procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Аманда Свенсон

Аманда Софија Свенсон (родена на 5 јуни 1987 година во Арлов) е шведска авторка. Таа е ќерка на новинарот Пер Свенсон и неговата сопруга Ен-Софи Свенсон, пораснала во Малме. Почнала да пишува на млада возраст и на седумнаесет години стигнала до финалето на Лила Аугустприсет. Своето образование за пишување го стекнала во Народно средно училиште „Фридхемс“ во Свалов помеѓу 2006 и 2008 година. И студирала од 2011 година наука за литература и француски јазик на Универзитетот Лундс.
Аманда Свенсон дебитирала како авторка во 2008 година со објавената ''Еј Доли''. Нејзината втора книга ''Добредојдовте во овој свет'' била номинирана за Аугуст награда во 2011 година.
На 17 август 2012 година, Свенсон претставила епизода од шоуто на Сверигес Радио Сомар .
1 Библиографија
* 2008 – ''Еј Доли'', Норстедс
* 2011 – ''Добредојдовте во овој свет''* 2014 – ''Сè што ти кажав беше вистина.''* 2019 – ''Систем толку величествен што заслепува''* 2023 – ''Телеграф на душата''
2 Наводи
Оса Јиндер

Оса Тиндра Јиндер (родена на 9 октомври 1963 година во Upplands Väsby, округот Стокхолм, Шведска е шведски музичар играч, композитор, продуцент, текстописец, автор и предавач. Таа постигнала успеси на топ листите на албуми во Шведска.
Таа живее во Стокхолм. 2006-2017 живеела во Acktjära надвор Bollnäs, Хелсингланд.
Во 1979 година таа била најмладата личност на која и била доделена титулата Рикспелман или Национален народен музичар. Во 1995 година, Јиндер и вокалистот Гунхилд Твинереим им се придружиле на норвешкото/ирското инструментално дуо Secret Garden додека победија на Евровизија со „ Ноктурн “.
Нејзината ќерка Литл Јиндер е пејачка.
1 Наводи
Сигрид Кале

Сигрид Ајда Матилда Кале (родена Ниберг ; 18 септември 1928 - 31 декември 2013 година) била шведска новинарка и писателка.
Родена е во Париз во 1928 година, во семејството на ориенталистот Х.С. Ниберг и неговата сопруга Фани, роденото Хаселберг. Таа пораснала во Упсала каде нејзиниот татко бил професор по семитски јазици.
Во младоста се интересирала за театарот и по дипломирањето се пријавила во драмско училиште, но не била прифатена. Наместо тоа, таа се запишала на универзитетот во Упсала каде студирала историја на книжевна драма.
Таа отпатувала во Лондон заедно со нејзиниот татко во 1946 година и останала со него во домот на германскиот ориенталист Пол Е. Кале, кој избегал од Германија со своето семејство во 1938 година, откако станале мета на нацистичкиот прогон поради помагање на еврејските пријатели и соседи. Еден од синовите во семејството, Џон Кале, се заљубил во Сигрид Ниберг и парот се допишувал некое време откако таа се вратила во Шведска. Кога Џон Кале се преселил во Бон и се обучил како дипломат, двајцата се венчале, а Сигрид Кале се преселила прво во Германија, а потоа во Карачи, Багдад, Вашингтон, Тунис и Њу Делхи, каде Џон Кале имал дипломатски функции.
На 30 мај 1997 година Кале добила почесен докторат на Факултетот за хуманистички науки на Универзитетот во Упсала, Шведска
Сигрид Кале починала по кратко боледување на 31 декември 2013 година, на 85-годишна возраст, во Упсала.
Ана Свард

Ана Лота Свард (родена на 16 февруари 1969 година) е шведска писателка. Таа го имала своето деби како романописец во 2003 година со ''Арктичко лето'', што и донесе номинација за августовска награда со образложение дека „Моќниот хор од гласови прикажува семејство во криза. Поединечните фрлени зглобови дел по дел до моќна приказна за тоа како предавството и повторените конфронтации ги нагризуваат најсилните врски. Изненадувачките промени во перспективата и јазикот кој се одликува со остри детали, ѝ дава на приказната важни нијанси и психолошка длабочина“.
1 Работа
''Арктичко лето'' доби голем број награди и било преведено на неколку јазици како германски, холандски и полски . Нејзиниот втор роман ''Жив песок'' бил објавен во 2006 година. Бил номиниран за наградата за литература на списанието „Ви“ и ја доделиле првата стипендија од Меморијалниот фонд „ Маре Кандре“. Нејзиниот трет роман ''Без здив'', добитник на наградата Бокирклар за роман на годината, бил објавен во 2010 година. Тој е преведен на шеснаесет јазици, вклучувајќи англиски, француски и руски.
На 28 март 2019 година, Шведската академија ја избрале Свард за нов член на академијата. Таа била примена во декември 2019 година.
2 Наводи
Мариета фон Хаусволф фон Баумгартен

Мариета фон Хаусволф фон Баумгартен (моминско фон Баумгартен) е шведска сценаристка од Стокхолм. Таа го напишала сценариото за филмот за 2012 година, номиниран за Гулдбаге '', „Повикај девојка“''. Таа исто така била копродуцент на филмот.
1 Кариера
Таа е меѓународен советник за сценарија, која работела со развој на филмови како Медитеран (Џонас Карпигано), Бабадук (Џенифер Кент), Х (Ранија Атиех, Даниел Гарсија), Џеца, Децата од Сараево (Аида Бегиќ) Алаверди (Марија Сачјан), Лос Хонгос (Оскар Руиз Навија), Шоуто за кучиња (Ралстон Џовер), Свиналенгорна/Понатаму (Пернила Август), Хи -Со (Адитија Асарат), Лес Кватро Волте (Микеланџело Фраммартино) Курвата (Хагар Бен-Ашер) Кратка кожа (Ducchio Chiarini) и претстојниот Rey од Нилс Атала, Blanka од Kohki Hasei, Underground мирис од Pengfei Song и ''The Fits'' од Ана Роуз Холмер .
2 Личен живот
Баумгартен е мажена за шведскиот уметник Карл Михаел фон Хаусволф, таткото на Ана фон Хаусволф и Марија фон Хаусволф, а има и три сина, Георг фон Баумгартен, Ервин фон Баумгартен и Јулиус фон Хаусволф. Таа е ќерка на новинарката Маријана фон Баумгартен-Линдберг.
Нина Терсман

