procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Гјару

Гјару (|ギャル) — јапонска поткултура што се здобила со популарност меѓу младите жени, особено во 1990-тите. Поимот потекнува од англискиот збор ''girl'' (девојка), адаптиран на јапонски како ''gal''. Името е поврзано со рекламниот слоган од 1970-тите за марката на фармерки „GALS“ — „Не можам да живеам без мажи“ — што станала определувачка девиза за младешкиот и бунтовнички дух на поткултурата.
Еквивалентен поим постои и за мажите — гјаруо (''ギャル男'').
1 Изглед
Естетиката на гјару се одликува со смели модни избори, впечатлива шминка и бунтовно отстапување од традиционалните јапонски стандарди за убавина. Посебните одлики на стилот вклучуваат длабоко исончана кожа, побелена или исфарбана коса — често во нијанси на руса, кафена или живописни бои — и драматична шминка на очите што нагласува куклени големи очи преку густ туш за очи, вештачки трепки и обоени контактни леќи.
Модата на гјару е разновидна, со потстилови што се движат од блескавиот и екстравагантен оне-гјару до разиграниот и младешки когјару. Облеките често се со миниздолништа, платформи и облеки со модни додатоци вдахнати од западните трендови. Уметноста на ноктите, украсена со сложени дизајни и украси, е препознатлив елемент на стилот. Фризурите многу разнообразуваат, од обемни кадрици и зафрлена коса до отмени, прави стилови, што ја одразуваат посебноста на носителот.
Загорка Димитрова

Загорка Милошевска Димитрова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД од април 1941 година. Прифаќала илегалци и истите ги префрлувала од едно на друго место, пренесувала илегален материјал. Чувала и негувала болни илегалци. На 8 јули 1942 година, бугарскиот окупатор ја затворил и веднаш ја интернирал на 6 месеци во Разлог, Бугарија. По враќањето во Скопје продолжила активно да работи за НОД. По капитулацијата на Бугарија (9 септември 1944) била вклучена во една диверзантска група. Заедно со уште двајца другари извршила диверзантски акции во Скопје и околијата. Учествувала во уличните борби при ослободувањето на Скопје.
Анушка Димитрова

Анушка Димитрова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од декември 1942 година учествувала во НОД во селото Ваташа. Во нејзиниот дом се одржувале илегални состаноци на СКОЈ за кое време таа стражарела. Престојувале илегалци, ја чувала собраната народна помош за Тиквешкиот партизански одред.
Ленче Димитрова

Ленче Костова Димитрова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија и носител на Партизанска споменица од 1941 година.
1 Животопис
Како младинка, од септември 1941 година и како член на СКОЈ, активно учествувала во НОД. Води скоевски групи во битолската гимназија со кои собирала народна помош, учествувала во организирањето на штрајкот во битолската гимназија (декември 1942 година). Од 1943 година станала курир на партиската организација и партизанските одреди. Во март 1944 година станала борец на Битолско-преспанскиот партизански одред, а потоа во Првата македонско-косовска ударна бригада како санитет. Носител е на Партизанска споменица од 1941 година.
Магдалена Димитрова

Магдалена Николова Димитрова — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Таа била антифашист по убедување, враќајќи се во Македонија по учителствувањето во Бугарија, повторно била назначена за учителка во учебната 1943-1944 година во селото Аргулица. Нејзината активност датирала од септември 1944 година коrа учествувала во организирањето на НОО. Собирала
народна помош за потребите на НОВ. Како член на КПМ од Одборот била назначена за одговорен учител на теренот во Радњанска општина Кавадаречко. Работела на формирањето на првите училишта во истоимената општина.
Стана Димитрова

Стана Димитрова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
За време на окупацијата живеела во селото Стрмашево. Од јуни 1943 година активно и организирано учествувала во НОД. Организирала жени за плетење топла облека за потребите на партизаните,
печење на леб и слично. Помагала во разнесување на пошта. Чувала илегалци и се грижеда за нивната исхрана.
Костанца Димитрова

Костанца Панкова Димитрова (во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД во Скопје од 1941 година. Го снабдувала илегалното движење со купони за прехранбени артикли, собирала народна помош. Во нејзиниот дом во текот на НОД престојувале илегалци. Во септември 1943 година била интернирана во Петрич, Бугарија. По враќањето активно се вклучила во заднината на НОД. Од септември 1944 година станала борец во Шеснаесеттата македонска ударна бригада.
Милкана Димитрова

Милкана Стојанова Димитрова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД од ноември 1942 година. Собирала народна помош и чувала илегалци префрлувајќи ги од едно до друго место. Во јули 1943 година била затворена од бугарската полиција, но по тримесечен затвор била ослободена.
Олга Димитровска

Олга Димитровска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија и Граѓанската војна во Грција.
1 Животопис
Активно и организирано учествувала во ослободителното движење во заднината од 1943 година до ликвидацијата на ДАГ во 1949 година. Работела по линија на АФЖ, чувала илегалци и слично.
Љупка Димитровска (партизан)

Љупка Јакимовска Димитровска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
На 8 септември 1944 година стапила во Четириесет и втората ударна дивизија во која останала до 26 декември 1945 година.
Весела Димитроска

Весела Димитроска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД од пролетта 1942 година во Битола. Била член на женска воспитна група. Учествувала во демонстрацијата на жените, што ја организирала Партиската организација во градот, во април 1942 пред комесарството. Бидејќи нејзиниот дом бил на располагање на партиската организација во градот во него престојувале илегалци и се одржувале илегални состаноци .
Јулка Димитровска-Јовческа

Јулка Димитровска-Јовческа (во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД во Скопје од 1941 година. Била опфатена во просветно-воспитни групи. Собирала народна помош, организирала испраќање на храна на политичките затвореници во Централниот затвор во Скопје. Растурала летоци, илегален материјал, повремено била ползувана како курир. Во нејзиниот дом престојувале илегалци за цело време на НОД. Во септември 1944 година стапила во единиците на НОВ - Шеснаесеттата македонска ударна бригада.
Елена Димитровска

Елена Јованова Димитровска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Веднаш по окупацијата, станала симпатизер на НОД. Од септември 1941 година била член на читачка група. Својот стан го ставила на располагање на партиската организација се одржувале илегални состаноци, се чувало оружје, храна, облека, престојувале илегалци меѓу кои и народниот херој Елпида Караманди.
Црква „Св. Петка“ - Чардаклија

