Крис Фрум

Кристофер „Крис“ Фрум (|Christopher Froome; р. во ) — кениско-британски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата . Освоил седум големи трки: четири изданија на Тур де Франс (во 2013, 2015, 2016 и 2017), едно издание на Џиро д’Италија (2018) и две изданија на Вуелта а Еспања (2011 и 2017). Исто така освоил неколку етапни трки и трипати е добитник на наградата „Златен велосипед“. Фрум исто така има освоено два олимписки бронзени медала во друмски хронометар, во 2012 и 2016, и исто така освоил бронза на Светското првенство 2017.
Фрум е роден во Кенија од британски родители и пораснал таму и во Јужна Африка. Од 2011 година е жител на Монако. На 22 години, Фрум станал професионалец со Тим Коника Минолта. Во 2008 година, се приклучил на екипата . Истата година се преселил во Италија и започнал да вози под британска лиценца. Во 2010 година, се префрлил во и станал еден од клучните велосипедисти на екипата. Фрум го направил неговиот пробив како кандидат за големите трки во текот на Вуелта а Еспања 2011, каде завршил втор во генералниот пласман, подоцна прогласен за прв, соодветно станувајќи прв британски велосипедист кој освоил некоја голема трка. На Тур де Франс 2012, возејќи како суперпомошник за Бредли Вигинс, Фрум ја освоил седмата етапа и завршил втор во генералниот пласман, зад Вигинс.
Негова прва победа на повеќеетапна трка била победата на Трката околу Оман во 2013 година, по што следеле победите на Критериум Интернационал, Тур де Романди, Критериум ди Дофине и на Тур де Франс. На Тур де Франс 2014 се повлекол по неколку падови. Во 2015 година по вторпат ги освоил Критериум ди Дофине и Тур де Франс. Во 2016 година го освоил Тур по третпат и станал прв човек по Мигел Индураин во 1995 година успешно да ја одбрани неговата титула. Го освоил Тур по четврти пат во 2017 година, по што следеле победите на Вуелта а Еспања 2017 и на Џиро д’Италија 2018, негови први победи на обете трки. Овие достигнувања го направиле прв велосипедист кој ги освоил Тур-Вуелта, откако Вуелта се вози на моменталната позиција во календарот и прв кој ги поседувал сите три титули на големите трки во исто време од Бернар Ино во 1983 година.
Низ неговата кариера, Фрум се соочил со низа обвинувања дека користел дупка во анти-допинг правилата во велосипедизмот за да користи средство за подобрување на резултатот. Во 2019 година сериозен пад при тренинг пред трката Критериум ди Дофине ја запрел кариерата на Фрум, при што скршил бројни коски, вклучувајќи ги неговата карлица, бутната коска и четири ребра. Иако успеал да се опоравил да се врати на трките во 2020 година, се мачел да ја поврати својата поранешна форма. Ја напуштил екипата на крајот на 2020 година за да се приклучи на , но неговата форма продолжила да биде слаба во текот на сезоната 2021, при што Фрум не успеал да има сериозни резултати на етапните трки. Неговите резултати по трката биле споредувани со поранешниот фаворит на големите трки и трикратен освојувач на подиуми Хосеба Белоки, кој паднал на сличен начин на Тур де Франс 2003 додека се борел за победата и никогаш не ја повратил својата форма. Негов најдобар резултат на некоја голема трка по падот било третото место на етапата на Алп д’Ез на Тур де Франс 2022. Фрум бил меѓу првите 30 во генералниот пласман, кога бил принуден да се повлече поради болест.
И покрај овие маки, Фрум останал најуспешен возач во генералниот пласман кој е уште активен во групата до 2022 година.
1 Ран живот и аматерска кариера
Фрум е роден на 20 мај 1985 во Најроби, Кенија, најмлад од тројцата браќа. Неговата мајка, Џејн, е родена во Кенија, а татко му Клајв бил хокеар, кој играл за Англија во категоријата до 19 години. Родителите на мајка му емигрирале од Тетбери, Глоучестершир, Англија, во Кенија за да водат фарма. Додека живееле во странство неговите родители ги одржувале британските обичаи, што придонело кон неговата желба да ја претставува Велика Британија во велосипедизам. Во Кенија би продавал авокадо и стари велосипедски делови. Двајцата постари браќа на Фрум, Џонатан и Џереми, отишле во школа за рагби во Англија. На 13-годишна возраст, мајка му го однела на неговата прва велосипедска трка, каде го запознал професионалниот велосипедист Дејвид Кинџа, кој му станал ментор. Тие тренирале заедно, особено планински велосипедизам во руралните висорамнини северно од Најроби.
По завршувањето на основното училиште во Најроби, Фрум се преселил во ЈАР како 14-годишен за да го посетува колеџот Сент Ендрјус во Блумфонтејн и колеџот Сент Џонс во Јоханесбург. Додека бил во Јужна Африка бил училиштен велосипедски капетан и одржувал контакт со Кинџа. Потоа студирал економија две години на Универзитетот Јоханесбург. Во ЈАР започнал да учествува во друмскиот велосипедизам.
На 22 години станал професионален велосипедист. Фрум започнал да вози друмски велосипедизам во ЈАР, насочувајќи се кон искачувањето. Фрум настапил за Кенија на хронометарот и друмската трка на Комонвелтските игри 2006 во Мелбурн, каде завршил 17. и 25. соодветно, привлекувајќи го вниманието на идниот спортски директор на Тим Скај, Дејв Брејлсфорд: „Резултатот што го направи, на опремата што ја имаше, за тоа треба нешто... Ние секогаш мислевме тој беше суров дијамант, кој има огромен потенцијал“. Додека ја претставувал Кенија на Светското друмско првенство 2006 во категоријата под 23 години во Салцбург, Австрија, Фрум се судрил со службеник веднаш по стартот на хронометарот; никој од обајцата не бил повреден, а Фрум завршил на 36. место. Настапот на Фрум на Светското првенство бил откако ја злоупотребил електронската пошта на претседателот на велосипедската федерација на Кенија и самиот се пријавил на првенството, со цел да здобие европско искуство и да ги зголеми шансите за договор со професионална екипа.
