Еколошки мигранти

Еколошките мигранти се луѓе кои се принудени да го напуштат својот роден регион поради ненадејни или долгорочни промени во нивната локална или регионална средина. Овие промени ја компромитираат нивната благосостојба или егзистенција и вклучуваат зголемена суша, опустинување, пораст на нивото на морето и нарушување на сезонските временски обрасци (како што се монсуни). Иако не постои униформа, јасна дефиниција за миграцијата на животната средина, идејата привлекува внимание додека креаторите на политиките и научниците од областа на животната средина и социјалните науки се обидуваат да ги концептуализираат потенцијалните социјални ефекти од климатските промени и другата деградација на животната средина, како што е уништувањето на шумите или прекумерната експлоатација.
„Еколошки мигрант“ и „ климатски мигрант“ (или „климатски бегалец“) се користат наизменично со низа слични термини, како што се еколошки бегалец, еколошки бегалец, принуден мигрант од околината, еколошки мотивиран мигрант, еколошки раселено лице ЕДП). бегалец од катастрофа, еколошки раселеник, еко-бегалец, еколошки раселено лице или иден бегалец за животна средина (ЕРТБ). Разликите меѓу овие термини остануваат спорни.
1 Дефиниција и концепт
Огромното мнозинство на луѓе кои бегаат од еколошки неволји мигрираат на кратки растојанија, често привремено. Освен тоа, бегалците не ги напуштаат своите домови поради страв дека ќе бидат прогонувани или поради „генерализирано насилство или настани кои сериозно го нарушуваат јавниот ред“. И покрај тоа што дефиницијата за тоа кој е бегалец беше проширена уште од нејзината прва меѓународна и правно обврзувачка дефиниција во 1951 година, на луѓето кои се принудени да бегаат поради промените на животната средина сè уште не им се нуди истата правна заштита како бегалците.
Терминот „еколошки бегалец“ првпат беше предложен од Лестер Браун во 1976 година Меѓународната организација за миграција (ИОМ) ја предлага следната дефиниција за еколошки мигранти:„Еколошките мигранти се лица или групи на лица кои поради убедливи причини за ненадејни или прогресивни промени во околината кои негативно влијаат на нивните животи или услови за живеење, се должни да ги напуштат своите вообичаени домови или да изберат да го сторат тоа, привремено или трајно, и кои се движат или во својата земја или во странство“.Климатските мигранти се подгрупа на еколошки мигранти кои биле принудени да бегаат „поради ненадејни или постепени промени во природната средина поврзани со најмалку едно од трите влијанија на климатските промени: пораст на нивото на морето, екстремни временски настани и суша и недостаток на вода.
2 Видови
Меѓународната организација за миграција предлага три типа на еколошки мигранти:
*''Еколошки итни мигранти'' : луѓе кои привремено бегаат поради еколошка катастрофа или ненадеен еколошки настан. (Примери: некој принуден да замине поради ураган, цунами, земјотрес итн.)
*''Принудени мигранти од околината'' : луѓе кои мораат да заминат поради влошување на условите на животната средина. (Пример: некој принуден да замине поради бавно влошување на неговата околина, како што се уништување на шумите, влошување на крајбрежјето итн. Селото Сатабхаја во областа Кендрапара во Одиша во Индија е „една од најистакнатите жртви на ерозијата и потопувањето на крајбрежјето поради зголемувањето на нивото на морето“. Селаните ги губеа своите домови поради допирачкото море и нивните обработливи површини поради навлегувањето со сол, и беа принудени да мигрираат на друго место. Во Непал, многу села во масовна миграција се пријавени од регионите Сивалик Хилс /Чуре поради недостиг на вода. Слично на тоа, во источната висорамнина на Непал, 10 домаќинства во Чаинпур, Санхувасаба, 25 домаќинства во Дармадеви и 10 домаќинства во Панчхапан биле принудени да мигрираат поради кризите со вода во нивните области.*''Еколошки мотивирани мигранти'' познати и како ''еколошки поттикнати економски мигранти'': луѓе кои избираат да заминат за да избегнат можни идни проблеми. (Пример: некој што заминува поради опаѓање на продуктивноста на земјоделските култури предизвикани од опустинување. Студијата спроведена помеѓу 2014 и 2018 година открива дека голем дел од делтаичните популации на делтата на Волта во Африка, делтата Ганг Брахмапутра Мегна во Бангладеш и Индија и делтата Маханади во Индија ги навеле економските причини како причина за нивната миграција и само 2,8% наведени причини за животната средина. Но, една третина од домаќинствата мигранти забележаа зголемена изложеност на опасности од животната средина и делтаичните популации поврзани со факторите на животната средина со понебезбедни средства за живот. Ова покажува како околината има приближен ефект врз миграцијата.)
