procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Жижи (роман)

''Жижи'' (|Gigi) — роман од 1945 година на француската писателка Колет, кој ја раскажува приказната за еден богат моден творец кој се вљубува во млада Парижанка која има кариера на ''grande cocotte'' и кој на крајот се венча со неа. Романот е адаптиран во истоимениот филм од 1958 во режија на Винсент Минели, а Одри Хепберн некое време ја игра главната улога во Бродвејската екранизација на ова дело.
Дистрибуција

Дистрибуција — еден од четирите аспекти на маркетингот. Дистрибутер е посредник помеѓу производителот и продавачот. Откако производот ќе биде произведен во повеќето случаи тој се пренесува (вообичаено се продава) до дистрибутерот. Дистрибутерот потоа го продава производот на продавачите или купувачите.
Останатите три дела од маректиншкиот микс се менаџмент на производи, цена и промоција.
1 Објаснување
Традиционално, дистрибуцијата може да се посматра како дел од логистиката: како да стигне производот или услугата до крајниот купувач. Мора да се даде одговор на следниве прашања:
* Дали производот треба да биде продаван во продавници?
* Дали производот треба да биде дистрибуиран преку големопродажба?
* Дали ќе се користат канали на повеќестепен маркетинг ?
* Колку обемен каналот на продажба ќе биде (колку членови)?
* Каде треба производот или услугата ќе биде достапен?
* Кога производот или услугата ќе биде достапен?
* Дали дистрибуцијата ќе биде ексклузивна, селективна или екстензивна?
* Кој треба да го контролира каналот?
* Дали помеѓу членовите на дистрибутивниот канал треба да има формални врски?
* Дали членовите на дистрибутивниот канал ќе имаат заедничка рекламна кампања?
* Дали ќе се користат e-commerce методи во дистрибуцијата?
2 Поврзано
* Маркетинг
* Маркетинг план
* Маркетинг менаџмент
* Маркетиншки микс
* Логистики
* Предиктивна аналитика
* Пакување и означување
2.1 Поедиечни типови на дистрибуција
* филмска дистрибуција
* Осигурување
* Електродистрибуција
* Статистичка распределба и Веројатносна распределба — исто така наречени „дисрибуција“
Роза Топузова Каревска

Роза Топузова Каревска (родена на во ) — македонски политичар и поранешен пратеник во Собранието на Република Македонија. Член е на Либерално-демократската партија од 1994 година. Дипломирала на археологија и историја на уметност и е магистер на археологија. Работела во Институтот за старословенска култура во Прилеп.
Во периодот 2002-2006 е пратеник во Собранието, а од 2003-2007 и прв Генерален Секретар на ЛДП. На парламентарните избори во 2006 го добива вториот пратенички мандат (во првата изборна единица). Прогласена е за најревносен и најактивен пратеник во овој состав на Собранието.
Дендрологија

Дендрологија, од старогрчки: ''δένδρον'' - „дрво“ и ''λόγος'' „наука“, е наука на дрвата, или поопшто изучувањето на дрвенести растенија. Овие можат да бидат дрва, грмушки и лијани.
Не постои остра граница помеѓу растителна таксономија и денодрологијата. Меѓутоа дрвенестите растенија не само што припаѓаат на многу различни фамилии, туку и овие фамилии може да се сочинети од дрвенести и недрвенести членови. Во некои фамилии има само малку дрвенести видови. Ова во огромна мера ја ограничува корисноста на строго дендролошкиот приод. Дендрологијата повеќе се фокусира на стопански корисни дрвенести растенија, нивното распознавање и нивните хортикултурни и силвикултурни својства.
1 Познати дендролози
* Мајк Бејли
* Мајкл Дир
* Алан Мичел
* Маќеј Гиертич
2 Поврзано
* Дендрохронологија
* Арборикултура
Светските градини со Одри Хепберн

''Светските градини со Одри Хепберн'' е документарна емисија во девет епизоди, првпат прикажана во 1993 година со деби на 21 јануари. Ова е последниот комплетиран проект на глумицата Одри Хепберн, која умира еден ден пред емитувањето на првата епизода од серијата во САД.
Глигор Делев

Д-р. Глигор Делев (р. Скопје, 1960) — македонски алпинист и доктор-специјалист е по ургентна медицина. Живее и работи во Канада, каде се преселил во 1969 година. Пролетта 2007 година успешно се искачил на највисокиот врв во светот Монт Еверест како член на "Extreem summit team" - планинарска експедиција од Србија.
Кулминацијата на искачувањето се случила на 20 мај 2007 година.
:„Не знам што се случува моментално со мене. Зар е можно дека сум на ’покривот на светот‘, повеќе пред мене не гледам карпи и мраз, над мене се само облаците. Ова е прекрасно чувство, целиот свет сега е под моите нозе, ми течат солзи-радосници. Ја исполнив својата желба да се искачам на Монт Еверест, иако беше многу, многу тешко. Ова качување ќе го паметам целиот живот“, јавил д-р Делев, на водачот на експедицијата по радиоврска од врвот.
Во својата богата алпинистичка кариера се има искачено на повеќе планински врвови.
За своето постигнување ја има добиено наградата Медал за заслуги за Македонија.
1 План на експедицијата за освојување на Монт Еверест
Глигор Делев е член на српската експедиција за освојување на Монт Еверест.
Експедицијата во регионот влегува преку Непал. Експедицијата стигнува со авионски лет во Катмадну, а потоа по копнен пат преминува во Тибет, преку граничниот премин на мостот на пријателството во селото Кодар. Овој план на активности и овозможува на експедицијата да стигне во базниот логор на самиот почеток на сезоната, со што има доволно време на располагање за искачување. Исто така тоа остава време за постепено зголемување на висината и подобра аклиматизација на членовите на тимот.
Експедицијата поминува две ноќи во Нилам на тибетското плато, на надморска висина од 3,800 метри поради аклиматизација. Потоа почнува постепено искачување. Експедицијата има два дена одмор во Тингриј, после што тргнува кон базниот логор, каде шерпасите се одвојуваат и почнуваат да го прават истурениот базен логор (ABC). После дополнителната аклиматизација експедицијата продолжува со искачување користејќи два меѓулогори за искачување до висина од 6.440 метри до логорот сместен под самиот врв Норт Кол. До оваа точка патувањето на експедицијата се одвива со џипови и со помош на јакови.
Над истурениот базен логор има уште четири други логори:
* Логор Еден – на 7.066 метри на Норт Кол.
* Логор Два - на 7.400 метри, на почетокот од снежната стреа. Логорот е релативно рамен но изложен на антициклонски ветрови кои дуваат преку северниот гребен.
* Логор Три - на 7.900 метри.
* Логор Четири - на 8.400 метри – на карпесто земјиште, но повремено има и снег во зависност од снежните врнежи во текот на претходната сезона. Овој логор овозможува пристап до североисточниот гребен кој води до самиот врв.
2 Членови на експедицијата
* Драган Јаќимовиќ, шеф на експедицијата (единствен србин кој до 2007 година се има искачено на Монт Еверест),
* Драган Рајбловиќ,
* Милош Ивачковиќ,
* Петар Пеќанец,
* Марко Николиќ,
* Драган Петриќ,
* Басар Ќаровац,
* Илија Андрејиќ и
* Глигор Делев.
Сите членови на експедицијата се искусни алпинисти кои веќе имаат совладано висини од 7.000-8.000 метри.
Марен Маре

