procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Градишки манастир

Градишки манастир — манастир во северниот дел на Македонија, во селото Градиште.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа во јужниот дел на атарот на селото и до него се стигнува преку асфалтен пат, кој започнува од главниот регионален пат 1204, кој поминува покрај Градиште. Тој бил изграден покрај рушевините на тврдината Градишки В’р.
2 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, параклис, чешма, конаци и помошни објекти.
2.1 Црква „Св. Ѓорѓи“
Црквата е единствениот храм во манастирот.
2.2 Конаци
Една зграда (конак) со приземје и кат.
3 Историја
Манастирот бил изграден кон крајот на век на остатоци на стар храм. Внатрешноста на манастирската црква имала живопис.
Некогаш, овој манастир бил многу познат и богат со земја, стока и пчеларници. Самиот манастир изгледал величенствено на високата местоположба и сред шума. Селото Кучкарево е основано на манастирските пчеларници.
Меѓутоа, за време на отоманскиот период, стариот манастир бил срушен. Околните христијани и тогаш се собирале кај неговите рушевини. На денот на манастирските слави (Мала Богородица и Цветници), кај манастирот доаѓале бројни гости од Кумановско, Овче Поле и Кратовско.
4 Галерија
372 Палма

372 Палма (ознака за мала планета: 372 Палма) е еден од најголемите главен појас астероид. Тоа е Б-тип на астероид.
Откриена е од Август Шарлоа на 19 август 1893 година во Ница. Се смета дека е именуван по главниот град Мајорка, остров во Балеарските Острови (Шпанија), кои се наоѓаат јужно од Франција. Тоа е едно од седумте откритија на Шарлоа кои беа експлицитно именувани од Astromomisches Rechen-Institut (Институт за астрономски пресметки).
1 Прикривање
Од 2000 година, тој е забележан 14 пати во прикривање на астероид настан, од кои голем број произвеле повеќе акорди откривајќи ја големината и обликот на астероидот. На 13 септември 2018 година, беше откриено дека е долга 120 милји (долга 193 километри). Сепак, никогаш нема да удри во Земјата бидејќи е во фиксна орбита околу Сонцето помеѓу орбитите на Марс и Јупитер.
Комета Биела

Комета Биела или „„Комета Биела““ (официјална ознака: „3Д/Биела“) била периодична Комета од семејството Јупитер првпат снимена во 1772 година од Монтењ и Месие и конечно е идентификуван како периодичен во 1826 година од Вилхелм фон Биела. Последователно беше забележано дека се подели на два дела и не е виден од 1852 година. Како резултат на тоа, во моментов се смета дека е уништен, иако се чинеше дека остатоците преживеале некое време како метеорски дожд, Андромедиди..
Откриена била во 1826 година од австрискиот астроном Вилхелм фон Биела (1782-1856), имала време на патрола од 6.619 година, afel 6, 19 астрономски единици и перихел 0,86 AJ. Се распаднала во 1846 година на два дела, кои во 1856 година беа видени демонтирани. Неговата [траекторија | траекторија] се движжела како рој метеори Андромедида (или Биелида), што било забележано во средината на октомври .
Биеловата комета (означена како 3Д / Биела) била со орбита блиску до Земјата. Таа не се истакнал во ништо сè до 1846 година, кога се разделило јадрото. Разделувањето продолжило и во 1852 година било видено на два дела оддалечени 2 милиони километри. Тој никогаш повеќе не бил виден после тоа, но наместо тоа, почнале да се појавуваат [18] Метеорски дождови | метеорски дождови. Така е докажано дека метеорските роеви потекнуваат од [кометите] и пристигнуваат до нивните патеки, по кои се расфрлаат. Метеорите Биелиди се забележуваат и денес, но во помал број.
Галерија на икони (Куманово)

Галерија на икони - Куманово — музеј на икони во црквата „Св. Никола“ во центарот на градот Куманово.
Сместена е на катот во црквата. Отворена е во јануари 2001 г. по повод 150-годишнината од нејзината изградба. Во неа се изложени многу икони од различни запуштени цркви и манастири во Кумановскиот крај кои датираат помеѓу XVI и XIX век.
1 Застапени цркви и манастири
Иконите се донесени од различни места како Забелскиот манастир, Карпинскиот манастир, црквите Градишкиот манастир, „Свети Ѓорѓи“ во Младо Нагоричане, „Св. Никола“ во Павлешенци, „Св. Јован Опсечен“ во Режановце, „Св. Спас“ во Довезенце, „Св. Илија“ во Никуљане, „Св. Никола“ во Колицко, „Св. Илија“ во Живиње, „Св. Петка“ во Мургаш и „Св. Петка“ во Пезово.
Има и икони од цркви „Св. Никола“ и „Св. Троица“ во самото Куманово.
2 Застапени иконописци
Меѓу авторите се иконописци и живописци како Дичо Зограф, Величко Костов, Зафир Василков, Димитар Андонов Папрадишки, Јосиф Мажовски и хаџи Коста Крстев.
Демографски центар на Шведска

Демографскиот центар на една земја е точката до која кумулативното растојание би требало да помине регистрираното население е најмало, доколку сите тие би се сретнале на една локација. Како што се менува распоредот на населението во една земја, демографскиот центар ќе се помести. Во Шведска, Статистика Шведска го пресметува официјалниот демографски центар, користејќи пондерирана средна популација по имот, по географски координати. 
Пресметката на вистинската локација на централната точка, спроведена од страна на статистиката на Шведска во 2007 година, го утврди Хјорткварн како локација на демографскиот центар на Шведска. Истата пресметка направена во 1989 година резултираше со именување на Свенневад како централна точка. Двете места се во општината Халсберг, округот Еребру. Во текот на 18 години помеѓу пресметките, центарот се преселил неколку километри на југ, поради намалувањето на населението во северна Шведска и зголеменото население на југ.
година, Локација, општина, округот
1989 година, Свенневад, Халсберг, Округот Еребру
2007 година, Хјорткварн, Халсберг, Округот Еребру
1 Поврзано
* Географија на Шведска
Драгана Гегова

Драгана Гегова (р. ) — македонска фудбалерка, која игра како дефанзивец и играч од средниот ред за Драгон и репрезентацијата на Македонија.
1 Меѓународна кариера
Гегова дебитирала за репрезентацијата на Македонија на 27 ноември 2020 година, доаѓајќи како замена за Теодора Димоска против Казахстан.
Сара Велкова

Сара Велкова (р. ) — македонска фудбалерка, која игра како дефанзивец за репрезентацијата на Македонија.
1 Меѓународна кариера
Велкова го имала своето деби за репрезентацијата на Македонија на 27 ноември 2020 година, влегувајќи како замена за Афродита Салихи против Казахстан.
АтмосФеар (Лизберг)

