procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Ер и Лоар

Ер и Лоар (|Eure-et-Loir) — департман во регионот Центар-Долина на Лоара, северозападна Франција. Наречен е по реките Ер и Лоар кои течат низ него.
1 Историја
Ова е еден од првобитните 83 департмани создадени со Француската револуција на 4 март 1790 г. согласно законот усвоен претходната година. Создаден е од делови на дотогашните покраини Орлеане (Бос) и Мен (Перш), но и делови од Ил де Франс (Друе, Тимере, Долина на Авр, Ирепоа).
Денешниот департман Ер и Лоар ја опфаќа средишната територија на галскиот народ Карнути, чија престолнина била во Аутрикум (Шартр). Припадниците на овој народ биле следбеници на друидската вера и се среќавале на годишен друидски собор во местото Шума на Карнутите. Во северниот дел на департманот живеел помалку познатиот народ, Дурокаси, чија престолнина била во Дре.
2 Географија
Ер и Лоар го зафаќа главниот дел на земјоделскиот крај Бос, а управно е во состав на регионот Центар-Долина на Лоара. Се граничи со департманите Лоар и Шер, Лоаре, Есона, Ивлин, Ер, Орн и Сарта.
3 Стопанство
3.1 Земјоделство
Департманот има многу развиено земјоделство, особено во областа Бос. Ова подрачје е најголемиот производител на жито, маслодајна репка и грашок во Франција. Земјоделското стопанство во голема мера е зависно од регулираноста на пазарите на земјоделски култури.
Житото во голема мера е најзастапена култура; зафаќа 40 % од обработливото земјиште и учествува со 29 % од земјоделското производство.
3.2 Индустрија
* Производно подрачје „Козметичка Долина“ — околу Шартр — најважен центар на парфимеријата и козметиката во Франција. Опфаќа 200 претпријатија со вкупен обрт од 2,5 милијарди евра и преку 30.000 вработени. Застапени се марки како „Герлен“, „Пако Рабан“, „Лолита Лемпицка“, „Жан Шарл де Јастелбажак“ и „Жан Пол Готје“.
* Производно подрачје „Полефарма“ на фармацевтската индустрија околу Дре Застапени се претпријатија како „Ипсен“, „Ново Нордиск, „Лаборатоар Експансјанс“, „ЛЕО Фарма“, „Етифарм Фамар“, „Норжин“, „Нипро“, „Синерлаб / Софартекс“ и „Сератек“. Ова подрачје произведува 50 % од лекарствата во Франција и вработува 30.000 луѓе.
* преработка на прехранбени производи претставена од здружението „Агродинамик“: Ебли во Шатоден и Андрос во Оно.
* производство на мебел претставено од здружението „Першебоа“.
* производство на гума и пластика претставено од здружението „Еластопол“.
* седиште на производителот на лифтови „Окте“ во Шатонеф во Тимере
3.3 Енергетика
Департманот е предводник во обновливата енергетика. Го зазема второто место во земјата по производството на струја од ветерни електрани и првото место во сончевото електропроизводство.
4 Посетителски места
* Шартрска катедрала („Пресв. Богородица“) со величествените витражи.
* Цркви: „Св. Петар“ (''Сен Пјер'') во Дре, Св. Дионисиј (''Сен Дени'') (Тури)
* Кралската капела во Дре
* Ѕвонарникот во Дре
* Опатија Св. Флорентин во Бонвал
* Замоците Ане, Шатоден, Мајбоа, Ментенон, Монтињи (во Клоа на Лоара), Монтињи на Авр, Шарбониер (во Отон ди Перш), Свети Јован (во Ножан ле Ротру), Вилпјон (во Оржер во Бос), Реверсо (во Вов)
* Регионален парк Перш
5 Поврзано
* Окрузи во Ер и Лоар
* Општини во Ер и Лоар
* Кантони во Ер и Лоар
Ваудрихем

Ваудрихем (|Woudrichem; брабантски: ''Woerkum'') — град и општина во покраината Северен Брабант, Холандија.
1 Историја
Ваудрихем станал град во 1356 г.
2 Географија
Општината се наоѓа на северот на Северен Брабант, веднаш јужно од средиштето на Холандија. Претставува дел од областа Хеусденски и Алтенски крај.
Градот Ваудрихем е најголемото населено место во општината. Сместен е на јужниот брег, каде се среќаваат реките Вал и Преградена Меза, образувајќи го Боден Мервенде. Други населени места во општината се:
* Алмкерк
* Андел
* Аудендајк
* Аутвајк
* Бронкхорст
* Вардхаузен
* Гисен
* Даузенд Морген
* Енг
* Зандвајк
* Рајсвајк
* Стененхеул
* Упел
Александар Антонов

Александар Антонов (псевд. А. Горов, Севастијанов) (Пирдоп, Бугарија, 1881 – Софија, 3 април 1907) – бугарски социјалист од групата пролетари.
По завршувањето на Битолската гимназија кратко време учителствувал во Кочанско, а потоа се вклучил во македонското социјалистичко движење „Класно сознание“. Го потпомагал Пејо Јаворов во издавањето на весникот „Дело“.
За време на Илинденското востание е четник во четата на неговиот сограѓанин Никола Пушкаров.
По крајот на востанието пишува статии во „Пролетариј“, „Ново време“, „Македоно-одрински преглед“ и „Црвен народен календар“.
Го проучувал економскиот и револуционерниот проблем во Македонија и Европска Турција. Интелигенцијата ја сметал за предводник на ослободителната борба. Во неговите последни години живеел во мака во Софија заедно со македонскиот револуционер Алексо Мартулков.
Тешко болен со туберкулоза, се самоубил.
1 Наводи
Атанас Македонец

Атанас Македонец (? - ?) — македонски православен јеромонах, творец на едно од најраните дела од македонската книжевност посветено на Александар Македонски. Автор е на делото „Пресказание на Голем Александр“, објавено во Венеција во 1845 година. Ова дело е пишувано на македонски народен говор односно македонски дијалект со грчка азбука , но со јасна македонска свест и именски фиксирана национална тенденција.
1 Наводи
Плоштад Слобода (Ереван)

