procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Клен (риба)

Речниот клен или ''Leuciscus cephalus'' е слатководна риба од семејството на краповидни риби. Тој е чест како во бавните, така и во среднобрзите реки, како и во канали и различни типови на мирни води низ Европа.
Прекриен е со крупни крлушки, со синозеленикав, темнозелен, кафеаво-зелен, темносив до црн грб, зеленкасто-сребренкасти или жолто-златни страни, бел блескав стомак и портокалови до црвеникави перки. Главата има изразито широко чело, а устата е голема со задебелени усни.
1 Опис и распространетост
Кленот има долго и силно тело, со должина од 50 cm, со голема глава поголема уста со која ја вшмукува храната. Бојата на телото му преминува од нијанса од темнозелена преку сива до потполно црна, а опашниот дел му е сребрен, стомакот бел. Кај постарите примероци стомакот, повремено добива портокалова боја. Нараснува до маса од 2 кг.
Кленот припаѓа на семејството Cyprinidae. Телото е вретенесто, покриено со крупни лушпи чии задни рабови се потемни. Попречниот пресек
на телото е скоро цилиндричен. Бојата на грбот е темнозелена, страните се сивкасто жолти до сребренести, стомакот е сребрено бел. Сите перки имаат посветол или потемен прелив од сивоцрна боја. Градните перки се портокалови, а стомачните и аналната се со
црвенкаст прелив. Главата е широка, устата е терминална и голема. Врвот на горната усна е скоро на хоризонталата на средината на очите.
2 Основни биолошки одлики
Кленот во Охридско Езеро полова зрелост достигнува во втората (машката популација), односно третата година од животот (женската популација). Се мрестат од април до јуни обично на каменеста подлога. Мрестот е порционен. Плодноста на женките изнесува меѓу 100 000 и 200 000 јајца со пречник од околу 0.7 мм (понекогаш ако е малку икра и до 1.5 мм). Бројноста и големината на икрата зависи од возраста и големината на единките. Икрата има леплив слој. Развојот на ембрионите во јајцата трае околу една седмица.
Живее во Охридско Езеро, акумулациите Глoбочицаи Шпиље, па одтука и во водите на Црн Дрим со притоките. Во Езерото се среќаваат примероци до 50-60 см, и тешина до 3 кг. Ваквите примероци се доста ретки. Кленот добро поднесува варирање на температурата на водата па го среќаваме и во притоките на Охридското Езеро како и во околните извори. Живее во мали јата, особено помладите единки, кои се среќаваат при површината на водата. Со староста кленовите сè повеќе живеат поединечно и тоа помалку или повеќе има постојани места (под корења, поткапини во карпи и др.) Кленот се храни скоро со секаква храна (растителна и животинска): инсекти и нивни ларви, црви, ракчина, мекотели, икра, други риби, жаби и др. Постарите единки се повеќе грабливи.
3 Значење
Месото на кленот е доста вкусно иако има ситни коски. Ценет објект е на рекреативните риболовци.
4 Хабитат
Клен е риба која живее во средна брзина на течение, бистра, чиста, и во ниски делови брзи теченија, во длабоки вирови и на места со тврдо каменито дно. Тој спаѓа во шарански врсти на риби, го населува скоро целиот европски континент освен скандинавското подрачје,а како изнвондредна врста се наоѓа и во Балтичкото Море.
Битка на Сутјеска

Битка на Сутјеска (|Bitka na Sutjesci, Битка на Сутјесци) или операција „Шварц“ (|Fall Schwarz) — напад од страна на Оската, што имал за цел да ги уништи партизаните. По напорните борби во Битката на Неретва главнината на НОВЈ и Врховниот штаб со Тито се пробиле кон Црна Гора, каде во просторот помеѓу реките Пива, Тара и Сутјеска создадале нова слободна територија. На оваа територија борците требало да се одморат, а на ранетите и болните од тифус да им се овозможи лекување и негување. Меѓутоа, непријателите не ги оставиле партизаните да се одморат и да се средат за нови борби. Тие многу брзо и во најголема тајност подготвиле нова офанзива. Собрале одморени воени сили и почнале да ја опколуваат територијата на која се наоѓале главнината на НОВЈ и Врховниот штаб. Покрај германска донеле италијанска, усташка и нугарска војска, а исто така и четници на Дража Михајловиќ. Додека непријателската воена сила изнесувала околу 127.000 војници најсовремено вооружени со топови, тенкови и авиони, дотогаш НОВЈ на овој сектор имал околу 20.000 борци со околу 3.000 ранети и болни.
1 Текот на битката
Окупаторите и домашните предавници, по големи подготовки, во мај 1943 година презеле нов напад против НОВЈ, познат како ''Петтата непријателска офанзива''. Нивната пешадија и тенкови од сите страни го стегале обрачот, а топови и авиони постојано го бомбардираа опколениот простор. Ситуацијата во која се нашла опколената главнина на НОВЈ била толку критична што членовите на англиската воена мисија при Врховниот штаб предлагале партизаните да се предадат. Но, ниту на Врховниот штаб, ниту пак борците не мислеле да се предадат. Затоа Тито дал наредба непријателскиот обрач да се пробие во правец кон Источна Босна. Исцрпените партизански борци без доволно храна и муниција, но безгранично храбри, во почетокот на јуни тргнале во пробив на обрачот на понадмоќниот непријател. За време на пробивот најжестоки и решавачки борби се воделе при преминот на реката Сутјеска кај Тјентиште. Борците јуришале в бој - гради во гради и притоа покажувале невиден хероизам. Затоа и загубите на двете страни биле големи. Во текот на борбите од бомбите на авионите на Оската бил ранет и врховниот командант Тито. И покрај тоа што војската на Оската била помногубројна и понадмоќна, единицте на НОВЈ успеале да ја разбијат и да си пробијат пат. Во борбите при преминувањето на Сутјеска загинале многу борци, а меѓу нив бил и Сава Ковачевиќ, славен командант на Третата пролетерска дивизија. И покрај загубите НОВЈ ја издржа и оваа најтешка и најкрвава офанзива во ослободителната војна. Така, и овој план на Оската и домашните предавници да ја уништи главнината на НОВЈ и Врховниот штаб не успеал. Со победата во решителната битка на Сутејска југословенските партизани запишале уште една херојска страница во историјата на Народноослободителната војна.
Црква „Св. Спас“ - Матка