АтмосФир (''AtmosFear'') е кула со висина од 116 метри,која се наоѓа во забавниот парк Лизеберг во Гетеборг, Шведска, и е втората највисока кула во Европа. АтмосФир е дизајнирана од Интамин и ги спушта луѓето што се возат на неа од висина од 90 метри.
1 Историја
Во 1990 година, Лизберг изградил 146 метарска, набљудувачка кула со име ''Лизбергсторнет'' (''Кулата Лизеберг''). По дваесет години работење, Лизберг ја затворил атракцијата и почнал да ја реновира кулата во мај 2010 година. Кулата станала главна структура за АтмосФир, која била отворена како највисока кула во Европа во април 2011 година.
Мала сабота

Мала сабота е европски концепт особено прославен во Шведска, Норвешка, Финска и Бугарија што ја додава средата на листата на „денови за пиење“. Многу ноќни клубови и барови остануваат отворени до доцна и нудат многу видови на ''мали саботни професии,'' како што се музички шоуа и специјални пијалаци.
1 Варијанти по земја
Шведските и норвешките тинејџери и младите возрасни често користат ''lillördag'', ''lille lørdag'' како синоним за среда. Во Бугарија „малката събота“ или Малата сабота е добро позната и кај младите и кај постарите генерации. Во ОК и Ирска, „Мала сабота среда“ нуди студентски попусти во некои барови, а средата како мала сабота на некои места се смета за студентска ноќ, иако не е толку распространета како во други земји.
Во Шведска, традицијата доаѓа од ''piglördag'' (сабота на слугинките), која се паѓало во среда. Тоа бил денот кога слугинката имала слободен ден, бидејќи вообичаено немала слободно време во сабота.
„Мала сабота“ е исто така вообичаен термин меѓу жителите на преријата Нокс, Северен Тексас Плајнс, што се однесува на раниот викенд пауза.
„Мала сабота“ што се однесува на среда е исто така добро познат концепт меѓу Јужноафриканците, млади и стари и се користи за да се оправда падот во средината на неделата кога неделата изгледа премногу долга.
Во Итака Њујорк, малите саботи се нарекуваат „групна терапија“.
Во Бугарија „Малката събота“ или „Мала сабота“ е многу вообичаено луѓето да излезат и да пијат. Вообичаената перцепција е дека човекот многу ќе се опие во среда и ќе го искористи четвртокот за да оди на работа за да се отрезни додека истиот тој човек не биде доволно трезен за да излезе во петок и повторно да се опие после работа.
Аманда Кристенсен

Аманда Шарлота Кристенсен, родена ''Свенсон'' (11 март 1863, Фрутуна - 6 февруари 1928 година, Ница) била шведска модна дизајнерка и деловна личност. Таа ја основала фирмата ''Аманда Кристенсен АБ'' (1885), која имала кралски налог за назначување од 1949 година, и ја создала етикетата за вратоврски sv („Црвен печат“).
1 Животот
Аманда Кристенсен била ќерка на фармер во Вардинге од Гнеста. Во 1883 година, таа се преселила во Стокхолм за да стане учителка, но наместо тоа, била вработена како шивачка во кројачката фирма Еден.
Во 1885 година, таа основала сопствена кројачка фирма за машки додатоци, првично со само двајца вработени во неа. На почетокот, таа произведувала само бели машни (за целосен вечерен фустан ); а подоцна, беше додадено производството на црни машни (за полуформален фустан). Кристенсен постепено го зголемила бројот на клиенти и вработени, добивајќи продавачи надвор од главниот град. По студиското патување во странство во 1890 година, таа започна голема експанзија, со десет вработени, и значително го прошири опсегот на произведени стилови, вклучително и машни и вратоврски во многу нови бои и модели. Таа произведувала вратоврски од свила во период кога свилените вратоврски, дотогаш биле невообичаени во Шведска. Таа организирала набавка на свилени ткаенини од застапници во Франција и Италија. Кристенсен продолжила редовно да патува во странство заради студирање и бизнис, во подоцнежните години со нејзиниот син Рудолф. Во раните 1900-ти, таа лансираше свој бренд, Рода Сигилет.
Кристенсен се омажила за шведскиот уметник Кристијан Кристенсен во 1880-тите.
Синот на Кристенсен, Руперт, го презел секојдневното работење на компанијата по нејзиното пензионирање во 1909 година. Таа ги поминала своите последни години ангажирана во одгледување цвеќиња и опширно читање; се преселила во вила во Ница во 1926 година.
2 Користена литература
* [R. Christensen (anon.)]: Tema med variationer - Några glimtar ur kravattens historia, [Theme with variations - Some glimpses from the history of the tie] Stockholm 1945
* Inga Wintzell: Slipsar, Stockholm 1999
* Svenskt porträttgalleri, del XXII, Stockholm 1906
Благица Ласовска

Благица Ласовска (р. во ) — македонска наставничка и пратеничка во Собранието на Македонија од страна на ВМРО-ДПМНЕ.
1 Животопис
Дипломирала и магистрирала на Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип. Работела како наставничка во предучилишно образование.
Член е на ВМРО-ДПМНЕ.
Географски центар на Шведска

Географскиот центар на Шведска е оспорен меѓу најмалку четири локации.
1 Флатаклокен
Најстариот и најпознат географски центар на Шведска е Флатаклокен, место до езерото Манкби во Торпшамар, Меделпад на . Локацијата била идентификувана во 1947 година по иницијатива на весникот Густаф фон Платен. Методот што се користел за пресметување на оваа точка бил оној од центарот на гравитацијата на геометриската фигура на Шведска. Пресметката била направена од професорот Нилс Фриберг и Тор Анделдорф на географското одделение на Универзитетот во Стокхолм, користејќи картонска карта на Шведска со оддалечените острови прикачени директно на копното. Тие го избалансираа моделот на картата на игла и ја прогласиле рамнотежната точка за географски центар.
Делегација во која биле Густаф фон Платен, истражувачот Ханс Остелиус и ориентаторот Госта Лагерфелт пешачеле низ дивината до местото и го прогласиле за географски центар. Подоцна, бил поставен знак кој го означувал значењето на местото и бил изграден видиковец. Локалитетот оттогаш станал популарна туристичка атракција.
2 Други тврдења
Обласните градови Анге и Естерсунд често сметаат дека се географски центар на Шведска.
За други места се смета дека се центар на Шведска, користејќи различни методи. Најистакнат е Јитерхогдал во Хелсингланд, врз основа на методологијата за пресметување на географската широчина за точката на половина пат помеѓу најсеверните (Трериксрусет) и најјужните (јужниот врв на Сканија) точки, а потоа земајќи ја средината помеѓу најисточната и најзападната точка на таа географска ширина.
3 Поврзано
* Демографски центар на Шведска
Нинешам

