procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Мокроног

Мокроног — гратче во Општина Мокроног-Требелно во Југоисточна Словенија. Тоа е и административен центар на општината. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Општината сега е вклучена во статистичкиот регион Југоисточна Словенија.
1 Име
Мокроног првпат бил потврден во пишани извори во 1137 година под германското име ''Назуоз'' и како ''Назенфуз'' во 1143 година и ''Назенвозен'' во 1158 година. Словенечкото име ''Мокронаг'' било потврдено дури во 1689 година. Името првично било генитивна множина (Mokronozi т.е. „Мокри нозе“) што било реинтерпретирано како еднина. Се верува дека е соединение од придавката ''мокер'' „мокро“ + именката ''нога'', што значи дека првично значи „влажна област во подножјето на планина“. Помалку е веројатна хипотезата дека името значи „влажно стапало“ како хумористична референца за луѓето што живеат на влажно место.
2 Цркви
Парохиската црква во населбата е посветена на Свети Егидије, и припаѓа на Римокатоличката епархија Ново Место. Изградена била во стилот на доцнобарокниот неокласицизам од 1822 до 1824 година на местото на постара црква која се урнала. Црковната кула била редизајнирана во 1940 година врз основа на плановите на архитектот Јанез Валентичич, ученик на Јоже Плечник. Втората црква во северниот дел на населбата е посветена на Свети Флоријан. Датира од средината на 17 век. Трета црква стои на запад на планината Жалост. Посветен е на Богородица, и датира од 1697 година, со сликарство од 18 и 19 век.
3 Историја
Мокроног првпат бил споменат во 1137 година, а стекнал пазарни права во 1279 година. Околу 1340 година бил изграден ѕид околу градот, од кој сега стои само една кула. Градот тешко ги претрпел отоманските напади во 16 и 17 век, и го изгубил најголемиот дел од своето население. Градот го повратил своето поранешно значење само во почетокот на 19 век, кога станал центар на кожарската индустрија. Фабриката за кожа што се наоаѓало во градот била целосно уништена во 1943 година од нацистички воздушен напад.
Замокот е од 13 век со доградби од 15, 17 и 18 век, изграден е на рид јужно од парохиската црква, бил запален од југословенските партизани по капитулацијата на Италија во 1943 година и дополнително срушен по Втората светска војна.
Трстенички Стени

Трстенички Стени — месност кај селото Трстеник, во средишниот дел на Македонија. Овие карпи се сместени на реката Река кај една мала клисура во близина на селото Трстеник.
1 Местоположба
Месноста се наоѓа кај тиквешкото село Трстеник.
1.1 Пристап
До месноста може да се дојде преку локалниот асфалтен, кој се двои од А3 во насока на селото Трстеник. Пред да свртите кон селото и да ја преминете Црна Река, продолжете по земјениот пат долж реката за да ги видите карпите одблизу.
Како втора варијанта е да продолжите во селото и од таму преку земјениот пат да возите по самите карпи, стигнувајќи до малиот манастир „Св. Петка“ во близина на селото.
2 Галерија
Полско претседавање со Советот на Европската унија во 2025 година

Полско претседавање со Советот на Европската Унија – период во кој Полска претседава со состаноците на Советот на Европската Унија. На 1 јануари 2025 година, Полска го презела претседавањето со Советот на Европската унија (ЕУ). Ова е второ полско претседателство и ќе се одвива во првите шест месеци на истата година.
Полска првпат претседавала со Советот на ЕУ во втората половина на 2011 година, заедно со Данска и Кипар, кога ја формирале претседавачката тројка.
Спроведувањето на функцијата Претседавач со Европската Унија е резултат на пристапувањето на Полска во ЕУ во 2004 година и е важна обврска која произлегува од статусот на земја-членка. Полското претседателство зазема место во првата половина на 2025 година, што е во согласност со редот утврден со едногласна одлука на Советот на Европската унија. Редоследот за извршување на оваа функција е донесен со Одлуката на Советот од 1 јануари 2007 година во врска со редоследот на Претседавач на Советот (2007/5/ЕЗ, Евроатом).
Полска претседателството го наследила од Унгарија на 1 јануари 2025 година. Следна е Данска почнувајќи од 1 јули 2025 година.
1 Лого
Логото на Претседателството се сини букви „ЕУ“ низ која се протега полското знаме. Целината е надополнета со натпис „POLAND2025.eu“ од десната страна .
2 Задачи на земјата претседавач
* Најважната задача е да претседава со работата на Советот на ЕУ и неговите помошни тела (комитети и работни групи) и да претседава со состаноците на Европскиот совет. Имплементацијата на оваа задача вклучува организирање на многу состаноци, во смисла на содржина и логистика, од различна природа, локација и ниво;
* Претставување на Советот пред другите институции на ЕУ, особено Европската комисија и Европскиот парламент;
* Претставување на Унијата во односите со трети земји и меѓународни организации, во соработка со Високиот претставник за надворешни работи и безбедносна политика на Европската Унија
Меѓународен договор

Меѓународен договор или меѓународна спогодба — тоа е меѓународноправен договор, склучен помеѓу држави и/или други субјекти на меѓународното право. Меѓународните договори можат да имаат различни имиња, но без оглед на нивниот наслов, по нивната правна природа сите тие се групирани како договори во однос на содржината — на пример, конвенции, согласија, спогодби итн.
Меѓународна спогодба може да се склучи преку еден или неколку (множество) документи (на пример, преку размена на дипломатски ноти). Меѓународните договори, заедно со обичаите, се меѓу главните извори на меѓународното право.
1 Современа употреба и облик
Меѓународниот договор е службен писмен договор меѓу државите што правно ги обврзува. Тоа е и последица на службена церемонија на која се оддава признание на страните и нивниот однос. Не се потребни посебни квалификации или стручност за да се создаде договор.
Последниот двобој (филм)

