procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Аврелиј и Наталија

Аврелиј и Наталија (починале 852) биле христијански пар погубен од Абд ар-Рахман II, Кордопски Емират, затоа што одбиле да се откажат од својата вера. Тие се сметаат за маченици и светци од Римокатоличката црква и Православна црква.
1 Живот
Аврелиј бил роден во богато семејство во Севиља. Неговиот татко бил муслимански Арап, а неговата мајка христијанка од Шпанија. Останал сирак како дете, а го одгледала тетка му, која веројатно била тајно христијанка. Во тоа време, христијаните биле прогонувани во маварските кралства на Шпанија.
Аврелиј се оженил со Сабигото, девојка од муслиманско семејство. По свадбата, Сабигото решила да се преобрати во христијанство и го зела името Наталија. Двојката живеела во Кордопски Емират, имале ќерка и живееле тајно како христијани. Во тоа време, преоѓањето од ислам во христијанство било злосторство казниво со смрт.
Еден ден, Аврелиј бил сведок на јавното камшикување на еден христијански трговец кој јавно ја исповедал својата вера во Христа. Шокирани од овој настан, Аврелиј и Наталија решиле дека повеќе не можат да ја кријат својата вера. Тие издвоиле пари за својата ќерка, а преостанатите заштеди им ги поделиле на сиромашните. Потоа почнале отворено да ја објавуваат својата вера и да се грижат за затворените христијани.
2 Чест
Празникот на Аврелиј и Наталија паѓа на 27 јули. Тие се меѓу мачениците од Кордоба, 48 христијани погубени во тој град помеѓу 850 и 859 година од н.е.
Моштите на Аврелиј се чуваат во олтар во ''Митрополитската катедрална базилика Санта Марија ла Антигва'' во Панама.
3 Наводи
Клуен / Рангел-Сент Елијас / Глејшер Беј / Татшеншини-Алсек

Клуен / Рангел-Сент Елијас / Глејшер Беј / Татшеншини-Алсек — меѓународен систем на паркови лоциран во Канада и САД, на границата помеѓу Јукон, Алјаска и Британска Колумбија.
Бил прогласен за светско наследство на УНЕСКО во 1994 година поради спектакуларните предели на ледниците и ледените полиња, како и поради важноста на живеалиштата на гризли мечките, ирвасот и Далските овци. Вкупната површина на локацијата е 98,391 километри кубни, скоро иста големина како земјата Јужна Кореја која е 100,339 километри кубни.
Тој е дом на голем број значајни релјефни форми, вклучувајќи го најголемото неполарно ледено поле во светот; најголемиот пиемонтски ледник во светот, ледникот Маласпина; најдолгиот ледник во внатрешна долина во светот, ледникот Набесна; како и највисокиот врв во Канада и вториот највисок врв во Северна Америка, планината Логан, висок 5.959 метри.
1 Парковски систем
Меѓународниот систем опфаќа паркови лоцирани во две земји и три административни региони:
* Национален парк и резерват Клуен (Канада)
* Национален парк и резерват Рангел-Сент Елихас (САД)
* Национален парк и резерват Глејшер Беј (САД)
* Провинциски парк Татшеншини-Алсек (провинциски парк, Британска Колумбија, Канада)
Изакаја

Изакаја (|居酒屋) — вид неформална јапонска гостилница во која посетителите пијат и мезат по завршувањето на работниот ден. Изакаите, според намената, се слични на ирските пабови, шпанските тапас-барови, раните американски салони и таверни.
1 Етимологија
Зборот ''изакаја'' се состои од канџи-знаците „и“ (јап. ''居'', останува) и „сакаја“ (јап. ''酒屋'', продавница за саке), бидејќи изакаите настанале од продавници за саке каде што на посетителите им било дозволено да седнат и да пијат.
Во секојдневниот говор, изакаите исто така се нарекуваат „акачочин“ (јап. ''赤提灯'', црвен фенер) бидејќи пред овие локали традиционално се изложува хартиено фенерче.
2 Историја
Историчарката Пенелопе Френкс смета дека развојот на изакаите во Јапонија, особено во периодот едо, е еден од показателите за растечката популарност на консумирањето саке кон крајот на XVIII век.
Првично, пред периодот меиџи, посетителите пиеле алкохол во продавниците за саке стоејќи. Потоа, некои од локалите почнале да користат буриња од саке како столови, по што на пијалаците биле додадени и грицки (мезе).
Една од изакаите во Токио станала широко позната меѓу странците откако во 1962 г., американскиот државен обвинител Роберт Кенеди вечерал во неа за време на состанокот со водачите на јапонските синдикати.
Паца Јанкова

Паца Иванова Јанкова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Организирано учествувала во НОД во селото од мај 1942 година. Собирала храна од селаните за потребите на Велешкиот партизански одред, плетела топла облека за борците и чувала илегалци. Есента 1942 година била уапсена од бугарската полиција, но по неколку дена ослободена. Честопати доаѓала во Велес по материјали
и врска. Во август 1944 година била избрана за член на НОО, а од јануари 1945 година и за член на Околискиот комитет на СКОЈ.
Кумјанија Јанкова

Кумјанија Јанкова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Како мајка на народниот херој Благој Јанков-Мучето била под силно влијание на својот син и била вклучена во сите настани на градот. Од бугарската полиција честопати била малтретирана, затворена и по краткто време ослободувана, но нејзината цврстина никогаш не била поколебана.
Лилјана Јанкова-Мојсова

Лилјана Јанкова-Мојсова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Пред војната, како ученичка во Белград, учествувала во напредното движење на средношколската младина. Во 1939 година била примена за член на СКОЈ и активно соработувала во напредниот младински печат. Поради покажаната активност во скоевската организација два пати била исклучена од организацијата. Домот на семејството Јанкови во Белград пред војната бил врталиште на напредните македонски студенти и често пати бил ползуван како сигурно илегално засолниште. Во 1941 година била примена за член на КПЈ кога и се вратила во Македонија. Повремено од Скопје патувала како курир до Кавадарци, а од есентта 1941 година била курир на Покраинскиот Комитет на КПМ и ја одржувала врската со ЦК БРП (к) во Софија, се до нејзиното апсење во зимата 1943 година, кога и била интериирана на 6 месеци вo Хасково, Бугарија. Во есента 1943 година дошла во партизанската база на „Бел Камен“ и била задолжена за работа по агитпроп во Четвртата македонска ударна бригада.
Јелка Јанкова