Нинешам е населено место и седиште на општина Нинешам, округот Стокхолм, Шведска со 13.510 жители во 2010 година.
Додека интересот за областа како потенцијално корисно пристаниште растело од средината на 19 век, само по отворањето на железничката станица до Стокхолм во 1901 година, започнал Нинешам да се развива.
Во текот на раниот 20 век, Нинешам станал добро познат и како бањски град, иако повеќето такви објекти биле затворени пред крајот на Првата светска војна. Главните индустрии биле фабриките на телефонската компанија во државна сопственост во 1916 година и рафинерија за нафта изградена во 1928-1929 од „Аксел Аксон Јонсон и Ко“.
Секое лето се организира забава на пристаништето, како и локални саеми за занаетчиство. За време на овие настани, парниот воз често поминува до и од Стокхолм. Во текот на летните месеци, пристаништето е преполно со бродови од сите големини и е исполнето со посетители и со месното население. Постојат голем број на ресторани и бутици со домашно произведени производи. Главниот град е модерен, а зградите немаат уникантни одлики. Во средината на градот има една библиотека и едно кино, а ограничен број продавници кои главно се за локална трговија.
Многу луѓе во Нинешам живеат во станбени блокови, но нема згради висина поголема од 10 ката. Исто така, има многу вили и куќи со тераси распространети низ градот. Животот во Нинешам е опуштен во споредба со вревата на Стокхолм. Околната природа и морето обезбедуваат многу можности за фотографирање откако се излага од центарот на градот. Степенот на криминал е низок.
Нинешам е опслужена со приградска железница Стокхолм (Пенделтог) и неколку автобуски линии.
Популарната пејачка Маја, и хокејистот Кент Нилсон биле родени во Нинешам.
Луиз Боије аф Генес

Луиз Гунвор Катарина Лагеркранц Боије аф Генес (р. ) — шведска писателка, феминистка и соавтор на ''Редериет'', најдолготрајната шведска сапуница во историјата.
Најпродаваниот роман на Боије аф Генес, полуавтобиографскиот ''Stjärnor utan svindel'' („Ѕвезди без вртоглавица“) од 1996 година, е заснован на односот на авторката со истакнатата феминистка Миан Лодален. Приказната зборува за 32-годишната Софи, која ужива во брачното задоволство со стопанственик додека гради кариера како романописец и новинарка. Буржоаскиот живот на двојката среде џет-сетот на Стокхолм се спушта кон дивината, меѓутоа, кога на сцената стапува лезбејската радикална феминистка Каја, пријателството меѓу двете жени избива во страсна љубовна врска.
1 Библиографија
*''Ta vad man vill ha'' (1991)
*''Ju mer jag ser dig'' (1992)
*''Ingen människa en ö'' (1994)
*''Stjärnor utan svindel'' (1996)
*''Rent hus'' (1999)
*''När kärleken kom'' (1999)
2 Филмографија
*''Rederiet'' (1992)
*''Snoken'' (1993)
*''Skilda världar'' (1996)
Катја од Шведска

Катја Ингергард Гајгер (родена Карин Ингегерд Халберг ; 12 јануари 1920 &#x2013; 25 јануари 2017 година),попозната како Катја од Шведска,била шведска модна дизајнерка.
1 Ран живот и кариера
Откако студирала уметност и дизајн во Констфак и Бекманс во Стокхолм,Шведска, Карин се преселила во Њујорк во 1946 година за да студира моден дизајн на Факултетот за дизајн на Парсон.
Таму се омажила за филмскиот продуцент и режисер Род Е.Гајгер кој во тоа време продуцираше филмови за Роберто Роселини.Катја и нејзиниот сопруг го лансирале брендот Катја од Шведска кон крајот на 1940-тите.Катја станала блиска пријателка со сопругата на Роселини,Ингрид Бергман,и по неа ја именувала блузата која станала моден хит.
Таа била дизајнерка за спортска облека Артур,која користела изведувачи, вклучително и оние во Бронкс,кои вработувале 50 шивачки кои ги произведувале нејзините производи.Бидејќи биле блиски пријатели со Чарли Чаплин и Едвард Дмитрик,кој бил еден од холивудските десет,тешкотијата на холивудската црна листа го довел г-дин Гајгер во топла вода.
Двојката се преселила во Хуарод во Шведска во 1953 година,каде што етикетата „Катја од Шведска“ станала модна сензација која траела повеќе од дваесет години. Во 1975 година,тие се преселиле во Њујорк,каде што Катја започнала да дизајнира домашен текстил,постелнина и прибор.„Катја шопс“ се отворила во стоковната куќа Мејси,а Cannon Mills ги изработувал нејзините дизајни под лиценца.Во 1980-тите, рекламите во кои Боб Хоуп и Лери Хегман спијат во „Катја чаршафи“ боле објавени со ознака „Две од најпознатите имиња во Америка спијат заедно“
Во 1995 година,Гајгер се преселил назад во Шведска за да биде поблизок до семејството.Род Гајгер починал во 2000 година.Облеката на Катја сега е дел од постојаната колекција на музејот „Културен“ во Лунд,Шведска.Таа почина на 25 јануари 2017 година на 97-годишна возраст.
2 Награди
* 1950: Американски дизајнер на годината
Карин Нилсдотер

Карин Нилсдотер (околу 1551-1613), била кралска љубовница на Чарлс IX од Шведска, помеѓу 1568 и 1578 година. Таа била мајка на Карл Карлсон Гиленхилм.
Карин Нилсдотер била ќерка на Николаус Андрае (Нилс Андерсон), викар од Остра Хусби во Естерјетланд, и неговата сопруга Карин. Се верува дека таа станала љубовница на Чарлс во 1568 година. Во 1573 година, таа е потврдена како таква, и дотогаш официјално била дама на благородничката Сигрид Кајл, сопруга на Јохан Олофсон до Сјоса, гувернер на замокот Нишепинг, во Манор Сјоса. По раѓањето на нивниот син во 1574 година, таа живеела со својот син во Јулита Манор. Врската била прекината пред бракот на Чарлс во 1578 година, кога ѝ бил доделен Сандби имот и се омажила за дворјанинот на Чарлс, Густав Андерсон (г. 1584), со кој имала две ќерки. Таа повторно се омажила за личниот лекар на кралицата Катерина Стенбок, а во 1594 година по трет пат се омажила за благородникот Педер Кристенсон Сиоблад од Флетна, гувернер на замокот Нишепинг, со кого имала ќерка.
1 Наводи
* Гад, Пиа (шведски): ''Frillor, fruar och herrar - en okänd kvinnohistoria'' (Љубовници, сопруги и господари - непозната историја на жените) Фалун 2009 година
Астрид Ниберг

