procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Потенцијална температура на заситувањето

Потенцијална температура на заситувањето, понекогаш наречена псевдопотенцијална температура на заситување, ― температурата што би ја имала една количина воздух на кое било ниво доколку, почнувајќи од температурата на заситувањето, би била доведена со заситена адијабатична стапка на пропуст на стандардниот притисок од 1.000 mbar.
Оваа температура е конзервативна во однос на реверзибилните адијабатски промени.
1 Поврзано
* Температура на заситување
* Потенцијална температура
* Атмосферска термодинамика
* Истовредносна температура
* Истовредносна потенцијална температура
Термометриска температура

Термометриска температура или температура на сув топломер ― температурата на воздухот мерена со топломер слободно изложен на воздухот, но заштитен од зрачење и влага. Термометриската температура е температурата што обично е сметана за температура на воздухот и тоа е вистинската термодинамичка температура. Ја означува количината на топлина во воздухот и е директно пропорционална со просечната кинетичка енергија на молекулите на воздухот. Температурата обично се мери во степени целзиусови (°C), келвини (К) или степени фаренхајтови (°F).
За разлика од температурата на заситување, термометриската температура не ја покажува количината на влага во воздухот. Во градежништвото, важно е да се земе предвид при проектирање на зграда за одредена клима. Нал ја нарекол една од „најважните климатски променливи за човековата удобност и енергетската ефикасност на зградата“.
Термометриската температура е важна променлива во психрометриката, која е хоризонтална оска на психометриската табела.
1 Поврзано
* Психрометриска табела
* Влагомер
* Атмосферска термодинамика
2 Наводи
Грчка машка гимназија во Битола

Грчката машка гимназија во Битола била основана била некаде во 1884/1885 година и активно работела до 1912 година. Таа била наследник на машката полугимназија основана во 1838 година, која подоцна настрадала во пожар.
Финансиите за градбата биле обезбедени делумно од Пелагониската патријаршиска митрополија, а делумно со донации од локалното население. Според Колцадис пак, гимназијата била целосно платена од баронот Никола Думба од Виена. Учениците на оваа гимназија предимно доаѓале од Маловиште, Трново, Гопеш, Магерево, Нижополе, Крушево, Ресен, Корча, Охрид, Невеска, Клисура, како и од селата Белкамен, Писодери, Јанковец и други места ширум османлиска Македонија. Наставата ја посетувале околу 200 ученици годишно, а матурирале околу 35-40 ученици. Учениците главно доаѓале од влашките населби кои пред појавата на романската пропаганда, најчесто своето образование го стекнувале во патријаршиските институции.
Оваа гимназија се истакнувала со оосбено добар наставнички кадар, кој своето образование го имал стекнато во Атина, Виена и на други места во западна Европа. Се изучувале старогрчкиот, модерниот грчки јазик, физика, историја, филозофија, географија, вероунаука и други предмети. Оваа институција нудела прилично квалитетно и модерно образование. Зградата била особено пространа и на два ката. Изградена во западноевропски стил, со простран двор каде често се изведувале приредби од различен тип. Во склоп на овој објект постоел и интернат каде се сместувале учениците, а во истиот простор било формирано и основно училиште. По влегувањето на српската војска во Битола во 1912 година оваа институција престанала да работи.
Хeјнсов показател

Хeјнсов показател (исто така познат како показател на сериозност на пониска атмосфера) ― временски показател развиен од метеорологот Доналд Хејнс во 1988 година, кој го мери потенцијалот за сув, нестабилен воздух да придонесе за развој на големи или непредвидливи пожари во дивината. Показателот е изведен од стабилноста (температурна разлика помеѓу различни нивоа на атмосферата) и содржината на влага (пад на точката на росење) на долниот дел од атмосферата. Овие податоци може да се добијат со радиозонд или да се симулираат со бројчан модел за предвидување на времето. Показателот се пресметува во три опсези на атмосферски притисок: ниска височина (950-850 милибари (mb)), средна височина (850-700 mb) и висока височина (700-500 mb).
Хејнсовиот показател од 6 значи висок потенцијал постојниот пожар да стане голем или да покаже непредвидливо однесување на пожар, 5 значи среден потенцијал, 4 значи низок потенцијал и сè помалку од 4 значи многу низок потенцијал.
1 Поврзано
* Временски показател на шумски пожари
* Моделирање на шумските пожари
Центар за култура „Браќа Миладиновци“ - Струга

Центар за култура „Браќа Миладиновци“ ― културна установа во Струга. Центарот за култура е главен носител на културни, уметнички и просветни активности во Струга. Установата е наречена по македонските преродбеници Браќа Миладиновци. Во рамките на Центарот работи Матичната библиотека.
1 Историја
Матичната библиотека во Струга била создадена во 1944 година, веднаш по ослободувањето на градот. Подоцна во 1959 година, била донесена одлука сите културно образовни установи да бидат обединети во единствен Дом на култура „Браќа Миладиновци“ – Струга.
Во октомври 2021 година, во рамки на проектот „Градиме култура, сликаме култура - мурали за 30 години независност“, уметникот Горан Ристовски насликал на јужната страна на зградата на Центарот за култура, мурал со ликот на Владо Малески, струшкиот вез и дел од текстот на химната „''Денес над Македонија''“ односно делото на Малески.
2 Галерија
3 Поврзано
*Стара зграда на ОУ „Браќа Миладиновци“
*Црква „Св. Никола Дримени“
*Парк на поезијата
*Мост на поезијата
Едуардо Ридел

Едуардо Кореа Ридел (|Eduardo Riedel; Рио де Жанеиро, 5 јули 1969 година) — актуелен гувернер на Мато Гросо до Сул, беше избран на изборите во Бразил во 2022 година.
1 Кариера
Во 1995 година, тој го презеде управувањето со семејниот селски имот во Марачају, стекнувајќи искуство во управувањето. Оттогаш, тој презема позиции поврзани со администрацијата .
Во 2015 година, Ридел се повлече од функцијата извршен директор на Фамасул (2012-2014), станувајќи шеф на Државниот секретаријат за влада и стратегиски менаџмент на Мато Гросо до Сул, во владата на Реиналдо Азамбуја, позиција што ја држеше до 2021 година.
Во 2022 година, тој се кандидираше за гувернер на државните избори во Мато Гросо до Сул со Барбосиња за вицегувернер.
На 2 октомври 2022 година, тој имаше 361.981 гласови (25,16%) и отиде во вториот круг со кандидатот Ренан Контар.
На 30 октомври 2022 година, тој беше избран за гувернер со 808.210 гласови (56,90%), оставајќи го кандидатот Ренан Контар со 612.113 гласови (43,10%).
Неговата инаугурација ќе се одржи на 1 јануари 2023 година.
Баротропен флуид

