procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Ернст фон Ине

Ернст Еберхард фон Ине (|Ernst Eberhard von Ihne; 23 мај 1848 – 21 април 1917) — германски истористички архитект. Роден е во Елберфелд (денес во состав на Вупертал). Бил државен архитект на царот Фридрих III и неговиот наследник Вилхелм II. Меѓу најпознатите негови дела се вбројуваат Кралската пруска библиотека (денес во состав на Берлинската државна библиотека), Новите Коњушници („Нојер Марштал“) и Кајзерфридриховиот музеј (денес „Боде“).
Починал во 1917 г. во Берлин.
1 Галерија
2 Поврзано
* Необарок
3 Наводи
* Oliver Sander: ''Die Rekonstruktion des Architektennachlasses von Ernst v. Ihne (1848–1917).'' Diss. Humboldt-Universität zu Berlin, 2000.
Срѓан Андриќ

Срѓан Андриќ (роден на 5 јануари 1980 година во Дубровник) — хрватски фудбалер, кој игра на средни ред. Во моментов игра за Ал-Вахда.
1 Клупска кариера
Андриќ започна својата кариера со хрватскиот клуб Хајдук Сплит пред да се пресели на грчките гиганти Панатинаикос во 2004 година. Тој беше капитен Хајдук на неговата последна сезона во Сплит, и беше затворена за хрватската репрезентација (2 натпревари / 1 гол ). Тој беше ослободен од Панатинаикос во мај 2007 година пред приклучувањето на Хајдук. Тој повторно се врати на Хајдук и многу брзо стана клубот капетан по заминувањето на Мирко Хрговиќ. Тој бе капитен на тимот кој се пласира на второто место две сезони по ред.
На 1 август 2012 година, тој се приклучи во Ал-Вахда од Обединетите Арапски Емирати за 2012-13 сезона.
Овес (род)

Овес — на растенија од то треви (''Poaceae'') со 33 а (вкл. два хибрида). Се одгледуваат илјадници години како храна за луѓето и животните. Застапени се ширум Европа, Азија и северозападна Азија. Неколку вида се одомаќинети во многу делови на светот, каде важат за инвазивни кога растат заедно со други култури. Сите видови овес имаат јадливи семки, макар што кај повеќето семињата се мошне мали и тешки за вршење.
1 Видови
1.1 Домашни видови
Еден од домашните видови претставува значајна житарка. Останатите четири се житни култури од помало или месно значење.
*''Avena sativa'' — овес, домашен овес; житарка од голема важност во целиот свет.
*''Avena abyssinica'' — етиопски овес; од висорамнинските краишта на Етиопија.*''Avena byzantina'' — цариградски овес; блискоисточен вид од помало стопанско значење.
*''Avena nuda'' — гол овес; имал поголема важност во минатото, пред да биде заменет со денешниот домашен овес. Денес е позастапен (особено во органското земјоделство) бидејќи е побогат со хранливи состојки од домашниот овес.
*''Avena strigosa'' — четинест овес; сточна храна во делови на Западна Европа и Бразил.
1.2 Диви видови
Дивите видови овес се штетни корови кога растат заедно со житни култури. Тешко се искоренуваат по хемиски пат, бидејќи обичните хербициди ги убиваат и другите житни култури заедно со нив. Поради тоа се користи посебен вид на хемикалија, која е скапа и треба да се применува долго време (семките знаат да бидат во мирување по 10 години).
*''Avena barbata'' — брадест овес
*''Avena brevis'' — краток овес
*''Avena fatua'' — див овес
*''Avena maroccana'' — марокански овес
*''Avena occidentalis'' — западен овес
*''Avena pubescens'' — кадрав овес
*''Avena pratensis'' — ливаден овес
*''Avena spicata'' — шилест овес
*''Avena sterilis'' — јалов овес
2 Поврзано
* Житарки
3 Наводи
* (1999): World Wide Words: . Web posted 1999-NOV-27. Retrieved 2007-OCT-17.
* (2000): ''Domestication of plants in the Old World'' (3rd ed.). Oxford University Press.
Финовски Канал

Финовски Канал (|Finowkanal) — еден од најстарите водни патишта во Европа. Каналот е долг околу 50 километри и се наоѓа во округот Барним, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. За првпат бил изграден во 1605 и ги поврзал реките Одра и Хафел. Реката Рагезе се влева во каналот.
По завршувањето на поправиот Канал Одра-Хафел во 1914, економската важност на Финовскиот Канал се намалила. Денес, главно се користи за туристички цели.
1 Поврзано
* Финов
Споменик на Пере Тошев (Прилеп)

Споменикот на Пере Тошев се наоѓа во Прилеп. Споменикот е 2,40 метри, лиен во бронза. од авторот. Излеан е во бронза. Идејното решение е на авторот Емил Солески. Споменикот бил подигнат по повод 100-годишнината од загинувањето на македонскиот револуционер Пере Тошев . Авторот на споменикот Солески бил воодушевен што го вајал револуционерот . По повод подигањето на споменикот прилепскиот градоначалник Марјан Ристески истакнал:
''Пере Тошев е човекот кој го даде животот за Македонија, а споменикот ќе биде за навек и потсет за следните генерации да се почитуваат делата на луѓето кои дале многу за Македонија''
Белиз (град)

Белиз е најголем град во Белиз и некогаш бил главен град на поранешната територија Британски Хондурас. Населението во градот е околу 68.000 жители, а со соседните предградија се искачува на околу 80.000. Се наоѓа на устието на истоимената река на брегот на Карипското Море. Градот е главно пристаниште во земјата и негов финансиски и индустриски центар. Градот бил скоро целосно уништен во 1961 кога го погодил ураган. Бил главен град на Британски Хондурас (како што бил именуван Белиз тогаш) додека владата не била преместена во новиот главен град Белмопан во 1970.
Климент Преспанско-битолски

