procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Аспарух Јосифоски

Аспарух Јосифоски (Прилеп, 1912 — Скопје, 1990) — македонски комунист, еден од главните организатори на антифашистичкото движење (1938 — 1941) и на НОБ во вардарскиот дел на Македонија (1941 — 1944). Тој бил брат на народниот херој Кузман Јосифоски-Питу и братучед на Димитар Чкатров.
1 Животопис
Едвај го завршил основното образование. Потоа работел како бакал.
На 11 октомври, Аспарух Јосифоски учествувал во основањето на првиот партизански одред на месноста Црвени стени.
Заедно со Благоја Спиркоски, Душко Наумоски, Милан Димоски и Драган Спиркоски, учествувале во нападот на полицискиот участок во Прилеп.
Заради нелегалните активности, тој бил уапсен и интерниран во Добруџа.
По капитулацијата на Бугарија на 8 септември 1944 година, тој се вратил во Прилеп и бил поставен за командант на база, а потоа се преселил во Скопје.
Работел во МВР, а во 1964 година се пензионирал со чинот мајор.
Починал во Скопје во 1990 година.
Саб (роман)

''Саб'' ― роман напишан од Гертрудис Гомес де Авељанеда и објавен во Мадрид во 1841 година. Романот е насочен на ликот на Саб, мулатски роб кој е вљубен во ќерката на својот бел господар, Карлота. Болката од невозвратената љубов на Саб кон Карлота го води Саб до неговата сопствена смрт, која се случува за време на свадбата на Карлота со Енрике Отвеј. Романот бил објавен во Куба дури во 1914 година.
''Саб'' е сметан од некои изучувачи како роман против ропството, а некои исто така предложуваат дека ја критикува установата брак.  Романот бил напишан една деценија пред „''Колибата на чичо Том''“ на Хариет Бичер Стоу. Според Нина М. Скот, ''Саб'', исто како и романот на Бичер Стоу, го критикува ропството како поместување на она што Елизабет Амонс го нарекува „мајчински вредности од машката етика жедна за заработка [ропската економија] која ги смета човечките суштества како... стока.“ Објавувањето на ''Саб'' е сметано за претходник на противропските движења.
За другиот вид критичари, ''Саб'' е „единствениот феминистичко-аболиционистички роман објавен од жена во Шпанија од деветнаесеттиот век или нејзината робовладетелска колонија Куба“.
1 Заплет
Романот е сместен на плантажа за шеќер сместена на половина пат помеѓу градот Санта Марија де Пуерто Принсипе (денешен Камагуеј) и селото Кубитас. Додека најголемиот дел од романот се одвива на плантажата, дел од него се случува во Пуерто Принсипе, во планините Кубитас и во северното пристаниште Гуанаја. Енрике Отвеј, англиски трговец, бара да се ожени со Карлота затоа што мисли дека овој договор ќе му донесе пари. Како што се развива приказната, Саб дознава за нечесното однесување на Енрике и се обидува тајно да и помогне на Карлота.
2 Заднина
Иако делото ''Саб'' првично било објавено во Мадрид во декември 1841 година, Авељанеда започнала да ја пишува книгата во Куба и продолжила да работи на неа за време на двомесечното патување во Европа во 1836 година.
3 Преводи
''Саб'' бил преведен на англиски од страна на Нина М. Скот во 1993 година и објавен од Прес на Универзитетот во Тексас.
4 Дополнителна литература
*
Јаков Милатовиќ

Јаков Милатовиќ (црногорски: Јаков Милатовић; роден на 7 декември 1986) ― црногорски економист и политичар. Тој бил избран за претседател на Црна Гора на изборите во 2023 година, откако во вториот круг го победил Мило Ѓукановиќ. Тој бил министер за економија и економски развој во владата на Здравко Кривокапиќ од 2020 до 2022 година. Тој е и заменик претседател на движењето Европа сега.
1 Наводи
Рангел

Рангел (|Ράγγελ) — поранешно село во Воденско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало во денешниот атар на Теово по патот за Кронцелево.
2 Историја
Рангел било македонско село распаднато на крајот од XVIII век, поради зулумите на разбојничките банди. Неговите жители се преселиле во Теово.
Според истражувањата на Боривое Милоевиќ („Јужна Македонија“), на почетокот на XIX век еден сој со 11 куќи од Рангел се преселил во блиското Теово, бегајќи од зулумите на Гегите. Тие биле: ''Фудуловци'' (2 куќи), ''Кара Јанковци'' (2 куќи), ''Цветковци'' (2 куќи) ''Аповци'' (1 куќа), ''Топал'' (1 куќа), ''Шиндивци'' (2 куќи) и ''Дајко'' (1 куќа). Овие семејства се женеле меѓусебно. Во времето на неговата посета (за време на Првата светска војна), на местото на некогашниот Рангел сè уште биле видливи „грамади“ (темели од куќи).
Црндолски Водопад

Црндолски Водопад ― водопад на потокот Црн Дол кој е десната притока на Брегалница. Тој е еден од Пехчевските Водопади, висок е 6,7 метри, во подножјето има плиток природен базен (карпест котел или џиновски лонец).
1 Местоположба
Црндолскиот Водопад се наоѓа на нешто повеќе од 10 км од градот Пехчево, околу 700 метри над вливот на Црн Дол во Брегалница во шумовит предел.
1.1 Пристап
Од Пехчево до вливот на Црн Дол во Брегалница води асфалтен пат, а оттука до самиот водопад постои уредена пешачка патека со уредени места за одмор.
2 Туризам
Црндолскиот Водопад е слабо познат вон месни рамки. Заради добрата пристапност и уреденоста, жителите од околните населени места го користат за излети.
3 Галерија
4 Поврзано
* Спиковски Андак
* Спиковски Водопади
* Скокото
* Љутачка Река
* Љутачки Водопад
* Ж'тачка Река
* Ж'тачки Водопад
Џони Синс

Џони Синс (|Johnny Sins), вистинско име Стивен Вулф (англ. ''Steven Wolfe''; р. Питсбург, Пенсилванија, САД, 31 декември 1978 г.) — американски порноглумец и фитнес-тренер. Тој повеќепати бил именуван за наградата AVN, а ја има освоено двапати. Веќе подолго време е еден од најбараните порноглумци на семрежјето.
Сам (филм)

„Сам“ — филм на режисерот Владимир Погачиќ од 1959 година. ПОгачиќ е автор и на сценариото, а музиката е дело на Бојан Адамич. лавните улоги ги играат: Никола Симиќ, Милан Пузиќ, Павле Вуисиќ и Северин Бијелиќ. Филмската критика го истакнува овој филм како пример во еволуцијата на жанрот кој е познат како партизански филм. Притоа, критиката го истакнува сценариото во кое нагласокот е ставен врз психолошкото профилириање на ликовите, наместо дотогашната сурова идеолошка пропаганда.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива за време на Битката на Сутјеска и прикажува еден партизански одред кој е отсечен од главниот дел од партизанската војска. Гонет од бројниот непријател, одредот се обидува да го пробие германскиот обрач.
The Teddy Bears

