Нина Качадуријан

Нина Качадуријан (родена 1968 година) е американска интердисциплинарна уметница и едукатор. Таа работи со фотографија, скулптура, видео и звук - често на игриви начини. Најпозната по нејзините „Автопортрети во тоалет во фламански стил“, серија автопортрети направени во бањи на авиони.
Нејзините проекти биле изложени нашироко, вклучително и самостојна изложба во Музејот на современа уметност во Сан Диего во јули 2008 година, Музејот на уметност Турку во Финска во јануари 2006 година, Фондацијата за современа уметност ArtPace. Голема анкетна изложба на нејзината уметност во средината на кариерата придружена со изложбен каталог била организирана од Музејот на уметноста Блантон во Остин во 2017 година и отпатувала во Центарот за визуелни уметности Кантор на Универзитетот Стенфорд, 2017-2018 година.
1 Биографија
Нина Качадуријан била родена во Стенфорд, Калифорнија во 1968 година. Нејзиниот татко, Херант Качадуријан, Ерменец роден во Турција и израснат во Бејрут, бил психијатар, поранешен декан на Универзитетот Стенфорд и почесен професор по човечка биологија. Нејзината мајка, Стина Качадуријан, била Финска која зборувала шведски и била литературен преведувач, писател и експерт за есперанто. Качадуријан израснала летувајќи на мал остров во финскиот архипелаг, каде сè уште поминува дел од секоја година. Качадуријан го посетувала средното училиште Ган во Пало Алто, Калифорнија.
Добила диплома од Универзитетот Браун во 1989 година, и диплома за МНР од Универзитетот во Калифорнија, Сан Диего (UCSD) во 1993 година. Качадуријан присуствувала на независната студиска програма на Музејот на американската уметност Витни во Њујорк Сити во 1996 година.
Таа живеела и работела во Бруклин, Њујорк, и била на факултет на Универзитетот во Њујорк, Галатин школа за индивидуализирани студии. Качадуријан е оженета со Сина Наџафи, основач и главен уредник на магазинот Кабинет.
2 Работа
Нина Качадуријан имала работено во многу медиуми, вклучувајќи скулптура, фотографија, видео и звук. Основниот концепт често бил обележан со внатрешно чувство за хумор, карактеризирано со интелигентно, иронично и системско преуредување на природните процеси. Нејзината работа била едноставна, но ефикасна.
2.1 Нарачки
Многу од парчињата на Качадуријан вклучувале внесување на впечатлив и разигран поредок во светот. Серијата „Сортирани книги“, на пример, се движи од ефемерни и импровизирани аранжмани на томови на полиците на пријателите, до нарачани фотографирани нарачки на книги во музејски и библиотечни збирки. Овој труд бил достапен како книга објавена од ''Chronicle Books''.
2.2 Поправени пајакови мрежи
Нејзината серија „поправени пајакови мрежи“ вклучувала внимателна, но очигледна „поправка“ на отцепите што се случувале во природните пајажини. Користејќи пинцети и лепак, таа го продолжувала моделот на пајакови мрежи со уштиркан светло-црвен канап. Алатките што се користеле за поправка на овие пајакови мрежи можеле да се најдат и во нејзиниот дел „Направи сам комплет за поправка на пајажина“, исто така дел од серијата „Поправени пајажини“. Додека работела на серијата, Качадуријан се заинтересирала за тоа како природата се чувствувала кон луѓето кои се обидувале да „помогнат“. Следното утро открила дека пајаците не ја ценеле нејзината помош. Кога излегла на првата поправка на пајажината следното утро, го нашла црвеното канапче отплеткано како лежи на земја долу. Пајаците ја одбиле нејзината помош и ја поништиле целата нејзина работа во текот на ноќта. Качадуријан можела да го сними процесот на отфрлање на касета во 10-минутно видео насловено „ПОДАРОК/ПОДАРОК“.
