procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Црква Свети Петар во Окови

Св. Петар во окови (италијански :''Basilica di San Pietro in Vincoli'') е црква која се наоѓа во Рим, Италија и е во склопот на Римокатоличката црква. Во оваа црква се наоѓаат дел од моштите на Свети Петар. Првата црква била изградена во периодот од 432 до 440 година. Црквата била реновирана во времето на Папа Адријан I, Папа Сикст IV, Папа Јулиј II. Во 1515 година, Микеланџело Буонароти пред влезот на црквата ја изработил познатата скулптура на Мојсеј.
Валенсија

Валенсија — главниот град на истоимената шпанска покраина Валенсија. Валенсија е третиот град по големина во Шпанија и 21 најголем во Европската Унија. Градот зафаќа дел од индустриската зона Коста дел Азахар.
Според статистикта од 2021, Валенсија има население од 792,492 жители. Популацијата на градското подрачје (со околните мали градови) — 1,595,000 според пописот од 2021. Од 2023 година градоначалник на Валенсија е Марија Хосе Катала.
Аметист

Аметист — виолетов вариетет на кварцот, полускапоцен камен кој се користи за изработка на накит. Грците и Римјаните чашите за пиење ги правеле од аметист, бидејќи верувале дека нема да се опијат доколку го конзумираат алкохолот од тие чаши. Комплексниот однос на железото и алуминиумот е одговорен за бојата. Го користеле и старите Египќани. Како минерал е широко распространет, но најубавите примероци погодни за накит се наоѓаат на релативно малку места.
Се наоѓа претежно во внатрешноста на вулканските карпи. Аметистот припаѓал во групата на најскапите украсни минерали, но цената му паднала откако во Бразил се пронајдени големи резерви.
1 Скапоцените камења и нивното влијание на човекот
Скапоцените и полускапоцените камења можат да влијаат на состојбата на човечкиот ум и тело. Ако се носат на телото или во близина на телото моќта на камењата влијаат на лечење или ублажување на психичките и физичките проблеми. Аметистот е познат и како ''камен на среќата''. Предизвикува смиреност, спокојство и помага при расеаност и главоболка. Аметистот штити од стрес, несоница и ментална напнатост.
2 Скапоцените камења и хороскопските знаци
Се смета дека за секој хороскопски знак постои скапоцен камен кој му одговара. Така аметистот е камен кој се препорачува за следниве хороскопски знаци: овен, скорпија, стрелец, водолија и риби.
Пау Гасол

Пау Гасол Саез — поранешен шпански професионален кошаркар, роден на година во . Висок е 2.13 метри и играл во НБА лигата за тимовите на Лос Анџелес Лејкерс,Мемфиз Гризлис,Чикаго Булс,Сан Антонио Спарс и Милвоки Бакс. Тој е син на Мариса Саез и Аугустин Гасол, а неговиот брат Марк Гасол е исто така НБА играч. Гасол беше продаден на Атланта Хокс, но правата ги имаше тимот на Мемфис Гризлис. Во Мемфис, Гасол станал клупски рекордер по бројот на одиграни натпревари, промашени удари, минути во игра, слободни фрлања, офанзивни и дефанзивни скокови, блокови и бодови. По седум поминати години во тимот на Гризлис, Гасол беше трампан во екипата од градот Лос Анџелес на 1 февруари 2008 година. Со Лејкерси освоил две шампионски титули (2009 и 2010).
Коромандел (Нов Зеланд)

:''За истоимениот полуостров, видете Коромандел (полуостров).''
Коромандел (англ. ''Coromandel'') — град и пристаниште на западната страна на полуостровот Коромандел, кој се наоѓа на источното крајбрежје на Северниот Остров на Нов Зеланд. Обете се наоѓаат 75 км источно од градот Окленд, но патот кој ги поврзува е со многу свијоци, долж крајбрежјата на заливите Темски Ферт и Хаураки, е впрочем 190 км во должина.
Градот го носи името на полуостровот, кој пак е именуван по бродот „Коромандел“, кој за првпат впловил во пристаништето во 1820 г. Едно време ова било стопански важно пристаниште за локалните индустрии копање на злато и сечење на каури дрво. Денес најзастапените стопански гранки во градот се туризмот и одгледувањето на мушули.
Пристаништето Коромандел е широк залив во рамките н Хаураки кого го штитат неколку острови, од кои најголем е Фангануи.
Градот и околината е популарно одморалиште за Новозеланѓаните. Во Коромандел живеат и доста уметници и мајстори-ракотворци. Во 2006 г. населението броело 1476 жители.
1 Образование
Коромандел има едно државно комбинирано училиште (основно и средно), и едно приватно основно училиште за нижи паралелки. Обете се за мешани полови.
2 Наводи
*
Зора

Зора, мугра или арх. зорнина — периодот пред изгрејсонцето. Позната е по присуството на слаба сончева светлина, додека самото сонце сè уште е позади хоризонтот.
Постојат повеќе дефиниции за зората, како што се:
* Астрономска зора: моментот кога небото повеќе не е целосно темно, симетрички дефинирана како времето кога сонцето е 18 степени зад хоризонтот во утрото.* Морнарска зора: времето кога нема доволно сончева светлина за хоризонтот и некои предмети да бидат доволно видливи, симетрички дефинирана како времето кога сонцето е 12 степени зад хоризонтот во утрото.* Граѓанска зора: времето кога има доволно светлина за да предмети бидат доволно видливи и времето кога луѓето и други живи организми можат да започнат со надворешните активности, симетрички дефинирана како времето кога сонцето е шест степени зад хоризонтот.
Зората не треба да се меша со изгрејсонцето, што е моментот кога предниот раб на самото сонце се појавува над самиот хоризонт.
1 Зората како тема во уметноста
1.1 Зората како мотив во книжевноста
* „Зора“ (шпански: ''Alba'') — песна на шпанскиот поет Федерико Гарсија Лорка.* „Зора“ (шпански: ''La aurora'') — песна на Федерико Гарсија Лорка.* „Њујоршка зора“ — песна на Федерико Гарсија Лорка.* „Разденување“ — песна на македонскиот поет Стојан Тарапуза.* „Зорите на Могер“ — песна на шпанскиот поет Хуан Рамон Хименес.* „Зазорување“ — песна на Хуан Рамон Хименес.* „Зора се зори“ - македонска народна песна.
1.2 Зората како мотив во популарната музика
* „Есенска зора“ (англиски: ''Autumn Dawn'') — песна на американската рок-група ''Allah Las'' од 2016 година.* „Бавниот воз до зората“ (англиски: ''Slow Train To Dawn'') — песна на британската електронска група The The од 1986 година.* „Зора на розовите црвени прсти“ (англиски: ''Dawn of the rose red fingers'') - песна на Никола Коџабашија и групата Фолтин од 2011 година.* „Зазорување на утрото“ (англиски: ''Morning Dawning'') - песна на британската рок-група Кричрс (''The Creatures'') од 1983 година.* „Зората не може да одлучи“ (англиски: ''Dawn Can't Decide'') - песна на американската рок-група Лемонхедс (''The Lemonheads'') од 1993 година.* „Зора“ — песна на хрватската рок-група Лет 3 од 1989 година.* „Постојана зора“ (англиски: ''Perpetual Dawn'') — песна на британската техно-група ''The Orb'' од 1991 година.* „Нова зора избледува“ (англиски: ''New Dawn Fades'') - песна на британската рок-група Џој дивижн (''Joy Division'') од 1979 година.
2 Поврзано
* Изгрејсонце
* Утро
* Зајдисонце
* Квечерина
* Самрак
Бери Вајт

