procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Витивјанско Езеро

Витивјанско Езеро (|Λίμνη Πολυφύτου, ''Лимни Полифиту'') — вештачко езеро на реката Бистрица во Кожанско, Егејска Македонија. Создадено е во 1973 г. со изградбата на истоимената брана и зафаќа површина , од кои 70 отсто отпаѓаат на општините Серфиџе и Велвендо. Езерото е во сопственост на Јавното електростопанско претпријатие (ДЕН), истото е отстапено на користење на мештаните за цели на риболов и екотуризам. Преку него поминуваат два моста — поголемиот Серфички мост (''el'') во средишниот дел, и помалиот Рамненски мост (''el'') на југозападниот крај.
1 Природа и активности
Во езерските води се забележани 17 видови слатководни риби, од кои покрупните се во делтата на Бистрица. Витивјанското Езеро претставува важно станиште за грабливи птици бидејќи им овозможува храна, гнездилишта и засолништа. На неговите брегови презимуваат и разни преселни птици. Присутни се неколку видови влекачи и 10 видови цицачи.
Водата ја добива од реката Бистрица и неколку поројници, на вкупна сливна површина од . Водостојот се движи во опсег од 15 м, што значи дека е среднопроточно. Брзата обнова на водата го држи езерото прилично чисто и овозможува разни дејности — стопански како рибарството и рибникарството, спортски активности како веслањето, разонода итн. Акумулацијата воедно ги задоволува потребите за наводнување на околното обработливо земјиште.
Во последно време е забележано прекумерно присуство на олово во водата, опишано како „умерено“.
2 Знаменитости
На езерскиот брег во селото Хаџиомурлу (Родитис) се наоѓа црквичката „Блажен Варадат“, изграден од грчки дојденци од Мала Азија, кои претходно имале истоимена црква во с. Кувуклија кај Бурса. Има и споменик на настраданите во Грчко-турската војна од 1919 - 1922 г.
3 Поврзано
* Шапка
* Камбуница
* Восовско Езеро — помало вештачко езеро недалеку од Витивјанското
Бранова моќ

Бранова моќ е зафаќање на енергијата на брановите на ветерот за да се направи корисна работа - на пример, производство на електрична енергија , бигор на вода или транспорт на вода. Машина која ја искористува моќта на бран е претворач на енергија на бран.
Бранова моќ е различна од приливната моќ , која ја доловува енергијата на струјата предизвикана од гравитациското повлекување на Сонцето и Месечината. Брановите и плимата се разликуваат и од океанските струи, кои се предизвикани од други сили, вклучувајќи кршење на брановите , ветерот , ефектот Кориолисовите , капењето и разликите во температурата и соленоста .
Браните се создаваат со ветер што минува низ површината на морето. Додека брановите патуваат побавно од брзината на ветерот веднаш над брановите, се пренесува енергија од ветерот до брановите. И разликите во притисокот на воздухот помеѓу ветерот и страната на левата страна на брановот врв, како и триењето на површината на водата од страна на ветерот, што ја прави водата да оди во стресот на смолкнување предизвикува раст на брановите.
0.1 Формула за моќност на бран
Во длабока вода каде длабочината на водата е поголема од половина од брановата должина , флуксот на енергија на бран е :<math>
P = \frac{\rho g^2}{64\pi} H_{m0}^2 T_e
\approx \left(0.5 \frac{\text{kW{\text{m}^3 \cdot \text{s \right) H_{m0}^2\; T_e,
</math>
Линеарна бранова теорија, гравитациски бранови на површина од длабока вода, плитка вода и средна длабочина.
квантитет, симбол, единици, длабока вода( ''h'' > ½ ''λ'' ), плитка вода( ''h'' < 0.05 ''λ'' ), средна длабочина(сите ''λ'' и ''h'' )
фазна брзина, <math>\displaystyle, м/с, <math>\frac{g}{2\pi} T</math>, <math>\sqrt{g h}</math>, <math>\sqrt{\frac{g\lambda}{2\pi}\tanh\left(\frac{2\pi h}{\lambda}\right)}</math>
групна брзина, <math>\displaystyle \frac{\partial\left(\lambda/c_p\right)}{\partial\lambda}=\frac{\partial\omega}{\partial k}</math>, м/с, <math>\frac{g}{4\pi} T</math>, <math>\sqrt{g h}</math>, <math>\frac{1}{2} c_p \left( 1 + \frac{4\pi h}{\lambda}\frac{1}{\sinh\left(\displaystyle \frac{4\pi h}{\lambda}\right)} \right)</math>
сооднос, <math> \displaystyle \frac{c_g}{c_p}</math>, –, <math>\displaystyle\frac{1}{2}</math>, <math>\displaystyle 1</math>, <math>\frac{1}{2} \left( 1 + \frac{4\pi h}{\lambda}\frac{1}{\sinh\left(\displaystyle \frac{4\pi h}{\lambda}\right)} \right)</math>
пранова должина, <math>\displaystyle\lambda</math>, m, <math>\frac{g}{2\pi} T^2</math>, <math>T \sqrt{g h}</math>, for given period ''T'', the solution of:<math>\displaystyle
general
бранова густина на енергија, <math>\displaystyle E</math>, J / m<sup>2</sup>, <math>\frac{1}{16} \rho g H_{m0}^2</math>
бранов енергетски флукс, <math>\displaystyle P</math>, W / m, <math>\displaystyle E\;c_g</math>
аголна честота, <math>\displaystyle \omega</math>, rad / s, <math>\frac{2\pi}{T}</math>
бранов број, <math>\displaystyle k</math>, rad / m, <math>\frac{2\pi}{\lambda}</math>
ФК Утенис

ФК Утенис (|Futbolo klubas "Utenos Utenis") — литвански фудбалски клуб од Утена. Моментално настапува во Втора фудбалска лига на Литванија.
1 Историја
Утенис бил формално формиран во 2014 година. Оригиналниот клуб постоел од 1933 година.
2 Успеси
2.1 Национални успеси
* Шампион на А лига (0):
: 5. место (1): 2017
3 Сезони (2014 — 2021)
Сезона, Hиво, Лига, Место, Наводи
2014, 2., Прва лига, 3.,
2015, 1., А лига, 6.,
2016, 1., А лига, 7.,
2017, 1., А лига, 5.,
2018, 2., Прва лига, 8.,
2019, 3., Втора лига, 11.,
2020, 3., Втора лига, 12.
2021, 3., Втора лига, 14.
Долен Египет