Марен Маре (|Marin Marais; 31 мај 1656, Париз – 15 август 1728, Париз) бил француски композитор и изведувач на виола да гамба. Учел композиција кај Жан-Батист Лили, чии опери често ги диригирал, како и со мајсторот на бас виола да гамба Мисје де Сан-Коломб во времетраење од 6 месеци. Во 1676 бил најмен како музичар на кралскиот двор во Версај. Како дворски музичар бил многу успешен, па во 1679 бил назначен за главен виола да гамбист на кралот („ordinaire de la chambre du roy pour la viole“), титула која ја имал сѐ до 1725.
Вил мајстор на виола да гамба и најистакнатиот композитор за тој инструмент во земјата. Составил пет книги со ''Дела за виола да гамба'' (''Pièces de viole'') (1686-1725), генерално свити за генералбас. Овие биле прилично популарни на дворот, и по овие бил запамтен како оној што „основал и зацврстил царство на виолата да гамба“ (Хубер ле Блан, 1740). Други дела се ''Дела во трио'' (''Pièces en trio'') (1692) и четири опери (1693-1709), од кои особено забележителна е ''Алкиона'' (1706) по сцената на бура.
Еврар Титон ди Тије го ставил и Маре во неговото дело ''Le Parnasse françois'', искажувајќи се за две од неговите дела:
Едно дело од четвртата негова книга насловено како ''Лавиринт'', менува разни скали, удира разни дисонанци и ја изразува збунетоста на човек заглавен во лавиринт преку сериозни, а потоа и брзи премини; потоа тој излегува среќно и завршува со грациозна и природна шакона. Но тој уште поуспешно ги изненади музичките познавачи со неговите дела насловени како ''Скала'' (|La Gamme), кое е кое е симфониско дело кое неприметно се искачува по скалилата на октавата; потоа оди пак надолу, така поминувајќи низ хармонични песни и мелодични тонови, разните звуци на музиката.
Како и со Сан-Коломб, од приватниот живот на Марен Маре по неговото полнолетство се знае многу малку. Се оженил за парижанката Катерина д'Амикур на 21 септември 1676. Имале 19 деца.
Факсимили на сите пет книги насловени како ''Дела за виола да гамба'' (|Pièces de viole) се издадени од Éditions J.M. Fuzeau. Потполно критичко издание на сите негови инструментални дела е едицијата во седум тома од Џон Хсу, издадена од Broude Brothers.
1 Во филм
Маре и неговата музика оигурираат во филмот ''Сите утра на светот'' (''Tous les matins du monde'') (1991), атмосферски, прецизно замислен живот на Мисје де Сан-Коломб. Во филмот значајна улога игра музиката на Маре, меѓу кои и подолгото дело ''Ѕвоната на Св. Женевива'' (''Sonnerie de Ste-Geneviève du Mont-de-Paris'') (1723).
Монтана (Бугарија)

Монтана (|Монтана, порано Кутловица) — град во Северозападна Бугарија, административен центар на општината Монтана во Монтанската Област. Има население од околу 40.044 жители (2022).
Сместен е во долината на реката Огоста на север од Балканот. Во времето на комунистичкото владеење во Бугарија го носел името Михаjловград. Градот е административен центар на истоимената општина и на Монтанската Област.
Монтана е наследник на Municipio Montanensium. Областа Монтана e дел од римската провинциjа Горна Мизиjа од 29 век пред новата ера. Од 160 г. се споменува град Municipio Montanensium, изникнал на местото на древна тракиска населба. Од римскиот период се тврдината, општествените згради, бањите и театрите.
Луѓето денес во Монтана често се исселуваат поради стопанско-економски причини во Софија. Во Монтана се наоѓа археолошки музеј и театар.
1 Збратимени градови
* Банска Бистрица, Словачка
* Шмалкалден, Германија
* Крињица, Полска
* Ѓержински, Русија
* Житомир, Украина
* Салватиера, Шпанија
* Пирот, Србија
Мајерлинг (ТВ-епизода)

''Мајерлинг'' е името на една епизода од американската телевизиска серија ''Producers' Showcase'' направена за NBC, емитувана на 24 февруари 1957 година.
Приказната во ''Мајерлинг'' се заснова на вистинитата трагична љубовна врска меѓу Принцот Рудолф од Австрија и неговата домарка Бароницата Мери Ветсера, која завршува со нивната мистериозна смрт на 30 јануари 1889 година во Мајерлинг во Австрија.
Парен број

Парен број — секој број кој е делив со 2. Во математиката парните броеви се означуваат со 2k, каде што k припаѓа на множеството на цели броеви. Пример за парни броеви се 2, 4, 6, 8, 10
en:Even number
Љубов меѓу крадци

''Љубов меѓу крадци'' е телевизиска романтична авантура продуцирана од ABC мрежата во 1987 година.
Во филмот игра Одри Хепберн во улога на Бароницата Каролина ДуЛак која се вмешува во еден планиран грабеж заедно со Мајк Чемберс (Роберт Вагнер), измамник кој не ѝ дава решение на нејзиниот проблем во кого да верува. Во меѓувреме, во потера по двојката е Спајсер (Џери Орбах), најмен убиец кој има цел да се одмазди.
Барокна музика

Барокна музика — музика што се создавалa за време на барокот, стилски правец во музиката кој го опфаќа 17 и првата половина на XVIII век. Барокната музика се одликува со повеќегласие, што е одраз на раскошот на овој период, и со градители на гудачки инструменти (страдивари, амати, гварнери). Барокната музика го добила името според шпанскиот збор „барок“ што значи бисер со неправилна форма.
Музички форми во што во барокот ги среќаваме се: фуга, токата, свита, инвенција и ораториум.
Претставници од барокот се: Јохан Себастијан Бах, Георг Фридрих Хендл, Антонио Вивалди и др.
Двајца за патот

