procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Тирамола

Тирамола (италијански: Tiramolla) ― италијански стрипов лик создаден во 1952 година од Роберто Ренци и Џорџо Ребуфи.
Тирамола (буквален превод: Истегната Пружина) е бизарен супер јунак кој наликува на човече од цртички со растегливо витко тело, овално лице, долги нозе, цилиндрична глава и лак. Тирамола ја има стекнато единствената способност да може да се истегнува како што сака, дури и на неколку километри, откако ќе падне во голем сад со гума.
Тој се појавил за прв пат во август 1952 година како спореден лик во стрипот „''Кучоло и Бепе''“ (''Cucciolo e Beppe''), во списанието ''Cucciolo'', во приказната „Загадочноста на вилата“(„Il mistero della villa“). Првиот карикатурист бил Џорџо Ребуфи.
На 15 јули 1959 година, Тирамола станал ѕвезда на истоименото независно списание, издадено од Edizioni Alpe. Умберто Манфрин му се придружил на Ребуфи во улогата на писател, а подоцна станал и карикатурист со псевдонимот Мамберто. Биле претставени нови ликови: батлерот Саета, кучето Улао, „Адмиралот“, Каучиу, внукот на Тирамола кој ги поседува истите моќи на неговиот вујко, негативецот господин Магија и други ликови од сатирично вдахновение како што ''е'' сметководителот Роси (тоа го симболизираат италијанскиот педант) и Адвокатот на ѓаволот (вдахнат од Пери Мејсон).
Во редовните серии имало алманаси, збирки и препечатувања во интензивен распоред на неделни, месечни и тримесечни изданија.
На крајот на 1980-тите, по смртта на уредникот Џузепе Карегаро, Тирамола ги завршила своите публикации. Набргу подоцна, на почетокот на 1990 година, Тирамола била повторно лансирана под нов издавач, Vallardi, но списанието не успеало да го врати стариот успех и конечно била затворена во средината на 1993 година.
Исто така, во 1992 година, Dan Videos го произвел „''Тирамолски авантури''“ (''Tiramolla Adventures''), анимирана серија во режија на Џузепе Лагана.
1 Дополнителна литература
*
Омлоп Хет Ниусблад 2022

Омлоп Хет Ниусблад 2022 — 77. издание на велосипедската еднодневна трка Омлоп Хет Ниусблад, која се одржала на 26 февруари како втор настан во сезоната на Светската турнеја. Трката започнала во Гент и завршила во Нинове.
Омлоп Хет Ниусблад е трка која обично е освојувана од соло-возач или победникот се одлучува во спринт од мала група на возачи. Оваа година не била исклучок, победникот Ваут ван Ерт нападнал на 13 километри пред целта од групата на фаворити. Виктор Кампенертс бил првиот кој се обидел да го следи Ван Ерт од групата на 20 возачи. Ван Ерт го одржал водството до целта, правејќи разлика од 22 секунди. Групата од 20 возачи спринтала за преостанатото место на подиумот, со што Сони Колбрели го поразил Грег ван Авермат.
1 Екипи
Бидејќи трката била додадена на Светската турнеја во 2017 година, сите UCI World Tour екипи биле поканети на трката, но не биле обврзани да учествуваат. Сепак, сите осумнаесет екипи настапиле на трката. Дополнително, седум професионални континентални екипи биле специјално поканети, со што се заокружила главната група од 25 екипи. Секоја екипа настапила со по седум возачи, освен кои настапиле со петмина, и настапиле со шестмина, со што главната група броела 171 возач.
2 Поредок
2.1 Завршен пласман
Лазарка (растение)

Лазарка или мирислив броќ (|Galium odoratum) е повеќегодишно тревно растение. Поранешното професионално име (базионим) на ова растение е. Цветниот период е од мај до јуни.
1 Опис
Стеблото е исправено, високо до половина метар, без влакна. Листовите се во облик на прст, од 6 до 8 листови содржат. Обликот на листот е ланцелатен, со трн на врвот, не назабени, неподвижни, со големина од неколку сантиметри. Цветовите се многу мали, бели, со интензивен мирис и се организирани во групирани соцветија . Бројот на прашниците е 4. Семето е со поделени плодови, составени од 2 плодници со бројни влакна.
2 Ареал распрострањења
Се наоѓа во Европа, некои области на Азија и Северна Америка.
3 Живеалиште
Густи шуми, со многу хранливи материи.
4 Потекло на името
Името Галиум потекнува од зборот гала, односно млеко на грчки јазик, бидејќи ова растение се користело како средство за добивање млечни производи, додека odoratum, латинска придавка, значи мирисна.
5 Употреба и лековитост
Сувото растение се користи како зачин. Се користи и како диуретик, антисептик и против мигрена. Семето може да се користи за правење пијалаци. Лазарката во народната медицина народот ја употебувал против астма, кашлица, бронхит и грип. Ја користеле и како средство за подобрување на апетитот, за болести на жолчката и црниот дроб. Се користела и како лек за несоница, хистерија и мигрена и друго.
6 Галерија
Вила Ертл

Вилата Ертл се наоѓа во Оџаци, градска населба и центар на истоимената општина во областа Западнобачки. Изградена била на почетокот на 20 век во стилот на Арт Нову како семејна вила на Јохан Ертл, сопственик на Фабриката за јажиња. Објектот бил реновиран и денес таму е сместено Техничкото училиште.
1 Локација
Вила Ертл се наоѓа во центарот на Оџакци, на улицата Школска на број 20.
2 Историја
Вилата ја изградил Јохан Ертл како семејна куќа на почетокот на 20 век.
Во минатото, дел од зградата на вилата Ертл била трајно наменета за сместување на сиромашните.
2.1 Семејството Ертл
Јохан Ертл е еден од најважните луѓе кои живееле во Оџаци. Мештаните го нарекувале „Големиот син на Оџаци“ поради сè што направил за тоа место во Војводина. Семејството Ертл се таканаречените Дунавски Германци. Тие се преселиле во Оџаци за време на германската колонизација во 1755 година. Јохан Ертл е роден во Оџаци во 1882 година. Неговиот татко Франц се занимавал со производство на коноп и се обидел да отвори фабрика за коноп и јажиња со Питер Ориолт, но само по совет на неговиот син Јохан Ертл во 1907 година, тој успеал во намерата да изгради погон во Оџаци за производство на јажиња. Првото официјално име е „Honi fonó és kötélverőgyár“ (Фабрика за коноп и канап).
Јохан Ертл станал првиот претседател на одборот, а подоцна и сопственик на 90% од сите акции во фабриката. Златното доба на фабриката на Јохан Ертл датира од 1929 година. Производството се проширило по 1930 година. Во фабриката почнале да се прават теписи од јута и свилени ткаенини. Фабриката на Јохан Ертл станала најголема во Европа за производство на коноп.
Јохан Ертл по Првата светска војна бил и пратеник во Парламентот на Кралството Југославија. Починал во 1922 година, а неговиот потомок Франц Ертл продолжил успешно да го води бизнисот. Фабриката работела до Втората светска војна, кога била заземена од германските окупатори. Франц Ертл не ги поддржувал отворено нацистите, но бил брутално убиен од партизаните во 1944 година.
3 Вилата денес
Денеска во зградата е сместено Техничкото училиште. Семејната куќа што ја изградил Јохан Ертл во Оџаци денеска е под заштита на државата. Зградата била реновирана во 2004 година, а реновирањето било финансирано од Покраинскиот извршен совет на Војводина.
4 Галерија
Трка ОАЕ 2022

