procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Гросер Кнехтзанд

Гросер Кнехтзанд — голем песочен брег зад утоките на Везер и Елба во источниот дел на Ваденското Море во Долна Саксонија во близина на брегот на Северна Германија. Се наоѓа помеѓу островите Мелум (што е 16 километри на југозапад) и Нојверк (11 километри североисточно). Средишниот дел на песочниот брег се наоѓа над ознаката за висок водостој, и го чини ''Хохсанд'' на ''Хохер Кнехтзанд'', кој порано бил остров. ''Хоксанд'' лежи 11 км западно од селото Беренш на најблискиот дел од копното во округот Куксхафен во Ланд Вурстен.
Хохер Кнехтзанд се протега во правец исток-запад во должина од 2,5 километри, а широк е 0,6 километри на запад и 1,6 километри на исток. Површината на песочниот брег над ознаката за висок водостој е околу 2,6 квадратни километри.
Гросер Кнехтзанд, заедно со островот Тришен, е една од најважните области за митарење на гусковидната патка, а заедно со Тришен, Нордерог и Минсенер Ог, ја има една од најголемите и најдолготрајните колонии на тенкоклуни рибарки. Во голем број ги има и ајдерската патка и обичната фока.
Источно од Гросер Кнехтзанд лежат калливите површини на Спикер Бар. На север и на југ се граничи со плимните канали (''Приле'') на Вестертил, Остертил и Робинс Баљ. Понатаму југоисточно е Вурстер Ват во близина на брегот на Ланд Вурстен.
За да му овозможи на населението на Хелголанд да се врати во својот дом, тогашниот канцелар, Конрад Аденауер, ја понудил областа околу Гросер Кнехтзанд како алтернативно место за воени вежби. Како резултат на тоа, од 1952 година областа делувала како цел за вежбање бомбардирање на остри експлозивни и запалливи бомби на британското кралско воздухопловство наместо Хелголанд. Неколку години подоцна, еколошката свест се зголемила и, кога договорот истекол во 1957 година, истиот не бил обновен. Оваа важна област за одмор и митарење морски птици била назначена во 1957 година како најголем германски резерват на природата во Германија. Од 1986 година областа е дел од строго заштитената „тивка зона“ на Националниот парк Долносаксонско Ваденско Море .
Околу 2 км северозападно од Гросер Кнехтзанд се наоѓаат песочните брегови на ''Клајн Кнехтзенде.''
Мелум

Мелум (|Mellum) ― ненаселен остров кој се наоѓа југоисточно од Вангероге, во близина на крајбрежните населби Хорумерзил и Шилиг.
Мелум бил образуван како остров на крајот на полуостровот Бутјадинген - кој го дели изливот во Ваденското Море на реките Јаде и Везер - само на крајот на деветнаесеттиот век. Главно е составен од дини и плимни мочуришта. Влијанието на морските струи и ветрови постојано го менува обликот и положбата на островот, кој во 2006 година имал вкупна површина од приближно 750 хектари.
Важно место за размножување и хранење на дивите птици, Мелум е дел од националните паркови на Ваденското Море и зона за заштита на природата. Единствената куќа на островот денес е користена во текот на летните месеци само за набљудување на дивиот свет и научно-истражувачки цели.
Ѓем

Ѓем — дел од уздата што се користи при јавање. Ѓемот се става во устата на коњот и дури потоа се мести остатокот од уздата.
Се користи за да се води коњот, не само со нозете туку и со ѓемот, бидејќи устата на коњот е многу чувствителна и коњот може лесно да се насочува.
Огламник

Огламник или оглав — дел од запрега што се користи за водење и врзување коњи, говеда и други животни. Огламникот се разликува од уздата главно по тоа што го користи лице кое оди по земја за да го води или врзува животното, додека уздата ја користи јавач кој го јава животното.
1 Опис
Огламникот е лесна кафезна направа изработена од кожа или јаже и за која е прицврстен ремен или јаже за водење. Огламниците главно се разликуваат дали се изработени од рамни ремени (шиени) или од усучени јажиња (врзани јазли).
Огламникот мора добро да се смести зад ушите на животното и околу муцката.
2 Поврзано
* Запрега
* Узда
* Ѓем
Триножник

Триножник, триногарник, сталка или статив — пренослива рамка со три ногарки, која се користи како носач за предмети. Стативот обезбедува стабилна основа против силите кои делуваат надолу и во хоризонтална насок, како и против моментите околу вертикалната оска.
1 Лабораториски статив
Лабораторискиот статив има бројни примени како платформа за држење на опрема при различни опити. Овој дел од лабораториската опрема се користи како потпора за лабораториски прибор (шишиња, колби, ерленмаери). Стативот обично е направен од лесни метали. Некои стативи имаат врв направен од леано железо.
Кахелотплате

Кахелотплате ― песочина во Северното Море. Се наоѓа во близина на германскиот брег, западно од островот Јист. Од 2003 година, доволно останува над плимата што може да биде наречен остров. Таму има трева и дини.
Новиот остров е долг 2,5 километри и широк до 1,3 километри.
Јуриј Худолин

Јуриј Худолин (роден на 29 мај 1973 година) е словенечки поет, писател, колумнист и преведувач. Тој има објавено бројни збирки поезија и романи и е познат по богатиот јазик што го користи и бунтовниот одбивен став кон светот.
1 Живот и дело
Јуриј Худолинот, роден во 1973 година во Љубљана, е познат словенечки поет, писател, колумнист и преведувач. Израснал во Љубљана и блиску до Пула во Истра пред да се врати во Љубљана за да го заврши своето образование. Студирал компаративна литература и српскохрватски јазик на Универзитетот во Љубљана. Худолин го започнал своето поетско творештво со ''Ако лагите се кралеви'' во 1991 година и од тогаш објавил бројни поетски збирки и романи. Неговото творештво, вклучувајќи колумни во најголемите словенечки весници, е високо ценето и преведувано, а неговите романи се пофалени од читателите и критичарите.
По 2005 година, тој започнал да објавува проза и од тогаш објавил седум романи и збирка кратки раскази. Во неговата проза, тој опишува најмногу меѓучовечки односи и живот во различни градови и места каде што живеел, од Средоземјето до континенталната Љубљана. Авторот се карактеризира со своја синтакса и богат израз. Неговиот најпознат роман е ''Посинок'', кој бил преведен на шест јазици. Романот на Худолин, ''Ингрид Розенфелд'', номиниран за наградата Кресник во 2014 година, зборува за Евреи, насилство и нежност, сликовита визија за светот и непоколеблива љубов кон литературата: овој роман е вистинско богатство на канони од светската и словенечката литературна историја. Неговите најнови романи, ''Време на убави жени'' (2023) и ''Големи и мажествени'' (2023), се широко прифатени од словенечките читатели и критичари. Неговите дела биле исто така разгледувани во дипломски и постдипломски трудови.
Тој добил неколку награди, признанија и номинации за награди за своето дело и бил добитник на различни национални и меѓународни стипендии.
Книгите на Худолинот се преведени на германски, унгарски, чешки, хрватски, англиски, македонски, српски и албански јазик.
2 Дела
2.1 Поезија
*''Ако лагите се крал'' (1991),
*''Ајдбог и врколак'' (1992),
*''Ѕверови'' (1993),
*''Дивеење'' (1994),
*''Привиденија на немирен странец'' (1994),
*''Жена зборува'' (2001),
*''Љубов'' (2009),
*''Чекајќи ја револуцијата и мудроста'' (2013)
2.2 Романи
*''Публицитет'' (2005),
*''Посинок'' (2008),
*''Шетач по јаже'' (2011),
*''Ингрид Розенфелд'' (2013),
*''Основите на љубовта и злото'' (2016),
2.3 Раскази
*''На улиците ништо ново'' (2012)
2.4 Збирка колумни
*''Оставете го тоа'' (2005)
Господарство Штаргард