Долен Египет (|مصر السفلى) — древна земја и регион во долниот тек на реката Нил. Се протега од денешниот Каиро до Средоземното Море и ја покрива широката делта на Нил. Узводно од Долниот Египет е Горниот Египет.
Преку делтата на Нил протекуваат 7 ракавци, и тука е многу богата со речни наслаги. Плодното земјиште и средоземната клима создадле растителен и животински свет што е значително различен од горниот тек на реката. Постојат пространи пасишта на кои се одгледува стока, и мочуришта богати со птици и папирус растенија. Првите жители на Долниот Египет биле номадски сточари, и живееле во овој крај уште од 3600 г.п.н.е.. Поради близината на средоземните култури, трговијата тука се развила рано. Пред обединувањето на Египет, со Долните Египќани владееле странски владетели или владетелите на Горниот Египет. За време на владеењето на фараонот Нармер се случило обединувањето на Горен и Долен Египет во едно кралство.
Во времето на фараоните, Долниот Египет бил поделен на 20 номи (видете ја картата). Во византиската ера оваа област се викала Аркадија, а со неа се владеело од Александрија.
Божица на Долниот Египет била Ваџет, а симболот на државата била црвена круна. Вториот симбол на Горниот Египет е растението папирус.
Радијатор

Радијатор (од зборот англиски ''radiation'', (зрачење) е направа за пренос на топлина и тоа често со топла вода или воздух.Најчесто се користи за радијатори за централно греење и уреди за ладење.
Климатизација

Климатизација — процес на отстранување на топлината и влагата од внатрешноста на окупираниот простор, сè со цел да се подобри удобноста на внатрешното опкружување најчесто за луѓето, но исто така и за животните. Во градежништвото, комплетниот систем на греење, вентилација, и кондиционирање на воздухот се нарекува ХВАЦ, сепак, климатизацијата исто така се користи за ладење / дехимидизирање на простории исполнети со топлински електронски уреди, како што се компјутерски опслужувачи, засилувачи за моќ, па дури и за прикажување и складирање на некои деликатни производи, како што се уметнички дела.
Покемон

''Покемон'' — аниме-серија создадена од Сатоши Таџири во 1996 година и која е во сопственост на јапонската компанија Нинтендо. „Покемони“ започнале од неколку игри за Нинтендо, а подоцна е направена и аниме-серијата со исто име.
0.1 Покемон Филмови
Филм, Година, Режисер
''Pokémon: The First Movie'', 1998, Kunihiko Yuyama
''Pokémon The Movie 2000'', 1999, Kunihiko Yuyama
'' Pokémon 3: The Movie, 2000, Kunihiko Yuyama
''Pokémon 4Ever'', 2001, Kunihiko Yuyama
'' Pokémon Heroes'', 2002, Kunihiko Yuyama
''Pokémon: Jirachi—Wish Maker'', 2003, Kunihiko Yuyama
''Pokémon: Destiny Deoxys'', 2004, Kunihiko Yuyama
''Pokémon: Lucario and the Mystery of Mew '', 2005, Kunihiko Yuyama
''Pokémon Ranger and the Temple of the Sea'', 2006, Kunihiko Yuyama, Armen Mazlumian
''Pokémon: The Rise of Darkrai'', 2007, Kunihiko Yuyama
'' Pokémon: Giratina and the Sky Warrior'', 2008, Kunihiko Yuyama
'' Pokémon: Arceus and the Jewel of Life'', 2009, Kunihiko Yuyama
'' Pokémon: Zoroark: Master of Illusions '', 2010, Kunihiko Yuyama
''Pokémon the Movie: White—Victini and Zekrom'', 2011, Kunihiko Yuyama
''Pokémon the Movie: Black—Victini and Reshiram '', 2011, Kunihiko Yuyama
'' Pokémon the Movie: Kyurem vs. the Sword of Justice'', 2012, Kunihiko Yuyama
'' Genesect and the Legend Awakened'', 2013, Kunihiko Yuyama
''Pokémon the Movie: Diancie and the Cocoon of Destruction '', 2014, Kunihiko Yuyama
''Pokémon the Movie: Hoopa and the Clash of Ages'', 2015, Kunihiko Yuyama
''Pokémon the Movie: Volcanion and the Mechanical Marvel'', 2016, Kunihiko Yuyama
''Pokémon the Movie: I Choose You!'', 2017, Kunihiko Yuyama
''Pokémon the Movie: The Power of Us'', 2018, Tetsuo Yajima
''Pokémon the Movie: Mewtwo Strikes Back Evolution '', 2019, Motonori Sakakibara, Tetsuo Yajima
''Pocket Monsters the Movie: Coco'', 2020, Tetsuo Yajima
0.2 Серии
Серија, Година
''Pokémon '', 1997-2002
'' Pokémon Chronicles'', 2002
'' Pokémon: Advanced '', 2002-2006
''Pokémon Diamond and Pearl'', 2006-2010
''Pokémon: Black & White'', 2010-2013
''Pokémon XY '', 2013-2016
'' Pokémon The Series: Sun & Moon'', 2016-2019
''Pokémon Journeys: The Series '', 2019-во тек
''Pokémon: The Arceus Chronicles '', 2022
Гијом де Лопитал

Гијом Франсоа Антоан, маркиз де Лопитал (|Guillaume François Antoine, Marquis de l'Hôpital; (, — , ) – француски математичар. Ја изучувал инфинитезимална анализа и објавил книга за диференцијално сметање. Најпознат е по Лопиталовото правило кое се применува во математиката.
1 Животопис
Роден е во Париз, Франција. Првобитно планирал војничка кариера, но заради лошиот вид се преориентирал на математика. Го решил брахистронскиот проблем, независно од останатите негови современици математичари, како што е Исак Њутн. Умрел во Париз.
Автор е на првата книга за диференцијално сметање, ''l'Analyse des Infiniment Petits pour l'Intelligence des Lignes Courbes''. Текстот бил објавен во 1696 година и ги содржел предавањата на неговиот учител Јохан Бернули во кои Бернули дискутирал за неодредениот облик 0/0. Методот кој ги решава таквите неодредени облици со последователно диференцирање го носи Липиталовото име.
Во 1694 година, Лопитал склучил договор со Јохан Бернули со кој Лопитал на Бернули му плаќал 300 франци годишно за Бернули да му раскажува за неговите откритија, што Лопитал го опишал во својата книга. Во 1704 година, после смртта на Лопитал, Бернули на јавноста ѝ го открил договорот, тврдејќи дека многу резултати во книгата на Лопитал се таму заради него. Во 1922 година се откриени текстови кои ги поткрепуваат Бернулиевите тврдења. Раширената приказна за тоа дека Лопитал се обидел себеси да си го припише откритието на Лопиталовото правило не е точна. Својата книга ја објавил анонимно, во воведот ја навел помошта од Бернули и никогаш не тврдел дека е заслужен за тоа правило.
Ќексин

Ќексин (|Cieksyn) — село во општината Нашелск во Новодвурскиот Округ на Мазовското Војводство, средна Полска. Селото има свој почеток во 14 век, во време на Полско-советска војна имаше тука тешки боеви.
Во селото има изградена во 16 век Црква на св. Дорота.
Правосмукалка

