Кеплер-444

Кеплер-444 (или KOI-3158, KIC 6278762, 2MASS J19190052+4138043, BD+41°3306 ) — троен ѕвезден систем, кој се проценува дека е стар 11,2 милијарди години (повеќе од 80% од возраста од универзумот), која се наоѓа на приближно 119 светлосни години од Земјата во соѕвездието Лира. На 27 јануари 2015 година, се вели дека вселенското летало „Кеплер“ го потврдило откривањето на пет карпести вонсончеви планети со големина под Земјата кои орбитираат околу главната ѕвезда. Кеплер-444 е ѕвезда од главната низа од типот К Сите планети се премногу блиску до нивната ѕвезда за да имаат форми на живот.
1 Откритие
Прелиминарните резултати од планетарниот систем околу Кеплер-444 првпат биле објавени на втората научна конференција „Кеплер“ во 2013 година. На таа конференција, ѕвездата била позната под името KOI-3158.
Карактеризацијата на ѕвездата домаќин со астеросеизмологија било делумно поддржана од непрофитната програма „Adopt a Star“ управувана од White Dwarf Research Corporation, непрофитна организација финансирана преку краудфундинг.
2 Историја
На 28 јануари 2015 година, астрономите користејќи податоци од мисијата на Кеплер на НАСА откриле древен троен ѕвезден систем со пет планети со големина на Земјата во Кеплер-444. Доказните шпекулации во истражувањето покажуваат дека Кеплер-444 бил формиран пред 11,2 милијарди години, кога универзумот бил помалку од 20 отсто од неговата денешна старост, што го прави два и пол пати постар од Земјата.
3 Карактеристики
Ѕвездата, Кеплер-444, е стара приближно 11,2 милијарди години, додека Сонцето е старо само 4,6 милијарди години. Староста е онаа на Кеплер-444 А, портокалова ѕвезда од главната низа од спектрален тип K0. И покрај оваа голема возраст, таа е во средината на својот животен век на главната низа, слично како Сонцето.
Оригиналното истражување за Кеплер-444 било објавено во ''The Astrophysical Journal'' на 27 јануари 2015 година под наслов „Антички екстрасончев систем со пет планети со големина под Земјата“ од тим од 40 автори.
4 Ѕвезден систем
Системот Кеплер-444 се состои од планета која е домаќин на примарна и пар ѕвезди од типот М-џуџе. М-џуџињата орбитираат едни со други на растојание помало од 0,3 АЕ додека парот орбитира околу примарната во многу ексцентрична орбита од 324 години. Парот доаѓа на 23,55 АЕ од примарниот потенцијално скратен протопланетарниот диск од кој се формирале планетите на 8 АЕ. Ова би ја исцрпило достапноста на цврст материјал за формирање на набљудуваните планети.
Претходното решение на ѕвездената орбита било уште поекстремно, периодот бил пократок (211 години) и ексцентричноста била многу поголема (e=0,865), придвижувајќи го периастронот до 5 АЕ, сериозно намалувајќи ја проценетата големина на протопланетарниот диск на 1-2 АЕ и неговата проценета маса од ~ 600 до ~ 4 земјини маси.
Мерењата на радијалната брзина на Кеплер-444 покажуваат линеарен тренд, кој добро се усогласува со орбитата наведена од Дупуј и сор. (види дијаграм погоре)
5 Планетарен систем
Сите пет карпести вонсончеви планети (Кеплер-444b; Кеплер-444c; Кеплер-444d; Кеплер-444e; Кеплер-444f) се потврдени, и тие се помали од големината на Венера (но поголеми од Меркур) и секоја од вонсончевите тела завршува орбитира околу ѕвездата домаќин за помалку од 10 денови. Така, планетарниот систем е многу компактен, бидејќи дури и најоддалечената позната планета, Кеплер-444f, сè уште орбитира поблиску до ѕвездата отколку Меркур до Сонцето. Според НАСА, ниеден живот каков што го знаеме не би можел да постои на овие жешки вонсончеви планети, поради нивните блиски орбитални растојанија до ѕвездата домаќин. За да се одржи познатиот планетарен систем стабилен, ниту една дополнителна џиновска планета не може да се наоѓа на 5,5 АЕ од матичната ѕвезда.
Освен тоа, системот е проникнат со синџир на резонанција од висок ред: соодносите на периодите се 4:5, 3:4, 4:5, 4:5. Овој тесен ланец е непречен и многу веројатно продолжува подалеку од Кеплер-444А.
Маргинално значаен врв се појавува на 72 дена во податоците за радијалната брзина кога ќе се одземе линеарниот тренд кој им се припишува на ѕвездените придружници. Сепак, овој сигнал укажува на ексцентричност која е нефизички висока, што доведува до орбити кои би ги пресекувале познатите планети. Сигналот најверојатно потекнува од сложеноста во рамките на долгорочниот сигнал за радијална брзина на системот Кеплер -444 ABC и исто така може да биде поврзан со орбитата на парот.