''Последниот двобој'' (|The Last Duel) — епски историски драмски акционен филм во режија на Ридли Скот, сместен во Франција во XIV век за време на Стогодишната војна. Филмот е заснован на истоимената книга (2005) од Ерик Џегер и ја раскажува приказната за судењето преку двобој меѓу Жак ле Гри и Жан де Каруж поради обвинувањето на Ле Гри за силување на Маргерит де Каруж. Во филмот играат Мет Дејмон, Адам Драјвер, Џоди Комер и Бен Афлек.
Премиерата на филмот во САД и Обединетото Кралство била на 15 октомври 2021 г., а во Македонија на 14 октомври истата година.
1 Содржина
Кралот Шарл VI објавува дека витезот Жан де Каруж мора да ги израмни сметките со неговиот штитоносец преку двобој.
2 Улоги
Мет Дејмон, Жан де Каруж
Адам Драјвер, Жак ле Гри
Џоди Комер, Маргерит де Каруж
Бен Афлек, гроф Пјер д'Алансон
Хариет Волтер, Никол де Бушар
Натаниел Паркер, сер Робер де Тибувил
Сем Хејзелдин, Томин ду Боа
Мајкл Макелхатон, Бернар Латур
Алекс Лотер, кралот Шарл VI
Серена Кенеди, кралицата Изабела
Мартон Чокаш, Креспин
Жељко Иванек, Ле Кок
Брајони Хана, Алис
Катедрала во Цеље

Катедралата Цеље (словенечки: ''Celjska stolnica'') е римокатоличка катедрала посветена на пророкот Даниел во Цеље, Словенија. Таа е епископско седиште на Цељската епархија од нејзиното основање во 2006 година.
1 Историја и опис
Уште во 12 век, на ова место постоела мала базилика. Таа била заменета во 1306 година со сегашната градба, која служела како црква на опатијата која во средниот век се наоѓала на работ на градот. Во 1379 година бил изграден покрив со ребрести сводови. Црквата била менувана неколку пати до XVI век. Во 1413 година била додадена готската капела на Матер Долороса, која во 1420 година била осветена од епископот на Фрајзинг, Херман фон Чили. Во оваа капела се наоѓа издлабена дрвена Пиета, која претставува главното богатство на црквата.
Бродот има рамен покрив и посебен простор наменет за монахињите. Таваните се украсени со фрески од 15 век, но оние во хорот се постари од оние во бродот: фрагментот од фигурата на Христос во средината на таванот на хорот можеби датира дури од 14 век. Други фрески ги прикажуваат Тројцата мудреци.
За време на барокниот период била додадена светло украсена капела на Свети Франциско Хавијер.
Сликарството на презвитериумот е дело на Михаел Розенбергер, уметник кој го реставрирал во 1851 година. Во 1858 година црквата го добила својот сегашен изглед во неоготски стил. Различни надгробни плочи од средниот век и ренесансата (до 17 век) ги красат внатрешните и надворешните ѕидови.
39-тиот бискуп на Фрајзинг, Херман фон Цеље, кој починал во Цеље на 13 декември 1421 година по хируршка интервенција, бил погребан во црквата. Неговиот споменик денес се наоѓа во презвитериумот, на евангелската страна.
По реформата на литургијата, прозорците на капелата на Богородица биле заменети со шарени модерни прозорци.
2 Извори и надворешни врски
**
Куба Станкиевич

Куба Станкиевич или неговото вистинско име Јакуб Лех Станкиевич (роден на 7 декември 1963 година во Вроцлав ) — полски џез пијанист и композитор. Тој е меѓу најдобрите полски џез пијанисти.
1 Музичка кариера
Својата кариера ја започнал во бендовите на Јан „Пташин“ Врублевски и Збигњев Намисловски (1985-1987). Со Намисловски настапувал во САД и Мексико, каде ги снимиле албумите ''Песна на невиноста (анг: Song of Innocence) и Отворено (анг: Open)''. Во периодот 1987-1990 година студирал на музичкиот колеџ Беркли во Бостон (дипломирал по пијано) и патувал низ САД со оркестарот Арти Шо. Добитник е на наградата ''Оскар Петерсон'' и полуфиналист на Меѓународниот натпревар за џез-пијано ''Телониус Монк'' во Вашингтон. По своите американски искуства, се вратил дома и основал свој бенд. Неговиот авторски албум насловен ''Северна Песна (анг: Northern Song)'' бил избран за албум на годината, според анкетата на читателите на списанието Џез Форум. Во 1994 година за неговите креативни достигнувања ја добил наградата на Третата програма на полското радио - ''„Матеуш '94“''.
Критичарите имале пофални зборови за албумот на Травелинг Брдс Квинтет, каде Станкиевич соработувал со Дарек Олешкевич, Пјотр Војташик, Пјотр Барон и Цезари Конрад. Покрај тоа соработувал или сè уште соработува меѓу другите со: Арт Фармер (албумот Уметност во Вроцлав), Скот Хамилтон, Харви Сварц, Шила Џордан и меѓународниот џез бенд Централ Јуропиан Џез Конекшн. Во 2013 година бил издаден неговиот албум насловен Килар.
Куба Станкиевич ја предводи Катедрата за џез музика и предава во класата по пијано на Музичката академија ''Карол Липински'' во Вроцлав. Во мај 2009 година докторирал, а во 2016 година се стекнал звање хабилитиран доктор од областа на музичката уметност, уметничка дисциплина – инструментални студии, на Инструменталниот факултет при Музичката академијата во Вроцлав.
Џамија Лог под Мангартом

Џамијата Лог под Мангартом (словенечки: ''Džamija v Logu pod Mangartom'') била џамија на сунитскиот ислам која постоела од 1916 до 1920-тите во близина на селото Лог под Мангарт во Австро-Унгарија, во областа на сегашната општина Бовец во северозападна Словенија. Тоа била првата џамија што била наменски изградена до 2013 година на словенечка територија, иако една пренаменета постоечка зграда функционира во градот Јесенице од 1989 година.
1 Историја
Џамијата била изградена од босански муслимански членови на австроунгарската армија кои служеле на Исонцо фронтот од Првата светска војна. За нивните верски потреби, воените власти им дозволиле да подигнат мала џамија во ноември 1916 година во подножјето на источните Алпи. Објектот бил претежно граден од сечен камен, со врежан дрвен трем, куполен покрив и квадратно минаре, а бил опкружен со камен ѕид и железна ограда. Областа во близина на џамијата била означена како воени гробишта Лог под Мангарт, каде што биле погребани паднатите австроунгарски војници од сите вери.
На крајот на Првата светска војна, босанските муслимански трупи се вратиле дома и ја напуштиле џамијата без грижа. После неколку години Италија, која подоцна ја анектирала оваа област, ја срушила џамијата која се влошувала. Единствениот сочуван запис за нејзиното постоење се шест фотографии сочувани од локалните граѓани.
2 Поврзано
* Исламот во Словенија
Вселенски војници

