procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Бледнеечка гулапка

Бледнеечка гулапка — јадлива габа од родот гулапка (''Russula'') која расте и се наоѓа во групи во четинарни шуми. Една од најлесно идентификуваните европски Гулапка.Од Гулапкате кои поцрвенуваат или поцрнуваат.
Помеѓу гулапките со црвена или црна боја, бледеечката гулапка е прилично карактеристична, има обично портокалова до бакарно портокалова шапка, месото и стеблото му се со модринки и обезбојуваат во сива боја (без прво бојата да се промени во црвеникава), и се поврзува со четинари низ целиот континент.
1 Опис
Шапката е кружна кога е млада, станува широко конвексна па рамна со централна вдлабнатина кога е стара. Кожичката е леплива на почетокот или кога е влажна, мазна и има бакарно- портоклова до обично портокалова боја, но повремено донекаде црвена, виолетова, или жолта, кожичката од маргините не се лупи лесно.
Шапката расте до 10 см. Месото е бело и цврсто, станува сиво до црно на пресек и кога старее. Има благ вкус. Спорите се бледо окер.
Ливчињата се закачени или споени многу малку до дршката, често чаталести во основата, на почетокот со бела до крем боја, подоцна стануваат жолтеникави со модринки и обезбојуваат полека во сива боја.
Дршката е долга од 4-12 см, со дебелина од 1-3 см со бела боја која станува сива со возраста или при ракување, мазна и доста цврста кога е млада.
Месото е цврсто, кај старите печурки е кревко, бело, посивува во воздухот, задржува сива боја при сушење. Мирисот е слаб и не карактеристичен, вкусот е сладок, а не горчлив.
Отпечатокот на спорите е со бледо жолта боја. Спорите се 8,5-14 × 6,5-12 микрометри, широко елипсовидни, шилести, со многу слаб ретикулум. Пилеоцистидиите се во форма на палка, не септирани или со една преграда.
Расте во лето и есен во микориза со четинари, често и во мочуришта расте сама, расфрлана или здружено, широко распространета во Северна Америка, Евроазија. Но е редок во многу земји и е наведен во локалните црвени листи на загрозени видови.
2 Користи
Јадлива печурка најчесто се собира за храна во Финска.
3 Поврзано
* Е. Гарнвајднер. ''Печурки и жаби од Британија и Европа'' . Колинс. 1994 година.
Russula solaris

''Russula solaris''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Russula''
Вид:, ''R. solaris''
Биномен назив
''Russula solaris''Ferd. & Winge (1924)
''Russula solaris'' е вид на габа од фамилијата Гулапка. Ги има во Европа. Овој редок вид понекогаш се среќава во буковите шуми. Жолтата шапка, лутиот вкус и прашокот од спори со окер боја се комбинираат за да создадат комбинација на особини што е единствена кај европските видови Гулапка.
0.1 Опис
Russula solaris е исклучително кревка, мала и вкусна печурка со богата жолта капа широка 3-5 см. Шапката е хемисферична кога е млада, потоа конвексна и наскоро се вдлабнува. Често е со свиткано и со тенко месо. Работ на шапката е широко разгранет со возраста. Средината на шапката е значително потемна и често е со златно жолта во боја или малку портокалова затемнета. Маргината е посветла и често бледнее до речиси белузлаво бледо сламена жолта боја. Кожата на шапката е мрсна кога е влажна, без сјај кога е сува и може да се слупи до половина или повеќе. Ливчињата се долго бледи, а потоа стануваат сламено жолти. Тие се умерено густи и покажуваат јасни вкрстени вени. Отпечатокот на спорите е со кремова боја.
Чисто белата дршка е долга 2–5 см и широка 1–2 см дебела. Малку е во форма на палка и лесно се згмечува. Со возраста, стеблото е често шупливо. Месото има остар вкус, особено во ливчињата и е многу нежно. Мириса ароматично на оцет или сенф, многу слично на мирисот на жолтата гулапка.
Спорите се елипсовидни до речиси сферични, долги 7-9 µm и 5,5-7, понекогаш широки и до 7,5 µm. Вредноста Q (односот на должината и ширината на спорите) е 1,1-1,3. Орнаментот од спори се состои од трнливи, речиси изолирани брадавици високи 0,5–1,2 μm, од кои некои се малку издолжени, а понекогаш и меѓусебно на места поврзани.
0.2 Распространетост и живеалиште
Како и сите Гулапка, Russula solaris е микоризална габа која главно формира симбиоза со буковите дрвја. Поретко, дабовите или другите листопадни дрвја можат да послужат и како домаќини. Габата сака свежа до умерено влажна, малку кисела до малку алкална, почва богата со бази, но сиромашна со хранливи материи. Плодните тела често се појавуваат на тревни места од јули до октомври, додека габата расте од низините до средните планини, ретко повисоки.
0.3 Слични видови
Russula solaris најверојатно може да се помеша со формите на Chamaeleontina која e со бледи ливчиња како што е жолтата гулапка (Russula acetolens) или бледожолтата гулапка (Russula raoultii).
Russula pyriodora

''Russula pyriodora''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Редr:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Russula''
Вид:, ''R. pyriodora''
Биномен назив
''Russula pyriodora''Ruots. (2011)
''Russula pyriodora'' е вид на габа од фамилијата Гулапка. Пронајден во Финска, тој бил опишан како нов за науката во 2011 година од Јухани Руотсалаинен. Најмногу се поврзува со брезата, но е забележана и со евла, смрека и врба. Плодните тела на габата личат на оние на ''Russula betularum'', но може да се разликуваат од тој вид по нивниот карактеристичен мирис на круша. Колекцијата holotype е направена во областа за заштита на природата на Ладен поток (Kylmänpuro) во август 2011 година. Редок вид, габата обично е забележана во варовничка почва, покрај потоците во шумите.
Russula fragilis

''Russula fragilis''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Russula''
Вид:, ''R. fragilis''
Биномен назив
''Russula fragilis''(Pers.) Fr.
 
