procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Ариф Хералиќ

Ариф Хералиќ (роден во Зеница на 5 мај 1922 - починал во Зеница на 16 јуни 1971) — леар од Железарницата Зеница. Неговата насмевка е позната по банкнотата од илјада динари, издадена во 1955 година. По деноминацијата во 1965 година тоа било монета од десет динари популарно наречена „''Сом''“, која се користела до средината на 1980-тите.
Банкнотата е создадена врз основа на фотографија направена на крајот на декември 1954 година. Сликата била направена од фоторепортерот на весникот „Борба“ Никола Бибиќ за текст за челичарницата во Зеница.
Ариф Хералиќ често го мешаат со Алија Сиротановиќ, рудар кој соборил рекорди од рудникот Бреза кај Вареш. Ариф Хералиќ не бил рекордерски херој на трудот како Алија, но за време на социјалистичката градба на СФРЈ претставувал пример за ведар и задоволен работник – производител, поради што неговиот лик се појавил на најкористената банкнота во тоа време.
За судбината на Ариф Хералиќ, како претходно насмеан работник и симбол на социјалистичкиот напредок и просперитет, кој се разболел, станал хроничен алкохоличар и живеел во сиромаштија со своето семејство, и се обидел да побара парична отштета за употребата на неговиот лик на банкнота, бил снимен документарен филм наречен „''Обезвреднувањето на насмевката''“ (1967), во режија на Војдраг Берчиќ. Филмот ја сугерира вината на општеството, кое го експлоатирало, а потоа го отфрлило работникот. Се емитувал на 9 јануари 1968 година на ТВ Загреб, после Дневник. Проекцијата на филмот предизвикала долготрајни дебати во политичките кругови. ТВ Загреб го прогласил прикажувањето на филмот за „''програмска и политичка грешка''“, а уредникот на филмската програма поднел оставка. Иако државниот обвинител не ја забранил проекцијата, филмот повеќе не бил прикажан.
Ариф Хералиќ имал единаесет деца. Се пензионирал во 1961 година, како работен инвалид. Тој починал во сиромаштија.
1 Галерија
Американски џез-музеј

Американскиот џез-музеј се наоѓа во историскиот округ 18-та и Вајн во Канзас Сити, Мисури. Музејот ја зачувува историјата на американската џез-музика, особено џез-музиката во Канзас Сити, претставена преку познати личности како Чарли Паркер, Дјук Елингтон, Луис Армстронг, Ела Фицџералд Биг Џо Тарнер, Телониус Монк и Ета Џејмс. Сината соба е џез клуб кој одржува настапи во живо повеќе ноќи секоја недела. Музејот, исто така, води младински културни програми, вклучувајќи младински џез-ансамбли, часови, кампови и сесии за визуелно раскажување приказни.
1 Историја
Музејот бил отворен на 5 септември 1997 година и ја дели зградата со Музејот за бејзбол на црнците. Во март 2024 година, музичкиот историчар Дина Бенет била назначена за извршен директор на музејот, враќајќи се откако ја започнала својата професионална кариера таму како практикант во 1999 година.
2 Колекции
Музејот е филијала на Смитсонијан. Го прикажува графонскиот алто саксофон што го свирил Чарли Паркер на познатиот концерт на Меси Хол во Торонто во јануари 1953 година со Макс Роуч, Дизи Гилеспи, Чарлс Мингус и Бад Пауел. Други експонати вклучуваат чевлите на Бени Гудман, саксофонот на Харолд Ешби и фустанот на Мајра Тејлор. Посетителите можат да научат за различни стилови и ритми на џезот на повеќе изложби на станици за слушање. Театарот „Џем“ од 1912 година е исто така дел од музејот, и е лоциран директно преку улицата.
3 Сината соба
Сината соба е џез-клуб заснован на дизајнот на Сината соба на Стрит хотелот, каде што Чарли Паркер и Бени Мотен одржувале настапи во текот на 1930-тите години. Сината соба има интерактивни експонати, бар и настапи во живо повеќе вечери секоја недела. Неговиот влез е директно на аголот на улиците 18-та и Вајн.
Таласофобија

Таласофобија (|θάλασσα|3= — море, и φόβος — страв) — силен и безрасуден страв од големи водни површини, особено од океани, мориња или длабоки езера. Луѓето што имаат таласофобија чувствуваат силна тревожност кога гледаат, размислуваат или се наоѓаат близу голема водна маса, дури и ако не влегуваат во вода.
Тежината на таласофобијата, како и нејзините знаци и симптоми, се прилично променливи и сложени. Лицата со таласофобија поминуваат низ бројни епизоди на емоционална и физичка вознемиреност, предизвикани од различни чинители. Лечењето обично вклучува комбинација од терапија и анксиолитици, а најдобри резултати се постигнуваат кога лечењето започнува уште во детството, период кога таласофобијата најчесто е најизразена.
1 Дијагностика и симптоми
Таласофобијата се одликува со конкретни физички и емоционални особини што се пројавуваат кај засегнатите лица. Реакцијата што ја покажуваат луѓето со таласофобија кон големи водни површини — како што се плажи, океани или езера — не одговара на вистинската опасност што ја претставува водата за нив. Поради тоа, тие испитуваат неприродно однесување во ситуации или услови што кај нив предизвикуваат страв. Како фобија предизвикана од тревожност, таласофобијата се пројавува преку низа конкретни знаци и симптоми.
Најчести емоционални симптоми на таласофобија:
* Постојана вознемиреност
* Потешкотии при заспивање (вклучително и несоница)
* Панични напади и нагласена тревожност
* Чувство на неминовна пропаст
* Неподнослива желба да се прекине тековната состојба
* Чувство на отуѓеност од околината
* Потиштеност и малаксаност
Најчести физички симптоми на таласофобија:* Отежнато дишење
* Прекумерно потење
* Треперење при поглед кон море
* Одбивање да се биде близу длабоки водни површини
* Мачнина
* Вртоглавица
* Забрзано дишење
* Панична реакција при поглед кон длабока вода
Според петтото издание на ''Дијагностичкото и статистичко упатство за''''душевни растројства'' на Американската психијатриска асоцијација, таласофобијата може да биде дијагностицирана доколку се исполнети следниве услови:* Стравот од длабока вода е постојан, прекумерен и безрасуден
* Лицето секогаш чувствува страв кога ќе се најде во длабока или отворена вода
* Лицето избегнува водни површини или ги поднесува со силен страв
* Стравот значително го попречува нормалното функционирање
* Стравот трае најмалку шест месеци
Истражувањата покажуваат дека тежината и распространетоста на таласофобијата разнообразуваат меѓу различни демографски групи, а многу луѓе можеби не се ни свесни дека имаат благ облик на оваа фобија.
1.1 Разлики помеѓу таласофобијата и хидрофобијата (аквафобијата):
Таласофобијата се разликува од хидрофобијата. Додека хидрофобијата претставува општ страв и паника од вода, таласофобијата е поконкретна и се однесува на стравот од просторот и длабочината на водата. Иако обете состојби се поврзани со водата, хидрофобијата често е последица на конкретна траума, додека таласофобијата потекнува од внатрешен, потсвесен страв за тоа што се крие под водната површина.
Невада Смит