Плоштадот Слобода (|Ազատության հրապարակ, hy-Latn), исто така познат и како плоштад Опера и плоштад Театар (Թատերական հրապարակ, ''Т'aterakan hraparak'') до 1991 година — градски плоштад кој се наоѓа во централниот дел на Ереван, Ерменија. Плоштадот е дел од комплексот на „Театар и опера“, кој се наоѓа на југ од главната  зграда на операта, меѓу паркот „Опера“ и Лебедовото Езеро. Заедно со плоштадот Република, плоштадот Слобода е еден од двата главни плоштади во централниот дел на Ереван. Се граничи со четири улици: Туманјан, Терјан, авенијата Сајат Нова и авенијата Маштотс. Статуите на писателот Ованес Туманјан и на композиторот Александар Спендиарјан се наоѓаат на овој плоштад.
1 Во политиката
Поради традицијата на одржување демонстрации, овој плоштад често е опишуван како Плоштад на демократијата.
На плоштадот може да се застанат околу 40.000, 42.000—45.000 до 50.000 лица.
1.1 1988: Движењето за Карабах
Полукружниот плоштад е познат по својата истакната улога во современата историја Ерменија. Уште од основањето на движењето за Карабах во февруари 1988 година, плоштадот „Слобода“ бил центар на народни демонстрации. За да се смират демонстрациите, плоштадот бил неколкупати затворан во текот на 1988 година од страна на советската полиција и војска.
1.2 Постизборни протести
Откако Ерменија стекнала независност во 1991 година, плоштадот бил главна локација за собири против владата, посебно по претседателските избори во 1996, 2003, 2008 и 2013 година.
По претседателските избори во 2008 година, илјадници приврзаници на водачот на опозицијата на ерменскиот прв претседател, Левон Тер-Петросјан, се собрале на плоштадот. Во раните утрински часови на 1 март 2008 година, овие мирни протести биле насилно угушени од страна на полицијата, и плоштадот бил затворен за цивили. Дваесет дена потоа, плоштадот и натаму бил окупиран од страна на полицијата и војската со ццел да се спречат демонстрациите. Подоцна, плоштадот бил затворен за јавни собири цели три години, сè до 17 март 2011 година, кога Ерменскиот национален конгрес оджал голем собир.
2 Подземен паркинг
На 28 август 2008 година, ерменската влада донела одлука да се започне со изградба на подземен паркинг под плоштадот, за да се ослободат околните улици каде паркираните автомобили го успоруваат и го комплицираат сообраќајот во тој дел од градот. Опозицијата тврдела дека оваа одлука имала за цел спречување за одржавање демонстрации на плоштадот, иако владата ги отфрлила ваквите обвинувања. Паркингот на три нивоа за 500 автомобили бил отворен на 24 мај 2010 година во присуство на градоначалникот Гагик Белгарјан и претседателот Серж Саргсјан, а целиот проект чинел четири милијарди ерменски драми или околу 10,5 милиони долари.
3 Галерија
Карневал на душите (филм од 1962)

Карневал на душите (англиски: ''Carnival of Souls'') - американски филм од 1962 година, во режија на Херк Харви, според сценариото на Џон Клифорд. Главните улоги ги толкуваат: Кендес Хилигос, Сидни Бергер, Стен Левит, Кари Конбој, итн.
1 Синопсис
Три девојки се тркаат со автомобилот со група момчиња, но автомобилот паѓа во реката. Полицијата безуспешно се обидува да го пронајде автомобилот и кога сите мислат дека девојките се удавени, една од нив, Мери Хенри (ја игра Хилигос) ненадејно излегува жива од водата. Набргу, таа одлучува да го напушти родниот град и се сели во Јута, каде свири оргули во една црква. Во куќата во која живее како потстанар, таа се запознава со момчето Џон Линден (го игра Бергер) кој упорно настојува да ја освои. Уште при самото доаѓање во градот, на Мери ѝ се јавува страшно привидение: непознат мртов човек - зомби (го игра Конбој) кој има некакв врска со напуштениот забавен парк во близината на градот. Откако неколкупати ќе се соочи со него, луѓето околу неа мислат дека таа е луда и наскоро таа ја губи работата во црквата. Истовремено, одвреме-навреме, Мери ја губи врската со реалниот свет, т.е. одненадеж го губи слухот, а луѓето не го забележуваат нејзиното присуство. Случајно, таа го запознава докторот Семјуелс (го игра Левит) кој се интересира за нејзиниот случај. Најпосле, Мери одлучува да го посети напуштениот забавен парк и таму здогледува голема група зомби, а меѓу нив се наоѓа и таа самата. Потоа, зомбите почнуваат да ја бркаат и успеваат да ја фатат. Утредента, полицијата, докторот и свештеникот доаѓаат во забавниот парк и ги пронаоѓаат нејзините траги на песокот, но на едно место, трагите едноставно исчезнуваат, а од Мери нема никаков знак. Филмот завршува така што, во родното место на Мери, полицијата успева да го извлече автомобилот од реката, а во него се наоѓаат трите мртви девојки, меѓу кои се наоѓа и Мери.
Дион Смит

Дион Смит (|Dion Smith; р. ) — новозеландски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
1 Кариера
Во септември 2015 година било објавено дека ќе се приклучи на за сезоната 2016. Во јуни 2017 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2017. На шестата етапа на трката бил дел од спринтот на завршницата и добил исто време како победникот, Марсел Кител.
2 Достигнувања
;2011
: 2. Тур де л’Абитиби
;2013
: 1. Етапа 4 Класик Меклејн Пацифик
: 4. Тур де Делта
: 6. Меѓународно првенство Филаделфија
;2014
: 1. Етапа 1 Велосипедски класик Редлендс
: Национални првенства под 23 години
::2. Друмска трка
::3. Хронометар
: 3. Меѓународно првенство Филаделфија
: 7. Краен пласман Тур де Бос
;2015
: 1. Краен пласман Велосипедски класик Каскад
: 2. Национално друмско првенство под 23 години
: 2. Класик критериум Винстон-Салем
: 3. Краен пласман Велосипедски класик Нов Зеланд
: 3. Краен пласман Тур де Бос
: 4. Краен пласман Етапна трка Џо Мартин
::1. Пласман за млад возач
: 5. Краен пласман Трка околу Алберта
;2016
: 1. Класик РЕВ
: 1. Трофеј Бомонт
: 2. Национално друмско првенство
: 5. Минстерланд Џиро
: 5. Краен пласман Четири дена Динкерк
: 5. Краен пласман Ронде ван Миден-Недерланд
::1. Етапа 1 (TTT)
: 5. ГП Џеф Схеренс
: 10. Краен пласман Хералд Сан Тур
: 10. Краен пласман Тур де Јоркшир
: 10. Голема океанска друмска трка „Кедел Еванс“
;2017
: 3. Национално друмско првенство
;2018
: 2. Париз-Шони
: 3. Краен пласман Трка околу Белгија
: 8. Копа Сабатини
Коса (орудие)