''Двајца за патот'' е филм од 1967 година режиран од Стенли Донен кој ја раскажува врската на еден архитект (Алберт Фини) и неговата жена (Одри Хепберн). Филмот се смета за екпериментален поради нелинеарното сиже, односно поради прикажувањето на сцени од подоцнежната фаза во животот на брачната двојка паралелно со оние од нејзиниот почеток. Сценариото напишано од Фредерик Рафаел било номинирано за оскар.
Средновековна музика

Средниот век опфаќа период од десет векови во европската историја. Уметноста на овој период започнува врз темелите на ранохристијанската култура и уметност. Христијанството се јавува на почетокот на нашата ера во Палестина, а во средниот век легално се развива. Тоа станува официјална религија во римската империја и се трансформира од вера на сиромашните, во силна, хиерархиски сложена организација. Во ова време започнало и создавањето на средновековната музика.
Средновековна музика е онаа музика што се создавала во средниот век, под влијание на одредени фактори карактеристични за средновековната уметност воопшто, како што се христијанството, народното творештво и навраќањето на антиката. Во средниот век музиката претежно била со религиозна содржина, во служба на христијанството, но во еден момент во доцниот среден век се појавуваат трубадурите кои почнуваат да создаваат световна музика со мотиви од секојдневието, најчесто љубовни или херојски.
Средновековната музика најчесто се изведувала вокално, но во употреба биле и неколку видови на инструменти: харфа, лејта, цитра, флејта, обоа, труба, оргули, ударни инструменти и ѕвона. Световната музика во средниот век е вовед кон световната музика на повисок степен ренесанса.
1 Стилови
Единствената средновековна музика која е изучувана е онаа која била напишана и преживеала. Бидејќи создавањето на ракописи било многу скапо, поради скапата хартија и поради големото време кое било потребно сето тоа да се напиши и ископира, само богатите институции биле способни да создаваат ракописи кои преживеале до денешно време. Во овие институции спаѓале црквите, црковните институции, како што се манастирите, одредена световна музика, како и духовна музика, била под заштита од овие институции. Овие преживеани ракописи не пренесуваат многу од популарната музика од тоа време. На почетокот на овој период, нотираната музика се претпоставува дека е монофона и хоморитмична , значи има текст кој се пеел унисоно, а нотиран инструмент нема. Раните нотации од овој век немале начин да го специфицираат ритамот, иако неумите давале јасни фразирања.
Едноставноста на кантовите со унисоно пеење и природна декламација била најчеста појава. Се развива полифоната нотација, и се претпоставува дека полифоните вежби потекнуваат од овој период. Хармонијата , е со консонатни интервали чиста квинта, прима октава ( и подоцна чиста кварта) и така започнува да се нотира. Ритмичката нотација дозволува комплексни взаемности помеѓу повеќегласието во повторувачка секција. Употребата на повеќекратни такстови и запишувањето на претечкиот инструмент се развиле кон крајот на овој период.
Џоичи Ито

Џоичи Ито (伊藤穰一 ''Itō Jōichi'', роден 1966), познат и како Џои Ито, е активист, претприемач и инвеститор роден во Јапонија и образуван во САД. Тој е претседавач на управниот одбор на Криејтив комонс и на јапонскиот Сикс апарт (Six Apart Japan). Член е на управните одбори на Технорати, Диџитал гараж , WITNESS , Корпорацијата Пиа , Соушал текст (Socialtext) и ајКомонс . Основач е и раководител на инвестициската фирма Неотени ко (Neoteny Co., Ltd). Во октомври 2004 година тој беше назначен како член на управниот одбор на [ИКАНН], со тригодишен мандат почнувајќи од декември 2004. Во август 2005 година стана член на управниот одбор на Фондацијата Мозила.
Ито има добиено бројни признанија за неговата улога како претприемач на полето на компании поврзани со интернет и новите технологии (PSINet Japan, Digital Garage Japan, Infoseek Japan). Тој води блог, има свој вики и канал на ИРЦ, а придонесува и во метроблогирањето за Токио. Во почетокот на кариерата Ито водел ноќен клуб во Јапонија, при што носел музика од жанровите индастријал и рејв од САД.
Ито е роден во Кјото, Јапонија и со семејството се преселил во [Мичигeн], САД на четиригодишна возраст. Кога имал 14 години се вратил во Јапонија кога мајка му станала претседател на јапонскиот оддел на фирмата Енерџи конвержн дивајсиз (Energy Conversion Devices, Inc).
Ито се вратил во САД за да студира информатика на Универзитетот Туфтс во близина на Бостон, Масачусетс. Таму, меѓу другите, го има запознаено Пјер Омидјар, кој подоцна го има основано иБеј (eBay). Поради ригидноста на наставниот план и личниот став дека „учење информатика во училиште е глупаво“ Ито го напуштил Туфтс и подоцна се запишал на студии по физика на Универзитетот во Чикаго. Повторно ги напуштил студиите поради тоа што утврдил, според негово мислење, дека наставната програма е повеќе насочена кон создавање практични инженери, наместо изучување на физиката со цел разбирање на науката. Останал во Чикаго уште една година потоа работејќи како диск-џокеј во ноќни клубови.
Ито моментално е на постдипломски студии на Универзитетот Хитотсубаши и научен соработник на Центарот Аненберг при Универзитетот на Јужна Калифорнија.
Ито е јавен застапник на демократското учество кое се заснова на блогирање и економијата заснована на споделување. Живее во префектурата Чиба во Јапонија со партнерот Мизука и е веганец.
АФИ 100 години... 100 ѕвезди

АФИ 100 години... 100 ѕвезди е список на Американскиот филмски институт со 25 женски и 25 машки глумци, односно најголемите 50 ѕвезди во Американската филмска историја. Ова е втор дел од списокот АФИ 100 години... серии. Тие биле презентирани на 15 јуни 1999 година во емисија на CBS во шоу водено од Ширли Темпл, која и самата е дел од списокот. Во емисијата учествувале 50 глумци и самите ѕвезди на денешницата, на тој начин комплетирајќи ја бројката 100.
Според правилата, ѕвездите на списокот мора да го направиле своето филмско деби пред 1950 година или да се умрени пред создавањето на списокот.
Ѕвездите биле бирани од список на 250 машки и 250 женски номинирани глумци.
По смртта на Сидни Поатје во јануари 2022 година, сите машки легенди се сега веќе починати.
1 50-те легендарни ѕвезди
Бр., Женски легенди, Машки легенди
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
2 Поврзано
* АФИ 100 години... серии
Почекај додека се стемни