The Teddy Bears ― американска поп-музичка група. Тие биле прва вокална група на музичкиот продуцент Фил Спектор.
1 Историја
По завршувањето на средното училиште ''Ферфакс'' во Лос Анџелес, Калифорнија, Спектор станал опседнат со неговата песна „''To Know Him Is to Love Him“,'' која ја компонирал додека сѐ уште бил на училиште. Затоа со своите школски другари го основал бендот The Teddy Bears. Членови на The Teddy Bears биле: Фил Спектор, Маршал Леиб, пејачката Анет Клајнбард (подоцна го променила своето име во Керол Конорс) и тапанарот Сенди Нелсон. По една аудиција Спектор успеал да ги убеди луѓето од ЕРА рекордс да го финансираат снимањето на албумот. Песната била снимена во студиото Gold Star по цена од 75 долари.и објавена во август 1958 година; биле потребни два месеци за „To Know Him Is to Love Him“ да почне да се емитува.
Песната станала глобален хит. Била на ''Billboard'' Hot 100 23 недели, во Топ десет 11 и на прво место на листата три недели. Исто така, се искачила на второ место на UK Singles Chart. Се продала во преку два и пол милиони примероци и добила златен диск од RIAA. На 19 години, Спектор ја напишал, аранжирал, свирел, пеел и ја продуцирал најпродаваната плоча во САД.
По овој успех, ''Teddy Bears'' не успеале да издадат ниеден хит за цела една година, па ''Спектор'' го распуштил бендот. Распадот бил забрзан со тоа што Клајнбард бил тешко повреден во 1960 година во сообраќајна несреќа.
2 Дискографија
; Студиски албум
* The Teddy Bears Sing! (Imperial Lp-9067; 1959)
Антофагаста

Антофагаста (шпански: ''Antofagasta'' е пристанишен град во северниот дел од Чиле, на околу 1100 км северно од Сантјаго. Тој е главен град на провинцијата Антофагаста и регионот Антофагаста. Според пописот од 2015 година, градот има население од 402.669 жители.
1 Историја
По шпанско-американските војни за независност, градот Антофагаста станал дел од територијата на Боливија. И покрај тоа што во градот живеело претежно етничко чилеанско население, Чиле во 1866 година го признал боливискиот суверенитет врз Антофагаста, но во 1879 година Чиле се откажал од признавањето на боливискиот суверенитет поради тоа што Боливија го прекршила Договорот за разграничување од 1874. Антофагаста бил заземен од Чиле на 14 февруари 1879 година, и ова ја предизвикала Тихоокеанската војна (1879–83). Според условите на Договорот за мир и пријателство од 1904 година, Боливија го признала чилеанскиот суверенитет врз Антофагаста.
2 Економија
Градот Антофагаста тесно се поврзува со рударската активност, затоа што е пристаниште и главен центар на една од главните рударски области во Чиле. Иако ископувањето на сребро и шалитра биле важни за Антофагаста низ историјата, од средината на 19 век ископувањето на бакар е убедливо најважна рударска активност за Антофагаста што поттикнува стабилен раст во областа на градежништвото, малопродажбата, хотелските сместувања, растот на населението и извонреден развој до крајот на 2000-тите. Од 2010-тите Антофагаста е исто така сервисен центар за ископ на литиум.
Антофагаста има највисок БДП по глава на жител во Чиле, 37.000 УСД и е на трето место на Индексот за човечки развој веднаш по регионот Метрополитана де Сантјаго и регионот Магаланес и Антарктика Чилена.
3 Демографија
Според пописот од 2002 година, Антофагаста имала 296.905 жители распоредени на површина од 30.718 км<sup>2</sup>, од кои 143.685 се жени и 153.220 мажи. Експертите процениле дека во следните 10 години градот ќе достигне 500.000 жители.
4 Збратимени градови
* Сплит
* Ковалис
* Тунглинг
* Волос
* Амбато
Венедигер

Венедигер (|Venedigergruppe) — планински венец на Централноисточните Алпи. Заедно со групата Гранацпице, Групата Глокнер, Групата Голдберг и Групата Анкогел, го формира главниот гребен на Високиот Тауерн. Највисокиот врв е Гросвенедигер со 3,657 м (АА), кој го дава своето име на целата таа група. Значителни делови од групата Венедигер припаѓаат на јадрото на националниот парк Хај Тауерн.
1 Географија
Групацијата Венедигер се наоѓа во Австрија во сојузните покраини Салцбург и Тирол, а исто така и во Италија во автономната провинција Јужен Тирол. Поголемиот дел од опсегот се наоѓа во Источен Тирол.
Групацијата Венедигер го вклучува западниот дел од главниот синџир на опсегот Хај Тауерн. Патот за премин Фелбер Тауерн минува низ алпскиот врв помеѓу Салцбург и Источен Тирол на источната страна на опсегот. Групата Венедигер е најглацијалниот планински венец во Високиот Тауерн. Славата на главниот самит во групата, Гросвенедигер, прилично ги засенува другите региони и планини, иако групата има голем број на врвови, планински патеки и алпски колиби.
Потеклото на неговото име е нејасно. Според една легенда, кога локалните овчари за прв пат ја виделе џиновската маса на ледникот Венедигер, мислеле дека гледаат во блескавата површина на морето со град („ Венеција “). Сепак, името може да се врати на средновековните велшки (венецијански) трагачи кои бараа руди од кобалт и манган во областа.
2 Соседни опсези
Групата Венедигер се граничи со следните други опсези на Алпите:
* Кицбиел Алпите (на север)
* Група Гранацпице (на исток)
* Планините Вилгратен (на југ)
* Ризерфернер група (на југозапад)
* Zillertal Alps (на запад)
3 Граници
На север, долината Оберпинцгау на реката Салзах ја формира границата од Кримл низводно до градот Митерсил. На исток границата тече од Митерсил кон југ нагоре по потокот Фелбербах, преку превојот Фелбер Тауерн и продолжува по Тауернбах до Матреи во Остирол. Оттаму продолжува кон југ по реката Изел до селото Хубен (дел од општината Матреј). На југ , долината Дефереген ја оцртува границата од Хубен долж Шварзах, упатувајќи се нагоре до алпите Јагдхаус и превојот Кламљох. Од Klammljoch се движи надолу по Кламмлбах и низ долината на Јужниот Тирол Реин до Песок во Тауферс. На запад, нејзиниот периметар се протега по долината Тауферер Арнтал од Санд во Тауферс до преминот Бирнлуке и надолу од Кримлер Аче до Кримл во долината Салзах.
Бирнлуке ја поврзува групата Венедигер со Алпите Цилертал. Klammljoch е нејзиниот спој со Rieserferner Group. Фелбер Тауерн се придружува на групата Венедигер кон Групацијата Гранацпице.
Додека јасно дефинираните странични гребени редовно се разгрануваат на север од главниот синџир на групата Венедигер, кон југ планината има тенденција да се протега на поголема површина формирајќи свои подгрупи: Групата Дирек, Панаргенкам и Групата Ласерлинг. Сместена помеѓу силно глацираниот главен врв и групата Ласерлинг западно од Матреи, долината Вирген, единствената трајно населена долина во рамките на групата Венедигер.
Дубравка (драма)

