procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Јамб (поезија)

Јамб — ритмичка стапка што се користи во различни видови поезија. Првично поимот се однесувал на една од стапките на квантитативната метрика на класичната грчка прозодија: краток слог проследен со долг слог (како во grc „убава“). Оваа терминологија била усвоена во описот на акцентално-слоговниот стих на англиски јазик, каде што се однесува на стапката што содржи ненагласен слог проследен со нагласен слог (како ''горе''). Така, латински збор како la, поради неговиот кратко-долг ритам, латинските научници го сметаат за јамб, но бидејќи има акцент на првиот слог, во модерната лингвистика се смета за трохеј.
1 Етимологија
Роберт Бикс сугерирал дека |ἴαμβος ''јамбос'' има предгрчко потекло. Стара хипотеза е дека зборот е позајмен од фригиски или пелазгиски, и буквално значи „Einschritt“, т.е., „еден чекор“, споредете ''ги дитирамб'' и ''триамбус'', но Х.С. Верснел ја отфрлил оваа етимологија и наместо тоа предлпжил дека е изведена од култен извик. Зборот може да биде поврзан со Јамбе, грчка мала божица на стиховите, особено на урнебесниот хумор. Во Стара Грција, јамбусот бил главно сатирична поезија, лампуни, што автоматски не имплицира одреден метрички вид. Јампската стапка го добила името поради тоа што е својствена за ''јамби'', а не обратно.
2 Примери
Во македонскиот јазик за да се постигне оваа стапка стихот мора да започне со сврзник, предлог, кратка заменска форма и сл. кои не се акцентираат, а вториот збор е полнозначен двосложен, акцентиран според правилата на првиот слог. На тој начин стихот започнува со ненагласен (неакцентиран) слог, па продолжува со нагласен, па ненагласен итн.:Се к’/ти ноќ/та цр/на! (ненагласен – нагласен – ненагласен – нагласен)
:Се ру/ти кар/па — мрак!
:И пет/ли в се/ло пе/ат…
(„''Копачите''“ – К. Рацин)
3 Поврзано
* Ритмичка стапка
* Метрика (книжевност)
* Римска поезија
* Грчка поезија
Амфибрах

Амфибрах — вид ритмичка стапка што се состои од три слога кои се следат еден по друг на следниов начин: ненагласен, нагласен и ненагласен. Во песните со трисложна метрика (дактил, анапест и амфибрах), меттричкиот образец е речиси доследно остварен, додека јамбот и трохејот дозволуваат својствени отстапувања од метричкиот образец. Ненагласените слогови се означени со U, а нагласените со -. Шемата на амфибрахот е: U – U. Границите на зборовите ретко се совпаѓаат со границите на ритмичката стапка. Амфибрахот потекнува од Стара Грција, каде долгите и кратките гласови наизменично се менувале. Во слогонагласениот стих, наизменично се менуваат нагласените и ненагласените слогови. Амфибраските стихови можат да бидат долги од 2 до 16 слогa, но најчести се 5, 6, 8, 9, 11 и 12 слогови.
1 Примери
Во македонскиот јазик за да се постигне амфибрах стихот започнува со неполнозначен збор кој не се нагласува (акцентира), а продолжува со трисложен или двосложен збор кој е нагласен на првиот слог.:О теш/ко/то! Зур/ли штом ди/во ќе пис/нат, (ненагласен – нагласен – ненагласен)
:штом та/пан ќе грм/не со под/зе/мен е/кот
:во гра/ди/ве зош/то жал лу/та ме стис/ка,
:во о/чи/ве зош/то ми на/ви/ра ре/ка…
(„''Тешкото''“ – Б. Конески)
2 Поврзано
* Метрика (книжевност)
* Ритмичка стапка
Драгошка Река

Драгошка Река — река во Македонија, сместена на планината Баба Планина.
Реката поминува низ селото Драгош и Лажец.
1 Местоположба
Реката се наоѓа на Баба Планина.
2 Устие
Реката се влева во Граешка Река во близина на сретселото на селото Лажец.
3 Поврзано
* Драгош
* Лажец
* Баба Планина
* Граешка Река
Зараза

Зараза или инфекција (|inficio, infeci, infectum = „зарази“) — медицински израз што се однесува на навлегувањето и размножувањето на штетни микроорганизми — како што се бактерии, вируси, габи и паразити — во телото. Овие микроорганизми можат да предизвикаат оштетување на ткивата и органите, што води до низа симптоми и болести.
1 Видови
Заразите се предизвикани од штетни заразни агенси (патогени), кои вклучуваат:
* Бактерии
* Вируси
* Габи
* Паразити
* Приони (иако не лачат токсини)
2 Историја
Изразот бил воведен во медицината од страна на Џироламо Фракасторо во 1546 г. Фракасторо го користел зборот „''infectio''“ во својата работа.
Македонски стари приказни

Македонски стари приказни — македонска телевизиска серија во производство на Сител, која се состои од приказни, собирани од собирачите на народни умотворби Марко Цепенков и Кузман Шапкарев. Стариот серијал на приказните, биле снимани во период од 1984 до 2003 година, од страна на МРТ 1 со Ѓорѓи Колозов, Шенка Колозова и останатата глумечка екипа која во 2010 година, продолжија да снимаат приказни по сценарио на Шенка Колозова. Глумечката екипа била составена од: Владо Дојчиноски, Гоце Тодоровски, Шенка Колозова, Ванчо Петрушевски, Лазар Бараков, Кирил Андоновски и Гоце Влахов.
1 Глумечка екипа
* Владо Дојчиноски
* Гоце Тодоровски
* Шенка Колозова
* Ванчо Петрушевски
* Кирил Андоновски
* Лазар Бараков
* Гоце Влахов
* Дубравка Киселички
* Никола Тодороски
* Марија Спиркоска Илијеска
* Кире Печијаревски
* Љупчо Бојковски
Епизодни
* Димче Мешковски
* Љупчо Ангеловски
* Маја Андоновска
* Срѓан Трендафиловиќ
* Лазе Манасковски
* Андријана Билаловиќ-Тодороска
* Марина Поп Панкова
* Александар Шехтански
* Ѓокица Лукаревски
* Марко Дојоски
* Душко Ѓорѓиоски
* Александар Микиќ
* Снежана Киселичка
* Александар Ѓорѓиев
* Диме Коцевски
* Елизабета Клинчаревска-Младеновска
* Кирил Гравчев
* Ивана Џингова
* Зорица Панчиќ
* Момо Николовски
* Дарко Карбески
* Изабела Новотни
* Викторија Анѓушева
* Миле Вратеовски
* Катерина Коцевска
* Марија Кондовска
* Анастас Тановски
* Катерина Шехтанска
* Роберт Ристов
* Весна Гаврил
* Марин Бабиќ
* Мартин Минговски
* Јордан Витанов
* Младен Крстевски
* Јоана Поповска
* Пируника Киселички
* Светлана Кировска-Герасимова
* Кирил Трајковски - Максим
* Гордана Ендровска
* Стојна Костовска
* Елизабета Стефановска
* Симон Манасковски
* Илија Илиоски
* Душица Стојановска
* Васил Шишков
* Ердоан Максут
* Виолета Чакарова
* Диме Илиев
* Соња Каранџуловска
* Ацо Видиков
* Верица Ристевска
* Марија Новак
* Горан Илиќ
* Ѓорѓи Тодоровски
2 Поврзано
* Список на епизоди од „Македонски стари приказни" во продукција на Сител
Суперкуп на УЕФА 2024

