procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Скратифлација

Скратифлација (|shrinkflation) или намалување на пакувањето — процес на намалување на големината или количината на артиклите, или дури понекогаш преформулирање или намалување на квалитетот, додека нивните цени остануваат исти или се зголемуваат. Зборот е стопеница на зборовите ''скратување'' и ''инфлација''. Првата употреба на поимот „скратифлација“ на англиски јазик со неговото сегашно значење ѝ се припишува на економистката Пипа Малмгрен, иако истиот поим претходно го користел историчарот Брајан Домитровик за економија што се намалува, а истовремено трпи висока инфлација.
Скратифлацијата им овозможува на претпријатијата да ја зголемат својата оперативна маржа и профитабилност со намалување на трошоците додека го одржуваат обемот на продажба, и често се користи како алтернатива за зголемување на цените во согласност со инфлацијата. Здруженијата за заштита на потрошувачите ја осудуваат оваа практика.
1 Економска дефиниција
Скратифлацијата е пораст на општото ценовно рамниште на стоките по единица тежина или зафатнина, предизвикано од намалувањето на тежината или големината на продадениот предмет. Цената за едно парче од пакуваниот производ останува иста или дури може да се зголеми. Ова понекогаш не влијае на мерите на инфлацијата, како што се потрошувачкиот ценовен показател или малопродажниот ценовен показател, односно може да не ја зголеми цената на потрошувачката кошница со малопродажни стоки и услуги, но многу показатели за ценовните рамништа, а со тоа и инфлацијата се поврзани со единиците за зафатнина или тежина на производите, така што скратифлацијата влијае и на статистички претставените показатели на инфлацијата.
2 Влијание на потрошувачите
Застапниците на потрошувачите се критични за скратифлацијата бидејќи тоа има ефект на намалување на вредноста на производот и тоа „скришум“. Намалувањето на големината на пакувањето е доволно мало за да не биде веднаш воочливо за редовните потрошувачи. Непроменетата цена значи дека потрошувачите не се предупредени за повисоката единична цена. Практиката негативно влијае на способноста на потрошувачите да направат информиран избор за купување. Утврдено е дека потрошувачите повеќе ги одвраќаат поскапувањата отколку намалувањето на големината на пакувањето. Добавувачите и трговците на мало се повикани да бидат на страната на корисниците. Според Ратула Чакраборти, професор по деловен менаџмент, тие треба да бидат законски обврзани да ги известат купувачите кога ќе се намали големината на пакувањата. Корпоративните тела го оттргнуваат вниманието од намалувањето на производот со пораките „помалку е повеќе“, на пример со тврдење за здравствени придобивки од помали порции или еколошки придобивки од помалку пакување.
Во 2023 година францускиот малопродажен синџир Карфур почнал да ги предупредува своите корисници за овие практики.
3 Поврзано
* Куповна моќ
* Стварна и номинална вредност
* Дефлација
Силвинит

Силвинит ― седиментна карпа направена од механичка мешавина на минералите силвит (KCl, или калиум хлорид) и халит (NaCl, или натриум хлорид). Силвинитот е најважниот извор за производство на поташа во Северна Америка, Русија и Обединетото Кралство. Повеќето канадски зафати ископуваат силвинит со пропорции од приближно 31% KCl и 66% NaCl, а рамнотежата е нерастворливи глини, анхидрит и на некои места - карналит. Други наоѓалишта на силвинит се наоѓаат во Белорусија, Бразил, Франција, Германија, Казахстан, Словачка и Шпанија.
Министерство за рударство (Чиле)

Министерство за рударство (|Ministerio de Minería) ― министерство задолжено за прашањата поврзани со рударството во Чиле.
Рударскиот сектор учествувал со 16,4% од бруто домашниот производ на Чиле во 2009 година, 14.157 милијарди пезоси, главно од ископувањето бакар.
Од март 2022 година, министерот за рударство (|Ministro de Minería) е Марсела Ернандо.
Во август 2023 година, Бориќ ја заменил Ернандо во реконструкција на кабинетот со Аурора Вилијамс.
The Northern Miner (Австралија)

''The Northern Miner'' (во превод: Северниот рудар) ― семрежен весник објавуван во Чартерс Тауерс, Квинсленд, Австралија.
1 Историја
''The Northern Miner'' првпат бил основан во 1872 година од Џејмс Смит Рид. Рид го основал весникот само осум месеци по откривањето на златото во гратчето Чартерс Тауерс во Квинсленд.
Во 1876 година, Рид го продал весникот на Тадеус О'Кејн. Како сопственик и уредник на ''The Northern Miner'', О'Кејн се посветил себеси кон весникот, за подобрување на животот на рударите кои работат во Чартерс Тауерс.
Од петте весници објавувани во златните полиња, ''The Northern Miner'' бил единствениот што го преживеа падот во ископувањето злато. Весникот и денес е објавуван од истата адреса на улицата „Гил“ на која се наоѓа уште од 1878 година.
2 Дигитализација
Весникот е дигитализиран како дел од Програмата за дигитализација на австралиските весници на Националната библиотека на Австралија.
3 Поврзано
* Список на весници во Австралија
* Чартерс Тауерс
Лесен роман

Лесен роман (|ライトノベル) или ранобе (''ラノベ'') — вид популарна јапонска книжевност од различни жанрови (од љубовни романи и научна фантастика до ужаси), која се одликува со претежно фантастичен заплет, изобилие на дијалози, илустрации во стилот на аниме и манга, и насочена главно кон тинејџерската и младата публика. Лесните романи добиле широка популарност во Јапонија во 1980-тите. Издавачите постојано бараат нови автори, за што организираат годишни конкурси, чии победници, покрај парични награди, добиваат и право да ја објават својата книга. Најголемиот од овие натпревари, Dengeki Shosetsu Taisho, годишно вклучува повеќе од две илјади автори. Бројот на официјални преводи на лесни романи на странски јазици е мал поради малата побарувачка и обемот на преведениот текст. Просечната должина на еден лесен роман е околу 50.000 збора, и е објавен во формат бункобон.
1 Поврзано
* Аниме
* Манга
Циганка (филм)

„Циганка“ — филм на режисерот Војислав Нановиќ од 1953 година, заснован врз делото на Борисав Станковиќ, „Коштана“. Главните улоги ги играат: Селма Карловац, Раша Плаовиќ, Миливоје Живановиќ, Павле Вуисиќ и Александар Стојковиќ.
1 Синопсис
Во филмт се прикажува приказната за една Циганка (ја игра Карловац) која со својата песна и со танцот го бранува животот во Врање, заслепувајќи ги богатиот Стојан (го игра Јовиќ) и несреќниот Митке (го игра Плаовиќ). Хаџи-Тома (го игра Живановиќ), таткото на Стојан, оптоварен од предрасудите, го убива својот син зашто сака да се ожени со убавата Коштана. Меѓутоа, и Хаџи-Тома е заслепен од неа и ја принудува да се омажи за човекот кого таа не го сака...
Торадора!

