procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Лука Иванушец

Лука Иванушец (|Luka Ivanušec); (роден на во ) — хрватски фудбалер, играч од средниот ред на Динамо Загреб и на хрватската репрезентација.
1 Клупска кариера
Својата кариера ја започнал во екипата од својот роден град, НК Вараждин, каде останал до 2015 година, кога на возраст од 17 години се преселил во Локомотива Загреб. Иако првично бил дел од младинскиот тим, на 20 декември 2015 година тој дебитирал за првиот тим на Локомотива, во победата со 3-0 над Славен Белупо. Својот прв гол за загрепската екипа го постигнал на 3 декември 2016 година против Цибалија. Вкупно за Локомотива одиграл 78 натпревари и постигнал 9 гола.
На 19 август 2019 година, Иванушец потпишал петгодишен договор со Динамо Загреб. За ''модрите'' дебитирал на 31 август 2019 година, во дербито против Хајдук на Пољуд, кое неговата екипа го загубила со 1-0. Својот прв погодок за Динамо го постигнал во натпревар против Риека. Во сезоната 2019-2020, со клубот го освоил хрватското првенство - првиот трофеј во неговата кариера.
2 Репрезентативна кариера
За хрватската сениорска репрезентација дебитирал на 11 јануари 2017 година против на Чајна купот, на кој Хрватска настапила со речиси целосен состав од домашната лига. Својот прв погодок за репрезентацијата го постигнал на истото натпреварување во поразот од во натпреварот за третото место.
Во летото 2021 година, Иванушец се нашол на списокот со играчи за Европското првенство 2020 кој го објавил хрватскиот селектор Златко Далиќ. На првенството забележал два настапи во групната фаза и играл во осминафиналето против Шпанија, после кое неговата репрезентација била елиминирана.
3 Титули
3.0.1 Динамо Загреб
*Хрватско првенство : 3
:2019-2020, 2020-2021, 2021-2022
*Куп на Хрватска : 1
:2020-2021
*Суперкуп на Хрватска : 1
:2019
Црква „Св. Атанасиј“ - Ајватово

Свети Атанасиј (|Αγίου Αθανασίου) — црква во селото Ајватово, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1802 г. според натписот на неа. Претставува трикорабна базилика со трем на југ. Храмот има забележителен резбан иконостас со икони од XVIII и XIX век. Во жртвеникот има зачувани фрески.
Храмот е прогласен за историски споменик во 1980 г.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Црква „Св. Архангели“ - Висока

Свети Архангели Михаил и Гаврил (|Ιερός Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών) — црква во селото Висока, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот е сместен во стариот дел на селото. Изграден е во 1804 г., што е означено на натпис на јужниот ѕид. На натписот се вели дека храмот е обновен во 1804 г., односно дека е подигнат врз темелите на постар поствизантиски, а можеби и византиски храм.
Црквата претставува трикорабна базилика со дрвен покрив, трем од јужната страна и полукружна апсида на исток. Ѕидаријата е изведена од ситни камења, и во јужниот ѕид има вградени камени релјефи. Внатрешноста е пространа, што укажва на тоа дека храмот веројатно бил посветен на тројца светци. До 1960-тите постоела галерија со женска црква. Трите кораби се поделени со првобитните дрвени столбови, премачкани со гипс. За вредни се сметаат резбаниот владички престол и амвон, певницата и проскинитарите, како и клупите. На иконостасот има икони од XVII, XVIII и XIX век, од кои некои се дело на Кулакиската школа.
На 12 септември 2011 г. во жртвеникот на храмот, десно од олтарот се положени моштите на Света Кирана, маченичка од Висока. На 8 февруари 2012 г. десно од олтарната врата се положени дел од моштите на Света Акилина, маченичка од лагадинското село Загливер.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Црква „Св. Петар и Павле“ - Тушилово

Свети Петар и Павле (|Αγίων Πέτρου και Παύλου) — црква во селото Тушилово, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Гуменџиско-бојмичко-ругуновската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен и парохиски храм на селото, изграден во втората половина на XIX век. Претставува трикорабна базилика типична за македонските цркви од своето време. Има затворен трем и галерија на западната страна. Има внатрешни димензии од 13,70 × 9,85 м. Апсидата на исток е полукружна, а во северозападниот дел има камбанарија. Има влезови од запад и југ со сводести камени рамки и фрески на покровителите Петар и Павле над нив. Внатрешноста на црквата е битно променета со подноцнежни интервензии. Од дрвените украси останале само иконостасот и амвонот. Таваните се дрвени. Во храмот има икони од зоградот Димитар Вангелов од Петрово.
Во 1983 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
1 Поврзано
* Гуменџиско-бојмичко-ругуновска епархија
Полска детелина

Полска детелина
Научна класификација
Царство:, Plantae
''Нерангирано'':, Tracheophytes
''Нерангирано'':, Angiosperms
''Нерангирано'':, Eudicots
''Нерангирано'':, Rosids
''Нерангирано'':, Fabales
''Нерангирано'':, Fabaceae
''Нерангирано'':, Faboideae
Род:, ''Trifolium''
Вид:, ''T. campestre''
Биномен назив
''Trifolium campestre''Schreb.
''Полска детелина'' (латински; Trifolium campestre), е вид на скриеносеменици кое потекнува од Европа и западна Азија, кое расте во суви, песочни пасишта, полиња, ивиците на шумите, покрај патиштата, запуштено и обработувано земјиште. Името на видот ''campestre'' значи „од полињата“.
1 Опис
Тоа е тревно годишно растение, кое расте до 10–30 висок см, со карактеристични жолти цветови кои површно личат на цветови од хмељ. Секоја цветна глава е цилиндрична или сферична збирка од 20-40 поединечни цвеќиња. Цветовите стануваат кафеави при стареење и сушење, затворајќи го плодот, едносемена мешунка. Листовите се наизменични и трифоли, со три долгнавести или елипсовидни ливчиња 4-10 мм долги.
Овој вид е многу тесно поврзан со големите тролисти од хмељ ( ''Trifolium aureum'' ).
2 Одгледување и употреба
Полска детелина е важна детелина во земјоделството бидејќи нејзиното зеленило е добро за хранење на добитокот и за надополнување на почвата. Генерално не се сади, но се смета за вредна билка кога ќе се најде како расте на пасиште. Таа станала натурализирана во Северна Америка, особено на запад и југ од континентот.
3 Слични растенија
Полската детелина, може да се помеша со други растенија кои имаат три ливчиња и мали жолти цветови, како што се ( ''T. aureum'' ), Мала детелина ( ''T. dubium'' ), ( ''Medicago lupulina'' ) и обична жолта детелина ( ''Oxalis stricta'' ).
4 Наводи
* Ајилвсги, Гејата. (2003). ''Диви цвеќиња од Тексас.'' Shearer Publishing, Фредериксбург, Тексас.ISBN 0-940672-73-1 .
Црква „Св. Атанасиј“ - Берово (Лагадинско)

