procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Чаудер

Чаудер (|Chowder) — американска анимирана серија што започнала да се прикажува на американскиот Cartoon Network на 2 ноември 2007 г. и на европската верзија на каналот на 12 мај 2008 г. Серијата е напишана од Карл Гринблат (познат по неговата работа на анимираните серии „Сунѓерот Боб Панталоновски“ и „Мрачните авантури на Били и Менди“), Вилијам Рејс и Алекс Алмагер, а режијата е на Џули Хашигучи, Крис Шервуд, Еди Хачинс и Шон Кешман. Занимлив податок е дека ликовите се именувани по познати јадења. Серијата раскажува за честољубивиот млад готвач Чаудер (во превод: ''Чорба'') и неговите авантури во фирмата „Мунг Дал“.
1 Епизоди
Сезона, Сегменти, Епизоди, Датуми на објавување
Почнала, Завршила
1, 38, 20, 2 ноември 2007, 24 јули 2008
2, 38, 20, 2 октомври 2008, 8 октомври 2009
3, 17, 9, 15 октомври 2009, 7 август 2010
Лакрима литералис

Лакрима литералис дооел — македонска издавачка куќа.
1 Организација и менаџмент
Директор на Лакрима литералис е Никола Буриловски, а уредник е Јована Андоновска. Седиштето на издавачката куќа е во Скопје, на улицата „Мраморец“ бр. 57а.
2 Изданија
2.1 Библиотека „Опиум“
Во рамките на оваа библиотека се објавени следниве книги:* Венко Андоновски, Вештица (2014)
* Венко Андоновски, Ќерката на математичарот
* Венко Андоновски, Азбука на непослушните
* Венко Андоновски, Каренина made in Macedonia (драма)
* Венко Андоновски, Прогледување
* Чак Паланик, Давење
* Мадам де Лафајет, Принцезата де Клев
* Чарлс Буковски, Свиња во виски
* Ирвин Јалом, Лежејќи на каучот
* Крег Клевенџер, Записите на извртениот
* Ирвин Велш, Треинспотинг
* Жан Ешноз, Секавици
* Салвадор Дали, Дневникот на еден гениј
* Брет Истон Елис, Американски психо
* Хантер С. Томпсон, Дневникот на румот
* Ребека Склут, Вечниот живот на Хенриета Лакс
* Џон Апдајк, Раскази (избор)
* Сергеј Козлов, Момче без сабја
* Димитри Мизгулин, Утрински ангел (поезија)
* Ранко Маринковиќ, Киклоп
Најдобриот човек

„Најдобриот човек“ (англиски: ''The best man'') — филм на режисерот Френклин Џ. Шафнер (Franklin J. Schaffner) од 1964 година, според сценариото на Гор Видал (Gore Vidal). Главните улоги ги играат: Хенри Фонда (Henry Fonda), Клиф Робертсон (Cliff Robertson), Ли Трејси (Lee Tracy) и Еди Адамс (Edie Adams). Ли Трејси бил номиниран за „Оскар“ за најдобар спореден глумец, а ова бил неговиот последен филм.
1 Синопсис
Државниот секретар Вилијам Расел (го игра Фонда) е принципиелен човек чија вонбрачна авантура може да му ги загрози бракот и политичката кариера. Сенаторот Џо Кентвел (го игра Робертсон) се претставува како човек од народот, но неговата решеност да победи на изборите по секоја цена истовремено е неговата најголема маана. Тие двајца се главните кандидати на претседателските избори при што се борат за поддршката од тековниот претседател (го игра Трејси). Во борбата за победа, тие ги користат сите оружја, вклучувајќи ги и јавните навреди кон противникот...
Еднорог: Вечни воини

''Еднорог: Вечни воини'' (|Unicorn: Warriors Eternal) — американска анимирана минисерија создадена од Генди Тартаковски. Пуштена била на 5 мај 2023 г. на ноќниот блок Adult Swim на Cartoon Network во САД. Произведена е од Cartoon Network Studios и анимирана од студиото „La Cachette“ во Франција и студиото „Змеј“ во Бугарија. ''Еднорог: Вечни воини'' ја има и на HBO Max со македонски превод.
1 Содржина
Приказната се врти околу група древни јунаци што безброј илјадалетија го штителе светот од злонамерна закана. Меѓутоа, предвременото будење на еден јунак довело до тоа нивната свест да населува облици на младинци, придружено со губење на сеќавањата и дел од нивните одлични способности. Сега соочени со предизвикот да го вратат своето заборавено минато и да ги вратат своите намалени моќи, овие јунаци мораат повторно да се обединат за да се соочат и да ги надминат посегнувачките сенки што уште еднаш му се закануваат на светот.
Тај Шеридан

Тај Кејл Шеридан (англиски: ''Tye Kayle Sheridan'') — американски глумец.
1 Биографија
Шеридан е роден во Тексас. Неговата мајка Стефани (Рајт) поседува салон за убавина, а неговиот татко Брајан Шеридан е возач на Услуга за обединети парцели. Тој има помлада сестра, Медисон. Бил запишан во независниот училишен округ Елхарт сè додека неговата филмска кариера не станала приоритетен фокус кога имал 16 години и туторинг на филмски сетови.
2 Филмографија
година, Македонско име, Англиско име, улога
2011, Дрвото на животот, ''The Tree of Life'', Steve O'Brien
2012, Кал, ''Mud'', Ellis
2013, Џо, ''Joe'', Gary Jones
2014, Фалсификаторот, ''The Forger'', William “Will” Cutter
Последниот човек што стои, ''Last Man Standing'', Justin
2015, Забава, ''Entertainment'', Eddie the Opener
Последните денови во пустината, ''Last Days in the Desert'', Son
Експериментот во затворот Стенфорд, ''The Stanford Prison Experiment'', Peter Mitchell
Темни места, ''Dark Places'', Benjamin “Ben” Day (young)
Водич за извидници за апокалипсата на зомби, ''Scouts Guide to the Zombie Apocalypse, Benjamin “Ben” Goudy
2016, Обиколен пат, ''Detour'', Harper James
Икс-мен: Апокалипса, ''X-Men: Apocalypse'', Scott Summers / Cyclops
2017, Жолтите птици, ''The Yellow Birds'', Daniel Murphy
Крај на сите лета, ''All Summers End'', Conrad Stevens
2018, Подготвен играч еден, ''Ready Player One'', Wade Watts / Parzival
Петочно дете, ''Age Out'', Richie
Дедпул 2, ''Deadpool 2'', Scott Summers / Cyclops
Планината, ''The Mountain'', Andy
2019, Темниот Феникс, ''Dark Phoenix'', Scott Summers / Cyclops
2020, Ноќниот службеник, ''The Night Clerk'', Bartholomew “Bart” Bromley
Безжичен, ''Wireless'', Andy Braddock
2021, Војаџери, ''Voyagers'', Christopher
Бројач за картички, ''The Card Counter'', Cirk
Тендерската бар, ''The Tender Bar'', JR Moehringer
2023, Црни муви, ''Black Flies'', Ollie Cross
Хох Шјил

