procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Странски јазик

Странски јазик — јазик кој е матичен за друга држава. Странскиот јазик не е секојдневен јазик за државата на лицето за кое станува збор. Така, англискиот јазик во Македонија се смета за странски јазик, бидејќи тој е матичен јазик на други држави и не е во секојдневна употреба во државата Македонија.
1 Странскиот јазик во образованието
Најголемиот дел од училиштата во светот имаат изучување на барем еден странски јазик. Според податоците до 1998, скоро сите ученици во Европа учеле барем еден странски јазик како дел од задолжителните предмети во наставата. Единствен исклучок на ова била Ирска, каде се изучуваат ирски и англиски, но ниту еден од овие не е странски јазик за Ирците (но сепак има ирски ученици кои изучуваат и трет јазик). Бројот на училишни часови за изучување на странскиот јазик варира од држава во држава, но според истите податоци се увидело дека не се помалку од три седмично. Исто така, варира возраста кога странскиот јазик се изучува. Така во Македонија англискиот се изучува на 6 годишна возраст, исто како и во Луксембург, Малта или Норвешка. Во Фландрија, Белгија, странскиот јазик се изучува од 10 годишна возраст.
2 Поврзано
*Мајчин јазик
*Јазично образование
*Втор јазик
Пинеберг

Пинеберг (|Pinneberg) — град и административен центар на истоимениот округ, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Пинеберг се наоѓа 18 километри северозападно од Хамбург и влегува во рамките на метрополитенската област Хамбург.
Пинеберг се наоѓа на устието на малата река Миленау во Пинау. Покрај самиот град, во рамките на градот влегуваат следниве единици: Квелентал, Тесдорф, Егерштет, Пинебергердорф и Валденау-Датум.
1 Историја
Кога бил првпат изграден замокот во Пинеберг околу 1200 година, местото веќе неколку векови било користено како место за советите на Германите. Во 1370 година, замокот бил освоен од грофот Адолф VIII од Шауенбург и Холштајн-Пинеберг.
Во 1397 година, Пинеберг бил првпат споменат во официјалните документи како седиште на суд.
Во 1472 година бил изграден ренесансен замок на местото на стариот замок. Бил тешко оштетен во годините 1627 и 1657 и конечно срушен во 1720 година. Помеѓу 1765 и 1767 година бил изграден Дростај за дростот Ханс фон Алефелт. Оваа тулна градба, која веројатно била изградена од Ернст Георг Зонини, е најважниот пример на барокната архитектура во округот Пинеберг.
Откако некои слуги и занаетчии се населиле во близина на замокот, населбата полека се ширела, добивајќи општински права во 1875 година, иако била седиште на данскиот Ландрост од 1640 година и седиште на Прусија прускиот окружен управник од 1866 година во рамките на Покраината Шлезвиг-Холштајн.
Во 1905 година, населбата „Пинебергер Дорф“ била припоена, а во 1927 година и селата Тесдорф и Валденау.
По Втората светска војна бројот на жители на Пинеберг двојни се зголемил поради напливот на бегалци од изгубените источни територии на Германија. Подоцна, за разлика од многу други градови во покраината Шлезвиг-Холштајн, Пинеберг успеал да го задржи стабилен бројот на жители.
2 Сообраќај
Многу регионални возови застануваат на железничката станица Пинеберг, додека Хамбуршката С-Железница завршува тука. С-Железницата исто така застанува и на железничката станица Тесдорф.
3 Меѓународни односи
Збратимувањето на градот со Роквил, Мериленд, во Соединетите Американски Држави, било прво такво во Германија помеѓу поразените и победниците.
3.1 Збратимени градови
Пинеберг е збратимен со следниве градови:
* Роквил, САД (од 1957 г.)
* Нзега, Танзанија
* Приморск, Русија
4 Познати луѓе
* Бернхард Зибкен (1910—1949) — СС офицер
* Михаел Вестфал (1965–1991) — тенисер
* Михаел Штих (р. 1968) — тенисер
* Марио Сенеси — унгарско-германски писател
Торнеш

Торнеш (|Tornesch) — град во округот Пинеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа околу 7 километри југоисточно од Елмсхорн и 25 километри северозападно од Хамбург.
На југ од градот се наоѓаат реките Пинау и Билсбек. Кон градот припаѓаат и местата Аренлое, Езинген и Оа.2
Халстенбек

Халстенбек (|Halstenbek) — општина во округот Пинеберг, во јужниот дел на сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа на северозападната граница на градот Хамбург и околу 5 километри на југоисток од Пинеберг.
Два помали потоци Балербек и Дипенау поминуваат низ општината, кои истекуваат од малото Крупундско Езеро.
Халстенбек е поврзан со јавниот сообраќаен систем на Хамбург. Линијата 3 на Хамбуршката С-Железница застанува на станиците Крупундер и Халстенбек, обете дел од општината Халстенбек.
Шенефелд (Пинеберг)

Шенефелд (|Schenefeld) — град во округот Пинеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа на северозападната граница со Хамбург и претставува дел од метрополитенската област Хамбург.
1 Географија
Градот Шенефелд е опкружен од југ, југозапад и југоисток од градот Хамбург, додека на северозапад се граничи со градот Пинеберг, а на север и на североисток со општината Халстенбек.
Реката Дипенау поминува низ градот и е прикажана на самиот грб на градот.
Иако Шенефелд припаѓа на покраината Шлезвиг-Холштајн, градот е сообраќајно поврзан со Хамбург. До 1 јули 1993 година, градот го имал заедничкиот поштенски број со Хамбург (2000), додека повикувачкиот број и денес е истиот оној на Хамбург (040). Често, Шенефелд се смета како дел од Хамбург.
2 Историја
Местото било споменато првпат во 1075 година од страна на Адам Бременски, додека првиот запис за местото се случил во 1256 година. Градските права ги добил на 1 јули 1972 година.
Камера 300 (фестивал)

Камера 300 е меѓународен фестивал на аматерски документарни филмови што се одржува во Битола. Фестивалот го организира кино-клубот „Студио Милтон Манаки“ од Битола. Директор на фестивалот е Стефан Хаџиантоновски.
1 22. издание
На 22. издание на фестивалот, кое се одржало од 30 октомври до 1 ноември 2014 година учествувале 75 филмови од 15 земји, од кои 25 филма биле од Македонија.
Даблинска митрополија (Црква на Ирска)

Даблинска митрополија (|Province of Dublin) или Јужна митрополија (''Southern Province'') — една од двете митрополии на денешната англиканска Црква на Ирска (другата е Арманска), наречена по нејзиното седиште — градот Даблин во Република Ирска. Го носи формалниот назив „Обединета даблинско-кашелска митрополија“ (''The United Province of Dublin and Cashel'') по спојувањето со Кашелската митрополија во 1833 г.
Митрополит е Архиепископот Даблински.
1 Надлежност
Митрополијата има 5 епархии кои приближно ја опфаќаат јужната половина на островот Ирска, односно грофовиите Мит, Вестмит, Даблин, Килдер, Офали, Лиш, Виклоу, Вексфорд, Карлоу, Килкени, Типерери, Вотерфорд, Корк, Кери, Лимерик, Клер и јужната половина на грофовијата Голвеј.
2 Поврзано
* Список на епархии на Црквата на Ирска
Владимир Георги Спасов

