procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Нгуна

Островот Нгуна е остров кој се наоѓа во близина на северниот брег на Ефате, Вануату во заливот Ундине .
Соседен остров на исток е островот Пеле а на запад островот Мосо .
1 Географија
Островот е пресечен со два изгаснати вулкански кратери, од кои највисокиот е врвот на планината Тапутоара со височина.
е основана во 2003 година како начин да се зачува и заштити кревката и единствена гребена средина околу островите Нгуна и Пеле. Шеснаесет заедници на двата острови соработуваат за да одржат неколку мали поморски и копнени затворачи кои се воспоставени од началниците на областите, селските совети, локалните невладини организации и помошта на волонтерите на Мировниот корпус .
2 Население
Нгуна е дом на тринаесет села, кои се наоѓаат на север, исток и југ од островот, а западниот дел на Нгуна е главно ненаселен. Вкупното население било приближно 1.300 според пописот од 2009 година.
3 Туризам
Островот Нгуна е најразвиениот остров Ефате за туризам со десет бунгалови и куќи за гости и тури, вклучително и нуркање во морската заштитена област Нгуна Пеле, означување на желки, качување куќи на дрво и пешачење по изгаснат вулкан. Сместувањето е концентрирано во селото Талоа, јужен Нгуна, но има сместување и во другите села расфрлани околу Нгуна. До Нгуна може да се стигне со брод.
Ефате

Ефате (француски: ''Éfaté'', англиски: ''Efate'') е остров во Тихиот Океан кој е дел од покраината Шефа во Вануату. Островот е познат и како Вате .
1 Географија
Тој е најнаселен остров во Вануату со околу 66.000 жители. Површината на Ефате од и тоа го прави трет по големина остров на Вануату. Неговото геолошко минато било вулканско, што значи дека слоеви лава покрива поголем дел од островот. Повеќето жители на Ефате живеат во Порт Вила, главниот град на државата. Највисоката планина е Мекдоналд со висина од .
2 Историја
Капетанот Џејмс Кук го нарекол островот Сендвич „во чест на неговиот благороден патрон, Ерл од Сендвич“. Името го дал при неговото патување во 1774 година.
За време на Втората светска војна, Ефете имал важна улога како воена база на САД .
На 13 март 2015 година, Порт Вила, најголемата населба на островот и главниот град на Вануату, претрпел голема штета од циклонот Пем . Во декември 2024 година, земјотрес со јачина од 7,3 степени според Рихтеровата скала ја оштетил речиси секоја куќа на Ефате, што резултирало со 19 жртви. Канцеларијата на Обединетите нации за координација на хуманитарни прашања проценила дека 116.000 луѓе биле директно погодени од земјотресот, што е еквивалентно на една третина од населението на Вануату.
3 Политика
Ефате станал посебна заедница во 1889 година кога жителите го прогласиле регионот како Франсвил . Меѓутоа, до 1890 година заедницата се распаднала.
Ефете е управуван и од општината Порт Вила и од покраинскиот совет Шефа, каде Порт Вила управува само во рамките на градските општини.
4 Мали острови во близина на Ефате
Околу Ефате има многу мали острови, меѓу нив се островот Еретока, Лелепа, Нгуна, Пеле, Екапум Леп, Еруети Леп, Екапум Рик, Иривити Леп, островот Хидевеј, островот Ифира и Емао . Островот Еретока е мал остров кој кога се гледа од далечина изгледа како флопи капа. Тука бил погребан славниот поглавар Рои Мата, заедно со неговите 20 сопруги и многу други слуги. Нгуна, Пеле и Емао се стратовулкани, кои можат да го формираат раб на вулканската калдера на северниот дел.
5 Туризам
Главниот град на Порт Вила е центар на туризмот во Вануату кој прима приближно 60.000 туристи годишно со воздушен транспорт, бродови за крстарење и јахти. Поради британското и француското влијание и двете кујни се лесно достапни во главниот град. Има и кинески ресторани низ Вила и таму е маркетот Мумас во центарот на градот.
Порт Вила го опслужува домашниот превозник Ер Вануату кој лета до надворешните острови Вануату. Популарните дестинации како Тана и Санто може да се стигнуваат секојдневно од Порт Вила, додека до пооддалечените локации може да се стигне на помалку редовна основа. Островот го опслужува меѓународниот аеродром Бауерфилд .
Ефате нуди низа туристички атракции и активности, вклучително и Меле Каскади, плажата Етон, крстарења, нуркање и слично.
6 Забележителни луѓе
* Литиана Калсрап - климатски активист и младински лидер
7 Поврзано
* Вануату
* Порт Вила
Лелепа

Лелепа е остров во покраината Шефа во Вануату. Островот се наоѓа во близина на северозападниот брег на островот Ефате .
1 Географија
Лелепа е со должина од околу пет километри во правец север-југ и површина од 160 хектари. Највисоката точка е планината Тифит (202 m). Населението на Лелепа брои околу 500 луѓе. Најголемиот град на островот Натапао (население приб. 350), се наоѓа на јужниот раб на островот. На северниот крај на островот се наоѓа селото Лело. На островот има училиште, градинка и две цркви ( Презвитеријанска црква и адвентисти од седмиот ден ).
Заедно со соседните острови Мосо и Ефате, Лелепа го формира природното пристаниште ''Хавана Харбор'', именувано по британскиот брод ХМС Хавана кој двапати се закотвил таму во 1849-50 година.
Месниот јазик е лелепскиот јазик, кој го зборуваат околу 400 луѓе. Понекогаш се смета за дијалект на јужноефатскиот јазик .
2 Туризам
Пештерата Фелс привлекува европски посетители уште од деветнаесеттиот век. На влезот од пештерата има графити од патници од 1874 година.
Општина Натапау работи со туристичка компанија која секојдневно носи посетители со кану на островот.
Во октомври 2019 година, премиерот на Вануату и Royal Caribbean International ги објавија плановите за линијата за крстарење да развие приватно одморалиште на островот.
Емае

