procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Залау

Залау е град во Романија. Се наоѓа во северозападниот дел на земјата, во историската провинција Трансилванија. Залау е административен центар на областа Салаж.
Залау зафаќа површина од 90 км² и според последниот попис во 2002 година, во градот живееле 71.326 жители.
1 Географија
Градот Залау се наоѓа во крајниот северозападен дел на историската провинција Трансилванија, на самата граница со соседните провинции Крисана и Марамуреш. Градот се наоѓа на северните падини на планината Бихор, недалеку од долината на реката Самос (североисточно од градот). Градот бил формиран како станица на патот од Трансилванија кон северна Панонија.
2 Популација
Домородните Романци денес го сочинуваат мнозинството од градското население на Залау, но градот сè уште има мултиетничка структура, која е карактеристична за градот со векови. Единствената разлика е во тоа што во текот на 20 век, Унгарците од мнозинство станале малцинско население. Според последниот попис од 2002 г. структурата на населението била следна:
* Романци - 80,9%
* Унгарци - 17,5%
* Роми - 1,4%
3 Градови партнери
* Ѓула
* Сентандреја
* Хегебостад
* Квинесдал
* Баја Маре
* Сирдал
Полски штурец

Полски штурец (''Gryllus campestris'') – вид на штурец кој припаѓа на семејството ''Gryllidae''.
Познат и како полски попец, полскиот штурец е распостранет во цела Европа, Северна Африка и Западна Азија. Во Македонија е широко распостранет од низините до надморска висина од околу 2000 м. Живее во дупки во земјата. Омниворен – неговата храна е многу разновидна. Имагото несе јајца на пролет, а ларвите се изведуваат во јули-септември и хибернираат; имага – од мај до јули.
Живее во суви песокливи терени. Кога е во опасност се повлекува во своите подземни дупки, длабоки и до 40cm. Се храни со растителни пупки и со инсекти. Во времето на парењето мажјакот произведува карактеристичен звук – црцорење, што ја привлекува женката за оплодување. Ареалот на распространувањето му е Средна Европа, од каде што доаѓа и кај нас.
‎
1 Наводи
Леринско-костурска бригада

Леринско-костурска македонска бригада - бригада на НОВЈ основана на 22 октомври 1944 година во битолското село Градешница. Во нејзиниот состав биле вклучени етнички Македонци од Леринско-костурскиот народноослободителен баталјон, претходно дел од Грчката народноослободителна армија (ЕЛАС), и новодојдените борци од Егејска Македонија.
1 Борбен пат на бригадата
Во соработка со другите единици на НОВ и ПО на Македонија вршела напади на германските колони на патот Лерин - Битола на 18 и 19 октомври. На 20 октомври, од заседа, ликвидирала Германци во автомобили во заседа. Во соработка со борците на ЕЛАС, воделе битки во Леринско и потоа учествувала во ослободувањето на Битола на 4 ноември 1944 година. При основањето на Првата егејска ударна бригада на 18 ноември 1944 година, таа се приклучила на нејзиниот состав.
Ајхенбил

Ајхенбил е заедница во Германија, во покраината Баварија.
Предмет на административната област Долна Франконија. Вклучено во областа Милтенберг.
Заедницата е поделена на 6 рурални окрузи.
Од 31 декември 2015 г:* територија - 3123,07 ха;
* население - 2545 жители;
* густина на населеност - 81,49 жители. /км²;
* достапност на земјиште, земајќи ги предвид внатрешните води - 12 271,39 м² / жител.
До 1 јануари 1994 година, заедницата била дел од административната заедница Ерфттал.
1 Популација
+ Население во периодот 1840-2011 година, Дата, 1840, 1871, 1900, 1925, 1939, 1950, 1961, 1970, 1987, 2011
Население, 1730, 1812, 1913, 1877, 1954, 2535, 2252, 2553, 2680, 2611
  Население во интерцензалните периоди 1960-2015 година
проценка на 31 декември во современи услови, Th
+ л., Год, 1960, 1970, 1980, 1990, 2000, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015
Население, 2250, 2577, 2706, 2766, 2799, 2614, 2632, 2605, 2573, 2572, 2537, 2545
Северна Тракија

Северна Тракија (|Северна Тракия) или Бугарска Тракија (''bg'') — северниот и најголем дел на историската област Тракија. Се наоѓа во јужна Бугарија и ја опфаќа територијата јужно од Стара Планина и источно од реката Места. Се граничи со Западна Тракија и Источна Тракија на југ, Црното Море на исток и Пиринска Македонија на југозапад. Во неа се сместени Средна Гора, Горнотракиската Низина и 90 % од Родопите. Северна Тракија зафаќа површина од 42.073 км<sup>2</sup>
Во областа се застапени континенталната, умереноконтинентална и планинската клима. Тука е забележана највисоката температура во Бугарија: во Садово, измерена во 1916 г. Најважни реки се Марица и нејзините притоки. Позначајни градови во Северна Тракија се Пловдив, Бургас, Стара Загора, Сливен, Хасково, Јамбол, Пазарџик, Асеновград, Крџали, Димитровград, Казанлак и Смољан.
1 Историја
Во 1878 г. Отоманското Царство ја создало автономната покраина Источна Румелија во Северна Тракија. Во 1885 г. областа била припоена кон Кнежевството Бугарија
2 Демографија
Ова е етничкиот состав на Источна Румелија во отоманско време.
+, Народ, 1880, 1884
Жители, %, Жители, %
Бугари, 573.560, 70,3, 681.734, 70,0
Турци, 174.700, 21,4, 200.489, 20,6
Грци, 42.456, 5,2, 53.028, 5,4
Роми, 19.149, 2,3, 27.190, 2,8
Евреи, 4.177, 0,5, 6.982, 0,7
Ерменци, 1.306, 0,1, 1.865, 0,2
Вкупно, 815,951, 975,030
Следува етничкиот состав на областите Бургас, Хасково, Крџали, Пазарџик, Пловдив, Сливен, Смољан, Стара Загора и Јамбол.
+, Народ, 2001, 2011
Жители, %, Жители, %
Бугари, 2.247.532, 80,94, 1.856.647, 72,91
Турци, 315.858, 11,37, 258.757, 10,16
Роми, 155.954, 5,62, 141.538, 5,56
Руси, 5.185, 0,19, 16.538, 0,65
Ерменци, 5.163, 0,19
Грци, 1.432, 0,05
Евреи, 253, 0,01
останати, 8.473, 0,31
неизјаснети, 36.958, 1,33, 273,151, 10,73
Вкупно, 2.776.808, 2.546.631
3 Поврзано
* Источна Тракија
* Западна Тракија
Христос го носи крстот (Лото)

