procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Десет (филм од 1979)

Десет или 10 - американски филм од 1979 година, режиран од Блејк Едвардс, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Дадли Мур, Бо Дерек, Џули Ендрјус, Роберт Вебер, Ди Валас, Сем Џонс, Брајан Денехи и Макс Шоувалтер. „10“ е еден од најпознатите филмови на Едвардс, кој постигнал голем успех кај публиката благодарение на комбинацијата на физички гегови и различни сексуални алузии. Меѓутоа, во овој филм, Едвардс не се задржал само на сексуалните разговори, туку применил релативно слободен пристап во прикажувањето на голотијата, а голем придонес за успехот на филмот имале сцените во кои се прикажува разголената Бо Дерек. Музиката за филмот е дело на Хенри Мансини, честиот соработник на Едвардс. Филмот бил номиниран за наградите „Оскар“ (во две категории) и „Златен глобус“ (во пет категории).
1 Синопсис
Славниот композитор Џорџ Вебер (го игра Мур) прославува 42 години. Тој има удобен живот, раскошна вила на Беверли Хилс, луксузен автомобил и врска со театарската глумица Саманта Тејлор (ја игра Ендрјус). Меѓутоа, него го зафаќа кризата на средните години и, еден ден, на прв поглед се вљубува во прекрасната русокоса девојка Џени (ја игра Дерек), и тоа токму на денот на нејзината венчавка. Оттогаш, Џорџ почнува да тоне и најпосле, предизвикува голема кавга со Саманта, која му забележува за неговата навика да го гледа соседот низ телескоп. По кавгата, неколкупати тие безуспешно се обидуваат да се слушнат по телефон. Џорџ го посетува татко ѝ на Џени, кој е познат заболекар, и од него дознава дека таа заминала на меден месец во Мексико. Кога конечно ќе успеат да воспостават телефонска врска, Џорџ не може јасно да зборува поради поправката на забите, па Саманта го посетува во неговата вила. Таа погледнува низ телескопот и го гледа голиот Џорџ како се забавува во вилата на соседот, во друштво со голи девојки. Саманта побеснува и повеќе не сака да го види, а за да се смири, Џорџ патува за Мексико, надевајќи се на средба со Џени. За време на одморот во Мексико, тој го спасува сопругот на Џени од давење во морето. Една вечер, Џорџ ја посетува Џени и тие почнуваат да водат љубов, но со постојани прекини. Тогаш, неговите илузии исчезнуваат, зашто согледува дека Џени е бесчувствителна и неморална личност, така што тој веднаш се враќа дома и бара прошка од Саманта. Најпосле, таа му простува и тие повторно се заедно.
Константин Плевнеш

Константин Плевнеш — македонски режисер.
1 Животопис
Плевнеш е роден на 4 мај 1982 во Скопје, во семејството на познатиот македонски драматург и дипломат Јордан Плевнеш. Од 1988 година, т.е. од својата 6-годишна возраст, живее во Париз, каде што го стекнал своето образование. Го завршил Европскиот колеџ „Пјер Алвизе“ и класичната гимназија „Роден“, каде што со одличен успех ја положил својата матура поврзана со аудиовизуелните и сценските уметности. Во 2000 година, тој запишал филмски студии на Универзитетот „Дени Дидро“ на Сорбона, и по двегодишните студии, остварил два специјалистички престои во Брисел и Токио. Во периодот 2007/2008, на Бостонскиот универзитет во Соединетите Држави, работел на повеќемедискиот, меѓународен проект „Малиот принц“. Во 2009 година, тој одржал меѓународна работилница на светски познатата академија „FAMU“ во Прага, Чешка, каде што биле прикажани неговите документарни филмови „''Планета Баир''“ и „''Заборавените''“, низ призмата на филмовите на Луис Буњуел, „''Земја без леб''“ и „''Заборавените''“. Во учебната 2010/2011, тој дипломирал филмска режија на ЕСРА Бретања, а во 2012 година, тој магистрирал на Универзитетот за аудиовизуелни уметностиво Скопје, со документарен филм посветен на уметничките тајни на естетиката на глумечката игра од антиката до денес, низ примерот на класата на професорот Владимир Милчин на Факултетот за драмски уметности во Скопје.
2 Филмографија
;Игран филм:*„Тајната книга“ - Асистент на режија
;Документарни филмови:*„Автобиографија на човекот гулаб“, прикажан на o FIPA – International Festival of Audiovisual Programs, Biarritz, France, - TV Festival Bar 2010, Bar, Montenegro; - SEE a Paris 2011 – South East European Film Festival, Paris, France
* „Имагинарно пријателство во градот на Кафка“
* „Заборавените“
* „Планета Баир“
* „Театарската Одисеја на Питер Шуман – Bread and puppet New York“
* „Тајната книга во Кан“
* „Последниот човек, последната жена, во Каиро“
* „Македонскиот воз на моето детство“
;Кратки играни филмови:* „Уметност на исчезнувањето“
* „Портрет на изгубениот човек“
Цвекло

Цвекло (|Beta vulgaris'' ssp. ''vulgaris'' var. ''vulgaris) — зеленчук со карактеристична црвена боја кој се користи во кулинарството и исхраната. Култивар е на видот '' Beta vulgaris'' од семејството лобода (Amaranthaceae). Неговото богатство со минерали, јаглехидрати, масти и белковини го прави здрава и честа состојка. Исто така цвеклото е богато со витамин Б12, а во себе има и мали количини кобалт. Позитивно делува кај слабокрвните лица и децата.
Цвеклото лесно се подготвува и консумира, а најчесто се вари и кисели. Често се јаде и сирово, главно рендано како дел од салата. Тоа е дел од состојките на руското национално јадење боршч.
Обликот може да му биде кружен или цилиндричен.
1 Примена во медицината
Цвеклото е растение богато со здрави состојки. Луѓето одамна го познавале како лековито растение кое се користело во домаќинствата. Исто така се користи и во современата медицина. Основната примена на цвеклото е сузбивање на појавата на тумор и лечењето на леукемија. Се користи и во лечењето на маларија, акутни фиброзни болести и грип во почетниот стадиум. Користи се и при регулација на крвниот притисок, обично доколку е низок. Поволно влијае на нервите и работата на мозокот, а ја подобрува и работата на желудецот, цревата и жолчката.
Цвекла је биљка богата здравим састојцима. Зато је одавно позната и као лековита биљка која се користела у домаћинству. Такође користи се и у савременој медицини. Основна примена цвекле је у сузбијању појаве тумора и лечењу леукемије. Затим, користи се у лечењу маларије, акутних фиброзних болести и грипа у почетном стадијуму. Користи се и при регулацији крвног притиска, обично уколико је низак. Повољно утиче на нерве и рад мозга, а поспешује и рад желуца, црева и жучи.
Куркума