Света Петка — главна селска црква во штипското село Чардаклија, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во југоисточниот дел на селото Чардаклија, на половина пат до населбата Балканска. До нејзе води земјен пат.
2 Историја
По податоците на Брегалничката епархија, црквата била изградена во 1975 година и била осветена на 21 март 1976 година од страна на митрополитот Злетовско-струмички г. Наум.
3 Галерија
4 Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Горнобалванска парохија
* Чардаклија
Gley

Глеј или Gley е првата македонска стриминг платформа од 2021 година, која на едно место нуди богат избор на домашна, регионални и странски филмови и серии со македонски, англиски и албански превод.
На Глеј, се достапни многу македонски серии како: Преспав, Куќен притвор, На терапија, Фамилија Марковски, Црвениот поет, Радиус. Како и филмовите: Пред дождот, Сенки, Ослободување на Скопје, Трето полувреме, Кајмак, Те дуа, жими мене, Ах, љубов моја и многу други филмски содржини.
1 За Глеј
Платформата нуди домашна и регионална продукција, детска програма, европски и холивудски филмови и серии, кои ќе бидат достапни со македонски и албански превод.
„GLEY ги обединува македонските продукциски капацитети и им дава можности за забрзан развој на нови и постоечки проекти“, изјави извршниот менаџер на СВОД Мастер, Дарко Перушески на промоцијата.
Поголемиот дел од македонските филмови се дигитално достапни само на платформата, а детската програма е синхронизирана на македонски и албански јазик.
„Содржините се достапни во ХД резолуција со квалитетен звук на LG, Samsung и Android TV СМАРТ телевизорите, персонални компјутери, таблети или мобилни телефони. За таа намена се изработени апликации кои корисниците можат лесно да ги инсталираат на оперативните системи на телевизорите во Apple App Store и Google Play Store“, истакнуваат од „Gley.mk“.
Сина Димитриоска

Сина Михајлова-Грбиќ Димитриоска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија и носител на Партизанска споменица од 1941 година.
1 Животопис
Од 26 август 1940 година работела за организирањето на младината во Крушево. Од јули 1941 година станала член на КПЈ. Собирала оружје и облека за партизанските одреди. Многу се залагала околу организирањето
на жеиите во Крушево. Во јуни 1942 година станала член на Месниот Комитет на КПМ. Во јули 1942 стапила во партизанскиот одред „Питу Гули“ и ја заземала должноста заменик комесар по исхрана. Во одредот останала до расформирањето на истиот (ноември 1942 година). Потоа заминала во Гостивар и се поврзала со тамопшата организација и продолжила да работи за НОД. Во април 1943 година заминала повторно во партизани, во партизанскиот одред „Кораб“, што по кратко време била фатена од балистите и одведена во Тиранскиот затвор. Во затворот останала до капитулацијата на Италија, септември 1943 година. По успешното бегство од Тиранскиот затвор дошла на слободната територија во западна Македонија и на 11 ноември 1943 година станала борец во Првата македонско-косовска ударна бригада. Со формирањето на Втората македонска ударна бригада преминала да се бори во нејзините единици. Носител е на Партизанска споменица 1941 и повеќе други одликувања.
2 Поврзано
* Мена Димитриоска
Менгеме

Менгеме е алатка за фиксирање на работните парчиња при различни видови обработка (пилање, дупчење, сечење итн.).
Менгеме е алатка која содржи пар паралелни челусти со плочи, од кои едната е обично неподвижна, а другата се поместува со помош на завртка и го притиска работното парче. Може да биде направено од разни материјали, но најчесто е од метал, а столарското менгеме е направено од дрво.
Снежана (филм од 2025)

''Снежана'' (|Snow White) — американски музички фантастичен филм во режија на Марк Веб и сценарио на Ерин Кресида Вилсон. Филмот е преработка на анимираниот филм „Снежана и седумте џуџиња“, заснован на истоимената бајка на браќата Грим. Во филмот играат Рејчел Зеглер како Снежана и Гал Гадот како Злобната Кралица.
Плановите за преработка на „Снежана и седумте џуџиња“ биле потврдени во октомври 2016 г., а Вилсон бил најавен како сценарист. Веб влегол во преговори за режија на филмот во мај 2019 г. и се приклучил на филмот како режисер во септември 2019 г. Снимањето првенствено се одвивало во Pinewood Studios во Англија од март до јули 2022 г., а дополнителното снимање се одвивало во јуни 2024 г. Филмот предизвикал спорови, со критики насочени кон промената на расата, промената на заплетот, јавната критика на Зеглер кон изворниот филм и нетрадиционалната ориентација на седумте џуџиња.
Премиерата на филмот во САД била на 21 март 2025 г., а во Македонија премиерата првенствено требала на биде на 20 март, но поради седумдневната жалост по повод пожарот во Кочани, се префрлила на 27 март истата година.
1 Содржина
Принцеза ги здружува силите со седум џуџиња за да го ослободи своето кралство од нејзината сурова маќеа, Злобната Кралица.
2 Улоги
Рејчел Зеглер, Снежана
Гал Гадот, Злобната Кралица
Ендру Бернап, Џонатан
Ансу Кабија, Ловецот
Дуџона Гифт, Мејпл
Мартин Клеба, Лутко
Џејсон Кравиц, Кивавко
Ендру Барт Фелдман, Глупавко
Џорџ Салазар, Среќко
Титус Берџес, Срамежливко
Џереми Свифт, Паметко
Енди Гротелушен, Спанко
Колин Мајкл Кармајкл, Фарно
Патрик Пејџ, Волшебното Огледало
Другарки

„Другарки“ (италијански: ''Le amiche'') – филм на режисерот Микеланџело Антониони од 1954 година. Главните улоги ги играат: Елеонора Роси Драго, Габриел Ферцети и Франко Фабрици.
1 Синопсис
Откако се враќа во родниот град Торино каде отвора моден салон, елегантната Клелија наоѓа една млада жена со име Росета Савони, која е на умирање во соседната соба на хотелот. Имено, Розета зела преголема доза апчиња за спиење со намера да изврши самоубиство. Клелија со спријателува со Розета со нејзините богати пријателки: Момина де Стефани е разделена од мажот и лесно ги менува љубовниците; Нене е талентирана уметничка со успешна кариера, а која живее со фрустрираниот сликар Лоренцо кој ѝ завидува на успехот. Клелија ја привлекува Карло, помошникот на архитектот Чезаре Педони, но тој е припадник на работничката класа. Кога Момина и Клелија откриваат дека Розета се обидела да изврши самоубиство зашто е заљубена во Лоренцо, Момина ја охрабрува Розета да остане со него, иако тој и Нене наскоро треба да се венчаат.
Грејс-период

