procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Слифорд Мер

Слифорд Мер (алтернативно име: Кујабидни) — трајно солено езеро, сместено на полуостровот Џусие на југоисточниот врв на полуостровот Ејр во Јужна Австралија, околу 15 км југозападно од Порт Линколн. Езерото го добило своето модерно име од британскиот истражувач Метју Флиндерс, на 26 февруари 1802 година. Од 1969 година, езерото е дел од Конзерваторскиот парк Слифорд Мер, а од 2005 година е наведено како национално важно мочуриште. Езерото и неговата околина се значајни како место за рекреативни активности како што е кануирањето.
1 Опис
Слифорд Мер е трајно солено езеро со површина од 7,07 км<sup>2</sup>. Тоа е околу 5 до 6 км долг во правец север-југ и околу 1,6 км широк од запад кон исток. Се наведува дека е „длабок еден метар“ и дека има „некои мали острови“. Од 2003 година, езерото се наоѓа во месноста Слифорд.
2 Хидрологија
Слифорд Мер се снабдува директно од локални истечни води и индиректно од извори на подземни води. Во однос на локалните истечни води, областа околу езерото добива 500мл врнежи дожд годишно. Од 2005 година, било објавено дека не е познато дали подземните води се снабдуваат од еден слив или од повеќе сливови. Во однос на подземните води, езерото е дел од област за администрација на вода за пиење позната како Област со пропишани бунари на Јужните басени, која го опфаќа подрачјето на полуостровот Ејр помеѓу градот Порт Линколн и градот Кофин Беј.
3 Геологија
Слифорд Мер е формиран во вдлабнатина во варовнички слоеви позната како формација Бриџвотер.
4 Природна историја
4.1 Флора
Строматолитите се присутни на работ на езерото. Земјиштето што се граничи со езерото поддржува високи отворени грмушести предели доминирани од суви чајни дрвја и острици од Ганија трифида. Видови од конзервациско значење се обичниот слезински црв и горчливиот грашок од полуостровот Ејр. Од 2009 година, алепонскиот бор, воведен вид, се сметал за ризичен од наезда.
4.2 Фауна
Езерото е значајно како живеалиште на птици. Северниот крај на езерото е идентификуван како погодно живеалиште за јужниот ему-врен. Езерото поддржува извори на храна, видови риби, како што се „издржливи глави“ (вид: Атеринозома) кои ги консумираат видови птици како тихоокеанскиот галеб, шарениот корморан, шарениот ловец на остриги, црвенокапата качулка, сребрениот галеб и двата следни вида заштитени со Договорот за птици преселници меѓу Јапонија и Австралија и Договорот за птици преселници меѓу Кина и Австралија: остроопашест песочник и качулка. Видови од значење за зачувување за кои е познато дека го посетуваат езерото се самовилската рибарка, качулката качулка и мошусната патка. Се наведува дека езерото содржи морски видови риби, вклучувајќи „голема популација на лизгалки без излез на море“. Се наведува дека западниот сив кенгур живее во близина на езерото. Земјиштето околу езерото е дом на лисици, воведен вид кој е предмет на тековни програми за контрола на штетници.
5 Поврзано
* Мере (езеро)
Калабона (езеро)

Езерото Калабона — суво солено езеро со многу мала вегетација, кое се наоѓа во регионот на Далечниот Север, Јужна Австралија. Езерото има површина од 160 км<sup>2</sup> и се наоѓа приближно 120 километри југозападно од Камерон Корнер, спојката на Јужна Австралија, Квинсленд и Нов Јужен Велс. Познато е и како Малиган. Езерото е големо пронаоѓалиште на фосили од доцниот епоха плеистоцен.
1 Историја
Првите сточари во оваа област биле браќата Раглес во 1881 година, кои се преселиле таму од северните планини Флиндерс, отворајќи ранч за овци. На сопственикот на ранчот во 1892 година, Ф. Б. Раглес, му биле прикажани голем број џиновски скелети внатре во сувата површина на езерото, откриени два дена претходно од страна на работник во ранчот по име Џеки Нолан. Музејот на Јужна Австралија испратиле вработен, господинот Х. Херст да го истражи местото. Четири месеци подоцна, резултатите биле доставени до музејот.
По испитувањето на скелетите, била организирана експедиција финансирана од Сер Томас Елдер и Е. Ч. Стирлинг, директорот на Музејот на Јужна Австралија, а Херст го довел тимот назад на локацијата. По неколку посети, Стирлинг и АХК Цитц собрале голем број скелети од родовите ''Diprotodon'' и ''Dromornithidae''. Областа била прогласена за фосилен резерват во 1901 година. Пристапот до областа е ограничен за посетителите.
2 Статус на заштитено подрачје
Езерото е заштитено подрачје.
2.1 Регионален резерват Стржелецки
Северниот крај на езерото Калабона е во рамките на границите на регионалниот резерват Стржелецки.
2.2 Езерото Калабона како фосилен резерват
Езерото Калабона е локација каде што кон крајот на 19 век од страна на Музејот на Јужна Австралија биле пронајдени артикулирани скелети на ''Diprotodon'', изумрен вид на групата торбари. Се смета дека оваа локација има многу големо палеонтолошко значење. Фосилниот резерват бил посветен во 1901 година според државниот закон, кој е во сила, како ''Закон за крунски земјишта од 1929 година''. Административната одговорност е на Музејот на Јужна Австралија.
Езерото било запишано во Културнонаследниот регистар на Јужна Австралија во февруари 1997 година, поради неговото големо палеонтолошко значење.
3 Птици
Езерото се наоѓа во границите на Значајното подрачје за птици на Стржелечки пустинските езера, идентификувано од страна на BirdLife International поради неговата важност за водните птици при задржување вода за време на поплавите.
Морско Око (езеро)

Морско Око (полски: ''Morskie Oko'') - вештачко езерце во Варшава, Полска, кое се наоѓа во округот Мокотов во паркот „Морско Око“.
1 Карактеристики
Ова е вештачко езерце, кое се наоѓа во паркот „Морско Око“ во градот Варшава, Полска. Формирано е во поплавена вештачка глинена јама. Се напојува од подземните води. Има вкупна површина од 0,4358 хектари и длабочина помеѓу 1 и 2 метри. Езерото е дел од сливот на каналот Черњаков. Неговиот број во каталогот на Картата на хидрографската поделба на Полска е 83337.
Евгениј Рилски

