procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Директива за преземање

Директивата за преземање или Европска директива 2004/25 е правен документ на Европската унија со кој се регулира проблематиката на преземањата на трговските друштва.
1 Опис
Поголемиот дел од одредбите на Директивата 2004/25 се незадолжителни поради несогласувањата меѓу земјите-членки на ЕУ, кои се обидуваат да ги заштитат своите национални интереси. Директивата посветува големо внимание на заштитата на малцинските акционери на трговското друштво кое се презема, па затоа, во членот 5 се поставува „правилото за задолжителна ценовна понуда (mandatory bid rule)“ кое е главното задолжително правило на Директивата за преземање. Според ова правило, потребно е понудувачот кој надминува одреден праг на сопственост на акции во целното друштво да ги купи и останатите акции на друштвото. Со ова правило се избегнува можноста, преостанатите акционери да поседуваат акции без вистинска контрола и без можност да влијаат на одлуките на друштвото. Но, Директивата не ја одредува точната вредност на потребниот праг на сопственост, зашто општо прифатениот праг е малку над 30%, но земјите-членки сами одлучуваат за висината на овој праг. Како резултат на оваа слобода, во рамките на ЕУ вредноста на прагот се движи помеѓу 25 и 66%.
Членот 15 од Директивата за преземање утврдува правила кои имаат за цел да ја промовираат преземачката активност. Тој утврдува дека, кога понудувачот стекнува одреден процент на акции, тој е способен да им наложи на сите сопственици на останатите акции да ги продадат на понудувачот по фер-цена. Со оваа одредба, Директивата наведува дека во одреден временски период, интересот на акционерите не ги надминува недостатоците за понудувачите.
Партизани (филм)

„Партизани“ — американско - југословенски партизански филм од 1974 година во режија на Столе Јанковиќ. Постои и истоимена ТВ-серија.
1 Содржина
Дејството се одвива со почетокот на војната, во 1941 година, кога партизаните Марко и Брка го водат својот одред од битка во битка, напаѓајќи германски транспортери, ослободувајќи заробени Евреи, напаѓајќи и саботирајќи фабрики. Марко (Род Тејлор) се вљубува во Еврејката Ана (Бриони Фарел), во која е вљубен и германскиот капетан Курт Келер (Адам Вест), кој на сите начини се обидува да ја најде неа, и конвојот Евреи кои беа „киднапирани“ од партизаните. Заплетот на филмот кулминира кога четниците го убиваат (Велимир Бата Живојиновиќ), а подоцна, решени да ги уништат партизаните, Германците ги напаѓаат со конвој од тенкови. Ранетите партизани се префрлени од Србија во Босна, а Марко и другите партизани, кои го чуваат нивното повлекување, гинат со херојска смрт во борбата со германската армија.
2 Улоги
Глумец, Улога
Род Тејлор, Марко
Адам Вест, Курт Келер
Бриони Фарел, Ана Клајц
Велимир Бата Живоиновиќ, Брко
Петер Карстен, Полковник Хенке
Оливера Катарина, Мила
Бранко Плеша, Генерал Штајгер
Маринко Шебез, Селе
Јанез Врховец, Полковник Хофман
Драгомир Фелба, Чича
Гизела Вуковиќ, Учителката
Цане Фирауновиќ, Поручник Шулер
Јован Јаниќијевич Бурдуш, Мачек
Драгомир Чумиќ, Иван
Зоран Стојиљковиќ, Германски офицер
Драгомир Станојевиќ, Германец
Предраг Милинковиќ, Еврејски бегалец
3 Музика
Музиката во филмот („Епопеја на партизаните“) е, всушност, изменета верзија на „Одисеја“ на Лео Мартин.
Кочо Матевски

Кочо Матевски (познат како Куршумот или Крушичанецот; во Горно Ѓуѓанци) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Војводата Кочо Матевски е роден во кичевското село Крушица.
Откако од неговото родно село била грабната девојката Дилба, како и Крста од соседното село Светораче, Кочо дошол до војводата Стојан Донски и еден од неговите четници и убиле тројца Турци. Потоа, веднаш бегаат во Белград, Србија.
Во Белград за запознал со бројни македонски емигранти и студенти. По некое време, заедно со Донски, добиле оружје и се вратиле во Македонија, каде создале вооружена чета. Иако бил под притисок на српската пропаганда, Кочо не ја прифатил и не се приклучил кон нив.
Кога се вратил во Македонија, станал член на Македонската револуционерна организација. За време на подготовките на Илинденското востание, Кочо Куршумот бил назначен за војвода и заедно со началникот на кичевскиот востанички реон, војводата Лука Ѓеров, и војводите Ванчо Србаков, Јордан Пиперката, Наќе Јанев Лавчанчето, Ѓорѓи Сугарев, Арсо Мицков и други вршат подготовки за борба со Османлиите. Кочо одел од село до село во Рабетинкол за да ги увери мештаните да ја отфрлат српската пропаганда и да се борат заедно.
На 22 јули 1903 година, војводата Кочо Куршумот со педесетина востаници го одвратил доаѓањето на османлискиот аскер и арнаутскиот башибозук. Пет дена подоцна, на 27 јули 1903 година Османлиите навлегуваат со пет табори аскер и ја разбиваат одбраната кај месноста Разбоиште, предводена од војводите Куршумот и Србаков. По напорниот отпор што востаниците го дале при што имале загуба од тринаесет свои четници, се повлекле високо кон планините. Навлегувањето на аскерот и башибозукот во Рабетинкол резултирало со опожарување на Рабетино, а селата Орланци, Речани, Миокази и Ижиште биле ограбени. Бесот бил истуран врз сѐ што било христијанско - многу жени биле обесчестени, а деца и старци убиени.
По задушувањето на востанието, војводата Кочо Куршумот учествува во собирање на оружјето и негово сокривање за понатамошни револуционерни дејствија. Потоа тој се засолнил во Бугарија.
На 9 јули 1904 година, при своето враќање во Македонија, четите на војводите Кочо Куршумот, Атанас Бабата, Стојан Донски и Славејко Арсов се предадени и накодошени од страна на србоманите од село Кокошиње. Османлиската војска ги опколила и употребила силна артилерија и коњаница. Борбата траела шест часа. Во неа погинале дваесетина револуционери. Убиени се војводата Кочо Куршумот и војводата Стојан Донски. Војвода Славејко Арсов бил ранет, но се самоубил. Исто така загинале и ресенските војводи Трајче Танев и Стефан Мешков Маврото.
Циганска група (музички албум)