Вселенски војници (|Starship Troopers) — американски научнофантастичен филм од 1997 г. во режија на Пол Верховен, заснован на истоимениот роман на Роберт Хајнлајн. Во филмот глумат Каспер ван Дин и Дениз Ричардс.
Филмот, кој припаѓа на жанрот воена научна фантастика, опишува вселенска војна меѓу Земјаните и инсектосличните вонземјани — „Арахнидите“. Неговиот главен лик, Џони Рико, се приклучува во редовите на „Вселенските војници“, и, учествувајќи во битки со Арахниди на други планети, се издигнува од редов во офицер. Иако филмот ги позајмува имињата на ликовите и голем број сижетни точки од романот, неговото целокупно настроение се разликува од книжевниот извор: додека некои критичари го обвиниле романот на Хајнлајн дека промовира милитаризам, па дури и фашистичка идеологија, филмот, според планот на Верховен, требало да биде сатиричен и антивоен.
Буџетот на филмот бил од 100 до 110 милиони долари, а заработил 55 милиони долари во САД и 121 милион долари ширум светот.
1 Содржина
Во далечната иднина, средношколците се охрабруваат да станат граѓани со приклучување во војска. Она што не го знаат е дека наскоро ќе бидат вклучени во целосна војна против планетата од вонземјански инсекти. Борбата е за да се осигура безбедноста на човештвото.
2 Улоги
Каспер ван Дин, Џони Рико
Дениз Ричардс, Кармен Ибанес
Мајкл Ајронсајд, Џин Расчак
Дина Мајер, Дизи Флорес
Нил Патрик Харис, Карл Џенкинс
Џејк Бјуси, Ејс Леви
Патрик Малдун, Зандер Баркалоу
Кленси Браун, наредник Зим
Маршал Бел, генерал Овен
Кристофер Кари, Бил
Сет Гилијам, Шугар Воткинс
Царот се забавува

„Царот се забавува“ (српскохрватски: ''Car se zabavlja'') — југословенски тв-филм од 1975 година, во режија на Берислав Макаровиќ, снимен по сценариото на Гојко Шобота. Главен камерман е Маријан Перчиниќ. Улогите ги играат: Јован Личина, Божидар Бобан, Тонко Лонза, Владимир Медан, Златко Црнковиќ, Вања Драх, Изет Хајдархоџиќ, Божидар Смиљаниќ, Крешимир Зидариќ, Душко Валентиќ, Драго Крча, Ива Марјановиќ и Мустафа Надаревиќ. Филмот бил награден на анонимниот конкурс распишан од Телевизија Загреб.
1 Синопсис
Филмот се состои од четири приказни, поврзани со царот Нерон, кој во секоја приказна ги става своите поданици на мачни искушенија со цел да ја открие нивната вистинска природа...
Рацин.мк

Рацин — македонски информативен портал од 2023 година. Порталот прави анализи, интервјуа и прилози неколку пати во неделата. Главен и одговорен уредник е Зоран Бојаровски.
1 Состав
+, Функција, Име
Главен редактор, Зоран Бојаровски
Редакција, Љубиша Николовски
Леон Бакрачески
Александра Тодоровиќ
Марта Пешевска
Новинари, Александар Левченко
Миле Бошњаковски
Божидар Барлакоски
Ханс Улрик

Ханс Улрик (роден на 28 септември 1965 година) е дански џез саксофонист и композитор кој снимал со Гери Пикок, Адам Нусбаум, Нилс Лан Доки, Одун Клајв, Мерилин Мазур, Џон Скофилд и Стив Сволоу.
1 Кариера
Улрик студирал џез саксофон на колеџот за музика Беркли во Бостон (1984–1986). Студиите ги продолжил по посетата на Њујорк (1986) до 1987 година. Од 1987 година тој е водач на различни бендови како ''Пинокио'' (1987), ''Ханс Улрик Фјужн'' (1988–89), ''Улрик/Хес квартет'' (1989–90), ''Ханс Улрик Груп'' (1991–95), ''Вомбат'' (1995–98), ''Ханс Улрик Џез и Мамборик'' (''Ханс'' Улрик Џез и Мамбос) (2001). 2003).
Покрај различните дански џез награди, Улрик ја доби наградата на Европскиот џез натпревар во Леверкузен 1988 година, наградата за најдобар солист и 1990 година. Трета награда на Џез фестивалот во Рим. Во 2002 година тој имал турнеја низ Кина, Хонгконг, Малезија и Австралија. Во 2005 година му се придружил на Стив Сволоу на џез фестивалот во Монтреал.
Словенечки хип-хоп

Словенечкиот хип-хоп се однесува на хип-хопот во Словенија.
1 Историја
Според некои извештаи, корените на словенечкиот хип хоп може да се бараат уште во 1978 г. но сите рапери од тоа време биле заборавени или исчезнати. Она што останаlo од оваа рана историја е зачувано во албуми со мал тираж. Средината на 1980-тите биле означени како пробив на рап музиката во Словенија. Хип хоп танцот во Словенија понекогаш се нарекува танц „Чефур“. Али-Ен го издале првиот рап албум, кој веднаш станал класика, во 1994 год.
Во 1997 г. рап дуото Дандроу го издало ''Ко приде Бог'' (сло: ''Ko pride Bog).'' Следните неколку години имало мала дупка во хип хоп сцената, со само неколку албуми издадени до 2000 г. Хип хоп културата била силно популаризирана од словенечкиот олимписки шампион скијач Јуре Кошир, кој исто така го издал албумот Картелова теорија (сло: ''Kartelova teorija)'' со неговата екипа Пасји Картел во 1998 год. Клемен Клемен го издал еден од највлијателните мејнстрим словенечки хип хоп албуми ''Трнов Стајл'' (сло: ''Trnow Stajl)'' на Менарт рекордс. Отприлика во исто време, ''Радјојо: За народов Благор - 5'00" оф фејм (сло: Radyoyo: Za narodov Blagor - 5'00" of fame)'', била објавена првата компилација на словенечка хип хоп музика, вклучувајќи различни нови и непознати рапери на сцената.
Во 2001 г. била организирано 1то словенечко првенство во рап во слободен стил, лансирајќи го раперот 6pack Čukur, кој се пласирал на 2то место во мејнстримот. Натпреварот станал традиција и оттогаш се одржува секоја втора година. Следната година рап-дуото Мурат и Хозе го издале В беседи је моч (сло: ''V besedi je moč)'', кој станал еден од најуспешните рап албуми во Словенија и Јужна Европа. Шампионатот во слободен стил следната година донел 2 шампиони - Тркај, алтернативен рапер и Н'токо; обајцата објавиле албуми преку Ника Рекордс.
Најпродуктивните години за словенечкиот хип хоп биле 2004-2006 г. со повеќе албуми отколку сите години пред тоа заедно. Иако квалитетот осцилирал од албум до албум, најмногу поради неофицијалните изданија - истакнувајќи дека демо-сцената произведува подобри песни.
In situ

