Нулотитан

''Нулотитан'' (кое значи „''џинот на Нуло'', во чест на палеонтологот Франциско Нуло) — род на литостротски титаносауруски сауроподски диносаурус, од формацијата Хорило од провинцијата Санта Круз во Аргентина. Типскиот вид и единствениот вид на родот е родот е ''Nullotitan glaciaris''.
1 Откривање и именување
Во 1980 година, геологот Франциско Е. Нуло забележал присуство на коски од сауропод на ридот Естансија Алта Виста, јужно од реката Сентинела во провинцијата Санта Круз во Аргентина. Овие откритија ги пријавил на тогаш истакнатиот палеонтолог Хосе Бонапарт. Бонапарт ископал голем цервикален пршлен во 1981 година и го пријавил како ''Антарктосаурус'' . Старата локација била преместена и нови ископувања биле извршени помеѓу 13 и 17 јануари и од 14 до 19 март 2019 година, а ново место било откриено на Естанција Ла Анита. Целосно нова фауна излегла на виделина на површина од 2,000 квадрани километри вклучувајќи шест концентрации на коски што може да се доделат на оригиналното откритие, кое денес е признат како нов вид сауропод.
Во 2019 година, типскиот вид ''Nullotitan glaciaris'' бил именуван и опишан од Фернандо Емилио Новас, Федерико Лисандро Агнолин, Себастијан Розадила, Алексис Мауро Арансиага-Роландо, Федерико Брисон-Егли, Матијас Хавиер Мота, Маурисио Церони, Мартин Дарио Ескурила, Агилон, Агулиња, Маурицио Церони, Мартин Дарио Ескулила итн. Големиот број автори е последица на фактот што написот ја опишал целата фауна во која секој експерт придонел за својот дел. Името на родот го одликува Нуло и го поврзува неговото име со грчкото „ ''титан'' “, осврнувајќи се на големата раса на моќни гиганти, Титаните во старогрчката митологија. Ознаката на видот се однесува на ледникот Перито Морено што е видлив од локацијата.
Холотипот, MACN-PV 18644; MPM 21542, се наоѓа во слојот на долната формација Хорило, која потекнува од периодот кампан - мстрихт. Се состои од делумен скелет без череп. Зачувано е следново: трет цервикален пршлен (примерокот MACN-PV 18644 пронајден од Бонапарт во 1981 година), пршлени на опашката, ребро на вратот, ребра, лево рамо сечиво, краеви на десна бутна коска, десен колк, и десната коска на глуждот. Овие коски биле пронајдени расфрлани, но се верува дека претставуваат една единка.
Покрај тоа, биле распределени разни примероци. MPM 21545 е лепен скелет од кој се наоѓаат само рамена коска, ребро и пршлен. Се наоѓал на стотина метри од холотипот и бил повисоко на падината, така што веројатно станува збор за друга единка која е исто така јасно помала од примерокот од типот. MPM 21546 се состои од засебни пршлени на задната опашка. MPM 21547 се состои од серија од пет пршлени на средната опашка пронајдени во различна позиција. Овие сè уште не се ископани. MPM 21548 е пронајден во различна положба и се состои од лева коска. На неколку метри бил поставен примерокот MPM 21549, преден централен пршлен. Во оваа позиција се чуваат и лушпите од јајца и забите на сауроподите. Никаде не се пронајдени остеодерми. Фосилите се дел од колекцијата ''Музео Регионал провинцијал „Падре Молина“'', со исклучок на оригиналниот цервикален пршлен што се чува во ''музејот Аргентино де Циенцијас Натуралес „Бернардино Ривадавија“'' .
2 Опис
2.1 Големина и карактеристични одлики
''Нулотитан'' е огромен сауропод. Пронајдените остатоци од холотипот упатуваат на животно долго повеќе од 20 местри.
Опишувачите биле во можност да идентификуваат некои одлики. Две од нив се автопоморфии, единствени изведени својства. Предните и средните пршлени на опашката имаат страни и долни страни кои се еродирани од бројни големи вдлабнатини кои не го пробиваат коскениот ѕид. Од предната или задната страна, фибулата има впечатлива, брановидна кривина.
Покрај тоа, постои единствена комбинација на одлики кои не се единствени само по себе. На средните пршлени на опашката има големо корито од страната што е покриено од горе со страничното испакнување. Пршлените на опашката не се пневматизирани. Пршлените на средната опашка имаат длабоко надолжно корито на долната страна ограничена со два дебели гребени. Долниот крај на големата писка е срамнет од напред кон задниот дел и се шири повеќе отколку кај другите титаносаури.
2.2 Скелет
Цервикалниот пршлен на холотипот е издолжен со должина од 45 сантиметри и прилично низок со висина од 22 сантиметри, освен скршениот вертебрален лак. Дното е рамно. Коската има многу мали воздушни комори внатрешно, познати како ''camellae''.
Предните пршлени на опашката имаат овална предна страна. Страните стрмно се спуштаат надолу. Страничните проекции се високи и срамнети со земја од напред до назад. Првиот пршлен на опашката е долг приближно дваесет и пет сантиметри и широк четириесет. Вдлабнатините на страните се распределуваат по случаен избор, одделени со гребени. Тие се издолжени и трчаат по должина. Можеби имало зацврстено епаксијални тетиви, држејќи ја опашката нагоре. Средните опашки на вртежите се со квадратни страничен поглед, имаат конвексна карлична чаша од задната страна, длабоко надолжно корито од долната страна, бројни, но плитки вдлабнатини и кратки конусни странични испакнувања поставени на средната висина. ''Musculus caudofemoralis'', големиот мускул што ја повлекува бедрената коска наназад, продолжува до шеснаесеттиот пршлен. Прокалните задни пршлени на опашката се издолжени, зарамнети и со конусна карлична чаша.
Сечилото на рамото покажува неколку детали. Однатре има нерамнина, над нивото на ''акромиалниот процес'', близу до предните и горните рабови. Внатре има и издаденост на долниот раб.
Рамената коска на MPM 21545 е 114 сантиметри долга. Таа е релативно тенка, со индекс на цврстина (RI) [nb 1] од 2,8.
Иверот има пониски заеднички нодули кои имаат приближно иста големина. Долното вратило е силно срамнето од напред до назад, до 10 сантиметри . Големата писка на холотипот има должина од 105 сантиметри. Тој е робустен и е исклучително широк на дното. Големата писка е 109 сантиметри.
3 Филогенија
''Нулотитан'' бил сместен во рамките на Титаносаурија во Колососаурија во 2019 година, иако нејзините прецизни односи остануваат нејасни.