procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Фудбалска репрезентација на Англија

Фудбалската репрезентација на Англија ја претставува Англија во меѓународниот фубал и е контролиран од Фудбалската Асоцијација (The FA), власничко тело на фудбалот во Англија. Наспроти повеќето државните репрезентации низ светот, кои заедно претставуваат една држава, четирите држави од Обединетото Кралство се претставуваат посебно во меѓународните турнири.
Англија е една од седумте држави кои го освоиле светското првенство, а тоа тие го направија во 1966, кога беа и деомаќини, со победа во финалето 4-2 над Западна Германија по продолженија. Англија заедно со Франција се двете единствени држави кои го освоиле светското првенство само еднаш и тоа на домашен терен ( Останатите репрезентации го освоиле Светското првенство најмалку двапати и тоа најмалку еднаш на странски терен). Подоцна тие имаат стасано до полуфиналето во 1990, каде изгубија од Западна Германија во полуфиналето. Англија е една од највлијателните репрезентации врз светскиот фудбал и ретко кога е надвор од топ 10 на рангингот од страна на ФИФА и Ело. Англија исто така двапати има стасано до полуфиналето на Европските првенство во 1968 и 1996 (кое беше играно во Англија).
Традиционално, најголеми соперник на Англија е Шкотска, кои беа противници во првиот меѓународен натпревар во 1870. Но првите регуларни натпревари доаѓаат во доцните 1980-ти. Англија исто така има и други големи соперник, како што се : Аргентина и Германија со кои постојано одржува соперничка традиција. Домашен терен на Англиската репрезентација е стадионот Вембли, Лондон
1 Дрес
2 Квалификации за 2010 ФИФА Светско Првенство
3 Моментален состав
4 Учества на турнири
5 Историја на играчи
6 Наводи
== Надворешни врски
Галичка свадба

Галичка свадба или Петровденска галичка свадба — манифестација што се одржува секоја година на Петровден (12 јули) во селото Галичник на Бистра. Богата е со многу единствени свадбарски обичаи и ритуали. Во деновите на свадбата, пиштат зурлите и ечат тапаните на тешкото, со сиот подземен и надземен екот кон каменот на Бистра и небесниот свод. Тие придружници на печалбарите на овој крај на Македонија, секогаш ја најавуваат Галичката свадба која е со најмногу сватови. Галичката свадба во своето опстојување придонела да се негуваат единствените свадбарски обичаи и ритуали, на жителите од овој крај, да се сочуваат изворните песни, ора, и надалеку познатата галичка носија-изработена со филигранска прецизност и точност на терзиите. Секоја година посебна комисија избира двајца млади кои ќе се венчаат на Галичката свадба. Еден од предусловите е барем еден од младите да потекнува од галичко семејство.
1 Обичаи
Секоја година за време на Галичката свадба, се почитуваат голем број на обичаи кои ја карактеризираат оваа свадба: чукањето на тапаните, свекрвино оро, носењето на невестата на вода, поставувањето на свадбарскиот бајрак, канењето на мртвите, бричењето на зетот, земањето на невестата, замесувањето на лебот, венчавањето во црквата „Св. Петар и Павле”, и други обичаи, кои полека изумираат но кои во себе содржат и кријат многу детали од животот на Галичанецот во минатото. Во Галичник сега живеат само два житела, но на Петровден има над 5000 посетители и туристи кои доаѓаат да ја гледаат оваа Галичка свадба.
2 Историја
Според архивски податоци иницијативниот одбор во 1962 година донел одлука да се формира нова културно-туристичка манифестација. Првата Галичка свадба била одржана во 1963 година, а според очевидци, имало илјадници луѓе како публика. Наредната година поминала до помал број посетители заради лошото време. Во наредните години манифестацијата не се одржала, сè до 1973 година кога се изградил асфалтен пат до Галичник. Во тие години сите учесници во манифестацијата биле статисти. Првата вистинска венчавка се одржала во 1991 година, кога младоженците навистина биле венчани во црквата во Галичник. Оттогаш до денес „Галичка свадба“ се одржува секоја година, освен во 2001 година, поради вооружените конфликти во Македонија. Но и тогаш, пред селската чешма било симболично изведено орото „Тешкото“.
3 Галерија
4 Поврзано
* Галичник
Европски суд на правдата

Европскиот Суд на Правдата е составен од 27 судии, на кои им помагаат девет општи застапници (''general advocates''). Судот од прва инстанца е формиран во 1989 година и, исто така, е составен од петнаесет судии. Со договор на владите на земјите-членки, членовите на овие судови, кои заседаваат во Луксембург, се именуваат на шест години. Нивната професионална независност е загарантирана.
Улогата на судот е, во согласност со законот, да обезбеди толкување и примена на европските договори.
Во пресудата, судот може да утврди дека земјата-членка не успеала да ја исполни обврската што ја презела според договорите. Доколку земјата-членка не постапува во согласност со пресудата, судот може да утврди плаќање на одреден износ или казна. Судот разгледува дали мерките за укинување на иницираните дејства, преземени од страна на институциите се легални и има моќ да пресуди прекршување на договорите поради недејствување.
Судот, исто така, донесува прелиминарни одлуки за толкувањето или за валидноста на правото на Заедницата применето од националните судови. Доколку правното дејство предизвика спорен момент од ваков вид, националниот суд може да побара судска одлука од Европскиот Суд. Ако во односната земја-членка не постои повисок суд за поднесување жалба, тогаш мора да се постапи на овој начин, а во тој случај пресудата на судот е обврзувачка.
Бистра (планина)