Хох Шјил или Кекешјили (монголски значи „син гребен“, исто така Акенгангјаи за „господар на десет илјади планини“) — издвоена област во североисточниот дел на Тибетската Висорамнина Чјингхаи. На 7 јули 2017 година, Хох Шјил бил впишан во списокот на светско наследство на УНЕСКО како „најголемата и највисоката висорамнина на светот“.
1 Географија
Областа зафаќа 83.000 квадратни километри на просечна надморска височина од 4.800 метри,се протега во насока исток-запад помеѓу планинските венци Тангула и Кунлун во пограничните области на Автономната Покраина Тибет во Југозападна Кина, северозападната кинеска покраина Чјингхаи и кинеската автономна покраина Шјинџјианг-Ујгур. Југоисточниот дел на Хох Шјил, одделен со реката Чумар (zh-hant), е еден од главните извори на реката Јангце. Остатокот од регионот е ендореичен, со одводнување во бројни одвоени езера. Оваа област понекогаш хидролозите ја нарекуваат „Област на езерото Хо Шјил“. 45.000 квадратни километри од регионот Хо Шјил, на просечна надморска височина од 4.600 метри надморска височина, биле прогласени за национален природен резерват во 1995 година. Светското наследство на УНЕСКО ја покрива западната половина на округот Џидои и западниот дел на округот Чумарлеб во Кингхаи. Букадабан Фенг се смета за дел од Хох Шјил.
2 Геологија
Хох Шјил има вулканско потекло. Околното вулканско поле на северен Тибет содржи бројни вулкани од доцниот кенозоик. Во областа има неколку вулкани во хавајски стил. Бамаочионгзонг зафаќа површина од 300 км² и содржи целосно зачувана структура север-исток од врвот и проток на лава што ги покрива кватернерните езерски седименти. Областа Бамаочјионгзонг содржи пералкални фонолитни и фоидитни карпи. Јонгбоху содржи пет отвори за дацит, трахиандезит и андезит. Чјиангбчјиан покрива широка област долж јужната граница на планините Кунлун. Конусот на калдерата Кекешјили, некогаш се мислеше дека е забележан за време на ерупцијата на сателитска фотографија од 1973 година, сега се верува дека не бил историски активен.
3 Див свет
И покрај суровата клима, Хох Шјил е дом на повеќе од 230 видови диви животни, од кои 20 се под заштита на кинеската држава, вклучувајќи див јак, диво магаре (''Equus kiang''), елен со бели усни (''Cervus albirostris''), кафеава мечка и загрозената тибетска антилопа (''Pantholops hodgsonii'') или ''чиру''. Џиновскиот крлеж на висорамнината (''Ochotona curzoniae''), мал глодач, е главната храна на кафеавата мечка. Мечките се хранат и со јакови и антилопи. Досега малку познатиот регион, како и тибетската антилопа или ''чиру'', станале познати имиња во Кина по објавувањето на филмот ''Кекешјили: Планинска патрола'' во 2004 година. Езерото Џуонаи (zh) во Хох Шјил е познато како збиралиште на тибетската антилопа.
4 Сообраќај
Железничката линија Чјингхаи-Тибет и кинескиот национален автопат 109 се движат по источната граница на резерватот. Во оваа област е изграден тунелот Фенгхуошан, денес највисокиот железнички тунел во светот (долг 1.338 м, со влезови на надморска височина од 4.905 м).
Левски (град)

Левски (|Левски) — град во Северна Бугарија, административен центар на општината Левски во Плевенската Област. Има население од околу 10.046 жители (2022).
1 Географија и местоположба
Левски се наоѓа во централниот дел на Дунавската Рамнина, на околу 60 метри надморска височина. Градот се наоѓа на 54 километри од регионалниот центар Плевен и 208 километри од главниот град Софија.
Климата е умерена континентална, поволна за развој на житни, градинарски, технички и овошни култури.
2 Историја
За време на Отоманската Империја, тоа била мала населба наречена Караагач што значи „црн брест“. Во тоа време бил претежно населенa со Турци. Некои го нарекле Турски Карагач, за да се разликува од селото Бугарски Карагач, денешното село Тотлебен. По ослободувањето на Бугарија во 1897 година, населбата била преименувана во Левски во чест на националниот револуционер Васил Левски.
Во 1880 година во Турски Карагач имало 1082 жители. Шест години по Ослободувањето, во 1884 година било отворено основно училиште, а во 1887 година била изградена бугарска црква.
Во 1881 година владата на Драган Цанков предложила во Народното собрание да се проучи изградбата на железничката линија Софија — Дунав. Со закон од 15 февруари 1883 година, започнала изградбата. Во тоа време се градела и железничката клучка станица Левски.
Линијата официјално ја отворил кнезот Фердинанд I на 8 ноември 1899 година со почетна станица Софија - Роман - Плевен - Горна Орјаховица - Шумен - Варна.
Поставувањето на пругата и изградбата на станицата го направиле селото непрепознатливо и постепено го менувало својот изглед. Во 1912 година, бил усвоен неговиот прв план за градско планирање, што овозможило да се прошири кон станицата. Се основале производствени претпријатија и културни институции. Мелницата „Ориент “, изградена во 1910 година, привлекувала производители од многу поширок регион. Во селото биле основани многу професии како чевлари, кројачи, столари, железари, столари, хотелиери итн.
Во 1945 година, една година по државниот удар на 9 септември, селото Левски станало првото село во Бугарија кое комунистичките власти го прогласиле за град.
Никопол

