Список на Големи мајстори на Витезите Болничари

Ова е список на Големи мајстори на витешкиот ред на Болничарите, вклучувајќи го и неговиот наследник Суверениот воен ред на Малта по 1798 година. Исто така ги вклучува и непризнаените „анти-големи мајстори“, како и поручниците или стјуарди за време на испразнетото место.
Во списоците на поглавари на Редот, титулата „Голем мајстор“ често се применува и ретроспективно на раните поглавари на Редот. Во средниот век тие ја користеле титулата ''custos'' (чувар) на болницата. Титулата ''magister'' (мајстор) се користи на монетите ковани на Родос, почнувајќи од Фулк де Виларе. Првата употреба на титулата ''grandis magister'' (голем мајстор) е од страна на Жан де Ластик (владеел од 1437–1454). Подоцнежните Големи мајстори од Родос ја користеле титулата ''magnus magister'' (голем мајстор).
Во 1607 година Светиор Римски Император Рудолф II го прогласил Големиот мајстор за Принц во Светата Римска Империја (''Reichsfürst''). Оваа привилегија била обновена од императорот Фердинанд II на 16 јули 1620. На 20 март 1607, папата Павле V му доделил на Големиот мајстор титула Негова еминенција и предност на Римскиот двор веднаш по кардиналите.
Во 1880 титулата ''Fürst'' (принц) била признаена во Австрија од страна на императорот Франц Јосиф I.
На 2 февруари 1929, титулата ''principe'' (принц) и начинот на обраќање ''Altezza Eminentissima'' (Most Eminent Highness) биле признаено во Италија од кралот Виктор Емануел III.
Моменталниот начин на обраќање на Големиот мајстор е:
: |Most Eminent Highness,: |Altezza Eminentissima,: |Altesse Eminentissime,: |Hoheit und Eminenz,: |Alteza Eminentísima.
Нумерирани списоци на поглаварите на Редот започнале да се објавуваат почнувајќи од раниот 17 век, со ажурирани изданија што се појавувале во текот на 18 век. Нумерацијата на Мајсторите и Големите мајстори објавена во статутите од 1719 го наведува Блажениот Жерар како основач без број, Рејмон ду Пуј како прв Мајстор, и Рамон Перељос (актуелниот поглавар во 1719) како 63-ти Голем мајстор. Нумерацијата моментално користена од Суверениот воен ред на Малта го наведува Блажениот Жерар како прв Мајстор, Рејмон ду Пуј како втор Мајстор, Рамон Перељос како 64-ти Голем мајстор, и Џакомо Дала Торе дел Темпио ди Сангуинето како 80-ти Голем мајстор.
1 Витези Болничари (1099–1310)
Бр., Титула, Име, Tenure, Notes
1<ref, Основач и Ректор на Болницата, Блажениот Жерар, 1099/1113–1118/20, Order established in 1099 and given papal recognition by Paschal II in his bull ''Pie postulatio voluntatis'' in 1113
2<ref, Чувар, Рејмон ду Пуј, 1118/20–1158/60, Succeeded Gerard after Pierre de Barcelona and Boyant Roger served in ''ad interim'' capacity. Began the use of the Hospitallers as a military force in the Holy Land and codified rules of conduct for the Order. Introduced the Order's Great Seal.
3<ref, Чувар, Оже де Балбен, 1158/60–1162/63
4<ref, Чувар, Арно де Комп, c. 1162–1163, Historicity uncertain. Arnaud de Comps is today considered by some as a master who never existed, his name having appeared in the chronological lists placed at the top of the statutes, but his rank is still maintained in the lists of the grand masters.
5<ref, Чувар, Жилбер де Асаи, 1163–1169, Supported Amalric of Jerusalem in the Crusader invasions of Egypt
6<ref, Чувар, Гастон де Мурол, c. 1170–1172
7<ref, Чувар, Жобер де Сири, c. 1172–1177, Acted as regent for king Amalric of Jerusalem in 1172. In 1174, opposed Miles of Plancy in favour of Raymond III of Tripoli.
8<ref, Чувар, Роже де Мулон, 1177–1187, Killed at the Battle of Cresson. Commander William Borrel was appointed grand master ''ad interim'', and he was killed at the Battle of Hattin, 3 months later.
9<ref, ''Provisor'', Арменгол де Аспа, 1187–1190, Grand master ''ad interim'' during the loss of Jerusalem in 1187, headquarters moved to Acre. Included in the canonical list of grand masters compiled in the early modern period. After the capture of Acre and the consolidation of the order, Armengol abdicated, and Garnier de Nablus elected as grand master.
