procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Трајан Дојамов

Трајан Дојамов (на грчки: ''Τραϊανός Δογιάμας'', Траянос Дојамас или ''Τράιος Δογιάμα'', Трајос Дојама), e гркомански деец на грчка андартска чета во Македонија, ренегат од Внатрешната македонско-одрински револуционерна организација.
1 Животопис
Трајан Дојамов е роден во семејството на Христо и Гилја (Ангелика) Дојамови во селото Баровица, што тогаш е во Османлиското Царство, денес Кастанери, Грција. Знае да пишува и на бугарски и на грчки јазик. Трајан има тројца браќа - Гоно (Гонос), Димитар (Митрос) и Лазар (Лазарос), како и сестра Марија. Трајан Дојамов станува нелегален и се вклучува во чета на Внатрешната македонско-одрински револуционерна организација, а подоцна се вклучил и неговиот брат Лазар. Турците ги уапсиле Гоно и Димитар, но тие успеваат да избегаат и се приклучуваат кон другите двајца браќа.
Во 1903 година Трајан Дојамов дејствува со чета во реонот на Пајак Планина. Во 1904 година се присоединува кон четата на својот брат Лазар, кој во меѓувреме се приклучува на грчката вооружена пропаганда во областа. Заедно двајцата на крајот на 1904 година влегуваат во Баровица и Лазар убива неколку дејци на ВМОРО. За казна Христо Бабјански на 27 декември 1904 година го обесил братучедот на Дојамови, Костадин Дојамов меѓу Бојмица и Горгопик. Откако неговите браќа Гоно и Димитар се уапсени од страна на Турците во почетокот на 1905 година се префрла во реонот на Ениџевардарското Езеро кај Михаил Мораитис каде во ноември пристигнува и неговиот брат.
Предавството не е откриено и продолжува да одржува добри односи со Апостол Петков и истовремено со андартскиот капетан Христос Карапанос. Фатен е од османлиските власти и е предаден во Софија. Кратко е уапсен, а потоа е ослободен, но е сместен во гостилница под полициски надзор. Почнува да кореспондира со писма со својот брат Лазар Дојамов и со гуменџенскиот раководител на грчката пропаганда Ангелос Сакелариус кој го повикува Стефанос Драгумис кон крајот на 1906 година да преземе мерки за бегство на Трајан назад во внатрешноста на Македонија. Во почетокот на 1907 година Трајан Дојамов е убиен при обид да премине бугарско-турската граница .
Герго Количев

Георги (Герго) Количев или ''Колич'' (на грчки: ''Γεώργιος Κολίτσης'', Јоргос Колицис) — македонски револуционер, деец на ВМОРО, подоцна преминал на страната на грчката вооружена пропаганда во Македонија.
1 Животопис
Количев е роден во Костурското село Поздивишча, тогаш во Османлиското Царство, денес Халара, Грција. Се вклучува во четите на ВМОРО. Подоцна станува турски шпион и се приклучил на грчката вооружена пропаганда против ВМОРО и го раководел грчкиот комитет во Поздивишча заедно со поп Илија Попдимитров (Илијас Пападимитриу) и Ламброс Пападопулос. Ги помагал четите на Јоргос Цондос .
Мухеда

Мухеда (швед. ''Moheda'') is a населено место во општината Алвеста во округот Крунуберг, Шведска. Населението брои 1.824 жители (2010).
1 Познати личности
*Свен Никвист - истакнат кинематограф
*Торстен Хегерстранд - географ
*Матс Виландер - тениски првак
Божин Теофилов

Божин Теофилов, наречен ''Косоврашки'' е македонски револуционер, дебарски реонски војвода на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација, подоцна станал ренегат и србоман.
1 Животопис
Божин Теофилов е роден во реканското село Горно Косоврасти, тогаш во Отоманското Царство. Се приклучува кон ВМОРО и учествува во Илинденското востание. По задушувањето на востанието е четник при Георги Сугарев, а подоцна е самостоен војвода во Дебарското и Реканско.
По Младотурската револуција во 1908 година преминува на српска страна и на 1 мај 1909 година со помош на локалните србомани Павле Ажиевски и лекарот го убива галичкиот свештеник Амвросиј Попмилетиев. Фатен е на 24 јуни од Јован Гарски и селската милиција во Гари и обесен од турските власти во Дебар на 1 септември 1910 година .
Јоанис Терзис

Иванчо Терзиовски (грчки: ''Ιωάννης Τερζής'', Јоанис Терзис) — македонски револуционер, деец на ВМОРО, подоцна преминал на страната на грчката вооружена пропаганда во Македонија.
1 Животопис
Иванчо Терзиовски е роден во Костурско село Косинец, тогаш во Османлиското Царство, денес Јеропиги, Грција. Се вклучува во четите на ВМОРО. Подоцна се приклучи на грчката вооружена пропаганда против ВМОРО и станува четник на Јоргос Цондос (капетан Вардас). Учествува во борба со Османлиите во Корештата. Подоцна со друг ренегат Герго Количев се обидува да организира грчки комитет во Крчишча. По 1906 година предводи сопствена чета со која тероризира егзархиските села. На 3 јули 1907 година неговата четата, заедно со оние на Јоргос Томбрас (капетан Рупакјас) и Николаос Платанијас (капетан Лахтарас), разврзуваат борба на четата на Атанас Кршаков во која организацискиот војвода загинува. Потоа соработува со Павле Илиев и Јоргос Диконимос до Младотурската револуција во 1908 година .
Рамностран триаголник

Рамностран триаголник (или еднаквостраничен триаголник)
— триаголник каде сите три страни се еднакви. Ваквите триаголници се воедно и рамноаголни, т.е. трите агли се меѓусебно складни и имаат по 60°. Рамностраните триаголници се правилни многуаголници, па затоа можат да се наречат и правнилни триаголници.
1 Основни својства
Ако рамностраниот триаголник има страна со должина ''a'', тогаш со Питагорината теорема можеме да утврдиме дека:
* плоштината изнесува <math>A=\frac{\sqrt{3{4} a^2</math>* обемот изнесува <math>p=3a\,\!</math>* полупречникот на опишаната кружница изнесува <math>R=\frac{\sqrt{3{3} a</math>* полупречникот на впишаната кружница изнесува <math>r=\frac{\sqrt{3{6} a</math>* тежиштето е центарот на опишаната и впишаната кружница
* висината од било која страна изнесува <math>h=\frac{\sqrt{3{2} a</math>.
2 Поврзано
*Правоаголен триаголник
*Рамнокрак триаголник
*Рамностран многуаголник
Мост (друштво)

