Зелен климатски фонд

Зелениот климатски фонд (ЗКФ) е фонд основан во рамките на Рамковната конвенција на Обединетите нации за климатски промени како оперативен субјект на Финансискиот механизам за да им помогне на земјите во развој во практиките за прилагодување и ублажување за да се спротивстават на климатските промени. ЗКФ е со седиште во Инчеон, Јужна Кореја. Со него управува одбор од 24 члена и е поддржан од Секретаријат.
Целта на Зелениот климатски фонд е „поддршка на проекти, програми, политики и други активности во земјите во развој, кои користат тематски прозорци за финансирање“. Наменето е Зелениот климатски фонд да биде централен дел во напорите за собирање финансии на климата под УНФЦЦЦ. Актуелен извршен директор е Јаник Глемарец.
1 Историја
Договорот од Копенхаген, воспоставен за време на Конференцијата на Обединетите нации за климатски промени (ЦОП-15) во 2009 година во Копенхаген, го спомена „Зелениот климатски фонд на Копенхаген“. Фондот беше формално формиран за време на Конференцијата на Обединетите нации за климатски промени во Канкун во 2010 година, како фонд во рамките на УНФЦЦЦ. Неговиот управувачки инструмент беше усвоен на Конференцијата на Обединетите нации за климатски промени во 2011 година (COP-17) во Дурбан, Јужна Африка.
2 Организација
За време на ЦОП-16 во Канкун, прашањето за управување со ЗКФ му беше доверено на новооснованиот одбор на Зелениот климатски фонд, а Светска банка беше избрана за привремен управник. За да се развие дизајн за функционирање на ЗКФ, „Преоден комитет за фондот на зелената клима“ беше основан и во Канкун. Комитетот се состануваше четири пати во текот на целата 2011 година и достави извештај до 17-тиот ЦОП во Дурбан, Јужна Африка. Врз основа на овој извештај, полицаецот одлучи дека „ЗКФ ќе стане оперативен субјект на финансискиот механизам" на УНФЦЦЦ и дека на ЦОП-18 во 2012 година, треба да се донесат потребните правила за да се осигури дека ЗКФ „одговара и функционира под водство на ЦОП". Истражувачите од Институтот за развој во странство наведуваат дека без овој договор во последен момент за управувачки инструмент за ЗКФ, „африканскиот ЦОП“ ќе се сметаше за неуспешен. Понатаму, Одборот на ЗКФ имаше задача да развие правила и процедури за исплата на средства, осигурувајќи дека тие треба да бидат во согласност со националните цели на земјите каде што ќе се одвиваат проекти и програми. Одборот на ЗКФ исто така беше обвинет за формирање на независен секретаријат и постојан управник на ЗКФ.
Партнерите на фондот со 84 организации кои вклучуваат комерцијални и развојни банки, државни агенции и групи на граѓанско општество, кои пилотираат и извршуваат иновативни пристапи кон климатските програми.
3 Извори на финансии
Фондот си постави цел да собере 100 милијарди долари годишно до 2020 година, што не е официјална бројка за големината на самиот Фонд. Неизвесноста од каде ќе дојдат овие пари доведе до создавање на Советодавна група за високо ниво за финансирање на климата (СГФ) од страна на генералниот секретар на ООН Бан Ки Мун во февруари 2010 година. Нема формална врска помеѓу СГФ и ЗКФ, иако неговиот извештај е еден извор за дебати за „мобилизација на ресурси“ за ЗКФ, точка што ќе се дискутира на состанокот на одборот на ЗКФ во октомври 2013 година. Исто така, остануваат спорови за тоа дали целта на финансирањето ќе се заснова на јавни извори или дали приватните финансии за „изнајмени“ ќе се сметаат на вкупниот износ.
Заклучно со 3 февруари 2020 година, ветени се вкупно 10,3 милијарди долари и потврдени се 8,24 милијарди долари, како дел од периодот на првична мобилизација на ресурсите (ИМР).
