procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Аерогел

Аерогелот е синтетички, порозен, ултралесен материјал изведен од гел во кој течната состојка на гелот е целосно заменета со гас. Тој претставува цврсто тело со многу ниска густина и мала топлинска спроводливост. Уште е познат и како замрзнат чад, цврст чад, цврст воздух, цврст облак или син чад, поради полупроѕирната призрачна природа и начинот на кој светлината се расејува во материјалот. Силициумскиот аерогелови на допир е како нежен стиропор, додека полимерските аерогелови повеќе изгледаат на цврста пена. Аерогеловите може да се направат од многу различни соединенија.
Првиот аерогел бил создаден во 1931 година од Семјуел Стивенс Кистлер, како резултат на кладба со Чарлс Лернед за тоа кој ќе успее да ја замени течноста во желе со гас без да предизвика собирање.
Аерогеловите се произведуваат со екстрактирање на течната состојка од гелот преку суперкритично сушење. Овој процес дозволува течноста да се исуши бавно и не дозволува матрицата на цврстиот материјал да се распадне поради капиларни појави, како што е случајот при обично испарување. Првите аерогелови се произведувале од силикагелови. Кистлер развил методика која ја употребил да призведе аерогелови од алуминиум оксид, хром (III) оксид и калај диоксид. Јаглеродните аерогелови за првпат биле развиени во доцните 1980-ти.
Аерогел не е единствен материјал со дадена хемиска формула. Напротив, поимот се користи за група материјали со дадена геометриска структура.
Суперкритичен јаглерод диоксид

Суперкритичен јаглерод диоксид (scCO<sub>2</sub>) — флуидна состојба на јаглерод диоксидот во која тој е над своите критична температура и критичен притисок.
Јаглерод диоксидот се однесува како гас во воздухот на стандардни температура и притисок (СТП) или како цврсто тело познато како сув мраз кога е замрзнат. Ако температурата и притисокот се зголемат од СТП до услови над критичната точка за јаглерод диоксид, супстанцијата постанува помеѓу течност и гас. Поточно се однесува како суперкритичен флуид над својата критична температура (304,13 К, 31,0 <sup>о</sup>С) и критичен притисок (7,3773 MPa, 72,8 atm), ширејќи се да го наполни садот како гас, но имајќи висока густина како таа на течност.
Суперкритичниот е значаен индустриски растворувач поради неговата улога во хемиска екстракција и неговите незначајни токсичност и влијание на животната средина. Релативно ниската температура на процесот и стабилноста на јаглерод диоксидот дозволуваат голем број соединенија да бидат екстрактирани без значајни оштетувања или денатурација. Овој процес дозволува селективна екстракција бидејќи растворливоста на соединенијата во scCO<sub>2</sub> се менува со притисокот на процесот.
Три животи и само една смрт

Три животи и само една смрт (француски: ''Trois vies et une seule mort'') - француски филм од 1996 година, во режија на Раул Руиз, кој е автор и на сценариото заедно со Паскал Боницер. Главните улоги ги играат: Марчело Мастројани, Ана Галјена, Мелвил Пупо, Кјара Мастројани, Мариса Паредес, Ариел Домбасле, Лу Кастел итн. Ова е последниот филм во кој глумел Марчело Мастројани.
1 Синопсис
Во филмот се раскажуваат неколку приказни кои се меѓусебно порвзани. Во првата приказна, сопругот на Марија (ја игра Паредес) излегува надвор и запознава непознат стар човек, кој му плаќа пари за да поразговара со него. Непознатиот се претставува како Матео Страно (го игра Мастројани), поранешниот сопруг на Марија. Матео го убива сопругот на Марија, а потоа, како ништо да не се случило, влегува во куќата на Марија, која веднаш го прифаќа. Во втората приказна, професорот Жорж Викерс (го игра Мастројани) заминува на Сорбона каде треба да одржи предавање, но наеднаш се предомислува, излегува на улица и почнува да живее како питач. Од непознати причини, сите луѓе му даваат пари, така што другите љубоморни питачи го напаѓаат. Нему му помага проститутката Тања (ја игра Галјена) и тие се спријателуваат. Набргу, умира мајка му на професорот и тој и Тања се вселуваат во неговиот стан. Сепак, по некое време, тој повторно станува питач, а во меѓувреме открива дека тања била успешна деловна жена која сопругот ја натерал да се занимава со проституција. Во третата приказна, Мартин (го игра Пупо) и Сесил (ја игра Кјара Мастројани) се млад пар на кои непознат човек редовно има испраќа пари, а исто така им помага да најдат работа. Еден ден, тие добиваат вест дека непознатиот добротвор умрел и во наследство им го оставил дворецот во близината на Париз. Тие се вселуваат во дворецот во кој се наоѓа стариот батлер (го игра Мастројани). Батлерот им кажува дека тој е нивниот добротвор и бара да му го дадат новороденчето кое го остава пред влезот на станот на Марија. Во последната приказна, стопанственикот Лик Аламан (го игра Мастројани) ја напушта својата сопруга Хелена (ја игра Домбасел), а потоа ги посетува Марија, Тања, Хелена и Сесил при што се однесува необично, како во него истовремено да се содржат професорот Викерс, батлерот и Матео. Најпосле, тој се среќава со детето Карлос, кое му дава револвер, а потоа оди во ресторан каде се среќава со Сесил, Хелена, Марија и Тања и меѓу нив почнува вооружена престрелка. Откако го напушта ресторанот, тој пак се среќава со детето и со него се упатува кон кејот на Сена.
Болва

Болвата, вообичаеното име за редот Siphonaptera, опфаќа 2.500 видови мали безлетни инсекти кои преживуваат како надворешни паразити на цицачи и птици. Болвите живеат од конзумирање на крв или хематофагија од нивните домаќини. Возрасните болви се големи околу 3 мм во должина, вообичаено се кафеави, и имаат тела кои се рамни и тесни, поради што можат да се движат низ крзното или пердувите на нивните домаќини. Им недостасуваат крилја, но имаат силни канџи, поради што тешко се отстрануваат, имаат уста прилагодена за бодење на кожата и цицање крв, а задните нозе се крајно добро прилагодени за скокање. Тие се во можност да скокаат на оддалеченост од околу 50 пати од нивната телесна должина. Ларвите на болвите се црвовидни без екстремитети; тие можат да џвакаат и да се хранат со органски остатоци оставени на кожата на нивниот домаќин.
Болвите се најтесно поврзани со инсектите од редот Mecoptera. Болвите се појавиле во почетокот на периодот Креда, најверојатно како ектопаразити на цицачите, пред да се преселат во другите групи, вклучително и птиците. Секој вид болва е повеќе или помалку специјалист во однос на животинскиот вид домаќин: многу видови никогаш не доаѓаат на кој било друг домаќин, иако некои се помалку селективни. Некои семејства на болви се ексклузивни за единствена група домаќин; на пример, Malacopsyllidae се наоѓаат само на армадило, Ischnopsyllidae само на лилјаци, и други.
За разлика од другите инсекит, болвите немаат фасетно око, туку едноставни очи со биконвексни леќи, а некои видови немаат очи воопшто. Нивните тела се сплескани, поради што можат лесно да се движат низ крзно или пердуви.
Ориенталната болва на стаорец, ''Xenopsylla cheopis'', е вектор на ''Yersinia pestis'', бактерија што предизвикува бубонска чума. Болеста се шири кај луѓето преку глодачи, како што е црниот стаорец, кои биле каснати од заразени болви. Големи епидемии ја вклучиле и Чумата на Јустинијан, околу 540 г. и црната смрт, околу 1350 година, од кои и двете убиле значителен дел од светската популација.
Болвите се појавуваат во човечката култура во такви разновидни форми како циркус на болви, песни како еротска песна на Џон Дон, ''Болвата'', музички дела, како што е Модест Мусоргски, и филм на Чарли Чаплин.
Војник Огнен

