procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Талиум(I) јодид

Талиум(I) јодид е хемиско соединение со формулата TlI. Невообичаено е што е еден од ретките метални јодиди нерастворливи во вода, заедно со AgI, CuI, SnI<sub>2</sub>, SnI<sub>4</sub>, PbI<sub>2</sub> and HgI<sub>2</sub>.
1 Хемија
TlI може да се формира во воден раствор со метатеза на која било растворлива талиумова сол со јодид јон. Исто така се формира како нуспроизвод при јодирање на фенолите со талиум (I) ацетат поттикната од талиум.
Обидите да се оксидира TlI во талиум(III) јодид не успеваат, бидејќи оксидацијата произведува талиум(I) тријодид, .
2 Физички својства
Формата на собна температура на TlI е жолта и има орторомбна структура што може да се смета за искривена структура на NaCl. Се верува дека искривената структура е предизвикана од поволните интеракции на талиум-талиум, најблиското растојание Tl-Tl е 383 pm. На 175 °C жолтата форма се трансформира во црвена форма на CsCl. Оваа фазна транзиција е придружена со скок од околу два реда на големина во електричната спроводливост. Структурата CsI може да се стабилизира до собна температура со правење допинг на со други халиди како што се RbI, CsI, KI, AgI, TlBr и TlCl. Така, присуството на нечистотии може да биде одговорно за коегзистенција на кубната и орторомбичната фаза во амбиентални услови. Под висок притисок, 160 kbar, станува метален проводник. Нанометарски тенки филмови израснати на LiF, NaCl или KBr супстрати ја покажуваат структурата на кубната камена сол .
3 Употреба
Талиум(I) јодид се додава на светилките со живин лак за да се подобрат нивните перформанси. Талиум(I) јодидот исто така се користи во трагови со NaI или CsI за производство на сцинтилатори кои се користат во детектори за зрачење.
4 Природна појава
Природниот талиум(I) јодид за прв пат бил откриен во природна средина во 2017 година како ортохомбичен полиморф наречен наталијамаликит. Пронајдени се мали зрна вградени во маскагнит добиен од фумароли во Авачински, вулкан на рускиот полуостров Камчатка кој може да достигне температура од . Геолозите кои го откриле шпекулираат дека понатамошното истражување на овој минерал најверојатно ќе придонесе за разбирањето на геохемиската еволуција на планетата
5 Безбедност
Како и сите соединенија на талиум, талиум(I) јодидот е многу токсичен.
6 Наводи
*
Градишта (Д’мбени)

Градишта (|Γραδίστα, ''Φρούριο Αρματωλός'', ''Καστράκι'') — средновековна тврдина кај Д’мбени, Костурско, Егејска Македонија.
1 Местоположба
Остатоците од тврдината се наоѓаат на Д’мбенска Планина, на 900 м.н.в.. Местото е на десниот брег на Рулска Река, на 2 км југоисточно од Д’мбени и 4 км северно од Сливени. Тврдината има визуелна врска со тврдината Градишта (Габрешкото кале) понасевер. Има стратешка местоположба над Рулска Река, по која минува патот од Костур на север за Горица (денес во Албанија). Северно од Градишта проаѓа патот Д’мбени - Берик. Природната висорамнина има површини од 2 ха и утврдувањето ги користи природните падини на теренот.
2 Опис
Ѕидините се изградени од месен варовик од разни бои и обилен врзен материјал од бел гипс. Дебели се 1 м и ги ја слеедат природната косина на теренот. Има елипсовиден план со долги страни на север и југ. Источната страна е стрмна и недостапна, со природно исечени карпи кои завршуваат на дното од речното корито. На ова подрачје се откриени неколку пештери со индикации за нива употреба като скитови. Од оваа страна утврдувањето е послабо, додека на запад, каде веројатно бил влезот, ѕидната конструкција е сложена со можност за кули. Ова е единствената страна што нуди лесен пристап. Веројатно во тврдината имало градби, судејќи од купиштата на оштетена камена ѕидарија. Откриени се остатоци од керамика од средновизантискиот период, слични како оние на соседната тврдина Градиште кај Шестево.
Во тврдината или близу неа се наоѓал средновековниот манастир „Св. Архангели“, уништен од албански банди во 1716 г.
Во 1969 г. тврдината е преименувана од ''Градишта'' (''Γκραδίστα'') во ''Кастраки'' (''Καστράκι''), во превод ''тврдинка''.
Цезиум флуорид

Цезиум флуорид — неорганско соединение со формула CsF и е хигроскопна бела сол. Цезиум флуорид може да се користи во органските синтези како извор на флуориден анјон. Цезиум исто така има најголема електропозитивност од сите елементи, додека пак флуор има највисока електронегативност од сите до сега познати елементи.
1 Синтеза и својства
Цезиум флуоридот може да се подготви со реакција на цезиум хидроксид (CsOH) со флуороводородна киселина (HF) и добиената сол потоа може да се прочисти со прекристализација. Реакцијата е прикажана подолу:
:CsOH + HF → CsF + H<sub>2</sub>O
Користејќи ја истата реакција, друг начин за да се создаде цезиум флуорид е да се третира цезиум карбонат(Cs<sub>2</sub>CO<sub>3</sub>) со флуороводородна киселина и повторно, добиената сол потоа може да се прочисти со прекристализација. Реакцијата е прикажана подолу:
:Cs<sub>2</sub>CO<sub>3</sub> + 2 HF → 2 CsF + H<sub>2</sub>O + CO<sub>2</sub>
CsF е повеќе растврлив од натриум флуорид или калиум флуорид во органски растворувачи. Достапен е во неговата безводна форма, и доколку се апсорбира вода, лесно се суши со загревање два саати на100 °C ''во вакуум''. CsF достигнува парен притисок од 1 килопаскал на 825 °C, 10 kPa на 999 °C, и 100 kPa на 1249 °C.
Синџирите на CsF со дебелина од еден или два атома може да се растат во јаглеродни наноцевки.
2 Структура
Цезиум флуорид има структура на халит, што значи дека на Cs<sup>+</sup> и F<sup>&minus;</sup> се пакувани во најблиска спакувана кубична низа слично како Na<sup>+</sup> и Cl<sup>&minus;</sup> кај натриум хлорид.
3 Употреба во органска синтеза
Бидејки е силно дисоцира, CsF е пореактивен извор на флуоридни анјони од било која друга слична флуоридна сол. CsF е алтернатива на тетра-n-бутиламониум флуорид (TBAF) и TAS-флуорид (TASF).
3.1 Како база
Како и другите флуоридни соли, CsF is умерено базна, затоа што HF is a weak acid. Ниската нуклеофилност на флуоридот значи дека може да биде корисна база во органската хемија. CsF дава повисоки приноси во Knoevenagel-овата кондензација од KF или NaF.
3.2 Формирање на Cs-F врски
Цезиум флуоридот служи како извор на флуорид во органофлуорната хемија. Слично на калиум флуорид, CsF реагира со хексафлуороацетон за да формира стабилна перфлуороалкоксидна сол. Тој ги претвора арил хлоридите кој се електрон-дефицитарни во арил флуориди (Halex-ов процес), иако за ова почесто се користи калиум флуорид.
3.3 Средство за демаскирање
Поради јачината на Si-F врската, флуоридот е корисен за реакции на десилилација, т.е. раскинување на Si-O врските во органската синтеза. CsF најчесто се користи за такви реакции. Растворите на цезиум флуорид во THF или DMF напаѓаат широк спектар на органосилициумски соединенија за да произведат органосилициум флуорид и карбанјон, кои потоа можат да реагираат со електрофили, на пример:::
4 Мерки на претпазливост
Како и другите растворливи флуориди, CsF е умерено токсичен. Треба да се избегнува контакт со киселина, бидејќи тоа формира високо токсична/корозивна флуороводородна киселина. Цезиум јонот(Cs<sup>+</sup>) и цезиум хлоридот генерално не се сметаат за токсични.
Хипојодеста киселина

