procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Паруро (покраина)

Паруро е покраина во Перу во регионот Куско. Главен град на покраината е градот Паруро.
1 Административна поделба
Покраината е поделена на девер окрузи. Окрузите и главните градови се:
* Акча (Акча)
* Капи (Капи)
* Колча (Колча)
* Уаноките (Уаноките)
* Омача (Омача)
* Пакаритамбо (Пакаритамбо)
* Паруро (Паруро)
* Пилпинто (Пилпинто)
* Јауриске (Јауриске)
2 Поврзано
* Регион Куско
* Перу
Масакр во Куманово

Масакрот во Куманово (средина на јануари 1945) бил извршен од страна на припадници на ОЗНА врз 48 осудени лица од Кумановско. Со пресуда на Советот на Кумановското воено подрачје, донесена на 14 јануари 1945 година, на тајно место биле стрелани лица за кои имало сомневања дека работеле како соработници на окупаторот. Ова е последното официјално масовно стрелање во ослободена Македонија. Натамошните масовни стрелања биле забранети, меѓутоа на 15 јануари уследил Масакрот во Велес.
1 Поврзано
* Крсто Лазаров, водач на кумановската контрачета
Масакр во Загоричани (1903)

Масакрот во Загоричани во 1903 година бил извршен од страна на османлиската војска и грчките андартски чети. По Илинденското востание, на 28 август 1903 година османлиската војска и башибозукот го запалиле селото, а населението го масакрирале. Биле убиени 25 селани, 30 малолетни деца биле изгорени во фурна, а 16 девојки биле силувани и продадени.
Парк на партизанската слава (Киев)

Паркот на партизанската слава (украински: ''Парк партизанської слави'') е еден од парковите кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев. Паркот е сместен во Дарнитската област.
Паркот бил изграден во 1970 година, а како главен објект во паркот е истоимениот музеј
Паркот има површина од 111 хектари и главно се состои од борова шума со 36 различни водови на растенија. Тој е посветен на борците односно партизаните кои паднале во текот на Втората светска војна. Целиот парк е поделен на неколку зони каде често се одржуваат забавни, културни и образовни настани.
Анта (покраина)

Анта е покраина во Перу во регионот Куско. Главен град на покраината е градот Анта.
1 Административна поделба
Покраината е поделена на девет окрузи. Окрузите и главните градиови се:
* Анкауаси (Анкауаси)
* Анта (Анта)
* Качимајо (Качимајо)
* Чинчајпухио (Чинчајпухио)
* Уарокондо (Уарокондо)
* Лиматамбо (Лиматамбо)
* Молепата (Молепата)
* Пукјура (Пукјура)
* Зурите (Зурите)
2 Поврзано
* Перу
* Регион Куско
Акомајо (покраина)

Акомајо е покраина во Перу во регионот Куско. Главен град на покраината е градот Акомајо. Покраината е составена од седум окрузи и има вкупна површина од 948,22 км<sup>2</sup>. Акомајо има вкупно население од 27.704 жители според пописот од 2005 година.
1 Административна поделба
Покраината е поделена на седум окрузи. Окрузите со главните градови се:
* Акомајо (Акомајо)
* Акопија (Акопија)
* Акос (Акос)
* Мосок Љакта (Мосок Љакта)
* Помаканчи (Помаканчи)
* Рондокан (Рондокан)
* Сангарара (Сангарара)
2 Поврзано
* Перу
* Регион Куско
Кралско научно друштво во Упсала

Кралско научно друштво во Упсала (|Kungliga Vetenskaps-Societeten i Uppsala) — најстарата кралска академија во Шведска. Има 50 академици и 100 странски членови.
Меѓу првите истакнати членови на друштвото се вбројуваат изумителот Емануел Сведенборг и научникот Андерс Целзиус.
1 Историски преглед
Академијата е основана во 1710 во градот Упсала на иницијатива на универзитетскиот библиотекар Ерик Бенцелиус Помладиот (подоцна архиепископ на Упсала) под името ''Collegium curiosorum''. Во 1719 името се менува во ''Societas Literaria Sueciae'', а во 1728, со добивањето на кралска поделба, академијата станува ''Societas regia literaria et scientarium''. Од средината на XVIII век установата е позната како ''Societas regia scientarum upsaliensis''. Сè до 1863 сите изданија на академијата биле на латински јазик.
2 Состав
Академијата има 130 шведски и 100 странски академици, кои се делат на четири „класи“: „математичко-физичка“, „природонаучно-медицинска“, „историско-археолошка“ и „техничко-економска". Со класите раководи управниот президиум, кој е составен од претседателот, потпретседателот, секретарот, потсекретарот и благајникот: кралот на Шведска е почесен претседател на академијата.
3 Награди
Еве краток опис на наградите што ги доделува академијата (од )
3.1 Линеева награда
Ова е најстарата награда на академијата. Го носи името на истакнатиот биолог Карл Лине. Фондот е воспоставен со средства од неговата сопруга Сара во 1803.
3.2 Целзиусов медал
Ова е најпрестижната награда на академијата. Воведена е во 1961 и го носи името на научникот Андерс Целзиус. Се доделува на научни работници од полето на математиката и физиката. Добитникод го одбира математичко-физичката класа на академици.
3.3 Бергстедова награда
Бергстедовата награда е воведена во 1827 со финансии од државниот секретар Ерик Бергстет.
3.4 Таленова награда
Наградата е воведена во 1902 и го носи името на професорот-физичар Роберт Тален.
3.5 Туреусова награда
Туреусовата награда е воведена во 1971 со средства подарени од Лили и Свен Туреус. Првично е замислена како еднократна награда, но денес се доделува секоја година по одлука на една од четирите класи во академијата.
3.6 Бенцелиусова стипендија
Ова е награда наречена во чест на основачот на академијата Ерик Бенцелиус Помладиот. Воведена е во 1980 и црпи од сопствените средства на академијата. Наменета е за млади научни истражувачи.
4 Поврзано
* Кралска академија на науките во Стокхолм
* Упсалска астрономска опсерваторија
* Упсалски општ каталог
5 Наводи
**
Масакр во Загоричани (1905)