„Невада Смит“ (англиски: ''Nevada Smith'') – филм на режисерот Хенри Хатавеј (Henry Hathaway) од 1966 година, снимен по сценариото на Џон Мајкл Хејс (John Michael Hayes), засновано на романот „The Carpetbaggers“ на Харолд Робинс (Harrold Robins). Главните улоги ги играат: Стив Меквин (Steve McQueen), Карл Малден (Karl Malden), Брајан Кит (Brian Keith) и Артур Кенеди (Arthur Kennedy).
1 Синопсис
Откако непознати убијци му го усмртуваат целото семејство, Невада Смит (го игра Меквин) се заколнува на освета. Тој заминува во потрага по виновниците и успева да ги пронајде убијците...
Католичка црква во Узбекистан

Католичката црква во Узбекистан е дел од светската католичка црква, под духовно водство на папата во Рим.
Во 2020 година, имало приближно 4000 католици во земјата со 27 милиони жители; ова било за 20% помалку од 2008 година. Тие се организирани под единствена Апостолска управа на Узбекистан (мисионерска предепархиска јурисдикција). Главната црковна зграда е Катедралата Свето срце, која се наоѓа во Ташкент.
1 Активности
Различни религиозни ордени како што се Францисканците и Мисионерите на милосрдието на Мајка Тереза имаат присуство во земјата и помагаат во активности како што се грижата за сиромашните, затворениците и болните.
Исто така, имало обиди за воведување на католичката добротворна група Каритас, но досега биле неуспешни. Сите мисионерски и други напори за преобратување на луѓе во католицизам од други религии се забранети со узбекистанскиот закон.
Во 2020 година имало 9 свештеници и 12 калуѓерки во 5 парохии. Се планирало отворање на уште две парохии.
2 Екуменски односи
Муслиманско-христијанските односи во земјата се позитивни. Не се воспоставени официјални односи помеѓу Католичката и Источната православна црква во Узбекистан, но на локално ниво свештениците од двете заедници се во дијалог. Односите помеѓу ерменските Апостолци, Лутеранците и локалните католички заедници се исто така позитивни.
3 Поврзано
* Религија во Узбекистан
* Христијанство во Узбекистан
Цветанка Зајкоска

Цветанка Конева Зајкоска ( во , Прилеп —) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во времето на окупацијата живеела во Варош. Била симпатизер на напредното работничко движење од пред војната. Нејзиниот сопруг бил организиран и кај нив дома доаѓале членоивте на Месниот Комитет на КПЈ-Прилеп да одржуваат состаноци. Со почетокот на НОД нејзината куќа била ставена на располагање на Месниот Комитет. Кај нив се одржувале илегални состаноци. Примале и испраќале разни пораки, храна и дpyги потреби зз прилепскиот партизански одред. Пренесувала и растурала пропаганден материјал и служела за врска. Во нивната куќа еднаш неделно доаѓале куририте од Азот. Нејзината активност била забележителна и во организирањето на жените
од реонот во плетење и собирање народна помош.
Вера Зафирова

Вера Зафирова ( во , во близина на Скопје —) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Како монополска работничка во Скопје му припаѓала на напредното работничко движење пред војната. Од 1941 година го помагала НОД во заднината, собирала народна помош, санитетски материјали, организирала жени за плетење топла облека за политичките затвореници, одржувала врска меѓу Скопје и Долно Соње, пренесувала лекови храна и друго. При едно пренесување
на материјали во 1944 година била ранета од непријателот. Извесно време се криела и се лекувала во селото Добри Дол. Потоа се вратила во Скопје каде продолжила активно да соработува во НОД.
Цвета Зафирова

Цвета Илиева Зафирова ( во —) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Делувала од септември 1942 година. Собирала народна помош и подготвувала зимница за илегалците и Велешкиот партизански одред. Плетела чорапи за борците. Во 1944 година чувала илегалци. Во август 1944 година стапила во единиците на Осмата велешка бригада како борец.
2 Поврзано
* Румена Зафирова
Румена Зафирова

Румена Љубева Зафирова ( во —) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД од мај 1942 година. Собирала народна помош, растурала летоци и пропаганден материјал. Нејзината куќа од
пролетта 1942 година служела како магазин за чување на прехранбени артикли собрани за потребите на Велешкиот партизански одред и од кај неа биле испраќани во партизанската база. Носела храна на политичките затвореници. Од ноември 1942 година до 1943 година делувала во Скопје, вршејќи курирска служба меѓу Велес и Скопје и раководела со младински групи.
2 Поврзано
* Цвета Зафирова
Росанда Зафироска

Росанда Зафироска ( во —) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во заднината на НОД во селото Драгоманце од 1943 година. Собирала народна помош, изработувала топла облека
за борците во НОВ и ПОМ и била мошне активна во организацијата на АФЖ.
Стана Зафировска

Стана Георгиева Зафировска ( во —) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД од септемвои 1943 година. Нејзиниот дом бил постојано засолниште на партизаните од Козјачкиот крај. Честопати како курир пренесувала пошта од „Карпошовиот" партизански одред до Куманово и обратно. Во декември 1943 година учествувала во собирањето на материјали и нивното криење во селото добиени со падобрани од сојузничките авиони. Како доверливо лице во јануари 1944 година чувала тешко ранет партизан, заедно со санитетката Елица Георгиева - Звисла. Окупаторот ја открил и ја блокирал куќата, но Стана успеела да го спаси партизанот. Во мај 1944 година
била примена за член на СКОЈ. Учествувала во агитирање и привлекување на женската селска младина од селото Пелинце за работа во НОД. На 5 август 1944 година стапила во единидите на НОВ во подвижната болница во селото Рамно како болничарка.
Ружа Иванова-Силјановска

