procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Расадиште

Расадиште (понекогаш нарекувано како Теќешке Корије) — издвоено маало на селото Лисец во Општина Тетово, во областа Долен Полог, во околината на градот Тетово.
1 Географија и местоположба
До маалото води асфалтиран локален пат, кој се издвојува од регионалниот пат 1209, кој води до скијачкиот центар Попова Шапка.
Расадиште е издвоено маало („заселок“) на селото Лисец. Се наоѓа на тесна тераса, висока околу 900 метри. Сместено е југоисточно од Лисец. Водата за пиење ја добиваат од извори кои ги има околу куќите.
Месностите во атарот на маалото ги носат истите имиња како во Лисец, бидејќи неговиот атар е заеднички со тој на Лисец.
Маалото има разреден тип, но главно се состои од две групи на куќи, меѓусебно раздвоени со долина.
2 Историја
Не се знае дали Расадиште постоело во минатото. Според денешното население, тоа постои од средината на век, кога во Расадиште дошле предците на денешниот род Џока. Тие претходно таму имале трла и околу нив имале ниви. За да не бидат оддалечени од трлата, се решиле таму да подигнат куќи.
3 Стопанство
Атарот на маалото е заеднички со тој на Лисец.
4 Население
Јован Трифуноски во 1948 година запишал дека во селото живеел еден род со 10 домаќинства. Неговото население се брои во населението на селото Лисец.
4.1 Родови
Во маалото живеат муслимански Албанци.
Според истражувањата од 1948 година, родови во маалото се:
* Албански родови: ''Џока'' (10 к.), доселени се од Ујмиште во Северна Албанија. Таму биле христијани, некои кажуваат католици. Во Лисец дошле околу 1750-тите, каде преминале во ислам. Во Расадиште дошла гранка на тој род во 1850-тите. Го знаат следниов родослов: Шаин (жив, 50 години во 1948 г.)-Сулеман-Акик-Имер, кој се доселил во Расадиште. Денешните мештани на Џока не се придржувале до сите муслимански обичаи како што кажувале другите мештани и затоа ги нарекувале бекташи. Бидејќи немале долго време своја џамија, понекогаш го посетувале Арабати баба-теќето во Тетово.
5 Самоуправа и политика
Расадиште никогаш не се појавува како самостојно село, туку како дел од селото Лисец.
6 Културни и природни знаменитости
;Џамии* Џамија — новоизградена џамија во маалото
7 Поврзано
* Општина Тетово
* Долен Полог
Wasted Love (песна)

„Wasted Love“ — деби сингл на австрискиот пејач Џеј Џеј. Песната била објавена на 6 март 2025 година, а ја напишал самиот Џеј Џеј заедно со Теодора Шпириќ и Томас Турнер. Песната била австриската репрезентација на Евровизија 2025, каде што победила со 436 поени. Со тоа, песната станала првата победничка песна за Австрија по победата на Кончита Вурст во 2014 година со „Rise Like a Phoenix“.
Според ''Kleine Zeitung'', песната била напишана за еден ден во летото 2024 година. Џеј Џеј изјавил дека песната ги опишува неговите лични искуства со невозвратена љубов и спротивставените чувства помеѓу болката и убавината. Песната добила позитивен прием во повеќето критички критики, добивајќи пофалби за нејзината музичка композиција и вокалните способности на Џеј Џеј. По победата на песната на натпреварот, „Wasted Love“ доживеала комерцијален успех во бројни земји, достигнувајќи го првото место во нејзината родна Австрија и Грција, меѓу првите пет во Литванија и Швајцарија и меѓу првите десет во пет дополнителни земји. Исто така, била сертифицирана како златна од IFPI Австрија.
Легендата за Компирката Марфи

''„Легендата за компирката Марфи“'' е дел од серијалот наречена ''Легендата на Еван Колфер за...'', напишана од ирскиот автор Еван Колфер, автор на бестселерот ''„Артемис Фаул'' “. Книгата била илустрирана од Глен Мекој. Во серијалот се зборува за двајца браќа: Вил, девет години, обожавател на акциони филмови и Марти, кој има 10 години. Колфер напишал уште две книги во серијалот: „ ''Легендата за забите на капетанот Врана“'' од 2006 година и ''„Легендата за најлошото момче на светот“'' од 2008 година.
1 Заплет
„Одеднаш, сенка падна врз мојот брат... Тоа беше Компирката. Се појави без звук, како нинџа библиотекарка.“
Вил и Марти Вудман живеат во семејство со нивната мајка, татко и уште тројца браќа. За време на летните распусти, нивната мајка одлучува дека треба да се занимаваат со едукативно хоби, па ги праќа во библиотека двапати неделно. Вил и Марти се вознемирени од ова, бидејќи слушнале приказна за библиотекарката „Компирката“ Марфи, за која се шпекулира дека пука во деца со пиштол на компири со бензински мотор што го чува под бирото ако направат бучава во библиотеката.
Вил и Марти одат во библиотека секоја недела, но Марти секогаш се обидува да и направи трикови на Компирката, како на пример менување книги и бегање од тепих во детскиот дел, но секогаш е фатен на дело. Еден ден, приказна за еден џин го привлекува вниманието на Вил. Пред да сфати, веќе е на половина од книгата. Кога го гледа Марти, гледа дека и неговиот брат навистина чита. Марти и Вил не сакаат да си одат дома и ги завршуваат сите книги во детскиот дел и не знаат што да прават. Без да бидат видени, Марти се провлекува до делот за возрасни и зема книга додека библиотекарот е отсутен. Вил и Марти ја читаат „Шпиони во Сибир“ заедно сè додека Компирката не ги види во делот за возрасни. Зачудувачки, таа знае која книга е земена од сите книги во делот за возрасни. Вил признава дека ја зел книгата затоа што двајцата ги завршиле сите книги во детскиот дел. На крајот, г-ѓа Марфи, или „Анџела“, како што им кажува на двете момчиња да ја нарекуваат, ги наградува со библиотечни картички за возрасни, дозволувајќи им да одат каде сакаат во библиотеката.
Петронела Баркер