Масакрот во Загоричани во 1905 година бил извршен во селото Загоричани од страна на грчките андрати. Трагедијата селото ја доживеало на 25 март (7 април по нов стил), 1905 кога околу 200 до 300 грчки андрати го запалиле селото, а населението го масакрирале. Имено, убиле 60 селани (жени, деца, старци), имало многумина ранети и биле запалени повеќе куќи. Масакрот го организирал костурскиот митрополит Германос Каравангелис затоа што еден дел од населението во Загоричани ја прифатило Бугарската егзархија.
1 Список на убиените
број, име, возраст, број, име, возраст
1, Ноле Дуков, 100, 31, Христо Темов, 63
2, Таси Рапов, 50, 32, Димитар Кондев, 40
3, Мите Лазов, 56, 33, Дине Цуцулев-Даскало, 45
4, Кузо Самарџијата, 48, 34, Кузо Дрендов, 76
5, Иван Колокотронкин, 25, 35, Дине Колев-Бушунанчев, 25
6, Јани Канѕов, 58, 36, Коле Јунако, 18
7, Христо Канѕов, 48, 37, Филе Ѓончев, 50
8, Ицо Маразето, 60, 38, Син му Стојан, 20
9, Мите Филцов, 50, 39, Јако Евреинот, 70
10, Миште Јоткин, 75, 40, Пандевица Миталкова, 25
11, Стојан Костандов, 40, 41, Трпа - жената на убиениот Васил Чичов, 45
12, Кирјако Сапунаров - Палјачо, 47, 42, Тана - ќерка на Јане Канѕов, 14
13, Петар Шпатов, 20, 43, Ангелина - ќерка на Кузо Самарџијата, 10
14, Ноле Манчев, 70, 44, Елена - ќерка на Кузо Самарџијата, 7
15, Гиро Василев - Моди, 20, 45, Марија - ќерка на Кузо Самарџијата, 4
16, Мите Погончев, 70, 46, мајка им Султана, 40
17, Петар Мацурев, 55, 47, Поп Стефан, 60
18, Сидо Вулев, 51, 48, Вангел Гацов, 70
19, Никола Блачев, 54, 49, Никола Костандов, 75
20, Син му Георги, 17, 50, Кузо Нанов, 55
21, Марко Вангеловски-Калфата, 75, 51, Кузман Костандов, 75
22, Јане Курувешов, 60, 52, Мите Шклифа, 65
23, Гило Курувешов, 45, 53, Ванук Киров, 50
24, Таси Курувешов, 40, 54, Коле Илко Дуков, 30
25, Зисо Димовичин, 75, 55, Васил Чичов, 55
26, Син му Петре, 14, 56, Наум Мишков Драшката, 65
27, Јане Зафираков, 20, 57, Андон Печитиков, 50
28, Мите Констандинкин, 50, 58, Јанчо Туруфиев, 50
29, Георги Ронза, 65, 59, Наки Калешин, 47
30, Георги Тагаров, 26, 60, Коста Шефов, 65
Ема Француска

Ема (894-934) била ќерка на Роберт I од Франција и на Беатрис од Вермандоа, во 921 се омажила за војводата Рудолф Бургундски кој, по смртта на кралот Роберт I, бил крунисан за крал на Франките на 13 јули 923 во опатијата Сен-Медар во Соасон
Единственото дете кое таа му го родила на својот сопруг, Луј, умрело уште при раѓањето во 934. Ема починала истата таа година, откако претходно му помогнала на својот сопруг да се справи со немирите организирани од страна на големите вазали.
Автомобилски регистарски таблички во Ватикан

Ватиканските таблички се издадени за првпат во 1930, после Латеранскиот договор со кој се уредиле врските меѓу Италија и Ватикан. Првите таблички се слични на тие што и денес се издаваат. Се состојат од црни каратери на бела површина. Денес во Ватикан се издаваат два вида таблички:
* тип I кој се користи за возила на Римокатоличката црква (Папата и кардиналите) и изгледаат вака: SCV 1 (за папата)
* тип II за приватни возила SCV и реден број и изгледаат вака: CV 00001.
en:Transport in Vatican City#Road vehicles
Црква „Св. Талалеј“ - Белица

Свети Талалеј — православна селска црква во поречкото село Белица. Таа спаѓа под управа на Манастиречката парохија при Бродското архијерејско намесништво на Дебарско-кичевската епархија на МПЦ — ОА.
1 Поврзано
* Црква „Св. Пантелејмон“ - изградена во 1889 година;
* Црква „Св. Илија“ - изградена во 16 век;
* Црква „Св. Илија“;
* Црква „Вознесение Христово“;
* Црква „Св. Троица“.
Црква „Св. Троица“ - Белица

Света Троица — православна селска црква во поречкото село Белица. Таа спаѓа под управа на Манастиречката парохија при Бродското архијерејско намесништво на Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.
1 Поврзано
* Црква „Св. Пантелејмон“ - изградена во 1889 година;
* Црква „Св. Илија“ - изградена во 16 век;
* Црква „Св. Илија“;
* Црква „Вознесение Христово“;
* Црква „Св. Талалеј“.
Црква „Св. Пантелејмон“ - Белица

Свети Пантелејмон — главна селска црква, во поречкото село Белица.
Црквата е сместена на влезот во селото, а во нејзиниот двор се наоѓаат и самите селски гробишта.
1 Галерија
2 Поврзано
* Белица
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Манастиречка парохија
Канас (покраина)

Канас е покраина во регионот Куско во Перу. Главен град е градот Јанаока.
1 Административна поделба
Покраината е поделена на осум окрузи. Окрузите и главните градови се:
* Чека (Чека)
* Кунтурканки (Ел Дескансо)
* Ланги (Ланги)
* Лајо (Лајо)
* Пампамарка (Пампамарка)
* Кеуе (Кеуе)
* Тупак Амару (Тунгасука)
* Јанаока (Јанаока)
2 Поврзано
* Перу
* Регион Куско
Национален институт за статистика и информатика

Националниот институт за статистика и информатика (шпан. ''Instituto Nacional de Estadística e Informática'', ''INEI'') е полусамостојна владина агенција во Перу со задача да распишува пописи, составува и обработува статистички информации за земјата. Моментален директор на институтот е Ренан Киспе Љанос.
INEI го олеснува донесувањето на одлуки кај поединечни субјекти со тоа што нуди квалитетни статистички информации употребувајќи информатичка технологија, така придонесувајќи за развојот на општеството.
1 Пописна активност
Последниот попис INEI го спровеле во август 2005. Претходниот попис е извршен во 1993 г.
2 Кодни системи
Во наодите и извештаите INEI користи стандардни кодни системи за географска положба (''Ubicación Geográfica'') и класификација на стопанските активности (''Clasificación Nacional de Actividades Económicas del Perú''):
*UBIGEO
*ClaNAE
Црква „Вознесение Христово“ - Белица