Нина Терсман е шведски драматург, драматург и преведувачка. Таа има напишано повеќе од дваесет драми и ја добила наградата на критичарите за најдобра продукција на годината и наградата Адам НЗ Плеј.
1 Работа
Терсман има напишано повеќе од дваесет драми. Таа, исто така, преведува драми од шведски на англиски. Работела како литературен менаџер и драматург во Рикстетерн (Национален турнески театар) во Шведска. Живеела во Окленд, Сиднеј и Стокхолм.
2 Награди
Во 2008 година, драмата на Терсман „Ебани ''паразити“ ја'' освоила инаугуративната награда „ Адам НЗ Плеј“. Претставата, за двајца тинејџери во центар за обработка на баратели на азил, била работилница во Пацифик Плејхаус во Лондон, во режија на Лорае Пари со советничката за сценарио Таника Гупта. Драмата потоа била објавена како ''Паразити'' во Австралија во 2017 година.
Во 2012 година Терсман ја добила наградата на критичарите за најдобра продукција на годината за претставата ''Кога зимските ѕвезди блескаат врз нас''.
Ида Гранквист

Ида Гранквист (12 ноември 1872 – 10 март 1949) била шведска мисионерка. Таа напишала 26 книги поезија и превела стотици текстови на Зулу додека била мисионер во Јужна Африка. Таа била критикувана затоа што зборувала од говорница (како маж) додека била во Шведска.
1 Животот
Гранквист била родена во 1872 година во црковната парохија Ракеби. Нејзини родители биле Ајда и Јоханес Гранквист кој бил свештеник. Таа го добила второто место од Шведската академија за нејзиниот циклус песни ''Гранзус'' во 1899 година и ја објавила првата од нејзините 26 книги поезија ''„Дром“'' во 1900 година. Таа била посветена на нејзиниот татко и напишала една од нејзините збирки песни во почит во 1907 година. Тие зборуваат за мисијата и по неговата смрт таа била прифатена како мисионерка. Во тоа време, ова било најблиску до тоа да бидат свештеници бидејќи не им било дозволено да проповедаат, но како мисионерки, жените можеле да раскажуваат „приказни“.
Таа се вратила во Шведска во 1915 година и повторно се посветила на мисионерската работа во 1921 година.
Таа била критикувана затоа што зборувала од говорница (како маж) додека била во Шведска.
Поради нејзиното здравје се вратила во Упсала во 1928 година, каде што отишла да работи во мисионерската канцеларија на Шведската црква. Во 1936 година била објавена книга со химни на зулу, Химни на верата (на шведски), а химните биле речиси целото создавање или превод на Гранквист. Таа продолжила во мисионерската канцеларија до 1941 година. Таа се преселила во Гетеборг каде што умрела во 1949 година.
2 Наводи
Леони Фрида

Леони Фрида (родена 1956 година) е ќерка на шведски аристократи, поранешен модел, преведувач и писател, кој работи и живее во Обединетото Кралство.
Школувана во ОК, Франција и Германија, Фрида зборува пет јазици. Нејзината прва книга била биографија на Катерина де Медичи. Објавена во Обединетото Кралство во 2004 година и САД во 2005 година, по што станала бестселер. Фрида има снимено и документарни филмови за ТВ.
Таа живее во Лондон со двете деца од нејзиниот поранешен сопруг, музичкиот продуцент Најџел Фрида.
1 Дела
*''Катерина де Медичи: ренесансна кралица на Франција'' (Вајденфелд и Николсон, 2004)
*''Смртоносно сестринство: приказна за жените, моќта и интригите во италијанската ренесанса'' (Вајденфелд и Николсон, 2012)
*''Френсис I: Творецот на модерната Франција'' (Вајденфелд и Николсон, 2018)
Лили Хелстрем

Елин Софија Елизабет „Лили“ Хелстрем (родена Кулберг ; 21 август 1866 - 2 март 1930 година) била шведска учителка, уредничка на весници за деца и активен член на шведското движење за право на глас на жените. Во 1917 година, таа го основала Здружение за право на глас на жените на умерената партија под Националната асоцијација за право на глас на жените (ЛКПР). По смртта на нејзината блиска пријателка и соработничка Стина Квинт, Хелстрем станала политички поактивна во конзервативната Генералното изборно здружение.
1 Биографија
Родена во Нишепинг на 21 август 1866 година, Елин Софија Елизабет Кулберг била ќерка на сопственикот на книжарницата Емил Густаф Теодор Кулберг (1835–1897) и неговата сопруга Џени Розали Леонтина родената Крог (1843–1922). Таа била едно од шесте деца на семејството. Во 1889 година, таа се омажила за стопанственикот Џон Хелстрем (1859–1889), кој починал само два месеци по нивната венчавка.
Лили Кулберг го посетувала основното женско училиште Нишепинг каде подоцна работела како учителка од 1885 до 1889 година. По смртта на нејзиниот сопруг, таа стана блиска пријателка на нејзината колешка учителка Стина Квинт. Двете соработувале на обезбедување подобри можности за децата да ги развијат своите вештини за читање. Покрај создавањето на детскиот весник ''Списание за деца од основно училиште'', тие објавувале детски книги преку бизнисот за книговезење основан од таткото на Лили Хелстрем.
Во 1904 година, Хелстрем и Кен се преселила во вила во Елдвик на островот Лидинге. Станало популарно место за средба на писатели, уметници, суфражети и локални политичари. И двете биле активни во комитетот на здружението на жените на Умерената партија во Стокхолм, соработувајќи со Генералното изборно здружение (AVF) за правото на глас на жените. Од 1917 година, Хелстрем го разви здружението за право на глас Здружение за право на глас на жените со умерени права во соработка со националната организација ЛКПР.
Лили Хелстрем починала во Стокхолм на 2 март 1930 година.
Пија Гад

Кристина Пија Гад, (родена на 11 јули 1945 година) е шведска новинарка и авторка. Таа е новинарка во весникот „''Експресен''“ во Гетеборг од 1981 до 1990 година, оттогаш е хонорарна новинарка, радио продуцент и авторка која има објавено неколку книги.
1 Библиографија
*''Загуба.'' Интервју со Кларк Олофсон . Карлсонс 1991 година
*''Никогаш не пуштај''. Интервју со Кларк Олофсон. Карлсонс 1991
*''Убиство, крв, морал''. Карлсонс 1994
*''Ден доволно убав за да се умре''. Бониер Алба 1994
*''Храна во митот и историјата''. Карлсонс 2001
*''Бонтон и етикета во бизнисот''. Екдерлис Фарлаг 2002
*''Љубовници, сопруги и господа'' – непозната женска историја. Фишер и Ко 2009
*''Судот. Размислувања на поротник''. Дијалогос 2017
2 Наводи
Анакарин Сведберг