''Торадора!'' (|とらドラ!) — серија лесни романи од Јујуко Такемија, чиј прв том бил објавен на 10 март 2006 г., а последниот, десетти, на 10 март 2009 г. Како продолжение на заплетот, продолжува да се објавува истоимената манга од Зекјо. Објавувањето во списанието ''Dengeki Comic Gao!'' било запрено на 27 јануари 2008 г., но продолжило од компанијата ASCII Media Works под отпечатокот Dengeki Daioh на 21 март 2008 г. Радиопредавање на семрежјето било организирано во септември 2008 г. од страна на Animate TV. Адаптација на аниме била произведена од J.C.Staff и почнала да се емитува во Јапонија на TV Tokyo на 2 октомври 2008 г. Визуелен роман заснован на изворната приказна на Namco Bandai Games за PlayStation Portable бил објавен во април 2009 г.
Името „Торадора!“ потекнува од имињата на двата главни лика Таига Аисака и Рјуџи Такасу. Името „Таига“ е слично на зборот „тигар“ на англиски (англ. ''tiger''), а на јапонски овој збор ќе звучи како „тора“ (јап. 虎). Првиот дел од името на Рјуџи е „рју“ (竜), што на јапонски значи „змеј“, а во јапонската транслитерација од англиски би било „ドラゴン“ (''дорагон'').
1 Содржина
Приказната на ''Торадора!'' започнува со главниот јунак Рјуџи Такасу, кој е исцрпен од обидот да изгледа најдобро пред сите, влегувајќи во својата втора година од гимназија. И покрај неговата природна љубезност, поради неговиот изглед, сите го доживуваат како бандит и затоа нема буквално никаква надеж дека ќе најде девојка во блиската иднина. Откако наутро ќе биде пречекан од неговата поспана мајка, Рјуџи оди на училиште и е воодушевен што ќе се најде во истиот клас со неговиот најдобар другар Јусаку Китамура и девојката во кој е вљубен, Минори Кушиеда. Тоа е така, сѐ додека буквално не налетува на „најопасното суштество во училиштето“ — ученичката Таига Аисака, која исто така е во неговиот клас и е блиска другарка на Минори. Првата средба со Аисака завршува со удар за Рјуџи.
Таига се однесува студено кон другите и не се двоуми да им врати при најмалата нивна забелешка. Таига не го сака Рјуџи од нивната прва средба. Таа потекнува од богато семејство, но поради семејни проблеми почнала да живее одвоено. Сосема случајно се покажува дека нејзината нова куќа е веднаш до куќата на Рјуџи. Откако Рјуџи ќе открие дека Таига е вљубена во Јусаку, а Таига за возврат ја открива вљубеноста на Рјуџи кон Минори, Рјуџи предлага тие да ги здружат силите за да им ги освојат срцата. Таига поминува многу време во куќата на Рјуџи, толку многу што таа практично може да се смета за член на неговото семејство. Бидејќи Рјуџи поминува многу време со Таига, тој почнува подобро да ја разбира и да открива страни од нејзиниот карактер што повеќето луѓе не ги гледаат. Таига и Рјуџи се обидуваат да си помогнат еден на друг да го сменат однесувањето на другите кон нив. Меѓутоа, нивната чудна врска ги изненадува сите што ги познаваат, а гласовите почнуваат да лазат зад грбот на Таига и Рјуџи.
Федерална унија на европските националности

Федерална унија на европските националности (|Federal Union of European Nationalities), скратеница ФУЕН — меѓународна невладина организација, основана во 1949 година по формирањето на Советот на Европа, која работи на зачувување и унапредување на идентитетот, јазикот, културата, правата и традициите на националните малцинства, националностите и јазичните групи во Европа. Како чадор организација, ФУЕН има над 100 организации членки кои ги претставуваат етничките, јазичните и националните малцинства во Европа. Организацијата имала клучна улога во охрабрувањето на Советот на Европа да ја усвои Европската повелба за регионални или малцински јазици и Рамковната конвенција за заштита на националните малцинства. Седиштето на ФУЕН е во Фленсбург, Германија, а организацијата има канцеларии и во Берлин и во Брисел, Белгија.
Од Македонија, организации членки на ФУЕН се Унијата за култура на Власите од Македонија со седиште во Скопје, Центарот за ромска заедница „ДРОМ“ во Куманово, Асоцијацијата за демократски развој на Ромите „СОНЦЕ“ во Тетово и Здружението за правата на Ромите во Штип. Во ФУЕН членуваат и организациите на Македонците во Грција и во Албанија, Виножито со седиште во Лерин и Македонското движење за унапредување на мајчиниот јазик „Крсте Мирисков“ во С’ботско и Македонското друштво „Илинден“ во Тирана, сите дел од Работната група на словенските малцинства при ФУЕН. Во 2023 година ФУЕН за прв пат објавила документ на македонски јазик.
Стево Божиновски

