procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Судир на цивилизациите

Судир на цивилизациите (англиски: ''The Clash of Civilizations'') — теза, предложена од американскиот политички научник Семјуел Хантингтон, кој истакнува дека културните и религиозни идентитети на луѓето ќе бидат примарен извор на конфликт во светот по завршувањето на Студената војна.
Оваа теорија првично била формулирана во 1992 година како предавање на Американскиот претприемачки институт, а била развиена како есеј под наслов ''"The Clash of Civilizations?"'' објавен во списанието ''Foreign Affairs'', како одговор на Френсис Фукујама и неговата теза за Крајот на историјата. Хантингтон подоцна својата теза ја доработил во својата книга од 1996 година под наслов: ''Судирот на цивилизациите и преобликување на светскиот поредок'' (''The Clash of Civilizations and the Remaking of World Order'').
Терминот првпат бил употребен од страна на Бернард Луис во една статија од септември 1990 година: ''"Корените на муслиманскиот бес"''.
''Човековата историја е историја на цивилизациите. Невозможно е да се размислува за развојот на човештвото во некои други рамки. Приказната се протега низ генерации цивилизации, од древаната сумерска и египетска, преку класичната и мезоамериканската, до христијанската и исламската, како и преку сукцесивните манифестации на синичката (сите етнички кинески заедници во регионот на Јужна и Југоисточна Азија б.н) и индската цивилизација. Низ историјата, цивилизациите претставувале најширока категорија со која се идентификувале луѓето. Токму затоа, познатите историчари, социолози и антрополози темелно ги истражувале нивните причини, појава, раст, интеракција, достигнувања, слабеењето и падот. И цивилизацијата и културата се однесуваат на начинот на живеење на еден народ, а цивилизацијата е култура на повисоко ниво. И двете ги опфаќаат вредностите, нормите, институциите и оние форми на мислење за кои повеќе генерации едноподруго во едно дадено општетсво сметаат дека се од примарна важност... Цивилизацијата е најширок културен ентитет... Цивилизацијата е највисока културна групација и најширокото ниво на културен идентитет на луѓето... ''
1 Големите цивилизации според Хантингтон
Според сфаќањето на Семјуел Хантингтон покрај западната (атлантска) цивилизација во светот се дефинирани и постојат уште шест други потенцијално сопернички цивилизации: исламска, синичка (кинеско-конфуцијанска), хиндуистичка, јапонска, латиноамериканска и (можеби) африканска.
Сони Петровски

Сони Петровски (, Австралија, ) е композитор, диригент и универзитески професор.
1 Животопис
Петровски е роден на 4 јануари1977 година во Сиднеј, Австралија. Средно музичко училиште завршил во Битола, а дипломирал на одделот по композиција на Факултетот за музичка уметност во Скопје, во класата на проф.Гоце Коларовски. Посетувал семинари кај реномирани композитори во Македонија и странство, меѓу кои: Brian Fernheyhough, Krzystof Meyer, Faradj Karaev, John Woolrich, Pierre Allain Jaffrennou, Eric Gaudibert и други.
Од 2001 година работи на Факултетот за музичка уметност во Скопје. Бил уметнички директор на фестивалот „Денови на македонска музика“. 1998 до 2006 година бил основач и уметнички раководител на Ансамблот за современа музика „Алеа“ со кој остварил бројни настапи во Македонија и странство, промовирајќи ја современата македонска и светска музика.
Во 2009 е добитник на наградата „Панче Пешев“ за композицијата „Зодијак“ доделена од Сојузот на композиторите на Македонија - СОКОМ. Во 2012 бил избран за Претседател на СОКОМ.
2 Творештво
Автор е на повеќе од 70 оригинални композиции и обработки во речиси сите жанрови. Операта „Леандар и Косара“, симфониски, концертантни, камерни, вокални, хорски и солистички дела. Автор е на повеќе нумери од албумот „Божилак“ на Тоше Проески како и 30-тина оркестрации на неговите песни изведувани ширум Балканот. Неговите дела се изведувани во Македонија, Бугарија, Србија, Босна и Херцеговина, Косово, Хрватска, Словенија, Франција, Унгарија, Австрија, Италија, Германија, Новрешка, Полска, Русија, Украина, Данска, Холандија, Велика Британија, Нов Зеланд, Канада.
Неговите дела се издадени на носачи на звук од СОКОМ, Музичка младина на Македонија, Трио Интерарт, City Records, Hit Records, Hi-Fi Centar.
3 Наводи
# Реден број во список
, Утрински весник, 20 март 2009 (на македонски)
Список на градови во Боливија

Ова е список на градови во Боливија. Списокот во оваа статија ги вклучува првите 30 најголеми градови во државата.
1 Градови
бр., град, попис 1992, попис 2001, проценка 2008, годишен раст (%)
1, Санта Крус де ла Сиера, 697 278, 1 113 582, 1 545 161, 4.79
2, Ел Алто, 424 528, 647 350, 907 887, 4.95
3, Ла Пас, 713 378, 789 585, 877 363, 1.52
4, Кочабамба, 516 683, 516 683, 608 276, 2.36
5, Сукре, 131 769, 193 876, 281 240, 5.46
6, Оруро, 183 422, 201 230, 228 624, 1.84
7, Тариха, 90 113, 135 783, 194 768, 5.29
8, Потоси, 112 291, 132 966, 160 648, 2.74
9, Сакаба, 92 581, 92 581, 104 285, 1.72
10, Монтеро, 57 027, 78 294, 98 078, 3.27
11, Тринидад, 57 328, 75 987, 92 050, 2.78
12, Рибералта, 43 454, 64 511, 84 888, 4.00
13, Јакиба, 64 611, 84 779, 1.52
14, Квилаколо, 74 980, 74 980, 84 548, 1.73
15, Колкапируа, 41 637, 41 637, 47 041, 1.76
16, Кобиха, 10 001, 20 820, 40 125, 9.83
17, Гвајарамерин, 27 706, 33 095, 37 121, 1.65
18, Вијача, 29 108, 35 102
19, Вилјазон, 23 670, 28 045, 33 943, 2.76
20, Камири, 27 971, 26 505, 32 670, 3.03
21, Бермехо, 21 394, 26 059, 32 140, 3.04
22, Тикипаја, 26 732, 26 732, 30 227, 1.77
23, Ел Кармен, 4 761, 13 094, 26 548, 10.62
24, Сан Игнасио де Веласко, 12 565, 19 401, 26 535, 4.57
25, Варнес, 10 866, 17 872, 25 619, 5.28
26, Тупиза, 20 137, 21 707, 24 491, 1.74
27, Сан Борха, 11 072, 16 891, 22 736, 4.34
28, Вилјамонтес, 11 086, 16 113, 22 675, 5.00
29, Котока, 9 229, 15 181, 21 764, 5.28
30, Јапакани, 8 585, 14 589, 21 428, 5.65
2 Поврзано
* Боливија
* Географија на Боливија
* Демографија на Боливија
Торомонски јазик

