procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Црква „Св. Кирик и Јулита“ - Бер

Свети Кирик и Јулита (|Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττας Βέροιας) — средновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Дел е од парохијата „Св. Јован Милостив“.
Храмоте е изграден во XIV век од епископот Макариј Берски според керамопластичниот натпис на надворешниот ѕид на конхата на жртвеникот. Според писмо на патријархот Антониј IV од 1395 г., црквата била главен храм на ставропигијален манастир и подоцна е претворена во парохиска црква. Ова се случило во 1589 г. кога Костис станал ктитор на новото живописување на црквата.
Првичната црква била крстокуполна со впишан крст — единствен пример за манастирска црква со тој облик. Веројатно во XVI век куполата паднала и е направен дрвен покрив. Од исток има три керамопластично украсени апсиди. Во жртвеникот има остатоци од фрески од средината на XIV век, а на надворешниот западн и јужен ѕид има остатоци од XV век. Според надвратниот натпис на западниот влез, во 1589 г. Костис платил за повторно живописување на храмот. Тогаш се зографисани апсидата и северниот и јужниот ѕид на жртвеникот. Од истиот период се и фреските во наосот, кои се распоредени во три подрачја. Во најниското се светци во полн раст, во втората има сцени од животот на Пророкот Илија и други теми, како на пр. молитвата на Јоаким, Благовештението на Ана, Јоаким и Ана, Свети Игнатиј, и на крај во третото подрачје се Дванаесетте празници. Во XVII век е довршено зографисувањето на храмот со фрески на Исус Христос и Богородица на престол.
Во 1924 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Русава (река)

Русава (|Русава) — река во Украина, во Виничката Област. Лева притока на Днестар (слив на Црното Море).
Должината на реката е 78 км, површината на сливот е 991 км².
Русава започнува на северната периферија на селото Олександривка. Тече главно на југ (на места на југозапад и запад) во рамките на Подилските висорамнини. Се влева во Днестар на јужната периферија на градот Јампил.
Главни притоки: Безимена, Коритна (десно); Томашпилка (лево).
Шталковска Река

Шталковска Река — река во источниот дел на Македонија, која се влева во Злетовска Река како нејзина лева притока.
1 Тек
Реката извира на планината Осогово, поминува низ селото Шталковица, источно од Злетово. Зафаќа сливно подрачје од 29,92 км<sup>2</sup>.
2 Поврзано
* Осогово
* Злетовска Река
Штавичка Река

Штавичка Река — река во јужниот дел на Македонија, која се разлева во Прилепското Поле.
1 Тек
Реката извира на западната падина на Селечка Планина, поминува низ селото Штавица, јужно од Прилеп и се губи во Прилепското Поле.
2 Галерија
3 Поврзано
* Селечка Планина
* Прилепско Поле
* Штавица
Ветрен (град)

Ветрен (|Ветрен, до 1945 г. ''Вѣтренъ'') — гратче во Пазарџичка област, во општината Септември, јужна Бугарија.
1 Географија и местоположба
Градот Ветрен се наоѓа помеѓу височините кој се расположени источно од ридот Ветрен. Гратчето се наоѓа во близина на Паланката на излезот од превојот „Трајанови врата“ во Пазарџичкото Поле.
2 Историја
Ветрен е постара населба дури од Пазарџик. Бил населен во праисториско време, за што сведочат праисториските тумби и пронајдените предмети. Се смета дека во периодот 1403-1421 година била создадена сегашната населба. Во минатото се одликува со многу имиња: Хисарџик, Ветрен, Ениќој и Ново Село.
Заедно со земјоделството и сточарството, во минатото делумно биле застапени и шумарството, занаетчиството и трговијата. Во историските книги стои дека Ветренци прво биле лозари, а потоа земјоделци и сточари. Тие биле меѓу најбудните жители на Пазарџичко. Околу 1840 година била изградена големата црква „Свети Никола“.
3 Личности
* Страхил војвода - бугарски ајдутин и војвода од 17 век;
* Николај Пешалов - светски и олимписки шампион во кревање тегови.
4 Надворешни врзки
*
Емштек

Емштек (|Emstek) — општина во округот Клопенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 7 километри источно од окружниот град Клопенбург.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа на Зесте во Олденбуршки Минстерски крај, седум километри источно од Клопенбург.
1.2 Општински единици
Општината е составена од следниве осум единици:
Најголемо место е Емштек, а по него следат Хелтингхаузен, Хален и Бирен.
1.3 Соседни општини
Емштек се граничи со (од север надесно): општината Гросенкнетен, општината Висбек, градот Фехта, општината Капелн, градот Клопенбург и општината Гарел.
2 Галерија
Ветрен (Силистренско)

Ветрен (|Ветрен, до 1945 г. ''Вѣтренъ'') — село во Силистренско, во општината Силистра, североисточна Бугарија.
1 Географија и местоположба
Селото Ветрен се наоѓа на брегот на реката Дунав, во североисточниот дел на Дунавската Низина. Стариот дел на селото се наоѓа околу долината на реката, а подоцна селото пораснало во западен правец. На околу 5 километри од Ветрен се наоѓа езерото „Сребрна“, кое е биосферен резерват од светско значење. Има богата флора и фауна, но најголема разновидност се одликува со водните птици.
2 Историја
Од различни историски извори е познато дека населбата првично настанала како римска попатна станица во 3 век од нашата ера на бреговите на реката Дунав и била дел од Дунавскиот Лимес. Станицата била добро заштитена со ѕидови на тврдина. Нејзиниот римски назив бил Tegulicum.
3 Редовни настани
Меѓународна трка во веслање – традиционален летен настан во селото е пречекот на веслачката регата на реката Дунав. Гостите од европските земји поврзани со реката Дунав пристигнуваат со брод на крајот на август. Потоа следува Празник на Дунав - гостопримливите ветерници ги пречекуваат и им го покажуваат богатството на добруџанскиот фолклор.
4 Надворешни врзки
*
Сеир (албум)

