procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
21 март (настани)

1413, Хенри V станува крал на Англија.
1829, Во земјотресот што ја зафати Шпанија загинаа 6.000 луѓе.
1884, Во Франција се легализирани синдикатите.
1918, Прва светска војна - Започнува втората битка на реката Сома.
1960, Во јужноафриканскиот град Шарпвид, расистичката полиција отвори оган врз демонстрантите, припадници на црната раса, кои протестираа против дискриминаторските закони во таа земја. Притоа беа убиени 69 луѓе, а ранети околу 200. Во спомен на овој трагичен настан, Генералното собрание на ОН го прогласи 21 март за Меѓународен ден на борбата за отстранување на расната дискриминација.
1963, Затворен е најозогласениот затвор Алкатраз во Сан Франциско, Калифорнија.
1977, Индиската премиерка Индира Ганди поднесе оставка на функцијата.
1990, Намибија (поранешна Југозападна Африка) по 75 години стекна независност од Јужноафриканската Република.
1994, Владата на Република Македонија донесе одлука за пристапување на Република Македонија кон постојаниот комитет за информирање за индустриска сопственост на Светската организација за интелектуална сопственост.
1998, Основана е Демократската алтернатива.
1999, Бертранд Пикард и Брајан Џонс стануваат првите кои го обиколиле светот во летечки балон.
2000, Поглаварот на Римокатоличката црква папата Јован Павле II допатува во прва официјална посета на Израел.
2006, Градскиот совет на општина Битола донесе одлука за промена на грбот на градот.
2013, Џастин Велби устоличен како Архиепископ Кантербериски - поглавар на Англиканската црква.
2014, Крим влегува во состав на Руската Федерација како Република Крим, по референдумот од 16 март истата година, каде огромно мнозинство од народот искажало поддршка за отцепување од Украина и припојување кон Русија.
23 март (настани)

1309, Папата Климент V ја преместил папската престолнина во Авињон, Франција.
1801, Александар I станал цар на Русија.
1806, Англија ја забранила трговијата со робови.
1821, Грчка војна за независност: Паднал градот Каламата.
1879, Започнала јужноамериканската Тихоокеанска војна.
1918, Литванија се здобила со независност.
1919, Во Милано, Бенито Мусолини го основал Фашистичкото политичко движење.
1933, Рајхстагот на Германија го донел Овластувачкиот закон со кој на канцеларот Адолф Хитлер му доверил диктаторски овластувања.
1950, Прогласен е Светскиот ден на метеорологијата.
1956, Пакистан станал исламска република
1994, Министерството за односи со странство на Република Македонија преку Амбасадата на Република Македонија во Турција примило нота од Министерството за надворешни работи на Казахстан со која се известува дека оваа земја ја признала нашата држава.
1996, Во Скопје, САД официјално го промовирале првиот американски амбасадор во Република Македонија, Кристофер Хил.
2003, Словенија на референдум изгласала декларација за приклучување на земјата кон ЕУ.
25 март (настани)

1821, Грците на Пелопонез започнаа востание против Турција, кое заврши по 12 години со признавање на независност на Грција.
1860, На традиционалниот конкурс за поема, што се одржа во Атина, македонскиот писател Григор Прличев доби ловоров венец за поемата „Сердарот“.
1957, Белгија, Западна Германија, Италија, Луксембург, Франција и Холандија ги потпишаа Римските договори за создавање Заеднички пазар. Организацијата го доби името Европска економска заедница, потоа Европска Заедница, а денес Европска унија.
1997, Австралискиот сенат го укина законот за евтаназија — единствен закон во светот според кој беше дозволено самоубиство на пациентите кои боледуваат од неизлечливи болести со помош на медицинскиот персонал.
2000, Основан е Демократскиот сојуз.
2009, Клаус Чичер е избран за премиер на Лихтенштајн.
20 март (родени)

1497, Атахуалпа — последен владетел на Тавантинсују.
1725, Абдул Хамид I — отомански султан.
1770, Фридрих Хелдерлин — германски романтистички поет, еден од основоположниците на германскиот идеализам.
1811, Наполеон II — француски цар.
1828, Хенрик Ибзен — норвешки писател.
1875, Сингман Ри — прв претседател на Јужна Кореја.
1915, Свјатослав Рихтер — руски пијанист.
1945, Пат Рајли — американски кошаркар и тренер.
1952, Сами Шаќири — поранешен член на ОНА.
1955, Перихан Ејупи - Туна — македонска глумица.
1955, Васо Николовски — македонски поет.
1976, Честер Бенингтон — американски рок-пејач, член на групата Линкин парк.
1980, Џамал Крафорд — американски кошаркар.
1984, Фернандо Торес — шпански фудбалер.
1985, Тања Савиќ — српска пејачка.
1986, Бењат Инчаусти — шпански велосипедист.
1987, Емилија Атијас — аргентински модел.
1990, Маркос Рохо — аргентински фудбалер.
26 март (починале)

1827, Лудвиг Ван Бетовен — германски композитор од времето на романтизмот.
1892, Волт Витман — американски поет.
1954, Рејмонд Чендлер — американски писател и сценарист.
1984, Бранко Ќопиќ — српски и југословенски писател.
2024, Слаѓана Милошевиќ — српска и југословенска поп-рок пејачка.
24 март (починале)

1603, Елизабета I — англиска кралица
1905, Жил Верн — француски писател.
1946, Александар Алехин — руски шаховски велемајстор, еден од најголемите шахисти во историјата.
1971, Арне Јакобсен — дански архитект.
1980, Оскар Ромеро — салвадорски архиепископ.
2008, Борис Дворник — хрватски глумец.
2008, Ричард Видмарк — американски глумец.
2016, Јохан Кројф — холандски фудбалер.
2018, Јосип Ваништа — хрватски сликар.
2021, Власта Велисављевиќ — српски глумец.
2024, Мирко Попов — македонски радио-водител, дикс-џокеј и музичар.
28 март (настани)

1939, Франковистичките единици под команда на генерал Монтеросо го зазедоа Мадрид. Со тоа заврши Шпанската граѓанска војна.
1996, Република Македонија и Република Никарагва воспоставиле дипломатски односи на амбасадорско ниво.
1996, Во Скопје започна со работа Македонската берза на долгорочни хартии од вредност, прв пазар на капитал во Република Македонија.
25 март (починале)

1902, Методија Патче — македонски револуционер.
1903, Геле Трсијански— македонски револуционер.
1918, Клод Дебиси — прочуен француски композитор.
1976, Јозеф Алберс — германско-американски сликар.
1980, Ролан Барт — француски книжевен теоретичар.
1993, Борка Аврамова — македонска вајарка.
2001, Фадил Руфати — поранешен член на ОНА.
2001, Сервет Хајредини — поранешен член на ОНА.
2021, Бертран Таверние — француски режисер.
2022, Миливоје Каракашевиќ — српски и југословенски пингпонгар.
2022, Тејлор Хокинс — американски рок-музичар, член на групата ''Foo Fighters''.
27 март (починале)