Евгениј Рилски — бугарски духовник и просветен деец, архимандрит, претседател на неколку бугарски црковни општини во Македонија.
1 Биографија
Роден е на 13 март 1856 година во град Калофер, тогаш во Османлиската империја, со световно име Иван Кланков. Едвај 14-годишен заминал за Рилскиот манастир, каде што учи кај Неофит Рилски. Учи во Самоковската духовна семинарија и во Пловдивската областна гимназија. Станал духовник во Бугарската егзархија и започнал да работи како учител во Солун. Во учебната 1882 – 1883 година ѓакон Евгениј предавал во Солунската бугарска машка гимназија и е член на учителскиот совет. Во месец декември ѓакон Евгениј го заменува Трајко Китанчев како учител по бугарска историја во I клас на гимназијата. Евгениј Рилски исто така предавал географија на I и II клас. Според Китанчев предавањето на географија било мачно поради недостигот на карти, а по историја се предавало без учебник.
Претседател е на Демирхисарската бугарска општина. Како таков во 1902 година потпишал поздравен говор до егзархот Јосиф I за 25 години на престолот, в кој трите бугарски општини на Мелчничката епархија – Петричката, Демирхисарската и Мелничката изразуваат молба од името на бугарското население за назначување на бугарски владика. На 12 мај 1903 година е уапсен од Демир Хисар и под строга придружба е испратен во затворот во Сер. Тој е задржан, како резултат на поднесен ''махзар'' (петиција), за која потписи лично собирал протосингелот на месниот грчки владика. По 52 дена јеромонах Евгениј бил екстерниран.
Покасно е избран за прв егзархиски намесник во град Драма.
Од 8 јануари 1914 до 1917 година е игумен на Рилскиот манастир.
Умира во Софија во 1932 година после 5 месечно, тешко боледување.
Барбета

Барбета (|barbette) — многузначен поим во воената и поморската терминологија, кој опишува неколку различни конструкции:
* Насипна платформа: Насипна или издигната платформа на копнени утврдувања, заштитена со заштитен ѕид, која служела за сместување и поставување на артилериски орудија и митралези. Овој првичен концепт исчезнал од употреба по Руско-јапонската војна, кога станало очигледно дека овој вид отворена конструкција нуди премала заштита од современото артилериско дејствие.
* Бродски испуст или мал простор на работ (бокот) на борбен брод, конструиран за да овозможи лесно и удобно користење или одржување на артилериските орудија што се наоѓаат во негова непосредна близина.
* Оклопна потпора за купола: Неподвижна, цилиндрична оклопна структура, која се наоѓа на бродот и служи како цврста основа на која се врти целата орудиска купола. Главната улога на барбетата во овој контекст е да ја обезбеди оклопната заштита на потпалубниот оддел на куполата (каде што се наоѓа механизмот за полнење и стреливото) од непријателски погодоци и гелери.
Името потекнува од францускиот израз ''en barbette'', што буквално значело „преку брадата/заштитата“. Тоа означувало начин на стрелање каде што орудието пука надвор од парапет (заштитен ѕид) — а не низ тесна пушкарница. Овој начин обезбедувал подобри хоризонтални агли за стрелање (широк опсег на движење), но во исто време нудел помала балистичка заштита за самата посада во споредба со пукањето низ пушкарница.
1 Бродоградба
Бродската барбета е неподвижна вертикална оклопна заштита на вртливиот топовски склоп. Првите обиди за поставување барбети на бродовите потекнуваат од почетокот на 1870-тите години, што било поврзано со несовршеноста на раните топовски куполи.
Вртливата купола, поради големата тежина (која произлегувала од оклопот), поставувала високи барања кон механизмот за вртење. Кај барбетите, пак, оклопот бил неподвижен, па механизмите за вртење можеле да бидат со помала моќност.
Чот

Чот во геологијата, (исто така хот, шот или шат) е солено езеро во африканскиот Магреб кое останува суво поголемиот дел од годината, но добива малку вода во зима. Надморската височина на површината на ова езеро е регулирано со положбата на подземните води и капиларниот раб, и притоа седиментот се дефлација настаниува кога подземните води опаѓаат, а седиментот се насобира кога подземните води се покачуваат. Тие се создаваат - во рамките на променливите брегови - со пролетното топење на водата од планинскиот венец Атлас, заедно со повремени извори на дождовница или подземни води во Сахара, како што е Басенот Сахара.
1 Извори на вода
Чотите од Сахара се хранат повремено за време на периоди со малку дожд. Тие се изложени на голема брзина на испарување, па оттука солите, конечно се акумулираат на површината на седиментот. Всушност, годишните стапки на испарување годишно кај чотите често надминуваат 20 пати поголема од годишната стапка на врнежи. Ова акумулирање на сол може да доведе до тоа чотите да имаат особено високо албедо, иако со споредлива варијабилност. Додека таложењето на евапорити преовладува на чотите, во повлажни климатски периоди, слоеви од кал можат да се таложат на површината на чот. Кога се во близина на извор на лабав песок, ветреното натрупување може да придонесе и во седиментното таложење на површината на чот.
2 Сахарско Море
Бидејќи многу од нив се наоѓаат под нивото на морето, некои европски колонијалисти и инженери ги сметале за можност да создадат внатрешно море во пустината Сахара (познато од многумина како „Сахарско Море“) со сечење канал до Средоземното Море (или во некои случаи, до Атлантскиот Океан). Таквиот канал би овозможил водата од морето да тече кон внатрешноста. Се надевале дека ова ќе ја олесни трговијата и поморската војна, како и ќе ги промени климатските услови на Сахара.
3 Аналогно на марсовските релјефни форми
Чотовите се проучувани и затоа што се смета дека се аналог на Земјата со слични карактеристики на планетата Марс. Иако постојат значителни разлики помеѓу копнената и марсовската геологија, се верува дека некои карактеристики на Марс се и евапоритни басени и следствено делат барем некои карактеристики на чотовите. Еден пример за сомнителен марсовски евапоритен басен е кратерот Холден.
4 Список на главни чотови
* Чот ел Џерид
* Чот ех Черги
* Чот Мелхир
* Чот ел Феџеј
* Чот ел Ходна
* Шат ал Гарса
5 Поврзано
* Шат ал-Араб
* Нуакшот
Георги Кабакчиев

