procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Мајден

Мајден — раселено село во Општина Кавадарци, во областа Мариово, во околината на градот Кавадарци.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Тиквешко Мариово, јужно од Кавадарци, во крајниот југозападен дел на денешната Општина Кавадарци. Атарот се издига високо и се допира со државната гранична линија со Грција. Селото е планинско, на надморска височина од 780 метри.
За селото не била водена посебна катастарска евиденција.
2 Историја
Најголемиот подем рудникот го имал во и век и во тој период овој регион се развил како рударски и бил познат не само на Балканот, туку и пошироко. Рударската населба Мајден почнала да се формира од 1877 година. Во тој период рудникот бил даден под концесија на англиско-француска компанија со седиште во Солун.
Во век, Мајден било дел од нахија Рожден во Тиквешката каза на Отоманското Царство.
3 Стопанство
Во рамките на атарот на селото се наоѓа познатиот рудник Алшар.
Во близината на рудникот селото се наоѓа и рудник (површински коп) за експлоатација на доломит. Концесија на користењето на овој рудник формата МАКФЕРТ ДОО. Фирмата има концесија за експлоатација на доломитот од 30 години. Според проценките во рудникот има околу 6.000.000 тони рудна резерва. Со оваа фирма управуваат: Јордан и Димче Маџарови и Ристо Стамаџиев.
4 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 150 Македонци.
Селото се наоѓа во фаза на наполно раселување. Тоа во 1961 година броело 306 жители, а во 1994 година само четири жители.
Според пописот од 2002 година, во селото Мајден имало 8 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 3 жители, сите 3 лица без податоци.
5 Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Кавадарци, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната општина, Конопиште. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Конопиште.
Во периодот 1955-1965, селото било дел од тогашната општина Конопиште.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Кавадарци.
5.1 Избирачко место
Селото е опфатено во избирачко место бр. 0712 според Државната изборна комисија, кое ги опфаќа селата Мајден, ’Ржаново и Рожден, кое е сместено во зграда на општината, поранешни простории на месната заедница.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 45 гласачи. На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 43 гласачи.
6 Културни и природни знаменитости
;Реки* Мајденска Река — подоцна наречена Блаштица, притока на Црна Река
;Ендемски видови
* Кавадаречки различник — ендемит во флората на Македонија од групата на сложеноцветни растенија
;Археолошки наоѓалишта
* Алшар — рудник од средниот век
* Богатица — населба и топилница од доцноантичко време
* Рудник — рударска населба од доцноантичко време
* Топлак — населба и топилница од доцноантичко време
Радња

Радња — село во Општина Кавадарци, во околината на градот Кавадарци.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Бошава, на северните падини на планината Кожуф.
2 Историја
Во XIX век селото било дел од Тиквешката каза на Отоманското Царство.
3 Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Радња живееле 370 жители, сите Македонци.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 400 Македонци.
Селото е иселено и според пописот од 2002 година, во селото немало жители. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
3.1 Родови
Радња е македонско село.
Според истражувањата од почетокот на 1920-тите, родови во селото се:
* Доселеници: ''Велковци (7 к.) и Пројчевци (2 к.)'' доселени се во почетокот од XIX век од мариовското село Полчиште. Таму се викале ''Татаровци''; ''Стребреновци (12 к.)'' доселени се кога и претходниот род, исто така од Мариово, но од селото Градешница; ''Лесковци (7 к.)'' потекнуваат од браќата Митре и Милко. Они се доселиле на почетокот од XIX век од мегленското село Лесково; ''Алчиновци (6 к.), Весковци (2 к.), Самарџијовци (1 к.) и Кантарџијовци (4 к.)'' доселени се на почетокот од XIX век од маривското село Рожден, само последниот род е доселен малку подоцна; ''Златевци (3 к.) и Дановци (1 к.)'' доселени се на почетокот од XIX век од некое село во Мариово; ''Мишовци (3 к.) и Ѓешовци (2 к.)'' доселени се на почетокот од XIX век од селото Пожарско кај Воден; ''Поповци (2 к.)'' доселени се од селото Корешница; ''Родевци (2 к.)'' доселени се од селото Родево кај реката Кара Азмак; ''Ристовци (1 к.), Ѓошевци (1 к.) и Мурџевци (1 к.)'' сите се доселени од селото Зборско; ''Баовци (1 к.)'' доселени се од селото Баово во Меглен; ''Темелковци (1 к.) и Трајановци (1 к.)'' доселени се од селото Стрмашево; ''Петревци (2 к.)'' доселени се од селото Ума, Гевгелиско; ''Бошковци (2 к.)'' доселени се од селото Драчевица; ''Тапанџиовци (1 к.) и Крстевци (1 к.)'' доселени се од селото Бохула; ''Марини (1 к.) и Чала Костовци (1 к.)'' доселени се од селото Барово.
4 Личности
Личности родени во Радња:
* Румена Аврамова — учесник во НОВ на Македонија
* Ристана Димова Бојаџиева — учесник во НОВ на Македонија
* Стана Димитрова — учесник во НОВ на Македонија
* Велика Јованова Димова — учесник во НОВ на Македонија
* Кала Митрева Донева — учесник во НОВ на Македонија
* Менка Дончева — учесник во НОВ на Македонија
* Марија Дончева — учесник во НОВ на Македонија
* Зугра Дукова — учесник во НОВ на Македонија
* Елена Ѓорѓевска — учесник во НОВ на Македонија
* Ристена Манчева Ѓорчева — учесник во НОВ на Македонија
5 Културни и природни знаменитости
;Цркви
* Црква „Св. Димитриј“ од XIX век во рушевини
;Археолошки наоѓалишта*Под Селото — некропола од римско време
TrackBack