Бистра — планински венец во централниот дел од Западна Македонија. Поради богатството со растителен и животински свет, како и пријатната и лековита планинска клима, претставува туристички доста привлечна и привлечна, пружајќи услови за развој на зимскиот скијачки и летниот стационарен туризам. Издигната е помеѓу Кичевската Котлина на исток и течението на реката Радика од запад. Северната граница ја сочинува басенот на Мавровското Езеро и течението на Мавровска Река а јужниот, изворишниот дел на реката Треска со Ехловечка Река, превојот Јама со Јамска Река, Гарска Река, Мала Река сè до Бошков Мост.
Планината зафаќа површина од од кои 483,8 со висина над 1.000 м и со висина над 2000 м.
1 Геолошко потекло
Според генезата на настанувањето од една страна и морфолошкиот облик од друга, Бистра претставува впечатлива целина. Од геолошки аспект изградена е од палеозојски карпи, мезозојски седименти и квартерни наслаги. Планината има силно изразен карстен релјеф претставен со сите негови генетски типови. Бистра претставува вистински учебник за карстниот релјеф. Тука можат да се сретнат голем број на површински и подземни форми на карстниот релјеф. Од површинските форми како највпечатливи целини се карстните полиња. Од нив попознати и проучени во целост се карстните полиња: Суво Поле, Тони Вода, Говедарник, Бардаш, Соломуница, Горно и Долно Пољце, Три бари, и Лазарополе. Не помалку можат да се сретнат и подземни карстни форми, пештери, јами и понори. Надалеку познати се пештерите Алилица и Калина Дупка кои изобилуваат со импозантен пештерски накит и сплет од ходници кои водат доста длабоко во внатрешноста. Како такви сигурно претставуваат мамка за спелеолозите и љубителите на пештерските убавини.
2 Врвови
Планината претставува голем зарамнет масив, опкружен со бројни планински врвови. Меѓу бројните врвови 15 се повисоки од 2000 метри или просечно на површина се наоѓа по еден таков врв повисок од 2000 метри. Од врвовите на Бистра позначајни се:
* Меденица (2163 м)
* Карбула (2151 м)
* Ќурков Дол (2141 м)
* Острово (2105 м)
* Бистра (2102 м)
* Десовтор (2092 м)
* Шарен Пејко (2086 м)
* Голем Брзовец (2085 м)
* Манастириште (2060 м)
* Думовица (2042 м)
* Јарочкач (2027 м)
* Говедарник (2018 м)
* Голем Рид (2015 м)
* Езерски Врв (2014 м)
* Горна Корија (2005 м)
* Мал Шар (1993 м)
* Сандакташ (1983 м)
* Зенгови Рупи (1980 м)
* Вели Врв (1916 м)
* Мал Брзовец (1899 м)
* Русин (1890 м)
* Старци (1710 м)
* Стог (Кочо Рацин) (1574 м)
* Стог (1363 м)
3 Езера
*Сенечко Езеро
*Езериште — група од повеќе езерца
4 Поврзано
* Бистра (река)
* Мавровско Езеро
Млечен Пат

Млечен Пат (народен назив: Кумова Слама) — спирална галаксија која припаѓа на месната група на галаксии во нашата вселена. Иако Млечниот Пат е само една од милијардата галаксии кои постојат во познатиот универзум, галаксијата е од особено значење на човештвото ако матична на нашиот Сончев Систем.
Поимот „Млечен“ потекнува од лелеавата бела светлика која се простира над Земјината атмосфера, видлива од Земјата. Светлината е создадена од сјајот на сите ѕвезди во оваа галаксија, која е најсветла во делот каде што е соѕвездието – Стрелец, кон Галактичкото Средиште.
Главниот диск на галаксијата е широк меѓу 80.000 и 100.000 светлосни години во пречник, и околу 1000 светлосни години во дебелина. Се претпоставува дека галаксијата Млечен Пат содржи меѓу 200 и 400 милијарда ѕвезди. Во средината на „Млечниот Пат“ има супермасивна црна дупка која што се вика „Стрелец А*“.
1 Старост
Староста на галаксијата се претпоставува дека е 13,6 милијарда години, или врсник на нашата вселена. Овие бројки се засноваат врз истражувања во 2004, кои ги спроведе тим на реномирани астрономи.
2 Местото на нашето Сонце
Сонцето, а со тоа и Земјата и Сончевиот Систем, се наоѓа во близината на надворешниот крак наречен Орионов Крак, на оддалеченост од 7,94 ±0,42 парсеци од Галактичкото Средиште. Далечината меѓу Орионовиот и Персеевиот Крак која е следна изнесува 6.500 светлосни години.
На Сонцето му се потребни меѓу 225-250 милиони години да заврши една обиколка околу галактичкото јадро. Орбиталната брзина на сончевиот Систем е околу .
3 Иднината на Млечниот Пат
Најновите истражувања покажуваат дека галаксијата Андромеда се приближува до галаксијата Млечен Пат со брзина од 300 км/с. Според ова истражување двете галаксии ќе се судрат за отприлика 3-4 милијарда години. Доколку ова се случи се претпоставува дека нашето Сонце и другите ѕвезди нема да се судрат меѓусебно, туку ќе се спојат за да формираат елиптична галаксија чие формирање ќе трае околу милијарда години.
4 Народни верувања во Македонија
Летно време, по средината на целото небо се гледа белузлавата лента на нашата галаксија Млечен Пат. Кај народот таа лента има две имиња: Кумова Слама и Попова Слама, од кои второто најверојатно е постаро народно име. Според преданијата, на небото е отсликана кражбата на слама на некој поп (или кум) од кумашинот.
5 Како тема во уметноста и во популарната култура
* „На Млечниот Пат“ — филм на режисерот Емир Кустурица.* „Млечен Пат“ (англиски: ''Milky Way'') — песна на американската група Бордомс (''Boredoms'') од 1990 година.* „Млечен Пат“ (англиски: ''Milky Way'') — композиција на американската џез-група ''Weather Report'' од 1971 година.* „Под Млечниот Пат“ (англиски: ''Under the Milky Way'') — песна на австралиската рок-група ''The Church'' од 1988 година.
6 Поврзано
* Список на придружни галаксии на Млечниот Пат
Саранда

Саранда (албански: Sarandë; италијански: Santi Quaranta; грчки: Ágii Saránda) — град во јужна Албанија, сместен покрај брегот на Јонското Море. Саранда е центар на истоимената околија и е една од најважните туристички центри во Албанија. Наспроти Саранда се наоѓа познатиот грчки остров Крф. Во градот Саранда живеат околу 32.000 жители, а има и бројно етничко грчко население.
1 Етимологија
Името ''Саранда'' доаѓа од византискиот манастир ''Агии Саранда'' (|Άγιοι Σαράντα), што значи „Четириесет светители“, во чест на четириесетте маченици од Севастија. За време на Османлиското владеење, градот станал познат како ''Аја Саранди'' а потоа како ''Сарандоз''. Поради венециското влијание во регионот, на западните карти често е запишан под италијанското име ''Санти Куаранта''.
Таџичка Советска Социјалистичка Република

+ Республикаи Советии Социалистии Тоҷикистон
Девиза: Пролетарҳои ҳамаи мамлакатҳо, як шавед!
Главен град, Душанбе
Образувана, 14 октомври 1924
Во составот на СССР, од 14 октомври 1924 до 26 декември 1991
Површина, 143 100 км<sup>2</sup>8-та во СССР
Население, 5 112 000 луѓе (1989)8-та во СССР
Густина, 35,7/км<sup>2</sup>10-та во СССР
Таџичката Советска Социјалистичка Република била една од републиките на Советскиот Соjуз. Таа била образувана на 14 октомври 1924 како ''Таџичка Автономна Советска Социјалистичка Република'' (Таџичка АССР) во составот на Узбекистанската ССР.
Од 5 декември 1929 е советска република во составот на Советскиот Соjуз. На 9 септември 1991, по добивањето на независноста, таа е преименувана во Република Таџикистан.
1 Поврзано
* Таџикистан
Ерменска Советска Социјалистичка Република