Трка ОАЕ 2022 — 4. издание на велосипедската етапна трка Обединети Арапски Емирати, која се одржала помеѓу 20 и 26 февруари како прв настан во сезоната на Светската турнеја.
1 Екипи
Бидејќи трката била додадена на Светската турнеја во 2019 година, сите UCI World Tour екипи биле поканети на трката, но не биле обврзани да учествуваат. Сепак, сите освен една од осумнаесетте екипи настапиле на трката. Дополнително, три професионални континентални екипи биле поканети со што се создала главната група од 20 екипи на трката. , единствената UCI World Tour која не учествувала на трката, ја одбила нивната покана, наведувајќи исполнет распоред. и добиле автоматски покани како најдобри професионални континентални екипи во сезоната 2021, но само првата екипа ја прифатила поканата. Другите две професионални континентални екипи, и , биле одбрани од организаторите на трката RCS Sport.
Бидејќи многу екипи имале позитивни тестови на КОВИД-19 и морале да повлечат возачи и членови на екипите од трката, само 10 екипи имале целосен состав од седум возачи, додека другите седум екипи имале по шест возачи. и на крајот настапиле со пет возачи, додека била единствената екипа која имала состав од четири возачи. исто така имала еден возач кој на крајот не ја започнал трката, намалувајќи го нивниот состав на шест возачи. Вкупно 125 возачи ја започнале трката, од кои 122 завршиле.
2 Етапи
3 Поредок
4 Пласмани
+ Водство во пласманите по етапа
Етапа, Победник, Генерален пласман, Бодовен пласман, Спринтерски пласман, Пласман за млад возач, Екипен пласман
1, Јаспер Филипсен, Јаспер Филипсен, Јаспер Филипсен, white Дмитриј Страхов, Јаспер Филипсен
2, Марк Кевендиш
3, Штефан Бисегер, Штефан Бисегер, Штефан Бисегер
4, Тадеј Погачар, Тадеј Погачар, Тадеј Погачар
5, Јаспер Филипсен
6, Матијас Вацек
7, Тадеј Погачар
На крај, Тадеј Погачар, Јаспер Филипсен, white Дмитриј Страхов, Тадеј Погачар,
* На втората етапа, Сем Бенет, кој бил трет во бодовниот пласман, ја носел зелената маичка, бидејќи првопласираниот Јаспер Филипсен ја носел црвената маичка како предводник на генералниот пласман, а второпласираниот Дмитриј Страхов ја носел црната маичка како предводник на спринтерскиот пласман. Од истата причина, Марк Кевендиш ја носел зелената маичка на третата етапа.
* На етапите 2 и 3, Ксандрес Вервлесем, кој бил втор во пласманот за млад возач, ја носел белата маичка, бидејќи првопласираниот Јаспер Филипсен ја носел црвената маичка како предводник на генералниот пласман.
* На четвртата етапа, Тадеј Погачар, кој бил втор во пласманот за млад возач, ја носел белата маичка, бидејќи првопласираниот Штефан Бисегер ја носел црвената маичка како предводник на генералниот пласман.
* На етапите 5–7, Жоао Алмеида, кој бил втор во пласманот за млад возач, ја носел белата маичка, бидејќи првопласираниот Тадеј Погачар ја носел црвената маичка како предводник на генералниот пласман.
5 Наводи
Ѓорѓи Динков

Ѓорѓи Костадинов Динков - Динката ( во — во ) ― македонски културно-национален деец, учител, учебникар, поет, публицист и општественик.
1 Животопис
Основното училиште го завршил во Солун, а потоа две години учел две години во Богословското училиште на Халки, Атина и во Смоленската гимназија во Русија (1859-1860). Во Русија се запознал со идеите на Висарион Белински, Николај Доброљубов и Николај Чернишевски. Рано се поврзал со Димитар Миладинов и Стефан Верковиќ и патува низ Македонија, собирајќи географско-етнографски и фолклорни материјали. Настојувал чичко му Киријак Држилович, да отвори словенска печатница во Солун, а пак татко му Константин Држилович, интервенирал во Зографскиот манастир да биде отворена печатница, во која би биле печатени делата на неговиот син.
Се обидел да се приклучи на Македонската легија во Белград, но бил спречен на границата (1862 година). Кореспондирал со Гарибалди, Георги Стојков Раковски и други личности од Европа. Поради вербален напад на султанот одлежал 17 месеци во затвор во Видин (Бугарија), до 2 јули 1863 година. Седум месеци по излегувањето од затвор, бил повторно затворен (февруари, 1863 година), кога бил наклеветен од Грците, како руски шпион и панславист. Во родниот дом во Солун, го отворил првото училиште на народен јазик (1866-1868) ѝ станал основач и настојател на првата црковно-училишна општина.
Објавувал статии за јазикот, географијата и историјата на Македонија во константинополскиот весник „''Македония“'' (1867–1868), Учителствувал во Прилеп, Битола и костурското село Загоричани (1869-1871).'''' Во Загоричани негов ученик бил Димитар Благоев, подоцна основач на Бугарската комунистичка партија.'''' Поради воведување на народниот јазик, со употребата на своите учебници и поради неговата будителска дејност во целиот реон, бил претепан од гркоманите и одново затворен во Костур (според едни извори тоа било во 1869, а според други во 1871). Се вратил во Солун, каде повторно бил наклеветен, по што побегнал во Атина каде почнал да соработува со весникот „''Еон“.'' Истормозен и болен, починал во Атина во 1876 година''.''
Како и Партенија Зографски, така и Динката се залагал за создавање заеднички книжевен македонско-бугарски јазик, но со основа на македонскиот говор. Останала непубликувана неговата поезија, како ѝ учебниците „''Граматика на македонскиот бугарски јазик“'', „''Наречие Солунскаго округа“'', „''Подробна географија на Македонија“'' и други, како и монографски описи на градови („''Историја на града Негош“)'' и публицистички прилози ''(„Познај себеси“).''
2 Библиографија
* Андоновски, Христо. 1979. „Семејството Држиловци од Солун“ во: ''Школството, просветата и културата во Македонија во времето на Преродбата''. Скопје: МАНУ.
* Ристовски, Блаже. 1958. „Кирјак Држилович, печатар и преродбеник во половината на XIX век“. ''Разгледи'' бр. 1.
Џет (DC Comics)

