procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Варовник

Варовник — седиментна карпа составена претежно од калцит и арагонит, кои претставуваат различни кристални облици на калциум карбонат (CaCO<sub>3</sub>). Често варовниците се составени од парченца тврд материјал морски организми како корали и дупконосци.
Овој вид на карпи сочинува 10% од седиментните карпи на светот. Растворливоста на варовникот во вода и благи кисели раствори доведува до образување на карстни предели, каде водата ги раствора варовничките карпи во период од илјадници до милиони години. Многу од пештерите во светот се наоѓаат во варовнички средини.
Варовникот има разни намени: како градежен материјал, во изградбата на патишта, како бел пигмент или пополнувач во производи (паста за заби или бои) и како хемиска суровина.
Во Македонија, варовникот e најзастапен на Жеден, Сува Планина, Караџица и Галичица, а најмногу се експлоатира во Бањани, Говрлево и Краста.
1 Опис
Како и другите седиментни карпи, најголемиот број варовници се составени од зрнест материјал. Зрнцата најчесто се скелетни парченца од морски организми како корали или дупконосци (''Foraminifera''). Во составот може да учествуваат и други карбонатни зрнца како ооиди, пелоиди, интракласти и екстракласти, добиени од лушпи на организмите.
Варовникот често содржи разни количества на силициум во облик на рожнец (калцедон, кремен, јаспис итн.) или силициумови скелетни парченца (од сунѓери, силикатни алги, радиоларии), како и мешавина од глина, мил и песок (земјен детрит) што ги носат реките.
Некои видови варовници воопшто не се состојат од зрнца, туку настануваат исклучиво со хемиско таложење на калцит или арагонит. Вторичниот калцит може да се наслои со презаситени подземни води што таложат материјал во пештерите. Со ова се создаваат пештерски образби како сталактити и сталагмити. Калцитот може да биде и во облик на оолитски варовник, што се распознава по округлите зрнца.
Главен извор на калцит кај варовникот се морските организми. Некои од нив создаваат карпести гребени што ги надоградуваат со секое поколение. На длабочина под 3.000 метри, притисокот на водата и температурата предизвикуваат значајно поголемо растворање на калцитот, што значи дека варовникот не се создава на поголеми длабочини. Варовникот може да настане како со езерско, така и со испарно наслојување.
Калцитот може да биде растворен или наталожен од подземната вода, во зависност од неколку чинители како температурата на водата, киселоста и концентрацијата на растворени јони. Необична одлика на калцитот е т.н. обратна растворливост — со зголемувањето на температурата, тој станува сè помалку растворлив.
2 Поврзано
* Калциум карбонат
* Вар
* Креда
* Бигор
* Карст
* Песочник
* Портландски цемент
Костадин Алакушев

''Костадин Алакушев'' — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Алакушев е роден во неврокопско село Трлис, тогаш во Османлиското Царство, денес Ватитопос, Грција. Завршува во Солунската и бил учител во различни села во Неврокопско и Серско. Станува член на ВМОРО и учествува во Илинденското востание во четата на војводата Атанас Тешовалијата. Во 1907 година бил избран за член на Околискиот комитет на ВМОРО во Неврокоп. Во 1909 година е во одредот на Јане Сандански, кој зема учество во походот кон Цариград. Во 1909 година учествува во создавањето на првата македонска политичка партија - Народната федеративна партија во Неврокоп. Во 1908 година Алакушев е меѓу основачите на Друштвото на основните наставниците во Неврокопско, од 1911 е во бирото на друштвото, а во 1912 година е делегат на V конгрес на Сојузот на главните наставниците во Турција.
Во 1912 година Алакушев заедно со Стојко Пашкулев и Благој Матеров е киднапиран и убиен во близина на селото Фотовишта од Михаил Скендеров и В. Зајков. Починал на 28 август (стар стил) 1912 година, во селото Марчево, Неврокопско.
Атанас Алексов

Атанас Алексов (, - , ) — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Атанас Алексов е роден во 1888 година во тетовското село Волковија, тогаш во Османлиското Царство. Влегол во ВМОРО и делувал како четник кај војводата Иван Наумов - Алабакот. Загинал во 1905 година во борба кај светиниколското село Павлешенци .
Александар Иванчев Александров

Александар Иванчев Александров — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Александров е роден во 1875 година во ортакьойското село Ѓаокче бунар, тогаш во Османлиското Царство, денес Сив кладенец, Бугарија. Добива основно образование и кон крајот на 1902 година влегува во ВМОРО, станува раководител на револуционерниот комитет во своето родно село. Од 1904 година е нелегален четник при Димитар Загорски, подвојвода на Тане Николов и Тома Пожарлиев. Од зимата на 1905 година до крајот на 1907 година е самостоен војвода во Ференско, Суфлијско, Димотишко и Ортакаојско. Властите го осудуваат во отсуство на 101 години затвор. Во 1912 година при избувнувањето на Балканската војна дејствува со чета во Кушукавакско.
Александар Александров умира во 1965 година во селото Одринци .
Англиска променада

Англиската променада или Англиското шеталиште (|Promenade des Anglais, никардски: ''Camin deis Anglés'') е познато шеталиште долж Средоземното Море кај Ница, Франција.
1 Историја
Пред Ница да биде урбанизирана, брегот на Ница бил опграден со плажи. Првите куќи се наоѓале на повисоко ниво, оддалечени од морето.
Почнувајќи од втората половина на 18 век, Англичаните доаѓале во Ница да го поминуваат зимскиот период, уживајќи во панорамата долж брегот. Кога особено силната зима донела наплив на просјаци во Ница, некои од богатите Англичани предложиле корисен проект за нив: изградба на шеталиште (''chemin de promenade'') долж морето.
Градот Ница, заинтересиран од проектот за шеталиштето, силно се заложил за негова изградба. Шеталиштето најпрвин било наречено „Англиски пат„ (''Camin deis Anglés''). По припојување на Ница од Франција во 1860 името било заменето со францускиот назив Англиска променада (''La Promenade des Anglais'').
2 Денес
За месните жители, Англиската променада едноставно е позната како Променада (''Promenade'') или уште пократко Пром (''La Prom''). Во неделите може да се видат многу велосипедисти, детски колички и цели семејства долж шеталиштето. Исто така станало омилено место за скејтерите.
Бројни настани се одржуваат на шеталиштето, како што се годишниот карневал, битката на цвеќињата и други.
Променадата било местото каде се одржал екипниот хронометар на Тур де Франс 2013, кој се одржал на 2 јули 2013.
Ситеста коска

