procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Леандра

Леандра — пештера која се наоѓа во близина на селото Локвица во областа Порече, западна Македонија. Големиот отвор на пропаста Леандра, налик на кратер, е сместен речиси до врвот на благо возвишение во месноста Преслоп 1 км јужно од селото Локвица. Сместена е на истоименото плато кое е составено од деломитични кристалести варовници. Отворот е со елипсовиден (овален) облик кој во правец север-југ е долг 19 метри, а во попречниот правец е широк 14,5 метри. Од отворот настанува вертикален отсек, кој на северната страна е висок 4,5 метри, а на јужната 14,5 метри, поради што пештерата Леандра навидум има изглед на пропаст. Со оглед дека таваницата и е сурната Леандра спаѓа во групата на ѕвекари, односно претставува преод помеѓу пештера и пропаст, јама. Под отсекот се наоѓа дното на пештерата, кое е наклонето кон југ и претрупано со голема маса на блокови, од што јасно се гледа дека отворот на пештерата е настанат со сурнување на пештерската таваница. Таваниците на пропаста се од варовнички камен и во поголем дел се обраснати со повит, додека дното е земјено и на него се израснати лескови дрвја, грмушки, лишаи и други растенија кои ја исполнуваат внатрешноста, особено во летниот период. Од дното кон запад се отвора и проширува пештерски канал и сала кои се тешко пристапни. Во отсекот на пештерата Леандра се наоѓаат две вдлабнатини. Едното проширување е на јужната страна и има облик на триаголник чијашто основа (на отсекот на влезниот отвор) е долга 14 метри. Должината на оваа вдлабнатина е 16 метри. Страните на триаголникот не се прави, туку се состојат од помали споредни вдлабнувања. Целото ова проширување паѓа кон југ за 22°, а неговото дно е исто така покриено со маса на камени блокови од срушената таваница. Другото проширување е на источната страна и има повеќе овален облик со пречник од околу 20 метри. Дното му е пониско отколку дното на влезниот отвор при што тоа е зарамнето и на него нема срушени блокови. Таваницата на ова проширување е закосена, односно налегната. Воопштено, ова вдлабнување има облик на помала пештерска . По ѕидовите на целата пештера има помали отвори низ кои не може да се пројде. Пештерата е потполно сува, а нема никакви траги и показатели на основа на кои би можело да се заклучи дека низ неа минувале речни текови. Според тоа, пештерата Леандра припаѓа на сувите пештери.
1 Галерија
2 Наводи
Окрузи во Нов Зеланд

Округот (|district, |rohe) е второстепена управна единица на Нов Зеланд во надлежност на окружен совет, еднен степен подолу од регионите. Создадени се со управната реофма од 1989 г. и денес постојат 53 окрузи кои, заедно со 13 градски совети и Советот на Четемските Острови ги сочинуваат територијалните единици на државата. Окрузите имаат надлежност врз подрачја со рурален карактер и помали гратчиња, а градските совети се задолжени за поголемите градските подрачја. Три окрузи (Гизборн, Тасман и Марлборо) се унитарни единици кои воедно имаат статус на региони.
Окрузите сепак не се подединици на регионите, и некои од нив припаѓаат на повеќе од еден регион. На пример, округот Таупо е разделен на дури четири региони. Регионите се физиографски целини кои ги претставуваат сливните подрачја во земјата, додека пак окрузите одразуваат стопански и сообраќајни целини. Регионалните совети имаат надлежност врз животната средина и јавниот превоз, а окружните се задолжени за месните патишта и резервати, канализацијата, градежните дозволи, исцртување парцели и други работи од месно значење. Некои дејности се ставени во надлежност на јавните претпријатија (или организации) под управа на совет.
1 Окрузи
Денес во земјата има 54 окрузи тука наведени по региони:
1.1 Северен Остров
1.1.1 Ваикато
*Ваикато
*Ваипа
*Јужно Ваикато
*Матамата-Пијако
*Отороханга
*Темс-Коромандел
*Хаураки
1.1.2 Велингтон
*Јужна Ваирарапа
*Картертон
*Крајбрежје Капити
*Мастертон
1.1.3 Залив Пленти
*Западен Залив Пленти
*Каверау
*Опотики
*Факатане
1.1.4 Манавату-Вангануи
*Манавату
*Руапеху
*Фангануи
*Хорофенуа
1.1.5 Нортленд
*Далечен Север
*Каипара
*Фангареи
1.1.6 Таранаки
*Јужно Таранаки
*Њу Плимут
1.1.7 Хоков Залив
*Ваироа
*Хејстингс
*Централен Хоков Залив
1.2.5 Мешани
*Ваитомо (Ваикато: 94,87 %; Манавату-Вангануи: 5,13 %)
*Рангитикеи (Манавату-Вангануи: 86,37 %; Хоков Залив: 13,63 %)
*Роторуа (Залив Пленти: 61,52 %; Ваикато: 38,48 %)
*Стратфорд (Таранаки: 68,13 %; Манавату-Вангануи: 31,87 %)
*Тараруа (Манавату-Вангануи: 98,42 %; Велингтон: 1,58 %)
*Таупо (Ваикато: 73,74 %; Залив Пленти: 14,31 %; Хоков Залив: 11,26 %; Манавату-Вангануи: 0,69 %)
1.2.6 Унитарни единици
*Гизборн
1.2 Јужен Остров
1.2.1 Западно Крајбрежје
*Булер
*Вестленд
*Греј
1.2.2 Кантербери
*Ваимакарири
*Ваимате
*Ешбертон
*Каикоура
*Мекензи
*Селвин
*Тимару
*Хурунуи
1.2.3 Отаго
*Квинстаун-Езера
*Клута
*Централно Отаго
1.2.4 Саутленд
*Гор
*Саутленд
1.2.5 Мешани
*Ваитаки (Кантербери: 59,61 %; Отаго: 40,39 %)
1.2.6 Унитарни единици
*Марлборо
*Тасман
2 Поврзано
* Територијални единици во Нов Зеланд
* Региони во Нов Зеланд
Јохан Јулиус Валбаум

Јохан Јулиус Валбаум (|Johann Julius Walbaum; , – , Либек) — германски лекар, природонаучник и таксоном на животинскиот свет.
1 Дела
Како ихтиолог прв открил и опишал многу видови риби од далечните краишта на светот како што се големата баракуда (''Sphyraena barracuda''), кучешкиот лосос (''Oncorhynchus keta'') од реката Камчатка и усест пастрмкокрап или „куримата пасу“ (''Prochilodus marggravii'') од реката Сао Франциско во Бразил.
Бил првиот кој напишал за употребата на ракавици во хирургијата за да се спречат инфекции. Во 1758 г. забележал ракавици направнеи овчо слепо црево (гумата сè уште не била откриена).
2 Оставнина
Природонаучниот музеј во Либек (отворен во 1893 г.) — составен врз големата научна збирка на Валбаум, која е изгубена за време на Втората светска војна.
Марк I (тенк)