TrackBack е механизам за интеркомуникација меѓу блогови: ако еден блогер напише пост, во кој коментира, или се повикува на напис кој се наоѓа на друг блог, и двете блогерски платформи го поддржуваат TrackBack протоколот, блогерот кој го пишува постот може да го извести другиот блог со TrackBack ping.
Блогот кој го прима известувањето (пингот) може да испише краток преглед или резиме и врски до сите постови кои го коментираат или се повикуваат на оригиналниот пост. Ова овозможува делотворно разработување на една иста тема на повеќе блогови кои корисниците можат лесно да ги следат.
Трапчин Дол

Трапчин Дол — село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево.
1 Географија и местоположба
Селото Осломеј се наоѓа во областа Горно Кичево, на реката Темница, на 8 километри северно од Кичево.
2 Историја
Старото име на селото било Трајчев Дол. До крајот на XVIII век селото било населено со брсјачко македонско население, кое било приморано да се исели поради нападите од Зајас. Албанците се населиле во XIX век.
3 Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Трапчин Дол живееле 105 жители, сите Албанци.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 300 Албанци.
Според пописот од 2002 година, во селото живееле 914 жители, од кои: 2 Македонци, 896 Албанци и 16 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 357 жители, од кои 1 Македонец, 339 Албанци и 17 лица без податоци.
4 Самоуправа и политика
4.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 757 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 741 гласач.
5 Поврзано
* Кичевско Поле
* Општина Кичево
* Кичево
Осој (Кичевско)

Осој — село во Општина Кичево, во областа Кичевија, во околината на градот Кичево.
1 Географија и местоположба
Селото Осој се наоѓа во областа Горно Кичево, на 2 км североисточно од Кичево, во близина на планината Бистра.
2 Историја
Според податоците од 1873 година, селото имало 12 домаќинства со 36 жители христијани (Македонци).
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Осој живееле 250 жители, сите Македонци.
Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Осој имало 240 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Осој се води како чисто македонско село во Кичевската каза на Битолскиот санџак со 25 куќи.
Една статистика, која ја подготвил кичевскиот училиштен инспектор Крсто Димчев во 1909 година, ги дава следниве податоци за Осој:
Домаќинства, Гурбетчии, Писмени, Неписмени
мажи, жени, вкупно, мажи, жени, вкупно
33, 21, 33, 1, 34, 56, 92, 148
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 200 Македонци.
3 Население
Според пописот од 2002 година, селото Осој има 593 жители, од кои 397 Македонци, 67 Албанци, 169 Роми, 2 Срби и 28 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 410 жители, од кои 142 Македонци, 27 Албанци, 199 Роми, 1 останат и 41 лице без податоци.
3.1 Родови
Осој е македонско православно село.
Според истражувањата на Јован Трифуноски во 60-тите на XX век родови во селото се: Велковци (8 куќи), Марковци (5 куќи) и Павлевци (5 куќи) староседелци, кои живееле во раселеното село Долени; Грговци (7 куќи) и Симјановци (2 куќи) доселени се однекаде, во родот Грговци го знаат следното родословие: Стојан (жив на 62 г. во 1961 година) Максим-Мицко-Вељан, предокот кој се доселил; Ширговци (9 куќи) доселени се од селото Оздолени, Дебрца.
Според истражувањата пак на Тома Смиљаниќ во периодот од 1921-1926 година родови во селото се: Павлевци (5 куќи), Велковци (5 куќи), Марковци (6 куќи) и Грговци (7 куќи) овие родови се староседелски; Ширговци (8 куќи) доселени се од раселеното село Требичево кое се наоѓало кај Трапчин Дол.
4 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта* Јачмиште — доцносредновековна некропола;
* Латинска Црква — средновековна населба и некропола;
* Миќо Костенче — средновековна некропола;
* Раздол — доцноантичка некропола;
* Црквиште — доцноантичка населба;
;Цркви
* Црква „Св. Петка“ — изградена и осветена во 2016 година
5 Самоуправа и политика
5.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 755 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на дом на селото осој. Во ова избирачко место е опфатено и селото Кнежино.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 167 гласачи.
6 Личности
* Јордан Софронијов Лазорски — македонски револуционер од ВМОРО.* Стефан Манески — македонски револуционер од ВМОРО.* Кочо Ѓорев Петрески — македонски револуционер од ВМОРО.
7 Иселеништво
-->
8 Поврзано
* Кичевско Поле
* Општина Кичево
* Кичево
Мирче Ацев (село)

Мирче Ацев — раселено село во Општина Кривогаштани, во околината на градот Прилеп.
1 Историја
Поранешното име на селото е Петрово. Тоа е колонистичка населба формирана од православни Срби доселени во 1922 година од Далмација. До почетокот на Втората светска војна селото нараснало на 28 домаќинства, а имало и свое училиште. Во 1941 година бугарскиот окупатор ги иселил жителите во Србија, а на нивно место доселил жители од Локвица, Порече и од околината на Струга. По завршувањето на војната само две семејства се вратиле од Србија.
2 Географија и местоположба
Селото било рамничарско и во близина се селата Врбјани, Кадино Село, Боротино и Славеј.
3 Население
Селото е раселено и според пописот од 2002 година нема жители. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
3.1 Родови
Родови во селото биле: ''Шоргиќи (1 к.) и Станисављевиќи (1 к.)'' Срби. Доселени од Далмација; ''Локвичанци (20 к.) и Стружанци (6 к.)'' Македонци. Првите се од селото Локвица во Порече, а вторите од Струшко.
4 Самоуправа и политика
4.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1519 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште на селото Славеј.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 309 гласачи.
5 Поврзано
* Прилепско Поле
* Општина Кривогаштани
Славеј (село)

