procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Емајиги

Емајиги (|Emajõgi) — река во Естонија која тече од езерото Виртс низ округот Тарту и завршува во езерото Пејпус (Чудско-Псковското Езеро), минувајќи низ градот Тарту во должина од 10 км. Долга е 100 км. Името на естонски значи „река-мајка“.
Понекогаш се нарекува Голема Емајиги (''Suur Emajõgi'') за да се различи од реката Мала Емајиги (''Väike Emajõgi''), која се влева во јужниот крај на езерото Виртс.
Ова е втора река по полноводност во Естонија и единствената која е целосно пловна.
1 Течение
Реката почнува од истекот на североисточниот дел на езерото Виртс кај Рану-Јису, па тече на исток кон Пејпус.
Течението може да се подели на 3 посебни дела. Горното течение се протега од езерото Виртс до мостот кај Керевере, каде реката тече низ големи мочурливи предели во природниот резерват Алам-Педја. Овој дел е многу кривулест и реката нема јасно определено плавно земјиште — тука водата напати се простира неколку километри и нема јасни граници. Средниот тек се протега од Керевере до Касту преку Тарту. Тука реката тече по прав пат, со јасно изразена долина до длабочина од 10 м. Долината по средниот тек е широка 1–1,5 км. Во Тарту истата се стеснува на 800 м. Најтесниот дел (400–600 м) е на крајот од средното течение кај Кавасту. Во долното течение, реката минува низ мочурливата низина Емајие Сурсо, па на крај се влева во езерото Пејпус кај Прага.
Според мерењето во 1927 г. реката била долга . Во 1930-тите е извршено исправување на водотекот со цел да се олесни пловидбата, со што е сведена на денешните .
2 Историја
Емајиги со векови се користи како воден и трговски пат. Во минатото претставувала препрека за копнениот сообраќај меѓу северна и јужна Естонија поради нејзините ниски мочурливи води. Преминлива е на малку места, од кои најпогоден е оној во Тарту, кој се развил како важен трговски центар во стара Естонија поради оваа пристапност од копно и можноста за пловидба по реката.
Во XIX век реката била мошне прометна и по неа се превезувале разни стоки како огревно дрво, дрвена граѓа, сено и риби за продажба во Тарту. Најзастапеното пловило во прометот била малата баржа ''лоди'' со особини на едреник за пловидба по езерото Пејпус (наречено и Чудско-Псковско Езеро). Прометноста била толку голема што во Тарту во секое време имало по 200 закотвени баржи. Во 1843 г. запловил првиот пароброд по Емајиги, а во 1900 г. по реката сообраќале шест вакви брода.
Последните баржи на Емајиги престанале да се користат во средината на XX век. Во советско време по реката пловеле неколку нови брода, сообраќајќи до Псков, Пирисар и други одредишта. Во 1960-тите се воведени и брзи хидрокрилци кои сообраќале по линијата Тарту-Псков. Целиот сообраќај по оваа маршрута запрел по распадот на СССР во 1992 г. Почнувајќи од 1997 г. се прават обиди да се поврати како пловен пат, но напорите сè уште немаат вродено плод.
3 Мостови
Емајиги ја пресекуваат 10 мостови, од кои највеќето се во градот Тарту. Покрај нив, кај Кавасту реката се преминува и со работи скеле, кое е единствено во земјата. Предложена е изградба на други мостови преку Емајиги како составен дел од обиколницата на Тарту.
4 Поврзано
* Мала Емајиги
Жељко Еркиќ

Жељко Еркиќ ( во Сараево, СФРЈ) е српски глумец. Има завршено Академија во Бања Лука. Тој е член на Националниот театар на Република Српска и го освои бројни награди, вклучувајќи ја и наградата за најдобар глумец на Република Српска во сезоната 2011-2012 година .Во 2015 година се приклучил на турската серија Muhteşem Yüzyıl Kösem како гостин каде ја играл улогата на Енцо, до 2016 година.
1 Улоги
година, назив, улога
2018., Убице мог оца, Благоје Ороз, сезона 3
2017., Месо ТВ серија, докотор Сарач
2015-2016., Muhteşem yüzyıl: Kösem, Ензо
2014., Уздах на крову
2014., Топ је био врео, новинар
2010., Шесто чуло, Саша
2009., Дјечак и дјевојчица, пријател
2009., Тамо и овде, имигрант
2008., Турнеја
2006., Избор, Михајло
Стефанија

Стефанија (|Στεφάνια) — село во Општина Лагадина во Солунскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 43 жители (2021).
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа на неколку километри од градот Лагадина на планината Круша. Селото се наоѓа на надморска височина од 575 метри.
2 Историја
Селото било основано во 1920-тите години од страна на грчките бежанци. Според пописот од 1928 година, селото било чисто бежанско со 44 семејства и 115 жители.
Тобијас Лудвигсон

Тобијас Лудвигсон (|Tobias Ludvigsson; р. ) — шведски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
1 Кариера
Како јуниор освоил неколку национални титули во друмски и планински велосипедизам. Во 2009 година бил осми на Светското друмско јуниорско првенство. Во средината на 2011 година му бил понуден договор за стажант со екипата . По првата трка за трката, Трката околу Бургос, му бил понуден професионален договор на две години. Тој е постар брат на Фредрик Лудвигсон.
Бил именуван во почетниот состав за Џиро д’Италија 2016, каде ја носел белата маичка на три етапи како предводник на пласманот за млад возач. Во јули 2018 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2018.
2 Достигнувања
;2008
: 1. Национално јуниорско хронометарско првенство
: Национално јуниорско првенство во планински велосипедизам
::1. Хронометар
::1. Крос-кантри
::1. Екипна штафета
;2009
: 1. Национално јуниорско хронометарско првенство
: 1. Кинекулелопет за јуниори
: 5. Краен пласман Тур де Химелфарт за јуниори
;2010
: 2. Краен пласман Трка околу Јемтланд
: 3. Краен пласман Хамаре 3-дена
::1. Етапа 2
;2011
: 1. Краен пласман Хамаре 3-дена
::1. Етапа 1
::1. Етапа 3
: 1. Пролог Тур де Норманди
: 1. Етапа 4 Трка околу Тирингија под 23 години
: 4. Краен пласман Трка Олимпија
: 5. Ла Кот Пикард
: 6. Трка околу Химерланд
;2012
: 2. Национално хронометарско првенство
: 3. Краен пласман Трка околу Хаинан
: 4. Вестболопет
;2013
: 1. Вестболопет
: 2. Национално хронометарско првенство
: 2. Краен пласман Три дена Западна Фландрија
::1. Пласман за млад возач
: 3. Краен пласман Сиркут де ла Сарт
::1. Пласман за млад возач
;2014
: 1. Краен пласман Етоал де Бесеже
::1. Пласман за млад возач
::1. Етапа 5 (ITT)
: 5. Краен пласман Средоземна трка
;2015
: Национални друмски првенства
::3. Друмска трка
::5. Хронометар
;2017
: 1. Национално хронометарско првенство
;2018
: Национални друмски првенства
::1. Хронометар
::2. Друмска трка
;2019
: Национални друмски првенства
::1. Хронометар
::2. Друмска трка
: 2. Краен пласман Етоал де Бесеж
: 9. Краен пласман Тур де Валони
;2020
: 2. Национално хронометарско првенство
;2021
: 5. Национално друмско првенство
2.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020
Џиро, 112, СО, 83, 51, 85, —, 82, —
Тур, —, —, —, —, —, 74, —, —
Вуелта, —, 62, —, 52, 59, —, 44, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Авги