1378, Григориј XI — римски папа.
1462, Василиј II Московски — московски кнез.
1625, Џејмс I — крал на Шкотска и Англија од династијата Стјуард, кој владеел од 1603 до 1625 година.
1770, Џовани Батиста Тјеполо — венецијански уметник.
1918, Мартин Шеридан — американски атлетичар.
1968, Јуриј Гагарин — советски космонаут, прв човек кој полетал во вселената.
1972, Мауриц Корнелис Ешер — холандски графички уметник.
2006, Станислав Лем — полски писател на научна фантастика.
2000, Ијан Дјури — англиски рок-музичар и глумец.
2010, Василиј Смислов — руски и советски шахист.
2019, Драган Бошњак — српски и југословенски фудбалер.
27 март (настани)

1713, Врз основа на Договорот од Утрехт, Шпанија ѝ го отстапила Гибралтар на Англија.
1903, Во штипското село Карбинци, четите на војводите Гане и Стојан Бочварот се судриле со турскиот аскер при што борбата завршила со трагичен крај за македонските револуционери.
1941, Избиваат демонстрации против пристапувањето на Југославија кон Силите на оската. Извршен е воен удар на чело со генералот Душан Симовиќ и новата влада го поништува пристапувањето на Југославија кон Силите на оската.
1968, При пробен лет со авион загина Јуриј Гагарин, херој на Советскиот Сојуз и првиот човек кој полетал во вселената.
1977, Во Санта Крус, на Канарските Острови, во Атлантскиот Океан, се случи најтешката авионска несреќа во историјата на цивилното воздухопловство. Во судирот на два авиони „џамбо џет“ на Американската авиокомпанија и на Холандското кралско воздухопловство загинаа околу 580 патници.
1992, Врз основа на Договорот од Скопје, потпишан од претседателот на РМ Киро Глигоров и генералот на ЈНА Никола Узелац, војската на ЈНА ја напуштила територијата на Република Македонија.
1999, Над територијата на СР Југославија е соборен американски бомбардер од типот F-117. Ова е единствен случај бомбардер од овој тип да е соборен од непријателски оган, откако претходно е детектиран со помош на нискофреквентен радар.
24 март (настани)

1783, Шпанија ја призна независноста на САД.
1882, Германскиот бактериолог Роберт Кох објави дека го изолирал бацилот на туберкулозата.
1923, Грција станува република.
1949, Во Скопје е основан Државниот ансамбл на народни игри и песни на Народна Република Македонија, од 1953 г. наречен „Танец“.
1972, Велика Британија воспостави директна контрола во Северна Ирска за да ги спречи конфликтите на паравоените групи на римокатолиците и протестантите.
1976, Во Аргентина е извршен воен удар против претседателката Исабел Перон.
1980, Салвадорскиот надбискуп Оскар Ромеро е убиен од страна на десничарски терористи.
1990, Шри Ланка ја напуштија 2.000 индиски војници, последни од контигентот од 50.000, кои две и пол години безуспешно се обидуваа да помогнат во напорите за ставање крај на вооруженото востание на тамилските герилци против централните власти во Коломбо.
1993, Езер Вајцман е избран за седми претседател на Израел.
1997, Во Скопје започна главната Конференција за првата мултинационална воена вежба, што се одржа во Република Македонија од 11 до 17.05.1997 година - „Спасител '97“.
1997, Генералниот секретар на НАТО, Хавиер Солана допатува во прва официјална посета на Република Македонија.
1999, Започна бомбардирањето на СР Југославија во воената операција „Сојузничка сила“ со која силите на НАТО алијансата ја протераа југословенската војска и полиција од територијата на српската покраина Косово.
1999, 39 луѓе загинаа кога белгиски транспортен камион кој превезувал брашно и маргарин се запалил во тунелот Монблански тунел.
22 март (родени)

1459, Максимилијан I — германски крал и свет римски цар.
1876, Бора Станковиќ — српски писател.
1887, Чико Маркс — американски глумец.
1912, Карл Малден — американски глумец.
1923, Марсел Марсо — француски глумец.
1928, Вељко Булајиќ — југословенски режисер.
1938, Тришо Стојановски — македонски писател и новинар.
1940, Лилјана Белева — македонски писател.
1941, Бруно Ганц — швајцарски глумец.
1943, Џорџ Бенсон — американски џез-гитарист.
1947, Џејмс Патерсон — американски писател.
1948, Андру Лојд Вебер — британски композитор.
1949, Џон Тошак — велшки фудбалер и тренер.
1950, Горан Бреговиќ — босански и југословенски музичар, член на рок-групата „Бјело Дугме“.
1953, Кенет Рогоф — американски економист и шаховски велемајстор.
1956, Ѓоре Јованоски — македонски фудбалер.
1957, Борис Домагој Билетиќ — хрватски писател.
1958, Жан Виденов — премиер на Бугарија.
1962, Владо Чапљиќ — босански и југословенски фудбалер.
1976, Рис Витерспун — американска глумица.
1978, Нинослав Константиновиќ — еден од учесниците во атентатот врз Зоран Ѓинѓиќ.
1980, Вели Мумин — македонски боксер.
1985, Енрико Гаспарото — италијански велосипедист.
1985, Мухамед Ал Анбар — фудбалер од Саудиска Арабија.
1985, Јакоб Фуглсанг — дански велосипедист.
1988, Жофре Суп — француски велосипедист.
1989, Патрик Винче — германски ракометар.
1989, Бен Кинг — американски велосипедист.
1992, Еди Таварес — зеленортски кошаркар.
28 март (починале)

1811, Доситеј Обрадовиќ — српски просветител.
1941, Вирџинија Вулф — англиска писателка и есеист
1943, Сергеј Василевич Рахманинов — руски композитор, пијанист и диригент.
1969, Двајт Ајзенхауер — американски генерал и политичар.
1985, Марк Шагал — француски сликар.
2001, Властимир Николовски — македонски композитор.
2013, Борис Стрел — словенечки и југословенски скијач.
29 март (настани)

1867, Британската Влада во северниот дел на Америка го формира доминионот Канада со три покраини: Канада, Нова Шкотска и Њу Бранзвик. Со Вестминстерскиот статут од 1913 година Канада и формално стана независна држава на британскиот Комонвелт.
1945, Со истоварувањето на специјални диверзантски трупи на американската морнарица почна борбата за Окинава, крстосница на Исток, бидејќи е еднакво оддалечена од Јапонија, Кина и Формоза. Во крвавите борби американските десантни единици загубија околу 50.000 луѓе, а јапонските околу110.000 луѓе.
1967, Франција ја пушти во море првата атомска подморница.
1973, Последниот контигент американски трупи го напушти Виетнам и со тоа заврши директното воено учество на САД во долгогодишната Виетнамска војна.
Студиски албум