:''За други значења видете ја страницата за појаснување.''
Славеј (порано: Александрово) — село во Општина Кривогаштани, во околината на градот Прилеп.
1 Географија и местоположба
Селото Славеј се наоѓа во Прилепско Поле. Покрај селото поминува регионалниот пат Р1306 Прилеп - Крушево - Сладуево.
2 Историја
Селото Славеј е населено од времето на Првата светска војна. Првите жители пристигнале од охридско, а потоа и од Порече, Мариово и Егејска Македонија. Старото име на селото е ''Александрово''.
3 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 250 Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Славеј живеат 388 жители, 381 Македонец, 2 Срби и 5 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 379 жители, од кои 368 Македонци, 7 останати и 4 лица без податоци.
3.1 Родови
Родови во селото се:
Давиниќи (1 к.) и Миљанац (1 к.) најстари родови во селото, доселени се во 1922 година од Далмација во Хрватска, тие се Срби; во времето на Втората светска војна во куќите на иселените српски колонисти се населиле Македонци од Порече и Дебрца. А во 1947/48 година во селото се населиле и Македонци протерани од Егејска Македонија.
4 Самоуправа и политика
4.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1519 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште. Во ова избирачко место е опфатено и селото Мирче Ацев.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 309 гласачи.
5 Религија и култура
;Цркви*Црква „Св. Илија“ — главната селска црква, изградена е во 1978 година, а осветена во 1994 година од митрополитот Преспанско-пелагониски Петар;
;Археолошки наоѓалишта
*Врбјанска Чука — населба од неолитско време и средновековни јами;
6 Поврзано
* Прилепско Поле
* Општина Кривогаштани
* Прилеп
Брзак

Брзак — село во Општина Куманово.
1 Географија и местоположба
Брзак — село во општина Куманово. Селото се наоѓа по патот Куманово-Скопје. Селото е оддалечено 27км јужно од Куманово, и 31км североисточно од Скопје.
2 Историја
Брзак е младо село. Основано е во 1922 година на атарот на селото Агино Село. Споменатата година државните власти колонизирале три српски домаќинства од селото Брзан кај Велика Плана, и по тоа село, селото Брзак го добило денешното име. После доселувањето на основачите на селото, во селото се доселиле и други колонисти, и тоа од: Лика (Орлиќи и Дозет), Црна Гора (Цариќи), од околината на Пирот (Јовановиќи), и од околината на Лесковац (Соколовиќи).
Во време на Втората светска војна бугарските власти ги иселиле повеќето српски колонисти, а на нивно место набрзо се доселиле Македонци од кривопаланечко.
3 Население
Во 2002 година во селото Брзак имало 104 жители.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 67 жители, од кои 49 Македонци, 7 Срби, 2 останати и 9 лица без податоци.
3.1 Родови
Брзак е српско-македонско село.
Според истражувањата од 1963 година, родови во селото се.
* Српски: ''Јаќимовиќи (3 к.)'' доселени се во 1930 година од селото Горњи Козји Дол во Горна Пчиња; ''Милосављевиќи (1 к.), Спасиќи (2 к.), Цветковиќи (3 к.) и Јанковиќи (1 к.)'' доселени се во различен период од селото Радовница во Горна Пчиња; ''Јовчиќи (1 к.)'' доселени се во текот на Втората светска војна од селото Шајинце во Горна Пчиња; Момчиловиќи (1 к.) и Костиќи (1 к.) најмлади доселеници. Првите се доселени од селото Стари Глог кај Врање. А вторите се доселени од селото Средњи Дел кај Врање.
* Македонски: ''Арсовци (2 к.) и Јовановци (1 к.)'' доселени се во текот на Втората светска војна од Кривопаланечко (првите од Жидилово, а вторите од Герман).
Љубодраг

Љубодраг — село во Општина Куманово.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Жеглигово, на околу 4 км југозападно од Куманово. Крај него минува регионалниот пат Р104 кој е второстепен правец од Куманово за Скопје. По овој пат селото е поврзано со Черкези на 1 км на североисток и Ново Село на 2 км на југозапад. Лежи на надморска височина од 450 м, а атарот зафаќа површина од .
2 Стопанство
Љубодраг е рамничарско село, со исклучиво полјоделско стопанство. Според податок од 1998 г. располага со 487 ха обработливо земјиште.
3 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 300 Македонци.
Низ сите пописни години, селото е во речиси постојан раст, што веројатно се должи на неговата близина до Куманово. Во 2002 година во селото живееле 686 жители, од кои 440 Македонци, 243 Срби и 3 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 718 жители, од кои 452 Македонци, 86 Албанци, 1 Влав, 147 Срби, 12 останати и 20 лица без податоци.
3.1 Родови
Љубодраг е мешано село.
Според истражувањата од 1965 година, родови во селото се:
Српски
*''Михајловиќи (5 к.), Гроздановиќи (4 к.) и Грујиќи (1 к.)'' доселени се од селото Радовница во Горна Пчиња; ''Анѓелковиќи (2 к.)'' доселени се од Бела Паланка; ''Маниќи (3 к.)'' доселени се од околината на Пирот. До овде родовите се доселени помеѓу 1921 и 1923 година.
*''Радовничани (20 к.) и Лесничани (11 к.)'' доселени се од селата Радовница и Лесница во Горна Пчиња после Втората светска војна.
Македонски
*''Козјачани (30 к.)'' доселени се од селата Пелинце, Жегљане, Рамно, Малотино и Враготурце; ''Паланчани (11 к.)'' доселени се од Кривопаланечко; ''Кратовчани (8 к.)'' доселени се од Кратовско.
4 Општествени установи
* Црква „Св. Троица“
* ОУ „Карпош“
5 Иселеништво
Во периодот од 1946 до 1956 г. во германското село Глогоњ кај Панчево во Војводина се имаат преселено родовите ''Брекиќи'' (1 куќа), ''Јовиќи'' (2 куќа) и ''Величковиќи'' (2 куќи), на местото на протераното население.
Речица (Кумановско)