Мост е здружение на Македонците од Голо Брдо, Албанија. Друштвото е создадено на 2 март 2012 година. Седиште на друштвото е во селото Требишта, во истоимената општина.
1 Формирање
Здружението било заверено во регистарот во судот во Тирана на 2 март 2012 година. Друштвото е создадено за потребите на Македонците во Голо Брдо во Албанија. Како прв претседател на друштвото бил назначен Бесник Хасани, потпретседател е Илбер Кадриу и секретар на друштвото е Лавдарим Мета. Друштвото има поддршка од македонската политичка партија во Албанија. Се очекува да се отворат и ограноци на друштвото во општините Острени и Стеблово. Мост шестото друштво на Македонци во Албанија, по друштвата „Преспа“, „Илинден“, „Мир“, „Мед“ и „Гора“.
2 Цел
Според претседателот, целта на друштвото е:
3 Поврзано
* Голо Брдо
* Мала Преспа
* Македонци во Албанија
Дончо Црцоријски

Дончо Црцоријски — македонски револуционер, подоцна србоман и деец на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација, подоцна преминал во српската вооружена пропаганда во Македонија.
1 Животопис
Црцоријски е роден во Голема или Мала Црцорија, тогаш во Османлиското Царство. Првично станува деец на ВМОРО. Поминува во српска служба по Првата светска војна. Станува водач на чета, со која го тероризирал населението во Вардарска Македонија, најмногу ги тероризирал Македонците од Кумановско и Паланечко.
Во 20-те години на XX век жителите на Кнежево се подложени на репресии од страна на српските власти и паравоените сили, предводени од Дончо Црцоријски и Мино Станков. Многумина се тепани и мачени, некои куќи се изгорени, а многу жени, особено сопругите на избеганите во Бугарија, се силувани или принудени да се омажат за Срби .
Никен Секеј

Никен Секеј (јап. 株式会社日建設計, трскр. ''кабушики-гајша Никен Секеј''; англ. ''Nikken Sekkei Ltd.'') е архитектонско биро со седиште во општината Чијода во градот Токио, Јапонија. Нејзините архитекти се творци на бројни значајни зданија во земјата и во странство. Меѓу последните проекти на бирото е кулата „Токиско небесно дрво“, втора највисока градба во светот, проектирана во соработка со Прицкеровиот лауреат Тадао Андо.
1 Поврзано
* Јапонска архитектура
Мите Анастасов

Мите Анастасов (или Демо Анастасов) — македонски револуционер, кратовски војвода и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Анастасов е роден во кратовското село Којково, тогаш во Отоманското Царство. Се вклучил во редовите на Организацијата во 1903 година. Извесно време бил терорист, а потоа бил избран за кратовски селски војвода. Подоцна бил избран за задграничен курир на Ќустендилскиот револуционерен пункт на ВМОРО. Починал на 14 октомври 1915 година, во Ќустендил, Бугарија.
Трифун Аџаларски

Трифун Христов познат и како Трифун Аџаларски и Трипун војвода — македонски револуционер, војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Трифун Христов е роден во скопското село Аџалари, од кое добил својот прекар, што тогаш е во рамките на Османлиското Царство. Братучед бил на војводата Васил Аџаларски.
Во 1906 година влегува во Македонија како четник при Васил Аџаларски во Скопскиот Регион. Од летото 1907 година е самостоен војвода, повторно во Скопско. Во истата област се враќа и во пролетта 1908 година. По еуфоријата околу Хуриетот и убиството на неговиот братучед од страна на Турците, во 1910 година повторно е војвода во Скопско и Кичевско .
Грујо Акелов

Грујо Акелов — македонски револуционер, војвода и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Акелов е роден во 1883 година во битолското село Дедебалци. Од страна на Организацијата, тој бил назначен за полски војвода. Во прво време, тој бил терорист и четник кај војводите Димче Сарванов и Јон Пашата. Подоцна тој станал самостоен војвода. Во април 1905 година, тој бил опкружен заедно со четворица свои четници во селото Биљаник, Битолско, и сите загинале на 23 април 1905 година, во потпалена куќа.
Дончо Тодоров

Дончо Тодоров Гаjдарџиски бил бугарски офицер и македонски револуционер, деец на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација, подоцна преминал на турска страна.
1 Животопис
Роден е во 1877 година во градот Стара Загора. Бил подофицер во бугарската армија. Ја напушта службата и влегува во ВМОРО. Во 1904 година е четник во Тетовско, каде е секретар на војводата Никола од Долно Јеловце, а во 1905 година е самостоен војвода во Скопско. Потоа повторно станува четник во четата на Иван Наумов Алабакот. Од есента 1906 до крајот на 1907 година е војвода во Кичевско и ги помага двајцата реонски војводи Павле Наумов и Крсте Алексов. Во летото 1907 година заедно со војводата Ефтим Божинов ликвидираат неколку Турци во Кичевско.
По Хуриетот во 1908 година Тодоров преминува на страната на Младотурците. Почнува да го собира оружјето на кичевските дејци на ВМОРО и предводи турска потера. Води борба со четата на Михаил Радев Странџа во месноста Балтин при село Зашле, Крушовско. На 31 мај 1911 година потера на Тодоров го убива од заседа славен војвода Блаже Крстев Биринчето.
Тодоров учествува во Првата балканска војна на турска страна и бил заробен од бугарските сили по падот на Одрин во 1913 година. Амнестиран и пристапил во Македонско-одринското ополчение, како ополченец се борел против Србите во борбите при Султан тепе во Втората балканска воjна. Награден е со орден ''"За храброст"'' II степен. Убиен е во Софија во 1913 година од војводата Михаил Радев, кој е уапсен, но подоцна убиецот бил ослободен .
Халанд