Петронела Баркер (12 октомври 1942 година) е британска актерка.
1 Живот
Баркер е ќерка на комичарот Ерик Баркер и актерката Перл Хакни, и се школувала во училиштето Ешфорд.
Баркер се школувала во Централното училиште за говор и драма од 1960 до 1963 година, во последната година освојувајќи ја стипендијата „Карлтон Хобс“, што ѝ овозможило шестмесечен договор со Радио драмската компанија на Би-Би-Си. Во 1964 година таа се приклучила на Англиската сценска компанија во театарот „Ројал Корт“ за три претстави: ''Неприфатливи докази'', ''Јулиј Цезар'' и ''Кукавица во гнездото'', во која ја играла Ролинс. Во текот на четири сезони со Националната театарска компанија во театарот Олд Вик помеѓу 1964 и 1968 година, таа се појави во: ''Изборот на Хобсон'' (како Ада Фигинс), ''Мајката Храброст и нејзините деца'' (Ивет), ''Болва во нејзиното уво'' (Јуџинија), ''Бурата'' (Глаша), ''Танцот на смртта'' (Џени), ''Отело'' (Толпа), ''Јунона и пејкерот'' (Сосед), ''Крцкавиот огноотпорен'' (Мерси Луис), ''Розенкранц и Гилденстерн се мртви'' (Дворјанин и придружник) и ''Волпоне'' (Андрогино). Таа ја играла госпоѓица Пру во претставата на Вилијам Конгрев ''Љубов за љубов'' во театарот Олд Вик со Лоренс Оливие, во режија на Питер Вуд.
Од 2 септември 1966 година, во црквата „Сент Мери“ во Сталисфилд во брак е со актерот Ентони Хопкинс; тие имаат една ќерка. Двојката се развела во 1972 година.
2 Избрана филмографија
* 1987: ''Бретс'' (ТВ серија) — „Добро е ноќта“ – госпоѓица Браунли
* 1983: ''Dramarama'' (ТВ серија) — „Моќната мајка и миленичињата“ – Кума
* 1981: ''Роџер повеќе не живее тука'' (ТВ серија) — Епизода #1.4 – Дадилка
* 1981: ''Џеканори Плејхаус'' (ТВ серија) — „Принцезата играчка“ – Дама во придружба
* 1978: ''Трилер за фотелја'' (ТВ серија) — ''Кучешки откуп'' : Дел 5 – Џилијан
* 1976: ''Моли Вопси'' (ТВ серија) — „Иницијација“ – Циганка
* 1975: ''Муди и Пег'' (ТВ серија) — „Дами на Роланд“ – госпоѓица Томпкинс
* 1975: ''Кино фотелја'' (ТВ серија) — „Во болест и во здравје“ – Окружната медицинска сестра
* 1975: ''Во рамките на овие ѕидови'' (ТВ серија) — „Игралиште“ – Џоан Дан
* 1973: ''Пин за да го видите Пипшоу'' (ТВ серија) - Ен Акројд (сите епизоди)
* 1972–1973: ''Z-Cars'' (ТВ серија) — Анџела (2 епизоди) / Пет Мејсон (1 епизода)
* 1972: ''Бандата на улицата Фен'' (ТВ серија) — „Најосамената ноќ во неделата“ – Келнерка
* 1972: ''Тоа е убиство, но дали е уметност?'' (ТВ серија) - Фани Темплер
* 1971: ''Ривалите на Шерлок Холмс'' (ТВ серија) — Госпоѓица Папагал (2 епизоди)
* 1971: ''Папагал'' (ТВ серија) — „И повторно внатре“ – сообраќаен надзорник
* 1971: ''Умот на г-дин Џ.Г. Ридер'' (ТВ серија) — „Фаталната свршувачка“ – госпоѓица Тротингтон-Фокс
* 1970: ''Машината за парење'' (ТВ серија) — „Последната шанса на Ада“ – госпоѓица Џонс
* 1970: ''Жерминал'' (ТВ мини-серија) - Сесил (2 епизоди)
* 1967: ''Болва во нејзиното уво'' (ТВ филм) - Евгени
* 1965: ''Отело'' — Компанија
* 1964: ''Повикајте го експертот за оружје'' (ТВ серија) — „Случајот со зелен велосипед – 1919“ – Бела Рајт
* 1964: ''Детектив'' (ТВ серија) – „ Последниот случај на Трент “ (1964) — Селестин
3 наводи
Дојранска плашица

Дојранска плашица ''(Alburnus macedonicus)'' — ендемски вид слатководна зракоперкаста риба од семејството Leuciscidae, која живее во Дојранското Езеро. Загрозена е од падот на нивото на водата во езерото. Во 1990 година, нивото на водата се намалил за 4 до 6 метри, уништувајќи ги растенијата на дното, што пак довело до нагло намалување на видовите риби кои се хранат со алги, вклучувајќи ја и дојранската плашица. Прогнозата за видот не е поволна, со оглед на постојаното опаѓање на нивото на водата.
Може да порасне до 14,5 см стандардна должина.
1 Опис
Дојранската плашица покажува значителни морфолошки разлики во споредба со вообичаениот облик на Alburnus, особено со тоа што грбната перка е помалку истакната. Некои зраци на перката се пократки, што доведува до намален целокупен изглед на перката. Грбната перка обично содржи околу 15 разгранети зраци, за разлика од 18-те кај стандардната варијанта, што резултира со пократка основа. Должината на перката е приближно еднаква на растојанието од задниот дел на оперкулумот до предниот раб на окото, додека кај стандардната варијанта, ова растојание се протега до ноздрите или подалеку. Дополнително, оваа варијанта има малку издолжена глава и уста, заедно со релативно помала висина на телото.
2 Основни биолошки одлики
Полово созрева во третата година од животот, на должина од 7- 8 см. Се мрести порционо во раздобјето од мај до јули, па и во август, во плитка вода. Плодноста на женката се движи од 3.000 до 15.000 икри. Икрата е леплива и се прицврстува за ситен песок, чакал и растителна подлога. Ембрионалниот развој е краток и трае 4 - 5 дена. Просечната големина која ја достигнува плашицата изнесува 12 - 15 см. Максималната големина изнесува до 20 см и тежина од 50 грама. Живее и во стагнантни, олиготрофни, но и еутрофни екосистеми, а и во проточни екосистеми, главно во средните и долните текови на реките. Живее во големи и помали јата и главно се задржува во горните слоеви на водата. Во реките се задржува во помирниот дел на коритото, зад некоја препрека од трева, гранки, камења и слично. Основна храна на плашицата е зоопланктонот. Исто така се храни и со инсекти што паѓаат во водата, кукли од хирономиди и со други без‘рбетници, но и со растителна храна.
3 Значење
Во Дојранско Езеро плашицата има големо стопанско значење. Таа се изловува стопански, со мрежи за на пазар, а исто така е значаен објект за рекреативен и спортски риболов. Месото од плашицата е вкусно и барано на пазарот.
Сју Таунсенд