Куркума, поточна долга куркума — зелјесто повеќегодишни растение од семејството ѓумбирите (''Zingiberaceae''). Потекнува од Индискиот Потконтинент и Југоисточна Азија, и расте на температури помеѓу 20 и и бара значителна сума на годишни врнежи за да напредува. Растенијата се собираат еднаш годишно за нивните кореништа (ризоми) и пропагира од некои од тие кореништа и за следната сезона.
Кога не се користи свежо, кореништата се варат во вода  околу 30-45 минути, а потоа се сушат во топли печки, по што тие се мелат во длабока-портокалово-жолта боја во прав и најчесто се користат како боја и ароматични агенти во многу Азиските кујни, особено за кари, како и за боење. Куркумата во прав има топол, горчлив, црн пипер-како вкус и сенф-како арома.
Иако долго време се користи во Ајурведовата медицина за лекување на разни болести, таа има и малку висок-квалитет на клинички докази за употреба на куркумата или неговите главни составници, куркумин, како терапија.
Џозеф Барбера

Џозеф Барбера "Џо" ( - ) бил американски аниматор, режисер, продуцент, сценарист и уметник со цртани филмови, чии филмски и телевизиски ликови со цртани филмови привлекле милиони обожаватели низ целиот свет во поголемиот дел од 20 век.
1 Животопис
Роден бил во семејство на италијански имигранти во Њујорк, каде што живеел, учел колеџ и ја започнал својата кариера уште на млади години. Откако работел секакви работи, и како банкар, Барбера му се придружил на Ван Берен во студиото, во 1932 година, а потоа и на Теритун во 1936 година. Во 1937 година се преселил во Калифорнија и работел во Метро-Голдвин-Мајер (МГМ). Барбера се запознал со Вилијам Хана. Двајцата мажи започнале соработка која во почетокот била најпозната по производството на Том и Џери и анимирани филмови.
Во 1957 година, откако МГМ го распуштил својот оддел за анимација, тие ја основале компанијата Хана-Барбера, која станала најуспешно телевизиско студио за анимација во бизнисот, продуцирајќи програми како што се „Кременковци“, „Јоги мечка“, „Скуби-Ду“, „Топ мачка“, „Штрумпфови“, и други. Во 1967 година Хана-Барбера била продадена на за 12 милиони долари, но Хана и Барбера останале главни во компанијата до 1991 година. Во тоа време студиото било продадено на „Тарнер бродкастинг систем“, кој пак, бил споен со сопствениците на Ворнер Брос во 1996 година. Хана и Барбера останале како советници.
Реморкер

Реморкер е брод кој се користи за маневрирање, првенствено со повлекување или туркање на други пловни објекти во пристаништа, на отворено море, реки или канали. Реморкер се користи исто така за влечење на оштетени бродови и слични пловни објекти.
1 Наводи
Марс (митологија)

Марс — бог на војната во римската митологија, синот на Јупитер (според некои верзии на митот, тој бил син на магичен цвет) и Јунона. Според митот, тој е татко на Ромул и Рем, и така е апостолот на Римјаните. По Јупитер, тој бил најважниот бог кај Римјаните. Првично бил поврзан со вегетација, како што Катон пишува во својата молитва за плодовите подучени од Марс, а исто така бил и заштитник на говеда.
1 Особености
Римјаните подоцна го идентификувале овој бог со грчкиот бог Арес, па богот на плодовите, кои често биле принудени да војуваат, се претворил во бог на војната. На тој начин имал повеќе улоги: тој бил заштитник на дела на терен, давал плодност, ги заштитувал борците и им давал воинствен дух.
2 Култ
Марс е во официјалната римска религија и богот на пролетта, така што свечено се празнува во март (од таму името „март“ на тој месец). Други значајни прослави во негова чест се одржаа во февруари и октомври. На секои пет години во кампусот Мартиус, пред својот олтар, пописот беше проследен со ритуално чистење. Во Рим имало и други два храма: ара Мартис во полето (138 п.н.е.) и еден надвор од портата на Капена (388 п.н.е.). Марс, исто така, бил фатен во времето на Империјата, благодарение на Август, кој го основал култот на Марса Ултора ("одмаздници"). Марс зел многу поважно место во римската митологија отколку во случајот со неговиот грчки колега Арес. Причината за ова веројатно е тоа што го чувале сопругот Ри Силвија и таткото на Ромул и Рем, кој го основал Рим. Затоа, тој бил почестен како татко на римскиот народ, а Римјаните биле наречени деца на Марс.
3 Марс како мотив во уметноста
* „Марс“ — песна на македонскиот поет Филип Јовановски.
Барва (вулкан)

Барва – комплекс од андезитски стратовулкани во Костарика, 22 km северно од Сан Хосе во провинцијата Хередија. На источната страна на планината во вулканскиот кратер е формирано езеро наречено Лагуна де Барва, а на западната страна на врвот има три брда кои се наречени ''Трите Марии'' (Las Tres Marías).
Барва има неколку избувни центри на нејзиниот врв и дост паразитски конуси на боковите. Нејзините три главни врва кои се гледаат од централната долина ѝ го дале локалното име ''Las Tres Marías''.
Четири пирокластични конуси се наоѓаат во калдерата со димензии 2 x 3 км во централниот и северозападниот дел од врвот. Југозападниот врв има четири конуси од кои еден има кратерско езеро.
Последен потврдена еруптивна активност на вулканот Барва датира од пред 8.050 години. Имало тврдење за избуви во 1760-тите и во 1867 година, но истражувањата на локацијата не пронашле докази за потврда на овие тврдења.
Делови

Делови е населено место во составот на општината Новиград Подравски во Копривничко-крижевска жупанија, Република Хрварска.
1 Историја
До територијална реорганизација во Хрватска, местото се наоѓало во состав на старата општина Копривница.
2 Население
На пописот на населението во 2011 година, во Делови имало 250 илјади жители.
Боксит

