procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Ајдаред

Ајдаред
Хибрид од, Јонатан x Вагнерово јаболко
Ајдаред е вид црвено јаболко од САД. Тоа е хибрид од две сорти на јаболка. За првпат било израснато во 1935 од Земјоделската експериментална станица на Ајдахо и од 1942 е широко распространето. Ајдаредот е цврсто јаболко со бело ткиво, кисело и сочно. Заради ова особено се користи во кулинарството. Се бере од крајот на септември до средината на октомври. Отпорно и трајно е сè до крајот на јануари, а соодветно складирано, може да трае и до јуни.
Температура на служење вино

Температурата на служење има големо влијание врз вкусот на едно вино. Служење ладно помага да се замаскираат маните на едно младо или неквалитетно вино, додека служењето на повисока температура помага при изразувањето на букетот и комплексноста, што е идеално за стари и скапи вина. Пониските температури исто така ја сузбиваат острината на алкохолот кај полесните вина. Еве таблица со идеалните температури за служење на разни типови вина.
+Температури за служење на вина
°C, Тип на вино
19, Армањак, Бренди, Коњак
18, Силни црвени вина, Истосезонско порто
17, Портокалово-кафено порто
16, Десертни вина
15, Средни црвени вина
14, Амонтиљадо шери
13, Лесни црвени вина
12, Силни бели вина
11, Средни бели вина
10, Розе, Лесни бели вина
9, Истосезонско пенливо
8, Фино шери
7, Обично пенливо вино
1 Поврзано
* Дегустација на вино
* Слепа дегустација на вино
Државна изборна комисија

Државната изборна комисија или ДИК според Уставот на Република Македонија е надлежна за спроведување на сите избори во Република Македонија. ДИК е составена од претседател, потпретседател и членови. Сите членови на ДИК ги избира Собранието на Република Македонија, по претходен политички консензус.
1 Избор и состав
Државната изборна комисија е составена од седум членови (претседател, потпретседател и пет други членови). Тие функцијата ја вршат професионално, со право на повторен избор. Нивниот мандат е четири години, а се избираат во рок од 60 дена од денот на одржувањето на конститутивната седница на Собранието на Република Македонија. Политичките партии во опозиција предлагаат претседател и двајца членови на ДИК, a партиите на власт предлагаат потпретседател и тројца членови на ДИК. Сите нив ги избира Собранието со двотретинско мнозинство гласови од вкупниот број пратеници. Кандидатите за членови на ДИК треба да бидат државјани на Република Македонија со постојано место на живеење во Република Македонија, да се дипломирани правници со најмалку осум години работно искуство како правници и да не бидат членови на орган на политичка партија.
2 Досегашни претседатели на ДИК
Досегашни претседатели на ДИК биле:* Никола Коневски, 1990-1994* Петар Најдaнов, 1994-1995
* Лилјана Ингилизова - Ристова, 1995-1999
* Јосиф Луковски, 1999-2002
* Мирјана Лазарова-Трајковска, 2002-2003
* Стево Пендаровски, 2004-2006
* Јован Јосифовски, 2006
* Александар Новаковски, 2006-2011
* Борис Кондарко, 2011-2013
* Никола Рилковски, 2013-2015 * Александар Чичаковски 2015-2017 * Оливер Дерковски 2018-2021 * Александар Даштевски 2021-
3 Поврзано
* Избори во Македонија
Порт о Пренс

Порт о Пренс (на француски: ''Port-au-Prince'', ''Pòtoprens'' на креолски јазик) е главен и најнаселен град на Хаити. Според проценките во 2022 година, во градот живеат 1,200,000 жители, а метрополитенската област се проценува на 2.618.894 жители.
Порт о Пренс се наоѓа на брегот на заливот Гонав: заливот на кој градот лежи, кој делува како природно пристамиште, одржува економска активност уште од цивилизациите на Таино. За прв пат бил соединет под француската колонијална власт во 1749 година. Структурата на градот е слична со онаа на еден амфитеатар: трговско-стопанските делови се поблиску до водата, додека станбените квартови се наоѓаат на околните ридови. Населението во градот е тешко да се утврди поради брзиот раст на сиромашни квартови на ридовите над градот; сепак, последните проценки велат дека населението во метрополитенската област е околу 3,7 милиони, речиси половина од националното население во земјата. Градот бил катастрофално погоден од силен земјотрес во 2010 година, при што голем број на градби биле оштетени или уништени. Владата на Хаити проценила дека бројот на жртви изнесувал 230,000 жители. Групното насилство во Порт о Пренс е обемно, а киднапирањата, масакрите и групните силувања се вообичаени појави, често со соучесништво на полицијата и политичарите.
1 Поврзано
* Хаити
* Земјотрес на Хаити, 2010 година
Трактат

Трактат претставува систематична анализа на извесна тема. Познати писатели на трактати се филозофите како Сун-це, Аристотел, Џон Лок, Дејвид Хјум, Рене Декарт, Вилијам Годвин, Карл Маркс и други. Трактати исто така пишувале и низа теолози на теми поврзани со извесни аспекти на верата.
Црн Дрим