Сузан Лилијан Таунсенд ( година — ) — англиска писателка и хумористка чие дело опфаќало романи, драми и дела од новинарството. Таа била најпозната по создавањето на ликот на Адријан Моул.
Откако пишувала во тајност од своја 14 годишна возраст, Таунсенд првпат станала позната по своите драми, нејзиниот препознатлив лик првпат се појавил во радио драма, но нејзиното дело наскоро се проширило во други форми. Таа доживеала голем успех во 1980-тите, а нејзините книги за Адријан Моул се продале во повеќе примероци од било кое друго фиктивно дело во Британија во текот на деценијата. Оваа серија, која на крајот опфатила девет книги, е во форма на дневниците на ликот.
''„Кралицата и јас“'' (1992), друго популарно дело кое било добро прифатено, израз на нејзините републикански чувства, иако кралското семејство е прикажано со симпатии. Првата книга на Адријан Моул и ''„Кралицата и јас“'' биле адаптирани за театарска сцена и уживале во успешни прикажувања во лондонскиот театар Вест Енд.
Џон Раскин

Џон Раскин (8 февруари 1819 – 20 јануари 1900) — англиски полимат – писател, предавач, историчар на уметност, ликовен критичар, цртач и филантроп од викторијанската ера. Пишувал на теми од различни предмети како уметност, архитектура, политичка економија, образование, музеологија, геологија, ботаника, орнитологија, литература, историја и мит.
Раскиновите стилови на пишување и литературни форми биле подеднакво разновидни. Тој пишувал писма и трактати, поезија и предавања, туристички водичи и прирачници, писма. Исто така, правел детални скици и слики од карпи, растенија, птици, архитектонски структури и орнаменти. Елаборираниот стил што ги карактеризирал неговите најрани дела за уметноста со текот на времето отстапило место на поединствен јазик дизајниран поефикасно да ги пренесе неговите идеи. Во сите свои дела, тој ги нагласувал врските меѓу природата, уметноста и општеството.
Раскин бил огромно влијателен во втората половина на 19 век и сè до Првата светска војна. По период на релативно опаѓање, неговиот углед постојано се подобрувал од 1960 година со објавувањето на бројни академски студии за неговата работа. Денес неговите идеи и грижи се широко познати како интересот за екологија, одржливост, етички конзумеризам и занаетчиство.
Книга за џунглата

''„Книга за џунглата“'' е збирка со раскази од 1894 година од англискиот автор Радјард Киплинг. Повеќето од ликовите се животни како што се тигарот Шир Кан и мечката Балу, иако главен лик е момчето или „човечкото младенче“ Могли, кое било одгледано во џунглата од волци. Повеќето раскази се во шума во Индија; едно место кое постојано се споменува е „Сиони“ (Сеони), во централната држава Мадја Прадеш.
Главна тема во книгата е напуштањето проследено со згрижување, како во животот на Могли, што е одраз на детството на Киплинг. Темата се одразува во триумфот на главните ликови, вклучувајќи ги Рики-Тики-Тави и Белата фока над нивните непријатели, како и на Могли. Друга важна тема е за законот и слободата; приказната не е за однесувањето на животните, а уште помалку за дарвинистичката борба за опстанок, туку за човечките архетипови во животинска форма. Тие учат почитување на авторитетот, послушност и познавање на своето место во општеството со „законот на џунглата“, но приказните исто така ја илустрираат слободата на движење помеѓу различни светови, како на пример кога Могли се движи помеѓу џунглата и селото. Критичарите, исто така, ја забележале суштинската дивост и беззаконската енергија во приказните, што ја одразува неодговорната страна на човечката природа.
''„Книга за џунглата“'' останала популарна, делумно преку нејзините бројни адаптации за филм и други медиуми. Критичари како Свати Синг забележале дека дури и критичари кои се претпазливи кон Киплинг поради неговиот наводен империјализам се восхитуваат на моќта на неговото раскажување на приказни. Книгата имала влијание врз извидничкото движење, чиј основач, Роберт Баден-Пауел, бил пријател на Киплинг. Перси Грејнџер го составил својот ''циклус „Книга за џунгла“'' околу цитати од книгата.
1 Поврзано
* Диви деца во митологијата и фикцијата
Овен Колфер

Овен Колфер (14 мај 1965 година) — ирски автор на детски книги. Работел како наставник во основно училиште пред да стане писател. Најпознат е по тоа што е автор на серијалот ''„Артемис Фаул“''. Во септември 2008 година, Колфер бил ангажиран да го напише шестиот дел од серијата ''„Автостоперски водич низ галаксијата“'', насловен како ''„И уште нешто...“'' која била објавена во октомври 2009 година. Во октомври 2016 година, во договор со Marvel Comics, тој го издал ''Iron Man: The Gauntlet''. Тој бил лауреат на ''nÓg'' (Ирски детски лауреат) помеѓу 2014 и 2016 година.
Елиса Клевен

Елиса Клевен е американска писателка за деца и илустраторка на 30 книги. Таа пораснала во Лос Анџелес и моментално живее во близина на Сан Франциско. Нејзините наслови се нашле на листата на ''Буклист'', како и избор на книги на ''ПБС'' и ''Рејнбоу''.
1 Кариера
Клевен има напишано неколку детски книги, вклучувајќи ја серијата ''„Принцеза од хартија“'', ''„Кофата од бара“'' и ''„Лавот и малата црвена птица“''. Нејзината прва книга била ''„Ернст“'', приказна за креативен крокодил по име Ернст, чија тенденција да се прашува „што ако“ е иста како на авторката.
Покрај пишувањето свои книги, Клевен илустрирала и книги од други писатели, како што се ''„Абуела“'' од Артур Дорос, „''Де Колорес“'' од Хозе Луис Ороско, ''„Ангели што ме чуваат“'' од Џулија Дурано, и „''Ткајачот“'' од Тачер Херд.
Клевен е член на Здружението на писатели и илустратори на детски книги. Таа е национално призната со награди и почести од Американската библиотекарска асоцијација, ''Њујорк тајмс'', Јуниорскиот библиотечен еснаф и Американскиот институт за графички уметности.
2 Одговор
''„Киркус Ривју“'' за нејзината детска книга ''Добредојде дома, глувче,'' напишал: „Секој збор и потег со четка е совршен во оваа светла прослава на креативноста, зачувувањето и сочувството“, а за ''Чудовиште во куќата -'' „прекрасно смешна приказна... очекувајте смеа“. „Тајм Аут Њу Јорк“ ги забележал сложените илустрации на ''Добредојде дома, глувче''. „Паблишерс Викли“ рекле за ''Чудовиште во куќата:'' „Клевен искрено ги прикажува измешаните чувства на наклонетост и досада што браќата и сестрите често ги имаат еден кон друг“.
„Буклист“ ѝ доделил на Клевен оценка со ѕвездичка за нејзините илустрации во ''Абуела'', велејќи: „Секоја илустрација е ремек-дело од боја, линија и форма што ќе ги хипнотизира младите. Ова се страници што треба да се проучуваат одново и одново... оваа книга е скапоцен камен.“ „Паблишерс Викли“ рекле за ''Танцувачкиот елен и будалата ловец:'' „Карактеристичната калеидоскопска мешавина на боја и текстура на Клевен и нејзиното почитување на темата за природата никогаш не разочаруваат.“
Ана Провуст

