Опсада на Браничево (1154)

Опсада на Браничево — опсада спроведена од унгарската војска предводена од босанскиот бан Бориќ есента 1154 година. Таа била дел од Византиско-унгарската војна и завршила со победа на Мануил Комнен и одбрана на градот. За време на повлекувањето, Унгарците го поразиле византискиот одред предводен од Василиј Цинцилук недалеку од Белград. Војната завршила следната година со византиска победа.
1 Вовед
Унгарско-византиската војна од 1151 година завршила со победа на византискиот цар Мануил Комнен. Унгарскиот крал бил принуден да побара мир. Не можејќи да го прежалат поразот од Византија, Унгарците повторно се подготвиле за војна. Тие го придобиле братучедот на царотАндроник, намесникот на Белград, на своја страна. Јован Кинам објаснува дека Мануил бил многу приврзан кон Андроник и му простил многу неправди. Сепак, Андроник бил спремен да ги предаде византиските тврдини на Дунав на Унгарците за да ги придобие на своја страна во борбата за византиската круна. Откако ги открил заговорничките активности на Андроник Комнен, Мануил наредил негово апсење.
2 Опсада
Не знаејќи што се случило со Андроник, унгарскиот крал Геза собрал војска составена од Чеси, Саксонци, трупи на босанскиот бан Бориќ и други народи. Есента 1154 година, Унгарците го опсадиле Браничево. Дознавајќи дека Унгарците повторно тргнале во војна, Мануил се упатил кон Браничево. Никита Хонијат пишува дека Мануил бил во близина на Битола кога дознал за опсадата. Кинам не го наведува патот по која се движела византиската војска. Веројатно бил Цариградскиот пат. Сепак, Мануил немал доволно силна војска за да се бори против Унгарците. Затоа, решил да ја освои силната тврдина Смилис (можно денешниот Свилајнац) и да ја направи упориште за борбата против Унгарците. Со стрела им испратил порака на бранителите во Браничево дека пристигнува помош. Сепак, стрелата отишла предалеку и паднала во рацете на Унгарците. Ги обзела паника и почнале да се повлекуваат кон Белград, палејќи ги опсадните машини што ги подготвувале за битка.
3 Битка кај Белград
Откако дознал дека банот Бориќ се бори и во унгарската војска, Мануил го избрал најхрабриот дел од својата војска и го испратил против него. Одредот го предводел чартерот Василиј Цинцилук, доверлив човек на царот Мануил. Зад него, војската предводена од самиот цар Мануил напредувала побавно. Василиј брзо стигнал до претходницата на унгарската војска и ја принудил да бега. Потоа го нападнал самиот центар. Верувајќи дека војската ја предводи самиот цар Мануил, Унгарците избегале. Меѓутоа, кога ја дознале вистината, биле охрабрени и ги нападнале Ромеите. Бројно послабата византиска војска била поразена. Василиј се спасил со бегство.
4 Последици
Откако дознале за поразот на Василиј, жителите на Белград имале намера да се побунат против ромејската власт. Мануил го испратил Јован Кантакузин да ги смири граѓаните и да ги погребе паднатите војници. Кантакузин бил познат војсководец на Мануил, кој особено се истакнал во задушувањето на српското востание на жупанот Урош. Мануил сакал да им се одмазди на Унгарците. Сепак, тие веќе биле заминати далеку. Морал да се откаже од понатамошната потера. Кантакузин се вратил од Белград со врзани водачи на бунтот. Откако ја поминал зимата на југ, Мануил собрал војска за нов напад врз Унгарците. Многу бродови испратени од Цариград го чекале на Дунав за да ја превезат неговата војска на унгарска територија. Исплашен, унгарскиот крал понудил мир, ветувајќи дека ќе склучи сојуз со Византија и ќе ги врати затворениците. За да има одврзани раце за борба против Норманите, Мануил се согласил. За пцовисаните коњи и влечни животни тој добил парична отштета. Со ова завршила војната.