Сладок корен

Сладок корен или сладунец — цветно растение од семејството на грав бобовите (''Fabaceae''), од чиј корен се добива сладок, ароматичен вкус.
Растението сладок корен биле тревни повеќегодишни мешунки родени во Западна Азија, Северна Африка и Јужна Европа. Ботанички, не е тесно поврзан со анасон или анасон, кои се извори на слични ароматични соединенија. (Друг таков извор, ѕвездест анасон, е уште подалеку поврзан со анасон и анасон отколку сладунец, и покрај сличното заедничко име.) Слаткиот корен се користи како арома во бонбони и тутун, особено во некои европски и западноазиски земји.
Екстрактите од сладок корен се користат во билкарството и традиционалната медицина. Прекумерното внесување на сладунец (повеќе од 2 мг/кг/ден чиста глициризинска киселина, составница на сладунецот) може да резултира со негативни ефекти, а прекумерното внесување треба да се посомнева клинички кај пациенти со инаку необјаснета хипокалемија и мускулна слабост. Во најмалку еден случај, смртта е припишана на прекумерна потрошувачка на сладок корен.
1 Опис
сладок корен биле тревни повеќегодишни, расте до 1 метар во висина, со шилести листови долги околу 7–15 см долги, со 9–17 летоци. Цветовите долги 8-12 мм, виолетова до бледо-белузлаво сина, произведена во лабаво соцветие. Плодот е долгнавеста мешунка, долга 20-30 м, која содржи неколку семиња. Корените се столониферни.
2 Хемија
Мирисот на слаткиот корен потекнува од сложена и променлива комбинација на соединенија, од кои анатилот е до 3% од вкупните испарливи материи. Поголемиот дел од сладоста во сладурот доаѓа од глициризин, кој има сладок вкус, 30-50 пати повеќе од слаткоста на шеќерот. Слаткоста е многу различна од шеќерот, бидејќи е помалку инстант, курва и трае подолго.
Изофлавен глабрен и изофлаван глабридин, кои се наоѓаат во корените на сладунецот, се фитоестрогени.
3 Одгледување и употреба
Слаткиот корен, кој најдобро расте во добро исцедени почви во длабоки долини со полно сонце, се бере на есен, две до три години по садењето. Земјите кои произведуваат сладок корен се Индија, Иран, Италија, Авганистан, Кина, Пакистан, Ирак, Азербејџан, Узбекистан, Туркменистан и Турција.
Во 2019 година, светскиот пазар за екстракт од сладок корен беше 191 милион долари, при што најголемите извозници предводени од Франција, Узбекистан, Кина и Иран, секој обезбедува 10-14% од вкупниот број.
3.1 Тутун
Делови од ова растение биле употребувани како ароматизирачки агенс за тутун за средства за подобрување на вкусот и за навлажнување во производството на американски мешани цигари, влажен бурмут, тутун за џвакање и тутун за луле. Од 2009 година, Управата за храна и лекови на САД ја забраниле употребата на какви било „карактеристични вкусови“ во цигарите освен ментол.
3.2 Храна и кондиторски производи
Вкусот на сладок корен се наоѓа во широк спектар на бонбони или слатки. Во повеќето од овие бонбони, вкусот е зајакнат со масло од анасон, така што вистинската содржина на сладок корен е многу мала. Бонбоните со сладок корен првенствено ги купуваат потрошувачите во Европа, но се популарни и во други земји како Австралија и Нов Зеланд.
Во Холандија, слаткарството со сладок корен е една од најпопуларните форми на слатки. Се продава во многу форми. Мешањето со нане, ментол, анасон или ловор е доста популарно. Мешањето со амониум хлорид е исто така популарно како што е во Финска.
Сушените стапчиња од слаткиот корен се исто така традиционални слати во Холандија и Британија, иако нивната популарност е намалена во последните децении. Тие се продаваа едноставно како стапчиња за џвакање, како бонбони. Преку џвакање и цицање се ослободува интензивно сладок вкус.
Во Италија, Шпанија и Франција, слаткиот корен е популарен во својата природна форма. Коренот на растението едноставно се откопува, се мие, суши и се џвака како освежувач на устата. Низ цела Италија, незасладениот сладок корен се консумира во форма на мали црни парчиња направени само од 100% чист екстракт од сладок корен. Во Калабрија популарен ликер се прави од чист екстракт од сладок корен. Растението се користи во Сирија и Египет, а само во Дијарбакир во Турција, каде што се продава како пијалак, во продавниците и во улични продавачи.