Црн Дрим — река во Македонија што истекува која припаѓа на јадранскиот слив. Од 2013 година 6 мај се одбележува како „Ден на реката Црн Дрим“ чија цел е подигање на јавната свест за заштита на сливот на реката Дрим.
1 Тек на реката
Црн Дрим извира во Свети Наум, минува низ Охридското Езеро и излегува од него кај градот Струга на надморска височина од 695 метри. Црн Дрим ја напушта Македонија во близина на градот Дебар на 476 метри надморска височина. На македонска територија Црн Дрим е долг 56 километри. Но реката има вообичаен тек само нешто помалку од една половина од таа должина и тоа од Струга па сè до селото Ташмаруништа. Напуштајќи го селото на север реката влегува во клисура и веднаш по неа формира езеро благодарение на брана висока 82 метри сместена 10 км на север на другата страна на езерото. Браната ја формира акумулацијата „Глобочица“ создадена од водите на Црн Дрим.
Веднаш после хидроелектричната централа Глобочица, водите на Црн Дрим создаваат уште едно езеро со помош на брана висока 102 м во близина на градот Дебар. Ова езеро е најбогато со вода вештачко езеро во Македонија. Езерото акумулира 520 милиони кубни метри вода. Од езерото со помош на тунели водата се спроведува во хидроелектричната централа Шпиље.
Во северниот дел на Албанија во близина на градот Кукс, Црн Дрим повторно заезерува заедно со реката Бел Дрим. По утоката на Бел Дрим во Црн Дрим, реката тече сè до вливот во Јадранското Море под едно име — Дрим.
2 Хидропотенцијал
Во овој момент водните капацитети на реката се искористени до максимум и таа претставува важен хидроенергетски потенцијал за Република Македонија. Двете хидроелектрични централи на Дрим произведуваат 580 киловат-часови електрична енергија годишно.
3 Фауна
Во водите на Црн Дрим живеат најразлични видови на риби, како на пример крапот, кленот, јагулата, мрената и други.
Охридската јагула со милениуми мигрирала од Охридското Езеро до Саргасовото Море заради размножување. Во втората половина на XX век со изградбата на двете брани на македонскиот дел од реката Црн Дрим, и четири на албанскиот дел комплетно бил блокиран патот на јагулата. Браните се проблем и за други видови риби кои од Јадранското Море некогаш патувале до Охридското Езеро. Според светската црвена список на IUCN, европската јагула се смета за критично загрозен вид. Од 1970 година бројот на јагулите е намален за околу 90 %. Фактори што влијаат на намалувањето на популацијата на овој вид се: риболов, одредени видови на паразити (како Anguillicola crassus), изградба на хидроелектични централи кои се бариери за нивната слободна миграција и др. Затоа, при изградбата на брани и акумулации мора да се обезбедат алтернативни патишта преку кои рибите и другите животни ќе може слободно да мигрираат, а заштитата на јадровите подрачја на јагулата (и други видови миграторни риби) мора да биде ефикасна.
4 Рекреација
Реката Црн Дрим со својата клисура и двете вештачки езера станува се поинтересно место за рекреација не само за спортските риболовци туку и за сите оние кои сакаат да уживаат во нејзината убавина.
5 Галерија
6 Поврзано
* Дрим
* Бел Дрим
Холанд & Холанд

Холанд & Холанд (англ. ''Holland & Holland'') се британски производители на престижно рачно изработено ловечки пушки, особено карабини и сачмарки и имаат две Кралски повластици.
1 Историја
Фирмата била основана од Харис Холанд (1806-96) во 1835. Бидејќи бил признат и вешт стрелец, Холанд сакал да почне да изработува пушки. Отпрвин неговите пушки го носеле натписот „H. Holland“. Не се знае со сигурност кога тој почнал со изработката, но се мисли дека е некаде во 1850-тите.
Бидејќи немал свои деца, тој го зел неговиот внук Хенри, кој го носел истото презиме, за да биде чирак во неговата работилница во 1861. Во 1867, Хенри станал негов ортак, а во 1876 името на фирмата било сменето во „Holland and Holland“, иако вујко му бил тој што претежно управувал со фирмата.
Во 1883 Холанд и Холанд освојуваат највисоки награди во сите категории на пушки. Ова поставило нов стандард на изврсност во изработувањето на пушки во земјата. Во 1885 Холанд и Холанд добиваат патенти за пушката „Парадокс“, чија цевка била ожлебена при крајните 5 см.
Во 1908, тие патентираат механизам за заклучување на расклопување. Последнато подобрување кај двоцевката се случило во 1922, кога бил патентиран помошниот механизам за отворање на пушката. Оваа пушка, славната самоотворачка „ROYAL“ паралелна двоцевка извршила големо влијание врз изработката на пушки ширум светот.
Кон крајот на осумдесеттите години фирмата се реновира и се исфрлаат од употреба машините кои се користеле уште од 1889. Пушките како вертикалната двоцевка „ROYAL“ или двоцевките биле подобрени и повторно воведени на пазарот со пречник на цевка од 12, 20 и 28 како и .410 инчи. Најскапите рачно изработени пушки од овој производител можат да чинат и до 60,000 фунти.
Во 1990-тите, Холанд и Холанд почнале со програма за проширување. Фирмата има подавници во Париз, Њујорк и Лондон - во стоковната куќа Хародс и аеродромот Хитроу. Оригиналната продавница на Брутон Стрит во централен Лондон е целосно реновирана и поширена.
Фирмата ја прославила својата 165-та годишнина во 2000 година. Имател е на Кралска повластица.
2 Надворeшни врски
*
Де јуре

Де јуре (латински: ''de iure'') — лингвистичка и логична спротивност на де факто. Во буквално толкување значи: „Врз основа на законот, согласно правото". Означува состојба која се темели на правен кодекс. Во правната терминологија кога еден се повикува на законот и законската пишана материја се повикува всушност на де јуре.
1 Наводи
fr:Liste de locutions latines#D
Де факто

Де факто (на латински ''de facto'') — во толковниот македонски јазик се дефинира со зборовите: ''всушност'', ''во реалност''. Правната терминологија го користи за да ја објасни состојбата помеѓу она што е дефинирано во правниот кодекс (де јуре на латински ''de iure''), и состојбата која е реално отсликана во социополитичкиот живот.
Тетауматафакатангихангакоауаотаматеаурехаеатурипукапихимаунгахоронукупокаифенуаакитанараху

Тетауматафакатангихангакоауаотаматеаурехаеатурипукапихимаунгахоронукупокаифенуаакитанараху (|Taumatawhakatangihangakoauauotamateaturipukakapikimaungahoronukupokaiwhenuakitanatahu или ''mi'') — рид со височина од , кој се наоѓа близу Порангахау, јужно од Ваипукурау во јужниот дел на регионот Хоков Залив, Нов Зеланд. Мештаните ова име често го скратуваат на само Таумата. Со 92 букви, ова е вториот најдолг географски поим на светот (според Гинисовата книга на рекорди) и со оваа верзија има влезено во истата.
Новозеландската база на топоними (во надлежност на LINZ), го има заведено името како „Taumata­whakatangihanga­koauau­o­tamatea­pokai­whenua­ki­tana­tahu“. Ова име се прочуено поради фактот што претставува најдолгиот топоним во англофонските земји.
На знакот стои истово име во верзијата: Taumatawhakatangihangakoauauotamateaturipukakapikimaungahoronukupokaiwhenuakitanatahu, што отприлика би се превело: „Врвот на ридот, каде Таматеа, човекот со големите колена, кој се лизна, се искачи и голтна планини, [за да патува по земјата], познат како јадачот на земја, ѝ свиреше на носна флејта на неговата љубена“. Оваа верзија има „само“ 85 букви.
1 Поврзано
* Ланваирпулгвингилгогерихверндробуландисилиогогогох - најдолгиот топоним во Велика Британија
Македонски претседателски избори (1999)