Емае е остров во покраината Шефа во Вануату .
1 Географија
Маунга Ласи е највисокиот врв со 644 метри. Го формира северниот раб на подводниот вулкан Макура, кој исто така ги покрива блиските острови Макура и Матасо . Тој е долг и до широк, со површина од .
2 Население
Островот има население од околу 750 жители, со природен прираст од 3,1% годишно. Главна населба е Маката. Основна стопанска дејност е егзистенцијалното земјоделство . БДП на островот е 457 долари по глава на жител. За разлика од околните острови населени со меланезијци, Емае и Макура се Полинезијци. Јазикот на островот, исто така наречен емајски, е во семејството н футунски јазици. Северноефатскиот, еден од другите јазици на архипелагот, се користи како втор јазик. Многу од островјаните сега живеат во Порт Вила.
3 Транспорт
Островот има аеродром, аеродромот Аромаи, Сиво . Блискиот гребен Кук е популарно место за нуркање.
4 Поврзано
* Ефате
* Шефа
Гијом Жил

Гијом Ален Жил (|Guillaume Alain Gille), (Валанс (Дром), 12 јули 1976) — поранешен ракометар и француски репрезентативец, а сегашен селектор на француската репрезентација. Играл на позицијата среден бек.
1 Клупска кариера
Својата клупска кариера ја започнал во родниот град Валанс (Дром) во клубот Лориол, каде останал до 1996 година. Таа година, заедно со неговиот брат Бертран, се преселил во Шамбери. Со Шамбери во 2001 година станал првак на Франција, а во 2002 година го освоил купот. Во Шамбери браќата остануваат до 2002 година кога се преселиле во Хамбург. Со Хамбург во 2011 година ја освоил Бундеслигата, а во 2006 и во 2010 година, германскиот куп. Во 2012 година се вратил во Шамбери каде во 2014 година ја завршил својата професионална кариера.
2 Репрезентативна кариера
Жил за француската репрезентација дебитирал во 1996 година против Србија. Со Франција, тој неколку пати ги освоил сите најважни титули - златниот медал на Олимписките игри во 2008 во Пекинг и во 2012 г.одина во Лондон, Светското првенство во 2001 година во Франција, 2009 година во Хрватска, Европското првенство 2006 во Швајцарија и во 2010 година во Австрија. Тој исто така освоил бронза на Светското првенство во 1997 година во Јапонија, во 2003 година во Португалија и во 2005 година во Тунис и на Европското првренство 2008 во Норвешка. Од репрезентацијата се простил во 2012 година по Олимписките игри.
3 Приватен живот
Роден е во Валанс како најстар од тројцата браќа. И двајцата браќа Бертран и Бенжамен биле ракометари. Целата своја кариера ја поминал играјќи во истите клубови со Бертран.
4 Клупски трофеи
4.1 Шамбери
* Француско првенство (1): 2001 година
* Лига куп Франција (1): 2002 година
* Суперкуп на Франција (1): 2013 година
4.2 Хамбург
* Бундеслига (1): 2011 година.
* Германски куп (2): 2006, 2010.
* Суперкуп на Германија (4): 2004, 2006, 2009, 2010.
Жолтенка

Жолтенка (жолт зајачки трн, жолта метла, лат. ''Cytisus scoparius'') е грмушесто растение во Западна и Централна Европа. Позната е и како „Златна грмушка“ и се меша со форситија. Видот е прилагоден на медитеранската и крајбрежната клима. Растението не вирее на места со ниски зимски температури. Семињата, младите растенија и пупките се особено чувствителни на смрзнување. Возрасните растенија се поотпорни, а гранките погодени од ниските температури брзо се обновуваат. ''Cytisus scoparius'' содржи токсични алкалоиди кои го оптоваруваат срцето и нервниот систем.
1 Опис
Израстоците на Cytisus scoparius обично растат од 1 m до 3 m височина, ретко до 4 m, со главното стебло до 5 cm дебелина, ретко 10 cm дебелина. Грмушките имаат зелени никулци со мали, наизменично распоредени, сложени, триаглести листови долги 5-15 мм, кои брзо опаѓаат (листопадни). Во пролет и лето, тие се полни со златно-жолти цветови, групирани во долги гроздови, долги 20-30 mm, и 15-20 mm широки. Чашката е двоусна. Коренот е вретенест, цврст и со бочни коренчиња кои завршуваат со кртолици.
2 Дистрибуција и развој
''C. scoparius'' е нативна за западна и централна Европа. Може да се најде на сончеви места, обично на сува, песочна почва на мала надморска височина и може да издржи многу кисела почва. Надвор од природното живеалиште се смета за инвазивен вид.
3 Подвидови
*''Cytisus scoparius subsp. insularis'' (S.Ortiz & Pulgar) Auvray
*''Cytisus scoparius subsp. maritimus'' (Rouy) Heywood
*''Cytisus scoparius subsp. reverchonii'' (Degen & Hervier) Rivas Goday & Rivas Mart.
*''Cytisus scoparius subsp. scoparius''
4 Синоними
*''Corema scoparium'' (L.) Bercht. & J.Presl
*''Cytisogenista scoparia'' (L.) Rothm.
*''Genista scoparia'' (L.) Lam.
*''Genista vulgaris'' Gray
*''Sarothamnus scoparius'' (L.) Wimm. ex W.D.J.Koch
*''Sarothamnus vulgaris'' Wimm.
*''Spartium scoparium'' L.
5 Галерија
Радомир Лаловиќ

Радомир Лаловиќ — македонски архитект.
1 Животопис
Радомир Лаловиќ е роден во 1933 година во Скопје. Во 1960 година, тој дипломирал на архитектонскиот отсек на Техничкиот факултет при Универзитетот „Кирил и Методиј“ во Скопје. Работи на проектирање разновидни згради, станбени и општествени. Поистакнати проекти на Лаловиќ се: Комплексот банки во Скопје (завршен 1970 година, во соработка со Олга Папеш); Домот на културата „Марко Цепенков“ во Прилеп (1971); Комплексот банки и деловен центар и Стоковната куќа „Југохром“ во Струмица (1977); Основното училиште „Моша Пијаде“ (денес ОУ „Св. Кирил и Методиј“) во Кочани (1968).
Скијачко војување