Циганска група или Група Цигани (англиски: ''Band of Gypsys'') - музички албум на истоимената американска рок-група од 1970 година.
1 Содржина
Албумот содржи шест песни:# Who Knows (9:34)
# Machine Gun (12:38)
# Changes (5:11)
# Power to Love (6:55)
# Message to Love (5:24)
# We Gotta Live Together (5:51)
2 Опис на албумот
Албумот е снимен во живо, во Филмор Ист, Њујорк, за време на концертот на групата на новогодишната ноќ меѓу 1969 и 1970 година. На албумот настапуваат: Џими Хендрикс (гитара и вокал), Бади Мајлс (тапани и вокал) и Били Кокс (бас гитара). Автор на четири песни е Џими Хендиркс, додека Бади Мајлс е автор на две песни (третата и шестата). На обвивката на албумот се наоѓа фотографијата на Хендрикс - дело на Јан Блом. На некои изданија, песната „Power to Love“ е наведена како „Power of Soul“, додека песната „Message to Love“ понекогаш се среќава со насловот „Message of Love“.
Црква „Св. Богородица“ - Крушица

Света Богородица — главна селска црква во кичевското село Крушица, Македонија.
Црквата се наоѓа над селото, опколена од шума, а околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа над самото село, во месноста Долно Селиште. Околу нејзе се сместени селските гробишта.
2 Историја
Црквата била изградена во средината на век, а во 1950 година била обновена.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Над влезната врата се наоѓа фреска на заштитничката на црквата, Света Богородица, дело на зографот Крсте Колоски од Лазарополе, од 1980 година.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Прва кичевска парохија
* Крушица
Петар Поповски

Петар Поповски — македонски писател, раскажувач, нивинар, роден е на 9 септември 1933 година во Кавадарци.
1 Дела
Двајца од визбата, радиодрама, 1978 година;
Автор е на забележителни раскази кои се објавувани по периодиката и поради кои бил примен како член во Друштво на писатели на Македонија во 1964 година.
Гребен

Гребен — подводна или надводна височина на морското дно во плитка вода. Се образува со уништување на карпести дна и брегови или како последица на растење на колонии на корали, некои алги и други гребенообразувачки организми.
Многу гребени се образуваат со абиотски процеси — таложење на песок, ерозија на откриените карпи и други природни процеси — но најпознатите гребени се коралните гребени на тропските води, образувани од растот на колониите на гребенообразувачките организми, преовладувани од корали и варовнички алги. Во овој поглед, гребените биолошки се определуваат како локализирани, плитки структури отпорни на бранови, изградени од организми што лачат вар и лежат на основните образувања од кои тие јасно се разликуваат. Подоцна, овој поим почнал да се користи во геологијата за означување на палеонтолошки карпи образувани од организми со варовнички скелети.
Верски главен град

Верскиот главен град на еден регион е место кое приврзаниците на одредена религија го сметаат за преовластено во тој регион. Ова е најчесто значајно за преовладувачката религија или државната религија во регионот, доколку ги има. Административното седиште на организирана религија може да биде централизиран на одредена местоположба; на пример, Рим за Католичката црква или Солт Лејк Сити за Црквата на Исус Христос на светците од подоцнежните денови. Во епископска црква, местото на катедралата на примасот во некоја област може да се смета за нејзин црковен главен град; на пример, Арма е седиште на примасот на цела Ирска и во католичката и во англиканската црква. Другите места може да се сметаат за религиозни престолнини со тоа што се центри за учење, како што е Ком за шиитскиот ислам во Иран; или местата за поклонение, како што е Варанаси за хиндуизмот.
1 Поврзано
* Главен град
Битола – Градби

''Градби'' – книга од Александар Стерјовски, пензиониран професор на Педагошкиот факултет во Битола. Книгата е издадена од Конзулатот на Република Србија во Република Македонија.
Книгата е опфатена со многубројни податоци и фотографии од градби значајни за Битола и тоа градби за војничка намена (касарни и други воени градби, Џепане, Исљахане, Офицерски дом, Воената болница, аеродромот и многу д-р), цивилни градби како квартот Бајлер Маалеси (Баир), квартот Димитри, објектите на Широк Сокак, еврејските населби. Опфатени се јавните градби кои се од посебна намена како затворите, пошти, школи, градби за стопанска дејност, пазари, Безистенот, Монополот, Царинарницата, Јавните зеленила, друмски и железнички врски, паркови, расадници и стаклени бавчи, битолските гробишта и друго.
Бледски договор (1947)

Бледскиот договор (исто така наречен „Спогодба Тито – Димитров“) — назив за повеќе билатерални договори помеѓу ФНРЈ и НР Бугарија потпишани на 1 август 1947 година во Блед, НР Словенија, ФНР Југославија. Овие договори го означувале обостраното тежнеење и настојување да се продолжат и развиваат нови односи помеѓу двете земји. Договорот бил пример за тоа како во текот на Студената војна е возможна мирољубива и блиска соработка помеѓу држави и народи кои во минатото, па и во последната војна биле непријатели. Го потпишале бугарскиот лидер Георги Димитров, и југословенскиот лидер Јосип Броз - Тито, што го отворил патот за идно обединување помеѓу државите во нова т.н. Балканска Федеративна Република. Договорот ги укинал визите и дозволил царински сојуз. Договорот го предвидувал и обединувањето на Вардарска Македонија со Пиринска Македонија и враќањето на Западните покраини од СР Србија на Бугарија. Ова го означило првиот пат Бугарија да ги признае Македонците и македонскиот јазик.
Овие договори ги обележуваат меѓусебните аспирации и напори за развој на нови односи помеѓу Југославија и Бугарија. Тие се согласиле дека владата ќе ја преземе НР Бугарија за да ги осигура правата на Македонците во Пиринска Македонија (денес област Благоевград) во слободен национален, економски и културен развој, и воопшто односите на Бугарија спрема НР Македонија.
Бледскиот договор бил прифатен со Договорот за пријателство, соработка и заемна помош помеѓу Југославија и Народна Република Бугарија, потпишан и објавен во Евксиноград. Договорот содржи неколку точки за економска соработка, за царинско олеснување, подготовка на царинска унија, олеснување на граничните премини, граничен премин на границата на населението и за државјанството на двете земји. Југословенската влада се откажала од $25 милиони за воената штета што им ја должела Бугарија.
Политиките што произлегле од договорот биле повлечени по расколот на Тито и Сталин во јуни 1948 г., кога Бугарија, подредена на интересите на Советскиот Сојуз, зазела став против Југославија. Кога Информбирото ја организирало кампањата против Југославија, тоа го предизвикало прекинот на раководството на југословенската комунистичка партија, по што владата на Народна Република Бугарија, на 1 октомври 1949 г., го раскинала Бледскиот договор за пријателство, соработка и взаемна помош (освен одлуката за опростување на воената оштета). Неодамна декласифицираниот документ на ЦИА од ноември 1948 година, ги опишува тензиите помеѓу двете земји и изгледите на народот во СР Македонија.
1 Користена литература
* Ставрианос, Л., ''Балканска федерација: Историја на движењето кон балканското единство во модерно време'', 1964 г. (Hamden, CT: Archon Books)
* Слободан Нешовиќ, ''Бледски споразуми Тито—Димитров'', Загреб, 1979 г.
Каменоломско езеро