Авги (|Αυγή) — село во Општина Лагадина во Солунскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 267 жители (2021).
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа на неколку километри од градот Лагадина, во јужните пазуви на Богданска Планина и на неколку километри од Сухо. Селото се наоѓа на надморска височина од 459 метри.
2 Историја
Селото е основано во 1920-тите години од страна на грчките бегалци од Турција. Според пописот од 1928 година, селото било чисто бегалско со 28 семејства и 102 жители.
Кангсиев речник

Кангсиев речник (康熙字典, , мак. тр.: ''Кангси ѕедјен'') — речник на кинескиот јазик кој важел за стандарден јазичен прирачник во XVIII и XIX век. Негов нарачател е царот Кангси династијата Ќинг кој издал указ за негово составување во 1710 г. Делото е завршено во 1716 г., а составувачите покажале голема иновативност во неговата изработка, притоа користејќи го новиот систем од 214 клучеви наречен ''ѕехуеј'', кој денес е познат како 214 Кангсиеви клучеви.
Речникот содржи преку 47.000 знаци, иако 40% од нив се графички варијанти. Покрај нив, тука се опфатени и ретки или архаични знаци, а некои од нив се среќаваат само еднаш. Денес поалку од една четвртина од нив се во вообичаена употреба.
1 Составување
Уредници на речникот се Џанг Јушу и Чен Тингѓинг кои делумно го составиле делумно врз основа на два други речника од времето на династијата Минг: ''Ѕехуеј'' (zh-Hant „Збирка знаци“, 1615 г.) од Меј Јингѕуо и ''Џенгѕетунг'' (zh-Hant „Правописник“, 1627 г.) од Џанг Ѕеље. Зададениот рок од пет години се покажал недостатен, па затоа првичното издание имало низа грешки. Царот Даогуанг подоцна свикал стручен одбор, кој во изданието од 1831 г. исправил 2.588 грешки, претежно во наводите и цитатите.
Дополнетото издание содржи 47.035 различни знаци, како и 1.995 графички варијанти (сочинувајќи вкупно 49.030 знаци). Заведени се според 214 клучеви и подредени по бројот на дополнителни потези во знакот. Иако овие клучевите се користат во делото ''Ѕехуеј'', денес се нарекуваат Кангсиеви клучеви поради популарноста и продолжуваат да се користат како начин на категоризација на кинеските знаци.
Ставките во речникот наведуваат и варијанти на знаците (кајшто постојат), изговор претставен со системот ''фанќе'' и современо читање на хомофони, поинакви значења, како и цитати од разни книги и толковници. Речникот содржи и созвучни таблици каде знаците се наведени по класи на слоговни созвучја, тонови и слоговни почетоци.
Денес речникот се нуди во разни облици како традиционално кинеско книговезништво, современа тврда подврска и дигитална семрежна верзија.
Кангсиевиот речник е еден од делата употребен при изработката на стандардот Уникод за кинеските знаци.
2 Содржина на речникот
* Предговор на царот Кангси : стр. 1–6 (zh-Hant)
* Помош за употреба на речникот : стр. 7–12 (zh-Hant)
* Упатство за изговор на знаците : стр. 13–40 (zh-Hant)
* Сеопфатна табела на содржината по клучеви : стр. 41–49 (zh-Hant)
* Помошни одредници : стр. 50–71 (zh-Hant)
* Самиот речник : стр. 75–1631
** Главен текст : стр. 75–1538
** Содржина на дополнителниот текст : стр. 1539–1544 (zh-Hant)
** Дополнителен текст : стр. 1545–1576
** Содржина на прилогот : стр. 1577–1583 (zh-Hant)
** Текст на прилогот : стр. 1585–1631
* Поговор : стр. 1633–1635　(zh-Hant)
* Истражување на текстот : стр. 1637–1683 (zh-Hant)
3 Поврзано
* Кинеско писмо
4 Наводи
*Teng, Ssu-yü and Biggerstaff, Knight. 1971. ''An Annotated Bibliography of Selected Chinese Reference Works'', 3rd ed. Cambridge, Mass: Harvard University Press. ISBN 0-674-03851-7
*
Теса Томпсон

Теса Лајн Томпсон (родена на 3 октомври, 1983, во Лос Анџелес) - американска глумица и музичарка.
Таа ја играла улогата на Џеки Кук во ТВ серијата ''Вероника Марс''. Во 2014 година ја играла главната улога Саманта Вајт, во филмот ''Драги бели луѓе''. Томпсон исто така се појавила и во филмот продолжение на ''Роки'', ''Крид'', во кој ја играла улогата на Бјанка.
Имигрант (филм од 1917)

Имигрант (англиски: ''The Immigrant'') - американски филм од 1917 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога, заедно со Една Пурвианс (''Edna Purviance''), Ерик Кембел (''Eric Cambell''), Алберт Остин (''Albert Austin'') и Хенри Бергман (''Henry Bergman''). Поради неговото големо значење, во 1998 година филмот бил ставен во Националниот филмски регистер на САД.
1 Содржина
Во филмот Чаплин глуми имигрант кој со брод патува кон САД, во потрага по подобар живот. Додека плови бродот, сите патници лежат на палубата или повраќаат поради морска болест. За време на ручекот, тој запознава убава девојка (ја игра Пурвианс). Подоцна, тој игра комар со група патници при што заработува многу пари. Во меѓувреме, мајка ѝ на девојката е ограбена, но кога ја здогледува расплакана, имигрантот скришум става во нејзиниот џеб одреден износ пари, а капетанот помислува дека тој е крадец. Сепак, девојката го одбранува. Кога бродот пристигнува во САД, тој и девојката се разделуваат.
По некое време, имигрантот шета низ улиците и наоѓа монета која му овозможува да влезе во ресторан и да порача јадење. Меѓутоа, тој ја губи парата, а има можност да види како келнерите безмилосно претепуваат еден гостин кој нема доволно пари да ја плати сметката. Иако уплашен од можноста да добие ќотек, тој се разведрува кога ја здогледува девојката од бродот (на која ѝ умрела мајката) и порачува храна и за неа. Среќата му се насмевнува кога во ресторанот доаѓа гостин кому му испаѓа една монета и имигрантот со неа ја плаќа сметката. За жал, келнерот (го игра Кембел) ја проверува монетата и утврдува дека е фалсификувана. Кога имигрантот нема никаква надеж, на неговата маса доаѓа еден глумец (го игра Бергман) кој на келнерот му остава напојница, а имигрантот ги искористува тие пари за да си ја плати сметката. Тој се спријателува со глумецот кој му ветува дека ќе го ангажира и му дава аванс. Најпосле, имигрантот и девојката се венчаваат.
Јозеф Милослав Хурбан