Студиски албум е колекција на песни снимени во студио. Студискиот албум содржи новосоздадени песни, или пак ремикс на некои претходно необјавени. Обично студиските сесии за изработка на ваков албум се однапред планирани, а времето што е потребно за негово изготвување може да биде од неколку дена до една година. На студискиот албум може да се случи да се најде преработка на песна од друг изведувач, што била честа пракса порано. Денес е доста зачестен обичајот да се повикува друг музичар како гостин на албумот, што не било случај на почетоците на сниманата музика. Студискиот албум не мора да биде објавен веднаш по неговото завршување, туку издавањето може да биде во некоја друга година, или пак посмртно.
19 март (родени)

1590, Вилијам Брадфорд — англиски предводник на основачите на колонијата Плимут во Масачусетс.
1629, Алексеј I Романов — руски цар.
1813, Дејвид Ливингстон — шкотски истражувач на африканскиот континент.
1818, Петар Прерадовиќ — хрватски писател.
1873, Макс Регер — германски композитор, пијанист и музички педагог, претставник на доцниот романтизам.
1888, Јозеф Алберс — германско-американски сликар.
1900, Фредерик Жолио – Кири — француски физичар.
1910, Страхил Андреевски — македонски боксер.
1933, Филип Рот — американски писател.
1942, Салаедин Билал — македонски глумец од турска националност.
1943, Митко Маџунков — македонски писател.
1947, Глен Клоус — американска глумица.
1949, Валери Леонтјев — советски и руски поп-пејач.
1955, Брус Вилис — американски глумец.
1956, Егор Гајдар — руски економист.
1959, Тери Хол — англиски рок-музичар, член на групата ''The Specials''
1960, Тодор Петров — македонски политичар.
1966, Ања Рупел — словенечка поп-пејачка, членка на групата Видеосекс.
1971, Лазар Еленовски — министер за одбрана на Република Македонија.
1976, Алесандро Неста — италијански фудбалер.
1976, Петар Грашо — хрватски поп-музичар.
1977, Емил Калешковски — македонски поет.
1979, Хидает Туркоглу — турски кошаркар.
1979, Иван Љубичиќ — хрватски тенисер.
1981, Коло Туре — фудбалер од Брегот на Слоновата Коска.
1981, Стив Камингс — британски велосипедист.
1987, Милош Теодосиќ — српски кошаркар.
1988, Максим Михајлов — руски одбојкар.
1993, Хаким Зијеш — марокански фудбалер.
1995, Ектор Белерин — шпански фудбалер.
1997, Рута Мејлутите — литванска пливачка.
2003, Николо Савона — италијански фудбалер.
2003, Мало Густо — француски фудбалер.
31 март (настани)

1492, Кралицата Изабела I Кастиљска го издала Указот од Алхамбра со кој им наредила на своите 150.000 Еврејски поданици да го примат христијанството или ќе бидат прогонети.
1889, Во Париз свечено е отворена за посетителите Ајфеловата кула, челична конструкција висока 320 метри, што ја проектирал Густав Ајфел.
1918, Летното сметање на времето за првпат се применува во САД.
1931, Земјотрес ја разурнал Манагва, главниот град на Никарагва, при што загинале 2.000 луѓе.
1951, Првиот комерцијален сметач „УНИВАК-I“ е испорачан во Бирото за попис на САД.
1979, Малта станала независна држава откако и последниот британски војник заминал од малтешките острови. Овој ден на Малта се прославува како Ден на слободата.
30 март (настани)

1867, Потпишан е Договор меѓу САД и царска Русија со кој САД ја откупиле Алјаска за 7,2 милиони долари.
1940, Јапонија воспостави маронетска влада во окупираната Кина.
1960, Од вселенската база Кејп Кенеди е лансиран првиот метеоролошки сателит „Тајрос-1“.
1967, НАТО официјално го напушти своето седиште во Париз.
1973, Последниот контигент американски војници го напушти јужниот дел на Виетнам.
1979, Кинескиот премиер и реформатор Денг Сјаопинг ги прогласува неговите „Четири основни начела“ за социо-политичката иднина на НР Кина.
1992, Република Македонија и Република Хрватска со размена на ноти склучија спогодба за воспоставување дипломатски односи меѓу двете држави на ниво на амбасади.
1994, Во Стразбур, Република Македонија пристапи на 15 конвенции на Советот на Европа.
2022, Откриена Еарендел (WHL0137-LS) — најоддалечената ѕвезда од Земјата (28 милијарди светлосни години).
21 март (родени)

1713, Франсис Левис — американски пејач.
1768, Жозеф Фурје — француски математичар и физичар.
1801, Марија Тереза од Тоскана — кралица на Сардинија.
1806, Бенито Хуарез — претседател на Мексико.
1817, Жозеф Пуларт — белгиски архитект.
1839, Модест Мусоргски — руски композитор.
1881, Роже Мартен ди Гар — француски писател, добитник на Нобеловата награда во 1937 година.
1887, Лајош Касак — унгарски писател и сликар.
1913, Иван Горан Ковачиќ — хрватски поет.
1920, Ерик Ромер — француски режисер.
1931, Блаже Ристовски — македонски историчар и академик.
1935, Томас Шапкот — австралиски поет, романописец и драматург.
1942, Киро Донев — македонски писател за деца.
1949, Славој Жижек — словенечки марксистички филозоф.
1954, Ирфан Беќур — македонски поет.
1958, Марлиз Гер — германска атлетичарка.
1960, Ајртон Сена — бразилски возач, светски првак во „Формула 1“.
1961, Лотар Матеус — германски фудбалер.
1962, Метју Бродерик — американски глумец.
1963, Роналд Куман — холандски фудбалер и тренер.
1967, Мирослав Пецарски — српски и југословенски кошаркар.
1968, Скот Вилијамс — американски кошаркар.
1980, Роналдињо — бразилски фудбалер.
1988, Адријан Курек — полски велосипедист.
1991, Антоан Гризман — француски фудбалер.
1991, Ника Пилиев — руски фудбалер.
1992, Каролина Плишкова — чешка тенисерка.
1993, Лука Митровиќ — српски кошаркар.
1997, Тини Стосел — аргентинска пејачка и глумица.
2005, Нико О’Рајли — англиски фудбалер.
4400

''4400'' е научнофантастична серија што ја раскажува приказната за 4.400 луѓе, исчезнати во период од 50 години, кои се враќаат во исто време и не се сеќаваат каде биле ни што се случило со нив. Некои од нив сега имаат и чудни способности, добри или лоши.
Серијата има номинации за престижната тв награда ЕМИ и тоа за најдобра серија и сценарио. Снимени се 4 сезони со вкупно 45 епизоди, пред да биде укината на 18 декември, 2007.
Во Македонија, ''4400'' премиерно се емитува на ''Сител телевизија''.
Златен Компас

