procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Кресна

Кресна (до 1978 г. Станица Пирин, |Гара Пирин) — град во Благоевградската Област, Пиринска Македонија, во југозападниот дел на Бугарија. Претставува административен центар на Општина Кресна.
1 Географија
Градот е сместен во подножјето на Пирин планина од нејзината западна страна, во долината на реката Струма,
Градот Кресна е сместен од двете страни на меѓународниот пат Е-79. Пред градот, на живописниот завој на реката Струма, се наоѓа споменикот на загинатите во Македонското востание од 1878 година. Се наоѓа на надморска височина од 232 метри.
На Пирин се наоѓа одморалиштето Синаница (Син Врв), низ кое минува и популарната пешачка патека до езеро, едно од најубавите на Пирин Планина.
2 Историја
Во регионот се пронајдени остатоци од античкиот град Нејне (во близина на селото Долна Градешница) и од средновековниот манастир „Свети Кузман и Дамјан“ (кај селото Влахи).
Населбата се среќава по 1926 година како Станица Пирин. Таа е призната како станица без административен акт во 1934 година. А во 1956 година, населението на Ново Село е преброено заедно со населението на Станица Пирин. Во 1959 година кон Станица Пирин е споено и селото Крива Ливада.
На 29 септември 1978 година, населбата е прогласена за град и преименувана во Кресна, а дотогашното село Кресна - во Стара Кресна.
3 Демографија
Според пописот од 2011 година, во Кресна живееле 3.470 жители.
На табелата е прикажан националниот состав на населението во градот:
националност, број, %
Бугари, 3.313, 95,4
Роми, 15, 0,43
Турци, /, 0
други, /, 0
не се самоопределиле, 13, 0,37
не одговориле, 115, 3,31
Вкупно, 3.470, 100
Во градот и околината живеат голем број Македонци, кои од страна на бугарската држава не се признаваат како посебна етничка заедница и голем дел од нив се запишуваат како Бугари.
На табелата е прикажан бројот на населението во Кресна за периодот 1934-2011:
година, 1934, 1946, 1956, 1965, 1975, 1985, 1992, 2001, 2011
население, 738, 1679, 2667, 3275, 3641, 4059, 4116, 3849, 3470
Според проценките на Националниот статистички институт, во 2015 година Кресна имала 3.628 жители.
4 Наводи
Логичка еквиваленција

Во логиката, исказите ''p'' и ''q'' се логички еквивалентни (истоветни) кога имаат иста логичка содржина.
Синтаксички земено, ''p'' и ''q'' се еквиваленти ако секое од нив може да се докаже од другото.
Семантички земено, ''p'' и ''q'' се еквивалентни кога имаат иста вистинитосна вредност во секој модел.
Логичката еквиваленција често погрешно се меша со материјалната еквиваленција.
Првото е исказ во еден метајазик, кое тврди нешто ''за'' исказите ''p'' и ''q'' на објектен јазик.
Но самата материјална еквивалентност на ''p'' и ''q'' (се запишува како „''p'' ↔ ''q''“) е друг исказ на објектниот јазик.
Меѓутоа тука постои извесна поврзаност; ''p'' и ''q'' се синтаксички еквивалентни ако и само ако ''p'' ↔ ''q'' е теорема, додека ''p'' и ''q'' се семантички еквивалентни ако и само ако ''p'' ↔ ''q'' е тавтологија.
Логичката еквивалентност на ''p'' и ''q'' понекогаш се изразува како ''p'' ≡ ''q'' или ''p'' ⇔ ''q''.
Меѓутоа овие симболи исто така се користат и за материјална еквиваленција; правилното толкување зависи од контекстот.
1 Пример
Следниве искази се логички еквивалентни:
# Ако Филип е во Скопје, тогаш тој е во Македонија. (Во симболи, ''с'' → ''м''.)
# Ако Филип не е во Македонија, тогаш тој не е во Скопје. (Во симболи, ~''м'' → ~''с''.)
Синтаксички, (1) и (2) се кодеривативни по пат на законот на контрапозиција и двојна негација. Семантички, (1) и (2) се точни (вистинити) во апсолутно ист модел (толкувања, вреднувања); имено, оние каде или ''Филип е во Скопје'' е неточно, или ''Филип е во Македонија'' е точно.
(Треба да се напомене дека овој пример ја зема предвид класичната логика. Во некои некласични логики (1) и (2) не се сметаат за логички еквивалентни.)
2 Поврзано
* Логички бикондиционал
* Логичка еднаквост
* Ако и само ако
* Взаемнозадоволителност
Измир (покраина)

Измир (турски: ''Izmir'') — покраина во југозападна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Измир . Покраината има 4,479,525 жители (2023) и површина од 12.012 км<sup>2</sup>. Разделена е на 30 окрузи.
1 Окрузи
+Бројно движење на населението во окрузите, Округ, 2009, 2013, 2017, 2023
Чигли, 154,397, 173,667, 190,607, 215,172
Алиага, 63,503, 80,948, 94,070, 106,168
Балчова, 77,915, 77,624, 78,442, 77,831
Бајиндир, 41,244, 40,690, 40,258, 40,618
Бајракли, 306,427, 310,656, 314,402, 300,949
Бергама, 100,802, 101,217, 102,961, 107,133
Бејдаг, 13,047, 12,555, 12,391, 12,094
Борнова, 409,009, 426,490, 442,839, 447,553
Буџа, 415,967, 454,112, 492,252, 523,487
Дикили, 31,907, 36,124, 41,697, 48,379
Одемиш, 129,210, 129,295, 132,241, 132,650
Чешме, 32,475, 35,965, 41,278, 50,028
Фоча, 30,779, 32,534, 31,061, 36,000
Газиемир, 121,255, 129,534, 136,273, 137,768
Ѓузелбахче, 24,296, 27,389, 31,429, 38,044
Кираз, 44,436, 44,017, 43,859, 43,572
Каршијака, 304,507, 321,870, 342,062, 341,857
Карабаглар, 449,707, 471,676, 480,790, 476,500
Карабурун, 8,889, 9,092, 9,812, 13,379
Кемалпаша, 89,084, 97,499, 105,506, 117,956
Киник, 28,550, 28,000, 28,271, 29,205
Конак, 411,112, 385,843, 363,181, 327,300
Мендерес, 69,515, 77,706, 89,777, 109,356
Менемен, 128,113, 142,836, 170,090, 207,748
Нарлидере, 65,714, 63,743, 66,269, 62,148
Сеферихисар, 28,603, 33,588, 40,785, 58,570
Селчук, 34,479, 34,979, 35,991, 38,467
Тире, 78,176, 80,381, 83,829, 87,935
Торбали, 124,581, 144,293, 172,359, 214,059
Урла, 50,609, 56,751, 64,895, 77,599
15 ноември (родени)