Суперкуп на УЕФА 2024 било 49. издание на Суперкупот на УЕФА, годишниот фудбалски натпревар помеѓу победниците во Лигата на шампионите и Лигата на Европа, двете најсилни европски клупски натпреварувања организирани од страна на УЕФА. Во ова издание на натпреварот се сретнале екипите на , победник на Лигата на шампионите 2023-2024, и , победник на Лига Европа 2023-2024. Натпреварот се одиграл на Националниот стадион во Варшава, Полска на 14 август 2024.
Реал Мадрид го добил натпреварот со 2-0 за освојување на нивната шестта титула во Суперкупот на УЕФА. Со тоа, тие станале најуспешниот клуб во историјата на натпреварувањето, надминувајќи ги Барселона и Милан кои останале на 5 успеси.
1 Екипи
Екипа, Пласиран како, Претходни учества
Победник на УЕФА Лига на шампиони 2023–2024, 8 (1998, 2000, 2002, 2014, 2016, 2017, 2018, 2022)
Победник на УЕФА Лига Европа 2023–2024, Прво учество
Белешка: Со задебелени бројки се напишани годините кога тимот победил во натпреварувањето.
2 Натпреварот
2.1 Детали
Победникот во Лигата на шампионите се водел како домаќин поради административни причини.
3 Екипа победник
Победник на Суперкупот на УЕФА 2024
Реал Мадрид 6. титула
Избувнување на африкански мајмунски сипаници (2024)

Новата варијанта на клад I мајмунски сипаници (претходно наречен англ. ''monkeypox''), утврдена како клад 1б, предизвикала избувнување во Средна Африка уште во септември 2023 г. До август 2024 г., биле пријавени над 17.000 случаи, што довело до 590 смртни случаи (приближно 3,5 % смртност), од кои речиси сите биле во Демократска Република Конго.
На 14 август 2024 г., Светската здравствена организација (СЗО) го прогласила избувнувањето за вонредна состојба за јавно здравје од меѓународен интерес (PHEIC). Мајмунските сипаници се шират преку контакт со заразени примероци, кои можат да останат заразни подолги периоди.
1 Заднина
Во мај 2022 г., Светската здравствена организација (СЗО) прогласила претходна појава на мајмунски сипаници, предизвикана од различен вид вирус, за глобална здравствена криза. До моментот кога СЗО ја завршила глобалната вонредна состојба во мај 2023 г., избувнувањето заразило 87.000 луѓе и довело до 140 смртни случаи.
Почнувајќи од септември 2023 г., случаите почнале нагло да се зголемуваат во Демократска Република Конго и продолжиле да се зголемуваат во 2024 г. Африканските центри за контрола и спречување на болести (ACDC) објавиле пораст на случаите за 160 % во споредба со претходната година.
2 Избувнување
2.1 Пријавени жртви
, Земја, Случаи, Починати
Демократска Република Конго, 17.794, 584
Бурунди, 572, 0
Централноафриканска Република, 263, 0
Република Конго, 169, 1
Нигерија, 40, 0
Камерун, 35, 2
Кенија, 31, 0
Брег на Слоновата Коска, 28, 1
Јужноафриканска Република, 24, 3
Индонезија, 14, 0
Либерија, 5, 0
Гана, 4, 0
Руанда, 4, 0
Тајван, 3, 0
Уганда, 2, 0
Шведска, 1, 0
Тајланд, 1, 0
Малави, 1, 0
Вкупно, 18.991, 591
3 Вирусологија
Мајмунските сипаници се предизвикани од вирусот мајмунски сипаници, кој се шири преку близок контакт со заразени животни или луѓе. Ова вклучува непосреден контакт, како допирање, или посреден контакт, како со загадени чаршафи, облека, игли, па дури и преку полов пат и јадење заразено месо.
Во април 2024 г., научниците откриле нов сој на мајмунски сипаници во Камитуга, рударски град во Демократска Република Конго. Овој нов сој, наречен „клад Iб“ или „клад 1б“, се чини дека се шири полесно од другите соеви. Истражувачите мислат дека мутирал за подобро да се шири меѓу луѓето, особено во овој оддалечен град каде контактот со животните е ограничен.
Д-р Пласид Мбала-Кингбени од Националниот институт за биомедицински истражувања во ДРК рекол дека оваа нова варијанта означува промена од претходните избувнувања. Новиот сој главно предизвикува повреди на половите органи, што го отежнува дијагностицирањето во споредба со претходните соеви што ги зафатиле градите, стапалата и рацете. Оваа варијанта, исто така, може да се распространува потивко поради нејзините различни симптоми. Историски гледано, соевите на клад I како овој предизвикуваат потешка болест од соевите клад II, кои биле почести за време на избувнувањето од 2022–2023 г.
Деним

Деним е издржлива памучна ткаенина со искривување во која ткаенината поминува под две или повеќе основи односно ткаења. Оваа основа на ткаење создава дијагонални линии со што таа се разликува од памучната препплетена ткаенина. Додека претходникот на тексасот се произведувал во Индија стотици години, тексасот, како што е препознатлив денес, првпат бил произведен во Ним, Франција.
Тексасот е достапен во различни бои, но најзастапен е индиго тексасот, во кој конецот на искривување се бојадисувал, додека конецот на основата останувал бел. Како резултат на ткаењето на диаглето и искривувањето, едната страна од ткаенината има доминантни сини нишки, додека на другата страна преовладуваат бели нишки. Така, фармерките направени од оваа ткаенина се претежно бели одвнатре. За да се добие тексас од други бои (особено црна), се користеле бои на база на сулфур.
1 Популарност
Деним се користел во САД од средината на 19 век. Деним за прв пат се здобил со популарност во 1873 година кога Џејкоб В. Дејвис, кројач од Невада, го направил првиот пар тексас панталони со нитни. Популарноста на тексас панталоните ја надминал малата продавница на Дејвис, па тој го преселил своето производство во објектите на веледрогеријата на суви производи Levi Strauss & Co. , кој го снабдувал Дејвис со нитни за тексасот.
Во текот на 20 век, тексасот се користел за правење евтини, издржливи униформи како оние што им се издавале на вработените во Француските национални железници. Во повоените години, РАФ комбинезони за валкани работи ги нарекувале „џинс“. Тоа била едноделна облека со долги ногавици и долги ракави, закопчани од вратот до меѓуножјето, изработени од маслинов дреб тексас.
2 Поврзано
* Ден на тексас
Бета Кобилица