Марк I беше британски тенк на Првата светска војна; Тој се смета за прв оперативен борбен тенк во светот.
1 Развој
Сите предлози на цивилни специјалисти за воведување на оклопна борбена машина беа отфрлени пред Првата светска војна. По започнувањето на војната со ровови, британскиот офицер Ернест Дунлоп Свинтон се постави за развој на сличен концепт. Сепак, неговите планови беа отфрлени на прво место од страна на Генералштабот и секретарот на воениот лор Китченер. Откако Свинтон го потврди своето политичко влијание, тој успеа да го спроведе тестот на придружник. Сепак, ова не успеа. Значи, развојот на тенкот најверојатно ќе дојде до застој, освен ако подоцна и премиерот и тогашниот министер за одбрана Винстон Черчил не презел иницијатива. Енергетскиот политичар го опиша дизајнот на тенкот како копнен брод и затоа паѓа под надлежност на морнарицата. Така Черчил ги формира поморските офицери и цивилите на Комитетот за земјишта. Од 17 септември 1915 година, потполковник Валтер Гордон Вилсон го изградил финалниот прототип, подоцна наречен ''Mother''. Кога се оформил техничкиот концепт на машината, во декември 1915 година комисијата ја добила комисијата за покривање на името на тенковите; па оттука и англискиот збор ''Tanks'' , кој сè уште се користи и денес.
Хеди Ламар

Хеди Ламар (Виена, 9 ноември 1914 - Алтамонт Спрингс, 19 јануари 2000) — австриско-американска глумица. Додека живеела во Австрија била позната како Хедвиг Ева Марија Кислер, а во Америка своето име го променила во Хеди Ламар.
Макс Рајнхарт, познат филмски и театарски режисер, изјавил дека Хеди Ламар е најубавата жена во Европа. Кога емигрирала во Америка, за неа се пишувало дека е „најубава жена во филмот”. Иако нејзините глумечки квалитети се неспорни, поголемо значање од нејзините филмски остварувања, претставуваат патенти на оваа холивудска филмска дива. Денес, можеме да кажеме дека Хеди Ламар, била пионер на безжични кумуникации и дека производите што го користат нејзиниот патент се наоѓаат во секоја куќа.
Нејзиниот “систем за тајни комуникации” успешно против нацистите ја користела војската на Соединетите Американски Држави во Втората светска војна. Хеди Ламар, уште во 1941 година, заедно со Џорџ Антејл, регистрирала патент на проширен спектар во технологијата, кој после 10 години почнала да го користи американската моранарица за побрзо да се прошири на целата армија.
Наглиот развој на дигиталната комуникација, без патентот од Хеди Ламар, не би бил возможен. Нејзиниот патент успешно се применува на мобилните телефони, факс апаратите и на сите безжични уреди.
Живеела 86 години, била мајка на три деца, снимила повеќе од 30 филмови и имала 7 бракови.
Австрија, Германија и Швајцарија го одбележуваат Денот на пронаоѓачите на 9 ноември, кага е родена Хеди Ламар.
Маузер 98

Маузер 98 (Mauser 98) — германска пушка репетирка, создадена од Пол Маусер во 1898 година. Оваа пушка исто така била негов најуспешен проект. Пушката се покажала како многу сигурна, со издржлива и едноставна конструкција, а од 1898 година до денес, врз основа на системот M98 се произведени над 100 милиони пушки, како спортски, така и воени модели.
Маузер 98 се користел за време на Првата и Втората светска војна, како и во многу други конфликти низ целиот свет. За време на Втората светска војна, германскиот Вермах ја употребил Кабин Маузер верзија на K98.
1 Историја
Фабриката Маузер, основана од страна на браќата Пол и Вилхелм Маузер, има стекнато репутација како една од најдобрите фабрика за оружје во 19 век, и се одржувала до крајот на Втората светска војна. По војната, компанијата останала во Западна Германија и се занимавала главно со големо калибарски оружја (авионски топови, итн.). Прва пушка Маузер кој била одбележана како „Маузер M1871“, била во рацете на српската армија.
Во следните години компанијата Маузер се нашла во сериозни финансиски проблеми и на работ на егзистенција, а ја спасувале само купувањата од странство, пред сè од најдобрите клиенти на Маузер, како Србија, Шпанија, Турција и некои земји од Јужна Америка. Враќањето на Маузер назад на сцената ја означило конструкцијата на пушката M1890 со калибар 7.65 x 53 mm, кои главно се произведувале во Белгија.
Камчатка (река)

Камчатка (|Камчатка) — значајна река на полуостровот Камчатка во Далечниот Исток на Русија. Се влева во Камчатскиот Залив во Тихиот Океан. Во некои делови на коритото реката е пловна. Долга е 758 км, а сливот ѝ зафаќа површина од . Средната надморска височина на сливот е 560 м, додека пак вкупниот пад (висинска разлика) од изворот до утоката изнесува 1.2000 м при среден наклон од 1,58 ‰.
Во поречието се наоѓаат населените места Миљково, Кључи и пристанишното место Уст Камчатск. Во горното течение го носи името Езерска Камчатка (''ru'').
Реката изобилува со лосос кои им даваат издршка на домородните Ителмени и поддржуваат стопански и разоноден риболов.
1 Поврзано
* Камчатски Залив
Цар (тенк)

Зар бил прототип на оклопни автомобили на руската армија, кој бил развиен за време на Првата светска војна.
Концептот на Зар фундаментално се разликувал од дизајните на оклопни возила во други земји. Наместо синџири или обични тркала, борбеното возило имало пар од девет метри високи тркала на предниот дел, и погон од посебен мотор од 240 коњски сили. Преголемите тркала требало да дозволат надминување на рововите и другите пречки. Трите задни тркала биле многу помали со височина од околу еден и пол метри. Управувачкиот уред и делови од вооружувањето биле издолжени, а попречниот борбен простор бил широк дванаесет метри на висина на предната оска. Во боречкиот простор бил поставен висок бедем, 2,5 метри.
Едно возило на Зарот било завршено и тестирано во 1915 година. Се покажало дека возилото не може да ги исполни очекувањата за способност надвор од патот. Малиот заден тркач имал тенденција да се држи во мека земја, а големите предни тркала не биле доволни за да се ослободи застојот. Освен тоа, возилото било тешко за маневрирање, а високите предни тркала биле премногу чувствителни за гранатирање во борба.
Затоа, проектот бил прекинат во 1916 година и немало понатамошни копии.
Статин