1316, Јован I — крал на Франција.
1397, Никола V — римски папа.
1738, Вилијам Хершел — англиски астроном.
1741, Јохан Каспар Лаватер — швајцарски писател, теолог и филозоф.
1862, Герхарт Хауптман — германски драматург.
1891, Ервин Ромел — позна и како „Пустинска лисица“, германски фелд-маршал (п. 1944.)
1895, Олга Николаевна — ќерка на царот Николај II.
1912, Кирил Пенушлиски — македонски фолклорист.
1918, Адолфо Педернера — аргентински фудбалер.
1922, Џорџо Манганели — италијански писател.
1927, Џемаил Вејсели — македонски политичар.
1937, Јафет Кото — американски глумец.
1954, Александар Квашневски — претседател на Полска.
1954, Тони Томпсон — американски поп-музичар.
1955, Илдико Ењеди — унгарска режисерка.
1956, Златко Крањчар — југословенски и хрватски фудбалер и тренер.
1958, Јасмин Џеко — југословенски и босански фудбалер.
1968, Ол Дрти Бастард — американски рапер и музички продуцент.
1979, Брет Ланкастер — австралиски велосипедист.
1983, Александар Павловиќ — српски кошаркар.
1983, Фернандо Вердаско — шпански тенисер.
1983, Иманол Ервити — шпански велосипедист.
1984, Катарина Булатовиќ — црногорска ракометарка.
1987, Леополд Кениг — холандски велосипедист.
1989, Сташ Скубе — словенечки ракометар.
1993, Пауло Дибала — аргентински фудбалер.
1994, Екатерина Александрова — руска тенисерка.
Лозенград (покраина)

Лозенград (|Лозенград) или Кркларели (|Kırklareli) — покраина во Мраморниот регион, северозападна Турција. Седиште е истоимениот град Лозенград (Кркларели). Покраината има 326.950 жители (2006) и површина од . Разделена е на 8 окрузи.
Маниса (покраина)

Маниса (турски: ''Manisa'') — покраина во југозападна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Маниса . Покраината има 1 260 169 жители (2006) и површина од 13 120 км<sup>2</sup>. Разделена е на 16 окрузи. Исто така во османлискиот период се сметала како отскочна даска за престолот односно кој принц ќе упправувал тука имал најголеми шанси да стане султан.
Приказната на Стрејт (филм)

„Приказната на Стрејт“ (англиски: ''The Straight Story'') е филм од 1999 година во режија на Дејвид Линч (David Lynch). Филмот е продуциран и монтиран од Мери Свини (Mary Sweeney), долгогодишната партнерка и соработничка на Линч. Таа е авторка и на сценариото, заедно со Џон Роч (John E. Roach). Главните улоги ги играат: Ричард Фарнсворт (Richard Farnsworth), Сиси Спејсек (Sissy Spacek) и Хари Дин Стентон. Насловот на филмот е двосмислен, зашто се однесува на презимето на Алвин, но исто така и на навидум праволиниската приказна на филмот, во споредба со комплексните и мистериозни заплети на другите филмови на Дејвид Линч. Филмот е заснован врз вистинската приказна за Алвин Стрејт и неговото патување низ Ајова и Висконсин на машина за сечење трева. За својата улога (последна во неговата кариера), Фарнсворт бил номиниран за наградата „Оскар“, а освоил неколку награди на американските филмски критичари. Филмот бил номиниран за наградата „Златна палма“ на Канскиот филмски фестивал, а освоил неколку филмски награди во САД, Британија, Шпанија и Данска.
0.1 Синопсис
Алвин Стрејт (го игра Ричард Фарнсворт), старец на возраст од 73 години, е ветеран од Втората светска војна, кој живее со својата ќерка Роуз (Сиси Спејсек), мила жена со ментално пореметување. Тој веќе десет години не разговара со брат му Лајл (го игра Хари Дин Стентон), но кога дознава дека тој претрпел мозочен удар, Алвин одлучува да го посети со надеж дека ќе се помират пред да умре. Но, поради неговите слаби нозе и очи, Алвин не може да добие возачка дозвола, па закачува приколка на купениот трактор за косење трева и тргнува на патувањето од Лоренс, Ајова до Маун Зион, Висконсин, долго 240 милји. Така филмот ја следи приказната на шестнеделното патување на Алвин низ руралната Америка, луѓето кои тој ги среќава, неговото влијание на нивните животи, и нивното на неговиот. Филмот е наречен модерна одисеја на човек кој се соочува со својот морал и грешки и вечните врски на семејството.
Хотел од милион долари (филм)

„Хотел од милион долари“ (англиски: ''The Million Dollar Hotel'') е игран филм од 2000 година, во режија на германски режисер Вим Вендерс. Главните улоги во филмот ги играат: Џереми Дејвис, Мила Јовович, Мел Гибсон и Џими Смитс. Приказната врз која е заснован филмот ја напишал пејачот на рок-групата У2 (''U2'') - Боно Вокс (''Bono Vox''), додека сценариото го напишале Вендерс, Боно Вокс и Николас Клајн. Музиката за филмот е дело на Боно Вокс, Брајан Ено и Даниел Леноа. Директор на фотографијата е Федон Папамихаел (Phedon Papamichael). Филмот бил награден со „Сребрена мечка“ на Берлинскиот фестивал во 2000 година.
1 Дејство
„Хотел од милион долари“ претставува криминалистичка драма со примеси на комедија. Дејството се одвива во Лос Анџелес во еден хотел во кој живеат пропаднати и сиромашни луѓе со сериозни психички проблеми и со необично однесување. Кога еден од станарите во хотелот, наркоманот Изи, ќе се фрли од покривот на зградата, се открива дека, тој, всушност, е син на богат Евреин. Таткото на Изи не верува дека станува збор за самоубиство и бара полициска истрага. За таа цел, во хотелот пристигнува специјалниот агент на ФБИ Џеј Ди Скинер (го игра Мел Гибсон), кој за свој помошник го одбира Том Том (го игра Џереми Дејвис) - младо момче со ментални проблеми кое е вљубено во проститутката Елоиз (ја игра Мила Јовович). Главни осомничени за смртта на Изи се Индијанецот Џеронимо и Дикси, кој си замислува дека е петтиот член на Битлси.
Одрин (покраина)

Одрин или Едрене (турски: ''Edirne'') — покраина во западна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Одрин. Покраината има 382 222 жители (2006) и површина од 6,279 км<sup>2</sup>. Разделена е на 9 окрузи.
Сивас (покраина)

Сивас (турски: ''Sivas'') — покраина во северна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Сивас. Покраината има 810 989 жители (2006) и површина од 28 488 км<sup>2</sup>. Разделена е на 17 окрузи.
Османије (покраина)