Гунел Анакарин Сведберг (роден 1934) е шведска авторка. Заеднички теми во нејзините дела ги вклучуваат женските прашања, лезбејството и феминистичката политика.
1 Кариера
Сведберг била родена во 1934 година во Халмштад, а со семејството се преселила во Малме во 1941 година.
Првиот роман на Сведберг, ''Доцен зимски дневник'', бил објавен во 1957 година. Книгата била добро прифатена, а еден критичар напишал: „Ветувањето во книгата на Анакарин Сведберг пред сè лежи во јазичната чистота на нејзината духовитост, која блеска како доцното зимско сонце низ нејзиниот прозорец, во благодатта на нејзините фрази, во извонредната вкусот што таа го покажува во секој пасус“. Таа го објавила својот втор роман, ''Да, оваа душа!'' во 1958 година.
Во 1962 година, Сведберг го објавила ''Винг-исечени,'' својот трет роман и прва нејзина книга за лезбејството. Книгата, која претставувала позитивен приказ на лезбејската врска, се сметала за роман на Бит и привлекла споредби со Џек Керуак, Џексон Полок, Хенри Милер и Селма Лагерлеф. Таа ја напишала уште три романи за лезбејките: ''Добриот живот'', ''Внимавајте на троловите!'' и С''воја''. Сведберг ја прикажала хомосексуалноста како ништо поразлична од хетеросексуалноста, иако нејзините лезбејки често се соочуваа со предрасуди и неправди. Книжевната критичарка Џени Бјорклунд напишала во ''Лезбејството во шведската книжевност: Двосмислена афера'' дека списите на Сведберг „придонесуваат за отворање дискурзивен простор за потолерантен однос кон лезбејството“.
Во 1960-тите Сведберг, исто така, била авторка на познатата расказ, порнографска пародија на Црвенкапа. Таа ја објавила ''Љубовта е суштината на срцето'', книга во форма на дневник, во 1976 година. Две години подоцна, таа напишала ''Една земја'', академска книга за религиозните вредности што ги поседуваат различни култури. Нејзината работа постепено станала повеќе политичка и се фокусирала на феминистичките идеи, а таа била соработник на радикалното феминистичко списание ''Женскиот билтен''. Во 1985 година таа помогнала да се основа Женската партија, краткотрајна радикална феминистичка политичка партија во Шведска. Таа сама ја објавила книгата ''Шест кристални приказни'' во 1994 година, а од крајот на 1990-тите напишала бројни книги за патувањата и духовноста.
2 Личен живот
Сведберг имала две деца со Френк Скот, пејач од Соединетите Држави со кого живеела кон крајот на 1950-тите.
Александра Грипенберг

Александра Грипенберг, позната и како Александра ван Грипенберг, (30 август 1857, Куркијоки, Финска - 24 декември 1913 година) била финска општествена активистка, авторка, уредничка, издавач на весници и избрана политичарка и била водечки глас во движењето за жените. права во Финска на крајот на 20 век. Таа била позната и како Феноман.
Таа ја основала првата официјална организација за правата на жените во Финска, Suomen Naisyhdistys (Финско женско здружение), во Хелсинки во 1884 година. Помеѓу 1887-1888 година, таа патувала во Англија и САД за да студира лекции од движењата на жените во тие земји. Турнејата ја инспирирала нејзината книга ''Половина година во новиот свет'' (1889). Таа служела како благајник на Меѓународниот совет на жени од 1893-1899 година.
Кога Финска им додели право на глас на жените во 1906 година, Грипенберг била една од десетте избрани конзервативки, заедно со уште девет жени кои припаѓале на Социјалдемократската партија, што ја прави една од првите жени избрани во Парламентот на Финска. Таа била избрана преку конзервативната Финска партија, што на моменти и било тешко бидејќи зборувала шведски, а партијата зборувала фински со силна поддршка од селата во финската област.
1 Библиографија
* Јалиноја, Риита. „Движењето за ослободување на жените во Финска“, ''Журнал за скандинавска историја'' 5 (1980): 36-49.
* Корпи-Томмола, Аура. „Борејќи се заедно за слобода: национализам, социјализам, феминизам и право на глас на жените во Финска 1906 година“. ''Весник за скандинавска историја'' 15 (1990): 181-91.
* Моринг, Ана, ед. ''Политика на полот: век на правото на глас на жените во Финска''. Хелсинки: Отава, 2006 година.
* Рапапорт, Хелен. „Александра ван Грипенберг“. Во ''Енциклопедија на жени социјални реформатори'', уредена од Хелен Рапапорт. Санта Барбара: ABC-CLIO, 2001, 723-724.
Сигрид Крусе

Сигрид Марија Крусе (1867–1950) била шведска просветителка, писателка за деца и суфражетка. Покрај нејзините наставни активности во Карлскона, таа силно го поддржувала движењето за право на глас, придонесувајќи со написи во списанија, објавувајќи брошури и зборувајќи на состаноци. Во 1904 година, таа основала локално здружение за право на глас и учествувала на важниот состанок во Стокхолм за право на глас во 1909 година. Од 1912 до 1926 година, таа ја претставувала Либералната народна партија во Карлскона.
1 Биографија
Родена на 2 септември 1867 година во Нора Мелби во близина на Сосдала во општина Хеслехолм, Сигрид Марија Крусе била ќерка на земјопоседникот Франс Оскар Крусе (1827–1901) и неговата сопруга Ана Марија Матилда родена Боргстром. Таа била едно од шест деца. По обуката за учител во Калмар и дипломирањето во 1888 година, во 1890 година Сигрид Крусе се преселила во Карлскона каде живеела со нејзината помлада сестра Естер, која исто така станала учителка.
Од 1890 година, Крусе го посветила целиот свој професионален живот на предавање во женското училиште Фишерстромска во Карлскруна. Покрај нејзините наставни активности, таа напишала неколку информативни книги за деца и млади, вклучително и ''Од нашето славно минато: Историски приказни за млади'', 1890). Таа, исто така, придонесувала со статии за списанија како што се ''Идун и Правото на глас на жените'', второто објавено од Националната асоцијација за право на глас на жените (LKPR).
Како силен поборник за правото на глас на жените, таа напишала подолги написи, некои објавени како брошури. Тие вклучуваат ''Жените и социјалната работа'', 1905 и ''Зошто Швеѓанките треба да ги напишат своите имиња на списоците за мислење на ЛКПР'', 1913 година, давајќи аргументи за поддршка на давање право на глас на жените. Во 1904 година, таа го основала и раководела здружението за право на глас на жените во Карлскона. Во 1909 година, учествувала на првиот голем состанок во Шведска за право на глас, поврзувајќи го концептот на женското право на глас со оној на воздржаност, друга причина што таа ја следела. Во 1912 година, била избрана за општинскиот совет во Карлскруна, задржувајќи ја функцијата до нејзиното пензионирање во 1926 година
Во 1930 година, заедно со нејзината сестра Естер, се преселила во вилата во Вригштад што ја изградиле како летна резиденција. Починала во Вригштад на 19 септември 1950 година и е погребана на гробиштата Нора Мелби.
Илва Егехорн