Нико̀пол (|Никопол) — град во Северна Бугарија, административен центар на општината Никопол во Плевенската Област. Има население од околу 3.530 жители (2022).
1 Географија и местоположба
Никопол се наоѓа на десниот брег на реката Дунав, на многу нерамен и ридски терен. Градот се наоѓа на 57 километри североисточно од регионалниот центар Плевен и 217 километри од главниот град Софија.
2 Историја
Во римско време, тоа било село во провинцијата Мизија, првпат споменато во 169 година. По падот на Римската империја, градот се покажал дека се наоѓа на северната граница на Византиската империја. Во 1059 година, тој го добил името Никопол, што од грчки значи „град на победата“. Во поголемиот дел од средниот век, тоа била дел од Бугарската држава од нејзиното основање во 681 година. По падот на Трновград во 1393 година, последниот бугарски цар Иван Шишман го бранел она што останало од Царството од Никополската тврдина, каде што бил заробен откако градот бил освоен од Османлиите во 1395 година. Затоа, Никопол понекогаш се смета за главен град на Бугарија во текот на овие две години. Во Никополската тврдина во 1396 година, обединетите војски на христијанска Европа на чело со унгарскиот крал Сигизмунд и разни француски витези биле поразени во Битката кај Никопол од Османлиите под Бајазит I и неговиот српски вазал Стефан Лазаревиќ.
Под османлиска власт, Никопол се развил во важен воен и административен центар како санџак, со силна тврдина и развиен економски, духовен и политички живот, сè додека не заминал во опаѓање во текот на 17 и 18 век. Бил центар на каза, но подоцна бил преземен од Плевен како регионален центар на тој дел од бугарските земји. Никопол бил ослободен од Русите во Битката кај Никопол во 1877 година.
Ибрик

Ибрик ― сад од Блискиот Исток со излив што е користен за складирање и истурање на течна содржина. Иако турскиот збор „ибрик“, изведен од персискиот преку арапскиот, означува само стомна или бокал.
1 Отоманска Македонија
Ибрикот служел за чување и за потурање вода. Стои на ѕвончеста стојка, со зајакнат раб, по стеснувањето навнатре продолжува нагоре во мешест дел, од каде што повторно благо се собира до вратот кој преку два релјефни круга со мало проширување продолжува нагоре во грло. На најширокиот мешест дел од двете спротивни страни се поставени емзик и рачка. Емзикот, со иста висина со капакот, на горниот дел е свиткан нанапред и косо засечен. Рачката од бакар на две места е прицврстена со чивии, а нагоре продолжува слободно извиена во благ агол и на горниот дел под самото грло на две места е прицврстена со чивии. Капакот е кубелија со мал чембер подаден нанадвор и поширок долен дел во кој влегува устинката, а на врвот има мала топчеста пупка. Целиот бил декориран. Ибрик со леѓен како комплет често се користеле од старите градски муслимански фамилии.
2 Поврзано
* Ѓезве
* Дала (арапско ѓезве)
* Џебена (етиопско ѓезве)
* Турско кафе
Хортонова сфера

Хортонова сфера ― сферичен сад под притисок, кој е користен за складирање на компримирани гасови како што се пропан, течен нафтен гас или бутан во фаза на течен гас.
1 Историја
„Хортонова сфера“ (англиски: Horton sphere или Hortonsphere) е именувана по Хорас Ебенезер Хортон (1843 &#x2013; 1912), основач и финансиер на фирма за дизајн и градба на мостови во околу 1860 година, споена за да ја основа <a title="Chicago Bridge &amp;amp; Iron Company" data->Chicago Bridge &amp;amp; Iron Company (CB&I) во 1889 година како фирма за градење мостови и ги конструирала првите резервоари за складирање течности на големо кон крајот на деветнаесеттиот и почетокот на дваесеттиот век. CB&I ги изградиле првите теренски подигнати сферични садови под притисок во светот во рафинеријата во Порт Артур, Тексас во 1923 година, и последователно побарал „Hortonsphere“ како регистрирана трговска марка. На GT Horton му бил издаден патент на 23 септември 1947 година, опишувајќи како да бидат направени заварените челични потпорни столбови отпорни на топлинско ширење и оптоварување од ветрови врз сферата.
Поради нивниот карактеристичен облик, некои станале предмет на кампањи за зачувување, како што е онаа во гратчето Покипси, Њујорк, Соединети Држави.
2 Изградба и употреба
Првично, Хортоновите сфери биле градени со заковување на одделни плочи од ковано железо или челик, но од 1940-тите биле од заварена конструкција. Плочите се образувани во фабрики за намотување и се сечени на шаблони.
CB&I го прави големиот дел од сферични садови под притисок во светот. Тие се користени многу за течниот нафтен гас, како и за други испарливи гасови. CB&I ги идентификува следните намени: бензин, безводен амонијак, мономер на винил хлорид (VCM), нафта (лигроин), пропан, пропилен, етан, бутан, течности од природен гас, и бутадиен. Криогенското складирање е можно и за течниот природен гас, метан, етилен, водород и кислород. Гасовите што може да бидат складирани се водород, азот, кислород, хелиум и аргон. Други употреби за примена на Хортоновата сфера, се: вселенски комори, хипербарични комори, еколошки комори, вакуумски садови, обработни садови, садови за тестирање, садови за задржување и садови за пренапони.
3 Поврзано
* Резервоар
Вулингјуен

Вулингјуен (кинески 武陵源) — живописна и историска област во округот Вулингјуен, југосредишна кинеска покраина Хунан. Во 1992 година, бил впишан во Списокот на светско наследство на УНЕСКО. Повеќе од 3.000 кули и врвови од кварцитен песочник се во областа, високи над 200 метри, заедно со многу дервени и клисури со привлечни потоци, езера, реки и водопади. Тука се наоѓаат 40 пештери, многу со големи наслаги на калцит и два природни моста, Шјанреншјиао (Мост на Бесмртните) и Тианчјиашенгконг (Мост над Небото), еден од највисоките природни мостови на светот.
Областа лежи помеѓу во местото Џангџјиаџјие и околу 270 километри северозападно од Чангша'','' главниот град на покраината Хунан. Паркот зафаќа површина од 690 квадратни километри. Вулингјуен е дел од планинскиот венец Вулинг. Природната област се состои од четири национални паркови, Народен шумски парк Џангџјиаџјие, природен резерват долина Суоши, природен резерват Тианџи и неодамна додаденото подрачје Јангџјаџје. Има повеќе од 560 знаменитости што треба да се видат.
1 Галерија
Климент Џамбазовски