Јелка Јанкова ( во — во ) — учесник во НОВ на Македонија и носител на Партизанска споменица од 1941.
1 Животопис
Таа била шивачка. Пред војната учествувала во напредното работничко движење во Белград и зела активно учество во штрајковите и антифашистичките манифестации што во годините пред војната биле организирани во Белград.
Во 1940 година била примена за член на КПЈ. Со капитулацијата на кралството Југославија, заедно со нејзиниот сопруг Благој Јанков-Мучето, дошле во Струмица каде активно учествувала во заднината на НОД. Од Месниот Комитет на КПЈ - Струммца била задолжена да работи на организирањето на жените во градот, а особено во 1942 година забележала извонредни резултати, кога била организирана големата антифашистичка демонстрација во Струмнца со доаѓањето на обласниот директор Димитар Раев.
Во 1942 година била затворена заедно со својата тримесечна ќерка. Со капитулацијата на Бугарија била ослободена и веднаш по враќањето активно учествувала во омасовувањето на АФЖ во Струмичко, како секретар на Градскиот комитет на АФЖ - Струмица. Носител е на Партизанска споменица од 1941 и повеќе одликувања.
Мајкл (филм од 2026)

''Мајкл'' (|Michae) — претстоен американски биографски филм на режисерот Антоан Фукуа и сценаристот Џон Логан за животот и творештвото на музичарот Мајкл Џексон. Главната улога ја толкува Џафар Џексон, внукот на Мајкл Џексон, за кого оваа работа е глумечко деби. Во глумечката екипа се вклучени и Колман Доминго, Нија Лонг, Мајлс Телер, Лора Хариер, Кет Греам, Лоренц Тејт и Дерек Лук.
Работата на биографскиот филм за Мајкл Џексон започнала, како што се известува, во ноември 2019 г., кога Логан ја презел должноста сценарист. Компанијата Lionsgate официјално го најавила филмот во февруари 2022 г., а кастингот започнал во јуни истата година. Во јануари 2023 г., Фукуа бил назначен за режисер, а истовремено Џафар Џексон бил потврден за главната улога. Дополнителен избор на глумци се одвивал од јануари до април 2024 г. Снимањето започнало во јануари, по одложувањето предизвикано од штрајкот на Здружението на филмски глумци на САД во 2023 г., и завршил во мај. Дополнително снимање се одржало во јуни 2025 г.
Премиерата на филмот „Мајкл“ во САД е планирана за 24 април 2026 г. Дистрибутер во САД ќе биде Lionsgate, а меѓународната распределба ќе ја обезбеди Universal Pictures.
1 Содржина
Филмот ја раскажува приказната за животот и делото на американскиот пејач, продуцент и танчар, Мајкл Џексон, чија творечка кариера траела четири децении.
2 Улоги
Џафар Џексон, Мајкл Џексон
Колман Доминго, таткото на Мајкл
Нија Лонг, мајката на Мајкл
Ѓорѓи Зограф

Ѓорѓи или Георги (|Τζιώρτζης, Ζώρζης, Γεώργιος) — истакнат зограф и иконописец од Крит.
1 Животопис
Ѓорѓи потекнувал од погрчено венецијанско семејство на Крит. Не постојат многу зачувани податоци за неговиот живот и дело – неговото име ретко или воопшто не се среќава во ктиторските натписи и е познато само од други извори. Се знае дека бил ученик на Теофан Критски, од кого бил стилски под влијание.
Во 1547 г. Ѓорѓи ги живописал католиконот и дел од трпезаријата на манастирот Дионисијат на Света Гора. За ова сведочи ракописниот типик бр. 64 од 1634 година, во кој се забележува „Ѓорѓи Криќанец“ како манастирскиот иконописец. Во кодик од манастирот „Св. Висарион Дусику“, Трикалско, се спомнува дека живописот (1557) е дело на „Ѓорѓи од Цариградскиот дворец“ („''Τζώρτζης εκ Κάστρου''''Κωνσταντινουπόλεως''“).
На Ѓорѓи Зограф му се припишуваат фреските во Русанскиот манастир (1560), Метеора, во Големиот Метеор („Св. Преображение“) и во манастирот Дохијар (1568). Му се припишува уште непотпишана икона на Свети Јован Претеча од централниот проскинитар во Дохијарскиот манастир.
2 Стил
Живописот и делата на Ѓорѓи Зограф стилски ѝ припаѓаат на Критската школа, позната школа во поствизантиската духовна уметност. Карактеристичен елемент на неговата техника е претпочитањето на темни бои и употребата на интензивна светлина и сенка во формите на фреските, кои се одликуваат со нивната строгост и шематизација, така што истите имаат впечатлив изглед.
3 Поврзано
* Критска школа
Триак

Триак (TRIAC - triode for alternating current, триодa за наизменична струја); или двонасочен триоден тиристор — триполна електронска компонента која спроведува струја во двете насоки кога е активирана. Поимот „триак“ е обопштено трговско име.
TRIAC-овите се подмножество на тиристори (аналогно на реле по тоа што мал напон и струја можат да контролираат многу поголем напон и струја) и се поврзани со силиконски контролирани исправувачи (SCR). Триаците се разликуваат од SCR-ите по тоа што дозволуваат проток на струја во двата правци, додека SCR може да спроведува струја само во еден правец. Повеќето триаци можат да се активираат со примена на позитивен или негативен напон на портата (SCR бара позитивен напон). Откако ќе се активираат, SCR-ите и триаците продолжуваат да спроведуваат, дури и ако струјата на портата престане, сè додека главната струја не падне под одредено ниво наречено струја на држење.
Тиристорите за исклучување на портата (GTO) се слични на триаците, но обезбедуваат поголема контрола со исклучување кога сигналот на портата ќе престане.
Двонасочноста на триаците ги прави практични прекинувачи за наизменична струја (AC). Покрај тоа, примената на активирач под контролиран фазен агол на наизменичната струја во главното коло овозможува контрола на просечната струја што тече во товарот (фазна контрола). Ова најчесто се користи за контрола на брзината на универзален мотор, затемнувачки ламби и контрола на електрични грејачи. Триаците се биполарни уреди.
1 Примена
Триаците со мала моќност имаат широка примена како на пр. затемнувачи (димери) на светлина, контроли на брзина за електрични вентилатори и други електрични мотори, како и во современите компјутеризирани контролни кола на мали кујнски апарати и бела техника.
2 Поврзано
* Диак (диода за наизменична струја)
* Силиконски контролиран исправувач (SCR)
* Триода
Хоум-ран