Јозеф Милослав Хурбан (|Jozef Miloslav Hurban; — ) — предводник на Словачкиот национален совет и на Словачкото востание во 1848/1849 година, писател, новинар, политичар, организатор на словачкиот културен живот и протестантски свештеник. Прв го поддржал Јан Колар, но подоцна се свртел кон Људовит Штур. Неговиот син Светозар Хурбан-Вајански ги следел стапките на татко му како писател и националист.
Градот Хурбаново во јужниот дел на Словачка и астероидот 3730 Хурбан се именувани по него.
1 Ран живот
Роден во семејство на евангелистичкиот свештеник Паул Хурбан и неговата жена Ана, родена Вересова, бил крстен како Јозеф Луис. Имал постара сестра Тереза Сузан, која како и самиот Хурбан, е родена во Бецков. Го поседувал училиштето во Тренцин, а потоа во периодот 1830-1840, Евангелистичкиот лицеј во Братислава. Тука го запознал Луис Стур, кој му ги побудил патриотските чувства. Станал свештеник во 1840 година. Сакал да го продолжи образованието во Германија, но од финансиски причини се решил најпрвин да работи, за да си го дозволи студирањето. По стапувањето во црквата служел како евангелистички капелин во Брезова, а од 1843 година бил свештеник во Хлбоке. Во 1860 година го завршил понатамошното образование и од 1866 година бил суперинтендант на Словачката Евангелистичка Црква. Се оженил со Ана Јурковичова, со која имал четири ќерки и пет сина (помеѓу нив бил и писателот Светозар Хурбан-Вајански).
2 Живот
Јозеф Милослав Хурбан ги предводел словачката книжевност и јавниот живот скоро половина век. Бил непоколеблив борец за националните права на Словаците, непомирлив непријател на унгарската владејачка класа и пионер во словенското заедништво. Особено во помладите години бил меѓу словачките радикални противници на феудализмот и преовладувањето на паразитското благородништво во Унгарија.
За неговата непоколеблива борба бил прогласен за предавник и комунистички агитатор. Исто така, ја поставил основата на словачката книжевна историографија. Со националистот Татрина бил соосновач на Словачкиот театар во Нитра. Хурбан станал познат како писател, издавач на книжевни алманаси, како издавач и уредник на верски списанија.
Пушка на раме (филм од 1918)

Пушка на раме (англиски: ''Shoulder Arms'') - американски филм од 1918 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога, заедно со Една Пурвианс (''Edna Purviance''), Сид Чаплин (''Syd Chaplin''), Алберт Остин (''Albert Austin'') и Хенри Бергман (''Henry Bergman'').
1 Содржина
Во филмот Чаплин глуми неспретен војник, кој не е сособен ниту да се построи како што треба. Во продолжение на филмот, тој се наоѓа на фронтот во Франција, во екот на Првата светска војна. Таму, тој поминува одредено време во еден ров, целиот потопен во вода, но сепак, војниците поминуваат мирни часови. Подоцна, во една акција, тој самиот успева да зароби дури 13 непријателски војници, а потоа се пријавува како доброволец кој треба да се пробие во непријателските редови. Маскиран како дрво, тој напрвин успева да совлада тројца германски војници, а потоа го спасува и својот другар од ровот (го игра Сид Чаплин) кого во меѓувреме го заробил непријателот. Германските војници го бркаат, а тој се крие во разрушената куќа во која живее една убава Французинка (ја игра Пурвианс). Германците доаѓаат во куќата, но тој успева да побегне. Сепак, тие ја заробуваат девојката и ја носат во својот штаб, каде што офицерот сака да ја силува. Во последен миг доаѓа војникот и девојката е спасена. Меѓутоа, во германскиот штаб доаѓаат Кајзерот (го глуми Сид Чаплин), принцот-престолонаследник и еден генерал (го игра Бергман). Војникот се облекува во германска униформа и по вторпат го спасува својот другар од ровот (кој повторно е заробен). Најпосле, тој ги грабнува Кајзерот и принцот и ги носи кај својата војска, со што завршува војната, а него го слават како најголем јунак. Меѓутоа, токму тогаш војниците го будат, т.е. сите тие нешта тој само ги сонувал.
Антон Бернолак

Антон Бернолак (|Anton Bernolák; — ) — словачки јазичар и католички свештеник и создавач на првиот стандард за словачкиот јазик.
1 Живот
Бил роден во ниско благородно семејство во областа Орава. Учел гимназија во Ружомберок во периодот 1774-78, а подоцна во Трнава и во Виена, а дипломирал на теологија на општата богословија во Пресбург во 1787 година. Во истата година го кодифицирал првиот стандард за словачкиот јазик, кој бил заснован на западнословачките дијалекти говорени околу Трнава, со некои елементи од средишните дијалекти. Јазикот, наречен „бернолаковчина“ (''bernolákovčina''), не бил прифатен како национален стандарден јазик, иако бил пресвртница во создавањето на современата словачка држава. Од 1787 до 1791 година бил ѓакон во Бернолаково, од 1791 до 1797 година секретар во архиепископијата во Трнава и од 1797 година до својата смрт во 1813 година, свештеник во Нове Замки.
Неговиот јазик бил основа за активностите на „Словачкото образовно братство“ (''Slovenské učené tovarišstvo''), основано во 1792 година во Трнава и исто така за движењето на следбениците на Бернолак, кое траеле три генерации.
2 Дела
* 1782
:''Divux rex Stephanus, magnus Hungarorum apostolus''* 1787
:''Dissertatio-critica de literis Slavorum''* 1787
:''Linguae Slavonicae… compendiosa simul et facilis Orthographia''* 1790
:''Gramatica Slavica'' („Словачка граматика“)
* 1791
:''Etymologia vocum slavicarum'' („Етимологија на словенските зборови“)
* 1825 / 1827
:''Slowár Slowenskí, Češko-Laťinsko-Ňemecko-Uherskí'' (Словачко-чешко-латинско-германско-унгарски речник), речник на шест јазици, предложен да биде ризница за зборови на литературниот јазик, издаден по смртта на Бернолак во Будим од Јурај Палкович
Орла Перќ

