procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Беатрис Фин

Беатрис Фин (|Beatrice Fihn; роден на година во Гетеборг, Шведска) — шведска адвокатка и од 1 јули 2014 година, извршна директорка на Меѓународната кампања за укинување на јадреното оружје (ICAN). Заедно со преживеаната од Хирошима, Сецуко Турлоу, таа ја прифатила Нобеловата награда за мир за ICAN.
1 Биографија
Фин е родена во 1982 година во Гетеборг, Шведска. Студирала на Универзитетот во Стокхолм, а дипломирала за меѓународни односи во 2008 година. Во 2009 година, таа учествувала на стажирање во Женската меѓународна лига за мир и слобода (WILPF) и била вклучена во работата на Конференцијата за разоружување и Советот за човекови права на Обединетите нации. Таа потоа работела во банка во Женева и се здобила со едногодишна магистерска диплома по правни науки по меѓународно право на Универзитетскиот колеџ во Лондон.
Фин се вратила во WILPF во 2010 година, работејќи со нејзината програма за разоружување сè додека не стане извршен директор на ICAN во 2014 година.
Фин го критикувала американскиот претседател Доналд Трамп за неговата јадрена политика. Фин го посетила Нагасаки за прв пат на 13 јануари 2018 година.
Стадион Стора Вала

Стадион Стора Вала е повеќенаменски стадион во Дегерфорс, Шведска. Моментално се користи претежно за фудбалски натпревари и е домаќин на домашните натпревари на Дегерфорс ИФК. Стадионот има капацитет од 12.500 гледачи и е отворен во 1938 година. Рекордна посетеност е 21.065 гледачи, кога Дегерфорс ИФК играл против ИФК Норшепинг, 1963 година.
НП3 Арена

Идротспаркен (или Сандсвалс Идротспарк) е повеќенаменски стадион во Сундсвал, Шведска. Отворен е на 6 август 1903 година. Моментално се користи претежно за фудбалски натпревари и е домашен стадион на ГИФ Сундсвал и Сундсвалс ДФФ. Стадионот собира 8.000 луѓе за време на фудбалските натпревари.
Стадионот е проширен во 2002 година и се викал и Сандсвал Парк Арена за време на концертите од 2002 до 2006 година.
1 Галерија
Градина на данскиот крал

Градина на данскиот крал (|Taani kuninga aed) е парк во град Талин, Естонија.
Паркот е местото каде што се вели дека се родило ''знамето на Данска, според традицијата.'' Секоја година на 15 јуни, во градината се слави или ''Ден на Данското знаме.''
Името на паркот потекнува од данското владеење кое траело во Талин и северна Естонија повеќе од сто години, главно во текот на 13 век.
1 Наводи
Џонас Бејн

Џонас Бејн, (роден на 14 септември 1987 година) е шведски глумец кој првпат се појавил на ТВ (во 2007 година) како 16-годишната Ким Далберг во драмската серија на Шведската телевизија СВТ, ''Андра Авенин''.
1 Биографија
Бејн пораснал во Солентуна, во северниот дел на Стокхолм. Во средно училиште студирал музика, меѓу другото, свирејќи пијано, бас гитара и „малку тапани“. Тој свирел бас во - и бил „главен советник за стил“ во бенд и се појавил на локалната телевизија во Солентуна. Неговото деби на сцената беше во ''Оскартеатарот'' во Стокхолм во март 2007 година. Тој беше дел од 50-те силни ансамбл специјално составен за новиот шведски мјузикл наречен „1956“. (Видете фотографија и статија на шведски на и краток музички извадок од Ансамблот се викаше „ ''Данубија'' “, а музиката ја ''погрижил „Стокхолмс Роксинфониета'' “ која исто така беше формирана специјално за оваа продукција. Под големо влијание од Бедните, „1956“ го поврза Унгарското востание од 1956 година со демонстрациите во Гетеборг во 2001 година против претседателот Џорџ В. Буш и американската надворешна политика. Хероината открива дека нејзиниот татко убил демонстрант во Унгарија во 1956 година.
Во 2007 година Џонас се пријави на аудиција за една од тинејџерските улоги во Андра Авенин, раскошна шведска ТВ сапуница сместена во Гетеборг. Тој беше еден од четириесетте избрани да учествуваат во мини-серија во стилот на Поп идол/Американски идол што требаше да се снима и емитува. Така, тој ја доби улогата на Ким Далберг, проблематична, би-сексуална млада. Во интервју за време на аудициите, Џонас посочи дека е решен глумата да му ја направи кариерата. Во декември 2008 година, тој претрпе неиспровоциран физички напад на студентски танц/собир, каде што се појавува како услуга на пријателка.
2 Филмографија
* 2007 година - Андра Авенин (ТВ)
* 2008 година - „Хавреларн“ (краток филм)
* 2018 година - Тед - За череп на љубовта
3 Театар
* 2007 - „1956“ (Мјузикл)
* 2007 година - "Железо" (радио претстава)
Мајка Свеа

Мајка Свеа (шведски: ''Модер Свеа)'' е женска персонификација на Шведска и патриотски амблем на шведскиот народ.
1 Заднина
Мајка Свеа обично е прикажана како моќна жена и како заштитник која често држи штит и стои покрај лав. Свеа е шведско женско лично име кое потекнува од ''svea'', стара множинска форма што значи „на Швеѓаните“. Се појавува во ''Svea rike'', превод на стариот шведски збор ''Sverige'', шведското име за Шведска.
Се смета дека популарната слика е создадена од шведскиот писател Андерс Леијонстед (1649–1725) која за првпат била претставена во неговата поема од 1672 година - ''Svea Lycksaligheets Triumph''.
Како патриотски симбол, Модер Свеа има стекнато широка популарност во ''Кунга Скалд'' (1697), напишана од шведскиот поет Гуно Еурелиус (1661–1709) во чест на шведскиот крал Чарлс XI.
Мајка Свеа често се појавува како национален симбол во шведската литература и култура од 19 век. Таа исто така се појавува на разни шведски банкноти повеќе од седумдесет години, како што се банкнотата од 5 круни отпечатена помеѓу 1890-1952 година и банкнотата од 5 круни отпечатена помеѓу 1954-1963 година.
Шведската пејачка Лена Филипсон и композиторот Торгни Седерберг имаат напишано песна со наслов ''Модер Свеа'' која е воведена во албумот ''Лена Филипсон'' од 1995 година.
2 Поврзано
* Знаме на Шведска
* Државна химна на Шведска
* Три круни
Кина Асторија

Кина Асторија бил синџир на кина што го започнале луѓе од Триангелфилм, Атлантик Филм и С/С Фалден кои во април 2005 година ги купиле кината на Сандру Метроном во Шведска. Киносалите на Сандру во Шведска се на продажба од август 2004 година бидејќи нивниот сопственик (Шибстед) бил незадоволен од падот на приходите. Понудата од ШФ Био во декември 2004 година била прекината од страна на Шведската управа за конкуренција.
Кралската песна (Кунгсањен)

