procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Дерби

Дерби е производител на мотоцикли, скутери, мопеди и рекреативни теренски возила произведени од Национал Мотор С.А.У., шпанска подружница на Piaggio & Co. SpA.
1 Историја
Потеклото на Дерби започнало со мала велосипедска работилница во селото Моллет во близина на Барселона, основана е во 1922 година од Симон Рабаса и Сингла.Дерби се занимавала со поправки и изнајмување на велосипеди сè до мај 1944 година кога Сингла формирал компанија наречена Bicycletas Rabasa, со цел да се започне со производство на велосипеди. Овој потфат се покажал како многу успешен и во 1946 година, поддржан од  добивката, работата започнала со моторизирана верзија. Повеќе мопед од мотоцикл, овој прв модел, 48cc SRS вклучувал задна суспензија на клипот, мотоцикл со резервоар за гас и издувен систем. СРС се покажал како успешен што предизвикал промени во насоката на компанијата, а на 7 ноември 1950 година, компанијата го променила своето име во Национал Мотор СА. Непосредно пред тоа, на саемот Барселона компанијата го претставила својот прв вистински мотор, Derbi 250..
Дерби успешно се натпреварувал на мото трки во Гран-при, освојувајќи светско првенство од во 1969, 1970 и 1972 година. Кога класата од 50cc била зголемена до растојание од 80cc во 1984 година, на Дерби ќе му проследат четири последователни светски првенства помеѓу 1986 и 1989 година, во натпреварот Гранд При. Фирмата, повторно, доживеала успех и во Гранд При трки, освојувајќи светско првенство во 1988, 2008 и 2010 година.  
2 Модерната историја
 За разлика од Оса, Бултако и Монтеса, Дерби успешно ги исполнува предизвиците што следат по преминот на Шпанија кон демократијата и влезот на Шпанија во Европската заедница. Симео Рабаша и Сигна починале во 1988 година, но компанијата останала независна сè до 2001 година, кога била откупена од групата Пиаџо.
3 Потекло на името Дерби
Името Дерби е потврда за историјата на компанијата, и означува спојување од фразата Catalan -Derivats de BIcicletes што значи деривати на велосипеди.
4 Минати модели
* Derbi Варијанта SL
* Derbi Варијанта SLE
* Derbi Варијанта ТТ
* Derbi Варијанта Спорт
* Derbi DS50, чекор преку скутер
* Derbi Diablo C4, enduro стил
* Derbi Diablo C5, enduro стил (со користење Варијанта мотор и менувач)
* Derbi RD50, enduro стил (со користење Варијанта мотор и менувач)
* Derbi Лагуна, патот стил (некои модели со користење на Варијанта мотор и менувач)
* Derbi Лагуна Спорт
5 Сегашни Модели
* Derbi GPR 50
* Derbi GPR 50 Голи
* Derbi GPR 125 4T 4V
* Derbi Крст На Град 125
* Derbi Etx 150
* Derbi Stx 150
* Derbi Mulhacén 125
* Derbi Mulhacén Кафе 125
* Derbi Senda 50
* Derbi Senda X-Трка/X-Екстремитети 50
* Derbi Senda 125 4T СМ
* Derbi Mulhacén 659
Скутери
* Атлантис
* Булевар
* GP1
* Куршум
Опседната куќа

Опседната куќа (англиски: ''Haunted house'') е куќа или некоја друга градба во која наводно живеат духови.
Парапсихолозите велат дека духовите на мртвите луѓе се прогонувани од овие згради, бидејќи некој ги убил во таа зграда, бидејќи таму извршиле самоубиство или поради нивниот трагичен настан што го доживеале во таа зграда. Некои мислат дека ладните точки, чудните звуци и шумовите доаѓаат од духовите.
Патрис Лумумба

Патрис Емери Лумумба (|Patrice Émery Lumumba; — ) бил конгоански политичар и независен водач, кој бил првиот премиер на независна Демократска Република Конго (тогаш Република Конго) од јуни до септември 1960 година. Тој одиграл значајна улога во трансформацијата на Конго од колонија на Белгија во независна република. Идеолошки бил африкански националист и панафриканист и ја водел партијата Движењето на националистите конгоанци (MNK) од 1958 година до неговото убиство.
Кратко време по конгоанската независност во 1960 година, бунт избувнал во војската, по повод одбележувањето на почетокот на конгоанската криза. Лумумба апелирал до САД и Обединетите нации за помош за да се потиснат белгиски поддржаните сецесионисти. Двете одбиле, па Лумумба се свртел кон Советскиот Сојуз за поддршка. Ова довело до растечки разлики со претседателот Јосиф Каса-Вубу и шефот на персоналот Јосиф-Дезире Мобуту, како и со САД и Белгија.
Лумумба бил последователно затворен од страна на државните органи на Мобуту и погубен со стрелачки одред под команда на катангански органи. По неговата смрт, тој бил гледан како маченик за поширокото панафриканско движење.
1 Ран живот и кариера
Патрис Лулумба е роден на 2 јули 1925 година, како син на земјоделец, Франсоа Толенга Отетшима, и неговата сопруга Јулиен Вамато Ломендја, во Оналуа во регионот Катакомбе во провинцијата Касаи на Белгиско Конго. Тој бил член на етничката група Тетела и е роден со името Елијас Окит’Асомбо. Неговото оригинално презиме значи „наследникот на проклетството“ и потекнува од Тетела зборовите ''okitá/okitɔ'' ('наследник, следбеник') и ''asombó'' ('проколнати или маѓепсани луѓе кои ќе умрат брзо'). Тој имал тројца браќа (Ијан Кларк, Емилие Калема и Луис Онема Пене Лумумба) и еден полубрат (Толенга Жан). Израснат во католичко семејство, тој се образовал во протестантско основно училиште, католичко мисионерско училиште и конечно во владино поштенско училиште, каде тој ја поминал едногодишната обука со одлики. Лумумба зборувал тетела, француски, лингала, свахили и тшилуба.
Дворец Лесли