Ружа Иванова-Силјановска ( во —) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од 1941 година се движела меѓу напредната младина во градот. Во август 1944 година стапила во единиците на НОВ н ПОМ, како борец на Четвртата македонска ударна бригада. Учествувала во сите акции на бригадата и наскоро била избрана за политички делегат на чета. Потоа била заменик кoмecap на I чета во I баталјон на Тринаесеттата македонска ударна бригада. Со 42 дивизија, како санитетка учествувала во завршните операции за ослободувањето на Југославија на Сремскиот фронт.
Лена Здравкова

Лена Здравкова ( во —) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Ол август 1943 година почнала да собира народна помош во селото. Негувала ранети и болни борци од Козјачкиот крај. Во есента 1944 година била избрана за претседател на НОО во селото Степанце и за член на Околискиот одбор на АФЖ. Била делегат на Првиот конгрес на АФЖ во Белград.
Руска православна црква во Узбекистан

Руската православна црква во Узбекистан е главната заедница на источното православно христијанство во Узбекистан, претежно муслиманска земја. Најголем број од нејзините членови се Руси. Узбекистан спаѓа во рамките на Епархијата на Ташкент и Централна Азија на Руската православна црква. Со Епархијата раководи митрополит. Од 2011 година, митрополит на Ташкент и Централна Азија е Винсент (Морар).
Руската православна црква во Узбекистан била основана во 1871 година и ги опфаќа и Таџикистан, Туркменистан и Киргистан. Руската православна црква има подобра позиција кај владата отколку другите религиозни групи, иако Уставот на Узбекистан воспоставува секуларна рамка за раздвојување на црквата и државата.
Официјалните бројки од 2020 година сугерираат дека 2,2% од населението на Узбекистан се православни христијани, од кои повеќето се етнички Руси.
1 Поврзано
* Религија во Узбекистан
* Христијанство во Узбекистан
* Православие во Узбекистан
* Протестантство во Узбекистан
* Римокатолицизам во Узбекистан
Северна Албанија

Северна Албанија (|Shqipëria Veriore) ― еден од трите НУТС-2 региони во Албанија, заедно со Средна Албанија и Јужна Албанија (Тоскерија). Се состои од областите Дебар, Драч, Кукуш, Леска и Скадар.
Во најширок етнографски контекст, Северна Албанија е позната и како Гегерија (|Gegëria) и вклучува делови од териториите населени со Албанци во Косово, Црна Гора, Македонија и Србија. Името Гегерија е изведено од Гегите, дијалектичка подгрупа на Албанци кои претежно живеат во планинските области северно од реката Шкумба.
1 Економија
Североисточна Албанија има значителни наоѓалишта на минерали, вклучувајќи хром, бакар и железо-никел. Албанија била водечки производител на хром во текот на 1980-тите, но производството нагло било намалено во раните 1990-ти како последица на крајот на комунизмот во земјата.
2 Демографија
Петте области во Северна Албанија имале комбинирано население од 649.902 според пописот во 2023 година.
3 Наводи
Владимир Четкар

Владимир Четкар — македонски композитор, аранжер, продуцент, гитарист и вокал, со седиште во Њујорк. Роден е во Охрид, Македонија каде во детството свирел виолина. Бил под големо влијание од џез, фанк, соул и диско бендови и музичари како Change, Chic, Earth Wind and Fire, Патрис Рушен, Камео, The Brothers Johnson, Wes Montgomery, George Benson, Quincy Jones, Jamiroquai и многу други. Подоцна во животот, Владимир отишол во Соединетите Држави за да се образува на музичкиот колеџ Беркли. Тука, се сосредоточил на современо пишување и продукција со џез-гитара како негов главен инструмент.
Неговите оригинални албумски изданија „Никогаш нема да завршиме“, „Небесно“ и „Одиме дома“ биле прифатени од критиката и го позиционирале на меѓународно ниво како едно од најистакнатите имиња во жанрот џез-сул-фанк и му обезбедиле учество на турнеи со насловни настапи на некои од најголемите и најпрестижните меѓународни музички џез-фестивали како Сигет фестивалот (Унгарија), џез-фестивалот Блу ноут (САД), Меѓународниот џез-фестивал во Џакарта (Индонезија), џез-фестивалот на островот Пенанг (Малезија), џез-фестивалот во Хонгконг, џез-фестивалот во Беишан (Кина), џез- фестивалот Хуа Хин (Тајланд), Индиго расположение (Индија), Нишвил (Србија), Охридско лето и многу други.
Меѓународните критичари го сметаат за едно од највозбудливите имиња во својот жанр, свежа музичка сила која е единствена во денешната музичка индустрија поради фактот што тој самиот продуцира, компонира, оркестрира, аранжира и изведува своја оригинална музика, совршен музичар кој веќе импресионирал многу од своите лични влијанија, почнувајќи од легендарни продуценти како што се Давиде Романи од Change (бенд), Леон Вер, (Casablanca Records), Патрик Адамс (Salsoul Records, Prelude Records), Том Мултон, гитарската легенда Џорџ Бенсон, како и француските диско витези од Плејбој Меншн Димитри од Париз и Боб Синклар.
Неговата музика е претставена на меѓународно ниво од истакнати музички етикети како што се P-Vine Records (Јапонија), (Јужна Кореја), (Тајланд и Југоисточна Азија), Expansion Records (Обединето Кралство) и други, додека постојано се емитува на национални и специјализирани радија на глобално ниво.
1 Студиски албуми
*''Ние никогаш нема да завршиме''*''Небесно''*''Одење дома''
Грегори Портер