Во динамиката на флуиди, баротропниот флуид е флуид чија густина е само функција на притисокот. Баротропниот флуид е корисен модел на однесување на флуиди во широк спектар на научни области, од метеорологија до астрофизика.
Густината на повеќето течности е речиси константна (изопикнична), така што може да се каже дека нивните густини слабо се менуваат во зависност од притисокот и температурата. Водата, која се менува само неколку проценти во зависност од температурата и соленоста, може приближно да се смета како баротропна. Генерално, воздухот не е баротропен, бидејќи е функција од температурата и притисокот; но, под одредени околности, претпоставка дека е баротропен може да биде корисна.
Во астрофизиката, баротропните течности се важни во проучувањето на ѕвездената внатрешност или на меѓуѕвездената средина. Една вообичаена класа на баротропни модели што се користат во астрофизиката е политропниот флуид. Типично, претпоставка за баротропсност не е многу реална.
Во метеорологијата, баротропна атмосфера е онаа за која густината на воздухот зависи само од притисокот, како резултат изобарните површини (површини со постојан притисок) се исто така површини со постојана густина. Ваквите изобарни површини ќе бидат и изотермни површини, па оттука (од равенката за термичен ветер) геострофниот ветер нема да варира во зависност од длабочината. Оттука, движењата на ротирачката баротропна воздушна маса се силно ограничени. Тропските предели се повеќе скоро баротропни отколку средните географски широчини бидејќи температурата е повеќе скоро хоризонтално рамномерна во тропските предели.
Баротропниот тек е генерализација на баротропната атмосфера. Тоа е проток во кој притисокот е само функција на густината и обратно. Со други зборови, тоа е проток во кој изобарните површини се изопикнични површини и обратно. Човек може да има баротропен проток на небаротропен флуид, но баротропен флуид секогаш ќе следи баротропен проток. Примерите вклучуваат баротропни слоеви на океаните, изотермниот идеален гас или изентропскиот идеален гас.
Флуид кој не е баротропен е бароклиничен, т.е. притисокот не е единствениот фактор за одредување на густината. За баротропен флуид или баротропен тек (како што е баротропната атмосфера), бароклиничкиот вектор е нула.
1 Поврзано
* Метеорологија
Ниво со максимална вредност

Ниво со максимална вредност ― највисокото ниво во атмосферата што ќе го достигне влажната конвективно растечка воздушна вредност откако ќе се искачи од нивото на слободна конвекција низ слободна конвективна обвивка и ќе го достигне нивото на изедначување, во близина на тропопаузата. Како што вредноста се крева низ нивото на слободна конвекција, таа адијабатски се шири предизвикувајќи нејзината температура да опадне, често под температурата на нејзината околина, и на крајот да ја изгуби пловноста. Поради ова, нивото на изедначување е приближно регионот каде што се разликуваат рамни врвови (наречени наковални облаци), често забележани околу горните делови на кумулонимбусните облаци. Ако воздушната вредност се искачила доволно брзо, тогаш го задржува импулсот откако ќе се олади и продолжува да се искачува покрај нивото на изедначување, престанувајќи на нивото на максимална вредност (визуелно претставена со горниот дел за прескокнување, над наковалниот облак).
Динамичките постапки во и помеѓу конвективните ќелии, како што се спојувањето на нагорниот проток и големината на основата на облакот, влијаат на вистинската крајна висина на врвот на облакот, покрај атмосферската термодинамика на нивото на максимална вредност. Спојувањето на нагорнината може да доведе до повисоки врвови на облак, така што импликацијата е дека организираната конвекција може да биде повисока конвекција.
1 Поврзано
* Атмосферска конвекција
* Искривено-логаритамски дијаграм
Што направив да го заслужам ова?

„Што направив да го заслужам ова?“ (|¿Qué he hecho yo para merecer esto?) е филм од 1984 година на шпанскиот режисер Педро Алмодовар (Pedro Almodóvar), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Кармен Маура (Carmen Maura), Анхел де Андрес Лопес (Ángel de Andrés López), Вероника Форке (Verónica Forqué), Гонсало Суарес (Gonzalo Suárez), Хуан Мартинес (Juan Martinez) и Ампаро Солер Леал (Amparo Soler Leal). Филмот претставува типична комедија во Алмодоваровиот стил при што тој си поигрува со ликовите ставајќи ги во апсурдни сосотојби со бизарни начини на решавање на проблемите. Токму оваа карикатуралност на ликовите е еден од темелите на хуморот на Алмодовар, кој е често застапен во неговите подоцнежни филмови. Овој филм претставува ода на италијанскиот неореализам и латиноамериканскиот магичен реализам.
1 Дејство
Во еден кварт во Мадрид, во иста зграда живеат Глорија (ја игра Маура) со сопругот (го игра Андрес Лопес), свекрвата и трите сина. Едниот син продава хероин, а другиот е хомосексуалец. Сопругот Антонио е таксист кој обожава германски шлагери, а мајка му е старица со незгоден карактер. Освен дошаните работи, Глорија работи и како домашна помошничка во една куќа. Нејзиниот живот е мачен, а единствената забава ја наоѓа во дружењето со сосетката Кристал (ја игра Форке) која е проститутка. Бидејќи живее во лош брак со незаинтересиран сопруг, Глорија зема амфетамини и станува зависна од нив. Меѓутоа, по некое време, таа не може повеќе да ги набави амфетамините и ја зафаќа апстиненциска криза...
Клептократија