Сеир — четврти соло албум на македонскиот гитарист Влатко Стефановски. Албумот содржи 9 песни (плоча) , односно 10 песни (ЦД), од кои најголеми хитови се ''Деца на сонцето'' од истоимениот филм и насловната песна. Албумот бил објавен во 2014 година, издадена од издавачките куќи Esoteria Records (македонски пазар) и Croatia Records (хрватски, словенечки и српски пазари).
1 За албумот
Соработници на овој албум биле Васил Хаџиманов, Каролина Гочева, Раде Шербеџија.
Ова е неговиот прв соло албум издаден на плоча.
Првиот сингл од овој албум е „Деца на сонцето“, за кој е снимен и спот.
2 Постава
* Саксофон: Васко Атанасовски
* Бас гитара: Ѓоко Максимовски
* Тапани: Дино Милосављевиќ
* Тастатури : Васил Хаџиманов
* Ударни инструменти: Мите Димовски
* Тенор саксофон: Кирил Кузманов
* Виолина: Марко Рамљак
* Труба: Трајче Велков
3 Наводи
Ветрен (Старозагорско)

Ветрен (|Ветрен, до 1945 г. ''Вѣтренъ'') — село во Старозагорско, во општината М’глиж, јужна Бугарија.
1 Географија и местоположба
Селото Ветрен се наоѓа во источниот дел на Розовата Долина, на 25 километри источно од Казанлак на главниот пат Софија - Бургас. Просечната надморска височина не надминува 300 метри. Почвите се главно кафеаво-црвени, има и чернозем, како и обемни општински мери. На околу 3 километри јужно од селото, тече реката Тунџа, формирајќи големи преливници и езера погодни за риболов. Исто така, на 1 км источно од селото, e зачуван мал дел од вековна дабова шума.
2 Историја
Старото село се наоѓало во самото подножје на Стара Планина, под локалитетот „Припеците“, додека сегашната населба се протега јужно од потбалканската железничка линија. Во 1850 година во селото била изградена православната црква „Св. Благовештение“.
На 4 јули (стар стил) 1877 година, извиднички одред на руската армија марширал од превојот Хаинбоаз во правец на селото Шипка. Веднаш во близина на селото Лаханлии (Ветрен), во подножјето на Балканот во местото Кујлуша, одредот налетал на турската воена патрола. Во престрелката што следела Турците биле разбиени и нивното борбено знаме паднало во рацете на Русите. Во битката загинале и 8 руски војници, заедно со нивниот знаменосец, војникот Никифор Лукојанцев, за што сведочи оригиналниот натпис на масовната гробница.
По одлуките на Берлинскиот конгрес, селото било вклучено во границите на Источна Румелија, а по обединувањето во 1886 година се наоѓа во границите на Бугарија. Со државен указ № 462 од 21 декември 1906 година селото Лаханлии било преименувано во село Ветрен.
Најуспешната градоначалничка управа на селото била извршена за време на мандатот на Стањо Михалев во 80-тите години на 20 век. Тогаш биле асфалтирани поголем дел од улиците и биле поставени телефонските линии. Во овој период биле изградени и зградата на селската управа, зградата на читалиштето, младинскиот дом, детските јасли и селскиот здравствен дом.
3 Надворешни врзки
*
Стрипа

Стрипа (|Стрипа) ― река во Тернополската Област, Западна Украина. Таа е лева притока на Днестар, која тече на југ во должина од 147 км низ Тернополската област и ја одводнува областа на сливот од 1.610 км<sup>2</sup> (12% од територијата на Тернополската Област). Реката е главно широка околу 30 м и има остро дефинирана долина. Нејзините води се користат за индустрија и земјоделство. На него е изграден мал резервоар за вода. Поголемите населени места сместени покрај реката се Зборив, Бучач и Зарваница.
Нејзини главни притоки се Западна Стрипа, Восушка, Вилховец и Студенка.
Гарел

Гарел (|Garrel) — општина во округот Клопенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 13 километри северно од окружниот град Клопенбург и 28 километри југозападно од безокружниот град Олденбург.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа 28 километри југозападно од градот Олденбург и 13 километри северно од градот Клопенбург. Во непосредна близина се наоѓа вештачкото езеро Тилсфелдер и природниот парк Вилдесхаузер Гест.
1.2 Општински единици
Општината е составена од следниве единици:
* Бевербрух
* Биргермор-Келерхее
* Фалкенберг
* Хинтер дем Форде/Камерзанд
* Кајфорт
* Гарел-Орт
* Петерсвалд
* Николаусдорф
* Петерсфелд
* Твел/Таненкамп-Америка
* Фарелбуш
1.3 Соседни општини
Соседни општини и градови во округот Клопенбург се:
* Емштек
* Клопенбург
* Молберген
* Фризојте
* Безел
Соседни општини во округот Олденбург се:
* Гросенкнетен
* Варденбург
2 Луѓе од Гарел
* Хајнрих Тимереверс (р. 1952) — германски римокатолички епископ
3 Галерија
Палатички манастир

Палатички манастир „Сите Светители“ (|Ιερά Μονή Αγίων Πάντων) — манастир кај селото Палатица, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Географија
Манастирот се наоѓа јужно од Палатица и недалеку од Кутлеш.
2 Историја
Времето на основање на манастирот е непознато. Ктиторскиот натпис од 1837 г. гласи:
Во 1878 г. за време на грчкиот обид за востание против Македонците, во манастирот се засолниле многу од жителите на востанатите краишта. Сепак, тие биле убиени од турската војска, а на 15 март 1878 г. многу жени со своите деца се фрлиле од височината Галактеро. За време на Втората светска војна манастирот е запален. Останала само неговата црква. Подоцна е возобновен.
Во 1969 г. манастирската црква е прогласена за споменик на културата.
3 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Дерло

