Abies guatemalensis

''Abies guatemalensis'', гватемалската елка — зимзелено дрво по потекло од Средна Америка и е најјужниот член на родот ''Abies'', распространет на југ пониско од 14° северна географска ширина. Неговиот опсег е од јужно (помалку од западно и средно) Мексико на север до Хондурас и Ел Салвадор на југ. Дрвото бара топлина и влага. Гватемалската елка е речиси целосно неотпорна на мраз. Поради сечата и губењето на живеалиштата, дрвото се смета за загрозено и е заштитено во CITES Додаток I.
1 Опис
''A. guatemalensis'' е стожесто дрво кое расте од 20 до 35 метри во висина и 60 до 90 метри во обем. Гранките растат претежно хоризонтално. Кората е црникавокафеава и е поделена на плочи. Гранките се црвеникавокафеави до темно црноцрвени и влакнести. Пупките се топчесто-овоидни, смолести и долги приближно 5 мм. Листовите се донекаде чешелести или речиси пектински по распоред. Тие се нееднакви и темнозелени одозгора и восочни по текстура одоздола. Тие се долги од 1,5 до 5,5 см, широки од 1,2 до 2 мм. Стомите обично отсуствуваат погоре, но се појавуваат во 8 до 10 линии подолу. Тие содржат два маргинални смолести канали, а врвот на листот е засечен и емаргинален. Женските шишарки се издолжено-цилиндрични, а врвот е зашилен до малку сплескан. Тие се жолтеникаво-кафеави по боја со виолетова цут и се долги од 8 до 11,5 см и широки од 4 до 4,5 см. Лушпите се издолжени или пошироки отколку долги. Прицветниците се скриени, околу половина од висината на лушпата и се клинесто-обоидни по облик. Семките се светлокафеави оревчиња долги до 9 мм со крило долг до 1,5 см“.
2 Таксономија
Постојат две признати варијанти на ''A. guatemalensis'', имено:
*''A. g.'' var. ''guatemalensis'', што е типска сорта и е присутна во поголемиот дел од опсегот. Присутна е во Гватемала, Ел Салвадор, Хондурас и мексиканските држави Чијапас, Колима, Гереро, Оахака и Тамаулипас.*''A. g.'' var.'' jaliscana'' е присутна само во северниот дел од дистрибуцијата, имено во мексиканските држави Халиско, Мичоакан, Најарит и евентуално Синалоа.
3 Живеалиште
''A. guatemalensis'' е наведен како загрозен од МСЗП поради експлоатацијата на дрва и губење на живеалиштата. Особеност на гватемалската елка е што расте во длабоки плодни почви, кои се пожелни за земјоделство од страна на месните жители (особено за плантажи со кафе). Се сметало за вообичаено дрво сè до 1940-тите. Големи популации можеби сè уште постојат во Хондурас, но податоците не се достапни. Се верува дека површините на секој преостанат насад во Гватемала (освен шумата Лос Алтос де Сан Мигел Тотоникапан) обично не се поголеми од 3 квадратни километри. Понатаму, културите на шишарки се нередовни, а ртењето е обично слабо. Меѓу преостанатите популации, се вели дека шумата Лос Алтос де Сан Мигел Тотоникапан во Гватемала ги содржи најголемите и најдобро зачувани насади по површина од 26.060 хектари, иако тие се исто така загрозени од нелегална сеча. Како резултат на неговиот статус, стана нелегално за собирање во некои земји каде што е автохтон и е наведен во Додаток I на CITES, кој забранува комерцијална меѓународна трговија со примероци од диво потекло (вклучувајќи делови и деривати). Средноамериканската и мексиканската кооператива за четинари (CAMCORE) исто така започнала програми за заштита на дрвото во дивината.
Во Мексико, ''A. guatemalensis'' се наоѓа на пацифичките падини на Сиера Мадре дел Сур и јужната Сиера Мадре Оксидентал, во државите Чијапас, Оахака, Гереро, Мичоакан, Колима, Халиско, Најарит и Сакатекас. Типично живеалиште е на вулкански почви на надморска височина помеѓу 1800 и 3700 метри, во области со ладна, влажна клима со океанско влијание.