Бери Вајт (англиски: Barry White, роден како Barrence Eugene Carter) бил американски текстописец и музички продуцент.
Поголем број на Греми награди биле доделени на Бери Вајт поради неговиот глас и романтичната слика што ја појаснува со истиот и неговиот најголем успех бил во 1970-те оркестарот Лав Ултимејтед. Со тој оркестар Бери Вајт создал поголем број на соул, блус и диско песни. Тој се стекнал со поголем број златни и платински плочи со над 100 милиони продадени копии.
Негови најголеми хитови се Never Never Gonna Give You Up и Can't Get Enough of You Baby.
Монголски коњ

Монголскиот коњ (|адуу = „коњ“) е раса на коњи по од Монголија. Се верува дека коњот и неговата физиономија е непроменета уште од времето на Џингис Хан. Животното сè уште се чува како домашно животно од монголските номади и има околу 3 милиони грла, што го преоѓа и бројот на луѓето во државата. Иако нивната големина потсетува на пони, според другите особености животното се смета за коњ.
Во Монголија, животните живеат надвор и самите бараат храна. Од млекото се прави традиционалниот монголски кумис, а додека некои животни се колат за месо. Покрај овие две основни функции, тие служат за јавање и превоз.
1 Поврзано
* Пржевалскиев коњ
Параиба

Параиба (''Paraíba'', МФА: ) е бразилска држава, сместена во североисточен Бразил, на брегот на атлантскиот Океан, лежи на најисточната точка на Америките, ‘ртот Понта до Сеиксас.
1 Историја
На средината на 16 век, Португалци од Пернамбуко го основале Филипеја де Носа Сењора дас Невес (денешен Жоао Песоа) на устието на реката Параиба до Норте.
Областа подоцна се покажала како доста добра за производство на шеќер, Франција, Холандија и Португалија константно се бореле за контрола над регионот на Параиба. Тврдината Санта Катарина, близу Жоао Песоа, била изградена со цел заштита од Холанѓаните.
2 Демографија
Според БИГС 2007, населението брои 3,628,000. Со густина 64.2 ж./км<sup>2</sup>.
Урбанизациа: 76.3% (2006); Прираст: 0.8% (1991-2000); Домаќинства: 987,000 (2006).
Структура: 2,136,000 Пардо (58.9%), 1,360,000 Бели (37.5%), 123,000 Црнци (3.4%), 7,000 Азијати или Домородци (0.2%).
3 Interesting facts
Возила: 432,337 (March/2007);
Мобилен телефон: 1.5 million (April/2007); Telephones: 431 thousand (April/2007); Cities: 223 (2007).
4 Стопанство
Секторот за услуги зазема најголем дел од БДП, 56.5%, следен од индустрискиот сектор со 33.1%. Аграрот претставува 10.4%, БДП-то (2004). Параиба извезува: волна и памук 36.3%, шеќер и алкохол 10.8%, риба (2002).
Удел во бразилската економија: 0.8% (2004).
5 Образование
Португалскиот е службен. Но Англиски и Шпански се дел од официјалниот образовен систем.
5.1 Образовни институции
* Федерален Универзитет Параиба (UFPB)
* Федерален Универзитет Кампина Гранде (UFCG)
* Државен Универзитет на Параиба (UEPB)
* UNIPÊ (Универзитетски центар Жоао Песоа)
* и други.
6 Култура
6.1 Фешта Жуниња (Фестивал Св. Јован)
фешта Жуниња почнала да се слави во северен Бразил со доаќањето на Португалците за Св. Јован, на 24 јуни, тоа е едно од најстарите и најпопуларни чествувања. Фестивалот почнува на 12 јуни и трае 15 дена, до 29 на Св. Петар.
7 Инфраструктура
7.1 Меѓународен аеродром
* Жоао Песоа
Сместен е во општината Баијо, на осум километри од Жоао Песоа.
7.2 Автопати
BR-101 and BR-230.
8 Знаме
Зборот ''nego'' на Португалски јазик значи "Јас одбивам", однесувајки се на протестите што избувнале во Параиба во 1922, поддржани од претседателот на Параиба Жоао Песоа Кавалканти де Албуќерк, против назначувањето на Жулио Престеш за Претседател на Бразил. Жоао Песоа се придружил на алијансата за симнување на федералната влада, која успешно го качила Гутелио Варгаш на претседателското место. За време на немирите Жоао е убиен.
9 Поголеми градови
* Жоао Песоа
* Кампина Гранде
* Патош
* Санта Рита
* Суза
* Гуарабира
* Ареја
* Арара
10 Поврзано
* Бразил
***
Бесплатна програмска опрема

Бесплатна програмска опрема или фривер (|freeware) — програмска опрема која може да се користи без никакво плаќање, или пак со донација по волја. Бесплатниот програм се разликува од времено-пробниот програм (шервер); второспоменатиот го приморува корисникот да плати по извесен пробен период или за да му бидат овозможени додатни функции.
1 Историја
Поимот ''freeware'' е кованка на програмерот и правник Ендрју Флигелман кој сакал да продава комуникациски програм наречен PC-Talk за кој не сакал да користи традиционални методи на дистрибуција заради нивната цена на чинење. Затоа Флигелман впрочем го дистрибуирал PC-Talk по пат на процесот денес наречен шервер. Денешната употреба на зборот ''freeware'' впрочем и не мора да соодветствува на замислата на Флигелман.
2 Критериум
Единствениот критериум за еден програм да се смета за „бесплатен“ (или „фривер“) е дека тој мора да биде наполно функционален и временски неограничен, а при тоа да нема цена на чинење (парична или поинаква). Лиценцата на програмот може да наложи ограничувања за видот на употреба како лична употреба, поединечна употреба, непрофитна употреба, некомерцијална употреба, академска употреба, комерцијална употреба или каква било комбинација од наведеното. На пример, лиценцата може да биде „слободна лична, некомерцијална употреба“.
3 Поврзано
* Список на бесплатни игри
* Слободна програмска опрема — поинаков поим
Кокичиња