Дерло (|Дерло) — река во Украина, во Виничката Област. Левата притока на Днестар (слив на Црното Море).
Должина 45 км, сливното подрачје е 224,4 км². Наклонот на реката е 5,3 м/км.
Притоки: Устрица, Тропова, Безимена (лево).
Дерло потекнува од извор источно од селото Степанки. Тече на југ, во долниот дел на југозапад. Се влева во Днестар во градот Могилив-Подилски.
Олинек

Олинек — река во Украина, во Могилив-Подилскиот реон, Виничка Област, лева притока на Днестар (слив на Црно Море).
Должината на реката е приближно 9 км.
Потекнува од југозападната страна на селото Оленивка. Тече главно југоисточно низ селото Јаруга и се влева во реката Днестар.
Берски манастир

Берски манастир „Свети Јован Претеча“ (|Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Βέροιας), познат и како Берски скит (''Σκήτη Βέροιας'') — манастир кај градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Географија
Манастирот е сместен на 12 км јужно од Бер во пазувите на планината Шапка, на десниот брег на реката Бистрица. Најблиско населено место е Варвара, кое се наоѓа на половина од Бер до манастирот.
2 Историја
Манастирот веројатно е изграден во IX век. Во 1822 г. за време на Негушкото востание манастирот изгорен од Турците, и од него останал само параклисот „Св. Преображение“. Обновен е во 1830 г.
Во Берскиот манастир се чуваат мошти на разни светци како Јован Претеча, Лука Евангелист, Јован Златоуст и други. Тука се чува и главата на Климент Охридски.
3 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Десна (притока на Јужен Буг)

Десна (Десенка) — река во Украина, во Виничката Област. Лева притока на Јужен Буг (слив на Црното Море).
Десна потекнува од извор кај селото Флоријанивка. Тече прво кон југ, а потоа главно на југозапад, во долниот тек прави неколку кривини под агол од 90° кон југ и запад. Се влева во Јужен Буг во североисточниот дел на селото Стрижавка.
1 Главни притоки
Вилшанка, Кобиљња (лево); Жерд (десно).
2 Галерија
Каљничка

Каљничка — река во Украина, во Виничката Област. Десната притока на Соб (сливот на Јужен Буг). Тече низ селата Кабатња, Пархомивка и Каљник. Се влева во Соб за 53 км од устата. Должина — 15 км, површина - 84,6 км².
Опир

Опир (|О́пір) ― река во Украина, во рамките на Стријскиот Реон во Лавовската Област. Таа е десна притока на реката Стриј (днестарски слив).
1 Географија
Реката Опир извира на источната падина на планината Велики Јавирник (|Великий Явірник) во Верховинскиот Масив, јужно од селото Опорец. Се протега помеѓу планините на Сколивски Бескиди, главно на североисток и север. Се влева во реката Стриј помеѓу гратчињата Верхние Синовидни и селото Межиброди. .
Опир е 58 км долга, со големина на слив од 843 км<sup>2</sup>. Неговиот просечен градиент на проток е 10.4 м/км. Реката тече во долина во облик на V, со ширина што варира помеѓу 150 м и 300 м во долниот тек. Поплавната рамнина е билатерална, понекогаш еднострана, со ширина која се движи од 30 м до 425 м . Бреговите се стрмни и повремено мочурливи. Коритото на потокот е карпесто, со широчина од 10 м до 80 м, и длабочина од 20 см до 120 см. Дното обично е обложено со камчиња од карпатски песочник. Реката ги снабдува со вода населените места и за наводнување на земјоделските површини.
Неодамна, реката стана популарна меѓу туристите кои одат на сплаварење.
2 Притоки
Осум мали реки и 31 поток со вкупна должина од 94.3 км и површина од 21.9 хектари се влеваат во реката.
* Десни: Камјанка, Чудилив, Павлив, Хребеновец, Зелемјанка, Цихла, Рожанка, Славка, Хохлински, Писаривка, Опорец.
* Леви: Закути, Лавочанка, Дубривка, Орјава, Јахистив, Холовчанка, Ровина.
3 Населби
На реката се наоѓаат неколку населби (по редослед од изворот до устието): Опорец, Лавочне, Тернавка, Славске, Тухлија, Хребенив, Сколе, Дубина, Верхние Синовидне.
4 Галерија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бер

Свети Ѓорѓи (|Αγίου Γεωργίου) — средновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Црквата е подигната во средината на XIV век, а во XVI век е наполно преизградена како трикорабна базилика. Веројатно е обновена и во XVIII век, пти што црквата е повторно проширена. Внатре има вреден живопис од XIV век (Благовештение, Убрус на источниот ѕид), како и од XVI век (Богородица на престол со архангелите Михаил и Гаврил) на северниот ѕид на наосот.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Сретение Господово“ - Бер (XVIII век)

Сретение Господово (|Υπαπαντή) или „Надворешна Богородица“ (''έξω Παναγιά'') — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Има улогана парогиски храм.
Црквата е подигната во XVIII или XIX век. Низ горините претрпела многу архитектонски промени. Внатре е зачуван стар живопис, но има и вредни преносливи икони.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Кобиљња (река)

Кобиљња — река во Украина, во Виничка Област. Левата притока на Десна (Слив на Јужен Буг). Се влева во Десна во 25 км од устата, должина — 24 км, површина на базенот - 308 км².
1 Галерија
Црква „Пресвета Богородица Блатна“

Воведение на Пресвета Богородица“ (|Εισοδίων της Θεοτόκου), позната и како Пресвета Богородица Блатна“ (''Παναγία Βαλτεσινή'') — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Дел е од парохијата на „Св. Петар и Павле“.
Црквата е подигната во XVIII век. Претставува трикорабна базилика. Внатре се зачувани дел од првичните фрески како што е онаа на Свети Атанасиј.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Големи Свети Бессребреници“

