procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Горно Строгомиште

Горно Строгомиште — село во Општина Зајас, во околината на градот Кичево. Според податоците од 2002 година, селото има население од 1.123 жители, од кои мнозинството се Македонци-муслимани.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Горно Кичево. Административно е дел од Општина Зајас.
2 Историја
Според бугарските податоци за 1873 година, во селото Остроголишта (Долни и Горно Строгомиште) имало 150 докаќинства и 400 жители муслимани.
Според статистиката на Васил К’нчов, во 1900 година Горно Строгомиште имало 400 жители словенски муслимани.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 450 Албанци.
3 Население
Според податоците од 2002 година селото има 1.123 жители. 1.093 жители, од различни причини, се пишале Албанци, 4 Македонци и 26 други.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 699 жители, од кои 611 Албанци и 88 лица без податоци.
3.1 Родови
Горно Строгомиште е торбешко село.
Родови во селото се: Муратовци или Кокошовци (9 к.), Даговци (6 к.), Јаовци (6 к.), Зенковци (5 к.), Усовци (5 к.), Музовци (4 к.), Бајрамовци (4 к.), Бачковци (4 к.), Галевци или Оџовци (4 к.), Грешаровци (4 к.), Љанговци (4 к.), Џеловци (4 к.), Мерсимовци (3 к.), Нурчевци (3 к.), Саитовци (3 к.), Пунтевци (3 к.) и Шемовци (2 к.) сите наведени родови се староседелски. Сите муслимански родови си ги знаат своите предци до околу 1780 година; Калајџиовци (10 к.) и Чукалевци (7 к.) доселени се однекаде; Вранѓеловци (4 к.) потекнуваат од предок доселен од селото Лисичани, каде имаат истоимени роднини, он во северниот дел на Кичево ги бранел македонските села од арамии.
4 Самоуправа и политика
4.1 Избирачко место
Во селото постојат избирачките места бр. 817 и 817/1 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 1.076 гласачи.
5 Поврзано
* Кичевско Поле
* Општина Зајас
* Кичево
6 Иселеништво
Населението на ова село иако идело на печалба не се селело од селото, со исклучот на 5 семејства кои во 1955 година се иселиле во Турција.
Бачишта

Бачишта — село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево. До 2013 година селото било дел од Општина Зајас, која се припоила кон Кичево.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа на источните слапови на Бистра Планина. Селото се наоѓа на Бачишка Река. Оддалечено е 13 километри северно од Кичево. Од патот Кичево-Гостивар, населбата е оддалече на 4,4 км, а од градот Кичево 15,5 км.
2 Историја
Во XIX век селото било дел од Кичевската каза во Отоманското Царство.
Историски населението во Бачишта секогаш било македонско. Но кога во 1991 година во селото бил формиран разгранок на ПДП веднаш во училиштето бил бојкотиран македонскиот јазик и бил воведен албанскиот. Преку албанските политички структури бил извршен притисок и тогашниот македонски министер за образование дозволил, наместо дотогашниот македонски, во училиштето во Бачиште и официјално да се воведе албанскиот како наставен јазик. Така и ден денес децата учат на албански, додека дома си зборуваат на мајчиниот македонски јазик, а веќе партиско-политички „национално“ се идентификуваат како - Албанци.
3 Стопанство
Атарот е голем и зафаќа простор од 22,3 км<sup>2</sup>. На него преовладуваат шумите на површина од 1.427,9 ха, пасиштата заземаат површина од 543,9 ха, а на обработливото земјиште отпаѓаат 201 ха. Според ваквата аграрна структура селото има мешовита земјоделска функција.
4 Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Бачишта живееле 450 жители, сите Торбеши (Македонци муслимани).
Од другата страна пак, според рускиот филолог Афанасиј Селишчев, селото во 1929 година било означено како словенско.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 300 Македонци.
Во Бачишта живее албанско население, коешто во 1961 година броело 527 жители, додека во 1994 година селото имало 685 жители.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 772 жители, од кои 1 Македонец, 756 Албанци и 15 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 470 жители, од кои 443 Албанци, 2 Роми и 25 лица без податоци.
4.1 Родови
Бачишта е албанско село.
Родови во селото се:
* Во маалото Алиовци се овие родови: Исаковци, Арслановци, Ипчевци, Селимовци и Королиовци сите заедно имаат 60 куќи.
* Во маалото Незировци се овие родови: Таманковци, Бајрамовци, Велковци или Велијовци, Браимовци, Ценковци, Папевци, Фејзовци, Бешировци и Зеновци сите заедно имаат 41 куќа. Во еден од овие родови се знае следното родословие: Зеќир (жив на 37 г. во 1961 година) Сефер-Браим-Исо-Усејин-Незир, најсариот познат предок.
* Во малото Лакофци најстариот жител Мифтар раскажува дека од секогаш во с.Бачишта живеело само Албанско население. (7 к.).
Наведените родови се староседелски.
5 Самоуправа и политика
5.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 824 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 690 гласачи.
6 Личности
* Мемед Алија Велиоски - партизан.
7 Поврзано
* Кичевско Поле
* Општина Зајас
* Албанци
Речани (Зајаско)