''Кунгсањен'' (''Песната на кралот'') е шведската кралска химна. Позната е и по својот прв стих, ''Ur svenska hjärtans djup en gång'' (''Еднаш од длабочината на шведските срца''). Иако се пее во прилики како роденденот на кралот, годишното отворање на Риксдагот и церемонијата на доделување на Нобеловата награда, песната не се смета за шведска државна химна. ''Ти древен, ти слободен'' е де факто државната химна на Шведска, но никогаш не била официјално призната.
Текстот е напишан од Карл Вилхелм Аугуст Страндберг, а музиката составена за четиричлен машки хор од Ото Линдблад. ''Кунгсањен ја'' заменила претходната кралска химна, која се пеела на мелодијата на британската кралска химна, ''Боже, чувај го Кралот''. За првпат била изведена во Лунд на 5 декември 1844 година на забава организирана од Универзитетот за да го прослави доаѓањето на кралот Оскар I, а официјално била усвоена во 1893 година.
Обично се пеат само првата и петтата строфа (и само првата ако е присутен кралот). Останатите три многу ретко се слушаат.
Древер

Древер е раса на кучиња, миризливи кучиња со кратки нозе од Шведска кои се користат за лов на елени и друго. Древер потекнува од Вестфалскиот Дахсбраке, еден вид германски пес наречен ''Браке''. Името на расата Древер било избрано на конкурс во 1947 година.
1 Изглед
Најзабележливите одлики на Древер се неговите кратки нозе и долгото тело, наследени од Вестфалскиот Дахсбрак, но како работно куче овие одлики не се претерани. Има кратко крзно и е во која било боја со бели шари. Расата има типични висечки уши на пес и долга опашка. Максималната висина на Древер е 38 см (15 инчи), што е околу 15 см (околу 6 инчи) пократок од ловечки пес со долги нозе и тело со иста големина. Вестфалскиот Дахсбрак е околу 2 см(помалку од еден инч) пократок од Древер.
2 Лов
Повеќето раси со слични физички особини се одгледуваат за една цел, но Древер е одгледан за лов на сите големини на дивеч, и зајаци и срна, а се користи и за лов на лисици и црвен елен. Древерот е многу издржлив и стана популарен ловечки пес за ловците на елени во северна Норвешка, Шведска и Финска, бидејќи со промената на законодавството е дозволено користење на древери во лов на елени. Срните се нервозни, а песовите кои се користат за нивно ловење мора да се движат бавно, особено во областите каде што може да се очекува обилен снег во доцна есен. Ова е наведено како причина за одгледување на куче со средно тело, но кратки нозе.
Древер во Шведска обично се чува како ловечки пес и обично не се наоѓа како домашно милениче.
3 Историја и препознавање
Древер е шведска раса со потекло од Вестфалскиот Дахсбрак (мал пес за следење на елени), донесен од Германија во Шведска во околу 1910 година и вкрстен со други песови за да се прилагоди „на шведскиот терен и дивеч“. До 1940-тите имал две карактеристични големини на Дахсбрак, а во 1947 година беше одржан натпревар за весници за да се избере новото име за малку поголемата сорта; Бил избран ''Древер'', од шведскиот збор ''древ'', што се однесува на еден вид лов каде што кучињата го возат дивечот кон ловецот. Древер потоа бил препознаен од Шведскиот Кинолошки клуб како посебна раса во 1947 година. Расата е меѓународно признаена од Меѓународната Кинолошка Федерација, во Групата 6 ''Сентондс и сродните раси'', Дел 1.3, ''мали Загари''.
Древер бил признат од страна на Канадскиот Кенел Клуб во 1956 година во групата Загари, и во 1996 година од Обединетиот Кенел Клуб во неговата Сентондс Група. Расата е исто така препознаена по долга листа на мали регистри, групи на ретки раси, ловечки клубови и бизниси со интернет-регистри, а во Северна Америка е промовирана како милениче од ретка раса. Во моментов не е признаен од Кинолошкиот Клуб (Велика Британија), Австралискиот Национален Кинолошки Совет или Кинолошкиот Клуб на Нов Зеланд или Американскиот кинолошки клуб.
4 Здравје
Специфични здравствени проблеми или тврдења за вонредно здравје не се документирани за оваа раса. Според стандардот за раса, Древер треба да биде внимателен и самопоседен, со приврзан, изедначен темперамент и не треба да биде агресивен или срамежлив.
5 Исто така
* Список на раси на кучиња
Знаме на Република Јемтланд

Знамето на Република Јемтланд било создадено во 1983 година од активистите Кент Бакман и Бо Оскарсон како хоризонтална тробојка од сина, бела и зелена боја, симболизирајќи го небото, планините покриени со снег, и шумите. Трите ленти ги симболизираат и провинциите на Република Јемтланд: Јемтланд, Херједален и Рагунда.
На белата лента е стар печат што кралот Магнус Лагаботе од Норвешка му го подарил на Јемтланд во 13 век. Печатот гласи SIGILLUM:COMMUNITATIS:DE:IEMThALANDIA, „печат на заедницата Јемтланд“ и прикажува две жени кои држат штит (некрунисан) со норвешкиот државен лав и двајца ловци со лакови кои ловат верверички на дрвјата. (Зимското крзно од верверички било важна стока во средновековниот период. Печатот бил во официјална употреба до 1570 година.
Знамето нема правен т.е. официјален статус, но веќе е популарно во Јемтланд и меѓу Јемтландската дијаспора во Шведска. Републичките статуи ги означуваат 12 март, 16 јуни, 23 јули и 23 декември како денови на знамето: На 23 јули се одбележува првото официјално веење на знамето во 1983 година, 12 март е национален ден, 16 јуни го одбележува денот на народното собрание укинато од шведската окупација во 17 век, а на 23 декември е „Масата на Сигурд“, локален празник кој првично славел светец кој сега е заборавен.
Бјорн Борг (бренд)