Вознесение Христово (нарекувана и како Свети Спас) — селска црква, во поречкото село Белица.
Црквата е сместена на самиот асфалтен пат кој ги поврзува Долна и Горна Белица.
1 Галерија
2 Поврзано
* Белица
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Манастиречка парохија
Калка (покраина)

Калка е покраина во регионот Куско во Перу. Главен град на покраината е градот Калка.
1 Административна поделба
Покраината е поделена на осум окрузи. Окрузите и главните градови се:
* Калка (Калка)
* Која (Која)
* Ламај (Ламај)
* Ларес (Ларес)
* Писак (Писак)
* Сан Салвадор (Сан Салвадор)
* Тарај (Тарај)
* Јанатиле (Кебрада Онда)
2 Поврзано
* Перу
* Регион Куско
Црква „Св. Никола“ - Белица

Свети Никола (нарекувана и како Свети Илија) — селска црква, во поречкото село Белица.
Црквата е сместена во маалото Долна Белица, во близина на устието на Белешничка Река во реката Треска, како и да самиот регионален пат Македонски Брод-Кула-Скопје.
1 Галерија
2 Поврзано
* Белица
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Манастиречка парохија
Боде-Холтеме

Боде-Холтеме била ''заедница на општини'' во округот Халберштат, во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа на реките Боде и Холтеме, источно од Халберштат. Седиштето на ''заедницата на општини'' било во Вегелебен. Распуштена е на 1 јануари 2010.
''Заедницата на општини'' Боде-Холтеме се состои од следниве општини:
# Грос Квенштет
# Харслебен
# Нинхаген
# Шванебек
# Вегелебен
Канчис (покраина)

Канчис е покраина во регионот Куско во Перу. Главен град на покрината е Сикуани.
1 Административна поделба
Покраината е поделена на осум окрузи. Окрузите и главните градови се:
* Чекакупе (Чекакупе)
* Комбапата (Комбапата)
* Марангани (Марангани)
* Питумарка (Питумарка)
* Сан Пабло (Сан Пабло)
* Сан Педро (Сан Педро)
* Сикуани (Сикуани)
* Тинта (Тинта)
2 Поврзано
* Перу
* Регион Куско
Владимир Поп Томов

Владимир Поп Томов (8 февруари 1890 - 1 мај 1952) — македонски револуционер и бугарски политичар од македонско потекло, учесник во македонското револуционерно движење, деец на ВМРО (Обединета) и Бугарската комунистичка партија, а по Втората светска војна бил министер за надворешни работи и потпретседател на Министерскиот совет во Народна Република Бугарија.
1 Животопис
Владимир Поп Tомов е роден на 8 февруари (27 јануари стар стил) 1890 година во Белица, во тоа време дел од Отоманското Царство. Завршува педагошко училиште во Сер во 1911 година, по што извесно време е учител во Банско. Во 1912 година станува член на Бугарската работничка социјалдемократска партија (тесни социјалисти), подоцна преименувана на БКП. Во 1914 завршува Школата за резервни офицери во Софија и за време на Првата светска војна служи како потпоручник во бугарската армија.
По војната Поптомов учествува во раководството на БКП во Петрич и Горна Џумаја, а во 1920 година е избран за пратеник. По неуспехот на Септемвриското востание во 1923 година се повлекол во реонот на Разлог, а потоа емигрира во Југославија, во 1924 година е осуден во отсуство на смрт. Според друг извор, бил заробен за време на востанието од чета на ВМРО, но подоцна е ослободен.
Во 1925 година станува еден од основачите на ВМРО (обединета) и нејзин политички секретар, а до 1933 година е и главен уредник на весникот „Македонско дело“.
Во 1934 година заминува за Москва, каде што станува член на Советската комунистичка партија и работи во Комунистичката интернационала. Во 1936 година на судскиот процес против ВМРО (обединета) во Бугарија, во отсуство е осуден на 12,5 година затвор.
На Второто заседание на АВНОЈ во ноември 1943 година Поп Томов, заедно со Димитар Влахов, е предложен за член на Президиумот на АВНОЈ, но тој, за разлика од Влахов, ја одбива оваа понуда.
Во 1944 година се враќа во Бугарија и станува член на Политбирото на Централниот комитет на БКП. Од 1945 до 1949 година е главен уредник на весникот „Работничко дело“, официјален орган на БКП.
Во 1948 година добива професорска титула. Во 1948-1949 е главен секретар на Националниот совет на Татковинскиот фронт. Од август 1949 до мај 1950 година е министер за надворешни работи, а од јануари 1950 година до својата смрт е потпретседател на Министерскиот совет.
2 Наводи
Харцфорланд-Хуи

Харцфорланд-Хуи била ''заедница на општини'' во округот Халберштат, во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа помеѓу Вернигероде и Халберштат. Седиштето на ''заедницата на општини'' било во Штребек. Била распуштена на 1 јануари 2010.
''Заедницата на општини'' Харцфорланд-Хуи се состои од следниве општини:
# Аспенштет
# Атенштет
# Данштет
# Лангенштајн
# Заргштет
# Штребек
Државен музеј на театарот, музиката и филмската уметност на Украина

Музејот на театарот, музиката и филмската уметност (украински: ''Музей театрального, музичного та кіно-мистецтва України'') е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Музејот бил основан во 1923 година и се наоѓа во Киевско-печерската лавра. Музејот содржи богата библиотека. Денеска, музејот претставува единствен во земјата од таков тип. Изложбата на драмската уметност на Украина прикажува тематски патувања, предавања и часови за развојот на драмата во земјата.
Музеј на советската окупација (Киев)

Музејот на советската окупација (украински: ''Музей радянської окупації'') е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев. Музејот е посветен на жртвите и злосторствата од советскиот режим во периодот од 1917 до 1991 година.
Музејот билоснован во 2001 година од страна на оргнизацијата Василиј Стус. Во почетокот атракцијата опстојувала како изложба за да во 2007 година прерасне во музеј.
Во текот на 2001 година голем број на документи, фотографии и постери од советскиот печат биле изложени. Меѓу најатрактивните предмети во музејот е картата на концентрациони логори собрани за време на Лаврентиј Берија.
Денеска, музеј со истото име постои и во Грузија и Естонија.
Магдебург (административен округ)

