procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
АЛАН

АЛАН е италијански производител на велосипеди.
1 Историја
АЛАН е основана во 1972 година од Фалкони Лодовико, инженер кој работел за производителот на велосипеди Торпадо. Името АЛАН доаѓа од првите две букви на децата на Лодовико, Алберто и Анамарија. Тоа била првата компанија што вовела целосно алуминиумски рам за велосипеди направена од алуминиум од типот на воздушната. Во 1976 година, АЛАН повторно бил прв во развојот и производството на производствена јаглеродна рамка направена со спојување на композитни цевки од јаглеродни влакна за леење алуминиумски навртки, процес што сè уште широко се користи денес од многу производители.
Со текот на годините, рамовите на фирмата биле возени до добивање 20 титули на светски шампионати во цикло-крос, 5 титули на светски првенства во патека, бројни еднодневни победи, како и победи на етапи на Гранд Тур.
2 Поврзано
* Список на велосипедски делови
Фоџа

Фоџа (|Foggia) е град во Италија, значаен град во провинцијата Апулија во јужниот дел на земјата и главен град на истоимениот округ Фоџа.
Фоџа е познат како центар на земјоделски високо развиен регион и има развиена прехранбена индустрија.
1 Потекло на името
Името Фоџа потекнува од латинскиот збор „fovea“ (|fovea), што во превод значи „шуплина“ или „дупка“. Ова е поврзано со секогаш богатиот земјоделски простор околу градот, каде што имало антички простории под земја каде што се складирало жито.
2 Географија
Фоџа се наоѓа во јужна Италија. Градот е 380 километри источно од главниот град Рим и 135 километри западно од Бари.
2.1 Релјеф
Фоџа се развила во крајбрежната рамнина, недалеку од јужниот брег на Јадранското Море (25 км северно). На југ од градот се издигаат планините Дауни од јужниот дел на Апенинскиот венец. Градот се наоѓа во сеизмички многу активна зона, па земјотресите биле составен дел од историјата на градот (1456, 1534, 1627 и 1731 година ).
2.2 Клима
Климата во Фоџа е средоземна.
2.3 Вода
Ниту еден значаен воден тек не тече низ самиот град Фоѓа, но во близина е реката Черваро.
3 Историја
Областа на Фоџа била населена уште од праисторијата. Во античко време, во близина била основана грчката населба ''Аргос Хипиум'', која била дел од Голема Грција . Подоцна, во ерата на римскиот период, овде била основана населба, која го добила името ''Фовеа'', од која потекнува и сегашното име на градот.
Во средниот век, градот сменил многу владетели. Прво градот бил окупиран од Готите, потоа Ломбардите и на крајот Византијците. Во 11 век градот бил окупиран од Норманите и тие владееле неколку векови. Во 1447 година градот паднал под власт на Арагон и Кралството Неапол.
На крајот на 18 век, Кралството Неапол било преземено од Французите за време на ерата на Наполеон. Во 1860 година Фоџа бил припоен кон новоформираната држава Италија. Градот многу брзо станал важен железнички јазол. Токму затоа градот претрпел многу во бомбардирањето во 1943 година, за време на Втората светска војна. По војната, градот доживеал раст, но и хаотичен урбан развој, како и другите градови во јужна Италија, кога голем број од поранешното рурално население се населило на периферијата на градот.
4 Популација
Според резултатите од пописот на населението во 2011 година, во општината живееле 147.036 жители.
+Демографија, 1931, 1936, 1951, 1961, 1971, 1981, 1991, 2001, 2011
55.763, 62.340, 97.504, 118.608, 141.711, 156.467, 156.268, 155.203, 147.036
Во 2008 година Фоџа имал околу 153.000 жители, 2,5 пати повеќе отколку на почетокот на 20 век. Во последните години бројот на странци во градот стагнира.
Населението во градот е претежно Италијанско (98%). Останатите се релативно нови имигранти, главно од Источна Европа.
5 Економија
Фоѓа е позната како центар на земјоделски високо развиен регион и има развиена прехранбена индустрија.
6 Градови партнери
* Кемпер
* Гепинген
* Пезкасероли
* Л’Аквила
* Форли
* Питерборо
* Валбжих
7 Галерија
Вила Лита, Лаинате

Вилата Лита, исто така наречена Вила Висконти Боромео Лита е рурална палата и парк од 16 век сместена во Лаинате, северно од Милано, Ломбардија, Италија. Позната е по својот разработен нимфеј.
1 Историја
Вилата првично била нарачана од грофот Пиро Првиот Висконти Боромео во втората половина на шеснаесеттиот век, изградена на постар имот. Грофот, исто така, го изградил и го осмислил Нимфеумот, дизајниран од Мартино Баси и користен за изложување на збирка слики, скулптури и куриозитети. Мозаичните украси биле дизајнирани од Камило Прокачини, а сликарот Ил Моразоне го прикажал Меркур на влезниот хол.
Маркизот Помпео Лита, внук на Џулио, во 1750-тите ги преуредил пејзажите и го ангажирал Џузепе Левати да ја украси трпезаријата со штуко и фрески. Во 19 век, пејзажите биле преуредени за да се создаде англиски пејзажен дизајн, од Лујџи Каноника.
Првата реставрација и повторно активирање на водните одлики се должи на Алберто Тосели кој го купил имотот во 1932 година.
Бомбо (мјузикл)

