procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Глобална награда за наставници

Глобална награда за наставници — годишна награда од 1 милион американски долари од Фондацијата Варки за наставник кој има направено извонреден придонес во професијата. Номинациите на наставници кои исполнуваат специфични критериуми се отворени за светската јавност, а наставниците од целиот свет можат да се номинираат и самите себе. Селекцијата ја врши Глобалната академија за награда за наставници, составена од наставници, експерти за образование, коментатори, новинари, јавни службеници, технолошки претприемачи, директори на компании и научници од целиот свет.
Годишната награда била лансирана на вториот годишен Глобален форум за образование и вештини во март 2014 година и добиле над 5.000 номинации од 127 земји.
Глобалната награда за наставници, која новинарите ја нарекуваат Нобелова награда за настава, ја истакнува и слави професијата притоа давајќи поголемо признание за работата на наставниците ширум светот. Шефот на Фондацијата Варки тврди дека, „Сакаме да ги промовираме наставниците како ѕвезди и да го поддржиме квалитетот на образованието за да се истакне огромното влијание на наставниците врз нашите животи“. „Наставата треба да биде најважната професија во светот и треба да им се даде должна почит“.
Од 2018 година, Португалија ја вовела „Глобалната награда за наставници Португалија“, што е годишна награда од 30.000 евра и од Фондацијата Варки, спонзорирана од Кафе Делта, во партнерство со Фондацијата Галп, Фудбалската федерација на Португалија и ревидирана од PWC.
1 Историја
Првата годишна Глобална награда за наставници била доделена во март 2015 година на Ненси Атвел, иновативна и пионерска професорка по англиски јазик и обучувач на наставници во руралниот Мејн во Соединетите Американски Држави, која основала и води училиште каде учениците читаат во просек по 40 книги годишно, бираат кои книги ги читаат и пишуваат со успех. Атвел е автор на девет книги за настава, вклучително и една која е продадена во повеќе од половина милион примероци. Таа ја донирала наградата која ја добила во вредност од 1 милион американски долари за одржување, развој и стипендии на нејзиното училиште, непрофитниот Центар за настава и учење, кој исто така е модел училиште за развивање и ширење на наставни методи.
2 Наградени
:
Година, Слика, Име, Земја, Занимање
2015, Ненси Атвел, Наставник по англиски јазик и
2016, Ханан Ал Хруб, Палестинска учителка.
2017, Меги Мекдонел, Инуитска учителка.
2018, Андрија Зафираку, Наставничка по уметност и текстил.
2019, Питер Табичи, Наставник по природни науки.
2020, Ранџицин Дисале, Индиски учител.
2021, Кеиша Торп, Професорка по англиски јазик.
Голем

Голем (|גּוֹלֶם, ''gōlem'') — митско суштество во еврејската митологија создадено целосно од нежива материја, обично глина или кал. Во псалмите и средновековните списи, зборот „голем“ се користел како поим за аморфен, безобличен материјал.
Една од најпознатите големски легенди се сосредоточува околу Јуда Лев бен Безалел, рабин од Прага кон крајот на XVI век. Начинот на кој големите се оживуваат и управуваат се разликува во различни приказни. Според списанието „Момент“, големот е силно приспособлив симбол, способен да претставува широк распон на значења. Може да се прикаже или како жртва или како злобник, маж или жена, или понекогаш и двете истовремено. Со текот на времето, образот на големот станал значаен дел од современата популарна култура, честопати појавувајќи се во чудовишните приказни на ужасите и во фантастичните дела како вид волшебен робот.
1 Легенда
Големот е човекосличен лик направен од глина, создаден во еврејската легенда од праведниот рабин Лев за да го заштити еврејскиот народ. Со потекло од Прага, оваа распространета народна приказна раскажува за „голем“ направен од глина за извршување на важни задачи за еврејската заедница, вклучително и спречување на крвна клевета преку вмешување во критични мигови. Откако ќе ја заврши својата задача, големот се претвора во прав.
Според легендата, создавањето на големот му се припишува на познатиот талмудист и кабалист, рабинот Јуда бен Безалел, познат и како Махарал од Прага. Се вели дека го оживеал големот ставајќи мистичен збор наречен „шем“ или тетраграматон во неговата уста. Се верува дека големот се прераѓа на секои 33 години. Оваа приказна потекнува од почетокот на XVII век. Постојат и други верзии на митот за големите, со различни рабини од различни традиции, наводно, создавајќи големи за различни намени. На пример, во „Клучот на Соломон“ од XVI век, има упатства за создавање „камен“ голем, образуван од глина, крв и други материјали и оживеан со изразот „нека има човек“.
Во овие легенди, големот често се гледа како симбол на отпорот против општествената неправда, понекогаш оправдувајќи ги постапките на насилство во борбата против злото. Дејствата на големот честопати излегуваат надвор од управувањето на неговиот творец, отсликувајќи борба каде што вештачкото суштество му пркоси на својот создател и дејствува на начини што би биле неморални или незаконски за жива личност.
Црти на кинеските знаци

Цртите се најмали структурни единици за пишување на кинеските знаци.
1 Насока
Сите црти имаат насока на пишување. Тие се еднонасочни и пишувањето започнува од една точка. Како такви, не се пишуваат во спротивна насока од страна на родените говорители. Еве неколку примери за насоката на пишување:
2 Основни црти
+ Видови на основни црти, Име на македонски, Име во НРК, Име во РК, Име на јапонски, Име на виетнамски, CJKцрта, Значење, Дополнителен опис
Едноставни црти
Точка, ''Diǎn'', zh-Hans, ''Diǎn'', zh-Hant, ''Ten'', ja, Chấm 枕, "точка", Мала точка.
Хоризонтална црта, ''Héng'', zh-Hans, ''Héng'', zh-Hant, ''Yoko'', ja, Sổ ngang 𬃈昂, "хоризонтална", Црта одлево надесно.
Вертикална црта, ''Shù'', zh-Hans, ''Shù'', zh-Hant, ''Tate'', ja, Sổ dọc 𬃈𫆡, "вертикална", Црта одгоре надолу.
Хоризонтална нагорна црта, ''Tí'', zh-Hans, ''Tiāo'', zh-Hant, ''Hane'', ja, Hất 迄, "се издига"("скока"), Нагоре и надесно.
Потиснувачка црта, ''Nà'', zh, ''Nà'', zh, ''(Migi) Harai'', ja, Mác 莫, "притиска надолу", Дијагонална црта што паѓа надесно со задебелување на дното.
Отфрлачка црта, ''Piě'', zh-Hani, ''Piě'', zh-Hani, ''(Hidari) Harai'', ja, Phẩy 𢵪, "отфрла", Црта што паѓа налево со мала кривина.
Одбрани песни (Едгар Алан По)