Хоум-ран (|Home run) — вид играчка ситуација во бејзболот што претставува хит, при кој удирачот и тркачите што се на базите успеваат да направат целосен круг по базите и да стигнат до „домот“ (т.е. да постигнат бод), без притоа да има грешки од страна на одбранбената екипа.
Во современиот бејзбол, хоум-ран обично се постигнува со силен и прецизен удар од удирачот, како резултат на што топката, без да падне во фаул-зоната, ги напушта границите на аутфилдот без да ја допре земјата — тоа е т.н. автоматски хоум-ран.
Хоум-ран може да се случи и ако топката остане во границите на инфилдот (внатрешен хоум-ран, англ. ''Inside-the-park home run''), иако тоа се случува многу ретко. Ако хоум-ран се постигне кога сите бази се затворени (има тркачи на сите бази), тоа се нарекува гренд-слем (англ. ''grand slam'').
Во случај на хоум-ран, удирачот добива RBI (бод постигнат со трчање), кој е за 1 поголем од бројот на тркачи што биле на базите во тој миг. Ист тој број на бодови му се запишува и на напаѓачката екипа.
Хоум-рановите се едни од најпопуларните моменти во бејзболот, се сметаат за едни од најспектакуларните меѓу љубителите на бејзболот и, следствено, се добро платени. Во Америка дури се појавила и поговорката: „Оние што постигнуваат хоум-ран возат Cadillac, а оние што постигнуваат сингл возат Ford“ (англ. ''Home run hitters drive Cadillacs, and singles hitters drive Ford'').
Во САД, хоум-ран уште се нарекува дингер (англ. ''dinger'') или џек (англ. ''jack'').
Страјк-зона

Страјк-зона (|Strike zone), понекогаш се нарекува зона на удар — во бејзболот е областа во просторот низ која мора да помине фрлената топка за да биде прогласена за страјк, дури и ако удирачот не замавне.
Страјк-зоната е определена како зафатнина на простор над домашната база и помеѓу колената на удирачот и средната точка на неговиот труп (помеѓу врвот на рамената и врвот на панталоните). Дали топката поминува низ зоната одлучува судијата, кој обично е сместен зад фаќачот.
Страјковите се пожелни за фрлачот и екипата во одбрана, бидејќи три страјка водат до страјк-аут на тој играч. Топка што ќе ја промаши страјк-зоната се нарекува „бол“ (англ. ''ball'') ако удирачот не замавне по неа. Боловите се пожелни за удирачот и напаѓачката екипа, бидејќи четири бола му дозволуваат на играчот да направи „прошетка“ (англ. ''walk'') до првата база како база на болови (англ. ''base on balls'').
1 Страјк-аути и прошетки
Кога е редот на одреден удирач да удира, бројот на болови и страјкови се ресетира. Додека удирачот е на положба за удирање, судијата го следи бројот на болови и страјкови (англ. ''the count''). Ако, на пример, на удирачот му биле фрлени 2 бола и 1 страјк, се вели дека бројот на болови и страјкови е „2-1“).
1.1 Страјк-аут
Се досудува страјк-аут и удирачот е надвор од игра (аут) ако добие три страјка против себе. Меѓутоа, ако фаќачот не ја фати топката при третиот страјк, удирачот мора да биде исфрлен на првата база пред да биде прогласен за надвор од игра. Меѓутоа, на фрлачот сепак му се досудува страјк-аут, но удирачот не мора нужно да биде прогласен за надвор од игра. Но ако на првата база веќе стои играч од напаѓачката екипа, удирачот автоматски е надвор од игра при испуштен трет страјк.
1.2 Прошетка
Се досудува прошетка (наречена и база на болови) и на удирачот му се дозволува непречено да оди до првата база, ако фрлачот фрли четири бола кон него. Ако удирачот е погоден од фрлената топка (англ. ''hit by pitch'') и тој не се обидел намерно да биде погоден, му се дозволува веднаш да оди до првата база, исто како да добил прошетка.
Бејзболска топка

Бејзболска топка — топка што се користи за играње бејзбол. Топката се состои од гумено или плутено јадро (срцевина), обвиткано со предиво (конец). Одозгора, топката е покриена со кожа.
Обемот на топката е од 9 инчи (22,9 см) до 9,25 инчи (23,5 см), односно од 2 7/8 инчи (7,3 см) до 3 инчи (7,6 см) во пречник.
Должината на предивото користено за изработка на една топка може да надмине еден километар.
1 Историја
Во раните денови на бејзболот, срединита на 1800-тите години, постоела голема разновидност во големината, обликот, тежината и производството на бејзболските топки. Раните бејзболски топки биле правени со гумено јадро од стари, стопени чевли, обвиткано со предиво (конец) и кожа. Фрлачите обично си ги правеле сопствените топки, кои се користеле во текот на целата игра, при што тие омекнувале и се распаѓале како што натпреварот напредувал.
Еден од попопуларните рани дизајни на топки била „топката со кора од лимон“, именувана по нејзиниот карактеристичен дизајн со четири линии шевови. Топките со кора од лимон биле потемни, помали и потешки од другите бејзболски топки, што ги терало да патуваат подалеку и да отскокнуваат повисоко, предизвикувајќи натпревари со многу високи резултати.
Средином на 1850-тите години, екипите во Њујорк и околината се состанале во обид да ја стандардизираат бејзболската топка. Тие одлучиле да ја регулираат тежината на бејзболските топки на 5,5 до 6 унци (156 — 170 грама) и обемот на 8 до 11 инчи (20 — 28 см). Меѓутоа, сѐ уште имало многу варијации на бејзболски топки бидејќи тие биле целосно рачно изработени.
Топките со повеќе гума и поцврсто намотување оделе подалеку и побрзо (познати како „живи топки“ — ''live balls''), додека топките со помалку гума и полабаво намотување (познати како „мртви топки“ — ''dead balls'') не патувале толку далеку или брзо. Во целост, ова е точно за сите бејзболски топки. Екипите честопати го користеле ова знаење во своја полза, бидејќи играчите од екипата обично си ги произведувале сопствените топки за да ги користат на натпреварите.
2 Поврзано
* Бејзбол
Теорема на Помпеју