Грејс-период — период кој започнува веднаш по истекот на рокот за исполнување на обврската, при што не се наплаќа надоместок за задоцнување и не се преземаат други санкции кои инаку би биле преземени или наплатувани за прекршување на рокот.
Во банкарството грејс-период е период на мирување на отплатата на главницата, односно временски период од почетокот на користењето на кредитот до првата отплата на главницата.
1 Видови
1.1 Деловно работење
Некои претпријатија и организации подеднакво се однесуваат кон лицето кое ги исполнува обврските во грејс-периодот значително поинаку од оној што ги исполнува пред предвидениот рок. Според тоа, лице чија обврска е доспеана, но која ја исполнува во грејс-периодот, ќе има ист третман како и лице кое ја исполнува обврската пред крајниот рок за нејзино подмирување, значи без казна или негативен углед.
Во други случаи, клиентите може да добијат делумна, помалку сериозна казна. На пример, многу комунални претпријатија наплаќаат мала провизија на клиентите кои не ја платиле сметката до наведениот рок. Сепак, давателот на комуналните услуги ќе чека подолго време пред да ја прекине услугата.
Некои компании може да суспендираат одредени повластици за време на грејс-периодот. На пример, самите услуги за складирање често нема да наплаќаат казнена такса (камата) во случај киријата да не се плати во рок од неколку дена од крајниот рок за плаќање, но на закупецот на складиштето ќе му биде забранет пристапот во складиштето додека не се плати сметката.
1.2 Политика
Во политиката, за време на преминот кон нова администрација, грејс-периодот, може да се смета како „почетен период на хармонија и добра волја“.
2 Предности и недостатоци
Грејс-периодите можат да обезбедат одредени предности. На пример, клиентите кои вообичаено ги исполнуваат своите обврски навреме, но поради посебни околности доцнат во ретки прилики, можат да избегнат казна и да го задржат својот углед, со оглед на нивната претходна навременост во исполнувањето на обврските, под услов да ја исполнат обврската во грејс-периодот.
Меѓутоа, оние кои секогаш доцнат со своите обврски може да го сметаат грејс-периодот како прав рок, па ако, поради непредвидени околности, повремено пропуштаат плаќања во тој рок, можат да се жалат на применетата казна.
3 Кредитни картички
Во личните финансии, грејс-период е период во кој не се плаќа камата за користење на кредитна картичка.
Ова е временски период по истекот на рокот за плаќање, во кој надоместокот сè уште може да се плати без наплата на пенали. На пример, задоцнетите плаќања за закупнина не може да се наплатат во првата половина од месецот, ако плаќањето е извршено на први или до 10-ти во месецот.
4 Поврзано
* Камата
Др (филм)

„Др“ – филм на режисерот Соја Јовановиќ од 1962 година. Филмот е снимено врз основа на истоимената комедија на Бранислав Нушиќ, а главните улоги ги играат: Миливоје Живановиќ, Мија Алексиќ, Беба Лончар, Велимир Бата Живојиновиќ, Каја Игњатовиќ и Петар Словенски.
1 Синопсис
Во мигот кога белградскиот индустријалец Живота Цвијовиќ сонува да го ожени својот син Милорад, доктор по филозофија, со ќерката на министерот за транспорт, добива телеграма од Милорадовиот професор од Хајделберг, кој сака да го посети. Меѓутоа, незгодата се состои во тоа што Велимир, сиромашен студент кого го финансирал Живота, студирал служејќи се со името на Милорад и, всушност, тој ја стекнал докторската диплома. По низа бурни компликации, очајниот татко сфаќа дека науката не може да се купи со пари.
Стоунволски немири

Стоунволски немири (исто така познати како Стоунволски бунт, Стоунволско востание, Стоунволска револуција, или едноставно Стоунвол) — серија спонтани немири и демонстрации против полициската рација што се случи во раните утрински часови на 28 јуни 1969 година во Стоунвол Ин во Гринич Вилиџ, во долен Менхетен во Њујорк.
Првобитната тепачка настанала кога жена во лисици неколку пати била спроведена од вратата на локалот до полицискиот вагон. Таа постојано бегала и десетина минути им се противела на четворица полицајци. Таа била удрена по главата од офицер со палка бидејќи, како што тврдел еден сведок, се пожалила дека лисиците и биле премногу тесни. Според присутните, жената идентификувана како Сторме ДеЛарвери), ја поттикна толпата да се бори кога ги погледна и извика: „Зошто не правите нешто?“ Откако еден офицер ја зеде и втурна во задниот дел од вагонот, толпата се разгори и стана насилна.
Полицијата се обидела да кутне дел од толпата, соборувајќи неколку луѓе, што уште повеќе ги поттикнало случајните минувачи. Додека толпата се обидуваше да го преврти полицискиот вагон, две полициски автомобили и вагонот - со неколку исечени гуми - веднаш заминаа, а инспекторот Пајн ги повика веднаш да се вратат. Турканицата привлече повеќе луѓе кои дознаа што се случува. Полицијата, чии бројки биле помали од тие на толпата за околу 500 или 600 луѓе, зграпчи неколку луѓе, вклучително и активистот/фолк пејачот (и ментор на Боб Дилан) Дејв Ван Ронк — кој бил привлечен кон немирите од бар во близина на Стоунвол Ин. Иако Ван Ронк не беше геј, тој доживеа полициско насилство кога учествуваше во антивоени демонстрации: „Што се однесува до мене, секој што ќе застане против полицајците беше во ред со мене и затоа останав... Секаде каде ќе се свртевте, полицајците предизвикуваа некаков гнев или нешто слично.“ Ван Ронк беше првиот од тринаесетте уапсени таа ноќ.
Првата годишнина од немирите беше одбележана со мирни демонстрации во неколку американски градови кои оттогаш прераснаа во паради на гордоста, кои денес се одржуваат секоја година низ светот кон крајот на јуни за да се одбележат немирите во Стоунвол.
Илија Раштанов