Големи Свети Бессребреници Кузман и Дамјан (|Μεγάλοι Άγιοι Ανάργυροι) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа на бул. „Аниксеос“ во близина на новаат голема црква „Св. Безсребреници“. Изградена е на крајот од XVI век, но на почетокот од XIX е наполно преизградена во петкорабна базилика со двоводен покрив.
Само во источниот ѕид на апсидата се зачувани важни фрески од XVI век. Во храмот има голема збирка на стари икони од урнати византиски и поствизантиски цркви во Бер. Иконата на Богородица (1734) е дело на Давид Селеница.
На 30 август 1979 г. црквата е прогласена за заштитен споменик.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Молберген

Молберген (|Molbergen) — општина во округот Клопенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 8 километри западно од окружниот град Клопенбург.
1 Географија
1.1 Општински единици
Покрај главното место Молберген, кон општината припаѓаат и местата Двергте, Рестхаузен, Шталферден, Ермке, Гренхајм и Пехајм.
1.2 Соседни општини
Молберген на север се граничи со градот Фризојте, на североисток со општината Гарел, на исток со окружниот град Клопенбург, на југ со општината Ластруп, на југозапад со општината Линдерн (сите во округот Клопенбург) и на запад со општината Фрес (округ Емсланд).
2 Познати луѓе
* Карлос Клопенбург (1919-2009) — германски епископ во Бразил
* Манфрес Карстенс (р. 1943) — германски политичар (CDU)
3 Галерија
Црква „Св. Теодор Тирон и Теодор Стратилат“ - Бер

Свети Теодор Тирон и Теодор Стратилат (|Άγιοι Θεόδωροι) — доцносредновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Петар и Павле“.
Црквата е подигната во XIV век като еднокорабен храм, но подоцна е претворена во двокорабна базилика со кос покрив. Внатре е зачуван важен живопис од XV век — фрески на светци, монаси и јерарси. Останатиот живопис е од втората половина на XVIII век — Рождество Богородично, Благовештение и Вознесение.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Есен (Олденбург)

Есен (службено: Есен (Олденбург); |Essen (Oldenburg)) — општина во округот Клопенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Хазе, околу 5 километри северно од Квакенбрик и 15 километри југозападно од окружниот град Клопенбург.
Општината е составена од 18 места и Есен како нејзино средиште. Името Олденбург се поврзува со местоположбата во јужниот дел на Олденбуршкиот крај.
1 Географија
1.1 Местоположба
Есен припаѓа на географската област Артланд, наоѓајќи се во рамки на Северногерманската Низина. Низ општината тече реката Хазе.
1.2 Општински единици
Општината Есен е составена од следниве единици: Адруп (298), Ахаузен (144), Барлаге (74), Бартмансхолте (242), Бевердик (11), Беверн (714), Бокел (10), Брокстрек (447), Калхорн (168), Дарел (32), Есен-Орт (вкл. Остендорфе) (4015), Фелде (128), Гут Лаге (32), Херберген (181), Хилзенмор (1300), Нордхолте/Штатсхолте (43), Остересен (302), Зандлох (85), Уптлох (345) (во загради бројот на жители).
1.3 Соседни општини
Соседни општини се следниве: на север Ластруп и Капелн, на исток Бакум, на југ општинската заедница Артланд, на запад Ленинген, како и на југоисток Динклаге.
2 Галерија
Линдерн

Линдерн (|Lindern) — општина во округот Клопенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 20 километри западно од окружниот град Клопенбург.
1 Географија
1.1 Местоположба
Линдерн се наоѓа во југозападниот дел на округот Клопенбург во областа Олденбуршки Минстерски крај. Се наоѓа на границата со Емсланд.
1.2 Општински единици
Покрај главното место Линдерн во општината влегуваат и местата Ауен, Гарен, Гросенгинг, Хегел, Холтхаус, Клајненгинг, Линер, Марен, Нојенкемпен, Штиленфелд, Остерлиндерн и Фарбриге.
Во главното место живеа 2.426 жители, додека другите места се движат помеѓу 38 (Фарбриге) и 542 (Линер) жители (сост. 31 декември 2007 г.).
1.3 Соседни општини
Линдерн се граничи на југ со градот Ленинген, а на исток со општините Ластруп и Молберген во округот Клопенбург. Во округот Емсланд на север се граничи со Фрес, а на запад со Верлте.
2 Галерија
Црква „Мали Свети Бессребреници“

Мали Свети Бессребреници (|Μικροί Άγιοι Ανάργυροι) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на„Св. Петар и Павле“.
Црквата е подигната на почетокот на XVIII век. Градбата е еднокорабен храм со припрата. Има исклучително фин живопис изработен во 1706 г. според катиторскиот натпис.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Св. Димитриј“ - Бер

Свети Димитриј (|Άγιος Δημήτριος) — доцносредновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата „Св. Петар и Павле“.
Црквата е подигната во XVI век. Претставува трикорабна базилика со дрвен покрив и е еден од највпечатливите храмови во градот. Има резбан дрвен иконостас од XVIII век. Зачуван е само мал дел од првобитниот живопис од 1550 г., а повеќето се покриени во подоцнежини преработки.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Св. Преображение“ - Бер

Свето Преображение (|Μεταμόρφωση του Σωτήρος) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Големи Свети Бессребреници“.
Црквата е подигната во XVII век. Градбата претставува трикорабна базилика со двоводен покрив. Низ годините претрпела различни промени, особено во западниот дел. Во олтарниот простор има зачувани фрески од времето на изградба.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Ластруп

