procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Битка кај Понца (1552)

Битката кај Понца е поморска битка која се одвила во 1552 година кај италијанскиот остров Понца. Битката се водела помеѓу Османлиското Царство предводена од Тургут Рејс и Република Џенова предводена од Андреа Дорија од друга страна.
Османлиската флота се состоела од околу 100 галии кои биле испратени од западното Средоземје во времето кога Анри II влегол во конфликт со Карло V во т.н. Италијанска војна (1551-1559). Османликсата флота била придружувана од три француски галии, на чие чело бил францвускиот амбасадор Габриел де Арамон . По битката сојузничката флота влегла во Мајорка на 13 август 1552 година. Оваа победа и дала можност на империјата да создаде база преку која ќе може да ги нападне Сицилија, Сардинија и крајбрежните региони на Италија.
По битката, османлиската флота се упатила кон Хиос, каде се приклучила на француската флота, подготвувајќи се за идните поморски операции кои биле предвидени за следната година, вклучувајќи ја и онаа на Корзика.
Падот на Беџаја

Падот на Беџаја се случил во 1555 година кога владетелот на Османлиски Алжир, Али Рејс го зазел градот Беџаја на сметка на Хабсбуршка Шпанија. Шпанската тврдина била користена како главен инструмент за проучување на регионот. По опсада градот се нашол од страна на околу 1.000 војници и една мала флота од две галии. на чело на градот бил Алонсо Пералта , кој испратил порака до Шпанија за помош. По ова, Андреа Дорија заминал кон градот со својата флота од Неапол, но веќе било доцна за да пружи некаква помош.
Шпанските сили во битката биле поразени, а на Алонсо Пералта му било дозволено да го напушти градот со околу 40 негови служители. По враќањето во Шпанија тој бил многу искритикуван, а на 4 мај 1556 година и убиен со меч во Ваљадолид.
Рудник „Добрево“

:''За истоименото село видете тука''
Добрево — лежиште и подземен коп на рудникот „Злетово“ на оловноцинкова руда, кој се наоѓа во источните делови на Кратовско-злетовското вулканогено подрачје, на оддалеченост од 7 километри од градот Пробиштип.
1 Геологија
Во геолошката градба на наоѓалиштето учествуваат, главно, вулкански карпи претставени со различни типови на андезити, дацити, игнимбрити, дацито-андезити, вулкански туфови и друго. Оловно-цинковата минерализација во наоѓалиштето е контролирана, најчесто, од раседните структури. Според генетските услови на настанок, жиченото оловно-цинково наоѓалиште Добрево е формирано во субвулкански услови, во рамките на хидротермалниот стадиум на формирање. Содржината на главните метали во просек е: 9% олово, 3% цинк, 45 g/t сребро и зголемени содржини на кадмиум, бизмит, злато, арсен, индиум, галиум, германиум и др.
2 Руда
Главни рудни минерали и носители на оловото и цинкот се галенитот и сфалеритот, редовно следени од халкопирит, тетраедрит, тенантит, пирит, борнит, енаргит и др.
3 Галерија
;Рудник
;Руди
4 Поврзано
* Рудник „Злетово“
* Добрево
Битка кај Џерба

Поморската битка кај Џерба се одржила во мај 1560 година во близина на истоимениот остров во денешен Тунис. Битката се водела помеѓу Османлиите кои биле под команда на Пигал Паша успеале да ги поразат сојузничките сили од Европа, предводени од Шпанија.
1 Сили
Околу бројот на бродови, војници и слично на двете страни, денеска има повеќе мислења помеѓу историчарите. Се смета дека христијанските сили броеле околу 50-60 галии и 40-60 помали бродови. Според Џакомо Босио, точниот број на галии изнесувал 54. Фернан Брудел смета дека исто така имало 54 галии плус 36 помали бродови. Христијанските сили биле предводени од страна на Андреа Дорија. Од друга стрна пак, најдобар податок е дека бројот на галии на муслиманската страна бил 86.
2 Резултат
Европските сојузници во поморската битка биле поразени. Околу 30 галии биле уништени или заробени, околу 9.000 војници биле убиени и други 5.000 заробени. Од друга страна, Османлиите имале околу 1.000 жртви. Победата на Османлиите претставува врв на османлиската поморска доминација во Средоземно Море. Во следните години Османлиите ја нападнале и Малта, но не постигнале голем успех.
Изгубената книга на Нострадамус

Проштвата на Мишел Нострадамус на идниот викар до неговиот син Цезар како што е протолкувано од Лорд Абот Јоаким (''Vaticinia Michaelis Nostradami de Futuri Christi Vicarii ad Cesarem Filium D. I. A. Interprete'') или едноставно Пророштвата на Нострадамус (''Vaticinia Nostradami'') или попозната како Изгубената книга на Нострадамус е стара книга која содржи колекција на 80 акварел слики кои се подредени во вид на кодекс.. Книгата била откриена од италијанските новинари Енза Маса и Роберто Пиноти во Централната национална библиотека во Рим во 1982 година Оваа колекција во библиотеката може денес да се пронајде под името ''„Fondo Vittorio Emanuele 307“''.
1 Поврзаност со Нострадамус
Според картузинските забелешки, оваа книга била предадена на кардиналот Мафео Барберини кој подоцна станал Папа Урбан VIII. Понатака од истите извори се забележува дека оваа книга, или сликите, биле направени од францускиот пророк Нострадамус и биле однесени во Рим од неговиот син Цезар де Нотрдам како поклон. Сепак, не постојат сигурни извори дека оваа книга е создадена од страна на Нострадамус.
Сликите содржат симболички објекти, писма, животни, ленти, крстови, свеќи, дрва, стрели и слично. Истражувачите на Нострадамус и на Книгата, а поддржани од телевиската продукција History Channel, пробале да ја објаснат содржината на книгата и според нив се работи за пророштва за иднината на човештвото, доминацијата на лошото и доброто и апокалиптична судбина на петтата цивилизација на планетата Земја.
2 Поврзано
* Јоаким од Фиоре
* Нострадамус
3 Користена литература
* Baschera, R. and Cheynet E., ''Il Grande Libro Delle Profezie'', (MEB) 1995
* de Brosses, Marie-Therese and Vlaicu, Ionescu ''Nostradamus Aveva Ragione'', (Corbaccio)
* Grundmann, Herbert, ''Gioacchino da Fiore. Vita e Opere ''(Viella) 1997
* Lemesurier, Peter. ''The Unknown Nostradamus'' 2003
* Leoni, Edgar, ''Nostradamus and His Prophecies'', (1961, r.2000) ISBN 0-486-41468-X
* de la Mare, A.C., ''Lyell Catalogue'', p. 88.
* Patrian, Carlo, ''Le Profezie'', (Mediterranee), 1978
* Ramotti, Cesare, ''Scienza Temporale e Papi del Futuro'', (Noesis), Roma 1996.
* Reeves, Marjorie, ''The Influence of Prophecy in the Later Middle Ages: a Study in Joachimism'' (Oxford, 1969) pp. 312 (n. 1), 324, 405, 523.
* Reeves, Marjorie, ''Some Popular Prophecies from the Fourteenth to the Seventeenth Centuries,'' Studies in Church History 8 (1971) p. 119.
* Ruzo, Daniel, ''El Testamento Autentico de Nostradamus'' ISBN 970-05-0770-X
Call of Duty: Black Ops