Георги П. Кабакчиев е бугарски финансиер, просветен деец, благодетел и општественик.
1 Биография
Роден е во 1862 година во Трново, тогаш во Османлиската империја. Завршува начално училиште во родниот град, а после тоа заминал за Женева, кадешто завршил гимназија. Покасно заминава за Бордо, кадешто завршува Виша трговска школа. Во учебната 1887/1888 година предавал во бугарската машка гимназија во Солун. После тоа учителствувал во Трновската машка гимназија, кадешто предавал до 1893 година. Од 1894 до 1902 година работел како виш чиновник во Бугарската народна банка.
Костадин Стателов

Константин (Костадин) Евстатиев Стателов е бугарски учител и деец на доцната бугарска преродба.
1 Биографија
Роден е во град Љасковец во 1864 година. Родот му има албански корени и се преселува таму во XVII век. Со стипендија учи педагогика во Москва, кадешто се запознава со Елена Стателова од Дебарско и двајцата склучуваат брак.
Учителствувал со сопругата во различни градови, како Силистра, Шумен, Солун, Садово, Русе. Во 1882 година е назначен во Солунската бугарска машка гимназија како учител и инспектор - ја вршел распределбата на часовите, ги надгледувал класовите и поведението на учениците и учителите. Во различни периоди ги раководел хорот и пансионот на гимназијата. Во 1888 година за три месеца е директор на гимназијата по оставката на Георги Кандиларов. Во септември 1884 година е избран за член на Солунската бугарска општина. Управител е на бугарските училишта во Битолскиот вилает во годините 1888 – 89. После тоа станал учител и после директор на Солунската бугарска женска гимназија.
Во 1895 година се населил во Варна. Во 1909 година отворил книжарница во Варна за руска и друга странска литература. Бил учител и директор на Варненската гимназија.
Починал во 1923 година во Варна.
Драгија Делиделвов

Драгија Г. Делиделвов е бугарски учител, чиновник, општественик и благодетел.
1 Биографија
Роден е на 23 ноември 1863 г. во Копривштица. Во 1884 г. завршил Класична гимназија во Софија. Работел како учител, а после тоа бил директор на четирикласното училиште во Копривштица. Во 1887 г. заминал за Гент, Белгија, каде што учел педагогија и одбранил докторат по филозофија, латинска и грчка литература во Гентскиот универзитет. По враќањето во Бугарија, во периодот 1891 – 1894 г., е учител во машката гимназија во Пловдив. Во 1894 – 1896 г. учителствува во Солунската машка гимназија, а од 1896 до 1900 г. во Софија. Во 1900/1901 г. е директор на Пловдивската машка гимназија. Во периодот 1901 – 1907 г. работи како главен инспектор во Министерството на народното просвештение. Тој е главен училишен инспектор и началник на училишниот оддел при Бугарската егзархија во Цариград (1907 – 1913) и главен секретар на Министерството на народното просвештение (1918 – 1920). Починал на 22 мај 1928 г. во Софија.
Паскал Рачев

Паскал Рачев е бугарски учител, деец на доцната бугарска преродба.
1 Биографија
Роден е во Трново, тогаш во Османлиската империја. Во 1879 година завршува на Роберт колеџ во Цариград. Во 1886 година е учител во Русе. Предавал во Разградското петокласно училиште во учебната 1888/1889 година. Интерниран е при управувањето на Стефан Стамболов.
Заминал за Солун, тогаш во Османлиската империја, привлечен од Бугарската екзархија. Предавал во бугарската гимназија во Солун во учебните 1891/1892 и 1892/1893 година. Во следната учебна 1893/1894 година Рачев е назначен за директор на Прилепското машко класно училиште. При неговото директорство на 6 март 1894 година е осветена новата училишна зграда. Рачев е директор на училиштето во Прилеп и во следната 1894/1895 година.
Во учебната 1897/1898 година е директор на Битолска класична гимназија.
Никола Начов

Никола (Начо) Анастасов Начов (1853 – 1916) е бугарски политичар, книжевник, обштественик.
1 Биографија
Роден е во 1853 година во Ески Заара (денешна Стара Загора). Од 1870 до 1878 година е учител во Чирпан, Стара Загора и Горна Орјаховица. Во 1871 година издава „''Кратка българска граматика''“.
По Руско-турската војна е секретар на окружниот началник во Мустафа паша (1878 – 1879), а од 1879 до 1884 г. е околиски началник во Источна Румелија – Ихтиман, Нова Загора и Сливен. В 1884 – 1885 година е главен секретар и директор на внатрешните работи во столицата Пловдив. В 1879 година издава „''Писма на един „румелийски“ българин''“.
Во 1887 година заминува во руската престолнина, кадешто учи во Историко-филолошкиот факултет на Петербуршкиот универзитет до 1888 г.
Помеѓу 1888 и 1891 година е директор на Солунската машка гимназија. Од 1891 до 1898 г. е директор на Женската гимназија во Варна. Издава „''Тиквешки ръкопис''“ (1892 – 1894), „''Критични бележки върху книжовния ни език''“ (1898) и „''Из историята на гимназията 1883 – 1896, с поглед върху възраждането на българщината и развитието на църковно-училищното дело във Варна''“ (1898).
Во 1898 година заминува Цариград и станува капукехаја (претставник при Високата порта) на Бугарската егзархија, на која позиција останал до 1909 г. Таму ги издава „''Време и живот на Св. Борис Михаила, господар и просветител български''“ (1901), „''Поглед върху деятелността на Българската екзархия 1877 – 1902“ (1902)'', „''Протестът на Цариградската патриаршия до Великата порта и посланиците на великите сили в Цариград. По повод последните събития в Македония и Одринско''“ (1903).
Димитар Цухлев