Статините исто така познати како HMG-CoA редуктаза инхибитори, се класа на лекови кои го намалуваат нивото на липиди.
Несаканите ефекти на статините вклучуваат мускулна болка, зголемен ризик од дијабетес мелитус, и абнормални резултати на тестовите за хепатални ензими.
Заклучно со 2010 година, голем број на статини се наоѓаат во промет: аторвастатин, флувастатин, ловастатин, питавастатин, правастатин, росувастатин и симвастатин. Достапни се и комбинации на статин со друг агенс, како езетимиб/симвастатин. Во 2005, продажбата на статини во САД е проценета на околу US$18.7милијарди. Најпродаваниот статин е аторвастатинот исто така познат како Липитор, кој во 2003 станал најпродаваниот лек во историјата. Производителот Фајзер пријавил добивка од US$12.4милијарди во 2008.
1 Несакани ефекти
Најважните несакани ефекти од употребата на статини се мускулна болка и мускулна слабост, дијабетес мелитус, хеморагичен мозочен удар и миопатија, која може да прогредира до рабдомиолиза.
2 Механизам на дејство
Статините делуваат преку компетитивна инхибиција на ензимот HMG-CoA редуктаза. Овој ензим е одговорен за претворањето на 3-хидрокси-3-метил-глутарил-коензим A во мевалонат, главниот претходник во синтезата на стеролите, вклучувајќи го и холестеролот.
Роберт Фрост

Роберт Ли Фрост (роден во Сан Франциско, 26 март 1874, починал во Бостон, 29 јануари 1963) бил еден од најголемите американски поети на дваесеттиот век. Добил четири Пулицерови награди.
1 Животопис
Роден бил во Сан Франциско, а живеел во Калифорнија до својата единаестта година. Фрост пораснал како градско дете и својата прва песна је објавил во Лоренс, Масачусетс. Студирал во колеџот Дармут и во Универзитетот Харвард, но не дипломирал. Откако купил фарма во Дери, Њу Хемпшир, станал познат по својот искривен говор кој бил рурален и личен.
Во 1912 година, ја продал фармата и се преселил во Англија за да може да се посвети на пишување. Неговата прва книга „Волјата на момче“ била објавена наредната година. Повторно се вратил во Америка во 1915 година, па купил фарма во Франконија, Њу Хемпшир, и ја започнал својата кариера како поет и учител.
Тој рецитирал свое дело на инаугурацијата на претседателот Џон Д. Кенеди 1961 година и ги претставувал САД во неколку официјални мисии.
Учениците во Америка често ја учат неговата песна „Застанување кај дрвјата во снежна вечер“. Негови најпознати песни се: ''Поправање на ѕидот'', ''Бобинки'', ''По собирање јаболка'', ''Пасиштето'', ''Оган и мраз'', ''Патот по кој не се оди'', и ''Директива''.
Откако починал во 1963 године, Роберт Фрост е закопан на гробиштата Олд Бенингтон, во Бенингтон, Вермонт. Универзитетот Харвард му доделил диплома.
2 Негови дела
*''Волјата на момче'' 1913 година
*''Северно од Бостон'' 1914 година
*''Планински интервал'' 1916 година
*''Њу Хемпшир'' 1923 година (Пулицерова награда)
*''Брук бега на запад'' 1928 година
*''Прекрасната ќе биде избирач''1929 година
*''Собрани поеми'' 1930 година (Пулицерова награда)
*''Осамениот штрајкувач'' 1933 година
*''Од снег до снег'' 1936 година
*''Понатамошен опсег'' 1936 година (Пулицерова награда)
*''Дрво сведок'' 1942 година (Пулицерова награда)
*''Влези, и други поеми'' 1943 година
*''Маска на разумот'' 1945 година
*''Шпил од грмушки'' 1947 година
*''Тешко да не бидеш крал'' 1951 година
*''При расчистување'' 1962 година
Вилијам Бафин

Вилијам Бафин (|William Baffin; 1584 — 23 јануари 1622) бил англиски морепловец и истражувач.
1 Рани пловидби
Не се знае ништо за неговиот ран живот, но заклучено е дека е роден во Лондон во сиромашно семејство. Постепено се воздигнувал со трудољубивоста. За првпат се спомнува во 1612 година, кога било главен пилот во експедицијата под водство на капетанот Џејмс Хол. Цел на експедицијата било да се најде Северозападниот Премин. Капетанот Хол го убиле домородци на западниот брег на Гренланд. Следните две години Бафин работел на шпицбергенските китоловци, кои биле под контрола на московска компанија.
2 Откривање на Бафиновата земја и на Бафиновиот Залив
Во 1615 година добил задача од Московската компанија да го бара северозападниот проток. Тој го прател капетанот Роберт Бајлот како кормилар на малиот брод Дискавери и внимателно го истражил Хадсоновиот проток. Точноста на астрономските и плимските набљудувања на Бафин ги потврдил Едвард Пари два века подоцна , кога тука поминувал во 1821 година.
Бафин повторно пловел во 1616 година како кормилар на Дискавери. Поминал низ Девисовиот проток и открил еден залив, кој потоа бил наречен по него, Бафинов Залив или Бафиново Море. Тогаш открил и неколку други протоци кои биле наречени: Ланкастеров проток, Џонсов проток и Смитов проток во чест на великодушните дарители на целиот потфат. На своите патувања патувал околу 480 киломатри северно од својот претходник Џон Девис. Цели 236 години никој не поминал на тоа море посеверно од него.
3 Пловидба кон Индија
Со ова истражување, сите надежи за откривање на Северозападниот Премин паднале во вода. Бафин после тоа работел за Британска источноиндиска компанија, па патувал од 1617 - 1619 до Сурат во Индија. Кога се вратил, добил специјално признание од компанијата за добро оцртување на брегот на Црвеното Море и Персискиот Залив и за сите други информации кои ги дал за пловидбата во тие подрачја.
Повторно патувал во 1620 година на исток. За време на англиско-персискиот судир смртно бил ранет и умрел на 23 јануари 1622 година. Освен значајните географски откритија, Бафин е запомнат и по значајните и прецизни научни и магнетни набљудувања.
Бафиновата земја и Бафиновиот Залив го носат неговото име.
Чил Плеј

Чил Плеј (Chill Play) — македонска музичка група формирана во Скопје. Гитаристот Даниел Шилев и пејачката Мила Миливоевиќ се членови од неговото создавање во 2013 година. Како покривен бенд тие се активни веќе две години со бројни настапи во пабови и локации и неколку настапи на фестивали низ целата земја.
Репертоарот на овој млад бенд се состои од стари евергрини и нови хитови од различни жанрови како хип-хоп, тапан и бас, даб степ и други, кои се обработени во сопствена поп-рок верзија на бендот.
Александра Димитрова