Речани (офиц. Речани - Зајаско) — село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Општина Зајас, Кичевско. Речани се наоѓа на Бачишка Река, на источните падини на Бистра Планина.
2 Историја
Според податоците за 1873 година, Речани имало 6 домаќинства во 28 жители христијани (Македонци).
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Речани живееле 45 жители, сите Македонци.
На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Речани се води како чисто македонско село во Кичевската каза на Битолскиот санџак со 7 куќи.
Афанасиј Селишчев во 1929 година го опишал селото како христијанско.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 50 Албанци.
3 Население
Според пописот од 2002 година, во селото Речани имало 101 жител, од кои 100 биле Албанци, и еден друг.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 48 жители, од кои 46 Македонци, 1 Турчин и 1 лице без податоци.
4 Самоуправа и политика
4.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 825 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватна деловна просторија.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 95 гласачи.
5 Личности
Личности родени во Речани:
* Анто Божиноски (1926-1945) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ
*Венче Илиоски (1919-1945) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ
6 Поврзано
* Кичевско Поле
* Општина Зајас
* Кочани
Церово (Тетовско)

Церово — село во Општина Желино, во околината на градот Тетово. Според пописот од 2002 година, селото имало население од 511 жители.
1 Географија и местоположба
Церово се наоѓа во областа Долни Полог. Селото лежи на западните падини на Сува Гора. Нема села во близина, а најблиско е Групчин.
2 Историја
Според податоците на бугарскиот етнограф Васил К’нчов, селото во 1900 година имало население од 140 муслимани (Албанци). Рускиот публицист Афанасиј Селишчев во 1929 година забележал дека селото било дел од Општина Групчин и имало 43 куќи со 213 жители Албанци.
3 Население
По Балканските војни е забележано со 163 жители.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 250 Албанци.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 511 жители, од кои 1 Македонец и 510 Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 368 жители, од кои 327 Албанци и 41 лице без податоци.
3.1 Родови
Церово е албанско село.
Според истражувањата од 1940-тите родови во селото се:
*''Браимлар (11 к.)'' доселени се од некое село во Дебарско. Нивното потекло е торбешко. Го знаат следното родословие: Шериф (жив на 60 г. во 1940-тите) Шериф-Мустафа-Велија-Браим, кој се доселил во селото.
*''Меметалар (9 к.)'' доселени се од некое село во областа Голо Брдо. И нивното потекло е торбешко. Овде се дојдени во почетокот од XIX век.
*''Алкалар (5 к.)'' доселени се од некое село во Дебарско. Потеклото им е торбешко.
*''Голобрѓан (3 к.)'' доселени се од некое село во областа Голо Брдо. Потеклото им е торбешко. Од старото место најпрво се населиле во гостиварското село Чегране, па од таму во Церово. Овој род тешко се множи.
*''Џаферлар (5 к.)'' доселени се на почетокот од XIX век од некое место во Албанија.
*''Асанлар (9 к.)'' доселени се, но не знаат точно да кажат од каде.
*''Асе или Имералар (7 к.)'' доселени се од местото Хас во северна Албанија
*''Чорокане (2 к.)'' доселени се однекаде од Албанија. Имаат роднини во гостиварското село Чегране.
4 Самоуправа и политика
4.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2097 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 464 гласачи.
5 Иселеништво
Од старото православно население кое живеело во селото, а се иселило се знае за родовите. ''Жуљеи'' иселени се во тетовското село Сиричино. ''Казовци'' иселени се во тетовското село Прељубиште. ''Јесероски'' исто така во Прељубиште. ''Големо Милошевци'' иселени се во тетовското село Туденце.
6 Поврзано
* Полог
* Општина Желино
* Тетово
Колибари

Колибари — село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа на источното подножје на Бистра Планина, поточно на десниот брег на Зајаска Река. Оддалечено е 7 километри северно од Кичево.
2 Историја
Во XIX век селото било дел од Кичевската каза во Отоманското Царство.
3 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 250 Албанци.
Според пописот од 2002 година, селото има население од 747 жители, од кои 742 Албанци, 1 Србин и 4 други.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 355 жители, од кои 338 Албанци и 17 лица без податоци.
3.1 Родови
Колибари е албанско село.
Според истражувањата на Јован Трифуноски во периодот 1961-1965.
Албанското население во Колибари е поделено на пет рода: Тоа се: ''Спаије'' (20 к.), ''Коколе'' (17 к.), ''Алиме'' (11 к.), ''Гега'' (11 к.) и ''Хиса'' (10 к.). Споменатите родови, потекнуваат од пет браќа доселени околу 1820 година од соседното село Зајас. Браќата се викале: Зендел Спаија (најстариот брат), Коколе, Алим, Дервиш Гега и Лиман Хиса. Во родот Коколе е познато следното родословие: Вели (жив, на 40 години)-Рушит-Вели-Ибраим Коколе, кој се доселил. Во Зајас нивните куќи им биле во Теќе Маало. Таму имале истоимени роднини. Подалечното потекло им е од Матија во Северна Албанија.
4 Самоуправа и политика
4.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 829 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 667 гласачи.
5 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта*Римски Гробишта — доцноантичка населба;
*Кокале — средновековна некропола;
6 Личности
*Оломан Сулејмани (р. 1950) - политичар;
7 Поврзано
* Кичевско Поле
* Општина Зајас
* Зајас
Длапкин Дол