Бомбо е мјузикл на Бродвеј со текст на Харолд Р. Атериџ и музика на Зигмунд Ромберг.
Продуцирана од Ли Шуберт и Џеј Џеј Шуберт, продукцијата на Бродвеј, поставена од Џеј Си Хафман, била отворена на 6 октомври 1921 година во 59-тата улица на театарот Џолсон, каде имала 219 изведби. Во актерската екипа биле Ал Џолсон и Џенет Адаир.
Мјузиклот има тенка приказна напишана да го покаже Џолсон, кој бил на врвот на својата популарност. Биле додадени песни од неколку композитори во текот на шоуто, така што, до крајот, имало повеќе песни од други композитори освен Ромберг отколку од самиот тој. Успехот на мјузиклот на Бродвеј довел до национална турнеја.
1 Заплет
Гас (го игра Џолсон во црно лице) бил човек кој живеел во Џенова, Италија во 1921 година, кој се нашол себеси вратен назад во времето во Шпанија во 1492 година. Усвојувајќи го името „Бомбо“, Гас го запознал истражувачот Кристофер Колумбо и станал роб кого Колумбо го носи на своето прво патување во Новиот Свет.
2 Песни
* Секое место ќе работи со вас
* Април тушеви (зборови на БГ де Силва; музика од Луис Силверс)
* Аркади (зборови и музика од Џолсон и ДеСилва)
* Берберот во Севиља (зборови и музика од Де Силва и Џолсон)
* Денови на боси нозе (од Ал Вилсон и Јас. А. Бренан)
* Калифорнија, Еве јас доаѓам (од Џолсон, Де Силва и Џозеф Мејер)
* Песна Ку-Ку (зборови на Џолсон и ДеСилва)
* Валкани раце, валкано лице (стих од Џолсон, Грант Кларк и Едгар Лесли; музика од Џејмс В. Монако)
* Не плачи, Свони (од Џолсон, ДеСилва и Кон Конрад)
* Не ја праќај својата жена во земјата (зборови на ДеСилва; музика од Силверс)
* Долу Југ (зборови од Де Силва; музика од Волтер Доналдсон)
* Дај ми ја мајка ми (зборови од Де Силва; музика од Доналдсон)
* Одам на југ (зборови и музика од Абнер Силвер и Хари Вудс)
* Во Стара Гранада
* На патот од таму
* Тоа си ти (зборови од Де Силва; музика од Силверс)
* Јазадададу
* Ку-Ки-Ку (зборови на Кианг Зени; музика на Насио Херб Браун)
* Минатата ноќ на задниот трем (од Лу Браун и Карл Шраубстадер)
* Ќе дојде утрото (од Џолсон, Де Силва и Конрад)
* О, О, Колумбо
* Старомодна девојка (зборови и музика од Џолсон)
* Талахаси (зборови од Де Силва; музика од Силверс)
* Кажи ми со насмевки (од Клиф Френд и Валтер Хирш)
* Тут, Тут, Туси (Гу Бај) (Зборови и музика од Гас Кан, Ерни Ердман и Ден Русо)
* Следната девојка што ја гледам
* Ветона
* Кој се грижи? (зборови од Џек Јелен; музика од Милтон Агер)
* Јо-Ху (текст од Де Силва; мелодија од Џолсон)
3 Наводи
​
Гуарин

Гуарин (починал на 21 јануари 1137) бил капелан и канцелар на Роже II од Сицилија од околу 1130 година до неговата смрт, во текот на првата деценија на норманското кралство Сицилија. Според Александар Телезески, современиот хроничар, тој бил „ерудит... и најпретпазлив во преговорите... свештеник добро упатен во буквите, вешт во работите од светот и поседувал жилав и претпазлив ум“.
Гуарин бил Норманец од Франција кој пристигнал во Италија не многу пред Роџер да биде крунисан за крал во 1130 година. Прво се појавил како ''канцелариус'' (канцелар) во диплома од 1130 година, а потоа се појавил во диплома од август 1132 година како ''магистер канцелариус'' (магистер канцелар). Кога започнало неговото правилно канцеларство, тоа било оспорено.
Во зимата 1134 &#x2013; 1135 година, Гуарин и емирот Јован биле испратени на чело на војската во Тера ди Лаворо против бунтовничкото трио Роберт II од Капуа, Сергиј VII од Неапол и Ранулф II од Алифе. Бунтовниците ја зазеле Аверса, која двајцата генерали се обиделе да ја вратат. Гуарин ја бранел и ја зајакнал Капуа од секој можен напад. По доаѓањето на Роџер II на сцената, востанието набрзо пропаднало и Гуарин ги зел Алифе и Рависканина без противење. Гуарин се приклучил на опсадата на Неапол што тогаш била во тек.
Откако ја презел контролата врз Капуа за кралот, бил назначен за администратор на истоименото Кнежевство Капуа кога кралот го направи својот син Алфонсо принц таа година (1135). Следните две години Гуарин управувал со Капуа заедно со младиот принц.
Кога, кон крајот на летото 1136 година, императорот Лотар II водел голема војска надолу по полуостровот, Гуарин повторно бил испратен да подготви одбрана и да ја принуди соработката од игуменот Сениоректус и монасите од Монтекасино. На 5 јануари 1137 година, Гуарин побарал нивна помош и кога бил одбиен го опколил манастирот во обид да го заземе неговото богатство и неговите ѕидини (да се користи како тврдина против војската на Хенри X од Баварија). Тој се разболел за време на опсадата и умрел во Салерно на 21 јануари. ''Chronica monasterii Casinensis'' ја навел неговата смрт како доказ за божествената правда.
Гуарин бил наследен во неговата канцеларија накратко од неговиот поручник, Џоселин. Како главен свештеник бил наследен од Томас Брун и како канцелар од Роберт од Селби, двајцата Англичани.
Монте Стела (Милано)

Монте Стела („Ѕвездена планина“), исто така неформално наречена „Мала планина на Сан Сиро“, е вештачки рид и градски парк во Милано, Италија. Паркот, основан во 1950-тите години, има вкупна површина од 370.000 м². Ридот е создаден со помош на остатоци од зградите кои биле бомбардирани за време на Втората светска војна, како и од последните остатоци од шпанските ѕидини на градот, урнати во средината на 20 век.
Паркот се наоѓа во областа QT8. Ова бил експериментален округ кој бил целосно дизајниран по светската војна. Самиот рид е дизајниран од архитектот Пјеро Ботони, кој го предводел тимот на архитекти кои придонеле за проектот QT8. Ботони го посветил ридот на својата сопруга Стела.
Ридот е висок 45 м; според првичниот дизајн, требало да биде двојно повисок, но подоцна бил редизајниран за да се избегне оштетување на зградите во блиската улица Виа Исернија како последица на страничниот притисок. Дури и со само 25 метри височина, ридот овозможува панорамски поглед на градот и внатрешноста, а во ведар ден, Алпите и Апенините можат да се разликуваат по врвовите.
Значајна област на паркот се нарекува „Градина на праведните“ , која е споменик на истакнатите противници на геноцидот и злосторствата против човештвото; секое дрво во градината е посветено на една таква личност. Значајни луѓе на кои им е посветено дрво во „Градина на праведните“ се: Моше Бејски, Андреј Сахаров, Светлана Броз и Пјетро Кучиукијан.
Кралство Корзика (1736)