„Дубравка“ — драма (овчарска игра) во три чина на хрватскиот поет Иван Гундулиќ. Драмата била премиерно прикажана во Дубровник, во 1628 година, а нејзината премиера во Загреб се одржала во 1888 година. Драмата е напишана со употреба на повеќе говори, како: икавски, чакавски, дубровнички дијалект итн.
1 Ликови
Во драмата се појавуваат следниве ликови:* Радмио
* Група овчари
* Рибар
* Љубмир
* Дубравка
* Група самовили
* Сатирот Дивјак
* Сатирот Горштак
* Загорко
* Љубдраг
* Сатирката Јељенка
* Брштанко
* Траторко
* Сатирот Вук
* Стојна
* Пелинка
* Гласник
* Група сатири
* Свештеник
2 Содржина
2.1 Прв чин
Овчарите ја повикуваат ѕвездата Деница побрзо да го најави утрешниот ден во кој треба да се одржи редовната веселба на овчарите и самовилите на која ќе се избере најубавиот пар. Притоа, тие го слават слободниот живот во Дубрава. Кога осамнува зората, и самовилите се подготвуваат за веселбата, а меѓу нив се наоѓа и убавицата Дубравка. Во неа е вљубен овчарот Миљенко, но неа ја посакува и сатирот Дивјак. Дивјак се среќава со сатирот Горштак и двајцата ја фалат својата убавина. Горштак е горд поради тоа што овчарите го поканиле да биде глумец на приславата. Овчарот Загорко го остава своето стадо, нестрплив да учествува на веселбата, а сатирката Јељенка тагува поради неверството на саканиот Дивјак кого повеќе го привлекуваат самовилите од неа.
2.2 Втор чин
Сатирот Вук, кој мисли само на храната, краде овца, но го фаќа селанката Стојна и така тој останува гладен. Тогаш го среќава сатирот Горштак, кој го кани да му се придружи на веселбата, ветувајќи му многу храна и пијалаци. Пелинка го советува Миљенко да ѝ даде подароци на Дубравка, ако сака да ја освои, но тој го одбива тоа. За да им се приближи на самовилите, сатирот Дивјак се облекува во самовилски фустан, а Јељенка, пак, се облекува како овчар. Стојна го кара синот Загорко поради тоа што го оставил стадото овци, а тој се надева дека на веселбата ќе си најде невеста.
2.3 Трет чин
Овчарите ја препознаваат измамата на Дивјак и го бркаат, а сатирот Горштак му се смее. Иако Дубравка според убавината му припаѓа на Миљенко, неа ја добива богатиот Грдан кој дава злато за неа. Миљенко тагува и се заканува дека ќе се бори до смрт со Грдан. Јељенка го спасува Дивјак од овчарите, а тој ветува дека никогаш повеќе нема да мисли на самовилите. Тогаш, таа му се открива и двајцата се колнат на меѓусебна љубов. До овчарите допира глас дека Миљенко е мртов, но тогаш доаѓа гласник кој кажува дека тоа не е вистина: кога Грдан и Дубравка влегле во црквата, земјата почнала да се тресе и да удираат громови, а штом во црквата влегол Миљенко, тресењето запрело. Присутните побарале да се исполни божјата волја и така Дубравка му припаднала на Миљенко. Драмата завршува така што сатирите и овчарите се веселат на свадбата на Дубравка и Миљенко при што сите присутни ја слават слободата.
Blondie (група)

Blondie е американска рок група, која заедно ја основале пејачката Деби Хари и гитаристот Крис Стајн. Групата била пионер во американската њу вејв сцена во средината на 1970-тите во Њујорк. Нивните први два албума содржеле многу елементи на панк и њу вејв, и иако биле многу успешни во ОК и Австралија, Блонди до објавувањето на ''Parallel Lines'' во 1978 година во САД се сметала за андерграунд група. Во текот на следните четири години, групата имала неколку хит песни како: „Heart of Glass“, „ Call Me“, „Atomic“, „The Tide Is High“ и „Rapture“. Групата станала препознатлива по својата сложена мешавина на музички стилови, меѓу кои имало и елементи од диско, поп, реге и рана рап музика.
Блонди се распаднала во 1982 година по објавувањето на својот шести студиски албум, ''The Hunter''. Деби Хари, откако паузирала неколку години за да се грижи за нејзиниот партнер Крис Стајн, кому му бил дијагностициран пемфигус, ретка автоимуна болест на кожата, продолжила со соло кариера. Групата била возобновена во 1997 година, постигнале нов успех и во 1999 година по шести пат се искачиле на прво место на тол листата во Обединетото Кралство со песната „Maria“, точно 20 години по нивната прва песна на прво место во Велика Британија („Heart of Glass“).
Следните години, групата тргнала на турнеја и настапувала низ цел свет. Во 2006 година била примена во Куќата на славните од рокенролот. Блонди продала околу 40 милиони плочи ширум светот и сè уште е активна. Единаесеттиот студиски албум на групата, ''Pollinator'', бил објавен на 5 мај 2017 година.
1 Дискографија
Студиски албуми
* Blondie (1976)
* Plastic Letter (1978)
* Parallel Lines (1978)
* Eat to the Beat (1979)
* Autoamerican (1980)
* The Hunter (1982)
* No Exit (1999)
* The Curse of Blondie (2003)
* Panic of Girls (2011)
* Ghosts of Download (2014)
* Pollinator (2017)
Тимофеј Прокофјев