Правосмукалка — направа која служи за чистење. Претежно се користи за чистење на подови, но секако постојат и исклучоци како што се правосмукалки за чистење на завеси или за чистење на облека. Правосмукалките не многу одамна биле многу скапи, и само најбогатите можеле да си ги приуштат. Денес е тоа пристапна направа.
Пегла

Пегла, архаично утија — апарат за домаќинство кој служи за пеглање, односно за исправување на облеката која после перењето се изгужвува. Се состои од глатка површина, која претходно се загрева и со неа се пегла и ракува.
Блендер

Блендер — кујнски и лабораториски апарат што се користи за мешање или емулзирање на храна и други супстанции, цврсти материи со течна храна и мелење на некоја храна. Стационарнната мешалка се состои од сад за мешалка со ротирачки метален нож на дното, напојуван од електричен мотор во основата. Некои моќни модели исто така може да го скршат мразот.
Блендерот има метално или пластично сечило со ножеви што се ставаат во садот. Ако тоје од пластика, блендер е поевтин. Но пластичниот блендер не може да се користи за топли производи. За овие намени се бара блендер со метален нож.
Различните мешалки имаат различни функции и одлики, но тестирањето на производот покажува дека многу мешалки, дури и помалку скапи, се корисни за задоволување на многу потреби на потрошувачите. Одлики кои потрошувачите ги земаат при купувањето на мешалка вклучуваат следново:
* големи видливи мерења
* леснотија на користење
* низок шум за време на употреба
* моќност (обично 300-1000 вати)
* леснотија на чистење
* опција за брзо „пулс“ мешање
Садомијачка

Садомијачка или машина за миење садови — машина за автоматско чистење на садовите и прибор за јадење. За разлика од рачното миење на садови, кое се потпира во голема мера на физичко чистење, за да се отстрани мрснотијата, механичката машина за миење садови работи преку прскање со топла вода, обично помеѓу 45 и 75 °C, при пониски температури што се користат за деликатни предмети.
Мешавината од детергентот за вода и машината за миење садови се пумпа од една или повеќе ротирачки прскалки за прскање, што ги разгорува садовите со мешавината за чистење. Откако ќе се заврши миењето, водата се исцедува, по кое топлата вода влегува во кадата со помош на електромеханички електромагнетен вентил, и започнува циклусот на плакнење. По завршувањето на циклусот на плакнење и исцедувањето на водата, садовите се сушат со користење на еден од неколкуте методи на сушење.
Освен домашните единици, индустриските машини за миење садови се достапни за користење во комерцијални објекти, како што се хотели и ресторани, каде што треба да се чистат голем број садови. Перењето се изведува со температури од 65-171 °C.
Машината за миење садови има 6 главни циклуси обично со различни опции. Исплакнувањето е брз циклус за плакнење без сушење или детергент за брзо плакнење на садовите. Обично процесот трае 60 минути миење.
Првите податоци за механичко рачно миење садови датираат од 1850 година. Современите машини за миење садови се наследници на пронајдоци во 1886 година од која била покажена на Светската изложба во Чикаго во 1893 година. Во 1920 година, се појавувиле првите машини за миење садови кои се со постојано инсталирани кон водоводната мрежа. Во 1940 година се појавувиле првите електрични елементи.
Азербејџански национален совет

Азербејџански национален совет (азербејџански: ''Azərbaycan Milli Şurası'') — првото делегирано законодавно тело на Азербејџанска Демократска Република (АДР) од 27 мај 1918 до 17 јуни 1918 година и повторно од 16 ноември 1918 до 3 декември 1918 година. Настанот го наследил парламентот, законодавно тело формирано преку општите избори на национално ниво.
1 Заднина
По Февруарската револуција, како и многу етнички малцинства на намаленото Руско Царство, така и Азерите започнале да формираат движења насочени кон политичка автономија од Русија. Во провинциите и областите каде што Азерите претставувале значително мнозинство, биле формирани локални муслимански национални совети (МНК). На 27 март 1917 година, делегатите на МНК се собрале да формираат привремена извршна комисија за МНК. Мамед Хасан Хаџински станал шеф на оваа комисија, во која биле вклучени и Мамед Амин Разулзаде, Алимардан Топчубашов и други основачи на идната Азербејџанска Демократска Република. По Октомвриската револуција, Јужен Кавказ бил одвоен од континентална Русија, па оттука и Закавкаскиот Сејм формиран во Тбилиси ја прогласил независноста на Закавказската Демократска Федеративна Република. Азерите ја формирале најголемата фракција на истиот со 44 членови, а ја предводел Мамед Амин Разулзаде. Овие 44 членови претставувале четири различни политички партии и блокови: Мусават и неутрални демократи; Муслиманскиот социјалистички блок; Итихад-и Муслим (или едноставно Итихад, Сојуз на муслимани во Русија); и муслиманската Социјалдемократска партија.
2 Формација
Кога во Баку се случил масакрот од 31 март до 2 април, привремениот извршен комитет бил срушен, неговиот водач Алимардан Топчубашов, бил уапсен и азербејџанската интелигенција била истерана од Баку, Тбилиси станал седиште на азербејџанското национално движење. По падот на Закавказската Демократска Федеративна Републикапад на 26 мај 1918 година и нејзините тела биле распуштени, а азербејџанската фракција на Сејмот била преименувана во Азербејџански национален совет (НЦ). Тој веднаш презел парламентарни функции и ги прогласил основите на Азербејџанската Демократска Република на 28 мај 1918 година. На 16 јуни, азербејџанскиот национален совет се преселил во Ганџа. Советот се соочил со отпор на ултранационалистите кои ги обвиниле дека се премногу лево крило и поради нетолеранција на османлискиот командант Нуру-паша. Следниот ден требало да се укине, оставајќи ги сите овластувања на Советот на министри предводени од Фатали Кан Хојоски.
3 Второто признание
По поразот на Отоманското Царство во Првата светска војна и повлекувањето на османлиските сили од Азербејџан, моќта на ултранационалистите, која некогаш била поддржана од Нуру-паша се намалила. Ова му овозможило на Азербејџанскиот национален совет да биде повторно воспоставен и да започне преговори со британските сили. Советот бил целосно укинат по отворањето на Парламентот на 7 декември 1918 година. Парламентот вклучувал претставници на мнозинските азербејџански партии, како и пратеници од ерменски, руски, еврејски, германски и полски малцинства во Азербејџан и претставници на синдикатите.
Црква „Св. Троица“ - Дренак

Света Троица — главна и единствена манастирска црква на Костомарскиот манастир во пробиштипското село Дренак.
1 Местоположба
Црквата е сместена на врвот од ридот Костомар, дел од планинскиот масив Манговица. До нејзе води земјен пат, кој започнува од селото Дренак.
2 Историја
Не е познато кога е изградена, ниту од кој архијереј е осветена.
3 Галерија
4 Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Втора пробиштипска парохија
* Дренак
Серех