Османије (турски: ''Osmaniye'') — покраина во јужна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Османије . Покраината има 497 907 жители (2006) и површина од 3767 км<sup>2</sup>. Разделена е на 7 окрузи.
1 Окрузи
*Бахче
*Дузичи
*Хасанбејли
*Кадирли
*Османије
*Сумбас
*Топракале
Последните крици на саваната (филм)

„Последните крици на саваната“ (|„Ultime grida dalla savana“, |„Final Cry of the Savanna“), исто така познат како „La Grande caccia“ или на англиски „Savage Man Savage Beast“, е влијателен Мондо филм од 1975 година, во режија на Антонио Климати (Antonio Climati) и Марио Мора (Mario Morra). Сниман низ целиот свет, негова централна тема е ловот и интеракцијата помеѓу човекот и животното. Поточно, филмот документира различни форми на лов што можат денес да се најдат во светот и како и луѓето и животните можат да бидат и ловец и плен. Како и други Мондо филмови, режисерите претставуват дека документираат вистинско, бизарно и насилно однесување и обичани, иако многу од сцените всушност се поставени. Нарацијата во филмот е на италјанскиот романописец Алберто Моравија (Alberto Moravia).
Ова е првиот филм од трилогијата за дивината на Климати и Мора. Другите два филм се „Див свет“ (Savana violenta, This Violent World) и „Благо и дивјачко“ (Dolce e selvaggio, Sweet and Savage). Најпознатио филм од трилогијата сепак е „Последните крици на саваната“ кој станал влијателен поради употребата на киноматографски техники кои ќе бидат употребени во бројно подоцнежни Мондо филмови. Ова најмногу важи за две сцени: напад на лав над турист во Намибија и убиство на домородец од група платеници од Јужна Америка. Овие се сметаат за вистинска снимка од човекова смрт.
Филмот, исто така, поттикнал соперништво помеѓу тимовите на Климати и Мора и браќата Алфредо и Анџело Кастиџљони. Овие два тима се предводници на втората генерација Мондо филмови.
Југоисточна Азија

Југоисточна Азија
Површина, 4.523.000 км<sup>2</sup>
Население, 568.300.000
Густина, 126 жит. на км<sup>2</sup>
Држави, 11
Територии, 13
ГДП, $900 милијарди
ГДП по глава, $1.584
Јазици, Афроазиски: арапски
Часовни појаси, UTC +5:30 (Андамански и Никобарски Острови) - UTC +9:00 (Индонезија)
Најголеми градови, Џакарта Метро Манила Бангкок Хо Ши Мин Ханој Сурабаја Куала Лумпур Пенанг Кучинг Кота Кинабалу Џохоре Бахру Сингапур Бандунг Медан Јангон
Југоисточна Азија е регион во Азија, кој се наоѓа јужно од Кина, источно од Индија, северозападно од Австралија, и западно од Нова Гвинеја. Југоисточна Азија се дели на два подрегиона - континентален и островски дел. Континенталниот е полупстровот Индокина и полуостровот Малаја, а островскиот - најголемиот Малајски Архипелаг во светски рамки. Последниот ги опфаќа едни од најголемите острови на Земјата - Нова Гвинеја, Борнео, Суматра, Сулавеси, Јава и др., од која Нова Гвинеја е еднинствениот голем остров кој не спаѓа кон Југоисточна Азија, туку кон Океанија.
1 Држави
Континенталната Југоисточна Азија ги опфаќа следните земји:
*****
Островската Југоисточна Азија ги опфаќа следните земји:
******
Пенанг

:''Ова е статија за малезиската држава Пенанг. За островот видете Пенаншки остров, а за најголемиот и главен град на Пенанг видете Џорџ Таун (Пенанг)''
Пенанг (; малајски: ''Pulau Pinang'') е држава во Малезија, сместена во северозападниот дел на Малаја на Малајскиот мореуз. Пенанг е втотата најмала држава во Малезија после Перлис, и единаесетатта најнаселена.
1 Потекло на поимот
Името "Пенанг" доаѓа од модерното малајско име ''Pulau Pinang'', што значи островот на ''палмовиот орев'' (''Areca catechu'', фамилија Палми). Името Пенанг се однесува и на градот и на островот. Главниот град е Џорџ Таун кој исто така се нарекува Танџинг ''Tanjung'' на малајски. Островот се нарекува ''Pulau Pinang'' додека државата ''Negeri Pulau Pinang''.
Пенанг е познат како "Бисерот на ориентот" и "Pulau Pinang Pulau Mutiara" (Пенаншки остров на бисерите).
2 Население
Пенанг има наголема густина на население во Малезија со 2.031,74 жит. на километар квадратен на островот и 865,99 на копното. Исто така е и единствената доминантна немалајска држава. Пенанг е единствената малајска држава со доминантно кинеско население. Етничкиот состав во 2008 изнесувал:
* Кинези: 645.300 (41,7%)
* Малајци: 639.300 (41,3%)
* Индијци: 151.000 (9,8%)
* Други:
** Бумипутра: 6.200 (0,4%)
** Други малазијанци: 6.400 (0,4%)
** Други немалезиски жители: 98.600 (6,4%)
3 Клима
Дневна температура, 27 °C-30 °C
Ноќна температура, 22 °C-24 °C
Прос. год. врнежи, 2670 mm
Релативна влажност, 70%-90%
Месец, Јан, Феб, Мар, Апр, Мај, Јун, Јул, Авг, Сеп, Окт, Нов, Дек
Просечна мин. (°C), 23,2, 23,5, 23,7, 24,1, 24,2, 23,8, 23,4, 23,4, 23,2, 23,3, 23,3, 23,4
Просечна макс. (°C), 31,6, 32,2, 32,2, 31,9, 31,6, 31,4, 31,0, 30,9, 30,4, 30,4, 30,4, 30,7
Најниска забележана (°C), 19, 19, 19, 20, 19, 20, 22, 21, 20, 20, 18, 20
Највисока забележана (°C), 37, 36, 36, 37, 35, 36, 35, 35, 36, 34, 35, 35
Просечни врнежи (mm), 69, 72, 146, 221, 203, 178, 192, 242, 356, 383, 232, 114
Прос. денови со 1 mm, 5, 6, 9, 14, 14, 11, 12, 14, 18, 19, 15, 9
''Извор: ''
Џорџ Таун (Пенанг)

Џорџ таун е главен град на Пенанг во Малезија. Именуван е по британскиот крал Џорџ III. Градот се наоѓа во североисточниот агол на Пенаншкиот остров и има 220.000 жители, или околу 400.000 вклучувајќи ги и градските периферии.
1 Збратимени градови
* Аделаида, Австралија (1973)
* Медан, Индонезија
* Ксиамен, Кина (1991)
* Каганава, Јапонија
2 Галерија
3 Поврзано
* Градови во Малезија
Шанлаурфа (покраина)

