procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Pop Smoke

Башар Барака Џексон (20 јули 1999 година - 19 февруари 2020 година), познат професионално како Поп Смоук, бил американски рапер и текстописец. Во април 2019 година, тој ја објавил песната „ Добре дојдовте на забавата “, главниот сингл на своето деби - ''Meet the Woo'', кој бил објавен во јули 2019 година. „Добре дојдовте на забавата“ бил направен во два ремикса во кои беа претставени Ники Минај и Скепта во август 2019 година.
Во октомври 2019 година, тој го прикажал американскиот рапер Лил Тјај на неговиот сингл „Војна“. Во декември 2019 година, тој го прикажал американскиот рапер Калбој на неговиот сингл „100 илјади на Купе“ и исто така соработуваше со американскиот рапер Тревис Скот неколку недели подоцна на песната „Гатти“, од Скот и неговиот компилациски албум на членовите на Cactus Jack, ''JackBoys'' ( 2019). „Гати“ стана негова прва хит песна на „ ''Билборд'' Хот 100 “, достигнувајќи до 69то место, една недела по објавувањето на ЏекБојс. Во февруари 2020 година, тој го издаде својот втор миксеп ''Meet the Woo 2'', во кој има одлики од Quavo, A Boogie wit da Hoodie, Fivio Foreign и Lil Tjay.
Џексон починал на 20-годишна возраст на 19 февруари 2020 година, откако бил застрелан за време на домашната инвазија во Холивуд Хилс, Калифорнија. Според полицијата, група луѓе влегле во куќата пред 5 часот наутро на 19 февруари; еден од нив бил маскиран и носел пиштол. Полицијата добила вест за пукањето од некој што повикал од Источниот брег и отишла во куќата, пронаоѓајќи го Џексон со рани од огнено оружје. Тој бил однесен во Медицинскиот центар Седар-Синај, каде што починал. На 21 февруари 2020 година, Одделот за медицински испитувач-Коронер, округот Лос Анџелес откри дека причината за смртта на Џексон е прострелна рана во градите. Четворица осомничени побегнале од куќата и не се најдени.
Coccinella magnifica

''Косинела магнифика (Coccinella magnifica)'' е вид на бубамара. И возрасните и ларвите се грабливци. Тие се познати по тоа што јадат лисни вошки, но јадат и многу други штетници, како што се меки инсекти, пајаци, грини, и јајца на многу други. Една единствена ларва јаде околу 400 лисни вошки со средна големина за време на нејзиниот развој до куклена фаза. Возрасна единка јаде околу 300 лисни вошки пред да ги постави своите јајца. За секое поставено јајце по приближно 3 до 10 лисни вошки, а една женка може да положи од 50 до 300 јајца во нејзиниот живот. Повеќе од 5000 лисни вошки може да изеде една возрасна бубамара во текот на животот. Оваа бубамара најчесто има седум точки.
Канина (река)

Канина или Канина Река — река во Грменско, Пиринска Македонија, лева притока на Места. Долга е 36 км и одводнува дел од југозападните падини на Доспат Планина во Западните Родопи.
Реката извира на 1.726 м.н.в. од јужното подножје на врвот Свети Петар (1.745 м) на Доспат Планина (Дабраш), Западни Родопи. Отпрвин тече кон запад во слабо наклонета и густо пошумена долина. Откако оддесно ќе ја прими Виштерица, свртува на југ и долината ѝ станува многу длабока, со стрмни голи страни. Во овој дел коритото е многу стрмно и Канина образува бројни слапови и водопади. По с. Марчево навлегува во Неврокопската Котлина, образува голем наносен конус и се влева во левиот брег на Места (на 503 м.н.в.), 2 км источно од градот Неврокоп (Гоце Делчев).
Сливот зафаќа , што претставува 6,79 % од вкупниот слив на Места. Неговата средна надморска височина изнесува 1.400 м.
Главни притоки: → лева, ← десна
::* ← Чукурска Река
::* ← Ранча
::* ← Ајдучка Река
::* → Чарково Дере
::* ← Банкова Ливада
::* → Грмодско Дере
::* ← Виштерица (најголема)
::* ← Големо Коњско Дере
::* → Дреновска Река
Средниот годишен истек кај с. Фотовишта изнесува . Канина се напојува од дожд и снег; најполноводна е во април, а најслабоводна во септември.
По течението има две села: Фотовишта (Огњаново) и Марчево, обете во Општина Грмен.
Дел од водите на Канина и нејзината притока Виштерица се насочуваат кон горното течение на реката Доспат и кон вештачкото езеро Доспат со помош на 7 водозафатни постројки и тунел под планината Доспат. Во најдолното течение водите се користат за наводнување.
1 Карти
**
2 Поврзано
* Виштерица
* Доспат
Ѓаволски Водопад

Ѓаволски Водопад (познат и како Кочулски Водопади) — водопад сместен на западното подножје на јужните падини на планината Беласица, по текот на реката Калдрма Дере, во Валандовско. Водопадот се наоѓа на надморска висина од 580 метри во околината на селата Бајрамбос и Кочули.
1 Местоположба
Водопадот се наоѓа во атарот на валандовското село Бајрамбос, од каде води и самиот пат, кој до селото е асфалтен, а потоа продолжува како земјен пат. Селото Кочули се наоѓа во долината на реката Калдрма Дере.
За разлика од останатите познати водопади кои се наоѓаат на северната страна на планинскиот масив на Беласица, овој водопад се наоѓа на западната страна на Беласица.
Од градот Валандово е оддалечен 16,5 километри и се наоѓа на надморска височина од 580 метри.
2 Особеност
Ѓаволскиот Водопад како и останатите има тектонско потекло, а е изграден на Калдрма Дере (Калдрма Река) или попознато како една од притоките кои ја формираат Башибоска Река. Вкупниот вертикален отсек на водопадот изнесува 19 метри, додека на самата карпа е запишана бројката од 16,8 метри.
Самиот водопад има изградено џиновски лонец со димензии 2,7 метри ширина и 6,5 метри должина, додека вкупната длабочина измерена при теренските истражувања изнесува 2,5 метри. Во текот на летниот период протокот на Калдрма Дере е минимален додека во текот на пролетниот период протокот се зголемува за неколкупати. Поради големиот проток којшто го има реката во текот на овој период како и поради силната бучава која што се создава при падот на водата, така го добил и името Ѓаволски Водопад.
3 Туризам
Од неодамна непосредната околина на Ѓаволскиот Водопад е уредена со пристапна патека, скали, ограда, клупи и неколку летниковци за помасовни туристички посети, а изграден е и асфалтен пат до селото Бајрамбос.
4 Галерија
5 Поврзано
* Бајрамбос
* Кочули
* Хидрографија на Македонија
Обработка на сигнал