Господарство Штаргард (германски: ''Herrschaft Stargard'', ''Stargarder Land'' или ''Land Stargard'') — мала држава за прв пат формирана во 13 век како ''тера Старгардиенсис'' и првпат документирана во областа на границата помеѓу Бранденбург, Померанија и Мекленбург.
1 Историја
Главниот центар бил замокот Штаргард. За прв пат бил споменат во 13 век.
Во 1236 година, преку мировен договор од Креммен, браќата Маркгрофи Јохан I фон Бранденбург и Ото III фон Бранденбург од семејството Аскани, ја добиле територијата Штаргард од померанскиот војвода Вартислав III.
Во 1292 година Штаргард била во миразот (''vidualitium'') на Беатрикс, ќерката на маргрофот Албрехт III од Бранденбург, мажена за принцот Хајнрих II од Мекленбург.
2 Поврзано
* Мекленбург-Старгард
Мекленбург-Штаргард

Војводство Мекленбург-Штаргард, исто така едноставно познато како Мекленбург-Штаргард или Војводство Штаргард (германски: ''(Teil-)Herzogtum Mecklenburg-Stargard'') — феудално окружно војводство во Мекленбург во рамките на Светото Римско Царство. Нејзин главен град бил Бург Штаргард. Со него управувал Домот на Мекленбург. Државата била формирана во 1352 година од дел од Војводството Мекленбург-Шверин, а постоела до 1471 година, кога била инкорпорирана во Војводството Мекленбург.<ref>Friedrich Wigger, '''' in ''Verein für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde: Jahrbücher des Vereins für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde. Vol. 50 (1885), p. 111-326.''
Главниот дел од Војводството Мекленбург-Штаргард го сочинувало владеењето на Штаргард во она што сега денес е државата Мекленбург-Западна Померанија, област во граничната област помеѓу Бранденбург, Померанија и Мекленбург. Државата го добило името по средновековниот замок во Штаргард. Помали области биле Стернберг и Елденбург со историската земја Туре.
1 Владетели
:* 1352–1392/93 Јован I
:* 1392/93–1397 Алберт I
:* 1392/93–1416 Јован II
:* 1392/93–1417 Улрих I
:* 1416–1438 Јован III
:* 1417–1421/23 Алберт II, ''ко-војвода''
:* 1417–1466 Хенри
:* 1466–1471 Улрих II
: ''Наследен од Мекленбург-Шверин за да го обедини Мекленбург''
Грофовија Цеље

Грофовија Цеље (|Cilli, |Celje) — средновековна грофовија на територијата на денешна Словенија. Со него управувале грофовите од Цили (исто така и грофови од Цеље).
1 Историја
Грофовијата Цеље била создадена откако господарите на Санец наследиле земјиште во Словенија. Тие постојано добивале земја преку стратешки бракови и нивната лојалност кон нивниот господар, Хабсбурговците од Австрија. Херман II, грофот од Цеље, исто така, бил свекор на унгарскиот крал Сигизмунд, кој на крајот станал светиот римски цар и му доделил повеќе феуди во Славонија и Хрватска на неговиот свекор. По Сигизмунд, луксембуршката линија изумрела и Хабсбурзите дошле до позицијата цар, дополнително зајакнувајќи ја грофовијата Цеље. Последниот гроф, Улрих II, гроф од Цеље, бил убиен од фракција во Унгарија, а државата останала без наследник. Неговите поседи во рамките на Царството биле наследени од Хабсбурзите од Австрија, додека неговите поседи надвор од Царството биле наследени од круната на Унгарија, која исто така ќе дојде под хабсбуршка власт помалку од еден век подоцна под Фердинанд I.
Војводство Мекленбург-Штрелиц

Војводство Мекленбург-Штрелиц (германски: ''Großherzogtum Mecklenburg-Schwerin'') — војводство во северна Германија кое се состоело од источната петтина од историскиот регион Мекленбург, приближно одговарајќи на денешниот округ Мекленбург-Штрелиц (поранешното владеење на Штаргард) и западната ексклава на поранешната епископија Рацебург во современиот Шлезвиг-Холштајн. Во времето на неговото основање, војводството се граничело со територијата на Шведска Померанија на север и на Бранденбург на југ.
1 Историја
По повеќе од пет години спор околу наследството на Домот на Мекленбург, војводството било основано во 1701 година на територијата на поранешното војводство Мекленбург-Гистров. Огранокот на Гистров на Домот на Мекленбург изумрел со смртта на војводата Густав Адолф во 1695 година. Војводата Фридрих Вилхелм од Мекленбург-Шверин го побарал наследство, но тој морал да се справи со барањата на неговиот вујко Адолф Фридрих, сопруг на Марија од Мекленбург-Гистров, ќерката на Густав Адолф. Емисарите на Долносаксонскиот круг конечно договориле компромис на 8 март 1701 година. Договорот ја создал конечната, дефинитивна поделба на Мекленбург и бил запечатен со Договорот од Хамбург од 1701 година. Дел 2 од договорот го воспоставил Мекленбург-Штрелиц како војводство само по себе и му го додели на Адолф Фридрих, заедно со Кнежевството Рацебург на западната граница на Мекленбург јужно од Либек, Хершафт Штаргард на југоисточниот дел на Мекленбург, со градовите Нојбранденбург, Фридланд, Волдег, Штрелиц, Бург Штаргард, Фирстенберг/Хафел и Везенберг, и командите на Мироу и Немероу. Во исто време, принципот на првородство бил повторно потврден, а правото да го повика заедничкиот Ландтаг било задржано на војводата од Мекленбург-Шверин. Одредбите од 1701 година биле задржани со мали измени до крајот на монархијата. И двете страни продолжиле да се нарекуваат себеси војводи од Мекленбург; Адолф Фридрих се преселил во Штрелиц.
Војводството Штрелиц останало еден од најзаостанатите региони на Царството. Сепак, нејзините принцези постигнале истакнати бракови: принцезата Шарлот од Мекленбург-Штрелиц, сестра на војводата Адолф Фридрих IV, се омажила за кралот Џорџ III во 1761 година, со што станала кралица на Велика Британија. Нејзината внука принцезата Луиз од Мекленбург-Штрелиц, ќерка на војводата Карл II, големиот војвода од Мекленбург, се омажила за Фридрих Вилхелм III Хоенцолерн во 1793 година и станала кралица на Прусија во 1797 година. Нејзината друга внука, сестрата на Луиз, принцезата Фредерика од Мекленбург-Штрелиц се омажила во 1815 година за принцот Ернест Август, војвода од Камберленд, кој во 1837 година станал крал на Хановер, со што станала кралица сопруга на Хановер.
Мекленбург-Штрелиц го усвоил уставот на сестринското војводство во септември 1755 година. Во 1806 година било поштедено од нанесување на француска окупација преку добрите функции на кралот на Баварија. Во 1808 година нејзиниот војвода, Карл, се приклучил на Рајнскиот Сојуз, но во 1813 година се повлекол од него. Виенскиот конгрес ги признал и Мекленбург-Штрелиц и Мекленбург-Шверин како големи војводства и членови на Германскиот Сојуз.
Исаија (библиска книга)