Клептократија (од грчки κλέπτης, „крадец“, и -κρατία од κράτος „моќ, владеење“) е влада чии корумпирани водачи (клептократи) ја користат политичката моќ за да го присвојат богатството на луѓето и земјата со кои управуваат, обично преку проневера или злоупотреба на државни средства за сметка на поширокото население. Една од одликите на политичката социоекономска кражба е што обично нема јавно известување со која се објаснува или се извинува за малверзациите, ниту пак има некакви правни обвиненија или казни за сторителите.
Клептократијата се разликува од плутократијата (владеење на најбогатите) и олигархијата (владеење на мала група од елитата). Во клептократија, корумпираните политичари се збогатуваат тајно и бесправно, преку поткуп, мито и посебни услуги, или едноставно ги насочуваат државните средства кон себе и своите најблиски соработници. Исто така, клептократите честопати голем дел од својот профит го извезуваат во странски држави ако очекуваат да ја загубат власта.
1 Одлики
Клептократиите обично се поврзуваат со диктатури, олигархии, воени хунти или друга форма на автократска и непотистичка власт во кои нема или е оневозможен независен надзор.
Клептократите благајната на нивната земја ја третираат како извор за лично збогатување и ги трошат средствата на луксузни производи и екстраваганции по свој вкус. Многу клептократи тајно ги префрлаат народните пари на лични нумерирани банкарски сметки во странски земји за да се обезбедат себеси доколку бидат отстранети од власт.
Клептократијата е најчеста во земјите во развој и држави чија економија се потпира на трговијата со природни ресурси.
2 Наркоклептократија
Наркоклептократија е општество во кое криминалци вклучени во трговијата со наркотици имаат влијание во управувањето со државата. Терминот се користел за да се опише режимот на Мануел Нориега во Панама во извештај подготвен од поткомитет на Комитетот за надворешни односи на Сенатот на Соединетите Американски Држави со кој претседава сенаторот од Масачусетс Џон Кери.
Во 2020 година, Соединетите Држави го обвиниле претседателот на Венецуела, Николас Мадуро (како и многу функционери и главни личности на неговата администрација) за трговија со дрога.
3 Поврзано
* Конфликт на интереси
* Панамски документи
* Рајски документи
* Пандорини документи
* Политичка корупција
Бромна киселина

Бромна киселина, позната и како водород бромат, ― оксокиселина со молекуларна формула HBrO<sub>3</sub>. Постои само во воден раствор. Таа е безбоен раствор кој пожолтува на собна температура додека се разградува до бром. Бромната киселина и броматите се моќни оксидирачки агенси и се вообичаени состојки во Белоусов-Жаботинскиевите реакции. Белоусов-Жаботинскиевите реакции се класичен пример за нерамнотежна термодинамика.
1 Одвојување
Ниските концентрации целосно се одвојуваат на хидрониум и бромат додека високите концентрации се распаѓаат за да образуваат бром. Високата нестабилност на бромната киселина може да се објасни затоа што позитивно наелектризираниот хипервалентен бром е поврзан со електронегативната OH група.
2 Структура
Постојат неколку изомери на HBrO<sub>3</sub>. Пресметаните должини на врската се наведени подолу врз основа на три теории на високо ниво G2MP2, CCSD(T) и QCISD(T).
Видови, HOOOBr, HOOBrO, HOBrO<sub>2</sub>, HBrO<sub>3</sub>
Br–O премостен (Å), 1.867, 1.919, 1.844, -
Br–O терминал (Å), -, 1.635, 1.598, 1.586
Големите енергетски бариери помеѓу овие структури не ја овозможуваат изомеризацијата. HOBrO<sub>2</sub> е најстабилниот изомер и е оној на сликата погоре.
3 Синтеза
Бромната киселина е производ на реакција на бариум бромат и сулфурна киселина.:
Бариум сулфатот е нерастворлив во вода и прави талог. Водената бромна киселина може да се преточи со отстранување на бариум сулфатот.
Српска гимназија во Солун

Српската гимназија „Дом на науките“ во Солун била основана во 1894 год. во Солун, а работела до 1910 кога нејзината улога ја презела гимназијата во Скопје.
Гимназијата започнала со работа во учебната 1894/95 во српското основно училиште во Солун со 15 ученици во I клас. Наставната програма била иста како и во Кралството Србија, а се учело и француски и турски јазик.
1 Бројност на учениците
Како се развивало училиштето и каков успех постигнале учениците почнувајќи од учебната 1897/98 па до 1900/01 година, може да се види од следната табела:
+ Бројност на учениците<ref
Учебна година, Класови, Број на ученици, Завршиле клас, Повторувале клас
1897/98, I - IV, 119, 104, 15
1898/99, I - V, 122, 104, 18
1899/900, I - V, 137, 115, 22
1900/901, I - VI, 228, 116, 12
Најголем број од учениците потекнувале од Солун и Солунскиот вилает.
+ Потекло на учениците<ref
Подрачје, 1897/98, 1898/99, 1899/1900, 1900/01
Солунски вилает, 91, 75, 92, 76
Косовски вилает, 30, 36, 47, 38
Битолски вилает, 22, 21, 22, 12
Босански вилает, 2
Кралство Србија, 3
Кнежевство Црна Гора, 3
од други земји, 2
2 Список на директори
* Петар Костиќ (1894–1897)
* Васа Димиќ (1897–1899)
* Богдан Јанковиќ (1899–1901)
* Коста Ф. Ковачевиќ (1901–1903)
* Драгомир Обрадовиќ (1903–1910)
Портрет на маж (Халс)

''Портрет на маж'' ― уметничка слика од масло на дабова табла од холандскиот уметник Франс Халс, создадена во 1634 година. Чувана е во Тимкеновиот музеј на уметност, во Сан Диего. Прикажува неидентификуван човек од повисоките класи, како што може да се заклучи по неговата облека, со десната рака на градите и високо држејќи го палецот.
Свети Лука (Халс)

''Свети Лука'' е слика со маслени бои на платно на холандскиот сликар од златната доба, Франс Халс, насликана во 1625 година и сега во Музејот на западната и источната уметност во Одеса. Делото е со димензии 70cm x 55cm.
1 Сликарство
На сликата е прикажан Свети Лука како седи на маса и чита со вол на лактот. Оваа слика била документирана во 18 век, но се сметала за изгубена, сè до 1958 година кога историчарката Ирина Линик открила две трони како тлеат во складиштата на Музејот за западна и источна уметност - Одеса.
Во тоа време, се сметало дека троните се од непознати, анонимни сликари, но Линик ги препознала како дело на мајстор од 17 век и на крајот ја проследила нивната историја до 17 век, идентификувајќи ги како две од четирите изгубени слики на Халс на евангелистите, имено Лука и Матеј. Откако нејзиното истражување било објавено во 1959 година, двете слики биле вклучени во изложбата на Франс Халс во 1962 година во музејот Франс Халс. Меѓународното внимание помогнало да се поттикнат уметничките детективи и на крајот другите две слики на евангелистите, св.Јован и св.Марко исто така биле повторно откриени.
Во неговиот каталог од 1989 година на меѓународната изложба Франс Халс, Слајв вклучил детал од ''Банкетот на офицерите на компанијата Свети Адријан Милиција во 1627'' година со главата на Јохан Дамиус за да покаже дека тој е веројатниот модел за Свети Лука. само со помалку коса.
Дамиус и Лука:Четворицата евангелисти од Халс:
Весел пијач