Серех — особено важен тип на хералдика користен во Древниот Египет. Како и подоцнежната картуша, го содржи кралското име.
1 Изглед
Серех бил украсена вињета комбиниран поглед на фасада на палатата и поглед на врвот од кралскиот двор. Зборот „serekh“ потекнува од египетскиот збор за фасада. Различни серехи на различни видови објекти прикажуваат безброј варијации на фасадниот декор во неговата комплексност и во детали. Се чини дека не постојат строги уметнички правила за дизајнот на еден сарех.
2 Употреба
Серех вообичаено се користел како кралски жиг, нагласувајќи го и почитувајќи го името на фараонот. Неговата употреба може да се следи уште од времето на Герзеанската култура (околу 3400 п.н.е.). Хиероглифите што го формирале името на кралот биле поставени во правоаголна екстензија на врвот на серехот, што го претставувало кралскиот двор. Дополнително, соколот на богот Хорус, или во неколку случаи животното на богот Сет, бил цртан на врвот на серехот, покажувајќи го небесниот покровител на именуваниот крал.
Ако зборот „серех“ бил напишан со целосни букви (како што е прикажано во горната инфокутија), понекогаш придружена со минијатура од серех, исто така се користела во текст.
3 Историја
Серех најпрвин се појавил како орнаментална минијатура за време на доцната Герзеанска култура, кога бил употребуван само како кралски грб. Од времето на Старото Кралство наваму, првите употреби на целосниот пишан збор се појавуваат во старите папируси.
Авачински Залив

Авачински Залив (|Авачинская бухта) или Авачинско Устие (''ru'') — залив во југоисточниот брег на полуостровот Камчатка во Тихиот Океан. Долг е 24, а широк 3 км во устието, со најголема длабочина од 26 м.
Во него се влева реката Авача, по која е наречен. Не брегот на заливот е сместен пристанишниот град Петропавловск Камчатски од источната страна и затворениот град Виључинск од западната, во помалиот Крашеников Залив. Претставува најважна точка за стопанскиот и воениот сообраќај во Камчатскиот крај.
1 Откривање
Заливот прв го забележал данско-рускиот истражувач и офицер Витус Беринг во 1729 г. Првите карти на подрачјето ги изработил поморскиот капетан Михаил Тебенков некаде во 1830-тите.
2 Опис
Авачинскиот Залив е меѓу најголемите засолнети заливи во светот, со способност да ги прими и најголемите бродови. Зафаќа површина од и длабок е до 26 метри. Поважни реки кои се влеваат во него се Авача и Паратунка. На него е сместена и главната база на Тихоокеанската флота на руските поморскски сили. Зиме заливот замрзнува.
3 Поврзано
* Авачински (вулкан)
* Камчатка
Амка

Амка е името на еден стар древен египетски функционер кој им служел на фараоните Џер, Џет и Ден за време на Првата египетска династија. Тој е првиот раноегипетски функционер чија кариера може да се следи речиси континуирано.
Амка служел за време на три владетели од Првата династија. Неговото име се појавува на печати од гробовите на фараоните Џер, Џет и Ден и на кралицата Мернеит на кралските гробишта во Абидос. Неговата кариера започнала во последните години од владеењето на кралот Џер, продолжила низ времето на владеењето на Џет и завршила во првите години од владеењето на кралот Ден, кога Мернеит била регент. Под Џер тој веќе бил вклучен во администрацијата на доменот на „Хор-секхенти-џу“ и ги имал титулите „неби“ и „хери-нехену“.
Тој ја задржал втората титула за време на владеењето на Џет. Под Мернеит и Ден, тој се чини дека ја достигнал висината на својата кариера, постигнувајќи го чинот на мртовечки свештеник (''sekhenu-akh''). Неговата последна позиција била администратор на округот на Куќата на ''телето'' (''hut-ihut''), област во западниот дел на Нил, најверојатно во близина на Ком ел-Хисн. Тој се преселил од кралската администрација во регионалната администрација.
1 Наводи
Миус

Миус (|Міус, |Миус) — река во Украина и Русија. Долга е 258 км, а сливното подрачје зафаќа .
1 Течение
The извира од Донечкото Горје во Донечката област, југоисточна Украина. Тече низ таа област, а потоа и низ Луганската во источна Украина; потоа преминува во Ростовкста област во Русија; на крајот завршува влевајќи се во Азовското Море на североисточниот крај од Средоземниот Слив.
Устието на Миус се наоѓа во Таганрошкиот Залив на Азовско Море, западно од градот Таганрог, Русија.
1.1 Поважни притоки
* Десни: Глухаја, Ољховчик Кринка
* Леви: Миусик, Крепењкаја, Нагољнаја
2 Историја
Реката е позната под ова име уште во древноста, кога подрачјето го населувале иранојазични народи како Скитите и Сарматите. На овие јазици, името Миус значи „бакар“ (спор. |мис). За ова сведочи распространетоста на бакарните рудници на подрачјето на Донбас во бронзеното време.
Миус се прочул во Втората светска војна, кога долж неа во 1941 г. германскиот генерал Евалд фон Клајст ја изградил силно утврдената одбранбена линија наречена „Миуски фронт“. Помеѓу 1941 и 1943 г. овде се одиграле низа жетоки борби во Битката кај Ростов. Во 1943 г. е спроведена т.н. Донбаска операција со која советската војска конечно успеала да го пробие Миускиот фронт кај селото Кујбишево.
3 Поврзано
* Азовски слив
* Донбас
Црква „Св. Варвара“ - Драгош

Света Варвара — поствизантиска селска црква во битолското село Драгош, Македонија.
1 Местоположба
Малата црква се наоѓа во самото село Драгош, сместена на самиот влез во селото, лево од асфалтниот пат.
2 Историја
За овој храм, мештаните велат дека е „многу стар“, но точната година не може да се одреди.
3 Архитектура
Црквата е мал еднокорабен храм, изграден во поствизантиско време. До крајот на век на источната фасада, во триаголниот простор над апсидалната конха, сочувани се остатоци од композицијата „Вознесение на Свети Илија“. Во текот на реновирањето, сите елементи од кои би можело поточно да се одреди од кога датира оваа црквичка, биле уништени од месното население.
3.1 Иконостас и икони
На крајот на век неколку икони од црквата се пренесени во битолската катедрала „Св. Димитриј“. Во Музејот на Македонија во Скопје се наоѓа иконата „Свети Теодор Тирон и Теодор Стратилат“, која датира од крајот на или почетокот на век.
4 Галерија
5 Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Бистричка парохија
* Драгош
Картограм