Бјорн Борг е шведски моден бренд за облека именуван по поранешниот професионален тенисер со исто име. Компанијата порано била именувана Ворлд бренд менаџмент (World Brand Management, скратено WBM) и има продавници во седум европски земји, а најважни се Шведска и Холандија. Нови пазари се Германија и Обединетото Кралство.
Од 1997 година компанијата има ексклузивна лиценца за трговски марки за името Бјорн Борг, што им дава права да произведуваат и продаваат производи на Бјорн Борг во сите земји. Ги откупила целосните права на трговската марка на крајот на 2006 година. Главните производи се во категоријата долна облека, чевли, ташни, очила и парфеми.
Компанијата исто така создала игра во соработка со Исбит Гејмс наречена ,,Љубовник во прво лице" со цел да ја промовира нивната облека. Тоа е стрелец во прво лице во кое играчот може да се прилагоди во која било облека на Бјорн Борг. Содржината се центрира околу играчот кој ја отстранува омразата од различни области со оружје на љубовта додека ги лечи луѓето кои биле обземени од омраза, наречени хејтери. Играта е достапна за играње на компјутер.
Најголемиот производ на Бјорн Борг е долната облека.
1 Еколошки рекорд
На 13 август 2008 година, шведскиот весник ''Гетеборгс-Постен'' објавил дека открил високи нивоа на ксеноестроген нонилфенол етоксилат (НПЕ) во долната облека на Бјорн Борг. Откриено било дека два пара црна долна облека Бјорн Борг, купени од две различни продавници, имале концентрации од 860 мг/кг, и 490 мг/кг, соодветно. Во тоа време, НПЕ веќе бил забранет за употреба во Европската Унија поради еколошки грижи, но бил дозволен увоз на производи кои користеле НПЕ за време на производството. Шведското здружение на увозници било против употребата на нонилфенол етоксилати и неодамна предложил ограничување од 250 мг/кг текстил, додека Шведската асоцијација за зачувување на природата Шведското општинско претпријатие за водоснабдување препорачува ограничување од 20-50 мг/кг. Анакарин Модин, менаџер на производи во Бјорн Борг, бил цитиран укажувајќи на тоа дека компанијата ги почитувала прописите на увозниците на текстил и дека нивната сопствена анализа на случајно избраните серии долна облека покажала содржина на НПЕ од 120-200 мг/кг.
Во јуни 2017, Бјорн Борг се обврзал да ги елиминира супстанциите што предизвикуваат многу голема загриженост според законодавството на ЕУ (хемикалии кои потенцијално би можеле да бидат штетни, но сè уште не е докажано дека се такви) од својот ланец на снабдување, со посебен фокус на фталатите, флуоројаглероди и етоксилати на алкилфенол вклучувајќи го нонилфенол етоксилат.
Дорис Тејлор

Дорис Анита Тејлор (|Doris Anita Taylor) — американски научник, која работи во регенеративната медицина и инженерството на ткивата. Таа била директор на Центарот за биотехнологија на клетки и органи во Тексашкиот институт за срце во Хјустон, Тексас до март 2020 година.
1 Биографија
Тејлор е родена во Сан Франциско и живеела во Германија со родителите и двајцата браќа и сестри, каде што нејзиниот татко бил во војска. Кога Тејлор имала 6 години, татко ѝ бил дијагностициран со рак, а семејството се преселило во Тексас за да побара лекарска помош. После смртта на нејзиниот татко и грижата за нејзиниот брат, кој има шизофренија, таа била вовлечена во кариера со медицински истражувања.
Тејлор дипломирала на Универзитетот Мисисипи по биологија и физички науки и докторирала по фармакологија на Универзитетот во Тексас - Југозападен Медицински Центар, Далас, Тексас. Таа ги завршила своите пост-докторски студии на Медицинскиот колеџ Алберт Ајнштајн во Бронкс, Њујорк, каде што првпат работела со инженерство на ткиво, растејќи клетки на срцевиот мускул во лабораторија.
Таа работела на факултетот на Универзитетот Дјук од 1991 до 2007 година, на факултетот на Универзитетот во Минесота од 2003 до 2012 година и во Институтот за Срце во Тексас од 2012 до 2020 година. Почнувајќи од 2014 година, таа работи како дополнителен професор на Универзитетот во Минесота и како дополнителен професор на Универзитетот А&amp;amp;М во Тексас до 2020 година.
2 Истражување
Во 2008 година, тимот на Тејлор објавил труд во ''Nature Medicine'' со кој покажале како може да се создадат живи срца на стаорци користејќи инженерство на ткиво; делото било наречено „обележје“. Работејќи во лабораторија, прво земале клетки од срце на стаорец (процес наречен „децелуларизација“), а потоа инјектирале матични клетки од стаорец во децелуларизирано срце на стаорец.
Тејлор, исто така, спроведува истражување со кое ги открива основните разликите помеѓу машките и женските срца, како и меѓу други витални органи.
Ан-Хелен Лестадиус

Моника Улрика Ан-Хелен Лестадиус (родена 1971 година) е шведска Сами новинарка и писателка. Во 2016 година, нејзиниот роман ''Tio över ett'' (Десет после еден) ја освоил шведската августовска награда како најдобар поднесок во категоријата деца и млади возрасни.
1 Биографија
Родена на 3 декември 1971 година во Јукасјарви на крајниот север на Шведска, Моника Улрика Ен-Хелен Лестадиус е ќерка на општинскиот работник Ивар Јан-Ерик Лестадиус (роден 1951 година) и неговата сопруга Елен Сара Кристина моминско Мараинен (родена на 1948 г. продавач. Сега живее во Солна во близина на Стокхолм, таа работи како новинар од 1990 година.
Во 2007 година, таа го објавила својот прв роман за деца, ''Sms från Soppero'' (Sms од Соперо). По него следеле уште пет романи. Нејзиниот ''Tio óver ett'' (Десет после еден) ја освоил августовската награда за шведска литература за деца во 2016 година. Жирито коментирало: „Станува збор за колективната тага на заедницата што се менува, за граѓанското општество и локалната политика и за љубовта и пријателството. Во енергичната проза, Лестадиус ги испреплетува местото, политиката и психологијата“. Таа, исто така, била наградена со Норландската награда за литература ( ''Norrlands litteraturpris'' ) за истото дело во 2017 година
Ана Венгберг

Ана Емелија Елиса Венгберг (1865–1936) била шведска сликарка специјализирана за портрети која била членка на колонијата на уметници Онингеби на финскиот остров Оланд. Нејзините дела се во збирките на Националниот музеј за ликовни уметности во Стокхолм и музејот Хелсингборг.
1 Биографија
Родена на 24 април 1865 година во Истад, Шведска, Венгберг била ќерка на Пер Август Венгберг и Емилија Софија Карлхајм-Гиленсколд. Студирала кај Едвард Персеј во Стокхолм (околу 1884) и Бенгт Норденберг во Диселдорф, како и во Париз. Од 1890 до 1894 година живеела во Финска.
Венгберг првпат изложувала во 1903 година, често сликајќи портрети со светли бои. Станала активен член на колонијата на уметници Онингеби на островот Оланд каде што и станала пријателка на Ева Аке. Нејзината слика на Онингеби од 1893 година ја прикажува Аке како се шета со ЈАГ Аке, нејзиниот сопруг. Таа се вратила во Онингеби дури во 1920 година како што е потврдено од една од нејзините слики.
Елизабет Бесков