Свети Спас — православен христијански храм којшто се наоѓа во кањонот Матка, високо над левиот брег на реката Треска во непосредна близина на селото Горна Матка. Црквата се наоѓа на зарамнето планинско плато точно над браната и хидроцентралата Матка, во месноста Петров Камен под Марков Град, на 1 час пешачење од манастирот Успение на Пресвета Богородица и во непосредна близина под разрушената средновековна црква Света Недела. До црквата води и широк земјен пат од селото Горна Матка.
1 Историја
По долги години на запуштеност и неактивност од неодамна во црквата повторно почнале да се одржуваат општонародни прослави на нејзиниот патронен празник Спасовден (Воведение Христово), на почетокот на летото, на кои присуствуваат стотици верници од Скопје и околните села Шишево, Сарај, Горна и Долна Матка. На 19 септември 2010 година, во пресрет на верскиот празник Рождество на Пресвета Богородица, меѓу народот познат како Мала Богородица, беа свечено поставени и осветени темелите за изградба на нова ѕидана камбанарија висока 9 метри.
2 Архитектура
Црквата претставува мал еднокорабен храм. Нејзината изградба датира најверојатно од доцниот 14 век била изградена врз контурите на постар и многу поголем култен објект. Месното население со оваа црква го поврзува мошне силниот култ кон Свети Спас.
3 Остатоци од други цркви
Во непосредна близина на црквата Свети Спас, непосредно јужно и југозападно во дворот на црквата стојат остатоците од темелите на 2 ранохристијански цркви Света Троица и Свети Ѓорѓија, кои се обележани со икони од овие светци. Свети Тројца или Св.Архангел Михаил е јужната градба. Tоа е црква од 12-13 век, времето на византиските владеења. На овој простор се наоѓаат расфрлани или вградени во црквите повеќе камени архитектонски делови кои, според своите одлики, потекнуваат од раноримскиот и доцноантичкиот период. Тие припаѓале на две култни градби: храм и базилика. Остатоците од црквата Света Троица (Св. Архангел Михаил) се позабележителни и во нив и во денешно време во олтарниот дел стојат крст, икони и кандило за свеќи, додека низ целата површина на храмот стојат повеќе од остатоци од столбови карактеристични за римското време.
4 Галерија
Петре Латиновски

Петре Латиновски ( во Радишани — ) — поранешен градоначалник на Општина Бутел во периодот од 2005 до 2017 година. На функцијата е избран на локалните избори во 2005 година.
1 Животопис
Тој бил роден во село Радишани. Дипломирал на Природно математичкиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“, отсек географија. Од 1978 до 1999 г. работи како професор во ДСУ за економија и биротехника „Арсени Јовков”. Од 1999 до 2003 година, тој бил директор на истоименото училиште. Во 2005 година, тој станал градоначалник на Општина Бутел и бил на функцијата сè до 2017 година.
Петре Латиновски бил оженет, татко на две деца и дедо на четири внучиња.
КК Вардар Осигурување

:''Не го поистоветувајте со клубот Вардар.''
КК Вардар Осигурување е поранешен македонски кошаркарски клуб со седиште во Скопје. Клубот е поранешен учесник во Првата македонска кошаркарска лига.
1 Историја
КК Вардар Осигурување имал играно една сезона во Првата македонска кошаркарска лига. Во сезоната 2009/10, КК Вардар Осигурување стигнал до финале, при што екипата на крај завршила на второто место губејќи со 4-3 во победи од КК Фени Индустри. Пред да започне следната 2010/11 сезона, клубот поради финансиски причини се распаднал.
2 Состав
Според последната сезона 2009/2010, составот на КК Вардар Осигурување е следниот:
број, Име и презиме, датум на раѓање, позиција, висинаcm, држава
4, Александар Костоски, 5.3.1988, Б, 188
5, Игор Пенов, 5.10.1984, К, 203
6, Ненад Станков, 16.1.1992, Б, 191
7, Иван Наумовски, 23.10.1985, Б, 184
8, Тони Симиќ, 8.6.1976, Ц, 210
9, Дарко Радуловиќ, 19.7.1980, Б, 192
10, Дамјан Стојановски, 9.12.1987, Б/К, 197
11, Кирил Николовски, 9.6.1988, К/Ц, 208
12, Владимир Кузмановски, 21.10.1984, К, 199
13, Тони Грнчаров, 8.2.1980, Б, 190
14, Перо Блажевски, 8.9.1972, K, 200
15, Јордан Николовски, 9.11.1983, К/Ц, 201
;Легенда::Б - ''бек'':К - ''крило'':Ц - ''центар''
3 Тогашна управа
;Стручен Штаб:Слободан Петровски - шеф на стручен штаб
:Марјан Илиевски - тренер
:Димитар Гаштарски - асистент на тренер
:Магдалена Богуческа - лекар
:Михајло Маноилов - физиотерапевт
:Илија Пенов - менаџер на тим
;Раководство:Мирослав Котевски - претседател
:Трајче Латиноски - потпретседател
:Илија Пенов - директор
:Александар Цветановски - комесар за безбедност
:Илија Пенов - лице за контакт
4 Поврзано
* Прва македонска кошаркарска лига
* Втора македонска кошаркарска лига
* Куп на Македонија
* Македонска кошаркарска федерација
* Спорт во Скопје
* Кошарка во Македонија
Корален гребен

Коралните гребени претставуваат топли, чисти и плитки океански станишта кои се богати со жив свет. Масивната структура на гребенот се образува од коралните полипи, ситни животни кои живеат во колонии. Кога коралните полипи изумираат, тие оставаат цврста каменеста разгранета структура составена од варовник.
Коралот е засолниште за многу животни во ова сложено станиште, вклучувајќи сунѓери, голожабрени полжави, риби (како црноврвна гребенска ајкула, риба-кловн, јагула, папагалска риба, риба-скорпија итн.), медузи, анемони, морски ѕвезди, ракови, желки, морски змии, полжави и други мекотели (октоподи, наутилуси и школки). Птиците се исхрануваат со животните од коралниот гребен.
Постојат два типа на корали: цврсти и меки корали. Цврстите корали имаат цврсти, варовникови скелети кои ја образуваат основата на коралните гребени. Меките корали не градат корални гребени.
1 Распространување
Коралните гребени се развиваат во плитка, топла вода, најчесто близу копното и обично во тропските предели; коралите сакаат температури меѓу 21 до 30 °C. Постојат корални гребени во водите далеку од источниот брег на Африка, потоа кај јужниот брег на Индија, во Црвеното Море, како и кај бреговите на североисточна и северозападна Австралија и кај Полинезија. Исто така постојат гребени кај брегот на Флорида во САД, потоа кај Карибите и Бразил.
Големиот Корален Гребен (близу брегот на Квинсленд, Австралија) е најголемиот корален гребен во светот. Долг е преку 2.000 километри.
2 Типови на гребени
Постојат неколку типови на корални гребени:
*''Бреговите гребени'' се формираат долж бреговата линија. Тие растат на континенталниот праг во плитка вода
*''Бариерните гребени'' растат паралелно на бреговите линии, но подалеку, обично одвоени од копното со длабока лагуна. Се нарекуваат бариерни бидејќи образуваат бариера меѓу лагуната и морето, со што се забавува навигацијата.
*''Коралните атоли'' се прстени од корали кои растат на врвот на стари, неактивни вулкани во океанот. Тие започнуваат како брегови гребени обиколувајќи вулкански остров; потоа, со тонењето на вулканот, гребенот продолжува да расте и на крај останува само тој.
3 Закани
Многу корални гребени се во фаза на изумирање. Главните закани за коралните гребени се загадување на водата (од канализација и земјоделство), безгрижно собирање на корални примероци и седиментација (кога песок или друг материјал од градилиштата или рудниците ја заматува водата на гребенот и ги убива коралите, на кои им е потребна светлина за живот).
Корапски Водопад

