Флогопит

Флогопит е жолт, зеленикав или црвеникаво-кафеав член на семејството филосиликати на лискуни.
Флогопит е магнезиумов краен елемент од серијата цврсти раствори на биотит, со хемиска формула KMg<sub>3</sub>AlSi<sub>3</sub>O<sub>10</sub>(F,OH)<sub>2.</sub> Железото го заменува магнезиумот во варијабилни количини<sub>,</sub> што доведува до почестиот биотит со поголема содржина на железо. За физичка и оптичка идентификација, има повеќе карактеристични својства на биотит.
1 Парагенеза
Флогопит е важен и релативно чест состав на биотит. Флогопитните микасти се наоѓаат првенствено во магматски карпи, иако се чести и во контактните метаморфни ореоли на интрузивни магматски карпи со магнезиски карпи и во мермер формиран од нечист доломит.
Појавата на флогопитски лискун во магматските карпи е тешко прецизно да се ограничи бидејќи примарната контрола е составот на карпата, како што се очекувало, но флогитот е контролиран и од условите на кристализација, како што се температурата, притисокот и содржината на пареа во магматската карпа. Забележани се неколку магматски асоцијации: базали со висока содржина на алумина, ултракалиумски магматски карпи и ултрамафични карпи.
1.1 Базалтична асоцијација
Базалтната појава на флогопит е во асоцијација со пикритни базалти и базалти кои содржат алуминат. Флогопит е стабилен во базалтни состави при висок притисок и често е присутен како делумно ресорбирани фенокристали или како дополнителна фаза во базалтите генерирани на длабочина.
1.2 Ултракалиумска асоцијација
Флогопитската лискун е општо познат фенокрист и фаза на основна маса во ултракалиумските магматски карпи како што се лампрофир, кимберлит, лампроит и други длабоко населени ултрамафични или високомагнезиски топови. Во оваа асоцијација, флогопит може да формира добро сочувани мегакристални плочи до 10 см, и е присутен како примарен минерал од подземната маса или во асоцијација со паргазит амфибол, оливин и пироксен. Флогопит во оваа асоцијација е примарен магматски минерал присутен поради длабочината на топење и високиот притисок на пареа.
1.3 Ултрамафични карпи
Флогопит често се среќава во комбинација со ултрамафични интрузии како секундарна фаза на промена во метасоматските маргини на големи слоевити интрузии. Во некои случаи, се смета дека флогопит е произведен со автогена промена за време на ладењето. Во други случаи, метасоматизмот резултирал со формирање на флогопит во големи волумени, како во ултрамафичниот масив кај Финеро, Италија, во зоната Ивреа. Флогопит во траги, повторно сметан за резултат на метасоматизам, е чест во грубо зрнестите перидотитни ксенолити носени од кимберлит, и затоа флогопит се чини дека е чест минерал во траги во најгорниот дел од Земјиниот плашт. Флогопит се среќава како примарен магматски фенокрист во лампроити и лампрофири, резултат на високо богати со течност стопени композиции во длабокиот плашт.
2 Употреба
Бидејќи општите термички, електрични и механички својства на флогитот се исти како оние на семејството мика, главните употреби на флогитот се слични на оние на мусковитот. Се користи индустриски во лимови како електричен изолатор во специфични уреди, како што се изолаторите на автомобилските свеќички . Неговиот изолациски капацитет е супериорен во однос на другите микасти лискуни. Исто така, се користи во форма на прав како материјал за полнење.
3 Разно
Најголемиот документиран монокристал на флогопит е пронајден во рудникот Лејси, Онтарио, Канада, неговите димензии се 10м × 4.3 м × 4.3 м и тежат околу 330 тони. Кристали со слична големина се пронајдени и во Карелија, Русија.