Бета Кобилица - втората најсветла ѕвезда во јужното соѕвездие Кобилица . Го има официјалното име Miaplacidus; Бета Кобилица е Бајерово означување, која е латинизирана од β Carinae и скратено Beta Car или β Car. Со привидна ѕвездена величина од 1,68, таа е една од најсветлите ѕвезди на ноќно небо. Таа е најсветлата ѕвезда во јужниот астеризам позната како Дијамантски крст, означувајќи го југозападниот крај на астеризмот. Се наоѓа во близина на планетарната маглина IC 2448. Мерењата на паралаксата ја ставаат на растојание од 113.2 светлосни години од Сонцето.
1 Номенклатура
''β Carinae'' (латинизирано во ''Beta Carinae'' ) претставува нејзино Бајерово означување.
Историското име на ѕвездата ''Мијаплацидус'' го имала своето деби на мапите на ѕвездите во 1856 година, кога бил објавен ѕвездениот атлас ''Географија на небото'', составен од Илија Хинсдејл Бурит. Значењето и јазичното потекло на името останале енигма многу децении, додека Вилијам Хигинс, голем научник и експерт за имиња на ѕвезди, не претпоставил дека името ''Miaplacidus'' е очигледно двојазична комбинација на арапски ''مياه''''miyāh'' за „води“ и латински ''placidus'' за „смирени“. Првиот билтен на Работната група на МАС за имиња на ѕвезди од јули 2016 година вклучил табела со првите две групи имиња одобрени од групата; во кој била вклучена и ''Миаплацидус'' за оваа ѕвезда.
На кинески,zh( zh-Latn), што значи ''Јужен брод'', се однесува на астеризам кој се состои од β Кобилица, V337 Кобилица, PP Кобилица, θ Кобилица и ω Кобилица. Следствено, самата β Кобилица е позната како zh (zh-Latn, на македонски: Петтата ѕвезда на јужниот брод).
2 Физички својства
Ѕвездената класификација на А1 III сугерира дека ова е еволуирана џиновска ѕвезда, иако Малањини и Мороси (1990) ја оцениле како А2 IV подџиновска ѕвезда. Има проценета старост од 260 милиони години. Оваа ѕвезда не покажува прекумерна емисија на инфрацрвено зрачење што инаку би можело да сугерира присуство на остаточен диск. Има околу 3,5 пати поголема маса од Сонцето и се проширила на речиси седум пати поголем од полупречникот на Сонцето. Во моментов зрачи 288 пати поголема сјајност од Сонцето од нејаинзтанадворешна обвивка на делотворна температура од келвини. И покрај зголемениот обем, оваа ѕвезда сè уште покажува брза стапка на ротација, со проектирана ротациона брзина од
Леви Штраус

Леви Штраус роден како Лоеб Штраус 1829 - 1902 - американски предпримател, индустријалец, основач на Levi Strauss & Co. , изработувач на фармерки.
1 Биографија
Лоеб (Леиб) Штраус е роден на 26 февруари 1829 година во Бутенхајм, Баварија, во еврејско семејство. Во 1845 година неговиот татко починал од потрошувачка. Во 1847 година, Леб емигрирал во Соединетите Држави со неговата мајка и двете сестри.
Во САД, Леб го променил своето име во „поеврејско“ Леви (Леви, што Американците почнале да го изговараат „Леви“) и го заменил германското ß („ес-цет“) во неговото презиме со двојно С. Неговите двајца постари браќа (Џонас и Луис Лоб) се преселиле во Соединетите Држави неколку години порано и веќе биле трговци со текстил во Њујорк.
Леви Штраус започнал да го проучува трговскиот бизнис и во 1848 година заминал за Кентаки, каде што работел како патувачки продавач, продавајќи производи и алати.
Во 1849 година, во Калифорнија биле откриени наоѓалишта на злато. Започнала златната треска. Илјадници луѓе се собрале на западниот брег на САД.
Во 1853 година, Штраус ја донел стоката на своите браќа во Сан Франциско. Целата стока била распродадена од бродот уште пред да влезе во пристаништето. Останало само платното од коноп. Штраус нарачал да се сошијат панталони направени од оваа ткаенина од кројач. Панталоните се распродале веднаш. Леви и неговиот зет Дејвид Стерн отвориле продавница за производи во Сан Франциско. Во 1853 година, Штраус ја основал Levi Strauss & Co. " Наместо платно од коноп, панталоните почнале да се прават од помека француска ткаенина наречена „ џинс“ (односно, од градот Ним во Јужна Франција, каде што првично била направена оваа ткаенина).
На 20 мај 1873 година, Штраус и рускиот емигрант Џејкоб Дејвис добиле патент за панталони со метални нитни на џебовите. Во првата година, Штраус продал 21.000 пара панталони и јакни со бакарни копчиња.
Леви Штраус починал на 26 септември 1902 година Levi Strauss & Co „го наследиле внуците.
Небиволол

Небиволол е бета блокатор кој се користи во третманот на хипертензија и срцева слабост. Како и другите β-блокатори, генерално се смета за помалку претпочитан во третманот на хипертензија. Може да се користи сам или во комбинација со други антихипертензивни лекови. Се зема преку уста.
Чести несакани ефекти вклучуваат вртоглавица, чувство на замор, гадење, и главоболка. Сериозни несакани ефекти вклучуваат срцева слабост и бронхоспазам. Неговата примена за време на бременоста и доењето не се препорачува. Делува преку блокирање на β1-адренергичните рецептори во срцето и дилатација на крвните садови.
Небивололот бил патентиран во 1983 и започнал да се користи во медицински цели во 1997. Достапен е како генерички лек. Во 2021, бил 244ти најмногу пропишуван лек во САД, со повеќе од 1милион рецепти.
Жабенски манастир

Жабенски манастир — манастир во близина на битолското село Жабени. Комплексот е сместен во самото истоимено село, веднаш до самиот државен пат А3, кој води до границата со Грција.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа североисточно од селото, на местото каде некогаш се наоѓало старото село на Жабени, кое било уништено во првата половина на век..
2 Градби во манастирот
Манастирот е составен од црквата „Св. Атанасиј“, истоимен параклис, камбанарија и помошни објекти.
2.1 Црква „Св. Атанасиј“
Црквата е нова градба.
2.2 Параклис „Св. Атанасиј“
Параклисот се наоѓа до самата црква.
3 Галерија
Црква „Св. Атанасиј“ - Жабени (селска)

Свети Атанасиј — главна селска црква во битолското село Жабени, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на самото сретсело.
2 Историја
Храмот бил подигнат во 1837 година.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Во нејзе се наоѓаат фрески со натписи на грчки јазик, бидејќи селото се наоѓало под црковно-пропагандно влијание на Цариградската патријаршија.
4 Галерија
5 Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Бистричка парохија
* Жабени
BPM 37093