2 Професионална кариера
2.1 2007-2010
Станал професионалец во 2007, на 22 години, со јужноафриканската екипа Тим Коника Минолта, повлекувајќи се од студирање економија. Настапувал од април до септември за екипата WCC на Меѓународниот велосипедистички сојуз, во Купот на нациите до 23 години. Во мај ја возел првата етапна трка, Џиро деле Реџони, освојувајќи ја петтата етапа, возејќи за WCC. На крајот на мај ја освоил шестата етапа на Трката околу Јапонија, напаѓајќи од бегство во 14. круг. Во јуни настапил на Светските првенства „Б“ во Кејптаун, завршувајќи втор зад Кинезот Хаијун Ма на хронометарот. Во јули го освоил бронзениот медал на друмската трка на Сèафриканските Игри во Алжир. На 26 септември завршил на 41. место на хронометарот под 23 години на Светските првенства во Штутгарт, три минути и 30 секунди зад освојувачот на златниот медал, Ларс Бом (Холандија). Неговите резултати во 2007 го привлекле вниманието на тренерот на Британската федерација, Род Елингворт, кој верувал дека Фрум има потенцијал. Фрум изјавил: „Иако јас возев под кениско знаме, јас секогаш го носев британскиот пасош и се чувствував Британец. Потоа ние зборувавме за настап под британското знаме и ние останавме во контакт.“
Фрум бил воведен во британска континентална екипа од страна на Јужноафриканецот Роби Хантер, придружувајќи им се за сезоната 2008. Во март завршил на второто место на Џиро дел Капо во ЈАР, една минута и 41 секунда зад колегата Кристијан Пфанбергер. Во текот на март и април возел на Критериум Интернасионал, Гент-Вевелгем и арденските класици. Во мај 2008 година, Фрум се сменил од кениска во британска лиценца, со цел да има шанса да вози на Летните олимписки игри 2008, каде Кенија не се квалификувала. Своето деби на голема трка го имал на Тур де Франс, кога бил именуван во составот на екипата за трката, со тоа станувајќи првиот учесник од Кенија, на која завршил на 84. место во генералниот пласман и 11. помеѓу младите возачи. Во октомври Фрум завршил на четвртото место на Хералд Сан Тур во Викторија, Австралија.
Фрум ја постигнал првата професионална победа во март 2009, на втората етапа на Џиро дел Капо, напаѓајќи од бегство составено од десет членови на 30 километри пред целта. Потоа учествувал на Џиро д’Италија, на која завршил 36. во генералниот пласман и 7. помеѓу младите возачи. Во јули ја освоил класичната трка, Анатомик Џок Рејс. Во септември 2009 објавил дека ќе ѝ се придружи на британската екипа, , за сезоната 2010.
Фрум возел на Џиро д’Италија 2010. На етапата 19 имал повреда на коленото и на преминот Мортироло се држел за полициски мотор, откако отпаднал од групетото и сакал да стигне до зоната за храна и се повлекол од трката. Додека се држел за моторот, комесарот на трката му наредил да застане и да се повлече од трката. Во текот на неговата прва сезона со Скај, неговиот најдобар резултат бил на Тур ду Хаут Вар, каде завршил 9. во генералниот пласман. Исто така завршил на второто место на националното хронометарско првенство во 2010, покажувајќи ја неговата способност во оваа дисциплина. Во октомври ја претставувал Англија на Комонвелтските игри 2010 во Делхи, каде завршил петти на хронометарот, две минути и 20 секунди зад победникот, Шкотланѓанецот Дејвид Милар.
2.2 2011
Почетните успеси на Фрум во сезоната 2011 биле влегувањето во првите 15 на Вуелта а Кастиља и Леон и Тур де Романди. Фрум имал мешан Тур де Свис, возејќи со водечката група на некои планински етапи, додека губел време на други и завршил деветти на завршниот хронометар и на 47. место во генералниот пласман. Ја продолжил неговата сезона на Трка Бриксија, каде завршил на 45. место во генералниот пласман, а на Трката околу Полска завршил на 85. место.
Фрум влегол на Вуелта а Еспања 2011 како главен помошник на Бредли Вигинс во планините. Откако бил нераздвоив од Вигинс во текот на првата недела, тој добил дозвола за негово возење на етапата 9, напаѓајќи на последното искачување, каде завршил петти, три секунди зад Бредли Вигинс, со што и обајцата завршиле во првите 20. Меѓутоа, следниот ден на етапата 10, Фрум го отспринтал Вигинс и завршил втор во хронометарот зад Тони Мартин и добил неочекувано водство на трката. Во текот на етапата 11 ѝ помогнал на својата екипа да ги отстранат некои напади, но набрзо се нашол неспособен да ја следи главната група. Меѓутоа, успеал да остане втор во генералниот пласман.
По губењето на маичката од Вигинс на етапата 11, Фрум продолжил да вози како поддршка на неговиот водач и на етапата 14 му помогнал да ги отфрли соперниците, како Винченцо Нибали и Хоаким Родригес на последното искачување. Вигинс му го препуштил неговото водство на Фрум, на етапата на која Фрум повторно се вратил втор во генералниот пласман. Тешката етапа 15, која завршувала на нагорнина, Фрум ја гледал како прилика да оди по етапниот победник Хуан Хосе Кобо, кој го преземал водството на трката на крајот на денот. Фрум се покажал посилен од Вигинс, завршувајќи пред него на четвртото место, но 48 секунди зад Кобо, со што го задржал второто место во генералниот пласман.
На етапата 17, Фрум го нападнал Кобо на 1 километар пред целта, но Кобо се борел и го достигнал Фрум во последните 300 метри, но Фрум повторно нападнал и ја освоил етапата, стигнувајќи пред Кобо. Како последица на временските бонуси, Фрум го намалил водството на Кобо на 13 секунди. Фрум не успеал да го намали уште повеќе водството на Кобо и на крај завршил втор на Вуелта, изедначувајќи ги вторите места на Роберт Милар на изданијата на Вуелта а Еспања во 1985 и 1986 и второто место на Џиро д’Италија 1987, како највисок пласман на некој британски возач на некоја голема трка. На 17 јули 2019 година, Фрум бил прогласен за победник на трката по дисквалификацијата на Кобо за употреба на средства. Победата, соодветно, го направила прв британски возач кој освоил некоја голема трка.
Фрум првично требало да ја напушти екипата на крајот на сезоната, а менаџерот на Скај Дејвид Брејлсфорд бил во разговори со менаџерот на , Јохан Брујнел, но Брујнел ја одбил понудата изјавувајќи „Јас сакам велосипедист, не магаре“. Меѓутоа, откако го видел силниот настап на Фрум на Вуелта, Брејлсфорд одлетал за Шпанија за да му понуди нов договор на средина на трката. Пет дена по завршницата на трката во Мадрид, Фрум потишал нов тригодишен договор со Скај.
По Вуелта било откриено дека Фрум во текот на целата година страдал од тропскиот вирус билхарзија, дијагностициран уште во 2010. Било шпекулирано дека Фрум можеби ја имал паразитската инфекција во голем дел од неговиот возрасен живот и во текот на неговиот ран почеток во велосипедизмот. Откривањето и понатамошното лечење на болеста било објаснување за рапидниот подем на формата на Фрум во текот на 2011. На 16 септември 2011, Фрум потпишал нов тригодишен договор со Скај. Бил дел од репрезентација на Велика Британија, која му помогнала на Марк Кевендиш да победи на Светското друмско првенство 2011. Во октомври, Фрум завршил трет во генералниот пласман на првото издание на Трката околу Пекинг, 26 секунди зад победникот Тони Мартин.
2.3 2012
Првиот дел на сезоната 2012 на Фрум била нарушена од болест. Се откажал од Волта ао Алгарве со тешка инфекција на градите, додека тестовите на крвта покажеле дека паразитите билизарија се вратиле. Во март, Фрум бил вмешан во судар со 72-годишен пешак за време на неговиот тренинг. Се вратил на тркањето на Тур де Романди, каде му помогнал на Бредли Вигинс да ја освои трката, пред да учествува во тренинг-кампот на вулканот во Тенерифе со неколку од неговите колеги.