Орла Перќ (|Orla Perć - „Орлова патека“) — планинарска патека во Татрите во јужната Полска. Се смета дека е најтешка и најопасната патека во целите Татри и затоа е соодветна само за искусните планинари. Стазата е обележена со црвени знаци. Откако беше основана, повеќе од 120 луѓе загинаа на патеката.
1 Технички податоци
Патеката се наоѓа во центарот на Високите Татри. Вкупната должина на достапната патека е 4,5 km. Полно време на преодот (во летото, во зависност од услови на патека) менува се од 6 до 8 часа. Највисоката точка е Кожи Вјерх со 2.291 м н.в. Патеката почнува на превојот Заврат (2.159 м) и завршува на превојот Кшижне (2.112 м); води преку неколку врвови и траверзира други. Патеката е многу опасна и води главно долж планинскиот гребен. Бројните помоши за качување се достапни за планинари на најстрмни и вертикални делови, вклучувајќи лествици, подвижни скали, синџири и метални степеници Најчестите земји се главно гранитните плочи, чакал и нерамна површина. Патеката е поврзана со другите патеки; има сосема осум раскрсници, водечки до планинарските домови. Дел од превојот Заврат до Кожи Вјерх е еднонсочен. Паѓање на камења и лавини се можни долж патеката.
2 Историја
Патеката ја замислуваше во 1901 г. Франќишек Новицки, полскиот поет и планинскиот водич. Таа беше изградена и означена од отецот Валенти Гадовски меѓу 1903 г. и 1906 г.; Сепак крстосниците и другите помошни патеки беа спроведени и означени до 1911 г. После неколку смртни несреќи, во 2006 г. планинската водачка Ирена Рубиновска и Пјотр Микуцки, режисер, апелираа до органите на Татранскиот национален парк да отстранат сите помоши за качување по должината на маршрутата и да ги менуваат на ''вија ферата'' (железен пат). Барање се сретна со различни реакции на професионални групи вклучени во туристичкиот бизнис. Беше констатирано дека тоа е историски пат и дека ќе остане непроменет. Затоа што бројни несреќи се одржаа кога планинари се минуваа во спротивни насоки, Управувањето на Татранскиот национален парк од јули 2007 воведе еднонасочен сообраќај на дел од превојот Заврат до Кожи Вјерх.
Лек (филм од 1917)

Лек (англиски: ''The Cure'') - американски филм од 1917 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога, заедно со Една Пурвианс (''Edna Purviance''), Ерик Кембел (''Eric Campbell''), Алберт Остин (''Albert Austin''), Џон Ренд (''John Rand'') и Хенри Бергман (''Henry Bergman'').
1 Содржина
Еден алкохоличар (го игра Чаплин) пристигнува во бања, но уште при самото доаѓање прави серија проблеми: го заглавува еден човек со гипс на ногата (го игра Кембел) во вратата, одбива да пие од лековитата вода итн. Со себе, тој носи огромен куфер, полн со алкохол од кој се опијануваат болничарите. Потоа, тој успева да ја спаси една девојка од нападното додворување на човекот со ногата, по што предизвикува караница меѓу него и еден друг гостин. Во продолжение, тој се бори и тепа со масерот (го игра Бергман), но вистинската сплетка настанува кога болничарите го откриваат алкохолот во неговиот куфер и по грешка ги фрлаат шишињата во бунарот со лековита вода. Тоа предизвикува сите гости во бањата да се опијанат, а само тој и девојката се трезни. Таа не знае дека во водата има алкохол и го замолува да се напие, а тој испива цел бокал и повторно се опијанува. Така пијан, тој ненамерно го турка човекот со гипс во бунарот.
Белаја

Белаја (|Бе&#769;лая) или Агидел (|Ағиҙел) — река во Башкортостан, Русија.
Долга е . Извира од северозапдниот дел на Урал и тече низ разни пределим меѓу кои и населени места како Белорецк, Стерлитамак, Уфа (кај утката во реката Уфа) и Бирск. Завршува како притока на Кама кај Нефтекамск.
Големиот куфер

Големиот куфер е збирка раскази од македонскиот писател Иван Додовски. Збирката е објавена во 2005 година од издавачката куќа „Темплум“.
1 Технички податоци
Збирката „Големиот куфер“ е објавена како 35. книга на библиотеката „Магма“. Книгата е отпечатена во мал формат (18 сантиметри), во мек повез и има 96 страници. Каталогизацијата е извршена во Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ - Скопје и ја носи ознаката ISBN 9989-902-68-2. Графичкото уредување и дизајнот на книгата е дело на фирмата „Точка“, а книгата е испечатена во печатницата „Винсент графика“. Сликата на предната корица е дело на Славица Јанашлиева. На задната корица се наоѓа мал осврт врз делото.
2 Содржина
Збирката „Големиот куфер“ содржи девет раскази, како и освртот кон делото, со наслов „Куфер со девет раскази“, напишан од Гоце Смилевски. Најпосле, на крајот од книгата се наоѓа белешка за авторот. Книгата се состои од следниве раскази:* Уметник на револуцијата
* Ноќен погреб
* Големиот куфер
* Сарми
* Средување на куќата
* Јазовци на Правниот факултет
* Часови по германски јазик
* Мајмун и репер
* Ново ќебе
Исто така, наместо предговор, на почетокот од книгата е ставена песната „Град-пустина“, земена од збирката „Света лудост“.
3 Критички осврт кон збирката
Во поговорот, со наслов „Куфер со девет раскази“, Гоце Смилевски истакнува дека книгата претставува истражување на човечката егзистенција во едно преломно време на еден конкретен простор. Во расказите дефилира галерија ликови кои авторот ги портретира гротескно и хиперболично, а ликовите секогаш се во сооднос со моќта. Единствено, сатиричното и гротескното отсуствуваат во претставувањето на ликот во расказот „Средување на куќата“. Во реконтрукцијата на стварноста, Додовски се служи со постапката на необичување, во која соодветно значење има и постапката на раскажување: во некои раскази како раскажувач се јавува предмет (сликарска четка) или дел од телото (ќелавата глава), а во два расказа раскажувачи се мртви луѓе. Прозата на Додовски е обликувана со вешто користење на јазикот, со богатство на лексиката и со виртуозна употреба на паратаксата. Расказите во оваа книга се на такво естетско рамниште со кое заземаат важно место во новите текови на македонската проза.
Рој Курверс

