procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Еребица камењарка

Еребицата камењарка (''Alectoris graeca'') е од семејството на фазаните, редот на кокошковидните. Распространета е во југозападниот дел на Азија и југоисточна Европа. Еребицата камењарка ја има и во Македонија.
1 Опис
Еребицата камењарка има округол облик, а боите ѝ се слични на боите на камењата. Претежно е сива, со светлокафеав грб, сиви гради и кремава боја на стомакот. Лицето ѝ е бело со црни линии, а на крилјата има коцкести шарки. Нозете ѝ се црвени. Кога ќе се вознемири, таа претопчита да трча повеќе отколку да лета, но ако е неопходно ќе прелета кратко растојание.
Има должина до 36 см, а распонот на крилјата може да ѝ достигне до 60 см.
1.1 Живеалиште и размножување
Оваа еребица живее на суви и отворени места, често во ридест предел. Создава мали јата и не е птица преселница. По острите и бучни звуци, како „га-га-га-га-чакара-чакара-чакара“, се разликува од сличните на неа птици. Гнездото го прави на земја, едвај постилајќи некое гранче, и несе од 5 до 21 јајце.
Се храни со разни семиња и инсекти.
2 Статус
Овој вид е во опаѓање во делови од нејзиниот опсег што се должи на загубата на живеалиштата и на претераниот лов. И покрај тоа што генерално успева да се одржи како вид, статусот на Сицилија заслужува внимание.
3 Систематизација
Има три подвида (McGowan 1994), кои се разликуваат претежно во боите, но и според молекуларните студии (Randi 2006):
*''A. g. graeca'' (Meisner, 1804) - Источна еребица камењарка
:Источна Босна и Херцеговина до Грција, Бугарија, Македонија.
*''A. g. saxatilis'' (Bechstein, 1805) - Централна еребица камењарка
:Јужниот дел на Алпите до западна Босна и Херцеговина.
*''A. g. whitakeri'' Schiebel, 1934 - Сцилијанска еребица камењарка
:Само на Сицилија.
4 Наводи
* McGowan, Philip J. K. (1994): 11. Rock Partridge. ''In:'' del Hoyo, Josep; Elliott, Andrew & Sargatal, Jordi (editors): ''Handbook of Birds of the World, Volume 2: New World Vultures to Guineafowl'': 485, plate 43. Lynx Edicions, Barcelona. ISBN 84-87334-15-6
*Randi, Ettore (2006): Evolutionary and conservation genetics of the rock partridge, ''Alectoris graeca''. ''Acta Zoologica Sinica'' 52(Supplement): 370–374.
Корчула

Корчула е остров во Јадранско Море покрај далматинскиот брег и припаѓа на Дубровничко-неретванска жупанија.
1 Географија
Корчула зафаќа површина од 279 км<sup>2</sup> и има 16 000 жители. Главен град e ''Корчула''. Други градови на островот Корчула се: Блато, Вела Лука, места во внатрешноста: Жрново, Пупнат, Смоквица, Чара и други. Највисоките врвови се Клупца (568m) и Ком (510m). Климата е блага средоземна. Просечна температура во јануари е 9.8 °C, а просечна температура во јули е 26.9 °C.
2 Корчулански Барокен Фестивал
''Корчулански Барокен Фестивал'' е нов годишен меѓународен музички фестивал, чие прво изведување било од 7 до 16 септември 2012 година. На фестивалот настапиле светски и домашни ансамбли и солисти како што се ''The Academy of Ancient Music'' и ''Red Priest'' (Велика Британија), ''Le Parlament de Musique'' (Франција), ''Currende'' и ''Erik Van Nevel'' (Белгија), ''La Venexiana'' (Италија), ''Хрватски Барокен Ансамбл'' (Хрватска).
3 Поврзано
*Хрватска
*Јадранско Море
*Далмација
*Дубровник
Венчавка на годината (филм)

Филмот ''“Венчавка на годината“'' (од анг. „The Big Wedding“), а претходно бил познат само под името „Венчавка“ е претстојна комедија во режија на Џастин Закхам. Филмот претставува римејк на оригиналниот француски филм „Мојот брат се жени“ од 2006 година, чиишто сценаристи се Жан-Стефан Брон и Карин Сидан. Во овој филм настапува глумечката екипа којашто ја сочинуваат Роберт Де Ниро, Кетрин Хегел, Дијана Китон, Аманда Сејфрид, Тофер Грејс, Бен Барнс, Сузан Сарандон и Робин Вилијамс. Премиерата треба да се одржи на 26 април 2013 година во дистрибуција на „Lionsgate“ во Соединетите Американски Држави и Канада.
Филмот “Венчавка на годината“ (од анг. „The Big Wedding“) се фокусира на Дон (Де Ниро) и Ели (Китон), во улога на разведен пар, коишто треба да се преправаат дека се среќно венчани на венчавката на нивниот посвоен син (Барнс). Биолошката мајка на нивниот син, којашто исто така ќе присуствува на венчавката, е една Католичка од Колумбија. Таа не знае дека посвоителите не нејзиниот син се развеле.
Во присуство на фамилијата и сите пријатели, нивната измама незапирливо прераснува во вознемирувачка и непријатна смешна приказна за врската којашто се испреплетува.
1 Глумечка екипа
*Роберт Де Ниро во улога на Дон Грифин
*Дијана Китон во улога на Ели Грифин
*Бен Барнс во улога на Алехандро Грифин
*Кетрин Хегел во улога на Лајла Грифин
*Аманда Сејфрид во улога на Миси О’Конор
*Тофер Грејс во улога на Џеред Грифин
*Сузан Сарандон во улога на Беб МекБрајд
*Робин Вилијамс во улога на Отец Монајхан
Астурски јазик