''Call of Duty: Black Ops'' — седмата игра во серијата Call of Duty, изработена од Treyarch и издадена од страна на Activision. Таа е издадена на 9 ноември 2010 година.
1 Стил на играње
Особеностите на играта ќе се надополнат со нови оружја, како на пример самострел со снајперско центрирање со нови видови на муниција (на пр. експлозиви), како Здивот на змејот (муниција за шатган). Играта ќе биде сместена во Студената војна. Локациите се Планината Урал и Виетнам.
2 Конфигурација
* Оперативен систем: Windows XP/Vista?7
* Процесор: Intel® Core™2 Duo E6600 или AMD Phenom™ X3 8750 или подобар
* РАМ меморија: 2 Гб
* Слободно место на хард-дискот: 12 Гб
* Графичка картичка: Shader 3.0 или подобар, 256MB NVIDIA® GeForce® 8600GT / ATI (AMD) Radeon Radeon® X1950Pro или подобар
* Звучна картичка: компитабилна со DirectX 9.0c
Аконкагва

Аконкагва (шпански: ''Aconcagua'') е највисокиот врв во Аргентина, Америка и највисок врв надвор од Азија со висина од 6.962 метри надморска височина. Врвот се наоѓа на планинскиот венец Анди, на територијата на денешна Аргентина во близина со чилеанската граница, односно на 15 километри од самата граница. Аконкагва е највисок врв во западната и јужна полутопка.
Аконкагва и регионот околу врвот се ден од Покраинскиот парк Аконкагва. Самата планина има доста голем број леднички езера, од кои најголемо е Вентискверо Хорконес Инфериор.
1 Галерија
2 Поврзано
* Анди
* Географија на Аргентина
Атакама

Атакама (|Atacama) — пустина во Јужна Америка која се простира околу 1 000 км покрај брегот на Тихиот Океан во северните делови на Чиле. Спаѓа во таканаречените приморски пустини, кои се формираат во тропските предели на западните брегови на континентите. Делумно е песоклива, а делумно каменита пустина. Годишните количества врнежи се под 50 мм. Температурите не се многу високи и се движат околу 20°С во јануари. Растителниот и животинскиот свет се сиромашни. На брегот на морето се јавуваат големи колонии на птици.
1 Заштитени подрачја
* Национален парк Пан де Асукар
* Национален резерват Пампа дел Тамаругал
* Национален резерват Ла Чимба
2 Галерија
3 Поврзано
* Норте Гранде
* Граничен спор во Атакама
* Јужна Америка
4 Користена литература
* Braudel, Fernand, ''The Perspective of the World,'' ISBN 0-520-08116-1, vol. III of ''Civilization and Capitalism'' 1984 (originally published in French, 1979).
* Sagaris, Lake ''Bone and dream : into the world's driest desert''. 1st ed. -- Toronto : A.A. Knopf Canada, c2000. ISBN 0-676-97223-3
Инвазија на Корзика (1553)

Инвазијата на Корзика се одвила во 1553 година од страна на сојузничките сили на Османликсата империја и Франција. Војната резултирала со заземање на островот од страна на Република Џенова.. Островот имал значително стратешко значење во западниот дел на Средоземјето, претставувајќи го центарот на комуникација на Хабсбуршката мрежа помеѓу денешна Шпанија и Италија. Заземањето на островот било од огромно значење за Франција, која го окупирала а по ова и го зазела под своја контрола..
1 Заднина
Францускиот крал Анри II влегол во голема војна со Хабсбуршкиот императорот Карло V во 1551, започнувајќи ја т.н. италијанска војна 1551-1559. Барајќи сојузници, Анри II ја продолжил политиката на својот татко Франсоа I, кој претходно имал потпишено договор со Османлиското Царство, односно со Сулејман I, за заедничка соработка во борбата против монархијата. Претходно сојузничките сили го зазеле островот Понца. На 1 февруари 1553 година бил потпишан нов француско-османлиски договор, кој вклучувал повторно заедничка поморска битка против Хабсбуршката монархија..
2 Летна кампања (1553)
Османлиските адмирали Тургут и Синан, заедно со француските сили извршиле инвазија по бреговите на Неапол, Сицилија, Елба, а потоа Корзика. Во тоа време, островот припаѓал на Република Џенова. Сојузот помеѓу Франција и Османликсата империја исто така бил подпомогнат и од страна на прогонетите жители на островот од страна на републиката. Инвазијата била извршена со претходно одобрение на францускиот крал.. Кон крајот на летото островот бил целосно заземан.. По ова, само околу 5.000 војници останале на островот, бидејќи Французите се повлекле кон Марсеј.
3 Противнапад на Џенова
По заземањето на островот, во ноември започнале преговори помеѓу Анри II и републиката. Но, истите биле прекинати кога републиката испратила околу 15.000 војници предводени од Андреа Дорија за повторно да го заземат островот. Една османлиска флота која се наоѓала во Средоземно Море нма чело со Драгут не успеала да престигне на време, па затоа од Неапол заминала кон Цариград.
4 Француско-турските операции (1555)
Во следните години следувала француската интервенција. Франција успеала да зазеде голем дел од крајбрежните градови, но не целосно. Османлиската флота била зафатена околу започнувањето на т.н. Отоманско-персиска војна (1532–1555). Поради ова, следувала и опсадата на Бастија од страна на републиката. Француско-османлискиот воен сојуз се вели дека го достигнал својот врв околу 1553 година .
Ерагон

