procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
А Коруња (покраина)

А Коруња (|A Coruña) или Ла Коруња (|La Coruña) — најсеверозападна покраина на Шпанија и една од четирите кои ја сочинуваат автономната заедница Галисија. Опкружена е од Атлантскиот Океан на запад и север, покраината Понтеведра на југ и покраината Луго на исток.
1 Историја
Историјата на покраината започнува некаде на крајот од средниот век, за време на владеењето на католичките кралеви. Во тоа време покраината била значително помала од денес, а денешните граници ги добила дури со територијалното преуредување на Шпанија во 1833 г. кога сета покраина Бетансос и половината од Мондоњедо биле споени во една, со главен град А Коруња.
Оттогаш А Коруња е покраина со најголемо население и најголд брег во Галисија. Сè до втората половина на XX век, покраината била духовно и културно средиште на сиот регион. Универзитетот на Сантјаго де Компостела бил единствениот во северозападна Шпанија сè до смртта на Франциско Франко.
2 Главни знаменитости
Од исклучително значење е катедралата „Сантјаго де Компостела“ како крајно одредиште на познатиот Пат за Сантјаго — важен историски пат за поклонение на Апостол Јаков уште од средновековието. Тука и денес доаѓаат голем број поклоници од најразлични делови од светот.
3 Паркови
* Национален парк Атлантски острови на Галисија — единствениот национален парк во Галисија. Зафаќа делови од покраините А Коруња и Понтеведра.
* Еумски шуми — се протега во окрузите Еуме и Ферол.
* Природен парк Дини на Корубедо (''Parque Natural das Dunas de Corrubedo e lagoas de Carregal e Vixán'') — плажен парк на самиот крај на полуостровот Барбанса.
4 Сообраќај
4.1 Воздушен сообраќај
* Аеродром Сантјаго де Компостела
* Аеродром А Коруња - Алведро
* Хелидром Грања (Феролтера)
* Хелидром Нарон (Феролтера)
4.2 Железнички сообраќај
* Државна железничка мрежа на Шпанија (RENFE) — ги поврзува сите поважни градови: Ферол, Бетансос, А Коруња и Сантјаго де Компостела
* Шпански теснолинејки (FEVE) — го поврзува Ферол со разни населени места во Ортегал. Оди и до Ирун во Баскија.
* Шпанска големобрзинска железничка мрежа (AVE) — ги поврзува поважените градови на покраината со Лисабон и Мадрид.
5 Стопанство
5.1 Пристаништа
* А Коруња — главно стопанско пристаниште
* Малпика — рибарско пристаниште
* Камарињас — рибарско пристаниште
* Фистера — рибарско пристаниште
* Ферол — важно стопанско и воено пристаниште
* Карињо — рибарско пристаниште
* Еспасанте — рибарско пристаниште
* Седејра — рибарско пристаниште
6 Поврзано
* Список на општини во А Коруња
Перамус

ПерамусВременски опсег: 145.5–140.2 милиони години
Научна класификација
Царство:, Животни
Колено:, Хордови
Класа:, Цицачи
Ред:, Перамура
Семејство:, Перамуридае
Род:, ПерамусОвен, 1871
''Перамус'' е единствениот потврден род во семејството Перамуридае и можен предок на раните живородни цицачи. Живееле во Доцната Јура и Раната Креда.
1 Распределба и живеалиште
Родот постоел од Доцната Јура до Раната Креда. Фосилните записи за родот се пронајдени во Обединетото Кралство и Мароко.
2 Видови
Постојат три познати изумрени видови на родот:*''Перамус дубиус''*''Перамус минор''*''Перамус тенуирострис''
Иберика (цицач)

''Иберика''Временски опсег: Рана Креда, 130 милиони години
Научна класификација
Царство:, Животни
Колено:, Хордови
Класа:, Цицачи
Ред:, Мултитуберкулата
Подред:, Плагиаулакида
Семејство:, ?Еобаатаридае
Род:, ''Иберика''Бадиола ''и др.'', 2011
Вид (биологија)Видови
''Иберика, на латиница Iberica,'' е исчезнат род на еобаатариди или можно плагијаулацидни мултитуберкулати кој постоел каде што денес е градот Галве, Шпанија, за време на раната Креда (добата доцен Отрив -ран Барем). Првпат бил именуван од Аинара Бадиола, Хосе Игнасио Канудо и Глорија Куенка-Бескос во 2011 година, а типот на видот е ''Иберика Хахни'' (''Iberica hahni'').
Џуџеста мачка

Џуџеста мачка е секоја домашна мачка која е со џуџеста состојба како резултат на генетска мутација. За разлика од недоволно пораснатите мачки кои изгледаат нормално, џуџестите мачки покажуваат симптоми на остеохондодисплазија - генетско нарушување на коските и 'рскавицата, обично се манифестираат со забележително кратки нозе.
Од средината на дваесеттиот век, расите на мачки со кратки нозе се поставени на продажба. Се расправа за етиката на нивното селективно одгледување, која многу земји ја сметаат за суровост кон животните, поради која причина и ја забрануваат нивната продажба.
1 Особености
Вистинските џуџести мачки се хонододиспластични и имаат многу пократки и подебели нозе. Обично, половина од леглото на џуџестите мачки се не-џуџести родени со нормална должина на нозете.
2 Раси
Манчкин е оригинална раса на џуџести мачки. Меѓународната асоцијација на Мачки го потврдила Манчкин како раса во 1994 година , заедно со Персискиот хибрид -Манчкин, Минует. На другите предложени раси како Скукум и Бамбино не им е дадено признание, иако хибридот Сфинкс - Манчкин, односно Минскин, е под студија.
3 Признавање и контроверзии
За разлика од МАНМ, повеќето регистри на мачки и здруженија за домашни миленици не признаваат ниту една џуџеста мачка како легитимна раса. Животните се исклучени од најголемите претстави и натпревари за миленичиња. Во голема мерка американски феномен, тие не се широко прифатени надвор од Соединетите држави. Во своите правила за регистрација, Итернационална федерација забранува раси засновани врз џуџест раст, а конкретно го споменува Манчкин како пример за неприфатлива манипулација со „генетска болест“. Тие се забранети според Европската конвенција за заштита на животни од домашни миленици и се остро осудени во британското списание „Светот на мачките''“''. Во САД, АСПЦА ги советува своите приврзаници да „останат будни“ против малиот, но широко распространет пазар.
Алотерија