BPM 37093 ( V886 Centauri ) е променлива бела џуџеста ѕвезда од типот DAV, или ZZ Ceti, со водородна атмосфера и невообичаено голема маса од приближно 1,1 пати поголема од онаа на Сонцето . Се наоѓа на 48 светлосни години (или 15 парсеци) од Земјата во соѕвездието Кентаур и вибрира; овие пулсирања предизвикуваат неговата сјајност да варира . Како и другите бели џуџиња, BPM 37093 се смета дека е составен во наголем дел од јаглерод и кислород, кои се создаваат со термојадрено спојување на јадрата на хелиум во тројниот алфа-процес.
Се проценува дека масата на ѕвездата е многу голема, односно околу 10% поголема од масата на Сонцето.
1 Структура
Во 1960-тите, предвиделе дека додека белото џуџе се лади, неговиот материјал треба да се кристализира, почнувајќи од центарот. Кога ѕвездата пулсира, набљудувањето на нејзините пулсирања дава информации за нејзината структура. Ѕвездата првпат била забележана дека како пулсирачка променлива во 1992 година, и во 1995 година било истакнато дека тоа давало потенцијален тест на теоријата на кристализација. Во 2004 година, Антонио Канаан и тим истражувачи на Телескоп на целата Земја Блазар(WEBT) процениле, врз основа на овие астеросеизмолошки набљудувања, дека приближно 90% од масата на BPM 37093 се кристализиралa. Друго истражување дало кристализирана масена фракција помеѓу 32% и 82%. Секоја од овие проценки би резултирала со вкупна кристална маса поголема од 5 килограми. Бидејќи белото џуџе има радиус од 4 000 км, ова значи дека јадрото на BPM 37093, наречено ''Луси'', веројатно е еден од најголемите дијаманти во локалниот регион на универзумот.
Истражувачите откриле дека јадрото добро „резонира“, што покажува дека дијамантот е тврд и чист, што значи дека во него нема други примеси.
Се смета дека кристализацијата на материјалот на белото џуџе од овој тип резултира со тело-центрирана кубна решетка од јаглерод и/или кислородни јадра, кои се опкружени со Ферми море од електрони.
2 Прекар и медиумска покриеност
* Бидејќи дијамантот исто така се состои од кристализиран јаглерод, ѕвездата BPM 37093 го доби прекарот ''Луси'' по хитот на Битлси, ''Луси на небото со дијаманти'' .
3 Во популарната култура
* Во научнофанатастичниот роман на Џон Си ''.'' Во приказната на романот, таа станува дестинација на првото човечко меѓуѕвездено патување откако ќе се открие дека ѕвездата, десет децилиони каратен дијамант од изродена материја, воопшто не е материја, туку антиматерија. Пронајден е вонземски артефакт наречен „Споменикот“ кој орбитира околу него, што неизмерно го зголемува човечкото знаење за математиката.
* Во филмот на Џим Џармуш од 2013 година ''Only Lovers Left Alive'', ликот на Тилда Свинтон, Ива, му кажува на ликот на Том Хидлстон, Адам за BPM 37093, опишувајќи го како „дијамант горе со големина на планета“ кој „емитува музика на гигантски гонг“.
HE 0107-5240

HE0107-5240 е ѕвезда која е екстремно сиромашна со метал Население II, одалечена на околу светлосни години од Земјата. Таа е една од најсиромашните со метал ѕвезди познати во нашата галаксија, со металност [Fe/H] = ; т.е. има само од металот што го има Сонцето. Поради неговата многу мала металност, се верува дека е една од најраните ѕвезди од Населението II што се формирала. Ако е тоа вистина, тогаш тој е исто така многу стар, со старост од приближно 13 милијарди години. Бидејќи ѕвездата не е целосно без метал, таа не припаѓа на првата генерација на ѕвезди (хипотетичко Население III ). Овие ѕвезди ги претвориле недопрениот водород, хелиум и литиум формирани од Големата експлозија во потешки елементи, како што се јаглерод, кислород и метали .
Ѕвездата е релативно мала за ѕвезда од раниот универзум, што е причина за нејзината старост: масивните ѕвезди брзо умираат. За да се објасни зошто оваа ѕвезда е толку мала, се претпоставува дека некогаш била дел од бинарен ѕвезден систем .
HE0107-5240 била откриена од Норберт Кристлиб и неговите колеги од Универзитетот во Хамбург во Германија како нуспроизвод на истражувањето Хамбург/ЕСО за слаби квазари со телескопот Шмит ЕСО од 1 m. Биле спроведени дополнителни набљудувања на телескопот Сајдинг Спринг од 2,3 m и спектри со висока резолуција биле земени во Европската јужна опсерваторија во Чиле, користејќи една од единиците на Многу големиот телескоп . Во 2005 година, билa пронајдена втора ѕвезда со уште помало изобилство на железо, HE 1327-2326 ([Fe/H]=-5,4), исто така во истражувањето Хамбург/ESO. Во 2014 година била откриена ѕвезда со уште помали количини на метал: SMSS J031300.36−670839.3 .
1 Наводи
* Christlieb N., Bessell MS, Gustafsson B., Korn A., Barklem PS, Karisson T., Mizuno-Wiedner M., Rossi S., „Ѕвездена реликвија од раниот Млечен Пат“, ''Природа'', 419, 904-906 (2002)
Канинска Река

Канинска Река — река во Македонија, сместена на планината Баба Планина.
Реката поминува низ селото Канино.
1 Местоположба
Реката се наоѓа на Баба Планина.
2 Устие
Реката се влева во Велушка Река во близина на селото Жабени.
3 Галерија
4 Поврзано
* Канино
* Баба Планина
* Велушка Река
Кишавска Река

Кишавска Река — река во Македонија, сместена на планината Баба Планина.
Реката поминува низ селото Кишава.
1 Местоположба
Реката се наоѓа на источната падина на Баба Планина.
2 Устие
Реката се влева во Граешка Река во самото село Граешница.
3 Поврзано
* Кишава
* Баба Планина
* Граешка Река
Џамија (Кишава)

Џамија (Кишава) — главна селска џамија во селото Кишава, во Општина Битола, Македонија.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓа во самото село.
2 Историја
Џамијата била подигната во век.
3 Галерија
4 Поврзано
* Битолско муфтиство
* Кишава
Чипански мост

Чипански мост (|Γεφύρι της Τσίπιανης) — стар камен мост кај селото Чипан во Загорско, Епир.
Мостот ја преминува реката Варда, десна притока на Арахтос, до современиот мост на патот Милотадес-Гребеници, на надморска височина од 575 м. Има вкупна должина од 60,8 м, ширина од 2,5 м и висина од 14,5 м. Мостот се одликува со неговиот среден лак со отвор од 26,3 метри и висина од 14,5 метри, кој го добил својот облик при грешка во неговата изградба. Северната страна на мостот се наоѓа во поплавната зона на реката, каде завршува со три помали издолжени лакови. Изграден е во 1875 г. со средства на Атанасиос Паспаљарис од Трстеник и на мештаните на Гребеници.
Во 1982 г. мостот е прогласен за заштитен споменик на културата.
1 Наводи
Дуропласт