Илва Елизабет Егехорн (родена на 6 март 1950 година) е шведска поетеса, писателка и химнописец. Се зборува дека таа е меѓу најпознатите современи христијански писатели и поети во Шведска. Заедно со христијанската поезија, таа напишала за, како што се верува, првиот шведски албум за обожавање. Во други жанрови, таа направила „историска фантазија“ за Густав Бадин, која се занимава со неговите слики како „љубовник“ во шведската култура.
Ингер Братстрем

Ингер Братстрем (27 август 1920 – 17 мај 2018 година) била шведска писателка. Таа била добитник на плакета „Нилс Холгерсон“ во 1967 година. Авторка е на повеќе од 40 книги, меѓу кои и ''Почестете се со пештера''. Многу од нејзините книги се преведени на германски.
1 Наводи
Еба фон Сидов

Еба фон Сидов (родена на 18 февруари 1981 година) е шведска новинарка, авторка, колумнистка, ТВ личност која исто така води еден од највлијателните блогови за мода и начин на живот во Шведска.
1 Раниот живот
Еба фон Сидов е родена на 18 февруари 1981 година во Гетеборг, Шведска .
Еба е правнука на поранешниот шведски премиер Оскар фон Сидов . Таа е во роднинска врска со глумецот Макс фон Сидов и социјалдемократскиот политичар Бјорн фон Сидов .
2 Кариера
Еба фон Сидов студирала новинарство во Бостон, Масачусетс, каде што водела неделно радио шоу. Потоа отишла на правниот факултет во Стокхолм . Во 2001 година, таа започнала да работи како моден репортер и колумнист за вечерниот весник ''Expressen'' . Таа продолжила да постане главен уредник на Expressen Fredag.
Во 2005 година, таа станала главен уредник на долгогодишното шведско списание за мода и начин на живот ''VeckoRevyn'' . Пред тоа работела и во музичкото списание ''Groove'' . Работела и за шведското национално радио, SR P3 .
Во летото 2010 година, таа била домаќин на емитувањата Свадба на Викторија, престолонаследничка на Шведска и Даниел Вестлинг, за националната телевизија во Шведска.
Ebba го претставила ''рановечерното'' шоу Gokväll во сабота на ''SVT'', најголемата шведска мрежа. Таа го напуштила шоуто во мај 2015 година. Таа потоа продолжила да ја презентира утринската емисија ''Nyhetsmorgon'' емитувана на ТВ4 .
3 Библиографија
* 2006 - ''Ebbas stil'' - ''Ebba Style - Крајниот водич за подобра гардероба''* 2011 година - ''Kungligt snygg'' - ''Кралски стил''
4 Личен живот
Еба фон Сидов се омажила за Јохан Клеберг во јануари 2011 година, парот живее во Стокхолм .
Црква „Св. Јован Крстител“ - Туралево

Свети Јован Крстител — гробишна црква во кратовското село Туралево. Му припаѓа на Кумановско-кратовското архијерејско намесништво во Кумановско-осоговската епархија на МПЦ - ОА.
1 Местоположба
Ова е гробишен храм, близу патот за Кратово (Р1205) и фабриката „Иднина Змеј“.
2 Архитектура
2.1 Иконостас
Царските двери и иконостасот се живописани во 1930 г. од прочуениот мајстор Димитар Андонов Папрадишки.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Кратовска парохија
* Туралево
Луиз Епштајн

Дина Луиз Епштајн, (родена на 16 јули 1965 година) е шведска новинарка и авторка.
1 Академски студии
Луиз Епштајн студирала книжевна критика и историја на идеи на Универзитетот Лундс. Таа, исто така, студирала за да стане радио продуцент на Драматискиот институт.
2 Работен живот
2.1 Автор
Епштајн е авторка на два романи, ''Маѓепсникот не сведочи'' (1992) и ''Седум дена во август'' (1994), двата објавени од издавачот Бромбергс.
2.2 Радио
Епштајн работи во одделот за култура на Сверигес радио и секоја година е една од првите што ја коментираат објавата на годинешните добитници на Нобеловата награда за литература.
Од јануари 2011 година, и заедно со Томас Нордегрен, Епштајн го претставуваат дневното шоу ''Нордегрен и Епштајн'' на Сверигес Радио П1. Двајцата се менуваат како домаќин и помошник.
Кон крајот на 2014 година, Епштајн и Нордегрен се здружиле за забавното шоу ''На вистинскиот пат'' емитувано на телевизијата Сверигес.
3 Библиографија
*''Магионичар не сведочи'', Бромбергс, Стокхолм, 1992 година,
*''Седум дена во август'', Бромбергс, Стокхолм, 1994 година,
Црква „Св. Никола“ - Винце

Св. Никола — православна црква во кумановското село Винце, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Кумановско-кратовското архијерејско намесништво во Кумановско-осоговската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е доста постара, и обновена е во 1845 г. Престолните икони се дело на истакнатиот велешки мајстор Коста Крстев, насликани во 1875 како што вели натписот. Има позлатени резбани царски двери.
1 Слики
2 Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
Маре Кандре