''Весел пијач'' ― слика на масло на платно на холандскиот уметник Франс Халс, од ок''.'' 1628–1630. Сликата е со димензии 81 на 66,5 сантиметри. Се наоѓа во збирката на Државниот музеј, во Амстердам.
1 Анализа
Сликата покажува човек кој носи кожна тесна јакна, јака од тантела и манжетни и капа наведната под агол. Тој гестикулира со десната рака, а во левата рака држи чаша бело вино. Се чини дека е фатен во момент на разговор со гледачот. Од неговиот синџир на врат виси медалјон, за кој Хофстеде де Грот тврдел дека е сличност на принцот Морис Орански. Различни стручњаци тврдат дека сликата го претставува чувството за вкус. Во старите холандски инвентари, често се појавува темата за „весел пијач“ или „расположен бекрија“, и ова веројатно не бил портрет, туку наменето како жанровско парче.
Самовилското коњче

„Самовилското коњче“ — збирка македонски бајки напишани од македонскиот писател Душко Наневски. Издадена е во 1978 година од страна на издавачката куќа Детска радост во Скопје. За време на Социјалистичка Република Македонија, книгата била вклучена како задолжителна лектира на деца во трето одделение. Освен првото издание, појавени се уште две подоцнежни изданија на книгата, во 1984 и 1985 година. Книгата содржи 14 бајки кои биле создадени од македонскиот народен творец.
1 Заднина
Во предговорот на делото, Душко Наневски напишал како бајките според него спаѓаат во волшебна поезија, а се создадени од сонот и фантазијата. Главната цел со оваа книга му била да ги собере „чудесно убави[те] бајки“ кои македонскиот народен творец ги создал низ годините. Бидејќи во негово време таква книга не постоела, авторот ги избрал бајките кои ги сметал за најубави, а воедно и кои ќе имаат оригинални мотиви и ќе им бидат интересни на деца од целиот свет. При собирањето на бајките, кои биле напишани од страна на разни собирачи, Наневски забележал дека тие биле застарени и со нејасен стил и зборови, со што сметал дека нема да бидат достапни за македонските деца. Инспириран од страна на светски творци како Шарл Перо, Браќата Грим, Божана Немцова и Итало Калвин, авторот со творечка слобода ги прераскажал приказните во помодерен стил и со своето чувство за естетика. Авторотот во предговорот на книгата го напишал следново:
„Всушност, го барав нивниот првобитен, поетски облик, сакав волшебната поезија да проблесне со нова убавина. Така творец на овие бајки е македонскиот народен гениј, а јас сум само автор на нивната модерна верзија. Јас само ги одбирав и нижев најубавите, стеливи зборови, на магичната нишка на бајките, по она мото од Сончевата довејка, која, во македонскиот стил, по секој збор велела: ‚Број ми се бисере, број!‘“.
2 Содржина
Книгата содржи 14 бајки напишани од страна на Душко Наневски:* Марко и самовилата
* Самовилското коњче
* Квачката и дванаесетте пилиња
* Трите сестри самовили
* Немата морска царица
* Златното пиле
* Сончевата девојка
* Мома претворена во маж
* Детето без страв
* Светската убавица
* Волшебната стрела
* Заспаната Ѓурѓелија
* Јунакот, ламјата и самовилите
* Ѓул Јордана
Портрет на Катарина Бругманс

''Портрет на Катарина Бругманс'' е слика со маслени бои на платно, од холандскиот сликар на златната доба, Франс Халс. Оваа слика е насликана во 1634 година и сега е во приватна колекција. Се смета за приврзок на портретот на сопругот на Катарина, Тиелман Ростерман.
1 Живот
Катарина Бругманс била крстена во Амстердам на 15 октомври 1609 година, како ќерка на Јан Питерс Бругман и Марија Адриаенс. Таа му станала свршеница на Тиелман на 27 ноември 1631 година, истата година кога била направена инвестиција во имот во Бимстер од името на Јан на неговата вдовица Марија. Овој ист имот подоцна му бил предаден на Тиелман во 1649 година.
2 Сликарство
На портретот е напишана 1634 година и возраста на невестата е 22, но бидејќи имала 22 години кога се омажила во 1631 година, веројатно е малку порано. Слично на другите свадбени портрети на Халс на стоечки жени, таа го држи задниот дел од столот со десната рака. Нејзината дијадемска капа е обрабена со тантела како и на портретот на Халс на Сара Волфаертс ван Димен. Нејзиниот фустан е врв на модата и покажува момент кога заедно се носеле рамни јаки и широки јаки. Таа држи свадбена ракавица која веројатно одговара на онаа на портретот на нејзиниот сопруг. Нејзиниот портрет бил документиран од Хофстед де Грут во 1910 година, кој напишал:218. КАТАРИНА БРУГМАН, сопруга на Тиелман Ростерман. Б. 59; М. 66. Должина од три четвртини. Таа стои, свртена малку налево, и гледа директно во гледачот. Нејзината десна рака се потпира на задниот дел од столот, а левата рака и ги држи ракавиците. Таа носи капа со тантела, богат фустан со јака од тантела, како и раф и фини чипкани воали. На врвот лево е нејзиниот грб. Под грбот е испишано „AETA SVAE 22 (и под ова) ANo 1634“. Платно, 46 инчи на 34 инчи. Изложено од дилерите од Амстердам Ф. Мулер, 1907 година, бр. 13. Во колекцијата на грофот Андре Мнишех, Париз. Во сопственост на парискиот колекционер Ф. Клајнбергер.
3 Свадбен приврзок
Парабола за раската и гредата

Раската и гредата — парабола на Исус искажана во Беседата на гората во Евангелието според Матеј, глава 7, . Обраќањето е прилично кусо и почнува со предупредување на слушателите дека е опасно да се суди бидејќи тоа може да им биде вратено во иста мера. Беседата на рамницата има слично кажување во .
1 Текст
Новозаветниот текст гласи:
Оваа библиска парабола навлегла и во македонските народни поговорки. Некои од нив гласат: „''На друг сламката гледаш, а на тебе гредата не гледаш''“ и „''Сламката во окото на брат му гледа, а гредата в своето не гледа''“.
2 Толкување
Поуката од ова Исусово кажување е да се избнегува лицемерието, самоодважноста и солењето памет. Поради моралниот недостаток, малото парченце во окото на другиот некому е повоочливо од дрвената греда во своето око искажано во преносна смисла. Примерот може да се смета за земен од столарскиот занает кој му бил добро познат на Исус.
Ваквите изреки им биле познати на Евреите, како и на многу други народи низ светот.
3 Поврзано
* Матеј 7
* Христос и прељубницата
* Му рекло магарето на зајакот
Свети Матеј (Халс)