Златен Компас (англиски: The Golden Compass) е драма – фантазија филм од 2007 год. Филмот е заснован на романот Северни Светла, кој е првиот роман од триологија Нејзините темни материјали, на писателот Филип Пулман. Филмот ја имаше својата премиера на големото платно на 7 декември 2007 во САД во продукција на New Line Cinema. Проектот беше прикажан во февруари 2002 год, следејќи го успехот и на другите адаптации на епски фантазии. Продукцијата одвои за филмот, буџет од 180,000,000 долари.
Глумци Ликови
Никол Кидман, Мариса Култер
Дакота Блу Ричардс, Лира Белака
Даниел Крег, Крал Асриел
Ијан МекКелен, Лорек Бирнисон
Ијан МекШејн, Рагнар Стурлусон
Сем Елиот, Ли Скорезби
Ева Грин, Серафина Пекала
Клер Хиџинс, Ма Коста
26 март (родени)

1821, Ернст Енгел — германски статистичар и економист.
1832, Мишел Бреал — француски лингвист.
1892, Синиша Станковиќ — српски биолог.
1893, Палмиро Тољати — италијански политичар, претседател на Комунистичката партија на Италија.
1901, Лазар Личеноски — македонски сликар.
1940, Џејмс Кан — американски глумец.
1914, Тенеси Вилијамс — американски драмски писател.
1934, Алан Аркин — американски глумец.
1942, Ерика Џонг — американска писателка.
1944, Дајана Рос — американска пејачка.
1948, Стивен Тајлер — американски пејач, член на рок-групата „Аеросмит“ (''Aerosmith'').
1949, Патрик Зискинд — германски писател и сценарист.
1952, Дидје Пирони — француски автомобилист во трките на „Формула 1“.
1962, Џон Стоктон — американски кошаркар.
1962, Андреј Лавров — руски ракометар.
1963, Драгица Ѓуриќ — југословенска ракометарка.
1964, Штафан Олсон — шведски ракометар.
1964, Илија Најдоски — македонски фудбалер.
1974, Тарибо Вест — нигериски фудбалер.
1977, Немања Прибак — српско-македонски ракометар.
1982, Микел Артета — шпански фудбалер.
1985, Кира Најтли — американска глумица.
24 март (родени)

1494, Георгиј Агрикола — германски научник.
1782, Орест Кипренски — руски уметник.
1820, Александар Бекерел — француски физичар.
1834, Вилијам Морис — англиски писател.
1848, Јован Атанацковиќ — српски генерал.
1870, Петар Кушев — македонски лекар.
1874, Хари Худини — американски илузионист.
1887, Роско Арбакл — американски глумец и режисер.
1897, Вилхелм Рајх — австриски психоаналитичар.
1911, Џозеф Барбера — американски аниматор и режисер.
1919, Ристо Ѓорѓевски — македонски психолог.
1921, Василиј Смислов — советски шахист.
1926, Дарио Фо — италијански писател.
1930, Стив Меквин — американски глумец.
1937, Фејзи Бојку — македонски писател за деца.
1938, Холгер Шукај — германски рок-музичар.
1944, Воислав Коштуница — српски премиер.
1946, Клаус Дингер — германски рок-музичар.
1956, Стив Балмер — американски бизнисмен.
1963, Џо Думарс — американски кошаркар.
1973, Владимир Шмицер — чешки фудбалер.
1978, Томаш Ујфалуши — чешки фудбалер.
1981, Адам Вилер — американски борач.
1984, Крис Бош — американски кошаркар.
1986, Наталија Дил — бразилска глумица.
1988, Клас Лодевик — белгиски велосипедист.
1989, Андреј Семенов — руски фудбалер.
1996, Валентино Лазаро — австриски фудбалер.
2001, Вилијам Салиба — француски фудбалер.
23 март (родени)

1749, Пјер Симон Лаплас — француски математичар, физичар и астроном.
1868, Дитрих Екарт — германски политичар, клучен во почетоците на Националсоцијалистичката партија.
1900, Ерих Фром — германски филозоф и психоаналитичар.
1908, Џоан Крафорд — американска глумица.
1910, Акира Куросава — јапонски филмски режисер.
1912, Вернер фон Браун — германски физичар.
1931, Виктор Корчној — руски шахист.
1940, Ристо Шишков — македонски театарски, филмски и телевизиски артист.
1946, Драган Кресоја — српски и југословенски режисер.
1949, Рик Окасек — американски пејач, музичар и музички продуцент.
1953, Чака Кан — американска пејачка.
1953, Ивица Шурјак — хрватски и југословенски фудбалер.
1955, Мозис Малоун — американски кошаркар.
1956, Жозе Мануел Барозо — португалски политичар, претседател на Европската комисија.
1960, Даворин Боговиќ — хрватски пејач, член на рок-групата „Прљаво казалиште“.
1962, Стив Редгрејв — британски веслач.
1968, Фернандо Јеро — шпански фудбалер.
1968, Дамон Албарн — англиски пејач.
1970, Џани Инфантино — швајцарско-италијански фудбалски администратор, претседател на ФИФА.
1973, Џејсон Кид — американски кошаркар и тренер.
1973, Јержи Дудек — полски фудбалски голман.
1977, Трајче Стојанов — македонски филозоф.
1978, Валтер Самуел — аргентински фудбалер.
1984, Луис Анхел Мате — шпански велосипедист.
1985, Џонатан Ивер — француски велосипедист.
1989, Ерик Максим Шупо-Мотинг — германско-камерунски фудбалер.
1990, Гордон Хејворд — американски кошаркар.
1992, Кајри Ирвинг — американски кошаркар.
1995, Озан Туфан — турски фудбалер.
2003, Алваро Карерас — шпански фудбалер.
25 март (родени)

1479, Василиј III Московски — кнез на Московското Кнежевство.
1867, Артуро Тосканини — италијански оперски и симфониски диригент.
1873, Нестор Алексиев Мирчевски — последен од големата тајфа македонски резбари.
1881, Бела Барток — унгарски композитор.
1884, Арсениј Јовков — македонски револуционер, сценарист и публицист.
1886, Атинагора Цариградски — цариградски патријарх.
1911, Архиепископ Охридски и Македонски г.г. Ангелариј — поглавар на Македонската православна црква.
1921, Александра — кралица на Југославија.
1926, Ласло Пап — унгарски боксер.
1928, Џим Ловел — американски астронаут.
1929, Сесил Тејлор — американски џез-музичар.
1930, Цветко Мартиновски — македонски писател и преведувач.
1931, Пол Моушијан — американски џез-музичар.
1942, Арета Френклин — американска пејачка.
1947, Елтон Џон — англиски поп-рок музичар.
1949, Боб Езрин — канадски музички продуцент.
1962, Марша Крос — американска глумица.
1965, Сара Џесика Паркер — американска глумица.
1965, Стефка Костадинова — бугарска атлетичарка.
1976, Владимир Кличко — украински боксер.
1979, Матео Карара — италијански велосипедист.
1986, Кајл Лаури — американски кошаркар.
1988, Мартејн Кејзер — холандски велосипедист.
1991, Вилко Келдерман — холандски велосипедист.
1992, Ерик Ламела — аргентински фудбалер.
2000, Озан Кабак — турски фудбалер.
2000, Џејдон Санчо — англиски фудбалер.
28 март (родени)