Маре Кандре (27 мај 1962 година во Седерала – 24 март 2005) била шведска писателка со естонско потекло. Таа е родена на 27 мај 1962 година во Седерала, мало место во средината на Шведска и пораснала во Гетеборг и Стокхолм. Помеѓу 1967 и 1969 година, таа живеела со своето семејство во Британска Колумбија, Канада, период кој оставил многу длабок впечаток врз неа и подоцна во животот влијаел на нејзиното пишување. Таа починала на 24 март 2005 година од ненамерно предозирање со лекови на рецепт, на 42-годишна возраст.
Маре Кандре постигнала значително признание во Скандинавија и нејзините дела се преведени на повеќе од осум јазици. Нејзините романи, раскази и прозна поезија често се занимаваат со развојот на децата, особено на девојчињата до зрелоста; женски улоги; и маргинализирани и трауматизирани поединци кои одлучуваат да ги прекинат очекувањата на општеството.
Расказите на Маре Кандре имаат нагласена метафизичка димензија која е засилена со нејзиниот поетски јазик и претставување, со егзистенцијални теми спарени со современи општествени прашања. Во своето пишување таа често се навраќа на прашањата како што се очекувањата на жените, како се развива отуѓеноста и значењето на инстинктите. Неколку нејзини книги биле под влијание на готската фикција .
Пред да биде влезена Маре Кандре на патеката на пишувањето, таа била фронтменка на музичката група Глобал инфантилисти (1981-1983).
1 Работи
*''I ett annat land'' (Во друга земја): проза (1984)
*''Бебаделсен'' (Благовештение): прозна поезија (1986)
*''Bübins unge'' (Бибиновото дете): роман (1987). Преведено на српски 2010 година, со наслов ''Bimbinino dete''*''Det brinnande trädet'' (Дрвото што гори): роман (1988)
*''Алиде, Алиид'' : роман (1991). Преведено на дански, норвешки и со истиот наслов
*''Делирија'' : роман (1992)
*''Quinnan och Dr Dreuf'' (Жената и д-р Дреф) : роман (1994). Преводи: дански, со наслов: ''Quinden og doktor Dreuf'', француски, со наслов: ''La femme et le docteur Dreuf'' руски, со наслов ''Женщина и доктор Дpeйф'' и естонски, со наслов ''Naene ja Dr Dreuf''*''Djävulen och Gud'' (Ѓаволот и Бог): роман (1994). Словачки превод: ''Diabol a Boh'' . Германски превод:
*''Бестиариум'' : роман (1999)
*''Hetta och vitt'' (Топлина и бела): раскази (2001)
*''Ксавиер'' : роман (2002)
Маре Кандре напишала и драма. Од нив ''Vilse'' („Изгубени“) е поставена од неколку театри.
2 Награди и одлики
* Стипендија, Шведската академија (1984)
* Стипендија, Фонд на шведски автори (1985)
* Награда за литература на Афтонбладет (1991)
* Стогодишнината на Алфред Бониер (1991)
* Де Ниос Винтерприс (Зимската награда на деветката) (1996)
* Стипендијата Калебергер, Шведската академија (1999)
* Награда за литература на Гетеборгс-Постен (2000)
* Награда, Фонд на Алфред Бониер за шведски писатели (2001)
* Наградата Доблуг, Шведската академија (2003)
* Маре Кандре имаше и долгорочна писателска стипендија од Сојузот на шведските писатели
Сузана Дилбер

Сузана Антоанета Снежана Дилбер (родена на 16 јули 1976 година во Норшепинг) е шведската глумица и авторка.
Во март 2012 година, таа го имала своето деби како авторка со романот „Двојна експозиција“, по што во 2015 година го објави нејзиниот втор роман „Предадени“.
1 Избрана филмографија
* 2013 - ''Злосторства на страста''* 2011 - ''Арне Дал: Мистериозо''* 2009 - ''Бек - Во окото на бурата''* 2008 - ''Животот во Фагервик'' (ТВ)
* 2007 - ''Скокот''* 2005 - ''Хари Потер и огнениот пехар'' (како гласот на Рита Скитер)
* 2005 - ''Валандер – Мајстор''* 2005 - Уапсен (ТВ)
* 2003 - ''Рај''
2 Наводи
Роза Фитингхоф

Роза Фитингхоф ( – ) — шведска писателка на романи. Била позната по нејзиниот интерес за кучиња. Нејзината мајка и нејзината тетка, Малвина Бракенхиелм била исто така романописци.
1 Животопис
Фитинхоф е родена во парохијата Торсакер од снисходлив татко, Конрад Фитингхоф и Лаура Фитинхоф, која била писателка. Живеела во голема куќа во Екенхолм каде татко ѝ и подарил стадо ирваси и парoброд како подарок за крштевката. Меѓутоа, кога таа имала осум години, семејното богатство исчезнало и тие се преселиле во помала куќа во Блекинге. Таа била посветена на нејзината мајка и се школувала во Стокхолм. Нејзината мајка и татко биле отуѓени, а мајка ѝ прифатила станари и почнала да пишува. По училиште станала асистент на нејзината мајка. Нејзината мајка се приклучила на писателската асоцијација и станала дел од културната група на главниот град.
Нејзината мајка починала во 1908 година и дури во 1911 година таа објавила сопствено дело. Романите продолжиле, но бил забележан недостатокот на сложеност во нејзините ликови. Била многу поуспешна кога пишувала за кучиња и тоа била нејзината страст. Таа чувала голем број пудлици и пишувала приказни за кучиња. Се зборувало дека таа подобро ги разбира кучињата отколку луѓето, иако било забележано и нејзиното знаење за жителите на Лапонија. Таа поминала неколку празници во Лапонија и го искористила ова искуство во нејзиното пишување на ''Непознати сили'' во 1937 година. Следната година таа платила посмртните останки на нејзиниот татко да бидат отстранети за да и се придружи на мајка ѝ во црквата Сулефтео.
Фитингхоф ја напишала својата последна книга ''„Коњаницата на сеќавањата“'' во 1948 година, која била биографска. Таа починала во парохијата Дандерид следната година.
Герда Анти

Герда Анти ( - ) — шведска писателка и политичарка. Била член на Партијата на Центарот и била локален помошник судија.
Таа била во брак со писателот Валтер Јунгквист од 1950 до неговата смрт во 1974 г.
Хеди Фрид

Хеди Фрид (родена на 15 јуни 1924 година) е шведско - романска авторка и психолог. Го преживеала Холокаустот и поминала низ Аушвиц, како и Берген-Белзен, доаѓајќи во Шведска во јули 1945 година со бродот МС Ронскар.
1 Награди
* Медалот Серафим (2019) * Медал Илис кворум во злато со 8-ма големина (1998)
* Офицерски крст од Орден за заслуги на Сојузна Република Германија (2017) * Витез од редот на Ѕвездата на Романија (2016) * Наградата на шведското движење на Европа за Европеец на годината (1997)
* Награда за култура на Прирорда и Култура (1998)
* Мировна награда Елд-Екблад на Шведското здружение за мир и арбитража * Почесен доктор на Универзитетот во Стокхолм (2002)
* Награда на Академијата Раул Валенберг Награда Раул Валенберг (2015)
* Награда Олоф Палме од Меморијалниот фонд на Олоф Палме (2017)
2 Книги на Хеди Фрид
* 1992 – ''Фрагменти од еден живот: Патот до и од Аушвиц'', Природа и Култура ,
* 1995 – ''Животот назад'', Природа и култура,
* 2002 година – ''Трет живот: од земјотрес во душата до смислено постоење'', Природа и Култура,
* 2003 – ''Нишалото на животот. Фрагменти, искуства, увиди, водич за наставници'', Природа и Култура,
* 2017 – ''Прашања што ги добив за Холокаустот'', Природа и Култура ,
* 2019 година – ''Историја на Бодри'', Природа и Култура,
3 Наводи
Мај Шевал