„Одбрани песни“ — стихозбирка на американскиот поет Едгар Алан По, објавена во 1986 година како заедничко издание на Култура, Мисла, Македонска книга и Наша книга. Книгата е објавена во рамките на библиотеката „Македонски и странски автори“, а изборот и преводот го направил Гане Тодоровски, кој е автор и на поговорот. Ликовното уредување е дело на Ордан Манески, а технички уредник е Христо Христовски. Книгата, со обем од 75 страници и со димензии од 20 сантиметри, е испечатена во Графичкиот завод „Гоце Делчев“ во Скопје. Таа е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Климент Охридски“, Скопје.
1 Содржина
Збирката содржи 24 песни:* Песна
* Во сонот сон
* Сон
* Најсреќниот ден — најсреќниот час
* Езеро: на...
* На...
* На реката
* На...
* Кон Елена
* Израфел
* Градот во морето
* Ленора
* Колосеум
* На онаа во рајот
* Химна
* Палата на сеништата
* Земја на соништата
* Гарванот
* Јулејли
* Јулалум
* Елдорадо
* На мајка ми
* Анабел Ли
* Ѕвона
Палета (превозна)

Превозна палета или транспортна палета (од францускиот ''palette'') — посебно изработена рамна површина, на која се поставува стоката, која заедно со палетата образува единствена единица за превоз.
Класична дрвена палета може да се товари со 1 до 2 тони товар, а се ракува со помош на специјални возила дигалки - виљушкари. Палетите се произведуваат во стандардизирани ISO димензии, а големината на просторот за сместување на товар во возила и складови е дотерана на нивната големина.
Во логистиката, таквата технологија за испорака на стоки се нарекува палетизација.
1 Историја
Првите превозни палети се појавиле по Првата светска војна, но масовно почнале да се произведуваат за време на Втората светска војна за потребите на Американската армија. По војната, на крајот на 1960-тите, почнале да се користат во трговијата и индустријата.
Денес, во Европа се произведуваат европалети чии димензии се 1000 × 1200 мм според ISO стандардот. Особено цврстите палети се изработуваат од челик, а оние за авионски превоз се изработуваат од алуминиум. Има палети и од пластика, но најчесто се користат оние од дрво.
2 Поврзано
* Европалета
Диша Патани

Диша Патани (родена на 13 јуни 1992 година) - индиска глумица која првенствено работи во хинди филмови. Патани го имала своето актерско деби со телугу филм во 2015 година, и го имала своето прво хинди филмско издание со биографски филм ''Нераскажана приказна'' во 2016 година. Откако се појавила во кинеската акциона комедија ''Кунг фу јога'' (2017), добила многу понуди за снимање на филмови. Таа се појавила на листата на славни 100 на Форбс Индија за 2019 година.
1 Ран живот и семејството
Диша Патани е родена на 13 јуни 1992 година во Барили, Утар Прадеш, Индија. Таа е од хинду Кумаони Раџпут. Нејзиниот татко, Јагадиш Синг Патани е полицаец, а нејзината мајка е здравствен инспектор. Нејзината постара сестра, Кушбу Патани е поручник во индиската армија. Таа има и помлад брат, Сурјанш Патани. Студирала инженерство на Универзитетот Амити, Лакнау, и била прва придружничка на Фемина Мис Индија Индоре 2013 на Понд.
Ѓеран

Ѓеран — направа за вадење вода од бунар со користење лост. Се состои од дрвена греда поставена на висок исправен дрвен столб, од едната страна има тег (вообичаено камен или дрвен трупец), а на другата страна на јаже е врзано ведро со кое се вади вода од бунарот.
Овој вид бунари е најраспространет во Средна и Источна Европа.
1 Делови
Ѓеранот се состои од:
* Дрвена, заштитна, правоаголна рамка, која се поставува веднаш околу ископаната бунарска дупка.
* Балансен столб, кој се состои од греда и дрвена чаталеста потпора, што се користи како лост за полесно вадење вода
* Тег, кој е прицврстен за гредата (противтежа) (обично камен или дрвен трупец), од едната страна
* Ведро со кое се зафаќа водата, со јаже врзано е на другата страна од тегот, и со него се вади водата.
2 Употреба
Ѓеранот најчесто се користел во селата и го имало во многу дворови. Постоел и голем заеднички ѓеран што се користел на ливадите покрај селото за напојување на стадата што се чувале на отворен простор. Во постари времиња, на местата каде што имало повеќе добиток, се граделе неколку ѓерани за да може целиот добиток да се напои со вода.
3 Галерија
4 Поврзано
*Бунарџиски занает
Палење на стрништата

Палењето на стрништата е практика на намерно палење на стрништата што остануваат по жетвата на житарките, како оризот и житото. Техниката се користи за брзо и евтино чистење на полињата. Таа е широко распространета и денес.
Палењето на стрништата е поврзано со зголемено загадување на воздухот поради контаминацијата со честички што ја дистрибуираат во атмосферата.
1 Ефекти
Палењето на стрништата може да има позитивни и негативни ефекти.
1.1 Генерално корисни ефекти
* Поевтина и полесна во споредба со другите методи
* Помага во борбата против штетници и плевели
* Може да го намали врзувањето на азот
1.2 Генерално штетни ефекти
* Губење на хранливи материи.
* Аерозагадување од чадот. Вклучувајќи ги и стакленичките гасови кои ја оштетуваат озонската обвивка.
* Ризик од ширење на пожари надвор од контрола.* Дополнително, пролонгираното горење на стрништата ја уништува корисната микрофлора и фауна во почвата што ја намалува органската материја и ја уништува рамнотежата јаглерод-азот.
2 Ставови кон палењето на стрништата
* Во Македонија со ''Законот за земјоделско земјиште'' забрането е палењето на оган во посевите, стрништата и во нивна близина, но поради малите казни тоа останува честа практика.
* Палењето на стрништата е забрането во Обединетото Кралство од 1993 година. Вооченото зголемување на црна трева, а особено на црна трева отпорна на хербициди, доведе до кампања на некои земјоделци за враќање на практиката.* Во Австралија палењето на стрништата "не е претпочитана опција за мнозинството земјоделци", но е дозволено и препорачано во некои околности.* Во САД, палењето е често на средниот запад, но некои сојузни држави како Орегон и Ајдахо ја регулираат оваа практика.* Во ЕУ, Заедничката земјоделска политика силно го обесхрабрува палењето на стрништата.* Во Кина, постои владина забрана за палење на стрништата; сепак практиката останува прилично вообичаена.* Во северна Индија, и покрај забраната од Одборот за контрола на загадувањето во Пенџаб, палењето на стрништа сè уште се практикува. Властите почнуваат да ја спроведуваат оваа забрана попроактивно и да истражуваат алтернативи.* Палењето на стрништата е дозволено со дозвола во некои канадски провинции, вклучително и Манитоба каде што е проценето дека 5% од земјоделците го практикувале во 2007 година.
Мани (полуостров)