Chemical compound
Хипојодеста киселина — неорганско соединение со хемиска формула HIO. Се формира кога воден раствор на јод се третира со соли на жива или на сребро. Брзо се распаѓа со несразмерност :: 5 HIO → HIO <sub>3</sub> + 2 Јас <sub>2</sub> + 2 H <sub>2</sub> O
Хипојодитите на алкалните и земноалкалните метали може да се направат во ладни разредени раствори доколку во нивните соодветни хидроксиди ако се додаде јод. Хипојодестата киселина е многу слаба киселина со p ''K''<sub>a</sub> од околу 11. Конјугирана основа е хипојодит (IO <sup>−</sup> ). Солите на овој анјон може да се подготват со третирање I <sub>2</sub> со алкални хидроксиди. Тие брзо се диспропорционални за да формираат јодиди и јодати .
1 Поврзано
Васа Железнова (драма)

''Васа Железнова'' (|Васса Железнова) ― драма на руско-советскиот писател Максим Горки. Драмата ја напишал и објавил во 1910 година. Била изведена дури во 1936 година, откако Горки напишал нова верзија во 1935 година.
Претставата била основа на неколку филмови во Советскиот Сојуз, на пр. истоимениот филм од 1953 година и во Франција и СР Германија.
1 Поврзано
*''Мајка'' (1906)
Чудаци

''Чудаци'' (|Чудаки) ― драма во четири чина на Максим Горки, преведена и како ''Ексцентрици''. Напишано е во текот на пролетта и летото 1910 година и првпат е објавено од збирката на издавачката куќа Знаније (книга 32) во 1910 година во Санкт Петербург. Излезе како посебно издание преку издавачите Ладижников со седиште во Берлин. На 2 септември 1910 година добил дозвола да биде изведувана на сцената на руските Императорски театри.
Во 1923 година претставата за прв пат била вклучена во Целосните дела на Максим Горки. Во 1933 година Горки го уредувал текстот на драмата, пред да го вклучи во том 10 од неговите Целосни дела објавени од издавачката куќа Художественаја литература (руски: Художественная литература; во превод Уметничка книжевност).
Тиоцијанска киселина

Chemical compound
Тиоцијанската киселина е хемиско соединение со формула HSCN и структура, која постои како тавтомер со изотиоцијанска киселина (HNCS). Изоформата има тенденција да доминира при што материјалот е околу 95% изотиоцијанска киселина во фазата на пареа.:
Тоа е умерено силна киселина, со ap ''K''<sub>a</sub> од 1,1 на 20 °C и екстраполирана на нула јонска јачина.
Се предвидува дека HSCN има тројна врска помеѓу јаглеродот и азот. Набљудувана е спектроскопски, но не е изолирано како чиста супстанција.
Солите и естерите на тиоцијанската киселина се познати како тиоцијанати . Солите се составени од тиоцијанат јон ( <sup>-</sup> SCN) и соодветен метален катјон (на пример, калиум тиоцијанат, KSCN). Естрите на тиоцијанската киселина имаат општа структура R–SCN.
Изотиоцијанската киселина, HNCS, е Луисова киселина чија слободна енергија, енталпија и ентропија се менуваат поради нејзината поврзаност 1:1 со разновидни луисови бази во раствор на јаглерод тетрахлорид на 25 Пријавени се °C. Својствата на акцепторот на HNCS се дискутирани во моделот ECW .
Зденко Петровски

Зденко Петровски (познат и по псевдонимот ZdePe; роден на година, Скопје ― македонски фотограф.
Тој е фотограф, насочен кон македонската културна музичка сцена, фотографирајќи културни настани кои се случуваат во Скопје и МКЦ.
1 Животопис
Зденко Петровски бил роден на 16 јуни 1959 година, во Скопје. Средно образование стекнал во СУ „Никола Карев“.
Тој бил и снимател во Радиото на МРТВ.
2 Творештво
2.1 „Момент документ“
Зденко Петровски е автор на „''Момент документ''“ – книга со фотографии која ги документира музичките настани одржани во Скопје изминатите 15-тина години (од објавување на книгата).
Промоцијата на книгата „Момент документ“ на фотографии од Зденко Петровски во издание на МКЦ била на 1 октомври 2021 година во МКЦ.
2.2 Улога во изданија - фотографии на аудио записи:
+, Издание, Изведувач, Година, Улога на Зденко во издание
E'n, 2, tri... 103!, Џем сесија / повеќе артисти, 2011, Фотографија
Вечер Ти си наш, Цвеќето на чичко Волф, февруари 2014, Дизајн на омот
Здраво млади, Bernays Propaganda, мај 2015, Фотографија
Е​д​н​а​ш с​в​е​т и​з​г​р​а​д​и​в​.​.​., Culture Development, ноември 2015, Фотографија
Stotrojka Session, Sublinear, декември 2015, Дизајн на омот
Проба, Васко Атанасоски, февруари 2017, Фотографија
Кога те нема, Васко Атанасоски, јули 2017, Фотографија
Уличарски гримоари, Voltaire Mani Al Hakim, март 2018, Инженер за звук, Фотографија
Deva, Пиколомини, јули 2018, Фотографија
My tear, My tear, март 2019, Фотографија
Втора младост, трета светска војна, Bernays Propaganda, септември 2019, Фотографија
Апокалипса сега, Љупа Ангелов, јуни 2020, Дизајн на омот, Фотографија
Time. Life. Freedom, Fin Project, јануари 2021, Дизајн на омот, Фотографија
Починка, Банкрот Блуз Бенд, март 2022, Фотографија
Молибденска киселина