Дворецот Лесли (англиски: ''Castle Leslie'') е дворец во Ирска. Тој бил дом на семејството Лесли.
1 Архитектура
Градбата на дворецот започнала во 1870 година од Џон Лесли. Градбата е завршена во 1871 година. Дворецот е граден во стил во шкотска баронијална архитектура.
2 Недвижности
Околу дворецот се наоѓат мали езера кои добиле име по села, а во близини е парк во кој има неколку потоци и неколку шуми. Ова е и денес дом на семејството Лесли.
3 „Проколнат дворец“
Норман Лесли бил војник во текот на Првата светска војна.
Кога за последен пат се вратил во дворец стоел до потокот во близина на дворецот. Една од жените во дворецот го видела и отишла да каже на неговата мајка дека се вратил. Неговата мајка брзо истрчала од дворецот и сакала да го викне да влезе. Кога излегла, тој не бил таму. После неколку дена примила вест да тој погинал за време на војната, пред да се случи тој чуден настан. Неговато семејство мислило да тоа бил неговиот дух.
Атакамски скелет

Атакамски скелет, попопуларен како Ата, е скелет, или човеколик зародиш , долг 150 мм кој бил пронајден во напуштениот град во пустината Атакама во Чиле во 2003. година. Кога е пронајден, Ата завршил во приватна колекција во Шпанија. Скелетот го пронашол Оскар Муњос, во близина на напуштениот храм во ''„градот на духовите“'' популарен како ''Ла Норија''. Муњос подоцна го продал костурот на локален сопственик на паб за 30.000 пезоси. Потоа тој го продал на шпанскиот стопанственик Рамон Навија-Осорио, кој е моменталниот сопственик .
Иако на почетокот се сменало дека костурот е постар, остатоците се стари само неколку децении. Тоа е потврдено кога е откриено дека ДНК е многу квалитета. Ата има неправилна форма на главата и му фалат две ребра. Постојат неколику хипотези за тоа што е Ата. Некои мислат дека Ата е само човечки костур. Но многумина веруваат дека тоа е многу мала веројатност поради неговата големина. Но многу научници мислат дека Ата е само дете и дека страдал од тешка форма на закржлавеност. Многу научници како и многу луѓе верувале дека Ата е всушност костур на вонземјанин но таа можност е поништена кога е откриено дека Ата во себе има човечки гени .
Алекс Сонг

Александар Димитри Сонг Билон (англиски и француски: Alexandre Dimitri Song Billong, 9 септември 1987), попознат бил како Алекс Сонг (''Alex Song''), e професионален фудбалер на Камерун кој игра за швајцарскиот тим ФК Сион како централен или дефанзивен играч од средниот ред. Тој исто така  играл како централен дефанзивец.
Сонг играл за репрезентацијата на Камерун на Светското првенство во 2010 и 2014 година. Тој бил повикан за Африканскиот куп на нации во 2010 и бил единствениот Камерунец кој бил именуван во ''Тимот на турнирот''. Сонг поседува и француски пасош. Тој е внук на поранешниот фудбалер Ригоберт Сонг.
1 Потекло
Сонг е роден во Дуала, Камерун, и го изгубил својот татко на тригодишна возраст. Оттогаш, неговиот чичко Ригоберт Сонг бил како втор татко и големо влијание во изборот на фудбалот како кариера. Не можел да најде клуб или академија каде што можел да ги искористи своите способности, Петит Сонг (како што е познат на Камерун) се одлучил да се пресели во Франција, приклучувајќи се на Бастија на 16-годишна возраст. Еден од играчите што го инспирирале Сонг најмногу кога бил млад бил Мајкл Есиен
Во 2011 година, Сонгстанал амбасадор на ''Гросрут Фудбал'', меѓународна непрофитна организација кои работеле преку фудбалот да се запре ширењето на ХИВ.
Кравајче

Кравајче — мало слатко традиционално задоволство.
1 Историја
Почетоците на кравајчето датираат уште од XIX век, во сите краиште на Македонија, но со различно име. Го подготвувале најмладите девојки во семејството по повод празникот Иванден (7 јули).
2 Рецепт
* 1250 гр. брашно
* 1 квасец
* 1 лимон (сок или кора)
* 1 портокал (сок или кора)
* 200 гр. шеќер во прав
* 2 кесички ванилин шеќер
* 1 пециво
* за дополнување масло
* по потреба вода
* 150 гр. тврди шарени бонбони
3 Подготовка
Најпрво во млака вода го ставаме квасецот со малку шеќер и брашно и оставаме да се активира.Лимонот и портоклаот се рендаат  и се цеди сокот. Сокот од портокалот и лимонот го ставаме во чаша од 200мл и дополнуваме со масло до потребната количина, да дојде до 200 мл.
Се замесува тесто од сите состојки со додавање на млака вода, да добиеме помеко тесто, но нелепливо. Се остава да кисни околу 1 саат и се дели на 10-13 топчиња. Секое се расукува малку да добие округла форма, да биде со дебелина околу еден прст. Се украсува со виљушка, тврди бонбони и се остава да кисни. Се пече во загреана рерна на 200 степени, околу 15 минути. Додека се топли кравајчињата се премачкуваат со шербет (2 лажици шеќер се растопуваат во 30-50 мл вода).
Пабло Ескобар

Пабло Емилио Ескобар Гавирија (|Pablo Emilio Escobar Gaviria; — ) — колумбиски нарко-дилер и нарко-терорист. Неговиот картел произвел околу 80% од целото производство на кокаин шверцуван на САД во времетраењето на неговата кариера, со обрт на 21,9 милијарди долари годишно во личен доход. Често бил нарекуван „Крал на кокаинот“ поради тоа што претставувал најбогат криминалец во историјата, со проценета нето вредност на меѓу 25 и 30 милијарди долари од почетокот на 1990-тите (еквивалентно на помеѓу околу 48,5 и 56 милијарди во 2017 г.), што го прави еден од најбогатите луѓе во светот во неговиот ранг.
1 Животопис
Ескобар е роден во Рионегро, Колумбија, израснал во близина Меделин. Тој студирал кратко на Универсидад Аутонома Латиноамерикана во Меделин, но се откажал без диплома; и почнал да се вклучува во криминални активности како продажба на шверцувани цигари и лажни ливчиња за лотарија, а учествувал и во кражби на моторни возила. Во 1970-тите, тој почнал да работи за различни шверцери, при што често киднапирал луѓе за откуп, потоа почна да пренесува и самиот кокаин. Притоа ги заосновал првите шверцерски рути за дрога на територијата на САД.Неговото влијание на пазарот на дрогата во САД се проширило експоненцијално како резултат на зголемувањето на побарувачката на кокаин; и, од 1980-тите, проценето е дека 70 до 80 тони кокаин биле испратени од Колумбија до САД месечно. Неговата дрога мрежа беше попозната како Medellín Картел, која често се натпреварувала со соперничките картелите во земјата и во странство, што резултирало во масакри и убиства на полицајци, судии, локално цивилно население, и истакнати политичари од тоа време.
Во 1982 година, Ескобар бил избран како алтернативен член на Комората на Претставници на Колумбија , како дел од движењето ''Либерална Алтернатива''. Преку тоа, тој е одговорен за изградба на куќи и фудбалски терени во области од западна Колумбија, при што се здобил со огромна популарност меѓу месното население на градовите кои ги посетуваат. Сепак, Колумбија станала водач во однос на убиства во светот, при што Ескобар бил наведен како главен виновник од страна на колумбиската и американската влада. Во 1993 година, Ескобар бил застрелан и убиен во својот роден град од колумбиската национална полиција, еден ден по неговиот 44. роденден.
1.1 Почетокот на животот
Пабло Емилио Ескобар Гавириа е роден на 1 декември 1949 година, во Рионегро, во областа Антиокија на Колумбија. Тој бил трет по возраст од седумте деца на земјоделецот Авел Дари Ескобар Ечевери (1910-2001), со неговата сопруга
Хемилда де лос Долорес Гавириа Берио, наставничка во основно училиште. Израснат во близина на градот'' Medellín'', Escobar со умисла да ја почнува својата криминална кариера како тинејџер, преку крадење надгробни плочи и препродажба на локалните шверцерите. Неговиот брат, Роберто Ескобар, го негира ова, тврдејќи дека плочите доаѓале од гробните места чии сопствениците престанале да плаќаат за одржување.. Синот на Ескобар, Себастиан Марокин, тврди дека неговиот татко ја започнал својата успешната криминална кариера преку продажба на фалсификувани средношколски дипломи.
Сувлаки