Џет (англиски: Jet) ― измислен супер јунак објавен од DC Comics. Таа за прв пат се појавила во ''Милениум'' #2 (јануари 1988 година), а билае создадена од Стив Енгелхарт и Џо Статон.
1 Измислен животопис на ликот
Творците на Корпусот на Зелени Фенери, Чуварите на универзумот, планирале да создадат свои наследници, раса на нови чувари. Чуварите предвиделе дека нивните наследници биле предодредени да потекнуваат од планетата Земја, па ги канализирале своите огромни моќи во „Милениумскиот проект“, собирајќи десет поединци заедно, учејќи ги за природата на космосот и обдарувајќи ги со бесмртност и натчовечки моќи. Една од нив била Селија Виндворд, млада Јамајканка која живее во Обединетото Кралство, на која чуварите и дале моќ да ги контролира електромагнетните енергии. Таа станала Џет и им се придружи на другите јунаци што Чуварите ги направиле во тимот наречен (доволно соодветно) Новите чувари. Џет се борела со многу непријатели, но се заразил со ХИВ борејќи се со „Хемо-Гоблин“. Како што нејзините симптоми се влошиле во СИДА, таа ја искористила својата последна енергија за да одбие инвазија на вонземјани, чин што и го одзел животот.
Една година подоцна, Џет очигледно е жива и е водач на Глобалните чувари. Таа јавно се откажа од акциите на Зелените фенери, велејќи дека тие ги прекршиле правилата на странските земји и го поткопа обидот на нејзиниот тим да докаже дека металуѓето можат да дејствуваат без владини ограничувања. Таа собираше повеќе неамерикански херои, дури и ја принудуваше новата Кримсон Фокс да се приклучи на нејзиниот тим.
Како што се гледа на страниците на ''Зелениот Фенер'', Џет и нејзиниот тим биле под психичка контрола на двајца Безлични Ловци.
2 Моќи и способности
Џет има способност да создава различни облици на електромагнетни бранови, како што се микробранови, за да се користат за различни намени.
Таа може да испука експлозии на топлина и сила, да создава електромагнетни импулси, да придвижува и манипулира метал со магнетни полиња, да исфрла електрична енергија и да гледа во други честоти од спектарот освен видливата светлина (како што се ултравиолетовите и инфрацрвените зраци).
Таа може да лета со „јавање“ на природното електромагнетно поле на Земјата (преку магнетна левитација).
Кога ги користи своите моќи, нејзината коса наликува на зелен пламен, иако таа нема никакви способности поврзани со пожар.
3 Во други медиуми
Селија Виндворд се појавува во третата сезона на ''Млад сојуз на правдата'', со гласот од Лорен Том.
Ноќта на ловецот (филм)

„Ноќта на ловецот“ (англиски: ''The night of the hunter'') — американски филм од 1955 година, режиран од Чарлс Лотон (Charles Laughton). Автор на сценариото е Џејмс Аги (James Agee), а тоа е засновано врз истоимениот роман на американскиот писател Дејвис Граб (Davis Grubb). Главните улоги ги играат: Роберт Мичам (Robert Mitchum), Лилијан Гиш (Lillian Gish), Шели Винтерс (Shelley Winters), Џејмс Глисон (James Gleason), Евелин Ворден (Evelyn Varden), Питер Грејвс (Peter Graves), Били Чепин (Billy Chapin), Сали Џејн Брус (Sally Jane Bruce), Глориа Кастиљо (Gloria Castillo), Дон Бедоу (Don Beddoe) и Емет Лин (Emmett Lynn). Ова е единствениот режисерски потфат на познатиот глумец Чарлс Лотон и се смета за еден од најнеобичните и најдобрите американски филмови од 1950-тите. Тој претставува приказ на американскиот југ чија привидна идила ја разурнува злото кое ги уништува луѓето и насекаде сее смрт. Акцентот во филмот е ставен на библиските мотиви за лажните пророци и за волците во јагнешка кожа, а покрај извонредната режија, филмот се одликува и со впечатливата и естетизирана фотографија, дело на Стнели Кортес (Stanley Cortez), и со ефектната музика на Волтер Шуман (Walter Schumann).
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Западна Вирџинија, во 1930-тите, за време на Големата депресија. За да го прехрани своето сиромашно семејство, Бен Харпер (го игра Грејвс) ограбува банка и краде 10 000 долари, а при бегството убива двајца луѓе. Набргу, тој е уапсен, но претходно ги крие парите при што на своите деца, деветгодишниот Џон (го игра Чепин) и четиригодишната Перл (ја игра Брус) им го кажува местото, но под услов да не ја кажуваат тајната. Во затворот, Бен се среќава со проповедникот Хари Пауел (го игра Мичам) и еднаш, за време на сонот, му ги кажува детаљите за грабежот. Набргу, Бен е обесен, а Хари излегува од затворот со намера да ја посети сопругата на Бен, Вили (ја игра Винтерс), верувајќи дека таа знае за парите. Со своите слатки проповеди, Хари успева да ги заведе не само Вили, туку и другите жители во местото. Така, по некое време, тој се жени со Вили и тогаш сфаќа дека децата знаат каде се парите. Потоа, тој ја убива Вили и нејзиното тело го фрла во реката, а потоа се обидува да ги принуди децата да му ги дадат парите. Сепак, тие успеваат да избегаат од дома и се засолнуваат кај старицата Рејчел Купер (ја игра Гиш), која се грижи за деца без родители. Хари ги следи децата и открива каде се кријат, но Рејчел успева да го избрка, а потоа полицијата го апси Хари. Така, децата остануваат да живеат со старицата.
Мега Минди