Каменоломско езеро - езеро што се создава откако е ископан каменолом преку рударско работење.
1 Создавање
За време на постапката на рударство, водата мора да се испразни. Но, откако рударското работење е напуштено, површната вода и се дозволува да навлезе, а дождовните води се собираат во каменоломот. Длабочината на каменоломското езеро зависи од врнежите во регионот.
2 Опасности за луѓето
Каменоломите исполнети со вода можат да бидат многу длабоки, честопати 15 м или повеќе, и изненадувачки ладно, затоа пливањето во каменоломски езера општо не се препорачува. Неочекувано ладната вода може да предизвика мускулите на пливачот одеднаш да ослабнат; исто така може да предизвика шок, па дури и хипотермија. Иако водата од каменоломот е често чиста, потопените каменоломи и напуштената опрема го прават нуркањето во овие каменоломи крајно опасно. Неколку луѓе се дават во каменоломи секоја година.
3 Екологија
Каменоломските езераски, дури и езера во активни каменоломи, можат да обезбедат важно живеалиште за животните.
Црква „Св. Никола“ - Карбуница

Свети Никола — главна селска црква во кичевското село Карбуница, Македонија.
Црквата е сместена на сретселото, веднаш зад зградата на поранешното основно училиште.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во самото село Карбуница.
2 Историја
Била подигната во 1862, а во 1938 година била направена надградба.
3 Архитектура
3.1 Иконостас
Црквата поседува иконостас, кој бил поставен истата година која била изградена. При надградбата биле насликани иконите од горниот ред на иконостасот, кои се дело на иконописци од селото Галичник.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Прва кичевска парохија
* Карбуница
Црква „Св. Атанасиј“ - Миокази

Свети Атанасиј — главна селска црква во кичевското село Миокази, Македонија.
Црквата се наоѓа надвор од селото, близу текот на Рабетинска Река, и околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
1 Местоположба
До црквата се доаѓа преку земјен пат, кој се двои од асфалтниот пат од Миокази кон областа Рабетинкол. Сместена е во горниот дел на селото.
2 Историја
Била изградена во 1937 година на темели на некое црквиште. Истата била целосно обновена во 1961 година.
Според податоците на епархијата, пак, црквата е погрешно именувана како „Св. Антониј“ и дадени се погрешни податоци за изградба и обнова на истата.
3 Осветување
Црквата била осветена на 14 мај 2023 година од Неговото Високо Пресвештенство Митрополитот Тимотеј.
3.1 Галерија
4 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Прва кичевска парохија
* Миокази
Црква „Св. Никола“ - Орланци

Свети Никола — главна селска црква во кичевското село Орланци, Македонија.
Црквата е сместена во Предно Маало и околу нејзе се сместени гробиштата за мештаните од тоа маало.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во Предно Маало на селото Орланци.
2 Историја
Храмот бил подигнат во 1872 година. Црквата била запалена во 1903 година од страна на Турците, поради што пет години подоцна била обновена, задржувајќи го нејзиниот поранешен изглед.
Црквата всушност е подигната на старите темели на некогашната средновековна црква „Св. Никола“.
3 Архитектура
3.1 Иконостас
Иконостасот, кој е пренесен од старата црква, бил изработен во периодот 1882-1885 година.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Прва кичевска парохија
* Орланци
Манола Брунет

Манола Брунет Индија — шпански географичар специјалист за климатски промени. Од април 2018 година, претседава со комисијата за климатологија на Светската метеоролошка организација, како прва жена на чело на комисијата.
1 Живот
Дипломирала на Универзитетот во Барселона. Таа е професор на Универзитетот во Барселона.
Таа е и професор по климатологија на Универзитетот „Ровира и Виргили“ и директор на Центарот за климатски промени.
Беседа на рамницата

Беседа на рамницата (или Проповед на рамницата) — поучни искази на Исус Христос посведочени во Евангелието според Лука. Оваа проповед може да се спореди со поопширната Беседа на гората во Евангелието според Матеј.
Лука 6,12–20 ги опишува настаните кои ѝ претходеле на беседата. Исус преноќил на планината, молејќи се на Бога. По два дена ги собрал своите ученици и од нив избрал дванаесет кои ги прогласил за Апостоли. Слегувајќи од планината, тој застанал на „рамно место“ каде се собрала толпа луѓе. Откако ги исцелил страдалниците од „нечисти духови“, Исус почнал да беседи.
Најзначајни пораки во беседата се:
* Блаженства и предупредувања (6,20–26)
* Љуби ги непријателите и сврти го другиот образ (6,27–36)
* Постапувај со другите онака како што сакаш да постапуваат со тебе (6,31)
* Не суди за да не бидеш суден, не осудувај за да не те осудуваат, проштевај за да ти биде простено, дај за да ти се даде (6,37–38)
* Може ли слеп да води слеп? Учениците не се над учителот (6,39-40)
* Извади ја гредата од своето око пред да ја вадиш раската во туѓото (41-42)
* Добро дрво не дава лош плод, ниту лошо дрво дава добар плод — секое дрво се познава по плодот (43–45)
* Зошто ме довикувате „Господи, Господи“ а не го извршувате она што ви го кажувам? (46)
* Оној што ги слуша моите зборови и исполнува гради на камен, а оној што не го прави тоа гради на песок и ќе настрада (47–49)
Во откако кажал сè што имал да каже, Исус пошол во Капернаум, кој според Лука го немал посетено од 4,31.
1 Поврзано
* Беседа на гората
Јо Јенде