Фамилијата на кокичиња (на лат. ''Amaryllidaceae'') вклучува многугодишни, монокотиледонски, цветни тревести растенија. Одредени членови порано погрешно се сместувани во фамилијата на лилјаните (''Liliaceae''). И денес во однос на овие две фамилии постојат недоразбирања, но според современата класификација, родовите во нив веќе се строго подредени. Постојат и случаи кога некои родови се мешаат со фамилијата на Лукови (''Alliaceae''). Едни од најпознатите претставници се нарцисот и кокичето. Повеќето кокичиња се одгледуваат како украсни растенија, бидејќи имаат убави цветови. Меѓутоа, некои од видовите се загрозени и се заштитени со закон. Такво растение е, на пример, ворслејата. Фамилијата на кокичињата е нашироко распространета - таа вклучува видови кои виреат во многу различни услови. Некои се распространети во потоплите климатски зони (понекогаш пустини), но ги има и по влажни предели. Други цветаат по стопувањето на снеговите на планините.
1 Опис
Најчесто подземниот орган (корен) на кокичињата е многу ситна (кокиче) или доста голема (Хипеаструм) луковица. Листовите се зелени, мембранести, без лисна дршка и со паралелна нерватура. Цветовите се со различна големина и доста разновидни. Обично се со пријатен мирис.
2 Класификација
Во фамилијата ''Amaryllidaceae'' спаѓаат следните родови:
Барско кокиче

Барското кокиче (на лат. ''Leucojum'') — род на многугодишни растенија. Овој род има 12 вида. Се среќава по влажни и засенчени места и покрај реки, како и во влажни гори.
1 Leucojum aestivum L.
Тоа е многугодишно луковичесто растение, високо 65 cm. Листовите се линејни и се издигаат од основата, 2-6 на број, широки 5-13 mm. Цветовите се 3-7 на број и се сместени на врвот на стеблото со нееднакво долги дршки. Цветот е составен од шест еднакви, бели со зелени врвови, околуцветни ливчиња (долги и до 10-15 cm). Цвета во април и мај. Цветовите лачат силен и пријатен мирис. Сепак, ова растение е отровно. Се среќава по влажни ливади и мочуришта и во крајречните гори. Растението се користи во лековити цели, како и во украсни. Го содржи алкалоидот галантамин, од кој се добиваат различни лекови.
2 Класификација
Родот ''Leucojum'' (Барско кокиче) ги вклучува само следните два вида:
*''Leucojum aestivum''*''Leucojum vernum''
Вилинско ракче

Вилинско ракче (поточно: пелагониско вилинско ракче:) — ракче од от вилински ракиња (''Anostraca'') кое живее во Пелагонија, Македонија, поточно во наоѓалиштето Локви, кај селото Големо Коњари, Прилепско. Овој вид на ракче е ендемски вид во Македонија и живее само на територијата на Македонија и никаде на друго место во светот. На списокот на загрозени животни на ЕУ се наѓа и ова животно. Во Македонија се очекува да се заштити со закон.
1 Живеалиште
Живеалиштето на самовилското ракче е во неколкуте бари на месноста „Локви“, на десетина километри од Прилеп, покрај патот Прилеп–Крушево.
Во 2003 година бил донесен закон за прогласување на месноста „Локви“ кај Големо Коњари, Прилепско за Строг природен резерват. Вкупната површина на резерватот била определена на 50 хектари.
Подоцна, во 2010 година, месноста „Локви“ е прогласена за споменик на природата со површина од 15 хектари, кој во законската хиерархија е од понизок ранг на законска заштита.
2 Опис
Ракчето е долго 2 см, својот животен циклус го започнува во рана пролет и го завршува при крајот на мај, кога полага јајца кои имаат дебела обвивка, која им овозможува заштита од студот преку зимата и сушата преку летото кога водата во барите пресушува. Скриени во трските, од јајцата напролет повторно се развиваат млади самовилски ракчиња.<ref>
Клавдиј

Клавдиј (латински:''Tiberius Claudius Nero Caesar Drusus'', ''Tiberius Claudius Drusus Nero Germanicus'') е четвртиот римски цар. Познат е и како Тибериј Клавдиј Нерон Цезар.
Роден е во Лион, денешна Франција, на 1 август 10 п.н.е.. Со Римското Царство управувал од 24 јануари 41 до 13 октомври 54 година. Тој бил познат по неуспешната надворешна политика. При возбуда, тој треперал со главата или имал пена во устата, страдал од болки во мевот, имал спастична парализа, склероза и воспаление на мозочната кора. Негов наследник на престолот бил Нерон. Клавдиј му бил брат на Тибериј.
1 Клавдиј како тема во уметноста
* „Божествениот Клавдиј“ - песна на полскиот поет Збигњев Херберт.
Октавијан Август

Октавијан Август (латински:''Gaius Iulius Caesar Octavianus Augustus'') е првиот римски цар. Роден е во 63 п.н.е. како Гај Октавијан, а подоцна бил познат како Гај Јулиј Цезар Октавијан. Со Римското Царство управувал од 27 п.н.е. до 14 н.е.. Во 43 п.н.е., заедно со Марк Антониј и Марк Емили создале политички сојуз, попознат како Втор триумвират. Неговата титула „август“ на латински јазик значи „возвишен“, во религиозна мисла на зборот. Подоцна, оваа титула ја носеле сите римски цареви кои го наследиле.
Уште додека бил жив, Октавијан Август го почитувале како божество, најпрвин во провинциите, а потоа и во Италија. Таа задача ја извршувале шестмина ослободени робови, секој по една година, кои можеле оваа служба да ја извршуваат повеќепати. По завршувањето на нивната служба, со решение на Сенатот, најпрвин на некои од нив, а подоцна на сите, доживотно им биле доделени почестите поврзани со оваа служба и така постепено во градовите се формирал посебен сталеж на т.н. шестемина Августовци. Подоцна, царевите наредувале тие шестмина да се избираат насекаде низ царството, со цел да го шират почитувањето на народот кон царот.
Октавијан Август се смета за една од најважните личности во историјата на Римското Царство. Тој создал нов облик на управување во внатрешноста на империјата, кое се задржало во следните триста години. Тој му ја вратил власта на римскиот Сенат, но во исто време ја зачувал својата автократска позиција. На престолот го наследил царот Тибериј.
Калигула