''Христос го носи крстот'' — слика масло на платно од Лоренцо Лото, насликана во 1526 година и која се наоѓа во Лувр. Сликата е потпишана и датирана „Laur. Lotus / 1526" на попречната греда на крстот, во долниот десен дел.
Сликата го покажува влијанието на неговиот престој во Венеција. Историските извори споменуваат две дела на оваа тема од Лото во венецијанските збирки. Еден од нив била во куќата на благородникот роден во Бергамо, Јакопо Пигети - најверојатно таа е онаа што сега се наоѓа во Лувр. Била однесена во Рим пред да биде продадена во Франција, а во збирката Лувр била вклучена во 1982 година.
Ванѓел Скопјанчето

Ванѓел Димитриевиќ Скопјанчето (Скопје, 1875–1915) бил српски четнички војвода во време на борбите за Македонија во почетокот на 20ти век.
1 Биографија
Бил роден во Скопје во 1875. Тој бил комита на ВМРО и учествувал во Илинденското востание. По формирањето на српскота четничка организација во 1903, тој се приклучил кон неа и формирал чета. Бил активен во регионот на Куманово и Прешево од 1903 до 1905. По 1905, тој се повлекол од теренот заедно со уште шестмина (Риста Старачки, Јован Довезенски, Владимир Ковачевиќ, Тренко Рујановиќ, Емилио Милутиновиќ и Јован Пешиќ) и му бил одземен чинот поради непослушност на Српскиот комитет. Во Првата балканска војна, повторно бил приклучен во Четничките одреди, учествувал во сите битки во 1912 предводени од Војвода Вук, и во Доброволниот одред во Втората балканска војна во 1913. Во Првата светска војна, се борел во Четничките одреди од почетокот на војната (1914). Загинал во Битола кон крајот на 1915, бранејќи го повлекувањето на српската војска низ албанските планини.
2 Наводи
* P. D. S. Jerinić, Vojvode iz četničke akcije u Staroj Srbiji i Maćedoniji 1903–1912, Dobrovoljački glasnik, br. 32, Beograd 2008, 42-43.
Горнотракиска Низина

Горнотракиска Низина (|Горнотракийска низина) — голема низина во северниот дел на историската област Тракија. Се наоѓа во јужна Бугарија, помеѓу Средна Гора на север и запад, Родопите, Сакар и Странџа на југ и Црното Море на исток. Ова е плоден земјоделски крај со површина од и просечна надморска височина од 168 м. Рамнината е дел од областа Северна Тракија. Климата е умереноконтинентална. Тука е забележана највисоката температура во Бугарија: во Садово, измерена во 1916 г. Просечните врнежи изнесуваат 550 мм годишно.
1 Реки
Најважни реки Марица и нејзините протки Арда, Тунџа, Стрјама, Тополница и В’ча.
2 Градови
Најголеми градови во низината се Пловдив, Бургас, Стара Загора, Пазарџик, Асеновград, Хасково, Јамбол и Сливен.
3 Поврзано
* Северна Тракија
4 Наводи
*
Лазар Петровиќ

Лазар Петровиќ (Башино Село кај Велес, 10 март 1855 — Белград, 29 мај / 11 јуни 1903) бил српски генерал од времето на Кралството Србија, професор на Воената академија и прв аѓутант на кралот Александар Обреновиќ. Бил убиен во Мајсиот преврат на 29 мај / 11 јуни 1903 година.
Рајсфедер

Рајсфедер — инструмент за цртање за цртање со туш или со други течности за цртање. Првично користен за технички цртежи во инженерството и картографијата заедно со прави линијари и кривијари, денес се користи за специфични намени, како што се врамување слики или калиграфија.
1 Опис
Рајсфедерот содржи туш во отворот помеѓу двете флексибилни метални челусти, кои се заострени до точка. Овозможува прецизно прикажување на многу тенки линии. Ширината на линијата може да се дотерува со завртка што ги поврзува челустите. Завртката за дотерување може да означена со броеви со што се определува ширината на линијата.
Бунгард (Бистрица-Насауд)

Бунгард е населба во Романија во округот Бистрица-Насауд во општина Лекинца. Општината се наоѓа на надморска височина од 347 метри.
1 Популација
Според податоците од 2002 година во населбата живееле 86 жители.
Варненски Залив

Варненски Залив (|Варненски залив; од 1950 до 1962 г. ''Сталински залив'') — залив во северниот дел на Бугарското приморје. Долг е 3 км. Најширокиот дел се протега во должина од 7-8 км. Заливот е длабок 10-18 м. Најважно место на неговиот брег е пристанишниот град Варна, по кој е наречен.
1 Поврзано
* Варненско Езеро
* Белославско Езеро
Бургаски Залив

Бургаски Залив (|Бургаски залив) — најголемиот залив на Бугарското приморје и еден од најголемите во Црното Море. Сместен е по права линија меѓу ’ртовите Емине и Маслен Нос. Достигнува ширина од 44 км и длабочина до 25 м. Највнатрешниот дел достигнува 31 км, на местото кајшто е расположен пристанишниот град Бургас. Други помали градови на заливот се Поморие, Созопол и Несебар. Бургаскиот Залив е најзападната точка на Црното Море.
Заливот се стеснува кон запад. Северниот брег е понизок и има два големи полуострова (Несебар и Поморие), а јужниот е понерамен, со поголем број на мали ракавци и ’ртови. Соленоста на заливската вода изнесува 17 ‰; песокот е од магнетитско потекло. Моклиштата на запад се нарекуваат Бургаски Езера.
Во јужниот дел на Бургаскиот Залив има неколку мали острови, од кои поважни се Свети Иван и Свети Петар, Света Анастасија и Свети Тома.
1 Поврзано
* Бургаски Езера
Керпен

Керпен е град во германската сојузна покраина Северна Рајна-Вестфалија . Тој е еден од 10-те општински центри во областа Рајна-Ерфт . Според проценката од 2010 година, во градот живееле 64.746 жители. Има регионален код 5362032.
1 Географски и демографски податоци
Керпен се наоѓа во покраината Северна Рајна-Вестфалија во областа Рајна-Ерфт. Градот се наоѓа на надморска височина од 95 метри. Површината на општината е 113,9 км². Според проценката од 2010 година, во самиот град живееле 64.746 жители. Просечната густина на населеност е 568 жители на км².
2 Познати личности
* Родното место на Михаел Шумахер, возач и седумкратен шампион во Формула 1
Роковник