Торомонскиот (''Toromona''), познат и како торомонајски или торомоноански јазик — исчезнат јазик кој се зборвал во Боливија. Јазикот е дел до западната група на такански јазици. Во 1983 година биле објавено дека јазикот го зборуваат околу 200 жители, но од тогаш не се забележал активен зборувач на јазикот. Според уставот на Болвија, јазикот е еден од службените јазици во државата.
1 Поврзано
* Боливија
* Јазици во Боливија
* Такански јазици
Лекоански јазик

Лекоанскиот или рикански јазик — јазичен изолат кој се зборува источно од езерото Титикака во Боливија. За јазикот има извештаи дека е исчезнат, иако се забележале од 20 до 40 активни говорници на јазикот. Лекоанците се околу 80 на број. Според уставот на Боливија, јазикот е еден од службените јазици во државата.
1 Наводи
*Alain Fabre, 2005, ''Diccionario etnolingüístico y guía bibliográfica de los pueblos indígenas sudamericanos: LEKO''
2 Поврзано
* Боливија
* Јазици во Боливија
Кралска академија на сликарството и вајарството

Кралска академија на сликарството и вајарството (|Académie royale de peinture et de sculpture) — ликовна академија во Париз основана во 1648 по урнек на италијански примери како Академијата „Св. Лука“ во Рим. Во Париз веќе постоела истоимена академија, која била градски уметнички еснаф како и секој друг Лукин еснаф во Европа. Академијата имала за цел да ги професионализира уметниците што работеле на дворот и да им додели уверенија кои ги немале уметниците од Лукиниот еснаф.
Во 1661 на чело на академијата застанал Жан Батист Колбер кој ги ставил уметностите во улога на величење на кралот Луј XIV. Почнувајќи од 1683, академијата го достигнала врвот на моќта под диктаторското раководство на Шарл Лебрен кој воспоставил хиерархија на членовите и строг систем на обука и образование. Во 1749 во рамките на академијата е основана Школата за ученици под покровителство (''École des Élèves Protégés'') како тригодишна специјалистичка школа наменета добитниците на Римската награда, со цел да бидат што подобро обучени за нивниот престој во Рим. Меѓу алумните на оваа школа се вбројуваат Пјер Жилјен, Жан Гијом Моат и Жан Жозеф Фуку.
На 8 август 1793, револуционерниот Национален конвент ја укинал академијата, заедно со сите други академии и книжевни друштва од национален карактер.
Во подоцнежниот период академијата го добила името „Академија на сликарството и вајарството“ (''Académie de peinture et de sculpture'') и надлежноста врз Француската академија во Рим, сместена во Вила Медичи (осн. 1666), која им дава можност на особено надарени уметници да учат во Рим. Во 1816, кон академијата се споила со Музичката академија (осн. 1669) и Архитектонската академија (осн. 1671), образувајќи ја Ликовната акдемија (''Académie des beaux-arts''), една од петте академии на Институтот на Франција.
1 Некои академици
* Абрахам Бос (1648)
* Херман ван Сваневелт (1651)
* Жан Варен (1665)
* Мадлен Булоњ (1669)
* Жан Жувене (1675)
* Антоан Коазево (1676)
* Жозеф Паросел (1676)
* Анри Гаскар (1680)
* Никола де Ларжилјер (1686)
* Роже де Пил (1699)
* Гијом Кусту Постариот (1704)
* Жан Рау (1717)
* Жан Батист Патер (1728)
* Франсоа Буше (1731)
* Шарл-Андре ван Ло (1735)
* Шарл-Амеде-Филип ван Ло (1747)
* Жан-Батист Ие (1769)
* Марија Сузана Жируст (1770)
* Жак-Луј Давид (1780)
* Аделаида Лабил-Жиар (1783)
* Елизбет Виже Лебрен (1783)
* Адолф Улрик Вертмилер (1784)
* Жан-Батист Стуф (1785)
* Донимик Виван (1787)
* Жан Батист Пигал
2 Поврзано
* Салон (Париз)
* Академизам
* Кралска академија (Британија)
Сојуз на композиторите на Македонија

Сојузот на композиторите на Македонија или скратено СОКОМ претставува највисока организација која ги обединува македонските композитори. Основан е на 19 јануари 1947 година од страна на основоположниците на македонското современо музичко творештво, Петре Богданов - Кочко (претседател), Тодор Скаловски (потпретседател), Славко Костовски (секретар), Васил Ќортошев (касиер), Живко Фирфов (член), Драган Ѓаконовски - Шпато (член), Стефан Гајдов, Трајко Прокопиев и во просториите на тогашното Радио Скопје под името Друштво на музичарите на Македонија. Цел на ова друштво била организирано издигнување на македонската музичка култура. Од 2017 година директор е Јане Коџабашија.
1 Награди
Ова се наградите кои ги доделува СОКОМ:* „Трајко Прокопиев“ — награда за животно дело;
* „Панче Пешев“ — наградата за најдобро премиерно изведено дело од македонски автор во претходната година;
* „Георги Божиков — наградата за најдобра изведба на дело од македонски автор во претходната година на ансамбли или музички уметници;
* „Виртуози“ — награда за најуспешни музички и балетски уметници (се доделува од 2012)
Дебелн