Скијачко војување — израз што се користи за опишување на употребата на борбени единици опремени со скии за време на борба.
1 Историја
Ваков облик на војна првпат бил опишан од данскиот историчар Саксо Граматик во 13 век.
1.1 Наполеонови војни
Во раздобјето од 1807 до 1814 година при нападот на Шведска биле користени скијачки трупи составени главно од Норвежани, додека помал дел биле составени од дански војници.
1.2 Прва светска војна
За време на Првата светска војна, италијанската војска имала 88 таканаречени ''алпски баталјони'', чија главна цел била да се борат во планинските предели. По војната, повеќето од нив биле згаснати. Така, до денес, во служба се само 9 такви полкови, а само 4 од нив (''4. Алпски падобрански полк'' и 5., 6. и 7. А''лпски полк'') ги обучуваат војниците исклучиво за борба со помош на скии.
1.3 Втората светска војна
Скијачките трупи одиграле клучна улога за време на Зимската војна во 1939 година, кога финските скијачки единици и правеле тешки проблеми на војската на СССР. Движејќи се лесно низ шумскиот и непристапниот терен, не им било тешко да ги поразат советските моторизирани бригади. Во најпознатата битка, наречена Битка кај Сомусалми, 11.000 Финци исфрлиле од строј 45.000 советски војници. Поучен од овие искуства, СССР основал неколку скијачки баталјони, кои подоцна биле успешно искористени во контраофанзивата во Битката за Москва во 1941 година.
Во 1940 година, за време на норвешкиот поход норвешките војници биле превезувани главно со скии и санки. Во операцијата „Гунерсајд“ биле користени норвешки командоси, кои се спуштале со падобрани, потоа патувале долг пат на скии и конечно ја уништиле нацистичката фабрика за тешка вода (дел од развојот на нивната ракетна програма) по име Веморк во близина на градот Рјукан.
По северот на Европа, скијачката војна почнала да се применува и во другите делови на завојуваниот свет. Австралиските сили го користат во битките против трупите на Вишиевска Франција во планините на Либан, а подоцна Армијата на САД основала свои скијачки единици под името ''10.''''Планинска дивизија''.
2 Скијачки единици денес
Бидејќи тие се покажале како многу корисни низ историјата (тие можеле да поминат исто растојание на терен покриен со снег како коњаницата на нормален терен), скијачките единици се користат и денес. Така, во своите воени единици ги имаат следните земји: Австрија, Данска, Естонија, Финска, Франција, Индија, Израел, Норвешка, Полска, Романија, САД, Словенија, Шпанија, Шведска и Швајцарија, а делумно и Обединетото Кралство и Холандија.
Бренда Ли

Бренда Меј Тарпли (англ. ''Brenda Mae Tarpley''; родена на 11 декември 1944 година во Атланта, Џорџија), естрадно позната како Бренда Ли ― американска пејачка. Најчесто изведувала рокабили, поп, кантри и божиќна музика, а првиот хит на ''Билбордовите'' топ-листи го имала на 12-годишна возраст во 1957 година по што го добила прекарот „Малата госпоѓица Динамит“. Нејзини најуспешни песни се „Sweet Nothin's“, „I'm Sorry“, „I Want to Be Wanted“, „Sреak to Me Pretty“, „All Alone Am I“ и „Losing You“. Нејзината божиќна песна „Rockin' Around the Christmas Tree“, снимена во 1958 година, во 2023 година се искачила на врвот на американската топ-листа ''Billboard'' Hot 100, со што Ли станала најстар изведувач кој се искачил на врвот на топ-листата и соборила уште неколку рекорди на топ-листата.
Со продадени преку 100 милиони плочи, Ли е меѓу најуспешните американски музичари од 20 век. Ли била втора пејачка која се искачила на врвот на Billboard Hot 100 (пред неа тоа ѝ успеало само на Кони Френсис), тоа ѝ успеало со песната „I'm Sorry“ во 1960 година. Во 1960-тите била најуспешна музичарка на ''Билбордовите'' топ-листи и по бројот на синглови кои се пласирале на топ-листата за синглови била веднаш зад Елвис Присли, Битлси и Реј Чарлс. Освоила: Греми награда, четири NARM награди, три ''NME'' награди и пет награди „Едисон“. Таа била прва пејачка која била примена во Куќата на славата на кантри музиката и во Куќата на славните на рокенролот. Во 2023 година, ''Ролинг Стоун'' ја прогласил за една од најголемите пејачки на сите времиња.
Мегна

Мегна (|মেঘনা নদী) — една од двете главни реки на Бангладеш и една од трите кои ја образуваат Делтата на Ганг — најголемата речна делта на светот која навлегува во Бенгалскиот Залив. Мегна е дел од речниот систем Сурма-Мегна, и се образува во округот Кишореганџ во Бангладеш над градот Бајраб Базар со спојувањето на реките Сурма и Кушијара, кои пак извираат од ридските краишта на источна Индија како реката Барак. Мегна ја прима првата поголема притока Падма во округот Чандпур. Други поважни притоки се Далешвари, Гумти и Фени. Реката завршува во Бенгалскиоит Залив во округот Бола преку четири главни устија наречени Тетулија (Илша), Шахбазпур, Хатија и Бамни.
Ова е најшироката река која тече целосно во Бангладеш. Кај Бола е широка 13 км. Во долното течение коритото е речиси совршено право.
1 Горна Мегна
1.1 Течение
Мегна се образува со спојот на реките Сурма and Кушијара, кои доаѓаат од повисоките делови на источна Индија. Надолу до округот Чандпур, Мегна хидрографски се нарекува Горна Мегна. Откако ќе ја прими притоката Падма, почнува да се нарекува Долна Мегна.
Близу Муладули во округот Барисал се наоѓа реката Сафипур, разгранок на Сурма кој создава една од главните реки во Јужен Бенгал. Широка е 1,5 км, и со тоа една од најшироките во земјата.
Кај Чаталпар во округот Браманбарија реката Титас се двои од Мегна и откако ќе направи два големи свијока во растојание од 240 км, повторно се влева во Мегна кај подокруот Набинагар. Титас се образува како еден водотек, но потоа се расплетува во два водотека кои остануваат одвоени пред повторно да се спојат со Мегна.
Во Даудканди во округот Комила, на Мегна и се приклучува реката Гумти, што значително го зголемува количеството на вода. Двата моста преку Мегна и Гумти се најголемите во земјата.
Понатаму на Мегна ѝ се придружува Далешвари пред Чандпур. Подолу, реката Падма — најголемата притока на Ганг во Бангладеш заедно со реката Џамуна — најголемата притока на Брамапутра, се влева во Мегна во округот Чандпур, и така настанува Долна Мегна.
По Чандпур здружениот тек на Падма, Џамуна и Мегна се спушта кон Бенгалскиот Залив во речиси права линија, повремено исплетувајќи се во разни рекички како Пагли, Каталија, Донагода, Матлаб и Удамоди. Сите овие реки повторно се враќат во Мегна на различни места низводно.
Близу Бола, веднаш пред да се влие во Бенгалскиот Залив, реката повторно се дели на два водотека во делтата на Ганг и прави остров. Западниот водотек се нарекува Илша, а источниот го носи името Бамни. Тие ја сочинуваат најголемата делта на светот — Делтата на Ганг.
2 Поврзано
* Падма
* Бенгалски Залив
* Географија на Бангладеш
Крма (брод)