Шанлаурфа (турски: ''Şanlıurfa'') — покраина во Југоисточна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Шанлаурфа. Покраината има 1 700 352 жители (2006) и површина од 18 584 км<sup>2</sup>. Разделена е на 11 окрузи.
Климатски типови во Македонија

Во Македонија се среќаваат три основни климатски типови, и тоа: изменето средоземна, планинска и умерено-континентална клима. Летата се суви и топли, а зимите студени и влажни. Средната годишна температура на воздухот изнесува 11,5 °C. Најтопол месец е јули, со просечна температура на воздухот од 22,2 °C, а најстудениот месец е јануари со просечна температура од 0,3 °C. Различни климатски типови и поттипови се комбинација од основните - средоземна, континентална и алпска клима.
;Субсредоземна
Субмедитеранскиот регион ги зафаќа: Гевгелиско-валандовската и Дојранската Котлина, каде што најсилно се чувствуваат средоземните климатски влијанија. Во него во одделни години средоземните влијанија се потиснати, но и обратно, постојат години кога средоземните влијанија се чувствуваат по долината на реката Вардар до Скопје, по долината на реката Брегалница до Кочани и по долината на реката Струмица во Струмичко-радовишката Котлина. Регионот на изразена транслатација на континенталната и средоземната клима ги зафаќа Тиквешката, Велешката и Скопската Котлина, Овче Поле, Штипско и Кочанската Котлина, долината на реката Вардар, Струмичко–радовишката Котлина и по долината на реката Црн Дрим во Дебарската Котлина. На север по долината на реката Вардар климатското влијание брзо ослабува.
;Континентална
Регионот на континенталната клима, најмногу се чувствува во Преспанската и Охридско-струшката Котлина (каде што се чувствува и влијанието од езерскиот басен), Кичевската, Бродската, Беровско-делчевската, Славишката, Полошката и Пелагониската Котлина.
;Планинска
Регионот на планинска клима ги зафаќа високите планини на Шарскиот и Корабскиот планински систем, Јабланица, Баба, Јакупица и сите други високи планини во Македонија. Во нив над 2.200 метри постои вистинска планинска клима или таканаречената алпска клима. За разлика од неа, во сите планини под 1.000 м н.в., кои се определени како ниски планини, владее преодна, од котлинска во планинска клима.
Џамија Хасан II

Џамијата Хасан II (арап. مسجد الحسن الثاني) се наоѓа во Казабланка, Мароко. Дизајнирана е од францускиот архитект Мишел Пинсо. Таа е втора најголема џамија во светот, по Масџид Ал-Харам во Мека. Поставена е на платформа, со поглед на Атлантикот кој може да се види и низ огромниот стаклен под. Собира 25.000 верници, и уште 80.000 можат да се сместат во дворот. Минарето е највисоко во светот, 210м.
Посветена е на кралот Хасан II и требало да биде завршена за неговиот 60-ти роденден во 1989, но градбата продолжила сѐ до 1993.
Изградена е асеизмички, со греени подови, електрични врати и лизгачки покрив.
Знаме на Полска

Знамето на Полска се состои од две хоризонтални полиња со иста широчина - горното е бело, додека долното е црвено. Тие две бои во полскиот устав (чл. 28) се означени како национални бои на Полска. Често државното знаме може да се сретне и во друга форма, како на пример, со вметнат грб на Полска на средината на белото поле: оваа варијанта се користи за употреба на знамето во странство и на море. Слично знаме со додавката на „ластовичјата опашка“ се користи како поморско обележје на Полска.
Знамето е дел од трите најважни национални симболи на Полска, заедно со грбот (бел орел) и химната (Мазурката на Домбровски). Кога е поставено вертикално, белата лента се наоѓа на левата страна.
Црвената и белата биле официјално прифатени како национални бои на 7 февруари 1831. Тие се со хералдичко потекло и потекнуваат од тинктурите (боите) на грбовите на двете составни нации на Полско-литванската Државна Заедница, т.е. белиот орел на Полска и гонителот (|Vytis, |Pogoń) на Литванија — бел витез кој јава бел коњ, и двајцата на црвен штит. Пред тоа, полските војници носеле кокарди со различни комбинации на бои. Националното знаме било официјално прифатено во 1919. Од 2004, полскиот ден на знамето се слави на 2 мај.
Знамето постојано се вее на зградите на највисоките национални органи на власта, како што е Сејмот (парламентот) и претседателската палата. Другите институции и многу Полјаци го веат националното знаме на националните празници и други специјални прилики од национално значење. Сегашниот полски Закон за знамето не ја ограничува употребата на националното знаме без грбот сè додека тоа се употребува со должната почит.
Дизајнот кој се состои од црвено и бело поле е широко распространет дизајн - постојат повеќе знамиња кои се слични, но неповрзани со полското, при што најпознато е она на Бохемија во Чешка, и две национални знамиња каде што црвената лента се наоѓа над белата: на Индонезија и Монако. Во Полска, многу знамиња засновани на националниот дизајн исто така ги употребуваат националните бои.
1 Поврзано
* Грб на Полска
Знаме на Андора

Националното знаме на Андора било усвоено во 1866. Знамето е составено од три вертикални полиља, црвено, жолто и цино, со државниот грб на Андора во средината. Иако на прв поглед полињата се исти, сепак жолтото поле е за нијанса пошироко од останатите.
Дизајнот на знамето е заснован на знамињата на Шпанија и Франција, двете држави што ја гарантираат независноста на земјата. Триколорот е земен од француското знаме како и синото поле. Црвеното и жолтото поле се преземени од шпанското знаме
1 Останати знамиња
2 Поврзано
* Грб на Андора
* Андора
* Химна на Андора
Универзитет „Ка Фоскари“ - Венеција

Универзитетот „Ка Фоскари“ (|Università "Ca' Foscari") во Венеција е познат како еден од најпрестижните универзитети во Италија. Своето име го добил по седиштето во кое е сместен, палатата наречена Ка Фоскари, сместена во венецијанскиот кварт Дорсодуро.
1 Историја и основање
Универзитетот „Ка Фоскари“ од Венеција бил основан на 6 август 1868 година како ''Виша школа по трговија'' и истиот бил првата институција во Италија која се занимавала со вишо образование на полето на трговијата и економијата. Оттогаш неговото седиште останало во старата палата која гледа на венецијанските канали. Идејата за создавање на таков вид училиште се родила од присоединувањето на регионот Венето кон Кралството Италија во 1866 год. и особено била промовирана од страна на Лујџи Луцати. Школата била првиот институт од тој тип чија примарна цел било образованието на деловните луѓе како и образованието на наставници по економски предмети за средните училишта.
Ка Фоскари денес е модерен универзитет кој располага со широка лепеза на образовни активности поделени на 4 големи научно - културни области: економска, лингвистичка, природноматематичка и хуманистичка.
2 Организација
Универзитетот „Ка Фоскари“ од Венеција е поделен на следниве четири факултети:
* Факултет по Економија
* Факултет по Странски јазици и литература
* Факултет по Хуманистички науки и Филозофија
* Природноматематички факултет
3 Занимливости
* Ка Фоскари е еден од првите италијански универзитети кој во 2007 год. создаде свое веб-радио, односно радио „создадено од студенти за студентите“.
4 Внатрешни врски
* Венеција
* Италија
Знаме на Црна Гора