+ Հայկական ՍովետականՍոցիալիստական Հանրապետություն
Девиза: Պրոլետարներ բոլոր երկրների, միացե'ք!
Главен град, Ереван
Образувана, 29 ноември 1920
Во составот на СССР, од 30 декември 1922 до 23 септември 1991
Површина, 29 800 км<sup>2</sup>15-та во СССР
Население, 3 287 000 луѓе (1989)13-та во СССР
Густина, 110,3/км<sup>2</sup>2-ра во СССР
Ермeнската Советска Социјалистичка Република била една од републиките на Советскиот Сојуз. Постои од 30 декември 1922 година до 30 август 1991.
Ерменската ССР е образувана во 1920 година. Од 12 март 1922 до 5 декември 1936 таа беше дел од
Закавкаската Советска Федеративна Социјалистичка Република.
На 23 август 1990 година е преименувана во „Република Ерменија“, која што беше во составот на СССР уште една година, а потоа добива суверенитет во 1991 година.
1 Поврзано
* Закавкаска СФСР
* Ерменија
Пешкопеја

Пешкопеја (|Peshkopi, месно на македонски Пискупија, средновековно име ''Пресоленград'') — град во североисточна Албанија и административен центар на областа Дебар. Се наоѓа на 187 км од главниот град Тирана. Во минатото, па сè до почетокот на XX век, бил населен со значаен број Македонци. Пешкопеја е важен индустриски центар во Албанија. Според податоците од 2004 г. во Пешкопеја живеат околу 14.000 жители.
Питермарицбург

Питермарицбург е седиште и најголем град во провинцијата Натал во ЈАР. Тој е основан во 1838 година. Има две верзии за потеклото на името на овој град. Едната гласи дека градот бил именуван по Пит Ретиф и Герт Мариц, познати водачи. Другата теорија, пак, тврди дека градот е именуван само по Пит Ретиф, чиешто цело име е Питер Мариц Ретиф. Питермарицбург е познат и по престојот на Махатма Ганди, каде што тој бил исфрлен од возот во кој се возел, бидејќи се сместил во вагоните од прва класа, а и затоа што бил Индиец. Денес постои бронзена статуа на Ганди во градот.
За време на Зулуската Империја, градот се викал Умгунгундлову, што значи "Слоновско Место". Причината за ова е тоа што Питермарицбург се смета за место каде што некој зулуски крал извојувал победа, а "слон" (Inhlovu) е име со коешто биле нарекувани зулуските монарси.
1 Историски настани
* Првиот весник во Натал - "Наталски Сведок" (сега познат само како "Сведокот") излегол во 1846 година.
* 46-хектарската ботаничка градина била создадена во 1872 од ботаничкото друштво на Натал.
* Градското собрание е најголемата зграда во јужната полутопка. Таа била уништена од пожар во 1895, но била повторно изградена во 1901.
Фудбалска репрезентација на Гана

Фудбалската репрезентација на Гана, популарно позната и како ''The Black Stars'' (''Црните Ѕвезди'') е фудбалската репрезентација на Гана кој е контролиран од ганскиот фудбалски сојуз.
1 Познати играчи
* Абеди Пеле
* Тони Јебоах
* Нии Ламптеј
* Принс Поли
* Мајкл Есиен
* Самуел Куфур.
Покраини во Јужноафриканската Република

Јужноафриканската Република е поделена во девет покраини:
# Западен Кејп¹ (Кејптаун)
# Северен Кејп (Кимберли)
# Источен Кејп (Бишо)
# Натал (Питермарицбург²)
# Фристејт (Блумфонтејн)
# Северозападна (Мафекинг)
# Гаутенг (Јоханесбург)
# Мпумаланга (Нелспруит)
# Лимпопо (Полокване)
¹: Принц Едвардовите Острови се јужноафриканска територија која се смета за дел од Западниот Кејп.
²: Питермарицбург и Улунди биле два главни града на Натал од 1994 до 2004 година.
Земји членки на Европската Унија

Земји членки на Европската Унија се 27. Секоја од нив учествува во Договорите на Европската унија, и со членството има привилегии и обврски.
1 Сегашни Земји членки
Земјите се подредени по хронологија на нивно приклучување во ЕУ:
* Белгија
* Италија
* Франција
* Луксембург
* Холандија
* Германија
* Данска
* Ирска
* Грција
* Австрија
* Португалија
* Шпанија
* Финска
* Шведска
* Кипар
* Чешка
* Естонија
* Литванија
* Летонија
* Словенија
* Полска
* Унгарија
* Словачка
* Малта
* Бугарија
* Романија
* Хрватска
;Поранешни членки
* Велика Британија (до 2020 г.)
2 Земји со статус на кандидат за членство
* Србија
* Македонија
* Црна Гора
* Исланд
* Турција
3 Наводи
fi:Euroopan unioni#Jäsenvaltiot
Квазулу-Натал

1 Географија
Покраината има три различни географски области: нискиот регион долж брегот на Индискиот Океан, рамнините во централниот дел и двете планински области — Змејските Планини и венецот Лебомбо на север. Реката Тугела тече од запад кон исток преку центарот на покраината.
Просечната температура во покраината се движи од 17° до 28 °C од октомври до април и од 11° до 25 °C во поладните месеци. Годишните врнежи на дожд се околу 690 mm, паѓајќи во текот на целата година.
Западен Кејп

{|
Западен Кејп е покраина во југоисточниот дел на ЈАР. Седиште на покраината е Кејптаун. До 1994, регионот кој сега го формира Западниот Кејп бил дел од огромната покраина Кејп. До формирањето на Унијата на Јужна Африка во 1910, оваа покраина била нарекувана Колонија Кејп.
Јабланица