Обработката на сигналот е под електротехника која што се фокусира на анализирање, модифицирање и синтетизирање на сигналите како што се звукот, сликите и биолошките мерења. Техниките за обработка на сигналот можат да се користат за подобрување на преносот, ефикасноста на складирањето и квалитетот на субјективниот квалитет и да се нагласуваат или забележат компонентите од интерес во измерениот сигнал.
Psyllobora

''Псилобора (Psyllobora)'' е род на бубачки што јадат габи од семејството бубамари. Постојат околу 17 опишани видови.
1 Видови
Овие 17 видови припаѓаат на родот ''Psyllobora'':
*''Psyllobora bisoctonotata'' (Мулсант, 1850)
*''Psyllobora borealis'' Кејси, 1899 <sup>мгби</sup>*''Psyllobora bowringi'' Кроч, 1874 <sup>g</sup>*''Psyllobora confluens'' Фабрициј, 1801 <sup>г.</sup>*''Psyllobora conspurcata'' Боеман, 1859 <sup>мг</sup>*''Psyllobora costae'' Мулсант, 1853 <sup>g</sup>*''Psyllobora intricata'' Мулсант, 1850 <sup>g</sup>*''Psyllobora lineola'' Фабрициј, 1792 <sup>g</sup>*''Psyllobora marshalli'' Кроч, 1874 <sup>g</sup>*''Psyllobora nana'' Мулсант, 1850 <sup>icgb</sup>*''Psyllobora parvinotata'' Кејси, 1899 <sup>мгб</sup>*''Psyllobora plagiata'' Шафер, 1908 <sup>icgb</sup>*''Psyllobora renifer'' Кејси, 1899 <sup>мгб</sup>*''Psyllobora schwarzi'' Чапин, 1957 <sup>б</sup>*''Psyllobora variegata'' (Фабрициј, 1781) <sup>g</sup>*''Psyllobora vigintiduopunctata'' (Линеј, 1758) <sup>gb</sup>*''Psyllobora vigintimaculata'' (Сеј, 1824) <sup>icgb</sup>
Извори на податоци: i = ITIS, c = Каталог на животот, g = GBIF, b = Bugguide.net
Ласерско ладење

Ласерското ладење се однесува на голем број техники со кои атомските и молекуларните примероци се ладат блиску до апсолутната нула. Техниките на ласерско ладење се потпираат на фактот дека кога некој објект (обично атом) апсорбира и повторно емитира фотон (честичка на светлина), неговиот импулс се менува. За ансамбл на честички, термодинамичка температура е пропорционална со варијансата во нивната брзина. Повеќе хомогени брзини меѓу честичките одговараат на пониска температура. Ласерските техники за ладење комбинираат атомска спектроскопија со гореспоменатиот механички ефект на светлина за да ја компресираат дистрибуцијата на брзината на ансамблот на честички, а со тоа да се ладат честичките.
Првиот пример на ласерско ладење и најчестиот метод е Доплерово ладење, кој сè уште често се нарекува „ласерско ладење“.
Кочанска Река (Пиринска Македонија)

Кочанска Река (Жижевска или Жижовска Река) — река во Неврокопско, Пиринска Македонија, десна притока на реката Доспат. Долга е 15,7 км и одводнува дел од јужните падини на Доспат Планина во Западните Родопи.
1 Географски опис
Реката извира од карстен извор северно од селото Кочан. Минува низ неговото сретсело, па тече крај с. Жижево и се влева во десниот брег на реката Доспат, на надморска височина од 585 м, 1 км пред второспоменатата да премине во Егејска Македонија. По целото течение Кочанска Река минува низ длабока, слабо пошумена и соголена долина.
Реално почетокот на реката се наоѓа доста посеверно, во месноста Ча(и)рџик и се нарекува Кору Дере, но во месноста Субатак (од турски: ''су'' – вода и ''бат'' – тонење) реката се влева во неколку езера, навидум немаат очигледен истек. Како понорница оди во пештери и тунели на околу 2 км понајуг во месноста Изора водата од реката одново се појавува во дното на 104-метарска пештера. Опитно е утврдено дека на водата ѝ требаат 10 часа за да се придвижи од езерата Субатак до пештерата Изора. Освен на Изора, водата повторно излегува на површината уште од два поголеми извора.
Водата издлабила бројни пештери и канали во меката варовничка карпа. Попознати се образбите Мечкина Дупка (''Меча дупка'') и Јанина К’шта (''Янина къща''). Голем дел од изворната вода е зафатена и се користи за потребите на домаќинствата во селото Кочан.
Порано од главниот извор излегувале 120 л/с, но денес обемот е значително помал. Во минатото реката била полноводна и веројатно се користела за превезување на дрвена граѓа. Денес, во поголемиот дел на годината стои пресушена. Јужно од Кочан е мошне загадена со отпад. Во реката нема риба, освен во најдолното течение.
2 Притоки
Кочанска Река има неколку поголеми притоки, како и мноштво потоци и кладенци кои се слеваат во неа.
2.1 Марулевска Река
Марулевска Река е поголема притока на Кочанска. Започнува од месноста Мараша, а коритото ѝ се полни главно од неколку мочурливи места, како и од неколку кладенци на тоа подрачје. По околу 3 км реката стасува до селото Марулево (Ваклиново) и минува покрај блатната месност Фрлеото. Се влева во Кочанска Река во месноста Жижевски Мост и има вкупна должина од околу 7,5 км.
3 Карта
*
4 Поврзано
* Доспат (река)
* Кочанска Река — истоимена река во Кочанско, Р Македонија
Зирикзе

Зирикзе (|Zierikzee) е мал град во југозападна Холандија, 30 км југозападно од Ротердам . Сместено е во општината Шувен-Дувиленд, Зеланд. Градското собрание на Шувен-Дувиленд се наоѓа во Зирикзе, неговиот најголем град. Зирикзе е поврзан со Остершелде преку канал.
Во 2001 година, градот Зирикзе имал 10.313 жители. Зградената област на градот била 3,0 км², и содржела 4.295 резиденции. Статистичката област „Зирикзе“, која исто така може да го опфати и околното село, има население од околу 10.730.
1 Историја
Зирикзе, тогаш се наоѓал на островот Шувен а, добил градски права во 1248 година. Во 1304 година, флота нарачана од Французите и Холанѓаните ја поразила фламанската флота во поморската битка на Зирикзе .
Во 1953 година, Зиерикзе бил оштетен од катастрофалната поплава од Северно Море. Англискиот град Хатфилд испратил помош со што се развило пријателството. Двата града се збратимени. Во 1997 година, општината Зирикзе се споила во онаа на Шувен-Дувиленд .
Во 2015 година, последниот преживеан пример за одбранбени топови на градот; фрлен во 1552 година, бил дониран во градот од страна на британскиот брег . Крајбрежната стража го повратила од комерцијален нуркач, за време на кривична истрага. Нуркачот го пронашол крај брегот на Кент.
Фукоово нишало