Јо Јенде (1794 - 27 февруари 1884) бил норвешки слободоумник. За него се верува дека бил модел за Пер Гинт на Хенрик Ибсен.
Роден бил во Вого, син на Тјостолв Олсон Клепе од Сигард (познат бунтовник, наречен и „Галин-Тјостолв“, кој починал во 1797 година) и Марит Педерсдотер (починала 1803 година) од Хорје во Хајдал. Тој имал четири браќа и сестри. Живеел во периодот 1803-1818 со неговата тетка по мајка на фармата Херингстад во Хајдал, а подоцна ја преземал фармата.
Тој беше добро познат како човек што повеќе време поминувал надвор отколку внатре. Бил познат и како ловџија на елени и како одличен стрелец во Јотунхајмен планините, а изградил многу колиби крај езерото Гјенде. Се преселил таму во 1842 година. Во 1850 година ја купил планинската фарма Брурустен во Мурудал од Јакоб Клајвен.
Тој го зел името Џон Јендин и го скратил на Јо Јенде во неговите подоцнежни денови.
Тој бил јавно скептичен во однос на воспоставеното христијанство. Окупиран од природната филозофија, тој често учествувал во дискусии со локалниот министер. Како резултат, тој бил признат како слободоумник.Починал на фармата Брустен во Мурудал и бил погребан во дворот на црквата Вого. На неговиот гроб има мал споменик, кој прикажува диво стадо ирваси во лет, по сликата на Герхард Мунте.
1 Наводи
* Биографија на Јакоб Бокман. ''Џон Гјендин (en biographisk skitse).'', Весник на здружението на ловџии и рибари на Норвешка, 1873 година.
* Извадоци од историјата на општината од историчарот на општината Ивар Клајвен од книгите „''I Gamle Daagaa'' and ''Heimegrendi“''.
* „''Opptrer i dramatiske oppsetinger''“. Теодор Каспари, „''Vildanden, et livsbillede fra høifjeldet“''. Торе Оарјастер, ''Јо Јенде''. Најверојатно модел за Пер Гинт од Хенрик Ибзен.
* Портрет од Пер Хохл, ''Јо Јенде &#x2013; штрајк и ливсфилозоф'', голем ловец и филозоф на животот, од Mennesker i Naturen, NKS-Forlaget 1973.
* Тригве М. Роер: ''По стапките на Емануел Мон и Gjeо ndeенде, или „Historien om en vindmølle“ („Приказна за ветерницата“)'', Sollia forlag, 2004.
Милка Шопова

Милка Шопова ( во — ) — македонска универзитетска професорка на Природно-математичкиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Милка Шопова докторирала во 1961 година во Скопје. Нејзиниот истражувачки потенцијал ја однел на специјализација во институтот Џон Инс Хартворд Хертс во Англија, кај прочуениот научник и предавач, цитогенетичарот Дарлингтон. Своето знаење по цитогенетиката го поткрепува со студискиот престој на Институт за генетика при Универзитетот во Бирмингем.
Држела предавања од областа на цитогенетиката на Универзитетот во Мериленд, САД, и на Универзитетот во Краков, Полска.
Шопова има објавено над 130 научни трудови, претежно од областа на цитогенетика, мутагенеза и анатомија на растенијата. Нејзините трудови освен во домашните (СФРЈ), биле објавувани и во меѓународни, престижни списанија и други публикации. Оставила длабока трага со своите залагања и тридови за развој на Институтот за биологија при Биолошкиот факултет во Скопје.
Џојс Ламберт

Џојс Милдред Ламберт (23 јуни 1916 – 4 мај 2005) била британски ботанист и екологист.
1 Животопис
Џојс Ламберт е родена на 23 јуни 1916 година во 50 Оукбанк Гроув, Херн Хил, Лондон. Таа била ќерка на Лофтус Сидни Ламберт, службеник во компанија за електрично снабдување, а подоцна и на агент за недвижнини и на неговата сопруга Милдред Ема. Воспитана е во Брундал, Норфолк и се школувала во средното училиште за девојчиња во Норвич.
Во 1939 година, Ламберт дипломирал ботаника на Универзитетскиот колеџ во Велс, Абериствит. Откако работела како наставник во Норич, била назначена за предавач по ботаника на колеџот Вестфилд, Лондон.
2 Публикации
* J.N. Jennings, J.M. Lambert (1951). Alluvial stratigraphy and vegetational succession in the region of the Bure valley broads. ''Journal of Ecology'' 39 (1): 116–148. .
* J.M. Lambert, J.N. Jennings, C.T. Smith, Charles Green, J.N. Hutchinson (1960). ''The Making of the Broads: a reconsideration of their origin in the light of new evidence''. London: Royal Geographical Society; J. Murray.
Ен Лабастил

Ен Лабастил е американска писателка, екологистка, фотографка, родена е во Монтклер во американската држава Њу Џерси на 20 ноември 1933 година, а починала на 1 јули 2011 година.
1 Животопис
Ен Лабастил доктирирала на универзитетот Корнел во 1969 година. Започнала да работи како дописен писател во неколку списанија, вклучувајќи ги ''Sierra Club'' и ''National Geographic''. Во 1970 година станала лиценциран туристички водич за тури во природа со рекреациски сктивности. Своите убедувања ги остварувала преку организирање на работилници и предавања во пустина, со оваа дејност се занимавала повеќе од 40 години. Била член на неколку асоцијации за очувување на природата, посебно на планините, како планините Адирондак.
Таа на своите патувања низ целиот свет работела со непрофитни организации за да може да изучува и ублажува деструктивни влијанија на кисели дождови и загадување на езерата и дивината.
Ен Лабастил е автор на повеќе од десет книги, на повеќе од 150 статии и повеќе од 25 научни трудови. Во периодот од 1974 - 2009 година била наградувана за својата прионерска работа, меѓу наградите ги издвојуваме: ''World Wildlife Fund'', ''Explorers Cluba'', ''Gold Medal from the Society of Woman Geographers'', ''Honoree of the National Women's History Month'', ''Women Taking the Lead to Save Our Planet'', ''Honorary Doctor of Letters from Ripon College, Wisconsin''. Инспирирана од книгата ''Валден или живот во шума'', таа купила земја на работ на планинското езеро во Адирандак, каде што во 1964 година соградила своја еколошка колиба.
Нејзиното најпопуларно дело ''Woodswoman - Жена на шумата'', е всупност четоритомно издание за нејзиниот живот во кое се опишани 40 години од нејзиниот живот и посветеност за заштита на природата.
2 Дела
*''The Woodswoman'' - Жена на шумата;
*''Beyond Black Bear Lake'' - Зад езерото Црна мечка;
*''Women of the Wilderness'' - Жена од дивина
*''Bird kingdom of the Mayas'' - Кралството на птици кај Маите;
*''The Seal Family'' - Семејство на фоки;
*''Mama Poc : An ecologist’s account of the extinction of a species'' - Мама Пок: Прилог од екологисти за изумирање на видовите...
Смиља Мучибабиќ