Боксит — алуминиумска руда која претежно состои од алуминиум хидроксид. Исто така содржи силициум диоксид, оксиди и хидроксиди на железо. Најчести се црвените бои, ситно-гранулирани. Во најголеми количини, се случува на местото на оксидација на алумосиликатни ѕидови во топлите региони. Се употребува и во металургијата, како и за производство на материјали за отпорни на оган и за брзо поставување на цементи. Модификацијата на бокситот е подоцнежна.
1 Распространетост
Рударството на боксит е најраспространето во Австралија - нејзиното учество во светското производство во 1995 година било дури 39%. Најголемите депозити, со висока концентрација на алуминиум оксид (до 60%), се направени во регионот Веипа, кој лежи на заливот Карпентери и е помал во регионот на Перт.
Над 30% од светското производство на боксит се наоѓа во Латинска Америка, особено во Јамајка (9.9%) и Бразил (8%), како и во Венецуела, Суринам и Гвајана. Во Африка, најголемиот производител на боксит е Гвинеја (12% од светското производство).
Уделот на други земји е помал од 20%, меѓу нив Кина, Индија, Русија, Казахстан. Во Европа, повеќето боксити се наоѓаат во Грција (1.7%) и во Унгарија (1%).
2 Светско производство
+ Светско производство и резерви, држава, рудно производство, резерви, резервни основи
2010, 2011 (проц.)
17,400, 18,000, 7,400,000, 8,600,000
68,400, 67,000, 6,200,000, 7,900,000
80, 80, 2,100,000, 5,400,000
8,540, 10,200, 2,000,000, 2,500,000
28,100, 31,000, 3,600,000, 2,500,000
1,760, 2,000, 850,000, 900,000
18,000, 20,000, 900,000, 1,400,000
44,000, 46,000, 830,000, 2,300,000
2,100, 2,100, 600,000, 650,000
—, 500, —, —
4,000, 5,000, 580,000, 600,000
1,090, 1,700, 180,000, ?
5,310, 5,400, 160,000, 450,000
2,500, 4,500, 320,000, 350,000
5,480, 5,800, 200,000, 250,000
30, N/A, 20,000, 40,000
Other countries, 2,630, 2,600, 3,300,000, 3,800,000
вкупно (приближно), 209,000, 220,000, 29,000,000, 38,000,000
Клипертон

Клипертон (|Île de Clipperton или ''fr''; |Isla de la Pasión) — остров во Тихиот Океан околу 1.000 км југозападно од Мексико. Тоа е ненаселен атол, 8 км во пречник и . Највисоката точка на островот, поранешниот вулкан, е 27 метри.
Островот Клипертон припаѓа на Франција. Во минатото островот владеел со Мексико. Администрацијата е под надлежност на Високиот комесар на Француска Полинезија, иако островот не припаѓа на оваа територија.
Овој остров бил откриен од Фердинанд Магелан во 1521 година. Името го добил по пиратот Џон Клипертон, кој го користел островот како база во XVIII век.
Островот е непогоден за човечкиот живот поради ретките ресурси. На него има броен животински свет. Меѓу нив има 11 милиони ракови и многу птици.
Мила Јовович

Мила Јовович (англиски: Milla Jovovich) или целосно име Милица Богдановна Јовович (''Milica Bogdanovna Jovovich'', година) — американска глумица, музичар, и модел.
Јовович ја започнала својата кариера како манекенка на својата 11 година. Во 1988 година ја добила својата прва професионална улога во телевизискиот „Ноќен воз за Катманду“, а подоцна таа се појавила во нејзиниот прв високобуџетен филм „Два месеци порасна“. По неколку помали телевизиски и филмски улоги, таа станала позната по својата улога во „Враќање во сината лагуна“ (1991). Следната значајна улога била во филмот „Петтиот елемент“ (1997), а подоцна глумела во „Гласник: Приказна за Јованка Орлеанка“ (1999). Во 2002 година, таа ја играла главната улога во филмот „Притаено зло“, кој имал пет продолженија: ''Притаено зло: Апокалипса'' (2004), ''Притаено зло: Истребување'' (2007), ''Притаено зло: Задгробен живот'' (2010), ''Притаено зло: Одмазда'' (2012) и Притаено зло'': Последно поглавје'' (2017).
Покрај нејзината глумечка и глумечка кариера, Мила Јовович го издала албумот ''Божествена комедија'' во 1994 година.
1 Животопис
1.1 Младост
Мила Јовович е родена во Киев, Украина (во тоа време дел од Советскиот Сојуз). Нејзиниот татко е српскиот лекар Богдан Јовиќ, а мајка на руската глумица Галина Логинова Јовиќ. Семејството се преселило во Лондон, а во 1981 година во Сакраменто, Калифорнија, кога Милица имала пет години. Седум месеци подоцна се преселиле во Лос Анџелес.
Нејзиното семејство е од Црна Гора и има имоти во Метохија во Злопок кај Пеќ. Нејзиниот прадедо Богиќ Чамиќ Јовиќ бил од племето Васоевиќ и чувар на кралот Никола I Петровиќ; Името на неговата сопруга била Милица, по што Мила го добила нејзиното име. Нејзиниот дедо, Богдан Јововиќ, бил командант на приштинската воена област, а подоцна бил воен финансиски инспектор во воените подрачја во Скопје и Сараево, каде што открил голема лоша злато. Тој бил казнет поради одбивањето да го обвини својот пријател за тоа злосторство. Подоцна, комунистичката влада на Југославија го принуди на островот Голи. Стравувајќи дека повторно ќе биде уапсен, тој побегна во Албанија, а подоцна се пресели во Советскиот Сојуз, во Киев. Втората верзија на приказната е дека тој всушност го зел златото. Таткото на Милин, Богдан Јовиќ, подоцна му се придружи на својот дедо во Киев, каде што тој и неговата сестра дипломираа по медицина.
2 Кариера
Веќе на 11 години, фотографот Ричард Аведон ја забележал во рекламите на Реклон "Најпознатите жени на светот". Во октомври 1987 година, таа била претставена на насловната страница на италијанското списание „Леи“, кое било прво од многуте наслови на кои се појавила. Таа продолжила со својата кариера како манекенка, но било пуштено музичко ЦД, албум, пред да се појави во првиот филм во 1988. Нејзината изведба во филмот ''Враќање на сината лагуна'' во 1991 година доведе до неизбежна споредба со други модели и била забележана од светските играчи во филмската индустрија.
Убиство во Ориент-експрес (филм од 2017)