Калигула (латински:''Gaius Iulius Caesar Germanicus'', ''Gaius Caesar'' или ''Caligula'') е третиот римски цар. Познат е и како ''Гај Јулиј Цезар Германик''.
Роден е во 12 година. Со Римското Царство управувал од 37 до 41 година. Октавијан Август му е прапрадедо, Тибериј прачичко, а Клавдиј чичко. Познат е по својата екстравагантност, ексцентричност и голем деспотизам. Бил познат и како „лудиот“ поради своите бескомпромисни решенија. Можеби најпознат е по тоа што се обидел својот коњ Инцитатус да го направи конзул и свештеник.
Бил убиен од страна на своето обезбедување. Наследен е од Клавдиј.
Отон

Отон (латински:''Marcus Salvius Otho'') бил римски цар, управувал во годината на четирите цари. Познат е и како Марко Салвије Отон
Роден е во Ферентино, денешна Италија на 25 април 32 година. Со Римското Царство управувал од 15 јануари 69 до 16 април 69 година, кога извршил самоубиство.
Галба

Клаудиј (латински:''Servius Sulpicius Galba'', ''Lucius Livius Ocella Sulpicius Galba'') е римски цар, управувал во годината на четирите цари. Роден е во Тарагона, денешна Шпанија на 24 декември 3 година. Попознат е и како Сервиј Сулпициј Галба. Со Римското Царство управувал од јуни 68 до 15 јануари 69 година. Произлегува од богата фамилија, но нема никаква врска со Јулиј-Клаудијската династија. Октавијан Август предвидел дека еден ден тој ќе стане цар на империјата.
На 20 години станал претор, а на 33 станал конзул. По смртта на Нерон, тој ја зел титуллата цезар и со својата војска тргнал кон Рим. Кога се приближил кон Рим во 68 година, избиле големи нереди помеѓу војниците, при кое имало и многу жртви. Основна преукопација на Галба била да ја воздигне империјата финансиски, со кое зел решение на преторијанците одбил да им исплати награда која им била обеќана од негово име. Не ја поддржувал идејата дека војниците треба да се подмитуваат за да се обезбеди нивната лојалност.
Вителиј

Вителиј (латински:''Aulus Vitellius Germanicus'') е римски цар, управувал во годината на четирите цари. Познат е и како Аул Вителиј Германик.
Роден е на 24 септември 15 година. Со Римското Царство управувал од 16 април 69 до 22 декември 69 година.
Кокиче

Родот кокиче (на лат. ''Galanthus'') вклучува околу 20 видови на ниски, монокотиледонски и многугодишни растенија кои припаѓаат на семејството на кокичињата. Најпознат вид е ''Galanthus nivalis''. Подземниот орган на сите претставници на овој род е ситна луковица. Кокичињата се распространети најмногу во умерениот климатски појас, каде има снежна и студена зима. Тие се првите растенија кои цветаат во пролет, и тоа пред да се стопи снежната покривка. Нивните листови се мембранозни, нежно зелени, со паралелна нерватура и немаат лисна дршка. Имаат снежно бели венечни ливчиња (6 на број), кои речиси се целосно сраснати. Тие имаат многу пријатен мирис. Само надворешните три венечни ливчиња се разделени, додека останатите се сраснати. Во нивната средина се наоѓаат толчникот и плодникот.
1 Класификација
Родот кокиче (''Galanthus'') ги вклучува следните видови:
*''Galanthus allenii''*''Galanthus alpinus''*''Galanthus angustifolius''*''Galanthus cilicicus''*''Galanthus elwesii (Елвезиево кокиче)''*''Galanthus fosteri''*''Galanthus gracilis''*''Galanthus grandiflorus''*''Galanthus ikariae''*''Galanthus koenenianus''*''Galanthus krasnovii''*''Galanthus lagodechianus''*''Galanthus nivalis (Обично кокиче)''*''Galanthus peshmenii''*''Galanthus platyphyllus''*''Galanthus plicatus''*''Galanthus reginae-olgae''*''Galanthus rizehensis''*''Galanthus transcaucasicus''*''Galanthus trojanus''*''Galanthus woronowii''
Лукови

Луковите (науч. ''Alliaceae'') сочинуваат пофамилија од тревести многугодишни растенија. Тие се монокотиледонски и се дел од редот ''Asparagales''. Ова потсемејство е нашироко признаено, но не и во светски рамки. Во минатото, одредени ботаничари ги сместувале Луковите во потсемејството на Лилјани (''Liliaceae'').
Потсемејството е тесноповрзано со две други фамилии во редот Шпаргловидни (''Asparagales'') — фамилијата на амарилисот (''Amaryllidaceae'') и фамилијата ''Agapanthaceae'', со единствениот род ''Agapanthus''.
Системот APG II од 2003 година ја признава ова потсемејство и го сместува во редот ''Asparagales'' од класата на монокотиледоните. APG II дава две можности за определување на ова потсемејство:
* Aliaceae ''sensu lato'' („во поширока смисла“), при што се вклучуваат сите растенија распределени во фамилиите Agapanthaceae, Alliaceae и Amaryllidaceae од 1998 г. APG.
* Alliaceae ''sensu stricto'' („во потесна смисла“), при што класификацијата останува непроменета од APG системот од 1998 г. и не ги вклучува растенијата од фамилиите Agapanthaceae и Amaryllidaceae.
Важно е да се напомене тоа што некои од растенијата кои во минатото биле вклучени во потсемејството на лукови растенија сега се сместени во фамилијата Themidaceae, како од APG, така и од APG II.
Најважниот род од ова потсемејство, лукот, вклучува неколку важни растенија кои се користат во исхраната, меѓу кои кромид (''Allium cepa''), лук (''A. sativum''), праз (''A. porrum'') и власец (''A. schoenoprasum'').
1 Класификација
Во минатото во ова потсемејство се класифицирани неколку родови, како ''Androstephium'', ''Bessera'', ''Bloomeria'', ''Brodiaea'', ''Dandya'', ''Dichelostemma'', ''Milla'', ''Petronymphe'', ''Triteleia'' и ''Triteleiopsis'', но сега сè повеќе се налага мислењето дека тие образуваат одделно семејство — ''Themidaceae''.
*''Allium'' (лук)
*''Ancrumia''*''Caloscordum''*''Erinna''*''Garaventia''*''Gethyum''*''Gilliesia''*''Ipheion''*''Leucocoryne''*''Miersia''*''Milula''*''Muilla''*''Nectaroscordum''*''Nothoscordum''*''Solaria''*''Speea''*''Trichlora''*''Tristagma''*''Tulbhagia''*''Zoelnerallium''
Севиља