Chemical compound
Молибдинската киселина се однесува на хидрирани форми на молибден триоксид и сродни видови. Монохидратот (MoO <sub>3</sub> · H<sub>2</sub>O) и дихидратот (MoO <sub>3</sub> · 2H<sub>2</sub>O) тие се добро карактеризирани. Тие се жолти дијамагнетни цврсти материи.
1 Структура на цврстите материи
Цврстите форми на молибдинска киселина се координативни полимери. Монохидратот MoO <sub>3</sub> ·H<sub>2</sub>O се состои од слоеви на октаедрално координирани MoO <sub>5</sub> ·(H<sub>2</sub>O) единици каде што се споделени 4 темиња. Дихидратот (сликата прикажана погоре) ја има истата структура на слојот со „дополнителната“ молекула H<sub>2</sub>O меѓу слоевите.
2 Структура на молибдинска киселина во раствор
Во закиселени водени раствори на молибдинска киселина, се забележува комплексот MoO <sub>3</sub> (H<sub>2</sub>O) <sub>3</sub> . Повторно, молибденот прифаќа октаедрална молекуларна геометрија, веројатно со три оксо лиганди и три акуо лиганди .
Солите на молибдинската киселина се нарекуваат молибдати . Тие се појавуваат со додавање на база на раствори на молибдинска киселина.
3 Апликации
Многу оксиди на молибден се користат како хетерогени катализатори, на пр. за оксидации . Молибдинската киселина и нејзините соли се користат за да се направи реагенсот Фроеде за претпоставена идентификација на алкалоидите.
Хипофлуорна киселина

Chemical compound
Хипофлуорната киселина, хемиската формула H O F, е единствената позната окси киселина на флуор и единствената позната оксокиселина во која главниот атом добива електрони од кислородот за да создаде негативна оксидациска состојба. Состојбата на оксидација на кислородот во хипофлуоритите е 0. Исто така, таа е единствената хипохалозна киселина која може да се изолира како цврста супстанца . HOF е посредник во оксидацијата на водата со флуор, кој произведува флуороводород, кислород дифлуорид, водороден пероксид, озон и кислород . HOF е експлозивен на собна температура, и тој формира HF и O <sub>2</sub> :
: 2 HOF → 2 HF + O <sub>2</sub>
Тој бил изолиран во чиста форма со поминување на гасот <sub>F2</sub> преку мраз на -40 °C, собирајќи го HOF гасот и кондензирајќи го:
: F <sub>2</sub> + H <sub>2</sub> O → HOF + HF
Соединението се одликува во цврста фаза со рендгенска кристалографија како свиткана молекула со агол од 101°. Должините на врската O-F и O-H се 144,2 и 96,4 пикометри, соодветно. Цврстата рамка се состои од синџири со врски O–H···O. Структурата е анализирана и во гасната фаза, состојба во која аголот на врската H–O–F е малку потесен (97,2°).
Меѓу работниците во хемијата на тиофен, растворот на хипофлуорна киселина во ацетонитрил (генериран ''на самото место'' со поминување на гасовит флуор низ ацетонитрил кој има вода во него) е познат како Розен-ов реагенс.
1 Хипофлуорити
Хипофлуоритите се формално деривати на OF <sup>-</sup>, при што е конјугирана база на хипофлуорна киселина. Еден пример е трифлуорометил хипофлуорит (CF <sub>3</sub> OF).
2 Поврзано
* Хипохлорна киселина, поврзано соединение кое е технолошки поважно, но не е добиено во чиста форма.
Јодна киселина

Јодната киселина — бела супстанца растворлива во вода со хемиска формула . Нејзината робусност е во контраст со нестабилноста на хлорната киселина и бромската киселина . Јодната киселина го карактеризира јодот во оксидациона состојба +5 и е една од најстабилните оксокиселини на халогените . Кога се загреваат, примероците се дехидрираат за да се добие јод пентооксид . При понатамошно загревање, јодниот пентооксид дополнително се распаѓа, давајќи мешавина од јод, кислород и пониски оксиди на јод.
1 Подготовка
Јодната киселина може да се произведе со оксидирање на јод со силни оксиданти како што е азотна киселина, хлор, хлорна киселина или водород пероксид, на пример:
:I2 + 6 H2O + 5Cl2 <=> 2 HIO3 + 10 HCl
2 Структура
Јодната киселина се кристализира од киселиот раствор како ортохомбичен α- </br> во вселената група <i>P 2 <sub>1</sub> 2 <sub>1</sub> 2 <sub>1</sub> . Структурата се состои од пирамидални молекули поврзани со водородни врски и меѓумолекулски заемодејства јод-кислород. Должините на врската I=O се 1,81 Å додека растојанието I–OH е 1,89 Å. Пријавени се неколку други полиморфи, вклучително и ортохомбна γ форма во вселенската група ''Pbca'' и ортохомбна δ форма во вселенската група ''P'' 2 <sub>1</sub> 2 <sub>1</sub> 2 <sub>1</sub> . Сите полиморфи содржат пирамидални молекули, водородни врски и I···O интеракции, но се разликуваат во распоредот на пакувањето.
3 Својства
Јодната киселина е релативно силна киселина со p ''K''<sub>a</sub> од 0,75. Силно оксидира во кисел раствор, помалку во базен раствор. Кога јодна киселина делува како оксидатор, тогаш производот од реакцијата е или јод или јодид јон. Под некои посебни услови (многу ниска pH вредност и висока концентрација на јони на хлорид, како на пример во концентрирана хлороводородна киселина), јочната киселина се редуцира до јод трихлорид, златно жолто соединение во растворот и не се јавува дополнително намалување. Во отсуство на хлоридни јони, кога има вишок количина на редуктант, тогаш целиот јодат се претвора во јодиден јон. Кога има вишок на јодат, тогаш дел од јодата се претвора во јод. Може да се користи при подготовка на јонизација за да се формираат алкил халиди.
4 Користење
Јодната киселина се користи како силна киселина во аналитичката хемија . Може да се користи за стандардизирање на раствори на слаби и силни бази, користејќи метил црвено или метил портокал како индикатор .
5 Употреба во индустријата за сол
Јодната киселина може да се користи за синтеза на натриум или калиум јодат за зголемување на содржината на јод во солта. 
6 Други оксикиселини
Јодата е дел од низата оксикиселини во кои јодот може да преземе оксидациски состојби од -1, +1, +3, +5 или +7. Познати се и голем број неутрални јодни оксиди .
Состојба на оксидација на јод, −1, +1, +3, +5, +7
Име, Јодоводород, Хипојодна киселина, Јодозна киселина, Јодна киселина, Периодична киселина
Формула, Здраво, HIO, HIO <sub>2</sub>, HIO <sub>3</sub>, HIO <sub>4</sub> или H <sub>5</sub> IO <sub>6</sub>
Дихлор хексоксид