::''Оваа статија се однесува за планината Јабланица. За други значења видете Јабланица (појаснување).''
Јабланица — висока планина во југозападниот дел на Македонија, помеѓу Охридско-струшката и Дебарската Котлина, западно од реката Црн Дрим и брегот на Охридското Езеро.
1 Местоположба и правец на протегање
Јабланица е втора по големина планина во западната Шарска област. По сртот на планината се протега македонско-албанската граница, при што источната падина е во Македонија, а западната падина од планината лежи во Албанија. Планинскиот гребен е повисок од 2.000 м за приближно 50 км, а највисокиот дел, сместен во самото средиште на планината, е висок 2.257 м.Највисок врв е Црн Камен, со 2.258 м. Врвови повисоки од 2.000 м се: Стрижак (2.233 м), Крстец (2.186 м) и Чумин Врв (2.125 м).
До планината може да се стигне преку Вевчани што се наоѓа на подножјето на планината. Оддалечена е 14 км од Охридското Езеро и градот Струга. На Македонија ѝ припаѓаат источните планински страни, а западните на Албанија. Се протега во меридијански правец од север кон југ со должина на планинското било од околу 35 км, а најголемата широчина во Македонија изнесува 7,5 км. На македонска страна зафаќа површина од 255 км<sup>2</sup>.
Јабланица ужива популарност кај планинарите, кои често ја посетуваат. Покрај тоа, на планината се гради и скијачки центар.
2 Градба и геологија
Ова е млада венечна планина, образувана со тектонските олигомиоценски движења. Геолошкиот состав е претставен со палеозојски шкрилци кои се во падината, а преку нив лежат тријаски варовници. Во релјефот доминираат високи врвови, пространи површини, длабоки речни долини, карстни и фосилни леднички облици. За време на ледениот период, високите делови биле зафатени со интензивна глацијација. Трагите од глацијацијата се претставени со пет фосилни циркови во кои се наоѓаат четири леднички езера: Вевчанско, Подгорско и Горно и Долно Лабунишко.
3 Ресурси
Планината е богата е со вода, а меѓу изворите најпознати се Вевчанските. Од рудно богатство има јаглен кај селото Пискупштина.
4 Галерија
5 Поврзано
* Црн Камен
* Јакупица
* Дешат
Северен Кејп

{|
Северен Кејп е голема, но ретко населена покраина во Јужноафриканската Република. Таа е создадена во 1994 година, кога покраината Кејп беше разделена. Седиште на Северен Кејп е Кимберли.
Оваа покраина го вклучува и меѓуграничниот национален парк Калахари-Гемсбок, кој се простира и во Боцвана. Исто така ги вклучува и водопадите Ауграбис и регионите со рудници за дијаманти во Кимберли и Алекзандер Беј. Регионот Намакваланд (на запад) е познат по намакваландските Бели Ради. Градовите Де Ар и Колсбург (на југ) се дел од Големиот Кару и се главни транспортни јазли меѓу Јоханесбург, Кејптаун и Порт Елизабет. Реката Орање тече низ покраината, формирајќи ја границата со покраината Фристејт (на југоисток) и со Намибија (на северозапад). Оваа река се користи најмногу за наводнување на многу лозови насади блиску до Апингтон. Таа е мошне важна за оваа сува покраина. Куруман е познат по "окото" на Куруман.
Источен Кејп

1 Географија
Источниот Кејп постанува постепено повлажен од запад кон исток. Западот е главно претставен со полусувиот Кару, со исклучок на крајниот југ во кој се наоѓа дождовната шума во регионот Цицикама. Брегот е повеќе нерамен со големи плажи. Поголем дел од покраината е ридест до многу планинест помеѓу Граф-Рејнет и Родс, вклучувајќи го тука и Снојберге („Снежни Планини“ на африканс), Стормберге, Винтерберге и Змејските Планини (Дракенсберг). Највисоката точка на покраината е врвот Бен Мекдуи, висок 3001 метар. Источно од Ист Лондон, кон покраината Натал, се наоѓаат тревести површини.
Тоталитаризам

Тоталитаризам — општествено уредување при кој државата ги регулира речиси сите области на јавниот и приватниот живот.
Тоталитарните режими се стремат да извршат преуредување на општествениот, политичкиот и економскиот поредок во согласност со политичката или религиозната идеологија што ја застапуваат, при што настојуваат да го мобилизираат целото население во тој потфат и покажуваат исклучителна нетолеранција кон секого што не се согласува со целите и средствата преку кои режимот се стреми да ги оствари своите цели. Тоталитарните системи ја одржуваат својата власт преку еднопартиско владеење, политичка полиција, преку пропаганда што ја шират преку медиумите под контрола на државата и преку акти на терор (насочени кон политичките неистомисленици и/или кон одредени категории на луѓе). Тоталитаризмот е најважната демократија со која треба да владее една власт.
Според нивото на репресија, тоталитарните режими спаѓаат помеѓу најрепресивните општествени уредувања. Сепак, тоталитарните режими, за разлика од авторитарните, не се потпираат само врз репресијата и врз зацврстувањето на својата власт во голема мера се потпираат и врз пропагандата. Поради тоа, иако во принцип тоталитарните режими се порепресивни од авторитарните, постојат одредени авторитарни режими кои се порепресивни од одредени тоталитарни режими.
Класични примери на тоталитарни режими се: италијанскиот фашизам, германскиот нацизам и комунистичките режими воспоставени ширум светот. Според нивото на репресија тоталитарните режими можат да се поделат на режими со „тврд“ тоталитаризам и режими со „мек“ тоталитаризам. Режими со „тврд“ тоталитаризам се оние тоталитарни режими каде што теророт е на исклучително високо ниво. Тука спаѓаат Сталиновата Русија и Хитлеровата Германија. Режимите со „мек“ тоталитаризам, од друга страна, не исклучувајќи го теророт, него го сведуваат на релативно помала мерка и главно се потпираат врз моќта на пропагандата. Примери за режими со „мек“ тоталитаризам се: Лениновата Русија, Италија на Мусолини, комунистичка Југославија, Куба и други.
Најпознати аналитичари што се занимавале со проблематиката на тоталитаризмот се: Карл Попер, Карл Фридрих, Хана Арент и Збигњев Бжежински.
Заедница на Македонците во Албанија

Заедницата на Македонците во Албанија ги обединува друштвата и организациите на Македонците коишто живеат во Албанија. Оваа заедница ги опфаќа друштвата „Преспа“, Мир", „Гора“ и „Мед“. Според неофицијалните податоци со кои располага Заедницата на Македонците, во Албанија денеска живеат околу 150.000 етнички Македонци кои претежно живеат во областите Мала Преспа, Голо Брдо и Гора, но и низ сите поголеми градови во Албанија: Тирана, Корча, Елбасан и др.
Фри Стејт

{|
Фри Стејт (англиски: ''Free State'', „слободна држава“) — покраина во Јужноафриканската Република. Претходното име на оваа покраина било Оринџ Фристејт (''Orange Free State''). Седиште на Фристејт е Блумфонтејн, кој е исто така и судскиот главен град на ЈАР. На 9 јуни 1995 година, името на покраината беше сменето од Оринџ (Орање) Фристејт во Фристејт. Сегашните граници на Фристејт се од 1994, кога Бантустанците беа приклучени кон покраините на Јужна Африка.
Фристејт е сместен на рамнина, во срцето на Јужноафриканската Република. Почвата е плодна, а климата поволна, дозволувајќи солиден развој на земјоделска индустрија. Покраината е позната како "корпата за леб" на ЈАР, бидејќи постојат над 30.000 фарми кои произведуваат преку 70% од вкупното производство на пченица во земјата. Во овој дел од ЈАР се наоѓаат некои од најпродуктивните рудници за злато и дијаманти во светот.
Полокване