''Russula fragilis'' е нејадливата габа, која е припадник на родот ''Гулапка.'' Таа е мала, кревка, со долга дршка и различно обоена, кршлива, се наоѓа во мешани шуми во Европа, Азија и Северна Америка.
1 Таксономија
Russula fragilis првпат била опишана како ''Agaricus fragilis'' од микологот Кристијан Хендрик Персон во 1801 година, а подоцна била ставена во родот ''Гулапка'' од Елиас Магнус Фрис во 1838 година.
2 Опис
Шапката е 2-5 см во пречник. Има многу променлива боја и може да биде темно виолетова, со темен, речиси црн центар, или може да има различни нијанси на маслинесто-зелена, или виолетово-розова, па дури и бледо жолта. Бојата има тенденција брзо да бледнее и може да стане многу бледа. Во почетокот обликот на шапката е конвексен, но подоцна се израмнува. Кожата на шапката се лупи до три четвртини, а постарите примероци често имаат избраздена маргина. Кревката, бела дршка е долга колку големината на шапката, и има тесен облик на палка. Ливчињата се прикачени и бели, дава отпечаток на спори со бела боја. Тие имаат карактеристични предели, или засеци на нивните слободни рабови, кои можат да се видат под рачната леќа, што е многу добар дијагностички поим за видовите. Месото е бело и има многу лут вкус, со овошен мирис.
2.1 Слични видови
''Russula betularum'' често се среќава со бреза, и иако обично побледи може да се помеша со измиени примероци на ''R. fragilis,''''Russula gracillima'' е слична по изглед, и расте на истите локации, иако ниту еден од видовите нема прекар (назабени) на рабовите на ливчињата.
3 Распространетост и живеалиште
''Russula fragilis'' се појавува кон крајот на летото и есента, обично расте во мали групи. Распространета е во северните умерени зони на Европа, Азија и Северна Америка. Веројатно е во микориза со различни дрвја, вклучувајќи бреза и даб. Често се појавува на или во близина на гнило дрво.
4 Токсичност
Оваа печурка не се јаде поради токсините што ги содржи и нејзиниот многу лут вкус. Многу видови ''Гулапка'' со лут вкус предизвикуваат проблеми од гастроинтестинална природа кога се консумираат, што резултира со дијареа и повраќање.
Russula sardonia

''Russula sardonia''
Научна класификација
Царствоm:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Russula''
Вид:, ''R. sardonia''
Биномен назив
''Russula sardonia''Fr. (1838)
Синоними
 
''Russula sardonia'', е габа од родот ''Гулапка.'' Плодното тело, на габата, е црвено-виолетова, со боја на сок од капини и се наоѓа во четинарни шуми во лето и наесен. Не може да се јаде, и како многу членови од родот што не се јадат, има лут, зачинет вкус.
1 Таксономија
Денешното биномно име му го дал еминентниот шведски миколог Елиас Магнус Фрис во 1838 година. Специфичниот епитет ''sardonia'', од грчкиот јазик, значи горчлив или остар, и е упатување на неговиот вкус. ''Russula drimeia'' опишана од Мардохеј Кубит Кук во 1881 година, ''R. chrysodacryon'' од Ролф Сингер во 1923 година и ''R. emeticiformis'' од Вилијам Алфонсо Мурил во 1938 година, се синоними. Името се применува и на она што сега се смета за ''R. queletii''.
2 Опис
Шапката расте до околу 10 см во пречник. Најчесто има виолетово-црвена боја, но евидентирани се кафеави и зеленикави форми. Обично има потемна боја кон средината, која е конвексна кога е млада, но станува вдлабната во центарот со возраста. Дршката е повремено бела, но почесто е зацрвенета со бледо виолетово-црвено и или боја на грозје, лесно се отстранува бојата. Таа е 3-8 см висока и 1–1,5 cm во пречник. Распуштени ливчиња се со бледо јаглика жолта боја и тие потемнуваат со возраста.Габата се идентификува до ниво на вид, и е „задолжителен“ тест за поретките облици на боја. Отпечатокот на спорите е по боја кремов. Месото е цврсто и има многу лут вкус, поради што печурката не може да се јаде.
2.1 Слични видови
*''Russula torulosa'' Брес. расте во истото живеалиште и се вели дека силно мириса на „сурово јаболко“. Нема реакција на амонијак.
*''Russula queletii'' Елиас Магнус Фрис кој исто така живее со четинари ''Picea'', а мириса и на јаболка.
3 Распространетост и живеалиште
''Russula sardonia'' се појавува на крајот на летото и есента, расте во микориза со бор во четинарни шуми, на песочни почви. Таа е вообичаена габа и се наоѓа низ Британија и Северна Европа. Не се јавува во Северна Америка.
4 Јадливост
Оваа габа не се јаде и има вкус на „лута пиперка“. Многу Гулапка со сличен вкус се отровни кога се јадат сирови. Симптомите се главно гастроинтестинални по природа: дијареа, повраќање и колични стомачни грчеви. Активниот агенс не е идентификуван, но се смета дека се сесквитерпени, кои се изолирани од овој вид и сродниот род ''Lactarius''.
Брезова гулапка

Брезова гулапка — мал, многу блед член на родот на гулапка и семејството на гулапките (''Russulaceae''). Обично има бела до многу бледо розова боја, не може да се јаде и расте во симбиоза со бреза.
1 Таксономија
Специфичниот епитет ''betularum'' „на брезите“ се однесува на неговата поврзаност со брезата (видови ''Бреза''). Некои извори го сметаат за разновидност на Бесната гулапка.
2 Опис
Шапката е конвексна до сплескана и често има централна вдлабнатина. При проширување, маргината станува избраздена и носи ниски брадавици. Таа е 2-5 см во пречник, а кутикулата може целосно да се излупи. Бојата на шапката е од бела до бледо розова, до длабока розова, па дури може да биде и бледа велур боја. Иако почесто е бело со бледо розово руменило, во центарот станува бледо жолто окер. Дршката е типично подолга од пречникот на шапката и е цилиндрично или малку во форма на палка. Бело е и многу кревко. Ливчињата се исто така бели, и добро распоредени, а отпечатокот на спорите е бел. Месото е бело и има лут вкус. Може да се помеша со ''Russula fragilis'' ( Елиас Магнус Фрес) кои можат да бидат со бледа боја, а се јавуваат во истото живеалиште. Сепак, кутикулата на вториот вид само три четвртини се лупи, обично потемна во центарот и со виолетови тонови. Има и обележани назаби на рабовите на ливчињата.
3 Распространетост и живеалиште
Брезовата гулапка се појавува во лето и рана есен. Распространета е во Британија, Европа и Скандинавија и веројатно е во микориза со брезите. Често расте на влажни места во шумите.
4 Јадливост
Оваа печурка не се јаде и има лут „пиперкаст“ вкус. Многу видови со црвена капа со горчлив вкус може да предизвикаат проблеми ако се јадат сирови. Симптомите се главно гастроинтестинални по природа: дијареа, повраќање и колични стомачни грчеви. Активниот агенс не е идентификуван, но се смета дека се сесквитерпени, кои се изолирани од сродниот род ''Lactarius'' и од ''Russula sardonia''.
Букова гулапка