Димитар Николов Цухлев е бугарски историчар.
1 Биографија
Роден е на 25 декември 1864 година во Љасковец. Во 1884 година завршил Петропавловска духовна семинарија во родниот град. За кратко е учител во Солунската машка гимназија, а во 1889 година завршил историја во Санктпетербуршката духовна академија.
Во следните години Цухлев е учител во Трново (1890 – 1892), Русе (1892), Сливен (1892 – 1897). Во 1898 – 1900 година е директор на бугарското училиште во Браила. Потоа заминува во Видин, кадешто е учител во женското училиште (1900 – 1903) и машката гимназија (1903 – 1911) и училишен инспектор (1911 – 1913). Испратен е за кратко во Разград, но од 1914 до 1924 година повторно е учител во Видин.
Димитар Цухлев е автор на двотомната „''История на Българската църква''“ – првата сеопфатна студија во оваа област, која и денес се наведува како најцелосно испитување на ширењето на христијнаството во Бугарија. Во 1910 година тој го предава ракописот на Светиот синод со молба да биде публикуван – првиот том е издаден следната година, но вториот е изгубен. Подоцна ја пишува автобиографијата „''Моят живот“'', а кон крајот на својот живот и потхумно издадената „''История на града Видин и неговата област''“.
Димитар Цухлев починал на 13 август 1932 година во Видин.
Жената на Чајковски

„Жената на Чајковски“ (руски: ''Жена Чайковского'') – филм на режисерот Кирил Серебреников од 2022 година. Главните улоги ги играат: Аљона Михајлова, Один Лунд Бирон и Филип Авдеев.
1 Синопсис
Антонина Милијукова е убава и интелигентна млада жена, родена во руско аристократско семејство. Таа можела да прави што сака, меѓутоа се насочила кон тоа да се омажи за Петар Чајковски во кого се заљубила штом ја слушнала неговата музика.
Национален и Каподистриски Универзитет во Атина

Националниот и Каподистриски Универзитет во Атина (НКУА; грчки: Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Ethnikó kai Kapodistriakó Panepistímio Athinón), едноставно наречен Универзитет во Атина, е јавен универзитет во Атина, Грција, со различни кампуси низ атинската агломерација.
Тој е во континуирана работа од неговото основање во 1837 година и е најстарата институција за високо образование во модерната грчка држава и првиот современ универзитет на Балканскиот Полуостров и во Источниот Медитеран. Денес, тој е еден од најголемите универзитети по број на запишани студенти во Европа, со над 69.000 регистрирани студенти.
Алгофобија

Алгофобијата или алгиофобијата — фобија од болкаабнормален и постојан страв од болка кој е многу посилен од оној кај нормална личност. Може да се третира со бихејвиорална терапија и лекови против анксиозност.
1 Етимологија
Терминот алгофобија потекнува од старогрчките зборови ''алгос'' (старогрчки: ''ἄλγος'') што значи болка и ''фобос'' (старогрчки: ''φόβος'') што значи страв.
2 Поврзано
* Список на фобии
Масклофобија

Масклофобијата (понекогаш наречена маскафобија) — специфична фобија поврзана со општ и ирационален страв од маски, луѓе во костимирана облека и маскоти, и е честа појава кај малите деца. Причината за масклофобијата не е позната. Кулрофобијата (страв од кловнови) понекогаш може да биде поврзана со масклофобија.
1 Знаци и симптоми
Симптомите на масклофобија генерално се забележуваат во раните години од развојот на детето, обично помеѓу 0 и 8 години. Луѓето со масклофобија ги доживуваат следниве симптоми: потење, врескање, тресење, плачење, криење, бегање од костимирано или маскирано лице и срцеви палпитации. Овие симптоми се дел од поголеми напади на паника што можат да се појават кога се во близина на маска или костимирано лице или фигура. Симптомите на анксиозност можат да се влошат ако костимираното лице се приближи до лицето засегнато од масклофобија. Масклофобијата може да се манифестира за време на Ноќта на вештерките кај дете, настан во кој повеќе луѓе носат костуми, што обично е застрашувачко за децата. Некои деца и возрасни, исто така, можат да имаат ирационален страв од гледање други луѓе, особено непознати, со маски на лицето како на пример за време на глобалната пандемија COVID-19.
2 Причини
Општо прифатената причина за масклофобија не е позната, но постојат повеќе можни причини зошто некои лица имаат ирационални стравови од маскирани и костимирани ликови. Една можна причина е фактот што при развојот на умот на малото дете тоа може да има проблеми со разликувањето на реалноста од фантазијата кога се соочува со измислени ликови како што е Мики Маус во човечка големина. Друго можно објаснување за оваа фобија е дека повеќето деца, бидејќи се учат да не зборуваат со странци, можат да бидат збунети и параноични кога ќе се сретнат со голем костимиран лик. Дополнителна теорија може да биде дека непознавањето на костимираниот лик во човечка големина може да биде застрашувачко поради општите очекувања на детето за изгледот на човечкото лице, што може да го отежни разбирањето на маскираната личност. Оваа теорија е поткрепена со знаењето што го имаме за тоа како децата генерално почнуваат да развиваат вештини за препознавање лица на околу 6-годишна возраст и развиваат вештини за препознавање како возрасни околу 14-годишна возраст.
3 Третман
Ефективните третмани за масклофобија најчесто вклучуваат употреба на терапии на изложување за да им се помогне на страдалниците да се соочат со својата фобија од маскирани и костимирани лица за да се ослободат од ирационалната анксиозност и стрес, бидејќи вообичаената психолошка постапка за лекување на масклофобија е општ стандард за лекување на пациенти со било каков вид специфична фобија.
4 Поврзано
* Список на фобии
* Специфична фобија
Апеирофобија

Апеирофобија (од |ᾰ̓́πειρος|ápeiros|бесконечно, без граници) — специфична фобија, прекумерен или ирационален страв или фобија од бесконечност или вечност и е позната и како страв од бесконечност и страв од вечност. Таа предизвикува непријатност, а понекогаш и напади на паника од наметливи мисли за бесконечноста. Нормално започнува за време на адолесценцијата или порано и моментално не е познато како таа обично се развива со текот на времето. Апеирофобијата може да биде предизвикана од егзистенцијален страв од вечен живот или заборав по смртта. Поради ова, често се поврзува со танатофобија (фобија од смртта), хронофобија (фобија од времето или текот на времето), нихилофобија и други егзистенцијални стравови. Страдачите најчесто пријавуваат чувства на дереализација што може да предизвика перцепција на сонлива или искривена реалност. Егзистенцијалното опсесивно-компулсивно растројство понекогаш може да биде причина за опсесивни мисли за бесконечност или вечност, што може да доведе до или да предизвика апеирофобија. Како и другите фобии, апеирофобијата може да биде поврзана со состојби на ментално здравје како што се анксиозни нарушувања или опсесивно-компулсивно нарушување. Мартин Винер, професор по невронаука на Универзитетот Џорџ Мејсон, претпоставил дека апеирофобијата е манифестација на стравот од непозната иднина, слично на стравот од стареење.
Постојат многу малку истражувања за оваа фобија. И покрај тоа што не е конкретно препознаена од Американската психијатриска асоцијација во DSM-5, таа ги исполнува нивните критериуми за специфична фобија, што е еден вид на анксиозно растројство. Не постојат познати методи на лекување кои се специјално дизајнирани за лекување нето апеирофобијата, иако некои апеирофоби имале корист од лекови против анксиозност или од когнитивно-бихејвиорална терапија.
1 Поврзано
* Бесконечност
* Вечност
* Дереализација
* Танатофобија
* Хронофобија
* Анксиозно растројство
* Опсесивно-компулсивно нарушување
* Егзистенцијална криза
* Список на фобии
Османлиска лира