Астурскиот (''asturianu'' или ''bable'') е романски јазик, дел од големата група на западноромански јазици. Астурскиот и леонскиот јазик ја сочинуваат групата на астурско-леонски јазици. Денес се проценува дека астурскиот јазик го зборуваат околу 100,000 луѓе како мајчин јазик, и околу 450,000 луѓе како втор јазик. Стандардниот астурски јазик се заснова на централноастурските дијалекти. Регулативното тело на јазикот е Академијата на астурскиот јазик. Астурскиот не е службен јазик, туку е заштитен со закон и неговото изучување во училиштата е опционално.
1 Статус
Од 1974 година голем број напори биле преземени да се заштити и промовира јазикот. Во 1994, било забележано дека јазикот го зборуваат околу 100.000 луѓе, а како втор јазик го зборувале 450,000 Сепак, ситуацијата на јазикот е критична и бројката на луѓе кои го зборуваат е во опаѓање. Во Астурија службен јазик е шпанскиот, но не и астурскиот.
2 Географска распространетост
Астурскиот јазик се зборува и надвор од рамките на администативната единица Астурија. Јазикот кој се нарекува „леонски“ во Кастиља и Леон е ист со астурскиот во Астурија. Така, поради географската поделба на регионот каде се зборува јазикот има потешкотии при афирмацијата на јазикот во пошироки рамки. Додека во Астурија јазикот се промовира, има заштитен статус и се прават обиди за негова поширока употреба, во Кастиља и Леон јазикот е сосема заборавен од институциите, не е во образовниот систем и нема мерки за негова афирмација. Леонскиот и астурскиот се зборуваат во поголемиот дел на Астурија, северните и западните делови на Леон, западна Кантабрија и во регионот на Миранда до Доро во Португалија.
3 Правипис
Уште од најраните обиди за запишување на јазикот се користела латиницата. Во 1981 година Академијата за астурскиот јазик објавила правопис.
3.0.1 Азбука
+ букви
големи букви, A, B, C, D, E, F, G, H, I, L, M, N, Ñ, O, P, R, S, T, U, V, X, Y, Z
мали букви, a, b, c, d, e, f, g, h, i, l, m, n, ñ, o, p, r, s, t, u, v, x, y, z
имиња, ''a'', ''be'', ''ce'', ''de'', ''e'', ''efe'', ''gue'', ''hache'', ''i'', ''ele'', ''eme'', ''ene'', ''eñe'', ''o'', ''pe'', ''erre'', ''ese'', ''te'', ''u'', ''uve'', ''xe'', ''ye'', ''zeta''(*)
гласови (МФА), /a/, /b/, /d/, /e/, /f/, /g/, –, /i/, /l/, /m/, /n/, /ɲ/, /o/, /p/, /s/, /t/, /u/, /b/, /ʝ/, /θ/
македонски, а, б, θ, к, д, е, ф, г, –, и, л, м, н, њ, о, п, р, с, т, у, б, ш, кс, ј, θ
:(*) исто така ''zeda'', ''ceda''
3.0.2 Диграфи
Во астурскиот има и неколку диграфа:
диграф, име, МФА, македонски
ch, ''che'', ч
gu (+ e, i), (''gue u''), г
ll, ''elle'', лј
qu (+ e, i), (''cu u''), к
rr, ''erre doble'', р
ts, (''te ese''), ''(дијалектно)'', ц
yy, (''ye doble''), ''(дијалектно)'', кј
4 Лексичка споредба
5 Поврзано
* Романски јазици
* Леонски јазик
* Мирандски јазик
* Шпански јазик
Елвис Бајрам

Елвис Бајрам — македонски политичар и поранешен градоначалник на Општина Шуто Оризари. Тој е син на пратеникот Амди Бајрам. Тој во два наврати бил избран на градоначалничкото место, во 2009 кога го победил Курто Дудуш, и во 2013 кога славел победа над Неждет Мустафа.
Со името на Елвис се поврзани неколку изборни скандали, меѓу кои и физички напад врз членови на Државната изборна комисија (ДИК) за време на предизборната кампања за локалните избори во 2013.
Папа Инокентиј III

Инокентиј III (лат. Innocentius PP. III; околу 1161 - 16 јули 1216) — римски папа од 8 јануари 1198 до 16 јули 1216. Тој бил син на грофот Трозимондо. Му бил миленик на папата Климент III. Учел богословство на Парискиот универзитет и право на Болоњскиот. Во септември 1190, папата Климент III го назначил за кардинал. Тој ги повикал верниците во Четвртиот крстоносен поход (1202-1204), а во 1204 го основал Латинското Царство.
Во 1212 го организирал детскиот крстоносен поход, кој завршил без успех.
Во 1215 го свикал Четвртиот латерански собор.
Јазична типологија

Јазична типологија (лингвистичка типологија) — дисциплина на лингвистиката која ги проучува и класифицира јазиците според нивните структурни особености. Главната цел на јазичната типологија е да ги опише и објасни заедничките особености и структурните различности меѓу светските јазици. Јазичната типологија е составена од три дисциплини: ''квалитативна типологија, квантитативна типологија'' и ''теоретска типологија''. Квалитативната типологија се занимава со споредбата на јазиците/ дијалектите, квантитативната типологија се занимава со проучување на распространетоста на структурните особености на јазиците и теоретската типологија се занимава со објаснување на овие распространетости.
1 Квалитативна типологија
Квалитативната типологија развива крос-јазични видови кои овозможуваат рамки во кои се опишуваат и споредуваат поедини јазици.
1.1 Типолошки системи
1.1.1 Збороред
Основните зборореди кај јазиците се:
*подмет-прирок-предмет
*подмет-предмет-прирок
*прирок-подмет-предмет
*прирок-предмет-подмет
*предмет-подмет-прирок
*предмет-прирок-подмет
1.1.2 Морфосинтактичко порамнување
Друга честа класификација ги дели јазиците на номинативно-акузативни јазици од една страна и ергативно-апсолутивни јазици од другата страна. Кај јазици со падежи, поделбата зависи од тоа дали подметот од непредниот глагол е во ист падеж со агенсот или пациенсот на преодниот глагол. Ако јазикот нема падежи, тогаш тоа се одредува според тоа дали подметот на непреодниот глагол се појавува на иста страна со агенсот или пациенсот на преодниот глагол.
Ибигау-Варенбрик

Ибигау-Варенбрик (|Uebigau-Wahrenbrück) — град во округот Елба-Елстер, во југозападен Бранденбург, Германија. Се наоѓа на реката Шварце Елстер, 11 километри северозападно од Бад Либенверда и 21 километар источно од Торгау.
Градот е составен од селата Бансдорф, Бајерсдорф, Бојтерзиц, Бомсдорф, Бениц, Домсдорф, Драздо, Кауксдорф, Лангенаундорф, Марксдорф, Минхен/Елстер, Нојдек, Престевиц, Ротштајн, Заксдорф, Ибигау (општинско седиште), Варенбрик, Видерау, Вилдгрубе, Винкел и Цинсдорф.
1 Личности
* Јохан Готлиб Граун (1702 – 1771) — композитор
* Карл Хајнрих Граун (1704 – 1759) — композитор
* Густав Зејфарт (1796 – 1885) — египтолог
Фалкенберг/Елстер