Дебелн (|Döbeln) — град во сојузната покраина Саксонија, Германија, дел од округот Средна Саксонија, кој се наоѓа на обата брега на реката Фрајбергер Мулде.
1 Географија
1.1 Местоположба
Дебелн се наоѓа во средишниот дел на Саксонија, недалеку од средината на триаголникот помеѓу саксонските метрополи Кемниц, Дрезден и Лајпциг. Покраинскиот главен град, Дрезден, е оддалечен околу 50 километри, Кемниц околу 40 километри, Лајпциг 70 километри и Берлин околу 200 километри. Дебелн има два автоматски излези на А14.
1.2 Соседни општини
Општини со кои се граничи се Гросвајчен (Средна Саксонија), Чајц-Отевиг (Средна Саксонија), Ломач (Мајсен), Носен (Мајсен), градот Росвајн и Валдхајм (обата во Средна Саксонија).
1.3 Градски единици
Дебелн се дели на традиционален стар град, чиј средиштен дел се наоѓа на остров во Мулде и е заобиколен од два ракави на Фрајбергер Мулде.
Покрај овие градски единици, градот ги опфаќа и следниве единици: Еберсбах, Техниц, Цигра и Мохау.
2 Историја
Бил основан во век, првиот пишан доказ за неговото постоење е од годината 981 година.* Околу 1220 година Дебелн официјално го добил статусот град.
* 1293: Црквата Свети Никола била првпат спомената.
* 1296: Замокот и градот биле окупирани од Адолф од Насау.
* 1330: На 25 март била завршена градбата на манастирот.
* 1333: Голем пожар го уништил целиот град.
* 1360: Лордот Улман од Штаупиц го изградил замокот Рајхенштајн.
* 1429: Грабеж на градот и уништување на замокот од Хуситите.
* 1450: Дебелн е нападнат од Бохемијците, притоа уништувајќи го замокот. Потоа, на замокот му опаднала значајноста. Во 1567 година бил споменат како „напуштена палата“ и потоа користен за најразлични цели.
* 1637: Нападнат од Швеѓаните.
* 1730: Уште еде сериозен пожар го погодил градот. Како последица на тоа, остатоците на замокот биле користени како градежен материјал за обнова. Во овој пожар, 266 сопственици и 400 потстанари ги загубиле нивните домови.
* Во текот на Седумгодишната војна, имало битка помеѓу Прусите и Австријците. На 12 мај 1762 година, трупите на принцот Хајнрих од Прусија ги поразил австриските војници и зел затвореници, вклучувајќи го генералот Фон Цетвиц.
* 1754-1810 Дебелн е гарнизон на пешадиската дивизија Лубомирски.
* 1847 Дебелн бил поврзан со железница од Риза. Во 1857 година линијата била продолжена до Кемниц. Во 1868 година отворена е линијата Дрезден-Дебелн-Лајпциг.
* 1945 Градот бил окупиран од советската армија без да биде испукан ниеден куршум.
3 Сообраќај
Главната железничка станица Дебелн е на железничките линии Борсдорф-Косвиг и Риза-Хемниц.
Има две врски со автопатот А14.
Дебелн ја поседува последната преостаната линија на трамвај влечена од коњи во Германија, во форма на трамвајот во Дебелн. Оваа линија, потекнува од периодот 1892-1926 година и била повторно отворена во 2007 година.
4 Збратимени градови
Дебелн е збратимен со следниве градови:
* Вишков, Чешка
* Живор, Франција
* Уна, Германија
* Хајденхајм, Германија
Комбинација

Во математиката, комбинација претставува начин на одбирање на нешта од поголема група, и притоа распоредот на избраните нешта не е важен. Во случаи кога одбираме од множество со помал број елементи можеме да ги изброиме комбинациите. На пример, дадено е множество од три овошја: јаболко, портокал и круша. Доколку избираме два елементи од ова множество можни се три комбинации: јаболко и портокал, јаболко и круша или портокал и круша.
Бројот на комбинации кои се содржат од к-елементи на множеството М (кое содржи n елементи) е еднаков на:
:<math> \binom nk = \frac{n(n-1)\ldots(n-k+1)}{k(k-1)\dots1},</math>
кое може да се запише со користење на факториели:
:<math>\frac{n!}{k!(n-k)!}</math>
Список на доцноантички градови во Македонија

Ова е список на доцниоантички градови на територтијата на денешна Македонија, односно од 5 и 6 век. Можно е овој список да не е целосен:
*Хераклеја Линкестиска - во непосредна близина на Битола;
*Никеја - кај селото Доленци;
*Антанија - Јужно Мариово;
*Арг - во близина на Клепа;
*Идомене - во близина на Валандово;
*Астрајон - кај Пилав Тепе, радовишко;
*Добер - на Цареви Кули, струмичко;
*Запара - на устието на реката Злетовица;
*Армонија - на устието на реката Каменица;
*Келенидин - на Виничко Кале;
*Јустинијана Прима - околу Скопје;
*Мерион - кај кумановското село Никуштак;
*Неутина или Венденис - нс Лепенец, во близина на Скопје;
*Транупара - кај кумановско Коњух;
Арда (притока на Марица)

Арда (|Арда, |Άρδας, |Arda) — река во јужна Бугарија и североисточна Грција. Извира од Ардин врв во Родопите и се влева во реката Марица на грчка територија, во близина на градот Едрене. На реката Арда се наоѓаат вештачките езера „Крџали“, „Студен Кладенец“ и „Ивајловград“. Основни нејзини притоки се Врбица, Крумовица и Црна. Обележје по течението на реката Арда е Ѓаволскиот мост.
1 Географија
Речната долина на реката Арда опфаќа дел од длабоката, тесна долина на реката, која е со надморска височина 154 m и површина 47 660 ха. Опкружена е од планински падини и на места високи до 150 m карпести масиви особено со вулканско потекло. Значителен дел од територијата е зафатена од карпести комплекси, единечни карпи и карпестo лизгање на земјиштето.
2 Растенија
На одделни места падините се покриени со листопадни мешани шуми од цер, благун, влакнест даб со средоземни елементи како црвена смрека и colutea arborescens. Карстниот регион меѓу селата Орешари и Долно Черковиште е речиси целосно од шуми од габер кој е додаден со маклен и јасен. Има исто така и грмушки од драка и јоргован, измешани со helichrysum arenarium. Може да се најдат и поединечни дрвја од бадемолистна круша и ф’стак.
3 Поврзано
* Бугарија
* Реки во Бугарија
* Географија на Бугарија
Итонамајски јазик

Итонамајскиот јазик (Itonama) е скоро изумрен изолиран јазик кој се зборува во амазонските долини во Боливија. Јазичарот Гринберг го класифицирал јазикот како дел од паезанските јазици, но сепак јазикот сè уште се смета за изолиран јазик. Според уставот на Боливија, јазикот е еден од службените јазици во државата.
1 Фонологија
1.1 Самогласки
, предни, централни, задни
високи
средни
ниски
Дифтонзи: .
1.2 Согласки
, билабијални, алвеоларни, посталвеоларни, непчени, меконепчени, глотални
стопирачки, чисти
ејективни
звучни
африкативни, Plain
ејективни
фрикативни
носни
латерални
вевни
полусамогласки
2 Наводи
*
3 Поврзано
* Боливија
* Јазици во Боливија
Камен мост (Зовиќ)

Камени мост — камен лачен мост кој ја премостува Градешка Река во непосредна близина на селото Зовиќ. Тој бил изграден заради поврзување на населението со населените територии од другата страна на реката, односно со селата: Старавина, Градешница, Бешиште и Полчиште. Се смета за едно од најубавите архитектонски зданија во Мариово.
1 Историја
Во средниот век, на местото на денешниот камен мост веројатно постоел дрвен мост. Во 1952 година, некој селанец со претоварена воловска кола поминувал преку мостот, кој се преполовил, а селанецот и воловите паднале во реката и тој се здобил со трајни повреди на ‘рбетот. Тогаш селаните одлучиле да се изгради нов мост и со здружени заложби на месното население, камениот мост бил изграден во 1955/6 година, а мајстор бил извесен Ѓуладин (Џуладин), со потекло од селото Лабуништа, потпомогнат од Трајко Секирков. Во 2014 година, мостот бил поправен и обновен од страна на Општина Новаци.
2 Архитектура
Мостот е лачен и е приспособен на теренот. Граден е од камен, односно делкани и приделкани камени блокови.
2.1 Фреска на Свети Ѓорѓи
Во непосрсдна близина на мостот, на една висока карпа, е насликан Свети Ѓорѓи, што претставува остаток од црква којашто во минатото се наоѓала на тоа место. Живописот потекнува од 1925 година, што е испишано заедно со имињата на дарителите, а бил обновен во 2006 година од страна на НУ Завод и музеј Битола.
2.2 Воденица
Во долниот дел од мостот, непосредно покрај Градешка Река се наоѓа воденица којашто населението ја користело за мелење житарици. Воденицата е изградена од камен и била покриена со камени плочи коишто подоцна биле заменети со лимен покрив.
3 Мостот во уметноста
Мостот бил побуда за македонскиот Милчо Манчевски да сними дел од филмот „Прашина“, па поради тоа мостот е познат и како „Филмски мост“.
4 Галерија
Антанија