2.3 Мапи и графикони
Во некои случаи, Качадуријан ја прави експлицитна оваа опсесија со редот, работејќи со мапи и графикони. Нејзината серија „Семејно стебло“ создавала лажни генеалогии за предмети како камења и авиони. Другите парчиња биле буквално направени од фрагменти од мапи. Нејзиното „Крајбрежно спојување“ покажувало карта на Соединетите Држави направена само од источните и западните брегови; „Map Dissection I“ ги отсекувала само улиците од патниот атлас со стандардно издание и ги монтирала како еден вид артериска мрежа на стакло.
2.4 Настапи
Качадуријан ја донела нејзината фасцинација со системите и на јавните простори. Во CARPARK, дело од 1994 година на Колеџот Саутвестерн, таа подредила по боја огромен број автомобили на повеќе од десетина паркинзи. Во 2006 година, во проект спонзориран од Јавниот уметнички фонд, Качадуријан инсталирала телескоп на аголот на улицата Менхетен, фокусиран на канцеларија на 17-ти кат од блиската зграда. Во текот на проектот, адвокатот кој ја населувал канцеларијата редел предмети на неговиот прозорец за да испраќа шифрирани пораки до набљудувачот.
2.5 Доделување на седишта
Преку употреба на хумор, Качадуријан била во состојба да создава уметност користејќи материјали кои биле при рака во секое време. Оваа серија која таа ја нарекувала „задачи за седишта“ вклучувала работа како, „песна на птици заменета со аларми за автомобили... тропот на машината за пуканки интерпретирана како Морзеова шифра... натрупување трошки од геврек на фотографија од списание од мост да личи на лизгање на земјиштето, на пример, или конфигурирање на наборите на црн џемпер да личат на лице на горила“. Овие дела, иако како концепт биле за поврзување на две работи кои се движеле од „беспрекорно до незгодно раздвоени“ не биле едноставни идеи што паѓале во вода, со тоа што ги искористувале желбите на мозокот за да формираат значење. Нејзините „Автопортрети во тоалет во фламански стил“ биле дел од оваа серија.
2.6 Музејски интервенции
Во 2015 година, Музејот на модерна уметност ја поканил Качадуријан да произведе дело во рамките на програмата ''Artists Experiment'', во која современите уметници создавале или изведувале дела кои или користат музејски ресурси или се рефлексија на истите. Забележувајќи го огромното количество прашина што се собирала на различни локации околу архитектурата на музејот и на уметничките дела во неговата колекција, Качадуријан произвела серија аудио сегменти за постојната програма за аудио водич на музејот, која ги води посетителите низ низа постојки каде прашина вообичаено се собира и прикажуваат интервјуа со различни вработени во MoMA за нивните методологии и искуства во справувањето со прашината во музејот. Аудио турнејата станала достапна во октомври 2016 година и требало да трае до април 2017 година.
3 Изложби
3.1 Соло изложби
* 2006: ''Сите форми на атракција'', Наставниот музеј и уметничка галерија на Френсис Јанг Танг, колеџот Скидмор, Саратога Спрингс, Њујорк* 2008: ''Серија Церка'', Музеј на современа уметност Сан Диего, Сан Диего, Калифорнија* 2017: ''Нина Качадуријан: љубопитник'', Музеј на уметност Блантон, Остин, Тексас* 2017 година: ''Церемонијата на повторно закрепнување'', галерија Кетрин Кларк, Сан Франциско, Калифорнија* 2017–2018: ''Curiouser'', Центар за визуелни уметности Ирис и Б. Џералд Кантор, Универзитетот Стенфорд, Стенфорд Калифорнија
* 2019: ''Ификација'', галерија Фридман, Њујорк, Њујорк* 2023: ''Невообичаен именител: Нина Качадуријан во Морган'', библиотека и музеј Морган, Њујорк, Њујорк
3.2 Групни изложби
* 2013: ''Топки до ѕидот'', галерија DODGE, Њујорк Сити