Слано Блато (свлечиште)

Свлечиштето Слано Блато (словенечки: plaz Slano blato), или „Свлечиште на солено калиште“, —периодично свлечиште во Словенија кое се активирало отприлика еднаш во еден век. Иако во Словенија имало околу 8.000 активни свлечишта, свлечиштето Слано Блато се издвојувало како едно од најсериозните во однос на штетите што ги имало предизвикано.
Свлечиштето се наоѓало на јужниот раб на Трновската висорамнина во Динарските Алпи, под планината Чавен и Малата Гора (Mala gora), покрај планинската пасишта Платна. Се движело по течението на потокот Грајшчек (кој исто така извирал од самото свлечиште) кон населеното место Локавец, во близина на Ајдовшчина. Било долго од 1.010 до 1.300 метри (3.310 до 4.270 стапки) и широко од 60 до 250 метри (200 до 820 стапки), покривајќи површина од околу 15 хектари (37 акри) на надморска височина помеѓу 360 и 660 метри (1.180 и 2.170 стапки). Неговиот максимален проток бил забележан со брзина од 100 метри (330 стапки) дневно.
1 Име
Името на областа на свлечиштето било забележано како Блатна („каллива“) во 1881 година. Потеклото на означувањето „солено“ (словенечки: ''slan'') било неизвесно. Според локалното народно верување, високите трошоци за расчистување на свлечиштето резултирале со екстремно голем финансиски товар (споредете со словенечкиот збор ''zasoliti'', што значело „пресолување“; метафорично, „претерано наплатување“). Сепак, свлечиштето го носело означувањето „солено“ уште пред да биле преземени какви било активности за расчистување.
Други локални жители тврделе дека овците некогаш оделе до областа од блиските пасишта, каде што го лизеле калот како природен солник. Ова објаснување за потеклото на името било поткрепено со фактот што хемиската анализа на водата во свлечиштето покажала дека таа имала многу висок минерален состав, вклучувајќи натриум-сулфат, познат и како Глауберов сол.
2 Историја и активност
Устната традиција во врска со свлечиштето датирала од четири века и го поврзувала со изградбата на мала црква посветена на Свети Урбан на падините на планината Чавен над Локавец и под свлечиштето. Свети Урбан бил повикуван како заштитник од природни катастрофи, а особено во однос на езеро за кое луѓето верувале дека е скриено во внатрешноста на планината Чавен и дека ја загрозува долината со можноста да ја поплави.
Извор од 1789 година од Белсазар Хакет го споменувало свлечиштето, опишувајќи го неговиот тек на остатоци во 1786 година. Тоа било повторно опишано во извештај од 1887 година кој го разгледувал настанот на свлечиштето на 20 октомври 1885 година, при што бил уништен дел од патот од Ајдовшчина до Гориција, долг 30 метри. Активностите за расчистување и мерки за ублажување на свлечиштето биле спроведени од австриските власти во 1903 година.
Во ноември 2000 година, обилни дождови и топло време го активирале свлечиштето Слано Блато, кое закопало околу 15 хектари (37 акри) тревни површини и шума. Вторичен тек бил активиран во септември 2001 година. Свлечиштето престанало да се движи по овие настани и сега се сметало за стабилно. По овие настани, бил изграден пристапен пат и 230.000 м³ (8.100.000 кубни стапки) материјал бил отстранет од долниот дел на свлечиштето и депониран северно од аеродромот во Ајдовшчина.