Халанд (швед. '''') е традиционална покраина (''landskap'') на западното крајбрежје на Шведска. Се граничи со покраините Вестерјетланд, Смоланд, Сканија и заливот Категат.
1 Управа
Покраините во Шведска немаат административна улога, туку постојат само како културно-историски целини. Управата е во рацете на окрузите. Во случајот на оваа покраина, подрачјето што го зафаќа е речиси истоветно со она на административниот округ Халанд, со помали делови во окрузите Вестра Јеталанд и Сканија.
Населението на Халанд брои 303.895 жители, од кои 287.668 живеат во округот Халанд, 13.980 во Вестра Јетланд и 2.247 во Сканија.
2 Географија
Низ покраината течат реките Лаган, Етран, Нисан и Вискан, а потоа се влеваат во заливот Категат. Халанд има плодна почва и развиено земјоделство.
3 Историја
Во бронзено време Халанд доживеал развој, за што сведочат бројните нови населби и археолошки наоди. Пронајдени се над 1.100 могили и погребалишта од ова време.
Во средниот Халанд бил данска покраина и претрпел многу воени судири во натпреварот помеѓу Шведска, Данска и (во извесна мера) Норвешка за превласт над Скандинавија. Големиот број на војни ја осиромашиле и разориле покраината, како на материјален, така и на општествен план. Развојот престанал бидејќи населението не гледало причина да вложува во нешто што набргу ќе се опустоши.
Во 1645 Халанд ѝ припаднал на Шведска со одредбите на Вториот договор од Бремсебру, но ова траело само три децении. Во 1658 покраината трајно ѝ припаднала на Шведска под условите на Роскилдскиот мировен договор. Последната битка во Халанд се одиграла во Филебру на 17 август 1676, за време Сконската војна.
Во XX покраината доживеала една од најголемите стапки на развој во Шведска, а по Втора светска војна бројот на населеието се удвоил. Ова се должи делумно на фактот што северните делови како Кундсбака и Онсала станале предградија на Гетеборг.
4 Градови
Ова се поголемите населени места во Халанд со бројот на жители:
*Варберг (27.602)
*Кунгсбака (19.057)
*Лахолм (6.150)
*Фалкенберг (20.035)
*Халмстад (58.577)
5 Култура
Наречјата што се говорат во Халанд збирно се нарекуваат халандски (''halländska''), но впрочем се двојат на две групи. На северот се говори варијанта на јеталандскиот говор, а на југ е застапен сканискиот говор.
6 Знаменитости
* Варбершка тврдина (''Varbergs fästning'') - тврдина во Варберг од XIII век, со надградба на ѕидините во XV век
7 Наводи
* ''Kungsvägen genom Halland - Bidrag till halländsk kulturhistoria och underlag för vägminnesvårdsprogram. Stellan Haverling. 1996. Gothenburg: Vägverket''
Атанас Градоборлијата

Атанас Димитров наречен „Градоборлијата“ (1860 - 24 мај 1903) — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Атанас Градоборлијата е роден во 1860 година во с. Градобор, Солунско.
Заедно со Иван Карасулијата, Илија Крчовалијата, Апостол Петков и други е меѓу старите арамии, на кои се потпира Гоце Делчев во првите години на изградувањето на ВМОРО и Четничкиот институт.
Градоборлијата е курир, член на тајната полиција и терорист на организацијата. Во 1895 година е уапсен од страна на османлиските власти и затворен во Канл куле во Солун, но по шест месеци успева да избега. Од 1898 година е четник при Михаил Апостолов во Гевгелиско, а подоцна е самостоен војвода во своето родно Солунско. Во 1898 година дејствува заедно со Дончо Златков во Пирин, а во 1902 година со Алексо Поројлијата и Иван Карасулијата.
Атанас Градоборлијата загинува со целата своја чета во мај 1903 година во близина на своето родно село, отруени од Гркомани.
Тодор Бајрактаров

Тодор Бајрактаров Фурнаџиев или Фурнаџијата ― македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Тодор Бајрактаров е роден во битолското село Лажец, тогаш во Османлиското Царство. По занимање, тој бил фурнаџија. Работел во Битола и станал јатак на Дељо Лесковски и Стојан Донски, по што тој станал член на месната терористичка група на ВМОРО. Во февруари 1902 година, тој станал нелегален четник при Георги Сугарев. Откако војводата се разболел, четата била предводена од Бајрактаров. Загинал со целата своја чета во 1902 година во борба против османлиските сили во селото Чарлија (Горна или Долна Чарлија). Со него загинале четниците Ристо од Будаково, Благо и син му Димитар од Бач, Боже од Трап, Темелко од Лера, Мице и Цветан од Кичевско и еден папуџија од Битолско, се спасил само четникот Петре Тасев од Могила.
2 Наводи
Андон Брештенски

Андон (Доне, Доно) Брештенски — македонски револуционер, костурски реонски војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Роден е во костурското село Брештени, денес во егејскиот дел на Македонија. Добива основно образование. Влегол во ВМОРО и извршувал терористички задачи. Заедно со Вангел Поп Христов го убиле Ахмед-бег од костурското село Желегоже. Во 1907 година, тој бил назначен за војвода на областа Нестрамкол. Но на пат кон областа, тој загинал во Жупаништа, заедно со Митре Влаот, Вангел Поп Христов и Иљо В’мбелски. Погребан бил заедно со своите другари во Апоскеп, откако нивните тела биле изложени во Костур.
На 13 март 1907 година, околиската чета на ВМОРО влегла во Жупаништа и ги казнила со смрт предавниците Кољо Гечов, Ставро Шишов и Димитар Апостолов.
Сребра Апостолова

Сребра Апостолова Ушлинова, со моминско име Сребра Димова Домазетова, ― македонска револуционерка, терористка и четничка на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.
1 Животопис
Сребро Апостолова е родена во битолската село Лера, тогаш во Османлиското Царство, во семејството на Димо Ив. Домазетов и Петра Домазетова [1]. Во 1901 година е посветена во ВМОРО од Темелко Спасов.
Се омажила за Апостол Илиев Ушлинов и заедно со Донка Ушлинова го убиваат локалниот бег Џелеп Реџо Суљов. Потоа тројцата бегаат во шумата каде што се наоѓаат со четата на Ресенскиот војвода Славејко Арсов кој ги облекува во четничка униформа. По Илинденското востание тие се четници на Георги Сугарев. Христо Настев за неа истакнал:
:''Секогаш резервираna и скромна до наивност во односите, таа не им е непријатно од никакви незгоди и лишување на новата положба ... во неа проличаваше неограничено задоволство во пламнал и од одмазда срце, дека е укинат веќе оној од кого цели денови се трепери со мајка си, угрижени за утрешниот ден.''
По востанието, таа се преселила во Бугарија и се населува во Варна. Имаа четири деца и со семејството живее во сиромаштија
Васил Војнов