Фрум бил избран од екипата Скај за Тур де Франс. По добрите резултати на воведниот пролог, на Фрум му се дупнала гумата на крајот на првата етапа, каде загубил една минута зад водачот Фабијан Канчелара. На етапата 3, Фрум бил вмешан во падот на завршницата во Булоњ-сур-Мер и бил испратен во заштитните барикади, но поминал неповреден и му било доделено истото време како победникот Петер Саган од . На седмата етапа, која завршувала на врвот Ла Планш де Бел Фил на искачување од прва категорија, го заштитил неговиот водач Вигинс и бил дел од малата група, која стигнала прва на целта. Кедел Еванс нападнал, Фрум го достигнал и ја освоил етапата со предност од 2 секунди пред неговиот водач и Еванс. Со овој успех ја освоил точкестата маичка, но ја загубил уште следниот ден од Фредрик Кесијакоф од . Фрум завршил втор зад Вигинс на етапата 9, поединечен хронометар и се поместил на третото место во генералниот пласман.
На етапата 11 до Ла Тусуар, Фрум влечел цел ден напред во групата низ планините, поставувајќи темпо за неговиот водач Вигинс, но бил приморан на двапати да одмора во текот на пораните, побрзи делови, отпаѓајќи позади во групата, оставајќи го Вигинс сам напред. Меѓутоа, Фрум добро се опоравувал и изненадувачки, поради збунувачките наредби од екипата, нападнал во преостанатата група на последното искачување, откако Вигинс го достигнал Нибали на четири километри пред крајот. Потоа добил наредба од неговиот менаџер на екипата да се врати назад и да ја почека жолтата маичка, Вигинс. Завршил трет на етапата. За неговите напори при помагањето на Вигинс, Фрум бил наречен од медиумите како суперпомошник. На етапата 17, Фрум и Вигинс завршиле втор и трет соодветно на последната планинска етапа, со што ги потврдиле своите места во генералниот пласман, иако Фрум повеќепати го чекал Вигинс на последното искачување, намалувајќи ги шансите за победа на етапата. На етапата 19, поединечен хронометар, Фрум завршил втор зад Вигинс, соодвествувајќи со нивните места во генералниот пласман. Вигинс победил на Тур де Франс, додека Фрум бил втор, станувајќи првите двајца Британци, кои стигнале до подиум на Тур де Франс во неговата 109-годишна историја.
Фрум, заедно со колегите од Скај, Вигинс, Марк Кевендиш и Ијан Станард, како Дејвид Милар биле избрани во британската екипа на друмската трка на Летните олимписки игри. Фрум и Вигинс исто така настапиле и на олимпискиот хронометар. Фрум го освоил бронзениот медал на поединечниот хронометар на Игрите во Лондон, каде неговиот колега Вигинс го освоил златниот медал.
Фрум бил избран како предводник на Вуелта а Еспања 2012, со надеж да биде подобар од минатата година и да ја освои својота прва голема трка. Завршил трет по првата планинска завршница на етапата 3, и се поместил на второто место на четвртата етапа откако водачот Алехандро Валверде паднал, губејќи 55 секунди од групата. Фрум паднал на третото место во текот на хронометарот на етапата 11, 16 секунди зад водачот Родригес. Изгубил уште 23 секунди на етапата 12, со што доцнел 51 секунда зад водачот. Се борел во остатокот на втората половина на трката. На крајот завршил 4. во генералниот пласман со над 10 минути зад победникот на трката, Алберто Контадор.
2.4 2013
Сезоната за Фрум започнала на Трката околу Оман, каде го презел водството на трката на етапата 4, завршувајќи втор зад Хоаким Родригес. Потоа, Фрум победил на следната етапа и го зголемил водството, поминувајќи ги Контадор и Родригес. Ја завршил трката освојувајќи го генералниот пласман, негова прва победа на етапна трка, 27 секунди пред Контадор и 39 пред Кедел Еванс. Исто така го освоил и бодовниот пласман.
Потоа, Фрум го предводел Скај на Тирено-Адријатико во март, каде ја освоил четвртата етапа по возвраќањето на нападот од Контадор, Нибали и Мауро Сантамброџо на последното искачување на етапата. Фрум загубил време во однос на крајниот победник Нибали на претпоследната етапа, завршувајќи ја трката на второто место.
Фрум се вратил во форма и се искачил на највисокото скалило на подиумот на Критериум Интернасионал 2013. Откако завршил четврти на краткиот хронометар на втората етапа, засилил на последното искачување на третата и завршна етапа за победа и го претркал колегата и второпласираниот на трката, Ричи Порт во генералниот пласман.
На крајот на април, Фрум победил на прологот од 7,5 километри на Тур де Романди во Ле Шабл, Швајцарија, земајќи ја водечката маичка, со предност од шест секунди пред Ендру Талански од . Останал во водечката жолта маичка во текот на целата трка, зголемувајќи ја својата предност пред неговите соперници на скоро една минута со силен настап на претпоследната кралска етапа. Близу крајот на етапата, откако ги возачите за поддршка во главната група, Фрум заминал сам да го лови бегалецот, возачот на Симон Шпилак и откако го достигнал, работел со Словенецот за да го одржи и зголеми нивното водство во однос на групата и да го подобри нивниот пласман во генералниот пласман. Шпилак ја освоил етапата, со што се искачил на второто место во генералниот пласман, додека Фрум задоцнил една секунда. На завршниот хронометар и воедно последна етапа, Фрум го зазел третото место, зголемувајќи го своето водство и ја освоил третата трка во сезоната.
Последна трка за подготовка на Фрум пред Тур де Франс, за која се сметал дека е фаворит, била Критериум ди Дофине на почетокот на јуни. Се нашол втор во генералниот пласман зад возачот на Роан Денис откако завршил на третото место во хронометарот на четвртата етапа. Фрум ја освоил петтата етапа откако возвратил на доцниот напад на Контадор, со што го презел водството на трката со 52 секунди пред неговиот колега, Порт. Фрум му помогнал на Порт да го потврди неговото второ место на седмата етапа, а на осмата етапа двоецот се одвоил од своите соперници на последното искачување и само Ендру Талански можел да ги следи. Фрум завршил на второто место на етапата зад Алесандро Де Марки од , кој нападнал претходно, обезбедувајќи ја победата во генералниот пласман, додека Порт ја заокружил еден-два победата, 58 секунди зад него. Ова било четврта победа за Фрум на поголема трка во сезоната од вкупно пет на колку што настапил.
Тур де Франс за Фрум почнал напнато, откако паднал во неутралниот дел на првата етапа на островот Корзика, но бил неповреден и избегнал да падне во големата несреќа кон крајот на етапата. Откако се држел надвор од несреќи во остатокот на првата недела, Фрум ја освоил осмата етапа, првата планинска етапа на трката, преку отпочнување напад откако неговите колеги Питер Кенох и Порт го спречиле претходниот напад од возачот на Наиро Кинтана и се оддалечил од соперниците на Фрум. Победничката разлика на Фрум на етапата била 51 секунда пред Порт и една минута и 25 секунди пред Валверде на третото место. Ова му го донело водството на трката на Фрум по првпат и водство во планинскиот пласман. Меѓутоа, на следната етапа, Фрум останал изолиран откако ниеден од неговите колеги не можел да ги следи нападите отпочнати во почетокот на етапата од возачите на , и . Иако бил без никаква поддршка од екипата во поголемиот дел од етапата, Фрум успеал да го одбрани своето водство од неколкуте напади од Кинтана и Валверде. Потоа, Фрум завршил втор на поединечниот хронометар на 12. етапа, 12 секунди зад Тони Мартин, со што го зголемил водството пред другите соперници. Меѓутоа, на етапата 13, Саксо-Тинкоф предизвикал поделба на групата поради силни накрсни ветрови, кои Фрум ги пропуштил. Контадор од и Роман Кројцигер, и Лауренс тен Даум и Бауке Молема од се здружиле и успеале да му одземат 69 секунди од водството на Фрум, иако Валверде изгубил над десет минути и излегол од конкуренција.