Сувлаки (грчки: σουβλάκι) — традиционално грчко јадење.
Тоа се делчиња на свинско, јагнешко или пилешко месо, кои се нанижани на тенки дрвени стапчиња и испечени на скара. Делчињата на месо можат да бидат комбинирани со зеленчук кое се нанижува помеѓу месото. Јадењето, спремено на овој начин, карактеристично е за многу земји на Балканот, како и на Кавказот, само се користат различни имиња. На српски јазик оваа врста на јадење се вика ''ражњиќи'', на турскиот тоа е ''шиш-кебаб'', на рускиот ''шашљики''. На грчки јазик, називот на овој вид хране потекнува од латинскиот збор „''subula''“, што значи скара на жар.
При прилика на археолошки ископувања на вулканот Санторини, во Грција, пронајдени се камени кујнски носачи кои се користени во 17. век пред новата ера. Се претпоставува дека ги користиле Грците од Микена при прилика на спремање на храната, додека засечените делови на носачите служиле за држење на стапчињата со кои били прикажани делчиња од месото. Дупчињата кои се наоѓале на дното на носачите, послужувале за циркулација на воздухот, за да јагленот полесно горел.
Недељко Бајиќ Баја

Недељко Бајиќ-Баја (Шипово, 9 јуни 1968 година) е српски поп-фолк пејач.
1 Биографија
Тој е роден во близина на Бања Лука, во малиот град Шипово. Растел во многубројно работничко семејство со мајка, татко, двајца браќа и две сестри. Со музика се занимавал од шестата година. Завршил училиште за туризам, насока угостителство. Година 1988 година бил во војска, и служел во морнарица, во Пула и Сплит. По ова останал кратко во Зрењанин, а потоа живеел во Нови Сад. На почетокот на 2000 година се преселил во Белград, но и паралелно живеел на друга адреса во Виена (Австрија).
Во 1992 година го снимил првиот албум, со Драган Стојковиќ Босанац. Три години подоцна, во соработка со Новица Урошевиќ го снимил хит албумот ''„Усијање“'', така што веќе во 1996 година Баја ја добил првата награда од публиката на музичкиот фестивал „Моравски бисери“ (со песната ''Солзи на твојата свадба'').
Кочо Кочовски

Кочо Кочовски или уште познат како Преспанскиот војвода, — македонски револуционер, член и војвода на МРО.
1 Животопис
Роден е во селото Подмочани околу 1879 година. Основното училиште го завршил во родното село. Уште како млад го осетил теророт од турското ропство. Со проширувањето на активностите на Македонска револуционерна организација во 1894 година, во Ресен се одржал познатиот собир при осветување на црквата ,,Св. Кирил и Методиј ''. На овој собир било одлучено да се прошири мрежата на Организацијата. Тоа значело формирање на околиски комитети, селски комитети, околиски и селски чети, зачленување на нови револуционери и др. Меѓу тогашните членови на Организацијата во село Подмочани, највеќе се истакнал Кочо Кочовски кој бил назначен за селски војвода. Војводата Кочо се одликувал со: толерантност, храброст, чесност и одговорност. Тоа било причина да биде подоцна назначен за месен војвода.Тој ги контролирал селата околу селото Подмочани, а за својата работа одговарал пред околискиот војвода Славејко Арсов. Поради таа функција тој бил наречен „Преспанскиот војвода“.
Во Илинденското востание населението на Подмочани зело масовно учество. Значајно место во тие судири и самата организација на борбата му припаѓало на месниот војвода Кочо Кочовски. Со него се поврзува и организираното бегство на населението во подножјето на Баба (планина) кај месноста наречена ,,Фурни". Таму бил организиран заеднички живот: исхрана (оттаму местото се нарекува ,,Фурнине"), одбрана и др. Турскиот аскер го ограбил и изгорел празното село, но не запрал на тоа. Организирал потера по избеганите. Во борбата помеѓу четите и турскиот аскер учествувале 100 востаници и 1500 турски војниви и башибозук. По наредба на војводата Кочо, жените и децата се вовлекле подлабоко во шумата. Комитите со својот војвода останале да даваат отпор до последниот здив. Во нерамната борба загинале многу комити, а бил ранет и Кочо Кочовски. Тој за да не падне во рацете на непријателот се самоубил. И убиен, војводата внесувал страв кај аскерот. Поради тоа аскерот го распарчил телото на војводата. Смртта на војводата се случила на 27 август 1903 година.
Преживеаните селани од село Подмочани биле убивани, мачени до смрт или затворани.
Таранто