„Книгата на пророкот Исаија“ — книга од Стариот завет во која се опишани пророштвата на синот Амосов, Исаија за Јудеја и за Ерусалим.
1 Содржина
Во годината на смртта на царот Осија, Исаија ја пренесува пораката на Господ кој е огорчен поради лошите дела на Израилот и е решен да ги казни грешниците. Пророкот го најавува денот кога Господ ќе дојде на Сионската Гора и ќе им суди на сите народи, ќе ја отстрани нечистотијата од Ерусалим, а Израилот ќе биде поробен од другите народи. Во времето кога јудејскиот цар Ахаз е нападнат од израилскиот и сирискиот цар, Господ му кажува на Исаија да го извести царот Ахаз дека опсадата на Ерусалим нема да успее, а Господ ќе им даде знак на Јудејците – девица ќе го роди синот Емануел. Притоа, Господ ќе ги казни Израилците за гревовите, но ќе се смилува на оние што ќе останат. Исто така, Исаија го најавува раѓањето на Месијата кој ќе им суди на народите и тогаш сите ќе се приклонат кон Бога и на земјата ќе завладее мир и слога.
Во продолжение се дадени пророштвата на Исаија за разурнувањето на Вавилон, Моав, Дамаск, Едом, Тир, Египет и Арабија, за опсадувањето на Ерусалим и за ослободувањето на Јудејците. Господ ја опустошува земјата поради распространетото зло, а ќе дојде ден кога тој ќе слезе на земјата и ќе ги уништи грешниците, ќе ги спаси праведните и тогаш ќе воскреснат мртвите, а сите раселени Израилови потомци повторно ќе се соберат во обновениот Ерусалим. Исто така, Господ ќе му суди на Ефремовото племе кое е во непријателски односи со Јудејците.
Во 14. година од владеењето на царот Езекија, асирската војска ја зазема Јудеја и го опсадува Ерусалим. Пророкот Исаија му порачува на Езекија да не се предава, зашто Господ ќе го одбрани градот и, навистина, ангел божји ја уништува асирската војска по што асирскиот цар се враќа во Нинива каде го убиваат неговите синови. По некое време, Езекија се разболува, но Господ ја слуша неговата молитва и царот оздравува. Откако тој ги прима гласниците на вавилонскиот цар, Исаија претскажува дека Вавилонците ќе ја поробат Јудеја. Меѓутоа, Господ го избира царот Кир да ги ослободи Израилците, го најавува паѓањето на Вавилон и враќањето на Јудејците во родната земја.
Куќата на една кукла

''Куќата на една кукла'' (норвешки: ''Et Dukkehjem'') — драма во три чина на норвешкиот писател Хенрик Ибзен, напишана во 1879 година. Театарската претстава ја имала својата праизведба на 21 декември 1879 година во Копенхаген.
1 Акција
Главна протагонистка е Нора, која е во брак со адвокатот Торвалд Хелмер и која очигледно живее во складен брак. Драмата зборува за бракот и пред сè за улогата на жената во него. ''Куќата на една кукла'' завршува кога Нора ќе го напушти својот дом за да може да стане личност, а не само кукла како што била дотогаш. Повеќето се главно изненадени од крајот. Причината што Нора ги напуштила сопругот и децата е нешто што во тоа време не се сметало за дел од женската природа.
2 Ликови
* Торвалд Хелмер, адвокат
* Нора Хелмер, неговата сопруга
* Нивните три деца
* Доктор Ранг
* Г-ѓа Кристина Линде
* Адвокатот Нилс Крогстад
* Ан-Мари, дадилка кај Хелмерови
* Слугинка
* Чистачка
3 Реакции
Драмата предизвика расправи во целиот нордиски регион бидејќи се залагала за еманципација на жените. Тоа било важно театарско дело за радикалните писатели од 1880-тите кои го критикувале бракот, сексуалните норми и подредената положба на жената во општеството. Со ова дело Ибзен влијаел и на други писатели да пишуваат на оваа тема, на пр. Алфхилд Агрел во драмата ''Спасена'' (1882), која има свои основи во драмата на Ибзен, но со посилен песимистички поглед на можноста за женска еманципација и напредување. Август Стриндберг напишал многу критички одговор на ''Куќата на една кукла'', во истоимениот расказ објавен во збирката раскази ''Оженети''. Во целиот свет биле водени расправи за тоа што ѝ се случило на Нора кога го напуштила домот.
4 Македонски превод
На македонски јазик драмата е издадена во 2014 година од издавачката куќа Магор со наслов „Куќата на една кукла“. Драмата била издадена заедно со уште три други драми од Ибзен: „Столбови на општеството“, „Хеда Габлер“ и „Народен непријател“ во книга со наслов „Драми“, ИСБН: 978-608-223-422-9.
Сеништа (Ибзен)