Рој Курверс (|Roy Curvers; р. ) — холандски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
Бил победник на трката Хале-Ингоигем во 2011 година.
1 Достигнувања
;2006
: 3. Профронде ван Фрислан
;2007
: 1. Етапа 8 Трка Олимпија
: 9. Делта Профронде
: 2. Профронде ван Фрислан
;2008
: 3. Омлоп ван хет Хутланд
: 9. Омлоп ван де Вламсе Шелдеборден
;2009
: 7. Ронде ван Дренте
: 7. Фландриско првенство
: 9. Профронде ван Фрислан
: 9. Шпаркасен Џиро Бохум
;2010
: 8. Париз-Брисел
: 10. Краен пласман Сиркут Франко-Белж
;2011
: 1. Хале-Ингоигем
: 7. Шпаркасен Џиро Бохум
: 8. Омлоп ван хет Хутланд
: 9. Париз-Тур
;2013
: 4. ГП Импанис-Ван Петегем
: 5. Краен пласман Светски пристаништен класик
: 5. ГП Џеф Шеренс
;2015
: 5. Фландриско првенство
: 10. Бинше-Шиме-Бинше
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018
Џиро, —, —, —, —, —, —, —, 128
Тур, —, 135, 145, 116, 106, 122, 142, —
Вуелта, 156, —, —, —, —, —, —, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Звонко Белдедовски

Звонко Белдедовски (, - ) — македонски археолог, познато по своите истражувања на штипскиот Исар и виничките теракоти.
1 Животопис
Белдедовски е роден на 1 јануари 1948 година во Берово. Основно и средно образование завршил во Берово. Во 1974 година дипломирал на Филозофскиот факултет, група археологија во Белград. Вработен во Н.У. Заводот за заштита на спомениците на културата и Музеј – Штип од 1974 год. Бил учесник на бројни национални и меѓународни симпозиуми од областа на археологијата и член на МАНД (Македонско Археолошко Научно Друштво). Работел на местото советник кустос археолог, раководител на античкото и средновековно одделение. Починал во 2011 година. Белдедовски е заслужен за многу откритија кога е во прашање Исарот во Штип, а тие се содржани хронолошки како податоци во посмртно дело кое го издало неговото семејство во 2016 година.
Бетмен против Супермен: Зора на правдата (саундтрак)

Бетмен против Супермен: Зора на правдата (|Batman v Superman: Dawn of Justice) — албум издаден за истоимениот филм од страна на Ханс Цимер и Junkie XL. Саундтракот бил објавен на 18 март 2016 година преку WaterTower Music.
1 Список на песни
Тур де Јоркшир

Тур де Јоркшир или Трка околу Јоркшир — тридневна етапна друмска велосипедска трка во Јоркшир, Англија. Првото издание било одржано помеѓу 1 и 3 мај 2015 година. Била организиран од ''Amaury Sport Organisation'' (ASO) и има категорија од 2.1, како дел од Европската турнеја.
Идејата за трката настанала по значајниот успех на посетата на Тур де Франс 2014 на земјата. Првите две етапи на Тур де Франс 2014, која исто така е организирана од ASO, од Лидс до Харогејт и од Јорк од Шефилд, биле наречени „Ле Тур де Јоркшир“ (''Le Tour de Yorkshire'').
Естонска евангелистичко-лутеранска црква

Естонска евангелистичко-лутеранска црква (|Eesti Evangeelne Luterlik Kirik, скратено ''ЕЕЛЦ'') — лутеранска црква во Естонија. ЕЕЛЦ е членка на Светската лутеранска федерација и припаѓа на Заедницата на протестантски цркви во Европа. Исто така е член на Декларацијата Порво, ставајќи го во црковна унија со Црквата на Англија и другите англикански цркви во Европа.
1 Историја
Естонската евангелистичко-лутеранска црква (ЕЕЛЦ) била создадена во 1949 година, кога претходната црковна хиерархија, предводена од епископот Јохан Кеп, побегнала во Шведска во 1944 година. Кога Советскиот Сојуз ја окупирал Естонија во 1940 година, повеќето христијански организации биле распуштени, црковниот имот бил запленет, теолозите биле избркани на Сибир, а верските образовни програми целосно укинати. Подоцна, Втората светска војна донела уништување на многу цркви. До 1988 година, црковните активности не биле обновени, кога започнало да се јавува движење за верска толеранција во Советскиот Сојуз.
Иако жените учеле теологија на Тартскиот универзитет во 1920-тите години и некои од нив станале свештеници, до 1967 година немало жени, кога за првпат Лаине Вилентал станала свештеничка.
2 Водство
Црквата на Естонија е епископска и моментално е предводена од пет епископи, вклучувајќи го архиепископот, кој е примат. По повлекувањето на Андрес Пидер како архиепископ, моменталниот архиепископ е Урмас Вилма, воведен на 2 февруари 2015 година. Архиепископот на Естонската евангелистичко-лутеранска црква во странство е Андрес Таул, исто така свештеник на Лутеранската црква-Канада.
3 Членство
До февруари 2009 година, ЕЕЛЦ имала околу 160.000 крстени членови, додека црквата во странство (со седиште во Канада) имала околу 8.000 членови. Во 2014 година, Светската лутеранска федерација објавила број од пријавени членови од 180.000.
4 Надворешни врсли
*
Антон Рафаел Менгс