Васил Николов Војнов, познат како ''Саатчијата'', — македонски револуционер, битолски војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Војнов е роден во 1876 година во Битола, тогаш во Отоманското Царство. Млад заминува за Романија, каде што учи за часовникар. Во 1896 година се враќа во родниот град. Во 1900 година влегува во ВМОРО и извршува терористички задачи. Во 1904 - 1905 година е раководител на терористите на ВМОРО во Битола. Од 1905 година станува четник при Наум Петров Буфчето, а по неговата смрт на крајот на годината е војвода до Младотурската револуција во 1908 година.
Во 1910 година Младотурската власт го уапсила и осудила на 101 години затвор, бил заточен во Синоп. Ослободен е во 1912 година .
Марин Георгиев

Марин Георгиев — македонски револуционер, малешевски војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Марин Георгиев е роден во Стара Загора и учи во Самоковското железарско училиште. Тој е еден од основачите на тајниот револуционерен кружок ''"Трајко Китанчев"''. Во 1900 година е член на терористичка група, која дејствуваше во Малешевско. Кон 1903 година е избран за војвода во Малешевско. Марин Георгиев тргнува со четата на Христо Чернопеев и влегуваа во Македонија преку Ќустендил. Месец дена подоцна биле открини од страна на Турците при што се разврзала борба во близина на селото Лески во која загинува на 24 април 1903 година .
Петар Георгиев

:''За македонскиот композитор и текстописец видете Петар Георгиев-Калица.''
Петар (Пецо) Георгиев (Битола, 1880 - Цер, Демирхисарско, 11 април 1905) — македонски револуционер, битолски војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Георгиев е роден во 1880 година во Битола. Завршува егзархиска гимназија во градот. Како терорист на ВМОРО ја спровел пресудата врз поп Ставре, на 18 август 1900 година во Битола (види Попставрева афера). Подоцна Георгиев станува четник и војвода.
Умира на 11 април 1905 година во Цер, Демирхисарско каде е опкружен заедно со Христо Узунов и Ванчо Србаков, се самоубива со целата чета.
Кимон Георгиев

Кимон (Кимо) Георгиев — македонски револуционер, поројски и солунски војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Роден е во лагадинското село Негован. Влегол во ВМОРО како терорист. Во 1904 година, тој станал четник при Христо Чернопеев, а од следната 1905 година е војвода на самостојна чета, која дејствувала во Поројско и Солунско. Негов четник е Антон Костадинов.
Кимон Георгиев загинал во борба со османлиските сили во 1907 година, заедно со целата своја чета.
2 Наводи
Алексо Поројлијата

Алексo Николов Малчев, познат како ''Пороjлиjaта'' или ''Пороjски'' — македонски револуционер, војвода и деец на Македонската револуционерна организација и Врховниот македонски комитет.
1 Животопис
Алексо Поројлијата е роден во 1864 година во селото Долно Порој, Валовишко, Егјска Македонија. Како млад работи самарџиство и земјоделство. Влегува во ВМОРО во почетокот на октомври 1895 година и станува терорист на организацијата. Четник е при Михаил Апостолов и Михаил Поројлијата. Во летото 1900 година е четник при Михаил Чаков, a на крајот на годината бил избран за војвода на Организацијата во Поројско и Петричко. По жалба на четниците, Гоце Делчев му го одзел војводското звање и на негово место го поставил како војвода Миле Поп Јорданов. Алексо се присоединува кон четата на Иван Савов, а подоцна станува самостоен војвода на ВМОК во неговото родно Поројско. Алексо војвода води голем број на борби со турскиот аскер во Поројско и Петричко. Учествува во Горноџумајското востание во 1902 година. Според Христо Силјанов, во обидите за зацврстување на врховизмот во Источна Македонија Алексо се служел со ''"предавства, гонења и со закани"''.
Сам ги убива дејци на ВМОРО, Александар Илиев и Петричкиот војвода Кецкаров.
Алексо Поројлијата загинува во борба со турскиот аскер на 15 јули (стар стил)) 1903 година во месноста Аџиица помеѓу селата Стиник и Игуменец, Петричко. Тешко е повреден и за да не падне жив во рацете на непријателот се самоубива со револверот. Во истата борба загинува и четник Гого Стојанов од селото Бахтијар. Војската ги исекла нивни главите, ги набила на колци и ги разнесувала низ Стиник, а оттаму во Петрич и Демир Хисар.
Од декември 1901 година до неговата смрт тој води 19 борби со турските потера. Внук на Алексо Поројлијата е Димитар Грчев
Христо Џорлев

Христо (Ицо) Џорлев — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Христо Џорлев е роден во градот Кукуш, тогаш во Отоманското Царство. Влегол во ВМОРО и извршува терористички наредби на Централниот комитет.
Во мај 1898 година по наредба на Дамјан Груев, Ицо Џорлев заедно со Андон Ќосето, со помош на Аргир Манасиев, Илија Докторов и Иван Телјатинов, го убиваат во Гевгелија пред очите на кајмакамот, Христо Цицов (Цицо), истакнат водач на патријаршиската партија. По убиството, од Солун преку организациски канал е испратен за Бугарија. Од таму по кратко време заминува во четата на Крсто Б'лгаријата. Загинува во борба со турските аскер во Тиквешко .
Негови потомци се Наско и Зоран Џорлеви .
Васил Аџаларски