Грегори Портер (роден на 4 ноември 1971 година) - американски пејач, текстописец и музичар. Двапати ја има добиено наградата Греми за најдобар џез вокален албум: прво во 2014 година за ''Liquid Spirit'', а потоа повторно во 2017 година за ''Take Me to the Alley''.
1 Ран живот и образование
Грегори Портер е роден во Сакраменто, Калифорнија и израснал во Бејкерсфилд, Калифорнија, каде што неговата мајка Рут била свештеничка. Портер има седум браќа и сестри. Неговата мајка имала големо влијание врз неговиот живот, бидејќи на рана возраст го охрабрувала да пее во црква. Неговиот татко, Руфус, во голема мера бил отсутен од неговиот живот.
По дипломирањето на средното училиште Хајленд во 1989 година, тој добил целосна атлетска стипендија како фудбалски играч од Државниот универзитет во Сан Диего, но повредата на рамото што се случила во меѓувреме ја прекинала неговата фудбалска кариера.
Мајката на Портер починала од рак кога тој имал 21 година.
2 Кариера
Портер се преселил во Бедфорд-Стујвесант во Бруклин во 2004 година, заедно со неговиот брат Лојд. Работел како готвач во ресторан, каде што исто така настапувал. Портер настапувал на повеќе места во соседството.
Портер објавил два албума: ''Water'' од 2010 и ''Be Good'' од 2012 година, пред да потпише со „Блу ноут рекордс“ на 17 мај 2013 година. Неговиот трет албум, ''Liquid Spirit'', бил издаден на 2 септември 2013 година во Европа, и на 17 септември 2013 година во САД. Албумот, продуциран од Брајан Бакус, освоил Греми во 2014 година за најдобар џез вокален албум.''Liquid Spirit'' имал комерцијален успех, и бил меѓу првите 10 на топ листите за албуми во Велика Британија.
Во август 2014 година, Портер го издал синглот „The 'In' Crowd“.
Неговиот четврти албум, ''Take Me to the Alley'', бил издаден на 6 мај 2016 година. Во британскиот весник ''Гардијан'' тоа бил албум на неделата на новинарот Алексис Петридис.
На 12 мај 2021 година, Портер го започнал своето шоу за готвење „Куќата на Портер со Грегори Портер“, и се емитувале 6 епизоди.
На 13 декември 2023 година, Портер настапил во Ројал Алберт Хол на програмата „Божиќ во Ројал Алберт Хол“.
Во 2025 година, Портер учествувал во британската верзија на ''Маскиран пејач'', настапувајќи како Облечен рак и стигнал до финалето, каде што бил второпласиран.
3 Личен живот
Портер е оженет со Викторија и имаат два сина. Нивниот дом е во Бејкерсфилд, Калифорнија. Неговиот брат Лојд починал во мај 2020 година поради компликации од КОВИД-19.
За јавни настапи, Портер секогаш носи капа што му ги покрива ушите и брадата. Во интервју за Jazzweekly.com во 2012 година, на прашањето: „Што е со чудната и прекрасна капа?“ Портер одговорил: „Имав операција на кожата, така што ова е мојот изглед некое време, и ќе продолжи да биде уште некое време. Луѓето сега ме препознаваат по капата.“ Во интервју за ''„Дејли Телеграф“'' во 2016 година, тој открил дека добил некои лузни на лицето кога имал „седум или осум години“, но одбил да навлезе во детали.
4 Библиографија
*
Златна копачка 2024

Златна копачка 2024 е фудбалска награда доделена на играчот кој, за време на европската фудбалска сезона, го остварил најдобриот резултат пресметан со множење на бројот на постигнати голови на првенствените натпревари со коефициентот на тежина на самото првенство.
Наградата ја освоил Хари Кејн со 36 постигнати голови во Бундеслигата, кои му донеле 72 бодови. За напаѓачот на ова била првата освоена златна копачка во кариерата, со што станал првиот англичанец кој ја освоил оваа награда.
1 Конечен поредок
Ова е поредокот во однос на првите десет позиции.
Поз., Играч, Првенство, Екипа, Гол, К-УЕФА, Бодови
1, Хари Кејн, Бундеслига, 36, x2, 72
2, Серу Гираси, Бундеслига, 28, x2, 56
3, Килијан Мбапе, Лига 1, 27, x2, 54
4, Ерлинг Холанд, Премиер лига, 27, x2, 54
5, Лаутаро Мартинес, Серија А, 24, x2, 48
6, Лоис Опенда, Бундеслига, 24, x2, 48
7, Артем Довбик, Примера Дивисион, 24, x2, 48
8, Александар Серлот, Примера Дивисион, 23, x2, 46
9, Кол Палмер, Премиер лига, 22, x2, 44
10, Вангелис Павлидис, Ередивиси, 29, x1.5, 43.5
Хиндуизам во Ерменија

Хиндуизмот во Ерменија останува религија со мало влијание во ерменскиот религиозен живот. Тој е генерално претставен преку Меѓународното друштво за свесност за Кришна и малцинството индиски студенти со хиндуистичко потекло.
1 Историја
На горниот дел од Еуфрат во Ерменија постоела колонија на индиски Хиндуси уште во 2 век п.н.е.
Според пишувањата на Зенобиј Глак, двајца индиски принца и нивните семејства побегнале во Ерменија од Уџаин во 149 година п.н.е. Тие добиле голем пречек и им била дадена земја. Тие изградиле храм за хиндуските богови и божици во Аштишат. Со текот на времето нивното општество пораснало на 20 села и било наречено Хиндкастан, ерменското име за Индија. Едно време, во Ерменија живееле над 15.000 Хиндуси, а хиндуските села цветале до зората на христијанството во Ерменија во 301 година од н.е.
2 Верски организации
Меѓународното друштво за свесност за Кришна (ISKCON) и организациите за трансцендентална медитација се активни и во Ерменија. Во 1990 година ISKCON за прв пат бил официјално регистриран како заедница во Ерменија, а денес има околу 250 членови во земјата. ISKCON одржува собранија во градовите Ѓумри, Ванадзор, Јегегнадзор, Капан и Аштарак.
3 Поврзано
* Религија во Ерменија
Хартманов раствор

Хартмановиот раствор, познат и како Рингер-лактат е смеса на натриум хлорид, натриум лактат, калиум хлорид и калциум хлорид во вода. Се користи за надополнување на течности и електролити кај пациенти со хиповолемија или со низок крвен притисок. Може да се користи и во третманот на метаболна ацидоза и за испирање на окото по хемиски изгореници. Се дава како интравенска инфузија или со аплицирање на зафатеното место.
Несаканите ефекти може да вклучуваат алергиски реакции, хиперкалемија, хиперволемија и хиперкалцемија. Може да не е погоден за мешање со одредени лекови. Рингеровиот лактат има помала веројатност да предизвика или да ја влоши ацидозата во споредба со физиолошкиот раствор. Употребата за време на бременост и доење е генерално безбедна. Рингеровиот лактат спаѓа во групата на кристалоидни раствори. Тој е изотоничен, т.е. има иста тоничност како и крвта.
Рингеровиот раствор бил откриен во 1880-те; лактатот бил додаден во 1930-те. Се наоѓа на листата на неопходни лекови на СЗО. Хартмановиот раствор е достапен како генерички лек. Кај пациентите со хепатална инсуфициенција, Рингеров ацетат може да биде подобра алтернатива, при што лактатот е заменет со ацетат. Во Скандинавија вообичаено се користи Рингеров ацетат.
Азотемија