Смиља Мучибабиќ (''Smilja Mučibabić''),(, – , ) — босанско-херцеговски биолог. Таа била една од најистакнатите билози во поранешна Југославија во 20 век.
1 Биографија
Смиља Мучибабиќ е родена во Мостар, на 14 септември 1912 година, каде се стекнува со основно и средно образование. Од 1930 до 1934 година студирала биологија на Филозофскиот факултет во Белград. Тогаш Мостар бил во Австроунгарското Царство.
Пред Втората светска војна била професор во Велико Градиште, а потоа и во Сремски Карловци. Како член на група прокомунистички активисти, таа била уапсена и однесена во германскиот логор Јанкомир во близина на Загреб, а подоцна и во затворот на ''Савската цеста'' каде била задржана до крајот на војната во 1945 година.
Првите години по воените денови, Смиља Мучибабиќ се вратила во Крапина и работела во средно училиште до крајот на учебната 1945/1946 година. Таа била префрлена во Училиштето за наставници во Мостар. Следната година, како искусен професионалец, таа била назначена за директорка на оваа гимназија. Било забележано нејзиното успешно управување со Гимназијата и нејзината грижа за унапредување на наставата и добила бројни награди и признанија.
Во есента 1949 година станала професор при Вишото педагошко училиште во Сараево. Таа работела таму сè до основањето на Катедрата за биологија на Филозофскиот факултет во Сараево (1954). Потоа била испратена во Зоолошкиот институт на Природно-математичкиот факултет во Белград. Две години работела на отворање и пуштање во употреба на новоформираната Катедра за биологија во Сараево.
Таа добила стипендија од британски совет на Универзитетот во Кембриџ. Две години работела на докторска дисертација во протозоолошка екологија. На Смиља Мучибабиќ и било дозволено да ја брани докторската теза по две години.
Каменичка Река

Каменичка Река или Каменица — река во источниот дел на Македонија и десна притока на Брегалница.
1 Географија
1.1 Течение
Реката извира на планината Осогово, под врвот Руен, на надморска височина од 1.840 м. Нејзиното течение продолжува покрај рудникот Саса, низ селото Саса, покрај селото Моштица и низ градот Македонска Каменица. Реката се влева во Брегалница на надморска височина од 445 м, преку вештачкото езеро Калиманци, каде што се образува мала делта.
1.2 Хидрографија
Вкупната должина на реката изнесува 23 км. Сливното подрачје зафаќа површина од 115 км<sup>2</sup> и припаѓа на Егејскиот речен слив. Реката извира на надморска височина од 1.840 м, а нејзиниот влив е на надморска височина од 445 м, така што релативниот пад изнесува 60‰.
Во водите на реката е потврдено присуството на голем број опасни и штетни хемиски елементи, како што се: алуминиум, цинк, кадмиум, кобалт, манган, никел, олово и железо. Средните количества на алуминиум, кобалт, никел и железо се под МДК за води со квалитет од I-II класа, средните количества на кадмиум, манган и олово се под МДК за води со квалитет од III-IV класа, а средното количество на цинк е со трипати повисока вредност од МДК за води со квалитет од III-IV класа.
1.3 Геоморфологија
Сливното подрачје на Каменичка Река се смета за најерозивниот слив во Македонија со годишно производство на ерозивен материјал (нанос) од 151.167 W-м<sup>3</sup>. Како последица на ерозијата во сливот и преносот на ерозивниот материјал, во долниот тек на притоките се образувани огромни делувијални конуси од нанос, а прекумерната ерозија исто така довела речното корито на Каменичка Река, слично како она на Радањска Река, да биде подигнато за 10-15 м. Со цел да се задржи големиот нанос, во главното речно корито и притоките се изградени над 50 прегради.
2 Флора и фауна
Во тресетиштата околу изворите на реката е утврдено постоењето на неколку нови или ретки видови на дијатомејски алги од родот Евнотија.
3 Стопанство
3.1 Рударство
Покрај течението на реката е сместен рудникот „Саса“, а во долината на реката во тоа подрачје е сместено и истоименото јаловиште коешто е долго 1,5 км, широко 200 м и високо од 40-60 м.
3.2 Енергетика
Во близина на селото Саса, по течението на реката е изградена мала хидроелектрана со инсталирана моќност од 1.200 kW.
4 Галерија
5 Поврзано
* Осоговски Планини
* Македонска Каменица
* Брегалница
Хана Коко

Хана Коко (е родена во 1971 година) таа е научник и редовен професор на Универзитетот во Цирих.Таа работи во областите на еволуцијата и екологијата и е позната по своите истражувања за еволуцијата и одржувањето на сексот, повратните информации помеѓу екологијата и еволуцијата и еволутивната екологија на ракот .
1 Кариера
Коко го посетувала Технолошкиот универзитет во Хелсинки за додипломски студии по инженерство. Додека била таму, таа се интересирала за биологијата и одлучила да заврши едногодишно магистерско истражување по биологија. Таа го завршила својот докторат на Универзитетот во Хелсинки на тема сексуална селекција и еволуција на изборот на партнер во 1997 година. Во тоа време, таа била под менторство на Вилијам Сатерленд.
Од тогаш Коко работела во Универзитетот во Кембриџ, Универзитетот во Глазгов, Универзитетот во Јиваскила, Универзитетот во Хелсинки и во Австралискиот национален универзитет, а моментално таа е професор по еволутивна екологија на Универзитетот во Цирих. Од 2008 до 2009 година работела како копретседавач на
2 Награди и почести
Книгата на ''Коко, Намалување на треска'' (Треска што се намалува) била наградена со Финската државна награда за информации од јавен карактер (Државна награда за откривање на информации) во 2009 година. Таа во 2010 ја добила наградата „Наградата Пер Бринк Оикос“.
Таа е добитник и на „основачка награда на Британското еколошко друштво. Во 2010 година, таа била наградена со стипендија за лауреат во Австралија. Таа станала соработник на Австралиската академија на науките во 2014 година и ја освоила наградата за одлично културно достигнување на Финската културна фондација во 2016 година. Во 2020 година, таа станала меѓународно почесна членка на Американската академија на уметностите и науките.
3 Избрани публикации
* Баргам, K. и Коко, H. (2008). ''Намалување на треска и други чуда на еволуцијата'', WSOY ( fi ).
* Коко, Х. (2007). , Универзитетски печат во Кембриџ ISBN
Ким Коб