„Убиство во Ориент-експрес“ (англиски: ''Murder on the Orient Express'') — американски филм од 2017 година во режија на Кенет Брана и по сценарио на Мајкл Грин, заснован на истоимениот роман од 1934 година на Агата Кристи. Во главните улоги се појавуваат: Кенет Брана, Пенелопе Круз, Вилем Дефо, Џуди Денч, Џони Деп, Џош Гад, Дерек Џакоби, Лесли Одом, Мишел Фајфер и Дејзи Ридли. Филмот го следи славниот детектив Херкул Поаро, кој се обидува да реши убиство на познатиот европски воз Ориент-експрес во 1930 година.
''„Убиство во Ориент-експрес“'' премиерно бил прикажан на 2 ноември 2017 година во Ројал Алберт Хол во Лондон, а во САД бил издаден на 10 ноември 2017 година, од страна на 20th Century Fox. Филмот бил комерцијален успех, заработувајќи преку 297 милиони долари на светско ниво, во споредба со буџетот од 55 милиони долари. Од филмските критичари, филмот се здобил со мешани критики, и тоа пофалби за изведбата на глумците и за продукцијата, и негативни критики насочени кон неинвентивноста да се додаде нешто ново во споредба со претходните адаптации.
1 Синопсис
Херкул Поаро, најдобриот детектив на светот, патува во познатиот воз Ориент-експрес. Патем, возот е принуден да застане поради мала лавина и тогаш во него се случува убиство. Во возот се наоѓаат повеќе луѓе кои не само што имале можност да го извршат убиството, туку имале и мотив за тоа.
2 Улоги
* Кенет Брана како Херкул Поаро
* Пенелопе Круз како Пилар Естравадос
* Вилем Дефо како Герхард Хардмен
* Џуди Денч како Принцезата Драгомироф
* Џони Деп како Самуел Ратчет
* Џош Гад како Хектор Маквин
* Дерек Џакоби како Едвард Хенри Мастерман
* Лесли Одом како Д-р. Арбутнот
* Мишел Фајфер како Каролин Хабард
* Дејзи Ридли како Мери Дебенхем
* Том Бејтман како Бук
* Оливија Колман како Хилдегард Шмидт
* Луси Бојнтон како Грофица Хелена Андрењи
* Марван Кензари како Пјер Мишел
* Мануел Гарсија-Рулфо како Бенџамино Маркез
* Сергеј Полунин како Гроф Рудолф Андрењи
* Миранда Раисон како Соња Армстронг
3 Прием
3.1 Заработка
До 16 декември 2017 година, ''Убиство во Ориент-експрес'' остварил заработка од 97.25 милиони долари во САД и Канада, и 200.7 милинои долари во другите територии, за вкупна заработка од 297,9 милиони долари, наспроти буџетот од 55 милиони долари.
Во САД и Канада, ''Убиство во Ориент-експрес'' бил издаден заедно со филмот ''Тато се врати 2'', и било проектирано да оствари заработка од 20 милиони долари од 3,341 кина во првиот викенд на прикажување. Филмот заработил 10,9 милиони долари на првиот ден на прикажување. Филмот ги надминал очекувањата и во првиот викенд на прикажување заработил 28,7 милиони долари, завршувајќи на третото место по големина на заработка, зад ''Тор: Рагнарок'' и ''Тато се врати 2''. Во првиот викенд на прикажување, 51% од гледачите биле луѓе со возраст над 35 години. Во вториот викенд на прикажување, филмот заработил 13,8 милиони долари (пад од 51.9%), завршувајќи на петтото место, зад ''Лига на правдата'', ''Чудо'', ''Тор: Рагнарок'' и ''Тато се врати 2''.
Томислав Биљарац – Томби

Томислав Биљарац – Томби (роден – , ) — македонски новинар, доајен на македонското автомобилско новинарство, кој над 40 години бил активен во радио програми, новински изданија, магазини и ревии посветени на автомобилската индустрија.
1 Животопис
Биљарац е роден на 22 март 1940 година. Неговата кариера започнала во Радио Скопје, во рубриката за сообраќај, а потоа повеќе децении работел како главен и одговорен уредник на изданието „Современ возач“. Тој бил и член на жирито за избор на Автомобил на годината на Југославија, а особено е познат како творец и сопственик на првата „авто-мото“ ревија во независна Македонија – „Авто Плус“.
Биљарац бил иницијатор и основач на жирито за избор на Автомобил на годината во Македонија и важи за еден од поставувачите на темелите на салонската манифестација „Авто Експо“ која долги години се одржувала на Скопскиот саем.
За својата посветена работа Томислав Биљарац – Томби бил добитник на многу признанија и награди како на просторите на некогашна Југославија, така и во независна Македонија.
Починал во Скопје на 18 декември 2017 година.
Автоматска пушка

Автоматска пушка, автомат или јуришна пушка — автоматско оружје со голема внатрешна моќ, голем капацитет и мала тежина. Дејствува единачно или автоматски. Кај некои модели освен овие два начини на дејствување, има и трет: краток рафал.
Автоматска пушки се првпат употребени за време на Втората светска војна, а до крајот на 20 век, станале стандардно оружје за повеќето армии во светот.
Автоматска пушка денес претставува вообичаено пешадиско оружје. Користи таканаречена средна муниција од мал калибар и голема почетна брзина, која има поголемо барутно полнење од пиштолското, но помало од митралезите. Битната одлика на сите автоматски пушки e начинот на држење, кој е сличен на пиштолот, што овозможува подобра контрола на оружјето и поголема стабилност при рафалното пукање. Обично автоматските пушките имаат голем капацитет, од 25 до 35 куршуми.
1 Примери
АК-47 (Русија) и М16 (САД) се најпознати примери на автоматски пушки. Од другите, познати се FN F2000, HK G36,
FAMAS, Штаер АУГ, SIG SG 550, FN FNC, ИМИ Галил, AK-74 и други.
Невадо Трес Крусес Централ

Невадо Трес Крусес Централ — вториот врв на изумрениот вулкански масив, кој се наоѓа во планинскиот венец Анди во регионот Атакама на границата помеѓу Аргентина и Чиле.
Невадо Трес Крусес Централ е втор е вториот од вкупно трите вулкани кои се наоѓаат на Невадо Трес Крусес, кој достигнува 6.629 метри надморска височина. Невадо Трес Крусес Централ е највисокиот врв кој се наоѓа целосно на територија на Чиле и е единаесетта највисока планина во Јужна Америка и кратер од околу еден километар. За првпат бил искачен од страна на полските планинари 1937 од Стефан Осецки и Витолд Париски, на 26 февруари 1937 година.
Човекот од Сан Фернандо (филм од 1978)

Човекот од Сан Фернандо (англиски: ''Every Which Way But Loose'') – американски филм од 1978 година, во режија на Џејмс Фарго, според сценариото на Џереми Џо Кронсберг. Главните улоги ги играат: Клинт Иствуд, Сондра Лок, Манис, Џофри Луис, Беверли Д’Анџело и Рут Гордон. Агентот на Иствуд го осветувал да ја одбие улогата во овој филм, но тој не го прифатил советот и, наспроти сите очекувања, „Човекот од Сан Фернандо“ станал голем хит, така што две години подоцна било снимено продолжението „Човекот од Сан Фернандо 2“ кое, исто така, постигнало голем комерцијален успех. Притоа, во тоа време, главната глумица во филмот, Сондра Лок, му била животна сопатничка на Иствуд, со кого била во брак до 1990 година. За потребите на филмот, тренер на Иствуд бил Ал Силвани, кој своевремено го тренирал светскиот шампион во бокс, Џејк Ламота, а две години претходно го тренирал и Силвестер Сталоне при снимањето на филмот „Роки“.
1 Содржина
Фило Бедо (го игра Иствуд) поправа автомобили, но всушност заработува за живот од уличните борби што му ги организира пријателот Орвил (го игра Луис). На Фило му се допаѓа кантри-музичарката Лин Хелис-Тејлор (ја игра Лок), која поминува една ноќ со него, а потоа си заминува. Заедно со Орвил и со орангутанот Клајд, Фило оди на пат по долината Сан Фернандо во потрага по Лин. Патем ја запознаваат девојката Еко (ја игра Д’Анџело) со која се зближува Орвил, а нив ги брка мотоциклистичката банда „Црни вдовици“...
Рабетинска Река