Илиja Раштанов (Велес, 29 октомври 1878 — Софија, 1945) — македонски револуционер, просветител и деец на Македонската револуционерна организација. Член и подоцна претседател на Велешкото благотворително братство „Рајко Жинзифов“. Eден од главните организатори на Серскиот револуционерен округ. Дел од дванаесетта генерација на воспитаници од Солунската машка гимназија по основниот курс.
1 Животопис
Илија Раштанов е роден на 29 октомври 1878 година во градот Велес, тогаш дел од Отоманското Царство. Од млади години се запознал со Александар Мартулков и заедно учеле во истото основно училиште. За неговото средношколско образование тој учел во Солунската машка гимназија. Во 1897 година завршил како дел од дванаесетта генерација на воспитаници по основниот курс. После тоа се преселува во Софија се образува во хемискиот факултет на Софискиот универзитет, завршил во 1901 година. Меѓу 1901 и 1902 година предавал во Серското педагошко училиште. Околу тој период се приклучил во Македонската револуционерна организација.
Во истата година тој станал раководен член на Серскиот револуционерен округ заедно со Јане Сандански и други дејци. Покрај почетокот на 1903 година тој се преселил во Скопје. За време на Илинденското востание Раштанов играл клучна улога во Скопскиот окружен комитет на организацијата, но е уапсан од турската власт и осуден за 101 години затвор во Куршумли ан и на островот Родос. После востанието во 1904 година е целосно амнистиран и ослободен. За безбедност се преселува во Софија и се вработува како асистент по хемија во Софискиот универзитет.
Учествува во обединичкиот конгрес на Македонска федеративна организација и Сојуз на македонските емигрантски организации како делегат од Русенското македонско благотворително братство на јануари 1923 година. Во тој период Раштанов се приклучува во Велешкото благотворително братство „Рајко Жинзифов“. Во 10 јануари 1926 година Раштанов бил назначен за претседател на благотворителното братство, наследувајќи го Иван Поп Јорданов. Неговиот мандат траел до 3 мај 1938 година кога повторно бил одбран Иван Поп Јорданов.
Во 1943 година, за време на Втората светска војна, Раштанов праќа телеграм до Илинденската организација по повод на чествувањето на 40-годишната смрт на македонскиот национален херој Гоце Делчев. Во неговиот телеграм Раштанов го користи прекарот Ахил за Гоце Делчев и го именува како патријархот на македонското национално движење.
Починал во Софија во 1945 година.
2 Наводи
Универзитет на Индијана Блумингтон

Универзитет на Индијана Блумингтон (Indiana University Bloomington, IU Bloomington) е јавен истражувачки универзитет лоциран во Блумингтон, Индијана, САД. Основан е во 1820 година и претставува главен кампус на системот на Универзитетот на Индијана, кој вклучува повеќе високообразовни институции во сојузната држава Индијана. Универзитетот има повеќе од 40.000 студенти на додипломски и постдипломски студии и нуди програми во различни академски области, вклучувајќи музика, бизнис, природни науки и хуманистички науки. Универзитет на Индијана Блумингтон е дом на Музичкото училиште „Џејкобс“, едно од најголемите музички училишта во САД, како и на Бизнис училиштето „Кели“ и Училиштето за јавни и еколошки прашања „О’Нил“. Кампусот содржи историски згради и современи истражувачки објекти.
Блумингтон е најголемиот кампус и нуди најголем дел од истражувачките програми и напредните академски степени. Универзитетот исто така има спортски екипи што се натпреваруваат во Национална колеџ атлетска асоцијација под името Индијана Хужрс.
Штрајк

Штрајк или прекин на работа — колективен прекин на работните дејности додека ''не'' се исполнат одредени барања на странката во работен спор која го организирала штрајкот, најчесто работниците.
Штрајковите можат да имаат различни цели. Може да се одржи од синдикат во компанија, стопанска гранка или може да биде општ штрајк. Политичките штрајкови, на пример, вршат притисок врз парламентот и владата да ги разгледаат барањата на штрајкувачите. Во политички напнати ситуации, тие можат да прераснат во генерални штрајкови и да го парализираат стопанството на целата земја.
1 Тек на штрајкот
Во поновата историја, штрајковите се одвиваат по следниот образец: работниците престануваат да ја вршат својата работа, но сепак доаѓаат на своето работно место; Работодавачите првично ги отфрлаат барањата на работниците и се обидуваат да ја заменат работата на штрајкувачите со работа на штрајкбрехери - работници кои продолжуваат да работат и покрај тоа што синдикатот објавил штрајк. Штрајкбрехерите се најомразените вработени во работничкиот круг; тие се принудени да трпат навреди, па дури и физички напади од штрајкувачите. Доколку ситуацијата се заостри или штрајкот продолжи на неодредено време, можна е полициска интервенција против штрајкувачите; Ваквите интервенции меѓу двете светски војни често биле груби и неоправдани.
Работодавачите и државата најмногу се плашат од голем општ штрајк, во кој штрајкуваат сите или дел од работниците во еден град, покраина или држава. Ако голем број работници штрајкуваат, животот во заедницата не може да се одвива нормално. Доколку штрајкот се одолговлечи, паричните загуби се големи, а стопанството назадува.
Штрајкот завршува со попуштање на работодавачите и прифаќање на барањата на синдикатот или со негово сузбивање.
2 Историја
Првиот познат штрајк се случил во 12 век пр. н. е. во Египет за време на владеењето на Рамзес III при изведувањето на градежните работи. Настанот е зачуван на папирус и детално го опишува текот на штрајкот.
Англискиот збор „штрајк“ првпат се појавил во 1768 година кога морнарите за поддршка на протестите во Лондон ги „удриле“ или ги отстраниле врвните едра на трговските бродови во пристаништето. Службените публикации обично користат неутрални изрази како „престанок на работа“ или „спор“.
Од 1917 година Мексиканскиот устав, првиот устав на Мексико, го гарантирал правото на штрајк. Поради масовната невработеност во Америка во 1937 година избувнале 4.740 штрајкови, што е најголемиот бран штрајкови во историјата.
Штрајковите биле забранети во некои комунистички земји. Според идејата за самоуправување на работниците, штрајковите се сметале за невозможни и неприродни, а синдикатите се занимавале со маргинална работа како организирање излети. Обидите за штрајкови често завршувале со насилно сузбивање, а штрајкувачите завршувале во затвор или биле убиени.
3 Штрајк со глад
Штрајкот со глад е облик на отпор, најчесто на затворениците против затворските власти. Тоа најчесто го вршат политички затвореници.
Ѓаволско дрво

