procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Мара Бакраческа

Мара Алистратова Бакраческа ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Била симпатизер на народно ослободителното движење од 1941 година. Од март 1943 година станала член на СКОЈ. Собирала народна помош и работела со младинци. Како шивачка се ставила на располагање на Партијата. Во јуни 1943 била примена за член на КПМ. Била одrоворна за работата на СКОЈ и раководела со активот на жените.
Павлина Балева

Павлина Кирил Балева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Делувала во Охрид од април 1941 година. Нејзиниот дом бил на располагање на партиската организација и кај неа се одржувале илегaлни состаноци. Одржувала врска помеѓу илегалците и поедини партиски функционери. Работела на активирањето на младината во реонот каде живеела.
Христо Нечев

Христо Нечев (р. Битола) — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација. Дел од првата генерација на воспитаници од Солунската машка гимназија.
1 Животопис
Христо Нечев е роден во градот Битола, тогаш дел од Отоманското Царство. За основно образование тој учи во неговиот роден град. Покрај 1880-тите се преселува во градот Солун со цел да се образува во Солунската машка гимназија. Во 1886 година завршува со неговото образование како дел од првата генерација на воспитаници од Солунската машка гимназија. Според спомените на македонистот Петар Драганов при неговата посета во Солунската гимназија, Христо Нечев и Даме Груев биле најистакнатите битолчани во гимназијата. После неговата матура тој се вклучува во Македонската револуционерна организација. Учествува во организирањето на битолскиот оддел на организацијата заедно со Даме Груев. Не се знае кога починал или загинал.
2 Наводи
Веска Балканска

Веска Балканска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД во родниот град од eceнтa 1942 година. Во нејзиниот дом престојувале илегалци и се одржувале илегални состаноци. Одржувала врска меѓу илeгaлците во градот. Собирала народна помош и изработувала топла облека за борците во НОВ. Во април 1944 година била затворена и интернирана во с. Зајчар, Карнобатско, Бугарија. Со капитулацијата на фашистичка Бугарија се вратила од интернација и активно учествувала во НОД до ослободувањето на земјата. Есента 1944 година била избрана за член на Градскиот одбор на АФЖ - Неготино.
Британско меѓународно училиште во Љубљана

Британското меѓународно училиште во Љубљана (БМУЉ) — училиште во Словенија кое нуди образование на над 230 ученици од повеќе од 40 националности, на возраст од 3 до 18 години. Училиштето ги пречекало своите први студенти во 2008 година и станало извршен член на COBIS (Советот на британските меѓународни училишта) во 2013 година. БМУЉ е меѓународно училиште акредитирано од CAIE (Mеѓународно образование за оценување од Кембриџ) и редовен член на Советот на меѓународни училишта.
1 Историја
Училиштето е основано во 2008 година од Џереми Хибинс, кој исто така служел како директор на училиштето. По неговата смрт во сообраќајна несреќа во 2013 година, во 2014 година како директор бил назначен Дејвид Кукси. Во 2014 година, БМУЉ се преселило од Бежиградскиот округ во Бичовиот округ. БМУЉ било купено од Орбита Еџикејшн Груп на училишта во 2015 година, а истата година Дејвид Кукси бил наследен како директор од Карл Вилкинсон. Во 2016 година, училиштето повторно се преселило во Љубљанскиот округ Чрнуче. Пол Волтон го наследил Карл Вилкинсон како директор во 2018 година. Истата година, ''Словенија Тајмс'' го интервјуирал Волтон за неговатавизија за меѓународно признат наставен план кој ќе се прошири и надвор од училницата. Во март 2021 година, Британското меѓународно училиште во Љубљана добило оценка „Извонредно“ во сите категории, по успешната инспекција на BSO (Бритиш скулс оверсис). Во 2022 година Метју Кокс го наследил Пол Валтон како директор.
2 Наставна програма
Училиштето го следи Националниот образовен план на Англија.
Основната наставна програма се заснова на Националниот образовен програм на англиски јазик и е збогатена преку тематски пристап. Средношколската програма, исто така, се заснова на Националниот образовен план на Англија и завршува со надворешни испити за (I)GCSE (Меѓународен сертификат за средно образование) и A левел испити (Испити за напредно ниво, кои се користат за влез на универзитети). Училиштето ги охрабрува учениците да преземаат лидерски улоги преку ученички совет или учество во Меѓународната награда за млади луѓе, позната во Словенија како MEPI (Меѓународна награда за млади луѓе, фокусирана на личен развој), а во Обединетото Кралство како Наградата на Војводата од Единбург. Учениците редовно учествуваат на натпревари ширум светот, вклучувајќи го годишниот COBIS натпревар по поезија и Светскиот куп на учениците.
3 Местоположба
Британското меѓународно училиште во Љубљана се наоѓа во округот Чрнуче, во пренаменета фабричка зграда (порано дел од компанијата за трансформатори Елма) Непосредното опкружување ги вклучува градините на запад, пречистителната станица за отпадни води во Чрнуче на северозапад, Љубљанската тутунска компанија на север, и различни комерцијални и индустриски објекти на исток. На југ се наоѓа пошумениот Томачевски чакал. Училиштето неодамна претрпело проширување на своите капацитети со доградба на трет кат и шумска површина надвор.
Говедски јазик

Говедски јазик (|Fistulina hepatica) како што кажува неговото име, на прв поглед наликува на свежо месо, односно има црвеникава боја. Кај нашиот народ е добро познат, па во зависност од делот на земјата се нарекува и џигер, воловски јазик или волчје месо. Живее на широк простор од Австралија, Азија, Европа до Северна Америка. Видот е паразит. Расте од лето до доцна есен или поретко рана зима, главно на живи дабови дрвја, но може да се најде и на други листопадни дрвја како што се костенот.
1 Опис на плодното тело
Плодното тело е во облик на капа што е месеста и донекаде наликува на јазик. Гледано одозгора, е рамен, со лепезаст облик и често има повеќе арнжирани во „букет“, блиски или споени една со друга. Месото е шарено на пресек (црвено со бели дамки), влакнесто, со кисел вкус и умерен до силен, неодреден мирис. Ако се направи свеж рез, црвеникав сок наскоро ќе почне да истекува од оштетенато место. Расте 10–30 cm во дијаметар, а рабовите на „јазикот“ се тенки, сферични и правилни. На горната страна јазикот е груб и влажен, а црвената нијанса варира од светло портокалова до костенливо кафена. Со стареење, површината под јазикот станува лигава. Цевчињата се кратки и цилиндрични, првично бели, потоа жолтеникави и на крајот кафеави. Тие се со различни должини, па нивниот распоред донекаде наликува на музичкиот инструмент оргули. Дршката, ако воопшто и постои, е многу кратка, цилиндрична и грбава.
2 Микроскопија
Спорите се црвени, тркалезни, мазни, хијалини, со големина од 4-6x5 µm. Базидиумите со четири спори, се полни со капки масло.
3 Отпечаток од спори
Отпечатокот на спори на говедскиот јазик е розов.
4 Јадливост
Може да се јаде, но само додека е млад и под услов да се отстранат кожичката и цевките. Остатокот потоа често се чува во солена вода или саламура за да се извлечат штетните танини. После тоа се исцедува и се зачинува по желба. При готвењето потребно е да се продолжи времето бидејќи месото е тврдо. Не постои опасност од замена со отровни печурки. Според некој нови извори габата е лековита. Најдено е дека содржи доста вит. Ц.
5 Слични видови
Со оглед на неговиот карактеристичен изглед и микрохабитат, говедскиот јазик не може да се помеша со други видови печурки.
6 Галерија
7 Наводи
Автопортрет (Зографски, 1938)

