procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Процес на подвижни средини

Процес на подвижни средини (|moving average) — показател кој често се користи во технички анализи и ја покажува просечната вредност на цените на обврзниците за определен временски период. Процесот на подвижни средини главно се користи за мерење на движењето и дефинирање на области на можна поддршка и отпор. Подвижните средини се користат да се акцентира насоката на трендот и да се избалансираат ценовните и флуктуациите во волуменот или бел шум, што може да ја намали прецизноста на интерпретацијата.
Авторегресивните процеси се одликуваат со многу коефициенти на автокорелација кои се различни од нула и кои опаѓаат со зголемување на временското задоцнување. АR процесите имаат релативно долга меморија, бидејќи кај нив тековната вредност на серијата е корелирана со сите претходни вредности(иако коефициентите се намалуваат) Поради оваа одлика АR процесите можат да се напишат како линеарна функција на сите иновации, со пондери кои се стремат кон нула со зголемување на временското задоцнување. АR процесите не можат да ја претстават кратката меморија во серијата, каде тековната вредност на серијата е корелирана само со мал број на претходни вредности, така што функцијата на автокорелација има само неколку коефициенти на автокорелација кои се различни од нула. Класата на процеси кои ја имаат оваа одлика на многу кратка меморија се нарекуваат процеси на подвижни средини (moving average-MA). Поединечните АR и МА процеси претставуваат специјални случаи на АRМА моделите.
0.1 Добивање на подвижни средини
Процесот на подвижни средини или скратено МА процесот може да се добие на повеќе начини и тоа:
* Првиот начин е МА процесот да се смета за едноставна екстензија на процесот на бел шум,
* Вториот начин е МА процесот да претставува АR процес од бесконечен ред со некои ограничувања на параметрите.
Покористен е вториот начин во кој АR процесот од бесконечен ред го има математичкиот израз.
Y<sub>t</sub>=φ<sub>0</sub>+φ<sub>1</sub>Y<sub>t-1</sub>+φ<sub>2</sub>Y<sub>t-2</sub>+⋯+e<sub>t</sub>
Меѓутоа овој процес е нереален бидејќи има бесконечно многу параметри. За да го направиме процесот реален треба да претпоставиме дека коефициентите φ<sub>i</sub>задоволуваат некои ограничувања, односно тие се определени од конечен број параметри.
Y<sub>t</sub>=φ<sub>0</sub>-θ<sub>1</sub>Y<sub>t-1</sub>-θ<sup>2</sup><sub>1</sub>Y<sub>t-2</sub>-θ<sub>1</sub>Y<sub>t-1</sub>-θ<sup>3</sup><sub>1</sub>Y<sub>t-3</sub>-⋯+e<sub>t</sub>
Процесот на подвижни средини е линеарна комбинација на процеси на бел шум, така што Y<sub>t</sub> зависи од тековната и претходните вредности на иновациите.
Помеѓу МА и AR процесите постои дуалност така што PACF на еден МА(q) процес ја има истата структура како ACF на еден AR(q) процес и ACF на еден МА(q) процес ја има истата структура како и PACF на еден AR(q) процес.
Предвидување на МА моделот
Предвидувањето на МА моделот лесно може да се добие. Поради тоа што моделот има конечна меморија, неговите точкести предвидувања брзо ја достигнуваат средината на серијата. Може да има два вида предвидувања и тоа:
* Динамичко предвидување
* Статичко предвидување
Цвета Мартиновска

Проф. д-р Цвета Мартиновска-Банде е декан и редовен професор на Факултетот за информатика при Универзитетот „Гоце Делчев“ – Штип. Своите додипломски студии ги завршила во 1989 година на Електротехничкиот факултет, отсек Компјутерска техника и информатика на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј” – Скопје и се стекнала со звањето дипломиран електротехнички инженер, а на истиот факултет во 1993 година ги завршува постдипломските студии по електротехничките науки. Во истата 1993 година одржува и студиски престој во Универзитетот „Лимбург“ – Мастрихт (Холандија), на Катедра за медицинска информатика.
Во периодот од 1996 до 1997 година ја завршува својата специјализација на Нов бугарски универзитет во Софија (Р. Бугарија), на Катедрата за когнитивна наука. Во 2004 година се стекнува со звање доктор на технички науки, кога ги завршува докторските студии на Електротехнички факултет, Компјутерска техника и информатика, на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ – Скопје.
Проф. д-р Мартиновска-Банде има интерес во областите вештачка интелигенција, машинско учење, алгоритми и комплексност, биоинформатика, интеракција човек-машина, мултимодални интерфејси и дистрибуирани компјутерски системи.
Во своето работно искуство од 1990 до 1992 година работела како стручен соработник во Институтот за сеизмологија и земјотресно инженерство во Скопје. Во периодот од 1994 до 1999 работела како систем инженер во ЈСП – Скопје. Во периодот од 1999 до 2005 година била на позиција главен инженер во техничката дирекција во Агенцијата за разузнавање во Скопје, а во 2005 година да се врабила како доцент на Факултетот за информатика на Европскиот универзитет во Скопје.
Во 2007 година, со отворањето на Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип, проф. д-р Мартиновска-Банде е вработена како доцент на Факултетот за информатика, а во 2009 година е избрана како вонреден професор на овој факултет.
Во моментот работи на развој на нови алгоритми и софтверска библиотека за примена во биомедицинското инженерство (2013-2014) на Факултетот за информатика при УГД.
Помеѓу другото, проф. д-р Мартиновска е консултант на фирмата „NI TEKNA – Интелигентни технологии“, а членува и во неколку професионални асоцијации, како Друштвото за електроника, телекомуникации, автоматика и информатика и Здружението на информатичари и математичари.
**
Црква „Св. Димитриј“ - Иловица

„Св. Димитриј“ — христијански храм кој се наоѓа во селото Иловица, Општина Босилово.
Црквата за првпат била изградена во 1796 година и оваа црква била многу мала. Од оваа црква денеска има останато само неколку икони. Во текот на 1915 година храмот бил проширен и обновен.
1 Галерија
Црква „Св. Троица“ - Дабиље

„Св. Троица“ — христијански храм кој се наоѓа во селото Дабиле, Општина Струмица.
Црквата била изградена во 1868 година. Црквата има облик на трикорабна градба и под кој има правоаголна основа.
1 Галерија
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Василево

„Успение на Пресвета Богородица“ — христијански храм кој се наоѓа во Василево, Општина Василево.
Црквата била изградена во средината на 19 век. Повеќепати била обновувана, а за последен пат во 2008 година.
1 Галерија
Лиеж-Бастоњ-Лиеж 2013