Тимофеј Илич Прокофјев (|Тимофей Ильич Прокофьев; 2 февруари 1913 &ndash; март 1944) ― советски маринец од Црноморската флота за време на Втората светска војна. Постхумно му била доделена титула Херој на Советскиот Сојуз за неговите дејствија во , единствениот Ром кој некогаш ја добил наградата.
1 Животопис
Тимофеј Прокофјев е роден на 2 февруари 1913 година во селото Лукјаново, Осташковски Округ, Тверска Област, Руска Империја; во семејство на селани со ромско потекло. По завршувањето на основното образование продолжил да работи како морнар на Московскиот Канал.
На 22 јуни 1941 година Германија го нападнала Советскиот Сојуз за време на Втората светска војна. Прокофјев се пријавил во Советската морнарица во јануари 1942 година и бил назначен во 384-от поморски пешадиски баталјон на Црноморската флота. Прокофјев се борел во и Керчко-феодосиската операција, каде што била ранет двапати. Ноќта на 26 март 1944 година, Прокофјев учествувал во . Слетувањето било диверзионен напад на германскиот заден дел кај Николаев предводен од постариот поручник Константин Олшански. 68-те советски маринци успеаја да заземат неколку згради во пристаништето на Николаев, одбивајќи 18 германски напади во рок од два дена. Прокофјев бил меѓу маринците кои биле убиени во акција.
Прокофјев бил погребан во масовна гробница сместена на плоштадот „68 маринци“ во Николаев. На 25 април 1945 година, на Прокофјев постхумно му била доделена титулата Херој на Советскиот Сојуз заедно со Лениновиот орден, единствениот Ром кој некогаш ја добил поранешната награда. Музеј и статуа посветени на учесниците на Олшанскиевиот десант биле создадени во Николаев за време на советското време.
2 Дополнителна литература
***
Фурка (Воденско)

Фурка (|Φούρκα) — поранешно село во Воденско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало на северните падини на планината Каракамен, јужно од Владово и под истоимениот врв Фурка кај изворите на реката Марица.
2 Историја
Фурка било македонско село кое се распаднало во средината на XIX век. Неговите жители се преселиле во Теово.
Турица (Воденско)

Турица или Турице (|Τουρίτσα) — поранешно село во Воденско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало во подножјето на планината Кајмакчалан, кај Патичино.
2 Историја
Турица било македонско село, настрадано поради нападите на разбојнички банди, па затоа се распаднало. Неговите жители се преселиле во Теово.
Мајкл Сембело

Мајкл Ендрју Сембело (англ. ''Michael Andrew Sembello;'' роден на 17 април 1954 во Филаделфија САД) ― американски пејач, гитарист, клавијатурист, текстописец, композитор и продуцент.
За неговата песна „Maniac“ од 1983 година, Сембело бил номиниран за Оскар и Златен глобус. Песната стигнала до прво место во САД а се нашла на саундтракот за филмот ''Флешденс.''
1 Дискографија
1.1 Студиски албуми
* Bossa Nova Hotel (1983) – US #80 *''Without Walls'' (1986)
*''Caravan of Dreams'' (1992)
*''Backwards in Time'' (1997)
*''Ancient Future'' (2002)
1.2 Компилациски албуми
*''The Lost Years'' (2003)
1.3 Со The Bossa Nova Hotel
* Moon Island (2009)
1.4 Синглови
Наслов, Објавен, Peak chart positions, Сертификати, Албум
US, US Adult, AUS, BEL(FLA), GER, IRE, NED, NZ, SWI, UK
"Summer Lovers", 1982, —, —, —, —, —, —, —, —, —, —, ''Summer Lovers''
"Maniac" (исто од ''Flashdance''), 1983, 1, 34, 2, 11, 6, 28, 10, 7, 2, 43, ''Bossa Nova Hotel''
"Automatic Man", 34, —, 49, —, 66, —, —, —, —, —
"Talk", 1984, —, 25, —, —, —, —, —, —, —, —
"Gremlins...Mega Madness", —, —, —, —, —, —, —, —, —, —, ''Gremlins''
"Gravity" (исто од ''Cocoon''), 1985, —, —, —, —, —, —, —, —, —, —, ''Without Walls''
"Tear Down the Walls", 1986, —, —, —, —, —, —, —, —, —, —
"Wonder Where You Are", —, —, —, —, —, —, —, —, —, —
"Heavy Weather", 1992, —, —, —, —, —, —, —, —, —, —, ''Caravan of Dreams''
"Reach for the Dream", 1995, —, —, —, —, —, —, —, —, —, —
Ливадица (Кадрево)

Ливадица (|Λιβαδίτσα) — поранешно село во Воденско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало на северните падини на планината Каракамен, југоисточно од Кадрево, под врвот Голема Чука.
2 Историја
Ливадица било македонско село, уништено во немирните години од втората половина на XVIII век. Неговите жители се преселиле во Кадрево.
Ливадица (Под)

Ливадица (|Λιβαδίτσα) — поранешно село во Воденско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало на северните падини на планината Каракамен, меѓу селата Старо Под и Ошљани.
2 Историја
Ливадица било македонско село, уништено во немирните години од втората половина на XVIII век. Неговите жители се преселиле во Под.
Михали Мезо

Михали Мезо (роден на 1 август 1978 година, Ѓула), попознат како Миши Мезо, ― унгарски пејач и музичар, најпознат по тоа што е водечки вокал на рок групата Magna Cum Laude.
1 Живот
Мезо бил израснат во Добоз со неговите родители и трите браќа и сестри: Кити, Тунде и Роберт.
Помеѓу 1984 и 1992 година завршил основно училиште во Добоз, а во 1989 година бил во традиционален цигански бенд чиј уметнички директор бил неговиот татко. За време на неговите средношколски години, помеѓу 1992 и 1996 година, тој свиреле во училишниот оркестар “Три Амиго', а подоцна и во бендот „Ла Бомб“. Тој, исто така, има диплома по теологија.
2 Личен живот
Тој и неговата сопруга Дори имаат три деца: Нимрод, Биборка и уште една ќерка.
3 Музичка кариера
Во 1999 година била основана Magna Cum Laude. Во 2009 година го издале својот 10-ти јубилеен албум ''999'', а нивниот заеднички јубилеен концерт бил изведен во Салата Петофи.
Во 2011 година, Мезо и уште 18 пејачи го пееја ''Váltsd'' за Фондацијата „“Хајра Пети!“. Тој бил придружуван од Дорка Шодеинде, Маријан Сабо, Естер Барток, Барна Пели, Дорина Галамбош, Петер Солноки, Петер Герендаш, Естер Вачи, Лаци Наѓ, Моника Вереш, Еви Колипка, Матјаш Колипка, Матјаш Колицки, Прибојтаз, Адриен Наѓ и Клара Хајду. Песната била напишана од Галамбошс и Петер Нанаши, додека Петрик го напишал текстот.
Во 2011 година, со 25-член воен бенд, проектот „ABS Big Band“, некои песни од Magna Cum Laude биле обработени во жанрот свинг и изведле концерт со тие песни.
Нивните песни почнаа да стануваат многу популарни. Ова било илустрирано со песни како што е ''Színezd újra!'', што била користена за прославата на сегедскиот Ифјушади напок (Ifjúsági Napok), како химна на SZIN, како и со ''Pálinka dal'', која била користена од Шандор Буза за фестивалот „Палинка“.
Неговата песна „''Vidéki Sanzon''“ станала слоган на филмот СОС Љубов (SOS Love) во 2007 година.
Во 2014 година, тој се приклучил на Будимпешта Бар за петтиот албум на бендот.
4 Други активности
На добротворната Дедомразова церемонија одржана во Добоз во 2010 година, тој подарил вреден музички инструмент на своето поранешно училиште.
4.1 Гласот
Тој бил судија за единствената сезона на Гласот (The Voice – Magyarország hangja), заедно со Андреа Малек, Тамаш Сомло и Ференц Молнар. Неговиот состав, предводен од Денес Пал, победил на натпреварувањето.
4.2 Ѕвезда во подем
Од 2014 до 2015 година, тој бил судија во првата сезона на шоуто за таленти Ѕвезда во подем (Rising Star) на ТВ2.
4.3 Песната
Мезо бил дел од интервалот со Машодик Мушак за првото полуфинале на Песната (A Dal) 2016. На 6 декември 2017 година, било објавено дека Мезо ќе биде судија во Песната 2018, издание на изборната постапка во Унгарија за 2018 година за Евровизија 2018 во Лисабон, Португалија.
5 Награди
* Фонограмска награда - поп албум на годината (2007)
Што ми е мило ем драго на Којник дуќан да имам