Фрум ја освоил петнаесеттата етапа, која завршувала на Мон Венту. Кено и Порт успеале да ги отфрлат сите водечки соперници освен Контадор во првиот дел од искачувањето, пред Фрум јасно да се одвои од Контадор на 7 километри до целта и да достигнувајќи го Кинтана, кој нападнал претходно. Двоецот работел заедно пред нивните соперници, пред Фрум да нападне на 1,2 километри пред целта и сам да дојде до победа. Ова му донело водство на Фрум од четири минути и 14 секунди пред Молема на второто место, а Контадор доцнел дополнителни 11 секунди. Исто така, Фрум го повратил водството во планинскиот пласман. Го освоил хронометарот на етапата 17, завршувајќи ја патеката од 32 километри за 51 минута и 33 секунди, додека Контадор задоцнил девет секунди зад него, на второто место. Фрум го одбранил водството во текот на алпските етапи, зголемувајќи ја својата предност кога Молема и Контадор отпаднале.
Фрум го освоил генералниот пласман на 21 јули со завршно време од 83 часа, 56 минути и 40 секунди, четири минути и 20 секунди пред второпласираниот Кинтана. Исто така го имал водството во планинскиот пласман на шест етапи, меѓутоа на крајот бил втор зад Кинтана во тој пласман. Победата на Фрум на трката и етапните победи на Тур му го донеле првото место во поединечниот пласман на Светската турнеја, со 587 бода, пред Саган со 409. Делумно бидејќи Тур 2013 бил прв по признавањето за допинг од страна на Ленс Армстронг, такви прашања му биле поставувани и на Фрум. Тој повторувал дека тој и неговата екипа биле чисти и изјавил дека дури и таквите прашања го натажуваат. Фрум бил 19 пати тестиран во текот на трката и главниот директор на Тим Скај, Дејв Брејсфорд, им ги понудил на Светската анти-допинг агенција сите податоци за резултатите на Фрум.
Во октомври, Фрум бил именуван за освојувач на престижната награда „Златен велосипед“ за најдобар возач во годината.
2.5 2014
Како бранител на титула по првпат, Фрум ја започнал сезоната во 2014 година повторно со победа на Трката околу Оман. По некои мали проблеми со здравјето, негова следна етапна трка била Тур де Романди, повторно како бранител на титулата, која ја освоил со 28 секунди предност пред Симон Шпилак, каде двајцата возачи завршиле како прв и втор на трката втора година по ред. Исто така ја освоил последната етапа на трката, поединечен хронометар од 18,5 километри, завршувајќи втор побрз од трикратниот светски првак Тони Мартин. Во чест на преминот на Тур де Франс од Британија до Франција во јули, Фрум извозел со велосипед низ Евротунелот, станувајќи прв велосипедист кој сам го направил тоа и еден од неколкуте велосипедисти што некогаш поминале низ тунелот. Преминот му одзел еден час со максимална брзина од 65 км/ч — побрзо од повеќето каналски фериботи.
Фрум се откажал на петтата етапа на Тур де Франс 2014 откако паднал трипати во два дена, ставајќи крај на неговата одбрана на минатогодишната титула на Тур де Франс. Повторно се нашол во борба со Алберто Контадор на Вуелта а Еспања, борбен и солиден во планините, но изгубил време на првиот поединечен хронометар. Пред последната етапа, краток (10 км) рамен хронометар, Фрум бил на второто место со задоцнување од една минута и 37 секунди зад Шпанецот. На крајот завршил само втор. Исто така ја освоил наградата за борбеност на целата трка.
2.6 2015
Фрум одлучил да ја почне својата сезона во февруари на Вуелта а Андалусија во Шпанија, по победите претходните две години на Трката околу Оман. Таму бил и Контадор, обајцата настапиле на трката за првпат. Губејќи осум секунди од Контадор првиот ден на поединечниот хронометар, Фрум изгубил уште повеќе време од него на третата етапа, кога Шпанецот се одвоил од главната група на завршницата на нагорнина за победа на етапата. Сегашните 27 секунди зад Контадор, со само една планинска етапа, се очекувало дека Фрум ќе го освои второто место. Но, на претпоследната четврта етапа, која имала стрмна завршница на нагорнина, Тим Скај работел силно и успеал да ги надмине сите колеги на Контадор од Тинкоф-Саксо откако предводниците го достигнале последното искачување. По неколку напади од неговите поддржувачи, Фрум започнал соло-напад. На кратко, Контадор успеал да го следи, но набрзо отпаднал. Фрум ја освоил етапата и направил разлика од 29 секунди на целта во однос на второпласираниот Контадор, доволно за да го преземе водството на трката за две секунди. Последната петта етапа била релативно рамна, со мали шанси за Контадор да ја стигне разликата, дозволувајќи му на Фрум да ја оствари својата прва етапна победа од мај 2014 година. Така, ова било трета година по ред, Фрум да победува на првата воведна трка во сезоната за Фрум. Втора година по ред, Фрум не настапил на Тирено-Адријатико, поради инфекција на градите. Учествувал на Флеш Валон, но доживеал лош пад, отфрлувајќи од победа. Сепак, по некое време се вратил на трката и завршил на 123. место. Подоцна, учествувал на Тур де Романди со надеж дека ќе победи трета година по ред, но морал да се задоволи со третото место во генералниот пласман, зад победникот Илнур Закарин и второпласираниот Симон Шпилак, обајцата од екипата .
Во јуни започнал со целосно подготовки за Тур де Франс откако учествувал на Критериум ди Дофине. Ја освоил седмата етапа, сметана за кралска етапа, благодарение на двата последователни напади на последното искачување на етапата, еден за да ја подели водечката група и друг да го отстрани Тиџеј ван Гардерен, кој одолеал на првиот напад. Следниот ден (последна етапа) ја повторил победата со доволно време во однос на Ван Гардерен за победа на целата трка.