Александра Димитрова — македонска поетеса. Дипломирала на Катедрата за македонска книжевност и јужнословенски книжевности на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје во 2001 година. Таму и магистрирала со магистерската теза со наслов „''Постмодернистичките стапици во драмите на Горан Стефановски''“.
Живее и работи во Скопје.
1 Книжевно творештво
* „Вежби за правилно дишење“ (поезија, 2002)
* „Јас-Ти“ (поезија; дел од мултимедијален проект, 2004)
* „Божица на подивените мачки“ (поезија, 2008)
* „Во аквариумот на Барби“ (поезија, 2009)
* „Дупка“ (поезија, 2019)
Има објавено свои песни во „''Lettre International''“, „''Стремеж''“ и „''Мугри''“.
Нејзината поезија е преведена на германски, англиски, турски, словачки и српски јазик.
Александра Димитрова освен поезија пишува и проза, како и книжевна критика. Автор е на блогот: www.bonbonce.blogspot.com.
2 Награди
* Награда „Антево перо“ за делото „''Дупка''“ (2019)
Чита

Чита (|Чита) — град и административен центар на Забајкалскиот крај, Русија, сместен на вливот на реката Чита во Ингода и на транссибирската железница, 900 км источно од Иркутск. Населението по години изнесува:
1 Историја
Чита била основана од страна на козаците на Петар Бекетов во 1653.
Кларенс Битанг

Кларенс Жуниор Битанг (роден на 2 септември 1992 во Дуала) е камерунски фудбалер, играч од средниот ред на Вардар и на камерунската репрезентација.
1 Кариера
На 6 февруари 2018, Битанг потпишал шестмесечен договор со Вардар со можност за продолжување за уште две години.
2 Титули
2.0.1 Бурирам Јунајтед
*Премиер лига на Тајланд (1): 2011
*ФА Куп на Тајланд (1) : 2011
*Лига куп на Тајланд (1): 2011
Плескавица

Плескавица  — вид сплескано ќофте од мелено месо со зачини, испечено на скара. Плескавицата е популарна во земјите од Централен и Источен Балкан особено во Србија, Црна Гора, Босна и Херцеговина, Македонија. Може да се нарача во секое населено место во ресторан, кафеана, но нејзината популарност се шири и во другите земји на Европа, каде што живеат Балканци, особено во Австрија и Германија.
Во Македонија популарна е „шарската плескавица“, а во Србија најпозната е „лесковачката плескавица“ како дел од традиционалната лесковечка скара. Според обичаите таа е луто зачинета и се подготвува од свинско или говедско месо. Лесковачкото месо за скара во 2007 година станало заштитен српски бренд, а сертификат добило и од српскиот Институт за јавна дипломатија со седиште во Брисел и Париз.
Методот на подготовка варира од местото каде што се прави плескавицата.
Пред печење, меленото месо се меша со сечкан кромид, лута пиперка, црн пипер и останати зачини. Кога е готова, плескавицата традиционално се служи со ситно сечкан кромид или кајмак, и во последно време со француски помфрит. Со плескавици се прават хамбургери кои се многу вкусни со голем број на прилози, како домати, кромид, павлака, зелка, кечап, мајонез, сенф, како и со зеленчук, (краставица, цвекло или зелена салата.)
1 Видови
Видот на плескавицата зависи од местото каде се приготвува. Често врз основа на ова го добиваат и името. И покрај тоа, плескавицата станува заштитен српски бренд.
Традиционално и оригинално, во Македонија и Србија, плескавицата се прави од мешано мелено месо од говедска плешка и свински врат.
Во Босна и Херцеговина плескавицата се прави исклучиво од говедско месо, со оглед на тоа дека припадниците на муслиманската заедница не јадат свинско месо, додека во Хрватска главни состојки на плескавицата се говедско, свинско и јагнешко месо.
Во балканскиот регион плескавицата се подготвува врз основа на личен вкус со прилози по сопствен избор. Се смета за одлична храна која не го остава рамнодушен никого.
2 Поврзано
*Ќебапче
Везер (стадион)

Стадионот Везер или Везерштадион е мултифункционален фудбалски стадион во Бремен, Германија и домашен терен на фудбалскиот клуб Вердер Бремен, кој се натпреварува во Бундеслигата. Се наоѓа на северниот брег на реката Везер и е опкружен со бујни зелени паркови.
Во периодот од 2008 до 2011 година, Везер бил реконструиран и модернизиран. По завршувањето на неговата реконструкција пред почетокот на сезоната 2011-2012 стадионот има сместивост од нешто повеќе од 42.000 места. Сопственикот на стадионот е Бремер Везер-Штадион ГмбХ, кој е во сопственост на Вердер Бремен и градот Бремен.
1 Историја
Првиот претходник на стадионот Везер било спортско игралиште со дрвена платформа изгадено во 1909 година. Неговото сегашно име за првпат го добил во 1930 година. Од 1945 година бил нарекуван ИКЕ стадион и се користеше за американски тимски спортови. Од неговото повторно отворање во 1947 година, го носи името "Везер".
Во својата долга историја, стадионот Везер претрпел бројни проширувања и реновирања. Иако новите трибини го прошириле својата сместивост, другите мерки, особено реконструкцијата на положбата на седиштата, го спречиле ова. Поради тоа, сместивоста на Везерштадион од 1970-тите до 2002 година се намалила. Во 1965 трибините биле завршени со врвен чин, како награда за првото место на Вердер Бремен во германско фудбалско првенство.
Последната реконструкција на стадионот била извршена во периодот 2008-2011 кога на стадионот биле извршени бројни работи за модернизација како реконструкција на покривот и поставување на сончеви плочи, како и реконструкција на трибините, со кои била направена моменталната правоаголна форма на Везер.
Од декември 2004 година, на стадионот Везер се наоѓа и музејот на Вердер Бремен, познат под името ''"Вузеум"''. Тој бил отворен како резултат на реконструкцијата на северната трибина. Во ''"Вузеум"'' се изложени успесите и титулите кој низ својата историја ги освоил Вердер. Така, тука се сместени титулите од Бундеслигата, Купот на Германија и многу ретки постери, фотографии и други трофеи кој вредат да се погледнат. Покрај тоа, има специјални изложби во почест на многу истакнати играчи или други членови на клубот.
2 Галерија
3 Концерти
Многу познати пејачи имаат настапувано на Везер стадионот вклучувајќи ги Бон Џови, Мајкл Џексон, Тина Тарнер, Металика, The Rolling Stones, Guns N' Roses и многу други.
Руапеху