Астрид Биргита Ниберг (1877–1928) била пионерска уредничка на шведски весници и суфражетка. Од 1903 година, како уредник на ''Norra Hallands Tidning Vestkusten'' во Варберг, таа водела кампања за охрабрување на поддршката за правото на глас на жените. Како член на одборот на локалниот огранок на Здружението за право на глас на жените (ЛКПР), таа постојано ги известувала своите читатели за случувањата за кои се разговарало на состаноците на здружението.
1 Биографија
Родена на 5 јануари 1877 година во Гетеборг, Астрид Биргита Ниберг била ќерка на новинарот Јохан Питер Ниберг (1829–1911) и неговата сопруга Јохана Шарлота родена Улгрен (1835–1918). Таа била најмладата од трите деца на семејството. По завршувањето на своето образование во приватно училиште, извесно време работела како медицинска сестра.
Во 1903 година, Ниберг ја презела позицијата главен уредник во весникот ''Нора Халандс Тиднинг Весткустен'', заменувајќи го нејзиниот татко кој ја извршувал оваа позиција од 1878 година, но во тој момент сакал да се пензионира. За време на нејзиното раководење, весникот значително се зголемил ангажирајќи дополнителен персонал. Водела и печатница за книги.
Како и нејзиниот весник, Ниберг била во основа конзервативна, страсно заинтересирана за слободата на печатот. Таа била член на локалното друштво на умереност, накратко држејќи ја функцијата претседавач. Како силен поддржувач на движењето за право на глас, таа не само што ги искажувала своите ставови во својот весник, туку зборувала на состаноците тврдејќи дека и мажените и невенчаните жени треба да ги уживаат истите права на глас како и мажите. Фрига Карлберг од ЛКПР коментирала дека „изгледа и зборува како најдивата суфражетка“.
Астрид Ниберг починала во Варберг на 9 септември 1928 година.
Фамилијата Бонус

Фамилијата Бонус е шведска драмска серија создадена од Феликс Хернгрен, Моа Хернгрен, Клара Хернгрен и Кале Мартин за СВТ. Серијата дебитирала во 2017 година, со втора сезона во 2018 година. Третата сезона од серијата започнала и на СВТ и на НетФликс во 2019 година. Серијата ја освоила наградата Кристален во 2017 година за „Најдобра ТВ-драма“ СТВ објави дека нарачала четврта сезона.
1 Синопсис
Лиза (Вера Витали) и Патрик (Ерик Јохансон), двојка во нивните 30-ти кои живеат во Стокхолм, се неодамна разведени; и двајцата имаат 10-годишни синови, а Лиза има ќерка тинејџерка. Поранешната сопруга на Патрик, Катја (Петра Меде) е архитект, а поранешниот сопруг на Лиза, Мартин (Фредрик Халгрен) работи како трговец со кревети. Серијата ги следи турбулентните односи меѓу новиот пар и нивните бивши, како и прилагодувањата на трите деца на нивната нова семејна ситуација и како Патрик се справува со контрастот помеѓу неговиот тивок, вреден син Вилијам (Џејкоб Лундквист) и проблематичниот, авантуристички син Еди (Френк Дорсин) на Лиза.
2 Улогите и ликовите
2.1 Главни ликови
* Вера Витали како Лиза Јохансон: мајка која работи дома, поранешна сопруга на Мартин
* Ерик Јохансон како Патрик: учител на училиште, поранешен сопруг на Катја
* Петра Меде како Катја: архитект, поранешна сопруга на Патрик
* Фредрик Халгрен како Мартин: продавач, поранешен сопруг на Лиза
* Френк Дорсин како Еди: 10-годишниот син на Лиза и Мартин
* Аманда Линд како Бјанка: 15-годишната ќерка на Лиза и Мартин
* Џејкоб Лундквист како Вилијам: 10-годишниот син на Патрик и Катја
2.2 Епизодни
* Маријана Мерк како Биргита („Голема“): Мајката на Мартин
* Барбро Свенсон како Гунвор („Гуге“): девојка на Биргита
* Ен Петрен како Илва: брачен советник на Лиза и Патрик
* Јохан Улвесон како Јан: другиот брачен советник на Лиза и Патрик
* Мартин Лук како Филип Крон: училиштен советник во училиштето на Патрик, пријател и доверлив на Патрик.
* Лео Разак како Себастијан („Себе“): колега на Мартин во продавница за душеци.
* Феликс Енгстром како Микаел Шмит: Шефот и сексуалниот вознемирувач на Катја/поранешен љубовен интерес.
* Никлас Енгдал како Хенрик: колега и момче на Катја.
* Ајда Енгвол како Тереза („Тесан“): работничка во продавница за облека во истиот трговски центар како продавницата за душеци на Мартин и накратко девојка на Мартин.
* Дакота Транчер Вилијамс како Матео: момчето на Бјанка
* Драгомир Мршиќ како Бранко: учител по боречки вештини и момче на Катја (сезона 2)
* Регина Лунд како Ема: сестрата на Лиза.
3 Прикажување
Стриминг сервисот Нетфликс ги купи правата за емитување Фамилијата Бонус од продукциската компанија ФХЛ во април 2017 година. Од јули 2019 година, сезоните 1-3 се достапни во повеќето земји преку Нетфликс. Забележителен исклучок е во нордиските земји, каде што во моментов се нуди само серија 1 на платена платформа.
Ана Нордгрен