Климент Џамбазовски ( во – во ) – македонски историчар, архивист и академик.
Џамбазовски е редок е најтемелен познавач на документацијата за Македонија во архивите во Србија.
1 Животопис
Основното образование го завршил во родниот град, а Учителската школа во Јагодина, Србија, во 1939 година. По кратко учителствување, ги завршил студиите по педагогија и историја на Софискиот универзитет.
Избран е за асистент на Катедрата по педагогија на Филозофскиот факултет на Скопскиот универзитет во 1949 година. По притворањето од информбирото и исклучувањето од Факултетот, тој станал надворешен соработник на Архивот на Македонија со работно место во Белград во 1952 година.
На Историско-филолошкиот факултет во Белград, тој ја одбранил докторската дисертација „Културно-општествените врски на Македонија со Србија во текот на XIX век“ во 1959 година.
Благодарејќи на богатите истражувања на архивите во Србија и публикуваните трудови, избран е за виш научен соработник на Балканолошкиот институт на САНУ во 1969 година, каде што е и пензиониран на 1 јануари 1985 година.
Избран е за член на МАНУ надвор од работниот состав во 2006 година.
Објавувал повеќе студии и поголем број одделни публикации. Најзначајна му е серијата „Граѓа за историјата на македонскиот народ од Архивот на Србија“ во 5 томови во 14 посебни книги, што го опфаќаат периодот од 1820 до 1891 година.
Необјавен останал подготвениот том V, книга III (1892-1893). За оваа серија ја добил наградата „11 Октомври“.
Карафа

Карафа — стаклен сад со разгорена усна што се користи за послужување течности, особено вино и вода. За разлика од декантерот, карафите обично немаат затки.
1 Употреба
Во Франција, карафите најчесто се користат за послужување вода. За да нарачате ''караф д'о'' („карафа вода“) значи да побарате да ви се служи (бесплатна) вода од чешма наместо флаширана вода што се наплаќа. Во Грција, во таверните или слични објекти, вообичаено се користат карафи за да се служи точено вино.
2 Поврзано
* Дегустација на вино
Барајќи го Ерик

„Барајќи го Ерик“ (англиски: ''Looking For Eric'') — британско-италијанско-белгиско-француско-шпански филм од 2009 година, во режија на Кен Лоуч (''Ken Loach''), додека автор на сценариото е Пол Лаверти (''Paul Laverty''). Главните улоги ги играат: Стив Еветс (Steve Evets), Ерик Кантона (Eric Cantona), Стефани Бишоп (Stephanie Bishop), Џерард Кирнс (Gerard Kearns), Стефан Гамбс (Stefan Gumbs) и Џон Хеншо (John Henshaw). На Канскиот фестивал, филмот бил номиниран за наградата „Златна палма“ за режија. Во филмот, Лоуч ги комбинира магичниот реализам и грубата стварност. Притоа, фантазијата никогаш не ја презема контролата, туку таа е прикажана со реалистични средства.
1 Содржина
Ерик Бишоп (го игра Еветс) и Ерик Кантона (се глуми самиот себеси) имаат само една заедничка црта — името, но затоа пак Кантона е најголемиот животен идол на Ерик. Ерик, кој работи како поштар, и сите негови колеги се страсни навивачи на Манчестер Јунајтед, но освен навивањето, во неговиот живот нема никаква радост, па дури размислува и да изврши самоубиство. Ерик живее со двајцата посвоени синови, Рајан (го игра Кирнс) и Џеси (го игра Гамбс), а неговата поранешна сопруга е в затвор. Од првиот брак има ќерка, која пак има вонбрачно дете иако нема матурирано, а Ерик сè уште страда по својата голема љубов, првата жена Лили (ја игра Бишоп). Рајан и Џеси не работат ништо, туку по цел ден слушаат музика, скитаат или гледаат порно-филмови. Рајан се заплеткува во лошо друштво, а матните работи со гангстерите го ставаат неговиот живот во опасност. Еднаш, колегата на Ерик, Митболс (го игра Хеншо) го наговара друштвото да го следат упатството од прирачникот и да се идентификуваат со некоја личност која ќе ја замислат. Така, Ерик го замислува Кантона, а додека вежба во својот дом, тој разговара со постерот на Кантона, но наскоро во собата се појавува вистинскиот Кантона. Полека, со помош на познатиот фудбалер, Ерик започнува да го средува животот, а тоа подразбира и војна со гангстерите...
Червен Брјаг

Червен Брјаг (|Червен бряг) — град во Северна Бугарија, административен центар на општината Червен Брјаг во Плевенската Област. Има население од околу 12.705 жители (2022).
1 Географија и местоположба
Червен Брјаг се наоѓа на границата меѓу Предбалканот и централниот дел на Дунавската Рамнина, на десниот брег на реката Искар и нејзината притока реката Златна Панега.
Градот се наоѓа на 55 километри од регионалниот центар Плевен и 137 километри од главниот град Софија.
2 Историја
Червен Брјаг за прв пат бил спомнат во османлискиот даночен регистар од 1430 година. Во средината на 16 век во османлиските документи бил заведен како село Доброл’к, тимар на казата Мраморница. Во крајот на 16 век бил вклучен во регистарот на војнуци како село Червен Брјаг во Никополскиот санџак. Името на населбата доаѓа од црвеникавата глина ископана во нејзина близина.
Модерниот град бил основан во 1899 година од Иво Попович и Марко Марков, на 3 километри западно од селото како станица на железничката линија Софија — Варна во изградба, а во следните години таа станала жив пазар за житарки, домашни животни, кожурци и други земјоделски производи. Со Указ бр. 402 на премиерот Андреј Љапчев од 26 јуни 1929 година, станицата Червен Брјаг добила статус на град. Тогаш нему му се придружило старото село Червен Брјаг, денес 5-то маало — Источна зона.
Кнежа

Кнежа̀ (|Кнежа) — град во Северна Бугарија, административен центар на општината Кнежа во Плевенската Област. Има население од околу 10.301 жители (2022).
1 Географија и местоположба
Градот се наоѓа во северозападниот дел на Дунавската Рамнина. Се наоѓа на 46 километри западно од регионалниот центар Плевен, на 59 километри североисточно од Враца и на 163 километри од главниот град Софија.
Во однос на климата, регионот на Кнежа е мал климатски остров во Дунавската Рамнина, кој се карактеризира со остри и студени зими со силни ветрови, ветровити пролет и многу топли лета. Во градот се регистрирани едни од најстудените температури во Бугарија.
2 Историја
Името на градот најверојатно потекнува од словенскиот збор „кнез“, најверојатно по локален владетел кој го бранел населението во областа за време на отоманското владеење на Бугарија.
Институтот за пченка на Земјоделската академија е со седиште во Кнежа. Тоа бил основан во 1924 година.
Време е за авантура: Далечни земји

