Вербална интелигенција

Вербалната интелигенција е способност да се разберат и расудат со употреба на концепти врамени во зборови. Пошироко, тоа е поврзано со решавање на проблеми, апстрактно расудување, и работна меморија.
1 Јазична интелигенција
Со цел да се разбере јазичната интелигенција, важно е да се разберат механизмите што го контролираат говорот и јазикот. Овие механизми можат да бидат поделени во четири големи групи: создавање на говор (зборување), разбирање на говор (слух), создавање на пишување (пишување) и разбирање на она што е напишано (читање).
Во практична смисла, јазичната интелигенција е степенот до кој поединецот може да користи јазик, и пишан и вербален.
Јазичната интелигенција е дел од повеќекратната теорија на интелигенција на Хауард Гарднер, која ја објаснува способноста на поединците да разберат и говорен и пишан јазик, како и нивната способност сами да зборуваат и пишуваат.
1.1 Говорен јазик
1.1.1 Создавање
Создавањето на говор е процес со кој мислата во мозокот се претвора во разбирлива аудитивна форма. Ова е повеќестепен механизам кој вклучува многу различни области на мозокот. Првата фаза е планирање, каде што мозокот конструира зборови и реченици кои ја претвораат мислата во разбирлива форма. Ова се случува првенствено во позадинскиот фронтален кортекс, поточно во област позната како Брокова област. Потоа, мозокот мора да испланира како физички да ги создава звуците неопходни за говорот преку поврзување на планираниот говор со познати звуци или фонеми. Иако локацијата на овие асоцијации не е позната, познато е дека дополнителната моторна област игра клучна улога во овој чекор.  Конечно, мозокот мора да даде сигнал за зборовите всушност да бидат изговорени. Ова го прават премоторниот кортекс и моторниот кортекс.
Во повеќето случаи, производството на говор е контролирано од левата полутопка. Во серија студии, Вајлдер Пенфилд, меѓу другото, го испитуваше мозокот и на десните раце (генерално доминантна на левата полутопка ) и на леваците (генерално доминантна на десната полутопка ) пациенти. Откриле дека, без оглед на раката, левата полутопка е скоро секогаш страната што го контролира говорот. Сепак, откриено е дека во случаи на нервен стрес ( крвавење, мозочен удар и сл.) Десната полутопка има способност да преземе контрола врз функциите на говорот.
1.2 Разбирање
Вербалното разбирање е прилично сложен процес и не е целосно сфатено. Од разни студии и експерименти, откриено е дека горниот временски сулкус се активира при сослушување на човечки говор и се чини дека обработката на говорот се случува во Верниковата област.
1.2.1 Аудитивни повратни информации и повратни информации
Слухот игра важна улога и во создавањето на говорот и во разбирањето. Кога зборува, лицето може да го слушне својот говор, а мозокот го користи она што го слуша како механизам за повратна информација за да ги поправи грешките во говорот. Ако се појави единствена корекција на повратни информации повеќе пати, мозокот ќе започне да ја вклучува корекцијата на целиот иден говор, правејќи го механизам за пренасочување. Ова е очигледно кај некои глуви луѓе. Глувоста, како и другите, помали недостатоци на слухот, можат многу да влијаат врз способноста на некој да го разбере говорниот јазик, како и да го зборува. Меѓутоа, ако лицето ја изгуби способноста за слух подоцна во животот, повеќето сепак можат да одржат нормално ниво на вербална интелигенција. Се смета дека ова се должи на механизмот за пренасочување на мозокот кој сè уште помага да се поправат грешките во говорот, дури и во отсуство на аудитивни повратни информации.
1.3 Пишан јазик
1.3.1 Создавање на пишаниот јазик
Се смета дека генерацијата на пишан јазик е тесно поврзана со генерацијата на говор. Неврофизиолошки гледано, се верува дека Броковата област е клучна за раната јазична обработка, додека инфериорниот фронтален гирус е критичен во семантичката обработка. Според Пенфилд, пишувањето се разликува на два главни начина од вербалниот јазик. Прво, наместо да ја поврзе мислата со звуци, мозокот мора да ја поврзе мислата со симболи или букви, и второ, моторниот кортекс активира различен сет на мускули за пишување, отколку кога зборува. 
=
1.2 Разбирање
=
Разбирањето на она што е напишано, слично на говорно разбирање, се чини дека се јавува првенствено во Верниковата област.  Сепак, наместо да се користи аудитивниот систем за да се генерира јазик, пишаното разбирање се потпира на визуелниот систем.
2 Генетски врски
Додека способностите на користените физички структури се големи фактори за одредување на јазичната интелигенција, постојат неколку гени кои се поврзани со поединечните јазични способности. Генот NRXN1 е поврзан со општата јазична способност и докажано е дека мутациите на овој ген предизвикуваат големи проблеми во целокупната јазична интелигенција. Се верува дека генот CNTNAP2 влијае на развојот и перформансите на јазикот и се смета дека мутациите во овој ген се вклучени во нарушувања на аутистичниот спектар. PCDH11 е поврзан со јазичниот капацитет и се верува дека тој е еден од факторите што ја смета варијацијата во јазичната интелигенција.