''In situ'' — латински израз што може да се преведе како ''на самото место'' или како ''точно на тоа место''.
Во биологијата и биомедицината, ''in situ'' се однесува на набљудување или проучување на појавите точно каде што се појавуваат, т.е. без движење во одреден медиум.
Во примерите на набљудување или фотографирање живи животни, тоа значи дека организмот е набљудуван или фотографиран во дивината, токму онака како што е пронајден. Кога се работи во аквариум, организмот не се преместува на друго место, туку се набљудува во затекнатата положба.
Кога терминот ''in situ'' се користи во лабораториските науки, како на пример, цитологијата може да се земе во смисла што е нешто помеѓу ''in vivo'' и ''in vitro''. На пример, испитувањето на клетка во цел орган, недопрено од околното ткиво и/или инструменти, може да биде истражување ''in situ''. Нема да биде ''in vivo'' ако е оштетено од експериментаторот, но нема да биде исто како кога се работи со самата ќелија, т.е. според вообичаеното сценарио на работа во ''in vitro'' опити.
Во преносна смисла, изразот ''in situ'' се користи и во многу други науки, како што се:
* археологија,
* физика,
* хемија,
* геологија итн.
1 Поврзано
* In vivo
* Ex vivo
* In natura
* In papyro
* In utero
* In vitro
Ден на поморството на Словенија

Денот на поморството (сло: Dan pomorstva) е годишнина во Словенија посветена на поморските активности и историјата. Се слави секоја година на 7 март. Основана е со уредба на Владата на Словенија на 7 март 1996 година. Настанот бил прославен со откривање на еколошки брод во 2019 г. и со отворање на центар за контрола и управување со поморскиот сообраќај во кризна ситуација во 2021 г.
Датумот е избран во спомен на донесувањето на Резолуцијата за поморска стратегија на Р.С. на 7 март 1991год. Резолуцијата се состои од три дела:
# Декларацијата дека Словенија е поморска земја;
# обврската за користење на крајбрежниот регион на одржлив начин и
# обврската за почитување на меѓународните поморски правила.
Станува збор за краток документ кој ги содржи општите развојни ориентации за словенечкиот поморски сектор. Различни се мислењата за тоа колку добро е искористена.
Словенија, која има 46,6 км на брегот долж Јадранското Море во заливот Трст, оперира со пристаништето Копер со над 20 милиони тони годишно ракување со стоки, Факултетот за поморски студии и транспорт во Порторож , Поморскиот музеј Сергеј Машера во Пиран и морската биолошка станица Пиран. Историски гледано, во поморскиот сектор, Словенците најмногу биле вклучени во австроунгарската и југословенската морнарица, и солињата Сечовље како и туризмот во Порторож и рибарската индустрија во Изола.
Словенечкото усвојување на еврото

Словенија била првата меѓу земјите-членки на ЕУ во 2004 год што го усвоила еврото по неговото воведување во 2007 г. заменувајќи ја својата претходна национална валута, словенечкиот толар, целосно по краток период на двојна циркулација.
1 Позадина
Словенија ја поднела својата апликација за членство во Европската унија на 10.06.1996 год и истовремено потпишала Европски договор со Европската унија, кој стапил на сила на 1.02.1999 год. Овој договор ја формирал правната основа за односите меѓу ЕУ и Словенија. Економскиот развој на земјата и нејзиниот капацитет да го усвои acquis communautaire (акумулираниот закон на ЕУ) ја позиционирал како веројатно прв квалификатор за прием во ЕУ , при што преговорите за пристап започнале на 30.03.1998 год.
Словенија спровела специјално партнерство за пристапување и ја претставила својата национална програма за усвојување на acquis во март 1998 год. Оваа програма ги навела неопходните мерки за исполнување на целите на партнерството за пристапување, фокусирајќи се на краткорочните цели. Аналитичката проценка („скрининг“) на различни делови од acquis communautaire започнала во април 1998 год, што довело до преговори и затворање на дванаесет од триесет и две преговарачки поглавја.
2 Процес на транзиција
Словенечката транзиција кон еврото вклучувала неколку критични фази, вклучувајќи ги исполнувањето на критериумите од Копенхаген, одржувањето на макроекономската стабилност и напредокот во економската либерализација. Додека Словенија ги исполнила политичките критериуми поставени од ЕУ, Европската комисија забележала дека законодавниот процес е малку бавен,што влијаело на транспонирањето на acquis communautaire и влијае на судскиот капацитет на земјата. Економски, Словенија имала воспоставена пазарна економија и направила чекори во либерализацијата на администрираните цени. На земјата и било препорачано да го модернизира своето правно опкружување за бизнисот да се справи со конкурентските притисоци во Унијата.
Во однос на усвојувањето на acquis communautaire, Словенија покажала значителни напори во повеќето области, како што се внатрешниот пазар, правдата и внатрешните работи. Потребна е соодветна законска рамка за државната помош, земјоделството и слободното движење на лица, капитал и услуги. Официјалното воведување на еврото во Словенија се случи на 1.01.2007 г. со период на двојна циркулација што траела до 14.01.2007 г. што го означува комплетниот премин од словенечкиот толар во еврото.
3 Економско влијание
Усвојувањето на еврото во Словенија било дел од пристапувањето на земјата во Европската унија и бил правно обврзувачко откако Словенија ги исполнила критериумите за конвергенција и осигури дека нејзините закони се компатибилни со еврозоната.Процесот во Словенија бил непречен и брз, поддржан со општ политички и јавен консензус и ефикасна комуникациска стратегија. Акцентот на макроекономската стабилност за време на претпристапниот период и овозможил на Словенија да ги реши економските нерамнотежи и да ги исполни номиналните критериуми за конвергенција.
Армиска група Е