Магдебург бил еден од трите владини окрузи на Саксонија-Анхалт, Германија, кој се наоѓал на северот на покраината.
1 Историја
Округот бил основана во 1815, како единица во провинцијата Саксонија во кралството Прусија, станувајќи дел од Саксонија-Анхалт по Втората светска војна. Владиниот округ беше распуштен на 1 јануари 2004. Неговите функции беа преземени од страна на ''Landesverwaltungsamt'', кој има три канцеларии во поранешните седиште на окружните влади.
2 Единици
Окрузи ''Kreise''
Слободни градови ''Kreisfreie Städte''#Алтмаркрајс Залцведел
#Ашерслебен-Штасфурт
#Бердекрајс
#Халберштат
#Јериховер Ланд
#Орекрајс
#Кведлинбург
#Шенебек
#Штендал
#Вернигероде
#Магдебург
3 Поврзано
*Округ Магдебург
Чумбивилкас (покраина)

Чумбивилкас е покраина во регионот Куско во Перу. Името е од кечуанско потекло (''Chumpiwillka'') и значи „света марама/ шал“. Главен град на покраината е Санто Томас.
1 Административна поделба
Чумбивилкас е поделена на осум окрузи. Окрузите и главните градови се:
* Санто Томас
* Капакмарка
* Чамака
* Колкемарка
* Ливитака
* Луско
* Кињота
* Велиле
2 Поврзано
*Перу
* Регион Куско
Национален музеј на руската уметност (Киев)

Музејот на руската уметност (украински: ''Національний музей російського мистецтва'') е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Музејот претставува најголемата збирка од руски дела од уметноста во Украина. Музејот, чија колекција се состои од 12.000 експонати, содржи икони од 13 век, ремек-дела од сликарството во периодот од 19 век.
Музејот бил оворен во 1922 година како Киевска уметничка галерија. Првично, музејот односно изложбите се состоеле од 200 дела сместени во околу 30 простории. Делата главно се поставени по хронолошки ред, опфаќајчи ги сите фази на руската уметност и нејзиниот развој.
Меѓу најпознатите дела се оние на?
* Дмитриј Левитцки
* Иван Иванович Шишкин
* Николај Ге
* Михаил Врубељ
* Иљја Репин
* Валентин Серов
* Василиј Верешчагин
Музеј на улицата (Киев)

Музејот на улицата (украински: ''Музей однієї вулиці'') е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Музејот бил отворен во 1991 годинаи денеска се состои од две простории кои содржат вистински антиквитети - книги, слики, мебел и облека, фотографии и документи кои се поврзуваат со жителите кои живеел во овој реон меѓу кои најпознати се:
* Михаил Булгаков
* Григориј Дјадченко
Државен музеј на воздухопловството на Украина

Државен музеј на воздухопловството на Украина (|Державний музей авіації України) — музеј кој се наоѓа во Киев, Украина.
Музејот бил отворен на 30 септември 2003 година во пресрет на одбележувањето на стогодишнината од светското воздухопловство и 80 години воздухопловство во Украина.
Музејот се наоѓа во Киевскиот институт за цивилно воздухопловство, денес Државен воздухопловен универзитет.
На површина од 20 хектари се наоѓаат повеќе од 70 експонати.
Музеј на историјата на Киев

Музеј на историјата на Киев (|Музей історії Києва) — музеј во Киев посветен на историјата на градот.
Музејот бил основан од страна на советот на министри на СССР на 14 ноември 1978 година. Средствата односно експонатите биле доставени од страна на Институтот за археологија на академијата на науките, како и од разни донации од страна некои компании и институции.
Овој музеј најпрвин се наоѓал во куќата на Петар Велики, а подоцна во Кловскиот дворец. Во 2004 година, во дворецот бил сместен Врховниот суд на Украина, а по ова музејот бил пренесен во Украинскиот дом.
Денеска музејот поседува околу 250.000 експонати.
Халберштат (округ)

Халберштат — поранешен округ во средниот дел на Саксонија-Анхалт, Германија. Соседни окрузи се (од север надесно) Бердекрајс, Кведлинбург, Вернигероде, Гослар, Волфенбител, Хелмштет.
1 Историја
Областа околу Халберштат била верско кнежевство, кое се појавило со создавањето на бискупијата Халберштат во 804 и постоело до Триесетгодишната војна. Во 1648, тоа било секуларизирано и станало дел од Бранденбург-Прусија како Кнежевство Халберштат. Во текот на Наполеоновите војни станало дел од француско контролираното Кралство Вестфалија, каде Халберштат бил главен град на департманот Зале. Во 1815 се вратило назад во Кралството Прусија и во 1816 станало дел од ''Административниот округ Магдебург'' во рамките на новоформираната пруска Провинција Саксонија. Истовремено, округот (''Landkreis'') Халберштат бил основан. Во 1825, тој бил споен со округот Остервик.
На 1 јули 2007, округот бил споен со окрузите Кведлинбург и Вернигероде, за да го основаат новиот округ Харц.
2 Географија
Округот се наоѓа на северниот дел од планините Харц.
3 Грб
Грбот е истиот, кој историски бил користен во кнежевството и во бискупијата Халберштат.
4 Градови и општини
Градови, Заедница на општини, Слободни општини
Национален музеј на уметноста на Украина

Националниот музеј на уметноста (украински: ''Національний художній музей України'') е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Овој музеј е еден од најголемите во земјата како и еден од најстарите. Во текот на еден долг период на постоење, во своите простории има донирано уникатна колекција на украинското сликарство, скулптура и графика од 12 век до денес.
1 Историја
Музејот се наоѓа во еден објект кој бил изграден во текот на 1899 година од страна на архитектот Владислав Хородетски. Градбата била во неокласичен стил, а денеска претставува споменик на архитектурата на Украина. За изградба на зградата биле потрошени 249,000 рубли, од кое Владата донирала само 100 рубли.
Подготовките за основање на еден таков вид на музеј започнеле во 1897 година, за да на 1 август 1899 биде пуштен во употреба како изложба на археолошки изложби. Во 1904 година музејот бил наречен Музеј на киевската уметност, индустрија и наука на царот Николај Александрович.
Во 1910 година во музејот бил отворен воено-историски музеј на градот Киев. Во 1918 година, со владин декрет музејот станал Прв државен музеј во земјата. Во 1924 година, неговото име биле преименувано во Музеј на украинската историја - Тарас Шевченко. Во периодор од 1930 до 1932 година, музејот се реорганизирал во марксистички музеј. До 1972 година биле донирани голем број на експонати.
Денеска, Националниот музеј на уметноста на Украина брои околу 40.000 експонати.
Куќа на Петар Велики (Киев)