Климент (световно име Никола Трајковски; 3 август 1912 во Битола - 18 јуни 1979 во Битола) — прв македонски митрополит на Преспанско-битолската епархија, прв архијереј во Битола по обновувањето на МПЦ и втор македонски архијереј. Климент е потписник на соборската Одлука од 1967 година за обнова на автокефалниот статус на МПЦ.
1 Животопис
Никола Трајковски е роден на 3 август 1912 г. во Битола. Основно образование и гимназија завршил во родниот град, а студиите на Правниот факултет во Белград и Софија.
Тој бил познат и како исклучително надарен педагог во вистинска смисла на зборот. Во својата долгогодишна просветна дејност успеал на своите ученици, од кои многумина биле на високи места во тогашната државна администрација, културата и просветата, со многу љубов да им ја доближи историјата на македонскиот народ бидејќи отпрво работел како професор во гимназијата во Битола, потоа како референт во Историскиот архив во Битола и судија во Народниот суд во Општина Битола. Зачудувал со неговата меморија и неговото енциклопедиско знаење за низа најситни подробности, не само од познатите историски настани, туку и од историјата на одделни семејни родослови и историското минато на одделни населени места во нашата земја. Бил познат и како исклучително надарен педагог во вистинска смисла на зборот.
Се истакнал како активист за обнова на МПЦ. Во 1958 году бил замонашен во Св. Богородица Побожје, Скопско. Бил ракоположен за ероѓакон и свештенојереј во Св. Мина, Скопје.
Во Битола во храмот Св. Димитриј е произведен за архимандрит, а на 19. VI 1959 во Св. Мина бил хиротонисан за архијереј од Патријархот Српски Герман, Архиепископ Охридски и Македонски Доситеј и епископ бачки Никанор.
Бил прв митрополит преспанско-пелагониски и прв архијереј, хиротонисан во МПЦ по нејзиното укинување во 1967 година.
Во 1959 година во Штип заедно со архиепископот Доситеј го хиротонисуваат архимандритот Наум и основаат Свет архијерејски синод на обновената МПЦ.
По долго боледување, во 1979 година Климент се упокоил во Битола. Погребан е во црквата Црква „Св. Богородица“ - Битола.
Белиски долар

Белиски долар — официјална валута во Белиз, порано познат како „долар на Британски Хондурас; (валутна ознака ''BZD'') обично е означуван со ознаката за доларот ''$'' или алтернативно со ''BZ$'' со цел да се направи разлика од останатите доларски валути. Поделен е на 100 центи. Официјалната вредност е фиксирана на 2 BZ$ за 1 US$ уште од 1978.
1 Поврзано
* Економија на Белиз
Британски Хондурас

Британски Хондурас била британска колонија во Средна Америка. Во 1981, колонијата добила целосна независност и сега е дел од независната држава Белиз.
Територијата на источниот брег на Средна Америка, јужно од Мексико, станала британска кралска колонија во 1862. Во 1964 добила право на самовладеење. Белиз станала потполно независна од Велика Британија во 1981. Белиз бил последниот континентален посед на Велика Британија во Америка.
1 Поврзано
* Белиз
Аренсфелде

Аренсфелде (|Ahrensfelde) — општина во округот Барним, во Бранденбург, Германија. Се наоѓа на самата граница со Берлин, на околу 13 километри североисточно од центарот на градот. Општината се состои од селата Аренсфелде, Блумберг, Ајхе, Линденберг и Меров.
1 Историја
Аренсфелде, како соседното село Ајхе, бил првпат споменат во земјишната книга од 1375, откако бил припоен кон Маркгрофовијата Бранденбург две години претходно. Меѓутоа, најстарото село е Блумберг, некогаш посед на Бискупијата Бранденбург, кој првпат бил споменат како ''Блуменберх'' во 1253. Дворецот Блумберг бил преземен од поетот и дипломат Фридрих фон Каниц кон крајот на 17 век, а подоцна бил повторно изграден по плановите на Карл Фридрих Шинкел, а паркот проектиран од Петер Јозеф Лене. Бил уништен од страна на Црвената армија во текот на Битката кај Берлин 1945. Историчарот на уметноста Адолф Бетихер е роден во Блумберг.
Во 1908, гробиштата Аренсфелде биле основани од Евангелистичката црква на Пруската унија како гробно место надвор од Берлин. Делови од општината близу железничката станица биле премногу изградени и конечно припоени кон округот Марцан, дел од Источен Берлин, во 1990. Денешната општина била основана со спојување на Аренсфелде, Блумберг, Ајхе и Линдеберг на 26 октомври 2003.
Чествување на ликот и делото на Пере Тошев

Веднаш по ослободувањето и создавањето на современата македонска држава, македонскиот народ му одал видно признание на својот голем син. Перевата личност и дело, редовно се одбележува на свечените академии и други собири, во печатот, радиото и телевизијата. Голем број на училишта, улици, културно-уметнички друштва го носат неговото име. Во Македонија тој се слави како еден големите чинители во создавањето на македонската национална држава. Ѓорче Петров истакнува:
Пере го излеа и последниот остаток на својата неисцрпна духовна моќ. Тој тргна смело кон својата Голгота и така го искажа својот последен презир кон лажното и лицемерието во современото општество, со кое се бореше низ целиот живот. Неговиот гроб-споменик ќе ја овековечи таа борба зашто ќе дојдат поколенија, кои достојно ќе ја оценат величината на неговиот гест, неговата возвишена душа и силен карактер
По повод дваесет години од прогласувањето на независноста на Република Македонија бил официјално отворен Музејот на македонската борба, во кој меѓу останатото се наоѓа и една восочна фигура на Пере Тошев . Во Бугарија, се оценува како за еден од најсимпатичните дејци на бугарското национално - ослободително движење по Берлинскиот конгрес . Во периодот помеѓу 1944-1957 година од страна на бугарската држава бил почитуван како македонски национален херој .
На неговиот гроб во дворот на црквата „Св. Благовештение“ во Прилеп се организираат комеморативни настани по повод годишнината од неговата смрт. Во научната историографија се објавени поголем број на документи и друг пишан материјал за животот и револуционерната дејност на Јане, придружени со по некоја фотографија како историско-илустративен изворен материјал. По повод 100-годишнината од неговото загинување во Прилеп бил откриен негов споменик, висок 2,40 метри и лиен во бронза од авторот Емил Солески . Советот на општината Центар најавил дека Пере Тошев ќе добие спомен-обележје. Споменикот на Пере Тошев ќе биде сместен во близина на Македонскиот народен театар. Спомен-обележјето е донација на ''Здружението на Егејци од Лерин''. Пере е опеан во одреден број на македонски народни песни, една од нив е ''Песна за Пере Тошев'':
:''Проклети биле шпиони,'':''што ми кладоја пусија,'':''што ме кладоја в пусија,'':''на Дреновската Клисура.'':''Катили, клети шпиони,'':''дење и ноќе чекаја,'':''дење и ноќе чекаја,'':''најсетне ми дочекаја.'':''Ете го Пере кај иде,'':''на коња со кирајџија,'':''на коња со кирајџија,'':''без пушка и без дружина.'':''Шпиони пушки грмеја,'':''љуто го Пере ранија.'':''Загина Пере војвода'':''за жална Македонија''.
Вуминг

Вуминг (|武鸣县, ; |Yienh Vujmingz) — околија под управа на градот Нанинг во автономниот регион Гуангси, НР Кина. Според пописот во 2000 г., населението брои 603.085 жители.
Говорот во местото Шуангчао (zh) во состав на околијата е основа за литературниот (стандарден) џуаншки јазик.
1 Народности
Етничкиот состав на околијата Вуминг во 2000 г. бил следниов:
Народ, Број, Удел
Џуанци, 524.912, 87,04%
Хан, 75.871, 12,58%
Јао, 1.709, 0,28%
останати, 593, 0,1%
Стојан Донски