''Мега Минди'' (изворно: ''Mega Mindy'') ― белгискафламанска детска телевизиска серија со натприродна/суперјуначка тема на драма. Серијата била создадена од Studio 100 и се емитува на фламанскиот ТВ канал Ketnet. Се насочува на една млада жена, Мике, (Фри Суфрио), која живее со баба и дедо и работи како полицаец, но има и таен идентитет како супер јунакот Мега Минди. Таа се обидува да го задржи тоа во тајност, но се вљубува во Тоби (Луј Талп), кој исто така работи во полиција. Тој е заљубен во Мега Минди и не знае дека на Мике потајно му се допаѓа и всушност е Мега Минди. Таа се обидува да најде начин да орамнотежува помеѓу работата и да се биде супер јунак, но тоа не е секогаш лесно.
Секоја епизода има нова загадочност што треба да ја реши Мике и еден или повеќе лоши момци кои Мега Минди ги соборува. Не толку паметниот шеф на Мике секогаш се обидува да го реши случајот, но Мега Минди обично завршува со решението, кое тој не го цени. Тој навистина успева да ја преземе одговорноста за фаќање на лошо момче во неколку наврати бидејќи Мега Минди не може да се открие.
1 Глумски состав
1.1 Главни ликови
* Фри Суфрио како Мике Фонкел/Мега Минди (2006–денес)
* Луј Талп како Тоби (2006–денес)
* Антон Кохен како комесари Камиел Мигрен (2007-денес)
* Шарел Бранкарц како комесар Емиел Мигрен (2006–2007)
* Фред Фан Којк како дедо Фонкел (2006-денес)
* Ники Ленгли како баба Фонкел (2006-денес)
* Матијас Темерманс како Бип (2006–денес)
2 Моќи
Мега Минди има неколку супер јуначки моќи. Таа е способна да трча многу брзо и да телепортира до каде сака.
3 Приспособувања
„Мега Минди“ била приспособена во неколку сценски емисии и четири филмови, објавени редоследно во 2009, 2010, 2011 и 2015 година.
4 Интересно
Првичниот шеф на Мике и Тоби во серијата бил заменет со неговиот помлад брат. Во реалноста, глумецот кој го глумел нивниот шеф, Шарел Бранкаерц, починал.
Список на екипи и велосипедисти на Џиро д’Италија 2021

Следи список на екипи и велосипедисти кои учествувале на Џиро д’Италија 2021.
1 Екипи
Бидејќи Џиро д’Италија е настан од Светската турнеја, сите деветнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Дополнително, четири професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 23 екипи. , најдобрата континентална екипа во 2020 година, добила автоматска покана, додека останатите три екипи биле одбрани од RCS Sport, организаторот на Џиро. и ја продолжиле својата низа на специјални покани на трката, додека го имале својот прв настап на некоја голема трка. Екипите биле објавени на 10 февруари 2021 година.
На 15 април 2021 година, по позитивни допинг-тестови за Матео Спреафичо и Матео де Бонис, го повлекла своето учество од трката. Поради тоа, вообичаената поканета екипа , која учествувала на последните три изданија на Џиро, но ја пропуштила поканата, биле повикани во последен момент.
2 Список на учесници
2.1 По националност
Држава, Број на возачи, Завршиле, Етапни победи
, 8, 5, 2 (Кејлеб Јуан x2)
, 2, 2
, 2, 2
, 17, 11, 2 (Виктор Кампенертс, Тим Мерлир)
, 6, 5, 1 (Сајмон Јејтс)
, 8, 6
, 2, 2
, 3, 1
, 3, 2
, 2, 2
, 1, 1
, 2, 2, 1 (Даниел Мартин)
, 55, 47, 7 (Алберто Бетиол, Дамијано Карузо, Лоренцо Фортунато, Филипо Гана x2, Џакомо Ницоло, Андреа Вендраме)
, 1, 1
, 1, 1
, 1, 1
, 6, 6, 2 (Еган Бернал x2)
, 1, 0
, 2, 2
, 1, 1
, 3, 2
, 3, 2
, 2, 1
, 1, 1, 1 (Петер Саган)
, 2, 1
, 4, 3, 1 (Џо Домбровски)
, 1, 1
, 2, 2
, 13, 8, 1 (Виктор Лафај)
, 12, 9, 1 (Тако ван дер Хорн)
, 1, 1
, 6, 4, 2 (Џино Медер, Мауро Шмид)
, 10, 8
Вкупно, 184, 143, 21
Сончев екватор

Сончевиот екватор ― географската ширина на Земјата на која Сонцето се набљудува директно над главата напладне. Поради косината на оската на Земјата, Сончевиот екватор варира во текот на годината, од Јужниот Повратник на декемвриската краткодневица до Северниот Повратник на јунската краткодневица. На денот на која било рамнодневица, положбата на Сонцето е во зенитот кога се гледа од географскиот екватор. Сонцето никогаш не може да се набљудува директно над главата надвор од тропските предели.
1 Поврзано
* Топлински екватор
Старо училиште во Бранковина

Старото училиште во Бранковина, познато и како Протинско училиште, било изградено во 1833 година, веднаш по завршувањето на изградбата на црквата. Училишната зграда претставува недвижно културно богатство како споменик на културата од големо значење.
1 Историја
По подигнувањето на црквата Свети Архангели во Бранковина, 1830 година, чиј ктитор бил Прото Матеја Ненадовиќ, од материјалот што останал при изградбата на црквата е изградено училиште. Како црквата, и училиштето е поврзано со позната личност од Првото српско востание против Матеј Ненадовиќ.
2 Изглед на училиштето
Објектот во основа е правоаголен, граден според бондручкиот систем, со четирикорен покрив со благ наклон, покриен со ќерамиди. Внатрешниот распоред на просториите е целосно прилагоден на намената на објектот - училишна зграда. На фасадата на училиштето е поставена спомен плоча во спомен на познатите личности од семејството Ненадовиќ. Денеска во овој објект е поставена музејска поставка посветена на развојот на школувањето и образованието во тоа време. Посебно интересен е реконструираниот ентериер на училница од крајот на 19 век.
3 Училишниот двор денес
Покрај старото, Протинско училиште во целина во училишниот двор се наоѓа и Новото училиште (Училиштето на Десанка) од 1895 година, во која учител бил таткото на Десанка, Михајло Максимовиќ, а таму ги научила првите букви идната голема поетеса. Има и мала училишна деловна зграда, како и скулптурата на Ненадовиќ, во која во 1826 година е роден синот на Прота, Љуба Ненадовиќ. Недалеку од таму е поставена реплика на куќата на Ненадовиќ, како почеток на понатамошниот развој на ваков музејски комплекс на отворено. За меморијалниот комплекс се грижи Националниот музеј од Ваљево.
Училишниот двор, заедно со црковното пристаниште, кое го дели училишната река, припаѓаат на една историска и културна целина која е под заштита на државата и е еден од културните споменици од големо значење.
4 Поврзано
* ОУ „Прота Матеја Ненадовиќ“ Бранковина
* Познатото место Бранковина
* Список на споменици на културата во областа Колубара
Марио Карт

