procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Париз-Ница 2012

Париз-Ница 2012 било 70. издание на велосипедската етапна трка Париз-Ница, често позната како ''Трка на Сонцето''. Започнала на 4 март во Дампјер ан Ивлен, а завршила на 11 март во Ница и се состоела од осум етапи, вклучувајќи два хронометри. Таа била втора трка од сезоната на Светската турнеја во 2012.
Трката ја освоил Британецот Бредли Вигинс од , кој го презел водството на втората етапа од трката и ја носел водачката жолта маичка до крајот, станувајќи првиот британски возач, кој победил на трката од Том Симпсон во 1967. Вигинс исто така ја освоил и зелената маичка за освоените најмногу бодови во текот на етапите на средните спринтови и етапните победи. Вигинс го освоил генералниот пласман со осум секунди разлика пред освојувалот на второто место, Ливе Вестра, кој бил победник на кралската етапа до Манд. Возачот на Алехандро Валверде го завршил подиумот, 62 секунди зад Вестра и 70 секунди зад Вигинс.
Во другите пласмани на трката, Тиџеј ван Гардерен од ја освоил белата маичка за највисоко пласираниот возач, роден во 1987 или подоцна, завршувајќи како петти во генералниот пласман,, додека возачот на Фредерик Вешелен го освоил планинскиот пласман. исто така завршил и на чело на екипниот пласман на крајот на тешката недела за тимот, во која нејзините возачи исто така освоил три етапни победи.
1 Екипи
Бидејќи Париз-Ница е настан од светската турнеја на UCI, сите 18 UCI ProTeam тимови автоматски се поканети и се обврзани да испратат екипа. На четири други екипи им биле доделени покани за трката, и така се создала групата од 22 тима за оваа трка.
22-та тима кои ќе се натпреваруваат се следниве:
2 Етапи
2.1 Етапа 1
;4 март 2012 – Дампјер ан Ивлен до Сен Реми ле Шеврез, 9,4 км поединечен хронометар (ITT)
2.2 Етапа 2
;5 март 2012 – Мант ла Жоли до Орлеан, 185 км
2.3 Етапа 3
;6 март 2012 – Верзон до Ле Лак де Васивиер, 194 км
2.4 Етапа 4
;7 март 2012 – Брив ла Гајар до Родез, 183 км
2.5 Етапа 5
;8 март 2012 – Оне ле Шато до Манд, 178 км
2.6 Етапа 6
;9 март 2012 – Суз ла Рус до Систерон, 176,5 км
2.7 Етапа 7
;10 март 2012 – Систерон до Ница, 220 км
2.8 Етапа 8
;11 март 2012 – Ница до Кол д‘Ез, 9,6 км поединечен хронометар (ITT)
3 Поредок
Етапа, Победник, Генерален пласман, Бодовен пласман, Планински пласман, Пласман за млад возач, Тимски пласман
1, Густав Ларсон, Густав Ларсон, Густав Ларсон, Томас де Гент, Тиџеј ван Гардерен
2, Том Бонен, Бредли Вигинс, Том Бонен
3, Алехандро Валверде, Алехандро Валверде
4, Џани Мерсман, Луис Анхел Мате
5, Ливе Вестра, Фредерик Вешелен
6, Луис Леон Санчес
7, Томас де Гент
8, Бредли Вигинс, Бредли Вигинс
На крај, Бредли Вигинс, Бредли Вигинс, Фредерик Вешелен, Тиџеј ван Гардерен,
Симеон Нов Богослов

Симеон Нов Богослов (949-1022) - еден од трите светители во Православната црква кој е наречен Богослов (заедно со свети Јован Богослов и свети Григориј Назијанзин). Симeoн е роден во Галатија, а своето образование го добил во Цариград. Бил игумен во манастирот на св. Мам. Неговиот спомен се слави на 25 март (12 март ст.ст.) од едни, и 25 октомври од други помесни Цркви; причината за оваа разлика е што во првиот случај, прославувањето на неговиот спомен влегува во периодот на Велигденскиот пост.
Малачки Проток

