procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Подводен вулкан

Подводен вулкан – вид вулкан, кој за разлика од терестријалните вулкани се наоѓа под море или под океан. Од отворот или пукнатината на подводниот вулкан може да избувува магма.
1 Застапеност на подводните вулкани
Се проценува дека некаде околу 75% од целокупната магма што излегува од Земјината внатрешност доаѓа од подводните вулкани. Поголемиот дел се наоѓа во длабочините на океаните, а некои може да се поблиску до површината на водата, па понекогаш може својот материјал да го исфрлат во воздух. Вкупниот број на подводни вулкани се проценува на еден милион, од кои 75.000 се извишуваат 1 км над морското дно.
1.1 Некои од најпознатите подводни вулкани
# Бануа Вуху, Индонезија
# Емпедокле, Италија
# Бови Планина, Канада
# Колумбо, Грција
# Хили, Нови Зеланд
2 Влијание на водата на вулканите
Присуството на вода може значително да ги измени особините на вулканските избуви и експлозиите на подводните вулкани во однос на оние на копно.
На пример, водата предизвикува магмата да се олади и стврдне многу побрзо отколку при копнен избув, а често и да ја претвори во вулканско стакло. Лавата формирана од подморски вулкан е потполно поинаква од копнените лави. По контактот со водата, се формира цврста кора околу лавата. Лавата што доаѓа потоа се влева во цврстата кора формирајќи што се нарекува јастачеста лава.
Во длабочината на океанот на околу 2200 м, каде притисокот ја поминува критичната точка на водата, таа повеќе не може да врие. Без звукот на вриење, длабоките вулкани тешко можат да се откријат на големи далечини користејќи хидрофон.
3 Видови избуви на подводните вулкани
Постојат два вида на избуви на подводните вулкани: едниот се создава со бавно ослободување и пукање на големи меури лава, а другиот се формира со брза експлозија на меури исполнети со гас. Лавата може да влијае на морските животни и екосистемот поинаку од гасот под вода, па битно е истите да можат да се разликуваат.
Научниците успеале да поврзат звуци од двата вида ерупции. Во 2009 година, видеокамера и хидрофон лебделе на 1.200 метри под нивото на морето во Тихиот Океан во близина на Самоа гледајќи и слушајќи како вулканот Западна Мата еруптирал во неколку наврати. Паралелната опсервација на видео и аудио снимките им овозможило на истражувачите да ги научат звуците направени од бавното пукање на лавата и различните звуци направени од страна на стотина гасни меури.
4 Занимливости
Во близина на подводните вулкани често се наоѓаат хидротермални извори каде растителниот свет е многу нагласен. Водата значително влијае на својствата на вулкански избув како и на вулканските експлозии.
Многу вулкани се подморски планини кои настанале под дејство на денес угасени вулкани. Вообичаено основата им е на длабочина од 1000 до 4000 метри и океанографите ги дефинираат како планини во случај кога истите се издигнуваат барем 1000 метри над морското дно. Врвовите претежно им се неколку стотини метри од површината на морето, па се смета дека се во длабоко море.
5 Поврзано
* Вулкани
* Список на подводни вулкани
Бакарди Бризер

Бакарди бризер — алкохолен пијалак заснован на овошје кој содржи 4,4 % алкохол во Австралија, 4 % / 5 % Канада, во Европа, 4 % во Обединетото Кралство и 4,8 % во Индија. Доаѓа во разновидни овошни вкусови: лимон, праска, ананас, јаболко, грејпфрут, зелен лимон -лимета,портокал, капина, лубеница, брусница, кокос, малина, боровинки, калинка, јагода и манго, исто така е достапен и во чоколада и пинаколада вкусови.
Пијалакот е особено популарен во Индија, Европа (особено Велика Британија), Израел, Канада и Австралија, а исто така е достапен и во Кина.Во Индија Бакарди Бризер бил првиот учесник во категоријата подготвен за пиење и моментално е водач на пазарот во својот сегмент. Пуштена е во промет и нова варијанта од пијалакот ,заснована на вино,наречена Бризер Спарицер.
1 Поврзано
* Алкохолен пијалак
Питон де Неж

Питон де Неж — штитест вулкан кој се наоѓа во Реинион, еден од француските вулкански острови во архипелагот Маскарен во југозападниот дел на Индискиот Океан. Со надморска височина од 3.069 метри, Питон де Неж се наоѓа на околу 800 километри источно од Мадагаскар. Питон де Неж е највисоката точка на Реинион и се смета за највисока точка во Индискиот Океан. Вулканот бил формиран и се појавил од морето пред околу две милиони години. Денес е длабоко еродиран и неактивен веќе 20.000 години и е опкружен со три масивни долини на кратерот. Питон де Неж ги формира северозападните две третини од Реинион, заедно со повеќе активниот Питон де ла Фурнес. И покрај неговото име, снег практично никогаш не паѓа на врвот.
Вулканскиот остров се смета дека е стар околу три милиони години и дека бил формиран во текот на Плиоценот. Другите два острови во архипелагот, Маврициус и Родригеш се стари околу 7,8 милиони години, формирани во текот на Миоценот. Островот поседува висок ендемизам на цветни растенија (околу 225), кое го оправдува создавањето на биолошки резерват на долните падини на Питон де Неж.
1 Геологија
Геолошката историја на Питон де Неж е поврзана со формирањето на островот Реинион. Научниците генерално се согласуваат дека создавањето на вулканот се одвивало во две фази. Првата фаза кореспондира со формирањето на штитестиот вулкан кој ја воспоставил основата на денешниот вулкан. Оваа фаза се одвивала пред околу 5 до 7 милиони години. Најстарите копнени карпи се смета дека се на околу 2,1 милиони години.
Втората фаза се случила пред 450,000 до 350,000 години, кога вулканот бил мошне активен и кога бил формиран денешниот релјеф на планината.
2 Клима
Температурите на врвот се мали, но задржувањето на снегот не е често, со просек од околу еден ден снег на секои три години. Во последниве години, тоа се случило во август 2003 година, кога имало обилни снежни врнежи, на 10 октомври 2006 година, кога се случила и ерупцијата на Питон де ла Фурнес, на 27 септември 2007 и на 4 јуни 2013 година.
3 Туризам
Постојат три среднотешки патеки што водат до врвот: Салази, Силао и Сафреш. Искачувањето кон врвот започнува од Силао и трае околу 6,5 часа нагоре и 4 часа надолу. Искачувањето од планината Сафреш е околу 8 часа нагоре и 5 часа надолу.
Андреј Бели