Ерагон (|Eragon) е првата книга од циклусот „Наследство“ напишан од Кристофер Паолини. Паолини започнал да ја пишува книгата на петнаесет годиншна воздраст. Откако го напишал првиот нацрт за една година, тој ја поминал втората година повторно пишувајќи ја приказната и оцртувајќи ја приказната и карактерите. Родителите на Паолини го виделе конечниот ракопис и одлучиле самите да го објават „Ерагон“. Паолини помиал година патувајќи низ Соединетите Американски Држави промовирајќи го романот. По некоја случајност, книгата била откриена од страна на Карл Хејсен, кој успеал да го наговори Алфред А. Кнопф повторно да го објави. Второто издание на книгата беше издадено на 26 август, 2003 година.
Книгата ја раскажува приказната за младо селско момче со име Ерагон, кое наоѓа мистериозен камен во планините. Змејот што тој подоцна го нарекува Сафира се испилува од каменот, што всушност бил јајце. Кога злобниот крал Галбаторикс открива за Ерагон и неговот земј, тој ги испраќа своите слуги по нив со напрои да ги заробат. Ерагон и Сафира се присилени да одлетаат од нивниот град и одлучуваат да ги бараат Варден, група на бунтовници кои сакаат да го видат паѓањето на Галбаторикс.
Критичарите на „Ерагон“ многу често ги посочуваат сличностите меѓу „Ерагон“ и други дела какви што се „Господарот на прстените“ и „Војна на ѕвездите“. Критиките исто така ја нарекоа книгата исклучително достигнување за толку млад автор каков што е Паолини. Ерагон беше трета најпродавана детска книга со тврда корица за 2003 година, и втора најпродавана детска книга со мека корица за 2005 година. Се пласираше на списокот на бестселери на „Њујорк Тајмс“ цели 121 недели. „Ерагон“ беше адаптиран во филм со истото име и беше премиерно прикажан на 15 декември, 2006 година. Фимлот беше во режија на Стефен Фангмајер, а сценарист беше Питер Бачмен. Во главна улога за ликот на Ерагон беше младиот глумец Ед Спилерс.
Даниел Иструмица

Даниел Иструмица (, ? – , ) бил еврејски рабин, родум од Струмица. Долги години бил на чело на Солунската рабинска академија, која се наоѓала во рамките на Португалската синагога. Напишал повеќе Проповеди и Одговори, а заедно со уште четворица рабини, автор е и на еден колективен труд од областа на еврејското право, издаден во Солун во 1655 година. Неговиот внук посмртно ги објавил неговите Одговори под наслов ''„Maguen guiborin“'' во Солун во 1754 година.
Битка кај Сигет

Битката кај Сигетвар или опсадата на Сигетвар се случила во 1566 година помеѓу силите на Хабсбуршката монархија на чело со хрватскиот бан Никола Шубиќ и силите на Османликсата империја на чело со султанот Сулејман I. Опсадата завршила со освојување на тврдината на градот од страна на Османлиите.
1 Заднина
Тврдината Сигетвер претставувала стратешка точка за османлискатѕа инвазија во Европа. Во тоа време, османлиската војска била засолнета во Будим и Белград. Претходно Османлиите пропуштиле да го заземат градот Егер. Доколку градот паднал, на Османлиите им се отворала можност бргу да стигнат до Загреб, кое би означувало и сигурно паѓање на Карловац и Вараждин. Со тоа, богатото Хрватско Загорје би станало мета на постојано ограбување од Османлиите, а градот Загреб би станал главно упориште на Османлиите во нивните обиди за освојување на јужните германски и северните италијански градови.
2 Битка
Во малата тврдина во денешниот град Сигетвар, хрватскиот бан и гроф Никола Шубиќ се припремал за одбана. Неговата армија била составена од хрватски, унгарски и германски војници. Сите војници одлучиле да не го напуштат градот додека не загине последниот војник. Од друга страна, Османлиите ја започнале опсадата со околу 100.000 војници и 200 топови, на чие чело раководил Сулејман I. Големиот визер Мехмед-паша Соколовиќ го советувал на султанот најпрвин да се зазеде Сигетвар, а потоа да се продолжи кон Токај. Султанот го послушал и одлучил на негова страна, но сепак погрешил. Османлиската војска во Битката кај Сигетвар ја изгубила својата голема моќ и покрај тоа што го зазеле градот. На страната на Османлиите загинале повеќе од 20.000 војници, од кои околу 7.000 јаничари. Самиот султан Сулејман I не го дочекал паѓањето на градот, бидејќи починал во неговиот камп на 5 септември 1566.
Османлиска инвазија на Ачех

Османлиската инвазија на Ачех се случила во 1565 година кога силите на Османлиското Царство се обидиле да го заземат односно поддржат султанот на Ачех во неговата војна против Португалија во Малака.. Неформалниот сојуз помеѓу Ачех и Османлиите постоел уште од 1530 година.. Султанот Алаудин ал-Кахар посакал нивните односи да се продлабочат главно поради португалското присуство во Малака, и поради проширување на своето влијание во Суматра.
Во 1562 година, Ачех добил османлиско засилување кое било доволно за да се освојат султанатите Ару и Џохор. Во 1564 година, во престолнината Цариград бил испратен амбасадор. По смртта на Сулејман I, неговиот син и наследник Селим II наредил да се испрати флота кон Ачех. Така биле испратени голем број на војници, нуниција и оружје. Првата флота се состоела од 15 галии со артилерија, но истата морала да биде пренасочена кон востанието кое избувнало во Јемен. Кон 1565 година пристигнале само два брода, но во следните месеци пристигнале и многу други. Првата експедиција била предводена од страна на Куртоглу Хизир Рејс. Ачех на Османлиите платил голема сума за донесените бисери и дијаманти. Во 1568 година Ачех ја нападнал Малака, но се смета дека Османлиите не учествувале во таа битка директно. Искуството во изработка на топови било пренесено на овие простори од Османлиите . Во следниот период биле направени неколку топови. Голем дел од тие топови биле запленети од страна на европските колонијалисти. Камбаните во неколку холандски цркви биле направени токму од запленетите топови на Османлиите .
Односите помеѓу Ачех и Османлиското Царство претставувале голема закана за Португалија која претходно ја имала наметнато монополската позиција на трговија во Индискиот Океан. Во неколку наврати Португалија се обидувала да дејствува, но поради недостиг на работна сила честопати нејзините планови не се остварувале.
Кога Ачех бил нападнат од страна на Холандија во 1873 година, тие ги повикале Османлиите за поддршка поради претходниот договор кој го имале двете страни, но барањето било одбиено.
Дрен (планина)