Знамето на Црна Гора било официјално усвоено со законот за државни симболи на Црна Гора на 13 јули 2004 година. Знамето се состои од жолти рабови со црвена внатрешност и со грбот на Црна Гора во средина. Истото тоа знаме се користи и за војската на Црна Гора. Грбот е составен од знален двоглав орел и со лав во средината.
1 Историски знамиња
2 Поврзано
* Грб на Црна Гора
Знаме на Албанија

Националното знаме на Албанија е црвено знаме со црн двоглав орел во центарот. Тоа е единственото црвено-црно знаме од сите меѓународно признати држави. Се тврди дека потекнува од сличен грб што го користел Ѓорѓија Кастриот - Скендербег. Денешното албанско знаме било усвоено на 7 април 1992 година, а додека претходните знамиња на социјалистичка Албанија и Кралство Албанија биле сосема слично со мали детали што биле додавани.
1 Двоглавиот орел
Во Албанија општо прифатена теза е дека знамето на Албанија, поточно двоглавиот орел е позајмен од печатот на Скендербег. Скендербег, поточно семејството Кастриоти, користеле двоглав црн орел со по една круна над секоја глава. Орелот е византиски, поточно орелот го користела византиската династија Палеолози. Од страна на модерната албанска нација, орелот почнал да се употребува во доцниот 19 век и раниот 20 век. Како официјален симбол на Албанија за првпат бил употребен во 1912 година, кога Албанија станала независна.
2 Историски знамиња
3 Поврзано
* Грб на Византија
* Грб на Албанија
* Албанија
Вилијам Џејмс

Вилијам Џејмс (англ. ''William James'') (Њујорк, - Њу Хемпшир,), бил познат американски психолог и филозоф, брат на писателот Хенри Џејмс и основоположник на бихејвиористичката психологија. Во периодот од 1894 до 1895 бил претседател на Друштвото за Психолошки истражувања.
Неговата теорија дека „емоциите“ се само одраз на телесните промени кои го следат стресот, иако спорна, имала големо влијание врз клиничката психологија. Тоа придавање на значење на надворешните знаци на анксиозноста, повеќе отколку на внатрешните чувства, дало значајна теориска рамка за бихејвиористичките истражувања.
1 Главни дела и библиографија
*''Основи на Психологијата'' (The Principles of Psychology, 2 vols. 1890)
*''Психологија (Краток курс)'' (Psychology - Briefer Course, 1892)
*''Волјата за верување и други есеи од популарната психологија'' (The Will to Believe, and Other Essays in Popular Philosophy, 1897)
*''Човековата бесмртност'' (Human Immortality: Two Supposed Objections to the Doctrine, 1897)
*''Разновидност на религиозното искуство'' (The Varieties of Religious Experience: A Study in Human Nature, 1902)
*''Прагматизам:ново име за некои стари начини на размислување'' (Pragmatism: A New Name for Some Old Ways of Thinking, 1907)
*''Плуралистички универзум'' (A Pluralistic Universe, 1909)
*''Значењето на вистината'' (The Meaning of Truth: A Sequel to "Pragmatism", 1909)
*''Некои филозофски проблеми'' (Some Problems of Philosophy, 1911)
*''Спомени и истражувања'' (Memories and Studies, 1911)
*''Есеи за радикалниот емпиризам'' (Essays in Radical Empiricism, 1912)
*''Писма на Вилијам Џејмс'' (Letters of William James, 2 vols. 1920)
*''Избор од есеи и огледи'' (Collected Essays and Reviews, 1920)
* Ралф Бартон Пери, ''Мислата и карактерот на Вилијам Џејмс'' (The Thought and Character of William James, 2 vols. 1935)
2 Поврзано
* Емпиризам
* Прагматизам
Плоидност

Плоидност (од грчки ''ploos'' и ''eidos'') е број кој покажува за колку пати е повторен хромозомскиот број карактеристичен за половите клетки на организмите од даден вид. Повеќето од организмите се размножуваат полово и се диплоидни, односно во своите телесни (соматски) клетки содржат парови на хромозоми (по 1 хромозом од хаплоидните полови клетки на двата родитела). Плоидноста може да се измени по природен или вештачки пат, што резултира во анеуплоидија (намалување на нормалниот број хромозоми) или еуплоидија (зголемување на нормалниот број).
Еуплоидното зголемување на бројот на хромозомските парови (полиплоидија) произлегува од неразделувањето на хромозомите за време на клеточната делба или спојување (конјугација) на две клеточни јадра. Се разликуваат два вида на полиплоидии: автополиплоидија, кога се зголемува бројот на хомологните парови на хромозоми и алополиплоидија, кога се соединуваат геномите од два различни видови (при хибридизација). Нераздвојувањето на геномите може да се случи и во клетки од одделни ткива од организмот (соматска полиплоидија, својствена за многу растенија и животни). Со полиплоидизацијата можат да се создадат нови видови на растенија, и затоа таа претставува важен фактор на еволуцијата. Меѓутоа, оваа појава нема голема улога кај организмите што се размножуваат со партеногенеза. Анеуплоидиите водат до сериозни нарушувања во развитокот, често доведувајќи и до смрт на организмот. Тие не играат значајна улога во еволуцијата.
Убиство во Ориент-експрес