''„Што ми е мило ем драго на Којник дуќан да имам“'' — македонска народна песна, од Велес. Песната ја раскажала Невена Натева која живее на познатото маало Којник во Велес а ја запишал новинарот Никифор Смилевски и ја објавил во книгата „Песната и коренот“ во 1992 година.
1 Опис
Песната е посветена на којничани и на животот кои тие го имале во 80-тите години од XIX век. Далеку од чаршијата Којник било маало кое имало дуќани и пазарче, луѓето можеле да се снабдат со основните продукти кои им биле потребни. Покрај разните занаетчиски дуќани, имало и мали меанчиња меѓу кои најпознато било меанчето на газда Нато. Освен како меана местото служело и за собирање на аргатите од маалата Којник, Мегдан и Бузаана. Нато бил мудар и досетлив човек и бил прифатен од народот кој сакал да доаѓа во неговата меана а тој со тоа можел да ги издржува сопругата и своите четири ќерќи. Едно утро кога се собирале аргатите да заминат на нивите или на копање афион, двајца еснафи кои биле и меѓусебни ривали Петре Витанчето и Јован Спасев барале аргати за своите ниви. Петре Витанчето изјавил дека доколку дојдат кај него на нива млади моми да прашат афион, ќе им исплати дневница и половина. Сите млади моми заминале кај него да работат. Неговиот рифал, еснафот Јован Спасев не бил многу имотен и морал да ги земе постарите жени кои останале за прашење на неговиот афион. Петре Витанчето иако платил повеќе, младите моми сработиле многу повеќе таа недела. Од тогаш до денес останала песната „Што ми е мило ем драго на Којник дуќан да имам“ која е омилена меѓу велешани и уште постои куќата на Натеви на Којник во Велес.
2 Одлики
Македонските народни песни од секогаш биле поврзани со некој настан или некоја личност. Токму оваа вистинита народна велешка приказна е опеана во староградска песна од народните гении, со цел да се вметне и да остане во колективната свест на велешани и Македонскиот народ.
3 Текст
Што ми е мило ем драго на Којник дуќан да имам
Што ми е мило ем драго на којник дуќан да имам
Што ми е мило ем драго оф аман,
што ми е мило ем драго,
на Којник дуќан да имам, аман, аман,
на Матевото дуќанче.
Кога одат на афион, оф аман,
кога одат на афион.
У Петрета зик тончето, аман, аман,
у Јована на Спасеви.
Да гледам моми Којнички, оф аман,
да гледам моми Којнички,
Којнички ем бузанчанки, аман, аман,
Којнички ем бузанчанки.
На Петрета аргатите, оф аман,
сите моми и невести,
на Јована аргатите, аман, аман,
сите баби без заби.
Што ми е мило ем драго оф аман, ман
на Којник дуќан да имам, оф аман, ман.
Бајрам Северџан

Бајрам Северџан (Скопје, 1966) — македонски глумец и хуморист од ромска народност.
1 Филмографија
1990-ти
1997, Џипси меџик ТВ-филм, Барам-Коџак
1998, Црна мачка, бел мачор ТВ-филм, Матко Дестанов
2000-ти
2004, Како убив светец ТВ-филм, Средовечен човек
2004, Случајна сопатничка ТВ-филм
2010-ти
2012, Трето полувреме ТВ-филм, Џоро
2014, До балчак ТВ-филм, Циган зурлаџија
2016, На Млечниот Пат ТВ-филм, Проводаџија
2017, Iron story ТВ-филм, Перхан
2017-2020, Преспав ТВ-серија, Лоренцо
2020-ти
2020, Хомо ТВ-филм, Гробник
2021, Преспав ТВ-серија, Лоренцо
2023, Радиус ТВ-серија, Актер
2024, Недела ТВ-филм, Мазлам
2025, Утре наутро ТВ-филм, Ешреф
2026, Скејтборд не е за девојки ТВ-филм, Сопсвеникот
2026, Утре наутро ТВ-серија, Ешреф
2026, Калафон ТВ-филм, Алмир
Назиф Мемеди

Назиф Мемеди (роден на 6 јануари 1956 година) ― хрватски политичар од ромско потекло. Роден е во Пршовце, Општина Тетово, НР Македонија, ФНРЈ.
Имал завршено средно училиште за механичар на земјоделски машини. На хрватските парламентарни избори во 2007 година бил избран за член на хрватскиот Сабор (собрание). Тој е првиот човек од ромска народност кој станал пратеник во собранието.
Далиан