Војник Огнен — македонска епска народна песна. Се проценува дека песната потекнува од XII век со што таа е една од најстарите македонски епски народни песни.
1 Содржина
Огненица рони солзи зашто ја гледа војската како се враќа дома, а меѓу војниците го нема Огнен, туку само неговиот коњ. Татко му на Огнен дознава од војниците дека Огнен останал да живее со Тодора во Едрене. Тогаш, Огненица ја дава идејата таа и свекор ѝ да се претворат во питачи и да заминат во Едрене за да го пронајдат Огнен. Таму, тие застануваат крај чешмата и го молат слугата на Огнен да им даде да се напијат вода. Тогаш, Огненица го става прстенот во ибрикот, а додека пие вода, Огнен го препознава прстенот. Тој оди кај чешмата и се среќава со сопругата и со татко си, потоа Огненица останува да живее со него, а Тодора му станува слугинка.
Crabroninae

Crabroninae
''Ectemnius lapidarius''
Scientific classification
Kingdom:, Animalia
Phylum:, Arthropoda
Class:, Insecta
Order:, Hymenoptera
Family:, Crabronidae
Subfamily:, Crabroninae
Tribes
Под-семејството Crabroninae ''(оси копачи)'' е најразновидната група во семејството оси, Crabronidae, која содржи над 110 родови и 4.800 досега опишани видови. Под-семејството се состои од осамени, грабливи оси. Возрасните женски единки од многу групи копаат тунели во земјата за гнездо, но други користат различни техники, вклучително и изградба на гнездо од кал (на пр. ''Trypoxylon politum'').
Како и со сите други sphecoid оси, ларвите се месојадни; женските единки ловат плен на кој ќе ги положат своите јајца, снабдувајќи ги ларвите со парализиран, жив плен кога ќе се родат.
1 Наводи
Ampulicidae

Ampulicidae, или лебарки оси, е мало (околу 170 видови), првенствено тропско семејство на sphecoid оси, од кои сите користат разни лебарки како плен за нивните ларви. Тие имаат тенденција да имаат издолжени вилици, силно насадени абдомени и длабоки жлебови на градниот кош. Многумина се прилично слични на мравки, иако некои се сини или зелени.
Повеќето видови ја боцкаат лебарката повеќе од еднаш и на специфичен начин. Првиот убод е насочен кон нервните ганглии во градниот кош на лебарката, привремено парализирајќи ја жртвата неколку минути - повеќе од доволно време за осата да ја боцне уште еднаш. Второто боцкање е насочено во регион на мозокот на лебарката што го контролира рефлексот за бегство, меѓу друго. Кога лебарката се опорави од првото боцкање, не се обидува да избега. Осата ги отсекува антените на лебарката со нејзините мандибули и пие дел од хемолимфата пред да ја довлече лебарката со исечените антени за да ја донесе до своето гнездо, каде ќе ги неси јајцата. Ларвата оса се храни со се-уште живата лебарка.
1 Класификација
Класификацијата на Ampulicidae го следи Каталогот на Sphecidae од Војќех Ј. Пулавски, од Калифорниската академија на науките:
Ampulicinae
* Ampulicini
**''Ampulex'' – 132 видови, ги има во цел свет
**''Trirogma'' – 7 видови од Азија
Dolichurinae
* Aphelotomini
**''Aphelotoma'' – 8 видови од Австралија
**''Riekefella'' – 1 вид од Австралија
* Dolichurini
**''Dolichurus'' – 50 видови, ги има во цел свет
**''Paradolichurus'' – 4 видови од Нов Свет
Свети Петар и неговата мајка

Свети Петар и неговата мајка — македонска епска народна песна.
1 Содржина
Свети Петар оди во рајот, а по него оди мајка му. Тој лесно минува по мостот што води во рајот, додека таа не може да помине. Тогаш, св. Петар ѝ спомнува за нејзините гревови: кога ја посетила св. Никола и св. Илија преправени во просјаци, таа одбила да им даде храна, а кога најпосле им дала стар леб, веднаш се предомислила; кога била на кршевка, не им дала ништо на дечињата; кога била меанџика, виното го мешала со вода; а кога позајмувала брашно од сиромашните, заемот го враќала така што брашното го мешала со пепел. Поради нарпавените гревови, мајка му на св. Петар завршува во пеколот, а тој го моли бога три години и три дена да се смилува на неа. Најпосле, господ се смилува и му кажува на св. Петар да пушти јаже до пеколот за да ја извлече мајка му, заедно со 70 други грешни души. Меѓутоа, мајка му не им дозволува на грешниците да се фатат за нејзините ракави и тогаш господ го прекинува јажето, а таа паѓа на дното од пеколот.
Стана самовила

Стана самовила — македонска епска народна песна.
1 Содржина
Самовилата Стана бара од жителите на Кратово да ѝ дадат две дечиња, двајца јунака, две момчиња и две девојки. Тие ѝ нудат стока, но таа се налутува и им зема по сто дечиња, девојки, момчи и јунаци. Додека дечињата берат билје, едно од нив, детето на Рада, го испушта билјето и самовилата го проколнува. Детето се правда со тоа дека мајка му не му дала појас и ѝ бара лак и стрела под изговор дека сака да ја убие мајка си. Самовилата е измамена, а детето ја убива неа.
Оса