Лиеж-Бастон-Лиеж 2013 било 99. издание на еднодневната велосипедска трка Лиеж-Бастон-Лиеж. Се одржала на 21 април 2013 на растојание од 261,5 километри и била тринаесетта трка во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена од Даниел Мартин од откако започнал доцен напад од групата предводена од неговиот колега Рајдер Хесједал, за да го достигне и да го помине Хоаким Родригес кој се изборил за второто место, додека Алехандро Валверде победил во спринтот за третото место.
1 Екипи
Бидејќи Лиеж-Бастон-Лиеж е настан од Светската турнеја на UCI, сите 19 UCI World Tour екипи се автоматски повикани и се обврзани да испратат свој состав. Шест други екипи биле повикани на трката со специјални покани и со тоа била создадена главната група од 25 екипи.''UCI World Tour'' екипи кои учествувале на трката биле:
Други шест екипи со специјални покани биле:
2 Резултати
, Велосипедист, Екипа, Време, Бодови заСветската турнеја на UCI
1, 6ч 38' 07", 100
2, + 3", 80
3, + 9", 70
4, + 9", 60
5, + 9", 50
6, + 18", 40
7, + 18", 30
8, + 18", 20
9, + 18", 10
10, + 18", 4
Андреј Жерновски

Андреј Жерновски (роден на во Скопје) — македонски политичар и градоначалник на Општина Центар во периодот од 2013 до 2017 година. Тој исто така ја извршувал и претседателската функција во неговата поранешна партија ЛДП, а пред тоа бил нејзин потпретседател. Во септември 2017 преминал во СДСМ.
Првото негово политичко искуство било како советник во Советот на Град Скопје (1996-2000). Следните две години бил советник на тогашниот градоначалник на Град Скопје, Ристо Пенов. Жерновски потоа бил пратеник во Собранието на Република Македонија во три мандати (2002-2006, 2006-2008, 2008-2011). По професија е дипломиран градежен инженер, а живее во Скопје. Оженет е и е татко на две деца.
Беше кандидат за градоначалник од опозицискиот „Сојуз за иднината“ на локалните избори 2013, каде бил прогласен за победник во Центар по четири изборни круга. За противкандидат го имал Владимир Тодоровиќ, кој се тркал за втор градоначалнички мандат, а по прегласувањето Жерновски остварил победа со околу 3 илјади гласови разлика. Неговите симпатизери победата ја прославуваат со игра и со песна носејќи го на рамена до бараките на општината истата вечер.
По преземањето на новата функција, Жерновски најавил ревизија на проектот „Скопје 2014“ со цел да се истражат финансиските детаљи и склучени договори на општината.
Неговиот избор за градоначалник, по неколку повторувања на гласањето, не беше дочекан само како обична победа на градоначалник на локални избори. Не направи ревизија на проектот „Скопје 2014.“ Според неделникот Фокус до крајот на градоначалничкиот мандат тој станува близок со тогашната власт.
Пред крајот на неговиот мандат како градоначалник партиите од коалицијата која го поддржуваше му замерува дека „нему поважно му е да реализира проекти, отколку да произведува политики.“
Пред крајот на 2017 тој преминува во СДСМ во надеж дека од оваа партија ќе биде кандидиран за градоначалник. Истовремено Либерално-демократската партија го исклучува од нејзините редови. Како член на СДСМ тој веднаш станува член и на Централниот одбор на партијата. Оваа одлука предизвикува негативни реакции кај некои членови на СДСМ. При правата реконструкција на Владата на Заев тој станува заменик министер за надворешни работи.
1 Занимливости
Во текот на локалните избори во 2013 година кога неколкупати се прегласуваше во општина Центар некогашниот портал Кирилица (kirilica.com.mk) објави дезинформации во кој тврдеше дека Жерновски прегазил човек.
2 Поврзано
* Кирил Жерновски
* Пауна Жерновска
Зоненштајн (Тирингија)

Зоненштајн (|Sonnenstein) — општина во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија. Била создадена на 1 декември 2011 со спојување на поранешните независни општини Бокелнхаген, Холунген, Јиценбах, Зилкероде, Штајнроде, Штекај, Вајсенборн-Лидероде и Цвинге. Седиштето на општината се наоѓа во селото Вајсенборн-Лидероде.
Бројчен белег

Бројчен белег (нумерички белег) — својство на статистичките единици, чии варијации се изразуваат бројчено, било во соодветна единична мерка, било во интензитет или релативен број на белегот.
Така, на пример, староста на населението се изразува во години, вредноста на производството во денари (апсолутни големини). Од друга страна, интензитетот на вработеноста го изразуваме во проценти на вработените во однос на вкупното или работоспособното население, интензитетот (степенот) на индустријализацијата како процент на индустриското производство во вкупното производство (релативни големини). Бројчените белези можат да бидат прекинати (дисконтинуирани) и непрекинати (континуирани).
0.1 Прекинат бројчен белег
Прекинат бројчен белег е белег што може да земе само ограничен број на вредности т.е. варира во ограничен број на модалитети. Прекинатите белези најчесто се изразуваат само со цели броеви. Такви белези се: број на членови во домаќинствата, број на соби во станот, број на продадени автомобили и друго.
Број на членови во домаќинствата, Број на анкетирани лица
1, 17
2, 34
3, 126
4, 57
5, 37
6, 12
7, 10
0.2 Непрекинат бројчен белег
Непрекинат бројчен белег е белег што варира, така што може да ги земе сите вредности во ограничениот или неограничениот интервал.
Такви белези се: староста на вработените, висината на платите, висината на студентите, обемот на производството, вредноста на извозот и слично.
Број на изработени парчиња, Број на работници
10-20, 11
20-30, 36
30-40, 27
40-50, 16
50-60, 10
Бокелнхаген

Бокелнхаген (|Bockelnhagen) — село и поранешна општина во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија. Од 1 декември 2011 е дел од општината Зоненштајн.
Општината се состои од два дела Бокелнхаген и Вајлроде. Бокелнхаген е едно од неколкуте села во округот Ајхсфелд кои не биле дел од историската област Ајхсфелд.
Модроврана