Елизабет Марија Бесков (|Elisabeth Beskow; — ) — шведска писателка. Родена во Стокхолм, Шведска, таа одела во училиштето Бесков, а подоцна студирала во болницата Сабатсберг, како и во Софијахеммет. Таа напишала околу педесет книги под псевдонимот ''Руна''. Голем број од нејзините книги се преведени на дански, фински, француски, англиски, германски и холандски јазик.
Во своите книги таа раскажува за еднаквите права на мажите и жените и зборува против тестирањето на животни и за вегетаријанството.
1 Библиографија - избор
*''Сите други'' (1895)
*''Från skogarna och fjällen'' (Beijer, 1896)
*''Па Елгитан'' (Fosterlandsstift, 1902)
*''Нина'' (Fosterlandsstift, 1903)
*''Var rädd om din круна!'' (Stockholm Fosterlandsstift : Барнасериен, 1903)
*''Gamle prästen i Hornsjö och andra berättelser'' (Fosterlandsstiftelsen, 1904)
*''Sagor och berättelser for barn'' (Палмквист, 1904)
*''Med blicken mot det osynliga'' (Fosterlandsstift., 1906)
*''Katri'' berättelse (Fosterlandsstiftelsen, 1907, Библиотека за де ГС на ОН. Ungdomsserien ; 6)
*''Ростер'' (AV Карлсон, 1909)
*''Den ljusnande framtid'' (Fosterlandsstift, 1910, Bibliotek för de unga. Ungdomsserien ; 9)
*''Vildfågel'' (AV Карлсон, 1911)
*''I vildmarken och andra berättelser från Lappland'' (AV Carlson, 1911)
*''Korsfararne'', справување со драматичната форма, (AV Carlson, 1912)
*''Људанде малм'' (Рок Ајленд, Ил. : Концерн за книга на Аугустана, [1912? ])
*''Vildfågels näste'' (AV Карлсон, 1913)
*''En tonskapelse'' berättelse (АВ Карлсон, 1913)
*''Han och hans hustru'' (АВ Карлсон, 1915)
*''Гранарна и Вестанфорс'' (АВ Карлсон, 1916)
*''Сиф'' (Карлсон, 1917)
*''Lärobok и stenografi'' (Gumperts bokh. i distr., 1917)
*''Биргер Ловинг'' (АВ Карлсон, 1918)
*''Ханс модерс гуд'' (АВ Карлсон, 1914)
*''Биргер Ловинг'' (АВ Карлсон, 1918)
*''Den lille väpnaren'', sagor och berättelser för barn 2:a uppl, (Линдблад, 1919)
*''Фостерсиконен'' (Стокхолм, 1922)
*''Ханс Огонс Љус'' (АВ Карлсон, 1923 г
*''Екекронас'' (АВ Карлсон, 1924)
*''Фадер и син'' (АВ Карлсон, 1925)
*''Госар и Фликор'' (Линдблад, 1925)
*''Олс Барбро'' (АВ Карлсон, 1921)
*''Скалунга'' I и II (Карлсон 1919–25)
*''Skiftande dagrar'' berättelser (Линдблад, 1926)
*''Trettonåringar'' (AV Карлсон, 1926)
*''Тестамент'' (АВ Карлсон, 1927)
*''Vårdrömmar'' (Упсала, 1927)
*''Förnyelse'', (AV Карлсон, 1928)
*''Вардаглив''
Црква „Св. Никола“ - Бељаковце

Свети Никола (или Света Петка) — главна селска црква во кумановското село Бељаковце, Македонија.
Црквата се наоѓа во исклучително лоша состојба, целосно обрасната и покриена од вегетација.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во Чифлачкото Маало, во стариот дел на Бељаковце, сместено на левиот брег на Крива Река. Покрај црквата се наоѓаат селските гробишта, како и зградата на училиштето, кое било подигнато пред крајот на отоманскиот период.
2 Историја
Според зачуваниот натпис, црквата е изградена и живописана во 1605 – 1606 г. од ктиторот, презвитер Ѓурка.
Црквата била подновена во 1901 година.
3 Архитектура
Храмот претставува еднокорабна гробишна црква. Истата била изградена од камен, а нејзиниот покрив бил од плочи.
3.1 Фрескоживопис
Дел од живописот е прекриен со подоцнежни слоеви.
При обновувањето на црквата во 1901 година, бил нацртан и нов живопис, кој бил дел на Атанас Николов од Велес.
За ова сведочи натписот:
3.2 Иконостас
Имала ѕидан и веројатно и живописан иконостас.
4 Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Клечовска парохија
Матилда Роткирх

Матилда Вилхелмина Роткирх (28 јули 1813 – 6 март 1842 година) била финска сликарка. Таа често се нарекува првата жена уметник во Финска. Главно сликала портрети.
1 Биографија
Роткирх била родена во Борга, Финска. Таа била ќерка на баронот Карл Фредрик Роткирх и Аугуста Фредрика Елизабет Роткирх родена Аминоф.
Во пролетта 1833 година, го имала своето прво студиско патување во Стокхолм каде што студирала со Јохан Густаф Сандберг и Роберт Вилхелм Екман. Таа била студентка на Кралската шведска академија на ликовните уметности помеѓу 1833 и 1838 година. Отишла на студиско патување во 1840-1841 година заедно со уметничката Софи Аминоф (1808-1862) и нејзиниот сопруг Карл Ројтеркилд, низ Европа. Тие ги посетиле Либек, Хамбург, Касел, Стразбур, Берн, Женева, Милано и Париз, каде што студирала со шведскиот сликар и дизајнер Пер Викенберг (1812–1846).
Роткирх починала од белодробна болест во Турку во 1842 година на 28-годишна возраст. Таа била погребана во семејната гробница во Борга.
Роткирх била претставен на изложба во Финска во 1847 година. Таа е претставена во Атенеум и Кигнеус Галерија.
Куче далбо