Алотерија (што значи „други ѕверови“, од грчки grc , '''' - други и grc, '''' диво животно) е изумрена гранка на успешни мезозојски цицачи. Најважната одлика било присуството на пониски катно-обликувани заби опремени со два надолжни реда на купуси. Алотерапија вклучува мултитуберкулата, гондванатерија (која може да биде дел од мултитуберкулата, како сестринска група до кимолодонта), и веројатно Харамијида, иако некои студии покажуваат дека се поосновни цицачо-обликувани отколку вистински цицачи, затоа значително се разликуваат од вистинските алотери.
Алотерите, исто така, имале тесна карлица, што укажува дека тие раѓаат мали беспомошни млади налик на торбари или положувале јајца и давале млеко за да ги хранат своите млади како едноовторните што прават. Ова е одлика на сите неплацентарни цицачи.
1 Толкувања
Кога за првпат ја идентификувал алотеријата во 1880 година, Отниел Марш ја сметал оваа група како ред во рамките на торбарите. Сепак, во 1997 година Мекена и Бел ја класифицирале алотерија како инфракласа.
2 Дополнителна литература
Зофија Килан-Јаворовска, Ричард Л. Сифели и Же-Кси Луо, ''Mammals from the Age of Dinosaurs: Origins, Evolution, and Structure'' (Њујорк: Columbia University Press, 2004), 249.
Мерката на човекот (филм)

Мерката на човекот (француски: ''La loi du Marché'') - американски филм од 1940 година, во режија на Стефан Бризе (Stéphane Brizé), кој е авотор и на сценариото, заедно со Оливие Горс (Olivier Gorce). Главните улоги ги играат: Венсан Линдон (Vincent Lindon), Карин де Мирбек (Karine de Mirbeck) и Матје Шалер (Matthieu Schaller). Филмот освоил бројни награди: на Европскиот филмски фестивал во Брисел ја освоил наградата на публиката; а на Канскиот фестивал, Линдон ја освоил наградата за најдобар глумец, Бризе ја освоил наградата на Екуменското жири, а бил номиниран и за „Златната палма“.
1 Синопсис
Во филмот се прикажуваат тешкотиите низ кои поминува Тјери (го игра Линдон), кој е отпуштен од работа. Тој упорно бара работа при што се пријавува на неколку интервјуа за вработување, но секаде го одбиваат. Истовремено, се обидува да ја продаде својата викенд-куќичка, но без успех. Сепак, најпосле успева да се вработи во обезбедувањето на една продавница. Како дел од работата, тој мора често да ги испитува купувачите и вработените кои се фатени во кражби. Откако една продавачка, фатена во кражба, ќе изврши самоубиство, Тјери ја напушта работата.
Африкански златен волк

Африкански златен волк (''Canis anthus'' или ''Canis lupaster'') — вид куче со потекло од Северна Африка и Африканскиот Рог. Тој е потомок на генетска мешавина од 72% сив волк и 28% етиопски волк. Се јавува во Сенегал, Нигерија, Чад, Мароко, Алжир, Тунис, Либија и Египет и Танзанија. На Атлас може да се види на височини дури до 1.800 метри. Првенствено е грабливец, чиј плен се безрбетници и цицачи, како газела, иако понекогаш напаѓа и поголеми животни. Неговата исхрана исто така вклучува трупови на животни, човечки отпад и овошје. Африканскиот златен волк е моногамен и територијален вид, потомците остануваат со семејството за да помогнат во одгледувањето на помладите.
Претходно бил класифицирана како африканска варијанта на златниот шакал, со најмалку еден подвид (Canis anthus lupaster). Во 2015 година, серија анализи за митохондријалниот ДНК на видот покажале дека тој всушност е различен и од златниот шакал и од сивиот волк, а повеќе е тесно поврзан со сивиот волк и којотот.
Тој игра истакната улога во некои африкански култури; во северноафриканскиот фолклор, се смета како недоверливо животно чии делови од телото можат да се користат за лековити или ритуалистички цели, додека се чува во голема почит во Сенегалната религија како првото суштество кое било создадено од богот Роог.
Градинарски полв

Градинарски полв или градинарски сонливец (''Eliomys quercinus'') – вид глодачи од семејството полвови (Gliridae).
1 Распространетост
Ареал на градинарскиот полв опфаќа повеќе држави.
Овој вид живее во Русија, Португалија, Полска, Германија, Шпанија, Италија, Романија, Украина, Белорусија, Финска, Босна и Херцеговина, Франција, Андора, Холандија, Луксембург, Летонија, Словачка, Словенија, Чешка, Естонија, Хрватска, Молдавија, Австрија, Белгија и Швајцарија.
Видот можеби изумрел во Литванија.
2 Загрозеност
Овој вид е на понизок степен на опасност од измирање и се смета за скоро загрозен таксоном.
Грмушарско куче

Грмушарско куче (''Speothos venaticus'') — вид на куче кое се среќава во Централна и Јужна Америка. И покрај широкиот опсег, многу е ретка во повеќето области, освен во Суринам, Гвајана и Перу. За првпат го идентификувал Петар Вилхелм Лунд од фосили во бразилските пештери и се верувало дека е изумрен вид. Грмушарското куче е единствениот жив вид во родот ''Speothos'' и генетските докази сугерираат дека најблизок роднина му е гривестиот волк од централна Јужна Америка и африканското диво куче. Овој вид е наведен под закана за исчезнување од Меѓународниот сојуз за заштита на природата.
1 Опис
Возрасните грмушарски кучиња имаат меко долго кафеаво крзно, со полесно црвеникава нијанса на главата, вратот и грбот и опашката, додека долната страна е темна. Сепак, помладите имаат црно крзно над целото тело. Возрасните обично имаат должина на главата од 57–75 см, со опашка од 12,5–15 см. Тие имаат висина на рамо од 20–30 см и тежат 5-8 кг. Имаат кратки нозе во однос на своето тело, како и кратка уста и релативно мали уши. Имаат вкупно 38 заби.
2 Распространетост
Грмушарското куче е распространето од Костарика во Средна Америка и низ поголемиот дел од Јужна Америка источно од Андите, јужно од централна Боливија, Парагвај и јужниот дел на Бразил. Тие првенствено живеат во низински шуми до надморска височина до 1.900 метри, влажни савани и други живеалишта во близина на реките, но може да се најдат и на посуви места и отворено пасиште.
3 Поведение
Грмушарските кучиња се месојади и ловат во текот на денот. Нивниот типичен плен се паките, агутите и капибарите, сите големи глодачи. Иако можат да ловат сами, обично ловат во мала група.
Тие се еден од најгрозните видови во Јужна Америка.
Стефан Росето