Полуостровот Мани е географски и културен регион во Пелопонез во Јужна Грција. Најголем град е Ареополи. Мани е централниот од трите полуострови кои се протегаат на југот од Пелопонез. На исток е Лаконискиот залив, а на запад е Месенискиот залив.
Жак Пјер Брисо

Жак Пјер Брисо (15 јануари 1754 — 31 октомври 1793) — француски филозоф и политичар во раздобјето на Француската револуција, еден од водечките жирондинци.
1 Детство и младост
Роден е во Шартр. Неговиот татко бил гостилничар. Студирал право, по што бил на пракса кај некој париски адвокат. Се оженил со Фелисите Дипон (1759–1818), која преведувала дела на англиските писатели, вклучувајќи го и Оливер Голдсмит. Живееле во Лондон и имале три деца. Брисо пишувал филозофски дела. Најголемо влијание врз него имал Жан-Жак Русо, а покрај него и Волтер. Брисо во 1784 година бил затворен во Бастилја бидејќи објавил порнографски памфлет за кралицата Марија Антоанета. По четири месеци бил ослободен и повторно се посветил на пишување памфлети. Во 1785 година испратил отворено писмо до австрискиот цар Јозеф II. Тој се залагал за укинување на ропството и во Париз во 1788 година го основал „ Друштвото на црните пријатели“ чиј претседател бил од 1790 до 1791 година. Во 1789 година бил избран за почесен член на Американската академија за уметности и науки. Му бил пријател на Томас Џеферсон. Имал намера да се пресели во Америка, но настаните во Франција го спречиле да го стори тоа.
2 Водач на жирондинците
Брисо ѝ пришол Француската револуција веднаш по нејзиното избивање. Бил уредник на весникот „Француски патриот“ (Patriote français) од 1789 до 1793 година. Бил познат по своите говори на седниците на јакобинскиот клуб. Бил избран за член на Законодавно собрание, а подоцна и на Националниот конвент. По бегството за Варен, Брисо им пристапил на конзервативните жирондиници. Бил еден од нивните водачи. По апсењето на кралот Луј XVI под обвинение за велепредавство, Брисо и жирондинците се обиделе да го одложат неговото судење, знаејќи дека кралот ќе биде осуден на смрт. Меѓутоа, под притисок на монтањарите и по откривањето на железниот орман со документи во собата на кралот, одложувањето не било можно. Брисо гласал против погубувањето на кралот, верувајќи дека во тој случај Франција ќе ја изгуби својата преговарачка предност и дека ројалистите ќе подигнат масовен бунт. Брисо бил поддржувач на војната со Австрија што била објавена по смртта на царот Јозеф II во 1792 година (Војна на Првата коалиција). Брисо бил клучен лик во објавата на војна на царот Леополд II, Холандската Република и Велика Британија (јануари-февруари 1793 година). На војните им дал карактер на револуционерен отпор.
3 Судир со монтањарите и погубување
Во следните месеци се засилува судирот меѓу жирондинците и монтањарите. Париските санкилоти под водство на Максимилијан Робеспјер од 31 мај до 2 јуни 1793 година извеле државен удар со кој жирондинците биле отстранети од Конвентот. Започнало раздобјето на владеење на монтањарскиот конвент, кога јакобинците и кордeлiерите (под Дантон) го презеле водството. Брисо бил уапсен на 2 јуни заедно со уште 28 членови на жирондинците. Се обидел да избега, но на 10 јуни бил фатен со лажни документи. Бил обвинет за соработка со Британија. Брисо се бранел на судењето, но не успеал да се одбрани од апсурдните обвинувања на јакобинците. Бил осуден на смрт. Бил гилотиниран на 31 октомври 1793 година заедно со останатите 28 жирондинци.
Калхета, Зелен ’Рт

Калхета е град во западниот дел на островот Мао. Се наоѓа на брегот на Атлантикот, околу 11км северно од главниот град на островот Порто Инглес и 6 км северно од градот Моро. Нејзиното население на пописот во 2010 година било 1.156 жители, што ја прави втора најнаселена населба на островот. Населбата била спомната како „Калиете“ во картата од 1747 година од Жак-Никола Белин.
1 Поврзано
* Список на градови и населени места во Кејп Верде
Жанин Лелис

Жанин Татјана Сантос Лелис (родена на 20 јануари 1974 г.) ― адвокатка и политичарка од Зеленортските Острови која служи како министерка за државна одбрана и територијална кохезија. Таа била член на африканскиот парламент и национален член на Специјализираната комисија за правни прашања.
1 Образование
Лелис се здобила со диплома по право на Федералниот универзитет во Рио де Жанеиро и постдипломски студии по деловно и трудово право во 2006 година.
2 Кариера
Правната кариера на Лелис започнала во 1998 година, и била член на Комитетот за правда на африканскиот парламент, и потпретседател на Унијата на млади африкански парламентарци. Од 2006 до 2016 година, таа била општински член и лидер на Независната група за промени, и била избрана во африканскиот парламент од 2011 до 2016 година. Таа била министерка за правда и труд пред да биде префрлена во Министерството за одбрана и територијална кохезија како државен министер.
Санта Лусија (Зелен ’Рт)

Санта Лусија е остров на архипелагот Барлавенто од Зеленортските Острови лоциран помеѓу Сао Николау и Сао Висенте, каналот Санта Лусија го дели островот Сао Висенте и е 8 км широк. Површината е 34,2 км<sup>2</sup>. Како и сите острови на Зелен ’Рт, тој е од вулканско потекло. Највисоката точка е Топона (395 метри). Островот Санта Лусија е 12,4 км долг и 5,3 км широк.
Административно не е дел од ниту една општина, туку е во јавна сопственост на покраината Зелен ’Рт. Санта Лусија е на пробниот список на светско наследство на УНЕСКО. Како природен резерват Санта Лусија е прогласена во 1990 година. Природниот резерват опфаќа 469 километри квадратни од океанот.
Островот никогаш немал постојани жители, а се користел за пасење животни. Во 20 век била изградена метеоролошка станица. Денес, рибарите од блиските острови Сао Висенте и Санто Антао ловат риба во водите околу островот.
Унцијално писмо

Унцијално писмо е мајускулно писмо (употреба само на големи букви, т.е. букви високи една унција, односно палец) вообичаено користено од 4 до 8 век од латинските и грчки писци.
Голем дел од буквите имаат закривени и кружни линии, што го прави лесно препознатливо. Некои букви имаат декоративни елементи, што ја зголемува естетиката на текстот.
Смилковско Езеро