Дихлор хексоксид е хемиско соединение со молекуларна формула , што е точно за неговата гасовита состојба. Меѓутоа, во течна или цврста форма, овој хлор оксид јонизира во темноцрвено јонско соединение хлорил перхлорат , кој може да се смета како мешан анхидрид на хлорната и перхлорната киселина.
Се произведува со реакција помеѓу хлор диоксид и вишокот озон :
: 2 + 2 → 2 + 2 → + 2
1 Молекуларна структура
Првично било пријавено дека постои како мономерен хлор триоксид ClO<sub>3</sub> во гасовита фаза, но подоцна се покажало дека останува димер премостен со кислород по испарувањето и до топлинско разложување на хлор перхлорат, Cl<sub>2</sub>O<sub>4</sub> и кислород. Соединението ClO<sub>3</sub> потоа било повторно откриено.
Тоа е темноцрвена испарувана течност на собна температура која кристализира како црвено јонско соединение, хлорил перхлорат, . Црвената боја покажува присуство на хлорилни јони. Така, формалната оксидациска состојба на хлорот во ова соединение останува мешавина од хлор (V) и хлор (VII) и во гасната фаза и кога се кондензира; меѓутоа, со раскинување на една врска кислород-хлор, одредена електронска густина се поместува кон хлорот (VII).
2 Својства
Cl<sub>2</sub>O<sub>6</sub> е дијамагнетен и е многу силен оксидирачки агенс. Иако е стабилен на собна температура, тој силно експлодира при контакт со органски соединенија и реагира со злато за да произведе хлорилна сол . Многу други реакции кои вклучуваат Cl<sub>2</sub>O<sub>6</sub> ја рефлектираат неговата јонска структура, , вклучувајќи го следново::: NO<sub>2</sub>F + Cl<sub>2</sub>O<sub>6</sub> → NO<sub>2</sub>ClO<sub>4</sub> + ClO<sub>2</sub>F
:: NO + Cl<sub>2</sub>O<sub>6</sub> → NOClO<sub>4</sub> + ClO<sub>2</sub>:: 2 V<sub>2</sub>O<sub>5</sub> + 12 Cl<sub>2</sub>O<sub>6</sub> → 4 VO(ClO<sub>4</sub>)<sub>3</sub> + 12 ClO<sub>2</sub> + 3 O<sub>2</sub>:: SnCl<sub>4</sub> + 6 Cl<sub>2</sub>O<sub>6</sub> → [ClO<sub>2</sub>]<sub>2</sub>[Sn(ClO<sub>4</sub>)<sub>6</sub>] + 4 ClO<sub>2</sub> + 2 Cl<sub>2</sub>:: 2Au + 6Cl<sub>2</sub>O<sub>6</sub>→ 2 + Cl<sub>2</sub>
Сепак, тој може да реагира и како извор на радикалот ClO<sub>3</sub> :
: 2 AsF<sub>5</sub> + Cl<sub>2</sub>O<sub>6</sub> → 2 ClO<sub>3</sub>AsF<sub>5</sub>
Макар Чудра

Макар Чудра — првото печатено дело на Максим Горки . Било објавено во 1892 година во весникот „Кавказ “. Расказот првпат бил потпишан со псевдонимот ''М. Горки'' . Бил екранизиран од режисерот Е. Лотеану во 1976 година.
1 Сиже
Главниот јунак на делото е стариот Циган Макар Чудра. Тој ја раскажува легендата за трагичната средба на двајца млади Цигани - коњокрадецот Лојко Зобар и убавицата Рада, кои се сакаат, но за нив љубовта станува окови што ја ограничува нивната независност. Откога сфатил дека никогаш нема да ја скроти младата девојка, Лојко се согласува пред целата черга да клекне пред Рада и на тој начин да се согласи на подредена положба. Лојко ненадејно вади нож и ја убива девојката пред очите на татко ѝ и пред целата черга. После тоа клекнува пред неа, веќе мртва, со што го исполнил условот на девојката за нивна свадба поставен порано. Татко ѝ на Рада го убивa Лојко со нож.
2 Историја на создавањето
Во летото 1892 година, додека бил во Тифлис, Алексеј Пешков комуницирал со Александар Каљужни, член на револуционерното движење. Слушајќи ги приказните на младиот човек за скитници, Каљужни постојано му предлагал да ги запише овие приказни. Кога ракописот на „Макар Чудра“ бил готов, Каљужни, со помош на познатиот новинар Цветницки, успеал да ја отпечати приказната во весникот „Кавказ“.
Во 1925 година, во писмо до Каљужни, Горки се потсетил на неговото книжевно деби, истакнувајќи: „Вашиот поттик го должам на фактот дека ѝ служам на руската уметност повеќе од триесет години“.
Бизмут трифлуорид

Бизмут(III) флуорид или бизмут трифлуорид — хемиско соединение од бизмут и флуор. Хемиската формула е BiF<sub>3</sub>. Станува збор за сиво-бел прашок кој се топи на 649 °C. Се јавува во природата како редок минерал гананит.
1 Синтеза
Бизмут флуоридот може да се подготви со реакција на бизмут(III) оксид со флуороводородна киселина::Bi<sub>2</sub>O<sub>3</sub> + 6 HF → 2 BiF<sub>3</sub> + 3 H<sub>2</sub>O
2 Структура
α-BiF<sub>3</sub> има кубна кристална структура (Пирсон симбол cF16, просторна група Fm-3m, бр. 225). BiF<sub>3</sub> е прототип за структурата D0<sub>3</sub>, која е усвоена од неколку интерметали, вклучувајќи Mg<sub>3</sub>Pr, Cu<sub>3</sub>Sb, Fe<sub>3</sub>Si и AlFe<sub>3</sub>, како и од хидридот LaH<sub>3.0</sub>. Бизмут(III) флуоридот има централна кубична форма со Bi во центрите и темињата и F на октаедралното место (средините рабови, центар) и тетраедарските места (центрите на 8-те подкоцки) - на тој начин содржи 4 Bi и 12 F. Алтернативно, со поместена единечна ќелија (1/4,1/4,1/4), описот може да биде на fcc ќелија со лице, раб, агол и центри исполнети со F, и половина (4 од) октантните центри со F, другата половина со Bi (секој октант тип тетраедрално распореден). Должината на рабовите на ќелијата BiF<sub>3</sub> е 0,5853 nm.
β-BiF<sub>3</sub> има YF<sub>3</sub> структура каде што атомот на бизмутот има искривена 9та координација, тригонална призма. Оваа структура генерално се смета за јонска и е во контраст со флуоридите на полесните членови од групата 15, фосфор трифлуорид, PF<sub>3</sub>, арсен трифлуорид, AsF<sub>3 </sub> и антимон трифлуорид, SbF<sub>3</sub>, каде што MX<sub>3</sub> молекуларни единици се присутни во цврстото тело.
3 Реакции
BiF<sub>3</sub> не влегува во реакција со водата и е речиси нерастворлив. Не формира комплекси лесно, но следниве BiF<sub>3</sub>.3HF и BiF<sub>4</sub><sup>-</sup> во NH<sub>4</sub>BiF <sub>4</sub>, се познати. Додатното соединение H<sub>3</sub>BiF<sub>6</sub> се хидролизира со вода што формира BiOF.
4 Употреба
BiF<sub>3</sub> доби истражувачко внимание како можен електроден материјал за литиумски батерии и како луминисцентен домаќин материјал за фосфори допингуван со лантан.
Серска тврдина