Стево Божиновски – македонски универзитетски професор, до 2005 година на Факултетот за електротехника и информациски технологии, потоа на Државниот универзитет на Јужна Каролина во Соединетите Држави.
1 Животопис
Роден е во 1949 година во Битола. Дипломирал (1973), магистрирал (1975) и докторирал (1982) на Електротехничкиот факултет во Загреб. Во периодот 1974-1976 работел на Математичкиот факултет, како стручен соработник, од каде преминал на Електротехничкиот факултет во звањето асистент. Во 1982 год. бил избран за предавач, а звањата доцент, вонреден професор и редовен професор ги стекнал во 1983, 1988 и 1993 година, соодветно.
Основоположник е на областите вештачка интелигенција, роботика и биокибернетика на Електротехничкиот факултет (ЕТФ) во Скопје, кои и денес остануваат негов научно-истражувачки интерес. Во својата наставна кариера држел настава по повеќе предмети од областите основи на софтвер, вештачка интелигенција, системски софтвер, роботика, биокибернетика и медицинска информатика, на додипломски и магистерски студии, како на ЕТФ така и на Стоматолошкиот и Медицинскиот факултет во Скопје. Во раздобјата 1980-1981 и 1995- 1996 остварил студиски престој во САД на Универзитетот во Масачусетс. Во 1984 година остварил четиримесечен постдокторски престој на Универзитетите во Цукуба и Каназава, Јапонија. Член е на уредувачки и организациони комитети на повеќе списанија и конференции.
Автор е на повеќе од 150 научни труда објавени во списанија, на конференции, како и во издадени книги. Автор е на два универзитетски учебника. Учествувал како член на тим или како главен истражувач во голем број домашни и меѓународни проекти. За светската наука значаен придонес му е првичното управување на робот со помош на биосигнали од мозокот, кое го остварил во 1988 година. Ова достигнување во 2023 година Одборот на директори на ИЕЕЕ го прогласил за „ИЕЕЕ меѓник“ (IEEE milestone). Ова е прво доделување на „ИЕЕЕ меѓник“ за достигнување „Интерфејс мозок-сметач“ (Brain-Computer Interface). Спомен-плоча како обележје на ова достигнување е поставена во просториите на ФЕИТ.
Факултетот го напуштил во 2005 година, а денес е редовен професор од областа на компјутерските науки на Државниот универзитет на Јужна Каролина, САД.
„Братство“ (весник 1942)

„Братство“ ― орган на Окружниот Комитет - Тетово.
Од весникот ''Братство'' излегле два броја. Првиот на 17 август 1942 година, а вториот на 23 август истата година. Весникот го уредувал Крсте Црвенковски.
Бил дистрибуиран (растуран) во Тетово, Гостивар, Кичево и Дебар. Се печател во Тетово во окружната партиска техника. Се печател на македонски јазик. Ѝ двата негови броја се зачувани.
Лосион

Лосион — козметичко средство за нега на кожа, коса или нокти за хигиенски или терапевтски и профилактички цели. Се прави врз основа на воден или воден-алкохолен раствор (поретко емулзија или суспензија) со додавање на активни состојки (растителни екстракти, витамини, киселини) и помошни состојки (етерични масла за мириси, бои, конзерванси). Лосионот ја чисти, навлажнува и омекнува кожата, затегнувајќи ги порите. Може да биде наменет за определен вид кожа: сува, мрсна или нормална. Користењето лосион за лице не е замена за едноставно миење на лицето со вода.
Рударска ламба

Рударска ламба — светилка, развиена за строгите потреби на подземните рударски дејства. Најчесто се носи на посебен безбедносен шлем.
1 Историја
1813 Д-р Вилијам Рид Клани ја претставил клани ламбата
1815 Хамфри Дејви ја претставил Дејвиевата ламба
1815 Џорџ Стивенсон ја претставил својата светилка
Дејвиевата заштитна светилка била направена во Лондон од Хамфри Дејви. Џорџ Стивенсон измислил слична светилка, но пронајдокот на Дејвис бил побезбеден поради тоа што имал фина жичена газа што го опкружувала пламенот. Ова овозможило светлината да помине и го намалил ризикот од експлозија со запирање на гасот метан „запален“ да дојде во контакт со пламенот.
1840 година , Матје Мусзлер ја претставил ламбата Музелер во Белгија.
1859 Вилијам Кларк ја патентирал првата електрична светилка за рударство.
1870-ти Ж.Б. Марсо (Франција) дизајнирал шлем со двојна газа
1872 Законот за регулирање на рудниците за јаглен барал заштитени светилки под одредени услови
1881 Џозеф Сван ја претставил својата прва електрична светилка
1882 Вилијам Рид Клани измислил светилка со „клани со капак“,
1883 Елис Левер од Калчет Хол Боудон понудил награда од 500 фунти за создавање на безбедна пренослива светилка за рударски потреби.
1885 Томас Еванс од Абердаре направил безбедносна светилка од типот клани
1886 Кралската комисија за несреќи во рудници тестирала светилки и дала препораки
1887 Закон за регулирање на рудниците за јаглен – барања за изградба, испитување, каде се користи итн.
1889 Џон Дејвис и Ко, Дерби, снабдувале преносливи електрични светилки
1896 Закон за регулирање на рудниците за јаглен - барања за обезбедување од сопствениците на рудниците, каде да се користат итн.
1909 во Шкотска воведени ламби на капа (шлем).
1911 понудена награда за најдобра електрична светилка
1911 Законот за рудници за јаглен поставилбарања за менаџерите на јамите да полагаат испитувања, каде може да се користат ламбите (вклучително и електрични) итн.
1920 Електрична светилка со вграден акумулатор
1924 Комитетот за светилка за рудари – тестови и препораки
1950 Електрично безбедносна ламба и пакет батерии на рударот Shale, произведени во Англија и испорачани од Concordia Electric Safety Lamp Company Ltd, Кардиф.
2 Видови
* Карбидна ламба, светилка која произведува и согорува ацетилен
* Безбедносна ламба, која било од неколкуте видови светилки кои се дизајнирани да бидат безбедни за употреба во рудници за јаглен
** Дејвиева ламба, безбедносна светилка која содржи свеќа
** Витова ламба
Добре дојдовте, господине Ченс

„Добре дојдовте, господине Ченс“ или „Присутност“ (англиски: ''Being There'') — филм на режисерот Хал Ешби од 1979 година. Филмот е снимен според романот „Присутност“ на Јежи Косински, кој е автор на сценариото. Главните улоги ги играат: Питер Селерс, Џек Ворден, Ширли Меклејн, Ричард Дисарт, Џејмс Ноубл, Дејвид Кленон, Мелвин Даглас итн. Филмот се смета за еден од најпровокативните филмови на преминот меѓу 1970-тите и 1980-тите, а критичарите го толкувале различно: како критика на телевизијата и масовните медиуми, како ироничен коментар на современото американско општество итн. Филмот освоил бројни награди, како: „Златна палма“ на Канскиот фестивал, Кошињски бил награден со БАФТА за најдобро сценарио, Питер Селерс бил номиниран за „Оскар“ и БАФТА за главна машка улога, а го освоил „Златниот глобус“, додека Мелвин Даглас ги освоил наградите „Оскар“ и „Златен глобус“ и главната награда на филмските критичари на Лос Анџелес за споредна машка улога.
1 Синопсис
Господинот Ченс (го игра Селерс) живее со својот господар во куќа со градина, која се наоѓа во Вашингтон. Тој никогаш не излегува надвор од дворот на куќата, а неговиот живот се сведува на уредување на градината и гледање телевизија. Притоа, тој воопшто не го познава надворешниот свет, но сепак е сосема задоволен од својот живот. Меѓутоа, неговиот господар умира и тој е принуден да ја напушти куќата, а сос ебе го зема само далечинскиот управувач за телевизорот. Набргу, него го напаѓа група деца и, бидејќи не ја разликува стварноста од телевизиската програма, тој мисли дека од нив ќе се ослободи со далечинскиот управувач. Бидејќи нема смисла за стварноста, тој користи само едноставни изрази, но луѓето сметаат дека неговите реченици имаат метафорично значење и го сметаат за мудрец. Така, тој станува гуру на припадниците на високите американски деловни, политички и медиумски кругови...
Илеш Шпиц