Крма — задниот дел на бродот или друго пловило. Под крмата обично се наоѓаат бродските елиси.
1 Поврзано
* Мост - платформа за управување на бродот
* Нос (брод) - предниот дел на бродот
* Вонбродски мотор
* Бродска елиса
Моите мили добротвори

„Моите мили добротвори“ (српскохрватски: ''Moji dragi dobrotvori'') – филм на режисерот Ванча Кљаковиќ од 1970 година. Авторка на сценариото е Зора Дирнбах, монтажата е дело на Невенка Вранаричиќ, Крешо Грчевиќ е директор на фотографијата, а главните улоги ги играат: Реља Башиќ, Иво Сердар, Звонко Лепетиќ, Крешимир Зидариќ, Златко Мадуниќ, Шпиро Губерина, Круно Валентиќ и Андреј Кљаковиќ.
1 Синопсис
Бегајќи од полицијата, двајца измамници доаѓаат во едно мало место и внесуваат немир меѓу жителите кои, како што се открива, воопшто не се одликуваат со висок морал и чест.
Шиенско животно

Шиенското животно — пронајдено за време на ископувањето во Шиен, Норвешка, во 1979 година. Издлабенo е во штица, а датиранo е во 9 век. Ова и другите наоди покажуваат дека општината Шиен бил трговски центар од пред 1000-та година и затоа Шиен го прославувал својот 1000-годишен јубилеј во 2000 година.
Шиенското животно има три глави, една гледа наназад, една гледа на страна и една гледа напред. Една можна интерпретација на овој симбол е дека треба да го посветиме нашето внимание и на нашата историја (наназад), на сегашноста (настрана) и на иднината (напред).
Падма

Падма (|পদ্মা|Padmā) — голема река во Бангладеш. Претставува источна и главна растока на Ганг и тече на југоисток во растојание од 356 км до нејзиниот влив во Мегна кај Бенгалскиот Залив. На нејзините брегови е сместен градот Раџшахи. Од 1966 г. наваму изгубени се над 66.000 хектари земја поради ерозијата на оваа река.
1 Потекло на името
Поимот „падма“ е санскритски збор за лотосовиот цвет, и во хиндуистичките списи се споменува како прекар на божицата Лакшми.
2 Гранична улога
Реката Падма ја образува државната граница помеѓу Бангладеш и Индија, двоејќи го округот Раџшахи од бангладешка страна од округот Муршидабад во Западен Бенгал, Индија. Подрачјето на Џаланги во Муршидабад е тешко погодено од ерозија на брегот на Падма.
3 Инфраструктура
3.1 Брана
По изградбата на регулативната брана „Фарака“ на реката Ганг во Западен Бенгал, максималниот проток на Падма заначително опаднал. Ова предизвикало многу проблеми во Бангладеш, како загуба на видови риби, пресушување на растоките на Падма, покачено надоаѓање на морска вода од Бенгалскиот Залив и штети врз мангровските шуми на природната област Сундарбан.
3.2 Мост „Падма“
Мостот „Падма“ е најголемиот мост во Бангладеш, со цена на чинење од 3 милијарди долари. Пуштен е во употреба на 25 јуни 2022 г. Првично намерата била да се пушти во 2013 г., но иднината на проектот станала неизвесна кога во јуни 2012 г. Светската банка го отповикала заемот од 1,2 милијарди долари поради обвинувања за корупција. Во јуни 2014 г. владата на Бангладеш продолжила со работите без заемот и најмила кинеско претпријатие да го изгради главниот потег на мостот долг 6,15 км. Во октомври 2014 г. најмена е јужнокорејска фирма за надгледување на изградбата, со цел проектот да биде завршен до 2018 г. Последниот (41-ви) потег на мостот е поставен на 10 декември 2020 г.. Последниот коловозен дел е поставен на 24 август 2021 г..
Во 2009 г. владата имала намера да изгради и железнички пруги на обете страни на Падма, кои би биле поврзани со новиот мост.
Понатаму спротиводно реката ја преминуваат и мостовите „Лалон Шах“ и Хардинговиот мост.
4 Поврзано
* Мегна
* Географија на Бангладеш
Квас

Квас е безалкохолен или нискоалкохолен ладен пијалак, кој се добива со ферментација на мешавина од 'рж или мелен јачмен. Квас за прв пат бил споменат во Киевска Русија во 989 година кога киевскиот принц Владимир ги преобратил своите поданици во христијанство. Во аналите е забележано - „да се дели храна, медовина и квас на луѓето“.
Неговиот ефект врз телото е сличен на други ферментирани пијалаци како што се: кефир, кумис (кисело млеко од кобила), кисело млеко и ацидофилин (вид на јогурт). Како и секој производ од ферментација на млечна киселина, квасот ја регулира активноста на гастроинтестиналниот тракт. Неговите лековити својства се објаснуваат со содржина на млечна киселина, витамини, слободни аминокиселини, разни шеќери и микроелементи во квасот.
Бројот на витамини во квасот не е голем, но редовното внесување има значително позитивно влијание врз телото. Подготовката на квас по стари рецепти е сложена и долготрајна процедура со многу труд. Од натопување на зрната, ртење и испарување до сушење, мелење и подготовка на слад, поминуваат повеќе од 70 дена. Меѓутоа, во денешно време можно е да се купи концентрат на квас од кој лесно се прави пијалакот.
1 Особини
Лековитите својста на квасот се должат на висока содржина на витамини Б1 и Е. Не се препорачува за луѓе кои имаат проблеми со црниот дроб, гастритис и висок крвен притисок . Квас содржи многу малку алкохол. Максималната содржина на алкохол во квас е 2,2%.
2 Начини на подготовка
Квасот лесно се подготвува во индустриски и во домашни услови. За подготовка дома најчесто се користи квасец и житарици. За да му дадат разни нијанси на вкус, во пијалакот често се додаваат јагоди, рен, нане, хмељ, круши или други растенија и овошја. Во Русија, има чести случаи на продажба на лажен квас. Како по правило, овој квас се продава во пластични шишиња, а содржината е газирана, обоена и ароматизирана вода.
Вукашин Попадиќ