Руапеху (|Mount Ruapehu, од |Ruapehu - „бучна јама“) — активен стратовулкан во Националниот парк Тонгариро, Нов Зеланд. 23 км на североисток од гратчето Охакуне и исто толку југозападно од брегот на езерото Таупо. Геолошки му припаѓа на вулканското подрачје на Таупо. На падините се сместени најзначајните скијалишта на Северниот Остров на земјата и неговите единствени ледници.
Ова е најголемиот активен вулкан во земјата и највисока планина на Северниот Остров со неговите три врва, Тахуранги (2.797 м), Те Хеухеу (2.755 м) и Парететаитонга (2.751 м). Помеѓу нив е вгезден длабокиот и активен кратер кој се полни со вода во периодите помеѓу поголемите избуви.
1 Вулканска активност
Руапеху е претежно составен од андезит и почнал со својата активност пред барем 250.000 години. Во поново време откога постојат записи за него, вулканот прави поголеми избуви на секои 50 години, и тоа во 1895, 1945 и 1995–1996 г. Помалите изливи се почести — барем 60 пати од 1945 г. наваму. Некои помали избуви во 1970-тите произвеле скромно количество на пепел и лахари (калотеци) кои ги оштетиле скијалиштата. Последното забележително избувнување се случило на 25 септември 2007 г.
Во периодите меѓу поголемите избуви, истопениот снег се слева во кратерот и создава топло кисело езеро. При поголеми избуви, оваа вода целосно се исфрла. Позначајните извбиви таложат наноси од тефра и образуваат брана, која потоа прска при преполнување на езерото и истекува како голем лахар. Во 2000 г. е поставен систем за навремено предупредување на надлежните органи за ваквите изливи.
2 Скијалишта
Руапеху има две јавни (наплатни) скијалишта: „Факапапа“ на северната и „Туроа“ на јужната падина — обете најголеми во земјата. Клупското скијалиште „Тукино“ се наоѓа на источната страна на планината и исто така е отворено за јавноста. Скијачката сезона почнува во јуни и трае до октомври, иако ова може да зависи од количеството на снег и временските прилики.
До двете скијалишта се стасува со автомобил и седечки жичници. Имаат патеки со разна тежина, од почетнички до напредни. Факапапа има пет седечки жичници, со ограничени сместувачки капацитети и гостилница во пристапниот влез и освежување на други места по планината. Искачувачите можат да се послужат со планинарски колиби, претежно во сопственост на приватни клубови.
3 Ледници
На Руапеху се сместени единствените ледници на Северниот Остров. Сите се мали, со должина не повеќе од 1,6 м. На број се осумнаесет, вклучувајќи ги оној со кратерот; најголеми од нив се Мангатоетоенуи, Самит Плато и Фангаеху.
4 Во популарната култура
На падините на Руапеху се снимени некои сцени од областа Мордор и планината Ородруин (Кобната Планина) во филмската трилогија ''Господарот на прстените'' на Питер Џексон.
5 Поврзано
* Национален парк Тонгариро
* Список на планини во Нов Зеланд
Виктор Каплан

Виктор Каплан (Мјурцушлаг, 27 ноември 1876 — 23 август 1934) бил австриски инженер и пронаоѓач на Каплановата турбина.
1 Животопис
Каплан е роден на 27 ноември 1876 година во Мјурцушлаг, Австрија, во семејството на еден железнички работник.
Завршил средно училиште во Виена во 1895 година, по што бил на Техничкиот универзитет во Виена, каде што студирал нискоградба и специјализирал за дизел мотори.
Од 1900 до 1901 година служел воена служба во Пула.
По работата во Виена и специјализацијата на мотори, Каплан се префрлил на Техничкиот универзитет во Брно за да врши истражување на Институтот за градежништво. Тој ги поминал следните три децении од својот живот во Брно, и сите негови изуми и истражувања се поврзани со неговиот професорски стаж таму. Станал редовен професор во 1909 година.
Во 1912 година ја објавил својата најистакната работа: Капланова турбина, турбина на вода која била посебно опремена за производство на електрична енергија од големите текови.
Од 1912 до 1913 година добил четири патенти за такви турбини.
Во 1913 година е именуван за шеф на Институтот за водени турбини.
2 Капланови турбини
Првите Капланови турбини биле изградени во 1918 година во Австрија.
После успехот на првата Капланова турбина, турбините почнале да се користат ширум светот, и до денас останале едни од најкористените видови на водени турбини. Во 1926 и 1934 година Каплан добил почесен докторат.
Починал од мозочен удар на 23 август 1934 година во Унтерах ам Атерсе, во Австрија.
Циганчиња (птици)

Циганчиња или црвеноопашки — род врапчевидни птици од семејството на муварчињата (''Muscicapidae''), native to Европа, Азија и Африка. По изглед се групираат со уште три сродни рода, кои исто така имаат црвенкасти опашки. Ова се мали инсектојади, каде мажјаците се обоени во разни комбинации на црвена, сина, бела и црна, додека пак женките се светлокафеави со црвена опашка. Во 2010 г. кон родот се додадени птиците од родовите ''Rhyacornis'' (1 вид) и ''Chaimarrornis'' (2 вида) поради укинување на тие родови како неточни согласно новоутврдената молекуларна филогенија.
Во Македонија како домородни се присутни циганчето и лисестото циганче, а како новодојдено е забележано и белокрилото циганче, кое вообичаено живее само во Азија.
Родот е воведен од англискиот природонаучник Томас Форстер во 1817 г.
1 Видови
Во родот спаѓаат следниве видови:* Пржевалскиево циганче (''Phoenicurus alaschanicus'')
* Црвеногрбо циганче (''Phoenicurus erythronotus'')
* Седоглаво циганче (''Phoenicurus coeruleocephala'')
* Циганче (''Phoenicurus ochruros'') наречено и „планинска црвеноопашка“
* Лисесто циганче (''Phoenicurus phoenicurus'') наречено и само „црвеноопашка“
* Полско циганче (''Phoenicurus hodgsoni'')
* Белогушесто циганче (''Phoenicurus schisticeps'')
* Огледално циганче (''Phoenicurus auroreus'')
* Белочелно циганче (''Phoenicurus moussieri'')
* Белокрило циганче (''Phoenicurus erythrogastrus'')
* Синочелно циганче (''Phoenicurus frontalis'')
* Речно циганче (''Phoenicurus fuliginosus'') (порано во родот ''Rhyacornis'')
* Двобојно циганче (''Phoenicurus bicolor'') (порано во родот ''Rhyacornis'')
* Белоглаво циганче (''Phoenicurus leucocephalus'') (порано во монотипниот род ''Chaimarrornis'')
2 Фосилни видови
*''Phoenicurus erikai'' (плиоцен, наод од Чарнота, Унгарија).*''Phoenicurus baranensis'' (плиоцен, наод од Беременд, Унгарија).
Љупчо Бреслиски