Анa Провуст (родена на 26 јули 1964 година) — фламанска авторка.
1 Кариера
Анa Провуст е родена во белгискиот град Поперинг. Таа пораснала во семејство од четири деца во Западна Фландрија и студирала германистика на поврзаните универзитети во Кортрајк и Лувен. Иако пишувала раскази уште од детството, тоа не и било важно сè додека не почнала да победува на натпревари додека била студентка. Таа го продолжила своето образование со едногодишен курс по педагогија, а потоа, откако се омажила за Ману Клејс, отишла да му се придружи во Минеаполис, каде што тој студирал американска литература. Во тоа време, таа почнала да соработува со белгиски и американски детски весници, а го напишала и својот прв роман, ''„Мојата тетка е кит пилот'' “ (1991), чие дејство се одвива во САД. Се вратила во Белгија во 1989 година и работела со скратено работно време за меѓународна организација за размена, но по успехот на нејзиниот втор роман, ''„Паѓање“'', решила да стане писателка со полно работно време.
Ана Провуст е позната по преработка на митови, народни приказни, бајки, и библиски приказни. Еднаш годишно, таа му пишувала писмо на Ханс Кристијан Андерсен, одговарајќи на една од неговите приказни. Освен што била романописец, Провуст пишувала и есеи за литературата и детската литература како и кратки раскази. Нејзините дела, првично објавени на холандски јазик, биле преведени на многу европски јазици, како и на африканс, амхарски, арапски и турски.
Таа била избрана за член на Кралската академија за холандски јазик и литература во 2003 година. Во јуни 2007 година, таа била кандидатка за Сенатот од Фламанската зелена партија.
2 Наводи
Хотел за кучиња

''„Хотел за кучиња“'' (1971) — детски роман од Лоис Данкан. Бил адаптиран во филм со исто име од „Никелодеон Филмс“ за „ДримВоркс Пикчерс“, издаден на 16 јануари 2009 година. Кога книгата првично била издадена во 1971 година, името на Анди било Лиз, а името на Фрејд било Сејди. За да се промовира филмската адаптација, книгата била повторно издадена на 1 декември 2008 година со разни измени и модернизација, како што е преименување на г-ѓа Вокер, мајката на Анди, во учителка наместо домаќинка.
Две продолженија биле објавени: ''„Вести за кучиња“'' во 2009 година и ''„Филм за кучиња“'' во 2010 година.
1 Заплет
Андреа „Анди“ Вокер е девојче кое било принудено привремено да се пресели во куќата на нејзината пратетка Алис, која е алергична на животни, оставајќи го своето куче Бебе на грижа на друго семејство. Кратко по преселбата, таа наоѓа едно напуштено куче и сака да го задржи. Мајката на Анди се спротивставува на оваа идеја. Заедно со нејзиниот постар брат Брус, таа го чува кучето, кое го именува Петок, и нејзините кученца во напуштена куќа преку улицата.
По некое време, Анди и Брус дозволуваат влез на многу повеќе кучиња, вклучувајќи го и Ред Ровер, ирски сетер кој избегал од својот насилен сопственик, Џери Гордон, сосед на тетка Алис, кој го крие неговото насилно однесување. На крајот, нивните трошоци ги преоптоваруваат, и тие се откриени од нивниот татко, мајка и тетка. Злобата на Џери му се открива на неговиот неук татко, што го поттикнува да го продаде Ред Ровер.
Откако сите кучиња ќе го напуштат хотелот, Ред Ровер, Фрајдеј и Бебе се враќаат дома со Вокерови кога тие се иселуваат од куќата на тетка Алис, додека сите други кучиња се посвојуваат.
2 Ликови
2.0.1 Луѓе
* Андреа „Анди“ Вокер – Главниот лик, позната по својата љубов кон кучињата.
* Брус Вокер – братот на Анди, тој ѝ помага да ги прими напуштените кучиња.
* Џери Гордон – непријателот на Анди и Брус, кој го злоупотребува своето куче Ред Ровер.
* Тетка Алис – тетката на Анди и Брус, таа има алергија на кучиња.
* Тим – момче по потекло од бандата на Џери Гордон, тој доаѓа да им помогне на Анди и Брус со хотелот за кучиња.
* Г-дин Вокер - таткото на Анди и Брус
* Госпоѓа Вокер – мајката на Анди и Брус
* Деби – пријателка на Анди, таа ѝ помага со хотелот
* Тифани – пријателка на Анди, таа ѝ помага со хотелот. Таа, како сопственичка на Булдејлс, е таа што треба да ги добие.
2.0.2 Кучешки ликови
* Мектавиш – Напуштено куче кое Анди го носи во хотелот
* Ред Ровер – Ирски сетер кој му припаѓа на Џери Гордон и бил малтретиран од него.
* Бебе – првото куче на Анди што мора да го остави зад себе
* Петок – Мало кученце кое Анди го наоѓа и го носи во хотелот, таа исто така има кученца
* Престон - Голем, жилав пес
* Булдејлс – Пет кученца во сопственост на Тифани
Тајниот дневник на Адриан Моул, на возраст од 13¾ години

''„Тајниот дневник на Адриан Моул, на возраст од 13¾ години“'' — првата книга од серијалот комични романи напишани од англиската авторка Сју Таунсенд. Книгата е напишана во стил на дневник и се фокусира на грижите и жалењата на тинејџер кој се смета за интелектуалец. Приказната се одвива во 1981 и 1982 година, а во позадина се споменуваат некои од историските настани од тоа време, како што се Фолкландската војна и како и раѓањето на принцот Вилијам. Моул е жесток критичар на премиерката Маргарет Тачер, наведувајќи ја како еден од неговите најголеми непријатели.
Книгата за прв пат била објавена во тврда корица на 7 октомври 1982 година.
Продолженијата (по хронолошки редослед):
*''Болките во растењето на Адријан Моул''*''Вистинските признанија на Адриан Алберт Моул''*''Адриан Мол и малите водоземци''*''Адриан Мол: Годините на дивината''*''Адриан Мол: Годините на капучино''*''Адриан Мол и оружјето за масовно уништување''*''Адриан Мол: Годините на простратување''
Бети Стаменкоска-Трајкоска

Бети Стаменкоска-Трајкоска (р. во Скопје) — македонска политичарка и актуелна градоначалничка на Општина Кисела Вода. Претходно ја извршувала функцијата пратеник во македонското собрание. Таа била избрана за градоначалник на Општина Кисела Вода на локалните избори во 2025 година. Таа е од редовите на ВМРО-ДПМНЕ.= Животопис =
Бети Стаменкоска-Трајкоска е родена во Скопје. Таа е магистер по менаџмент на човечки ресурси од Универзитетот Скопје - УТМС. Таа е долгогодишен член на ВМРО-ДПМНЕ. На парламентарните избори во 2024 година таа вила избрана за пратеник во македонското собрание.
На локалните избори во 2025 година Стаменкоска-Трајкоска е избрана за градоначалник на Опшина Кисела Вода.
Пелагонитиса