Владимир Георги Спасов (1933, Велес) — македонски сликар.
1 Животопис
Спасов е роден во Велес, во 1933 година. Во 1963 година завршил Виша педагошка школа во Скопје, ликовна насока со историја на уметноста. До пензионирањето во 2000 година, работел како артист/аниматор во Македонската телевизија.
2 Творештво
Спасов учествувал во поголем број групни изложби во Македонија и во странство.
На 28 октомври 2014 година, во Музејот на градот Скопје била отворена ретроспективна изложба на Спасов, со наслов „Мојот ликовен ракопис“, а на која биле прикажани педесетина дела, создавани од 1950 до 1980 година, во различни техники.
Мила Гојсалич

Мила Гојсалич (умрела во 1530) — хрватска народна хероина.
Според традицијата, нејзиното потекло е од селото Костање во далматинската Загора и таа била далечен потомок на хрватскиот крал Гојслав. Таа живееше во времето на Отоманските војните во Хрватска. Во 1530 Отоманскиот Ахмед-паша собра војска од 10.000 мажи со цел да го освојат Пољица. Тој направи камп во местото наречено Подгорац. Мила Гојсалич беше меѓу другите локални жени принудени да ја изгубат невиноста со Ахмед-паша. Поради тоа, таа се инфилтрирала во турскиот камп и ги разнесе резервите на муниција, при што загинаа Ахмед-паша и бројни офицери и војници. Тој акт сосема ги изненадени и збуни останатите турски војници кои потоа биле поразени од страна на луѓето од Пољица.
Иван Мештровиќ ја извајани нејзината статуа, инсталирана над градот Омиш, а Јаков Готовац составил опера во нејзина чест. Август Шеноа исто така пишувал за неа.
Во нејзиното родно место, секое лето има културна манифестација наречена ''Деновите на Мила Гојсалич''. Нејзината куќа сè уште е во селото и е целосно обновена.
Дипенау (река)

Дипенау (|Düpenau) — помала река во сојузните покраини Хамбург и Шлезвиг-Холштајн. Извира во Хамбург-Осдорф, по што неколку стотина метри се наоѓа на границата со Изерброк, потоа тече кон север.
Откако ќе го помине езерото Хелмут Шак, преминува во градот Шенефелд. Во понатамошниот тек на север поминува низ општината Халстенбек, за да се влие во Миленау, кај Пинеберг, источно од местото Тесдорф.
1 Поврзано
* Список на реки во Хамбург
* Список на реки во Шлезвиг-Холштајн
Јувентус-Каљари (Серија А 2013-14)

Натпреварот помеѓу екипите на Јувентус и Каљари за сезоната 2013-14 се одиграл во рамките на последното 38-мо коло од Серија А. Натпреварот немал некое големо бодовно значење бидејќи домаќините математички веќе ја освоиле титулата на три кола пред крајот, а гостите пак веќе обезбедиле опстанок. Сепак, нешто поголем мотив за победа имала домашната екипа кој со победа или нерешено би дошле до бројката од 100 бода (или 102 во случај на победа), што во историјата на Серија А не и успеало на ниту една екипа претходно. Јувентус веќе поставил нов рекорд за најмногу освоени бодови (99) пред почетокот на овој натпревар, надминувајќи го рекордот на Интер од сезоната 2006-07 кога освоиле 97 бода.
1 Преглед на натпреварот
Првата шанса на натпреварот ја имале гостите преку Ибарбо, но неговиот удар од косо го одбранил Буфон. Во 8-мата минута паднал првиот гол на натпреварот; по слободниот удар на Пирло топката завршила во пречката, а потоа од грбот на голманот на Каљари Силвестри се одбила во мрежата, 1-0 за Јувентус. Во 15-тата минута Јуве дошол во водство со 2-0, а стрелец бил Љоренте. Пирло извел корнер од десната страна, шпанскиот напаѓач на домаќините бил најснаодлив во шеснаесетникот и ја зголемил предноста. Малку потоа Десена пропуштил голема шанса за Каљари, излегол сам пред Буфон, но овој му го одбранил ударот. Во 40-тата минута конечниот резултат го поставил Маркизио. Во второт полувреме немало големи возбудувања и домаќините успеале да го сочуваат водството и својата мрежа празна. Македонскиот репрезентативец Агим Ибраими влегол во игра во 66-тата минута.
По завршувањето на натпреварот домашните навивачи имале причини за славје бидејќи покрај рекордот и освојувањето на 102 бода, уследило и доделувањето на медалите и трофејот.
2 Најмногу бодови во домашната лига
Со освојувањето на 102 бода Јувентус е сега втор во Европа по бројот на освоени бодови во една сезона со бод помалку од шкотскиот Селтик, кој во сезоната 2001-02 освоил 103. Исто така подобрен е рекордот во петте најквалитетни лиги во Европа (Англија, Италија, Германија, Шпанија и Франција), кој го држеле Реал Мадрид и Барселона со 100 бодови како и личниот рекорд на клубот, кој изнесувал 87 бода.
Еве како изгледа списокот на клубови кој освоиле најмногу бодови во домашната лига:
* 103 (38 натпревари) — во сезоната 2001–02, рекорд за шкотската Премиер лига и рекорд на сите времиња
* 102 (38 натпревари) — во сезоната 2013–14, рекорд за италијанската Серија А
* 100 (38 натпревари) — во сезоната 2011–12, рекорд за шпанската Ла Лига
* 100 (38 натпревари) — во сезоната 2012–13, рекорд за шпанската Ла Лига
* 99 (38 натпревари) — во сезоната 2009–10
* 99 (38 натпревари) — во 2013–14
ATC код A06

1 A06A Лекови за констипација
1.1 A06AA Омекнувачи, емолиенси
:A06AA01 Течен парафин
:A06AA02 Докузат натриум
:A06AA51 Течен парафин, комбинации
1.2 A06AB Контактни лаксативи
:A06AB01 Оксифенизатин
:A06AB02 Бизакодил
:A06AB03 Дантрон
:A06AB04 Фенолфталеин
:A06AB05 Рицинусово масло
:A06AB06 Сена гликозиди
:A06AB07 Каскара
:A06AB08 Натриум пикосулфат
:A06AB09 Бизоксантин
:A06AB20 Контактни лаксативи во комбинација
:A06AB30 Контактни лаксативи во комбинација со алкалоиди од лудо билје
:A06AB52 Бизакодил, комбинации
:A06AB53 Дантрон, комбинации
:A06AB56 Сена гликозиди, комбинации
:A06AB57 Каскара, комбинации
:A06AB58 Натриум пикосулфат, комбинации
Скупи-фест