Роковник (|рокъ — датум), сроковник, бележник, потсетник или агенда (|agenda — идеја) — имиња за книшка наменета за бележење на важни датуми, настани и организација во најширока смисла, но се користи и за други цели.
1 Општи одлики
Роковниците се преносливи. Тие можат да бидат со мали и големи димензии. Тие се укоричени во кожа или друг мек и висококвалитетен материјал. Тие се состојат од неколку делови, од кои најважни се дневник, календар и адресар. Овие книшки обично содржат и информации корисни во деловна смисла, како што се патни карти или регионални повикувачки броеви за земји и/или домашни градови. Налик е на другиот прибор со сличен изглед и градба, како што се тетратки (училишни и канцелариски прибор), нотеси (за ситни белешки).
Во земји како што е Швајцарија, постојат училишни календари, во кои учениците ги запишуваат своите домашни задачи и ги организираат своите активности. Тие се наменети како форма на комуникација помеѓу училиштето и родителите, бидејќи тие се должни да ја контролираат неговата содржина и да ги евидентираат согледувањата, резултатите и оценките. Родителите го потпишуваат секоја недела како знак дека ја прочитале содржината. Се прават и примероци од лични планери со логоа на компании, имиња, натписи, па дури и делови што ги сака клиентот.
На крајот на дваесеттиот век, како дел од глобалната дигитализација, хартиените календари почнаа да се заменуваат со електронски уреди. Првата електроника за оваа намена е персонален дигитален асистент (PDA), додека програмирани се и апликации како менаџери за лични информации (PIM), кои ги содржат сите карактеристики на календарот и некои дополнителни функции. На почетокот на дваесет и првиот век, процесот продолжи, а нови замени за агендите се наоѓаат во паметните телефони и таблет компјутерите .
Ирзе

Ирзе е град во германската сојузна покраина Баварија. Тој е еден од 45-те општински центри во областа Осталгој . Според проценката од 2010 година, во градот живееле 1.385 жители. Има регионален код 9777139.
1 Географски и демографски податоци
Ирзе се наоѓа во сојузната покраина Баварија во областа Осталгој. Градот се наоѓа на надморска височина од 755 метри. Површината на општината е 17,5 км². Според проценката од 2010 година, во самиот град живееле 1.385 жители. Просечната густина на населеност е 79 жители на км².
Бонгар

Бонгар е населба и општина во југозападна Франција во областа Аквитанија, во департманот Ланд што припаѓа на префектурата Дакс.
Според податоците од 2011 г. Во општината живееле 298 жители, а густината на населеност била 30,82 жители км². Општината зафаќа површина од 9,67км². Се наоѓа на просечна надморска височина од 170 метри (максимум 131 и минимум 49).
1 Демографија
:''График на промена на населението во последните години''
2 Поврзано
* Список на општини во Одделот за земјиште
Франција на Детскиот избор за песна на Евровизија

Франција учествува на Детската Евровизија од 2004 година. Нивната телевизија која управува со учесниците е националниот телевизиски сервис France Télévisions.
1 Претставници
****
Година, Изведувач, Песна, Позиција, Бодови
2004, Томас Понтие, "Si on voulait bien", 6, 78
2018, Анџелина Нава, "Jamais sans toi", 2, 203
2019, Carla, "Bim Bam Toi", 5, 169
2020, Валентина, "J’imagine", 1, 200
2021, Енцо, "Tic Tac", 3, 187
2022, Лисандро, "Oh Maman!", 1, 203
2023, Zoé Clauzure, "Cœur", 1, 228
2024, Титуан, "Comme ci, comme ça", 4, 177
2 Наводи
Шпанија на Детскиот избор за песна на Евровизија

Шпанија учествува на Детската Евровизија од 2003 година. Нивната телевизија која управува со учесниците е националниот телевизиски сервис RTVE.
1 Претставници
****
Година, Изведувач, Песна, Позиција, Бодови
2003, Серхио, "Desede El Cielo", 2, 125
2004, Марија Изабел, "Antes muerta que sencilla", 1, 171
2005, Антонио Хосе, "Te Triago Flores", 2, 146
2006, Дани, "Te Doy Mi Voz", 4, 91
2019, Мелани Гарсија, "Marte", 3, 212
2020, солеа, "Palante", 133
2021, Леви Дијаз, "Reír", 15, 77
2022, Карлос Ихес, "Señorita", 6, 137
2023, Сандра Валеро, "Loviu", 2, 201
2024, Chloe DelaRosa, "Como la Lola", 6, 144
Портрет на Фебо да Бреша

''Портрет на Фебо да Бреша'' ― слика со масло на платно создадена во 1543–44 година од италијанскиот уметник од високата ренесанса, Лоренцо Лото. Таа е идентификувана со нарачката спомната во сметководствените книги на уметникот во април 1543 година од Фебо Бетињоли да Бреша, благородник од Тревизо, за слики на него и неговата сопруга, кои биле испорачани во 1544 година. По смртта на Фебо во 1547 година, двете слики им биле предадени на наследниците на неговата сопруга и останале кај нив додека нејзиното семејство не изумрело во 19 век. Во 1859 година, преку сликарот Франческо Ајец, Пинакотеката Брера во Милано ги добила портретите.
1 Наводи
Портрет на старец со ракавици

''Портрет на старец со ракавици'' ― слика со масло на платно на италијанскиот уметник од високата ренесанса, Лоренцо Лото. Доделен и е датум околу 1543 година врз основа на стилските сличности со ''Портрет на Фебо да Бреша'', ''Портрет на триесет и седумгодишен господин'' и други дела направени од уметникот во средината на 1540-тите. Нејзиниот последен приватен сопственик бил грофот Кастелан Харах од Торино, од чија збирка влегла во Пинакотеката Брера во Милано во 1859 година, каде што сè уште виси.
Некои историчари на уметност сметаат дека предметот е Либерале да Пинедел, чиј портрет бил споменат во сметководствените книги на Лото во 1543 година, набргу по пристигнувањето на сликарот во Тревизо, иако Либерале тогаш имал само 47 или 48 години, помлад од предметот на портретот. Во сметководствените книги се споменуваат и портрети на Мантованецот Марчело Фрамберти и на Лудовико Аволанте, вториот кој е насликан во 1544 година, и двајцата се алтернативни кандидати за делото ''Старец''.
Сликата е потпишана со „L. Loto“ горе лево.
1 Наводи
Мистичниот брак на Св. Катерина и светци (Лото)

''Мистичниот брак на Св. Катерина и светци'' ― слика со масло на табла, од Лоренцо Лото, потпишана и датирана од 1524 година, сега во Збирките на Националната галерија за стара уметност (Galleria Nazionale d'Arte Antica; Палацо Барберини), Рим, Италија.
1 Опис
Делото било нарачано од трговецот Феличе Касоти кон Лото додека сликарот работел во Бергамо. Сликата висела во брачната спална соба на синот на Касоти. Делото е потпишано на престолот на Богородица. Сликата еднаш висела во Квириналскиот дворец.
Лото во 1523 година насликал портрет на брачната двојка, Марсилио Касоти и Фаустина Асоника, дело што сега се наоѓа во Музејот Прадо. Во овој приказ на мистичниот брак на Света Катерина Александриска, светицата клечејќи ја прима розата од детето Исус, вториот симбол на љубовта и мачеништвото; во левата рака е брачен прстен. Виси на појас е чанта со името на Христос; појасот има медалјон со ангел кој држи рамнотежа. Околу овие фигури се Свети Јероним кој ја страници својата библија, со лав кај нозете (левиот долен агол); Свети Ѓорѓи облечен како витез со копје (левиот горен агол); покрај него лебди зад Богородица е Свети Севастијан со стрела; Свети Никола Мирски со епископски кросиер со три златни сфери, разговор со Свети Антониј игумен со ѕвона (десниот горен агол). Како и многу други слики на Лото, фигурите изгледаат како да се движат.
Троен портрет на златар