Свети Атанасиј (|Αγίου Αθανασίου) — црква во селото Берово, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во XVIII век. Претставува еднокорабна базилика со дрвен покрив и трем. Внатре има зачувани вредни фрески.
Во 1997 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Берово (Лагадинско)

Свети Ѓорѓи (|Ναός Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Берово, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Ова е гробишен храм во североисточниот крај на селото, изграден околу 1830 г. Има дури 188 вредни икони, изработени од почетокот на XVII до почетокот на XX век.
Црквата е трикорабна базилика. Можеби имала портик на јужниот ѕид, каде има затворена врата. Големиот резбан иконостас речиси целосно го двои жртвеникот од наосот. Храмот е живописан во 1843 г. од Маргарит Ламбу од погрченото солунско село Кулакија. Најстарите икони се од 1774 г.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Балџа (Солунско)

Свети Ѓорѓи (|Ναός Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Балџа, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот се наоѓа во југоисточниот дел на селото. Годината на изградба не е со сигурност позната. Преданието вели дека црквата е подигната во 1250 г. Мермерна плоча над јужниот ѕид однадвор вели дека е изградена во 1744 г., а истата година ја има и внатре на северниот ѕид на наосот, но се смета дека ова е годината на обнова, а не на изградба на црквата. Претставува голема камена трикорабна базилика. Внатрешноста е живописана и има резбан, позлатен и насликан иконостас со икони од почетокот на XIX век.
Црквата е прогласена за историски споменик во 1983 г.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Геракари

Рождество на Пресвета Богородица (|Γεννήσεως της Θεοτόκου) — црква во селото Геракари, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во XX век и се наоѓа во северниот дел на селото, на 100 м јужно од постарата црква „Св. Ѓорѓи“. Претставува трикорабна базилика со камбанарија на запад. Во храмот се пренесени вредните предмети од постарата црква. Има 11 преносливи икони и 10 старопечатени книги. Особено вредна е поклоничката икона на Христос Седржител со Свети Јован Богослов сместена во јужниот кораб, која веројатно датира од XVI век.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Геракари

Свети Ѓорѓи (|Ναός Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Геракари, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен храм, сместен во северниот дел на селото. Сè до изградбата на црквата „Рождество на пресв. Богородица“, ова бил парохиски храм на селото. Црквата е изградена во XIX век и била метох на светогорскиот манастир Григоријат. Во првата фаза веројатно бил еднокорабен. Подоцна претрпел бројни интервенции и проширувања, претворајќи го во трикорабна базилика со затворен трем на запад и југ и полукружна апсида на исток. Внатре има дрвен иконостас од XIX век со растителни украси. На иконостасот има неколку преносливи икони од првобитниот инвентар на црквата. Останатите вредни предмети се пренесени во „Рождество на пресв. Богородица“.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Арнего

Арнего ― река во покраината Понтеведра, Галисија, Шпанија. Таа е притока на Уља.
1 Етимологија
Според Е. Баскуас, „Арнего“, запишан веќе како Арнего во 853 година, произлегол од обликот *арнаиком или *арнеком, која припаѓа на старата европска хидронимија и потекнува од индоевропскиот корен ''*''ер''-'' „тече, се движи“.
2 Поврзано
* Реки во Галисија
Црква „Св. Атанасиј“ - Хоруд

Свети Атанасиј (|Αγίου Αθανασίου) — црква во селото Геракари, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во втората половина на XVI век. Впечатливите фрески на црквата се изработени во втората половина на XVII век, а иконите на иконостасот се од периодот 1760 – 1780 г.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Негован (Лагадинско)

Свети Ѓорѓи (|Ναός Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Негован, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот е парохиска црква во центарот на селото, изградена во XVII век. На крајот од XIX и почетокот XX век црквата била поприште на ожесточени судири помеѓу егзархистите и патријаршистите во селото.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Лиеж-Бастоњ-Лиеж 2022

Лиеж-Бастоњ-Лиеж 2022 — 108. издание на велосипедската еднодневна трка Лиеж-Бастоњ-Лиеж, која се одржала на 24 април 2020 година како 17. настан во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена од Ремко Евенепул.
1 Екипи
Бидејќи Лиеж-Бастоњ-Лиеж е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Седум професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи.
2 Поредок
2.1 Завршен пласман
3 Преглед
Победникот од 2021 година, Тадеј Погачар се повлекол од трката еден ден пред трката поради семејни работи, со што коментаторите и возачите изјавиле дека трката сега ќе биде поотворена. Рутата од 257,2 километри од Лиеж до Лиеж била слична на претходните изданија, со клучна разлика на исклучување на Кот де Форж по тешките поплави во јули 2021 година.
Светскиот првак Жилијан Алафилип и пет други возачи биле повредени во голем пад на околу 60 километри до целта. На 30 километри до целта, Ремко Евенепул од нападнал на Кот де Ла Редут и сам возел во последните 14 километри за победа во Лиеж, освојувајќи ја трката за 48 секунди. Местата на подиум биле одлучени во спринтерска завршница, каде Квинтен Херманс го поразил Ваут ван Ерт за второто место.
Црква „Св. Атанасиј“ - Каваларци