Антанија (познато и како Градок или Маркови Кули) — антички и средновековен град во Македонија, кој се наоѓал на 32 километри источно од Хераклеја, во јужно Мариово, над Црна Река.
Пред да биде истражен целосно ридот Градот се знаело само дека на месноста Градок или Маркови Кули постоела утврдена населба и базилика од раната антика, доцната антика и средновековна тврдина.
1 Местоположба
Градот се наоѓа лево од регионалниот пат 1107, пред Расимбеговиот мост, во атарот на селото Манастир.
Се наоѓа на утоката на Лесничка во Црна Река.
1.1 Пристап
До месноста може да се дојде преку асфалтниот регионален пат од градот Прилеп. Откако ќе се одмине селото Дуње, а пред Расимбеговиот мост се скршнува лево по земјен пат. На блискиот рид наречен Градот се наоѓаат остатоците од древниот град Антанија, чии остатоци јасно се забележуваат на сателитските снимки.
2 Опис
Тоа е всушност голем кастел, во кој во неговото јужно подножје се оформила урбана населба. Овој кастел имал обѕидие со кули и порти и една базилика во центарот. Административно градот припаѓал на Македонија I. За локацијата на овој град се пронајдени натписи кои зборувале за Антанија. Вториот натпис, најден во Стоби, помогнал да се лоцира територијата која во раното царско време била врзана за Линк. Според истражувањата на еминентниот македонски археолог Виктор Лилчиќ остатоците и рушевините од античкиот и средновековен македонски град Антанија, кој бил и седиште на епископија, со големи градби на 2 базилики и повеќе други градби, се наоѓаат и се наоѓаат во месноста Градот на рид веднаш над левиот брег на Црна Река во Мариово, a низ него минувал Еригонскиот Пат по кој минал Александар Македонски на враќање од походот против Трибалите.
На висок рид со зарамнето плато наречен Градок има остатоци од бедем широк околу 2 метри, граден од поголеми и помали приделкани камења. На југоисточниот крај на ридот се гледаат остатоци од трикорабна базилика, со димензии од 15 на 8 метри, ѕидана од приделкан камен, тули и варов малтер, од која апсидата и делови од бочните ѕидови се делумно зачувани. На десетина метри југозападно од неа се гледаат остатоци од мала црквичка, градена од истиот материјал и во истата техника. По целата површина на тврдината има остатоци од градби, фрагменти од керамички садови и покривни ќерамиди.
Во јужниот и северниот кораб и во северната припрата од базиликата се најдени шест средновековни гробни конструкции.
Доцноантичките објекти припаѓаат на мала населба од IV-VI век, од која во средниот век се обновени дел од фортификацијата и сакралните, стопанските и станбените објекти. Наодите на монета од Јован I Цимискиј, неколкуте ситни примероци на бронзен накит од X–XII век, бројното присуство на фрагменти од средновековни керамички садови и предмети од ковано железо на целиот простор од возвишенијата на брдото го потврдуваат постоењето на тврдината и на дел од објектите низ средниот век.
Антанија и денес останува титуларна епископија, под тековно водство на Партениј Антаниски, игумен на Бигорскиот манастир.
3 Галерија
Алфредо Балони

Алфредо Балони (|Alfredo Balloni; р. во ) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за континенталната UCI екипа .
1 Кариера
Роден во Рим, Балони се натпреварувал како професионалец од 2010, настапувајќи за екипата две сезони, пред да се приклучи на екипата за сезоната 2012. На неговото деби на една од големите трки Џиро д’Италија 2012, Балони го преземал водството во планинскиот пласман, за време на првите искачувања во Данска.
2 Достигнувања
;2005
: 1. Национален јуниорски друмски првак
;2006
: 1. Национално јуниорско друмско првенство
: 3. Национално јуниорско хронометарско првенство
;2007
: 1. Национално јуниорско хронометарско првенство
: 1. Меморијал Марескало Сорвило
: 1. Копа Окрија
: 2. Краен пласман Џиро дела Тоскана
;2008
: 2. Фучекио
: 3. Краен пласман Куп де Национс де Сагена
::1. Етапа 3
;2009
: 1. Национално хронометарско првенство под 23 години
: 1. Трофео Матеоти
: 2. Национално друмско првенство под 23 години
: 2. ГП Сита ди Фелино
: 2. Руота д’Оро
;2013
: 5. Тур ду Јура
: 8. Џиро дел Медио Брента
Тумба (врв)

Тумба — врв на планината Беласица во југоисточна Македонија на 1.881 м.н.в. На врвот се наоѓа тромеѓата меѓу Македонија, Бугарија и Грција, односно Вардарска, Пиринска и Егејска Македонија.
До планината Беласица може да се стигне преку селото Смолари, кое се наоѓа на 28 километри од Струмица. Од Смолари се стигнува до планинарскиот дом „Шарена Чешма“. Потребни се 2,5 часа пешачење до домот и уште толку од таму до врвот Тумба.
Бидејќи овој врв се наоѓа на македонско-бугарската и македонско-грчката граница, потребно е да се добие дозвола за движење долж границата. Дозволата се издава во место на живеење. Патеката е обележана, а домот „Шарена Чешма“ работи по потреба, со претходна најава во планинарското друштво „Ентузијаст“ од Струмица. Од 2001 година секоја година во август се организира меѓународен планинарски поход за искачување на врвот, насловен „Балкан без граници“.
1 Приоди за искачување
Најпогодни приоди за искачување на врвот се следните:
* : Смолари и ПД „Шарена Чешма“, Општина Ново Село
* : Клуч, Скрт, Габрене и ПД „Лопово“, Општина Петрич
* : Шугово (Платанаќа), Глибовци (Калохори) и Палмеш (Кастануса), Валовишко (денешна општина Синтика)
2 Поврзано
* Беласица
Црква „Вознесение Христово“ - Требовље

Вознесение Христово (нарекувана и како Свети Спас) — главна селска црква, во поречкото село Требовље. Во минатото била седиште на Требовската парохија, која денес не постои.
Црквата е сместена во самото село. Во самиот двор на црквата се наоѓаат и селските гробишта.
1 Историја
Црквата била подигната во 1892 година. Градена е од камен и бигор.
Според написот над влезната врата во црквата, станува збор за подарок на Трпко Милетиќ со својата фамилија на 8 јуни 1915 година.
2 Галерија
3 Поврзано
* Требовље
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Манастиречка парохија
Кобиха