''Троeн портрет на златар'' ― слика со масло на платно на италијанскиот ренесансен уметник Лоренцо Лото, создадена околу 1530 година и сега е чувана во Уметничкоисторискиот музеј во Виена. Претходно им била припишувана на други уметници како што е Тицијан додека не биле пронајдени документарни докази кои го поврзуваат со слика со истиот опис во различни инвентари во збирки. Во 1627 година, таа се наоѓала во збирката на Винченцо II Гонзага, кој ја продал на Чарлс I, по чие извршување била продадена на наддавање на Филип IV Шпански. На крајот влегла во хабсбуршките збирки во Австрија преку наследство - пописите покажуваат дека е во Виена најмалку од 1733 година.
Под влијание на постоечките средновековни примери на тројни портрети и од изгубениот троен портрет на Чезаре Борџија од Леонардо да Винчи (и самиот влијание врз ''Чарлс I во три положби'' од 1635–36 од ван Дајк), го прикажува истото машко лице на, во профилот и одзади, сите до половина. Облечен е во темна облека, носи прстен на левата рака и на предниот портрет држи мал предмет. Тој предмет едвај бил видлив пред реставрацијата, а претходно бил толкуван како „лото“ или кутија карти, со презимето на сликарот. Сликата била обновена за изложба во 1953 година, демонстрирајќи дека предметот е кутија за прстен, што наведува дека лицето е златар.
Понатамошното истражување ја поврза темата со златарот Бартоломео Карпан, пријател на Лото и спомнат во ''Libro di spese diverse'' на сликарот од 1538 година наваму. Ниту еден друг документ не ја поддржува теоријата, но ако е точна, „tre visi“ или „трите лица“ на портретот може да бидат игра на зборови за родниот град на Карпан, Тревизо.
1 Наводи
Валенсиски Залив

Валенсиски Залив (|Golf de València|va, |Golfo de Valencia) — залив во западниот дел на Средоземното Море, сместен на источниот брег на Шпанија. Неговите граници се ’ртот Нао на југ и разновидни на север: според некои, тоа е Винароскиот ’Рт; други за јужна граница ја сметаат делтата на Ебро. Ако за граница се земе Винароскиот ’Рт, заливот наполно лежи во автономната заедница Валенсија. Ако се земе делтата на Ебро, тогаш северното крајбрежје лежи во Каталонија.
Во заливот се наоѓаат малите островчиња Колумбретес. Валенсискиот Залив е располовен од нултиот меридијан.
1 Географија
Брегот долж Валенсискиот Залив е рамен, со песочни плажи. Особено својствени на него се крајбрежните мочуришта со естуарот Албуфера. Тој е значајно моклиште според Рамсарскиот договор.
Подрачјето на заливот е меѓу најдобрите примери на средоземната клима во Шпанија. Брегот е густо населен, меѓу најгустите места во Шпанија.
1.1 Стопанство
До заливот се протегаат ниски плодни земјишта на кои се одгледуваат ориз и агруми. Најголема улога игра овоштарството — се произведуваат големи количества портокали и лимони.
Во подрачјето стопанисува британско нефтено претпријатие со нафтени платформи на поле со површина од . Постојат негодувања околу крајбрежно дупчење како еколошки штетно.
2 Поврзано
* Валенсија (автономна заедница)
* Балеарски Острови
Штраубинг-Боген

Штраубинг-Боген е област во Германија. Центарот на округот е градот Штраубинг. Областа е дел од покраината Баварија. Подредено на административната област Долна Баварија. Зафаќа површина од 1202,24 км². Население - 97 797 жители. Густината на населеност е 81 лице/км². Официјалната шифра на областа е 09 2 78.
Округот е поделен на 37 заедници.
1 Административна единица
1.4 Градски заедници
# Боген (10 105)
# Geiselhöring (6 765)
1.2 ФТрговски заедници
# Малерсдорф-Пфафенберг (6669)
# Митерфелс (2 459)
# Шварцах (2 898)
1.6 Рурални заедници
# Ајтерхофен (3 466)
# Посетување (1.693)
# Ахолфин (1 696)
# Аша (1.538)
# Визенфелден (3 586)
# Виндберг (1043)
# Салчинг (2 501)
# Ирбах (1 171)
# Кирхрот (3 690)
# Конзел (1 816)
# Laberweinting (3 474)
# Libalfing (3 970)
# Лојцендорф (630)
# MariaPoshing (1.409)
# Нојкирхен (1 808)
# Niederwinkling (2280)
# Oberschneiding (2 745)
# Паркстетен (2980)
# Перасдорф (650)
# Перкам (1 450)
# Рајн (2 679)
# Ратенберг (1 842)
# Раттисзел (1 462)
# Свети Енглмар (1 521)
# Фалкенфелс (1013)
# Feldkirchen (1936)
# Хајбах (2 178)
# Хаселбах (1.647)
# Хундердорф (3 382)
# Штајнах (2944)
# Сталванг (1 383)
# Страскирхен (3 346)
1.4 Градски заедници
# Боген (10 105)
# Geiselhöring (6 765)
1.5 Фер заедници
# Малерсдорф-Пфафенберг (6669)
# Митерфелс (2 459)
# Шварцах (2 898)
1.6 Рурални заедници
# Ајтерхофен (3 466)
# Посетување (1.693)
# Ахолфин (1 696)
# Аша (1.538)
# Визенфелден (3 586)
# Виндберг (1043)
# Салчинг (2 501)
# Ирбах (1 171)
# Кирхрот (3 690)
# Конзел (1 816)
# Laberweinting (3 474)
# Libalfing (3 970)
# Лојцендорф (630)
# MariaPoshing (1.409)
# Нојкирхен (1 808)
# Niederwinkling (2280)
# Oberschneiding (2 745)
# Паркстетен (2980)
# Перасдорф (650)
# Перкам (1 450)
# Рајн (2 679)
# Ратенберг (1 842)
# Раттисзел (1 462)
# Свети Енглмар (1 521)
# Фалкенфелс (1013)
# Feldkirchen (1936)
# Хајбах (2 178)
# Хаселбах (1.647)
# Хундердорф (3 382)
# Штајнах (2944)
# Сталванг (1 383)
# Страскирхен (3 346)
1.7 Здруженија на заедницата
# Административна заедница Ајтерхофен
# Административна заедница Митерфелс
# Административна заедница Рајна
# Административна заедница Хундердорф
# Административна заедница Шварцах
# Административна заедница Stallwang
# Административна заедница Страскирхен
2 Популација
+ Население во периодот 1840-2011 година, Дата, 1840, 1871, 1900, 1925, 1939, 1950, 1961, 1970, 1987, 2011
Население, 56671, 63854, 65273, 68573, 70126, 90111, 74748, 78499, 81062, 95852
 