Фалкенберг (|Falkenberg) — град во округот Елба-Елстер, во југозападен Бранденбург, Германија. Се наоѓа близу реката Шварце Елстер, 16 километри источно од Торгау и 13 километри северозападно од Бад Либенверда.
1 Историја
Првпат бил споменат во 1251. Во 1547, Битката кај Милберг била водена во близина на Фалкенберг, кога саксонскиот изборен кнез Јохан Фридрих I бил земен како заробеник. Самото село имало мало значење до 19 век. Дворецот ги менувал сопствениците повеќепати, додека не бил купен од општината во 1911. Во 1848 Фалкенберг добил станица на железницата Јитербог - Риза. Железницата Лајпциг/Хале - Ајленбург - Котбус била отворена во 1872 и поминувала низ Фалкенберг, поради што градот станал главна железничка раскрсница и доживеал голем пораст. Втората светска војна донела големи уништувања. Во 1962 на Фалкенберг му биле доделени правата на град. Грбот ги прикажува главните сектори на економијата во градот: енергетиката, железницата и земјоделството.
Голем број на напуштени парни локомотиви се поставени во старото железничко депо на североисток од градот.
Милберг (Бранденбург)

Милберг (|Mühlberg) — град во округот Елба-Елстер, во југозападниот дел на Бранденбург, Германија. Се наоѓа на десниот брег на реката Елба, на половина пат помеѓу Риза на југ и Торгау на северозапад. Оддалечен е 60 километри на исток од Лајпциг. Може да се пристапи до градот преку Б182 (Риза - Торгау - Витенберг) преку левиот брег на Елба, поврзан со мост кој бил отворен во 1008. Милберг се состои од следниве единици: Милберг, Алтенау, Бротевиц, Фихтеберг, Косдорф и Мартинскирхен.
1 Историја
Најраното спомнување на Милберг во документ е во 1230. Градот бил основан на песочен остров. Постојат археолошки пронајдоци во форма на гробови од словенска населба, која постоела околу 600 година. Силите на Карло V ја поразила Шмалкалдиската лига во Битката кај Милберг близу замокот на 24 април 1547. Од 1939-1945 постоел воен камп близу Милберг. Околу 300.000 затвореници поминале низ кампот, а околу 3.000, главно советски војници, умреле тука. По Втората светска војна кампот бил повторно користен од советската тајна служба НКВД како специјален кампо бр. 1. Околу 6.700 од 22.000 затвореници на службата се погребани во масовни гробови близу кампот. Денес постои меморијален споменик во чест на жртвите од обата периоди на кампот.
Супрафикс

Супрафикс е вид на афикс каде со одредени супрасегментни промени се добива друго значење од зборот. Со други зборови, преку промена на акцентот или тонот на еден ист збор се добива друго значење. Кај повеќето јазици овие промени се користат за разликување исти лексеми, но кај некои тие се користат за зборообразување и формообразување.
1 Англиски јазик
Овој афикс се сретнува кај англискиот јазик. Така на пример, именката ''próduce'' (; производ, производ - акцентот е на првиот слог) е добиена од глаголот ''prodúce'' (; произведува, создава - акцентот е на вториот слог). Се забележува дека зборот е ист во двата случаја, само акцентот е различен.
2 Кинески јазик
Во кинескиот јазик зборот 好 (hǎo, да бидеш добар) и 好 hào (да најдеш добро), се исти само се разликуваат во тонот.
3 Поврзано
* Афикс
Симулфикс

Симулфикс е еден вид афикс кој се манифестира со промена на една или повеќе фонеми во рамките на зборот за да се добие ново значење.
1 Англиски јазик
Симулфиксите во англискиот јазик се сметаат за неправилни форми на зборовите (најчесто именки и глаголи). Примери за симулфикси се:
*''man'' → ''men'' (маж - мажи), ''woman'' → ''women'' (жена - жени)
*''louse'' → ''lice'' (вошка - вошки), ''mouse'' → ''mice'' (глушец - глувци)
*''foot'' → ''feet'' (стапало - стапала), ''tooth'' → ''teeth'' (заб - заби)
2 Поврзано
*Афикси
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Средно Водно

„Рождество на Пресвета Богородица“ — православна црква сместена на падините на Водно на месното на историското село Горно Водно. Таа е возобновена врз темелите на стара повеќевековна црква со колективно ктиторство на сите поранешни жители на разуранатото село. На црквата Св. Богородица и претходи долга историја која започнала некаде во XIII век, во пишуваните извори спомнувана како „Св. Богородица Елеуса“ и „Св. Богородица Водњанска“, а во втората половина на XVI век црквата запустела. Од 1847 до 1870 година е обновена еднобродната, засводена црква посветена на празникот Рождество на пресв. Богородица. Црквата и селото Горно Водно се разурнати во 1955 година. Камен-темелникот на новата црква Рождество на Св. Богородица е осветен на 6 октомври 1996 година. Проектот за новата триконхална, еднокуполна црква го изготвиле арх. инж. Илија и Благојка Пулејко, а идејното решение за камбанаријата било на арх. инж. Никола Ничота. Живописот и иконописот се дело на актуелните зографи Кирил Златанов и Лазар Личиќ. Поради својата местоположба, црквата е доста посетена.
1 Поврзано
* Средно Водно
* Горно Водно
* Жичница „Милениумски крст“
2 Галерија
Национален музеј на Етиопија

Национален музеј на Етиопија (НМЕ) — главен државен музеј на Етиопија, сместен во главниот град Адис Абеба, во близина на Универзитетот на Адис Абеба.
1 Преглед
Во музејот се чуваат национални уметнички богатства, како и повеќето од најскапоцените археолошки наоди, како што се фосилизираните остатоци од раните хоминиди, од кои најпознатиот е „Луси“, делумен скелет на примерок од афарски австралопитек (''Australopithecus afarensis''). Неодамна во подрумот на галерија е додаден приказ на Селам, пронајден во периодот помеѓу 2000 и 2004 година. Се проценува дека е стар 3,3 милиони години, и се смета дека овој афаренсис А примерок е најраното дете.
Во 1936 година, концептот на музеј првпат бил воведен во Етиопија кога била отворена изложбата на која биле прикажани церемонијални носии донирани од страна на кралското семејство и нивните блиски соработници. Сегашниот НМЕ настанал од основањето на Институтот за археологија, кој бил основан во 1958 година. Институтот бил основан со цел да ја промовира и олесни мисијата на археолошките истражувања во северниот дел на Етиопија од страна на француските археолози.
Музејот ги започнал своите активности со изложување на предмети од овие ископувачки мисии. Со основањето на Управата за Културно Наследство на Етиопија во 1976 година, се наметнала идејата да се отвори Национален Музеј, која била поддржана од страна на Владата. НМЕ започнал да работи во согласност со Националниот акт, кој предвидува заштита и зачувување на антиквитетите, и има законско право да управува со сите историски места и споменици низ целата територија на Етиопија.
Подоцна, Националниот Музеј ги променил своите активности и се организирал во три работни оддели, односно оддел за конзервација, оддел за документацијата и оддел за изложување и истражување.
НМЕ во моментов има четири главни оддели за изложување. Подрумот е посветен на археолошкиот и палеоантрополошкиот оддел. Во овој оддел се изложени претходно споменатите хоминиди. Првиот кат содржи предмети од античките и средновековните периоди, како и церемонијална облека и сувенири од поранешните владетели, вклучувајќи го и царот Хајле Селасие. На вториот кат се прикажани уметнички дела по хронолошки редослед, од традиционални па сè до современи дела. Тука спаѓаат уметничките дела на Афеверк Текле и на други уметници од Етиопија. Конечно, третиот кат има етнографски екран. Тука, музејот се обидува да даде преглед на културното богатство и разновидноста на народите во Етиопија.
2 Поврзано
* Еволуција на човекот
Дисфикс