Азотемија е медицинска состојба карактеризирана со зголемени нивоа на азотни соединенија, како уреа и креатинин, во крвта. Најчесто се јавува поради намалена функција на бубрезите, кои не успеваат правилно да ги филтрираат овие отпадни продукти. Може да биде предизвикана од дехидратација, бубрежни заболувања, опструкција на уринарниот тракт или други системски нарушувања. Симптомите вклучуваат замор, конфузија и оток, а дијагнозата се потврдува со крвни тестови. Третманот зависи од причината, често вклучувајќи хидратација или лекување на основното заболување.
1 Типови
1.1 Преренална азотемија
Настанува поради намален проток на крв во бубрезите, што го ограничува нивното филтрирање на азотните отпадни продукти. Причинители се: хиповолемија (дехидратација, крварење), срцева слабост, шок, или намалено снабдување со крв. Карактеристики за овој тип се: покачени нивоа на уреа и креатинин, но со нормална бубрежна функција.
1.2 Примарна ренална азотемија
Резултат е на директно оштетување на бубрежната структура или функција. Причини за нејзино настанување се: акутна тубуларна некроза, гломерулонефритис, инфекции, токсини, или исхемија. Карактеристики се: оштетување на нефроните, намалена гломерулна филтрација, покачени уреа и креатинин.
1.3 Постренална азотемија
Настанува поради опструкција на уринарниот тракт, што спречува излачување на урината. Причини се: камења во бубрезите, тумори, зголемена простата, или уретрална опструкција. Карактеристично за овој тип е акумулација на уреа и креатинин поради задржување на урината.
Браварство

Браварство или браварски занает — работа на изработка, поставување и отворање на брави. Браварството е традиционално занимање и во многу земји бара завршување на практична обука. Нивото на формално образование кое законски се бара е различно од земја до земја, почнувајќи од тоа дека некаде не се бара формално образование, до сертификат за обука доделен од работодавач или диплома од средно училиште, заедно со времето поминато на практична обука.
1 Терминологија
Брава е механизам што обезбедува згради, простории, кабинети, предмети или други складишни објекти. Така, браварството, како што кажува неговото име, е рачно склопување и дизајнирање на брави и нивните соодветни клучеви. Повеќето бравари користат автоматски и рачни алатки за режење за да ги обликуваат клучевите, при што многу од овие алатки се напојуваат со батерии или од дистрибутивната мрежа.
2 Работа
Првите брави биле направени пред повеќе од 2500 години, првично од дрво, а подоцна и од метал. Историски гледано, браварите би ја направиле целата брава, работејќи со часови рачно обликувајќи завртки и вложувајќи многу труд. Конструкциите на бравите станале значително посложени во XVIII век, а браварите често биле специјализирани за поправка или изработка на брави.
Иако замената на изгубените клучеви за автомобили и домови, како и промената на бравите за безбедносни цели, останува важен дел од браварството, објавата на американската влада од 1976 година забележала дека современите бравари првенствено се вклучени во вградување висококвалитетни комплети на брави и управување со системи за контрола на заклучување и клучеви.
2.1 Браварски специјализации
Повеќето бравари обезбедуваат и услуги за електронска брава, како што се програмирање паметни клучеви за возила опремени со транспондер и вградување на системи за контрола на пристап за заштита на поединци и средства за големи институции. Многумина се специјализирани и во други области како што се:
* Брави на автомобили
* Сефови
3 Вработување
Браварите може да бидат комерцијални (работат надвор од продавница), мобилни (работат надвор од возило), институционални (вработени во институција) или истражни (форензички бравари) или може да се специјализираат за еден аспект од вештината, како што е специјалист за автомобилска брава, главен специјалист за системот за клучеви или безбедносен техничар. Многу бравари работат и како безбедносни консултанти, но не сите безбедносни консултанти поседуваат браварски вештини. Браварите често се сертифицирани во одредени области на вештини или на ниво на вештина во рамките на занаетот. Ова е одвоено од сертификатите за завршување на курсеви за обука. При одредувањето на нивоата на вештини, сертификатите од производителите или браварските здруженија обично се повалидни критериуми отколку сертификатите за завршени курсеви. Некои бравари одлучуваат да се нарекуваат себеси „мајстори бравари“ без разлика дали се целосно обучени или не, а некои сертификати за обука изгледаат доста авторитетни.
Поголемиот дел од браварите исто така работат на кој било дел од вратите, а не само на механизмите за заклучување. Ова вклучува затворачи на врати, шарки на врати, поправки на рамката и други делови на вратите.
Мир (титула)

Мир (|مير) — титула што се користела во исламските земји, обично означувајќи поглавар на племе. Потекнува од арапскиот збор „емир“ (|أمير).
Во Отоманското Царство, титулата ''мир-и-миран'', заедно со арапскиот ''емир ел-умара'' („емир на емирите“), била користена како еквивалент на турската титула беглербег.
На Индискиот Потконтинент, по доаѓањето на власт на Великиот Могул, титулата мир во комбинација со зборови од јазикот урду се користела за означување на различни воени и административни должности: маршал (''мир-тузак''), командант или началник (''мир-дах''), главен распоредувач (''мир-саман''), главен ловец (''мир-шикар''), командант на артилеријата (''мир-и-аташ''), претседател на меџлисот (''мир-и-меџлис''), старешина на маало (''мир-махала''), генерал-квартермастер (''мир-и-манзил'') и главен секретар (''мир-мунши'').
Во хиндуистичкото кралство Непал, титулата ''мир-мунши'' ја носел главниот секретар на Министерството за надворешни работи, а титулата ''мир-умарао'' (од арапскиот „емир ел-умара“) ја носеле повисоките офицери пониски од сердарите. Еден од владетелите на Белуџистан во XV век се викал Мир Чакар.
Во Средна и Јужна Азија, „мир“, како и зборот „хан“, често е дел од лично име (на пр. Мир Муртаза Бхуто, Мир Мухамед Амин-и Бухари). Исто така, оваа титула се среќава и во имињата на неколку градови во Пакистан, како што се Мирпур во Азад Кашмир и Мирпур-Хас во Синд.
Љубоболие (раскази)

Патар – збирка раскази на македонски јазик од битолскиот писател Владимир Костов. Делото било издадено во 2018 година од издавачката куќа Матица македонска, а финансиски помогнато од Министерството за култура.
1 Содржина
Книгата содржи 23 раскази:
* Габриел
* Анагки
* Арч
* На сцената и зад сцената
* Огледалце
* Книга
* Кучешка рапсодија
* Плачат оние планини за мене
* Иљо
* Ептен убо
* Гром
* Мрша
* Кутриот Трајан
* Песна
* Чемерика
* Angelus
* Љубовникот на леди Четерли
* Крин
* Максимализам
* Воскресение
* Прокураторот
* Санта Лучија
* Џан-девојче
2 Поврзано
* Владимир Костов
* Македонска книжевност
* Матица македонска
Куру (болест)