Марио Карт е серија на картинг тркачки игри базирани на франшизата Марио, развиена и објавена од Нинтендо во 1992 година. Серијата ''Марио Карт'' брои вкупно четиринаесет игри, со шест на домашни конзоли, три на рачни конзоли, четири аркадни игри заеднички развиени со Namco и една за мобилни телефони. Најновата игра од главната серија, ''Марио Карт Лајв'', била објавена на Нинтендо Свич во октомври 2020 година. Над 164,43 милиони примероци од серијата се продадени ширум светот.
1 Историја
Првата игра од серијата ''Марио Карт'' е ''Супер Марио Карт'' за Нинтендо во 1992 година. Неговиот развој бил надгледуван од Шигеру Мијамото, јапонскиот дизајнер на многу успешни игри на Нинтендо, вклучително и ''Супер Марио Брос.'' Даран Џонс од НауГејмер (NowGamer) сугерира дека успехот на ''Супер Марио Карт'' е резултат на ликовите на ''Супер Марио'' и дека е нов тип на тркачка игра.
2 Играње
Во серијата Марио Карт, играчите се натпреваруваат во трки со картинг, контролирајќи еден од изборот на ликови, главно од франшизата Марио. Во секоја трка може да се натпреваруваат до шеснаесет знаци.
Играта е подобрена со ставки за засилување добиени со возење во кутии со ставки поставени на курсот. Овие засилувања вклучуваат печурки за зголемување на брзината на играчите, школки што треба да се фрлаат на противниците, кора од банана и кутии за лажни ставки како опасност. Играта избира ставка врз основа на моменталната позиција на играчот во трката. На пример, играчите кои многу заостануваат може да добијат помоќни ставки кои му даваат на играчот поголемо засилување на брзината во зависност од местото на играчот, додека лидерот може да добие само мали одбранбени ставки, како што се школки или банани. Наречен гумени ленти, овој механизам за игра им овозможува на другите тркачи реална шанса да го стигнат водечкиот тркач.
Секоја нова игра воведува нови елементи на играње, како што се нови коли, ставки, режими и ликови за играње.
Зграда на Плоштад Крал Петар I 8-10 во Панчево

Зградата на Плоштад Крал Петар I 8-10 во Панчево (некогашен плоштад Борис Кидриќ) е подигната околу 1830 година и претставува споменик на културата во категоријата недвижен културен имот од големо значење.
1 Градежна архитектура
Зградата позната и како „Зграда на седиштето“, го добила денешниот изглед по 1894 година, кога според плановите на градителот Карл Хефнер е направена адаптацијата, а истата била купена од Римокатоличката црковна заедница во 1892 година. Едноставна зграда со строго обработени фасади, карактеристични за воените градби, тогаш добила декоративни елементи од неоренесансата, кои ја истакнале претставителноста на објектот. Изградена е со основа во облик на превртена кирилична буква „П“, каде главниот дел од зградата, кон Плоштадот, има три куполи во форма на пирамида со реси. Куполите имаат окулус оградени со украсни мотиви сместени на поткровјето над рисалитот . Вратите и прозорците завршуваат во полукруг со рустично изведени лунети. Рустик ги истакнува сите три рисалити кои имаат балкони со балустрада на првиот кат. Прозорците и вратите на особено истакнатата централна проекција завршуваат во полукруг, додека сите други прозорски отвори се во правоаголна форма со комори. Во северното крило на објектот, сводовите на приземјето и таванот на скалите се насликани со слики од 1896 година.
Денес објектот е во функција на деловен, трговски, угостителски и галериски простор. Конзерваторските работи на фасадата се извршени во1982 година, на адаптацијата на внатрешноста на објектот во1992 година, и на објектот 2003 - 2004 година.
2 Поврзано
* Список на споменици на културата во јужнобанатскиот округ
* Споменик на културата од големо значење
Жени во Македонија

Жените во Македонија — жени кои живеат или се од Македонија. Тие живеат во македонското општество коешто вообичаено е патријархално. Наоѓајќи се во земја којашто била опустошена од воениот конфликт во 2001 година, жените во Македонија играле улоги во градењето на мирот во временски периоди класифицирани како претконфликтен период, период на конфликт и постконфликтен период.
Традиционално, жените од Македонија вршат домашна работа. Во областа на академиците, некои жени од Северна Македонија се фокусираат на изучувањето на хуманистичките науки. Некои жени во Македонија имаат авторитетни позиции. Жените добиваат „наследство“ преку добивање мираз, бидејќи наследството традиционално се пренесува на машките наследници. Некои современи жени добиваат наследство што го делат меѓу браќата и сестрите од нивните родители. Традиционалниот начин на кој жените се поздравуваат вклучува размена на бакнежи. Со традиционалната медицина се занимаваат некои жени од постарата генерација, кои дејствуваат како верски исцелители, исцелувајќи ги луѓето од болести предизвикани од таканареченото „зло око“.
Македонија го прогласила брачното силување за протизаконско во 1996 година.
Стар амам во Новопазарска Бања

Стариот амам во Новопазарска Бања е изграден во 16 век и е заштитен како споменик на културата од 1970 година.
Амамот е изграден во 16 век, за што сведочи камената спомен плоча над главниот влез со отомански натпис. Натписот на османлиски јазик датира од 1593/94 година. Термалната бања е окарактеризирана на натписот како подобра од сите останати на земјата и како ''рај за вљубените''. Хазиф Ахмед-паша се споменува како дарител во повеќе дела, меѓу кои и делата на патописецот Евлија Челебија . Архитектите пронашле врска помеѓу оваа зграда и цариградскиот амам, кој бил изграден по наредба на ќерката на Сулејман Величествениот.
1 Изглед
Амамот има едноставна основа со две нееднакви куполи сместени на октагонални тамбури . Поделен е на два дела, еден кој е простор за чување облека и главниот дел кој има длабок октагонален базен со длабочина од околу 1,5. И мажите и жените можат истовремено да пливаат во базен.
Зградата е изградена од тули и големи камени блокови кои се комбинираат, а е опкружена со фино профилиран покрив корниз. Покривот е четирикорен и покриен со ќерамиди.
2 Обнова и реставрација
Влезот во старата бања бил оневозможен и блокиран поради изградбата на двокатна зграда меѓу двете светски војни . Овој објект е отстранет на почетокот на втората деценија на 21 век, со што се овозможило почеток на работите на амамот според условите на Заводот за заштита на спомениците на културата во Краљево, со помош на Исламската верска заедница.
3 Поврзано
* Терме во Новопазарска Бања
* Амамот на Исабег (Нови Пазар)
* Град Нови Пазар
* Список на споменици на културата во Рашката област
4 Наводи
Светска турнеја на UCI 2022