Лирата (sign: LT; |ليرا|līrā; |livre turque; |οθωμανική λίρα|othomanikí líra; |Օսմանյան լիրա|Osmanyan lira; |ليرة عثمانية|līra, lēra ʕuṯmāniyya) била валута на Османлиската империја од 1844 до 1927, кога била заменета со турската лира. Иако Османлиската империја била укината во 1922, османлиската лира останала во оптек до крајот на 1927, бидејќи Република Турција не била во можност да издава свои банкноти во своите рани години.
Османлиската лира го заменила грошот (|kuruş) како главна валута во Османлиската империја, при што грошот продолжил да циркулира како стоти дел од лирата, т.е. 100 гроша = 1 лира. Парата исто така продолжила да се користи, така што 40 пари = 1 грош.
Тоа: Добре дојдовте во Дери

''Тоа: Добре дојдовте во Дери'' (|It: Welcome to Derry) — американска телевизиска серија во жанрот ужас за натприродното, заснована на романот „Тоа“ од Стивен Кинг, објавен во 1986 г.
Серијата претставува предисторија (настани што се случуваат пред) на филмовите „Тоа“ (2017) и „Тоа: Второ поглавје“ (2019), кои исто така се снимени по мотиви на книгата. Како творци на серијата се јавуваат Енди Мускети, Барбара Мускети и Џејсон Фукс.
Дејството на серијата се случува во 1962 г., 27 години пред настаните од првиот филм. Бил Скарсгорд ја повторил улогата на Тоа / Пенивајз од филмовите од 2017 и 2019 г. Во главните улоги се појавуваат и Џован Адепо, Крис Чок, Тејлор Пејџ, Џејмс Ремар и Стивен Рајдер.
Серијата започнала со прикажување на телевизискиот канал HBO на 26 октомври 2025 г., а во Македонија на 27 октомври истата година.
1 Содржина
Во 1962 г., еден пар со својот син се доселуваат во Дери, Мејн, токму кога едно мало момче исчезнува. Со нивното пристигнување, во градот почнуваат да се случуваат многу лоши работи.
2 Улоги
Тејлор Пејџ, Шарлот Хенлон
Џован Адепо, Лирој Хенлон
Блејк Камерон Џејмс, Вил Хенлон
Крис Чок, Дик Халоран
Џејмс Ремар, генерал Шо
Стивен Рајдер, Хенк Гроган
Медлин Стоу, Ингрид Керш / Перивинкл
Руди Манкусо, капетан Поли Русо
Бил Скарсгорд, кловнот Пенивајз / Тоа
Јасеница (Неретва)

Јасеница — исчезнувачка река во Босна и Херцеговина. Нејзиниот почеток е кај реката Угровача, потоа тече низ кањонот каде што добива ново име, Брина, и поминува низ градот Широки Бриег. Таму се спојува со изворот Борак кој извира во подножјето на планинската падина во близина на Широки Бриег, со што се создава реката Лиштица.
1 Исчезнувањето на реката
Лиштица исчезнува под земја во областа на сезонското езеро Мостарско Блато и се појавува како Јасеница, во истоименото село Јасеница во предградието Родоч на Мостар. По краток тек се влева во Неретва во близина на Ортијеш, јужно од Мостар.
2 Користење на водата
Реката Лиштица/Јасеница е наведена како втора најстудена река во Европа и е често се наоѓа во постојани поплави главно во текот на зимата. За втората причина водите на Лиштица се користат од хидроцентралата Мостарско Блато. Електраната на реката Лиштица/Јасеница се наоѓа во селото Јасеница, Родоч. Инсталираната моќност на оваа електрана е 60 MW.
Каљина (река)

Каљина — река лоцирана во централно-североисточниот дел на Босна и Херцеговина, во општината Соколац. Изворот на реката е на Саревскиот Озрен, во областа „Врела“ во близина на село Озрен, додека поголемиот дел од нејзиниот тек тече низ карстната висорамнина Нишиќи, каде што реката поминува низ село со исто име, Каљина, кое е најголемата населба на нејзиниот тек. По околу 26 километри тек од изворот до утоката, низ недопрената природа на висорамнината, Каљина се поклопува со Биоштица во близина на градот Олово. Басенот на Криваја е познат по изобилството на рибна фауна, богата со различни видови, од кои некои се критично загрозени, како што се на пример дунавскиот лосос. Каљина, нејзините главни реки Биоштица и Ступчаница се главен извор на водите на реката Криваја, а сите три се недопрени во однос на квалитетот на водата, нивната хидроморфологија, природната околина и речниот биодиверзитет. Богатиот базен на автохтони салсониди како што е дунавската речна пастрмка, може да се одржува само преку законска заштита и зачувување на потоците и реките во сливот на Криваја со непрекинат тек од изградбата на брани. Но, истотака постојат планови за развој на хидроенергија и тие претставуваат реален ризик за недопрената природна средина на регионот.
Електрофобија

Електрофобијата — морбиден страв од електрицитет. Лица кои страдаат од електрофобија ќе почувствуваат интензивна вознемиреност кога ќе мора да се справат со електрична енергија, па дури и помислата на изложеност на електрична енергија може да предизвика вознемиреност. Стравот од електрична енергија не е сосема ирационален бидејќи електричната енергија може да биде опасна. Сепак, луѓето со електрофобија ја изгубиле способноста да ја рационализираат ситуацијата.
1 Поврзано
* Список на фобии
Библиофобија