Картограм е мапа на која некоја тематска променлива на мапирањето – како што е времето на патување, населението, или БНП – се заменети со површина или растојание. Геометријата или просторот на мапата се изобличени, понекогаш дури и екстремно, со цел да се долови величината на оваа променлива.
Два најчести типови на картограми се оние според површина и според растојание. Картограмите имаат прилично долга историја, со примери од средината на 1800-те.
Црква „Св. Димитрија“ - Гуѓаково

Свети Димитрија — македонски православен црковен храм кој се наоѓа во селото Гуѓаково во областа Мариово. Сместена е на зарамнетиот врв на ридот веднаш јужно над самото село. Градбата на манастирска црква најверојатно потекнува од XIX век, а веднаш крај самиот влез постои плоча на која е запишано дека таа е обновена во 1998 година. Внатрешноста на црквата е живописана со фрески и икони приложени од селани запишани со своите имиња (и занаети), а на иконостасот кај олтарот е запишано дека тие се нацртани од зографи од селото Гари, Дебарско. Во дворот околу црквата се селските гробишта кои се многу стари. Поради оддалеченоста, непристапноста и неповрзаноста на Гуѓаково со патна врска со било кое друго место во црквата не се одржуваат верски обреди, богослужби и празнувања, но во нејзината внатрешност постои тетратка во која се запишуваат посетители кои доаѓаат речиси секоја година.
1 Галерија
Фабрика за мермер „Про Гранит“

Фабрика за мермер „Про Гранит“ (се сретнува и како: Фабрика за обработка на камен) — поранешна фабрика во селото Цер, Кичевско, која се користела за обработка на мермерот од блискиот рудник за мермер.
Фабриката била поседувана од градежното друштво „Гранит“ од Скопје.
1 Местоположба
Фабриката е сместена на влезот во селото.
Време (филм од 2006)

Време - јужнокорејски филм од 2006 година, во режија на Ки-дук Ким, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Џунг-ву Ха, Џи-Јеон Парк, Сунг Хјун-ах и Џун-јеонг Џанг.
1 Синопсис
Зе-хи (ја игра Џи-Јеон Парк) и Џи-ву (го игра Џунг-ву Ха) се во врска веќе две години. Таа е љубоморна на својот партнер и се плаши дека нему ќе му здодее нејзиното лице и дека ќе ја остави. Затоа, таа ненадејно исчезнува и оди кај пластичен хирург во потрага по ново лице. Џи-ву не знае каде исчезнала неговата партнерка, а кога ќе ја сретне со новото лице, тој воопшто не ја препознава. Него го привлекува новата жена (ја игра Сунг Хјун-ах) на која ѝ кажува дека многу му недостига Зе-хи. Набргу, ниту „новата врска“ не го прави среќен, а потоа тој ја дознава вистината.
Драколимни

Драколимни (|Δρακολίμνη, во превод ''Змејски Езера'') – две планински езера со исто име на соседните планини Тимфи и Смолика, јужен Епир.
Пред 10-15 илјади години, заради повлекувањето на ледниците, во Европа се појавиле илјадници езера. Во денешна Грција околу 60 такви езера, од кои само триесетина се со површина поголема од . Топењето на снегот на Пинд продолжува до јули.
1 Тимфи
''Драколимни'' на Тимфи се наоѓа на надморска височина од 2.050 м, среде алпски ливади, северозападно од врвовите Плоскос (2377 м), североисточно од врвот Астрака (2436 м) и на запад-северозапд од врвот Камила (2497 м). Од манастирот Стомиу пешки се стигнува за 3,5 часа. Од колибата Астрака се наоѓа на 1 час пешки, а од селото Микро Папинго на 4 часа. Езерото е познато по алпските мрморци кои го населуваат. Површината му е околу 1 хектар, а длабочината 4,95 м.
2 Смолика
Драколимни на Смолика се наоѓа на надморска височина од 2.150 м, западно од истоимениот врв Смолика (2637), највисок на втората по височина планина во Грција. Смолика се наоѓа на неколку километри северно од Тимфи. И ова езеро го населуваат алпските мрморци. Езерото има срцевиден облик, површината му е 3-4 декара, обиколката му е 375 стапки. Уште се нарекува Линга, а на влашки Дивирлинга.
3 Име
Името на езерата произлегуваат од локални фолклорни легенди, според кои во областа отсекогаш војувале змејови (дракони), користејќи притоа дрвја и камења кои создаваат посебен пејзаж на месноста. Во областа на езерото како и во соседното Мало Змејско Езеро, живее алпскиот тритон кого месното население го нарекува „змеј“ или „дракон“. Големото и Малото Езеро се разделени со дел од националниот парк Вик-Војуша.
Гангстер (филм од 1977)

„Гангстер“ (француски: ''Le Gang''; италијански: ''La Gand del Parigino'') — француско-италијански филм од 1977 година, во режија на Жак Дере (Jacques Deray), според сценариото на Алфонс Будар (Alphonse Boudard) и Жан-Клод Карие (Jean-Claude Carriere). Главните улоги ги толкуваат: Ален Делон (Alain Delon), Ксавиер Депраз (Xavier Depraz), Ролан Бертан (Roland Bertin), Адалберто Марија Мерли (Adalberto Maria Merli), Морис Барие (Maurice Barrier), Џампјеро Албертини (Giampiero Albertini) итн. Филмот претставува адаптација на познатиот криминалистички роман ''Flic Story'' на некогашниот полициски инспектор ''Rogera Borniche''.
1 Синопсис
Кон крајот на 1945 година, во Франција, се здружуваат петмина пријатели, инаку ситни криминалци, а нивниот водач е гангстерот наречен ''Le Dingue'' (го игра Делон). Под негово водство, тие извршуваат низа успешни грабежи на банки. Полни со пари, тие водат луксузен живот во монденските места, а во еден бар, ''Le Dingue'' ја запознава убавата девојка Маринет со која започнува љубовна врска. Меѓутоа, набргу, полицијата им влегува во трагата и така започнува надмудрувањето меѓу неа и криминалците...
Брестовска унија

Брестовска унија — одлуката на Рутенската православна црква односно епархии во Полско-литванската Државна Заедница за да ги прекине односите со Источната православна црква и да влезе во заедница и да се става под авторитетот на римскиот папа. Епархијата на Мукачево, која се наоѓала во Кралство Унгарија, била оставена надвор од процесот.
Претходни обиди да се дојде до соединување со Католичката црква биле направени во неколку наврати, вклучувајќи го примерот во кој Митрополитот Исидор ја потпишал Фирентинската унија и технички ја обединил Рутенската православна црква.
Во 1588-1589 година цариградскиот патријарх Еремија II патувал низ Источна Европа, особено во Полско-Литванската Државна Заедница и Големото Московско Кнежевство, каде што, од 1458 година, ја признал Руската православна црква во Москва и го осветил патријархот Јов Московски. Патријархот Еремија II го соборил киевскиот митрополит Онисифор Дивочка и по одобрување на кралот на Полска Сигисмунд III го поставил Михаил Рогоза како нов митрополит на Киев.
По заминувањето на Еремија II во 1590, четири од девет епископи на Рутенската православна црква (Вилнус) се собрале во градот Брест и потпишале декларација за нивната подготвеност да прифатат сојузот со Рим.
Животот и времето на судијата Рој Бин (филм)