Куќата на Петар Велики (украински: ''Будинок Петра I '') е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Денеска овој архитектонски споменик работи како подружница на Музејот на историјата на Киев.
1 Историја
Т.н. Дом на Петар Велики најверојатно бил изграден во текот на 17 век, не пред 1696 година, на местото на имот кој во 1663 година му припаѓал на познатиот украински трговец Јан Биковски. Во текот на 1730 година куќата била реновирена и реконструирена. Семејството сепак ја напуштила куќата. Реконструкцијата била завршена од страна на Иван Барски, познат архитект од Украина, по наредба на киевскиот градски совет. Во 1780 година имотот бил купен од страна на властите и повторно реновирена во стил на барок. Во следните години објектот служел како болница, за да од 1803 во истата живее украинскиот лекар Теофил Јанковски. До 1870-тите, зградата слуѓела како касарна. Во периодот од 1917 до 1921 година служела како станбен објект.
Во 1978 година, објектот бил повторно целосно реновиран и претворен во музеј.
2 Легенда
Легендата околу престојот во куќата од страна на Петар Велики започнала да се шири по пожарот од 1811 година, и се смета дека царот овде живеел во времето на неговата посета на Киев во 1706 година. Сепак, денеска нема документирани докази околу престојот на Петар во куќата, и се смета дека името е поврзано со самата култура на градот.
Во 1706 година започнала да се гради Киевско-печерската лавра, а самиот Петар Велики се задржал во градот поради избувнување на Северната војна. Се смета дека самиот цар престојувал во пештерскиот манастир. И покрај недостигот на веродостојни факти, легендата за Петар активно се користела од страна на руската и советската пропаганда. Во 1909 година, по повод 200-годишнината од Битката кај Полтава, пред домот била поставена мермерна плоча во чест на Петар Велики.
Сангарара

Сангарара (шпан. ''Sangarará'') е селце во округот Сангарара регионот Куско (покраина Акомајо), Перу. Селото е сместено на положба 13°57'18 ЈГШ, 71° 36'10 ЗГД.
Во атарот на селото е извојувана значајна победа во бунтот на водачот Тупак Амару II (1780) во судирот наречен „Битка кај Сангарара“.
1 Наводи
* - INEI
Фармацевтски музеј (Киев)

Фармацевтскиот музеј (украински: ''Аптека-музей у Києві'') е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Самата аптека била отворена во 1728 година, а нејзин сопственик бил германецот Јохан Хејтер, а по неговата смрт го наследил Георг Фридрих кој бил фармацевт во болничка аптека.
По долги години, денешниот музеј бил основан во 1986 година и денеска поседува колекција од 50.000 предмети, вклучувајќи - фармацевтски прибор, мебел, алатки за правење лекови, руски, полски и други материјали од аптека. Таа има 12 сали, вклучувајќи.
Археолошки музеј (Киев)

Археолошкиот музеј (украински: ''Археологічний музей '') е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Меѓу експонатите во музејот се наоѓаат предмети од камена доба, бронзена како и од времето на Киевска Рус. Музејот бил основан во 1966 година како истражуваќки оддел на Институтот за археологија и на 19 мај 1969 година бил отворен за посетители.
Музејот има површина од 500 метри квадратни со околу 10,000 изложени предмети. Сите овие експонати се поделени во четири простории според времето од кое потекнуваат.
1 Галерија
Национален музеј на пчеларството на Украина

Националниот музеј на пчеларството на Украина (украински: ''Національний музей бджільництва України'') е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Музејот бил отворен во 1980-тите и претставува филијала на институтот за пчеларство на Украина.
Во музејот се наоѓаат материјали за историјата на пчеларството, фотографии од познати научници, пчелари, како и најновите достигнувања од оваа област.
UTC−05:00

UTC−05 е ознака за временското отстапување од UTC во износ од −05 часа.
Се користи во источниот часовен појас како стандардно време и во централниот часовен појас како летно време (DST).
Во Средна Америка овој појас се смета за западнокарипски часовен појас.
1 Стандардно време низ целата година
2.2 Источно стандардно време
* Канада - само островот Саутемптон
2.1 Кариби
* Јамајка
* Кајмански Острови (ОК)
* Хаити
1.3 Средна и Јужна Америка
* Еквадор (копнен, без Галапагос)
* Колумбија
* Панама
* Перу
2 Стандардно време во зима на северната полутопка
2.1 Кариби
* Бахами
* Куба
* Туркс и Кајкос (ОК)
2.2 Источно стандардно време
* Канада
** Нунавут (источен), најголемиот дел од Онтарио и Квебек
* САД
** Цел Вермонт, Вирџинија, Делавер, Западна Вирџинија, Јужна Каролина, округот Колумбија, Конектикат, Масачусетс, Мејн, Мериленд, Њу Хемпшир, Њу Џерси, Њујорк, Охајо, Пенсилванија, Род Ајленд, Северна Каролина и Џорџија
** Најголемиот дел од Индијана, Мичиген и Флорида
** Источните краишта на Кентаки и Тенеси
3 Летно време на северната полутопка
3.1 Централно летно време
* Канада
** Манитоба, Нунавут (централен), Онтарио (западен)
* САД
** Цела Ајова, Алабама, Арканзас, Висконсин, Илиноис, Луизијана, Минесота, Мисисипи и Мисури
** Најголемиот дел од Јужна Дакота, Канзас, Небраска, Оклахома, Северна Дакота, Тексас и Тенеси
** Западните краишта на Индијана, Кентаки, Мичиген и Флорида
* Мексико
** Централните и источните предели (најголемиот дел од земјата). Летното сметање на времето во Мексико започнува неколку недели подоцна од САД
4 Летно време на јужната полутопка
* Чиле - Велигденски Остров
5 Поврзано
* Источен часовен појас
* Централен часовен појас (Северна Америка)
6 Наводи
cs:Časové pásmo#UTC-5 R, EST (Eastern Standard Time)
Ајакучо (регион)

Ајакучо (шпан. ''Ayacucho'') е регион во Перу, сместен во јужно-централните Анди. Главен град е Ајакучо. Регионот бил тешко погоден од теорористички активности за време на герилската војна на комунистичката организација „Сјаен пат“ во 1980-тите.
Како дел од напорите за децентрализција на управата, на 30 октомври 2005 е одржан референдум на прашањето дали Ајакучо да се спои со регионите Ика и Уанкавелика и така да образува нов регион „Ика-Ајакучо-Уанкавелика“. Предлогот не поминал и Ајакучо останал независен како регион.
1 Политичка поделба
Регионот административно е поделен на 11 покраини (''provincias''), составени од 111 окрузи (''distritos'').
1.1 Покраини
Еве список на покраините во Ајакучо, со нивните главни градови во заграда:
# Виктор Фахардо (Уанкапи)
# Вилкас Уаман (Вилкас Уаман)
# Кангаљо (Кангаљо)
# Кангаљо (Сан Мигел)
# Луканас (Пукио)
# Паринакочас (Коракора)
# Паукар дел Сара Сара (Пауса)
# Сукре (Керобамба)
# Уаманга (Ајакучо)
# Уанка Санкос (Уанка Санкос)
# Уанта (Уанта)
Долна Нормандија