Tаранто (италијански: ''Taranto'', латински: ''Tarentum'') — град во Италија. Taранто е вториот најголем и најзначаен град во провинцијата Апулија, во јужниот дел од државата и главниот град на истоимениот Округ Taранто.
Taранто е познат како важно италијанско пристаниште и место на државната морнарица на Јонското Море.
1 Потекло на името
Имете Taранто потекнува од старогрчкио збор „Тарас“ по митското јунак Тарас. Ова име подоцна се изменило на латински „Тарентум“ и, конечно италијански „Таранто“.
2 Географија
2.1 Релјеф
Таранто се наоѓа на врвот на АпенинскиотПолуостров, местото каде што полуостровот Саленто малку издава од останатиот дел од државата. Градот се наоѓа на северниот брег на истоимената Тарантскиот Залив, дел од Јонското Море. Градот се развил стратешки важно на мал залив, инаку на слабо разбранет брег. Во позадина Таранто се наоѓа во крајбрежните рамнини, и понатаму северозападно се издига на право предапенско поднебје.
2.2 Клима
Климата во Таранто е средоземна.
Клима (Таранто)
Слика \ Месец, .јан., .февруари., .март., .април., мај, .јуни., .јули., .авг., .септември., .октомври., .ное., .декември., .годишно.
Просечна висока ( °C (°F), 16,0 (60,8), 16,7 (62,1), 20,3 (68,5), 25,4 (77,7), 30,0 (86), 32,0 (89,6), 35,5 (Со 95.9), 35,5 (Со 95.9), 30,2 (86,4), 25,2 (77,4), 19,8 (67,6), 16,5 (61,7), 35,5 (Со 95.9)
Просечна ниска, °C (°F), 10,3 (50,5), 10,0 (50), 14,0 (57,2), 15,0 (59), 19,1 (66,4), 22,2 (72), 25,4 (77,7), 25,9 (78,6), 22,8 (73), 17,9 (64,2), 14,5 (58,1), 10,8 (51,4), 10 (50)
2.3 Вода
Таранто е типичен приморски град кој се наоѓа на северниот брег на истоименито Тарантски Залив на Јонското Море. Градот се состои од два дела, меѓу кои има тесен канал кој ги поврзува заливите со морето. Копнени водотеци нема во градот.
3 Население
Според резултатите од пописот во 2011 година во градот живееле 200.154 жители.
Во 2008 година Taранто имал околу 194.000 жители, 3 пати повеќе во споредба со почетокот на XX век. Сепак, во последниве години, бројот на жители во градот се намалува - 1970 годината беше: 25% луѓе повеќе.
Населението е главно италијанско (98%). Други релативно нови имигранти главно доаѓаат од Југоисточна Европа.
4 Галерија на слики
5 Меѓународна соработка
Градот е збратимен со:
*Брест
* Спарта
*Донецк
* Аликанте
*Исламабад
* Москва
Црква „Св. Петка“ - Нижеполе

Свети Петка (позната и како Св. Параскева) — главната црква во битолското село Нижеполе, во месноста Гргули (на 10 минути оддалеченост од средиштето на селото) и потекнува од век. Изградбата започнала во 1838 година, а на влезот на црквата е означена годината 1838, кога била завршена. Во внатрешноста на црквата има извор на, за која се вели, света лековита вода
1 Галерија
2 Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Кукуречанска парохија
* Нижеполе
Ватиканска библиотека

Ватиканска апостолска библиотека (|Bibliotheca Apostolica Vaticana), честопати нарекувана Ватиканска библиотека) — библиотека на Светиот престол, сместена во Ватикан. Официјално основана во 1475 година, иако е многу постара, таа е една од најстарите библиотеки во светот и содржи една од најзначајните збирки на историски текстови. Библиотеката располага со 75.000 кодекси од различни историски периоди, како и 1,1 милион печатени книги, кои вклучуваат околу 8.500 примероци од почетоците на печатењето.
Ватиканската библиотека е истражувачка библиотека за историја, право, филозофија, природни науки и теологија. Библиотеката е отворена за секој што може да ги докаже своите квалификации и потребата за истражување. Фотокопии за приватни истражувања од страници на книги објавени помеѓу 1801 и 1990 година можат да се побараат лично или преку пошта.
Во март 2014 година, Ватиканската библиотека започнала четиригодишен проект на пренесување на својата колекција на ракописи во електронска форма.
Тајните архиви на Ватикан биле одделени од библиотека на почетокот на век и тие содржат 150.000 други писанија.
Димче Савевски

Димче Савевски (роден во ) — поранешен македонски генерал-мајор, учесник во НОБ и публицист.
1 Животопис
Савевски е роден во Тетово. Втората светска војна го затекнала како ученик во тетовската гимназија. Уште во 1941 година се прилкучил во НОБ. Бил затвореник и логораш во Тирана и Драч, Албанија од 1943 година, па сè до капитулацијата на Италија. Бил учесник во првите покрупни партизански единици во Македонија, од борец и раководиел во првата и третата МУБ, 4<sup>тата</sup> оперативна зона и 16<sup>тиот</sup> македонски корпус. Учествувал во поважните борби, маршеви, офанзиви и контраофанзиви, во ослободувањето на Кичево, во борбата за одбрана на слободните територии во Западна Македонија, во Мегленско, во Февруарскиот поход, пролетната офанзива и мн. други.
По ослободувањето бил активен старешина на ЈНА, разни должности од кои последна му била помошник н акомандантот на третата воена област, кога го добил и чинот генерал. За целото службување, а и по пензионирањето бил активен во општествено-политичкиот живот во ЦК на КПМ, односно на СКМ и Социјалистичкиот Сојуз на Македонија. Еден мандат бил и народен пратеник во Републичкото Собрание. Бил член на републичкиот одбор и на Претседателството на Сојузот на борците на Македонија.
2 Библиографија
*„Иљо Антески-Смок“, Центар за информирање и издавачка дејност Полог, Тетово, 1986;
*Првоборецот и револуционер Илија Антески-Смок“, „Тетово и Тетовско во НОВ 1941–1945“, Тетово, 1991,;
*Тодор Циповски-Мерџан: време, живот и дело“, Архив на Македонија, „Матица македонска“, Скопје, 1997;
Кланица

:''Оваа статија се однесува за самиот индустриски објект, додека за истоимената населба во Битола, погледнете ја Кланица (Битола).''
Кланица — објект потврден и регистриран од страна на овластени државни органи за контрола, каде се врши колење на животните наменети за исхрана на луѓето. Во кланиците со припрема на современи принципи на хигиена, а под надзор на органите од ветеринарно-санитарната инспекција се произведува месо, а во некои и преработка од месо.
Кланиците треба да бидат така изградени, технички уредени и опремени, а работата во нив да е така организирана, што искрвавувањето на животните се врши на хуман начин, односно се спроведуваат сите ветеринарно-санитарни мерки, со кои во текот на производството се овозможува добивање на здравствено исправно месо. Кланиците треба да обезбедат услови за нештетно отстранување на одпадоците и конфискатите од деловите на труповите и органите од закланите животни, како и отпадните води со цел да се спречи загадувањето на околината и се спречи ширењето на добиточните заразни и паразитарни болести.
Бернхард Риман