Македонски претседателски избори (1999) — втори по ред претседателски избори во независна Република Македонија. Дотогашниот претседател Киро Глигоров не се кандидира на овие избори, а победник беше Борис Трајковски, кандидат на ВМРО-ДПМНЕ.
1 Кандидати во првиот круг
* Муарем Неџипи
* Васил Тупурковски
* Мухамед Халили
* Тито Петковски
* Стојан Андов
* Борис Трајковски
2 Резултати
Кандидат, Партија, Прв круг, Втор круг
Број на гласови, %, Број на гласови, %
Тито Петковски, СДСМ, 343.606, 33,1, 513.614, 46,8
Борис Трајковски, ВМРО-ДПМНЕ, 219.098, 21,1, 582.808, 53,2
Васил Тупурковски, ДА, 163.206, 15,7
Муарем Неџипи, ДПА, 155.978, 15,0
Стојан Андов, ЛДП, 111.983, 10,8
Мухамед Халили, ПДП, 45.731, 4,4
Неважечки ливчиња, 11.013, –, 16.281, –
Вкупно, 1.050.615, 100, 1.112.703, 100
Регистрирани гласачи/излезност, 1.613.284, 65,1, 1.610.340, 69,1
Извор: Nohlen & Stöver
3 Резултати од Првиот круг
Првиот круг на гласањето се одржа на 14 ноември 1999 година. По преброените гласови, во вториот круг се пласираа Тито Петковски со освоени 509.933 гласови и Борис Трајковски со освоени 449.026 гласови.
4 Резултати од Вториот круг
Вториот круг на гласање се одржа на 5 декември 1999 година. Изборниот ден ќе биде запаметен со многу нерегуларности и огромен број на излезени гласачи помеѓу албанското население. Во вториот круг победи Борис Трајковски со 582.808 гласови, а Тито Петковски имаше 513.614 гласови, или 52.40% наспроти 46.18%. СДСМ не ги призна изборните резултати и го бојкотираше Претседателот Трајковски сè до доаѓањето на власт на Парламентарните избори во 2002 година.
5 Останати статистики
Бројот на запишани избирачи во 1999 година бил: 1.610.340 од нив на гласање излегле 1.112.153 гласачи. По преброените гласачки ливчиња Државната Изборна Комисија констатираше дека има 16.281 неважечки гласачки ливчиња или 1,46% од вкупниот број на ливчиња.
6 Поврзано
* Избори во Република Македонија
Шехадет

Шехадетот (|, „сведоштво“) — едно од основните начела на исламот како сведочење за вербата во Бога. Изјавата гласи „Нема друг бог (кој е достоен да се обожува) освен Алах и Мухамед е Божјиот пратеник“). Шехадетот е клуч за да се биде дел од исламската вера, секој кој навистина верува во овие зборови се вбројува во муслимани. Меѓутоа, од практични причини за оние кои стануваат муслимани од претходно друга религија или пак оние кои го прифаќаат Илсламот од неверстно мора да ги изрецитират овие зборови во присуство на два сведока (машки пол) за да може да бидат сметани за муслимани од страна на другите членови на општеството.
0.1 Шесте одредби на верувањето
За сите муслимани важат шест основни одредби:
# Верба во Бога (Аллах), еден и единствен вреден за целата слава (''тевхид'').
# Верба во Ангели
# Верба во книгите (''кутуб'') пратени од Бога:
#: Сухуф-и-Ибрахим (Авраамовите свитоци).
#: Теурат пратен на Муса (Мојсеј).
#: Зебур пратен на Давуд (Давид).
#: Инџил пратен на Иса (Исус).
#: Коранот пратен на Мухаммед.
# Верба во сите пророци (''небиј'') и пратениците (''ресул'') пратени од Бога (видете Исламски пророци).
# Верба во Судниот Ден (''кијамет'').
# Верба во Судбина (''када и кадер'').
Исламската вероисповед на македонски:
:: „Сведочам дека не постои друго божество (кое е доследно да се обожува) освен Семоќниот Аллах, Кој е Еден (и само Еден) и нема соработник; и сведочам дека Мухаммед (нека му е мир и нека Аллах го благослови), е Неговиот Пратеник.“
:: „Верувам во Аллах; и Неговите Ангели; и Неговите Книги; и Неговите Пратеници; и во Судниот Ден; и во Судбина, дека сите нешта се од Аллах (и добро и лошо“.
1 Поврзано
* Бисмила
* Пет столба на исламот
Миле Илиевски

Миле Илиевски (23 октомври 1935, ) — македонски иселенички активист. Заедно со други македонски иселеници во разни европски земји, тој учествувал во основањето и раководењето на неколку македонски иселенички организации. Поголем дел од животот го има минато во Шведска, каде живее и денес.
Во 2006 година, тој самостојно ја објавил книгата „''Документи за македонското национално движење во дијаспората (ОКМ - ДООМ - НОФМ) - прв том''“, каде на 500 страници се поместени бројни документи за активностите на македонското иселеништво во правец на ослободување и обединување на Македонија.
Таупо

Таупо е мало населено место во средишниот дел на Северниот остров на Нов Зеланд. Градот е седиште на истоимениот округ.
1 Местоположба и особености
Таупо има население од 20.310 (попис од 2001). Градот се наоѓа на североисточниот агол на езерото Таупо и е туристички центар, особено летно време, бидејќи нуди добра панорама на езерото и планините северно. Како други туристички атракции, Таупо нуди и падобранство, глисирање, надводно параглајдерство и други активности од сличен тип.
Името ''Таупо'' доаѓа од маорскиот јазик, полното име му е ''Таупо-нуи-а-Тиа''. ''Таупо'' значи наметка, ''нуи'' голема, ''а'' на и ''Тиа'' е името на човекот што го открил езерото: буквално преведено значи „Големата наметка на Тиа“.
Се протега долж автопатот ''State Highway 1'', како и на места долж ''State Highway 5''.
Северно од градот се наоѓа геотермичка електрана кај Ваиракеи, како и топли извори за капење на неколку места во близината на градот. Еден од најспектакуларните водопади во Нов Зеланд, водопадот Хука исто така се наоѓа во близината на градот, при почетокот на реката Ваикато.
2 Поврзано
* Таупо (езеро)
3 Надворени врски
***
Мориорски јазик

Мориорски јазик — малајско-полинезиски јазик најсроден со маорскиот. Тоа е мајчиниот јазик на народот Мориори, кои се староседелците на Четемските Острови (Нов Зеланд).
Инвазијата од Таранаки од 1835 г. извршила големо влијание врз културата и јазикот на мориорите, со тоа што веќе во 1870-тите малкумина знаеле да го зборуваат мајчиниот јазик Меѓутоа, Семјуел Дејгтон, Престојниот Мировен судија на Четемите од 1873 до 1891 год, составил краток вокабулар на мориорски зборови, заедно со нивните еквиваленти на мароски и англиски. Вокабуларот е издаден во прилог на Кинговата книга „Moriori: A People Rediscovered“.
Овој јазик бил реконструиран за употреба во делови од филмот , кој во документарен стил ја пресоздал историјата на контактите помеѓу мориорите со Маорите и белците (Пакеха).
Иако се смета за изумрен јазик, постојат ставови според кои мориорскиот јазик сѐ уште се зборува од неколку лица на Четемските Острови, како и некои во самиот Нов Зеланд. Но ова не е докажано и претставува тема на дебата.
Мориорското име за Четемските Острови („Четемите“) е ''Рекоху''.
1 Наводи
Плоштад Македонија