Рабетинска Река — река во западниот дел на Македонија, лева притока на Треска во Кичевскиот крај.
Настанува во извориштето Мочур (на надморска височина од 1.650 м), во јужните падини на планината Челоица, источно од Кичево. Поминува низ селата Рабетино, Дупјани, Светораче, Речани и Миокази и се влева во левата страна на Треска, кај с. Лисичани, на висина од 575 м. Нејзиниот слив соодветствува на подобласта Горно Рабетино.
1 Опис
Вкупната должина од изворот до вливот и изнесува 15,4 км, минималната должина 13,1 км а коефициентот на развиеност е 1,18. Вкупниот пад помеѓу изворот и вливот изнесува 1.075 м а просечниот 69,8‰. Вкупната должина на водоразделната линија и изнесува 37,0 км, а сливот зафаќа .
1.1 Долина
Долината има правец на протегање север-југ. Во горниот тек сè до селото Рабетино таа има изразито планински карактер. Јужно од Светораче нејзината плавина се проширува, а самата долина е всечена во дното од средишната езерска рамнина.
Во долниот тек Рабетинска Река е всечена меѓу возвишенијата Старец (1.035 м) и Кале (1.022 м) од една и Чука од другата страна.
1.2 Притоки
Ова се притоките на Рабетинска Река, кои се повремени или трајни водотеци, наведени по редослед на течението:
* Дабојца (Д)
* Леништа (Л)
* Василово Ѓубре (Л)
* Јавор (Л)
* Патејчка (Патевачка) Река (Л)
* Столечки Кладенчиња (Л)
* Длабоки Дол (Л)
* Дол (Л)
2 Рабетино
Рабетино (или Рабетинкол) е област во Кичевијата која го опфаќа сливот на Рабетинска Река и долниот тек на реката Треска, од селата Лисичани и Челопеци, па до селото Латово. Се дели на два дела: Горно Рабетино (споменатиот слив) и Долно Рабетино.
3 Поврзано
* Кичевија
Виола Дејвис

Виола Дејвис (родена на 11 август 1965 г.) — американска глумица и продуцент.
Таа е единствената црнка која трипати била номинирана за наградата Оскар, добивајќи еден, и е единствената црнка која ги има добиено трите најпрестижни награди за глума, Оскар, Златен глобус и Награда Тони. Во 2012 и 2017 година, таа била именувана на списокот „сто највлијателни луѓе во светот“ кој го изготвува списанието Тајм.
Откако дипломирала на престижната школа „Џулијард“ во 1993 година, Дејвис ја започнала својата кариера во театар. Таа играла споредни и мали улоги во неколку филмови и телевизиски серии на крајот на 1990. години и почетокот на 2000. години, и тоа во филмовите ''Кејт и Леополд'' (2001) и ''Далеку од рајот'' (2002) и во серијата ''Закон и ред: Одделение за посебни жртви''. Во 2001 година таа добила Награда Тони за најдобра театарска глумица за изведбата на Тоња во претставата ''Кралот Хедли II''. Дејвис направила пробив во филмската индустрија во 2008 година кога нејзината споредна улога во драмата ''Сомнеж'' ѝ донела неколку номинации, и тоа номинација за Златен глобус, номинација за наградата која ја доделува здружението на филмски глумци, и номинација за Оскар за најдобра споредна глумица. Во 2010 година, Дејвис добила Награда Тони за најдобра главна театарска глумица за нејзината изведба како Роуз Максон во обновената претстава ''Огради''. За улогата на куќната слугинка Ејблин Кларк во комичната драма ''Слугинки'' (2011), таа добила номинација за Оскар за најдобра глумица и ја добила наградата за најдобра глумица која ја доделува здружението на филмски глумци.
Од 2014 година, Дејвис ја игра улогата на адвокатот Аналис Китинг во телевизиската серија ''Како да се извлечеш со убиство'', улога која ѝ донела Еми награда за најдобра главна глумица во драмска серија, со што станала првата црнка која ја добила оваа награда. Во 2016 година, Дејвис глумела во суперхеројскиот филм ''Одред на отпишаните'' и ја повторила улогата на Роуз Максон во филмската адаптација на ''Огради'', за која ги освоила наградите Оскар, Златен глобус и БАФТА за најдобра споредна глумица. Дејвис и нејзиниот сопруг, Џулијус Тенон, се основачи на продукциската компанија ''JuVee Productions''.
Бријан Лаудруп

Бријан Лаудруп (роден на 22 февруари 1969 година) — поранешен дански фудбалер кој играл на позицијата напаѓач или како играч за врска. Тој во моментов работи како фудбалски коментатор, критичар и аналитичар на Канал 5 и 6'ерен. Заедно со поранешниот репрезентативен голман Ларс Хег, Лаудруп ја управува фудбалска академија за маргинализирани младите.
За време на неговата кратка играчка кариера кој на крајот завршила поради повреди, Лаудруп настапувал за голем број европски клубови. Тој ја започна кариерата во данскиот клуб Бронби, со кој двапати го освоил данското првенство во доцните 1980-тите. Тој подоцна играл за германски и италијански клубови, со кој ја  освоил Серија А, како иЛигата на Шампионите со Милан во сезоната 1993-94. Исто така тој бил витален дел од тимот на Ренџерс, тимот кој доминирал во Шкотската Премиер Лига во 1990-тите, освојувајќи три првенства, меѓу другото. Во својот краток ангажман во англискиот клуб Челси, тој го освоил Уефа Супер Купот во 1998 година, а подоцна  имал краток ангажман во екипата на Копенхаген во Данска, пред да ја заврши својата кариера со Ајакс во 2000 година.
На репрезентативно ниво, Лаудруп одиграл 82 натпревари и постигна 21 гол за данскиот репрезентацијата, и претставувал наземенлив дел од данската тимови кои го освоиле УЕФА Еуро 1992 и Купот на конфедерациите во 1995 година..
Лаудруп ја освоил наградата за дански Фудбалер на годината рекордни четири пати. Тој бил именуван од страна на ФИФА , како петти-најдобар играч во светот во 1992 година и бил именуван од страна на Пеле како еден од најдобрите 125 најголемите живи фудбалери на ФИФА 100 церемонија во март 2004 година, заедно со неговиот постар брат Михаил Лаудруп.
Пемза