Модровраната (''Coracias garrulus'') или модровранката е единстената птица од ова семејство што гнезди во Европа. Ја има и во Македонија. Повообичаено, таа е распространета до Средниот Исток, Средна Азија и Мароко.
1 Опис
Модовраната е крупна птица, 29-32 см во должина, со 52-58 см распон на крилја; таа е претежно сина со портокалово-кафена боја на грбот. Модовраните често седат видливо на дрва, столбови и надземни проводници како свраките, притоа барајќи големи инсекти, мали влекачи, глодачи и жаби за јадење.
Паѓаат во очи со својот силен директен лет и брилијантна сина боја со црни летечки пердуви на крилјата. Половите се слични, само женката е малку посветла, а малечките личат на женките. Се огласуваат слично на враните со грубо гракање.
1.1 Живеалиште и исхрана
Ова е птица на топла, сува, отворена земја, претпочита дабова или борова шума. Обично живее во пар. Храната ја бара на дрвјата и по земја. Се храни со ситни безрбетници, инсекти, црви, влекачи, водоземци, но понекогаш јаде и растителна храна.
1.2 Размножување
Модровраната се гнези во дупки на дрвја, речни брегови или стрмни ридови. Дупката во земјата ја копаат сами и таа е половина метар длабока со проширување на крајот, каде го сместуваат гнездото. Речиси воопшто не го постилаат или ретко го постилаат со меки материјали.
Женката несе 4-6 бели јајца во размер 28х35мм, кои и двата родитела ги инкубираат 17 до 20 дена. Малечките го напуштаат гнездото по околу 28 дена, а дотогаш родителите ги хранат. Годишно имаат само едно легло.
2 Статус
Модовраната има големa глобална популација, вклучувајќи приближно население од 100,000-220,000 птици во Европа. Меѓутоа, во периодот 1970-1990, бројот почна да се намалува, особено во Европа. За време од три генерации (15 години) падот надмина 30%. Во Русија таа исчезнала од северните делови. Заканите за видот вклучуваат: тешкотија за се селиње во неколку Средоземни земји, а стотици, можеби и илјади се застрелувани за храна во Оман секоја пролет. Користењето пестициди, како и менувањето на земјоделската и шумарската практика влијаат врз овие птици, односно им ја намалува достапноста на храната. Од овие и други причини, нејзиниот статус од најмалку загрозена се смени во речиси загрозен вид.
3 Наводи
* Lars Svensson and Peter J. Grant. ''Collins Bird Guide''. 1999.
Честота (статистика)

Во статистиката, честотата претставува колку пати пооделните модалитети на белегот се јавуваат внатре во набљудуваната статистичка маса.
1 Видови честоти
Апсолутната честота (f<sub>i</sub>) покажува колку пати една одредена вредност се појавува во статистичката популација. Збирот на апсолутните честоти е еднаков на вкупниот број на податоци (N).
f<sub>1</sub> + f<sub>2</sub> + f<sub>3</sub> +...+ f<sub>n</sub>, Σf<sub>i</sub> = N
Релативната честота претставува однос помеѓу честотата на одделниот модалитет на белегот (f<sub>i</sub>) и вкупниот број единици на масата (Σf<sub>i</sub>). Таа може да се изрази во проценти и се означува со n<sub>i</sub>, а збирот на релативните честоти е еднаков на 1.
n<sub>i</sub> = f<sub>i</sub>/Σf<sub>i</sub>
Кумулативната честота (F<sub>i</sub>) го покажува местото (позицијата) на секоја вредност на белегот.
Релативно-кумулативната честота е количник помеѓу кумулативната честота на одредена вредност и вкупниот број на податоци. Таа може да се изрази како процент.
2.1 Пример
Набљудувани се најтоплите дневни температури во текот на месец јуни 2012година:
32, 31, 28, 29, 33, 32, 31, 30, 31, 31, 27, 28, 29, 30, 32, 31, 31, 30, 30, 29, 29, 30, 30, 31, 30, 31, 34, 33, 33, 29, 29
x<sub>i</sub>, f<sub>i</sub>, F<sub>i</sub>, n<sub>i</sub>, N<sub>i</sub>
27, 1, 1, 0.032, 0.032
28, 2, 3, 0.065, 0.097
29, 6, 9, 0.194, 0.290
30, 7, 16, 0.226, 0.0516
31, 8, 24, 0.258, 0.774
32, 3, 27, 0.097, 0.871
33, 3, 30, 0.097, 0.968
34, 1, 31, 0.032, 1
Σ, 31, 1
Во првата колона прикажани се дневните темпрератури почнувајќи од најниската до највисоката. Во втората се наоѓаат апсолутните честоти, а потоа во третата изностот на кумулативните честоти. Четвртата колона ги прикажува релативнините честоти и на крајот може да се согледа збирот на апсолутните честоти.
2 Табела на честоти
Табела на честота се состои од вредносни податоци подредени според нивната големина и нивните соодветни честоти.
2.1 Пример
Оценките по предметот статистика на 20 студенти се следниве:
6 7 5 7 7 8 7 6 9 7
2 10 6 8 8 9 5 6 4 8
Нивното прикажување во табела се одвива низ следниве чекори:
''чекор 1''
Табелата се состои од две колони. Во првата колона прикажани се оценките на студентите по предметот статистика почнувајќи од најниската до највисоката.
оценка, честота
4
5
6
7
8
9
10
''чекор 2''
Се врши пребројуваље колку пати се повторува една иста вредност т.е колку од студентите имаат иста оценка.
''чекор 3''
Сумираните податоци се внесуваат во колоната за честоти.
оценка, честота
4, 2
5, 2
6, 4
7, 5
8, 4
9, 2
10, 1
2.2 Групни интервали
Кога располагаме со голем број податоци, постапката за изработка на табела на честоти е малку посложена. Со помош на Стургесовото правило се одредуваат големината и бројот на интервалите.
3 Хистограм
Хистограм е најкорисен начин преку кој најдобро може да се воочат честотите. Тој претставува графички приказ на статистичките податоци со помош на геометриски фигури.
Ибиси

Фамилијата на ибисите и лажичарките (''Threskiornithidae'') вклучува 34 вида, традиционално поделени во две потсемејства, на ибиси и лажичарки.
1 Таксономија
Фамилијата ''Threskiornithidae'', порано позната како ''Plataleidae'' се мислело дека е поврзана со другите групи долгоноги птици од редот на штрковидните. Неодамнешните студии докажаа дека тие спаѓаат во редот на пеликановидните.
2 Опис
Членовите на оваа фамилија имаат долги, големи крилја со 11 примарни и околу 20 секундарни пердуви. Тие се силни летачи иако се толку големи и тешки. Телото им е долгнавесто, како и вратот и нозете. Клунот, исто така, им е долг, кукест и тенок кај ибисите, и проширен во вид на лажичка кај лажичарките. Големината им се движи од најмалата долга 45 cm и тешка 450 грама птица, до најголемата 100 cm долга и 4,2 килограми тешка.
3 Распространетост
Ги има речиси низ целиот свет, претежно крај стоечки или споро проточни води, а ибисите и во посуви предели.
Овие птици се дневни, поминувајќи го денот хранејќи се со растенија или животинки, а ноќе се одмараат во дрвјата крај водата.
Ибисите се гнездат во колонии, а лажичарките во помали групи или одвоено, но секогаш во дрвја кои надвиснуваат над водата. Двата родитела ги инкубираат јајцата и ги хранат пилињата.
4 Видови
ФАМИЛИЈА: THRESKIORNITHIDAE
* Потсемејство: Threskiornithinae - Ибиси
** Род ''Threskiornis''***''Threskiornis aethiopicus''***''Threskiornis bernieri''***''Threskiornis solitarius'' изумрен
***''Threskiornis melanocephalus''***''Threskiornis molucca''****''Threskiornis molucca pygmaeus''***''Threskiornis spinicollis''** Род ''Pseudibis''***''Pseudibis papillosa''***''Pseudibis davisoni''***''Pseudibis gigantea''** Род ''Geronticus''***''Geronticus eremita''***''Geronticus calvus''** Род ''Nipponia''***''Nipponia nippon ''** Род ''Bostrychia''***''Bostrychia olivacea''***''Bostrychia bocagei''***''Bostrychia rara''***''Bostrychia hagedash''***''Bostrychia carunculata''** Род ''Theristicus''***''Theristicus caerulescens''***''Theristicus caudatus''***''Theristicus melanopis''** Род ''Cercibis''***''Cercibis oxycerca''** Род ''Mesembrinibis''***''Mesembrinibis cayennensis''** Род ''Phimosus''***''Phimosus infuscatus''** Род ''Eudocimus''***''Eudocimus albus''***''Eudocimus ruber''** Род ''Plegadis''***''Plegadis falcinellus''***''Plegadis chihi''***''Plegadis ridgwayi''** Род ''Lophotibis''***''Lophotibis cristata''* Потсемејство: Plataleinae - Лажичарки
** Род ''Platalea''***''Platalea leucorodia
*** ''Platalea minor''
*** ''Platalea alba''
*** ''Platalea regia''
*** ''Platalea flavipes''
*** ''Platalea ajaja''
Окаванго