Библиофобијата — страв или омраза кон книгите. Таквиот страв често произлегува од стравот од ефектот што книгите можат да го имаат врз општеството или културата. Библиофобијата е честа причина за цензура и палење книги. Библиофобијата и библиофилијата се антоними.
1 Поврзано
* Список на забранети книги
* Библиофилија
* Список на фобии
Субмеханофобија

Субмеханофобија (; и и ''φόβος (phobos)'' „страв“) — страв од потопени објекти направени од човекот, делумно или целосно под вода. Овие објекти можат да бидат бродоломи, статуи, морски мини, аниматроника како што има во тематски паркови или стари згради, но исто така и пообични предмети како пловки, синџири и разни остатоци.
1 Причини
Постојат неколку предложени причини за субмеханофобијата, иако ниедна не е докажана. Субмеханофобијата може да биде предизвикана од страв од непознатото и вообичаениот ужас од незнаењето што лежи под линијата на водата. Предметите можат да бидат визуелно искривени од водата и нејзиното движење, што може да ги направи да изгледаат живи, а со тоа и евентуално опасни. Сепак, субмеханофобијата, по дефиниција, се однесува само на вештачки, човечки креации - не на живи суштества. Предложено објаснување е дека човечкиот ум инстинктивно детектира туѓ предмет во инаку природна средина, а тоа предизвикува реакција „бори се или бегај“, бидејќи луѓето реагираат негативно на она што е надвор од нормата. Многу субмеханофобици не го припишуваат развојот на нивната фобија на некое специфично искуство или трауматско сеќавање - всушност, повеќето тврдат дека нивните симптоми се појавиле иако цел живот имале контакт со предизвикувачите.
2 Критериуми
За да се постави дијагноза за специфична фобија како што е субмеханофобијата, испитаниците мораат да покажат неколку симптоми и да исполнат список на барања, вклучувајќи:* Неразумен и прекумерен страв
* Непосреден одговор на анксиозност
* Избегнување/екстремен стрес
* Ограничување на животот
* Траење на стравот повеќе од 6 месеци
* Не се припишува на друго нарушување.
3 Симптоми
Многу лица погодени од субмеханофобија покажуваат некои слични симптоми:* Тешка анксиозност поврзана со помислата на потопени вештачки предмети
* Мускулна напнатост, болки во телото
* Недостаток на воздух, чувство на задушување
* Зголемен крвен притисок
* Потење и гадење
* Вртоглавица, чувство на слабост
* Неможност за концентрација
* Избегнување на локации каде што е веројатно да се воспостави контакт со предизвикувачите на фобијата.
4 Третман
Третманот на стравот од вештачки потопени предмети генерално вклучува идентификување и елиминирање на основните стравови. Пациентот може да се подложи на терапија доколку верува дека неговата состојба е надвор од контрола и дека се меша во неговиот секојдневен живот. Плановите за третман можат да вклучуваат когнитивна бихевиорална терапија, терапија со виртуелна реалност, експозициона терапија или комбинација од овие. Потребите на пациентот се единствени за него, како и природата на неговата болка.
5 Поврзано
*Список на фобии
*Танатофобија
6 За понатамошно читање
**
Шујица (река)

Шујица — исчезнувачка река што тече низ Дувањското Поле и поширокиот регион на Тропоље во Босна и Херцеговина. Реката има и подземен тек, кој започнува на местото каде што реката исчезнува под земја, во главната еставела кај Ковачи. Овој дел од Шујица е поминлив за обучени спелеолози со соодветна опрема.
Нејзините извори се Мали Стржањ и Велики Стржањ, двете близу до селото Стржањ. Тече низ и ги исцедува поголемиот дел од своите води од Купрешко Поле, долината Шујица и Дувањското Поле. Реката ја снемува под земја во големата Ковачка еставела, истоимената со блиското село Ковачи, во југозападниот агол на Дувањското Поле. Водите на Шујица потоа делумно повторно извираат кај изворот на Ричина во селото Присоје, која потоа се влева во вештачкото езеро Бушко блато по краток тек од околу 0–50 метри, во зависност од нивото на водата во вештачкото езеро.
1 Галерија
Запишано на ветрот

„Запишано на ветрот“ (англиски: ''Written on the Wind'') – филм на режисерот Даглас Сирк од 1956 година. Главните улоги ги играат: Рок Хадсон, Лорен Бекол и Роберт Стак.
1 Синопсис
Вредниот геолог на компанијата „Хадли Оил“, Мич Вејн, ја запознава секретарката Луси Мур во канцеларијата на нејзиниот шеф Бил Рајан во Њујорк и ја повикува да дојде на состанокот со алкохоличарот и разгалениот плејбојем Кајл Хадли, син на еден тајкун. На патот до состанокот, Мич ѝ признава дека патуваат од Хјустон во Њујорк само затоа што Кајл, неговиот најдобар пријател од детството, посакал да јаде сендвич од „Клубот 21“, а состанокот бил само изговор пред Кајловиот татко, Џаспер Хадли. Мич и Кајл веднаш се заљубљубуваат во Луси, но Кајл не успева да ја освои со парите. Наместо тоа, тој искрено го отвора срцето и ја бара за жена. Тие се венчаваат и одат на меден месец во Акапулко, каде несигурниот Кајл се откажува од пиењето. Во меѓувреме, Кајловата сестра Мерили го сака Мич, кој, пак, се однесува кон неа како со сестра. По една година, Кајл открива дека има здравствени проблеми и дека можеби не ќе може да има деца, па повторно почнува да пие. Љубоморната Мерили го лаже Кајл дека неговата сопруга и Мич одржуваат љубовна врска. Кога Луси дознава дека е бремена, Кајл верува дека татко на детето е Мич, а неговата недоверба води до трагедија.
Осмофобија

Осмофобијата или олфактофобијата се однесува на страв, аверзија или психолошка преосетливост кон мириси. Фобијата генерално се јавува кај пациенти со хронични мигрени кои може да имаат мигрени предизвикани од мириси.
Ваквите мигрени најчесто се предизвикани од непријатни мириси, но преосетливоста може да се прошири кон сите мириси. Една студија покажала дека дури 25% од оние кои страдаат од мигрена имале одреден степен на осмофобија. Состојбата може да биде присутна и кај лица што се одвикнуваат од прекумерно користење на супстанци, поточно синдром на одвикнување од зависност на опиоиди, каде што обично е поврзано со гадење и/или повраќање.
1 Етимологија
Терминот ''осмофобија'' потекнува од старогрчките зборови ''осме'' (старогрчки: ''osmḗ'') што значи мирис и ''фобос'' (старогрчки: ''phóbos''), што значи страв.''Олфактофобијата'' потекнува од латинскиот ''olfacto'', што значи „да мириса“.
2 Поврзано
* Список на фобии
Вазал

