procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Последниот испит

Последниот испит е книга од шведските автори Микаел Јорт и Ханс Розенфелт. Издадена е во 2015 година преку издавачката куќа Salomonsson Agency. Преводот на македонски јазик е завршен од Ана Даскаловска. Издадена е во Северна Македонија преку Матица македонска во 2020 година. Издавач е Дејан Павлески, а главен уредник Раде Силјан. Дејството се врти околу пронаоѓање на сериски убиец којшто им се одмаздува на луѓе од реални шоуа поради тоа што се ѕвезди и ги засенуваат интелектуалците во општеството.
Книгата е дел од серијалот ''Den stumma flickan'' (|Немото девојче).
1 Ликови
*Габриел Петровиќ
*Мирослав Петровиќ - Мире
*Себастијан Бергман
*Урсула
*Вања Литнер
*Патрисија Елен Андрен
*Торкел Хеглунд
*Стефан Андерсон - Стефе
*Ева Флорен
*Аксел Вебер
*Петер Берглунд
*Катон Постариот/Свен Катон
*Еба Јохансон
*Сара Јохансон
*Лисе-Лоте Гонзалес
*Ана Ериксон
*Валдемар
*Рогер Левин
*Елин
*Иван
*Кристијансон
*Ларсон
*Розмери Фредериксон
*Маја
*Лаура
*Давид Лагергрен
*Гунила
*Рагнилд Турсон
*Макс
*Џонатан
*Сузана
*Џенифер
*Ела
*Линде
*Клас Валгрен
*Шеф на Клас
*Ивон
*Кристофер
*Кристос Теотокис
*Керолајн Бернстајн
*Кејти Барнет
*Оливја Јонсон
*Јохана
*Јулија
*Оке Скуг
*Кристијан Игнес Саурунас
*Кајса Крунберг
*Пија Лундин
*Ролф
*Ленарт Шелман
*Ана
*Хенрик Билгрен
*Давид Леперген
*Професор Мухамед Ел Фаид
*Катја
*Аника Блум
2 Содржина
Човек под псевдонимот Катон Постариот/Свен Катон испраќа писмо до Шелман, уредник во весник, во кое негативно се изразува за статиите кои тој ги објавуба од областа на реалните шоуа. Мире Петровиќ, ѕвезда на реалното шоу „Рајски хотел“, е првиот испитаник кој не полага откако Свен Катон лажно му се претставил како новинар за да го намами и потоа да му го одземе животот со пневматски пиштол. Тој го повикива на пијачка, а откако го киднапира, му поставува шеесет прашања и му дава триесет секунди да одговори на секое од нив, давајќи граница од триесет прашања како долен лимит. Со оглед на тоа дека не знае да ги одговори, Мире го губи животот.
Киберспорт

Киберспорт, познато и како е-спорт (|esports) или електронски спорт — екипен или поединечен натпревар заснован на компјутерски игри. Сите киберспотски дисциплини се поделени во неколку главни класи, кои се разликуваат по својствата на просторите, моделите, играчките задачи и развиените играчки вештини на играчите на киберспортот: стрелци од прво лице, стратегии во реално време, спортски симулатори, автосимулатори, авиосимулатори, боречки игри, екипни игри со улоги со елементи на тактички и стратегиски игри итн.
Збирот на наградите може да достигне неколку милиони американски долари. Турнирот по ''Dota 2'', ''The International'', неколкупати соборувал рекорди за уплати: на пример, во 2017 г. биле доделени 25 милиони долари, во 2018 г. — 26 милиони долари, во 2019 г. — 34 милиони долари. Првенството било одложено за 2020 г. поради пандемијата на коронавирус.
Ноздра

Ноздра или носалка (|naris) — кој било од двата отвори на носот. Ноздрите овозможуваат влез и излез на воздух и други гасови низ носните шуплини. Кај птиците и цицачите, тие содржат разгранети коски или 'рскавици наречени турбинати, чија функција е да го загреат воздухот при вдишување и да ја отстранат влагата при издишување. Рибите не дишат низ нос, но имаат две мали дупки кои се користат за мирис, кои исто така може да се наречат ноздри (со исклучок на Cyclostomi, кои имаат само една ноздра).
Кај луѓето, носниот циклус е нормален ултрадијански циклус кога крвните садови на секоја ноздра се затрупани со оток, а потоа се собираат.
Ноздрите се раздвоени со септум. Септумот понекогаш може да има отстапување, што предизвикува едната ноздра да изгледа поголема од другата. Со екстремно оштетување на септумот и коломелата, двете ноздри повеќе не се одвоени и образуваат еден поголем надворешен отвор.
Како и другите четириношци, луѓето имаат две надворешни ноздри (предни ноздри) и две дополнителни ноздри на задниот дел од носната шуплина, во внатрешноста на главата (задни нареси, задни назални отвори или хоана). Тие исто така го поврзуваат носот со грлото (назофаринксот), помагајќи во дишењето. Иако сите четири ноздри биле однадвор на главата на водните предци на модерните четириношци, ноздрите за излезна вода (излезни ноздри) се преселиле во внатрешноста на устата, како што било потврдено со откривањето на ''Kenichthys campbelli'', 395 милиони години стара фосилизирана риба што покажува дека оваа преселба е во тек. Има две ноздри меѓу предните заби, слични на човечките зародоци во рана фаза. Ако тие не се спојат, резултатот е расцеп на непцето.
Секоја надворешна ноздра содржи приближно 1.000 носни влакненца, чија намена е да ги филтрираат туѓите честички како што се полен и прашина.
Можно е луѓето да осетат различни мирисни влезови во двете ноздри и да доживеат перцептивно ривалство слично на двогледното ривалство кога има два различните влезови во двете очи. Понатаму, информациите за мирисот од двете ноздри доведуваат до два вида нервна активност при што првиот циклус одговара на ипсилатералниот, а вториот циклус на контралатералните претстави на мирис.
Цевконосните се разликуваат од другите птици по тоа што имаат тубуларни продолжетоци на нивните ноздри.
Ноздрите со широко растојание, како оние на чеканоглавата ајкула, може да бидат корисни за одредување на насоката на изворот на мирисот.
1 Поврзано
*
Сојуз на стопански комори и берзи на Турција