+ пописни периоди 1960-2015 година, Год, 1960, 1970, 1980, 1990, 2000, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015
Население, 74688, 78386, 78286, 84792, 95242, 97631, 97591, 96140, 96667, 97323, 97967, 98806
3 Поврзано
* Долна Баварија
Притискач

Притискач — вид на кратко шајче кое најчесто се користи за прицврстување работи на ѕидови или табли или за обележување места на карта. Во најголем број на случаи главна одлика му е што може лесно да се прицврсти и да се отстрани со рака. Се користат и за тапацирање на мебел.
Притискачот не треба да се меша со кратката и цврста игра со сферична глава - безопасната што се користи за спојување на неколку одделни текстилни материјали.
1 Историја
Притискачот бил патентиран од Едвин Мур во 1900 година со цел означување на места на карта. Подоцна, во 1902 или 1903 година, германскиот конструктор на часовници од Лихен, Јохан Кирстен, осмислил притискачи со рамни глави со цел да поставува цртежи на ѕид, но својот изум им го продал на Ото и Пол Линдштед, сопственици на фабрика за мебел, кои го патентирале и заработиле многу пари од него. Некои извори му го припишуваат овој изум на Австриецот Хајнрих Сакс, кој сличен едноделен предмет почнал да користи уште во 1888 година.
2 Дизајн
Притискачите имаат два главни дела: главата и телото, односно острицата. Главата обично е направена од пластика, метал (исто како и телото) или дрво. Треба да биде доволно широка за да може да се користи само со раце. Може да биде со различни облици, а најзастапени се рамни, цилиндрични, со помал или поголем лак, топчести, како и во облик на срце, ѕвезда или слични украсни облици, како и разни бои. Обликот на главата зависи од намената. Така, цилиндричните или топчестите глави во боја се посоодветни за обележување места на картата, додека рамните глави се посоодветни за тапацирање на мебел поради потешкото вадење. Поверојатно е дека притискачите со рамни глави ќе се вртат со боцката нагоре, што создава ризик од повреда. Нивните рамни глави обично се обложени со пластика за да се намали ризикот од повреда при вадење.
Врвот обично е направен од месинг, калај или железо.
3 Начин на производство
Притискачите се прават со провлекување на парче подебела жица низ дупка на рамно парче метал што ќе биде глава и со нивно спојување со електролиза. Потоа на главата се става пластична капа.
4 Галерија
Естонија на Детскиот избор за песна на Евровизија

Естонија учествува на Детската Евровизија од 2023 година. Нивната телевизија која управува со учесниците е националниот телевизиски сервис ERR.
1 Претставници
Година, Изведувач, Песна, Позиција, Бодови
2023, Архана, "Hoiame kokku", 15, 49
2024, Annabelle, "Tänavad", 14, 55
Клек (полуостров)

Клек (босански и |Klek) — полуостров во Јадранското Море сместен југозападно од крајбрежното гратче Неум во Херцеговско-неретванскиот кантон, Босна и Херцеговина. Го оградува Неумскиот Залив кој го двои од поголемиот Малостонски Залив и полуостровот Пељешац. Кај звршетокот на полуостровот, на неколку стотони метри од брегот се наоѓа малото стровче кое е дел од гребен сочинет од голи карпи под водната површина. Ова островче се нарекува Лопата, а на врвот од гребенот има светилник со истото име. На самиот крај на полуостровот има уште еден светилник, наречен „Реп Клека“ (Опашката на Клек).
Завршетокот Реп Клека (наречен и ''Понта Репа'' или ''Турски Реп''), сместен веднаш спроти селото Клек во Хрватска, е предмет на територијален спор помеѓу БиХ и Хрватска; неговиот статус последен пат е преговаран во Неумската спогодба од 1999 г.
Целиот полуостров е приватна сопственост на неумските семејства Кристиќ, Бачиќ, Батиновиќ, Ловриќ, Џоно, Путица, Крмек и Вукасовиќ.
1 Поврзано
*Голем Шкољ
*Мал Шкољ
* Неумски Залив
Климовско богатство

Климовско богатство ― сочуван депо од раносредновековни римски и сасански сребрени предмети што е откриено во 1907 година во близина на селото Климова во Пермската Губернија во Руската Империја (денешен Пермски Крај, во средишна Русија). Тоа е едно од неколкуте депоа на римски и сасански сребрени садови откриени во тој регион, кои збирно се нарекувани Пермски богатства.
1 Опис
Помеѓу римските предмети од Климовската ризница се наоѓа и чинија со слика на козар кој ги носи сребрените печати на императорот Јустинијан I (вл. 527–565) и две јадења од VII век украсени со крстови. Сасанските предмети од складиштето има чинија на која е прикажан кралот на кралевите Шапур III (383–388) убивајќи леопард, како и друга чинија што прикажува тигрица под дрво. Други дела поврзани со Климовското богатство, исто така, има иранско јадење од 8 или 9 век и маваранарско/трансоксијанско парче. Пронајдена е и кофа. Климовското богатството моментално се наоѓа во збирките на Музејот Ермитаж во Санкт Петербург.
Ancient Egypt (списание)

''Ancient Egypt'' (во превод Стар Египет) ― списание кое се занимава со темата египтологија. Се објавува еднаш месечно. Списанието ''Ancient Egypt'' е сместено некаде помеѓу академско списание и списание за патувања – ги спојува спектакуларните глетки на античкиот свет заедно со најновите археолошки откритија и теории од водечките светски авторитети на оваа тема, илустрирани со бројни фотографии.
Списанието се објавува двапати месечно во Обединетото Кралство, од април 2000 година. Содржините се концентрираат главно на широк спектар на теми поврзани со Стариот Египет, иако повремено вклучува предмети за коптски или исламски Египет, како и предмети од интерес за посетителите во Египет. Изменето од Питер Филипс, ''Ancient Egypt'' се обидува да ги објасни загадочностите на оваа древна цивилизација на концизен начин. Еден од поранешните уредници бил Роберт Бернард Патриџ кој бил на функцијата од 2004 до 2011 година.
Списанието не се занимава само со минатото, туку има дописник во Каиро кој обезбедува ажурирања за најновите информации за патувањето и го проценува влијанието на египтологијата врз современ Египет.
Парабола за двајцата должници

