Доменико Кришито

Доменико Кришито (роден на 30 декември 1986, во Черкола) — италијански фудбалски тренер и поранешен фудбалер, играч од одбраната.
1 Технички карактеристики
Левоног фудбалер, кој за време на својата играчка кариера играл првенствено како лев бек, но често играл и како лев централен дефанзивец во одбрана од тројца играчи, улога во која најмногу бил користен во последните години од неговата кариера. Освен што е одличен изведувач на пенали, тој бил добар и во читаање на играта и антиципирање на противниците.
2 Клупска кариера
2.1 Џенова и Јувентус
Откако пораснал како фудбалер во младинскиот сектор на Спортинг Вола, тој бил забележан од скаути од Џенова, особено од Клаудио Онофри, поранешниот дефанзивец на Џенова и Торино, кој го довел во академијата. Тој го направил своето деби за ''„грифоните“'' на 16-годишна возраст, во Серија Б на 7 јуни 2003 година, за време на натпреварот Џенова-Козенца (3-0).
Во 2004 година, Кришито се преселил во Јувентус во договор за ко-сопственост, каде што се истакнал две сезони играјќи во Примавера тимот, со кој во 2006 година го освоил првенството во категоријата, постигнувајќи и гол во финалето против Фјорентина. Во овој период, често тренирајќи со првиот тим, тој добил и неколку повици за натпреварите на главниот тим, од кои еден бил и во Лигата на шампионите.
Во сезоната 2006-2007, ко-сопственоста била обновена и на 19 години тој се вратил во Џенова, во Серија Б, за да игра за првиот тим. Тренерот на екипата од Лигурија, Џан Пјеро Гасперини, веднаш го сместил во почетниот состав, а неговите настапи му донеле повик и деби за италијанската репрезентација под 21 година. Тој го постигна својот прв гол во својата професионална кариера, во победата на Џенова со 3-2 над во декември 2006 година, пред да постигне уште 3 гола кои биле клучни за промоцијата на клубот во Серија А. Во јануари 2007 година, тој бил купен од за 7,5 милиони, но останал во Џенова до крајот на сезоната.
На 25 август 2007 година, на 20-годишна возраст, тој го имал своето деби за Јувентус, а воедно и во Серија А, во првото коло од првенството, играјќи како стартер во натпреварот Јувентус - (5-1). Тренерот Клаудио Раниери го користел постојано како централен дефанзивец, меѓутоа по неколку натпревари тренерот одлучил да ја редизајнира одбранбената структура и Кришито се нашол во ситуација да мора да му го препушти своето место на Џорџо Кјелини, кој претходно играл како лев бек.
2.2 Враќање во Џенова
За да му се даде можност постојано да игра во Серија А, на 4 јануари 2008 година, тој бил позајмен на Џенова до јуни, со опција за откуп во корист на ''„грифоните“''. Иако Џенова не го купила, го задржале на позајмица уште една сезона, како дел од договорот за Рафаеле Паладино.
На 1 февруари 2009 година, тој го постигнал својот прв гол во Серија А, во победата од 1-0 на над ; подоцна, тој постигнал уште два гола против и . На 25 јуни истата година, Џенова објавила преку соопштение на својата веб-страница дека го искористиле правото да го земат играчот во ко-сопственост, договорена уште претходната година со Јувентус; поради тоа, играчот останал во Џенова, и покрај фактот што половина од неговиот договор сè уште му припаѓал на Јуве. Во едно интервју, Кришито изјавил: „Постои договор за слободна ко-сопственост, ќе видиме што ќе се случи на крајот од сезоната. Моите желби нема да бидат многу важни, клубовите ќе одлучат. Но, имам едно барање: сакам да играм.“
На 20 август 2009 година, тој го имал своето деби во Европските купови за време на натпреварот Џенова-Оденсе (3-1), првиот натпревар од плејофот на Лига Европа. На 23 август, тој постигнал гол во првиот натпревар од првенството против Рома, додека четири дена подоцна го постигнал голот за израмнување на 1-1 во реваншот на гости против Оденсе, резултат со кој Џенова се квалификувала за групната фаза на Лигата на Европа, седумнаесет години од последниот настап на клубот во европските купови. Како многу сакан играч меѓу навивачите на Џенова, тој ја искажал својата лојалност кон клубот, откривајќи го својот сон да ја носи капитенската лента на клубот.