Ластруп (|Lastrup) — општина во округот Клопенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 15 километри југозападно од окружниот град Клопенбург.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината Ластруп се наоѓа во областа Олденбуршки Минстерски крај во округот Клопенбург.
1.2 Општински единици
Општината се состои од главното место Ластруп и 14 други места:
* Грос-Рошарден
* Клајн-Рошарден
* Хамел
* Хамесдам
* Хамструп
* Хемелте
* Кнехајм
* Матрум
* Нихолте
* Норвеген
* Олдендорф
* Шнелтен
* Зуле
* Тимерлаге
2 Познати луѓе
* Лидгер Гердес (1954–2008) — сликар и вајар
* Андреас Шнидерс (р. 1966) — боксер
* Озлем Туреџи (р. 1967) — имунолог и соосновачка на Бионтек
3 Галерија
Црква „Св. Власиј“ - Бер

Свети Власиј (|Αγίου Βλασίου) — средновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата „Св. Петар и Павле“. Прогласен е за споменик на архитектурата.
1 Архитектура
Оваа доцновизантиска црква е изградена на почетокот на XIV век како еднокорабна базилика со шестстрана апсида на исток. Малку подоцна на јужната страна е додаден портик. Во XVI век обликот му е радикално променет, кога се урнати делови од северната и целата западна страна, и на нивно место се направени два големи лака.
2 Живопис
Храмот е живописан со вредни фрески во XIV, XVI и XVIII век. Првичните фрески се датирани околу 1320 г. и се наоѓаат на источниот ѕид на наосот, меѓу кои се истакнуваат оние на Богородица во полн раст со малиот Исус и два ангела, Благовештението, Вознесението, Рождеството Христово, Сретението Господово, како и на светецот-покровител Власиј во полн раст и сцени од неговиот живот. Многу фрески во средишниот кораб се од XVI век, а од XVII век се оние на северниот ѕид на наосот.
3 Галерија
4 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Св. Ана“ - Бер (XVIII век)

Света Ана (|Αγία Άννα) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата „Големи Свети Бессребреници“.
Црквата веројатно е изградена на крајот од XVIII век. Внатре е зажуван живопис од периодот на изградба, но има и вредни икони, меѓу кои од XVII век.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Св. Патапиј“ - Бер

Свети Патапиј (|Άγιος Πατάπιος) — доцносредновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Големи Свети Бессребреници“.
Црквата е подигната во XV век врз урнатините на ранохристијанска крстилница од IV век и голема базилика од V век. Првибитно била трикорабна базилика со дрвен покрив. На почетокот на XVI век црквата е проширена и од стариот храм е зачуван само жртвеникот како нов ѓаконик. Внатре се зачувани фрески од XV век во северниот дел на првичниот храм и вклучуваат впелатчиви претстави на Богородица, Благовештението и Распетието. Останатите фрески се од почетокот на XVII век со претставите на Свети Јован Крстител и Свети Патапиј со Богородица и Христос.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Св. Никола Рибарски“ - Бер

Свети Никола Рибарски и Свети Фануриј (|Άγιος Νικόλαος ο Ψαράς και Άγιος Φανούριος) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата „Големи Свети Бессребреници“. Името на храмот доаѓа од една фреска десно од олтарот, на која е претставено Крштението Господово со реката Јордан полна со риби.
Црквата е подигната на крајот од XVI век. Градбата претставува трикорабна базилика со двоводен покрив. Во олтарниот простор има фрески од втората половина на XVII век. Во храмот се чуваат старопечатени книги од 1588 г. Зографот на оваа црква е автор и на живописот во „Св. Никола Долни“, насликани во 1638 – 1642 г.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Пресвета Богородица Хавијара“

Пресвета Богородица Хавијара (|Παναγία Χαβιαρά) — средновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел до парохијата „Сретение Господово“.
Црквата е подигната на крајот од XIV век како еднокорабен храм. По архитектонските зафати на крајот од XV и почетокот на XVI век, претворена е во трикорабна базилика со дрвен покрив и припрата. Од првичниот храм е зачуван само источниот ѕид. Внатре се зачувани забележителни фрески од XIV век — Богородица, Благовештение, Вознесение, од XV век — Страшниот суд, а од XVI век — Сретение, Рождество, Крштение, Успение Богородично, Христос во окови и други.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Пресвета Богородица Десна“ - Бер

Пресвета Богородица Десна (|Παναγιά Δέξια) — средновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата е дел од парохијата „Св. Ѓорѓи“.
Црквата е подигната во XIV век. На крајот од ΧVIII или почетокот на ΧIΧ век грамот е делумно срушен и проширен како трикорабна базилика. Од првобитниот храм денес е зачуван единствено дел од олтарот, каде има живопис од времето на изградба. Царските икони на иконостасот, како и иконите на Богородица и Исус Христос исто така се од византиско време.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Св. Василиј“ - Бер

Свети Василиј (|Άγιος Βασίλειος) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата „Големи Свети Бессребреници“.
Изградбата има две фаз. Првата е жртвеникот и не се знае кога е подигната; остатокот од храмот е од XVIII век. Нема зачуван живопис. Градбата претставува правоаголна двокорабна базилика со четириводен дрвен покрив и женска црква на запад. Влезот од југ води во наосот. До женската црква се стасувало по полуотворено дрвено скалиште до влезот од јужната страна, но подоцна е уништено. Двата кораба во внатрешноста се поделени со една колонада од дрвени столбови. Нема зачувани фрески, а иконостасот е обичен.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Св. Петка Десничка“

Света Петка Десничка (|Αγία Παρασκευή) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Ѓорѓи“. Изграден е веројатно во XVIII век, но датирањето не е лесно бидејќи нема зачувани натписи. Градбата претставува трикорабен храм со кос покрив. На почетокот на XXI век црквата била во урнатини.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Св. Никола Антимов“