Корапскиот Водопад (Пројфелски Водопад) — водопад во горниот тек на Длабока Река на планината Кораб. Се јавува во пролетните месеци од топењето на снегот на источната страна на врвот Мал Кораб. Во зависност сезоната и водостојот на изворот, водопадот варира во висина и интензитет.
Во различни извори, може да се најдат различни податоци за висината на водопадот, а бројките варираат меѓу 70 до 138 метри. Точната висина на водопадот може да зависи и од различните точки кои се земени при различни мерења. Горната точка на водопадот се наоѓа на надморска височина од околу 2.050 м,а а долната е на надморска висина од околу 1.950 м.
Водопадот се појавува со топењето на снегот на пролет. Најголем интензитет има кон крајот на мај и почеток на јуни, а понатаму во текот на летото, губи од својaта јачина. Крајот на летото и почетокот на есента, водата само се лизга по карпите, а во сушни години комплетно пресушува.
Најдобриот пристап до водопадот е преку долината на Длабока Река. Може да се пристапи од левата страна на реката преку селата Нистрово и Жужње, или од десната страна преку Бибање, покрај врвот Кабаш. Патекети се тесни и слабо обележани, а на неколку места треба да се преминува реката преку необезбедени премини.
1 Галерија
Пегаз (митологија)

Пегаз во старогрчката митологија е крилест коњ. Скокнал од крвта на Медуза кога Персеј ѝ ја отсекол главата. Белерофон го заробил Пегаз и го јавал во многу свои походи, вклучувајќи ја битката со Химера, но кога се обидел да го јава крилестиот коњ кон небото бил отфрлен и убиен, а Пегаз останал на небото како соѕвездие. Летот на Пегаз често се смета за симбол на поетското вдахновение.
Манастир „Успение на Пресвета Богородица“ - Матка

Успение на Пресвета Богородица (познат и како Манастир Матка) — манастир во кањонот Матка веднаш на левиот брег на реката Треска, по браната на езерото Матка, на околу 17 км од центарот на градот Скопје. Тој е активен манастир во кој постои женско монашко сестринство. Неговиот патронен празник, меѓу народот познат како „Голема Богородица“, се одржува секоја година на 28 август, при што манастирот секогаш е посетен од илјадници скопјани кои учествуваат на големата општонародна веселба проследена со манастирска трпеза (гравче) и музика. Многу е веројатно дека кањонот и пошироката област го добиле името ''Матка'' токму поради овој манастир посветен на Мајката Божја, чие име на старословенски (црковнословенски) е ''мать'' (мат).
Манастирот е изграден во средината на XIV век, на старо култно место. Точното време на подигање на црквата не е познато ниту првиот ктитор. На првобитната црква, веројатно во бурните настани на воспоставување турска власт во Македонија и страдале покривот и фреските. Многу подоцна, во 1497 година, извесна госпоѓа Милица ја затекнала црквата без покрив. Таа инвестирала, црквата повторно да добие покрив и живопис и да се изгради припрата. Овие податоци стојат на натписот над влезната врата однатре. Според овој натпис, јасно е дека протогената градба на црквата потекнува од XIV век, додека покривот, припратот и внатрешниот фреско-живопис се од крајот на XV век. Во потрага по времето на изградба на првобитната црква може да се додаде и надгробната плоча на христијанката Марија, откриена во црквата пред олтарот.
Црквата има форма на стеснат крст впишан во квадратна основа. Куполата лежи врз осумаголен тамбур носен од масивни пиластири. Централната апсида на црквата од надворешната страна е тристрана. Со својата архитектурна концепција оваа црква не излегува од рамките на византиската архитектура од овој период. Прозорците се мали и високо поставени. Ваквиод објект припаѓа на типот градби од XIV век поврзани за благородничката сакрална архитектура. Манастирот е познат и како Манастир Матка, а бил централен (матичен) за повеќе цркви, манастири и монашки скитови што се наоѓале во овој дел од теснецот на реката. Тоа го поврзуваат записите поврзани си животот во манастирот. Култот кон Света Богородица, во манастирот Матка, бил мошне силен и манастирот го посетувале видливи гости, како, на пример, патријархот на Пеќската патријаршија Арсениј IV. И во денешни времиња овој манастир е доста важно место при што е често посетуван и од современи важни личности, како Претседателот на Република Македонија.
Во манастирот постои поменик, во кои се запишани имињата на многу дарители на манастирот од целиот скопски регион, вклучувајќи и имиња на луѓе од села кои денеска се населени со муслиманско (албанско) население, што претставува важен споменик со непроценливо значење за историјата на скопската област. Токму податоците од поменикот на овој манастир се често користени во книгите на познатиот антропогеограф Јован Трифуноски (погледајте ја неговата книга: ''Слив Маркове Реке - антропогеографска поматрања'').
Хофбург