Букова гулапка (, порано ''Russula mairei'') — базидиомицетна габа од родот Гулапка. Оваа група на габи се познати по нивните кршливи ливчиња и светли бои.
1 Таксономија
Претходно била наречена во чест на францускиот миколог Рене Мер од Ролф Сингер во 1929 година, но било откриено дека е истиот таксон како и претходниот ''Russula nobilis'' од 1920 година, кој има приоритет на именување.
2 Опис
Шапката е црвена или розова боја, 3–6 см широка, конвексна до рамна, или малку потисната и слабо леплива. Се лупи само до третина од својот полупречник, со што се открива розово месо. Месото е цврсто и бело или понекогаш жолтеникаво, мириса на кокос и има лут вкус. Често се оштетува. Дршката е 2–5 см долга, 1–1,5 см широка, цилиндрична, (поцврста од истоимената која има живеалиште на четинари, Бесна гулапка ) и бела. Ливчињата се тесно распоредени, додадени, заоблени и бели, често со слаб сино-зелен сјај. Отпечатокот на спори е бел.
3 Распространетост и живеалиште
Видот е во микориза со бука во шумските предели. Таа е широко распространета и вообичаена во Европа, Азија и Северна Америка, каде што растат овие дрвја.
4 Јадливост
Буковата гулапка не се јаде и веројатно е отровна по количина, но не и смртоносна. Многу видови со црвена шапка со горчлив вкус може да предизвикаат проблеми ако се јадат сирови. Симптомите се главно гастроинтестинални по природа: дијареа, повраќање и колични стомачни грчеви. Активниот агенс не е идентификуван, но се смета дека е предизвикан од хемиски соединенија познати како сесквитерпени, кои се изолирани од сродниот род ''Lactarius'' и од ''Russula sardonia''.
5 Наводи
* „Дански габи. Basidiesvampe“ [клуч за данските базидиомицети] JH Petersen и J. Vesterholt eds. Гилдендал. Виборг, Данска, 1990 година.ISBN 87-01-09932-9
Russula laeta

''Russula laeta''
Научна класификација
Цаство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Russula''
Вид:, ''R. laeta''
Биномен назив
''Russula laeta''Jul. Schäff. (1952)
Синоними
''Русула лаета'' е вид на Гулапка кои првпат биле опишани од Јулиус Шефер во 1952 година. Овој вид е критично загрозен во Белгија.
Russula grata

''Russula grata''
Научна класификација
Цаство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Russula''
Вид:, ''R.grata''
Биномен назив
''Russula grata''Britzelm.
Синоними
''Russula grata'' е вид на габа што припаѓа на фамилијата Гулапка.
Има космополитска дистрибуција.
Russula gracillima

''Russula gracillima''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Russula''
Вид:, ''R. gracillima''
Биномен назив
''Russula gracillima''Jul.Schäff. (1931)
 
''Russula gracillima'', е габа од родот Гулапка попозната како витка кршливка. Таа е мала, бледа, кршлива габа со долга дршка поврзана главно со бреза и е повремена во Европа, Азија и Северна Америка.
1 Таксономија
За прв пат е опишана од германскиот миколог Јакоб Кристијан Шефер во текот на 18 век. Специфичниот епитет доаѓа од латинската придавка ''gracilis'', што значи тенок.
2 Опис
Шапката е 2–6 cm во пречник. Обично во центарот е тапа зеленикава или маслинеста, и со розова маргина, иако може да биде само една од овие бои или понекогаш бледо виолетова. Отпрвин е конвексна, но подоцна се израмнува, а понекогаш има и мала централнавдлабнатина. Кожата на шапката се лупи од една третина до половина, а позрелите примероци често имаат избраздена маргина. Кревката, бела или бледо сиво-розова дршка е долга колку големината на шапката. Ливчињата се малку отпуштени, со бледо крем боја и дава отпечаток на спорите со иста боја. Тие немаат никаков рез или засеци на нивните слободни рабови. Месото е бело и има умерен вкус.
Слични видови се ''Russula betularum,'' кои често се среќаваат во близина на брезите, и иако обично се побледи може да се помешаат со измиени примероци на ''R. racillima'' . Исто така, ''Russula fragilis'' е многу слична и расте на истите локации. Обично е потемно и повеќе виолетова, и има напки (назаби) на рабовите на ливчињата.
3 Распространетост и живеалиште
''Russula gracillima'' се појавува повремено во лето до доцна есен, обично расте во мали групи со бреза, или понекогаш врба на влажни места. Распространета е во северните умерени зони во Европа, Азија и Северна Америка.
4 Јадливост
Јадливоста на ''Russula gracilis'' е непозната.
Russula turci

''Russula turci''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Russula''
Вид:, ''R. turci''
Биномен назив
''Russula turci''Bres. 1882
''Russula turci'' е вообичаена, јадлива, ''гулапка'' габа која се наоѓа под борови и смреки, на песочна почва и глина.
1 Опис
Шапката е рамна кога е млада, созрева и има облик на инка, темно аметист-виолетова до кафеаво розова. Маргината е побледа и забележливо мат. Шапката расте до 8 cm во пречник. Ливчињата се крем до светло окер, прилично преполни и поврзани во основата со вкрстени вени. Спорите се окер. Дршката е бела и рамномерно густа. Месото е бело, а основата на дршката има изразен мирис на јод.
2 Слични видови
Ретката ''Russula azurea'' има и виолетова шапка и расте под смрека. Russula amethystina тешко може да се разликува од оваа печурка, нејзината сина до црвеникаво-виолетова шапка повремено има бледи дамки и мирис на јод во основата на дршката. Може да се најде во четинарни планински шуми, најмногу под сребрена ела.
3 Наводи
Russula exalbicans