Кучето далбо (Далбохунд) или далсланд мастиф е истребена раса на кучиња чувари на добиток од Шведска.
1 Историја
Од исландските саги, постојат индикации кои сугерираат дека Викинзите добиле големи чувари кучиња од нивната инвазија на Британија. Во Њалс сагата, на викингот „Гунар од Хлидаренде“ му се подарува голем ирски волчјак. Во сагата Олаф Тригвасонс „Хајмскрингла“ се споменува неговото куче и се чини дека тоа било многу големо овчарско куче. Има зачувана голема кафена кожа на куче далбо во Хиндас, Шведска. Кожата јасно покажува одлики од типот на чувар на добиток. Постојат неколку фотографии и слики кои можеби ја прикажуваат расата. Се мислеше дека препарирано куче во Природонаучниот музеј во Стокхолм е куче далбо, но се покажало дека тоа е всушност англиски мастиф.
Првиот пат кога се споменува расата е во книгата Далија на Гуно Бринолфи Блутерус (1609 - 1657), отпечатена во 1632 година. Усната историја за расата датира од околу 1700 година. Приказните раскажуваат за легендарното џиновско куче кое убивало волци, се бори со кафеави мечки, и брани мали деца кои се изгубиле во длабоките шведски шуми. Исто така, постојат приказни за кучињата далбо кои се бореле до смрт спасувајќи ги луѓето од волци. Еден локален свештеник во својот дневник тврдел во 1833 година дека неговото „куче далбо е каснато од крокодил“.
2 Опис
Кучето далбо било многу големо, тешко куче со долго крзно. Висината на рамената кај мажјаците била пријавена дека била 80 см. Нивните крзна биле кафеави или темни, а некои биле пријавени дека имаат големи бели крзнени дамки слично на кучето бернардинец. Кажано е дека кучето далбо многу личело на живата португалска раса као да сера да естрела. Други тврдат дека тоа повеќе личело на на современиот леонбергер, ховаварт или англискиот мастиф.
3 Темперамент
Кучето далбо било забележано по својата храброст и смела природа.
4 Истребување
Кучето далбо во голема мера се користело за заштита на слободните крави, овци, коњи и кози од волци, кафеави мечки и крадци на говеда. Се користело и за стадо стока и како куче за заштита, односно како чувар. Изумрело околу 1870 година. Кога бил направен попис во 1913 година, кучиња од оваа раса не биле пронајдени. Оваа раса на кучиња никогаш не била вообичаена во Шведска, но се појавила во следните шведски окрузи: Вестерјетланд, Бохуслен, Далланд, Вермланд и норвешкиот округ Естфол. Истребувањето на кучето далбо е поврзано со уништувањето на волците и мечките во Скандинавија околу 1890 година. Тогаш се сметало дека е премногу скапо да се продолжи да се чува многу големо куче. Појавата на беснило во 1854 година можеби придонела за падот на оваа раса. Друга причина можеби е големиот шведски глад од 1867-1868 година.
5 Поврзано
* Список на раси на кучиња
Аделаид Ернрут

Ловиса Аделаид Ернрут (17 јануари 1826 - 31 мај 1905) била финска феминистка и писателка. Аделаид Ернрут била родена во Настола, едно од 16-те деца на аристократско семејство. Родена била од Густаф Адолф Ернрут, херој од Финската војна. Џон Казимир Ернрут бил нејзиниот брат. Аделаид Ернрут никогаш не се омажила и го посветила својот живот на помагање на жените и на сиромашните.
Таа била основачка на Финската женска асоцијација - првото друштво за право на глас на жените во Финска. Таа, исто така, била активна во Здружение за женска кауза во 1884 година и годините по 1892 година, до нејзината смрт во Хелсинки. Хелена Вестермарк ja нарекувала „првата жена новинар во Финска“.
Аделаид Ернрут предложила гласачки права за жените во 1869 година.
Настрана од нејзиниот активистички живот и пишување поезија, Аделаид Ернрут пишувала за нејзините чести патувања.
Црква „Св. Атанасиј“ - Кокошиње

Свети Атанасиј Велики — главна селска црква во кумановското село Кокошиње, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото Кокошиње. До 1913 година, покрај црквата се наоѓале селските гробишта, кои подоцна биле преместени под селото.
2 Историја
Црквата е изградена во 1842 година.
3 Архитектура
Претставува трикорабен бескуполен храм.
3.1 Фрескоживопис
Живописана е од истакнатите мајстори Димитар Андонов Папрадишки и Петар Николов од Велес. Насликани се сцени од Стариот завет.
3.2 Иконостас
Има позлатени резбани царски двери.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Клечовска парохија
Нита Валенберг

Еба Марија Сасница Валенберг, (11 април 1896 - 4 октомври 1966) била шведска уметница позната по нејзината романса со Нилс фон Дардел и како главен мотив на неколку слики што Дардел ги насликал во периодот 1917-1920 година. Нејзиното трето име било инспирирано од фериботот Трелеборг-Засниц, од кој нејзиниот татко, Густаф Оскар Валенберг (Густаф Оскар Валенберг), бил извршен директор во 1890-тите. Тој подоцна бил шведски амбасадор во Јапонија; за време на едно од тие патувања во Јапонија, во 1917 година, неговата ќерка го запознала Дардел на годишниот империјален фестивал на цутот на црешата.
Валенберг била свршена со Дардел тајно, но свршувачката била поништена во 1919 година од нејзиното семејство кога му рекле на Дардел дека не ги исполнува условите за да се ожени во семејството Валенберг. Тој не бил сметан за корисен за семејството Валенберг (навистина, ризикот Дардел да ја искористи оженетоста во семејството се сметаше за многу голем), а гласините за неговиот ноќен живот стигнаа до таткото на Нита. Скршената свршувачка силно влијаела на сликата на Дардел и резултира со неколку слики на женски фигури кои личат на Нита.
„Нита“ Валенберг се појавува во некои од делата на Дардел, вклучувајќи ги ''Млад човек во црно, Девојка во бело'' од 1919 година, ''Водопадот'' од 1921 година и ''Младиот човек и девојката'' од 1919 година. Две од неговите најпознати слики, ''Посета на ексцентрична дама, Злосторство од страст'', ја имаат како клучна фигура. На сликата во масло ''Екзекуција'', од 1919 година, таткото на Нита се појавува како закоравен џелат кој клоца млад човек преку стрмен рид.
Валенберг била принуден да ги запали сите писма на Дардел. Таа добила место во семејниот банкарски бизнис и и било кажано да заборави на нејзината романса. Валенберг потоа се мажела двапати, со Данецот Карл Јохан Киерулф и, подоцна, од 1930 до 1944 година, со стопанственикот Карл Аксел Седерлунд. Имала три деца.
1 Поврзано
* Семејство Валенберг
2 Наводи
Густава Јохана Стенборг

Густава Јохана Стенборг, (1776-1819), била шведска уметничка.
Родена е од секретарот Јохан Фредрик Стенборг и Хенрика Хелман. Стенборг била текстилна уметничка (везење). Таа била студентка на Кралската шведска академија на уметностите кога учествувала на нивната уметничка изложба во 1790 година со дело во бел сатен, за што и била доделена наградата за сеќавање на Кралската академија. Таа била во брак со сопственикот на имотот Хенрик Вилхелм Хар, Џуниор во 1793 година и со службеникот на имотот Пер Ото Икерберг во 1815 година.
Ула Стенберг