Сеништа (дански: ''Gengangere'') — драма во три чина на норвешкиот писател Хенрик Ибзен. Напишана е во 1881 година, а својата праизведба ја имала во Чикаго, Илиноис, во 1882 година. Од страна на данска трупа на турнеја, во 1883 година била изведена во Хелсингборг, Шведска.
Заедно со ''Куќата на една кукла'', се смета за најпознатото дело на Ибзен, но не и најуспешно.
Во ''Сеништа'', Ибзен застанал против семејната тиранија и почитувањето на правилата, кои во тоа време беа веќе мртви и бесмислени. Поради својата тематика, која се однесува на верата, венеричните болести, инцестот и евтаназијата, по првите изведби оваа драма предизвикала силни контроверзии и негативни критики. Но, оттогаш, претставата била сè поприфатена и денес се смета за исклучително дело кое има и големо историско значење.
1 Ликови
* Г-ѓа Хелен Алвинг, вдовица
* Освалд Алвинг, нејзиниот син, сликар
* Пастор Мандерс, стар пријател на Хелена Алвинг
* Јакоб Енгстранд, столар
* Регина Енгстранд, слугинка на г-ѓа Алвинг и наводно ќерка на Јакоб Енгстранд, која ќе открие дека всушност е дете на капетанот Алвинг, сопругот на Хелен, а со тоа и сестра на Освалд Алвинг.
2 Кратка содржина
Вдовицата Хелен Алвинг отвора сиропиталиште во спомен на нејзиниот покоен сопруг. Нејзиниот син единец штотуку се врати од Париз, каде го живеел животот на боемски уметник и развратник, а неговите ставови предизвикуваат гадење кај долгогодишниот семеен пријател, пасторот Мандерс. Но, Освалд не ја соблазнува својата мајка затоа што таа е свесна дека ограничените видици на малограѓанскиот конформизам, во кој таа самата го поминала својот живот, се засновани на лаги, а таква е и тајната што таа отсекогаш ја чувала од својот син. Откако се омажила за поручникот Алвинг, иако против нејзина волја, таа сакала да најде утеха во прегратките на долгогодишниот семеен пријател, строгиот пастор Мандерс. Сепак, тој ѝ наложува да се врати кај нејзиниот сопруг, потиснувајќи ја неговата сопствена склоност кон г-ѓа Алвинг.
Господин Алвинг, исто така, водел распуснички живот што неговата сопруга Хелен го криела од пасторот Мандерс, едноставно сакајќи да го задржи угледот на нејзиниот сопруг пред нејзиниот син. Домот за деца без родители што го изградила во чест на нејзиниот сопруг е нејзината последна лага, но нема да трае долго.
Поради гревовите на неговиот татко, Освалд се разболел од сифилис и е во опасност да го изгуби разумот, а љубовта на младата Регина, која пораснала во иста куќа, е неговата единствена шанса за среќа, но не долго. Неговата мајка му открива дека таа е дете на таткото на Освалд, па затоа и негова сестра. Регина бега од дома, а Освалд бара од мајка му да го отруе кога ќе полуди. Хелена се согласува, но ужасната отстапува кога Освалд се руши во фотелјата, повикувајќи го Сонцето.
3 Животот на драмата
Делото доживеало голем број контроверзни реакции во своето време: норвешките книжарници одбивале да го продаваат, а глумците одбивале да ги играат Освалд и Регина. Одредено време била забранета во Берлин, додека критичарите во Англија ја прогласиле за неморална и непристојна. Меѓутоа била прифатена од париските заговорници на натурализмот.
Метастаза

Метастазирање е ширење на патоген агенс од иницијалната или примарна локација до различно или секундарно место во телото на домаќинот; терминот обично се однесува на метазирање на канцероген тумор. Новозафатените патолошки места се нарекуваат метастази. Генерално се разликува од инвазијата, што претставува директно проширување и пенетрација на канцер-клетки во соседните ткива.
Планинска птица

''Планинска птица'' (норвешки: ''Fjeldfuglen'') ― недовршено оперско либрето напишано од Хенрик Ибзен во 1859 година. Операта требала да има теми од норвешкиот романтичен национализам, но Ибзен на крајот изгубил интерес за поврзаните теми и престанал да го развива текстот. Тоа не било објавено во неговиот живот. Претставата првпат била продуцирана и изведена од Театарот на суровоста (Grusomhetens Teater) во Осло во 2009 година, 150 години по нејзиното основање.
Кинезизација

Кинезизација или синизација — назив за процесот на јазична и културна асимилација, односно прифаќање на кинескиот јазик, писмо или национален идентитет од страна на некинески етнички групи или култури. Во лингвистиката, во потесна смисла, тоа значи транскрипција во кинеско писмо.
Во својата поширока и најчесто употребувана смисла, синизацијата се однесува на бројни примери на некинески народи кои во текот на кинеската историја го изгубиле сопствениот идентитет, односно се „споиле“ во поширокиот кинески идентитет. Манџуријците често се наведуваат како последен пример. Во уште поширок контекст, ова значи влијание на кинеската култура врз неасимилираните народи, култури и земји како Кореја, Виетнам и Јапонија, кои често се наведуваат како дел од синосферата.
Воини на Хелгеланд

''Воини на Хелгеланд'' (''Hærmændene paa Helgeland'') ― седмата драма од Хенрик Ибзен. Напишана е во 1857 година и првпат била изведена во Норвешкиот театар „Кристијанија“ во Осло на 24 ноември 1858 година. Дејствието се одвива во времето на Ерик Крвава Секира (околу 930–934) на северот на Норвешка во историскиот Хелгеланд, време во кое норвешкото општество се прилагодувало од традицијата на старонордиските саги кон новата време на христијанството. Станува збор за доаѓањето на Орнулф, кој со седумте сина ги бара ќерката Дагни и поќерката Хјердис, кои биле грабнати и оженети од Сигурд, односно Гунар. Трагедијата надополнета со концепциите за чест и должност доведува до смрт на сите синови на Орнулф, Сигурд (кој е убиен од Хјердис) и Хјердис (со самоубиство). Заплетот потсетува на германскиот мит за Зигмунд и Бринхилда.
1 Главни ликови
* Сигурд Силниот, морски крал
* Гунар, богат земјоделец од Хелгеланд
* Ернулф, исландски поглавар
* Хјердис, поќерка на Ернулф
* Дагни, ќерката на Ернулф
* Егил, четиригодишниот син на Гунар и Хјердис
* Коре, селанец од Хелгеланд
2 Преводи
Оваа драма била преведена на англиски од шкотскиот писател и критичар Вилијам Арчер како дел од неговата публикација ''Прозни драми на Хенрик Ибзен, том.''''III''. Овој том се состоел од ''Госпоѓа Ингер од Естерад'' (''Fru Inger til Østeraad''); ''Воини во Хелгеланд'' (''Hærmændene paa Helgeland''); и ''Претендент'' (''Kongs-Emnerne''). Била објавена од The Walter Scott Company, Лондон во 1890 година.
Појавувањето на ликот Дагни во оваа драма е сметано дека придонело за заживување на популарноста на ова име во Норвешка и воопшто во Скандинавија, во втората половина на 19 век.
3 Други извори
* Џејмс Мекфарлејн, уредник (1962). ''The Oxford Ibsen, Volume II''. Oxford University Press..
* Џејмс Мекфарлејн, уредник (1994). ''The Cambridge Companion to Ibsen''. Cambridge University Press. .
Претендент (Ибзен)