Стојан Ангелов, со псевдоним Донски (1869 - 9 јули 1904) — македонски револуционер, војвода на ВМРО. Донски е роден во 1869 година во село Битуша, Леринско.
1 Револуционерна дејност
Во 1895 година се вклучува во таканаречената Мелничка акција на Македонскиот комитет. Заробен е во битката и осуден на 101 година заточение во Дијарбекир. По амнестија се враќа во Македонија и живее во село Смилево. Станува комита кај Никола од Брезово.
Во 1901 година со Донски се поврзува српскиот офицер и деец на Српската пропаганда во Македонија Жика Рафаиловиќ и Донски станува војвода на организирана и вооружена чета од Белград. При пристигањето во Македонија, Донски се откажува од српската пропаганда, и се поврзува со ВМРО и полага заклетва пред Георги Попхристов и станува битолски околиски војвода. Води чета во Битолско и Ресенско, а во почеток 1902 година е заменет од Славејко Арсов. Во тоа време негови покривачи се Мико Кокин во Смилево, Филип Терзиов во Градешница, Тодор Фурнаџиев во Лажец и Битола. Учествува во Илинденско востание и дејствува кај село Смилево.
По востанието, на 9 јули 1904 година четите на Стојан Донски, Славејко Арсов и Атанас Бабата се предадени од србомани и опколени кај светиниколското село Горно Ѓуѓанци. Во шестчасовна борба, во која Турците носат артилерија и кавалерија загинуваат војводите Донски и Арсов заедно со 20 комити, меѓу кои и Илија Видинов. Останатите комити, на чело со Атанас Бабата, успеваат да го пробијат кордонот. По битката се казнети шпионите од Кокошиње.
2 Поврзано
* Стив Наумов
* Ѓорѓи Наумов
Вандлиц

Вандлиц (|Wandlitz) — општина во округот Барним, во Бранденбург, Германија. Се наоѓа на 25 километри северно од Берлин и 15 километри источно од Ораниенбург. Општината била основана во 2004 со спојување на девет села ''Басдорф'', ''Клостерфелде'', ''Ланке'', ''Пренден'', ''Шенерлинде'', ''Шенвалде'', ''Штолценхаген'', ''Вандлиц'' и ''Церпеншлојзе''.
1 Збратимени градови
* Ла Фериер (Вандеја), Франција
* Тшебјатув, Полска
* Гладбек, Германија
Бизентал-Барним

Бизентал-Барним (|Biesenthal-Barnim) — општинска заедница во округот Барним, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во градот Бизентал.
Општинската заедница Бизентал-Барним се состои од следниве општини:
# Бизентал
# Брајдин
# Маринвердер
# Мелхов
# Ридниц
# Зидовер Флис
Шорфхајде (општина)

Шорфхајде (|Schorfheide) — општина во округот Барним, во Бранденбург, Германија. Била основана во 2003 со спојување на ''Финовфурт'' и ''Грос Шенебек''.
1 Преглед
Во Шорфхајде влегуваат и селата ''Алтенхоф, Бемерхајде, Ајхорст, Кландорф, Лихтерфелде, Шлуфт'' и ''Вербелин''. Се наоѓа западно од административното седиште на округот Еберсвалде и околу 40 километри североисточно од Берлин. Шорфхајде е најголема општина во Барним гледано според површина. Големи делови од нејзе припаѓаат на Биосферниот резерват Шорфхајде-Хорин.
Во 13 век, асканиските маркгрофови на Бранденбург изградиле замок на јужниот дел на Вербелинското Езеро. Во 1879, принцот Карло ја изградил кулата Асканија. Во Грос Шенебек се наоѓа ловечка куќа подигната во 1680 од страна на изборниот кнез Фридрих Вилхелм I, која денес служи како музеј. Од 1950 до 1989, во Алтенхоф се одржувал кампот „Пионерска република Вилхелм Пик“ (''Pionierrepublik Wilhelm Pieck'').
2 Збратимени градови
* Коршенброх, Германија
* Мјелно, Полска
* Доросијамесо, Буркина Фасо
Џуаншки јазик

Џуаншки јазици (самонар. za, саундип: 话壮; 壮语, ) — група тајски јазици на кои говорат Џуанците. Групата не е јазичаричка, туку етничка. Се говори претежно во автономниот регион Гуангсји, НР Кина, каде литературниот џуаншки е службен јазик. Бујејскиот јазик во соседната покраина Гуејџоу исто така е стандардизиран. Покрај тоа, во покраината Јинан живеат уште милион говорници.
Шеснаесетте џуаншки јазици заведени во ISO 639-3 не се заеморазблирливи, а дури некои од нив се сочинети од повеќе јазици. Џуминшкиот и бујејскиот се во дијалектен континуум, а истото важи и за џуаншките и разните (други) нуншки јазици како тејскиот, нуншкиот, санчајскиот во северен Виетнам. Самите џуаншки јазици не сочинуваат јазична целина.
Науката што се занимава со изучување на јазикот и културата на Џуанците се нарекува џуанологија.
1 Говори
Кинеските јазичари ги делат џуаншките јазици на северно и јужно наречје, а секое наречје има разни говори. За литературен се смета вуминшкиот говор на јунгбејскиот џуаншки (во северноџуаншкото наречје). Јужните говори имаат приздивни избувни согласки, а северните немаат. Постојат преку 60 различни тонски системи со 5–11 тона, зависно од говорот.
Северноџуаншко наречје (''8.572.200 говорници''; говори северно од реката Јунг пред 2007 г.)
*1. гујбејски 桂北 — ''1.290.000 говорници''
*2. лиуџаншки 柳江 — ''1.297.000 говорници''
*3. хунгшуејски 红水河 — ''2.823.000 говорници''*4. јунгбејски 邕北 — ''1.448.000 говорници''
*5. јоуџаншки 右江 — ''732.000 говорници''
*6. гујбјенски 桂边 (јеј) — ''827.000 говорници''
*7. чубејски 丘北 (јеј) — ''122.000 говорници''
*8. лиеншански 连山 — ''33.200 говорници''
Јужноџуаншко наречје (''4.232.000 говорници''; говори јужно од реката Јунг. пред 2007 г.)
*9. јунгнански 邕南 — ''1.466.000 говорници''*10. цуоџаншки 左江 — ''1.384.000 говорници''*11. деџиншки 得靖 — ''979.000 говорници''*12. јенгуаншки 砚广 (нуншки) — ''308.000 говорници''*13. дајски 文马 (венма) — ''95.000 говорници''
2 Писма
Џуаншките јазици се пишуваат со староџуаншкото писмо (саундип) веќе преку илјада години, а претходно веројатно со писмото саугок. Писмото ористи позајмени и прилагодени кинески знаци. Денес, итературниот џуаншки (стандарден) и бујејскиот јазик се пишуваат со латинично писмо.
3 Пример за џуаншки текст
Стар правопис Нов правопис Саундип Македонски
Bouчbouч ma dəŋƨ laзƃɯn couƅ miƨ cɯyouƨ, cinƅyenƨ cəuƽ genƨli bouчbouч biŋƨdəŋз. Gyoeŋƽ vunƨ miƨ liзsiŋ cəuƽ lieŋƨsim, ɯŋdaŋ daiƅ gyoengƽ de lumз beiчnueŋч ityieŋƅ., Bouxboux ma daengz lajmbwn couh miz cwyouz, cinhyenz caeuq genzli bouxboux bingzdaengj. Gyoengq vunz miz lijsing caeuq liengzsim, wngdang daih gyoengq de lumj beixnuengx ityiengh., 俌俌庅𦘭𨑜⿱天云就𠷯自由，莊嚴㖟權力俌俌平等。眾伝𠷯理性㖟良心，應當待眾佚㑣𤿌儂一樣。, Сите човечки суштества се раѓаат слободни и еднакви по достоинство и права. Тие се обдарени со разум и совест и треба да се однесуваат еден кон друг во духот на општо човечката припадност..
4 Поврзано
* Јазици во Кина
* Тајски јазици
* Џуанци
* Џуанологија
Ерменска Висорамнина