Ана Кристина Нордгрен (13 мај 1847 – 10 септември 1916 година) била шведска сликарка и цртачка. Специјализирала за портрети и жанровски сцени. Нејзината работа е главно варијација на академскиот стил и таа останала неимпресионирана од импресионизмот.
1 Биографија
Родена била во Мариештад во семејство на земјопоседник. Годината кога таа е родена, тие се преселиле во Асен, имот во близина на Хјо. Десет години подоцна, тие се вратиле во Мариештад а потоа во 1860 година, живеела во Сјогерас, друг имот во близина на Фалшепинг.
Учела во женското училиште во Скара, каде што нејзините учителки го забележале нејзиниот уметнички талент и почнале да и даваат часови по сликање во масло. Во 1865 година, таа се запишала на формални студии на Слејдсколан Стокхолм, а подоцна станала една од првите студентки на Кралската шведска академија на ликовните уметности. Додека била таму, таа студирала со Карл Густаф Кварнстром (1810–1867) и по неговата смрт, со Јохан Кристофер Боклунд (1817–1880). По совет на Боклунд, таа заминала во Париз во 1874 година да ги продолжи студиите. Патувала заедно со Аманда Сидвал (1844–1892) и Јохана Софија Седергрен (1847–1923).
Таа ги започнала своите студии на Академијата Џулијан кај Тони Роберт-Флери (1837–1911) и земала дополнителни часови во приватната академија Каролус-Дјуран. Таа останала во Париз до 1883 година и била под влијание на Жил Бастиен-Лепаж. Во 1876 година, две нејзини дела биле изложени на Стогодишнината изложба во Филаделфија. Следната година, една од сликите што ги имало на изложба на Кралската академија била купена од кралот Оскар. Таа станала блиска пријателка со руската уметница Мари Башкирцеф (1858–1884) и можела да изложува во Салонот во Париз во 1879 година. По напуштањето на Париз, таа поминала извесно време сликајќи во Бретања.
Нејзината следна станица бил Лондон, каде што учествувала на бројни изложби, вклучително и две самостојни изложби во галериите Клифорд во 1894 и 1897 година. Своите дела ги покажала и во Глазгов, Ливерпул и Бирмингем. Нејзините пријатели таму биле Џејмс Мекнил Вистлер и ирската сликарка Сара Персер. Таа го земала Констанс Маркиевич (тогаш Констанс Гор-Бут) како студент и заедно со Пурсер заминале на студиско патување во Ирска во 1892 година.
Во 1899 година, таа се вратила во Шведска, но продолжила да го посетува Лондон на редовна основа. Во 1904 година, нејзините дела биле прикажани на изложбата за купување во Луизијана во Сент Луис. Живеела на различни места, почнувајќи од Гетеборг, потоа во 1908 година во Дротнингхолм, следната година во Стокхолм, потоа во Скара од 1913 година до нејзината смрт.
Елза Алкман

Елза Ана Марија Алкман (моминско: Алстром; 1878-1975) — шведска активистка за правата на жените, суфражетка и писателка. Додека живеела во Еслов, таа станала активна членка на локалниот огранок на Националната асоцијација за право на глас на жените (ЛКПР), предавајќи, пишувајќи и организирајќи настани.Во 1916 година, таа напишала извештај за тоа како данските жени гласале на референдум откако добиле право на глас.Таа продолжила да придонесува за проширување на правата на жените во 1920-тите, откако Швеѓанките го постигнале правото на глас.Во 1930-тите, таа и нејзиниот сопруг се населиле во Норшепинг каде што свирела на виолина и компонирала музика за локални концерти.
1 Биографија
Родена на 18 ноември 1878 година во Даларна, Елза Ана Марија Алстром била единственото дете на градежниот инженер Ото Теодор Алстром (1848–1906) и неговата сопруга Клара Елизабет, моминско Гинчард (1850–1932). Израсната во добро ситуиран дом, како резултат на работата на нејзиниот татко на железничкиот сообраќај, таа го поминала своето детство во Таби, Гетеборг, Стокхолм, Харносанд и Солвесборг.
Во 1897 година, таа влегла во Кралската шведска академија за музика во Стокхолм, каде студирала виолина, дипломирајќи во 1900 година. По неуспешен период како професор по музика во Солвесборг, таа работела во банка во Малме. Таму го запознала фармацевтот Олоф Алкман (1872–1960) со кого се омажила во 1906 година. Тие се преселиле во Еслов каде во 1907 година се приклучила на локалниот огранок на ЛКПР. Од 1911 до 1913 година, таа била член на одборот на огранокот на ЛКПР за Сканија.
Алкман се заинтересирала за правото на глас на жените, убедена дека е само прашање на време додека тоа биде доделено. Во декември 1916 година, таа ја посетила Данска за да набљудува како данските жени гласаат за прв пат на референдумот. Таа ги соопштила своите наоди во една статија објавена во списанието на ''ЛКПР Rösträtt för kvinnor''. Таа нагласила колку се среќни сите класи на жени што го дале својот глас и се надева дека нема да помине долго пред Швеѓанките да тргнат по нивните стапки. Додека била во Сканија, таа го напишала романот ''En oförbätterlig'' (1911) инспирирана од нејзината работа за правото на глас. Раскажувајќи како еден пејач на оперета се борел за истите права како и мажите во еден мал град, добила добри критики. Во септември 1916 година, таа родила ќерка Инга Линеа.
Во средината на 1920-тите, парот се преселил во Норшепинг каде Олоф добил работа. Елса Алкман успеала да го оживее својот интерес за музика, земајќи часови по хармонија на конзерваториумот и компонирајќи дела за локални концерти. Во 1930-тите, таа се приклучила на градскиот огранок на Унијата на либералните жени, поддржувајќи аранжмани и финансирање за бегалците кои пристигнуваат во Шведска.
На 96-годишна возраст, Елса Алкман починала на 21 февруари 1975 година во Норшепинг, каде што е погребана на локалните гробишта.
Ана Хеденмо

Ана Биргита Хеденмо, моминско Олсон (родена на 21 март 1961 година) е шведска новинарка и телевизиска водителка која работи за СВТ од 1993 година. Најпозната е како водител на Агенда и на интервју шоуто Мин Санинг. Таа исто така била читател на вести за Рапорт и Актуелт. За време на општите избори во Шведска во 2010 и 2014 година, таа и Матс Кнутсон ги презентирале традиционалните испрашувања на партиските лидери, како и последната дебата со сите партиски лидери. Други емисии што Хеденмо ги презентирала вклучуваат ''Ние во петто одделение'' (како судија во делот за знаење), покривање на СВТ во 2003 година за евро-гласањето, Бумеранг, Дебат, Милениет јорден рунт (програма што го опфатила новиот Милениум и како секоја земја го прославила на Новогодишна ноќ) и Гоморон Свериге.
1 Наводи
Агнес фон Крусеншерна