Долна Нормандија (|Basse-Normandie, ; нормандски: ''Basse-Normaundie'') е административен регион на Франција. Регионот бил создаден во 1956, кога регионот Нормандија бил поделен на Долна и Горна Нормандија. Регионот вклучува три департмани, Калвадос, Манш и Орн. Тој покрива 10,857 км<sup>2</sup>, 3.2 проценти од површината на цела Франција.
1 Историја
Традиционалната провинција Нормандија, со историја од 10-от век наваму, во 1957 била поделена на два нови региона: Долна Нормандија и Горна Нормандија.
Во тек на римскиот период, регионот бил поделен на неколку различни градови-држави а во 5 век регионот бил освоен од страна на Франките. Во 9 век, освојувањата и грабежите на Норманите го опустошиле регионот. Повеќето од териториите на Долна Нормандија биле додадени на војводството Нормандија во 10 век.
Во 1066, војводата Вилијам I од Нормандија ја освоил Англија. Тој бил погребан во Кан.
Со победата во Битката кај Теншбре во 1106 Нормандија била дадена на Плантагенети. Приближно сто години подоцна, во 1204, кралот Филип II Август од Франција, го освоил регионот. Потоа, во тек на Стогодишната војна, Плантагенетите повторно го освоиле а потоа повторно го освоиле Французите меѓу 1436 и 1450. До 1453, Француската монархија имала контрола врз цела Франција со исклучок на Кале, кој останал во рацете на Англичаните.
Во тек на Втората светска војна, фокусот на операцијата Оверлорд бил на Долна Нормандија. На плажите на Калвадос се одиграл денот-Д во јуни 1944. Регионот Долна Нормандија претрпел огромни штети во тек на Војната. Многу села и градови биле разрушени во тек на Битката кај Нормандија.
2 Стопанство
Економијата во регионот во голем дел се потпира на земјоделството, овоштарството и сточарството како и на производството на текстил. Регионот во рамки на Франција е предводник во производство на путер, сирење, меки млечни намази и цидра. Исто така во овој регион се одгледуваат најмногу коњи од било кој друг регион во Франција. Сточарството главно е развиено во западниот дел поради добрите пасишта. Близу градот Кан се ископува железна руда. Друга важна стопанска гранка е туризмот. Регионот со бродски линии (фериброд) е поврзан со Англија (преку пристаништето Шербур и Кан Уистреам).
3 Култура
Освен францускиот, Нормандија си има свој регионален јазик, нормандскиот. Овој јазик сè уште се користи во Долна Нормандија. Во Долна Нормандија исто така живееле и некои познати писатели, вклучително Ги де Мопасан и Марсел Пруст.
Поважни културни збиднувања во овој регион се Азискиот филмски фестивал во Довил и Американскиот филмски фестивал во Довил.
4 Поголеми општини
*Алансон
*Аржантан
*Кан
*Шербур-Октевил
*Екедревил-Еневил
*Флер
*Ерувил-Сен-Клер
*Лизје
*Сен Ло
*Турлавил
5 Наводи
*Northcutt, Wayne; ''The Regions of France, A Reference Guide to History and Culture''; 1996; Greenwood Press; ISBN 0-313-29223-X
*Some of the content of this article comes from the equivalent French-language Wikipedia article.
Лангенштајн (Саксонија-Анхалт)

Лангенштајн — село и поранешна општина во округот Харц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010, е дел од градот Халберштат. Концентрациониот логор од Втората светска војна Лангенштајн-Цвиберге се наоѓал овде.
Остервик-Фалштајн

Остервик-Фалштајн (|Osterwieck-Fallstein) била заедница на општини во округот Харц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа северно од Харц и северно од Вернигероде. Седиштето на заедницата на општини било во Остервик. Распуштена е на 1 јануари 2010.
Заедницата на општини Остервик-Фалштајн се состои од следниве општини:
# Ауе-Фалштајн
# Берсел
# Бине
# Литгенроде
# Остервик
# Роден
# Шауен
# Вилпероде
Штребек

Штребек е мало село во Саксонија-Анхалт, Германија, во близина на градот Халберштат. Селото е и поранешна општина во округот Харц. Од 1 јануари 2010, е дел од градот Халберштат. Познато е како ''Schachdorf'' (село на шахот), поради долгата историска врска со шахот. Селото има околу 1.200 жители.
Првото спомнување на селото во историјата било во 995 година. Меѓутоа, главниот историски факт, кој се одиграл во селската историја е во 1011. Според легендата, Арнулф, бискуп на Халберштат, бил затворен од војводата Гунцелин. Тој го направил тоа во ''Wartturm'', кула во Штребек и им наредил на локалните фармери да го чуваат. Во текот на досадата во затворот, Гунцелин го создал шаховска табла во собата и ги учел неговите чувари на играта. Играта станала традиција помеѓу месното население, иако отпрвин мислеле дека се работи за игра за деца.
Локалното училиште е единственото јавно училиште во Германија, во кое се изучува шах како дел од наставата и со тоа е започнато од 1823. Почнувајќи од 2004, училиштето е под закана дека ќе биде затворено, поради премалку ученици.
Штребек е дел од мрежата Културно село во Европа и бил домаѓин во 2006 (види ја надворешната врска).
1 Познати жители
* Едвард Саломон (1827–1909), политичар
Музеј на Михаил Булгаков (Киев)

Книжевно-меморијалниот музеј на Михаил Булгаков (украински: ''Літературно-меморіальний музей Михайла Булгакова'') е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Музејот претставува спомен-куќа и меморијален музеј на Михаил Булгаков, и објектот претставува местото каде писателот живеел со својата сопруга. Долго пред да биде основан музејот, првиот директор на музејот започнал да собира средства за негово основање. По ова, биле собрани доволно материјали кои биле поврзани со писателот.
Во 1989 година, Киевскиот извршен комитет одлучил да формира меморијален центар во спомен на писателот. Така, по две години, на 15 мај 1991 година бил официјално за првпат отворен музејот.
Денеска, во музејот се наоѓа експонати од 3,000 предмети.
Музеј на истакнати личности од украинската култура