10<ref, Чувар, Гарние де Наблу, 1190–1192, Supported Richard I of England in the Third Crusade.
11<ref, Чувар, Жофруа де Донжон, 1193–1202, After his death, succeeded by Pierre de Mirmande as grand master ''ad interim''.
12<ref, Чувар, Афонсо де Португал, 1202–1206, Resigned in 1206
13<ref, Чувар, Жофруа ле Ра, 1206–1207, First structured the Order by nationality, or ''Langues''.
14<ref, Чувар, Геран де Монтеѓу, 1207–1228, Петта крстоносна војна.
15<ref, Чувар, Бертран де Теси, 1228–1231, Шеста крстоносна војна.
16<ref, Чувар, Геран Лебрун, 1231–1236, Conflict with Bohemond IV of Antioch.
17<ref, Чувар, Бертран де Комп, 1236–1240, Barons' Crusade, Headquarters moved to Jerusalem.
18<ref, Чувар, Пјер де Виљ-Бриуд, 1240–1242, Battle of Gaza, conflict with the Templars.
19<ref, Чувар, Гијом де Шатонеф, 1242–1258, Fall of Jerusalem in 1244, headquarters at Acre, Krak des Chevaliers and Margat. Captured at La Forbie in 1244. Jean de Ronay served as grand master ''ad interim'', dying in 1250 at Mansurah. De Chateauneuf was released by the Ayyubids on 17 October 1250.
20<ref, Чувар, Иг де Ревел, 1258–1277, Loss of Krak des Chevaliers in 1271
21<ref, Чувар, Никола Лорњ, 1277–1285, Loss of Margat in 1285. Upon his death, Grand Commander Jacques de Taxi served as grand master ''ad interim'' until his successor Jean de Villiers arrived in the Holy Land.
22<ref, Чувар, Жан де Виље, 1285–1294, Siege of Acre.
23<ref, Чувар, Оден де Пин, 1294–1296, Седиштето било преместено во Лимисо, Кипар.
24<ref, Чувар, Гијом де Виљаре, 1296–1305
25<ref, Чувар, Фулк де Виљаре, 1305–1310, Внук на Гијом де Виларе. Седиштето било преместено во Родос во 1310.
2 Витези на Родос (1310–1530)
No., Титула, Слика, Име, Tenure, Белешки
25<ref, Мајстор, Фулк де Виларе, 1310–1319, Седиштето било преместено од Кипар. Се повлекол по барање на папата Јован XXII во 1319. Починал во 1327.
Anti-Master, Maurice de Pagnac, 1317–1319
26<ref, Мајстор, Елион де Вилнев, 1319–1346
27<ref, Мајстор, Дедоне де Гозон, 1346–1353
28<ref, Мајстор, Пјер де Корнејан, 1353–1355
29<ref, Мајстор, Роже де Пјан, 1355–1365
30<ref, Мајстор, Рејмон Беренгар, 1365–1374
31<ref, Мајстор, Робер де Жуји, 1374–1376
32<ref, Мајстор, Хуан Фернандез де Ередија, 1376–1396, Appointed by Pope Gregory XI. Later supported Antipope Clement VII. Deposed by Pope Urban VI in 1382. Continued as Anti-Master at Rhodes until his death.
33<ref, Мајстор, Рикардо Карачоло, 1383–1395, Назначен од папата Урбан VI во 1382.
34<ref, Мајстор, Филиберт де Најак, 1396–1421
35<ref, Мајстор, Антон Флавијан де Рипа, 1421–1437
36<ref, Голем мајстор, Жан де Ластик, 1437–1454, Опсада на Родос (1444); прва употреба на титулата „Голем мајстор“ (''Grandis Magister'').
37<ref, Голем мајстор, Жак де Мили, 1454–1461
38<ref, Голем мајстор, Пјеро Рајмондо Ѕакоста, 1461–1467
39<ref, Голем мајстор, Џовани Батиста Орсини, 1467–1476
40<ref, Голем мајстор, Пјер д'Обусон, 1476–1503, Опсада на Родос (1480)
41<ref, Голем мајстор, Емери д'Амбоаз, 1503–1512
42<ref, Голем мајстор, Гиј де Бланшефор, 1512–1513
43<ref, Голем мајстор, Фабрицио дел Карето, 1513–1521
44<ref, Голем мајстор, Филип Виље де Л'ил-Адам, 1521–1530, Опсада на Родос (1522); седиштето преместено на Малта во 1530.