„Животот и времето на судијата Рој Бин“ (англиски: ''The Life and Times of Judge Rpy Bean'') - американски филм од 1972 година, во режија на Џон Хјстон (John Huston), според сценариото на Џон Милус (John Milius). Главните улоги ги толкуваат: Пол Њумен (Paul Newman), Викторија Принсипал (Victoria Principal), Ава Гарднер (Ava Gardner), Нед Бити (Ned Beatty), Жаклин Бисет (Jacqueline Bisset), Ентони Перкинс (Anthony Perkins), Стејси Кич (Stacey Keach) и Роди Мекдавал (Roddy McDavall). Филмот за самонаречениот судија Рој Бин е посветен на вистинската историска личност која е дел од митологијата на Дивиот запад. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во категоријата за најдобра песна („Marmelade, Molasse & Honey“ на авторите Mauricea Jarrea и Alana и Marilyn Bergman), како и за наградата „Златен глобус“ во две категории (најдобра песна и најдобра глумица-дебитантка).
1 Синопсис
На крјаот од 19 век, на подрачјето западно од реката Пекос, во Тексас, владее безаконие. Рој Бин (го игра Њумен) пристигнува во мало место, западно од Пекос, кое се состои од импровизирана кафеана, корал и неколку колиби. Таму, тој е претепан од страна на локалните силеџии, по што го негува младата Мексиканка Марија Елена (ја игра Принсипал). Откако закрепнува, Рој Бин се враќа во кафеаната и ги убива силеџиите, потоа ги закопува според христијанските обичаи и најпосле, себеси се прогласува за судија. Набргу, Рој поставува и свои помошници и почнува да ги спроведува „законите“ кои ги измислува самиот во секоја посебна прилика. Марија Елена му станува девојка, а постепено местото се развива. Во меѓувреме, Рој ја обожава познатата глумица Лили Ленгтри (ја игра Гарднер) која никогаш не ја видел. Еден ден, во местото пристига адвокатот Гас (го игра Перкинс), кој тврди дека целата земја е негова. Рој грубо му ги негира сопственичките права, па затоа адвокатот планира одмазда, па дури се обидува и да го убие. Во една прилика, Рој дознава дека Лили гостува во соседниот град и оди да ја види, но таму е ограбен од еден измамник, кој му ветува дека ќе го внесе во нејзината гардероба. Кога се враќа во своето место, Марија Елена родила ќерка, но набргу умира. Тогаш, Рој дознава дека за време на неговото отсуство, адвокатот организирал избори на кои тој бил избран за градоначалник. Разочаран, Рој го напушта местото. Годините минуваат и во местото се открива нафта, а адвокатот Гас станува апсолутен господар, кој својата власт ја остварува со помош на изнајмени криминалци. Еден ден, адвокатот Гас ѝ дава ултиматум на ќерката на Рој Бин (ја игра Бисет) да се исели од кафеаната, но тогаш се појавува Рој. Најпрвин, тој ги собира своите некогашни помошници (кои во меѓувреме осиромашиле), а потоа тие ги убиваат луѓето на адвокатот Гас и го палат местото. Притоа, Рој Бин, јавајќи на коњот, влегува во запалениот хотел, бркајќи го адвокатот Гас и така завршува неговиот живот. По тој настан, местото повторно опустува, а кафеаната е претворена во музеј на Рој Бин. Еден ден, таму пристигнува Лили Ленгтри која го чита писмото што ѝ го напишал Рој во кое го изразува својот восхит кон неа.
Миодраг Булатовиќ

Миодраг Булатовиќ (| Миодраг Булатовић), (, Бијело Поље, — , ) – српски писател, еден од најпознатите претставници на модерната српска книжевност.
1 Животопис
Булатовиќ завршил гимназија во Крушевац, во 1950 година, а потоа студирал психологија и книжевност на Белградскиот универзитет. Некое време работел како новинар, а во текот на 1990-тите бил политички ангажиран во редвоите на Социјалистичката партија на Србија, каде ја бранел идеологијата на Слободан Милошевиќ во моментите на распадот на СФР Југославија.
Неговото име го носи библиотеката во Раковица.
2 Творештво
Миодраг Булатовиќ бил романописец и драматург. Неговата слика на светот е морбидна, а ликовите се карневалски, истовремено гротескни и трагични. Неговите дела светските критичари ги споредуваат со делата на Џовани Бокачо, Франсоа Рабле и Мигел де Сервантес.
2.1 Библиографија
Најпознати дела на Булатовиќ се:
* Ѓаволите доаѓаат (''Ђаволи долазе'') (1955)
* Волкот и ѕвоното (''Вук и звоно'') (1958)
* Црвениот петел лета кон небото (''Црвени петао лети према небу'') (1959)
* Херој на магаре (''Херој на магарцу'') (1967)
* Војната беше подобра (''Рат је био бољи'') (1969)
* Луѓе со четири прста (''Људи са четири прста'') (1975)
* Петтиот прст (''Пети прст'') (1977)
* Гуло Гуло ''Gullo Gullo'' (1983)
* Тетовирање на срцето (''Тетовирање срца'') – роман во подготовка
3 Награди
* 1975 НИН-ова награда за романот „Луѓе со четири прст“.
Дворец Пејачевиќ во Вировитица

Дворец Пејачевиќ во Вировитица (| Dvorac Pejačević u Virovitici) - е доцнобарокен и неокласицичен дворец градот Вировитица, Вировитичко-подравска Жупанија, северна Хрватска. Тој е еден од неколкуте дворци во сопственост на членовите на благородничкото семејство Пејачевиќ во регионот на Славонија.
Дворецот бил изграден во периодот од 1800 до 1804 година од страна на хрватскиот гроф Антун Пејачевиќ (* 1749; † 1802) и неговиот син Антун (* околу 1775; † 1838) на местото на претходна тврдина од средниот век. Дизајниран е од Н. Рот, архитект од Виена. Дворецот бил седиште на велепоседникот во Вировитица, а сопствениците неколкупати се промениле во минатото.
Дворецот е изграден како еднокатна градба во средината на парк, а основата му е правоаголна. Структурата е речиси симетрична, со малку вовлечен централен блок и напред исфрлени крила. Главната фасада на дворецот е свртена кон плоштадот во центарот на градот. Задната страна е украсена со две линии на лакови кои ги следат линиите на кулоарот, а горниот дел содржи фрагментирани прозорци.
Откако бил купен од општината Вировитица во 1930 година, дворецот бил преуреден, а од 1953 година во него е сместен градскиот музеј со неколку збирки (археологија, етнографија, култура и историја итн.).
Дворецот е дом на општинскиот музеј на Вировитица.
1 Галерија
Анеџиб