Пемза – лесна, бела или сива, извонредно шупликава и сунѓереста карпа, со кисел или среднокисел состав. Оваа високомеуреста пирокластично екструзивна магматска карпа содржи риолит, трахит и фонолит.
1 Особености
Бојата на пемзата е обично светла, главно бела. Како екструзивна карпа, создадена при ерупција на вулкан. Нејзината просечна порозност е околу 90%. Пирокластичниот материјал е исфрлен во воздухот како пена која содржи меурчиња гас. Лавата брзо се стврднува, а меурчињата остануваат заробени во карпатА. Заради тоа пемзата е исклучително лесна, па не пропаѓа во вода и се користи за производство на лесни бетони.
1.1 Пемзата е многу лесна па често плови по вода
Базалтната верзија на пемзата е позната како скорија и многу се разликува заради минералогијата. Кога е присутна поголема количина гас тогаш настанува ситнозрнеста верзија на пемзата позната како пемзит. Пемзата се смета за стакло бидејќи нема кристална структура – аморфна е. Варира и во густината, во зависност од односот на меурчињата и цврстиот материјал. Многу примероци пемза пловат на вода. После ерупцијата на вулканот Кракатау во Тихиот Океан, долго време пливале сплавови пемза долги и до 25 метри. На некои растеле палми и друга вегетација. За време на подземните вулкански ерупции близу Тонга во 1979, 1984 и 2006 година настанале големи сплавови пемза долги и до 30 км кои пловеле илјадници километри до Фиџи.
Постојат главно два вида на меурчињата во пловките. Некои пловки се состојат од тубичести и напоредно распоредени меури,и затоа таквата пловка поприма свиленкаст изглед. Втората форма на меурчиња е сферична и таквиот пловак се содзава како резултат на зголемениот притисок во текот на ерупцијата.
2 Примена
Пемзата многу се користи за правење исклучително лесен бетон. Се користи и како адитив на цементот и таквата пемза се нарекува поцолан и се меша со вар за да се направи лесен бетон. Ваквиот бетон бил во употреба веќе во римскиот период. Пемзата се користи и во козметиката за отстранување на вишок кожа на стапалата. Фино сомелена пемза се додава во некои забни пасти и во некои кремови за раце заради нејзината голема абразивност. Таканаречениот лавин сапун во себе содржи абразивна пемза, а го користат автомеханичарите и други кои многу ги валкаат рацете.
Хунта

Хунта (|junta) — советодавна или административна власт. Во секојдневниот говор се однесува на авторитарна држава водена од високи воени лица. Хунтите, како и воените диктатури, најчесто произлегле од воен пуч. Зборот „хунта“ буквално значи „сојуз“ и се однесува на армиски команданти кои ја презеле власта по насилен пат од веќе избраниот претседател, премиер или монарх.
Многу често воените хунти се трансформираат во демократски избрани влади предводени од воените водачи. Изборната победа може да биде поради поддршка од јавноста, политички притисок на власта врз гласачите или изборна измама.
Кече

Кече (|qeleshe или ''plisi'') — бела капа што традиционално ја носат Албанците. Широко прифатена е низ териториите населени со Албанци, и денес е дел од традиционалната албанска носија. Висината и формата на капата се разликуваат во однос на населеното место. Кечето се изработува од едно парче волнен филц и необоен памук. Името потекнува од албанскиот назив за памук.
Лот

Лот (хебрејски לוֹט)) според книгата Битие е внук на Авраам и дедо на Моав и Амон. Поради својата праведност бил на време опоменат од ангелите да го напушти Содом и да ја избегне судбината на содомјаните кои бие запалени од небесен оган. И покрај забраната од ангелите да не се вртат назад додека го напуштаат градот, неговата сопруга се свртела при што била претворена во статуа од солен камен.
1 Лот како мотив во уметноста
* „Лот, брат Абрахамов“ — песна на македонскиот поет Анте Поповски.* „Лотовата жена“ — песна на полската поетеса Вислава Шимборска.
Перничеста лава

Перничеста лава (|Pillow lava) – лава со специфична перничеста структура која ја добила со екструзија на лава под вода, односно со субакватична екструзија. Перничестите лави во вулканските стени се јавуваат во дебели секвенци на дисконтинуирани маси со перничест облик, обично со димензии од околу 1 метар. Го градат највисокиот дел на вториот слој на нормална секвенца на океанската кора.
1 Состав
Перничестите лави главно имаат базалтен состав иако се познати и перничести лави со коматитски, пикритски, бонинитски, андезитски, па дури и дацит. во општ случај, колку е покисела магмата, перничестите лави имаат поголеми димензии заради поголемата вискозност на лавата.
2 Појавување
Перничестите лави се јавуваат на сите места каде базичните или интермедијарните лави се изливаат на морското дно, а тие места можат да бидат вериги на подморски вулкани над врелите точки или конструктивните граници на плочите на средеокеанските гребени. Во текот на формирање на нова океанска кора, во центарот на ширење се исфрлаат дебели секвенци од перничеста лава, кои се хранат со магмата од дајковите кои го поврзуваат морското дно и огништето на магмата. Перничестите лави и со нив поврзаниот комплекс паралелни дајкови, градат дел од класичната офиолитска секвенца во случка на обдукција на океанската кора на континенталната кора.
Постоењето на перничести лави во најстарите вулкански секвенци на Земјата го потврдува и постоењето на големи маси вода на Земјината површина во раниот архаик. Перничестите лави генерално се користат за потврда на субакватичниот вулканизам во метаморфните појаси.
Перничестите лави исто така се јавуваат како производи на подледничките вулкани во раните фази на ерупциите..
3 Поврзано
Перничест базалт
Александар Лаказет