Илеш Шпиц ( во — во ) — унгарски фудбалер и фудбалски тренер со еврејско потекло.
1 Животопис
Бил дојден во Скопје од ФК „Хајдук“ од Сплит за тренер на ФК „Граѓански“ во 1938 година, кој под неготово стручно раководство станал прволигаш во сезоната 1938-1939. Бил тренер и на СК „Македонија“ од Скопје во периодот 1941-1944, член на Елитната дивизија на Бугарија. Окупаторските власти се обиделе да го интернираат во логор на смртта во 1942 година, но поради силниот отпор на јавноста и енергичното залагање од Управата на Клубот, бил симнат од возот кај Врање и вратен во Скопје. По Ослободувањето го тренирал ФК „Партизан“ од Белград и ФК „Вардар“ од Скопје.
Умрел во Скопје покрај фудбалскиот тренер, непосредно по натпреварот на ФК „Вардар“ против ОФК „Белград“.
Гунбјерн

Гунбјерн (|Gunnbjørn Fjeld) — највисока планина во Гренланд, територија на Кралството Данска северно од Северниот Поларник. Претставува нунатак, карпест изданок над ледничкиот мраз.
1 Географија
Планината се наоѓа во венецот Воктинсонови Планини во источниот дел на островот. Има доста нунатаци и опфаќа уште неколку врвови со висина над 3.500 м.
2 Историја
Гунбјерн за првпат е освоен на 16 август 1935 г. од Огистен Курто, Џек Лонгленд, Ебе Мунк, Харолд Вејџер и Лоренс Вејџер. Наречен е во чест на Хунбјерн Улфсон, првиот Европеец кој го открил Гренланд.
Врвот се издига над ненаселен крај на источното крајбрежје на Гренланд. Искачувањата се ретки поради оддалеченоста и непристапноста на тој крај. Почесто до него се доаѓа со вртолет или авион на скии, обично од Исланд.
3 Поврзано
* Форел — порано погрешно сметана за највисока на Гренланд
* Список на планини во Гренланд
* Мелехеј — највисока планина во потесна (европска) Данска
Сипи

Сипи (еднина: сипа; науч. ''Sepiida)'' или сепии (едн. сепија) — ред главонози мекотели. Ги населуваат крајбрежните води на длабочина до 200 м, како и морските сливови со висока соленост во земјите на суптропските и тропските климатски зони. Нејзиното тело достигнува до 25 см, а на гигантската (Sepia apama) до 50 см, издолжено и грбно-цревно сплескано, со хоризонтални стабилизатори на страните. Во зависност од подлогата, бојата се менува. Зениците на сипата имаат облик на буквата W. Устата се наоѓа на предниот крај, опкружена со 10 пипала, од кои две се подолги од другите и се наоѓаат на крајот. Сипата се одликува со добро развиена мастилна жлезда, која произведува мастилна течност — сипина боја. За да се заштити од опасност, сипата ја исфрла оваа мастилна боја и на тој начин образува димна завеса (покривка од непријатели).
Еноец

Еноец — голем род едногодишни и повеќегодишни билки од семејството на броќовите (''Rubiaceae''). Вирее во умерени краишта на северната и јужната полутопка.
Родот опфаќа преку 600 вида со проценки од 629 до 650. Коленката (''Sherardia arvensis'') е близок сродник и може да се помеша со ситен еноец. Лазарката (''Asperula'') исто така е род во блиско сродство.
Меѓу народот, најпознат вид од родот еноец е лепавецот (''Galium aparine''), познат по тоа што се закачува или „лепи“ за облеката.
1 Поврзано
* Список на видови од родот еноец
Dead or Alive

Dead or Alive ― англиска поп група основана во Ливерпул во 1978 година од Пит Барнс, Мартин Хили, Фил Херст и Волтер Огден под името ''Nightmares in Wax.'' Во 1980 година групата го променила името во Dead or Alive. Групата се стекнала светска слава на почетокот од 1985 година со нивниот сингл ''You Spin Me Round (Like a Record)''. Во зенитот на нивниот успех, членови на групата биле: Пит Барнс (вокал), Стив Кој (тапани), Мајк Перси (бас) и Тим Левер (клавијатури).
Две песни од групата успеале да се пласираат во топ-20 на ''Billboard'' Hot 100: „''You Spin Me Round (Like a Record'')“ (бр. 11 во август 1985 година) и „Brand New Lover“ (бр. 15 во март 1987 г.).
„''You Spin Me Round (Like a Record'')“ две недели била на прво место во ОК во 1985 година, а во 2006 година повторно се нашла на топ-листите откако претходно Барнс учествувал во телевизиското реално шоу ''Големиот брат'' и се појавил во 4-та сезона од ''Почудни нешта''. Песната, исто така, била на прво место на Билбордовата листа Hot Dance Club Play. Во декември 2016 година, ''Билборд'' ,групата Dead or Alive ја ставил на 96-то место на списокот од најуспешни „денс музичари“ на сите времиња. Групата се распаднала по смртта на Пит Барнс во 2016 година; Стив Кој починал во 2018 година.
1 Дискографија
1.1 Студиски албуми
*''Sophisticated Boom Boom'' (1984)
*''Youthquake'' (1985)
*''Mad, Bad and Dangerous to Know'' (1986)
*''Nude'' (1988)
*''Fan the Flame (Part 1)'' (1990)
*''Nukleopatra'' (1995)
1.2 Ремикс албуми
*''Fragile'' (2000)
* Unbreakable (2001)
Вангел Шорков

Вангел Шорков ( во — во ) — македонски хирург.
1 Животопис
Шорков завршил медицина во Стразбур, Франција, во 1925 година, а хирургија специјализирал во Париз. Во периодот 1930-1939 работел во приватна практика, а потоа бил хирург во Бановинската болница во Битола.
Во времето на Втората светска војна ги лекувал партизаните. По Ослободувањето бил назначен за хирург и управник на Болницата во Охрид (февруари, 1925 г.), каде што останал до крајот на животот.
Михаел Штајнер

