Окупација на станбениот проект Панди

Окупација на станбениот проект Панди се случила на почетокот на март 2017 година, каде илјадници членови на групата''Калипунан нг Дамајанг Махихирап'' (Кадамај, „Федерација на взаемна помош за сиромашните“) и други сквотери незаконски окупирале неактивен проект за домување на Националната управа за домување (Филипини), во Панди на Филипините.
1 Заднина
Од населението на земјата од околу 106 милиони, се проценува дека 4,5 милиони се бездомници според филипинскиот завод за статистика.
Од станбените единици во локацијата Панди, 538 биле доделени посебно на персоналот на филипинската национална полиција. Во некои станбени единици се уште не биле достапни комуналии како вода и струја. Заклучно со март 2017 година, 1.848 од 9.128 куќи биле завршени од Националната управа за домување (Филипини).
Преземањето станови на Панди во 2017 година понекогаш се смета за дел од глобалното движење Окупирај и неговото противење на социјалната и економската нееднаквост.
2 Настани
На 8 март 2017 година, Калипунан нг Дамајанг Махихирап (Кадамај), урбана сиромашна група, имала околу 5.000 неактивни владини станбени единици во пет локации за преселување во Булакан. Полицијата известила дека околу 5.000 лица ги окупирале станбените единици во Панди Резиденс 3, Село Панди 2 и Падре Пио. Националната управа за домување (Филипини) изјавила дека 4.000 станбени единици во областа биле окупирани.
Членовите на Кадамај поставиле барикади и апелирале до претседателот Родриго Дутерте за бесплатно масовно домување за сиромашните. Кадамај рекол дека окупацијата била да протестира против неуспехот на администрацијата на Дутерте и властите за домување да обезбедат засолниште за сиромашните.
На 13 март, група семејства, составени од 500-1.000 членови, ги окупирале станбените единици во Булакан. Дутерте предупредил дека доселениците бездомници мора да го следат законот или ќе биде принуден да ги отстрани од локацијата. Дутерте ја означил окупацијата од Кадамај како „анархија“. Националниот портпарол на Лигата на филипинските студенти, ЈП Росос, го осудил Дутерте затоа што изјавил дека она што го направи Кадамај е анархија. На 14 март, Багонг Алијансанг Макабајан (Бајан) му рекол на Дутерте дека окупацијата на владините станбени единици не е анархија. На 16 март, службениците на НХА обработиле 160 барања за сместување од семејства кои ги окупирале невселените единици во Панди.
На 20 март, членовите на Кадамај протестирале против известувањата за иселување од неактивните станбени единици. Претседателката на Кадамај, Глорија Арелано, ја критикувала ПНП, која ја нарекла „насилници“ како одговор на окупацијата. Во меѓувреме, на 21 март, околу 15 членови на Кадамај се обиделе да влезат во станбените единици во Родригез, Ризал, но биле спречени од полицијата.
НХА издала известувања за иселување, на 23 март, на членовите на Кадамај кои ги окупираа единиците. Урбаната сиромашна група ги запалила своите известувања откако персоналот на НХА ја напуштил областа. На 24 март, околу 1.000 членови на Кадамај повторно се собрале во канцеларијата на НХА за да ги побараат своите права над 5.000 невселени станбени единици. Претставниците на партиската листа Алијанса на Загрижени Наставници (анг: ACT Teachers) ја критикувале НХА за издавањето на известувањата за иселување. Кадамај и НХА, за време на дијалогот на 27 март, постигнале договор дека сите единици што ќе останат непобарани по крајниот рок на 30 мај ќе бидат префрлени на неформалните доселеници.
НХА објавиле план, на 27 март, за протерување на 20.000 илегални жители од 5.262 станбени единици во Панди, Булакан.
На 4 април, Дутерте објавил дека членовите на Кадамај сега може да живеат во единици, сè додека не ги истераат полицајците и војниците кои моментално живеат таму. Тој, исто така, ги повикал војниците и полицајците да се откажат од своите барања за нивните куќи окупирани од Кадамај, ветувајќи дека ќе изградат подобри станбени проекти до декември.
Сенаторот Антонио Триланес IV, на 6 април, го нарекол Кадамај „ фронт организација на комунистите“. Триланес тврдел дека заедницата може да се користи како „светилиште“ на комунистичките бунтовници. Истиот ден, Дутерте го обвини Кадамај за вмешаност во „анархични активности“ бидејќи вети дека ќе спречи какви било напори за окупирање на други станбени проекти.
3 Последици
Пред 1 мај 2017 година, членовите на Кадамај се собрале пред Народниот правобранител, барајќи егзистенција и пристојна плата за да можат да ја платат својата окупирана куќа. На 25 јули, Дутерте им се закани дека ќе „пука“ доколку Кадамај одбие да ја следи неговата наредба повторно да не ги окупира куќите. Тој тврдел дека групата се побунила и дека ги игнорираат законите. Претседателката на Кадамај, Глорија Арелано, го критикуваше Дутерте, велејќи дека програмите за домување не се на неговата агенда, туку само војниците, и во најголем дел заканите.
Во јуни 2018 година, поранешен член на групата тврдел дека лидерите на Кадамај на секој член му наплатувале P300 за секој митинг што ќе го организира групата, при што лидерите наводно се заканувале дека ќе ги избркаат членовите од нивните единици ако одбијат да платат. Во септември, тој обвинил дека групата се користи како плодно тло на Новата народна армија спротивно на перцепцијата дека таа е застапник за сиромашните. Кадамај ги негирал обвинувањата и рекол дека групата ја почитува одлуката на членовите да се откажат.
Во 2019 година, градоначалникот на Панди, Енрико Роке, изјавил дека давањето правен статус на окупаторите на Кадамај ќе донесе економски придобивки за градот Панди.