Теоремата на Помпеју е резултат во рамнинската геометрија. Му припаѓа на романскиот математичар Димитрие Помпеју. Теоремата е едноставна, но не е класична. Таа гласи:
:''За даден рамностран триаголник ABC и точка P во рамнината на триаголникот, со отсечките PA, PB и PC може да се формира триаголник (кој може да е и дегенериран).''
Доказот е краток. Да ја разгледаме ротацијата за <math>-60^\circ</math> околу точката ''<math> B</math>.'' Да претпоставиме дека ''<math> A</math>'' се пресликува во ''<math> C,</math>'' а <math>\scriptstyle P</math> се пресликува во ''<math>\scriptstyle P'</math>.'' Важи дека <math>\scriptstyle PB\ =\ P'B</math>, и <math>\scriptstyle\angle PBP'\ =\ 60^{\circ}</math> па триаголникот ''<math>\scriptstyle PBP'</math>'' е рамностран и <math>\scriptstyle PP'\ =\ PB</math>. Затоа <math>\scriptstyle PA\ =\ P'C</math>. Така, триаголникот ''<math>\scriptstyle PCP'</math>'' има страни еднакви на ''PA'', ''PB'' и ''PC'' и доказот со конструкција е завршен (видете го цртежот).
Понатамошните истражувања покажуваат дека ако ''P'' не е во внатрешноста на триаголникот, туку на неговата опишана кружница, тогаш ''<math> PA,PB,PC</math>'' формираат дегенериран триаголник, при што најголемата отсечка е еднаква на збирот на другите две; овој резултат е познат и како теорема на Ван Шутен.
Општо земено, за точката ''P'' и должините на нејзините растојанија до темињата на рамностран триаголник - ''<math> PA,PB</math>'' и ''<math> PC</math>'' се формираат два рамнострани триаголника (поголем и помал) со страни <math>a_1</math> и <math>a_2</math> дефинирани со:
:<math>\begin{align}
a_{1,2}^2 &= \frac{1}{2}\left(PA^2 + PB^2 + PC^2 \pm 4\sqrt{3}\triangle_{(PA,PB,PC)}\right)
\end{align}</math>.
Симболот △ ја означува плоштината на триаголникот чии страни имаат должини ''<math> PA,PB,PC.</math>''
Помпеју ја објавил теоремата во 1936 година; меѓутоа, Август Фердинанд Мебиус веќе објавил поопшта теорема за четири точки во Евклидовата рамнина во 1852 година. Во овој труд, Мебиус, исто така, ја извел изјавата за Помпејуова теорема експлицитно како посебен случај на неговата поопшта теорема. Поради оваа причина, теоремата е позната и како ''теорема Мебиус-Помпеју''.
„Боба“ сладолед-плочки

Сладолед-плочките „боба“ се замрзнат десерт од сладолед-плочка со топчиња од тапиока, познати и како „боба“. Сладоледот обично се прави од млечни производи и може да се зачинува со други состојки, како што се зелен чај или тајландски чај . Бобата е направена од скроб од тапиока, кој кога се готви станува желатинозен.
Чоколадните плочки се продаваат комерцијално и во Јапонија и во Соединетите Американски Држави, и обично се чуваат замрзнати и малку се одмрзнуваат пред јадењето.
1 Историја
Идејата за боба сладолед во форма на чоколатца потекнува од тајванскиот пијалак „меурчест чај“ ; односно чај послужен со топчиња од тапиока.
2 Процес
Сладолед-плочките „боба“ се направени од сладолед и боба. Подготовка: мешавината од полномасно млеко, густа павлака за шлаг, шеќер, ванила и сите дополнителни ароми се мешаат во сад додека смесата не стане хомогена. Откако ќе стане хомогена, смесата се истура во апарат за сладолед. Бобата вообичаено се состои од скроб од тапиока, брашно од сладок ориз (мочико), кафеав шеќер и вода. Тестото се витка во мали топченца. Топчињата се варат во врела вода. Кога ќе биде готово, се лади во ледена вода за да не се залепат. Потоа бобата се меша со сладоледот. Смесата од боба и сладолед потоа се става во калапи за сладолед и се става во замрзнувач додека сладоледот не се стврдне. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" >&#x5B; ''потребен е цитат'' &#x5D;</sup>
XNXX

XNXX е чешко-француска веб-страница за споделување и гледање порнографски видеа . Основана е во 1997 година во Париз, со сервери и канцеларии во Монтреал, Токио и Њуарк . <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" >&#x5B; ''потребен цитат'' &#x5D;</sup> Сопственост е на WGCZ Holding, истата компанија што го води XVideos тоа е 42-та најпосетувана веб-страница во светот и четвртата најпосетувана порнографски веб-страница по Pornhub, xHamster и XVideos.
1 Историја
Сопственоста на WGCZ Holding за прв пат беше откриена во 2014 година кога WGCZ поднесе тужба за Единствена политика за решавање на спорови за имиња на домени против сличен домен во 2014 година.
Во 2018 година, Владата на Индија го блокираше XNXX, меѓу другите порнографски веб-страници, откако судот на Високиот суд во Утаракханд го побара истото во случај на силување, каде што сторителите изјавија дека биле мотивирани да го сторат тоа откако гледале порнографија преку интернет.
Во јануари 2023 година, ''„Фајненшл тајмс“'' објави дека веб-страниците на WGCZ, XVideos и XNXX, добиваат 6 милијарди посети месечно.
2 Поврзано
* Список на најпосетувани веб-страници
* Порнхаб
Сладолед од ф'стаци

Сладоледот од ф'стаци или сладоледот од јатки од ф'стаци — вкус на сладолед направен со ф'стаци или ароми. Често е со изразито зелена боја. Ф'стакот е, исто така, вкус на сорбе и џелато. Сладоледот од ф'стаци е слој во спумони.
Во Бакдаш во Дамаск, Сирија, се произведува мелен сладолед прелиен со ф'стаци наречен Буза. Има растеглива текстура направена од мастика и сахлаб и е познат низ арапскиот свет. Областа Ал Мина во Триполи е позната по својот арапски сладолед, вклучувајќи го и „ашта“ со ф'стаци. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" >&#x5B; ''потребен е цитат'' &#x5D;</sup>
Се произведува насекаде, вклучително и од „Brigham's Ice Cream“, „Ben & Jerry's“, „Greater's“ и други големи брендови.
1 Галерија
Замрзнат јогурт