Недостатокот на заложни средства и потенцијалното потпирање на приватниот сектор е контроверзен и е критикуван од земјите во развој.
Бившиот американскиот претседател Барак Обама ги обврза САД да придонесат со 3 милијарди американски долари во фондот. Во јануари 2017 година, во последните 3 дена од функцијата, Обама иницираше трансфер на втора рата од 500 милиони долари на фондот, оставајќи 2 милијарди долари долг. Американскиот претседател Доналд Трамп во својата најава за повлекување на САД од Парискиот договор на 1 јуни 2017 година, исто така го критикуваше Фондот за зелена клима, нарекувајќи ја шема за прераспределба на богатството од богати во сиромашни земји
+Зелен Климатски Фонд Финансиски придонеси по земја, Земја, data-sort- Најавена сума ($Милиони), data-sort- Препишани ($Милиони), data-sort- Препишани по човек (Светски БДП), data-sort- Препишани по човек (БДП по држава), data-sort- Емисии по човек (тони CO2)
САД, $3,000, $3,000, $9.41, $55,000, 17
Јапонија, $1,500, $1,500, $11.80, $36,000, 9
Велика Британија, $1,211, $1,211, $18.77, $46,000, 7
Франција, $1,035, $1,035, $15.64, $43,000, 5
Германија, $1,003, $1,003, $12.40, $48,000, 9
Шведска, $581, $581, $59.31, $59,000, 6
Канада, $277, $277, $7.79, $50,000, 14
Италија, $334, $268, $4.54, $35,000, 7
Норвешка, $258, $258, $50.20, $97,000, 9
Австралија, $187, $187, $7.92, $62,000, 17
Шпанија, $161, $161, $3.46, $30,000, 6
Холандија, $134, $134, $7.94, $52,000, 10
Швајцарија, $100, $100, $12.21, $85,000, 5
Јужна Кореја, $100, $100, $1.99, $28,000, 12
Данска, $71.8, $71.8, $12.73, $61,000, 7
Белгија, $66.9, $66.9, $6.18, $48,000, 9
Финска, $107, $46.4, $8.49, $50,000, 10
Австрија, $34.8, $34.8, $4.09, $51,000, 8
Луксембург, $46.8, $33.4, $58.63, $111,000, 21
Мексико, $10.0, $10.0, $0.08, $10,000, 4
Чешка, $5.32, $5.32, $0.57, $20,000, 10
Унгарија, $4.30, $4.30, $0.43, $14,000, 5
Нов Зеланд, $2.56, $2.56, $0.57, $42,000, 7
Естонија, $1.30, $1.30, $0.99, $20,000, 14
Монако, $1.08, $1.08, $28.89, $163,000, –
Панама, $1.00, $1.00, $0.25, $12,000, 3
Исланд, $1.00, $0.50, $1.55, $52,000, 6
Латвија, $0.47, $0.47, $0.24, $16,000, 4
Чиле, $0.30, $0.30, $0.02, $15,000, 5
Колумбија, $6.00, $0.30, < $0.01, $8,000, 2
Индонезија, $0.25, $0.25, < $0.01, $4,000, 2
Малта, $0.20, $0.20, $0.47, $23,000, 6
Полска, $0.11, $0.11, < $0.01, $14,000, 8
Литванија, $0.10, $0.10, $0.04, $16,000, 5
Бугарија, $0.10, $0.10, $0.02, $8,000, 7
Романија, $0.10, $0.10, < $0.01, $10,000, 4
Лихтенштајн, < $0.1, < $0.1, $1.48, $135,000, 1
Кипар, $0.50, –, 0, $27,000, 7
Ирска, $2.70, –, 0, $53,000, 8
Виетнам, $0.10, –, 0, $2,000, 2
Португалија, $2.68, –, 0, $22,000, 5
Перу, $6.00, –, 0, $7,000, 2
Монголија, < $0.1, –, 0, $4,000, 7
4 Прашања
Процесот на дизајнирање на ЗКФ покрена неколку прашања. Овие вклучуваат тековни прашања за тоа како ќе се соберат средства, улогата на приватниот сектор, нивото на „државна сопственост“ на ресурсите, и транспарентноста на самиот одбор. Покрај тоа, се покренаа прашања во врска со потребата од уште една нова меѓународна климатска институција што може дополнително да ги распарчи јавните долари што се ставаат на годишно ниво за ублажување и прилагодување.
