procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Даница Ристовски

Даница Ристовски (Белград, 6 ноември 1955) е југословенска и српска театарска, телевизиска и филмска глумица.
1 Биографија
Даница Ристовски е родена на 6 ноември 1955 година во Белград. Дипломирала глума на Факултетот за драмски уметности во Белград во класата на професорот Предраг Бајчетиќ. Таа е првак на Белградскиот драмски театар. Таа играла во театарските претстави Долгото патување во Европа , Кога цветаа тиквите, Московјанецот во пеколот, Почитувана Јелена и Трпеле. Има остварено значајни улоги во филмовите Бело одело, Утре наутро, Мојата најубава земја, Сон на зимската ноќ и Дневникот на машиновозачот на компанијата Зилион филм. Улогата на Лила во телевизиската серија „Игра на судбината“ и донела најголема популарност.
Таа е во брак со глумецот Лазар Ристовски.
2 Улоги
1970.-те_
1974., Театар во домот (ТВ серија), Кафе куварка
1978., Двобој за јужна пруга, Јелена (као Даница Которчевиќ)
1980.-те
1980., Вруќ ветар (ТВ серија), Новинарка
1980., Светозар Марковиќ (ТВ серија), /
1982., Дон Жуан се враќа од војна (ТВ филм), Втора лесна девојка, прва ќерка и четврта дама /
1982., Диво месо (ТВ филм), Сара, ќерка на Херцог
1983., Малограѓани (ТВ филм), Степанида, готвачка
1984., Бањица (ТВ серија), Србинка Букумировиќ
1988., Четириесет и осма - Завера и предавство (ТВ серија), Даница, сестра на Владо
1990.-те
1993., Византиско сино, мајка на Иван
1999., Бел костим, велосипедиска
2000.-те
2001., Бумеранг, Циганка
2002., Брегот на копнежот (ТВ филм), Аница Савиќ-Ребац
2004., Сон на зимската ноќ, Директорка
2006., Утре наутро, Зора
2006., Оптимисти, жена на Симон
2006., Снајпер, Комшика
2007., Милан, Мајка
2009., Ѓаволски град, Зора Рајиќ
2009., Меден месец, мајка на Вера
2010.-те
2010., Село гори, а баба се чешлa (ТВ серија), Жена во аутобус
2012., Најубава е мојата земја, Јелена
2014., Три сестри (ТВ филм), Олга
2014., Излаз у случају опасности (краток филм), Госпођа Филиповић
2014., Европа, бре (ТВ мини серија), Комшиница Славка
2015., Ургентен центар (ТВ серија), баба на Жарко
2015., Чизмаши (ТВ серија), Милена
2015., Панта Драшкиќ — цена на честа (ТВ филм), Емилија Драшкиќ, сопруга
2016., Дневникот на машиновозачот, Дневникот на машиновозачот
2016., Дневникот на машиновозачот (ТВ серија), Управничка
2018., Крал Петар Први, Макарена Спасојевиќ
2019., Крал Петар Први (тв серија), Макарена Спасојевиќ
2019., Помеѓу денот и ноќта, Жена
2020.-те
2020., Игра на судбината, Љиљана Караматијевиќ - Лила
2021., Дрим тим (серија), Јованка Канаѓанин
Петар Бенчина

Петар Бенчина (Белград, 7 декември 1984) е српски актер.
1 Биографија
Петар Бенчина е роден на 7 декември 1984 години во Белград. Дипломирал глума во 2008 година на Факултетот за драмски уметности во Белград во класата на професорот Драган Петровиќ Пелет. Тој е постојан член на Драмскиот театар во Белград од 2010 година. Добитник е на наградата за долгогодишен придонес во БДП и театарски живот на Србија „Татјана Лукјанова“ 2012 година. Тој, исто така, синхронизирал анимирани и играни филмови и серии на српски, за студиото Лаудворкс, Блу хаус и Ливада Белград. На18 јуни 2016 година, тој е оженет со глумицата Тамара Драгичевиќ, со која ги има ќерката Сташа и синот Лазар.
2 Филмографија
+, Година, Име, Улога
2007, Грав, Снајперист
2008, Маша
2008, Последниот прием, Секретар на анкетната комисија
2008, Запри го времето, Борис Крстиќ
2008-2009, Горчливи плодови, Деки
2009, Нешто како љубов, Иван
2011, Балканот мириса на дожд, Петар Кораќ
2011, Во мракот, Комшија
2011, Игра на вистината, Неша
2012, Воена академија, Буква
2014, Оддел
2014, Руски насилник во КГБ
2015, Сакам кусур, не сакам мастика
2015, Озон
2015-2018, Комшија, Чомбе
2015, Роденденот на господин Нушиќ, Келнер
2017, Урош Предиќ
2017-2019, Кучињата лаат, ветерот носи, Адвокатот Ушке
2018-2019, Погрешен човек, Михалјо Црнковиќ
2018, Желбата на синовите
2020, Мама и тато си играат војна, Шанкер
2020, Случајот со семејството Бошковиќ, Кум Бошко
2020, Клан (ТВ серија), Тигар
2021, Тома (ТВ серија), Др. Алекса Хаџипоповиќ
3 Синхронизација
Година, Име, Улога
2011−2013 година, Лего Нинџаго (сезони 1-2), Зејн, Лорд Гармадон
2011−2015 година, Миа и јас (сезони 1-2), Кралот Рејнор
2012−2013 година, Бејблејд: Метална сага, Кјоја Татегами, Чаошин
2012 година, Болтс и Блип, Тигарот Џексон
2012 година, Ловци на змејови (Лаудворкс), Лиан-Чу
2012 година, Училиште за вампири (Лаудворкс), Гроф Грозоморни
2017 година, Убавицата и ѕверот (2017), Ѕвер (дијалози)
4 Театар
* ,,Делириум тременс" (2005)
* ,,Трилогијата на малата смрт" (2005)
* „Блискост“ (2007)
* „Лесна коњаница“ (2007)
* „Млеко“ (2008)
* ,,Романса" (2008)
* ,,Харолд и Мод" (2010)
* „Како низ стакло“ (2011)
* „Сè за мајка ми“ (2011)
* ,,Дневната заповед" (2011)
* ,,Смртта на трговскиот патник" (2012)
* „Кога тиквите процветаа“ (2014)
* ,,Романот Палилула" (2015)
* „Тероризам“ (2016)
* „Црната кутија“ (2017)
Приказна за играчките 3

Приказна за играчките 3 (|Toy Story 3) — американски анимиран филм од 2010 година, во режија на Ли Ункрич, според сценариото на Мајкл Арнд. Гласовите ги позајмуваат: Том Хенкс, Тим Ален, Џон Кјузак, Дон Риклс, Валас Шон и Џон Раценбергер.
Петар Крсмановиќ