Окаванго е река во Јужна Африка. Окаванго е четврта најдолга река во Јужна Африка. Реката е долга 1.600 километри и тече во југоисточен правец. Реката извира во Ангола, каде е позната како Кубанго. Јужно таа ја сочинува границата меѓу Ангола и Намибија, а потоа тече на територијата на Боцвана и ја сочинува познатата делта.
Реката не се влева во отворена водна површина, како што се мориња или океани. Наместо тоа, реката се празни во мочуриште во пустината Калахари и тоа место е познато како ''Делта на Окаванго''.
1 Количина на водата
Поради сувата клима зимно време, водата на Окаванго пристигнува до делтата дури со вишемесечно доцнење, дури кога притисокот на поројот во дождливиот период ја потисне на југ. Поради тоа, Окаванго во својот среден и долен тек, честопати е слична на помала рика или поток, а понекогаш нејзиното корито потпуно пресушува. Годишен просек на количината на водата која Окаванго ја донесува во својата делта изнесува околу 10 милијарди m³.
2 Должина
Податоци за должината на Окаванго варираат делумно поради различните извори од кои потекнуваат но главна причина се временските услови и промена на коритото, кои егзактното мерење го прават невозможно. Доволно е значи да се каже дека Окаванго е долга помеѓу 1.600 и 1.800 километри односно околу 1.700 километри. Кон неточните мерења придонесува и делумното раздвојување на Окаванго на повеќе рекички кои, зависно од годишното време повторно се спојуваат или потполно исчезнуваат во мочуриштата или пустината. Во дождливиот период една таква рекичка се влева во езерото Нгами.
3 Сливот на Окаванго
Вкупен слив на Окаванго зазема површина од околу 721.258 км<sup>2</sup>.
4 Поврзано
* Боцвана
* Делта на Окаванго
Сива патка

Сивата патка или брешката (''Anas strepera'') е честа и проширена патка од редот гусковидни. Ја има и во Македонија.
1 Распространетост
Брешката се пари во северните делови од Европа и Азија, и централна Северна Америка. Распространетоста на оваа птица се проширува во источна Северна Америка. Таа е птица преселница. Нејзината состојба на зачуваност е најмалку загрозена.
2 Опис
Брешката е 46–56 см долга со 78–90 см распон на крилја. Мажјакот е малку поголем од женката, кој тежи во просек 990g, а женката тежи 850g. Во сезоната на парење, мажјакот има сива боја, со црна позадина, светли костени крилја и брилијантно бели летачки пердуви, очигледни во лет или во мирување. Вон сезоната на парење, мажјакот е сличен на женката, но е малку посив одоздола и има помалку портокалова боја на клунот.
Женката има светлокафеава боја, со перја како женската дива патка. Таа може да се разликува од тој вид по темно-портокаловиот раб на клунот, помала големина, белите летачки пердуви и белиот стомак.
Брешката е потивка патка, со исклучок за време на додворувањето. Женките имаат повик сличен на ''квак'' како дивата патка но со повисок тон, нешто како ''гаг аг аг аг''. Мажјаците, пак, се огласуваат со свиркање и со звук како ''ннеек''.
3 Живеалиште и поведение
Сивата патка живее крај езера или бавни реки богати со водни растенија. Претежно се храни со растителна храна, но зимно време јаде и животинска. Гнездата ги прави на земја, обично подалеку од водата. Не е толку друштвена како другите патки вон сезоната на парење и формира само мали јата.
3.1 Размножување
Гнездата обично се скриени под некое дрво, на земја, и претставуваат дупка покриена со растенија и пердувчиња. Несат 5-14 жолтеникави или зеленикави јајца. Ги лежи само женката, додека мажјакот е секогаш во близина на гнездото. Испилените младенчиња се доволно развиени за да можат самостојно да се хранат.
Тенкоклун галеб

Тенкоклуниот галеб (''Chroicocephalus genei'') е средна по големина птица од семејството галеби, редот на бекасовите. Го има во Македонија.
1 Распространетост
Тенкоклуниот галеб е најмногу распространет и се пари околу Средоземјето, северниот дел на западниот Индиски Океан (на пр. Пакистан) на островите и крајбрежните лагуни. Поголем дел од населението се миграторни и се преселуваат на југ да презимат во Африка и Индија, а некои птици зимауваат на запад, во Европа. А заскитан поединец бил видени на 24 април 1976 година во Антигва, (AOU, 2000).
2 Опис
Овој вид се одликува со 37–40 cm должина и со 90–102 cm распон на крилја. Сличен е со црноглавиот галеб, но е малку поголем и главата не му е црна, туку бела. Тенкоклуниот галеб е речиси целиот бел, освен во лето, вратот, градите и долниот дел му се розови, а краевите на основните пердуви му се сиви и црни. На опашката има црно-бели ленти. Клунот му е елегантен, вратот долг, а нозете црвени. Оваа птица станува зрела по втората година кога станува возрасен галеб. Првата година крилата на птиците се потемни и имаат црна опашка. Името на оваа птица доаѓа од италијанскиот природонаучник Џузепе Гене.
2.1 Исхрана
Тенкоклуниот галеб се храни со мали риби, инсекти и ракчиња.
2.2 Размножување
Овие птици се гнездат во колонии, оддалечени по помалку од 1 м, па дури и само по 20 см. Гнездото е претставува мала вдлабнатинка во песокот или на земја и несат 2-3 јајца.
Како и повеќето галеби, тој е повеќе дружељубив во зима и прави поголеми јата. Тој не е океански вид и ретко се гледа на море, далеку од бреговите. Тој е еден од видовите на кои се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици (AEWA).
3 Наводи
* American Ornithologists' Union (AOU) (2000): Forty-second supplement to the American Ornithologists' Union Check-list of North American Birds. ''Auk'' 117(3): 847–858. DOI: 10.1642/0004-8038(2000)117[0847:FSSTTA]2.0.CO;2
** Harrison, Peter (1988). ''Seabirds: An Identification Guide''. London: Christopher Helm. ISBN 0-7470-1410-8
* Mullarney, Svensson, Zetterstrom and Grant, ''Collins Bird Guide'' ISBN 0-00-219728-6
* Pons J.M., Hassanin, A., and Crochet P.A.(2005). ''Phylogenetic relationships within the Laridae (Charadriiformes: Aves) inferred from mitochondrial markers.'' Molecular phylogenetics and evolution 37(3):686-699
Црноглав галеб