Фукоовото нишало или Нишалото на Фуко — едноставен уред именуван по францускиот физичар Леон Фуко и замислен како експеримент за демонстрација на Земјината ротација. Нишалото било создадено во 1851 година и бил првиот експеримент што дал едноставни и директни докази за ротацијата на Земјата. Нишалото на Фуко денес се употребува во популарни прикази во научните музеи и универзитети.
1 Оригиналното нишало на Фуко
Првата јавна изложба на Фукоовото нишало се одржала во февруари 1851 година во Меридијанот од Париската опсерваторија. Неколку недели подоцна, Фуко го направил своето најпознато нишало, кога направил да виси 28-килограмски оловно обложен тег на нишалото со 67 метарска жица од куполата на Пантеон во Париз. Периодот на нишалото било <math>2\pi\sqrt{\frac{l}{g=16,5 </math> секунди. Бидејќи географската ширина на нејзината локација е <math>\phi\,</math> = 48° 52'N, рамнината на нишалото направила целосен круг за околу <math>\frac{23h56'}{\sin \phi}</math> = 31,8 часа (31 часа 50 минути), вртејќи се во насока на стрелките на часовникот приближно 11,3° на час.
Јадрена магнетна резонанција

Јадрена магнетна резонанција (ЈМР) — метод на физичко набудување во кое јадрата во силно константно магнетно поле се разбудени од слабо осцилирачко магнетно поле (во блиското поле и затоа не вклучуваат електромагнетни бранови ) и реагираат со производство на електромагнетно сигнал со честота одлика на магнетното поле на јадрото. Овој процес се јавува близу резонанцијата, кога честотата на осцилацијата ќе одговара на внатрешната честота на јадрата,која што зависи од јачината на статичкото магнетно поле, хемиската околина и магнетните својства на вклучениот изотоп; во практични апликации со статички магнетни полиња до околу 20 Сепак, честотата е слична на многу висока честота и на ултрависока честота (60-1000) MHz. НМР е резултат на специфични магнетни својства на одредени атомски јадра. Спектроскопијата на јадрената магнетна резонанција широко се користи за да се утврди структурата на органските молекули во растворот и да се проучи молекуларната физика, кристалите, како и некристалните материјали. НМР исто така се користи и како рутина во напредните техники за медицинско снимање, како на пример во магнетната резонанција (МРИ).
Сите изотопи кои содржат непарен број на протони и или неутрони (види Изотоп ) имаат интринтен јадрен магнетен момент и аголна динамика, со други зборови, нецеро јадрено вртење, додека сите нуклиди со рамномерен број и од двете имаат вкупно вртење на нула. Најчесто користени јадра се </br></br> и </br></br>, иако изотопите на многу други елементи може да се испитаат и со високоспектарска спектроскопија НМР.
Мет Данинг

Мет Данинг (роден на 19 декември 1978 година) е поранешен австралиски рагби фудбалер. Играл на предната позиција за Варатас и Вестерн Форсес во Супер рагби натпреварувањето и ја претставувал Австралија. Тој бил тренер на рагби клубот Балмајн од Сиднеј 2013/2014.
Штерн–Герлахов експеримент

Штерн-Герлаховиот експеримент покажал дека просторната ориентација на моментот на импулс е квантувана. Така, се покажало дека атомскиот систем има вродени квантни својства. Во првобитниот експеримент, атомите на сребро биле испраќани преку просторно променливо магнетно поле, што ги пренасочиле пред да го погодат екранот на детекторот, како што е лизгачко стакло. Честичките со различен од нула магнетен момент се оттргнуваат од правата патека, заради градиентот на магнетното поле. Екранот открива дискретни точки на акумулација, наместо континуирана дистрибуција, благодарение на нивниот квантуван спин. Историски гледано, овој експеримент бил пресуден во убедувањето на физичарите за реалноста на квантувањето на моментот на импулс во сите размерни атомски системи.
По неговото создавње од страна на Ото Штерн во 1921 година, експериментот за првпат успешно го спровел Волтер Герлах во почетокот на 1922 година.
2MASS

Двомикронски себенесен преглед или 2MASS — астрономско испитување на целото небо во инфрацрвено зрачење и еден од најамбициозните вакви проекти.
Се одвивал меѓу 1997 и 2001 година, на две различни локации: во Опсерваторијата Фред Лоренс Випл на Монт Хопкинс, Аризона, САД и во Меѓу-американската опсерваторија Церо Тололо во Чиле , при што се користеле 1,3-метарски телескопи за набљување на Северната и јужната полутопка. Спроведено е во инфрацрвена кратка бранова должина на три различни честотен опсези (J, H, и K) во близина на 2 микрометри (или микрони), од кое фотометарското истражување со своите детектори HgCdTe од каде им потекнувало името.
2MASS произведе астрономски каталог со над 300 милиони набудувани тела, вклучително и мали планети на Сончевиот Систем, кафеави џуџиња, ѕвезди со мала маса, маглини, ѕвездени јата и галаксии. Покрај тоа, 1 милион предмети биле каталогирани во ''2MASS Extended Source Catalog'' (''2MASX''). Каталогираните предмети биле означени со "2MASS" и "2MASX" -prefix соодветно.
1 Каталог
Конечното објавување на податоци за 2MASS се случило во 2003 година, и е предавана Архивата за инфрацрвена наука. Целите на ова истражување биле:
* Откривање на галаксии во „Зона на избегнување“, лента од небото опседната во видлива светлина од нашата сопствена галаксија, Млечниот Пат.
* Откривање на кафеави џуџиња. 2МАС открил вкупно 173, вклучително и 2MASS 0939-2448, 2MASS 0415-0935, 2M1207 и 2MASS J04414489 + 2301513.
* Широко истражување на ѕвездите со мала маса, најчестиот вид ѕвезда и во нашата галаксија и други.
* Каталог на сите откриени ѕвезди и галаксии.
* Инфрацрвени мерења од истражувањето 2МАСС се особено ефикасни во откривањето на претходно неоткриените ѕвездени јата.
Бројчените описи на изворите на точки (ѕвездите, планетите, астероидите) и проширените извори (галаксии, маглини) биле каталогирани од автоматски компјутерски програми до просечна ограничување на големината од околу 14. Каталогирани се повеќе од 300 милиони извори на точка и 1 милион проширени извори. Во ноември 2003 година, тим научници го објавиле откритието на Џуџестата галаксија во Големото Куче, во тоа време најблиската позната сателитска галаксија до Млечниот Пат, заснована врз анализа на ѕвездените податоци од 2МАСС.
Добиените податоци и слики од истражувањето моментално се во јавна сопственост, и може да се пристапи преку Интернет бесплатно од секој. Исто така, постои список на 2МАСС научни публикации со врски до бесплатни копии пред објавување на трудовите.
2MASS бил спонзориран од Универзитетот во Масачусетс Амхерст, Центарот за обработка и анализа на инфрацрвени зони (IPAC), управуван од лабораторијата за погонски авиони (JPL) и Калтех), НАСА и Националната фондација за наука (NSF).
2 Поврзано
* Категорија:2МАС објекти
Гробишта (Побожје)