Фрум настапил на Тур де Франс како еден од фаворитите за победа. По силниот ден на Мур де Хуј, Фрум го презел водството на трката за една секунда од Тони Мартин, иако подоцна ја изгубил маичката од Мартин на четвртата етапа. Фрум одбил да ја облече жолтата маичка откако Тони Мартин ја напуштил трката додека уште водел поради скршена клучна коска на шестата етапа. Потоа, Фрум ја добил жолтата маичка на крајот на седмата етапа. Во текот на вечерта на првиот ден за одмор на Тур се појавило дека екипата провалила во некои од податоците на Фрум и ги објавила на интернет. Како Тур навлегол во втората недела на возење дошла првата планинска етапа, каде Фрум дошол до првата етапна победа, добивајќи значајно време пред неговите соперници во генералниот пласман. Во остатокот на трката, екипата се соочила под силен надзор поради нивните преовладувачки резултати; Порт бил удрен во ребрата од набљудувач на Пиринеите, а на Фрум било истурено урина од друг гледач. За голем дел за ова однесување на гледачите било наведено неодговорното известување на францускиот печат. Потоа, Тим Скај објавил некои од податоците на Фрум од десеттата етапа во обид да ги смири тврдењата за крвен или механички допинг. Фрум го задржал водството во текот на последните планински алпски етапи на трката, иако загубил 32 секунди од Кинтана, кој се наметнал како главен соперник, на претпоследната планинска етапа и дополнителни 86 секунди на последната планинска завршница на Алп д’Ез, со штол имал 72 секунди предност пред Кинтана во генералниот пласман. Покрај освојувањето на трката, го освоил и планинскиот пласман, станувајќи првиот Британец кој го освоил планинскиот пласман од Роберт Милар во 1984 година. Исто така бил шести возач кој ги освоил жолтата и точкестата маичка во иста година и прв кој го направил тоа од Еди Меркс во 1970 година.
Во август, Фрум потврдил дека ќе вози на Вуелта а Еспања, станувајќи првиот победник на Тур кој возел на Вуелта во иста година од Карлос Састре во 2008 година. Фрум изгубил време во однос на неговите соперници на првите планински завршници, иако добил некое време на планинската завршница на деветтата етапа. Единаесеттата етапа била планинска етапа во Андора која Фрум ја опишал како „најтешка етапа на Гранд Тур на кој сум возел досега“. Паднал во дрвена ограда на првото искачување на етапата; продолжил до крајот на етапата, иако загубил доста време во однос на соперниците. Следното утро, рендген-снимката покажала дека го скршил стапалото во падот и се повлекол од Вуелта.
Фрум станал офицер (ОБЕ) во Редот на Британската Империја во Новогодишните доделувања 2016 за заслуги во велосипедизмот.
2.7 2016
Пред сезоната 2016, Скај објавиле дека Фрум ќе се обиде со нова тројна цел: Тур, како и хронометарската и друмската трка на Олимпијадата. Ја започнал сезоната рано, настапувајќи на Хералд Сан Тур 2016 во Австралија (трка на која завршил четврти во 2008 година). Хералд Сан Тур се состоела од краток поединечен хронометар (пролог) и четири етапи. На последната етапа Фрум се одвоил со соло-напад и направил значајна разлика во однос на групата за негова прва победа во 2016 година, заедно со планинскиот пласман.
Следен настап на Фрум бил на Волта а Каталуња кон крајот на март, каде завршил на осмото место. Подоцна, настапил на Тур де Романди, на кој имал мешани резултати. На втората етапа му се дупнала гумата на искачување на 20 километри пред целта и завршил 17 минути зад етапниот победник и новиот предводник на трката, Наиро Кинтана. Меѓутоа, на четвртата етапа, кралската етапа, тој и Тиџеј ван гардерен нападнале од групата за првично бегство; двоецот возел до завршното искачување, каде Фрум се оддалечил од Ван Гардерен на 7,4 километри пред целта, освојувајќи ја етапата со четири секунди разлика пред водечката група.
Во јуни, како подготовка за Тур де Франс, учествувал на Критериум ди Дофине, која ја освоил со 12 секунди предност пред Ромен Барде. Ова била трета победа на Дофине во последните четири години.
На осмата етапа на Тур де Франс 2016, Фрум нападнал на спустот на Кол де Пересур и се одвоил од водечката група за победа во Бањер де Лишон. Со тоа, Фрум ја презел водечката жолта маичка, поведувајќи во трката со 16 секунди пред Адам Јејтс. По етапата, Фрум добил 200 швајцарски франци казна поради удар на лице на гледач, кој трчал покрај него при искачувањето на Кол де Пересур. На дванаесеттата етапа, Фрум се судрил со Ричи Порт и Бауке МОлема со мотор откако гледачи на патот го приморале моторот да застане. Порт и Молема продолжиле да возат, додека Фрум трчал, бидејќи не можел да го вози својот велосипед. Подоцна добил замена од неутралниот механичар, додека стигне екипното возило. Ја завршил етапата 1 минута и 40 секунди зад Молема, но му било доделено исто време како Молема со одлука на судиите и ја задржал жолтата маичка. Фрум го освоил третиот Тур де Франс на 24 јули 2016 година и станал првиот Британец со три победи на трката.
По Тур, го освоил бронзениот медал на Олимпијадата во Рио, на хронометарот, повторувајќи го успехот од Лондон 2012.
По Олимпијадата бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2016, на која му помогнал на Скај да го освои воведниот хронометар и подоцна ја освоил единаесеттата етапа на Пења Кабарга, каде во 2011 година ја освоил својата прва етапа на некоја голема трка. Изгубил над 2 и пол минути на петнаесеттата етапа, кога соперниците Наиро Кинтана и Алберто Контадор заедно нападнале на 10. километар и ја растуриле трката. Меѓутоа, Фрум продолжил да се бори и успеал да надомести скоро сè што изгубил со победата на поединечниот хронометар на етапата 19. Завршил на Вуелта како втор, само 1 минута и 23 секунди зад Кинтана, заработувајќи го својот втор подиум на голема трка во сезоната.
2.8 2017
Фрум ја освоил четвртата победа на Тур де Франс на 23 јули 2017 година. Го победил Ригоберто Уран за 54 секунди. Иако, Фрум не освоил ниедна етапа на Тур 2017, бил успешен благодарение на извонредните хронометарски способности на двете такви етапи на трката.
На 19 август, Фрум ја започнал Вуелта а Еспања со цел да ја освои, откако завршил како втор трипати претходно и бил најголем фаворит. На третата етапа, Фрум нападнал на завршното искачување и само Естебан Чавес успеал да го следи. Меѓутоа, на спустот биле достигнати и Винченцо Нибали ја освоил етапата во помалата група. Фрум завршил трет и бонус секундите на целта, како и оние на средниот спринт биле доволни да му ја донесат црвената маичка по првпат од 2011 година. Победил на деветтата етапа на Кумбре дел Сол (истата цел каде изгубил од Димулен во 2015 година), преземајќи го водството и во бодовниот пласман. И покрај падот на дванаесеттата етапа, повторно го презел водството во бодовниот пласман со петтото место на петнаесеттата етапа до Сиера Невада и го освоил поединечниот хронометар на етапата 16, освојувајќи ја и наградата за борбеност. Третото место на Алто де л’Англиру ја цементирало црвената маичка, како и комбинираниот пласман, а во возбудливата завршница на спринтот во Мадрид, го освоил бодовниот пласман за два бода пред Матео Трентин. Со победата, Фрум станал прв британски возач кој ја освоил Вуелта, трет велосипедист кој успешно ги освоил Тур и Вуелта во иста година, приклучувајќи им се на Жак Анкетил и Бернар Ино и прв кој успеал во тој подвиг по преместувањето на Вуелта во календарот на моменталната позиција. Настапил на Светското друмско првенство во Берген една недела по победата на Вуелта и освоил две бронзени медали: една во екипниот хронометар со Скај и една во поединечниот хронометар за Велика Британија. На 17 октомври 2017 година ја освоил наградата „Златен велосипед“ по третпат како најдобар возач во сезоната 2017.