Петар Крсмановиќ (1 јуни 1990) е српски одбојкар. Тој бил дел од машката одбојкарска репрезентација на Србија, учесник на Европските игри 2015 одржани во Баку. На клупски план настапувал за рускиот тим Кузбас Кемерово.
1 Спортски достигнувања
1.1 Клубови
* Државни првенства
**''2014/2015 година'' Куп на Црна Гора, со Будуќност Подгорица
**''2014/2015 година'' Црногорско првенство, со Будуќност Подгорица
**''2015/2016 година'' Купот на Аргентина, со УПЦН Одбојкарски Клуб
**''2015/2016 година'' Аргентинско првенство, со УПЦН Одбојкарски Клуб
Челканци

Челканците (домородно име - Чалканду, Шалканду) ― мала група туркиски домородни сибирски народ. Го зборуваат северноалтајскиот челкански јазик. Оние кои живеат во Република Алтај понекогаш се групирани заедно со Алтајците и оние во Кемеровската област се групирани со Шорците; сепак, тие се признати како посебна етничка група во списокот на домородните малобројни народи на Северот, Сибир и Далечниот Исток од страна на етнографите и Резолуцијата на Владата на Руската Федерација бр. 255 од 24 март 2000 година, и Руски попис (2002). Но, за време на пописот во 2010 година, тие повторно биле „обединети“ со Алтајците. Според пописот од 2010 година, во Русија имало 1.181 Челканец.
1 Историја
Челканите произлегле од мешањето на туркиските кланови со Кетите, Самоједците и други домородни сибирски групи. Ова било постапка што започнала уште во периодот кога Киргискиот Каганат доминирал во регионот. Монголите тогаш владееле со регионот и луѓето од 13 до 18 век. Џунгарите накратко ја контролирале областа додека Челканците (заедно со другите Алтајци) не им се потчиниле на Русите.
2 Култура
Челканците првично биле ловци, а животните кои живееле во тајгата биле нивниот главен плен и биле од животно значење за месната опстанувачка економија.
Традиционалните челкански живеалишта биле многуаголни јурти направени од кора или трупци и на врвот со конусен покрив од кора. Други видови на живеалишта, исто така, биле конусни јурти направени од кора или костуми.
Традиционалната челканска носија била кратки панталони, ленени кошули и наметки со едногради.
3 Религија
Повеќето современи Челканци се православни христијани. Меѓутоа, бурканизмот и шаманизмот се исто така присутни кај Челканците.
Никола Јововиќ

Никола Јововиќ (13 февруари 1992) е српски одбојкар, член на машката одбојкарска репрезентација на Србија и рускиот тим Динамо ЛО, освојувач на златен медал на Европското првенство 2019 и Светската лига 2016 година.
1 Кариера
1.1 Репрезентација
На 19 јули 2015 година, српската одбојкарска репрезентација, вклучувајќи го и Јововиќ, стигнала до финалето на Светската лига 2015 година, и на крајот освоила сребрен медал, губејќи од Франција (0–3).
2 Спортски достигнувања
2.1 Клубови
* Државни првенства
** 2009/2010 година Купот на Србија, со Војводина Нови Сад
** 2011/2012 година Купот на Германија, со ВфБ Фридрихсхафен
** 2013/2014 годинаКупот на Германија, со ВфБ Фридрихсхафен
2.2 Младинска репрезентација
* 2009 година ЦЕВ У19 Европско првенство
* 2009 година Светско првенство на ФИВБ до 19 години
* 2013 година Светско првенство на ФИВБ до 23 години
2.3 Поединечни награди
* 2009: ЦЕВ У19 Европско првенство – најдобар сетер
* 2013: ЦЕВ Европско првенство – Награда за фер плеј
Дражен Лубуриќ

Дражен Лубуриќ (2 ноември 1993) е српски одбојкар, член на машката одбојкарска репрезентација на Србија и рускиот тим, Локомотив Новосибирск, освојувач на златен медал на Европското првенство 2019 и Светската лига 2016 година.
1 Кариера
На 17 јули 2016 година, Србија, вклучувајќи го и Лубуриќ, го освоил златниот медал на Светската лига 2016 година. Тоа бил првиот златен медал во Светската лига на српската репрезентација и прв репрезентативен успех за Лубуриќ.
2 Спортски достигнувања
2.1 Клубови
* ЦЕВ Челинџ Куп
** 2014/2015 – со Војводина Нови Сад* Државни првенства
** 2014/2015 година Купот на Србија, со Војводина Нови Сад
** 2018/2019 година Турски Суперкуп, со Халкбанк Анкара
Телеути

Телеутите (алтајски: ''тэлэңэт'', ''тэлэңут'', македонска кирилица: теленгет, теленгут) ― туркиски домороден сибирски народ кој живее во Кемеровската област, Русија. Според пописот од 2002 година, во Русија имало 2.650 Телеути. Тие зборуваат на јужноалтајски телеутски јазик/дијалект.
Во советското време и до 2000 година, властите сметале дека Телеутите се дел од Алтајците. Во моментов, во согласност со Одлука на Владата на Руската Федерација бр 255 датиран 24 март 2000 година, како и руските пописи од 2002 и 2010 година, тие се признати како посебна етничка група во рамките на домородните малобројни народи во Северот, Сибир и Далечниот Исток .
1 Историја
Телеутите некогаш биле дел од народот Тиеле. Тие потпаднале под власт на Првиот Туркиски Каганат. Телеутите произлегле од резултатот на мешањето на Кипчаците и Монголите. Приближно до крајот на 16 век, Телеутите талкале низ степата помеѓу Иртиш и Об. Тие станале номинални поданици на Ојратите во овој период. Нивното население во тоа време броело 4.000 шатори.
Русите ја добиле контролата врз регионот во средината на XVIII век и Телеутите последователно станале нивни поданици. Русите во своите документи ги нарекувале Телеутите „Бели Калмици“ и покрај етничките и јазичните разлики меѓу Калмиците и Телеутите.
Телеутите се сметаат себеси за посебен народ и многумина не прифаќаат да бидат етикетирани како Алтајци. Поголемиот дел од Телеутите живеат покрај Големата и Малата Бачатска Река во Кемеровската област. Сепак, неколку Телеути исто така живеат во Република Алтај.
2 Култура
Повеќето Телеути порано биле номадски или полуномадски сточари, а коњите, козите, говедата и овците биле најчестите видови на животни што ги одгледувале. Некои Телеути биле ловци и се потпирале на животните кои живеат во тајгата за опстанок.
Традиционалните телеутски живеалишта се конусни јурти направени од кора или брези.
Вообичаената телеутска носија била составен од ленени кошули, кратки панталони и наметки со едногради.
3 Религија
Повеќето Телеути се православни христијани. Сепак, постои значително малцинство што практикува шаманизам и сунитски ислам. Бурканизмот некогаш бил широко практикуван од Телеутите, но делотворно бил елиминиран за време на советската ера. Современите оживувања на религијата меѓу другите алтајски групи, не ги погодиле Телеутите.
4 Поврзано
* Алтајски јазик
* Алтајци
* Теленгити
* Туркиски народи
Јован Боровиќ