Гробишта — некропола од доцноантичкото време. Во центарот на селото Побожје, на левиот профил на главната улица, во насока југ-север, се гледаат петнаесетина гроба градени од масивни камени плочи.
1 Поврзано
* Врбиче — некропола од доцноантичко време; и
* Зајкино — осамен наод од римско време.
Бумеранг експеримент

Во астрономијата и набљудувачката космологија, Експериментот Бумеранг ( Балонско набљудувања на милиметричко вонгалактичко зрачење и геофизика) бил експеримент со кој се мери космичкото микробраново позадинско зрачење на дел од небото за време на три под-орбитални балони. Тоа бил првиот експеримент што направил големи, веродостојни слики на CMB температурните анизотропии, а најпознат е со откритието во 2000 година дека геометријата на универзумот е близу до рамна, со слични резултати од конкурентскиот експеримент MAXIMA.
Со употреба на телескоп што леташе на височина од 42,000 метри, било можно да се намали атмосферската апсорпција на микробранови на минимум. Ова овозможило масовно намалување на трошоците во споредба со сателитската сонда, иако можело да се скенира само мал дел од небото.
Првиот опит бил тест лет над Северна Америка во 1997 година. Во двата последователни лета во 1998 и 2003 година балонот бил лансиран од станицата Мекмердо на Антарктикот. Го носеле ветровите на Поларниот Вортекс во круг околу Јужниот Пол, враќајќи се после две недели. Од оваа појава, телескопот го носи своето име.
Тимот Бумеранг беше предводен од Ендру Е. Ланге од Калтех и Паоло де Бернарнис од Римскиот универзитет „Ла Сапиенца“.
1 Инструментација
Експериментот користи болометри за откривање на зрачење. Овие болометри се чуваат на температура од 0,27 келвин. На оваа температура материјалот има многу низок топлински капацитет според дебајовиот модел, со што влезната микробранова светлина ќе предизвика голема промена на температурата, пропорционална со интензитетот на влезните бранови, што се мери со чувствителни топломери.
Основно огледало од 1.3-метарска оска насочува микробрановите на фокусната рамнина, која се состои од 16 рогови. Овие рогови, кои работат на 145 GHz, 245 GHz и 345 GHz, се распоредени на 8 пиксели. Само мал дел од небото може да се види истовремено, така што телескопот мора да ротира за да го скенира целото видно поле.
Заедно со експерименти како експериментот Саскатун, ТОКО, МАКСИМА и други, податоците за Бумеранг од 1997 и 1998 година ја определија растојанието на аголниот пречник до површината на последното расејување со голема прецизност. Кога се комбинираат со дополнителни податоци во врска со вредноста на Хаблова константа, податоците од Бумеранг определија геометријата на Универзумот да биде рамна, поддржува супернова доказ за постоење на темна енергија. Летот во 2003 година на Бумеранг резултираше со екстремно високи мапи на сигнал до бучава од температурата на ЦИБ анизотропија и мерење на поларизацијата на ЦМБ.
Coccinellinae

Коксинелините (Coccinellinae) се потсемејство од семејството бубамари. Постојат најмалку 20 родови и 90 опишани видови во коксинелините.
1 Родови
Овие 28 родови припаѓаат на потсемејството коксинелини:
*''Adalia'' Mulsant, 1846<sup> i c g b</sup>*''Anatis'' Mulsant, 1846<sup> i c g b</sup> (giant lady beetles)
*''Anisosticta'' Chevrolat in Dejean, 1837<sup> i c g b</sup>*''Aphidecta'' Weise, 1893<sup> i c g b</sup>*''Calvia'' Mulsant, 1850<sup> i c g b</sup>*''Ceratomegilla'' Crotch, 1873<sup> i c g b</sup>*''Cheilomenes'' Chevrolat in Dejean, 1837<sup> i c g</sup>*''Coccinella'' Linnaeus, 1758<sup> i c g b</sup>*''Coelophora'' Mulsant, 1850<sup> i c g b</sup>*''Coleomegilla'' Timberlake, 1920<sup> i c g b</sup>*''Cycloneda'' Crotch, 1871<sup> i c g b</sup> (spotless lady beetles)
*''Harmonia'' Mulsant, 1850<sup> i c g b</sup>*''Hippodamia'' Chevrolat in Dejean, 1837<sup> i c g b</sup>*''Macronaemia'' Casey, 1899<sup> i c g b</sup>*''Megalocaria'' Crotch, 1871<sup> i c g</sup>*''Micraspis'' Chevrolat in Dejean, 1837<sup> i c g</sup>*''Mulsantina'' Weise, 1906<sup> i c g b</sup>*''Myzia'' Mulsant, 1846<sup> i c g b</sup>*''Naemia'' Mulsant, 1850<sup> i c g b</sup>*''Neda'' Mulsant, 1850<sup> g b</sup>*''Neoharmonia'' Crotch, 1871<sup> i c g b</sup>*''Olla'' Casey, 1899<sup> i c g b</sup>*''Paranaemia'' Casey, 1899<sup> i c g b</sup>*''Propylea'' Mulsant, 1846<sup> g b</sup>*''Psyllobora'' Chevrolat in Dejean, 1837<sup> i c g b</sup> (fungus-eating lady beetles)
*''Synonycha'' Chevrolat in Dejean, 1837<sup> i c g</sup>*''Verania'' Mulsant, 1850<sup> i c g</sup>
Извори на податоци: i = ITIS, c = Каталог на животот, g = GBIF, b = Bugguide.net
Географија на Европската Унија