Смилковско Езеро — поголемото од две помали езера што се наоѓаат на периферијата на Скопје во близина на селото Смилковци, Општина Гази Баба во областа Црногорија. Веднаш до него се наоѓа помалото Стајковско Езеро. Смилковското Езеро е најпознато по Убиствата на Смилковското Езеро. На 23 февруари 2013 година во близина на езерскиот брег, на местото викано Кршиколе или Крст, веднаш до заобиколницата бил осветен камен-темелник на црквата „Св. 40 Маченици“, која е посветена на убиените момчиња.
Смилковското Езеро има риби и е совршено место за риболов за луѓето што живеат во близина. Во моментов Смилковското Езеро претрпува големо сушење и умирање на рибите од подземни гасови.
Стајковско Езеро

Стајковското езеро — помалото од две помали езера кои се наоѓаат на периферијата на Скопје во близина на на селото Смилковци, општина Гази Баба во областа Црногорија. Веднаш до него се наоѓа помалото Смилковско Езеро. Езерото не е многу познато бидејќи нема никаков пат за да се стигне со автомобил до него, а во последните години претрпува големо сушење исто како и поголемото Смилковско езеро.
Иван (филм)

„Иван“ — српски филм од 1997 година, во режија на Ратиборка Ќерамилац. Сценариото е дело на Мирјана Лазиќ, а главните улоги ги играат: Данило Лазовиќ, Владица Милосављевиќ, Соња Савиќ, Миодраг Кривокапиќ, Драган Максимовиќ и Бора Ѓорѓевиќ. Веселко Крчмар е директор на фотографијата, а Бора Ѓорѓевиќ е автор на музиката. Во 1997 година, филмот влегол во најтесниот избор на фестивалот „При Европа“ во Берлин.
1 Синопсис
Откако се повредува во училиштето, седумгодишното дете Иван е примен на лекување во болницата. Додека закрепнува, неговиот грижлив татко Павле (го игра Лазовиќ), поради некои медицински несовпаѓања, почнува да се сомнева дека е биолошки татко на детето. Така, неговиот среќен брак се претвора во драма која нема решение. Сепак, љубовта кон детето му дава сила да ги совлада сите искушенија...
Порто Инглес

Порто Инглес е град во југозападниот дел на островот Мајо во југоисточниот Зеленортски Острови. Тоа е главната урбана населба на островот, а исто така и седиште на општината Мајо. Нејзиното население било 2.971 жители во 2010 година. Името Порто Инглес го добило по англиски бродови кои извезувале сол произведена на островот Мајо од овој град. Експлоатацијата на сол продолжила до 19 век. Неубедливата битка кај Мајо се водела помеѓу британските и француските фрегатни ескадрили во близина на градот на 23 јануари 1814 година во последните етапи од Наполеоновите војни.
Пристаништето Порто Инглес има фериботи до Праја на островот Сантјаго. Домашниот аеродром во Мајо се наоѓа на 1км северно од градот.
Знаменитости:
* Форте де Сао Хозе и неговиот соседен светилник
* Црквата Пресвета Богородица на светлината, отворена во 1872 година
* Салинас на англиското пристаниште
1 Историски население
+Историско население, година, Население
1990 година ( ''23 јуни'', попис), 1.573
2000 година ( ''16 јуни'', попис), 2.673
2010 година (Попис), 2.971
2 Збратимени градови
* Loures, Portugal
3 Поврзано
* Список на градови и населени места во Зелен ’Рт
* Туризам во Зелен ’Рт
Фурна (Брава)

Фурна — приморска заедница во североисточниот дел на островот Брава, Зелен ’Рт. Се наоѓа на 2,5 км североисточно од главниот град на островот Нова Синтра. На пописот во 2010 година, неговото население било 612 жители.
1 За селото
Населбата била спомната како Фурно во картата од 1747 година од Жак-Никола Белин.
Фурна станало најважното пристаниште на Брава во 1843 година. Во 1982 година, многу чамци и некои куќи на Фурна биле уништени од бранови кои достигнале висина до 10 метри, предизвикани од тропската бура. Пристаништето било подобрено во 2000 година. Има ферибот врски до Сао Филипе во Фого и Праја во Сантјаго.
Брава има капела позната како Богородица. Новото жолто училиште во близина на малата црква во јужниот дел на селото, кое го платила владата на Белгија, има големи ѕидни слики кои ги мотивираат децата да заштедат што е можно повеќе вода и да помогнат островот да остане зелен.
Помалку од еден километар североисточно од Фурна се наоѓа гребенот Понта Јалунга со светилник.
2 Галерија
3 Поврзано
* Список на села и населби во Зелен ’Рт
The xx

The xx (транскрипција: екс-екс) ― англискa инди-рок група од Лондон, основана во 2005 година. Групата е составена од Роми Медли Крофт (гитара и пејач), Оливер Сим (бас-гитара и пејач) и Џејми Смит, познат и како Џејми екс-екс (битови и диск-продукција). Порано членувал и Барија Куреши (клавијатури и гитара). Групата е препознатлива по специфичниот минималистички звук кој содржи елементи на инди-рок, инди-електроника, инди-поп, дрим-поп и електро-рок.
Групата ја основале Медли Крофт и Сим откако се запознале додека учеле во училиштето „Елиот“; Барија Куреши им се приклучил истата година, а Смит следната година. Тие објавиле демо-снимки на нивната страница на Мајспејс и го привлекле вниманието на издавачката куќа Young Turks (денес Young) во сопственост на групата Beggars. Групата го издала првиот албум, ''xx'', во август 2009 година. Албумот бил успешен и стигнал до трето место на топ-листата за албуми во Обединетото Кралство, а списанијата ''The Guardian'' и ''NME'', албумот го ставиле на прво и на второ место, соодветно, на нивниот список на најдобри албуми за таа година. Во 2010 година албумот ја освоил наградата „Меркур“. По издавањето на првиот албум, Куреши ја напуштил групата. Нивниот втор албум, ''Coexist'', бил издаден на 5 септември 2012 година. Албумот добил позитивни критики и стигнал до прво место во Обединетото Кралство и петто место на американската топ-листа за албуми ''Билборд'' 200. Групата го издала третиот албум, ''I See You'', на 13 јануари 2017 година и стигнал до прво место во Обединетото Кралство и второ место на ''Билборд'' 200.
1 Дискографија
*''xx'' (2009)
*''Coexist'' (2012)
*''I See You'' (2017)
Понта ду Шао де Манград