Ула (Јохана Улрика) Стенберг, родена Колиандер (1792–1858) била шведски изработувач на дамаск.
Стенберг била ќерка на викар Нилс Јохан Колиандер во Јеншепинг. Таа била професионален изработувач на дамаск од 1822 година, а имала свое училиште за ткаење од 1830 година. Таа исто така дизајнирала свои шаблони од дамаск. Учествувала на ликовните изложби во палатата принц Карл во Стокхолм 1834-40 и во Стокхолм и Лондон во 1851 година и Париз во 1855 година. Таа имала кралска повластица во Шведска и меѓународни клиенти.
1 Библиографија
* Svenskt konstnärslexikon Allhems Förlag, Malmö (1952) (шведски)
Хелена Вестермарк

Хелена Шарлота Вестермарк (20 ноември 1857, Хелсинки – 5 април 1938 година, Хелсинки) била финска уметница и писателка (припаѓа на населението на Финска што зборува шведски).
1 Биографија
Таа била сестра на Едвард Вестермарк. Работела долги периоди во Франција, често во друштво на Хелена Шјерфбек, и развила разумен реалистичен стил особено со портрети и фигури. На Експозицијата Универзела (1889), таа добива почесно признание за нејзината слика ''Чевли за пеглање''.
Откако се заразила со туберкулоза во 1884 година, таа го напуштила сликарството и се посветила на пишувањето како критичар.
Вестермарк, исто така, дала значаен придонес како истражувач преку нејзините културно-историски дела, меѓу кои се низа биографии на женските личности, Матилда Роткирх (1926), Аделаида Ернрут (1928) и Росина Хејкел (1930). Мемоарите на Вестермарк се објавени во 1941 година.
2 Поврзано
*''Финска уметност''
Ула Виген

Ула Виген (родена 1942 година) е шведска сликарка. Виген е позната по нејзините слики кои толкуваат електронски кола, интегрални кола и шематски дијаграми . Во доцните 1960-ти, таа била позната и по нејзините слики со фигури.
1 Ран живот и образование
Виген била родена во Стокхолм во 1942 година. Студирала на Уметничката академија во Стокхолм од 1962 до 1963 година, на Кралскиот колеџ за уметност во Стокхолм од 1967 до 1972 година, на Нордискиот психотерапевтски колеџ од 1972 до 1974 година и на Универзитетот за психологија во Стокхолм од 1978 до 1986 година
2 Колекции
Нејзините дела се вклучени во збирките на:
* Музејот Модерна, Стокхолм,* Музејот на уметност Норшепинг, Шведска,
* Музејот на уметност во Гетеборг, Шведска,* Музејот на уметност Вастерас, Шведска,* Музејот Јевле, Шведска и
* Музејот на уметност во Малме, Малме, Шведска.
3 Наводи
Гунила Волде

Барбро Гунила Кристина Волде (15 јули 1939 – 15 април 2015 година) била шведска писателка и илустраторка.
1 Ран живот
Родена била во Гетеборг во 1939 година Нејзината мајка, Гунел Брорсон (роденото Вестергрен) била медицинска сестра и новинарка, а нејзиниот татко Габриел Брорсон бил поранешен морнар кој станал фармер и трговец. Семејството живеело на фарма во Алмста во Рослаген, на брегот северно од Стокхолм.
2 Кариера
Таа поминала низ Универзитетскиот колеџ за уметности, занаети и дизајн во Стокхолм, а потоа работела како карикатурист и сатиричен политички илустратор за весници и списанија, вклучувајќи ги ''Дагенс Нихетер, Свенска Дагбладет, Афтонбладет'' и машкото списание ''Лектир''.
Почнувајќи од доцните 1960-ти, Волд напишала и илустрирала неколку серијали книги за мали деца, вклучувајќи ги и сликовниците за ''Тоте'' и ''Ема''. Книгите се фокусирани на секојдневни ситуации во животот на мало дете. Првата книга за Тоте е создадена од серијата цртежи што Волде ги направила за нејзиниот син кога имал година и пол. Во тоа време, сликовниците често прикажувале животни или бајки, а соседот на Волде, издавачот Хариет Алфонс, го видел потенцијалот во сликовницата за мало момче кое се бори да ја облече облеката на отворено, сцена што многу родители и деца би препознал. Во 1969 година била објавена ''книгата Тоте излегува.'' Ликот на Ема бил делумно заснована на самата Волде како дете.
Книгите за Тоте и Ема често се објавуваат на шведски и се преведени на 14 јазици.
Кога децата на Волде пораснале, таа престанала да пишува за Тоте и Ема, менувајќи го својот фокус на книги за коњи напишани за постара публика. Таа научила да јава уште како дете и останала заинтересирана за коњи цел живот, работејќи како инструктор за јавање од фармата во Грилби каде нејзиното семејство живеело некое време во 1980-тите и 1990-тите.
3 Личен живот
Таа била во брак со Ролф Густафсон помеѓу 1957 и 1962 година и со Питер Волде помеѓу 1965 и 1999 година. Имала три деца.
Волде живеела во Копингсвик, Еланд последниот период од нејзиниот живот. Таа починала во април 2015 година по период на болест.
Сигрид Сноилски

Сигрид Фредрика Јулијана Сноилски (1813–1856) била шведска сликарка и грофица.
Била родена како Сигрид Фредрика Јулијана Банер на 14 ноември 1813 година во парохијата Остра Рајд, Естерјетланд, Шведска. Нејзини родители биле Маргарета фон Бот и Јохан Густаф Банер, потполковник. Се омажила во 1840 година за да се Нилс Снолски. Заедно тие имале син, Карл Јохан Густаф Сноилски, кој стана познат поет.
Нејзината работа е вклучена во разни јавни музејски збирки вклучувајќи го и Националниот музеј во Шведска, меѓу другите.
Габи Стенберг

Ида Габриела „Габи“ Стенберг (9 јануари 1923 &ndash; 20 септември 2011 година) ― шведска глумица. Таа се појавува во четириесет филмови помеѓу 1936 и 1994 година.
1 Избрана филмографија
*''Бакни ја!'' (1940)
*''Не се откажувај'' (1947)
*''Жед'' (1949)
*''Нејзината голема ноќ'' (1954)
*''Мис Април'' (1958)
*''Крадецот на спалната соба'' (1959)
*''Летото на Суне'' (1993)
Елен Тротциг