Географијата на Европската Унија ги опишува географските одлики на Европската Унија (ЕУ), повеќедржавен политички ентитет кој зафаќа голем дел од Европа и опфаќа 4.422.773 квадратни километри. Нејзината европска територија се протега североисточно до Финска, северозападно со Ирска, југоисточно со Кипар (остров кој е физичко графички дел од Азија) и југозападно до шпанските ексклави на средоземните брегови на Северна Африка. Покрај тоа, ЕУ вклучува бројни острови низ целиот свет и Француска Гвајана во Јужна Америка.
Колективно, ја претставува седмата најголема територија во светот по област. Вклучувајќи ги сите прекуокеански територии, ЕУ ги дели границите со 20 земји.
1 Географија по држави-членки
Европската Унија брои 27 земји членки и 8 кандидати. Погледнете ја географијата на секоја држава:
2 Физичка географија
Поголемиот дел од Европската Унија е на европскиот континент. Единствената земја членка на ЕУ која е целосно надвор од Европа е Кипар, кој е во Азија. ЕУ вклучува помалку од половина од територијата на Европа. Земјите-членки на ЕУ имаат копнени граници со 19 други нации.
Се проценува дека крајбрежјето на Европската Унија е долго 66.000 км, граничи со Атлантскиот Океан, Средоземното Море, Црното Море и Балтичкото Море. Европските планински масиви ги опфаќаат Алпите, Пиринеите, Карпатите, Балканските и Скандинавските Планини и граничните планински масиви на Кавказ и Урал; највисокиот врв во Унијата е Монблан на Алпите. Езерото Венерн во Шведска е најголемото езеро во Унијата.
Ентони Дејвис

Ентони Маршон Дејвис Џуниор (роден на 11 март 1993 година) е американски кошаркар, кој моментално настапува за Лос Анџелес Лејкерс во Националната кошаркарска асоцијација (НБА).
Игра на позициите крилен центар и центар. Дејвис бил избран како прв пик на НБА драфтот во 2012 година. Тој е седумкратен НБА Ол-стар учесник и избран по четири пати во Ол-НБА првиот тим Ол-НБА првиот одбранбен тим. Освоил и златен медал со репрезентацијата на САД на Летните олимписки игри во 2012 година.
1 Животопис
Дејвис е син на Ентони Дејвис Сениор и неговата мајка Еринер. Тој има сестра близначка, Антоанета, и постара сестра, Аиша, која играла кошарка на колеџот Дејли.
Дометно оружје

Дометно оружје е секое оружје што може да цели повеќе од човек до човек растојание, т.е. на растојанија поголеми од физичкото достигнување на самото оружје. Понекогаш се нарекува и проектилско оружје или ракетно оружје затоа што вообичаено работи со лансирање проектили, иако технички насочено оружје (што не вклучува проектили) е исто така опсежно оружје. Спротивно на тоа, оружјето наменето да се користи во борба од рака на рака се нарекува оружје за блиска борба.
Опсегот на оружје му дава предност на напаѓачот во борба, бидејќи целта честопати се погодува од над непосредниот визуелен опсег, и затоа има помалку време да реагира и да има потешкотии во одбраната и да возврати ефикасно. Исто така, става растојание помеѓу напаѓачот и противникот, што е побезбедна борба опција, бидејќи тесниот физички контакт за време на блиско контактна борба, честопати го става напаѓачот во непосредниот ударен опсег на противнапад на непријателот, а со тоа и подеднаков ризик да се повреди или убие.
Линијата помеѓу дометното и блиску контактното оружје не е целосно дефинитивно; на пример, копја, секири, ножеви и бодежи може да се користат и за фрлање и за удирање, во зависност од намената и ситуацијата; а опсегот на оружје може да се користи и како блиску контактно оружје во блиски средби, како што е пушката што се користи за блиско војување со кундакот и фиксен бајонет, пиштолите можат да се користат како импровизиран чекан, па дури и стрела може да се користи за прободување во очајни ситуации.
Раните дометни оружја често вклучувале специјално дизајнирано оружја кои биле фрлани од рака, како што биле џилити, праќки и мали стрели ако и посложено еластично оружје, како што се чатали и лакови ; и опсадни направи како каменофрлачи, катапулти, балисти и други видови катапулти. Овие дометни оружја биле екстремно ефикасни во борба, особено кога се користеле ''масовно'', затоа што тие му даваа можност на корисникот да изврши повеќе рунди на напад пред непријателот вооружен со блиско контактно оружје или ракетно оружје со понизок ранг, дури може да се приближи доволно за да претставува закана.
1 Поврзано
* Проектил
2 Библиографија
* Греј, Дејвид (2002) ''Лакови на светот'' . Прес Лион.   ISBN 1-58574-478-6
* (1992) ''Традиционалниот Библиски товар 1, том 1'' . Прес Лион.   ISBN 1-58574-085-3 .
* (1992) ''The Traditional Bowyers Bible Volume 2'' . Прес Лион.   ISBN 1-58574-086-1 .
* (1994) ''Традиционалниот Библиски товар 3, том 3'' . Прес Лион.   ISBN 1-58574-087-X .
* Балистиката на прашка, Том Ричардсон, Годишен зборник на Кралската оружје, том 3 1998 година.
Топлес

Топлес (англ. ''Topless'') — поим по потекло од англиски јазик што значи ''без врвот'', што е, без парче облека што го покрива торзото. Поимот означува ситуација во која жената е гола од половината нагоре, со градите изложени.
Дваесет и дветочкеста бубамара

''Дваесет и дветочкеста бубамара (Psyllobora vigintiduopunctata)'' е 3–5 mm долга бубамара од Европа. Наткрилцата ѝ се жолти со 22 црни точки. Пронотумот е жолт со 5 црни точки. За разлика од повеќето други бубамари кои се хранат со лисни вошки, 22-точкестата бубамара јаде еден вид на габична мувла - особено од штитоцветни и нискорастечки грмушки. 22-точкестата бубамара најдобро се бара меѓу ниската вегетација.
1 Наводи
Фурјеова трансформација