Вукашин Попадиќ (Гламоч, Бугојно, 1904) – епидемиолог, микробиолог.
Медицина завршил во Загреб. Работел во Хигиенскиот завод во Скопје, а од 1932 г. во Битола, како епидемиолог и микробиолог во Постојаната бактериолошка станица и ДНЗ. Во времето на бугарската окупација работел во Обласната хигиенска лабораторија. Активно соработувал со партизаните до првата половина на 1944 г., кога заедно со сопругата им се приклучиле на партизаните. По Ослободувањето бил министер за народно здравје во Владата на Федерална Македонија (16. Ⅳ 1945). Потоа бил универзитетски професор и директор на Хигиенскиот завод во Скопје.
Вековно јајце

Вековни јајца (кинески: 皮蛋; пинјин: ''pídàn''; Џутпинг: ''pei4 daan2''), познати и како алкализирани или конзервирани јајца, претставуваат кинеско кулинарско јадење кое се подготвува со конзервирање на јајца од патка, кокошка или препелица во мешавина од глина, пепел, сол, брза вар (калциум оксид) и лушпи од ориз во период од неколку недели до неколку месеци, во зависност од применетиот метод на обработка.
Во текот на процесот, жолчката добива темно зеленикавo-сива боја, со кремаста конзистенција и силен вкус поради присутните водород сулфид и амонијак, додека белката станува темно кафеава, со проѕирен изглед налик на желе и со солен вкус. Агенсот за трансформација во вековното јајце е алкална сол, која постепено ја зголемува pH вредноста на јајцето на околу 9-12, за време на процесот на стврднување. Овој хемиски процес ги разградува некои од сложените протеини и масти без вкус, при што се добиваат различни помали ароматични соединенија.
Некои јајца имаат шарки на површината на белката, кои се споредуваат со борови гранки. Овие шарени јајца се сметаат за поквалитетни од вообичаените вековни јајца и се нарекуваат јајца Сонгхуа ( кинески :), или различно преведени како јајца од борови цветови или јајца со шара како бор.
1 Галерија
2 Наводи
Портрет на Јаков Зографски (1895)

Портрет на Јаков Зографски (1895) – слика од Ѓорѓи Зографски. Портретот е на татко му Јаков, масло на платно, со димензии 44 х 33,5 см, насликана во 1895 година. Во сопственост е на семејството Зографски во Скопје.
Burna Boy

Дамини Ебунолува Огулу (роден на 2 јули 1991 година) познат професионално како Бурна Бој, е нигериски пејач, текстописец, изведувач и продуцент на плочи. Тој се стекна со признание во 2012 година по објавувањето на „Like to Party“, водечкиот сингл од неговиот деби студиски албум L.I.F.E (2013). Во 2017 година, Бурна Бој потпиша договор за снимање со Атлантик Рекордс и нејзината матична компанија Ворнер Мјузик Груп. Неговиот трет студиски албум Outside, кој исто така служи како негово деби на главната етикета, беше објавен во 2018 година.
Шериф

Шериф (|sheriff) — владин службеник одговорен за законоспроведување, одржување на мирот, а понекогаш и извршување на административни должности во одредена област, обично округ или регион. Улогата на шерифот разнообразува во зависност од земјата и правниот систем.
1 Историја
Поимот „шериф“ потекнува од Англија, каде што се користел во средновековието за да опише кралски чиновник одговорен за управување со „грофовија“ (''shire'') во име на кралот. Шерифите го надгледувале законоспроведувањето, собирањето даноци и месните судови.
2 Современа улога
* Соединети Американски Држави: Шерифите често се избрани службеници што ја водат шерифската канцеларија. Тие управуваат со окружните затвори, спроведуваат судски наредби и обезбедуваат законоспроведување во области што не ги покрива градската полиција.
* Обединето Кралство: Современите шерифи во Англија, Велс и Северна Ирска имаат главно церемонијални улоги, претставувајќи ја монархијата во месните правни прашања, а во Шкотска шерифите се судии.* Други земји: Во места како Канада, Австралија и Јужна Африка, шерифите често се сосредоточуваат на должности поврзани со судот, како што се доставување правни документи или извршување судски наредби.
Издувен систем

Издувен систем или разговорно ауспух (|Auspuff) — систем на моторно возило кој има улога да ги одведува отровните гасови кои се создаваат при согорувањето на горивото во моторите со внатрешно, нивно ладење и намалување на бучавата од моторот.
Најчесто се состои од издувна гранка, издувна цевка и еден или два издувни лонци (придушувачи), а кај посовремените возила може да има и каталитички конвертор. Моторите „V“, особено оние со поголем број цилиндри, може да имаат две издувни гранки и двоен издувен систем.
Откако горивото се согорува во моторот, се образува мешавина од гасови која се состои главно од јаглеводороди (несогорено гориво), јаглерод моноксид, јаглерод диоксид, азотни оксиди, фосфор, траги од тешки метали како што се олово или молибден и други супстанции. Сите овие супстанции се во гасовита состојба, под висок притисок и висока температура.
Издувните гасови влегуваат непосредно во издувната гранка, која ги спроведува гасовите од сите цилиндри во една издувна цевка. Издувната гранка, од очигледни причини, мора да биде изработена од материјал способен да издржи висок притисок и температура. Затоа кај автомобилите најчесто се изработува од леано железо, челик или отпорни легури, а во поново време и од посебни пластични маси.
Во поновите автомобили, веднаш по напуштањето на моторот, гасовите од согорувањето влегуваат во катализатор. Катализаторот е комора со голем број мрежички направени со помош на керамички калапи, обложени со различни метали како што се платина, паладиум, родиум и злато кои служат како катализатори во постапката на согорување. За неговото производство се користи керамика, бидејќи нејзината специфична површина е многу голема, а површината на внатрешноста на катализаторот може да се спореди со големината на аеродромската писта. Каталитичкиот конвертор работи така што врши каталитичко согорување на преостанатите јаглеводороди и ги редуцира азотните оксиди во елементарен азот. По катализаторот, издувните гасови минуваат низ издувниот лонец каде што се ладат и се испуштаат во атмосферата.
Трансилванија (филм од 2006)