Севиља (|Sevilla) — културен, финансиски и уметнички центар на јужна Шпанија и главен град на покраината Андалусија и покраината Севиља.
Според пописот во 2005 г. Севиља има 704.154 жители (со предградијата 1.043.000), додека со околните населби овој број достигнува цифра од 1.317.098 според истата проценка, што ја става на четврто место во шпанските метрополи.
Градот е стар повеќе од 2.000 години.
1 Севиља како тема во уметноста
* „Севиља“ (''Sevilla'') - песна на шпанскиот поет Федерико Гарсија Лорка.
2 Надворешни односи
2.1 Збратимени градови
* Сиганаги, Грузија (1999)
* Анжерс, франција, од 2000
* Балер, Филипини
* Тариха, Боливија
* Барселона, Шпанија* Буенос Аирес, Аргентина* Копумбус, САД* Гвадалахара, Мексико (1977)
* Хавана, Куба* Канзас Сити, САД* Рабат, Мароко* Тифарити, Западна Сахара
* Хо Ши Мин Сити, Виетнам (2009)
* Каракас, Венецуела (2012)
2.2 Партнерства
* Краков, Полска (2002)
Начин на творба

Во фонологијата, начин на творба (артикулација) означува како јазикот, усните, вилиците и другите говорни органи се инволвирани во процесот на правење на гласовите. Најчесто самиот овој концепт се користи само за согласките. За едно место на формирање на гласот може да има неколку начини на формирање на гласот и поради тоа има повеќе хоморгански согласки.
Еден параметар на начинот на творба е структурата, односно колку блиску говорните органи се во сооднос еден со друг. Други параметри се на пример инволвирање на гласовите „ар“ и струјните согласки. Често и насализацијата е вклучена, но некои јазичари како Питер Ледфогид не ја вклучуваат неа.
1 Структура
Спрема структурата, гласовите можат да се поделат како допирачки согласки (тотално попречување на воздухот), струјни согласки (делумно допирање на воздухот) и самогласки (слободен проток на воздух).
2 Поврзано
* Место на творба
Пиктографи

Пиктограф — сликовито претставување на некој објект. Најраните примероци на пиктографите се античките или праисториските цртежи на карпи. Пиктографите исто така се користат за пишување каде еден писктограф претставува еден или повеќе зборови.
Пиктографијата е форма на пишување кое користи претставително сликовито цртање. Засновано е на куниформите и на некој начин на хиероглифите.
Спортска сала Гемиџии

Спортската сала Гемиџии позната и како Сала Парк или Сала 25ти Мај — повеќефункционална спортска сала во Велес и се користи за кошаркарски, ракометни и футсал натпревари. Овој спортски објект во моментот е со сместивост од околу 3,000 гледачи.
1 Историја
Официјално салата била пуштена во употреба на 12 јуни 1982 година под името „25 мај“. При отворањето имало околу 4.000 луѓе публика, како за самото отворање, така и за првиот натпревар во салата помеѓу ОК Борец и ОК Работнички. На отворањето имало всушност организиран турнир, каде покрај ОК Борец и ОК Работници, учествувале ОК Вардар и ПК Авиа од Полска.
Нерва

Нерва (латински:''Marcus Cocceius Nerva'') бил првиот римски цар од династијата на Антонините. Познат е и како Марко Кокцеј Нерва.
Роден е на 8 ноември 30 година во Рим, денешна Италија. Со Римското Царство управувал од 18 септември 96 година до 25 јануари 98 година. Тој е еден од нарачателите на убијството на Домицијан. Двете години, во кој бил цар, тој раководeл заедно со Трајан, а по неговата смрт, Трајан останал сам цар. Во негово време, привремено биле прекинати гладијаторските борби, големи хектари на земја биле расподелени помеѓу најсиромашните жители на империјата, бил основан фонд за издржување на сираците и изоставените деца.
Годишно време

Годишното време — еден од најважните периоди во годината, најчесто засновано на годишните климатски промени.
1 Годишните времиња како мотив во уметноста
* „Годишни времиња“ — песна на македонската поетеса Христина Аслимоска.* „Годишни времиња“ — роман на македонската писателка Јулијана Величковска од 2014 година.* „Четворицата сликари и јаболкницата“ — песна за деца на хрватскиот поет Григор Витез.* „Годишните времиња“ — песна на македонскиот поет Живко Николовски.* „Четири годишни времиња“ (италијански: ''Le quattro stagioni'') — циклус од четири виолински концерти на италијанскиот композитор Антонио Вивалди од 1718-1720 година.
Домицијан

Домицијан (латински:''Titus Flavius Domitianus'') бил последниот римски цар од династијата на Флавијците. Познат е и како Тит Флавиј Домицијан. Имал две деца, но и двете починале на млади години.
Роден е на 24 октомври 51 година во Рим, денешна Италија. Со Римското Царство управувал од 14 септември 81 година до 18 септември 96 година, кога бил убиен. Тој е син на Веспазијан, и брат на Тит. Негов наследник е Нерва.
Палермо

Палермо (итал. ''Palermo'') — град во Италија. Се наоѓа на Сицилија и е нејзин главен град. Со своите 675 000 жители, Палермо е петтиот најнаселен град во Италија (по Рим, Милано, Неапол, Торино).
1 Палермо како тема во уметноста и во популарната култура
* „Магијата на Палермо“ (''The Magic Of Palermo'') — композиција на американската џез-група „Лаунџ лизардс“ (''The Lounge Lizards'') од 1987 година.
Ван Дименова Земја

Ван Дименова Земја (|Anthoonij van Diemenslandt) — изворното име користено од Европејците за островот Тасманија, сега дел од Австралија. Холандскиот истражувач Абел Тасман бил првиот Европеец кој ја истражувал Тасманија. Го именувал островот ''Anthoonij van Diemenslandt'' во чест на Антониј Ван Димен, генерален управник на Холандските Источни Инди, којшто го испратил Тасман на неговото откривачко патување во 1642.
Во 1803, островот бил колонизиран од Британците како осуденичка колонија под името Ван Дименова Земја, и станал дел од колонијата Нов Јужен Велс. Во 1824 Ван Дименовата Земја станала оддвоена колонија. Во 1856 колонијата добила одговорна самоуправа со свој претставник во парламентот, и името на островот е сменето во Тасманија.
1 Осуденичка колонија
:''Главни статии'': ''Порт Артур, Тасманија, Осуденици од западниот брег на Тасманија''
Од 1830 до укинувањето на депортацијата во 1853, земјата била главна осуденичка колонија во Австралија. По укинувањето на депортацијата кон Нов Јужен Велс околу 75.000 осуденици, односно околу 40% од сите осуденици пратени во Австралија, биле пратени во Ван Дименовата Земја. Само најтешко осудените биле праќани во затворот на тасманскиот полуостров познат како Порт Артур. По отслужувањето на казната повеќето од нив се населиле во Викторија.
2 Поврзано
* Гувернери на Тасманија
3 Надворешни препратки
*
fr:Tasmanie#Histoire
lt:Van Dymeno Žemė
Лоџик Лејн