Парабола за двајцата должници (или ''Парабола за грешницата'') — една од познатите Исусови параболи, запишана во новозаветното Евангелие според Лука (7:36-50). Параболата зборува за двајца должници кои му должеле на еден човек, едниот многу повеќе пари од другиот. Кога заемодавачот им ги простил долговите, поголемиот должник го засакал повеќе.
Преку параболата, Исус објаснува зошто грешницата, која му ги измила нозете, го бакнала и го помазала, го сака повеќе од неговиот домаќин свештеник, кој не му дал вода за нозете, ниту го целивал и помазал.
1 Парабола
Евангелието според Лука известува дека фарисејскиот свештеник Симон го поканил Исуса на гости, по што една жена во градот позната како грешница тргнала по него. Додека Исус седел на масата, таа седела пред неговите нозе и плачела „и почнала да му ги мие нозете со солзите, му ги избришала со косата на главата, му ги бакнала нозете и ги помазала со миро“ (7:38). Неговиот домаќин си рекол: „Да беше пророк, ќе знаеше која и каква жена го допира: бидејќи таа е грешница“, а Исус како одговор му ја кажал следнава парабола:
2 Толкувања
Се чини дека оваа Исусова парабола не е напад на фарисеите, туку обид да се подучи свештеникот Симон да ја види жената низ неговите очи. Описот на жената сугерира дека таа е позната проститутка, иако некои го оспоруваат овој заклучок. Ако е проститутка, нејзиното присуство ја оцрнува ритуалната чистота на фарисејот. Џоел Грин забележува дека било лесно да се отфрли таква личност како неморална, нечиста и развратна, без да се земе предвид општествената стварност на жена која можеби била принудена на тоа поради материјални околности или продадена во сексуално ропство. Потврдувајќи го простувањето на жената, кое Исус наводно и го дал за време на претходната средба , Исус го поканува Симон да го види нејзиниот нов идентитет и „да ја прибере во заедницата на Божјите луѓе“.
Жан Калвин од зборовите на Исус („''Затоа ви велам, ѝ беа простени многу гревови, бидејќи имаше многу љубов; кому малку му се простува, малку се сака''“.) заклучува дека љубовта не е цел на простување, но доказ. Како и кај двајцата должници, долгот не бил простен поради љубовта на должникот, туку следела голема љубов поради простувањето на долгот. Калвин објаснува дека свештеникот мисли дека жената е грешница, но треба да се види дека таа не е грешница, според тоа што гревовите ѝ се простени. Нејзината љубов е доказ дека добила прошка, израз на благодарност за добиената корист. Љубовта е ''апостериори'' аргумент, кој се докажува со исходот. Исус јасно ѝ кажува врз основа на што таа добила прошка со зборовите: „''Твојата вера те спаси!“'' Значи, со вера добиваме прошка, а со љубов искажуваме благодарност и сведочиме за милоста Божја, заклучува Калвин.
Меѓутоа, Амброзиј Милански, цитирајќи го истиот цитат од Исус („''Затоа ти велам: ѝ се простуваат многу гревови, бидејќи таа имаше голема љубов''.“), тврди дека љубовта е услов за простување.
Овие разлики во толкувањето се присутни и во различни преводи на библискиот текст:
Ослободување на Велес

Битката за ослободување на Велес ― воена битка од страна на Народноослободителна војска на Македонија која што соработуваше со Југословенските партизани против војската на Третиот Рајх кој што во нејзиниот состав содржи војници од војската на Бугарија кој што биле против Татковинскиот фронт. Битката почнала во надворешниот дел од градот околу Црквино, Горно Оризари и Лисиче но после се прошири кон внатрешниот дел во Велес, во населби како Којник, Тунелот, С'рмаале и други места.<ref>'''' (2014) од Петар Печков
Битката била победа на НОВМ и НОВЈ, заради тоа после битката германската армија почнала да се привлекува од градот и почнала да патува кон Скопје користејќи ги железничките пруги помеѓу градевите, каде што неколку дена од ослободувањето на Велес почна битката за ослободувањето на Скопје. Главни учесници на битката биле 3<sup>та</sup> Македонска ударна бригада којашто се бореше во западниот дел од Велес покрај Лисиче-Раштани, 12<sup>та</sup> Македонска ударна бригада која што организирала брз марш од Бањица кон Раштани, 8<sup>та</sup> Македонска ударна бригада, позната и како Велешката ударна бригда била покрај јужно-западниот дел од општина Велес со тивок организиран марш од Отиштино до Горно Оризари и после кон Вршник. Јованче Поп Стефанов бил одбран за просвета, Богдан Гигов за земјоделие, Тодор Боцев за социјални грижи, Тодор Ацев бил одбран за командар на милицијата, Нада Алчева била одговорна по АФЖ и Никола Никушев, Руса Голистојанова, Амди Шех Исмаил и Али Риза биле истакнати членови на АФЖ.
5 Жртви
Лист на сите борци кој што загинале во битката за ослободувањето на Велес, вкупно биле убиени 24 борци, 10 биле партизани во Трета Македонска ударна бригада, 8 биле партизани во Осмата Македонска ударна бригада, 6 биле борци кој што се приклучиле при битката, заради тоа за нив многу малку е познато. Биле исто така ликвидирани 12 цивилни жители при битката но за нив исто не е познато.
+, Бр., Име и презиме, Датум на раѓање, Место на раѓање, Учество
1, Стоилко Атанасов Алексов, ''Непознато'', Русија
Граѓани кој се приклучиле при битката
Бр., Име и презиме, Датум на раѓање, Место на раѓање, Учество
1, Јован Василев Ончев, 20 јули, 1926, Извор, Велешко, Граѓанин кој се приклучи бри битката
2, Стефан Миланов Бобев, 1911, Велес
Цивилни жртви
Бр., Име и презиме, Датум на раѓање, Место на раѓање, Учество
1, Мегди Тефиков Алиев, 1 февруари, 1931, Велес, Цивилни жртви
2, Стеван Миланов Арсов, 1912, Кумарино, Велешко
3, Кирил Петров Јованов, 4 април, 1907, Војница, Велешко
4, Донка Костова Панова, 1909, Велес
5, Славејко Костов Панов, 1944, Велес
6, Демуша Таирова, 1900, Мамутчево, Велешко
7, Андира Синанова Џемаилова, 1926, Бузалково, Велешко
8, Рафис Синанов Џемаилов, 1928
6 Наводи
Операција МХ

Операцијата МХ беше првата голема офанзива на здружените сили на македонската армија и полициските сили во бунтот во 2001 година во Македонија. Тетово и ридовите и селата во неговата околина
1 Заднина
Неколку недели претходно албанските бунтовници ја презедоа контролата врз тетовската тврдина и неколку села во општина Тетово каде што се случија спорадични борби меѓу македонските безбедносни сили и албанските бунтовници. Владата спроведе таканаречени „операции за пребарување и чистење“ кои доведоа до неколку приведувања
2 Извршување на Операција МХ
Операцијата започна во 7 часот наутро на 25 март со едночасовен артилериски бараж, проследен со единици на македонската армија кои влегоа да ги опколат селата што ги држат бунтовниците. Хеликоптери ги покриваа маршрутите за повлекување и засилување кои водат кон Косово, во првата фаза од битката наиде на силен отпор во селото Гајре и Шипковица кој беше совладан со помош на полициски специјалци и свежи резерви. Падот на Шипковица и Гајре го отвори патот за заземање на тетовската тврдина што го направија македонските специјалци.
Меѓуконтинентална балистичка ракета