Агнес фон Крусеншерна (9 октомври 1894 &ndash; 10 март 1940) била шведска писателка и дел од кралското семејство. Таа била контроверзна писателка чии книги ги оспорувале моралните стандарди на тоа време и била центар на голема книжевна контроверза за слободата на говорот.
1 Биографија
Крусеншерна била родена во Векше и израсната во Јевле. Внука на Едвард фон Крусеншерна, таа е родена во благородништвото. Се школувала на учителската академија на Ана Сандстрем во Стокхолм. Таа се омажи за Дејвид Спренгел во 1921 година.
Агнес фон Крусеншерна во неколку наврати била примена во душевни болници. Во 1940 година ѝ бил дијагностициран тумор на мозокот; таа починала на операционата маса во март 1940 година. Крусеншерна починала во Стокхолм.
1.1 Дела
Таа дебитирала како писателка со романот за девојки ''Нинас дагбок'' (1917) и го направила својот пробив со серијата романи Тони (1922–26) за развојот на една девојка во благородна средина.
Серијата Тони била многу контроверзна, бидејќи прикажувала сексуални теми, како и ментални нарушувања, што ја направило Крусеншерна контроверзна. Сексуалноста, пред 1920-тите, не била спомната во романите, а нејзините книги прикажувале секс и односи. Серијалот романи создал една од најголемите дебати и контроверзии на своето време во Шведска, позната како Крусеншерна расправија: серијалот опишувал сексуален однос, кој предизвикал огромно внимание и довело до две годишна (1933–35) дебата за слободата на говорот, односот на литературата кон моралните стандарди, правото на женско изразување и правото на сексуална слобода, која завршила со писателската конференција на Сигтуна 1935 година. Таа била поддржана од Ејвинд Џонсон, Јоханес Едфелт, Елмер Диктониус и Карин Боје, кои ја споредиле аферата со цензурата на Третиот Рајх.
Нејзиното пишување било инспирирано од нејзиниот живот и може да се смета за делумно автобиографско, особено нејзината последна, недовршена серија, ''Сиромашно благородништво'', (1935–1938).
2 Дела
Романи
*''Дневникот на Нина, 1917 година''*''Првата љубов на Хелена, 1918 година''*''Пансионот на г-ѓа Естер, 1927 година''*''Настани на пат, 1929 година''
Серијали
Серијалот Тони:
#''Адолесценцијата на Тони, 1922 година''#''Годините на учење на Тони, 1924 година''#''Последните години на учење на Тони, 1926 година''
Серијалот на Мис фон Пален: Фрокнарна фон Пален:
#''Сината завеса,'' 1930 година
#''Женската улица,'' 1930 година
#''Сенките на есента,'' 1931 година
#''Портата кај Јоханес,'' 1933 година
#''Вљубени парови,'' 1933 година
#''Свадба во Екеред,'' 1935 година
#''Со истата крв, 1''935 година
3 Фикција
Нејзиниот живот бил прикажан во Амороса (филм од 1986 година).
4 Поврзано
* Алфилд Агрел
* Фрида Стенхоф
Барбро Алвинг

Барбро Алвинг ( — ) — шведска новинарка и писателка, пацифистка и феминистка, честопати користејќи го псевдонимот Бенг. Таа пишувала, меѓу другото, за шведскиот весник „Дагенс Нихетер“ и за списанијата „Идун“ и „Веко-журнален“. Таа известувала од различни сцени за време на Шпанската граѓанска војна, Втората светска војна и Студената војна.
1 Биографија
Алвинг е родена во Упсала, како најмлада ќерка на авторката и колумнистка Фани Алвинг и Јалмар Алвинг, која била предавач по скандинавски јазици и нордиска литература. На единаесетгодишна возраст се преселила со своето семејство во Стокхолм, каде што Јалмар Алвинг бил назначен за директор во Витлочка самсколан. Алвинг се запишала на Витлокска и дипломирала во 1928 година.
Алвинг никогаш не се омажила, но имала ќерка, Мод Фани Алвинг, со илустраторот и уметник Биргер Лундквист во 1938 година. Мод, попозната како Руфа Алвинг-Олин, исто така била новинарка, која собирала и објавувала писма, белешки и други материјали по смртта на Барбро Алвинг. Алвинг формирала домаќинство со Ана Лаура Сјокрона кога нејзината ќерка имала една година, а трите сочинувале „поинаков вид на семејство“, според зборовите на Руфа. Алвинг и Сјокрона живееле заедно повеќе од 40 години, до смртта на Алвинг.
2 Кариера
Алвинг била уредничка секретарка во неделното списание „Идун“ од 1928 до 1931 година, а потоа и новинарка во „Дагенс Нихетер“ од 1934 до 1959 година. На 27-годишна возраст известувала од Олимписките игри во Берлин, а во 1936 година и од Шпанската граѓанска војна. „Дагенс Нихетер“, исто така, ја испратиле како известувач да пишува за финската Зимска војна во 1939-40 година, германската окупација на Норвешка во 1940 година и Унгарската револуција во 1956 година. Како странски дописник, таа известувала од Соединетите Американски Држави, Виетнам, Африка и Далечниот Исток во текот на неколку години.
Алвинг станала пацифистка и се преобратила во католицизам во 1959 година. Таа ја поддржала кампањата во 1950-тите за да се спречи Шведска да се здобие со јадрено оружје. Поради нејзините убедувања, таа го напуштила „Дагенс Нихетер“, чиј главен уредник бил за шведска јадрена одбрана, и почнала да работи во неделниот магазин ''Vecko-Journalen''. Таа била повикана да извршува должност за цивилна одбрана, но одбила да учествува и била затворена во затворот Лангхолмен во Стокхолм на еден месец. Таа напишала за нејзиниот период во затвор во нејзината книга ''Dagbok från Långholmen'' (''Дневникот на Лангхолмен'', 1956).
Алвинг била инспирирана како новинарка, феминистка и пацифистка од Елин Вагнер. Таа собрала биографски материјал по смртта на Вагнер во 1949 година, кој подоцна станал биографија напишана од Ула Исаксон и Ерик Јалмар Линдер.
Објавила голем број книги, вклучително и годишен том од собрани колумни од весници под псевдонимот „Käringen mot strömmen“ („старица против струјата“, алудирајќи на шведска поговорка од век); тие биле објавени од 1946 до 1973 година. Напишала и неколку сценарија, а во 1975 година ја добила и Големата награда Ниос. Феминистичкото списание ''Bang'' е именувано по неа.
3 Галерија
Хана Хелквист

Хана Викторија Хелквист (родена Хелквист, 24 јули 1980 година), е шведска новинарка, ТВ водителка и писателка.
По стажирањето во „Агенција за пазар на труд“, Хелквист започнала да работи како новинар во ''Карлстадс-Тиднинген'' кога имала 19 години, а потоа работела во ''ТВ4 Вермланд'', ''Гетеборгс-Постен'', ''Резиме'' и ''Дагенс Нихетер''). На ДН таа била позната по нејзините написи во ''Име и ново,'' а подоцна и по нејзините хроники во ''Кај Стен'' и по нејзините интервјуа во ''DN Недела''. Од јануари 2009 година таа е домаќин на ''Утринската смена'' на Сверигес Радио П3. Во 2009 година таа била домаќин на ''Сомар'' во Сверигес Радио P1 .
Во пролетта 2011 година, нејзината ТВ-програма ''Потрагата по среќа'' била емитувана на телевизијата Сверигес. Претходно студирала родови студии на Универзитетот во Гетеборг. Како автор Хелквист има напишано повеќе книги, меѓу кои и ''Карлштад Зоологиска'' (2009) која е за нејзиниот татко и за времето кога растела во Карлштад.
Марија Јохана Герц