Далиан (традиционален кинески: 大連, поедноставен кинески:大连, пинјин: ''Dàlián'') ― потпровинциски пристаништен град во покраината Лиаонинг, Народна Република Кина, и е втор по големина град во Лиаонинг (по главниот град на провинцијата Шенјанг) и трет најголем град во Североисточна Кина.
Градот се наоѓа на јужниот крај од Полуостровот Љаодунг, и тој е најјужен град во Љаонинг и во Североисточна Кина. Преку Даљенскиот Залив (составен дел од Корејскиот Залив) излегува на Жолто Море.
Според пописот од 2020 година, имал вкупно население од 7.450.785 жители од кои 5.106.719 живееле во урбанизирана област.
Денес, градот е финансиски, транспортен и логистички центар за Источна Азија. Во минатото Даљен и неговите пристаништа биле често користени од странски сили. Даљен претходно бил познат како „ Даљниј“ (|Дальний), „Дајрен“ (|大連), и „Луда“ или „Лута“ (кинески: ). Порано градот бил познат и како „Порт Артур“ и „Рјоџун“ (|旅順) од оригиналниот Порт Артур, израснала денешната градска област Лушунку.
Во 2016 година, Даљен бил на 48-мо место на Индексот на глобалните финансиски центри. Во 2012 година, Даљен бил на 82-ро место на глобалниот индекс на конкурентност на градовите. Во 2006 година, од страна на ''China Daily'' Даљен бил прогласен за најповолен град за живеење во Кина.
1 Збратимени градови
Далиан, меѓу другите е збратимен со:* Ла Паз
* Владивосток
* Баија Бланка
* Бремен
* Енсхеде
* Росток
* Авр
* Оукленд
* Маизуру
* Сарагоса
* Далас
* Охрид
* Калининград
Душко Костиќ

Душко Костиќ ― основач и претседател на „Здружението за ромско пријателство“, Луна. Потекнува од Бели Манастир во источна Хрватска, а студирал на Универзитетот во Осиек. На 25 ноември 2010 година било објавено дека Душко Костиќ ќе ја добие Студентската награда за мир за 2011 година, за неговата работа во врска со правата на Ромите. Преку образованието и образовната работа тој се обидел да изгради мостови и разбирање меѓу различните народности во Хрватска. Студентската награда за мир се доделува во име на сите студенти во Норвешка.
1 Активности
Душко го завршил своето образование на Универзитетот во Осиек, а потоа продолжи со напорите за подобрување на условите на Ромите во Хрватска.
Грамади (село)

Грамади — поранешно село во Мегленско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Меглен на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало во денешниот атар на Баово, меѓу него и селото Преб’диште.
2 Историја
Грамади било македонско село, растурено во немирните години од втората половина на XVIII век. Жителите на ова село го основале Баово.
Ловчево

Ловчево (со турски облик Ловџик) — поранешно село во Мегленско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Меглен на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало северозападно од Лугунци и североисточно од Ноти. Местото лежи крај самата граница со денешна Р Македонија, преку која е источниот дел од атарот на гевгелиското село Ума
2 Историја
Селото се споменува во турските турски дефтери од XIV и XV век во состав на Оливеровата нахија, подоцна Фуштанска каза. Се распаднало во немирните времиња од втората половина на XVIII век поради разбојници.
Којуноглу

Којуноглу — поранешно село во Ениџевардарско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Постол на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало јужно од В’дришта.
2 Историја
Во XIX век селото било мал чифлик. Во 1888 г. во него живееле 4 македонски семејства. Истата година селото Којуноглу се распаднало, а неговите жители се преселиле во В’дришта.
Орљак (Мегленско)

Орљак — поранешно село во Мегленско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Меглен на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало јужно од Тушин, на патот од Фуштани за Ноти. Месноста и денес го носи името Орлљак.
2 Историја
Орљак се распаднал поради напади на разбојници и селаните постепено барале прибежиште на повисоко, и така го основале селото Тушин. Според преданието, Тушин е основан од некојси Туши од Орлљак.
Бостанџиовци

Бостанџиовци — поранешно село во Преспанско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Преспа на Леринскиот округ во Западна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало во областа Голема Преспа и денес е маало на Р’мби.
2 Историја
Бостанџиовци било македонско село, кое многу подоцна станало албанско. Се споменува во османлиски дефтер од 1530 г. под името ''Боштани'', хас на падишахот, со 16 христијански семејства и 16 ергени христијани. При крајот на XVIII или почетокот на XIX век власта тука доселила Албанци
Во XIX век Бостанџиовци било албанско село во Долнопреспанската нахија на Битолската каза. За време на Илинденското востание во 1903 г. Бостанџиовци е нападнато од македонски чети. Со време селото станало маало на Р’мби.
За време на Првата балканска војна селото е окупиарно од грчка војска, а по Втората балканска војна Бостанџиовци влегло во состав на Грција.
Во 1924 г. по сила на Лозанскиот договор, населението како муслиманско било принудено да се исели во Албанија, а на негово место се доведени 8 грчки семејства од Кавказ. Со егзодусот на Македонците од Р’мби, овие на овие семејства им бил доделен нивниот имот во главнината на селото.
Жупан (Леринско)

Жупан (|Ζουπάνι) — поранешно село во Леринско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Суровичево на Леринскиот округ во Западна Македонија, Грција.
1 Географиха
Селото се наоѓало високо на планината Вич, на 5 км источно од с. Прекопана во правец на Сребрено.
2 Историја
Во втората половина на XV век Жупан бил дервенџиско село во Леринската нахија.
Според преданието, жителите на Жупан го основале селото Прекопана.
На почеокот на XX век Жупан веќе била месност со ниви и ливади во атарот на Прекопана.
Готам

Готам (англиски: ''Gotham'') или Готам Сити (англ. ''Gotham City'') — измислен град што се појавува во Ди-си комикс и е најпознат како домот на Бетмен. Живеалиштето на Бетмен првпат било посочено како Готам во ''Detective Comics'' бр. 48 во месец февруари 1941 г. Местоположбата на градот е во близина на Метрополис, а според повеќето стрипови, Готам се наоѓа во државата Њу Џерси.
1 Потекло на името
Постои вистинско англиско село Готам во грофовијата Нотингамшир.
Во англискиот фолклор, тоа се јавува во народните приказни за будалите. Најпознатата приказна раскажува за тоа како жителите на селото се преправале дека се луди за да не му дозволат на англискиот крал Јован Безземниот да помине низ нивната територија. Во друга приказна, тие изградиле ограда околу кукавица за да не ѝ дозволат да одлета. Овие приказни биле отпечатени во 1540 г. од англискиот писател и лекар Ендру Борд.
Во првото издание, книгата го носела насловот „Весели раскази за безумните мажи од Готам“, додека во второто издание зборот „безумни“ бил заменет со „мудри“. Во 1807 г., Вашингтон Ирвинг во збирката сатирични раскази „Салмагунди“ го споредил селото на будалите со Њујорк, и оттогаш зборот „Готам“ се претворил во еден од неговите прекари.
Како име на измислен мегалополис, тоа за првпат се појавило во февруари 1941 г. (''Detective Comics'' #48), околу една и пол година по почетокот на издавањето на стриповите за Бетмен. Дотогаш, дејството се одвивало или во Њујорк или во неименуван град.
2 Наводи
Христо Живков