Ѓаволското дрво — осамено дабово дрво, со неколку мртви гранки, кое расте во неразвиено поле на планинскиот пат во Мартинсвил во гратчето Бернардс во округот Сомерсет, Њу Џерси, САД, спроти приватен станбен објект. Локалната легенда сугерира дека дрвото е проколнато: оние што го оштетуваат или не го почитуваат дрвото (обично со уринирање на него или со омаловажувачки забелешки за него додека се во близина) набрзо потоа ќе доживеат некаква штета, често во форма на сообраќајна несреќа или голем дефект на возилото додека заминуваат.
1 Легенди
Различни легенди го опкружуваат дрвото. Вообичаено тврдење е дека Бернардс било едно од централните штабови на организацијата Ку-клукс-клан во Њу Џерси и дека дрвото се користело за линчување на Африканците и бунтовните робови уште од колонијалното време. Друго тврдење е дека земјоделец се обесил на дрвото откако го убил своето семејство и дека секој што ќе се обиде да го исече дрвото „ќе дојде до ненавремен крај“. Други легенди околу дрвото тврдат дека посетителите кои ќе се приближат премногу до дрвото ќе ги брка црн пикап Форд кој потоа ќе исчезне во одреден момент или дека секој што ќе го допре дрвото ќе открие дека неговите раце станале црни ако се обиде да јаде во ресторан.
Во зима, земјата под дрвото е наводно ослободена од снег, без разлика колкава кочинина паднала или колку било неодамно паѓањето. Покрај дрвото има блиску камен наречен „Топлинска карпа“, а понекогаш и самото дрво, се вели дека е топло на допир без оглед на сезоната или периодот на денот, и се тврди дека е портал на пеколот.
2 Заштита на дрвото
Ѓаволското дрво било врзано со синџирна ограда по серија на вандализми.
3 Поврзано
* Урбани легенди
Слонови гробишта

Слоновите гробишта — места каде што, според легендата, старите слонови инстинктивно се насочуваат кога ќе достигнат одредена возраст. Според оваа легенда, овие слонови потоа ќе умрат таму сами, далеку од групата. Сепак, нема докази кои ги поткрепуваат постоењата на слоновите гробишта.
1 Потекло
Постојат неколку теории за да се објасни потеклото на овој мит. Една теорија вклучува луѓе кои заедно пронаоѓаат групи на скелети на слонови или набљудуваат стари слонови и скелети во исто живеалиште. Други сугерираат дека терминот можел да произлезе од групни изумрувања, како што е ископаното во Саксонија-Анхалт, кое имало 27 слонови скелети. Во тој конкретен случај, бивните на скелетите недостасувале, што укажувало дека или ловци убиле група слонови на едно место, или некои ги извадил бивните по природна смрт.
Други теории се фокусираат на однесувањето на слоновите во тешки времениња, сугерирајќи дека гладните или постарите слонови кои ги истрошиле забите до степен каде што повеќе не можат да џвакаат поцврста храна се собираат на места каде што е полесно да се најде храна, а потоа умираат таму. Волтер „Карамоџо“ Бел кој бил славен ловец на слонови ја отфрлил идејата за слоновите гробишта, изјавувајќи дека „коските и бивните сè уште лежеле во грмушката каде што лежеле со години“.
2 Популарна култура
Во популарната култура, идејата за слоновите гробишта првпат се појавила во романот ''Детето од Слоновата Коска'' (1916) на Сер Хенри Рајдер Хагард, дванаесетта од осумнаесетте авантури на Алан Кватермејн.
Идејата за слоновите гробишта била популаризирана во филмовите како што се ''Трговецот Хорн'' и филмовите за Тарзан, во кои групи на алчни истражувачи се обидуваат да ги лоцираат слоновите гробишта за да го земат богатството на слонова коска.
Анимираниот музички филм на Дизни, ''„Кралот лав“'' од 1994 година има референца за овој мотив, како и неговата музичка адаптација, видео игра адаптација и филмова преработка од 2019 година.
Хрисула Димитровска

Хрисула Димитровска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од 1941 година бил член на воспитна младинска група во Битола и го посетувала санитетскиот курс, што во 1941 го водел д-р Мирјам Попадиќ. Од мај 1943 година работела со група турчинки организирајќи ги во чнтачки групи. Во aвгycт 1943 година станала член на СКОЈ. Повремено била користена како курир низ градот. Од декември 1944 година станала член на КПМ.
Добра Димитроска

Добра Богоева Димитроска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Нејзината активност во заднината се одвивала во родниот град од 1941 година. Собирала народна помош и чувала илегалци и членови на Општинскиот комитет на Прилеп. Приготвувала зимница и облека за Прилепскиот партизански одред.
Мица Димитрушева

Мица Ставрева Димитрушева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во заднината на НОД од 1943 година. Повремено била вклучена во извршување на поедини задачи за потребите на НОД: пренесувала писма, подготвувала храна за илегалците кои престојувале во домот на нејзината мајка, учествувала во префрлувањето на илегалци и слично. Cобиралa народна помош.
Неца Димкова

Неца Димкова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од пролетта 1943 година учествувала во заднината на НОД заедно со целото семејство. Нејзиниот дом бил сигурно илегално засолниште, затоа во него често наминувале борците на партизанскиот одред „Сава Михајлов“ и се чувала собраната народна помош.
Родна Димова

Родна Ангелова Димова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Таа била монополска работничка. Учествувала во заднината на НОД во Велес од септември 1941 година како кандидат на КПЈ. Во монополот водела група на напредни младинки. Како член на Воениот штаб во I реон била задолжена да ја подготвува својата група за учество во НОВ. Била ползувана и за одржување на врски мeѓу илегалците во градот. Во август 1944 година стапила во единиците на НОВ и ПОМ и била санитетка во Осмата македонска ударна бригада, а потоа во дивизиската болница во селото Горно Врановци, Велешко.
Васа Димова

Васа Димова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во заднината на НОД од октомври 1941 година во Битола. Во почетокот на 1942 година станала член на активот на жените, што бил формиран во нејзиното маало. Во својот дом чувала илегалци и била направена специјална скривница за сместување на илегален материјал. Меѓу жените со кои работела, пронаоѓала илегални станови и собирала народна помош.
Евица Димковска