Плоштад „Македонија“ — главниот плоштад на градот Скопје, престолнината на Македонија. Изграден е во периодот помеѓу 1920 и 1940 година. Урбанистички, на него се наоѓале поголем број значајни објекти како: Народната банка со мермерни фасади, монументалниот Офицерски дом, Ристиќевата палата, Палатата „Мазура“ итн.
Плоштадот немал име сè до влегувањето на Македонија во ФНРЈ, кога плоштадот го добива името „Маршал Тито“. Првин, тоа било проширен дел од улицата на десната страна од Стариот мост, која го поврзувала левиот дел на градот со првата железничка станица во Скопје, а кој служел и како пазар.
Денешниот плоштад е еден од трите концепирани плоштади на десната страна од реката Вардар со првите урбанистички проекти за модерно Скопје во почетокот на минатиот век. Трите плоштади биле структурно поврзани со улични мрежи, имитирајќи „необарокни“ или „париски“ елементи и теми по урнек на тогашните „урбанистички каталози“. Замислата за „трилинг на плоштади“, како мрежно јадро во централната структура на градот со тек на времето е изменета, потоа и девастирана.
До земјотресот во 1963 година плоштадот е дограден со два значајни објекта: Стоковната куќа и палата „Пелистер“. По земјотресот формално и содржински состојбата фатално е изменета и осиромашена.
Местото најчесто служи за одржување на голем број на културни, политички и други манифестации. Од овој плоштад била најавена независноста на Република Македонија од Југославија во 1991 година, од страна на тогашниот претседател Киро Глигоров.
Во 2003 година од Плоштадот Македонија била отстранета старата коцка, целосниот приод и изглед изменети, користејќи гранитни плочи и дел од старата коцка со цел да се долови дел од неговата историја. Почетниот дел на плоштадот е обележан со цветен круг кој треба во иднина да се трансформира во голема фонтана.
Во 2007 година, македонската влада најавила дека планира да се реконструира Офицерски дом, Скопското кале како и самиот плоштад, бидејќи скоро сите градби биле срушени по земјотресот во Скопје од 1963 година.
Општина Центар во 2011 го изградила и отворила споменикот на Александар Македонски наречен „Воин на коњ“ висок 22 метри во облик на фонтана. Освен тоа најавени се и голем број на други споменици поврзани со историјата и културата на македонскиот народ. Покрај ова, на поштадот има споменици на разни дејци од македонската историја, споменик на Цар Самуил, итн.
1 Некои споменици
Нагорно-Карабах

Горен Карабах или Нагорно-Карабах, (|Լեռնային Ղարաբաղ Հանրապետություն, Lernayin Gharabaghi Hanrapetut’yun) (руски: Нагорный Карабах) познат и како Република Арцах - поранешна ''де факто'' независна република во Јужниот Кавказ, официјално дел од Република Азербејџан, околу 270 км западно од азербејџанскиот главен град Баку, и многу блиска до границата со Ерменија. Поради Азербејџанската Офанзива, Нагорно-Карабах официјално прекинува да постои на 01.01.2024 со потпишувањето на указот од страна на претседателот на Нагорно-Карабах.
1 Потекло на поимот
Регионот е познат по повеќе имиња: рускиот назив е Нагорни Карабах и тој потекнува од советскиот период ("нагорни" означува висок или планински на руски), ерменскиот назив е Арцах (историска област што приближно соодветствува со денешниот регион), додека пак азербејџанскиот назив е Карабах (кој означува ''Црна градина'', од турското ''кара'' = црна и персиското ''бах'' = градина).
2 Историја
Во 1923, Советскиот Сојуз го инкорпорирал регионот кој е претежно населен со Ерменци во Азербејџанската ССР и го именувал како Нагорнокарабашка Автономна Област (НКАО). На 10 декември 1991, како што Советскиот Сојуз се распаѓал, во НКАО и во соседниот округ Шахумијан бил одржан референдум на кој била прогласена независност од Азербејџан како Нагорнокарабашка Република (НКР), која не е призната од ниту една меѓународна организација или држава, вклучувајќи ја и Ерменија.
Во последните години на распаѓањето на Советскиот Сојуз, регионот станал причина за спор помеѓу Ерменија и Азербејџан, кулминирајќи со војната во Нагорно-Карабах. По примирјето постигнато со руска помош на 12 мај 1994, најголемиот дел од Нагорно-Карабах и неколку региони на Азербејџан околу него се под контрола на војската на Ерменија, а НКР се здобива и со де факто посебна влада. Од тогаш, страните водат мировни разговори со посредство на ОБСЕ Групата Минск.
3 Население, јазик и религија
3.1 Население
Во Нагорно-Карабах живеат околу 120,000 жители од кои околу 99,7% се Ерменци. Околу 0,2% се Руси и околу 0,1% други.
3.2 Јазик
Поради тоа што регионот е претежно населен со Ерменци, во Нагорно-Карабах претежно се говори ерменски. Официјални јазици се ерменски и руски. Азербејџанскиот пак, ретко се зборува.
3.3 Религија
Популацијата на Нагорно-Карабах главно има христијанска вера (околу 94,18% од населението). Околу 0,37% се Методисти, додека пак 0,23% се Јеховни Сведоци. Остатокот главно се без религија. Околу 94,5% се застапници на ерменската православна црква, додека пак 0,13% се застапници на руската православна црква во Нагорно-Карабах.
4 Наводи
Македонски претседателски избори (2004)