''Свети Матеј'' ― слика на масло на платно од холандскиот уметник Франс Халс, насликана во 1625 година и сега се наоѓа во Музејот на западната и источната уметност во Одеса.
1 Опис и историја
Сликата го прикажува Свети Матеј како седи на маса и чита со ангел на лактот. Оваа слика била документирана во 18 век, но била сметана за изгубена сè до 1950-тите, кога биле откриени две дела како седат во складиштата на Музејот за западната и источната уметност во Одеса од страна на историчарот на уметност Ирина Линик во 1958 година. Во тоа време делата ги сметале дека се од непознати сликари од 19 век, но Линик ги препознала како дело на мајстор од 17 век и на крајот ја проследила нивната историја до 17 век, идентификувајќи ги како две од четирите изгубени слики на Халс на евангелистите, имено Лука и Матеј. Откако нејзиниот труд бил објавен во 1959 година, двете слики биле вклучени во изложбата на Франс Халс во 1962 година во музејот „Франс Халс“. Меѓународното внимание помогнало да се поттикнат уметничките истражувачи и на крајот другите двајца апостоли Јован и Марко исто така биле повторно откриени.
Во каталогот од 1989 година, на Симур Слив, на меѓународната изложба „Франс Халс“, Слив вклучил фотографија од Халсовиот „<i>Две момчиња кои пеат на со лаута и музичка книга“ за да покаже дека неговата тема за главната тема со второстепен сведок е заедничка за многу слики на Халс. 1620-тите и моделите како второстепен сведок на овие две слики очигледно биле братучеди.
Споредба помеѓу делата „''Две момчиња кои пеат''“ и „''Матеј''“:Четворицата евангелисти од Халс:
Алана Мајлс

Алана Мајлс (моминско Бајлс; анг: Alannah Myles родена на 25 декември 1958) е канадска пејачка и текстописец. Освоила Греми и Џуно награда за песната „Black Velvet“ која била хит број еден на американскиот ''Billboard'' Hot 100 во 1990 година.
1 Живот
Родена е како Алана Бајлс на 25 декември 1958 во Торонто, Онтарио. Ќерка на Вилијам Даглас Бајлс, кој бил пионер во канадската радиодифузна индустрија и бил примен во Куќата на славните на канадската асоцијација на радиодифузери во 1997 година. Алана Мајлс своето детство го поминала компонирајќи и учејќи музика. Почнала да пишува песни околу 9-годишна возраст, а на 12-годишна возраст учествувала во група за пишување песни за музичкиот фестивал Kiwanis во Торонто .
2 Кариера
2008) Таа го сними синглот „What Are We Waiting For?“ со пејачот Зачер во 1997 година. за филмот ''Prince Valiant'' .
Својата музичка кариера ја започнала во мај 1989 годинасо деби албумот ''Alannah Myles'', кој го одбележале познатите синглови „Love Is“, „Lover of Mine“, „Still Got This Thing“ и успешниот и меѓународно познат сингл „Black Velvet“. Во 2005 година, песната Black Velvet ја добила наградата ASCAP Millionaire за преку четири милиони радио емитувања. „Black Velvet“ на Мајлс ѝ ја донела Греми наградата за најдобра женска рок изведба во 1991 година и три Џуно награди.
Во 1992 година, Мајлс била номинирана за втора Греми награда за најдобра женска рок вокална изведба за нејзиното второ ЦД ''Rockinghorse''. Албумот, објавен таа година, ги има хит песните „Our World, Our Times“ и „Sonny, Say You Will“.
Следуваале три помалку успешни студиски албуми: ''A-lan-nah'' (1995), ''A Rival'' (1997 ) и Black Velvet (2008).
3 Дискографија
*''Alannah Myles'' (1989)
*''Rockinghorse'' (1992)
*''A-lan-nah'' (1995)
*''A Rival'' (1997)
*''Black Velvet'' (2008)
*''85 BPM'' (2014)
4 Поврзано
* Канадски рок
Јагуаровиот скок

„Јагуаровиот скок“ (српски: Јагуаров скок) – југословенски филм од 1984 година, во режија на Александар Ѓорѓевиќ. Главните улоги ги толкуваат: Љубиша Самарџиќ, Младен Недељковиќ, Миодраг Крстовиќ, Воја Брајовиќ, Вера Чукиќ.
1 Синопсис
Еден човек е поранешен фотограф, новинар, возач и тренер на хокеарски тим, но истовремено човек без среќа во работата и во бракот. Тој е разведен од сопругата, Американка, која е наркоманка. По враќањето од Индија, таа со пријателите минува низ Белград, го граба детето и го носи со себе во Њујорк. Таткото почнува своја потрага и најпосле, кога веќе ја губи надежта, сепак успева да го најде детето.
Серафим

Серафими (|σεραφείμ; |שְׂרָפִים - ''блескав, пламен, гори; суштества кои горат со непрестаен оган'') — небесни суштества во христијанството и јудаизмот. Во небесната хиерархија во јудаизмот тие се на петто место од девет, во христијанството се на прво место. Серафимите се спомнати и во една неканонска книга - ''Книгата на Енох''.
1 Историја
Во Стариот завет, тие се споменати во книгата на пророкот Езекија (Езекија 1,5) и пророкот Исаија (Ис.6,2). Во Новиот завет, тие се спомнати во Откровението на Јован (Откр. Јов 4,7). Серафимите се појавуваат во 2 век пред Христа во ''Книгата на Енох'', каде што се опишани како (δράκονες „змејови“), во гностичките текстови се споменуваат и како ангели слични на змеј.
2 Опис
Во книгата на пророкот Исаија тие се спомнати како шесткрилни суштества: ''„Над него стоеја серафими, секој од нив имаше по шест крила: со две го покриваа лицето, со две ги покриваа нозете, а со две лежеа...“'' (Ис.6.2). Во Библијата, овој збор за прв пат се среќава каде што се нарекува отровна змија (огнена змија), која нанесува смртна рана (4 Мој 21,6), (5 Мој 8,15). Покрај тоа, серафимот се користи и во смисла на исцелување: според (4 Мој 21,8), погледот на серафим подигнат на столб му носи исцеление на оној што го каснале змии (2 Цар. 18,4; Јн. 3,14).
Декалог 4

