Сидаросаурус

Сидаросаурус (што значи „''гуштер од Сидар''“) — род на сауроподски диносаурус кој живеел во текот на периодот Креда. Фосилите од овој диносаурус биле пронајдени во карпи во Формација Сидар, според кој го добил и своето име, која пак се наоѓа во североисточниот дел на Јута, САД. За првпат овој вид на диносаурус бил опишан од Тидвел, Карпентер и Брукс во 1999 година.
''Сидароаурусот'' покажува сличности со <i>брахиосауридот Еукамерот од формацијата Весекс од јужна Англија, како и со ''Брахиосаурусот'' од формацијата Морисон.
1 Опис
''Сидароаурусот'' имал поголема грацијална лакотна коска и полупречник од неговиот роднина Вененосаурус. Односот на најмалиот обем на полупречникот со неговата должина е 0,31.
Нервните ’рбети на неговите пршлени на средната опашка се аголно напред кога пршлените се порамнети. Овие пршлени личат на оние на ''Гондванатитан'', ''Вененосаурус'' и ''Еолосаурус''.
Поврзаниот ''Вененосаурус'' имал невообичаени странични јами, кои изгледале како длабоки вдлабнатини во надворешните sидови на ’рбетниот центар. Некои јами се поделени во две комори со гребен во внатрешноста на депресијата. Во повеќето сауроподи, јамите би формирале пневматски отвори што водат кон внатрешноста на центарот, наместо само да бидат депресија. Помалку добро развиени, но слични фоси се познати од самиот ''Сидароаурус'' .
2 Палеобиологија
Во 2001 година, Френк Сандерс, Ким Менли и Кенет Карпентер објавиле студија за 115 гастролити откриени во врска со примерок од ''Сидароаурус''. Камењата се идентификувани како гастролити врз основа на нивната тесна просторна дистрибуција, делумна поддршка на матрицата и ориентација на работ, индикативна за нивното таложење додека трупот сè уште има меко ткиво. Нивните високи вредности на рефлексија на површината се во согласност со другите познати гастролити на диносауруси. Скоро сите гастролити на ''Сидароаурус биле'' пронајдени во волумен од 0,06 м во просторот во цревата на скелетот.
Вкупната маса на гастролитите била 7 килограми . Повеќето биле помалку од 10 милилитри во волумен. Најголемите гастролити придонеле најмногу за вкупната површина на комплетот. Некои гастролити биле толку големи и неправилно обликувани што можеби биле тешки за голтање. Гастролитите биле претежно составени од рожнац, со вклучени и некои кластери од песочник, силстон и кварцити .
Бидејќи некои од најнередовните гастролити се исто така најголеми, малку е веројатно дека биле проголтани случајно. ''Сидароаурус''от можеби открил дека неправилните класти се привлечни потенцијални гастролити или не бил селективен во однос на обликот. Кластите генерално имале досадна боја, што укажува на тоа дека бојата не е главен фактор за донесување одлуки на сауропод. Високиот сооднос на површина и волумен на најголемите класти сугерира дека гастролитите може да го разложиле проголтаниот растителен материјал со мелење или дробење Кластите од песочник имале тенденција да бидат кревки, а некои се скршиле во процесот на собирање. Гастролитите од песочник може да се направат кревки по таложењето поради губење на цемент предизвикано од надворешното хемиско опкружување. Ако кластите биле толку кревки додека животното било живо, тие веројатно се тркалале и паѓале во дигестивниот тракт. Ако биле поцврсти, тие можеле да послужат како дел од системот за мелење топчиња.
3 Користена литература
** Тидвел, В., Карпентер, К. и Брукс, В. (1999). „Нов сауропод од Долна креда од Јута, САД“. ''Ориктос'' 2: 21-37
* Тидвел, В., Карпентер, К. & Мејер, С. 2001 година. Нов Титаносауриформ (Сауропода) од членот на отровната лента, член на планината Кедар (долна креда), Јута. Во: ozивотот на мезозојски ’рбетници. DH Tanke & K. Carpenter (уредници. ) Универзитет во Индијана Прес, Едс. DH Tanke & K. Carpenter. Универзитетски печат во Индијана. 139-165 година.