Кралството Корзика било краткотрајно кралство на островот Корзика. Било формирано откако островјаните го крунисале германскиот авантурист Теодор Стефан Фрајхер фон Нојхоф за крал на Корзика.
1 Формирање и пад
Во Џенова, Нојхоф се запознал со некои корзикански бунтовници и прогонети лица и ги убедил дека може да ја ослободи нивната земја од џеновската тиранија ако го направат крал на островот. Со помош на бегот од Тунис, стигнал на Корзика на 12 март 1736 година со воена помош. Островјаните, чија кампања не била успешна, го избрале и го крунисале за крал. Ја презел титулата крал Теодор I, направил промеи, воспоставил витешки ред и војувал против Џеновјаните, на почетокот успешно. Но, борбите меѓу бунтовниците наскоро довеле до нивен пораз. Џеновецот ставил цена на неговата глава и објавил извештај за неговото шарено минато, а тој ја напуштил Корзика на 11 ноември 1736 година, наводно за да побара странска помош. Откако ја кажал можноста за заштита од Шпанија и Неапол, заминал во Холандија каде бил уапсен поради долг во Амстердам.
По враќањето на слободата, Теодор го испратил својот внук на Корзика со набавка на оружје; тој самиот се вратил на Корзика во 1738, 1739 и 1743 година, но џеновјански и француски сили продолжиле да го окупираат островот. Во 1749 година пристигнал во Англија за да побара поддршка, но на крајот паднал во долгови и бил затворен во должнички затвор во Лондон до 1755 година. Ја вратил својата слобода со тоа што се прогласил за банкрот, препуштајќи го своето кралство Корзика на своите доверители и опстојувал од добротворната организација на Хорас Волпол и некои други пријатели до неговата смрт во Лондон во 1756 година.
2 Библиографија
* Бент, Ј. Теодор (1886). „Кралот Теодор од Корзика“, ''The English Historical Review'', Vol. 1, бр. 2, стр. 295–307.
* Фицџералд, Перси (1890). ''Кралот Теодор од Корзика'' . Лондон: Визетели.
* Гаспер, Јулија (2012). ''Теодор фон Нојхоф, кралот на Корзика: Човекот зад легендата'' . Прес на Универзитетот во Делавер.
* Грациани, Антоан-Мари (2005). ''ле Рои Теодор'' . Париз: Таландје, кол. «Биографија“. 371 стр., 22 цм.-.
* Пири, Валери (1939). ''Неговото височество од Корзика: Вистинската приказна за авантуристичкиот живот на Теодор 1'' . Лондон: Вилијам Колинс и синови.
* Валанс, Аилмер (1956). ''Летниот крал: Варијации на авантурист на воздух од осумнаесеттиот век''. Лондон: Темза и Хадсон.
Томи Џенезис

Томи Џенезис (англиски:''Tommy Genesis;'' полно родено име: Џенезис Јасмин Моханрај) е канадскa раперка. Во 2016 година, списанието ''Dazed'' ја опишало како „најбунтовна андерграунд рап кралица на интернет“. Нејзината музика има експериментален стил и често содржи сексуални стихови. Нејзиниот деби албум со наслов ''Tommy Genesis'' бил објавен во ноември 2018 година. Нејзиниот втор албум ''Goldilocks X'' бил објавен во септември 2021 година.
1 Рани години и образование
Џенезис е родена во Ванкувер, Канада. Има малајско, тамилско и шведско потекло. Дипломирала на Универзитетот за уметност и дизајн Емили Кар каде студирала филм и вајарство. Џенезис е нејзино родено име.
2 Кариера
2.1 Музика
Genesis започнала да снима рап музика во 2013 година како дел од проектот наречен G3NESIS. Во 2015 година потпишала договор со Awful Records и ја издала својата прва микс-лента ''World''''Vision''. Во 2017 година потпишала договор со Downtown Records / Universal.
Во 2018 година, го објавила нејзиниот деби-албум ''Tommy Genesis''.
Во 2023 година, се појавила на деветтиот студиски албум на Лана Дел Реј'', Did You Know That There's a Tunnel Under Ocean Blvd, односно на'' 15-тата песна, ''Peppers''.
2.2 Мода
Томи Џенезис заедно со други музички уметници работела за Келвин Клајн за нивната кампања за есен 2016 година. Во 2017 година соработувала со раперката МИА за модната недела на Мерцедес-Бенц.
3 Дискографија
3.1 Студиски албуми
Наслов, Детали
''Tommy Genesis''''Goldilocks X''
3.2 Микстејп
Наслов, Детали
''World Vision''
4 Турнеи
Сопствени
* God is Wild (2019)
Како поддршка
* Дуа Липа – The Self-Titled Tour (2018)
* Charli XCX – Charli Live Tour (2019)
Орто Ботанико ди Брера

Орто Ботанико ди Брера (5.000 м<sup>2</sup>) е ботаничка градина која се наоѓа зад Палацо Брера на Виа Брера 28 во центарот на Милано, Ломбардија, Италија, а управувана од Институт за општа применета физика на Универзитетот во Милано. Паркот е отворен во работните денови без наплата.
Градината е основана во 1774 година од игуменот Фулгенцио Витман под раководство на царицата Марија Терезија, трансформирајќи ја постоечката исусовска градина за да им служи на студентите по медицина и фармакологија. Градината била обновена во 1998 година по долг период на запоставување и распаѓање.
Денес градината се состои првенствено од правоаголни цветни леи, со елиптични езерца од 18 век и стаклена градина од 19 век (сега ги користи Академијата за ликовни уметности).
Дандини (лик)

Дандини е лик во операта (''La Cenerentola)'' од Росини и исто така во пантомимата ''Пепелашка''. Тој е слуга на принцот, кој еглавниот машки лик: Дон Рамиро во операта, а најчесто Принцот во пантомимата. Дандини му помага на принцот да ја запознае Анџелина или Пепелашка, која е главнио главниот женски лик, без таа да знае дека тој е принц. Дандини се преправа дека е принц, а вистинскиот принц се преправа дека е негов слуга.
Во Панто често игра млада жена, која се облекува слично како момчето за размена на идентитет.
1 Значајни луѓе кои играле Дандини
1.1 Опера
* Сесто Брускантини* Лујџи Лаблаш* Џорџо Ронкони* Операта на Антонио Тамбурини
1.2 Пантомима
* Џулијан Клари* Флори Форде* Стивен Гејтли* Пет Кирквуд* Гертруда Лоренс (како Александра Дагмар)* Алис Лојд* Мери Малком* Венди Ричард* Вејн Спиј* Луи Спенс* Нели Валас* Дороти Вард* Сид Слоун
2 Наводи
Вила Гирланда Силва Ципелети