„Декалог 4“ (полски: ''Dekalog, cztery'') — полски телевизиски филм од 1988 година, во режија на Кшиштоф Кишловски (Krzysztof Kieślowski), кој е и автор на сценариото, заедно со Кшиштоф Пјесјевич (Krzysztof Piesiewicz). Филмот е четвртиот дел од десетте едночасовни филмови на Кишловски, инспирирани од десетте божји заповеди. Главните улоги ги играат: Адријана Бједжинска (Adrianna Biedrzyńska), Јануш Гајос (Janusz Gajos), Артур Барциш (Artur Barciś), Александер Бардини (Aleksander Bardini), Адам Ханушкјевич (Adam Hanuszkiewicz).
1 Содржина
Анка има 20 години и живее со таткото Михал, додека мајка ѝ умрела одамна. КОга Михал заминува на пат во странство, Анка пронаоѓа писмо кое го напишала мајка ѝ непосредно пред смртта. Анка знае за писмото уште претходно и сега е во искушение да го отвори. По враќањето на Михал, Анка му кажува дека го отворила писмото во кое мајка ѝ пишува дека Михал не е нејзиниот вистински татко. Тогаш доаѓа до преиспитување на нивниот однос, а Анка дури се обидува да го заведе Михал, но тој ја одбива и го задржува својот татковски однос. Најпосле, Анка му ја кажува вистината — таа го фалсификувала писмото. Тогаш, тие одлучуваат да го запалат оригиналното писмо, а на остатоците од изгорената хартија стои: „Михал не е...“
Херувим

Херувими (|כרובים) — бестелесни сили, духовни суштества спомнати во Библијата. Во христијанската иконографија, тие се прикажани како крилести суштества. Се верува дека тие се најблиските суштества до Бога, по серафимите.
1 Во Стариот завет
Во книгата Битие (3:24) се спомнуваат херувими вооружени со „огнени мечеви“, кои го чувале влезот во Рајот. Кралот Давид ги опишува херувимите како суштества кои го носат Бога. Така во Книгата за царевите е наведено дека „Господ седи на херувимите“ на неколку места во стиховите (4:4), (6:2), (37:16) и други места.
При изградбата на Заветниот ковчег, кралот Соломон наредил да се исече маслиново дрво, од него за да се направат огромни херувими и да се покријат со злато, така што тие да бидат големи десет лакти (околу 5). Тие херувими биле чувани во еврејскиот храм во Ерусалим.
На завесите што стоеле на влезот во Светињата над светињите биле извезени слики од херувими (книга Исход (26:31)).
2 Во еврејската традиција
Според книгата Битие, Бог ги создал херувимите на третиот ден. Според друг извор, тие биле првите живи суштества создадени во светот.
Во Талмудот се споменуваат четири суштества кои пророкот Езекил ги видел околу Божјиот престол.
Еврејското предание вели дека кога фараонот го бркал еврејскиот народ преку Црвеното Море, Бог го носеле херувими на престолот и го подигнале од тоа место.
3 Во христијанството
Христијанската теологија првично немала дефинитивен став кон природата на херувимите. Мислењата биле поделени за тоа дали тие постоеле како суштества или биле само симболи и слики што го претставуваат делувањето на Бог. Така, Филон Александриски гледал само симболична вредност во херувимите. Меѓутоа, Климент Александриски почнува да отстапува од оваа позиција и зборува за херувимите и другите ангели како суштества.
Од 4 век почнува да надвладува учењето дека херувимите се суштества, иако има одредени отстапувања.
Теодор Студит ги нарекува херувимите ''највисоки од сите суштества и најблиски до Бога''. Неговата позиција беше поддржана од римокатоличките теолози почнувајќи од Тома Аквински и протестантските теолози почнувајќи од Карл Фридрих Кејл.
Херувимите биле опишани од Псевдо-Дионисиј во неговата книга „За небесната хиерархија“ како: „Херувимите се божествени сили - тие имаат способност да ја примат светлината и умот Божји во сите нејзини манифестации, тие ја имаат својата мудрост и својата уметност - ги учат и информираат другите како да се одбранат со изобилството на неговата мудрост“
Во Православната литургија се пее молитва под името Херувимска песна: ''Иже Херувими, тајно образујушче и животворјашчеј Тројицје.''''.''''.''
Чедо Камџијаш

Чедо Камџијаш ( во - ) - македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Дипломира на факултетот за Драмски уметности во Скопје, на отсекот за Актерска игра во 1952 година. Од 1952 година до 1991 година работи во Македонски народен театар - Скопје.
1 Филмографија
Година, Филм, Улога
1965, Под исто небо ТВ-филм
1967, Македонска крвава свадба ТВ-филм, Селанец
1969, Антица ТВ-филм, Илија
1973, Залез над езерска земја ТВ-филм, Диегон
1975, Волшебното самарче ТВ-серија, Крсте
1976, Сослушувањето на железничарот ТВ-филм
1981, Булки крај шините ТВ-серија
1982, Илинден ТВ-серија
1983, Премиера ТВ-филм, Чедо
1984, Комедијанти ТВ-серија
1984, Јуначко колено ТВ-серија, Дервишот
1986, Климент Охридски ТВ-филм
1990, До, ре, ми ТВ-серија, Добре
1993, Македонска сага ТВ-филм
Херувимска песна

Херувимска песна (|Ο Χερουβικός ύμνος) — православна литургиска химна која се пее на литургијата и ги претставува подготовките на верниците за Великиот вход.
Во литургијата била вклучена за време на царот Јустин II во 573 година.
За време на пеењето на вториот дел од Херувимската песна, свештеникот со ѓаконите се враќа во олтарот низ царските двери.
Херувимската песна се пее во литургијата на Свети Јован Златоуст и литургијата на Свети Василиј Велики, освен на Велики четврток кога наместо неа се пее тропарот на 6-ти глас „На Твојата Тајна вечера“ и на Велика сабота кога се пее „Да молчи секое тело човечко“.
Оваа песна се пеела во Византиското Царство и на литургијата на Рождеството Христово. Порано во некои православни храмови на Велигден се пеела херувимската песна: „Стана Христос. . . На Преосветената литургија наместо Херувимска песна се пее многу содржајната песна: „Сега силите небесни“ од која се сознава дека невидливите сили со нас невидливо служат. За време на пеењето на Херувимската песна, ѓаконот го кади олтарот, иконостасот и верниците, од солејата.
1 Текст
Ние кои херувимите таинствено ги изобразуваме,
и на животворната Троица ја пееме тросветата песна, сега секоја животна грижа да ја оставиме на страна.
За да Царот на сите го прифатиме,
Кого ангелските чинови невидливо го носат: алилуја, алилуја, алилуја.
1.1 Црковнословенски текст
Иже Херувими тајно образујушче и животворјашчеј Тројицје,
трисвјатују пјесан припјевајушче. Всјакоје ниње житејскоје отложим попеченије. Јако да Царја всјех подимем, ангелскими невидимо, дориносима чинми: алилуја, алилуја, алилуја.
Матеј 7