Ким Коб (родена 1974 година) е американска научничка за клима. Таа е професор на Факултетот за Земјини и атмосферски науки на Институтот за технологија во Џорџија. Таа е особено заинтересирана за океанографија, геохемија и моделирање на палеоклиматологија. Коб е директор на програмата за глобални промени на Институтот за технологија во Џорџија.
1 Ран живот и образование
Ким Коб е родена во 1974 година во Медисон, Вирџинија, САД, а пораснала во Питсфилд, Масачусетс. Таа се заинтересирала за океанографијата откако посетувала летно училиште во океанографската институција Вудс Хол, Масачусетс. Студирала биологија и геологија на Универзитетот Јејл, каде станала сè посвесна за антропогените причини за климатските промени. Дипломирала во 1996 година. Коб го завршила својот докторат по океанографија на Скрипс во 2002 година, ловејќи го Ел Нињо во седиментно јадро од Санта Барбара. Таа поминала две години како доцент на Калтек пред да се приклучи на Џорџија Тех како асистент професор во 2004 година. Објавила над 100 рецензирани публикации во големи списанија.
Станала редовен професор во 2015 година и надгледувала неколку студенти на докторски и магистерски студии.
2 Истражување
Групата на Ким Коб се обидува да ги разбере глобалните климатски промени и да ги идентификува природните и антропогените причини. Истражувањето на Коб ја одвело на неколку океанографски патувања околу тропскиот Тихи Океан и експедиции во пештерите од дождовните шуми на Борнео. Истражувачката група на Коб користи корали и сталагмити во пештерите како архиви на климатските промени од минатото и ја истражува варијабилноста на минатото во последните неколку векови до неколку стотици илјади години. Покрај генерирањето на евиденција на палеоклимата со висока резолуција, истражувачката група на Коб исто така ја следи современата варијабилност на климата, врши анализа на моделот и ја карактеризира тропската климатска варијабилност во Тихиот Океан. Таа и нејзиниот тим собрале антички корални фрагменти од островите Кирибати и Палмира, ги остареле со датирање со ураниум-ториум, а потоа го користеле циклусот на изотоп на кислород за да го измерат интензитетот на настаните во ''Ел Нињо'' во последните 7000 години. Коб е во редакцијата на Геофизички прегледни писма.
3 Награди и признанија
* Во 2007 година, таа ги освои наградите NSF CAREER и наградата за партнерство за техничко образование во Џорџија.* Во 2008 година, Коб била призната како еден од најдобрите млади научници на нацијата, освојувајќи ја Претседателската награда за рана кариера за научници и инженери (PECASE)* Коб била поканета како гостин на настанот за политики на флексибилност во Белата куќа во 2011 година.* Во 2019 година, Коб била наградена со медал Ханс Ошгер од 2020 година од страна на Европската унија за геолошки науки.
Хелен Милер-Ландау

Хелен Милер-Ландау е научник при Смитсоновски институт. Нејзиното истражување е насочено кон разновидност на тропските шуми и климатски интеракции со тропските шуми.
1 Образование
Хелен Милер-Ландау дипломирала на Swathmore College на насоката математика и статистика. Се здобила со магистратура и докторат во екологија и еволутивна биологија од Принстон Универзитет.
2 Награди
Милер-Ландау ја добила Packer стипендијата за наука и инженерство во 2007.
3 Истражување
Во 2010, Милер-Ландау објавила математички модел за големини на семиња, покажувајќи дека големите семиња се поволни во стресни услови, додека малите семиња може да бидат поволни во поповолни услови.
Хана Либрова

Хана Либрова (родена на 26 ноември 1943 година во Брно, Протекторат на Бохемија и Моравија ) таа е чешки биолог, социолог и екологист.Таа е основач на Катедрата за еколошки студии на Универзитетот Масарик . Таа изврши истражување за животниот стил на живот и еколошките вредности.
1 Животопис
Студирала биологија на Универзитетот Јан Евангелиста Пуркини (поранешно име на Универзитетот Масарик). Од 1968 година работела на Катедрата за социологија на Универзитетот Јан Евангелиста Пуркини. Во 1997 година е назначена за професор по социологија. Во 1999 година, Хана Либрова го основала Одделот за студии за животна средина.
2 Личен живот
Хана Либрова е сестра на проф. Јана Нечутова, класичен филолог. Таа е омажена и има ќерка.
3 Избрани дела
*''Сосијална потреба и вредност на земјата'' . Брно: Списи ФФ УЈЕП, 1987, 135 с.
*''Љубов спрема пејзажот?'', Брно: Блок, 1988 година, 168 с.
*''Шарено и зелено.''''Поглавја за доброволна скромност'', Брно: Хунти Духа а Вероника, 1994, 218 с.
* Различните корени на доброволната скромност. ''Еколошки вредности'', 1999 година, бр. 3, стр. 369–379. ISSN 0963-2719
*''Млако и со двоумење: Поглавја за еколошкиот луксуз'' . Брно: Додаток, 2003 година, 320 с.ISBN 80-7239-149-6
* Зошто ја штитиме природата . ''Весмир'', 2005 година,. 3, с. 171-177. ISSN 1214-4029
Џинус Махмуди