Вилата Гирланда Силва е рурална палата со парк од 17 век сместена во Синисело Балсамо, северно од Милано, во провинцијата Милано, Ломбардија, Италија.
1 Историја
Резиденцијата на локацијата првично била нарачана од Донато I Силва, грофот од Бјандрат, од архитектот Франческо Марија Ричино (починал во 1658 година), кој бил потпомогнат од неговиот син Доменико во завршувањето на проектот кој започнал околу 1660 година. Гравирањето на зградата од Марк'Антонио Дал Ре (1726) и Карл Ремшарт (пред 1735 година) ја документира целата структура.
Донато Силва (1607-1675) започнал широк спектар на палати во Ровескала (1656), Синисело (1660) и Биандрате (1667). Во вилата на Синисело, Донато, а подоцна и неговиот син Џерардо (1646-1714) ја направиле вилата и фрескоживописана и со истакната галерија на слики. Внукот на Донато I, грофот Донато II Силва (1690-1779) и неговиот правнук, грофот Ерколе Силва (1756-1840) ја завршиле изградбата и ја уредиле околината. Еркол, имал интерес за природната историја и правото, и патувал во Англија и Франција во 1785 година со надвојводата Фердинанд. Тој ги прошири колекциите на вилата и нарачал дополнителни украси од Џузепе Лавели и Џузепе Левати во Сала на пејзажи и Сала на огледала.
По смртта на Ерколе, вилата преминала на неговиот внук Џироламо Гирланда, а подоцна и на неговиот син Карло, кој исто така го поврзал Силва со неговото татковско презиме. До 1886 година, Карло Гирланда Силва ја продаl вилата и паркот на Џузепе Фрова. Во 20 век имотот го купил грофот Џузепе Катанео ди Про, а во 1926 година Емилио Чипелети. Во 1974 година, Вила Гирланда станала сопственост на општинската администрација на Синисело Балсамо, која започнала со реновирање таму за да ја направи локација на некои општински канцеларии и служби, за официјално да биде отворена за јавноста во 1982 година. Од 2004 година, јужното крило има музеј на фотографија. Другите делови од вилата се користат за разни свечени прилики. Голем дел од движните збирки се продадени или однесени на друго место. Градините претставуваат прекрасна низа на романтични структури и архитектонски ''каприци'' кои се интегрирани во самиот пејзаж.
Карла Фенди

Карла Фенди (12 јули 1937 - 19 јуни 2017 година) била италијанска модна извршна директорка и филатроп (или уште познато како колекционер на марки) која работела за Фенди, заедно со нејзините сестри и родители. Таа била добро позната и по нејзината филантропија.
1 Биографија
Карла Фенди е родена на 12 јули 1937 година во семејството на Едоардо и Адел Фенди. Имала четири сестри, Паола, Ана, Франка и Алда. Таа била во брак со Кандидо Сперони, но немала деца.
Во 1950-тите, Карла започнала да работи со нејзините сестри за Фенди, семејната продавница што Едоардо и Адел ја започнале во 1925 година. Сестрите ја изградиле компанијата од мала продавница до глобално признат бренд со повеќе линии на производи. По смртта на нивниот татко, тие отвориле сопствена верзија на продавницата Фенди во 1964 година, а една година подоцна најмиле младиот Карл Лагерфелд да го промени имиџот на брендот. Почнувајќи од 1965 година, чантите, крзната и шаловите на брендот станале и сè уште се хит во Холивуд. Во октомври 1984 година, таа одговорила на скандалот во врска со ознаката што ја користел Фенди на шоуто, „обликувана да биде силувана“, идеја првично предложена од Лагерфелд. Во 1987 година, таа ги проширила производните линии на брендот со издавањето на парфемите Фенди наречени според самиот назив на продавницата. Во 1989 година, таа ја отворила продавницата во Њујорк, прва од марката надвор од Рим во која се наоѓале сите производи на Фенди.
Додека сестрите на Карла се концентрирале на дизајнот, нејзиниот сопствен фокус бил на промоција и маркетинг. Таа станала претседател и јавно лице на дизајнерската куќа. Иако контролниот удел на Фенди бил продаден на LVMH во 2001 година, Карла Фенди останала претседател на компанијата до 2008 година и останала почесен претседател до крајот на животот.
Италијанскиот министер за култура, Дарио Франчечини, ја опишал како главен покровител на уметноста. Нејзината филантропска рака, Фондацијата Карла Фенди, била главниот покровител за неодамнешната реставрација на познатата Римска Фонтана Треви. Фондацијата исто така го обновила Театро Каио Мелисо во Сполето во 2010 година.
Откако нејзиниот сопруг починал во ноември 2013 година, нејзиното здравје се влошило. По долго боледување, таа починала во Рим на 19 јуни 2017 година, на 79-годишна возраст.
Џовани Фереро

Џовани Фереро (роден на 21 септември 1964 година) е италијански стопанственик и писател. Тој го презел раководството на кондиторската компанија Фереро СпА по смртта на неговиот брат Пјетро Фереро во 2011 година. Од октомври 2022 година, тој има проценета нето вредност од 37,6 милијарди долари што го прави 28-ми најбогат во светот и најбогат човек во Италија.
1 Ран живот
Роден е во Фариљано, Италија, како син на Марија Франка Фисоло и Микеле Фереро, сопственик на мултинационалната кондиторска корпорација Фереро. Во 1975 година се преселил во Брисел, Белгија, каде студирал на Европските училишта. Потоа се преселил во САД за да студира.
2 Кариера
По завршувањето на студиите се вратил во Европа за да работи во семејната компанија. Во 1997 година станал извршен директор на Фереро заедно со неговиот брат Пјетро.
Во април 2011 година, по смртта на неговиот брат во велосипедска несреќа во Јужна Африка, станал единствен извршен директор на Фереро Груп. Неговиот татко, Микеле Фереро, останал извршен претседател.
Микеле Фереро починал во 2015 година, оставајќи ја компанијата исклучиво во рацете на Џовани.
Американскиот бизнис магазин ''Форбс'' објавил дека Џовани Фереро потоа ја презел улогата на извршен претседател во 2015 година и ги имал двете титули на извршен директор и извршен претседател две години додека не го ангажирал Лапо Цивилети да ја преземе функцијата извршен директор на компанијата во 2017 година.
3 Публикации
* „Marketing progetto 2000 . La gestione della complessità“, 1990
* „Stelle di tenebra“, Мондадори 1999* „Campo Paradiso“, Рицоли 2007
* „Il canto delle farfalle“, Рицоли 2010
4 Личен живот
Фереро е во брак со Паола Роси. Имаат два сина.
5 Наводи
*
Лучано Бенетон

Лучано Бенетон (роден на 13 мај 1935 година) е италијански милијардер стопанственик и еден од ко-основачите на Бенетон Груп, италијански моден бренд. Тој бил претседател на Бенетон од 1978 до 2012 година.
1 Биографија
Лучано Бенетон е роден на 13 мај 1935 година во Тревизо. Неговиот татко имал мал бизнис. Бенетон го напуштил училиштето на 14-годишна возраст за да работи во продавница за облека. Тој заштедил пари за да купи машина за плетење од 200 долари и се здружил со својата сестра за да произведе колекција од дваесет парчиња жолти, зелени и бледо сини џемпери.
2 Кариера
Во 1965 година, заедно со неговите браќа и сестри Џулијана, Карло и Жилберто, ја основал Бенетон Груп.
Во 1992 година, бил избран во италијанскиот Сенат.
Во 2003 година, објавил дека неговото семејство се повлекува од водењето на компанијата, поради намалената продажба и зголемената конкуренција.
Во мај 2015 година, ''Форбс'' ја проценил нето вредноста на Лучано Бенетон и секој од неговите тројца браќа и сестри на 2,9 американски милијарди долари.
3 Личен живот
Оженет е со четири деца и живее во Тревизо. Неговиот син Алесандро раководел со Бенетон Груп од април 2012 до мај 2014 година.
Водар