Вазал — поим што потекнува од галскиот збор '' *wassos'' („слуга“), а преку латинскиот ''vassallus'' се проширил низ средновековието. Вазалот бил феудален владетел што добивал земја (феуд) од друг феудалец, наречен негов сизерен (господар), а за возврат се обврзувал на помош. Оваа обврска се потврдувала со положување на вазална заклетва, со која вазалот се согласувал да му се потчинува на господарот, да ги следи неговите упатства за внатрешна и надворешна политика, да обезбедува воена поддршка кога е потребно и да плаќа претходно договорени даноци.
Вазалството претставува збир од феудални норми и обичаи. Овој систем воспоставувал обврска еден слободен човек (вазал) да му служи и да му биде подреден на друг слободен човек (сењор), додека сењорот имал должност да го заштитува и помага својот вазал. Како награда за неговата верност, вазалот добивал право да владее со феудот, имот што честопати можел да го пренесе и во наследство.
Концептот на вазалство се протегал и во меѓудржавните односи, каде што означувал подреден однос и зависност, а не еднаквост или доброволен сојуз помеѓу две држави.
Оваа појава е најкарактеристична за раниот и средниот период на феудализмот. Иако како поим е користен и во Стариот Рим и во царствата во Предна Азија, неговата примена значително опаѓа со создавањето на централизираните национални држави помеѓу XVI и XVIII век, а целосно згаснува со распаѓањето на Отоманското Царство.
1 Поврзано
* Вазална држава
Одески национален универзитет

Одескиот национален универзитет И.И.Мечников (|Одеський національний університет Iмені І.І.Мечникова|Odeskyi natsionalnyi universytet imeni I.I.Mechnykova), често нарекуван само Одески национален универзитет ( ONU, |Одеський національний університет, ОНУ|link=no), сместен во Одеса, Украина, е еден од главните државни универзитети, именуван по научникот Иљја Мечников (1845-1916), кој студирал имунологија, микробиологија и еволутивна ембриологија, и добил Нобелова награда во 1908. Универзитетот бил основан во 1865 со указ на императорот Александар II кој го реорганизирал Ришељевскиот лицеј во Одеса во новиот Императорски новорусијски универзитет. Во советско време, универзитетот бил преименуван во Одески државен универзитет И. И. Мечников.
Одескиот национален универзитет И. И. Мечников вклучува четири институти, десет факултети, и седум специјализирани совети. Универзитетот е познат по својата научна библиотека, најголемата и најстарата од сите универзитети во Украина (3,600,000 тома, кои датираат од 15 век до денес).
Нзоја

Реката Нзоја — река во Кенија со должина од 257 км, која извира од ридовите Черангани. Минува низ Капсара, Спрингер и Мојс Бриџ, а потоа преминува во округот Какамега. Тече кон југ, а потоа кон запад, за на крајот да се влее во езерото Викторија во близина на градот Порт Викторија.
Реката има излив од околу околу 3.721 милиони кубни метри годишно, што ја прави втора најголема река во земјата по истекување.
Реката е важна за Западна Кенија, бидејќи тече низ регион за кој се проценува дека е населен со над 3,5 милиони луѓе. Нејзините води обезбедуваат наводнување преку целата година, додека годишните поплави околу низинската област Будаланг'и таложат седимент што придонесува за развиено земјоделство во областа, иако раселуваат стотици луѓе и уништуваат населби.
Околу индустрискиот регион со седиште Вебује, реката апсорбира многу нечисти води од фабриките за хартија и шеќер во областа. Реката поседува многубројни водопади и има значителен потенцијал за производство на хидроелектрична енергија. Нзоја доживува годишни поплави на рамниот и мочурлив долен крај поради обратниот тек на езерото Викторија. Ова води до трајна хуманитарна криза во поплавните рамнини Будаланги.
Економски симулатор

Економски симулатор (|economic simulation game или ''tycoon game'') — жанр компјутерски игри, кој претставува подвид на симулаторите за градење и управување, заснован на прикажување на економски и пазарни процеси.
Целта на играчот, кој раководи со некое претпријатие, е да извлече виртуелна добивка.
Во „чистите“ економски симулатори, елементите на градење се отсутни. Играчот треба да управува со веќе постоечко трговско претпријатие, каде што пазарните процеси и однесувањето на конкурентите се релативно блиски до реалноста.
Елементи на економска симулација, честопати многу значајни, се вклучени во многу стратегиски игри, каде што една од целите на играчот е, исто така, да извлече добивка. Во игрите од овој жанр, на играчот му се дава можност да управува со економски системи со различна сложеност, на пример: град (''SimCity'', ''Dwarf Fortress'' — делумно), островска држава (''Tropico''), фарма (''SimFarm''), превозна фирма (''Railroad Tycoon'', ''OpenTTD''), управување со компанија (''Industry Giant 2''), играчка компанија (''Game Dev Tycoon''); или пак да избере профил и големина на виртуелен бизнис по сопствена желба (Виртономика) и сл. Честопати, како објекти за управување можат да се јават и егзотични системи, на пример, мравјалник (''SimAnt'') или подземна тврдина (''Dungeon Keeper'').
1 Видови економски симулатори
Активниот развој на интернет-технологиите и растот на интернет-публиката во последните години дале моќен поттик за развојот на индустријата на семрежни игри, а особено на семрежните економски симулатори.
Постојат многу варијанти на семрежни економски симулатори — прелистувачки, преземливи, едноиграчки и повеќеиграчки, како и оние што се играат во реално време и засновани на потези. Некои семрежни симулатори се насочени првенствено кон пазарот за забава, додека други имаат примена во реалниот свет за обука, образование и моделирање.
Крајбрежен резервоар