Анеџиб или Аџиб — име на раноегипетскиот фараон од Првата династија. Веројатно владеел околу 2910 година п.н.е.
Точната должина на неговото владеење е непозната. Во Кралскиот канон од Торино се споменуваат 74 години, додека во ракописите на Манетон се споменуваат 20 и 26 години владеење. Египтолозите сметаат дека овие проценки се претерани. Записот датиран од времето на 5-та династија, Каменот од Палермо, дава информации за околу 10 години владеење.
Анеџиб си доделил нов владеачки атрибут „двајца господари“ кој се однесува на боговите Хорус и Сета. Овој наслов симболично се однесува на сојузот на Горен и Долен Египет.
Гробницата на Аниџиб се наоѓа во Абидос и е позната како „гробница X“. Со димензии од 16,4 на 9,0 метри, тоа е најмалата од кралските гробови во оваа област. Главната просторија е опкружена со 64 други гробови. Предмети на кои е напишано неговото име се од наоѓалиштата во Абидос и Сакара.
Коста Догу

Коста Догу (|Costa Dogu); (, — , ) — македонски собирач, музеолог, архивист од влашка народност.
Тој бил првиот собирач, музеолог и архивист во Македонија.
Во својот дом во текот на речиси целиот живот, сè до смртта, собрал многу голема збирка на движни музејски предмети од различни временски периоди, потекло, стил и употреба. Собирал речиси севкупен печатен материјал: поштенски марки, разновидни банкноти (по хронологија и потекло), весници, документи. Голема колекција на печати - од Отоманското Царство до седумдесеттите години на дваесеттиот век. Комплет на весници, чаршиски тефтери, тапии, разновидни документи и друго. Во својата збирка ја поседувал и една од постарите и поретки поштенски марки, отпечатена во 1858 година во Кралството Велика Британија.
Меѓу 62-те хронолошки и тематски колекционерски единици (засега познати) - се истакнуваат комплетната збирка на првите печатени весници во Македонија - весникот Монастир и весникот Ниерихакит, печатени за време на Отоманското Царство, на арапско писмо, комплетна збирка на фотографии и написи од бомбардирањето на Битола за време на Првата светска војна, комплетна збирка за почетоците и развојот на фудбалот во Битола, (Битола бил првиот град во Македонија и пошироко каде што започнало да се игра фудбал, а Коста Догу бил еден од основачите на фудбалскиот клуб), етнолошки предмети, стари фотографии (бил близок пријател со Милтон Манаки), уметнички слики, книги.
Севкупниот материјал го чувал во својот мал и пренатрупан дом кој се наоѓал на западниот влез од битолската чаршија на денешната адреса Македонска бр. 21. Огромното музејско, колекционерско, архивско богатство сè уште не е комплетно, целосно проучено, а за жал не се знае точно каде се е разнесено, затоа што веднаш по неговата смрт (цел живот бил сам, без семејство) неизмерното богатство за неколку денa било разнесено без да биде заштитено или институционално собрано.
Се знае дека делови од неговата збирка, денес се наоѓаат во: Поштенскиот музеј во Белград, Хрватскиот народен театар во Загреб, Југословенскиот институт за печатарство, Историскиот архив во Битола, Државnиот архив на Република Македонија, но се наоѓа и низ бројни приватни колекции, особено во Србија и Грција.
Во 1970 и 1971 година, во континуитет во Битолски весник, излегувала посебна рубрика насловена како „Од збирката на Коста Догу“, придружена со текст за раритетните предмети од неговата збирка и цртежи изработени од уметникот Панде Петровски.
Истакнатиот македонски писател Божин Павловски, во својот роман „Подвижни гробови“, пишува автентично, за Коста Догу, ослободувајќи му поголем простор, како на еден од поважните јунаци во неговата проза..
Жена од слама (филм од 1964)

Жена од слама (англиски: ''Woman of Straw'') - британски филм од 1964 година, во режија на Бејсил Диарден. Главните улоги ги играат: Џина Лолобриџида, Шон Конери и Ралф Ричардсон.
1 Синопсис
Богатиот Чарлс Ричмонд (го игра Ричардсон) е немилосрден човек, кој се однесува грубо кон сите околу него, вклучувајќи ги слугите, соработниците и неговиот внук Антони (Тони) Ричмонд (го игра Конери). Еден ден, во неговиот дворец пристигнува убавата болничарка Марија Марсело (ја игра Лолобриџида) која треба да се грижи за него. На почетокот, Чарлс е груб кон неа, но потоа се вљубува во неа. Соочена со неговиот нечовечен однос кон слугите, таа го напушта, но Тони ја враќа назад. Притоа, тој ѝ го соопштува својот план: Марија треба да се омажи со болниот Чарлс, кој во меѓувреме ќе го измени својот тестамент и ќе ѝ го остави целото богатство, а таа пак ќе му исплати милион фунти на Тони. Постепно, Марија му станува симпатична на Чарлс и сите заедно заминуваат на патување со неговата јахта. Откако еден од неговите слуги ќе падне во морето, Марија го напушта бродот, но лично Чарлс ја замолува да се врати и ѝ нуди брак, а потоа го изменува тестаментот, прогласувајќи ја неа за наследничка. На патот кон Англија, Чарлс ненадејно умира, но Тони ја убедува Марија да се преправаат дека тој е жив и да објават дека умрел во неговиот дворец. Тони заминува во Лондон, со оправдување дека треба да го завери тестаментот, а Марија останува во дворецот со мртвото тело на Чарлс. Сепак, неговиот слуга открива дека тој е мртов и пријавува во полицијата. Тогаш, Марија ја кажува вистината, но Тони го негира кажаното и така Марија е уапсена и обвинета за убиството на Чарлс. Тони пристигнува во дворецот во улогата на нов сопственик и наследник на богатството на Чарлс, но таму го чека полицискиот инспектор, кој го обвинува за убиството на Чарлс. Тони ја одрекува вината, но слугата сведочи дека Тони го отрул Чарлс на бродот.
Амбар

Амбар е градба чија основна намена е складирање на жито или сточна храна. Најчесто влезот му е на поголема височина како би се спречил пристап на глувци и други штетници. Амбарите се карактеристични за земјоделските и селските подрачја.
1 Потекло
Житото се складира уште од антички времиња. Најстарите откриени амбари датираат од 9500 години п.н.е.
А лига на Литванија 2018