Водар или водоносец — занимање што постоело пред појавата на централизирано водоснабдување. Водарот собирал вода од извор (река, бунар, од водопумпи итн.) и носел или доставувал садови со вода по домови. По изградбата на посебен водопровод, занимањето водар станало непотребно и исчезнало.
Маргарита Боба

Маргарита Боба била писателка и благородничка од Казале Монферато, опишана од Џозефантонио Морано дека поседува возвишена духовитост и дека е добро упатена и во латинскиот и италијанскиот јазик и во уметноста на поезијата. Таа објавила голем број дела и била пофалена од Стефано Гуацо во неговиот ''граѓански разговор'' и од Фулгенцио Алгиси во неговата историја на Монферато.
1 Поврзано
* Маргарита Балиана и Камила Соарди, казалеска поетеса од истото милје.
2 Наводи
Алесандро Бенедети

Алесандро Бенедети (1450?–1512) е роден во Парма, патувал и работел многу во Грција и Крит и работел како генерален хирург на венецијанската армија. Неговата „Анатомија, или Историјата на човечкото тело“ е описна анатомија во стилот на Мундинус. Завршува со последното поглавје за пофалбата на дисекцијата. Тој ја изразува потребата за клинички преглед наместо некритична доверба во властите „бидејќи во неа ја гледаме вистината и размислуваме за нејзините откритија како што ни лежат делата на природата... но оние кои им веруваат само на спомениците на литературата... често се измамени и доверете им го мислењето наместо вистината на нивните умови“. Подоцна тој опишува посмртен преглед на жена која умрела од сифилис и ефектите на болеста врз нејзините коски. Бенедети ги критикувал оние анатоми кои повеќе им верувале на авторитетите отколку на сопственото искуство: „ Аристотел имал толку многу авторитет толку многу векови што дури и оние работи што [лекарите] не ги виделе ќе потврдат дека постојат, дури и без експеримент“. Бенедети го вреднувал личното набљудување над слепата доверба во властите, па дури, шокантно за тоа време, го поправил Аристотел. „Аристотел верувал дека нервите најпрво произлегуваат од срцето... но речиси сите (како што е поочигледно утврдено) се смета дека потекнуваат во голем дел од мозокот…. Средновековните научници претпочитале да им веруваат на властите над нивните сопствени набљудувања, додека оваа нова генерација анатоми сè повеќе го вреднуваале искуството наместо теоријата.
Орогенеза

Орогенеза — процес на структурна изобличеност на Земјината литосфера (кора и горна мантија) поради заемнодејствија помеѓу тектонските плочи. Орогенот се развива кога континентална плоча е смачкана и туркана нагоре за да образува еден или повеќе планински вериги. Ова вклучува многу геолошки процеси што општо се нарекуваат орогенеза. Орогенезата е главниот механизам со кој се образуваат планините на континентите. Терминот е изведен од старогрчкиот ὄρος — планина, и γένεσις — создавање.
Каса Вазари (Арецо)

Каса Вазари е зграда на улицата 20-ти Ноември во Арецо, Тоскана, Италија. Таа била дом на сликарот, историчар на уметност и архитект Џорџо Вазари. Во него се сместени голем број фрески, а од декември 2014 година, италијанското Министерство за култура отворило музеј, во кој се наоѓа Архивот Вазаријано.
1 Историја
Вазари ја купил куќата и парцелата на која се наоѓа со договор од 7 септември 1541 година и почнал да ја украсува следната година. Во 1550 година се оженил со Николоза Бачи и заедно се преселиле во куќата. Тој живеел во куќата кратки периоди бидејќи бил зафатен во Фиренца. Се знае дека директно бил вклучен во декорирањето и завршувањето и првичната набавка на мебел (кој е подоцна изгубен). Го изработил и планот за фасадата која е завршена во 1568 година.
Куќата е еден од најдобро сочуваните примери на манеристички стил во Тоскана. Населена е од наследниците на Вазари се до 1687 сè додека не изумреле во 1687 година, по што преминала во сопственост на Братството деи Лаици, потоа на семејството Брози, а потоа во 1871 година на семејството Пагличи кое го продало имотот на државата во 1911 година за да стане јавен музеј. Првично .биле изложени мебели од маниристички стил и некои дела од збирките на градот и Братството. Во 1950-тите овие предмети биле отстранети и заменети со галерија од околу шеесет слики од соработниците на Вазари и современиците од галериските колекции во Фиренца, особено дела од „студио сликари“, со намера да се подигне музеј за маниристичкиот период. За да се одбележи 500-годишнината од смртта на Вазари во 2011 година, галеријата била повторно прикажана и објектите за посетителите биле надградени.
2 Наводи
3 Библиографија
* Roberto Paolo Ciardi (ed.), ''Case di artisti in Toscana'', Banca Toscana, 1998.
*''Toscana. Guida d'Italia'' (Guida rossa), Touring Club Italiano, Milano 2003. ISBN 88-365-2767-1
Шут

Шут (|jester, court jester) — член на благородничко или монархиско домаќинство, вработен да ги забавува гостите во средновековната и ренесансната епоха. Шутовите биле и патувачки изведувачи што го забавувале обичниот народ на саеми и градски трговишта, а занимањето продолжува и до ден-денес, каде што шутовите настапуваат на настани со историска тематика.
Карантин

Карантин — присилна мерка за проверка на заразни болести. Се состои од збир медицинско-санитарни и административни мерки за спречување на појавата и ограничување на ширењето на заразни болести. Тоа е изолација за одредено време на заболени од заразни болести или на луѓе што биле во допир со нив за да се избегне ширење на болеста. За тоа време, управуваните лица престојуваат во силно чувани карантински области (за луѓе) или карантински складови (за животни), под строг медицински надзор. Лицата што не покажуваат знаци на заразна болест се ослободуваат.
Сашо Саздовски

Сашо Саздовски — македонски скулптор.
1 Творештво
Во март 2023 година, Саздовски ја добил наградата „Боро Митриќевски“ која ја доделува Друштвото на ликовните уметници на Македонија. Саздовски победил со својата скулптура „Еквилибриум синергија“, изработена во комбинација на мермер, гранит и 3Д-принт.
Лука Ландучи