''Претендент'' (изворен норвешки наслов: ''Kongs-Emnerne''; во превод: Кралски поданици) ― драматична драма на норвешкиот драматург Хенрик Ибзен.
1 Преглед на делото
''Претендент'' била напишана во наеднаш во 1863 година, но Ибзен тврдел дека имал извори и идеја во 1858 година. Станува збор за драма од пет чина во проза со дејство во тринаесеттиот век. Претставата била отворена во стариот Театар „Кристијанија“ на 19 јануари 1864 година. Заплетот се врти околу историскиот судир помеѓу норвешкиот крал Хокон Хоконсон и неговиот свекор, ерлот Скуле Бордсон. Најчесто е припишувана на ривалството помеѓу Ибзен и Бјернстјерне Бјернсон, кој го наследил Ибзен како директор на Норвешкиот театар во 1857 година.
2 Список на ликови
* Хокон Хоконсон, новоизбран крал на Норвешка
* Инга од Вартеиг, мајката на Хокон
* Ерл Скуле Бордсон, норвешки благородник и иден свекор на Хакон
* Лејди Рагнхилд, сопругата на Скуле
* Сигрид, сестрата на Скуле
* Маргарет, ќерката на Скул и идна сопруга на Хокон
* Гуторм Ингесон
* Сигурд Рибунг
* Николас Арнесон, епискон на Осло
* Дагфин селанецот, маршалот на Хокон
* Ивар Боде, капелан на Хокон
* Вегард Верадал, еден од неговите телохранители
* Грегориј Јонсон, благородник
* Паул Флида, благородник
* Ингебјорг, сопруга на Андерс Скијалдарбанд
* Петар, нејзиниот син, млад свештеник
* Сира Вилјам, куќен капелан на епископот Николас
* Господар Сигард од Брабант, лекар
* Јатгеир, исландски поет
* Баад Брате, поглавар од близина на Трондхајм
3 Историска позадина
Хокон Хоконсон владеел како крал на Норвешка од 1217 до 1263 година. Во претходниот дел од владеењето на кралот Хокон, голем дел од кралската моќ била во рацете на Скуле Бардсон. Во 1225 година, Хокон се оженил со ќерката на Скуле, Маргарет Скулесдатер. Односот меѓу двајцата стана затегнат додека Хокон ја потврдил својата моќ. Во 1239 година, судирот меѓу двајцата избувнал во отворена војна кога Скуле самиот се прогласи за крал. Бунтот завршил во 1240 година кога Скуле бил убиен. Овој бунт и смртта на Скуле претежно се земени за да го означат крајот на времето на Граѓанската војна во Норвешка, која датира од 1130 година.
4 Преводи
Оваа драма била преведена на англиски од шкотскиот писател и критичар Вилијам Арчер како дел од неговата публикација, ''Прозни драми на Хенрик Ибзен, том III''. Овој том се состоел од ''Госпоѓа Ингер од Естерад'' (''Fru Inger til Østeraad''), ''Воини на Хелгеланд'' (''Hærmændene paa Helgeland'') и ''Претендент'' (''Kongs-Emnerne''). Била објавена од The Walter Scott Company, Лондон во 1890 година.
Оваа драма била преведена на велшки (како ''Yr Ymhonwyr'') од Т. Гвин Џонс, и изведена пред публика од 10.000 во 1927 година Holyhead National Eisteddfod. Продукцијата била дел од националното драмско движење во Велс, финансирано од баронот Хауард де Валден.
5 Наводи
*
6 Дополнителна литература
* Фергусон, Роберт (1996) ''Henrik Ibsen: A New Biography'' (Richard Cohen Books)
* Postlewait, Thomas (1984) ''William Archer on Ibsen, The Major Essays, 1889-1919'' (London: Greenwood Press) ]
* Мекфарлејн, Џејмс (1994) ''The Cambridge Companion to Ibsen'' (Cambridge University Press)
Повидон-јод

Повидон-јод (PVP-I), познат и како јодоповидон, е антисептик кој се користи за дезинфекција на кожата пред и после хируршки интервенции. Може да се користи и за дезинфекција на рацете на давателите на здравствена помош и на кожата на лицата за кои тие се грижат. Се користи и кај помали рани. На кожата може да се аплицира во форма на течност или прашок.
Арија Бенд

Арија Бенд — позната популарна македонска група формирана во 1997 година. Групата ја сочинуваат седум члена: Филип Пешевски, Здравко Ангелов, Никола Автовски, Благоја Перуновски, Ставре Ставрев, Горан Милошовски и Јулиана Николовска.
1 Историја
Арија е формирана во 1997 година, кога членовите почнале да свират заедно уште од средно училиште. Првиот тапанар на групата е: Горан Трајков кој останал една години во групата.
Во 1998 и 1999 година бендот настапува на "Цветници '98" со песната "Кој ја има жив да не биде", и "Цветници '99" "Лудо срце". Настапуваат и на "Валандово" во 1998 година со песната "Ти си нешто посебно" и "Сонце мое" 1999 година.
Во 1999 година, Мартин Вучиќ се приклучи на бендот како тапанар. Во тоа време, бендот почна да свири во едно во живо од во едно од најпопуларните ТВ-шоуа во тоа време наречено како "Еден плус Два" чиј водител беше Мартин Вучиќ на Сител-телевизија.
Во 2000 година, од бендот излегува нова песна насловена како: "На минута или Две". Истата година испаѓа и албумот насловен како: "Пола на пола" и испаѓа и песната "Во дното на душата".
Во 2002 година, Мартин Вучиќ станува соло пејач на групата, а на негово место како тапанар доаѓа: Ставре Ставрев.
Во 2010 година, беа дел од познатото Шоу на "Драган Вучиќ" "Некогаш и сега" кое се емитуваше на Канал 5 Телевизија.
Во Јануари 2011 година го промовираат албумот "The Best Of".
Во Септември произлегува нова песна: "Ако сум луд". Истата година, се дел од оркестарот на концертот на "Мартин Вучиќ" насловен како: "Песни за душа".
Во 2012, се музичка придружба на концертот на "Миле Кузмановски" кој се одржа во "Универзалната Сала" во Скопје.
Настапуваат на Фестивалот "Цветници" во 2013 со песната "Возвишена", и 2014 со "Љубов голема".
Во 2017 година, им се приклучува и "Филип Пешевски" како нов пејач на бендот, на местото на "Далибор Ѓошиќ". Истата година прават нов проект, на обработка на песни, насловен како: Арија Бенд и пријателите.
Во 2019 година, бендот го придружува познатиот фолк пејач "Перо Христов" на неговите концерти по повод 50-години јубилеј.
Бендот во 2021 година, направија нов проект во живо, наречен како: "Celebrate Music".
Во 2023 година се дел од "Боемска вечер" со Живко Динев и пријателите концерт во Струмица.
Бостонска чајанка