Сојуз на стопански комори и берзи на Турција (турски: ''Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği'', TOBB ) — конфедерација на сите месни стопански, индустриски и поморски комори, како и стокови берзи во Турција. Синдикатот бил основан на 8 март 1950 година, како чадор организација во Анкара како највисоко правно лице во земјата што го претставува приватниот сектор. Нејзин претседател е М. Рифат Хисарџиклиоглу од 2001 година.
ТОББ има 365 комори и стоковни берзи, како што се:
* 178 стопански и индустриски комори,
* 60 стопански комори,
* 12 индустриски комори,
* 2 поморска трговска комора и
* 113 берзи
со членство од вкупно 1,4 милиони претпријатија.
Сојузот на стопански комори и берзи на Турција е поврзан со Асоцијацијата на европските стопански и индустриски комори (Eurochambres), Исламската комора за трговија и индустрија (ICCI), Здружението на медитеранските стопански и индустриски комори (ASCAME), Асоцијацијата на балкански комори (ABC), и Здружението на стопанските и индустриските комори на Црноморската зона (BCCI).
Асија (пејачка)

Асја (родена на 24 февруари 1965 година) е турска поп- пејачка и текстописец која се појавила како придружен вокал на Нилуфер помеѓу 1990 и 1994 година. Нејзиниот прв албум ''Асија'' бил објавен во 1994 година. Работела со Оно Тунч, Гаро Мафјан, Мустафа Сандал, Ѓокхан Кирдар, Денеб Пињо, Искендер Пајдаш и Озгур Булдум.
Нејзиниот хороскопски знак е Риби.
1 Дискографија
*''Асија (1994)'', (Јашар Плак/1994)
*''Асија (1996)'', (Јашар Плак/1996)
*''Масум'' (Невин), (Јашар Плак/1999)
*''Dönmem Yolumdan'' (Не се повлекувам од мојот пат), (Sony Müzik Türkiye/2002)
*''Aşktır Beni Güzel Yapan'' (Ова е љубов што ме прави убава), (Seyhan Müzik/2007)
*''Aşk İz Bırakır'', (2014)
*''Асија (ремикси)'', (2021)
2 Музички видеа
* (Се заљубив во тебе)
*''Romantik Aşk'' (Романтична љубов)
*''Uçtum Seninle'' (Летав со тебе)
*''Јоксун Сен'' (Вие загинавте)
* (Ти ме предаде)
*''İsyankar'' (бунтано)
* (Тешко е разделбата со тебе)
*''Масум'' (Невин)
*''Pişmanım'' (Се покајав)
* (Не моја љубов)
* (Удри од злото око)
* (Откако си отиде)
*''(Оди, чао)''
3 Наводи
******
Централноевропски форум

Централноевропскиот форум е меѓународно место организирано од непрофитната организација Проект Форум, што се одржува во Братислава, Словачка.
Нивната главна активност била концентрирана околу панел дискусија на која присуствувале стручни говорници од целиот свет, која била отворена и за пошироката јавност. Првиот Централноевропски форум (2009) успеал да собере 25 извонредни личности меѓу кои писатели (како Русинот Виктор Ерофеев, Германецот Инго Шулце, Австриецот Роберт Менасе, Унгарецот Ѓерги Конрад), историчари (како американските професори Тимоти Д. Снајдер и Марси Шор)., политиколози (французинот и чешкиот Жак Рупник, словачкиот професор и портпарол на Повелбата 77, Мирослав Куси, британската професорка Мери Калдор), филозофи (унгарскиот професор Агнес Хелер), водачите на невладини организации (водачот на невладината организација на САД Венди Луерс (Ванцлав Хавел), политичари Хавел, Карл Шварценберг, белгискиот претседател на ЕЕП Вилфрид Мартенс и словачкиот поранешен министер за финансии и актуелен потпретседател на ЕБОР Бригита Шмегнерова) и новинари (како што е полскиот новинар, историчар и дисидент Адам Михник, основачот и уредникот шеф на Газета Виборца). Четири главни теми биле дискутирани од страна на панелистите под генералниот слоган „Што се случи со демократијата?“: Каде започнува Западот?; Отворено општество во криза; Тоталитарни структури - Нов живот; и замор од демократија.
Наведената главна цел на Централноевропскиот форум 2009 била да се искористи годишнината од Кадифената револуција за да се вклучи во сериозна и отворена дебата која ќе има траен, позитивен ефект врз интелектуалниот дискурс во земјите од Централна и Источна Европа. Секундарните цели биле (а) поврзување и соочување со интелектуалците од поранешните комунистички земји од Централна и Источна Европа со оние кои доаѓаат од Запад; во услови на приближување на заморот од демократијата и растечкиот популизам во регионот, (б) промовирање на вредностите на демократијата, човековите права, толеранцијата и солидарноста; и (в) да формулира иновативни идеи кои ќе и помогнат на Централна Европа да ги надмине проблемите поврзани со политичките прашања и глобалната економска криза. Целосната видео снимка е достапна на веб-страницата.
Централноевропскиот форум 2010 се одржал во ноември 2010 година во Братислава. Неговата главна тема била „Да се држиме до нашата слобода“.
Летни игри во Дубровник

Летните игри во Дубровник е фестивал основан во 1950 година. Во уникатниот амбиент на затворени и отворени сценски простори на готско-ренесансниот и барокен град Дубровник, на пример, Палатата на војводата, тврдината Ловриенац, Тврдината Минчета, Тврдината Ревелин, Островот Локрум, Гундулиќева Полјана, Паркот за уметничко училиште итн. Во периодот од 10 јули до 25 август таму се одржуваат бројни музички, драмски и танцови претстави, како и изложби и придружни програми.
Тој е еден од најпрестижните летни фестивали од ваков вид во Хрватска, каде што настапувале мнозинството хрватски театарски и музички уметници, како и многу истакнати странски ансамбли, солисти и познати групи.
Инара Луигас

Инара Луигас (родена на 13 јануари 1959 година) е естонска политичарка. Била член на X Riigikogu, XI Riigikogu, XII Riigikogu и XIII Riigikogu .
Родена е во Новосибирската област во Сибир. Таа е член на Естонската Централна партија.
Во 2002 година, таа била именувана за началник на Кралството Сето соотска (|Seto kuningriigi ülemsootska).
Таа изјавила:
Инара Луигас: Незавршената работа на Реформската партија ја чинело Естонија стотици милиони евра
„Естонија, како и другите земји-членки на ЕУ, може да ја подели земјата на два региона и на тој начин да добие повеќе финансиски средства. Поделбата на земјата на две не е слама, туку официјална можност што многу земји ја користат за да ги промовираат своите помалку развиени области“, рече Луигас. Според него, ова е прифатливо и праведно решение, чија цел е да и помогне на Европа да се развива со подеднакво темпо.
Тома Караџиу