Свети Атанасиј (|Αγίου Αθανασίου) — црква во селото Каваларци, Лагадина, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен храм, сместен во северниот дел на селото, и сè до изградбата на „Св. Нектариј“ била парохиска. Подигната е во 1850 г. според камениот натпис вграден во јужниот ѕид. Претставува трикорабна базилика со дрвен покрив и полукружна апсида на исток. Има димензии од 12,75 × 19,25 м. На запад и југ има трем од почетокот на XX век. Храмот е изграден на блатно место, и претрпел разни статички неповолни интервенции. Украсите во внатрешноста се во лоша состојба. На новиот иконостас има неколку икони од стариот дрвен иконостас, а останатите икони се во жртвеникот. Во храмот има вкупно 69 вредни преносливи икони, една хоругва за поворки, 8 литургиски предмети и 31 старопечатени книги. Иконите се од 1856, 1857, 1865 и 1872 г. и дел од нив се дело на мајсторот Ставракис Маргаритис од погрченото солунско село Кулакија. Книгите датираат од 1843, 1852, 1902 г., меѓу кои е евангелие со сребрена опкова. Во жртвеникот и на јужниот ѕид на наосот има остатоци од фрески, веројатно од почетокот на XX век.
Во 1997 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Антицестодален агент

Антицестодален агент бил лек кој се користел во отстранување на црви за борба против инфекцијата со тенија. Името го добил од Цестода.
Примерите вклучувале:
* албендазол
* албендазол сулфоксид
* дихлорофен
* никлосамид
* кинакрин
1 Поврзано
* Таеницид
Црква „Св. Димитриј“ - Корфалу

Свети Димитриј (|Ναός Αγίου Δημητρίου) — црква во селото Корфалу, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во XX век во центарот на селото и има улога на парохиски храм. Претставува крстокуполна трикорабна базилика со повисок среден кораб и припрата на запад. Во неа се чуваат 35 вредни икони од XVIII – XIX век (со датуми 1763, 1830, 1842 и 1893 г.).
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Црква „Живоносен Извор“ - Берово (Лагадинско)

Живоносен Извор (|Ζωοδόχου Πηγής) — црква во селото Берово, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа во центарот на селото. Претставува мал темен храм. Судејќи по архитектонските особености, изградена е во XVII век.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Црква „Св. Петка“ - Балевец

Света Петка (|Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής) — црква во селото Балевец, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен храм, сместен во североисточниот дел на селото. Според натпис на фреска над јужниот влез однадвор, храмот е изграден во 1834 г. веројатно врз темелите на постара црква.
Храмот претставува трикорабна базилика со дрвен покрив, полукружна апсида на исток и трем направен подоцна.
Живописот во црквата е интересен. На јужниот ѕид е претставен ктиторот Трендафил Хаџидимитров, облечен во носија од тоа време. Резбаниот иконостас со светни украси, иконите на него и реставрираните самостојни икони се дело на Кулакиската школа и носат потписи од почетокот на XIX век.
По изградбата на новиот главен храм „Св. Петка“ во 1982 г. (на 100 м југозападно од стариот), сите преносливи икони од старата црква се префрлени во новата – 80 икони од 1828, 1834, 1868 и 1883 г. и 1 дрвена дарохранителница.
Земјотресот во 1978 г. причинил големи штети на храмот, и потоа се направени разни произволни интервенции кои значително го измениле неговиот првобитен облик.
Денсо од храмот има извор.
Во 1993 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Јота-

Јота- (симбол: Ј, меѓун. Y) — претставка во SI системот на единици што означува 10<sup>24</sup> или 1 000 000 000 000 000 000 000 000.
Усвоена во 1991 година, доаѓа од грчкиот ὀκτώ, што значи ''осум'', бидејќи е еднакво на 1000<sup>8</sup>.
До воведувањето на претставките рона- и квета- во ноември 2022 година, јота била најголемата и последна потврдена SI претставка.
1 Поврзано
* SI претставка
Мостарска Бијела

Мостарска Бијела или едноставно Бијела (во превод: Бела) ― планински поток и клисура во Босна и Херцеговина. И покрај слабиот проток и релативно краткиот тек, оваа река зазема значајно место во геологијата и хидрологијата на динарскиот карст во Босна и Херцеговина.
1 Географија
Мостарска Бијела е лева притока на реката Неретва. Започнува од југозападните падини на планината Прењ, каде што се нарекува Горња Бијела и тече во правец од север кон југ-југозапад и се влева во Неретва кај селото Бијела во регионот на Дрежница Доња и Салаковац.
2 Ретка геологија
Реката Мостарска Бијела правина ретка и единствена карстна геолошка особеност, која наликува на понорница со полуподземен тек налик на кањон. Она што е уникатно овде, во случајот на Мостарска Бијела, е тоа што пештерскиот покрив на нејзиниот подземен дел е отворен на површина во облик на многу тесен јаз на многу места, доволно само за мала количина на светлина да навлезе во кавернозното речно течение. Иако многу тежок подземниот тек е сè уште прооден, а со тоа и привлечен за туристите, планинарите, особено за искачувачи по кањони и спелеолози.
3 Еколошка контроверзност на автопатот А1 коридор Вц
Според првата варијанта на предложената траса на нов автопат низ Прењ, долините на Коњичка Бијела и Мостарска Бијела требале да бидат силно погодени, каде што немало да остане многу од нејзината природна средина. Убавите карстни појави на длабоки кањони, подземни водопади и пештери во долината на Мостарска Бијела ќе бидат уништени или барем покриени со асфалт, бетон или камен од тунелите.
4 Поврзано
* Список на реки во Босна и Херцеговина
* Неретва
* Прењ
* Динариди
* Понорница
Хекто-