Црноглав галеб — мал галеб кој живее речиси на целиот западен палеарктик, главно на југоисток , особено околу Црното Море и средна Турција. Има колонии и на други места во јужниот дел на Европа, а претрпе драматична експанзија во последните децении. Го има и во Македонија.
1 Распросранетост
Порано, црноглавниот галеб бил ограничено распространет крај Црното Море и источниот дел на Средоземјето, но овој вид сега се прошири во поголемиот дел од Европа. Во Велика Британија и Ирска имаше 543 - 592 парови во 2008 година. Во Ирска размножувањето е забележано во најмалку четири окрузи. Тие се распространети, исто така, и во Белгија, Холандија, Данска, Шведска, Естонија, Швајцарија, Чешка, Унгарија и на Балканот.
Зиме, овие птици се селат во Средоземјето и на брегот на Атлантскиот Океан.
2 Опис
Црноглавиот галеб е малку поголем и покрупен од црноглавиот галеб, со подебел и поцврст клун и подолги, потемни нозе. Во сезона на парење возрасниот црноглав галеб е бел, со мошне бледо сива наметка и крила со бели примарни пердуви, со црна „маска“ на главата која е контрастна на белите линии околу очите. Клунот е тап, темноцрвен со црна лента при врвот. Вон сезона на парење возрасните се слични, но „маската“ е помала и станува црна лента врз очите како на разбојник. На оваа птица ѝ треба две години да стигне до зрелоста. Првата година птици имаат црни опашки и повеќе црни области кај пердувите, но имаат бледи пердуви под крилјата.
3 Исхрана
Прехранбените навики на црноглавиот галеб се многу опортунистички: јаде риба, црви, остатоци, инсекти, внатрешни органи и мрши.
4 Поврзано
* Галеби
5 Наводи
;Извори
* Database entry includes justification for why this species is of least concern
* Pons J.M., Hassanin, A., and Crochet P.A.(2005). ''Phylogenetic relationships within the Laridae (Charadriiformes: Aves) inferred from mitochondrial markers.'' Molecular phylogenetics and evolution 37(3):686-699
* Beaman, M. & Madge, S (1998) The Handbook of Bird Identification, Christopher Helm
Бел нуркач

Бел нуркач (|Mergellus albellus) е вид на птица од семејството патки, и е единствен член од родот ''Mergellus''. Ја има во Македонија. Една од најценетите птици-работнички во риболовот со птици на Дојранското Езеро
1 Распостранетост
Овој вид патки најмногу е распостранет во северниот дел на Европа и Азија, а во зима, ги наоѓаме во скриените брегови на Балтичкото и Црното Море. Во помал број, ги среќаваме во Велика Британија, Германија, а некои скитници биле забележани и во Северна Америка.
2 Опис
Оваа патка, со својот изглед , не можеме да ја погрешиме. Женките и незрелите мажјаци се сиви со костенливи чела и капи, крилјата им се бели, а клуновите им се со испакнат врв што им помага да фаќаат риби. Долги се 38-44 сантиметри.
3 Живеалиште
Тие живеат покрај вода, а во лето престојуваат во тајгата (шумска зона која се протега од северна Скандинавија и Сибир, па сè до тихоокеанскиот брег). Во зима, тие летаат на југ, крај реките и често далеку од дрвја.
4 Исхрана
Се хранат со риби до 6 см должина, водни инсекти, по кои нуркаат во плитките води.
5 Размножување
Гнездата ги поставуваат во шуплините во дрвата, кои најчесто се направени од клукајдрвците. Несат во мај, од 6 до 9 јајца со крем-боја.
6 Галерија
Список на градови во Боцвана

Градовите во Боцвана се најголемите населени места во државата. Во оваа статија се наведени градовите (населените места) во државата со над 10.000 жители. Во задебелени букви се дадени главните градови на окрузите.
1 Градови
ранг, име, округ, пописен округ, население, 2001<ref>, мажи, жени
1., Габороне, Југоисточен, Габороне, 186,007, 91,823, 94,184
2., Франсистаун, Североисточен, Франсистаун, 83,023, 40,134, 42,889
3., Молепололе, Квененг, Источне Квененг, 62,739, 28,617, 34,122
4., Серове, Централен, Централно Серове/ Палапје, 52,831, 25,400, 27,431
5., Селеби-Пикве, Централен, Селибе Пикве, 49,849, 24,334, 25,515
6., Маун, Северозападен, Источен Нгамиланд, 49,822, 23,714, 26,108
7., Кање, Јужен, Нгвакеце, 48,143, 22,451, 25,692
8., Махалапје, Централен, Централно Махалапје, 43,538, 21,120, 22,418
9., Могодитшане, Квененг, Источен Квененг, 40,753, 20,972, 19,781
10., Мочуди, Кгатленг, Кгатленг, 39,349, 18,490, 20,859
11., Лобаце, Југоисточен, Лобаце, 29,689, 14,202, 15,487
12., Палапје, Централен, Централно Серове/ Палапје, 29,565, 13,995, 15,570
13., Рамоцва, Југоисточен, Југоисток, 25,738, 12,027, 13,711
14., Мошупа, Југоисточен, Нгвакеце, 22,811, 10,677, 12,134
15., Тлоквенг, Југоисточен, Југоисток, 22,038, 10,568, 11,470
16., Бобононг, Централен, Централен Бобононг, 21,020, 9,877, 11,143
17., Тамага, Квененг, Источен Квененг, 20,527, 9,332, 11,195
18., Летлакане, Централен, Централно Ботети, 19,539, 9,848, 9,691
19., Тонота, Централен, Централно Тутуме, 18,816, 8,745, 10,071
20., Мадинаре, Централен, Централно Бобононг, 15,712, 7,600, 8,112
21., Џваненг, Јужен, Џваненг, 15,179, 7,613, 7,566
22., Тутуме, Централен, Централно Тутуме, 14,707, 6,555, 8,152
23., Габане, Квененг, Источен Квененг, 12,530, 5,882, 6,648
24., Шошонг, Централен, Централно Махалапје, 11,176, 5,521, 5,655
25., Ганзи, Ганзи, Ганзи, 10,795, 5,375, 5,420
2 Галерија
3 Наводи
4 Поврзано
* Боцвана
* Географија на Боцвана
* Демографија на Боцвана
Мраморна патка