Скупи-фест е меѓународен театарски фестивал што се одржува во Македонија. Директор на фестивалот е Музбајдин Ќамили, а уметнички директор е Сенко Велинов.
1 Скупи-фест 2013
Главната награда на седмото издание нафестивалот ја освоил Државниот театар од Тибинген, Германија.
2 Скупи-фест 2014
Осмото издание на фестивалот се одржал во периодот 31 октомври - 6 ноември 2014 година, под мотото „Маски и даски“. Претставите се одржале во Младинскиот културен центар и во театарот „Центар“ во Скопје.
На фестивалот биле прикажани претставите:* „Гробница за Борис Давидович“, во режија на Ивица Булјан,
* „Сите птици се веќе таму“, а во режија на Еберхард Колер, а во копродукција на театрите „Шлахтхаус“ од Берн и „Поколениј“ од Санкт Петербург,
* „Градители на империјата или Шмурц“, во режија на Александар Поповски и во изведба на турскиот театар „Хајал Пердеси“,
* „Вистинскиот Запад“ од Сем Шепард, во режија на Лаура Неџа, а во изведба на „Шетачкиот театар“ од Тирана,
* „Претстава без наслов“, во изведба на Бриџ театар од Романија,
* „Јерма“ од Лорка, во режија на Дијана Добрева, а во изведба на Театарот на бугарската армија,
* „И сега: светот!“, во режија на Соња Штрајфингер, а во изведба на Државниот театар од Тибинген, Германија.
Според организаторот, за учество на фестивалот се пријавиле дури 114 театри. Жирито го сочинувале: режисерот Синиша Евтимов и глумците Муса Јусуфи и Албана Санчоли. Министерството за култура на Македонија го помогнало фестивалот со 2,6 милиони денари. Бугарската претстава „Јерма“ била прогласена за најдобра на фестивалот.
Стинг

Стинг (англики: ''Sting'') — британски музичар и глумец.
1 Животопис
Стинг е оженет со Труди Стајлер.
Во декември 2014 година, Стинг бил еден од добитниците на традиционалните признанија што ги доделува Центарот за сценски уметници „Џон Ф. Кенеди“. На церемонијата, одржана во Белата куќа, наградата му ја врачил американскиот претседател Барак Обама.
2 Музичка кариера
2.1 Соло кариера
На 26 октомври 2014 година, првиот мјузикл на Стинг, „Последниот брод“ бил премиерно поставен на Бродвеј и добил добри критики од публиката и критиката. Така, весникот „Њујорк тајмс“ напишал дека „претставата е амбициозна, искрена и заводлива“. Мјузиклот содржи песни од истоимениот албум на Стинг од 2013 година, а текстот го напишале Џон Логан и Брајан Јорки. Дејството на мјузиклот се случува во родното место на Стинг, Волсенд и го прикажува животот на група невработени работници од едно бродоградилиште, кои преземаат една фабрика за да го изградат последниот брод.
Во рамките на својата 57th & 9th турнеја го посети Скопје. На 15 октомври 2017 одржа концерт пред околу 3000 посетители во Вип арената.
Шенон (единица)

шенон (симбол: Sh), попознат како ''бит'' – единица за информација и за ентропија дефинирана со IEC 80000-13. Еден шенон е информација содржана во настан чија веројатност за појава е . Исто така тој е ентропијата на систем со две еднакво веројатни состојби. Доколку пораката е составена од секвенца од даден број битови, така што сите битски стрингови се еднакво веројатни, информацијата содржана во пораката изразена во шенони е еднаква на бројот на битови во секвенцата. Заради ова и историски причини, шенонот е попознат како бит. Воведувањето на (јули 2017) на поимот „шенон“ дава експлицитна дистинкција меѓу количината информација која е изразена и количината податоци што можат да се употребат за да изрази информацијата. IEEE Std 260.1-2004 сè уште ја дефинира единицата со ова значење како бит, без спомнување на шенонот.
Шенонот може да се претвори во други информациски единици согласно со
Шенонот го добил името според Клод Шенон, основачот на теоријата на информациите.
1 Поврзано
* бан
Сузана В. Спасовска

Сузана В. Спасовска (1972, Ротердам, Холандија) — македонска поетеса, книжевна критичарка.
1 Животопис
Сузана В. Спасовска е родена во 1972 година, во Ротердам. Дипломирала, магистрирала и докторирала на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје.
2 Творештво
Спасовска ги има објавено следниве збирки поезија:* И љубов и заговор (1996)
* Смртно писмо (2004)
* Божествена жена (2006)
* Низ темјанот еден лилјан (2014)
*Пеперутка од пепел (2018)
*Јазикот на светлината (2020) - добитник на наградата „Антев златник“, 2019 година
*Кадуцеј и лира (2022)
Во 2021 година ја објави книгата „Слободата на стихот“, како самостојно издание, која е нејзината магистерска теза.Во 2024 година излезе од печат нејзината критичко-есеистичка книга „На врв од острицата“, во издание на издавачката куќа „Макавеј“ од Скопје.
Александар Станковиќ (новинар)

Александар Станковиќ - Ацо (, - , ) — доајен на македонското повоено новинарство и поет. Негова ќерка е Снежана Османли (1954-2013), деловна дама и политичар.
1 Животопис
Станковиќ е роден во Битола, како најмало од четирите деца на Милета Станковиќ, предвоен финансов инспектор и Севастија Станковиќ (род. Сековска). По ослободувањето, како многу млад започнал да се занимава со поетска, а службено и со новинарска дејност. Тој е еден од генерацијата први македонски повоени писатели и поети со изразит лирски сензибилитет. Соработувал со првите македонски литературни списанија во кои се појавуваат негови книжевни творби. Песни објавувал во првите македонски книжевни списанија: „Нов ден“, „Иднина“, „Млада литература“, „Разгледи“, а пишувал и театарски осврти. Бил член на советот на Битолскиот народен театар.
Се усовршил како професионалец, активен новинар и дописник, а набрзо и како агилен раководител. Како новинар, работел во основачките состави на „Битолски весник“, дописник на Радио-Скопје, директор на Радио Битола, новинар на првото издание на списанието за литература и култура „Разгледи“. Александар Станковиќ е прв директор на Радио Битола.
По основањето на Телевизија Скопје во 1964 како искусен професионалец бил повикан да премине во Скопје за уредник на информативната програма, при што учествува во подготовката на првиот ТВ дневник на македонското телевизиско студио. Како уредник, познат е по сигурната и точна селекција на вестите и во дескот на дневната редакција на МТВ каде што работи како исклучително оперативен уредник. Автор е на концептот на т.н. водителски ТВ дневник и е негов прв водител.
Зад себе оставил голем број необјавени поетски творби и прозни остварувања.
Уредник на Дневната програма на Телевизија Скопје, потоа и директор за меѓународна размена на МТВ, позиција од која заминува во пензија. Бил член на раководството на МТВ и на ЈРТ.
Починал набрзо по пензионирањето, во март 1993 година во Скопје.
Синедејс