Почекај додека се стемни — филмска екранизација на истоименото дело на Фредерик Нот од 1967 година, режирано од Теренс Јанг со Одри Хепберн, Алан Аркин и Ричард Крена во главните улоги. За својата изведба во овој филм, Хепберн е номинирана за оскар и Златен глобус за најдобра глумица. Филмот е рангиран на десеттото место на списокот на ''Bravo''''100 најстрашни филмски моменти''.
Како да се украде милион

''Како да се украде милион '' (1966) е криминалистички филм режиран од Вилијам Вајлер со Питер О'Тул во улога на шармантен уметнички детектив и Одри Хепберн во улога на Никол Бонет, ќерка на еден измамник.
AllMovie

AllMovie (претходно All Movie Guide) е онајлн база на податоци со информации за филмови, телевизиски програми и филмски глумци. Од 2013 година, AllMovie.com е во сопственост на All Media Network.
Робин и Мериан

''Робин и Мериан'' е филм од 1976 година со Шон Конери во улога на Робин Худ, Одри Хепберн како Лејди Мериан, Никол Вилијамсон како Малиот Џон, Роберт Шо како Шерифот од Нотингем и Ричард Харис како Крал Ричард.
Час за децата

''Час за децата'' е филмска адаптација од 1961 година на истоимената драма напишана од Лилиан Хелман. Режирана е од Вилијам Вајлер а глумат Одри Хепберн, Ширли Меклејн и Џејмс Гарнер.
1 Кратка содржина
Марта Доби (Ширли МекЛејн) и Керен Рајт (Одри Хепберн), кои се запознале кога имале седумнаесет години, поседуваат училиште за девојки. Керен е свршена за Џо (Џејмс Гарнер), доктор, со кого конечно, откако училиштето почнува да прави профит, закажуваат ден за свадба. Но токму тогаш, Марта станува љубоморна. Откако наслушнува низа расправии, едно одмаздољубиво девојче Мери почнува да шири гласини дека двете жени се во афера. Животот на Марта и Керен е уништен, затоа што родителите ги земаат девојките дома, училиштето се затвора, а Џо почнува да се прашува за вистинскиот однос меѓу нив.
2 Награди и номинации
Филмот е номиниран за пет „оскари“ и за три „златни глобуси“ во 1962 година.
Шарада (филм)

''Шарада'' е филм од 1963 година режиран од Стенли Донен. Во главните улоги се појавуваат Кери Грант и Одри Хепберн. Жанровски, се простира во три категории: трилер , романса и комедија.
Филмот е значаен по своето сценарио, особено по ''умните'' дијалози меѓу Грант и Хепберн, по локацијата (Париз), по музиката на Хенри Манчини, како и по анимираниот наслов на Морис Бајндер.
Филмот често е ословуван со титулата „најдобриот хичкоковски филм што Хичкок го нема направено“.
Мојата убава дама

''Мојата убава дама'' е оскаровец од 1964 година, адаптација на истоимениот театарски мјузикл, кој пак е заснован врз драмата ''Пигмалион'' од Џорџ Бернард Шо. Филмот е режиран од Џорџ Кјукор и во него глумат Одри Хепберн и Рекс Харисон.
Бродвуд и Синови

Бродвуд и Синови (анг. ''Broadwood and Sons'') најстариот изработувач на пијана во светот, именувана по нејзиниот основач Џон Бродвуд. На нивните инструменти свиреле славни музичари како Моцарт, Хајдн, Дусек, Бетовен, Шопен и Лист. Фирмата е имател на Кралска повластица како изработувачи на пијано на кралицата Елизабета II.
Секогаш

Секогаш — романтична комедија-драма од 1989 година режирана од Стивен Спилберг во која играат Ричард Драјфус, Холи Хантер и Џон Гудмен. Одри Хепберн за последен пат се појавува токму во овој филм и тоа во улога на ангел.
Горна Лужица

Горна Лужица е област во источниот дел на Германија со главно седиште во Бауцен (Будишин). Областа е двојазична, со оглед на тоа дека тука живеат Лужички Срби кои зборуваат свој словенски јазик — горнолужичкиот.
1 Поврзано
* Горнолужички Сојуз — сојуз на градови во минатото
* Горна Лужица — истоимено маало на селото Лужица во Берско, Егејска Македонија.
Источна конференција (НБА)

Источната конференција на Националната Кошаркарска Асоцијација има петнаесет тимови, распоредени во три дивизии: Атлантската, Централната и Југоисточната. Победникот на Источната Конференција игра во Финалето на НБА против победникот на Западната Конференција. Тимовите се организирани на наредниот начин:
Атлантска Дивизија
* Бостон Селтикс
* Њу Џерси Нетс
* Њујорк Никс
* Торонто Рапторс
* Филаделфија Севентисиксерс
Југоисточна Дивизија
* Атланта Хокс
* Вашингтон Визардс
* Мајами Хит
* Орландо Меџик
* Шарлот Хорнетс
Централна Дивизија
* Детроит Пистонс
* Индијана Пејсерс
* Кливленд Кавалерс
* Милвоки Бакс
* Чикаго Булс
Париз, кога врне

„Париз кога врне“ (англиски: ''Paris When It Sizzles'') – филм на режисерот Ричард Квин (Richard Quine) од 1964 година. Автор на сценариото е Џорџ Екслроуд, кое е засновано врз приказната и филмот ''La fête à Henriette'' на Џулиен Дувивиер и Анри Џинсон. Главните улоги ги играат: Одри Хепберн (Audrey Hepburn), Вилијам Холден (William Holden), Грегоар Аслан (Grégoire Aslan), Ноел Кауард (Noël Coward) и Тони Кертис (Tony Curtis).
1 Кратка содржина
Приказната зборува за сценаристот по име Ричард Бенсон (Вилијам Холден) кој е платен да напише сценарио за неговиот шеф, Г. Александр Мирхајм (Ноел Кауард). Сосема самоуверен во своите способности, тој остава само три дена пред рокот за да го напише сценариото. Габриел Симпсон (Одри Хепберн), привремена секретарка која е вработена од Бенсон да му помогне во пишувањето, доаѓа во хотелот каде што е сместен Ричард и заедно со него почнуваат да го пишуваат сценариото со име ''Девојката што ја украде Ајфеловата кула''. Како се развива текстот, така се развива и романсата меѓу двајцата сценаристи.
2 Занимливости
* Филмот е преработка на францускиот филм ''La fête à Henriette'' (1952), режиран од Џулиен Дувивиер.
* Според неколку биографии на Хепберн, ''Париз, кога врне'' се снимал хаотично, зашто Холден, кој имал афера со Одри во текот на снимањето на ''Сабрина'' една деценија пред ''Париз, кога врне'' се обидел да ја возобнови романсата со сега веќе венчаната глумица.* Филмот е сниман истовремено со ''Шарада'', поради што неколку места се повторуваат во двата филма.
Дедал