Светска турнеја на UCI 2022 — низа трки предвидени во сезоната 2022, кои вклучуваат триесет и три друмски велосипедски настани во текот на сезоната 2022. Турнејата започнала со воведната етапа на Трка ОАЕ на 20 февруари, а е предвидено да заврши со завршната етапа на Трката околу Гуангси на 18 октомври.
1 Настани
Календарот за 2022 година бил објавен во есента 2021 година.
+ Трки во Светската турнеја на UCI 2022
Трка, Датум, Победник, Втор, Трет
Трка ОАЕ, 20–26 февруари
Омлоп Хет Ниусблад, 26 февруари
Страде Бјанке, 5 март
Париз-Ница, 6–13 март
Тирено-Адријатико, 7–13 март
Милано-Санремо, 19 март
Волта а Каталуња, 21–27 март
Класик Брухе-Де Пане, 23 март
Е3 Саксо Банк Класик, 25 март
Гент-Вевелгем, 27 март
Дварс дор Вландерен, 30 март
Трка околу Фландрија, 3 април
Трка околу Баскија, 4–9 април, Александар Власов
Амстел Голд Рејс, 10 април
Париз-Рубе, 17 април
Флеш Валон, 20 април, Александар Власов
Лиеж-Бастоњ-Лиеж, 24 април
Тур де Романди, 26 април – 1 мај, Александар Власов
Ешборн-Франкфурт, 1 мај
Џиро д’Италија, 6–29 мај
Критериум ди Дофине, 5–12 јуни
Тур де Свис, 13–19 јуни
Тур де Франс, 1–24 јули
Класика де Сан Себастијан, 30 јули
Трка околу Полска, 30 јули – 5 август
/ Трка околу Бенелукс, 7–13 август
Вуелта а Еспања, 19 август – 11 септември
Хамбуршки Класик, 21 август
Класик Бретања, 28 август
ГП Квебек, 9 септември
ГП Монтреал, 11 септември
Џиро ди Ломбардија, 8 октомври
Трка околу Гуангси, 13–18 октомври
1.1 Откажани настани
Поради логистички проблеми поврзани со пандемијата на КОВИД-19 покренати од страна на екипите во однос на патувањето во Австралија (вклучувајќи ги строгите обврски за карантин), трката Тур Даун Андер (18–23 јануари) и трката Голема океанска друмска трка „Кедел Еванс“ (30 јануари) биле откажани.
Џеновска карта

Џеновската карта ― карта на светот од 1457 година. Картата многу се потпирала на сметката на патникот во Азија, Николо да Конти, наместо на вообичаениот извор на Марко Поло. Авторот не е познат, но е посовремен развој од картата на светотска на Фра Мауро, со прилично добри пропорции дадени на секој континент. Картата исто така прикажува европски брод со три јарболи во Индискиот Океан, нешто што сè уште не се случило во тоа време.
Џеновското знаме во горниот северозападен агол на картата го утврдува потеклото на оваа карта, заедно со грбот на Спинола, истакнато џеновско трговско семејство. Николо де Конти бил од благородничко трговско семејство; на рана возраст решил да ја следи семејната традиција со воспоставување заработувачка трговска операција во Истокот.
Морските чудовишта на џеновската мапа го одразуваат интересот на картографот за егзотични чуда, што е насекаде во доказот на мапата и типично за научниот поглед на раниот современ период, кој бил поттикнат од љубопитноста и голем интерес за чудата. Чудовиштето слично на демонот особено е доказ за истражувањето на картографот во неодамнешната литература за патување за да најде морски чудовишта за неговата мапа.
Оваа карта била направена во богата боја и не била направена особено користена за ништо друго освен за прикажување. Тие велат дека оваа карта била испратена до португалскиот двор во 1474 година, а потоа и до Колумбо и ова е мапата што тој ја користел за патување кон индиското море преку Атлантикот, но никогаш не била докажана. Картата сега е сопственост на италијанската влада и се наоѓа во Националната централна библиотека во Фиренца.
Овалните облици не е непозната меѓу средновековните карти. Иго од Свети Виктор го опиша светот како облик на Ноевата арка, а картите на светот на Ранулф Хигден биле овални. Стандарден начин за опишување на земјата бил да се спореди со јајце. Се чини дека главната цел на аналогијата била да ги опише различните сфери што ја опкружуваат земјата (белка од јајце, лушпа), но идејата за обликот на јајцето можела да биде изведена од овие дела. Друга можност е овалната форма да ја претставува мандорлата, или нимбусот, кој го опкружувал Христос во многу средновековни уметнички дела.
1 Поврзано
* Антички карти на светот
2 Наводи
***
Кавериова карта

Кавериовата картата (исто така позната како Каверива или Канериова карта) ― карта нацртана од Николај де Кавери, околу 1506 година. Се чува во Националната библиотека на Франција во Париз.
Рачно била нацртана на пергамент и се обојува. Составена е од десет делови или панели, а целава создава правоаголник со димензии 2,25 на 1,15 метри. Оваа карта без датум била еден од првостепените извори користени за изработка на Валдземилеровата карта во 1507 година. Врз основа на ова најмногу се датира во ок. 1506 година. Картата е потпишана со „Nicolay de Caveri Januensis“. Веројатно било направено во Лисабон од џеновецот Канвери, или тој бил копиран од него во Џенова од португалска карта многу слична на Кантиновата карта, ако не и самата Кантинова карта. Кантиновата карта била во Џенова кон крајот на 1502 година и веројатно следните неколку години, кога Кавери можел да ја искористи како основа на својата карта. Или се смета за делумно копирана од Кантино за деловите на Гренланд, Њуфаундленд и брегот на денешен Бразил.
Санц (1961) тврдел дека источниот брег на Северна Америка бил нацртан со изненадувачка точност, особено „кога го земеме предвид општото верување дека Европејците ниту ги виделе ниту стапнале на плажите во јужните држави на денешните Соединети Држави пред да пристигне Понсе де Леон таму во 1512 или 1513 година, Џовани да Верацано во 1523 година, Лукас Васкез де Ајљон во 1520-1524 година или Естебан Гомес во 1525 година. Меѓутоа, ако оваа карта е под влијание на Кантиновата карта како што е наведено погоре, тоа се објаснува со истражувањата на Жоао Фернандес Лабрадор и Педро де Барселос од 1495 и 1498 година, и повторно од Џовани Кабото во 1498 година под наредба на кралот Мануел I Португалски. Како и бразилското крајбрежје од португалскиот истражувач Педро Алварес Кабралско истражување во 1500 година.
Натписот на брегот на Вера Круз (Америка/Бразил) вели: „Земјата наречена Вера Круз ја пронашол Педро Алварес Кабрал, господин од домаќинството на кралот на Португалија. Ја открил како командант на флота од 14 бродови што тој крал ги испратил во Каликут, а на пат за Индија наишол на оваа земја овде, која ја сметал за terra firma [копното] во која има многу луѓе, опишано како одат, мажи и жени, голи како што ги родиле нивните мајки; тие се со посветла кожа.“ Натписот бил извлечен од Кантиновата карта.
1 Поврзано
* Рани карти на светот
* Карта на Пири Реис
2 Наводи
* Карлос Санз, ''Mapas antiguos del mundo'', Мадрид, 1961 година.
* Gaspar, Joaquim A. (2012) „Blunders, Errors and Entanglements: Scrutining the Cantino planisphere with a Cartometric Eye“, ''Imago Mundi'', том 64, Дел 2: 181-200
Борџова карта

