Мирослав Радовиќ

Мирослав Радовиќ (16 јануари 1984) е српски поранешен професионален фудбалер кој играл како крилен напаѓач.
Радовиќ ја започнал својата кариера во Партизан, пред да се приклучи на полскиот клуб Легија Варшава во летото 2006 година. Тој добил полско државјанство во јануари 2014 година.
1 Клупска кариера
1.1 Партизан
По потпишувањето на својот прв професионален договор со Партизан во јуни 2003 година, Радовиќ бил промовиран во сениорскиот тим под раководство на менаџерот Лотар Матеус за време на кампањата 2003–04. Тој, исто така, го направил своето деби во Лигата на шампионите на УЕФА таа сезона, влегувајќи како замена за Миливое Ќирковиќ во поразот со 1–2 на гости против Порто на 26 ноември 2003 година. Во следната кампања 2004–05, Радовиќ му помогнал на Партизан да ја освои титулата на државното првенство. Тој исто така постигнал гол за паметење во 88. минута со кој го елиминирале Днепро Дњепропетровск во осминафиналето на Купот на УЕФА. Во сезоната 2005-2006, Радовиќ настапи на 19 натпревари во сите натпреварувања, постигнувајќи три гола. Тој на крајот го напушти клубот во летниот преоден рок во 2006 година.
1.2 Легија Варшава
На 30 јуни 2006 година, Радовиќ потпишал четиригодишен договор со полскиот клуб Легија Варшава . Тој го направил своето официјално деби за тимот на 22 јули 2006 година, а тие го загубија својот натпревар од Суперкупот со 1–2 од Висла Плок. На 12 август 2006 година, Радовиќ го постигнал својот прв гол за Легија во поразот со 1–2 на домашната лига од ГКС Белчатов. Тој одиграл вкупно 27 лигашки настапи и постигна шест гола во својата прва сезона во клубот. Во следната сезона, Радовиќ го освоил својот прв трофеј со Легија победувајќи ја Висла Краков во финалето на Купот на Полска 2007-08 по пенали.
Во јануари 2009 година, Радовиќ потпишал нов договор со клубот до летото 2012 година Тој потоа станал еден од клучните играчи на Легија, како најдобар стрелец на тимот во сезоната 2010-11. Во јуни 2011 година, Радовиќ го продолжил договорот со Легија на тригодишен договор. Тој ги постигнал двата гола на неговиот тим во ремито 2–2 на домашен терен со Спартак Москва во првиот натпревар од плеј-оф рундата на УЕФА Лига Европа на 18 август 2011 година. Во второто коло во групата Ц, Радовиќ постигнал победнички гол во 89. минута во победата од 3–2 на домашен терен над Хапоел Тел Авив. Тој, исто така, постигнал три гола на два натпревари против Рапид Букурешт, кога клубот стигна до осминафиналето на натпреварувањето.
Конечно, по седум години играње во земјата, Радовиќ ја освоил својата прва титула Екстракласа во сезоната 2012–13. Тој, исто така, го предводел клубот до титулата во втора лига по ред, додека постигна 14 првенствени голови во сезоната 2013-2014. На 16 јули 2014 година, Радовиќ постигнал израмнувачки гол во 90. минута во ремито 1–1 со Сент Патрик Атлетик во првиот натпревар од второто квалификациско коло на Лигата на шампионите на УЕФА. Тој потоа постигна гол во победата од 5-0 во реваншот. На 30 јули 2014 година, Радовиќ бил стрелец на два гола во победата на неговиот тим со 4–1 над Селтик. Сепак, клубот бил елиминиран во третото квалификациско коло по поразот со 0-3 на Селтик Парк.
1.3 Хебеи Кина Форчн
Во февруари 2015 година, Радовиќ ја напуштил Полска по речиси девет години и потпишал двегодишен договор со клубот од Лига 1 на Кина, Хебеи Чајна Форчн. Тој бил една од првите аквизиции на новоименуваниот менаџер Радомир Антиќ. Сепак, Радовиќ го пропуштил поголемиот дел од сезоната 2015 поради повреда, запишувајќи само пет првенствени настапи и постигнувајќи два гола, а клубот се стекнал со промоција во Супер лигата.
1.4 Олимпија Љубљана
На 8 февруари 2016 година, Радовиќ потпишал договор на една и пол година со Олимпија Љубљана . Тој веднаш стана важен дел од тимот, помагајќи им да ја освојат титулата во лигата за прв пат во историјата на клубот. На 8 јуни 2016 година, Радовиќ взаемно го раскинал договорот со клубот.
1.5 Враќање во Партизан
На 15 јуни 2016 година, по десет години поминати во странство, Радовиќ официјално се вратил во својот матичен клуб Партизан. Тој потпишал двегодишен договор и го доби дресот со број 10. На 14 јули 2016 година, Радовиќ го направил своето второ деби за Партизан, играјќи цели 90 минути во ремито 0–0 на домашен терен со Заглабие Лубин во првиот натпревар од второто квалификациско коло на Лигата на Европа на УЕФА . Тој го постигнал својот прв гол по враќањето во клубот во победата од 2–0 на гости во лигата над Јавор Ивањица на 10 август 2016 година.
1.6 Враќање во Легија Варшава
На 31 август 2016 година, Радовиќ го напуштил Партизан, поминувајќи помалку од три месеци во неговиот втор мандат во клубот и се врати во Легија Варшава на двегодишен договор. Тој реализирал пенал во поразот со 1–5 на гости против Реал Мадрид во групата Ф во Лигата на шампионите на 18 октомври 2016 година. Две недели подоцна, Радовиќ постигнал гол против истиот противник, овојпат на домашен терен, во евентуално нерешено 3-3.
2 Репрезентативна кариера
Радовиќ го направил своето деби за репрезентацијата на Србија и Црна Гора до 21 година во нивната успешна квалификациска кампања за Европското првенство на УЕФА 2006 година. На крајот не учествувал на завршниот турнир што се одржа во Португалија. Радовиќ играл и за репрезентацијата на Србија до 21 година на почетокот на квалификациите за Европското првенство на УЕФА 2007 година, повторно пропуштајќи го конечниот состав за завршниот турнир.
3 Трофеи
; Партизан
* Прва лига на Србија и Црна Гора : 2004–05
; Легија Варшава
* Екстракласа : 2012–13, 2013–14, 2016–17, 2017–18
* Полски куп : 2007–08, 2010–11, 2011–12, 2012–13, 2017–18
* Полски Суперкуп : 2008 година
; Олимпија Љубљана
* Словенечка Прва лига : 2015–16
4 Приватен живот
Во јуни 2014 година, Радовиќ се оженил со својата долгогодишна девојка Сандра. Двојката има три сина: Никша, Матеј и Јаков.