„Трансилванија“ (француски: ''Transylvania'') – филм на режисерот Тони Гатлиф (Tony Gatlif) од 2006 година. Гатлиф е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Азија Арџенто (Asia Argento), Амира Казар (Amira Casar) и Бирол Инел (Birol Ünel).
1 Синопсис
Зингарина (ја игра Арџенто), која е во вториот месец на бременоста, патува со својата пријателка Мари (ја игра Казар) во Трансилванија во потрага по својот љубовник Милан Огистен...
Беззаби китови

Беззаби китови (науч. ''Mysticeti'') — подред на големи цицачи од редот китови (''Cetacea''). Вклучува 4 современи семејства со 15 вида, меѓу кои се најголемите цицачи. За разлика од другите китови — забестите китови — беззабите китови немаат заби, туку специјализирани роговидни образувања — китови коски. Беззабите китови покажуваат извонреден опсег по големина, од малиот мазен кит, кој достигнува приближно 6 метри во должина, до колосалниот син кит, најголемото животно некогаш познато дека постоело, надминувајќи 30 метри во должина. Облиците на нивните тела разнообразуваат во зависност од нивните стратегии за хранење, при што некои видови поседуваат опростени тела за брзо пливање, додека други имаат поцврста градба.
Движењето првенствено се постигнува преку моќни опашкини перки, придвижувајќи ги низ водата со впечатливи брзини. На пример, китот перајар е познат по својата исклучителна брзина, способен да достигне брзина поголема од 36 километри на час. И покрај нивната големина, беззабите китови имаат ограничена свитливост на вратот поради споени пршлени, ограничувајќи го нивното движење на главата.
Адаптациите за длабоководно нуркање се забележливи кај некои видови, што им овозможува да ги истражуваат длабочините на океанот. Дебел слој на маснотии, специјализирано масно ткиво, ги изолира китовите, одржувајќи ја нивната телесна температура во студените океански води.
1 Палеонтологија и еволуција
Според резултатите од молекуларната анализа на А. Хасанин и соавторите (2012), беззабите и забестите китови се разделиле пред 34,6–34,4 милиони години, во приабонскиот век на еоценската епоха. Крунската група беззаби китови, според истото проучување, се појавила пред 29,4–25,1 милиони години, во олигоценот.
Во 2006 г., бил откриен видот ''Janjucetus hunderi'', кој живеел пред околу 25 милиони години во близина на брегот на Австралија и достигнал не повеќе од 3,5 метри во должина. Неговите челусти биле украсени со големи заби за фаќање и дробење плен, што го прави многу различен од денешните беззаби китови. Откритието докажува дека огромните, променливи челусти на сините китови и нивните роднини еволуирале од потврди структури.
Станислав Винавер

Станислав Винавер (Шабац, 1 март 1891 — Нишка Бања, 1 август 1955) — српски писател.
1 Творештво
Во својата „Антологија на српската поезија“, Зоран Мишиќ истакнува дека во поезијата на Винавер најчесто се истакнуваат нејзините музички квалитети, бравурозната версификација, богатите ритми и ингениозните јазични измислици во традицијата на Лаза Костиќ. Според Мишиќ, Винавер е еден од ретките српски претставници на онаа интелектуална поетска струја, блиска на Пол Валери, која постојано се труди да допре до врховниот склад, да се допре последната суштина на нештата.
Црква „Св. Димитриј“ - Кесендре

Свети Димитриј — главна селска црква во кавадаречкото село Кесендре, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на самото сретсело во Кесендре.
2 Историја
Црквата била подигната во 1896 година.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Црквата поседува фрески на таванскиот дел, додека на страничните ѕидови нема, или се целосно уништени.
3.2 Икони и иконостас
Црквата поседува иконостас, а иконите во црквата се од 1898 година.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кесендре
* Повардарска епархија
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Маренска парохија
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Клиново

Рождество на Пресвета Богородица — главна манастирска црква на Клиновскиот манастир во кавадаречкото село Клиново, Македонија.
1 Местоположбата
Црквата се наоѓа во некогашното село Клиново, сместена во непосредна близина на главната селска црква „Св. Архангел Михаил“.
2 Историја
Според натпис над главниот влез се дознава дека црквата започнала да се гради во 2004 година и била завршена во 2007 година. Била осветена на 21 септември 2007 година. Нејзин ктитор бил Стефан Милков од Кавадарци, заедно со месната заедница на селото Клиново.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Црквата поседува фрескоживопис кој го изработил Атанас Ташовски од Кавадарци.
3.2 Иконостас и икони
Храмот поседува иконостас, чии икони ги изработил исто така Атанас Ташовски.
4 Галерија
5 Поврзано
* Клиново
* Повардарска епархија
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Ваташка парохија
Один од Лејре

Один од Лејре — мала лиена сребрена фигурина од околу 900 година н.е., која прикажува поединец на престол опкружен со две птици и две животински глави.
1 Откритие
Фигурината била пронајдена од локалниот аматер археолог Томи Олесен на 2 септември 2009 година, за време на ископувањата на музејот Роскилде во мало село во Гамел Лејре („Стар Лејре“) во близина на модерниот град Лејре, Данска. Фигурината била изложена во музејот Роскилде на 13 ноември 2009 година, а сега е дел од постојаната изложба.
2 Опис
Сребрената фигурина е од околу 900 година од нашата ера. Таа е висока 18 мм и тежи 9 грама. На неа е прикажан поединец на престол, облечен во фустан долг до подот, престилка, четири ѓердани со мониста,со прстен на вратот, наметка и капа. Две птици седат на потпирачите за раце, а на задниот дел од тронот се претставени глави на две животни. Фигурината има инкрустиран црн ниело (легура во црна боја) и е позлатена.
3 Идентитет
Идентитетот на прикажаната фигурина е предмет на спор. Таа прво била интерпретирана како богот Один кој седи на својот престол Хлидскјалф, од каде гледа во сите светови. Птиците би биле гавраните Хугин и Мунин, кои собирале информации за Один. Главите на ѕверот можат да ги симболизираат двата волци на Один, Гери и Фреки. Сепак, некои научници специјализирани за облеката и родовата застапеност од Викиншката ера, во однос на полот истакнале дека личноста е целосно облечена во женска облека, што резултирало со теории дека фигурата всушност може да ја претставува или божицата Фриг (сопругата на Один) или Фреја. Посочени се паралели помеѓу „Один од Лејре“ и сребрена фигура често идентификувана како Фреја пронајдена во Аска, Шведска. Едно длабоко истражување од 2018 година заклучило дека личноста на тронот дефинитивно не е облечена во типичната машка облека од ерата, туку дека подеднакво може да биде женски фустан кој посочува на висок статус или оној на машки христијански бискуп. Во ниеден случај не би укажувал на Один.
Франциско Кошта (ракометар)