Кобиха (шпански: ''Cobija'') е град во Боливија. Градот се наоѓа на 600 км северно од Ла Пас во регионот на Амазонија. Кобиха е во близина на бразилската и перуанската граница. Градот се наоѓа на брегот на реката Акре на надморска височина од 280 метри. Градот има тропска клима проследена со дождови.
Кобиха има околу 25.000 жители и е главен град на департманот Пандо. Во градот има два аеродрома и е патно поврзан со Ел Чоро.
1 Клима
Поради местоположбата на градот, Кобиха се смета за најдождлив регион во државата. Кобиха се наоѓа на реката Акре на 280 метри надморска височина во близина на џинглите. Регионот има топла клима со дневна температура на 26 степени.
2 Поврзано
* Боливија
* Градови во Боливија
Франсоа Оланд

Франсоа Жерар Жорж Никола Оланд (фр. ''François Gérard Georges Nicolas Hollande'', р. 12 август 1954) — француски политичар и претседател на Франција. Во периодот од 1997 до 2008 година генерален секретар на Социјалистичката партија. Во првиот круг на претседателските избори, спроведени на 22 април 2012 година, Оланд добива најголем број гласови и се рангира за противник на тогашниот претседател Никола Саркози во вториот круг, одржан на 6 мај 2012, кога Оланд е избран за претседател на републиката, добивајќи 51,7 % од гласовите.
1 Биографија и политичка кариера
Оланд е роден на 12 август 1954 година во Руан. Во 1988 година е избран за пратеник, а во 1997 застанува на чело на Социјалистичката партија. Од 2001 до 2008 година е градоначалник на Тил, а потоа застанува на чело на Општинскиот совет на департманот Корез. Долги години тој живее со Сеголен Роајал, кандидатка на социјалистите за претседател во 2007 година, со која имаат четири деца, но се разведуваат по претседателските избори, кои таа ги губи. Во 2008 година Оланд го заменува Мартин Обри како челник на партијата.
На 16 октомври 2011 година Оланд ги добива предвремените избори во својата партија со 56% мнозинство и е избран за кандидат за претседателските избори во 2012 година.
Танел Кангерт

Танел Кангерт (|Tanel Kangert; р. во Вендра) — естонски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата . По сезоната 2009 бил отпуштен од неговата екипа, , поради повредата на коленото, кое ја довело неговата кариера во прашање.
1 Достигнувања
;2005
: 1. Краен пласман Курс де ла По
: 3. Краен пласман Лиеж-Ла Глиз
;2007
: Друмски првак под 23 години
: 1. Краен пласман Тур ду Геводан
::1. Етапа 3
: 2. Крајц Брајц
: 3. Рига Гран при
: 7. Светско хронометарско првенство
: 10. Копа Плачи
;2008
: Национално хронометарско првенство
;2010
: Национално хронометарско првенство
: 1. Краен пласман Тарту ГП
: 2. Национално друмско првенство
;2011
: 3. Национално друмско првенство
;2012
: 1. Национално друмско првенство
: 1. Етапа 9 Тур де Свис
: 2. Национално хронометарско првенство
;2013
: 1. Национално хронометарско првенство
: 1. Етапа 1 (ТТТ) Вуелта а Еспања
: 5. ГП Кантон Аргау
: 6. Краен пласман Тур де Свис
: 9. Краен пласман Трка околу Полска
;2014
: 5. Краен пласман Вуелта а Андалусија
: 9. Трофео Сера де Трамунтана
;2016
: 1. Краен пласман Трка Абу Даби
::1. Етапа 3
: 2. Краен пласман Џиро дел Трентино
::1. Етапа 1 (ТТТ)
::1. Етапа 3
::1. Етапа 4
: 6. Вуелта а Мурсија
: 9. Олимписка друмска трка
;2018
: 1. Национално хронометарско првенство
: Награда за борбеност на етапа 17 на Тур де Франс
;2019
: 7. Светско хронометарсо првенство
;2020
: 2. Класик Сид-Ардеш
: 4. Краен пласман Тур ди О Вар
: 8. Краен пласман Париз-Ница
: 9. Класик Ла Дром
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019
Џиро, —, 26, 13, —, 13, 23, СО, СО, 18
Тур, —, —, —, 20, 22, 26, —, 16, 27
Вуелта, 64, —, 11, СО, —, —, —, —, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Тариха

Тариха (шпански: ''Tarija'') или Сан Бернардо де ла Фронтера де Тариха (''San Bernardo de la Frontera de Tarixa'') е град во Боливија. Градот се наоѓа во јужниот дел од земјата е и основан во 1574 година. Тариха е главен град на департманот Тариха, каде е и најголем. Според податоците од 2006 година, Тариха има население од 170,900 жители.
1 Збратимени градови
* Брасхат, Белгија
* Глазгов, Обединето Кралство
* Кан, Франција
* Арика, Чиле
* Севиља, Шпанија
* Лос Анџелес, САД
2 Поврзно
*Боливија
*Градови во Боливија
Брет Ланкастер

Брет Ланкастер (|Brett Lancaster; р. во Шепартон, Викторија) — поранешен професионален велосипедист од Австралија, кој професионално настапувал во периодот 2003-2015 година.
Започнал со велосипедизам на 14 години во 1993. Поминал четири години возејќи за екипата , пред да се премести во во јули 2006. Во 2009 и 2010 возел за , и возел за во 2011.
Негови најголеми успеси како друмски велосипедисти е првото место на прологот во 2005 на Џиро д’Италиа и така ја носел водечката розова маичка наредната етапа. Тој поставил време од 1 минути и 20 секунди на трка од 1.150 метри, најкраткиот пролог во 88-годишната историја на настанот. Брет Ланкастер е првиот член на италијанска регистрирана екипа, Керамике Панарија, кој ја носел розовата маичка.
Тој го освоил златниот медал на Летните олимписки игри 2004 во Атина, како член на екипниот пласман (со Греам Браун, Бредли Мекги и Лук Робертс) со светски рекорд од 3:58.233.
Во 2005 година му бил доделен медалот на Редот на Австралија (OAM). Бил корисник на стипендија од Австралискиот институт за спорт.
Ланкастер се повлекол од велосипедизам по сезоната 2015 и станал спортски директор за во 2016 година.
1 Достигнувања
;1996
: 1. Австралиски првак Критериум под 19 години
;1997
: 1. Светски првак во екипна потера под 19 години
: 1. Австралиски првак во поединечна потера под 19 години
: 1. Австралиски првак во хронометар под 19 години
: 1. Австралиски првак во друмски хронометар под 19 години
: 2. Австралиски првак Критериум под 19 години
: 2. Австралиски првак екипна потера под 19 години
: 2. Австралиски првак во спринт под 19 години
;1998
: 1. Екипна потера Комонвелтски игри 1998
: 1. Светски куп во екипна потера
;1999
: 1. Светски куп во екипна потера
: 2. Светски првак во екипна потера
: 2. Австралиски првак во поединечна потера
;2000
: 2. Австралиски првак во поединечна потера
: 2. Австралиски првак во екипна потера
;2001
: 2. Австралиски првак во екипна потера
;2002
: 1. Светски првак во екипна потера
;2003
: 1. Светски првак во екипна потера
: 2. Пролог Трка околу Родос
: 2. Австралиски медисон првак
;2004
: 1. Екипна потера Летни олимписки игри 2004
: 1. Етапа 3 Тур де Лангкави
: 2. Етапа 2 Волта а Португал
;2005
: 1. Пролог Џиро д’Италија
: 2. Париз-Камемберт Лепетит
;2008
: 1. Пролог Трка околу Германија
::Ја носел водечката маичка на етапата 1
: 9. Фиренца-Пистоја
;2009
: 2. Краен пласман Тур ду Поату-Шарент
;2010
: 1. Етапа 2 Трка околу Калифорнија
;2013
: 1. Етапа 4 (ТТТ) Тур де Франс
: Трка околу Словенија
::1. Бодовен пласман
::1. Етапа 4
: 2. Светско првенство во екипен хронометар
;2014
: 1. Етапа 1 (ТТТ) Џиро д’Италија
: 8. Вуелта а Ла Риоха
;2015
: 1. Етапа 1 (ТТТ) Џиро д’Италија
Оруро