Васил Стојанов Стаjков, познат како Аџаларски и Дервишов (, Аџалари - , ) — македонски револуционер, скопски и кумановски војвода на Внатрешната македонско-одрински револуционерна организација.
1 Животопис
Васил Стојанов е роден на 24 декември 1880 година во скопското село Аџалари (денешно Миладиновци), според кое го добил својот прекарот, тогаш во Османлиското Царство. Тој е братучед е на војводата Трифун Аџаларски.
Во 1901 година неговото семејство се преселило во Скопје. Влегол во ВМОРО и извршувал разни задачи на Организацијата - пренесувал пошта, криел и надополнувал оружје, извршувал терористички акции. Истата година бил уапсен и одлежал две години во скопскиот затвор Куршумли ан. По амнестија бил ослободен. Во пролетта 1903 година станал нелегален четник и првично бил при војводата Сандо Чолакот во Кумановско, подоцна во 1904 година бил помошник војвода во четата на Боби Стојчев, а од 1905 година бил војвода во Скопска Црна Гора и Блатијата под раководство на Даме Мартинов. Аџаларски извршил неколку ливидации на турски бегови.
Од крајот на 1904 до 1908 година неговата чета водела 14 борби со турскиот аскер и со чети на Српскиот комитет на четничката акција. Како одмазда за убиството на 7 Македонци-егзархисти од страна на српска чета, тој убил 9-мина србомани од Бродец, по што српските чети ги прекинале активностите од тој тип. Во февруари 1907 година ја запалил меаната во селото Сопиште, која служела како за база на српските чети при нивното преминување во Порече, тогаш подвојвода кај него бил Тодор Јаков. До Младотурската револуција бил скопски реонски војвода и дејствувал со чета од 18 души, поделена на 4 дела .
По Младотурската револуција во 1908 година се легализирал. Ја одржувал Народната федеративна партија.
1.1 Смрт
Убиен е заедно со својот 80-годишен дедо во заседа пред врата на својот дом од страна на властите во Скопје во 1909 година. Тој е погребан во црквата „Св. Димитрија“ , а неговото убиство било повод за масовни протести на македонското население од Скопско против властите, а неговиот убиец, Кор Расим бил обесен на камениот мост во градот.
Оратори на митингот при неговиот погреб биле учителот Атанас Михајлов и адвокатот Тома Петков кој биле осудени на 2 години, а учителот Димитар Папанков, на три. При акција за собирање на оружјето во режија на младотурците во 1910 година биле уапсени татко му Стојан и неговиот брат Панчо .
Михаил Димев

Михаил Димев Ќосев, наречен ''Мише Ќосето'', — македонски револуционер, битолски селски војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Михаил Димев е роден на 15 август 1878 година во Битола, тогаш во Отоманското Царство. Добива основно образование и станува член на ВМОРО во 1898 година. Учествува во терористичката група на Иван Кафеџијата. Од 1901 година е градски војвода, а во Илинденското востание е војвода на чета и учествува во борби во Смилево. По задушувањето на востанието Михаил Димев станува член на околискиот комитет на ВМОРО во Битола. За време на Хуриетот во 1910 година е уапсен и осуден на 15 години затвор, но наскоро потоа е амнестира. Од 1911 година ја продолжува револуционерната дејност и е избран за член на ''Битолскиот окружен револуционерен комитет'' на ВМРО
Димитар Кашалијата

Димитар (Мито) Арнаурдов Филчев, познат како ''Кашалијата'', — македонски револуционер, серски војвода на Македонската револуционерна организација .
1 Животопис
Роден е во Кашина, во Отоманското Царство, денес во Бугарија. Димитар Кашалијата е четник при Гоце Делчев во летото 1899 година, а во 1902 година е во четата на дедо Илија Крчовалијата. Од февруари 1903 година е четник при Димитар Гуштанов. Потоа повторно е во четата на Гоце Делчев. Кашалијата учествува во нападот на мостот кај реката Драматица (Ангиста) и во борбата за село Баница, каде што умира Гоце Делчев.
По Битката кај Баница, заедно со преживеаните другари поминува во Бугарија. Првично се лекува, а потоа започнал со работа во пограничните премини и канали за Македонија во областа Ќустендил и Дупница.
Подоцна тој станува војвода на чета. На 7 јуни 1903 година здружените чети на војводите Кашалијата, Атанас Тешовалијата, Георги Спанчовалијата, Христо Танушев и Стојан Филипов, водат борба со турските сили кај врв Голеш (Демирхисарско). Учествува во Илинденското востание.
Во 1905 година е четник во четата на врховистичкиот на капетанот Јурдан Стојанов и загинува на 6 април истата година во заседа, во близината на селото Кашина, поставена од Јане Сандански
Лазар Делев

Лазар Делев, познат како Оревски, — македонски револуционер, војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Делев е роден во 1875 година во сиромашно семејство во бојмиското село Ореовица, тогаш во Османлиското Царство, денес Певкодасос, Грција. Се населил во Солун и станал работник при железничкото депо на железничката станица. Станува член на ВМОРО, исполнувал терористички и курирски задачи .
Во мај 1898 година е уапсен по убиството на водачот на гркоманската партија во Гевгелија, Христо Цицов во кое Делев немал учество. Лежел во Гевгелискиот затвор до ноември, по што е затворен во Еди-куле во Солун до 10 август 1899 година, кога судот го прогласил за невин и покрај притисокот на солунскиот грчки конзул и солунската митрополија за осудување .
По неговото ослободување влегува во четата на месниот војвода Иванчо Карасулијата и земал учество во Илинденското востание, се борел во Горноџумајско заедно со Илија Балтов и Христо Саракинов.
Од 1905 година, тој бил самостоен гевгелиски војвода и заедно со Аргир Манасиев, ги одбивал нападите на грчката вооружена пропаганда. Негов четник бил Дељо Василев.
Во Првата балканска војна, тој станал војвода на партизанската чета № 44 при Македонско-одринското ополчение, со 25 души. Напредува по долината на реката Струма со четите на Дончо Златков, Никола Герасимов и Тане Николов. Зел учество во борбите кај Осеново, Сенокос и други, а подоцна е во Здружентаа партизанска чета на МОО.
Лазар Делев умрел во 1938 година, во Софија.
2 Наводи
Младен Звездов

Младен Звездов — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Роден е во 1883 година во Прилеп, тогаш во Османлиското Царство. Од 1901 година е член на ВМОРО, исполнува терористички задачи зема учество во Илинденското востание во четата на Стојан Трајков. Остава спомени за востанието во Мариово.
Павле Кониковски