Борис Николаевич Бугаев (рус. Бори́с Никола́евич Буга́ев; Москва, 26 октомври 1880 - Москва, 8 јануари 1934), познат под книжевното име Андреј Бели (рус. Андре́й Бе́лый), бил руски поет, романописец, есеист и книжевник.
1 Животопис
Тој бил син на угледниот математичар Николај Бугаев. Борис исто така се школувал на природно-математичкиот факултет во Москва. Истовремено интензивно ја проучувал современата и класичната книжевност и филозофија. По естетичките и поетските ставови тој спаѓа во младата генерација на руските симболисти. На неговите убедувања влијание имале Кант, Ниче, Рикерт, Владимир Соловјов, а посебно поетот Рудолф Штајнер, чиј соработник и следбеник бил Бели. Со спојување на во драмските, епските и лирските елементи создал нов книжевен жанр симфонија. Напишал четири симфонии: Херојска, Драмска, Враќање и Пехар невреме. Има објавено неколку збирки на песни: Злато во азурата, Урна и Пепел. Експериментирал на планот за јазик во поемата Глосолалија. Темата на Октомвриска револуција ја обработил во поемата Христос Воскресе.
Термес

Термес или Пермес во старогрчката митологија бил бог на реките.
1 Митологија
Термес бил речен бог во Беотија во централна Стара Грција. Неговата река извиралала на планината Хеликон, протекувала на северната страна на крајот од градот Аскра и се вливала во езерото Копаис. Најважното е дека соседните реки биле Кефис на северозапад , Лам на југ, Исмен на југоисток и Плејист (или Плист) на запад. Неговите родители најверојатно биле Океан и Тетија, а според Паусанија, ќерката му била Аганипа. Му се препишуваат и ќерките: Аскра, Либетријада и Петра (Либетриде), Ефимија, Телфуса и Тизба.
2 Поврзано
* Старогрчка митологија
Тефра

Тефра е заедничко име за сите видови и големини на вулкански материјал исфрлен од вулкан или наталожен од воздухот, без обзир на состав или големина. Вклучува вулканска пепел, лапили, вулкаснки блокови и бомби, скорија, пемза и вулканско стакло. Вулканолозите сметаат дека откако ќе паднат пирокластичните материјали на земјата, остануваат на неа како тефра, освен ако не се доволно топли за да се спојат заедно и да оформат пирокластична карпа или туф.
1 Општо
Најголемите парчиња тефра (поголеми од 64 мм) се нарекуваат вулкаснки блокови и бомби. Блоковите и бомбите, вообичаено се испукуваат балистички од вулканот. Бидејќи овие фрагменти се толку големи, обично паѓаат во близина на нивниот извор. Можат да бидат тешки од 8 до 30 тони и можат да одлетаат најдалеку до 1 км од нивниот извор. Малите блокови и бомби од лава можат да одлетаат од 20 до 80 км во далечина со брзина од 75 до 200 м/с. Помалите исфрлени објекти како што се лапилите (2-64 мм) и пепелта (<2 мм) кои се конвектирани нагоре од топлината која настанува при процесот на ерупција, паѓаат на поголема далечина од вулканот. Повеќето честички кои се поголеми од милиметар паѓааат во интервал од 30 мин по исфрлувањето. Најмалите честички, помали од 0,01 мм, можат да останат во атмосферата и до две или три години по вулканската ерупција. Кога големи количества на тефра се акумулираат во атмосферата од масивни вулкански ерупции (или од мноштво помали ерупции кои се случуваат истовремено), тогаш тие можат да ја рефлектираат светлината и топлината од сонцето назад низ атмосферата, во некои случаи предизвикувајќи температурата да се намали, што резултира со таканаречената „вулканска зима“. Тефра измешана со дожд може да предизвика кисели врнежи и снег. Некои научници сметаат дека овие честички придонесуваат за глобалното затоплување.
2 Класификација
Тефра фрагменти класифицирани по димензија:
* Пепел - честички помали од 2 мм (0,08 инчи) во пречник* Лапили - помеѓу 2 и 64 мм (0,08 и 2,5 инчи) во пречник* Вулкански блокови и бомби - поголеми од 64 мм (2,5 инчи) во пречник
3 Потекло на поимот
Зборот „тефра“ доаѓа од грчкиот збор (|τέφρα) што значи „пепел“, додека зборот „пирокластичен“ е изведен збор од грчките зборови „пир“ (|πῦρ) што значи „оган“, и „кластос“ (|κλαστός) што значи „скршен на парчиња“.
Качунка

Качунка или шафран — повеќегодишна билка од родот качунки и семејството на перуники. Може да достигне висина до 30 см. Растението нема правилно стебло: шест венечни ливчиња, венечен цвет, заедно со две тесни ливчиња, растат од подземна луковица. Ливчињата се наслонети кон земјата и на неколку сантиметри од тлото, се шират на лево. Ваквата градба на цветот, без изразени поделби на цветните чашки и круна, во ботаниката се нарекува перигон. Толчникот кај сите качунки е златнопортокалова боја и најчесто, има истобојни прашници. На врвот од толчникот се наоѓа ''жиг'' или ''нишка'' (''Croci stigmata''), органели чија задача е да се прилагодат на поленовите зрна. Жиговите и денес се користат како исушен зачин и за бојадисување на намирниците, посебно колачи, а се користат и во медицината. Во поголема мера качунката е отровна.
1 Распространетост
Растението е најзастапено во Иран. Околу Средоземјето и во Франција, Шпанија, Мароко, Грција, Турција, Италија и Австралија. Годишното производство изнесува околу 200 тони. Во Иран се произведуваат приближно 170 до 180 тони годишно.
2 Вкус на зачинот
Качунката има силен ароматичен вкус, пикантен и малку горчи, но и вкус на земјата во која се задржил долго време. Вкусот му е истовремено и цветен, малку лут и сличен на мед, мошусот, но и јодот. После неколку месеци тој пушта комплексен спектар на арома. Поседува различни состојки.
3 Качунката како мотив во уметноста
* „Качунчице, цветице“ — македонска народна (лазарска) песна.* „Качунка“ — песна на Јозо Т. Бошковски од 1981 година.
Слободан Бештиќ