Тома Караџиу (|Toma Caragiu; 21 август 1925 – 4 март 1977 година) — романски театарски, телевизиски и филмски глумец.
Роден е во влашко семејство од Рупишта, Егејска Македонија на 21 август 1925 година. Тома Караџиу бил еден од најпознатите романски глумци, со богата дејност и во филмот и во театарот. Тој сакал да игра комични ликови, но се истакнал и во драмата, а еден од неговите референтни филмови е „ Actorul și Sălbaticii “. Играл покрај големите глумци како што се Штефан Баника, Octavian Cotescu, Anda Călugăreanu итн.
Тома Караџиу е најпознат по своите монолози. Во овие кратки раскази, тој успеал да состави приказни кои комбинираа сарказам, сатира и црн хумор. Неговите монолози биле суптилни и обработуваа различни теми, почнувајќи од политиката и завршувајќи со митски концепти. Во секој монолог додавал личен шмек на сценариото, создавајќи топла и хумористична атмосфера.
Загинал во Букурешт, за време на земјотресот од 4 март 1977 година . Погребан е на гробиштата Белу. Неговата прва сопруга била глумицата Марија Бондар, а втората Елена Бичман .
Караџиу имал две сестри, лингвистот Матилда Караџиу Мариочеану и скулпторката .
Grizem

„Grizem“ (|Гризам) е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга од нејзиниот втор соло студиски албум ''Bižuterija'' (2011). Напишана е од дуото Хуљиќ коешто се состои од музичарот и продуцент Тончи Хуљиќ и неговата сопруга, поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. Песната е продуцирана од Реми Казиноти. Со цел да ја промовира песната, Розга ја извела во живо за време на фестивали, а потоа и на нејзините концерти и регионални турнеи. Во 2022, акустичната преработка на песната се нашла на компилацискиот албум ''Minut srca mog'' за којшто исто така е снимено и визуелно видео.
Според текстот, во песната се работи за женски протагонист којшто е со скршено срце поради тешката врска во која се наоѓа и поради која често се „гризе“.
Гајане Чилојан

Гајане Чилојан ( |Գայանե Չիլոյան , роден на 27 септември 2000 година во Ереван ) е ерменски спринтер . Таа се натпреварувала на Летните олимписки игри 2016 во женска трка на 200 метри ; нејзиното време од 25,03 секунди на жештините не ја квалификувале во полуфиналето.
Во 2018 ерменската спринтерка Гајане Чилојан го освоила златото на Балканското првенство до 20 години во Истанбул.
1 Наводи
Ана Вабарна

Ана Вабарна (21 декември 1877 година во Вополсова – 7 декември 1964 година во Тоња ) била пејачка на Сето . За време на нејзиниот живот, таа снимила над 140.000 стихови, особено нејзината композиција на националниот еп „ Пеко “ на Сето, прикажувајќи ја приказната за херојот Сето кој обезбедува слобода за народот Сето. Нејзиниот репертоар вклучува и песни од традиционални сето лирски и лирско-епски типови, детски песни, молитви, педесет и две невестински оплакувања, импровизации (посветени на собирачи на фолклор, државници, лекари, гости - сите во над 20.000 стихови), епски композиции и народни приказни.
Вабарна била прабаба на културната активистка и пејачка Јане Вабарна .
Самата Ана била необразована, но нејзината бескрајна ризница на песни, бајки и друг фолклор биле запишани од нејзините деца, како и од многу професионални собирачи на фолклор. Од неа се снимени речиси 6000 страници текстови. Ана, исто така, создаде многу наративни стихови, вклучувајќи ја епската поема за кралот Сету, Пеко. Таа, исто така, беше вешта за импровизирање на сите видови теми. Песните на Ана биле постојано снимени.
Оние од оваа збирка се снимени во 1936 година во Националното радио и за време на собирната експедиција на Книжевниот музеј и Естонското радио во 1959 година. Тука со неа пеат нејзините ќерки Матрјона (Мато) Сувере и Наталија (Нати) Вабарна и нејзината снаа Варвара (Вару) Вабарна.
Dobitna kombinacija

„Dobitna kombinacija“ (|Добитна комбинација) е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга од нејзиниот трет соло студиски албум ''Moderna žena'' (2016). Песната е издадена како сингл од албумот во 2012 година. Напишана е од дуото Хуљиќ коешто се состои од музичарот и продуцент Тончи Хуљиќ и неговата сопруга, поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. Песната е продуцирана од Реми Казиноти. Со цел да ја промовира песната, Розга ја извела во живо за време на фестивали, а потоа и на нејзините концерти и регионални турнеи, кадешто важи за еден од нејзините најголеми хитови. Песната има и свое музичко видео, коешто е споено заедно со тоа за „Solo igračica“. Ја прикажува Розга, како ја пее песната додека е во дискотека каде што танцува опкружена од посетители. Со спојувањето на двете спота во едно, таа била првата балканска пејачка да направи таков потфат.
Според текстот, во песната се работи за женски протагонист којшто, слави во некој локал кадешто го здогледува својот идеален партнер и е радосна поради тоа што двајцата се „добитна комбинација“.
Ирма Чемошник

Ирма Чемошник (16 јануари 1916-29 јуни 1990) ― словенечка учителка, археолог и филолог главно позната по обемната археолошка работа на остатоците од римската ера на територијата на Босна и Херцеговина.
1 Животопис
Чремошник е родена во Арад, Австроунгарија (сега Романија), во семејството на словенечкиот историчар Грегор Чемошник. Таа пораснала во Сараево каде нејзиниот татко работел во Националниот музеј на Босна и Херцеговина. По завршувањето на филолошките студии на Универзитетот „Кирил и Методиј“ во Скопје, таа работела како професорка во гимназија, потоа станала кустос во музеј на уметност во Белград (1944–1947) и на крајот добила позиција во Националниот музеј на Босна и Херцеговина. Напоредно, таа докторирала археологија на Факултетот за уметности во Љубљана, докторирајќи во 1952 година. Работела во Националниот музеј до пензионирањето во 1976 година.
Таа водела бројни ископувања на античкоримски вили и населби на територијата на денешна Босна и Херцеговина, особено во Вишиќи кај Чапљина и во Паник кај Билеќа. Таа направила и значајни откритија од раното феудално раздобје на словенското населување во областа. Нејзините објавени дела се ''Mozaici i zidno slikarstvo rimskog doba'' („Мозаици и ѕидни слики од римската ера“; 1984). Дополнително, таа е заслужна за уредување и објавување на делови од наследството на нејзиниот татко.
Напишала неколку студии и книги (Мозаици и ѕидно сликарство од римската ера во Босна и Херцеговина, 1984).
Важно е да биде истакната нејзината работа за повоената реставрација на постојаната средновековна поставка. Истражувала голем број наоѓалишта - римски населби, средновековни наоѓалишта - на чии истражувања почиваат научните резултати на Ирма Чемошник, кои на многу начини ја збогатиле римската и средновековната археологија на Босна и Херцеговина.
Синтија Тарнер