„Убиство во Ориент-експрес“ (|Murder on the Orient Express) — детективски роман од 1934 година напишан од англиската писателка Агата Кристи. Главен лик во романот е најпознатиот лик на Кристи, Херкул Поаро. Дејството е сместено во познатиот воз Ориент-експрес, каде во вагонот во кој патува Херкул Поаро се случува убиство, а секој од сопатниците е можен виновник за злосторството.
1 Содржина
Кратката посета на Истанбул од страна на белгискиот детектив Херкул Поаро е набрзо прекината поради повик за негово итно враќање во Лондон. Поаро веднаш си обезбедува место во преполниот Ориент-експрес, воз обично празен во тоа време од годината, благодарение на неговиот пријател г. Бук, директор на меѓународна компанија за вагони. Во текот на ноќта, кога возот застанува во Винковци, еден од патниците е дванаесетпати брутално избоден до смрт.
Бук, знаејќи колкав скандал ќе предизвика едно убиство на угледниот воз го замолува својот пријател Поаро да започне истрага. Откако целосно го прегледува телото на жртвата, Поаро го идентификува како Касети Речет — злогласен бегалец, виновен за убиство на тригодишно девојче од Америка по име Дејзи Армстронг, наследничка од богато семејство, индиректно причинувајќи ја смртта на останатите членови од семејството Армстронг поради нејзината смрт.
Својата истрага Поаро ја започнува со испрашување на секој од патниците поединечно. Како што поминуваат испитувањата, Поаро сфаќа дека секој од патниците е некако поврзан со семејството Армстронг. Тој е отпрвин несигурен околу оваа претпоставка бидејќи повеќето патници се од различен општествен слој, почнувајќи од обичен секретар и дадилка па сè до една руска принцеза, гроф и грофица. Во текот на истрагата наидува на неколку траги поврзани со убиството: копче од кондуктерска униформа, сет за чистење лулиња, шамивче со буквата Н на него, како и неколку чудни искази од осомничените меѓу кои: Марта Хабард, патничка во возот тврди дека во текот на ноќта некој маж влегол во нејзиното купе (кое се наоѓа до купето на убиениот), повеќето патници тврдат дека виделе мистериозна жена во црвено кимоно како се движи во возот, а некои маж облечен како кондуктер (чие е и копчето) итн.
Откако Поаро ја сфаќа сложеноста на случајот, по долго размислување, додатно истражување и во моментот кога мистериозното кимоно го наоѓа во своето купе заклучува дека станува збор за генијалец. Тој ги собира сите патници и им нуди две решенија, првото решение кажува дека некој човек се качил во возот, кога возот сопрел во Винковци, го убил Рачет и веднаш го напуштил возот. Но, второто решение кажува дека сите осомничени се виновни за убиството. Имено, сите дванаесет патници се на некој начин повразни со Дејзи Армстронг. Дел од нив работеле како послуга во семејството, а дел од нив биле роднини на родителите на малечката Дејзи. Сите згрозени од фактот дека Речет успеал да ја поткупи судијата и да помине неказнено го испланирале убиството на Ориент-експрес. Поаро соочувствувајќи со сите решава на полицијата да го изложи првото решение со што сите дванаестмина ќе поминат неказнети.
Нут

Во египетската митологија, Нут била божица на небото. Нејзиното име значи ''ноќ''. Некои од титулите на Нут биле ''Покривачка на небото'', ''Таа што заштитува'', ''Сопственичка на сè'', и ''Таа што држи илјада души''. На почеток била божица на дневното небо, но подоцна позната е едноставно како божица на небото. За Нут се велело дека е прекриена со ѕвезди кои ги допираат главните точки на нејзиното тело. Нејзиниот шешир е хиероглифски дел од нејзиното име, налик на котел, кој исто така може да е симбол за матката. Египќаните велеле дека секоја жена е ''нутрит'', мала божица.
Нут била божица на небото и на сите небесни тела, симбол на воскреснувањето и реинкарнацијата.
Нут била Себова жена и мајка на Озирис, Сет, Изида и Нефтида. Првобитно била персонификација на небото и го претставувала женскиот принцип кој бил активен во создавањето на вселената. Според едно старо мислење, Себ и Нут постоеле во првобитната водена бездна, заедно со Шу и Тефнут; подоцна Себ станал земја, а Нут небо.
Се претпоставувало дека овие две божества (Себ и Нут) се спојувале секоја вечер и дека останале гушнати до утрото, кога Шу ги раздвојувал и ја поставувал Нут како божица на небото, а Себ како бог на земјата. Нут природно е сметана за мајка на боговите и сите живи созданија, и таа и нејзиниот маж Себ биле почитувани како давачи на храна не само на живите, туку и на мртвите. Божицата Нут била претставена како жена преку чие тело патувало сонцето, а понекогаш и како крава; на неа ѝ било посветено дрвото сикомора.
1 Наводи
* Collier, Mark and Manley, Bill. ''How to Read Egyptian Hieroglyphs: Revised Edition''. Berkeley: University of California Press, 1998.
* Египетска религија - египетската идеја за задгробниот живот - Е.А. Волис Баџ
Тибетска сина мечка

Тибетската мечка или Тибетската сина мечка (''Ursus arctos pruinosus'') е подвид на кафеавата мечка (''Ursus arctos'') кој живее во Тибет. Позната е и под името Хималајска сина мечка, Хималајска снежна мечка или Тибетска кафеава мечка. Овој подвид претставува една од најретките мечки и многу ретко може да се забележи во природата. Во западниот свет оваа мечка е речиси непозната, сè што се знае за неа е добиено преку изучување на крзното и примероци од коски. За првпат е класифицирана во 1954 година.
Тибетската сина мечка се смета за можна инспирација за легендата за Јети. Во 1960 експедицијата која била во потрага по докази за постоењето на Јети, водена од Сер Едмунд Хилари, донела две парчиња крзно кое од мештаните било идентификувано како „крзно на Јети“. Сепак после научните истражувања било утврдено дека крзното всушност припаѓа на Тибетската сина мечка. Иако оваа мечка обично не живее на високите планини каде што се смета дека живее Јети, сепак можно е некои единки да заскитаат во овие региони во потрага по храна или по партнер. Поради малкуте информации со кои располагаат научнците овие шпекулации не може да бидат потврдени.
Точниот заштитен статус на овој подвид не може да се определи поради мал број на информации. Сепак е поставен на списокот на заштитени видови. Најголема опасност претставува уништувањето на нивното природно живеалиште и употребата на нивниот жолчен меур во кинеската медицина.
Хималајска кафеава мечка

Хималајската кафеава мечка (''Ursus arctos isabellinus'') е подвид на кафеавата мечка (''Ursus arctos''), со црвеникава боја на крзно поради што е позната и под името Хималајска црвена мечка. Живеат во регионите на Хималаите и северен Пакистан, до Дачигам и Кашмир. Точниот број на единки е непознат, но се проценува дека во националниот парк Деосаи има околу 20-28 единки. Се претпоставува дека овој вид (слично како и Тибетската сина мечка) може да биде причина за легендата за Јети.
Кај овие мечки има полов диморфизам, односно мажјаците се поголеми од женките. Мажјаците достигнуваат должина од 1,5 до 2,2 метри, доека женките се со должина од 1,37 до 1,83 метри. Оваа мечка е најголемотo животно кое живее на просторот на националниот парк Деосаи.
Мечките зимата ја поминуваат хибернирајќи од октомври до април или мај. Хималајските кафеави мечки се сештојади и се храната со растенија, корења, плодови, но и инсекти и мали цицачи. Понекогаш можат да нападнат и да изедат овца или коза.
Рудолф Штајнер