Речица — село во Општина Куманово, во околината на градот Куманово.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 100 Македонци.
На пописот од 2002 година, селото имало 557 жители, од кои 445 Срби, 110Македонци, 1 Албанец и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 479 жители, од кои 83 Македонци, 300 Срби, 4 останати и 92 лица без податоци.
1.1 Родови
Речица е македонско-српско село.
Според истражувањата од 1965 година, родови во селото се:
Српски родови
*''Грнчари (6 к.), Стојановиќи (2 к.) и Томиќи (1 к.)'' доселени се од селото Стајевци во Горна ПчињаДолно Коњаре; ''Јовановиќи (3 к.)'' доселени се од селото Радовница во Горна ПчињаДолно Коњаре; ''Николиќи (6 к.)'' доселени се од селото Томник кај ПиротДолно Коњаре; ''Поповиќи (3 к.), Вучковиќи (1 к.) и Петровиќи (1 к.)'' доселени се од различни села во околината на ПиротДолно Коњаре; ''Божовиќи (1 к.)'' доселени се од Црна Гора. До овде наведените родови се доселени во периодот помеѓу 1922 и 1923 година.
*''Радовничани (16 к.), Стајовчани (16 к.), Лесничани (10 к.), Каловчани (2 к.), Сурличани (2 к.) и Ѓерекари или Поповиќи (1 к.)'' доселени се од селата Радовница, Стајевци, Лесница, Калово, Сурлица и Ѓерекара во Горна Пчиња. Доселени се после Втората светска војна.
Македонски родови
*''Страчинци (2 к.)'' доселени се од селото Страцин кај КратовоДолно Коњаре; ''Луковчани (1 к.)'' доселени се од селото Луке кај Крива Паланка.
2 Личности
* Вујадин Станојковиќ, поранешен југословенски и македонски фудбалер и тренер
Ново Село (Кумановско)

Ново Село — село во Општина Куманово, во околината на градот Куманово.
1 Историја
Во времето на Османлиското Царство селото се викало ''Помак Ќој'' („Помачко Село“).
2 Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Ново Село живееле 250 жители, сите Македонци муслимани.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 200 Македонци и 50 Турци.
Според пописот од 2002 година, селото имало население од 274 жители, од кои 204 Срби и 70 Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 277 жители, од кои 87 Македонци, 1 Албанец, 182 Срби, 1 останат и 6 лица без податоци.
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Година, Македонци, Албанци, Турци, Роми, Власи, Срби, Бошњаци, , , Вкупно
1948, —, —, —, —, —, —, —, —, —, 334
1953, 11, —, —, —, —, 330, ..., 6, —, 341
1961, 11, —, —, ..., ..., 347, ..., 8, —, 366
1971, 20, —, —, —, ..., 344, ..., —, —, 364
1981, 48, —, —, —, —, 319, ..., 3, —, 370
1991, 59, —, —, —, —, 278, ..., —, —, 337
1994, 49, —, —, —, —, 267, ..., —, —, 316
2002, 70, —, —, —, —, 204, —, —, —, 274
2021, 87, 1, —, —, —, 182, —, 1, 6, 277
2.1 Родови
Ново Село е мешано село
Според истражувањата од 1965 година, родови во селото се:
Српски
*''Младеновиќи (3 к.) и Тасиќи (2 к.)'' доселени се од селото Козји Дол во Горна Пчиња; ''Томиќи или Американци (2 к.) и Симоновиќи (1 к.)'' доселени се од селото Горна Трница во Горна Пчиња; ''Цветковци (3 к.), Цветковиќи (2 к.) и Качари (1 к.)'' доселени се од селото Широка Планина во Горна Пчиња; ''Митиќовци (6 к.), Тасиќевци (4 к.), Ристиќовци (4 к.), Арсиќи (3 к.), Антиќи (2 к.), Митиќи (1 к.), Стефановиќи (1 к.) и Стојковиќи (1 к.)'' доселени се од Трговиште; ''Кириќи (6 к.) и Панчиќи (1 к.)'' доселени се од селото Станичење кај Пирот; ''Црновршани (6 к.)'' доселени се од Црн Врх кај Пирот; ''Топлодолци (3 к.)'' доселени се од селото Топли Дол кај Пирот; ''Петровиќи (1 к.)'' доселени се од селото Мирковци кај Пирот; ''Гостушани (2 к.)'' доселени се од селото Гостуша кај Пирот; ''Здравковиќи (1 к.)'' доселени се од селото Ораховац кај Пирот; ''Младеновиќи (1 к.)'' доселени се од селото Ѓоштице кај Пирот; ''Крстиќи (1 к.)'' доселени се од селото Заскоци кај Пирот; ''Стојковиќи (2 к.)'' доселени се од селото Топонице кај Бела Паланка; ''Јеремиќи (1 к.)'' родот го основал домазет доселен од селото Умин Дол. Право потекло од Лика во Хрватска.
Македонски
*''Крстиќи (2 к.)'' доселени се од селото Отошница кај Крива Паланка; ''Стојмен (1 к.)'' доселени се од селото Градец кај Крива Паланка; ''Крстиќи (2 к.)'' доселени се од селото Страцин кај Кратово.
Виштица

Виштица — село во Општина Липково.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 400 Албанци.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 991 жител, од кои 984 Албанци и 7 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 810 жители, од кои 784 Албанци и 26 лица без податоци.
1.1 Родови
Виштица е албанско село.
Според истражувањата од 1941 година, родови во селото се:
* Доселеници: ''Исове (14 к.)'' доселени се од Арна во Малесија, северна Албанија. Они се најстар род во селото; ''Дуракове (13 к.)'' исто потекло како и претходниот род, со нив биле роднини; ''Лепаве (6 к.)'' потекнуваат од фисот Шаља во северна Албанија; ''Мал Зез (9 к.)'' потекнуваат од фисот Бериша. Доселени од северна Албанија; ''Донаве (8 к.)'' доселени се од местото Дерјан во Матија, северна Албанија; Океја (6 к.) од фисот Шаља. Доселени се во XIX век од северна Албанија.
2 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта* Резина — средновековна населба; и
* Црква — средновековна црква.
Гошинце