Серска тврдина или Серско кале, наречено и Кула (|Ακρόπολη, Κουλάς) — античко-средновековна одбранбена градба над градот Сер, Егејска Македонија. Византијците ја нарекувале Кастро (''Κάστρο'' = „тврдина“). Од античката тврдина останала само една 18-метарска кула (VII - VI век), денес наречена „Орестова кула“ (''Πύργος του Ορέστη''). Во IX век тврдината е изградена од царот Никифор Фока.
Во XVII век патописецот Евлија Челебија напишал за кулата:
Во 1891 г. Георги Стрезов на пипишал за тврдината:
На почетокот на 1913 г. Богдан Филов ја посетил тврдината и напишал за неа:
Во 1925 г. тврдината со кулата и црквата „Св. Никола“ се прогласени за защитен споменик на културата.
Калиум флуорид

Калиум флуорид — хемиско соединение со формулата KF. По флуороводород, KF е примарен извор на флуориден јонот за примена во производството и во хемијата. Тој е алкален халид и природно се јавува како редок минерал каробит. Растворите на KF го гравираат стаклото поради формирање на растворливи флуоросиликати, иако HF е поефективен.
1 Подготовка
Калиум флуоридот се подготвува со растворање на калиум карбонат во флуороводородна киселина. Со оспарување на растворот се формираат кристали на калиум бифлуорид. Бифлуоридот при загревање дава калиум флуорид:
:K2CO3 + 4HF -> 2KHF2 + CO2 ^ + H2O:KHF2 -> KF + HF ^
За овие реакции често се користат платинести или пластични контејнери отпорни на топлина.
Калиум хлоридот се претвора во KF при третман со флуороводород. На овој начин, калиум флуоридот може да се рециклира.
2 Кристални својства
KF кристализира во кубни NaCl кристални структури. Параметарот на решетката на собна температура е 0,266 nm.
3 Aпликација во органската хемија
Во органската хемија, KF може да се користи за конверзија на хлоројаглеродот во флуоројаглерод, преку Финкелштајн (алкил халиди) и Халекс реакции (арил хлориди). Ваквите реакции обично користат поларни растворувачи како што се диметил формамид, етилен гликол и диметил сулфоксид. Поефикасно флуорирање на алифатичните халиди може да се постигне со комбинација од цикличени етери и гломазни диоли во растворувач на ацетонитрил.
4 Безбедност
Како и другите извори на флуориден јон, F<sup>&minus;</sup>, KF е отровен, иако смртоносните дози се приближуваат до нивото на грам за луѓето. Тоа е штетен доколку се внесе со вдишување и голтање. Тој е многу корозивен, а контактот со кожата може да предизвика сериозни изгореници.
Телур тетрахлорид

Chemical compound
Телур тетрахлорид — неорганско соединение со емпириска формула <sub>TeCl4</sub> . Соединението е испарливо, сублимирајќи се на 200 °C на 0,1 mmHg. Растопениот TeCl <sub>4</sub> е јонски, се дисоцира на TeCl <sub>3</sub><sup>+</sup> и Te <sub>2</sub> Cl <sub>10</sub><sup>2 −</sup> .
1 Структура
TeCl <sub>4</sub> е мономерно соединение во гасната фаза, со структура слична на онаа на SF <sub>4</sub> . Во цврста состојба, тоа е кластер од тетрамерен кубански тип, кој се состои од јадро Te <sub>4</sub> Cl <sub>4</sub> и три терминални хлоридни лиганди за секој Te. Алтернативно, оваа тетрамерна структура може да се смета како Те <sub>4</sub> тетраедар со хлори што го покриваат лицето и три терминални хлори по атом на телур, што му дава на секој атом на телур искривена октаедрална средина
2 Синтеза
TeCl <sub>4</sub> се подготвува со хлорирање на телур во прав:
: Te + 2 Cl <sub>2</sub> → TeCl <sub>4</sub>
Реакцијата се започнува со топлина. Производот се изолира со дестилација.
3 Апликации
TeCl <sub>4</sub> е од повремен интерес за органска синтеза . Се додава на алкените за да се добијат деривати на Cl-CC- <sub>TeCl3</sub>, при што Те може последователно да се отстрани со натриум сулфид. Арените богати со електрони реагираат и даваат соединенија на арил Те. Така, анизолата дава TeCl <sub>2</sub> (C <sub>6</sub> H <sub>4</sub> OMe) <sub>2</sub>, што може да се редуцира на диарил телурид.
4 Безбедносни размислувања
Како што е случајот со другите соединенија на телур, TeCl <sub>4</sub> е токсичен. Исто така, ослободува HCl при одредена хидролиза.
5 Поврзано
Сливенска кула

Сливенска кула (|Πύργος Κορομηλιάς) — средновековно утврдување кај селото Сливени во Костурско, Егејска Македонија.
1 Местоположба
Остатоците од кулата се наоѓаат на излезот од клисурата Спилието (Берик) на Рулска Река, на 3 км северно од селото Сливени. Целата клисура е покриена со пештери, поради што го ниси тоа име. Пештерата која ја затвора кулата е на десниот брег, на падина на Д’мбенска Планина, на 100 м над коритото на реката и под патот Костур – Преспа.
2 Историја
Кулата била предвидена да штити пештерски скит, метох на манастирот „Св. Архангели“, сместен во или до тврдината Градишта. Оваа тврдина е релативно голема средновековна утврдена населба од околу 2 хектари. По уништувањето на манастирот во 1716 г. метохот му припаднал на неговиот наследник, манастирот „Св. Никола“.
3 Опис
Отворот на пештерата е висок околу 15 и широк 20 м. Заштитен е од голема ѕидина со план во вид на Г, висока 10 и долга околу 15 м. Во првичниот облик ја покривала целата ширина на пештерскиот отвор, но подоцна дел од неа е срушен. Има два прозорци, од кои едниот е заѕидан. Се гледаат дупките за дрвените греди кои ги држеле подовите.
Според раскажувањето на мештаните, во минатото во пештерата имало црква со олтар, изграден иконостас и фрески.
Градишта (Кономлади)