Слободан Бештиќ (27 март 1964, Панчево, Србија, Југославија) е српски глумец.
Дипломирал на Факултет за драмски уметности 1987 година во класа на професор Предраг Бајчетиќ. Вработен бил во Југословенски драмски театар од 1987 до 2001 година кога преминал во Народен театар во Белград каде и сега е во активен работен однос.
1 Педагошка работа
* Предавал глума и сценско движење на Факултет за драмска уметност во Белград и во БК Академија.
* Асистент проф. Ферид Караица на предмет за движење од 1991 до 1998 г.
* Професор на сценското движење на БК Академија во 1998 и 1999 г.
* Асистент на Мирјана Карановиќ, БК Академија, предмет-глума, од 1995 до 1999 г.
* Асистент проф. на Предраг Бајчетиќ, ФДУ Белград, предмет - глума, 2000 и 2001 г.
* Професор на сценските движења, ФДУ Цетиње 2004 и 2005 г.
* Професор на движења на Уметничката академија во Осијек, насока - глумец куклар, 2004 и 2005 г.
2 Награди и признанија
* Награда за најдобар млад глумец во улога на Мориц во Будење на пролетта, МЕС, Сараево 1987 г.
* Специјална награда за најуспешнено истражување на тетрален јазик, на Мал Стеријин Театар во улога на Вацлав Нижински
* Дебитантска награда на филмски фестивал во Ниш во улога во филмот „Куќа покрај пруга“ на З. Драгоевиќ
* Добитник на европска награда за глума „Гордана Косановиќ“, во улога на Салома
* Награда за најдобра машка улога - Хамлет, југословенски фестивал во Ужице 2004 г.
* Награда за најдобра машка улога, Хорват, Фестивал на класика во Вршац 2006 г.
Џексептикај

Шон Вилијам Маклоклин (7 февруари 1990), подобро познат по неговото корисничко име Џексептикај или само Џек — ирски јутубер. Тој е познат главно по неговото ''Let's Play'' и по неговите влогови на Јутјуб (YouTube).
До декември 2017, неговиот канал имал над 8,4 милијарди гледаност и преку 17 милиони претплатници
1 Кариера
Пред Џек да прави видеа тој бил тапанар во бендот „Дигнат до земјата“.
Џек почнал да работи на неговиот јутјуб канал во 2012 година, под името „jacksepticeye“ каде постира видеа во кои игра видеоигри. Тој бил спомнат од Пјудипај во 2013, со што добил голема популарност. И ако првото видео на каналот било постирано 12 ноември 2012, сепак каналот бил направен на 24 февруари 2007.
Во месецот јули 2014, каналот на Џек добил повеќе од 57 милиони гледачи
Харибо

Харибо или Haribo е германска кондиторска компанија, основана во 1920 година од страна на Јоханес Ригел. Со седиште во Бон, името е акроним формиран од Ханс Ригел, Бон. Ландемуземе Кобленц создаде патувачка изложба за историјата на Харибо во 2006 година. Компанијата има над 15 фабрики и се произведуваат 100 милиони гумени бонбони дневно.
1 Историја
Харибо прва почнала да произведува гумени бонбони во 1922 година, кога Ханс Ригел. Го измисли првиот „Гуммибархен“ (мали гумени мечки). По Ханс Ригел, почина во текот на Втората светска војна, неговиот син, исто така по име Ханс Ригел, ја презеде компанијата. Со текот на годините, Харибо го прошири своето работење, преземајќи многу локални производители на кондиторски производи во земјите од целиот свет. Таа започна меѓународна експанзија во 1960-тата и влезе на американските пазари во 1980-тите. Во моментов работи 15 фабрики кои произведуваат над 100 милиони гумени мечиња дневно.
Харибо биле обвинети за користење на еврејски принуден труд во своите фабрики за време на Втората светска војна, но го негирале ова. Во 2014 година, На Харибо Скипер Миксот бил извлечен од некои пазари, бидејќи некои од бонбоните беа обликувани како карикатури на азиски, африкански и индијански маски кои некои купувачи сметале дека биле расистички.
Анри Русо

Анри Русо (франц. ''Henri Rousseau''; Лавал, 21 мај 1844 — Париз, 2 септември 1910) бил француски постимпресионистички сликар на наивна или примитивна насока. Познат е и како царински службеник по професија, па го викале и ''Анри Русо царинскиот службеник''. За време на животот го навредувале, а подоцна е познат како самоук-гениј чија работа е висока уметничка вредност.
1 Заднина
Роден е во Лавал во долината Лаоре во водоинсталатерско семејство. Работел кај еден адвокат и изучувал право. Меѓутоа по еден помало вероломство побегнал во војска, во која служел четири години почнувајќи од 1863 година. Татко му умрел истата година кога Русо се оженил. Русо се преселил во 1868 година во Париз, каде што се вработил како државен службеник. Од 1871 година работел како собирач на данок. Почнал да слика кога бил во 40тата година, а кога имал 49 години се пензионирал за да има време за уметноста. Подоцна често свирел виолина по улиците и работел други ситни работи, бидејќи имал мала пензија.
Русо тврдел дека нема учител освен сам себе. Сепак признавал дека примал некакви совети од двајца академски сликари Феликс Огиста Клеман и Жан Леон Жером. Тој бил самоук и се смета за наивен сликар.
2 Слика
Неговите најпознати слики покажуваат сцени од џунгла. Интересно е што тој никогаш не видел џунгла. Обожавателите на неговите слики рашириле невистинити приказни дека бил во француската експедиција, корпус во Мексико. Русо инспирацијата ја добивал од илустациони книги и од посета на ботаничкот двор во Париз. Сретнал војници кои служеле во Мексико и ги слушал нивните приказни.
3 Техника
Сликал во слоеви. Започнувал со небото во позадина, а завршувал со животни или луѓе во преден план. Дождот на сликата Тигар на тропско невреме, насликана во 1891 година ја постигнува на иновативен начин со тенки светлосиви потези на бои долж целото платно со лак или глазура.
Кога би сликал Русо си сакал најнапред со една боја и нејзините нијанси. Потоа би употребил друга боја. На секоја слика би работел значително многу време. Во сликањето боите со понизок квалитет биле користени за финансиски ограничувања. На некои делови на некои подрачја не спроведувал коректна техничка процедура, па бојата му пукала.
Токиски Залив

Токиски Залив (јапонски: 東京湾) — залив кој се наоѓа во јужниот јапонски регион Канто, и го опфќа брегот на Токио, префектурата Канагава, и префектурата Чиба. Токискиот Залив е поврзан со Тихиот Океан преку каналот Урага. Неговото старо име било ''Едо залив'' (江戸湾). Регионот на Токискот Залив е и најголемата индустријализирана зона во Јапонија.
1 Име
Во древното време, Јапонците го нарекувале Токискиот Залив учи-уми (内海?) или „внатрешно море“. Во текот на периодот Азучи-Момојама (1568—1600), подрачјето станало познато како ''Едо залив'', според градот Едо. Заливот својот денешен назив, Токиски, го добил во модерното време, по преселувањето на дворот во Едо, градот кој бил преименуван во Токио во 1868 година.
2 Географија
Токискиот Залив длабоко завлегува во низината Канто. Опкружена е со полуостровот Босо во префектурата Чиба на исток и на полуострвот Мура во префектурата Канагава на запад. Седиментите на брегот на заливот го прават брегот мазен и континуиран.
3 Поврзано
* Токио
* Јапонија
Клисура на Пена