Гошинце — село во Општина Липково.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 400 Албанци.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 424 жители, од кои 420 Албанци, 1 Бошњак и 3 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 167 жители, од кои 92 Албанци и 75 лица без податоци.
1.1 Родови
Гошинце е албанско село.
Според истражувањата од 1941 година, родови во селото се:
* Доселеници: ''Маљок (17 к.)'' потекнуваат од фисот Бериш. Доселени се од северна Албанија; ''Дурци (15 к.)'' потекнуваат од фисот Красниќи. Доселени се од северна Албанија; ''Рекан (11 к.)'' потекнуваат од фисот Красниќи. Доселени се од северна Албанија; ''Скенер (7 к.)'' потекнуваат од фисот Бериш. Доселени се од северна Албанија.
Злокуќане

Злокуќане — село во Општина Липково.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 100 Албанци.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 12 жители, сите Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 3 жители, сите 3 лица без податоци.
1.1 Родови
Злокуќане е албанско село.
Според истражувањата од 1941 година, родови во селото се:
* Доселеници: ''Суљови (9 к.) и Нухови (6 к.)'' потекнуваат од фисот Гаш. Овие два рода потекнуваа од двајца браќа кои се доселиле како католици од северна Албанија. Нивното потекло било од местото Бело во Љума. Во родот ''Суљови'' се знае следното родословие: Ислам (жив на 50 г. во 1941 година) Куртиш-Далип-Рамадан-Суљо, кој се доселил во селото.
Никуштак

Никуштак — село во Општина Липково.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 1.000 Албанци.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 1.748 жители, од кои 1 Македонец, 1.744 Албанци и 3 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.572 жители, од кои 1.536 Албанци и 36 лица без податоци.
1.1 Родови
Никуштак е албанско село.
Според истражувањата од 1941 година, родови во селото се:
* Доселеници: ''Сулејманови (24 к.)'' потекнуваат од фисот Бериш. Доселени се од северна Албанија. Го знаат следното родословие: Невзат (жив на 45 г. во 1941 година) Алија-Арслан-Алил-Сулејман, кој се доселил пред околу 200 години; ''Кука (13 к.)'' потекнуваат од фисот Шаља. Доселени се од северна Албанија во исто време со претходниот род; ''Есреф (4 к.), Доќ (17 к.) и Рушан (4 к.)'' потекнуваат од тројца браќа, тие биле од фисот Гаш во северна Албанија. Некое време живееле во Метохија, пред да се доселат овде; ''Мајче (23 к.)'' потекнуваат од фисот Бериш во северна Албанија; ''Оџалар (9 к.), Јашарови (11 к.), Брамет (22 к.) и Зилфеве (11 к.)'' потекнуваат од фисот Шаља. Доселени од северна Албанија; ''Лезан (11 к.)'' од фисот Бериш. Доселени од северна Албанија.
Сопот (Кумановско)

Сопот — село во Општина Куманово, во околината на градот Куманово.
1 Историја
Во XIX век селото било дел од Кумановската каза во Отоманското Царство.
2 Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Сопот живееле 150 жители, сите Албанци.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 200 Албанци и 100 Македонци.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 318 жители, од кои: 2 Македонци, 306 Албанци, 6 Срби, 1 Бошњак и 3 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 354 жители, од кои 325 Албанци, 3 Срби, 1 Бошњак, 2 останати и 23 лица без податоци.
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Година, Македонци, Албанци, Турци, Роми, Власи, Срби, Бошњаци, , , Вкупно
1948, —, —, —, —, —, —, —, —, —, 430
1953, 52, 16, 278, —, —, 114, ..., 6, —, 466
1961, 68, 109, 204, ..., ..., 203, ..., 11, —, 595
1971, 8, 457, 50, —, ..., 172, ..., —, —, 687
1981, 21, 389, —, —, —, 67, ..., 8, —, 485
1991, 2, 10, —, —, —, 18, ..., 2, —, 32
1994, —, 333, —, —, —, 20, ..., —, —, 353
2002, 2, 306, —, —, —, 6, 1, 3, —, 318
2021, —, 325, —, —, —, 3, 1, 2, 23, 354
2.1 Родови
Сопот е мешано православно-муслиманско село.
Според истражувањата од 1972 година, родови во селото се:
* Албански: ''Масуричанци (9 к.) и Лепеничани (3 к.)'' доселени се во 1878 година од околината на Врање во Србија. Од селата Масурица и Лепеница; ''Чајци (4 к.)'' доселени се од околината на Призрен во Косово; ''Станевци (10 к.), Курбалијци (10 к.), Депчани (9 к.), Бујиќани (4 к.) и Мучибаба (3 к.)'' доселени се после Втората светска војна од разни села во околината на Гнилане во Косово; ''Оравчанци (6 к.), Летевичани (2 к.) и Алиѓерчани (1 к.)'' доселени се после Втората светска војна од разни села во околината на Прешево во Србија.
* Македонски: ''Метежевци (7 к.), Огутчанци (7 к.) и Подржикоњци (3 к.)'' доселени се од селата Метежево, Огут и Подржи Коњ кај Крива Паланка после 1913 година.
* Српски'':''''Црноречани (5 к.), Коќурани (2 к.), Црновчани (1 к.), Радовничани (1 к.), Марганчани (1 к.), Трничани (1 к.), Љаинчанци (1 к.) и Велко (1 к.)'' доселени се од селата Црна Река, Коќура, Црновце, Радовница, Марганце, Трница во Горна Пчиња во Србија.
Отља