Рудолф Штајнер (|Rudolf Steiner; – ) — австриски филозоф, книжевен научник, просветен деец, уметник, драмски писател, и езотеричар. Тој е основач на антропозофијата, валдорфското образование, биодинамичкото земјоделство, како и на антропозофската медицина.
Штајнер застапувал еден вид етички индивидуализам, а својата епистемологија ја извлекол од погледот на свет на Гете: „Размислувањето… не е ништо помалку ни повеќе од орган за перцепција. Како што окото ги забележува боите, а увото звуците, така размислувањето ги забележува идеите.“
1 Животопис
Рудолф Штајнер е роден во Краљевац (денешна Хрватска), во работничко семејство. Од 1879 до 1883 година, Штајнер се школувал во Виена, на Институтот за технологија (Technische Hochschule), каде и дипломирал математика, физика, и филозофија.
Во својата автобиографија, Штајнер наведува дека кога имал 21 година, во воз на патот од неговото село до Виена, се сретнал со некој собирач на билки, Феликс Когутски, кој зборувал за духовниот свет „како некој што има лично искуство во врска со тоа.“ Овој собирач на билки го запознал Штајнер со човек кого Штајнер едноставно го нарекува „учител“, а кој извршил големо влијание во развојот на Штајнер, посебно со тоа што го навел да ја изучува фолозофијата на Јохан Готлиб Фихте.
Во 1891 година, Штајнер се стекнал со титулата доктор на филозофија на Универзитетот Росток, во Германија, со тезата заснована врз концептот на егото на Фихте, подоцна печатена во проширена форма како ''Вистина и знаење''.
Во младоста, тој бил уредник на едно философско списание. Најпрвин, тој бил под влијание на Гете и на Ниче, а потоа се приклучил на т.н. Теозофско друштво, кое го напуштил и го основал новиот философски правец, наречен антропософија.
Џорџ Таун (Кајмански Острови)

Џорџ Таун (анг. ''George Town''), Голем Кајман — главен град на Кајманските Острови на Карибите. Градот брои 20,626 жители (1999 г).
Џорџ таун е срцето на кајманската финансиска индустрија, со над 600 банки. Најголемиот дел од нив се мали фирми сместени во една соба, а некои воопшто немаат физичка локација на островот. Градот нуди и разни услуги за крстосувачи, има товарен док, Хард Рок Кафе, како и неколку трговски центри.
Во Џорџ Таун е сместени и владините објекти. Тие се: законодавното собрание, судниците и зградите на владината управа. Во зградите на владината управа е сместена канцеларијата на водачот на владините работи (шефот на владата) и другите министри, Главниот секретар и неговиот персонал, како и други државници и чиновници.
1 Сообраќај
Џорџ Таун, како и остатокот од Големиот Кајман ги опслужува меѓународниот аеродром „Овен Робертс“.
2 Образование
Министерството за образование го води .
Нун

Во египетската митологија, Нун или Ну е обоготворување на првобитната водена бездна.
Бидејќи претставува концепт, Нун нема пол, и се појавува и како женско и како машко, како што е случај со повеќето египетски божества. Како машко ова божество е претставено како жаба, или со глава на жаба, а во египетската уметност се појавува и како брадат човек со сино-зелена кожа. Во женска форма, ова божество е претставено како змија или жена со глава на змија.
Ну или Нун бил „отец на боговите“ и праотец на „големата заедница на боговите“; тој бил бог на првобитниот хаос или на првобитната водена маса од која се' произлегло.
1 Наводи
* Египетска религија - египетската идеја за задгробниот живот - Е.А. Волис Баџ
Џејмс Медисон

Џејмс Медисон ( - ) бил претседател на САД. Човек по својата природа низок и изветвен маж, а на изглед стар и збрчкан. Се преселува во Оранџ Кантри, Вирџинија и е пратен во Принстон (тогашното име на денешниот колеџ во Њу Џерси). Студира историја и право. Таткото е на американскиот устав (1776). Една негова дефиниција за една демократска држава: "Една власт мора да биде контролирана од другата власт, бидејќи човечките желби, омраза и лакомост поттикнуваат на мисли и акции спротивно на интересите на општеството. Луѓето мораат да имаат владина, а тие пак мораат да бидат под контрола бидејќи оние коишто владеат можат да грешат". Служел во меѓународниот конгрес и беше водач на собранието на Вирџинија.
Фонологија

Фонологија (од старигрчките „φωνή“, ''фоно'', „глас“, „звук“ и „λόγος“, ''логос'', „збор“, „говор“, „предмет на разговор“) — дел од науката за јазикот која ги проучува звучните облици во јазикот. Таа го проучува јазикот како елемент кој има функција во јазикот да прави разлика меѓу две јазични единици. Таа се дели на историска и описна. Историската (дијахроничната) фонологија ги следи и анализира промените во говорните звуци и звучните системи во определени временски периоди (на пр. процесот со кој зборови со различни самогласки во текот на времето почнале да се изговараат со исти). Описната (синхроничната) фонологија ги истражува звуковните облици во една фаза на развојот на јазикот за да откријат кои од нив можат да се појават и на кое место (на пример согласни групи, кои може да се појават само на крајот од зборот, но не и на почетокот).
Никола Живков

Никола Живков (|Никола Живков) е просветен деец од Бугарија, бугарски учител во Велес во време на турското ропство. Живков е учесник во македонското ослободително движење. Учествувал во Кресненското востание и бил командант на првата коњаница. Во почетокот на 1880 година во Русе заедно со Васил Дијамандиев и Иван Георгов учествувал и во основањето на Македонска лига. Во истата 1880 година во Русе започнал со објавување на весник "Македонец" (1880 - 1895), кој бил првиот весник во Бугарија, којшто по ослободувањето започнал да се занимава конкретно со македонските работи.
Тој е и автор на Шуми Марица, државната химна на Бугарија од 1886 до 1944 г. Исто така е брат на политичарот Георги Живков (1844 - 1899) и на учителката Вела Благоева, жената на Димитар Благоев.
Птах

Птах е египетски бог на уметноста. Најмногу е почитуван во Мемфис. Според мемфиската митологија, Птах е создавачот на светот, татко на Атум, богот на Сонцето. Во уметноста се прикажува како мумифициран човек со жезло.
Птах бил еден од најактивните од трите големи бога кои ги извршувале Тотовите заповеди, тој со неговата реч ја извршувал волјата на првобитната создавачка Моќ; бил самосоздаден, и облик на богот-Сонце Ра како оној „кој го започнува“ денот. Според еден мит, кој не добил на голема популарност во Египет, тој бил создател на светот, боговите, градовите (архитект), храната, водата итн. Од извесни алузии во Книгата на мртвите дознаваме дека тој „ја отворал устата“ на боговите и според тоа станал бог на Озиросовиот круг. Неговиот женски пандан била божицата Сехет. Третиот член на ова тројство е Нефер-Тему кој бил и поглаватар на тројството.
1 Поврзано
* 5011 Птах
* Египетска митологија
2 Наводи
* Египетска религија - египетската идеја за задгробниот живот - Е.А. Волис Баџ
Мин