Евица Стоја Димковска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија и носител на Орден заслуги за народ од III ред.
1 Животопис
Како напредна младинка се истакнала уште за време на кралството Југославија. Окупацијата ја затекнала во родното место и станала симпатизер на НОД. Од средината на 1943 година почнала активно и организирано да работи: пренесувала разен воен материал, лекови, ги снабдувала партнзаните со облека, плетела и шиела облека. Својата куќа од почетокот на 1943 година целосно ја ставила на располагање на Месниот Комитет на КПМ - Куманово. Кај неа престојувале познати раководители на НОД. Била користена за вршење курирска работа, одржувала врска меѓу илегалците во градот. Собирала информации за бугарската полиција и војска и ги доставувала на партиската организација. Носител е на Орден заслуга за народ од III ред.
Фрлач

Фрлач (|Pitcher) — во бејзболот, тоа е играчот што ја фрла топката од фрлачката висорамнина кон домот, каде што ја фаќа фаќачот и ја удира удирачот. Во Националната лига и Јапонската централна лига, фрлачот исто така ја удира топката кога неговата екипа е во напад. Од 1973 г., во Американската лига е дозволено наместо фрлачот, да се постави друг играч за удирање, наречен назначен удирач, кој не игра во одбраната.
Спротивставувањето меѓу фрлачот и удирачот е основата на бејзболот — од фрлачот во голема мера зависи динамиката на играта, а често неговите успеси или грешки го одредуваат победникот на натпреварот. Во поголемиот број случаи, задачата на фрлачот е да ја исфрли топката кон „домот“ на таков начин што удирачот нема да може правилно да ја удри топката. Фрлачите ги проучуваат силните и слабите страни на удирачите, обидувајќи се да изведат такви фрлања што ќе бидат тешки за конкретниот удирач. Освен тоа, фрлачот мора постојано да ги контролира противничките играчи на базите, за да не им дозволи да преминат на следната база за време на исфрлувањето.
Фрлачот е најодговорната улога во екипата, за чија успешна игра играчот треба да има добри физички способности и вештина да ја чита играта. Фрлањата му одземаат многу енергија на фрлачот, а целосен натпревар обично се состои од 120 до 170 фрлања на секоја екипа. Поради тоа, фрлачот што ја започнува играта обично не ја завршува. Исто така, во првенствата каде што натпреварите се играат речиси секој ден, се користи ротација на фрлачи, за да можат да се одморат неколку дена по нивниот настап. Фрлачите се делат на две главни категории: стартни, кои ја започнуваат играта, и реливери, кои влегуваат како замена во текот на играта.
Постојат три основни вида фрлања во бејзболот:
* Фастбол (англ. ''Fastball'') — непосредно фрлање, каде што вниманието е на брзината на летот на топката. Ова е најчесто користеното фрлање.
* Криво фрлање (''Breaking ball'') — фрлање при кое топката се движи по крива патека, со што го збунува удирачот.
* Чејнџап (''Changeup'') или слоубол — посредно фрлање, но со побавна брзина, што му отежнува на удирачот да го одреди вистинскиот миг за удар.
Постојат разновидности на овие фрлања, како на пример фастбол со вртење. Исто така, фрлачите во одредени ситуации прибегнуваат кон невообичаени фрлања, кои не се многу практични, но можат да бидат корисни поради елементот на изненадување. Еден таков пример е фрлање на топката кон базата по многу висока крива насока.
Халил Ергун

Халил Ергун (р. во ) — турски театарски, филмски и телевизиски глумец.
1 Животопис
Роден е на 8 септември 1946 година во областа Изник ​​во Бурса. Основно и средно училиште учел во Изник. Откако студирал во гимназијата Истанбул Хајдарпаша и гимназијата Бурса Ататурк, дипломирал на гимназијата Пертевнијал. Студирал на Универзитетот во Анкара, Факултетот за политички науки. Станал професионалец со претставата Тенеке во Халк Актори. Тој го основал Анкара Бирлик театар со Васиф Онгорен, Мустафа Алабора и Ердоган Акдуман. Конечно, тој го играше ликот на пензионираниот окружен гувернер „Али Риза Текин“ во ТВ-серијата Кога лисјата паѓаат, која се емитуваше на Канал Д помеѓу 2006 и 2010 година. Живее во Истанбул.
2 Филмографија
Година, Назив, Улога
1975, Дозвола ТВ-филм, Џемал
1978, Јаглен ТВ-филм, Омер
1981, Скршената љубовна приказна ТВ-филм, Јавуз
1981, Патници ТВ-филм, Камил
1984, Малиот мајстор ТВ-серија, Етем
1986, Мост на срцето ТВ-филм, Хамди
1990, Кољот со свиткан врат ТВ-филм
1991, Жените светци од Анадолија ТВ-серија
1996, Збогум Истанбул ТВ-филм, Нуман
1997-2001, Татковата куќа ТВ-серија, Махмуд
2004, Време на срцето ТВ-филм, Џемил
2004-2006, Болни лаги ТВ-серија, Етхем
2006-2010, Кога лисјата паѓаат ТВ-серија, Али Риза
2010, Невидено ТВ-филм, Селил
2011, Денот се претвори во вечер ТВ-серија, Ешреф
2016, Ме остави и си замина ТВ-филм, Џафер
2016, Дозволи да те сакам ТВ-серија, Рахми
2020, Горчлива цреша ТВ-филм, Африм
2021, Сосема сам ТВ-филм
2024, Солзите на дедо ми ТВ-филм, Кемал
2024, Прекрасна земја на љубовта ТВ-серија, Хаким
2025, Семејна работа ТВ-филм, Јашар
Саатчиски занает