Градишта или членувано Градиштата (|Γκραντίστατα, ''Γκραντίστατα'') — средновековна тврдина кај селото Кономлади, Костурско, Егејска Македонија.
1 Местоположба
Остатоците од тврдината се наоѓаат во западниот дел на планината Вич, на 4 км западно од селото Кономлади, над месноста Свети Ѓорѓи по патот за Брезница. Тврдината го чувала патот низ Кономлади за Лерин, како и тој по течението на Рулска Река од Костур за Горица (денешна Албанија).
2 Опис
Утврдената населба била важен рударски центар на областа Орестида, и на многу места се гледаат остатоци од преработка на железна руда.
Археологот Николаос Муцопулос го запишал месното предане во Кономлади за златната плоча на тој замок, изгубеното богатство, скриено по опсада, кое ќе биде откриено на местото осветлено од првиот сончев зрак. Според податоци на Муцопулос запишани во Кономлади, жителите на селото се преселиле на местото на денешно Кономлади по доживеаната несреќа во средновековната или античка населба во тврдината Градишта.
Перманганска киселина

Перманганска киселина (или манганска(VII) киселина ) е неорганско соединение со формула H MnO <sub>4</sub> . Оваа силна оксокиселина е изолирана како нејзин дихидрат. Тоа е конјугирана киселина на перманганатните соли. Тоа е предмет на неколку публикации и неговата одлика, како и неговата употреба се многу ограничени.
1 Подготовка и структура
Перманганската киселина најчесто се подготвува со реакција на разредена сулфурна киселина со раствор од бариум перманганат, а нерастворливиот нуспроизвод на бариум сулфат се отстранува со филтрирање:: Ba(MnO <sub>4</sub> ) <sub>2</sub> + H <sub>2</sub> SO <sub>4</sub> → 2 HMnO <sub>4</sub> + BaSO <sub>4</sub> ↓
Употребената сулфурна киселина мора да биде разредена; од реакциите на перманганатите при што со концентрирана сулфурна киселина се добива анхидрид, манган хептоксид .
Перманганската киселина е исто така подготвена преку реакција на флуоросилициумска киселина со калиум перманганат, преку електролиза и преку хидролиза на манган хептоксид, иако последниот пат често резултира со експлозии.
Кристалната перманганска киселина е подготвена на ниски температури како дихидрат, HMnO <sub>4</sub> · 2H <sub>2</sub> O.
Иако неговата структура не е потврдена спектроскопски или кристалографски, се претпоставува дека HMnO <sub>4</sub> има тетраедрална структура слична на онаа за перхлорна киселина .
2 Реакции
Како силна киселина, HMnO <sub>4</sub> се депротонира за да се формираат интензивно виолетови обоени перманганати . Калиум перманганат, KMnO <sub>4</sub>, е широко користен, разноврсен и моќен оксидирачки агенс.
Растворите на перманганската киселина се нестабилни и постепено се распаѓаат на манган диоксид, кислород и вода, при што првично формираниот манган диоксид го катализира понатамошното распаѓање. Распаѓањето се забрзува со топлина, светлина и со киселини. Концентрираните раствори се распаѓаат побрзо отколку што се разредуваат.
Дифенилцинк

Chemical compound
Дифенилцинкот е органоцинковно соединение . Најчесто се користи како синтетички еквивалент на Ph <sup>−</sup> синтон . Дифенилцинк без растворувачи постои како димерни молекули во цврста состојба.
 Дифенилцинк е комерцијално достапен. Тој може да се подготви со реакција на фенилитиум со цинк бромид :: 2 PhLi + ZnBr <sub>2</sub> → Ph <sub>2</sub> Zn + 2 LiBr
Може да се подготви и со реакција на фенилмагнезиум бромид со цинк хлорид или дифенил жива со цинк метал.
1 Поврзано
Дисулфит

Дисулфит, попознат како метабисулфит или пиросулфит, ― хемиско соединение кое го содржи јонот . Тоа е безбоен дијанион кој првенствено се продава во облик на натриум метабисулфит или калиум метабисулфит. Кога се раствораат во вода, овие соли го ослободуваат водородсулфитот анјон. Овие соли делуваат еднакво на натриум хидрогенсулфит или калиум хидрогенсулфит.
1 Структура
За разлика од дисулфатот, дисулфитен јон има несиметрична структура со S-S врска. Состојбата на оксидација на атомот на сулфур поврзан со 3 атоми на кислород е +5 додека оксидациониот број на другиот атом на сулфур е +3.
Анјонот се состои од SO<sub>2</sub> група поврзана со SO<sub>3</sub> група, со негативниот полнеж повеќе месен на SO<sub>3</sub> крајот. Должината на врската S-S е 2,22 Å, а „тионатските“ и „тионитските“ S–O растојанија се 1,46 и 1,50 Å редоследно.
1.1 Производство
Солите на дисулфитниот јон се произведуваат со дехидрација на соли на водородсулфитен јон. Кога растворите на натриум хидрогенсулфит или калиум хидрогенсулфит се испаруваат, се добива натриум метабисулфит и калиум метабисулфит.: 2 + H<sub>2</sub>O
Иако рамнотежата лежи далеку лево, испарувањето на бисулфитната сол ќе произведе значителна количина дисулфит.
Дисулфитот е конјугирана база на дисулфурна киселина (пиросулфурна киселина), која потекнува од сулфурна киселина во согласност со реакцијата на дехидрација погоре:
: 2 H<sub>2</sub>SO<sub>3</sub> → 2 + 2 H<sup>+</sup> → H<sub>2</sub>S<sub>2</sub>O<sub>5</sub> + H<sub>2</sub>O
Дисулфитниот јон, исто така, произлегува од додавањето на сулфур диоксид во сулфитниот јон:
+ H<sup>+</sup>SO<sub>3</sub><sup>2−</sup> + SO<sub>2</sub>
2 Употреба
Дисулфитните соли се користени за зачувување на храна и пијалаци.
3 Примери на дисулфити
* Натриум метабисулфит (Е223) и калиум метабисулфит (Е224) користени како конзерванс и антиоксиданс во храната. Сулфитите се вмешани во астматските реакции и исто така може да предизвикаат симптоми кај неастматските лица, имено дерматит, сугреб, црвенило, хипотензија, стомачна болка и пролив, па дури и анафилакса опасна по живот.
Живино срце