Длапкин Дол — село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево.
1 Географија и местоположба
Длапкин Дол се наоѓа на источните пaдини на Бистра Планина, на десниот брег на Зајаска Река.
2 Историја
Во XIX век селото било дел од Кичевската каза во Отоманското Царство.
Според податоците намашкото население во 1873 година, во селото имало 16 домаќинства и 88 жители (христијани).
3 Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Длапкин Дол живееле 210 жители, сите Албанци.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 300 Албанци.
Според податоците од 2002 година, во селото има 636 жители, од кои 633 Албанци, 1 Македонец и 2 други.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 388 жители, од кои 368 Албанци и 20 лица без податоци.
3.1 Родови
Длапкин Дол е албанско село.
Родови во селото се:
* Во Горно маало се родовите: ''Мучковци (10 к.), Асановци (7 к.), Арифовци (6 к.) и Метолари (2 к.).'' Првите два рода се доселени од селото Зајас, подалечно потекло им е од Матија во северна Албанија, третиот род е доселен од селото Папрадиште, подалечно потекло како и првите два рода, четвртиот род староседелски. Потекнуваат од православен Македонец кој во Длапкин Дол прешол на ислам и се поалбанчил.
* Во Долно маало се родовите: ''Жоровци (8 к.), Фекчиовци (8 к.), Доклевци (7 к.), Чупчалари (5 к.), Кадовци (3 к.) и Касовци (4 к.)'' доселени се од селото Зајас, подалечно потекло имаат од областа Матија, северна Албанија. Во родот Жоровци се знае следното родословие: Беќир (жив на 78 г. во 1961 година) Зеќир, Садик, основачот на родот кој дошол од Зајас.
4 Самоуправа и политика
4.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 827 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 610 гласачи.
5 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Чукаре — населба од железно, хеленистичко, доцноантичко и римско време
6 Поврзано
* Кичевско Поле
* Општина Зајас
* Кичево
Колари

Колари — село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево.
1 Географија и местоположба
Колари се наоѓа во областа Горно Кичево, меѓу планините Буковиќ (на север) и Бистра (на југ). Селото е во близина на Зајаска Река.
2 Историја
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Кичевската нахија (Nahiye-I Kirçova) и имало 39 семејства, 2 неженети и 2 вдовици, сите христијани.
Според податоците од 1873, во селото имало 41 домаќинство со 100 жители Албанци муслимани и 38 Македонци христијани.
3 Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Колари живееле 180 жители, од кои 160 Албанци и 20 Македонци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Колари имало 64 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.
На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Колари се води како мешано македонско-албанско село во Кичевската каза на Битолскиот санџак со 40 куќи.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 400 Албанци.
Според пописот од 2002 година, во селото имало 880 жители, од кои 879 Албанци и 1 Македонец.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 421 жител, од кои 388 Албанци и 33 лица без податоци.
3.1 Родови
Колари е албанско село.
Родови во селото се: Руга (25 к.) се делат на Садиковци и Азисовци. Потекнуваат од двајца браќа доселени од областа Матија во Албанија Во родот Садиковци се знае следното родословие: Сеадин (жив на 50 г. во 1961 година) Меџит-Селман-Мифтар-Садик, основачот на родот кој се доселил, тоа било почетокот на XIX век; Чурчиај (4 к.), Уковци (24 к.), Браовци (9 к.), Јаовци (6 к.), Кепа (5 к.) и Лановци (4 к.) доселени се во различен период од соседното село Зајас. На сите родови подалечно потекло им е од Матија во Албанија.
4 Личности
Личности починати во Колари:
* Трајко Стојаноски — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
5 Самоуправа и политика
5.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 821 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 977 гласачи.
6 Поврзано
* Кичевско Поле
* Општина Зајас
* Кичево
Вражале

Вражале — село во Општина Зелениково, во областа Торбешија, во околината на градот Скопје.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Торбешија, во состав на Општина Зелениково, недалеку од Скопје.
2 Историја
Во век, селото е дел од нахијата ''Каршијак'' во Скопската каза во Отоманското Царство.
3 Население
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 16 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 54 мажи муслимани, со 6 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 120 жители.
Стефан Верковиќ во 1857 година го забележува со 164 жители.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Вражале живееле 240 жители, сите Албанци.
После Втората балканска војна, 1913 г. селото влегува во границите на Србија'','' како дел од општина Градовци и има 535 жители.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 450 Албанци.
Во 1961 година селото има 572 жители, додека во 1994 година има само 167 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото Вражале живееле 102 жители, од кои 101 Албанец и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 26 жители, од кои 23 Албанци, 1 Турчин и 1 лице без податоци.
3.1 Родови
Вражале е албанско село. Според истражувањата од 1951 година, родови во селото:
* Доселеници: ''Бакијалар (19 к.)'' по потекло се од фисот Шаља во северна Албанија (од околината на Скадар) Овде се доселиле кон крајот на 18 век. Се знае следното родословие. Алим (жив на 34 год. во 1951 година) Шефик-Максут-Асан-Баки-Јусуф, кој се доселил; ''Сефалар (6 к.), Касамлар (4 к.) и Шабанлар (5 к.)'' порано биле еден род со родот ''Бакијалар'', но се одродиле; ''Љамалар (13 к.)'' доселени се од некое место во северна Албанија. Го знаат следното родословие. Алим (жив на 38 год. во 1951 година) Шабан-Амет-Рустем-Шабан-Исљам, кој се доселил во селото; ''Уталар (17 к.)'' потекнуваат од северна Албанија. Основачот на родот се викал Даут. Овде живеат од кога и претходните родови, од крајот на 18 век; ''Вогљалар (12 к.)'' по потекло се од северна Албанија. Овде се доселиле кон средината на 19 век. Го знаат следното родословие. Иљаз (жив на 48 год. во 1951 година) Пајазит-Иљаз-Јусуф, кој се доселил во селото; ''Зималар (12 к.)'' по потекло се од северна Албанија. Овде живеат од средината на 19 век. Основачот на родот бил Ќазим, кој бил брат на Јусуф, основачот на родот ''Вогљалар''; ''Шаиналар (7 к.)'' доселени се од северна Албанија; ''Џине (5 к.)'' по потекло се од северна Албанија. Овде се доселени од селото Тисовица, каде имаат истоимени роднини.
4 Иселеништво
Албански иселеници до 1951 година од селото има во Скопје (20 семејства) и во Турција (2 семејства).
Дејковец