Мај Шевал (25 септември 1935 година – 29 април 2020 година) била шведски автор и преведувач. Најпозната е по нејзините книги за полицискиот детектив Мартин Бек . Таа ги напишала книгите во соработка со нејзиниот партнер Пер Вахло .
1 Биографија
Мај Шевал била ќерка на Маргит Тробак и извршниот директор Вил Шевал.
По завршувањето на училиштето Шевал била вработена во издавачките куќи Ален и Акерлундс помеѓу 1954 и 1959 година, Волстром и Видсртанс помеѓу 1959 и 1961 година и потоа и Еселте помеѓу 1961 и 1963 година.
Шевал била најпозната по соработката со нејзиниот партнер Пер Вахло на серија од десет романи за подвизи на Мартин Бек, полициски детектив во Стокхолм . Тие напишале и неколку романи одделно. Во 1971 година, четвртата од книгите на Бек, ''Полицаецот што се смее'' (првично објавена во 1968 година) ја освоила наградата Едгар од Мистериозните писатели на Америка за најдобар роман; книгата била адаптирана и во филмот ''„Полицаецот што се смее“'' со Волтер Матау во главната улога. Во 2013 година, Шевал ја добила петтата Ленинова награда .
По смртта на Вахло, таа продолжила да работи како преведувач, пишувајќи колумни за списанија и како автор. Со данскиот автор Бјарне Нилсен во 1989 година ја објавила книгата ''Данско интермецо''. Во 1990 година, таа и авторот Томас Рос го објавиле трилерот ''Жената која личеше на Грета Гарбо''.
2 Личен живот
Шевал се омажила за својот прв сопруг, уредникот на списанието Гунар Исаксон, во 1955 година, а тие се развеле во 1958 година. Таа повторно се омажила во 1959 година со фотографот Ханс Џеј Флодквист; тие се разведеле во 1962 година.
Шевал имала 13-годишна врска со Вахло, која траела до неговата смрт во 1975 година
Шевал починала на 29 април 2020 година, на 84-годишна возраст по продолжено боледување.
3 Библиографија
3.1 Романи на Мартин Бек напишани со Пер Вахло
*''Розана (1965)''*''Човекот што се издигна во чад (1966)''*''Човекот на балконот (1967)''*''Смешниот полицаец (1968)''*''Пожарна кола што исчезна (1969)''*''Полиција, полиција, пире од компири (1970)''*''Гнасниот човек од Сафле (1971)''*''Затворената соба (1972)''*''Полицискиот убиец (1974)''*''Терористите (1975)''
3.2 Други книги
*''Данско интермецо'' (1989). Роман на Мартин Бек напишан со Бјарн Нилсен.*''Жената која личеше на Грета Гарбо'' (1990). Напишано заедно со Томас Рос.*''Последното патување и други приказни'' (2007). Збирка раскази напишани од Сјовал и Валјо.
3.3 Адаптации
Книгите за Мартин Бек биле адаптирани во неколку успешни филмови, а Бек бил портретиран од неколку од најпознатите шведски глумци. Најпознатиот портрет на Бек бил на глумецот Питер Хабер, кој се појави во 42 филма во улогата.
Црква „Св. Никола“ - Градец

Св. Никола — православна црква во кривопаланечкото село Градец, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Кривопаланечкото архијерејско намесништво во Кумановско-осоговската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е изградена во 1857 г. Претставува голема еднокорабна градба со отворен трем од западната и делумно од јужната страна. Од јужната страна во источен правец е доизградена затворена трапезарија.
Се вели дека во црквата се наоѓале „одаи“ за секое од маалата на селото, но и за селаните од соседните села Габар, Огут и Метежево.
1 Живопис и икони
Храмот бил целосно живописан, и од нив сочувани се дел од фреските, меѓу која најзначајна е Симнување од крстот. Нивен автор е Ѓорѓи Јереј. Резбаниот иконостас, иконите на него и резбаните царски двери со позлата се дело на мијачкиот мајстор Евгениј Поп Кузманов, кој ги изработил во 1869 г. Поп Кузманов ги изработил и иконостасот, иконите на него и резбаните царски двери со позлата за црквата. Иконата на Свети Ѓорѓи е насликана „“. Во десниот жртвеник има натпис „“. Во левиот жртвеник во 7 колони со по 16 реда се молитвите за осветување на црквата.
2 Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кривопаланечко архијерејско намесништво
Црква „Св. Никола“ - Опила

Св. Никола — православна манастирска црква во кумановското село К’шање, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Кривопаланечкото архијерејско намесништво во Кумановско-осоговската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е изградена во 1853 г. врз темели на храм од XIII - XIV век. Во неа се влегува по скали нагоре, што е реткост за црквите градени во турско време. Натписот на западната страна ги содржи имињата на ктиторите — Ѓорѓи Котарин, поп Ѓорѓи Мулин, Ѓорѓи Прокупов, Петко Дервиш и Симеон Котарин Устабашијата. Претставува еднокорабна градба со калкански покрив и полукружна апсида. На западната и делумно на јужната страна има отворен трем. Изградена е од камен и тули користени за лажните лакови над прозорците, слешата ниша под покривот, како и околу камената розета и крстовите.
Храмот е насликан во 1904 г. од прочуениот мајстор Димитар Андонов Папрадишки.
1 Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кривопаланечко архијерејско намесништво
Негра Ефендиќ

Негра Ефендиќ (родена на 29 октомври 1980 година) е босанско-шведска новинарка и авторка. Таа е родена во Босна и Херцеговина, а пораснала во градот Брезово Поље . Таа и нејзиното семејство побегнале од војната во Босна и дошле во Шведска во 1993 година.
Студирала за новинарка во Bona folkhögskola во Мотала и почнала да работи за ''Borås Tidning'' во 2006 година. Во 2007 година, таа започнала да работи за ''Svenska Dagbladet'', каде што сега покрива прашања за имиграција и интеграција, откако неколку години го покрива шведскиот пазар на труд. Во мај 2016 година, Ефендиќ ја објавила својата прва книга, автобиографската ''Jag var precis som du'' . Книгата се состои од три дела: во првиот дел, таа го прикажува нејзиниот живот во руралното Брезово Поље во североисточниот дел на Босна, во близина на хрватската граница; Вториот дел е за нејзиното засолниште во Хрватска, а потоа во Шведска, и нејзините први години во земјата; третиот дел се одвива во денешниот Стокхолм и го прикажува нејзиниот живот како новинар.
За својата работа ја добила новинарската награда Stora Journalistpriset во категоријата Раскажувач на годината.
На 26 јуни 2017 година, таа била една од овогодинешните домаќини ''на Sommar i P1.''
1 Библиографија
* 2016 - ''Jag var precis som du''
Сузан Додилет