2.8.1 Прекумерно ниво на лек за астма на Вуелта
На 13 декември 2017 година, UCI објавил дека Фрум има позитивен тест за двојно повисоко ниво од дозволеното на салбутамол, лек против астма. Двата примероци А и Б се покажале позитивни. Тестот бил спроведен по осумнаесеттата етапа на Вуелта а Еспања. Во изјавата, Фрум коментирал: „Мојата астма се влоши на Вуелта, па така го следев советот на докторот на екипата да ја зголемата дозата на мојот салбутамол. Како и секогаш, со најголемо внимание се осигурив дека не земам повеќе од дозволената доза“.
По протекувањето на резултатите од тестот во весниците Гардијан и Ле Монд, статијата на весникот велела „(ова) ...се заканува да го наруши угледот на еден од најуспешните спортисти на Британија“.
Неговиот случај бил многу критикуван од други велосипедисти и во јануари 2018 година, претседателот на UCI, Давид Лапартјен предложил тој да биде суспендиран од Тим Скај додека неговиот случај не биде разрешен. Во февруари 2018 година при известување за печатот во Колумбија, Дејвид Брејлсфорд, го бранел Фрум велејќи:
На 2 јули 2018 година, UCI официјално ја затворила истрагата против Фрум, изјавувајќи дека возачот имал соодветни докази кои наведуваат дека „примероците со резултатите на г-динот Фрум не воспоставуваат ААФ (основ за истрага)“.
2.9 2018
На 29 ноември 2017 година, Фрум објавил дека сака да учествува на Џиро д’Италија 2018 со цел да го заокружи двоецот Џиро-Тур, со што ќе настапел првпат на трката по 2010 година. Победата би го направила седми возач кој го освоил сите три големи трки и трет возач кој ги поседува сите три титули истовремено во период од 12 месеци.
На 5 февруари 2018 година, Фрум објавил дека ќе ја започне сезоната на Вуелта а Андалусија (Рута дел Сол), и покрај повиците да не настапува додека неговиот случај не биде разрешен. Меѓутоа, имало и повици за поддршка на Фрум, а организаторот на Рута дел Сол, Хоакин Куевас изјавил дека е „задоволство и чест“ Фрум да биде дел од трката, а Мауро Вењи, организаторот на Џиро д’Италија, изјавил дека „Ако тој (Фрум) ја освои розовата маичка, тој секогаш ќе биде победник за мене“.''Cyclingnews'' исто така објавиле дека Фрум ќе настапи на две италијански етапни трки пред Џиро: Тирено-Адријатико и на Трката околу Алпите.
Фрум настапил на Џиро д’Италија 2018 како еден од фаворитите за победа во Рим на крајот на мај. Меѓутоа, пред трката воопшто да почне, Фрум паднал додека вежбал пред воведниот хронометар во Ерусалим. Фрум го завршил хронометарот на 21. место, заостанувајќи 35 секунди зад соперникот Том Димулен. По трката, спортскиот директор на Тим Скај, Николас Портал признал дека повредата на Фрум здобиена во падот била полоша отколку што изјавиле првично, а Брејлсфорд изјавил дека падот бил враќање на физичката кондиција на Фрум, која екипата ја оценила како пониска од обврзаната на почетокот на Џиро. До крајот на првата завршница на нагорнина на Етна, Фрум се искачил до осмото место, една минута и 10 секунди зад првичниот предводник Сајмон Јејтс. На осмата етапа, Фрум паднал на неговата повредена страна кога неговото задно тркало се слизнало на влажно брдо. До крајот на деветтата етапа до Гран Сасо д’Италија, Фрум изгубил уште една минута и 17 секунди од Јејтс, паѓајќи на 11. место. Првите знаци на опоравување на Фрум дошле на најтешкото искачување на трката, Монте Ѕонколан, каде се оддалечил од неговите главни соперници и ја освоил етапата. Разликата со розовата маичка на Фрум сега била 3'10". Меѓутоа, на завршното искачување на следната етапа до Сапада, Фрум паднал во кондиција и сега доцнел уште една минута во однос на другите фаворити.
Среќата на Фрум започнала да се менува како трката влегувала во третата недела, со силен настап на хронометарот во должина од 34 километри, завршувајќи петти на етапата, издигнувајќи се како четврти во генералниот пласман и доцнејќи околу четири минути во однос на Јејтс. На осумнаесеттата етапа до Прато Невозо, Јејтс прикажал првични знаци на слабост, опаѓајќи со форма на завршните метри од врвот и губејќи 28 секунди во однос на сите други фаворити.
Следната етапа била сметана како кралска етапа на трката, со три брда во втората половина на етапата. Тука биле полуасфалтираното брдо на Коле деле Финестре, по што следеле Сестриере и Бардонекија. Вечерта пред етапата, управата на Тим Скај одлучила дека Финестре ќе биде идеално место за притисок кон Јејтс: ако екипата вози силно напред, неговите 27 серпентини ќе направат ефект во главната група за тешко следење на возачите позади и ќе ги примораат екипите да ги истоштат нивните помошници. Потоа, Фрум планирал да нападне со Димулен на делницата со чакал од 8 километри на врвот на искачувањето. За да бидат сигурно дека Фрум ќе ја внесува правилната исхрана за долг напад без да носи дополнителна тежина, екипата ги ангажирала сите вработени да бидат таму на секои десет минути до Финестре. На самата етапа, раното бегство било достигнато од екипата на Јејтс, , пред Финестре. „Возот“ на Скај поставил екстремно високо темпо на почетокот на брдото: Јејтс веќе имал потешкотии на првите метри со 80 километри преостанати на етапата, кога Фрум започнал самостоен напад. Предноста на Фрум растела низ втората половина на етапата, кулминирајќи со етапна победа. Поважно, етапната победа со повеќе од три минути резултирана Фрум да го преземе водството на трката, 40 секунди пред победникот на Џиро д’Италија 2017, Том Димулен. Возачите и новинарите биле зачудени од подвигот на Фрум, при што голем број нападот го поврзувале со првите денови на велосипедизмот - како Фаусто Копи до Пинероло во 1949 година или од Клаудио Кјапучи до Сестриере во 1992 година, како и резултати со спортисти чии контроверзи со допинг биле јавно објавени: Марко Пантани на Кол ди Галибје во 1998 година и Флојд Лендис до Морзин. Фрум ја задржал розовата маичка на завршниот „вистински“ ден со возење.
Со победата на Џиро д’Италија 2018, Фрум станал првиот возач од 1983 година кој истовремено ги поседувал сите три титули на големите трки, како и седми возач кој ги освоил сите три големи трки. Потоа возел на Тур де Франс 2018 како еден од главните фаворити за победа и покрај бројните негативни реакции од некои обожаватели. Паѓајќи двапати на етапите 1 и 9, како и послабата форма на неколку други етапи, потоа Фрум се префрлил да му помогне на неговиот пријател и долгогодишен колега Герајнт Томас во улога на супер-помошник. Благодарение на феноменалниот настап на хронометарот на претпоследната етапа, Фрум завршил трет зад Томас.