Палатата Хофбург е палата сместена во Виена, Австрија, која била дом на најмоќните луѓе во историјата на Австрија, вклучувајќи ја и Хабсбуршката династија, владетели на големото Австроунгарско царство. Моментално служи како официјална резиденција на австрискиот претседател. Хофбург била палатата во која Хабсбурговците престојувале во текот на зимата, додека Шенбрун е палатата која ја претпочитале за престој во летото.
Областа на палатата Хофбург е документирана како седиште на владата од 1279 година, за време на владеењето на неколку царства и републики.
Дворецот Хофбург бил прошируван нив векови со цел денеска да е составен од: неколку резиденции, капела, музеи, империјална библиотека, национален театар, школо за јавање коњи, коњска штала, како и конгрес центарот на Хофбург.
Неколку архитекти работеле на проширавањето на палата, едни од најпознатите се италијанскиот архитект-инженер Филиберто Лучезе, Лодовико Бурначини и Мартино и Доменико Карлоне. Исто така на него работеле и барокните архитекти Лукас вон Хилденбрадт и Јосеф Емануел Фишер вон Ерлакх, Јохан Фишер вон Ерлакх и други.
Во зданието е сместен и огранок на познатиот Уметничкоисториски музеј.
Бегово Поле

Бегово Поле — карстно поле на планинскиот масив Јакупица на северната страна од врвот Солунска Глава.
Полете се наоѓа на надморска висина од околу 2000 метри. Долго е околу 1,5 км, a широко околу 500 до 1000 м, со благ пад накај запад. Низ него тече мало поточе кое формира неколку езерца и локви, па потоа понира во најниската точка. На крајот на полето видлива е длабока јама која е полна со снег. Се верува дека водата која понира на Бегово поле, извира од другата страна на Солунска Глава, во изворите на Бабуна.
Од 2000 г. се вршени повеќе спелеолошки истражувања во карстниот регион околу Солиунска Глава. Се верува дека под врвот има огромни резервоари за вода, што се поистоветува со старото локално име за масивот „Мокра Планина“.
На Бегово поле летно време функционираат неколку бачила, и се користи како високо пасиште за овци и коњи. Од 2007 година, планинарското друштво КПС „Македон“ организира традиционална забава на Бегово Поле во претпоследниот викенд во јуни.
1 Галерија
2 Поврзано
* Јакупица
Мето Петровски

Мето Петровски — македонски снимател, филмски и телевизиски режисер, роден во 1935 година во с.Иванчишта, Кичевско. Завршил Филмска школа во Белград, на отсекот за филмски снимател, а специјализирал во Загреб.
Режирал повеќе од 60 документарни и кусометражни филмови и многу телевизиски емисии. Се вработил во Вардар Филм и како режисер дебитирал со докуменатарниот филм ''„Селидби“''. Со документарниот филм ''„Вирово“'' учествувал на Филмскиот фестивал во Кан, Франција.
Добитник е на наградата ''Златен медал'' на фестивалот за краток филм во Белград, Србија и други награди и признанија.
Починал на во Скопје.
Торта Захер

Торта Захер (на германски: ''Sachertorte'') е чоколадна торта, која е направена според рецептот на Франц Захер во 1832 година за Клеменс Вензел вон Метерних во Виена, Австрија. Тоа е едно од најпознатите кулинарски специјалитети на Виена. Тортата Захер според оригиналниот рецепт се прави само во Виена и Салцбург, додека на другите места е доставувана. Единствено место каде што оригиналната Захер торта може да се најде надвор од Австрија е во продавницата Захер во Боцен, Италија.
Шарпланински чај

Шарпланински чај, македонски чај или само планински чај — едногодишно растение кое расте на високите планини на Балканскиот Полуостров. Позната е во народната медицина по своите лековити својства.
1 Потекло на поимот
Научното име доаѓа од грчкиот збор за ''σιδηρίτις'' (''сидеритис'') со значење „железен“, и изведенката од латинскиот назив за Шар Планина — ''Scardus''.
2 Животна средина
Расте на поголема надморска височина во суви предели, на песоклива почва, на карпи или карпести пукнатини. Цвета од јуни до август во зависност од регионот и надморската виснина.
Во различни региони виреат разни подвидови познати под повеќе имиња: шарпланински чај, пирински чај, овчарски чај, итн.
Најмногу го има на високите планински пасишта најчесто на висина над 1500 метри н.в. Може да се одгледува и во вештачки услови во алеи со песок, или масовно да се сади на планинските пасишта.
Постојат неколку слични видови од истиод род за кои не е јасно дали се посебни видови или подвидови.
Бидејќи билката расте во изолација во високите планинските предели, и многу често секој вид/подвид е ендемски за таа планинска верига. Кај нас е познато дека чајот што се бере на Галичица е малку различен на вкус и изглед од тој на Шара и Бистра. Исто така може да се најде на осторовите во Егејското Море, најмногу на Крит.
3 Употреба
Планинскиот чај е високоценета билка во народната медицина. Се употребува како универзален лек против настинки, грип и за целокупно јакнење на имунолошкиот систем. Научните истражувања покажуваат дека е богат со антиоксиданси и може да се користи за превенција и борба против рак. Исто така докажано е дека делува против бактерии и воспаленија, а може да се користи и како алтернативен лек против остеопороза.
Растението со своите лековите својства било познато уште од античко време . Со популаризацијата на алтернативната медицина, станува сè попопуларно поради своите антиканцерогени својства. Во Грција е брендиран и заштитен како „грчки планински чај“ и се извезува на големо како билошки здрава храна и алтернативен лек.
Кај нас сè помалку може да се најде на планините. Дивите берачи го берат во големи количини, уште пред целосно да расцвета. Се продава исушен во снопчиња по пазарите, и сè повеќе се одгледува во вештачки услови.
Шницла

Шницла или Виенска шницла (на германски: ''Schnitzel'' или ''Wiener Schnitzel'') е традиционално австриско јадење кое се состои од котлет од телешко месо измешан во брашно и трошки од леб и пржен во путер. Јадењето е популарен дел од виенската и австриската кујна. Во Австрија, јадењето традиционално се служи со парче лимон, џем од боровинка или пак сос од брусница и во зависност од желбата на личноста се додава салата од компири (пире) или пак пржени компири. Иако традиционално виенската шницла се правела само од телешко месо, денес таа се прави и од свинско месо. Во Австрија, изразот ''Wiener Schnitzel'' (Виенер Шницел) е заштитен со закон и шницлата со тоа име мора да биде направена од телешко месо. Исто така, постојат и регионални верзии на шницлата, како Салцбургшката шницла која се служи со печурки, сланина, кромид и други зачини и состојки.
Постои дебата за тоа од каде потекнува шницлата. Некои тврдат дека таа за првпат била направена во Милано, северна Италија како ''cotoletta alla milanese'', додека други велат дека се појавила во Виена, во 15 или 16 век. Исто така, постои и теза дека таа можеби била донесена во Австрија за време на Битката за Виена од 1683 година од полската или германската војска. Според друга хипотеза, таа за првпат била јавно претставена во 1857 година од фелдмаршалот Радецки, кој поголем дел од животот го поминал во Милано.
Различни варијанти на шницлата постојат денеска во светот. Во Македонија таа претставува тенко парче бифтек, посолено со сол и бибер, испржена во лебни коцки. Традиционално се служи со гарнир од пржен или варен компир и зелена салата.
1 Шницлата во популарната култура
* „Виенска шницла“ (англиски: ''Weinerschnitzel'') — песна на американската хардкор-панк група Дисендентс (''Descendents'').
Масакр кај Ми Лај