Ситестата коска (Os ethmoidale) наликува на терезија и ја ограничува предната черепна јама.
На неа се разликуваат:
:*Вертикален лист
:*Водорамен дел
:*Бочни маси (лабиринти)
1 Вертикален лист
Со помош на хоризонталниот е поделен на два дела:горниот,покус дел наликува на кикиришка од петел (crista galli) и долен дел кој влегува во состав на носната преграда.
2 Водорамен дел
Наликува на ситеста плочка (lamina cribrosa) во која има бројни отвори за прием на влакната од мирисниот нерв.
Ситестата плочка учествува во градбата на покривот од носната празнина.
3 Бочни маси (лабиринти)
Се наоѓаат меѓу орбитата и носната празнина бочно од водорамниот лист.
Внатрешноста на лабринтите е поделена на бројни шуплини означени како етмоидални синуси (sinus ethmoidalis).
На внатрешната страна се наоѓаат две носни школки, горна и средна кои ограничуваат два носни ходника горен и среден.
Тилна коска

Тилната коска го гради задниот дел од покривот и задниот дел на черепот. На средината од коската се наоѓа голем тилен отвор (foramen magnum). Тилната коска се дели на четири делови:
*преден;
*заден;
*два бочни.
1 Преден дел
Преден дел или базиларен дел се наоѓа пред големиот отвор, а неговата горна страна е вдлабната во надолжна бразда каде што лежи продолжениот мозок и мозочниот мост.
2 Заден дел (squama occipitalis)
Задниот дел се наоѓа зад големиот отвор на неговата внатрешна и надворешна страна има тилно испакнување.На внатрешната страна испакнувањето личи на крст којшто ограничува четири јами во кои лежат одделни делови на[малиот и големиот мозок. Централниот дел од крстот претставува внатрешно тилно испакнување (protuberantia occipitalis interna). На средината од внатрешната страна се наоѓа надворешно тилно испакнување (protuberantia occipitalis externa). Бочно од него тргнуваат коскени гребени за поврзување на задните вратни и грбни мускули.
3 Бочни делови
На долната страна поседуваат по едно зглобно испакнување наречено ''тилен кондил'' кој се зглобува со првиот вратен прешлен (atlas).
Александар Ников

''Александар Ников'' — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Роден e во Битола, Ников станува деец на македонското национално - ослободителното движење на Македонија и се вклучува во редовите на ВМОРО . Потоа станува секретар на Централниот комитет на организацијата.
На 23 јануари 1901 година (стар стил) започнала Солунската афера. Таа ноќ турските власти ги уапсила Милан Михајлов, Александар Ников и Кочо Георгиев - Карловалијата поради нарушување на јавниот ред околу ''Вардарската капија''. Иако тие тројца биле предупредени да внимаваат заседнале во една грчка гостилница и притоа започнале да дискутираат на висок тон, а некој од нив извадил на масата доверливи документи на Организацијата. Биле забележани од гостилничарот кој ги пријавил кај властите, а тие по излегувањето од гостилницата од страна на турската жандармерија биле уапсени во една од улиците по што биле однесени во вилаетското полициско одделение. Таму кај нив покрај оружје биле пронајдени и доверливи документи на Организацијата. имено кај Александар Ников била пронајдена покана за последното заседавање на Централнот комитет, кај Милан Михајлов биле пронајдени револвер и кама, а кај Кочо Карловалијата била пронајдена кама на која бил изгравиран лозунгот Слобода или смрт .
Додека се наоѓале во притвор Александар Ников го искористил невниманието на стражарот и избегал но за таа случка разбрал целиот Солун. Александар Ников живеел заедно со Милан Ризов и четникот Кочо Христов Чонка и по бегството веднаш таму се засолнил но живеалиштето било посочено од Милан Михајлов и полицијата извршила упад при што четникот Кочо Чонка бил уапсен, а Ников и Милан Ризов успеале да побегнат низ прозорот. По бегството на Александар Ников и Милан Ризов полицијата започнала со претрес по куќите каде тие би можеле да се кријат.
Додека траеле претресите истовремено продолжила и потерата по Александар Ников и Милан Ризов. Тие се засолниле на еврејските гробишта, а нив им се придружил и Тодор Иванов - Серменинчето.
По дискусијата решиле да го напуштат Солун и да се засолнаат во некоја од четите и затоа Анго Арабаџијата и мајсторот Андон Ангелов подготвиле специјална кола и заедно со бегалците на 28 јануари го напуштиле градот.
Но на четврт час од Солун кај месноста Тумба биле престигнати од турака потера и тогаш Александар Ников се самоубил, а останатите биле уапсени .
Голенберг

Голенберг (|Gollenberg) — општина во округот Хафеланд, во Бранденбург, Германија. Општината е составена од Шенхолц-Нојвердер, Штелн и Оневиц.
1 Историја
Општината е именувана по ридовите Голенберг близу Штелн и била создадена на 31 декември 2002 кога се споиле општините Шенхолц-Нојвердер и Штелн.
2 Авијација
2.1 Ото Лилиентал
Пионерот во воздухопловството Ото Лилиентал (1848–1896) имал несреќа со неговата едрилица во близина, поради што подоцна и починал.
2.2 Лејди Агнес
На 23 октомври 1989, авионот Иљјушин ИЛ62 принудно слетал на 900 метри кратката писта од трева Штелн/Ринов во ризичен маневар. Авионот дониран од националниот превозник на Источна Германија бил именуван „Лејди Агнес“ по жената на Лилиентал и сега се користи за венчавки.
Ринов

Ринов (|Rhinow) — град во округот Хафеланд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа 16 километри северно од Ратенов и 22 километри јужно од Кириц. Градот е административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
Областа се наоѓа во Ринлух, околу ридовите Рин. Реката Рин тече западни низ градот и се влева во Гилперското Езеро. Сојузниот автопат Б102 поминува низ градот. Од 2003, железничката линија помеѓу Ратенов и Нојштат (Досе) повеќе не се опслужува. Во рамките на градот спаѓа и селото Киц.
2 Историја
Во текот на нацистичка Германија била основана познатата авионска школа во чест на Ото Лилиентал.
3 Луѓе
* Ото Лилиентал престојувал во Ринов во 1893 и тука ја изградиле неговата работилница. Во почетокот летал во близина на градот на ридовите Рин, но подоцна се префрлил во Голенберг.
Фински Залив