Синтија Тарнер (1932 - 1 февруари 2021) била малтешка пијанистка. Таа била најпознатата пијанистка на Малта и една од нејзините најпознати музичари. Таа играла за кралицата Елизабета за време на кралската изведба во театарот Маноел на 15 ноември 1967 година. Настапувала на сцени, кабелско радио, радио и телевизија во Малта, Италија, Франција, Германија и Египет.
Таа добила неколку награди. Таа станала шевалер и станала соработник на Кралската академија за музика во Лондон.
Во 1987 година кога Националниот совет на жени на Малта го основа Музичкиот натпревар Bice Mizzi Vassallo ; Тарнер била член на организацискиот одбор и претседаваше со судиската комисија за сите изданија на натпреварот.
Таа станала членка на Националниот орден за заслуги во 2004 година, една од највисоките почести на државата Малта.
1 Личен живот
Тарнер е родена во Валета во 1932 година. Таа отишла во манастирот на училиштето на Светото срце. Таа била во брак со Ентони Каруана и имаат два сина: Николас и Кристофер. Имала пет внуци, чии имиња се Пол, Филип, Џејмс, Мајкл и Мишка.
2 Смртта
Тарнер се заразила со СОВИД-19 за време на пандемијата СОВИД-19 во Малта додека примала третман за фрактура на колкот и зглобот. Таа починала на 1 февруари 2021 година, на 88-годишна возраст.
Бланш Хубер

Бланш Хубер (околу 1900 - 1940) била првата жена лекар во Малта. Таа исто така била првата позната студентка по медицина во Малта, а дипломирала како доктор на Универзитетот во Малта во 1925 година, откако се запишала во 1919 година. Сепак, таа секогаш се занимавала како фармацевт во Жејтун .
Кога Рода Бланш Хубер е родена на 13 февруари 1882 година, во Роквил, Вашингтон, Јута, Соединетите Американски Држави, нејзиниот татко Џозеф Едвард Хубер имал 29 години, а нејзината мајка Алзина Далтон имала 24 години. Таа се омажила за Маркус Делос Патен на 7 јуни 1912 година. во Солт Лејк, Јута, САД.
Бланш Хубер е родена во Биркиркара, од почесниот Џозеф Хубер, а подоцна се омажила за д-р Џозеф Каруана, колега медицински професионалец.
Таа била една од првите студентки на Универзитетот во Малта, која се запишала во октомври 1919 година заедно со Теси Камилери .
Хубер починала на 19 јули 1940 година на 40-годишна возраст. Улицата Бланш Хубер во Слиема е именувана по неа.
Хилана Тарка

Хилана Тарка (вистинско име Дарја Матрејева, исто така Дарја Писумаа и Васила Тарка ; 22 март 1856 - 27 декември 1933 година) била естонска ( Сето ) фолк пејачка. Таа е позната како „Сето Лаулуима“ ( ).
Хилана Тарка е родена во малото село Хиланде во Сетомаа, од кое подоцна го добила своето име. Речиси целиот живот го поминала во сиромаштија.
Нејзиното најзначајно достигнување било да пее на фестивалот на песната во Хелсинки во 1921 година. На фестивалот присуствувала и Каарло Јухо Шталберг, првиот претседател на Финска.
Хилана Тарка починала во Вимморски во 1933 година, на 77-годишна возраст. Таа е погребана на гробиштата во Обиница .
Во 2008 година, Егзитфилм го објавила биографскиот игран филм ''Таарка'' . Филмот е заснован на истоимената драма од Кауки Уле и е режиран од Аин Меотс . Глумиците Инга Салуранд, Сиири Сисаск и Марје Мецур ја толкуваа Тарка во различни фази од нејзиниот живот. ''Таарка'' ја има разликата што е првиот долгометражен филм на сето дијалект .
Во 2019 година, глумицата Мерл Џегер се појави како Хилана Тарка во историската комедија во режија на Харди Волмер, ''Johannes Pääsukese tõeline elu'' .
Корените на Сето
Ако почнете да барате врски меѓу блиските роднини на Сувиште, ќе забележите дека светот на забавата е нешто што секому му било дадено во мајчиното млеко. Ако Сувисте наследил телевизиски интерес и сценска харизма од страната на неговиот татко, особено познати имиња се издвојуваат во линијата на неговата мајка. На пример, вујко на Сувисте е познатата оперска ѕвезда Ваино Пуура. Неговиот син Рене Пуура е музичар и клавијатурист во многу популарни бендови. Според мајка Хели, бабата и дедото на Уку исто така биле музички.
Марија Крјучкова

Марија Евгеневна Крјучкова (|Мария Евгеньевна Крючкова ; 7 јули 1988 - 8 март 2015 година) била руска гимнастичарка. Таа освоила бронзен медал во екипна дисциплина на Летните олимписки игри 2004 година.
1 Кариера
Крјучкова се натпреварувала на Јуниорското Европско првенство во 2002 година во Патра, Грција, освојувајќи екипно злато и пласирајќи се на шестото место на подот. Во 2003 година, таа освоила тимска бронза на WOGA Classic во Тексас, САД. Подоцна истата година, таа го освоила Класикот на пријателство. Во 2004 година, таа не влегла во рускиот тим за Европското првенство, но освоила злато на паркетот и се пласирала на петтото место во повеќебој и осмото на свод на Купот на Русија. Таа била именувана во рускиот тим за Олимписките игри во Атина, каде што придонла за екипен бронзен медал.
2 Смртта
Крјучкова починала од емболија на 8 март 2015 година, на 26-годишна возраст.
3 Натпреварувачка историја
година, Опис на натпреварот, Локација, Апарат, Ранг-финале, Резултат-Конечно, Ранг-квалификации, Резултат-Квалификување
2004 година, олимписки игри, Атина, Тим, 3, 113.235, 4, 149.420
Вежба на подот, 79, 7.975
Вили Нелсон