Матеј 7 — седма глава на Евангелието според Матеј од Новиот завет. Ова е последната од трите глави кои ја опфаќаат Беседата на гората.
1 Текст
Изворниот текст е напишан на коински грчки. Оваа глава има 29 стихови.
1.1 Ракописно сведоштво
Еве некои рани раскописи во кои се содржи текстот на оваа глава:
* Ватикански ракопис (~325–350 г.; целосно)
* Синајски ракопис (~330–360 г.; целосно)
* Вашингтонски ракопис (~400 г.)
* Ефремов ракопис (~450 г.; постоечки стихови 6-29)
2 Анализа
Во главата се застапени неколку проблематики, при што стиховите 1–12 се занимаваат со судење и расудување. Стиховите 3-5 даваат пословичната поука за раската и гредата, која има паралела во . Во стих 7,7 Исус се навраќа на молитвата, ветувајќи дека Бог ќе им одговори на молителите. Стихпвоте 7,13-14 дава аналогија за широката и тесната врата, со што предупредува дека ваквата грешка води кон пропаст (осуда). Стихот 7,15 предупредува за лажните пророци повторувајќи некои од исказите на Јован Крстител во глава 3.
Главата завршува со параболата за мудриот и глупавиот градител во 7,24-27, која има паралела во .
Според англискиот веронаучник Едвард Пламптер, во споедба со претходните глави, „оваа [глава] претежно се занимава со искушенијата присутни во понапредните фази на [христијанскиот] живот кога веќе се надминати пониските облици на злото — судење на другиот, самозалажување и несвесно лицемерие, опасноста на нестварноста“.
Виктор Димовски

Виктор Димовски ( во ) — македонски разузнавач и дипломат, тековен директор на Агенцијата за национална безбедност (АНБ).
1 Животопис
Виктор Димовски е роден на 26 мај 1959 година во Битола. Во 1982 година дипломира на Правниот факултет во Скопје. Од 1982 до 1995 година работи во секретаријатот за внатрешни работи на Социјалистичка Република Македонија односно Министерството за внатрешни работи (МВР) на Република Македонија, поточно Службата за државна безбедност (СДБ), подоцна Дирекција за безбедност и контраразузнавање (ДБК). Во 1996 година ја завршува француската Национална школа за администрација (|École nationale d'administration). Од 1996 година работи во Министерството за надворешни работи (МНР) на Република Македонија. Од 1996 до 2001 година е помошник министер за надворешни работи — раководител на секторот за Балканот односно за Југоисточна Европа. Од 2001 до 2003 година е државен советник во МНР. Од 2003 односно 2004 до 2007 година е вонреден и ополномоштен амбасадор на Република Македонија во Србија и Црна Гора односно Израел. Во 2007 година е именуван за директор на Агенцијата за разузнавање (АР) и истата функција ја извршува до 2009 година. Од 2009 до 2017 година е амбасадор. Во 2011 година магистрира, а во 2015 година докторира политички науки на Универзитетот „Свети Кирил и Методиј“ во Скопје. Во 2017 година е именуван за државен секретар во МНР. Од 2019 година е директор на Агенцијата за национална безбедност (АНБ), наследничка на Управата за безбедност и контраразузнавање (УБК).
Џони Мичел

Џони Мичел (анг: ''Joni Mitchell;'' родена како ''Роберта Џоан Андерсон'' на 7 ноември 1943) — канадско-американска пејачка, текстописец и сликарка. Нејзините песни кои содржат елементи на фолк, поп, рок, класична музика и џез, често се однесуваат на социјалните и филозофските идеали, како и на нејзините чувства за романса, женственост, разочарување и радост. Џони Мичел има добиено многу признанија, меѓу кои се десет Греми награди и прием во Куќата на Славните на Рокенролот во 1997 година. ''Ролинг Стоун'' ја нарекол „една од најдобрите текстописци досега“, а AllMusic навел: „Кога ќе налегне прашината, Џони Мичел може да испадне најважна и највлијателна музичарка од крајот на 20 век“.
Џони Мичел музичката кариера ја започнала со пеење во мали ноќни клубови низ западна Канада, а потоа и во ноќните клубови во Торонто. Во 1965 се преселила во Соединетите Американски Држави и започнала со турнеи. Некои песни кои таа ги напишала („Urge for Going“, „ Chelsea Morning “, „ Both Sides, Now “, „ The Circle Game“) биле снимени од други фолк пејачи, што и овозможило да потпише со Reprise Records и да го сними нејзиниот деби албум. ''Song to a Seagull'', во 1968 година. Со нејзините песни како „Big Yellow Taxi“ и „Woodstock“ одиграла клучна улога во фолк-рок движењето, кое доминирало на музичката сцена во тоа време Нејзиниот албум од 1971 година ''Blue'' често се наведува како еден од најдобрите албуми на сите времиња; албумот се наоѓа на 30-то место на листата од ''Ролинг Стоун'' од 2003 година за „500 најдобри албуми на сите времиња“, а се искачил на 3-то место во изданието од 2020 година. Во 2000 година, ''The New York Times'' го избрал албумот ''Blue'' како еден од 25-те албуми кои се „пресвртни точки и кулминација во популарната музика од 20 век“. NPR, во 2017, албумот ''Blue'' го ставила на прво место на листата за „Најдобри албуми направени од жени“.
Во нејзиниот албум ''Court and Spark (1974)'' песните се помелодични и под влијание на џезот. Албумот ги содржел радио хитовите "Help Me" и "Free Man in Paris“ и станал нејзин најдобро продаван албум. Околу 1975 година, нејзиниот вокал од мецосопран почнал да преминува во контраалт. Нејзините специфични композиции за пијано и хармонична гитара, исто така, станале похармонични и ритмички покомплексни затоа што биле спој на џезот со рокенролот, R&B, класичната музика и незападните ритми. Во доцните 1970-ти, започнала да работи со познати џез музичари, како: Џако Пасториус, Вејн Шортер, Херби Хенкок и Пет Метини, а Чарлс Мингус ја замолил за соработка на неговите последни песни. Подоцна се свртела кон поп и електронската музика и била активна во политички протести. Во 2002 година, била наградена со Греми за животно дело, а во 2021 станала лауреат на наградите од Центарот Кенеди.
Џони Мичел била продуцент или копродуцент на повеќето нејзини албуми. Во 2007 година го издала својот 17-ти и последен албум со авторски песни. Таа ги дизајнирала кориците на повеќето од своите албуми.
1 Главни извори
**
Адолф Адам