Антон Рафаел Менгс (|Anton Raphael Mengs, – ) — германски сликар од Чешка кој работел во Рим, Мадрид и Саксонија и претставува еден од предвесниците на неокласичното сликарство.
1 Животопис
Менгс е роден во 1728 г. во Усти на Лаба (Аусиг), Чешка во семејството на данскиот сликар Исмаел Менгс кој работел во Дрезден.
Во 1741 г. Менгс бил одведен во Рим по желба на татко му. Во 1749 г. е назначен за главен сликар на саксонскиот изборен кнез Фридрих Август, но продолжувал да проведува време во Рим. Таму се оженил со Маргарита Гваци, која позирала за неговите слики во 1748 г. Таму ја примил католичката вера, и во 1754 г. станал директор на Ватиканската сликарска школа. Се истакнал како познат мајстор со живописот ''Парнас'' во дворецот Вила Албани.
Во 1749 г. Менгс примил нарачка од војводата од Нортамберленд да ја преслика во масло на платно Рафаеловата фреска ''Атинската школа'' за неговиот војводски дом во Лондон. Сликата е изработена во квадратен формат во периодот од 1752 до 1755 г. и ги опфаќа сите застапени ликови и некои други. Денес стои во збирката на музејот „Викторија и Алберт“.
Починал во 1779 г. во Рим и погребан е во црквата „Св. Михаил и Магно“.
2 Творештво
На два наврата бил поканет да работи во Мадрид од шпанскиот крал Карло III. Таму создал низа извонредни дела, од кои се издвојува салата за гозби во Кралскиот дворец со живописите ''Триумфот на Трајан'' и ''Храм на славата''. Откако ја завршил нарачката, во 1777 г. се вратил во Рим, каде починал во сиромаштија по две години, оставајќи дваесет деца, од кои седум добиле пензија од шпанскиот крал.
Историската важност на Менгс е дотолку поголема поради блискоста со Јохан Јоахим Винкелман. Менгс ја делел неговата страст за антиката и работел на втемелување на неокласицизмот како правец во уметноста. Менгсовите дела сепак истовремено го покажуваат влијанието на римскиот барок, особено во сликите со верска тематика. Иако сакал да биде првиот неокласичар, Менгс веројатно е воедно и последниот барокен сликар. Во ''Винкелман и неговото столетие'' Гете изразил жалење (за Менгс) што еден толку учен човек не се посветил на иницијативност и новина, туку на насила извештачен маниризам.
Менгс бил пријател со славниот Џакомо Казаова, кој го опишал неговиот карактер и углед преку анегдоти запишани во делото ''Приказна за мојот живот''. Менгс имал и свои ученици, од кои Антон фон Марон во Италија и Агустин Естеве во Шпанија.
Меѓу поважните дела на Менгс се вбројуваат голем број живописи во Мадрид, ''Вознесение'' и ''Свети Јосиф'' во Дрезден, ''Персеј и Андромеда'' во Санкт Петербург и таваницата во дворецот Вила Албани.
3 Теоретски спици
Менгс е автор на текстови за теоријата на уметноста на шпански, италијански и германски јазик. Во нив тој зазема еклектичен став, сметајќи дека извонредната уметност подразбира употреба на старогрчки мотиви, со изразот на Рафаел, светлосенката на Кореџо и бојата на Тицијан.
4 Некои дела
*''Вознесение'' (Дрезден, дворска црква), 1751/1766
*''Свети Јосиф'' (Дрезден, дворска црква), 1751/1766
*''Славата на Свети Евсевиј'' (таванска фреска во црквата „Св. Евсевиј“ во Рим), 1757
*''Карло III'', 1761
*''Престолонаследникот Дон Луис Бурбонски''
Штауфенберг (Долна Саксонија)

Штауфенберг (|Staufenberg — најјужна општина во округот Гетинген и во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа источно од реката Фулда, околу 6 километри јужно од Хан. Минден и 12 километри североисточно од Касел. Општинското седиште е во селото Ландверхаген (''Landwehrhagen'').
Општината се состои од следниве населени места: Бентероде, Далхајм, Ешероде, Ландверхаген, Лутерберг, Нинхаген,Зихелнштајн, Шпеле, Шпикерсхаузен и Ушлаг.
Црква „Св. Атанасиј“ - Бадар

Свети Атанасиј — главна селска црква во селото Бадар, Македонија.
1 Местоположба
Сместена е на рид над селото, а околу црквата се наоѓаат и помошни црковни објекти, како и камбанарија. Од селото води асфалтен пат до самиот влез на црквата.
2 Галерија
3 Поврзано
* Северноскопско архијерејско намесништво
* Бадар
Јамантау

Јамантау (|Ямантау, „зла планина“; |гора Ямантау) — највисока точка во јужниот дел на планината Урал, Башкортостан, Русија. Нејзината височина изнесува 1.640 метри.
Се протега во насока север-запад, зафаќајќи ширина од 3 км, а должина од 5 км. Главни врвови се: Голем Јамантау (1.640 м.) и Мал Јамантау (1.510 м.)
Просечните годишни врнежи се движат од 700 до 1100 mm. Снежната покривка изнесува од 80 до 100 см и вообичаено останува од 180 до 205 дена. Средната температура се движи од -14(-17)°C во јануари до 9(16)°C во јули.
1 Галерија
+
2 Воена база
Од страна на САД, заедно со Косвински Камен (600 км на север), се смета дека кај него се наоѓа голема тајна јадрена постројка и/или бункер. Затворениот воен град Межгорје (|Межгорье) се наоѓа 10 километри западно од подножјето на Јамантау.
Големи активности за ископување биле забележани од американските сателити кон крајот на 1990-тите години, во текот на владата на Борис Јелцин по распаѓањето на Советскиот Сојуз. Два гарнизона биле изградени на врвот, Белорецк-15 и Белорецк-16, како и можен трет, Алкино-2, кои станале затворен град Межгорје во 1995 година. Се верува дека има околу 30.000 работници во секој од нив. Постојаните американски прашања имале различни одговори од руската влада за планината Јамантау. Изјавиле дека тоа бил рудник, складиште за руските богатства, склад за храна и бункер за водачите во случај на јадрена војна. По прашањата за Јамантау во 1996 година, руското министерство за одбрана изјавило: „Не постои пракса во Министерството за одбрана на Русија за известување странски медиуми околу постојки, каде и да се, кои се во изградба во интерес на зајакнување на безбедноста на Русија“. Постои железница која го поврзува комплексот.
Планината Јамантау е близу една од неколкуте последни останати јадрени лаборатории, Чељабинск-70.
Јусеф Региги

Јусеф Региги (р. ) — алжирски професионален друмски велосипедист, кој вози за континенталната екипа .
Ја започнал својата професионална кариера со африканската екипа во 2013 година. Негова прва професионална победа била во 2014 година на Трката околу Азербејџан. Следната година ја освоил својата втора професионална победа на етапа на Тур де Лангкави 2015. Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2015.
1 Достигнувања
;2011
: Национални друмски првенства
::1. Друмска трка
::1. Друмска трка под 23 години
: 1. Етапа 7 Тур ди Фасо
: Челенџ ди Принс
::2. Трофе де ла Месон Ројал
::3. Трофе де л’Аниверсер
: 3. Панарапски игри - друмска трка
: 3. ЗЛМ Тур
: 5. Африканско друмско првенство
: 7. Краен пласман Трка околу Алжир
::1. Етапа 3
;2012
: 1. Краен пласманТрка околу Азербејџан
: 1. Етапа 2 Тоскана-Тера де Чиклизме
: 3. Национално друмско првенство
: 8. Ла Кот Пикард
;2013
: 1. Арапско првенство - друмска трка
: 2. Краен пласман Меѓународна велосипедска трка Шарџа
::1. Етапа 4
;2014
: 1. Етапа 2 Тур де Шлеф
: 1. Етапа 3 Трка околу Азербејџан
;2015
: 1. Краен пласман Тур де Лангкави
::1. Етапа 7
;2016
: 2. Африканско друмско првенство
: 7. Трофео Плаја де Палма
;2017
: Национални првенства
::1. Друмска трка
::2. Хронометар
: 1. Краен пласман Тур де Блида
;2018
: 1. Национално друмско првенство
: Тур ди Сенегал
::1. Бодовен пласман
::1. Етапа 2
::1. Етапа 3
::1. Етапа 4
: Тур Интернационал де Зибан
::1. Етапа 2
::1. Етапа 4
: Африкански друмски првенства
::3. Екипен хронометар
::8. Друмска трка
: 4. Краен пласман Гран при Интернасионал де ла вил д’Алжер
::1. Етапа 2
: 5. Краен пласман Тур д’Алжери
::1. Бодовен пласман
::1. Етапа 4
::1. Етапа 5
::1. Етапа 7
: 7. Краен пласман Ла Тропикал Амиса Бонго
: 7. Гран при де ла Фармаси Сентрал
: 10. Краен пласман Тур де ла Фармаси Сентрал
::1. Етапа 1
;2019
: 1. Африкански игри - друмска трка
: Национални друмски првенства
::1. Хронометар
::4. Друмска трка
: Челенџ ди Принс
::1. Трофе де л’Аниверсер
::1. Трофе де ла Месон Ројал
::4. Трофе Принсир
: 1. Бодовен пласман Трка околу Кина II
: 3. Африканско друмско првенство
: 3. Краен пласман Тур де Кумано
: 3. Краен пласман Трка околу Иран (Азербејџан)
::1. Етапа 2
: 4. Краен пласман Тур де Кореја
::1. Бодовен пласман
: 4. Краен пласман Ла Тропикал Амиса Бонго
;2020
: Национални друмски првенства
::1. Хронометар
::4. Друмска трка
: 4. Краен пласман Ла Тропикал Амиса Бонго
::1. Етапа 5
: 4. Краен пласман Трка околу Саудиска Арабија
: 6. Краен пласман Тур де Тајван
;2021
: Африканска друмски првенства
::3. Друмска трка
::3. Екипен хронометар
: 6. Гран при Газипаша
: 7. ГП Манавгат
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2015, 2016, 2017
Џиро, —, —, —
Тур, —, —, —
Вуелта, 134, —, СО
СО = се откажал; — = не учествувал
Антоан Демоатје