Георг Фридрих Бернхард Риман е германски математичар кој има голем придонес кон математичката анализа, теоријата на броеви и диференцијалната геометрија. Во областа на реалната анализа, Риман е најпознат поради воведувањето на интегралот, Риманов интеграл и Фуријеровиот ред.
Протеза

Во медицината, протеза (од старогрчки ''πρόσθεσις'', ''prosthesis'' што значи „додаток“) е вештачки уред кој заменува дел од телото што недостига, кој често бил изгубен од траума, болест или вродени услови. Протезата е наменета за да се вратат нормалните функции кои недостасуваат на дел од телото. Протетската рехабилитација за ампутираниот дел првенствено е координирана од тим на здравствени професионалци, вклучувајќи и психијатри, хирурзи, физиотерапевти и професионални терапевти. Протезите најчесто се создадени со ''CAD'' (Компјутерско-Помошен-Дизајн), софтверски интерфејс кој им помага на творците да го визуелизираат создавањето во ''3D'' форма. Но, исто така тие можат да бидат дизајнирани рачно.
1 Видови
Протеза се гради и дизајнира според изгледот и потребите на корисникот. Постојат протези и за градите, кои можат да се и само за брадавици. Постојат протетски пениси за да се помогне при еректилна дисфункција
1.1 Екстремитетни протези
Протези за раце се користат на различни ампутации на: рамо, лакт, дланка, или само прсти.
Протетските раце можат да се категоризираат во три главни категории: ''пасивни протези'', протези што работат со помош на телото и надворешно поврзани протези (миоелектронски). Пасивните протези може да се користат за козметичка намена, а некогаш како пасивни алатки, главно се користат за одредени активности. Пасивната протеза може да биде статична, што значи уредот нема подвижни делови, или може да биде променливи, односно нејзината конфигурација може да се промени. И покрај отсуството на активни движења, пасивни протези се многу корисни во бимануални задачи кои бараат фиксација или поддршка на објектот. Според познати податоци една третина од ампутирани луѓе користат пасивни протетски раце. Протези кои работат со помош на тело работат со помош на кабел на спротивното рамо од оштетената рака. Третата категорија на протетски раце се миоелектронски раце. Овие работат со сензори, кои преку електроди, пренесуваат од горниот дел на раката да се движи долниот.
Протези за нозе се користат за ампутации на: цела нога, натколено, потколено, за стапало или само за прст. Но сепак главните две категории се надколенова и подколенова протеза.
Надколеновите протези се вештачки нозе кои ја заменуваат ногата што недостасува од над коленото. Луѓето со ваква ампутација (и протеза) имаат проблеми повторно да се движат нормално, и мораат повеќе енергија да трошат за да одат. Ова создава компликации во движењето, затоа што немаат колено. Во поновите и подобрените дизајни, има многу делови кои помагаат на корисникот да има подобра контрола.
Подколеновите протези се вештачки нозе кои заменуват дел од ногата под коленото. Тие што имаат ваква ампутација (и протеза) честопати им е полесно повторно да се движат нормално, главно затоа што сè уште имаат колено, кое им овозможува полесно да се движат.
Клекоперци

Клекоперци или Кракоперци — историско, одамна напуштено село на два километри североисточно од денешното село Шелеверци, сместено во долот кон местото Комарчани.
1 Потекло на името
Потеклото на името на селото е тешко да се потврди. Жител на селото, кој тврдел дека неговите предци потекнувале од селото Клекоперци, го раскажувал следното:
Некогаш во старо време си бил некој сточар, кој постојано барајќи подобро место со пасиште за добитокот, си нашол погодно место за живеалиште за себе и за стадото. Местото било присој, спроти сонце. Сонцето го греело рано и го затоплувало, а пролетните тревки излегувале рано на пролет, така речено уште зимата незавршена. Меѓу тревките се појавувале и цвеќиња, како качунките, сличките и перлузите клекоперки. Најмногу ја имало клекоперката. Кога ќе го прашале овчарот каде живее и каде му се наоѓаат колибите и стадото, тој им одговарал: „Моите колиби се онаму каде што растат клекоперките. Ако не можете да ме најдете, дојдете во пролетните месеци и ќе ме пронајдете по клекоперките.“ На луѓето не им било јасно што се тоа клекоперки и овчарот им објаснувал дека клекоперките се слични како качунките само имаат подебел корен и кога ќе се излупи коренот пушта бела течност како млеко, а листовите им се клекнати перја, завиткани листови. Од овие зборови и името на цвеќето населбата која ја населил сточарот се завикала Клекоперци- клекнати перја- свиткани листови. Клекоперката е растение што се среќава со различни имиња. Како што ни кажуваа воловарите и овчарите од Мало Рувци, со кои често се среќаваме пасејќи го добитокот, тие клекоперката ја викале кркоперка, додека во селото Марул се вика кркушка.
2 Податоци за селото Клекоперци
За селото Клекоперци не се знае колкаво било, но се знае дека не било муслиманско, затоа што инаку немало да настрада. Не се знае ниту дали имало верски храм. Кога го нападнале Турците, целосно го испустиле. Тоа настанало за време на Мариовската буна од 1564-65 г. Според кажувањата, селото било сосема изгорено, населението истепано, добитокот земен, а успеало да преживее само едно семејство. Самото семејство било поделено на три дела, еден дел од семејството дошол во селото Марул, вториот дел во селото Штавица, а третиот дел отишле во селото Чумово. Потомците на ова семејство се денешните Таневци во Марул, во Штавица тоа се денешните Дерковци (Мелезовци), а во Чумово, Апостоловци. Сите овие семејства имаат иста куќна слава Св. Варвара на 17 декември. Селото Клекоперци никогаш не било обновено. Единствено на ова место денес сè уште постојат урнатини.
Централна станица на Амстердам