Дедал — лик во старогрчката митологија, вешт вајар, ковач, научник, архитект и првиот митолошки летач. Тој бил син на Метион и Алкипа, а занаетот го научил од боговите Атина и Хефест. Дедал морал да побегне од Атина зашто го убил својот внук. Се засолнил на островот Крит и се вработил кај кралот Минос. Таму се оженил и го добил синот Икар. На кралот му правел секакви скулптури, мебел, машини, оружје, оклопи и играчки за децата од палатата (на пр. лавиринтот на Крит). По неколку години работа од Минос побарал одмор, но кога владетелот го одбил, решил да побегне. Знаел дека е залудно да украде брод и да отплови, зашто брзите бродови на Минос веднаш ќе го стигнеле. Затоа, за себе и за Икар направил по еден пар крилја. Пердувите ги споил со восок. Пред да тргнат, Дедал го предупредил синот да не лета премногу ниско за да не се наводени, ниту премногу високо поради Сонцето. Но, Икар се вивнал толку близу до Сонцето што крилјата почнале да му се одлепуваат. Почнал да паѓа и се удавил во морето. Кога морето го исфрлило неговото мртво тело, Дедал го погребал на мал остров, кој подоцна е наречен Икарија. Потоа, Дедал пристигнал на Сицилија.
1 Дедал како мотив во уметноста и популарната култура
* „Дедал“ (''Dedalus'') — италијанска џез-рок група, основана во 1973 година.
* „Дедал“ (''Dedalus'') — песна на американската група Нерв (''Nerve'') од 1993 година.
Велики Преслав

Велики Преслав (|Велики Преслав) — град во Источна Бугарија и претставува административен центар на општина Велики Преслав. До 1993 година се вика Преслав и во историјата е познат како втора престолнина на Бугарија меѓу 893-972 г. Во градот се наоѓа археолошки музеј и тврдина. Особено голем процвет достигнува во времето на ханот Омуртаг како воен лагер со гарнизон.
Денес градот брои околу 9.000 жители.
1 Историја
Царот Симеон Велики ја преместил престолнината од Плиска во Преслав. Во градот настанал т.н. „златен век“ на бугарската култура. Се развиле најмногу литературата, архитектурата и уметноста. Биле изградени голем број христијански храмови, а престолнината била направена по урнек на Цариград. Од Плиска во Преслав била преместена и Преславската книжевна школа.
2 Личности поврзани со Преслав
* цар Симеон I (893-927)
* цар Петар I (927-969)
* цар Борис II (969-971)
* цар Роман (978-991)
* цар Пресијан II 1018
* цар Петар II (1040-1041)
* цар Петар III (1072)
* Наум Охридски
* Константин Презвитер
* Црноризец Храбар
* Јован Егзарх
* Презвитер Козма
3 Галерија
Арабати баба-теќе

Арабат Баба или Серсем Али Баба теќе — дервишко теќе кое се наоѓа на излезот од Тетово кон Гостивар, во подножјето на планината Шара. Теќето е изградено во втората половина на 18 век од Реџеп паша и неговиот син Абдурахман паша кои се спомнуваат и во врска со изградбата на Шарената џамија во Тетово, како и Тетовското кале.
Според податоците во Теќето живееле околу 15 дервиши, на чии чело стоел старешина - баба. Дервишите биле прочуени како благородни, мирни и гостољубиви луѓе. Теќето се викало Арабат затоа што навидум неговиот основач бил сиромав човек со скината облека по име Алија, а така облечените луѓе Турците ги викале арабат. Поради тоа теќето го добило името Арабат-теќе. Постои и теорија според која градењето на теќето било започнато од страна на Серсем Али баба.
Теќето претставува комплекс од верски објекти, групирани околу турбето на Серсем Али баба, дервиш кој припаѓал на редот Бектеши. Од овие објекти денес се сочувани: шадрван, богомоља, турбе, кула, чешма, кујна-трпезарија; гостински конак; дервишхане; харемлак.
Во текот на 120 години, во теќето живееле бектеши кои ги учеле тајните на својата секта која е една од најзначајните меѓу повеќе од дванаесетте познати дервишки секти. Дервишите се познати по нивниот посебно негуван култ кон починатите баби и шехови. Еднаш во годината, во спомен на имамот Хусеин и неговото семејство кои биле заклани во Кербери, Сирија, дервишите ја вршат богослужбата во чии рамки е и молитвата која се одвива со ритмичка музика и движења, при што тие, спомнувајќи го бога и нишајќи се лево-десно, напред-назад, паѓаат во мистичен занес и на крајот се бодат со игли и други остри предмети по телото.
Активниот дервишкиот живот во теќето се задржал до 1912 година. Во 1941 бил обновен и траел сè до 1945 година кога теќето целосно е напуштено.
Денес во комплексот на теќето е сместен Народниот музеј на град Тетово.
Арабати Баба Теќе за време на превирањата во Македонија на почетокот од 21 век беше заземено од ОНА. Во борбите покрај делумното уништување на Шарена џамија, не беа поштедени ниту Теќето, ниту Тетовското Кале.
Националниот конзерваторски центар во 2007 година ќе изврши непоходни конзерваторски зафати на шадрванот во Арабати баба теќе, како и на самото теќе.
1 Поврзано
* Тетовски чинар
Западна конференција (НБА)

Западната конференција на Националната Кошаркарска Асоцијација има петнаесет тимови, распоредени во три дивизии: Југозападната, Северозападната и Тихоокеанска. Победникот на Западната Конференција игра во Финалето на НБА против победникот на Источната Конференција. Тимовите се организирани на наредниот начин:
Југозападна Дивизија
* Далас Маверикс
* Мемфис Гризлис
* Њу Орлеанс Хорнетс
* Сан Антонио Спарс
* Хјустон Рокетс
Тихоокеанска Дивизија
* Голден Стејт Вориорс
* Лос Анџелес Клиперс
* Лос Анџелес Лејкерс
* Сакраменто Кингс
* Феникс Санс
Северозападна Дивизија
* Денвер Нагетс
* Јута Џез
* Минесота Тимбервулфс
* Портланд Треилблејзерс
* Сиетл Суперсоникс
Њу ејџ