Лука Ландучи (1436–1516) бил италијански аптекар од Фиренца, најпознат како писател на дневник кој подоцна станал важен примарен извор за историјата на Фиренца.
Постариот од двата сина на просперитетен граѓанин на Фиренца, Ландучи бил обучен како книговодител и станал чирак на аптекар кога имал само шеснаесет години. Шест години подоцна, тој формирал партнерство со негов пријател и отворил продавница, но бил принуден да го распушти партнерството кога пријателот се покажал како премногу штедлив и го исцрпил целиот нивен капитал. Ландучи се оженил со жена по име Салвестра на триесет години и го искористил миразот на неговата сопруга за да отвори нова продавница. Бизнисот просперирал и по уште четиринаесет години тој можел да ја пресели својата продавница на подобро место спроти палатата Строци што наскоро требало да се изгради. Ландучите имале дванаесет деца заедно, а Лука останал на оваа локација до неговата смрт во 1516 година.
Во 1450 година, Ландучи почнал да го води дневникот што постхумно ќе го докаже неговото тврдење за слава, внимателно запишувајќи ги настаните од денот до неговата смрт. Меѓу настаните документирани на овој начин од Ландучи било раѓањето на чудовиштето од Равена. Дневникот по неговата смрт го продолжил непознат писател до 1542 година. Првиот превод на англиски јазик, изведен е од Алис де Розен Џервис, бил објавен во 1927 година како ''Фирентински дневник од 1450 до 1516 година''. Оригиналниот ракопис на Ландучи е зачуван во Општинска библиотека во Сиена.
Во негова чест е именувана улица во модерна Фиренца, Виа Лука Ландучи. Ги поврзува Преку Капо ди Мондо и Прелет Африко.
Зраци (Михаил Ренџов)

„Зраци“ — збирка поезија на македонскиот поет Михаил Ренџов, објавена во 2023 година од издавачката куќа „Метаноја“.
1 За делото
Промоцијата на стихозбирката се одржала на 22 март 2023 година во литаратурното кафе „Метаноја“ во Скопје, а промотори на книгата биле Владимир Мартиновски и Коста Милков. Во својот осврт кон делото, Мартиновски го опишал како „вчудовидувачки екстракт од неговото раскошно поетско искуство... Секоја песна, секоја минијатура е еден нов зрак поетска светлина. Како поклоник на аксетски строгиот поетски израз... во секој стих е компримирана огромна творечка енергија, а песните се едновремено и едноставни и повеќеслојни. Песните на Ренџов се сочинети само од неколку збора, но благодарение на несомнената вдахновеност и врвното поетско мајсторство, во секоја нова лирска минијатура преку лаконски пласираните стихови и поетски слики нè пречекува ново изненадување.“ Вториот промотор, Коста Милков, истакнал дека пенсите од збирката биле создадени во текот на неколку децении и ја отсликуваат „филозофијата на Животот“ на авторот.
Џенерис (група)

Џенерис — македонска хард-кор панк рок музичка група од Скопје, активна од 2008 до 2016 година.
1 Почетоци
Основите на бендот ги поставиле Станислав Јаниќ (гитара), Неврус Бајрам (гитара) и Михаил Симјановски (тапани). Уште на самиот почетокот, на составот се приклучиле Михаил Андев (вокал) и Димитрија Арангеловски (бас).
2 Активност
На почетокот на 2010 година, членовите на бендот ги направиле првите 5 демо снимки, кои биле понудени за слободно преземање. Снимањето било во студиото „Кај Трајче“ во продукција на Дарко Поповски-Блуз. Петте теми биле отпеани на македонски јазик. Кратко по снимањето, од бендот си заминал Станислав, а на негово место дошол Дарко Фотиновски, кој го презел свирењето на бас-гитара, а Неврус се вратил на соло-гитара.
Џенерис настапиле на финалната вечер на Рок фест, на 24 април 2010 година, а потоа и на концерти низ Македонија (Скопје, Куманово, Битола и Тетово). На 3 март 2012 година групата настапила како гостин во фоајето на МКЦ, на промоцијата на албумот ''Зелен, Сончев Ден'', а на 9 мај 2012 биле дел од прославата на „Денот на Европа“, на популарната Школка во Градски парк.
Непосредно по издавањето на албумот, на бендот како втор гитарист се придружил Бранко Аврамовски. Единственото излегување надвор од Македонија, бендот го реализирал во склоп на мини турнејата од 3 концерти што од 4 до 6 декември 2015 година ја имале заедно со „Dok7“ од Србија и „Bright Size“ од Грција, а во чии рамки се одржал концерт и во Софија (Бугарија).
Непосредно пред заминувањето на турнејата во 2015 година, Џенерис го објавиле и својот прв официјален видеозапис, за песната ''Unite'', што требало да претставува и најава за снимање на втор албум.
3 Дискографија
3.1 On the Brink Of Destruction (2013)
Албумот го објавилa скопската издавачката куќа „Sixtynine Records“. Снимањето на материјалот за деби-албум започнало во септември 2012 година, во студиото на Дени Крстев, а во продукција на Ненад Трифуновски-Трипе. Биле снимени 11 теми, половина отпеани на англиски, и подобрите на македонски јазик. Како вокал гостин, на ''Борбата започнува'' се појавил Дени Крстев. Снимените материјали првпат биле промовирани во МКЦ, на првото издание на фестивалот на независна музика „Земјотрес“ одржан на 29 декември 2012 година.
;Список на песни:
1. On the brink of destruction
2. One of them
3. Борбата започнува
4. Lost within
5. Мал и сам
6. Замислен пријател
7. Oil policy
8. Економска криза
9. Hatred
10. Кампања
11. Последната желба
3.2 Албуми
+, Наслов, Носач на звук, Издавачка куќа, Година
On The Brink Of Destruction, CD, 69 Records, 2013
3.3 Компилации
+, Наслов, Носач на звук, Издавачка куќа, Година
V.A. - Dangerous Melodies From Macedonia Vol.1 / Oil policy, CD, 69 Records, 2013
Ренато Сору

Ренато Сору (роден на 6 август 1957 година) бил италијански политичар и претприемач. Тој бил основач на компанијата за интернет услуги Тискали, со седиште во Каљари. ''Форбс'' го навел Сору како еден од најбогатите луѓе во светот, со нето богатство од над 4 милијарди долари (САД) од септември 2001 година.
1 Ран живот и кариера
Сору бил роден во Санлури, Сардинија, во 1957 година. Тој имал диплома на Универзитетот Бокони во Милано.
Во 2004 година, Сору бил избран за претседател на Сардинија со централно-левичарската коалиција со храбра програма за обновување на економијата на островот преку воведување надворешни инвеститори. На 28 ноември 2008 година, поднел оставка од својата функција. Повторно се кандидирал за претседател на Сардинија на изборите во февруари 2009 година, но бил поразен од десничарскиот кандидат Пополо дела Либерта, Уго Капелачи.
На 20 мај 2008 година, Сору го купил левичарскиот весник ''Унита''.
2 Контроверзи
На 5 мај 2016 година, Сору бил осуден на три години затвор за даночно затајување во износ од околу 2,6 милиони евра и бил поврзан со заем од компанијата Андалас на Тискали. Казната била преиначена од страна на италијанскиот апелационен суд на 8 мај 2017 година.
Холивудски суперѕвезди