Амстердам Централ (; кратенка од: Asd) е најголемата железничка станица во Амстердам, Холандија. Голем национален железнички центар, таа се користи од страна на 162,000 патници на ден, правејќи ја втора најпрометна железничка станица во земјата по централната станица во Утрехт и најпосетуваниoт Кралски музеј на Холандија.
Националните и меѓународните железнички услуги во Амстердам Централ се обезбедени од НС, главниот железнички оператор во Холандија. Амстердам Централ е северниот крај на Амстердамското метро 51, 53, 54, управуван од општинскиот оператор за јавен превоз ГВБ. Исто така, станицат е опслужувана од голем број трамвајски и траектни патеки на ГВБ, како и локални и регионални автобуски линии што ги управуваат ГВБ, Конексикс и ЕБС. Амстердам Централ е дизајнирана од холандскиот архитект Пјер Кајперс и првпат е отворена во 1889 година. Се одликува со објект на станицата на готска ренесансна реконструкција  и платформа за леано железо со површина од околу 40 метри.
Од 1997 година, изградбата на станицата, подземните патеки, метро станицата и околината се подложени на големи реконструкциски и реновирачки работи за сместување на метро линијата Север-Југ, која била отворена на 22 јули 2018 година. Амстердам Централ ја има втората најдолга железничка платформа во Холандија со должина од 695 метри.
Салфета

Салфета или салфетка — правоаголно парче платно што се користи за бришење на устата и на прстите додека се јаде. Тие се обично мали и преклопени, понекогаш во сложени дизајни и облици. Зборот доаѓа од средниот англиски јазик, зајмувајќи го францускиот збор ''nappe'' на текстил, прекривка за маса и додавање ''-kin'', деминутив наставка.
1 Опис и историја
Вообичаено, салфетката е превиткана и поставена лево од местото на поставување, надвор од најоддалечената виљушка. Во ресторани и слични установи, тоа може да биде свиткана во повеќе форми и прикажана на празна чинија. Оригами-техники може да се користи за создавање на тридимензионални дизајни. На салфетка, исто така може да се чува прибор за јадење со прстен за салфетка. Алтернативно, хартиените салфети може да биде ставени во држач за салфетки.
Салфети се користат уште од античките римски времиња. Едно од најраните спомнувања на салфетките во англискиот јазик датира 1384-85 година.<ref>''''
Историјата на салфетката често вели дека Старите Грци користеле леб за да ги избришат своите раце. Ова е предложено во едно од Алкифроновите писма (3:44), и некои забелешки од страна на продавачот на колбаси во Аристофановата претстава, ''Витези''. Лебот во двата текста се нарекува ''apomagdalia'', што едноставно значи леб од внатрешноста на кората, познат како ''трошка'', а не посебен „салфетка леб“. употребата на хартиените салфети е првпат забележана во античка Кина, каде што хартијата е измислена во II век пред нашата ера. Хартиените салфети биле познати како ''chih pha'', здиплени во квадрати, и се користеле за послужување на чај. Текстуални докази за хартиените салфети се појавуваат во опис на имотот на семејството Ју, од градот Хангџо.
Логистика

Логистика — дисциплина која опфаќа збир од интердисциплинарни и мултидисциплинарни науки кои изучуваат и применуваат закони на бројни и сложени активности (т.е. функција, процес, мерка, работи, правила, операции...), кои функционираат и делотворно ги поврзуваат сите делумни процеси на совладување на просторните и временските трансформации на материјалот, полупроизводите, репроматеријалите, капиталот, знаењето, луѓето, информациите во сигурни, брзи и рационални (оптимални) единствени логички процеси и текови на материјалот, капиталот, знаењето, информациите од точка на испорака до точка на примање, но со цел со минимално вложени ресурси (производствени, финансиски, човечки и др.), максимално да се задоволуваат побарувањата на пазарот (т.е., купувачите на стока, корисниците на услугите, потрошувачите...).
Предметот на логистиката е совладување на просторот и времето (луѓе, стока и информации). Со развојот на човекот се развива и неговата дејност на различни подрачја (земјоделство, политика, култура, спорт, итн.), а со тоа и логистиката. Според тоа, логистиката може да се користи за сите подрачја.
Со оглед на ширината на дејноста, логистиката како систем може да се на макрологистика и микрологистика. Макрологистиката според начинот за совладување на просторот и времето би можела да се подели на подсистеми: пристаништа, аеродроми, сообраќај (превоз на луѓе, стока и вести), транспорт (превоз на луѓе и стока), разни облици на транспорт (железнички, поморски, речен, воздушен, патен итн). Според тоа транспортот е подсистем на логистиката.
Во проучувањето на логистиката, односно транспортот се среќаваме со многубројни цели, логистички операции. Но, наспроти тие многубројни цели, можат да се забележат три глобални цели на логистиката. Тоа се:
* намалување на трошоците во логистичките процеси;
* подобрување на квалитетот на логистичките процеси – услуги (брзина, доверба); и
* заштита на околината (воздух, вода, хуманизација на логистичките операции, паковање на материјалите за рециклажа).
Сите три цели се поклопуваат со целите и начелата на современите стратегии за развој на сообраќајните системи.
Фиќа и Феѓа