Замрзнатиот јогурт (познат и како фрогурт или по трговското име Фројо) — замрзнат десерт направен со јогурт, а понекогаш и со други млечни и немлечни производи. Замрзнатиот јогурт е замрзнат производ што ги содржи истите основни состојки како сладоледот, но содржи живи микробиолошки култури.
Обично има покисел вкус одколку сладоледот (киселоста делумно се должи на млечната киселина во јогуртот), а исто така има помалку маснотии (поради употребата на млеко наместо павлака), се разликува од леденото млеко и конвенционалните безалкохолни пијалаци.
1 Историја
Замрзнатиот јогурт е за прв пат направен во Нова Англија, САД, во 1970-тите. Американскиот синџир за замрзнати десерти ''Pinkberry'' е заслужен за тоа што им овозможил на луѓето да го персонализираат својот замрзнат јогурт со додатоци. Додека друг синџир, ''16 Handles'', е заслужен за воведување на машини за самопослужување со повеќекратен избор.
Малоречки манастир

Малоречки манастир — манастир во тетовското село Мала Речица.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа во подножјето на Шар Планина, над последните куќи во селото Мала Речица, во непосредна близина на градот Тетово.
2 Историја
Во 1920 година биле вршени ископувања и биле пронајдени темелите на старата манастирска црква, која според црковните книги се споменува уште во 13 век, додека фрескоживописите потекнуваат од 14 век. За време на турското владеење, црквата била во два наврати уништувана.
Во 1936 година врз темелите на старата црква била возобновена денешната црква, од ктиторот Ѓоце Митрушевски, трговец од Тетово. По смртта на ктиторот, за манастирот и неговото одржување, се грижел неговиот син Круме, заедно со многу родољубиви и чесни христијани. Црквата по Втората светска војна била во лоша состојба.
Во 1965 година биле изградени конаците и придружните објекти.
Во овој манастир престојувал и неговото високопреосвештенство митрополитот Полошко-кумановски г. Кирил. Грижата за манастирот во 1970 година ја презел Тодор Петрушевски, зет на покојниот Круме Митрушевски. Во 1971 година во манастирот заживува монашкиот живот и за старешина на манастирот е поставен јеромонахот Пантелејмон кој во овој манастир живеел и работел сè до својата смрт, односно до 1981 година.
2.1 Настани од 2001
Со почетокот на конфликтот од 2001, во март 2001 година, црквата и манастирот биле оштетувани во неколку наврати.
Во манастирската црква бил подметнат пожар спроти празникот „Св. Ѓорѓи“ на 8 декември 2001 година, а пред самиот пожар црквата и конаците биле ограбени и целосно демолирани. Конаците биле опожарени наредниот ден, но пожарот бил спречен со интервенција на пожарникарите, така што оштетувањата биле значително, но не и целосни. Била оштетена столаријата, а на дрвените делови на кровот имало локални оштетувања. Сепак, поради временските услови и неможноста за обнова, штетите биле поголеми. Била уништена целата опрема и инвентар. Пожарот ги уништил сите помошни простории, кујната, игуменската соба, како и летната кујна со визбата.
2.2 Обнова
После пожарот на манастирскиот комплекс веднаш започнала иницијатива за возобновување на манастирот. Првите чекори се случиле во 2010 година, кога група од неколку локални Албанци започнале со иницијатива за изградба. Според месните жители, се смета дека повторната изградба на црквата ќе го разбиел „малерот“ - да се раѓаат деца со аномалии, за кој велат дека ги бие откако овој верски објект бил уништен. По седумгодишна обнова, манастирската црква била осветена на 8 октомври 2017 година.
3 Градби во манастирот
Манастирскиот комплекс е составен од: главната манастирска црква, манастирските конаци, како и други помошни објекти.
3.1 Црква „Св. Ѓорѓи“
Главната манастирска црква е посветена на Свети Ѓорѓи, по која е и наречен целиот манастир.
4 Галерија
Сладолед со чоколадно тесто за колачиња

Сладолед со чоколадно тесто за колачиња — вкус на сладолед во кој непечени чоколадни парчиња тесто за колачиња се вметнати во сладолед со вкус на ванила.
1 Историја
Се вели дека сладоледот со чоколадно тесто за колачиња потекнува од 1984 година во првата „продавница за топки сладолед“ на ''Бен и Џери'' во Бурлингтон, Вермонт, од анонимен предлог на нивната табла за предлози за вкусови. Во 1991 година, ''Бен и Џери'' почнале да продаваат големи колечини од овој вкус,кој брзо станал популарен кај потрошувачите. До 1992 година, тестото за колачиња со чоколадни парчиња сочинувал 20 проценти од вкупната продажба на сладолед на компанијата, а други производители на сладолед почнале да прават свои верзии на вкусот.
2 Подготовка
Почнувајќи од 1990 година, „Рајно Фудс“ го произведувал тестото за колачиња што се користи во сладоледот од тесто за колачиња со чоколадни парчиња „Бен и Џери“. Тие измислиле техника за одржување на текстурата на тестото за колачиња кога е смрзнато, што основачот го опишал како „технолошки пробив“.
Поради здравствените ризици од јадење непечено тесто за колачиња, тестото што се користи во сладоледот од тесто за колачиња е пастеризирано и термички обработено. Поради ова тестото не е погодно за печење.
3 Поврзано
* Колачиња и крем
* Страчатела (сладолед)
Тути фрути

Тути фрути (од италијански ''tutti i frutti'', „сите овошја“; исто така со цртичка тути-фрути ) — шарено слаткарство кое содржи разни исецкани и обично зашеќерени овошја, со вештачка или природна арома што има комбиниран вкус на многу различни овоштиа и ванила.
Тој претставува многу популарен вкус на сладолед во многу западни земји. Овошјето што се користи за сладолед тути фрути се цреши, обично содржи лубеница, суво грозје и ананас, честопати збогатено со јаткасти плодови.
Во Холандија, тути-фрути е компот од сушено овошје, кој се служи како десерт или како прилог на јадење со месо. Во Белгија, тути-фрути често се смета за десерт. Типично, содржи комбинација од суво грозје, рибизли, кајсии, сливи, урми и смокви.
Во Соединетите Американски Држави, тути фрути може да значи и овошје натопено во бренди или други жестоки пијалаци, па дури и на овошје ферментирано во течност што содржи шеќер и квасец.
Во Финска и Шведска, Тути Фрути претставува мешавина од овошни бомбони произведени од ''Фејзер''.
Сладолед од лук

