Гамарус охриденсис

Гамарус охриденсис (''Gammarus ochridensis'') се ендемичен вид на ракчињата во Охридско Езеро.
1 Опис
1.1 Мажјаци
Должината на телото на мажјакот, од примероците, достигнува до 18 мм. Грбната површина на последниот мезозомсегмент му е мазна, а таа, на сите три метазомсегменти опремени со неколку боцки, измешани се со неколку слоеви, секоја е како онаа во Г.станкокарамани. Има слабо покачени урозоми, уросомити 1-3 со по еден дорсомедијан и 2 дорзолатерални групи на елементи (елементите се составени од 2-3 боцки придружени со по 1-3 слоеви).
Гамарус охриденсис има латерални цефалични подземни лобуси , очи малку рениформни, долги или малку подолги од пречникот на педалот од антената 1. Антена 1 зафаќа 3/5 од телото, густо сетозирана.
Сегменти на папункула 1-3 постепеностануваат пократки од сегментот 1 кон сегментот 3, носат групи на множества на вентралната маргина: прв сегмент на педагол кој носи 3-4 групи на сет, сегмент 2 кој носи 5-6 и сегмент 3 што носи 4-5 грутки на матри на вентралната маргина. Главните флагели се сегментирани до 26 , носат долги множества во проксималниот дел (сетовите се 2,5 пати подолги од пречникот на сегментите) и кратки сета во крајниот дел (сетовите се долги или пократки од пречникот на сегментите).
Деловите од устата се нормални. Мандибуларна палпа: прв сегмент со едно седиште, вториот сегмент со 6-8 множества проксимално и 6-9 множества во дисталниот дел. Третиот сегмент со 32-38 D-множества, 5-6 Е-множества, три групи од B-множества и една група од А-множество.
Кокса 1 со слабо конкавна предна маргина, кокса 2-4 нормална.
Гнатноподите 1-2 умерено сетозираат, носејќи ги сите прави множества.
Гнатопод 1: пириформ во сегмент 6, со 3-5 групи на множества и 2-3 пара шутни боцки на задната маргина. Дланка со една средна и три аголни боцки на надворешната површина и со две подаголни боцки на внатрешната површина. Дактил умерено тенок, носејќи едно, повремено и две множества на грбните сета.
Гнатопод 2: сегмент 6 скоро онолкав колку што е оној на гнатопод 1, со 8-10 групи множества на задната маргина. Дланка слабо конкавна, со една средна и три аголни боцки на надворешната површина и со две под аголни боцки на внатрешната површина, дактил како оној на гнатопод 1.
Пероподите, 3-4 слабо сетозираат, слични едни на други по филозофија. Задна маргина на нивниот сегмент 4 e со шест групи на множества, подолг или пократок од пречникот на сегментите; сегмент 5 на задната маргина со 3-4 групи кратки множества мешани со боцки; задна маргина на сегментот 6 со 4-6 пара кратки боцки придружени со една кратка сета; дактил -кратко и витко.
Преподите 5-7 умерено долги, нивните сегменти на двете страни се со групи на вртења, без или со по 1-2 кратки комплети. Сегмент 2 е без поставувања на дистопостериорниот дел од внатрешната површина. Дактил- кратко и витко.
Плеоподи со по две мрежнички. Епимер 1-2 умерено зашилен, епимера три умерено или шилест зашиен. Дистална маргина на епимер 2-3, обезбедена со 2-3 боцки, обично без седишта.
Уроподи 1-2 нормални. Уропод 3 умерено долг, слабо поставен. Внатрешен рамус достигнувајќи 2/5 - 1/2 од првиот сегмент на надворешниот рамус, носејќи плумозни множества мешани со боцки на обете маргини. Надворешнo рамо со кратки плумозни седи на внатрешната маргина и со едноставни множества мешани со единечни боцки на надворешната маргина.
Телсон краток, малку поширок од долг. Секој лобус со 2 дистални боцки измешани со 2-3 кратки сета, a грбната површина е мазна.
1.2 Женки
Кај женските единки на овој вид има порозност на антената 1-2, уропод 3, епимере и пареаподи 5-7 како кај мажите. Калцеола отсутна.
Гатопод 1: Дланката од сегментот 6 е со два аголни и неколку маргинални ’рбети, како и две подаголни боцки; средниот палмарен ’рбет овде е отсутен.
Гатопод 2: Дланка со две аголни и две подкожни боцки, а средниот палмарен ’рбет е отсутен.
Перподите 3-4 ѝ се со неверојатно подолги множества отколку кај мажите. Задна маргина на сегментот 4 од пероподот 3 со 4-5 групи на сет подолг е од пречникот на сегментот; оној на пероподот 4 е со множества скоро онолку колку што е пречникот на сегментот.
1.2.1 Варијабилност
Бројот на групи на множества на антената 1 е променлив, како и арматурата на грбната површина на сите три метазомсегменти. Калцеолите се присутни и последниот мезозогмент е мазен, според сите пронајдени примероци. Должината на множествата на антените 1-2 е прилично променлива, но секогаш во границата на видовите.
1.2.2 Испитан материјал: Охридско Езеро
*Охридско Езеро, град Охрид, под камењата на брегот на езерото, 13 јули 1939 година, многу спецификации;
*Крајбрежјето на Охридско Езеро, 1924 година, 10 спецификации;
*Крајбрежјето, близу Св,Јован- Канео, Охрид, 17 јуни 1939 година, 6 примероци;
*Извор во близина на градот Охрид, 1934 година, 20 спецификации;
*Плажата помеѓу Охрид и Св.Наум, под камењата, јули 1969 година, многу спецификации;
2 Локација
Локацијата е крајбрежјето на Охридско Езеро, под камењата.
3 Забелешки и афинитети
Врз основа на оскудни филозофија на телото, Гамарус охриденсис припаѓа на групата ''Gammarus balcanicus''. Гамарус охриденсис се одликува по грбната арматура на сите три метасегменти кои се состојат од неколку боцки и секии. Сличен изглед на метасегментите има ''G.accolae'', а ги опишал Г.Караман во 1973 година, но се разликуваат по тоа што има повеќе поставена антена 2 со лого на калцеола кај машките единки и со помалку зашилена епимера 3.
4 Екологија
Гамарус охриденсис живее во крајбрежната езерска вода; се најдоа со ''G.lychnidensis'' само во еден примерок.