Фински Залив (|Suomenlahti; |Soome laht; |Фи́нский зали́в; |Finska viken) — најисточниот ракав на Балтичкото Море. Се протега од Финска (на север) и Естонија (на југ), па сè до градот Санкт Петербург во Русија, каде во него се влева реката Нева. Други поважни градови во заливот се Хелсинки и Талин. Во источните делови се сместени пристанишни места од голема важност за нафтеното стопанство како што е Приморск). Заливот е од стратешка важност за Русија како морска траса до Санкт Петербург.
1 Географија
Заливот зафаќа површина од 30.000 км<sup>2</sup>. Долг е 400 км, а во ширина се движи од 70 км при почетокот до 130 км кај островот Мошчни. Во Невскиот Залив се стеснува на 12 км. Водата е релативно плитка, и станува сè поплитка кон континенталното копно. Просечната длабочина изнесува 38 м, а максималната достигнува 100 м. Невскиот Залив е длабок само 6 м, а пловноста е постигната со канал прокопан на дното. Водата има ниска соленост поради обемниот дотек на слатка вода од реките — 0,2-5,8 ‰ на површината и 0,3–8,5 ‰ при дното. Просечната температура се движи околу во зима и во лето (дното останува на ). Заливот постепено замрзнува од крајот на ноември до крајот на април, и станува наполно леден во јануари.
Неретко дуваат силни западни ветришта што предизвикуваат бранови, напливи и поплави..
Северниот брег е висок и извиен, со изобилство од мали заливчиња и затони. Поголеми земјишни облици се заливот на Виборг и полуостровите Ханко и Поркала. Брегот е претежно накосен и полн со песочни дини и по некој бор. Јужните брегови се рамномерни и плитки, со исклучок на варовничките засеци долж целиот брег, кои достигнуваат 55 м во височина. Источниот дел навлегува во Невскиот Залив, а западниот преоѓа во Балтичкото Море.
Заливот има голем број острови и помали островчиња. Најголеми се Котлин со градот Кронштат (нас. 42.800), Брезовите Острови, Лисичиниот (Лисиј), Малиот Висоцки Остров кај местото Висоцк, Гогланд (Сурсари), Мошчни, Болшој Тјутерс (Титерсари), Сомерс, Најсар, Кимито, Кекар, Сескар, Лавансари, Грачево (Сескари), групата Пакри и други.
За време на Големата северна војна (1700–1721), Русија изградила поголем број вештачки острови со тврдини, како заштита од поморски напади. Во подоцнежните периоди се доградувани уште вакви острови. Позчајани од нив се тврдините „Император Александар I“, Краснаја Горка, Ино, Тотлебен, Кронсхлот и други.
Најголеми реки што се влеваат во заливот се Нева (од исток), Нарва (од југ) и Кими (од север). Од јужната страна се влеваат и Кејла, Пирита, Јегала, Кунда, Луга, Систа и Коваши. Од север дотекуваат Сестра, Порво, Ванта и уште неколку помали реки. Финскиот Залив е поврзан со езеото Сајма преку Сајменскиот канал.
2 Поврзано
* Балтичко Море
* Карелија
* Невски Залив
* Сајма
* Нарва
Универзитет Јурај Добрила во Пула

Универзитет Јурај Добрила во Пула (''Sveučilište Jurja Dobrile u Puli''), универзитетот во Пула, Хрватска, основан во 2006 година.
1 Организација
Универзитет Јурај Добрила во Пула има 1 факултет и 5 оддела.
*Факултет за економија и туризам "Д-р Mijo Мирковиќ"
*Оддел за општествени науки
*Оддел за информатичка технологија
*Оддел за музичка уметност
*Оддел за студии во италијанскиот јазик
*Оддел за обука на наставници
2 Поврзано
* Пула
* Јурај Добрила
Досе

Досе (|Dosse) — река во округот Источен Пригниц-Рупин во северозападниот дел на Бранденбург, Германија. Таа е десна притока на Хафел. Досе е долга 94 километри, а нејзиниот извор се наоѓа на границата помеѓу Мекленбург-Западна Померанија и Бранденбург, потекнувајќи од три мали потоци кои се соединуваат по четири километри. Главно тече кон југ, низ Витшток, Вустерхаузен и Нојштат на Досе, пред да се влие во Хафел близу Хафелберг во Саксонија-Анхалт. Вкупното сливно подрачје е 1.269 км².
На нејзините брегови во градот Витшток се случила Битката кај Витшток во 1636 помеѓу Шведска и сојузот помеѓу Светото Римско Царство и Саксонија во текот на Триесетгодишната војна.
Ото Лилиентал

Ото Лилиентал (|Otto Lilienthal; — ) — германски пионер во воздухопловството, кој станал познат како ''крал на едрилиците''. Бил првиот човек кој успеал да направи добро документирани, успешни и повеќепати изведувани летови со едрилица. Го следел експерименталниот пристап претходно воспоставен од страна на Џорџ Кејли. Разни весници и списанија објавиле слики од летањето на Лилиентал, наведувајќи дека јавното и научното мислење околу можноста за летање станува реалност. За неговите придонеси кон воздухопловството во тоа време, често бил нарекуван и како „татко на летањето“.
Умрел поради здобиени повреди кога неговата едрилица откажала и не можел да ја контролира. При падот од околу 15 метри го скршил вратор.
1 Галерија
Лилиенталредовно бил придружуван од фотографи на негово барање. Најголем дел од нив се добро познати, како Отомар Аншиц. Исто така, Лилиентал и сам ги сликал своите летачки машини по 1891. Постојат најмалку 145 познати слики кои ги документираат тест-летовите, некои од нив со одличен квалитет. Сите се достапни на интернет на страница на . Единствените негативи, чувани во Германскиот музеј во Минхен, биле уништени во текот Втората светска војна.
2 Поврзано
* Историја на воздухопловството
* Музеј Ото Лилиентал
3 Наводи
3.1 Библиографија
* Anderson, John D. ''A History of Aerodynamics and Its Impact on Flying Machines.'' Cambridge, UK: Cambridge University Press, 2001, First edition 1999. ISBN 978-0-52166-955-9.
* Crouch, Tom D. ''The Bishop's Boys: A Life of Wilbur and Orville Wright''. New York: W. W. Norton & Company, 1989. ISBN 0-393-30695-X.
* Lilienthal, Otto. First edition, 1911 reprinted 2001: ISBN 0-938716-58-1. (Translation from German edition, Berlin 1889: reprinted 2003: ISBN 3-9809023-8-2.
* Nitsch, Stephan. ''From the jump to the flight''. Berlin" Brandenburgisches Verlagshaus, 1991. ISBN 3-327-01090-0.
Рупинско Езеро