Саатчиски занает или часовичарски занает — изработка и оддржување на часовници.
1 Историјат
Најраната употреба на терминот часовничар се смета дека датира од 1390 година, околу еден век откако се појавиле првите механички часовници. Од почетокот на 15 век до 17 век, изработката на часовници се сметала за технички најнапредниот занает што постои. Историски гледано, најдобрите часовничари често правеле и научни инструменти, бидејќи долго време тие биле единствените занаетчии обучени за дизајнирање прецизни механички апарати. Еден пример, хармониката била измислена од млад германски часовничар, која потоа масовно ја произведувал друг часовничар, Матијас Хонер.
Пред 1800 година, часовниците биле целосно рачно изработени, вклучувајќи ги сите нивни делови. Веќе од 19 век, деловите за часовници почнале да се прават во мали фабрики, но вештите работи за дизајнирање, склопување и прилагодување на часовникот сè уште биле обврска на мајсторот часовничар. До 20 век, заменливите делови и стандардизираните дизајни дозволиле целиот часовник да се составува во фабрики, а часовничарите се специјализирале за поправка на часовници.
Во Германија, градовите Нирнберг и Аугсбург биле рани центри за изработка на часовници, а Шварцвалд се специјализирал за дрвени часовници со кукавица.
2 Занаетот во Македонија
За време на турскиот период во Скопје била изградена првата саат-кула во периодот меѓу 1566 и 1572 година. За оддржување на сатот во исправна состојба се грижел специјален саатчија.
Кон крајот на 19 и почеток на 20 век во Скопје се користеле ѕидни, џебни, рачни часовници од разни стилови и мерки. За изработка на ѕидни часовници било користено дрво од орев, зеленика или махагон. Првите механички часовници имале само една стрелка и груб бројчаник изгравиран со римски броеви. Со воведување на нишало кај часовниците се постигнало поголема точност при мерење на времето, а потоа се појавила и стрелката за мерење на минути. Подоцна била воведена и стрелка за секунди.
Откако Турците се иселиле од Скопје овој занает подолго време бил во криза заради тоа што со Турците се иселиле и голем број занаетчии. Од друга страна населението за време на војна речиси и да не купувало часовници. Биле барани ѕидни часовници од Швајцарија и Германија, а џебни часовници од Швајцарија. Се продавале и евтини часовници кои не се поправале.
Меѓу двете светски војни во Македонија бил направен напор да се формира мајсторски кадар за поправка на часовници. Во 1934 година бил донесен Правилник за изработка на задачи за мајсторски испит, според кој секој мајстор морал да има минимум позанавање на оваа проблематика.
Хосе Хоакин Морага

Хосе Хоакин де ла Сантисима Тринидад Морага (22 август 1745 - 13 јули 1785), познат само како Хосе Хоакин Морага, бил шпански колонијален истражувач и војник, кој го основал Сан Хосе, Калифорнија, во 1777 година.
1 Живот
Хосе Хоакин Морага бил роден на 22 август 1745 година, во Нова Навара, вицекралство на Нова Шпанија (во денешна област Санта Круз, Аризона). Тој бил син на Тенцин Морага.
Морага бил втор по команда по Хуан Баутиста де Анза во копнената колонизирачка експедиција од 1776 година од регионот Алта Калифорнија, кој станал дел од јужна Аризона и северно Мексико, до она што сега е Сан Франциско во Калифорнија. Кога де Анза се вратил на југ во воспоставената база во 1777 година, Морага бил задолжен со напорите за изградба на станови за колонистите и за воениот штаб.
Морага го основал градот Сан Хосе по наредба на Антонио Марија де Букарели и Урсуа, шпански вицекрал на Нова Шпанија. Градчето било основано во чест на Свети Јосиф на 29 ноември 1777 година, како прва официјална цивилна населба во Алта Калифорнија.
Морага починал во Сан Франциско во 1785 година и бил погребан во подот пред олтарот во католичкиот црковен комплекс во Сан Франциско, во 1791 година.
2 Наследство
Улиците во Сан Франциско, Калифорнија се именувани по Хосе Хоакин Морага и неговите колеги шпански истражувачи (де) Анза, (де) Аргуело, Балбоа и Кабриљо. Улицата Валенсија е именувана по Хосе Мануел Валенсија, кој бил член на двете групи, на де Анза и Морага.
Синот на Морага, Габриел Морага, роден во северниот пограничен регион на вицекралството на Нова Шпанија (во денешна јужна Аризона), исто така станал шпански војник во Алта Калифорнија. Со ранг на каплар, тој бил претставник на гувернерот во Сан Хосе. Водел експедиции со цел истражување на долината Сан Хоакин на почетокот на 1800-тите години.
Градот Морага во Калифорнија, бил именуван по Хоакин Морага, внук на Хосе Хоакин Морага.
За семејството

За семејството (тур: Kardeşlerim) - турска телевизиска серија од 2021 година.Серијата е во 4 сезони, вкупно 132 епизоди, која се емитуваше на ATV во Турција, а во Македонија на Канал 5.
Натсихронизација вршеле нашите познати глумци: Анастас Тановски, Гордана Ендровска, Илија Илиоски, Ирена Илиевска, Горан Ѓуровски, Бобан Алексоски, Бојан Бошковски, Емилија Мицевска, Јасна Николовска, Кирил Трајковски, Миа Кантарџиева, Марина Поп Панкова, Гоце Андонов, Мелита Софрониоска, Радо Алексовски и Стојан Ангеловски.
1 Улоги
Глумец, Улога
Џелил Налчакан, Акиф Атакул
Џунејт Мете, Орхан Ерен
Симге Селчук, Небахат Шен
Јигит Кочак, Омер Ерен
Су Бурџу Јазги Џошкун, Асије Ерен
Аху Јагту, Сузан Ерџан
Фадик Севин Атасој, Сенгул Аслан
Онур Сејит Јаран, Дорук Атакул
Халит Озгур Сари, Кадир Ерен
Васка Димова

Васка Димова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Како ученичка во штипската гимназија, во 1941 година била член на воспитна група, а кон крајот на 1941 година била примена за член на СКОЈ. Иако била тешко болна, со целиот свој младешки жар учествувала во акциите на организацијата во градот.
Галаба Димова

Галаба Димова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Таа била монополска работничка и делувала во Велес. На напредното работничко движење му припаѓала од пред војната, била член на СКОЈ од 1942 година. Во НОД учествувала од април 1942 година со делувањето на Велешкиот партизански одред. Чувала илегалци, собирала храна и облека, пренесувала илегален и партиски материјал. Во декември 1942 година била затворена, но наскоро била ослободена. Користејќи ја положбата на нивната куќа која се
наоѓала на крајот од градот, кај нив често престојувале илегалци и навратувале партизански курири, особено зимата 1942/43 година. Во јуни 1944 година била одново затворена од бугарската полиција. Во затворот останала до капитулацијата на Бугарија, септември 1944 година. Со враќањето во селото веднаш се вклучила во работата на заднината.
Марија Димова