Борџова карта ― карта на светот направена некаде на почетокот на XV век, и врежана на метална плоча. Неговата „изработка и пишани објаснувања го прават еден од најскапоцените дела во историјата на картографијата “.
1 Историја
Годината кога е створена Борџовата карта е непозната. Еден извор тврди дека картата мора да датира некаде пред 1453 година. Друг извор предлага дека мапата е направена околу 1450 година.
Кон крајот на XVIII век артефактот се нашол во антикварница, од каде станал дел од збирката на кардиналот Стефано Борџа. Писмото што се појавува на картата го идентификува како јужногерманско. Сепак, ништо не е познато за авторството на Борџовата карта. Нагласокот на историјата и традиционалното именување (имиња/поими/принципи) предлага дека таа првично била дизајнирана како историска карта, за употреба во библиотека или училиште.
2 Поединости
На Борџовата карта, Рајската градина е поставена во близина на надмоќната Индија ― устата на Ганг, и е прикажана како земја на чуда и скапоцени камења. Исто така е доста блиску до Кина, земја која е претставена со ситни фигури кои собираат свила од дрвјата.
Вавилонската, Александриската (Птолемајски Египет), Картагинската и Римската Империја се нагласени на картата во уреден редослед. За хаотичниот регион Италија во тоа време, картографот коментира дека „Италија, убава, плодна, силна и горда, поради недостаток на единствен господар, нема правда“. Посебни се споменуваат различните крстоносни војни, вклучувајќи ги: походот на Карло Велики во Шпанија, крстоносните војни во североисточна Европа, Африка и Никопол, и „идната“ закана на Гог и Магог, кои се опишани конкретно како „Евреи“. Картата има добро изработен дизајн и е направена да трае долго време.
Картата на Борџа вклучува легенда која се однесува на Ебиничибел, кој е опишан како „сараценскиот етиопски крал со својот народ со кучешка глава“. Ова е еден од многуте примери каде богохулните крајности на светот биле прикажани како монструозни раси, кои допрва треба да бидат преобратени од христијанските мисионери.
3 Дополнителна литература
* Nordenskiöld, AE (1891) „An account of a copy from the 15th century of a Map of the World engraved on metal, which is preserved in cardinal Stephan Borgia's museum at Velletri; copied from ''Ymer,'' 1891 година“. Стокхолм: А.Л. Норман (оваа карта на светот подоцна била купена од библиотеката „Џон Рајландс“, Манчестер)
Зетска Рамница

Рамнината Зета (црногорски: Зетска равница) ― плодна низина во Црна Гора. Се протега од Подгорица на север до Скадарското Езеро на југ. Тоа е најголемата рамничарска област во Црна Гора, со просечна надморска височина околу 40 метри надморска височина.
Името „Зетска“, потекнува од зборот Зета што значи жетва или жито. Збунувачки, реката Зета тече не низ Зетската Рамница, туку низ друга значајна долина во Црна Гора, Бјелопавлиќи.
Зетската Рамница е една од најгусто населените области во Црна Гора. Голубовци, главниот град на градската општина Голубовци, која опфаќа поголем дел од рамнината, е најголемата населба. Лозјата во Плантаже, црногорски производител на квалитетно вино, се наоѓаат во рамнината, која е идеална за одгледување средоземно овошје и зеленчук.
Зетската Рамница е во близина на Аеродромот Подгорица, како и Комбинатот за алуминиум Подгорица која се смета за најлош загадувач во рамницата.
Солеја

Солеја (грч: η σολέα) — правоаголен простор пред иконостасот, потесен или поширок, подигнат за најмалку едно скалило во однос на подот на наосот; солејата е возвишување пред иконостасот. На солејата стојат ѓаконите и чтеците, како и свештениците и архијереите за време на различни литургиски периоди: Мал вход, Голем вход, Евангелско читање, проповедање, произнесување ектении, причестување на верните итн.
На тој простор се поставуваат царскиот и епископскиот престол. Во ранохристијанските храмови, солејата била одвоен и извишен дел на средниот брод на храмот, на кој биле поставени престолите на епископот и/или патријархот.
Северен Левант

Северниот Левант ― регион во источното Средоземје, дел од поширокиот регион на Левантот, кој оди на југ сè до реката Литани.
Во археологијата, Северниот Левант може да се дефинира како северен дел од она што на арапски се нарекува „''билад ал-шам'', „земјата на шам [Сирија]“, со други поими северниот дел на голема Сирија.''Оксфордскиот прирачник за археологијата на Левантот: ок. 8000–332 п.н.е.'' (ОХАЛ; 2013) ги дефинира нејзините граници, за специфичните цели на книгата, на следниов начин.
* На север: планината Таур или Амичката Рамница* На исток: источните пустини, т.е. (од север кон југ) Еуфрат и областа Џебел ел-Бишри за северниот Левант, проследена со Сириската Пустина источно од источната заднина на Антилибанскиот масив (чиј најјужен дел е Планината Хермон), позната и како регионот Бадија. Со други зборови, Месопотамија и северно Арабиската Пустина.* На југ: реката Литани, која ја означува границата кон Јужниот Левант.* На запад: Средоземното Море
1 Поврзано
* Историја на Сирија
* Историја на Либан
** Археологија на Либан
2 Библиографија
*
Лудостите на буржоазијата