Марија Јохана Герц, позната и како ''Жанет Герц'', (1783–1853), била шведска уметница, сликарка на мртва природа и цртачка. Била членка на Кралската академија на ликовните уметности.
Родена како ќерка на пехарникот на Јохан Хиндрик Герц. На изложбата на Академијата за уметности во 1803 година, Марија Јохана Герц изложила неколку цртежи на птици и цвеќиња. Нејзината работа ја импресионирала Академијата, која и испратила писмо со благодарност и охрабрување. Откако учествувала на друга изложба од 1804 година, таа била избрана во Академијата. Во 1805 година, таа имала трета изложба за која многу се зборувало. Герц продолжила како многу активна уметница и учествувала на многу изложби помеѓу 1803 и 1826 година. Една од нејзините слики на кои најмногу и се восхитуваа била од мртви птици.
1 Наводи
*** Dahlberg och Hagström: ''Svenskt konstlexikon'' . Allhems Förlag (1953) Малме.
Евин Рубар

Евин Рубар (родена на 14 декември 1975 година) е шведска ТВ новинарка и создавачка на документарци. Нејзиното семејство е со курдско потекло.
1 Филмографија
* I skolans våld (Во канџите на училиштето), 2003 година
* Könskriget (Родова војна), 2005 година
* Det svenska sveket, 2007 г
* Syndabockarna, 2008 година
* Slaget om muslimerna, 2009 година
* Vårdlotteriet, 2011 година
2 Награди
* Награда за новинарство Stiftelsen Staten och Rättens во 2003 година за I skolans våld (Во канџите на училиштето)
* Гулдспаден (Златната лопата) во 2005 година за Könskriget (Родова војна) * Кристален (Кристал) во 2005 година
Гита Набави

Гита Набави (родена на 14 февруари 1982 година) е шведска политичарка. На 24 февруари 2018 година, била избрана за лидерка на Феминистичката иницијатива, заедно со нејзината основачка Гудрун Шиман. Во февруари 2020 година, Набави поднела оставка од својата функција, наведувајќи дека сака да поминува повеќе време со своите деца.
1 Наводи
Рамшел

Рамшел е градска област во Линшепинг. Зградите се состојат главно од станбени згради со многу висок процент на мали живеалишта. Областа на вили во североисточниот дел на Рамшол, со куќи од почетокот на векот понатаму, и е рангирана како најскапа станбена област на Естерјетланд.
Областа ги вклучува пасиштето Берга, голема шума за рекреација, вклучувајќи ја и водокулата на Линшепинг. И покрај името, пасиштето Берга не се наоѓа во областа Берга, Линшепинг. Областа има предучилишни установи, но нема основно училиште. Има и услуга за стари лица.
Областите кои се граничат со Рамшел се Виманшел, Хејдегорден, Екелан, Центарот на градот, Источна Вала и Берга.
Јургорден (Линшепинг)

Јургорден е градска област помеѓу Гарнисионен и Ламбохов во Линшепинг, што е во процес на развивање. Предвидено било да содржи 3.000-5.000 станбени единици, 200.000 до 300.000 квадратни метри канцелариски простор и 30.000 квадратни метри за трговија.
Името Јургорден потекнува од 1606 година кога областа била кралски ловечки парк со елени. Го изградил синот на Јован III и Гунила Биелке, војводата Јован од Естерјетланд.
Јургорден бил проширен во 1616 година и бил во функција до почетокот на 1700-те, кога елените во живо биле транспортирани со санки до тогашниот нов Јургорден во Стокхолм, изграден е од Карл XI. Во текот на 1700-те и 1800-те години, областа била ставена на располагање на гувернерите на окрузите како дел од нивниот надомест. Областа во тоа време била популарна дестинација за жителите на Линшепинг. Оттогаш, Јургорден се користел како област за воена обука сè до затворањето на полковите Линшепинг во 1997 година.
Фарида ал-Абани

Фарида Масауд ал-Абани (родена на 16 септември 1988 година) е шведска политичарка и партиска ко-водачка на Феминистичката иницијатива. Таа претходно ја извршувала функцијата портпаролка на партијата за социјални прашања и миграциска политика.
Родена во Таџура, Либија, ал-Абани се преселила со своето семејство во Шведска на тригодишна возраст. Таа има диплома за јавно здравје и е активна во движењето за умереност. Таа била наградена со титулата ''Årets eldsjäl'' од страна на IOGT-NTO во 2017 година. Ал-Абани претходно работела во одборот на женската организација Streetgäris.
Во февруари 2019 година, ал-Абани ја наследила Гудрун Шиман како една од двете партиски лидерки на Феминистичката иницијатива. Таа служела заедно со Гита Набави, актуелна претседателка од 2018 година, додека Набави не поднела оставка на 8 март 2020 година. Ал-Абани останала како единствена лидерка на партијата оттогаш.
1 Наводи
Рид (Линшепинг)

Рид е градска област во Линшепинг, Шведска, најпозната по тоа што го сместува најголемиот дел од студентите на Универзитетот Линшепинг (Linköpings Universitet, LiU). Тие живеат во куќи специјално доделени на студентите. Многу од овие домови се во форма на простории со коридор, каде што студентите имаат своја спална соба со сопствена бања, но заедничка кујна. Архитектурата на Рид е типична за проектот за домување на „Милион програма“ од 1965–1974 година, еден исклучок е Ридс Хергорн, сличен на манастирот што служи како студентски паб/клуб.
Исто така, има и канцеларии на Студентски станови и Стонгоштаден, каде што студентско домување главно им помага на студентите за престојување и Здравствен дом (Медицинска клиника). Рид исто така има малопродажен простор што го вклучува Хемкап, каде што луѓето можат да купат производи за своето домаќинство (прехранбени производи), аптека, продавница за велосипеди и клучеви, цвеќарница, пекарница, мали продавници пицерии и кинески - тајландски ресторани. Рид, исто така, има автобуска врска, каде што луѓето можат да одат до Ресцентрум (туристички центар). Во 2012 година, 33% од жителите на Рид биле родени надвор од Шведска.
Постојат две примарни агенции за изнајмување кои обезбедуваат сместување во Рид. Стонгостаден бара апликантите да се регистрираат во редицата и да соберат поени за да аплицираат за изнајмување надвор од студентската област. Луѓето кои не собрале доволно поени нема да имаат можност да добијат стан. Паркот Викторија изнајмува сместување во југоисточниот регион Рид и не бара редица за поени. Изнајмувањата за споредливи единици се обично повисоки кога се изнајмуваат од паркот Викторија отколку од Стонгоштаден, но бидејќи не се бара пресметка на поени, тоа може да биде единствената опција за некој што сака да живее во Рид.
Мари Форса