Малачки Проток (|Selat Melaka, |Selat Malaka) — тесна водна површина долга 805 км која се протега Малајскиот Полуостров и индонезискиот остров Суматра. Наречен е по Малачкиот Султанат кој заповедал со архипелагот од 1414 до 1511 г.
1 Граници
Според Меѓународната хидрографска организација границите на Малачкиот Проток се следниве:
''На запад.'' Линија од Педропунт (најсеверната точка на Суматра, ) и Лем Воалан (јужниот крај на островот Пукет во Сијам [Тајланд], ).
''На исток.'' Линија од ’ртот Танџинг Пиај (Булус) (јужниот крај на Малајскиот Полуостров, ) и Браќата, а оттаму до Клајн Каримун.
''На север.'' Југозападниот брег на Малајскиот Полуостров.
''На југ.'' Североисточниот брег на Суматра на исток сè до Танџонг Кедабу, а оттаму до Клајн Каримун.
2 Стопанска важност
Од стопанска и стратешка гледна точка, Малачкиот Проток претставува еден од најважните водни патишта во светот.
Протокот е главен премин за бродскиот сообраќај помеѓу Индискиот и Тихиот Океан, поврзувајќи ги најголемите стопанства во Азија како Индија, Кина, Јапонија и Јужна Кореја. Годишно низ протокот поминуваат по 94.000 бродови, и превезуваат една четвртина од трговската стока во светот како нафта, кинески производи и индонезиско кафе.
Нив Малачкиот Проток минува и една четвртина од нафтените танкери во светот, главно од земјите во Персискиот Залив кон големите азиски пазари како Кина, Јапонија и Јужна Кореја. Во 2006 низ теснецот се превезувале 15 милиони барели дневно (2.400.000 м<sup>3</sup>/ден).
Најголемите бродови што можат да поминат низ протокот се нарекуваат „малакамакс“. Протокот е длабок само 25 м, па затоа најголемите бродови (претежно нафтени танкери) не можат да поминуваат низ него. Бродовите што се поголеми од ова мораат да одат преку Ломбочкиот и Макасарскиот Проток, преминот Сибуту и Миндорскиот Проток.
Во Филипсовиот Канал во подрачјето јужно од Сингапур, Малачкиот Проток се стеснува до 2,8 км (1,5 морски милји), што претставува едно од најзначајните геостратешки тесни грла на светот.
3 Поврзано
* Малака (град)
* Малачки Султанат
* Молучко Море
* Молучки Острови
Бенедикт Нурсиски

Бенедикт Нурсиски — христијански монах, игумен и светец кој се смета за основач на монаштвото во западната црква.
Роден e во Нурсиската област во Италија, во 480 година, од познати и богати родители. Во училиштето не се задржал долго бидејќи заминал во некој манастир, каде што го замонашил инокот Роман, а подоцна се повлекол во една шпилеста гора каде останал во една пештера повеќе од три години. Папата Григориј I пишува дека св. Бенедикт го одбил образуванието во Рим, зашто во тоа гледал опасност за својата душа и „си заминал оттаму свесно неук и мудро необразован“.
Според христијанската традиција, Роман му донесувал леб и му го спуштал од шпилеста карпа со јаже до пред пештерата. Кога се прочул по околината, да би ја избегнал славата од луѓето, се оддалечил од таа пештера. Кон себе бил мошне суров. Еднаш кога нечистиот бес на телесната похот го спопаднал, тој се слекол гол и се тркалал по копривите и трњето сè додека не ја отстранил и секоја помисла за жена. Бог го надарил со многу духовни дарови: проѕирал, исцелувал, изгонувал лоши духови, воскреснувал мртви, им се јавувал на други и најаве и на далечина во сонот. Еднаш провидел дека му e послужена чаша вино со отров. Тој ја прекрстил чашата и чашата се распрснала.
Свети Бенедикт основал 12 манастири, во секој во почетокот по 12 монаси. Подоцна се создал посебен ред бенедиктанци, кој и денес постои во Римокатоличката црква. На шест дена пред смртта тој наредил да се отвори неговиот гроб. Неговата родена сестра, Схоластика, живеела во еден женски манастир, па угледувајќи се на својот брат и самата многу се подвизувала и дошла до големо духовно совршенство. Кога св. Бенедикт починал, двајца монаси, еден на пат а другиот пак во некоја оддалечена келија на молитва, истовремено виделе иста визија: пат од земјата до небесата послан со скапоцени ткаенини и осветлен по страните со редови луѓе; на врвот на тој пат стоел некој човек со неопишлива убавина и светлина, кој им кажал дека тој пат e подготвен за Бенедикта, на Бога омилениот. По таа визија, тие двајца браќа дознале дека нивниот добар игумен се преселил од овој свет.
Православната црква неговиот ден го чествува на 14 март.
Фестивал на книги кои се јадат