Македонски претседателски избори (2004) — трети непосредни претседателски избори. Беа одржани предвреме, поради смртта на Претседателот Борис Трајковски. Првиот круг се одржа на 14 април 2004 година (среда), а вториот круг на 28 април 2004 година (среда). На изборите учествуваа четворица кандидати, а победник беше Бранко Црвенковски од Социјалдемократскиот сојуз на Македонија.
Гласањето траеше од 07,00 - 19,00 часот. Војниците, лицата кои се на издржување казна затвор, внатрешно раселените лица и болните и немоќни лица гласаа на 13 април 2004 година.
1 Резултати
Кандидати и партии-номинирачки, Прв круг, Втор круг
Гласови, %, Гласови, %
Бранко Црвенковски (Социјалдемократски сојуз на Македонија), 385.347, 41.19, 550.317, 60.52
Сашко Кедев (ВМРО-ДПМНЕ), 309.132, 33.04, 329.179, 36.20
Г'зим Острени (Демократска унија за интеграција), 134.208, 14.34
Зуди Џелили (Демократска партија на Албанците), 78.714, 8.41
''Неважечки ливчиња'', 27.971, 3.02, 29.793, 3.28
Вкупно (одѕив %), 935.372, 55.2, 909.289, 53.6
Извор:
<noinclude>
Шумска јагода

Шумската јагода или ѕуница (науч. ''Fragaria vesca'') — повеќегодишно растение што вирее во дивина ширум северната полутопка.
Сите видови на јагода имаат основен хаплоиден број од 7 хромозоми; ''Fragaria vesca'' се диплоидни, и со тоа имаат два пара на вакви хромозоми, значи вкупно 14.
1 Опис
Шумската јагода (''Fragariavesca'') е претставник од фамилијата рози ''Rosaceaeкоја'' брои повеќе од 4800 видови растенија. Тие со повеќегодишни растенија, а најзастапени се на Северната полутопка. Шумската јагода е карактеристична по своите троделни назабени листови и белите цветови. Најчесто се размножува вегетативно со столони, а поретко генеративно од семка. Се одликува со силна пријатна арома на плодовите, а исто така наоѓа примена и во традиционалната медицина како лек против стомачни болки.
1.1 Распространетост
Се среќава на високопланински пасишта, на рабови од шума како и на отворени терени најчесто на засенчени места.
1.2 Подвидови
Постајат низа подвидови и облици:
*''Fragaria vesca'' подвид ''americana''*''Fragaria vesca'' подвид ''bracteata''**''Fragaria vesca'' подвид ''bracteata'' f. ''albida''**''Fragaria vesca'' подвид ''bracteata'' f. ''bracteata''**''Fragaria vesca'' подвид ''bracteata'' f. ''helleri''*''Fragaria vesca'' подвид ''californica''*''Fragaria vesca'' подвид ''vesca''**''Fragaria vesca'' подвид ''vesca'' f. ''alba''**''Fragaria vesca'' подвид ''vesca'' f. ''roseiflora'', препознатлива по светлорозовата нијанса на неговите светчиња
**''Fragaria vesca'' подвид ''vesca'' f. ''semperflorens''
1.3 Одгледување и употреба
Шумската јагода се одгледувала насекаде во Европа пред да биде во голема мера заменета со градинарската јагода (''Fragaria x ananassa'' и други хибриди), кои даваат многу поголеми плодови. Плодот на шумската јагода е многу посилен по вкус и арома, и сѐ уште се одгледува во мали количества кои се продаваат на гурмани.
За разлика од највеќето комерцијални сорти на јагоди, шумските јагоди ретко пуштаат надворешни коренчиња, и обично се размножуваат со семки или поделба на растението.
Некои сорти на ''F. vesca'' даваат зелени, бели или жолти јагоди при зрелост, покрај нормалните црвени јагоди.
''F. vesca'' понекогаш се користи во билната медицина; билниот чај од листовите, стеблата и цветовите на ова растение се мисли дека лечи пролив.
Комитет на региони

Комитетот на регионите е советодавно тело на Европската Унија коешто се состои од претставници од регионалните и од локалните власти на земјите членки. Ги артикулира интересите на регионите на европско ниво. Има ист број членови по земја како и Економско-социјалниот комитет. Во однос на проширувањето, бројот на членовите е ограничен на 350. Договорот од Ница, исто така, предвидува членовите на Комитетот да бидат избрани од властите што ги претставуваат или да бидат политички одговорни пред нив.
Во моментот распоредот на членовите по земји е следен:
Земја, Членови
Франција, 24
Германија, 24
Италија, 24
Обединето Кралство, 24
Полска, 21
Шпанија, 21
Романија, 15
Австрија, 12
Белгија, 12
Бугарија, 12
Чешка, 12
Грција, 12
Унгарија, 12
Холандија, 12
Португалија, 12
Шведска, 12
Данска, 9
Финска, 9
Ирска, 9
Литванија, 9
Словачка, 9
Естонија, 7
Латвија, 7
Словенија, 7
Кипар, 6
Луксембург, 6
Малта, 5
Список на езера во Нов Зеланд

Ова е нецелосен список на езера, резервоари и лагуни во Нов Зеланд.
1 На Северниот Остров
* Арапуни
* Ваикаре
* Ваикареити
* Ваикаремоана
* Ваирарапа
* Каитава
* Карапиро
* Кратерско езеро (Руапеху) - видете Руапеху
* Мараетаи
* Окарека
* Окатаина
* Омапере
* Охакури
* Пупуке
* Ререфакааиту
* Ротоаира
* Ротоеху
* Ротоити
* Ротокакахи (Зелено езеро)
* Ротома
* Ротомахана
* Роторуа
* Таравера
* Таупо
* Тикитапу (езеро) (Сино езеро)
* Тутира
* Хорофенуа
2 На Јужниот Остров
* Алабастер
* Александрина
* Алта
* Бенмор
* Брунер
* Булдер
* Ваипори
* Ваитаки
* Ваитунска Лагуна
* Ваихола
* Вакатипу
* Ванака
* Ганово Езеро
* Грасмир
* Данстаново Езеро
* Ејвимор
* Елерсмир
* Инесово Езеро
* Јанти
* Каикорајска Лагуна
* Каниере
* Колриџово Езеро
* Констанс
* Кристабелово Езеро
* Линдоново Езеро
* Маворски езера
* Манорбурнов резервоар
* Мапурика
* Матесон
* Махинеранги
* МекКероу
* Моноваи
* Окаритска Лагуна
* Охау
* панапури
* Паринга
* Потеритери
* Пукаки
* Пулбурнов резервоар
* Рауантифа
* Роксбуршко Езеро
* Ротоити
* Ротороа
* Самнерово Езеро
* Сатон Солт Лејк
* Сино Езеро
* Те Анау
* Текапо
* Томахавска Лагуна
* Туакитото
* Хавеа
* Хакапуа
* Хауроко
* Хејсово Езеро
* Хероново Езеро
* Хочстетер
3 На други острови
3.1 Четемски Острови
* Патерики
* Рангитахи
* [[Те Фанга]
* Хуро
3.2 Кермадек
* Зелено Езеро
* Сино Езеро
3.3 Градоначалнчки Остров/Тухуа
* Зелено Езеро
* Црно Езеро
3.4 Факаари/Бел остров
* Белоостровско кратерско езеро - видете Факаари/Бел остров
4 Поврзано
* Географија на Нов Зеланд
* Список на реки во Нов Зеланд по должина
Кофи Анан