Дејковец — село во Општина Зелениково, во областа Торбешија, во околината на градот Скопје.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Торбешија, во северното подножје на планината Голешница.
2 Историја
Во век, селото е дел од нахијата ''Каршијак'' во Скопската каза во Отоманското Царство.
3 Население
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 19 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 44 мажи муслимани, со 3 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 94 жители.
Стефан Верковиќ во 1857 година го забележува со 104 жители.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Дејковец живееле 185 жители, сите Албанци.
После Втората балканска војна, 1913 г. селото влегува во границите на Србија'','' како дел од општина Градовци и има 257 жители.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 250 Албанци.
Селото броело 212 жители во 1961 година, додека во 1994 година живеат само 117 жители.
Според пописот од 2002 година, селото Дејковец има 84 жители, сите Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 8 жители, сите 8 лица без податоци.
3.1 Родови
Дејковец е албанско село.
Според истражувањата од 1951 година, родови во селото:
* Доселеници: ''Вајље (8 к.)'' доселени се од областа Љума во северна Албанија. Го знаат следното родословие. Џемаил (жив на 27 год. во 1951 година) Садик-Фета-Сали-Имер, основачот на родот кој се доселил; ''Коваче (5 к.)'' доселени се од Љума во северна Албанија; ''Топол (13 к.)'' доселени се од Горна Река. Подалечно потекло од северна Албанија.  Го знаат следното родословие. Руфат (жив на 57 год. во 1951 година) Бајрам-Синан, основачот на родот кој се доселил; Теш (7 к.) доселени се од северна Албанија, го знаат следното родословие. Минир (жив на 40 год. во 1951 година) Абаз-Ариф-Бектеш, основачот на родот кој се доселил; ''Пел (6 к.)'' доселени се од Чаја во северна Албанија. Го знаат следното родословие. Џавид (жив на 62 год. во 1951 година) Бајрам-Незир, кој се доселил во селото. Од старото место се иселиле тројца брака, првиот се населил во селото Дејковец, вториот во селото Добрино, а третиот не се знае каде се населил; ''Камероски (5 к.)'' доселени се од северна Албанија; ''Цене (1 к.)'' биле најмлади доселеници од селото Тисовица. Таму имале истоимени роднини, подалечно потекло од северна Албанија; ''Теш (4 к.)'' тие живееле во Долни Дејковец, Долни Дејковец било одвоено село од Дејковец. А биле доселени од самото село Дејковец, каде биле роднини со истоимениот род.
4 Галерија
Палиград

Палиград — село во Општина Зелениково, во областа Торбешија, во околината на градот Скопје.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Торбешија во јужното подножје на планината Китка.
2 Историја
Во век, селото е дел од нахијата ''Каршијак'' во Скопската каза во Отоманското Царство.
3 Население
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 21 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 51 мажи муслимани, со 2 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 106 жители.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Палиград живееле 230 жители, сите Албанци.
После Втората балканска војна, 1913 г. селото влегува во границите на Србија'','' како дел од општина Градовци и има 473 жители.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 450 Албанци.
Пописот од 1991 година не бил целосно одржан во Палиград, бидејќи дел од неговото население одбило да учествува, односно го бојкотирало неговото одржување, поради што за таа пописна година, во селото нема целосни податоци.
На пописот од 1994 година селото има 397 жители, а на пописот од 2002 година селото Палиград има 303 жители, од кои 302 Албанци и 1 Бошњак.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 12 жители, од кои 7 Албанци и 5 лица без податоци.
3.1 Родови
Палиград е албанско село. Според истражувањата од 1951 година, родови во селото:
* Доселеници: ''Бељозе (11 к.)'' се меѓу најстарите доселеници во селото. По потекло се од северна Албанија. Во родот се знае следното родословие. Рамиз (жив на 55 год. во 1951 година) Дурмиш-Таир-Сејди-Балто, основачот на родот кој се доселил. Нивното населување може да датира некаде кон крајот на 18 век. Имаат свои иселеници во соседната населба Круша, и во селото Морани; ''Селимлар (13 к.)'' доселени во исто време кога и претходниот род. По потекло се од северна Албанија; ''Љуше (8 к.)'' доселени се од северна Албанија. Го знаат следниот родослов. Сулејман (жив на 75 год. во 1951 година) Бекир-Синан-Љушо, основачот на родот. Во овој род имало човек Сали Ќаја кој бил најголем сточар во селото. Имал околу 300 овци, 200 кози, 100 говеда, 20 коњи, како и задруга од околу 30 членови. Иселеници од овој род има во Морани и во Скопје (2 семејства); ''Мусалар (17 к.)'' потекнуваат од северна Албанија. Најстари предци во овој род биле Мусо и Бислим. Го знаат следното родословие. Рамадан (жив на 47 год. во 1951 година) Јонуз-Кајил-Мусо, кој се доселил со братот Бислим; ''Дуракалар (12 к.)'' по потекло се од северна Албанија. Овде живеат од средината на 19 век; ''Бељулар (9 к.)'' по потекло се од северна Албанија, овде живеат од кога и претходниот род. Имаат иселеници во Моране; ''Лиманлар (10 к.)'' по потекло се од северна Албанија. Овде живеат од кога и претходните родови.
4 Иселеништво
Албански иселеници од селото има во Морани, Скопје (8 семејства) и во Велес.
Смесница