Синедејс (англиски: ''Cinedays'') — македонски филмски фестивал, кој се одржува во Скопје. Организатор на фестивалот е Младинскиот културен центар од Скопје.
1 Синедејс 2014
На 13. издание на „Синедејс“, одржано од 13 до 22 ноември 2014 година биле прикажани повеќе од 100 филма, придружени со пет работилници, десет концерти и голем број гости. Ова издание на фестивалот било ффинансиски поддржано од Министерството за култура на Македонија со еден милион денари, а исто така, фестивалот бил помогнат и од градот Скопје и претставништвото на Европската комисија во Македонија. Фестивалот започнал со македонската премиера на филмот „Споменикот на Мајкл Џексон“, дело на српскиот режисер Дарко Лунгулов, одржана во киното „Милениум“. Исто така, филмовите се прикажувале и во киното „Фроина“ во МКЦ и во Кинотеката на Македонија.
Во „Гала програмата“ на фестивалот биле прикажани филмовите: „Детство“ на Ричард Линклејтер, „Најбараниот човек“ на Антон Корбијн, „Мапа на ѕвездите“ на Дејвид Кроненберг, двата дела на „Нимфоманка“ на Ларс фон Трир, „Ида“ на Павел Павликовски, „Човекот-птица“ на Алехандро Ињариту, „Левијатан“ на Андреј Звјагинцев итн. На програмата биле ставени и два омнибус-филма - „Мостовите на Сараево“ и „Рио, те сакам“, додека во програмата „Земја во фокусот“ биле прикажани пет филма од Бразил. Најпосле, покрај филмовите од официјалната селекција и програмата „Синебалкан“, биле прикажани и неколку македонски кратки филмови, како и повеќе музички филмови.
Протофеминизам

Протофеминизам е термин кој се користи за дефинирање на жените во филозофска традиција кои придонеле за современите феминистички концепти, но живееле во време кога терминот "феминистка" беше непознат, односно пред 20-от век. Прецизна употреба на терминот е спорен, и феминизмот од 18-от век и 19-от век често се сумира под поимот "феминизам".
1 Поврзано
*Кристина Пизанска
*Мари де Гурне
*Олимпија де Гуж
Список на реки во Шлезвиг-Холштајн

Список на реки во Шлезвиг-Холштајн, Германија:
1 А
* Ајдер
* Албек (Хемелсдорфско Езеро)
* Албек (Штер)
* Алстер
* Алте Швентине
* Арлау
2 Б
* Балбек
* Барниц
* Басхорнлауфграбен
* Бекау
* Белкау
* Бесте
* Биле
* Билзенер Бек
* Билсбек
* Бинцау
* Бисниц
* Бојце
* Бонденау
* Брамау
* Бреденбек (Алстер)
* Бреденбек (Бинцау)
* Брокландсау
* Брокштетер Ау
* Букенер Ау
3 В
* Вакениц
* Вандзе
* Веделер Ау
* Верау
* Вирбек
* Вилстерау
4 Г
* Гезебек
* Гизелау
* Глиндер Ау
* Годел
* Гронау (Пинау)
5 Д
* Далбек
* Делфенау
* Дипенау
* Дозенбек
6 Е
* Ебах (Пинау)
* Елба
7 З
* Залцау
* Зорге (Шлезвиг)
8 Ј
* Јарбек
* Јефенау
9 К
* Клевер Ау
* Клостердајхветер (Пинау)
* Корбек
* Косау
* Крамбек (Пинау)
* Кремпау
* Крикау
* Крумбек
* Курауер Ау
10 Л
* Ланкау (Алстер)
* Лефензау
* Линденерау
* Лотбек (Бах)
* Лунау
11 М
* Мајерајбах (Миленау)
* Медебек
* Миле
* Миленау (Бекау)
* Миленау (Релау)
* Миленбарбекер Ау
* Миленбек (Штер)
* Митбек
12 Н
* Нидерелба
* Нордербесте
13 О
* Олау (Худау)
* Ортброкграбен
* Остенау
* Остерау (Брамау)
* Остерау (Брокландсау)
14 П
* Пинау
15 Р
* Рајдер Ау
* Ранцау (река)
* Рин (Елба)
16 Т
* Тарпенбек
* Тенсфелдер Ау
* Тиленау
* Траве
* Трене
17 У
* Унтерелба
18 Ф
* Факенбургер Ландграбен
* Флеркендорфер Миленау
* Фуленау
19 Х
* Хагенер Ау
* Хајдграбен (Бах)
* Хајдграбен (Пинау)
* Хајлсау
* Халер Ау
* Ханерау
* Хеленау
* Хоенфелдер Миленау
* Холстенау
* Хорнбекер Миленбах
* Худау
* Хузумер Миленау
20 Ш
* Швале
* Швартау
* Шварце Ау
* Швентине
* Ширнау
* Шмалфелдер Ау
* Шпек (Ајдер)
* Штегау
* Штекниц
* Штепениц (Траве)
* Штер (Елба)
* Шуленброксбек
Банка на Латвија

Банката на Латвија (латвиски: ''Latvijas Banka'') е централна банка на Латвија (Летонија). Таа е членка на Европскиот систем на централни банки, надлежна за монетарната политика и банкарскиот систем на Летонија (Латвија).
1 Монетарна политика
Во периодот кога Банката на Латвија самостојно ја водела монетарната политика (до влезот во евро-зоната), доминантен монетарен инструмент бил расположливиот депозит со рок на достасување од 7 дена. Овој инструмент бил воведен во март 2010 година, како одговор на потребите на банките, кои биле особено претпазливи при кредитирањето на приватниот сектор и имале преференции за пласирање на вишокот средства кај централната банка. Ваквото однесување на банките следувало по кредитниот бум во периодот 2001-2007 година, кој доведол до прегревање на економијата и надворешна нерамнотежа. На банките им стоел на располагање и стандардниот расположлив депозит преку ноќ, а каматните стапки биле утврдени на ниво од 0,05% и 0,075%, за депозитот преку ноќ и за депозитот на 7 дена.
Расположливиот кредит се одобрувал преку ноќ, а каматната стапка варирала во зависност од тоа колку пати банката ја користела оваа можност во текот на последните 30 дена, и тоа: 7,5% доколку банката го користела овој инструмент до 5 работни дена, 15% за користење од 6 до 10 работни дена, и 30% во случај кога банката го има користено инструментот повеќе од 10 работни дена.
Стапката на задолжителната резерва била утврдена на ниво од 5%, со исклучок на примената на 0% за репо-трансакции и 3% за обврски со рок од над 2 години, за обврски кои може да бидат исплатени предвреме со отказен рок од две години и за неотповикливи должнички хартии од вредност. Периодот на исполнување бил од 24-ти во месецот до 23-ти наредниот месец, при што задолжителната резерва се исполнувала на просечна основа. Надоместот на задолжителната резерва бил утврден во висина на каматната стапка на расположливиот депозит преку ноќ.
2 Официјално мрежно место
*
Список на канцерогени во чадот од цигарите