Куру — прионска болест (како кравјо лудило), откриена во Нова Гвинеја на почетокот на XX век.
Болеста куру кај народот Фор од Нова Гвинеја ја опишале Мајкл Алперс и Даниел Карлтон Гајдушек (Нобеловата награда за медицина 1976 година), како и други истражувачи. Иако се разликува од Кројцфелд-Јакобовата болест, куру е исто така пренослива спонгиоформна енцефалопатија. Нејзиниот начин на пренос е поврзан со антропофагиски погребен обред. Зборот ''куру'' значи „трепери од страв“, на форски јазик.
1 Меѓу Абориџините
Се чини дека првиот случај е опишан во 1920-тите, но медицината навистина се заинтересирала за него дури во 1950-тите. Оваа болест влијае на абориџинското население на племињата Фор од висорамнините на Источна Нова Гвинеја, сега во Папуа Нова Гвинеја, кои ги јаделе телата на починатите за време на мртовечки антропофагични обреди. Овој ритуал се состоел од тоа што членовите на племето ги јаделе починатите роднини за да се надополнат со нивната физичка и духовна сила. Се чини дека оваа практика престанала во средината на 1950-тите под притисок на австралиската администрација.
Од болеста главно страдале жените и децата кои го јаделе мозокот. Мажите, кои ги јаделе мускулите, биле поштедени. Се чини дека постои генетска подложност што исто така ја објаснува специфичната состојба на ова население. Оваа болест е одговорна за повеќе од половина од смртните случаи забележани во најпогодените села. Болеста го достигнала својот врв во 1950-тите, а последниот случај се јавил во 2003 година, повеќе од 45 години по заразувањето.
Вкупниот број на заболени е околу 2 700. Болеста исчезнала поради прекинот на антропофагијата.
2 Симптоми
Времето на инкубација (времето помеѓу заразувањето со прион и првите знаци на болеста) може да биде помалo од 5 години, но постоењето на околу десет случаи кои се појавиле повеќе од 40 години по наводниот прекин на канибализмот го покренува прашањето за многу подолг период на инкубација.
Болеста се пројавува главно како маломозочен синдром со нарушување на рамнотежата, координацијата на движењата, визуелни нарушувања, епилептични напади и грчење на мускулите. Деменцијата може да ја допотполни сликата, што доведува до смрт во рок од неколку години.
Болеста, предизвикана од натрупување на протеин прион, го омекнува мозочното ткиво додека не стане сунѓересто.
3 Истражување
Kако можни антиприонски агенси, погодни за употреба кај луѓето, во лабораторија биле утврдени такролимусот и астемизолот.
Егзоканибализам

Егзоканибализам (од грчкиот ''exo-'', „однадвор“ и канибализам, „да се јадат луѓе“), спротивно на ендоканибализмот, е консумирање месо од луѓе кои не припаѓаат на блиска општествена група - на пример, јадење на сопствените непријатели. Ова се толкува како обид за стекнување на посакуваните квалитети на жртвата и како „врвна форма на понижување и доминација“ на поразениот непријател во војната. Ваквите практики биле документирани во различни култури, вклучувајќи ги Ацтеките во Мексико и Карибите и Тупинамба во Јужна Америка.
Историски гледано, егзоканибализмот бил и практична мерка во особено очајна герилска војна со исцрпувачки последици, кога екстремниот глад и изобилството на убиени луѓе се совпаѓаат и создаваат услови погодни за канибализам. Некои ја протолкувале практиката како форма на грабливост, а не како ритуален чин, гледајќи го сторителот и жртвата во улоги на предатор наспроти плен.
1 Културна практика
Егзоканибализмот во форма на јадење непријатели често се прави за да се изрази непријателство и доминација кон жртвата. Сторителот ја јаде својата жртва за да нанесе крајно навредување и понижување. Исто така, се практикува заедно со лов на глави и скалпирање за прикажување на воени трофеи. Џон Кантнер, археолог кој го проучувал канибализмот во американскиот југозапад, заклучил дека кога ресурсите се намалуваат, конкуренцијата меѓу општествата се зголемува, а ова може да доведе до егзоканибализам.
Иако егзоканибализмот генерално се споредува со ендоканибализам, и двата се форми на институционализиран или ритуален канибализам (широко прифатен во општествата каде што се јавуваат), за разлика од случаите што се практикуваат за време на гладување или од изолирани, често патолошки поединци.
Културите што ги практикуваат обете форми на ритуален канибализам се чини дека се ретки, но еден добро проучен случај биле Варите, амазонски народ во Бразил кој јадел и убиени непријатели и починати роднини, иако на значително различни начини.
2 Култури познати по егзоканибализам
Културите за кои се знае или се вели дека практикувале егзоканибализам вклучуваат Азанде, Ленду и Сонгје (особено Запо Зап) во Средна Африка, народите Батак и Дајак во Азија и британските Атакоти во Европа.
Во Северна Америка, вакви практики се евидентирани кај Ирокезите, Нуу-ча-нултите (Нутка), анцестралните Пуеблоанци (Анасази) и Ацтеките; во Јужна Америка, кај народите Тупинамба, Вари и Мапуче.
Култури на Океанија кои во период од нивната историја практикувале вакви обичаи се Маркижаните, Мјанминците, Асматите, Фиџијците и Маорите.
3 Поврзано
* Канбализам во Африка
* Канибализам во Азија
* Канибализам во Европа
* Канибализам во Океанија
* Канибализам во Америка
Квартил

Квартил е статистичка мерка што ја дели податочната низа, подредена по големина, на четири еднакви делови. Постојат три квартили:
*Прв квартил (Q1): Вредност под која се наоѓаат 25% од податоците.
*Втор квартил (Q2): Средна вредност или медијана, под која се 50% од податоците.
*Трет квартил (Q3): Вредност под која се наоѓаат 75% од податоците.
Квартилите се корисни за анализа на распонот и дистрибуцијата на податоците, особено во описната статистика.
Хиндуизам во Малта