И покрај тоа што бил бранител на титулата на Вуелта, Фрум одлучил да ја прескокне, откако возел четири последователни големи трки. Наместо тоа, настапил на Трката околу Британија 2018. Тоа му била последна трка во сезоната 2018, избирајќи да ги прескокне Светските првенства во Австрија, наведувајќи физички и ментален замор.
2.10 2019
На 1 јануари 2019 година, Фрум објавил дека нема да ја брани неговата титула на Џиро д’Италија и наместо тоа ќе цели на Тур де Франс 2019 со цел да ја освои трката по петти пат. Ја започнал сезоната на Трка Колумбија во февруари и исто така возел на Волта а Каталуња како поддршка за Еган Бернал. Ги завршил Трката на Алпите и Тур де Јоркшир пред да се врати на Критериум ди Дофине.
На 12 јуни 2019 година, Фрум бил примен во билница со скршена десна бутна коска, скршен зглоб и скршени ребра, откако имал несреќа при голема брзина во ѕид при тренинг за четвртата етапа на Критериум ди Дофине. Поради тоа не можел да настапи на Тур де Франс 2019. Првпат зборувал за падот и процесот на опоравување во интервју на 3 август 2019 година. На 10 септември 2019 година, скоро 3 месеци во неговото опоравување, Фрум бил потврден да учествува на седмото издание на критериумот Саитама и на 29 септември 2019 година објавил на социјалните мрежи дека тренира повторно надвор.
2.11 2020
Во неговото прво службено интервју за екипата објавено на 17 јануари 2020 година, Фрум потврдил дека добил зелено светло да започне со целосен тренинг по фазата на опоравување и учествувал во тренинг-камп со неколку колеги на Гран Канарија, наведувајќи го неговиот голем фокус да биде Тур де Франс 2020 со амбиција да дојде до петта победа на трката. На 22 јануари било објавено дека прва трка на Фрум ќе биде Трка ОАЕ на крајот на февруари, повторно приклучувајќи се на главната група по првпат од неговиот пад.
На 9 јули 2020 година било објавено дека договорот на Фрум со нема да биде продолжен по крајот на сезоната 2020, откако бил со екипата од нејзиното создавање во 2010 година. Подоцна во денот, Фрум потпишал договор со од сезоната 2021.
По крајот на карантините поврзани со пандемијата на КОВИД-19, Фрум настапил на Рут д’Окситани, Тур де л’Ен и Критериум ди Дофине. На 19 август 2020 година било објавено дека нема да биде дел од екипата за Тур де Франс, туку дека ќе биде предводникот на екипата за Вуелта а Еспања, која на крајот ќе биде последна трка со Инеос.
2.12 2021
Фрум тренирал и работел на понатамошна рехабилитација во јужниот дел на Калифорнија како подготовка за сезоната 2021. На 17 декември 2020 година било објавено дека негов прв настап за ќе биде на Вуелта а Сан Хуан во Аргентина на 24 јануари. Меѓутоа, со откажувањето на трката поради пандемијата на КОВИД-19 во Аргентина, подоцна било објавено дека ќе ја отвори сезоната со Трката ОАЕ, која започнала на 21 февруари. Фрум бил одбран за Тур де Франс, негов прв настап на трката по 2018, но го именувала Мајкл Вудс како предводник на екипата. Сонародникот на Фрум, Марк Кевендиш, кој го освоил бодовниот пласман, инсистирал Фрум да не биде отпишан, наведувајќи ја неговата изјава за враќањето како пример. Фрум се здобил со повреди на воведната етапа, но продолжил, на крајот завршувајќи ја трката на 133. место.
2.13 2022
Фрум го имал својот прв настап во 2022 година на Сетимана Интернационале ди Копи е Бартали откако имал воспаление на тетивата на коленото. На крајот на мај, додека возел на Класик Алп-Маритим, Фрум го остварил својот најдобар резултат по неговиот пад на Критериум ди Дофине 2019, кога завршил на 11. место на планинската трка. На дванаесеттата етапа на Тур де Франс 2022, која била високопланинска етапа која завршила на Алп д’Ез, успеал да стигне до бегството со Том Пидкок на половина пат на етапата и завршил меѓу првите тројца на етапа на Тур де Франс за првпат по изданието во 2018 година. Се потпишал на почетокот на етапата 18, но не ја започнал трката бидејќи вториот тест за ковид му бил позитивен. Во тоа време бил на пат да заврши 100 место подобро отколку претходната година.
3 Личен живот
Фрум ја сретнал Јужноафриканката родена во Велс Мишел Каунд во 2009, преку јужноафриканскиот возач Дарил Импи, кога Каунд работела како велосипедски фотограф. Во 2011 се преселиле заедно во Монако и станала негова свршеничка во март 2013. Двојката се венчала во ноември 2014 година. Во јуни 2015 година, Фрум објавил дека двојката го очекуваат своето прво дете, момче, кон крајот на годината. Фрум ја посветил победата на Тур де Франс на неговата мајка, која умрела од рак пет недели пред неговиот прв настап на Тур во 2008. Неговото второ дете, ќерката Кејти, се родила на 1 август 2018 година.
Фрум станал офицер на Редот на Британската Империја (OBE) во новогодишните прогласувања за заслуги во велосипедизмот.
4 Физиологија
По победата на неговиот прв Тур де Франс во 2013 година, сомневањата околу резултатите на Фрум биле покренати од разни стручни лица, вклучувајќи го поранешниот тренер на екипата Фестина, Антоан Вајер. Овие сомневања биле главно засновани на неговата брза трансформација од релативно непознат возач во победник на некоја голема трка, следејќи ги неговите пробивни резултати на Вуелта 2011. По неговата доминација на првата планинска етапа на Тур 2015, сомневањата се зголемиле уште повеќе.
Во обид да одговори на ова, Фрум ветил дека ќе спроведе независно физиолошко тестирање набрзо по Тур. Тестот, организиран од самиот Фрум, се одржал кратко пред почетокот на Вуелта, на 17 август 2015 година во лабораторија во Лондон. Неколку тестови биле спроведени за да се утврди неговата максимална одржлива сила за 20-40 минути (сила на праг), ниво на максимална потрошувачка на кислород (VO2 макс) и негова врвна сила. Врвната сила на Фрум била измерена на 525 W; негова врвна сила за 20-40 минути на 419 W, што одговара на 79,8% од неговиот максимум. Со неговата тежина од 69,9 килограми (од кои 9,8% биле масти на телото) за време на тестот, ова одговара на бројки од 7,51 и 5,98 W/kg соодветно. Негов максимален внес на кислорд бил измерен на 84,6 ml/kg/min. Во тоа време, тој бил 3 килограми потежок отколку за време на Тур. Користејќи ја оваа бројка, VO2 макс би изнесувал 88,2 ml/kg/min.
Фрум исто така објавил резултати од претходен тест, спроведен во 2007 година додека бил дел од развојната програма на UCI. Тестот од 2007 година забележал дека негова врвна сила била 540 W, негова сила на праг 420 W и негов максимален внес на кислород 80.2 ml/kg/min, со тежина од 75,6 килограми.