Вили Хју Нелсон (|Willie Hugh Nelson; роден во Абот, Тексас, на 29 април 1933 година) ― американски кантри-пејач и гитарист. Бил еден од најистакнатите претставници на поджанрот „кантри-одметници“ кој се развил кон крајот на 1960-тите како реакција на конзервативните ограничувања на нешвилската кантри-музика. Со неговите албуми: ''Shotgun Willie'' (1973), ''Red Headed Stranger'' (1975) и ''Stardust'' (1978) се вброил меѓу најпознатите кантри-музичари. Добил 12 Греми награди, вклучително и награди за М''узичка легенда'' (1990) и за Ж''ивотно дело'' (2000). Примен е во ''Куќата на славните на кантри музиката'' (1993).
Покрај музичката кариера, глумел во многу филмови и серии, а најпознат е по филмот ''Барбароса'' (1982) и филмот ''Крадец'' (1981). Нелсон се појавил во филмовите ''Остин Пауерс: Шпионот'' (1999), ''Војна против вистината'' (1997), ''Војводите од Хазард'' (2005) и многу други.
Милош Александар Базовски

Милош Александар Базовски 11 јануари 1899 година е словачки уметник, претставник на првата генерација на словачки арт нуво уметници.
1 Биографија
Роден на 11 јануари 1899 година во градот Турани над Вахом во семејство на учители.
Студирал на Академијата за ликовни уметности во Будимпешта (1918) и на Академијата за ликовни уметности во Прага (1919-1924), наставници - професори Влахо Буковац, Максимилијан Пирнер, Јакуб Обровски и Макс Швабински. Студирал и во приватното сликарско училиште на професорот Алоис Делуга во Виена (1921).
Во 1924 година се вратил во Словачка. Заедно со други уметници организирал патувачки изложби. Делата кои тој ги создал во периодот од 1938-1945 година содржат алузии на воено време.
По 1948 година, кога социјалистичкиот реализам бил жестоко наметнат, тој продолжил да работи во стилот на модернизмот, поради што бил подложен на политички напади.
Познат како колорист, со ограничена палета на бои (главно црвена, жолта, кафена и окер), знаел да создаде хармонија на бои.
Во 1962 година се преселил во Тренчин, каде што починал.
Во 1969 година, во Тренчин е основана уметничката галерија Милош Александар Базовски, во која моментално се сместени повеќе од 1.200 слики и цртежи.
Ели Карафоли

Ели Карафоли (15 септември 1901 година, Верија, Вилает во Солун, Отоманска Империја &ndash; 24 октомври 1983 година, Букурешт, Романија ) бил успешен романски инженер и дизајнер на авиони. Тој се смета за пионерски придонесувач во областа на аеродинамиката .
1 Биографија
1.1 Први години, образование
Карафоли бил со ароманско потекло. Во 1915 година заминува од Грција во Битола, а потоа во Букурешт, каде што учел во гимназијата Георге Лазар . Во 1919 година се запишал на Универзитетот Политехника во Букурешт, каде дипломирал електротехника . Студиите ги продолжил на Универзитетот во Париз, додека работел и на Институтот за аеротехника во Сен-Сир-л'Екол, Франција . Докторирал. во 1928 година, со тезата со наслов ''Придонес кон теоријата на аеродинамичниот лифт'' .
1.2 Активност во Романија
Во 1928 година, Карафоли се вратил во Букурешт, каде што се приклучил на факултетот на Политехничкиот универзитет и ја основал катедрата за Аеродинамика; подоцна во 1936 година бил унапреден во редовен професор. Овде го изградил првиот тунел за ветер во Југоисточна Европа и елаборираше дел од теоријата на која се засноваат пресметките на профилите на крилата на назвучни авиони .
Од 1930 до 1937 година Карафоли работел во Industria Aeronautică Română во Брашов . Заедно со Лисјен Вирму од Blériot Aéronautique, тој го дизајнираше IAR CV-11, борбен авион со едноседиште, нискокрилски борбен авион . Прототипот бил управуван во 1931 година од страна на капетанот Ромео Попеску, во обид да го собори рекордот за брзина на летот, но авионот се урнал, а пилотот го загубил животот. Карафоли, исто така, ги дизајнирал авионите IAR 14 и IAR 15, а подоцна во 1937 година го иницирал развојот на легендарниот борбен авион IAR 80, на поттик на премиерот Арманд Калинеску .
1.3 Препознавање
Во 1948 година бил избран во Романската академија . Во 1949 година станал директор на Институтот за применета механика на академијата.
Карафоли бил претседател на Меѓународната астронаутска федерација од 1968 до 1970 година. Во 1971 година, тој го реорганизирал, заедно со Анри Коанда, Катедрата за аеронаутичко инженерство на Политехничкиот универзитет во Букурешт, одвојувајќи го од Катедрата за машинско инженерство.
Карафоли ја добил наградата Луј Бреге (Париз, 1927), Гаусовиот медал и Медалот Аполо 11 (1971).
NCAS – Националниот институт за воздушно-вселенски истражувања „Elie Carafoli“ е водечка истражувачка институција во воздушната наука во Романија, со традиција од 75 години во воздушното инженерство, физиката на проток и применетата аеродинамика, користејќи најсовремени технологии и уникатен инфраструктура од национално стратешко значење.
Вклучувајќи се во сите големи национални аеронаутички проекти за цивилни и воени области, INCAS моментално делува како главен играч во создавањето политики на ЕУ за истражување и развој според визијата FlightPath 2050 и програмата Horizon Europe.
2 Избрани публикации
***
Петра Полнишова