Смесница — село во Општина Зелениково, во областа Торбешија, во околината на градот Скопје, сместено во близина на левата страна на железничката пруга Скопје-Битола.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Торбешија, во Таорската Клисура, на десниот брег на реката Вардар, на околу десетина километри од општинското средиште Зелениково и на 35 километри јужно од градот Скопје.
2 Историја
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Скопскиот Вилает и имало 28 семејства и 5 вдовици, сите христијани.
Во век, селото е дел од нахијата ''Каршијак'' во Скопската каза во Отоманското Царство.
3 Население
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 15 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 28 мажи муслимани, со 3 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 62 жители.
Стефан Верковиќ во 1857 година го забележува со 158 жители.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Смесница живееле 180 жители, сите Албанци.
После Втората балканска војна, 1913 г. селото влегува во границите на Србија'','' како дел од општина Градовци и има 203 жители.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 150 Албанци.
Во 1961 година селото има 159 жители, додека во 1994 година населението се зголемило на 168 жители.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 104 жители, сите Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 59 жители, од кои 45 Албанци и 14 лица без податоци.
3.1 Родови
Смесица е албанско село. Според истражувањата од 1950 година, родови во селото:
* Доселеници: ''Ајдалар (4 к.)'' по потекло се од фисот Тсач во северна Албанија. Се сметаат за први селски доселеници. За нив се вели дека потекнуваат од двајца браќа и доселени се како католици. Браќата се викале Дуѓан и Хода. Од едниот од синовите бил Ајдар по кого е наречен родот. Го знаат следното родословие. Рустем (жив на 56 год. во 1950 година) Елмаз-Бектеш-Реџеп-Емин-Ајдар; ''Љатифлар (4 к.)'' по потекло се од фисот Бериш во северна Албанија. Овде се доселиле по родот ''Ајдалар''; ''Ценалар (5 к.)'' точно потеклото не го знаат (веројатно од северна Албанија). Во Смесица доселени се по претходните родови; ''Браималар (4 к.) и Браималар (1 к.)'' потекнуваат од фисот Тсач во северна Албанија; ''Потурци (7 к.)'' овој род има торбешко потекло. Доселени од некое торбешко село во оваа област (Торбешија).
4 Иселеништво
Албански иселеници од селото до 1951 година има во Скопје, Велес и во Турција (6 семејства).
Лешница (Кичевско)

Лешница — село во Општина Кичево, во областа Кичевија, во околината на градот Кичево.
1 Географија и местоположба
Лешница се наоѓа во областа Горно Кичево, на источните падини на Бистра, оддалечено 11 килиметри североисточно од Кичево.
2 Население
Според податоците од 1873 година, во Лешница имали 8 домаќинства со 95 жители христијани (Македонци).
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Лешница живееле 245 жители, од кои 170 Македонци и 75 Албанци.
На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Лешница се води како мешано македонско-албанско село во Кичевската каза на Битолскиот санџак со 41 куќа.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 100 Македонци и 100 Албанци.
Според пописот од 2002 година, во Лешница живееле 219 жители, од кои 37 Македонци и 182 Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 95 жители, од кои 20 Македонци, 70 Албанци и 5 лица без податоци.
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Година, Македонци, Албанци, Турци, Роми, Власи, Срби, Бошњаци, , , Вкупно
1948, —, —, —, —, —, —, —, —, —, 264
1953, 131, 158, —, —, —, 1, ..., —, —, 290
1961, 131, 171, —, ..., ..., —, ..., —, —, 302
1971, 121, 199, —, —, ..., —, ..., —, —, 320
1981, 100, 168, —, —, —, 4, ..., —, —, 282
1991, 66, 2, —, —, —, —, ..., —, —, 68
1994, 51, 125, —, —, —, 2, ..., —, —, 178
2002, 37, 182, —, —, —, —, —, —, —, 219
2021, 20, 70, —, —, —, —, —, —, 5, 95
2.1 Родови
Лешница е македонско-албанско село.
* Македонски родови во селото се: ''Чуљевци (9 к.)'' куќите им се во горно маало, они се најстариот селски род. Возможно е да се староседелци; ''Боздевци (7 к.), Миајлевци (4 к.) и Петревци (1 к.)'' куќите им се во средно маало, овие родови потекнуваат од предци кои се доселени. Родот Боздевци е доселен од некое село во областа Матија (во Албанија), доселени се како каури пред Албанците, Миајлевци се доселени од торбешкото село Бачишта, а за потеклото на родот Петревци не се знае ништо.
* Албански родови во селото се: ''Исљамовци (12 к.) и Садуловци (12 к.)'' потекнуваат од ист предок, доселени се од областа Матија. Тука се оженил за Македонка православна, и од тој брак потекнуваат родовите. Куќите им се во долно маало. Лешничките Албанци често се женеле со Македонки. Пред крајот на турското владеење они грабнале три Македонки. После Првата светска војна две наши девојки доброволно се земале за Албанци.
3 Самоуправа и политика
3.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 826 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 175 гласачи.
4 Личности
Личности родени во Лешница:
* Драган Спироски (1910-1943) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ
5 Поврзано
* Кичевско Поле
* Општина Зајас
* Кичево
Логичка дисјункција