Стефан Росето (|Stéphane Rossetto; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
Познат е по својата етапна победа на Тур де Јоркшир 2018, на која возел сам 115 километри, што му го донело планинскиот пласман. Во јули 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Тур де Франс 2019.
1 Достигнувања
;2005
: 2. Национално хронометарско јуниорско првенство
: 3. Хроно де Насионс (јуниори)
;2006
: 1. Виена Класик за млади
: 1. Хроно Тоињи
: 3. Хроно де Насионс под 23 години
: 9. Хроно Шампеноа
;2007
: 1. Гран при де Бошамп
: 6. Хроно де Насионс под 23 години
: 9. Хроно Шампеноа
;2008
: 1. Гран при де Лис-лес-Ланој
: 7. Краен пласман Тур де Жиронда
;2009
: 1. Краен пласман Тур де Жиронда
: 3. Букл де ла Марн
: 8. Хроно Шампеноа
;2011
: 8. Краен пласман Тур де ла Манш
::1. Етапа 2
::1. Етапа 4
: 9. Париз-Мант ан Ивлин
;2012
: 1. Краен пласман Тур де По де Савоја
::1. Етапа 1
: 1. Етапа 4 Сиркут де Арденс
: 1. Трио Норман
: 3. ГП Кристал Енержи
: 5. Национално хронометарско првенство
;2013
: 1. Етапа 4 Тур ди Лимузен
: 2. Краен пласман Тур ди Жеводан Лангдок-Русијон
: 5. Краен пласман Тур де л’Ен
: 9. Гран при де ла Сом
;2014
: 1. Краен пласман Букл де ла Мајен
: 6. Краен пласман Рут ди Сид
: 7. Хроно де Насионс
: 8. Тур ди Дуа
: 9. Париз-Камемберт
: 9. Полинорман
;2015
: 2. Национално хронометарско првенство
: 3. Краен пласман Тур ди Жеводан Лангдок-Русијон
: 4. Краен пласман Рут ди Сид
: 4. Краен пласман Тур де Јоркшир
: 4. Хроно де Насионс
;2016
: 5. Краен пласман Трка околу Австрија
: 8. Краен пласман Рут ди Сид
: 10. Краен пласман Сиркут де ла Сарт
: 10. Хроно де Насионс
;2017
: 4. Хроно де Насионс
: 9. Краен пласман Тур ди Жеводан Лангдок-Русијон
;2018
: Тур де Јоркшир
::1. Планински пласман
::1. Етапа 4
: 3. Хроно де Насионс
;2019
: 2. Национално хронометарско првенство
: Награда за борбеност на етапа 1 на Тур де Франс
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019
Џиро, —, —, —, —, —
Тур, —, —, —, —, 100
Вуелта, СО, 61, 54, 54, 127
СО = се откажал; — = не учествувал
Еукастор

''Еукастор'' е изумрен род на дабаро-групни глодачи.
1 Дополнителна литература
* Мекена, Малком К., и Бел, Сузан К. 1997 година. ''Classification of Mammals Above the Species Level''. Columbia University Press, Њујорк, 631 стр.   ISBN 0-231-11013-8
Ајме де Гент

Ајме де Гент (|Aimé De Gendt; р. ) — белгиски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екпата .
Во јули 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Тур де Франс 2019.
1 Достигнувања
;2012
: 1. Национално јуниорско хронометарско првенство
;2015
: 1. Национално хронометарско првенство под 23 години
: 3. Краен пласман Тур де Берлин
;2016
: 1. Планински пласман Трка околу Данска
;2017
: 1. Награда за борбеност Трка околу Оман
: 8. Сиркуито де Гечо
;2018
: 2. ГП Стад Зотегем
: 4. Класик Примус
: 8. ГП Хорсенс
;2019
: 1. Антверпен Порт Епик
: 2. Ле Самин
: 6. Краен пласман Четири дена Динкерк
: 6. Париз-Тур
: 9. Краен пласман Трка околу Белгија
: 10. Гран при де Валони
: 10. Гран при д’Увертир ла Марсејез
: Награда за борбеност на етапа 11 на Тур де Франс
;2020
: 2. Ле Самин
: 3. Краен пласман Трка околу Луксембург
: 4. Класик Бретања
: 8. Краен пласман Етоал де Бесеж
;2021
: 2. Бриселски велосипедски класик
: 3. Дрејвенкурс Оверејсе
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2019, 2020, 2021, 2022
Џиро, —, —, —, 105
Тур, 136, —, —, —
Вуелта, —, —, —, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Џиновски соленодон

Џиновски соленодонВременски опсег: Холоцен
Заштитен статус
Изумрен
Научна класификација
Царство:, Животни
Колено:, Хордови
Класа:, Цицачи
Ред:, Евлипотифла
Семејство:, Соленодонтидае
Род:, ''Соленодон''
Вид:, ''S. arredondoi''
Двостепено име
''Solenodon arredondoi''Морган и Отенвалдер, 1993
Џиновскиот соленодон ''(Solenodon arredondoi)'' е изумрен ровкообразен вид кој живеел во западниот дел на Куба. Поголемо животно од сè уште преживеаниот кубански соленодон, се верува дека видот е искоренет со уништување на живеалиштата и воведување на грабливи кучиња во Куба од пред-колумбиските луѓе.
Арктички ирвас

''Rangifer tarandus eogroenlandicus''
Заштитен статус
Изумрен (1900) (МСЗП 3.1)
Научна класификација
Царство:, Животни
Колено:, Хордови
Class:, Цицачи
Ред:, Парнокопитни
Семејство:, Елени
Под-семејство:, Капреолинае
Род:, Ирваси (''Rangifer'')
Вид:, ''R. tarandus''
Под-вид:, †''R. t. eogroenlandicus''
Тростепено име
''Rangifer tarandus eogroenlandicus''Магнус Антон Дегербол, 1957
Арктичкиот ирвас (''Rangifer tarandus eogroenlandicus''), исто така познат како источно-грендландски карибу, бил подвид на ирваси (или карибу во Северна Америка) што некогаш живееле во источен Гренланд. Исчезнат е од 1900 година.
Голема палауанска летачка лисица

Large Palau flying fox
Заштитен статус
Изумрен (1874) (МСЗП 3.1)
Научна класификација
Царство:, Животни
Колено:, Хордови
Класа:, Цицачи
Ред:, Лилјаци
Семејство:, Плодојадни лилјаци
Род:, ''Птеропус''
Вид:, †''P. pilosus''
Двостепено име
†''Pteropus pilosus''Кнуд Андерсен, 1908
Големата палауанска летачка лисица (''Pteropus pilosus'') е изумрен вид на средно големи плодојадни лилјаци од Островите Палау во Микронезија. Имал кафеаво крзно со долги, сребрени влакна на стомакот, а крило од околу 60 см. Веројатно исчезнал околу 1874 година, најверојатно поради прекумерен лов. Познато е од два примерока, од кои едниот е во Музејот за природна историја во Лондон.
Дриолестида

