Шлосберг

Шлосберг (|Schlossberg) е рид покриен со дрва, со височина од 456 метри, и се наоѓа во областа на градот Фрајбург во Брајсгау, Баден-Виртемберг, Германија. Тој е директно источно од Стариот град на Фрајбург и припаѓа на Шварцвалд. Главната геолошка грешка е на западниот раб на Шлосберг кон долината на горна Рајна.
1 Основни информации
Утврдените структури биле изградени на Шлосберг уште во XI век. Остатоци на некои од нив сè уште се видливи и денес. За неколку години отсега Одборот на доверители се обидува да го направи историското минато на Шлосберг во Фрајбург повидливо. За да постигне ова, останува старите, обраснати утврдувања да се откријат внимателно и да се направат достапни за заинтересираните посетители. Кулата која се наоѓа на рид (|Schloßbergturm) нуди уникатен панорамски поглед на целиот град и неговата околина и е изградена во 2002 година како проект на Одборот на доверители.
Бургхалдеринг (буквално кружен замок) исто така нуди добар поглед врз градот, особено од Каноненплац веднаш над историскиот центар. Бургхалдеринг, кој го обиколува ридот на половина височина, делумно е пешачка патека, а дел шумски пат затворен за моторен сообраќај. Може да стигне пеш или со автомобил, а од јули 2008 година, исто така, преку новата ''Шлосбергбан'', железничка жичница изградена да ја замени старата жичарница Шлосберг.
Во внатрешноста на планината, има водокула изградена помеѓу 1874 и 1876 г. за снабдување на Фрајбург. Заедно со резервоарот со вода може да се најде и засолништа од бомби, кои биле изградени во XX век. Главниот влез се наоѓа на западната страна на планината. Кулата Бизмарк, направена од црвен мек камен, се наоѓа на карпа над Бургхалдеринг. Таа била дизајнирана од страна на Фриц Гајгес и отворена е во 1900 година.
2 Историја
Ридот над Фрајбург со право се нарекува Шлосберг (Рид-замок); уште во 1091 година, Бертолд Втори, војвода од Церинген, изградил замок наречен Фрибур во романски стил, споменат во бројни документи и оспеан во песните на средновековниот поет Хартман фон Ауе. Тој не бил населен сè до 1120, кога неговиот син Конрад, со дозвола од императорот Хајнрих Четврти, го доделил правото да се одржува пазар во населбата на занаетчиите и слугите, кој израснал во подножјето на ридот. Ова го означува крајот на периодот на основање на градот Фрајбург.
Во текот на вековите утврдувањата на Шлосберг биле постојано уништувани со оган од непријателите, но тие секогаш биле повторно подигани од страна на владетелите во тоа време, поради нивната стратешка важност во контролирањето на долината на реката Драјзам. Додека замокот Церинген, кој се наоѓа северно од градот, бил наречен според селото под него, зградата на Шлосберг секогаш била нарекувана „''Бургхалденшлос''“ или „утврден замок на врвот“.
Граѓаните на Фрајбург ја преземале тврдината двапати. Во 1299 година, во текот на борбата со нивниот гроф Егино Втори и неговиот зет Конрад фон Лихтенберг, бискуп на Стразбур, граѓаните користеле катапулти (исфрлувачи) за да ги скршат ѕидовите на тврдината. И во 1366, во опсаса за време на конфликтот на Егино Втори, граѓаните користеле топови за да ја срушат до темел „најславната тврдина на германските територии“. Тоа ги наруши сите шанси за пријателски односи помеѓу грофовите во Фрајбург и граѓанството. На крајот, граѓаните на градот си ја купиле својата слобода за цена од 15.000 марки во сребро и се ставиле себеси под заштита на Хабсбуршката монархија во 1368 година. Новиот господар на градот, престолонаследникот Леополд, великодушно ги подари урнатините на Шлосберг на граѓаните.
Градот извршил само минимални поправи на утврдувањето и на тој начин стана лесен плен за непријателите за време на селанската буна во 1525 и Триесетгодишната војна (1618-1648). Меѓутоа, конечно во 1668 императорот Леополд Први изградил силна тврдина на врвот, наречена Леополдбург, припојувајќи го Бургхалденшлос. Тој бил планиран како бастион против заканата од времето на Луј Четиринаесетти во областа Брајсгау. Сепак, овие напори биле залудни, бидејќи само девет години подоцна во француско-холандските војни, француските војници го освоиле градот и тврдината. Потоа Хабсбурговците биле принудени да се откажат од Фрајбург со Најмегенскиот мир во 1679 година, Шлосберг бил подложен на своите најголеми промени. Луј Четиринаесетти му наложил на неговиот архитект за утврдувања Себастијан ле Престр де Вобан да го изгради градот Фрајбург како француски; целиот град, вклучувајќи го и Шлосберг, бил опкружен со модерни нивоа на зацврстени ѕидови. Во 1681 година, кралот дошол со голема придружба да изврши инспекција на градежните работи и во оваа прилика, тој го посетил Шлосберг.
По Деветгодишната војна дошло до крајот на војната со примијето од Рузвик. Луј Четиринаесетти морал да се откаже од Фрајбург. Оваа загуба во француското царство му е дадени позитивна боја, како што може да се види во следниот француски документ:
''Кралот напуштил голем број на места, кои немаа никаква стратешка употреба...градот Фрајбург не беше доволно искористен за кралот да го чувствува неговото враќање како загуба. Градот се врати во Светото Римско Царство и заштитата на царот, кој воедно е и господар на земјата.''
За време на војната за шпанското наследство, во 1713, во тврдината со екипаж од силните австриски сили, уште еднаш беше под опсада и преземен од страна на француските војници под команда на маршалот Луј Хектор де Вилар. Враќањето на тврдината во Светото Римско Царство беше договорен во Раштат и спроведен во 1715 година.
И повторно имало војна - овој пат војната за австриското наследство. Во есента 1744, како сојузници на Фридрих Велики Пруски, Французите уште еднаш го зазедоа Фрајбург. Луј Четиринаесетти лично набљудувал како напредувала опсадата на градот од Лоретоберг (од ридот Лорето) и бил речиси погоден од заскитано ѓуле испукано од страна на силите кои го бранеле градот. Една година подоцна Фрајбург се вратил во Хабсбуршката монархија, со Договорот од Дрезден. Сепак, пред француските војници да си заминат тие ги уништиле бедемите на Вобан така темелно, што неколку децении подоцна ќе се шири шутот низ Шлосберг и околината на градот.
На обраснатите урнатини на Шлосберг австрискиот окружен претседател, Херман фон Грајфенег си изградил резиденција во 1805 година. Таа била наведена како „''Грајфенегшлесле''“ (малиот замок Грајфенег) од страна на месното население. Фон Грајфенег самиот ја нарекол ''Квити Сакрум'', или свето тихување и живеел во него само две години до неговата смрт. Неговиот син, кој водел нестабилен живот, живеел во резиденцијата од 1833-1840, пред да биде принуден да го продаде поради финансиски причини. Денес, таму се наоѓа ресторан со многу шармантна пивска градина под костенови дрвја.