Мин е древното египетско божество на плодноста чијшто култ настанал во преддинастиските времиња (четврт милениум пред нашата ера).
1 Особености
Мин бил застапен во разни варијанти, но често е застапен во облик на маж, прикажан со фалус што го држи во својата лева рака. Тој е бог на размножувањето и ерекцијата; како ''Хнум'', тој е творецот на сите нешта, зашто „твори богови и љуѓе“. Како бог на плодноста, тој е прикажан со лице од црна кожа која ја одразува плодната црна кал во реката Нил, како и Анубисовата глава на чакал.
Кек

Кек (или Кук или Кеку) е праисконско египетско божество. Тоа е и бог на темнината.
Кек е андрогено божество. Како жена е познат под името Каукет (или Кекет), и претставен како змија, или жена со глава на змија. Како маж е претставен како жаба или човек со глава на жаба.
Апоп

Апеп (или Апофис) е голема кобра, змија од египетската митологија. Апеп секоја ноќ се обидува да го изеде Ра додека плови низ подземјето. Сет, кој е член на екипажот на бродот, ја напаѓа и ја убива, но Апеп секојпат повторно оживува. Апеп е дете на божицата Неит, „Мајката на боговите“.
Апеп ја претставува силата на хаосот.
Знаме на Хрватска

Знамето на Хрватска е едно од државните симболи на Република Хрватска. Се состои од три хоризонтални ленти, еднакви по димензија, во црвена, бела и сина боја, а во средината стои државниот грб на Хрватска. Знамето е познато и како Тробојница (на |Trobojnica).
Знаме на Швајцарија

Знамето на Швајцарија е црвено знаме со бел крст во средината. Тоа е едно од двете квадратести знамиња во светот. Знамето е слично со знамето на Црвениот Крст, меѓународна хуманитарна организација. Знамето е федерално и секој кантон во Швајцарија има свое знаме.
1 Поврзано
* Грб на Швајцарија
Знаме на Словенија

Националното знаме на Словенија е знаме со три еднакви полиња, црвено, бело и сино. Во левиот горен агол се наоѓа државниот грб на Словенија што го претставува врвот Триглав. Слично на ова знаме Словенија користеше за време на СФРЈ, без грбот но со ѕвезда. Знамето е прифатено на 27 јуни 1991 година.
1 Историски знамиња
2 Поврзано
* Грб на Словенија
Атум

Атум (неговите алтернативни имиња се Тем, Тему, Тум, Атем) е древно египетско божество поврзано со Сонцето, како и Ра. Атум е бог на сонцето што заоѓа. Тој е хермафродитски пра-бог од кого е создаден светот. Атум понекогаш е претставен со глава на овен, и како гуштер, змија, лав или бик. Самото име потекнува од зборот „тем“ што значи „завршен“, „готов“.
Тему или Атму или Атум, т.е. „оној кој го довршува“ денот, исто како што Птах бил оној кој го „започнува“ денот. Бил претставен како човек. Во приказната за создавањето тој објавува дека се развил во облик на богот Хепер и во химните се кажува дека тој е „творец на боговите“, „создавач на луѓето“ итн.
1 Наводи
* Египетска религија - египетската идеја за задгробниот живот - Е.А. Волис Баџ
2 Поврзано
* Египетска митологија
ca:Llista de personatges de la mitologia egípcia#S
Амон

Амон (изворно Амун; египетски: ''скриениот'') — древно египетско и либиско божество; бог на Теба — стариот и главен град на Египет од 11 до 21 династија. Се смета за создавач на душата „ба“. Грците го поистоветувале со својот врховен бог Зевс. Поврзан е и со богот на плодноста Мин, па така настанал Амон-Камутеф.
Богот Амен или Амон или Амун бил првобитно локален бог на Теба. Овој „скриен“ бог, што е и значењето на неговото име, во суштина бил бог на египетскиот југ, но кога тебанските кралеви ги поразиле своите непријатели од северот и станале господари на целата земја Амен станал бог од првенствена важност. Свештениците на овој бог него го нарекувале „крал на боговите“ и настојувале да го наведат целиот Египет да го прифати како таков, но и покрај нивната моќ, сфатиле дека ова не можат да го остварат ако не го поистоветат со најстарите богови на земјата. Објавувале дека тој претставува скриена и таинствена моќ која ја создала и одржува вселената и дека сонцето е симбол на оваа моќ; така го додале на неговото име, името на Ра и во овој облик тој постепено ги узурпирал атрибутите и моќта на Ну, Хмену, Птах, Хапи и други големи богови. Освен што бил претставен како итифалусен бог, тој бил претставен и во пет други форми и тоа:
* како човек што седи на престол со жезол во раката;
* како човек со глава на жаба;
* човек со глава од уреус (симбол на божествената кралска моќ);
* како мајмун;
* како лав.
Негово свето животно било гуската. На чело на кралот Амен-Хетеп или Аменофис IV избила побуна против Аменовата надмоќ во средината на XVIII династија, но немала успех. Овој крал толку го мразел овој бог што го сменил името во „Ху-ен-Атен“, т.е. „слава на сончевиот диск“, и наредил Аменовото име да се избрише од храмовите и други големи споменици каде тоа било можно. Овој крал сакал да го замени Аменовиот култ со Атеновиот, еден облик на богот-сонце. „Атен“ дословно значи „сончев диск“. На сликите Атен е прикажан во облик на диск од кој излегуваат многубројни раце и шаки кои даруваат живот на неговите поклоници. По Аменофисовата смрт Атеновиот култ опаднал и Амен го повратил своето влијание на египетското мнение.
1 Наводи
* Египетска религија - египетската идеја за задгробниот живот - Е.А. Волис Баџ
Формозанска црна мечка

Формозанската црна мечка (''Ursus thibetanus formosanus'') е под-вид на Азиската црна мечка. Формозиската мечка е ендемски вид во Тајван и е најголемото животно и единствената мечка која живее на островот. Најчесто се среќаваат во планинските шумски предели во источниот дел на островот, на надморска височина од 1000 до 3500 метри.
Формозиските црни мечки се сештојади и најчесто се хранат со листови, плодови, корења, инсекти и мали цицачи. Понекогаш се случува да јадат и мрша. Најчесто се движат сами, освен во сезоната за парење или кога мајката има малечки.
1 Занимливости
Логото на „La New Bears“ , професионален бејзбол тим од Тајван, е Формозиска црна мечка.