Халина Севрук

Халина Силвестривна Севрук (18 мај 1929 - 13 февруари 2022 година) била украинска уметница која била особено забележлива по нејзината керамика и мозаици. Нејзината уметност често вклучува теми поврзани со украинската историја и култура. Таа била членка на Сикстиерс, дисидентско движење на интелектуалци во Советскиот Сојуз во 1960-тите.
1 Рани години
Севрук е родена на 18 мај 1929 година во Самарканд, Узбекистан. Како резултат на присилната емиграција, нејзините родители биле во Самарканд почнувајќи од 1920 година. Нејзиниот татко, Силвестр Мартинович Севрук, бил архитект и потекнувал од полско семејство. Нејзината мајка Ирина Дмитривна (роденото Хрихорович-Барска) била Украинка и била во роднинска врска со познатиот архитект Иван Хрихорович-Барски. Годината по раѓањето на Халина Севрук, семејството се преселило во Харков, најголемиот град во североисточниот регион на Украина. Тие повторно се преселиле во 1944 година, населувајќи се во градот Киев.
2 Кариера
Севрук ја започнала својата уметничка обука со учење сликарство кај уметникот Хрихори Свитлицки. Таа подоцна со задоволство се присетила на овие години и истакнала дека искуството ја обликувало нејзината посветеност да биде „вистински уметник“.
Од 1947 до 1949 година, Севрук посетувала уметничко училиште Шевченко, сместено во Киев, каде студирала со Јуриј Кјанченко. Во 1952 година, таа започнала да го посетува Државниот уметнички институт во Киев, дипломирајќи во 1959 година. Подоцна забележала дека наставата што ја добила од факултетот на Институтот за уметност, во кој биле вклучени реномирани уметници како Виктор Пузирков, не се совпаѓаат со нејзините лични уметнички аспирации.
Во 1960-тите, таа работела како декоратер на згради за Уметничкиот фонд. Таа развила чувство за инкорпорирање на елементи од украинската уметност, историја, јазик и литература во нејзината уметност. Таа се приклучила на Клубот на креативна младина во Киев, основан од Лес Танјук, каде што нашла истомисленици кои ги поддржуваат нејзините идеи. Во 1963 година, таа ја завршила „Песната на шумата“, првото од неколкуте мозаични парчиња што ќе ги направила. Друг мозаик, насловен „Лили“, бил изложен во 1964 година. Истата година, таа се занимавала и со керамика, потрага по која ќе бидат произведени некои од нејзините попознати дела. Таа создала монументални керамички уметнички дела за инсталација во институции, како што се хотелот Chorne More во Одеса и санаториумот Khmilnyk.
Севрук започнала да илустрира со мастило, почнувајќи од доцните 1960-ти. Нејзините илустрации се појавиле во неколку книги поезија, вклучително и преведена поетска книга од Федерико Гарсија Лорка. Во 1968 година, таа го потпишала Писмото на 139, писмо од интелектуалци кои се спротивставуваат на пресвртот на политиките на десталинизација и прогонот на некои колеги уметници. Како одговор, таа била избркана од Сојузот на уметници на Украина. Двајца колеги уметници, Ала Хорска и Лиуда Семикина, исто така биле избркани. Девет други уметници кои го потпишале писмото подоцна „признале“ и на тој начин избегнале казна. Студиото на Севрук било затворено и многу години била спречена да изложува; нејзините дела не биле добредојдени во музеите, галериите или изложбените сали. Севрук била вратен во Унијата повеќе од 20 години подоцна, во 1989 година.
3 Личен живот и смрт
Севрук починала на 13 февруари 2022 година, на 92-годишна возраст.
4 Награди и признанија
Таа била наградена со уметничка награда Андреј Шептицки во 1994 година. Наградата е именувана во чест на поранешен митрополит на Грчката католичка црква, кој бил љубител на уметноста.
Нејзината уметност е изложена во музејот Сикстиер во Киев.