Дисфикс е еден вид морфема која се манифестира со отстранување на делови од коренот на зборот. Најчесто отстранетиот дел е на крајот на коренот на зборот, но може и други делови да бидат одземени. Дисфиксот може да се семта како еден вид антиафикс. За илустрација е земен еден пример од мурлејскиот јазик, каде последната согласка може да се отстрани за да се добие множина:: 'rib' ↔ 'ribs'.
Продуктивната дисфиксија е ретка кај јазиците, но е важна кај мускогиските јазици во САД. Маргинални се примерите за дисфиксија во францускиот јазик.
1 Мускогиски јазици
Во мускогиските јазици, дисфиксите се користат за да се добие глаголски број. Во јазикот алабама, има две основни форми:
* кај повеќето глаголи, последните два сегмента се изоставени од коренот. For example:
::''balaaka'' 'лежи' (3 л.), ''balka'' 'лежи' (други лица)
::''batatli'' 'удирА', ''batli'' 'удира постојано'
::''cokkalika'' 'влегува', ''cokkaka'' 'влегува'* кај некои глаголи последната согласка се изостава, но претходната самогласка се издолжува:
::''salatli'' "лизга", ''salaali'' 'лизга постојано'
::''noktiłifka'' "дави", ''noktiłiika'' 'дави постојано'
2 Поврзано
* Афикс
* Елизија
3 Наводи
Мрша

Мрша е поим кој се однесува на труп од умрено животно.
Мршата е важен извор на исхрана на поголемите месојади и сештојади во целиот екосистем. Животни кои се хранат со мрши се, на пример: хиените, мршојадните птици (мршојадци, орли, соколи), тасманскиот ѓавол, најголемиот жив гуштер комодскиот варан, којотите, црната мечка, итн. Многу безрбетници , исто така, се харнат со мрши. Како на пример, белите црви (ларвите од мувите) и некои видови муви се хранат со мрша и играат важна улога во разградувањето на остаотците од мртвите животни.
Мршата почнува да се распаѓа од моментот на смртта на животното. Како поминува времето, привлекува сè поголем број инсекти и станува плодна почва за развој на бактерии. Не многу долго по смртта, телото добива непријатен мирис предизвикан од присуството на бактериите и испуштањето на биогени амини - кадаверин и путрескин.
Некои растенија (цвеќиња) и габи мирисаат слично на мрша за да привлечат инсекти кои помагаат во опрашувањето.
1 Во културата
Зборот ''мрша'' е често употрбуван во данската митологија за да се опишат животните кои се жртвувани или кои се убиени во текот на божјиот гнев.
Понекогаш зборот мрша се употребува за да се опише заразно или инфицирано тело кое не смее да се допира. Пример за ваква употреба имаме во драмата на Вилијам Шекспир „Јулиј Цезар“, каде мртвите тела на луѓето се опишани како:
„''мрши'' кои повикуваат да бидат закопани“. ''(III.i)''
Уште еден сличен пример е романот „Робинзон Крусо“ од Даниел Дефо, каде главниот лик убива непозната птица, и нејзиното тело го смета за ''мрша'' која не смее да се јаде.
Марија Тереза (Франција)

Марија Тереза (француски: ''Marie Thérèse Charlotte''; 19 декември 1778 г. – 19 октомври 1851 г.) била најстарото дете францускиот крал Луј XVI и кралицата Марија Антоанета, неговата сопруга.
Таа се омажила со нејзиниот братучед, Луј Антоан, најстариот син на идниот Шарл X. Со бракот ја презела и титулата војвотката од Ангулем. Кога нејзиниот свекор седнал на престолот на Франција во 1824 година, таа ја добила титулата Dauphine - жена на најстариот син на францускиот крал. Таа всушност била кралица на Франција дваесет минути, период во кој нејзиниот свекор го потпишал документот за одрекување од престолот, а нејзиниот сопруг,против своја војла го потпишал документот за стапување на престолот.
1 Животопис
Марија-Тереза е родена во Версај палатата на 19 декмеври 1778 година како прво дете и најстара ќерка на кралот Луј XVI и кралицата Марија Антоанета. По седум години брак сите нестрпливо чекале да се роди дете. Поради преполната и непроветрената соба во која се пораѓала, Марија Антоанета речиси умрела од гушење. Прозорците набргу биле отворени за да влезе свеж воздух. Како резултат на ова ужасно искуство, Луј XVI го забранил јавното гледање и дозволил само најблиските членови и неколку доверливи дворјани да бидат сведоци на раѓањето на следните кралски деца. Откако ја вратиле во живот, кралицата со задоволство ја поздравила својата штотуку родена ќерка: ''„кутро мало суштество, не си она што очекуваа, но сепак ќе те сакаме''. Синот ќе припаѓа на државата, а ти мене и ќе ја добиеш целосната потребна грижа, ќе бидеш дел од мојата среќа и лек за мојата болка.“''
Набргу по раѓањето, уште истиот ден, принцезата била покрстена и била именува по нејзината баба по мајка, царицата, Марија Тереза од Австрија.
За марија-Тереза се грижела гувернанта, кнегињата Викторија де Рохан, која подоцна дала отказ поради банкнотирањето на нејзиниот сопруг. Била заменета од блиска пријателка на кралицата, војвотката од Полињак. Луј XVI бил доста посветен татко кој ги разгалувал своите деца, додека кралицата била построга. Марија Антоанета била против тоа ќерка ѝ да порасне и да биде горделива како неомажените сестри на нејзиниот сопруг. Често во нивниот дом поканувала деца од понизок ранг да дојдат и да вечерат со Марија-Тереза. Истите ја охрабрувале да ги подари своите играчки на сиромашните. Наспроти нејзиниот изглед на материјална кралица која ги игнорира страдањата на другите, Марија Антоанета се трудела нивните деца да бидат свесни за страдањата на другите. На денот на Нова Година во 1784 година, откако ѝ донела неколку убави играчки на својата ќерка, ѝ рекла: ''„ би сакала да ти ги дадам сите овие како новогодишни подароци, но зимава е многу студена и има многу несреќни луѓе кои немаат ни корка леб ни облека ни дрвја за да запалат оган. Им ги дадов сите мои пари па не ми остана ништо за да ти купам подароци.“''
Марија-Тереза имала двајца браќа и сестра, Луј Жозеф Авиер Франсоа, Dauphin – најстар син на кралот на Франција, роден во 1871 година,
Црвена луња