1483, Рафаело Санти — италијански сликар, истакнат претставник на ренесансата во сликарството.
1749, Пјер Симон Лаплас — француски астроном, физичар и математичар.
1799, Карл фон Базедов — германски лекар и научник.
1800, Јохан Георг Ваглер — германски зоолог.
1824, Бранко Радичевиќ — српски поет.
1868, Алексеј Максимович Пешков — попознат како Максим Горки, руски писател.
1914, Бохумил Храбал — чешки писател.
1921, Дирк Богард — англиски глумец.
1936, Марио Варгас Љоса — перуански писател, добитник на Нобеловата награда во 2010 година.
1942, Џери Слоун — американски кошаркарски тренер.
1944, Киќо Слабинац — хрватски и југословенски пејач.
1944, Рик Бери — американски кошаркар.
1961, Бајрон Скот — американски кошаркар и тренер.
1962, Јуре Франко — словенечки и југословенски скијач.
1964, Александар Волков — украински и советски кошаркар.
1965, Срѓан Тодоровиќ — српски и југословенски глумец и музичар.
1966, Џон Акселрод — американски диригент.
1977, Раду Јуде — романски филмски режисер.
1985, Станислас Вавринка — швајцарски тенисер.
1986, Лејди Гага — американска поп-пејачка.
1987, Кајетано Сармиенто — колумбиски велосипедист.
1993, Матија Настасиќ — српски фудбалер.
1996, Бенжамен Павар — француски фудбалер.
Битка кај Ерусалим (1917)

Битката кај Ерусалим во 1917 година — битка која одвила помеѓу Велика Британија и Отоманското Царство за време на Првата светска војна. На 9 декември 1917 година, британците влегле во градот.
1 Подготовка
Британската војска претходно издвојувала победа за Египет во ноември 1917 година под раководство на новопоставениот генерал Аленбај. Турците немале друго решение освен да се повлечат кон исток. Во Битката кај ''Маугар'', Турците повторно биле поразени во средината на ноември. По оваа победа, британската војска се упатила кон Ерусалим. Левото нејзино крило се упатило кон Јафа, а десното кон Јудеја. Командант на турските сили во Палестина бил германскиот генерал Ерик фон Фалкенхајн. Генералот знеал дека го очекува голема битка па затоа тој добил дополнително појачување во контраофанзивата против британската војска. И двете страни добиле налог да го избегнуваат Ерусалим, Светиот град како бојно поле.
2 Падот на Ерусалим
Ерик фон Фалкенхајн наредил да бидат изведени серија од напади врз британската армија. Турците се утврдиле на многу места околу Ерусалим. Аленбај ги регрупирал своите сили и му наредил на командант Филип да го преземе градот. Британците го нападнале градот а на 8 декември ги зазеле врвовите западно од Ерусалим, па со овој успех извршиле и друга атака јужно од Витлеем. Турците не можеле ни овде да се спротивстават па така на 9 декември 1917 година британците го зазеле градот Ерусалим.
3 Влегувањето на генералот Аленбај во Ерусалим
Генералот Аленбај на 11 декември влегол во градот. Во градот била прогласена воена управа а стражата била поставена и во Витлеем сè со цел да бидат заштитени светите места на трите религии. Во Велика Британија, освојувањето на Светиот Град бил протолкуван како конечна победа во Крстоносните војни. Тоа за Велика Британија било најголемото политичко напредување по три години неуспешна војна.
4 Турски противнапад
Освојувањето на Ерусалим и неуспехот на Ерик фон Фалкенхајн довеле до големо намалување на моралот на турската армија. Борбите продолжиле и околу месните брда во кои борби Турците се здобиле со појачување на армијата. На Божик, Турците се обиделе повторно да го заземат градот но британците не им го дозволиле тоа, при кое им нанесиле и голем број на човечки жртви.
5 Последици
Сојузниците ја прославиле подедата кај Ерусалим. Но сојузниците ма другите фронтови доживеале неуспех. Така, Русија била веќе излезена од војната бидејќи избувнала Октомвриската револуција, на западниот фронт Битката кај ''Камбрај'' доживеала неуспех. Зазимањето на Ерусалим сојузниците го дочекале како едно големо олеснување. Со паѓањето на Ерусалим, тирците ја изгубиле контролата над средишна Палестина, а во 1918 година во Битката кај ''Мегида'' конечно биле протерани од ова подрачје.
31 март (родени)

1499, Пиј IV — римски папа.
1519, Анри II — крал на Франција.
1596, Рене Декарт — француски филозоф, математичар и физичар.
1675, Бенедикт XIV — римски папа.
1685, Јохан Себастијан Бах — германски композитор.
1732, Франц Јозеф Хајдн — австриски композитор.
1809, Николај Гогољ — руски писател, хуморист и сатиричар.
1850, Чарлс Волкот — американски палеонтолог.
1876, Борисав Станковиќ — српски писател.
1882, Корнеј Чуковски — руски и советски писател.
1914, Октавио Паз — мексикански писател.
1933, Никита Станеску — романски поет и есеист.
1934, Ричард Чемберлен — американски глумец.
nowrap 1955, Ангус Јанг — австралиски рок-музичар член на групата АЦ/ДЦ.
1966, Роџер Блек — британски атлетичар.
1971, Мартин Аткинсон — англиски фудбалски судија.
1981, Никола Карчев — македонски фудбалер.
1986, Егоиц Гарсија — шпански велосипедист.
1999, Едон Жегрова — косовски фудбалер.
27 март (родени)

972, Робер II Побожниот — крал на Франција.
1785, Луј XVII — крал на Франција.
1845, Вилхелм Конрад Рендген — германски физичар.
1886, Лудвиг Мис ван ден Рое — германско-американски архитект.
1891, Лајош Зилахи — унгарски писател.
1911, Вероника Тушнова — советска и руска поетеса.
1918, Борис Чипан — македонски архитект.
1921, Иван Рабузин — хрватски сликар.
1927, Мстислав Ростропович — советски и руски виолончелист.
1949, Дубравка Угрешиќ — хрватска писателка.
1951, Сања Илиќ — српски композитор и музичар.
1953, Анимари Мозер-Прел — австриска скијачка.
1958, Лазе Манасковски — македонски глумец.
1963, Квентин Тарантино — американски режисер.
1966, Жарко Паспаљ — српски и југословенски кошаркар.
1969, Мараја Кери — американска пејачка.
1971, Дејвид Култхард — британски возач на Формула 1.
1983, Василиј Кошечкин — руски хокеар.
1986, Мануел Ноер — германски фудбалски голман.
1990, Наталија Санчес — шпанска глумица и пејачка.
1990, Хоселу — шпански фудбалер.
1994, Виктор Ангелов — македонски фудбалер.
30 март (родени)