Полокване (порано познат како ''Питерсбург'') е главен град на провинцијата Лимпопо, а воедно и општина во истата провинција.
Општината Полокване опфаќа 3% од целокупната површина на провинцијата Лимпопо, а околу 10% од населението на Лимпопо живее во оваа област.
Северозападна покраина (ЈАР)

{|
Северозападната покраина е покраина во Јужноафриканската Република. Нејзин главен град е Мафекинг. Покраината е создадена по крајот на апартхејдот во 1994 и вклучува делови од поранешните покраини Трансвал и Кејп, како и од поранешниот бантустан Бофутацвана.
Нелспруит

Нелспруит — град со 221,474 жители кој се наоѓа во североисточна Јужноафриканска Република. Тој е главен град на провинцијата Мпумаланга. Низ градот тече Крокодилската Река. Нелспруит се наоѓа на околу 60 километри западно од границата со Мозамбик и 330 километри источно од Јоханесбург.
Саботна фиеста, неделна сиеста

Албумот е снимен во живо на концертот на Скопскиот Саем, пред 5000 обожаватели на Суперхикс. На албумот можат да се слушнат песните:
* 1. Happy End
* 2. Машенка
* 3. Нова Каледонија
* 4. Љубезни Луѓе
* 5. Freaks
* 6. Заминување
* 7. Знам дека љуби
* 8. Racial King (пресвирена од Mighty Mighty Bosstones)
* 9. Сосем Сам
* 10. Големото НЕ/Не си ти
* 11. Колку Време
* 12. Неважни Нешта
* 13. Чудна Состојба
* 14. Спорт Музика Спорт (Атанас Костовски)
* 15. ОптимиСКА
* 16. Раде
* 17. Едно Лето
* 18. Falling Down
* 19. Глупави Песни
Гаутенг

{|
Гаутенг е покраина во Јужноафриканската Република. Покраината е формирана од делови на старата покраина Трансвал по првите слободни избори (за сите раси) на 27 април 1994. Оваа покраина прво била именувана како Преторија-Витватерсранд-Веренигинг, а прекрстена е во Гаутенг во декември 1994.
Гаутенг се наоѓа во срцето на Хајвелд. Тој е најмалата покраинаво ЈАР со само 1.4% од вкупната копнена површина, но е доста урбанизирана и има 12,272,263 жители, што ја прави втора најголема, по Натал.
Името „Гаутенг“ доаѓа од сотскиот израз која значи ''место со злато'', а се однесува на успешната индустрија со злато која датира од пронаоѓањето на злато близу Јоханесбург во 1886 г.
Најјужната граница на Гаутенг е реката Вал која го дели од Фристејт, а исто така граничи и со Северозападната покраина, Лимпопо и Мпумаланга. Од административна гледна точка, Гаутенг е поделен на 3 метрополитенски општини и 3 областни општини (кои се поделени на 8 локални општини).
Вал (река)

Реката Ваал е најголемата притока на Орање во Јужна Африка. Ваал извира од Дракенсбершките Планини во Мпумаланга, источно од Јоханесбург и тече југозападно до нејзиното припојување со реката Орање, југозападно од градот Кимберли во Северниот Кејп . Таа е долга 1120 километри и ја формира границата меѓу Мпумаланга, Гаутенг и Северозападната Провинција на нејзиниот северен брег и фристејт на јужниот брег.
Лимпопо (река)

:''За провинцијата со истото име, видете Лимпопо.''
Реката Лимпопо се наоѓа во Јужна Африка. Таа извира од внатрешноста на овој регион и тече источно кон Индискиот Океан. Таа е долга околу 1,600 километри. Лимпопо е втората најголема река во регионот. Таа е и граница помеѓу ЈАР и Боцвана на северозапад, како и со Зимбабве на север. Речната граница која ја формира Лимпопо е долга 640 километри. Постојат и неколку брзаци на оваа река.
Орање (река)

Орање — главна река во Јужноафриканската Република. Таа била откриена од Европејците во 1760 година и именувана по Оранската династија (Орање), холандски општественик.
Орање извира од Змејските Планини (Дракенсберг), долж границата на ЈАР и Лесото, на околу 193 км од Индискиот Океан и на надморска висина од преку 3000 м. Во Лесото реката е позната како Сенчу и некои нејзини делови замрзнуваат во зимата поради големата надморска висина. Потоа реката тече 2200 км западно, прво низ југозападниот дел на Фристејт провинцијата, а потоа и низ Северен Кејп.
Мпумаланга

{|
Мпумаланга (чиешто географско преименување од Источен Трансвал се случи на 24 август 1995) е покраина во ЈАР. Името значи "''место каде што изгрева Сонцето''" на јазикот Зулу. Мпумаланга лежи во источна ЈАР, северно од Натал и граничи со Свазиленд и Мозамбик. Таа е 6.5% од вкупната површина на ЈАР. На север граничи со Лимпопо, а на запад со Фристејт и Гаутенг. Главен град е Нелспруит. До 1994 Мпумаланга беше дел од покраината Трансвал.
Змејските Планини ја делат Мпумаланга на западна половина која се состои главно од тревни површини, опфатени со името Хајвелд и источна половина која се наоѓа на ниска алтитуда. Јужната половина на Кругерскиот национален парк е сместена во источната половина на Мпумаланга.
Лимпопо (покраина)

:''За реката со истото име, видете Лимпопо.'':''За реката со истото име, видете Лимпопо.''
{|
Лимпопо е најсеверната покраина во ЈАР. Главен град е Полокване (поранешен Питерсбург). Покраината е формирана од северниот регион Трансвал во 1994 и првобитно именувана како Северен Трансвал. Следната година Лимпопо е преименуван во Северна покраина, име коешто остана во употреба до 11 јуни 2003, кога беше сменето во денешното. Покраината е наречена по реката Лимпопо, која ја формира границата на ЈАР со Зимбабве. Друга важна причина за преименувањето во Лимпопо беше Мапунгубве, областа каде најантичката цивилизација која користела злато беше откриена неколку години порано. Племето изгледа имало силни врски со урнатините и цивилизацијата од Големо Зимбабве.
Зелена боја