Хиндуизмот е трета најголема религија во Малта по христијанството и исламот. Сепак, не е призната како државна религија. Според пописот од 2021 година, во Малта имало 6.411 Хиндуси, што претставувало 1,42% од нејзиното население.
Во 2021 година, Чарлс Ј. Мускат ја објавил ''Ekam Sat: Il-Verità Waħda: Esperjenza tal-Veda Dharma Ġabra ta' testi ewlenin u riflessjonijiet prattići'', антологија на јужноазиски религиозни текстови на малтешки, вклучувајќи ги Ведите и Упанишадите.
1 Демографија
Во 2010 година, во Малта имало околу 840 Хиндуси. Според пописот од 2021 година, во Малта имало 6.411 Хиндуси од кои 135 биле малтешки државјани, а 6.276 биле жители кои не биле од малтешка националност. Хиндусите се 0,04% од малтешките граѓани и 6,02% од жителите кои не се од малтешка националност. Хиндуизмот го практикуваат главно индиските и непалските Малтежани.
1.1 Хиндуистичко население по области
Хиндуистичкото население на Малта по области е прикажано подолу:
Округ, Процент на Хиндуси (%), Население на хиндуси, Вкупно население
Јужен пристаништен округ, 1.11, 749, 67.175
Северно пристаниште, 3.06, 3224, 1,05,309
Југоисточен округ, 0,68, 395, 58.448
Западен округ, 0,5, 259, 51.695
Северен округ, 2,53, 1557 година, 61.547
Округ Гозо и Комино, 0,78, 227, 29.130
Северниот пристаништен округ има највисок процент на Хиндуси, а Западниот округ има најмал процент на Хиндуси.
1.2 Етничка припадност
Мнозинството Хиндуси во Малта се од азиско потекло, главно индиски и непалски Хиндуси. Има и 286 европски Хиндуси, 164 Хиспанци/латиноамерикански Хиндуси, 107 Африканци и 51 арапски Хиндус.
2 Живот во заедницата
Стан на првиот кат од малтешко-индискиот општински центар се користел како привремено место за средби на Хиндусите.
Хиндусите во Малта приватно ги слават Дивали, Холи, Онам, и други хиндуистички фестивали.
3 Контроверзност околу кремацијата
Починатите Хиндуси биле погребувани според католичките погребни обреди откако Британците си заминале во 1964 година, наместо да бидат кремирани како што барала нивната религија. Под британска власт над Малта, кремацијата се одвивала на гробиштата Лазарето на островот Маноел. Еден хиндуистички водач од САД, ја замолил владата на Малта во 2019 година да субвенционира кремации во странство за Хиндусите во Малта.
4 Статус
Хиндуизмот, заедно со другите индиски религии (како будизмот, сикизмот и џаинизмот) и јудаизмот не се признати во Малта и се третираат како култови. Во 2010 година, хиндуистичките и еврејските групи го повикале папата Бенедикт XVI да интервенира за да се осигури дека Малта ги третира сите религии еднакво пред законот, но тој не интервенирал.
Милан Илоски

Милан Илоски (роден на 29 јули 1999, во Ескондидо) е американски фудбалер со македонско потекло, на Сан Диего.
1 Биографија
Илоски е роден во Ескондидо, Калифорнија, од родители со македонско потекло. Тој има двајца браќа Брајан и Ерик Илоски и двајцата се исто така фудбалери.
2 Клупска кариера
Откако играл колеџ фудбал на Универзитетот Калифорнија во Лос Анџелес, на 15 јануари 2020 година, потпишал за клубот од МЛС американската лига, . Своето деби за клубот го направил на 10 септември 2020 година, влегувајќи како замена во продолжението од победата со 3-0 над ФК Лос Анџелес. Откако тоа бил неговиот единствен настап за клубот за сезоната, следната сезона тој играл за вториот тим Реал Монаркс во УСЛ првенството каде на 18 натпревари постигнал 5 гола. По завршувањето на сезоната 2021, опцијата за продолжување на неговиот договор била одбиена од Солт Лејк.
На 22 февруари 2022, Илоски потпишал за Оринџ Каунти. По две импресивни сезони, од кој во првата ја освоил и златаната копачка за најдобар стрелец во УСЛ првенството со 22 постигнати гола, на 12 септември 2023 тој бил купен од данскиот клуб Норшелан, на кој според договорот требало да му се придружи по завршувањето на сезоната во УСЛ со Оринџ Каунти. Своето деби за данскиот клуб го направил на 11 август 2024, влегувајќи како замена во 87-мата минута од натпреварот од Суперлигата на Данска против Лингби што завршил нерешено 1-1. Својот прв гол во дресот на Норшелан го постигнал во победата со 4-1 на гостувањето кај Сенерјуск на 6 октомври 2024.
На 2 април 2025, Илоски бил позајмен на новиот член во МЛС лигата, Сан Диего. Дебитирал за клубот единаесет дена подоцна, заменувајќи го Анибал Годој во поразот со 3-2 на гостувањето кај .
3 Статистика
3.1 Клупска статистика
''Статистиката е ажурирана на 28 април 2025.''
Сезона, Клуб, Првенство, Национален куп, Континентален куп, Останати купови, Вкупно
Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Наст, Гол
2020, МЛС, 1, 0, УСКуп, 0, 0, -, -, -, -, -, 1, 0
2021, МЛС, 1, 0, УСКуп, 0, 0, -, -, -, -, -, 1, 0
Вкупно Реал Солт Лејк 1 0 0 0 - - - - 2 0
2020, Реал Монаркс, УСЛ, 1, 0, -, -, -, -, -, -, -, -, 1, 0
2021, УСЛ, 18, 5, -, -, -, -, -, -, -, -, 18, 5
Вкупно Реал Монаркс 19 5 - - - - - - 19 5
2022, Оринџ Каунти, УСЛ, 31, 22, УСКуп, 2, 1, -, -, -, -, -, 33, 23
2023, УСЛ, 35, 17, УСКуп, 2, 3, -, -, -, -, -, 37, 20
Вкупно Оринџ Каунти 66 39 4 4 - - - - 70 43
јан.-јун. 2024, Норшелан, СЛ, 0, 0, КД, 0, 0, -, -, -, -, -, 0, 0
2024-апр. 2025, СЛ, 16, 2, КД, 2, 0, -, -, -, -, -, 18, 2
Вкупно Норшелан 16 2 2 0 - - - - 18 2
2025, МЛС, 3, 0, УСКуп, 0, 0, -, -, -, -, -, 3, 0
Вкупно во кариерата 106 46 6 4 - - - - 112 50
Корупција во Молдавија