Меѓуконтинентална балистичка ракета или МБР (од англиски: ''intercontinental ballistic missile'', ''ICBM'') — балистичка ракета со дострел доволно долг за да овозможи меѓуконтинентален лет. Меѓуконтиненталните ракети обично се сметаат за ракети со дострел поголем од 5.500 километри. Речиси во сите случаи, МБР служат како носачи на јадрено оружје.
Аjрат Ишмуратов

Ајрат Рафаилович Ишмуратов ( |Айрат Рафаилович Ишмуратов, татарски: Айрат Рафаил улы Ишмурат,) роден на 28 јуни 1973 година) е Волшки татар, руски/канадски композитор, диригент и кларинетист на клезмер. Тој e кларинетист на групата Клезмер со седиште во Монтреал, Клезтори и професор на Универзитетот Лавал во Квебек, Канада.
1 Дискографија
* Klezmer music, Kleztory (2002)
* Barber, Copland, Britten, Bruch, Kazan Chamber Orchestra La Primavera, Ak Bars (2002)* Klezmer, Kleztory, Yuli Turovsky & I Musici de Montreal Chamber Orchestra, Chandos Records (2004)
* Nomade, Kleztory, Opus Award winner 2007, Amerix (2007)* Shostakovich,Weinberg,Ichmouratov, I Musici de Montreal Chamber Orchestra, Analekta (2008)* Symphonique, Le Vent du Nord et Quebec Symphony Orchestra, CBC (2010)* Carte Postale, Alcan Quartet, ATMA Classique (2011)* Beethoven, Violin Concerto (cadenzas by Ichmouratov), Symphony No. 7, Alexandre Da Costa, Taipei Symphony Orchestra, Warner Classics(2013)* Arrival, Kleztory, Amerix(2014)
* Tales from the Dinarides, Michael Bridge, Guillaume Tardif, Kornel Wolak, Wirth Institute (2017)
* Klezmer Dreams, Andre Moisan, Jean Saulnier and Molinari Quartet,ATMA Classique (2017)* Nigun, Kleztory, Amerix (2017)* Melodies of Nations, Romic – Moynihan Duo, Hedone Records (2017)
* Letter From an Unknown Woman, Three Romances for Viola, Concerto Grosso No. 1 – Belarusian State Chamber Orchestra, Evgeny Bushkov – Chandos (2019)* Youth' Overture, Maslenitsa Overture, Symphony, Op.55 'On the Ruins of an Ancient Fort' – Orchestre de la Francophonie, Jean-Philippe Tremblay – Chandos (2020)* Momentum, Kleztory - Chandos (2020)* Julia MacLaine, Preludes - Analekta (2022)* Ichmouratov: Viola Concerto No.1 / Piano Concerto – London Symphony Orchestra, Airat Ichmouratov conductor – Chandos (2023)
Група Скопски Боеми

Група Скопски Боеми — македонска група која долги години е на македонската естрада. Која е задолжена за највеселите свадби, крштевки и други фамилијарни веселби. Позната е по телевизиското Шоу "Мерак Меана" кое веќе неколку години се емитува на Сител-телевизија.
1 Дискографија
* Скопски Боеми има настапувано на многу фестивали во Македонија како што се: Фолк Фест Роса, Охрид Фест, Тумба Фест, Прилеп Фест и други. Во 2015 година го издадоа албумот наречен "100" години Скопски Боеми...
Спотови
Година, Спот, Режисер
2015, ''Лино Илино'', Ин продукција
2015, ''Охрид знае'', Ин продукција
2015, ''Скопските Боеми'', Ин продукција
2016, ''Старосватица''
2020, ''Литро вино, литро вода''
Авторска музика и настапи на фестивали
* Бело лице љубам јас Спасовден Фолк Фест 2011
* Лино Илино 2013
* За тебе вечно Охрид Фест 2013
* Охрид знае Охрид Фест 2014
* Мерак, мерак Фолк Фест Валандово 2015
* Барам чаре Охрид Фест 2016
* Заљубен до гуша Охрид Фест 2017
* Музичарска Охрид Фест 2018
* Литро вино, литро вода Тумба Фест 2020
* Љубовта е скапа играчка Охрид Фест 2020
* Птицо бела Тумба Фест 2021
* Кога љуби стружанче Охрид Фест 2021
* Остајте ги мобилните Прилеп Фест 2022
2 Членови
* Трајче Толески (вокал и клавијатура)
* Горјан Стојановски (виолина и вокал)
* Владимир Комненовски (кларинет/сах)
* Цане Петров (гитара)
* Дејан Георгиевски (контрабас)
* Марко Марковски (тапани)
Имаат одлична соработка со:
* Благица Павловска
* Душко Георгиевски
* Блага Петреска
* Јордан Митев
* Круме Спасовски
* Сани Гроздановска
* Марјан Коцев
* Ванчо Тарабунов
* Атина Апостолова
* Сузана Гавазова
* Јовица Наумчевски
* Анета Мицевска
* Ефто Пупиновски
* Даниела Темелковска
* Зоран Марковски
* Виолета Томовска
* Елена Велевска
* Методија Столески
* Анета Арсовска
* Драган Николовски-Даце
* Ирена Спасовска
* Перо Христов
* Ани Малинкова
* Нино Величковски
* Миле Кузмановски
* Елена Андоновска
* Браќа Нуне
Брњичка култура

Брњичка култура ― археолошка култура во денешно Косово и Србија која датира од 1400 година п.н.е.
1 Опис
Културната група создадена од оваа култура е тракиското племе Мизи. Тоа е и неилирската компонента во дарданската етногенеза.
Културата се одликува со неколку групи:* Косово со Раска и Пестер
* Сливна зона на Јужна и Западна Морава
* Лесковац-Ниш
* Јужна Морава-Пчиња-Горен Вардар
Керамика од брњичкиот вид е пронајдена во Горна Џумаја, Пловдив и повеќе наоѓалишта во Пелагонија, долен Вардар, островот Тасос и Тесалија кои датираат од 13 и 12 век п.н.е.
2 Наоѓалишта
2.1 Долна Брњица
Главното место на културата е некрополата во Долна Брњица (српски: Доња Брњица; албански: ''Bërnica e Poshtme'') во близина на Приштина.
2.2 Хисар
Хисар е повеќевременска населба на рид кај Лесковац.
Траги од животот на брњичката култура (8 век п.н.е.) се гледаат на платото кое било заштитено со длабок ров со палисада на неговата внатрешна страна, утврдување слично на она на друго утврдување на наоѓалиштето Градац во Ланиште во сливот на Голема Морава.
Подоцна населба од железното време постоела во Хисар која датира од 6 век п.н.е. до 4 век п.н.е. Покрај грчките фибули и керамика, во 2005 година се откопани и трибалски (тракиски) гробници.
3 Поврзано
* Музеј на Косово
* Кралство Дарданија
* Археологија на Косово
* Неолитски наоѓалишта во Косово
* Римско наследство во Косово
* Наоѓалишта од бакарното, бронзеното и железното време во Косово
Артефакт (археологија)