Масакрот кај Ми Лај (16 март 1968) е масовно убиство на повеќе невооружени селани од страна на американските војници во селцето Ми Лај, за време на Виетнамската војна.
Една група американски војници во мисија, во потрага по виетконговци, влегла во селцето, па иако таму не нашле вооружени виетконговци, ги убиле сите постари мажи, жени и деца што ги затекле во селото; само мал број селани преживеале. Инцидентот на почетокот бил прикриван од армиски офицер со висок чин, но подоцна излегол во јавноста од страна на поранешните војници. На претстојното воено судење, водачот на водот, поручникот Вилијам Кали бил обвинет за наредба за убивање со умисла и бил осуден на доживотен затвор; но претседателот Ричард Никсон интервенирал во негово име, па по три години бил ослободен. Масакрот и другите ѕверства откриени за време на судењето ја поделиле американската јавност и придонеле за зголемување на разочараноста од војната.
ФК Стерлинг Албион

ФК Стерлинг Албион (|Stirling Albion FC) — шкотски фудбалски клуб кој моментно се натпреварува во Шкотската премиер лига. Клубот игра на стадионот „Фортбенк“ во градот Стерлинг кој има капацитет од 3.808 седишта. Популарно ги нарекуваат „Биноси“ и играат во целосна црвена опрема. Тоа е нов млад клуб кои полека се пробива во шкотскиот фудбал.
Машизмо

Машизмо е претерана гордост во машкоста, сфатена како моќ, често поврзана со минимално чувство на одговорност и игнорирање на последиците. Во машизмот има прекумерно вреднување на одликите културно поврзани со машкоста и оцрнувањето на одликите поврзани со женскиот род. Со векови тоа е силно струење на латиноамериканската политика и општество. Каудилос (воени диктатори), значајни во историјата на Латинска Америка, го окарактеризираат машизмот со нивниот смел и апсолутистички приод кон владата и нивната подготвеност да применат насилство за постигнување на своите цели.
Роберт Лукетиќ

Роберт Лукетиќ (англиски: ''Robert Luketic''; 1 ноември 1973) — австралиски филмски режисер, филмски продуцент и текстописец. На светската филмска сцена е забележан по филмските хитови Свекрва-чудовиште, Законски русокоса, 21 и Убијци.
1 Животопис
Лукетиќ е роден во Сиднеј, Австралија од татко Хрват и мајка Италијанка. Роберт Лукетиќ има помлада сестра, Мери Лукетиќ.
Маченик

Маченик или страстотерпец — лице што доброволно страда до смрт не сакајќи да се откаже од својата вера. Подготвеноста за мачеништво бил колективен идеал во стариот јудаизмот, особено во ерата на макабите и неговата важност продолжува во модерните времиња. Римскиот католицизам го смета страдањето на мачениците како тест за нивната вера. Многу светци од раната црква поднесувале мачеништво за време на прогонствата од римските цареви. Мачениците не треба да прават чуда за да бидат канонизирани. Во исламот се мисли дека мачениците опфаќаат две групи на верност:оние убиени во светата војна и оние убиени неправедно. Во будзмот, бодисатвата се смета како маченик бидејќи доброволно го одложува просветувањето за да им го олесни страдањето на други.
Мемоари

Мемоар (од Француски: mémoire од Латински: memoria, што значи меморија или реминисценција) — повест или запис составен според сопствени забележувања и искуство. Тесно поврзан со автобиографијата, мемоарот од неа се разликува, пред сè, според поголемиот акцент на надворешните настани. За разлика од пистаелите на автобиографии кои, првенствено, се занимаваат со себе како тема, писателите на мемоари обично учествувале или внимателно ги следеле историските настани, и нивна главна цел е опишување или толкување на тие настани.
Црква „Св. Злата Мегленска“ - Сарај

Света Злата Мегленска претставува црква во скопското село Сарај. Црквата почнала да се гради во 1996 година, но поради финансиски проблеми изградбата траела 15 години. Во 2007 година во црковниот двор била извршена тешка кражба на градежен материјал.
Кон крајот на ноември 2017 година било украдено црковното ѕвоно тешко околу 160 килиграми.
1 Поврзано
*Сарај
Црква Свети Ѓорѓи (Лалибела)

Црквата Свети Ѓорѓија (амхарски: ''Bete Giyorgis''? или ''Бет Георгис'') е монолитен храм кој се наоѓа во Лалибела, Етиопија. Христијанскиот храм бил изграден во текот на 13 век. Овој храм бил изграден најдоцна од единаесетте цркви во областа, па честопати се нарекува и како Осмо светско чудо.. Неговите димензии се 25 x 25 x 30 метри. Црквата е посветена на Свети Ѓорѓија, покровител на Етиопија.
1 Историја
Според етиопските преданија, оваа црква била изградена во времето кога кралот Гебре Мескел Лалибела од династија Загве, која на власт во земјата дошла во почетокот на 10 век. Во текот на неговото владеење, неговите соперници постојано се обидувале да ја заземат неговата власт, па се обидиле и да го отрујат. Самиот крал побарал помош од Етиопската православна црква. Тој слушнал гласини од страна на Свети Георги и Господ i Bog, кои говориле дела самиот крал бил задолжен да го изгради вториот Ерусалим, бидејќи вистинскиот се наоѓал во рацете на муслиманите. Според некои извори, самиот крал бил во Светата Земја, и бил инспириран од тоа што го видел. Сепак, при изградба на комплексот од цркви, тој во никој случај не се обидел да наметне некоја копија од блискоисточните храмови.
Првите жители од Европа кои го посетиле комплексот биле Португалците во текот на 16 век. Се вели дека кога португалскиот капетан кога ги известил властите на Португалија за убавината на храмот, тие едноставно не можеле да поверуваат дека е можно да постоат такви градби во Африка.
2 Опис
Црвата се наоѓа на определена далечина од останатите цркви во целиот комплекс. Таа се наоѓа во длабок ров, чија основа наликува на крст. Нејините невообичаени прозорци наликуваат на оние од катедралата во Аксум. Во нејзината внатрешност се наоѓа стенопис од Свети Ѓорги, како убива змеј. Сите цркви се меѓусебно поврзани со подземно тунели.
3 Црквата денес
Денеска оваа црква припаѓа на Етиопската православна црква. Објектот е вклучен во списокот на светско наследство на УНЕСКО . Комплексот денеска е еден од најголемите туристички атракции во земјата.
Маргаретен