Ерменска Висорамнина (|Հայկական լեռնաշխարհ, ''Хајкакан лернашхарх'') — планинско подрачје на северот на западна Азија и највисока од трите висорамнини во регионот. На запад се граничи со Анадолската Висорамнина што постепено се издига од низинското крајбрежје на Егејското Море на просечна висина од 910 м. Во Ерменија, висорамнината нагло се искачува од 900 на 2.000 м во просек. На југоисток се граничи со Иранската Висорамнина, каде надморската височина набргу се спушта на 600-1.500 м.
Во антиката подрачјето се нарекувало Голема Ерменија и имало важна улога во развојот на ерменската цивилизација и претставува една од трите геополитички области на ерменскиот народ (другите две се Мала Ерменија и Софена). Во средниот век на висорамнината се доселиле туркиски народи во мошне голем број. Поради ова го добила и името Туркоманија.
Низ историјата, на висорамнината живееле повеќе разни народи како Хуроурарти, Ерменци, Грузијци, Асирците, Курди, Персијци, Грци, Арапи, Турци и Монголци. Христијанското население во западната половина на подрачјето е истребено со Ерменскиот геноцид во почетокот на XX век.
Денес најбројни народи се Ерменците, Азерите, Грузијците, Курдите и Турците.
1 Географија
Висорамнината зафаќа површина од 400.000 км<sup>2</sup>. Во подалечното минато ова било сеизмички активно подрачје, чиј вулканизам создал големи релјефни образби и низа масиви. Тектонските движења создале предуслови за настанокот на трите најголеми езера — Севан, Ван и Урмија. Од тие причини, висорамнината изобилува со вода.
Најголемиот дел од висорамнината денес се наоѓа во турската област Источна Анадолија, но опфаќа и делови во северозападен Иран, цела Ерменија и западните краишта на Азербејџан. Западните делови на висорамнината го сочинуваат масивот Мал Кавказ, кој се смета за прататковина на Ерменците.
2 Историја
Во текот на периодот од 4000 до 1000 г. п.н.е., на висорамнината се произведувал метал и метални предмети, кои потоа се тргувале во соседните региони. Според преданијата, се смета за едно од можните места кајшто се наоѓа библиската Еденска градина. Висорамнината е наречена и „епицентар на железното време“, бидејќи се смета дека тука за првпат се појавила металургијата (крај на II милениум п.н.е.). Во раното железно време, висорамнината била под власта на кралството Урарту (Арарат).
Земјата Арата опишана во епот „Гилгамеш“ одговара на денешната Ерменска Висорамнина.
Во текот на стариот и средниот, висорамнината престставувала јаболко на раздорот помеѓу големите држави како Византија и Османлиите, Персија и Арапите. Во XVI век подрачјето конечно потпаднало под отоманска власт, а во XIX век играло важна улога како граница помеѓу Отоманското и Руското царство. На почетокот на XX век, турскиот аскер го спровел познатиот Ерменски геноцид, збришувајќи огромен број на луѓе од висорамнината и преименувајќи го подрачјето во Источна Анадолија. По распадот на царството, Ерменската Висорамнина претставувала тромеѓа помеѓу Турција, Иран и СССР, а по распадот на сојузот и помеѓу Ерменија, Грузија и Азербејџан.
3 Поврзано
* Арарат
* Историја на Ерменија
* Источна Анадолија
4 Наводи
*
Бриц-Хорин

Бриц-Хорин (|Britz-Chorin) била општинска заедница во округот Барним, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште било во градот Бриц. Била споена со општинската заедница Одерберг за да ја создадат општинската заедница Бриц-Хорин-Одерберг во јануари 2009.
Општинската заедница Бриц-Хорин се состоела од следниве општини:
# Бриц
# Хорин
# Хоенфинов
# Нидерфинов
Бриц-Хорин-Одерберг

Бриц-Хорин-Одерберг (|Britz-Chorin-Oderberg) — општинска заедница во округот Барним, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во Бриц. Била создадена на 1 јануари 2009 со спојување на поранешните општински заедници Бриц-Хорин и Одерберг.
Општинската заедница Бриц-Хорин-Одерберг се состои од следниве општини:
# Бриц
# Хорин
# Хоенфинов
# Липе
# Лунов-Штолценхаген
# Нидерфинов
# Одерберг
# Парштајнзе
Одерберг (амт)

Одерберг (|Oderberg) била општинска заедница во округот Барним, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште било во градот Одерберг. Била споена со општинската заедница Бриц-Хорин за да ја создадат општинската заедница Бриц-Хорин-Одерберг во јануари 2009.
Општинската заедница Одерберг се состоела од следниве општини:
# Хоензатен
# Липе
# Лунов-Штолценхаген
# Одерберг
# Парштајнзе
Антитаур

Антитаур (|Αντίταυρος) или Аладаглар |Aladağlar) — планински венец во јужна и источна Турција што се протега во лак североисточно од венецот Таур. Највисока планина е Демирказик (3.756 м).
Во околината на венецот (но не во него) се наоѓа планината Ерџијес (3.917 м), за која старогрчкиот географ Страбон напишал дека има врв вечно покриен со снег, и дека оттаму може да се видат и Црното и Средоземното Море.
1 Поврзано
* Таур
* Ерџијес
Хорин

Хорин (|Chorin) — општина во округот Барним, во Бранденбург, Германија. Најпозната е по нејзиниот манастир изграден во готски стил од тули во склоп на Опатијата Хорин и по тоа што се наоѓа во рамките на Биосферниот резерват Шорфхајде-Хорин.
Хоензатен