Дуропласт — композитна термореактивна смолна пластика развиена од инженерот Волфганг Бартел во 1953 година во Германската Демократска Република. Нејзиниот метод на производство го става во слично семејство како формиката и бакелитот. Тој е зајакнат со влакна (обично отпадни ткаенини од конфекцијата) што ја прави пластика засилена со влакна слична на фибергласот.
1 Употреба и состав
Германската Демократска Република редовно се соочувала со недостиг на челик и имала мали или никакви сопствени резерви на железо. Како резултат на тоа, државниот производител на автомобили VEB Sachsenring Automobilwerke Zwickau наместо наведените материјали користел дуропласт за производство на каросеријата на Трабант. Производството траело од 1955 година до веднаш по обединувањето на Германија во 1991 година. Лесен, но цврст материјал, дуропластот е направен од рециклиран материјал: отпад од памук и фенолни смоли. Бидејќи се образува во преса, полесно се применува за обемно производство на автомобили отколку фиберглас.
2 Отстранување
Дуропластот е тешко да се фрли одговорно, сличен проблем се среќава со фибергласот. Откако фрлените трабанти почнале да ги полнат отпадите по 1991 година, биле воведени креативни решенија за нивно рециклирање. Едниот е развиен од берлинска биотехнолошка компанија, која вршела опити со бактерии за да го потроши материјалот за дваесет дена. Урбаните легенди, прикажани во филмот ''Црна мачка, бела мачор'' и опишани во песна на српската група Атеист Рап, го опишале рециклирањето на дуропластот со хранење на автомобилите на свињи, овци и други домашни животни.
Во доцните 1990-ти, Sachsenring развил решение за отстранување во кое лушпите на телото биле сечкани и користени како агрегат во цементни блокови за изградба на тротоарите. Ова било прикажано во една епизода од програмата ''Scientific American Frontiers'' на американскиот ТВ-канал PBS.
3 Јавно мислење
Употребата на дуропласт во Трабантите и последователните шеги и потсмев на ГДР во западните автосписанија како што се ''Car and Driver,'' довеле до урбан мит дека Трабантот е направен од брановиден картон.
Ман-чети

Ман чети била памучна крпа од ѓумбирно жолта боја направена во Индија во 15 век. Направено во должина од петнаесет метри и ширина од еден метар или повеќе, тоа било тесно ткаена ткаенина со цврста конструкција.
1 Спомнувања (приказ на Ма Хуан за Бенгал)
Кинескиот преведувач, патник и писател Ма Хуан го забележал „Ман-че-ти“ како додаток на другите индиски сорти на памук во неговиот извештај за Бенгал.
Хењиева патека

Хењиева патека — патеката по која се движат ѕвездите пред главната низа со маси поголеми од на Херцшпрунг-Раселовиот дијаграм по завршетокот на Хајашиевата патека. Астрономот Луис Џ. Хењи и неговите колеги во 1950-тите докажале дека една ѕвезда пред главната низа може да остане во зрачна рамнотежа во текот на извесно време на нејзиното собирање во главната низа.
Оваа патека се одликува со бавен колапс во речиси хидростатичка рамнотежа, приближувајќи ѝ се на главната низа речиси хоризонтално на Херцшпрунг-Раселовиот дијаграм (т.е. сјајноста останува речиси постојано иста).
1 Застранување од Хајашиевата патека
<math>\begin{align}
\frac {dT}{dt} &= \frac {-3\rho\kappa l(r)}{64\pi\sigma _{sb}T^3r^2} \\[4pt]
\end{align}</math>
Равенката за зрачен пренос на топлината ни кажува за односот на непроѕирноста (κ) со температурниот градиент T. Ѕвездите со голема непроѕирност имаат струен, а оние со помала непроѕирност имаат зрачен пренос на топлина.
Протоѕвездите на Хајашиевата патека се наполно струјни и, поради големата застапеност на H- јони, тие се оптички дебели. Овие ѕвезди продолжуваат да се собираат сè додека средишното јадро не достигне извесен температурен праг, каде H- јоните ќе се распаднат, предизвикувајќи намалување на непроѕирноста.
Кога и колку долго ѕвездата ќе се преместува од Хајашиевата кон Хењиевата патека во голема мера зависи од нејзината првична маса. Ѕвездите со доволно голема маса ќе застранат на Хењиевата патека, прикажани како речиси хоризонтална линија на Херцшпрунг-Раселовиот дијаграм. Ако јадрото достигне доволна топлина, тоа ќе стане помалку непроѕирно, и со тоа струењето станува неделотворно. Јадрото ќе стане наполно зрачно за да ја пренесува неговата топлинска енергија. Во текот на оваа фаза сјајноста останува постојана или постепено се зголемува, а температурата се зголемува како што јадрото претрпува зрачно собирање. На крајот од патеката ѕвездата ќе претрпи јадрено согорување, и сјајноста ќе ѝ опадне сè додека не ја достигне главната низа.
Ѕвездите со поголема маса се развиваат побргу и поскоро на напуштаат Хајашиевата патека, а оние со помала маса стапуваат на неа подоцна. Од друга страна, ѕвездите без доволно маса никогаш не развиваат зрачно јадро бидејќи истото никогаш не достигнува доволна температура туку останува на Хајашиевата патека додека не ја достигне главната низа.
2 Поврзано
* Ѕвезден развој
Островот на Черепите

Островот на Черепите (|Kong: Skull Island, буквално: ''Конг: Островот на Черепите'') — американски филм за чудовишта од 2017 г. во режија на Џордан Вот-Робертс. Филмот е произведен од Legendary Pictures и Warner Bros. Pictures. Тоа е обнова на франшизата „Кинг-Конг“ и вториот филм од франшизата „MonsterVerse“, кој е 11-ти филм во франшизата „Кинг-Конг“. Главните улоги ги толкуваат Том Хидлстон, Семјуел Л. Џексон, Џон Гудман, Бри Ларсон, Џинг Тиан, Тоби Кебел, Џон Ортиз, Кори Хокинс, Џејсон Мичел, Шеј Вигам, Томас Ман, Тери Нотари и Џон Рајли. Сместено во 1973 г., екипа од научници, авантуристи и војници од Виетнамската војна патуваат до непознатиот Остров на Черепите и се среќаваат со Конг, гигантски мајмун што е последен од неговиот вид, проследен со други застрашувачки суштества.
Премиерата на филмот во САД била на 10 март 2017 г., а во Македонија на 9 март истата година.
1 Содржина
Научници, војници и авантуристи се обединуваат за да го истражат митскиот, непознат остров наречен Остров на Черепите во Тихиот Океан. Одделени од сè познато, тие се впуштаат во царството на моќниот Конг, разгорувајќи ја крајната битка меѓу човекот и природата.
2 Улоги
Глумец, Улога
Том Хидлстон, Џејмс Конрад
Сeмјуел Л. Џексон, Престон Пакард
Џон Гудман, Вилијам Ранда
Бри Ларсон, Мејсон Вивер
Џинг Тиан, Сан Лин
Тоби Кебел, Џек Чапмен
Џон Ортиз, Виктор Нивес
Кори Хокинс, Хјустон Брукс
Џејсон Мичел, Глен Милс
Шеј Вигам, Ерл Кол
Томас Ман, Реџ Сливко
Тери Нотари, Кинг-Конг
Џон Рајли, Хенк Марлоу
Младо ѕвездено тело