''Петра'' Полнишова (од 2022 година го носи презимето Брочкова) е ''словачка'' глумица и стоечка комичарка, добитничка на шест награди ОТО.
Родена на 24 февруари 1976 година
Дипломирала на Универзитетот за изведувачки уметности во Братислава, отсек кукларство. Работела во Велика Британија и две години во театар во Милано.
Во 2004 година се вратила во Словачка и станала една од клучните учесници во театарот ГУНАСУ во Братислава. Работела и во студиото Л+С и соработувала со театрите Нова сцена, Арена, СНД. Таа станала надалеку позната благодарение на хумористичната емисија СОС на СТВ, каде што учествувала и во пишување на сценаријата и драматургијата.
Таа глумела и во популарниот ситуациска комедија „Hoď Svišťom“, каде што ги напила сценаријата за неколку епизоди.
Од 2014 година, таа работела и во хумористичната скеч-шоу „Credence“ на телевизијата Marquise. Во него таа и Сузана Кубовчикова Шебова го создале познатиот комичен дует ЦУКИ ЛУКИ, кој стана шаблон за снимањето на комедијата Цуки Луки филм.
Настапувала и во телевизиската хумористична емисија „Партичка“, каде заедно со колегите актери импровизирала на одбрани теми.
Таа глумела во сериите „Канцеларија во градината на розите“, „Господине професоре“ и „Дунав, на ваша услуга“. Во филмот „Мојот дедо е вонземјанин“ (2019 година, копродукција Босна/Херцеговина, Хрватска, Чешка, Луксембург, Норвешка, Словачка, Словенија) ја играла улогата на мајка (главна улога).
Добитник на шест OTO награди од Агенцијата за уметничка продукција (година и номинација):
* 2006 година - комичар;
* 2007 година - Апсолутен ОТО;
* 2009 година - глумица;
* 2010 година - глумица во комедија;
* 2011 година - глумица во комедија и апсолутна ОТО.
1 Семеен живот
Првиот сопруг (2005-2008) - архитект Јарослав Такач. Од 2009 до 2017 година живеела во граѓански брак со францускиот публицист Матје Дарас. Два сина: Симон е роден на 16 јуни 2010 година, Феликс на 25 август 2012 година. Во 2022 година, таа се омажила за сценаристот и продуцент Јурај Бротск и го зела неговото презиме.
2 Наводи
***
Obožavam

„Obožavam“ (|Обожавам) е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга од нејзиниот трет соло студиски албум ''Moderna žena'' (2016). Песната е издадена како сингл од албумот во 2013 година. Напишана е од дуото Хуљиќ коешто се состои од музичарот и продуцент Тончи Хуљиќ и неговата сопруга, поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. Песната е продуцирана од Реми Казиноти. Со цел да ја промовира, Розга ја извела „Obožavam“ во живо за време на фестивали, а потоа и на некои од нејзините концерти.
Според текстот, во песната се работи за женски протагонист којшто ги повикува своите фанови да ѝ се приклучат во забавната ноќ. Синглот бил и комерцијално успешен, искачувајќи се на 4-то место на листата за синглови во Хрватска, HR Top 40.
Nirvana (песна на Јелена Розга)

„Nirvana“ (|Нирвана) е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга од нејзиниот трет соло студиски албум ''Moderna žena'' (2016). Песната е издадена како сингл од албумот во 2012 година. Напишана е од дуото Хуљиќ коешто се состои од музичарот и продуцент Тончи Хуљиќ и неговата сопруга, поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. Песната е продуцирана од Борис Ѓурѓевиќ. Со цел да ја промовира песната, Розга ја извела во живо за време на фестивали, а потоа и на нејзините концерти и регионални турнеи, кадешто важи за еден од нејзините најголеми хитови. Песната има и свое музичко видео коешто е издадено на 26 март 2013 година. Видеото ја прикажува Розга како изведува танчарска кореографија, придружена од двајца машки танчари. Покрај тоа, во видеото можат да се видат сцени од природни појави, како ноќ и грмотевици. Музичкото видео е второто најгледано на каналот на Јутјуб на пејачкатa, со повеќе од 41.75 милиони прегледи.
Според текстот, во песната се работи за женски протагонист којшто, го повикува нејзиниот машки партнер да ѝ се придружи за време на ноќта бидејќи таа се наоѓа себеси во состојба на „нирвана“. Покрај својата голема популарност кај публиката, била и комерцијално успешна, искачувајќи се на 16-то место на листата за синглови во Хрватска HR Top 40.
Летопис (списание)

''Летопис'' (''|Lětopis''), полно име ''|Lětopis — Časopis za rěč, stawizny a kulturu Łužiskich Serbow'' (|Летопис — Списание за јазикот, историјата и културата на Лужичките Срби) — лужичкосрпско научно списание што се издава во Германија. Списанието е издание на Лужичкосрпскиот институт. Го печати издавачката куќа Домовина.
1 Историја
Историски претходник на публикацијата се смета општественокултурното и книжевно списание ''|Časopis Maćicy Serbskeje'' (|Списание на Матица лужичкосрпска; по буквална транскрипција од лужичкосрпските јазици - ''Часопис Матица српска''), што го издавало од 1848 до 1937 година лужичкосрпското друштво Матица лужичкосрпска. Првиот број на современото списание бил објавен во 1952 година.
Написите во списанието најчесто се објавуваат на горнолужички, долнолужички и германски јазик. Понекогаш написите се објавуваат на полски, руски и чешки јазик.
За време на Германската Демократска Република, списанието било објавувано во четири посебни тома со специфична содржина, кои биле класифицирани со буквите,, и . Томот содржел написи за лужичкосрпската лингвистика. Во овој том биле објавувани написи за историјата на Лужичките Срби, нивниот политички и општествен живот, како и нивниот однос со германското население. Томот бил посветен на лужичкосрпската етнографија, а томот содржеше написи за лужичкосрпската култура, етнографија и фолклор.
Јуриј Жданов