Оса е било кој инсект со тесна половина од редот ципокрилци што не е ниту пчела, ниту мравка; некои од нив можат да го убодат својот плен.
Најпознатите оси, како што се и стршлени, се во семејството Vespidae и се еусоцијални, односно живеат заедно во гнездо со матица и нерепродуктивни работници. Еусоцијалноста е фаворизирана од необичниот хаплодиплоиден систем на одредување на пол во Hymenoptera, со што сестрите се исклучително блиски на генетско ниво едни со други. Како и да е, повеќето видови оси се солитарни, при што секоја возрасна женска единка живее самостојно. Женските единки вообичаено имаат легалка за положување јајца во или во близина на извор на храна за сопствените ларви, иако кај Aculeata, легалката честопати е истовремено користен како боцка за убод кој што се користи за одбрана или заробување на плен. Осите имаат многу еколошки улоги. Некои од нив се грабливци или опрашувачи, за да ги да се исхранат или да ги оддржат своите гнезда. Многумина, особено ''Chrysididae'', се клептопаразити, кои лежат јајца во гнездата на другите оси. Многу од солитарните оси се паразитоидни, што значи дека тие лежат јајца на или кај други инсекти (било која животна фаза од јајце до возрасно) и честопати ги обезбедуваат своите гнезда со такви инсекти. За разлика од вистинските паразити, ларвите на оси на крајот ги убиваат своите домаќини. Осамените оси ги паразитираат скоро сите штетни инсекти, со што осите се многу важни во хортикултурата за биолошка контрола на штетници на видови како што е ''Aleyrodidae'' со домати и други култури.
Осите за прв пат се појавиле во фосилниот запис во периодот јура, и се диверзифицирале во многу сè уште живи супер-семејства до периодот креда. Тие се успешна и разновидна група на инсекти со десетици илјади опишани видови; осите се рашириле во сите делови на светот, освен за поларните региони. Најголемата социјална оса е азискиот голем стршлен, кој е до 2 см во должина; меѓу најголемите солитарни оси е група видови познати како ''Pepsini'', заедно со огромниот сколид на Индонезија (''Megascolia Procer''). Најмалите оси се солитарните Chalcid оси во семејството Mymaridae, вклучувајќи го и најмалиот светски познат инсект, со телесна должина од само 0.139 мм, и најмалиот познат летачки инсект, со должина од 0.15 мм.
Gerridae

Gerridae е семејство на инсекти од редот Hemiptera, попознати како газивода. Во согласност со класификацијата на Gerridae како инсекти од подредот Heteroptera, тие имаат уста еволуирани за касање и цицање, и се разликуваат со тоа што имаат необична способност да одат на вода. Тие се анатомски изградени за водата да може да ја издржи нивната тежина, овозможувајќи им да одат на површината на водата. Како резултат, може да се најдат присутни во голем број езера и реки. Опишани се над 1.700 видови Gerridae, од кои 10% се морски.
Додека 90% од Gerridae се инсекти во слатководните реки, езера, итн., океанските ''Halobates'' го прават семејството прилично исклучително меѓу инсектите. Родот ''Halobates'' првпат било подлабоко проучен меѓу 1822 и 1883 година кога Бучанан-Вајт насобрал неколку различни видови за време на експедицијата „Челинџер“. Истовремено, Ешолц открил три видови на Gerridae, привлекувајќи внимание кон видовите на Gerridae, иако малку од нивната биологија била позната. Оттогаш, Gerridae се изучуваат континуирано заради нивната можност да одат на вода и нивните уникатни социјални одлики. Мали Gerridae често биле грешени со другите инсекти што живеат близу до вода, Veliidae. Најконзистентна одлика што се користи за раздвојување на овие две семејства се разликите во внатрешните гениталии. Но бидејќи за да се испитаат внатрешните гениталии потребна е специфична обука и алатки, скоро е невозможно да се разликуваат со надворешен изглед. Треба да се проучат нивните живеалишта и однесување за правилно да се разликуваат без да се погледне во нивната специфична анатомија .
1 Опис
Семејството Gerridae е физички карактеризирано со повлечени предкапични канџи и издолжени нозе и тело.
Семејстовот Gerridae имаат мали влакненца со повеќе од илјада микровлакна на мм. Целото тело е покриено со овие влакна, обезбедувајќи ја отпорноста на прскањата или капките на вода. Овие влакна ја одвраќаат водата, спречувајќи капки да тежат по телото.
1.1 Големина
Тие вообичаено се мали инсекти со долги нозе и должината на телото на повеќето видови е меѓу 2 и 12 мм. Неколку се меѓу 12 и 25 мм. Меѓу раширените родови, ''Aquarius'' од Северната полутопка ги вклучува најголемите видови, генерално надминувајќи 12 мм, барем кај женките, а најголемиот вид има просек од околу 24 мм. Женките вообичаено се просечно поголеми од машките од сопствениот вид, но тоа е обратно кај најголемиот вид, релативно слабо познатите ''Gigantometra'' кои живеат на потоците во северниот дел на Виетнам и соседниот јужен дел од Кина. Обично достигнува должина на тело од околу 36 мм кај мажјаци без крилја и 32 мм кај крилестите женки (крилести машки, сепак, се само маргинално поголеми од женките). Кај овој вид секоја средна и задна нога може да надмине 10 см.
Аталанта (брод од 1883 година)

''Аталанта'' била 69 метарска парна јахта изградена во Филаделфија од друштвото „William Cramp & Sons“ во 1883 година за финансиерот Џеј Гулд. Таа била продадена на морнарицата на Венецуела во 1900 година, каде што служел како воен брод „''Restaurador''“ (Возобновувач). Таа бил заробен од страна на Германска империска морнарица за време на венецуелската криза во 1902-03 година и била ставена во употреба под германско знаме како дел од блокадната ескадрила. После кризата, таа била вратена во Венецуелците. Преименувана била во ''Генерал Салом'' и продолжила да служи до 1950 година.
Белгенланд (брод од 1878 година)

''Белгенланд'' бил патнички брод изграден од „Barrow Shipbuilding Company“ за морепловската линија наречена „Red Star Line“, Антверпен.
Таа била пуштена на 24 декември 1878 година. Нејзиното прво патување од Антверпен во Филаделфија започнало на 30 март 1879 година. Нејзиното пловење од Антверпен до Нујорк траел до 20 мај 1879 година. Нејзиното последно патување за оваа услуга започнало на 6 јули 1895 година и тогаш била овластена за морепловското друштво „American Line“.
Рекласифицирана да носи 150 патници од втора и 1.000 трета класа, таа ја започнала да плови од Филаделфија до Ливерпул на 31 јули 1895 година. Нејзиното последно пловење на оваа патека започнала на 17 октомври 1903 година. Враќајќи се на „Red Star Line“, таа била ставена во служењето Антверпен-Филаделфија со патници од 3 класа.
Нејзиниот последен премин од Филаделфија до Антверпен започнал на 7 декември 1904 година и таа била продадена на италијански сопственици и преименувана во ''Венере.'', пред да биде растурена во 1906 година.
1 Наводи
* North Atlantic Seaway од Н. Р. П. Бонсор, том 2, стр. 850
Бела Јана се дави од Турци