Јован Боровиќ (18 август 1965 година, Белград) е поранешен фудбалски судија, денес делегат-инструктор на ФСС.
1 Кариера
Јован Боровиќ својата судиска кариера ја започнал во 1989 година. За тринаесет години ги помина сите натпреварувачки рангови и досстигнал до Супер лигата. Во 2005 година станал помошник судија на ФИФА. На свои 42 години ја завршил судиската кариера поради повреда на грбот. Од 2007 година Јован е инструктор на прва категорија на ФСС.
Minecraft

''Minecraft'' (се чита: ''Мајнкрафт'') — игра за Windows, macOS, и Linux направена во 2009 г., а пуштена во ноември 2011 г. Во оваа игра, главниот јунак се вика Стив и тој оди низ многу приклученија. Маркус Персон ја напишал ''Minecraft'' на програмскиот јазик Java, користејќи ја графичката библиотека LWJGL, црпејќи идеи од игри како ''Dwarf Fortress'', ''Dungeon Keeper'' и ''Infiniminer''.
''Minecraft'' му дава на располагање на играчот процедурално создаден и променлив тримерен свет, целосно составен од коцки — тој може слободно да се преуредува, создавајќи сложени структури од овие коцки. Оваа одлика ја прави играта слична на разни конструктори, како што е Lego.
''Minecraft'' не поставува никакви конкретни цели пред играчот, но му нуди слобода на дејствување: на пример, играчот може да го истражува светот, да ископува корисни суровини, да се бори со противници и многу повеќе. Играта вклучува дополнителни режими, на пример, „Преживување“, каде што играчот треба самиот да набавува ресурси, и „Творештво“, каде што играчот ги има овие ресурси во неограничена количина.
Механиката на „редстоун“ (англ. ''Redstone'' — црвен камен/прашина) овозможува создавање сложени логички шеми во ''Minecraft'' — со тоа играта може да послужи како виртуелен конструктор за програмери и инженери.
Бранимир Бабарогиќ

Бранимир Бабарогиќ (Пеќ, 7 март 1951 - Белград, 15 јули 2018) бил српски фудбалски голман и еден од најдобрите фудбалски судии на Југославија.
1 Кариера
Бабарогиќ бил член на младинската екипа на Црвена звезда, за која бранел од 1970-1974 година. Подоцна бранел за Смедерево, Вождовац и Земун и Обилиќ.
По завршувањето на голманската кариера, тој станал фудбалски судија, бил еден од најдобрите фудбалски судии во средината на деведесеттите години на минатиот век, член на ФИФА, седум години меѓународен судија, судел на осум дербија, а во улогата на помошен судија на седум. Како судија, тој дебитирал на 100 вечен дерби .
Подоцна служел како комесар за безбедност, а по завршувањето на судиската кариера, работел како судски комесар и бил првиот човек на заедницата на Суперлигата . бил долгогодишен член на ИО на Црвена звезда.
2 Смрт
Починал во утринските часови на 15 јули 2018 година во Грочка во Белград на 67 години. Погребан е на 18. Јули на Новите гробишта во Белград .
Марко Ивовиќ

Марко Ивовиќ (22 декември 1990) е српски одбојкар, член на машката одбојкарска репрезентација на Србија, европски шампион од 2019 година, златен медал на Светската лига 2016 година, полски шампион (2015), шампион на Русија (2020 година). На професионално клупско ниво играл за рускиот тим Динамо ЛО.
1 Кариера
2.1 Клубови
Во сезоната 2013/2014 играл за Париз Волеј. Неговиот тим го освои ЦЕВ Купот и ја доби ''титулата за најкорисен играч'' во финалето. Ивовиќ бил избран за ''најдобар играч'' на француската одбојкарска лига 2013/2014. Во 2014 година се преселил во Асеко Ресовија Жешов. Во сезоната 2014/2015 го освоил сребрениот медал на ЦЕВ Лигата на шампионите. Тогаш Асеко Ресовија Жешов, вклучувајќи го и Ивовиќ, ја освоил титулата полски шампион 2015 година. Во мај 2015 година го напуштил полскиот клуб и заминал во руската Белогори Белгород. Во април 2016 година се вратил во Асеко Ресовија Жешов.
Во април 2018 година, рускиот клуб Локомотив Новосибирск објавил дека потпишал со Ивовиќ за сезоната 2018-2019.
1.2 Репрезентација
На 19 јули 2015 година, репрезентацијата на Србија во тимот заедно со Марко заминале да играат во финалето на Светската лига, но загубиле од Франција со 0–3 и освоиле сребрен медал.
На 17 јули 2016 година, репрезентацијата на Србија ја освоила својата прва титула во Светската лига со 3-0 победа над Бразил. Марко Ивовиќ бил прогласен за МВП на последниот натпревар.
Марко Ивовиќ бил избран за најдобар одбојкар на Србија во 2016 година.
2 Спортски достигнувања
2.1 Клубови
* ЦЕВ Лигата на шампионите
** 2014/2015 – со Asseco Resovia
* Куп на ЦЕВ
** 2013/2014 – со Париз Волеј
* Државни првенства
** 2009/2010 година Купот на Србија, со Војводина Нови Сад
** 2011/2012 година Купот на Србија, со Војводина Нови Сад
** 2013/2014 година Француски Суперкуп, со Париз Волеј
** 2014/2015 година Полско првенство, со Асеко Ресовија
** 2019/2020 година Руско првенство, со Локомотив Новосибирск
2.2 Поединечни награди
* 2014: Француско првенство – најкорисен играч
* 2014: Француско првенство – најдобар примач на топки
* 2014: ЦЕВ куп – најкорисен играч
* 2016: Светска лига на ФИВБ – Најдобар надворешен шпикер
* 2016: Светска лига на ФИВБ – најкорисен играч
* 2016: Најдобар одбојкар во Србија
Марко Полетановиќ