Јури Андреевич Жданов (|Ю́рий Андре́евич Жда́нов; 20 август 1919 година – 19 декември 2006 година) — советски и руски професор по хемија и ректор на Универзитетот во Ростов. Тој бил син на советскиот политичар Андреј Жданов и поранешен сопруг на ќерката на Јосиф Сталин, Светлана Алилујева.
1 Животопис
Јуриј Жданов е роден на 20 август 1919 година во Твер. Дипломирал на Московскиот државен универзитет во 1941 година со диплома по органска хемија и служел со Црвената армија за време на Втората светска војна. Докторирал во 1948 година.
Во 1947 година, бил назначен за шеф на Одделот за наука на Централниот комитет. Како шеф на одделот, тој јавно ги критикувал научните теории на Трофим Лисенко на состанокот со партиските пропагандисти, а потоа бил укорен од Јосиф Сталин на состанокот на Политбирото („Не знаете ли дека целото наше земјоделство зависи од Лисенко?“).
Жданов се оженил со Светлана Алилујева во пролетта 1949 година „како прашање на здрав разум, но без некоја посебна љубов или наклонетост“. Јосиф Сталин го почитувал семејството Жданов и отсекогаш се надевал дека двете семејства ќе бидат поврзани во брак. Набргу се развеле во 1952 година. Ќерката Екатерина ја добиле во 1950 година.
Жданов се приклучил на Државниот универзитет во Ростов во 1953 година, станувајќи член на Советската академија на науките и на крајот ректор на Универзитетот. Автор е на бројни трудови за органска хемија.
Во 1950 година, како член на советското политичко раководство, Жданов преземал активна улога во спроведувањето на националната политика на антисемитизам. Во своите подоцнежни години додека бил ректор на Државниот универзитет во Ростов и претседател на Северно-кавкаскиот научен центар за високо образование, воспоставил атмосфера на етничка и верска толеранција. Во тоа време, повеќето советски колеџи и универзитети имале строга квота за еврејски студенти и професори. Многу еврејски студенти од различни региони на Советскиот Сојуз доаѓале во Ростов-на-Дон знаејќи дека ќе бидат примени на локалните колеџи и универзитети. Повеќето колеџи и универзитети во регионот Ростов-на-Дон под раководство на Жданов вработувале еврејски кадар. Три од пет научно-истражувачки институти на Државниот универзитет во Ростов биле предводени од Евреи
Тој починал на 19 декември 2006 година во Ростов на Дон.
2 Награди
* Орден „За заслуги за татковината“, 4-ти клас
* Два реда на Ленин
* Орден за татковинска војна, втор степен
* Орден на Црвена звезда
* Орден на Октомвриската револуција
* Два реда на Црвеното знаме на трудот
* Медал на Жуков
* Државна награда на СССР
3 Наводи
Рухи Саријалп

Рухи Саријалп (1924-2001) - турски спортист на атлетичар, олимписки и медалист.
Рухи Саријалп е роден во 1924 година во Маниса. Додека студирал на Воената академија, се занимавал со атлетика. Во 1945 година, Рухи Саријалп го соборил турскиот национален рекорд во трискок, а во 1948 година освоил олимписки бронзен медал со скок од 15 м 2 см. Во 1950 година освоил бронзен медал на Европското првенство, а во 1951 и 1952 година го освоил Светското првенство во атлетика меѓу војската.
По завршувањето на спортската кариера, Рухи Сариалп работел како професор по физичко образование на Техничкиот универзитет во Истанбул. Во моментов, универзитетски спортски комплекс лоциран во областа Тузла во Истанбул го носи името на Рухи Саријалп.
Починал на 3 март 2001 година во Измир и бил погребан на гробиштата на мачениците Едренекапи во Истанбул.
Матица црногорска

Матица Црногорски е црногорска културна институција.
1 Историја
Основана е во 1993 година во Цетиње, како една од невладините организации кои го промовираат црногорскиот национален идентитет одвоен од српскиот, црногорскиот јазик и е еден од најсилните поддржувачи на независна Црна Гора.
Нејзин основач и долгогодишен претседател била познатата југословенска и црногорска комунистичка политичарка Божина Ивановиќ. Преку своето истражување таа се занимавала со различни анализи, од кои многу се контроверзни, а во изминатите години се сметаат за псевдоистражувања со политичка заднина. 
Во 2000 година започнала со издавање на списанието „Матица“.
Од процесот на постигнување на црногорската независност, кој го достигнал својот врв со референдумот во 2006 година била промовирана во јавноста како позната невладина организација. Во 2008 година по усвојувањето на уставот со кој црногорскиот јазик бил прогласен за официјален, во Собранието на Црна Гора на предлог на Социјалдемократската партија на Црна Гора и Либералната партија на Црна Гора бил усвоен ''Законот за Матица Црногорец'' со живи дискусии, со кои Матица Црногорецот станала субвенционирана од државата како државна институција.
Во октомври 2023 година, Матица најавила дека е против редовен попис на населението во Црна Гора, објаснувајќи го својот став, како што наведуваат, со несоодветните услови и можноста ''за фалсификување на демографските податоци во корист на српскиот свет''.
2 Претседатели
* Иван Јововиќ (8 мај 2023 – денес)
* Драган Радуловиќ (22.05.2013 – 8.05.2023)
* Бранко Бањевиќ (23.01.1999 – 22.05.2013 г.)
* Божина Ивановиќ (22.05.1993 – 23.01.1999)
Андреј Николаидис

Андреј Николаидис е роден во 1974 година во Сараево е босанско-херцеговско-црногорски новинар и писател.
Андреј Николаидис е роден и израснат во Сараево, но во 1992 г се преселил од Сараево во Црна Гора. Оттогаш живее во Улцињ. Редовен дописник е на регионалниот медиумски портал Е- весник. Пред тоа, Николаидис пишувал колумни за црногорските весници ''„Вести''“, ''„''Монитор“ ''и за босанско-херцеговскиот весник „''Слободна Босна“''.''
Николаидис на пошироката јавност и е познат по написот ''Чирак на џелатот'' објавен на 28 октомври 2004 година објавено во ''Монитор'' во кое го обвинувал познатиот режисер Емир Кустурица за соработка со режимот на Милошевиќ. Написот станал предмет на долг правен спор кога Кустурица го тужел Николаидис за клевета, кој завршил во 2009 година кога Врховниот суд на Црна Гора ја потврдил пресудата со која на Николаидис му било наложено да плати отштета од 12.000 евра.
На 15 октомври 2009 година Николаидис станал советник на Ранко Кривокапиќ, претседател на Народното собрание на Црна Гора и Социјалдемократската партија на Црна Гора.
Досега има објавено четири романи и неколку антологии на приказни:
*''Катедрала во Сиетл'', приказни, 1999 година.
*''Тие!'' роман, 2001 година.
*''Мимезис'', роман, 2003 година.
*''Син'', роман, 2006 година.
*''Пристигнување'', роман, 2009 година.
*''Девет'', роман, 2014 година.
*''Унгарска реченица'', роман, 2017 година.
Арношт Барт