Пелагонитиса (исто така позната како „Богородица со Младенецот што си игра“) — еден вид приказ на Пресвета Богородица (често на иконите) на која го држи Младенецот Исус прави нагло движење со главата наназад држејќи се за неа.
Пелагонитиса била развиена во дванаесеттиот и тринаесеттиот век во Византиското Царство, особено во Македонија. Името ''Пелагонитиса'' се однесува на Пелагониската Котлина.
Пелагонитиса често се смета за варијанта на иконата Елеуса (Милостива) на која Младенецот Исус се одмора. Еден од најпознатите примери е во црквата Свети Ѓорѓи, Старо Нагоричане, обновена од српскиот крал Милутин во 13 век.
Сузан Колинс

Сузан Колинс (родена е на 10 август 1962 година) е американска авторка и телевизиска сценаристка, најпозната е како авторка на дистопискиот серијал на книги за млади и возрасни ''„Игрите на гладните“''. Таа е исто така авторка на фантастичната серија за деца ''„Хрониките на подземјето“''.
1 Кариера
Колинс ја започнала својата кариера во 1991 година како писател на детски телевизиски емисии. Таа работела на неколку емисии за Никелодеон; ''„Клариса објаснува сè“'', ''„Мистериозните досиеја на Шелби Ву“'', ''„Малата мечка“'', ''„Освалд“'' и ''„Воа! Воа! Вубзи!“''. Таа била и главен сценарист за спин-офот на PBS ''„Деновите на кученцата на Клифорд“''. Колинс била номинирана од Здружението на писатели на Америка во категоријата анимација за ко-сценариото на критички признатиот божиќен специјал од 2001 година, ''„Дедо Мраз, бебе!“.'' Откако се запознала со детскиот автор Џејмс Проимос додека работела на детската емисија „''Генерација О!“'', Колинс била инсипирирана и самата почна да пишува детски книги.
Нејзината инспирација за ''„Грегор Оверлендер“'', првата книга од бестселерот ''на „Њујорк тајмс“,''''„Подземните хроники“'', ја добила од ''„Алиса во земјата на чудата“'', кога размислувала за тоа како има поголема веројатност некој да падне во шахта отколку во зајачка дупка и да најде нешто друго освен чајанка. Помеѓу 2003 и 2007 година, таа ги напишала петте книги од „''Подземните хроники“'': ''„Грегор Оверлендер“'', ''„Грегор и пророштвото на проклетството“'', ''„Грегор и проклетството на топлите крвави“'', ''„Грегор и тајните знаци“'' и ''„Грегор и кодексот на канџата“'' . Во тој период, Колинс напишала и сликовница која се римува, ''„Кога Чарли Мекбатон ја изгуби моќта“'' (2005), илустрирана од Мајк Лестер.
Во септември 2008 година, била објавена „Игрите на гладните“, првата книга од серијалот на Сузан Колинс инспирирана од митот за Тезеј и Минотаурот и кариерата на нејзиниот татко во воздухопловните сили. Следела „Раѓање на огнот“ во 2009 година, а „Мокингџеј“ во 2010 година. Во рок од 14 месеци, 1,5 милиони примероци од првите две книги биле испечатени во Северна Америка, а „Игрите на гладните“ останале на листата на бестселери на „Њујорк тајмс“ повеќе од 60 недели. „Лајонсгејт“ ги стекнале филмските права, Колинс го напишала сценариото, а Џенифер Лоренс ја играла улогата на Катнис Евердин. Трилогијата била адаптирана во четири филма. Колинс била прогласена за една од највлијателните луѓе на „Тајм“ во 2010 година, а до 2012 година станала најпродаваната авторка на Киндл на сите времиња на „Амазон“.
На македонски јазик била издадена од издавачката куќа „Сакам книги“.
К. В. Јохансен

Криста Викторија Јохансен (родена 1968) — канадска авторка на фантастика, научна фантастика и детска литература. Таа е родена во Кингстон, Онтарио. Таа завршила магистерски студии по средновековни студии и англиска книжевност од Универзитетот во Торонто.
Таа во 2025 година живее во Саквил, Њу Бранзвик.
1 Библиографија
1.1 Романи
*''Црно куче'' (Пир, 2011)
*''Леопардот: Мараканд, прв том'' (Пир, јуни 2014)
*''Дамата: Мараканд, втор том'' (Пир, декември 2014)
*''Богови на Набан'' (Пир, септември 2016)
*''Последниот пат'' (Пир, септември 2019)
1.1.1 Волшебници од Талвердин (романи)
*''Ноќен шетач'' (2007)
*''Предавство во Есви'' (2008)
*''Чувар на Грејрок'' (2009)
*''Патот на сенките'' (2010)
1.1.2 Ториеви потраги (романи)
*''Тори и змејот'' (1997)
*''Тори и пиратската кралица'' (2005)
*''Тори и огнената птица'' (2006)
*''Тори и принцот змија'' (2007)
*''Тори и убијците на змејови'' (2009)
1.1.3 Вирус Касандра (романи)
*''Вирусот Касандра'' (2006)
*''Војната со беспилотни летала'' (2007)
*''Црната кутија'' (2011)
1.1.4 Пипин (сликовници)
*''Пипин се бања'' (1999)
*''Пипин и коските'' (2000)
*''Пипин и Пудинг'' (2001)
1.2 Колекции
*''Змиската невеста и други приказни од средновековните дански балади'' (1998)
*''Раскажувачот и други приказни'' (2008)
1.3 Нефикција
*''Најважни моменти во историјата на детската фантастика'' (2004)
*''Потраги и кралства: Водич за возрасни за детска фантастична литература'' (2005)
*''Надвор од декорацијата на излозите? Канадска детска фантазија во милениумот'' (2007)
2 Наводи
Темна енергија