Кофи Атта Анан ( - ) — гански дипломат што беше седми Генерален секретар на Обединетите Нации. Тој е и првиот Генерален секретар кој е избран од редот на вработените во Обединетите Нации. Во 2001 година Анан беше еден од добитниците на Нобеловата награда за мир.
Кофи Анан е роден во Кумаси, Гана. Завршил на Универзитетот за Наука и Технологија во Кумаси и има дипломирано економија на универзитетот Macalester во Св. Павле во Минесота - САД. Докторските студии ги завршил на Институтот за Технологија во Масачусетс - САД.
Кофи Анан работи во Обединетите Нации од 1962 како административен службеник за буџет на Светската Здравствена Организација во Женева. Од тогаш работи во неколку тела на Обединетите Нации како на пример: УНХЦР, Економската Комисија за Африка итн.
Неговиот прв мандат како Генерален секретар на ООН започнал на 1 јануари 1997. На 29 јуни 2001, по препорака на Советот за Безбедност на Обединетите Нации, со акламација му е доделен и втор мандат кој заврши на 31 декември 2006.
Кофи Анан течно говори Англиски и Француски јазик, а оженет е со Швеѓанката Нане Анан - адвокатка.
Кејп

Кејп (хол. ''Cuyp'') — презиме на три сликари кои живееле за времето на Холандското златно доба:
* Јакоб Гериц Кејп (1594–1651 or 1652)
* неговиот полубрат Бенјамин Гериц Кејп (1612–1652)
* Јакобовиот син Алберт Кејп (1620–1691), најпознатиот од нив.
1 Наводи
* Murray, P. & L. (1997). ''The Penguin dictionary of art and artists'' (7<sup>мо</sup> изд.). Лондон: Penguin Books. ISBN 0-14-051300-0.
Тавтологија (логика)

Тавтологија — исказ во логиката кој содржи повеќе од еден подисказ, кој е вистинит без разлика на вистинитоста на неговите делови. На пример, исказот „Или сите гаврани се црни или не сите од нив се црни“ е тавтологија, бидејќи е вистинит без разлика на тоа која боја се гавраните. Формално изразено, како исказ со ''X'' кој стои за „Сите гаврани се црни“ би било
:<math>X \lor \lnot X</math>,
што е тавтологија, обележана како <math>\top</math>, бидејќи без разлика на вистинитоста на ''X'', еден од дисјунктите е вистинит, а со тоа и целиот исказ. Знакот <math>\top</math> значи „генеричка“ тавтологија таму каде каква било тавтологија би завршила работа, без конкретно да укаже на тоа каде лежи тавтологијата.
Исказ како
:<math>X \land \lnot X</math>
кој е секогаш невистинит без разлика на вистинитоста на неговите делови се нарекува контрадикција на недоследост и се бележи како <math>\bot</math>.
Кај исказната логика, знакот <math>\vDash</math> or <math>\vdash</math> може да се постави пред реченица или формули за да означи дека тоа е тавтологија. Празниот простор лево од знакот <math>\vdash</math> значи дека не се потребни никакви претпоставки за логично дедуцирање на материјал десно од знакот. Така можеме да се изразиме:
:<math>\lbrace X \lor \lnot X \rbrace \vdash \top, \lbrace\rbrace \vdash \top, \top \vdash X \lor \lnot X </math>
Клучните вистини за тавтологија се 1) <math> \lnot\top \vdash \bot </math> и 2) <math> \lnot\bot \vdash \top </math>. Значи, не тавтологија е недолседност и не недоследност е тавтологија.
1 Тавтологии наспроти валидности
Предикатната логика, често разликува помеѓу ''тавтологии'' и ''валидности'' (или ''логики вистини''). Вака гледан, еден исказ се смета за тавтологија ако и само ако истиот претставува валидност во исказната логика (т.е. кога сè во опсегот на еден квантификатор се гледа како црна кутија). Така на пример исказот
:<math>(\forall x)(x=5)\lor\lnot(\forall x)(x=5)</math>
е тавтологија бидејќи може да се напише и како
:<math>X \lor \lnot X</math>
а ова е тавтологија. Наспроти тоа, исказот
:<math>(\forall x)\big((x=5)\lor\lnot(x=5)\big)</math>
би бил валидност, но не тавтологија, иако е вистинит во било која интерпретација, бидејќи не постои начин истиот да се изрази како тавтологија во исказната логика. Оваа разлика не секогаш се прави.
2 Откривање на тавтологии
Делотворна постапка за проверка дали една исказна формула е тавтологија или не е по пат на таблици на вистинитост. Меѓутоа како делотворна процедура, таблиците на вистинитост се ограничени од се ограничени од фактот што бројот на ''логички интерпретации'' (или припишувања на вистинитости) кои се проверени се зголемува како 2<sup>''k''</sup>, каде ''k'' е бројот на променливи во формулата. Алгебарски, симболички или трансформациони методи за упростување на едан формула набрзо стануваат решенија за овие сложени пребарувања со таблици.
Рила

Рила — наjвисока планина во Пиринска Македонија, цела Бугарија и на Балканскиот Полуостров.
Таа се наоѓа во југозападниот дел на земјата, и во северозападниот крај на Рилско-родопскиот Масив. Највисокиот врв на Рила е Мусала, и со своите 2.925 м е и највисокиот на Балканскиот Полуостров. По сртот на Рила поминува главниот бугарски слив, кој се совпаѓа со главниот балкански слив, кој ги дели речните сливови на Црното и Егејското Море. Од планината извираат едни од најголемите и многуводни бугарски реки: Искар, Марица и Места. Просечната надморска височина на Рила е 1.487 м, а вкупната површина е 2.629 км<sup>2</sup>. Поголемиот дел од високите врвови (2.500 - 2.700 метри надморска височина) имаат алпски изглед. Типичен пример е Маљовица. Остатокот, особено во Источна Рила, претставуваат планински ливади.
1 Име
Се претпоставува дека името Рила има тракиско потекло. Најпрво планината се викала ''Донука'', ''Дунакс'', ''Доункас'', а подоцна ''Роула'', преименувано во Рила од Словените во V век, што значи „многуводна планина“. На Рила има над 200 езера и бројни минерални извори (Сапарева Бања, Долна Бања, Костенец, Бања и др.).
2 Географија, флора, фауна
Огромната купола на Рила се издига над околните планински котлини. Боровечкото Седло (1.305 м) го поврзува главниот Мусаленски дел со ридовите Шипочан и Шумнатица на Ихтиманска Средна Гора. Седлото Јундола (1.375 м) и Аврамово Седло (1.295 м) ја поврзуваат Рила со Родопите. Врската со Пирин е седлото Предел (1.140 м), а со Верила Клисурското Седло (1.025 м). Планината Рила е поделена на четири посебни географски делови:
* Источна Рила
* Централна Рила
* Северозападна Рила
* Југозападна Рила
3 Галерија
Пловдив