Лоџик Лејн (анг. ''Logic Lane''<ref>Кар, Вилијам, '''', Раутлеџ, 1998. ISBN 978-0-415-18632-2. , „Сокак на логиката“) е мал калдрмисан сокак од историско значење, кој се наоѓа во рамките на Универзитетскиот колеџ во Оксфорд, Англија, така наречен бидејќи таму се наоѓал одделот за изучување на логиката. Тој ги поврзува улиците Хај Стрит од предната страна на колеџот и Мертон Стрит од задната, која исто така е калдрмисана. На крајот од сокакот, каде што се спојува со хај Стрит, има краток покриен мост.
Западниот крај на сокакот води до Редклифовиот двор и Станот на управникот. На источниот крај се наоѓаат 1903 Даремски згради (на Хај Стрит) и Гудхартовиот двор. Сокакот е всушност ограден со порти од обете страни, и се заклучува ноќно време (обично порано отколку што стои на таблите). Лоџик Лејн главно го користат пешаци, но дозволени се и возила.
1 Историја
Лоџик Лејн се нарекувал Хорсман Лејн (''Horseman Lane'') во XIII и XIV век. Во средниот век тука имало коњски млин. Затоа сокакот бил наречен уште и Хорсмал Лејн (''Horsemull Lane''). Називот Лоџик Лејн бил прифатен во XVII век, бидејќи тогаш на северниот крај на уличката бил сместен одделот за логика.
Во 1904 бил изграден покриен мост на крајот кон Хај Стрит за да се поврзе постариот дел од колеџот со тогаш новите Даремски згради. На овој сокак официјално имале предност јавачите. На ова се противел градскиот совет и дошло до парница, но судот сепак решил во полза на колеџот.
2 Поврзано
* Логика
* Универзитетски колеџ, Оксфорд
Трајан

Трајан (латински:''Marcus Ulpius Nerva Traianus'') бил вториот римски цар од династијата на Антонините. Роден е на 53 година во Италика, блиску Севиља, денешна Шпанија. Попознат е и како Марко Улпиј Нерва Трајан. Со Римското Царство управувал од 25 јануари 98 година до 8 август 117 година. Негов наследник е Хадријан.
Врнежи

Во метеорологијата, врнежи се сите облици на кондензираната водна пареа, кои на Земјината површина се излачуваат во течна или цврста агрегатна состојба. Настануваат кога во атмосферата, огромен гасовит раствор, се заситува со водна пареа и тогаш водата кондензира и паѓа на земјата во вид на врнежи. Два процеса, најверојатно кои дејствуваат заедно, можат да предизвикаат да воздухот стане заситен: ладејќи го воздухот или додавајќи водна пареа во воздухот. Вирга се врнежи кои започнуваат да паѓаат на Земјината површина но испаруваат токму пред да ја допрат површината. Атмосферските врнежи настануваат со судир на капки дожд или снежни кристали со некој облак.
Врнежите можат да бидат во различни форми. Врнежите односно капките кои паѓаат на Земјината површина можат да бидат премногу мали, а можат да бидат и премногу големи. Тие исто така можат да бидат и замрзнати, а можат да бидат и во кристална форма. Како што е погоре споменато врнежите кои паѓаат на Земјината површина можат да бидат во различни форми, вклучувајќи дожд, роса, снег, слана и град. Додека снегот бара доста ниски температури за да може да се појави на самата површина, градот може да се создаде на многу високи температури, што всушност се и многу важен фактор во неговото создавање.
Луциј Вер

Луциј Вер — петтиот римски цар од династијата на Антонините. Роден е на 15 декември 130. Попознат е и како Луциj Цејониj Комод Вер Ерменски. Со Римската Империја управувал заедно со Марко Аврелиј од 161 година до 169 година. Негов наследник бил Комод. Во текот на 138 година, бил осиновен од страна на Антонин Пиј, заедно со Марко Аврелиј. Но за разлика од него, тој не ја добил титулата цезар. И покрај тоа што бил на исто рамнште со Марко Аврелиј, тој не учествувал во управувањето со империјата.
Антонин Пиј

Антонин Пиј (латински: ''Titus Aurelius Fulvius Boionius Arrius Antoninus Pius'') — четвртиот римски цар од династијата на Антонините. Роден е на 19 септември 86 во Ланувиум, денешна Италија. Попознат е и како Тит Аврелиј Фулвиј Бојониј Ариј Атонин Пиј. Со Римското Царство управувал од 10 јули 138 година до 7 март 161 година. Негов наследник бил Марко Аврелиј. Антонин е првиот цар со титулата ''Пиј''. Како сенатор имал многу успешна кариера, конзул станал во 120 година при што бил еден од најблиските луѓе на царот Адријан, кој во 138 година го посвоил. Тогаш, Адријан го задолжил да го посини Марко Аврелиј, кој станал цар по неговата смрт.
Во своето дело „Самиот себе“, царот Марко Аврелиј опишува дека царот Антонин бил истраен во извршувањето на добро осмислените одлуки, непоколеблив и побожен, со јасно и ведро лице, со стремеж за потполно испитување на нештата и нивно јасно сфаќање, попустлив кон луѓето кои неправедно го напаѓале, дека не ги сакал клеветите, дека ниедна работа не ја извршувал брзоплето, дека темелно ги испитувал карактерите и настаните, не бил наклонет кон сомневање, страв или софизам, дека бил скромен во однос на станот, облеката, храната и слугите, дека бил трпелив и ја сакал работата, дека им бил верен на пријателите, лесно ги поднесувал луѓето кои ги критикувале неговите сфаќања, дека се радувал кога некој ќе го поучел или ќе му покажел нешто подобро, па дури ни цревата не ги празнел во времето кое не било одредено за тоа.
Во 142 г. Антонин го започнал познатиот Антонинов ѕид во Шкотска за да ја зацрта тогашната северна граница на Римското Царство.
Комод