Хоензатен (|Hohensaaten) — село и поранешна општина во округот Меркиш-Одерланд, во Бранденбург, Германија. Од 1 јануари 2009 е дел од градот Бад Фрајенвалде. Додека бил независна општина, Хоензатен бил дел од округот Барним.
Одерберг

Одерберг (|Oderberg, |Odrzycko) — град во округот Барним, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на 16 километри источно од Еберсвалде и 27 километри југозападно од Швет.
Околу градот се наоѓаат многу езера, кои се остатоци од леденото доба. Областа нуди многу можности за рекреација на отворено, како велосипедизам, пешачење и едрење. Одерберг е близу реката Одра, додека на спротивната страна на реката се наоѓа Цедиња, Полска, (до 1945 Цеден, дел од Бранденбург.)
Линдзи Стирлинг

Линдзи Стирлинг е родена на 21 септември 1986 Санта Ана, Калифорнија, САД. Таа е американски виолинист,танчер,композитор. Инаку Линдзи Стирлинг е можеби првата (и единствената) артистка во светот која направила комбинација од класична виолина, модерен танц.
На 18 септември 2012 година Линдзи го издаде својот прв албум, наречен Линдзи Стирлинг кој бил инспириран од неверојатно успешното присуство на нејзините песни на Ајтјунс. Составен од 10 оригинални песни, албумот совршено го доловува специфичниот виолина-дабстеп стил на Линдзи. Таа компонира, прави кореографии и ги режира сите свои оригинални музички дела и спотови.
Нејзина изјава:
:„Мојот музички стил е одраз на мојата личност и се надевам дека преку него ќе ги споделам моите верувања дека никој не смее да се плаши од себе. Сите мои песни беа создадени така што опишуваат специфични теми кои јас ги извлеков од моите лични животни искуства. На пример, „Spontaneous Me“ е за храброста да се сакате себеси какви што сте. Од друга страна „Crystallize“ е многу подлабока песна: кристализирањето на водата е под влијание на нејзината околина и на тој начин се создаваат или прекрасни облици или безначајни маси. Слично на тоа верувам дека преку нашите мисли и околината која ја создаваме, поседуваме моќ да направиме позитивна промена во нас и во другите околу нас.“
Љубовта кон класичната музика на Линдзи започнала со бесплатните концерти во нејзиниот град и со музиката на Чајковски, Бетовен и Моцарт која секојдневно била слушана во нејзиниот дом. На 5-годишна возраст таа ги молела нејзините родители за часови по виолина. По една година, нејзината мајка конечно попуштила и нашла професор кој можеле да си го дозволат и кој ќе ѝ одржува на Линдзи 15-минутни часови секоја втора недела. Таа се надевала дека на младата Линдзи брзо ќе ѝ здодее, но по 20 години тоа сè уште не се случило.
Брестови

Брестови — на цветни растенија во која спаѓаат дрва како брестот (''Ulmus'') и зелковата (''Zelkova''). Членовите на семејството се застапени ширум умерениот појас, а во останатите краишта имаат проретчена расеана распространетост (освен во Австралазија).
1 Опис
Семејството опфаќа зимзелени и листопадни дрва и грмушки што содржат слузни лепливи материи во ткивото на листовите и кората. Листовите обично се наизменично распоредени на дршката и прости со мазни или различно назабени рабови, честопати со несиметрична основа. Цветовите им се мали и можат да бидат двополови или еднополови. Плодот може да има крилест, оревест или јаткаст облик. Дрвата од овој род имаат важност како дрвен материјал за мебел. Црвениот брест (''U. rubra'') се користи како облагнувач при воспаленија на внатрешните органи. Брестот, водиот брест и зелковата се одгледуваат како украсни дрва.
Индира Кастратовиќ

Индира Јакуповиќ Кастратовиќ (2 октомври 1970, Бања Лука, БиХ) е една од најдобрите македонски ракометарки, воедно и еден од најдобрите десни бекови во историјата на ракометната игра.
Започнува да игра ракомет на 15 години во Приедор, каде тогаш живее со своето семејство. Нејзиниот неоспорен талент за ракомет е набрзо забележан, така што на свои 18 години го потпишува својот прв професионален договор играјќи за екипата ''Халас Јозеф'' од град Ада, Војводина, по што следуваат екипите ''Југоинспект'' од Нови Сад и ''Вождовац'' од Белград.
Во 1994 година доаѓа во екипата на Кометал Ѓорче Петров со што започнува една нова страница во животот и професионалната кариера на Кастратовиќ. Паралелно нижејќи успеси со Кометал, Кастратовиќ започнува да настапува и за македонската женска ракометна репрезентација со која најголемиот успех го постигнува на СП во Германија 1997 година, каде Македонија го освојува одличното 7 место, а таа е прогласена за најдобар стрелец на првенството со постигнат 71 гол.
Кулминацијата на нејзиниот ракометен успех ќе биде освојувањето на титулата во европската “Лига на шампиони” со Кометал на 19 мај 2002 година. Тогаш, Кометал издвојуваше победа над унгарски ''Херц'' со 26-22 во Скопје, анулирајќи ја негативата од првиот двомеч во Унгарија каде резултатот беше 27-25 во полза на ''Херц''. Тоа беше најголемиот клупски успех на една македонска екипа, остварување на сонот за Кастратовиќ, Нацева, Будимир, Велкова, Кисељева и останатите ракометарки на Кометал, успех кој силно одекна во ракометна Европа.
Индира Кастратовиќ ја заврши професионалната кариера во 2006 година, а денес е тренер на женската ракометна екипа Вардар СЦБТ од Скопје.
Таа е во брак со ракометниот стратег Зоран Кастратовиќ со кого ја има ќерката Сара.
March Against Monsanto

March Against Monsanto е меѓународно движење против корпорацијата Монсанто и генетски изменетите организми.
Движењето е основано од страна на Тами Канал.
На 25 мај, 2013, стотици илјади луѓе учествувале на овој марш. Организаторите проценуваат дека на тој марш учествувале околу 2 милиони луѓе во 436 градови и 52 земји зеле учество. Канал рекла дека движењето ќе ја продолжи својата „анти-ГМО кауза“.
Јоахимстал (Бранденбург)