Рупинско Езеро (|Ruppiner See) е езеро во округот Источен Пригниц-Рупин, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на надморска височина од 36,5 метри, а неговата површина е 8,25 км².
1 Историја
Словенски утврдувања се наоѓаат на устието на Рин на северниот брег. Во 12 век била основана германска населба Рупин (сега наречена Алтрупин) на самиот брег на езерото. Неколку децении подоцна бил основан Нојрупин на југозападниот брег. Била изградена воденица во Алтфризак, помеѓу езерото и Бицзе веднаш до словенската населба Вустрау. Вустрау веројатно е најстарата населба на езерото. Околу езерото има и други села, кои главно припаѓаат на градот Нојрупин. Вустрау и Алтфризак сега се една единица во општината Фербелин.
2 Економско и стратешко значење
Езерото било стратешки важно бидејќи било средиште на словенската област. Исто така имало и економска важност поради рибарството и сообраќајот. Изградбата на Рупинскиот Канал во 1788 ја зголемила неговата важност, бидејќи тогаш бил поврзан со Хафел и со Берлин.
Од 1898, железничката линија Кремен-Витшток го поделила езерото на два дела.
Денес, Рупинското Езеро е резерват познат како Ринлух. До почетокот на мај, водата е чувана во езерото, а потоа е испуштана низ браните во Алт Фризак за да се спречи мочуриштата да не се исушат.
3 Поврзано
* Нојрупин
Темплинско Езеро

Темплинско Езеро (|Templiner See) — езеро во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се протега на југ и запад и центарот на градот Потсдам.
Езерото е долго 5,8 километри, со максимална широчина од 1,2 километри и површина од 5,11 км<sup>2</sup>. Се наоѓа на надморска височина од 29,4 м и има максимална длабочина од 6 метри.
Пловната река Хафел тече низ езерото, вливајќи се на северната страна во близина на центарот на Потсдам и изливајќи се на јужната страна преку краток канал до Швиловското Езеро помеѓу Капут и Гелтов. Езерото е опслужувано од два ферибота, Кивит кон северниот дел и Капут кон јужниот дел. Пловноста е надгледувана како дел од Долен Хафел.
На северниот дел на езерото, полуостровот Хермансвердер навлегува во езерото. На средината, езерото е пресечено од берлинската железница, која поминува преку посебен железнички мост. Бил изграден во 1950-тите со цел да го заобиколи Западен Берлин во текот на поделбата на Германија.
Рак на грло

Ларингеален карцином(рак на ларинксот) претставува злоќуден тумор на гркланот. Повеќето од ларингеаленитекарциноми се сквамозени, потекнуваат од сквамозни клетки кои се формираат во ларингеалениот епител. Карциномот може да се развие во било кој дел на грлото, но стапка на лекување е зависна од локацијата на туморот.
Во зависност од локацијата на туморот, ларинксот е поделен на три анатомски регии:
*глотис,
*супраглотис,
*субглотис.
Повеќето случаи од овој тип на карцином се локализирани во глотисот, карциномите во супраглотеалниот регион се поретки, а оние во субглотисот се најретки. Овој тип на карцином многу брзо се шири, и тој може да метастазира во регионалните лимфни јазли , но може да отиде и многу подалеку ширејќи се преку крвта. Најзабележани места на расејување (метастазирање) на овој карцином се белите дробови.
1 Ризични фактори
Дефинитивно, пушењето е фактор број еден кој предизвикува рак на грлото. Смртноста од рак на грлото е за 20 пати поголема кај луѓето кои се пушачи за разлика од оние коишто не пушат. Конзумацијата на алкохолни пијалаци е исто така многу значаен ризичен фактор. Нај опасно е кога овие два ризични фактори се употребуваат во комбинација!
Овој тип на карцином почесто се забележува кај машката популација, претежно кај лица над 55 години. Луѓето кои претходно имале некаков вид на карцином особено на главата, вратот и белите дробови се особено ризични за појава на карцином на грлото. Овие делови се најпогодени од канцерогените состојки кои се содржат во цигарите и алкохолните пијалаци. Се смета дека ризикот значително се намалува доколку се откаже употребата на алкохол и цигари.
2 Симптоми
Симптомите на ларингеалниот карцином зависат од локацијата и големината на туморот.
*зарипнатост или промена на гласот,
*чувство на страно тело во вратот,
*воспаление на вратот,
*постојана кашлица,
*гребење во грлото,
*стридор,
*лошо дишење,
*дисфагија,
*болка во увото.
3 Дијагноза
Дијагнозата се поставува од страна на лекар, врз основа на анамнеза, физикален преглед, како и посебни испитувања кои можат да вклучат, КТ или МРИ, и ткивна биопсија. Физикалниот преглед се прави за да се проверат некои симптоми кои укажуваат за појава на овој карцином или за развој на метастази, со палпација во пределот на гркланот и со проверка преку усната празнина. Ова се прави со таканаречена ларингоскопија која се изведува со помош на огледало со продолжена рачка, (слично на огледалцето кај стоматологот) и силна светлина.
Во современата медицина се користи и специјална фибер-оптичка носна ендоскопија каде што јасно се осветлува и се визуелизира овој дел. При изведба на овој преглед може да се користи локална анестезија во вид на спреј. Ако постои сомневање за карцином, се врши биопсија, обично под општа анестезија. Ова обезбедува хистолошки доказ за постоењето на оваа болест. За време на земањето на биопсијата често се врши целосен ендоскопски преглед на ларинксот.
4 Третман
Специфичниот третман зависи од локацијата, типот и степенот на туморот. Третманот може да вклучи хируршка интервенција, радиотерапија или хемотерапијата, самостојно или во комбинација.
Централен депозитар на хартии од вредност