Антоан Демоатје (|Antoine Demoitié; во — во ) — белгиски професионален друмски велосипедист, кој последно возел за професионалната континентална екипа . Во септември 2015 година објавил дека ќе ја напушти екипата Валони-Брисел за да се приклучи на за сезоната 2016.
1 Живот
Демоатје во 2010 година возел како стажант во белгиската континентална екипа Лото-Бодисол и таму останал и следната сезона со редовен договор. Во 2012 година возел за екипата Идемаспорт-Биованце, за која освоил една етапа на Триптих на планините и замоците, две етапи на Карпатската трка и една етапа на Триптик Ардени. Освен тоа, победи на друмската трка на покраинското првенство во Лиеж. Со тоа, Демоатје се префрлиле во екипата Валони-Брисел и одново го освоил покраинското друмско првенство. Во 2014 година на еднодневната трка Тур ди Финистер го освоил својот најзначаен меѓународен успех дотогаш. Во 2015 година освоил една етапа на Сиркут де Ардени.
По неговите учества во помали екипи, во 2016 година Демоатје успеал да потпише договор со професионалната континентална екипа и да вози трки од Светската турнеја. На класикот Гент-Вевелгем 2016 на 27 март 2016 година, Демоатје најпрвин паднал и без да може да стане, бил удрен од придружен мотор на трката, повредувајќи ја главата. Бил однесен во болница во Лил каде истиот ден им подлегнал на повредите. Неговиот колега Гаетан Биле објавил на Твитер дека Демоатје станал дарител на органи; тројца пациенти ги добиле неговите органи.
Во изминатите месеци се случиле повеќе несреќи со придружните мотори на трките и заради тоа се појавиле критики кон нив. Водството на екипата на Демоатје, сепак, не го обвиниле возачот на моторот: за разлика од другите случаи не возел брзо и немал вина за трагичниот настан. Возачот е многу искусен, веќе 20 години учествува во велосипедизмот.
2 Достигнувања
;2012
: 1. Етапа 2б Триптих на планините и замоците
: Карпатска трка
::1. Етапа 2
::1. Етапа 3
: 3. Триптик Ардени
::1. Етапа 3
: 3. Гоиксе Пејл
;2013
: 2. ГП Стад Гел
: 3. Ронде Певелоа
;2014
: 1. Тур ди Финистер
: 2. Омлоп ван хет Васланд
;2015
: 1. Етапа 4 Сиркут де Ардени
: 1. Ванзеле Курсе
: 2. ГП Стад Зотегем
: 2. Класик Хандзаме
: 3. Гран при д’Увертир ла Марсејеза
Јужен Урал

Јужен Урал |Ю́жный Ура́л) — јужниот и најширок дел на планинскиот систем Урал. Се протега од реката Уфа (кај селото Долно Уфалеј) до реката Урал. Од запад кон исток, венецот е ограничен од рамничарскиот дел на Источна Европа, Западносибирската Рамнина и степите кај Аралското и Каспиското Море.
Венецот е долг 550 км. Највисокиот врв е Јамантау со 1.640 м. Подножјето е мошне раширено, и се протега дури 250 км наспроти просечната ширина на Урал во целина, која изнесува 40 до 150 км.
Релјефот на Јужен Урал е посложен, со бројни долини и напоредни сртови во насока југ-запад и напречно. Во венецот влегуваат и Илменските Планини, одделени од главниот венец со реката Миас. Другите позначајни врвови се сместени долж сртот на Иремел (Голем и Мал). Јужен Урал се протега до наглиот свијок на реката Урал во западен правец и завршуваат во широките ридови наречени Мугоџари.
1 Поврзано
* Уралски јазици
* Уралски федерален округ
Четврта струшка парохија

Четврта струшка парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Струшкото архијерејско намесништво на Дебарско-кичевската епархија. Парохиски свештеник е Петар Бојчиноски (сос. 2016). Парохијата ги опфаќа селата Драслајца, Мороишта, Биџево, Ташмаруништа, Долна и дел од Горна Белица.
1 Цркви и манастири
Следува список на црквите во парохијата. Можно е списокот да не е целосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Ѓорѓи“ (парохиска црква), Струга, 1835
Црква „Успение на Пресвета Богородица“, Драслајца
Црква „Св. Недела“, Драслајца, 1992
Црква „Св. Никола“, Мороишта, 1985
Црква „Вознесение Христово“, Мороишта, 1997
Црква „Вознесение Христово“, Биџево
Црква „Св. Архангел Михаил“, Ташмаруништа
Црква „Св. Димитриј“, Ташмаруништа, 1996
Црква „Св. Мина“, Ташмаруништа, 2003
Црква „Св. Недела“, Ташмаруништа, 2003
Црква „Св.Харалампиј“, Ташмаруништа, 2007
Црква „Успение на Пресвета Богородица“, Долна Белица, 1896
Црква „Св. Архангел Михаил“, Долна Белица
Црква „Св. Петка“, Долна Белица, 1988
Црква „Св. Троица“, Горна Белица
2 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
Алпразолам