Младо ѕвездено тело (МЅТ) — ѕвезда во рана фаза на нејзиниот развој. Оваа класа опфаќа две групи тела: протоѕвезди и ѕвезди пред главната низа.
1 Класификација според спректралната распределба на енергијата
Ѕвездата се образува со насобирање на материјал кој упаѓа во протоѕвезда од околуѕвезден диск или обвивка. Материјалот во дискот е постуден од површината на протоѕвездата, па затоа зрачи светлина на поголеми бранови должини и со вишок инфрацрвено зрачење. Како што материјалот во дискот се троши, инфрацрвениот вишок се намалува. Затоа, МЅТ обичнјо се класификуваат во развојни фази според наклонот на спектрална распределба на енергијата во средноинфрацрвениот појас, според шемата на Чарлс Џ. Лада (1987). Тој предложил три класи (I, II и III), врз основа на вредностите на интервалите во спектрален показател <math>\alpha \,</math>:<math>\alpha=\frac{d\log(\lambda F_\lambda)}{d\log(\lambda)}</math>.
Тука <math>\lambda \,</math> е брановата должина, а <math>F_\lambda</math> е густината на текот.
<math>\alpha \,</math> се пресметува во брановодолжинскиот интервал од 2,2 до 20 <math>{\mu}m</math> (близу- и средноинфрацрвен појас). Филип Андре и колегите (1993) ја откриле класата 0: тела со силно подмилиметарско зрачење, но многу слаби <math>{\lambda}<10{\mu}m</math>. Томас Грин и колегите (1994) додале петта класа на извори со „рамен спектар“.*Класа 0 — извори неоткривливи на <math>{\lambda}<20{\mu}m</math>*Класа I — извори со <math>{\alpha}>0,3</math>*Рамен спектар — извори со <math>0,3>{\alpha}>-0,3</math>*Класа II — извори со <math>-0,3>{\alpha}>-1,6</math>*Класа III — извори со <math>{\alpha}<-1,6</math>
Оваа класификациска шема приближно ја одразува развојната низа. Се смета дека најдлабоко всадените извори од класата 0 се развиваат кон I фаза, слободувајќи се од нивните околуѕвездени обвивки. Со време тие стануваат оптички видливи на родната линија како ѕвезди пред главната низа.
Телата од класата II имаат околуѕвездени дискови и приближно соодветствуваат на ѕвезди од типот на T Бик, додека пак ѕвездите од класата III ги имаат изгубено своите дискови и приближно соодветствуваат слаболиниски ѕвезди од типот на Т Бик. Постои и преодна фаза каде дисковите се откриваат на поголеми бранови должини (на пр. на <math>24{\mu}m</math>). Тие се нарекуваат преоднодискови тела.
2 Одлики
Младите ѕвездени тела се во потесна врска со раните појави на ѕвездениот развој: млазовите и двополовите истеци, мазерите, Хербиг-Ароовите тела и протопланетарните дискови (околуѕвездени дискови или проплиди).
3 Класификација на МЅТ според маса
Овие ѕвезди можеме да ги разликуваме и по маса: масивни МЅТ, МЅТ со средна маса и кафеави џуџиња.
4 Галерија
5 Поврзано
* Глобула
Котило (зоологија)

Котило — младите што една живородна женка ги носи и раѓа одеднаш. Поимот главно се користи за цицачи и соодветствува, на пример, на ведило кај птиците.
Котилото води до физиолошко исцрпување за родителите (скотност за женката, хранење), но го максимизира бројот на потомци. Котилото од една страна ја зголемува заштитата од грабливците (поголеми се изгледите едно од младенчињата да преживее), а од друга страна им овозможува на родителите евентуално да му дадат предност на она младенче што има најголеми изгледи да преживее.
Во македонскиот јазик покрај општиот збор котило за повеќе младенчиња од исто раѓање, постојат и посебните зборови:
* кучило — сите кучиња од едно окучување.
* мачило — сите мачиња од едно омачување.
* прасило — сите прасиња од едно опрасување.
Лиаонинг

Лиаонинг е крајбрежна покраина во Североисточна Кина која е најмала, најјужна, и најнаселена покраина во овој регион. Нејзиното седиште е во Шенјанг, и се наоѓа на северниот брег на Жолтото Море, што ја прави најсеверна крајбрежна покраина на НР Кина.
Лиаонинг граничи со Жолтото Море (Корејскиот Залив) и Бохајското Море на југ, Северна Кореја, покраината Џјилин на североисток, Х'беј на југозапад, и Внатрешна Монголија на северозапад. Реката Јалу ја означува нејзината граница со Северна Кореја, и се влева во Корејскиот Залив помеѓу Дандунг во Лиаонинг и Синиџу во Северна Кореја. Лиаонинг е една од водечките провинции во Кина во истражување и образование. Во 2023, два големи града во Лиаонинг биле рангирани во првите 200 градови во светот (Даљен на 37мо и Шенјанг на 124то место) по научно-истражувачки резултати, според ''Nature Index''.
HE 1327-2326