Михаел Штајнер (|Michael Steiner; р. во ) — германски дипломат, кој служел како шеф на Мисијата на Обединетите нации во Косово (УНМИК). Тој бил германски амбасадор во Индија од март 2012 до јуни 2015 година.
1 Ран живот и образование
Михаел Штајнер е роден на 28 ноември 1949 година во Минхен, Баварија, Германија. Штајнер студирал право во Париз и Минхен од 1971 до 1977 година и станал судија во 1981 година.
2 Кариера
Во 1981 година, Штајнер се вработил во германското Министерство за надворешни работи. Како млад политички офицер во Прага во летото 1989 година, тој добил пофалби за неговото справување со бегалската криза што помогнала да доведе до падот на Берлинскиот ѕид. Додека стотици источни Германци го опколиле теренот на неговата амбасада, барајќи азил и западногерманско државјанство, тој самиот им помогнал на некои од нив да го поминат ѕидот, до амбасадата, што била територија на Западна Германија. Потоа тој работеше на преговарање за договор за да им се дозволи на Источните Германци да ја напуштат амбасадата и да заминат на Запад.
Бил шеф на Канцеларијата за врски за германската хуманитарна помош во Загреб (1991-1992), шеф на Координативното тело за мултилатерални мировни напори во министерството (1992-1994), шеф на Специјалното одделение за мировни напори за поранешна Југославија (1994-1995), германски член на Контакт-групата за Југославија (1994-1995), главен заменик на Високиот претставник на меѓународната заедница за БиХ (1996-1997), специјален претставник на Генералниот секретар на Обединетите нации за Косово (2001-2003), во чиј мандат (на 23 мај 2002 година) Привременото собрание на Косово усвојува Резолуција за непризнавање на Договорот за опис и протегање на границата меѓу Република Македонија и Сојузна Република Југославија. Штајнеровата позиција е дека Договорот мора да се почитува и во таа насока ги вложува сите напори, вклучувајќи го и прогласувањето на Резолуцијата за ништовна.
Од април 2010 година до март 2012 година, Штајнер бил специјален претставник за Авганистан и Пакистан во германското Министерство за надворешни работи.
Во март 2012 година, Штајнер бил прогласен за нов амбасадор на Сојузна Република Германија во Индија. На 20 јули 2012 година, тој бил домаќин на свечена церемонија во неговата резиденција во чест на Зубин Мехта за да му оддаде признание на неговиот исклучителен придонес во областа на класичната музика.
3 Личен живот
Мајкл Штајнер се оженил со Елизе Штајнер, историчар на уметност. Тие првпат се сретнале во Колосеумот во Италија.
Шперплоча

Шперплоча (|das Sperrholz|el) — дрвена тенка плоча, добиена од неколку листови фурнир залепени под голем притисок, што ја прави отпорна на искривување. Се користи за изолација и во техничка култура. Се користи и за изработка на разни модели на куќи и градови. Таа е лесна, мека, цврста и непорозна. Шперплочата се добива со вкрстено лепење на непарен број слоеви фурнир.
Како и другите производи со дрвена основа, шперплочата е чувствителна на атмосферски влијанија, па затоа се препорачува соодветно складирање и внимателно ракување. Кај повеќето видови шперплочи, малите промени во содржината на влага нема да предизвикаат промена во димензиите. Се препорачува шперплочата за внатрешна употреба да се чува под исти услови како што ќе бидат изложени на местото на вградување. Шперплочата се добива со сечење и лепење на непарен број слоеви фурнир, кои се наредени еден врз друг попречно. На овој начин се зголемува цврстината на шперплочата како материјал. Се користи во занаетчиството и индустријата за производство на мебел, столарија и други предмети.
Иверица

Иверица — општо име за плоча направена од дрвени иверки или други лигноцелулозни материјали кои се врзуваат заедно со органско врзивно средство користејќи висока температура, притисок, влага, зацврстувачи итн.
Според методот на пресување, има нормално пресувани и истиснувани (екструзионо пресовани) иверици. При нормално пресување, силата на притискање делува нормално на површината на плочата, така што иверките се поставуваат паралелно со површината на плочата, додека со постапката на истиснување, притискањето се врши паралелно со површината на плочата, а иверките се поставуваат нормално на површината на плочата.
Според зафатнинската маса, ивериците се делат на: ивериции со мала зафатнинска густина (изолациски иверици; < 400 кг/м<sup>3</sup>), средна зафатнинска маса (400 кг/м<sup>3</sup> − 800 кг/м<sup>3</sup>) и голема зафатнинска маса (> 800 кг/м<sup>3</sup>). Се изработува од отпадно дрво, струготини и иверки, кои се мешаат со посебно лепило и потоа се притискаат до одредена дебелина. Опремената иверица е покриена со фурнир или пластични фолии со имитација на висококвалитетни дрвени обрасци. Се користи за изработка на мебел, обложување ѕидови, рекламни паноа и сл.
Најчести видови на суровини за производство на иверица се: стандардна иверка, вафер и стренд.
Чукни на некоја врата

„Чукни на некоја врата“ (англиски: ''Knock on Any Door'') — филм на режисерот Николас Реј од 1949 година, снимен по сценариото на Дениел Тарадаш и Џон Монкс Помладиот. Главните улоги ги играат: Хамфри Богарт, Џон Дерек и Џорџ Мекрид.
1 Синопсис
Адвокатот Ендрју Мортон (го игра Богарт) успеал да направи голема кариера почнувајќи од ништо. Тој го презема случајот на младито злосторник Ник Роман (го игра Дерек), делумно поради тоа што тој доаѓа од слична средина како него, а делумно и поради тоа што има нечиста совест во врска со случајот на татко му на Ник што го водел пред многу години. На Ник Роман му се суди поради убиство на полицаец...
Томо Видов

Томо Видов (р. , Скопје - , Скопје) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Бил вработен во Драмски театар - Скопје.
1 Филмографија
Година, Филм, Улога
1952, Фросина ТВ-филм, Крсте
1961, Мирно лето ТВ-филм
1967, Македонска крвава свадба ТВ-филм
1969, Републиката во пламен ТВ-филм
1969, Итрата вдовица ТВ-филм
1970, Мртва стража ТВ-филм, Стрико Коле
1972, Истрел ТВ-филм
Живко Шкоклевски