''Време е за авантура: Далечни земји'' (|Adventure Time: Distant Lands) — американска анимирана минисерија заснована на анимираната серија „Време е за авантура“, создадена од Пендлтон Ворд и првично прикажана на Cartoon Network од 2010 до 2018 г. ''Време е за авантура: Далечни земји'', која опфаќа четиричасовни преносни телевизиски специјали, била произведена од Frederator Studios и Cartoon Network Studios; првиот специјал бил објавен на HBO Max на 25 јуни 2020 г., а има и македонски превод. Останатите посебни понуди биле објавени на 19 ноември 2020 г., 20 мај 2021 г. и 2 септември 2021 г.
Сеопфатната приказна се врти околу авантурите на Фин, човечко момче, и неговиот најблизок придружник и посвоен брат, Џејк, куче обдарено со способност без напор да го менува својот облик и размери. Фин и Џејк живеат во постапокалиптичната Земја У (англ. ''Land of Ooo''), каде што се занимаваат со клучните ликови во серијата, како што се принцезата Баблгам, вампирската принцеза Марселин и Би-Мо. Во случајот на „Време е за авантура: Далечни земји“, центарот на вниманието се префрла кон свежи и повратни ликови сместени во претходно непознати краеви од опширната вселена на „Време е за авантура“.
Антоние Стојкоски

Антоние Стојкоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Тој бил роден во селото Дебриште, но неговите родители биле таму доселени од некое од селата на Порече. Кон НОБ се приклучил доброволно во 1944 година. Бил борец на 48-та дивизија, XV корпус, со кој учествувал на Сремскиот фронт. Загинал на 23 април, 1945 во борбите кај Андриевици во Словенија.
Аце Тодороски

Аце Тодороски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Аце по занимање бил земјоделец. Бил борец на Првата македонско-косовска ударна бригада. Животот го загубил на Космет, во борба против балистите.
Баку (дух)

Баку (|獏, 貘) — митско животно или дух од јапонската митологија, добронамерен јадач на соништа и кошмари. Според легендата, Баку е создаден од слободните делови кога боговите завршиле со создавањето на сите други животни. Има долга историја во јапонскиот фолклор и уметност, а неодамна се појавил и во манга и аниме.
1 Изглед
Баку е маѓепсувачка химера на јапонската митологија, отелотворувајќи спој величествени суштества. Со цврстото тело на мечка, може да се пофали со загадочното лице на слон, и очи на носорог. Неговите тигарски шепи пријатно го поддржуваат ова митско суштество, додека неговата опашка ја отсликува онаа на вол. Ова неземно суштество е познато по својата извонредна способност да голта соништа, чувар што се повикува за да ги растера кошмарите и да внесе мирен сон. Неговото присуство, складен спој на страшни и заштитни одлики, додава атмосфера на мистика на богатиот гоблен на јапонскиот фолклор.
Рик и Морти

''Рик и Морти'' (|Rick and Morty) — американска комична научнофантастична анимирана серија за возрасни создадена од Ден Хармон и Џастин Ројланд. Премиерата била на 2 декември 2013 г. во САД како дел од ноќниот блок Adult Swim на Cartoon Network, а подоцна била додадена и на Нетфликс. Серијата ја има и на сервисот HBO Max со македонски превод.
Серијата е посветена на несреќите на циничниот луд научник Рик Санчес и неговиот наивен, непостојан и тромав внук Морти. Серијата, која произлегла од бурна анимирана пародија на франшизата „Враќање во иднината“, добила исклучително високи оценки од критичарите, кои особено ја пофалиле нејзината посебност, творечки пристап и смисла за хумор.
Господари на пеколот

''Господари на пеколот'' (|Hellraiser) — култен британски натприроден филм на ужасите од 1987 г. напишан и режиран од Клајв Баркер и произведен од Кристофер Фиг, заснован на новелата на Баркер „Господари на пеколот“ од 1986 г. Овој филм го одбележал режисерското деби на Баркер. Неговиот заплет вклучува мистична кутија со загатки што ги повикува Сенобитите, група садомазохистички суштества од други пространства што не можат да разликуваат болка од задоволство. Водачот на Сенобитите е претставен од Даг Бредли и е утврден во продолженијата како „Пинхед“. „Господари на пеколот“ бил снимен на крајот на 1986 г. Првото јавно прикажување на филмот се одржало на 10 септември 1987 г. во киното „Принц Чарлс“. Филмот заработил само околу 14,6 милиони долари.
1 Содржина
Френк Котон доаѓа во сопственост на таинствена кутија со загатки во Мароко. Според легендата, кутијата ветува врвна телесна екстаза. По отворањето, Френк е страшно растргнат од куки и ланци. По одредено време, братот на Френк, Лари, и неговата сопруга Џулија, која исто така е поранешна љубовница на Френк, се преселуваат во поранешното живеалиште на Френк. Ужасната верзија на мртовецот на Френк се појавува и ја принудува Џулија да заведува и убива мажи, дозволувајќи му на Френк да ја пие нивната крв и да го врати својот физички облик. Кирсти, ќерката на Лари, го открива чудовишниот Френк на поткровјето на куќата и успешно бега со кутијата. Со отворањето на кутијата, Кирсти ги повикува суштествата познати како „Сенобити“. Во очајнички потег, таа преговара со Сенобитите за повторно да го затворат Френк во замена за нејзиниот сопствен живот.
Во меѓувреме, Френк и Џулија соработуваат за да го убијат Лари. По враќањето на Кирсти дома, таа доаѓа до вознемирувачкото откритие дека Френк ја излупил кожата од безживотното тело на Лари, користејќи го како маска за да го подражава нејзиниот татко. Френк, во обид да ѝ наштети на Кирсти, ненамерно завршува со убиство на Џулија. Пред Френк да ја изврши својата закана против Кирсти, Сенобитите се појавуваат и уште еднаш го растргнуваат. Кирсти презема брзо дејство, ја затвора кутијата и со тоа ги протерува Сенобитите. Последователно, Кирсти ја решава кутијата со загатки. На крајот, кутијата се враќа кај првоначалниот продавач што првично му ја продал на Френк.
2 Улоги
Глумец, Улога
Ешли Лоренс, Кирсти Котон
Шон Чепмен, Френк Котон
Клер Хигинс, Џулија Котон
Ендру Робинсон, Лари Котон
Даг Бредли, Пинхед (главниот Сенобит)
Грејс Кирби, женскиот Сенобит
Николас Винс, Чатерер (Сенобитот што штрака со забите)
Сајмон Бамфорд, Батербол (дебелиот Сенобит)
Оливер Смит, Френк како чудовиштето
Роберт Хајнс, Стив
Кенет Нелсон, Бил
Благоја Кузманоски

Благоја Кузманоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Благоја се занимавал со земјоделство. Доброволно пристапил во 15-та Поречка бригада во август 1944 година. Загинал при ослободувањето на Струга, на 2 ноември 1944 година.
Белата болест (филм)