Russula exalbicans, е вид на печурки од родот Гулапка од ''фамилијата (латински Russulaceae'').
1 Опис
Сува на допир, кадифена, не сјајна, често склона кон пукање. Кутикулата е многу тешко да се одвои од пулпата на габата.
Шапката - може да порасне од 5 до 10 см во должина. Бојата на шапката е интензивно со крвава црвена боја, со малку потемни рабови од централниот дел на шапката. Кај младите примероци, шапката е обликувана топчесто, постепено станува поконвексно и со малку свртени рабови.
Ливчињата се бели или жолти, често разгранети. Тие може да имаат зеленикава или сивкава нијанса.
Дршката е долга од 3- 7 см и од1,5-3 см дебела, обично е бела, понекогаш со розова нијанса, има жолти дамки во основата. Со возраста, а особено кога е влажна, може да стане и малку сива. Месото на дршката е прилично густо, бело, многу тврдо, и има горчлив вкус.
Месото е бело, но на влажно време лесно посивува. Мирисот е малку овошен. Вкусот е остар, кај младите примероци е исто така остар. Старите плодни тела понекогаш се целосно меки.
2 Таксономија
Russula exalbicans (Pers.) Melzer[cs] & Zvára, Arch. Přírodov. Výzk. Čech. 17(4): 97. 1928
2.1 Синоними
* Agaricus rosaceus ß exalbicans Pers., Syn. meth. fung. (Göttingen) 2: 439. 1801
* Agaricus exalbicans (Pers.) J.Otto, Vers. Anordnung Beschr. Agaricorum (Leipzig): 27. 1816
* Russula depallens (Pers.) Fr., 1825
* Russula pulchella I.G.Borshch., Fungi Ingrici 9: tab. 2. 1857
3 Екологија
Расте во листопадни шуми. Многу поретко во четинарски шуми.
Видот се среќава во Северна Африка (Мароко), Северна Азија (Сибир, Камчатка), Северна Америка (САД), Гренланд и Европа.
Како и сите Гулапка, тоа е микоризна габа која формира симбиотска врска речиси исклучиво со брезите.
Затоа, гулапката се среќава главно во брезови и борови шуми или под брезите во шумските насади, на рабовите во шумските насади. Габата често се среќава и под брезите надвор од затворените шумски насади, особено во парковите, под дрворедите покрај патишта, насипи, ровови, како и на суви и полусуви пасишта и на купишта пепел.
Russula exalbicans сака умерено влажни, плитки, хумусни и варовнички почви. Чести се случаите на формирање на двојна микориза заедно со ''Lactarius pubescens''. Плодните тела се појавуваат од мај до почетокот на ноември, а габата се наоѓа од ниските до високите области.
Russula graveolens

''Russula graveolens''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Russula''
Вид:, ''R. graveolens''
Биномен назив
''Russula graveolens''Romell (1893)
''Russula graveolens'' е јадлив вид на габи од родот ''Гулапка''. Видот за прв пат била официјално опишана од шведскиот миколог Ларс Ромел во 1893 година.
Шапката е обоена во темноцрвена, махагони или бургундска боја. Во средината е виолетово-црна, но може да биде обоена и со посветла нијанса на маслинесто-окер-жолта или жолто-зелена боја. Достигнува пречник од четири до осум, понекогаш и до 10 сантиметри. Кожата на шапката е малку зрнеста до брановидно-груба. Ливчињата се бледо крем до светло окер во боја, рабовите стануваат кафени, додека спорите во прав е кремова до светло жолта боја.
Дршката е бела, но малку пожолтува со возраста, ретко со црвеникава нијанса. Достигнува должина од три до шест, понекогаш осум сантиметри и дебелина од 1 до 2,5 сантиметри. Месото е цврсто до тврдо. Реагира сино-зелена со железен сулфат, темно зелена, вино-кафеава со фенол.
Russula graveolens е микоризна габа која формира симбиоза со листопадни дрвја, особено дабови. Може да се најде во дабово-габерови шумички и букови шуми. Може да се најде и во паркови и градини. Габата расте на умерено свежа до влажна, песочна до глинеста кафеава почва, која обично е само малку кисела.
Russula parvovirescens

''Russula parvovirescens''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Russula''
Вид:, ''R. parvovirescens''
Биномен назив
''Russula parvovirescens''Buyck, D.Mitchell & Parrent (2006)
''Russula parvovirescens'' е столпчеста габа од родот ''Гулапка''. Пронајдена во источниот дел на Соединетите држави, таа била опишана како нова за науката во 2006 година. По изглед е сличен на пораспространетите Зелена распукана гулапка и Гулапка со кора, но може да се разликува од тие видови по нејзиниот помал раст и микроскопски по обемните терминални клетки на кутикулата на шапката.
Поцрнета гулапка

''Поцрнета''''гулапка''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Russula''
Вид:, ''R.nigricans''
Биномен назив
''Russula nigricans''(Bull.) Fr.
 
Поцрнета гулапка ''(''латински: Russula nigricans), попозната како , е габа која се наоѓа во шумите во Европа. Своето заедничко и научно име го добива поради неговата склоност да поцрнува од сечење или да помодрува.
1 Таксономија
Сместено е во групата ''Compactae'', потсекција ''Nigricantinae'' од Bon. Првпат била опишана од францускиот миколог Пјер Булијар во 1798 година како ''Agaricus nigricans'', пред да го добие сегашното биномно име од таткото на микологијата, шведскиот миколог Елиас Магнус Фрис. Неговиот специфичен епитет е латинскиот ''nigricans'' 'црнење'.
2 Опис
Ова е голем член на родот Гулапка и има шапка што е валкано бела кога е млада, но брзо станува кафеава, а потоа црна со стареење. Таа има 5-30 см во пречник. Вообичаено има голема вдлабнатина во центарот на зрелите шапки, кои се лупат до три четвртини. Дршката е бела, цврста и со димензии 5-12 см долги и 2-5 см широка и таа поцрнува со возраста. Ливчињата на почетокот се целосно бели, многу широко распоредени и се аднат. Овие стануваат црвени, потоа сиви, и на крајот црни, кога има модринки. Месото, кое има овошен мирис, кога се сече станува бледо индиско црвено, а потоа сиво и црно за 20 минути. Отпечатокот на спорите е бел, а брадавичните овални спори се со димензии 7–8 x 6–7μm.
Старите примероци понекогаш се паразитирани од габи од родот ''Asterophora'' или ''Nyctalis'', особено од видот ''N. parasitica'' и ''N. asterophora.''
3 Распространетост и живеалиште
Поцрнета гулапка се појавува на крајот на летото и на есента и во листопадни и четинарни шуми низ Британија, Северна Европа и барем на источниот брег на Северна Америка.
4 Токсичност
Видот содржи токсини кои можат да предизвикаат гастроинтестинални тегоби.
5 Слични видови
Видовите кои исто така имаат модринки црвено, па црни ги вклучуваат ''Russula acrifolia'' и ''R.dissimulans''.''Црна гулапка'' има поблиски ливчиња и се многу поретки. Станува директно до црна, без црвена посредна фаза.
Russula agaricina