Оруро (шпански: ''Oruro'') е град во Боливија. Според проценките за 2010 година, градот има население од 235.393 жители. Оруро се наоѓа на надморска височина од 3.710 метри. Градот е главен град на департманот Оруро. Градот е познат по Карневалот од Оруро.
1 Име
Името потекнува по староседелскиот народ Уру-уру.
2 Историја
Градот бил основан на 1 ноември 1606 година од страна на Мануел Кастро де Падилја. Првично местото било рударска населба за сребро и било именувано како ''Реал Вилја де Сан Фелипе Австриски'' (Real Villa de San Felipe de Austria). Наскоро гратчето било напуштено поради падот на рударството. Градот бил повторно основан во 19 век како рударски град. Во близина на градот има рудник за калај.
3 Местоположба и клима
Оруро се наоѓа северно од езерата Уру-уру и Попо. Градот се наоѓа на надморска височина од 3.709 метри и е познат по ладното време. Топли денови има во август, септември и окромври. Од мај до јули температурите ноќе може да паднат и под -20 степени поради ладните ветришта. Во регионот се забележани обилни врнежи од дожд од ноември до март.
4 Збратимени градови
* Бирмингем, Велика Британија
* Лима, Перу
* Солт Лејк Сити, САД
5 Галерија
6 Наводи
7 Поврзано
* Боливија
* Градови во Боливија
Бугарско општество

Бугарско општество била бугарска емигранска политичка организација, основана во Букурешт (Романија) во јуни 1868 година .
Бугарското општество се јавува како продолжение на ТБЦК во Букурешт. Во создавањето учествуваат и дејци на Добродетелната дружина. Меѓу членовите се Иван Касабов (секретар), Димитар Ценович, Константин Чокан, Спиро Константинов и др. Печатен орган на организацијата е весникот ''"Народност"''. Во својата работа организацијата ги продолжува политичките позиции на ТБЦК и го помага бугарското револуционерното движење. Значаен е нејзиниот придонес за вооружувањето на четата на Хаџи Димитар и Стефан Караџа, четата на Филип Тотју (не преминува во бугарски) и дава парична помош на Васил Левски за да ја започне својата прва обиколка низ бугарските земји. Поради несогласувањата во редовите на организацијата, во почетокот на 1869 година таа постепено ја прекинала работа.
Млада Бугарија

Млада Бугарија била бугарска емигранска политичка организација, основана во Букурешт, Романија во 1869 година од страна на Иван Касабов, Димитар Ценович, Кириак Цанков, Иван Кршовски по распадот на Бугарско општество.
Печатен орган на ''"Млада Бугарија"'' е весник ''"Тапани"''. Организацијата не успеала да ја обедини околу себе бугарската емиграцијата и не можела да ги координира активностите на бугарските револуционерните сили. Нејзини ограници биле формирани и во други дунавски градови дунавски како Браила и др.
Во ''"Млада Бугарија"'' се создале различни идејни теченија. Браилската организација го нападнала весникот ''"Народност"'' кој се објавил за официјален на организацијата. Дваесет души испратиле писмо до Иван Касабов во кое го повикале да не легитимира весник ''"Народност"'' како официјален орган на организацијата бидејќи ''"Народност"'' бил е во спротивност со донесената идеологија на "Млада Бугарија"-Браила ''"да служи за поврзување на духовното единство и братство меѓу Бугарите "''.
Букурешката организација испратила делегација до италијанските и руските револуционерни движења чија цел е да бидат одобрени и поттикнати. На средбата во летото 1869 Михаил Бакунин им ветил помош на Бугарите во привлекувањето на Франција кон бугарската кауза, а Џузепе Мацини понудил совети и конкретни чекори за подготовка на сенародно востание. Советите не нашле практична примена. До крајот на својата дејност ''"Млада Бугарија"'' ги помагала активностите на Васил Левски во бугарската земја.
Рамунас Навардаускас

Рамунас Навардаускас (|Ramūnas Navardauskas; р. ) — литвански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .
1 Кариера
По четири години како аматер, Навардаускас станал професионалец со во 2011 година.
Во текот на Џиро д’Италија 2012, Навардаускас завршил на шестото место на првата етапа, на воведниот поединечен хронометар, само 22 секунди зад победникот Тејлор Фини. На четвртата етапа, на екипниот хронометар, биле победници и Навардаускас го презел водството на трката, станувајќи првиот Литванец кој ја облекол розовата маичка. Меѓутоа, Навардаускас ја загубил маичката од Италијанецот Адријано Малори на шестата етапа.
Досега трипати победил на националните друмски првенства (2007, 2011, 2016) и на националното хронометарско првенство (2012, 2014, 2015).
2 Личен живот
Роден во Шилале, Литванија, Навардаускас сега престојува во Олива, Шпанија.
3 Достигнувања
;2007
: 1. Национален друмски првак
: 9. Краен пласман Трка Олимпија
;2008
: 4. ГП Талин-Тарту
;2010
: 1. Лиеж-Бастон-Лиеж под 23 години
: 4. Трка околу Фландрија под 23 години
: 7. Париз-Рубе под 23 години
;2011
: 1. Национален друмски првак
: 1. Етапа 2 (ТТТ) Тур де Франс
: 2. Етапа 1 (ТТТ) Тирено-Адријатико
: 3. Краен пласман Стер ЗЛМ Тур
: 7. Сиркут Сарт
;2012
: 1. Национален хронометарски првак
: 1. Етапа 4 (ТТТ) Џиро д’Италија
: 2. Краен пласман Трка околу Данска
: 8. Краен пласман Трка околу Оман
: 8. Краен пласман Трка околу Катар
::1. Пласман за млад возач
::1. Етапа 2 (ТТТ)
: 8. Светско друмско првенство
;2013
: 1. Етапа 2 Тур де Романди
: 1. Етапа 11 Џиро д’Италија
: 3. Национално хронометарско првенство
: 6. Национално друмско првенство
;2014
: 1. Краен пласман Сиркут де ла Сарт
::1. Етапа 4
: 1. Национално хронометарско првенство
: 1. Етапа 19 Тур де Франс
: 3. Гран при Квебек
: 4. Краен пласман Трка околу Алберта
::1. Бодовен пласман
: 4. Гран при Монтреал
: 4. Национално друмско првенство
;2015
: 1. Краен пласман Сиркут де ла Сарт
: 1. Национално хронометарско првенство
: 2. Национално друмско првенство
: 3. Светско друмско првенство
: 3. ГП Западна Франција
: 4. Краен пласман Трка околу Баварија
;2016
: 1. Национално друмско првенство
: 4. Трофео Феланит-Сес Салинес-Кампос-Поререс
: 6. ГП Индустрија & Артиџанато ди Ларчано
: 7. Краен пласман Стер ЗЛМ Тур
: 8. Трофео Плаја де Палма
;2017
: 7. Краен пласман Вуелта а Сан Хуан
::1. Етапа 3 (ITT)
;2018
: 1. Етапа 1 Трка на Црното Море
: 2. Национално хронометарско првенство
3.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017
Џиро, —, 137, 87, —, —, 122, —
Тур, 157, —, 120, 141, 143, 134, —
Вуелта, —, —, —, —, —, —, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Џеси Сарџент