Крајбрежен резервоар е вид на вештачко крајбрежно езеро за складирање свежа вода во заштитена област на крајбрежното море во близина на речна делта. Самангуем во Јужна Кореја, Марина Бараж во Сингапур, Пловер Коув во Хонг Конг, Зуидерзе Воркс и Делта Воркс во Холандија и Танермуком Бунд во Индија се неколку постоечки крајбрежни резервоари.
1 Предности
За разлика од копнените резервоари за вода, во случајот на крајбрежните резервоари нема потопување на земјиштето. Тие складираат вода без да го нарушат користењето на земјиштето со замена на стоечката солена вода од морското подрачје со свежа вода од река. Крајбрежната област на резервоарот е изолирана од морето со изградба на земјени насипи, како што е со багерирање. Свежата вода од овие резервоари може да се користи за наводнување, вода за пиење и индустриски цели. Понекогаш резервоарите се користат за контрола на поплави и рекултивација на земјиште. Социјалните и еколошките влијанија на крајбрежните резервоари често се занемарливи во споредба со копнените резервоари за вода. Трошоците за изградба се неколку пати помали од трошоците за копнените резервоари, бидејќи нема трошоци за стекнување на огромната површина на земјиштето, потопените недвижнини и рехабилитацијата на раселените лица. Морската страна на крајбрежниот резервоар може да се користи и за лоцирање на длабокоморско пристаниште.
2 Климатските промени
Проектот за крајбрежен резервоар може да создаде и доволен капацитет за хидроелектрична енергија со пумпа-акумулација за складирање на електричната енергија произведена од варијабилни обновливи извори на енергија и да обезбеди соодветно снабдување со електрична енергија нон-стоп. Благодарение на наводнувањето, земјиштето кое не е достапно за одгледување и шумарство може да се трансформира во живеалиште со изобилство зеленило со подобрено складирање на јаглерод во горниот слој на почвата, што би придонело за ублажување на процесот на глобално затоплување. Со доаѓањето на евтината обновлива енергија како сончевата и ветерната енергија, достапноста на извори на енергија не е постојан проблем, но достапноста на вода е сè уште голем проблем што може да се реши со крајбрежни резервоари во голема мера.
Силки

Силки е езерско чудовиште, од канадскиот фолклор, за кое се вели дека живеело во мочуриштата на сегашен Чиливак, во Британска Колумбија, Канада.
Според луѓето од народот Столо, Првите Нации, тие со векови го гледале Силки. Најчестиот опис на Силки е ѕвер како морска змија, долг од 3 до 4,6 метри, со глава на коњ.
Наголем дел од описите сведочат за тоа како суштеството било било во облик на змија со две глави. Претежно црна, змијата имала црвени кружни дизајни. Примарните летни засолништа за народот Столо биле во форма на долга куќа. Иако некои модерни долги куќи биле изградени со калкани покриви, повеќето долги куќи Столо биле изградени со еден рамен, но косен покрив, сличен на долгата куќа Ксаитем. Цели проширени семејства живееле во долга куќа, а структурата можела да се проширува како што семејството се зголемувало. Некои од долгите куќи во локалните села Столо биле дефинирани со големи столбови на куќи со дизајни на Силки истакнати со црвена боја.
Еден од првите кавкаски доселеници во областа, Исак Кип, наводно видел Силки и раскажал како локалните луѓе од народот Столо му рекле никогаш да не му го свртува грбот на ѕверот. Велејќи „Не се свртувај, ако го направиш тоа, ќе се разболиш“.
1 Поврзано
* Чудовиштето од Лох Нес
* Огопого, за кој се вели дека живее во езерото Оканаган, п.н.е
2 Библиографија
* - Total pages: 208
* - Total pages: 722
* - Total pages: 226
* - Total pages: 42
Гуча (река)

Реката Гуча, која заедницата Луо ја нарекува река Куџа, извира во висорамнините на Кјабоњору во округот Њамира, минувајќи низ срцето на округот Гуча, течејќи на запад низ земјата Мигори, каде што се извлева во реката Мигори и тече како река Куџа-Мигори во езерото Викторија.
Додека минува низ Гуси Ланд, нејзиниот дел се претвора во река Могонга, позната по своите фатални последици кога се поплавува. Могонга и Гуча се речиси еднакви по големина и се спојуваат само 1,6 км пред да течат низ центарот на градот Огембо.
Реката Гуча-Мигори го променила својот тек во близина на устието во 2001–2002 година, движејќи се на север кон сегашната локација.
Околу 45 км од Мигори, браната Гого Фолс е завршена во 1956 година со хидроенергетски капацитет од 2 MW, поврзана со кениската национална мрежа. Браната ја управува компанијата за производство на електрична енергија „Кенген“. Во 2014 година, кениската влада објавила надградба на браната, за да се зголеми капацитетот на 12 MW, да се регулира протокот за да се спречат поплави и да се овозможи наводнување на приближно 25.000 хектари. Од февруари 2016 година, доводот за наводнување и каналите Оранго се изградени низводно од браната за употреба од земјоделците Окенге и Овиеро во округот Мигори, но изградбата на дистрибутивните канали е одложена.
Археолошкото наоѓалиште Гого Фолс се наоѓа во близина на браната.
Била (река)

Реката Била — најголемата притока на реката Лашва. Реката тече покрај населбите Стара Била и Нова Била, со должина од приближно 35 км. Потекнувајќи од планината Влашиќ, во областа на планините ''Преливоде'' и ''Меупиќ'', тече од југ кон југоисток кон долината Лашва каде што се влева во реката со исто име, Лашва.
Водоносната форма од која извира изворот на Била е споделена со реките Врбања, Иломска и Угар од сливот на реката Врбас на запад и сливот на реката Босна на исток, преку реките Усора и Лашва. Овој слив се наоѓа во близина на планините ''Меупиќ'', ''Вучија Планина'', ''Ушко Брдо'', ''Вијенац'', ''Јасен'' и ''Дивиќ'', на приближно 1.300 до 1350 метри надморска височина. На патот кон Лашва, Била тече низ долина помеѓу планините Влашиќ (1943 м) и Меокрње (1.425 м), што е приближно 2,5 км широка во близина на вливот со Лашва, поминувајќи низ селата Буковица и Мехуриќи. Реката често ја поплавува долината и има значаен хидропотенцијал.
Реката Била е богата со вода бидејќи истекува од бројни мали планински реки и потоци, како што се, од десната страна: ''Сухи поток'', ''Бутетинац'', ''Пашинац'', ''Рибњак'', ''Тримужа'' и Козица, а од левата страна: ''Пржни'' и ''Јаворачки поток'', ''реката Рамица,''''Јасеница и Рогаќка река''.
1 Поврзано
* Травник
* Витез
2 Наводи