Живино срце ― електрохемиска оксидационо-редукциона реакција помеѓу елементите жива, железо и хром. Реакцијата предизвикува дупка од жива во водата да колеба.
Набљудувачката реакција покажува ефект на нехомоген електричен двоен слој. Често се користи како наставна.
1 Опитот
Во опитот, капка жива е ставена во часовно стакло, потопена во електролит како што е сулфурна киселина која содржи оксидирачки агенс како што се водород пероксид, калиум перманганат или калиум дихромат. Врвот на железната шајка е поставен речиси допирајќи ја живата. Ако положбата на врвот на шајката е на место, живиниот меур почнува да осцилира, менувајќи го обликот.
2 Објаснување
Во една варијација се смета дека механизмот е како што следува:
Дихроматот ја оксидира живата, образувајќи слој од жива оксид. Во таа постапка, дихроматот се редуцира до хром(III) јон . Оксидираниот слој на живата го намалува површинскиот напон на дупката и дупката се израмнува кога доаѓа во допир со железната шајка. Потоа жива сулфат го оксидира железото кон железо(II) јон, и во таа постапка се редуцира назад до метална жива. Штом нема да остане оксидна обвивка на живиниот меур, површинскиот напон се зголемува и дупката се заокружува и губи допир со шајката, подготвена да ја започне постапката одново.
Нето реакцијата е дека дихроматот го оксидира железото. Оваа поволна реакција ги поттикнува оксидациите/редукциите на живата и осцилациите во обликот. Кога дихроматот е целосно редуциран, реакцијата престанува.
Сепак, може да има други механизми вклучени. Лин и сор. се чини дека известува дека осцилациите се случуваат без присуство на оксидирачки агенс, иако изгледа дека живата не добива оксидирачки слој на неа и осцилациите се многу послаби.
Помеѓу површината на капката жива и растворот на електролитот се образува електричен двоен слој. Во мирување овој слој е еднообличен. Кога ќе е внесен железниот врв, започнува редукциона реакција во која железото се оксидира до јон на железо(III) и се троши оксидирачкиот реагенс (на пр. кога водород пероксид заедно со јони на хидрониум се редуцира во вода). Бидејќи оксидацијата се одвива само во близина на врвот, а постапката на редукција ја покрива целата површина на капките, површинскиот напон повеќе не е хомогена; ова резултира со забележаните колебања.
Иако оваа реакција е посредувана од промени во површинскиот напон, таа е многу слична по механизмот на другите хемиски осцилатори како Белоусов-Жаботинскиевата реакција, која има неколку средни редокциони реакции предизвикани од оксидацијата на малат со бром.
3 Историја
Живиното срце првпат било забележано во 1800 година од Алесандро Волта и Вилијам Хенри. Хемискиот феномен во обликот кој е најпознат денес прв го опиша германскиот хемичар Фридлиб Фердинанд Рунге, откривачот на кофеинот.
4 Поврзано
* Хемиска градина
* Куче што лае
* Опит со сино шише
* Хемиски семафор
* Хемиски осцилатор
5 Наводи
Берлин капут

„Берлин капут“ — југословенски филм од 1981 година во режија на Миќа Милошевиќ. Главните улоги ги играат: Светозар Цветковиќ, Милан Гутовиќ, Павле Вуисиќ, Љиљана Крстиќ, Никола Симиќ.
1 Синопсис
За тројцата млади партизани, Митар, Коста и Марко, деновите на победата и обновата на земјата претставуваат романтично и драматично време, полно со искушенија и копнежи. На 2 мај 1945, кога паѓа Берлин, Коста доживува горка победа, а Марко го губи животот. Претходно, Марко паѓа во искушение кога жените почнуваат да му нудат љубов во замена на неговата командантска попустливост. Сепак, тој останува строг кон себеси и на воениот суд воопшто не се обидува ниту да се одбрани. Најпосле, привлечен од убавината на девојките, Митар исчезнува во брановите на реката. Коста пак, враќајќи се од родниот град на Марко, среќава убава непозната девојка со која доживува романса...
Натриум бромид

Натриум бромид — неорганско соединение со формулата NaBr. NaBr е бела, кристална цврста суптстанца која што е подложна на топење при висока темпераура која наликува на натриум хлорид. Тој е широко користен извор на бромидниот јон и има многу голема примена.
1 Синтеза, структура, реакции
NaBr кристализира во истиот кубен мотив како NaCl, NaF и NaI. Анхидридната сол кристализира на 50,7 °C. Дихидратните соли (NaBr·2H<sub>2</sub>O) кристализираат надвор од воден раствор под 50,7 °C.
NaBr се произведува со третирање на натриум хидроксид со водородбромид.
Натриум бромидот може да се користи како извор на бром. Ова може да се постигне со третирање на воден раствор на NaBr со хлор во гасовита фаза:
:2 NaBr + Cl<sub>2</sub> → Br<sub>2</sub> + 2 NaCl
2 Употреба
Натриум бромид е најкорисен неоргански бромид во индустријата. Исто така се користи како катализатор во реакциите на оксидација со посредство на ТЕМПО.
2.1 Медицина
Исто така познат како Sedoneural, натриум бромидот се користи како хипнотик, антиконвулзивен лек и седатив, уште од крајот на 19 и почетокот на 20 век. Неговото дејство се должи на бромидниот јон и поради оваа причина калиум бромид е подеднакво ефикасен. Во 1975 година, бромидите биле отстранети од лековите во САД како што е Бромо-Селцер поради токсичност.
2.2 Подготовка на други соединенија на бром
Натриум бромидот е широко користен за подготовка на други бромиди во органската хемија за оррански синтези и други области. Тој е извор на бромид нуклеофил за претворање на алкил хлориди во пореактивни алкилбромиди со Финкелштајнова реакција:
:NaBr + RCl → RBr + NaCl (R = alkyl)
Во минатото NaBr наоѓал голема потреба во фотографирањето, но сега се оваа побарувачка е намалена, па наместо NaBr се користи фотосензитивната сол сребрен бромид кој што се подготвува со користење на NaBr.
2.3 Средство за дезинфекција
Натриум бромид се користи заедно со хлор како средство за дезинфекција за топли кади и базени.
2.4 Нафтена индустрија
Поради неговата висока растворливост во вода (943,2 g/L или 9,16 mol/L, на 25 °C) натриум бромидот се користи за подготовка на густи течности за дупчење што се користат во нафтени бунари за да се компензира можниот прекумерен притисок што се јавува во колоната на течноста и да се спротивстави на поврзаниот тренд на издување. Присуството на натриум катјонот исто така предизвикува бентонитот додаден во течноста за дупчење да отече, додека високата јонска јачина предизвикува бентонитна флокулација.
3 Безбедност
NaBr има многу ниска токсичност со орален проценет на 3,5 g/kg за стаорци. Сепак, ова е вредност за единечна доза. Бромидниот јон е кумулативен отров со релативно долг полуживот (повеќе од една недела кај луѓето): видете калиум бромид.
Хемиски семафор