3 Витези на Малта (1530–1799)
Бр., Титула, Слика, Име, Tenure, Белешки
44<ref, Голем мајстор, Филип Виље де Л'ил-Адам, 1530–1534, Седиштето било преместено од Родос во 1530.
45<ref, Голем мајстор, Пјеро де Понте, 1534–1535
46<ref, Голем мајстор, Дидие де Сен-Жај, 1535–1536
47<ref, Голем мајстор, Хуан де Омедес, 1536–1553, Малта била нападната од османлиска флота во 1551. Нападот бил одбиен, но Османлиите го освоиле островот Гозо, а подоцна и упориштето на Редот во Триполи. Де Омедес започнал програма за подобрување на утврдувањата на Малта.
48<ref, Голем мајстор, Клод де ла Сангл, 1553–1557, Continued the improvement of fortifications, expanding Fort Saint Michael into a major bastion and completing Fort Saint Elmo.
49<ref, Голем мајстор, Жан Паризо де Валет, 1557–1568, Валет станал најпознатиот водач на Редот, командувајќи со одбраната од Османлиите за време на Големата опсада на Малта во 1565.
50<ref, Голем мајстор, Пјер де Монт, 1568–1572, Продолжил со изградбата на новата престолнина Валета. Ја зајакнал флотата на Редот и учествувал во битката кај Лепанто на 7 октомври 1571.
51<ref, Голем мајстор, Жан де ла Касиер, 1572–1581, Crisis in the wake of the Protestant Reformation. Expulsion of the Order of Saint John (Bailiwick of Brandenburg) in 1581.
Lieutenant, Mathurin Romegas, 1577–1581
Anti-Grand Master, Mathurin Romegas, 1581
52<ref, Голем мајстор, Иг Лубенкс де Вердал, 1581–1595
53<ref, Голем мајстор, Мартин Гарсес, 1595–1601
54<ref, Принц и Голем мајстор, Алоф де Вињакур, 1601–1622, Ги изградил кулите Вињакур и аквадуктот Вињакур. Го одбил последниот сериозен обид на Османлиите за освојување на Малта во 1614.
55<ref, Принц и Голем мајстор, Луиш Мендеш де Вашконшелош, 1622–1623
56<ref, Принц и Голем мајстор, Антоан де Пол, 1623–1636
57<ref, Принц и Голем мајстор, Џовани Паоло Ласкарис, 1636–1657, Колонизација на Болничарите на Америка.
58<ref, Принц и Голем мајстор, Мартин де Редин, 1657–1660
59<ref, Принц и Голем мајстор, Анет де Клермонт-Жесант, 1660, Починал на 2 јуни 1660, помалку од четири месеци по неговиот избор.
60<ref, Принц и Голем мајстор, Рафаел Котонер, 1660–1663, Commissioned the Italian Baroque artist Mattia Preti to start painting Saint John's Co-Cathedral in Valletta.
61<ref, Принц и Голем мајстор, Николас Котонер, 1663–1680, Siege of Candia. Mattia Preti's work at St John's Co-Cathedral completed.
62<ref, Принц и Голем мајстор, Грегорио Карафа, 1680–1690, Renovation of Auberge d'Italie in the Baroque style; improvement of Fort Saint Angelo and Fort Saint Elmo. Ottoman attacks were still expected, but there were no longer any notable engagements.
63<ref, Принц и Голем мајстор, Адриен де Вињакур, 1690–1697, Воспоставил пензија за вдовиците на паднатите во војните со Османлиите.
64<ref, Принц и Голем мајстор, Рамон Перељос, 1697–1720, Organised the Consulato del Mare (Consulate of the Sea). Established relations with imperial Russia. Fought corruption within the Order. Engagement against Ottoman pirates.
65<ref, Принц и Голем мајстор, Марч'Антонио Ѕондадари, 1720–1722
66<ref, Принц и Голем мајстор, Антонио Маноел де Виљена, 1722–1736, Restored the city Mdina, constructed Fort Manoel and significantly improved the fortifications of Malta in general. Built Casa Leoni and Palazzo Parisio, and renovated Verdala Palace. Manoel Theatre (1731). Conducted peace negotiations with the Ottomans, without result. Declared neutrality in the War of the Polish Succession.
67<ref, Принц и Голем мајстор, Рамон Деспуиг, 1736–1741, Ги подобрил утврдувањата на Имдина, го модернизирал законодавството, ја обновил ко-катедралата на Св. Јован. Учествувал во поморски битки со Отомански Алжир.