Мраморната патка (''Marmaronetta angustirostris''), е средна по големина и спаѓа во видот на нуркачки патки.
Овие патки живеат во голем број на Средоземјето, но сега најчесто ги има во јужна Шпанија, северозападна Африка и во Израел. На исток живееат во мочуриштата на Месопотамија на југ во Ирак и во Иран ова се најважните живеалишта за овој вид патки, но, исто така, ги има на изолирани места во Турција, Ерменија, Азербејџан, Ирак и далеку на истокот во западна Индија и западна Кина. Ги има и во Македонија.
1 Опис
Мраморната патка е долга од 39 до 42 сантиметри. Возрасните се бледо песочно-кафена боја со сиви дамки, темни очни капаци и влакнеста глава. Малечките се слични со појаки сиви дамки. Во лет крилјата се светли, без карактеристичите дамки.
2 Поведение
Мраморните патки се друштвени птици дури и во време на гнездење. Вон сезоната на парење јатата се мали, но се забележани и големи јата кои се подготвуваат за преселба. Во 2011 ирачките орнитолози забележале јато од дури 40 000 птици.
2.1 Живеалиште и исхрана
Мраморната патка живее во пар или во мали јата во мочурливи предели, езера и бавни реки со густа вегетација.
Се исхрануваат нуркајќи, но многу малку се знае за нивната исхрана.
2.2 Размножување
Овие патки се гнездат на земја каде што ги несат јајцата во високи треви и големи дрвја. Можат да снесат од 7 до 10 јајца.
3 Статус
Мраморните патки станаа ранлива категорија поради намалување на нивниот број заради ловот. На нив се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици.
Кања

Кања или египетски мршојадец , исто така наречен бел уличен мршојадец или фараонска кокошка — мал и единствен член на родот ''Neophron''. Тој е широко распостранет; Египетскиот мршојадец го има во југозападниот дел на Европа и северниот дел на Африка до Индија. И контрасната шема под крилјата и остра опашка што го прават карактеристичен како во лет одеднаш во текот на топлите делови од денот. Египетските мршојадци се хранат главно на мрши но се опортунистички и ловат мали цицачи, птици и влекачи. Тие исто така се хранат со јајца од други птици, кршејќи ги поголемите со фрлање големо камче врз нив. Употребата на алатки е ретка кај птиците и за разлика од употребата на камче како чекан, египетските мршојадци, исто така користат гранчиња да навиваат волна за употреба во нивните гнезда. Египетските мршојадци кои живеат во умерените региони се селат на југ во зима додека тропските популации се релативно седентарен начин. Популацијата од овој вид се намалила во 20 век и некој од островските популации се загрозени од лов и случајно труење.
1 Кањите во Македонија
Кањите ги има и во Македонија, но нивната популација е во опаѓање. Во 1991 година во цела Македонија имало околу 120 парови, а во Демир Капија имало 10 парови кањи.
Есента 1993 година, во времето на преселбата имало масовно труење на 65 кањи кај градската депонија кај Неготино предизвикана од дератизацијата направена од комуналното претпријатие во Неготино. Со тоа била осакатена целокупната популација на овој значаен вид во Македонија. После масовното труење кај Неготино популацијата на кањи насекаде во Македонија е во постојан и рапиден пад. Во 2007 година во Македонија имало само 30 парови, а во 2012 година само 22-25 парови. Последниве неколку години во Демир Капија има само еден активен пар на кого во 2013 година му пропаднало леглото во почетна фаза на инкубацијата. Причина за тоа е изградбата на автопатот на начин кој е целосно безобзирен кон природата.
Четириока патка

Четириоката патка (''Bucephala clangula'') е со средна големина. Тие се слични со нивните најблиски роднини ''Bucephala islandica'' и ги има во Македонија.
1 Опис
Во англискиот, името го добиле поради нивните златно-жолти очи (Common Goldeneye), а во македонскиот поради белите кругови под очите. Возрасните мажјаци имаат темна глава со зеленикав сјај и бели кругови под очите, темен грб, бел врат и бел стомак. Возрасните женки имаат кафена глава и сиво тело. Нивните нозе и стапала се портокалова-жолта боја.
Возрасните мажјаци се долги 45–52 см и тежат од 888 до 1400 g, а женките се долги 40–50 см и тежат 500 до 1182 g.
2 Распространетост
Нивното главно живеалиште е тајгата. Тие се наоѓаат во реките и езерата на северните шуми во Канада и северниот дел на Америка,Скандинавија и северна Русија. Прават гнезда во шуплините на големите дрвја. Тие се доста честа појава во зима околу езерата на Велика Британија, а некои од нив прават гнезда за да останат преку целата година.
3 Живеалиште и размножување
Обично, гнездата ги прават од скршени гранки, или, пак, ги користат дупките во дрвата направени од црниот клукајдрвец, единствената дрвена празнина доволно голема за да се сместат четириоките патки. Просечната големина на снесените јајца е ширина од 43,3 мм со должина од 59,3 мм и тежина од 64 грама. Инкубациониот период трае од 28 до 32 дена. За време на инкубацијата, мажјаците ги напупштаат женките за период од 1 до 2 недели. Новорденчињата по раѓањето не го напуштаат гнездото за околу 24-36 часа. Доста честа појава е да се сретне новороденче измешано со друг вид патка. Познато е дека новореденчињата често се убиени од друга мајка, на пример од црвеноврат нуркач. Малите се способни за лет по 55-65 дена од испилувањето.
4 Исхрана
Овие птици имаат способност да нуркаат под вода. Во текот на целата година 32% од нивниот плен се ракови , 28% се водни инсекти и 10% се мекотелите. На локално ниво, икрите и водните растенија се важни во нивната исхрана. Тие се жртви на разни други птици како јастреб, був и орел, додека женките и нивните легла ги следи опасност од мечка, лисица и црвена верверица.
5 Статус
Четириоките патки се законски заштитени со Договорот за заштита на африканско-евроазиските водни птици (AEWA).
Околу 188 300 четириоки патки се убиени од страна на ловците во Северна Америка, што претставува околу 4% од вкупниот број патки убиени во тој регион во 1970-те.
Обична белочелна гуска