Музејот на истакнати личности од украинската култура (украински: ''Музей видатних діячів української культури'') е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Музејот е посветен на Лесја Украинка, Никола Лисенко, Панас Саксагански и Михајло Старицки.
Музејот бил основан во 1987 година. Музејот бил основан поради фактот што кон почетокот на 20 век, во непосредна близина во Киев живееле горенаведените писатели.
Список на паркови во Киев

0.1 Холосивски реон
Максим Рилски
Лиса Гора
Теремки
Покол, Столичне шосе
Диск
Украински експоцентар
Музеј на народната архитектура
Феофанија
Ботаничка градина
0.2 Дарнитски реон
Парк на партизанската слава
Парк на интернационалните војници
Парк Познаки
Парк Железничка станица
Парк Тараштанец
Парк Прибережниј
Посолски парк
0.3 Деснански реон
Парк Молодижниј
Парк на народите
Парк Троештина
Парк «Кіото»
Деснански парк
Парк на Борците за слободна и независна Украина
Броварски парк
Парк ДШК
0.4 Днепарски реон
Днепарски парк
Парк Аврора
Парк на победата
Хидропарк
0.5 Оболонски реон
Оболонски парк
Парк Пуща-Водица
Парк Наталка
0.6 Печерски реон
Асколдова могила
Национална ботаничка градина Гришко
Парк на вечната слава
Парк Днепарска карпа
Ѓержински парк
Мариински парк
Богомилски меморијален парк
Градски парк
Примаковски парк
ППечерски парк
Крештатиски парк
0.7 Подолски реон
Крстерова гора
Куреневски парк
Брезов парк
Замкова гора
Морнарски парк
Парк Кињ-Ґруста
Кирилов парк
Сиретски парк
0.8 Светошински реон
Парк Совки
Интернационала
Потаповски парк
0.9 Шевченски реон
Ботаничка градина Александар Фомин
Владимирски парк
Киевска зоолошка градина
Сирецки парк
ППарк Нивки
Пушкински парк
Парк на пејзажната алеја
Парк Веселка
Бабин Јар
Парк тарас Шевченко
Кирилов парк
Дабов парк
Остервик

Остервик (|Osterwieck) — историски град во округот Харц, во сојузната покраина Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа на реката Илзе, северно од Вернигероде и планинскиот масив Харц. На 1 јануари 2010 општините од поранешната заедница на општини Остервик-Фалштајн се припоија кон Остервик.
Стариот град (''Алтштат'') со црквата Свети Стефан е станица на сценскиот германски пат на дрвото и на Патот на романиката.
1 Историја
Населбата била првпат спомената околу 780 година, кога Карло Велики во текот на Саксонските војни ја поминал реката Окер и изградил црква посветена на Свети Стефан на плоштадот, подоцна наречен Залингенштеде (''Salingenstede''). Оваа црква станала средиште на христијанската мисија над паганците Саксонци, набљудувана од Хилдегрим од Шалон и потеклото на подоцнежната Халберштатска епископија. На 1 април 974 година, царот Отон II му доделил пазарни и монетни права на градот, што најчесто се смета и како датумот на основање на градот.
Името Остервик било првпат споменато во 1073 година во писмото на надбискупот Лимар од Бремен на епископот Бурхард II од Халберштат. Уништен од пожарот во 1511 година, градот бил повторно изграден и денес се одликува со околу 400 градби во стилот „фахверк“. Наосот на црквата Свети Стефан е подигнат во век, која е една од најстарите протестантска цркви, додека нејзините романски двојни куполи потекнуваат од 1100 година.
2 Меѓународни односи
Остервик е збратимен со следниве градови:
* Хорнбург, Германија
* Ардувал, Ле Гранд-Вант и Сен Елие во департманот Приморска Сена, Франција
3 Познати луѓе
* Винфрид Фројденберг (1956–1989), последната жртва на Берлинскиот ѕид, е роден во Остервик
Космос-1408

Космос-1408 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“. На 15 ноември 2021 г. сателитот е уништен од во проба на противсателитско оружје изведена од руската војска, што предизвикало расфрлање на вселенски отпад во орбити од 300 и 1.100 км над Земјата. Ова предизвикало можност за потенцијален судир со Меѓународната вселенска станица, поради што нејзиниот екипаж морал да се засолни во спасителните капсули. Сепак, утврдено е дека пробата не предизвикала опасност по никого.
1 Податоци
1.1 Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 16 септември 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 2200 килограми. Космос-1408 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
1.2 Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 97,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 666 км, а најмалото на 631.
2 Уништтување
On 15 November 2021, the satellite was destroyed, generating a space debris cloud that threatened the International Space Station. The seven crew members aboard the ISS (four American, two Russian, one German) took shelter in the crew capsules so they could quickly return to Earth if debris struck the station. The satellite had been in an orbit at an altitude just above the ISS orbital altitude, and the debris passes by the ISS every 93 minutes. The crew sheltered for only the second and third passes through the debris field, due to an assessment of the debris risk. The debris also poses a risk to other low Earth orbit satellites.
3 Поврзано
* Космос (програма)
Музеј на водата (Киев)

Музејот на водата (украински: ''Музей води'') е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Музејот бил основан во 2003 година, со поддршка на Министерството за животна средина на Данска. Музејот се наоѓа во склоп на првиот централизиран систем за снабдување на вода на градот, кој пак бил изграден во периодот од 1872 до 1876 година од страна на архитектот Александар Шил.
Кулата, која се наоѓа на влезот од објектот била изградена во 1876 година, а реконструирана во 2003 година.
1 Галерија
+
Информативен центар, Вештачки водопад, Базен со риби
Вернигероде (округ)

Вернигероде — поранешен округ на западот на Саксонија-Анхалт, Германија. Соседни окрузи се (од север надесно) Халберштат, Кведлинбург, округот Нордхаузен во Тирингија и округот Гослар во Долна Саксонија.
1 Географија
Округот се наоѓа на северниот крај на планините Харц. Највисоката планина на Харц, ''Брокен'', се наоѓа на југоистокот од округот.
2 Грб
Грбот се заснова на оној користен од кнежевството и Халберштатската епархија. Во средините на црвената и белата област се две риби, кои се земени од грбот на грофот на Вернигероде.
3 Градови и општини
Градови, Општински заедници
Јован Костов (јазичар)