Павел (Павле) Пејков Граматиков, познат како Павле Кониковски, Павле Капетан и Канатлијски (роден во Кониково, Ениџевардарско, Егејска Македонија - , Чекре, Ениџевардарско) — македонски револуционер, ениџевардарски и поројски војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Граматиков е роден во 1870-тите во пазарското село Кониково, Егејска Македонија. Останал без образование. Како работник во турски чифлик во селото Кушиново бил обвинет за кражба на пари и бил претепан од Турците и осуден во Ениџе Вардар, но наскоро бил оправдан. Од тој момент неговото враќање во родното село станало опасно и започнал да дејствува сам против Турците. Влегол во ВМОРО и станал терорист на организацијата. Од 1896 година бил на чело на чета во Ениџевардарско. Потоа се присоединил кон четата на Иван Карасулијата и Апостол Петков и учествувал во борби во Пајак на Гандач. По пристапувањето кон четите неговата сопруга постојано бил малтретирана од Турците.
Во 1898 година се населил кај Ениџевардарското Езеро, каде што си изградил рибарска куќа сред трска, како заштита од ненадејни напади. Во 1901 година бил во Софија и Гоце Делчев го назначил за војвода во Поројско. Заминал за Македонија со четата на Михаил Чаков. Дејствувал некое време во Поројско со четата на Станиш Наков, но потоа се вратил во Ениџевардарско со една чета, со намера да биде околиски војвода и така влегол во конфликт со Апостол Петков. Извршил ликвидации на арнаути, падари и стекнал слава меѓу населението како заштитник. Граматиков и Апостол Петков биле смирени од Аргир Манасиев .
Павле Граматиков умрел при несреќен случај или од треска во Киркаловските Колиби (Чекревски Колиби) во Ениџевардарското Езеро во ноември 1902 година, меѓутоа останале сомневањате дека бил отруен од страна на Апостол Петков. Според Христо Бинчаров по неговата смрт, за да се избегне одмазда, по наредба на Апостол Петков, бил убиен синот на Граматиков - Трајо. Братот на Павле, Дивиниш, кој бил четник на ВМОРО, откако не успеал да го убие Апостол, убил друг четник и преминал на грчка страна. Синот на Павле, Димитар Граматиков се населил во Ениџе Вардар и дејствувал како агент на грчката вооружена пропаганда во Македонија
Јанко Жељазков

Јанко Жељазков — револуционер, член на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Јанко Жељазков бил роден во 1870 година во Мустафа паша во Свиленград, тогаш во Османлиското Царство. Влегол во ВМОРО и извршувал терористички задачи. Во 1903 година, тој убил османлиски шпион и лежел 3-4 месеци во затвор. По излегувањето од затвор, тој станал незаконски четник во четата на Георги Тенева со која учествувал во Илинденското востание.
При избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година, заедно со Ангел Диамандиев и Јани Таушанов е војвода на Првиот свиленски доброволен одред на Македонско-одринското ополчение, кој подоцна влегла во 14-от Воденска дружина .
2 Наводи
Петар Железаров

Петар Н. Железаров, познат како ''Петре Железарчето'', ― македонски свештеник и револуционер, претседател на Кичевскиот околиски комитет на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Роден е во 1875 година во градот Битола, тогаш во Отоманското Царство. Влегува во ВМОРО и извршува терористички задачи. Од 1900 година е реонски началник, а од април 1903 година влегол во четата на Георги Сугарев. Земал учество во Илинденското востание како војвода на чета со која се борел во Смилево и на други места.
По поразот на востанието е избран за член на Битолскиот околиски комитет на ВМОРО. Подоцна станал војвода во Мариово .
Иван Кафеџијата

Иван (Јованче) Кафеџијата или Јон Кафеџијата, — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Иван Кафеџијата е роден во леринското село Раково, тогаш во Османлиското Царство. Влегол во ВМОРО како терорист заедно со Јордан Гавазов, Стојан Лазов и Никола Мрсев, а потоа со Кочо Песнаџиев, Миалече Лисолаец, Михаил Димев и Начо Џивџанов. Заедно со Ташко Христов стоанисувале кафеана што ја користат за средби на дејци на ВМОРО. Подоцна е четник при Георги Сугарев. Во Илинденското востание во 1903 година е војвода на чета од битолските села, во која влегуваат и Иван Димов Паша и Димче Сарванов. Загинува во голема борба во месноста Бигла, Преспа на крајот на востанието. Во четата влегуваат 40 лица, пет од кои по потекло од Крстоар .
Трифун Иванов

Трифун (Трифон) Иванов — македонски револуционерен, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Трифун Иванов е роден во 1879 година во ресенското село Јанковец. Се приклучува кон ВМОРО како терорист на ВМОРО, а подоцна е војвода во Битолско. Предаден е од поп Ставре при Попставревата афера, уапсен и осуден на 3 години затвор, иако успешно ги крие тајни документи во себе. Во 1903 година е амнестира и учествува во Илинденското востание како војвода на селската чета од Избишта
Димче Берберчето

Диме или Димче Стојанов, познат како ''Берберчето'', — македонски револуционер, војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Димче Берберчето е роден во 1875 година во градот Велес и уште како мал останува сирак . По професија е бербер, занает којшто го изучува кај својот брат во Скопје . Таму се запознава со револуционерните движења и влегува во ВМОРО, првично како терорист. Во 1900 година го убива агентот на српската пропаганда Тонче Султанчев и станува нелегален четник при Гоце Делчев во Штипско. Во 1901 година е осуден, во отсуство, на смрт од страна на властите. Од летото 1902 година дејствува во кратовско како самостоен војвода. Зема учество во Илинденското востание во 1903 година. По востанието, учествува во неколку битки, а во една од нив загинува неговиот брат Андреј . Во борба против османлиските власти загинуваат и другите двајца негови браќа . Умира од туберкулоза во Рилскиот манастир во 1910 година .
Петруш Јовчев

Петар (Петруш) Јовчев — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Петруш Јовчев е роден во 1880 година во градот Охрид. Завршува четврто одделение. Заедно со своите браќа заминува на печалба во Русе. Во почетокот на 1902 година заедно со Стефан Пенев заминува за Македонија. Се населил во Битола, каде што се приклучил на ВМОРО. На крајот на април 1902 година двајцата се уапсени од турските власти. Лежат една година во Битолскиот затвор.
Јовчев и Пенев се амнестирани во почетокот на 1903 година. Јовчев заминува за својот роден град, каде што станува член на терористичката група на ВМОРО. Подоцна станува војвода на чета. Зема учество во Илинденското востание во летото 1903 година .
При избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година е доброволец во Македонско-одринското ополчение и служи во 9-та Велешка дружина. Носител е на орден ''"За храброст"'' IV степен
Илија Јосифов

