Ангелов мост (Тарту)

Ангелов мост (Мост на ангелите , Ангелски мост , Inglisil(b)d - |Inglisild ) е пешачки мост во Тарту, во историскиот дел на градот. Фрлен е меѓу ридовите на Дом Хил (ридот Томемеги) над улицата Лоси на нејзиниот почеток во близина на улицата Јуликоли.
Тоа е споменик на Георг Фридрих Парот, организаторот на реставрацијата и првиот ректор на Империјалниот универзитет во Дорпат, сегашен универзитет во Тарту.
Вклучено во под број 6890 по наредба на министерот за култура на Естонија бр. 12 од 20 март 1997 година.
1 Име
Општо прифатеното објаснување за потеклото на името „Мостот на ангелите“ ( |Ingli sild ) не постои .
Најверојатна е хаплологијата на оригиналното (исто така неофицијално) естонско име ''Inglise sild'' - „Англиски мост“. Наводно, мостот го добил ова име затоа што се наоѓа во парк во англиски стил на Дом Хил, а англиски мотиви може да се најдат во архитектонскиот дизајн на мостот .
Сепак, естонскиот историчар сметала дека ова не е ништо повеќе од урбана легенда. Според нејзините изјави, мостот во 19 век носел различни неофицијални имиња, но никогаш не бил наречен „англиски“ - како и паркот на ридот Домскаја, особено затоа што, според нејзиното мислење, нема ништо англиски во дизајнот на паркот. Според неа, мостот почнал да се нарекува „Ангел“ само во 1910-тите, а тоа се должело на инсталацијата за време на реконструкцијата во 1913 година на барелеф на кој е прикажан G. F. Parrott - „кадрава коса, со ангелско лице“ . Ова е втора верзија за потеклото на името на мостот.
Ликовниот критичар Хелиу Сирел изнел уште една верзија за потеклото на името „Мостот на Ангелот“. Според нејзиното мислење, тој настанал од заедничкото име на друг пешачки мост на Томемеги, кој исто така се протегал на улицата Лоси, но на другиот крај, во близина на улицата Валикраави - имено, Ѓаволски мост. На ова место мостот бил граден три пати, а вториот мост, подигнат во 1844 година, еден заоблен, исфрлен преку улица, стрмно наведнат во длабока вдлабнатина, може да личи на познатиот Ѓаволски мост во Швајцарија, однесен од невреме во 1799 година. за време на швајцарската кампања А. Суворов. Покрај тоа, овој мост имал темна боја - за разлика од неговиот „спарен“ мост, кој бил со светла боја. И ако првиот мост станал ѓаволски поради неговиот изглед, тогаш вториот почнал да се вика Ангелов за да парира со него. Појавата на барелефот на G. F. Parrot „со ангелско лице“ на Ангелскиот мост само ја зацементирал оваа асоцијација .
И сосема оригинална верзија е изнесена од архитектот и архитектонски историчар . Тој верувал дека спротивставувањето меѓу „ангелите“ и „ѓаволите“ е опозиција меѓу силите на светлината, науката и напредокот, кои биле персонифицирани од Г., династијата Романови (новиот ѓавол Мостот е подигнат во 1913 година, а на неговиот медалјон, свртен кон медалјонот со портретот на Парот на Ангелов мост, биле запечатени броевите „1613 - 1913“, во комеморација на 300-годишнината од владеењето на династијата Романови во Русија), и лично со царот Александар I (на кој бил посветен новиот Ѓаволски мост, чие официјално име било „Мостот на Александар I“, чиј барелеф го носел овој мост) .
Како и да е, овие имиња („Ангели“ и „Ѓаволи“) на крајот станале официјални и тие се појавуваат во .
2 Приказна
2.1 Мостот Краузе
Г.Ф. Папагалот, кој станал првиот ректор на повторно воспоставениот Империјален универзитет во Дорпат, се погрижил земјиштето на ридот Томемеги да стане сопственост на универзитетот, на него почнале да се градат универзитетски згради за научна и образовна работа, а бил поставен парк на падините на ридот. Меѓутоа, длабоката провалија која го преминала ридот (ул. Лоси минувал покрај клисурата) го спречувало слободното движење меѓу зградите. Имало итна потреба да се изградат пешачки мостови преку улицата Лоси, од кои еден бил планиран на нејзиниот почеток, за поврзување на опсерваторијата и универзитетската библиотека, изградени во ѕидовите на руинираниот Дуомо . Дизајнерот на мостот бил Јохан Вилхелм Краузе, архитект на главната зграда на Универзитетот во Тарту и повеќето други негови рани згради.