Свети Никола Антимов (|Άγιος Νικόλαος του μοναχού Άνθιμου) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Ѓорѓи“.
Цквата е подигната во 1565 г. Претставува трикорабна базилика со дрвен двоводен покрив. Според ктиторскиот натпис, храмот е изграден од монахот Антим како манастирска црква. Во периодот од 1565 до 1570 г. црквата е живописана со префинети фрески, меѓу кои сцените на Исус Христос Велик Архијереј, Богородица Поширока од небесата, Успение Богородично и Страстите Христови. Авторите на фреските се вбројуваат меѓу најдобрите во своето време.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Св. Никола Сфранцев“

Свети Никола Сфранцев (|Αγίου Νικολάου του Φραντζή) — поранешна доцносредновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија, срушена на почетокот на XX век. На нејзино место е изградена зградата на Општина Бер, а таму кајшто бил олтарот е направен мал параклис со истото име.
1 Местоположба
Црквата се наоѓала во центарот на Бер, малку над другата „Воскресение Христово“. Новото параклисче на нејзино место е во северозападниот агол на општинската зграда.
2 Историја
Црквата првично била манастирска, изградена во средината на XIV век од дедото по мајчина линија на последниот византиски историчар Георги Сфранцес. Како што напишал самиот Сфранцес, при падот на Морејското Деспотство во 1460 г., пред да замине за Крф тој се мислел дали да не замине за Крит или за Бер, каде „наследил убав манастир со името Свети Никола“.
Во 1855 година Алфред Делакулонш ја затекол црквата веќе како парохиска. Големиот пожар во Бер во 1862 г. му нанел тешки штети на храмот, но тој бил обновен, според сведоштвото на Георгиос Ламбакис од 1901 г., кој ги опишал личните усилби да го спаси храмот од целосна пропаст. Фотографијата на Ламбакис ја покажува црквата како еднокорабен храм со дрвен покрив и голяма тројна олтарна апсида на исток и изобилни керамопластични украси. Полуразрушениот храм го опишал и Габриел Миле во делото „Грчката школа на византиската архитектура“ (''L'École grecque dans l'architecture byzantine''). Во 1908 г. Адолф Штрук го ја затекол црквата оштетна. во уставот на Берската грчка општина од 1912 г. се вели дека храмот е во урнатини како последица од пожар. Урнатините се расчистени и на нивно место е изградена Берската гимназија, подоцна претворена во општинска зграда.
3 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Сретение Господово“ - Бер (XIV век)

Сретение Господово (|Υπαπαντή, Παναγούδα) — средновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Сава“.
Црквата е подигната во XIV век врз темелите на две претходни цркви, од кои постарата е трикорабна ранохристијанска базилика со нартекс. Внатре е зачуван живопис од XV век — Богородица Поширока од небесата, Благовештение, Свети Роман и Свети Симеон Столпник во олтарот. Во 1706 г. е живописан наосот во карактеристичен стил — на јужниот ѕид се Сретенито Господово, Благовештението и Рождеството, на северната е Оплакувањето на Христа, а на западната се Христос во окови, Распетието и Успението.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Св. Андреја Деснички“

Свети Андреја Деснички (|Άγιος Ανδρέας της Δεξιάς) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Ѓорѓи“. Црквата го носи името по „Пресв. Богородица Десна“ на југ, која своевремено била нејзина парохиска црква.
Црквата е подигната во XVI век. Претставува еднокорабен храм со дрвен покрив, трем и припрата. Внатрешноста е живописана на крајот од XVI век, и меѓу сцените се истакнуваат Богородица, Вознесението Христово и Воскресението Лазарево. Зачувани се и фрески од XVII и XVIII век. Храмот е обновен на север, на југ и запад со ќерпич, однатре насликан со фрески во XVII век.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Св. Андреја Владичин“

Свети Аднреја Владичин (|Άγιος Ανδρέας της Κυριώτισσας) — доцносредновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата „Св. Сава“, позната и како „Пресвета Владичица Богородица“.
Црквата е подигната во XV век и претставува најмалиот средновековен храм во градот. Изградена е како еднокорабен еднокорабен храм со дрвен покрив, но подоцна е обновена и проширена. Внатре се зачувани мал број фрески од времето на изградба. Повеќето икони се сменети со нови во 1720 г.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Пресвета Богородица Скоропослушница“ - Бер

Пресвета Богородица Скоропослушница (|Παναγία Γοργοϋπήκοος, Γοργοεπήκοος) доцносредновековна — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Сава“, позната и како „Пресв. Владичица Богородица“.
Црквата е подигната во XV век како еднокорабен храм. На крајот од XVIII до почетокот на XIX век е претворена во трикорабна базилика со дрвен покрив. Првичниот храм сега е ѓаконикот на денешната црква, и таму е зачуван вреден живопис со Богородица од XV век.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Св. Никола Деснички“

Свети Никола Деснички (|Άγιος Νικόλαος της Δεξιάς) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата „Св. Ѓорѓи“. Црквата е наречена по храмот „Пресв. Богородица Десна“ на југ, кој бил нејзината парохиска црква.
Црквата е подигната на крајот од XVIII век. Градбата претставува еднокорабен, речиси квадратен храм со двоводен покрив, изѕидан од песочник. Нема зачуван живопис, но иконостасните икони според натписот датираат од времето на изградба.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Св. Ана“ - Бер (XV век)

Света Ана (|Αγία Άννα) — доцносредновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Јован Милостив“.
Црквата е изградена во XV век врз урнатините на ранохристијанска базилика од VI век. Првично бил еднокорабен храм, но подоцна се направени значителни интервенции, претворајќи го во двокорабен. На западниот ѕид внатре е зачуван живопис од 1500 г., а живописот однадвор на истиот ѕид е од 1520 г. Живописот во жртвеникот и на јужниот ѕид е од крајот на XVI век.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Св. Илија“ - Бер