Арношт Барт (|Arnošt Bart; (, — , ), познат под псевдонимот Брезинчански (|Brězynčanski) — лужички политичар и културен работник. Тој е еден од основачите на националната организација на Лужичките Срби „Домовина“ и нејзиниот прв претседател (1912-1927).
1 Животопис
Арношт Барт е роден на 28 август 1870 година во лужичкосрпско селско семејство во лужичкиот град Летон во општината Кубшице. Од 1885 до 1888 година посетувал стручно училиште во Будишин. Потоа патувал низ Европа, посетувајќи ги Франција, Русија и Австроунгарија. Во својата татковина се вратил во 1890 година и истата година му се приклучил на културно-просветното друштво „Матица Лужичкосрпска“. Учествувал во културни и општествени настани меѓу лужичкосрпските селани. Во исто време, учествувал во политички активности, поддржувајќи ги ставовите на саксонските конзервативци.
Во 1912 година бил еден од основачите на лужичкосрпската општествена организација „Домовина“. За време на Ноемвриската револуција во Саксонија во 1918 г. бил основач на Лужичкосрпскиот народен одбор. Осврнувајќи се на мировниот проект на американскиот претседател Вудро Вилсон наречен „Четиринаесет точки“, барајќи право на национално самоопределување и политичка автономија на Лужичките Срби. Тој повикал на воспоставување лужичосрпска автономија во рамките на Германското Царство или Чехословачка Република. Во декември 1918 година водел преговори со чехословачките власти за нивната поддршка на лужичкосрпските интереси. Во својата борба за политичка автономија на Лужичките Срби, успеал на своја страна да придобие неколку членови на Лужичкосрпскиот народен одбор.
Во јануари 1919 година поминал низ Прага на пат кон Париската мировна конференција. Во Прага се обидел да ѝ се придружи на чехословачката делегација, но не успеал, по што во април 1920 година се вратил во Германија, каде што бил уапсен и осуден на три години затвор за неговите активности. По ослободувањето учествувал во работата на Лужичкорпската народна партија.
Откако нацистите дошле на власт во Германија во 1933 година бил уапсен и накратко осуден. Бил протеран од Горна Лужица во 1935 година. Од 1944 до 1945 година бил в затвор.
По Втората светска војна прифатил да учествува во обновувањето на лужичкосрпските организации. Придржувајќи се кон конзервативните ставови, тој учествувал во политички активности меѓу Лужичките Срби.
По војната живеел во селото Брезинка, по што го зел псевдонимот Брезичански. Починал на 15 февруари 1956 година во село Брезинка.
Odo' ja

„Odo' ja“ (|Јас отидов) е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга. Песната е издадена во 2014 и се наоѓа на третиот студиски албум на пејачката, насловен ''Moderna žena'' (2016). Песната е напишана од парот Хуљиќ, односно музичарот и продуцент Тончи Хуљиќ и неговата сопруга, поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. Аранжманот е завршен од Федор Боиќ.
Ридовите имаат очи (филм од 1977)

Ридовите имаат очи (|The Hills Have Eyes) — американски филм на ужасите од 1977 г., снимен по сопствено сценарио и последователно уреден од Вес Крејвен. Главните улоги ги толкуваат Сузан Ланје, Мајкл Бериман и Ди Волас. Филмот ја раскажува приказната за семејството Картер, кое патува низ Америка низ пустината на Невада и се среќава со мутантни човекојадци.
Филмот ја добил Наградата на меѓународното жири на критиката на кинофестивалот во Сиџес. Во 2006 г., францускиот режисер Александре Ажа режирал преработка на „Ридовите имаат очи“, а следната година бил објавено продолжение од режисерот Мартин Вајз.
1 Содржина
Додека семејството Картер патува кон Лос Анџелес, тие се наоѓаат заглавени во огромна пустина откако скршнале од патот. Нивната ситуација добива опасен пресврт кога ќе бидат во заседа од дивјачко семејство што демне во блиските ридови. Оставени само со својот разум и неочекуваната помош на Руби, сочувствителниот член на човекојадскиот клан, преживеаните Картерс, заедно со нивните верни кучиња, мораат да се борат за своите животи. Меѓу нив се братот и сестрата Боби и Бренда Картер, сопругот на Бренда, Даг Вуд, и нивната ќерка Кети, сите решени да излезат живи од ова искушение.
Tsunami (песна)

„Tsunami“ (|Цунами) е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга. Песната е издадена во 2014 и се наоѓа на третиот студиски албум на пејачката, насловен ''Moderna žena'' (2016). Песната е напишана од Душан Бачиќ и Бојан Драгојевиќ. Трае 3 минути и 10 секунди.
Prsti zapleteni

„Prsti zapleteni“ (|Заплеткани прсти) е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга од нејзиниот трет соло студиски албум ''Moderna žena'' (2016). Песната е издадена како сингл од албумот во 2013 година. Напишана е од Перо Козомара и Ивица Брнас, а продукцијата е од Реми Казиноти. Според текстот, во песната се работи за женски протагонист којшто сѐ уште има чувства кон машкиот партнер чиишто патишта животот ги разделил. Klapa Rišpet се јавува како придружен артист во песната.
Со цел да ја промовира, Розга ја изведува „Prsti zapleteni“ во живо за време на фестивали и телевизиски настапи, а потоа и на некои од нејзините концерти. Музичкото видео за песната е во режија на и е издадено на 24 јануари 2014 година. Синглот бил и комерцијално успешен, искачувајќи се на 4-то место на листата за синглови во Хрватска, HR Top 40.
Okus mentola

„Okus Mentola“ (|Вкус на ментол) е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга од нејзиниот трет соло студиски албум ''Moderna žena'' (2016). Песната е издадена како сингл од албумот во 2013 година. Напишана е од дуото Хуљиќ коешто се состои од музичарот и продуцент Тончи Хуљиќ и неговата сопруга, поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. Песната е продуцирана од Борис Ѓурѓевиќ. Според текстот, во песната се работи за женски протагонист којшто флертува со нејзиниот машки партнер и го поттикнува да ја љуби со неговите усни кои имаат „вкус на ментол“.
Со цел да ја промовира, Розга ја извела „Okus mentola“ во живо за време на фестивали и телевизиски настапи, а потоа и на повеќето од нејзините концерти. Музичкото видео за песната е во режија на Дарио Радусин и е издадено 2014 година. Денес, важи за една од најпознатите песни на пејачката и на нејзините концерти е пропратен со гласно пеење од публиката.