Црвената луња — средноголема граблива птица, која е ендемски вид во Европа, северна Африка и западна Азија. Во Европа има 19.000-25.000 двојки што претставува 95% од целокупната популација. Се размножува во источните делови на Шпанија и Португалија, Средна Европа и Украина, на север до јужниот дел на Шведска, Латвија и Велика Британија, и на југ, до јужна Италија. Постои популација и во северниот дел на Мароко. Птиците од северните предели се движат јужно во зима и најчесто престојуваат во западниот дел од распространувачкиот спектар, но исто така и во источна Турција, северен Тунис и Алжир. Трите најголеми популации (во Германија, Франција и Шпанија, кои заедно имаат повеќе од 75% од светската популација) се намалија во периодот меѓу 1990 и 2000 година, односно целокупната популација се намали за речиси 20% во текот на десет години. Главните закани на црвената луња се: труењето, промените во земјоделските практики, ловот, уништувањето на шумите, крадењето на јајцата (на локално ниво) и евентуално конкуренцијата со поуспешната црна луња. Порано црвената луња ја имало во Македонија, а сега најверојатно е исчезнат вид.
1 Опис
Црвената луња е долга 60 - 66 см и има распон на крилјата 175 - 179 см; мажјаците тежат 800 - 1200 грама, а женките 1000 - 1300 грама. Таа е елегантна птица која често лебди со своите долги крилја, и го менува правецот со својата голема назабена опашка. Телото, горниот дел од опашката и крилјата ѝ се бакарноцрвена боја. Главата е посветла со сиви тонови. Белите примарни пердуви за летање се во контраст со црните краеви и темните секундарни пердуви. Освен по тежина, половите се слични, но младенчињата се жолтеникави на градите и стомакот. Огласувањето е тенок пи-пи звук.
2 Поведение
2.1 Исхрана
Храната на црвената луња се состои главно од мали цицачи, како глувци, млади зајаци и сл. Се харни со мршите на овците и некои кокошковидни птици. Понекогаш лови птици и водоземци, како жаби,гуштери итн. Дождовниот црв e важен дел од исхраната, особено на пролет.
Поради исхраната со некои мрши, црвената луња е подложна на труење. Нелегалните стапици со отров наменети за лисиците, чавките и гавраните, понекогаш ги убиваат заштитените птици и другите животни.
На знак за тревога од страна на мајката, младенчињата ќе се заштитат така што ќе се преправаат дека се умрени, па лисиците ќе поверуваат и ќе ги остават.
2.2 Размножување
Црвената луња е претежно седентарна птица (не е преселница) која се размножува постојано на истото место, освен популациите кои се размножуваат во посеверните краишта на Европа, па зимуваат во Шпанија. Секоја територија на гнездење може да содржи повеќе од 5 гнезда. И мажјакот и женката го градат гнездото на главниот чатал високо на дрвото, околу 12-20 метри од земјата. Гнездото го прават од гранки и го постилаат со трева и друга вегетација, но и со сè што е помеко, како овча волна, партали, хартија и сл. Тие се моногамни птици кои одгледуваат едно легло годишно, во кое снесуваат најчесто 3 јајца. Инкубацијата трае триесетина дена, а ги лежи само женката. Младенчињата го напуштаат гнездото на возраст од педесетина дена.
3 Поврзано
* Црна луња
Внатрешна енергија

Внатрешната енергија на еден систем е поврзана со неговите атоми и молекули. Внатрешната енергија на системот е оној дел од неговата вкупна енергија што не е кинетичка енергија заради евентуалното движење на системот во целост и не е потенцијална енергија којашто е во врска со положбата на системот како целина.
Внатрешната енергија ги вклучува: кинетичката енергија на вртежното, транслаторното и вибрационото движење на атомите и молекулите, потенцијалната енергија во молекулите и потенцијалната енергија на дејство меѓу молекулите. Важна големина за секој термодинамички систем е неговата вкупна енергија, која се определува како збир од кинетичката енергија Ek, од потенцијалната енергија Ep и од внатрешната енергија U на системот: E = Ek + Ep + U.
Многу често во реалните физички проблеми се разгледуваат макроскопски системи кои не се движат и чија потенцијална енергија во надворешното поле на некоја сила е занемарливо мала. За такви случаи ќе важи: Ek = Ep = 0, што значи дека вкупната енергија на системот ќе биде еднаква само на неговата внатрешна енергија. Во тој случај од равенката следува: E = U.
Промената на внатрешната енергија на системот е директно врзана за промената на неговата температура: ∆U = n*j/2*k∆T , каде што n е количество на супстанција, j е број на степени на слобода, k е Болцманова константа, T е термодинамичка температура.
Промената на внатрешната енергија може да се изрази и преку специфичниот топлински капацитет: ∆U = mcv T.
Од друга страна температурата на гасот е поврзана со волуменот и притисокот, што значи дека внатрешната енергија зависи од параметрите на состојбата на системот U = ƒ (p,V,T).
Состојбата на системот може да се промени само со трошење на енергијата од страната на системот или со внесување на енергијата во системот. Во термодинамиката тоа се постигнува или со вршење работа или со одземање количество топлина од системот.
Во термодинамиката, вкупната енергија на системот се вика внатрешна енергија. Внатрешната енергија е вкупната кинетичка и потенцијална енергија на молекулите на системот. Со Δ''U'' се означува промената на внатрешната енергија кога системот трпи промена во однос на почетната состојба i (англиски, initial) со внатрешна енергија ''U''<sub>i</sub> до крајна состојба f (англиски, final), со внатрешна енергија ''U''<sub>f</sub>:
Δ''U'' = ''U''<sub>f</sub> – ''U''<sub>i</sub>
Внатрешната енергија е функција на состојбата, во смисла на тоа дека нејзината вредност зависи само од моментната состојба на системот и е независна од тоа како системот дошол во таа состојба. Со други зборови, таа е функција од својствата што ја определуваат таа состојба на системот. Промената на било која од променливите на состојбата (на пример, притисокот) доведува до промена на внатрешната енергија. Внатрешната енергија е екстензивна величина. Фактот дека внатрешната енергија е функција на состојбата има далекусежни последици од клучно значење.
Степска еја