Јоахимстал (|Joachimsthal) — мал град во округот Барним, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа во рамките на Биосферниот резерват Шорфхајде-Хорин, околу 17 километри северозападно од Еберсвалде и 55 километри североисточно од Берлин. Градот е административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Историја
Јоахимстал бил основан во 1601 од изборниот кнез Јоахим Трети Фридрих околу средновековниот заок Гримниц и добил градски права во 1604. Изборниот кнез изградил работилница за стакло и во 1607 основал училиште (''Joachimsthalsches Gymnasium''), кое било преместено во Берлин по неговото уништување во текот на Триесетгодишната војна. По пожарот во 1814, црквата и неколку куќи биле повторно изградени според плановите на Карл Фридрих Шинкел.
Кралот Фридрих Вилхелм изградил ловечка куќа на Вербелинското Езеро во близина на градот во 1849. Куќата била користена и од други благородници во текот на годините.
2 Луѓе
* Франц Ернст Нојман (1798–1895), лекар
3 Збратимени градови
* Голчево, Полска
Константин Везенков

Константин Везенков или Везенко бил познат лекар. Роден е 1848 г., брат на познатиот македонски ѕидар и ајдутин Стојан. 3авршува медицина во Русија и како воен лекар учествувал во Руско-турската војна, кога во 1878 година, тој бил смртно ранет кај гратчето Феодосија, Крим.
1 Цитати за Константин Везенков
Константин Јиречек, бугарски државник од чешко потекло, во својот Дневник вели дека Константин бил воодушевен од патриотизмот на Ѓорѓија Пулевски искажан во неговите песни за Филип и Александар Македонски. Еве како чешко-бугарскиот политичар ги критикува ваквите „авантуристички“ пројави на македонска етничка свест:
Горен Хафел

Горен Хафел (|Oberhavel) — округ во северниот дел на сојузната покраина Бранденбург, Германија. Соседни окрузи се (од север надесно) Мекленбуршка Езерска Област во Мекленбург-Западна Померанија, окрузите Укермарк, Барним, сојузната покраина Берлин и окрузите Хафеланд и Источен Пригниц-Рупин.
1 Географија
Округот се наоѓа долж горниот тек на реката Хафел од нејзиниот извор до предградијата на Берлин. Во северниот дел се наоѓаат многу езера, вклучувајќи го Големото Штехлинско Езеро, кое е позната поради романот од Теодор Фонтане, наречен „Штехлин“ (''Der Stechlin'').
2 Историја
Округот бил создаден на 6 декември 1993 преку спојување на поранешните окрузи Гранзе и Ораниенбург.
3 Грб
Грбот прикажува орел како симбол на Бранденбург во горниот дел. Долу се двата летачки лебеда на зелена позадина претставувајќи ја природата со многу езера. Грбот бил неофицијално користен од претходниот округ Ораниенбург пред спојување, но никогаш не бил официјално донесен. Бил донесен од округот Горен Хафел на 18 мај 1994.
4 Градови и општини
Градови, Општински заедници, Слободни општини
Владимир Везенков

Владимир Стојанович Везенков (Крушево, 1866 – Софиja, 18 октомври 1933) ― син на познатиот македонски ѕидар и ајдутин Стојан Везенков. Тој бил публицист и поборник за македонската самобитност. Се школувал во руската Воената академија во Москва и станал висок офицер. Одржувал предавања за Македонија и изработувал брошури за ѕверствата врз Македонците. Тој бил автор и на книга за Македонија. Подоцна учествувал во Првата балканска војна како командир на X прилепска дружина во бригадата на Полковник Александар Протогеров од Македонско-одринското ополчение.
Александар Везенков-Косарин

Александар Петрович Везенков-Косарин (роден во Крушево, 9. XII 1867) - драмски уметник, син на Петар, братoт на Стојан Везенков, и братучед на Владимир Везенков. Студирал во Москва и Одеса (1891–95). Како соработник на Македонското научно-литературно другарство во Санкт Петербург и поборник за независна македонска држава, од името на „македонските автономисти“, полемизира со руските словенофили, и е потписник (покрај Димитрија Чуповски, Наце Димов и Гаврил Константинович) на Меморандумот на Македонските народници од декември 1913 г., испратен до Лондонската мировна конференција по повод новото тројно ропство во Македонија.
Сојузни покраини во Австрија

Австрија е федерална држава сочинета од девет сојузни покраини (|Bundesländer).
Секоја покраина има собрание (''de''), покраинска влада (''de'') и управник (''de''). Изборите се одржуваат на секои пет години (шест во Горна Австрија). Управникот се гласа во собранието. Виена е посебен случај, каде градскиот совет и градоначалникот воедно имаат улога на покраинска управа.
Покраините имаат мошне ограничени права во носењето на закони, што не било случај секогаш. Во прво време уживале многу поголема автономија, но со време државата претрпила постепена централизација. Денес во покраинска надлежност се зонското планирање, заштитата на природата, ловот, риболовот, земјоделските работи, заштита на младите, извесни аспекти од здравството и социјалата и поситни давачки.
Функцијата на управникот има поголема политичка тежина бидејќи е надлежен за спроведување на политиката и одлуките на централната власт, покрај зонското планирање и јавните набавки.
1 Сојузни покраини
Покраините во Австрија, подредени по азбучен ред, се следниве:
Грб, Сојузна покраина, Главен град
Македонски, Германски
Градиште, ''de'', Ајзенштат
Виена, ''de'', —
Горна Австрија, ''de'', Линц
Долна Австрија, ''de'', Санкт Пелтен
Корушка, ''de'', Клагенфурт
Предарлска, ''de'', Брегенц
Салцбург, ''de'', Салцбург
Тирол, ''de'', Инсбрук
Штаерска, ''de'', Грац
2 Население и површина
На следнава табела се претставени податоците за населението, површината и густината на населеност на покраините на 1 јануари 2011 г. според Статистичката служба на Австрија:
Бр., Покраина, Главен град, Население, Површина(км²), Густина(жит/км²), Градови, Села
1, Виена, –, 1.707.000, 414,65, 4.113,3, 1, 0
2, Долна Австрија, Санкт Пелтен, 1.609.800, 19.186,26, 83,9, 75, 498
3, Горна Австрија, Линц, 1.412.300, 11.979,91, 117,9, 32, 412
4, Штаерска, Грац, 1.208.900, 16.401,04, 73,7, 34, 508
5, Тирол, Инсбрук, 708.900, 12.640,17, 56,1, 11, 268
6, Корушка, Клагенфурт, 560.700, 9.538,01, 58,8, 17, 115
7, Салцбург, Салцбург, 531.800, 7.156,03, 74,3, 10, 109
8, Предарлска, Брегенц, 370.200, 2.601,12, 142,3, 5, 91
9, Градиште, Ајзенштат, 284.000, 3.961,80, 71,7, 13, 158
3 Поврзано
* Географија на Австрија
* Окрузи во Австрија
* Демографија на Австрија
* Градови во Австрија
* ISO 3166-2:AT
Бад Лаутерберг

Бад Лаутерберг (поформално: Бад Лаутерберг на Харц, |Bad Lauterberg im Harz) — помал град во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Сместен е во јужниот дел на Харц, околу 15 км југозападно од Браунлаге и 20 км југоисточно од Остероде.
Градот е познат по производството на ликерите ''Schierker Feuerstein'' и ''Harzer Grubenlicht''.
Ова е родно место на истакнатиот поларен истражувач Алфред Ричер (1879-1963).
1 Поврзано
* Гетинген (округ)
Остероде (округ)