Коса – земјоделско орудие за косење трева направено во облик на долго свиено сечиво и прицврстено на долга дрвена дршка. Покрај за трева, косата се користела и за косење житарки. Настанала во античко време и долго била најважната алатка за косење. Во текот на милениумите добивала најразлични облици.
1 Коса за косење трева
Косата за косење трева се обликувала во склад со потребите. На косачот му е потребна поинаква коса на рамна ливада отколку на стрма падина, поинаква за детелина отколку за висока трева со јаки стебла. Должината на косата е меѓу 40 и 120 сантиметри и зафаќа извесен агол во однос на косиштето. Колку што е косата подолга, толку аголот е помал.
2 Косидба
Пред воведувањето на механизацијата, косењето на поголеми површини се организирала косидба, при што биле ангажирани повеќе косачи (на припомош или аргати) за работата да се заврши побрзо.
Со воведувањето на механизацијата (употреба на косилка и балирка) за косење на трева, драстична е смалена потребата од човечки труд, и смалено е времето за извршување на оваа активност.
3 Галерија
Шубара

Шубара или Ќулав е вид на традиционална машка зимска капа која претставува дел од македонската, бугарската, влашката, романската и српската народна носија. Претежно се носела од балканските народи кои со векови биле под османлиско владеење, истата е во форма на конус или на цилиндар висок околу 10 см, над цилиндрчните шубари може да има крзно во кружна форма или платно.Шубарите со конусна форма можат да бидат високи и до 35 см (несметајќи ја висината на нестриженото крзно) истите најчесто во црна боја, бидејќи се прави од црно јагнешко или овчо крзно (астраган, стрижено крзно) може да биде и во други бои, бела, црно-бела, и мрка ( темно кафеава до црна) или од нестрижено крзно (такви најчесто се носат во Романија, источна Србија и северна Бугарија во регионот каде што живеат Шопите, напрани од бело нестрижено крзно) но поретко и од крзно од други животни. Таа е традиционална капа на селско население , која се носи за време на остри и студени временски прилики, но и во летниот период најчесто во планинските предели каде временските услови и во лето често се менуваат, во летниот период под шубарата (ќулафот) се носела бела марама која повремено се процедувала од потта, а додека во зима околу шубарата ( ќулафот) и ушите се завиткувала бела марама која на едниот крај најчесто имала бели реси кои виселе на задната страна од главата. За наведеното сведочат и стари фотографии од овчари, земјоделци, еснафи , Војводи и комити. Шубарите можат да бидат и украсувани со гајтани и кокарди, такви шубари носеле припадниците на милитантите групи или организации.
1 Шубарата во народната носија
Шубарата претставува една од најзастапените и најстари капи во македонската народна носија. Се правела од овчо или јагнешко крзно, во црна или, поретко, во бела боја. Имала повеќе форми: со издигнат или вовлечен врв, ниска со рамно дно и долговлакнеста, масивна „рунтава капа“, која се среќавала во планинските предели. Се носела во следниве региони: Скопска Црна Гора, Долни Полог, селата под Сува Гора, Горни Полог, Дебарски Дримкол, Голо Брдо, Дебарско Поле, Прилепско-Битолско Поле, Цапарско Поле, горните битолски села, Овче Поле, северните велешки села, Бабуна, Азот, Радовишко-Струмичко Поле, Бојмија (Гевгелиско), источниот дел на Славиште, Дурачка Река, Пијанец и Малешево. Во Горни Полог била нарекувана качула, во Малешево – гугла, во Долни Полог и Пијанец – шапка и сл. Според голем број претстави на спомениците, како што се античките рељефи и вазни, таа била носена уште од старите Илири и Тракијци.
2 Поврзано
* Ушанка, руска капа
* Папаха, кавкаска капа
* Каракул, средно и јужноазиска капа
Црква „Св. Илија“ - Ѕвегор

Свети Илија — манастирска црква на Ѕвегорскиот манастир.
1 Историја
Камен-темелник за изградба на црквата бил поставен на 2 август 1990 година, а истата била изградена следната година и осветена на 15 септември 1991 година од страна на тогашниот Митрополитот Брегалнички г. Стефан.
2 Архитектура
Црквата е изградена од камени блокови обоени во бела боја. Во предниот дел има трем до кој водат неколку мермерни скали. Влезната порта е дрвена и е покриена со метална решетка, а над неа има слика на Свети Илија. Во задниот дел од градбата има полукружна апсида. Црквата во целост е покриена со ќерамиди. Внатрешноста на храмот не е зографисана.
3 Галерија
Пашки Козјак

Пашки Козјак (|Paški Kozjak, порано само ''Kozjak''; |Kosjak) — населба во Градската општина Велење, северна Словенија, сместена на ридовите источно од градот. Местото традиционално ѝ припаѓа на областа Штаерска. Целата општина денес е во состав на Савињскиот статистички регион. Наречена е по сртот Пашки Козјак (1.272 м) сместен североисточно од населбата.
1 Име
Прво сведоштво за местото постои во документ од 1296 г. кој го именува како ''Похсрук'' (''Pochsruk''), што значи „Козји Грб“. Во 1403 г. веќе се среќава како Козјак (''Gosyak'' и ''Kosyak''). Денес се нарекува „Пашки“ по блиското место Пака, разликувајќи го од соседниот Козјак кај Мислиња.
2 Историја
Пашки Козјак е познат од борбите во НОБ кои се одиграле ноќта помеѓу 17 и 18 јануари 1944 г. кога словенечките партизани се обиделе да ги пробијат германските редови за да стасаат до масивот Похорје. На местото е подигнат гранитен споменик во сеќавање на загинатите партизани.
3 Поврзано
* Похорје
Бурка (наметка)

Бурка (руски јазик: ''бурка'') е бушав крзнен капут без ракави, со влакна свртени спрема надвор и наведнати така да водата не може да се задржува (го носат сите кавкаски народи). Овој збор во македонскиот и српскиот јазик повеќе ја изгубил употребата, освен во некои делови на Војводина каде се користи како име за овчарски капут.
Исто така овој збор може понекогаш да се слушне како буквален превод од англискиот збор (Burqa) кој најчесто се употребува како име за женска облека во исламските земји (Бурка (ислам)).
1 Наводи
*''Лексикон страних речи и израза'', Милан Вујаклија, Просвета, Београд, (1954)
Пресказание на Голем Александр