Армиската група E (|Heeresgruppe E) била германска армиска група активна во текот на Втората светска војна.
Армиската група Е била формирана на 1 јануари 1943 од 12-та армија. Единиците на оваа армиска група биле распоредени низ Источниот Медитеран, вклучувајќи ги Албанија, Грција, Србија, и Независна Држава Хрватска.
Универзитетот во Женева

Универзитетот во Женева (|Université de Genève, UNIGE) — еден од најугледните јавни универзитети во Европа. Основан е во 1559 година од Жан Калвин, и денес е познат по висококвалитетното образование, научни истражувања и меѓународна соработка.
UNIGE нуди широк спектар на додипломски, магистерски и докторски програми во области како што се општествени науки, природни науки, право, медицина, инженерство и уметност. Особено е познат по своите интердисциплинарни истражувачки центри кои се фокусираат на актуелни глобални теми како што се одржлив развој, биомедицина и човекови права.
Универзитетот има блиска соработка со многу меѓународни организации лоцирани во Женева, вклучувајќи ги Обединетите нации (ОН) и Светската здравствена организација (СЗО). Наставата се одвива главно на француски јазик.
1 Наводи
Каита

Каита — просторија на пловило или брод што е опремена за живеење на луѓе, а исто така и за различни службени цели (бифе, офицерска просторија и др.).
1 Општи податоци
Каитата е затворен простор и обично е наменета за четири лица. Може да биде една цела или неколку простории (на пример, канцеларија, спална соба и бања). Просторот на брод што е посебно наменет за одмор или населување на голем број луѓе (или екипаж) обично се нарекува најдолната палуба. Како по правило, во каитите се сместени офицерите и патниците на бродот. Традиционално, капетанот на бродот има лична посебна каита. Како поим, „каита“ во голема мера се однесува на граѓански бродови — патнички и товарни.
Патничките каити се поделени во неколку класи, според степенот на удобност што го обезбедуваат. Како по правило, патничките каити се поделени во класи според видот и распоредот на патничкиот брод/бродот за крстарење. Каитата од економска класа често е опремена само со спално место и масичка, а нејзиниот распоред го повторува стандардниот простор за спиење за четири лица во железничкиот превоз: четири места за спиење на кревети на спрат, со мала маса. Може да има и шкафови или полици за багаж итн. На многу бродови, каитите од економска класа се сместени во внатрешноста на бродот и немаат прозорци/бродски прозорчиња.
Каитите од 1 или 2 класа имаат бања, поудобни кревети и место за одмор. Многу бродови за крстарење имаат и каити што ги надминуваат првокласните каити по удобност — тоа се апартмани што не се толку удобни како собите во раскошните хотели.
Големата просторија за јадење, заедничко одморање и општење на офицерскиот кадар на бродот се нарекува офицерска просторија (или офицерска трпезарија).
Криминално семејство Ал-Зеин

Криминалното семејство Ал-Зеин (|الزين|az-Zayn; познато и како клан Ал-Зеин) е истакна маламска мафијашка организација, примарно со седиште во Германија. Овој криминален синдикат се здобил со озлогласеност по својата широка вмешаност во различни недозволени активности, вклучувајќи трговија со дрога, вооружени грабежи, трговија со оружје, напади, изнуда, измама, перење пари, киднапирање и убиства.
Кланот Ал-Зеин привлече значително внимание поради неговото огромно членство, кое се проценува дека е околу 15.000 поединци, главно лоцирани во Германија. Иако неговите главни операции се со седиште во Германија, кланот го проширил своето влијание и присуство низ Европа и Блискиот Исток, со членови пријавени во Шведска, Данска, Холандија, Турција и САД.
1 Дополнителна литература
*
Франкфуртска мафија

Франкфуртска мафија — криминална група од Велес, која се занимавала со трговија со хероин во Франкфурт, Германија и Виена, Австрија.
1 Основање и дејност
Криминалната група била основана во средината на 90-тите од велешани. Групата главно ја сочинувале македонски државјани од Велес. Борис Рајн, министерот за внатрешни работи на Хесен, изјавил дека франкфуртската мафија држи околу 90% од пазарот на трговија со дрога во Франкфурт повеќе години. Франкфуртската мафија контролирала 19 од 24 блока во трговијата со дрога во Виена користејќи разузнавачки методи. Според официјални лица, групата ја презела контролата врз трговијата со хероин во Франкфурт и Виена за краток временски период со насилно протерување на ривалските банди.
Во септември 2010 година, водач на групата бил убиен во рибен ресторан. Во меѓународна акција македонската, германската и австриската полиција во 2010 година уапсиле околу 400 лица. Според полицијата, запленети биле 170 килограми хероин во Германија и 26,3 килограми во Австрија. Македонската полиција започнала акција во Велес и Гевгелија, Свети Николе и Скопје. Околу 350 полицајци учествувале во рации во домови, ресторани и кафулиња. Според полицијата, биле најдени поголема сума пари, дрога и други предмети. Кривичниот суд во Скопје на водачите на групата им изрекол казна затвор и условни казни во 2012 година. Во заедничка акција во 2013 година, македонската и германската полиција уапсиле околу 50 лица. Според македонската полиција, три лица останале во бегство. Македонската полиција уапсила лица во Скопје, Велес, Битола, Свети Николе, Штип и Струга. Според Глобалната иницијатива против транснационалниот организиран криминал: „Иако 450 луѓе завршиле зад решетки, групата се уште е активна и едноставно ја променила тактиката“.
Акира (уценувачки софтвер)

Акира (анг. ''Akira'') — злонамерен софтвер кој се појавил во март 2023 година. Нападот бил извршен на над 250 организации: владиниот сектор, бизниси во Канада, САД, Австралија (Нисан), организации од критична инфраструктура (финскиот давател на ИТ услуги Tietoevry), универзитетите (Универзитетот Стенфорд).
1 Поврзано
* Конти (уценувачки софтвер)
Mortal Kombat 3