Степската еја или степски жабар е птица од родот еи (''Circus'') во семејството јастреби и е птица преселница, грабливка која лови во низок лет. Се размножува во јужните делови на источна Европа, вклучувајќи ја и Македонија, како и во Средна Азија (во Иран), а зимува во Индија и југоисточна Азија. Ретко заскитува во Велика Британија и западна Европа, иако значителен број младенчиња се забележани како презимуваат во Норфолк (источна Англија) зимата 2002/3 г.
1 Опис
Кај степската еја е изразен половиот диморфизам, односно мажјаците се белосиви одозгора и бели одоздола, со зашилени црни врвови на крилјата. Должината им е од 40 до 48 см, а имаат распон на крилјата од 95 до 120 сантиметри. Тежат околу 315 грама, а женките се поголеми и тежат околу 445 грама. Женките се кафени одозгора, со бели пердуви на горниот дел од опашката, а долниот дел ѝ е жолтеникав со кафени шари. Младенчињата се слични со женките и често, заради белото кај опашката се нарекуваат „прстенестоопашни“.
Птицата живее во отворени, степски предели.
1.1 Исхрана
Степската еја лови и се храни со мали цицачи, влекачи и птици, изненадувајќи ги со брзиот и низок лет.
1.2 Размножување
Овој јастреб е моногамна птица која одгледува едно легло годишно. Гнездат директно на земја на тревна површина. Несат 3-5 светлосини јајца. Инкубацијата започнува откако ќе се снесе првото јајце и трае 28-30 дена. Ги лежи само женката, но за време на инкубацијата и првите денови по испилувањето, мажјакот носи храна и за женката и за пилињата. Младенчињата го напуштаат гнездото по 35-40 дена.
Црква „Св. Спас“ - Добри Дол

Вознесението Христово или Свети Спас — православна гробјанска црква во скопското село Добри Дол
Од ктиторскиот натпис кој стои над стоечките светителски фигури на јужниот ѕид, се дознава дека црквата е изградена и живописана во 1576 година.
Црквата е еднокорабна градба со правоаголна основа, со полукружна апсида однадвор и одвнатре и засводена со полукружен свод. Во храмот се влегува низ јужниот ѕид на новодоградената припрата.
Живописот во црквата го извеле двајца сликари. Поталентираниот ги насликал стоечките фигури во првата зона, ликовите на сводот, фигурата на Исус Христос и во нишата над влезот во црквата. Неговите фигури се тенки, издолжени, со хармонични пропорции и убави пози. Ги сликал прецизно, речиси мунициозно го обработил инкарнатот, лицата ги сликал со окер, а осветлувањата ги обележувал со бела боја. Имал префинето чувство за колорит. Употребувал дискретни пастелни бои и посветувал внимание на декоративните орнаменти. Живописот во втората и во третата зона веројатно е дело на вториот сликар и е под дебел слој саѓи, меѓутоа се воочува иконографска точност на сцените и на ликовите кои се шематизирани. Се претпоставува дека подобриот сликар од Св. Спас и припаѓал на групата сликари кои ја декорирале црквата „Св. Никола“ во селото Шишево, а на тоа укажува присуството на античката пророчица, еритрејска Сибила.
Краткопрст јастреб

Краткопрстиот јастреб е мала граблива птица од семејството на јастребите. Се размножува во шумите од јужниот дел на Балканскиот Полуостров, вклучувајќи ја и Македонија до јужна Русија. Таа е птица преселница, која зимува од Египет сè до југозападен Иран. Се сели во големи јата, што не е одлика за другите видови од ова семејство.
1 Опис
Оваа птица е мала грабливка со кратки широки крилја и долгнавеста опашка што ѝ овозможуваат лесно маневрирање низ дрвјата. Краткопрстиот јастреб е сличен на јастребот врапчар, но неговата пократка опашка и пошилести крила му даваат посоколовиден изглед.
Птицата е долга 30-37 см, со распон на крилјата 63-76 см. Женките се малку поголеми од мажјаците. Мажјаците се синосиви одозгора, со темни завршетоци на крилјата и црвеникави одоздола. Женките се сивкасти одозгора со темни завршетоци на крилјата и црвенокафени одоздола. Може да покаже и темна линија кај грлото. Младенчињата се темнокафени одозгора и каено набраздени одоздола. Имаат темна линија на грлото. Летот на овој јастреб е карактеристичен „замав-замав-лебдење“. Се огласуваат со остар извик како: „кии-вик“.
1.1 Живеалиште и исхрана
Оваа птица живее во ридски предели, во близина на езера и реки, во подножјата на планините. Се храни со мали животни, птици, гуштери, инсекти. Најчесто лови попладне и приквечер, во низок лет, на 1-5 метри од земјата.
1.2 Размножување
Краткопрстиот јастреб гнезди во дрвјата. Годишно има едно легло со 3-5 јајца. Ги квачи 30-35 дена. Младенчињата го напуштаат гнездото по четириесетина дена, но и потоа остануваат во близина на гнездото и ноќеваат таму.
Црна Пештера

Црната Пештера се наоѓа во подножјето на врвот Голем Осој (1.005 м), околу 0,5 км југозападно од селото Трпејца, Охридско. Влезот на пештерата се наоѓа 1,25 м над езерското ниво. Истиот има северозападна експозиција, со широчина од 3 м и најголема височина од 2,5 м. Вкупната должина на пештерата Црна достигнува 14,5 м, со површина на пештерската внатрешност од .
Во оваа пештера е наоѓалиштето Црна Пеш (Крстон Заб), и тука се најдени остатоци од живеалиште од неолитот — досега најраните утврдени жители на подрачјето на Трпејца.
Наумова Пештера

Наумовата Пештера претставува една од најинтересните регистрирани и испитани пештери покрај брегот на Охридското Езеро. Се наоѓа во непосредна близина на Црна Пешт, односно десетина метри северно од неа. Вкупната должина на Наумовата Пештера изнесува 27,75 м со површина на внатрешноста од 167 м<sup>2</sup>.
Говедарник (пештера)

Говедарник или локално Гоедарник — пештера на подножјето на истоимениот гребен, кој народот го нарекува и Пладниште на планината Галичица. Тоа е гребен со должина од околу 300 м, а се наоѓа помеѓу селото Пештани и полуостровот Градиште. Природниот влез на пештерата денес е затворен т.е. бетониран. При деталните истражувања измерена е вкупна должина на пештерата од 34 м. со површина на нејзината внатрешност од 86 м<sup>2</sup>.
Манговица