Марко Полетановиќ (20 јули 1993) ― српски фудбалски играч за врска за полскиот клуб Раков Ченстохова кој се натпреварува во Екстракласата.
1 Клупска кариера
1.1 Војводина
Роден во Нови Сад, играл во младинските екипи на Војводина низ неколку возрасни категории. Тој го имал своето деби за сениорскиот тим во првата половина од сезоната 2011-12 кога бил позајмен на српскиот прволигаш Војводина, тимот на Цемент Беочин. За време на зимската пауза се вратил во Војводина. И покрај фактот дека во исто време Војводина донесе многу постари играчи како Стивен Апија и Алмами Мореира во тимот во улогата на средниот ред, Полетановиќ успеал да заработи 12 настапи од 15 натпревари во текот на неговата прва полусезона во српскиот врв.
1.2 Гент
На 21 јануари 2015 година, Полетановиќ потпишал три и пол годишен договор со белгискиот клуб Гент. На 30 декември 2015 година, била објавена вест дека тој ќе биде позајмен на шест месеци во ОХ Левен, меѓутоа неколку дена подоцна станало очигледно дека иако двата клуба имале договор Полетановиќ не сакал да се пресели во ОХ Левен и договорот бил поништен. На крајот, тој бил позајмен на Зулте Варегем. Во летото 2017 година, Полетановиќ меѓусебно го раскинал договорот со клубот и си заминал како слободен агент.
1.3 Црвена звезда Белград
На 22 јуни 2016 година, тој потпишал едногодишна позајмица со српскиот гигант, шампионот Црвена звезда, со опција за постојан договор. Полетановиќ дебитирал на официјален натпревар за Црвена звезда на 22 јули, во првото коло од новата сезона на Суперлигата, во ремито против Напредак. Менаџерот на Црвена звезда, Миодраг Божовиќ ја пофали неговата дебитантска игра. Во својот втор натпревар постигнал деби гол за Црвена звезда против Металац, во победата во второто првенствено коло, со уште еден добар настап. По крајот на сезоната истече рокот на позајмица и Полетановиќ го напуштил клубот.
1.4 Тосно
На 19 август 2017 година, тој потпишал двегодишен договор со рускиот прволигаш Тосно.
Тој играл кога Тосно го освои финалето на Купот на Русија 2017-18 против Авангард Курск на 9 мај 2018 година во Волгоград арената.
2 Репрезентативна кариера
Полетановиќ играл за младинската репрезентација на Србија до 17 и до 19 години. Тој го имал своето репрезентативно деби за Србија со пријателскиот пораз од Катар со 3-0.
2.1 Репрезентативна статистика
Србија
Година, Натпревари, Голови
2016 година, 1, 0
Вкупно, 1, 0
3 Трофеи
3.1 Клуб
Војводина
* Куп на Србија: 2013–14
Гент
* Дивизија А: 2014–15
Тосно
* Куп на Русија: 2017–18
Раков Ченстохова
* Полски куп: 2020–21* Полски Суперкуп: 2021 година
Среќко Лисинац

Среќко Лисинац (17 мај 1992) е српски одбојкар, член на машката одбојкарска репрезентација на Србија и италијанскиот клуб Итас Трентино, германски шампион (2013), полски шампион ( 2018 година).
1 Кариера
2.1 Клубови
Во сезоната 2013/2014, Лисинац ја освоил титулата германски шампион со Берлин Волејс. Во 2014 година, тој се преселил во ПГЕ Скра Белчатов. Тој ја освоил титулата полски шампион во 2014 година со ПГЕ Скра Белчатов. На 8 октомври 2014 година, неговиот тим го освоил полскиот Суперкуп. На 7 февруари 2016 година, тој играл со ПГЕ Скра и го освоил Купот на Полска во 2016 година откако во финалето ја победиле ЗАКСА. Во април 2016 година тој бил член на истиот тим кој освоил бронзен медал во првенството Плус Лига 2015–16. На крајот на сезоната 2017-2018 тој потпиша договор со италијанскиот клуб Трентино Волеј.
1.2 Репрезентација
Тој освоил бронзен медал на ЕП 2013 година. На 19 јули 2015 година, репрезентацијата на Србија со него во тимот отиде во финалето на Светската лига, но тие загубиле од САД со 0–3 и го освоиле сребрениот медал. Лисинац добил поединечна награда за ''најдобар среден блокатор''.
2 Спортски достигнувања
2.1 Клубови
* ЦЕВ Лигата на шампионите
** 2020/2021 – со Итас Трентино
* Светско клупско првенство на ФИВБ
** Полска 2018 – со Итас Трентино
** Бразил 2021 година – со Итас Трентино
* Куп на ЦЕВ
** 2018/2019 – со Итас Трентино
* Државни првенства
** 2013/2014 година Германско првенство, со Берлин
** 2014/2015 година Полски Суперкуп, со ПГЕ Скра Белчатов
** 2015/2016 година Полски куп, со ПГЕ Скра Белчатов
** 2016/2017 година Полско првенство, со ПГЕ Скра Белчатов
** 2017/2018 година Полски Суперкуп, со ПГЕ Скра Белчатов
** 2017/2018 година Полско првенство, со ПГЕ Скра Белчатов
** 2018/2019 година Италијански Суперкуп, со Итас Трентино
** 2021/2022 година Италијански Суперкуп, со Итас Трентино
2.2 Младинска репрезентација
* 2010 година Европско првенство на ЦЕВ до 20 години
* 2011 година Светско првенство на ФИВБ до 21 година
* 2013 година Светско првенство на ФИВБ до 23 години
2.3 Поединечни награди
* 2013: ЦЕВ Европско првенство – најдобар блокатор
* 2015: Светска лига на ФИВБ – најдобар среден блокатор
* 2016: Полски куп – најдобар блокатор
* 2016: Меморијален турнир за Хуберт Јержи Вагнер – Најдобар среден блокатор
* 2016: Светска лига на ФИВБ – најдобар среден блокатор
* 2017: ЦЕВ Европско првенство – најдобар среден блокатор
* 2018: Полски куп – најдобар блокатор
* 2019: ЦЕВ Европско првенство – најдобар среден блокатор
Петрија Обреновиќ

Петрија Обреновиќ (Брусница, 1808-Неапол, 1870) била најстарата ќерка на принцот Милош Обреновиќ, ја крстил Караѓорѓe Петровиќ.
1 Биографија
Со оглед на тоа дека принцот Милош Обреновиќ бил патријархален човек и не верувал во воспитување на женски деца, Петрија, неговата омилена, никогаш не одела на училиште. На петнаесетгодишна возраст се омажила за Тодор Бајиќ во Земун. Бил образован, богат и зборувал унгарски, германски и грчки јазик. Студирал финансии во Виена, каде подоцна живееле во луксузна куќа и имот. По повод предлогот за брак, принцот Милош за престојот во Крагуевац нарачал порцелански чинии и чаши од Виена, за Петрија, дрвени столчиња и маси (различно од претходните троножни и гарнитура), како и фустани. Дури по бракот делумно се образувала. Покрај тоа што е првата Србинка која се омажила во венчаница, таа била и првата жена во Србија, што се наоѓала на портрет. Сликана е од Павле Ѓурковиќ, но за жал не била зачувана. Таа сè до 1829 година носела народна носија.
Имала четири сина-Лазар, Настас, Јеврем и Милош (кој станал барон). Нејзиниот татко ѝ давал совети како да ги воспитува децата. Нејзините деца ги учеле приватни професори, а попатно учела и таа.
Починала во Неапол во 1870 година.
2 Писма до татко и
Јоца Вујиќ (1863-1934) бил српски добродетел и богата човек од Сента, чии архиви се наоѓаат во Универзитетската библиотека „Светозар Марковиќ“ во Белград. Досега недоволно истражен, важен е за истражување на временскиот период на кнезот Милош. Се состои од галерија од 400 слики, библиотека од 20.000 книги (главно стари, вклучително и српски буквар од 1739 година), 3.000 документи и предмети и голем број писма, околу 1.427 документи и 565 писма на принцот Милош, вклучувајќи ги и оние упатени до децата или добиено од нив). Во материјалот се вклучени и 19 писма од Петрија. Двапати годишно патувала со родителите. Писмата се напишани од Варадија, Земун, Вршац и Медахија(1846-1858 година).
3 Поврзано
* Обреновиќи
Шалинац (резерват)