На 25 јуни 2010 година, Јувентус објавил раскинување на постоечкиот договор за ко-сопственост во корист на Џенова, во замена за надомест од 6 милиони евра исплатени на три рати.
Во првенството Серија А 2010-2011, тој одиграл 36 натпревари за ''„рособлу“'', играјќи 3201 минутa и постигнувајќи 1 гол. Со посебен резултат, тој ја заработил и улогата на „рекордер по бројот на дуели во Серија А“, бидејќи бил прв во генералниот пласман со 97 добиени дуели.
2.3 Зенит Санкт Петербург
На 27 јуни 2011 година, Кришито бил купен за 11 милиони евра од страна на рускиот клуб , со кого потпишал петгодишен договор, според кој заработувал приближно 2,8 милиони евра годишно. На 6 август, тој го имал своето деби за новиот тим, под водството на сонардоникот, италијанскиот тренер Лучано Спалети, во натпреварот добиен на гостински терен против ЦСКА Москва со резултат од 2-0. На 13 септември, го имал своето деби во Лигата на шампионите, во првиот натпревар од групната фаза во кој Зенит загубил со 2-1 на гости кај АПОЕЛ Никозија. Својот прв гол во руското првенство го постигнал на 16 март 2012 година, во победата на Зенит од 5–1 на гости против Динамо Москва. На три натпревари пред крајот, тој ја освоил шампионската титула во Русија со Зенит, неговата прва професионална титула во кариерата.
На 28 јули 2012 година, тој го постигнал својот втор гол за Зенит, на второто коло од првенството 2012-2013. На 28 февруари 2013 година, за време на пријателски натпревар против , тој доживеал сериозна повреда, кинејќи ги вкрстените лигаменти на коленото поради што морал да паузира шест месеци.
На 2 август 2014 година, Кришито за прв пат во својата кариера постигнал два гола на ист натпревар, во победата со 4-0 на гости против Арсенал Тула. На 13 март 2015, тој го обновил договорот со Зенит до 2018 со зголемена плата од 3,4 милиони евра по сезона. На 15 март, за време на натпреварот на гости против Торпедо Москва (1-1), тој ја носел капитенската лента на својот тим за прв пат. На крајот од сезоната, тој го освоил своето второ првенство на Русија со Зенит, а на 12 јули 2015 година го постигнал решавачкиот пенал со кој му овозможи на неговиот тим да триумфира во Суперкупот на Русија. На 16 февруари 2016 година, тој го добил својот прв црвен картон во Лигата на шампионите во првиот натпревар од осминафиналето против Бенфика, кој завршил со победа на португалците од 1-0.
На 29 септември 2016 година, тој постигнал гол од пенал во победата со 5-0 во домашниот натпревар против Аз Алкмар, во рамките на групната фаза на Лига Европа.
Дресот на Зенит, Кришито го носел до 2018 година, забележувајќи вкупно 224 настапи и 20 гола; моментално го зазема 10-тото место помеѓу играчите со најмногу настапи во историјата на рускиот клуб.
2.4 Трето враќање во Џенова
На 6 јуни 2018 година, било официјализирано третото враќање на Кришито во , седум години подоцна откако последен пат го носел дресот на ''„грифоните“''. Враќањето на терен во црвено-синиот дрес во официјален натпревар, носејќи ја притоа и капитенската лента, се случило на 11 август, за време на домашната победа со 4-0 над Лече во рамките на третото коло од Купот на Италија. На 26 август, за време на неговиот прв натпревар во првенството за сезоната, добиен со 2-1 против , тој обезбедил две асистенции за своите соиграчи Кшиштоф Пјонтек и Кристијан Куаме. На 17 февруари 2019 година, тој го постигнал победничкиот гол против Лацио во 93-тата минута, што бил неговиот прв за сезоната.
Следната сезона, тој бил назначен за главен изведувач на пенали во тимот и ја завршил сезоната со 8 гола зад свое име.
На 24 јуни 2022 година, по крајот на сезоната што резултирала со испаѓање на лигуријците во Серија Б по 15 години, Кришито го раскина договорот со клубот. Во следните денови, во интервју за „Il Secolo XIX“, фудбалерот објаснил дека одлуката била донесена во меѓусебен договор со клубот, бидејќи, откако веќе одбил тренерска улога во клубот сакајќи да продолжи да игра, немал намера да прифаќа понуди од други клубови во Италија за да не се соочи со Џенова како противник.