Автопортрет — слика од Ѓорѓи Зографски. Сликата е масло на платно со димензии 58,7х41,5 см, насликана во 1938-39 година. Сликата е во приватна сопственост на семејството Зографски во Скопје.
1 Опис
Ова е втор автопортрет на Зографски. Сликата не е ни потпишана, ни датирана, а се определува дека е насликана во 1938 или 1939 година. На овој автопортрет, Зографски оддава впечаток на човек во полна зрелост, со седа коса, прошарани мустаќи и видливи бори на омлитавеното лице.
Време во Словенија

Во Словенија, стандардното време е средноевропско време (UTC+01:00). Летното сметање на времето се забележува од последната недела во март (02:00 CET) до последната недела во октомври (03:00 CEST). Ова е во согласност со практиката на повеќе други земји-членки на ЕУ.
1 Историја
Австроунгарската империја го усвоила Средноевропското време (CET) на 1 октомври 1891 година. По независноста, Словенија продолжила да го користи CET. Летното сметање на времето било применувано во периодите од 1941 и 1946 година, и повторно од 1983 година.
2 Временска конвенција
Словенија користи и 12-часовен и 24-часовен часовник.
3 Поврзано
* Време во Европа
Kingdom Come: Deliverance II

''Kingdom Come: Deliverance II'' — акциона игра со улоги од 2025 г., развиена од Warhorse Studios и објавена од Deep Silver. Продолжение на ''Kingdom Come: Deliverance'' (2018), играта била објавена за PlayStation 5, Windows и Xbox Series X/S на 4 февруари 2025 г. По објавувањето, таа добила во целост потврдни одзиви од критичарите.
1 Играчки процес
''Kingdom Come: Deliverance II'' е игра со улоги со отворен свет што се игра од прво лице. Играчите можат да ги завршат задачите на различни начини, а неиграчките ликови реагираат врз основа на нивниот избор. Овие реакции влијаат на секојдневниот живот и развојот на главниот лик. За разлика од првата игра, Хенри не е целосно почетник на почетокот. Играта воведува самострели и рано огнено оружје, со самострели што се користат и на коњ. Во разговорите, додадени се нови вештини како ''Изглед'', ''Принуда'' и ''Доминирање'' заедно со ''Ораторство'', ''Харизма'' и ''Заплашување'' од претходната игра.
2 Приказна
Хенри, придружуван од сер Ханс Капон и мала придружба го напушта Ратаје за да му пренесе порака на еден од сојузниците на Сигизмунд, Ото фон Бергоу, сместен во неговиот имот во Троскиот замок, со писмо во кое се прашува дали неговата верност кон Сигизмунд е разнишана или не.
Ладон (митологија)

Ладон (старогрчки: Λάδων; род. Λάδωνος ''Ладонос'') — змеј во грчката митологија, кој ги чувал златните јаболка во Градината на Хесперидите.
1 Семејство
Според Хесиодовата ''Теогонија'', Ладон бил последниот од потомството на Форкиј и Кето. Меѓутоа, една забелешка во Аполоновата ''Аргонаутика'', го наведува Хесиод дека го нарекува син на Тифон, и истата забелешка тврди дека еден „Пејсандрос“ наречен Ладон бил роден од земјата. Митографот Аполодор го нарекува Ладон потомок на монструозниот Тифон и Ехидна, родителство повторено од Хигин и Ферекид. На сличен начин, Ладон се нарекува син на Тифон во Цецесовиот Чилијади.
Според ''Новата историја'' на Птоломеј Хефестион, како што е запишана од Фотиј во неговата ''Библиотека'', Ладон бил брат на немејскиот лав.
Ладон бил змијолик змеј кој се испреплетувал и се вртел околу дрвото во Градината на Хесперидите и ги чувал златните јаболка . За својата единаесетта задача, Херакле го убил Ладон со лак и стрела и ги однел јаболката. Следниот ден, Јасон и Аргонаутите поминале на нивното хтонско враќање од Колхида, слушајќи го оплакувањето на „сјајниот“ Егл, една од четирите Хеспериди, и гледајќи го Ладон кој сè уште се тресел. Во алтернативна верзија на митот, Ладон никогаш не е убиен, а Херакле наместо тоа го добива богот на Титан Атлас да ги врати јаболката. Во исто време, Херакле го зазема местото на Атлас, држејќи го небото.
Сликата на змејот (Ладон) свиткана околу дрвото, првично усвоена од Хелените од блискоисточните и минојските извори, е познато од преживеаното грчко вазно сликарство. Во 2 век н. е., Павзаниј видел меѓу ризниците во Олимпија архаична култна слика во кедрово дрво на Херакле и јаболкницата на Хесперидите со змијата завиткана околу неа.
Диодор Сицилиски дава еухемеристичко толкување на Ладон, како овчар кој чува стадо овци со златно руно, додавајќи: „Но, во однос на таквите работи, привилегија на секој човек ќе биде да образува мислења според своето верување“.
Според книгата ''Астрономија'' што му се припишува на Хигин, Ладон е соѕвездието Драко кое било сместено меѓу ѕвездите од Зевс. Ладон е грчката верзија на западносемитската змија Лотан или хуриската змија Илујанка. Можеби имал повеќе глави, сто во ''Жабите'' на Аристофан (забелешка во редот 475), кои може да зборуваат со различни гласови.
2 Поврзано
* Лернејска хидра, слично чудовиште кое исто така било убиено од Херакле.
Петар Мавродиев