Семафор ― опит односно оксидационо-редукциона хемиска реакција што ја менува бојата. Воден раствор кој содржи гликоза и индиго кармин се подготвува во затворено шише кое содржи малку воздух. Кога стои, спонтано се претвора од жолта во кафеава. Меѓутоа, тресењето на шишето го оксидира метиленско синото назад во неговата првична боја. Со дополнително тресење, овој циклус на промена на бојата може да биде повторуван многу пати. Овој опит е класична хемиска изведба што може да биде користена во лабораториски курсеви како општ хемиски опит за проучување на хемиската кинетика и механизмот на реакција.
1 Опитот
Хемискиот семафор е оксидационо-редукциона реакција што ја менува бојата и е поврзана со опитот со сино шише. Една од раните формули се состои од гликоза, натриум хидроксид, индиго кармин (боја) и вода. Друга формула се состои од индиго кармин, аскорбинска киселина (витамин Ц), натриум бикарбонат, натриум хлорид, бакар(II) сулфат, натриум хидроксид и вода. Со тоа се намалува хемискиот отпад и нивото на корозивни хемикалии. Количината на цврсти хемикалии растворени во опитот може да биде намалена од 60 грама на 6 грама. И pH вредноста може да се намали од 13 на 3 што е полесно да се неутрализира pH до 7 со додавање сода бикарбона пред фрлањето. Исто така, тој е побезбеден и реакциите исто така се јавуваат побрзо и полесно се изведуваат.
Отпрвин, сите хемикалии се додаваат заедно и бојата се појавува жолта. По тресењето, бојата станува зелена, а потоа се менува во црвена откако ќе остане недопрена. Кога дополнително се набљудува, бојата се враќа во жолта, поради што растворот се нарекува хемиски семафор. Оваа реакција може да се повтори многу пати, но потребен е дополнителен кислород или индиго кармин.
Оваа реакција настанува со оксидација и редукција на растворот каде алкалниот гликозен раствор делува како редукционо средство. Гликозниот раствор е додаден во растворот што содржи показател (боја индиго кармин) и настануваат промени во бојата. Оваа реакција е позната и како опит на хемиски часовник бидејќи концентрациите на производите и реактантите се менувале во одреден период. Кога растворот е протресуван, кислородот се раствора во растворот и го оксидира индиго карминот. Растворот станува црвен ако се раствори мало количество кислород, а зелено ако целиот индиго кармин се оксидира. Растворот ќе се врати во првобитната жолта боја кога ќе се намали концентрацијата на нивото на кислород.
Бегства

„Бегства“ (српски: ''Бекства'') – југословенски филм од 1968 година, во режија на Радош Новаковиќ. Главните улоги ги толкуваат: Велимир Бата Живојиновиќ, Љуба Тадиќ, Славко Симиќ, Златко Мадуниќ, Раде Марковиќ, Ратислав Јовиќ и Слободан Алигрудиќ. Филмот е снимен според вистински настан кој се случил на 22 август 1941 година, кога група од 32 затворени комунисти успеала да побегне од затворот во Сремска Митровица.
1 Синопсис
Кога започнува Втората светска војна, комунистите кои се затворени уште пред војната се соочуваат со опасноста да бидат стрелани, па затоа решаваат да избегаат од затворот. Тие почнуваат да копаат тунел, но се појавува вода која им го загрозува потфатот, така што им остануав само една можност — да побегнат напаѓајќи ги стражарите. Тогаш кај нив се појавуваат некои стари дилеми. Еден затвореник, кого го мачи комплексот на предавството, смета дека не заслужува да биде револуционер. Поради тоа, додека другите се подготвуваат на очајничкиот обид, тој ја бара смртта, но открива дека водата се повлекла од тунелот. На тој начин, на затворениците им е отворен патот кон слободата...
Месорезник

Месорезник или машина за нарежување — алатка што се користи во месарниците и продавниците за сувомесни производи за нарежување месо, колбаси, кашкавал, сирења и други сувомесни производи. Во споредба со обичен нож, употребата на месорезникот бара помалку напор и особено е битно што ја одржува текстурата на храната понепроменета. Општо земено, месорезниците може лесно да се дотераат за да се сечат резанки со различна дебелина. Постарите модели на месорезници вообичаено користеле курбла, додека поновите обично користат електромотор. Додека месорезникот традиционално е комерцијален апарат, на пазарот се продаваат и верзии за домашна употреба.
1 Поврзано
* Јајцерез
Моганшан

Моганшан или Планина Моган — планина која се наоѓа во округот Деќинг, Хуџоу, покраина Џеѓанг, Кина, на 60 километри од главниот град на покраината Хангџоу и 200 км од Шангај. Тој е дел од националниот парк Моганшан и во неговата основа се наоѓа малиот град Моганшан.
Познат по своите свежи температури за време на жешките лета во областа, долго време бил врталиште на шангајската елита. Моганшан го задржа селскиот начин на живот со мешавина од месни гостилници и стари вили изградени на почетокот на 20 век.
1 Историја
Според кинеска легенда, во пролетниот и есенскиот период 770-476 г.пр.н.е., најталентираниот кинески ковач на мечеви Ганџијанг пристигнал во планините. Овде тој исковал пар специјални мечеви на барање на царот Ву. Сопругата на Ган се викала Моје, па оттука и името Моганшан и главната туристичка атракција Езерце на Мечот.
Остриот освежителен ветар на планината Моган за прв пат ги маѓепсал странците во 1880-тите, кога месното население изнајмувале соби и куќи. Биле изградени големи вили, куќи, цркви и јавни сали во европски стил за мисионери, стопанственици, цариници и нивните семејства. Многу од овие вили и куќи сè уште постојат, а некои се претворени во хотели и пансиони кои работат и денес.
До 1910 година околу 300 странци, главно Американци и Британци, изградиле летни домови на ридот. Странците го напуштиле местото со подемот на Комунистичката партија во 1949 година, а вилите им биле предадени на различни работни единици или „данвеи“ од Хангџоу и Шангај. Многу од вилите се во сопственост на Народноослободителната армија. Марк Кито, првиот странец кој живеел на планината во модерно време, добил 10-годишен закуп од нив во 2003 година, ја реновирал вилата и го отворил Моганшан лоџ, ресторан и ноќевалиште.
Во 2011 година, јужноафриканскиот претприемач Грант Хорсфилд и неговата сопруга Делфин Јип отвориле голи штали, кои подоцна станале првото одморалиште со LEED платинест сертификат во континентална Кина. Сега е едно од најпопуларните одморалишта во Моганшан.
2 Географија
Моганшан е дел од планинскиот венец Тијанму, а самата планина Тијанму се наоѓа на околу 50 километри југозападно од Моганшан. Моганшан се наоѓа на надморска висина од 718 метри.
Моганшан е една од главните области под бамбус, со бујни бамбусови шуми на нејзините падини и околните области.
3 Туризмот денес
Моганшан го посетуваат различни кинески и странски посетители за опуштање, пешачење и посета на различни сценски и историски места, вклучувајќи ја и вилата на Чанг Кај Шек по Втората светска војна.