Александар Лаказет (; роден на 28 мај 1991 година) — француски фудбалер, напаѓач на Олимпик Лион.
Лаказет го привлекол вниманието како член на академијата на Лион, каде што тој го направил своето професионално деби на возраст од 19 години. Тој му помогнал на клубот да го освои Купот на Франција и Суперкупот на Франција во 2012 година, и исто така бил избран за ''Играч на годината'' во Лига 1 за сезоната 2014-2015. Во текот на своето играње во Франција, Лаказет стекнал репутација на плоден голгетер, постигнувајќи повеќе од дваесет голови во сезона, со кој заработил трансфер во Арсенал за клупски-рекорд од £46,5 милиони фунти (€53 милиони евра) во 2017.
Лаказет ја претставувал Франција во сите младински нивоа. Тој бил клучен играч на Франција во освојувањето на Европското првенство за играчи под 19 години, каде што го постигнал победничкиот гол во финалето против Шпанија. Потоа, тој го направил своето деби за сениорите во јуни 2013 година, забележувајќи вкупно 16 настапи и 3 гола за ''триколорите''. Во јули 2024 година, тој бил повикан во олимписката репрезентација за Летните олимписки игри во Париз, на кој ја претставувал својата земја како капитен.
1 Технички одлики
Лаказет е играч со одличен дриблинг, темпо, и способност подееднакво добро да игра со двете нозе. Тој исто таке е познат по неговата упорност вршејќи константен притисок врз противничките дефанзивци. Од страна на Жерар Улие тој бил спореден со поранешниот напаѓач на Арсенал Ијан Рајт.
Тие љубовни маки (филм од 1914)

Тие љубовни маки (англиски: ''Those Love Pangs'') - американски филм од 1914 година, во режија на Чарли Чаплин, кој ја игра главната улога. Покрај него, во филмот настапуваат: Честер Конклин, Сесил Арнолд, Вивиен Едвардс и Пеги Пејџ.
1 Содржина
Во оваа кратка комедија, Чарли Чаплин и неговиот цимер (го игра Конклин) се натпреваруваат да ја освојат сопственичката (ја игра Пејџ) на куќата во која живеат. Потоа, двајцата излегуваат надвор при што цимерот освојува една русокоса (ја игра Арнолд), додека Чаплин следи една бринета (ја игра Едвардс), но таа веќе има момче. Чаплин е разочаран и сака да се фрли во езерото, но го спасува полицаецот. Потоа, Чаплин го фрла момчето на бринетата во езерото и го натепува цимерот, а двете девојки одат заедно во една кино-сала. Чаплин им се придружува и таму флертува со двете, но набргу пристигнуваат нивните момчиња и тогаш започнува општа тепачка во која него го фрлаат низ кино-екранот.
Бокстел

Бокстел е општина и град во јужниот дел на Холандија.
Од тука е потеклото на Ван Бокстел семејство, кое има бројни потомци во Северна Брабант.
Градот бил местото на биткатата на Бокстел во септември 1794 година во текот на Фландиската кампања. Тоа е често главно запаметен како првата битка за иднината на Војводата Велингтон.
1 Населението центри
* Бокстел
* Ленсихеувел
* Лимпде
Андезит

Андезит — преодни неовулкански магматски карпи, кои според минералошкиот состав се еквивалентни на диоритите. Андезит има порфирска
структура. Текстурата им е најчесто масивна, а многу ретко флуидална или мандоласта. Главните состојки се јавуваат како во вид на фенокристали, така и во вид на основна маса. Свежите андезити имаат главно сива до темносива, а со распаѓање добиваат зеленкастосива или нијанси на розеникава боја.
1 Состав
Андезитот како минерал од вулканско потекло, се раѓа кога магмата се излева на површината за време на ерупцијата или се замрзнува на плитка длабочина. Каменот има нерамна, ситно-грануларна структура и се состои од мали кристали на плагиоклаза - сорти на момирок, пироксни, вулканско стакло и многу други минерали. Основата на андезит е силициум диоксид (силика).
2 Распространетост
Минералот андезит е именуван по планинскиот систем Анди, кој се наоѓа во Јужна Америка, каде што е широко распространет. За првпат овој камен, кој избегал од внатрешноста на земјата, бил опишан во 1836 од страна на германскиот геолог Леополд Бух, кој го истражувал феноменот на вулканизмот. Андезитот се јавува не само во Андите, туку насекаде, каде што се случиле вулкански ерупции. На пример, во Курилските Острови, Камчатка, во Крим на падините на Карадаг, Кавказ, па дури и во Карпатите. Андезитот е ископан во вулкански карпи на стари планини, како што се Урал и Алтај.
Во 2009 година, истражувачите откриле дека андезит бил пронајден во два метеорити.
Во Македонија, андезитите се доста застапени магматски карпи. Најмногу ги има во Кратовско-злетовската област, Осогово, Кожуф и други места заедно со дацитите , сочинувајќи ги така дацитско-андезитските масиви. Нашите дацитско-андезитски масиви се носители на сулфидните руди на олово и цинк
3 Употреба
Андезит не е само силен и огноотпорен минерал, туку има добра отпорност на киселини. Затоа, урнатините од него се користат во составот за отпорен цемент. Андезитот се смета за најдобар материјал за заштитна облога на печки, цевки и слично. Овој минерал се користи и при изградба на патишта.
Хесиш Олдендорф

Хесиш Олдендорф (|Hessisch Oldendorf; нарекуван и „Хесенски Олдендорф“) — град во округот Хамелн-Пирмонт, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Везер, околу 10 километри северозападно од Хамелн. Придавката „хесиш“ („хесенски“) се користи од 1905 година, за да го разликува од другите градови именувани Олдендорф. Хесиш Олдендорф бил дел од Ландгрофовијата Хесен-Касел од 1640 до 1932 година.
1 Географија
1.1 Местоположба
Хесиш Олдендорф се наоѓа 13 километри северозападно од градот Хамелн на Везер. Низ градот покрај велосипедската патека покрај Везер поминува и „германскиот пат на бајките“.
1.2 Градски единици
По општинската реформа во 1973 година, Хесиш Олдендорф е составен од осум единици со вкупно 24 месности:
* Хесиш Олдендорф
* Гросенвиден (Гросенвидед и Клајненвиден)
* Родентал (Роден, Зегелхорст и Велзеде)
* Хоенштајн (Баркзен, Крикеберг, Лангенфелд, Викболзен и Церзен)
* Зинтел (Бензен, Хадесен, Хефинген и Пецен)
* Фишбек (Фишбек, Штифт Фишбек и Вајбек)
* Зонентал (Фридриксбург, Фридриксхаген, Фулен, Хеслинген и Румбек)
* Хериминген/Лахем (Херинген и Лахем)
1.3 Припојувања
На 29 јануари 1973 година биле припоени поранешните општини Фишбек (Везер) и Хемеринген.
2 Историја
2.1 Хроника
* Основањето на градот најверојатно било во втората половина на век.
* Во 1407 година била основана гимназија.* До 1500 година прераснал во град со околу 1.300 жители.
* Во 1552 година во Грофовијата Шаумбург, а со тоа и Олдендорф, пристигнала реформацијата.
* Во периодот 1558–1581 во Олдендорф имало лов на вештерки: две жени и еден маж биле запалени.* Со смртта на последниот гроф во 1640 година, Олдендорф заедно со Ринтелн станал ексклава на Ландгрофовијата Хесен-Касел.
* Во периодот 1807–1813 Олдендорф припаѓал на наполеонското Кралство Вестфалија.
* Во 1866 година, градот станал дел од пруската покраина Хесен-Насау.
* Во 1932 преминал во покраината Хановер.
* Со укинувањето на округот Грофовија Шаумбург и основањето на округот Шаумбург, градот преминал во округот Хамелн-Пирмонт.
3 Меѓународни односи
3.1 Збратимени градови
Хесиш Олдендорф е збратимен со следниве градови:
* Гранзе, Германија (од 1993 година)
Мираваљес (вулкан)