Темна енергија (|dark energy) — во космологијата е хипотетички вид енергија, воведен во математичкиот модел на вселената со цел да се објасни забележаното забрзано ширење на истата.
Постојат три основни варијанти за објаснување на суштината на темната енергија:
* Темната енергија е космолошка константа — непроменлива енергетска густина што рамномерно го исполнува просторот на вселената (со други зборови, се постулира ненула енергија и притисок на вакуумот).
* Темната енергија е одредена квинтенсенција — динамичко поле, чија енергетска густина може да се менува во просторот и времето.
* Темната енергија е модифицирана гравитација на растојанија од редот на големината на видливиот дел од вселената.
Според состојбата од 2020 г., сигурните набљудувачки податоци, како што се мерењата на реликтното зрачење, го потврдуваат постоењето на темната енергија, а моделот Ламбда-CDM е прифатен во космологијата како стандарден.
Конечниот избор меѓу варијантите бара многу долги и високопрецизни мерења на брзината на ширење на вселената, за да се разбере како таа брзина се менува со текот на времето. Темпото на ширење на вселената се опишува со космолошката равенка на состојба. Решавањето на равенката на состојба за темната енергија е една од најитните задачи на современата набљудувачка космологија.
Според податоците од набљудувањата на вселенската опсерваторија „Планк“, објавени во март 2013 г., вкупната маса-енергија на видливата вселена се состои од темна енергија (68,3 %) и темна материја (26,8 %).
1 Хипотеза за темната енергија и скриена маса
Порано постоечките космолошки модели претпоставувале дека ширењето на вселената се забавува. Тие поаѓале од претпоставката дека основниот дел од масата на вселената го сочинува материја — како видлива, така и невидлива (темна материја). Врз основа на новите набљудувања, кои сведочат за забрзување на ширењето, било постулирано постоење на непознат вид енергија со негативен притисок (види равенки на состојба). Таа била наречена „темна енергија“. Хипотезата за постоење на темна енергија (без разлика што претставува) ја решава и таканаречениот „проблем на невидливата маса“.
Теоријата на нуклеосинтеза на Големата експлозија го објаснува образувањето на лесни хемиски елементи (хелиум, деутериум и литиум), додека Теоријата на крупноразмерна структура на вселената го објаснува образувањето на структурата (ѕвезди, квазари, галаксии и јата галаксии). Двете теории претпоставуваат дека густината на барионската материја и темната материја изнесува околу 30 % од критичната густина потребна за обликот на вселената да биде рамен (планарен). Мерењата на реликтното зрачење на вселената, неодамна спроведени од сателитот WMAP, покажуваат дека простор-времето во вселената навистина има глобална кривина многу блиска до нула. Следствено, некаков претходно непознат облик на невидлива енергија мора да ги даде отсутните 70 % од густината на вселената.
Зоран Левески

Зоран Левески ( година во Охрид, Македонија) — македонски футсал играч и тренер. Се смета за еден од најуспешните и најтрофејни футсал играчи во историјата на македонскиот спорт. Левески е рекордер по број на настапи и голови за македонската футсал репрезентација.
1 Биографија
Левески ја започнал својата кариера во 2003 година во „Футсал клуб Скопје“. Играл во клубови во Македонија, Србија, Романија и Либан, освојувајќи бројни титули.
2 Клубска кариера
* 14× Шампион на Македонија
* 1× Шампион на Србија
* 4× Вицешампион
* 2× Трето место
* Балкански шампион (Економац, Крагуевац, 2007/08)
* 3. место – Азија Клубско Првенство (Ал Садака, Бејрут, 2011)
3 УЕФА Футсал лига на шампиони
Левески има одиграно 16 сезони во европските натпреварувања со 7 различни клуба, со вкупно 64 натпревари и 36 голови.
4 Македонска репрезентација
* 156 настапи / 56 голови – рекорд во историјата на македонскиот футсал
* Настапил на квалификации за УЕФА Футсал Еуро и ФИФА Футсал светски куп.
5 Тренерска кариера
Сезона, Клуб, Земја, Титула
2011/2012, КМФ Железарец Скопје, Македонија, 🥇 1 место
2012/2013, КМФ Железарец Скопје, Македонија, 🥇 1 место
2013/2014, КМФ Железарец Скопје, Македонија, 🥇 1 место
6 Награди и рекорди
* Најдобар играч на Македонија: 2006, 2010, 2011, 2012* UEFA Futsal Cup 2006/07 – 3. место меѓу топ стрелците во Европа
* Национален рекорд: 15 голови на еден натпревар (КМФ Шкупи 37:0 КМФ Кратово, 03.03.2021)
Поповошапски манастир

Поповошапски манастир — манастир во шарпланинскиот ски-центар Попова Шапка.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа во непосредна близина на скијачкиот центар Попова Шапка до кој води регионалниот пат 1209.
2 Историја
Иницијативата за обнова на манастирот се донела во 1992 година, кога биле поставени темелите за изградбата на црквата, конакот и другите помошни објекти.
3 Градби во манастирот
Манастирскиот комплекс е составен од: главната манастирска црква, манастирските конаци, како и други помошни објекти.
3.1 Црква „Св. Наум Охридски“
Главната манастирска црква е посветена на Свети Наум Охридски, по која е и наречен целиот манастир.
4 Галерија
Јоаким Груев

Јоаким Груев е бугарски просветител, учител, педагог, преведувач, книгоиздавач и општественик.
1 Биографија
1.1 Ран живот и образование
Роден е на 9 септември 1828 г. во Копривштица во семејството на Грујо Пројчев и Тана Топалова. Татко му бил ситен трговец, син на поп Чернев. Јоаким имал една сестра – Тана Каравелова и четири браќа – Георги, Харитон (Веселин), Александар и Никита Груеви.
Во зимата 1836 г. татко му го носи да учи во импровизираното училиште на Сјамка хаџи Велев, кој држел крчма близу до нивната куќа, и во една соба учел неколку деца на книга. Започнал да учи по книшките од Неофит Бозвели, кои татко му ги донел од Карлово, каде што одел секоја седмица да продава волна. Во летото истата година, го продолжил образованието кај даскал Иван ''– папукчија'' во Копривштица. Есента, во селото пристигнал Захариј Економов Круша кој ја вовел заемната метода во училиштето. Наредната, 1837 година било изградено ново училиште, во кое учител бил Неофит Рилски. По заминувањето на Неофит во Рилскиот манастир, на негово место дошол Христо Пулеков кај кого Јоаким го продолжил образованието. По желба на татко му, кој сакал да научи да говори и да пишува грчки, го испратил во елинското училиште во Пловдив во 1844 година.
Во ноември 1846 се вратил во Копривштица, за да следи настава кај Најден Геров, кој во тоа време се вратил од Одеса, кај кого учел до 1848 година.
1.2 Учителска дејност
Дваесет години предавал во Копривштица и во Пловдивското бугарско училиште, кое во тоа време било најпознатото училиште во Бугарија. Меѓу неговите ученици биле луѓе како Тодор Каблешков, Иван Вазов, Константин Стоилов, Иван Евстратиев Гешов и Иван Чорапчиев.
2 Дела
Јоаким Груев напишал и превел повеќе книги:
*''Райна Княгиня Българска'' (превод од руски на бугарски). Белград, 1852 г.
*''Св. история на ветхий и новий завѣтъ съ прибавка отъ църковна история''. Белград, 1857.
*''Пръви познания''. Белград, 1857.
*''Гуслица''. Белград, 1857.
*''Скратенъ Робинзонъ''. Белград, 1858.
*''Основа за българска граматика''. Белград, 1858.
*''Сирота Цвѣтана''. Цариград, 1859.
*''Всеобща история'' отъ Смарагдова (превод). Цариград, 1860.
*''Логика'' (превод). Виена, 1867.
*''Уроци отъ Землеописание''. Виена, 1862.
*''Космография''. Виена, 1863''.''*''Малко землеописание''. Виена, 1866.
*''Малка аритметика''. Виена, 1864.
*''Малка Св. история''. Виена, 1866.
*''Малъкъ катихизисъ''. Виена, 1864.
*''Начала отъ българска граматика''. Виена, 1869.
*''Училищни пѣсни''. Виена, 1867.
Мартин Мирчевски