Фурјеова трансформација или Фурјеова трансформација — трансформација што ја разлага временската функција (сигналот) во честоти што го сочинуваат, на сличен начин како што музичките акорди може да бидат изразени како честоти од нивните составни ноти.
1 Историја
Во 1822 година Жозеф Фурје покажал дека некои функции може да бидат запишани како бесконечна сума на хармоници.
2 Определба
Фурјеовата трансформација на сигналот <math>f(t)</math> се пресметува на следниот начин:
<math>F(j\omega) = \int\limits_{-\infty}^{\infty} f(t)e^{-j\omega t}dt</math><math>F(j\omega)</math> е сложена величина. Нејзиниот модул се нарекува спектрална густина на амплитудите, а аргументот спектрална густина на фазите.
3 Инверзија
Инверзната Фурјеова трансформација е:
<math>f(t) = \frac{1}{2\pi}\int\limits_{-\infty}^{\infty} F(j\omega)e^{j\omega t}d\omega</math>
4 Особини на Фурјеовата трансформација
4.1 Линеарност
За кои било комплексни броеви <math>a</math> и <math>b</math>, ако е <math>h(x) = af(x) + bg(x)</math>, важи <math>H(j\omega) = aF(j\omega) + bG(j\omega)</math>.
4.2 Транслација
За кој било реален број <math>x_0</math>, ако е <math>h(x) = f(x-x_0)</math>, важи дека <math>H(j\omega) = e^{j\omega tx_0}F(j\omega)</math>.
5 Поврзано
* Дискретна Фурјеова трансформација
* Брза Фурјеова трансформација
* Фурјеов ред
Црква „Св. Димитриј“ - Побожје

Свети Димитриј — гробјанска црква во скопското село Побожје.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во долниот дел на селото, а околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
2 Историја
Историските податоци навестуваат дека црквата постоела од средниот век, но срушена во буица во 1944 година. Во близина на старата била подигната нова градба. Остатоците на старата црква можат да се забележат.
3 Галерија
4 Поврзано
* Побожје
* Скопска епархија
* Северноскопско архијерејско намесништво
Феликс Клајн

Кристијан Феликс Клајн (25 април 1849 година - 22 јуни 1925 година) бил германски математичар и наставник по математика, познат по својата работа со групна теорија, сложена анализа, неевклидова геометрија и за здруженијата помеѓу геометријата и групната теорија. Неговата програма Ерланген од 1872 година, класифицирајќи ги геометрите според нивните основни групи на симетрија, била влијателна синтеза на голем дел од математиката во тоа време.
1 Дела
Дисертацијата на Клајн, на линиската геометрија и неговите апликации за механика, класифицирани втор степен линиски комплекси користење вајерштрасовата теорија на елементарните делители.
Првите важни математички откритија на Клајн биле направени во текот на 1870 година. Во соработка со Софус Ли, тој ги открил основните својства на асимптоматските линии на површината Кумер. Подоцна ги испитувал W-кривите, кривите непостојани под група на проективни трансформации. Тоа бил Ли кој го запознал Клајн со концептот на групата, што требал да има голема улога во неговата подоцнежна работа. Клајн исто така дознал за групите од Камил Јордан.
2 Библиографија
* 1887 година. во Евалд, Вилијам Б., издание, 1996 година. ''Од Кант до Хилберт: Изворна книга во темелите на математиката'', 2 тома. Оксфорд Уни. Притиснете: 965–71.
* 1921 година. „Felix Klein gesammelte matematische Abhandlungen“ R. Fricke and A. Ostrowski (eds. ) Берлин, Спрингер. 3 тома. (онлајн копија во )
* 1890 година. „ “
3 Дополнителна литература
* Дејвид Мамфорд, Серија на Каролин и ''Бисерите на'' Дејвид Рајт ''Индра: Визијата на Феликс Клајн'' . Кембриџ Унив. Притиснете 2002 година.
* Тоби, Ренате (со Фриц Кониг) ''Феликс Клајн'' . Teubner Verlag, Лајпциг 1981 година.
* Роу, Дејвид „Феликс Клајн, Давид Хилберт и математичката традиција на Гетинген“, во Science во Германија: Пресекот на институционалните и интелектуалните теми, Катрин Олеско, еди., Озирис, 5 (1989), 186-213.
* Федериго Енрикес (1921) in ''Scientia'' .
Јонче Чинговски

Јонче Чинговски (, Велгошти, Охрид - , Скопје) — македонски ентомолог, доктор на биолошки науки.
1 Кариера
Јонче Чинговски е роден во Велгошти, Охрид на 6 февруари 1926 година. Во 1946 г. се запишал на Филозофскиот факлутет во Скопје по завршување на основно и средно образование во Охрид, тој дипломирал по биологија во 1953 г. Први негови работни места биле како професор и наставник по биологија во Средното земјоделско училиште во Битола и во гимназијата во Прилеп. Во 1955 г. Чинговски бил поставен како кустос во Природнонаучниот музеј на Македонија во Скопје, каде што за кратко време станал раководител на Ентомолошкото одделение, а во 1958 г. бил назначен за виш кустос. Во овој период тој работел и на својата докторска дисертација „Биолошки и еколошки проучувања на бадемовата лисна оса ''Paleocimbex quadrimaculata Müll.'' во Македонија“, кое го одбранува на Природно-математичкиот факултет во Скопје во 1963 г., со кое што станал доктор на биолошките науки.
Во 1974 година тој бил избран за виш научен соработник, а година подоцна и во највисоката позиција на музејот, кустос советник.
2 Научно истражување
Неговата научна дејност започнува во 1955 г. кога започнал да работи во Природнонаучниот музеј на Македонија во Скопје, каде што ги проучувал растителните оси (Sympthyta) на Македонија, кои дотогаш не биле познати не само во Македонија, туку и во Југославија. Неговото капитално дело „Фауна на растителните оси на Македонија“ претставува синтеза на неговото целокупно долгогодишно истражување.
Тој во текот на својот живот имал објавено 25 научни труда, во кои биле обработени над 50 видови на растителни оси кои биле нови во ентомофауната на Македонија и Југославија.
По него е наречена пеперутката која ја има во околина на Плетвар, ''Pseudochazara cingovskii.''
Лакомб Лисјен (филм)

Лакомб Лисјен (француски: ''Lacombe Lucien'') - француски филм од 1974 година, во режија на Луј Мал (Louis Malle), кој е автор и на сценариото, заедно со писателот Патрик Модијано. Главните улоги ги играат: Пјер Блез (Pierre Blaise), Орор Клеман (Aurore Clément) и Холгер Левенадлер (Holger Löwenadler). Филмот освоил две награди „БАФТА“, а бил номиниран и за „Оскар“ за најдобар странски филм.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива за време на Втората светска војна. Лисјен (го игра Блез) е младо момче кое бара возбудувања. Откако ќе биде одбиена неговата желба да му се приклучи на Движењето на отпорот, тој случајно станува соработник на германската полиција. При посетата на кројачот-Евреин, Алберт Хорн (го игра Ловенадлер), Лисјен се вљубува во неговата ќерка Франс (ја игра Клеман). Лисјен почнува редовно да го посетува семејството Хорн при што се однесува грубо кон кројачот Алберт, кој исто така е непријателски расположен кон Лисјен. Еден ден, уморен од криењето и од постојаните закани, Алберт намерно го посетува седиштето на полицијата, каде откриваат дека е Евреин и го депортираат в логор. Подоцна, за време на рацијата, еден германски војник и Лисјен влегуваат во домот на семејството Хорн. Тогаш, Лисјен го убива војникот и се обидува да ги пренесе Франс и нејзината баба во Шпанија. Кога ќе се расипе автомобилот, тие се засолнуваат во напуштена куќа во планината, каде Лисјен и Франс минуваат неколку среќни денови. Подоцна, Лисјен е уапсен и осуден на смртна казна.
Ноа Шнап