Обичната белочелна гуска (''Anser albifrons'') е тесно поврзано со малата белочелна гуска (''A. erythropus''). Во Европа е попозната како Белочелна гуска, а во Северна Америка како Голема белочелна гуска и ова име е усвоено на меѓународно ниво . Именувана е по белите пердуви кои ги има околу клунот.
Оваа гуска ја има во Македонија.
1 Опис
Обичните белочелни гуски достигнуваат должина од 64 до 81 см, имаат од 130 до 165 см распон на крилјата и тежина од 1.93 до 3.31 кг.Тие имаат светлопортокалови нозе, сиви предуви на грбот, а карактеристични им се воочливите бели пердуви на лицето и црните линии на стомакот. Освен што е поголема од малата белочелна гуска, се разликува од неа по тоа што нема жолт прстен околу окото.
2 Таксономија и распространетост
Обичната белочелна гуска се дели на пет подвида. ''A. a. albifrons'' се размножува на далечниот север на Европа и Азија, а зимува во јужна и западна Европа.
''A. a. frontalis'' е незначително поголема и со малку подолг клун; распространета е од Сибир до арктичка Канада, а зимува во САД и Јапонија.
Два подвида со ограничена распространетост живеат на север од Северна Америка ''A. a. gambeli'' и ''A. a. elgasi''. Сите овие подвидови се слични, а се разликуваат само по големина. Единствено петтиот подвид, ''A. a. flavirostris'' која се размножува на запад од Грнеланд е многу потемна и со многу тенка бела линија кај опашката. Има повеќе црни линии и портокалов, а не розов клун. Зимува во Ирска и западна Шкотска. Неодамнешните истражувања предложија гренландскиот подвид да се одвои од ''A. albifrons''. Интересно за овој подвид е тоа што грижата за младенчињата е многу долга, дури и по неколку години, па се случува и бабите и дедовците да се грижат за младите, што би можело да биде единствен ваков пример од редот на гусковидните.
3 Живеалиште
Обичната белочелна гуска е широко распространета во Европа, Азија и Северна Америка. Таа е типична птица преселница. Гнезди на отворени пространства - тундри, во близина на морски брег или влажни места. Во зимскиот период се храни од обработени ниви или други тревни површини.
3.1 Исхрана
Се храни претежно со растителна храна, зрнести култури, а понекогаш нанесува штети на насадите на нивите.
3.2 Размножување
Почетокот на гнездењето е обично во втората половина на јуни. Малечките се испилуваат во втората половина на јули. Гнездото го сместуваат директно на земја, во мала дупка слабо послана со сува трева, мов и пердувчиња. Несат 3-6 јајца кои ги инкубираат 27-28 дена. За време на инкубацијата и одгледувањето на малечките, мажјакот е постојано до женката. Кога ќе се испилат, малечките се доволно развиени да может да се движат и хранат самостојно. Во август, кога малечките се потпораснати, обичната белочелна гуска образува мешани јата со други патки и гуски.
4 Галерија
Белоглав мршојадец

Белоглавиот мршојадец (''Gyps fulvus'') е голема птица, која спаѓа во семејството на јастребите. Ја има во Македонија.
1 Опис
Белоглавиот мршојадец е долг 93–122 см, и со распон на крилјата од 2,3-2,8 m. Maжјаците тежат 6,2-10,5 кг, а женките 6,5-11,3 кг. Типичниот стар вид на мршојадците е со бела глава, со голем распон на крлјата и краток опаш. Тие имаат бел грб и жолтеникава боја преку целото тело. Имаат големо тело и темни пердуви.
2 Поведение
Како и другите мршојадци, тој е чистач, кој се храни претежно од трупови на мртви животни кои ги наоѓа со надгледување на отворени области, честопати движејќи се во јата. Воспоставува гнездачки колонии на карпи каде не можат да бидат вознемирувани од луѓето, додека покриеноста на отворените области и достапноста на мртви животни на неколку десетици километри од овие карпи е голема. Пишти и шушти на местата кога се храни со мрши.
Максималниот забележан животен век на белоглавиот мршојадец е 41,4 години за поединец во заробеништво.
Се размножува на остри карпи во планините во јужна Европа, северна Африка и Азија, несејќи едно јајце. Белоглавите мршојадци може да создаваат незбиени колонии. Населението е претежно трајно како жители. Малолетници и незрели поединци можат да се преселуваат далеку или да започнат движења на долги растојанија. Зависноста од густината кај овој колонијален вид се покажа дека влијае на успехот на размножувањето на годишно ниво со зафати во заштитено место (пештери, дупки и заштитени корнизи) кои произведуваат повеќе новороденчиња и се користат преференцијално од неквалитетни гнезда (изложени карпени рамнини и отворени пукнатини), се користи само кога се зголемува бројот на поединци за размножување.
3 Размножување
Женките најчесто се гнездат на карпи и несат по едно јајце. Го лежат двата родитела, а инкубацијата трае 48-53 дена. Младенчето го напушта гнездото на возраст од 3 месеца.
4 Галерија
5 Наводи
*
Герасим Авшарјан

Герасим Авшарјан (ерменски Գերասիմ Ավշարյան; руски Герасим Авшарян; роден 16 ноември 1972 година) ерменски и руски писател и психолог, автор на книги и наставни методи за ментална рамнотежа, развојот на меморија, учење на јазик, и други. Пишува како вистински име и под псевдонимот Георг Енрих.
Хобија: афоризми, цртеж, графика, поезија, слика.
1 Библиографија
* English. Уникальный метод изучения языка за 100 уроков. 2012, ISBN 978-5-271-42502-8
* Скорочтение. Быстрый курс для школьников, студентов и всех, кто хочет быстрее думать. 2011, ISBN 978-5-17-076534-8
* Техника слепой печати. 2007, ISBN 5-477-00544-0
* Тренинг памяти. Как научиться сходу запоминать любую информацию. 2008, ISBN 978-5-17-048633-5
* Георг Энрих. Скафандр от стресса или Секреты спокойной жизни. 2010, ISBN 978-5-4226-0023-6
* Суперпамять. Проверенный тренинг для школьника. 2008, ISBN 978-5-226-00682-1
* Слепая печать и «горячие» клавиши. 2008, ISBN 978-5-477-01207-7
* Скоростное чтение. Авторская методика. 2008, ISBN 978-5-477-01033-2
* Десятипальцевый метод скоростной печати. Слепая печать за пару дней. 2007, ISBN 978-5-477-01102-5
* Скоростная печать на компьютере десятью пальцами. Принципы скоростного набора для русского и английского языков. Авторская методика. 2007, ISBN 978-5-477-00964-0
* Печатаем быстро. Скоростная печать на компьютере десятипальцевым методом. 2007, ISBN 978-5-477-01103-2
* Скорочтение для учащихся. 2008, ISBN 978-5-477-01064-6
* Память. Секреты и механизмы. Удивительные возможности памяти. 2005, ISBN 5-222-06955-9
2 Наводи
Црква „Св. Димитриј“ - Седларци