Бела Јана се дави од Турци — македонска епска народна песна.
1 Содржина
Турците и Грците го опсадуваат Будим во потрага по Јана и најпосле го освојуваат градот, но не ја наоѓаат Јана. Затоа, бараат од мајка ѝ да каже каде е Јана, но таа одбива и Турците ѝ ја сечат главата. Потоа, го фаќаат татко ѝ, но и тој одбива да ја предаде Јана, па му ги сечат рацете. Исто така, ниту братот не ја предава Јана, иако му ги сечат нозете. Меѓутоа, без никакво мачење, снаата ја предава Јана, кажувајќи им на Турците да ја бараат во шумата. Турците ги сечат сите дрва во планината и оставаат само едно на кое ја наоѓаат скриената Јана. Откако ја заробуваат, Јана ги моли да ѝ ја ослободат левата рака за да ја измие косата. Потоа, бара да ѝ ја одврзат десната рака за да је сплете косата, но тогаш таа бега и се фрла во Дунав за Турците да не уживаат во нејзината убавина.
Мома војник го одменува татка си

Мома војник го одменува татка си — македонска епска народна песна.
1 Содржина
Царот издава проглас во кој ги собира мажите во војска. Јанко има девет ќерки, а најмалата ќерка, Тодора, прифаќа да го одмени својот татко. Притоа, таа бара од него да оди на пазар и да купи коњ, пушка, облека и сабја, како и да собере дружина. Кога се приклучува кон царската војска, царицата забележува дека во војската има една девојка. По нејзиниот наговор, царот ги испраќа војниците во градината за да наберат цвеќе, но Тодора прави онака како што прават војниците и царот не може да ја открие. Потоа, царицата го наговара царот да ги испрати војниците на пазар, очекувајќи дека Тодора ќе купи фурка и вретено, но таа повторно прави онака како што прават останатите војници. Кога царот бара од војниците да фрлаат камен, Тодора фрла колку другите војници и царот не може да ја открие. Најпосле, по отслужените три години, сите војници свират, а само Тодора пее и дури тогаш царот дознава дека таа е девојка.
Академик Трјошников

''Академик Трјошников'' (|Академик Трёшников) е руски научен дизел-електричен истражувачки брод, предводник на руската поларна флота за истражување.
1 Историја
Бродот бил конструиран под државна капа. Проектот бил развиен од Институтот за истражување на бродоградба „Крилов“ со Бирото „Балтсудопроект“. Главен дизајнер на проектот бил Јевгениј С. Билинович.
Создавањето на бродот стана настан за руската поларна наука, бидејќи претходниот истражувачки брод бил пуштен во употреба пред 25 години.
Бродот е именуван во чест на Алексеј Трјошников, кој бил претседател на Географското друштво на СССР од 1977 година.
Во октомври 2016 година, бродот бил искористен за тестирање на влечење на санти во Карското Море.
Помеѓу декември 2016 година и март 2017 година, Академик Трјошников бил користен за за време на јужната хемисферско лето.
Ајрадин-паша во село Галешник

Ајрадин-паша во село Галешник — македонска епска народна песна.
1 Содржина
Ајрадин-паша ги собира Тоските и се упатува кон Галешник (Галичник). Кога војската ги насочува топовите кон селото, тројца селани го молат пашата да не го разурнува селото, зашто тоа го снабдува Истанбул со овци за Бајрам. Пашата се откажува од намерата и ја повлекува војската, а притоа уште еднаш погледнува низ двогледот кон селото. Тогаш, тој здогледува три девојки, собрани на чешма, кои го колнат пашата.
Атлантик оспри

''Атлантик оспри'' (на англиски ''Atlantic Osprey'') е брод, којшто влече со макара (скратеница на англиски: AHTS), пуштен на 17 април 2003 година.
Изградена од бродоградилиштето Халифакс за работа од страна на „Atlantic Towing Limited“, ''Атлантик оспри'' е со дизајн UT722L од друштвото „Ulstein“, наменет за употреба за нафтени полиња во вода. Со 12 мегаватен дизел мотор, 3453 бруто-тонскиот влекач може да превозува со 16 јазли (30 км/ч).
Во декември 2005 година, таа го вратила остатокот од урнатиот хеликоптер на канадската крајбрежна стража близина на Меристаун, Њуфаундленд.
Тој бил бродот користен за да се вратат остатоците и телата по несреќата на летот 91 на „Cougar Helicopters“.
Vespidae

Vespidae се големо (скоро 5000 видови), разновидно, космополитско семејство оси, вклучувајќи ги скоро сите познати еусоцијални оси (како што се ''Polistes fuscatus'', ''Vespa orientalis'' и ''Vespula germanica'') и голем број солитарни оси. Секоја колонија на социјални оси вклучува матица и голем број жени работници со различен степен на стерилитет во однос на матицата. Кај умерените социјални видови, колонии обично траат само една година, умираат на почетокот на зимата. Нови матици и мажјаци се произведуваат кон крајот на летото, а по парењето, матиците хибернираат во текот на зимата во пукнатини или на други засолништа. Гнездата на повеќето видови се градени од кал, но ''polistines'' и ''vespines'' користат растителни влакна, џвакани за да формираат еден вид хартија. Многу видови се носачи на полен кои придонесуваат за опрашување на повеќе растенија, што ги прави потенцијални опрашувачи, додека други се значајни грабливци на разни видови штетни инсекти.
Иако во моментот се признати осум потсемејства, Raphiglossinae веројатно е исто валидно под-семејство. Потсемејствата Polistinae и Vespinae се составени само од еусоцијални видови, додека Eumeninae, Euparagiinae, Gayellinae, Masarinae и Zethinae се сите солитарни, со исклучок на неколку комунални и неколку подсоцијални видови. Stenogastrinae се еусоцијални одвреме навреме, со оглед на тоа што гнездата може да имаат една или неколку возрасни женки; во случаи кога гнездото го делат повеќе женки (типично, мајка и нејзините ќерки), постои репродуктивна поделба на трудот и соработка за згрижување на деца.
Во Polistinae и Vespinae, наместо да консумираат плен директно, пленот се го хранат на ларвите преку уста, кои за возврат произведуваат течност (со висока содржина на аминокиселини) за возрасните да консумираат; точниот состав на аминокиселини значително варира кај видовите, но се смета дека значително придонесува за исхраната на возрасните.
Фосилите се познати уште од рана креда, добата аптиј, со неколку опишани видови во килибар.
1 Галерија
2 Наводи
Марко Крале и црна Арапина (втора верзија)