Адолф Шарл Адам (франц. ''Adolphe Charles Adam'', Париз, 24 јули 1803 — Париз, 3 мај 1856) ― француски композитор, учител и музички критичар. Напишал многу сценски композиции, а денес е најпознат по неговите балети ''Жизел'' (франц. ''Giselle'', 1841) и ''Гусар'' (франц. ''Le corsaire'', 1856; неговото последно дело), оперите Кочијашот до Лонжумо (фран: ''Le postillon de Lonjumeau,'' 1836) и Ако сум крал (фр: ''Si j'étais roi,'' 1852) и неговата Божиќна песна „Minuit, chrétiens!" (Полноќ, христијани, 1844, позната на англиски како „O Holy Night “).
Адам бил син на познат композитор и пијанист, но неговиот татко не сакал Адолф да има музичката кариера. Адам му се спротивставил на татка си, и со многуте опери и балети заработил доволно пари, но ги загубил во 1848 година по неуспешниот обид да отвори нова оперска куќа во Париз која ќе им конкурира на Опера и Опера-Комик. Откако финансиски закрепнал се занимавал со новинарство и настава. Станал професор на Конзерваториумот во Париз (француската музичка академија).
Заедно со неговиот постар современик Даниел Обер и неговиот учител Адриен Боелдје, Адам е заслужен за создавањето на француската форма на операта.
1 Наводи
Нора Сторфјалет

Нора Сторфјалет е помал под-опсег на скандинавските планини, сместен во округот Вестерботен, во Лапонија, Шведска. Во најголем дел се наоѓа во природниот резерват Винделфјелен. Достигнува максимална висина од 1,768 м на врвот познат како Нора Ситертопен. Таа е поделена приближно на половина со длабока долина, долината на Ситерскалет - Витерскалет. Оваа долина во форма на буквата У, слична на Лапортен во северна Лапонија, е едно од природните знаменитости на резерватот. Ски -центарот се наоѓа на Хемаван, на југозапад од областа.
1 Галерија
Дупјачка таблица

Дупјачка таблица — дрвена таблица со врежани натписи од 5202 (± 123) г. пр.н.е. Нејзината старост е утврдена со радиојаглеродно датирање и претставува многу рано сведоштво за писменоста на подрачјето на Македонија. Откриена е во 1993 г. во неолитската населба на брегот на Костурското Езеро кај селото Дупјак, Костурско, Егејска Македонија и напишана е на сè уште недешифрирано писмо.
1 Откривање
Самата езерска населба е откриена зимата 1932 г. кога нивото на водата се смалило, откривајќи ги остатоците. Во 1935 г. Антониос Керамопулос направил првичен увид. Ископувањата почнале во 1992 г. предводени од Георгиос Хурмузијадис, професор по праисториска археологија на Солунскиот универзитет. Местото било населено мошне долго време, од средниот неолит (5600–5000 г. пр.н.е.) па сè до крајот на неолитот (3000 г. пр.н.е.). Ископани се разни предмети како керамика, дрвени градежни елементи, остатоци од дрвени структурни елементи, семки, коски, фигурини, накит, свиралки и дрвена таблица со непознати писмовидни знаци од обете страни.
Откриената таблица е претставена во февруари 1994 г. на симпозиум во Солунскиот универзитет. Наодите од наоѓалиштето се неформално опишани во напис од 2000 г. и од Хормузијадис во 2002 г.
Самата таблица е делумно оштетена кога била изложена на свеж воздух, извадена од бескислордната средина во која лежела многу долго време. Потоа била конзервирана ѝ се уште се изучува.
2 Поврзано
* Неолитот во Македонија
* Винчанско писмо
* Дупјачка неолитска населба
Лахолм

Лахолм е град во Шведска во округот Халанд, административен центар на комуната Лахолм.
Население - 5835 жители. Градот е дом на музејот за цртање Лахолм.
Историјата на Лахолм како град датира од 13 век. Градот е основан на плодна земја и бил од стратешка важност. На денот на Петровден (29 јуни) таму се одржувале саеми. Во 19 век, Лахолм првенствено бил град на занаетчии. Во моментов, трговијата и транспортните услуги играат значајна улога во нејзината економија.
1 Галерија
Нора Ви

Нора Ви е село на крајот на југоисточниот дел на езерото Сомен во јужните шведски висорамнини. Административно припаѓа на општината Идре и округот Остерготланд. Според Лексиконот за шведско име на место, името на локалитетот лабаво значи „северно место за обожување“. Десетици километри на југоисток лежи Сатра Ви.
Марија Вестберг

Марија Вестберг (1853–1893) — шведска балерина.
Студирала на Кралскиот шведски балет во 1860 година и била втора танчерка во 1870 година; активна на Кралскиот дански балет во периодот 1872-90 година.
Маргарета Кристина Обергсон

Маргарета Кристина Обергсон (|Margaretha Christina Åbergsson ? - 1810) - шведска балерина.
1 Биографија
Во 1785 година, Маргарета студирала танц во Стокхолм во Кралската опера кај познатата италијанска балерина Џована Баси и дебитирала како соло танчерка во 1790 година. Пет години подоцна, во 1795 година, таа била втора танчерка, а во 1804 година станала прима-балерина. Во 1893 година се омажила за актерот Густав Обергсон и во овој брак таа имала неколку деца.
Во 1806-1810 година. имало пауза во работата на Маргарета во шведскиот театар, кој го затворил кралот Густав IV Адолф. Театарските критичари ја припишуваат Маргарета Обергсон во елитата на Кралскиот шведски балет 1790-1810 година. Таа се сметала за извонредна глумица. Одликите на Маргарет не биле совршени, туку грациозни со нејзината младешка бодрост.
Маргарета починала во 1810 година, наводно „од долга болка во градите“.
Ана Валев

Ана Валев, родена Бекмен (родена 1969 година) е шведска балерина. До нејзиното пензионирање од активното танцување во 2012 година, таа била главна танчерка во Кралскиот шведски балет.
1 Биографија
Родена е во Таби во округот Стокхолм, таа рано се заинтересирала за танц, посетувајќи часови по балет пет дена во неделата, кога имала само осум години. Од 10 -годишна возраст, таа ја посетувала Балетската школа на Кралскиот театар, по што поминала две години во Кралското шведско балетско училиште, исто така, го завршила своето средно образование таму во 1987 година. Таа веднаш се приклучила на Кралскиот шведски балет, станувајќи солист во 1992 година и главна танчерка во 1994 година.
Во нејзините 25 години настап со Кралскиот шведски балет, Валев танцувала водечки улоги во широкиот репертоар на шведски балет, настапувајќи и во класични балети и во современи дела. Нејзините претпочитани улоги биле оние со силна лична содржина како насловната улога во ''Ромео и Јулија (балет)'' или ''Џули во Фрекен Џули на'' Биргит Калберг. Нејзината последна улога била во страст на Понтус Лидберг „''Страст на девојката од малиот натпревар“'' во април 2012 година.