Прицкерова награда

Прицкерова награда за архитектура (|Pritzker Architecture Prize) — награда што се доделува секоја година од задолжбината „Хајат“ во признание за „жив архитект чии изградени дела покажуваат спој од талент, визија и посветеност, чии дела даваат постојан и значаен придонес кон човештвото и изградената околина со својата архитектурата како уметност.“
Наградата ја вовел претприемачот Џеј Прицкер во 1979 г. а денес за неа е одговорно семејството Прицкер. Ова е водечката награда за архитектура во светот. Таа се доделува „без оглед на националност, расна припадност, вероисповед или идеологија.“
Дел од критериумот за доделување на наградата е иновативниот квалитет на архитектот, како и како и префинетоста на архитектонската мисла со која се остварени делата. Своја улога играат и придонесите кон интеграцијата на добрата употреба на градежна технологија.
Добитникот на наградата прима 100.000 американски долари, но уште поважна е светската слава и понатамошниот интерес од важни клиенти. Прицкеровата награда се смета и за нешто како „Нобелова награда за архитектура.“
Во Скопје постојат низа архитектонски дела од Прицкеровиот лауреат Кензо Танге.
1 Лауреати
Година, Лауреат, Националност, Пример (год.), style:text- Наводи
1979, Стаклена куќа (1949),
1980, Сателитски кули (1957), <ref
1981, Историска библиотека Сили (1968),
1982, Зграда на Колумбовите Витези (1969), <ref
1983, Национална уметничка галерија, Источна зграда (1978),
1984, Музеј на уметност Хај (1983), <ref
1985, Музеј Абтајберг (1982), <ref
1986, Библиотека на младинскиот центар Иглезија (1968), <ref
1987, катедрала Пресвета Богородица (1964), <ref
1988, Библиотека на ретки книги и ракописи Бејнеке (1963), <ref
1988, Катедрала на Бразилија (1958), <ref
1989, , Концертна сала „Волт Дизни“ (1999–2003)
1990, Музеј Бонефантен (1990),
1991, Национална галерија (Лондон), Сејнзбериево крило (1991),
1992, Португалски павилјон на Експо'98 (1998),
1993, Токиска гимнастичка сала (1991), <ref
1994, Француска амбасада, Берлин (2003),
1995, Собирен центар Нагарагава (1995),
1996, Палата Курзал (1999), <ref
1997, Норвешки леднички музеј (1991),
1998, Меѓународен аеродром Кансај (1994),
1999, Милениумски мост (Лондон) (2000), <ref
2000, Амбасада на Холандија во Берлин (2003),
2001, Херцог и де Мерон, Тејт Модерн (2000),
2002, Береареа Вотерс Ин (1983),
2003, Сиднејска опера (1973),
2004, , Павилјон Мост (2008)
2005, Санфранциска федерална зграда (2007),
2006, Стадион Сера Доурада (1975),
2007, Лојдова зграда (1986),
2008, Торе Агбар (2005), <ref
2009, Валски бањи (1996), <ref
2010, и Рјуе Нишизава (SANAA), Музеј на уметноста на XXI век, Каназава (2003),
2011, Градски стадион, Брага (2004),
2012, Музеј на Нингбо, Нингбо (2008),
2013, „Сендајска Медијатека“, Сендај (2001),
2016, Сијамски кули, Папски католички универзитет на Чиле (2005),
2017, Рафаел Аранда, Карме Пихем и Рамон Вилалта („РЦР Архитектс“), Библиотека „Сан Антони“, Барселона (2008),
2018, Индиски институт за деловно раководство, Бангалор,
2019, Кула на уметноста во Мито (1990),
2020, и, Графтонска зграда на Универзитетот „Бокони“ (2007), <ref
2021, и, Национална архитектонска школа во Нант (2009),
2022, , Центар за земјена архитектура во Мопти, Мали (2010),
2023, Нов музеј, Берлин (1997–2009),
2024, Рикен Јамамото, Уметнички музеј Јокосука, Канагава, Јапонија (2007),
2025, Љу Ѓакуен, Западно Село, Ченгду, Кина,
2026, Смиљан Радиќ Кларк, Павилјон во Серпентинската галерија, Лондон (2014),
3 Поврзано
* Список на награди за архитектура
3 Поврзано
* Кралски златен медал