Фондот исто така е ветен дека ќе понуди „балансирана“ поддршка за прилагодување и ублажување, иако постои одредена загриженост кај земјите во развој дека ќе се понуди несоодветно финансирање за адаптација, особено ако фондот се потпира на „искористување“ на финансиите од приватниот сектор.
Првичните инвестиции на Фондот наидоа на различни реакции. Поранешната директорка на Фондот, Хела Чеикрухоу се пожали дека Фондот поддржува премногу „деловни активности, како и обично, на предлози за инвестиции“, став што го повторија голем број граѓански организации. Но, барем во еден случај привлече пофалби за вклучување на локалните заедници во формулацијата на проект за адаптација и за вклучување на заштитата на потрошувачите во планот за надвор од мрежата на сончева енергија.
4.1 Улога на приватниот сектор
Еден од најконтроверзните аспекти на ЗКФ се однесува на создавање на Објект за приватниот сектор на Фондот (ПСФ). Многу од развиените земји застапени во одборот на ЗКФ се залагаат за ПСФ кој апелира до пазарите на капитал, особено пензиските фондови и другите институционални инвеститори кои контролираат трилиони долари што поминуваат низ Волстрит и други финансиски центри. Тие се надеваат дека Фондот на крајот ќе користи широк спектар на финансиски инструменти.
Сепак, неколку земји во развој и невладини организации сугерираат дека ПСФ треба да се фокусира на „про-сиромашно финансирање на климата“ што се однесува на тешкотиите со кои се соочуваат микро, мали и средни претпријатија во земјите во развој. Овој акцент на поттикнување на домашниот приватен сектор е исто така запишан во Управниот инструмент на ЗКФ, неговиот основачки документ.
4.2 Дополнителност на средствата
Договорите од Канкун јасно прецизираат дека средствата обезбедени на земјите во развој како климатско финансирање, вклучително и преку ЗКФ, треба да бидат „нови“ и „дополнителни“ на постојната помош за развој. Состојбата на средствата што треба да бидат нови значи дека залозите треба да бидат над оние направени во претходните години. Што се однесува до дополнителноста, не постои строга дефиниција на овој термин, што веќе доведе до сериозни проблеми во проценката на дополнителноста на намалувањето на емисиите преку ЦМД-проекти, што доведува до контрапродуктивност, па дури и до измама. Додека климатските финансии обично сметаат само на ветувања од развиени земји, 10,3 милијарди американски долари ветени на ЗКФ, исто така, вклучуваат некои (релативно мали) придонеси од земјите во развој.
4.3 Неуспехот да се забрани финансирање на фосилни горива според климатските финансии
На својот состанок на одбор во Јужна Кореја одржан во март 2015 година, ЗКФ одби изречна забрана за проекти на фосилни горива, овозможувајќи делотворно финансирање на постројки за јаглен. Јапонија, Кина и Саудиска Арабија се спротивставија на забраната.
5 Дополнителна литература
* Абот, КВ, Гартнер, Д. (2011). . Работна документ за управување со Земјиниот систем бр. 16.
* ClimateFund.info. .
* Purvis, N. & Stevenson, A. .
* ван Керхоф, Лора; Ахмад И.Х., Питок Ј. И Стефен В. (2011). . Environmentивотна средина: Наука и политика за одржлив развој 53 (3): 18-31.