1746, Франциско Хосе де Гоја — шпански сликар и гравер.
1844, Пол Верлен — француски симболистички поет.
1853, Винсент ван Гог — холандски сликар, зачетник на постимпресионизмот.
1894, Сергеј Владимирович Иљјушин — советски конструктор на авиони.
1895, Жан Жионо — француски писател.
1914, Сони Бој Вилијамсон I — американски блуз-музичар.
1915, Арсенио Ерико — парагвајски фудбалер.
1937, Ворен Бити — американски глумец.
1945, Ерик Клептон — англиски рок-гитарист.
1964, Трејси Чепмен — американска поп-пејачка.
1968, Селин Дион — канадска пејачка.
1972, Карел Поборски — чешки фудбалер.
1973, Јан Колер — чешки фудбалер.
1976, Обаделе Томпсон — атлетичар од Барбадос.
1979, Нора Џонс — американска поп-пејачка и глумица.
1986, Серхио Рамос — шпански фудбалер.
1994, Јоанис Папапетру — грчки кошаркар.
2001, Анастасија Потапова — руска тенисерка.
Предигра за брак

Предигра за брак (англиски: ''Good Luck Chuck'') е комедија филм од 2007 год.
1 Кратка содржина
Се започнало кога Чарли Каген ‘Чак’ имал 10 години. Кршејќи го основното правило на играта ‘врти шише’, Чарли одбива да се бакне со чудната девојка од друштвото – поради што таа фрла клетва на него. Сега, 25 години подоцна, Чарли е успешен забар... и сè уште е проколнат. Додека неговиот најдобар пријател, пластичниот хирург Сту, редовно излегува скоро со секоја своја пациентка, Чарли не успева да ја најде вистинската девојка за себе. Да работите уште бидат полоши, на венчавката на својата бивша девојка открива дека секоја девојка која спиела со него ја нашла вистинската љубов на својот живот – во мажот кој би го запознала после него. Пред тоа кога ќе успее да ја најде, репутацијата на Чарли како ‘љубовниот посреќувач’ се ширува, - и жените – од неговите секретарки до незнаења за секс – сакаат да спијат со него. Но, животот преполн со секс, но без љубов го прави Чарли осамен како никогаш, сè додека не ја запознава Кам. Најголемиот малер, исто така и стручњак за пингвини, Кам е еднакво недостапна колку и убава. Но, кога помеѓу нив ќе се развие искрена љубов, Чарли сфаќа како мора да најде начин како да го тргне проклетството од него – пред тоа што девојката од неговиот живот да заврши со следниот маж кој ќе го запознае.
2 Улоги
Глумци Ликови
Џесика Алба, Кам
Дејн Кук, Чарли
Џодел Ферланд, Лила
Ден Фоглер, Сту
Ени Вуд, Лара
Челан Симонс, Карол
Танос Петрелис

Танос Петрелис (грчки: ''Θάνος Πετρέλης'') е познат грчки пејач. Стана познат во рамките на пошироката (претежно помладата) јавност преку телевизискиот натпревар на музички таленти „Fame Story“ (''Фејм Стори'', ''Φέιμ Στόρι'') на телевизиската станица „ΑΝΤ1“. Во 2004 излезе првиот негов албум насловен „ихе то хрома ту урану“ (грчки: ''Είχε το χρώμα του ουρανού'' - ја имаше бојата на небото) со композиции на Фивос (грчки: ''Φοίβος''). Голем хит од овој диск стана песната „то ема му“ (грчки: ''Το αίμα μου'' - мојата крв).
Во мај 2005 беше пуштен во оптек од „Heaven“ албумот насловен „тимизис кати апо елада“ (грчки: ''Θυμίζεις κάτι από Ελλάδα'' - потсеќаш на нешто од Грција) со потпис на Фивос по втор последователен пат. Тоа беше една долго-очекувана дискографска соработка со единаесет песни. Претходеше соучеството на Танос во скорешната дискографска работа на Деспина Ванди и на Фивос „стин авли ту парадису“ (грчки: ''Στην αυλή του παραδείσου'' - во дворот на рајот), каде што ја пееше во дует со Деспина Ванди омилената песна „канто ан магапас“ (грчки: ''Καν' το αν μ' αγαπάς'' - направи го тоа ако ме сакаш).
Други негови песни кои станаа хитови од вториот негов албум се „пос ксехњете капја сан есена“ (грчки: ''Πώς ξεχνιέται κάποια σαν εσένα'' - како се заборава некоја како тебе), „месанихта ќе кати“ (грчки: ''Μεσάνυχτα και κάτι'' - полноќ и нешто), „мета апо есена ксаназо“ (грчки: ''Μετά από εσένα ξαναζώ'' - после тебе повторно живеам), „хроња иха еци на естанто“ (грчки: ''Χρόνια είχα έτσι να αισθανθώ''), и други.
1 Дискографија
* 2004 Είχε το χρώμα του ουρανού (ихе то хрома ту урану)
* 2005 Θυμίζεις κάτι από Ελλάδα (тимизис кати апо елада)
* 2006 Ευτυχώς (cd single) (ефтихос)
* 2007 Είμαι ακόμη ελεύθερος (име акоми елефтерос)
Рош ашана

Рош ашана или Рош хашана (|ראש השנה ''рош ха-шана'') — значаен еврејски празник кој ја означува новата година, а има буквално значење „почеток на годината“.
Во јудаизмот има четири чествувања на „новата година„ и секое од нив обележува различна „година“ од правна гледна точка. Како што во грегоријанскот календар, 1 јануари ја обележува "Нова година", во исто време има и други датуми кои го обележуваат почетокот на фискалната, учебната или другата „нова година“.
Рош ашанаја обележува новата година за луѓето, животните и правните договори. Во Мишна овој ден е наречен и како денот, од кого започнуваат да се бројат календарските години, како и ''шмита'' (седмата година, време во кое е забрането да се обработува земјата) и годината ''јобел'' (годината после ''шмита'').
Овој празник во традиционалниот јудаизам се слави на први и втори тишри (септември - октомври). Во Библијата овој ден е означен како ден на собирање и дување во труби (Лев 23,24), а славењето на овој празник како почеток на новата година има свое потекло во Талмудот бидејќи таму овој ден се сметал за празник на раѓањето на светот. За разлика од обичаите на другите народи, кај Евреите овој празник се слави сериозно, со присетување на гревовите и покајание. Се дува во рог од овен наречен „шофар“, чии звуци, кои потсетуваат на плач, треба да повикаат на покајание.
Традиционалниот јудаизам знае за обичај според кој во текот на првото попладне од овој празник се оди на некоја река каде што има риби. Се кажуваат молитви, а во вода се фрлаат трошки леб што го симболизира отфрлањето на гревот. Со овој празник започнува периодот кој се нарекува „десет дена каење“ и се завршува со празникот Јом кипур.
1 Поврзано
* Еврејски календар
22 март (починале)