Живко Шкоклевски ( во — во ) — македонски градежен инженер и универзитетски професор на Градежниот факултет во Скопје.
1 Животопис
Дипломирал во Прага во 1960 година, а докторирал во Скопје во 1983 година.
Учествувал во регулацијата на повеќе наши реки. Напишал учебник „Регулација на водотеци“, како и неколку други книги, меѓу кои и монографии за регулацијата на Вардар и за Дојранско Езеро.
Предавал на Градежниот факултет во Скопје од 1989 година до неговото пензионирање по предметите Хидраулика, Хидрологија и Речна хидротехника.
Александар Малинков

Александар Малинков (р. , Кавадарци) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец и режисер. Во 1985 година Дипломира на Факултет за Драмски уметности во Скопје, на отсекот за актерска игра во класата на проф. Владимир Милчин. Од 1985 година е вработен во Театарот при Дом на Културата „Иван Мазов Климе“ во Кавадарци како глумец и режисер.
1 Филмографија
Година, Филм, Улога
1989, Кога меракот пее ТВ-серија, Орданчо
1992, Македонски народни приказни ТВ-серија, Селанец 2
1993, Еурека ТВ-серија
1999, Каца ТВ-филм, Миле
2000, Македонски народни приказни 2 ТВ-серија, Меанџија
2012, Душан ТВ-филм, Душан
2013, Тиквешко востание ТВ-серија
2014, Женски итроштини ТВ-филм
2019, Лакардиите на Паја ТВ-серија, Златко
2 Сеќавање на Петре Тодоровски
На 20-годишнината од убиството на Петре Тодоровски, Градските гробишта во алеата на жртвите паднати 1991 година било организирано сеќавање на младиот војник. На овој настан како нивен семеен пријател, Александар Малинков ја прочитал песната „За навек – за оној кој го нема“ од книгата „Мојот блуз” од братот на Петре, Марјан Тодоровски.
3 Наводи
Лимфедем

Лимфедем е состојба на локализиран оток предизвикан од компромитиран лимфен систем. Лимфниот систем функционира како критичен дел од имунолошкиот систем и ја враќа интерстицијалната течност во крвотокот. Лимфедемот е најчеста компликација на терапијата на канцер или паразитски инфекции, но може да се забележи и кај голем број на генетски заболувања. Иако не може да се излечи и е прогресивна, голем број на третмани може да ги подобрат симптомите. Ткивата со лимфедем имаат висок ризик од инфекции бидејќи лимфниот систем е компромитиран.
Иако не постои лек, третманот може да ги подобри исходите. Тука спаѓаат компресивна терапија, добра нега на кожата, вежби и мануелна лимфатична дренажа (MLD), кои заедно се познати како комбинирана деконгестивна терапија. Диуретиците не се корисни.
Адам

Адам (хебрејски: „човек“; веројатно поврзан со хебрејскиот ''adamah'', „земја“ или акадски ''адам'', „да се создаде“) — според Библијата, првиот човек создаден од Јахве, Бог, ''од прашина (или кал) на земјата и му вдахнал во лицето животен дах/дух''. Прво живеел во земниот рај, но Јехова го истерал оттаму поради првобитниот грев што го направил на убедување на неговата жена: Ева. Хебрејскиот мит за првиот пар луѓе е поврзана со вавилонските и другите семитски митологии . Како предок на човечкиот род, Адам го обожаваат Евреите, муслиманите и христијаните.
Според исламското учење, Адем (Адам) бил исфрлен од рајот заедно со неговата сопруга Хава (Ева) поради гревовите што ги направиле заедно, т.е. Хава не го убедила Адем да го јаде забранетото овошје, туку тоа го направиле заедно. Тие беа исфрлени од рајот во петок, а гревовите им беа простени во петок.
Митската личност на Адам служи како мотив во легендите, апокрифите, средновековните мистерии, уметничкото литературно творештво (Милтон, Клопсток, Хабделиќ, Крањчевиќ ) и визуелната претстава (древните христијански катакомби, саркофази и мозаици ; средновековни порти и минијатури на портретите; фрески на пример на таванот на Сикстинската капела).
Скафизам

Скафизам — староперсиски начин на погубување што довел до особено болна смрт, која всушност најверојатно не ни постоела. Името доаѓа од грчкото σκάφη, што значи „чамец“. Осудениот на смрт со скафизам е соблечен целосно гол и затворен во празниот простор на два цврсто прицврстени тесни чамци или издлабени трупци, а главата, рацете и нозете му остануваат испакнати. Потоа е принуден да проголта обилни количини мед и млеко додека не развие остро растројство. Дополнително се полева со мед (или мед и млеко) за да се привлечат инсекти, посветувајќи посебно внимание на очите, ушите, устата, лицето, половите органи и задниот премин. Така врзан и наполнет се остава во некое калливо езеро или на сонце.
Со текот на времето, празниот простор помеѓу чамците, односно отворите, почнале да се полнат со измет на осудените на смрт. Тие привлекуваат уште повеќе инсекти, кои почнуваат да го јадат незаштитеното месо и да живеат во него. Нивното копање доведува до прекин на крвоснабдувањето, со што месото се зафатува со гангрена. Секој ден следи дополнително хранење на смртникот со мед и млеко за да се продолжи времетраењето на мачењето. Кога смртта милосрдно се случува, таа најчесто е од комбинација на дехидрација, глад или септичен шок. Можно е да се постигне и делириум, обично по неколку дена.
1 Историски докази
Ужасната суровост на персиските казни ја надминува злобата на сите други варвари, бидејќи тие користат маки што се особено страшни, но во исто време и долготрајни, поготово „чамците“ или шиење луѓе со необработени животински кожи. Да им објаснам на неизвестените читатели за „чамците“: Два чамци се прицврстени и се оставаат дупки само за главата, рацете и нозете. Во овие чамци оној што треба да биде убиен се става на грб, а чамците се заковани. По ова, во устата на несреќникот се истура мешавина од млеко и мед сѐ додека не му се слоши, а со истата мешавина се мачкаат лицето, рацете и стапалата и се остава на сонце. Ова се повторува секој ден, а мувите, пчелите и осите, привлечени од слаткото, слетуваат на краевите што се штрчат од чамците и почнуваат страшно да го гризаат и боцкаат. Неговиот стомак, преполн со мед и млеко, почнува да произведува само течен измет. Ова течно гниење изобилува со црви и сешто во стомакот. И така, бедникот лежи во чамците, а неговото гнило месо го јадат црви, додека најпосле не умре од бавна и ужасна смрт. Јован Зонара Анали
Ектенија