Шалинска (|Шалиначки луг) е заштитено подрачје во Србија кое го содржи последниот остаток од дабови шуми и јасен кои до пред неколку стотици години ги покривале поплавените подрачја во долините на Голема Морава и Дунав. Тоа е вистинска реткост која што не се наоѓа само во Србија туку и на поширокото подрачје на Балканскиот Полуостров.
Таа се наоѓа на 10 км источно од Смедерево, на огромната рамнина на Годоминското Поле, самата рамнина настанала како резултат на поплавитекот кој што се случувал на реката Велика Морава во областа каде што се влева во реката Дунав. Шумичката е опкружена со населбите Шалинац и Кулич, а исто така - во широка кривина - со некогашниот меандр на Велика Морава, кој сега е волско езеро.
Содржи висока, хомогена поставеност на дрвја кои се речиси на иста возраст, вклучително и околу 200 стогодишни дабови (Quercus robur), некогаш придружени со јасен на полето (Fraxinus angustifolia). Заштитеното подрачје зафаќа 19 хектари.
Староста на шумичката се проценува на 200-300 години. Просечната големина на дабовите дрвја е:
Висина на стеблата на дрвјата, 17.58 m
Полупречник на врвови на дрвја, 15.43 m
Волумен на стеблата на дрвјата, 4.14 m
Полупречник на стебла, 1.32 m
Илија Ивиќ

Илија Ивиќ (роден во Зрењанин, 17 февруари 1971) бил поранешен српски и југословенски фудбалер. Настапувал на позицијата како напаѓач. Неговиот брат Владимир исто така бил фудбалер.
1 Професионална кариера
Фудбалската кариера ја започнал во клубот од Зрењанин Пролетер, каде од 1988 до 1991 година одиграл 92 натпревари во првата лига на Југославија и постигнал 26 гола. Во 1991 година од Пролетер преминал во составот на Црвена ѕвезда каде ги поминал следните три сезони. Со белградските „црвено-бели“ ја освоил титулата шампион, но и Купот на Југославија. Тој бил член на тимот и во 1991 година, кога клубот од „Маракана“ го освоил Интерконтиненталниот куп и станал светски шампион во градот Токио.
По Ѕвезда кариерата ја продолжил во грчкиот тим на Олимпијакос каде ги минал следните пет сезони и имал доста забележителни партии. Со клубот од Пиреја трипати бил шампион на Грција и еднаш го освоил Купот. Подоцна настапувал за тимот на Торино во Италија. Во италијанскиот тим не постигнал гол на 19те одиграни натпревари, по што се вратил во Грција и овојпат настапувал за составот на Арис од Солун. Кариерата ја завршил во тимот на АЕК од Атина, со кој во 2002 година го освоил Купот на Грција.
Илија Ивиќ настапил за репрезентацијата на СР Југославија на само еден натпревар и тоа на 2 септември 1998 година против сотавот на Швајцарија. Овој натпревар се одиграл во Ниш и завршил со резултат од 1:1.
2 По фудбалот
По играчката кариера Ивиќ успешно работел како технички директор во екипите на АЕК и Олимпијакос. За време на неговиот претстој во екипата на АЕК од Атина двапати бил второпласиран во првенството на Грција. Со тој клуб остварил пласман во лигашкиот дел од Лигата на шампионите. По неговиот трансфер во составот на Олимпијакос, истоимената екипа освоила двојна круна и за прв пат во историјата на грчкиот фудбал го минала лигашкиот дел од најважното европско клупско натпреварување - Лигата на шампионите.
Од септември 2008 до јули 2009 година бил спортски директор на фудбалскиот клуб Црвена ѕвезда.
3 Трофеи
3.1 Црвена ѕвезда
* Освоен е Интерконтинентален куп (1): 1991 година
* Освоено е Југословенското првенство (1): 1991/92
* Освоен е Купот на Југославија (1): 1992/93
3.2 Олимпијакос
* Освоено е Грчкото првенство (3): 1996/97, 1997/98, 1998/99
* Освоен е Куп на Грција (1): 1998/99
3.3 АЕК Атина
* Освоен е Купот на Грција (1): 2001/02
Женска кошаркарска репрезентација на Србија

Женската кошаркарска репрезентација на Србија (|Женска кошаркашка репрезентација Србије / Ženska košarkaška reprezentacija Srbije) ја претставува Србија на меѓународни натпревари во женска кошарка и е контролирана од Кошаркарската федерација на Србија. Србија во моментов е европски шампион и се наоѓа на седумнаесеттото место на Светската ранг листа на ФИБА.
На меѓународни натпревари порано беше претставувана како „женска кошаркарска репрезентација на СР Југославија / Србија и Црна Гора“ до 2006 година. Кога Србија стана независна, таа стана држава наследничка на Србија и Црна Гора и, според тоа, резултатите од претходната држава СР Југославија / Србија и Црна Гора со право и припаѓаат.
За резултатите пред 1992 година, видете ја женска кошаркарска репрезентација на Југославија.
0.1 Забележителни играчи
* МВП на ФИБА Евробаскетот
** Ана Дабовиќ – 2015 г
** Соња Васиќ – 2021 година
* Тим на сите турнири на ФИБА Евробаскет
** Ана Дабовиќ – 2015 г
** Соња (Петровиќ) Васиќ – 2015, 2019, 2021 г.
* WNBA шампион
** Ана Дабовиќ – 2015 г
* Најдобар стрелец во Евролигата
** Мила Николиќ – 2000 г
** Ана Јоковиќ – 2003 г
** Гордана Грубин – 2004 г
1 Поврзано
* Кошаркарската федерација на Србија
Таорски извори