„Белата болест“ (чешки: ''Bílá nemoc'') — чехословачки филм од 1937 година во режија на Хуго Хас (Hugo Haas), кој е автор и на сценариото. Улогите ги играат: Хуго Хас, Бедрих Карен (Bedrich Karen) и Зденек Степанек (Zdenek Stepánek). Филмот е снимен според истоимената драма на Карел Чапек.
1 Синопсис
Во текот на војната започнуав да се шири непозната заразна болест...
Скриени богатства

„Скриени богатства“ (полски: ''Skarby ukryte'') — полски филм од 2001 година во режија на Кшиштоф Зануси (Krzysztof Zanussi), кој е автор и на сценариото. Улогите ги играат: Маја Коморовска (Maja Komorowska), Агата Бузек (Agata Buzek) и Војчех Сјемјон (Wojciech Siemion). Филмот е дел од октетот „Викенд-приказни“ (''Opowiesci weekendowe'') во кој режисерот говори за поединците соочени со морални дилеми, преиспитувајќи ја современата полска стварност.
1 Синопсис
Роуз е постара жена, родена во полско аристократско семејство, живее во Париз. Нејзината семејна куќа денес е дом за сиромашни старци.
Караула „Сива Кобила“

Караула „Сива Кобила“ — караула во Македонија.
Сива Кобила се наоѓа во селото Косевица, Македонска Каменица на македонско-бугарската граница на надморска височина од 1806 метри. Според шумско-стопанската организациска поставеност спаѓа во ШС „Голак“ - Делчево. Караулата се простира на Осоговските Планини, 13 километри далеку од врвот Руен. Караулата била изградена во времето на СХС и била користена за гранична патрола сѐ до деведесеттите по распаѓањето на СФРЈ.
1 Правци за искачување
Сива Кобила има повеќе правци за искачување кои одат по различни шуми и ридини, но главните патишта се преку селото Моштица. Патот почнува во маалата Перчаци и долг е 6 километри и треба околу 3 часа да се искачи како и патот преку селото Косевица. Патот е доволно широк без многу големи дупки или камења каде што може да се излезе со мотор или теренско возило.
2 Галерија
Вратило (гимнастика)

Вратило — гимнастичка справа во облик на тркалезна челична шипка, закачена на два столба на висина од 225 од подот. ↓ б1 Притоа, еластичната попречна шипка е долга 240 см и нејзиниот пречник изнесува 2,8 см.
На вратилото гимнастичарите ја изведуваат истоимената вежба во која изведуваат поврзани и чисти елементи на нишање при кои не смеат да ја допрат шипката со телото. Гимнастичарот мора да покаже промени во неговиот фат за време на изведбата, замавнувачки движења напред и назад, елементи на лет при кои ја ослободува и повторно ја фаќа шипката. Доскокот од справата е важен дел од севкупната изведба и го претставува последниот составен дел на вежбата. Скокот има акробатски обележја.
Вратилото е шеста, последна справо во гимнастичкиот повеќебој. Се нарекува и „кралска дисциплина“ бидејќи вежбите кои се изведуваат на неа се многу привлечни. Така, во летечките делови на вежбата, гимнастичарите можат да достигнат висина од 5 метри. За особените промени во стисокот за време на вежбите, потребна е флексибилност на рацете и рамениот појас.
1 Историја
Вратилото во своите изведби го користеле акробатите во Стара Грција и Рим и во средниот век. Во гимнастичкиот спорт го вовел Јохан Кристоф Фридрих ГутсМутс во неговата книга ''Gymnastik für die Jugend'' (Гимнастика за младите) од 1793 година, што го вдахновило Фридрих Лудвиг Јан понатаму да го развива.
Да фатиме магла (филм)

„Да фатиме магла“ или „Да бегаме одовде“ или „Спасувај се кој може“ (англиски: ''Skiptrace''; кинески: 絕地逃亡) — хонгконшко-кинеско-американски филм од 2016 година во режија на Рени Харлин (Renny Harlin), според сценариото на Џеј Лонгино (Jay Longino) и Бендејвид Грабински (BenDavid Grabinski). Главните улоги ги играат: Џеки Чен (Jackie Chan), Џони Ноксвил (Johnny Knoxville) и Фан Бингбинг (Fan Bingbing).
1 Синопсис
Бени Чен (го игра Чен) е детектив од Хонгконг, кој долго време се обидува да му се одмазди на еден дилер со дрога, кој е одговорен за смртта на неговиот соработник. Кога дознава дека американскиот коцкар Конор Вотс (го игра Ноксвил) ги има сите потребни докази, Чен се здружува со него за да ја истера правдата на виделина...
Мукроцетин

Мукроцетин ― фактор за аглутинирање на тромбоцитите од змиски отров, кој делува на начин независен од vWF. Специфично се врзува за GPIbalpha на тромбоцитите (GP1BA) за различно место за врзување од она на флавоцетин-А. Изолиран е од отровот на тајванскиот хабу (Protobothrops mucrosquamatus).
Тоа е поврзано со лектините од типот C.
Детелинки белинки - современи бајки

„Детелинки белинки“ – книга за деца на македонски јазик во издание на „Либи“, дел од „Арс Ламина – публикации“. Македонското издание на книгата е објавено во 2022 година. Покрај македонското издание, во 2023 година во Хрватска е објавен и хрватски превод на книгата, по повод 15 години Лекторат по македонски јазик во Риека.
1 Содржина
Книгата „Детелинки белинки“ е во категоријата на читанки и лектири за основно образование и е збирка од шеснаесет современи бајки од 15 македонски автори. Застапените бајки се од нови, но и од веќе етаблирани автори. После конкурсот распишан од Движењето за поддршка на креативноста Иво Лауренчиќ – „Браво Сине!“ и издавачката куќа „Арс Ламина“ во 2020 година, од пристигнатите 442 бајки од 316 автори избрани се следниве шеснаесет бајки:
* Билјана Станковска („Авантурите на едно мракче“),
* Владе Димовски („Во земјата на белите облачиња“),
* Анета Ристеска („Вин-вин“),
* Клементина Петрушевска („Часовникот на Симон“),
* Мартина Дукоска („Детелинки-белинки“),
* Светлана Дарудова („Бајка за Нова година“ и „Талкачката“),
* Анита Димовска („Зелената кралица“),
* Биљана Стојановска („Змејот од Пелистер“),
* Ана Ѓорѓевиќ („Горделивата жирафа“),
* Марија Ралповска („Волкот Пуи“),
* Мимоза Тодоровска („Волшебен лет“),
* Владо Јаневски („Папагалот и кучето“),
* Алма Растодер („Магијата на другарството“),
* Ана Гаштарова („Не е добро да се лаже!“) и
* Весна Кираџиева („Авантурите на Трепколетка“)
Овие бајки, како четири листенца на „среќната“ детелинка, се наредени во четири циклуси во книгата „Детелинки белинки“ и го збогатуваат омилениот жанр на децата. Некои од нив се случуваат и во наше време, на наши предели и со препознатливи ликови од нашето опкружување, со што уште повеќе им се приближуваат на малите големи читатели.
2 Технички одлики
Книгата „Детелинки белинки“ е со меки корици и е со обем од 99 страници. Објавена е во 2022 година во издание на „Либи“, дел од „Арс Ламина – публикации“ од Скопје. Каталогизирана е во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9786082676265.
Изданието е дел од едицијата „Лесно читливо“, уредено со помош на специјален фонт за полесно читање за деца во фаза на описменување, како и за лица со дислексија, препорачано од Здружението за дислексија „Ајнштајн“ и Филозофскиот факултет во Скопје. Во книгата е вклучен и речник на помалку познати зборови.
Лажна месечина