Пресказание на Голем Александр — книжевно дело едно од најраните дела од македонската книжевност посветено на Александар Македонски напишано од јеромонахот Атанас Македонец. Оваа книга во вид и обем на мала книшка е објавена во Венеција во 1845 година. Делото е пишувано на македонски народен говор односно македонски дијалект со грчка азбука со оригинален запис на насловот ''Πρεσκαζανιε να Γολεμ Αλεζαντρ''. Во современа Македонија ова дело за првпат е објавено од Вера Стојчевска-Антиќ во 1996 година. Книшката е пишувана на ''мисирковски јазик'' со грчкото писмо, но со јасна македонска свест и именски фиксирана национална тенденција, со што таа е и прво дело во периодот до 1875 година, од кога започнува појасно истакнатото движење на македонството во рамки на македонската преродба со делата на Ѓорѓија Пулевски. Стојчевска-Антиќ забележува дека авторот го напишал делото на општомакедонски „наддијалектен“ јазик, изразувајќи ја националната свест и трудејќи се да ги смеша сите дијалекти што ги познавал.
Според грчките и бугарските пропаганди, делото е издадено од страна на Атанасиос Сулиотис, член на Елиномакедонскиот комитет во 1907 година. Всушност станува збор за сосема друго издание, преведено и отпечатено на грчки, во кој е вметнат предговорот од Јеромонахот Атанасиј Македонецот.
1 Содржина
Книгата содржи 31 страница текст на македонски јазик напишан со грчко писмо. Во оваа книга јеромонахот Атанас Македонец зборува за татковината на Александар Македонски, односно за Александровата „''патрида''“, поточно за патридата „''на тој големиот човек''“ и тоа на македонски народен јазик. Во „Прологот на терџуманот“ (предговор на преведувачот) Атанас Македонец потенцира дека овие претскажувања на Голем Александар „''прекажаја бес грешка коуку големи работи се направиа од тоа времето до денеска и кажваат и што ќе се сторит ушче''“. Со својата содржина оваа книга гравитира кон средновековната „Александрида“, односно кон популарниот средновековен Роман за Александар Македонски и токму затоа би можело таа да се разгледува во рамките на средновековната литература како една од бројните верзии на средновековниот роман за Александар.
2 Галерија
Ранитидин

Ранитидинот е лек кој го намалува создавањето на желудочна киселина. Се користи во третманот на пептичен чир, гастроезофагеална рефлуксна болест и Золингер–Елисонов синдром. Може да се користи преку уста, како интрамускулна или интравенска инјекција.
Фантомка

Фантомка или балаклава — поткапа која ја покрива целата глава освен деловите кои го изложуваат целото лице или само горниот дел на лицето и понекогаш очите и устата или само очите. Може да служи како капа и како шал. Алтернативното име ''„балаклава“'' потекнува од името на градот Балаклава на полуостровот Крим во Украина каде британските сили за време на Кримската војна ја користеле фантомка за да можат британските војници да се заштитат од острата зима.
Современата фантомка може да биде изработена од повеќе материјали како на пр. свила, памук, полипропилен, неопрен, волна или акрилни влакна.
Фантомката ја користат мотоциклистите, скијачите, планинарите, работниците на големи височини за да се заштитат од студот, исто така ја користи полицијата и војската во борба против терористичките акции, но најмногу се користи од криминалните групи за да се прикрие нивниот идентитет за време на извршување на противзаконски работи.
Јан Вертонген

Јан Берт Ливе Вертонген (|Jan Vertonghen; р. ) — белгиски фудбалер, на Андерлехт и на белгиската репрезентација.
1 Биографија
Вертонген е роден во Син-Никлас, Белгија, од Риа Матеувс и Пол Вертонген. Тој има двајца браќа, Вард и Лоде, и двајцата играат фудбал.
2 Технички карактеристики
Главно игра како централен дефанзивец, но исто така може да игра и како лев бек.
3 Титули
3.0.1 Ајакс
* Ередивиси : 1
: 2010-2011, 2011-2012
* Куп на Холандија : 1
: 2006-2007, 2009-2010
3.0.2 Бенфика
* Примеира лига : 1
: 2022-2023
3.1 Репрезентативни
3.1.1 Белгија
*Светско првенство во фудбал :
: Трето место: 2018
Меклауд (јакна)

Јакната Меклауд била многу популарна во осумдесеттите години. Иако е валидна транслитерација на презимето ''McCloud'', во колоквијалниот говор, па дури и во печатените медиуми во тие години се појавил обликот ''Меклауд'' и останал во паметење и во говор. Посредно изговорот се пренел и на изразот за Меклауд јакната што не ги прекинува валидните правила за изговорот на англиските имиња туку е сведоштво за една интересна појава.
Го добила името по шерифот Меклауд, главниот јунак од серијата „Шериф од Њујорк“. Јакната е кожна со кафеава боја, со ревери од крзно. Јакната е изработена од повеќе големи парчиња од кожа кои се вшиени и на предниот и задниот дел, нетипични за другите модели на јакни. Најчесто се изработува во светлокафеава боја, но постојат и модели во различни нијанси на кафеава боја.
Париетална клетка

Париеталните клетки се епителни клетки кои секретираат хлороводородна киселина (HCl) и интринзичен фактор. Овие клетки се сместени во гастричните жлезди во фундусот и телото на желудникот. Ензимот водород калиум ATPаза (H<sup>+</sup>/K<sup>+</sup> ATPase) единствено се наоѓа на париеталните клетки и го транспортира H<sup>+</sup> наспрема концентрациски градиент од 3 милиони на 1, што е најнаглиот јонски градиент формиран во човечкото тело.
Добра долина

„Добра долина“ — македонски телевизиски филм од 1973 година. Го режирал Стево Црвенковски, сценариото е на Русомир Богдановски, по мотиви на романот „Големите скитачи“ од Методија Фотев.
1 Улоги
Глумец, Улога
Киро Ќортошев
Ацо Стефановски
Предраг Дишљенковиќ
Петар Арсовски
Димитар Станковски
Благоја Спиркоски-Џумерко
Драги Костовски
Сабина Ајрула
Ружа Мушовска
Стојка Цекова
Останати улоги &#9660;
Глумец, Улога
Катина Иванова
Марко Арсовски
Гојко Шкариќ
Славе Билбил
Младен Крстевски
Иван Митевски
Стево Црвенковски
Бошко Костадиновски
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Киселица

Свети Ѓорѓи — црква во близина на селото Киселица. Црквата е сместена западно од селото, непосредно на десната страна од патот кој води од селото Ветрен.
1 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа. Влезот е сместен на источната страна, а просторот пред влезната врата е покриен со натстрешница. Над влезната врата има слика на Свети Георги. Целата градба е обоена во бела боја, со исклучок на цоклето кое ја истакнува употребата на камен при изградбата.
Во дворот на црквата, од нејзината десна страна има макета на црква со камен крст.
2 Галерија
3 Поврзано
* Делчевско архијерејско намесништво
* Киселица
Црква „Св. Димитриј“ - Габрово