Петар Мавродиев, роден Петар Костадинов Мавродиев, познат по псевдонимот Чернев (Гајтаниново, 1865 — ?) — македонски лекар и просветител од Пиринска Македонија, дел од првата генерација на воспитаници од Солунската машка гимназија. Братучед на Борис Сарафов.
1 Животопис
Петар Мавродиев е роден во 1865 година во селото Гајтаниново, Неврокопско, тогаш дел од Отоманското Царство, денес дел од Пиринска Македонија. Неговиот татко е Кочо Димитров Мавродиев, истакнат преродбеник и просветил во нивното родно село, неговата жена е сестра на таткото на Борис Сарафов, истакнат македонски национален херој. Тој е најмалиот брат на Димитар Мавродиев и Кочо Мавродиев. Се образува во неговото родно село, во 1880-тите се преселува во Солун да се образува во Солунската машка гимназија. Во 1886 година тој станува дел од првата генерација на воспитаници од Солунската машка гимназија. Се вработува како учител во Бугарската егзархија и е назначен како учител во класното кукушко училиште каде што предава Историја како предмет.
Во учебната 1886/1887 година, кога Серското гимназиско училиште станало тригласно, Петар Мавродиев е назначен за директор. Неговиот мандат траел до 1888 година кога бил отстранет од неговата позиција по наредба на Бугарската егзархија. После неговото отстранување тој дава отставка и се вработува како професор во основно училиште во учебната 1888/1889 година. После неговите просветителни дејства Мавродиев се преселува во Женева, Швајцарија за да продолжи со неговото вишно образование. Во 1896 година завршува медицина во Женева. Дипломирал под псевдонимот Петар Чернев.
2 Наводи
Скејтер (бенд)

Скејтер (порано познат како Скутер) — словенечка музичка група, основана во 2003 година во Марибор. Групата е составена од Самси Џеј и Сашка Смодеј. Оригиналното име на бендот го исмејува германскиот евроденс бенд Скутер.
1 Дискографија
1.1 Студиски албуми
*''Ариведерчи (2005) (како Скутер)''*''Дојди кај мене'' (2008)
1.2 Макси синглови
*''Ариведерчи Ванч'' (2005) ''(како Скутер)''
1.3 Компилација албуми
*''Нареди да ...се тресе'' (2006) ''(како Скутер)''
Портрет на кнезот Михаило III Обреновиќ (Зографски)

Портрет на кнезот Михаило III Обреновиќ – слика од Ѓорѓи Зографски. Сликата е масло на платно со димензии 50х34 см, насликана во 1939 година. Сликата е во сопственост на Музејот во Смедерево.
1 Опис
Делото настанало според цртеж на автор кој живеел во Западна Европа. Кнезот е облечен во офицерска униформа, стои на тераса во дворот, со поглед вперен кон градот. Начинот на сликање потсетува на портретот на Катарина Вучковиќ и на портретот на кнегињата Персида Караѓорѓевиќ.
Капела Свети Гал (Санкт Гален)

Капелата Свети Гал е капела во рамките на опатскиот комплекс Свети Гал.
Била обновена во 1666/67 година, во приземјето на резиденцијата на кнезот-игуменот. Осветена била во 1671 година во врска со епископската капела што се наоѓала над неа.
Нејзиниот ентериер има речиси квадратна форма. Ѕидовите и таванот се декорирани со 26 слики од житието на свети Гал, кои се припишуваат на Јохан Себастијан Херше. Покрај влезот стојат две статуи поголеми од природна големина, со претстави на Свети Морис и Дезидериј Виенски.
На истото место, во 971 година, игуменот Пурчарт фон Удалрихинген изградил капела. Тој во 975 бил погребан до влезот на капелата година од страна на епископот Конрад од Констанца.
Капелата Свети Гал, заедно со катедралата Сент Гал, служи како крстилница на парохијата на катедралата Сент Гал.
1 Наводи
Јустинијанова чума

Јустинијанова чума (541–549 година) била епидеммија што го погодила целиот Медитерански басен, Европа, и Блискиот Исток, а сериозно погодени биле Сасанидската и Византиската Империја, особено Константинопол. Чумата е наречена по византискиот император Јустинијан I (r. 527–565), кој според неговиот дворски историчар Прокопиј се заразил од болеста и закрепнал во 542 година, во екот на епидемијата која убила околу една петтина од населението во престолнината. Заразата пристигнала во Римски Египет во 541, се проширила околу Средоземното Море до 544, и се ширела во Северна Европа и Арапскиот Полуостров до 549 година. До 543 година, чумата се проширила до секој агол на империјата.
Во 2013, истражувачите ги потврдиле претходните мислења дека причинител на јустинијановата чума била ''Yersinia pestis'', истата бактерија одговорна за Црната смрт (1346–1353).
Словенечки вооружени сили

Словенечките вооружени сили или Словенечка војска се вооружените сили на Словенија. Од 2003 година, тие се организирани како целосно професионална постојана војска. Врховен командант е претседателот на Република Словенија, додека оперативната команда е во надлежност на началникот на Генералштабот на Словенечките вооружени сили.
1 Историја
1.1 20 век
По распаѓањето на Австриско-унгарското царство кон крајот на Првата светска војна, Војводството Штаерска било поделено меѓу новоформираните држави германска Австрија и државата Словенци, Хрвати и Срби. Рудолф Мајстер, словенечки мајор од поранешната австроунгарска војска, го ослободил градот Марибор во ноември 1918 година и го барал за државата на Словенците, Хрватите и Србите. По кратка борба со германските австриски привремени единици, била воспоставена сегашната граница, која најмногу ја следела етничко-јазичната поделба меѓу Словенците и етничките Германци во Штаерска.
Кога Словенија прогласила независност на почетокот на војните во Југославија во 1991 година, Словенечката територијална одбрана и Словенечката полиција го сочинувале мнозинството сили кои се бореле против Југословенската народна армија за време на Десетдневната војна. Словенечките вооружени сили биле формалано основани во 1994 година како реорганизација на Словенечката територијална одбранбена сила.
Од 2011 година, словенечките војници биле дел од меѓународните сили кои служат во Босна и Херцеговина, Косово, Авганистан, Ирак, Чад и Либан.
Словенија е домаќин на Мултинационален центар за извонредност за планинско војување, еден од центрите на извонредност на НАТО, лоциран во Бохињска Бела, Словенија. Тој е „одговорен за обука на поединци и единици за операција на планини и други тешко проодни терени“.
Словенечките вооружени сили се организирани како едно грански вооружени сили со армијата како нивна примарна составница. Персоналот е поделен во 3 категории.
* професионални војници (војници со полно работно време)
* договорни резервни војници (служат до 30 дена годишно)
* доброволни регрути (основна обука)
2 Галерија
Црвена решетка