Остероде (|Landkreis Osterode) — поранешен округ (''Landkreis'') во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Се граничел со окрузите Гетинген, Нортхајм и Гослар како и со покраината Тирингија (окрузите Нордхаузен и Ајхсфелд). Округот се распуштил на 1 ноември 2016 година и влегол во составот на новиот округ Гетинген.
1 Историја
Почнувајќи од век, овој дел од Харц бил под власта на династијата Велфен. Остероде бил центар на кнежевството Брауншвајг-Грубенхаген, една од повеќето составни делови на војводството Брауншвајг-Линебург. Подоцна кнежевството потпаднало под власта на Хановер, кое пак во 1866 година е припоено кон Прусија. Во 1885 година пруските власти воспоставиле окрузи, меѓу кои и Остероде.
2 Географија
Преку две тритини од површината на округот му припаѓа на планинскиот масив Харц, вклучувајќи го јужниот дел на Националниот парк Харц.
3 Грб
Грбот прикажува два хералдички лавови. Лавот во горниот дел е од грбот на Хановер, додека долниот лав ја претставува династијата Велфен.
4 Градови и општини
Градови, Слободни општини, Слободни области, Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница;<sup>2</sup>град
5 Поврзано
* Харц
Регистарски таблички

Регистарските таблички се метални или пластични таблички прикачени на моторно возило или приколка поради одредени официјални идентификациски цели. Најчесто се состојат од низа на бројки и букви, со кои возилото добива единственост во рамките на областа од која потекнува. Скоро низ целиот свет, регистарските таблички се издаваат од страна на државните власти, освен во одредени федерални држави каде оваа надлежност им е препуштена на покраинските власти. Во некои држави му е допуштено на сопственикот на возилото сам да ја избере низата броеви и букви на својата таблички. Скоро секогаш се доделуваат по две регистарски таблички, односно се доделуваат во пар.
1 Поврзано
* Автомобилски регистарски таблички во Македонија
Гранско Езеро и Општини

Гранско Езеро и Општини (|Gransee und Gemeinden) — општинска заедница во округот Горен Хафел, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во Гранзе.
Општинската заедница Гранско Езеро и Општини се состои од следниве општини:
# Гранзе
# Гросволтерсдорф
# Шенермарк
# Зоненберг
# Штехлин
Големо Штехлинско Езеро

Големо Штехлинско Езеро или едноставно Езеро Штехлин (|Großer Stechlinsee) е езеро во округот Горен Хафел, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Дејствието на последниот роман на Теодор Фонтане, ''Штехлин'', се одвива во близина на езерото.
Езерото има максимална длабочина од 69,5 метри, што го прави едно од најдлабоките езера во покраината Бранденбург. Исто така, тоа е едно од најчистите езера, со досег на погледот до 11 метри длабочина (просечно 6 метри). Водата во езерото е во можност да се пие. Во негова близина се наоѓа седиштето на Институтот Лајбниц за екологија и речно рибарство.
Штехлин

Штехлин (|Stechlin) — општина во округот Горен Хафел, во Бранденбург, Германија.
Штехлин се наоѓа близу северната граница на Бранденбург, на почетокот на Мекленбуршката Езерска Област. Се наоѓа во Природниот парк Штехлин-Рупинер Ланд, опкружен од Шумата Менцер и има многу езера во негова близина. Најпознатото е Езерото Штехлин (''Stechlinsee''), кое е заштитено.
Штехлин е поделен на 3 општински единици:
* Долгов со Шулценхоф и Гилденхоф
* Нојглобзов со Дагов
* Менц со Нојрофен
Гранзе

Гранзе (|Gransee) — град во округот Горен Хафел, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа 20 километри јужно од Фирстенберг/Хафел и 55 километри северозападно од Берлин. Во центарот на градот се наоѓа важен споменик посветен на кралицата Луиза, кој бил изработен од германскиот архитект Карл Фридрих Шинкел во неоготски стил.
Во близина на источниот дел на градот се наоѓа спортски аеродром.
1 Галерија
Сашо Ордановски

Сашо Ордановски (р. во ) — македонски новинар и политички аналитичар. Завршил студии по новинарство на универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
1 Дејности
Со новинарство почнал да се занимава во почетокот на 1980–тите, а првиот новинарски текст го објавил 1984 во „''Млад борец''“. По згаснување на „Млад борец“ во раните 1990-ти, Ордановски преминал во неделникот „''Пулс''“. Во својата професионална кариера бил директор и главен уредник на МТВ (1994–1996), главен уредник на списанието „Форум“ (1997–2007), како и директор на телевизијата Алсат М (2008–2011). Одредено време бил и претседател на невладината организација „Транспарентност Македонија". Има направено интервјуа со повеќе светски политичари, меѓу кои и американскиот претседател Бил Клинтон. Бил еден од продуцентите на холивудскиот филм „''Миротворец''“ од 1997 со Џорџ Клуни и Никол Кидман во главните улоги. Од 2018 до 2019 година работел во 1ТВ како водител и уредник. Во период (2019-2022) бил главен и одговорен уредник на емисијата „''Утрински брифинг''“ и Слободен печат. Од 2023 година, заедно со својот колега новинарот Борјан Јовановски, тие се уредници на емисијата „''Политиканти.мк''“ која прва и втора сезона биле емитувани на „Слободна ТВ“, а од трета сезона се прикажува на Инфомакс.
На Мокров (расказ од животот на Македонците)

На Мокров (расказ од животот на Македонците) — прозен расказ напишан од Петар Поп Арсов. Објавен е во списанието „Лоза“, кој бил офцијален орган на Младата македонска книжевна дружина. Дејството на расказот се случува во Богомила и во потесното подрачје на Азот, при што се отсликува еден секојдневен настан од животот во Османлиска Македонија. Поп Арсов на еден мошне интересен начин го прикажал менталиетот на македонскиот народ. Во расказот Поп Арсов, во лицето на еден патник ги пренесува своите размислувања и пораки до народот. Тој пишува:
Рајо, рајо! Мислиш ли ти, дека со бабински плачеви ќе те слушне Бог и ќе се спасиш? Се лажеш несреќнице! Дојди по мене и ќе се спасиш - рекол Исус на еден, а тоа значи: Стани, опри се против непријателот и Бог ќе ти помогне. Лозјето не сака молитва, ами мотика! Од оф и леле и што ми било пишано! до сега никој не видел аир... та свести се, забога! Те тепа арнаутин - тепај го и ти! и тој душа и ти: раце ти дал Господ - што му додеваш на Бога...
Поп Арсов, во расказот ги предава дијалектите на македонскиот јазик со карактеристичниот дијалект на Азот. Расказот е напишан со типичен лозарски правопис кој е усовршен и е единствен таков текст објавен во Лоза. Петар Поп Арсов е првиот Македонец што во овој текст за меките македонски согласки ја употребува формата по графеми онака, како што Крсте Петков Мисирков ги употребил по 11 години. Новините кои Поп Арсов ги вградил во својот расказ подоцна послужиле како урнек на Мисирков, кој ја употребил истата форма на графеми за меките македонски консонати во веќе легендарната книга За македонцките работи .
Гослар (округ)