HE 1327-2326, откриена во 2005 година од страна на Ана Фребел и нејзините соработниците, била ѕвездата со најмало познато количество на железо сè додека не ја откриле SMSS J031300.36−670839.3 . Ѕвездата е дел од ѕвездите од населението II, со сончево стандардизиран индекс на железо до водород [Fe/H], или металност, од -5,4±0,2. Скалата е логаритамска, оваа бројка покажува дека неговата содржина на железо е околу 1/250000 од онаа на Земјиното Сонце. Сепак, во неа има јаглерод од приближно една десетина од Сонцето ([C/H] = -1,0), и не е познато како овие две изобилства може да се произведени/постојат истовремено. Откриено од истражувањето Хамбург/ЕСО за ѕвезди сиромашни со метал, веројатно е формирано за време на ерата на универзумот кога содржината на метал била многу помала. Се шпекулира дека оваа ѕвезда е дел од втората генерација, родена од гасните облаци во кои имало елементи како што е јаглеродот од примордијалните ѕвезди од Населението III .
Од 2018 година, HE 1327-2326 била најсветлата ѕвезда позната со [Fe/H] < -5. Ова е важно бидејќи спектралните линии за метали се слаби кај таквите ѕвезди, па затоа е потребна светла ѕвезда за да се добијат високи спектри на сигнал/шум.
Се верува дека малата количина на метали забележана во HE 1327-2326 е произведена од настан на супернова кај ѕвезда од првата генерација. Сферично симетричните модели на супернови не успеваат да го репродуцираат релативното изобилство на метали забележани во HE 1327-2326, без оглед на масата на предокот на суперновата. Поради ова во 2019 година, Ezzeddine et al. тврдел дека збогатувањето на металот на HE 1327-2326 се должи на асферична експлозија на супернова на ѕвезда од Население III со големина од 25 која го збогатила меѓуѕвездениот медиум преку губење на маса преку биполарни млазови.
1 Поврзано
;Ѕвезди со екстремно ниска металност :* Ѕвездата на Кејрел
* HE 0107-5240
* SDSS J102915+172927
* SMSS J031300.36−670839.3
Вртача

Вртача — најчестиот карстен облик на релјеф во умерените географски широчини, затворена вдлабнатина од неколку метри до десетици метри во пречник, обично во облик на инка. Се разликува од бунарите и јамите по тоа што се шири нагоре. Науката за карст се нарекува карстологија.
1 Одлики
Вртачите можат да разнообразуваат во пречник и длабочина од помалку од еден метар до неколку стотици метри, од чашковидни вдлабнатини до длабоки пукнатини. На дното или на страните на вртачите, често се отвораат влезови на пештери. Вртачите можат да се претворат и во „органски цевки“, кои завршуваат на дното со понори и карсни пештери.
2 Човечки забрзани вртачи
Според Геолошкиот топографски институт на САД: „Застрашувачка мисла е да се замисли како земјата под вашите нозе или куќа одеднаш се урива и образува голема дупка во земјата“. Човечките дејности можат да го забрзаат образувањето на карсните вртачи, предизвикувајќи нивно рушење за неколку години, а не за илјадници години како што би се случило природно. Вртачи предизвикани од пропаѓање на почвата, кои се јавуваат кога шуплините во почвата паѓаат во основните карпести простори, се особено опасни за луѓето и имотите. Промените во нивото на водата може да го забрзаат ова рушење. Кога водата се крева низ пукнатините на карпата, таа ја ослабува почвата. Како што се намалува нивото на водата, омекнатата почва паѓа во карпестите шуплини. Движењето на водата во карсните канали може да ја однесе почвата, спречувајќи ја да ги пополни шуплините и да го продолжи процесот на рушење.
Зета Воловар

Зета Воловар, латинизирано од ζ Boötis, е двоен ѕвезден систем во соѕвездието Воловар . Ја добиле Флемстидовата ознака 30 Boötis; а Зета Воловар според Бајеровотот означување . Овој систем е видлив со голо око со комбинирана привидна величина од +3,78. Поединечните величини се разликуваат малку, со компонента А со светлинска величина од 4,46 и компонента Б со малку помрачна величина 4,55. Се наоѓа на оддалеченост од приближно 180 светлосни години од Сонцето врз основа на ѕвездената паралакса, но се приближува со радијална брзина од -9 km/s.
Двојноста на оваа ѕвезда била откриена од англискиот астроном Вилијам Хершел во 1796 година, а нивната промена на позициите била следена од 1823 година наваму. Тие завршуваат една орбита приближно на секои 124,5 години (45 460 дена) . Орбитата на овој пар има многу висока ексцентричност од 0,9977, со што ѕвездите се во опсег од 0,3 астрономски единици при нивниот најблизок пристап. Следниот нивен близок пристап бил предвиден за текот на август 2023 година.
Во 1976 година, Т.В. Едвардс открил ѕвездена класификација на A2III за двете компоненти, сугерирајќи дека тие можеби се еволуирани од џиновските ѕвезди од типот А. Хелмут А. Абт пријавил класа на A2V во 1981 година, што одговара на ѕвезда од главната низа од типот А. Абт и Нидија Морел ја ажурирал класификацијата до A1V во 1995 година. Земајќи ја предвид екстремната природа на нивната орбита, малку е веројатно дека некои придружни вонсончеви планети би можеле да имаат стабилни орбити околу која било ѕвезда.
1 Галерија
Пред да скокнеш

''Пред да скокнеш'' е автобиографија објавена под името на ликот на Мапет Кермит Жабецот. Бил објавен од Мередит Букс во септември 2006 година.
Стив Витмир го извел Кермит на CBS News во јануари 2007 година за да разговара за темите на книгата. Книгата била спомната и во епизодата од 2014 година во „Вечерна емисија со Џими Фалон во главната улога како Кермит“.
1 Заплет
Книгата е напишана како продолжение на книгата од 2005 година со наслов ''Не е лесно да се биде зелен'' и содржи референци за песната на Кермит „ Bein' Green “. Мемоарите започнуваат со почетоците на Кермит како едно од над 2.000 деца полноглавци; првото поглавје го реконструира филмот ''„Годините на мочуриштето на Кермит“'' на многу начини преку презамислување на детството на ликот. Првиот дел од книгата раскажува измислена приказна за тоа како започнале Мапетите. Кермит го запознава Џим Хенсон во Вашингтон и тој глумел во првата телевизиска програма во која се појавил во ликот ''Сем и пријателите''. Тој се преселил во Њујорк и ги спомнувал појавувањата на кучето Роулф во ''шоуто на Џими Дин'', што придонело за раниот успех на Мапетите. Кермит добива работа на ''улицата Сезам'', што води до ''Мапет шоу'' и повеќе играни филмови. Секоја нова работа за Кермит е опишана како лично достигнување, а овие описи вклучуваат и искажувања за раните интеракции на Кермит со ликовите како што се Мис Пиги, Фози Медец и Гонзо. Вториот дел од книгата го вклучува сопствениот став на Кермит за популарните лекции за самопомош. Овој последен дел вклучува многу примери на животни лекции од други ликови од Мапет шоу.
Гама Големо Куче