Црвена решетка (''Clathrus ruber'') е вид на сапрофитна габа од фамилијата Phallaceae. Не може да се јаде поради исклучително непријатниот мирис, сличен на расипано месо. Смрдеата привлекува муви и други инсекти кои помагаат во ширењето на спорите. Меѓу населението на јадранското крајбрежје на бивша Југославија оваа печурка била позната под името „вештеркино срце“. Сличен назив се среќава и во некој рурални делови на Франција, каде е позната под име ''cœur de sorcière''.
1 Опис
Црвена решетка расте многу брзо, па во текот на 3 дена расте и исчезнува. Кога е млада, печурката е бела и изгледа како јајце, бидејќи е обвиткана во кожеста обвивка со бела до сивкава боја. Како што се развива плодното тело, обвивката пука и се појавува црвена или портокалова печурка во облик на мрежа со широки полигонални дупки. Ламелите одвнатре се збрчкани и покриени со сиво-кафеава маса, која всушност се спори. Спорите се белузлаво-кафеави, издолжени и мазни, со димензии 5–6 x 1,7–2 μm. Постои голема варијација во големината во рамките на видот, бидејќи тие можат да бидат високи 8-20 сантиметри.
Оваа печурка расте наесен, во влажни шуми, ливади и покрај скапани трупци. Нативна е за јужна и централна Европа, како и Макаронезија, западна Турција, северна Африка и западна Азија.
Слична на нејзе е ''Anthurus archeri'', но нејзините пурпурно-црвени краци се раширени и личат на октопод. Не се јаде поради истите органолептички својства.
2 Синоними
*''Clathrus albus'' P. Micheli 1729
*''Clathrus cancellatus'' Tourn. ex Fr. 1823
*''Clathrus flavescens'' Pers. 1801
*''Clathrus kusanoi'' (Kobayasi) Dring 1980
*''Clathrus ruber var. albus'' (Fr.) Quadr. & Lunghini 1990
*''Clathrus ruber var. flavescens'' (Pers.) Quadr. & Lunghini 1990
*''Clathrus ruber f. kusanoi'' Kobayasi 1938
*''Clathrus ruber var. ruber'' P. Micheli ex Pers. 1801
*''Clathrus ruber f. ruber'' P. Micheli ex Pers. 1801
3 Галерија
4 Наводи
Словенечки народен театар Марибор

Словенечкиот национален театар Марибор (СНГ Марибор) - театар во Марибор, североисточна Словенија. Нејзините изведби на драма, опера и балет годишно ја привлекуваат најголемата театарска публика во земјата.
1 Настапи
Театарот редовно е домаќин на Љубљанскиот словенечки национален театар опера и балет. Во јануари 2012 година биле закажани изведбите на операта ''„Црни маски'' “ на Мариј Когој.
2 Поврзано
* Словенечки народен театар Нова Горица
Капучинска црква (Марибор)

Капучинската црква била црква на капучините во Марибор во Словенија. Била изградена во 17 век и заменета со Францисканската црква кон крајот на 19 век. Од 1890 до 1891 година, Новата капела на Големите гробишта била изградена според дизајнот на архитектот Карлис Најбргерс, под надзор на архитектот Карлис Фелско и инженерот Ф. Енџелсонс. Ова била четврта капела што била изградена. Претходната била изградена помеѓу 1859 и 1861 година по дизајн на Јохан Даниел Фелско.
Исусовска црква, Луцерн

Исусовска црква Луцерн е католичка црква во Луцерн, Швајцарија. Тоа е првата голема барокна црква изградена во Швајцарија северно од Алпите.
Исусовскиот ред, основан од Игнатиј од Лојола во 1534 година, биле активни учесници во Контрареформацијата, католичката борба против раѓањето на протестантството. Протестантските реформатори како Цвингли во Цирих и Калвин во Женева ја поделиле претежно католичката Швајцарија. Како одговор ,исусовсците биле повикани во Луцерн од градскиот совет во 1573 година за да основаат колеџ. Лудвиг Фајфер, градоначалник на Луцерн, им понудил годишна финансиска поддршка на Исусовците од неговите приватни средства. Исусовскиот колеџ во Луцерн е основан во 1577 година во палатата Ритер, зграда првично подигната во 1557 година како резиденција на градоначалникот Лукс Ритер.
Изградбата на придружната црква започнала во 1667 година. До 1673 година надворешниот дел на црквата и главната фасада биле завршени. Црквата била осветена во 1677 година, иако внатрешноста сè уште не била навистина завршена. Неколку странични жртвеници сè уште недостасувале, а дури и високиот олтар бил подигнат само четири години подоцна, поради финансиски проблеми. Кулите на врвот биле завршени дури во 1893 година. Сводот бил преуреден во средината на 18 век. Оригиналните одежди на брат Клаус, познат швајцарски патрон, се чуваат во внатрешната капела. Муралите се создадени од браќата Џовани Антонио и Џузепе Антонио Торичели. Црквата била обновена во 1950-тите и поопширно во 1970-тите. Најновото реновирање била завршено во јануари 2017 година. Црквата е особено важна поради богатата покуќнина.
1 Поврзано
* Список на језуитски локации
Словенијалес Трговина Доо

Словенијалес Трговија Д.о.о е трговско друштво од Словенија, основано во 1950-тите.
Специјализирана е за продажба на дрво и други материјални производи за згради и домашен мебел како и суровини за столари. Таа е една од најголемите компании од овој вид во Словенија и поранешна Југославија.
1 Поврзано
* Список на претпријатија во СФРЈ
Европско училиште Љубљана

Европското училиште Љубљана — акредитирано европско училиште во Љубљана, Словенија, кое нуди образование на ученици на возраст од 6 до 18 години. Училиштето е основано во 2018 година и е дел од Училишниот центар Љубљана. Во учебната 2019/20 година училиштето нудело програми на англиски и словенечки јазик и настава по јазик на француски, германски, литвански и шпански. Училиштето е сертифицирано да го нуди Европскиот бакалауреат како завршен испит за средно образование.
1 Локација
Училиштето се наоѓа во Централниот округ на Љубљана, во просториите на Училишниот центар Љубљана (словенечки: Šolski center Ljubljana). Зградата е поранешно австроунгарско трговско училиште, изградено во 1911 година. Непосредната околина ги вклучува Фармацевтскиот факултет на Универзитетот во Љубљана на запад, Факултетот за уметност на Универзитетот во Љубљана на север, амбасадата на Франција на исток и станбени згради на југ. Делот од ѕидот на римската колонија Емона се наоѓа веднаш јужно од училиштето.
2 Поврзано
* Акредитирано Европско училиште
* Европски бакалауреат
* Европски училишта
Ања Древ