Хекто- (симбол: х, меѓун. h) — претставка во меѓународниот систем на мерни единици што означува 10<sup>2</sup> или 100.
Усвоена во 1795 година, доаѓа од грчкиот έκατόν, што значи ''стотина''.
На пример:
* хектар, 100 ари
1 Поврзано
* SI претставка
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Свети Васил

Свети Ѓорѓи (|Ναός Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Свети Васил, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен храм, сместен во источниот дел на селото. Изградена е во XIX век. Сè до изградбата на „Успение на пресв. Богородица“ бил главен селски храм.
Храмот е трикорабна базилика со дрвен покрив, типична за своето време. На исток има шестаголна апсида, изѕидана од делкан варовник со по пет слепи лакови во две подрачја едно над друго. Во ѕидаријате се вградени разни сполии — релјефи, керамика, архитектонски елементи. Аголните камења се направени од делкан камен. Во нишата на жртвеникот има фреска, на која е претставен Дејзис. Живопис има и однадвор во нишата над западната врата, како и на северниот ѕид. По изградбата на „Успение на пресв. Богородица“, повеќето преносливи икони се префрлени во неа. Во „Св. Ѓорѓи“ не останале речиси никакви елементи од извориот инвентар, со исклучок на четири четири преносливи икони. Во „Успение на пресв. Богородица“ има 21 пренослива икона и 19 стари книги.
Во 1978 г. е заменет покривот на црквата.
Во 1983 г. храмот е прогласен за споменик на културата.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Црква „Св. Димитриј“ - Воренос

Свети Димитриј (|Ναός Αγίου Δημητρίου) — црква во селото Воренос, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот е изграден на почетокот на XIX век на рид јужно од селото, каде се наоѓало средновековното село. Подигнат е врз апсидата на постара црква, откриена при археолошките ископувања од 2003-2005 г. Постарата црква веројатно датира од XV век, кога за селото се одвивал спор помеѓу Ардамерската и Ајватовско-рендинската епископија. Околу црквата имало камен ѕид.
На местото на црквата имало гробишта во времето на династијата Палеолози. Зафаќа површина од 1 декар, и тука преостанале две повеќевекови дрва. Во 1960 г. е решено местото да се зарамни и да се користи за земјоделски цели. Ископани се стотици кубици земја заедно со остатоците од византиската населба и фрлени во соседниот поток. Спасени се единствено темелните на градба од VI век.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Кило-

Кило- (симбол: к) — претставка во SI системот на единици што означува 10<sup>3</sup> или 1000. На пример:
* килограм е 1000 грама
* километар е 1000 метри
* киловат е 1000 вати
* килоџул е 1000 џули
Усвоен во 1795 година, доаѓа од грчкиот χίλιοι, што значи ''илјада''.
„Кило“ често се користи како кратенка за „килограм“.
1 Употреба во компјутерската техника
Во компјутерската техника, кило не секогаш значи 1000, туку често е еквивалент на 1024 (2 <sup>10</sup>), најчесто кога тоа значи простор за складирање.
2 Поврзано
* SI претставка
Нашиот леб секојдневен

„Нашиот секојдневен леб“ (англиски: ''Our Daily Bread'') — филм на режисерот Кинг Видор (King Vidor) од 1934 година. Исто така, Видор е и автор на сценариото, заедно со Елизабет Хил (Elizabeth Hill). Главните улоги ги играат: Карен Морли (Karen Morley), Том Кин (Tom Keene) и Џон Кволен (John Qualen).
1 Синопсис
Во филмот се прикажува група работници кои за да ја победат сиромаштијата се здружуваат во еден вид земјоделска задруга...
Санти-

Санти- или центи- (симбол c) — претставка во меѓународниот систем на мерни единици што означува фактор од 10<sup>−2</sup> или 1/100.
Потврдена во 1795 година, претставката доаѓа од латинскиот ''centum'', што значи ''стотина''.
1 Поврзано
* SI-претставка
Црква „Св. Илија“ - Гвоздово

Свети Илија (|Προφήτη Ηλία) — црква во селото Гвоздово, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот е гробишна црква, сместена во источниот дел на селото. Изградена е во 1810 г.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Станово

Свети Ѓорѓи (|Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου) — црква во некогашното село Станово, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е остаток од изчезнатото село, јужно од Каваларци. Претставува еднокорабен храм со дрвен покрив, изграден во XIX век, иако првичната црква потекнува од византиско време. Градбата е во многу пропадната состојба, настрадана од забот на времето и разни грабежи.
Во 1983 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Кафеава детелина

Кафеава детелина — вид цветно растени од семејството на бобовите (''Fabaceae''). Се среќава во поголемиот дел од континентална Европа, Кавказ, Турција, Ирак и Иран. Тоа било локално важна сточна храна во субалпските пасишта.
1 Подвидови
Прифатени се следниве подвидови:
*''Trifolium badium'' subsp. ''badium'' – цел опсег, освен Турција
*''Trifolium badium'' subsp. ''rytidosemium'' - Турција, Ирак
Црква „Св. Петка“ - Воренос

Света Петка (|Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής) — црква во селото Воренос, Лагадинско, Егејска Македонија. Претставува катедрален храм Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот е изграден во 1974 г. и се наоѓа во центарот на селото. Претставува трикорабна базилика со затворен трем на југ, тројна апсида на исток и камбанарија во југозападниот агол.
Внатре има преносливи икони и делови од резбаниот иконостас на постар храм, изработен најдоццна во првата половина на XIX век судејќи по натписите на иконите. Овој стар храм бил подигнат над рид вон селото и паднал во земјотресот од 1978 г. Во црквата се чуваат вкупно 20 преносливи икони, дел од иконостас, распетие со два резбани змеја под него и едни царски двери.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Ич оглан

Терминот ''Ич оглан'' („Момче од внатрешната палата“) се однесува на момчињата слуги или страници кои биле земени од христијански родители на Балканот и преобратени, според системот ''данок во крв'' во рамките на Отоманското Царство, и кои работеле во ''Ендерун'' односно Внатрешната палата, еден од трите дела на палатата Топкапи во Истанбул. Со други зборови, тие биле слугите на Внатрешната палата, персоналот што служел во приватните станови на султанот и неговото семејство.
Истиот термин се користел и за одредени членови на јаничарите.
Тие биле обучени да бидат дворјани при што многумина по потекло биле Албанци.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Градобор