Марко Крале и црна Арапина — македонска епска народна песна.
1 Содржина
Крале Марко заминува во обиколка на Скопје, а за време на неговото отсуство, во неговиот двор во Прилеп доаѓа Црна Арапина, кој ја граба неговата сопруга. Меѓутоа, самовилата Вела му кажува на Марко и тој го пречекува арапот во Тиквешкото Поле. Тие водат борба три дена и три ноќи, но никој не може да победи, па Марко предлага да ја продолжат борбата со голи раце. Кога почнува да ја губи силата, Марко ја моли самовилата за помош, а таа го советува да го извади скриеното ноже и да му ја пресече утробата на Арапот во која има девет змии. Марко ги убива змиите и така го победува Арапот, а потоа му ја сече главата. Потоа, насекаде се раширува веста за јунаштвото на Марко.
Момчула војвода

Момчула војвода — македонска епска народна песна.
1 Содржина
Ноќе, Момчула го подготвува коњот. Кога сопругата го прашува каде ќе оди, тој одговара дека ќе оди во Солун и во Белград, каде има две љубовници, како и во Истанбул каде ја љуби сестрата на царот Костадин. Тогаш, таа испраќа писмо до царот, советувајќи го да собере војска и да го пречека Момчула во недела, кога тој оди ненаоружан в црква во Манастир (Битола). Додека Момчула се враќа дома, го опколува царската војска од три илјади војници, но благодарение на својот коњ, Момчула успева да го пробие обрачот. Тој пристигнува во својот дворец, но ги наоѓа портите заклучени. Тогаш, тој ја повикува својата сестра на помош, но таа му кажува дека неговата сопруга ѝ ја залепила. Сепак, сестра му си ја сече косата и така се ослободува, па зема платно и го спушта со цел Момчула да се искачи по него. Меѓутоа, неговата сопруга го сече платното, па Момчула паѓа и погинува. Кога влегува во неговиот двор, царот ја бара облеката на Момчула, а кога гледа колку е таа голема, тој сфаќа каков јунак бил Момчула. Затоа, царот наредува да ја запалат неговата сопруга, а сестра му ја носи во Истанбул.
Крали Марко и мајстор Ѓуро

Крале Марко и мајстор Ѓуро — македонска епска народна песна.
1 Содржина
Крале Марко шета низ Истанбул барајќи мајстор кој треба да му направи посебно силна сабја. Мајсторот Ѓуро се нафаќа да ја направи сабјата при што работи од Ѓурѓовден до Митровден. При преземањето на сабјата, марко го прашува мајсторот дали може да направи уште една таква сабја, а кога тој одговара потврдно, Марко му ги сече рацете за да го оневозможи.
Егејски броеви

Егејските броеви биле бројниот систем што го користеле минојските и микенските цивилизации. Тие се потврдени во писмата линеарно А и линеарно Б. Можеби преживеале во кипро-минојското писмо, каде досега е потврден единствен знак со вредност „100“ на голема глинеста таблета од Енкоми.
+Егејски броеви, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
𐄇, 𐄈, 𐄉, 𐄊, 𐄋, 𐄌, 𐄍, 𐄎, 𐄏
10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90
𐄐, 𐄑, 𐄒, 𐄓, 𐄔, 𐄕, 𐄖, 𐄗, 𐄘
100, 200, 300, 400, 500, 600, 700, 800, 900
𐄙, 𐄚, 𐄛, 𐄜, 𐄝, 𐄞, 𐄟, 𐄠, 𐄡
1,000, 2,000, 3,000, 4,000, 5,000, 6,000, 7,000, 8,000, 9,000
𐄢, 𐄣, 𐄤, 𐄥, 𐄦, 𐄧, 𐄨, 𐄩, 𐄪
10,000, 20,000, 30,000, 40,000, 50,000, 60,000, 70,000, 80,000, 90,000
𐄫, 𐄬, 𐄭, 𐄮, 𐄯, 𐄰, 𐄱, 𐄲, 𐄳
1 Уникод
Егејски броеви (PDF)
0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, A, B, C, D, E, F
U+1010x, &#x10100;, &#x10101;, &#x10102;, &#x10107;, &#x10108;, &#x10109;, &#x1010A;, &#x1010B;, &#x1010C;, &#x1010D;, &#x1010E;, &#x1010F;
U+1011x, &#x10110;, &#x10111;, &#x10112;, &#x10113;, &#x10114;, &#x10115;, &#x10116;, &#x10117;, &#x10118;, &#x10119;, &#x1011A;, &#x1011B;, &#x1011C;, &#x1011D;, &#x1011E;, &#x1011F;
U+1012x, &#x10120;, &#x10121;, &#x10122;, &#x10123;, &#x10124;, &#x10125;, &#x10126;, &#x10127;, &#x10128;, &#x10129;, &#x1012A;, &#x1012B;, &#x1012C;, &#x1012D;, &#x1012E;, &#x1012F;
U+1013x, &#x10130;, &#x10131;, &#x10132;, &#x10133;, &#x10137;, &#x10138;, &#x10139;, &#x1013A;, &#x1013B;, &#x1013C;, &#x1013D;, &#x1013E;, &#x1013F;
Notes
2 Поврзано
* Линеарно А
* Линеарно Б.
* Грчки броеви
3 Наводи
Полона Ловшин

Полона Ловшин — словенечка сликарка и илустраторка, родена е на 10 јуни 1973 во Љубљана, СФРЈ денес Словенија.
1 Животопис
Дипломирала сликарство на Академијата за ликовна уметност во Љубљана во класата на истакнатиот словенечки уметник Херман Гвардјанчич.
Со илустрации на книги, списанија, сликовници, започнала да се занимава од 1990 година.
Соработувала со издавачката куќа „Младинска книга“ како и со списанијата: „Змајче“, „Цицидо“, „Цицибан“, „Кекец“, воедно илустрирајќи голем број учебници и сликовници.
Илустрацииите за сликовницата „Бобек и барчица“, биле номинирани за најдобри и оригинални сликарски решенија на сликовница и книга за деца во Словенија за 2004 година.
Во 2006 година година ја добила наградата за најдобро илустрирана детска книга во Словенија за сликовницата „Медо ја решава збунетоста сета“.
Ловшин во континуитет соработува со истакнати странски издавачки куќи: Пан Макмилан, „Пингвин“ и „Темплар“.
Нејзиното творештво е претставувано на Саемот на книгата (секоја година во Љубљана), како и на Саемот на книгата во ТБолоња, на Биеналето за уметнички илустрации во Јапонија и Братислава.
Публикува и приредува самостојни изложби во Словенија и во странство:Италија, Словачка, Јапонија...
Полона Ловшин е една од нај истакнатите словенечки илустраторки и сликарки а со бројните соработки со странските познати издавачки куќи и самостојни изложби таа го потврди своето истакнато уметничко меѓународно реноме.
Живее и работи во Љубљана
2 Творештво
2.1 Поистакнати илустрации на книги
*''Бобек и барчица'' (2005), ID=216224768
*''Замокот'' (2005), ID=220887808
*''Снежана'' (2007), ID=271706112
*''Медо ја решава збунетоста сета'' (2007), ID=234752512
*''Брбливата желка'' (2007), ID=233768704
*''Мачето Катка'' (2009), ID=244497408
*''За детето што се плашеше од вода'' (2009), ID=241490432
*''Дојде големиот лав'' (2010), ID=235864064
*''Што слушаш, мало глувче?'' (2010), ID=250608896
*''Славејот и калинката'' (2012), ID=259862016
*''Најдихојча'' (2010), ID=1098247518
*''Принцеза на срцето'' (2013), ID=267974656
*''Прекрасни денови'' (2017), ISBN 9781250107206*''Грижливи мајчички'' (2018). ISBN 9781250107213*''Грдото пајче звучни бајки'', (2017)
3 Награди
* Номинација за оригинална словенечка сликовница за сликовницата „Бобек и барчица“, 2004 година
* Награда за оригинална словенечка сликовница за сликовницата „Медо ја решава збунетоста сета“, 2006 година
Самаведа