Ања Древ (родена на 9 јули 1997 г.) — словенечка глува алпска скијачка. Таа се натпреварувала на Зимските олимписки игри на глуви во 2015 година и учествувала во женски спуст, велеслалом, слалом, супервелеслалом и супер комбинирани дисциплини.
Таа освоила бронзен медал во дисциплината спуст за жени бидејќи на другите натпревари по алпско скијање главно доминирaла чешката алпска скијачка Тереза Кмохова.
Јуре Лесковец

Јуре Лесковец — словенечко-американски информатичар, претприемач и вонреден професор по компјутерски науки на Универзитетот Стенфорд со фокус на мрежи. Тој бил главен научник во Пинтрест.
1 Ран живот и образование
Во 2004 година, Лесковец добил диплома по компјутерски науки од Универзитетот во Љубљана, Словенија. Тој истражувал како да создава апстракти засновани на семантички мрежи, со помош на машинско учење. Во 2008 година, тој докторирал во компјутерско и статистичко учење (анализа на податоци со математика и компјутери) на Универзитетот Карнеги Мелон.
По завршувањето на докторатот, Лесковец една година работел како постдокторски соработник на Универзитетот Корнел. Во тоа време, бил советуван од Џон Клајнберг.
2 Истражување и кариера
По неговиот постдокторски период на Универзитетот Корнел, Лесковец се приклучил на Универзитетот Стенфорд во 2009 година како асистент професор на Одделот за компјутерски науки. Во 2016 година, бил унапреден во доцент со трајна позиција (постојан професор).
Неговата општа област на истражување е применето машинско учење и наука за податоци за големи меѓусебно поврзани системи. На сложени, детално опишани релациски структури, графикони и мрежи за системи од сите големини од интеракциите на протеините (белковини) во една клетка до интеракциите меѓу луѓето во општеството. Неговото истражување има примена во различни области, вклучувајќи препорачувачки системи, компјутерска социјална наука и компјутерска биологија со акцент на откривање на лекови.
Лесковец соосновал стартап наречен Косеи во 2014 година, кој бил купен од Пинтрест во 2015 година.
3 Награди и почести
* Мајкрософт истражување, факултетска стипендија (2011)* Слоунова истражувачка стипендија (2012)
* Лагранжова награда (2015)* Иновациска награда од Групата со посебен интерес за откривање на знаење и ископување сметачки податоци (SIGKDD) (2023)
4 Избрани публикации
***
Роџер Вер

Роџер Кит Вер (|Roger Keith Ver; роден на 27 јануари 1979) — американски претприемач, ранен инвеститор во криптовалутите и познат по својата поддршка кон Биткоин. Роџер е роден на 27 декември 1979 година во Сан Хозе, Калифорнија, САД, и стана познат како еден од пионерите на Биткоин и главниот промотор на Биткоин Кеш (Bitcoin Cash), алтернативна верзија на Биткоин создадена во јули 2017 година. Вер е познат и под прекарот „Биткоин Исус“ поради неговата активна кампања за популаризација на Биткоин и неговото усвојување ширум светот. Освен тоа, тој е значаен член на криптовалутската заедница и е поврзан со компании како Blockchain.com и BitPay.
Роџер Вер го напушти САД во 2014 година поради правни проблеми и се пресели во Свети Китс и Невис, земја во Карипскиот басен. Таму продолжи со својата работа во доменот на криптовалутите, особено фокусирајќи го вниманието на Биткоин Кеш, кој го смета како вистинскиот наследник на оригиналниот Биткоин. Во интервју со Такер Карлсон, тој откри некои детали за борбата против екстрадицијата од САД и неговите гледишта за Биткоин.
Во април 2024 година, Вер беше уапсен во Шпанија во врска со случајот за екстрадиција од САД, каде што беше опфатен во истрага за фискална измама.
Сузана Брицељ

Сузана Брицељ ( година — словенечка сликарка и илустраторка. Нејзините илустрации се појавиле во детски сликовници, списанија и списанија за млади читатели, па дури и во училишни книги.
Брицељ е родена во Љубљана во 1971 година. Дипломирала на Академијата за ликовни уметности во Љубљана во 1998 година, а откако дипломирала посетувала курсеви во уметнички училишта во Братислава и Париз. Илустрирањето било нејзиниот главен креативен фокус.
Во 2005 година ја освоила наградата Левстик за нејзините илустрации за ''Мала ноќна торта со пламени'' од К''нига за торти'' на Тон Телеген.
1 Избрани илустрирани дела
*''Најубави бајки 2, 2009 г.''*''Ние Косовирците,'' напишана од Светлана Макаровиќ, 2009 година
*''Кокошката Емилија,'' напишана од Светлана Макаровиќ, 2009 година
*''Малиот Мраз и Големиот Мраз и други приказни,'' напишано од Ханс Кристијан Андерсен, 2009 година
*''Елка и други приказни,'' напишана од Ханс Кристијан Андерсен, 2009 година
*''За кралот што не сакал да се средува,'' напишано од Нина Мав Хроват, 2008 година
*''Косовирците на летечката лажица,'' напишана од Светлана Макаровиќ, 2008 г.
*''Господинот и крушата,'' напишана од Фран Милчински, 2007 г.
*''Ева и козата,'' напишана од Мајда Корен, 2006 година
*''Како е создадена виолината,'' Традиционална ромска приказна, 2006 година
*''Мала ноќна торта со пламен,'' напишана од Тун Телеген, 2004 година
*''Семејна песна: 100 словенечки традиционални и популарни песни,'' 2002 г.
*''Големите раскажувачи и нивните најубави приказни,'' 2001 г.
*''Катка и Бункец,'' напишана од Марјан Томшич, 2000 г.
*''Златото на кралот Матјаж,'' напишано од Ања Стефан, 1999 г.
*''Мартин Крпан од Врх,'' напишана од Фран Левстик, 1999 г.
Катја Штурм-Шнабл

