Тироглобулин

Тироглобулинот (Tg) е димерен гликопротеин од 660 kDa, произведен од фоликуларните клетки на тироидната жлезда и функционира исклучиво во тироидната жлезда. Tg се лачи и се акумулира во стотици грама на литар во екстрацелуларниот дел на фоликулите на тироидната жлезда, што претставува приближно половина од содржината на протеини во тироидната жлезда. Хуманиот TG (hTG) е хомодимер од подгрупи, секоја од кои содржи 2768 аминокиселини како што се синтетизираат (краток сигнален пептид од 19 аминокиселини може да се отстрани од N-терминалот во зрелиот протеин).
Тироглобулинот е кај сите 'рбетници главен претходник на тироидните хормони, кои се произведуваат кога остатоците од тирозин на тироглобулинот се комбинираат со јод, а протеинот последователно се разградува. Секој молекул на тироглобулин содржи приближно 16 остатоци од тирозин, но само околу 10 од нив се подложни на јодирање од страна на тиропероксидазата во фоликуларниот колоид. Потребни се два јодирани тирозини за да се создаде молекула на тироиден хормон; затоа, секој молекул на Tg формира приближно 5 молекули на тироиден хормон.
1 Функција
Тироглобулинот (Tg) делува како супстрат за синтеза на тироидните хормони тироксин (T4) и тријодотиронин (T3), како и за складирање на неактивни форми на тироиден хормон и јод во фоликуларниот лумен на тироидниот фоликул.
Новосинтетизираните тироидни хормони (Т3 и Т4) постојат како прохормонални модифицирани тирозински остатоци од тироглобулин, кои го сочинуваат колоидот во фоликулот. Кога се стимулирани од тироид-стимулирачкиот хормон (TSH), колоидот од фоликуларниот лумен се ендоцитозира во околните фоликуларни епителни клетки на тироидната жлезда. Кога ендозомите се спојуваат со лизозоми во овие клетки, Tg последователно се расцепува од протеази за да се ослободи тироглобулин од неговите припојувања со Т3 и Т4.
Поради хидрофобната природа на Т3 и Т4, тие потоа се способни да дифундираат низ лизозомската мембрана и во цитоплазмата. Активните форми на тироидниот хормон (Т3 и Т4) потоа се ослободуваат во циркулацијата каде што се или неврзани или се прикачени на плазматските протеини. Јодот се рециклира назад во фоликуларниот лумен каде што може да продолжи да служи како супстрат за синтеза на тироидни хормони, додека немодифицираните остатоци од Тг повторно влегуваат во клеточните метаболички патишта.
2 Клиничко значење
2.1 Полуживот и клиничка елевација
Метаболизмот на тироглобулинот се одвива во црниот дроб преку рециклирање на протеинот од страна на тироидната жлезда. Циркулирачкиот тироглобулин има полуживот од 65 часа. По тироидектомија, може да поминат многу недели пред нивоата на тироглобулин да станат неоткриени. Нивоата на тироглобулин може редовно да се тестираат неколку недели или месеци по отстранувањето на тироидната жлезда. Откако нивоата на тироглобулин ќе станат неоткриени (по тироидектомија), нивоата може сериски да се следат при следење на пациенти со папиларен или фоликуларен карцином на тироидната жлезда.
Последователното зголемување на нивото на тироглобулин е индикација за повторна појава на папиларен или фоликуларен карцином на тироидната жлезда. Со други зборови, зголемувањето на нивоата на тироглобулин во крвта може да биде знак дека клетките на ракот на тироидната жлезда растат и/или ракот се шири. Оттука, нивоата на тироглобулин во крвта главно се користат како туморски маркер за одредени видови на рак на тироидната жлезда (особено папиларен или фоликуларен рак на тироидната жлезда). Тироглобулинот не се произведува од медуларен или анапластичен карцином на тироидната жлезда.
Нивоата на тироглобулин се тестираат преку крвни тестови, вклучувајќи имунотестови и високосензитивни тестови на тироглобулин (hsTg). Овие тестови често се нарачуваат по третманот на рак на тироидната жлезда.
2.2 Антитела на тироглобулин
Во клиничката лабораторија, тестирањето на тироглобулин може да биде комплицирано од присуството на антитела против тироглобулин (ATA, алтернативно наречени TgAb). Антитела против тироглобулин се присутни кај 1 од 10 нормални лица и поголем процент од пациентите со карцином на тироидната жлезда. Присуството на овие антитела може да резултира со лажно ниски (или ретко лажно високи) нивоа на пријавен тироглобулин, проблем што може донекаде да се заобиколи со истовремено тестирање за присуство на ATA. Идеалната стратегија за толкување и управување со грижата за пациентите од страна на клиничарот во случај на збунувачко откривање на ATA е тестирање кое следи по сериски квантитативни мерења (наместо едно лабораториско мерење).
АТА често се наоѓаат кај пациенти со Хашимото тироидитис или Базедова болест. Нивното присуство е од ограничена употреба во дијагнозата на овие болести, бидејќи тие можат да бидат присутни и кај здрави лица. АТА се наоѓаат и кај пациенти со Хашимото енцефалопатија, невроендокрино нарушување поврзано со - но не предизвикано од - Хашимото тироидитис.
3 Интеракции
Докажано е дека тироглобулинот реагира со врзувачкиот имуноглобулински протеин.
4 Наводи