752, Папа Захариј — римски папа од 10 декември 741.
1687, Жан Батист Лили — француски композитор.
1832, Јохан Волфганг Гете — германски писател.
1852, Огист Мармон — француски маршал.
1916, Фердинанд Фелнер — австриски архитект.
1955, Иван Шубашиќ — хрватски политичар и правник.
2001, Вилијам Хана — американски аниматор, продуцент и режисер на цртани филмови.
2004, Ахмед Јасин — водач на Хамас.
2005, Кензо Танге — јапонски архитект.
2006, Пјер Клостерман — истакнат пилот од Втората светска војна.
2019, Скот Вокер — американски музичар и продуцент.
2022, Милован Витезовиќ — српски писател и универзитетски професор.
Опсада на Ерусалим (1187)

Опсадата на Ерусалим траела од 20 септември до 2 октомври 1187 година. Крајот на оваа војна довело до рекапитулација на крстоносците и предавање на градот на Саладин, кое послужи за започнување на третата крстоносна војна.
1 Пред војната!
Ерусалимското Кралство било ослабнато од внатрешни проблематики, особено по поразот којшто го доживеало на 4 јули 1187 година во Битката кај Хатин. Повеќе од кралскиот народ биле заробени, вклучително и кралот, и во текот на летот на Саладин не му оставало ништо друго освен да тргне кон Светиот Град. Во средината на септември, Саладин веќе ги беше освоил Акра, Јафа, Торон, Сидон, Беирут и Аскалон. Преживеаните во битката и оние кои успеале да побегнат имале можност да се скријат само во Тир, еден од градовите кои не биле под контрола на Саладин. Саладин, заедно со неговата армија претежно составена од војници по потекло од Сирија и Египет, на 20 септември веќе биле пред портите на Ерусалим.
2 Тек на војната
Веќе на 26 септември Саладин започнал да навлегува во околината на градот, поточно на Олиската планина и овде се стационирал. Ова место најмногу му одговарал со оглед на тоа што најлесно би можело да се одговори во случај на противнапад. На 29 септември ѕидот околу Ерусалимското Кралство се срушил. Крстоносците од една страна не можеле да го натерат Саладин да се повлече, а од друга страна Саладин пак никако не успевал да си создаде влез за во градот, бидејќи крстоносците добро ја познавале тактиката на муслиманите.
3 Предавање на градот
На крајот од септември, Балиан успеал да дојде до преговори со Саладин (во кои преговори тој лично учествувал), по повеќекратното откажување од тие преговори. Од друга страна пак и муслиманските водачи не се сложувале многу крајот на битката да биде одлучена со преговори. Но како и да е, Саладин прифатил градот да биде предаден по мирен пат.
4 Последици
Многу од бежанците најпрвин се упатиле кон Триполи, каде не им било дозволено да влезат во градот а и биле ограбени и малтретирани. Затоа повеќе од нив се упатиле кон Антиохија или Византија, други кон Европа.
Саладин пак, по преземањето на градот дозволил Светиот Гроб да остане во рацете на христијаните, но многу од христијанските храмови ги претворил во џамии. Така најпозната меѓу овие е џамијата Ал Акса.
Пренесувањето на вестите во Европа дека Ерусалим паднал во рацете на муслиманите довело до подготовка на уште една војна. Плановите за новата војна биле направени уште на 29 октомври 1187 година од страна на папата Григориј VIII. Со тоа подоцна започнала и третата крстоносна војна.
Ерусалимски храм

Ерусалимскиот храм, според Библијата, бил изграден сè со цел во него да биде поставен Ковчегот на заветот.
1 Потекло на поимот
На хебрејски јазик, Ерусалимскиот храм се нарекува ''Бејт ха-Микдаш'', кое се преведува како "''Свет дом''", но во Библијататој се нарекува уште и ''Бејт Адонај''("''Домот на Бог"''). Според митот, Храмот бил изграден согласно желбите на царот Давид, на кој пак самиот Бог му ги кажал инструкциите за храмот. И покрај неговитежелби за изградба на храмот, тој никогаш не го видел готов бидејќи починал а храмот го изградил неговиот наследник и син Соломон.
2 Хронологија на храмот според Библијата
Храмот на Соломон, или Првиот храм, бил изграден според Библијата од цар Соломон (во текот на 10 век п.н.е.). Целосно бил разрушен од страна на вавилонскиот цар Навуходоносор II во 586 година п.н.е.
Вториот храм – неговата изградба започнала околу 536 година п.н.е., по враќањето на Евреите од Вавилон, а целосната му изградба траела сè до 515 година п.н.е.
Храмот на Ирод - претставува значително проширување на Вториот храм. Бил започнат од Ирод Велики кон крајот на 19 година п.н.е. а целосно завршен во 64 година. Храмот бил разрушен во 70 година од император Тит. Денес, од храмот е останат само западниот дел — Ѕидот на плачот.
3 Храмот според религиите
3.1 Јудаизам
Со разрушавањето на Вториот храм, во јудаизмот престанала и практиката за одржување на ритуалите кои се вршеле до тогаш. Западниот дел (Ѕидот на плачот) е место каде многу верници се молат на Бог. Овој ѕид всушност по 1967 година се превраќа во синагога под откриено небо.
Во денешно време сè повеќе е застапена тезата дека е потребно за изградба на нов – Трет храм.
3.2 Ислам
Џамијата Ал Акса е едно од најсветите места на муслиманите.
3.3 Христијанство
Храмот е споменет на неколкупати во Новиот завет. Самиот Исус Христос го посетил неколкупати.
Апостолите на Исус продолжиле да го посетуваат храмот и по неговото воскреснување. Во времето кога Ерусалим станал христијански град, христијаните изградиле црква во чест на Исус Христос, но таа била разрушена од страна на муслиманите и претворена во џамија позната како Ал Акса.
Златна порта (Ерусалим)