Бостонска чајанка (|Boston Tea Party) — политички и трговски протест на бостонските колонисти против економската политика на метрополата на Кралството Велика Британија и монополот на Британската источноиндиска компанија врз снабдувањето со чај за колониите на Британската Империја. Протестот од четврток, 16 декември 1773 г. вклучувал уништување на голем товар британски чај што пристигнал со брод во Бостонското пристаниште. Поводот за тоа е одбивањето на службените власти во Бостон да вратат три брода со чај во Велика Британија. Бостонската чајанка станала икона во американската историја и придонела за почетокот на Војната за независност на Соединетите Американски Држави.
Баџини

„Баџини“ (исто така и „„Бајини“) било султанат на островот Гранде Комор денес Коморос.
Била независна до 1886 година, кога Султан Саид Али бин Саид Омар од Бамбао го приклучил како дел од обединетиот султанат Нгазидја Со него управувал кланот М'Домбози.
1 Владетели
Владетелите го носеле и името „мфалме“.
* Мвенје Бамба И
* Бамба Џамбе
* Тамбе Мбафу ва Фум Нау
* Џу Мамба баба ва Мла Нау
* Мвамбаци
* Мвенје Бамба II
* Баба баба
* Суја Ома ва Тамбве
*Шекани
* Фуму баба
* Баба ва Дари (1884)
* Да Мхаба (ѓ)
* Хашиму бин Ахмед (1-ви) († 1889)
* Хадија бинт Ахмед (ѓ)
* Хашиму бин Ахмед (второ + трето)
2 Надворешми врски
****** The World at War
Венеција на Северот

Ова е список на населени места кои го добиле прекарот Венеција на Северот.
Поимот ''Венеција на Северот'' се однесува на различни градови во Северна Европа кои имаат канали, и на тој начин се споредуваат со Венеција, Италија, која е позната по своите канали, видете Голем Канал. Некои од овие прекари, на пр. во случајот со Амстердам, датираат со векови, додека други како Бирмингем неодамна се дадени и измислени како самопромоција од самите жители или претставници на градовите.
1 Список
Град, Држава, Фотографија, Наводи
Олесунд, Норвешка,
Амјен, Франција,
Амстердам, Холандија,
Арендал, Норвешка,
Бамберг, Германија,
Бирмингем, Обединето Кралство,
Бартон-он-д-Вотерr, Обединето Кралство,
Брухе, Белгија,
Буландет и Ферландет, Норвешка,
Бидгошч, Полска,
Колмар, Франција,
Корк, Ирска,
Копенхаген, Данска,
Емден, Германија,
Фридрихштат, Германија,
Гдањск, Полска,
Гитхорн, Холандија,
Глазгов-Мерихил, Обединето Кралство,
Хапсалу, Естонија,
Хамбург, Германија,
Хенингсвер, Норвешка,
Калиш, Полска,
Лидс, Обединето Кралство,
Лондон-Педингтон, Обединето Кралство,
Либек, Германија,
Манчестер, Обединето Кралство,
Папенбург, Германија,
Пасау, Германија,
Рочдејл, Обединето Кралство,
Санкт Петербург, Русија,
Шверин, Германија,
Скиптон, Обединето Кралство,
Стокхолм, Шведска,
Штралзунд, Германија,
Стразбур, Франција,
Сволвер, Норвешка,
Вроцлав, Полска,
2 Поврзано
* Венеција на Истокот
* Венецуела, земја чие име значи „Мала Венеција“
Укинувањето на Прусија

Укинувањето на Прусија се случило на 25 февруари 1947 година преку декрет на Сојузничкиот контролен совет, раководното тело на Втората светска војна окупирана Германија и Австрија. Образложението било дека со отстранување на државата која била во центарот на германскиот милитаризам и реакцијата, ќе биде полесно да се зачува мирот и Германија да се развива демократски.
Прусија со векови била голема сила во северно-средна Европа, со седиште околу градовите Берлин и Кенигсберг, и станала особено важна во текот на 18 и 19 век. По победата во Австро-пруската војна, Прусија станала движечка сила во создавањето на Германската империја со исклучок на Австрија (Клајндојче Рајх), а во 1871 година кралот на Прусија станал германски император.
По Првата светска војна, новата Слободна држава Прусија претрпела најголем дел од територијалните загуби на Германија, но остана доминантна држава на Вајмарската Република. Дури и пред доаѓањето на Хитлер на власт, пруската влада беше ефективно укината со Preußenschlag од 1932 година. Унијата.
Прусија била официјално укината со Законот бр. 46, одобрен од сојузничките окупациски власти, во 1947 г..
Ова доведе до распуштање на Пруската академија за уметности во 1954 година. Во 1972 година, Пруската академија на науките била преименувана. Беше укината и заменета со Берлин-Бранденбуршката академија на науките и хуманистичките науки во 1992 година како дел од процесот на германско обединување.
Г33 (индустријализирани земји)

Група 33 ― поранешна меѓународна групација која постоела накратко во 1999 година, која ги сочинувала триесет и трите водечки државни економии во светот.
Таа ја замени Групата 22 во почетокот на 1999 година, а самата била заменета со Г-20 подоцна истата година. На иницијатива на министрите за финансии и гувернерите на централните банки на Г7 биле одржани голем број состаноци на Г33 за меѓународниот финансиски систем. Првиот состанок бил одржан во Бон, Германија во 1999 година.
Меѓународно друштво за филогенетска номенклатура

Меѓународно здружение за филогенетска номенклатура ― друштво основано за да го поттикне и олесни развојот и употребата и комуникацијата за филогенетската номенклатура. Организира периодични научни собири и го надгледува завршувањето и спроведувањето на филокодот (PhyloCode).
1 Историја и состаноци
Меѓународното друштво за филогенетска номенклатура било основано на првиот меѓународен состанок за филогенетска номенклатура, кој се собрало во Националниот природонаучен музеј, во Париз, на 6-9 јули 2004 година.
На вториот состанок (2006 година), биле разговарани правилата во врска со изборот на името за крунските клади, заедно со правилата за појаснување на употребата на имињата на биномните видови во контекст на филогенетската номенклатура и за подобрување на информациската содржина на овие имиња (во однос на монофилијата или парафилија на името на родот, што се смета за преномен, во контекст на PhyloCode). Тогаш било одлучено и да биде проширен КФН (Комитет за филогенетска номенклатура) од девет на дванаесет членови.
Третиот состанок бил свикан на Далхаузиевиот универзитет во Халифакс, од 20 до 22 јули 2008 година. Уредниците на Companion Volume претставиле извештај за напредокот и била дадена демонстрација на RegNum базата на податоци за семрежната регистрација. И двете се важни за општеството бидејќи од нив се бара да го применуваат PhyloCode. Другите дискусии на состанокот го опфатиле проблемот со хибридите во рангирана и филогенетска номенклатура, филоинформатиката и наставата за филогенетска номенклатура.
Г33 (земји во развој)