Mortal Kombat 3 е борбена игра од 1995 година развиена и објавена од Midway Games за аркади. Тоа е третиот главен дел од франшизата Mortal Kombat и продолжение на Mortal Kombat II од 1993 година. Како и во претходните игри, има група ликови од кои играчите избираат и ги водат низ серија битки против други противници. Играта ја избегнува приказната за турнирот на нејзините претходници, бидејќи различни воини наместо тоа се борат против повратникот Шао Кан, кој ја воскресна својата невеста Синдел и започна инвазија на Земјата.
Третиот дел од Mortal Kombat ги задржува крвавите и жестоките напади што ја дефинираа серијата. Воведува нови типови на потези за завршување на Фаталити, вклучувајќи ги и Animalities. Други карактеристики кои се нови во серијата се комбинации, предефинирани секвенци кои се користат за извршување на серија последователни напади. Новото копче „Run“ им овозможува на играчите накратко да трчаат кон противникот, а новиот систем „Kombat Kodes“ им овозможува на играчите да внесуваат различни симболи пред натпреварите со двајца играчи за да отклучат одредени дополнителни функции на играта.
Mortal Kombat 3 беше комерцијален успех и доби генерално позитивни критики, но привлече критики за изоставувањето на неколку популарни ликови од претходните игри. Тоа е единствениот главен дел во кој нема франшиза маскота Скорпион. Ликовите испуштени од оваа игра беа вклучени во двата наслови произведени за нејзино ажурирање, Ultimate Mortal Kombat 3 (1995) и Mortal Kombat Trilogy (1996).
Куќа Пристава

Куќата Пристава — замок во подножјето на алпскиот венец Караванки во општина Јесенице во северна Словенија. Се наоѓа на надморска височина од 975 м, над населбата Јаворнишки Ровт. Тоа е популарна екскурзиска точка.
Куќата е изградена во 1641 или 1647 година како планинска вила за локалната железарница од пониско благородништво и неодамна е реновирана. На почетокот на 18 век, зградата му припаѓала на Карл фон Зоис, благородник и ботаничар од просветителството кој го основал вториот ботанички парк во Војводството Крањска на местото. Паркот се уште постои и има различни локални и егзотични дрвја.
Куќата Пристава располага со гостилница, ресторан и подиум за танцување на отворено. Околните ливади се популарни кај излетниците и се добро познати по изобилството на диви нарциси во доцната пролет. Блискиот Јаворнички водопади, серија од три водопади во горниот тек на потокот Јаворник, е популарна дестинација за пешачење. До куќата се стигнува по пат од селото Корошка Бела или пеш преку патеката Гајшек.
Национална галерија на Словенија

Национална галерија на Словенија — национална уметничка галерија на Словенија. Се наоѓа во главниот град Љубљана. Основана е во 1918 година, по распадот на Австро-Унгарија и формирањето на Државата на Словенците, Хрватите и Србите. Првично се наоѓала во палатата Кресија во Љубљана, но во 1925 година била преместена на моменталната локација.
1 Градба
Сегашната зграда е подигната во 1896 година, за време на администрацијата на градоначалникот Иван Хрибар, чија амбиција било Љубљана да ја претвори во репрезентативна престолнина на сите словенски земји. Дизајнирана е од чешкиот архитект Франтишек Шкаброут и првпат бил користен како Словенечки културен центар (''Народни дом'') како централно седиште на различни културни друштва од национално значење. Зградата се наоѓа во близина на Градскиот парк Тиволи и е целосно реновиран во 2013-2016 година.
Во раните 1990-ти, доградба на главната зграда била изградена од словенечкиот архитект Едвард Равникар. Во 2001 година е изградена и голема проѕирна стаклена галерија, дизајнирана од архитектонското биро Садар + Вуга, поврзувајќи ги двете крила на зградата.
Во галеријата се наоѓа и постојана уметничка колекција која го опфаќа периодот од средниот век до почетокот на 20 век. Оригиналната барокна Робова фонтана може да се види и во централната стаклена галерија на зградата, каде што била преместена по обемната реставрација во 2008 година.
2 Галерија
Галерија Шкуц

Галеријата Шкуц, — дел од Студентскиот културен центар на Словенија (ШКУЦ), тоа е галерија за современа уметност лоцирана на улица Стари трг 21 во Љубљана, Словенија. Основана е во 1978 година, работи како централно место за уметнички и социјални иницијативи, вклучувајќи визуелни уметности, музика и издаваштво. Фокусот на галеријата е на современата уметност и социјалните прашања и ангажман.
1 Историја
Почетокот на галеријата Шкуц бил означен со изложба на групата ОХО, симболизирајќи ја промената кон еклектичката уметност од 1980-тите. Во раните 1980-ти, под водство на Барбара Борчиќ и Марина Гржиниќ, галеријата Шкуц обезбедила платформа за новите уметници да истражуваат различни уметнички изрази вкоренети во социјалната критика. Овој период бил познат по својот интердисциплинарен и отворен пристап, интегрирајќи алтернативни уметнички практики за да ги предизвика традиционалните уметнички перцепции. Галеријата, исто така, станала центар за субкултурно експериментирање во културните и алтернативните сцени на Љубљана. Движењето Нова словенечка уметност било тесно поврзано со галеријата Шкуц. И покрај минималната финансиска поддршка, галеријата напредувала, поддржана од посветеноста на нејзиниот персонал и уметници. Во 1990-тите, Галеријата Шкуц преминала во професионално управуван простор за современа уметност, прилагодувајќи се на променливиот социо-економски контекст на Словенија. Корените на галеријата се испреплетени со поширокото здружение Шкуц, кое значително влијаело на различни културни и општествени полиња, вклучително и ЛГБТ движењето и уметноста. Шкуц бил клучен во започнувањето на кариерите на многу уметници кои подоцна се здобиле со меѓународно признание, како што се Марјетица Потрч, Душан Мандиќ и Дуба Самболец.
2 Уметничка програма
Галеријата Шкуц првенствено ја изложувала уметноста на словенечките современи уметници. Во 2010 година, галеријата била домаќин и на изложби од меѓународен интерес, како што е „Бикам“, на која биле изложени дела од уметникот од Љубљана-Амстердам, роден во Германија, Улај. Друг значаен меѓународен проект бил „Алтернативна економија, алтернативни општества“ на австрискиот уметник Оливер Реслер, фокусирајќи се на самоуправување и алтернативни економски модели. Оваа инсталација, која првпат била изложена во 2003 година, прикажувала снимени изјави од научници, уметници и активисти, кои размислувале за алтернативните економски системи и општества. Издавачката рака на здружението е специјализирана за ЛГБТК литература. Галеријата е домаќин и на најстариот ЛГБТК филмски фестивал во Европа.
Формација Раибл