Лажна месечина ''—'' односително светла прозрачна област на Месечевиот ореол. Настанува поради прекршување на Месечевата светлина во рамни шестаголни ледени кристали во пердувесто-слоевитите облаци. Лажните месечини се појавуваат десно и лево од вистинската Месечина на растојание од околу 22° од неа (полупречникот на нормален ореол).
Тие се целосен аналог на лажни сонца, но се поретки, бидејќи за ова Месечината мора да биде светла, а со тоа и полна или речиси полна. Лажните месечини, како лажните сонца, се обоени: делот најблиску до Месечината е црвеникав, а далечниот дел е синкав. Но оваа боја доста тешко може да се забележи со окото, бидејќи светлината на лажната месечина одвај е доволна за да ги возбуди конусните ќелии ''—'' клетките на мрежницата што се чувствителни на боја.
1 Поврзано
* Лажно сонце
Црвена коса

Црвена коса, лисеста или ѓумбиреста коса — таа е една од генетски наследените видови боја на човечката коса. Црвенокосите луѓе често имаат бледа кожа и пеги. Најчестиот вид црвена коса е во Северна Европа, на пример на Британските Острови (главно Ирска и Шкотска), како и во Удмуртија. Таквата коса се одликува со високи нивоа на црвениот пигмент феомеланин и односително ниски нивоа на темниот пигмент еумеланин. Црвената коса е предизвикана од пигментот феомеланин, чие производство е под влијание на одредени измени на генот MC1R. Фенотипски, имањето црвена коса бара присуство на еден алел на црвена коса од секој родител.
1 Фенотип
Црвенокосите обично имаат светла кожа, светли очи (сива, сина, светлосина, зелена), пеги и чувствителност на ултравиолетова светлина. Луѓето со црвена коса речиси секогаш имаат светла кожа — ова е генетска предност во климатските зони каде што времето е студено поголем дел од годината и врне многу дожд. На такви места на Земјата има малку сончеви денови и важно е за оние што живеат таму да внесуваат доволно витамин Д. За ова придонесува светлата кожа. Сепак, чувствителноста на црвенокосите луѓе на ултравиолетово зрачење предизвикува висок ризик за развој на рак на кожата и можност за изгореници од сонце. Истражувањата покажале дека црвенокосите се почувствителни на болка поврзана со топлина и исто така бараат повисоки дози на анестетици во споредба со луѓето со друга боја на коса.
Лажно сонце

Лажно сонце — еден вид ореол што изгледа како светла виножитна точка на нивото на Сонцето. Настанува поради прекршувањето на сончевата светлина во анизотропно насочени ледени кристали што лебдат во атмосферата. Слична појава се јавува и во близина на Месечината — лажна месечина.
Образувањето лажни сонца вклучува заемодејство на сончевата светлина со шестаголни ледени кристали во пердувестите облаци на висока надморска височина. Овие ледени кристали делуваат како призми, прекршувајќи ја и распрснувајќи ја сончевата светлина, создавајќи појава на дополнителни светли точки на небото. Точките се обично на иста надморска височина како Сонцето и на околу 22 степени од двете страни од него.
Округ 9

Округ 9 (|District 9) — научнофантастичен игран филм од 2009 г., првиот игран филм на Нил Бломкамп. Напишан е од самиот Бломкамп, сосценарист е Тери Тачел, а произведен е од Питер Џексон и Каролин Канингем. Филмот е заеднички создаден од филмски студија во Нов Зеланд, САД и Јужна Африка. Главните улоги ги толкуваат Шарлто Копли, Џејсон Коуп и Дејвид Џејмс.
Филмот започнува во 1982 г., кога над Јоханесбург се појавува вонземјански вселенски брод. Таму е откриено население на изнемоштени вонземјани, а јужноафриканската влада ги сместува во бегалски логор наречен Округ 9. Дваесет години подоцна, кога ќе се донесе одлука за префрлување на забележливо намножените вонземјани во друг логор, еден од нив намислува да побегне од Земјата со својот син, но случајната средба со раководителот на програмата за преместување, Викус ван де Мерве, ги нарушува нивните планови.
1 Содржина
Во март 1982 г., огромен вонземјански вселенски брод се појавува над Јоханесбург, Јужна Африка. Откако повредата на бродот го оневозможува работењето, екипата се пробива во бродот каде што открива голем број инсектоидни вонземјани и ги засолнува на Земјата во логор наречен Округ 9.
На почетокот на дваесет и првиот век, јужноафриканската влада одлучува да го премести логорот во новосоздадениот Округ 10, за која била задолжена фирмата МНУ, за која работи и Вилкус ван де Мерве. Откако доаѓа во допир со таинствена супстанца што тројца вонземјани ја собирале со години, ДНК-та на Вилкус почнува да се менува. Вилкус тргнува во авантура за да им помогне на вонземјаните да стигнат до нивниот брод и да се вратат на нивната планета.
Подмолно (филм)