5 Достигнувања
;2005
: 1. Етапа 2 Трка околу Маврициус
;2006
: 1. Краен пласман Трка околу Маврициус
::1. Етапа 2
::1. Етапа 3
: 2. Трка Анатомик Џок
;2007
: 1. Краен пласман Ми-Аут Бретон
: 1. Етапа 5 Џиро деле Реџоне
: 1. Етапа 6 Трка околу Јапонија
: 2. Класик Берг & Дејл
: 2. Светско хронометарско првенство
: 3. Африкански игри - друмска трка
: 8. Тур ди Дуа
;2008
: 2. Краен пласман Џиро дел Капо
: 3. Џиро дел’Апенино
: 4. Краен пласман Хералд Сан Тур
: 6th Overall Volta ao Distrito de Santarém
;2009
: 1. Етаоа 2 Џиро дел Капо
: 1. Трка Анатомик Џок
: 4. Национално друмско првенство
: 9. Гран Премио Нобили Рубинетери
;2010
: 2. Британско хронометарско првенство
: 5. Комонвелтски игри - друмски хронометар
: 9. Краен пласман Тур ди О Вар
;2011
: 1. Краен пласман Вуелта а Еспања
::1. Комбиниран пласман
::1. Етапа 17
: 3. Краен пласман Трка околу Пекинг
;2012
: 2. Краен пласман Тур де Франс
: 1. Етапа 7
: 3. Бронза Олимписки хронометар
: 4. Краен пласман Вуелта а Еспања
: 4. Краен пласман Критериум ди Дофине
: 7. Краен пласман Светска турнеја на UCI
;2013
: 1. Краен пласман Тур де Франс
::1. Етапа 8
::1. Етапа 15
::1. Етапа 17 (ITT)
: 1. Краен пласман Тур де Романди
::1. Пролог
: 1. Краен пласман Критериум ди Дофине
::1. Етапа 5
: 1. Краен пласман Трка околу Оман
::1. Бодовен пласман
::1. Етапа 5
: 1. Краен пласман Критериум Интернасионал
::1. Етапа 3
: 2. Краен пласман Тирено-Адријатико
::1. Етапа 4
: 2. Краен пласман Светска турнеја на UCI
: 3. Светско првенство во екипен хронометар
;2014
: 1. Краен пласман Тур де Романди
::1. Етапа 5 (ITT)
: 1. Краен пласман Трка околу Оман
::1. Етапа 5
: Критериум ди Дофине
::1. Бодовен пласман
::1. Етапа 1 (ITT)
::1. Етапа 2
: 2. Краен пласман Вуелта а Еспања
:: Награда за борбеност на цела трка
: 6. Краен пласман Волта а Каталуња
: 7. Краен пласман Светска турнеја на UCI
;2015
: 1. Краен пласман Тур де Франс
::1. Планински пласман
::1. Етапа 10
: 1. Краен пласман Критериум ди Дофине
::1. Етапа 7
::1. Етапа 8
: 1. Краен пласман Вуелта а Андалусија
::1. Бодовен пласман
::1. Етапа 4
: 3. Краен пласман Тур де Романди
::1. Етапа 1 (TTT)
: 6. Краен пласман Светска турнеја на UCI
;2016
: 1. Краен пласман Тур де Франс
::1. Етапа 8
::1. Етапа 18 (ITT)
: 1. Краен пласман Критериум ди Дофине
::1. Етапа 5
: 1. Краен пласман Хералд Сан Тур
::1. Планински пласман
::1. Етапа 4
: 1. Етапа 4 Тур де Романди
: 2. Краен пласман Вуелта а Еспања
::1. Етапа 1 (ТТТ)
::1. Етапа 11
::1. Етапа 19 (ITT)
:: Награда за борбеност на етапа 19
: 3. Олимписки хронометар
: 3. Краен пласман Светска турнеја
: 8. Краен пласман Волта а Каталуња
;2017
: 1. Краен пласман Тур де Франс
: 1. Краен пласман Вуелта а Еспања
::1. Бодовен пласман
::1. Комбиниран пласман
::1. Етапа 9
::1. Етапа 16 (ITT)
:: Награда за борбеност на етапа 16
: 2. Краен пласман Светска турнеја
: Светски првенства
::3. Хронометар
::3. Екипен хронометар
: 4. Краен пласман Критериум ди Дофине
: 6. Краен пласман Хералд Сан Тур
;2018
: 1. Краен пласман Џиро д’Италија
::1. Планински пласман
::1. Етапа 14
::1. Етапа 19
: 3. Краен пласман Тур де Франс
: 4. Краен пласман Трка на Алпите
: 9. Краен пласман Светска турнеја
: 10. Краен пласман Вуелта а Андалусија
5.1 Распоред на резултатите
Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022
Џиро, —, 36, ДСК, —, —, —, —, —, —, —, 1, —, —, —, —
Тур, 83, —, —, —, 2, 1, СО, 1, 1, 1, 3, —, —, 133, СО
Вуелта, —, —, —, 2, 4, —, 2, СО, 2, —, —, 98, —, 114
Распоред на резултатите на поважните етапни трки
Етапна трка, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022
Париз-Ница
Тирено-Адријатико, —, —, —, —, —, 2, —, —, —, —, 34, —, 91, —, —
Волта а Каталуња, —, —, 71, 61, —, —, 6, 71, 8, 30, —, 94, НСО, 81, —
Трка околу Баскија
Тур де Романди, —, —, СО, 15, 123, 1, 1, 3, 38, 18, —, —, НСО, 96, 65
Критериум ди Дофине, —, —, —, —, 4, 1, 12, 1, 1, 4, —, СО, 71, 47, СО
Тур де Свис, —, —, —, 47, —, —, —, —, —, —, —, —, НСО, —, —
5.2 Распоред на резултатите на класиците
Монумент, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022
Милано-Санремо
Трка околу Фландрија
Париз-Рубе, СО, —, —, —, —, —, —, —, —, —, —, —, НСО, —, —
Лиеж-Бастоњ-Лиеж, 84, 44, 135, —, —, 36, СО, —, 112, —, —, —, СО, —, —
Џиро ди Ломбардија, —, —, —, —, —, —, —, —, —, —, —, —, —, СО, —
ДСК = дисквалификуван; — = не настапил; СО = се откажал; НСО = не се одржала
5.3 Распоред на резултатите на првенствата
Настан, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022
Олимписки игри, Хронометар, —, 3, 3, —
Друмска трка, —, 109, 12, —
Светски првенства, Хронометар, —, 17, —, —, —, —, —, —, —, 3, —, —, —, —, —
Друмска трка, СО, СО, —, СО, СО, СО, СО, —, —, —, —, —, —, —, —
Национални првенства, Хронометар, —, —, 2, —, —, —, —, —, —, —, —, —, НСО, —, —
Друмска трка, —, 4, 11, СО, —, —, —, —, —, —, —, —, —, —
СО = се откажал; — = не учествувал; НСО = не се одржала
5.4 Награди
* Златен велосипед: 2013, 2015, 2017* Меѓународен велосипедист на годината од списанието Вело: 2013* Меѓународен „Фландриец на годината“: 2013, 2017* Спортист на годината од Асоцијацијата на спортски новинари: 2017* Офицер на Редот на Британската Империја: 2016
6 Библиографија
*