Како и другите универзитетски згради, мостот е изграден во класицистички стил. На дното од нејзините страни биле подигнати камени столбови (во групи од по три) кои потсетувале на дорски столбови, дрвениот под од мостот што лежел на нив бил врамен од страните со балустради, а во неговиот средишен дел, поткрепен со четири групи на колони, имал структура која потсетувала на дорски ред Така, мостот е дизајниран како пропилеи - главниот влез во паркот на ридот Дом. Првично, било планирано да се стави на фризот името на царот Александар I, кој го потпишал указот за обновување на универзитетот, но тоа не било направено. Изградбата на мостот започнала во летото 1814 година и била завршена во април 1816 година. Мостот го добил името Домски (по ридот Дом, каде што се наоѓал) .
2.2 Мостот Јакоби
Во раните 1830-ти. Првиот Домски мост станал дотраен и се појавила потреба од негова реконструкција. Неговиот проект бил спроведен од Мориц Херман Јакоби, познат физичар, познат по својата работа во областа на електротехниката, но на Универзитетот во Тарту тој бил професор на катедрата за цивилна архитектура. Мостот Нов Дом е неговиот единствен завршен архитектонски проект .
Јакоби го задржал класичниот изглед на мостот Краузе, но ги направил потпорите помоќни; наместо групи од три тркалезни столбови, мостот почнал да лежи на парови правоаголни столбови. Нивната локација е зачувана, но темелите на поранешните потпори се демонтирани и зацврстени. Монолитни биле и потпорите на мостот по страните на клисурата. Подот на мостот, како и претходниот мост, останал дрвен .
На фризот на мостот од градската страна во правец на Томемеги, Јакоби предложил да се направи латински натпис „Otio et Musis“, што во превод значи „Одмор и музи“ - што значело на што треба да се препушти човек во паркот на Дом Рид, каде што се упатувале кога минувале под мостот. Меѓутоа, управникот на универзитетот, Евстатиус Крафстром, на кого Јакоби му го испратил проектот за мостот на одобрување, наредил натписот да се замени со „Otium reficet vires“ („Одморот ја враќа силата“). Овој натпис на мостот го гледаме до денес .
Изградбата на мостот започнала во летото 1836 година и била завршена на 9 октомври 1837 година . Мостот Јакоби и денес стои.
2.3 Поправка во 1913 година
Во 1913 година, Ливонскиот медицински конгрес требало да се одржи во Тарту. За неговото отворање било одлучено да се обноват пешачките мостови на ридот Домскаја - да се изгради нов Ѓаволски мост кој ќе го замени стариот, кој бил урнат поради хаварија и да се изврши ремонт на мостот Ангели.
Се чинело дека камените столбови и нивните темели се во добра состојба. Заменети се само дрвената палуба на мостот - носечките греди и подот. Покрај тоа, на фризот од страната на ридот Дом, кој претходно бил празен, бил поставен медалјон со барелефен портрет на Г.Ф. Папагал и под него латински натпис „GF PARROT PRIMO RECTORI UNIVERSITATIS DORPATENSIS“ („Г.Ф. Папагалот - првиот ректор на Универзитетот во Дорпат“. Така, мостот станал споменик на Георг Фридрих Папагал, организаторот на реставрацијата и првиот ректор на Империјалниот универзитет во Дорпат, сега Универзитетот во Тарту .
3 Модерно
* Интересна студентска традиција е поврзана со Ангелскиот мост, како и со неговиот „брат“, Ѓаволскиот мост. Од втората половина на 19 век, мостовите станале арена за пеење натпревари на хорови кои ги претставувале различните студентски корпорации на универзитетот. Во моментов постои пејачка традиција, но сега таа не е натпреварувачка, туку концертна: периодично, на мостовите паралелно настапуваат универзитетски студентски хорови: на еден од мостовите , а од друга - .
* Ноќта на 21 април 2012 година, на мостот Ангел се случил пожар: горела дрвената поставка, формирајќи го поткровјето на корнизот од страната на Дом Рид. Според полицијата, се работело за подметнување пожар. Пожарот уништил околу 2 <sup>м2</sup> покриеност, а други 10 <sup>м2</sup> биле јагленосани или зачадени. За среќа, не се оштетени ниту носечките конструкции, ниту медалјонот со ликот на G.F. Parrot .
* Според увидот што го извршил на 12 април 2021 година, состојбата на мостот е утврдена задоволителна.
4 Наводи