Свети Димитриј — главна селска црква во селото Габрово. Црквата е сместена во северниот дел од селото, непосредно на десната страна од патот кој води од Делчево.
1 Историја
Камен-темелник за изградба на црквата бил поставен на 11 октомври 2005 година од страна на тогашниот Митрополит Брегалнички г. Агатангел. Градбата е проектирана од страна на архитектот Ѓорѓи Јанковски. Црквата е градена со помош на донации од верници, при што најголем дел биле од иселеници во Швајцарија.
2 Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм, при што куполата е со осумаголна основа и на секоја од осумте страни има по една тенка монофора. Монофори исто така има и низ ѕидовите на црквата. Во предниот дел од градбата, непосредно пред влезната порта, се издига камбанаријата која е прилепена до градбата на главниот објект. Таа има квадратна основа и до нејзината влезна порта водат странични кружни скали. Градбата е обоена во бела боја, додека рабовите на ѕидовите се обложени со темно-црвена. Целата градба заедно со камбанаријата се покриени со кров од ќерамиди. Пред црквата има дрвена информативна табла на која е насликан Свети Димитриј Солунски.
3 Галерија
4 Поврзано
* Делчевско архијерејско намесништво
* Ѕвегорска парохија
* Габрово
Црква „Св. Јован Крстител“ - Ѕвегор

Свети Јован Крстител — главна селска црква во пијанечкото село Ѕвегор, а воедно и парохиски храм на Ѕвегорската парохија.
Црквата е сместена во средишниот дел од селото, на десниот брег на реката Ѕвегор, спроти поранешната џамија од другата страна на реката.
1 Историја
Камен-темелник за изградба на црквата бил поставен на 2 август 2001 година и истата била завршена во 2017 година. Објектот бил изграден со помош на донации од мештаните.
2 Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм и содржи приземје и кат на кој е сместен главниот простор на храмот. Куполата на храмот е со осумаголна основа и на секоја од осумте страни има по една монофора. Во продолжение на западниот ѕид е догадена припрата до која водат скали изградени од камени блокови, додека на источниот ѕид од градбата се истакнува осумаголната апсида. Храмот содржи влезна врата на јужниот ѕид која води до приземниот простор, додека на страничните ѕидови забележителни се неколку монофори. Влезната врата е дрвена и над неа има црно-бела икона на Јован Крстител. Приземјето од градбата е изградено од камени блокови, ѕидовите во висина на првиот кат од тули, а куполата од камен. Градбата не е фасадирана и е покриена со ќерамиди, а куполата има метален покрив над кој има крст.
3 Икони и фрески во иновативна техника
Внатрешноста на црквата содржи иконостас кој бил изработен рачно од ореово дрво од страна на прилепски мајстор и е со благослов од митрополитот на Брегалничката епархија г. Иларион. Иконите кои се изложени во црквата биле дигитално изработени во Пловдив и, според ктиторот на црквата, имаат двојно подолг рок на траење од обичните.
Фреските се изработени од изведувачи од Пловдив, Бугарија со дигитално печатење на платно со стаклена прашина, а потоа нанесени на ѕидовите. Ова е првата црква во Македонија со ваков живопис.
4 Поврзано
* Делчевско архијерејско намесништво
* Ѕвегорска парохија
* Ѕвегор
Стојче (ТВ-филм)

„''Стојче''“ ― македонски телевизиски филм од 1981 година. Го режирал Љубиша Георгиевски, а сценариото го напишал Братислав Димитров.
1 Улоги
Глумец, Улога
Братислав Димитров, Стојче
Петар Мирчевски
Петре Прличко
Ацо Стефановски
Владимир Светиев
Љупчо Тодоровски-Упа, Љубовникот на Амелија
Вујковиот сон

„Вујковиот сон “ — македонски телевизиски филм од 1970 година. Го режирал Бранко Гапо, а сценариото го напишал Иван Мазев по делото на Фјодор Достоевски.
1 Улоги
Глумец, Улога
Мери Бошкова
Киро Ќортошев
Лиле Георгиева
Нада Гешоска
Димитар Гешоски
Љупчо Петрушевски
Милица Стојанова
Теракота

Теракота или исто terra cotta (лат.: „печена глина“) е вид на керамика. Се употребува за изработка на керамика за водовод или декорација на градби. Има згаснато портокалова боја.
Теракота во стариот век била користена за изработка на скулптурички од керамика опека или покривки за кровови. Најстари скулптурички од теракота се сушени на сонце, потоа биле палени на отворено огниште во пепелта, а подоцна веќе во печки на високи температури како и денес.
Старите Грци ги печеле фигуричките од теракота, а познати се и дела кои се со поголем формат од теракота како што е „Зеус го грабнува Ганимед“. Етрурците ја употребувале теракота за екстерно украсување на своите храмови со скулптури. Помеѓу 210-тите години п.н.е. кинескиот цар дозволил со него во неговиот гроб да се погребаат преку 8.000 војници и коњи од теракота. Францускиот вајар А. Е. Кариер-Белусе („Albert-Ernest Carrier-Belleuse“) ја употребувал за своето дело кое претставувало кентаур како му носи на Хиподамеј токму теракота. Пример за масовно искористување на теракота како архитектонска декорација се градби во викторијански стил во Бирмингем во Англија.
Велум

Велум (|vélin; |vellum; |vellum) е израз кој се користи за вид на пергамент, односно материјал за пишување, изработен од кожа на цицачи. Под тоа обично се подразбира пергамент направен од нештавена кожа, односно пергамент кој од „обичниот” се одликува со највисок можен квалитет.
1 Поврзано
* Ракописна книга
* Инкунабула
Илуминиран ракопис