Алпразолам е анксиолитик од групата на бензодиазепини со кратко дејство. Во 2010 година бил 12. најмногу препишуван лек. Алпразолам, како и другите бензодиазепини, се врзува на специфични места на GABA<sub>A</sub> рецепторите. Поседува анксиолитички, седативни, хипнотичко, мускуло-релаксантни, антиконвулзивни и амнезични својства.
Во 2024, е дванаесетти најчесто пропишуван лек во Македонија, со повеќе од 670.000 рецепти.
1 Медицинска употреба
1.1 Панично растројство
Се користи во третманот на панично растројство, со или без агорафобија.
1.2 Анксиозни растројства
Алпразоламот се употребува во третманот на анксиозни растројства или краткорочно олеснување на анксиозност или анксиозност асоцирана со симптоми на депресија.
1.3 Канцер хемотерапија-индуцирана наузеа и повраќање
Се употребува како дополнителна терапија во третманот на наузеа и повраќање поврзани со еметогена хемотерапија (вклучувајќи и цисплатин); моментално не се препорачува како монотерапија.
Може да биде корисен во третманот на антиципаторна емеза.
2 Фармакокинетика
Алпразоламот се администрира орално, и добро се апсорбира – 80% од алпразоламот се врзува за белковините во серумот (поголемиот дел се врзува за албуминот). Концентрацијата на алпразоламот достигнува максимум после еден до два часа.
Алпразоламот се метаболизира во црниот дроб, претежно од ензимот цитохром P450 3A4 (CYP3A4). Двата главни метаболити се: 4-хидроксиалпразолам и α-хидроксиалпразолам, како и до неактивниот метаболит бензофенон. Ниските концентрации и малата потентност на 4-хидроксиалпразолам и α-хидроксиалпразолам покажуваат имаат многу мал или воопшто немаат придонес во ефектите на алпразоламот.
Метаболитите, како и дел од неметаболизираниот алпразолам, се филтрираат од бубрезите и се екскретираат со урината.
Висенте Рејнес

Висенте Рејнес Мимо (|Vicente Reynès Mimo; р. ) — поранешен шпански професионален друмски велосипедист, кој возел професионално во периодот 2003-2016 година.
По три сезони со екипата , Рејнес ја напуштил за да се приклучи на за сезоната 2014.
1 Достигнувања
;2003
: 4. Сиркуито де Гечо
: 8. Трофео Мајорка
: 10. Трофео Алкудија
;2004
: 1. Етапа 1 (ТТТ) Волта а Каталуња
: 5. Класика Сиклиста а лос Пуертос
: 9. Трофео Мајорка
;2005
: 1. Етапа 3 Париз-Ница
: 3. Трофео Мајорка
: 4. Краен пласман Вуелта а Андалусија
;2006
: 5. Џиро дел Пиемонте
;2007
: 1. Трофео Кала Мијор-Кала Бона
: 1. Сиркуито де Гечо
: 4. Трофео Солер
: 5. Трофео Калвија
: 9. Трофео Мајорка
: 9. Милано-Санремо
: 10. Трофео Поленса
;2009
: 10. Трофео Мајорка
;2010
: 10. Ронде ван хет Груне Харт
;2014
: 5. Трофео Сес Салинес
Албанска академија на науките

Албанска академија на науките (|Akademia e Shkencave e Shqipërisë) — најважна научна установа во Албанија, основана во 1972 година. Установата ги вклучува најистакнатите научници, исто така наречени „академици“, кои се вклучени во истражувачки центри и други органи во и надвор од Албанија. Академијата има 28 члена, 11 придружни члена и 26 почесни члена
Академијата е составена од два дела:
* Општествени науки и албанологија
* Природни и технички науки
Исто така ги вклучува следниве единици:
* Проекти на технолошки и иновативен развој,
* Оддел за странски и јавни односи,
* Библиотека* Издаваштво
Албанската академија на науките ја поседува најголемата академска библиотека во земјата. Основана во 1975 година со само 10.000 единици, вклучувала 8.120.000 единици до 1986 година.
Во 2008 година, четири истражувачки институтит (Институт за историја, Институт за археологија, Институт за лингвистика и книжевноста и Институт за фолклор) станале самостојни и го создале Центарот за албански студии.
Високи Татри

Високи Татри (словачки и |Vysoké Tatry, |Tatry Wysokie) — планински венец и највисокиот дел на Татрите и сите Карпати. Се наоѓаат северно од Ниските Татри од кои ги одвојува долината на реката Вах. Највисоката точка е Герлаховски Штит со 2.655 м.
Главниот дел со сите највисоки врвови на планината се наоѓа во Словачка. Нивниот највисок врв е исто највисокиот врв на Словачка. Тука се наоѓа и највисоката точка на Полска, врвот Риси. Многу ретки и ендемски животни и растителни видови живеат во Високите Татри. Големи живтони како што се мечка, рис, куна, волк и лисица живеат во планините.
Подрачјето е познато по зимските спортови. Најголемите ски-центри се Штрбске Плесо, Стари Смоковец, Татранска Ломница во Словачка и Закопане во Полска.
Татранскиот национален парк (''Tatranský národný park'') во Словачка бил основан во 1948 г. додека полскиот Татрански национален парк (''Tatrzański Park Narodowy'') во 1954 г.
1 Врвови
Најпознатите планински врвови на Високите Татри се:
* Герлаховски Штит, 2655 м.
* Ломницки Штит, 2634 м.
* Мали Љадови Штит, 2632 м.
* Задњи Герлах, 2616 м.
* Риси, 2499 м.
* Кривањ, 2495 м.
* Копровски штит, 2363 м.
* Висока, 2547 м.
* Јахњаци штит, 2230 м.
2 Долини
Во Високите Татри има 23 долини, повеќе на словачката страна.
3 Езера
Најголемо, Морско Око со површина 34,50 ха, длабочина 50,8 м, 1395,4 м н.в., наоѓа се на полската страна. Најдлабоко е Вељке Хинцово плесо (20,08 ха, 53 м, 1.946 м) кое се наоѓа во Словачка. Многу популарни се Штрбске плесо и Попрадске плесо.
4 Водопади
Најпознатите водопади се наоѓаат на Студени Поток. Најголем, но не највисок, водопад на полската страна е Сиклава. Неговата височина е 64-70 м, додека налон околу 35 степени.
5 Градови
На територијата на Високите Татри наоѓа се единствениот град, Високи Татри кој е појдовна точка за патувања во Високите Татри.
6 Наука
Во Високите Татре се наоѓаат две астрономските опсерватории на Словачка: опсерваторија Скалнате Плесо и опсерваторија Ломницки штит.
7 Поврзано
* Ниски Татри
* Западни Татри
7.1 Слики
** — ''после несреќата со бурата од 2004 година''.