3 Мерење и тестирање
Скалата за интелигенција на возрасни Векслер III (WAIS-III) го дели вербалниот коефициент на интелигенција (VIQ) во две категории:
* Индекс на вербално разбирање ( VCI ) - вокабулар, сличности, информации и разбирање.
* Индекс на работна меморија ( WMI ) - аритметика, распон на цифри и редослед на број на букви .
3.1 Тестови за вербална флуентност
Генерално, тешко е да се тестира лингвистичката интелигенција како целина, затоа често се користат разни видови тестови за вербална флуентност.* Тест за семантичка флуентност - Од предметите се бара да произведуваат зборови во групи, како што се животни, кујнски алати, овошје и сл. Овој тип на тест се фокусира на способноста на субјектот да генерира зборови што имаат значење за нив. Откриено е дека овој тест е чувствителен на возраста.* Формален тест за флуентност - Од предметите се бара да произведат зборови со дадени специфични правила засновани на букви. Откриено е дека овој тест е чувствителен на нивото на образование.
** Тест за проточна флуентност на буквите - Тип на формален тест за флуентност каде што од субјектот се бара да наведе зборови кои започнуваат со одредена буква.
** Исклучен тест за флуентност на букви - вид на формално тестирање на флуентност каде што од субјектот се бара да наведе зборови што не содржат одредена буква.
* Тест за глагол на глагол - Од предметите се бара да наведат глаголи. Предметите потоа се тестираат на нивната способност да користат глаголи наведени во списокот.
* Тест за вербална репродукција - Од предметите се бара да слушаат монолог . Потоа од нив се бара да го повторат монологот, а предметот се бодува врз основа на бројот на зборови и леми што се користат од оригиналниот монолог.
3.2 Вербална флуентност кај деца
Во една серија тестови се покажа дека кога на децата им биле дадени тестови за вербална флуентност, поголем дел од нивниот кортекс се активирал во споредба со возрасните, како и активирање и на левата и на десната полутопка. Ова најверојатно се должи на високата пластичност на мозоците кои се развиваат ново.
3.3 Можен конфликт
Неодамна беше направена студија која покажа дека резултатите од тестот за вербална флуентност можат да се разликуваат во зависност од менталниот фокус на субјектот. Во оваа студија, менталниот фокус на механизмите за производство на физички говор предизвика страдање од времето на производство на говорот, додека менталниот фокус на аудитивните повратни информации ги подобри овие времиња.
4 Нарушувања кои влијаат на јазичната интелигенција
Бидејќи јазичната интелигенција се заснова на неколку сложени вештини, постојат многу нарушувања и повреди кои можат да влијаат на јазичната интелигенција на поединецот.
4.1 Повреди
Оштетувањето и повредите во мозокот можат сериозно да ја намалат нечија способност за комуникација, а со тоа и да ја намалат лингвистичката интелигенција. Вообичаени форми на голема штета се мозочни удари, потреси на мозокот, тумори на мозокот, вирусно / бактериско оштетување и оштетување поврзано со лекови. Трите најголеми јазични нарушувања што произлегуваат од овие повреди се афазија, алексија и арафија . Афазијата е неможност за зборување и може да биде предизвикана од оштетување на областа на Брока или моторниот кортекс . Алексија е неможноста за читање, што може да произлезе и од оштетување на областа Верник, меѓу другото.   Аграфија е неможност за пишување што може да произлезе и од оштетување на областа на Брока или моторниот кортекс . Покрај тоа, оштетувањето на големи области на мозокот може да резултира со какви било комбинации на овие нарушувања, како и губење на други способности.
4.2 Нарушувања на чистиот јазик
Постојат неколку нарушувања кои првенствено влијаат само на јазичните вештини. Три големи нарушувања на чистиот јазик се развојна вербална диспраксија, специфично оштетување на јазикот и пелтечење . Развојната вербална диспраксија (ДВД) е нарушување кога децата имаат грешки во производството на согласки и самогласки. Специфично јазично оштетување (СЛИ) е нарушување кога пациентот има недостаток на вештини за стекнување јазик, и покрај навидум нормалното ниво на интелигенција во други области. Пелтечењето е прилично вообичаено нарушување каде протокот на говор е прекинат со неволни повторувања на слоговите .
4.3 Други нарушувања што влијаат на јазикот
Некои нарушувања предизвикуваат широк спектар на ефекти, а оштетувањето на јазикот е само еден од многуте можни симптоми . Двете големи нарушувања од овој тип се нарушувања на аутистичниот спектар и епилепсија . Аутизмот и другите нарушувања на аутистичниот спектар (АСН) се нарушувања во кои пациентот страда од намалени социјални вештини и намалена ментална флексибилност . Како резултат, многу пациенти кои страдаат од АСН, исто така, имаат јазични проблеми, кои произлегуваат и од недостаток на социјална интеракција и од намалена ментална флексибилност. Епилепсијата е нарушување кога електричните неправилно функционирање или лошата комуникација во мозокот предизвикуваат напади, што доведува до грчеви во мускулите и активирање на други органи и системи на телото. Со текот на времето, епилепсијата може да доведе до когнитивно и распаѓање во однесувањето. Ова ментално распаѓање на крајот може да доведе до губење на јазичните и комуникациските способности. Некои автори дискутираат за односи што постојат меѓу експресивен јазик и аудитивни прием, а со тоа и јазик нарушувања и аудитивни обработка нарушувања .