Љупчо Бреслиски (, - , ) — познат македонски театарски, телевизиски и филмски глумец.
1 Биографија и кариера
Бреслиски е роден во 1962 година во Штип. Почнал како глумец во драмското студио во штип, а се усовршил на ФДУ во Скопје во групата на Владимир Милчин. Работел во тетатарот во Суботица, своевремено еден од најдобрите во Југославија. Играл во бројни театарски претстави, но и во телевизиски серии, особено во култната Трст виа Скопје.
Ја играл и една од носечките улоги во единствениот македонски филм номиниран за Оскар од неанглиско јазично подрачје, Пред дождот, на Милчо Манчевски.
Починал во Штип на 15 мај 2016 година.
2 Филмографија
Година, Филм, Улога
1987-1990, Трст виа Скопје
1991, ТВ Театар ТВ-серија
1994, Пред дождот, Митре
1997, Преку езерото
2004, Како убив светец, Премиер
2004, Големата вода, Инспектор
2007, Јас сум од Титов Велес, Чувар 1
2007, Сенки, Ефтим
Бонбона

Бонбони или бонбон — тврди слатки направени од шеќер, со додадени бои и мириси. Зборот доаѓа од францускиот збор „Бон“ што значи нешто добро. Бонбоните се тврди и се јадат подолго време, и тешко може да се прегризат. Производителот на бонбони се нарекува бонбонџија.
Во минатоот, бонбоните се продавале на грамови од големи стаклени садови, а денес главните производители се фабриките и се пакувани во кесички по 100 грама.
1 Производство
Сирупот, кој е мешавина од шеќер, вода, млеко и друго, се вари со одредена концентрација, или додека да се карамелизира. Во зависност од составот и должината на вриење, се добиваат различни видови на бонбони.
2 Бонбоната како мотив во уметноста и во популарната култура
* „Дожд од бонбони“ — расказ на италијанскиот писател Џани Родари.* „Поучни бонбнони“ — расказ на Џани Родари.* „Бомби и бонбони“ (хрватски: ''Bombe i Bomboni'') — песна на хрватската рок-група Структурне птице.
Болдекер Ланд

Болдекер Ланд (|Boldecker Land) — општинска заедница во округот Гифхорн, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во општината Вајхаузен.
Општинската заедница Болдекер Ланд се состои од следниве општини:
# Барведел
# Бокенсдорф
# Јембке
# Ослос
# Тапенбек
# Вајхаузен
Црква „Св. Атанасиј“ - Вишни

Свети Атанасиј — главна селска и гробјанска црква во дримколското село Вишни.
Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.
1 Местоположба
Црквата е изградена на самото сретсело и околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
2 Историја
Црквата е изградена за време на турската власт, во век.
3 Архитектура
3.1 Мошти
Во црквата се наоѓаат моштите на познатата Света Спасица Вишненска, славена од жителите на Вишни. Се верува дека нејзините мошти имаат чудотворна моќ и дека помага на сите.
4 Галерија
5 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Втора струшка парохија
* Вишни
Барведел

Барведел (|Barwedel) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Соседни општини
Барведел се граничи со следниве општини (од север надесно):
* Ера-Лесин
* Тидише
* Јембке
* Засенбург
* Бокенсдорф
Црква „Св. Никола“ - Вишни

Свети Никола — помала селска црква во дримколското село Вишни.
Црквата се наоѓа на патот од десна страна кој ги поврзува селата Вишни и Горна Белица.
1 Историја
Црквата е изградена во 1999 година.
2 Галерија
3 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Втора струшка парохија
* Вишни
Тапенбек

Тапенбек (|Tappenbeck) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Тапенбек се наоѓа помеѓу природните паркови Зидхајде и Дремлинг. Источно од општината започнува долината на Клајне Алер.
Ослос

Ослос (|Osloß) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Ослос се наоѓа помеѓу природните паркови Зидхајде и Дремлинг на Алер. Јужно од Ослос се наоѓа Барнбрух, заштитено подрачје.
Вајхаузен

Вајхаузен (|Weyhausen) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на општинската заедница Болдекер Ланд.
1 Географија
1.1 Местоположба
Вајхаузен се наоѓа во долината на Алер, која тече низ општината.
1.2 Соседни општини
Вајхаузен се граничи со следниве општини (од север надесно):
* Бокенсдорф
* Тапенбек
* Волфсбург
* Ослос
2 Историја
Најрани докази за населбата се од 1344 година, кога била именувана како Вајдехузен (''Weydehusen''). Во 1350 година била обновена по страшен пожар. Претходно селото било познато како вендско собиралиште.
Катон Постариот

Марк Порциј Катон, познат како Катон Постариот или Катон Цензорот (''Censorius'') (латински: ''Marcus Porcius Cato'', (234 п.н.е. — 149 п.н.е.) — римски државник и говорник.
1 Животопис
Катон бил славен римски говорник, кој своите говори во Сенатот ги завршувал со зборовите: „Впрочем, ја смислам дека Картагина треба да се разурне“ (''Ceterum censeo Carthaginem delendam esse''). Во делото „Животот на Катон“, Плутарх соопштува дека Катон бил 40 пати обвинуван и ослободуван, а самиот тој повеќе од 70 пати обвинил други луѓе. Катон бил познат како многу нескромен човек, кој дозволувал секој човек отворено да се пофали со она што го има. Така, во една прилика, кога го прашале зошто Римјаните сè уште не поставиле негова статуа на Форумот, тој одговорил: „Подобро светот да се прашува зошто на Форумот не ставиле статуа на Катон, отколку да се прашуваат зошто поставиле.“ Во друга прилика, кога бил навреден, тој рекол: „Повеќе Рим му должи на Катон, отколку Катон што му должи на Рим.“
Хабиб Нурмагомедов

Хабиб Абдулманапович Нурмагомедов (р. 20 септември 1988 г., Силди, Дагестан, Русија; на |Хабиб Абдулманапович Нурмагомедов) — руски натпреварувач во професионални мешовити боречки вештини. Тој никогаш нема изгубено борба во својата професионална кариера. Хабиб е двократен светски шампион во борбено Самбо и моментално го држи рејтингот на најдолга непоразеност во ММА со 29 победи.
Шлаг

