Светот ноќе

Светот ноќта е меѓународна научно-истражувачка програма која врши мерења на светлосното загадување на небото ноќе. Во одредени временски периоди секоја година, проектот бара од луѓето да го бројат бројот на ѕвезди што можат да ги видат од нивното место и да го пријават на веб-страницата на проектот.Истражувачите ги собираат овие информации за да создадат јавна, слободно достапна карта на глобалното светлосно загадување.
До септември 2011 година биле направени речиси 70.000 мерења. Користењето на податоците собрани од јавноста ја прави програмата пример за граѓанска наука . Светот ноќе започнал како образовна програма на НАСА во САД организирана од <i>НОАО и била проширена на меѓународно ниво во текот на Меѓународната година на астрономијата 2009 година.
1 Научно образложение
Светлосното загадување, воведувањето на вештачка светлина во поранешните темни екосистеми, има бројни негативни еколошки ефекти . Изложеноста на вештачка светлина може да се покаже фатална за некои организми (на пр. молци кои летаат во запален пламен), може да ја прекине фазата на животниот циклус за други (на пр. блескавите црви не можат да привлечат партнери) и може да ги намали можностите за пронаоѓање храна Светлината ноќе, исто така, може да се меша со хронобиологијата на многу животни, вклучително и луѓето, преку потиснување на секрецијата на мелатонин .
Проектот Светот ноќе има две главни цели: подигање на јавната свест за светлосното загадување и неговите ефекти и обезбедување податоци за глобално мапирање на светлосното загадување.
2 Метод
Проектот бара од членовите на заедницата да излезат надвор во ноќе без месечина и да пријават колку ѕвезди се видливи во одредени соѕвездија . Проектот се фокусира на учениците, наставниците и семејствата и има активности на 13 јазици.
Поединците кои учествуваат се замолени да излезат надвор на одредени датуми најмалку еден час по зајдисонце, потоа да ги прилагодат очите на нивото на амбиенталната светлина и да набљудуваат специфично соѕвездие: Орион или Лав на северната полутопка, Крстот на јужната полутопка. Изборот на двонеделен период на датуми во близина на младата месечина го отстранува секој ефект врз осветленоста на небото од расеаната месечева светлина, а доброто набљудување по зајдисонце спречува секаква долга светлина од самракот. Видливоста на ѕвездите, исто така, може да се мери за проектот со помош на мерач за квалитет на небото, алатка што ја користат аматерски астрономи . Овие податоци за загадувањето на светлината потоа се доставуваат до мрежната страница за координација преку прелистувач. Собраните податоци се доставуваат до истражувачите и јавноста преку интерфејс за мапирање што ги прикажува податоците преклопени на Google Maps .
3 Точност на мерењата
Стандардната девијација на поединечно набљудување на Светот ноќта е приближно 1,2 ѕвездени магнитуди. Поради законот за големи броеви, кога набљудувањата се разгледуваат збирно, грешките од поединечните набљудувања се поништуваат една со друга, што доведува до многу стабилни средни вредности. Ова значи дека набљудувањата на Светот ноќе може да се користат за проценка на глобалните или регионалните трендови во осветленоста на небото.
4 Конверзија на мерењата во други единици
Набљудувањата „Светот ноќта“ ги идентификуваат најтемните ѕвезди што се видливи со оглед на околните услови. Претпоставувајќи нормална видлива острина и ведро небо, можно е приближно да се претвора Светот ноќе со голо око ограничувајќи ги максималните проценки во други единици:
НЕЛМ, Видливи ѕвезди, mcd/m <sup>2</sup>, mag/arcsec <sup>2</sup>
1, 10, 160, 14.6
2, 30, 60, 15.6
3, 80, 20, 16.6
4, 250, 8, 17.8
5, 800, 3, 19.0
6, 2.500, 0,8, 20.4
7, 7.000, 0.2, 22.0