Мари Форса или Марија Лин (родена Инга Форса, 13 декември 1956 година во Фарста) е шведска глумица, активна во Европа во 1970-тите и најпозната по нејзините улоги во порнографски филмови.
1 Делумна филмографија
*''47:an Löken blåser på'' (1972)
*''Играчката на ѓаволот'' (1973)
*''Неморални приказни'' (1973)
*''Флоси'' (1974) - како Марија Лин
*''Вилд за секс'' (1974)
*''Пеперутки'' (1975), во режија на Џозеф В. Сарно, исто така објавен како ''Млади пеперутки''*''Џастин и Џулиет'' (1975) - како Марија Лин
*''Бел Ами'' (1976)
*''Моли'' (1977) - како Марија Лин
*''Чез Ноус'' (1978)
*''Jag är med barn'' (1979)
Улица на кралицата

''Улица на кралицата'' во Стокхолм, Шведска, е главна пешачка улица. Се протега северно од мостот Риксброн кај Норстром, во областа Нормалм, до Опсерваториелунден во областа Васастаден.
1 Состав
Улицата е паралелна со Васагатан и Свеавеген, ''Улица на кралицата'' е пресечена со (на југ кон север) Фредсгатан, Јакобсгатан, Херкулесгатан, Ватугатан, Кларабергсгатан, Местер Самуелсгатан, Бригаргатан, Гамла Брогатан, Кунгсгатан, Апелбергсгатан, Олоф Палмес Гата, Барнхусгатан, Адолф Фредрикс Киркогата, Валингатан, Камакаргатан, Тегнергатан, Родмансгатан, Кунгстенсгатан и Опсерваторија.
Поголемиот дел од улицата е без автомобили и е опкружен со бројни продавници и бутици, а една од најголемите е стоковната куќа Градот Оленс. Во текот на летото, улицата често е преполна со туристи.
2 Историја
Улицата е поставена во 1630-те и 1640-те кога околината била изградена на праволиниски план за решетка, значајна иновација во урбаната средина на Стокхолм. Првично била именувана како „Улица на големиот крал“ и подоцна била преименувана во „''Улица на кралицата“'' во чест на кралицата Кристина, која владеела од 1632 до 1654 година. Нејзиното име било поврзано со името на блиската „Улица на владата“. Овој стил на именување бил релативно нов за Скандинавија, која немала традиција на улици именувани на кралот или кралицата. Најверојатно е позајмен од Амстердам или Копенхаген, каде на групи улици им биле дадени имиња од истите семантички категории. Така, во областа Кристијаншавн во Копенхаген, поставена во 1618 година, три улици биле именувани како ''„Улица на кралот“'', „Улица на кралицата“ и ''„Улица на принцот“''.
На 11 декември 2010 година, ''Улица на кралицата'' било местото на бомбашките напади во Стокхолм во 2010 година. Тајмур Абдулвахаб ал-Абдали, шведски државјанин со ирачко потекло, бил убиен од една од неговите бомби, а уште две лица биле повредени. Инцидентот бил првиот самоубиствен бомбашки напад во Шведска.
На 7 април 2017 година, улицата повторно имала терористички инцидент, смртоносниот камион во кој загинале пет лица, а уште петнаесет биле повредени. Рахмат Акилов, државјанин на Узбекистан, возел камион низ пешаци и удрил во стоковната куќа.
2.1 Значајни жители
Драматургот, романописец и есеист Август Стриндберг живеел во Сина кула (''Улица на кралицата'' 85) последните четири години од својот живот. Зградата сега е место на Музејот Стриндберг.
Друг познат жител бил банкарот и магнат на весници од 19 век Андре Оскар Валенберг, кој живеел со своето семејство на ''Улица на кралицата'' 66 до 1876 година.
Жлебови (археологија)

Има жлебови (|sliprännor) врежани во карпи на многу места во Европа, а некои од нив се појавуваат на островот Готланд на Балтичкото Море. Тие се вообичаени во Франција, каде што се користеле за полирање на камени секири.
Во Шведска, исто така, има жлебови во северозападна Сканија и Халанд. Во Гантофта сместен 14 км јужно од Хелсингборг, лице од карпи од песочник е врежано со илјадници жлебови. Локалната традиција вели дека тие биле правени како каменчиња.
Жлебовите во Франција потекнуваат од неолитот и се нарекуваат ''полисоари''. Оние во Лобе датираат од в. 2500 до 2000 п.н.е. Луѓето кои граделе долмени, издигнувале менхири и правеле жлебови, ја поддржувале археолошката култура позната како Сена-Оаза-Марна. Областа Обе имала повеќе од 130 споменици од овој период, вклучувајќи 49 жлебови пред 1927 година. Денес има само 34 вклучувајќи 16 жлебови. Многу камења беа исечени на коловози или градежни блокови за домови.
Жлебови се пронајдени и во Тавастија во Финска и во Луксембург, како и во Фајфилд Даун во Англија.
Неолитските жлебови се пронајдени во Тамил Наду, Индија.
1 Готланд
Во Готланд се откриени 3.600 жлебови, од кои 700 се во варовнички изданоци, додека останатите се на в. 800 камења и плочи. Жлебовите се 50-100цм долги, в. 10 цм длабоки и в. 10 цм широки.
Жлебовите почнале да привлекуваат научно внимание во 1850-тите. Отпрвин ги нарекувале „камења за острење“, но подоцна го добиле името „камења за острење на мечот“. По некое време, весниците и научните публикации почнале да го оспоруваат ова, бидејќи обликот на жлебовите ги прави непогодни за острење мечеви. Друга причина била тоа што до 1933 година, на Готланд биле идентификувани повеќе од 500 локации со жлебови. Тие биле рамномерно распоредени низ островот. Забележано е и дека трчале во различни правци и често се прекрстувале.
Датумите и функцијата на жлебовите на Готланд доживеале дебата во последниве децении помеѓу археолозите кои се расправаат за датумот на развиен среден век и некоја индустриска функција, и поборниците на алтернативна теорија кои тврдат за датум од неолит и ритуална календарска функција. Последниве го поддржуваат својот став главно со идејата дека насоката на секој жлеб може да добие астрономско толкување, каде што секој жлеб би означувал поглед кон одреден небесен феномен што може да се реконструира одредена година во текот на каменото доба. Жлебовите под настрешниците во Сканија не може да се користат како видливи линии на овој предложен начин.
Одредени сликични камења од доцниот 1-ви милениум на Готланд носат жлебови направени по издлабувањето на релјефот на камењата, кои покажуваат дека жлебовите доцнат. Слично со нивото над сегашната морска површина на најниските жлебови на островот, што покажува дека тие не се постари од н.е.1000 судејќи според поместувањето на крајбрежјето по пост-глацијално. Се претпоставува дека на еден камен од сликата, дел од декорацијата од доцното железно време е издлабен на дното на жлебот, што значи дека овој жлеб мора да биде постар од сликата.