Пловдив (|Пловдив) е град во Јужна Бугарија. Тој е вториот по големина град во Република Бугарија со 360 000 жители и претставува административен центар на Пловдивска област.
1 Географија
Пловдив се наоѓа на 24° 45' источна географска должина и 42° 9' северна географска ширина. Надморската височина во центарот на градот изнесува 164 m. Градското подрачје зафаќа површина од 53 км<sup>2</sup>. Низ градот тече реката Марица. Пловдив е сместен во близина на планината Родопи, во западниот дел на Горнотракиската Низина.
2 Историја
Античкото име на Пловдив е Филипополис наречен така во чест на неговиот основач, македонскиот крал Филип.
Според статистиката, од 1885 година, кон крајот на ХІХ век, градот има население од 33 500 жители, од кои - 45% Бугари, 25% Грци, 21% Турци, 6% Евреи и 3% Ерменци. По Првата светска војна на периферијата на градот се населиле многу бегалци од Македонија. Во 2011 година Пловдив има 331.796 жители. Најголемиот дел од нив се Бугари, а другите се Ерменци, Евреи, Турци, Роми, Грци и други.
Во 1879 година, Пловдив е избран за престолнина на автономната област Источна Румелија, создадена со Берлинскиот конгрес во 1878 година. Од 1885 година таа е присоединета кон Бугарија, поради што Србија ја напада бугарската држава, но ја губи војната. Од Источна Румелија Османската империја го задржа само градот Крџали и неговата околина, во која тогаш живеат исклучиво Турци и која влегува во составот на Бугарија во 1912 г.
3 Личности
Пловдив е родното место на повеќе познати личности меѓу кои се и Панајот Пипков, Апостолос Николаидис, Христо Бонев, Стефка Костадинова, Христо Стоичков и Петар Стоjaнов.
4 Галерија
5 Збратимени градови
* Куманово, Македонија
* Охрид, Македонија
Пјаца Навона

Пјаца Навона (италијански: Piazza Navona) е плоштад во Рим. Плоштадот е направен според план на Римски циркус, 1-во вековниот Стадион на Домицијан, каде Римјаните доаѓале да гледаат ''агони'' („игри“): денешното име настанало со искривоколчување на изразот ''во агонија'', во ''nagone'' и ''navona'', што на Италијански значи „голем број“.
Дефиниран како плоштад во последните години на 15-от век, кога градскиот пазар бил префрлен овде од Кампидољо, Пјаца Навона денес е гордост на барокен Рим. Има скулптури и архитектонски дела од: Џан Лоренцо Бернини, познатата Фонтана на четирите реки, 1651) во средината; Франческо Боромини и Џироламо Рајналди, црквата Света Агнеса во Агонија; и од Пјетро да Кортона, кој ја насликал галеријата во палатата Пампиљ.
Традиционалниот пазар во 1869 бил преместен во Кампо де Фјори, но плоштадот е исто така традиционален домаќин на театарски и куклени претстави, трки на коњи, двобои на витези. Од 1652, секоја сабота и недела во август, плоштадот се претворал во езеро за да се слави фамилијата Пампиљ. Прославата била прекината во 1866.
Пјаца Навона содржи уште две фонтани на Џакомо дела Порта — ''Нептуновата фонтана'' (Fontana di Nettuno) од (1574), сместена во северниот дел на Пјаца Навона, и ''Фонтана на Маварот ''(Fontana del Moro) од (1576), сместена во јужниот дел на плоштадот.
Други споменици на плоштадот се:
* Палатата на Купис (Palazzo de Cupis)
* Палатата Торес Масимо Ланчелоти (Palazzo Torres Massimo Lancellotti)
* Црквата „Богородица на Светото срце“ Nostra Signora del Sacro Cuore
* Палатата Браши (Музеј на Рим) Palazzo Braschi (Museo di Roma)
1 Наводи
**
Боречки спорт

Боречки спортови (исто така познати и како борбени спортови) се натпреварувачки контактни спортови каде двајца натпреварувачи се борат меѓусебно под одредени правила, вообичаено со цел да се симулира вистинска борба. Боксот, борењето, и мечувањето се примери за боречки спортови.
Техниките што се користат може да се поделат во три домени: удирање, 'рвање и користење на оружје. Некои правила се специјализираат за една област, додека другите дозволуваат преклопување.
nn:Kampsport
Теорија на архитектурата

Теорија на архитектурата — чинот на размислување, дискутирање или, најважно од сè, пишување за архитектурата. Архитектурата се изучува во архитектонските школи, а се практикува од најзначајните светски архитекти. Некои облици на архитектонската теорија се предавањето или дијалогот, трактатот или книгата, и проектите на хартија или кандидатурата за конкурс. Оваа теорија е често дидактичка, и теоретичарите се зближени со или работат во школи (академии). Оваа дисциплина постои уште од антиката и со зачестувањето на издаваштвото, истата добила на богатство. Архитектите од XX в., како и нивните критичари објавиле многу дела преку книгите, списанијата и весниците. како резултат на тоа, стиловите и правците се формирале и расформирале многу побргу отколку оние во изминатите векови. Се очекува дека интернетот ќе продолжи да ја игра истата улога во XXI век.
1 Историја
1.1 Среден век
Во текот на средниот век, архитектонското знаење се пренесувало по пат на траскрипција, усно или технички во ложите на мајсторите. Заради макотрпшноста на транскрипцијата, овој период се одликува со многу малку теоретски дела. Највеќето дела од овој период биле телеолошки, и биле транскрипции од Библијата, така што теоријата била запишувана о облик на белешки за структури во тие рамки. Делото ''Liber de rebus in administratione sua gestis'' на опатот Суже бил единствениот архитектонски документ во рамките на готската архитектура.
2 Некои теоретичари на архитектурата
* Витрувиј
* Андреја Паладио
* Себастијано Серлио
* Ежен Виоле-ле-Дик
* Ле Корбизје
* Адолф Лос
* Петер Ајземан
* Бернард Чуми
* Чарлс Џенкс
3 Библиографија
* Bernd Evers, Christoph Thoenes и др. (2003). ''Architectural Theory from the Renaissance to the Present.'' Taschen.
* Saul Fisher (2015). , Edward N. Zalta (ed.), ''Stanford Encyclopedia of Philosophy''.
* Vitruvius, Translation: Morris Hicky Morgan (1960). ''The Ten Books On Architecture''. Dover Publications.
Исак Асимов