Зинос Немат Махмуди или Џинус Ни (1929 - 27 декември 1981) била ирански метеоролог, која била член на верата Бахаи. Таа станала да ја води иранската метеоролошка служба. По револуцијата во 1979 година, нејзиниот сопруг бил погубен, а подоцна на нејзиното семејство неофицијално им било кажано каде можат да го најдат нејзиниот гроб.
1 Животот
Махмуди е родена во 1929 година во Техеран. Еден од нејзините родители бил учител, а другиот издал списание. Списанието, Техеран Мосавар, било добро етаблирано и популарно за време на владеењето на Шах.
Таа била заинтригирана од науката и информациите. Таа формулирала план да се обиде да собере знаење за чување. Нејзиниот план бил да користи микрофилм за информациите да бидат зачувани.
На универзитетот студирала физика и метеорологија и тоа довело до работа во временска прогноза. ''Таа била првата жена метеоролог во Иран''. Таа се искачила на чело на Националната метеоролошка организација која била дел од Министерството за одбрана на нејзината земја. Таа имала де факто ранг на генерал. Таа се интересирала за правата на жените и го водела проектот ''Атлас'' кој истражувал како може да се спроведе сончевата енергија.
Таа се омажила за Хоушанг Махмуди кој презентирал програми за деца. Тие биле членови на Бахаиската вера и имале три деца.
Во 1979 година се случила револуцијата и бахаиската вера и нејзините следбеници биле жртвувани. Тие останале без работа и живееле и работеле во тајност со своите деца испратени во странство за нивно образование. Таа станала лидер во Бахаиската вера и покрај убиството на некои членови. Таа посетувала други следбеници. Нејзиниот сопруг исчезнал без причина во август 1980 година. Таа била уапсена на 13 декември 1981 година заедно со други водачи на нејзината вера на Националното духовно собрание. Останатите биле Сирус Роушани, Камран Самими, Махмуд Мајнуб, Џалал Азизи, Мехди Амин Амин, Езат Форухи и Годрат Рухани. Тие биле убиени од стрелачка екипа на 27 декември.
Локацијата на нејзиниот гроб подоцна биле дадени на нејзиното семејство. 200 следбеници на Бахаиската вера биле погубени до 1998 година во Иран.
2 Наследство
Во 2018 година била побарана резолуција од Претставничкиот дом на САД да донесе Резолуција на Домот (HR274) на 36-годишнината од г-ѓа. Смртта на Џинус Махмуди. Резолуцијата „''ја осудува владата на иранскиот прогон на нејзиното малцинство Бахаи'', спонзорирано од државата''“.
Кејт Џонс

Кетрин Елизабет Џонс (родена 1972 година) е британска научничка за биоразновидност, со посебен интерес за лилјаците. Таа е професор по екологија и биоразновидност и директор на истражувачката група за биоразновидност, на Универзитетскиот колеџ во Лондон. Таа била претседател на Трастот за зачувување на лилјаците.
1 Образование
Џонс дипломирала зоологија на Универзитетот во Лидс во 1993 година и докторирала на Универзитетот во Сари во 1998 година.
2 Истражување
Џонс е заинтересирана да разбере како биоразновидност се одржува и се зачувува на глобално ниво. Таа ја освоила наградата „Филип Леверхулм“ во зоологија во 2008 година (се дава на „извонредни млади научници… чии идни придонеси се очекува да бидат високи“) и имала голем број на научни советодавни позиции во национални и меѓународни добротворни организации за зачувување.
Џонс истражувала лилјаци во Трансилванија каде развила нови начини за следење на популацијата на лилјаците преку звук.
Џонс е вклучена во голем број на граѓански научни проекти, вклучувајќи и проект за следење на лилјаци поврзани со телефон. Според Google Scholar и Scopus нејзините најцитирани трудови се објавени во ''Science'' и ''Nature''.
Во интервју за ''Гардијан'' натема „Зошто повеќе жени треба да размислуваат за кариера во науката“, Џонс изјавила:
Од Кристијан Ејкинг

Од Кристијан Ејкинг (|Odd Christian Eiking; р. ) — норвешки професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
1 Кариера
Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2016.
Во август 2017 година, Ејкинг потпишал договор со и се приклучил од сезоната 2018. Во јули 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Тур де Франс 2019.
На Вуелта а Еспања 2021, Ејкинг бил дел од бегството составена од 31 возач на десеттата етапа, каде бил најдобро пласиран возач во генералниот пласман, доцнејќи зад предводникот на трката Примож Роглич над девет минути. Предноста на група пред главната група достигнала над тринаесет минути на својот максимум, со што на крајот Ејкинг завршил скоро осум и пол минути пред Роглич, преземајќи ја водечката црвена маичка. Го одржал водството на трката до завршната седмица, предавајќи ја маичката на етапата 17, кога отпаднал на второто од четирите категоризирани брда во текот на етапата. Изгубил 9' 23" до крајот на етапата, со што паднал на единаесеттото место, каде останал до крајот во генералниот пласман. Неколку дена по трката, Ејкинг потпишал договор со екипата за сезоната 2022.
2 Достигнувања
;2013
: 10. Краен пласман Тур де Берлин
;2014
: 2. Краен пласман Џиро дела Вале д’Аоста
: 3. Национално друмско првенство
: 4. Национално друмско првенство под 23 години
: 4. Хаделанд ГП
: 5. Рингерике ГП
;2015
: 1. Национално друмско првенство под 23 години
: 1. Пласман за млад возач Трка околу Норвешка
: 1. Етапа 2 Џиро дела Вале д’Аоста
: 2. Национално друмско првенство
: 3. Краен пласман Мировна трка под 23 години
: 3. Рингерике ГП
: 5. Хаделанд ГП
: 6. Краен пласман Арктичка трка на Норвешка
;2016
: 1. Етапа 1 (TTT) Ла Медитеранен
: 4. Краен пласман Трка околу Норвешка
::1. Пласман за млад возач
: 5. Краен пласман Арктичка трка на Норвешка
;2017
: 1. Букл де л’Олн
: 10. Класик Лоар Атлантик
;2018
: 1. Етапа 3 Тур де Валони
: 2. Гран при д’Увертир ла Марсејез
: 8. Краен пласман Трка околу Оман
: 8. Париз-Шони
;2019
: Арктичка трка на Норвешка
::1. Планински пласман
::1. Етапа 3
: 3. Класик Сид-Ардеш
: 3. Гран при де Плимелек-Морбијан
: 6. Краен пласман Трка околу Гуангси
: 8. Гран при де Валони
;2021
: 2. Краен пласман Арктичка трка на Норвешка
: 7. Класика де Сан Себастијан
: 10. Краен пласман Етоал де Бесеж
: 10. Гран при Ла Марсејез
2.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021
Џиро
Тур, —, —, —, 111, —, —
Вуелта, 77, СО, —, —, —, 11
СО = се откажал; — = не учествувал
Вардар (1932 – 1936)

Вардар бил весник на српски јазик, кој излегувал во Скопје од 1932 година по иницијатива на белградскиот новинар Милан Јовановиќ.
Во редакцијата бил и Јован Костиќ кој уредил неколку броја. Во почетокот излегувал како седмичник, потоа двапати, а при крајот, пред да згасне во 1936 излегувал трипати неделно. Иако е најавено дека во весникот „ќе се чуе зборот на најситните луѓе на Југот“, Редакцијата застанала на платформата на општите принципи на југословенската идеологија прокламирана со Шестојануарската диктатура.
Андија Чавес Фонегра