Дриолестида е изумрен ред на цицачи; повеќето од членовите се најпознати од јура до палеоген, со еден член ''Некролестес'', кој преживеал уште во раниот миоцен. Се предложувало дека овие цицачи се или можни предци на живородните цицачи или современици од истата еволутивна линија. Исто така, се верува дека развиле целосно вилица од цицачи и ги имале и трите коски на средното уво. Освен тоа, не се знае многу за нив, тоа е затоа што нивните фосили се состојат претежно од вилица и остатоци од заби.
Дриолестидите порано биле сметале за дел од пантотерапија и/или евпантотерија. Кладата Кирогатерија, подигнат од Хосе Бонапарте во 1992 година, честопати била користена како синоним за дриолестида. Првично, Кирогатерија требала да го вклучи Брандонииадае, но ова семејство сега е вклучено со дриолестидите.
Било предложено на основа на морфолошкиот доказ дека можеби тие сè уште се живи во облик на торбарските кртови. Сепак, молекуларната студија ги става торбарските кртови во рамките на Евавстралиделфија, низ неколку проблеми со ова поставување биле искажани.
1 Класификација
Класификацијата е изменета по Ругиер и Гаетано, 2011 година.* † ДриолестидаеDryolestidae
**''Амблотериум''**''Комотериум''**''Крусафонтија''**''Дриолестес''**''Гроебертериум''**''Гимаротодус''**''Кребзотерум''**''Лаолестес''**''Пераспалакс''**''Фасколестес''**''Портопињеиродон''* ? † Пауродонтидае
** ? ''Бранкатурулум''**''Дорсетодон''**''Дрескератериум''**''Евтластус''**''Хенкелотериум''**''Пауродон''**''Татиодон''* ? † Меридиолестида
**''Кронопио''**''Леонардус''**''Некролестес''** † Австротриконодонтида
***''Австрискиконодонтидае''** † Брандониидае
***''Брандонија''***''Аламитериум''***''Барберенија''***''Касамикелија''***''Ругиертериум''** † Донодонтидае
***''Донодон''** † Месунгулатоидеа
*** † Месунгулатидае
****''Месунгулатум''****''Колониетериум''****''Парунгулатум''****''Кирогатериум''*** † Пелигротериидае
****''Пелигротериум''*** † Реигитериидае
****''Реигитериум''
Филогенетска анализа спроведена од Ругиер ''и др.'' (2012) посочила дека меридиолистеданите не можат да бидат членови на Дринолестида, но наместо тоа, малку поблиски поврзани со плацентарните цицачи, торбарите и амфитериидите. Павродонтидите исто така биле откриени како не припаѓаат на Дринолестида, туку наместо тоа како сестринската група на Меридиолестида во оваа анализа. Анализата спроведена од Аверијанов, Мартин и Лопатин (2013) не ги повратила меридиолистеданите како членови на Дринолестида, но, според нив, се покажало дека тие се сестринската група на спалакотериидски „симетродонти“ наместо тоа. Сепак, пауродонтидите биле обновени како членови на Дриолестида во оваа анализа. Од друга страна, анализата спроведена од Чименто, Анголин и Новас (2012) ги повратила меридиолестиданите како членови на Дринолестида.
2 Дополнителна литература
* *''The Illustrated Encyclopedia of the Prehistoric World.'' страница 344
Пало Алто (Калифорнија)

Пало Алто (|Palo Alto) е град во северозападниот дел на округот Санта Клара, Калифорнија, САД. Пало Алто се наоѓа во близина на Санфранцискиот Залив и е именуван по крајбрежна црвена секвоја под името ''El Palo Alto'', шпански за ''висок стап''. Секвојата El Palo Alto сѐ уште постои во еден од палоалтовските паркови.
Овој град е еден од центрите на Силициумската Долина и во него се сместени седиштата на голем број технолошки компании.
Балкански крт

Балкански крт (науч.: ''Talpa stankovici'') или ''Реликтна (македонска) кртица'' – ендемски вид крт, распространет во југоисточна Европа. Населува разнолики живеалишта, од песочни плажи до пасишта и ораници.
''Македонската кртица'' e вид цицач кој припаѓа на фамилија (Talpidae). Тој е балкански ендемит, чиј ареал на распространување е главно ограничен на Западна Македонија, а делумно се протега и во Северозападна Грција, Североисточна Албанија и само маргинално во Црна Гора.
1 Опис
Поседува силно развиени предни нозе со силни канџи со кои копа тунели под површината на земјата долги од 30 до 50 метри. Телото им е цилиндрично со должина до 20 cm со црно прекриено крзно, очите се мали и закржлавени, а ушите не се видливи. Се исхрануваат со ситни безрбетници кои живеат под земјата. Кртицата има важна улога во педогенетските процеси на почвата разнесувајќи го хумусниот слој.
2 Ареал и загрозеност
Балканскиот крт е присутен во Црна Гора, Македонија и Грција (и на континенталниот и на островскиот дел). Се претпоставува дека е присутен и на подрачјето на Албанија и Косово. Се смета дека популацијата на балканскиот крт е голема, а со тоа овој вид не е загрозен.
Во Национален парк Галичица распространет е во природните и полу – природните тревести екосистеми како и на обработливите земјоделски површини, а животниот век им трае од 3 до 6 години.
Не е заштитен со закон.
3 Филогенија
Балканскиот крт се смета за многу близок со романскиот крт на основа на морфолошките податоци. Поновите молекуларно-генетски истражувања укажуваат на тоа дека е посродна со левантскиот крт.
Снежана Радојичиќ

Снежана Радојчиќ (Белград, ) - српски блогер, писател и велосипедист.
1 Животопис
Снежана Радојичиќ е родена во Белград на 10.11.1967 година. Дипломирала на Југословенската книжевна литература со општа литература. Таа ја објавила својата прва книга „ ''Додека душите се скитаа“'', во 1994 година, како победник на натпреварот „Матица Српска“. Работела како учителка по српски јазик и литература, како агент за продажба на недвижнини, менаџер за продажба на осигурување, лектор. Од 2011 година, таа патувала низ светот со велосипед, живеејќи како номад. Нејзината рута се движела најпрво преку Средна и Источна Европа, а потоа преку Азија, од Турција на исток до Јапонија, север кон Сибир и југ кон Тимор. Во средината на 2018 година, таа отпатувала во Северна Кореја Свети Јаков во Шпанија, одејќи од Ирун до Сантјаго де Компостела. Во почетокот на 2020 година започнала обиколка со велосипед од Патагонија до Алјаска на рутата позната како Пан Американец.
2 Библиографија
Таај била дипломирана професорка по југословенска и светска литература. Пред патувањето, таа објавила две книги:
*''Како што скитала душите'', наративот, Матица Српска 1994 година.
*''ЛП - Лични приказни'', Narodna knjiga 2005 година.
Таа имала напишано неколку книги за своето патување:
*''Ротирај ме низ целиот свет'', роман, авторско право 2014 и повторно издавање на Лагуна 2014 година.
*''Преку Хималаите и Гоби'', два патрога, Лагуна 2015 година.
*''Водич за кампување мини-готвач'', Нова поезија 2015 година.
*''Водич за патувања со велосипеди'', Нова поезија 2015 година
*''Номад'', роман за патување, авторско издание 2016 година
*''Северна Кореја - Ким Јонг Ун Каталонија, патувања'' и монографија на фотографии, Корнет 2018 година.
*''Сведоштва за Земјиште'', приказни објавени под алијасот Алиен ван Комфорт, авторско издание за 2019 година.
3 Литературни награди и други почести
Таа ја освоила српската награда за пердув во 1994 година за кратко ''Концертот за виолина''.
Од 2017 година таа била член на жирито на наградата Дијана Клариќ во категоријата „Патник на годината“, која ја доделувала хрватскиот патнички клуб.
4 Хуманитарна акција
Во 2017 година, таа започнала хуманитарна акција наречена „До кровот“, со идеја да се возела до Покривот на светот, на надморска височина од 4.655 м, за да соберела 4.655 американски долари за самохрана баба со две внуци. Поклонението на патот Свети Јаков бил проследен со хуманитарна акција наречена „Еден милион чекори за децата на засолништето“ и имало цел да собере еден милион динари за деца кои живеат и работат на улица.
Африканска дива мачка