3.3 Истражување
Својствата на глициризин се под прелиминарно истражување, како на пример за хепатит Ц или локален третман на псоријаза, но нискиот квалитет на студиите од 2017 година ги спречува заклучоците за ефикасноста и безбедноста.
Европската медицинска агенција го додаде слаткиот корен во својот список на билни лекови.
3.4 Токсичност
Нејзините главни токсичности за ограничување на дозата се кортикостероидни по природа, поради инхибиторниот ефект што неговите главни активни состојки, глициризин и еноксолон, го имаат врз деградацијата на кортизолот и вклучуваат едем, хипокалемија, зголемување или губење на тежината и хипертензија.
Администрацијата за храна и лекови на САД верува дека храната што содржи сладок сладок и неговите деривати (вклучувајќи го и глициризин) е безбедна ако не се консумира прекумерно.
3.5 Фунгицид
Етеричните масла го инхибираат растот на ''Aspergillus flavus''.
4 Труење со сладок корен
Екстракт од растението сладок корен кое содржи глициризинска киселина или GZA. GZA е направен од една молекула на глициретинска киселина и две молекули на гликуронска киселина. Екстрактите од коренот на растението може да се наречат како сладок корен, сладок корен и екстракт од глицириза. С''. корен'' расте во Европа и Западна Азија. Кога се администрира орално, производот на глициретична киселина се наоѓа во човечката урина, додека GZA не е. Ова покажува дека глициретичната киселина се апсорбира и метаболизира во цревата кај луѓето. ГЗА се хидролизира до глициретична киселина во цревата од бактерии.
Со илјадници години се користи за медицински цели, вклучително и варење и воспаление на желудникот. Некои други медицински цели се супресија на кашлица, третман на чир и употреба како лаксатив. Исто така, солите на GZA може да се користат во многу производи како засладувачи и ароматизатори. Главната употреба на сладунец оди во тутунската индустрија, со приближно 90% од употребата. Остатокот е рамномерно поделен помеѓу храната и фармацевтиката, со 5% од употребата секоја ( ''Федерален регистар'', 1983). Екстрактот од сладок корен често се наоѓа во многу слатки и бонбони, некои лекови и пијалаци како пивото од корен. Може да се користи и во гуми за џвакање, тутунски производи како бурмут и паста за заби.
Зголемувањето на внесот на сладунец може да предизвика многу токсични ефекти. Синдромот на хипер-минералокортикостероид може да се појави кога телото задржува натриум, губи калиум што ги менува биохемиските и хормоналните активности. Некои од овие активности вклучуваат пониско ниво на алдостерон, пад на системот ренин-ангиотензин и зголемени нивоа на атријалниот натриуретичен хормон со цел да се компензираат варијациите во хомеостазата.
Некои други симптоми на токсичност вклучуваат електролитен дисбаланс, едем, зголемен крвен притисок, зголемување на телесната тежина, проблеми со срцето и слабост. Поединци ќе искусат одредени симптоми врз основа на сериозноста на токсичноста. Некои други поплаки вклучуваат замор, отежнато дишење, откажување на бубрезите и парализа. Во 2020 година, лекарите пријавиле случај на маж кој починал од срцев удар како резултат на драстично ниско ниво на калиум. Тој јадеше вреќичка црн сладунец на ден три недели претходно.
Може да се забележат многу негативни ефекти од труење со сладок корен и повеќето се припишуваат на минералокортикоидните ефекти на GZA. Во зависност од дозата и внесувањето на сладунец, може да настанат сериозни проблеми, па дури и хоспитализација. Луѓето со претходно постоечки проблеми со срцето или бубрезите може да бидат поподложни на труење со GZA и сладок корен. Важно е да се следи количината на потрошен сладок корен за да се спречи токсичност. Тешко е да се одреди безбедно ниво, поради многу различни фактори од личност до личност. Кај најчувствителните индивидуи, дневен внес од околу 100 mg GZA може да предизвика проблеми. Ова е еквивалентно на 50 g слатки од сладок корен. Сепак, повеќето луѓе можат да консумираат до 400 mg пред да се појават симптоми, што би било околу 200 g слатки од сладок корен. Правило е дека нормална здрава личност може да консумира 10 mg GZA на ден.
5 Галерија