Водопадите Таорски извори се природен споменик сместен во западниот дел на Србија, во масивот Ваљево Планина, во подножјето на планината Повлен. Изворите на Таор избиваат во селото Доњи Таор, каде што се влеваат во реката Скрапеж, притока на Западна Морава .
1 Позиција
Таорски извори се наоѓаат на територијата на градот Ваљево во Доњи Таор, недалеку од патот за Маковиште . Во овој природен простор порано имало 12 воденици, а сега останале само неколку. Во подножјето на варовничкото плато, на југоисточниот крај на синклинската долина, на северната страна граничи со вертикална карпа висока 5 метри и широка 3 m на дното, од отворот на пештерата избива извор. Бројни водопади и каскади се создадени на релативно кратко растојание над депонираните наслаги на бигрен. Изворите се влеваат во реката Скрапеж, каде што има изворот под планината Повлен.
До изворот може да се стигне од Ваљево по пат кој минува низ Лелиќ и Мравињац.
2 Одлики
Просторот на Таорскиот извор е препознатлив по изворската пештера во подножјето на варовничкиот дел, од каде што извира главниот извор и пошироката изворска зона со неколку мали периодични извори. Низводно од главниот извор, била наталожена најголемата акумулација на бигор во овој дел од Србија. Просечно е со многу живописни каскади и водопади, со остатоци од некогашни воденици, кои завршуваат со водопад на устието на Врелскиот поток во Скрапеж, висок околу 4,5 m.
3 Заштита
Споменикот на природата „Таорска воденица“ е во постапка на заштита и на неговото подрачје е предвиден режим на заштита од втор степен.
4 Галерија
Књаз Милош а.д.

Књаз Милош — српски производител и дистрибутер на газирана минерална вода со седиште во Аранѓеловац, Србија.
Покрај нејзината централна минерална газирана вода Књаз Милош, компанијата произведува и природна минерална вода Аква Вива, енергетски пијалак Гуарана, линија на газирани и се уште безалкохолни пијалаци со овошен сок – брендовите Ремикс Књаз, Тјуб, Голф и Густо.
1 Историја
Почетокот на практиката на користење изворска вода датира од 1811 година, кога Доситеј Обрадовиќ го посетил изворот и неговата вода ја користел за медицински цели.
Дваесет и пет години подоцна, руските експерти и началникот на санитарната служба на Кнежевството Србија, д-р Емерих Линдемајер, ја извршиле првата официјална анализа на својствата и квалитетот на оваа минерална вода. Импресионирани од резултатите и истовремените посебни лековити својства на водата, тие ги доведле првите посетители до изворот и ја започнале првата организирана експлоатација на водата.
Во 1858 година, српскиот кнез Милош Обреновиќ го ставил изворот под заштита на државата и решил да направи град во областа. Во знак на благодарност, мештаните и посетителите го нарекле изворот по принцот, врз кој почна да се расплетува концептот за индустриска експлоатација на природно газираната вода на Бањата Буковичка.
Књаз Милош го носи името на Милош Обреновиќ, принц на Србија од 1815 до 1839 година. Од 2000 година работи во сегашната форма.
Во 2004 година, инвестицискиот фонд „ФПП Балкан Лимитед“, дел од „ФПП Груп“ со седиште во Лондон, станало мнозински сопственик во Књаз Милош. Преземањето било направено во две фази. Во септември 2004 година, „„ФПП Балкан Лимитед“ преку понуда за преземање купила 25% од акциите во сопственичката структура на компанијата. Во декември 2004 година, таа започнала уште една понуда за откуп и купила уште 33% од акциите, кои го направија вкупно € 57 милиони инвестиции за 58% од акциите во сопственичката структура на компанијата.
Во јануари 2005 година, „„ФПП Балкан Лимитед“ го додала „Салфорд Инвестмент Фонд“ како нивни партнери. Во декември 2006 година, Књаз Милош а.д. добиле ISO 22000 сертификат за безбедност на храната, со што можеше да ги пласира своите производи на пазарот на Европската Унија.
Во февруари 2015 година, „Салфорд Инвестмент Фонд“ ги продале своите интереси во Књаз Милош на Мид Европа Партнерс. Од 2015 година, средствата на компанијата во Србија, кои ги вклучуваат Књаз Милош, Имлек и Бамби, се управувани од консултантска фирма „Моџи Брендови“.
Во 2019 година, заедничко вложување помеѓу чешкиот Карловарске Минерални Води и ПепсиКо се согласиле да ја купи компанијата од Мид Европа Партнерс за необјавена сума.
Љубица Јанковиќ

Љубица Јанковиќ (Алексинац, 14 јуни 1894 — Белград, 3 мај 1974) била етномузиколог, соработник на Етнографскиот институт на САНУ и член на повеќе меѓународни установи за изучување на народната култура. Со сестра ѝ Даница ја издала книгата „Народни игри” во осум тома. Тие две се зачетници на српската етнокореологија. Целиот свој живот го посветиле на собирање и проучување на традиционалните игри, песни и обичаи. Нивната истражувачка и етнокореолошка работа опфаќа игри од Србија, Војводина, Црна Гора Косово Босна и Херцеговина, Македонија, Хрватска, Далмација и одредени подрачја на Словенија.
Пелсовска Плоча

Пелсовска Плоча — мала тектонска единица. Сместена е во Панонската Низина во Европа. Карпатите и басенот кој е опкружен со нив биле формирани од варовник до миоценот при судирот на континентална Европа со помалите континентални фрагменти од микроплочи АЛКАПА, Тиса, Пелсо и Дачија . Линијата Загреб - Хернад е поранешна плоча помеѓу Пелсовската Плоча од африканско потекло и Тиската Плоча со евроазиско потекло.
Пелсовскиот Блок понекогаш се смета за јужен дел на АЛКАПА и се споредува со внатрешната зона на планините Западни Карпати , кој се нарекува Внатрешни западни Капати . Типична одлика на оваа зона е Динарската - Apulian фациес на тријасските карпи, додека целиот Alcapa во некои документи се смета како дел од Apulian плоча . Оттука, Pelso ''sensu stricto'' се состои од торнаични, букички и силицични суперединици, кои еволуирале јужно од океанот Мелиата-Халштат и надредената седиментна покривка на кенозојскиот период.
Зоолошка градина Палиќ

Зоолошката градина Палиќ има површина од 10 хектари (25 ари) формирана е во 1949 година и се наоѓа во Палиќ, Северна Србија, дел од градот Суботица, 5 километри од автопатот Е75 Будимпешта – Белград.
1 Историја
Се верувало дека езерската вода и калта на езерото Палиќ имаат лековита моќ, а од средината на 1880-тите до почетокот на Првата светска војна, Палиќ била популарна спа дестинација. По Втората светска војна, зоолошката градина била замислена како дел од обидот да се подобри туризмот во областа. Зоолошката градина била отворена во 1949 година.
2 Животни
Зоолошката градина е дом на околу 150 видови на животни, вклучувајќи мајмуни, елен, антилопа, зебри, жирафи, лавови, слонови, камили, тигри, волци, белите мечки, ему, ноеви и други птици, како и змии, влекачи, и тарантули . Зоолошката градина е дом и на некои домашни животни, вклучувајќи магариња, кози и коњи .
3 Уредување
Зоолошката градина е составена од езерца и фонтани, како и повеќе од 270 видови дрвја и грмушки, вклучувајќи либански кедри, секвои и ариш, како и многу домашни видови. Северниот дел на зоолошката градина е покриен со зимзелени дрвја, а јужниот дел е претежно листопаден. Зоолошката градина вклучува детско игралиште и зоолошка градина за галење.
4 Галерија
Власина