''Подмолно'' (|Insidious) — натприроден филм на ужасите од 2010 г. во режија на Џејмс Ван по сценарио на Ли Ванел и со Патрик Вилсон, Роуз Берн и Барбара Херши во главните улоги. Ова е првиот дел од франшизата „Подмолно“ и трет во хронолошкиот заплет на серијата. Приказната се сосредоточува на брачна двојка, чиј син необјасниво паѓа во коматозна состојба и станува врска за разни ѓаволски суштества во астралниот свет.
1 Содржина
Семејството Ламберт, составено од родителите Џош и Рене, и нивните три деца, се преселуваат во нова куќа. Тогаш почнуваат да се случуваат чудни и морничави настани, особено во врска со нивниот син Далтон, кој паѓа во необјаснива кома. Семејството набрзо сфаќа дека нивната куќа е проколната, но кога се преселуваат за да избегаат од натприродното дејство, откриваат дека не е куќата таа што е проколната, туку нивниот син.
Очајни да го спасат Далтон, родителите бараат помош од паранормални иследници. Тие откриваат дека Далтон поседува способност да астрално патува додека спие, но за време на едно тивко патување, тој се губи во царството наречено „Далечината“, мрачно и опасно место населено со злобни суштества. Џош, таткото на Далтон, има слична способност, која ја потиснувал уште од детството.
Додека семејството се соочува со паранормалните сили и се впушта во Далечината за да го спаси Далтон, тие откриваат вознемирувачка врска помеѓу Џош и суштествата што ги прогонуваат. Филмот гради напнатост преку натприродни појави, страшни мигови и таинствена старица што го прогонува Далтон. На крајот, семејството се соочува и ги надминува натприродните сили за да го спаси Далтон, но крајот остава простор за продолжение.
Искар (град)

Искар (|Искър) — град во Северна Бугарија, административен центар на општината Искар во Плевенската Област. Има население од околу 3.291 жители (2022).
1 Географија и местоположба
Градот се наоѓа по долината во долниот тек на реката Искар во Дунавската Рамнина. Оддалечен е само на 32 километри западно од регионалниот центар Плевен и на 155 километри североисточно од главниот град Софија.
2 Историја
Смета се дека населбата била основана во почетокот на 17 век како селце со околу 20 куќи во близина на реката Искар. Била позната како Махалата, Горум Махала и Писаревска Махала. Во 1829 година било отворено ќелијно училиште, а во 1837 година била изградена црквата „Свети Димитар“ со верско училиште. Бугарскиот национален револуционер Васил Левски основал таен револуционерен комитет во селото во 1872 година. По ослободувањето на Бугарија, во 1897 година било изградено ново училиште со дополнителен кат додаден во 1924 година. Модерната училишна зграда била свечено отворена во 1999 година.
Селото Махалата било преименувано во Пелово со Указ бр.291 од 30 јули 1957 година во чест на починатиот партизан Пело Пеловски — министер и секретар на ЦК на БКП. Во 1978 година Пелово добило статуст на град. По падот на комунистичкиот режим во Бугарија во 1998 година со Указ бр.110 бил преименуван во Искар.
Аокигахара

Аокигахара (|青木ヶ原|lit=|label=), позната и како Море од Дрвја (јап. ''樹海'') — шума северозападно од подножјето на планината Фуџи на јапонскиот остров Хоншу. Вкупната површина е околу 35 км². Теренот опфаќа многу карпести пештери, а особеностите на местоположбата, особено густината на шумата и низините, обезбедуваат „заглушувачка“ тишина. Исто така, се тврди дека има огромни наоѓалишта железна руда под земја во шумската област. Ова очигледно го објаснува фактот што компасите не работат во Аокигахара. Земјиштето на кое се наоѓа шумата е вулканска карпа што е прилично густа и не може да се работи со рачни алатки, како мотики и лопати.
Позната е како популарно место за самоубиства и наводно е најпопуларното во Јапонија. Исто така, се сместува како втора во светот по мостот Златна порта во Сан Франциско. Во шумата има знаци и на јапонски и на англиски јазик, кои се обидуваат да ги убедат луѓето да не се самоубијат. Се вели дека шумата е прогонувана од јуреи (лути духови), кои биле оставени да умрат. Луѓето што одат таму за да си го одземат животот обично врзуваат конец кога влегуваат, така што ако се предомислат и сакаат да излезат живи, да можат да си го најдат патот, но никој никогаш нема излезено.
1 Историја
Аокигахара е позната како Шума на Самоубијците. Првично била поврзана со јапонската митологија. Легендите за ова место им биле познати на Јапонците уште од средновековието, а во XIX век сиромашните семејства донеле старци и деца што не можеле да ги нахранат и ги оставиле тука да умрат. Традиционално, суеверните Јапонци лесно веруваат во натприродните сили што живеат во шумите, и во ѓаволи и призраци што живеат меѓу дрвјата на Аокигахара.
Песна од разделбата

„Песна од разделбата“ (српскохрватски: ''Pjesma od rastanka'') — југословенски филм од 1979 година, во режија на Даниел Марушиќ, снимен по сценариото на Иван Кушан, работено според мотиви од драмите на Иво Војновиќ. Улогите ги играат: Карло Булиќ, Бисерка Ипша, Иван Вискочил, Тонко Лонза, Хелена Буљан, Нико Ковач, Изет Хајдархоџиќ, Винко Призмиќ, Мартин Бахмец, Круно Шариќ и Ива Марјановиќ.
1 Синопсис
Дубровничкиот благородник Никша Прокулиќ се противи на љубовта на неговата ќерка Јела и чешкиот офицер, припадник на австроунгарската војска која во 1814 година го окупира градот. Притоа, приказната за пропаста на Дубровничката Република се испреплетува со приказната за пропаста на старото благородничко семејство...
Ханс Ниман

Ханс Моке Ниман (|Hans Moke Niemann; р. Сан Франциско, 20 јуни 2003 г.) — американски шахист, велемајстор (2021).
1 Животопис
Роден е во мешано хавајско и данско семејство. На седумгодишна возраст со семејството се преселил во Холандија, но на десет години се вратил во САД. Почнал да игра шах на осумгодишна возраст. Во 2016 г., Ханс Моке Ниман го освоил Младешкото првенство во шах на Северна Америка во возрасната група до 16 години. Во 2021 г., го освоил Младешкото првенство на САД во шах.
На ниво на возрасни, тој го освоил Меморијалот на Едвард Ласкер во 2019 г. Во јули 2021 г. го дели првото место на меѓународниот шаховски фестивал „World Open“​. Во август 2021 г., завршил втор на Отвореното првенство на САД.
Во ноември 2021 г. во Рига, Ханс Моке Ниман го зазел 52-то место на турнирот „Големо швајцарско првенство на ФИДЕ“.
За неговиот успех на турнирите, ФИДЕ му ја доделил на Ханс Моке Ниман титулата меѓународен мајстор (IM) во 2018 г., и меѓународен велемајстор (GM) во 2021 г.
На 4 септември 2022 г., на турнир во Сент Луис, Ниман го победил сегашниот светски шампион Магнус Карлсен и станал член на симболичниот клуб Михаил Чигорин. Овој настан имал далекусежни скандалозни последици поради обвиненијата покренати од Карлсен, кои биле отфрлени по повеќемесечна постапка.