Њу Ејџ (англиски: ''New Age''), ново доба, ново време се поими кои вообичаено се користат за да означат широко движење на доцниот 20 век и современата западна култура, карактеризирано со еклектичен и индивидуален пристап кон духовноста. Само-духовност (''Self-spirituality''), нова духовност (''New spirituality''), и ум-тело-дух (''Mind-body-spirit'') се други имиња кои се користат за движењето. Њу Ејџ е разнолико движење на индивидуалци, кое вклучува и лица кои калемат њу ејџ верувања врз одредена традиционална религија. Скорешните истражувања покажуваат дека околу 20% од Американците имаат барем некои њу ејџ верувања.
Психологот Мерилин Фергусон, во нејзината книга ''Заверата на Водолијата'' (1980) го дефинира Њу Ејџ-от како ''„појава на нова културна парадигма, чие ширење ќе биде планетарно, навестувајќи една нова ера во која човештвото ќе успее да реализира значаен дел од својот физички, психички и духовен потенцијал“''. Самиот термин е популаризиран од масовните медиуми во САД во текот на 80-тите години, за да го опише субкултурното движење заинтересирано за медитација, реинкарнација, здрава храна, кристали, природна средина, псевдонаука, нерешени мистерии (Атлантида, НЛО, кругови во жито, итн.)
Заедничко за поединечните автори, како и групите кои се бараат себеси во оваа идеја, е тоа што тие споделуваат склоност поединците да бидат преобразени преку будење на духот и издигнување на свеста. Њу Ејџ мислата на тој начин сака да го подготви човештвото за доаѓањето на едно „ново време“ на универзална хармонија (концепт кој понекогаш, во астролошката терминологија се поврзува со „ерата на Водолијата“).
Њу Ејџ-от, кој се смета себеси за обид за „повторно маѓепсување на светот“, како реакција на материјализмот на општеството на почетокот на XX век, е составен дел на глобалниот феномен на новата религиозност родена во 60-тите години, наспроти кризата на идеологиите и отпорот кон индустрискиот раст, и притоа, инспирација црпи од претходните теозофски доктрини. Некои од главните особини се отфрлување на хиерархиските поредоци на религиозните учења, апсорпција и редефиниција на мистичните гранки на ортодоксните верски традиции, ориентација кон езотерични и окултни доктрини за целиот свет, делумно усвојување на модерните научни и псевдонаучни парадигми и ново вреднување на спиритуалните традиции на примитивните општества. Њу Ејџ не е религија во постанок, туку симптом на модерната духовна криза, во која цутат спиритуалните синкретизми и еклектицизми од секој вид.
Алфа (грчка буква)

Алфа (Грчки ), (голема Α, мала α) е првата буква од Грчката азбука. Во системот на Грчки броеви овој симбол има вредност 1. Оваа буква во грчката азбука е дојдена од Феничката азбука - Алеф . Во латинската азбука аналогна буква е буквата A како и во кирилицата е буквата А.
1 Поврзано
* Грчка азбука
* Кирилица
* Латиница
Франсоа Купрен

Франсоа Купрен (фр. ''François Couperin'') (10 ноември 1668 – 11 септември 1733) — француски барокен композитор, оргулар и чембалист. Познат и како „Купрен Великиот“ (''Couperin le Grand'') како би се разликувал од другите истакнати членови на неговото музички надарено семејство Купрен.
1 Живот
Франсоа Купрен е роден во 1668 во Париз. Учел кај татко му, Шарл Купрен, кој починал кога Франсоа имал 10 години, па потоа учел и кај Жак Томлен. Во 1685 станал оргулар во црквата Св. Жерве, Париз, место кое го наследил од татко му, па го предал на братучед му, Никола Купрен. Во подоцнежните години други членови од семејството исто така го наследуваат ова место. Во 1693 Купрен го наследува неговиот учител Томлен како оргулар во Кралската капела со титула „Оргулар на Кралот“. Ова бил Кралот-Сонце, Луј XIV.
Во 1717 Купрен станал дворски оргулар и композитор, со титула ''ordinaire de la musique de la chambre du Roi.'' Со неговите колеги, Купрен приредувал неделни концерти, обично во недела. Многу од овие концерти биле во форма на свити за виолина, виола да гамба, обоа, фагот и чембало, на кое тој бил виртуоз.
Купрен го признавал својот долг кон композиторот Арканџело Корели. Тој ја вовел Корелиевата трио соната форма во Франција. Великата трио соната на Купрен била со поднаслов ''Le Parnasse, ou l'Apothéose de Corelli'' („Парнас, или Корелиевата апотеоза“). Во неа Купрен ги комбинира италијанскиот и францускиот музички стил во збир дела наречени ''Les Goûts réunis'' („Здружени стилови“).
Неговата најпозната книга, ''L'Art de toucher le clavecin'' (''Уметноста на свирењето чембало'', обј. 1716), во кој има предлози за апликатури, допир, орнаментација и другиелементи на клавијатурната техника. Оваа книга извршила влијание врз Ј.С. Бах. Бах го презел овој апликатурен систем за чембало, заклучно со употребата на палецот.
Купреновите четири тома на музика за чембало содржат повеќе од 230 поединечни дела, кои можат да се свират на соло чембало или пак камерно. Овие композиции им станале драги и сакани на композиторите како Ј.С. Бах, Рихард Штраус, како и Морис Равел кој го овековечил нивниот композитор во своето дело ''Споменица за Купрен''.
Многу од Купреновите дела имаат евокативни и сликовити наслови и изразуваат атмосфера преку изборот на клуч, авантуристички хармонии и дисонанци. Некои сметаат дека тие сличат на минијатрурни тонски поеми. Овие особености го привлекувале Рихард Штраус, кој има оркестрирано некои од нив.
Пијано-музиката на Јоханес Брамс била повлијаена од клавијатурната музика на Купрен. Брамс јавно ја изведувал Купреновата музика и учествувал цво првата потполна едиција на Купреновите ''Pièces de clavecin'' („Дела за чембало“) од Фридрих Крисандер во 1880-тите.
Како штѕо раномузичкиот експерт Жорди Саваљ забележал, Купрен бил „музичар-поет ''пар екселанс''“. Тој сметал дека „способноста на Музиката (со големо М) да се изрази себеси во проза и поезија“. Верувал дека доколку навлеземе во поезијата на музиката, ќе откриеме дека таа е „поубава од самата убавина“.
Купрен Починал во Париз во 1733.
2 Поврзано
* Список на композиции од Франсоа Купрен
Западнословенски јазици