Илија Јосифов Митрев — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Јосифов е роден во градот Охрид, тогаш во Отоманското Царство. Син е на Баба Крста, чија куќа е основен штаб на ВМОРО во градот, и која е постојано приведувана од турските, а подоцна и од српските власти. Брат е на Наум Јосифов и Владимир Јосифов, исто така учесници во македонското револуционерното движење. Влегува во ВМОРО и првично е терорист на организацијата. Во 1907 година станува четник и беше помошник на војводата Славејко Пирчев.
Во 1909 за време на Младотурскиот режим е уапсен, осуден на 3 години и затворен во Битола. По ослободувањето на почетокот на 1912 година Јосифов учествува во нападот во Банк Салоник во Битола, излегува во илегала и станува горски војвода. Учествува во Првата балканска војна во Трета посебна партизанска чета на Македонско-одринското ополчение, на чело со Петар Чаулев, учествувала во ослободувањето на Битола. По Втората балканска војна во 1913 година српските власти го уапсиле и во 1914 година го убиваат на патот од Битола за Прилеп во планината Бабуна .
Спиро Карасулски

Спиро Иванов, познат како Карасулски, — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Роден е во 1869 година во Ругуновец. Влегол во ВМОРО, бил покрстен од свештеникот Стамат Танчев, и вршел терористички наредби од Централниот комитет.
Откако извршуваат неколку убиства над шпиони, прогонувани од властите на 15 септември 1897 година, Иванчо Карасулијата, Апостол Петков и Спиро Карасулски стануваат нелегални, а кон нив подоцна се приклучува Христо Узунов од Куфалово. Војвода е Апостол Петков. Кон средината на февруари кон четата им се приклучуваат и Гоно Балабанов од Сеово и Павле Граматиков од Кониково, Стојко од Карасуле, Лазар Делев од Ореовица, Гого Киров и Хаџи од Мутулово и Кољо Машкото од Богородица. За кратко време четата, која дејствува во Дојранското, Гевгелиско и Ениџевардарско, посеала страв кај зулумџиите.ѓ
Во Првата балканска војна во 1912 година Спиро Карасулские доброволец во Македонско-одринското ополчение во четата на Лазар Делев .
Благој Страчковски

Благој Страчковски (Велес, – Велес, ) — македонски комунист, учесник во НОБ. На 11 октомври 1953 година, со одлука на претседателот со СФРЈ, Јосип Броз-Тито, бил прогласен за народен херој.
1 Животопис
Роден е на 29 февруари 1920 година во Велес, во сиромашна работничка фамилија. По завршувањето на основно училиште во Велес, почнал да бара работа. Кога пораснал работел разни физички работи. Работел во каменоломот во Превалец, копал лозја, садел тутун, носел малтер и др. Без никаков стекнат работен стаж стапил во револуционерното движење.
Откако станал член на синдикатот, се вклучил во неговата работа и учествувал во штрајкови и демонстрации против властите. Читајќи марксистичка литература, се' повеќе се ангажирал во синдикалното движење.
Неговата активност била забележана, па на почетокот од 1940 година станал член на СКОЈ, а на крајот од годината станал член на Комунистичката партија на Југославија.
По почетокот на Втората светска војна и влегувањето на бугарскиот окупатор во Велес, Благој бил избран за член на Месниот комитет на КПЈ во Велес и секретар на Месниот комитет на СКОЈ. Во текот на 1941 и 1942 година одржувал контакти со другарите кои на пролет требало да одат во партизански одред, бидејќи во тоа време главна насока на КПЈ и СКОЈ било подготовка за формирање на партизански одред. Одредот бил формиран во април 1942 година. Благој работел на омасовувањето на одредот, во кој се' повеќе се приклучувале нови борци.
После одржаниот митинг во село Подлес Благој бил суден и интерниран во Бугарија. Поради сите овие активности и избегнувањето да служи на бугарската војска Благој во септември 1942 отишол во партизанскиот одред „Димитар Влахов“. Одредот имал три чети, а Благој станал политички комесар на Втората чета. Се истакнувал во борбите на одредот, а по селата каде што одредот поминувал, одржувал говори и организирал митинзи на кои го повикувал месното население на општонародно востание и протерување на окупаторот од цела земја.
Во декември 1942, бугарската окупаторска власт презела широки акции за разбивање на одредот. Таква битка била Битката кај Војничка Пештера каде што одредот се разделил. Благој со група борци требало да тргне кон Скопска Црна Гора, но поради густиот снег кај Катланово биле принудени да се вратат во градот. Бидејќи не можеле да воспостават врска со одредот, Благој со уште двајца борци извесно време се криеле во градот. Потоа заминале кон село Росоман кавадаречко каде што биле забележани од група контрачетници и отвориле оган на нив. Извлекувајќи се од заседите, Благој и двајцата другари стигнале до село Водоврати. Тука преморени и без муниција Благој и Славе Петков биле фатени и однесени во касарната во Велес. Тука двајцата биле мачени. Благој на прашањата на бугарските војници за партизаните возвраќал со молчење. На 13 јануари 1943 година во еден миг Благој само извикал дека победата ќе биде на страната на партизаните. Кога го слушнале ова разбеснетите бугарски војници Благој жив го закопале, а после го откопале и го исекле на парчиња.
Георги Корубинов

Георги Корубинов — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Корубинов е роден во 1873 година во Прилеп, тогаш во Османлиското Царство. Неговото семејство е богато, а тој завршува втор клас и работи како кројач. Влегува во ВМОРО уште во 1895 година кога пристигнува во Ќустендил. Врши терористички задачи. Во 1901 година го убил сред Прилепската чаршија познатиот турски разбојник Уската. Избегал во Бугарија. Од 1 мај 1902 година бил комита во четата на Крсто Асенов. Четник е и на Борис Сарафов. Загинува во 1903 година во близина на Владимиров, Малешевско, во обид да му помогне на свој другар .
Ангелина Маркус