Самаведа ( санскрит : सामवेद, ''sāmaveda'', од '''' „песна“ и '''' „знаење“), е Веда на мелодии и пеење. Тоа е антички ведски санскритски текст и дел од списите на хиндуизмот. Еден од четирите Веди е литургиски текст кој се состои од 1.549 стихови. Сите освен 75 стихови, се земени од Ригведа. Преживеале три рецитали на Самаведа, а варијантни ракописи на Веда се пронајдени во различни делови на Индија .
Глатирамер ацетат

Глатирамер ацетат е имуномодулаторен лек кој се користи во третманот на мултипла склероза. Глатирамер ацетат е одобрен во САД за намалување на честотата на релапси, но не ја намалува прогресијата на дисабилитетот. Се администрира субкутано.
Претставува мешавина на пептиди со различна големина кои се составени од четири аминокиселини кои се присутни во миелинската базична белковина, имено глутаминска киселина, лизин, аланин и тирозин. Миелинскиот базичен белковина е антиген во миелинската обвивка на невроните кој стимулира автоимуна реакција кај луѓето со МС.
Pemphredoninae

Pemphredoninae
Scientific classification
Kingdom:, Animalia
Phylum:, Arthropoda
Class:, Insecta
Order:, Hymenoptera
Family:, Crabronidae
Subfamily:, Pemphredoninae
Tribes, subtribes and genera
Потсемејството Pempredoninae, е голема група во семејството на оси Crabronidae, со над 1000 видови. Во минатото, ова потсемејство било сметано за семејство. Во некои поскори филогенетски анализи, една од подплемињата во оваа група била забележана како сестринската на натсемејството Apoidea, и била именувана семејство Ammoplanidae заедно со Pemphredonidae и Psenidae за семејствата да останат монофилетични.
Под-семејството се состои од солитарни, паразитоидни оси, од кои секој род има свои посебни и постојани преференции на плен.Возрасните женски единки копаат тунели во земјата или во растителни материјал за гнездо.
Како и со сите други оси од фамилијата Sphecidae, ларвите се месојадни; женките ловат плен на кој ги положуваат своите јајца, масовно обезбедувајќи храна за ларвите по нивно раѓање од јајцето со парализиран жив плен.
1 Поделби
Во повеќето класификации, Pemphredoninae се поделени на четири племиња: Entomosericini, Odontosphecini, Psenini, и Pemphredonini; од кои последниот досега има најголем број видови. Примарната разлика помеѓу Psenini и Pemphredonini е дека Psenini имаат преткрило со три субмаргинални ќелии, додека Pemphredonini никогаш немале повеќе од две подмаргинални ќелии. Неодамнешните класификации го третираат Psenidae (влучувајќи ги Odontosphecini) како друга, сестринска фамилија на новата фамилија Ammoplanidae, додека Pemphredonidae (освен Ammoplanina) се смета за сестринска на Philanthidae.
2 Фосили
Две фосилизирани оси од Велд Клеј.
Masarinae

Masarinae, се необични оси, кои обично се третираат како потсемејство на Vespidae, но во минатото понекогаш биле препознаени како засебно семејство, „Masaridae“, во кое биле вклучени и потсемејствате Euparagiinae и Gayellinae. Тоа е мала потсемејство, уникатна меѓу оси во хранење на нивните ларви исклучиво со полен и нектар, на начин доста сличен на многу солитарни пчели. Повеќето видови се црни или кафеави, обележани со впечатливо контрастни модели на жолта, бела или црвена боја (или комбинации на нив). Тие се најразновидни и во најголем број во пустинските региони во јужна Африка, но се јавуваат и во пустините на Северна и Јужна Америка. Некои видови на ''Pseudomasaris'' во Калифорнија, како што се ''Pseudomasaris vespoides'', носат извонредна сличност со вообичаената жолта оса, но можат да бидат препознаени со нивните антени, одлика на потсемејството. Мажјаците имаат издолжени антени.
Тие го носат поленот во гушата и го испуштаат заедно со нектарот во нивните гнезда, каде ги положуваат своите јајца пред да ја запечатат ќелијата. Гнездата често се градени од кал, или во земјата, и може да имаат од една до повеќе поединечни ќелии. Гнездата обично ги прават на скриени места, на пример под камења или во пукнатини.
1 Наводи
Крале Марко ја губи силата

Марко Кралевиќ ја губи силата — македонска епска народна песна.
1 Содржина
Крале Марко шетал јавајќи го Шарец и наоружан со сабја што се дипли 12 пати и која сече дрвја и камења, со копје високо колку јасика, со боздоган од 600 оки, а каде ќе стпане Шарец, потонува до колена. На земјата ѝ станало тешко што носи толку силен јунак така што јачела и се тресела. Така шетал Крале Марко барајќи некој јунак, ламја, самовила или некаква друга сила со која би се борел, но никој и ништо не можело да му се спротивстави. Затоа, ја прашал ѕвездата Вечерница дали некаде познава сила соодветна на неговата, а таа му одговорила дека не постои јунак како него. Тогаш, Марко се пофалил дека би можел да се бори дури и со Господ, како и дека би можел со една рака да крене целата земја. Слушајќи го тоа, ѕвездата се скрила зад еден облак и почнала да плаче. Марко, пак, го разиграл својот коњ така што целата земја почнала да се тресе, завеале силни ветрови, заиграле морињата, а планините се прекршиле така што се исплашиле сите луѓе и животни. Тогаш, господ се сожалил гледајќи дека земјата не може да издржи таква сила и затоа слегол на земјата, се претворил како старец, во торбата ставил малку земја, но со тежина колку целата планета и седнал на крстопат чекајќи го Марко. Притоа, господ го замолил Марко да му ја поткрене торбата за да ја стави на грб. Крале Марко ја прифатил молбата со потсмев, но кога посегнал со копјето за да ја крене торбата, копјето му се скршило, а кога се наведнал од коњот да ја поткрене торбата, Шарец потонал во земјата до колена и му се скршиле сите коски. Марко се налутил, слегол од коњот и малку ја кренал торбата, но му испукале коските, а нешто ми се скинало во срцето. Тогаш, старецот му кажал на Марко дека ја кренал целата земја, но дека истовремено ја изгубил силата; поради тоа, во иднина ќе има поголеми јунаци од него, а тој ќе мора да се служи со итрина за да може да победува. Потоа, Крале Марко почнал да жали за својата сила, па се вратил во Прилеп каде се оженил и владеел со кралството.
Културно единство