Клисура на Пена — клисура на реката Пена во областа Полог, северозападна Македонија. Претставува една од најзабележителните и најдлабоки клисури во Македонија. Всечена е во средишниот дел на Шар Планина, во должина од 22 км. Започнува од месноста Џинибег, западно од Титов Врв (2.747 м), а завршува кај Тетово, од каде што Пена добива рамничарски карактер до вливот во Вардар.
1 Протегање
Клисурата има општ правец југозапад-североисток, а по вливот на Вејчичка Река свртува кон југоисток. Обично е доста длабока, до 1.500 м, а нејзините стрмни страни се изградени претежно од шкрилци, мермери и варовници. На страните на клисурата е изразен водосоголен релјеф, а фосилен леднички и доледнички релјеф се јавува во повисоките делови, каде што има моренски материјал по дното. На одделни мали месности има карстен релјеф. Поради големиот наклон и застапеноста на неотпорни и распаднати шкрилци, по страните има силна ерозија и чести свлечишта. На притоките на Пена, пак, низ клисурата има бројни помали водопади. На излезот од клисурата, Пена изградила огромна плавина на која лежи градот Тетово.
2 Поврзано
* Шарпланински реки
* Шарски хидроцентрали
Македонско-израелски односи

Македонско-израелските односи — дипломатски, политички, културни и економски односи помеѓу овие две земји. Израел и Македонија имаат многу добри односи од секој аспект на политичко-културниот и социјално-економскиот живот. Двете земји развиваат пријателски односи.
1 Историја
Израел и Македонија воспоставиле дипломатски односи на 7 декември 1995 година. Со првичните документи кои се потпишале Израел ја признал Македонија под привремената референца „поранешна Југословенска Република Македонија“, но сепак оваа одлука била променера и Израел ја признал Македонија под уставното име „Република Македонија“, и со тоа станала 133 држава која ја признала Македонија под уставното име. Македонија е една од ретките држави во Европа и светот која нема никакви политички и дипломатски односи со Палестина. Македонија има амбасада во Тел Авив, а Изаел ја покрива Македонија со своја амбасада во Загреб.
2 Македонски Евреи
Евреите живееле во Македонија уште од античко време.
Денес еврејската заедница во Македонија е малубројна поради бугарската фашистичка депортација на Евреите од Вардарска Македонија за време на Втората светска војна. Сепак, еврејската заедница во Македонија е добро почитувана и е добра врска меѓу Македонија и Израел. Денес има околу 200 Евреи во Македонија, повеќето во Скопје.
На неколку наврати еврејските заедници во Македонија искажале дека во Македонија нема антисемитизам. По средбата на амбасадорите до двете земји во 2009 година, амбасадорот искажал дека Македонија е единствена земја каде антисемитизмот не се гледа и Евреите се чувствуваат безбедни.
Македонските Евреи имаат добри односи со Евреите во Србија и имаат силни и долги односи со Американскиот еврејски комитет. Во Скопје е изграден Меморијалниот центар на Холокаустот, кој е еден од најголемите во светот од овој вид.
3 Поврзано
* Надворешна политика на Македонија
* Надворешна политика на Израел
* Македонски Евреи
Нивеа

Нивеа е германски бренд за лична нега која се специјализира за нега на телото. Тоа е во сопственост на хамбуршката компанија наречена ''Бајерсдорф''. Компанијата е основана во 28 март 1882 година, од страна на Паул Карл Бајерсдорф. Во 1890 година, компанијата била продадена на Оскар Тропловиц. Тропловиц работел со својот консултант Паул Герсон Уна и германскиот хемичар Исак Лифшуц и така развиле нов производ за нега на кожата (крема). Во 1900 година, Лифшуц произвел емулзија со еуцерит, првата стабилна емулзија . Ова е потеклото на еуцерин.
1 Име
''Nivea'' доаѓа од латинскиот збор ''niveus'', што значи "снежно бело".
2 Историја
Во текот на 1930-тите, Бајсерсдорф започнал со производство на различни видови на производи, како што се масла за потемнување на кожата, пена за бричење, шампон и средства за чистење на лице и тонери. Трговска марка "Нивеа" добила слава во многу земји. Во текот на 1980-тите, брендот се прошири во еден поширок глобален пазар.
2.1 Временска рамка
2.1.1 Пред Првата светска војна
*1882 година: Фармацевтот Паул Карл Бајерсдорф ја утврдува компанијата, на 28 март. Нивеа потекнува од Германија. Датумот на патент-документ за производство на медицински малтери е земен како датум за формирањето на компанијата.
*Бајерсдорф произведува малтери во неговата лабораторија на основа на неговиот патент, поставуваа темелите на современата технологија за производство на гипс.
* 1890: Фармацевтот Оскар Тропловиц (роден во 1863 во прускиот град Глајвиц - во денешно време Гливице, Полска) ја презема компанијата.
* 1893 година: првата меѓународна соработка, договор е склучен со САД трговската компанија ''Lehn & Fink'' за САД
* 1900: Патент за еуцерит,  емулгиран агент. Еуцерит е основа за еуцерини, подоцна, Нивеа крема.
* 1906: првата филијала во странство е формиран во Лондон.
* 1909: Лабело е лансиран на пазарот. Терминот Labello е изведен од латински збор за "убави усни" (''labeo'' = усна; ''bello'' = убава).
* 1911: Нивеа крема – првата официјална вода-во-масло емулзија – е воведена. На емулгиран агент еуцерит е направен од ланолин, кои се пронајдени во овча волна, и е клуч за уникатните својства на Нивиа.
* 1918: смртта на Оскар Тропловиц и неговиот партнер Ото Ханс Манкиевич резултира во формирањето на акциите на корпорацијата (друштво со ограничена одговорност) на 1 јуни 1922 година.
Мартин Шкртел

Мартин Шкртел (словачки: Martin Škrtel; 15 декември 1984) — словачки професионален фудбалер кој игра како центар за Фенербахче и е капитен на репрезентацијата на Словачка.
Тој претходно играл за Тренчин и Зенит Санкт Петербург, пред да влезе во Ливерпул за 6,5 милиони фунти во јануари 2008 година. По осум и пол години со Ливерпул, каде што играше 319 официјални игри и постигна 18 гола, тој се приклучи на Фенербахче. Тој ја освои Руската Премиер Лига и Купот на Лига, а четири пати беше именуван за словачки фудбалер на годината.
Шкртел го направи своето меѓународно деби за Словачка во 2004 година, а оттогаш освоил 91 трофеј. Тој ја претставувал земјата откако стигна до последните 16 на двете ФИФА Светско Првенство 2010 и УЕФА Евро 2016
Јоханес Вермер