Златната врата, како што се нарекува во христијанската литература е најстарата порта која се наоѓа во стариот дел од градот Ерусалим. Во арапската литература оваа порта е позната како портата на вечниот живот, а во древноста како “прекрасната врата“.
1 Историја
Градбата на оваа порта е најверојатно започната околу 520 година во времето на византискиот цар Јустинијан I. Но според други извори таа била изградена во 7 век во времето на Византија. Златната порта се наоѓа околу средишниот дел на Ерусалимскиот храм. Оваа порта е користена и споменета во Библијата.
2 Библиски преданија
Низ истата оваа врата, во 628 година византискиот цар Ираклиј решил да влезе триуфално, облечен во блескави алишта, јавајќи на коњ – враќајќи се по триумфот против Персија. Во време на овој поход, владетелот успеал да го врати од плен и да го донесе обратно во Ерусалим Христовиот крст, којшто бил откриен од царицата Елена во 4 век и облеан со злато и скапоценети камења, кој персијците го презеле по зазимањето и грабењето на градот во 622 година. Кога триумфалното шествие стигнало до Златната порта, коњот на Ираклиј застанал и не сакал да продолжи понатаму. “Така направи бидејќи го носеше крстот на Хрисос ” – рекол тогашниот патријарх Захариј Ерусалимски. Тогаш Ираклиј се соблекол бос и сам го внел во Ерусалим преку Златната врата.
Според едно предание по ова, Ираклиј заповедил вратата да биде заѕидена, бидејќи како што рекол “ ''штом низ оваа врата поминал Светиот Крст, никој друг не би трабало повеќе да го гази местото со нозете си''“ . Според друго предание Златната порта била заѕидана дури во времето на султанот Сулејман Велики – од суеверие – за да не се оствари верувањето на христијаните дека Судниот ден преку оваа порта ќе влезе одново Спасителот. Слободно ќе помине низ неа и иако е затворена, таа од Неговата сила ќе биде повторно отворена.
3 Верувања
3.1 Јудаизам
Според јудаизмот, оваа порта е всушност портата преку која новиот месија ќе дојде во Ерусалим. Земјиштето пред Златната порта е најскапото место за гроб во светот. Богати евреи од целиот свет плаќаат многу пари, сè со цел да бидат погребани точно овде.Тие веруваат дека на Денот на Страшниот суд ќе бидат воскреснати најнапред евреите, кои се погребени пред Златната порта.
3.2 Ислам
Султанот Сулејман I влегол низ оваа порта во 1541 година и претпоставувале дека тоа е новиот месија.За оваа порта се верува дека калифите ја заѕидале уште во 7 век, кога бил забранет влез на Ридот на храмот за сите оние кои не веруваат во исламот. Оваа порта е свртена кон Кедронската долина. Низ оваа долина, и тоа токму пред Златната порта, се сместени муслиманските гробови.
3.3 Христијанство
Според христијанството Исус Христос е месијата кој поминал низ оваа порта сè со цел да го спаси народот од неговите гревови.
Денес Златната порта е затворена. Низ неа може директно да се дојде до Ридот на Ерусалимскиот храм.
Шабац

Шабац — град во Србија.
1 Население
Според пописот од 2011 година во градот Шабац живееле 115,884 жители.
Етничка група, Население, %
Срби, 110,642, 95.48%
Роми, 1,902, 1.64%
Муслимани, 393, 0.34%
Хрвати, 165, 0.14%
Југословени, 123, 0.11%
Други, 2,659, 2.29%
Вкупно, 115,884
Источен Ерусалим

Источен Ерусалим е многу спорно место на Блискиот Исток. Тоа е оној дел од градот Ерусалим, кој бил под контрола на Јордан како резултат од арапско-израелската војна во 1948 година. Под контрола на Јордан е до Шестдневната војна од 1967 година, кога потпаѓа под израелска власт. Палестина градот Ерусалим го гледа својот главен град, а Израел тоа категорично го одбива.
Стариот град на Ерусалим е всушност т.н. источниот дел, во кој се наоѓаат најсветите места за евреите, муслиманите и христијаните, како Ѕидот на плачот, Ал Акса, Светиот Гроб итн.
Втор ерусалимски храм

Вториот ерусалимски храм се нарекува реконструкцијата на Храмот на Соломон кој бил разрушен од страна на вавилонскиот цар Навуходонозор II во 586 година п.н.е..
Вториот храм бил изграден во текот на 515 година п.н.е., по враќањето на евреите од Вавилон и бил повторно разрушен од страна на римскиот цар Тит во 70 година. Во текот на овој период храмот бил најзначајно место на јудаизмот каде се удржувале сите нивни ритуали.
Во 19 година Ирод Велики го дал почетокот за изградба на храмот и од овде Вториот храм исто така се нарекува и Храмот на Ирод.
1 Изградба на храмот
Веднш по враќањето на евреите од Вавилон, под раководството на назначениот за раководител на Јудеја Зоровавел, се започнува со градбата на храмот.
Божјиот храм бил изграден точно на местото каде се наоѓал претходниот храм. Во 535 година п.н.е. темелите на храмот биле завршени. А целосно, храмот се завршил со градбата во 515 година п.н.е.
2 Разлики со Првиот храм
Вториот храм не било можно да биде изграден со истиот раскош како претходниот – Храмот на Соломон. Освен тоа, некои од елементите кои се наоѓале во претходниот храм биле или уништени или засекогаш изгубени, како на пример: Ковчегот на заветот (Кивот), Урим и Тумим, плочите со Десетте Божји заповеди итн.
Храмот, како и скоро целиот Ерусалим биле разрушени од страна на римскиот цар Тит во 70 година.
Меѓународна вселенска станица

Меѓународна вселенска станица или ММС (|International Space Station, ISS; |Международная космическая станция, МКС ) — прва вселенска станица изградена од страна на повеќе држави преку нивна меѓународна соработка. Моментално ја сочинуваат 6 главни модули (по завршувањето на изградбата треба да ги има 16) и овозможува престој на 3 членови на постојаниот екипаж (од 2008 година постојаниот екипаж на станицата треба да го сочинуваат 6 членови). Првите модули на станицата беа лансирани на орбитата и меѓусебно повразни во 1998 година. Првиот постојан екипаж во станицата пристигна во 2000 година. Извор на енергија за МВС се сончевите колектори, а за транспорт на луѓе и материјали до станицата се користат американските вселенски летала Спејс Шатли(Space Shuttle) преку проектот СТС (Space Transportation System - Вселенски Транспортен Систем) како и руските вселенски летала Сојуз и Прогрес.
Тајфун

Тајфунот е локално име за тропски циклон кое се користи во источна и југоисточна Азија. Во тајфуните се појавува т.н. око на циклонот во кое владее тотален мир, не врнe дожд и не дува ветaр. Местото кое се наоѓа во центарот на окото на циклонот останува мирно околу 1 час. Тајфуните најчесто се појавуваат во летно време, а исто така и на есен. Ветровите во внатрешноста на тајфунот можат да достигнат огромна брзина, дури до 300 км/ч. Тајфуните со себе носат обемни врнежи и можат да предизвикаат огромни штети.
1 Тајфунот како тема во уметноста и во популарната култура
* „Тајфун“ - новела на англискиот писател Џозеф Конрад од 1902 година.