Сладоледот од лук — вкус на сладолед кој главно се подготвува со основа од ванила, мед или павлака, на која се додава лук. Овој необичен десерт често се претставува на фестивали посветени на лукот, како што е Фестивалот на лук во Гилрој, Калифорнија.
1 Подготовка и опис
Според рецептот на ресторанот „The Stinking Rose“ од Сан Франциско, кој е познат по тоа што користи лук во секое јадење, сладоледот од лук всушност претставува ванила сладолед со мала количина лук. Во ресторанoт „Scandinavian Garlic & Shots“ во Седермалм, пак, се нуди сладолед направен од мед и лук. Овој вид сладолед се одликува со солен вкус.
2 Значајна употреба
Сладоледот од лук бил едно од главните јадења на повеќе фестивали и конвенции посветени на лукот. Пример за тоа е Фестивалот на лук во Итака одржан во 1986 година во Њујорк, како и Фестивалот на лук во Гилрој, каде што овој сладолед бил вклучен меѓу најистакнатите јадења со лук во 2000 и 2005 година. Исто така, бил претставен и на Фестивалот на лук во Торонто во 2011 година во Канада, како и на Фестивалот на лук и уметност во Норт Квабин во 2012 година на Фармер Форстер во Оринџ, Масачусетс.
Сладоледот од лук е дел од менито за храна во ресторанот „The Stinking Rose“. Овој вкус на сладолед често се користи како сос што се служи со јадења, на пример со стек, но може да се јаде и самостојно како десерт.
Сладолед од јагоди

Сладоледот од јагоди — вкус на сладолед направен со јагода или од арома на јагода. Се прави со мешање на свежи јагоди или арома на јагода со јајца, крем, ванила и шеќер што се користат за правење сладолед. Повеќето видови сладолед од јагоди имаат розева или светло црвена боја. Најстарите податоци за сладоледот од јагоди датираат дури од 1813 година, кога бил послужен на втората инаугурација на Џејмс Медисон. Заедно со сладоледот од ванила и чоколадо, јагодата е еден од трите вкусови во неаполскиот сладолед. Варијанти на сладолед од јагоди вклучуваат сладолед од торта со сирење и јагоди и сладолед од јагоди „Рипл“, кој е сладолед од ванила со лента од џем од јагоди или сируп. Според анкета меѓу возрасни Американци од 13 до 18 јули 2022 година, 43 проценти од испитаниците изјавиле дека сакаат во сладолед од јагоди, додека 6 проценти изјавиле дека сладоледот од јагоди е нивниот омилен вкус на сладолед. Националниот ден на сладоледот од јагоди се слави секоја година на 15 јануари.
1 Историја
Најраниот запис за сладоледот од јагоди датира од 1744 година, кога Томас Блејден, гувернерот на Мериленд, им послужил на членовите на комисијата десерт од замрзнати јагоди и сладолед. Во времето кога се појавил, тоа бил еден од најраните вкусови на сладолед некогаш создадени.
На почетокот на 19 век, плодовите се користеле за ароматизирање и боење на замрзнат млечен десерт создаден од Сали Шад,која била ослободена робинка чие семејство водело чајџилница во Вилмингтон, Делавер.
Во 1813 година, сопругата и прва дама на Џејмс Медисон, Доли Медисон, го послужила на неговиот втор инаугуративен банкет во Белата куќа.
Од 1856 до 1859 година, Мери Тод Линколн, сопруга на Абрахам Линколн, била позната по тоа што често организирала забави со јагоди во Спрингфилд, Илиноис, за да ја одбележи сезоната на шумските плодови. Овие забави вклучувале многу закуски, како што е сладолед од јагоди, и биле организирани пред нејзиниот сопруг, Абрахам Линколн, да стане претседател.
Продавниците брзо го забележале пробивот на сладоледот од јагоди во почетокот и средината на 20 век. Како голем бренд, „Баскин Робинс“ станала една од првите продавници што го прифати вкусот.
2 Библиографија
*****
Страчатела (сладолед)

''Страчатела'' — вид џелато со мали парчиња чоколадо промешани во него. Создаден е во Бергамо, северна Италија, во Ристоранте Ла Маријана во 1961 година. ''Страчателата'' е инспирирана од супата ''страчатела'', направена од чорба во која се прелива изматено јајце, популарна низ Рим.
1 Опис
Производителите го добиваат овој вкус со преливање на растопено чоколадо во обичен млечен сладолед кон крајот на процесот на мешање; чоколадото се стврднува веднаш по допирот со ладниот сладолед, а потоа се крши и се меша во сладоледот со шпатула. Овој процес создава парчиња чоколадо кои ѝ го даваат името на ''страчателата'', што на италијански значи „мало парче“. Додека сладоледот ''страчатела'' традиционално вклучува млечен сладолед и млечно чоколадо, во помодерното време можат да се направат и со ванила и темно чоколадо.
2 Потекло
Енрико Панатони, сопственикот на „Ла Маријана“, продавница за сладолед во Бергамо, во северна Италија, го измислил ова јадење во 1961 година. Според Панатони, идејата му дошла откако се изморил од мешање јајца во супа за да ги задоволи клиентите во неговиот ресторан кои постојано барале супа од страчатела.
Тој бил страствен за готвење храна и печива, по бројни експерименти, направи бел сладолед направен од крем покриен со неправилни парчиња темно чоколадо. За време на процесот на замрзнување, тој ставал доза растопено темно чоколадо кое веднаш се стврднувало, а потоа се кршело со лопатките на машината за сладолед.
Растопеното чоколадо што се стврднува и се крши во замрзнувачот потсетува на јајцето што се меша и спојува во врелата супа од ''страчателата ала романа''. ''Страчателата ала романа'' била најпознатата "чиста" супа, заедно со таа супа, барав сладолед што би можел да го сакаат и ценат моите муштерии“, рекол Панатони.
Лиаза