А лига на Литванија 2018 - 18. издание на А лига на Литванија. Сезоната започнaла на 25 февруари 2018, а ќе заврши на 11 ноември 2018. Секоја екипа ќе игра против друга екипа четири пати на основа дома-гости. Шесте најдобри клубови одиграа дополнителени пати.
Судува се бранители на титулата откако ја освоиле втората првенствена титула. Првакот ќе обезбеди место во првото коло од квалификациите за Лигата на шампионите.
1 Табела А лига на Литванија 2018
1.1 Резултати по првата фаза
Место, Клуб, Одиг, О, Н, З, GЗ, GП, GР, Бд, Пласмани или испаѓање
1., 28, 21, 4, 3, 59, 16, +43, 67, втората фаза
2., 28, 19, 5, 4, 60, 20, +41, 62
3., 28, 13, 6, 9, 36, 25, +11, 45
4., 28, 11, 9, 8, 37, 26, +11, 42
5., 28, 10, 5, 13, 22, 31, -9, 35
6., 28, 6, 5, 17, 26, 55, -29, 23
7., 28, 5, 5, 18, 17, 58, -41, 20, Пласман во баражот за опстанок
8., 28, 4, 8, 16, 24, 50, -26, 19, Отпаѓање во Првата фудбалска лига на Литванија
1.2 Резултати по втората фаза
Место, Клуб, Одиг, О, Н, З, GЗ, GП, GР, Бд, Пласмани или испаѓање
1., 33, 24, 5, 4, 72, 20, +51, 77, Пласман во Лига на Шампиони - прва квалификациска рунда
2., 33, 23, 6, 4, 70, 23, +47, 75, Пласман во Лига Европа - прва квалификациска рунда
3., 33, 14, 9, 10, 46, 29, +17, 51, Пласман во Лига Европа - прва квалификациска рунда
4., 33, 15, 6, 12, 45, 35, +10, 51
5., 33, 11, 6, 16, 29, 41, -13, 39, Пласман во Лига Европа - прва квалификациска рунда
6., 33, 6, 6, 21, 28, 75, -48, 24
7., 28, 5, 5, 18, 17, 58, -41, 20, Пласман во баражот за опстанок
8., 28, 4, 8, 16, 24, 50, -26, 19, Отпаѓање во Првата фудбалска лига на Литванија
2 Бараж за опстанок
3 Поврзано
* Фудбалски куп на Литванија 2018
Европски пат Е90

Европски пат Е 90 — првокласен пат од мрежата на европски патишта кој се протега од Лисабон во Португалија на запад до турско–ирачката граница на исток. Има вкупна должина од 4 770 км.
1 Правец
Патот минува низ пет земји во Европа и вклучува четири поморски премини: од Барселона (Шпанија) до Маѕара дел Вало (Италија), од Месина, (Италија) до Реџо Калабрија (Италија), од Бриндизи (Италија) до Игуменица (Грција) и од Еџеабат (Турција) до Чанаккале (Турција).* Лисабон - Сетубал (спој со ) - Ландејра (раздвој од )
* Ландејра - Евора (спој со ) - Ештремош (раздвој од ) - Елваш
* Бадахос - Мерида() - Мадрид
* Мадрид
* Сарагоса
* Сарагоса - Љеида (Лерида) - Вендрељ
* Вендрељ (спој со ) - Руби (раздвој од )
* Руби - Барселона
* Барселона
* Барселона
* Барселона
Прекин
* Барселона - Маѕара дел Вало
* Маѕара дел Вало - Алкамо - Палермо (кон )
* Палермо (кон ) - Кампофеличе ди Рочела
* Кампофеличе ди Рочела - Месина
* Месина - Вила Сан Џовани
* Вила Сан Џовани - Реџо Калабрија
* Реџо Калабрија
* Реџо Калабрија - Катанѕаро - Кротоне - Сибари - Метапонто - Таранто
* Таранто - Бриндизи
* Бриндизи
Траект
* Бриндизи - Игуменица
* Игуменица - Јанина (, кон ) - Каламбака - Кожани - Солун - Ѓумурџина - Бахчеќој
* Ипсала - Кешан
* Кешан (, спој со ) - Галиполе (раздвој од )
*: Галиполе - Лапсеки
* Лапсеки - Караџабеј (спој со ) - Бурса
* Бурса (раздвој од )
* Бурса
* Бурса - Ескишехир - Сиврихисар - Анкара
* Анкара
* Анкара - Аксарај - Уклашла
* Уклашла
* Уклашла - Тарс
* Тарс - Адана
* Адана - Топраккале - Газиантеп - Шанлаурфа
* Шанлаурфа - Нусајбин ( Камишли) - Џизре
* Џизре - Силопи
* Захо
2 Поврзано
* Европска патна мрежа
Здив (филм од 2007)

Здив (корејски: 숨) е јужнокорејски филм од 2007 година, во режија на Ки-дук Ким (неговиот 14. филм), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Чен Чанг, Парки Џи-а, Ин-Хјеонг Ганг и Џунг-ву Ха. Истата година, на Канскиот филмски фестивал, филмот бил номиниран за наградата „Златна палма“.
1 Синопсис
Вајарката Јеон (ја игра Парк Џи-а) дознава дека ја изневерува сопругот (го игра Џунг-ву Ха) и сака да му се одмазди. Поттикната од телевизискиот прилог за злосторникот Јинг Јин (го игра Чен Чанг), осуден на смртна казна поради убиството на сопругата и двете ќерки, кој се обидел да изврши самоубиство, таа го посетува во затворот со намера да го одврати од натамошните обиди. Постепено, таа почнува редовно да го посетува, приредувајќи му тематски приредби со мотиви од летото, пролетта и есента. Еден ден, нејзиниот маж ја следи до затворот и преку затворските камери ја гледа сцената во која таа се бакнува со Јин. На патот до дома, сопругот намерно предизвикува сообраќајна несреќа во која е повредена Јеон. Потоа, тој раскинува со љубовницата и го посетува Јин, велејќи му дека Јеон нема повеќе да се гледа со него. Истовремено, тој му дава фотографија од голата Јеон, но затворениците му ја одземаат така што Јин пак се обидува да изврши самоубиство. Откако дознава за тоа, Јеон повторно оди во затворот каде води љубов со Јин, но притоа се обидува да го убие. За тоа време, надвор је чекаат сопругот и ќерката. Додека тројцата се возат на патот до својот дом, затворениците го убиваат Јин.
ПУ „Ристо Шуклев“ - Кованец

Основно училиште „Ристо Шуклев“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Ристо Шуклев“ - Кованец; скратено: ПООУ „Ристо Шуклев“) — подрачно основно училиште во селото Кованец, составен дел на истоименото училиште од селото Негорци.
Училиштето е именувано по македонскиот учесник во НОБ и партизан Ристо Шуклев.
1 Историја
Училиштето по неговото затворање во учебната 2000/2001, со обнова на фасадата и неговата внатрешност било повторно ставено во функција во 2016 година.
2 Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Кованец.
3 Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.