Гама Големо Куче (γ Canis Majoris, скратено Гама CMa, γ CMa), исто така наречена Мулифен, — ѕвезда во јужното соѕвездие на Големо Куче. Не е јасно точно зошто оваа релативно слаба ѕвезда ја добила ознаката „гама“, но веројатно затоа што е во истиот дел од соѕвездието како Сириус (алфа) и Мирзам (бета).
1 Номенклатура
''Гама Големо Куче'' претставува бајерова ознака на ѕвездата.
Го носеи традиционалното име ''Мулифен'', и не треба да се меша со Мухлифен, што е ознака за Гама Кентаур; двете имиња потекнуваат од истиот арапски корен, محلفين ''muħlifayn''. Во 2016 година, Меѓународниот астрономски сојуз организирал Работна група за имиња на ѕвезди (РГИЅ) за да ги каталогизира и стандардизира соодветните имиња за ѕвездите. РГИЅ го одобрил името ''Muliphein'' за оваа ѕвезда на 21 август 2016 година и денес името е внесено во Каталогот на имиња на ѕвезди на МАС .
2 Својства
Гама Големо Куче е синобел сјаен џин од типот Б со ѕвездена класификација B8II и привидна величина +4,11. Таа е приближно 440 светлосни години од Земјата. Таа е хемиски чудна ѕвезда Hg-Mg која прикажува абнормални линии на жива и магнезиум. Оваа ѕвезда има 5,6 пати поголем полупречник од Сонцето, а надворешната атмосфера има делотворна температура од келвини.
Оваа ѕвезда е осомничена дека е спектроскопски бинарен систем, и постои придружник на аголно растојание од 0,332″ по должината на положбениот агол од 114,8°. Таа е член на расеаното јато Колиндер 121.
3 Современо наследство
Мулифин се појавува на знамето на Бразил, симболизирајќи ја државата Рондонија.
Товарниот брод на американската морнарица УСС <i>Мулифен (АКА-61) го добил името по ѕвездата.
Фатмир Лимани

Фатмир Лимани (р. 14 јануари 1973 во Кичево) — македонски политичар кој моментално ја извршува функцијата министер за социјална политика, демографија и млади од редовите на Беса.
1 Животопис
Фатмир Лимани е истакнат политичар и професор по историја. Роден е на 14 јануари 1973 година. Лимани е Албанец по националност.
Лимани го завршил своето високо образование на Филозофскиот факултет при Државниот универзитет во Тетово, каде што во 2004 година се здобива со титулата дипломиран професор по историја.
Неговата професионална кариера започнува во приватниот сектор, каде што од 2005 до 2007 година работи како управител на приватна компанија од областа на прометот со нафтени деривати. Во периодот од 2007 до 2010 година, пак, тој е претседател на граѓанската организација „НДРИШЕ“, каде што активно работи на унапредување на граѓанските права и социјалната правда.
Од 2007 до 2011 година, Лимани е член на Надзорниот одбор на Акционерското друштво „МЕПСО“. Потоа, од 2011 до 2021 година, тој работи како заменик генерален директор и член на Управниот одбор на АД ЕСМ, каде што дава значаен придонес за развојот на енергетскиот сектор.
Во 2021 година, Лимани се кандидира како независен кандидат за градоначалник на Општина Кичево, а од 2022 година, тој е потпретседател на политичкото движење БЕСА.
Во 2024 година, Лимани е избран за пратеник во Собранието на Република Северна Македонија.
Фатмир Лимани покрај албанскиот течно говори англиски и германски јазик.
Kodansha

Kodansha (|株式会社講談社, се изговара: ''Коданша'') — најголемото јапонско издателство за книжевност и манга. Седиштето на компанијата се наоѓа во Бункјо, Токио. Kodansha објавува како списанија со манги како ''Nakayoshi'', ''Afternoon'', ''Weekly Shonen Magazine'', ''Monthly Shonen Magazine'', ''Monthly Shonen Magazine Special'', ''Seasonal Shonen Magazine Wonder'', така и претежно книжевни списанија ''Gunzo'', ''Gendai'' и ''Weekly Gendai'', како и речник на јапонски јазик, ''Nihongo Daijiten''.
Според претставник на издателството Kodansha, меѓу нивните проекти, мангата е најпопуларна на светското трговиште (45 %), потоа анимацијата и другите медиумски производи (35 %), а преостанатото место им е дадено на книгите и списанијата (20 %).
1 Историја
Во 1910 г., Сеиџи Нома ја основал Kodansha како огранок на Dai-Nippon Yūbenkai (буквално: „Големо јапонско ораторско друштво“) и го вовел своето прво книжевно списание, ''Yuben''. Името Kodansha, изведено од Kodan Club (''講談倶楽部''), списание што претходно го издавала компанијата, било официјално усвоено во 1911 г. кога Kodansha формално се споила со Dai-Nippon Yūbenkai. Од 1958 г., компанијата е позната по нејзиното сегашно правно име и гордо го поддржува мотото „omoshirokute, tame ni naru“ (''面白くて、ためになる''), што во превод значи: „Да биде интересно и корисно“.
Kodansha Limited управува со Otowa Group, која вклучува подружници како King Records (официјално позната како King Record Co., Ltd.) и Kobunsha, и го објавува дневниот таблоид Nikkan Gendai. Компанијата, исто така, одржува силно соучесништво со Disney, служејќи како официјален спонзор на Tokyo Disneyland.
Пилило

Пилило или ведило — група јајца снесени од птици, водоземци или влекачи, отприлика во исто време, особено оние што се во гнездо.
Кај птиците, уништувањето на јајцата од грабливци (или отстранувањето од луѓето, на пример програмата за размножување кондори во Калифорнија) резултира со ''удвојување на ведилото''. Техниката се користи за удвојување на производството на јајца на еден вид, во случајот со кондорот во Калифорнија, посебно за зголемување на големината на популацијата.
1 Големина
Големината на пилилото многу се разликува помеѓу видовите, понекогаш дури и во рамките на истиот род. Исто така, може да се разликува кај истиот вид поради многу чинители, вклучително и живеалиштето, здравјето, исхраната, притисокот од грабливците и времето во годината. Промената на големината на пилилото може да ја одрази и промената во оптималниот напор за размножување. Кај птиците, големината на ведилото може да варира во рамките на еден вид поради различни особини (возраст и здравје на женката-квачка, способност на мажјакот да снабдува храна и изобилство на плен), додека некои видови имаат определен број на јајца што ги квачат, кои несат определен број јајца. Долговечните видови имаат тенденција да имаат помали пилила од краткотрајните видови. Еволуцијата на оптималната големина на пилилото е поттикната и од други чинители, како што е судирот родител-потомство.
Орнитологот Дејвид Лек спровел голем број истражувања за регулирање на големината на пилилото кај птиците. Кај видовите со мали младенчиња, тој предложил оптималната големина на пилилот да се определува според бројот на млади кои родителот може да ги нахрани до новороденчето. Кај птиците од предвремена возраст, Лек утврдил дека големината на спојката е одредена од хранливите материи достапни за женките кои носат јајца. Експериментална студија за црни брент гуски ( ''Branta bern'' ), кои ретко носат повеќе од пет јајца, покажало дека веројатноста јајцето успешно да доведе до испилување се намалила од 0,81 за пилила со две јајца на 0,50 за пилила со седум јајца, додека периодот на квачење се зголемувал со зголемениот број на квачени јајца. Од ова произлегува дека нема корист женката црна гуска да снесе повеќе од пет јајца.
2 Галерија
3 Поврзано
* Оологија (научна студија за јајца)
* Живородност