''Russula agaricina'' е габа од семејството Гулапка.
Првпат била опишана во 1876 година како ''Macowania agaricina'' од Кароли Калхбренер, а во 2007 година, врз основа на филогенетски докази, била пренесена во родот ''Гулапка'' од Тереза Лебел и Џенифер Тонкин (но невалидно било објавено). Името ''Russula agaricina'' било валидно објавено во 2018 година од Џејмс Трап и Тод Елиот.
Russula abietina

''Russula abietina''
Научна класификација
Царство, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Russula''
Видови:, ''R.abietina''
Биномен назив
''Russula abietina''Peck 1902''Russula abietina'' е вид на гулапка. Шапката е широка од 3 до 7 см и е розова, виолетова или кафеава, со потемен црвен центар. Мирисот и вкусот се благи. Неговата јадливост е непозната, но е премногу мала за да биде интересна. Спорите се жолти, подглобузни и малку трнливи. Слични видови вклучуваат Russula cessans и ''Russula queletii''.
Russula adulterina

''Russula adulterina''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Russula''
Вид:, ''R. adulterina''
Биномен назив
''Russula adulterina''Secr.
''Russula adulterina'' е вид на габа од семејството Гулапка.
0.1 Опис
Гулапката Russula adulterina е со лут вкус со жолти спори во прав наликува и на Russula integra и на подмолната гулапка. Прилично ретка микориза на габата, може да се најде во варовнички планински четинарски шуми под ела и смрека. Видот не е без контроверзии меѓу експертите за Гулапка, бидејќи гулапката може да се разликува од сличните видови многу тешко, а исто така различно се толкува од различни автори.
Шапката е широка 8–10 см, прво куполна, подоцна се шири и обоена е слично на ''Кафеавокожеста гулапка''. Палетата на бои се движи од окер до (црвеникаво) кафеава. Средината е обично посветла и може да има повеќе или помалку окер или зеленикава боја. Работ е мазен долго време и станува нерамен само со возраста. Кожата на шапката е многу мрсна и на влажно време и може да се оттргне околу половина од шапката.
Сјајната, бела и никогаш црвена дршка е долга 5–10 см и дебела 2–3 см. Релативно е цврста и полна кога е млада, но набрзо станува сунѓереста до шуплива. Со возраста, дршката исто така станува жолто-сива или слабо кафеава.
Месото е облачно бело или кафеаво сиво и има сè полут вкус, иако не толку лут како подмолна гулапка. Мирисот е слабо овошен или воопшто го нема, но русулата никогаш не мириса на кедар
0.2 Живеалиште
Гулапката Russula adulterina може да се пронајде во мешани планински шуми богати со видови, како што се буковите шуми, смрека или ела и соодветните шуми од смрека, но исто така и во шуми-букови кои се прошарани со смрека и ела. Почвата треба да биде варовничка и неутрална до алкална, но ниска во хранливи материи и свежа до влажна.
Плодните тела се појавуваат од крајот на јули до средината на октомври во планинските и повисоките ридски предели.
Russula prolifica

''Russula prolifica''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Russula''
Вид:, ''R. prolifica''
Биномен назив
''Russula prolifica''B.Buyck and V.Hofstetter
''Russula prolifica'' е вид на јадливи габи од родот Гулапка, пронајдени во Мадагаскар. Таму се наоѓа во плантажите на Eucalyptus robusta и расте во изобилство само во последните седумдесет години.
Russula galbana

''Russula galbana'' е габа од семејството Гулапка, која се наоѓа во паднати лисја во отворените шуми на ''Allocasuarina littoralis'' и ''Eucalyptus tereticornis'' во Квинсленд.
За прв пат била опишана во 2007 година од Тереза Лебел и Џенифер Тонкин.
Russula adusta

''Russula adusta''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Russula''
Вид:, ''R. adusta''
Биномен назив
''Russula adusta''(Pers.) Fr.
''Russula adusta'' е вид на Гулапка. Припадник е на подродот Гулапка Compactae. Шапката е кафеава до сива и малку сјајна, со благ вкус и, наводно, мирис на празни буриња со вино. Има бели спори. Може да се најде како расте со четинари. Слични видови вклучуваат ''Црна гулапка'' и ''R. densifolia''.
Обликот на шапката е конвексен, сплескан, може да има пречник до 15 см, бојата на шапката е кафеава и црникава, дршката е цилиндрична со белузлава боја и може да достигне висина од 8 см, а ширината може да достигне до 4 см..
Расте кон крајот на летото и есенските месеци во влажни четинарни шуми во Северна Америка и Европа.
Остролисна гулапка

Остролисна гулапка — вид на јадлива гулапка. Шапката и е обоена сиво до црно-сиво, шапката станува црвена кога е повредена, но потоа станува црно-сива. Се јаде и е опишана со остар лут вкус. Расте на богати почви.
1 Распространетост
Ова е е холарктички вид на кој му е потребна умерена клима. Видот е распространет во Кавказ, Сибир, Кореја и Јапонија, Северна Америка, Северна Африка и Европа.
2 Еколошки својства
Остролисната гулапка е микоризна печурка за различни дрвја. Неговите омилени симбионски партнери се ''Fagus sylvatica'' и смреката. Ако тие не се достапни, може да формира и симбиотски партнерства со ариш, борови, бреза, даб и липа.
Russula alachuana

''Russula alachuana''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Russula''
Вид:, ''R. alachuana''
Биномен назив
''Russula alachuana''Murrill
''Russula alachuana'' е вид на габа од семејството Гулапка.За првпат била опишана од Вилијам Алфонсо Мурил во 1938 година.
Партизански гробишта (Крушево)