''Холивудски суперѕвезди'' (англиски: ''Hollywood Superstars'') ― стрип-серијал создаден од писателот Марк Еваниер и уметникот Ден Шпигл првично за Epic Comics, отпечаток за Marvel Comics за посед во сопственост на творците и траел од ноември 1990 до април 1991 година. Тематски, таа е слична на раната серија од истиот тим, ''Престрелка (Crossfire)'', објавена од Eclipse Comics, но без елементот супер јунак..
1 Премиса
Серијата ги прикажувала авантурите на Џери Нејлор, каскадерски координатор што ја разочарал филмската индустрија, Мелоди, посветена глумица која се обидува да се пробие во бизнисот и Лео Хени, добродушен стoечки комичар. Заедно, тие водат приватна детективска агенција во Холивуд, каде што се справуваат со разни кризи како што се неодговорните професионалци кои непромислено ги загрозуваат невините при снимањето филмови.
Во согласност со традицијата на творечкиот состав, Еваниер објави и долги есеи за забавната индустрија со илустрации во боја од познатиот цртач Серхио Арагонес.
2 Продукциска историја
Серијата била нарачана од тогашниот уредник на Epic, Арчи Гудвин, кој сакаше редовна серија за отпечаток од сигурен творечки состав што може да привлече различна публика од вообичаените обожаватели на Марвел. Гудвин очекувал да ја води серијата 1-2 години, веројатно со мала загуба, додека ја користел за да истражува алтернативни начини на распространување. Понатаму, приказните подоцна ќе бидат врзани во трговски тетратки за продажба во книжарниците; тоа е концепт на малопродажба што ќе стане редовна практика во следните децении.
Аранжманите со правниот состав на Марвел биле потребни 10 месеци за да се развие прифатлив договор со Еваниер и Шпигл. Дотогаш, Гудвин се преселил во DC Comics и сегашното уредување немал интерес за маркетиншки материјал надвор од нивната вообичаена публика на стрипови и насловот се покажал краткотраен како резултат.
Во 2014 година, About Comics го собрал материјалот за прв пат, објавувајќи ја целата серија во еден црно-бел волумен.
Пинка

Пинка (исто така погача, сирница или пинца) е традиционален велигденски сладок ролат од далматинската област, истарската област и Которскиот залив. Популарен е и во регионот Горишка во Словенија, словенечкото приморје, западна Хрватска и во делови од провинцијата Трст и Горица во Италија.
1 Опис
Тоа е сладок леб со знак на крст, кој пред печењето се издлабува со нож, на горната страна.
2 Употреба
Пинка се јаде за да се прослави крајот на постот, бидејќи содржи многу јајца. Заедно со велигденските јајца, пинка останал во центарот на семејниот велигденски појадок во областите каде што се јаде. Во урбаните средини сè повеќе е единствениот предмет што се носи на велигденска миса за благослов и често им се дава на гостите како симбол за добри желби.
Качиота

Качиота
Земја на потекло, Италија
Качиота е вид сирење произведено во Италија од млеко од крави, овци, кози или воден бивол. Качиота има повеќе од десетина варијации.
Сирењата се со цилиндрична форма и тешки и до 1 килограм. Периодот на зреење е краток и меката, жолта кора опкружува бело или жолтеникаво тело кое е меко по текстура и благ вкус. Вообичаен се и занаетчиското и индустриското производство.
Џенифер Ворнс

Џенифер Џин Ворнс (англ: ''Jennifer Jean Warnes;'' родена на 3 март 1947 во Сиетл, САД) е американска пејачка и текстописец. Била вокал на многу филмски саундтракови.
Нејзини најпознати песни се „Up Where We Belong“, во дует со Џо Кокер за филмот „Офицер и Џентлмен“ од 1982 година и „ (I've Had) The Time of My Life “, во дует со Бил Медли за филмот од 1987 г. „Валкан танц“. И двете песни се искачиле на прво место на американскиот Billboard Hot 100.
Три песни изведени од Ворнс во филмовите биле номинирани за Оскар за најдобра оригинална песна: „Up Where We Belong“, „(I've Had) The Time of My Life“ и „It Goes Like It Goes“ од филмот Норма Реј од 1979 година. Исто така, за Оскар била номинирана песната „One More Hour“, напишана од Ренди Њуман и во изведба од Џенифер Ворнс за филмот Регтајм од 1981 година.
Џенифер Ворнс освила две Греми награди, во 1983 година за „Up Where We Belong“ и во 1987 година за „(I've Had) The Time of My Life“. Ворнс имала блиска соработка и со Леонард Коен.
1 Дискографија
1.1 Албуми
* 1968 — I Can Remember Everything (Parrot)
* 1969 — See Me, Feel Me, Touch Me, Heal Me (Parrot)
* 1972 — Jennifer (Reprise)
* 1977 — Jennifer Warnes (Arista)
* 1979 — Shot Through the Heart (Arista)
* 1987 — Famous Blue Raincoat (Cypress)
* 1992 — The Hunter (Private Music)
* 2001 — The Well (Sin-Drome)
* 2018 — Another Time, Another Place (Music BMG Rights Management)
2 Награди и номинации
Година, Здружение, Категорија, Номинирано дело, Исход
1983, Греми награда, Најдобра поп изведба на дуо или вокална група, „Up Where We Belong“ со Џо Кокер
1988, „(I’ve Had) The Time of My Life“со Бил Медли
Касончели

Касончели се еден вид полнети тестенини, типични за кулинарската традиција на Ломбардија во северно-централниот дел на Италија.
Школката обично се состои од два листа тестенини, околу 4 цм (1,6) долги, притиснати заедно на рабовите, како онаа на равиоли. Тие се во облик на бонбони. Касончелите во стилот ''ала бергамаска'' обично се полнети со мешавина од лебни трошки, јајца, пармезан, мелено говедско месо, салама или колбас. Варијанти на полнење вклучуваат спанаќ, суво грозје, бисквити амарето, круша и лук; додека касончели ''alla bresciana'' се полнат со мешавина од лебни трошки, пармезан, лук, магдонос, морско оревче и супа. Тие обично се служат со ''burro e salvia'': стопен путер со вкус на листови од жалфија.
1 Наводи
Крис Норман