Зелена боја — бојата со бранова должина на светлината од приближно 520 до 570 nm. Зелената е вообичаена боја во природата, особено кај растенијата. Многу растенија се зелени најмногу поради сложената хемикалија позната како хлорофил што е поврзана со фотосинтезата.
Зелената се смета една за една од адитивните примарни бои. Комплементарна е со магентата; односно со бојата #FF00FF. Луѓето кои имаат слепило за црвената и зелената боја најчесто можат да ги разликуваат двете бои, но ги мешаат со други бои, како на пример, светло-зелена со жолта; темно-зелена со кафеава.
Терминот "зелена" не дефинира точна боја освен во рамките на стандардите, како X11 боите или апсолутен колорен простор како sRGB.
Зеланата боја делува смирувачки и малку делува на зголемувањето на работната способност на работното место.
Зелената боја е бојата на исламската религија. Еколошките движења често се нарекуваат "зелени" бидејќи со таа боја ја означуваат својата борба за заштита на природата. Како симбол, зелената боја укажува дека нешто е допуштено, или слободно (на пр. на семафор), за разлика од црвената која претставува забрана.
Габороне

Габороне е главен град на Боцвана. Има околу 186.000 жители и се наоѓа на 24°40′ ЈГШ и 25°55′ ИГД.
Пред Габороне, главен град на Боцвана бил Мафекинг. Тој бил главен град сè до прогласувањето на независност во 1965 година.
Габороне го добил своето име по главатарот Кгоси Габороне, чиешто село Тлоквенг се наоѓа во близина на Габороне.
Новиот град Габороне доживеа брз развој благодарејќи на релативно добрата снабденост со вода. Во негова близина се наоѓаат рудници за магнезиум и азбест. Во градот се наоѓа и универзитетот на Боцвана, во кој меѓудругото е сместена и најголемата библиотека во Јужна Африка.
1 Поврзано
* Боцвана
Мбабане

Мбабане, со околу 70.000 жители, е главен град на Свазиленд. Тој се наоѓа на реката Мбабане и нејзината притока Полингане, на планините Мдимба. Географските координати на Мбабане се 26°19' јужно и 31°8' источно (-26.31667, 31.1333).
Градот се зголеми откога националниот административен центар се пресели од Манцини во 1902. Тој е и комерцијално одредиште за околниот регион. Постојат рудници за железо во негова близина.
Јазици кои се зборуваат во Мбабане се свази, а англискиот е доста распространет. Овој град (како и целиот Свазиленд) се одржуваат од туризам и извоз на шеќер.
Просечната температура е 15 °C во јули и 22 °C во јануари. Мбабане е збратимен со Форт Ворт од Тексас, САД.
Њу Делхи

Њу Делхи (хинду: नई दिल्ली), урбана област во општината Делхи, е главен град на Индија и седиштето на владата на Индија. Тој е една од трите општински корпорации на Престолнинската територија Делхи.
1 Администрација
Од 2005 година, владината структура на Општинскиот совет на Њу Делхи вклучува претседател, три члена од Законодавното собрание на Њу Делхи, два члена номинирани од премиерот на Њу Делхи и пет члена номинирани од централната влада. Сегашен премиер е Шеила Дикшит.
2 Знаменитости
Њу Делхи е просторен, отворен град кој има многу владини згради и амбасади. Исто така тој поседува и места од историски интерес. Важни атракции на Њу Делхи се Раштрапати Бхаван, едновремената империјална резиденција на британските вајсројси; потоа Портата Индија, споменик подигнат во чест на индиските војници убиени за време на авганистанските и другите околни војни; храмот Лаксминарајан, изграден од Бирласите, една од водечките индиски индустриски фамилии; сваминарајанскиот Акшардхам храм; Гробот на Хумајун; Пурана Квила, изградена од Хумајуните, со подоцнежни модификации на Шер Шах Сури; Тугхлаквабад, најпознатото пристаниште на Делхи; Кјутаб Минар, изграден од Кјутб-уд-дин Ајбак од Династијата на Робовите; Бахајска Куќа на Обожување итн.
Банги

Банги е главен и најголем град во Централноафриканската Република. Мнозинството од населението на оваа република живее во западните делови од државата, близу Банги.
Банги се наоѓа на северните брегови на реката Убанги, по серија од брзаци кои го ограничуваат водениот сообраќај. Реката Убанги свртува остро на југ под Банги и се влева во реката Конго, јужно од екваторот близу Бразавил, како една од главните северни притоки. Реката ја обележува границата помеѓу Централноафриканската Република и Демократската Република Конго. Конговскиот град Зонго е сместен на спротивната страна од Банги, на другиот брег од реката.
Градскиот центар лежи близу реката и во него се наоѓаат големата триумфална арка посветена на Бокаса, Претседателската Палата и централниот маркет.
Банги бил основан во 1889 година во она што тогаш било француска колонија Горен Убанги, подоцна преименувана во Убанги-Шари, дел на Француска Екваторска Африка.
Универзитетот во Банги, основан во 1970 година има околу 2900 студенти и го монополизира неземјоделското факултетско образование во Централноафриканската Република.
Белград (Албанија)

Белград или Берат (|Berat, |Belgrad, |Бѣлградъ) — град во јужно-средна Албанија и седиште на истоимената Белградска област. Според податоците од 2011 г. населението во самиот град брои 32.606 жители, додека пак целата општина зафаќа површина од и има 60.031 жител.
1 Историја и име
Се смета дека Белград е еден од најстарите градови во Албанија, создаден уште во VI век п.н.е. како илирска населба. Подоцна населбата потпаднала под македонска власт и прераснала во град, кој по желба на кралот Касандар е наречен Антипатреја, во чест на неговиот татко Антипатар. Во II век п.н.е., градот паднал под римска власт и Антипатреја се споменува од Полибиј и Ливиј, како и во списокот на утврдувања на царот Јустинијан. Во византискиот период, градот бил познат како Пулхериопол (според византиската царица од V век, Пулхерија).
Од 860 година, градот се наоѓал под бугарска власт и тогаш се зголемило неговото значење; потоа бил дел од Самоиловото Царство; а подоцна паднал под српска власт. Во тој период, Белград бил под духовна јурисдикција на Охридската патирјаршија. Сегашното име на градот за првпат било се споменува во 1018 г. како ''Бјалград'' (|Бѣлградъ), кое доста подоцна е албанизирано во „Берат“. Најпознатиот доцновизантиски историчар и летописец, Никифор Глигора, градот Белград го претставил како македонски град. Во 1417 година, градот паднал под османлиска власт и останал под неа сè до 1912 година, кога е создадена албанска држава. Но, и покрај отоманската власт, во 1809 година, градот го зазел под своја контрола Али-паша Јанински, кој имал албанско потекло, а во 1867 Белград станал санџак во Јанинскиот вилает. Во текот на XIX век, во Белград се случувале битни настани поврзани со Албанската национална преродба. Тој станал база за поддршка на Призренската лига, а во ноември 1944 година во Белград била прогласена привремената влада од страна на Антифашистичкиот народноослободителен совет на Албанија, со што започнал комунистичкиот режим на Енвер Хоџа.
2 Културно-историски знаменитости
Градот е познат како „Градот на илјада прозорци“, поради големите прозорци кои ги красат куќите. Градот е испреплетен со муслимански и христијански градби. Во него се наоѓа џамија од XV век, како и бројни цркви (Св. Троица, Св. Илија) кои припаѓаат на Албанската православна црква, чијашто автокефалност била прогласена токму во Белград, во 1922 година. Во XVI век, во градот се развила познатата иконографска школа Онуфри, додека православната катедрала била обновена во XVIII век. Најпознатите населби во градот се Мангалем и Горица, кои се наоѓаат на спротивните страни на реката Осум. Исто така, Белград е познат по Белградската тврдина (Кала) претежно изградена во XIII век, но чии почетоци датираат од IV век п.н.е., додека голем дел од тврдината потекнува од средината на IV век. Благодарение на богатото историско наследство од отоманскиот период, во 2008 година, централното подрачје на Белград било ставено под заштита на УНЕСКО.
3 Природни знаменитости
Во градот и во околината на Белград има повеќе природни знаменитости, како:* клисурата на реката Осум
* Пештерата Пирогош
* Националниот парк на планината Томорица
* Кулмак-теќе
Киншаса

