Ема Екштајн

Ема Екштајн (1865–1924) била австриски психхоаналитичар.
Таа била „еден од најважните пациенти на Сигмунд Фројд и, за краток временски период околу 1897 година, самата станала психоаналитичар“.
Таа е опишана како „ прва жена псиоаналитичара“, која станала „и колешка и пациент“ за Фројд.
Како аналитичар, работела главно во областа на сексуалната и социјалната хигиена исто така, истражувала како „соништата, тие „паразитски растенија“, го нападнале животот на младите девојки“.
Ернест Џонс ја споредил со такви фигури како Лу Андреас-Саломе и Џоан Ривиер како „тип на жена, од поинтелектуална и можеби помажествена актерска екипа... дел во неговиот живот, додаток на неговите машки пријатели, иако со пофини калибар.
1 Живот
Ема Екштајн била родена во Виена на 28 јануари 1865 година во добро познато буржоаско семејство, со блиски врски со Фројд: „еден од нејзините браќа бел Густав Екштајн (1875–1916), социјалдемократ и соработник на Карл Кауцки, водачот на Социјалистичката партија и една од нејзините сестри Тереза ​​Шлезингер, социјалист, била една од првите жени-пратенички. „ Другиот брат, Фридрих, се појавува (анонимно) во „Цивилизацијата и нејзините незадоволства“ на Фројд како „мој пријател, чија ненаситна желба за знаење го навела да ги направи најнеобичните експерименти“ , вклучувајќи ги и „практиките на Јога...Тој во нив гледа физиолошка основа, како да се каже, за голем дел од мудроста на мистицизмот“.
Самата Ема била активна во виенското женско движење, „соработувајќи со ''Documents of Women'' и ''Neues Frauenleben''.
Меѓутоа, по операцијата во 1910 година, „Ема останала парализирана и останала делумно инвалид додека не умрела на 30 јули 1924 година од церебрална хеморагија“..
2 Анализа
Кога имала 27 години, таа отишла кај Фројд, барајќи третман за нејасни симптоми, вклучувајќи стомачни заболувања и мала депресија поврзана со менструација. Фројд дијагностицирал дека Екштајн страда од хистерија и верувал дека таа мастурбира прекумерно; мастурбацијата во тие денови се сметаала за опасна за ментално здравје. Нејзиниот „третман траеел околу три години - еден од најдолготрајните и најдеталните од првите случаи на Фројд“.
Во нејзината анализа, Ема Екштајн „го снабдувала Фројд со материјалот што ќе му овозможи да ја теоретизира хистеричната симптомологија... го научила Фројд за „ничија земја помеѓу фантазијата и меморијата, резонирајќи со садистички чинови и фантазии од поранешната историска епоха“.
Нејзината „желна соработка во нејзината анализа му даде на Фројд многу скапоцен материјал...придонесе за значителни промени и фундаментални нови елементи во неговите теории: теоријата на желбите на психозата и сонот; transferential реконструкција на нејзините рани задоволства...фантастични сцени од нејзиниот внатрешен живот."
Особено, теоријата на Фројд за одложеното дејство им должи многу на „збратимените сцени на Ема Екштајн во продавниците...“ Сега овој случај е типичен за репресија во хистеријата. Ние секогаш откриваме дека сеќавањето е потиснато што стана траума само преку ''одложено дејство''.
3 Операција
Фројд во тоа време бил под влијание на неговиот пријател и соработник Вилхелм Флајс, специјалист за уво, нос и грло. Флајс, кого Фројд го ​​нарекол „Кеплер на биологијата“, развил теории денес кои се сметаат за псевдонаучни, вклучувајќи го и верувањето дека сексуалните проблеми се поврзани со носот со наводна назогенитална врска. Флајс лекувал „назална рефлексна невроза“ со каутеризација на внатрешноста на носот под локална анестезија. Флајс претпоставуваше дека ако привремената каутеризација е корисна, операцијата ќе даде потрајни резултати. Почнал да ги оперира носот на пациентите на кои им го дијагностицирал ова нарушување, вклучувајќи ги Екштајн и Фројд.