Власина е планински регион во јужна Србија . Тоа е погранична област со Бугарија, регион на Родопска Србија, таа е со стари карпи и планини. Нејзините најистакнати форми се истоимената река Власина и Власинско Езеро . Одговара на териториите на општините Црна Трава, Власотинце и Сурдулица .
Регионот се состои од четири помали, микрорегиони: Црна Трава, Знепоље, Лужница и Власотинце . Во близина на Власотинце, сосема се видливи остатоци од античките вулкански ерупции.
1 Економија
Најголем центар во целиот регион е градот Власотинце, но општо земено, областа е една од најмалку развиените во Србија, многу сиромашна и екстремно населена. На пример, населението во општина Црна Трава се намали од околу 14.000 во 1953 година на само 2.500 во 2002 година. Според тоа, густината исто така паднала, од 43 жители на км² во 1953 година на само 8 жители на км² во 2002 година.
Кружен автопат ги поврзува долините на реките Власина и Јужна Морава.
Во 2005 година Hellenic Bottling Co., подружница на The Coca-Cola Company, ја купи локалната фабрика за вода („Rosa“ е заштитен знак за оваа вода) која се наоѓа блиску до изворот Власина, предизвикувајќи вознемиреност кај локалните екологисти. Активистите од „Еко база Југ“ (Еко база Југ) се плашеа дека прекумерната експлоатација ги суши изворите на реката.
2 Дивиот свет
Во 2018 година било објавено дека европскиот лилјак со слободна опашка, претходно неевидентиран во Србија, бил откриен како живее во регионот Власина. Станува збор за 31-виот вид лилјак кој ја населува земјата и е оној со најголем распон на крилјата.
Мешани шуми на Родопските Планини

Мешаните шуми на Родопските планински сочинуваат копнен екорегион во Европа дефинирани од WWF. Припаѓа во биомот на умерените широколисни и мешани шуми и во царството на Палеарктикот.
1 Географија
Родопските планински мешани шуми ги покриваат повисоките делови на Балканските Планини, Родопите, Рила, Пирин, Витоша, Средна Гора, Огражден и Малешевијата, сместени речиси целосно во Бугарија, како и во некои соседни области во Грција, Северна Македонија и Србија . Тие се протегаат на површина од 31.600 км <sup>2</sup> и се заменети на пониските надморски височини со балканските мешани шуми.
2 Флора
Бројот на видови на васкуларни растенија во екорегионот се проценува на 3.000. Долните површини се покриени со мешани листопадни шуми, а најмногу со европска бука, ориентален габер, европски габер и неколку видови даб. Во повисоките зони доминираат иглолисни шуми — Шкотски бор, босански бор, македонски бор, бугарска, сребрена, норвешка смрека и др. На повисоки надморски височини се сместени грмушки, Хит и алпскиот тундра.
3 Фауна
Мешаните шуми на планината Родопи се засолниште за голем број загрозени видови цицачи, како што се кафените мечки, волците, европските борови куни, европските видри, дивите мачки и дивокозата. Почестите големи цицачи вклучуваат срна, диви свињи и лисици.
Повеќето европски птици грабливки можат да се најдат во регионот, вклучувајќи го реткиот источен царски орел, мршојадецот и белоглавиот мршојадец .
4 Заштитени подрачја
Екорегионот на Родопските планинско мешани шуми има вкупно три национални паркови, сите од нив се наоѓаат во Бугарија, и тие се состојат од Национален парк Централен Балкан, Националниот парк Пирин, на УНЕСКО на светското културно наследство, како и Националниот парк Рила.
Динарски мешани шуми

Динарски мешани шуми — копнен екорегион на биомот на умерените широколисни и мешани шуми во Југоисточна Европа, според WWF и Дигиталната мапа на европските еколошки региони од Европската агенција за животна средина . Исто така тие се во палеарктичкото царство .
1 Географија
Подрачјето го сочинуваат планинскиот шумски регион на Динаридите . Овој планински венец се протега долж источниот брег на Јадранското Море и зафаќа во Словенија, Хрватска, Босна и Херцеговина, Црна Гора, Србија, северна Албанија и североисточна Италија .
Со големо количество на врнежи и изобилство на варовници, карстниот релјеф е истакнат.
2 Клима
Климата на екорегионот е водена и исклучително влажна. Опсегот на врнежи е генерално над 1500 mm и се движи помеѓу 2000 и 3500 mm врнежи. Максималните измерени количества врнежи во внатрешноста на Заливот Котор ги надминуваат годишните просеци над 4500 mm ( Црквице ), највисоките опсези на врнежи во Европа и се едни од највисоките на северната полутопка. Оваа клима е дел од умерениот тип на Кепен со влажни лета (Cfs) и планинска снежна клима (Dfs). Поради изобилството на снег и лавините, алпските биотопи се вообичаени за сите високи планини. Неколку мали ледници сè уште постојат во масивите Дурмитор и Проклетите планини , највисоките масиви на Динаридите.
3 Флора
Широкиот висински опсег на овој екорегион е домаќин на голем број растителни заедници. Највисоките височини (над 1.500 m) се покриени со четинарски шуми, со мешана широколисна вегетација и се јавуваат на пониски височини.
Во зоната на четинари доминираат норвешката смрека, сребрената ела и европскиот црн бор со примеси на европска бука . Динарската варовничка блокова ела шума расте на варовнички изданоци. Доминантните видови на долните зони вклучуваат различни листопадни дабови ( ''Quercus frainetto'', ''Q. pubescens'' и ''Q. cerris'' ) и ориенталниот габер ( ''Carpinus orientalis'' ). Јужноевропскиот цветен пепел ( ''Fraxinus ornus'' ) ја означува субсредоземната зона во регионот под 600–1000 m (од С до Ј).
Фитогеографски, екорегионот е поделен помеѓу Јадранското и Источносредоземните провинции на Средоземниот регион, во рамките на Холарктичкото Кралство (според разграничувањето на Армен Тахтајан ).
4 Заштитени подрачја
35.989 км<sup>2</sup>, или 5%, од овој екорегион е во заштитени подрачја . Уште 1% од површината на екорегионот има релативно недопрени, но незаштитени шуми.
Заштитените подрачја во екорегионот ги вклучуваат Националниот парк Триглав во Словенија, Националниот парк Плитвички езера во Хрватска, Биоградска Гора, Дурмитор и националните паркови Проклети Планини во Црна Гора и Националниот парк долина Валбона во Албанија.
Душко Тошиќ