Сузан Додилет (родена 1977 г.) е шведска феминистка, историчарка и истражувачка на Универзитетот во Гетеборг.
1 Ран живот и образование
Додилет е родена во Боблинген, а живее во Шведска од 2001 година. Додилет магистрирала културно образование на Универзитетот во Хилдесхајм во Германија (2001) и докторирала по историја на идеи на Универзитетот во Гетеборг во 2009 година.
Нејзината докторска теза ''Дали сексуалната работа е работа?'' спореди шведскиот и германскиот политички процес во однос на проституцијата. Во својата дисертација таа се залагала за правата на сексуалните работници, вклучувајќи ги и пензиските права. Нејзината теза се сметала за многу контроверзна, бидејќи нејзиното централно тврдење било во спротивност со доказите од претходните истражувања (од 1977 година) засновани на интервјуа со 219 сексуални работници кои ги документираа доживотните интерперсонални трауми кои и доведоа и го придружуваа нивниот живот во проституција.
2 Кариера
Додилет е вработена во Институтот за образование и дефектологија на Универзитетот во Гетеборг .
3 Библиографија
3.1 Книги
* Är sex arbete?: svensk och tysk prostitutionspolitik седан 1970-талет. Vertigo akademika Стокхолм 2009 година.
3.2 Статии
* , П Остергрен . мај 2011 година
4 Поврзано
* Проституција во Шведска
Ана фон Цвајгберг

Ана Марија фон Цвајгберг (моминско Кристенсон, 16 февруари 1865 – 3 мај 1952) била шведска новинарка и авторка. Таа била известувач на ''Афтонбладет'' во 1888-1894 година, во весникот ''Смоланд'' во 1894-1896 година и во ''Дагенс Нихетер'' во 1896-1898 година.
Цвајберг била ќерка на земјопоседникот Еј Џеј Кристенсон и Елна Персон. Таа се омажила за известувачот Ото фон Цвајгберг во 1891 година. Била пријателка на писателите Викторија Бенедиктсон и Аксел Лундегард и нивната кореспонденција е зачувана.
Таа е позната како пионер: ѝ припаѓала на пионерската генерација на новинарки во Шведска и била првата шведска жена-репортерка која објавила модерна форма на интервју (на Оскар Монтелиус ) во 1890 година. Продолжила да работи и во бракот, што исто така било невообичаено за една жена во овој временски период. Ја завршила кариерата затоа што нејзиниот сопруг станал главен уредник на весникот каде што двајцата биле вработени, а персоналот протестирал против непотизмот да се вработи сопругата на нивниот шеф во неговиот весник.
Писателот и новинар Валфрид Спанберг ја опишал како „вешта новинарка, една од првите жени во печатот во Стокхолм, најпрво во нејзината област“.
Карин Вилхелмсон

Карин Маргарета Вилхелмсон, моминско Норд (родена на 4 јануари 1933 година во Нишепинг ; починала на 12 август 2018 година во Стокхолм) била шведски новинар и радио продуцент.
1 Кариера
Вилхелмсон работела како новинар на дневен печат од 1950 година, од 1960 година како продуцент во Радио Сверигес. Таа била член на програмскиот совет на ТВ1 од 1973 до 1978 година.
Заедно со Моника Боетиус и Биргита Рембе, таа била член на ''Семејно огледало'' во 1960-тите. Вилхелмсон ја водела радио програмата Сомар на 22 август 1968 и 6 август 1970 година
2 Личен живот
Во 1953 година се омажила за Андерс Вилхелмсон. Имале три деца.
Јана Витедова

Јана Витедова (родена на 28 јуни 1948 година) е чешка писателка која живее во Шведска.
Таа е родена во Злин, а пораснала во Прага. Во 1971 година, добила политички азил во Шведска и се стекнала со диплома по психологија на Лундскиот универзитет. За разлика од многу чешки баратели на азил, Витедова го задржала чешкото државјанство.
Таа придонела за чешките и шведските весници и списанија. Објавила неколку збирки од нејзината поезија, а нејзините дела се вклучени и во различни антологии. Нејзините дела се преведени на шведски, норвешки и англиски.
1 Избрани дела
*''Бродоломци од Кристалната Земја'' (1997)
*''Запирање во длабочините на времето'' (2007)
*''Литлуистите ја носат железната круна и го посетуваат кралот'' (2011)
Црква „Св. Никола“ - К’шање

Свети Никола — главна селска црква во кумановското село К’шање, Македонија.
Црквата се наоѓа во лоша состојба и истата е скоро целосно обрасната од вегетацијата.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во месноста Селиште, каде претходно таму се наоѓало црквиште. Покрај црквата се наоѓаат селските гробишта.
Најблиско маало на црквата е Вучковци.
2 Историја
Црквата е гробишен храм, изграден во 1884 година, иако во книгата „Кумановска област“ на Јован Трифуноски е наведено дека била подигната околу 1900 година.
3 Архитектура
Има камени релјефни украси.
3.1 Фрескоживопис
Насликата е од истакнатиот мајстор Димитар Андонов Папрадишки и Петар Николов од Велес. Во книгата „Кумановска област“ на Јован Трифуноски е наведено дека на живописот работеле Васил и Мијалко „од Тетово“.
3.2 Иконостас
Има позлатени резбани царски двери.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Клечовска парохија
Лена Смедсос

Лена Смедсаас (20 март 1951 &ndash; 6 јануари 2014) – шведска новинарка и писателка.
1 Животопис
Родена во општина Солна, таа ја започнала својата кариера во новинарството во 1973 година и била најпозната по тоа што била политички коментатор, водител и уредник на ''ТВ4Нихетерна'' на ТВ4.
Лена Смедсаас починала од рак на 6 јануари 2014 година, на 62-годишна возраст, во Таби. Ги оставила зад себе нејзиниот сопруг, писателот и новинар Клес-Горан Кјеландер и нивните две деца.
Јени Стремстет