Џеси Сарџент (|Jesse Sergent; р. во Филдинг) — поранешен новозеландски професионален велосипедист, кој последно возел за UCI World Tour екипата .
1 Кариера
На Летните олимписки игри 2008 во Пекинг, Сарџент го освоил бронзениот медал како дел од репрезентација на Нов Зеланд во екипниот пласман, заедно со Сем Були, Хејден Ролстон и Марк Рајан.
На 10 ноември 2008 било објавено дека Сарџент потпишал со развојната екипа под 23 години на американскиот велосипедист Ленс Армстронг, Трек-Лајвстронг за 2009 и 2010. Сарџент станал практикант со во последниот дел на сезоната 2010. Потоа потпишал професионален договор за 2011 со . Го претставувал Нов Зеланд на Комонвелтските игри 2010, одржани во Њу Делхи, Индија. Сарџент го освоил сребрениот медал во поединечен пласман и сребро во екипен пласман на велодромот. Сарџент, со неколку други возачи, ѝ се придружиле на поранешната екипа , за да ја создадат , на почетокот на сезоната 2012.
Џеси се насочил на велодромскиот велосипедизам на Летните олимписки игри 2012, каде тој и неговите сонародници Сем Боли, Марк Рајан и Весли Гу станала двојни олимписки бронзени медалисти. Арон Гејт бил единствениот возач кој се приклучил на екипата.
Сарџент во 2013 повторно возел за РадиоШек, овојпат именуван Трек. Џеси ја започнал сезоната со националното друмско првенство, каде завршил на третото место. Џеси ја започнал професионалната сезона со Тур Даун Андер.
Во 2014 година, Сарџент продолжил да вози за — преименувана во . За сезоната 2014, Сарџент бил поддршка на Фабијан Канчелара. Сарџент исто така возел на поединечниот хронометар и друмската трка на Комонвелтските игри.
Сарџент бил удрен од автомобилот на неутралниот механичар во текот на Трката околу Фландрија 2015, несреќа која го исфрлила од спортот три месеци и морал да помине низ три операции. Подоцна потпишал двегодишен договор со на почетокот на сезоната 2016. Меѓутоа, во јули 2016 година, Сарџент се повлекол од професионалниот велосипедизам на 28 години.
2 Достигнувања
;2008
: ЛОИ Пекинг - екипна потера
;2009
: 1. Етапа 1 (ТТТ)Трка Саутленд
: 3. Светско велодромско првенство - екипна потера
;2010
: 1. Етапа 3 Трка околу Гила (ITT)
: 1. Пролог Велосипедски класик Каскада
: Светско велодромско првенство
::2. Поединечна потера
::3. Екипна потера
: 3. Краен пласман Трка околу Олимпија
: Комонвелтски игри 2010
: 2. Поединечна потера
: 2. Екипна потера
;2011
: 1. Краен пласман Три дена Западна Фландрија
::1. Пролог (ITT)
: 1. Краен пласман Тур ду Поату Шарент
::1. Етапа 4 (ITT)
: 1. Етапа 4 Енеко Тур (ITT)
: 2. Светско велодромско првенство - поединечна потера
;2012
: 2. Краен пласман Три дена Западна Фландрија
: Олимписка екипна потера
;2013
: 7. Краен пласман Волта ао Алгарве
;2014
: 1. Етапа 5 Трка околу Австрија
: 8. Краен пласман Три дена Западна Фландрија
;2015
: 1. Етапа 1 (ТТТ) Трка околу Алберта
: 3. Краен пласман Три дена Западна Фландрија
Гери Твиг

Гери Твиг (роден на 19 март 1984 во Глазгов, Шкотска) — фудбалер кој во моментов игра за Шамрок Роверс во Лигата на Ирска.
Твиг ја започна својата кариера во англискиот клуб Дарби Каунти откако таму пристигна преку младинскиот систем. Тој го направи своето деби за Дарби на возраст од 17 години како напаѓач во Премиер лигата во меч против Сандерленд во мај 2002 година, што беше неговиот единствен настап таа сезона.
Во сезоната 2002-03, тој направи осум настапи за првиот тим, од кој седум како замена, а често беше користен и на позицијата на лево крило, кога било потребно.
Во летото 2009 година тој потпиша за ирскиот премиерлигаш Шамрок Роверс.
Абланица

:''За други значења на попимот Абланица, видете на појаснителната страница''
Абланица — туристичка населба распространета на двете страни на реката Брегалница, во истомената долина. Се наоѓа на 2 км од Берово и е место со најмногу и најатрактивни археолошки наоѓалишта во општината. Во населбата има околу 130 викенд куќи, а дел од нив се приватни сместувачки капацитети во општината. Исто така Абланица е поврзана и со туристичката населба Равна Река во Општина Пехчево со пешачка патека која е долга само 4 километри, а исто така преку неа минува и пашечка патека Берово – Абланица – Беровско Езеро. Поради големата популарност на населбата, за потребите на туристите била изградена црквата „Св. Недела и Св. Петка“.
1 Поврзано
*Беровско Езеро;
*Црква „Св. Недела и Св. Петка“
Милан Обреновиќ II