Шлаг e производ што се добива со мешање на белки со шеќер или слатка павлака, или исто така мешање на млеко со прашок за шлаг. Денес можe да се купи готов шлаг крем замрзнат или во форма на спреј во шише. Шлагот може да се користи како самостоен десерт или како додаток на кафе, овошни салати или за декорација на торти и колачи.
1 Начин на подготовка
Шлагот обично има 36-45% млечни масти. За матење на шлагот се користи електричен или рачен миксер.
Со цел да се добие лесен шлаг крем или што повеќе волумен се става слатка павлака. Пред матење треба да додадете малку сол за да се забрза трансформацијата на слатката павлака за шлаг крем, а потоа додадете шеќер во прав за да добиете подобар вкус. Кога ќе се достигне саканата цврстина на шлагот, се додава ванила или цимет во прав за да се добие саканиот вкус, а може да се додаде рендано чоколадо и слично.
Палачинка

Палачинка е тесто  пржено во масло или без масло. Формата на палачинките е кружна, кругот може да биде дебел или тенок. Тестото е направено од мешавина на брашно и млеко или вода, а и 1-6 јајца. Палачинката е веројатно постара од лебот и е позната низ целиот свет, приготвувана на различни начини.
Палачинката по печењето може да се приготвува како слатка или солена. За слатка палачинка најчесто се користи џем, различни кремови, мед и слично. Солената палачинка исто така се користи на различни начини како на пример: со сирење, павлака и слично. Приготвената палачинка се витка во цилиндрична или триаголна форма. Веќе кога ќе е приготвена палачинката, се додават различни додатоци.
Зборот „палачинка“ доаѓа од латинскиот збор ''placenta'', што значи „рамен колач“.
Постојат различни видови на палачинки, во зависност од поднебјето каде се приготвуваат. Секоја кујна има уникатни методи за готвење и рецепти.
Валентен Мадуа

Валентен Мадуа (|Valentin Madouas; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
Во мај 2019 година бил именуван во почетниот состав за Џиро д’Италија 2019.
1 Достигнувања
;2016
: 1. Етапа 2 Крајц Брајц
: 7. Краен пласман ЗЛМ Тур
;2017
: 8. Краен пласман Ронд де л’Изар
;2018
: 1. Париз-Бурж
: 2. Париз-Камемберт
: 4. Краен пласман Тур ди О Вар
: 5. Париз-Тур
: 6. Гран при д’Изберг
: 7. Краен пласман Четири дена Динкерк
: 7. Гран при д’Увертир ла Марсејез
: 8. Краен пласман Рут д’Окситан
::1. Пласман за млад возач
: 8. Класик Бретања
;2019
: 2. Класик Сир-Ардеш
: 2. Класик Ла Дром
: 5. Национално друмско првенство
: 8. Краен пласман Етоал де Бесеже
::1. Пласман за млад возач
: 8. Амстел Голд Рејс
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Буринец

Воведение на Пресвета Богородица — црква во селото Буринец. Сместена е во крајниот јужен дел од селото.
1 Историја
Црквата била изградена во XIX век. Во февруари 2011 година, црквата била ограбена и од неа биле изнесени икони.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. На јужната страна е доградена припрата која е во целост затворена. Главната влезна врата на црквата е сместена од западната страна, а до внатрешноста на црквата води и споредна врата преку припратата од јужната страна. Над споредната врата има ниша со фреска на која е насликана Богородица Марија со Исус Христос. На ѕидовите од црквата и припратата има повеќе прозорци. Објектот е изграден од варовник и е покриен со кров од ќерамиди, додека припратата е варосана во бела боја и е покриена со лимен кров. Со лимен кров е покриена и апсидата.
Дворот на црквата е ограден со камена ограда, а во него е сместена камбанаријата. Таа има квадратна основа и се состои од два дела, од кои првиот е изграден од камен, а вториот од лим и содржи по два отвори на секоја страна. Камбанаријата е покриена со кров од ќерамиди.
3 Иконостас
Иконостасот во црквата е дело на Никола Аврамов и Константин Николов, кои биле ученици на Аврам Дичов.
4 Галерија
5 Поврзано
* Буринец
* Дебарско-кичевска епархија
* Струшко архијерејско намесништво
* Втора струшка парохија
Беноа Конфруа

Беноа Конфруа (|Benoît Cosnefroy; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
Во јули 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Тур де Франс 2019.
1 Достигнувања
;2016
: 4. Европско друмско првенство под 23 години
: 5. Тур де Берн
: 6. Тур Рон Алп Изер
;2017
: 1. Светско друмско првенство под 23 години
: 1. Гран при д’Изберг
: 1. Етапа 2 Тур Рон Алп Изер
: 2. Европско друмско првенство под 23 години
: 6. Гран при де Плимелек-Морбијан
: 6. Тур де Берн
;2018
: 3. Париз-Тур
: 9. Класик Бретања
: 9. Копа Сабатини
: 9. Ла Руе Туранжел
: 10. Шоле-По де Лоар
;2019
: 1. Краен пласман Тур ди Лимузен
::1. Пласман за млад возач
::1. Етапа 3
: 1. Гран При де Плимелек-Морбијан
: 1. Париз-Камемберт
: 1. Полинорман
: 4. Тур де Вандеја
: 7. Класик Бретања
: 10. ГП Квебек
;2020
: 1. Краен пласман Етоал де Бесеж
: 1. Гран при Ла Марсејез
: 5. Класик Ла Дром
Црква „Св. Никола“ - Селци (нова)

Свети Никола — главна селска црква во селото Селци. Сместена е на околу стотина метри западно од сретселото.
1 Историја
Црквата била изградена во XIX век.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со десетаголна апсида на источната страна и забележителна кромидеста купола. Главниот влез е сместен на западната страна, а спореден влез има и од јужната. Над споредниот влез има празна ниша. Објектот е изграден од варовник и е покриен со лимен кров. Куполата има осумаголна основа со по еден прозорец на секоја од страните и истата е изработена од лим.
Во дворот на црквата се наоѓа гробот на свештеникот Јон Попов (1856-1943), кој бил убиен од страна на балистите на 11 јули 1943 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Црква „Св. Никола“
* Црква „Св. Никола“
* Селци
* Дебарско-кичевска епархија
* Струшко архијерејско намесништво
* Трета струшка парохија
Броме (општинска заедница)

Броме (|Brome) — општинска заедница во округот Гифхорн, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во општината Броме.
Општинската заедница Броме се состои од следниве општини:
# Бергфелд
# Броме
# Ера-Лесин
# Парзау
# Риен
# Тидише
# Тилау
Динстување