Марија В. Димова ( во — во ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Таа била монополска работничка. Уште за време на кралството Југославија, станала симпатизер на работничкото движење и учествувала во штрајковите што биле организирани во монополот во Кавадарци. Во јули 1941 година била прифатена во партиската кслија во тутуновата станица во Кавадарци. Собирала народна помош. Во 1942 година продолжила многу активно да работи за НОД, во село Ваташа. Нејзината куќа била користена за чување илегалци, одржување на илегални состаноци. Во 1943 година постојано одржувала врска со Тиквешкиот партизански одред.
Карадај

Карадај е турска телевизиска серија, која се емитуваше во период од 2012 до 2015 година, на ATV во Турција и на Сител во Македонија. Серијата е снимена во Истанбул, која е во 3 сезони, вкупно 115 епизоди.
Сихронизација вршеле нашите познати глумци: Јелена Жугиќ, Рубенс Муратовски, Драган Спасов-Дац, Дејан Лилиќ, Роберт Вељановски, Катерина Коцевска, Зоран Љутков, Филип Трајковиќ, Атанас Атанасовски, Ева Скендеровска, Жарко Димоски, Кристина Ласовска, Валентин Манасиевски, Бисера Самарџиева, Јаков Ангелов.
1 Улоги
Глумец, Улога
Кенан Имирзалиоглу, Махир Кара
Бергузар Корел, Фериде Шадоглу
Четин Текиндор, Назиф Кара
Јурдаер Окур, Тургут Акан
Еркан Авџи, Неџдет Гунеј
Мелике Ипек Јалова, Ајтен Алев
Риза Коџаоглу, Јасин Улуташ
Елиф Сонмез, Илкнур Тирјаки
Шебнем Дилил, Сафије Кара
Аџиз Карадуман, Далјан Риза
Лејла Лидија Тутлу, Сонгул Кара
Џенан Чамјурду, Ердал Енгин
Асли Орџан, Сера Ашик
Лила Гурман, Кериме Шадоглу
Дениз Шем Хамзаоглу, Булент Тирјаки
Улаш Туна Астепе, Орхан Кара
Атаберк Мутлу, Назиф Тирјаки
Емир Чубукџу, Осман Гунеј
Нихат Алтинкаја, Синан Коџа
Мехмет Боздоган, Јилан Бердан
Олгун Токер, Мелих Шадоглу
Озан Ач, Исмет
Ерхан Јазиџиоглу, Мехмет Саим Шадоглу
Џиван Џанова, Четин Хункароглу
Асу Езги Ташкраноглу, Нуртен Алев
Мелих Чардак, Сердар
Чадаш Текелиоглу, Азми
Башај Окај, Суреја
Ертен Јуџел, Искендер
Молерски занает

Молерски занает — мајсторски занает со кој се поправа, уредува, украсува, или бои ѕидови,таван, фасада. Молерскиот занает гои врши мајстор (молер) за заштита на: санитарен, хигиенски и естетски третман на која било површина.
Овој занает е многу важен во градежната индустрија и има долга историја, особено добро молерисување е клучно за одржување на изгледот на ентериерот и екстериерот на домовите, куќите, зградите и други објекти. Молерите работат и на реставрација на стари објекти.
Целта на молерисувањето е да се подобри изгледот на ѕидот, таванот или надворешниот дел на зградата за да се заштити од оштетување од вода, корозија, инсекти и мувла.
Во минатото кога куќите биле направени од ќерпич и камен внатрешните ѕидови претежно ги молерисувале со гасена вар.
Молерскиот занает се однесува на уметноста и вештината на молерите во обојување и украсување на ѕидови и тавани, најчесто со бои, лакови или други завршни материјали. Молерските работи вклучуваат и покривање на различни бои за да не се само естетски изглед, туку со тоа и за да се обезбеди заштита од различни влијанија на надворешните влијанија.
Молерисувањето во внатрешноста на просториите се изведува на температура не помала од 10C° и влажност до 70%. Структурите што треба да се завршат мора да имаат влажност до 6%. Композициите за боја треба да е хомогена маса без грутки. Пред да молерисува смесите се мешаат темелно. Молерскиот занает односно молерот работата ја врши механички со помош на различни четки, ваљаци и пиштоли за прскање. Доколку се молерисуваат неколку слоеви, следниот слој се нанесува откако ќе се исуши претходниот.
Молерскиот занает се занимава со груба и фина декорација на ѕидовите и таваните:
Грубата работа се користи за малтерисување на нерамен и неуреден ѕид за покривање на големи неправилности и вдлабнатини. Претходно за оваа работа се користеше обична кал или мешавина од кал и слама, додека сега се користи малтер.
Фино фарбање се однесува на работа каде што неправилностите се помали од три милиметри: измазнување и варосување на малтерисаните површини (нанесување бела или обоена вар) или боење ѕидови со разни бои.
1 Алати и прибор за молерисување
Во молерскиот занает најчесто се користат следниве алатки и прибори: четка (различни видови по облик и големина), валјак (молерски), кофа, шпатула, мистрија, пердашка (израмнувач).
2 Галерија
Василка Димова

Василка Димова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Делувала во селото од летото 1943 година кога била примена за члeн на СКОЈ. Собирала храна и облека, а во текот на јуни и јули 1943 година на неколку наврати носела храна во партизанските пунктови во Долна Река. Окупаторските власти ѝ вршеле чести конфискации на подвижниот имот и ја изложувале на терор.
Митра Димова

Митра Илиева Димова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Како работник во заднината делувала во селото Канино, Битолско, од јануари 1942 година поради што била малтретирана од окупаторот и затворена, а од 1 јуни 1943 година била интернирана во Петричко, Бугарија, каде останала до 30 септември 1943 година.
Јорданка Димова

Јорданка Димова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Таа била монополска работничка. Учествувала во заднината на НОД од 1941 година во Кавадарци. Чувала илегалци, се грижела за нивната исхрана, криела оружје и храна и ги предавала на партизанскиот одред што се наоѓал аа кавадаречкиот терен.
Велика Димова

Велика Јованова Димова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Активно и организирано учествувала во НОД од август 1943 година во селото. Целата нејзина фамилија била ангажирана за работа во НОД. Месела и печела леб, плетела чорапи, собирала прехранбени продукти. Поради активноста, бугарскиот окупатор ја запалил и изгорел нејзината куќа (зимата 1943 година). И покрај тоа, таа продолжила активно да го помага движењето до конечното ослободување на Земјата.