Манговица — ниска и пространа планина во Источна Македонија, која се протега помеѓу Кумановската Котлина на север, Овче Поле на запад, долината на Брегалница на југ и долината на Злетовска Река со реката Белошница на исток.
Највисок врв е Асаница на надморска височина од 875 метри.
1 Географија и местоположба
Главното било има насока на протегање северсеверозапад-југјугоисток во должина од 22 километри и претежно е во височина од 600 до 700 метри, додека само на крајниот северозападен дел преминува 700 метри.
1.1 Врвови
Покрај највисокиот врв Асаница (875 м.), други позначајни врвови се Големо Брдо (776 м.), Струга (758 м.) и Челебиско Трло (731 м.).
2 Геолошки состав
Планината речиси целосно е оголена. Поради специфичниот геолошки состав претставен со вулканити (андезити, бречи, туфови) се јавуваат силни денудациски процеси. Во северозападниот дел се јавува и палеовулкански релјеф претставен со повеќе купи и разорени кратерски структури. Овој дел е и длабоко засечен со долината на Мавровица (или Орелска Река), а на неа и нејзините притоки има повеќе мали водопади.
Во областа, денудациските фор­ми најмногу се застапени око­лу месноста (ридот) Гложје (655 м.), потоа кај врвовите Ман­говица (741 м.), Голем Осој (734 м.) и други. Некаде овие форми се јавуваат во поголеми групации, а често и како издво­ени-поединечни форми.
Планината освен што е позната со своите специфични камени форми, интересно е и самото корито на планината со повеќе мали водопади и природни базени под нив, од кои еден е длабок околу 2 метри. Всушност целиот овој простор кој е ретко посетуван, делува примамливо за авантуристите кои можат да уживаат во глетките кон некогашните вулкани, длабоката речиси кањонеста долина на Мавровица и на одредени места уникатниот растителен и животински свет.
3 Галерија
Оревче

Оревче претставува пештера на планината Галичица. Таа е најмала пештера која е истражена покрај брегот на Охридското Езеро. Меѓутоа, по одредени свои специфичности, иако со мошне мали димензии, истата го свртува своето внимание. Се наоѓа на север од пештерата Говедарник, 10 метри над езерото. Пештерскиот влез кој е предиспониран кон североисток, има доста интересна форма. Во целина гледано, пештерата Оревче има речиси кружна форма (8×5 м), со површина од 39 м<sup>2</sup>.
Оваа пештера има постар еволутивен стадиум во однос на другите пештери што се наоѓаат покрај Охридското Езеро. Присутни се и пештерски украси во пештерата. Овде се сретнуваат поединечни и споени сталактити, сливови, а има и сталагмити. Во крајниот југоисточен дел, како и во северозападниот, изградени се неколку травертински басенчиња.
Свинска Стрна

Свинска Стрна претставува пештера на планината Галичица која се наоѓа на самиот гребен Асан Ѓура на надморска височина од 1485 метри. Таа претставува доста едноставна пештера, со скалеста форма. Вкупната должина на пештерата изнесува 35 метри. Истата нема пештерски украси, освен незначително присуство на сливови.
Мечкина Дупка

Мечкина Дупка — пештера на планината Галичица која се наоѓа источно од градот Охрид, во негова непосредна близина, на надморска височина од 810 метри. Влезот во пештерата е сместен во североисточниот дел на една помала вртача длабока 1.5 м. Вртачата (5×3.5) изградена е на зарамнета површина од 800-820 метри, поради што пештерата, односно вртачата тешко се забележуваат. Должината на пештерата Мечкина Дупка изнесува 23 метри, додека нејзината должина заедно со горниот дел од пештерската сала и споредниот пештерски канал достигнува 33 метри. Има вкупна површина од 55.75 м<sup>2</sup>.
Волја (пештера)

Волја или позната под името Скалана претставува пештера на планината Галичица која се наоѓа 250 метри источно од патот Охрид - Суво Поле, за село Коњско. Влезот на пештерата е мошне тешко може да се забележи, бидејќи истиот се наоѓа во лескова шума, на наднорска височина од 1450 метри. Вкупната должина на пештерата Војла изнесува 37 м. Длабочината на пештерата, од влезот до дното на најниската галерија достигнува 16 – 17 м. Пештерата Војла е најбогата со украси од сите пештери на планината Галичица. Украсите особено се сретнуваат во второто пештерско проширување, каде се претставени со многубројни сталактити, сливови и пештерски столбови кои имаат пречник и до 10 см.
Јохан Штраус (татко)

Јохан Штраус (14 март 1804 - 25 септември 1849) е австриски композитор. Учел виолина во Виена, а потоа свирел во разни оркестри, каде што бил и диригент. Како диригент и композитор, најмногу успех имал со своите валцери кои публиката од сè срце ги прифаќала. Напишал околу 150 валцери и многу други дела.
1 Дела
1.1 Валцери
* Täuberln-Walzer op. 1 (1827)
* Wiener Carneval op. 3 (1828)
* Kettenbrücke-Walzer op. 4 (1828)
* Tivoli-Rutsch Walzer op. 39 (1830)
* Das Leben ein Tanz oder Der Tanz ein Leben! Walzer op. 49
* Elisabethen-Walzer op. 71
* Philomelen-Walzer op. 82
* Paris-Walzer op. 101 (1838)
* Wiener Gemüths-Walzer op. 116 (1840)
* Lorelei Rhein Klänge op. 154 (1843)
1.2 Полки
* Seufzer-Galopp op. 9
* Chineser-Galopp op. 20
* Einzugs-galopp op. 35
* Sperl-Galopp op. 42
* Fortuna-Galopp op. 69
* Jugendfeuer-Galopp op. 90
* Cachucha-Galopp op. 97
* Indianer-Galopp op. 111
* Sperl-Polka op. 133
* Beliebte Annen-Polka op. 137
* Piefke und Pufke Polka op. 235
1.3 Маршови
* Radetzky March op. 228 (1848)
* Jellečić-Marsch op. 244
Клајне Елстер (Долна Лужица)

Клајне Елстер (Долна Лужица) (|Kleine Elster (Niederlausitz)) — општинска заедница во округот Елба-Елстер, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во Масен-Нидерлаузиц.
Општинската заедница Клајне Елстер (Долна Лужица) се состои од следниве општини:
# Криниц
# Лихтерфелд-Шаксдорф
# Масен-Нидерлаузиц
# Залгаст
Ангун