Партизански гробишта во Крушево — дел од градските гробишта во Крушево, во пределот наречен Алеја на великаните. Се состои од две парцели на кои во поединечни гробови се погребани 20 паднати борци на НОВЈ од Крушево и околните села. Сите гробови се изградени од бетон, а на секој е поставена метална надгробна плоча со нивното име. На горниот дел, во центарот на алејата, е поставена скулптура од бел цемент, пред која има три метални плочи со список од вкупно 72 паднати борци од Крушево и околината. Меѓу нив е и народниот херој од Крушево Манчу Матак.
Жолчна гулапка

Жолчна гулапка — печурка од родот ''Гулапка.''Има боја на слама или мед и во Британија расте во букови шуми во текот на есента. Не може да се јаде.
1 Таксономија
Првпат била опишана и именувана во 1821 година од шведскиот миколог Елиас Магнус Фрис, првично како ''Agaricus felleus'', пред да биде сместен во родот ''Гулапка'' во 1838 година. Неговиот специфичен епитет е изведен од латинската придавка ''felleus'' што значи „жолчка“, во однос на неговиот горчлив вкус, кој потсетува на жолчката.
2 Опис
Шапката е обично 4–9 cm широка, и конвексена, израмнета подоцна и често со широк централна вдлабнатина. Понекогаш е избраздена на маргините кога е зрела. Слично обоените, но побледи дршки се цврсти и витки и се 2–6 cm висина од 1–2 cm широки. Ливчињата се прикачени и се со иста боја како дршката, што дава отпечаток од спори кој е бел до бледо крем. Месото е бело и не ја менува бојата при сечење. Вкусот е лут, и често има горчлив вкус. Различно е пријавено дека мирисот личи на здравец, или сос од јаболка.
3 Распространетост и живеалиште
Жолчната гулапка се појавува наесен, а се среќава со бука во Британија, но во Европа понекогаш се јавува и со смрека. Нормално е поврзан со добро исцедени кисели почви и е широко распространет во северните умерени зони; Британија, Европа и Азија. Не е присутен во Северна Америка каде што е заменет со тесно сродната ''R.simillima''. Расте во листопадни и четинарни шуми.
4 Јадливост
Оваа печурка не се јаде, има многу лут горчлив вкус.
Russula vesca

''Russula vesca''
Статус на зачувување
Least Concern (IUCN 3.1)
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Russula''
Видови:, ''R. vesca''
Биномен назив
''Russula vesca''Fr. (1836)
 
''Russula vesca'' Миколошки одлики
, жабри на химениум
, шапката е конвексна или рамна
, химениумот е безбоен
, стип е гол
, отпечатокот на спори е бел
, екологијата е микориза
, јадливост: за јадење
''Russula vesca'', е столпчеста габа од родот ''Гулапка.''
1 Таксономија
Russula vesca била опишана и именувана од еминентниот шведски миколог Елиас Магнус Фрис (1794–1878). Специфичниот епитет е женски род на латинската придавка ''vescus'', што значи „јадење“.
2 Опис
Кожата на шапката обично не ги достигнува маргините (што резултира со заедничките имиња). Шапката е 5-10 см ширина, рамна, конвексна или со малку потиснат центар, слабо леплива, бојата од кафеава до темна цигла-црвена боја. Вкусот е благ. Ливчињата се затвораат и се бели. Дршката се стеснува кон основата, 2–7 cм долго, 1,5–2,5см широко и бело. Се претвора во боја на лосос кога се нанесуваат железни соли ( Железен сулфат). Отпечатокот на спорите е со бела.
3 Распространетост и живеалиште
''Russula vesca'' се појавува во пролет, лето или есен, а расте првенствено во листопадни шуми може да се стретне и во четинарните шуми во Европа и Северна Америка.
4 Јадливост
''Russula vesca'' се смета дека е добра за јадење, со благ вкус на јаткасто овошје. Во некои земји, вклучувајќи ги Русија, Украина и Финска, се смета дека е целосно јадлива дури и во сурова состојба.
Галерија
5 Наводи
* „Дански големи габи. Basidiesvampe“ [клуч за данските базидиомицети] JH Petersen и J. Vesterholt eds. Гилдендал. Виборг, Данска, 1990 година.ISBN87-01-09932-9
Серфиџенски Санџак

Серфџиски Санџак |Sancak-i/Liva-i Serfiğe) — санџак во Битолскиот Вилает на Отоманското Царство, што ја опфаќа околината на градот Серфиџе.
1 Историја
Санџакот е формиран во 1881 година по грчката анексија на областа Тесалија (тогашен Трикалски Санџак), првично како независна провинција, а по 1889 година како дел од Битолскиот Вилает. Во 1912 година, покраината се состоела од 6 каази: Населица, Серфиџе, Кожани, Кајлари, Лапчишта, Гребен и Еласона. Санџакот бил заземен и уништен од грчката војска за време на Балканската војна во октомври 1912 година.
Russula firmula

''Russula firmula''
Примерок во Баварија, Германија
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Russula''
Вид:, ''R. firmula''
Биномен назив
''Russula firmula''Jul. Schäff.
Distribution of ''Russula firmula'' in Europe and Asia
''Russula firmula'' е вид на габа пронајдена во Европа и делови од Азија, која има тапа кафена шапка, со различна боја од сива до светло виолетова. Тaa е еднa од околу 750 видови од родот Гулапка, кој е распространет низ целиот свет.
Има шапка со многу променлива боја, има многу лут вкус и има најтемна спори во прав од сите европски видови Гулапка. Типичен е неговиот овошен мирис, кој потсетува на мелени листови од здравец. Често е тешко да се разликува од тесно сродни видови. Покрај тоа, видот различно се толкува од различни автори.
0.1 Екологија
Како и сите Гулапка, таа е микоризална габа која формира симбиотска врска со различни четинари. Нејзиното најважно дрво домаќин е смреката. Меѓутоа, во ретки случаи, може да влезе и во партнерство со елки или борови.
Кучковски Водопад

Кучковски Водопад — водопад сместен помеѓу селата Кучково и Горно Свиларе, на поток наречен Река.
Во близина на водопадот се наоѓа археолошко наоѓалиште, кое потекнува од римскиот период со видливи остатоци од ѕидови.
1 Местоположба
Водопадот се наоѓа во атарот на скопското село Кучково, од кое е повеќе оддалечено, додека селото Горно Свиларе е попристапно и поблизу.
1.1 Пристап
До водопадот може да се дојде по земјениот пат за караулата „Чашка“, кој започнува од селото Кучково. Откако патот ќе се спушти до самата караула, се продолжува на југ (лево вртење). Откако ќе се поминат стари рударски окна и ископини и ќе се појави малиот поток, ќе се најдете кај водопадот. Од страната на селото Горно Свиларе, пак, на крајот на селото започнува земјен пат кој продолжува кон малата клисура на потокот, на што претходат плавни површини со наноси.
2 Туризам
Водопадот не е туристички претставен, иако Општина Ѓорче Петров и Општина Сарај се обидувале да пронајдат решенија за развој на наоѓалиштето.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кучково
* Горно Свиларе
Russula alnetorum