Елен Троциг (5 март 1878 – 6 ноември 1949 година) била шведска уметница која се базирала во Естерлен и постанала позната како „првиот сликар на Истокот“.
1 Живот
Троциг е родена во Малме во 1878 година. Таа и нејзиното семејство се преселиле во Симрисамн кога имала пет години и останале таму додека нејзиниот татко, Јохан Вилхелм Троциг не умрел и нејзината мајка вдовица, Кристина Сесилија Троциг, не го довела семејството назад во Малме. Таа имала осумнаесет години кога починал нејзиниот татко, за среќа неговиот брат Фредрик го ценел нејзиниот талент и го поддржал нејзиното образование. Своето образование го стекнала во Училиштето за цртање и уметност за жени, Валандската школа за ликовни уметности во Гетеборг и кај Кристијан Крог на Академијата Колароси во Париз. Во Париз таа им се придружила на другите Скандинавци, вклучувајќи ја и колешката сликарка Тора Вега Холмстром. Во 1908 година таа стекнала доверба во нејзиниот талент кога продала портрет од 1906 година на музејот за уметност во Гетеборг.
Сфатила дека повеќе сака да ја слика природата отколку луѓето и се вратила во Шведска, решила да се пресели на истокот на земјата бидејќи ја претпочитала светлината и грубиот пејзаж. Другите на крајот ќе го следат нејзиното водство, но засега таа станува „првиот сликар на исток“, титула што ќе се поврзе со неа. Таа имала интерес во цвеќиња и сликала портрети како тој од Мата Лајзел во 1915 и во тоа време тие би живееле заедно во нејзиниот роден град Симрисамн од детството. Таа, исто така, насликала прилично темни пејзажи во кои доминираат сина, кафена и зелена боја.
Кога умрела во својот дом во Симрисамн во 1949 година, оставила инструкции дека нејзините слики треба да се продаваат за да може да се основа добротворна организација. Парите да се користат за поддршка на млади уметници.
Хилдегард Торел

Хилдегард Катарина Торел, родено Бергендал, 22 мај 1850 – 2 февруари 1930 година, била шведска сликарка.
1 Биографија
Торел е родена во парохијата Кропа, округот Вермланд, Шведска. Таа е ќерка на Август Филип Бергендал и Хилдегард Венерлунд. Во 1872 година се омажила за ревизорот Оскар Рајнхолд Торел. Студирала на Кралската шведска академија за ликовни уметности во Стокхолм од 1876 до 1879 година, каде што била единствената мажена студентка. Таа учела на Кралската шведска академија за ликовни уметности во 1883 година и била чирак кај Берта Вегман. Подоцна отпатувала за Париз, каде студирала со Леон Бонат и Жан-Леон Жером .
Торел главно сликала големи портрети, на пример ''Мајчинство''(1894), ''Портрет на истакната млада дама'' (1880), ''Портрет на млада девојка'' (1916), ''Слика на Фани Брате'' (1918) и ''Млада жена со вентилатор'' (1893).
Владислав Граматик

Владислав Граматик — плоден книжевник од XV век.
1 Биографија
Податоци за неговиот живот дознаваме само од неговите дела. Потекнува од Ново Брдо во Косово, од каде што по заземањето на Турците се населил во Младо Нагоричане, а подоцна живеел и работел во Жеглиговскиот крај, во манастирот „Св. Богородица”, Матејче, на Скопска Црна Гора.
Во овие две места, во периодот од 1456 до 1479 година, напишал 4 огромни зборници со мешана содржина, сочувани во автограф, напишани калиграфски, главно со ситен полуустав на правилен црковнословенски јазик со ресавски правопис и со уметнички илустрации: минијатури, вињетки, заглавки и иницијали. Само Ⅰ зборник (1455) е напишан во Младо Нагоричино, сите други (Ⅱ од 1469, Ⅲ – 1473, Ⅳ – 1479) во манастирот „Св. Богородица”, Матејче. Зборниците содржат 311 творби од околу 70 византиски и словенски автори, во вкупен обем од 5400 страни и во нив место нашле над 260 литературни дела. Поради тоа некои автори ги сметаат за енциклопедија на средновековната образованост. Тие не се механички препишувани, туку длабоко осмислени со широк антологиски зафат. Секој од зборниците има своја физиономија со посебна тематика.
Тој бил искусен писател, редактор и коментатор. Во своите зборници, покрај преведените книжевни дела од византиската литература, приклучил и оригинални словенски литературни дела, како што е расказот за пренесувањето на моштите на Јован Рилски од Трново во Рилскиот манастир, познат под името „''Рилска повест“''.
Росина Хајкел

Ема Росина Хејкел (17 март 1842 – 13 декември 1929) била финска лекарка и феминистка. Во 1878 година, таа станала првата жена лекар во Финска и специјализирала гинекологија и педијатрија.
1 Ран живот и образование
Хајкел била родена во Каскинен на 17 март 1842 година во семејството на Карл Јохан Хајкел и Кристина Елизабет Добин. Нејзиниот татко бил градоначалник на Оулу и Кокола, а двајцата браќа Алфред и Емил студирале медицина. Таа посетувала училиште во Вааса, Јакобштад, Порво и Хелсинки, и била добар ученик. Од млада возраст таа верувала дека пристапот до образование треба да биде еднаков за сите без разлика на полот и одлучила до 1862 година да стане доктор како нејзините браќа. Меѓутоа, во тоа време немало фински универзитети кои би им овозможиле на жените да студираат медицина, па затоа отпатувала во Шведска за да тренира физиотерапија на Институтот за гимнастика во Стокхолм. Курсот го завршила во 1866 година и се вратила во Хелсинки, каде една година подоцна завршила курс по акушерство. Таа повторно го посетува Стокхолм во 1869 година за да добие дополнителна школарина по анатомија и физиологија.
Во 1870 година, на Хајкел и било дозволено да присуствува на предавања по физиологија на Универзитетот во Хелсинки, а во 1871 година и била дадена посебна дозвола да студира медицина на универзитетот. Таа ја добила својата медицинска диплома во 1878 година, станувајќи првата жена лекар во Финска, како и првата во нордиските земји .
2 Кариера
2.1 Медицина
Хејкел добива ограничена лиценца за пракса, што и овозможува да лекува само жени и деца. Во текот на 1878 година, таа работела во Стокхолм и Копенхаген, а се преселила во Вааса во 1879 година за да се специјализира за здравјето на жените и децата. Таа не можела да се регистрира како член на Финското медицинско друштво сè до 1884 година. Во 1883 година за неа било создадено местото градски гинеколог во Хелсинки; потоа сменета во градски гинеколог и педијатар во 1889 година. Хејкел останала на оваа улога до 1901 година и ја одржувала приватната ординација во Хелсинки до 1906 година
2.2 Активизам
Надвор од медицинската пракса, Хејкел била активен поборничка на движењето за правата на жените и феминистичкото здружение Синдикат за женски прашања. Поборничка за образование на жените, таа помогнала да се основа Конкордија лито, организација за женски академици. Во 1888 година, Хајкел зборувала на состанокот на Финското медицинско друштво против легализираната проституција, а во 1892 година се обратила до Синдикат за женски прашања за да промовира еднаквост во образовните можности за девојчињата и момчињата. Раководела со детска работна куќа и била застапник за здравјето на децата во рурална Финска.
3 Смрт
Хајкел починала на 13 декември 1929 година во Хелсинки, без семејство. Погребана е на гробиштата Хиетанеми во Хелсинки.
Кетрин Д. Силман