Илуминиран ракопис и илуминација (живописани ракописи) — живописи украсени средновековни ракописи. Сликите во нив се работни со живи бои, а некои делови се украсувани и со злато. Уметник кој работел илуминации се нарекувал илуминатор. Најпрво авторот на текстот ќе го напишел ракописот, а потоа ќе го прател на илуминатор на конечна обработка.
За изработка на живописи се употребувале проѕирни или матни бои, а златото се нанесувало во ливчиња или во прав. Во почетокот било користено злато со боја на бакар, а нешто подоцна злато со црвеникав отсјај.
Ракописите во повеќето случаи биле пишувани на латински језик. Повеќето илуминатори не знаеле да пишуваат и биле неписмени, па авторите ги пишувале сите букви аа да не погрешат илуминаторите. Илуминатори ги украсувале и почетните големи букви. Овие букви се нашѓале на почетокот на книгата, на почетокот на страницата или деловите. Бојата илуминаторот сам си ја приготвувал и ја нанесувал во неколку слоеви поради сенките. Најпрво ги боел мотивите со една боја, а потоа приступувал кон боење на другите делови со друга боја.
Илуминации имаат своја дамнешна историја и почетоци уште од Египет каде свитоците се украсувале со слики, а се среќава и во грчките и коптските книги од IV век п.н.е., меѓутоа најзначаен развој се случил восредниот век. Иницијали во античките ракописи биле повеќе или помалку геометризирани, иако се јавуваат и растителни мотиви. Во средниот век илуминирање било спроведено и на рабовите на страниците. Бидејќи пишување и сликање на ракописи со живописи барало многу време – неретко и повеќе години – голем број ракописи останале неукрасени. Во времето на романиката се појавуваат илуминации на Библијата и црковните книги. Мирославовото евангелие од XII век е најочуван и најубав примерок на српски илуминиран црковен ракопис. Во XIII век, во времето на готиката и кога се појавуваат првите книги патописи, епика и образовна литература, многу од нив биле украсувани со илуминации. Работилници на Арапи, Персијци, Тураци и Индијци, кои го негувале исламот во XV век и кои биле врвни илуминатори, создале илуминации со минијатури во сини нијанси и со златни украси, кои се сметаат за најубави во светот.
На преминот од XV кон XVI век кога многу книги имале обелег на ренесанса и кога е откриено печатарството, уметноста на илуминација постепено изумира.
1 Поврзано
* Минијатура (сликарство)
* Иницијал
* Ракописна книга
* Инкунабула
Ѕвегорска парохија

Ѕвегорска парохија — македонска православна парохија, дел од Делчевското архијерејско намесништво на Брегалничката епархија на МПЦ - ОА. Парохијата ги ошфаќа селата: Ѕвегор, Град, Габрово, Селник и Очипала. Парохиски свештеникот е Александар Васев (сост. 2018).
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Јован Крстител“ (парохиска црква), Ѕвегор, 2017
Црква „Св. Илија“, Ѕвегор, 1991
Црква „Св. Ѓорѓи“, Град, 1858
Црква „Св. Архангел Михаил“, Град, во изградба
Црква „Св. Димитриј“, Габрово, 2017/2018
Црква „Св. Петка“, Селник, XIII-XIV век
Црква „Св. Јован Крстител“, Очипала, во изградба
Коле Канински

Никола Тодоровски (попознат како ''Коле Канински'') (село Канино, Битолско, 18 јануари 1914 - село Буринец, Струшко, 22 јули 1944) — македонски комунист, учесник во НОВ.
1 Животопис
По професија бил правник. Основното и средното образование ги заврши во Битола. Во октомври 1933 г. заминал на студии по право во Белград. Тука се истакнал со делувањето во прогресивното комунистичко движење. Стана член на КПЈ во 1936 г. По завршувањето на факултетот во 1938 г. се врати во Битола и продолжил со својот политички ангажман. Во 1940 г. стана член на Месниот комитет на КПЈ во Битола.
По окупацијата на Македонија во Втората светска војна, во септември 1941 г. станал член на првиот битолски месен воен штаб. Поради својата револуционерна активност во време на окупацијата неколкупати бил затворен. Во есента 1942 се приклучил на партизанските единици. Во април 1943 г. стана началник на штабот на Битолско-преспанскиот партизански одред „Даме Груев“. По формирањето на Партизанскиот одред „Гоце Делчев“ на 20 мај 1943 г. станал негов командант. Подоцна бил именуван за политички комесар на Вториот баталјон на Третата оперативна зона, познат и како Битолско-мариовски баталјон на Втората македонска бригада. Бил избран за делегат на Првото заседание на АСНОМ. Загинал како политички комесар на Првата македонско-косовска ударна бригада, во несреќен случај на 22 јули 1944 г., при испробувањето на минофрлач кај селото Буринец на планината Караорман, заедно со Трифун Пановски и и уште тројца нивни соборци.
Во негова чест, едно од основните училишта во Битола го носи неговото име.
2 Поврзано
* Иван Јанески
* Трифун Пановски
* Наум Божиновски
* Марјан Лазевски
Црква „Св. Петка“ - Селник

Света Петка — главна селска црква во селото Селник. Сместена е на неколку стотина метри лево од патот кој води од Драмче кон Селник. Црквата е прогласена за споменик на културата од национално значење од страна на Министерството за култура на Македонија.
1 Историја
Точни податоци за изградбата на црквата не се достапни, но според трите слоја на фрескоживописот, од кои првиот е некаде од XIII-XIV век, се претпоставува дека истата била изградена некаде во XIV век.
Врз основа на зачуваниот ктиторски натпис, изградена е во „тешко време“, кога столувал „новиот епископ Прохор“.
Во 2001 година, црквата била реконструирана, а во дворот биле изградени помошни објекти. Секоја година на 27 октомври, т.е. на празникот Петковден, во црквата се организира голем собор.
2 Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна со правоаголна основа и е покриена со камени плочки. Градена е од кршен камен и вар. Над влезната врата има ниша со фреска на која е прикажана Света Петка.
Внатрешноста на црквата е зографисана. Ја живописал Јо(ван) Комнов, најверојатно во третата деценија на век. Ѕидното сликарство е стилски блиско на недалечниот алински манастир „Св. Спас“ во Бугарија (1626).
Во сликаната програма се вклучени локалните пустиножители Св. Јоаким Осоговски и Св. Јоан Рилски.
Фрескоживописот се состои од три слоја, од кои првиот е некаде од XIII-XIV век, додека следниот од XVI век, односно од времето на архиепископот Прохор Охридски. Натписите се словенски и сведочат за продолжувањето на словенската култура во време на отоманското владеење. Целата црква е живописана, но голем дел од фреските се оштетени. Иконостасот со царските двери и иконите биле изработени во 1906 година од страна на зографот Гаврил.
3 Галерија
4 Поврзано
* Список на културно наследство на Македонија
* Делчевско архијерејско намесништво
* Ѕвегорска парохија
* Селник
Табакерата (филм)

„''Табакерата''“ — македонски телевизиски филм од 1972 година. Го режирал Душко Наумовски, а сценариото го напишале Ѓорѓи Абаџиев и Ташко Георгиевски.
1 Улоги
Глумец, Улога
Ристо Шишков, Гоце Делчев
Благоја Чоревски, Сулејман-бег
Тодор Николовски, Кољо
Нада Гешоска, Мајката на Сулејман-бег
Стојка Цекова, Султана
Ацо Стефановски
Јосиф Јосифовски
Љубиша Трајковски
Станко Стоилков
Останати улоги &#9660;
Глумец, Улога
Димче Стефановски
Коста Дзековски
Владимир Светиев
Методија Марковски
Соња Михајлова, Девојче
Жорж Данден (ТВ-филм)