''Russula alnetorum''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Russula''
Вид:, ''R. alnetorum''
Биномен назив
''Russula alnetorum''Romagn. 1956
Distribution of ''Russula alnetorum'' in Europe
Синоними
''Russula alnetorum'' е вид на габа од родот ''Гулапка''. Плодните тела се наоѓаат како растат на земја во близина на евла со кои оваа габа има симбиотска врска. Шапката е виолетова а ливчињата и дршката се бели, потемнуваат со возраста.
1 Опис
Шапката на оваа гулапка е со средна големина и обично помеѓу 2-6 см во пречник. Отпрвин е конвексно, потоа се израмнува и развива вдлабнатина во центарот, а месото е тенко и кревко. Маргината е тапа, на почетокот мазна, но подоцна станува назабена. Шапката е темно виолетова во центарот, понекогаш со сиво-кафени дамки и побледо виолетова во близина на рабовите. Ливчињата се бели, стануваат сивкави со возраста, делумно прицврстени за стеблото и се околу 3-7 мм широки. Отпечатокот на спорите е бел. Дршката е обично 3-5 см долга, но понекогаш може да достигне и до 8 см. Кршлива е, со сунѓересто месо и шуплива со две до четири прегради. Таа е цилиндрична, станува подебела во близина на основата, на почетокот бела, но станува жолтеникава и на крајот сива со возраста. Оваа габа е речиси без мирис или има малку овошен мирис.
2 Распространетост и живеалиште
''Russula alnetorum'' се јавува во поголемиот дел од Европа и северна Азија. Распространет е, но невообичаен и секогаш расте во асоцијација со евла во шумите, мочуриштата, грмушките и на речните брегови. Сака влажна земја, но не и почва со вода и се наоѓа на песочна почва и глина, но не и претерано кисели почви. Плодните тела се појавуваат од август до ноември.
3 Екологија
''Russula alnetorum'' е микоризална габа која има симбиотска асоцијација со обичната евла (''Alnus glutinosa'') и други видови на евла.
Академско рангирање на универзитетите во светот

Академско рангирање на универзитетите во светот (|Academic Ranking of World Universities - ARWU), позната и како Шангајска листа, е публикација од Шангајскиот универзитет во Цао Тун во која се врши рангирање на универзитетите на светско ниво. Рангирањето започнало да се врши од 2003 година и секоја година се објавува нова листа. Од 2009 почнало да се публикува рангирањето.
Шангајската листа е една од најважните и најупотребуваните рангирања на универзитетите во светот, поради својата објективна и конзистентна методологија. Сепак, во исто време, листата била и критикувана поради тоа што поголем акцент става на природните науки за сметка на општествените и хуманистичките науки.
1 Методологија
Листата споредува 1.200 високообразовни институции ширум светот според шест критериуми. Критериумите за повисок ранг се: број на добитници на Нобелова награда и Филдсов медал меѓу поранешните студенти (10%), Нобелова награда и Филдсов медал во персоналот на универзитетот (20%), високо цитирани истражувачи во 21 категорија (20%), трудови објавени во списанија и (20%), Индекс на научни цитати и Индекс на цитати од општествени науки (20%) и придонес по глава на академци (од наведените индикатори) на институцијата (10%). Методологијата ја воспоставиле од Лиу и Ченг. Тие навеле дека основна идеја за рангирањето било да се премости јазот меѓу кинеските и светски познатите универзитети, особено во академскиот и научниот придонес.
Випинген

Випинген (|Wippingen) — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Випинген се наоѓа во северозападниот дел на Емсланд. Општината се наоѓа околу седум километри источно од реката Емс, околу 17 километри јужно од градот Папенбург и околу 25 километри северно од окружниот град Мепен.
Низ северниот дел на општината поминува северниот дел на поранешната пруга за магнетнолебдечки воз „Трансрапид“.
1.2 Општински единици
Општината Випинген се состои од истоименото место и Штротбург, мало место северно од главното место.
Дерзум

Дерзум (|Dersum) — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината Дерзум се наоѓа помеѓу реката Емс на исток и границата со Холандија на запад. Градот Харен се наоѓа 24 километри јужно, додека Папенбург се наоѓа околу 17 километри североисточно од Дерзум.
1.2 Соседни општини
Соседни општини се општината Хеде на север, општините Дерпен и Клузе на исток и општината Валхум на југ.
Орхан (книга)

„Орхан“ — раскази за деца на македонскиот писател Неџати Зекерија, првобитно објавена во 1973 година.
1 Содржина
Збирката „Орхан“ (изданието од 2004 година) содржи 33 раскази, поделени во четири циклуси:*''Децата од нашата улица'':* Кој е смел?
:* Сказна за елката, и тажна и радосна
:* Како Орхан ја замислува слободата
:* Зошто запреле автобусите
:* Пајтонџијата и децата
:* Подарок за мајката
:* Стариот поштар
:* Оркестар
:* Орханови се преселија во нова куќа
*''Што е убаво, а што грдо'':* Мали и големи деца
:* Ѕидот како сведок
:* Најскап кој е
:* Деца фалбаџии
:* Птица
:* Роденден
:* Не ја зедов, туку ја изедов
:* Сказна за една слива
:* Сон
:* Тројца другари
:* Топола
*''Децата од новата улица'':* Момчето од циркусот
:* Орхановиот расказ
:* Дали брјката 13 е баксузна
:* Што се случи со птицата по земјотресот
:* Севима
:* Кој ја зел книгата
:* Завист
*''Старо купувам, ново продавам'':* Дрво
:* Зошто Орхан не ја нацрта птицата
:* Рацете на мајка ми се најтопли
:* Новогодишниот сон на Орхан
:* Мамо, врати се дома
:* Цвеќе
2 Изданија
Збирката „Орхан“ иам доживеано повеќе изданија:
* Издание на „Детска радост“ од 2004 година: Книгата е објавена во рамките на библиотеката „Лектирни изданија“. Таа е со димензии од 20 сантиметри, отпечатена е во мек повез, во печатницата „Коста Абраш“ во Охрид, и има 96 страници; автор на илустрациите е Диме Илиев-Димано; дизајнот и графичкото уредување се дело на Жарко Туниќ; лектурата и коректурата ги направил Дениз Тесторидес; таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-30-633-8.
Russula aeruginea