Франциско Мота да Кошта (бил роден на 16 февруари 2005 година) бил португалски ракометар на Спортинг КП и португалската репрезентација . Тој бил познат и по прекарот Кико Кошта .
Кошта играл и ракомет на плажа .
1 Кариера
Кошта започнал да игра ракомет во Колеџо дос Карвалхос, приватно училиште, јужно од Порто заедно со неговиот брат Мартим Кошта .
Во 2019 година тој се приклучил на младинскиот тим на РК Гаја, клуб од неговиот роден град.
По една година се приклучил на РК Порто . Во првата сезона одиграл 3 натпревари за првиот тим, но инаку играл за вториот тим во Андебол Б лигата.
Во последната половина од сезоната 2020/21 бил позајмен играч на АА Аванка .
Од 2021/2022 година наваму тој играл со својот постар брат во Спортинг КП, чиј тренер бил неговиот татко, Рикардо Кошта .
1.1 Репрезентација
Кошта дебитирал за португалската репрезентација на квалификацискиот натпревар за Светското првенство против Холандија, во истиот натпревар како и неговиот брат. По поразот на домашен меч со 30:33, Португалија победила со 35:28 на гости и обезбедила квалификации.
Неговиот прв голем меѓународен турнир бил Светското првенство во ракомет за мажи во 2023 година, кадешто Португалија завршила на 13-то место.
2 Почести
Спортинг КП
* Португалска лига
** Шампион: 2023–24
* Купот на Португалија
** Победник: 2021–22, 2022–23, 2023–24
* Португалски Суперкуп
** Победник: 2023, 2024 година
3 Поединечни награди
* Дел од Ол-стар тимот како најдобро десно крило на Европското првенство во ракомет за мажи до 19 години 2021 година * Дел од Ол-стар тимот како најдобар десен бек на Европското првенство за ракометарки до 20 години во 2022 година * Најдобар стрелец на Европското првенство за мажи до 20 години во 2022 година (58 гола)
4 Личен живот
Тој бил помлад брат на ракометарот Мартим Кошта . Неговиот татко, Рикардо Кошта, бил поранешен ракометар и тренер на Спортинг ЦП .
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Клиново

Успение на Пресвета Богородица — селска црква во кавадаречкото село Клиново, Македонија.
1 Местоположбата
Црквата се наоѓа во атарот на некогашното село Клиново, сместена на патот кој води од селото Бојанчиште до викенд-населбата Блаштица.
2 Галерија
3 Поврзано
* Клиново
* Повардарска епархија
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Ваташка парохија
Раде Драинац

Радојко Јовановиќ, познат како Раде Драинац (Трбуње, 26 август 1899 — Нишка Бања, 1 мај 1943) — српски поет.
1 Творештво
Во својата „Антологија на српската поезија“, Зоран Мишиќ истакнува дека Драинац е најистакнатиот претставник на авантуристичко-космополитската струја на модернизмот во српската поезија. Големиот занос од новиот, забревтан живот се појавува кај Драинац во примитивна, површно „балканизирана“ варијанта со разводнет есениновски сентиментализам и со лесни реторички ефекти, театрални гестови и псевдобунтовништво. Повеќе според декорот отколку според суштината, неговата поезија претставува еден вид на модернистичките стремежи меѓу двете светски војни (по угледот на Аполинер, Сендрар и „фантезистите“) кои не може да се заобиколи.
Чимичури

Чимичури ( ) е неварен сос кој се користи како состојка во готвењето и како зачин за јадење на месо од скара. Пронајден прво во Аргентина, тој се користи во аргентинската, уругвајската, парагвајската и бразилската кујна, а стана и широко прифатен во поголемиот дел од Латинска Америка. Сосот може да биде зелен (''chimichurri verde'') и црвен (''chimichurri rojo''). Се прави од ситно сечкани листови на магдонос, црвени чили пиперки, сецкано (толчено) лукче, маслиново масло, оригано и оцет или сок од лимон. Сличен е на мароканскиот сос хермула.
1 Етимологија
Името е можеби варијанта на шпанскиот збор ''chirriburri'' 'hubbub', можеби и од баскискиот ''zurrumurru'' 'шум, гласина'. Друга теорија го поврзува со баскискиот збор ''tximitxurri'' „оџак“, „мешавина од неколку работи без посебен редослед“; многу Баскијци се населиле во Аргентина во 19 век.
2 Подготовка
Чимичури обично се прави од ситно сецкани рамни листови магдонос, а другите зачини што се користат може да варираат. Може да има црвен вински оцет, лук, сол, црн пипер, оригано, буковец и сончогледово или маслиново масло и плус шолја топла вода. Во некои рецепти додаваат лук или кромид и сок од лимон. Чимичурито може да се додаде во месото додека се вари, или да се премачка на зготвената површина на месото. Чимичурито често се служи како додаток на ''asados'' (месо на скара). Може да се служи со шницли на скара или со печени колбаси, но и со живина или риба.
3 Други употреби
Во Доминиканската Република ''чимичури'' или ''чими'' е хамбургер гарниран со сечкана зелка и голф салса.
Во кујната на градот Леон, Мексико, ''чимичури'' е прелив за пица со мајонез, сенф, чиле де арбол, бел оцет, лук, масло и сол. Овој прелив има портокалова нијанса и е многу популарен во градот.
Имидаклоприд

Имидаклоприд е системски инсектицид кој припаѓа на класата неоникотиноиди кои делуваат на централниот нервен систем кај инсектите. Дејствува така што го попречува преносот на стимули во нервниот систем на инсектите. Поточно, предизвикува блокада на никотинергичниот невронски пат. Со блокирање на никотинските ацетилхолински рецептори, имидаклопридот го спречува ацетилхолинот да пренесува импулси помеѓу нервите, што резултира со парализа и евентуално смрт на инсектот. Ефикасен е и преку контакт. Бидејќи имидаклопридот поцврсто се врзува за рецепторите кај инсектите, отколку кај цицачите, овој инсектицид е повеќе токсичен за инсектите, отколку за цицачите.
Од 1999 до околу , имидаклопридот бил најкористен инсектицид во светот. Иако повеќе нема патентна заштита, главен производител е ''Bayer CropScience'' (дел од Bayer AG).
Преглед на Европската агенција за безбедност на храната (EFSA) од 2018 заклучи дека употребата на неоникотиноиди во кои спаѓа и имидаклопридот во повеќето случаи претставува ризик за дивите пчели и медоносните пчели. Пестицидот е забранет за секаква употреба на отворено во целата Европска Унија од 2018, но има делумно одобрение во САД и во некои други земји. Сè уште останува во широка употреба во другите поголеми делови од светот.
Трговски центар