Корупција во Молдавија — се однесува на појавата и спречувањето на корупција во Молдавија. Владата на Молдавија последниве години презела неколку чекори за борба против корупцијата, вклучително и спроведување на законот и подобрување на институционалните структури. Гонењето на службеници кои биле вмешани во корупција, исто така, се случува почесто во последниве години. Сепак, бизнисите ја сметаат корупцијата за сериозен проблем при водењето на бизнис, а деловната средина продолжува да биде една од најпредизвикувачките во регионот.
1 Историја
Според „Транспаренси Интернешенал“, 37% од Молдавците пријавиле дека платиле мито во 2010 година. Една од најперцепираните корумпирани институции била полицијата.
Голем протест против корупцијата бил одржан во Кишинев во септември 2015 година по банкарска измама од 1 милијарда долари (655 милиони фунти).
Во еден труд од 2020 година објавен од Центарот за правни ресурси на Молдавија и спонзориран од USAID била анализирана потребата од специјализиран суд за борба против корупцијата.
На 19 април 2021 година, во Стразбур, Франција, бил потпишан Акцискиот план на Советот на Европа за Република Молдавија 2021–2024 година. Станува збор за акционен план кој, меѓу другото, имал за цел да се бори против корупцијата во земјата.
Во март 2023 година било објавено основањето на Антикорупцискиот суд на Молдавија. Според претседателката Маја Санду, судот бил неопходен за пристапување кон Европската Унија. AКC требало да биде во фокусот на парламентарната работа од април 2023 година. Документ од бела книга бил објавен во јуни 2023 година. ММФ го забележал тоа во извештајот од март 2024 година. Советот на Европа бил исто така вклучен. Во февруари 2025 година, Транспаренси Интернешенал ја вклучил Молдавија меѓу „значајните подобрувачи“ за регионот на Источна Европа и Средна Азија, припишувајќи го подобрувањето на реформираното судство на владата на претседателката Санду, кое, предводено од новиот Антикорупциски суд, активно ги гонело корумпираните службеници.
2 Рејтинг
На Индексот за перцепција на корупцијата на Транспаренси Интернешенал за 2024 година, Молдавија добила 43 поени на скала од 0 („многу корумпирана“) до 100 („многу чиста“), што било повисоко за 13 поени во споредба со 2016 година. Кога била рангирана според резултатот, Молдавија била рангирана на 76-то место меѓу 180-те земји во Индексот, при што земјата рангирана на прво место се смета дека има најчесен јавен сектор. Во споредба со регионалните резултати, најдобриот резултат бил 53 поени, просечниот резултат бил 35 поени, а најнискиот резултат бил 17 поени. Во споредба со светските резултати, најдобриот резултат бил 90 поени (1-во место), просечниот резултат бил 43 поени, а најлошиот резултат бил 8 поени (180-то место).
3 Поврзано
* Криминал во Молдавија
Азербејџанска митологија

Азербејџанска митологија (азербејџански: ''Azərbaycan mifologiyası'') — митолошки претстави на азерскиот народ.
Азербејџанските митови и легенди биле создадени врз основа на верата на народот во митски и полумитски суштества - носители на доброто и злото. Митските единства како што биле Земја - Небо, Море - Планина, Вода - Оган, Човек - Ѕвер, Дрво - Цвет, Ветер - Кал, доминираат во митолошкиот систем. Приказните поврзани со овие единства се создавале како што се развивало општеството. Овие приказни го карактеризираат раниот развој на луѓето и се пренесувале усно во текот на многу векови. Друга група митски единства во форма на посебни приказни станала дел од различни азербејџански фолклорни жанрови.
Иако митологијата на азерскиот народ била под влијание на надворешни сили, таа задржала локална боја. Таа е поврзана со митологијата на Кумиците.
Потеклото на некои азербејџански митови лежи во монументалниот еп ''Огуз-Наме'', како и во приказните за херојскиот еп на Огузите ''Китаб Деде Коркуд'', кој вклучувал рани турски претстави и архаични погледи кои потекнувале од Кавказот.
1 Дополнителна литература
**********
Вермонтски џез центар

Вермонтскиот џез центар — училиште за џез основанo од гитаристот Атила Золер во Братлборо, Вермонт. Золер го започнал центарот како Атила Золерова џез клиника во 1974. Центарот води годишна летна работилница, часови и серија концерти. Во 2016 година, центарот купил концертно пијано Steinway D-274. Центарот не се ослонува на грантови за голем дел од неговите програми, добивајќи средства од донатори и други приходи.
Дијамела дел Позо

Дијамела дел Позо Перез (родена на 2 октомври 1976 година), позната едноставно како Дијамела, е кубанска пејачка која живее во Шпанија. Таа работела во жанрови како што се румба, сон, болеро и салса.
1 Биографија
Дијамела дел Позо потекнува од скромно семејство, почнала да покажува склоност кон пеење и музика уште од рана возраст. Во 1991 година таа дебитирала во локален оркестар, со што ја започнала својата професионална кариера. Оттогаш, па сè додека не ја напуштила Куба во 2004 година, таа се приклучила на неколку музички групи на островот.
Во 1995 година, таа станала членка на новоформираниот женски оркестар „Сон Дамас“ во Хавана, со кој настапувала во неколку европски земји, Латинска Америка, Карибите и Јапонија. Првиот албум со групата го издала во 1996 година, а подоцна во 1999 година го издала и својот втор албум откако се разделила од групата кон средината на 2000-ти години.
Во 1998 година, заедно со други музичари на кубанската музика како што се Мишел Маза, Феликс Балој, Тони Кала, Педро Калво, Тибурон Моралес и Марио „Мајито“ Ривера, Дијамела снимила песна за албумот ''Сонеро Сој'', изведена во чест на кубанскиот композитор и музичар Адалварезто.
Во 1999 година, таа учествувала во снимањето на албумот ''„Куба Хуманидад“'', посветен на покојниот кубански популарен пејач Карлос Ембале, на кој учествувале повеќемина музичари.
Томи Гумина

Томас Џозеф Гумина (20 мај 1931 година во Милвоки - 28 октомври 2013 година) — американски џез хармоникаш и изработувач на музички инструменти.
Гумина започнал да свири хармоника на единаесетгодишна возраст и земал часови по хармоника во Чикаго во текот на втората половина на 1940-тите. Тој почнал да работи со Хари Џејмс на телевизија во 1952 година како придружник на популарни мелодии, а во 1955 година Гумина почнал да работи самостојно, и соло и со ансамбл. Тој исто така снимал со Бади ДеФранко и Вили Смит во 1960-тите и почнал да експериментира со модифицирање на електрична хармоника, чиј засилен звук наликувал на електронски оргули. Тој повремено бил активен како изведувач во 1970-тите (на пр. ''Art Pepper'' во 1974 година), но сè повеќе се концентрирал на својот бизнис за производство на засилувачи, ''Polytone Musical Instruments'', кој бил со седиште во Норт Холивуд, Калифорнија. Тој и Џо Пас ја основале издавачката куќа „Политоун рекордс“ во 1987 година.