Успение на Пресвета Богородица (|Κοιμήσεως Θεοτόκου Πενταλόφου, Γράδεμπορ) — црква во селото Градобор, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен храм, изграден во периодот од 1965 до 1972 г. на местото на стара трикорабна базилика од ΧVIII – XIX век. Храмот претставува голема крстокуполна камена базилика со женска црква. Осветена е од митрополитот Дионисиј Неаполско-ставруполски на 16 мај 1976 г. Внатре се чува една од најголемите големите збирки на поствизантиски икони од Солунско, дела на различни работилници во регионот.
1 Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија
Дека-

Дека- (од грчки: δέκα = десет) — грчка претставка што значи десет. Латинскиот еквивалент е деци.
Овој префикс е, исто така, претставка (симбол: да, меѓун. da) во системот на единици SI што означува фактор од 10<sup>1</sup> и 10, соодветно. Не се користи често и е усвоен во Франција во 1795 година и на меѓународно ниво во 1960 година.
* 1 декаметар = 10 метри
* 1 декалитар = 10 литри
Примери:
* Во календарите, една деценија е период од 10 години.
* Во електромеханичката опрема, декадата е група од десет броеви на прекинувач или индикатор, кои можат да претставуваат единици, десетици, стотки итн.
* Декаподот е суштество со десет нозе од редот на десетношци (''Decapoda''). Еден вид на десетножец е јастогот (вид на десетножен членконог), а другиот е сипа (вид главоноги)
* Декагонот е многуаголник со 10 страни.
* Во телоградбата, дека е кратенка за нандролон дека''ноат'', анаболичен стероид.
1 Поврзано
* SI-претставка
* Грчки нумерички префикси
Бостанџија

Бостанџија (|bostancı, буквално „градинар“ ) бил припадник на еден од видовите царски стражари на Отоманското Царство. Бостанџиите биле главно одговорни за заштита на палатата на султанот и нејзините простории. Го чувале и сераљото во харемот. Нивниот поглавар бил наречен Бостанџи-баши (|bostancıbaşı), а имал чин на паша. Бостанџиите своевремено броеле 3000 луѓе и биле обединети со јаничарите, друг отомански царски гардиски корпус, во воена должност. Во време на војна нивната сила била околу 12.000. До почетокот на 20 век нивниот број се намалил на околу 600.
Силахдар ага

Силахдар Ага — дворска титула во Отоманското Царство, означувајќи го главниот службеник на отоманскиот султан. Како такви, носителите на овие функции биле личности со големо влијание и обезбедувале многу високи функционери, па дури станувале и големи везири.
Името на титулата потекнува од персискиот ''silahdar'', што значи „''носител на оружје''“, титула првично усвоена од Селџуците, која означувала еден од главните помошници на султанот, кој го носел своето оружје и бил одговорен за арсеналот на армијата. Османлиите ја наследиле оваа титула и ја издигнале дополнително: до времето на Мехмед II ( ) Силахдар Ага бил втор човек на султанската тајна соба (''Хас Ода'') по Капи-агата.
Должностите на Силахдар Ага во палатата вклучувале управување со сите комуникации до и од султанот, како и помагање во сите јавни церемонии или патувања, каде што агата го придружувал носејќи свое оружје. Силахдар ага бил задолжен и за специјален телохранителски полк, ''silahdar bölüğü'' или ''sarı bayrak bölüğü'' („Дивизија на жолти знаменца“) по неговото препознатливо знаме. Единицата пораснала од 2.000 ''силахдари'' за време на Мехмед II на 2.780 во 1568 година, 2.930 во 1588 година, 5.000 во 1597 година, 6.244 во 1660 година, 7.683 во 1699 година, 10.821 во 1713 година, достигнувајќи 12.000 во времето на Махмуд II.
Поради нивната близина со султанот, носителите на функцијата биле многу влијателни, а голем дел од нив поминале на високи позиции во османлиската влада, вклучително и функцијата на Голем везир. Под водство на способниот Чорлулу Али-паша, кој ја извршувал функцијата во времето на владеењето на Мустафа II ( ), функцијата станала до толку важна што ги презела последните преостанати овластувања на некогаш моќниот Капи Ага. Последниот носител на функцијата бил Гиритли Али-паша, кој починал во 1831 година. Султанот Махмуд II потоа ја укинал функцијата, спојувајќи ја со управителот на ризницата (''кетхуда'').
Црква „Св. Илија“ - Клисели

Свети Илија (|Προφήτη Ηλία) — црква во селото Клисели, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен храм во северозападниот дел на селото. Изграден е во XX век врз темелите на постара црква со истото име. Во 1926 г. селото е преименувано во ''Профитис'' („Пророк“) во чест на светецот. Внатре се зачувани вредни предмети од стариот храм — 55 преносливи икони, едни царски двери, украсно плато на дверите, 6 литургиски предмети и 30 старопечатени книги. Иконите се од XVIII и XIX век. Некои од нив се потпишани од познати зографи како Маргарит Ламбу од погрченото солунско село Кулакија. Меѓу книгите се издвојуваат две евангелија со сребрена опкова и еден неделник. Во некои од книгите има приписки како стиховите на извесен поп Атанас, кои имаат книжевна вредност.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Капиџибашија

Капиџибашија — отоманска титула која го означувала шефот на вратарите на палатата, или „''главен чувар''“. Во раната фаза на османлиската државност постоел еден единствен носител. Со текот на времето се зголемиле и во 18 век имало околу 150 истовремено носители на оваа титула. Имателот ги надгледувал вратарите на палатата (''kapıcılar''), бил задолжен да ги чува портите, пренесувал пораки и наредби и ги извршувал наредбите на Царскиот совет.
1 Забележителни луѓе
* Фатсали Ахмед-ага Џаникли
* Абдулфетах Чапаноглу
* Кара Муса-паша
* Сулејман-бег Чапаноглу
* Коџа Мустафа-паша
* Курд Мехмед-паша
* Изет Ахмед-паша
* Топал Осман-паша
* Пијали-паша
* Кеки Абди-паша
Лабрадорска струја