''Russula aeruginea''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Russula''
Вид:, ''R. aeruginea''
Биномен назив
''Russula aeruginea''Fr. (1863)
''Russula aeruginea'', позната и како тревнозелена гулапка, леплива зелена гулапка или зелена гулапка, е јадлива габа Гулапка. Широко распространета во северните умерени региони, обично се наоѓа под бреза, најмногу во борови шуми. Многу отровната ''Amanita phalloides'' може да има сличен изглед, особено одозгора.
1 Таксономија
Видот првпат била опишана во делото на Елиас Магнус Фрајс од 1863 година, ''Monographia Hymenomycetum Sueciae''. Специфичниот епитет ''aeruginea'' е изведен од латинскиот ''aeruginus'', и се однесува на извалкана боја на бакарот.
2 Опис
Шапката е рамнакога е млада, наскоро има форма на инка и слабо е пругаста, малку леплива и сјајна, бледо зелена до светло сиво-зелена, поретко маслинесто зелена. Шапката е голема од 4-10 см во пречник. Тесно распоредените ливчиња се со бледо крем боја кога се млади, подоцна стануваат светложолти кога спорите созреваат. Дршката е бела, повремено со дамки во боја на ’рѓа во основата, често прилично кратка со надолжни бразди. Тоа достигнува 5-8 см должина и 1-2 см дебелина. Месото е бело, кршливо и без мирис, со благ вкус. Russula aeruginea се јадливи.
Отпечатокот на спори е кремасто-жолт. Спорите се сферични до овални со гребени и брадавици на површината и се со димензии 6-8 на 6-7 μm.
Зелените примероци на ''Russula xerampelina'', може да се помешаат со ''R.aeruginea''. Тие можат лесно да се разликуваат по тоа што примероците на ''R. xerampelina'' секогаш мирисаат на варени школки, додека примероците на ''R.aeruginea'' немаат карактеристичен мирис.
3 Живеалиште и распространетост
Плодните тела на ''Russula aeruginea'' растат на земја во шуми, во трупи во легло од лисја или во трева. Тој е ектомикоризален кај брезата, но и кај четинарите, особено борот и смреката. Широко е распространет во северните умерени зони. Плодувањето се случува од јули до ноември во Европа, и подоцна од лето до есен во Северна Америка. Габата се наоѓа и во Источна Африка.
Дерпен

Дерпен (|Dörpen) — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината Дерпен се наоѓа во југоисточниот триаголник на каналот Кистен и реката Емс. Окружниот град Мепен се наоѓа околу 30 километри на југ, а градот Папенбург се наоѓа околу 14 километри северно од Дерпен.
1.2 Соседни општини
Соседни општини се општините Хеде, Лее и Нојлее на север, општините Зурволд во општинската заедница Нордхимлинг и Нојбергер на исток, општините Випинген и Клузе на југ и општините Валхум и Дерзум на запад.
2 Галерија
Russula amethystina

''Russula amethystina''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Russula''
Вид:, ''R. amethystina''
Биномен назив
''Russula amethystina''Quélet (1897)
 
''Russula amethystina'' Миколошки одлики
, жабри на химениум
, шапката е рамна
, химениумот е слободен
, дршката е гола
, отпечатокот на спори е бел
, екологијата микориза
, јадливост: непознато
''Russula amethystina'' е габа, која спорадично се појавува од средината на летото до есента под смрека и ела. Во Северна Европа, таа е многу ретка. Не е лесно да се разликува од слично обоените видови ''Гулапка'' и практично се идентични со ''Russula turci''.
1 Опис
Шапката се движи од 3 до 12 см во пречник и варира во боја помеѓу виолетова, боја на јоргован, вино-црвена и вино-црвено-кафеава. Кожата на шапката може да се излупи од работ, десно кон центарот. Ливчињата се од крем до светло жолта боја. Спорите се жолти, субглобозни, со мали брадавици. Отпечатокот од спори е по боја од крем до светло портокалова. Шупливата дршка се движи од 3 до 6 см во должина и од 1 до 2 см во ширина, првично е бела, подоцна станува жолтеникава или кафеава.
Слични видови вклучуваат ''Russula turci'', која може да мириса на јод во близина на основата на стебленцето, инаку може да се разликува само со микроскопски разлики во текстурата на спорите. Слични се и R. lilacea и ''R. murrillii''.
2 Поврзано
**
Црква „Св. Димитриј“ - Ињево

Свети Димитриј — манастирска црква на Ињевскиот манастир „Св. Димитриј“.
1 Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола и полукружна апсида на источната страна. На секоја страна од куполата има по една монофора. На јужната и северната страна има по две монофори, од кои по една се наоѓа на полукружните крила на храмот. Влезот на црквата е сместен на западната страна кон којашто е доградена отворена припрата. Над влезот од припратата има слепа ниша. Објектот во целост е обоен во бела боја, а на куполата и рамките од прозорците се забележуваат црвени тули. Покриен е со кров од ќерамиди.
2 Галерија
3 Поврзано
* Ињево
* Ињевски манастир „Св. Димитриј“
* Ињевски манастир „Св. Архангел Михаил“
* Ињевски манастир „Св. Петка“
* Црква „Вознесение Христово“
* Црква „Рождество на Пресвета Богородица“
* Црква „Св. Петка“
* Црква „Св. Архангел Михаил“
* Параклис „Св. Контантин и Елена“
* Ињевски крст
* Радовишко архијерејско намесништво
* Ињевско-конечка парохија
Црква „Св. Ѓорѓија“ - Трново (Преспанско)

Свети Ѓорѓија — црква во некогашното селото Трново, Преспанско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е единствената преостаната градба од поранешното село. Изградена е во XIX век. Претставува еднокорабна базилика со полукружна апсида на исток. Апсидата го задржала оригиналниот покрив од камени плочи, додека наосот е со турки ќерамиди. Над апсидата има вградена камена плоча со врежан крст и шесткрака ѕвезда.
1 Поврзано
* Леринско-преспанско-еордејска епархија