Ангун Cипта Cасми (|Anggun Cipta Sasmi; р. 29 април 1974) — индонезиска пејачка која денес живее и работи во Франција. Ја започна својата кариера појавувајќи се на сцената Ancol на возраст од седум, а снимен албум на децата две години подоцна. Под водство на музичари на натоно, Ангун го сними својот прв студиски албум во Индонезија, со наслов''Dunia Aku Punya'' во 1986 година. Меѓутоа, името на новиот Ангун долета по објавувањето на единствениот наслов "Dream" во 1989 година. На многу рана возраст Ангун успеа да стигнат до врвот на својата популарност како пејач камен во Индонезија со награда таа доби "Најпопуларни Индонезиски Уметникот 1990-1991".
Во 1994 година, Ангун одлучи да ја напушти Индонезија и реализација на неговиот сон да стане меѓународен уметник. Со помош на Ерик Benzi, еден од главните производител на Франција, во 1997 година, Ангун успешно го издава својот прв меѓународен албум со наслов'' снег на Сахара'' во 33 земји низ целиот свет, вклучувајќи го и САД е глобален музика Мека. Од тогаш Ангун има произведено пет меѓународни албуми беа снимени во мулти-јазици, особено на англиски и француски. Покрај тоа, тој има снимено соработки со многу странски уметници, вклучувајќи ги Хулио Иглесијас, Питер Габриел и Pras Мишел на групата на Fugees. Ангун исто така, се пее директно со Брајан Адамс, Селин Дион, Шарл Азнавур, Дејвид Фостер, и други светски музичари.
1 Дискографија
1.1 Индонезиски јазик студиски албум
*''Dunia Aku Punya'' (1986)
*''Anak Putih Abu Abu'' (1991)
*''Nocturno'' (1992)
*''Anggun C. Sasmi... Lah!!!'' (1993)
1.2 Англиски јазик студиски албум
*''Snow on the Sahara'' (1997)
*''Chrysalis'' (2000)
*''Luminescence'' (2005)
*''Elevation'' (2008)
*''Echoes'' (2011)
1.3 Француски јазик студиски албум
*''Au nom de la lune'' (1997)
*''Désirs contraires'' (2000)
*''Luminescence'' (2005)
*''Elévation'' (2008)
*''Echos'' (2011)
Агилност

Агилноста се дефинира како „способност на еден систем брзо да одговори на промена преку приспособување на неговата почетна стабилна конфигурација”.
Во овој случај, агилноста претставува способност ефикасно да се промени положбата на телото, коешто наложува примена на изолирани движечки вештини во комбинација со рамнотежа, со координација, со брзина, со рефлекси, со сила и со издржливост. Агилноста претставува способност да се промени насоката на телото на еден ефикасен и делотворен начин, а за да се постигне ова, потребна е комбинација на: баланс – способноста да се одржи рамнотежа при статична положба или при движење (на пр. да не паднете) преку координираните дејства на нашите сетилни функции (очи, уши и проприоцептивните органи во начите зглобови); статична рамнотежа – способноста да се одржи центарот на масата над основата врз којашто се стои во статична положба; динамична рамнотежа – способноста да се одржи рамнотежа со движење на телото; брзина – способноста брзо да се движат сите делови или само еден дел од телото; сила – способноста на еден мускул или на мускулна група да надмине одреден отпор; и последно, координација – способноста да се контролира движењето на телото во соработка со сетилните функции на телото (на пр. фаќање топка [координација помеѓу топка, рака и око]) .
Во спортовите, агилноста честопати се дефинира во однос на определен спорт, како резултат на тоа што таа претставува збир од многу компоненти од коишто секоја се користи на различен начин (специфичен за сите видови на различни спортови). Шепарт и Јанг (2006 година) ја дефинирале агилноста како „брзо движење на целото тело со промена на брзина или на насока како одговор на еден стимул.” Во бизнис светот и во развојот на софтвери, агилност значи способност за брзо и за ефикасно приспособување на промените. Неодамна, агилноста се применува на пр. во контекст на агилен развој на софтвери и во контекст на агилно претпријатие.
Црква „Св. Мина“ - Јаболци

Свети Мина — македонска православна главна и гробјанска црква во скопското село Јаболци
Црквата е сместена на крајот на селото и надвиснува над него. Заедно со црковниот двор зафаќа поголема површина на која се распослани и селските православни гробишта, а од самиот двор се пружа поглед на самото село, но и на целата околина.
1 Историја
Била изградена во 1938 година, но по масовното селење на населението, била оставена на забот на времето. Објектот на старата црква сè уште се наоѓа во рамките на црковниот двор. Во 1990 година почнала нејзината изградба како посебен објект, за по 19 години во 2009 година да биде осветена и ставена во функција.
2 Галерија
3 Поврзано
* Скопска епархија
* Јужноскопско архијерејско намесништво
* Јаболци
Ломбардија

Ломбардија (|Lombardia, |Lumbardia) — еден од 20. региони на Италија. Главен град е Милано. Шестина од населението на Италија живее во Ломбардија и околу една петтина од БДП на Италија се произведува во регионот, правејќи го најнаселен и најбогат регион во државата и еден од најбогатите во цела Европа. Главни туристички одредишта во регионот се историските, културните и уметничките градби во Милано (кој е второто туристичко одредиште во Италија), Бреша, Мантова, Павија, Комо, Кремона, Бергамо, Сондрио, Леко, Лоди, Варезе, Монца и езерата Гарда, Комо, Маџоре и Изео.
Службен јазик, како и во цела Италија, е италијанскиот. Традиционални локални јазици се различни дијалекти на ломбардскиот јазик (западно- и источноломбардски), како и некои дијалекти емилијанскиот јазик, говорени во некои делови на покраините Мантова, Павија и Кремона. Според Истат, скоро 27% од Ломбардијците ги говорат и италијанскиот и ломбардскиот јазик; 9,1% само ломбардскиот, а 57,6% само италијанскиот.
Историја на Википедија

Џими Велс и Лари Сенгер во 2000 година ја започнале Нупедија, која требало да биде слободна енциклопедија на ист начин како што Линукс е слободен оперативен систем. Но, Нупедија не напредувала најдобро, па во 2003 била згасната. Луѓето кои работеле на Нупедија, виделе дека идејата е одлична, но дека реализацијата е слаба, и така настанала Википедија.
1 Почетоци
Википедија е покрената во февруари 2003 година, и во третата година на нејзиното постоење (на 26 август 2005) проектот имал повеќе од 2 милиони статии, википедија постои на повеќе од 150 јазици, а покрај Википедија постојат уште и Викицитат, Викикниги, Викиизвори, Викиречник.