Централен депозитар на хартии од вредност претставува претставува акционерско друштво со седиште во Скопје чија основна дејност е да води евиденција за сопственоста на хартиите од вредност во Македонија.
1 Основање
На 20 февруари 2001 година, Владата на Република Македонија му дала овластување на Заводот за платен промет да ги преземе сите мерки и активности за воспоставување Централен депозитар на хартии од вредност кој ќе води евиденција за сопственоста на сите акции и обврзници во Македонија. Притоа, кон крајот на 2001 година започнал процесот на претворање на постоечките акции (кои биле во хартиена форма) во дематеријализирани акции. Основа за процесот на дематеријализација на акциите биле акционерските книги кои се водат во секое акционерско друштво. На тој начин, акциите престанале да постојат во материјална, хартиена форма и биле регистрирани на сметките за хартии од вредност кои ги имаат сопствениците на хартии од вредност. Оттогаш, хартиите од вредност се водат во Регистарот на хартии од вредност кој се наоѓа во Централниот депозитар на хартии од вредност и кој претставува единствена важечка евиденција за издавање и за сопственост на хартиите од вредност. Исто така, Централниот депозитар на хартии од вредност е одговорен и за сигурно порамнување на трансакциите со акции и обврзници, склучени на Македонската берза на хартии од вредност, кои се вршат според принципот на "испорака наспроти плаќање".
2 Капитал на друштвото
Централниот депозитар на хартии до вредност е акционерско друштво кое, согласно неговиот статут, има основен капитал од 790 020 евра во денарска противвредност, пресметана според средниот курс на НБРМ. Основната главнина на друштвото е поделена на 6 000 акции, а секој поединечен акционер, заедно со сите поврзани лица со него, не може да поседува повеќе од 15% од акциите. Номиналната вредност на една акција изнесува 131,67 евра во денарска противвредност.
Нојрупин

Нојрупин (|Neuruppin) — град и административно седиште на округот Источен Пригниц-Рупин, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на брегот на Рупинското Езеро.
1 Историја
Нојрупин имал углед дека е најмногу пруски од сите градови во Прусија, поради неговиот поранешен статус како пруски гарнизонски град. Романописецот Теодор Фонтане, архитектот Карл Фридрих Шинкел, потполковникот Ото Фридрих Фердинанд фон Гершен, генералот Херман Хот, серискиот убиец Карл Гросман и глумецот Клаус Шварцкопф се родени во Нојрупин. Фридрих Велики живеел во Нојрупин неколку години како престолонаследник на Прусија. Прускиот генерал и воен стратег Карл Филип Готлиб фон Клаузевиц исто така престојувал во Нојрупин неколку години.
Името Нојрупин означува „Нов Рупин“; првичната населба Рупин (подоцна Алтрупин, „Стар Рупин“) била сместена на североисточниот брег на Рупинско Езеро. Била основана околу 1150. Неколку стотици години подоцна, кога населбата станала премала за растечкото население, бил основан Нојрупин на западниот брег на езерото од војводите Линдов-Рупин. Вихман фон Арнштајн го основал манастирот Нојрупин (1246). Архитектот Јоахим Лудвиг Шултајс фон Унфрит најверојатно потекнува од Алтрупин. Денес е останата само манастирската црква.
Во 1688, Нојрупин станал пруски гарнизонски град. По катастрофалниот пожар во 1787, обновените градби во градот биле изграден во класицизам, што е одлика на градот и денес. Останал седиште на војската до крајот на 20 век, па така советските трупи биле сместени во градот до 1993; во текот на Источна Германија имало подеднакво војници колку жители во самиот град.
2 Галерија
3 Поврзано
* Рупинско Езеро
Капилар

Капилар — дел од крвотокот во кој крвта ги врши своите основни функции. Во капиларната мрежа се врши размена на хранливите материи, гасовите, водата, распаднатите производи од метаболизмот, хормоните, хемиските активни материи и др. Оваа размена на материите меѓу крвта, на ниво на капиларите и меѓуклеточната течност има за цел да ја зачува постојаноста на физичко-хемиските својства, на меѓуклеточната течност од која зависи правилното функционирање на клетките во организмот.
0.1 Градба и големина
Капиларите се најмали крвни садови кои можат да се забележат единствено со помош на микроскоп. Изградени се од еден слој на ендотелни клетки кои меѓусебе се поврзани со меѓуклеточна материја.
Просечната должина на капиларите се движи од 0,3 × 10-3-0,7 × 10-3 (0,3- 0,7 mm), а напречниот пречник варира во мошне широки граници што е во тесна врска со органот во кој се наоѓаат. Дебелината на ѕидот на капиларот изнесува (1 микрон). Вкупната должина на сите капилари во организмот со цени на околу 100.000 km.
Формата, големината и бројот на капиларите во различните органи е различен и главно зависи од функцијата на органот. На пример, во бубрезите капиларите земаат учество во процесите на филтрација и создавањето на примарната урина, во белите дробови учествуваат во размена на гасовите, а во дигестивните органи и во цревата земаат учество во ресорпцијата на хранливите материи итн. Бројот на капиларите во органите зависи од нивната метаболичка активност. На површина од 1 mm<sup>2</sup> од напречниот пресек во срцевиот мускул има двојно повеќе капилари во споредба со скелетните мускули. Во организмот сите капилари не се отворени. Во услови на релативно мирување само 2% - 10% од капиларите се отворени, додека во услови на физичка работа голем број од капилари зависи од интензитетот и должината на работата. Протокот на крвта низ ткивата се регулира со отворање и затворање на капиларната мрежа.
0.1.1 Размена на материи
Размена на материи низ капиларната мембрана: ѕидовита на капиларите претставуваат тенки, полупропустливи мембрани низ кои се врши размената на материите меѓу крвта и меѓуклеточната течност. Размената на течноста и на растворените материи низ капиларната мембрана се врши по пат на пиноцитоза, преку процесите на дифузија и филтрација. Во крвта, концентрацијата на О<sub>2</sub> гликозата и аминокиселините е поголема, отколку во меѓуклеточната течност, па затоа овие материи дифундираат во меѓуклеточната течност, додека CO<sub>2</sub>, амонјакот и уреата дифундираат во спротивен правец.
Источен Пригниц-Рупин