Други научници предложија разни други видови мигранти, вклучувајќи:
* Мигранти од околината под притисок – бавен почеток Овој тип на мигранти се раселени од нивната околина кога се предвидува настан пред кога би било императив за жителите да заминат. Ваквите настани може да бидат опустинување или продолжена суша, каде што луѓето од регионот веќе не се во можност да одржуваат земјоделство или лов за да обезбедат гостопримлива животна средина.*''Императивни мигранти од околината'' – постепен почеток Тоа се мигранти кои биле или ќе бидат „трајно раселени“ од своите домови поради фактори на животната средина кои се надвор од нивна контрола.
*''Привремени мигранти во животната средина – краткорочни, ненадеен почеток'' – Ова ги вклучува мигрантите кои страдаат од еден настан (т.е. Ураганот Катрина). Ова не значи дека нивниот статус на привремен престој е помалку тежок од оној на другиот, тоа едноставно значи дека тие можат да се вратат на местото од кое побегнале (иако може да биде непожелно да се направи тоа) со оглед на тоа тие се способни да го обноват скршеното и да продолжат да одржуваат сличен квалитет на живот како оној пред природната катастрофа. Овој тип на мигранти се раселени од нивната матична држава кога нивната околина брзо се менува. Тие се раселени кога се случуваат катастрофални настани, како што се цунами, урагани, торнада и други природни катастрофи.
3 Глобална статистика
Имаше голем број обиди во текот на децениите да се набројат еколошките мигранти и бегалци. Џоди Џејкобсон (1988) се наведува како првиот истражувач кој го набројал ова прашање, наведувајќи дека веќе имало до 10 милиони „Бегалци од животната средина“. Потпирајќи се на „најлошото сценарио“ за пораст на нивото на морето, таа тврдеше дека сите форми на „еколошки бегалци“ ќе бидат шест пати побројни од политичките бегалци. До 1989 година, Мустафа Толба, извршен директор на Програмата на Обединетите нации за животна средина, тврдеше дека „дури 50 милиони луѓе би можеле да станат еколошки бегалци“ доколку светот не дејствува за да го поддржи одржливиот развој.
Во средината на 1990-тите, британскиот екологист, Норман Мајерс, стана најистакнатиот поборник на ова „максималистичко“ училиште (Suhrke 1993), истакнувајќи дека „еколошките бегалци наскоро ќе станат најголемата група на неволни бегалци“. Дополнително, тој изјави дека имало 25 милиони еколошки бегалци во средината на 1990-тите, понатаму тврдејќи дека оваа бројка може да се удвои до 2010 година, со горната граница од 200 милиони до 2050 година (Мајерс 1997). Мајерс тврдеше дека причините за поместување на животната средина ќе вклучуваат опустинување, недостаток на вода, засолување на наводнуваните површини и исцрпување на биолошката разновидност. Тој, исто така, претпостави дека раселувањето би изнесувало 30 метри во Кина, 30 метри во Индија, 15 метри во Бангладеш, 14 метри во Египет, 10 метри во други делта области и крајбрежни зони, 1 метар во островските држави и со инаку раселени лица од земјоделство со вкупно 50 метри до 2050 Неодамна, Мајерс сугерираше дека бројката до 2050 година би можела да достигне 250 милиони.
Норман Мајерс е најцитираниот истражувач во оваа област, кој откри дека во 1995 година постоеле 25 милиони еколошки мигранти во неговата работа (Мајерс и Кент 1995), која се потпира на преку 1000 извори. Сепак, Викрам Колманског изјавил дека работата на Мајерс може да биде „критикувана затоа што е неконзистентна, невозможна за проверка и неуспех да се земат соодветно предвид можностите за прилагодување“ (2008: 9). Понатаму, самиот Мајерс призна дека неговите бројки се засноваат на „херојска екстраполација“ (Браун 2008: 12). Поопшто, Блек тврди дека има „изненадувачки малку научни докази“ кои укажуваат дека светот „се полни со бегалци од животната средина“ (1998: 23).
4 Општество и култура
4.1 Популарна култура
Поимот „мигрант од животната средина“ е дел од популарната култура барем уште од ''„Грозјето на гневот'' “, роман од Џон Стајнбек од 1939 година.
4.2 Документарни филмови
*''Eco Migrants: The Case of Bhola Island'' (2013), документарен филм во режија на Сузан Стајн. Главните улоги ги толкуваат Кетрин Јакобсен, Ненси Шнајдер, Богумил Термински
*''Бегалците на сината планета'' (2006), документарен филм во режија на Хелен Шокет и Жан-Филип Дувал.
* Документарен филм ''The Land Between'' (2014) во режија на Дејвид Федел.
5 Поврзано
* Богумил Термински, ''Еколошки-индуцирано поместување.''''Теоретски рамки и тековни предизвици'', ЦЕДЕМ, Универзитет во Лиеж, 2012 година.