Неговата операција се покажа како катастрофална, што резултираше со обилно, повторливо назално крварење; Флајс оставил половина метар газа во носната празнина на Екштајн, чие последователно отстранување ја оставило трајно обезличена. Иако бил свесен за вината на Флајс, Фројд во ужас побегнал од операцијата за поправка, тој можел само деликатно да ја запознае природата на неговата катастрофална улога во својата кореспонденција со Флајс и во следните писма тактично молчел по тоа прашање или пак се вратил на Тема за заштеда на лице за хистеријата на Екштајн. Фројд на крајот ја потврди својата целосна доверба во компетентноста на Флајс, правејќи го Екштајн одговорен за катастрофата заклучувајќи дека нејзините постоперативни хеморагии биле „крварење на желбите“, предизвикани од нејзиниот хистеричен копнеж за наклонетоста на другите.
Вината за епизодата е идентификувана како придонесува за сонот за инјекцијата на Ирма во ''Толкувањето на соништата'': „Макс Шур веднаш го сфати значењето на епизодата за Сонот на „Ирма“...во неговиот труд за примерот на сонот.“
4 Теорија на заведување
Екштајн се поврзува и со Фројдовата теорија на заведување.
Во 1897 година, Фројд ги наведува нејзините аналитички наоди на Флајс како поддршка за неговата „т.н. теорија на заведување, тврдењето дека сите неврози се последици од сексуалната злоупотреба на детето од возрасен, обично татко“. Фројд напишал дека „Екштајн намерно ја третирал својата пациентка на таков начин што не ѝ дава ни најмала навестување за тоа што ќе произлезе од несвесното и во процесот добиено од неа...идентичните сцени со таткото“.
Џефри Масон во неговиот напад врз Фројд напуштањето на теоријата на заведување прави голем дел од улогата на Екштајн, поврзувајќи го Фројдовото „напуштање“ на нејзината позиција во однос на операцијата со неговото „напуштање“ на нејзиниот доказ за татковската етиологија на неврозата. : за „идејата - за која дури и Масон признава дека е луда - дека...сите невротични пациенти биле сексуално злоупотребувани“.
Сепак, додека малкумина (од Шур) би се спротивставиле дека во однос на неуспешната операција „Затајноста на Фројд е очигледна...Фројд сакал да го заштити Флајс од очигледното обвинение за невнимателна, речиси фатална неправилност“, во исто време има многу да се сугерира дека "што се однесува до теоријата на заведување, Екштајн е црвена харинга...не е порелевантна од другите пациенти на Фројд. Фактот што Масон толку многу вниманието врз неа...е затоа што Ема Екштајн за него е жена која Фројд и Флајс ја малтретирале. Така таа е прототипната психоаналитичка жртва...оваа симболична функција".
5 Културни влијанија
* Во 1904 година, „Екштајн објавила мала книга за сексуалното воспитување на децата“, иако во неа „не го спомнува Фројд“. Меѓутоа, неколку години подоцна, во неговото отворено писмо за „Сексуалното просветлување на децата“, Фројд ја одобрува нејзината книга, истакнувајќи го „шармантното писмо за објаснување кое одредена фрау Ема Екштајн го цитира како што таа му го напишала на нејзиниот син кога имал околу десет години“..
* Екштајн се појавува како лик во романот на Joseph Skibell од 2010 година ''A Curable Romantic''.
* Песната „Emma Eckstein's Nose Job“ беше издадена како сингл во 2010 година од данскиот музичар Андерс Тод.
6 Библиографија
*** Eckstein, E., ''Die Sexualfrage in der Erziehung des Kindes'' (Leipzig 1904)
**
7 Дополнителна литература
* Chapter 3: "Freud, Fliess, and Emma Eckstein," pp. 55–106. And "Appendix A. Freud and Emma Eckstein" pp. 233–250. ''In'' Masson, Jeffrey Moussaieff (1984) ''The Assault on Truth: Freud's Suppression of the Seduction Theory'' Farrar, Straus and Giroux, New York,
8 Надворени врски
*** of Jeffrey Masson, editor of ''The Complete Letters of Sigmund Freud to Wilhelm Fliess, 1887–1904'', telling Robyn Williams the story of Emma Eckstein's surgery on ABC Radio National (second broadcast 3 June 2006)