МаргаретенMargareten
Податоци
Површина:, 2,03 км<sup>2</sup>
Население:, 52 548 ''(2001)''
Густина:, 25 885 ж/км²
Градоначалник:, Курт Вимер (АСДП)
Мрежно место:
Маргаретен (на германски: ''Margareten'') e петтиот округ на главниот град на Австрија, Виена. Округот се наоѓа во внатрешната страна на виенскиот појас. Од 1861 година, округот е одвоен од Виден, прогласен и уреден како самостоен округ. Претставува густо населено подрачје со многу малку зелени површини. Маргарет е разгледуван како работен округ и располага со многубројни објекти кои му припаѓаат на градот. Процентот на население со странско државјанство, според податоците од 2001 година во Маргарет изнесува 23,2%, што за 6% поголемо од просекот во цела Виена. Притоа, 7% од населението имало српско и црногорско државјанство, додека 4,4% биле турски државјани. Следуваат Бошњаците со 2,3%, како и Хрватите и Германците со процент од 1 до 1,5. Вкупно, 32% од населението на округот е родено во друга земја. Само 64,4% од населението го има германскиот јазик за мајчин, потоа 13% зборуваат српско-хрватски, 7,6% турски, 1,1% унгарски.
1 Поврзано
* Виена
* Окрузи на Виена
Окрузи на Виена

Главниот град на Австрија, Виена официјално е поделен на 23 окрузи (гер: ''Bezirke''). Според некое непишано правило, граѓаните на Виена нивнит окрузи најчесто ги нарекуваат според бројот, а ретко според нивното име. На пример ''17 Bezirk'', (мак: 17 округ), или пак ''Der Siebzehnte'' (седумнаесетти). Броевите на окрузите се наоѓаат на секој знач со име на улица, пред името на улицата на пр. ''17; Pezzlgasse''.
#, Грб, Име, Германски
1, Внатрешен Град, ''Innere Stadt''
2, Леополдштат, ''Leopoldstadt''
3, Ландштрасе, ''Landstraße''
4, Виден, ''Wieden''
5, Маргаретен, ''Margareten''
6, Маријахилф, ''Mariahilf''
7, Нојбау, ''Neubau''
8, Јозефштат, ''Josefstadt''
9, Алзергрунд, ''Alsergrund''
10, Фаворитен, ''Favoriten''
11, Зимеринг, ''Simmering''
12, Мајдлинг, ''Meidling''
13, Хицинг, ''Hietzing''
14, Пенцинг, ''Penzing''
15, Рудолфсхајм-Финфхаус, ''Rudolfsheim-Fünfhaus''
16, Отакринг, ''Ottakring''
17, Херналс, ''Hernals''
18, Веринг, ''Währing''
19, Деблинг, ''Döbling''
20, Бригитенау, ''Brigittenau''
21, Флоридсдорф, ''Floridsdorf''
22, Донауштат, ''Donaustadt''
23, Лизинг, ''Liesing''
Фаворитен

ФаворитенFavoriten
Податоци
Површина:, 31,8 км<sup>2</sup>
Население:, 169 578 ''(2001)''
Густина:, 5 333 д/км²
Градоначалник:, Хермине Мозпойнтнер (АСДП)
Мрежно место:
Фаворитен (|''Favoriten'') е десеттиот округ на Виена, австрискиот главен град.
1 Поврзано
*Виена
*Окрузи на Виена
Росио Игарсабал

Росио Игарсабал (родена 24 август 1989 година) — аргентинска актерка и пејачка. Таа е најпозната по нејзината улога како Валерија во телевизиската серија Ангели, а исто така учествуваше и во објавувањето на албумите Teen Angels 2 и Teen Angels 3, а некое време беше член на бендот Teen Angels.
1 Ран живот
Росио Игарсабал е родена на 24 август 1989 година во Буенос Аирес, Аргентина. Таа има две сестри, Мартина и Лучија.
Европско првенство во ватерполо 2010

Европското првенство во ватерполо 2010 е 29 европско првенство во ватерполо кое се одржало во Хрватска. Првенството се одржало од 29 август до 11 септември 2010.
1 Групи
Група A, Група B
2 Прелиминарна рунда
Тимови пласирани во полуфиналето.
Тимови пласирани во четвртфиналето
Тимови кои се борат за место за конечен пласман
2.1 Група A
, Тим, Нат., Поб., Нер., Пор., ДГ., ПГ., Раз., Бодови
1., 5, 4, 0, 1, 54, 32, +22, 12
2., 5, 4, 0, 1, 42, 35, +7, 12
3., 5, 3, 1, 1, 60, 38, +22, 10
4., 5, 2, 1, 2, 46, 48, −2, 7
5., 5, 1, 0, 4, 41, 40, +1, 3
6., 5, 0, 0, 5, 21, 71, −50, 0
*Прва рунда
------------*Втора рунда
------------*Трета рунда
------------*Четврта рунда
------------*Петта рунда
------------
2.2 Група B
, Team, G, W, D, L, GF, GA, Diff, Points
1., 5, 4, 1, 0, 46, 34, +12, 13
2., 5, 4, 0, 1, 71, 36, +35, 12
3., 5, 3, 0, 2, 32, 45, −13, 9
4., 5, 1, 1, 3, 32, 37, −5, 4
5., 5, 1, 0, 4, 35, 53, −18, 3
6., 5, 1, 0, 4, 42, 53, −11, 3
*Прва рунда
------------*Втора рунда
------------*Трета рунда
------------*Четврта рунда
------------*Петта рунда
------------
3 7 - 12 место
=
3 7 - 12 место
=--------
3.2 7-12 полуфинале
--------
3.3 11 место
----
3.4 9 место
----
3.5 7 место
----
4 Финална рунда
4.1 Четвртфиналисти
--------
4.2 Полуфинале
--------
4.3 5 место
----
4.4 3 место
----
4.5 Финале
----
5 Конечен распоред
Ранг, Тим
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
ФК Охрид Лоте