„Жорж Данден“ ― македонски телевизиски филм од 1970 година. Го режирал Димитар Христов, а сценариото е напишано според Молиеровата комедија од 1668 година.
1 Улоги
Глумец, Улога
Петре Прличко
Крум Стојанов
Милица Стојанова
Научна књига

Научна хартија е компанија од Белград која се занимава со издавање и продажба на универзитетски книги и учебници за основно училиште. Седиштето на компанијата се наоѓа во центарот на Белград, на улица „Грачаничка“. Таа е создадена во 1998 година со поделбата на поранешната компанија „Научна книга“ од СФРЈ. Книжарницата, исто така, вклучува и фантастика, училишни материјали и канцелариски материјали. Покрај издавачката дејност, оваа компанија продава и учебници за средно и основно училиште.
Меѓународен индекс на растителни имиња

Меѓународен индекс на растителни имиња (|International Plant Names Index, крат. IPNI) — бесплатна база на податоци која ги содржи имињата на семените, папратните и црвоточните растенија и дава библиоградски податоци за истите. Најдобро се опфатени видовите и родовите. Целта на базата е да се одбегне непотребно упатување на голем број првоизворници при пребарувањето на имињата и особините на таксоните.
Базата има и список на стандардизирани авторски кратенки, првично заснован на Брамит и Пауел (1992). Списокот редовно се подновува со нови кратенки.
1 Опис
IPNI е соработка помеѓу Кралските ботанички градини во Кју (Index Kewensis), Харвардскиот хербариум (Gray Herbarium Index) и Австралискиот национален хербариум (''APNI''). Базата е збирка на имиња заведени во овие три установи и работи на стандардизација на информациите. Стандардот за авторски кратенки препорачан од Меѓународниот правилник за номенклатура на алгите, габите и растенијата како „Автори на растителни имиња“ (''Authors of Plant Names'') на Брамит и Пауел.
Базата ги следи и имињата објавени во стручните списанија и дава индекс на истите.
Во 2010 г. е отпочнат придружниот проект The Plant List кој има за цел да ги утврдува прифатените имиња на видовите.
Истото место го води и проектот Index Fungorum, посветен на габите.
2 Поврзано
* The Plant List
* Index Fungorum
Жена од малтер (ТВ-филм)

Жена од малтер — македонски телевизиски филм од 1979 година. Го режирал Јане Петковски, а сценариото го напишале Трајче Гаврилов и Владимир Предиќ.
1 Улоги
Глумец, Улога
Томе Витанов, Доне
Снежана Стамеска, Стојна
Благоја Спиркоски-Џумерко
Ѓокица Лукаревски
Ацо Стефановски
Методија Марковски
Мите Грозданов
Душко Костовски
Чедо Христов
Јосиф Јосифовски
Кире Печијаревски
Димче Мешковски
Останати улоги &#9660;
Глумец, Улога
Илија Струмениковски
Благоја Стефановски
Борис Чоревски
Илко Стефановски
Сребре Ѓаковски
Васо Ангелов
Душко Ѓорѓиоски
Анастас Миша
Гане Витанов
Цената на градот (филм)

„Цената на градот“ — македонски филм од 1970 година. Го режирал Љубиша Георгиевски, а сценариото го напишал Симон Дракул.
1 Содржина
При крајот на Втората светска војна едно гратче во Македонија е под германска окупација. Во овие последни денови на окупацијата, жителите ослободуваат руски и италијански војници. Германскиот командант бара од граѓаните да ги предадат ослободените заробеници, заканувајќи се дека во спротивно ќе го минира градот. Но, љубовта што командантот ја чувствува за гимназијалката Елена го попречува во извршувањето на злосторството. Како откуп за градот ја бара девојката. Таткото на Елена, свештеник, се жртвува себеси и ќерка си, и ги венчава. Партизаните влегуваат во градот и во германскиот штаб ги убиваат штотуку венчаните, во моментот кога на лицето на Елена за првпат се забележува симпатија кон германскиот командант.
2 Улоги
Глумец, Улога
Ацо Јовановски, Најдо
Ацо Стефановски, Професорот
Драги Костовски, Рихтeр
Драгомир Фелба, Поп Климе
Јурие Дарие, Комaндaнт Ото Хорст
Петар Стојковски, Ханс
Силвија Бадеску, Елена
Останати улоги ▼
Глумец, Улога
Дарко Дамевски
Димче Стефановски, Заложник 1
Јосиф Јосифовски, Кнајпер
Јон Исаја, Заложник 2
Кирил Ќортошев, Заложник 3
Љубиша Трајковски, Џовани
Вукан Диневски, Иван
Предраг Дишљенковиќ, Заложник 4
Нада Гешоска, Старица 1
Мара Исаја, Старица 2
Џамија (Ѕвегор)

Џамија (Ѕвегор) — поранешна главна и единствена џамија во селото Ѕвегор, во Општина Делчево, Македонија. Денес, единствен остаток од некогашната џамија е разрушеното минаре, сместено веднаш спроти новата главна селска црква во селото.
1 Историја
Никој не знае колку е стара самата џамија, а била напуштена со иселувањето на муслиманите во 1960-тите години од селото.
Во 2016 година имало иницијатива за обнова на џамијата од страна на иселеник во Турција, кој би донирал средства за обнова на џамијата и доизградба на главната селска црква во селото.
D-димер

D-димер е фибринодеградационен производ, мал белковински фрагмент присутен во крвта кој настанува при разградување на претходно формиран крвен тромб при процесот на фибринолиза. Името го добил бидејќи содржи два D-фрагменти од фибрин поврзани со вкрстена врска.
1 Референтен опсег
Следат референтни опсези за D-димер:
Единици, Возрасен, Прв триместар, Втор триместар, Трет триместар
mg/L или µg/mL, < 0.5, 0.05 - 0.95, 0.32 - 1.29, 0.13 -1.7
µg/L или ng/mL, < 500, 50 - 950, 320 - 1290, 130 - 1700
nmol/L, < 2.7, 0.3 - 5.2, 1.8 - 7.1, 0.7 - 9.3
2 Историја
D-димерите првпат биле опишани во 1970-тите, и пронашле дијагностичка примена во 1990-тите.
Glory (албум на Бритни Спирс)