Африканска дива мачка
Африканска дива мачка во Парк де Фелинс
Scientific classification
Kingdom:, Animalia
Phylum:, Chordata
Class:, Mammalia
Order:, Carnivora
Suborder:, Feliformia
Family:, Felidae
Subfamily:, Felinae
Genus:, ''Felis''
Species:, ''F. lybica''
Binomial name
''Felis lybica''Forster, 1780
Subspecies
Расподелба на африканската дива мачка во 2015
Африканската дива мачка ( ''Felis lybica'' ) е вид на диво мачка, родена во Африка, Западна и Средна Азија до Раџастан во Индија и Синѓанг во Кина. Статус на Црвената список на МСЗП од најзагорезен вид им се припишува на видовите ''Felis silvestris'', кои во моментот на проценката ја вклучувала и африканската дива мачка како подвид.
Лоренс Ларсон

Лоренс (Лари) Ернест Ларсон (|Lawrence (Larry) Ernest Larson, р. 17. ноември 1957 година) е американски инженер. Ларсон беше декан „Фамилија Соренсен“ на Школата за инженерство при Брауновиот универзитет во Провиденс, Род Ајленд, САД меѓу 2011-2022 година. Тој е член на ИЕЕЕ. Во текот на својата кариера, Ларсон има објавено над 300 научни трудови и доделени му се повеќе од 40 патенти.
Ларсон израснал во Тенеси и Мериленд, пред да дипломира на отсекот за електротехника при Корнеловиот универзитет. Веднаш по завршување на студиите, продолжува со своето образование и се стекнува со титулата доктор на науки на Калифорнискиот универзитет, Лос Анџелес. По докторатот, работи како истражувач во истражувачките лаборатории „Хјуз“ во Малибу, Калифорнија, САД. По околу една деценија на таа позиција, Ларсон се враќа во академските кругови и постанува дел од професоријатот на Калифорнискиот универзитет, Сан Диего. На овој универзитет ја развива својата кариера и постанува директор на Одделот за електротехника и компјутерско инженерство. Во 2011 година, Ларсон се сели на источниот брег на САД и постанува прв декан на Брауновата Школа за инженерство. Во текот на неговиот мандат како декан, Школата добива поголема репутација на национално и меѓународно ниво, ги проширува своите програми и добива дополнителна зграда со лаборатории и истражувачки центри.
Лари Ларсон беше оженет со Керол Фридман Ларсон, со која се познаваа од факултетските денови, до нејзината смрт во 2018 година. Тие имаат две деца.
Крајбрежна црвена секвоја

Крајбрежната црвена секвоја (|Sequoia sempervirens) е единствен преживеан вид од родот ''Sequoia'' од фамилијата чемпреси (Cupressaceae). Крајбрежната црвена секвоја е зимзелено, долговечно, иглолисно дрво кое живее од 1.200 до 2.200 години, а можеби и повеќе. Крајбрежната црвена секвоја достигнува висина од 115,9 метри и овој вид дрва се највисоки живи дрвја на Земјата. Овие дрвја, исто така се меѓу најдолговечните организми на Земјата.
Пред да се започне со комерцијална сеча и расчистување на теренот во 1850-тите, ова дрво покривало околу 810 000 хектари во неговото автохтоно живеалиште долж крајбрежјето на Калифорнија (со исклучок на јужна Калифорнија каде нема доволно врнежи) и југозападното крајбрежје на Орегон во рамките на Соединетите Американски Држави.
Акцентски целости во клитики во македонскиот јазик

Клитики или неакцентогени зборови се зборови во македонскиот јазик кои немаат сопствен акцент. Во клитиките се вбројуваат: предлозите, сврзниците, кратките форми од личните заменки и кратката форма од повратната заменка, честичките, некои извици и др. Поради тоа што немаат сопствен акцент, се јавува потреба од употреба на акцентска целост на клитиките со уште еден или повеќе зборови. Местото на акцентот во акцентската целост се определува според општото правило — на третиот слог од крајот на групата зборови. Во некои акцентски целости акцентот може да биде на вториот слог од крајот на групата.
Акцентските целости со клитики во македонискиот јазик се поделени на:
*''Акцентски целости со енклитика''*''Акцентска целост со проклитика''
1 Акцентски целости со енклитика
Енклитика претставува клитика која се наоѓа по именката, глаголот или некој друг збор.
Овие акцентски целости најчесто се составени од:
# именки што означуваат родство и кратки заменски форми, на пример:
#* мáјка‿ми, тáтка‿си, братýчед‿ми, бáба‿ми;
# заповедна форма од глагол и кратки заменски форми, на пример:
#* зéми‿го, земетé‿му‿го, напрáви‿го;
# глаголски прилог и кратки заменски форми, на пример:
#* носéјќи‿ја, пишувáјќи‿го, давáјќи‿му, земáјќи‿ја;
# показни и прашални партикули и кратки заменски форми, на пример:
#* éве‿го, кáмо‿ги, éве‿ти, енè‿ти‿го.
2 Акцентски целости со проклитика
Проклитика претставува клитика која се наоѓа пред именката, глаголот или некој друг збор.
Во акцентските целости со проклитика и полнозначен збор изделуваме два вида:
#''акцентска целост со проклитика и глагол;''#''акцентска целост со проклитика и именски збор.''
2.1 Акцентска целост со проклитика и глагол
Во акцентските целости од проклитика и глагол имаме два начина на акцентирање:
#''кога акцентот редовно се задржува на глаголот:''## во декларативните (потврдните) искази, на пример:
##* ја‿глéдал, му‿го‿зéл, сум‿зéл, ќе‿дáде, да‿му‿се‿јáви.
#''кога акцентот се префрла од глаголот (ако е едносложен или двосложен) на проклитичкиот член од целоста:''## во негираните искази, на пример:
##* нè‿може, нè‿сака, нè‿дал, не‿стé‿биле, не‿сум‿јá‿видел, не‿би‿мý‿дал;
## во прашалните искази, на пример:
##* кóј‿дал, кој‿гó‿видел, што‿мý‿рече, штó‿рекол, што‿си‿гó‿викнал.
2.2 Акцентска целост со проклитика и именски збор
Во акцентските целости од проклитика и именски збор имаме два начина на акцентирање:
#''кога акцентот се префрла врз клитичкиот збор (ако именскиот збор е едносложен или двосложен:''## кога нема логичка истакнатост на именката или на заменката и кога тие не се подолги од два слога, на пример:
##* бéз‿глава, нá‿раце, вó‿вода, óд‿ден.
#''кога акцентот не се префрла врз проклитиката:''## кога именката е определена, на пример:
##* од‿Скóпје, до‿Вéлес;
## кога пред именката стои сврзник (исклучок), на пример:
##* и‿срéда, и‿прáзник, и‿дéлник.
Али Риза-паша