Во математиката, логичка дисјункција (знак или) е логички оператор кој резултира во вистинитост доколку еден од операндите се вистинити.
1 Дефиниција
Кај логиката и математиката, дисјункција е „или-исказ“. На пример „Петре скија или Марко плива“ е дисјункција.
Треба да се забележи дека во секојдневниот јазик зборот „или“ понекогаш значи „било кое, но не двете“ (на пр. „Сакате чај или кафе?“). Кај логиката, ова се нарекува „исклучителна дисјункција“ или „исклучително или“ (ексили). При неговата формална употреба, „или“ им дава на двата дела од исказот (''дисјунктите'') да бидат вистинити („и/или“), затоа „или“ се нарекува уште и ''вклучителна дисункција''.
За две компоненти A и B таблицата на вистинитост на функцијата е следнава.
A, B, A или B
⊥, ⊥, ⊥
⊥, т, т
т, ⊥, т
т, т, т
Поопшто речено дисјункција е логичка формула која може да има еден или повеќе знаковни константи одвоено само со зборовите ИЛИ. Една единствена знаковна константа се смета за дегенерирана дисјункција.
2 Симбол
Математичкиот симбол за логичка дисјункција не е насекаде ист. Покрај зборот „или“, се употребува и знакот „∨“, кој води потекло од латинскиот збор ''vel'' (значи „или“). На пример: „''A'' ∨ ''B'' “ се чита како „''A'' или ''B'' “. Ваквата дисјункција е неточна ако и ''A'' и ''B'' се неточни. Во сите други случаи мора да е точна.
Следниве се сите дисјункции:
:''A'' ∨ ''B'': ¬''A'' ∨ ''B'':''A'' ∨ ¬''B'' ∨ ¬''C'' ∨ ''D'' ∨ ¬''E''
Соодветната на неа операција кај теоријата на множествата е унијата.
3 Асоцијативност и комутативност
За работа со повеќе од два елемента, ''или'' се применува на првите два елемента, а потоа резултатот на резултатот му се придава „или“ со секој нареден елемент:
:(''A'' или (''B'' или ''C'')) ⇔ ((''A'' или ''B'') или ''C'')
Заради тоа што или е асоцијативно, редот на елементите не е важен: го добиваме истиот резултат без разлика на асоцијацијата.
Операторот илли е комутативен и затоа редот на операндите е неважен:
:''A'' или ''B'' ⇔ ''C'' или ''A''
4 Битова операција
Дисјункцијата често се користи и кај битовата операција. Примери:
* 0 или 0 = 0
* 0 или 1 = 1
* 1 или 0 = 1
* 1 или 1 = 1
* 1010 или 1110 = 1110
Треба да се спомне дека во информатиката операторот ИЛИ (OR) се користи за поставување на еден бит на 1 со проидавање на зборот „ИЛИ“ на битот со 1.
5 Унија
унија која се користи кај теоријата на множествата се дефинира по пат на логичка дисјункција: ''x'' ∈ ''А'' ∪ ''B'' ако и само ако (''x'' ∈ ''A'') ∨ (''x'' ∈ ''B''). Заради ова, логичката дисјункција ги садоволува многу од истите идентитети како пресекот кај теоријата на множествата, како асоцијативност, комутативност, дистрибутивност и Де Моргановите закони.
6 Поврзано
* Булова алгебра
* логичка конјункција
Сливник

Сливник — село во Општина Велес, во околината на градот Велес.
1 Географија и местоположба
Сливник се наоѓа на западниот дел на подрачјето на Општина Велес во средното сливно подрачје на реката Тополка. Селото е ридско и лежи на надморска височина од 440 метри, а од градот Велес е оддалечено 10 километри. Атарот зафаќа површина од 2,6 км<sup>2</sup>.
2 Стопанство
Економски Сливник егизистира исклучиво од земјоделство (полјоделство и сточарство). Од полјоделските култури најзастапени си житните (пченица и пченка) и градинарските култури, а од стоката претежно се одгледува крупен добиток. Во текот на зимата, голем број овчари со своите многубројни стада презимуваат во трлата во Сливник и околните села.
3 Население
Сливник според бројот на своите жители е средно по големина и е едно од неколкуте велешки села, населени со Албанци, со голем и константен пораст на своето население.
Според пописот од 2002 година, селото Сливник брои 444 жители, од кои 443 Албанци и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 677 жители, од кои 637 Албанци, 1 Србин и 39 лица без податоци.
3.1 Родови
Сливник е албанско село, а имало и Бошњаци во минатото.
Според истражувањата од 1966 година, родови во селото се:
Албански
* Доселеници: ''Шаиновци, Реџовци, Алимови и Џаферови (15 к.)'' доселени се од селото Горно Јаболчиште, а подалечно потекло од Горна Река; ''Емрулови (4 к.)'' доселени се од селото Долно Јаболчиште. Подалечно потекло од Горна Река.
Бошњачки
* Доселеници: ''Калешиќи и Лекпековци (6 к.)'' доселени се во 1957 година од околината на Нови Пазар.
4 Самоуправа и политика
4.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2199 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 363 гласачи.
5 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта* Долни Сливник — населба од доцноантичко време
Црн Камен

Црн Камен — село во Општина Виница.
1 Географија и местоположба
Оддалечено е 5 км од градот Виница.
2 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 150 Македонци.
Во 2002 година во селото имало 107 жители.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 58 жители, од кои 57 Македонци и 1 лице без податоци.
2.1 Родови
Црн Камен е македонско село.
Родови во селото: ''Костадиновци (2 к.)'' доселени се на крајот од XIX век од некое село во Прилепско. Го знаат следното родословие: Пано (жив на 35 г. крајот на 1950-тите) Пешко-Костадин, кој се доселил. Он во местото на старина убил некој Турчин, па затоа најпрво избегал во Пехчево, па преминал во денешното село; ''Јовевци (1 к.)'' деленици се од родот ''Костадиновци; Спасевци (1 к.)'' доселени се во 1900 година од селото Илиово, Делчевско; ''Стојчовци или Симоновци (2 к.)'' доселени се во 1900 година од селото Бигла, Делчевско; ''Алексовци (6 к.) и Џамбазовци (4 к.)'' доселени се во 1909 година од селото Безиково.
3 Самоуправа и политика
3.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 329 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 74 гласачи.
4 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Селимови Ниви — населба од доцноантичкото време. На 2 км северозападно од селото, на еден мал простор се гледаат остатоци од темели на помал објект и градежен материјал: покривни ќерамиди, тули, како и фрагменти од керамички садови.
* Селски Гробишта — средновековна црква. Од десната страна на патот Кочани-Делчево, во селските гробишта се пронајдени остатоци — темели од црква со димензии од 10 × 5 м.
Крушево (Виничко)