Милан Обреновиќ II (српски: ''Милан Обреновић'', 21 октомври 1819 - 8 јули 1839) бил кнез на Србија и прв престолонаследник на династијата Обреновиќ .
1 Животопис
Милан бил најстариот син на Милош Обреновиќ I и кнегињата Љубица, брат на кнезот Михаило. Иако целиот свој живот бил болежлив и немал систематско образование, делумно успеал да изгради политички погледи и разбирања, меѓутоа неговата болест со текот на времето го спречила неговиот развој и дејност. На престолот дошол по абдикацијата на својот татко Милош и владеел до 8 јули 1839 година, кога починал. Поради болеста како и спротиствувањето на Советот, немал можност како кнез да потпише ниеден акт. Во историјата на современа Србија е запаметен како владетел со најкраток владетелски период (25 дена). Доњи Милановац е именуван според него.
Марко Верати

Марко Верати (роден на 5 ноември 1992 во Пескара) — италијански фудбалер, играч од средниот ред на Париз Сен Жермен и на италијанската репрезентација.
1 Клупска кариера
Верати е технички надарен плејмејкер со фантастични пасови. Тој се развива во младинскиот тим на Пескара, a неговото деби за првиот тим го има во сезоната 2008-2009 на возраст од 16 години. Во сезоната 2009-10 тој започнува да се појавува редовно во првиот тим на Пескара, и од тогаш тој станува клучен играч во првиот тим.
Тој постигна значајна медиумската експонираност во текот на сезоната 2011-12, кога новиот тренер Зденек Земан решил да го врати поназад и да му даде улога на дефанзивен плејмејкер. Верати веднаш стана клучна фигура на неговиот тим и е еден од најзаслужните (заедно со напаѓачите кој реализираа многу погодоци) што Пескара по пауза од дваесет години се врати во Серија А. Поради својата успешна сезона на новата позиција, Верати е често споредуван со Андреја Пирло, еден од најдобрите дефанзивно поставени плејмејкер и омилениот играч на Марко Верати.
2 Репрезентативна кариера
Тој го направи своето деби во Италијанската репрезентација до 21-на година на 28 февруари 2012 година, кога бил стартер во пријателски натпревар против Франција.
Она 15 август 2012 година, Верати го имал своето деби за сениорската репрезентација на Италија во пријателскиот натпревар против Англија одигран во Берн. Тој подоцна го направил својот прв натпреварувачки настап во квалификациите за Светското првенство во фудбал 2014 (УЕФА), што се појавил како замена за Емануеле Џакерини во резултат од 2:2 против Бугарија на 7 септември.
На 6 февруари 2013 година, Верати го постигнал својат прв меѓународен погодок во пријателскиот натпревар против Холандија, во 91-минута со што го изедначил резултатот на 1-1.
.
Црква „Св. Недела и Св. Петка“ - Абланица

Света Недела и Света Петка претставува македонска православна црква во туристичката населба Абланица, Општина Берово од десната страна на брегот на Брегалница.
Поради забрзаното урбанизирање на овој предел и формирањето на населбата Абланица, во 2003 година се дошло до идеја за градење на црква. Кога локацијата била одредена, беровски „Алкалоид”, купил плац од 1 декар, од приватно лице и веќе во 2004 година биле удрени темелите на објектот. Храмот се градел 4 години, но со сите инфраструктурни и хортикултурни уредувања, гбиле потребни уште две години за да се освети објектот.Во изградбата на црквата биле вклучени 300 дарители. Црквата ја зографисал Ванчо Чаушовски. Црквата е осветена на 10 октомври 2010 година од струмичкиот митрополит г. Наум.
1 Поврзано
*Абланица
Јапонофилија

Јапонофилија е интерес или љубов кон Јапонија и било што, што потекнува од земјата. Спротивното на тоа е јапонофобија. Оној кој има ваков интерес или љубов се нарекува јапонофил. На јапонски, терминот за јапонофил е „шиничи“ (shinnichi, 亲日) што доаѓа од „шин“ (亲, しん) и значи „про-“ или „за нешто“, и „ничи“ (日, にち), што значи „ден“ или „сонце“, но туку се користи за да се означи „јапонски“, како во зборот за Јапонија која на јапонски се нарекува „Нихон“ (日本) или „сончева основа“ со тоа што „хон“ (本,ほん) значи „основа, база, потекло“, од каде и доаѓа изразот „Земјата на изгрејсонцето“.
На крајот на 18. век и почетокот на 19. век, Карл Петер Тунберг (Carl Peter Thunberg) и Филип Франц фон Зиболд (Philipp Franz von Siebold), кои престојувале на островот Деџима, тогашен холандски трговски центар, помогнале во претставувањето на јапонска флора, уметнички дела и други предмети во Европа. Некои сметаат дека тие се меѓу првите јапонофили. (Ова било пред Обновата во периодот Мејџи во 1868 г., кога Јапонија станала поотворена за надворешна трговија.)
Лафкадио Херн (Lafcadio Hearn), автор со ирско и грчко потекло, кој се преселил во Јапонија во 19. век, бил опишан како „докажан јапонофил“ од издавачката компанија Чарлс Е. Татл во предговорот на повеќето од неговите книги.
Во првата деценија на 20. век, британските писатели ја фалеле Јапонија. На пример, во 1904 г., Беатрис Веб (Beatrice Webb) напишала дека Јапонија е „ѕвездата во подем на човековата самоконтрола и просветлување“, фалејќи го „иновативниот колективизам“ на Јапонците и „чудната“ целисходност и отвореност на нивната „просветлена професионална елита“. Х.Џ. Велс ѝ дал слично име на елитата во неговата „Современа утопија“ - самураи. Делумно, ова било резултат на тоа што британската индустрија го губела водството, со постепениот раст на Јапонија и Германија. Германија се сметала за непосредна закана, но на Јапонија се гледало како на сојузник. За Британците, ефикасноста била решение, а по објавувањето на книгата „Голема Јапонија: Студија за националната ефикасност“ од Алфред Стид (Alfred Stead) во 1906 г., експерти во Велика Британија учеле од Јапонија. Овој интерес завршил со Првата светска војна.
САД поминаа низ сличен период на јапонофилија во почеток во 80-тите години од 20. век, чиј предвесник беа делата на Питер Друкер (Peter Drucker) од 60-тите години на 20. век. Тој укажал на „донесувањето одлуки со консензус“ во јапонските корпорации и славните техники на јапонското корпоративното управување (дури и тврдел дека е заслужен за тој систем на Јапонците преку неговите книги и семинари). Во текот на тој период, американски студенти го учеа јапонскиот јазик со надеж дека деловно ќе соработуваат со Јапонија. Ова, исто така, беше деценија во која голем број серии од Јапонија, како што е „Волтрон“, кои беа синхронизирани и се прикажуваа на телевизија во САД. Разни американски анимирани програми од 80-тите и 90-тите години на минатиот век беа анимирани во Јапонија. Овој феномен се засили во 90-тите години со сериите како што се „Моќни ренџери“ (серија конципирана врз основа на популарна јапонска ТВ серија „Супер сентаи“), Драгонбол З, Сејлор Мун, Покемон и Дигимон.
1 Поврзано
* Отаку