Али Риза-паша‏‎ (|Ali Rıza Paşa, 1860–1932 година) — отомански воен офицер и државник, кој бил еден од последните големи везири на Отоманското Царство, под владеењето на последниот отомански султан Мехмед VI, меѓу 14 октомври 1919 и 2 март 1920 година.
1 Животопис
Роден бил во 1860 година во Истанбул, син на мајор. Дипломирал на Отоманскиот воен колеџ во 1886 година. Тој држел воени и административни позиции како што е гувернерството на Битолскиот Вилает во 1903 година, по што бил протеран во Либија под притисок извршен од Русија, бидејќи рускиот конзул на градот бил убиен за време на неговиот мандат. Во 1905 година, тој бил назначен во Јемен, каде го задушил востанието. Со почетокот на Втората уставна ера во Отоманското Царство во 1908 година, тој станал министер за војна во владата на големиот везир на Ќамил-паша, но морал да биде отстранет заради забелешките покренати од Комитетот за унија и напредок. Тој бил преименуван во истото министерство во кабинетот на Хусеин Хилми-паша во 1909 година, но дал оставка поради инцидентот од 31 март. Откако бил назначен за надзорник на европските војски на Отоманското Царство, избиле Балканските војни пред тој дури да има време да ги преземе своите должности. Тој бил назначен за голем везир на 2 октомври 1919 година, функција што ја вршел пет месеци.
Во однос на делотворно обликување на политиките од страна на преостанатата отоманска државна структура, неговата канцеларија (како и неговиот наследник Салих Хулуси-паша) обично се сметаат за обични интервали помеѓу двете функции на Дамат Ферид-паша, потписникот на Договорот од Севр.
Санта Клара (округ)

Округот Санта Клара (|Santa Clara) е шестиот најголем округ во Калифорнија, САД по број на жители. Според пописот од 2010 година, во округот Санта Клара живееле 1.781.642 жители. Седиштето на окгуот е во Сан Хосе, најголемиот град во оваа административна единица.
Тимбишански јазик

Тимбишански (''Tümpisa'') или панамитски (''Panamint'') e or Koso) е нумиски јазик од јазичното семејство на јутоацтечки јазици Јазикот е мајчин јазик на Тимбишанците, кои го населиле регионот на Долината на смртта во Калифорнија, САД. Денес јазикот го зборуваат само постари луѓе во Калифорнија и Невада, но сите зборуваат и англиски. До 20 век јазикот го именувале како „шошонски“. Кога добиле признавање како племенска заедница во САД, тие биле признати под името Тимбиша. Ова е англицизирано име на автохтоното име на Долината на смртта, што значи „карпеска боја“.
1 Класификација
Тимбишанскиот е дел од нумиските јазици, подгрупа на јутоацтечките јазици. Најсродни јазицина тимбишанскиот се шошонскиот и команчејскиот.
2 Географска распространетост
Порано јазикот се зборувал во регионот од Сиера Невада во источна Калифорнија па до регионот на Долината на смртта во Невада. Денес бројот на говорници е многу мал и областа во која се зборува е драматично намалена.
3 Фонологија
3.1 Самгласки
, предни, заднинезаоблени, заднизаоблени
високи, (ü)
средни
дифтонзи, (ai, e)
3.2 Согласки
, двоусни, коронални, преднонепчени, меконепчени, гласилни
рамни, лабијализирани
носни, (ng), (ngw)
експлозивни
слеани
струјни
полусамогласки, (y)
4 Наводи
*Jon P. Dayley. 1989a. ''Tümpisa (Panamint) Shoshone Grammar''. University of California Publications in Linguistics Volume 115. Berkeley: University of California Press.
*Jon P. Dayley. 1989b. ''Tümpisa (Panamint) Shoshone Dictionary''. University of California Publications in Linguistics Volume 116. Berkeley: University of California Press.
*John E. McLaughlin. 1987. "Panamint Phonology and Morphology," University of Kansas PhD dissertation.
*John E. McLaughlin. 2006. ''Timbisha (Panamint)''. LINCOM Languages of the World/Materials 453. Munich: LINCOM Europa.
5 Поврзано
* Јутоацтечки јазици
* Шошонски јазик
Проста реченица во македонскиот јазик

Проста реченица е онаа, што се искажува со една мисла:Јас читам. Тој спие. Никола учи. Простата реченица може да биде: просто неразвиена и развиена. Просто неразвиената е саставена само од подмет и прирок: Коњот пасе. Тој трча. Ѕидот е бел. Просто развиена е онаа реченица, која што освен подмет и прирок има и други зборои што го објаснуат или дополнуат подметот или прирокот: Добар ученик совесно ги работи своите задачи.
1 Редослед на зборови
Редоследот на збороите во реченицата е редовен, или граматички и нередовен или инверзија. Редот на збороите во реченицата зависи од смислата и она што сакаме особено да го потцртаме. По граматичкиот ред подметот со своите додатоци е на прво место, а по него иде прирокот со своите додатоци. Пр.: Јас сум прочитал убава книга. Кога атрибутот чини составен дел на сопствени именки, тој е пред именката, ако е таа географско име: Крива Паланка, Ново Село, Царево Село и сл. Но ако е атрибутот составен дел на именката што значи лице, тогаш тој е зад именката: Петар Велики, Спиро Црниот исл. Инаку атрибутот обично стои пред именката што |а појаснува.
Враќање (филм од 1966)

„Враќање“ (српски: ''Повратак'') — југословенски филм од 1966 година, во режија на Живоин Павловиќ по сценариото на Владимир Тори Јанковиќ. Главните улоги ги играат: Бата Живоиновиќ, Снежана Лукиќ, Јанез Врховец, Петар Лупа итн.
1 Синопсис
Ал Капоне (го игра Живоиновиќ) е познат криминалец кој штотуку е пуштен од затвор, каде поминал шест години. Кога се враќа дома, гледа дека неговата куќа е урната, а мајка му умрела додека бил в затвор. Тој е цврсто решен да почне чесен живот, иако веднаш го дочекуваат неговите пријатели кои му предлагаат да им биде водач во криминалните активности. Истовремено, Ајкула, водачот на другата банда го повикува да му се придружи во акцијата која ја подготвува. Сепак, Ал Капоне решително ги одбива двете понуди. Тогаш, Ајкула го повикува на средба, каде неговите луѓе го напаѓаат, но Ал Капоне се одбранува и заедно со сестрата на Ајкула, Гордана (ја игра Лукиќ) успева да побегне од местото. Во меѓувреме, милицијата поставила заседа во околината и, мислејќи дека станува збор за Ајкула, го убива.
Шошонски јазик