„Св. Димитриј“ — христијански храм кој се наоѓа во селото Седларци, Општина Василево.
Црквата била изградена во средината на 20 век а за поседен пат реновирена во 2012 година која реконструкцијата опфатила замена на кровот и ќерамидите, како и доградба на трем за потребите на христијанските верски обреди.
1 Галерија
Лиеж-Бастоњ-Лиеж

Лиеж-Бастон-Лиеж (|Liège–Bastogne–Liège; често нарекувана ''La Doyenne'' („Најстарата“)) — еден од петте монументи во европскиот професионален календар во друмскиот велосипедизам. Се вози низ регионот на Ардените во Белгија, од Лиеж до Бастон и назад.
Лиеж-Бастон-Лиеж била дел од Светскиот друмски куп и е дел од белгиската серија арденски класици, која ја вклучува и Флеш Валон. Обете трки се организирани од ''Amaury Sport Organisation''. Еднаш, Флеш Валон и Лиеж-Бастон-Лиеж биле организирани една по друга во т.н. Арденски викенд. Само седум возачи победиле на двете трки во иста година: Швајцарецот Ферди Киблер двапати (во 1951 и 1952), Белгијците Стан Окерс (1955) и Еди Меркс (1972), Италијанците Морено Аргентин (1991) и Давиде Ребелин, Шпанецот Алехандро Валверде (2006) и на крај Филип Жилбер во 2011 како дел од четирикратната победа со Амстел Голд Рејс и Брабант Пејл.
1 Победници
1.1 Победници по националност
Победи, Држава
60
12
6
5
4, ,
3, , ,
2, , ,
1, , ,
1.2 Повеќекратни победници
Возачи кои успеале да ја освојат трката повеќе од еднаш.
''Активните возачи се напишани со закосени букви''.
Победи, Возач, Земја, Години
5, Еди Меркс, 1969 + 1971 + 1972 + 1973 + 1975
4, Морено Аргентин, 1985 + 1986 + 1987 + 1991
''Алехандро Валверде'', 2006 + 2008 + 2015 + 2017
3, Леон Хуа, 1892 + 1893 + 1894
Алфонс Шеперс, 1929 + 1931 + 1935
Фред де Брујне, 1956 + 1958 + 1959
2, Луј Мотијат, 1921 + 1922
Рене Вермандел, 1923 + 1924
Ришар Депортер, 1943 + 1947
Проспер Депредоме, 1946 + 1950
Фердинанд Киблер, 1951 + 1952
Јозеф Брујер, 1976 + 1978
Бернар Ино, 1977 + 1980
Шон Кели, 1984 + 1989
Микеле Бартоли, 1997 + 1998
Паоло Бетини, 2000 + 2002
Александар Винокуров, 2005 + 2010
Република Српска Краина

Република Српска Краина — самопрогласена, меѓународно непризнаена српска република, која постоела помеѓу 1991 и 1995 година на територијата на Хрватска. Според неофицијални проценки, во 1993 г. РСК имала 435.595 жители и зафаќала површина од 17.028 км<sup>2</sup>, што е околу 30% од територијата на СР Хрватска.
Главен град на РСК бил Книн (12.000), а останати поголеми градови биле Вуковар (33.000) и Петриња (19.000). Најголемиот дел од популацијата го сочинувале Срби (91%), потоа Хрвати (7%) и други (2%).
РСК неофицијално се граничела со Хрватска, СР Југославија, Босна и Херцеговина и Унгарија.
Најголемиот дел на Република Српска Краина бил преземен од вооружените сили на Хрватска со операциите "Блесок" (Западна Славонија) и "Бура" (Северна Далмација, Лика, Кордун и Банија), во мај и август 1995 г. По извршувањето на овие операции биле протерани околу 350.000 етнички Срби.
1 Претседатели
* Милан Бабиќ 1991 - 1992
* Миле Паспаљ 1992 (привремено)
* Горан Хаџиќ 1992 - 1994
* Милан Мартиќ 1994 - 1995
2 Премиери
* Милан Бабиќ 1991
* Душан Вјештица 1991 - 1992
* Ристо Матковиќ 1992 (привремено)
* Здравко Зечевиќ 1992 - 1993
* Ѓорѓе Бјеговиќ 1993 - 1994
* Борислав Микелиќ 1994 - 1995
* Милан Бабиќ 1995
Црква „Св. Петка“ - Требичино

„Света Петка“ — христијански храм кој се наоѓа во село Требичино, Општина Василево.
Црквата претставува културно наследство на Македонија.
1 Историја
Црквата била изградена во 1875 година.
Била прогласена за културно наследство на Македонија со решение од 6 ноември 2003 година од страна на Републичкиот завод за заштита на спомениците на културата.
2 Галерија
Томаш Репка

Томаш Репка (роден на 2 јануари 1974) — поранешен професионален чешки фудбалер, одбранбен играч.
Последниот клуб за кој играл Репка бил Ческе Будјејовице. Претходно тој настапувал за Острава и Спарта Прага (на двапати 1995-1998 и 2006-2011) во Чешка, како и за Фјорентина (во Италија) и Вест Хем Јунајтед (во Англија).
Репка има еден настап за репрезентацијата на Чехословачка, а по распадот на оваа земја тој играл за репрезентацијата на Чешка, за која забележил 46 настапи и два гола во периодот 1994-2001 и ја претставувал на Европското првенство 2000.
1 Титули
1.1 Клупски
1.1.1 Спарта Прага
*Чешко првенство : 4
: 1996–1997, 1997–1998, 2006–2007, 2009–2010
*Куп на Чешка : 3
: 1995–1996, 2006–2007, 2007–2008
1.1.2 Фјорентина
*Куп на Италија : 1
: 2000-2001
1.2 Репрезентативни
Чешка
*Кирин куп : 1
: 1998
Црква „Св. Петар и Павле“ - Пехчево

„Св. Петар и Павле“ — христијански храм кој се наоѓа во Пехчево, Општина Пехчево.
Црквата била изградена во 1858 година. Христијанскиот храм претставува пространа трикорабна црква, со една апсида, со затворен трем и женска црква. Натписот за изградбата на црквата се наоѓал на две плочи кои се наоѓале над влезот од црквата. Според бугарскиот уметник Асен Василиев, датумот на изградба на црквата бил 25 мај 1858 година. Според други податоци годината на изградба била 1856. Храмот бил изграден со камен од Валевичка Река, а дрвените столбови во внатрешноста од Брезница и Рамно поле. Во црквата работело и училиште.
Црквата пострадала од земјотресот во Пехчевско во 1904 година. Како последица од земјотресот, камбанаријата и црковното училиште биле разрушени. Во 1978 година по одлука на општината старата црква била разрушена и на нејзино место била изградена нова со голема централна купола и три апсиди. На 9 октомври 1988 година истата била осветена.