Свети Илија (|Προφήτης Ηλίας) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Јован Милостив“.
Црквата е подигната на почетокот на XIX век и порано била парохиски храм. Претставува единствениот храм во градскиот центар кој не настрадал во големиот пожар од 1864 г. Внатре нема зачувано стар живопис, но имал вредни средновековни и доцносредновековни икони, меѓу кои и од соседната „Воскресение Христово“.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Св. Никола“ - Бер (XVII век)

Свети Никола (|Άγιος Νικόλαος), наречена и Свети Спиридон (''Άγιος Σπυρίδων'') — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Ѓорѓи“.
Црквата е подигната во XVII век. Градбата претставува трикорабна базилика со дрвен покрив и нартекс. Во XX век се направени радикални измени на храмот. Покривот е двоводен. Внатре корабите се поделени со столбови. Во наосот и на источниот ѕид нартексот има фрески од 1617 г.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Сцени од животот на Дева Марија

''Сцени од животот на Дева Марија'' (италијански: ''Le Storie della Vergine'') ― циклус на фрески од Филипо Липи во Сполетската катедрала.
1 Историја
Циклусот бил нарачан во 1466 година, кога Липи ги завршил своите ''Приказни за Свети Стефан и Свети Јован Крстител'' во Пратската катедрала, и ненадејно бил прекинат со смртта на Липи во 1469 година, предизвикана од отров според ''Животите на најизвонредните сликари, вајари и архитекти'' на Вазари. Неговите помошници во студиото го завршиле делото за околу три месеци. Липи бил погребан во Сполетската катедрала и покрај барањето на Лоренцо Величествениот посмртните останки да бидат вратени во Фиренца, од градот Сполето одговориле дека за разлика од Фиренца, нивната голема нова катедрала немала погребани славни луѓе во неа.
2 Сцени
Од лево кон десно циклусот покажува:
* Благовештение
* Успение (во средината, надвор од хронолошката секвенца, веројатно на барање на нарачателот поради посветеноста на катедралата на Успението)
* Рождество Христово
* Крунисување на Богородица (високо на полукуполната апсида)
3 Галерија
4 Наводи
Црква „Св. Спиридон, Никола и Елевтериј“ - Бер

Свети Спиридон, Никола и Елевтериј (|Άγιος Σπυρίδων, Νικόλαος και Ελευθέριος) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата „Св. Јован Милостив“.
Црквата е подигната на почетокот на XIX век. Во XX век претрпела големи архитектонски промени. Нема зачувани стари фрески, но има вредни икони. По рушењето на црквата „Св. Никола Дрварски“ во 1975 г., овој светец заедно со св. Елевтериј почнал да се почитува во „Св. Спиридон“ и храмот го добил денешното име.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
За управувањето со царството

''За управувањето со царството'' (|De Administrando Imperio|italic=yes) е дело од X век напишано од царот Константин VII Порфирогенит. Грчкиот наслов на делото е grc („За [мојот] син Роман“). Ова дело во основа е еден вид на дипломатско-етнографски теориски прирачник наменет за неговиот наследник и син Роман II (959-963).
Педро III (Португалија)

Педро III ( Лисабон, Келуз, , наречен Капацидонио, Сакристао и Едификадор — крал на Португалија и Алгарвес од 1777 година до неговата смрт.
Педро III ( Лисабон, Келуз, , наречен Капацидонио, Сакристао и Едификадор — крал на Португалија и Алгарвес од 1777 година до неговата смрт.
{|
|
Затоа, член на португалската монархија.
Тој бил син на кралот Јован V и неговата сопруга надвојвотката Марија Ана од Австрија, со што бил помлад брат на кралот Хосе I и вујкото на Марија. Д. Педро III никогаш не учествувал во политиката и секогаш ги оставал владините работи на својата сопруга.
Тој се оженил со неа за да го продолжи семејството Браганса во Португалија
Црква „Св. Ѓорѓи Граматиков“

Свети Ѓорѓи Граматиков (|Άγιος Γεώργιος του Άρχοντος Γραμματικού) — средновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијат ана „Сретение Господово“.
Црквата е изградена на почетокот на XIV век. Нејзината архитектура претрпела неколку промени помеѓу XVI и XVII век. Денес храмот претставува трикорабна базилика со дрвен покрив. Ова е една од најважните цркви во градот поради обилно украсената внатрешност — живописот датира од 1380 г. па сè до почетокот на XVIII век. На јужниот ѕид се наоѓа впечатливата сцена „Окованиот Христос со монаси“.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Диме Трајковски

Диме Јорданов Трајковски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Израснал во сиромашно семејство. Основно училиште завршил во селото. Се занимавал со земјоделство и чување на добиток. Во септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада со која учествувал во сите борби на Бригадата против балистите и Германците на падините на Скопска Црна Гора. По борбите за ослободување на Скопје, учествувал во ликвидирањето на одметнатите балистички банди на Косово, а подоцна со Бригадата заминал во Срем. Бил учесник во големата офанзива на Првата југословенска армија. Во борбите за ослободување на Срем, во првата половина на април 1945 година, храбро загинал во еден судир против германските вооружени сили.
2 Наводи
Црква „Св. Прокопиј“ - Бер

Свети Прокопиј (|Άγιος Προκόπιος) — средновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Сретение Господово“.
Црквата е подигната во XIV век како еднокорабен храм со дрвен покрив. По архитектонските интервенции до почетокот на XVII век, храмот е претворен во трикорабна базилика. Внатре се зачувани забележнителни фрески од крајот на XIV век, сместени врз западниот ѕид на првичниот храм. Во 1589 и 1607 г. црквата е повторно живописана со вредни фрески — Рождество, Благовештение, Вознесение и други. Во црквата се чуваат и мноштво вредни икони.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Виша нормална школа

