Мезоко осцилација

Глобално ладење пред 8200 години во странската литература, исто така , осцилацијата на Мизок или Мезоко осцилација, според името на долината во Швајцарија е најтешкото глобално ладење на холоценот, аномално за топлиот атлантски период . Тоа траело од 200 до 400 години, при што климата значително се променила, што довело до исчезнување на голем број рани неолитски култури (особено, пред-грнчарскиот неолит Б ) и запирање на неолитизацијата на Европа. Ова ладење не предизвикало нова глацијација, но било посилно од средновековното мало ледено доба.
Брзото ладење пред 8,2 илјади години првпат го забележал швајцарскиот ботаничар Хајнрих Цолер во 1960 г. Некои автори веруваат дека овој студен бран е само еден од најзабележливите периодични студени периоди што се случуваат во холоценот на секои 1500 години (Бонд циклуси). Климатските промени пред 8,2 илјади години беа забележани и за време на проучувањето на ледниците на Гренланд и геолошките наоѓалишта во умерените и тропските зони на Северен Атлантик. На Антарктикот и во Јужна Америка климатските промени од овој период се помалку изразени. Сепак, промените биле глобални по природа, што, особено, влијаело на растот на коралните гребени во Индонезија и намалување на концентрацијата на CO2 во атмосферата. Светското ниво на морињата прво се зголемило за 1,2 m, а до 6000 п.н.е.  д. поради растот на ледниците, тој се намали за 14 m Ова доведе до значително повлекување на морињата од крајбрежјето, но до 5800 п.н.е.  д. Климата се врати во нормала, а морињата се вратија на своите поранешни брегови. Во Каспиското Море, доцниот хвалински престап попуштил во холоценот (пред околу 9-7 илјади години или пред 7,2—6,4 илјади години) Мезоко регресијач (од -50 до -70 м). на Каспиското Море го отстапило местото на новокаспиското престапување.
Се верува дека причина за ладењето е деградацијата на северноамериканската ледена покривка во заливот Хадсон, што довело до спуштање на езерото Агасиз и другите периглацијални езера и навлегување на 163 до 200 илјади км <sup>3</sup> студена свежа вода во Хадсон теснецот за помалку од 100 години. Ова за возврат го променило моделот на термохалинската циркулација, намалувајќи го преносот на топлина во Северен Атлантик од ниски на високи географски широчини..
Глобалното ладење имало драматични ефекти врз некои култури од раниот неолит. Поточно, жителите на Чаталхојук околу 6200 г.п.н.е. д. ги напуштиле своите домови, а селото било празно околу 500 години, додека климата не се подобрила . Во северна и источна Африка овие пет века се обележани со суша. Во Кипар, населението отсуствувало речиси 1.500 години по студениот бран. Постудената и посува клима останала 300 години во Западна Азија, особено во Месопотамија . Се верува дека тоа го поттикнало населението да создаде мрежа на канали за наводнување. По климатските промени околу 6200 п.н.е. д. , миграцијата на населението започнала од север кон југ по рамнините на Тигар и Еуфрат.
Овој студен бран хронолошки се совпаѓа со џиновските лизгања на земјиштето во северна Норвешка, кои предизвикаа катастрофално цунами, кое, според некои проценки, го покрило Догерланд со вода.
1 Ефект
Низ поголемиот дел од светот, настанот 8.2 ka предизвикал посуви еколошки услови. Монсунските врнежи на северната полутопка се намалиле за 12,4% за секој °C од просечната глобална промена на температурата, додека врнежите од монсуните на јужната полутопка се зголемиле за 4,2%/°C. Настанот 8.2 ka исто така бил поврзан со зголемување на соленоста на океаните и флуксот на копнената прашина.
2 Поврзано
* Настан долг 4,2 килограми
* Африкански биолошки период
* Антарктичкиот студен пресврт
* Бонд настан
* Мало ледено доба
* Осцилација на Пиора
* Теорија Сахарска пумпа
* Настан долг 4,2 килограми
* Покачување на нивото на морето
* Слајд Сторега
* Доцен Дријас
*
3 Наводи
*