Христо Живков (, - , ) — бугарски глумец.
1 Животопис
Роден е на 18 февруари 1975 година во Софија. Неговата сестра Димитрина Живкова е исто така глумица. Дипломирал филмска режија на НАТФИЗ. Играл во бугарските играни филмови „Суламит“ (1997 година, реж. Христо Христов по сценарио на Владо Даверов), „Остатоци“ (ТВ филм, 1990 година, реж. Росен Елезов ) и „Печалбата“ (2001 година, реж. Магардич Халваџијан). После тоа често одбивал покани за улоги во бугарската кинематографија. Се појавил во вкупно 25 филмови, многу од нив италијански - некои од нив на познати режисери како браќата Тавијани, Ермано Олми, Марко Белокио итн.
Популарноста му носи учеството во италијанскиот филм ''„Занаетот на оружјето“'' (2001) во улога на Џовани де Медичи, како и во ''„Пасија “'' (2004) во улогата на Јован Богослов. Во 2006 година глуми во италијанска ТВ-серија.
Емир Кустурица го поканува Христо Живков да учествува во мега спектаклот „Голема Грција - митот за потеклото“, каде во улогата на пророкот учествува и италијанскиот актер Џанкарло Џанини. Христо Живков глумел во „Во мое сеќавање“ на Саверио Костанцо, филм кој го отворил Берлинскиот фестивал во 2007 година.
Продуцент е на неколку италијански и бугарски филмови, меѓу кои и дебитантскиот „Отуѓување“ на Милко Лазаров. Режисер е на документарниот филм „Незгодниот д-р Крастев“ за создателот на кругот „Мисла“.
Во 2016 година учествувал во бугарското реално шоу „Големиот брат“.
Христо Живков умира на 48 години на 1 април 2023 г. во Лос Анджелис од рак на белите дробови.
2 Надворешни препратки
*** „Христо, когошто не познаваме“, интервју на Диана Алексиева, Interview.to, 2 февруари 2017
Нов Вети Пазар

Нов Вети Пазар (|Αξός, ''Аксос''; до 1956 г. ''Νέο Παλαιό'', ''Нео Палео'') — село во Ениџевардарско, Егејска Македонија, денес во општината Постол на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓа на надморска висина од 40 м во Солунското Поле. Лежи на 5 км западно од градот Пазар (Ениџе Вардар).
2 Историја
Селото е основано од грчки доселеници од Понд (Турција) во 1924 г. под името ''Нео Палео'', т.е. ''Ново Старо Село'' — гръцкото име на Вети Пазар. Во 1928 г. заедно со Вети Пазар имало 894 жители.
+ Места во заедницата Нов Вети Пазар преименувани со службен указ на 6 август 1969 година, Име, Име, Ново име, Ново име, Опис
Папреш, Πάπρες, Фтери, Φτέρη, месност на ЈЗ од Нов Вети Пазар и на СЗ од Балџа
Караково, Καράκοβας, Маврохома, Μαυρόχωμα, месност на Ј од Нов Вети Пазар
Ескиџе, Έσκιτζέ, Палио, Παληό, возвишение на СИ од Нов Вети Пазар (95 м)
Сек Дере, Σέκ Ντερέ, Ксерорема, Ξερόρεμα, река на И од Нов Вети Пазар (95 м)
3 Стопанство
Земјата е мошне плодна бидејќи селото е рамничарско и почвата добро се наводнува. Се одгледуваат овошје и жито, а развиено е и краварството.
Горна Статица

Горна Статица (|Άνω Μελάς, ''Ано Мелас'') — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Костур на Костурскиот округ во Западна Македонија, Грција. Селото отсекогаш било македонско и до денес е населено исклучиво со Македонци.
1 Географија
Статица е најсеверното село во општината и лежи на неколку километри северно од Статица, а на околу 30 км северно од градот Костур. Селото Корешта е 15 км на североисток. Сместено е во областа Корешта, во длабока клисура меѓу разграноците на Вич наречени Лисец, Голината и Лунџер. Низ Горна Статица тече реката Бистрица.
2 Историја
По Балканските војни селото е припоено кон Грција. Боривое Милоевиќ („Јужна Македонија“) во 1921 г. напишал дека во ''Горна Статица'' имало 60 куќи на словени (Македонци) христијани. Сè до 1940 г. Горна Статица било маало на Статица и сите податоци се однесуваат на двете села.
Црквата „Св. Спиридон“ е од XIX век.
Селото доста пострадало во Граѓанската војна (1946 - 1949). Дел од жителите загинале, а доста семејства и малолетни деца се преселиле во НР Македонија и источноевропските земји. Горна статица сепак останува целосно македонска населба.
Трети мај 1808

''Трети мај 1808'' (на шпански: ''El tres de mayo de 1808 en Madrid'' или ''Los fusilamientos de la montaña del Príncipe Pío'', или ''Los fusilamientos del tres de mayo'') е слика од шпанскиот сликар Франсиско Гоја која ја завршил во 1814 година, а денес се наоѓа во музејот Прадо во Мадрид. Во оваа слика, Гоја се обидел да го овековечи шпанскиот отпор кон Наполеоновите војски за време на Полуостровската војна. Оваа слика, заедно со неговото придружно дело со иста големина, ''Втори мај 1808'', била нарачана од привремената влада на Шпанија на предлог на Гоја.
Содржината, презентацијата и емоционалната сила на сликата ѝ го даваат статусот на револуционерна, архетипска слика на ужасите на војната. Иако се заснова на многу извори од висока и популарна уметност, ''Трети мај 1808'' претставува јасно отстапување од конвенцијата. Отстапувајќи од традициите на христијанската уметност и традиционалните прикази на војната, таа е без преседан и се смета како една од првите слики од модерната ера. Според историчарот на уметност Кенет Кларк, ''Трети мај 1808'' е „прва добра слика што може да се нарече револуционерна во секоја смисла на зборот, по стил, тема и намера“. ''Трети мај 1808'' била инспирација за Џералд Холтом да го дизајнира знакот за мир и инспирација за многу подоцнежни значајни слики, како серија од Едуар Мане и Масакр ''во Кореја'' и ''Герника од'' Пабло Пикасо.
Корешта (село)

Корешта (дикалектно: Корешча; |Νέος Οικισμός, ''Неос Икисмос'' или ''Κορέστια'') — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Костур на Костурскиот округ во Западна Македонија, Грција. Населено е исклучиво со Македонци.
1 Географија
Селото се наоѓа во областа Корешта, на левиот (источен) брег на Рулска Река (Бистрица). Оддалечено е 12 км северно од градот Костур
2 Историја
Селото е создадено во 1960-тите години со преселување на македонското население од околните села Габреш на десниот брег Рулска Река, Горно и Долно Дреновени и Чрновишта и Поздивишта на левиот. Властите подигнале 150 нови куќи со намера да го префрлат населението со цел негово полесно контролирање. Во пописите од 1971 и 1981 г. населбата е заведена без жители, бидејќи населението сè уште одбивало да ги напушти старите села.
Бјерке (Корсхолм)