Источен Пригниц-Рупин (|Ostprignitz-Ruppin) — округ во северозападниот дел на Бранденбург, Германија. Се граничи со (од север надесно) округот Мекленбуршка Езерска Област во Мекленбург-Западна Померанија, окрузите Горен Хафел и Хафеланд, округот Штендал во Саксонија-Анхалт и округот Пригниц.
1 Географија
Округот се состои од низини северозападно од Берлин. На неговата територија се наоѓаат густи шуми. Многу реки и езера има во западниот, средишниот и североисточниот дел на округот. Главна река во округот е Досе.
2 Историја
Округот отсекогаш се разликувал од Западен Пригниц, така што првично бил населен од Словени од Мекленбург. Бил создаден во 1993 со спојување на окрузите Кириц, Нојрупин и Витшток. Округот скоро ја покрива истата територија на двата историски окрузи Источен Пригниц и Рупин. Источен Пригниц бил создаден во 1815 како еден од двата округа на местото на поранешното грофовија Пригниц и бил поделен на окрузите Кириц, Прицвалк и Витшток во 1952. Исто така во 1952, округот Рупин бил преименуван во Нојрупин и дел од неговата територија била доделена на окрузите Кириц и Гранзе.
3 Грб
Орелот во горниот дел на грбот потекнува од грофовите Арнштајн, кои владееле со Рупин во 13 век. На левата страна е лилјан кој ги претставува грофовите Фон Плото, вендско семејство кои владееле со Кириц. Митрата на десно го симболизира Витшток, бидејќи бискупот Хајнрих Први го прогласил Витшток за главен град на Бискупијата Хафелберг.
4 Градови и општини
Слободни градови, Општинска заедница,
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница;<sup>2</sup>град
Списание за европската историја за правото

Списание за европската историја за правото (англиски: ''Journal on European History of Law'') е историско правно списание кое се објавува на англиски и германски јазик, двапати годишно. Ова списание е наменето за правниците кои се занимаваат со исторјата на правото и со римското право во сите европски држави.Освен научните проучувања и анализи списанието исто така третираа и рецензии на учебници.
Списанието се објавува од 2010 година од издавачката куќа ''London Publishing House STS Science Centre Ltd''. Како таквo се подготвува за објавување од здружението за правна историја - Европско здружение за историја на правото. Сите трудови се оценуваат од научното советодавно тело на списанието.
1 Наводи
Германски музеј

Германски музеј (|Deutsches Museum) — музеј во Минхен, Германија и најголема ваква установа во светот посветена на науката и техниката, со околу 1,5 милиони посетители годишно и околу 28.000 изложени предмети од 50 полиња на науката и техниката.
Музејот е основан на 28 јуни 1903, на состанок на Здружението на германски инженери (VDI) на иницијатива на Оскар фон Милер. Неговото официјално име е „Германски музеј на ремек-дела во науката и техниката“ (de). Ова е најголемиот музеј во Минхен.
1 Музејски Остров
Главниот објект на Германскиот музеј е мал остров во реката Изар, која била користена за пренесување на дрво уште од средниот век. Островот немал никакви градби до 1772, бидејќи бил постојано поплавуван пред изградбата на браната Зилвенштајн.
Во 1772 биле изградени Изарските касарни на островот, а по поплавата од 1899 биле повторно изградени со дополнителни мерки против поплави. Во 1903, градскиот совет објавил дека ќе го предадат на употреба островот на новоизградениот Германски музеј. Островот, порано познат како Јагленов Остров (''Kohleninsel''), бил потоа преименуван во Музејски Остров (''Museumsinsel'').
2 Други места
Покрај главниот објект на Музејскиот Остров, музејот поседува дополнителни објекти во и близу Минхен и еден во Бон.
Објектот за воздухопловство во Шлајсхајм се наоѓа на околу 18 километри северно од центарот на Минхен близу дворецот Шлајсхајм. Бил основан во рамките на една од првите воени бази во Германија основана веднаш пред Првата светска војна. Се состои од старата контролна и командна зграда, како и современи градби изградени кон крајот на 2000-тите со голема поддршка од Франц-Јозеф Штраус, тогашен премиер на покраината Баварија, кој бил вљубеник во летањето.
Шлајсхајм прикажува различни интересни авиони, за кои немало доволно простор на самиот Музејски Остров во центарот на Минхен. Меѓу попознатите изложени предмети е едрилицата Хортен, изграден во 1940-тите, обновена од неколку преостанати делови. Збирката на германски авиони направени во 1950-тите и 1960-тите е прилично уникатна. Прикажани се и борбени авиони од Виетнам, како и руски авиони преземени од Источна Германија по повторното обединување на Германија.
Објектот поседува и работилница, која се занимава со обнова на сите видови авиони сè со цел нивно прикажување во јавноста.
Последниот објект на Германскиот музеј, сместен кај Терезинхее во Минхен, отворен во 2003, е наречен Сообраќаен центар на Германскиот музеј и е насочен кон сообраќајната техника.
Објектот во Бон бил отворен во 1995 и е насочен кон германската техника, наука и истражување по 1945.
3 Оскар фон Милер
Оскар фон Милер студирал електротехника и е познат по изградбата на првата високонапонска линија од Мисбах до Минхен (57 км) во 1882 за изложбата на електротехниката во Стаклената палата во Минхен. Во 1883 му се приклучил на AEG и основал инженерско биро во Минхен. Изложбата за електротехника во Франкфурт во 1891 и неколку централи придонеле кон угледот на Оскар фон Милер. Во првите години, изложбите и збирката на Германскиот музеј биле под големо лично влијание на Оскар фон Милер.
КК Струмица

:''Не го поистоветувајте со клубот Струмица 2005.''
КК Струмица — кошаркарски клуб од Струмица, Македонија. Клубот моментално се натпреварува во Првата македонска лига.
1 Историја
Клубот бил создаден во 2012 година кога се споиле екипите на КК Милениум, АБА Струмица, КК Феликс и КК Горани Баскет. Правен наследник на новооформениот клуб е КК Милениум.
Во сезоната 2018/19 од Втората лига, Струмица била исфрлена од натпреварувањето поради два службено загубени натпревари. За сезоната 2019/20, КК Струмица повторно пријавила екипа во Втората лига.
Во сезоната 2021/22, клубот се вратил во Првата македонска лига.
2 Состав 2022/23
Број, Име, Висина(см), Позиција, Години, Националност, Пристигнал во (година), Претходен клуб
3, Ранко Мамузиќ, 202 см, Крило, 2022, Работнички
4, Исак Асрат, 188 см, плејмејкер, 2022, ЛС Легендс
5, Димитар Зетов, 187 см, плејмејкер, 2022, Младински состав
7, Иван Волкановски, 209 см, центар, 2022, Работнички
10, Душан Ахтаров, 194 см, бек, 2022, Младински состав
11, Александар Шајкаров, 198 см, Крило, 2022, Младински состав
12, Светозар Стаменковиќ, 206 см, центар, 2022, КК Лесковац
14, Васил Томов, 200 см, Крилен центар, 2022, Младински состав
17, Ефе Бешок, 209 см, Крилен центар, 2022, Акхисар
20, Андреја Атанасов, 188 см, бек, 2022, Ангели
25, Никола Мицев, 183 см, бек, 2022, Младински состав
77, Стефан Крстајиќ, 190 см, бек, 2022, Пелистер
Извор:
Комисија за хартии од вредност