2.5 Торонто и четвртото враќање во Џенова
На 29 јуни 2022 година, Кришито потпишал едногодишен договор со клубот од МЛС лигата, , со што станал вториот италијански играч кој се приклучил на канадскиот клуб (доаѓањето на Лоренцо Инсиње било објавено само неколку дена претходно), како и третиот севкупно кој го носел дресот на клубот. На 10 јули 2022 година, тој го имал деби за клубот и во МЛС лигата, започнувајќи го домашниот натпревар против , кој заврши со нерешен резултат 2-2. На 27 јули, тој учествувал во финалето на Канадското првенство против : откако натпреварот завршил нерешено се пристапило кон изведување на пенали, каде Кришито постигнал гол но неговиот тим загубил со вкупен резултат 5-3. На 18 август, тој го постигна својот прв гол за Торонто во домашниот натпревар против , запечатувајќи го конечниот резултат 2-2 со моќен волеј удар со левата нога во горниот агол. На 15 ноември 2022 година, преку официјалната веб-страница на ФК Торонто, тој го објавил крајот на своето искуство во Канада и неговото пензионирање од играњето фудбал.
Нешто повеќе од еден месец подоцна, на 27 декември, тој се вратил ''„меѓу своите“'' и потпишал нов договор со , со важност од 2 јануари 2023 година до крајот на сезоната со минимална плата, околу 1.800 евра месечно. Дури и без да игра, на 6 мај, тој остварил промоција во Серија А за втор пат во својата кариера со ''„грифонотите“'' (по онаа во сезоната 2006-2007) по натпреварот добиен со 2-1 над . На 19 мај 2023 година, на 36-годишна возраст, тој го одиграл својот последен натпревар како фудбалер против (4-3), натпревар во кој го постигнал победничкиот гол од пенал во 94-тата минута.
3 Репрезентативна кариера
3.1 Младински репрезентации
Кришито играл во сите младински репрезентации од под 17 до под 21 година.
Своето деби за италијанската репрезентација под 21 година го имал под водство на селекторот Пјерлујџи Казираги, на 14 ноември 2006 година, во пријателски натпревар против Чешка. Потоа, тој учествувал на Европското првенство под 21 година 2007 во Холандија, каде што Италија била елиминирана во групната фаза.
Тој го започнал новиот двегодишен период 2007-2009, како еден од најискусните играчи на располагање на Казираги и првично бил користен како централен дефанзивец. Во 2008 година, тој учествувал со олимписката репрезентација на Олимписките игри во Кина. Во 2009 година, тој учествувал, играјќи како лев бек, на своето второ Европско првенство под 21 година, во Шведска, каде што Италија била елиминирана во полуфиналето.
3.2 Сениорска репрезентација
На 12 август 2009 година, на 22-годишна возраст, тој го направил своето деби за сениорската репрезентација под водство на селекторот Марчело Липи, играјќи како стартер во пријателскиот натпревар Швајцарија-Италија (0-0) одигран во Базел. Тој бил повикан за Светското првенство 2010 во Јужна Африка, каде што започнал како лев бек во трите натпревари одиграни од Италија, која била елиминирана уште во групната фаза.
Тој бил вклучен од селекторот Чезаре Прандели на списокот од 32 играчи првично повикани за фазата на подготовки во пресрет на Европското првенство 2012, подоцна исклучен од конечниот список на 28 мај по неговата вмешаност во скандалот со обложување на фудбалски натпревари, кој станал јавен истиот ден (иако подоцна бил прогласен за невин пред судот).
По подолга пауза, во 2018 година, новиот селектор Роберто Манчини го повикал Кришито за првите натпревари под неговото водство. и на 28 мај 2018 година, 4 години по неговиот последен настап, тој се вратил на теренот во пријателскиот натпревар одигран во Санкт Гален против . Тој одиграл уште три натпревари под водството на Манчини, од кои последниот бил на 10 октомври 2018 година во пријателскиот натпревар против (1-1) одигран во Џенова.
4 Титули
4.1 Клупски
4.1.1 Јувентус
* Кампионато Примавера : 1
: 2005-2006
* Турнир Вијареџо : 1
: 2005
=
2.3 Зенит Санкт Петербург
=*Руско првенство : 2
: 2011-2012, 2014-2015
*Куп на Русија : 1
: 2015-2016
*Суперкуп на Русија : 2
: 2015, 2016