Душко Тошиќ (19 јануари 1985) е српски професионален фудбалер кој игра како дефанзивец за Касимпаша .
1 Клупска кариера
1.1 Рана кариера
Роден во Зрењанин, Тошиќ ја започнаl својата кариера во родната Србија играјќи за ОФК Београд пред да се пресели во францускиот клуб Сошо во зимата 2006 година, но поминал само една и пол сезона во клубот. За време на неговиот престој во Сошо, тие го освоиле Купот на Франција 2006–07.
1.2 Вердер Бремен
Тој преминал во Вердер Бремен за сезоната 2007-08, каде што потпишал договор до 2011 година. На 1 февруари 2010 година, неговиот договор со Бремен бил раскинат.
1.3 Портсмут
Тошиќ потпишал за Портсмут на 12 февруари 2010 година, но како резултат на финансиската состојба на Портсмут, регистрацијата на Тошиќ во Премиер лигата била задржана и тој бил принуден да го напушти клубот во рок од еден месец откако потпишал за нив. Тошиќ бил неискористена замена во победата на Портсмут од 4-1 во петтото коло на ФА Купот против Саутемптон во февруари, и не успеал да излезе на теренот таа сезона. Тој потпишал договор за позајмица да игра за КПР до крајот на сезоната на 25 март 2010 година.
1.4 Црвена звезда
На 7 јули 2010 година, тој се приклучил на Црвена Ѕвезда, потпишувајќи тригодишен договор, отфрлајќи го интересот на некои англиски клубови. На 31 август 2011 година, било објавено дека ќе му се приклучи на Реал Бетис на двегодишна позајмица со опција Бетис да го купи играчот потоа. Тој се врати во Црвена Звезда во јануари 2012 година.
1.5 Генчлербирлиги
На 21 јуни 2012 година, било објавено дека Тошиќ ја напушта Црвена Ѕвезда и се приклучува на турскиот тим од Супер лигата, Генчлербирлиги. Таму играл три сезони и бил еден од најдобрите играчи во тимот.
1.6 Бешикташ
На 2 јуни 2015 година, Тошиќ потпишал тригодишен договор за Бешикташ. Бешикташ ја освоил титулата во Супер лигата во сезоната 2015–16, како и во 2016–17, при што Тошиќ главно ја заземал позицијата лев централен дефанзивец.
1.7 Гуангжу
На 18 мај 2018 година, Бешикташ објавил дека Тошиќ е подготвен да потпише за Гуангжу, со понудена сума од 5 милиони евра. Тој потпишал две и пол годишен договор вреден 5,8 милиони евра по сезона.
2 Репрезентативна кариера
Тошиќ го направил своето национално деби против Норвешка на 15 ноември 2006 година, пријателски натпревар кој заврши нерешено 1-1.
Во јуни 2018 година, менаџерот на Србија, Младен Крстаиќ, го вклучил Тошиќ во последниот тим од 23 играчи за Светското првенство 2018 година. Таму одиграл два натпревари, против Костарика и Швајцарија.
3 Приватен живот
Роден во Зрењанин, Тошиќ пораснал во малото село Орловат кое се наоѓа во близина. Се оженил со српската поп пејачка Јелена Карлеуша во јуни 2008 година и имаат две ќерки Атина и Ника.
4 Трофеи
Сошо
* Купот на Франција: 2006–07
Вердер Бремен
* ДФБ-Покал: 2008–09
* Вицешампион на Купот на УЕФА: 2008–09
Црвена звезда
* Куп на Србија: 2011–12
Бешикташ
* Супер лига: 2015–16, 2016–17
Србија
* Европско првенство до 21 година: вицешампион 2007 година
Поединечни награди
* УЕФА Европско првенство за играчи до 21 година Тим на турнирот: 2007 година
* Тим на сезоната во српската Суперлига: 2010–11, 2011–12
Балкански мешани шуми

Балканските мешани шуми претставуваат копнен екорегион на југоисточна Европа според WWF и Дигиталната мапа на европските еколошки региони од Европската агенција за животна средина . Припаѓа во биомот на умерените широколисни и мешани шуми и во царството на Палеарктикот.
1 Географија
Балканските мешани шуми зафаќаат поголем дел од долините, рамнините и планинските падини на источен Балкан, главно Бугарија, освен повисоките делови на Рила - Родоп и Балканските Планини, каде што се заменети со мешаните шуми Родопски планини . Се протегаат од приближно долината Дрина до бреговите на Црното, Мраморното и Егејското Море и зафаќаат 224.400 км<sup>2</sup> во Албанија, Босна и Херцеговина, Бугарија, Северна Македонија, Србија, Романија, Грција, Косово и Турција . Екорегионот е опкружен со еуксино-колхиски листопадни шуми (во Турција, Грузија и Бугарија), склерофилни и мешани шуми во Егејско и Западна Турција (во Грција), мешани шуми на планините Пинд (во Грција, Северна Македонија и Албанија), Динарските мешани шуми (во Црна Гора и Босна и Херцеговина), Панонски мешани шуми (во Босна и Херцеговина, Србија и Романија), карпатски планински четинарски шуми, централноевропски мешани шуми (и во Романија), како и источноевропска лесостепа и понтичка степа (и двете сместени во Романија и Бугарија).
2 Клима
Климата во екорегионот е претежно од влажен суптропски (Cfa ) тип на Кепен до влажен топол летен континентален (Dfb), со влажни зими. Одредени области од овој екорегион се со релативно високи врнежи и се сметаат за реликт на умерена прашума .
3 Флора
Неколку видови листопадни дабови (најистакнати ''Quercus frainetto'' Ten., како и ''Q. cerris'' L., ''Q. pubescens'' Willd. и други) се доминантни во поголемиот дел од шумите на екорегионот, прошарани повисоки планински падини (над 800–1200 m) Европска бука и четинари како шкотскиот бор, босанскиот бор, македонскиот бор, сребрената ела и норвешката смрека . Највисоките врвови поддржуваат алпска тундра вегетација.
Фитогеографски, екорегионот е поделен помеѓу делови од централноевропските, илирските и евксиниските провинции на Циркумбореалниот регион во рамките на Холарктичкото Кралство (според разграничувањето на Армен Тахтајан ).
Театарче лево ќоше

„''Театарче лево ќоше''“ — македонски филм од 1987 година во режија и сценарио на Иван Карадак.
1 Улоги
Глумец, Улога
Димче Мешковски
Гоце Тодоровски
Катерина Крстева
Благоја Чоревски
Катерина Коцевска
Душко Костовски
Ѓокица Лукаревски
Стојна Костовска
Ванчо Петрушевски
Владимир Ангеловски-Дади
Емин Унѓел
Марин Бабиќ
Игор Џамбазов
Јовица Михајловски
Мите Грозданов