Ема Андијевска

Ема Андијевска (|Емма Андієвська) (19 март 1931 година, во Донецк) — модерен, украински поет, писател и сликар. Нејзините дела се одликуваат со надрелистичен стил. Некои од нејзините дела се преведени на англиски и германски. Андијевска живее и работи во Минхен.
Ема Андијевска е автор на дваесет и девет збирки на поезија, пет книги со кратки раскази, три романи и повеќе од девет илјади слики. Таа има одржано уметнички изложби во САД, Канада, Франција, Германија, Австралија, Бразил, Израел, Украина и Швајцарија. Таа е член на Националниот сојуз на писатели на Украина, на украинскиот ПЕН-клуб, на Слободната академија во Минхен и Сојузното здружение на уметници. Таа е една од најважните претставници на модернизмот во украинската литература од втората половина на 20 век.
1 Животопис
Ема Андијевска е родена на 19 март 1931 година во Донецк. Нејзиниот татко бил хемичар-пронаоѓач, а нејзината мајка била агроном според образованието. Ема Андијевска присуствувала на училиште само повремено, поради нејзините чести тешки болести поради кои таа морала да учи сама. Поради овој нејзин морбидитет нејзиното семејство се пресели во Вишгород во 1937 година, а подоцна во Киев во 1939 година. Татко ѝ на Андијевска беше убиен од страна на советските власти за да не може да ги даде неговите откритија на Германците.
Поради ова, децата и мајката морале да заминат за Германија во 1943 година. Семејството живееше во различни градови низ Германија, вклучувајќи го и Берлин во зоната на англиската окупација. Таму Ема Андијевска лежеше во гипс за време од три години поради нејзината туберкулоза на ’рбетот, а осум години била во корсет. При крајот на 1949 година, за време на блокадата на Берлин, семејството се пресели во камп за раселени лица во Митенвалд, а подоцна во Минхен. За да ги намали шанските за добивање на туберкулоза на белите дробови, таа додека била во Берлин, а подоцна и во Митенвалд, зеде лекции во оперското пеење.
Во 1957 година Андијевска дипломирала на Украинскиот слободен универзитет во Минхен во областа на филозофијата и филологијата. Во 1957 година целото семејство се пресели во Њујорк, а во 1962 година Андијевска добила американско државјанство. Во 1959 година таа се омажила за украинскиот литературен критичар, есеист и писател Иван Кошеливец и живеела заедно со него четириесет години. Од 1955 година до 1995 година Андијевска работела како најавувач, режисер, сценарист и уредник на украинскиот оддел на Радио Слобода во Минхен. Таа во моментов живее во Минхен, каде интензивно работи на нејзините дела, понекогаш по осумнаесет часа на ден.
Во 1992 година, Андијевска за првпат по долго време ја посети Украина. По 2000, Андиевскаја го посетила својот мал дом во Донецк. Таму таа имаше изложба на слики во Донецкиот уметнички музеј, имала презентација и средба со сонародници во конференциската сала на Музејот за уметност и го посетила Украинскиот културен центар во Донецк.
2 Стил
Ема Андијевска често се поврзува со ''Њујоршката група'' на украински емигрантски писатели. Во овој круг на пријатели спаѓаат вајарите Михаил Черешновски и Григор Крук, уметниците Марија Долницка и Јаков Гниздовски и поетите Михаил Орест, Олег Зујевски и Васил Барка. Нивните дела се одликуваат со тоа што тие се чисто естетски, а не политички. Поезијата и прозата на Андијевска често е наречена надреалистичка. Таа ја нагласува важната улога на потсвеста во нејзините дела. Филозофијата, духовноста и мистицизмот се исто така важни аспекти во нејзините дела. Светгледот на Андијевска е доста сличен со идеите на будизмот и Карлос Кастанеда. Делата на Андијевска се сложени и бараат ерудиција од читателот.
3 Награди и признанија
* Антоновичка награда (1983)
* Орден за интелектуална храброст (2002)
* Меѓународната книжевна награда "Триумф" (2003)
* Глодоскиј скарб (2009)
* Националната награда Шевченко (2018)
4 Дела преведени на англиски
* Роман за добриот човек. Превод од Олга Рудакевич; со вовед од Марко Роберт Стех. Edmonton; Toronto: CIUS Press, 2017.
* Herstories: An Anthology Of New Ukrainian Women Prose Writers. Компилација од Мајкл М. Најдан. Glagoslav 2014.
*****