Ангелина Маркус, мом. Шуплиноска, ( во — 22 април 2022 во Скопје) — македонска писателка, историчарка и професорка по филозофија. Во своите дела Маркус пишувала за античката и средновековната историја на македонскиот народ и тие често имаат родољубив карактер.
Основно образование завршила во родното село, гимназија во Прилеп, а Филозофски факултет во Скопје. До 1990 година, таа работела како професор во повеќе гимназии низ Македонија, кога и се пензионирала. Уште во студентските денови ја привлекол пишаниот збор и повремено објавувала написи и пишувала песни. Од 1990 година, започнале нејзините истражувања за древните вредности на Македонија, со критички осврт врз целата користена книжевност.
1 Дела
*''Ксантика - древно македонско празнување'', 2010
*''Кумството во црквата Св. Недела во с. Смилковци'', 2009
*''Персеј'', 2009
*''Алкомена, древен град во Пелагонија, тврдина на македонските кралеви'', 2008
*''Аристотел Македонецот'', 2007
*''Беше и си биле... Приказни за Македон и Македонците'', 2006
*''Исхраната на древните Македонци'', 2006
*''Филип II Македонецот'', 2005
*''Македонска древна медицина'', 2005
*''Македонските древни театри'', 2005
*''Тополчани во срцето на Пелагонија'', 2005
*''Македонија на Македонците'', 2004
*''Македонски древни вредности II'', 2003
*''Поеми за Македонските цареви'', 2003
*''Македонски древни вредности'', 2001
*''По трагите на славните Македонци'', 1998
2 Поврзано
* Љубица Војдановска
* Евгенија Шуплинова
* Спасе Шуплиноски
Спиро Килиманов

Спиро Килиманов, ''Келемано'' или ''Келеманов'' — македонски револуционер, член на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Спиро Килиманов е роден во градот Штип, тогаш во Отоманското Царство. Се занимавал со кондураџиство, но е многу зависен од алкохол. Со поддршка на Гоце Делчев се откажува од алкохолот и се приклучува во ВМОРО. Като подвижен и брзоодец извршувал курирски обврски ии ја разнесувал организациската коресподенција. Во април 1896 година, по апсењето на Дончо Штипјанчето, го известува Гоце Делчев, го стигнал во Виничко на пат за Бугарија. По Виничката афера, Спиро Келеманов заминува во Ќустендил, по што за кратко се враќа во Штип и убива турските потисници во градот. Подоцна дејствува како терорист на организацијата во Солунско .
Бил уапсен и затворен. Заболел од туберкулоза, поради што е амнестира. Умира малку по Младотурската револуција во 1908 година. Веројатно Владо Черноземски го избирал својот псевдоним ''Петар Келеман'' по името на Спиро Килиманов .
Иван Котев

Иван Котев, познат како ''Ванчо Белувчето'' — македонски револуционер, крушевски војвода и терорист на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Котев е роден во Крушево, тогаш во Османлиското Царство. За време на Илинденското востание е четник при Иван Алабакот. Во Првата балканска војна Котев е војвода на чета и земал учество во ослободувањето на Крушево.
Загинал на 12 јули 1913 година во борба со српска потера помеѓу селата Ракитница и Острилци, кај Журечката река. Србите му ја отсекле главата по борба и ја разнесувале низ улиците на Крушево за да го заплашат македонското население
Владимир Куситасев

Владимир (Миро) Тасев или ''Куситасев'' — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Куситасев е роден во Прилеп, тогаш во Османлиското Царство. Во 1901 година завршува Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“. Станува полномошник на Централниот комитет на ВМОРО и раководител на терористичките групи во Солун. Во Илинденското востание Куситасев е четник при Крсто Асенов и бил избран за реонски началник на Ениџевардарско.
Умира во 1904 година во Солун
Анри Луј Ле Шателје

Анри Луј Ле Шателје (8 октомври 1850 - 17 септември 1936) бил влијателен француски хемичар од крајот на 19. и почетокот на 20. век. Познат е по принципот на Ле Шателје, користен за предвидување на ефектите од промената на условите врз хемиската рамнотежа.
Краушвиц

Краушвиц (|Krauschwitz, |Krušwica) — општина во округот Герлиц, во Саксонија, Германија на граница со Полска. Се наоѓа на западните брегови на реката Лужичка Ниса, јужно од Бад Мускау. Општината била основана на 1 јануари 1994 со спојување на селата Клајн Прибус, Краушвиц, Пехерн, Подроше, Загар, Скерберсдорф и Вердек.
Населбата ''Kruswica'', на горнолужички: ''Krušwa'' („круша“), била првпат спомената во 1400. Поголемиот дел од областа припаѓала на грофовијата Мускау во Горна Лужица, освет селото Пехерн (''Pěchč''), кое - заедно со напуштеното Нојдорф - го образувале најзападниот дел од Шлеското Војводство — Жагањ.
Кај Подроше (''Podroždź'') — патниот граничен премин до полското село Пжевуз.
1 Збратимени градови
* Пжевуз (општина), Полска
* Отерсвајер, Германија
Петко К’нев

Петко К’нев — македонски револуционер, војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Петко е роден во Колибито. Завршува основно образование и по задушувањето на Илинденското востание се приклучува на ВМОРО и влегува како четник во внатрешноста на Македонија. Од пролетта 1904 година е четник во кратовскиот војвода Јордан Спасов. Во 1905 година е четник при Иван Наумов Алабакот и учествува во борбата кај Павлешенци.
Во 1906 година е во четата на Георги Сугарев и е еден од преживеаните во масакрот на четата крај Паралово во март 1906 година. Во Велес по наредба на Алабакот го убива шпионот доктор Александар, по успешниот терористички акт е избран да го убие Хилми паша во Скопје, но тоа не се остварува.
На крајот на 1906 година останува во скопскиот војвода Васил Аџаларски со кој во 1907 година се повлекува во Бугарија. Во април во заминување Македонија чета на Тане Николов, и учествува во борбата на Ножот. По Ножот останува во четата на Иван Наумов Алабакот. Се прибирал во регионот, по Конгресот на Битолскиот револуционерен округ на ВМОРО, во Пространската планина е убиен заедно со Алабакот, при предавство во Белица на 11 август 1907 година .