Исак Асимов, (руски: ''Исаак Юдович Азимов'', англиски: ''Isaac Asimov''; - ) — американски писател на научна фантастика и биохемичар со еврејско-руско потекло. Роден е во Петрович, во Смоленската област, СССР. Со родителите емигрирал во САД на тригодишна возраст. Дипломирал хемија на универзитетот Колумбија во 1939 година, а докторирал во 1948 година.
Умрел од сида, бидејќи во 1983 година бил заразен со ХИВ преку трансфузија за време на операцијата на срцето, а тоа било објавено дури десет години по неговата смрт.
Асимов бил долгогодишен член на Менса. Во негова чест е наречен астероидот ''5020 Асимов''.
1 Творештво
Асимов е најпознат по збирката раскази за роботи, „Јас, робот“ (1950) и по трилогијата „Фондација“ (1951–1953) со кои значително влијаел врз современата научна фантастика. Во нив се обидува да ги искористи сознанијата од современото научно истражување и да ги екстраполира, понекогаш во сосема неочекувана насока. Дел од неговите дела се хибриди помеѓу криминалистичкиот роман и научната фантастика, а многу ценети му се и книгите од научнопопуларен карактер.
Познати се и неговите Три закони на роботиката:
* I закон - Робот не може да повреди човек, ниту со неделување да дозволи повреда на човек.
* II закон - Робот мора да ги следи наредбите кои му се дадени од страна на човек, освен кога наредбите се спротивно на Првиот закон.
* III закон - Робот мора да ја штити сопствената егзистенција, доколку таквата заштита не е спротивна на Првиот и Вториот закон.
Ѕ (кирилица)

Ѕ (глаголица: ) — десеттата буква во македонската азбука; меѓутоа оваа буква е многу постара и се наоѓала во старословенското писмо, каде дошла од глаголската буква („ꙃѣло“). Буквата го означува гласот (звучна венечна слеана согласка). И покрај идентичниот изглед, оваа буква е несродна со латиничната буква S (С), која дошла од грчката буква сигма. Оваа буква се наоѓа само во гореспоменатите две азбуки. Се смета дека води потекло од глаголицата на Св. Кирил и Методиј.
''Некои примери'':
* Ѕвезда
* Ѕвекот
* Ѕвер
* Ѕвоно
* Ѕевгар
* Ѕид
* Ѕирне
* Ѕуница
Љ

Љ, љ — буква во македонската и српската азбука која првобитно била лигатура од Л и Ь и ја претставува фонемата .
Употребата на оваа буква е јасно илустрирана во Мисирковата книга како л', а во постари текстови како ль (како во делата на Марко Цепенков), кои очигледно служеле како вдахновение за современата адаптација.
Графот за гласот на кој соодветствува оваа буква за првпат се определува во српската азбука.
1 Надворешна врски
* (српски)
Брионска декларација

Брионска декларација — документ кој бил потпишан на 7 јули 1991 од страна на Република Словенија и СФРЈ, под политичка патронажа на тогашната Европска Заедница. Со овој документ, СФРЈ ги прекина сите воени акции на словенечка територија, а Словенија и Хрватска се согласија да ги стопираат активностите за независност во период од три месеци.
1 Надворешна врска
*
Совет за безбедност на ООН

Советот за безбедност на ОН е орган на Обединетите Нации кој има за задача да го одржува мирот и безбедноста помеѓу нациите. Иако другите органи на ОН можат да даваат само препораки на владите на земјите членки, Советот за безбедност има моќ да носи одлуки кои земјите членки мора да ги спроведат. Одлуките на Советот се познати како резолуции. Претседавањето со Советот е ротирачко и трае 1 месец.
1 Историјат
Советот својата прва сесија ја одржал на 17 јануари 1946 во Church House, Лондон.
Од својот прв состанок, Советот заседава постојано и одржувал состаноци во Париз и Адис Абеба, на пример. Сепак најголемиот број состаноци се одржуваат во седиштето на Обединетите Нации во Њујорк. Битни измени во Советот се имаат случено на три наврати, во 1965 амандманите на членовите 23 и 27, со кои се овозможува зголемување на избраните членови во советот од 6 на 10. Во 1968 сличен амандман на членот 109. Во 1971 година Генералното Собрание на ОН гласало за издвојување на претставниците на Тајван од ОН и заменување на Кина на нивно место.
2 Членови
Членовите на Советот мора во секое време да се на располагање на седиштето на ОН, со цел ОН да може да носи брзи одлуки во случај на криза. Претседавачот на Советот има улога да ја одреди агендата, да претседава со седниците на Советот и да има целосна прегледност на светската сцена и моменталните кризни жаришта. Постојат два типа на членови на советот: постојани и непостојани.
2.1 Постојани членки
Државите кои се постојани членки се држави кои биле победници во Втората светска војна.
* Велика Британија
* Кина
* Русија
* САД
* Франција
2.2 Избрани членови
Генералното собрание избира уште 10 членови со мандат од 2 години стартувајќи секогаш на 1 јануари. Членките се бираат на тој начин што 5 од нив се менуваат секоја година. Членките се одбираат од регионалните групи и се потврдуваат од Генералното Собрание. Африканскиот блок одбира 3 члена. По 2 члена избираат Латинска Америка, Африканскиот блок, Блокот Западна Европска и други и Источноевропскиот блок. Еден член се избира од Арапскиот блок, некогаш од Азискиот или од Африканскиот блок.
Во 2010 година избрани членки се:
* Австрија (Европа)
* Босна и Херцеговина (Европа)
* Бразил (Латинска Америка)
* Габон (Африка)
* Јапонија (Азија)
* Либан (Азија)
* Мексико (Латинска Америка)
* Нигерија (Африка)
* Турција (Европа)
* Уганда (Африка)
3 Статус на земјите не-членки на Советот за безбедност
Земјите кои не се членки на Советот за безбедност можат да земат учество во дискусијата, но не и во гласањето. Доколку Советот оцени дека во одлучувањето одредена земја може да придонесе во одлуката, ја поканува да го образложи своето мислење.
4 Право на вето
Постојаните земји членки имаат право на вето врз одлуките на Советот за безбедност. Негативно гласање се смета за вето. Во случај на апстиненција од гласање, гласот не се смета како вето. Досега, Русија/СССР го има употребено правото на вето 123 пати, САД - 82 пати, Велика Британија 32 пати, Франција 18 пати и Кина 6 пати.