ФК Охрид Лоте е распаднат фудбалски клуб од Охрид.
1 Историја
Клубот е формиран во 2009 година и има настапувано во Македонската Втора Лига. Клубот е наследник на Борец Вапила. Првобитното име на клубот било Борец Вапила, но во зимската пауза во рамките на Македонската Трета Лига, го промениле во сегашново име.
Во првата сезона од постоењето на Охрид Лоте, во Македонската Трета Лига - Југозападен Регион завршиле како првопласирани и директно, без бараж, влегле во 2 МФЛ.
Клубот се распадна во 2012 година.
Клубот играл на градскиот стадион „Билјанини извори“ , со капацитет од 3000 места.
Охрид Лоте е победник во општинскиот фудбалски куп 2010 со двата гола на Николче Стојковски. Тие во финалето го совладаа бранителот на трофејот Охрид 2004 со чисти 2-0.
Во македонскиот куп во 1/16 финалето загубија од Брегалница Штип на гостински терен со резултат 3-1.
Прекарот на Охрид Лоте е " градежниците "
2 Тим
Тимот на Охрид Лоте во натпреварувачката сезона 2010/2011:
• Голмани:
:Слаѓан Кралевски ;
:Марјан Цветковски ;
• Одбрана:
:Игор Војдиноски ;
:Горан Стојаноски ;
:Николче Стисниовски ;
:Златко Чашитовски ;
:Митко Стојаноски ;
:Целе Иваноски ;
:Танас Калајџиески ;
:Филип Трајковски ;
:Исаку Бесат ;
:Живко Трпески ;
• Среден ред:
:Димче Волчески ;
:Христијан Димоски ;
:Ѓуро Мурџоски ;
:Бруно Пресилски;
:Џокица Арсовски ;
:Љубен Далчев ;
• Напад:
:Ѓурица Ристовски ;
:Николче Стојковски ;
:Боге Бимбилоски ;
:Александар Толески (кап.) ;
:Игор Момироски ;
* Шеф на стручен штаб:
» Димитри Трифуноски - Србо
* Тренер на голмани:
» Благоја Буџакоски - Буџак
* Претседател на клубот:
» Климе Лотески - Лоте
3 Сезона 2010/2011
Коло, Домашни, Гости, Резултат
1., Охрид Лоте, Риниа Гостивар, 2-0
2., Влазрими, Охрид Лоте, 4-5
3., Охрид Лоте, Влазними, 1-1
4., Миравци, Охрид Лоте, 1-0
5., Охрид Лоте, Цементарница, 3-2
6., Беласица, Охрид Лоте, 4-1
7., Охрид Лоте, Локомотива, 2-0
8., Горно Лисиче, Охрид Лоте, 1-0
9., Охрид Лоте, Тиквеш, 1-4
10., 11 Октомври, Охрид Лоте, 1-0
11., Охрид Лоте, Дрита, 0-1
12., Новаци, Охрид Лоте, 0-0
13., Охрид Лоте, Охрид 2004, 2-3
14., Риниа Гостивар, Охрид Лоте, 1-0
15., Охрид Лоте, Влазрими, 6-1
16., Влазними, Охрид Лоте, 2-0
17., Охрид Лоте, Миравци, 0-5
18., Цементарница, Охрид Лоте, 0-1
19., Охрид Лоте, Беласица, 2-3
20., Локомотива, Охрид Лоте, 2-1
21., Охрид Лоте, Горно Лисиче, 4-2
22., Тиквеш, Охрид Лоте, 1-0
23., Охрид Лоте, 11 Октомври, 3-2
24., Дрита, Охрид Лоте, 5-1
25., Охрид Лоте, Новаци, 3-0
26., Охрид 2004, Охрид Лоте, 3-2
Тегалиски јазик

Тегалискиот или тегалски јазик — дел од подгрупата на рашадски јазици од поголемото семејство кардофански јазици. Јазикот се зборува во Судан од околу 36.000 жители и е сроден со тагојскиот јазик.
Јазикот има два големи дијалекта, рашадски или гомски и тегалиски основен. Етнолог и некои јазичари ги сметаат за една иста варијанта.
1 Поврзано
:➩ Рашадски јазици
:➩ Кардофански јазици
Обид за создавање на еднинствен црковно - просветен центар за Македонија

Обидот за создавање на еднинствен црковно - просветен центар за Македонија бил направен од страна на Солунското граѓанство со цел зеднички да настапат пред Бугарската егзархија и да ги престват своите потреби и проблеми но и да се спротивстават на сè поголемото бугарско влијание во Македонија .
1 Причина
Бугарската егзархија по нејзиното основање црковно - училишните општини во Македонија ги потчинила на својот устав, назначувајќи претседатели од својот клер и почнала со воведување на бугарскиот јазик во образованието. Меѓутоа еден дел од македонското граѓанство, посебно она кое било во егзархиската средина, се спротивставило на таквото делување. Меѓутоа граѓанството во Македонија немало свој центар кои би ги кординирал барањата и би раководел со едно евентуално движење.
2 Обидот
Во 1882 година се датира еден обид за создавање на црковно - просветен центар за Македонија. Солунското граѓанство се обратило кон останатите македонските општини советувајќи ги во иднина да не кореспондираат дирекно со Егзархијата туку преку Солунската црковно - училишна општина, а со тоа требало да се создаде едниствен центар кој би требало сите македонски општини да ги претставува пред Егзархијата.Оваа обраќање било потикнато до рускиот генерален конзул Јакобсон. Тој им сугерирал на солунските првенци:
Јакобсон ги советувал солунчани да постават пред егзархот Јосиф прашањето за едностраничното назначување на претседатели на општините, директорите и инспекторите во егзархиските училишта. Егзархијата од своја страна пак истакнала дека таа се раководи со уставот од 1871 година, потенцирајќи дека и Патријаршијата раководи со општините на ист начин.
Во меѓувреме биле спроведени избори за црковно - училишната општина во Солун и новото раководство побарало да се измени уставот од 1871 година и да се донесе нов во кој би требало да се гарантира општинската самоуправа. Самата солунска општина пристапила кон изработка на еден заеднички устав за сите црковно - училишни општини во Македонија. Овој нов устав би требало: ''да создаде ред во управувањето со општините и секој да си го најде своето место''. На ваквиот проект се спротивставиле егзархиските чиновници кој биле назначени од Егзархијата и тие, според Јакобсон:
Егзархот Јосиф сакал да им ја одземе самостојноста на општините и затоа не дозволувал да се донесе единствен устав за општините во Македонија. Затоа Јакобсон му препорачал на својот пратеник во Цариград да му пренесено на егзархот Јосиф да го потврди донесениот општински устав на Солунската општина и да не го попречува самостојниот развој на општините во Македонија: бидејќи само на тој начи може да се реши црковниот спор со патријархот. Според Јакобсон:
Обидот за создавање на единствен црковно - просветен центар за Македонија преку уставот за македонските општини останал нереализиран но ваквиот настап на солунското граѓанство било само претеча на антиегзархиското движење кое во почетокот 90 - те години на 19 век ќе ја зафати Македонија.
Тингалски јазик