Јоханес Вермер ( – ) познат како Јан Вермер е познат холандски сликар.
1 Животопис
Бил крстен во протестанската црква во Делфт во 1632. Неговиот татко со име Рајнер Јанз Вос, работел како угостител, а за себе говорел дека е продавач на свила. Вермер и неговото семејство припаѓале на средната класа и живееле во голема куќа. Неговите родители биле неписмени. Јан се родил како второ дете и прв син. За да стане сликар, Јан морал да работи шест години во атеље на еден мајстор кој бил член на друштвото „Св. Лука“, за да во 1653 година биде примен во друштвото на сликарите и да би можел да потпишува и продава свои дела. Некои истражувачи сметаат дека патувал во Амстердам и Утрехт на студиски патувања.
Вермер се оженил во 1653 година со Катерина Болнес, кја била од католичка вера. Во бракот имал единаесет деца кои биле од католичка вера. По некое време Јан почнал да слика сцени од реалниот живот. Неговите фигури на сликите се фатени во еден момент што му дава достојност и живот во неговите дела. Вермер во почетокот на својот живот живеел како неговиот татко од продавање на уметнички дела и во просек сликал две платна за една година.
2 Значење и наследство
Една песна на полската поетеса Вислава Шимборска носи наслов „Вермер“.
Предзнак (музика)

Предзнак — знак во музичката нотација со кој секоја нота, секогаш основниот тон може да го повиши или снижи.
1 Видови предзнаци
Во зависност од употребата, предзнаците може да бидат:
*''Случајни'' (франц. accidents, engl. accidentals, итал. accidenti, нем. Akzidentien или лат. accidens = случај).. Тие се пишуваат само пред нотите, на истите линии или празнини и се однесуваат само на истоимени ноти во тој такт .
*''Постојани'' или предзнаци покрај виолинскиот клуч или ''засилени'' (франц. arm[at]ure, engl. key signature, итал. armatura, нем. Vorzeichen). Овие предзнаци се пишуваат само позади виолинскиот клуч и секогаш важат за сите истоимени ноти во композицијата. Претставуваат тоналитетни композиции .
*''Потсетнички'' или ''сигурни''. Овие пред знаци се пишуваат пред нотите во загради и го потсетуваат уметникот дека некој знак уште важи или пак не важи .
1.1 Три предзнаци
#''Повишувалка'' е предзанк која го повишува тонот за пола степен. На основните ноти им се додава наставка ис: цис, дис, еис, фис, гис, аис, хис. Повишувалките се пишуваат пред нотите . Доколку припадне на некоја скала, се пишува позади клучот, на истата линија или празнина на која се наоѓа тонот кој треба да се промени.
#''Снижувалка'' е предзнак кој го снижува тонот за пола степен. На основните ноти се додава наставка ес: цес, дес, ес, фес, гес, ас ( наместо аес, намалениот тон а се изговара „ас“). Снижувалката се пишува пред нитите или позади виолинскиот клуч, доколку припаѓа на некоја скала.
#''Разрешувалка'' е знак со кој повишената или снижената нота се враќа во првобитната состојба, во основниот облик. Се пишува пред нотите .
1.2 Двојни предзнаци
*''Двојни повишувалки.'' Ја повишува нотата за два полустепена (т.е за цел степен). Се пишува пред нотата. На основните ноти се додава наставката исис (нпр. ц - исис = цисис; ф - исис = фисис; г - исис = гисис).
*''Двојни снижувалки.'' Ја снижуаат нотата за два полустепени (т.е за цел степен). Се пишува пред нотата . На основните ноти се додава наставка есес (нпр. ц - есес = цесес; али e - есес = есес; ха - есес = хесес, а не бесес).
*''Двојна разрешувалка'' е занк кј ги разрешува претходно напишаните двојни повишувалки или снижувалки. Се пишува пред нотите.
2 Примери за предзнаци
# Ако во почетокот на тактот се повиши една нота и ако во наредните тактови, во делови се појави истата нота ( еднаш, двапати), повишувалката се однесува на истата таа нота или ноти. Во наредниот пример повишувалката се однесува и на четвртиот тактов дел - нотата ф се повишува во нотата фис. Ако четвртата четвртина треба да биде нотата ф, тогаш пред неа мора да се стави разрешувалка.
# Ако последниот тактов дел е снижен (или повишен) и поврзан со полукруг за истата нота, предзнакот одново не се пишува пред нотите.
# Предзнаците се пишуваат во висина на нотните глави и пред нив, а не во висина на помошните линии т.е пред нив.
3 Поврзано
* Музика
* Музичка нотација
Макс Ернст

Макс Ернст бил германски вајар и сликар; соосновач на дадаизмот и надреалиѕам.
Ернст (1891 - 1976), самоук сликар од Брил во близина на Келн, најпрво студирал на „Факултетот за Писма” во Бон од 1909 -1911 г. Се заинтересирал за најновите дела на Пикасо, Чирица, Макеа и експресионизмот кој тогаш бил тренд меѓу млади германски сликари . Меѓутоа, Дадаизмот имал многу поголемо влијание на него. 1914 година во Келн Макс Ернст ја запознал Ханса Арпа кој бил еден од основачите на прва Дада група во Цирих. Заедно со Бааргалд ја соѕдале групата Дада во Келн, а под покровителство на Бретон, изложбата на делата на Ернст е одржана во Париз. Со Арп направил колаж наречен фатагага(изработка на газометриски слики) кои го најавиле надреализмот. По последната изложба во Келн, групата била затворена од страна на полицијата, а Ернст отишол во Париз, каде што учествувал во надреални настани. Во 1921 година, конечно се преселил во Париз и станал еден од активните надреалистички луѓе кои вклучувале поети како Андре Бретон, Пол Елуард, Луј Арагон, Филип Супаул, Роберт Денос и Рене Кревел, кои ги преѕентирале во еден од неговите платна, во друштво на Рафаел и Достоевски.
Клод Лорен