Мираваљес — андезитски стратовулкан кој се наоѓа во Костарика. Купата настанала за време на неколку големи експлозивни ерупции кои произвеле обемни дацитолошки-риолитични пирокластични текови пред околу 1,5 и 0,6 милиони години. Единствената регистрирана историска еруптивна активност била една мала експлозија на пареа на југозападното крило во 1946 година. Мираваљес е место на најголемото развиено геотермално поле во Костарика.
Вулканот Мираваљес достигнува височина од 2.023 метри и е највисока планина во Гванакасте.
1 Топонимија
Оригиналното име на вулканот беше ''Cuipilapa'', збор што значи „''река од различни бои“,'' а тоа е термин кој се користи од страна на старото население во Костарика.
2 Клима
Временските услови во овој регион се со температури кои се движат од 15 °C (59 °F) и 32 °C (90 °F), а во нивните врвови се движат од 6 °C до 9°. Просечните годишни врнежи е 3.500 мм. Во областа годишната стапка на врнежи се движи од 1.500 до 2.500 мм, со просечна температура од 29 °C.
3 Историја
Се неколку стратовулкани, Мираваљес е најстариот вулкан кој се наоѓа североисточно во регионот.
Вулканот нема регистрирано еруптивни активности во историски времиња. Од неодамнешната експлозивна активност која одговара на последните илјадници години, нема геолошки записи. Најблиските податоци датираат од пред околу 7.000 години, со генерирање на голем вулкански колапс. На 14 септември 1946 година.
Суфриер (Свети Винцент)

Ла Суфријер ("Сулфатарата") или Суфријер Сент Винсент – активен вулкан на островот Сент Винсент од Приветрените Острови на Карибите. Повеќе вулкани на Карибите се наречени Суфријер (француски: излез на сулфур) – Суфријер Хилс на Монтсерат и Ла Гранд Суфријер на Гваделуп, предмет на филмот Ла Суфријер од Вернер Херцог од 1977 година.
1 Географија и структура
Со своите 1234 метри Ла Суфријер е највисокиот врв на Сент Винсент како и највисока точка на островската држава Сент Винсент и Гренадини . Ла Суфријер е стратовулкан со кратерско езеро и е најмладиот и најсеверниот вулкан на островот.
2 Историја на избуви
Ла Суфријер имала жестоки избуви во 1718, 1812, 1902, 1971, 1979 и 2021 година. На 8 февруари 1843 година земјотрес предизвикал ерупција на карипскиот остров Гваделуп во која настрадале преку 5.000 луѓе. Избувот на Сент Винсент на 6 мај 1902 година, само неколку часа пред избувот на Монт Пеле на Мартиник, убил 1.680 луѓе. Зоната на смртта, каде што скоро сите луѓе биле убиени, практично значело уништување на последното голем остаток од карипската култура, со оглед дека Доминиканската Карипска Територија во тоа време била далеку помала.
Последниот забележан избув бил во април 2021 година, со големи евакуации на населението и негово сместување по други острови.
Прочуената слика на Вилијам Тарнер за избувот на 13 април 1812 година му припаѓа на Галерија и музеј Викторија при универзитетот во Ливерпул.
left
3 Поврзано
* Список на вулкански избуви по број на мртви
Орден на братството и единството

Орденот на братството и единството (на |Орден братства и јединства, Orden bratstva i jedinstva) — воено одликување во Југославија со сребрен и златен венец. Конституиран е на 15 август 1943 година по предлог на врховниот командант Јосип Броз Тито. На 9 јуни 1945 година орденот добива два реда - златен и сребрен венец. Од 1 септември 1944 година до 31 декември 1985 година биле доделени 3,870 Ордени на братството и единството со златен венец (I ред), а од 8 јуни 1945 година до 31 декември 1985 година биле доделени 55,675 Ордени на братството и единството со сребрен венец (II ред).
Орден на братството и единството со златен венец, Орден на братството и единството со сребрен венец
''Ленти на орденот''
Јосиф Наумовски

д-р Јосиф Наумовски (починат во , на ) — доктор на медицински науки, истакнат интернист-кардиолог и еден од основоположниците на коњичкиот спорт во Македонија, хуманист и вљубеник во уметноста.
1 Животопис
Наумовски уште во 70<sup>тите</sup> години на XX век бил еден од носителите на идејата за заживување на коњичкиот спорт во Македонија. Важел за голем хуманист и вљубеник во уметноста, кого помладите македонски спортисти го паметат и како инспиратор на многу амбициозни проекти поврзани со коњичкиот спорт.
Најпознат бил како врвен кардиолог кој зад себе имал богата професионална кариера.
Починал во Скопје на 22 декември 2017 година.
Риолит

.
Риолит — кисели магматски карпи со порфирска структура и масивна до флуидална текстура. Основната маса им е најчесто делумно стаклеста, но понекогаш може да биде и целосно амофна. Бојата на риолитите е главно светлосива. Кога риолитската лава многу брзо оцврснува, може да се оформи карпа наречена обсидијан. Оваа карпа има стаклест изглед со темна до црна боја, со школкест прелом и многу остри рабови. При нагло ладење на риолитската лава богата со гасови и пареи, се создава многу порозна карпа која се нарекува лебденик. Оваа карпа е со меѓусебно неповрзани пори, така што има зафатнинска тежина, која е помала од водата (околу=γ 9.5 kN/m3), поради што лебди во неа. Во Македонија го има на Кожуф.
1 Состав
По минералошки состав се еквивалентни на гранитите, односно изградени се од санидин, плагиокласи, кварц, биотит, хорнбленда. Бојата на риолитите е главно светлосива, имаат најчесто делумно стаклеста основна маса и поситни фенокристали. Зависно од составот се јавуваат повеќе вариетети од кои најважни се: лебденик, обсидијан, перлит, пехштајн (вулкански стакла).
2 Распространетост
Во Македонија се слабо застапени. Застапени се главно во околината на Крива Паланка и Струмица.
Риолитот е пронајден на острови далеку од копно, но таквите океански појави се ретки