Ектенија (од |ἐκτενής; буквално, „вредност“) — низа од молитви во источните православни и византиските католички богослужби.
Ектенијата обично се пее од ѓакон, а хорот или присутните ги пеат одговорите. Додека ја завршува секоја молитва, ѓаконот го крева крајот на својот орар и се прекрстува, ако нема ѓакон што служи, молбите ги упатува свештеник. За време на многу ектении, свештеникот тивко ја кажува молитвата. По последната молитва на ектенијата, свештеникот кажува екфонеза која, кога се кажува тивка молитва за време на ектенијата, е неговата последна фраза.
Кога нема свештеник присутен за време на канонските часови, не се пее ектенија, туку чтецот ја заменува со зборовите „Господи, помилуј“, три, дванаесет или четириесет пати, во зависност од тоа која ектенија се заменува.
1 Преглед
Главните облици на ектенија се:
* Голема ектенија (словенски: cu-cyrs):
*: Така се нарекува не само поради нејзината должина, туку и поради нејзината важност, приближувајќи се кон почетокот на големите богослужби како што се Божествена литургија, утрена, вечерна, крштение, света вода, итн. Оваа ектенија се нарекува и Ектенија на мирот словенски: cu-cyrs) заради воведната молитва: „Во мир да Му се помолиме на Господа“.
* Прозидбена ектенија (словенски: cu-cyrs):
*: Така се нарекува затоа што повеќето молби завршуваат со зборовите на ѓаконот: „...да побараме од Господа“, на што хорот одговара: „Дај, Господи“. (словенски: cu-cyrs.)
* Сугуба ектенија (словенски: cu-cyrs) понекогаш и ''Царска ектенија, Зголемена ектенија, Жестока ектенија'':
*: Оваа ектенија е извонредна поради жарот пренесен во молитвите и звучно слушнат во одговорите, како што укажува трикратниот одговор на хорот, „Господи, помилуј“ (трипати). На божествената литургија, оваа ектенија може да се надополни и со посебни молитви, според потребата, како што смета свештеникот.
* Мала ектенија (словенски: cu-cyrs):
*: Тоа е скратена верзија на големата ектенија, има две прозби и возглас на крајот. Се појавува во пишаните документи уште од IV век. Се изговара на вечерната, утрената и на литургијата, како и на другите богослужбени чинови.
* Ектенија на огласените (словенски: cu-cyrs):
*: На Божествената литургија, со оваа ектенија традиционално завршува делот од богослужбата на кој им било дозволено да присуствуваат катихумените. Оваа литија е составена од неколку молби за катихумените додека се подготвуваат за крштевање, а завршува со отпуштање на катихумените и (во постаро време) затворање на вратите на храмот за сите, освен крстените членови во добра состојба.
* Ектенија на верните (словенски: cu-cyrs ):
*: На божествената литургија има еден пар од нив по распуштањето на катихумените и започнување на Литургијата на верните, додека преостанатите се подготвуваат за тајната на Светата причест. Овие се единствени по тоа што ѓаконот извикува: „Мудрост!“ пред свештеникот да ја каже екфонезата.
Светомир Шкариќ

Светомир Шкариќ (р. во ) — македонски правник и универзитетски професор на Правниот факултет во Скопје.
1 Животопис
Основно образование завршил во Дојран и Гевгелија, а гимназија во Струмица во 1960 година. Бил победник на првите два натпревара во ораторство на Скопскиот универзитет (1961 и 1962), учесник на четири младински работни акции на автопатот „Братство и единство“ (1958, 1959, 1962 и 1963) и на студентската работна акција за расчистување на урнатините од земјотресот во Скопје (1963).
Дипломирал на Правниот факултет во Скопје во 1965 година. Активно учествувал во студентските протести на Белградскиот универзитет во 1968 година. Магистрирал во 1972 година и докторирал на Правниот факултет во Белград на тема „Смислата и значењето на делегатството во општествено-политичкиот систем на Југославија“ во 1978 година.
Бил избиран за асистент во 1969 година, за доцент во 1978 година, за вонреден во 1983 година и за редовен професор на Правниот факултет во Скопје во 1988 година по Уставно право и политички систем. На факултетот бил основач на научните дисциплини: Споредбено уставно право (1993), Уставно право на Европа (2005), Политички теории и Теории за мирот и конфликтите.
Имал студиски престој во Гренобл (1971-1972), како и во Сапоро и Токио (1996).
Бил директор на Институтот за социолошки и политичко-правни истражувања во Скопје (1978–1982), член на Европскиот комитет за правна соработка на Советот на Европа (1998–2003), судија на Европскиот граѓански суд во Берлин за утврдување на одговорноста на германските пратеници и политичари за бомбардирањето на СР Југославија (1999–2000) и визитинг професор на Правниот факултет на Универзитетот „Монтескје“ во Бордо, Франција (2002).
Учествувал на конгресите на Меѓународното здружение за уставно право (1983, 1995, 2007), на Меѓународното здружение за политички науки (1978 и 1982), на Меѓународното здружение за истражување на мирот (1996, 1998, 2000 и 2002) и на Светскиот јавен форум – Дијалог на цивилизациите (2005 и 2007), како и на поголем број меѓународни научни конференции и симпозиуми на триесетина универзитети од сите континенти.
Поднесените трудови ги објавил во книгата „Македонија на сите континенти: мир, демократија и геополитика“ во Скопје во 2000 година. Објавил над 150 статии од областа на уставното право, политичките науки и мировните студии, од кои поголемиот дел на француски, англиски, руски и јапонски јазик.
Бил претседател на Здружението за уставно право на Македонија од 1994 година, експерт на ООН за избори од 1998 година, професор по уставно право на Правниот факултет на Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип од 2008 година, како и советник на Претседателот на Република Македонија од 2009 година.
Њујоршки приказни

„Њујоршки приказни“ (англиски: ''New York Stories'') — омнибус-филм од 1989 година, составен од три дела чија заедничка тема е Њујорк. Првиот дел е насловен „Животни поуки“ во режија на Мартин Скорсезе, според сценариото на Ричард Прајс, а во главната улога настапува Ник Нолти. Вториот дел, со наслов „Живот без Зои“, е режиран од Френсис Форд Копола, а авторка на сценариото е неговата ќерка Софија Копола. Третиот дел носи наслов „Едиповиот бродолом“ во режија на Вуди Ален, кој е автор и на сценариото, а глуми и една од улогите.
Македонски правопис со правописен речник (1950)

