Капента

Капента или сардина од Тангањика всушност претставува термин за два сродни вида (''Limnothrissa miodon'' и ''Stolothrissa tanganicae)'' кои се мали, планктиворни, пелагични, слатководни харинги кои потекнуваат од езерото Тангањика во Замбија. Тие ја формираат главната биомаса на харинги во езерото Тангањика и езерото Малави, пливајќи во големи јата на отвореното езеро, хранејќи се со копеподи и потенцијално медузи. Нивните главни предатори се четири вида ''Lates'' кои се исто така ендемски за езерото Тангањика и се поврзани со нилскиот костреш во езерото Викторија. Сите овие харинги страдале од прекумерен риболов во последните две децении.
Оваа риба е прочуена како капента или матемба во Замбија, Малави и Зимбабве, „Ндагала“ или „Лумпу“ во Бурунди и Исамбаза во Руанда.
''Limnothrissa miodon'' е успешно воведен и во природните и во вештачките африкански езера. Голем риболов на капента сега се одвива во езерото Кариба и Кахора Баса.
''Limnothrissa miodon'' е обично околу 10 центиметри долга, максималната должина е 17центиметри. ''Stolothrissa tanganicae'' е помала со 7 центиметри до максимум 10 центиметри.
1 Риболов
Рибата се лови ноќе со помош на платформи „капента“; овие платформи користат LED светла или керозин ламби за да ги привлечат рибите кон платформата. Мрежа за нуркање со дијаметар од приближно шест метри и должина од околу 8 до 10 метри потоа се користи за да се подигне рибата од длабочина од 40 метри.
Во последниве години има постојан пад на популацијата на капенти. За да се одржи популацијата на капенти, одредени земји го направиле нелегално риболовот на капенти во вода со длабочина помала од 20 метри, бидејќи капентите се размножуваат во оваа плитка вода и вовеле лиценци за контрола и следење на риболовот.
2 Храна
Капентата обично се суши на сонце на чиста површина како што се бетонски плочи, камења или мрежи. Сушењето на решетки дава најдобри резултати кое трае еден ден или повеќе, во зависност од времето. За жал, сезоната на капента се совпаѓа со дождовната сезона кога рибите се собираат, и сушењето на други места не е секогаш можно, предизвикувајќи загуби по бербата. Овие загуби се претежно економични бидејќи сушената риба со понизок квалитет се продава со доста пониска цена од вообичаената. Во најлош случај, сушената риба се користи како храна за кокошки. Солењето пред сушењето е решение: капентата се посолува во сооднос нормално од 2,5 килограми на 30 килограми риба и сушена на жешкото сонце во долината Замбези. Тоа е многу важна основна состојка, која им обезбедува протеини без ладење на луѓето од Африка. Чаша сушена капента ќе прехрани едно цело семејство. Сушената капента е повеќе посакувана од малку горчливата сушена дага од езерото Викторија, но сиромашните купуваат дага поради нејзината пониска цена.
Во Зимбабве, сушената капента се приготвува со кромид, домати и прав од кикирики и се јаде со традиционалното јадење од пченкарно брашно наречено иситшвала или садза.
Свежата капента исто така може да е спакувана во пластични кесички и замрзната. Замрзнатата варијанта од капентата е многу популарна, но поскапа од сушената капента. Свежата капента не се продава на пазари, освен во рибарските села.
Во 1960-тите и 1970-тите години, некои одредени проекти за развој на рибарството експериментирале со чадена капента, солена или не, но ова никогаш не се проширило.
Маринираната капента може да се направи од филети од капента оставени да отстојат во оцет со сол и чувани во фрижидер. По два или три дена оцетот се фрла и рибата се плакне со чиста вода. Потоа филетите се ставаат во мешавина од маслиново масло, оцет, шеќер, лук, чили пиперки и многу магдонос или целер. По уште два или три дена во фрижидер, маринираните филети се подготвени за јадење.
Тоа е важна риба-мамка за африканската тигрова риба и иако е воведена во Кариба и Кахора Баса, се претпоставува дека не ѝ наштетила на животната средина.