Формацијата Раибл — геолошка формација од горниот тријас во северниот и јужниот варовнички планински венец на Источните Алпи, во Централна Европа.
1 Опис
Зачуваните фосили кои датираат од норискиот среден тријаски потпериод на тријаскиот период, за време на мезозојската ера.
Зоран Манасков

Зоран Манасков — македонски поранешен водач на франкфуртската мафија. Неговиот прекар е Скршениот. Уапсен бил во полициската акција „Диригент“ во 2010 година. За трговија со хероин во Франкфурт и Виена, тој бил осуден на 13 години затвор, заедно со неговиот злосторнички партнер Спасе.
Национална сала во Трст

Национална сала во Трст или словенечки културен центар Народни дом во Трст е мултимодална зграда која служела 15 години како социјален и економски центар за словенечкото малцинство во градот. Вклучувало словенечки театар во Трст, хотел, ресторан, теретана и бројни културни здруженија. Забележително е по тоа што бил запален во 1920 година од италијанските фашисти, што го направил симбол на италијанската репресија на словенечкото малцинство во Италија. Зградата била обновена од 1988 до 1990 година. а подоцна се користел како хотел (''Хотел Реџина''). Околу 2010 година е реновиран според првичните планови.
1 Изградба
Ваквите институции биле типични за словенечката етничка територија во децениите околу 1900 година. Ја изградил словенечкиот архитект Макс Фабијани помеѓу 1901 и 1904 година. Фабијани ја дизајнирал зградата со концептот на техничко-рационална структура, со фасада од монументален камен. Завршена е во 1904 година. Имала украсена фасада и најсовремена опрема, вклучувајќи електричен генератор и централно греење.
2 Фашистички напад
На 13 јули 1920 година, на крајот на насилните антисловенски демонстрации како реакција на инцидентот во Сплит на 11 јули, зградата била запалена од фашистичките ''Црни кошули'', предводени од Франческо Џунта. Актот бил пофален од Бенито Мусолини, кој се уште не ја презел власта, како „ремек-дело на триестинскиот фашизам“. Тоа било дел од поширокиот погром против Словенците и другите Словени во самиот центар на Трст и предвесник на насилствата што следеле врз Словенците и Хрватите во Јулиска Краина.
На 15 мај 1921 година, помалку од една година по подметнувањето пожар, архитектот Фабијани станал член на италијанското фашистичко движење. Останувале нејасна причината за неговото влегување во партијата и неговата политичка активност во следните години.
3 Наследство
Автобиографскиот роман на Борис Пахор ''„Трг Обердан“'' опишува како тој бил сведок на фашистите како ја палеле зградата.
Бајруш Сејдиу

Бајруш Сејдиу — македонски злосторник од албанска народност. Тој бил уапсен во полициската акција „Пепел“ во 2008 година. Тој во 2011 година бил осуден на 12 години затвор за перење пари и насилство во случајот „Пепел 2“. Во неговото владеење поседувал неколку фирми во Куманово: Тутунски комбинат, Жито-Мел, Кен, Биброк, Искра, ФК Милано и Милано Арена. По неговото апсење околу 200 работници останале без работа.
Ромео Живиќ

Ромео Живиќ (познат како Роки) — член на македонското подземје. Тој бил заложник на АНА во 2001 година, а потоа бил ослободен. Вооружената престрелка во која учествувале Живиќ, Јане-Тица и Рамадани се случила околу 21 часот. Полициската истрага утврдила дека Живиќ и Павловски се сретнале претходниот ден за да подмират долг. Критичната вечер Рамадани и Живиќ го чекале Павловски во „Блу кафе“ на плоштадот Пелагонија. По доаѓањето на Павловски настанала расправија меѓу него и Рамадани. Се вмешал Живиќ, кој го удрил Јане-Тица и го влечел Рамадани кон себе. Павловски потоа извадил пиштол, испукал куршум, удирајќи го Рамадани во стомакот. Живиќ и Рамадани веднаш возвратиле. Размената траела околу три минути, со околу дваесет истрели. Живиќ и Павловски се здобиле со тешки телесни повреди и биле пренесени во Градската болница каде Живиќ им подлегнал на раните. Рамадани, пак, се соочувал со обвинение за обид за убиство на Јане Павловски во инцидентот.
1 Поврзано
Список на кумановци
Билиси

Билиси — поп-рок музичка група од Словенија. Пред септември 2007 година, тие користеле подолга верзија на името, Билис Приватен Паркинг. Членовите сами ги пишувале и продуцирале сите нивни песни.
1 Историја
Бендот бил основан во 2001 година од Сергеј Побегајло, познат автор на песни и член на Билиси. Додека живеел во Холивуд, Лос Анџелес, тој компонирал и соработувал со многу истакнати музичари. Во 2000 година ја добил националната награда за најдобар автор на песни, ''Златен петел''.
Базата на бендот станала Љубљана, каде што тој ги пронашол талентите за бендот и започнал да работи со нив. Првата постава ги вклучувала Стефано Врабец, познатиот италијански тапанар, и Уршка Мајдич (позната како Урсуна), која сè уште била фронтменка и со-автор на песните во бендот.
Како рок-група освоиле неколку награди, вклучувајќи ја и националната награда „Дијаманти“ за најдобар рок-бенд (февруари 2009).
2 Награди
Добитници се на повеќе музички награди, меѓу кои: Национална музичка награда Дијаманти, Национална награда Злате Петел, и други
Фалсификување