„Македонски правопис со правописен речник“ – учебно помагало напишано од Блаже Конески и Крум Тошев. Книгата била одобрена од Министерството за просвета на 11 декември 1950 со решение 13865, а ја издало Државно книгоиздателство на НР Македонија.
1 Содржина
Правописот содржи пет глави.
1.1 Пишување на гласовите
Во оваа глава се опфатени следните поглавја:
* Азбуката
* Самогласките
**а
**о
**у
**е, и
**Вокално р
**ол
* Согласките
**ј
**ќ, ѓ
**ѕ
**л, љ
**њ
**х
**в
**ф
* Согласките на крајот на зборот
* Едначење по звучност
* Правописот на некои согласни групи
* Правопис на некои наставки
1.2 Преглед на формите
Во оваа глава се опфатени следните поглавја:
* Членот
* Именки
* Придавки
* Сложени именки и придавки
* Броеви
* Заменки
* Глаголи
* Глаголски форми
* Предлози
* Прилози
* Пишувањето на други зборови и партикули
1.3 Пренесување на делови од зборови од еден ред во друг
Оваа глава нема поглавја.
1.4 Употреба на голема и мала буква
Оваа глава нема поглавја.
1.5 Интерпункција
Во оваа глава се опфатени следните поглавја:
* Точка
* Прашалник
* Извичник
* Две точки
* Пауза
* Наводници
* Запирка
* Апостроф
1.6 Правописен речник
По петте глави од правописот следи Правописниот речник.
Речникот содржи повеќе од 5.000 збора, при што се опфатени и имиња на топоними и лични имиња.
Глаголите од ''а''-групата се дадени во прво лице еднина, а глаголите од ''и''- и ''е''-групата, во прво и второ лице еднина.
Петро Кухарчук

Петро Кухарчук (|Петро Кухарчук; роден 2 јули 1962 година во селото Студеница, Житомирската Област) — украински писател, учител, професор, член на Националниот сојуз на писателите на Украина, познат под псевдонимот Ладо Ориј.
1 Биографија
Роден е на 2 јули 1962 година во селото Студеница, Коростишевски реон, Житомирската Област.
Завршил средно училиште во Студеница (1979), Државниот педагошки институт во Житомир(1984), Националната академија за јавна администрација под претседателот на Украина, се здоби со квалификација Магистер по јавна администрација (2003).
Во 2009 година станал кандидат за науки во јавна администрација.
Во 2013-2018 година, тој работеше како професор на одделот за социјални и хуманитарни дисциплини на Комуналната установа „Регионален институт за постдипломско педагошко образование Житомир“ на Регионалниот совет на Житомир.
Од 2018 година е вонреден професор на Катедрата за јавен менаџмент и администрација на Комуналната високообразовна институција „ Академија за континуирано образование во Виница “ .
Автор на повеќе од 50 научни трудови.
Под псевдонимот Ладо Ориј објави збирки
* „Рефлексии“ (2013),
* „Неискажливо“ (2016),
* „Јазик на душата“ (2016) .
Објавил збирки под свое име:
* „Круг“ (2017),
* „Снегулки“ (2017),
* „Агапе“ (2019).
Места на задоволство

„''Места на задоволство''“ ― есеј објавен во 1946 година од англискиот автор Џорџ Орвел. Есејот разгледува како во иднина веројатно ќе се развијат одморалишта за задоволство, составени од вештачки средини со празни задоволства. Орвел тврди дека на луѓето им треба мир и да можат да ја ценат природата.
Есејот првпат бил појавен во ''Tribune'' на 11 јануари 1946 година.
1 Резиме
Орвел цитира новинар кој сретнал еден претприемач кој планирал „место на задоволство“ со покрив отпорен на временските услови кој покрива хектари сали за танцување, барови, улички и базени и се капел во вештачка светлина. Ова уследило по средбата со маж кој се жалел дека е штета што никој не нашол начин на кој „човекот може да се опушти, одмори, да игра покер, да пие и да води љубов одеднаш и деноноќно“ и да излезе од него чувство на освежување.
Орвел забележува дека Кубла Кан во песната на Семјуел Колриџ има сè погрешно со тоа што наредил купола за задоволство што содржи свети реки и безмерни пештери. Современите одморалишта ќе бидат многу различни бидејќи се вештачки средини што содржат сè што може да посака човек гладен за живот. Тој посочува дека главните одлики на погледот на современиот цивилизиран човек за задоволството се веќе присутни на крстарење за задоволство или во Лајоновите катчиња (Lyons Corner House) како:
* Човек никогаш не е сам
* Човек никогаш не прави ништо за себе
* Човек никогаш не е на повидок на дива вегетација или природни предмети од кој било вид
* Светлината и температурата се секогаш вештачки регулирани
* Човек никогаш не е надвор од звукот на музиката
Орвел тврди дека конзервираната музика е обезбедена за да се спречи разговорот да стане сериозен и да се спречи почетокот на мислата и дека несвесната цел на современите одморалишта за задоволство е враќање во утробата. Спротивно на тоа, идејата за восхитување на природата е поврзана со чувството за малечок на човекот против моќта на универзумот. Кога голем дел од она што се нарекува задоволство е обид да се уништи свеста, Орвел тврди дека на човекот подеднакво му треба осаменост, креативна работа и чудо и дека најголемата среќа не лежи во релаксација, одмор, играње покер, пиење и водење љубов истовремено.
2 Поврзано
* Библиографија на Џорџ Орвел
Шилецот (Орвел)

„''Шилецот''“ (изворно на англиски: ''The Spike'') ― есеј од 1931 година на Џорџ Орвел во кој тој го детализира своето искуство со преноќување во обична просторија на една т.н. куќа за сиромаси или работна куќа (разговорично позната како „шилец“) во близина на Лондон. Оваа епизода од животот на Орвел се случила додека тој намерно живеел како скитник во и околу Лондон како дел од општествениот опит што ќе ја образува основата на неговата прва книга ''Никој и ништо во Париз и Лондон''. Настаните од овој есеј се наоѓаат и во таа книга, иако есејот не е препечатен дословно во книгата.
Орвел бил во Париз, во август 1929 година, кога прв пат испратил примерок од „''Шилецот''“ до списанието ''New Adelphi''. ''New Adelphi'' бил лондонска периодика која била во сопственост на Џон Мидлтон Мари. Мари им ја предал уредувачката управа на сер Ричард Рис и Макс Плоуман, а Плоуман бил тој што го прифатил делото за објавување. Сепак, биле потребни различни ревизии, а делото било испечатено дури во април 1931 година.
1 Поврзано
* Библиографија на Џорџ Орвел