Клод Лорен (француски: ''Claude Lorrain'') или Клод Гале (''Claude Gellée'') бил француски сликар кој претежно цртал во Рим. Тој е еден од првитеважни уметници,освен неговите современи сликарства „Холандско златно доба” , кој бил концентриран на пејзажот.
Тој исто така бил и соработник на римскиот сликар Аугустин Таси, со кого направил украси во Вили Медич во Фиренца. Неговите слики биле силни, особено во раните фази, со фалманските и холандските сликари кои живееле во Рим. До крајот на 1630-тите тој бил признат како водечки пејзаж во Италија, кој плаќал високи цени за својата работа. Неговото платно станувало сè поголемо но со помали карактери,, внимателно обоен и произведен по ниска цена. Од 1640 па наваму бил под влијание на сликарот Доменичин. Бројни имитатори ја презеле неговата шема на херојски предели и поетска употреба на светлина, обично на зајдисонце или изгрејсонце, но без примена на потпорните елементи на неговото сликарство. Тој влијаел врз современиците, англиски и француски сликари од средината на 18-тиот векдо крајот на 19 век. Тој е претходник на француското сликарство од 19 век, од берберницарството до импресионистите. Во третманот на предлогот, сликарот Камил Крофт бил близу до него.
1 Наводи
*Blunt, Anthony, ''Art and Architecture in France, 1500–1700'', 2nd ed. 1957, Penguin
*Clark, Kenneth, ''Landscape into Art'', 1949, page refs to Penguin ed. of 1961
*Fry, Roger, ''Vision and Design'', 1981 edition (originally 1920), Oxford University Press,
* Kitson, Michael (1969), ''The Art of Claude Lorrain'' (exhibition catalogue), 1969, Arts Council of Great Britain
* Sonnabend, Martin and Whiteley, Jon, with Ruemelin, Christian. 2011. ''Claude Lorrain: The Enchanted Landscape''. Farnham: Lund Humphries; in association with the Ashmolean Museum, Oxford.
*Stein, Perrin, ''French Drawings: Clouet to Seurat'' (exhibition catalogue), 2005, British Museum Press,
* Wine, Humphrey (1994), ''Claude: The Poetic Landscape'' (exhibition catalogue), 1994, National Gallery Publications Ltd,
*Wine, Humphrey (2001), National Gallery Catalogues (new series): ''The Seventeenth Century French Paintings'', 2001, National Gallery Publications Ltd,
*
Мичио Каку

Мичио Каку е јапонски и американски теоретски физичар, футуристичар, и популаризатор на науката. Тој е професор по теоретска физика на Сити Колеџ во Њујорк и CUNY Постдипломски Центар. Каку има напишано неколку книги за физика и други слични теми, често гостува на радио, телевизија и филмови, и пишува интернет блогови и статии. Тој има напишано три ''најдобри продавачи по Њујорк Тајмс'': ''Физика на Невозможното'' (2008), ''Физика на Иднината'' (2011), и ''Иднината на Умот''(2014 година). Каку бил водител на повеќе ТВ промоции за би-би-си, Discovery Channel, History Channel, и на Science Channel.
1 Биографија
Каку е роден во Сан Хосе, Калифорнија, со Јапонски Американски родители. Неговиот татко, кој е роден во Калифорнија, учел и живеел во Јапонија и САД, тој течно зборува на Јапонски и на англиски јазик. Двајцата негови родители биле практиканти во Центарот за Релокација Војна кај Езерото Тул за време на втората Светска Војна, каде што се запознале и каде се родил неговиот постар брат.
Додека учел во Средното Училиште Куберлеј во Пало Алто, Каку создал акцелератор на честички во гаражата на неговите родители за проект по физика. Неговата цел била да се генерира гама-зрак кој е доволно моќен за да создаде антиматерија." На Националниот Саем за Наука во Албакерки, Ново Мексико, тој го привлече вниманието на физичарот Едвард Телер, кои го зел Каку како штитеник, доделувајќи му ја нему Херцовата стипендија за инженерство. Каку почестено дипломирал од Универзитетот Харвард во 1968 година и бил првенец во часовите по физика. Тој присуствувал на Лабораторијата за зрачење Беркли на Универзитетот на Калифорнија, Беркли, каде го одбранил докторатот во 1972 година, и истата година одржал предавање во Принстон Универзитетот.
Каку бил принуден да стане војник за САД  за време на Виетнамската Војна. Тој ја завршил својата основна обука во Форт Бенинг, Грузија, и обука за напредна пешадија во Форт Луис, Вашингтон. Сепак, Виетнамската Војна завршила пред тој да биде ставен како пешадија.
2 Академска кариера
Како дел од истражувачката програма во 1975 година и 1977 година во одделот за физика на Њујорк Универзитетот, Каку истражувал квантна механика. Тој бил посетител и член (1973 година и 1990 година) на Институтот за Напредна Студија во Принстон и на Њујорк Универзитетот. Тој во моментов го држи Хенри Сематската титула и професорство за теоретска физика на Сити Колеџот во Њујорк.
Каку има улога во приказната на SSFL (Санта Сузана Лабораторија) во 1979 година. Санта Сузана под управа на РокетДајн бил крив за експерименталниот реактор на натриум кој имал несреќа во Сими Долината во 1950-тите. Каку бил студент кој учествувал во вината во истекување на зрачење.
Ороси (вулкан)

Ороси — неактивен вулкан кој се наоѓа во северозападниот дел на Костарика во близина на границата со Никарагва. Областа околу вулканот е популарно туристичко одредиште, особено за повеќе еколошки туристи поради неговата биолошка разновидност, вклучувајќи го и Националниот парк Гванакасте.
Во близина на вулканот се наоѓа Биолошката станица Марица
Плиниски избув

Плиниски избув или плиниска ерупција — вид вулкански избув карактеристичен по сличноста со избувот на Везув од 79 година од нашата ера, кој го опишал Плиниј Помладиот. Плиниските избуви се одликуваат со столбови гас и вулканска пепел кои се протегаат до стратосферата. Главни особини се исфрлање на големи количини на пемза и многу снажни и континуирани избуви на експлодирачки гас.
Кратките озбуви може да се завршат и за еден ден, но подолгите избуви може да потраат од неколку дена до неколку месеци. Подолгите избуви почнуваат со образување облаци од вулканска пепел, понекогаш со пирокластични потоци. Количината на исфрлената магма може да биде толку голема па врвот на вулканот да колабира, со што настанува калдера. Финозрнестиот пепел може да се протега на голема површина околу вулканот. Плиниските избуви обично се проследени со голема бучава, како што бил случајот во текот на избувот на вулканот Кракатау.
Вообичаено лавата е со риолитски состав и е богата со силикати. Базалтна лава не е вообичаена за овој вид на избув.
1 Поврзано
* Вулкански избув
Аквамен