Андија Чавес Фонегра е колумбиски морски биолог . Таа добила стипендија „Ореал-УНЕСКО“ за жени во наука во 2011 година за нејзиното истражување на морскиот сунѓер ''Клиона делитрикс'' и неговото влијание врз коралните гребени, станувајќи петтиот колумбиски научник што добил такво признание.
1 Образование и кариера
Чавес дипломирала морска биологија во 2001 година на Националниот универзитет во Колумбија . Во 2001 година се приклучила на <i>Институтот за истражување марини и костераси Хосе Бенито Вивес де Андреис (ИНВЕМАР) како приправник и асистент за истражување. Таа завршила магистерски студии по морска биологија на Националниот универзитет во Колумбија откако студирала таму од 2003 до 2006 година. Во 2007 година предавала на Колумбискиот Националниот Педагошки Универзитет .Предавала и на Универзитетот во Алберта од септември 2007 година до ноември 2008 година. Во 2009 година се преселила во Флорида и станала дипломиран студент на Универзитетот „Нова Југоисток“, каде што дипломирала во 2014 година за д-р по океанографија и морска биологија.
По различните назначувања по докторатот, Чавес станала професор асистент на Универзитетот Атлантик во Флорида, во септември 2018 година, каде што работи во Океанографскиот институт во филијалата на пристаништето. . Таа е позната по своето истражување на морскиот сунѓер ''Клиона делитрикс'', организам што расте помеѓу корали и калциум карбонат кој го формира скелетот на коралните гребени и кој, преку ископувачко дејство, постепено го влошува коралот. Во Карипското Море, развојот на овој сунѓер е забрзан во последните неколку години, што резултира со постепена ерозија на коралите, менувајќи го екосистемот.
2 Награди и признанија
* 2002 година - СИГМА XI награда за грант, општество за научно истражување
* 2006 година - Магистерски труд за заслужни истражувања, Национален Универзитет де Колумбија
* 2008 година - Доналд Рос академски заслуги, Универзитет во Алберта.
* 2011 година - Стипендии за жени во науката во Лореал-УНЕСКО .
* 2014 година - Награда за студентски животни достигнувања, Универзитет „Нова Југоисток“.
3 Избрани публикации
*
4 Користена литература
Сметачка политика

Сметачка политика е пресек помеѓу сметачките и политичките науки. Областа вклучува употреба на пресметковен метод како што се алатки за анализа, методи за предвидување за презентирање на решенија на прашања од политички науки. Истражувачите од оваа област користат големи групи податоци за да го проучат однесувањето на корисникот. Вообичаени примери на такви дела се градење класификатор за предвидување на политичката пристрасност на корисниците во социјалните медиуми или наоѓање политичка пристрасност во вестите. Оваа дисциплина е тесно поврзана со дигитална социологија . Сепак, главниот фокус е на политички проблеми поврзани и анализа.
Сметачката политика честопати се дискутира заедно со инженерство за политика и јавно мислење . Ашу МГ Соло ја истакнува потребата од технократија во демократски процес каде носителите на одлуки можат да донесуваат одлука, на пр. Каде и како да ги потрошат парите од кампањата Иако политичкото платно е широко, Хак и сор. категоризирај ја работата во пет главни категории # Моделирање на заедницата и корисникот
# Проток на информации
# Политички дискурс
# Изборни кампањи
# Дизајн на системот.
Ана Стижинска

Ана Стижинска (родена на 15 април 1954 година во Јароцин) е полски климатолог, географ, научник за земја и вонреден професор на морскиот универзитет Гдиња и на Технолошкиот универзитет во Гдањск.
1 Живот
Стижинска студирала географија на универзитетот „Адам Мицкиевич“ во Познањ. Во 1977 година, таа била вработена во Одделот за навигација на поморскиот универзитет Гдиња. Работела како научна и техничка вработена, во 1980 година станала виш асистент, а подоцна и доцент.
Од 2007 година станала вонреден професор на поморскиот универзитет Гдиња. Во 2007 година, таа била назначена за шеф на Одделот за метеорологија и наутичка океанографија и за член на Советот на факултетот. Во 2008 година, таа станала член на Сенатот на универзитетот. Во 80-тите и 90-тите години, таа исто така предавала на Административниот оддел на поморскиот универзитет во Гдиња.
Во 2006 година, таа дипломирала со делото „''Причини и механизми на современото (1982-2002) затоплување на Атлантскиот Арктик“ („Przyczyny i mechanizmy współczesnego (1982-2002) ocieplenia atlantyckiej Arktyki“)'', од Универзитетот во Познањ.
Карл Фредрик Хаген

Карл Фредрик Хаген (|Carl Fredrik Hagen; р. ) — норвешки професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
Во октомври 2020 година бил вклучен во почетниот состав за Џиро д’Италија 2020. За сезоната 2021, Хаген ќе се приклучи на на две години.
1 Кариера
Хаген е роден во Опегор. Во август 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања. На 27 години ова бил негов прв настап на некоја голема трка и извозел над очекувањата. Иако не можел да одговори на секој напад од возачите во генералниот пласман, се држел на мнозинството од нив и поради тоа успеал да ги надмине сите очекувања, заработувајќи пласман во првите десет и доаѓајќи на скоро три минути зад Вилко Келдерман, кој завршил седми, и скоро десет минути пред Марк Солер, кој завршил деветти.
Во август 2020 година било објавено дека Хаген ќе се приклучи на од сезоната 2021 на двегодишен договор.
2 Достигнувања
;2015
: 4. Краен пласман Трка Источна Бохемија
;2016
: 1. Планински пласман Трка на Фјордовите
: 1. Планински пласман Тур де Бретања
: 1. Планински пласман Трка Источна Бохемија
: 2. Сундволден ГП
;2017
: 1. Планински пласман Ронде де л’Оас
: 2. Сундволден ГП
: 2. Рингерике ГП
: 2. Краен пласман Трка Алзас
::1. Етапа 4
: 8. Краен пласман Арктичка трка на Норвешка
;2018
: 1. Краен пласман Тур ди Јура
: 2. Сундволден ГП
: 4. Краен пласман Трка околу Норвешка
: 6. Рингерике ГП
: 8. Краен пласман Арктичка трка на Норвешка
: 9. Тур ди Финистер
;2019
: 3. Национално друмско првенство
: 7. Краен пласман Трка околу Гуангси
: 8. Краен пласман Вуелта а Еспања
: 10. Краен пласман Трка околу Норвешка
;2020
: 3. Национално друмско првенство