Џени Стремштет (родена Џени Андерсон ; 2 август 1972 година) е шведски новинар, автор и телевизиски водител. Таа работела на ТВ4 телевизиската програма Nyhetsmorgon и била домаќин на Kalla Fakta, Pangea.nu Svart eller Vitt и Diskus. Од 8 октомври 2012 година, Стремштет го води нејзиното ток-шоу Џени Стремштет на ТВ4. На 16 јули 2011 година, Џени, која во тоа време се презивала Остергрен се омажила за пејачот Никлас Стремштет . Џени Стремштет има три деца од претходна врска. Таа се натпреварувала и во Let's Dance 2015 година .
На 10 јуни 2020 година, Стремштет се онесвестила во студиото за време на пренос во живо за атентатот на Олоф Палме .
Список на најтопли и најстудени температури во Шведска

Список на најтопли и најстудени температури мерени на различни локации во Шведска од 1860 година. Поради континенталната природа на шведската клима, целата земја е склона кон апсолутни екстреми, иако просеците се вообичаено умерени во поголемиот дел од земјата.
1 Највисоките температури некогаш забележани во Шведска
Температура, Локација, Датум на мерење
100,4 °F / 38 °C , Малила, Смоланд, 29 јуни 1947 година
100,4 °F / 38 °C , Ултуна, Упланд, 9 јули 1933 година
99.3 °F / 37,4 °C , Упсала, Упланд, 9 јули 1933 година
98.4 °F / 36,9 °C , Харадс, Норботен, 17 јули 1945 година
98.2 °F / 36,8 °C , Холма, Естерјетланд, 9 август 1975 година
98.2 °F / 36,8 °C , Улвхал, Седерманланд, 9 јули 1933 година
98.2 °F / 36,8 °C , Ултуна, Упланд, 11 јули 1901 година
97,5 °F / 36,4 °C , Холма, Естерјетланд, 8 август 1975 година
97,5 °F / 36,4 °C , Лесебо, Смоланд, 8 август 1975 година
97,5 °F / 36,4 °C , Јевле, Јестрикланд, 30 јуни 1947 година
97.2 °F / 36,2 °C , Малила, Смоланд, 10 август 1992 година
97.2 °F / 36,2 °C , Малила, Смоланд, 8 август 1975 година
96,8 °F / 36 °C , Еребру-Екеби, Нерке, 7 август 1975 година
96,8 °F / 36 °C , Сала, Вестманланд, 6 август 1975 година
96,8 °F / 36 °C , Енгелхолм, Сканија, 30 јуни 1947 година
96,8 °F / 36 °C , Вестерос, Вестманланд, 9 јули 1933 година
96,8 °F / 36 °C , Experimentalfältet, Uppland, 9 јули 1933 година
96,8 °F / 36 °C , Свег, Херједален, 8 јули 1933 година
96,8 °F / 36 °C , Бурос, Вестерјетланд, 20 јули 1901 година
2 Најниски температури некогаш забележани во Шведска
Температура, Локација, Датум на мерење
( − 63,4 °F / − 53,0 °C) , Малговиќ, Лапонија, 13 декември 1941 година
− 61,8 °F / − 52,1 °C , Вуогајолме, Лапонија, 4 февруари 1966 година
− 56,9 °F / − 49,4 °C, Никалуокта, Лапонија, 3 февруари 1966 година
− 56,9 °F / − 49,4 °C, Никалуокта, Лапонија, 2 февруари 1966 година
− 56,2 °F / − 49 °C , Каресуандо, Лапонија, 27 јануари 1999 година
− 56,2 °F / − 49 °C, Вуогајолме, Лапонија, 1 јануари 1951 година
− 56 °F / − 48,9 °C, Наимака, Лапонија, 27 јануари 1999 година
− 56 °F / − 48,9 °C, Недре Соперо, Лапонија, 27 јануари 1999 година
− 56 °F / − 48,9 °C , Хемаван, Лапонија, 30 декември 1978 година
− 55,7 °F / − 48,7 °C, Витанги, Лапонија, 3 февруари 1966 година
− 55,1 °F / − 48,4 °C, Катувуома, Лапонија, 2 февруари 1966 година
− 54,6 °F / − 48,1 °C, Каресуандо, Лапонија, 3 февруари 1966 година
− 54,4 °F / − 48 °C, Каресуандо, Лапонија, 28 јануари 1999 година
− 54,4 °F / − 48 °C, Вуогајолме, Лапонија, 31 јануари 1956 година
− 54,4 °F / − 48 °C, Вуогајолме, Лапонија, 31 декември 1950 година
Емилија Фогелклу

Емилија Марија Фогелклу-Норлинд (20 јули 1878 година во Симрисамн - 26 септември 1972 година во Упсала, Шведска) била шведска пацифистка, теолог, феминистка, авторка и предавачка. Таа била првата жена во Шведска која добила диплома по теологија, а нејзините дела опфаќаат 28 објавени книги.
1 Биографија
Ќерка на окружниот матичар, Емилија Фогелклу се истакнала како студент. Откако присуствувала на Кралски колеџ за обука на високи наставници, таа станала учителка во Гетеборг и почнала да пишува, првично за религиозно образование. Била вклучена во движењето за образование на работниците и пишувала за прогресивна образовна реформа. Во 1909 година, станала првата жена во Шведска која добила диплома по теологија.
Во 1915 година, Фогелклу присуствувала на женската мировна конференција во Хаг. Таа постанала рана членка на Женската меѓународна лига за мир и слобода и продолжила да придонесува за либералното феминистичко списание Тидварвет. Нејзината посветеност на меѓународниот мир подоцна се гледа во нејзината работа со Цивилна меѓународна служба, по Втората светска војна.
На 52-годишна возраст, Фогелклу ја добила стипендијата Зом на Фондацијата Шведска-Америка, која и овозможила да студира социологија и психологија во Њујорк и Чикаго. Таа држела предавања на овие теми по нејзиното враќање во Шведска, но нејзината кариера во образованието добила удар во 1938 година, кога и била одбиена професорската позиција во Упсала. Меѓутоа, во 1941 година станала првата жена на која и била доделен почесен докторат по теологија.
Иако е опишана како човек која лесно стекнува пријатели, Фогелклу страдала од напади на депресија. На дваесет и четири години доживеала духовно богојавление кое ја спасило од работ на самоубиство. Во 1922 година се омажила за Арнолд Норинд, географ кој го делел нејзиниот духовен поглед. Бракот бил среќен, но краткотраен - Норлинд подлегна на туберкулозата во 1929 година. Две години подоцна, Фогелклу станала една од првите квекери во Шведска, приклучувајќи се на Друштвото на пријатели во 1931 година.
Емилија Фогелклу починала во 1972 година. Таа е погребана на гробиштата Вестра Алштад во парохијата Андерслов, округот Сконе. Нејзиниот епитаф гласи: „Уште има светлина“.