Акваман (англиски: ''Aquaman'') — измислен суперхерој што се појавува во американските стрипови објавени од страна на ''DC Comics''. Создаден од страна на Пол Норис и Морт Вејсингер, ликот дебитирал во ''Повеќе забавани стрипови'' #73 (ноември 1941 година). Во текот на доцните 1950-ти и 1960-ти години суперхерој-преродбата започнала и била позната како сребреното време'', а'' Аквамен бил основен член на Лигата на правдата. Во 1990-тите писателите го претставуваат карактерот посериозно.
Појавувањето на Аквамен во анимираниот свет во 1960-тите, остави голем впечаток врз публиката, што го направи Акваман многу познат и ценет во популарната култура. Модерните стрипови го претставуваат како поопасен владетел на Атлантида.
Аквамен бил вклучен во неколку адаптации, прво се појавува во анимираната форма во 1967 година. Од тогаш тој се има појавено во различни анимирани продукции, вклучувајќи истакната улога во 2000-тите серија Лига на правдата ''неограничени'' и ''Бетмен: Храбриот и смелиот'', како и неколку Ди-си анимирани оригинални филмови. 
Првата приказна за потеклото на Аквамен била претставена во ''Позабавни стрипови #73 (Ноември 1941)'' раскажано од самиот карактер.
Костас Варналис

Костас Варналис (грчки: Κώστας Βάρναλης, 14 февруари 1884 - 16 декември 1974) бил грчки поет.
1 Животопис
Варналис е роден во Бургас, Источна Румелија (сега во Бугарија) во 1884 година. Како што сугерира неговото име, неговото семејство потекнува од Варна; презимето на неговиот татко било Бубус. Тој ги завршил основните студии во грчкото средно училиште Зарифиос во Пловдив, а потоа се преселил во Атина во 1902 година за да ја проучува литературата на Националниот и Каподистскиот универзитет во Атина. Додека бил таму, тој се вмешал во спорот околу грчкиот јазик, земајќи ја страната на демотичарите над поддржувачите на кетревоуса. По дипломирањето во 1908 година работел како учител во Бургас, пред да се врати во Грција и да подучува во Амалијада и Атина. Во текот на следните години, работел како професор и новинар со скратено работно време, исто така ангажирајќи се во преведувачката работа. Во 1913 година учествувал во Втората балканска војна.
Снори Стурлусон

Снори Стурлусон (1179 - 23 септември 1241) бил исландски историчар, поет и политичар. Тој бил избран двапати за законски кандидат во парламентот на Исланд, Алтинг. Тој бил автор на Прозата Едда или помлада Еда, која се состои од Gylfaginning („Глупоста на Гилфи“), наратив на нордиската митологија, Skáldskaparmál, книга поетски јазик и Háttatal, список на стихови. Тој исто така бил автор на Хајмскрингла, историја на норвешки кралеви, која започнува со легендарниот материјал во сагата Јингинга и се движи до раната средновековна скандинавска историја.Од стилски и методолошки причини, Снори често се смета дека е автор на сагата на Егил.
Како историчар и митограф, Снори е извонреден за предлагање на хипотезата (во Прозната Еда) дека митолошките богови почнуваат како човечки воени водачи и кралеви чии погребни наоѓалишта развиваат култови (видете еухемеризам). Како што луѓето го повикуваат мртвиот воениот водач додека одат во битка или мртвиот крал додека се соочуваат со племенски тешкотии, почнуваат да ја почитуваат фигурата. Конечно, кралот или воинот се памети само како бог. Тој, исто така, предложил како племиња да ги победат другите, ја објаснуваат својата победа со тоа што предлагаат нивните богови да се борат со боговите на другите
Надзорник (филм од 1916)

Надзорник (англиски: ''The Floorwalker'') - американски филм од 1916 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото, заедно со Винсент Брајан. Во главните улоги настапуваат: Чарли Чаплин, Една Пурвианс, Ерик Кембел, Лојд Бејкон, Алберт Остин, Том Нелсон и Шарлот Мино.
1 Содржина
Главниот менаџер (го игра Кембел) на една голема продавница добива писмо од сопственикот на продавницата, кој го известува дека е откриен кусок од 80.000 долари, поради што во продавницата ќе дојдат детективи. Менаџерот и надзорникот во продавницата (го глуми Бејкон) ги земаат парите од сефот, но надзорникот го удира менаџерот по главата, ја зема ташната со парите и сака да побегне. Во меѓувреме, во продавницата влегува еден скитник (го игра Чаплин), кој прави неволји, но кога пристигнува детективот (го игра Нелсон), тој бега во канцеларијата на главниот менаџер. Таму, скитникот и надзорникот откриваат дека неверојатно си личат еден на друг. Затоа, надзорникот му предлага на скитникот да си ја сменат облеката. Така, детективот почнува да го брка надзорникот, додека скитникот ја игра улогата на надзорник во продавницата. Меѓутоа, тогаш се освестува менаџерот и почнува да го тепа скитникот, мислејќи дека е надзорникот. Потоа, во продавницата доаѓа и полицијата и сите заедно го бркаат скитникот, но најпосле, детективот го фаќа вистинскиот виновник - главниот менаџер.
Counter-Strike: Global Offensive

''Counter-Strike: Global Offensive'' или кратко ''CS: GO'' — видеоигра со управување на една личност, развиена од корпорацијата Скриена патека за забава и валвери. Ова е четврта игра во серијата Counter-Strike и беше издадена за Microsoft Windows, OS X, Xbox 360 и PlayStation 3 во август 2012 година, со верзијата на Линукс објавена во септември 2014 година. Играта ги бори два тима еден против друг:Кантер Терористите и терористите. Двете страни имаат задача да ги елиминираат другите додека истовремено завршуваат одделни цели, терористите, во зависност од режимот на игра, мора да ја плантираат бомбата или да ги бранат заложниците, додека противтерористите мора или да ја спречат бомбата да не биде дефјузнат или да ги спаси заложниците . Постојат шест начини на игра, од кои сите имаат различни одлики специфични за тој режим.
Глобалната офанзива има поддршка за спојување која им овозможува на играчите да играат на посветени опслужувачи на Вентили, како и да им дозволат на членовите на заедницата да вдомуваат свои опслужувачи со сопствени карти и режими на игра. Глобалната офанзива има натпреварувачка сцена, со турнирите спонзорирани од Венве се главните натпреварувачки настани за играта.Глобалната офанзива доби позитивни критики од критичарите. Играта беше пофалена за целокупната игра и верноста на претходните повторувања во серијата. Некои од првите одлики беа критикувани, и додека верзиите на конзолите добија позитивни критики, рецензентите веруваа дека има очигледни разлики помеѓу конзолата и верзиите на компјутерот на играта.
Јован Шишман