Тингалскиот јазик или познат како каџаџа или каџакџа е дел од подгрупата на рашадски јазици од поголемото семејство кардофански јазици. Јазикот го зборуваат околу 8.000 жители во Судан.
1 Поврзано
:⇨ Рашадски јазици
:⇨ Кардофански јазици
en:Tingal language
Ирина Дукина

Ирина Дукина (околу 1066 - 19 февруари 1138) — византиска царица, сопруга на византискиот цар Алексиј I Комнин, мајка на царот Јован II Комнин и на историчарката Ана Комнина.
По мајчина страна, била внука на Трајан, односно, правнука на царот Јован Владислав. Византиските автори ја опишуваат како многу убава, умна и амбициозна жена. Во бракот со Алексиј I, родила три деца: ќерките Ана и Теодора и синот Јован.
Илија Алушевски

Илија Алушевски (Ѓавато, – , ) — македонски фолклорист, етнолог, просветен деец, публицист, кореограф и запишувач на усната книжевност во битолскиот крај и пошироко, поттикнувач и организатор на јавни манифестации исполнети со фолклорен жанр, учесник во развојот на аматеризмот во Македонија, меѓу македонските иселеници во Германија, Шведска и на други места.
1 Животопис
Алушевски е роден во 1928 година во битолското село Ѓавато. Дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје. Најпрво работел како средношколски професор во учителската школа во Штип, во гимназијатаво Кочании на крајот во Електро-машинскиот училиштен центар во Битола. Извесен период бил и научен советник во Институтот за фолклор во Скопје. Собирал песни на панаѓурите, повеќе од половина век започнувајќи веднаш по педесеттите години на XX век, па сè со крајот на животот, најпрво во својство на организатор на тие манифестации во Битола и Битолско. ''Црпел од неисцрпните изворишта на непресушните фолклорни врутоци, бележел делови од душата на народот, да не исчезне од македонското помнење, само и само да не останеме фиданка без корен''. Несебично се ангажирал во аматерските самодејности и сесрдно помагал во работата на следните КУД: „Стив Наумов“, „Илинден“, „А. Турунџев“, „Гоце Делчев“. Тој е еден е од иницијаторите за формирање на Фестивалот за народни песни и игри „Илинденски денови“. Починал во 2004 година на својата 72 годишна возраст.
2 Библиографија
Години на ред своите макотрпни собирани записи ги објавувал во списанија и книги. Бил редовен уредник на Радио Битола на „''Фолклорната плетеница''“. Во 1982 година ја обелоденил неговата прва збирка собрани народни стихови под наслов „''Залуде лудо полуде''“ - вкупно 224 македонски народни песни речиси од секој вид - епски, лирски, лирско-епски (балади и романси). Втората збирка „''Цвилит коњче во гора зелена''“ (1997), содржи вкупно 715 песни.
3 Награди
Добитник е на низа признанија и награди: награда на КПЗ по повод месецот на книгата, „Особено истакнат педагошки работник“, „Ѓуро Салај“, републичката награда за истакнат просветен работник „Кирил и Методиј“, општинската награда „4 ноември“, Орден за труд со сребрен венец од Претседателот на поранешната СФРЈ, сребрена плакета на ДНУ - Битола и други.
Весна Дунимаглоска

Весна Дунимаглоска — македонска скијачка и сликарка. Била учесник на ЗОИ 1992 и државен шампион на Македонија во повеќебој.
1 Животопис
Дунимаглоска е родена на 1976 година во Битола. Основното и средното образование го завршила во Битола. Во 1999 година дипломирала на Факултетот за ликовна уметност во Скопје. Во 2005 магистрирала на Универзитетот на уметностите во Белград и се стекнала со звањето Магистер во областа на мултимедијалната уметност.
;Скијање
Од 1982 до 1994 година била член на скијачкиот клуб „Пелистер“, Битола. Била апсолутен шампион на Македонија во слалом и велеслалом во своите категории. Во 1986 година го освоила второто место во слалом на Балканското првенство во Бурса, Турција, а во 1990 година третото место на Државното првенство на Бугарија. Во 1990 година била државен шампион на Македонија во повеќебој, гимнастика. Во 1992 учествувала на Југословенското првенство на Бјелашница, Босна и го освоила првото место во слалом и второто место во велеслалом. Истата година учествувала на ЗОИ Албертвил во Југословенската алпска скијачка репрезентација. Била двократен спортист на годината на Битола, двократен спортист на годината од списанието „Скок“ и била во 10-те најуспешни спортисти на Македонија од СОФКА.
;Уметност
Дунимаглоска освен високите спортски успеси, таа има исто така и успеси на полето на уметноста. Дунимаглоска најчесто работи инсталации и перформанси и се занимава со социјалната политика, со трансформацијата и моќта на уметноста во секојдневниот живот. Појдовна точка на нејзиното видео е вистинска животна ситуација низ која ги истражува улогата и функцијата на уметноста во поширокиот современ социјален контекст. Освен излагањата низ Македонија, таа имала и свои изложувања низ Европа и Америка.
Halo: Reach

''Halo: Reach'' — пукачка видеоигра од прво лице изработена од Bungie и објавена од Microsoft Game Studios за играчката конзолата Xbox 360. ''Reach'' бил издаден во Северна Америка, Австралија и Европа на 14 септември 2010. Службено најавена на E3 2009, ''Reach'' бил претходен од бета-верзија што била достапна на оние што ја купиле Halo 3: ODST, со намера да се добие осврт од играчите за поправање на грешки и менување на стилот на играта. ''Reach'' е последната игра во серијата изработена од страна на Bungie, бидејќи студиото на Microsoft, Halo Studios ќе ги изработува следните наслови од серијата.
Катла (јазици)

Катла е мало јазично семејство кое се зборува во Судан. За овие јазици не е сигурна нивната класификација во рамките на нигер-конгоанските јазици, бидејќи не споделуваат одлики со останатите нигер-конгоански јазици.
1 Користена литература
* Roger Blench. Unpublished. .
2 Поврзано
* Кардофански јазици
* Нигер-конгоански јазици