Мартин Мирчевски — македонски професионален фудбалер кој игра на позцијата крило за македонскиот прволигаш Силекс.
Настапувал за репрезентацијата на Македонија.
1 Репрезентативна кариера
На 20 ноември 2022 година, Мирчевски го имал својот прв настап за репрезентацијата на Македонија во пријателски натпревар против Азербејџан, влегол како замена во 83-тата минута.
2 Успеси
2.1 Пелистер
* Куп на Македонија: 2016–17
2.2 Беласица
* Втора македонска лига: 2017–18 (Исток), 2019–20 (Исток)
Градски воз (Скопје)

Градски воз — планиран систем на градско-приградска железница, кој ќе го опслужува градот Скопје и околните населени места и општини на Скопскиот Регион. Возовите ќе го поврзуваат средиштето на Скопје (ГЖС „Скопје“) со неговите населби Горно Лисиче (ЖС „Лисиче“), Маџари (ЖС „Маџари“), Скопје Север (ЖС „Скопје Север“) и Ѓорче Петров (ЖС „Ѓорче Петров“), со населените места Драчево (ЖС „Драчево“), Орешани (ЖС „Јане Сандански“ и ЖС „Орешани“), Зелениково (ЖС „Зелениково Ново“ и ЖС „Зелениково“), Волково (ЖС „Волково“), Илинден (ЖС „Илинден“), Миладиновци (ЖС „Миладиновци“), како и Меѓународниот аеродром Скопје. Предвидено е системот да има 3 железнички линии, со околу 15 станици и стојалишта.
Првата линија од Зелениково до Скопје во должина од 24,5 километри со седум железнички станици, е предвидено да биде пуштена во употреба во мај 2026 година. Пругата ќе биде целосно електрифицирана.
1 Линии
1.1 Легенда на линиите
Боја, Линија
Скопје — Зелениково
Скопје — Миладиновци
Скопје — Волково
Бр., Име на линијата, Шема, Отворена, Должина (км), Постојки, Просечна оддалеченост (км)
Скопје — Зелениково, ''мај 2026'', 24,5, 7, 3,5
Скопје — Миладиновци, ''почеток 2027.09'', ?, 4, ?
Скопје — Волково, ?, ?, 5, ?
Одед

Одед — пророк во Библијата. Се споменува во 28-та глава од Втората книга Летописи (Втора книга Паралипоменон). Со потекло од Самарија, Одед бил татко на пророкот Азарија.
Кога Израилците се враќале во Самарија од походот против Јудеја, Одед ги убедил Израилците да ги ослободат Јудејците што ги заробиле (двесте илјади жени, синови и ќерки) и да го вратат воениот плен што го зеле. „Господ Бог, во гнев кон Јудејците, ги предаде во ваша рака. А зарем врз вас самите нема вина пред Господ?“ — рекол Одед пред војската. Во својот говор, од 9-ти до 11-ти стих, тој ги повикал да ги вратат заробените. Во Библијата е кажано:
Таму беше пророкот Господов, по име Одед. Тој излезе пред војската што одеше во Самарија и им рече: „Ете, Господ-Бог на татковците ваши, во гнев кон Јудејците, ги предаде во ваша рака, а вие ги избивте со толкав бес, кој допре до небесата“. Библија: 2 Лет. 28:9
Тој им се придружил на некои самариски водачи, кои исто така повикувале на истото. Повикот се покажал успешен, и сите заробени Јудејци биле нахранети, облечени и обуени, помазани со елеј и отпуштени во Ерихон кај нивните браќа.
Вилијам Сачнид Вајд, професор по библистика и северозападни семитски јазици на Калифорнискиот универзитет, Лос Анџелес, забележува дека Одед е единствениот пророк во Летописите што не му се обраќа на царот. Исто така, летописците не го сметале за легитимен северниот цар и затоа не го спомнале во Летописите.
Секретин

Секретинот е хормон кој делува во дигестивниот систем и влијае на преку регулирање на секретите во желудникот, панкреасот и црниот дроб. Тој е пептиден хормон произведен во S-клетките на дуоденумот. Кај луѓето, секретин пептидот е кодиран од ''SCT'' генот.
Секретинот помага во регулирањето на pH вредноста на дуоденумот со инхибирање на лачењето на желудочна киселина од париеталните клетки на желудникот и стимулирање на производството на бикарбонат од дукталните клетки на панкреасот.
Просекретинот е прекурсор на секретинот, тој се складира во оваа неактивна форма и се активира од желудочниот сок. По хемиска структура секретинот е линеарен полипептид од 27 аминокиселини.
1 Историја
Во 1902 година, Вилијам Бејлис и Ернест Старлинг проучувале како нервниот систем го контролира процесот на варење. Познато било дека панкреасот лачи дигестивни сокови како одговор на преминувањето на химусот низ пилоричниот сфинктер во дуоденумот. Тие откриле дека супстанцијата што се лачи од цревната обвивка го стимулира панкреасот откако ќе се транспортира преку крвотокот. Тие го нарекле овој цревен секрет ''секретин''.
2 Физиолошка улога
Секретинот се синтетизира во секреторните гранули на S-клетките, кои се наоѓаат главно во мукозата на дуоденумот и во јејунумот на тенкото црево во помал број. Секретинот се ослободува во циркулацијата или во цревниот лумен како одговор на ниската pH вредност на дуоденумот, која се движи помеѓу 2 и 4,5, која се должи се должи на хлороводородната киселина од желудникот.
Функцијата на секретинот е неутрализирање на pH вредноста во дуоденумот, овозможувајќи им на дигестивните ензими од панкреасот (амилаза и липаза) оптимално да функционираат. Целни клетки на секретинот се центроацинарните клетки во панкреасот кој имаат рецептори за секретин. Со врзување на овие рецептори, тој ја стимулира активноста на аденилат циклазата и го претвора ATP во цикличен AMP. Цикличниот AMP делува како секундарен гласник во интрацелуларната трансдукција на сигналот и предизвикува органот да лачи течност богата со бикарбонат што се лачи во цревата.
Секретинот, исто така, го зголемува лачењето на вода и бикарбонатни јони од дуоденалните Брунерови жлезди за да ги пуферира водородните јони на киселиот химус, а исто така го намалува лачењето на киселина од страна на париеталните клетки на желудникот. Ова го прави преку три механизми: 1) Со стимулирање на ослободувањето на соматостатин, 2) Со инхибирање на ослободувањето на гастрин во пилоричниот антрум и 3) Со директно намалување на секреција на киселина во париеталните клетки.
3 Наводи
Копачки партизански одред