Фиќа и Феѓа/Финеас и Ферб (англиски: ''Phineas and Ferb'') — американски цртан филм. Првпат е прикажа во 2007 година на Дизни канал. Снимени се 4 сезони од цртананиот филм. Има вкупно 222 епизоди. Во Србија цртаниот се емитувал синхронизиран на српски јазик на РТС 1 и во Македонија цртаниот се емитувал синхронизиран на македонски јазик на МРТ 1. Ја работело студиото Лаудворкс. Цртаниот е на Дизни канал емитуван на англиски јазик и без титлови, а на каналот Дизни XD исто така на англиски јазик, но титлован на српски, под името Финеас и Ферб.
1 Случувања
Цртаниот филм ги прати Финеас и Ферб во текот на летниот распуст. Секој ден момчињата смислуваат некој голем проект кој ја нервира нивната сестра Кендес (анг.:Candace). Таа се труди да им ги упропасти плановите. Финеас и Ферб успеваат да ги тргнат трагите на нивниот проект пред сестрата да ги издаде на мајка им. Тоа Кендес ужасно ја нервира.
2 Ликови
2.1 Главни ликови
Главни ликови во цртаниот филм се:* Фиќа Флин,
* Феѓа Флечер,
* Слаѓана Флин,
* Пајa Клунар и
* Др Дуфеншмрц
2.2 Македонски ликови
* Финејас Флин
* Ферб Флетчер
* Кендес Флин
* Пери на Платипус
* Мајко/Линда Флин-Флетчер
* Тата/Лоренц Флетчер
* Доктор Дуфеншмрцовски
* Бјуфорд Ван-Стом
* Балџит Џиндер
* Исабела Гарсија-Шапиро
* Џереми Џонсон
2.2.1 Финеас Флин
Финеас Флин е полубрат на Ферб, а брат на Кендес. Тој е момче полно со големи идеи. Денот му успевал само ако е полн со новотарии и авантури. Во скоро секоја епизод, Финеас кашува: "Еј Ферб, знам денес што ќе правиме." (на англиски: "Hey Ferb, I know what we're gonna do today."), па потоа: "Еј, каде е Пери?" (на англиски: "Hey, where's Perry?").
2.2.2 Ферб Флетчер
Ферб Флетчер е полубрат на Финејас и Кендес. Доселеник од Соединето Кралевство, момче од акција и супер-паметно момче. Тој повеќе сака да мисли, него да зборува, а кога тој проговори сите го слушаат.
2.2.3 Кендес Флин
Кендес Флин е постарата сестра на Финејаса и постара полусестра на Фербу. Има петнаесет години. Тинејџерка е која за нив и нивните новотарии е права напаст и има неодолива потреба да ги издава на мајка им. Инаку е драга затоа што е плаѓлива, нервозна и брблива. Заљубена е во Џереми, што ја сочинува понежната страна на нејзината природа.
2.2.4 Пери на Платипус
Пери на Платипус (и неговиот Алтер-его Шпион Пери) е нивното куќно милениче кој се трансформира во супер Шпион Пери кој ја чува Приградската територија од лошото на Доктор Дуфеншмрцовски.
2.2.5 Доктор Дуфеншмрцовски
Доктор Дуфеншмрцовски е луд научник, повеќе ексцентрик отколку што е навистина лош, шеф е на институтот за Злологија.
2.3 Улоги
* Даница Тодоровиќ
* Марија Дакиќ
* Андријана Оливериќ
* Александра Ширкиќ
* Марко Мрѓеновиќ
* Владан Милиќ
2.4 Македонски улоги
* Финејас - Игор Балабалов
* Ферб - Сашо Мацановски-Трендо
* Кендес - Сирмона Мирчевска
* Мајко - Ирена Белул
* Тата - Мики Анчевски
* Бјуфорд - Валентин Манасиевски
* Балџит - Соња Стамболџиоска
* Исабела - Дамјан Ипиќ
*Доктор Дуфеншмрцовски - Самоил Стојановски
*Џереми - Аце Бонански
Петасин

Петасин — хемиско соединение пронајдено во растенијата од родот ''Petasites''. Хемиски е класифицирано како сесквитерпен, и претставува естер на петасолот и ангелинската киселина.
Се смета дека петасинот е одговорен, барем делумно, за антиинфламаторните ефекти на екстрактите од лопух (''Petasites hybridus'').
Разузнавачка служба

Разузнавачка служба е владина агенција одговорна за собирање, анализа, и експлоатација на информации со цел поддршка на спроведувањето на законот, националната безбедност, војската, и надворешната политика.
Средствана на прибирање на информациите се отворени или тајни и може да вклучуваат шпионажа, пресретнување на комуникациите, криптоанализа, соработка со други институции и оценка на јавните извори.
Разузнавачките служби можат да ги обезбедат следниве услуги на нивните влади.
* Да дадат рано предупредување за претстојна криза;
* Служат на националното и меѓународното управување со кризи преку помагање да се спознаат намерите на тековните или потенцијалните противници;
* Да го информира националното планирање на одбраната и воените операции;
* Да ги заштити доверливите тајни за информации, како оние добиени од сопствени извори и активности, така и од другите државни служби;
* Може да дејствува тајно да влијае врз исходот на настаните во корист на националните интереси, или да влијае врз меѓународната безбедност; и
* Да штити од влијанието и дејствата од други национални разузнавачки служби (контраразузнавање).
V1974 Лебед

V1974 Лебед или Нова во Лебед 1992 — релативно сјајна нова во соѕвездието Лебед.
Забележана е на 19 февруари 1992 година од страна на Питер Колинс. Во тој период нејзината ѕвездена величниа изнесувала 6, достигнувајќи максимална вредност од 4,4. Согорувањето на водородот завршило 2 години подоцна, во 1994 година. Станува збор за неонска нова.Ова е првата нова која е набјудувана од самото создавање до згаснувањето, и е пресметано дека е на растојание од 10 430 светлосни години од Земјата.
Истовремено била набјудувана со Хабловиот големобрзински фотометар. Истиот инструмент снимал мала количина на ултравиолетова светлина.
1 Поврзано
* Нова во Лебед 1975
Иван Ивановиќ - Џус

Иван Ивановиќ (Белград, 17 октомври 1981), подобро познат како Џус (''Juice'') е српски хип-хоп изведувач. Покрај музиката се занимава со цртање, а по струка е фризер.
1 Почеток на кариера
Со рапот почнал да се занима од тринаесет години, а прекарот Џус самиот себеси го дал по истоимениот филм во 1992 година. После завршување на основното училиште, тој потпаѓа под влијание на рапот, денс музиката и турбо фолкот. Во желба да се проба во рапот, влегува во тогаш веќе познатата група на спрската хип-хоп сцена „''Boys in the hood''“. Деведестетите години во Србија, снимањето на студиски песни било многу скапо, па затоа група се ангажирала околу самостојно снимање на песни. Последен пат како група се појавиле со песната „Генерација на гетото“ во радио емисијата ''Гето''. После снимање на песната „''No more games''“, Џус ја напушта групата и заедно со раперот Шорти основале нова група Фул мун. После основањетоа на групата, покрај Џус и Шорти во групата се нашле и ''Миша'' и ''Сале'' кој гостуваат за неколку песни од овој состав. 
По запознавање на члановите опколени околу црногорската хип-хоп група  Монтенигерс, помеѓу нив се остварува соработка во вид на појавување на Џус и Шорти во нивниот спот што додатно ги афирмирало ''Фул мун''. Непосредно после тоа, ''Фул мун'' издава албум „На ниво“ во 1998..
2 Соло кариера
По распадот на групата ''Фул мун'', Џус одлучува да изгради соло кариера, со песни кој ги снима четири години. Албумот со име ''Хипхпиум во.1'' излегол во 2002 година и постигнал голем успех, најмногу со песната ''Кеш колица'', за која е издаден и спот во 2004 година и која таа година и наредните години била еден од најголемите хитови на рап музиката и се пушата на неколку телевизиски и радио канали. Џус со својот прв соло албум постигнал голем успех , инспирарал и и станал пример на публиката и раперите од српската хип-хоп сцена, а и широко. Промоцијата на албумот била во ноќен клуб Бомбо во Белград и била една од најголемите промоции на албум во таа доба. По издавањето на албумот и промоцијата, Џус оди во војска, каде по излегувањето неколку години подоцна создава песни за новиот албум ''Брате Мили'' кој 2006 година го издава Сити рекордс. Албумот содржи два спота и осумнаесет песни кој Џус ги работел во споствена продукција. За разлика од претходниот албум ''Брате Мили'' е сниман во потполно нов звук, мешавина рап и денс музика и гости кој не се од светот на хип-хопот.
Во септември 2017 година го издаде албумот ''Од нечистотијата на злато''.
3 Дискографија
3.1 Албуми
* На ниво на (1998) (Како член на група ''на Полна месечина'')
* (2002)
* Брат минли (2006)
* (2008)
* Апетити ми расту (2012)
* (2015)
* Од блата до злата (2017) HipHopium 4 (2020)
Рајсвајк