Според Одделот за здравство и социјални услуги на САД, следниве супстанции се познати канцерогени од чадот од цигарите кај луѓето:
Хемикалија, Количество (во цигара)
Ацеталдехид, 980 микрограми до 1.37 милиграми
Акрилонитрил, порано 1 до 2 милиграми. Порано се користел како фумигант во тутунот. Неговата употреба е напуштена.
4-Аминобифенил, 0.2 до 23 нанограми
''o''-Анизидин хидрохлорид, непознато
Арсен, непознато
Бензен, 5.9 до 75 микрограми
Берилиум, 0.5 нанограми
1,3-Бутадиен, 152 до 400 микрограми
Кадмиум, 1.7 микрограми
1,1-Диметилхидразин, непознато
Етилен оксид, непознато
Формалдехид, непознато
Фуран, непознато
Хетероциклични амини, непознато
Хидразин, 32 микрограми
Изопрен, 3.1 милиграми
Олово, непознато
2-Нафтиламин, 1.5 до 35 нанограми
Нитрометан, непознато
''N''-Нитрозоди-''n''-бутиламин, 3 нанограми
''N''-Нитрозодиетаноламин, 24 до 36 нанограми
''N''-Нитрозодиетиламин, до 8.3 нанограми
''N''-Нитрозодиметиламин, 5.7 до 43 нанограми
''N''-Нитрозоди-''n''-пропиламин, 1 нанограм
4-(''N''-Нитрозометиламино)-1-(3-пиридил)-1-бутанон, до 4.2 микрограми
''N''-Нитрозонорникотин, 14 микрограми
''N''-Нитрозопиперидин, непознато
''N''-Нитрозопиролидин, 113 нанограми
''N''-Нитрозоаркосин, 22 до 460 нанограми
Полониум-210, варијабилно
Полициклични ароматични јаглеводороди, 28 до 100 милиграми
''o''-Толудин, 32 нанограми
Винил хлорид, 5.6 до 27 нанограми
Мари де Гурне

Мари де Гурне (6 Октомври 1565, Париз - 13 јули, 1645 година) била француска писателка, која напишала роман и голем број на други книжевни состави, вклучувајќи и две протофеминистички дела, ''Рамноправноста на мажите и жените'' (1622) и ''Достагата на Дамите'' (Les femmes et Grief des dames, 1626). Во својот роман ''Le Promenoir de M. de Montaigne qui traite de l’amour dans l’œuvre de Plutarque'' таа ги истражува опасностите со кои се соочуваат жените кога стануваат зависни од мажите. Таа инсистираше на тоа дека жените треба да бидат образовани.
Таа исто така беше уредник и коментатор на Мишел де Монтењ. Ги читала неговите дела во тинејџерските години, Гурне патувала за да го сретне и на крајот стана неговата "fille d'alliance" ("посвоена ќерка"). Таа го добила своето име од Шато де Гурне во Гурне сур Аронд (во Ил де Франс провинција) кој нејзиниот татко, Гијом Ле Џарс, го купи непосредно пред да почине во 1578 година.
1 Живот
Во Париз, Марија де Гурне ги сретна Хенри Луис Хаберт де Монтмор и фламанскиот научник Јуст Липсиј ја претстави во Европа како добра писателка. Гурне си најде заштитници пишувајќи за кралицата Маргарита Валоа, Хенри IV од Франција, Марија де Медичи, Луј XIII, министрите Вилерој и Жанин, и Ришелје. Таа на тој начин ја добива привилегијата да биде во можност да ги објави нејзините дела и и била доделена скромна кралска стипендија. Како жена, Марија де Гурне често беше предмет и на лични напади и на неосновани критики за нејзината работа. Таа никогаш не се омажила, а се поддржувала себеси преку својата оставина и работа.
Мари де Гурне беше самоука во латински и грчки. Таа преведила дела од Салустиј, Овидиј, Вергилиј, и Такит. Таа пишувала стихови за својата мачка Леонор (исто така, името на ќерката на Монтењ) и за Јованка Орлеанка и ја критикуваше Прециозната литература. Таа почина на 13 Јули 1645, на возраст од 79 и е погребана во Свети Есташ во Париз.
2 Цитати
*''"Среќен си ти, читателу, ако не припаѓаш на овој пол на кој се добро му е забрането"''
3 Дела
*''Adieu de l'ame du Roy de France et de Navarre Henry le Grand à la Royne, avec la defence des Peres Jesuistes / par la damoiselle de G.''*''L'ombre de la damoiselle de Gournay'' (1626, 1634 and 1641)
*''Les advis ou Les présens de la demoiselle de Gournay'' (1634)
*''Les essais de Michel seigneur de Montaigne : nouvelle édition exactement purgée des défauts des precedentes, selon le vray original, et enrichie & augmentée aux marges du nom des autheurs qui y sont citez, & de la version de leurs passages, avec des observations très importantes & necessaires pour le soulagement du lecteur, ensemble la vie de l'auteur, & deux tables, l'une des chapitres, & l'autre des principales matières, de beaucoup plus ample & plus utile que celles des dernieres éditions / [Henri Estienne] ; [Marie de Jars de Gournay]''
Зора Георгиева

Зора Димитар Георгиева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Уште пpeд војната му припаѓала на младинското напредно движење. Во ноември 1941 година била примена за член на КПЈ. Работела на организирањето на младината и жените во воспитни групи со кои собирала народна помош, а самата раководела со скоевски групи. Заедно со групата ззработувала топла облека за борците во НОВ и ПОМ. Во нејзиниот дом се собирала народната помош и облека и оттука се испраќала за партизаните. Нејзината активност била откриена од бугарската полиција, затоа во текот на 1942 и 1943 година била неколку пати апсена. Во октомври 1944 година била избрана за член на ОК КПМ и секретар на НОО - Свети Николе. Носител е на повеќе одликувања.
2 Поврзано
* Марија Георгиева
* Сока Георгиева
Јапет (месечина)