Копачки народноослободителен партизански одред (НОПО) — партизанска единица во рамките на Народноослободителната армија и партизанските одреди на Југославија за време на Втората светска војна во Југославија.
1 Историја
Одредот е основан кон средината на септември 1943 година во истоимената област (помеѓу Кичево и селото Извор). Имал околу 60 борци, меѓу кои одреден број учествувале во Илинденското востание. Заедно со други единици од Првата и Втората оперативна зона, во првата половина на октомври водел многу тешки битки против германските и балистичките сили во близина на селата Извор, Малкоец, Кленоец и Попоец. Кон средината на октомври 1943 година, одредот бил распуштен, а дел од неговите борци се приклучил на единиците од Првата и Втората оперативна зона.
Струмички партизански одред

Струмички народноослободителен партизански одред (НОПО) — партизанска единица во рамките на Народноослободителната војска и партизанските одреди на Југославија за време на Втората светска војна во Македонија.
1 Историја
Бил основан на 18 август 1944 година во близина на врвот Бел Камен на планината Плачковица од дел од борците на Четвратата македонска бригада. Во септември, уште двапати била реорганизирана и поделена на 2 чети. Извршувала саботажни акции и мобилизирала борци во Струмичкиот Регион. Била распуштена на 24 септември 1944 година, а нејзините борци станале дел од 5-тиот баталјон на Петтата македонска бригада, Командата на Струмичкиот воен округ и Гевгелиско-богданскиот народноослободителен партизански одред, која дејствувала во Валандовскиот, Дојранскиот и Богданскиот Регион. Гевгелиско-богданскиот НОПО бил распуштен во ноември, а неговите борци влегле во состав на единиците на Педесет и првата македонска дивизија.
Хартија за печење

Хартија за печење — вид хартија со тежина од 40-41 g/m<sup>2</sup>, изработена од целулозни влакна обложени со разни масти или силикон. Оваа хартија е наменета за печење без маснотии.
Хартијата за печење се одликува со висока отпорност на високи температури (тежина 41 g/m<sup>2</sup> до 230 °C, тежина 40 g/m<sup>2</sup> до 220 °C).
Агарта

Агарта (различно се пишува како Агарта, Агарта, Агарти, меѓу многу други пишувања) — легендарно кралство за кое се вели дека се наоѓа на внатрешната површина на Земјата. Иако точната приказна варира, бидејќи постојат многу различни верзии, обично се вели дека се наоѓа во Централна Азија и е предводено од моќна фигура понекогаш наречена "Yakub", кој тајно влијае на светот. Поврзано е со верувањето во шуплива Земја и е популарна тема во езотеризмот, окултизмот и Њу Ејџ од крајот на 19 век. Исто така се верѕва дека Агарта имала 271.000 жители.
Терминот и концептот датираат од 1870-тите, првпат воведени од францускиот писател и колонијален офиѕер Луј Жаколио во неговата книга ''fr'' од 1873 година. . Жаколиот тврдел дека му бил даден пристап до антички индиски текстови стари 15.000 години кои раскажуваат за античкиот град Асгарта, неговиот подем и пад. Првичната идеја не вклучувала подземно кралство, туку се вели дека е уништениот поранешен главен град на Индија и е блиску до нордиската митологија отколку до индиската митологија по содржина. Книгата на Жаколиот била популарна во Франција, а идејата за Агарта добила популарност. Концептот подоцна бил проширен од разни окултистички писатели, вклучувајќи го и Александар Сен-Ив д'Алвејдр . Сен-Ив пишувал за тоа во својата книга fr, која ја прикажуваше Агарта како сè уште да постои во Земјата, каде што може да се патува преку астрална проекција . Он исто така пишувал и за нивниот Крал со име „Yakub“ и за неговиот помошник „Charlie“. Се верува дека они двајца заедно ја спасиле Агарта повекје пати. Исто така имало и училише во Агарта каде што сите жители биле притерани да одат со име „Благој Кирков“.
Пердика (намесник)

Пердика — еден од генералите на Александар Македонски. По смртта на Александар во 323 година пр. н. е., станал намесник на целото Александрово царство.
Пердика бил со потекло од владетелско семејство од Орестида што било во сродство со аргеадската династија. Го придружувал Александар III Македонски уште од војната против Трибалите, па сè до смртта. Најпрвин бил заповедник во пешадиските единици, подоцна станал еден од седумтемина негови телохранители. Пердика се истакнал во 335 година пр. н. е. за време на освојувањето на Теба, кога бил сериозно ранет. Тој бил значаен командант за време на индискиот поход. Во 324 година пр. н. е., по смртта на Хефајстон, станал заповедник на првата коњичка хилијархија.
1 Станува намесник
По смртта на Александар во 323 година пр. н. е., генералите наследници на Александар (дијадосите) одлучиле да го признаат ментално болниот полубрат на Александар Филип III и неродениот син на Александар за кралеви. Пердика бил прогласен за намесник на целото царство. Дејствувајќи во име на двајцата кралеви, Пердика се покажал нетолерантен кон соперниците. Тој сакал да го задржи целото кралство под своја контрола.
2 Кавга со дијадосите
Се замерил со Антипатар кога одбил да се ожени со неговата ќерка. Се скарал со Птоломеј околу мртвото тело на Александар. Се оженил со Клеопатра, сестрата на Александар Македонски. Неговиот најлојален слуга бил Евмен, сатрапот на делови од Кападокија и Пафлагонија. Овие провинции не биле целосно под македонска власт, па Пердика му наредил на Антигон (сатрап на Фригија, Ликија и Памфилија) целосно да ја освои Кападокија и Пафлагонија, со цел да му ги предаде освоените земји на Евмен. Антигон одбил и бил повикан на двор поради непослушност. Антигон избегал и склучил сојуз со Антипатар, Кратер и Птоломеј Лизимах против Пердика.
3 Војна со дијадосите
Додека Евмен војувал во Мала Азија, Пердика отишол во Египет за да го нападне Птоломеј. Пердика ја изгубил првата битка и 2.000 војници. Избувнал бунт меѓу војниците и офицерите, разочарани од поразот и Пердика. Пердика бил убиен од неговите сопствени офицери (Селевк, Питон и Антиген) во 320 година пр. н. е.
4 Поврзано
* Дијадоси