Западнословенските јазици се подгрупа на словенските јазици. Западнословенски јазици се:
* чешки јазик,
* словачки јазик,
* полски јазик,
* кашупски јазик,
* долнолужички јазик
* горнолужички јазик,
* полапски јазик - изумрен јазик.
1 Карактеристики
Некои карактеристики на западнословенските јазици, кои потекнуваат од периодот кога тие се одделиле од источнословенските и јужнословенските јазици во периодот од околу 3 до 6 век (а некои помеѓу 6 и 10 век), се следниве:* Развој на прасловенските ''*tj'', ''*dj'' во палатизирани ''ts'', ''(d)z'', на пр во полски/чешки/словачки ''pl'' („ноќ“);
* Чување на групите ''kv'', ''gv'' како на пр. во полски pl („цвет“); ''pl'' („ѕвезда“);
* Чување на ''tl'', ''dl'', како на пр. во полски/словачки/чешки ''pl'' (споредено со македонски mk);
* Палатизирано ''h'' преминало во ''š'', на пр. во полски ''pl'' (локатив од ''pl'', „мува“);
* Тенденција за фиксен акцент (на првиот слог во чешки и словачки и на вториот слог од крајот на зборот во полскиот јазик);
2 Историја
Кај западните Словени во Средниот век латинскиот ја вршеше онаа функција на писмен јазик што кај другите Словени ја имаше црковнословенскиот јазик. Народните јазици почнаа постепено да се афирмираат во писменоста, главно откај 14 век, преземајќи ја во прво време само функцијата на нискиот стил спрема латинскиот којшто го задржуваше своето место на јазик на високата култура. Нов тласок за развојот на писмени јазици на народна основа даде Реформацијата со сите познати последици и коренити поместувања што ги предизвика. Два словенски литературни јазика се афирмираа најрано и најполно во западната сфера – полскиот и чешкиот.
Полскиот литературен јазик, чии почетоци одат најрано до 13–14 век, единствен меѓу современите словенски литературни јазици има непрекинат континуитет оттогаш па до денеска. Бидејќи тој е изграден поодамна, не е така проѕирна во него неговата првобитна дијалектна основа, како во помладите словенски литературни јазици. Сè уште се водат спорови дали таа основа ја дале малополските или великополските дијалекти.
Чешкиот литературен јазик, афирмиран меѓу 14 и 17 век, особено со дејноста на хуситското движење, имаше еден период на големо отстапување по поразот на хуситите на Бела Гора во 1620 г. Кога во крајот на 18 и во почетокот на 19 век почна национално раздвижување во Чешка, задачата на јазичниот план не се состоеше во тоа да се создава нов литературен јазик на дијалектна основа што треба допрва да се афирмира, ами таа се состоеше во тоа да се соживи и доразвие оној облик на писмениот јазик што беше веќе изграден во минатото.
Покрај чешкиот во првата половина на 19 век почнал да се афирмира постепено и словачкиот литературен јазик. Но уште доста време меѓу самите Словаци ќе има извесно колебање во поглед на литературниот јазик. Така Јан Колар и Павел Јозеф Шафарик, највидните културни и книжевни работници излезени во тоа време од словачката средина, го застапуваа гледиштето дека треба да се создаде единствен литературен јазик за Чесите и Словаците. Меѓутоа, натамошниот развиток го демантира тоа становиште и доведе до афирмацијата на самостоен словачки литературен јазик.
3 Наводи
3.1 Литратура
**
Купрен

Семејството Купрен (фр. ''Couperin'') било династичко музичко семејство на професионални композитори и изведувачи. Биле најпродуктивната фамилија во француската музичка историја, мошне активни за време на Барокот. Потекнуваат од Шоме на Бри, мало гратче педесеттина километри источно од Париз, во денешниот (департман Сена и Марна).
Неколку членови од ова семејство биле титуларни оргулари на црквата Св. Жерве, близу Градското собрание, позиција која останала во семејството цели 173 години. Инструментот во оваа црква е од голема важност сам за себе.
Најпрочуени и најнадарени членови на ова семејство биле Луј Купрен и Франсоа Купрен ''Великиот'', негов внук.
1 Поедноставена семејна лоза
Оргуларите во црквата Св. Жерве се задебелени со (ранг).
* Матурен Купрен, †1640; земјоделец, инструменталист
** Дени, †1656; notary, инструменталист
** Шарл постариот, †1654; инструменталист
*** Луј (1) (1626-1661) чембалист, оргулар и гамбист
*** Франсоа (1631-1701) музичар
**** Маргарита-Луиса (1676-1728) пејачка
**** Никола (4) (1680-1748), оргулар
***** Арман-Луј (5) (1727-1789), оргулар
****** Пјер-Луј (6) (1755-1789), оргулар
****** Жерве-Франсоа (7) (1759-1826), оргулар
******* Селеста-Тереза (8) (1795-1860), оргуларка
****** Никола-Луј (1760-по 1817)
*** Шарл (2) (1639-1679)
**** Франсоа ''Великиот'' (3) (1668-1733)
***** Марија-Маделена (1690-1742) калуѓерка, оргуларка
***** Франсоа-Лорен († по 1740)
***** Маргарита-Антоанета (1705-1778) чембалистка на Кралот
Квинтеро

Квинтеро (шпан. ''Quintero'') е име на две марки на висококвалитетни пури, една кубанска (Хабанос СА, државната фирма за пури, а друга од никарагвански и хондурски тутун (Алтадис).
1 Историја
Се верува дека марката била основана како ''Квинтеро и Херманос'' во Сиенфуегос, Куба во 1924, истата година кога Агустин Квинтеро ја изградил неговата фабрика за пури. Веќе во 1940-тите, Квинтеро била важна извозна марка која се продавала особено добро на шпанскиот пазар.
Производството продолжило низ револуцијата, но од 1970-тите до крајот на 1990-тите, Квинтеро се претворила од рачно-изработена марка во марка со само 6 модели на машински изработени и/или рачно-довршени пури. Но и покрај ова, Квинтеро ја има задржано својата популарност кај шпанските љубители и се разликува од останатите по тоа што е единствената глобална машински-произведена марка која ја нуди Хабанос СА.
Квинтеро произведуваат и три машински-изработени цигариљоси: Mini, Club и Purito.
Во последниве години, Алтадис го има користено името „Квинтеро“ за нивната линија на никарагванско-хондурски пури за американскиот пазар.
1.1 Витоли на кубанскиот Квинтеро
Ова е список на ''витоли'' (големини) во рамките на производната линија на Квинтеро, со нивните големини во англиски и метрички единици, нивните ''vitolas de galera'' (фабрички имиња), и нивните конвенционални имиња во американскиот жаргон за пури.
''Машински-изработени и рачно-довршени витоли''* Breva - 5 1/2" x 40 (140 x 15.87 mm) Nacional, корона
* Nacional - 5 1/2" x 40 (140 x 15.87 mm) Nacional, корона
* Panetela - 5" x 36 (127 x 14.29 mm) Veguerito, кратка панетела
* Londres Extra - 4 7/8" x 40 (123 x 15.87 mm) Standard, пети корона
* Purito - 4 1/8" x 29 (106 x 11.51 mm) Chico, цигариљо
2 Поврзано
* Марки на пури
Сибирски самојед