Лабрадорската струја ― студена струја во Северниот Атлантски Океан која тече од Северноледениот Океан на југ по брегот на Лабрадор и минува околу Њуфаундленд, продолжувајќи на југ по источниот брег на Канада во близина на Нова Шкотска. Во близина на Нова Шкотска, оваа струја на студена вода се среќава со топлата Голфска струја што се движи кон север. Комбинацијата на овие две струи создава густа магла и исто така создаде едно од најбогатите риболовни полиња во светот.
Во пролетта и почетокот на летото, Лабрадорската струја пренесува санти мраз од ледниците на Гренланд кон југ во прекуатлантските бродски линии. Водите на струјата имаат ефект на ладење на канадските покраини на Атлантикот и на горниот североисточен брег на Соединетите Држави од Мејн на југ до Масачусетс. Јужно од Кејп Код, Масачусетс, Голфската струја станува доминантна океанска струја.
1 Пренос на санти мраз
Лабрадорската струја има тежнеење понекогаш да оди подалеку на југ и/или на исток од нормалното. Ова може да создаде опасни услови при испорака, бидејќи може да носи санта мраз во областа на Атлантикот каде што обично не се наоѓаат. Познато е дека струјата пренесува ледени брегови на југ до Бермудите и на исток до Азорите. По потонувањето на Титаник во 1912 година, Меѓународната ледена патрола била создадена за да ги следи ледените брегови, вклучувајќи ги и оние пронајдени во областите на океанот каде што ретко се наоѓаат.
Мадагаскарска струја

Мадагаскарската струда ― океанска струја во западниот Индиски Океан.
Мадагаскарската струја е поделена на две струи - Северномадагаскарската струја и Источномадагаскарската струја. Југоисточните трговски ветрови, Јужноекваторската струја и јужниот дел наИндискиот Океан течат на запад кога ќе стигне до источниот брег на Мадагаскар, протокот се дели на Северно и Јужномадагаскарските струи. Двете струи ја прераспределуваат масата и топлината по тековиот систем долж брегот на Мадагаскар. Северномадагаскарската струја се влева во Јужноекваторската струја северно од Мадагаскар и е насочена кон Мозамбичкиот Проток, што се поврзува со екваторските струи на вртежот во Агуљаската струја во близина на брегот на Југоисточна Африка.
Северниот Индиски Океан лежи во голем антициклонски супержир, северниот дел на Мадагаскар се наоѓа помеѓу овој вртеж и циклонскиот обрт во северниот дел на Индискиот Океан. Постојат витли кои потекнуваат од Мозамбичкиот Проток и во јужниот регион на Мадагаскар кои можат да влијаат на времето на создавање на прстенот на ретрофлексијата на Агуљаката струја.
1 Поврзано
* Морска струја
* Океански вител
* Физичка океанографија
Калфа (дворска слугинка)

Калфа („чирак, помошник на господарот“) — општ термин во Отоманското Царство за жените придружници и надзорници во служба во царската палата. Девојките почетници морале да чекаат унапредување во ранг на калфа. Тоа било ранг под ''уста'', титулата на водечките административни/надзорни службеници на харемот. Титулите ''уста'' и ''калфа'' припаѓаат на терминологијата на османлиската еснафска организација и други хиерархиски организирани корпоративни тела. Официјално како робови или слугинки, овие жени - во зависност од нивниот чин - можеле да имаат значителен авторитет и влијание во нивните должности и генерално биле третирани со голема почит од пониските придружници во харемот, како и од членовите на царското семејство.
Кај занаетчиите терминот имал сличен ранг: помлад мајстор што допрва треба да добие статус и да отвори сопствен дуќан.
1 Царска калфа
Службениците во лична служба на монархот биле наречени хубкар калфалари. Хазинедар (на турски „благајник“) биле калфиза надзорни должности во харемот. Тие биле рангирани над обичната калфа. Нивната глава, <i>хазинедар уста, ја имал втората највисока позиција во службата во харемот, веднаш под госпоѓата управител.
Значајните жени традиционално се нарекуваат калфи вклучително и Џеври Калфа, робинка која го спасила животот на султанот Махмуд II и била наградена за нејзината храброст и лојалност и назначена за хазинедар уста, главен благајник на царскиот харем, како втора најважна позиција во хиерархијата.
Сопругите на многу султани биле калфи пред нивните бракови.
Гвинејска струја

Гвинеската струја ― бавна топла водна струја која тече на исток долж брегот на Гвинеја во Западна Африка. Има одредена сличност со Екваторската спротивна струја во Индискиот и Тихиот Океан.
1 Поврзано
* Морска струја
* Океански вител
* Физичка океанографија
Анголска струја

Анголската струја ― привремена површинска океанска струја. Тоа е продолжение на Гвинејската струја, што тече во близина на брегот на западна Африка. Познато е дека создал слични ефекти во издигнувањето како Ел Нињо, иако неговиот ефект е послаб.
1 Поврзано
* Морска струја
* Океански вител
Дејвидсонова струја

Во океанографијата, Дејвидсоновата струја е крајбрежна спротивна струја на Тихиот Океан што се протега на север по западниот брег на Соединетите Држави од Долна Калифорнија, Мексико до северен Орегон, завршувајќи на околу географска ширина 48°N, Нејзиниот тек е во непосредна близина на Калифорниската струја, но таа тече на север наместо на југ и го прегрнува крајбрежјето. Струјата е активна во текот на целата година на 200 м под нивото на морето, но се појавува во текот на зимските месеци, главно од средината на ноември до средината на февруари. Во овие месеци северните ветрови слабеат и донекаде се заменуваат со југозападни ветрови.
1 Поврзано
* Севернотихоокеански вител
Дејвидсоновата струја била откриена од геодезистот, астроном, географ, геодет и инженер Џорџ Дејвидсон од Соединетите Држави, кој бил поврзан со раната Калифорниска академија на науките во Сан Франциско, Калифорнија.
Карипска струја

