Блосит

Блосит — безводен минерал од бакарен ванадат со формулата: . Блоситот е именуван по минералогот Ф. Доналд Блос од Политехничкиот институт во Вирџинија и Државниот универзитет.
1 Природна и синтетичка појава
Блоситот за прв пат е опишан за појава во „Y“ фумаролата во кратерот на врвот на вулканот Изалко, Ел Салвадор. Таму се јавува со неколку минерали со висока температура, вклучувајќи: стоиберит, фингерит, зиесит и мкбирнеит. Природните аналози на овие соединенија кристализираат во бинарниот систем CuO-V<sub>2</sub>O<sub>5</sub>, првпат проучен од Бризи и Молинари (1958) и за прв пат се откриени како синтетички соединенија. Блоситот е полиморф на зиесит на ниска температура, β-Cu<sub>2</sub>V<sub>2</sub>O<sub>7</sub>. Сите кристали на блосит идентификувани до денес се измешани со други фумаролски бакарни ванадати. Откриената локација на овие бакарни ванадати, во надворешната сулфатна зона на фумаролата, укажува на температура на сублимација помеѓу 100 °C и 200 °C.
2 Физички својства
Блоситот се јавува како црни анхедрални кристали, со димензии што не надминуваат 150 хм. Кристали на блосит се изолирани само со други фумаролски бакарни ванадати или сулфати. Блоситот покажува црвено-кафеава линија, преовладувачка кај природниот присутен бакар, оваа црвено-кафеава боја е исто така преовладувачка во внатрешните рефлексии. Кај блоситот не се забележува расцепување, но големината на природните минерални зрна на поликристалот спречува идентификација на расцепувањето. Во ултравиолетовото зрачење, блоситот не флуоресцира, тој покажува бела боја кога е присутна сино-филтрирана бела светлина во воздухот и е непроѕирен за пренесената светлина. Густината на природниот блосит е 4,051 г/<sup>см3</sup>.
3 Композиција
Хемиската формула на блоситот е Cu<sub>2</sub><sup>2+</sup>V<sub>2</sub><sup>5+</sup>O<sub>7</sub>. Робисон и сор. спровеле квантитативни анализи користејќи микросонда ''ETEC Autoscan'' што работи на 20 kv на полиран примерок од меѓурастение на блосит-фингерит, резултатите од процентот на тежина на оксидот. Хемиска анализа ''V<sub>2</sub>O<sub>5</sub> 53.28%, CuO 46,49%: Вкупно 99,77%'' ; ''Идеална хемиска формула'': ''V<sub>2</sub>O<sub>5</sub> 53.34%, CuO 46.66%: Вкупно 100%''. Блоситот е единствената стабилна фаза на соединенијата Cu<sub>2</sub>V<sub>5</sub>O<sub>7</sub> во амбиентални услови. Структурата A2B2X7 е најчесто поврзана со B = P и V, групите B2O7 се ориентираат и флуктуираат во големина врз основа на електронската структура на катјонот A. Атомската структура на блоситот се формира кога три врски Cu-O се кинат за време на фазната промена. Фазната транзиција е од реконструктивен тип што не е најблизок сосед, за фазната промена е потребна релативно висока енергија на активација. Блоситот се формира и кога температурите на фумаролите се пониски од температурите на инверзија од .
4 Кристална структура
Блоситот е дел од класата на бакарни ванадати, V<sup>5+</sup> формираат тетраедарска координација опкружена со атоми на кислород. Тетраедрите на VO<sub>4</sub> се тесно поврзани со соединенијата од тортветитската група преку формирање на [V<sub>2</sub>O<sub>7</sub>]<sup>4−</sup>. Рамнините на [V<sub>2</sub>O<sub>7</sub>] лежат долж [100], диванадатните единици се распоредени на различни нивоа, ориентирани со векторот V-OB-V паралелно со [120] во една рамнина и паралелно со [120] во соседната рамнина. Независниот бакарен катјон во блоситот се формира како полиедарска структура координирана од пет атоми на кислород кои формираат апикално издолжена квадратна пирамида. Споделените рабови на CuO<sub>5</sub> од синџирите што лежат паралелно со [011] и [011], оваа ориентација е вообичаена кај трите полиморфи на Cu<sub>2</sub>V<sub>2</sub>O<sub>7</sub>. Блоситната структура претставена во блокова форма од Кривовичев и др. претставува две серии плочи, при што обете лежат нормално во ориентацијата.