Катја (Станислава Катарина) Штурм-Шнабл (родена на 17 февруари 1936 година во Зинсдорф, општина Магдаленберг) е корушки-словенечки лингвист и книжевен историчар, позната по нејзините истражувања и современи извештаи на очевидци од 20 век во централна Европа.
1 Живот и дело
Катја Штурм-Шнабл е родена во политички активно словенечко семејство на фарма во Корушка, Австрија, североисточно од Клагенфурт. Нејзиното прво значајно животно искуство било депортацијата на семејството во април 1942 година. Штурм-Шнабл го опишала вака: „Упаднаа во куќата, извикуваа неразбирливи работи со нагли реченици (кога бев дете не разбирав германски) и веднаш настана неопислив хаос во куќата... ''Немци'' (Германците) лево и десно, а ние на средина, така нè одведоа, ние требаше да одиме низ селото." Следеле три и пол години затвор во два логора, а за тоа време нејзината болна постара сестра Вероника починала откако примила инјекција од лекар од логорот.
По нејзиното ослободување од логорот Ајхштат во централна Франконија, Штурм-Шнабл посетувала основно училиште и гимназија во Клагенфурт, а студирала славистика, јужнословенски литератури, руски јазик, историја на уметност и византиски студии. Во 1973 година докторирала со студија за словенечкиот дијалект во Клагенфуртскиот басен. Од 1973 до 1984 година била научен соработник во Комисијата за византиски студии при Австриската академија на науките. Нејзиниот фокус бил создавањето на прозопографската енциклопедија од палеолошкиот период заедно со нејзиниот син Бојан-Илија Шнабл.
Од 1984 до 2016 година предавала јужнословенска книжевна и културна историја на Институтот за славистика на Универзитетот во Виена и била член на бројни комисии и на Комисијата за еднакви можности. Во тоа време, таа била особено загрижена за поддршка на студентите, за кои организирала бројни универзитетски и неуниверзитетски колоквиуми и можности за презентација. Конкретно, нивните напори биле насочени кон воспоставување научно и историски соодветна институционална поставеност за словенечки студии (создавање на катедра со соодветни позиции за асистенти), која сè уште не е воспоставена.
Во 1993 година, Штурм-Шнабл се хабилитирала со својата дисертација за преписката меѓу Франц Миклошич и јужните Словени (''Кореспонденца Франа Миклошича з Јужними Словани''), за што ја добила наградата Леополд Куншак. Нејзини главни области на истражување се словенечката книжевна и културна историја, јужнословенските меѓусебни односи, европските транскултурни студии, со посебен фокус на односите со француската културна област и специфичните аспекти на каринтскиот словенечки развој на јазикот. Како учесник на многу меѓународни конференции, таа широко објавувала на повеќе јазици (вклучувајќи словенечки, француски, руски, српско-хрватски, германски и јапонски), а промовирала интеркултурен дијалог преку превод на избрани клучни дела од литературата и истражувањето.
Опатија Фиј-Дие

Опатијата Филе-Дие е цистерцијански манастир лоциран во близина на градот Ромон во швајцарскиот кантон Фрибур. Основана како бенедиктински приорит во 1268 година, и континуирано окупирана од заедница на калуѓерки од нејзиното основање, алпската опатија е швајцарско наследство од национално значење. Силно изменета низ својата историја, опатијата Филе-Дие беше реструктуирана по економски превирања, пожар, дополнувања и несимпатични промени. Во 1906 година, опатијата станала поврзана со Трапистите, а меѓу 1990 и 1996 година била извршена меѓународно значајна реставрација, модернизирање на манастирските згради, обновување на црквата до нејзиниот оригинален волумен и зачувување на нејзините повторно откриени средновековни мурали, со тоа што единствениот современ елемент се витражите од британскиот уметник Брајан Кларк. Понатамошната реставрација на опатијата продолжува и денес.
1 Рана историја
Во 1268 година, бискупот од Лозана, Жан де Косонај, посетил мала заедница на жени кои во 1265 година основале куќа за молитва во близина на Ромон. Тој ги овластил Жулиет, Пернет и Сесил де Вила да изградат манастир на местото и му го дал името „Fille-Dieu“.
2 Модерна историја
Во 1906 година, опатијата му се придружи на Цистерцискиот Ред за Строго Почитување, колоквијално познат како Траписти.
2.1 Реставрација
2.1.1 Витраж
Во 2009 година, витражот на прозорецот на опатијата беше уништен од град. Уметникот Брајан Кларк беше незадоволен од резолуцијата на оригиналниот прозорец во 1996 година , и овој „знак Божји“ претставуваше можност да дизајнира и креира замена, за што и беше назначен. Новиот прозорец беше инаугуриран и благословен во 2010 година, а дизајнот за прозорецот беше претставен во Швајцарскиот национален музеј на витражи во Ромон.
3 Дополнителна литература
*''La Fille-Dieu, Un Monastère Cistercien En Pays Romand'' (1978). Бенедикт Раст. Фрибур: Сент Пол.
*''Les Vitraux de la Fille-Dieu de Brian Clarke/Die Glasgemälde der Fille-Dieu von Brian Clarke'' (1997). Стефан Трумплер. Wabern-Berne: Benteli Editions. L'abbaye cistercienne de la Fille-Dieu a Romont/Musée suisse du vitrail a Romont. ISBN 978-3716510865.
*''Liturgie Et Musique a l'Abbaye Cistercienne Notre-Dame de la Fille-Dieu: Histoire Et Catalog Des Sources de Sept Siecles de Vie Chorale'' (2015). Ашендорф Верлаг. ISBN 978-3402136300.
* Вајлд, Д. „Прозорците на Брајан Кларк во Abbaye De La Fille-Dieu“. Витраж: Квартален весник на Здружението за витраж на Америка. 94.1 (1999): 47-51.
АТП Ротердам 2025 – поединечно

АТП Ротердам 2025 – поединечно – бил тениски турнир во поединечна конкуренција од АТП серијата 500 кој се одиграл во Ротердам, Холандија, како дел од тениската сезона 2025.
Јаник Синер бил бранител на титулата, но тој го откажал својот настап на турнирот пред почетокот на истиот.
Турниот се одиграл од 3 до 9 февруари 2025 година.
Во финалето на ова издание, Карлос Алкарас го победил Алекс де Минор со 6–4, 3–6, 6–2, со што ја освоил својата прва титула во Ротердам и вкупно 17-та АТП титула во кариерата. Со тој успех, тој исто така, станал првиот шпански тенисер кој го освоил турнирот во Ротердам.
1 Носители
# Карлос Алкарас (победник)
# Данил Медведев
# Алекс де Минор
# Андреј Рубљов
# Холгер Руне
# Стефанос Циципас
# Артур Фис
# Хуберт Хуркач
2 Жреб
Лефа Бањанска