Карипската струја ― топла океанска струја која пренесува значителни количини вода и тече северозападно низ Карибите од исток долж брегот на Јужна Америка и во Мексиканскиот Залив. Струјата произлегува од протокот на атлантската Јужноекваторска струја додека тече на север по брегот на Бразил. Како што струјата се свртува кон север преку Јукатанскиот Проток, таа е преименувана како Јукатанска струја. Водата од Карипската струја доаѓа од Атлантскиот Океан преку Северноекваторската, Севернобразилската и Гвајанската струја. Кружењето Колумбископанамскиот вител тече спротивно од стрелките на часовникот до Карипската струја.
1 Поврзано
* Морска струја
* Океански вител
Црква „Св. Петка“ - Лагадина

Света Петка (|Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής) — црква во градот Лагадина, Егејска Македонија. Претставува една од катедралите на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот се наоѓа во центарот на градот. Изграден е во 1934 г. врз темелите на претходна црква од 1860 г., урната во почетокот на 1920-тите. Претставува крстокуполен храм во византиски стил.
Внатре се чуваат 105 преносливи икони од XVIII (1790), XIX (1849, 1868, 1882, 1892) и XX век (1902), од кои дел се творби на истаканти зографи од Кулакиската школа. Зачувано е и распетието на стариот иконостас, два други дела од него со Светите Апостоли, две хоругви за поворки, 47 литургиски предмети, како и 48 старопечатени и ракописни книги, од кои се издвојуваат две евангелија од 1768 и 1791 г. и ракописна служба на Света Кирана со приписка од 1819 г.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Тенка детелина

Тенка детелина — вид растение од родот детелина на семејството на бобовите (''Fabaceae'').
Распространета е во Средна и Западна Европа на речните дини. Таа е едногодишен вид со листови во форма на јајце или копје, а средните листови се со пократки ливчиња.
Стеблата на цветната глава малку висат. Главите имаат 5-7 светло жолтеникаво портокалови цветови кои се појавуваат од мај до јули.
Мешунките се свртени во една насока.
Град од републичко значење

Град од републичко значење е административна единица на федералните субјекти во Русија која има еднаков статус со реоните, но е организиран околу голем град; понекогаш со околните рурални територии.
1 Видови
Заклучно со 2013, постојан следниве видови:
English designation, Russian designation, Entity in which it exists, Type of higher level entity
Административно-територијален субјект со посебен статус, ru, во Република Калмикија, република
Град, ru, во Република Дагестан, Калмикија, и Хакасија, република
Град од републичко значење, ru, во Република Башкортостан, Бурјатија, Чеченија, Чувашија, Република Крим, Ингушетија, Кабардино-Балкарија, Карачаево-Черкесија, Карелија, Коми, Мариј Ел, Мордовија, Татарстан, и Удмуртија, република
Град под републичка надлежност, ru, Република Јакутија и Северна Осетија-Аланија, република
Град под републичка надлежност (градски округ), ru, Република Тува, република
Затворен административно-територијален субјект, ru, Република Башкортостан, република
Републикански градски округ, ru, Република Адигеја, република
Градски округ, ru, Република Алтај, република
Град, ru, Краснодарски Крај, крај
Град со краево значење, ru, Алтајски, Хабаровски, Пермски, и Ставрополски Крај, крај
Град под краева надлежност, ru, Камчатски и Приморски крај, крај
Затворен административно-територијален субјект, ru, Алтајски, Краснојарски, и Пермски Крај, крај
Краев град, ru, Краснојарски, крај
Град, ru, Chelyabinsk, Irkutsk, Ivanovo, Kaluga, Kirov, Murmansk, Novosibirsk, Orenburg, Pskov, Sverdlovsk, Tyumen, and Vladimir Oblasts, област
Град со обласно значење, ru, Arkhangelsk, Astrakhan, Belgorod, Kaliningrad, Kostroma, Kursk, Magadan, Nizhny Novgorod, Novgorod, Omsk, Oryol, Penza, Ryazan, Sakhalin, Samara, Saratov, Tambov, Ulyanovsk, Volgograd, Vologda, and Yaroslavl Oblasts, област
Град под обласна надлежност, ru, Kemerovo, Kurgan, Lipetsk, Moscow, Tomsk, and Tula Oblasts, област
Град со подредена територија, ru, Мурманска Област, област
Затворен административно-територијален субјект, ru, Astrakhan, Kirov, Moscow, Murmansk, Orenburg, Saratov, Sverdlovsk, and Vladimir Oblasts, област
Општина со статус на градски округ, ru, Ленинградска област, област
Округ, ru, Тверска Област, област
Градски административен округ/град со обласно значење, ru, Брјанска Област, област
Поселок од градски тип со обласно значење, ru, Chelyabinsk and Kaliningrad Oblasts, област
Поселок од градски тип под обласна надлежност, ru, Кемеровска Област, област
Градски округ, ru, Амурска, Ростовска, Смоленска, и Воронешка област, област
Град со окружно значење, ru, Chukotka, Khanty-Mansi, Nenets, and Yamalo-Nenets Autonomous Okrugs, автономен округ
Град со обласно значење, ru, Jewish Autonomous Oblast, автономна област
Хуан Хосе Флорес