Киншаса, Демократска Република Конго
Површина
9,965 км<sup>2</sup>
Население
7.500.000(приб.; според 2005)
Густина на насел.
752,63/км<sup>2</sup>
Административна поделба
Градска провинција Киншаса
Национален јазик
Лингала
Гувернер
Кимбембе Мацунга
Број на општини
24
Најголема општина
Малуку
Координати:
4°16′Ј, 15°17′И
Киншаса е главниот, а воедно и најголемиот град во Демократската Република Конго. Со население од 7,5 милиони жители, овој град заедно со Јоханесбург е најголемиот во подсахарска Африка, по Лагос. Во рамките на Африка, Киншаса е третиот најголем град, по Лагос и Каиро.
Киншаса е град на остри контрасти, со елитни резиденцијални и комерцијални области, два универзитета и пространи сиромашни населби, сите коегзистирајќи заедно.
Градот се наоѓа на јужниот брег на реката Конго, наспроти градот Бразавил, главниот град на Република Конго.
Главните области на градот се Cité de l'OUA, дом на Владата на Демократската Република Конго, Зоната Матоњ, меѓународно позната по нејзиниот ноќен живот и резиденцијалната област Гомбе. Киншаса има главно речно пристаниште сместено на плажата Нгобила на кое постојано се одвива сообраќај до Бразавил и Банги, како и железница до Матади и аеродромот Н'Дџили.
Бележити обележја на градот се зградата СОЗАКОМ и облакодерите на хотелот Мемлинг, централниот маркет, Киншаскиот музеј и Академијата за уметност. Булеварот 30 Јуни ги поврзува областите на градот. Киншаса е дом на националниот стадион на државата - Стадионот на Мартирите.
Овој град бил основан како трговско место од Хенри Мортон Стенли во 1881 година и именуван како Леополдвил во чест на кралот Леополд II Белгиски, кој владеел со огромната територија на Демократска Република Конго. Трговското место се претворило во прво најважно пристаниште по Ливингстоновите Водопади: најпрво сите добра кои пристигнувале во Леополдвил од внатрешноста морале да се пренесат со транспортен брод до пристаништето во Матади. Доизградбата на железницата во 1898 овозможила побрз начин на транспорт и го условила брзиот развој на Леополдвил. Во 1920 година, градот бил издигнат во главен град на белгиски Конго, заменувајќи го приморскиот град Бома.
Гвинејски Залив

:''Ова е статија за залив во Западна Африка. За останати значења на поимот видете ја страницата за појаснување.''
Гвинејскиот Залив е дел од Атлантскиот Океан сместен југозападно од Африка. Заливот се смета за географски центар на Земјата, бидејќи се наоѓа на нула степени географска ширина и должина (место каде што се среќаваат екваторот и нултиот меридијан).
Заливот го носи името од поранешните имиња за бреговите во Африка. Јужниот брег на Западна Африка, северно од Гвинејскиот Залив, беше историски нарекуван "Горна Гвинеја". Западниот брег на Јужна Африка, на исток, беше историски познат како "Долна Гвинеја". Името "Гвинеја" е сè уште приврзано за имињата на трите земји во Африка: Гвинеја, Гвинеја-Бисао и Екваторска Гвинеја, како и за Нова Гвинеја во Меланезија.
Меѓу многуте реки кои се влеваат во Гвинејскиот Залив се реката Нигер, Волта и Конго. Брегот на заливот вклучува Бенинскиот и Бонискиот Залив (Бијафра).
1 Поврзано
* Западна Африка
Кано

Кано, Нигерија
Површина
? км<sup>2</sup>
Население
3,626,204
Густина на насел.
? жит./км<sup>2</sup>
Административна поделба
Област Кано
Емир
Адо Абдулахи Бајеро
Надморска висина
488 m
Координати:
8° 31' 35" И, 12° 00' 37" С
Кано е административен центар на Областа Кано и е трет најголем град во Нигерија, со население од 3,626,204 жители, по Лагос и Ибадан.
Кано бил долго економски центар на Нигерија и центар за производство и извоз на кикирики. Тој исто така поседува универзитет и железничка станица со возови кои идат за Лагос преку Кадуна, додека Меѓународниот аеродром во Кано лежи во непосредна близина. Кано отсекогаш бил центар на исламската култура на Нигерија; една од најубавите џамии во земјата се наоѓа токму во овој град.
Кано порано бил опкружен со ѕидини, а денес повеќето од нив опстојуваат во стариот дел од градот. Стариот дел го поседува и Маркетот Курми, познат по своите рачни изработки. Во стариот град се наоѓа и Емировата Палата, палата со сахелска архитектура од XV век, потоа соседната Централна џамија во Кано и џамијата Гидан Макама. Куќата Гида Дан Хауса е уште една забележлива зграда.
Христијаните и следбениците на другите немуслимански религии формираат само мал дел од населението и традиционално живеат во Сабон Гари или квартот за странците. Во 1970-тите, 1980-тите и повторно во 2001 година имаше меѓурелигиски бунтови во кои стотици се пријавени за мртви. Причина за овие бунтови е воведувањето на исламскиот закон шарија.
1 Историја
Градот Кано бил основан околу 1000-тата година како независен Хауса град-држава. Тој останал водечки независен емират или кралство сè до создавањето на нигериската национална држава во 1903 година. Кано прерасна во просперитетен центар за транссахарската трговија со злато, платно, железо, сол и робови, притоа можеби достигнувајќи го зенитот на неговото богатство и моќ во XIV век, кога исламот почнувал да добива широки размери на овие територии. Во XV век, првата централна џамија била изградена во градот.
Според Хрониката на Кано, триесет и седмиот крал на Кано бил Мохамед Шареф (1703–1731). Неговиот наследник, Кумбари дан Шарефа (1731–1743), бил успешен во борбите со соседниот Сокото.
На почетокот на XIX век, фуланскиот исламски водач Усман дан Фодио повел џихад против Кано, притоа отстранувајќи го неговиот крал и реформирајќи ја владата и религиозните власти. Од тогаш, Фуланците останале традиционални водачи на Кано. Британските трупи го освоиле овој град во 1903. Сегашниот емир (крал) на Кано д-р Адо Абдулахи Бајеро е на престолот од 1962.
Кано е заменет како владин центар за северниот регион на Нигерија од Кадуна. Овој град е можеби најактивниот политички град (и област) во земјата, каде што сите (освен жените и децата) активно учествуваат во политиката.
ha:Kano#Tarihin Kano
Директориум