Самоједите се кучиња кои просечно живеат од 12 - 15 години. Тие се мирни кучиња кои се поврзани со целото семејство, односно со кругот на луѓе каде што живеат. Меѓутоа тие слушаат односно имаат само еден сопственик. Самоједите се кучиња кои сакаат да бидат во друштво на луѓе и кои сакаат да им се обрне поголемо внимание. Тие не се агресивни кучиња, меѓутоа знаат одлично да се бранат. За време на дресурата на овие кучиња секој човек ќе наиде на проблеми, бидејќи Самоједите не сакаат секогаш да го прават она што ќе им биде наредено, односно сакаат да водат инает.
Сибирскиод самојед го добил своето име по племето кое се населило на територијата на денешен сибир (САМОЈЕД).
Самоједите се вклучени во четиринаесетте најстари кучиња, заедно со хаските, маламутите, chow chow и уште 10 други раси од различно географско потекло.
Самоједите се најграциозните кучиња на свет, елегантни во своето држење, раскошни со своето крзно и карактеристичне грива, препознатливи по нивната насмевка (по која и ги добиле прекарот "the smiling dog"), и нивните весели очи.
1 Биографија за Самоједот
Овие кучиња потекнуваат од древните номадски племиња од центаралниот дел на Сибир,наречени Самоједи.Кучињата никогаш не станале ловци,меѓутоа набрзо се прилагодиле на влечењето санки,станале чувари и верни сопатници.Самоједите не се вообичаени чувари,туку тие весело го најавуваат секој гостин.Самоједите биле многу блиски со членовите на племињата, кои честопати ги земале да спијат со нив во шаторите бидејќи додатно ги грееле.На децата им било дозволено да играат со кученцата,а доколку женките од некоја причина биле неспособни за доење,жените од племето ги одгледувале и подигале малите кученца.Тоа докажува колку ова племе ги ценело и социјализирало Самоједите.
Самојед е куче од волчји тип,силен,активен,грациозен со неверојатна издржливост.Има средна големина со богато крзно и карактеристчна грива.Прво што се забележува на самоједот се неговите темно-кафени весели очи,црниот нос и ушите кои се исправени,триаглести,заоблени на врвовите и покриени со крзно.Типичниот опаш е богато окрзнен,свиен преку грбот или колковите.Висината е 50-60 см.,а тежината 23-30 кг.
Црната боја со селекција е отстранета,а чистата бела боја денеска е скоро универзална.Дозволени се и бела со кремаста боја,која на изложбите и не се претпочита.
Надворешното крзно е грубо и рамно,не смее да биде чупаво,свилено или брановито,и подолго е отколку кај другите арктички раси.Внатрешното крзно е густо и меко.Таквата структура на крзното му дава на кучето максимална заштита од надворешните влијанија,а бара минимална нега.
Иако бело,неговото крзно секогаш изгледа чисто.Беспрекорното крзно има сребренест сјај.Густото крзно нормално бара редовно чешлање,посебно во пролет и лето.Мртвото крзно од внатрешниот слој,доколку не се отстранува може да предизвика проблеми со кожата.Исчешланото крзно може да се собира и да се испреде во волна.
Бјала (Варненска област)

Бјала (|Бяла) — град на брегот на Црно Море и туристички центар на Бугарија. Речиси сите жители на градот се Македонци, доселени како бегалци од селото Бозец, Ениџевардарско, по грчкото заземање на Егејска Македонија. По податок од 2015 г. населението брои 2.274 жители.
Градот е основан под името ''Аспрос'' во 4 век п.н.е. Спомнат е во османлиски регистар од 1731 г. како ''Ак Дере''.
Општината претставува дом на околу 3 400 жители од кои најголемиот број живее во општинскиот центар. Останатите жители живеат во околните населени места - с. Горица, с. Господиново, с. Дјулино, с. Попович и с. Самотино.
Бјала располага со пристаниште, летен театар, етнографски парк и палео-геолошките карпи „Белите Скали“. За љубителите на природниот туризам во близина се плажите на Кара дере и Иракли.
Фестивалот на Бјала се организира на 24 мај, денот на солунските браќа Кирил и Методиј.
1 Поврзано
* Бјала
Хорок шут

Хорок удар е кошаркарски шут во кој офанзивниот играч се врти нормално во однос на кошот, и ја исфрлува топката на врвот на арка во момент кога раката и топката се високо над главата на играчот.
Хорок е тежок шут да се блокира, и најслаба точка на ударот е кога топката се крева над трупот и кон главата.
Карим Абдул Џабар, еден од легендите на НБА, го патентира својот удар наречен „небесна јадица“ (англиски: ''sky hook'') благодарејќи на два детали: височината на Џабар од над 218 см и испуштањето на топката единствено на врвот на лакот. Џабар беше екстремно делотворен со неговата небесна јадица, и постигна 38.387 бода преку 20 НБА сезони. Џабаровата „небесна јадица“ била блокиран само 6 пати во 20 години, и одбранбените играчи кои тоа го сториле се високи „џинови“ како и самиот Џабар:
* Вилт Чембрлен висок 216 см,
* Мануте Бол највисокиот НБА играч на сите времиња и воедно и највисокиот државјанин на САД според Гинисовата книга, висок 231 см,
* Ралф Сампсон, висок 224 см,
* Марк Итон висок 224 см,
* Хаким Олајџувон, висок 213 см,
* Артис Гилмор, висок 218 см.
Денеска, хорокот е непопуларен удар во САД, и почесто е користен во Европа. Во НБА, само Ендрју Бајнум од ЛА Лејкерс, чиј личен тренер е Џабар, вежба и ја користи „небесната јадица“.