Хуан Хосе Флорес и Арамбуру (19 јули 1800 - 1 октомври 1864) бил воен генерал роден во Венецуела, кој станал првиот (во 1830 година), третиот (во 1839 година) и четвртиот (во 1843 година) претседател на новата Република Еквадор. Тој често се нарекува „Основач на Републиката“.
1 Претседателство
На 13 мај 1830, денот на отцепувањето на Еквадор од Голема Колумбија, Флорес бил назначен за врховен началник на Еквадор, а потоа на 14 август 1830 бил назначен за привремен претседател. Неговиот официјален мандат, сепак, започнал дури на 22 септември 1830, 11 дена откако бил избран за уставен претседател од собранието во Риобамба. Тој термин траел до 10 септември 1834 и бил нарушен со многу конфузија.
Флорес се соочил со бунт предводен од Луис Урданета, лојалист на Симон Боливар, кој сакал да избегне излегувањето на Еквадор од Голема Колумбија. Флорес, исто така, се соочил со закана од еквадорскиот конгресмен, Висенте Рокафуерте, кој се обиде да го собори. На крајот, двајцата постигнале договор - Рокафуерте ќе стане претседател, а Флорес ќе стане водич на војската. Исто така, за време на неговиот мандат тој се борел против колумбиската војска во 1832 и повторно од 1834, конечно ги поразил на 18 јануари 1835 во Мињарика, во близина на Амбат.
Вториот мандат на Флорес започнал во 1839 година и завршил во 1843. Почетокот на неговиот мандат го одбележал мирот и општествениот развој, го одржал зборот да владее со правда и да ја брани слободата. Меѓутоа, во последната година од неговиот мандат, воено интервенирал во политиката на Нова Гранада, на барање на колумбиската влада, борејќи се со својот стар непријател Хосе Марија Обандо. Кога подоцна бил принуден уште еднаш да интервенира, бил нападнат од колумбиската армија и неговата популарност опаднала.
По нерегуларностите на изборите во 1842 година, го принудил уставот од 1835 година да биде поништен, а новиот устав, наречен „Писмо за Ропство“, му овозможило да остане на власт трет мандат, кој започнал во 1843. За време на оваа трка, Флорес се борел да остане на власт, но на крајот бил соборен во 1845 година од бунт предводен од Висенте Рокафуерте и Висенте Рамон Рока, човекот кој станал нов претседател на Еквадор.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Свети Васил

Успение на Пресвета Богородица (|Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου) — црква во селото Свети Васил, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е сместена во источниот дел на селото. Изградена е во XX век и ја заменува старата гробишна црква „Св. Ѓорѓи“ како парохиски храм на селото. Претставува трикорабна базилика со отворен трем на запад и куловидна камбанарија на југозападниот агол. Влезовите се од запад и југ. По изградбата на храмот, во него се префрлени повеќето преносливи икони и вредни предмети од црквата „Св. Ѓорѓи“. Во „Успение на пресв. Богородица“ има 21 пренослива икона и 19 стари книги.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Тур де Романди 2022

Тур де Романди 2022 (именувана и како Трка околу Романди) — 75. издание на велосипедската етапна Тур де Романди, која се одржала помеѓу 26 април и 1 мај како осумнаесетти настан во сезоната на Светската турнеја.
1 Екипи
Бидејќи Тур де Романди е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Воедно, една професионална континентална екипа и националната екипа на Швајцарија биле дополнително поканети, со што на трката имало 20 екипи.
2 Рута
На трката имало еден пролог и пет етапи.
3 Етапи
4 Поредок
+ Водство во пласманите по етапа
Етапа, Победник, Генерален пласман, Бодовен пласман, Планински пласман, Пласман за млад возач, Екипен пласман, Награда за борбеност
P, Итан Хејтер, Итан Хејтер, Итан Хејтер, ''недоделена'', Итан Хејтер, ''недоделена''
1, Дилан Тенс, Роан Денис, Роан Денис, Томас Чемпион, Мауро Шмид, Антоан Дебон
2, Итан Хејтер, Итан Хејтер, Нилс Брун
3, Патрик Бевин, Кристс Нејландс, Нан Петер
4, Серхио Игита, Томс Скујињш, Хуан Ајусо, Јон Исагире
5, Александар Власов, Александар Власов, ''недоделена''
На крај, Александар Власов, Итан Хејтер, Томс Скујињш, Хуан Ајусо, , Нилс Брун
* На првата етапа, Роан Денис, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел портокаловата маичка, бидејќи првопласираниот Итан Хејтер ја носел зелената маичка како предводник на генералниот пласман.
* На првата етапа, Итан Вернон, кој бил втор во пласманот за млад возач, ја носел белата маичка, бидејќи првопласираниот Итан Хејтер ја носел зелената маичка како предводник на генералниот пласман.
* На втората етапа, Дилан Тенс, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел портокаловата маичка, бидејќи првопласираниот Роан Денис ја носел зелената маичка како предводник на генералниот пласман.
Хелена Емингерова

Хелена Емингерова ( |Helena Emingerová; 1858-1943) била чешка сликарка.
1 Биографија
Родена е на 17 август 1858 година во Прага. Дипломирала на школата за цртање Емил Рејние во 1892 година. Студирала во Дрезден, а потоа на Факултетот за ликовни уметности во Минхен, каде што нејзин професор бил Максимилијан Дасио. Во 1891 г. заминала во Париз да студира на Факултетот во Колароси.
Најпрво работела како учителка по цртање, а потоа продавала портрети (најчесто во пастел ) на членовите на високата класа во Австроунгарија, Чешка, Германија, Моравија, Полска и Русија. Таа изработила многу Бакрописи, како и неколку скулптури. Таа починала на 4 август 1943 година. во Прага. Еден од нејзините браќа и сестри, Катерина Емингерова, била познат музичар и писател.
2 Галерија
Манастир „Пресвета Богородица Богопокриена“ - Сухо

Пресвета Богородица Богопокриена или Рождество на Пресвета Богородица (|Ιερά Μονή Παναγίας Θεοσκεπάστου) — женски манастир кај селото Сухо, Лагадинско, Егејска Македонија. Претставува метох на светогорскиот манастир Дохијар.
Манастирот се наоѓа на 2 км западно од селото, на рид на Богданска Планина. Основан е во мај 1993 г. од игуменот на Дохијар, архимандритот Григориј. За една година е изградено едно крило и црквата „Св. Јован Богослов“. Почнал да работи во јули 1994 г., кога во него трајно се вселиле првите монахињи.