Јапет — трета најголем месечина на Сатурн, единаесетта по големина во Сончевиот Систем, и најголемото небесно тело во Сончевиот Систем кое што не се наоѓа во хидростатичка рамнотежа. Неговата оддалеченост од Сатурн изнесува 3,56 милиони километри, неговиот пречник изнесува 1.436 километри, додека пак орбиталниот период на оваа месечина изнесува 79,32 Земјини денови.
Повеќето внатрешни и големи месечини на Сатурн кружат во екваторската рамнина (исто така, рамнината на прстените). Јапет е исклучок, затоа што неговата орбита е закосена за 14,72 степени во однос на екваторската рамнина. Другите месечини имаат орбити со уште поголемо закосување, но тие се многу помали, надворешни месечини. Јапет е дваесеттата најоддалечена месечина од Сатурн и најоддалечена голема месечина на планетата.
Исто така, има синхронизирана ротација. Јапет го открил Џовани Касини додека работел во Париз на 25 октомври 1671 година. Тој забележал дека Јапет има природно темна предна полутопка и светла задна полутопка. Темната област е наречена Реџио Касини (|Cassini Regio; |Област Касини) и е покриена со материјал темен како јаглен, како контраст на ледената површина на светлата страна (|Roncevaux Terra; |Ронсевалска земја). Иако сондата „Касини-Хајгенс“ открила поголем дел од површината, оштетена од кратери, потеклото на темниот материјал останува мистерија. Постоеле претпоставки дека материјалот избил од внатрешноста на месечината или дека е ејекта од ударите на уште подалечни месечини, како, на пример Фојба.
1 Екваторски гребен
Единствената структура што ја открил „Касини-Хајгенс“ создала уште една загатка. Не е познато дали гребенот, со должина од 1.300 километри, ширина од 20 километри и висина од 13 километри (некои врвови достигнуваат и 20 километри) што се наоѓа речиси на екваторот на месечината, е свиткан планински појас или материјал што избил низ пукнатината на месечината.
2 Користена литература
* Андоновска, Ема и Шувака-Хоџиќ, Лавинија (2008). „Вселена“. Скопје: Младинска книга. ISBN 978-9989-2721-8-9.
Саша Николовски

Саша Николовски - Ѓумар (, - , ) — македонски диригент и универзитетски професор..
1 Животопис
Ѓумар е роден 1966 година во Битола. Дипломирал на ФМУ на отсекот за музичка теорија и педагогија и на отсекот за композиција и диригирање кај проф. Фимчо Муратовски. Во 1996 година специјализирал на конзерваториумот „Николај Римски-Корсаков" во Санкт Петербург кај еминентните педагози Илија Мусин и Николај Кукушин. Во 1999 година ги завршил постдипломските студии на музичката академија „Панчо Владигеров" во Софија кај проф. Васил Казанџиев. Од 1998 на Факултетот за музичка уметност предавал хорско и оркестарско диригирање, Оперско студио и група предмети од областа на диригирањето.
Настапуваше во Унгарија, Романија, Бугарија, Австрија, Србија, Босна и Херцеговина, Хрватска и Црна Гора.
Починал ненадејно од срцев удар во Скопје на 14 јануари 2017 година.
2 Творештво
На 8 ноември 2014 година, Саша Николовски-Ѓумар го предводел Словенечкиот симфониски оркестар на концертот на кој била изведувана музика од југословенски филмови и тв-серии, одржан во „Галусова дворана“ во „Цанкарјев дом“ во Љубљана. За неговата работа со ансамблот за современа музика „Св. Софија“, во 2001 година е добитник на наградата „Георги Божиков“ за најдобра изведба на фестивалот „Денови на македонска музика“.
Старчевица

Старчевица (|Starčevica) — дел на градот Бања Лука, главен град на ентитетот Република Српска, Босна и Херцеговина. Се наоѓа на десниот брег на реката Врбас, југоисточно од центарот на градот. Старчевица имала во 1991 година, 12.738 жители и е најголем дел на градот Бања Лука. Старчевица го добила своето име по истоименото брдо.
1 Поврзано
* Бања Лука
* Борик
Зора Ѓоргиева

Зора Ѓоргиева (, - , ) — македонска глумица, првенка на НТ „Антон Панов“ во Струмица.
1 Животопис
Ѓорѓиева е родена 26 април 1935 година. Од 1953 до пензионирањето во 1996 работела како глумица во струмичкиот театар. Имала одиграно над 150 улоги. Добитничка е на лауреатите на Театарските игри „Војдан Чернодински“ во Прилеп за улогите: Тања (1967): Бланш Дибоа (1970): Баба ни Ева (1974): Јацинта (1975): Андромаха (1987). Во 1988 година од ревијата „Екран“ била прогласена за глумец на годината. Во 1996 година ја добила наградата за најдобро глумечко остварување на ФКТ „Ристо Шишков“ за улогата на Аманда во „Стаклена менажерија“. Била и трикратна добитничка на годишната награда на СО Струмица и награда за животно дело на 36 МТФ „Војдан Чернодрински“ во Прилеп во 2001 година. Починала во Струмица на 31 мај 2014 година.
2 Филмографија
Ѓоргиева ги остварила следните филмски и телевизиски улоги:
* 1975: Волшебното самарче
* 1982: Едно лето
* 1984: Белото циганче
* 1994: Бумбари - Менче
* 2001: Прашина - Маслина
* 2007: Сенки - Тетка Јерусалимка
* 2013: Игра и спас - Мајката
Хијакинт

Хијакинт бил божествен херој, син на музата Клио и Пир, кралот на Македонија. Неговиот култ кај Амикле, југозападно од Спарта, датира од микенскиот период.
Во митологијата, Хијакинт бил убаво момче и љубовник на богот Аполон, кој исто така бил љубен и од Западниот Ветер, Зефир. Неговата убавина предизвикала кавга помеѓу Зефир и Аполон. Љубоморен бидејќи Хијакинт го претпочитал богот Аполон, додека Аполон и Хијакинт се натпреварувале во фрлање на диск Зефир му ја сменил траекторијата на дискот со цел да го убие Хијакинт.
Кога тој умрел, Аполон не дозволил Ад да го однесе момчето во подземниот свет; наместо тоа, тој направил цвет, зумбул, од неговата пролеана крв. Според Овидиј, солзите на Аполон паднале на ливчињата на новоформираниот цвет како знак на неговата тага.
Борик

Борик (|Borik) — урбан дел на градот Бања Лука, главниот град на ентитетот Република Српска, Босна и Херцеговина. Се наоѓа на левиот брег на реката Врбас, источно од центарот на градот. Борик во 1991 година имал 11.854 жители. Името го добил по боровите кои биле засадени за време на австроунгарската анексија на Босна и Херцеговина. Борик е поделен на: Борик I и Борик II.
1 Поврзано
* Бања Лука
* Старчевица
Ганимед (митологија)