Комисијата за хартии од вредност претставува главен регулаторен и супервизорски орган на пазарот на капитал во Македонија. Седиштето на Комисијата за хартии од вредност се наоѓа во Скопје.
1 Основање и дејност
Комисијата за хартии од вредност (КХВ) е основана на 19 јуни 1992 година со Одлука на Владата на Република Македонија. Таа е утврдена како самостојно и независно регулаторно тело кое врши јавни овластувања, согласно Законот за хартии од вредност, Законот за инвестициони фондови, Законот за преземање акционерски друштва и другите подзаконски акти кои произлегуваат од нив. КХВ го регулира и контролира работењето со хартии од вредност на територијата на Република Македонија, се грижи за ефикасно и за законско функционирање на пазарот на хартии од вредност и за правата на инвеститорите, за јакнење на довербата на јавноста во институциите на пазарот на капитал итн.
Еднаш годишно, КХВ доставува извештај за својата работа до владата и до Собранието на Република Македонија, заедно со финансиските извештаи, изготвени според меѓународните стандарди за финансиско известување и ревидирани од овластена ревизорска куќа, и со финансискиот план за идната година.
КХВ обезбедува средства за своето работење од надоместоците кои ги наплатува за покривање на трошоците за извршените услуги. Од вишокот приходи над расходите на КХВ се формира резервен фонд чии средства се користат за премостување на неусогласеноста на приходите и расходите на КХВ и за развој на нејзиното работење.
2 Функции на КХВ
КХВ ги извршува следниве основни функции:
* врши контрола на целокупната документација на издавачите на хартии од вредност, презема мерки за заштита на интересите на сопствениците и инвеститорите во хартии од вредност и спречува незаконски и нечесни дејствија во работењето со хартии од вредност,
* издава одобренија, дозволи и согласности врз основа на Законот за хартии од вредност,
* го регулира начинот на тргување со хартии од вредност на берзите,
* го следи и го контролира работењето на учесниците на пазарот на хартии од вредност,
* одредува стандарди на конкуренција меѓу учесниците на пазарот на хартии од вредност, како и за овластените друштва за управување со инвестициони фондови,
* дава согласност за именување на директорите на брокерските куќи,
* ги одобрува барањата за издавање хартии од вредност,
* се грижи за законски, чесен и транспарентен пазар на хартии од вредност,
* го одобрува донесувањето и измените на актите на депозитарот на хартии од вредност и на берзата,
* соработува со други институции во Македонија и во странство.
Европско здружение за историја на правото

Европско здружение за историја на правото — европска организација која е основана во 2009 година во Брно (Чешка Република). Европско Здружение за Хисторија на Правото го создава платформата за сооработка помеѓу европските хисторичари – правници и институции кои се однесуваат на хисторијата на правото и во публикациите и во состаноците. Европското Здружение за Хисторија на Правото воспоставува релаци не само помеѓу академиците, туку исто така соработува зо значајни правни лица (воглавном со Уставните Судови), јавните правобранители, адвокатите и јавната администрација која се значајни за здружението.
Главна задача на Европското Здружение за Хисторија на Правото е да го поддржува истражувањето во областа на Хисторија на Правото и на Римското Право во различни европски земји. Предметот на научно истражување се состоји од:
*Хисторија на правната мисла,
*Римско право,
*Правна структура,
*Значајни личности во хисторија на правото, правната наука и правната мисла,
*Правните системи и Правните институции.
За нејзините членови Европското Здружение за Хисторија на Правото организира конференции, лекции, семинари, екскурзии и состаноци сè со цел да се дискутира за актуелните прашања на хисторијата на Европското Право и да се презентираат резултатите на истражувањата на истражувачите спроведени од хисторичарите – правници од европските земји. ''Списанието Европска Хисторија за правото''''(Journal on European History of Law)'' се објавува на Англиски и на Германски јазик како “универзални” јазици, преку који се стреми да ги оставрува во практиката горенаведените цели.
1 Наводи
Македонски берзански индекс

Македонски берзански индекс (МБИ10) претставува агрегатен показател на движењето на дените на акциите кои котираат на Македонската берза АД Скопје.
1 Критериуми за пресметка на индексот
На 29 јули 2013 година, Одборот на директори на Македонската берза донел нова методологија за пресметка на МБИ10. Причината за тоа било воведувањето на задолжителната котација на акционерските друштва на берзата, што предизвикало зголемување на бројот на котираните фирми на официјалниот пазар на берзата. Тоа пак предизвикало зголемена хетерогеност на котираните акции, т.е. големи разлики помеѓу големината на пазарната капитализација на фирмите кои котираат, како и во процентот на пазарната капитализација кој е расположлив во јавноста (''free float'').
Оттука, со новата пресметка на берзанскиот индекс биле воведени следниве промени:
* воведување на пазарната капитализација која се наоѓа во слободното флуктуирање (''free float'') при пресметката на индексот,
* намалување на критериумите за избор на акциите за вклучување во индексот, и тоа, од пет на три критериуми (пазарната капитализација во слободно флуктуирање, просечнито дневен промет и бројот на денови на тргување),
* намалување на максималното влијание на секој поединечен елемент на индексот до 25% на 20%.
Исто така, Одборот на директори на берзата донел одлука, започнувајќи од 16 септември 2013 година, да престане пресметувањето на индексот за јавнопоседувани друштва (МБИД). Имено, со постапката за задолжителна котација, на Пазарот на акционерски друштва со посебни обврски за известување останале само 18 трговски друштва со исклучително ниска ликвидност, со што ичезнала потребата од следење на цената на овој сегмент на Македонската берза по пат на посебен пазарен индекс.
2 Структура на МБИ10
Согласно новата методологија, на 2 септември 2013 година, Комисијата за берзански индекс извршила вонредна ревизија на структурата на МБИ10, определеувајќи ги следниве негови елементи:* Комерцијална банка АД Скопје,
* Гранит АД Скопје,
* Алкалоид АД Скопје,
* Македонски Телеком АД Скопје,
* Стопанска банка АД Битола,
* Макпетрол АД Скопје,
* Топлификација АД Скопје,
* ТТК банка АД Скопје,
* Македонијатурист АД Скопје,
* Реплек АД Скопје.
Според овој состав, МБИ10 започнал да се пресметува на 16 септември 2013 година.
3 Движење на МБИ10
На крајот од август 2013 година, МБИ10 изнесувал 1633,33, додека МБИД изнесувал 2 288,45.
Рајнсберг