Бјерке ― остров во Општина Корсхолм, Финска. Сместено е во областа Кваркен на Ботнискиот Залив. Главното населено место се вика Бјеркеби. Покрај главниот остров, областа на Бјерке вклучува 350 островчиња и неговата вкупна површина е 72 км<sup>2</sup>. Во 1973 година, територијата на Општина Бјеркеби била припоена кон Општина Корсхолм.
За време на шведското владеење над Финска, островот бил познат по тоа што бил послепревозна база во архипелагот на финската страна. Жителите на Бјерке ја превезувале поштата до островите Холмеарна, Шведска. За оваа (стратешка) служба добивале намалување на даноците и ослободување од воен рок.
Фериботите до регионалниот главен град Васа започнале во 1907 година, а во 1954 година била изградена патека до главниот остров на архипелагот, Реплот, кој бил поврзан со копното со автомобилски траект. Во 1997 година, Реплотскиот мост конечно го поврзал Бјерке со копното по пат.
Реплот

Реплот (шведски: Replot; |Raippaluoto) ― остров во Кваркен („Грлото“), најтесниот дел од Ботнискиот Залив во северниот дел на Балтичкото Море. Има околу 2.100 жители, речиси само шведски говорници. Големината е околу 150 км², еден од најголемите острови во Финска.
Областа била населена уште пред времето на шведското владение над Финска; првите живеалишта може да бидат проследени барем до 11 век, а можеби и порано. Денес има четири главни заедници на островот, Реплот киркоби, Нора Валгрунд, Седра Валрунд и Седеруден, од кои повеќето имаат основни училишта, иако некои затворања се случиле во 2000-тите. Реплот бил независната Општина Реплот до 1973 година, кога територијата на општината била припоена кон Општина Коршолм, во близина на Васа. Од 1997 година, Реплот е поврзан со копното преку Реплотскиот мост, заменувајќи ја претходната врска со траект што била воспоставена од 1952 година. Мостот согласно 2009 година е најдолгиот мост некогаш изграден во Финска, со должина од 1,045 м.
Реплот е дел од поголем архипелаг и повеќето од помалите острови околу Реплот традиционално се користени како риболовни кампови. Денес зградите претежно се користени како викендички бидејќи поморските активности играат голема улога во културата на регионот. Риболовот во денешно време е претежно рекреативна активност, но сè уште има голем број професионални рибари кои се активни во Реплот.
Северно од Реплот се наоѓа островот Бјерке, кој порано и припаѓал на Општина Бјеркеби, што е и името на нејзиното главно село.
Голем дел од реплотскиот архипелаг е прогласен за светско наследство на УНЕСКО.
Коса (филм)

„Коса“ (англиски: ''Hair'') – филм на режисерот Милош Форман од 1979 година. Главните улоги ги играат: Џoн Севиџ, Трит Вилијамс, Беверли Д'Анџело, Ени Голден, Дорси Рајт, Дон Дејкус, Николас Реј и Шерил Барнс.
1 Синопсис
Клод Буковски (го игра Севиџ) е млад човек од Оклахома, кој се пријавува во американската војска. Кога пристига во Њујорк, случајно среќава група хипи-скитници и им се придружува. Истовремено, во паркот здогледува една богата девојка и веднаш се вљубува во неа. Водачот на скитниците, Џорџ Бергер (го игра Вилијамс) дознава дека девојката се вика Шила (ја игра Д'анџело) и дека прави забава. Целата група упаѓа неканета на забавата, каде Бергер прави скандал, поради што сите се уапсени и затворени. Сепак, Бергер успева да најде пари и неговите другари се ослободени од затворот. Наспроти убедувањата, Буковски се пријавува во војската и веднаш е упатен на обука во една касарна во Невада. Кога Шила им кажува на скитниците каде се наоѓа Клод, тие го крадат автомобилот што го вози брат ѝ на Шила и сите заминуваат во посета на Клод. Бидејќи стражата не ги пушта да влезат во касарната, Шила се служи со измама и така групата набавува офицерска униформа. Бергер влегува во касарната и го пронаоѓа Клод, потоа си ја заменуваат облеката и Бергер останува во касарната, претставувајќи се како Клод, а тој пак оди да се види со Шила и со другарите. Во меѓувреме, војниците ги натоваруваат во авион и ги испраќаат во Виетнам. Кога Клод се враќа во касарната, гледа дека задоцнил и така Бергер случајно завршува како војник во Виетнам. Филмот завршува така што Клод и неговите другари ги набљудуваат гробиштата на погинатите американски војници во Виетнамската војна, а на еден гроб го пишува името на Џорџ Бергер. Потоа, голема група млади луѓе пеат мировни песни пред Белата куќа.
Гинтер Фелингер

Гинтер Фелингер (германски: Günther Fehlinger; Линц, 1968) е австриски економист и лобист на ЕУ и НАТО. Тој е познат по своите екстремни антисрпски ставови и застапување за независност на Косово и Метохија.
1 Биографија
Роден е во 1968 година во австрискиот град Линц. Дипломирал на Виенскиот универзитет за економија и бизнис.
Работел во невладини организации низ Европа.
Од 2005 година, Гинтер е фокусиран на економските реформи и политиката на МСП во европските земји во транзиција, главно во Косово и Метохија, Албанија и Украина.
Тој е поборник за проширување на НАТО пактот и Европската унија (ЕУ).
2 Антисрпски ставови
Фелингер е познат по своите екстремни антисрпски ставови кои ги објавува на социјалните мрежи. Тој побара Србија да ја признае независноста на Косово и Метохија, да воведе санкции кон Русија, да се закачи украинското знаме на зградата на Претседателството на Србија во Белград и хотел Москва да се преименува во Хотел Киев. Тој при посетата на Белград побара споменикот на Милица Ракиќ да се замени со споменик на Медлин Олбрајт и се сликаше со НАТО и албанското знаме. Тој објави слика со знамето на НАТО во Белград на годишнината од почетокот на НАТО агресијата врз СР Југославија и по тој повод му се заблагодари на НАТО за бомбардирањето. Тој е во добри односи со адвокатот Чедомир Стојковиќ, кој беше гостин на конференција во Белград.
Постапката на Фелингер го предизвика гневот на српската јавност и дијаспората, по што во јавноста беа објавени неговиот телефонски број и адресата во Виена. По овој настан Фелингер изјавил дека цела ноќ добивал заканувачки пораки од „српските екстремисти“.
3 Антимакедонски ставови
Тој предложи Македонија да ги укине државните празници кои Бугарија ги смета за провокативни, како што се Денот на македонската револуционерна борба и Ден на востанието на Македонија. Тој побара и Македонија да почне да го одбележува 4 април како Ден на НАТО.
4 Наводи