Отља (|Hotla) — село во Општина Липково, Кумановско.
1 Географија и местоположба
Отља лежи северозападно од Куманово и кумановскиот дел на Скопска Црна Гора (Карадак), во Жеглигово на десниот брег на Липковска Река. Местото е исполнето со планини и котлини, и се наоѓа во близина на селата Липково и Матејче. Отља се наоѓа на падините на Скопска Црна Гора, во селата кои се населени со Албанци муслимани.
2 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 1.100 Албанци, 50 Македонци и 50 Роми.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.538 жители, од кои 2.485 Албанци и 52 лица без податоци.
2.1 Родови
Отља е муслиманско село. А порано имало и православно население.
Според истражувањата од 1941 година, родови во селото биле
Православни
*''Грујовци (4 к.)'' доселени биле пред повеќе од 350 години од околината на Вучитрн во Косово. Тогаш во Отла и останатите села на Карадак немало доселени муслимански родови од Албанија. Потоа доста население од Грујовци се иселил во Скопје, Дебар, Матејче и Куманово.
*''Петковци (1 к.)'' доселени биле од околината на Косовска Митровица во Косово. Од овој род имало многу иселеници во Куманово (10 семејства).
*''Златанови (1 к.)'' доселени биле од некое место во Косово. Имале иселеници во Куманово (8 семејства).
*''Ѓоргиовци (1 к.)'' доселени биле од Метохија. Имале иселеници во Куманово (10 семејства).
Муслимански
*''Острец (9 к.) и Муратови (18 к.)'' потекнуваат од фисот Бериша во северна Албанија.
*''Ибралар (8 к.)'' потекнуваат од фисот Гаш во северна Албанија.
*''Абазолар (20 к.), Аметалар (17 к.), Пљускалар (8 к.), Дајколар (10 к.), Крачуљ (12 к.), Курталар (12 к.) и Аличко (10 к.)'' потекнуваат од фисот Красниќи во северна Албанија.
Ропалце

Ропалце — село во Општина Липково во околината на градот Куманово.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 350 Албанци и 50 Македонци.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 1.373 жители, од кои 1 Македонец, 1.355 Албанци, 7 Срби и 10 останати,
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.212 жители, од кои 1.173 Албанци, 1 Бошњак и 38 лица без податоци.
1.1 Родови:
* Еден од најстарите албански родови во селото е родот ''Дерњан'' (21 куќа). Името го добиле според поранешното место на живеење (Дерјан) во областа Мат, во северна Албанија.
Според истражувањата од 1941 година, родови во селото се:
Албански
* Староседелци: ''Демир (6 к.)'' на ислам преминале во почетокот од XIX век, во времето кога почнале да се доселуваат предците на другите муслимански родови. Сега се издаваат дека припаѓаат на фисот Гаш, но тоа не им го признаваат останатите муслимани. Поради промената на верата некои овој род го нарекуваат и Торбеши. Од овој род има иселеници во Куманово (три семејства) и во Турција (три семејства).
* Доселеници: ''Асанови (24 к.)'' потекнуваат од фисот Битич (они го викаат и Бутич) во северна Албанија. Го знаат следното родословие: Бислим (жив на 65 г. во 1941 година) Рамадан-Исен-Асан, последниот е роден во северна Албанија. Имаат иселеници во Скопје (три семејства), Куманово (две семејства), Батинци и во Турција (едно семејство); ''Дерњан (21 к.)'' потекнуваат од некое место Дерњан во околината на Мат во северна Албанија. Некое време живееле во Дебарско пред да се доселат во денешното село. Имаат иселеници во Скопје (пет семејства) и во Куманово (едно семејство).
Православни
* Доселеници: ''Момиќи (2 к.)'' доселени се во 1921 година од Босна; ''Митровиќи (2 к.)'' доселени се од селото Барбанце во Пчиња. Овде живеат од 1924 година; ''Стојановиќ'' (1 к.) доселени се во 1927 година од Шумата Трница кај Ристовац; ''Близнакови (1 к.)'' доселени се во 1929 година од истото место како и претходниот род; ''Станислав (1 к.)'' доселени се од Магленца кај Ристовац; ''Антеви (1 к.)'' доселени се во 1934 година од Трговиште.
Светска организација за интелектуална сопственост

Светската организација за интелектуална сопственост (СОИС) е меѓународна организација во рамките на ОН. Основана е во 1967 година. Седиштето ѝ е во Женева, Швајцарија.
1 Поврзано
* Светски ден на интелектуалната сопственост
Бенелукс

Бенелукс (|Benelux Unie; |Union Benelux; |Benelux-Unioun) — политичко-економски сојуз во Ниските Земји на Западна Европа составен од три земји членки: Белгија, Холандија и Луксембург.
1 Историја
Договорот со кој е основан "Царинскиот сојуз на Бенелукс" го потпишаа 1944 година трите земји во Лондон, а стапи на сила 1947 година. Сојузот престана со постоење 1960 година, кога беше заменете со Економскиот сојуз на Бенелукс. Пред неа постоела (и постои) Економска сојузот Белгија-Луксембург, основана 1921 година. Основњето на сојузот придонел за формирање на Европската Унија (ЕУ. Парламентот на Бенелукс е формиран 1955 година . Се состоел од 21 члена на холандскиот парламент, 21 член од белгискиот парламент и 7 члена од луксембуршкиот парламент.
Договорот по кој е основана Европската Унија на Бенелукс е потпишан 1958 година, а стапил на сила 1960. Генералниот секретириат се наоѓа во Брисел. 1965 година, потпишан е договор со кој е основан Суд на Бенелуксот. Стапил на сила 1975 година. Судот е составен од судиите на највискиоте судови на трите земји. Ова меѓународна правна институција се наоѓа во Брисел. Договорот по кој е основан Економскиот сојуз на Бенелукс последен пат е обновен во 2010 година и истиот е тековен.
2 Поврзано
* Ниски Земји
Стрима

Стрима — село во Општина Липково.
1 Географија и местоположба
Стрима е планинско село кое се наоѓа на само 9км од општина Липково. Селото се наоѓа на падините на Карадак (Скопска Црна Гора) и е сместено во северозападна Македонија до границата со Косово. Стрима допира со атарот на селата Брест на запад, Отља на исток, Р'нковце на север, и на југозапад со селата Матејче, Љубанци во општина Бутел, Радишани; последните села најмногу допираат во близина на селото Бел Камен.
Најниската надморска височина кај селото е 700 метри, додека највисоката е 1625 метри.
2 Историја
При крајот на XIX век, Стрима е албанско село во Скопската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов од 1900 година, селото Стрима е населено од 140 арнаути муслимани.
3 Стопанство
Економијата во селото е Главно фокусирана на зачувување на шумите и добитокот, но ова село е карактеризирано и во одгледување на житни култури како пченица, пченка, јачмен, 'рж и овес.
4 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 250 Албанци.
Според пописот од 2002, Стрима има 3 жители Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 9 жители, сите 9 лица без податоци.
4.1 Родови
Стрима е албанско село.
Според истражувањата од 1941 година, родови во селото се:
* Доселеници: ''Матрин (13 к.), Ибраим (17 к.) и Поштр (18 к.)'' потекнуваат од фисот Бериш во северна Албанија. Одамна доселени овде.
5 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
*Кале — доцноантички кастел збег;
Черкези (село)