Динстување е процес на топлинска обработка на производот при варење во затворено тенџере на ниска топлина со додавање на масло. Вака подготвеното јадење делумно се вари, но исто така и се пржи.
Вечна дилема при здрава исхрана не е само правилниот избор на храна, туку треба да се обрне внимание и на начинот на готвење.
1 Процес на динстање
Производот кој треба да се зготви (вообичаено вака се подготвува месото), се става со малку масло во загреан сад, а се додава вода или вино. На овој начин на месото му правиме топлинска обработка. При топлинската обработка самото јадење го пушта вишокот на вода. Храната подготвена вака е многу здрава и вкусна. Целиот процес е краток, а јадењето не ги губи своите хранливи материи и витамини.
2 Поврзано
* Готвење
Ламприни Цакалу

Ламприни Цакалу (родена на ) е грчка ракометарка, среден или десен бек на Подравка Копривница и на грчката репрезентација.
1 Кариера
Цакалу е родена во Арта, град во којшто се наоѓа еден од најуспешните женски ракометни клубови во земјата, Анагениси Артас. Таа започнала да игра ракомет како дете во своето училиште, кога тогашниот тренер на Анагениси Артас, Фотуидиу ја приметила и ја повикала да му се приклучи на клубот. Во 2010 година, Ламприни ја напуштила својата родна Арта и се преселила во ОФ Неа Јонија. Со овој клуб таа освоила 4 титули во грчкото првенство и две во Купот на Грција.
Во 2017 година, Цакалу потпишала словенечкиот Крим. Со Крим дебитирала во најсилното европско ракометно женско натпреварување, Лигата на шампионите, во натпреварот против ЧСМ Букурешт од групната фаза. Во првата сезона во Крим ги освоила словенечко првенство и Купот на Словенија, а истите натпреварувања ги освоила и следната сезона откако клубот од Љубљана успеал да ги одбрани титулите.
Во летото 2019 година, Цакалу потпишала за хрватскиот клуб Подравка Копривница.
2 Титули
2.0.1 Неа Јонија
*Грчко првенство (4) : 2014, 2015, 2016, 2017
*Куп на Грција (2) : 2015, 2017
2.0.2 Крим
*Словенечко првенство (2) : 2018, 2019
*Куп на Словенија (2) : 2018, 2019
Поткапина

Подкапина — земјиштен облик во вид на карпеста длабнатина. Тие се кратки пештери со дневна светлина до нивниот краен дел. По правило подкапините не се подолги од 50 метри. Настанати се под непосредно дејство и влијание на водата, односно од ударите на брановите на морињата или езерата и одронување на делови од карпите, со што се создава вдлабнатина во самата карпа. Нивното создавање е предиспонирано со пукнатини и поволна наведнатост на карбонатната маса што овозможува разлевање на дождовницата на широка површина долж отсекот. Поткапините може да се најдат покрај морските или езерските брегови, но и во сувоземни предели, како во Порече и други области во Македонија, настанати во геолошките процеси под дејство на големите плеистоценски езера. Обично се сретнуваат по страните на клисурите, со отвори што може да достигнуваат и значителни димензии. Положбата им е различна но ретко се јавуваат во подножјата на отсеците или во ниво на речните корита. Најчесто се јавуваат високо на одсеците на значителна релативна височина. Влезниот дел на подкапините е обично полиран со корозивното делување на атмосферската вода и има благо вдлабена форма. Распространетиот инчест влез брзо се стеснува и снижува. Тоа е општ изглед на подкапините освен ако нема појава на уривање на таванскиот дел. Иако може да имаат значителна длабочина, должина и височина поткапините се разликуваат од пештерите по тоа што немаат внатрешен пештерски систем на сали и канали, ниту пак имаат пештерски облици и украси како сталактити и сталагмити. Во подкапини не се вбројуваат сосема кратките пештери кои се јавуваат на врутоците на подземните речни текови или на понорите. Правите подкапини се надвор од влијанието на механичката и хемиската ерозија на водните текови. Потполно се суви и немаат никаква хидрографска функција.
1 Галерија
2 Наводи
Црква „Св. Никола“ - Селци (стара)

Свети Никола — црква во селото Селци. Сместена е на самото сретсело.
1 Историја
Во февруари 2011 година, црквата била ограбена и од неа биле изнесени икони.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа. Објектот е изграден од варовник и е покриен со лимен кров. Влезот е сместен од десната страна и до внатрешноста води дрвена врата над која има отвор во облик на крст.
3 Галерија
4 Поврзано
* Црква „Св. Атанасиј“
* Селци
* Дебарско-кичевска епархија
* Струшко архијерејско намесништво
* Трета струшка парохија
Маријаплац (плоштад)

Маријаплац е плоштад во холандскиот град Утрехт. Тој е именуван по исчезнатата црква Марија. Околу него се наоѓал голем плоштад, од кој дел на север и дел кон исток од поранешната црква сè уште се присутни и заедно го формираат Маријаплац.Утрехт бил поделен на четири четвртини и секоја четвртина во две населби. Маријаплац се наоѓала во областа Зварте Кнехтен. Името доаѓа од знамето на локалната милиција. Во француските времиња имињата биле избришани и се користеле букви. За Маријаплац тоа била буквата E. Во алејата меѓу куќата број 51 и 52 е стариот број на куќата E285 во сводот на влезот на поранешното римо-католичко училиште ''Бургскул''.
1 Галерија
Тилау

Тилау (|Tülau) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Општината Тилау се наоѓа помеѓу природните паркови Зидхајде и Дремлинг на Клајне Алер.
1.1 Општински единици
Општината се состои од Тилау-Фаренхорст и Фојце.
Тидише

Тидише (|Tiddische) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината Тидише се наоѓа помеѓу природните паркови Зидхајде и Дремлинг на Клајне Алер. Кон општината припаѓа една ексклава источно од местото Риен познато како „Тидишер Дремлинг“.
1.2 Општински единици
Општината се состои од следниве места:* Хојтлинген (529 жит.)
* Тидише (723 жит.)
Палата на мирот

Палата на мирот — административна зграда на меѓународното право во Хаг, Холандија. Во неа се наоѓа Меѓународниот суд на правдата, Постојаниот арбитражен суд (СПС), Хашката академија за меѓународно право и Библиотеката на палатата на мирот.
Палатата официјално била отворена на 28 август 1913 година и првично била изградена за да обезбеди дом за СПС, суд создаден од Хашката конвенција од 1899 година. Андреј Диксон Вајт, чии напори биле инструменти за создавање на судот обезбедени од шкотско-американскиот челичен магнат Ендру Карнеги 1,5 милиони долари (40.000.000 долари, прилагодени за инфлација) за изградба на Палатата на мирот. На 8 април 2014 година, на Палатата на мирот ѝ бил доделен називот „Европско наследство“.
1 Историја
Градбата на палатата започнала во 1907 година и завршена била со инаугурационата церемонија на 28 август 1913 година. Пред капијата е поставен пламен на вечниот мир.