Директориумите се слични на пребарувачите по тоа што може да се пребаруваат, но за разлика од нив процесот на полнење и класификација на информациите најчесто не се одвива автоматски, туку „рачно“, со интервенција на луѓе.
Освен пребарување со клучни зборови, уште една одлика на директориумите е што нудат разгледување на нивните содржини по области.
Порт Харкурт

Порт Харкурт (|Port Harcourt; |Diobu, ''Iguocha'' или ''Ugwuocha'') — град кој се наоѓа во Делтата на Нигер во Нигерија. Тој е административен центар и главен град на сојузната држава Риверс. Порт Харкурт бил основан од Британците во 1912 година на копно населено со народите Иквере и Иџав. Британците го именувале овој град по Луис Вернон Харкурт, британски државен секретар за колониите (1910–1915).
Главната намена на ова пристаниште била да извезува јаглен кој доаѓал во големи количества од рударскиот град Енугу на север преку реката Бони на која и е сместен овој град. Порт Харкурт има 3,560,230 жители, што го прави четвртиот најголем град во земјата по Лагос, Ибадан и Кано. Тој е главен индустриски центар, па затоа има голем број на повеќенационални фирми, како и други индустриски претпријатија. Бизнисот поврзан со нафта се одвива тука. Порт Харкурт е водечкиот град за рафинирање на нафта во Нигерија. Во градот има и риболовна индустрија и рибен пазар.
Главна атракција во градот е неговиот музеј. Транспортот се одвива преку меѓународниот аеродром, железничката линија до Мајдугури и траекти до Нембе, островот Бони и островот Брас.
Сегашен гувернер е д-р Петер Одили од Народната демократска партија кој победи на изборите за втор мандат во 2003 година.
Порт Харкурт е и еден од центрите за христијански развој во регионот и е домаќин на неколку големи цркви. Овој град е познат и по тоа што има големи количества резервна нафта.
Сокото

Сокото (што е модерна верзија за локалното име ''Sakkwato'') — град кој се наоѓа во северозападниот регион на Нигерија и е главен град на областа Сокото.
Градот е познат по Султановата Палата, џамијата Шеху и својот голем пазар. Сокото има и аеродром.
1 Надворешна врска
*
Огбомошо

Градот Огбомошо се наоѓа во областа Ојо во југозападна Нигерија. Овој град бил основан во 17 век од воините кои го бранеле Јорубаланд од освојувачките фулански џихадисти. Огбомошо брои 1,1 милион жители.
Повеќето од населението на градот припаѓаат на јорубската етничка група, најголемата во Нигерија. Огбомошо има универзитет и локална телевизиска станица која е огранок на националната мрежа.
Спортскиот стадион во Огбомошо има капацитет од 10,000 седишта и е домашен терен на втората дивизија од професионалната фудбалска лига.
Главни земјоделски призводи од Огбомошо се маниока, житарици, тутун и памук.
Во декември 2021 година, сегашниот Соун, Н.М. Џимох Ојевуми Ајагунгбаде III од кралската куќа Олавуси беше најдолготрајниот Соун во модерната историја и почина на 12 декември 2021 година, на 95-годишна возраст.
Лагос

Лагос, Нигерија
Површина
300 км<sup>2</sup>
Население
10-15,5(приб.)
Густина на насел.
31 000 жит./км<sup>2</sup>
Административна поделба
Општина Лагос
Гувернер
Бола Тинубу
Координати:
6°34′60″С, 3°19′59″И
Лагос, а многу ретко познат и како Еко според јорупскиот назив, е најголемиот град во Нигерија. Проценките за бројот на жителите на градот значително варираат, но генерално тие се движат во границите од 10 до 15,5 милиони луѓе, правејќи го притоа вториот најголем град во Африка (по Каиро).
Лагос прерасна од мала Јоруба населба во комерцијалниот и популациски центар на Нигерија. Тој ги преживеа периодите на доминација од две европски сили.
Лагос е поранешниот главен град на Нигерија кој денес е заменет со Абуџа, но градот останува комерцијален центар на Нигерија. Градот официјално го изгуби својот статус како главен град на 12 декември 1991 година.
Климата во Лагос е слична со онаа на остатокот од Нигерија. Има две дождливи сезони, а најголемите дождови паѓаат од април до јули. Послабата дождлива сезона е во октомври и ноември. Постои релативно суво време во август и септември и подолга сува сезона од декември до март. Месечното количество на дожд помеѓу мај и јули варира од преку 300 mm, додека во август и септември се намалува до 75 mm, а во јануари е најниско - 35 mm. Главната сува сезона е придружена со харматански ветрови од пустината Сахара, кои можат да бидат многу силни во декември и февруари.
Комерцијален центар останува островот Лагос, кој е поврзан со копното преку три големи мостови: Еко, Картер и Третиот Копнен Мост. Островите Икоји и Викторија се тесно поврзани со островот Лагос. Главните пристаништа се во Апапа, сместен спротивно од Лагос. Постојат многу други области на копното. Една од нив, Икеја, е местото каде се наоѓа Меѓународниот аеродром Муртала Мохамед..
Лагос е главното и водечко пристаниште на Нигерија. Пристаништето може да се подели во три главни делови: пристаниште Лагос, пристаниште Апапа и конзерванско пристаниште, сите сместени на Гвинејскиот Залив.