Држава Дезерет

Државата Дезерет била предложена држава на Соединетите Американски Држави, предложена во 1849 година од доселениците од Црквата на Исус Христос на светиите од подоцнежните дни (Црквата ЛДС) во Солт Лејк Сити. Привремената држава постоела нешто повеќе од две години и никогаш не била признаена од владата на Соединетите држави. Името потекнува од зборот за „медоносна пчела“ во Книгата на Мормон.
1 Историја
1.1 Формирање на предлогот
Кога членовите на црквата ЛДС (мормонските пионери) се населиле во долината на Солт Лејк во близина на Големото Солено Езеро во 1847 година (тогаш дел од Мексико), тие посакале да формираат влада која ќе биде признаена од Соединетите Држави.
Првично, претседателот на црквата Бригам Јанг имал намера да аплицира за статус на територија и го испратил Џон Милтон Бернизел во Вашингтон, ДЦ, со петицијата за територијален статус. Сфаќајќи дека Калифорнија и Ново Мексико аплицираат за прием како држави, Јанг се предомислил и решил да поднесе петиција за државност.
Сфаќајќи дека немаат време да ги следат вообичаените чекори кон државноста, Јанг и група црковни старешини формирале конвенција во Солт Лејк Сити, каде што брзо изготвиле и усвоиле државен устав на 6 март 1849 година. Се засновала на онаа во Ајова, каде што привремено се населиле Мормоните. Државниот законодавен дом имал 17 сенатори и 35 претставници, сите слободни бели машки граѓани. Државната влада имала и гувернер, поручник гувернер и врховен суд. Државниот устав молчел по прашањето на ропството. Државниот устав стапил на сила на 10 мај.
Тие ги испратиле законодавните записи и уставот назад во Ајова на печатење, бидејќи во тоа време не постоела печатница во Големиот басен. Тие потоа испратиле втор гласник со копија од формалните записи и уставот на државата за да се сретнат со Бернизел во Вашингтон, и да поднесат петиција за државност наместо територијален статус.
1.2 Територија на Дезерет
Привремената држава го опфатила најголемиот дел од територијата што била стекната од Мексико претходната година како Мексиканска цесија.
Територијата Дезерет би ги опфаќала приближно сите земји помеѓу Сиера Невада и Карпестите планини, и помеѓу границата со Мексико на север за да вклучи делови од територијата Орегон, како и брегот на Калифорнија јужно од планините Санта Моника (вклучувајќи го и постоечки населби во Лос Анџелес и Сан Диего). Ова го вклучувало целиот слив на реката Колорадо (со исклучок на земјите јужно од границата со Мексико), како и целата област на Големиот басен.
Предлогот ги опфатил речиси цела денешна Јута и Невада, големи делови од Калифорнија и Аризона и делови од Колорадо, Ново Мексико, Вајоминг, Ајдахо и Орегон.
Предлогот бил направен специјално за да се избегнат спорови кои би можеле да произлезат од постојните населби на евроамериканците. Во времето на неговиот предлог, постоечкото население во областа Дезерет, вклучително и Јужна Калифорнија, било ретко, бидејќи поголемиот дел од населбата Калифорнија биле во областите на северната златна треска што не биле вклучена во привремената држава. Исто така, границата со Ново Мексико не стигнала до Рио Гранде, за да се избегне заплеткување во постоечките спорови на западната граница на Тексас. Дезерет, исто така, избегнал да навлезе во плодната долина Виламет во Орегон, која била многу патувана и населена од 1840-тите.
Згора на тоа, предлогот опфатил земји кои во голема мера се познати како негостопримливи за обработка, со што се избегнувал конфликт околу прашањето за проширување на ропството.
Предлогот за државата некои го сметале за премногу амбициозен за да успее во Конгресот, дури и непочитувајќи ја контроверзноста околу мормонската практика на полигамија. Сепак, во 1849 година, американскиот претседател Захари Тејлор, желен да избегне спорови колку што е можно повеќе, го испратил својот агент Џон Вилсон на запад со предлог да се комбинираат Калифорнија и Дезерет како единствена држава што би имало пожелен ефект за намалување на бројот на слободни држави кои влегуваат во Унијата, а со тоа и зачувување на рамнотежата на моќта во Сенатот.