Дрен Планина (или само Дрен) — средновисока планина во Македонија што се протега помеѓу Мариовската Котлина на југ и Раечката Котлина на североисток. Со своето протегање планината Дрен ги заградува од исток Прилепското Поле и Пелагонија и самиот град Прилеп, на југ нејзините падините ја оградуваат длабоката долина на Црна Река во Мариово, од запад ја заградува долината на Раечка Река. На север, планината Дрен преку превојот Плетвар е поврзана со планината Бабуна, во јужниот дел преку патот за селото Бонче и поранешното село Писокал, планината е поврзана со Селечка Планина. Всушност претставува продолжение на Селечка Планина со правец на протегање ЈИ-СЗ. Највисок врв е Ливада (1.663 м) во западниот дел, Четири Буки (1.476 м) и Трите Страги (1.476 м) во источниот дел. Од превоите најголема улога игра превојот Лигуроса (1.152 м), што го поврзува Раец со Мариово.. Освен по правецот на протегање, Дрен Планина се разликува од Селечка Планина и по геолошкиот состав кој овде главно го чинат карпи од мермерната серија, за што на двете падини постојат и најпознатите наоѓалишта и ископи на мермер како Сивец и кај селата Беловодица на северната и Вепрчани на јужната падина. Поради мермерниот и делумно варовничкиот состав на почвата постојат пештерите Гулабинка, Пешти и Подот на јужната падина, а подземно во планината има големи количества на вода кои избиваат во силните Гуѓаковски Извори под јужната падина на левиот брег на Црна и полнењето на т.н. Мермерно езеро кај Беловодица на северната падина. Од растителниот свет застапени се листопадните шуми на даб, брест, дрен, поретко бука и топола, а на значајно големи површини особено на јужните падини во долината на Црна Река е застапена и зимзелената борова шума.
1 Галерија
2 Поврзано
* Раечка Котлина
* Дрен
Пад на Фес

Падот на Фес се случил во 1576 година кога мароканскиот град бил заземен од страна на Османлиското Царство. Османлиите имале сила од околу 10.000 војници, испратени кон Физ од Алжир.
Call of Duty (видеоигра)

''Call of Duty'' (македонски: ''Повик на должност'', транскр: ''Кол оф дјути'') — пукачка видеоигра од прво лице изработена од ''Infinity Ward'' и издадена од ''Activision'' во 2003 година. Ова е првата игра од серијалот ''Call of Duty''. Играта симулира пешадиски борби и користење на други оружја од Втората светска војна. Играта е основана врз погонот на ''Quake III: Team Arena''.
Call of Duty: World at War

''Call of Duty: World at War'' (исто така нарекувана Call of Duty 5 или World at War, и скратено CoD: WaW или WaW) е пукачка видеоигра од прво лице изработена од ''Treyarch'', издадена од ''Activision'' за компјутер, PlayStation 3, Wii и Xbox 360. Ова е петтата игра од серијалот ''Call of Duty'' и ја враќа приказната на Втората светска војна, откако претходната игра, ''Call of Duty 4: Modern Warfare'', имаше модерна приказна. Играта е издадена на 11 ноември 2008 во Северна Америка, а во Европа на 14 ноември 2008. Основана е на подобрена верзија на погонот од ''Call of Duty 4'' изработен од Infinity Ward, со подобрени звучни и визуелни ефекти.
1 Гејмплеј
1.1 Преглед
Гејмплејот на ''World at War'' содржи неколку одлики од претходните игри од серијалот. Играчот се бори заедно со компјутерски контролирани сотимци. Во текот на мисиите тие можат да го штитат играчот, да убиваат непријатели и да ги чистат собите за влез. Враќањето во Втората светска војна, ре-прикажува оружја и технологии кои се видени во претходните изданија на ''Call of Duty'', вклучувајќи ги автоматот Thompson, пушките M1 Garand и Mosin-Nagant, како и против-тенковскиот ракетен фрлач Панзершрек. Играчот може да ги користи овие оружја во текот на играта, но со себе најмногу може да носи две оружја, заедно со четири гранати. Играчот може да ги земе оружјата и муницијата од мртвите непријатели или сотимци, и да ги замени со други оружја од својот арсенал. Исто така, има и додатоци за оружјата, како фрлач на гранати, телескопски нишан и бајонет.
Играчот може да ги заземе овие три позиции: стоечка, клечечка и лежечка; секоја од нив, различно влијае на брзината на движење, прецизноста и прикриеноста. Кога играчот е погоден, аглите на екранот зрачат црвено и срцевиот притисок се зголемува. Здравјето се регенерира со текот на времето. Кога играчот е во смртоносниот полупречник на гранатата, на екранот се покажува нејзината дирекција, помагајќи на играчот да одлучи дали ќе избега или пак, ќе ја врати назад кон непријателот.
2 Конфигурација
* Оперативен систем-XP и Vista
* Процесор-Intel Pentium 4 3 GHz или AMD 64 3200+
* РАМ-512 Мб(1 Гб за Vista)
* Тврд диск-8 Гб слободна меморија
* Графичка картичка-256 Mb Nvidia GeForce 6600 GT или ATI Radeon X1600
* Звучна картичка-DirectX 9.0c компитабилна картичка
S.T.A.L.K.E.R.: Call of Pripyat

''S.T.A.L.K.E.R.: Call of Pripyat'' е продолжението на ''S.T.A.L.K.E.R.: Shadow of Chernobyl'', пукачка видеоигра од прво лице од украинскиот изработувач на игри „GSC Game World“. „S.T.A.L.K.E.R.: Call of Pripyat“ е третата игра од преживувачкиот пукачки серијал „S.T.A.L.K.E.R.“.
Битка кај Ксар ел-Кебир

Битката кај Ксар ел-Кебир претставува битка која се водела во северниот дел на Мароко, во близина на градот Ксар ел-Кебир. Битката се одвила на 4 август 1578 година помеѓу армијата на Абу Мохамед Абдала II Саади и Португалската империја од една страна и династијата Саади поткрепена од Османлиското Царство од друга страна. Османлиите издвојувале голема победа преку која целосно се уништило португалското влијание во регионот.
Бомбардирање на кинеската амбасада во Белград