Виша нормална школа (|École normale supérieure, ENS) — универзитет во Париз, Франција. Претставува еден од најпрестижните и најелитните универзитети и е член на таканаречената PSL Research University, основан во 1794 година.
1 Познати дипломци
* Клод Коен-Тануџи
* Алис Гионе
* Едуар Жан Мари Стефан
* Жил Ромен
2 Наводи
Црква „Св. Петка“ - Бер

Света Петка(|Αγία Παρασκευή) поранешна — црква во градот Бер, Егејска Македонија.
Црквата е изградена во средниот век. Се наоѓала на пресекот на денешните улици улици „Кавадија“ и „Платанон“. По османлиското заземање на градот во 1433 г. храмот е претворен во џамија наречена Фураџи- или Казанџи-џамија (|Fırıncı, Kazancı Camii). Други имиња на џамијата се Мелик или Аји, т.е. „Мечкина џамија“. Така е наречена поради лавовската статуа која се наоѓала до неа, денес поставена во Берскиот археолошки музеј. До џамијата има фонтана која се користела за перење, а на статуата се беселе алишта за сушење, поради што со годините преостанала да личи на лав и почнала да личи на мечка.
Џамијата изгорела во големиот пожар од 1864 г. Во 1920 г. настрадала во друг пожар, по што се откриени остатоци од црквата.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Св. Стефан“ - Бер

Свети Стефан (el) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Јован Милостив“.
Црквата е подигната во XVI век. Во XVIII век е целосно преизградена во трикорабна базилика. Во западниот дел е вклучен дел од стар храм, веројатно од ранохристијанско време.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Св. Никола Калократов“

Свети Никола Калократов (|Άγιος Νικόλαος του Αρχοντος Καλοκρατά, Λαμαρινάς, Αμολεύτου) — средновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од пархијата „Сретение Господово“.
Црквата е изградена во XIV век. Според ктиторскиот натпис, во 1566 г. архонтот Комнин Калократ нарачал храмот да се обнови како трикорабна базилика и негово целосно живописување. Во жртвеникот се зачувани малку фрески од XIV век, а главниот живопис е од периодот на обонова во 1566 г.
Името ''Αμόλευτος'' (''Незаразен'') се должи на тоа што единствено неговото маало останало незасегнато од масовната епидемија во градот.
1 Фрески
2 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Св. Јован Богослов“ - Бер

Свети Јован Богослов (|Μεγάλου Θεολόγου Βέροιας) средновековна — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Сретение Господово“.
Црквата е изградена во XIII век. Од првичната градба е зачуван само жртвеникот, кон кој водела трикорабна базилика со дрвен покрив, како и дел од главниот кораб. Во XIV век е срушена нишата на ѓаконикот, а на нејзино место е направена нова. Денес храмот е еднокорабен со кос покрив.
Фрески има само во преживеаните првобитни делови. Претставата на Богородица Поширока од небесата со два ангела во конхата на апсидата датира од XIII век. Од истиот период се и „Причеста на Апостолите“, „Вознесението“ на фронтонот од источниот ѕид и Благовештението на предниот дел на нишата. на јужниот ѕид е насликано Рождеството, а на северниот е Слегувањето во адот и Свети Јован Богослов со Дева Марија. На крајот се редот прелати, пророците и светиите. Кон почетокот на XIV век е изработена фреската на Свети Јован со Богородица.
Храмот е прогласен за споменик на културата.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Црква „Св. Петка“ - Туркохор

Света Петка (|Αγία Παρασκευή) — црква во селото Туркохор, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена на крајот од XVIII век. По доаѓањето на понтските Грци во Туркохор во 1922 г. во неа се поставени вредните предмети и иконите, донесени од црквата „Сретение Господово“ во Тахтагран.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Читалиште

Читалиштето (|читалище) е типична бугарска јавна институција која врши едукативни и образовни функции и самодејност. Читалиштата обично се состојат од библиотека и клуб на интереси, каде што се развиваат различни активности од аматерски школи за народна и модерна музика, народни и модерни танци, спорт, странски јазици, театар, литературни читања, комеморација на општествено значајни настани и празници, организирање конференции и градски состаноци, собири. Некои од читалиштата имаат дувачки оркестар или симфониски оркестар, мешан хор и фолклорен ансамбл. До почетокот на 1990-тите, во читалиштата имало и киносали.
Заклучно со јануари 2016 година, бројот на читалиштата во Бугарија бил 3.614. Во декември 2017 година, бугарските читалишта беа вклучени во Регистарот на добри конзерваторски практики на УНЕСКО.
1 Историја
Првите слични облици на народна самодејност се појавиле во 1856 година во градовите Свиштов, Лом и Шумен.
На 30 јануари 1856 година во Свиштов бил основан првото бугарско читалиште од Димитар Начович, Христаки Филчов, Емануил Васкидович и Георги Владикин. Во своите мемоари и прилози Димитар Маринов раскажува дека веќе со отворањето на училиштето во Лом, над една од вратите на училишните простории каде што се наоѓала библиотеката, уште во 1848 година Крстјо Пишурка го ставил натписот „Читалиште“ над вратата. Постепено во просторијата почнале да пристигнуваат не само студенти и граѓани, туку и странци. Во 1856 година читалиштето се преселило во сопствена зграда и бил наречено „Постојаност“. Истата година, во пролетта на 1856 година, Сава Доброплодни го основал третото бугарско читалиште во Шумен, кој денес се нарекува Народно читалиште „Добри Војников - 1856“.
Првите читалишта во Македонија се појавиле во Битола (1860), Велес (1869), Крива Паланка (1869), Кукуш (1869), Прилеп (1869), Воден (1870), Солун (1874) и Скопје (1875).
За времето на бугарската преродба благодарение на напорите на побогатите и попросветлените преродбеници работеле над 130 читалишта.