„Културно единство“ со поднаслов ''„Двонеделно јавно книжевно списание“'' било книжевно списание објавувано во Солун помеѓу 1 октомври 1908 година и 1 март 1909 година.
По Младотурската револуција од јули 1908 година, некои од учесниците во периодичното издание „Книги за читање“ го создале списанието „Културно единство“. Првиот број бил објавен на 1 октомври 1908 година под редакција на Антон Страшимиров и Ѓорче Петров, а покрај нив биле напишани материјали и од Димитар Страшимиров, Илија Гологанов, Стефан Руневски, Стефан Петков, Страшимир Дочков, Стефан Балгаров, Иван Плачков и Димитар Нашев. Се печатело во солунската печатница на Коне Самарџиев-Карабелев.
1 Теми и статии
Списанието се занимавало со историски и политички теми, објавувало образовни и културни написи, објавувало комедии и драмски приказни и многу повеќе. Се заложувало за културниот развој на Македонија под мотото „Македонија на Македонците“.
Списанието се бори против денационализацијата на Македонците.
Ѓорче Петров објавил статија за развојот на србизмот во Поречието и дал идеи за нејзино искоренување. Групата околу списанието била иницијатор за создавање на социо-културната организација „Матица“.
Секое издание содржело и уметнички материјали - претстави на Страшимиров, песни во проза на Римушка, песни на Христо Дерижан. Исто така, содржело библиографија на објавени книги за историја, финансии, политика, медицина.
Хамет (филм од 1982)

„Хамет“ (англиски: ''Hammett'') - американски филм од 1982 година, во режија на Вим Вендерс (неговиот прв американски, т.е. холивудски филм). Главните улоги ги толкуваат: Фредерик Форест, Питер Бојл, Марилу Хенер, Рој Киниар, Елиша Кук, Лидија Леј, Ричард Бредфорд, Мајкл Чоу, Џек Ненс итн. Во 1982 година, филмот бил номиниран за „Златната палма“ на Канскиот филмски фестивал.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во 1920-те години во Сан Франциско. Хамет (го игра Форест) е поранешен детектив, кој сега работи како писател на криминалистички романи. Неговиот најнов ракопис е украден, а истовремено се случува необично самоубиство на еден угледен човек. Хамет почнува да се интересира за случајот, особено кога го посетува проститутката Кристал Линг (ја игра Леј). Тогаш, Хамет го посетува кинескиот криминалец Фонг Веј Тау (го игра Чоу) и таму го затекнува својот пријател Џими Рајан (го игра Бојл). Хамет и Бојл успеваат да побегнат, но Хамет е веднаш уапсен поради убиството на Кристал Линг кое се случило во неговиот стан. Истражувајќи понатаму, Хамет открива дека голем број угледни граѓани снимале порнографски фотографии со Кристал Линг. Најпосле, тие го повикуваат Хамет и му даваат задача да послужи како посредник кој ќе му ги исплати парите на непознатиот уценувач. Тој ја извршува задачата и открива дека Кристал Линг е жива и дека таа е уценувачот на богатите граѓани. Тогаш се појавува и Џими, а Кристал Линг го убива и бега со парите. Хамет ѝ ги предава негативите на полицијата, оди дома и почнува да пишува роман.
Parachartergus

''Parachartergus'' е род на социјални оси од племето ''Epiponini'' кои припаѓаат на потсемејството Polistinae. Видовите вклучуваат:
*''Parachartergus amazonensis''*''Parachartergus apicalis'' - понекогаш формира меѓусебни односи со инсекти од фамилијата ''Membricidae''.
*''Parachartergus aztecus''*''Parachartergus colobopterus'' - невообичаено гнездата имаат повеќе матици. Видот е мирољубив, претпочитајќи да го напушти гнездото отколку да се брани од напаѓач.
*''Parachartergus griseus'' (Фокс, 1898)*''Parachartergus fasciipennis'' (Дук, 1905)
*''Parachartergus flavofasciatus''*''Parachartergus fraternus'' (Грибодо, 1892) - тесно поврзан со ''P. apicalis'' и бил опширно се проучувал.
*''Parachartergus fulgidipennis''*''Parachartergus griseus''*''Parachartergus lenkoi''*''Parachartergus pseudoapicalis''*''Parachartergus richardsi'' (Вилинк, 1951)
*''Parachartergus smithii''*''Parachartergus tomentus''*''Parachartergus weyrauchi''*''Parachartergus wagneri''
Цирус

Цирус или перјест (пердувест) облак (симбол: Ci) — род на атмосферски облак, генерално карактеризиран со тенки, широкопојасни нишки, што му го дава на типот своето име од латинскиот збор ''цирус'', што значи ринглет или заплеткана коса. Овој облак може да се формира на која било надморска височина помеѓу 16,500 и 45,000 стапки надморска височина. Низата на облак понекогаш се појавува во грутки од карактеристична форма на која се споменува заедничкото име „опашки на кобили“.
Од површината на Земјата, цирусот обично се појавува бел, или светлосив во боја. Се формира кога водената пареа се подложува на таложење на надморска височина над во умерени региони и над во тропските региони. Исто така, се формира од одливот на тропските циклони или наковалните на облаците на кумулонимбус. Бидејќи облаците од цирус пристигнуваат преднапред од фронталниот систем или тропскиот циклон, тоа укажува дека временските услови наскоро може да се влошат. Додека тоа укажува на пристигнување на врнежи (дожд), цирус облаците само произведуват вирги во вид на водени капкки (што испаруваат ред да слетаат на земја).
Перика

Перика е додаток која се носи на главата, изработен од природна човечка коса, од животински влакна или од синтетички влакна. Зборот перика е скратена форма од зборот ''periwig'' кој потекнува во 17 век. Луѓето носат перики поради различни причини: религиозни побуди, поради мода или за да ја сокријат ќелавоста.
1 Периката како мотив во популарната култура
* „Перика“ (англиски: ''Wig'') — песна на американската рок-група ''The B-52's'' од 1980 година.* „Прицврсти ја периката“ (англиски: ''Tighten Up Your Wig'') —- песна на американската рок-група Степенволф (''Steppenwolf'').* „Отфрли ја периката“ (англиски: ''Flip Your Wig'') — песна од истоимениот албум на американската рок-група Хускер Ду (''Hüsker Dü'') од 1985 година.
Ѓорѓи Мијаков