Г33 (или Пријатели на посебни производи во земјоделството) ― коалиција на земји во развој, создадена пред министерската конференција во Канкун во 2003 година, кои се координирале за време на преговорите на Светската трговска организација во кругот на Доха, особено во однос на земјоделството.
Доминирана од Индија, групата има „одбранбени“ грижи во однос на земјоделството во однос на преговорите со Светската трговска организација и се обидува да го ограничи степенот на отворање на пазарот што се бара од земјите во развој.
Додека богатите влади можат да си дозволат силно да го субвенционираат нивното земјоделство, нечесната конкуренција може да ја поткопа земјоделската економија на посиромашната земја. Земјите во развој имаат за цел да ја урамнотежат моќта преку тарифи, со цел да управуваат со сопствената безбедност на храната, да го стабилизираат опстанокот на нивното земјоделско население и да го зајакнат руралниот развој.
Групата се залагала за создавање ослободување за „посебни производи“, што ќе им овозможи на земјите во развој да ослободат одредени производи од царинските ослободувања, а исто така и „посебен заштитен механизам“ кој ќе дозволи зголемување на царините како одговор на скоковите на увозот.
1 Членки
И покрај името, во моментов има 48 земји-членки.******************************************
Демократски тихоокеански сојуз

Демократски тихоокеански сојуз ― меѓународна невладина организација која промовира политичка демократија, ја зајакнува поморската култура и поморската технологија и ја заменува ригидната, агресивна хегемонија со меките сили на љубовта, мирот, соработката и споделувањето во Тихиот Океан. Организацијата е основана во Тајпеј, Република Кина на 14 август 2005 година, а поранешната потпретседателка на Република Кина, Анет Лу е нејзин сегашен претседавач.
1 Членови
Земјите-членки се наведени по азбучен ред по континенти
Азија, Океанија
2 Наводи
*
Лена и Владимир

Лена и Владимир — македонска фантастична драма во режија на Игор Алексов, и сценарио на Александар Русјаков. Премиерата била на 19 октомври 2023 година. Филмот е современа антибајка за два лика исклучени од општеството. Владимир ја изгубил љубовта и се повлекува во самотија, а Лена е девојка од дом за сираци, силувана, малтретирана, никогаш не почуствувала љубов. Кога ќе им се вкрстат патиштата на „чудовиштето“ и убавицата, животите им се свртуваат наопаку.
1 Содржина
Потопени во длабоката болка на своето минато, Лена и Владимир откриваат кревка, но издржлива врска што ги надминува нивните поединечни трагедии. Сместено на заднината на шумско светилиште, нивното патување на исцелување и искупление се развива додека тие се движат низ сложеноста на траумата, простувањето и преобразувачката моќ на љубовта.
2 Улоги
Глумец, Улога
Тони Наумовски, Владимир
Сара Климоска, Лена
Дениз Абдула, Мартин
Луран Ахмети, Ристо
Петре Арсовски, Васил
Петар Мирчевски, Јово
Благоја Чоревски, Ацо
Кирил Коруновски, Ангел
Ангела Димитрова, девојчето
Димитар Црцоровски, Асен
Горан Илиќ, полицаецот
Тони Димитров, Едниот
Caner Music, Вториот
Никола Кузелов, Стево
Срќан Бишевац, тип
Стефан Вујисиќ, Диме
Самит за единство на Латинска Америка и Кариби

Самит за единство на Латинска Америка и Кариби (шпански: ''Cumbre de la Unidad de América Latina y el Caribe'') ― меѓународен самит одржан на 22 и 23 февруари 2010 година во Плаја дел Кармен, Мексико. Самитот бил заедничко одбележување на XXI самит во Рио и Вториот самит на Латинска Америка и Кариби за интеграција и развој (CALC).
Учествувале 32 земји. Додека самитот требал да опфати 33 земји, Хондурас бил исклучен поради државниот удар против Мануел Зелаја.
Земјите учеснички ја усвоила Канкунската декларација, повикувајќи на создавање Заедница на државите од Латинска Америка и Кариби, заменувајќи ја Групата Рио и Самитот на Латинска Америка и Карибите за интеграција и развој (CALC).
1 Библиографија
*
Меѓународна унија за телекомуникации

Меѓународна унија за телекомуникации, МУТ или Меѓународен сојуз за телекомуникации, МСТ (|International Telecommunication Uniot, ITU) — специјализирана агенција на ОН за телекомуникации. Основана е на 4-та меѓународна конференција за радиокомуникации во Мадрид во 1932 година, а во 1934 година ја наследува Меѓународната унија за телеграфија основана во 1865 година. Од 1948 година нејзиното седиште е во Женева.
Младинско здружение „Црна армија“

Младинско здружение „Црна армија“ ― невладина организација, со седиште во Наѓивасони, Унгарија, чија главна цел е да обезбеди корисна забава за младите од Наѓиважоњи и околината. Во 2022 година, Фондацијата за волонтерски центар го доделила проектот „Важоњико“ (Vázsonykő) како „Најдобра волонтерска програма на годината“ во Унгарија.
1 Потекло на името
Црна армија (изворно на унгарски: Fekete Sereg; Фекете шерег) произлегува од Црната Армија на Унгарија, што било вообичаено име давано на воените сили кои служеле под владеењето на кралот Матијаш Корвин. Најпознатиот генерал на армијата бил Пал Кинижи, чиј главен имот бил Нагиважоњскиот замок. Поради оваа причина, основачите одлучиле да го именуваат здружението во чест на познатиот генерал Кинижи. Култот кон Кинижи ја задржува својата важност за селото Наѓиважоњи дури и во денешно време. На пример, името на замокот е Киниживар (Kinizsi-vár) или „Кинижиев замок“. Претежно, името го симболизира култот кон Кинизи и приврзаноста кон месните традиции.
2 Главни активности
Здружението има повеќе активности насочени кон студенти, невработени, малцинства (Роми), обесправени и хендикепирани лица. Активностите вклучуваат:
* Европски солидарен корпус* Медиумска програма (од 2001 година): Издавач на месен билтен (''Sereghajtó'') и месна ТВ
3 Членства
* Европски солидарен корпус: Здружението е акредитирано домаќинско, испраќачко и координирачко здружение при Европскиот солидарен корпус* Фондација „Ана Линд“
4 Наводи
Кралството на младата месечина