Рајсвајк (|Rijswijk) — град и општина во западниот дел на Холандија, во покраината Јужна Холандија. Населението во 2017 година изнесувло  51,742 жители, и има површина од 14.49, 0.44 на која е вода.
Општината, исто така ги вклучува селата Хантје и Сион.
Лисичинка

Лисичинка или волски јазик (''Borago officinalis''), е едногодишно растение од фамилијата на цветни растенија Boraginaceae. Потекнува од средоземниот регион, но е натурализиран на многу места. Растението комерцијално се култивира за производство на масло од неговото семе. Растението содржи пиролизидински алкалоиди, од кое некои се хепатотоксични, мутагени и канцерогени.
1 Галерија со слики
Термин.мк

Термин.мк (познато и како: Termin.mk) — веб засновано решение и алатка за брза и ефикасна резервација на посакуваните термини на своите корисници.
1 Мисија
Мисијата на оваа страница е на своите корисници да им заштеди време преку едноставно, функционално и сигурно веб засновано решение, кое ќе им овозможи најбрзо и најлесно да стигнат до посакуваниот термин на посакуваното место.
Пладнишка Река

Пладнишка Река, се наоѓа на југоисточната падина на планината Плачковица, поминува низ Радовишкото поле, и се влева во Стара Река(Радовишка), јужно од селото Ораовица, кое се наоаѓа југоисточо од Радовиш.
Ана Линд

Ана Линд ( – ) — шведска социјал-демократска политичарка која служела како министер за надворешни работи од 1998 до 2003 година, и министер за животна средина од 1994 до 1996 година. Таа била член на Риксдаг за Седерманланд од 1982 до 1985 година и од 1998 до 2003 година.
1 Животопис
Линд е родена во Енскеде-Арста, населба југоисточно од Стокхолм, но израснала во Енчепинг. Се вклучила во политиката на возраст од 12 години, кога се приклучила на локалниот огранок на шведската социјалдемократската младина. По зачленување во партија, еден од нејзините приоритети било протестирање против Виетнамската војна.
Линд студирала на Универзитетот во Упсала, и дипломирала како „Кандидат на правото“ (''jur. kand.'') во 1982 година. Исто така, во 1982 година, таа била избрана за член на Риксдаг за Округот Седерманланд. Во 1984 година, таа станала првиот женски претседател на шведската социјал-демократската младина. Нејзините шест години како претседател биле одбележани со заложба за меѓународни односи (вклучувајќи ги Никарагва, Виетнам, Јужна Африка и Палестина) и против трката во вооружување која била карактеристична за Студената војна.
2 Политичка кариера
Линд служела во Риксдаг од 1982 до 1985 година, и повторно од 1998 година до нејзината смрт во 2003 година. Од 1991 до 1994 година, таа била комесар за култура и животна средина и заменик-градоначалник на Стокхолм. Во 1994 година, по социјалдемократската победа на изборите, премиерот Ингвар Карлсон ја назначил во својот кабинет како министер за животна средина. Еден од придонесите на Линд била нејзината пионерска работа во врска со законодавството за опасни хемиски супстанции на Европската Унија. Таа, исто така, повикала на создавање на една заедничка ЕУ стратегија против киселите дождови.
По изборите во 1998 година, премиерот Горан Персон ја назначил Линд како министер за надворешни работи во новата влада.
Висока функција во нејзината кариера добила за време на шведското претседателство со Европската Унија во текот на првата половина на 2001 година. Линд служела како претседател на Советот на Европската Унија, одговорна за застапување на официјалната надворешна политика на Европската Унија. Патувајќи со портпаролот на Европската унија за надворешна и безбедносна политика Хавиер Солана во Македонија, за време на косовско-македонската криза, преговарала за договор со кој се спречила граѓанска војна во земјата.
Друг дострел во нејзината кариера била насилната репатријација на Ахмед Агиза и Мухамед ал-Жери од Шведска во Египет, операција што ја спроведе американската војска. Поради оваа одлука, таа подоцна била критикувана за нејзините акции. На 24 мај 2004 година, кога комисијата против тортура при Канцеларијата на високиот комесар за човекови права на Обединетите нации утврди дека владата на Шведска ги прекршила своите обврски од Конвенцијата против тортура во присилната репатријација на Агиза, Линд веќе била убиена.
Вавилонски календар

Вавилонски календар — месечево-сончев календар кој се состои од 12 месечеви месеци, секој почеток на месецот бил означен од моментот кога ќе се забележела на запад над хоризонтот новата полумесечина по зајдисонце, дополнително се додавал со царска одлука и престапен месец. Календарот се заснова на сумерската (третата династија на Ур) претходник зачуван во вавилонскиот ума календар-шулги (околу 21-от век п.н.е.).
1 Месеци
Годината започнувала на пролет, и календарот е поделен на ''реш шати'' "почетокот", ''мишил шати'' "средината", и ''гит шати'' "крајот на годината". Со зборот ''ару'' се означувал "месец" беше (изведенка од ''ара''). Потврдата дека календарот потекнува од Вавилон, а не подоцнежното Асирско Царство пати се покажува со фактот дека на главното божество на Асирците му е доделен дополнителниот престапен месец. Во текот на 6 век П.Н.Е. Вавилонското администрирање со Евреите, биле усвоени вавилонските имиња за месеците во еврејскиот календар. Асирскиот календар се користи во Ирак и Левант, а исто така, ги користи многу од имињата за месеците од вавилонскиот календар, како што се Ијар, Тамуз, Аб, Елул, Тишри и Адар.