Кристофер Вард Норман (англ: Christopher Ward Norman; роден на 25 октомври 1950) е англиски софт рок пејач. Норман бил првиот пејач на англиската рок група Smokie, (1964–1986), која забележала успех во Европа во 1970-тите. Неговиот дует со Сузи Кватро од 1978 година „Stumblin' In“, бил голем хит во САД.
1 Живот и кариера
Норман својата прва гитара ја добил на седумгодишна возраст. На почетокот на неговата музика влијаеле: Елвис Присли, Литл Ричард, Отис Рединг и Лони Донеган.
Во детството, родителите на Норман често се селеле и како резултат на тоа живеел во многу градови во Англија, како Редкар, Лутон, Кимптон и Нотингем. Во 1962 година, семејството се преселило во родниот град на неговата мајка, Бредфорд. Норман се запишал во тамошното училиште, каде што ги запознал Алан Силсон и Тери Утли, идните членови на Smokie.
Како тинејџери, биле под влијание на групите од новата ера како Битлси и Ролинг Стоунс, а потоа и тогаш фолк пејачот Боб Дилан.
Во 1970 година, Норман се оженил со неговата сопруга Линда и заедно имаат пет деца. Од 1986 година, живеат на Островот Ман.
Во 1978 година, Норман снимил дует со Сузи Кватро, „Stumblin' In“, кој стигнал до 4 место на американскиот ''Билборд'' Хот 100 и бил продаден во над еден милион примероци.
Во 1986 година, со песната „Midnight Lady“ Норман ја започнал својата соло кариера. Midnight Lady била хит низ цела Европа, а во Германија шест недели била на прво место(каде што била продадена во 900.000 примероци). Имал успех и со песните „ Some Hearts Are Diamonds“, „No Arms Can Ever Hold You“, „ Broken Heroes“, „Fearless Hearts“, „Fearless Hearts“ и „Baby I Miss You“. Во 1994 година, Норман од CMT Europe ја добил наградата „Меѓународна видео ѕвезда на годината“.
2 Дискографија
2.1 Студиски албуми
* 1982: ''Rock Away Your Teardrops''* 1986: ''Some Hearts Are Diamonds''* 1987: ''Different Shades''* 1988: ''Hits from the Heart''* 1989: ''Break the Ice''* 1991: ''The Interchange''* 1992: ''The Growing Years''* 1993: ''Jealous Heart''* 1994: ''The Album''* 1994: ''Screaming Love Album''* 1995: ''Every Little Thing''* 1995: ''Reflections''* 1997: ''Into the Night''* 1997: ''Christmas Together''* 1999: ''Full Circle''* 2000: ''Love Songs''* 2001: ''Breathe Me In''* 2003: ''Handmade''* 2004: ''Break Away''* 2005: ''One Acoustic Evening'' — CD & DVD (Live at the Private Music Club/Live in Vienna)
* 2006: ''Million Miles''* 2006: ''Coming Home''* 2007: ''Close Up''* 2009: ''The Hits! From His Smokie And Solo Years''* 2009: ''The Hits! Tour – Live at the Tempodrom, Berlin'' (Deutschland) DVD
* 2009: ''The Hits! Tour – Live at the Tempodrom, Berlin'' (Dänemark) DVD
* 2011: ''Time Traveller''* 2013: ''There And Back''* 2015: ''Crossover''
3 Награди
* Сребрена награда од Löwe von Radio Luxemburg * Goldene Europa * Браво Ото - Најдобар машки пејач (бронза) * Меѓународна видео ѕвезда на годината од CMT Europe * Gala zur Verleihung des Internationalen Schlagerpreises * Награда од Радио Регенбоген
Зипули

''Зипула'' е пржено тесто направено по рецепт од Калабрија, Италија. ''Зипула'' се прави со брашно, вода, квасец, варени компири и малку сол. Има многу варијации: често се додава аншоа, но може да се додадат и солен бакалар, сирење, сушени домати, маслинки или 'ндуја.
Иако постојат варијации кај некои калабриски семејства, тестото ''од зипула'' се подготвува со свеж магдонос, формиран во ''зипули'' и пржен во многу масло.
Тие се традиционални за провинциите Реџо Калабрија, Катанзаро и Вибо Валентиа.
1 Наводи
Трипа ала романа

Трипа ала Романа е традиционално јадење од кујната на Рим, Италија.
1 Историја
Некогаш популарно јадење меѓу најсиромашните жители на Рим, Трипа ала Романа денес е главен дел од римската кујна. Тоа е дел од квинто кварто (буквално „петтиот квартал“, или отпадоци од искасапени животни), еден вид кујна родена од сиромашни, селски кујни. Секое животно било поделено на четвртини (кварти), првата четвртина (примо кварто), се состоела од најдобрите парчиња и тие оделе кај благородништвото. Вториот квартал бил за свештенството. Третиот квартал бил за буржоаската (или трговците) класа, а четвртиот квартал бил за војниците. Сè што останало станало квинто кварто, било дистрибуирано меѓу останатото население.
Станува збор за древен рецепт, традиционално приготвен за време на саботниот ручек, до толкушто и денес во историските тратории може да се прочита таблата на која пишува „Сабато Трипа“.
Рецептот на Трипа ала Романа се проширил и благодарение на Елена Фабризи, обожавателка на популарното јадење од римската традиција.
Јадењето се подготвува со шкембе, бел кромид, излупени домати, моркови, бело вино, сирење Пекорино Романо и кралски ливчиња.
2 Наводи
Диего Дела Вале

Диего Дела Вале (роден на 30 декември 1953 година) е претседател на италијанската компанија за кожни производи Тодс.
1 Биографија
Диего Дела Вале е постариот син на Дорино Дела Вале и внук на Филипо Дела Вале. Филипо го започнал својот бизнис со чевларство во 1920-тите, а Диего го проширил во сега познатиот бренд Тодс.
Во неговите млади денови, Диего студирал право на Универзитетот во Болоња, здобивајќи се со академска диплома во 1975 година, правејќи кариерата и маркетингот од семејниот чевларски бизнис од 2000 година.
Дури и за време на неговите помлади денови, Диего бил умешен во бизнис: ја користел моќта на славната личност за да го популаризира својот производ, таков пример бил што еднаш го убедил неговиот пријател Лука ди Монтеѕемоло, кој бил штитеник на тогашниот шеф ''на Фиат'', Џани Ањели, да го претстави Ањели со пар мокасини за возење на Тодс – адвокатот го натерал Ањели да ги носи чевлите на Тод кога присуствувал на фудбалските натпревари на ФК Јувентус, кои биле нашироко емитувани; оваа поставеност на производи поттикнала скок во продажбата.
Диего сега управува со Тодс со неговиот брат Андреа. Постариот син на Диего, Емануеле, исто така е вклучен во семејниот бизнис како креативен директор.
1.1 Други интереси
Диего седи во одборот на голем број компании, како што се Ферари, Мазерати, Банка Национале дел Лаворо и ЛВМХ.
Диего го купил тосканскиот фудбалски клуб ФК Фјорентина во 2002 година и го поседува модниот бренд Мезон Скиапарели. Ја продал ФК Фјорентина на Роко Комисо на крајот од сезоната 2018/2019.
Во 2013 година, најавил дека ќе ја преземе реставрацијата на ''Колосеумот'' во Рим - со трошоци од повеќе од 30 милиони евра.
2 Диего против Силвио Берлускони
Диего јавно го нападнал Силвио Берлускони за прекумерното оданочување на големиот бизнис и неговиот неуспех да ги поддржи помалите италијански бизниси. За возврат, Берлускони зборувал за тужба на Диего за клевета.