Веска Балканска ( во — во ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во заднината на НОД во Кавадарци од почетокот на вооруженото востание. Во нејзиниот дом престојувале илегалци, се одржувале илегални состаноци, се чувал илегален материјал и се пишувале летоци.
Август Фридрих Шенк

Август Фридрих Албрехт Шенк (23 април 1828 – 1 јануари 1901 година) бил сликар роден во Гликштат во Војводството Холштајн, кое во тој период се наоѓало под данска контрола, но сепак како дел од Германската Конфедерација. Својот животен и работен век го поминал пред се во Франција. По националност истовремено бил и француз и германец .
Шенк бил ученик на Леон Когние во Франција. Станал популарен по своите пејзажи и слики со претстави на животни. Во 1855 година за првпат јавно биле изложени неговите дела. Неговото најпознато дело ''Страдание'', е масло на платно каде е насликана овца како жали над мртвото јагне додека околу нив кружат злокобни црни гаврани. Сликата била откупена од Националната галерија на Викторија во Мелбурн во 1880 година. Во 1885 година е прогласен за витез на Легијата на честа. Починал во Екуен во близина на Париз.
1 Биографија
Како млад, Шенк го напуштил Гликштат кој тогаш бил сè уште под данска власт, со цел да заработи како трговец со вино во Германија, Русија и на крајот во Португалија. По пет години во Португалија, се преселил во Париз, каде што се посветил на сликарството. Таму се обучувал кај Леон Когние (1794–1880), професор на Училиштето за ликовни уметности. Подоцна, Шенк трајно се преселил во Франција.
На 27 години, тој дебитирал како сликар на Светската изложба во Париз во 1855 година. Во 1857 година учествувал на годишната изложба на Шлезвиг-Холштајн. По тоа следувал успешен креативен период, при што станал особено познат по своите слики на животни.
Околу 1862 година, Шенк и неговата сопруга Лудовика Стапачинска, родум од Варшава, се преселиле во Екуен, град сместен на околу 20 километри од Париз, познат како уметничка колонија. Екуенската школа привлекувала познати уметници, вклучувајќи ги Шарл-Франсоа Добињи, Жан-Батист-Камил Коро и Мери Касат. Сè уште има траги од Шенк во Екуен денес: улицата де ла Бовет, каде што се наоѓале неговиот дом и атеље, во негова чест била преименувана во улица Огист Шенк во 1906 година. Неговата слика ''Студен ветер'' виси во градското собрание, додека сликата со наслов, ''Божјото јагне - Агнус деи'', виси во црквата.
За време на својот живот, Шенк уживал национална слава, при што големите музеи ги откупувале неговите дела. Подоцна, неговите слики станале дел од колекции на музеи ширум светот. Во неговата слика ''Изгубени'', тој прикажал стадо овци чувано од две кучиња. Во преден план, овците се збиени заедно во снежната бура, додека во позадина се гледа споменик со крст, давајќи религиозна симболика. Денес, оваа слика е изложена во Метрополитен музејот на уметност во Менхетен .
Август Шенк починал на 1 јануари 1901 година. Погребан е во Екуен.
Биткоин Кеш

Биткоин Кеш (|Bitcoin Cash) — криптовалута создадена во август 2017 година како резултат на хард форк од оригиналната мрежа на Биткоин (BTC). Главната цел на овој форк беше да се зголеми големината на блоковите од 1 MB на 8 MB, со цел да се подобри скалабилноста и да се овозможи поголем број трансакции во секој блок. Оваа промена ја намали конкуренцијата за простор во блоковите и ги намали трошоците за трансакции.
Биткоин Кеш го задржа основниот концепт на децентрализирана дигитална валута, но се фокусира на употребата како средство за плаќање, наместо како дигитален актив за складирање вредност. Поддржувачите на Биткоин Кеш, како што е Роџер Вер, веруваат дека е поблиску до оригиналната визија на Сатоши Накамото за електронски готовински систем.
Од своето создавање, Биткоин Кеш доживеа дополнителни хард форкови, вклучувајќи го и создавањето на Биткоин Сатоши Вижн (BSV) во 2018 година. Иако е помалку популарен од оригиналниот Биткоин, Биткоин Кеш останува една од најпознатите криптовалути, со значителна трговска активност и прифаќање од одредени трговци.
Како и сите криптовалути, Биткоин Кеш е предмет на висока волатилност и регулаторни предизвици.
Тинка Бардарева

Тинка Бардарева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД во градот од есента 1941 година. Во нејзиниот дом се одржувале илегални состаноци. Собирала народна помош. За член на КПМ била избрана во 1944 година. Во есента 1944 била избрана за член на Околискиот одбор на АФЖ.
Душанка Бардарова

Душанка Бардарова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД во селото од пролетта 1943 година. Била ангажирана во изработката на топла облека за борците во НОВ и собирала народна помош. Во јуни 1943 година била затворена, но наскоро ослободена, била принудена два пати дневно да се пријавува вo полицискиот участок. Била член на КПМ од септември 1944, а подоцна била одбрана и за член на Одборот на АФЖ во Богданци.
Љубица Баровиќ - Манојловиќ

Љубица Баровиќ - Манојловиќ ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија, со потекло од Црна Гора. Носител на Партизанска споменица од 1941.
1 Животопис
Учествувала во напредното младинско движење пред војната, а во НОД се приклучила од 1941 година. Работела со младината и жените. Во aпpил 1942 година била затворена и одведена во логорот „Бурел“ во Албанија. Во есента 1943 година, таа станала борец на Првата македонска ударна бригада. Поради исцрпеност, таа останала на територијата во егејскиот дел на Македонија, до пролетта 1944 година, кога се пpeфpлилa во вардарскиот дел на Македонија, на работа во партизанската болница. Подоцна, таа била комесар на интендатурата во Битола. Таа е носител на Партизанска споменица и повеќе други одликувања.
Сорвагсватн