Черкези — село во Општина Куманово, во околината на градот Куманово.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Жеглигово, оддалечено 4 километри западно од Куманово.
2 Историја
Местото е населено уште од средниот век, за што сведочи наоѓалиштето Гробишта на североисточниот крај на селото.
Во времето на Отоманското Царство селото е познато под името ''Черкез Ќој.''
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Черкези живееле 120 жители, сите Черкези.
За време на Балканските војни, Черкезите се иселуваат, а во 1916 година во селото живееле 4 Албанци и 1 Бошњак.
3 Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Черкези живееле 120 жители, сите Черкези.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 50 Албанци.
Според пописот од 2002 година, во селото живееле 3.741 жител, од кои: 2 Македонци, 3.719 Албанци, 4 Бошњаци и 16 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 3.137 жители, од кои 3 Македонци, 3.027 Албанци, 5 Турци, 1 Влав, 1 Бошњак, 1 останат и 99 лица без податоци.
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Година, Македонци, Албанци, Турци, Роми, Власи, Срби, Бошњаци, , , Вкупно
1948, —, —, —, —, —, —, —, —, —, 155
1953, 3, 1, 152, —, —, 34, ..., —, —, 190
1961, 21, 75, 171, ..., ..., 61, ..., 17, —, 345
1971, 39, 959, 168, —, ..., 26, ..., 13, —, 1.205
1981, 9, 2.665, 11, —, —, 2, ..., 24, —, 2.711
1991, 110, 3, —, —, —, 51, ..., 2, —, 166
1994, 104, 3.247, 1, —, —, 50, ..., 15, —, 3.417
2002, 2, 3.719, —, —, —, 0, 4, 16, —, 3.741
2021, 3, 3.027, 5, —, 1, —, 1, 1, 99, 3.137
3.1 Родови
Черкези е албанско село, а порано било черкеско.
Според истражувањата од 1965 година, родови во селото се:
*''Исаки (7 к.) и Раман (7 к.)'' доселени се од селото Брест. ''Исљами (6 к.)'' доселени се од селото Алашевце. Двата рода се доселени После Првата светска војна.
*''Маѓерци (10 к.)'' доселени се од селото Маѓерци кај Прешево. ''Гарани (6 к.)'' доселени се од селото Гари кај Прешево. ''Букурчани (6 к.)'' доселени се од селото Букурце кај Прешево. ''Самоличани (4 к.)'' доселени се од селото Самолице кај Прешево. ''Бугаринци (5 к.)'' доселени се од селото Славујевци (порано Бугариње) кај Прешево. Овие родови се доселени од 1955 до 1960 година.
*''Изворчани (4 к.)'' доселени се од селото Извор. ''Гошинчанци (4 к.)'' доселени се од селото Гошинце. ''Брестјани (3 к.)'' доселени се од селото Брест. ''Белановчани (3 к.)'' доселени се од селото Белановце. ''Руѓинчанци (2 к.)'' доселени се од селото Руѓинце. ''Глажњани (2 к.)'' доселени се од селото Глажња.
4 Општествени установи
* ОУ „Јероним Дерада“ — основно училиште
* Џамија
5 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта* Гробишта — населба од средниот век
Вир

Вир — хидролошки поим, хидроним кој означува длабоко место во река каде што слабо истекува водата и прави вртежи, витли. Исто така може да означува и вдлабнатина, корито каде што се собира вода, со речиси слично значење како и бара или локва.
Доста е раширен во топонимијата во Македонија и словенските земји, па така Вир може да се однесува и на:
*Вир — село во областа Порече, Општина Македонски Брод
*Вирче — село во областа Пијанец, Општина Делчево
*Вирово — село во областа Железник, Општина Демир Хисар
*Вировитица — град во Хрватска
1 Поврзано
* Бара
* Локва
2 Наводи
Старо Село (Порече)

Старо Село — село во Општина Македонски Брод, во областа Порече, во околината на градот Македонски Брод. Денес нема жители.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Долно Порече, во западното подножје на планината Даутица. Оддалечено е 23,5 километри од градот Македонски Брод.
2 Население
Во пописните години 1953 и 1961 година, бројот на населението е вклучено во вкупното население на селото Долни Манастирец.
Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.
3 Самоуправа и политика
3.1 Избирачко место
Селото е опфатено во склоп на избирачкото место бр. 0244 според Државната изборна комисија, кое ги опфаќа селата Долни Манастирец и Старо Село, кое е сместено во Селскиот дом во Долни Манастирец.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 102 гласачи. На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 99 гласачи.
Бериково