Понта ду Шао де Манград (исто така: ''Понта де Манград'', ''Понта Оесте'') — најзападната точка на островот Санто Антао, и исто така најзападната точка на Зелен ’Рт и цела Африка. Се наоѓа на 5 км северозападно од Монте Триго и 31 км западно од Порто Ново, во многу оддалечена област. СоДоговорот од Тордесиљас од 1494 година новооткриените земји надвор од Европа биле поделени меѓу Португалија и Шпанија по меридијан 370 лиги (2.193 км) западно од оваа точка.
1 Светилник Понта де Манград
На гребенот има светилник, кој се состои од бела бетонска кула висока 3 м со црвен фенер. Неговата фокусна висина е 112 м, а опсегот е 13 наутички милји (24 км)
Учителот од Вигевано

„Учителот од Виџевано“ (италијански: ''Il maestro di Vigevano'') — италијански филм од 1963 година, во режија на Елио петри (Elio Petri), кој е автор и на сценариото, заедно со Ејџ и Скарпели(Age & Scarpelli). Главните улоги ги играат: Алберто Сорди (Alberto Sordi), Клер Блум (Claire Bloom) и Пјеро Мацарела (Piero Mazzarella). Филмот е снимен според истоимениот роман на Лучио Мастронарди (Lucio Mastronardi).
1 Синопсис
Во малиот град Вигевано, сите жители се богати, освен Момбели, директорот на училиштето. Неговата сопруга Ада го наговара да се вработи во фирмата на брат му, но набргу фирмата е затворена поради финансиски проблеми. По некое време, Ада го остава Момбели и тој решава да се врати во своето училиште.
Лампедуза и Линоза

Лампедуза и Линоза (|Lampedusa) е населба во Италија во областа Агриџенто, регионот Сицилија.
Според податоци од 2011 година, во населбата живееле 4065 жители. Населбата се наоѓа на надморска височина од 14 метри.
1 Поврзано
* Покраини во Италија
* Италијанци
Another (роман)

''Another'' (буквално: ''Друга'', |アナザー) — јапонски таинствен роман на ужасите од Јукито Ајацуџи, првпат објавен на 29 октомври 2009 г. од Kadokawa Shoten. Приказната го следи Коичи Сакакибара, момче што се префрла во гимназијата Јомијама, каде ја запознава загадочната Меи Мисаки и се заплеткува во застрашувачка тајна што вклучува ужасни смртни случаи на луѓе поврзани со неговиот клас.
Романот е вдахнат од манга-адаптација на Хиро Кијохара, серијализирана во списанието ''Young Ace'' од мај 2010 г. до јануари 2012 г. И романот и мангата се лиценцирани во Северна Америка од Yen Press. Аниме-серија од 12 епизоди од P.A. Works се прикажувала во Јапонија од 10 јануари до 27 март 2012 г., по што следела OVA објавена на 26 мај 2012 г. Премиерата на играниот филм била прикажана во јапонските кина на 4 август 2012 г.
1 Содржина
Во 1972 г., Мисаки, сакана ученичка од клас 3-3 во гимназијата Јомијама, починала неочекувано за време на учебната година. Потресени од тага, учениците и професорот се однесувале како Мисаки да е сѐ уште жива, што довело до нејзино таинствено присуство на фотографијата од дипломирањето.
Премотувајќи го времето до пролетта 1998 г., кога Коичи Сакакибара се префрлува во класот 3-3. Таму ја запознава Меи Мисаки, тивка девојка што ја избегнуваат како нивните соученици, така и професорот. Наскоро, класот станува заробен во смртоносна појава каде што учениците и нивните роднини умираат на необични и ужасни начини. Коичи и Меи откриваат дека овие смртни случаи се поврзани со „Мисаки од 1972 г.“, проклетство што го мачи класот 3-3 речиси секоја година оттогаш. Заедно, тие се тркаат да ја откријат вистината и да ја запрат несреќата пред таа да однесе повеќе животи — вклучително и нивните.
2 Ликови
2.1 Главни ликови
Коичи Сакакибара (јап. ''榊原 恒一'') — 15-годишно момче што се префрлило од Токио во гимназијата Јомијама во класот 3-3 во 1998 г., но било хоспитализирано поради пневмоторакс пред почетокот на учебната година. Коичи останува кај неговите баба и дедо и тетка Реико, додека неговиот татко спроведува истражување во Индија. Тој се спријателува со Меи Мисаки и покрај предупредувањата да не го прави тоа, и работи со своите соученици за да ја открие вистината зад проклетството на класот 3-3.
Меи Мисаки (јап. ''見崎 鳴'') — необична девојка што носи бела преврска на левото око. Коичи најпрво ја сретнува во лифтот на болницата Јумигаока, каде што таа ѝ доставува кукла на својата „друга половина“ во подрумот на болницата. Со текот на времето, се открива дека оваа „друга половина“ се однесува на нејзината почината сестра близначка. На училиште, Меи е целосно избегнувана од нејзините соученици. Кога Коичи се обидува да општи со неа, таа првично го предупредува да се држи подалеку, но на крајот се отвора откако и тој е отфрлен. Меи открива дека нејзиното лево око е око на кукла, што ѝ дава исклучителна способност: може да ја види „бојата на смртта“, овозможувајќи ѝ да ги посочува оние што се мртви или се блиску до смрт.
Наташа Брезовска-Богоевска

Наташа Брезовска-Богоевска е македонска писателка за деца и возрасни која работи и твори во Велес, Македонија.
1 Животопис
Наташа Брезовска-Богоевска е родена 20 декември 1971 година во Гостивар. Основно училиште завршила во родното место, а средно училиште завршила во СУГС „Јосип Броз Тито“ , Скопје. Дипломира Македонска книжевност и јужнословенски книжевности со македонски јазик на Филолошки факултет „Блаже Конески“, Скопје. Богоевска од 1996 година живее и работи во Велес.
Две децении работела како наставник во ООУ „Стојан Бурчевски Буридан“ село Иванковци во близина на Велес. Во 2021 година се вработила во Локалната библиотека „Гоце Делчев“ во Велес.
Била претседател на Друштвото на македонски јазик и литература на град Велес.
Како библиотекар е носител и реализатор на проекти од Библиотеката и Министерството за култура. Активно учествува со свои излагања на меѓународни конференции.
2 Творештво
Богоевска е автор на песни и раскази  за деца, млади и возрасни, објавени во заеднички збирки и антологии. Автор на прилози објавени во Просветен работник и Колибри. Соработник е со детските списанија „Другарче“ и „Росица“, каде објавува свои раскази. Нејзините раскази се наградувани на државно и меѓународно ниво. Дел од книгите се преведени на англиски јазик.
Наташа Брезовска-Богоевска е автор на следниве книги:
* „Детства“ – раскази за деца и млади, 2020 
* „Авантурите на желчето Тео“ - сликовница, 2020 (Добитник на награда за најдобра книга - сликовница на Денови на македонската литература за деца 2020)* „Приказна за две деца“- раскази за деца, 2023
* „Нишки до срцата“ - раскази за возрасни, 2023 (промовирана на Саемот на книга)
* „Шумски приказни“ - книга-сликовница, 2023
Застапена е со свои песни или раскази во заеднички изданијаː
* „Литературни искри“ 2017, 2020,2024
* „Симфонија на срцето 4“, 2020
* „Карантински приказни“, 2020 (електронско издание)
* „Различни светови“ антологија, 2023
* „Детски соништа“ антологија, 2023
* „Стихувалки“- 2019, 2022, 2023, 2024
Ејми Макдоналд