Крушево — село во Општина Виница.
1 Географија и местоположба
Крушево — село во општина Виница. Од градот Виница, селото е оддалечено 12км, источно.
2 Историја
Денешното село потекнува од почетокот на XIX век. Тука се населил човек по име Учкун, тој имал тројца синови.
3 Население
Во 2002 година во селото имало 131 жител.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 53 жители, од кои 43 Македонци и 10 лица без податоци.
3.1 Родови
Крушево е македонско село.
Според истражувањата од 1959 година, родови во селото се:
*''Антовци, Велиновци, Горномалци и Спасевци''. Сите заедно имаат (40 к.) Тука се доселил некој човек кој го викале Учкун. Тој се доселил во почетокот од XIX век од селото Криволак во Тиквеш. Од таму избегале тројца браќа. Првиот во Крушево, вториот во Трсино, а третиот во Драгобраште.
4 Самоуправа и политика
4.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 323 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 100 гласачи.
5 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Дефово Градиште — градиште од доцноантичкото време. Се наоѓа на 1 км источно од селото, на височинка што се издига на десниот брег на реката Железничка. На зарамнетото плато, кое има димензии од 150 × 50 м, се гледа големо количество на расфрлен градежен материјал (камен, покривни ќерамиди, тули), како и фрагменти од керамички садови. Бедемот што го опкружувал градиштето е зачуван на повеќе места во темелите.
6 Иселеништво
Од Крушево се иселиле неколку семејства во Виница, Зрновци и Скопје.
Сојаклари

Сојаклари — село во Општина Велес, во околината на градот Велес.
1 Историја
Во XIX век селото било дел од Велешката каза на Отоманското Царство.
2 Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Сојаклари живееле 200 жители, сите Турци.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 150 Македонци и 50 Турци.
Според пописот од 2002 година, во селото живеат 156 жители, од кои 153 Македонци, 2 Бошњаци и 1 Турчин.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 125 жители, од кои 110 Македонци, 2 Турци, 2 Бошњаци, 4 останати и 7 лица без податоци.
2.1 Родови
Според истражувањата од 1929 година, родови во селото биле:
Турски:
* Доселеници: ''Фазлиовци (3 к.)'' не го знаат потеклото; ''Лимановци (1 к.)'' доселени од соседното Мамутчево, каде немаат повеќе свои роднини.
Македонски:
* Староседелци: ''Ѕинѕировци (3 к.), Маневиќ (1 к.)''* Доселеници: ''Гајговци (2 к.)'' доселени се од Чука, овде се доселиле браќата Тане и Гоче; ''Камчевиќ (1 к.)'' доселени се однекаде овде живеат од многу одамна; ''Настовиќ (1 к.)'' доселени се од овчеполско Црнилиште; ''Саздовиќ (1 к.)'' потекнуваат од домазетот Саздо доселен однекаде; ''Јовановиќ (1 к.) и Николиќ (1 к.)'' непознато потекло; ''Теовиќ (1 к.)'' доселени од селото Мокрени во Азот; ''Костиќ (2 к.), Колевиќ и Чурлиновци (1 к.)'' со непозно потекло; ''Милошевиќ Диме (1 к.)'' доселени од селото Војница; ''Богдановиќ'' доселени од селото Ораов Дол.
Колонисти од Србија;
* Доселеници: ''Стаменковиќ (1 к.)'' доселени се од селото Жбевац кај Ристовац; ''Чварковиќ (2 к.)'' доселени се од Кикинда; ''Јеремиќ (2 к.)'' доселени од Елемир во Банат; ''Бечејац (1 к.)'' доселени се од Бегеја; ''Јовиќ (1 к.)'' доселени се од Мокрино во 1929 година, а подалечно потекло од Панчево; ''Шијачки (1 к.)'' доселени во 1929 година од Ада; ''Потран (1 к.)'' по потекло Словаци, доселени се од Стара Пазова.
3 Самоуправа и политика
3.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2185 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 105 гласачи.
4 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Вршник — населба од доцноантичко време
* Џамаларски Гробови — некропола од доцноантичко време
5 Иселеништво
Иселеници од Муслиманите има во Турција, а од православните во Куманово, Скопје и Велес.
6 Галерија
Дељадровци