Бомбардирањето на кинеската амбасада во Белград од страна на НАТО бил сериозен дипломатски инцидент во текот на бомбардирање на СР Југославија. кој се случил вечерта на 7 мај 1999. година, во 23:45, кога три проектили на НАТО алиансата ја погодиле зградата на амбасадата на Народна Република Кина, во Нов Белград. Во нападот загинале тројца кинески државјани, а повеќе биле ранети.
НАТО изразил жалење поради инцидентот со образложение дека до нападот дошло поради старите карти која ги доставила ЦИА.
Неколку дена после нападот врз кинеската амбасада, во многу градови ширум светот, како Копенхаген, Бангкок, Сингапур, Токио, Тел Авив, Исламабад, и други,биле одржувани протести пред американските амбасади или конзуларните претставништва.
1 Првите реакции на Советот за безбедност
Наутро на 8 мај, било одржано вонредно заседание на Советот за безбедност на Обединетите нации на барање на Кина.
Претставникот на Кина го прочитал соопштението на кинеската владе во кое се кажува дека нападот претставува ''кршење на суверенитетот на Кина, како и основните меѓународни односи''. Исто така, Кина ''остро го осудила овој варварски чин'', и остро протестирала, барајќи од НАТО, предводен од САД да преземат одговорност, и ''го задржала правото да преземе понатамошни мерки''. Понатаму во ова соопштение се кажува дека нападот на амбасадата се нарекува воено злосторство.
Претставникот на САД рекол дека фактите сѐ уште не биле потврдени, но сепак дека НАТО го истражувал тоа прашање. Исто така рекол дека НАТО не погодувал цивили на амбасадата, и дека му е жал ако НАТО е одговорен за инцидентот, е можно е дека само еден човек е одговорен за кризата,а тоа е Слободан Милошевиќ.
Претставникот на Холандија не можел да прифати споредување на ''случајните жртви со систематските убивања, силувања и палење на куќите за кој Белрад бил одговорен''.
Претставникот на Куба рекол дека се надева дека ''нема да биде потребно да поминат 20 години за да се разбере дека оваа војна била грешка''.
Изјави исто така дале и претставниците на Руската Федерација, Франција, Ирак, Аргентина, Намибија, Канада, Бахреин, Малезија, Словенија, Велика Британија, Габон, Албанија и Индија, како и други држави.
2 Наводи
Пукачка игра од трето лице

Пукачка игра од трето лице (|Third-person shooter (TPS)), пукач од трето лице или шутер од трето лице е жанр на 3Д акциони видеоигри во кој управуваниот лик се гледа на екранот, а играњето претежно се состои од пукање.
Пукачка игра од прво лице

Пукачка игра од прво лице (|First-person shooter (FPS)), пукач од прво лице или шутер од прво лице — жанр на видеоигри во кој играчот користи ладно или огнено оружје за битки со разни непријатели, а сето тоа се гледа низ очите на управуваниот лик (оттаму прво лице). Општо земено, пукачките игри од прво лице имаат заеднички одлики со другите пукачки игри, кои, пак, спаѓаат во поопштиот жанр на акциони игри.
Од почетоците на овој жанр до денес, 3Д и псевдо-3Д графичките елементи драстично се подобрувале, барајќи сè подобар и подобар графички хардвер.
Групното играње (мултиплеер) е еден од најважните режими на игра за овој жанр.
1 Поврзано
* Погон за пукачки игри од прво лице
* Пукачка игра од трето лице
Играчка конзола

Играчка конзола или конзола за видеоигри е интерактивен компјутерски систем што произведува видео сигнали кои се користат со уред со екран (како телевизор, монитор, итн) за прикажување на видеоигра. Изразот „играчка конзола“ се користи за машина направена за купувачите да ја користат само за играње видеоигри, наспроти компјутер, којшто има многу други намени, или аркадни машини, кои се наменети за локали кои наплаќаат за играње.
Call of Juarez: Bound in Blood

''Call of Juarez: Bound in Blood'' — вестерн пукачка видеоигра од прво лице што се одвива во Мексико од 1864 до 1866 година. Изработена е од ''Techland'', а издадена е од ''Ubisoft'' за компјутер, PlayStation 3 и Xbox 360 на 30 јуни, 2009.
Оркански височини

''Оркански височини'' (анг. ''Wuthering Heights'') — готски роман, единствен на англиската писателка Емили Бронте. Првпат бил издаден во 1847 година под псевдонимот Елис Бел, а бил издадено и второ, посмртно издание на книгата, под уредништво на нејзината сестра Шарлот Бронте.
Името на романот произлегува од карпестиот реон Јоркшир, каде што и се одвива дејството. Самата придавка „орканско“ (англ. ''wuthering'') се однесува на бурно време. Во романот се раскажува страсната, но попречена љубовна приказна помеѓу Хитлиф и Кетрин Ерншо, која евентуално ќе ги уништи и нив и нивните блиски.
Иако романот „Оркански височини“ денес се смета за еден од највеличествените романи во англиската книжевност, во тоа време бил удар на доста критики поради суровите описи на психичко и физичко измачување. Иако на почетокот „Џејн Ер“ од Шарлот Бронте се сметал за најдобриот роман од сестрите Бронте, повеќето подоцнежни критичари коментираат дека оригиналноста на „Оркански височини“ го прави романот супериорен.
1 Значење и влијание
Овој роман е многупати адаптиран на филмското платно, како и телевизиски и радиопродукции, балет, опера итн.
* „Оркански височини“ (''Wuthering Heights'') — песна на англиската поп-музичарка Кејт Буш од 1978 година.* „Оркански височини“ — американски филм од 1939 година во режија на Вилијам Вајлер.
Call of Duty 3

''Call of Duty 3'' е пукачка видеоигра од прво лице и е третата игра од серијалот ''Call of Duty''. Дејството во приказната се одвива во Втората светска војна.
Издадена е за сите видеоиграчки системи од седмата генерација: ''Xbox 360'', ''PlayStation 3'' и ''Wii''. Исто така е издадена и за ''PlayStation 2'' и ''Xbox''.
Оваа игра е единствената поголема игра од серијалот ''Call of Duty'' што не е издадена за домашни компјутери.
Call of Duty 2