Фалсификување — изработка на нешто лажно или подражавање некого што најчесто се прави со намера за измама, односно да се прикаже, даде (или продаде, ако е стока) на некого како да е оригинал. Фалсификуваните производи постојано се прават со цел да се даде предност на вредноста на имитираниот производ.
Зборот фалсификување се однесува како на фалсификување банкноти и документи, така и на имитација на облека, софтвер, лекови, часовници, електроника и логоа и брендови на различни претпријатија. Во случај на стоки, ова резултира со повреда на патент и повреда на трговска марка.
Фалсификувањето пари обично строго го спречуваат властите.
Фалсификувани пари се валута што е направена незаконски, без одобрение од влада или држава. Лажните државни обврзници се инструменти на јавен долг, создадени без законска дозвола, со намера да бидат „искеширани“ за вистински пари или посредно да послужат како осигурување за добивање кредит.
Фалсификување документи е процес на правење или преправање на документи со намера да се измами. Тоа е облик на превара и често е клучна техника во извршувањето на кражба на нечиј идентитет.
Фалсификуваните пари, документи и стоки може да се откријат со истражување на различни нивни одлики. Парите имаат различни видови заштита од фалсификување, кои понекогаш се видливи, а понекогаш скриени.
Фалсификувањето е кривично дело што светската економија ја чини 400 милијарди долари годишно. Новите технологии, како што е холографијата, помагаат да се обележат оригиналните стоки.
Козлерова мапа

Козлерова мапа (Мапа на словенечката земја и покраини), изработена од 1848 до 1852 година за време на Пролетта на народите од страна на карниолскиот адвокат и географ Петер Козлер, била првата мапа на словенечките земји. Таа е со формат од 50 × 55 сантиметри и размер 1:576,000. Исто така, ова била првата словенечка мапа на која целиот текст бил напишан со Гаевата латиница. Август Кнор ја отпечатил мапата во 1852 година, со планирана публикација во јануари 1853 година, но австриските воени власти ја конфискувале. Мапата првпат станала достапна за јавноста дури во 1861 година во Виена. Поради ова, Козлер бил и накратко затворен од австриските власти.
Старите мапи слични на Козлеровата мапа биле вклучени на Списокот на културни објекти во ризик од нелегален промет и ограбување на ИКОМ.
Марко Елснер

Марко Елснер (11 април 1960 г18 мај 2020) бил словенечки професионален фудбалер кој играл како дефанзивец.
1 Клупска кариера
Роден во Љубљана, главен град на СР Словенија (тогаш дел од Југославија), Елснер играл за младинскиот тим на Вакер Инсбрук пред да се врати во Љубљана каде играл со Слован пред да се приклучи на Олимпија во 1977 година. Во 1983 година тој бил потпишан од страна на ФК Црвена ѕвезда, каде што останал четири сезони. Во овој период тој станал репрезентативец бидејќи бил дел од југословенскиот тим на Олимписките игри во 1984 година, а имал освоено едно југословенско првенство и еден југословенски куп за време на неговиот престој со Црвена звезда.
Во 1987 година, тој го напуштил Белград и се преселил во странство потпишувајќи со францускиот тим од Лига 1, ФК Ница. Тој играл за Ница до 1993 година, освен во 1990-91 година, кога играл за австрискиот бундеслигаш Адмира Вакер.
2 Меѓународна кариера
Елснер го направил своето деби за Југославија на пријателскиот натпревар против Унгарија во март 1984 година, и одиграл вкупно 14 натпревари за тимот помеѓу 1984 и 1988 година. По независноста на Словенија во 1991 година, тој ја сменил репрезентативната верност и дебитирал за репрезентацијата на Словенија против Кипар во ноември 1992 година. Неговиот последен натпревар бил против Естонија на 7 април 1993 година, а двата натпревари биле негови единствени два настапи за Словенија.
3 Личен живот
Таткото на Елснер, Бранко Елснер, исто така бил фудбалер, а подоцна и тренер. Неговите синови Лука и Рок се исто така поранешни професионални фудбалери.
Елснер починал на 18 мај 2020 година на 60-годишна возраст поради болест.
4 Почести
Црвена звезда Белград
* Прва југословенска лига : 1983–84
* Куп на Југославија : 1985 година
репрезентацијата на Југославија
* Олимписки игри : 1984 година (бронза)
Ultimate Mortal Kombat 3

Ultimate Mortal Kombat 3 е борбена видео игра развиена и издадена од Midway Games за аркади во ноември 1995 година, која исто така припаѓа на серијата Mortal Kombat. Во суштина, тоа е надградена верзија на играта Mortal Kombat 3, која беше објавена, непосредно пред тоа, во истата година. Споменатата игра имаше разлики и во играта и во карактерите, додавајќи ги Reptile, Китана и Скорпион, кои недостасуваа во Mortal Kombat 3, како и неколку други карактеристики.
По неговото оригинално објавување, беа пуштени неколку порти, но ниту една не беше иста како оригиналот, освен пристаништето Sega Saturn. Подоцна, играта беше објавена и на многу домашни конзоли, каде што некои од нив се обидоа да ја задржат оригиналната верзија што е можно попрецизно. Некои од овие изданија беа насловени поинаку, на пример за Game Boy Advance: Mortal Kombat Advance (2001) и за Nintendo DS: Ultimate Mortal Kombat (2007). Додека нејзината верзија за iOS, пресоздадена со 3D графика, беше објавена од Electronic Arts во 2010 година.
Генерално, играта доби многу добри критики и се смета за една од најдобрите во серијата, но некои од подоцнежните верзии не ги добија истите добри критики во споредба со аркадата. Во 2011 година беше објавена колекцијата наречена Mortal Kombat Arcade Collection, која ја содржеше и оваа игра, како и Mortal Kombat и Mortal Kombat II.
Словенечка селанска буна (1515)

Словенечката селанска буна, позната и како Сесловенско селанско востание се случила во 1515 година и била најголемата селанска буна во Словенија. Буната го зафатила најголемиот дел од денешна Словенија, како и значителен дел од провинцијата Корушка, која денес е дел од Австрија. Имало околу 80.000 бунтовници кои барале повторно воведување на првобитните феудални обврски и трговски права (т.н. „стари права“), и право да одлучуваат за даноците. Искрата што го започнала ова востание била кога етничките германски селани од регионот Готче го убиле нивниот господар Јорг фон Турн. Тие ги нападнале замоците во регионот, освен на територијата на округот Герц, каде што конфликтите се решиле преку преговори. Востанието било задушено од платениците на Светото Римско Царство, со решавачката битка водена кај Цеље. Зборовите „Стара правда“ биле отпечатени во 1515 година во Виена во песна на германските платеници, и биле првите печатени словенечки зборови.