Рајнсберг (|Rheinsberg) — град во округот Источен Пригниц-Рупин, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на реката Рин, околу 20 километри североисточно од Нојрупин и 75 километри северозападно од Берлин.
1 Историја
Фридрих Велики, додека сè уште бил престолонаследник, уредил и се преселил во обновениот замок во Рајнсберг кратко по неговата венчавка во 1733 со Елизабета Кристина од Брауншвајг-Беверн. Во овој период имал зачестена комуникација со Волтер, бурни прослави со филозофи и музичари и напишал неколку дела за политичката теорија, вклучувајќи го ''Антимакијавели.''
2 Галерија
3 Збратимени градови
* Хјубер Хајтс (Охајо, САД)
Вангел Нечевски

Вангел Нечевски - Тунелот (Битола, 17 март 1922 – Битола, 16 октомври 2006) — македонски комунист, учесник во НОВ, народен херој. За народен херој бил прогласен на 20 декември 1951 година.
1 Животопис
Вангел Нечевски е роден во Битола во работничко семејство. Уште како млад се вработил во тутунската станица во Битола. По окупацијата на Југославија во Втората светска војна, Нечевски се вклучил во СКОЈ. Веднаш се вклучил во акциите на месната партиска организација за растурање на пропаганден материјал, собирање на оружје и вршење на курирски должности.
2 Учеството во Народноослободителната војна
Во почетокот на 1942 г. бил уапсен и интерниран во Бугарија. По половина година помината во интернација, се вратил во Битола. Но, поради своите активности, веќе не можел да остане во градот и на 4 јули 1942 г. заминал во партизанскиот одред „Даме Груев". Во одредот извршувал низа курирски задачи што ги добивал како курир на Главниот штаб на Македонија. Се истакнал со снаодливост и храброст при една задача од декември 1942 година, кога пренесувал партиски материјал од Грција во Битола, при што бил опколен од граничари, на кои успеал да им помогне и да го спаси материјалот. Во 1943 година по налог на Главинот Штаб на Македонија, фатил врска со Кавадарскиот одред, кој се наоѓал во Егејскиот дел на Македонија, а во оваа задача поминал 9 дена низ потполно непознат терен. Во текот на 1942, 1943 и поголемиот дел од 1944 година, одржувал редовна врска со грчките и албанските партизани, пренесувајќи најдоверливи материјали и префрлајќи најдоговорни политички и воени раководители и делегати на Врховниот штаб од Македонија. Пред крајот на војната станал заменик-командант на дивизија.
3 По војната
По Војната работел во ОЗНА. Потоа вршел други политички и државни должности во Битола и во Македонија. По пензионирањето, бил претседател на Сојузот на борци од НОВ и претседател на Матицата на иселениците во Битола.
За народен херој бил прогласен на 20 декември 1951 година.
4 Наводи
Вустерхаузен

Вустерхаузен или службено Вустерхаузен/Досе (|Wusterhausen) — општина во округот Источен Пригниц-Рупин, во северозападен Бранденбург, Германија. Се наоѓа на реката Досе, 7 километри југоисточно од Кириц и 75 километри северозападно од Берлин.
Карлична коска

Карличната коска (лат: os coxae) — парна, голема и плочеста коска составена од три меѓусебно сраснати коски: бедрена коска (os ilum), седална коска (os ischii) и срамна коска (os pubis). Тие коски се одделени до шеснаесеттата година со помош на една ’рскавица , а потоа сраснуваат во единствена карлична коска.
’Рскавицата се наоѓа во зглобната чашка на коската (acetabulum).
0.1 Бедрена коска
Бедрената коска (os ilium) се состои од долен масивен дел или тело (corpus ossis ilii) што го гради покривот од ацетабулумот и горен плочест дел наречен крило на бедрената коска (ala ossis ilii). На внатрешната страна од крилото се наоѓа илијачна јама (fossa iliaca) за поврзување на истоимениот мускул, а зад неа на зглобна површина налик на уво (facies auricularis) за зглобување со сакрумот. Крилото горе завршува со гребен (grista iliaca). На неговиот преден крај се наоѓа горен преден шилец (spina iliaca anterior supperior), а на задниот крај се наоѓа горен заден шилец (spina iliaca posterior superior). На надворешната седална страна (facies glutea) од крилото се гледаат три полукружни седални линии за поврзување на трите седални мускули.
0.2 Седална коска
Седалната коска (os ischii) е составена од тело (corpus ossis ischii), кое го гради задниот дел од ацетабулумот и гранка (ramus ossis ischii), која учествува во ограничувањето на запречниот отвор (foramen obturatum). На темето од гранката се наоѓа рапава седална џумка (tuber ischiadicum) за поврзување на задните бутни мускули. Од задниот раб на телото косо наназад се протега седален шилец (spina ischiadica), кој одделува два засека, горен седален засек (incisura ischiadica major) и долен мал седален засек (incisura ischiadica minor). Коскените засеци со помош на две врски се преобразени во коскено-фиброзни отвори за премин на крвни садови и нерви.
0.3 Срамна коска
Срамната коска (os pubis) се состои од тело (corpus ossis pubis) и две гранки, горна и долна. На спојот меѓу двете гранки се наоѓа валчеста зглобна површина (facies symphysis pubica). Двете гранки учествуваат однапред во ограничувањето на запречниот отвор, а телото го гради предниот дел од ацетабулумот. Ацетабулумот претставува зглобна чашка изградена од телата на сите три коски. Тој е насочен надолу, а во неговото дно се наоѓа јама обрабена со полумесечеста зглобна површина за зглобување со бутната коска (femur).