Сорвагсватн е најголемото езеро на Фарските Острови. Се наоѓа на островот Вагар помеѓу општините Сорвагур и Вагар. Неговата површина е 3.4 км2, повеќе од три пати поголема од Фјалаватн, второто по големина езеро, исто така сместено на Вагар.
1 Име
Кај мештаните има несогласување околу името на езерото. Жителите на Sørvágur на запад претпочитаат ''Sørvágsvatn'', што значи „езерото покрај Sørvágur“. Жителите на Miðvágur и Sandavágur на исток претпочитаат ''Leitisvatn'', што значи „езерото покрај Леити“, што се однесува на територијата на источната страна од него.
Селото Miðvágur е поблиску до езерото од Sørvágur, но се смета дека второто било населено порано. Сорвагур - заедно со Бур и Сандавагур се смета за една од трите оригинални населби на Вагар. Тие ја поделиле земјата на островот на три еднакви региони од 60 марки (територијална област) со што езерото би се сместило во регионот на Сорвагур.
Локалните жители најчесто го нарекуваат ''Vatnið'' „езерото“. Дебатата најчесто се случува кога луѓето од другите делови на Фарските острови го нарекуваат езерото со едно од неговите дадени имиња.
2 Географија
Езерото се наоѓа многу блиску до океанот, но неговата површина е околу 40 метри над морското ниво. Опкружен е со висока карпа што го спречува целосното истекување во океанот, а излезот е водопадот Bøsdalafossur. Поголемата висина на карпите од двете страни на Bøsdalafossur може да дадат илузија од одредени перспективи дека езерото е повисоко над морското ниво отколку што е.
3 Историја
За време на Втората светска војна, британската армија изградила аеродром (сега аеродром Вагар) западно од езерото. Тие изградиле и станица за поддршка на хидроавионите. Првиот авион што слета на езерото бил Каталина од крајбрежната команда на РАФ во 1941 година.
4 Места и имиња
* Trælanípan
* Oyrar
* Bøsdalafossur
* Sjatlá
* Sálarbótsá
5 Туризам
На езерото има можности за ловење пастрмка . Во летото 2005 година била формирана локална иницијатива за екскурзии со брод.
6 Галерија
Крста Барутовска

Крста Барутовска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од средината на 1942 година се вклучила активно и организирано во заднината на НОД во Дебар. Во својот дом чувала илегалци. Била ангажирана во пренесувањето илегалeн материјал, а била и врска меѓу илегалците, борците и куририте од Втората оперативна зона и селата: Папрадник, Селци и Дебар.
Лајткоин

Лајткоин (|Litecoin) — децентрализирана криптовалута создадена како отворен код и peer-to-peer платформа. Ја претстави Чарли Ли, поранешен инженер во Гугл, во октомври 2011 година. Често го нарекуваат „среброто“ на криптовалутната заедница, во споредба со Биткоин, кој се смета за „златото“ на блокчејн светот, благодарение на неговата брзина и ефикасност како алтернатива.
Главната цел на Лајткоин е да ги олесни трансакциите со подобрување на времето за потврда на блоковите. Додека Биткоин има просечно време на потврда од околу 10 минути, кај Лајткоин тоа време е значително намалено на приближно 2,5 минути. Ова го прави особено погоден за секојдневни трансакции.
Технички, Лајткоин користи алгоритам за доказ на работа наречен Scrypt, кој е помалку процесорски интензивен во споредба со SHA-256 алгоритмот на Биткоин. Ова го прави подостапен за помали рудари и помага во подобра децентрализација на мрежата.
Како една од најстарите и најпопуларни криптовалути, Лајткоин и понатаму се развива и користи во светот на финансии и технологија. Со своето стабилно присуство, тој претставува значаен дел од историјата на блокчејн и криптовалутите.
Комитска погача

''Комитска погача'' или лат. ''Laetiporus sulphureus'' е вид на печурка која често расте на дрвја во Европа и Северна Америка. На Балканот е позната и под имињата: ''шумско пиле'', ''жолт леб'', ''врбара'' или ''врбовача''. Позната е како деликатес, затоа се собира во рана пролет додека е уште млада и се користи во исхрана. Има светло жолта боја и вкус на пилешко. Повеќе капи во облик на школка растат заедно на кори од гниечки и мртви стебла или гранки на листопадни дрва. Најчесто живее на врба (''Salix''), евла (''Alnus''), топола (''Populus''), бука (''Fagus''), даб (''Quercus'') и багрем (''Robinia''). Ретко се јавува на иглолисни како бор (''Pinus''), ариш (''Larix'') и тиса (''Taxus''). Комитската погача е сапрофит. Родноста е поголема во пролет отколку во есен. Најчесто достигнува маса до 20 kg, а најголем примерок со неверојатни 45 kg тежина бил забележан во Хемпшир во Велика Британија октомври 1990 година. Освен луѓето служи како храна и на диви животни како што се елени и срни. Според некои неодамнешни извори, печурката е лековита.
1 Опис
Плодните тела се едногодишни, обично лоцирани не многу високо над земјата на дрвја или трупци. Во првата фаза на развој изгледа како жолтеникава месеста маса, бојата е интензивно жолта до портокалова. Плодното тело постепено се стврднува, добивајќи облик на „уво“ карактеристично за полипорите, составено од неколку споени псевдо-капи во облик на лепеза, кои често стојат на заедничка основа. Големината на капата е од 10 до 40 см. Максималната дебелина на стеблото е околу 7 см. Рабовите на плодните тела се брановидни и поделени на лобуси со длабоки пукнатини.
Тубуларни хименофори со мали заоблени или назабени пори (3-5 на квадратен mm). Младите печурки создаваат жолтеникави водени капки во изобилие. Цевките се жолти, кратки, 2-4 мм долги.
Спорите на комитската погача варираат од елиптични до јајцевидни, глатки се, хијалини и неамилоидни и се со големина од 5–8 x 4–5 µm.
Правот од спори има бледо-кремаста боја.
Морфолошки слични на комитската погача се видовите ''L.''''huroniensis'' и ''L. gilbertsonii''.
2 Лековити својства
Печурката се смета за лековита; ин витро го инхибира развојот на некои форми на канцерогени клетки. Исто така, има антимикробни и антивирусни својства.
3 Галерија
Феуд

Феуд (|feudum) е земја што се наоѓа во посед на феудалец. Главната карактеристика на феудализмот е системот на взаемни односи помеѓу господарите и вазалите. Господарот (феудалецот) давал земја на вазалот во замена за верност и воена или друга служба. Феудалната структура била составена од различни нивоа на вазали и господари, каде што кралот стоел на врвот на хиерархијата.
Овој систем обезбедувал структура и стабилност во период кога централната власт била слаба или непостојана, и бил важен дел од развојот на средновековната Европа.
Ратка Барутоска

Ратка Методиева Барутоска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од 9 септември 1944 година почнала активно и организирано да работи во заднината на НОД, како член на СКОЈ во родното место. Од Околискиот комитет на КПМ и на народната младина била ангажирана да формира во градот и прилепските села младински активи.