Јован Шишман или Иван Шишман (?-3. јуни 1395, Никопол) — бугарски цар (1356-јули 1393) (од 1371 година станал владетел). Тој бил син на Јован Александар и Теодора.
1 Царување
1.1 Поделба
Околу 1356 година во Бугарија дошло до поделба на државата. Цар Јован Александар е на југ со престолниот престол, го дал на неговиот млад син, а северно со престолот Видин, него го дал на неговиот син Страцимир. Поради тие одлуки на царот многу предели ја искористиле неговата слабост и почнале да се делат меѓу себе. На тој начин тогаш се одвил Балчик од Калијакро. Тоа сите го прифатиле како своја цариградска патријаршија.
1.2 Односи со Турците
Османиите станале опасност за Бугарија после српската катастрофа на Марици 26 септември 1372 година така и Шишман морал да ја предаде својата сестра Тамара во султановиот харем, но Турците сепак во 1378 го освоиле Ихтиман, во 1383 Софија и во 1385 Ниш. Јован Шишман потоа пробал да ја врати власта над Влашката и Добруџската територија во 1386 година, но немал никакаов успех. После победата на Христијан кај Плочникот во 1387 и Билеч во 1388, го прекинал вазализмот кон Турците, но Турската опсада го покорила. Тој за да се спаси на Турците им гп предал Драстар.
2 Поврзано
* Бугарско Царство
Донован Бејли

Донован Бејли (англиски: ''Donovan Bailey'') — поранешен канадски атлетичар, двоен олимписки победник.
1 Животопис
Роден e во Јамајка, потоа Бејли се преселил во Канада како дете (13 години) и ја започнал својата спортска кариера како кошаркар, а подоцна и како спринтер. Во средината на 1990-тите, тој постигна целосна доминација во трката на 100 метри, и во тој период тој беше двократен олимписки и троен светски шампион. Неговиот резултат од Олимписките игри во Атланта во 1996 година од 9,84 секунди беше во тоа време светскиот рекорд на 100 метри, а денес (февруари 2007) — трет официјално признаен резултат на сите времиња. Со ова, како и другиот човек во историјата, зад Карло Луиз, во исто време тој беше Олимписки победник, светски шампион и светски рекордер на 100 метри. Во тие години, Мајкл Џонсон владееше на долгиот спринт (200 м, 400 м). Со цел да се реши дилемата дека "најбрз човек во светот" беше организирана во Торонто во 1997 година, трката меѓу нив се одвиваше во еден дел од 150 метри, дел кој беше невообичаен, па затоа не им беше дозволено да одговорат на кој било тркач. За жал, за време на оваа трка, Џонсон претрпе повреда на мускулите, а по 100 метри мораше да се откаже, па Бејли лесно победи. По таа сезона, започнаа проблемите на Бејли со повреди, иако тој изведува уште неколку години, тој никогаш не ги повторуваше блескавите резултати како порано. Тој моментно го држи својот светски рекорд на 50 метри во салата (Рино, Невада) 1996 година, што е 5,56 секунди.
Во Канада, Бејли е национален херој, бидејќи на некој начин тој ја поврати репутацијата на канадскиот спринтер откако Бен Џонсон беше дисквалификуван за допинг на Олимпијадата во Сеул 1988.
Александар Фадеев

Александар Фадеев (руски: ''Алекса́ндр Алекса́ндрович Фаде́ев'', 24 декември 1901 - 13 мај 1956) — руски и советски писател, еден од основачите на Сојузот на советските писатели и негов претседател од 1946 до 1954 година.
1 Животопис
Фадеев се родил во Кимри, во Твреската област, а од 1908 до 1912 година живеел во Чигуевка, во Приморскиот Крај. Во 1918 година се зачленил во партијата на Болшевиците. Тој бил учесник во граѓанската војна во Русија при што учествувал во борбите против јапонската армија и против белогаредејската војска. Фадеев бил миленик на Сталин и во текот на 1940-тите активно го поддржувал ждановизмот. По смртта на Сталин, на 20. конгрес на партијата, неговиот пријател Шолохов го обвинил Фадеев за лошата состојба во советската книжевност. Како последица на тоа, Фадеев станал алкохоличар, а тоа му предизвикало и нервно растројство и на 13 мај 1956 година извршил самоубиство во својата дача во Переделкино. Притоа, тој оставил писмо во кое ги искажал своите негативни ставови како кон Сталиновиот режим, така и кон режимот на Хрушчов. Така, во своето проштално писмо, тој го нарекол Сталин „сатрап“, а сталинистите ги обвинил за физичкото уништување на најдобрите луѓе во советската книжевност. Истовремено, тој го нападнал новиот режим, обвинувајќи го дека се состои од необразовани луѓе кои се одликуваат со незнаење, примитивизам и самољубие. По повод неговата смрт, неговиот сосед во Переделкино, Борис Пастернак, напишал епиграм. Фадеев бил погребан на Новодевичанските гробишта во Москва.
Фадеев бил оженет со познатата театарска глумица, Ангелина Степанова.
2 Творештво
Во 1927 година, Фадеев го објавил романот „Пораз“ (познат и како „Деветнаесетмината“) во кој ја опишал борбата на партизаните портив јапонската војска. Во 1930 година излегол првиот дел на недовршениот роман „Последниот од Удеге“ (''Последний из удэге''), а вториот дел се појавил во 1940 година. Во овој недовршен роман, Фадеев, се обидел да покаже дека „крајно примитивните луѓе може да направат скок од племенски комунизам кон сложената колективна организација на XX век, прескокнувајќи ги посредните историските етапи: родовското општество, приватната сопственост, робовладетелството, феудализмот, капитализмот и социјализмот... Овој роман ги содржи најдобрите страници што ги напишал Фадеев, така што фактот што тој ја трошел енергијата во администрирање на советската книжевност наместо на неговото довршување претставува мала книжевна трагедија.“ Во 1945 година, Фадеев го објавил романот „Младата гарда“ (заснована врз вистински настани од Втората светска војна), за кој следната година ја добил Сталиновата награда.
Ники Лауда

Андреас Николас „Ники“ Лауда (22 февруари 1949, Виена, Австрија — 20 мај 2019, Цирих, Швајцарија) — поранешен возач, трикратен светски првак на Формула 1. Освен со Формула 1, тој се занимавал и со претприемништво, а бил и пилот.
Во трките на формула 1 учествувал од 1971 до 1985 година. Освоил три шампионски титули: 1975, 1977 и 1984 година. Повeќе шампионски титули од него имаат единствено Михаел Шумахер, Хуан Мануел Фанчо, Себастијан Фетел, Луис Хамилтон и Алан Прост.