Комод, познат и како Марко Аурелиј Комод Антонин Август бил шестиот римски цар од династијата на Антонините.
1 Животопис
Комод се родил на 31 август 161, како син на царот Марко Аврелиј и неговата сопруга фаустина. Со Римското Царство управувал од 180 година до 192 година, а на престолот го наследил Пертинакс. Уште како дете, Комод водел расипнички живот поради што татко му бил многу несреќен. Меѓутоа, кон крајот од својот живот, Марко Аврелиј направил голема грешка, зашто ја прекршил дотогашната традиција во која царот, во договор со сенатот, за свој наследник бирал некој способен човек кого го посинувал и го именувал за свој помошник. Наместо тоа, Марко Аврелиј го воведол династичкиот принцип, односно не го избрал Клавдиј Помпејан, кого сенатот го сметал за најсоодветен наследник, туку за помошник го поставил својот 15-годишен син Комод, кој подоцна станал цар. Инаку, Комод владеел во стилот на Нерон и Калигула, што предизвикало низа граѓански војни.
Адријан

Адријан (латински: ''Publius Aelius Traianus Hadrianus'' или ''Imperator Caesar Traianus Hadrianus Augustus'') — третиот римски цар од династијата на Антонините. Познат е и како Публиј Елиј Трајан Адријан
1 Животопис
Адријан е роден на 24 јануари 76 во градот Италика, во близината на Севиља, денешна Шпанија. Според натписот на еден споменик, еден од учителите на малдиот Хадријан бил софистот Исеј од Атина.
Со Римското Царство управувал од 8 август 117 година до 10 јули 138 година, а негов наследник бил Антонин Пиј. За време на неговото владеење, Римската Империја била во мир и спокојство во текот на 21 година. Во 120 година, тој го изградил храмот Пантеонот во Рим, една од најзачуваните објекти од времето на Римското Царство, како и храмот на Зевс во Атина. Исто така, во 122 година го изградил познатиот Адријанов ѕид во Велика Британија.
Царот Адријан покажувал голем интерес за уметноста при што и тој самиот пишувал стихови. На пример, есента 124. година, „на бреговите на Хеликон, крај Нарцисовиот извор“, ги напишал песните „Љубов“ и „Ураниската Венера“, кои се врежани на внатрешниот ѕид на храмот во Теспија. Според сведоштвото на Паусанија, приближно во истото време, царот Хадријан напишал уште една песна на Епаминондиниот гроб во Мантинеја, но таа не е сочувана. Неговата најпозната песна е „Animula vagula blandula“.
2 Значење и влијание
Животот на царот Адријан е тема на едно од најпознатите дела на француската писателка Маргерит Јурсенар, романот „Мемоарите на Адријан“, објавен во 1951 година.
Дидиј Јулијан

Дидиј Јулијан бил римски цар. Роден е на 30 јануари 133. Попознат е и како ''Марко Дидиј Салвиј Јулијан Север''. Со Римското Царство управувал од 28 март 193 година до 1 јуни 193 година. Негов наследник е Септимиј Север. Дидиј Јулијан е вториот од петте римски цареви во 193 година.
Пертинакс

Пертинакс бил римски цар. Роден е на 1 август 126. Попознат е и како ''Публиј Хелвиј Пертинакс''. Со Римското Царство управувал од 31 декември 192 година до 28 март 193 година. Негов наследник е Дидиј Јулијан. Пертинакс е првиот од петте римски цареви во 193 година.
Септимиј Север

Септимиј Север бил римски цар и основач на династијата Север. Роден е на 11 април 146. Попознат е и како ''Луциj Септимиj Север''. Со Римското Царство управувал од 9 април 193 година до 211 година. Негов наследник е Каракала.
Македонска уметност (Византија)

Македонска уметност (понекогаш нарекувана Македонска ренесанса) е период Византиска уметност кој почнал со доаѓањето на власт на императорот Василиј I од Македонската династија 867. Периодот е проследен со иконобарство сè до паѓањето на династијата во средината на 11 век. Се има совпаднато со Отонианска ренесанса од Западна Европа. Во деветтиот и десеттиот век воената состојба на државата се подобрила, и уметноста и архитектурата заживеале. За фрески од Кастелсеприо во Италија се смета дека се поврзани со цариградската уметност од тоа време.
Иако скулптурате е ретка во Византија, Во македонската ренесанса се има расцветано правењето на скулптури од слонова коска.
1 Наводи (in фр)
* J. Durand, L'art byzantin, Terrail, Paris, 2001
* J-M. Spieser, "L'art de Byzance", in C. Heck (dir.) Moyen âge, chrétienté et Islam, flammarion, Paris, 1996
Шпаргловидни

Шпаргловидни (науч. ''Asparagales'') — ред во поткласата ''Liliidae'' и вклучува тревести, монокотиледонски цветни растенија кои се нашироко распространети. Сите претставници на овој ред поседуваат паралелна нерватура на листовите. Цветовите се исклучително разновидни по својата форма и боја. Името на редот е дадено по родот ''Asparagus'' (шпаргла).
= Класификација =
Редот Шпаргловидни ги вклучува следните фамилии:
Македонска ренесанса

Македонска ренесанса — поим што се користи за да се означи периодот на Византија под Македонската династија (867-1056), којшто некои научници го сметаат за период со зголемен интерес кон класичната школа и прифаѓање на класични мотиви во христијанските теми. Други варијанти на терминот се: Средна византиска ренесанса или Прва византиска ренесанса (Палеолошка ренесанса од 13 век е втората). Македонска уметност се однесува на уметноста од тој период.
Поради тоа што терминот ренесанса е создаден во 15 век од страна на италијански хуманисти за да го опишат времето во кое живееле, користењето на терминот надвор од овој контекст е проблем, сепак периодот со сигурност создал идеи и уметнички дела коишто рефлектираат класични идеи.
Терминот ''Македонска ренесанса'' прво е употребен од Курт Вајцман во ''The Joshua Roll; a work of the Macedonian Renaissance'', Studies in Manuscript Illumunation III (Princeton, 1948).
Табасаранци

Табасаранците (табас. ''Табасаран'', ''табасаранар'') се народност која живее главно во Дагестан, Русија. Во сета Русија има вкупно околу 200,000 ( 2011) Табасаранци. Тие зборуваат на свој табасарански јазик, а културата и традицијата име многу слична со онаа на Лезгинците. По вера се главно Муслимани (Сунити).
1 Засапеност во Руската Федерација
Субјект во РФ Застапеност во 2002 г., во илјади ( )
Дагестан, 110,2
Ставрополски крај, 5,5
Ростовска област, 2,2
Краснодарски крај, 1,3
Саратовска област, 1,3
прикажани се само податоци каде бројот на Табасаранците надминува 1.000 жители
2 Познати личности
Руската скокачка со стап Елена Исинбаева е Табасаранка по татко.
Камен