68<ref, Принц и Голем мајстор, Мануел Пинто да Фонсека, 1741–1773, Expelled the Jesuits from Malta. Proclaimed the sovereignty of the Order on Malta in 1753 and a dispute started with the Kingdom of Sicily under King Charles V. Normal relations were resumed the next year, with the Order retaining ''de facto'' control over Malta as a sovereign state.
69<ref, Принц и Голем мајстор, Франциско Хименез де Техада, 1773–1775, Rising of the Priests (1775); bankruptcy of the order.
70<ref, Принц и Голем мајстор, Емануел де Роан-Полдук, 1775–1797, Instituted the Anglo-Bavarian langue and the Russian Grand Priory.
71<ref, Принц и Голем мајстор, Фердинанд фон Хомпеш цу Болхајм, 1797–1799, First German elected to the office. Abdicated on 6 July 1799 following the French invasion of Malta.
4 Суверен воен ред на Малта (од 1798)
No., Title, Picture, Name, Tenure, Notes
72, Grand Master ''de facto'', Paul I of Russia, 1798–1801, Elected by the Priory of St. Petersburg in September 1798 (before the abdication of von Hompesch). Election not confirmed by Pope Pius VII.
Lieutenant ''de facto'', Nikolai Saltykov, 1801–1803, ''De facto'' Lieutenant in Saint Petersburg.
73<ref, Принц и Голем мајстор, Giovanni Battista Tommasi, 1803–1805, Appointed by Pope Pius VII. Residence in Messina and Catania.
Lieutenant, Innico Maria Guevara-Suardo, 1805–1814, Headquarters in Catania.
Lieutenant, Andrea Di Giovanni y Centellés, 1814–1821, Headquarters in Catania.
Lieutenant, Antoine Busca, 1821–1834, Headquarters in Ferrara.
Lieutenant, Carlo Candida, 1834–1845, Headquarters moved to Palazzo Malta, Rome.
Lieutenant, Filippo di Colloredo-Mels, 1845–1864
Lieutenant, Alessandro Borgia, 1865–1871
Lieutenant, Giovanni Battista Ceschi a Santa Croce, 1871–1879
74<ref, Принц и Голем мајстор, Giovanni Battista Ceschi a Santa Croce, 1879–1905, Restoration of the office of Grand Master after a 75-year interregnum, confirmed by Pope Leo XIII.
75<ref, Принц и Голем мајстор, Galeas von Thun und Hohenstein, 1905–1931
76<ref, Принц и Голем мајстор, Ludovico Chigi Albani della Rovere, 1931–1951
Lieutenant, Antonio Hercolani Fava Simonetti, 1951–1955
Lieutenant, Ernesto Paternò Castello di Carcaci, 1955–1962, Constitutional Charter approved by Apostolic Letter of Pope John XXIII, June 24, 1961.
77<ref, Принц и Голем мајстор, Angelo de Mojana di Cologna, 1962–1988
Lieutenant ''ad interim'', Jean Charles Pallavicini, 1988
78<ref, Принц и Голем мајстор, Andrew Bertie, 1988–2008, Constitutional Charter and Code revised by the Extraordinary Chapter General 28-30 April 1997.<ref>
Lieutenant ''ad interim'', Џакомо дала Торе дел Темпио ди Сангуинето, 2008
79<ref, Принц и Голем мајстор, Matthew Festing, 2008–2017, First Grand Master elected under the new constitution of 1997. Resigned in 2017.
Lieutenant ''ad interim'', Ludwig Hoffmann-Rumerstein, 2017
Lieutenant of the Grand Master, Џакомо дала Торе дел Темпио ди Сангуинето, 2017–2018
80<ref, Принц и Голем мајстор, Џакомо дала Торе дел Темпио ди Сангуинето, 2018–2020
Lieutenant ''ad interim'', Ruy Gonçalo do Valle Peixoto de Villas Boas, 2020
Lieutenant of the Grand Master, Marco Luzzago, 2020–2022
Lieutenant ''ad interim'', Ruy Gonçalo do Valle Peixoto de Villas Boas, 2022
Lieutenant of the Grand Master, John T. Dunlap, 2022–2023
81<ref, Принц и Голем мајстор, John T. Dunlap, 2023–present, First Grand Master following the 2022 revision of the Order's constitution.
5 Поврзано
* Голем мајстор
* Голем мајстор на Темпларите
6 Наводи
* Robert Morris, '''' (1884).