Шошонскиот (''Sosoni' ta̲i̲kwappe'') е нумиски јазик од јазичното семејство на јутоацтечки јазици. Овој јазик се зборува во западни САД и е мајчин јазик на Шошоните. Јазикот се зборува во Вајоминг, Јута, Невада и Ајдахо.
Шошонскиот има шест самогласки, кои разликуваат должина. Согласките во шошонскиот јазик се релативно малубројни во спредба со останати староседелски јазици. Шошонскиот е богат со наставки, кои се клучни во јазикот. Јазикот исто така располага со граматички број, падеж, како и глаголски вид (аспек) и време. Зборовниот редослед во јазикот е слободен, но има знаци на следење на зборовен редослед подмет-предмет-прирок.
Шошоните го именуваат јазикот или како „народен јазик“ (''newe ta̲i̲kwappe'') или како „шошонски јазик“ (''Sosoni' ta̲i̲kwappe''). Јазикот е класифициран како загрозен јазик, но во последните години во тек е проект за ревитализирање (јазично оживување).
1 Класификација
Шошонскиот е најсеверен јазик од семејството на јутоацтечки јазици. Во рамките на тоа јазично семејство, јазикот е дел од групата на нумиски јазици. Најсродни јазици на шошонскиот се тимбишанскиот и команчејскиот јазик. За тимбишанскиот се верува дека засебен јазик во оваа јазична подгрупа, додека за команчејскиот се верува дека шошонскиот и команчејскиот се одделиле од еден ист јазик во 1700 година. Јазиците имаат ограничена меѓусебна разбирливост.
2 Дијалекти
Шошонскиот е составен од следните главни дијалекти: западен дијалект во Невада, гошутски дијалект во Јута, северен дијалект во Ајдахо и источен во Вајоминг. Дијалектните разлики се на фонолошка основа.
3 Фонологија
3.1 Самогласки
, кратки, долги
, предна, задна незаоблена, задназаоблена, предна, задна незаоблена, задназаоблена
високи, i:, :, u:
средни, ai, ai:, o:
ниски, a, a:
3.2 Согласки
, двоусни, коронални, преднонепчени, заднонепчени, гласилни
рамни, лабијализирани
носни
експлозивни
слеани
струјни
полусамогласки
4 Поврзано
* Шошони
* Јутоацтечки јазици
Вилхеринг

Вилхеринг (|Wilhering, среднобаварски: ''Wilaring'') — општина во округот Линц-Околина на покраината Горна Австрија во Австрија. Геслото на општината е „култура и живот“.
1 Историја
Во Вилхеринг е сместена цистерцитската Вилхериншката опатија соцрква во рококо-стил, опкружени со шумски предели. Опатијата е основана во 1146 г. но настрадала во пожар, па била обновена. Во неа се чуваат скици и слики на разни австриски барокни сликари. Внатрешноста на црквата се вбројува меѓу врвните примери на рококото во Австрија.
2 Населени места
Општината ги опфаќа следниве населени места:
* Аперсберг (''Appersberg'', жит.)
* Вилхеринг (''Wilhering'', жит.)
* Винкелн (''Winkeln'', жит.)
* Дернбах (''Dörnbach'', жит.)
* Едрамсберг (''Edramsberg'', жит.)
* Кацинг (''Katzing'', жит.)
* Лонхартинг (''Lohnharting'', жит.)
* Милбах (''Mühlbach'', жит.)
* Рајт (''Reith'', жит.)
* Талхам (''Thalham'', жит.)
* Уфер (''Ufer'', жит.)
* Фал (''Fall'', жит.)
* Хеф (''Höf'', жит.)
* Хицинг (''Hitzing'', жит.)
* Шенеринг (''Schönering'', жит.)
3 Население низ историјата
4 Образование
Општината има три нижи училишта (Дернбах, Шенеринг и Вилхеринг) и едно више, до осмо одделение. Воедно постои приватното училиште „Штифтер“. Работат и две детски градинки.
5 Јавен превоз
Вилхеринг има сопствен јавен превоз во општината со кој стопанисува автобускиот превозник WILIA, основан во 1930 г.
6 Поврзано
* Илариј Аквилејски
Список на луѓе кои стапнале на Месечината

Дванаесет луѓе стапнале на Месечината, почнувајќи од Нил Армстронг и завршувајќи со Јуџин Сернан. Сите слетувања со екипаж на Месечината се случиле помеѓу јули 1969 и декември 1972 како дел од програмата Аполо. Сите дванаесет луѓе кои стапнале на Месечината се Американци.
Алан Шепард е најстариот човек кој стапнал на Месечината, на возраст од 47 години и 80 дена. Чарлс Дјук бил најмладиот, на возраст од 36 години и 201 ден. Дјук, Баз Олдрин, Дејвид Скот и Харисон Шмит сè уште се живи заклучно со 7 април 2020; најскоро кој починал е Алан Бин.
1 Список
Слика, Бр., Име, Мисија, data-sort- Роден, data-sort- Починал, Датум на месечева EVA (UTC), Месечеви EVAs, data-sort- Вкупно времетраење на EVA, Служба
1., Аполо 11, data-sort-, data-sort- 21 јули 1969, 1, 2 часа 31 минута, НАСА
2., Аполо 11, , data-sort-, data-sort- 21 јули 1969, 1, 2 часа 31 минута, Воздушни сили
3., Аполо 12, , data-sort-, data-sort- 19–20 ноември 1969, 2, 7 часа 45 минути, Морнарица
4., Аполо 12, , data-sort-, data-sort- 19–20 ноември 1969, 2, 7 часа 45 минути, Морнарица
5., Аполо 14, data-sort-, data-sort- 5–6 февруари 1971, 2, 9 часа 21 минута, Морнарица
6., Аполо 14, , data-sort-, data-sort- 5–6 февруари 1971, 2, 9 часа 21 минута, Морнарица
7., Аполо 15, , data-sort-, data-sort- 31 јули–2 август 1971, 3, 18 часа 33 минути, Воздушни сили
8., Аполо 15, , data-sort-, data-sort- 31 јули–2 август 1971, 3, 18 часа 33 минути, Воздушни сили
9., Аполо 16, , data-sort-, data-sort- 21–23 април 1972, 3, 20 часа 14 минути, Морнарица
10., Аполо 16, data-sort-, data-sort- 21–23 април 1972, 3, 20 часа 14 минути, Воздушни сили
11., Аполо 17, , data-sort-, data-sort- 11–14 декември 1972, 3, 22 часа 2 минути, Морнарица
12., Аполо 17, , data-sort-, data-sort- 11–14 декември 1972, 3, 22 часа 2 минути, НАСА
Кадина Пештера