Ганимед е лик во старогрчката митологија, кој ѝ го дал името на Троја. Во делата на Апулеј, Ганимед е наречен Катамитус.
1 Митот за Ганимед
Хомер го опишува Ганимед како најубавиот меѓу смртниците. Тој бил син на Калирхо и на Трос од Дарданија, од чие име го извел името Троја. Неговите браќа биле Ила и Асарака. Во една верзија на митот, Зевс се вљубил во Ганимед и, претворен во форма на орел, го грабнал за да служи како виноточец на Олимп. Во поезијата, Ганимед е симбол за убаво младо момче кое предизвикува страст и љубов и кај жените и кај мажите.
Зевс, претворен во орел, го грабнал од овчарот Ганимед тројанската рамнина. Постои и предание дека од Троја го одвела Еоја, која што го завела, и дека Зевс го грабнал Ганимед од неа. Кога бил поставен за пехарник, Хера се жалела дека со тоа им била нанесена навреда нејзе и на нејзината ќерка Хеба која дотогаш ги послужувала боговите со вино, но со тоа само го налутила Зевс, кој тогаш го поставил ликот на Ганимед меѓу ѕвездите како Водолија.
2 Ганимед како тема во уметноста и во популарната култура
Ганимед се јавува како тема во делата од уметноста и популарната култура, како:
* „Ганимед“ — песна на Јохан Волфганг Гете.
Јужно Гашово Езеро

Јужно Гашово Езеро е мало ледничко езеро кое се наоѓа на источните падини на планината Дешат непосредно под нејзиниот највисок врв Веливар (2373 м.н.в). Сместено е во мал дол и вдлабнатина на почетокот на самото тревнато било на планината Дешат веднаш над завршетокот на горскиот појас, во месноста Аргач, означена на топографските карти. Поточно, Јужното Гашово Езеро се наоѓа во изворишниот дел на реката Лопушник, на надморска височина од 1770 метри. Зафаќа површина од 423 м<sup>2</sup>, а најголема измерена длабочина изнесува 2,85 метри. Најголемата должина на езерото измерена по оската на протегање изнесува 65 метри, додека најголемата широчина изнесува 11,8 метри.
Непосредно веднаш до него на само 1,5 метар раздалеченост се наоѓа Северното Гашово Езеро од кое е одвоено со мала земјена височинка покриена со трева. Езерото има издолжен облик во правец исток - запад и има постојан водостој при што не пресушува ниту се намалува во текот на целата година. Од него постои мала истека која со вода го напојува соседното малку поголемо Северно Гашово Езеро. Водите на езерото се бистри и чисти, а поради малата површина и длабочина брзо се загреваат и се проѕирни до самото дно. Поголемата длабочина која ја има ова езеро од соседното северно Гашово езеро, на неговите води дава убава потемно сина (тиркизна) боја. Од неговите води често пијат и пред стрижење се капат стадата овци кои се напасуваат по билото на Дешат. До езерото може да се стигне преку необележана патека која води десно од езерото Локув, низ шумата и пасиштето каде стои таблата на граничниот појас и стрмниот камен дол преку кој се излегува на билото на Дешат. Овие две езера кои меѓу народот се познати како Требишки ''вирови'', ''бари'' или ''локви'', првобитно биле означени како Северно и Јужно Требишко Езеро поради тоа што се наоѓаат во атарот и близината на селото Требиште, но на предлог на македонскиот хидрограф-истражувач Драган Василески изнесен во 1996 година тие се именувани со сегашните имиња во чест на македонскиот истражувач - хидрограф проф. д-р. Миливој Гашевски.
1 Галерија
Мусина Кокалари

Мусина Кокалари (10 февруари, 1917 Адана, Турција - 14 август 1983 година) од Ѓирокастро, Албанија беше албанска писателка на проза и политичарка во пред-комунистичкиот период во Албанија. Таа беше основач на Социјалдемократската партија на Албанија во 1943 година. Кокалари беше првата жена писател во Албанија. По кратко учество во политиката во текот на Втората светска војна, таа беше прогонувана од страна на комунистичкиот режим во Албанија и не и било дозволено да пишува повеќе. Таа почина во сиромаштија и целосна изолација.
Таа на возраст од 24 објави 80-странична колекција од десет младешки приказни во проза: ''Како што мојата стара мајка ми кажува'' (албански: Siç me thotë nënua plakë). Оваа историска збирка, силно инспирирана од Тоскиски фолклор и од секојдневните борби на жените, се смета за прво дело напишано и објавено од страна на жена во Албанија. Кокалари ја нарече книгата "огледало на светот поминат, патот на транзицијата од момичешка возраст со своите мелодии и првите години од бракот во светот на возрасната жена, уште еднаш обврзана од тешките синџири на ропство на патријархалниот фанатизам."
Кокалари беше една од првите 30 затворени писатели да бидат наведени во 1960 година од страна на Комитетот на Трите (претходник на Меѓународниот ПЕН). Во 1993 Кокалари беше посмртно прогласена за ''Маченик на Демократија'' од страна на претседателот на Албанија и училиште во Тирана сега го носи нејзиното име.
Хилас

Во класичната митологија, Хилас беше младич кој беше придружник и љубовник на Херакле (римски Херкул). Неговото киднапирање од страна на водните нимфи беше тема на античка уметност, и е долготрајна тема на западната уметност во класичната традиција.
Во митологијата, Хилас бил син на кралот Тејодамас од Дриопите и Мелита. Тој ја доби својата убавина од својата божествена мајка и неговата воена моќ од неговиот полубог татко.
Откако Херакле го уби Тејодамас во битката, го зеде Хилас и го научил да биде воин. Поетот Теокрит (околу 300 п.н.е.) пишува за љубовта помеѓу Херакле и Хилас: "Ние не сме првите смртници да видиме убавина во она што е убаво. Не, дури синот со бронзено срце на Амфитрион, кој го поразил дивиот Немејски лав, сакаше момче - шармантниот Хилас, чија коса висела во кадрици. И како татко со драг син, го научи се она што го направи добар маж и познат."
Херакле го зеде Хилас со себе на Арго, правејќи го еден од Аргонаутите. Хилас бил киднапиран од страна на нимфи кои се заљубиле во него и неговата убавина, и исчезна без трага. Ова во голема мера го вознемири Херакле, па тој заедно со Полифем долго го барале. Бродот испловил без нив. Според латинската ''Аргонаутика'' на Гај Валериј Флак, тој никогаш не го најде Хилас затоа што тој се заљубил во нимфите и останал кај нив "да ја сподели нивната моќ и нивната љубов."
Нарцис (митологија)