Артефакт (од латинскиот израз: ''arte factum'': ''ars'' „знаење, вештина“ + ''facere'' „прави“) — „нешто направено или обликувано од човек, како предмет или уметничко дело, особено предмет од археолошко значење“.
Во археологијата, каде што се користи поимот артефакт, тоа е предмет што е ископан со археолошки истражувања и може да има културно значење. Сепак, современите археолози се погрижиле да ја разликуваат материјалната култура од народносната култура, што е често посложено отколку што Керол Крамер го кажал во изјавата „лонци не се луѓе“.
Примери вклучуваат камени алатки, керамика, метални предмети како што се оружје и предмети за лично дотерување како што се копчиња, накит и облека. Коските кои покажуваат знаци на промена од човечка рака, се исто така такви примери. Природните предмети, како што се карпите од огништето испукани од оган или растителниот материјал што се користел за храна, археолозите ги класифицираат како ''биофакти'' наместо како артефакти.
1 Потекло
Артефактите можат да потекнуваат од кој било археолошки контекст или извор, како што се:
* закопан со трупот,
* од која било карактеристика како отпад или друга домашна средина,
* заветни подароци,
* збирки на вредни предмети закопани во земја.
Артефактите се разликуваат од главниот дел на археолошкиот запис, како што се стратиграфските особености, кои се непреносливи остатоци од човечка активност, како што се огништа, патишта, одлагалишта, ровови или слични остатоци, и од биофакти или екофакти, кои се предмети на археолошки интерес направен од организми, како што се семиња и животински коски.
Природните предмети кои се движеле, но не биле променети од луѓето се нарекуваат ''манупорти''. Примерите вклучуваат школки преместени на копно или заоблени камчиња настанати подалеку од дејството на водата.
Овие разлики се често нејасни: на пример, коската отстранета од животински труп е биофакт, но коската издлабена во корисен производ е артефакт. Исто така, не може да се разговара за раните предмети направени од камен, кои може да бидат сурови или обработени, што може да бидат резултат на природна појава и кои може да личат на раните предмети што ги користеле раните луѓе или хомо сапиенсот. Може да биде тешко да се направи разлика помеѓу камени артефакти изработени од човек и геофакти - природни камења што личат на вештачки алатки. Можно е да се оверат артефактите со разгледување на општите особености доделени на артефактите и месните особености припишани на локацијата.
Тур Даун Андер 2023

Тур Даун Андер 2023 — 23. издание на велосипедската етапна трка Тур Даун Андер, која се одржала помеѓу 17 и 22 јануари како прв настан во сезоната на Светската турнеја.
1 Екипи
Бидејќи Тур Даун Андер е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Екипата на Универзитетот на Јужна Австралија добила специјална покана за учество на трката, како и една професионална континентална екипа и со тоа била заокружена главната група од 20 екипи.
2 Етапи
3 Завршен пласман
4 Поредок
+ Преглед на водството по етапата
Етапа, Победник, Генерален пласман, Планински пласман, Спринтерски пласман, Пласман за млад возач, Најборбен возач, Екипен пласман
П, Алберто Бетиол, Алберто Бетиол, недоделена, недоделена, Магнус Шефилд, недоделена
1, Фил Баухаус, Лук Плап, Фил Баухаус, Нан Петер
2, Роан Денис, Роан Денис, Џеј Вајн, Кејлеб Јуан, Мануеле Боаро
3, Пелјо Билбао, Џеј Вајн, Мајкл Метјус, Микел Фрелих Хоноре
4, Бријан Кокар, Микел Фрелих Хоноре, Дарил Импи
5, Сајмон Јејтс, Матија Катанео
На крај, Џеј Вајн, , Мајкл Метјус, Магнус Шефилд, недоделена,
Султанат Неџд

Султанат Неџд ― држава на Арапскиот Полуостров која постоела од 1921 до 1926 година. На чело на оваа монархија била саудиската династија и се смета за правен претходник на денешна Саудиска Арабија.
Државата била создадена во 1921 година откако Абдул Азиз ибн Сауд, емирот од Ријад, се самопрогласил за султан на Неџд и неговите зависни територии. На 2 декември 1922 година, Неџд и Кувајт потпишале договор за демаркација на меѓусебната граница. Границата била права линија по 29-та паралела. Во декември 1925 година, Кралството Хиџаз било освоено од војската на Абдул Азиз ибн Сауд. Во јануари 1926 година бил прогласен за крал на Хиџаз и двата ентитета со кои владеел ги споил во едно кралство - Кралство Хиџаз и Неџд.
Едоардо Брицјо

Едоардо Брицјо (италијански: Edoardo Brizio; 3 март 1846, Торино – 5 мај 1907 година, Болоња) ― италијански археолог. Бил студент на археолошкото училиште на Џузепе Фјорели во Помпеја. Брицјо станал професор по археологија на Болоњскиот универзитет во 1876 година, и подоцна директор на Граѓанскиот археолошки музеј во Болоња. Тој е познат по тоа што ја унапредил теоријата дека од терамарското население биле првичните Лигури.
Морфологија (археологија)

Во археологијата, морфологијата е проучување на обликот на артефактите и екофактите.
Морфологијата е главна сметка во групирањето на артефактите во стилови на периодот и, и покрај современите техники како радиојаглеродното датирање, останува клучна алатка во идентификацијата и датирањето не само на уметничките дела, туку и на сите класи на археолошки артефакти, вклучително и чисто функционалните (игнорирајќи го прашањето дали постојат чисто функционални артефакти). За ова почесто е користен поимот морфологија („проучување на облиците“, од грчкиот јазик). Морфолошките анализи на многу поединечни артефакти се користени за да бидат конструирани типологии за различни видови артефакти, а со техниката на серија се постигнува релативно датирање засновано на обликот и стилот за наоѓалиште или група наоѓалишта каде што не можат да бидат користени научни апсолутни техники за датирање, во особено кога се достапни само камени, керамички или метални артефакти или остатоци, што е често случај. Тоа што артефактите како што е керамиката многу често преживуваат само во фрагменти го прави прецизното познавање на морфологијата уште попотребно, бидејќи често е неопходно да се идентификува и датира парче керамика од само неколку парчиња.
За разлика од неодамнешните трендови во академската историја на уметноста, следењето на школи за археолошка теорија во минатиот век, од културноисториска археологија до постапна археологија и конечно подемот на послепостапната археологија во последните децении, ако нешто ја зголемила важноста на проучување на стилот во археологијата.