Кадина Пештера — поткапина на левиот брег на Кадина Река во близината на селото Гумалево, Општина Зелениково, Скопско. Од неодамна таа претставува познат и доста посетувано место за спортско качување и алпинизам.
1 Местоположба
Кадина Пештера претставува поткапина на голема варовничка карпа која се издигнува високо веднаш над левиот брег на Кадина Река на 1 километар југозападно од селото Гумалево. Пештерата се издигнува 50 метри над самиот брег на Кадина Река на местото каде што таа прави завој течејќи низ тесна клисура. Месното население ја нарекува само како Пештера или Шпела (на албански), додека името Кадина Пештера и е дадено од спортските качувачи и планинарите, поради нејзината непосредна близина над Кадина Река.
2 Одлики
На запад од селото Гумалево, од левата страна на Кадина Река, на допирот помеѓу кристалесттите шкрилци и дискордантно на нив поставените хипуритски варовници, изградена е голема поткапина, со должина од 80 до 100 метри и височина од 15 метри. Во внатрешноста на поткапината има појава на мали пештерски украси, сталактити
3 Спортско качување
Почнувајќи од 2013 годиниа, кога од спортските качувачи и алпинисти се откриени можностите кои ги нуди, Кадина Пештера е препознаена како извонреден и големо место со интересна варовничка карпа која претставува еден вид спортско качувачко богатство и во моментов нуди можност за качување на 12 насоки со тежина која варира од 6а до 7c+. Започнувајќи од 2014 година, секоја година, на почетокот на пролетта во месец март, на Кадина Пештера се одржува ''„Цветен качувачки фестивал - Кадина Пештера“''. За потребите за подобар пристап до местото од заинтересираните посетители, качувачи и туристи, поставени се повеќе патоказни табли во Зелениково, Страхојадица и Гумалево, каде што на крајот на селото постои и информативна табла и обележана пешачка патека.
4 Галерија
Вртелешка (маглина)

Вртелешка - ''маглинско подрачје'' во облик на вртелешка.
1 Спирални галаксии
Поимот 'вртелешка' е застарено именување користено од набљудувачите пред Едвин Хабл кој забележал и сфатил дека овие спирални магловити облаци се всушност галаксии.
2 Волф–Рајеова маглина
Некои Волф-Рајеови ѕвезди е опколени со маглини во облик на вртелешки. Овие маглини се настанати одпрашината со потекло од двојниот ѕвезден систем.Ѕвездените ветришта на двете ѕвезди се судираат и образуваат две линии прашина кои спирално се движат нанадвор при вртењето на системот. Пример е WR 104.
Инфрацрвен цирус

Инфрацрвен цирус — вретовидна структура забележана во вселената која оддава инфрацрвена светлина. Името име дадено бидејќи структурите наликуваат на облаци. Овие структури првично биле набљудувани од страна на инфрацрвен астрономски сателит при бранови должини од 60 и 100 микрометри.
1 Поврзано
* Вселенско позадинско инфрацрвено зрачење
Буквар со читанка (1945)

„Буквар со читанка за прво одделение“ – буквар со читанка на македонскиот јазик наменет за учениците од прво одделение. Букварот бил изработен од комисијата при Министерството за народна просвета во состав: Димитар Поп Ефтимов, Спасе Чучук, Јонче Јосифовски, Васил Куновски, Јордан Киранџијски, Ѓорѓе Ристиќ. Насловната страница и цртежите ги изработил Василие Поповиќ-Цицо. Книгата била отпечатена во Скопје во 1945 година во Државната печатница „Гоце Делчев“ како книга од 96 страни.
Степенување на придавки во македонскиот јазик

Степенување на придавки - начин за изразување во македонскиот јазик на некое својство на некој предмет кое може да биде застапено во помал или поголем степен. Степенување на придавките е карактеристично само за описните, односно квалитативните придавки.
Описните придавки се изделуваат од сите други видови придавки токму поради степенувањето, односно степенот на својството кое го поседува. Така на пример придавките „волнени“ и „детски“ немаат степен на својството кое го поседуваат, односно не може да се каже „поволнени“ или „најдетски“. За разлика од нив, придавките од описен вид можат да имаат форми за степен како на пример „високи“, „повисоки“ или „највисоки“. Степенувањето на едно својство на еден предмет се врши врз основа на споредба на истото тоа својство кај друг предмет.
Со посебните форми на споредба се изразува степенот (степенување) на дадениот квалитет кога се споредуваат два или повеќе предмети.
Формите за компарација се:
# Позитив – основната форма на придавката (''голем'').
#: На пр.: Охрид е ''голем'' град.
# Компаратив – форма за споредување на два предмета. Се образува со претставката: по-, која се пишува слеано со придавката (''поголем'').
#: На пр.: Битола е ''поголем'' град од Охрид.
# Суперлатив – форма за споредување на еден со повеќе предмети. Се образува со претставката: нај-, која се пишува слеано со придавката (''најголем'').
#: На пр.: Скопје е ''најголем'' град во Македонија.
Македонска читанка (1890)

„Македонска читанка“ – учебник напишан на македонски јазик. Служел за потребите на српските училишта во Вардарска Македонија. Учебникот бил отпечатен во Цариград во 1890 година. „Македонска читанка“ била варијанта на „Српска читанка“ на професорот Милојко Веселиновиќ.
Финале на Купот на европските во шампиони 1992 година

Финалето на Купот на шампионите бил фудбалски натпревар одржан на 20 мај 1992 на стадионот Вембли, Лондон, помеѓу Самдорија од Италија и Барселона од Шпанија. Барселона го доби натпреварот со 1–0 со продолжеток, благодарение на слободниот удар на Роналд Куман. Беше првпат да има групна фаза во која беа осумте освојувачи од второто коло, поделени во две групи, а победниците од секоја се сретнаа во финалето. Барселона станаа втор шпански клуб кој победи на натпреварот. Ова беше последно финале пред ова клупско фудбалско натпреварување да се ребрендира како Лига на шампионите.
1 Тимови
Тим, Претходни учества во финалето
Сампдорија, ''Ниту еднаш''
Барселона, 2 (1961, 1986)
2 Натпревар
3 Поврзано
* Куп на шампиони 1991/92
Девојка (филм од 1965)

„Девојка“ — југословенски филм од 1965 година, во режија на Младомир Пуриша Ѓорѓевиќ. Главните улоги ги играат: Милена Дравиќ, Љубиша Самарџиќ, Раде Марковиќ, Мија Алексиќ и Беким Фехмиу.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива за време на Втората светска војна и зборува за љубовта на еден партизан и една девојка. Проследувајќи ја приказната за девојката, војникот, фотографот и германскиот офицер, во филмот се дава приказ на субјективните доживувања на војната. И покрај трагичниот крај, во кој германската војска ја стрела девојката, сепак тримуфира нејзината љубов.