Ејми Елизабет Макдоналд (|Amy Elizabeth Macdonald; р. 25 август 1987) е шкотска кантавтор. Нејзиниот прв албум, This Is the Life, беше издаден на 30 јули 2007 година и продаден во 2,4 милиони примероци.
1 Дискографија
1.1 Студиски албуми
*''This Is the Life'' (2007)
*''A Curious Thing'' (2010)
*''Life in a Beautiful Light'' (2012)
*''Under Stars'' (2017)
*''The Human Demands'' (2020)
1.2 Албуми во живо
*''Live from Glasgow'' (2007)
*''iTunes Festival: London 2010'' (2010)
*''Love Love UK & European Arena Tour LIVE 2010'' (2011)
*''Under Stars (Live in Berlin)'' (2017)
Плусинфо

Плусинфо – македонски интернет информативен портал од 2011 година. Сопственик и основач на порталот е новинарот и уредник Бранко Героски.
1 Редакција
* Менаџер на проектот: Бранко Героски
* Главен и одговорен уредник: Биљана Илиќ
* Новинари: Рада Исовска Маневска, Драгица Христова, Војислав Мојсовски, Костадин Героски, Соња Христовска Угриновска, Хари Кацановски.
* Колумнисти: Мартин Богатиноски, Бранко Героски, Богдан Илиевски.
Anchusa crispa

''Anchusa crispa'' — вид растение од семејството Boraginaceae. Го има во Франција и Италија. Нејзини природни живеалишта се грмушкеста вегетација од медитерански вид и песочни брегови. Загрозена е заради закана од сотирање на живеалиштата.
Phalaenopsis lindenii

''Phalaenopsis lindenii'' е вид растение од фамилијата Орхидеи, именувано по белгискиот ботаничар Жан Жил Линден. Ендемичен е на островот Лузон на Филипините. Нејзиното природно живеалиште се суптропски или тропски влажни низински шуми. На овој вид му се заканува опасност да изумре.
Valeriana trinervis

''Valeriana trinervis'' — вид растение од семејството Caprifoliaceae. Видот е ендемичен за Корзика, Франција, каде што има една потпопулација во близина на Бонифачо, од кој се останати само 140 поединечни растенија. На француски, вообичаеното име на растението е ''Centranthe À Trois Nervures''. Негово природно живеалиште е грмушкеста вегетација од медитерански тип. Во моментов е загрозена од сотирање на живеалиштата.
Се смета од страна на IUCN како еден од 50-те најзагрозени вида на Средоземната Област.
Aerides lawrenceae

''Aerides lawrenceae'' е вид на растение од фамилијата Орхидеи. Ендемичен е на Филипините, на островите Минданао и Себу на височини до 500 метри на места со интензивна светлина. Нејзиното природно живеалиште се суптропски или тропски влажни низински шуми. Му се заканува губење на живеалиштата од прекумерно собирање.
1 Опис
Тоа е растение со џиновска големина, кое достигнува висина од 1,5 м, понекогаш и виси, претпочита топла до ладна клима, епифитично , моноподно, со издолжено стебло од 60 см кое носи структури од лисја и цветови со соцветие во густ кластер, со многу до 30 цветови кои се широки и до 4,35 см, восочни се и миризливи, долготрајни и цветаат во есен и рана зима.
Rascal Does Not Dream of Bunny Girl Senpai

''Rascal Does Not Dream of Bunny Girl Senpai'' (буквално: ''Никаквецот не сонува за девојката зајчица'', ''|青春ブタ野郎シリーズ'', букв. ''Глупавата свиња не сонува за девојката зајчица'') или ''Aobuta'' (јап. ''青ブタ'') — серија лесни романи напишани од Хаџиме Камошида и илустрирани од Кеиџи Мизугучи. ASCII Media Works има издадено 9 тома од април 2014 г. Манга заснована на неа, наменета за возрасни мажи, е објавена од декември 2015 г. Аниме-серија била произведена од студиото CloverWorks, а премиерно била прикажана од 4 октомври до 27 декември 2018 г. Непосредното продолжение на серијата е филмот ''Rascal Does Not Dream of a Dreaming Girl'' (јап. ''青春ブタ野郎はゆめみる少女の夢を見ない''), се одржал на 15 јуни 2019 г.
1 Содржина
Обичниот живот на средношколецот Сакута Азусагава добива неочекуван пресврт кога ќе се сретне со Маи Сакураџима, позната млада глумица необјасниво облечена како зајчица, која незабележано талка низ книжницата. Чудното е што Сакута изгледа дека е единствената личност што може да ја види — загатка што самата Маи не може да ја објасни. Дури и кога ќе ја напушти својата светкава облека и ќе се повлече од центарот на вниманието, таа останува невидлива за сите освен за него.
Сакута ја нарекува оваа таинствена појава „младешки синдром“, необична состојба поврзана со емоционалните превирања на младоста. Решен да ја открие вистината зад маките на Маи, Сакута тргнува на патешествие што не само што ги зближува, туку и го запознава со други девојки што страдаат од слично необјасниви појави. Додека ги разоткрива овие натприродни тајни, Сакута се соочува со кревката, непредвидлива природа на адолесценцијата — и врските што можат да се поправат или прекинат по патот.
2 Ликови
Сакута Азусагава (јап. ''梓川 咲太'') — главниот лик. Тој е дечко што учи во истото училиште со Маи, но една година помал. Според озборувањата, тој во минатото испратил неколку соученици во болница. Впрочем, тој самиот бил ставен таму откако спонтано му се појавиле расекотини на телото од кои останал со белези. Сакута ги објаснува овие чудни појави како „младешки синдром“ — гласови дека тинејџерите, од непознати причини, понекогаш будат разни паранормални способности.
Маи Сакураџима (јап. ''桜島 麻衣'') — главната јунакиња, „девојка зајчица“. Таа е популарна глумица што го напуштила шоу-бизнисот. И покрај нејзината поранешна слава, од време на време луѓето престануваат да го сфаќаат постоењето на Сакураџима. Во исто време, тие не само што не ја гледаат Маи, туку и се однесуваат како таква личност никогаш да не постоела. И дури и да им бидат претставени докази за постоењето на Маи, тие нема да можат да го согледаат ниту тоа. Така, писмото потпишано од Маи, нејзината мајка го сфатила како писмо од непознат испраќач. Од кои причини ова дејство се појавува и зошто потоа исчезнува останува нејасно.
Amesiella philippinensis