Дебатите на Уставната конвенција на Калифорнија од 1849 година ги спомнал Мормоните или Солт Лејк неколку пати заедно со конфликтот Север-Југ околу проширувањето на ропството. Застапниците на помалите граници (како што се 116° западно или сртот на Сиера Невада) тврделе дека Мормоните не биле претставени на конвенцијата, културно различни и аплицирале за сопствена територијална влада. Тие исто така тврделе дека Солт Лејк е премногу далеку за една единствена влада да биде практична и дека Конгресот немал да се согласи со таква огромна држава. Оние кои се залагале за задржување на целата поранешна мексиканска Алта Калифорнија, како што е идниот сенатор за ропство, Вилијам М. Гвин, тврделе дека тоа не се вистински пречки или може да се решат подоцна.
1.3 Воспоставување на територијата Јута
На 9 септември 1850 година, како дел од компромисот од 1850 година, територијата на Јута била создадена со Акт на Конгресот, опфаќајќи дел од северниот дел на Дезерет. Конгресот одлучил дека прашањето дали ќе биде дозволено ропство на територијата ќе го решаваат жителите на територијата.
На 3 февруари 1851 година, Бригам Јанг бил инаугуриран како прв гувернер на територијата Јута. На 4 април 1851 година, Генералното собрание на Дезерет донеле резолуција за распуштање на државата. На 4 октомври 1851 година, територијалниот законодавен дом на Јута гласал за повторно донесување на законите и уредбите на државата Дезерет.
По формирањето на територијата Јута, светците од подоцнежните дни не се откажале од идејата за „Држава Дезерет“. Од 1862 до 1870 година, група мормонски старешини под раководство на Јанг се состанувале како влада во сенка по секоја седница на територијалниот законодавен дом за да ги ратификуваат новите закони под името „држава Дезерет“. Биле направени обиди во 1856, 1862 и 1872 година да се напише нов државен устав под тоа име, врз основа на новите граници на територијата Јута.
Идејата за создавање држава се засновала на мормонизмот почнала да бледнее по доаѓањето на железницата, која ја отворила територијата за многу немормонски доселеници, особено во западните области на територијата. Јанг и црквата ЛДС ја поддржале железницата, дури и земале членови кои работеле на храмот на Солт Лејк и ги преназначиле да работат на железницата. Возењето на златниот шил на само 66 милји од Солт Лејк ја завршил првата прекуконтинентска железница на спортскиот самит во 1869 година.
2 Владата
Пред формирањето на територијата Јута, во отсуство на друга власт, привремената влада на Дезерет станала ''де факто'' влада на Големиот басен. Биле одржани три седници на Генералното собрание, дводомен државен законодавен дом. Во 1850 година, законодавецот назначил судии и воспоставил кривичен законик. Биле воспоставени даноци на имотот, а алкохолот и коцкањето биле забранети. Црквата ЛДС била инкорпорирана и била формирана милиција, базирана на Навуската легија.
Законодавниот дом првично формирал шест окрузи, кои покривале само населени долини. Овие „долински окрузи“ првично опфаќале само мал дел од областа Дезерет и биле проширени како што растеше населувањето.
3 Знаме
Според повеќето описи, знамето на Дезерет било слично на денешното знаме на државата Јута. Меѓутоа, бидејќи не било стандардизирано, биле користени и повеќе други секуларни и религиозни алтернативи. Пријавени биле и варијанти слични на знамето на САД.
4 Дезерет во фикцијата
* Во романот на Вард Мур од 1953 година ''Донеси го јубилејот'', се одвива во реалност каде што Конфедерацијата победила во Граѓанската војна во САД и САД станала корумпирана и нефункционална држава, Дезерет се споменува како единствената просперитетна држава во Унијата (каде полигамијата сè уште се практикува).
* Во серијата ''Јужна победа'' на Хари Туртлдов, Мормоните од Јута се обидуваат да се отцепат од Соединетите Држави како Дезерет за време на Втората мексиканска војна и Првата и Втората голема војна. Ова резултира во црквата ЛДС да биде забранета од американската влада.
* Во големата стратешка игра на Paradox Interactive, ''Викторија 2'', како и нејзиното продолжение, ''Викторија 3'', Дезерет е формабилна нација која може да добие независност од Мексико или Соединетите држави.
5 Цитирани дела
* Ален, Џејмс Б. и Леонард, Глен М. ''Приказната за светците од подоцнежните дни .'' Deseret Book Co., Солт Лејк Сити, УТ, 1976 година.ISBN 0-87747-594-6 .
**