Лиази ― ензими кој катализираат раскинување хемиски врски, честопати формирајќи нова двојна врска или нова прстенеста структура. На пример, ензим кој ја катализирал оваа реакција би бил лиаза:
: ATP → cAMP + PP <sub>i</sub>
Лиазите се разликуваат од другите ензими по тоа што им е потребен само еден супстрат за реакцијата во една насока, но два супстрати за обратната реакција.
1 Номенклатура
Систематските имиња се формираат како „''супстратна група-лиаза''“. Вообичаените имиња вклучуваат декарбоксилаза, дехидратаза, алдолаза, итн. Кога производот е поважен, синтазата може да се користи во името, на пр. фосфосулфолактат синтаза (EC 4.4.1.19, Мајклова адиција на сулфит во фосфоенолпируват).
2 Класификација
Лиазите се класифицирани како EC 4 во EC класификацијата на ензими. Лиазите можат понатаму да се класифицираат во седум поткласи:
* EC 4.1 вклучува лиази кои ги раскинуваат врските јаглерод-јаглерод, како што се декарбоксилазите (EC 4.1.1), алдехидните лиази (EC 4.1.2), оксокиселинските лиази (EC 4.1.3) и други (EC 4.1.99)
* EC 4.2 вклучува лиази кои ги раскинуваат врските јаглерод-кислород, како што се дехидратазите
* EC 4.3 вклучува лиази кои ги раскинуваат врските јаглерод-азот
* EC 4.4 вклучува лиази кои ги раскинуваат врските јаглерод-сулфур
* EC 4.5 вклучува лиази кои ги раскинуваат јаглерод-халидните врски
* EC 4.6 вклучува лиази кои ги раскинуваат врските фосфор-кислород, како што се аденилил циклазата и гванилил циклазата.
* EC 4.99 вклучува и други лиази, како што е ферохелатазата
3 Лиази поврзани со мембраната
Некои лиази се поврзуваат со биолошките мембрани како периферни мембрански протеини или се закотвени преку една трансмембранска спирала.
Кулфи

Кулфи — замрзнат млечен десерт од Индискиот Потконтинент. Често се опишува како „традиционален индиски сладолед“. Кулфито потекнува од Делхи во 16 век за време на ерата на Могулите.
Кулфито е погусто и покремасто од обичниот сладолед. Достапно е во различни вкусови. За разлика од сладоледот, кулфито не се меша додека е замрзнато, што резултира со погуст краен производ кој се смета за посебна категорија на замрзнат десерт на база на млечни производи. Кулфито поради густината предизвикува да се топи побавно од сладоледот.
1 Историја
Зборот ''кулфи'' потекнува од персискиот збор '''' (قلفی) што значи „покриена чаша“. Десертот потекнува од Делхи за време на Могулското Царство во 16 век. Смесата од густо кондензирано млеко веќе била популарна во слатките јадења на Индискиот Потконтинент. За време на Могулскиот период, оваа смеса била зачинета со ф'стаци и шафран, спакувана во метални конуси и потопена во кашест мраз, што резултирало со откривањето на кулфито. ''„Аин-и-Акбари“'', детален запис за администрацијата на могулскиот цар Акбар, споменува употреба на шалитра за ладење, како и транспорт на хималајски мраз во потоплите подрачја.
Иако Делхи е опишан како родно место на кулфито, австралискиот историчар на храна Шармејн О'Брајан сугерира: „...веројатно е дека [кулфито] првично еволуирало во постудените клими на Персија или Самарканд и дека Моголите го присвоиле концептот и го разработиле за да го создадат кремастиот, парфимиран десерт што е сега.“
2 Малопродажба
Низ целиот Индиски Потконтинент, кулфито се продава од улични продавачи. Исто така, најчесто се служи во индиски ресторани.
3 Галерија
4 Поврзано
**
Бастани

Бастани (|بستنی), локално познат како бастани сонати (|بستنی سنتی, „традиционален сладолед“) или бастани сонати заферани (|بستنی سنتی زعفرانی, „традиционален сладолед од шафран“) — ирански сладолед направен од млеко, жолчка, шеќер, розова вода, шафран, ванила и ф'стаци. Познат е нашироко како персиски сладолед. Бастани често содржи снегулки од замрзната згрутчена павлака. Понекогаш, салепот е вклучен како состојка.
1 Историја
Историјата на бастани веројатно започнала околу 500 година п.н.е. во Ахеменидското Царство во Персија. Различни сирупи се истурале врз снег за да се направат летни задоволства наречени „овошен мраз“ (''шарбат''). Типично, мразот се мешал со шафран, сокови од грозје, овошје и други вкусови. Македонскиот водач Александар Велики, кој се борел со Персијците десет години, уживал во „овошен мраз“ засладен со мед и разладен со снег.<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" >&#x5B;''потребен е цитат''&#x5D;</sup>
2 Поврзано
* Сладолед од ф'стаци
* Фалуде
* Кулфи
* Спумони
Пломбир

Пломбир — вид сладолед направен од ванила, павлака, јајца и шеќер, првично создаден во Советскиот Сојуз во 1937 година. Советските - а денес и руските - државни стандарди бараат природни состојки и специфични нивоа на содржина на масти и шеќер.
1 Историја
Името „пломбир“ потекнува од францускиот десерт пломбир, сладолед од ванила измешан со кандирано овошје натопено во кирш.
Во 1936 година, Јосиф Сталин го испратил Анастас Микојан од Народниот комесар на прехранбената индустрија на службено патување во САД за да го проучи и прилагоди американското производство на храна. Покрај купувањето на опрема за храна, Микојан донел многу рецепти од Америка од кои еден бил за сладолед. На 4 ноември 1937 година, првиот пломбир бил произведен во Москва со употреба на американска опрема и му било дадено француско име.
Во текот на 1930-тите години, државата го стандардизирала производството, и така останало сè до распадот на СССР. Во текот на 1990-тите години, Русија почнала да увезува странски брендови на сладолед, а државните стандарди биле отфрлени.
Хидролаза