''Amesiella philippinensis'' е вид на орхидеи ендемични на островот Лусон на Филипините. Како и ''Vanda falcata,'' погрешно се сметале за вид ''Anraecum'', поради белите, долги цветови. Растението произведува заоблени листови до 5 см во должина. Три или четири бели, миризливи цветови од 3 см во ширина се произведуваат на кратки соцветија. Цветните листови се релативно големи во споредба со остатокот од растението, месести и миризливи. Бојата им е жолта во грлото. Се јавува на пониски надморски височини од ''Amesiella monticola'' и има пократки листови. Цветааат во зима и пролет.
Iris nigricans

''Iris nigricans'' е цветно растение од фамилијата Перуники. Тоа е национален цвет на Јордан. Цветовите се црно-виолетови и долги од 12-15 см во дијаметар, а растенијата се околу 35 см високи со закривени лисја. Потребно е директно сонце и остра дренажа. Ендемично е во Јордан и е загрозен вид.
Има уште 8 други перуники кои потекнуваат од Јордан, а повеќето од нив се исто така загрозени. Видовите што носат црни цветови понекогаш се мешаат со ''перуника нигрика.''*''Iris vartanii'' - светло сини цветови - исчезнати во Јордан
*''Iris atrofusca'' - црни цветови - загрозени
*''Iris atropurpurea'' - виолетова перуника - црни цветови - култивирани, но ранливи во дивината
*''Iris petrana'' - црни цветови
*''Iris germanica'' - Германска перуника - виолетови цветови
*''Iris postii'' - виолетови цветови
*''Iris edomensis'' - бели цветови со црни дамки - загрозени
*''Iris aucheri'' - Пустинска перуника - разни бои
Aloe ballyi

''Aloe ballyi'' („стаорска алоја“) — вид на цветно растение од фамилијата Asphodelaceae, домородно на Кенија и Танзанија.
1 Опис
Овој вид на ''Алоја'' формира високи, тенки стебла до 6 метри. Листовите се долги, тенки и главно прави - само малку се враќаат кон врвовите. Мртвите лисја не остануваат долго на стеблото, за разлика од случајот со повеќето алои. За разлика од повеќето алои, „стаорската алоја“ е отровна.
2 Домородство
Домородно е на планините на источниот лак и крајбрежните шуми на Кенија и Танзанија. Оваа ретка алоја расте во грмушки со акации и сукуленти.
Румено жолта пеперутка

Румено жолта пеперутка (|Colias myrmidone) е вид на дневна пеперутка од семејството белци (лат. ''Pieridae'' ). Нејзиниот опсег се протега од Западна Азија, преку јужна Русија и Украина, па сè до Австрија и Германија. Изумира во западниот дел од ареалот, а во Србија не е забележан веќе неколку децении и се смета за исчезнат.
Распонот на крилата е 44-50 мм. Првата генерација лета во мај, а втората, побројна, од јули до септември.Гасеницата се храни со растенија од родот ''Cytisus''.
Aloe ambigens

''Aloe ambigens'' — ретка алоја која е домородна на Сомалија, но моментално е познатa во само еден локалитет во регионот Мудуг.
1 Опис
Стеблото на алојата полека расте до околу 40 см. Листовите се зелено бериска боја, а на стеблото растат розети. Листовите растат во редови, едни спротивно од други.
Скаменета студена земја

„Скаменета студена земја“ (англиски: ''Stoned Cold Country'') — документарен филм на режисерот Бен Смолбоун (Ben Smallbone) од 2023 година. Филмот ги прикажува настаните за време на снимањето на музичкиот албум, објавен по повод прославата на 60-годишнината на Куќата на славните на рокенролот. Албумот содржи обработки на познатите песни на Ролинг Стоунс кои ги снимиле повеќе музичари, како: Браќата Озборн (Brothers Osborne), Ерик Чрч (Eric Church), Стив Ерл (Steve Earl), Брукс и Дан (Brooks & Dunn), Лејни Вилсон (Lainey Wilson), Марен Морис (Maren Morris) итн. Притоа, изведувачите зборуваат за влијанието на Ролинг Стоунс врз нивните музички кариери, а исто така, во филмот се прикажуваат и сцени од студиото во кое музичарите ги изведуваат песните на оваа група.
Таа е толку забавна

„Таа е толку забавна“ (англиски: ''She's funny that way'') — американско-германски филм од 2014 година во режија на Питер Богданович (Peter Bogdanovich). Автори на сценариото се Луис Стратен (Louise Stratten) и Питер Богданович. Главните улоги ги играат: Овен Вилсон (Owen Wilson), Имоген Путс (Imogen Poots), Џенифер Анистон (Jennifer Aniston), Кетрин Хан (Kathryn Hahn), Вил Форте (Will Forte) и Рис Ифанс (Rhys Ifans).
1 Синопсис
Изи е млада невработена глумица која заработува за живот така што повремено работи како проститутка. Еден од нејзините клиенти е познат режисер, а таа се јавува на аудиција токму за една негова театарска претстава. Изи остава голем впечаток пред присутните, но режисерот се колеба да ја ангажира со намера да ја прикрие својата врска со неа...
Христијанска теозофија

Христијанска теозофија (|θεοσοφία = „божествена мудрост“) — се однесува на верувањата во христијанството што се сосредоточуваат на стекнување непосредно знаење за Бога и разбирање на потеклото и целта на вселената. Често се опишува како мистична филозофија. Теозофијата е дел од западниот езотеризам, кој претполага дека скриеното знаење од древните времиња може да доведе до просветление и спасение.
Додека теозофијата обично покрива многу различни традиции, вклучувајќи ги хиндуизмот и будизмот, христијанската теозофија се сосредоточува на еврејските и христијанските учења. Движењето обично се поврзува со германскиот филозоф Јакоб Беме, а еврејската кабала одиграла важна улога во обликувањето на христијанската теозофија.
Во 1875 г., Теозофското друштво го оживеало поимот „теозофија“, создавајќи духовно движење со истото име. Во XX век, научниците на западниот езотеризам почнале повнимателно да ја проучуваат теозофијата.
1 Општи одлики
Антоен Февр објаснил дека „теозофијата е вид знаење што не само што влијае на односот на поединецот со божественото, туку се однесува и на природата на Бога, божествените суштества и вселената — нејзиното потекло, скриените структури, како се поврзува со човештвото и нејзината крајна цел“. Теозофијата се однесува на определена насока на размислување во рамките на проучувањето на езотеризмот, почнувајќи од XV век. Февр ја посочува како една од неколкуте клучни езотерични традиции во раната современа западна мисла, заедно со алхемијата, астрологијата, неоалександрискиот херметизам, христијанската кабала, парацелзизмот (проучување на учењата на Парацелзус), окултната филозофија и розенкројцерството.
ОУ „Панко Брашнаров“ - Велес