Ноа Шнап (роден на 3 октомври, 2004 година) — канадско-американски глумец. Тој е најпознат по улогата на Вил Баерс во Нетфликс научната фантастичната хорор веб-телевизиска серија ''Почудни нешта''. Неговите други глумечки улоги се гласот на Чарли Браун во анимираниот филм ''The Peanuts Movie'' и Роџер Донован во историскиот драмски филм на Стивен Спилберг, ''Bridge of Spies''.
1 Ран живот
Шнап е роден во Скарсдејл, Њујорк, син на Мичел и Карина Шнап. Тој има сестра близначка по име Клои. Шнап е Евреин, и имал својот Бар Мицва во Израел. Неговото семејство е од Монтреал, Квебек, Канада и со тоа има канадско државјанство. Шнап со глума започна кога имал околу 5 години, откако го гледал Бродвеј продукциран на ''Ани''. Учествувал во претстави во училиштата и во заедницата. Кога имал осум години, неговиот наставник по глума посочил да се занимава професионално. Родителите на Шнап го запишале во глумецската програма на Westchester's Star Kidz со тренерот Алисон Исбрандсен кој наскоро го упатил во МКС&Д Талент Менаџмент за можности за кариера.
2 Кариера
Шнап го позајмувал гласот на главниот лик, Чарли Браун, во филмот ''„The Peanuts Movie“'' во 2015 година. Првата улога на Шнап беше во историскиот драмски филм ''на'' Стивен Спилберг, ''Bridge of Spies'', заедно со Том Хенкс. Во 2016 година, Шнап го глумел Вил Баерс во првата сезона на научнофанатастичната фантастичен веб-телевизиска хорор серија, ''Stranger Things''. Беше објавено дека според неговиот договор, Шнап добил 10.000$ по епизода во сезоната 1. Тој и ко-ѕвездиte Фин Вулфхард, Гартен Матарацо, и Халев Меклафлин сенатпреварувале еден против друг во 2017 епизода на ''Spike Lip Sync''. Тој беше промовиран за втората сезона на ''Stranger Things'', која премиерно беше прикажана на 27 октомври 2017 година.
3 Филмографија
3.1 Филм
Година, Наслов, Улога, Белешки
2015 година, ''МB\ridge of Spies'', Роџер Донован
''The Peanuts Movie'', Чарли Браун (глас)
2016 година, ''Налутените птици'', Џеј (глас), Безценето
''The Circle'', Лукас, Краток филм
2017 година, ''We Only Know So Much'', Отис Копенланд, Пост-продукција
2018 година, ''The Legends of Hallowaiian'', Каи (глас), Директно до видео
2019 година, ''Аbe'', Абе, Пост производство
''Waiting for Anya'', Џо, Пост-продукција ''Hubie Halloween'', Пост-продукција
3.2 Телевизија
Година, Наслов, Улога, Белешки
2016 година - 2025, ''Stranger Things'', Вии Бајерс, Споредна улога (сезона 1) </br> Главна улога (сезона 2 – денес)
2018 година, ''Liza on Demand'', Еван / Тревор, Споредна улога </br> (Сезона 1) Пилот </br> (Сезона 2) Новогодишна ноќ: Дел 1
3.3 Видео игри
Година, Наслов, Главна улога, Белешки
2015 година, ''The Peanuts Movie: Snoopy's Grand Adventure'', Чарли Браун
3.4 Музички видеа
Година, Наслов, Уметник, Белешки
2016 година, „ LA Devotee “, Panic! at the Disco
2018 година, „ In my Feelings“, Дрејк
Пегвисомант

Пегвисомант е рецепторен антагонист на хормонот за раст кој се користи во третманот на акромегалија. Примарно се користи доколку туморот на питуитарната жлезда кој ја предизвикува акромегалијата не може да биде контролиран со хируршка интервенција или зрачење, и употребата на аналози на соматостатинот е неуспешна, но исто така е успешен како монотерапија. Достапен е во облик на прашок за реконституција.
Гондвана

Јужниот суперконтинент Гондавана е поголемиот дел од копното во јужната полутопка, вклучувајќи ги Антарктикот, Јужна Америка, Африка, Мадагаскар, Австралија - Нова Гвинеја и Нов Зеланд, како и Арабија и Индија, кои се наоѓаат во северната полутопка . Создавањети на Гондавана бил долг процес. Неколку различни промени довеле до негово конечно спојување. Последната фази на спојувањето на Гондвана се завршува со отворањето на Јаптскиот океан помеѓу Канадскиот Штит и западна Гондвана. За време на овој временски интервал, се случила експлозија во камбриумот.
За време на доцниот палеозоик, Гондвана се протегала од точката во близината на Јужниот Пол до екваторот. Во најголемиот дел од овој суперконтинентен, климата е блага. Индија содржи околу 3% од светските резерви на јаглен а голем дел од извлечениот јаглен е изведен од палеозојски седиментарен дел на Гондвана. За време на мезозоикот, просечните глобални температури биле многу повисоки отколку што се денес. Гондвана тогаш имала огромна разновидност на животински свет.
Овој суперконтинет почнал да се распаѓа пред околу 167 милиони години кога Источната Гондвана, која се состоела од Антарктикот,Мадагаскар, Индија и Австралија почнала да се одвојуваат од Африка. Јужна Америка почнала постепено да се одвојува западно од Африка, додека јужно Атлантскиот Океан се отворал, ова се случило пред околу 130 милиони години. Источната Гондвана почнала да се распаѓа така што Индија почнала да се движи северно.
Пред околу 15 милиони години, Нова Гвинеја започнала да се судира со јужна Азија, повторно создавајќи високи планини, а од неодамна Јужна Америка се споила со Северна Америка преку Панамскиот земјотрес .
Црвеното Море и Источноафриканскиот ров се модерни изрази за континуираното разложување на Гондвана.
Континентот го добил името по Едвард Сус по Гондвана во Индија, што буквално значи „Земја на придобивките “.
1 Поврзано
* Лавразија
* Панга
* Алфред Вегенер
* Континентално патување
* Поларни диносауруси во Австралија
2 Надворешни врски и препораки
*** Географски теми кои се занимаваат со тектоника и палеонтологија :
* ДеВит, М., и други, 1999 г., Гондвана реконструкција и дисперзија: Американски доц. на нафтени геолози, пребарување и откривање
* Меѓународна поларна година
* Кониг, М., Јокат, В., 2006 година, Мезозојското распаѓање на Вредното море: Journalурнал за геофизички истражувања
* Тарнер, Брајан, тектоно-стратиграфско моделирање на сливот на горниот дел на Кароу:: орогено растоварање наспроти топлински индуцирано гондавана пушка
* Шефлер, К. и други, 2003 г., Глобални промени за време на карбонферозно - пермиското глечење на Гондвана: Поврзување на поларна и екваторска еволуција на климата со геохемиски прокси
Црква „Св. Петка“ - Побожје

