Ванг Шу

Ванг Шу (кинески : 王澍), — меѓународно признат кинески архитект кој живее и работи во Хангџоу, Џеџјианг,Кина, каде што е и декан на Архитектонскиот факултет при Кинеската академија на уметностите; добитник на престижната Прицкерова награда за архитектура.
1 Животопис
Ванг Шу е роден во Урумчи, главниот град на Ујгурската автономна покраина Шјинџјианг, каде што неговата мајка, библиотекарка, и покрај Културната револуција (1966–76), го охрабрувала да чита што е можно повеќе. Како компромис помеѓу неговата желба да студира уметност и желбата на неговите родители да студираат инженерство, Ванг Шу решил да студира архитектура на Технолошкиот институт Нанџјинг (сега Југоисточен универзитет), каде што дипломирал во 1988 година.
Иако живеел во Урумчи и Пекинг, Ванг Шу решил да се насели во Хангџоу поради пределот и богатата уметничка традиција. Таму работел за Академијата за ликовни уметности Џеџјианг (сега Кинеска академија на уметностите) и во 1990 година го изработил својот прв проект, Младинскиот центар во малото блиско гратче Хаининг. Сепак, следеле многу години без проекти, во кои неговата сопруга, исто така архитектка, Лу Вен, заработувала за живот на семејството во нивното заедничко претпријатие што го нарекле „Аматерско архитектонско студио“. Ванг Шу го искористил ова време за понатамошен професионален развој и докторирал на Универзитетот Тонџи во Шангај во 2000 година. Истата година, станал професор на Кинеската академија на уметностите во Хангџоу, каде што станал раководител на Одделот за архитектура во 2003 година и декан на факултетот во 2007 година.
Оттогаш, проектирал бројни згради кои добиле награди и светски признанија. Неговото најголемо признание дошло во 2012 година кога ја добил престижната Прицкерова награда за архитектура за неговата „единствена способностза призивање на минатото без непосредно цитирање на историјата“ и затоа што неговото дело е „безвременско, длабоко вкоренето во неговиот универзален контекст“.
2 Дела
Во 2000 година, Ванг ја проектирал библиотеката на колеџот Венџенг на Универзитетот Суохоу, за што ја освоил наградата за кинеска архитектура во 2004 година. Исто така, неговите пет згради изградени низ градот Нингбо ја освоиле наградата за одржливи згради Холсим во 2005 година, неговите станови во вертикален двор во Хангџоу биле номинирани за Меѓународната награда за високи згради, а Музејот Нингбо во 2008 година, со својата фасада од рециклирани тули (што ја одразува неговата историска околина), ја освоила највисоката архитектонска награда во Кина, наградата Лу Бан во 2009 година.
2.1 Времеследен список на познати дела
* 1990 - Младински центар, Хаининг, Џеџјианг, Кина
* 2000 - Библиотека Венџенг, Универзитет Соохоу, Суџоу, Џјиангсу, Кина
* 2001 – 05 - Уметнички музеј Нингбо, Џеџјианг, Кина
* 2002 – 07 - Апартмани со вертикален двор, Хангжу, Жеџијанг, Кина
* 2003. Куќата на Санхе, Нанџјинг, Џиангсу, Кина
* 2003 – 06 Керамичка куќа, Џјинхуа, Џеџјианг, Кина
* 2003 – 2006 Пет расфрлани згради, Нингбо, Џеџјианг, Кина
* 2003 – 08 - Музеј Нингбо, Нингбо, Џеџјианг, Кина
* 2006 - Градина од плочки, Венециско биенале за архитектура, Венеција, Италија
* 2007 – 09 - Реновирање на улицата „Џонгшан Стар Град“, Хангџоу, Џеџјианг, Кина
* 2010 - Павилјон Нингбо Тенгто за Експо 2010, Шангај, Кина