''Call of Duty 2'' — историска пукачка игра од прво лице и втората игра од серијалот ''Call of Duty''. Изработена е од страна на ''Infinity Ward'', а издадена е од ''Activision''. Во продажба е пуштена на 25 октомври 2005 за Microsoft Windows и на 15 ноември 2005 за Xbox 360 во Европа и Северна Америка. Направени се и други верзии за мобилни телефони, џебни компјутери и паметни телефони.
Приказната е за време на Втората светска војна и е проследена низ очите на четири војници, еден во Црвената армија, еден во американската армија и двајца во британската армија.
Играта беше добро прифатена од јавноста, со претежно позитивни оценки од критичарите. Верзијата за ''Xbox 360'' има продадено преку 250.000 копии за време на првата недела, а до октомври 2006 има продадено 1,4 милиони.
Политика за приватност

Политика за приватност или политика по приватност (анг. privacy policy) е правен документ со кој се објавуваат некои или сите начини на кои една страна прибира, користи, објавува и раководи со податоци на своите клиенти. Содржината на една политика за приватност ќе зависи од важечкиот закон, а може да служи и да ги задоволи барањата на повеќе земји или јурисдикции.
Не постои универзално упатство за содржината на специфична политика за приватност, но има низа организации кои нудат примери и формулари, како и интернет апликации за пополнување по приницип на „волшебници“.
1 Историски развој
Во 1995 година Европската унија (ЕУ) ја воведе Директивата за заштита на податоци, важечка за нејзините земји членки. Истата година Федералната комисија за трговија (ФТЦ) на САД ги објави Принципите за фер информирање кои обезбедуваа множество од необврзни владини принципи за комерцијална употреба на личните податоци. Иако не беа обврзна политика, овие принципи нудеа насоки, одговарајќи на растечките потреби на јавноста за развој на политики за приватност.
2 САД: Принципи за фер информирање
Четирите критични прашања идентификувани во Принципите за фер информирање се:
* Известување - контролорите на податоци мора да ги објават своите практики поврзани со информациите пред да ги соберат личните информации од потрошувачите
* Избор - потрошувачите мора да имаат опции во однос на тоа дали и како личните податоци собрани од нив може да се користат за намени вон опсегот на тие за кои биле дадени
* Пристап - потрошувачите треба да може да ги проверат точноста и сеопфатноста на личните податоци собрани за нив, како и да ги променат ако се неточни или некомплетни
* Безбедност - прибирачите на податоци мора да преземат разумни чекори со кои ќе обезбедат дека информациите собрани од потрошувачите се точни и безбедни од неовластена употреба.
Покрај тоа, Принципите опфаќаат и разгледување на потребата за механизми за спроведување санкции за оние кои не се усогласени со практиките за фер информирање.
3 Европска Унија
Постојат значајни разлики помеѓу законите за заштита на податоци во ЕУ и законите за приватност во САД. Овие стандарди мора да ги исполнуваат не само деловните субјекти кои работат во ЕУ, туку и сите организации кои пренесуваат лични податоци во врска со граѓани на ЕУ. Во 2001 година Министерството за економија на САД (U.S. Department of Commerce) работеше во насока на обезбедување правна усогласеност за организации од САД преку меѓународната Програма сејф харбор (Safe Harbor Program) на принцип на опт-ин (опционо доброволно приклучување). ФТЦ го одобри еТраст како метод на сертфицирање на усогласувањето меѓу САД и ЕУ во рамки на оваа програма.
Еврејски клуб (Скопје)

Еврејскиот клуб во Скопје било главно собиралиште, клуб основан од видни граѓани заради морално и духовно
воспитување на скопските Евреи. Бил формиран на 15 февруари 1920 година. Целта била да ги развива меѓусебните односи помеѓу сите општествени слоеви, да ги помага училиштата и другите еврејски организации. Клубот поседувал удобен објект во кој се наоѓала и ''„Еврејска читална“'', која ги добивала сите еврејски и шпански весници печатени на целиот Балкан. Во состав на клубот функционирало и ''„Еврејското казино“'' кое кон крајот на 30-тите години станало главен центар на еврејското собирање.
Еврејско женско здружение (Скопје)

Еврејското женско здружение во Скопје претставувало женско културно здружение на жените Еврејки од Скопје. Неговата дејност била да организира културни и образовни активности, да дава поддршка на младинските
организации, независно од нивните идејни определби и стремежи. Кога во Скопје била основана филијалата на WIZO (1932) сите членки поминале во ова здружение. Здружението функционирало во периодот од 1923 до 1932 година.
Катја Ефтимова

Катја Ефтимова (, Бугарија, - , ) била една од првите македонски сликарки, претставничка на постимпресионизмот и реализмот.
Дипломирала на Уметничката академија во Софија во 1932 година. Самостојно излагала во Битола (1945), Гостивар (1954), Тетово (1954 и 1997) и Скопје (1959, 1965, 1973, 1975, 1985 и 1997). Учествувала и на повеќе групни изложби. Посебно се издвојуваат нејзините дела „Циганка“ (1933), „Кринови“ (1947) и „Отешево“ (1957).
Битка кај ’ртот Килидонија

Битката кај ’ртот Килидонија се одвила од 24 јули 1616 година, помеѓу сојузничките сили на Хабсбуршката монархија и Османлиското Царство, во близина на ’ртот Килидонија, Кипар. Битката завршила со победа на Шпанија.
Activision