Гослар (|Landkreis Goslar) — округ (''Landkreis'') во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се граничи со окрузите Остероде, Нортхајм, Хилдесхајм и Волфенбител, градот Залцгитер и сојузните покраини Саксонија-Анхалт (Харц) и Тирингија (Нордхаузен).
1 Историја
Историјата на округот е потесно врзана за историјата на градот Гослар.
Округот е основан во век од пруската управа. Градот не бил дел од него сè до 1972 година.
2 Географија
Подрачјето на округот го опфаќа северозападниот дел на масивот Харц, вклучувајќи го Националниот парк Харц. Највисока планина е Вурмберг (971 м) кај Браунлаге, воедно највисок во цела Долна Саксонија. Над гратчето Алтенау извира реката Окер која тече низ живописна долина и го напушта Харц кај Виненбург.
3 Грб
Орелот е хералдичко животно на градот Гослар, додека лавот ја претставува општината Шладен. Шладен не е дел од округот, но грофовите на Шладен владееле големи делови од денешниот округ во текот на раниот среден век.
4 Градови и општини
Градови, Слободни општини, Слободни области, Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница;<sup>2</sup>град
Споменик на основачите на ВМРО

Споменикот на основачите на ВМРО се наоѓа во Жена-парк и во близина на Собранието на Македонија. Споменикот е посветен на шестемина основачи на Македонската револуционерна организација: Даме Груев, Христо Татарчев, Петар Поп Арсов, Иван Хаџи Николов, Андон Димитров и Христо Батанџиев. Споменикот е изграден со одлука на општина Центар, а е идејното решение е на скулптурот Ангел Коруновски. Ова спомен-обележје чини вкупно 72 000 евра
Сколовранец

Starling
Hildebrandt's starling(''Lamprotornis hildebrandti'')
Scientific classification
Kingdom:, Animalia
Phylum:, Chordata
Class:, Aves
Order:, Passeriformes
Suborder:, Passeri
Family:, SturnidaeRafinesque, 1815
Genera
Сколовранците се мали до средни птици од фамилијата Sturnidae. Името „Sturnidae“ потекнува од латинскиот збор за ѕвезда, ''sturnus''. Многу азиски видови, особено поголемите, се нарекуваат мини, а многу африкански видови се познати како сјајни сколовранци поради нивнота блескави перја. Живеат во Европа, Азија и Африка, како и северна Австралија и островите на тропскиот Тихи Океан. Неколку европски и азиски видови се воведени во овие области, како и во Северна Америка, Хаваи и Нов Зеланд, каде што генерално се натпреваруваат за живеалишта со домородните птици и се сметаат за инвазивни видови. Видот сколовранци познат на повеќето луѓе во Европа и Северна Америка е обичен сколовранец.
Сколовранците имаат силни стапала, нивниот лет е силен и директен и тие се многу дружељубиви. Нивното претпочитано живеалиште е прилично отворена земја, и тие јадат инсекти и овошје. Неколку видови живеат околу човечки населби и делотворно се сештојади. Многу видови трагаат по плен како што се тврдокрилци насилно отворајќи го клунот откако ќе го вметнат во пукнатина, со што ја прошируваат дупката и го изложуваат пленот; ова поведение се означува со германскиот глагол ''zirkeln.''
Перјата на многу видови се типично темно со метален сјај. Повеќето видови се гнездат во дупки и несат сини или бели јајца.
Сколовранците имаат разновидни и сложени вокализации и познато е дека ги вградуваат звуците од нивната околина во нивните сопствени повици, вклучително и аларми за автомобили и модели на човечки говор. Птиците можат да препознаат одредени поединци по нивните повици и се предмет на истражување за еволуцијата на човечкиот јазик.
1 Таксономија
Родот Sturnus бил воведен во 1758 година од шведскиот природонаучник Карл Линеј во десеттото издание на неговата „Systema Naturae“. Името на родот Sturnus е латински за „школка“. Од четирите видови вклучени во Линеус, обичниот сколовранец (Sturnus vulgaris) се смета за типски вид.
ISO 3166-2:AT

ISO 3166-2:AT е дел од стандардот ISO 3166-2 на Меѓународната организација за стандардизација (ISO) посветен на Австрија. Стандардот ги пропишува кодовите на главните административни единици на сите земји, кои се пак утврдени со ISO 3166-1.
Кодовите на Австрија се однесуваат на нејзините девет сојузни покраини.
Секој код се состои од два дела, одвоени со цртичка. Првиот е <code>AT</code> (државниот код согласно ISO 3166-1 алфа-2), а вториот е цифра (1&ndash;9).
Код, Единица, Германски
<code>AT-1</code>, ''de''<code>AT-2</code>, ''de''<code>AT-3</code>, ''de''<code>AT-4</code>, ''de''<code>AT-5</code>, ''de''<code>AT-6</code>, ''de''<code>AT-7</code>, ''de''<code>AT-8</code>, ''de''<code>AT-9</code>, ''de''
1 Поврзано
* Административна поделба на Австрија
* ISO 3166-2
Ватенфал Класик 2013

Ватенфал Класик 2013 било 18. издание на еднодневната велосипедска трка Ватенфал Класик. Била одржана во и околу Хамбург, Германија, на 25 август на растојание од 246 километри и била дваесет и трета трка во сезоната на Светската турнеја.
Во масовна спринтерска завршница, трката била освоена од возачот на Џон Дегенколб, Дегенколб завршил пред возачот на Андре Грајпел и возачот на Александер Кристоф, кој го заокружил подиумот.
1 Екипи
Бидејќи Ватенфал Класик бил настан од Светската турнеја на UCI, сите 19 UCI World Tour екипи биле автоматски повикани и се обврзани да испратат екипа. Две други екипи, и , биле поканети со специјални покани на трката и со тоа била создадена групата од 21 екипа.
Екипите кои настапиле на трката биле:
width=50%
************** †
*** †
****
† = Поканети професионални континентални екипи.
2 Резултати
, Велосипедист, Екипа, Време, Бодови заСветската турнеја
1, 5ч 45' 16", 80
2, и.в., 60
3, + 1", 50
4, + 1", 40
5, + 1", 30
6, + 1", 22
7, + 1", 14
8, + 1", 10
9, + 1", 6
10, + 1", 2