Нарцис (старогрчки: Νάρκισσος) — лик од старогрчката митологија. Тој бил ловец од Беотија, кој бил познат по својата убавина. Тој бил исклучително горд, и ги омаловажувал оние што го сакале. Немезида го забележала ова однесување и го привлекла Нарцис кај реката, каде што тој го видел својот одраз во водата и се вљубил во него, не сфаќајки дека тоа е само слика. Не можејќи да ја остави убавината на својот одраз, Нарцис се удавил. Нарцис е потеклото на терминот ''нарцизам'', фиксација со себеси.
1 Антички извори
Има многу антички верзии на овој мит. Класичната верзија е таа на Овидиј, напишана во книга 3 од ''Метаморфози;'' ова е приказна за Нарцис и Ехо. Еден ден Нарцис одел во шумата кога Ехо го видела, длабоко се заљубила и тргнала по него. Нарцис насетил дека е следен и извикувал "Кој е таму?". Ехо повторила "Кој е таму?". Таа на крајот го открила својот идентитет и се обидела да го фати. Тој отстапил и и рекол да го остави на мира. Срцето и било скршено и го поминала остатокот од својот живот осамена и само ехото на звукот останал од неа. Немезида, божицата на одмаздата, слушнала за ова и одлучила да го казни Нарцис. Едно лето враќајќи се од лов, богинката го намамила до реката каде тој се наведнал над водата и се видел во неа. Тој не сфаќајки дека тоа е само слика се вљубил во неа. Тој на крајот сфатил дека неговата љубов не може да се оствари и извршил самоубиство.
Претходната верзија се припишува на поетот Партениј од Никеја, составена во околу 50 година п.н.е.. Како во верзијата на Овидиј, таа завршува со самоубиството на Нарцис. Како и во верзија на Конон, современик на Овидиј (''Нарации'', 24). Во неа, еден млад маж по име Аминиас се вљубил во Нарцис, кој веќе одбил повеќе машки додворувачи. Нарцис, исто така го одбил и Аминиас и му даде меч. Аминиас извршил самоубиство пред домот на Нарцис. Тој се молел на боговите да го казнат Нарцис за сите маки што ги предизвикал. Крајот е ист како и во другите верзии.
2 Нарцис како тема во уметноста
* „Нарцис и розата“ - песна на италијанскиот писател и режисер Пјер Паоло Пазолини.
Северно Гашово Езеро

Северно Гашово Езеро е мало ледничко езеро кое се наоѓа на источните падини на планината Дешат непосредно под нејзиниот највисок врв Веливар (2373 м.н.в). Сместено е во мал дол и вдлабнатина на почетокот на самото тревнато било на планината Дешат на надморска височина од 1770 метри, веднаш над завршетокот на горскиот појас. Зафаќа површина од 631 м<sup>2</sup>, а неговата најголема длабочина изнесува 2,2 метри, додека просечната длабочина изнесува 1,2 метри. Најголемата должина на езерото, измерена по оската на протегање југозапад - североисток изнесува 54,4 метри, а најголемата широчина измерена во средишниот дел изнесува 17,5 метри. Езерото се храни со вода од водите што дотекуваат од Јужното Гашово Езеро, околните извори, водотеци, како и подземните води кои избиваат во непосредна близина на езерскиот брег.
Во неговата најнепосредна близина на оддалеченост од само 1,5 метри се наоѓа Јужното Гашово Езеро, од кое е одвоено со мала земјена издигнатина покриена со трева. Езерото има заоблен облик поради проширувањето во средината и е поставено во правец исток - запад. Тоа постојан водостој и не пресушува ниту се намалува преку целата година, а во него постои помал растителен свет од ендемски видови на треви. Водите на езерото се бистри и чисти, а поради малата површина и длабочина брзо се загреваат. Од неговите води често пијат стадата овци кои се напасуваат по билото на Дешат. До езерото може да се стигне преку необележана патека која води десно од езерото Локув, низ шумата и пасиштето каде стои таблата на граничниот појас и стрмниот камен дол преку кој се излегува на билото на Дешат. Овие две езера кои меѓу народот се познати како ''вирови'', ''бари'' или ''локви'', првобитно биле означени како Северно и Јужно Требишко Езеро, но на предлог на македонскиот хидрограф-истражувач Драган Василески изнесен во 1996 година тие се именувани со сегашните имиња во чест на македонскиот истражувач - хидрограф проф. д-р. Миливој Гашевски.
1 Галерија
Кандакија

Кандакија или Кантакија, исто така, Кендис — титулата на кралиците на древното африканско кралство Куш, исто така познато како Нубија и Етиопија.
Според една легенда во ''Александриската романса'' Кендис од Моро го порази Александар Велики кога тој се обидел да ги освои териториите јужно од Египет. Се обидел да ја освои нејзината земја во 332 година п.н.е., таа ги аранжирала своите војски стратешки и била присутна на воен слон, кога тој се приближуваше. По оценувањето на силата на нејзините војски, Александар решил да се повлече од Нубија, и се упатил кон Египет.
Во 25 п.н.е. кандакијата Аманиринас, како што е соопштено од страна на Страбон, го нападна градот Сјен, денешен Асуан, на територијата на Римското Царство, а императорот Август го уништил градот Напата за одмазда.
Барелефи од околу 170 г. п.н.е. ја покажуваат кандакијата Шанакдакта, облечена во оклоп и со копје во битка. Таа не владеела како кралица или кралица мајка, туку како целосно независен владетел. Нејзиниот сопруг беше нејзиниот консорт. Во барелефите пронајдени во урнатините на зградите кои таа ги изгради, Шанакдакта е портретирана како и сама, така и со нејзиниот сопруг и син.
1 Кандакии од Куш
*Шанакдакта (177 п.н.е–155 п.н.е) (најраната позната владејачка кралица)
*Аманиринас (40 п.н.е–10 п.н.е)
*Аманишакето (10 п.н.е–1 по н.е)
*Аманиторе (1–20 по н.е)
*Амантитери (22–41 по н.е)
*Аманикаташан (62–85 по н.е)
*Маликоробар (266–283 по н.е)
*Лахидмани (306–314 по н.е)
Таксират

Таксират е музички фестивал, кој се одржува во Скопје.
1 Таксират 2014
16. издание на фестивалот „Таксират“ се одржало на 7 декември 2014 година, во салата „Метрополис арена“ во Скопје. Главна ѕвезда на фестивалот бил британскиот трип-хоп музичар Трики, а покрај него, програмата ја сочинувале следниве групи и пејачи:* Видрапена бузирка панк систем (Vydrapena Buzirka Punk System)
* Конкеринг лајон (Conquering Lion)
* Лет 3 (Let 3)
* Бед копи (Bad Copy)
* Г.Б.Х. (G.B.H.)
* Денис и Денис (Denis & Denis)
* Сандер ван Дорн (Sander van Doorn)
* Трики (Tricky).
2 Таксират 2016
18. издание на „Таксират“ завршило на 10 декември 2016 година, со забавата одржана во Капан-ан, а претходниот ден во „Метрополис арената“ се одржал концерт на којшто настапиле македонските групи „Контакт 59“, „Чиста околина“, „Санаториум“, „Фолтин“ и „Архангел“, како и музичарот Кирил Џајковски.
Федерико Пасторело

Федерико "Феде" Пасторело е италијански фудбалски агент, кој моментално работи за компанијата Sport Management SAM.
Познати играчи кој се клиенти на Пасторело во моментов:
* Стефан Лихтштајнер - Јувентус
* Антонио Кандрева - Лацио
* Патрис Евра - Јувентус
* МекДоналд Марига - Парма
* Валтер Бирса - Кјево