Основно училиште „Панко Брашнаров“ (официјално: Основно општинско училиште „Панко Брашнаров“ - Велес; скратено: ООУ „Панко Брашнаров“) — централно основно училиште во градот Велес, Општина Велес.
Училиштето е именувано по истакнатиот македонски комунист и потпретседател на АСНОМ Панко Брашнаров.
1 Историја
Училиштето било создадено во 2019 година со спојување на претходните училишта ОУ „Благој Кирков“ и ОУ „Јордан Хаџи-Константинов Џинот“.
Акатист

Акатист (грчки: Ακαθιστος - слуша стоејќи) — химна на благодарност.
Православната химнографија познава акатисти посветени на Света Троица, Светиот крст и некои светци. Најмногу користен акатист е оној посветен на Пресвета Богородица, „Заштитничката на Константинопол“. Oва е ремек-дело на византиската литургиска химнографија. Овој акатист има облик на песна составена од 24 икоси и кондаци, а секој икос е составен од прозби составени од дванаесет стиха (според описот од Откровението, поглавје 12), а завршува со извикот: „''Радуј се Невесто, неневестна''!" Оваа химна се заснова на кондакот испеан од Роман Слаткопевец (491-560), ѓакон во Бејрут и Константинопол, и му се припишува на патријархот Сергиј (помеѓу 610 и 638). Византискиот филозоф Михаило Псел (11 век) му го припишува овој акатист на Георгиј Писидиски, библиотекарот на Света Софија, кој наводно го составил во 629 година, за време на владеењето на царот Ираклиј, по повод византиската победа над Аварите кои го опседнале Константинопол, победа што ѝ се припишува на Пресвета Богородица („Ти благодариме за победата“). Овој настан е претставен во иконографски облик во 24 сцени на западните ѕидови на пронаосот. Особено се пее во саботата што и претходи на петтата недела од Велигденскиот пост.
Овој акатист дава богослужбена потврда на учењето за Дева Марија како Пресвета Богородица - Θεοτοκος, што е потврдено од Третиот вселенски собор во Ефес (431 г.), како и други главни аспекти на православната христологија и мариологија во 5 и 6 век.
1 Поврзано
* Молитва
* Канон
* Молебен
* Тропар
* Кондак
Интернационализам (лингвистика)

Интернационализам или меѓународен збор — поим за заемка во лингвистиката што се појавува во повеќе јазици (транслингвализам ) со исто или слично значење и етимологија. Овие зборови постојат на „неколку различни јазици како резултат на истовремени или последователни позајмувања од крајниот извор“ (И. В. Арнолд). Изговорот и правописот се слични, така што зборот е разбирлив меѓу различни јазици.
Се расправало за тоа колку јазици се потребни за да зборот биде интернационализам. На пример, според Гилад Цукерман, најважните јазици што треба да ја вклучуваат истата лексичка единица за да се класифицираат како интернационализам во хебрејскиот јазик се: јидиш, полски, руски, француски, германски и англиски јазик.
1 Потекло
Европските интернационализми потекнуваат од латинскиот и грчкиот јазик, но и од други јазици. Меѓутоа, бидејќи англискиот јазик е главната лингва франка на западниот свет, има зголемен број на интернационализми кои потекнуваат од англискиот јазик. Многу неевропски зборови станале меѓународни.
2 Поврзано
* Интерлингва
ОМУ „Васо Карајанов“ - Гевгелија

Основно музичко училиште „Васо Карајанов“ (официјално: Основно музичко училиште „Васо Карајанов“ - Гевгелија; скратено: ОМУ „Васо Карајанов“) — единствено музичко основно училиште во градот Гевгелија, Општина Гевгелија.
Училиштето е именувано по македонскиот учесник во НОБ Васо Карајанов.
Magnolia kachirachirai

''Magnolia kachirachirai'' е вид на цветнo растениe од фамилијата Магнолии. Ендемично е на Тајван.
Ова е дрво кое расте до 20 метри. Кожести листови со овална форма се долги до 12 сантиметри. Носи бисексуални цвеќиња со кривини од жолти тепали и многу стомаци.
Овој вид е познат од само неколку локации во фрагментирани живеалишта. Нејзиното население се намалува. Неговото живеалиште е исчистено за човечка употреба и се сече за дрва. Се одгледува и како украсно растение.
Ваијана 2

Ваијана 2 (|Moana 2) — американски музички авантуристички филм произведен од Walt Disney Animation Studios за Walt Disney Pictures. Ова е продолжение на „Ваијана — Потрага по митскиот остров“ и 63-от анимиран филм, режиран од Дејвид Дерик Помладиот, Џејсон Хенд и Дана Леду Милер. Во него играат Аули Краваљо, Двејн Џонсон, Темуера Морисон, Никол Шерзингер, Рејчел Хаус и Алан Тјудик, кои ги повторуваат нивните улоги од првиот филм, а му се придружуваат и Калиси Ламберт-Цуда, Роуз Матафео, Дејвид Фејн, Хуалалаи Чунг, Авхимај Фрејзер и Џералд Рамзи.
Премиерата на филмот во САД била на 27 ноември 2024 г., а во Македонија на 28 ноември истата година.
1 Содржина
Еден судбоносен ден, Ваијана добива претстава за нејзиниот предок, Таутај Васа, кој открива дека богот на бурата по име Нало се обидува да господари со сите смртници, предизвикувајќи луѓето да се оддалечат од океанот. Нало го потонал волшебниот остров Мотуфету во длабочините на океанот. Таутај ја предупредува Ваијана дека нејзиниот остров ќе биде опустошен доколку не најде начин да го врати Мотуфету. Решена, Ваијана се здружува со Лото, Мони, Келе, нејзиното прасе Пуа и нејзиниот петел Хејхеј, тргнувајќи на патешествие за да го пронајдат изгубениот остров.
2 Озвучување
Глумец, Улога
Аули Краваљо, Ваијана
Двејн Џонсон, Мауи
Хуалалаи Чунг, Мони
Роуз Матафео, Лото
Дејвид Фејн, Келе
Авхимај Фрејзер, Матанги
Калиси Ламберт-Цуда, Симеа
Темуера Морисон, Туи
Никол Шерзингер, Сина
Рејчел Хаус, Тала
Џералд Рамзи, Таутај Васа
Алан Тјудик, петелот Хејхеј
Тофига Фепулеј го озвучува богот Нало во средината на натписите.