''Activision'' (''ATVI'') (англиски изговор: ''активиж'н'') е американска компанија која изработува и издава видеоигри, во сопственост на францускиот конгломерат ''Vivendi SA''. Основана е на 1 октомври 1979 и е првиот независен изработувач и дистрибутер на видеоигри за играчки конзоли во светот. Првите производи на компанијата биле касети за конзолата Atari 2600 издавани од јули 1980 за американскиот пазар и од август 1981 за меѓународниот пазар.''Activision'' сега е еден од најголемите издавачи на видеоигри во светот, покрај производителите на конзоли, а во 2007 беше број еден издавач во САД На 18 јануари 2008, ''Activision'' најави дека е најголемиот американски издавач за 2007, според ''NPD Group''.
На 2 декември 2007 беше најавено дека ''Activision'' ќе биде купен од ''Vivendi'', со тоа што ''Vivendi'' ја дава својот оддел за игри заедно со пари, во замена за мнозинство акции во новата група. ''Activision'' и ''Vivendi Games'' се споија на 9 јули 2008, а новата компанија го доби името ''Activision Blizzard''.''Activision'' сè уште постои како филијала на ''Activision Blizzard'' и сè уште ќе изработува и издава игри како ''Call of Duty'' и ''Guitar Hero'', заедно со делови од интелектуалната сопственост на ''Vivendi''.
1 Позначајни издадени игри
*''Fishing Derby'' (1980)
*''Skiing'' (1980)
*''Freeway'' (1981)
*''Ice Hockey'' (1981)
*''Kaboom!'' (1981)
*''Stampede'' (1981)
*''Barnstorming'' (1982)
*''Pitfall!'' (1982)
*''River Raid'' (1982)
*''Robot Tank'' (1983)
*''MechWarrior 2: 31st Century Combat'' (1995)
* Серијалот ''Quake'' (со исклучок на првата верзија на ''Quake'')
*''Heavy Gear'' (1997)
*''Interstate '76'' (1997)
*''Battlezone'' (1998)
*''Heavy Gear 2'' (1999)
*''Civilization: Call to Power'' (1999)
* Серијалот ''Tony Hawk'' (1999-)
*''Star Trek: Voyager – Elite Force'' (2000)
*''Mat Hoffman's Pro BMX'' (2001)
*''Star Wars Jedi Knight II: Jedi Outcast'' (2002)
*''Spider-Man'' од филмскиот серијал (2002–)
*''Star Trek: Bridge Commander'' (2002)
*''Star Trek: Starfleet Command III'' (2002)
*''Star Wars Jedi Knight: Jedi Academy'' (2003)
*''True Crime: Streets of LA'' (2003)
*''Call of Duty'' series (2003–)
*''Doom 3'' (2004)
*''True Crime: New York City'' (2005)
* Серијалот ''Guitar Hero'' (2006–) (со некои исклучоци)
*''Marvel: Ultimate Alliance'' (2006)
*''Crash: Mind over Mutant'' (2008)
*''Prototype'' (2009)
*''Wolfenstein'' (2009)
*''DJ Hero'' (2009)
*''Blur'' (2010)
*''Shrek: Forever After'' (2010)
Повеќеиграчка игра

Повеќеиграчка игра, групна игра или мултиплеер игра (|multiplayer video game) — видеоигра што може да се игра од повеќе од еден играч во исто време. За разлика од повеќето други игри, видеоигрите често се едноиграчки и го ставаат играчот против програмирани предизвици или противници со вештачка интелигенција, што може да биде нефлексибилно, недоволно предизвикувачки или неинтересно.
Повеќеиграчките игри им дозволуваат на играчите да уживаат односи со други личности, во вид на здружена игра, натпревар или борба, и им дава еден вид на општествена активност што речиси секогаш недостасува во самостојните игри. Играчите можат да се натпреваруваат еден против друг, да работат здружено за заедничка цел и слично. Меѓу попознатите типови на групна игра се детмеч и екипен детмеч, ММОРПГ, фати го знамето, здружен и сл.
Начертание

Начертание (|Начертаније = нацрт) — поранешна тајна програмата за надворешната и националната политика на Србија, која кон крајот на 1844 година ја напишал министерот за внатрешни работи Илија Грашанин (1812-1874) за кнезот Александар Караѓорѓевиќ (1842-1858). За првпат оваа програма во целост била објавена во 1906 година.
Според Начертание, Србија треба да работи на ослободување на Србите и другите Словени и припојување на површина од Босна, Херцеговина, Црна Гора и Северна Албанија (што значи Косово и Метохија) кои тогаш се наоѓаат во рамките на Отоманското Царство, како и Срем, Бачка и Банат, тогаш дел од Австроунгарија. Основната дејност на српската пропаганда според овој документ треба да се заснова на подготовка на населението на овие области на заедницата со Србија. Според Грашанин Србија има „''историческо свето право''“ на овие земји, кое се темели на царството српскиот цар Душан од XIV век.
1 Поврзано
* Меморандум на САНУ
Желево (иселеничко друштво)

:''За истоименото село видете тука''
Иселеничкото добротворно братство „Желево“ — иселеничко друштво на Македонците по потекло од селото Желево, Леринско. Друштвото било основано во Торонто, Канада во 1907 г. Подоцна на 1 мај 1921 г. друштвото е преименувано во ''Спомагателно братство „Желево“''. Дејноста на друштвото се одвива во Желевскиот дом (од 1948).
1 Поврзано
* Желево
Едноиграчка игра

Едноиграчка игра, самостојна игра или синглплеер игра (|single-player video game) — вид видеоигра каде што само еден играч може да игра. „Едноиграчка игра“ е игра којашто може да се игра од само една личност, додека „едноиграчен режим на игра“ е еден од можните начини на играње Најраните компјутерски игри, како ''Tennis for Two'', ''Spacewar!'' и ''Pong'', биле двоиграчки, а самостојните игри станале популарни малку подоцна. Во 1978 биле направени првите повеќеиграчки (групни) игри, познати како MUD-ови. Во раните 1990-ти се направени многу игри што користат месни мрежи за групниот начин на игра. ''Doom'' е еден од значајните примери за такви игри.
Главните работи што ги прават едноиграчките игри интересни се добрите приказни, прекрасната графика и реалистичните неиграчки ликови и противници. Меѓу позначајните примери се ''Half-Life'', ''Doom'' и серијата ''The Legend of Zelda''. За помалите игри се важни лесноста на учење и достапноста (многу од нив се достапни за играње на разни мрежни места).
Некои игри се дизајнирани за да бидат играни самостојно. Такви игри се умствени игри, како ''Tetris'', и игри на улоги со добри приказни.
Огромното мнозинство на современите игри за конзоли и аркадни игри се одредени за да бидат играни самостојно. Некои од нив имаат можност за други начини за играње, со двајца или повеќе играчи (не мора во исто време).
Битка кај Сентготард (1664)

Битката кај Сентготард се одвила на 1 август 1664 година помеѓу Османлиското Царство и сојузничките сили на Хабсбуршката монархија, кај градот Сентготард во Унгарија. И покрај тоа што Османлиите биле поразени во битката, сепак мировниот договор имал поволности на нивна страна.
Здружен начин на игра