Трговски центар или мол (|mall) — група трговски претпријатија управувани како едно цело и сместени во една зграда или комплекс од згради. Според Меѓународниот совет на трговски центри, трговски центар е група архитектонски обединети малопродажни претпријатија, управувани од една компанија, обезбедени со паркиралиште и сместени на посебно планирано место.
Најголемиот трговски центар во Македонија е „Ист гејт“.
1 Историја
Современиот трговски центар произлегува од трговските пасажи од XIX век, кои првпат се појавиле во Европа, особено во Париз. Овие пасажи имале продавници распоредени во нивоа покрај широки премини во галериски стил со стаклени покриви. Првично, тие биле едноставно покриени патеки со стаклени тавани.
Современите трговски центри се појавиле во Соединетите Американски Држави во 1950-тите заедно со растот на предградијата. Архитектот со австриско потекло Виктор Груен е заслужен како нивен пионер. Неговиот дизајн се сосредоточува на големо паркиралиште и голема стоковна куќа опкружена со помали продавници. За да стигнат до паркинг-просторот, посетителите морале да поминат низ овие помали продавници. Груен и неговата фирма, Victor Gruen Associates, проектирале бројни трговски центри низ САД.
До 1990-тите, многу американски трговски центри биле затворени поради економски пад и се оддалечиле од големите трговски центри на затворено. Наместо тоа, „центрите за животен стил“ станале популарни — трговските области на отворено наменети да подражаваат пешачки улици.
Автопортрет (Шкодреану)

Автопортрет — слика од Коста Шкодреану. Сликата е пастел на картон, со димензии 54 х 40 см, насликана во 1902 година. Во сопственост е на Националната галерија на Македонија во Скопје.
1 Опис
Шкодреану автопортретот го насликал во десен полупрофил со малку подигната глава. Облечен е во градска облека: темносин костум, бела кошула со подигнати јаки и темна вратоврска. Гордата поставеност на неговото тело и замислениот, романтичен поглед, укажуваат на тоа дека се работи за чувствителна, но истовремено интелигентна, исполнета и остварена личност. Во заднината видлива е силна бела светлина која во вид на ореол е поставена околу главата.
Иридокорнеална дисгенеза

Иридокорнеална дисгенеза (ICD-IRIDOCORNEAL DYSGENESIS) се однесува на спектарот секундарни нарушувања на развојната абнормалност на структурите на предниот сегмент на окото. Структурите на предниот сегмент што произлегуваат од нервниот гребен се корнеална строма, ендотел, строма на ирисот и трабекуларна мрежа. Неисправна миграција или диференцијација на клетките на нервниот гребен за време на развојот на горенаведените структури може да доведе до развој на дисгенеза на предниот сегмент (ASD) и последователно до глауком. Во зависност од потеклото на развојните абнормалности, болеста понатаму може да се класифицира како дисгенеза на предниот сегмент од потеклото на нервниот гребен.
0.1 Преваленца
Забележано е кај 1 на 10 000 живородени до 1 на 2 500 живородени деца.
1 Етиологија
Аберантната миграција и абнормалната диференцијација на клетките на нервниот гребен за време на развојот на предниот сегмент резултира со дисгенеза на предниот сегмент. Ова го попречува протокот на вода и предизвикува зголемен интраокуларен притисок (ИОП). Спектарот на болеста опфаќа примарен конгенитален глауком, хипоплазија на ирисот, аниридија, аномалија на Аксенфелд, Ригерова аномалија, Петерсова аномалија, вродена наследна ендотелна дистрофија (CHED), вродена ектропија на ирисот и склеророрнеа.
Генетиката (PAX6) е од големо значење во дисгенезата на предниот сегмент.
2 Симптоми и дијагноза
Ова заболување е пропратено со симптоми од различни болести кои можат да се јават при дисгенеза на предниот сегмент на окото. Тие болести се: Примарен вроден глауком (PCG), Ирис Хипоплазија/Иридогониодисгенеза, Аксенфелд-Ригер аномалија (AXRA), Аномалија на Питерс, Аниридија, CHED, Склерокорнеа, Вродена ектропија на ирис.
3 Последици
Последиците и прогнозата се зависни од тоа што се појавува како компликација кај пациентот од горенаведените заболувања.
4 Третман
Третманот е различен за секое заболување во зависност од горенаведените заболувања.
Нема проблем

„Нема проблем“ (српскохрватски: ''Нема проблема'') – филм на режисерот Миќа Милошевиќ од 1984 година. Автор на сценариото е Радослав Павловиќ, а главните улоги ги играат: Никола Симиќ, Власта Велисављевиќ, Јован Јаниќиjевиќ Бурдуш, Велимир Бата Живојиновиќ и Лепа Брена.
1 Синопсис
Директорот на едно претпријатие се соочува со проблеми кога не може да им ги исплати платите на работниците. Парите се потрошени на изградбата на фудбалскиот стадион, кој е неискористен, а банката одбива да одобри нови кредити. Поради тоа, директорот се обидува да го реши проблемот така што ќе организира концерт на Лепа Брена на стадионот...
Детски портрет (Шкодреану)

Детски портрет – слика од Коста Шкодреану. Сликата е пастел на картон, со димензии 47 х 33 см, насликана во 1900 година. Во сопственост е на Националната галерија на Македонија во Скопје. Шкодреану се покажува како мајстор во прикажувањето на човековиот лик користејќи меки преоди при моделација на ликот.
Зографска историја

Зографската историја или Кратка историја на бугаро-словенскиот народ (''История вкратце о Болгарословенском народе'') е едно од првите историски дела во современата бугарска литература.
Оваа историја е составена од непознат автор во Зографскиот манастир, веројатно на почетокот на 1760-те, а е сочувана во препис на монах Јаков од 1785 г. Историјата содржи кратки информации за делата на бугарските владетели од основањето на бугарската држава до нејзиното освојување од Турците.