Јован Костов (р. 1982 во Гевгелија) — јазичар, истражувач во областа на информатичката лингвистика, на дидактиката на странски јазици на и македонската морфологија. Во периодот од септември 2010 до јуни 2012 г. бил наставник по македонска лингвистика и граматика на Националниот институт за источни јазици и цивилизации (INALCO) во Париз, Франција. Од септември 2013 до август 2015 година Јован Костов работел како аташе за образование и наука по информатичка лингвистика на Универзитетот „Париз-Сорбона“ (Париз 4), а потоа како истражувачки инженер по далечинско изучување на Универзитетот Париз Дидро (Париз 7). Во јануари 2018 година, Јован Костов е назначен како проект-менаџер по дигитални технологии и изучување јазици во одделот за француски јазик при Меѓународниот центар за педагошки истражувања на Франција. Во септември 2019 година, Јован Костов е избран за доцент по предметите граматика на францускиот јазик, општа и француска лингвистика и технологии за изучување на странските јазици на катедрата по општа лингвистика и дидактика при Универзитетот Пол Валери во Монпелие, Република Франција.
1 Животопис
Костов средното образование завршил во 2000 г. во Гевгелија и се запишал на Универзитетот Пол Валери во Монпелие, Франција, на отсекот општа и информатичка лингвистика. Дипломирал во 2005 г., а магистрирал во 2007 на тема „Описот како текстуален прототип за автоматска класификација на корпуси“ под менторство на професорката Жан-Мари Барберис. Во 2013 г. ја одбранил докторската дисертација од областа на информатичката лингвистика врз парадигмите на македонските глаголи под менторство на професорот Патрис Поњан. Костов е автор на првото веб-помагало за автоматска измена на македонските глаголи FlexiMac 1.1.
Музеј Иван Хончар (Киев)

Музејот на Иван Хончар (украински: ''Музей Івана Гончара'') или Украинскииот центае за народна култура, е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Музејот бил основан во 1993 година и посветен на сликарот и скулптур Иван Хончар. Музејот бил основан по смртта на сликарот, кој во времето на советскиот период, Иван бил обвинет за национализам.
Денеска, музејот се состои од 15,000 предмети.
Киевски зоолошки музеј

Киевскиот зоолошки музеј (украински: ''Музей води'') е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Создавањето на зоолошкиот музеј се должи на формирањето на Украинската академија на науките во 1919 година. Денеска, во музејот се наоѓаат околу 5,000 експонати со околу 4,000 видови на животни.
Хетмански музеј

Хетманскиот музеј (украински: ''Музей гетьманства'') е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев. Овој музеј претставува културна и истражувачка институција од историско значење, каде се наоѓаат неколку експонати поврзани од историјата и традициите на козачките Хетмани.
Музејот бил основан во 1993 година, со декрет на претседателот на Украина. Зградата во која денеска се наоѓа музејот датира од XVIII век и XIX век, позната како Куќата на Иван Мазепа. Во 1717 година, објектот припаѓал на семејството Сичевски. Во 1811 година, куќата настрадала од пожар и истата била обновена од страна на архитектот Андреј Меленски. Кон крајот на 19 век, во куќата живеело семејството Морацевски, а по 1917 година таа била национализирана и претворена во комунален стан. Во доцните 1980-ти, куќата била празна и во лоша состојба. По падот на комунизмот, зградата била реновирена и претворена во музеј.
Денеска, музејот содржи библиотека од над 3,000 книги. Исто така, во музејот се наоѓаат околу 6,000 експонати.
Државен политехнички музеј (Киев)

Државниот политехнички музеј (украински: ''Державний політехнічний музей '') е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Музејот бил основан во 1998 година и се наоѓа во една од зградите на Киевскиот политехнички институт, како неговата деловна единица. Отворањето на Политехничкиот музеј е посветено на 100-годишниот јубилеј на универзитетот.
Музејот се наоѓа во седум простории до вкупна површина од 1,500 квадратни метри, а изложбата се состои од 13 поглавја. Во музејот се сместени повеќе од 10,000 различни предмети, од кои 3,000 постојано се изложени. Предметите кои се изложени се од најразлични области, и тоа од науката и технологијата не само на Украина, туку и од светот. Предметите се состојат од материјали за електрониката, разни инструменти, радио, телекомуникации, информатиката, авијација итн.
Во посебна просторија се наоѓа целосната историја на Киевскиот политехнички институт
Централен музеј на вооружените сили на Украина

Централниот музеј на вооружените сили на Украина (украински: ''Центральний музей Збройних Сил України'') — музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Музејот бил основан во октомври 1995 година. Следната година, според одлуката на Министерството за одбрана на Украина музејот станал главен или централен музеј од сите останати музеи со иста намена во земјата. Музејот своите врати за јавноста ги отворил во јуни 1998 година и од тогаш станал еден од најпопуларните во градот и земјата, посебно за обожавателите на воената историја.
Музејот се наоѓа во објектот на Домот на офицерите, кој објект бил изграден во периодот од 1931 до 1932 година од страна на архитектот Јосип Каракис.
Експонатите во денешниот музеј датираат од времето на Киевска Рус, преку национално-ослободителната војна во текот на 17 век, периодот од Втората светска војна и од независноста на Украина до денес.
Иван Артемушкин

Иван Артемушкин (|Иван Григорьевич Артёмушкин;1897 - почеток на 1950-тите, Пловдив) бил архитект и руски имигрант. Неговата архитектонска дејност го опфаќа периодот меѓу двете светски војни. Проектирал поголем број поединечни семејни и станбени згради во Скопје каде што и имал свое техничко биро. Во неговите објекти се истакнуваат неоренесансни и неокласицистички елементи (до 1932), а потоа градел во духот на модерниот рационализам. По Втората светска војна до 1948 година работел во Архитектонското одделение при Министерството за граденжништво, по што се отселил во Бугарија.
1 Позабележителни објекти:
* Станбена зграда на д-р Рубен (1927)
* Станбена зграда на браќа Бојаџиеви (1931)
*Станбена зграда на браќа Читкушеви (1931)
* Станбена зграда на браќата Радулови (1934)
* Станбена објект (Арапска куќа) на Агат Дикаџијан (1937)
Аскопе (покраина)

Аскопе е покраина во регионот Ла Либертад во Перу. Главен град на покраината е Аскопе и истата е составена од осум окрузи.
1 Административна поделба
Покраината е поделена на осум окрузи. Окрузите и центрите се:
* Аскопе
* Каса Гранде
* Чикама
* Чокопе
* Магдалена де Као
* Паихан
* Разури
* Сантјаго де Као
2 Поврзано
* Регион Ла Либертад
* Перу