„Лудостите на буржоазијата“ (француски: ''Folies bourgeoises'') — француско-италијанско-германски филм од 1976 година, во режија на Клод Шаброл (Claude Chabrol), кој е автор и на сценариото, заедно со Енио Де Кончини (Ennio De Concini). Главните улоги ги толкуваат: Стефан Одран (Stéphane Audran), Брус Дерн (Bruce Dern), Ен-Маргрет (Ann-Margret), Жан-Пјер Касел (Jean-Pierre Cassel), Шарл Азнавур (Charles Aznavour), Марија Шел (Maria Schell), Сидни Ром (Sydne Rome) и Сибил Данинг (Sybil Danning).
1 Сиже
Клер де ла Тур Пике е омажена за писател, додека нејзиниот љубовник е угледен издавач. Во еден момент, таа сфаќа дека двајцата ја изневеруваат. Во напад на љубомора, таа бара од сопругот да го напуштат Париз. Меѓутоа, по краткиот престој во едно село, за време на посетата на Crazy Horse, и сопругот станува љубоморен...
Битола – Руската колонија

''Руската колонија'' – книга од Александар Стерјовски, пензиониран професор на Педагошкиот факултет во Битола. Книгата е издадена во 2003 година од Младинскиот културен центар - Битола и таа е првото дело на проф. Александар Стерјовски од серијалот Битолско десеткнижие.
Книгата е напишана по повод 100-те години од атентатот (08.08.1903) врз рускиот конзул во Битола А.А. Ростковски.
Го опфаќа периодот од пристигнувањето на првите Руси во Битола како робови, но најголемиот дел ги опфаќа луѓето и нивните судбини кои пристигнале во Битола по Октомвриската револуција.
Родна Величковска

Родна Величковска — македонски етномузиколог, мелограф и научен соработник, истражувач на вокалната народна музика.
1 Животопис
Завршила средно музичко училиште и Факултет за музичка уметност во Скопје. Магистрирала на Факултетот за музичка уметност во Белград на тема „''Жетварско певање у Македонији''” во 2006 година, докторирала на тема „''Музичките дијалекти во македонското традиционално народно пеење – обредно пеење''”. Првин била стручен соработник-мелограф на вокалната народна музика (1980), а потоа асистент (2000) и научен соработник (2007) во Одделот за народна музика.
Корушка (Словенија)

Корушка (словенечки: ''Koroška''; германски: ''Kärnten''), исто така позната како Словенска Корушка или Словенечка Корушка — еден од 8-те традиционалните региони на кои е поделена Словенија. Терминот се однесува на малата најјугоисточна област на поранешното Војводство Корушка, која по Првата светска војна била доделена на Државата на Словенците, Хрватите и Србите според Договорот од Сен Жермен од 1919 година. Нема посебен центар, туку локални центри во секоја од трите централни речни долини меѓу густо пошумените планини.
Анета Шукарова

Анета Шукарова ( во ) — македонски класичен филолог и историчарка, професорка на Институтот за национална историја.
1 Животопис
Дипломирала во 1979 година на Филозофско-историскиот факултет во Скопје, на групата класични студии. Била професорка во гимназијата „Орце Николов“, а потоа преминала во Институтот за национална историја во 1981 година. Магистрирала на темата „Јустинијана Прима“ во 1991 година, а во 2001 година докторирала на Институтот за национална историја на темата „Атинските ретори и Филип II Македонски“.
Три години била професорка по предметот Историја на античките Македонци на групата Историја и архивистика на Филозофскиот факултет во Скопје.
Автор е на повеќе научни трудови од областа на античкиот и рановизантискиот период. Учествувала на научни собири во земјата и во странство.
Милица Шперовиќ-Рибарски

Милица Шперовиќ-Рибарски ( во ) — македонска пијанистка и универзитетска професорка на Факултетот за музичка уметност во Скопје.
1 Животопис
Дипломирала во 1963 година на Музичката академија во Белград, во класата на В. Шкарка, каде што исто така и магистрирала во 1970 година во класата на О. Михајловиќ. Специјализирала во Париз во 1970 година во класата на А. Чиколини и В. Перламутер.
Била професорка на Факултетот за музичка уметност во Скопје во периодот 1975-2003.
Концертирала како солист и член на Дуото Рибарски во 30 земји на Европа, Азија и во Јужна Америка.
Го основала фестивалот Интерфест во Битола.
Водела мајсторски класика и била член на жири-комисии во повеќе европски земји.
Роза Луксембург (филм од 1986)

„Роза Луксембург“ (германски: ''Rosa Luxemburg'') — германско-чехословачки филм од 1986 година во режија на Маргаретe фон Трота (Margarethe von Trotta), која е авторка и на сценариото. Главните улоги ги играат: Барбара Сукова (Barbara Sukowa), Даниел Олбрихски (Daniel Olbrychski) и Ото Зандер (Otto Sander). Филмот ја освоил наградата на Германската филмска академија во категориите: најдобар филм и најдобра глумица, а Сукова ја добила наградата за најдобра глумица и на Канскиот фестивал, каде филмот бил номиниран за „Златната палма“.
1 Синопсис
Полската револуционерка Роза Луксембург мечтае за револуција за време на владеењето на Вилхелм II. Таа неуморно ги шири своите убедувања во Германија и во Полска, поради што често завршуав во затвор. Истовремено, таа доаѓа во судир и со своите истомисленици и со љубовниците. Најпосле, таа се наоѓа на чело на комунистичката револуција во 1919 година, кога ја убиваат припадниците на единиците на германските доброволци, „Фрајкор“.
Куќа на Шекерови

Куќа на Шекерови — стара куќа во градот Охрид прогласена за значајно културно наследство на Македонија како претставник на македонската староградска архитектура.
1 Историја
Куќата се наоѓа на улица „7 Ноември“ бр. 3 и 5, многу блиску до главниот плоштад кај Охридскиот Чинар. Изградена е во почетокот на дваесеттиот век од непознати мајстори. До неа има низа други градби изградени во исто време и во ист стил. Куќата била во сопственост на семејствата Шекерови и Паунчески.
2 Архитектура
Куќата се состои од подрум, приземје и кат. Приземјето се користело за живеење. Изградена е од камен, дрво и цели тули. Темелите и приземјето се напревини од камен, а внатрешните ѕидови на приземјето и првиот кат се од тула. Мезанинот и кровната конструкција се дрвени. Фасадата има ренесансни и барокни елементи. Има изразена симетрија, хармонично распоредени прозорски отвори и класична орнаментика. Прозорските отвори се со профилирани рамки и се одделени со пиластри со камена декорација. Хоризонталната поделба има профилирани венци.
3 Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Охрид
4 Наводи