Здружен начин на игра, здружено играње или кооперативна игра (|Cooperative gameplay ''или'' co-op) е еден од можните начини на играње на видеоигри којшто им овозможува на играчите да работат заедно (здружено) кон целта, без присуство на човечки противници. Здружениот начин е основан врз самостојниот начин на игра, со можноста на повеќе играчи. Понекогаш и приказната е изменета и нивото на тешкост е зголемено, во зависност од бројот на играчи. Играчите им помагаат на своите соиграчи на разни начини: давајќи оружја или предмети, лечејќи ги, покривајќи ги во борба, па дури и со маневри како буткање преку препреки и слично.
Здружениоот начин на игра станува сè попопуларен во последните неколку години во споредба со натпреварувачкиот групен начин.. Со развојот на управувачите и мрежните технологии, сè повеќе игри поддржуваат повеќе од двајца играчи на конзоли и ЛС, со што се зголемува популарноста на здружените игри, особено на пукачите од прво лице и спортските игри.
Живојно (рудник)

:''Ова е статија за македонски рудник. За истоименото битолско село видете Живојно, додека за егејското село видете Живојна''
Живојно — рудник на јаглен, кој се наоѓа во југоисточниот дел на Пелагониската Котлина, на север е ограничен со Црна Река, а на југ со македонско-грчката граница. Во базалната формација на наоѓалиштето се развиени две јагленосни формации: ''подинска јагленосна формација'' и ''продуктивна јагленосна формација''. Посебен интерес за експлоатација има продуктивната јагленосна формација, која е развиена на простор од 30 км<sup>2</sup>, а детално е истражена во наоѓалиштето Живојно. Главниот јагленов слој има моќност од 4 до 8 m. Се појавуваат и повеќе подински слоеви кои немаат континуитет на поголем простор. Јагленот е од типот на меки кафеави јаглени – лигнит. Вкупните геолошки резерви на јаглен во Живојно изнесуваат 105 х 106 тони.
Знаме на Боливија

Знамето на Боливија било официјално усвоено во 1851 година. Државното знаме е составено од три хоризонтални единкави полиња во црвена, жолта и зелена боја со националниот грб во средината. Најчесто се тврди дека црвената боја ја претставува храброста на боливиските војници, зелената ја претставува плодноста, додека жолтата ги претставува минералните ресурси на државата.
Според новиот устав на Боливија, Киласују е националниот симбол на Боливија, заедно со химната, знамето, грбот и цвеќињата кантуа и патуху..
Иако Боливија нема излез на море, сепак државата има и знаме на морнарицата кое се користи за бродови кои пловат во езера и реки. Знамето е составено од сина подлога со знамето на државата во горниот лев агол опколено со девет помали жолти петокраки и со една поголема во средината на сината подлога. Деветте ѕвезди ги означуваат департманите на Боливија, додека големата го означува правото на Боливија за излез на море. До 1884 година, Боливија имала излез на Тихи Океан.
1 Останати знамиња
2 Историски знамиња
3 Поврзано
* Грб на Боливија
* Киласују
* Боливија
Битка кај Керестес

Битката кај Керестес се одвивала од 24 октомври до 26 октомври 1596 година, помеѓу сојузничките сили на Хабсбуршката монархија и Османлиското Царство, во близина на Керестес, во денешна Унгарија. Битката завршила со османлиска победа.
1 Заднина
На 23 јуни 1596 година османлиската војска заминала во поход. Под команда на султанот Мехмед III, армијата марширала низ Едрене, Филибе, Софија и Ниш а на 9 август пристигнале во Белград. На 20 август армијата ја преминала реката Сава и влегла на австриска територија. По свикувањето на воениот совет било одлучено најпрвин да се започне со опсада на Егер. Но наскоро пристигнала веста дека бил заземен градт Хатван од страна на христијаните и дека сите Османлии биле убиени. Опсадата на Егер започнала на 21 септември 1596 година и до 12 октомври замокот бил заземен. Како одмазда за масакрот од Хатван, овде биле погубени сите бранители на градот.
2 Битка
Така по оваа победа турската армија се упатила кон Керестес. Австриската армија била предводена од страна на Максимилијан III и кралот Сигизмунд а Битката започнала на 25-26 октомври 1596 година. Во почетокот Австријците постигнале голем успех, па самиот султан Мехмед III сакал да побегне од бојното поле но по разговорот со неговиот духовен учител решил да продолжи битката.
На вториот ден од битката, борбата се заострила. Војниците од австриската војска пристигнале до шаторот на султанот, кој бил опкружен со визерите. Додека некои австриски војници се обидувале да влезат во шаторот на султанот, други сакале да приграбат што е можно поголем плен. Во тоа време турските сили започнале со напад во кој учествувале и самите готвачи и биле користени лажици, метални предмети од шаторот, секири за сечење на дрво. По овој напад Австријците биле изненадени и се повлекле во конфузија. По ова одекнал гласот дека плачот на христијанскиот непријател е во бегство и моралот кај османлиските сили се зголемил. Со голема акција од артилерија, османлиските сили започнале уште еден напад на Австријците заобиколувајќи ги целосно и нанесувајќи им голем пораз.
По победата Синан паша бил прогласен за голем везир испраќајчи го назад во Истанбул за да ги пренесе вестите за големите победи на Османлиите. По пристигнувањето во Истанбул, градот организирал големи прослави, а од Египет пристигнале четири галии полни со шеќер, а самиот султан бил наречен со епитетот ''освојувачот на Егер''. Султановите војски во градот пристигнале по еден месец.
Перихан Ејупи-Туна

Перихан Ејупи - Туна (родена на во Скопје – починала на во ) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица од турска народност.
1 Животопис
Перихан Ејупи - Туна била член на драмата на Турски театар - Скопје од 1972 година. Добитник е на Наградата за високо глумечко достигнување на Фестивалот „Ристо Шишков“..
2 Филмографија
Година, Филм, Улога
1975, Волшебното самарче ТВ-серија
2000-2001, Во светот на бајките ТВ-серија, Жената
2002, Наше маало ТВ-серија, Мајката
2007-2009, Збогум Румелија ТВ-серија, Мунавер
2009-2010, Балканска свадба ТВ-серија
2010, Ајде бре ТВ-филм, Џемиле Мамо
2010, Македонски народни приказни ТВ-серија, Мајката
2012, Последно лето на Балканот ТВ-серија