Света Петка — главна селска црква во скопското село Побожје. Прогласена е за споменик на културата на Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во самото село, веднаш до самото основно училиште.
2 Историја
Историските податоци навестуваат дека црквата постоела од средниот век. Се претпоставува дека била подигната во втората половина век.
3 Архитектура
Црквата претрпела повеќе интервенции во своето вековно постоење. Така, најпрвин била подигната како еднобродна градба со петтострана апсида на источната страна, полукружно засводена. Својот денешен изглед со трибродна диспозиција го добила со доградувањето на триделната припрата во 1855 година, кога првобитната црква се нашла како централен брод.
3.1 Фрескоживопис
Според зачуваниот натпис над десниот прозорец од внатрешната страна дознаваме дека живописот бил завршен во 1500 година.
Сепак, во црквата се сретнуваат фрагменти од живописи од различни периоди. Така, на крајот од нишата, под фреската со ликот на Свети Никола, се наоѓаат фрагменти (од уста и нос), насликани со интензивна боја и со изразит графицизам карактеристичен за втората половина на век. Друг живопис наоѓаме и на јужната фасада, кој потекнува од век.
Живописот во наосот бил насликан во две фази. Карактеристично за овој живопис е тоа што сликарот насликал толку светители колку што имал дарители и покрај секој светител е забележано, кој го дарил тој лик и потекнува од втората половина на век. Две или три децении од почетокот на живописувањето на наосот бил ангажиран еден друг сликар, кој го довршил живописот на горните зони од ѕидовите и сводот со средствата на сите селани, како што се истакнува на натписот од 1500 година. На сводот на црквата е сликан Исус Христос од Вознесението, Пантократор и една иконографска реткост - Емануил со крилја. Живописот во црквата Св. Петка, според стилските одлики ги следи решенијата на времето во кое настанал.
Фрескоживописот бил конзервиран во текот на 2016 година со конзерваторски зафати направени од Националниот конзерваторски центар на Македонија, поддржани со финансиски средства од страна на Министерството за култура на Македонија.
3.2 Иконостас
Црквата поседува иконостас од век, кој бил со еден ред икони и царски двери. Денес, истиот тој иконостас е вклопен во иконостасот изработен околу 1880 година.
4 Галерија
5 Поврзано
* Побожје
* Скопска епархија
* Северноскопско архијерејско намесништво
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Побожје

Рождество на Пресвета Богородица (позната и како Света Богородица) — главна и единствена манастирска црква на Побошкиот манастир во скопското село Побожје. Црквата, заедно со целиот манастирски комплекс, е прогласена за споменик на културата на Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во долината на Побошка Река, околу еден километар северно од селото Побожје.
2 Историја
Историските податоци навестуваат дека црквата постоела од средниот век.
3 Архитектура
Храмот бил повеќепати поправан во текот на своето постоење.
3.1 Фрескоживопис
Црквата поседува доста зачуван фрескоживопис.
4 Галерија
5 Поврзано
* Побожје
* Скопска епархија
* Северноскопско архијерејско намесништво
Фенилпропаноид

Фенилпропаноидите се класа на разновидни органски соединенија кои се синтетизираат од растенијата од аминокиселините фенилаланин и тирозин. Нивното име доаѓа од шесточлената јаглеродна ароматична фенил група и тричлената пропенска група на кумаринската киселина, која е главен интермедиер во фенилпропаноидната биосинтеза. Од 4-кумароил-CoA се добиваат разни класи на природни производи како лигноли (претходници на лигнин и лигноцелулоза), флавоноиди, изофлавоноиди, кумарини, аурони, стилбени, катехин, и фенилпропаноиди.
Фенилпропаноидите се присутни низ целото растително царство, каде служат како неопходни компоненти на голем број на структурни полимери, обезбедуваат заштита од ултравиолетова светлина, пружат заштита од тревојади и патогени, и посредуваат во интеракциите растение-полинатор како цветни пигменти и миризливи соединенија.
Ритуксимаб

Ритуксимаб е лек кој се користи во третманот на одредени автоимуни болести и одредени видови на канцер. Се користи во третманот на не-Хоџкинов лимфом, хронична лимфоцитна леукемија, ревматоиден артритис, грануломатоза со полиангиитис, идиопатска тромбоцитопенична пурпура, пемфигус вулгарис, мијастенија гравис и Епштајн–Бар вирус-позитивни мукокутани чири. Се дава како бавна интравенска инјекција.
Ритуксимабот е химерно моноклонално антитело против белковината CD20, кој претежно се наоѓа на површината на B клетките. Кога ќе се поврзе за оваа белковина провоцира клеточна смрт.
Побошки манастир

Побошки манастир — средновековен манастир во скопското село Побожје. Прогласен е за споменик на културата на Македонија.
1 Местоположба
Манастирот е сместен на падините на планината Скопска Црна Гора, веднаш над скопското село Побожје, од каде води тесен асфалтиран пат во должина од 1 километар. Манастирот е подигнат во живописната долина на Побошка Река.
2 Историја
Се смета дека манастирот, како и голем број црковни споменици во околината на Скопје, биле изградени во век. Првпат е споменат во повелба на кралот Милутин од 1300 година.
Во текот на отоманскиот период, манастирот било едно од верските и културните средишта на овој крај.
Манастирот отсекогаш имал монаси.
3 Градби во манастирот
Од манастирскиот комплекс до денес се сочувани: манастирската црква, старите и понови конаци и други помошни стопански објекти.
3.1 Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Побожје
Црквата поседува зачуван живопис.
4 Галерија