Кетрин Долорес Силман (|Katherine D. Seelman) — американски академик, фокусирана на науката, технологијата и јавната политика, особено телекомуникациите. Кетрин е вонреден декан и професор на Факултетот за здравствени и рехабилитациони науки на Универзитетот во Питсбург, таа е ко-научен директор на Истражувачкиот центар за технологија за квалитет на животот, поддржан од Националната научна фондација, а порано била директор на Националниот институт на истражување за попреченост и рехабилитација. Силман била дел од голем број советодавни и уредувачки комитети, вклучувајќи ја нејзината помош на Светската здравствена организација во подготвување на првиот светски извештај за попреченост како еден од деветте меѓународни советници во 2006 година. Во Пенсилванија, таа е член на Државната технолошка здравствена група на Пенсилванија и назначен член на Државниот советодавен комитет за попреченост. Силман, која има оштетен слух, ко-претседава со Работната група за попреченост во округот Питсбург/Алегени.
Силман, која докторирала по јавна политика на Универзитетот во Њујорк во 1982 година, има добиено бројни награди, вклучително и наградата „Златен клуч“ од Американскиот конгрес за медицина за рехабилитација, наградата за истакната јавна служба од Американската академија за физичка медицина и рехабилитација, извонредната Награда за јавна служба од Здружението на академски физијатри и ознаката „Личност што направи разлика“ во 2002 година од ''Питсбург Пост-Газет''.
Мајк Вид

Мајк Вид е шведски музичар роден на 6 април 1967 година во Буден, Шведска. Свирел гитара во хеви метал бендовите Хексенхаус, Мементо Мори, Апстрактна алгебра, Хонтед, Еџ ов санити, Вик, Фајергад, Кендлмас и Проџект Хеит. Моментално е гитарист во бендовите Меркифул Феит, Кинг Дајамонд и Бајблблек. Во групата Кинг Дајамонд свири ритам и соло гитара заедно со Енди Ларок.
Ида Троциг

Ида Берта Троциг роденото Магнет (1864–1943) била шведска фотографка, етнографка, јапонолог, авторка и сликарка. Од 1888 година, заедно со нејзиниот сопруг Херман Троциг, таа поминува 33 години во Јапонија, стекнувајќи длабок интерес за јапонската култура, особено за чајната церемонија и икебана. По враќањето во Шведска, во 1935 година, таа успеала да основа јапонска градина со чајџилница во близина на Етнографскиот музеј во паркот Ѓургарден во центарот на Стокхолм.
1 Биографија
Родена на 6 септември 1865 година во Калмар, Ајда Берта Троциг била ќерка на Џејкоб Хенрик Магнет и неговата сопруга Берта Аманаиде (моминско Троциг). Кога имала 20 години, студирала сликарство на Техничкото училиште во Стокхолм. Во 1888 година, таа се омажила за нејзиниот вујко по мајка Херман Троциг, кој бил цврсто воспоставен во странската енклава во Кобе, Јапонија. Тие двајца се допишувале неколку години а потоа се венчале во Германија каде што нивните блиски семејни односи не биле проблем. Набргу по нивниот брак, парот се преселил таму каде што нејзиниот сопруг станал началник на полицијата.
Следните 33 години Ајда Троциг ги поминала во Јапонија, учејќи го јазикот и се интересирала за јапонската историја и култура, особено за чајната церемонија и уметноста на аранжман на цвеќе, за што добива диплома. Таа поминува 10 години студирајќи да биде јапонски мајстор за чај, веројатно станала првиот странец кој ја добил титулата. Во 1911 година, го објавила Ч''а-но-ју, јапонска церемонија на чај'', богато илустрирано дело за церемонијата на чај.
Троциг придонесувала за шведски списанија и списанија и стапила во контакти со Етнографскиот музеј кога се вратила во нејзината родна земја во 1898 година и во продолжена посета од 1909 до 1912 година. По смртта на нејзиниот сопруг во 1921 година, таа трајно се населила во Шведска, поинтензивно соработувајќи со музејот.
Нејзиното главно достигнување било основањето на јапонска куќа за церемонија на чај и градина, свечено инаугурирана во Ѓургарден во 1935 година. Чајџилницата изгорела во 1969 година, но во 1990 година била основана нова чајџилница на истата локација.
Троциг е запаметена и по нејзината колекција на јапонски фотографии од околу 1900 година кои ги оставила во Етнографскиот музеј.
Ида Троциг починала во Стокхолм на 5 ноември 1943 година.
2 Семејство
Нејзината ќерка Инез се омажила за режисерот Свен Стенберг во 1917 година, по што се преселиле во Јапонија. Нивната ќерка глумица Габи Стенберг била родена во Токио во 1923 година. Истата година тие се преселиле назад во Шведска по земјотресот во Големиот Канто во 1923 година. Покрај Инез, Ајда и Херман Троциг имале уште две ќерки, и двете загинале во тајфун.
3 Наводи
Елвира Мадиган (филм од 1967)

Елвира Мадиган била шведска романтична драма од 1967 година, направена по вистински настан.
1 Кратка содржина
Елвира Мадиган работела како акробат и танчерка во мал, семеен циркус, а додека патувала низ Шведска, запознавала постар благородник и офицер Сикстен Спере. Тие се заљубиле еден во друг, но Спере бил несреќно оженет и имал две деца. Одлучиле дека единствен излез од претходните обврски е бегството во друга земја (изборот паѓа на Данска), но поради неможноста да добијат финансиски средства кои би им овозможиле да преживеат, принудени биле на самоубиство.
2 Места за снимање
* Палата Карлберг - (се наоѓа во Солна, Шведска)
* Џиланд - (дел од Данска )
* Сконе - (дел од Шведска )
* Палата Солиден - (се наоѓа на островот Еланд ( |Öland) во Балтичкото Море, Шведска)
* Стокхолм - (Главниот град на Шведска)
3 Наводи
Маја Морачанин

Маја Морачанин (р. во ) — македонска лекарка и пратеничка во Собранието на Македонија од страна на ДОМ.
1 Животопис
Дипломирала на Медицинскиот факултет во Скопје како доктор по медицина, подоцна со специјализација за физикална медицина и рехабиталиција.
Член е на ДОМ.
Сесилија Грубстрем

Сесилија Грубстрем (р. ) — поранешна шведска ракометна голманка. Таа има играно во репрезентацијата на Шведска. Таа се натпреварувала на Европското првенство во ракомет за жени во 2010 година, каде што шведскиот тим се пласираше на второто место, а Грубстрем беше на листата на десетте најдобри голманки на првенството.