Бериково — село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево. До март 2013 селото било дел од Општина Осломеј, која се споила со Кичево.
1 Географија и местоположба
Населбата се наоѓа во Кичевската Котлина, на крајниот ридско-планински северен дел на територијата на Општината Кичево. Селото е планинско, на надморска височина од 1.000 метри. Од централното место Кичево, населбата е оддалечена 18 км.
2 Историја
Во Минатото селото било чисто македонско. Но во 1785 година тоа било исламизирано, кога Албанците ги исламизирале жените и децата од селото, бидејќи мажите им биле на печалба.
3 Стопанство
Атарот не е голем и зафаќа простор од 5,5 км<sup>2</sup>. На него обработливото земјиште зазема површина од 108,4 ха, на пасиштата отпаѓаат 109,7 ха, а на шумите 315,3 ха. Селото, во основа, има полјоделска функција.
4 Население
Според податоците од 1873 година, во селото имало 20 домаќинства со 35 жители муслимани и 50 христијани (Македонци).
Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов (Македонија, Етнографија и статистика) од 1900 година, селото Бериково имало 155 жители, сите Албанци. Според него христијаните (Македонци) се иселиле од селото пред 1870 година.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 200 Албанци.
Бериково е населено со албанско население, кое во 1961 година броело 259 жители, додека во 1994 година 178 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото имало 168 жители, сите Албанци. Голем дел од населението се иселува во странство.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 34 жители, од кои 30 Албанци и 4 лица без податоци.
4.1 Родови
Бериково е албанско село.
Родови во селото се: Демире (10 к.) и Имере (4 к.) порано биле еден род. Тоа се најстари доселеници во селото. Доселени се во првата половина на XIX век од Матија, Албанија, во родот Демире се знае следното родословие: Назиф (жив на 40 г. во 1961 година) Алит-Садик-Ислам-Демир, основачот на родот кој дошол; Смајле (8 к.) и Адиле (5 к.) доселени се исто така од Матија, Албанија; Неле (3 к.) и Бене (3 к.) порано биле еден род. Исто така доселени од областа Матија; Османе (1 к.), Мацуке (1 к.), Калеше (1 к.) и Иде (1 к.) доселеници од околните села. Османе се од Туин, таму припаѓале на родот Баше. Мацуке се од Папрадишта, таму припаѓале на истоимениот род. Калеше се од Ќафа каде имаат истоимени роднини.
5 Културни и природни знаменитости
*Рајцажет - археолошко наоѓалиште, рудник од доцниот среден
6 Самоуправа и политика
6.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 797 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 155 гласачи.
7 Иселеништво
До 1961 година од селото имало иселување во Поповјани (1 семејство), Кичево (2 семејства) и во Турција (3 семејства).
8 Поврзано
* Кичевско Поле
* Општина Осломеј
* Кичево
Папрадиште (Кичевско)

Папрадиште — село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево.
1 Географија и местоположба
Селото Папрадиште се наоѓа во областа Горно Кичево, на западните падини на Добра Вода, оддалечено 20 километри северно од Кичево.
2 Историја
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Кичевската нахија (Nahiye-I Kirçova) и имало 7 семејства и 1 неженет, сите христијани.
Според податоците од 1873 година, селото имало 100 домаќинства со 290 жители муслимани.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Папрадиште живееле 220 жители, сите Албанци.
3 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 200 Албанци.
Според пописот од 2002 година, во селото Папрадиште живеат 75 жители, од кои 74 Албанци и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 8 жители, сите Албанци.
3.1 Родови
Папрадиште е албанско село.
Според истражувањата на Јован Трифуноски во периодот 1961-1965.
Родови во селото се: ''Џине'' (12 к.) најстариот род во селото. Нивниот предок се доселил пред околу 140 години од областа Матија во Северна Албанија. ''Калешовци'' (20 к.), се доселиле по родот ''Џине''. И нивното потекло е од Мат во Албанија. Предокот Лиман Калеши се доселил пред околу 135 години. Се знае следното родословие: Сулејман (55 години) - Вели - Реџеп - Суљо - Реџо - Лиман. Имаат истоимени роднини во соседните села Туин, Србица и Ќафа. ''Манцуке'' (2 к.), се доселиле по родот Калешовци. Потеклото им е исто. ''Хаздуке'' (3 к.), најмладиот селски род. Се доселиле од соседното село Ќафа. Подалечното потекло им е исто како и на другите родови.
4 Самоуправа и политика
4.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 800 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 104 гласачи.
5 Поврзано
* Кичевско Поле
* Општина Осломеј
* Кичево
Ново Село (Битолско)

Ново Село — село во Општина Новаци, во околината на градот Битола.
1 Географија и местоположба
Селото е сместено во источниот дел на Пелагонија, источно од Битола помеѓу селата Рибарци и Гнеотино.
2 Историја
Селото било оформено 1948 г. од македонските бегалци од Егејска Македонија. Не опстојало долго поради тешките услови за живеење. Селото се споменува во документи во време на Османлиското Царство: „Каранфил Мавро од Тепавци. Војвода на селска чета за време на Илинденското востание.“ Го нападнале черкеското село Ново Село (помеѓу селата Рибарци и Гнеотино).
Само 1 жител на оваа населба е заведен како жртва во Втората светска војна.
3 Население
Селото е целосно раселено по 1961 година, кога броело 12 жители, сите Македонци.
Според пописот од 2002 година во селото не се забележани жители. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
Ивени

Ивени — село во Општина Новаци, во околината на градот Битола.
1 Географија и местоположба
Селото е сместено на источните падини на Селечка Планина, источно од Битола, во областа Мариово.
2 Историја
Во XIX век селото било дел од Прилепската каза на Отоманското Царство.
Само 1 жител на оваа населба е заведен како жртва во Втората светска војна.
3 Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Ивени живееле 160 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Ивени имало 144 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Ивени се води како чисто македонско село во Прилепската каза на Битолскиот санџак со 18 куќи.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 200 Македонци.
Според пописот од 2002 година, селото брои 5 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.
4 Самоуправа и политика
4.1 Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 180 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште на селото Рапеш. Во изборното се опфатени населените места: Ивени, Брник и Рапеш.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 62 гласачи.
5 Културни и природни знаменитости
;Цркви
* Црква „Св. Петка“ — главна селска црква; и
* Црква „Вознесение Христово“ — гробишна црква.
6 Редовни настани
Петар Сугарев (?-?) роден во с. Ивени. Бил деец на ВМОРО, а по 1904 г. станал гркомански деец на грчката вооружена пропаганда. Со својата чета го напаѓа с. Брник каде го убива семејството на војводата Трајко Крало.
7 Личности
* Јанко Колевски — партизан