Ѓорѓи Мијаков попознат како Катиљ Ѓорѓи (, , Мариовско –) — познат ајдук во Мариовско за време на османлиското владеење. За него е напишана песната „Болен лежи катиљ Ѓорѓи“.
1 Животопис
Ѓорѓи Мијаков е роден во мариовското село Брник во 1875 година. Грчките андарти, по кодошлак на нивните јатаци од семејството Кормаци од Мариово, му ги убиле сите браќа, освен најмалиот, кој бил испратен како подарок на сестрата на грчкиот капетан, која била бездетна. Другите браќа биле заклани и закопани во дворот на некоја црква во Беломорска Македонија.
За време на Првата светска војна, Бугарите во Мариово, покрај своите полициски и воени сили, врбувале и некои комити и ајдуци со свои групи, на кои како селски милиции им давале неограничена власт над селата. Во тоа време Ѓорѓи Мијак бил поставен за селски кмет во Брник.
Ѓорѓи користејќи ја новостекнатата власт што му била дадена, во знак на одмазда за семејната трагедија, жестоко им се одмаздил на поранешните грчки јатаци низ Мариово.
Суперкуп на Италија 1997

Суперкупот на Италија за 1997 година било 10-тото издание на Суперкупот на Италија, традиционален фудбалски натпревар во кој се среќаваат победниците од претходната сезона во Серија А и Купот на Италија. Екипата на се квалификувала за натпреварот како шампион на Серија А 1996-1997, додека како освојувач на Купот на Италија 1996-1997.
За Јувентус ова било трето учество во Суперкупот на Италија, после поразот во 1990 и победата во 1995, додека за Виченца претставувало дебитантско учество во ова натпреварување.
Јувентус го освоил ова издание на Суперкупот на Италија победувајќи ја Виченца со 3-0 со два гола на Филипо Инѕаги и еден на Антонио Конте, освојувајќи ја својата втора титула во суперкупот.
1 Натпреварот
2 Екипа победник
Јувентус''Победник на Суперкупот на Италија 1997''2. титула
КК Црн Дрим

КК Црн Дрим или Црн Дрим Грин Мобил поради спонзорски причини — кошаркарски клуб со седиште во Струга. Клубот се натпреварува во Првата македонска кошаркарска лига.
1 Историја
Пред сезоната 2015/16, загарантираниот Црн Дрим му го отстапил местото на АВ Охрид да учествува во Втората лига и се префрлил во Третата лига.
За сезоната 2020/21, клубот бил унапреден во Првата лига поради што завршил на првото место на прекинатата табела на Втората лига 2019/20. Во октомври 2020 година, телекомунициското друштво „Green Mobile“ (Грин Мобил) станало генерален спонзор на клубот со што во името на клубот бил додаден суфиксот Грин Мобил.
1.1 Историја на клупското име
*....-2003: КК Црн Дрим
*2003-2004: КК ММ Колеџ
*2004-2005: КК ФОН
*2005-2020: КК Црн Дрим
*2020-уште: КК Црн Дрим Грин Мобил
2 Состав
број, име, висина(см), позиција, години, државјанство, пристигнал во (година), претходен клуб
23, Војче Лефкоски, 193, Бек /Крилен центар, 30, 2021, Вардар
Ангел Мартиноски, 19
Драган Узуноски, 23, 2021
7, Јован Ѓоровиќ, 15, 2021
Мухамед Ќамилоски, 15, 2021
10, Андреј Настовски, 191, Разигрувач, 20, 2020, Вардар
11, Христијан Радически, 188, Разигрувач, 22, 2020, Пелистер
14, Габриел Коскоски, 203, Крилен центар, 22, 2020, Работнички
17, Арт Шабани, 14, 2021
4, Ернес Цаноски, 19, 2020
15, Кардозо Марсело, 200, Крилен центар, 20, 2020, Пињеирос
12, Светозар Стаменковиќ, 206, Крилен центар, 30, 2021, Свитави
33, Александар Соколовиќ, 193, Бек, 27, 2021, Босна
22, Младен Пантиќ, 183, Центар, 38, 2021, Пирот
1, Милош Грубор, 201, Крилен центар, 30, 2021, Босна
Извор:
3 Поврзано
* Прва македонска кошаркарска лига
* Втора македонска кошаркарска лига
* Куп на Македонија
* Кошаркарска федерација на Македонија
* Спорт во Струга
* Кошарка во Македонија
Калпа (веданга)

Калпа (|कल्प) значи „правилно, точно“ и е една од шесте дисциплини на веданга, или помошна наука поврзана со Ведите - списите на хиндуизмот. Ова поле на студии е насочено кон процедурите и церемониите поврзани со ведскиот ритуален обред.
Главните текстови на „Калпа веданга“ се нарекуваат „Калпа Сутрас“ во хиндуизмот. Обемот на овие текстови вклучува ведски ритуали, обреди на пасивни ритуали поврзани со големи животни настани како што се раѓање, свадба и смрт во семејството, како и лично однесување и соодветни должности во животот на една личност. Повеќето текстови на Калпасутра доживеале интерполација, промени и последователни расипувања во текот на нивната историја, а помошниот Апастамба Калпасутра на Јаџурведата може да биде најдобриот зачуван текст во овој жанр.
Калпа Сутрас се наоѓаат и во други индиски традиции, како што е Џаинизмот.
1 Потекло на поимот
Калпа е санскритски збор што значи „правилен, точен, способен, свет пропис“, а исто така се однесува на едно од шесте полиња на студии на Ведангата. Во контекст на Венданга, германскиот индолог Макс Милер го преведува како „Церемонијалот“.
Зборот е широко користен во други контексти, како што се „космичко време“ (еден ден за Брама, 4,32 милијарди човечки години), како и за прописи или процедури кои се „соодветни, погодни“ во медицината или друга професија.*
2 Наводи
2.1 Библиографија
**
Огнен и латински крал

Огнен и латински крал — македонска епска народна песна.
1 Содржина
Латинскиот крал се подготвувал за свадбата на својот син кој бил многу грд. Тој го поканил Крале Марко да биде кум на свадбата, но Марко го испратил својот син Огнен. Латинскиот крал му ја кажал вистината на Огнен и го замолил да биде замена за зетот, ветувајќи дека ќе му ги даде сите подароци. Кога заминале по невестата, со својата убавина Огнен оставил силен впечаток кај сите. На враќање кон дворот на латинскиот крал, невестата го видела Огнен и се воодушевила, но тој ѝ го покажал вистинскиот зет. Тогаш, невестата одбила да му ги даде подароците на Огнен и тој се налутил, па ги фрлил сите подароци во Црното Море, а потоа ја фрлил и невестата. Потоа, Огнен се вратил дома и на родителите им ја раскажал случката.