Хидролазите претставуваат класа на ензими кои функционираат како биохемиски катализатори кои користат вода за да раскинат хемиска врска:
:<math chem="">\ce{A-B + H2O} \quad \xrightarrow[\text{ hydrolase }]{} \quad \ce{A-OH + B-H}</math>
Ова обично резултира со делење на поголема молекула на помали молекули. Некои примери на хидролазни ензими се естерази, вклучувајќи липази, фосфатази, гликозидази, пептидази и нуклеозидази.
Естеразите ги раскинуваат естерските врски во липидите, а фосфатазите ги раскинуваат фосфатните групи од молекулите. Пример за клучна естераза е ацетилхолинестеразата, која помага во трансформирањето на невронскиот импулс во ацетатна група откако хидролазата го разградува ацетилхолинот во холин и оцетна киселина. Оцетната киселина е важен метаболит во телото и критичен меѓупроизвод за други реакции како што е гликолизата. Липазите ги хидролизираат глицеридите. Гликозидазите ги раскинуваат молекулите на шеќер од јаглехидратите, а пептидазите ги хидролизираат пептидните врски. Нуклеозидазите ги хидролизираат врските на нуклеотидите.
Хидролазните ензими се важни за телото бидејќи имаат деградативни својства. Кај липидите, липазите придонесуваат за разградување на мастите и липопротеините и другите поголеми молекули во помали молекули како масни киселини и глицерол. Масните киселини и другите мали молекули се користат за синтеза и како извор на енергија.
1 Номенклатура
Систематските имиња на хидролазите се формираат како „супстрат хидролаза“. Сепак, вообичаените имиња обично се во форма „''супстрат база'' “. На пример, нуклеаза е хидролаза што ги раскинува нуклеинските киселини.
2 Класификација
Хидролазите се класифицирани како EC 3 во EC класификацијата на ензимите. Хидролазите можат понатаму да се класифицираат во неколку подкласи, врз основа на врските врз кои дејствуваат:
* EC 3.1: естерски врски (естерази : нуклеази, фосфодиестерази, липаза, фосфатаза)
* EC 3.2: шеќери (ДНК гликозилази, гликозидна хидролаза)
* EC 3.3: етерски врски
* EC 3.4: пептидни врски (протеази/пептидази)
* EC 3.5: врски јаглерод-азот, освен пептидни врски
* EC 3.6: кисели анхидриди (хидролази на кисели анхидриди, вклучувајќи хеликази и GTPаза)
* EC 3.7: врски јаглерод-јаглерод
* EC 3.8: халидни врски
* EC 3.9: врски фосфор-азот
* EC 3.10: врски сулфур-азот
* EC 3.11: врски јаглерод-фосфор
* EC 3.12: врски сулфур-сулфур
* EC 3.13: врски јаглерод-сулфур
3 Хидролази поврзани со мембраната
Многу хидролази, а особено протеази, се поврзуваат со биолошките мембрани како периферни мембрански протеини или се закотвени преку една трансмембранска спирала. Некои други се трансмембрански протеини со повеќе распони, на пример ромбоидна протеаза.
Лигаза

Лигаза ― ензим кој катализира спојување (лигација) на две молекули со формирање нова хемиска врска. Ова се случува преку хидролиза на хемиска група на една од молекулите, што резултира со формирање на нови CO, CS или CN врски. На пример, ДНК лигазата може да спои два комплементарни фрагменти од нуклеинска киселина со формирање фосфодиестерски врски и да поправи едноверижни прекини што се јавуваат во двоверижна ДНК за време на репликацијата.
Општо земено, лигазата ја катализира следната реакција на дехидратација, со што ги спојува молекулите А и Б:
A-OH + BH → A–B + H<sub>2</sub>O
1 Номенклатура
Именувањето на лигазите е неконзистентно и затоа овие ензими се познати под неколку различни имиња. Општо земено, вообичаените имиња на лигазите го вклучуваат зборот „лигаза“, како на пример ДНК лигаза, ензим кој најчесто се користи во лабораториите за молекуларна биологија за спојување на ДНК фрагменти. Сепак, многу ензими го користат терминот „синтетаза“ или „синтаза“, бидејќи се користат за синтетизирање на нови молекули. Исто така, постојат некои лигази кои го користат името „карбоксилаза“ за да означат дека ензимот специфично катализира реакција на карбоксилација.
Забелешка: биохемиската номенклатура понекогаш ги разликува синтетазите од синтазите, а понекогаш ги третира зборовите како синоними. Вообичаено, двата термина се користат наизменично и двата се користат за опишување на лигазите.
2 Класификација
Лигазите се класифицирани како EC 6 во EC класификацијата на ензими. Лигазите можат понатаму да се класифицираат во шест подкласи:
* EC 6.1 вклучува лигази што се користат за формирање врски јаглерод-кислород
* EC 6.2 вклучува лигази што се користат за формирање врски јаглерод-сулфур
* EC 6.3 вклучува лигази што се користат за формирање врски јаглерод-азот (вклучувајќи аргининосукцинат синтетаза )
* EC 6.4 вклучува лигази што се користат за формирање врски јаглерод-јаглерод, како што е ацетил-CoA карбоксилазата
* EC 6.5 вклучува лигази што се користат за формирање фосфорни естерски врски, како што е ДНК лигазата
* EC 6.6 вклучува лигази што се користат за формирање азотно-метални врски, како кај хелатите.
3 Мембрански асоцирани лигази
Некои лигази се поврзуваат со биолошките мембрани како периферни мембрански протеини или се закотвени преку една трансмембранска спирала, на пример одредени протеини поврзани со убиквитин лигазата.
Неаполски сладолед

Неаполскиот сладолед, исто така познат и како сладоледот Харлекин, е сладолед кој е составен од три вкуса (обично ванила, чоколадо и јагода ) наредени еден до друг. Иако Неаполскиот сладолед е поврзан со Неапол во Италија, за прв пат тој бил забележан во Прусија во 1839 година.
1 Историја
Неаполскиот сладолед бил првиот рецепт за сладолед кој што се состоел од три вкуса. Првиот забележан рецепт е создаден од главниот готвач на кралското пруско домаќинство Луј Фердинанд Јунгиус во 1839 година, кој го посветил рецептот на благородникот Фирст Пиклер.
Името „неаполски“ на англиски јазик се појавило кон крајот на 19 век поради несигурноста за неговото потекло, со оглед на репутацијата на Италија за сладолед или затоа што неговите бои - првично зелена (фстак), бела (ванила) и црвена (цреша) - се совпаѓале со боите на италијанското знаме. Раните рецепти содржеле повеќе различни вкусови, но комбинацијата од чоколадо, ванила и јагода станала стандард, очигледно затоа што овие биле најпопуларните вкусови во Соединетите Држави во времето на неговото воведување.
2 Торта
Во Австралија, неаполската торта или мермерната торта се прават со истите три бои на неаполскиот сладолед измешани во мермерена шара, обично прелиени со розева глазура.
3 Поврзано
* Спумони