„Кралството на младата месечина“ (англиски: ''Moonrise Kingdom'') — филм на режисерот Вес Андерсон од 2012 година. Автори на сценариото се режисерот и Роман Копола, а главните улоги ги играат: Брус Вилис (Bruce Willis), Едвард Нортон (Edward Norton), Бил Мареј (Bill Murray), Франсес Мекдорманд (Frances McDormand), Тилда Свинтон (Tilda Swinton), Џаред Гилман (Jared Gilman) и Кара Хејвард (Kara Hayward). Филмот бил номиниран за „Оскар“ за најдобро оригинално сценарио, за „Златен глобус“ за најдобар мјузикл или комедија, и за „Златната палма“ за режија на Канскиот фестивал. Покрај тоа, Би-би-си го ставил на списокот на најдобрите филмови на 21 век.
1 Синопсис
Едно дете без родители (го игра Гилман) бега од извидничкиот логор за да се најде со својата стара пријателка (ја игра Хејвард), која е наклонета кон агресивни настапи, а со која се допишува и во која е заљубен. Двајцата млади љубовници се чувствуваат отуѓени меѓу своиет врсници и бегаат на една осамена плажа. Во меѓувреме, капетанот на островската полиција (го игра Вилис) ги организира извидниците и роднините во потрага по бегалците...
Дао (држава)

Дао (кинески:道; пинјин: ) — кинеска вазална држава на династијата Џоу (1046 – 221 пр.н.е.) сместена во јужниот дел на округот Рунан, Хенан.
Дао постоел во сенката на моќната соседна држава Чу, а бил контролиран од подеднакво моќната држава Чи. Сè додека војводата Хуан од Ќи бил жив и бил еден од петте хегемони, државата Ќи одржувала пријателски односи со Дао, како и со малите држави Ѓанг (江国), Хуанг и Бај (柏国). Кога војводата починал во 643 пр.н.е., избувнале граѓански немири во државата Чи, па државата Чу ја искористила оваа можност територијално да се прошири на север. Откако Чу ја приспоил нивната држава, луѓето од Дао биле преселени во местото наречено Ѓингди (地), сè додека кралот Пинг од Чу не се качил на престолот и го вратил Дао во рамките на неговата поранешна територија. Во одреден миг, Дао бил трајно уништен и припоен од Чу, но датумот на овој настан засега е непознат.
Стрела (појаснување)

Стрела може да се однесува на:
* Стрела
* Стрела (соѕвездие)
* Стрела (противавионска ракета)
* Стрела (ракетен носач)
* Стрела (комуникациски сателит)
* Стрела (првиот масовно произведен компјутер во Советскиот Сојуз - Русија)
*''Стрела'' (ТВ-серија)
* Стрела (Парма)
Меѓународно здружение за геодезија

Меѓународно здружение за геодезија (МЗГ/IAG) ― конститутивно здружение на Меѓународниот сојуз за геодезија и геофизика.
1 Преглед
Претходниците на МЗГ биле кампањи за мерење на лакот. МЗГ е основано во 1862 година како Средноевропско мерење на лакот (германски: Mitteleuropäische Gradmessung), подоцна станало Европско мерење на лакот (германски: Europäische Gradmessung) во 1867 година, Меѓународно геодетско здружение (германски: Internationale Erdmessung; француски: ''A''ssociation Geodésique Internationale; англиски: International Geodetic Association) во 1886 година, и го добило своето денешно име во 1946 година.
Во моментов има 4 комисии и еден меѓукомисиски комитет:
* Референтни рамки
* Гравитациско поле
* Геодинамика и земјино вртење
* Давање положба и примени
* Меѓукомисиски комитет за теорија
Светскиот геодетски систем за набљудување (СГСН/GGOS) е набљудувачка рака на МЗГ која се насочува на докажување на геодетската инфраструктура за мерење на промените во обликот на Земјата, вртењето и распределбата на масата. Меѓународната служба на СНСС/GNSS (МСС/IGS), дел од СГСН, архивира и обработува податоци на СНСС од целиот свет. Податоците од МСС се користени во референтната рамка за 2021 година (G2139) на WGS84.
1.1 Весник
МЗГ го спонзорира ''Journal of Geodesy'', објавен од Springer.
2 Поврзано
* Карлос Ибањез е Ибањез де Иберо - претседател на Меѓународното геодетско здружение и прв претседател на Меѓународниот комитет за тежини и мерки
* Јохан Јакоб Бајер - основач на Средноевропско мерење на лакот (Mitteleuropaïsche Gradmessung)
* Историја на геодезијата
* Историја на метарот
* Меѓународна геодетска студентска организација
* Секундско нишало
3 Општи наводи
** (2012) pg 47-50
Евгениј Пригожин

Евгениј Викторович Пригожин (|Евге́ний Ви́кторович Приго́жин; - ) — руски водач на платеничка војска и олигарх. Тој ја водеше приватната воена компанија „Вагнер“ и беше близок доверлив човек на рускиот претседател Владимир Путин до покренувањето на Вагнерскиот бунт во јуни 2023 година Пригожин понекогаш бил именуван со прекарот ''„Шефот на Путин“'' затоа што поседувал ресторани и угостителски бизниси кои му обезбедувале услуги на Кремљ. Некогаш осуденик во Советскиот Сојуз, Пригожин контролирал мрежа на влијателни компании чии операции, според истрагата од 2020 година, биле ''„цврсто интегрирани со Министерството за одбрана на Русија и нејзиниот разузнавачки огранок, ГРУ“''.
Во 2014 година, Пригожин, ја основал групата Вагнер за поддршка на русофилските и проруските сили во Украина. Беше финансирана од руската држава, таа исто одиграла значајна улога во руската инвазија на Украина во 2022 и ги поддржувала руските интереси во Сирија и низ цела Африка. Во ноември 2022 година, Пригожин го призна мешањето на неговите компании во изборите во Соединетите Американски држави. Во февруари 2023 година, тој потврди во еден интервју дека е основач и долгогодишен менаџер на Агенцијата за истражување на Интернет, руска компанија која води онлајн кампањи за пропаганда и дезинформација .
Во 23 август 2023 година, точно два месеци по бунтот на Вагнер, Пригожин бил убиен заедно со уште девет лица кога се урна деловен авион во Тверската област, северно од главниот град на Русија, Москва.''Волстрит журнал'' цитира извори во американската влада кои велат дека несреќата најверојатно била предизвикана од бомба во авионот или ''„некоја друга форма на саботажа“''. Оттогаш, истражувачите и другите аналитичари дошле до заклучок дека бомба или експлозив најверојатно го уништил авионот.
Дојдоа во Кордура

„Дојдоа во Кордура“ (англиски: ''They came to Cordura'') — американски филм од 1959 година, во режија на Роберт Росен. Главните улоги ги толкуваат: Рита Хејворт, Гари Купер и Ван Хефлин.
1 Содржина
Еден наредник во американската војска, обвинет за кукавичлук, мора за Конгресниот медал да ги препорача војниците кои се искажале во битката за време на мексиканскиот напад на границата во 1916 година...