Каменот настанува со дробење (ситнење) на карпи. До настанокот на каменот може да се дојде со дејство на ерозија, природни услови: дожд, ветер, мраз, плима, земјотрес, поплава и други метеоролошки појави.
Денес може да се добие по вештачки пат: со сечење на тестери, ситнење со помош на експлозив или мелење, дробење и на други начини. Каменот уште од порано се користел во градежништвото како градежен материјал за изградба на: куќа, згради, мостови и патишта.
1 Каменот како тема во уметноста и во популарната култура
1.1 Каменот како тема во книжевноста
* „Камен“ — песна на рускиот поет Николај Гумиљов.* „Камења“ — песна на македонскиот поет Јован Котески.* „Каменоресци“ — песна на Јован Котески.* „Камења“ — циклус песни на македонскиот поет Матеја Матевски.* „Камчиња“ (српски: ''Каменчићи'') - кус расказ на македонскиот писател Митко Маџунков од 1984 година.* „Камен“ - песна на српскиот поет Бранко Миљковиќ.* „Месечев камен“ - збирка песни на српскиот писател Милорад Павиќ од 1971 година.* „Глас под каменот“ (српски: ''Glas pod kamenom'') - песна на српскиот поет Миодраг Павловиќ.* „Трева и камење“ - песна на рускиот писател Борис Пастернак од 1956 година.* „Белутрак“ (српски: ''Belutak'') — циклус песни на српскиот поет Васко Попа од 1951-1954 година, со песните: „Белутрак“, „Срцето на белутракот“, „Сонот на белутракот“, „Љубовта на белутракот“, „Авантурата на белутракот“, „Тајната на белутракот“, „Два белутрака“.* „Глас“ — песна на македонскиот поет Анте Поповски.* „Каменот на Жан Русло“ - песна на македонскиот поет Анте Поповски.* „Два камени столба“ - песна на Анте Поповски.* „Каменот што го одминувате“ - песна на Анте Поповски.* „Сон врз каменот крај езерото“ - песна на Анте Поповски.* „Скаменување“ — песна на македонскиот поет Анте Поповски.* „Камен“ — песна на македонскиот поет Анте Поповски.* „Камена“ - песна на Анте Поповски.* „Вечности“ — песна на македонскиот поет Анте Поповски.* „Градина на камењата“ - роман на руско-турската писателка Јана Темиз.* „Со твојот камен“ — песна на шпанскиот поет Хуан Рамон Хименес.* „Каменот што се тркала по удолнина“ — песна на македонскиот поет Наум Целакоски.* „Разговор со каменот“ — песна на полската поетеса Вислава Шимборска.* „Скапоцениот камен“ — суфиска приказна.* „Цветот и каменот“ — суфиска приказна.
1.2 Каменот како тема во музиката
* „Како камен што се тркала“ (англиски: ''Like a Rolling Stone'') - песна на американскиот рок-музичар Боб Дилан од 1965 година.* „Направен од камен“ (англиски: ''Made Of Stone'') - песна на британската рок-група Стоун Роузис (''The Stone Roses'') од 1988 година.* „Монолит“ (англиски: ''Monolith'') - песна на британската рок-група Т. Рекс (''T.Rex'') од 1971 година.
Никомах (татко на Аристотел)

Никомах (старогр. Νικόμαχος) (живел ~ 375 п.н.е.), бил татко на Аристотел.
Судата вели дека тој бил лекар, и потекнувал од Никомах, Махаон, кој пак бил син на Асклепиј. Гринхил бележи дека имал и друг син по име Аримнест, и ќерка Аримнеста со неговата жена Фестија, која исто така потекнувала од Асклепиј.
Никомах бил од Стагира, Македонија, каде бил пријател и личен лекар на кралот Аминта II (393-369 п.н.е.).
Синот на Аристотел го носел дедовото име Никомах.
Константин II (византиски цар)

Флавиј Клавдиј Константин (лат.Flavius Constantinus),(ok.316- 340 год.) е византиски цар, син на Константин Велики и Фауста. Во 317 година е прогласен за цезар , а на седумгодишна возраст го придружува својот татко во војната со Сарматите. На десетгодишна возраст, по смртта на неговиот полубрат Крисп, е прогласен за управник на западниот дел од Римското Царство, поточно Галија, Шпанија и Британија. Во еден натпис од 330 година е титулуван како ''Alamannicus'' (Алеманик), што значи победник на Алеманите. По смртта на Константин Велики власта во империјата е поделена меѓу него и неговите браќа Константиј II и Констанс . Кога најмалиот син Констанс ќе стане полнолетен, Константин II ќе го нападне за да освои неговиот дел од империјата. По кратка борба меѓу обете браќа во Северна Италија, Константин ќе биде сардисан до Аквилеја, убиен, а неговото тело пронајдено во блиската река.
Констанс I

Флавиј Јулиј Констанс (лат.Flavius Iulius Constans),(ok.320- 350 год.) е византиски цар, најмалиот син на Константин Велики и Фауста. Во 333 година е прогласен за цезар, а при поделбата на империјата во 337 година е прогласен за управник на Италија, Северна Африка и Илирик. По победата над неговиот брат Константин II управува и со Галија, Британија и Шпанија, т.е. западниот дел на империјата. Во годините 341-2 води успешни борби со Франките, а во првите месеци на 343 е на посета на Британија , кога таа е нападната од Шкотите. Со текот на времето се покажал доволно мрзлив,а администрацијата била корумпирана и трошела неограничено пари. Во однос на религијата бил приврзаник на Никејското православие, ги забранил паганските жртвувања и ги прогонувал останатите христијански секти. Сето тоа го направило непожелен од народот и војската. Така во 350 година војсководецот Магнетиј се побунил, а Констанс побегнал кон Шпанија, но по патот бил фатен и убиен крај гратчето Хелена, денешна Јужна Франција.
Македонија (тема)

Тема Македонија или Одринска Македонија — воено-административна област, тема, во Византија, создадена од страна на царицата Ирина во периодот помеѓу доцните 700. години и на почетокот од 800. години кога за првпат се спомнува. Темата Македонија ја опфаќала Северозападна Тракија со административен центар во Адријанопол. Името го добила по населението што се преселило таму од географска Македонија по словенските напади.
Фаусто Покар

Фаусто Покар (итал. ''Fausto Pocar'') (р. 1939) — италијански правник и претседател на Хашкиот трибунал. Тој е професор по меѓународно право на Миланскиот универзитет. Од 1984 до 2000 бил член на Комитетот за човекови права на ООН, со кој претседавал од 1991 до 1992. Покар служел и во италијанската делегација во Генералното собрание на ООН во Њујорк, како и во Советот за човекови права на ООН во Женева на неколку наврати. Во 1999 бил назначен а судија на Меѓународниот кривичен суд за поранешна Југославија (Хашкиот трибунал), и служи како негов претседател од 2005. Покар членува и во апелационата комора на Меѓународниот кривичен суд за Руанда од 2000 г.
1 Наводи
*