Дељадровци — село во Општина Илинден, во околината на градот Скопје и седиште на Дељадровско-илинденска епархија на МПЦ - ОА.
1 Историја
Во век, селото е дел од нахијата ''Чаирско Поле'' (Блатија) во Скопската каза во Отоманското Царство.
2 Население
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото е заведено под името ''Делихферли'' и било христијанско, каде имало 34 христијански домаќинства. На овој попис биле забележани 126 мажи христијани, со 18 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 288 жители.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 150 Македонци.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 532 жители, од кои 520 Македонци и 12 Срби.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 535 жители, од кои 499 Македонци, 2 Албанци, 17 Срби, 7 останати и 10 лица без податоци.
2.1 Родови
Дељадровци е мешано православно село.
Според истражувањата од 1953 година, родови во селото се. Со доселеници од разни страни.
* Доселеници од разни места во Македонија: ''Јовчевци (5 к.)'' најстар селски род. Доселени се пред околу 180 до 190 години од селото Стањевци во Овче Поле; ''Марковци (2 к.), Сташовци (5 к.) и Мартиновци (3 к.)'' доселени се од некое сега албанско село во Кумановска Црна Гора. Во родот ''Марковци'' го знаат следното родословие: Величко (жив на 80 г. во 1953 година) Коле-Марко, основачот на родот кој се доселил; ''Мицевци (2 к.) и Витановци (1 к.)'' доселени се од селото Сарамзалино во Овче Поле; ''Колевци (1 к.)'' доселени се од селото Ранковце во Кривопаланечко; ''Јачменовци или Трајановци (1 к.)'' доселени се од селото Бајловце; Д''енковци (1 к.) и Милевци (1 к.)'' доселени се во 1942 година од селото Кокино; ''Кочка (1 к.)'' доселени се од селото Герман; ''Кирјановци (1 к.)'' доселени се од селото Радибуш во Кривопаланечко; ''Стојчевци (1 к.)'' доселени се од селото Милутинце во Кривопаланечко; ''Димитријевци (1 к.)'' доселени се од селото Трново во Кривопаланечко; ''Крстевци (1 к.)'' доселени се од селото Нерав во Кривопаланечко.
* Доселеници од Србија: ''Стојчевци (1 к.)'' доселени се од селото Шумата Трница во Горна Пчиња; ''Шкембаровци (2 к.)'' доселени се од селото Трнава кај Прешево. Денес тоа село е албанско, овде живеат од турско време; ''Милојковци (1 к.)'' доселени се во 1935 година од Књажевац; ''Милојевци (1 к.)'' доселени се од околината на Крушевац.
* Доселеници од разни страни: ''Бачевци (2 к.)'' доселени се во турско време од некое место во Грција; ''Мишевци (7 к.)'' ги викаат и Албанци. Доселени се однекаде од Албанија. Имаат роднини во селото Орах.
3 Културни и природни знаменитости
;Манастири
* Дељадровски манастир
;Цркви*„Св. Ѓорѓи“ — главната манастирска црква на Дељадровскиот манастир;
*„Рождество на Пресвета Богородица“ — црква во Дељадровскиот манастир;
*„Св. Архангели Михаил и Гаврил“ — црква во Дељадровскиот манастир;
*„Св. Петка и Св. Недела“ — црква во Дељадровскиот манастир;
*„Св. Злата Мегленска“ — црква во Дељадровскиот манастир;
4 Култура и спорт
* ФК Дељадровци
Добротино

Добротино — село во Општина Кавадарци.
1 Географија и местоположба
Добротино — село во општина Кавадарци.
2 Историја
Селото било основано кон крајот на XVIII век, кога во селото се доселиле избегани жители од раселеното село Крстот.
3 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 25 до 50 Македонци.
Во 2002 година во селото имало 2 жители, Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.
3.1 Родови
Како родови во селото се спомнуваат:* Староседелци: ''Лазарковци (9 к.) и Стојановци (3 к.)'' потекнуваат од ист предок кој се доселил од раселеното село Крстот кон крајот на XVIII век. Во атарот на тоа село припаѓал Тиквешкиот манастир.
4 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта*Атанасица - населба од доцноантичкото време
5 Галерија
Праведник

Праведник — село во Општина Кавадарци.
1 Географија и местоположба
Праведник — село во општина Кавадарци. Од градот Кавадарци селото е оддалечено 20км југозападно.
2 Историја
На 15 мај 1990 година била изградена спомен-чешма во чест на загинатите борци за време на НОБ: Герасим Николов, Перо и Ристо Гелеви.
3 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 250 Македонци.
Во 2002 година селото било целосно напуштено. Според последниот попис од 2021 година, во селото исто така немало жители.
Во 2022 е регистриран еден жител со постојано место на живеење и со над 100 грла крупен и мал добиток. Исто така е регистрирана обнова на селото, фрескописот на црквата, патот од Шешково до Праведник и др. До селото води електрична мрежа и водовод. Се градат викендици.
3.1 Родови
Праведник било македонско село.
Според истражувањата од 1920-тите, Родови во селото биле:
* Староседелци: ''Царовци (4 к.), Настовци (1 к.), Јанџиковци (4 к.), Трипуновци (3 к.), Босилковци-Галабовци (2 к.), Ристовци-Митровци (4 к.) и Ризовци (4 к.)''* Доселеници: ''Трповци (3 к.)'' доселени од селото Добротино во XVIII век: ''Мрковци (3 к.)'' доселени од селото Стрмашево во XVIII век: ''Степановци (1 к.)'' доселени од селото Клиново во Мариово во XIX век: ''Марчевци (4 к.)'' доселени од селото Галиште во XIX век. Познати се уште како и ''Мијаилевци и Јуруковци'': ''Кошанци (1 к.)'' доселени од селото Кошани: ''Дупиновци (1 к.)'' доселени од селото Драдња, а поддалечно потекло од Мариово: ''Лазарковци (1 к.)'' доселени од селото Добротино: ''Мицевци (1 к.)'' доселени од селото Грбовец: ''Митревци (1 к.)'' доселени од селото Старавина во Мариово: ''Таневци (1 к.)'' доселени од Грбовец: ''Митревци (1 к.)'' доселени од Зборско во Меглен, преку селото Полошко.
4 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта* Корита — населба од доцноантичкото време;
* Краставец — населба од римското време;
* Полошко I — населба од доцноантичкото време;
* Полошко II — населба од доцноантичкото време; и
* Полошки Манастир — населба од доцноантичкото време.
;Цркви
* Црква „Св. Спас“, селската црква
* Црква „Св. Ѓорѓи“, манастирската црква во денешниот атар на Праведник, во минатото на поранешното село Полошко
5 Личности
Личности родени во Праведник:
* Митра Митрова Давчева — учесник во НОВ на Македонија
* Дена Николова Јованова — учесник во НОВ на Македонија
6 Галерија