Сфоглина

Сфоглина, е некој што прави сфољатела, форма на италијанска свежа тестенина. Сфоглина историски се гледа како средовечна жена која го тркала и го растегнува тестото со сукало наречено маттарело, на голема дрвена табла за пециво наречена таглиери. Нивните типични рачно изработени креации се таљатели, тортелини и други тестенини со јајца, исто така многу пати полнети тестенини како тортелони или капелети.
1 Дефиниција
Традицијата на Сфоглина потекнува од регионот Емилија-Ромања, каде сфоглина се нарекува и „аздора“ или „здура“ и на емилијанскиот и на болоњскиот дијалект. Болоња е градот каде се родила оваа фигура и уметноста на сфоља (пециво). Нејзините домаќинки велеле: „Ќе знаеш кога си направил добра сфоља, бидејќи ако ја кренеш во насока на светлината, ќе можеш да го видиш Светилиштето на Мадона ди Сан Лука“.
Сфоглина е стара со векови и била присутна во секое Емилијанско семејство. Традицијата на домашни свежи тестенини сè уште е многу распространета. Сфоглина, исто така, ја има во ресторани и тратории, иако поретко. Сепак, таа сè уште ја претставува готварската уметност на Емилија-Ромања, направена од нејзините занаетчии.
2 Практики
Свежите тестенини обично ги произведувале сфоглина во мала лабораторија која е едноставно опремена. Додека работат најчесто носат бела униформа со престилка и слушаат италијански песни.
Чувството за заедница е силно во лабораториите. Тие создаваат средина која е полна со италијанската домашна култура. Овие услови се важни за да се гарантира автентичноста на производот. Сфоглина е поврзана со свечености и неделни прослави каде жените заедно го подготвуваат оброкот за семејството. Оваа конвенција може да се види и на аматерско ниво од името на натпреварите за свежи тестенини, најпозната е „Госпоѓица Таљаатела“.
3 Професионализација
Практикувањето на сфоглина не е регулирано, ниту на национално, ниту на регионално ниво. Поддржувачите на професионализацијата тврдат дека недостатокот на регулатива произлегува од фактот што се смета за типично женска работа и како таква не се квалификува.
Идејата за професионализација датира од 2004 година кога Емилијан Франко Грилини, поранешен член на парламентот, поднел предлог-закон од два дела, едниот вклучува создавање комисија за заштита на Емилија Ромагдан и друг за регулирање на професијата „сфоглина“ и „сфоглино“.
Покрај тоа, за Грилини било важно да се ослободи сфогља од неговите традиционални стереотипи: отворање на професијата за мажите. Затоа, според визијата на Грилини, таквиот закон требал да го зголеми достоинството и престижот на занаетот „сфоглинас“. Предлогот на крајот бил отфрлен.
Друг обид за регулирање бил направен во 2017 година од тогашниот демократски сенатор Серџо Ло Џудис. Тој предложил курсеви за обука и акредитација на сфоглина и сфоглинож на регионално ниво. Бил одбиен и предлогот на Ло Џудис.
4 Промоција
Културните посредници и производителите се здружиле за да ја промовираат потрошувачката на локални, традиционални и одржливи производи. Иницијативи за промовирање на работата на сфоглина, инаугурацијата на VSB (акроним на „Vecchia Scuola Bolognese“) претставува обид да се врати достоинството и видливоста на занаетот. VSB е простор во Болоња, посветен на културата на храна. Се смета за куќа на сфоглина, под раководство на сфоглина Алесандра Спинси. Училиштето нуди многу курсеви за почетници и професионалци да учат традиционално готвење.
5 Поврзано
* Консумеризам
6 Наводи