''Glory ''е деветтиот студиски албум на американската пејачка Бритни Спирс. Тој е објавен на 26 август 2016 година, преку РКА Евиденција. По обновувањето на нејзиниот договор со РКА, Таа почна да работи на нов албум во 2014 година. Поради тоа што немала ограничен период до кога требала да го заврши албумот, предизвикало тоа да ѝ биде еден од нејзините омилени албуми во нејзиниот каталог.
''Glory ''доби позитивни критики од музичките критичари, кои ги пофалиле вокалите на Бритни на албумот исто така е спомнат како албум кој највеќе ѝ го вклучувал уделот и учеството во креирацијта уште од една декада. Албумот дебитираше на бројот три на американскиот ''Билборд'' 200, движејќи се 111,000 албум-еквивалентни единици во првата недела, со 88,000 копии од продажбата на албумот, исто така бил на врвот на листите во Чешка, Тајван, Ирска, Италија. Достигнувајќи во првите десет места на топ листите во уште 20 земји.
Капа

Капа е предмет за облекување кој се става на главата и служи за заштита од врнежи, студ, сонце, но исто така и како моден детал. Капите можат да се изработуваат од различни материјали: волна, платно, кожа или синтетички материјали.
1 Видови
Постојат повеќе различни начини како можат да се поделат капите. Пред сè според материјалот и времето кога се носат. Плетените капи обично се направени од волна и се погодни во студените зимски месеци. Меѓу имињата на капи често можеме да ги слушнеме следниве:
* Шапка
* Шубара
* Валана капа
* Фес
* Шајкача
* Скуфија
* Турбан
* Качкет
* Беретка
* Титовка
* Тубетејка
* Фригиска капа
* Камилавка
* Ушанка
* Личка капа
* Калпак
* Гардиска капа
и многу други.
2 Капата како тема во уметноста и во популарната култура
* „Капата и сватот“ (српски: ''Капа и сват'') — српска народна приказна.* „Невидливата капа“ — српска народна приказна.* „Волшебната шубара“ — кавкаска народна приказна.* „Трите шапки на мистер Хепи“ — кус расказ за деца на ангискиот писател Доналд Басет од 1967 година.* „Шеширот на дедо“ — песна на македонскиот поет Васил Куноски.* „Бајка за црвеното капче“ (руски: ''Сказка о красноҋ шапочке'') — песна на рускиот поет Владимир Мајаковски од 1917 година.* „Капа“ — краток расказ на рускиот писател Данил Хармс.* „Шапка од леопардова кожа“ (англиски: ''Leopard-Skin Pill-Box Hat'') — песна на американскиот рок-музичар Боб Дилан од 1966 година.* „Пријатно, поркпај капо“ (англиски: ''Goodbye Pork Pie Hat'') — песна на американскиот џез-музичар Чарлс Мингус (''Charles Mingus'').* „Фес“ (англиски: ''The Fez'') — песна на американската рок-група Стили Ден (''Steely Dan'') од 1976 година.
3 Галерија
Армен Џигархањан

Армен Џигархањан (|Արմեն Ջիգարխանյան; |Армен Джигарханян; роден на 3 октомври 1935 - 14 ноември 2020 година) е ерменски и руски (поранешен советски) глумец. Тој е еден од најпознатите живи филмски и театарски глумци, и еден е од основачите, претседател и уметнички раководите на Московскиот драмски театар од 1996 година..
1 Животопис
Армен Џигархањан е роден во Ереван, советска република Ерменија, на 3 октомври 1935 година. Неговиот дедо од таткова страна потекнувал од ерменско семејство во Тбилиси. Учел во руското училиште што го носи името на Чехов. Меѓу 1953 и 1954 година, работел како помошник камерман.
2 Кариера
2.1 Глума
Учел глума кај Армен Гулакјан до 1958 година, и работел во рускиот театар во Ереван „Станиславски“ до 1967 година. Настапувал во театарски изведби на дела на Александар Островски, Максим Горки, Шекспир, Тенеси Вилијамс, и на други современи светски и руски автори.
Во 1967 година, Џигархањан се преселил во Москва за да работи во театарот „Ленком“, но во 1969 година, се приклучил на театарот „Мајаковски“, каде работел до 1996 година, речиси 30 години. Улогата на Сократ во драмата ''Контроверзи со Сократ'' од 1975 година му донела признание „најинтересен и најсилен глумец на современата сцена“.
Во текот на 1970-те и 1980-те години Џигархањан повеќе се појавувал на филм отколку во театар.
2.2 Режија
Во периодот од 1989 до 1997 година, Џигархањан предавал на Институтот за кинематографија Герасимов, а во 1996 година основал свој театар наречен „Д“, кој денес се вика „Московски драмски театар под раководство на Армен Џигархањан“. На сцената на неговиот театар биле одиграни бројни претстави, меѓу кои биле делата на Семјуел Бекет и Харолд Пинтер.
3 Награди и признанија
Армен Џигархањан е добитник на повеќе награди и признанија за својата работа, меѓу кои:
*Народен глумец на СССР (1973)*Орден на заслуги за татковината, III класа (1995)*Орден на заслуги за татковината, IV класа (2005)*Орден на Александар Невски (2006)*„Кристален Турандот“, највисока театарска награда во Москва (2010)*Ордден на заслуги за татковината, II класа (2010)*Народен глумец на советска Ерменија (1977)*Почесен граѓанин на Ереван (2001)*Орден на честа на Ерменија (2010)
Крали Марко (пиво)

Крали Марко, е македонско пиво произведено од Прилепска пиварница под традиционален рецепт. Крали Марко е висококвалитетно пиво, произведено со 11 % пивска сладовина со содржина 4.5 % зафатнински алкохол. Се произведува од основните суровини:
* вода
* пивски слад
* пивски квасец
Се полни во:
* лименка 0,5 мл
* стаклена амбалажа 0.5 мл
* пластична амбалажа 1.5 л
Скопско радлер

Скопско радлер — македонско пиво, претставено во 2012 година од страна на Пивара Скопје како бренд екстензија на скопско. Скопско радлер е мешавина на најквалитетното пиво кај нас и сок од лимон кој ја гаси жедта и делува неверојатно освежувачки. Создаден е за активни млади луѓе кои се во потрага по совршено освежување.
Како пиво со 2% алкохол и совршена комбинација на состојки, Скопско радлер ја стекна својата популарност веднаш по појавувањето во продажба, особено кај младите луѓе што се во потрага по совршено, двојно освежување (сок од лимон и пиво). Ова пиво е присутно на нашиот пазар во текот на летната сезона како една од најдобрите опции за освежување.
Со лансирањето на скопско радлер, Пивара Скопје е доследна секогаш да нуди иновативни производи со беспрекорен вкус и квалитет. Создавањето на скопско радлер го отвори патот кон една нова категорија на пазарот на пиво, категорија со потенцијал да придонесе кон растот на целокупниот пивски пазар. Скопско радлер е првото пиво од овој вид произведено дома, во Македонија.
1 Поврзано
* Пиво
* Радлер
* Лимонада
* Лимета
2 Наводи