Меѓународниот фестивал на книги кои се јадат, или уште какошто е познат Денот на книги кои се јадат, се одржува секоја година на или околу први април. Глобалниот настан се прославува секоја година од почетокот на вториот милениум од нашата ера, на различни локации низ целиот свет. Творбите обично пред да се козумираат се фотографираат и се поставуваат на мрежното место www.books2eat.com, како би биле споделени со целата светска популација и зачувани како нематеријално културно наследство. Редовни придонесувачи се разни групи од Австралија, Бразил, Индија, Италија, Јапонија, Луксембург, Мексико, Мароко, Монако, Русија, Холандија и Хонгконг. Настанот е поттикнат од Џудит А. Хофберг и Беатрис Корон во 2000 година.
1 Наводи
Маркклеберг

Маркклеберг (|Markkleeberg) — град во округот Лајпциг, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Плајсе, околу 7 километри јужно од Лајпциг.
Во 1813 година голем дел од Битката кај Лајпциг се одржала на местото, каде е сместен Маркклеберг.
Во текот на 1944-1945 бил основан женски подкамп во градот. Во почетокот на април 1945, преживеаните жени биле пратени во Маутхаузен-Гузен во Австрија.
1 Население
(Извор од 1998: Статистичко биро на Саксонија)
Аристовул Британски

Аристовул Британски е христијански светец и еден од седумдесетте апостоли.
Бил брат на Апостол Варнава, и е роден на Кипар. Му последувал на апостол Павле, кој и го споменува во Посланието до Римјаните (16:10). Кога апостол Павле поставувал многу епископи за разни краеви на светот, тогаш го
поставил и Аристовул за епископ Британски.
Според христијанската традиција, во Британија имало диви народи, неверни и опаки, и Аристовул претрпел меѓу нив неопишливи маки, беди и пакости. Го удирале без милост, го влечеле по улици, му се ругале и му се потсмевале. Но на крајот овој свет маж дошол до успех со силата на благодатта Божја. Ги просветил народите, ги крстил во името на Христа Господа, изградил цркви, свештеници и ѓакони посветил.
Православната црква неговиот ден го чествува на 16 март.
Кицен

Кицен (|Kitzen) — село и поранешна општина во округот Лајпциг, во Саксонија, Германија. Со сила од 1 јануари 2012 година била припоена кон градот Пегау.
1 Географија
Се наоѓа близу Лајпциг и ги вклучува следниве единици:
* Ајсдорф
* Гросшкорлоп
* Хоенлое
* Клајншкорлоп
* Лебен
* Пајсен
* Шајденс
* Зегел
* Зител
* Тезау
* Вербен
Маријански Острови

Маријанските Острови (англиски: ''Mariana Islands'') или порано познати како Острови на Крадците или Ландронски Острови (шпански: ''Islas de los Ladrones'' ) се островска група (архипелаг) во регионот Микронезија во Океанија, Тихиот Океан. Островите се наоѓаат јужно од Јапонија и источно од Нова Гвинеја, а источно од островите е Филипонското Море. Крајната јужна точка на островите е островот Гуам. Шпанците во 17 век ги именувале островите како „Маријански Острови“ во чест на шпанската кралица Маријана Австриска. Источно од островите се наоѓа Маријанскиот Ров, најдлабоката точка на планетата Земја. Политички Маријанските Острови се поделени меѓу Северните Маријански Острови и Гуам, и двете островски територии на САД.
1 Особености
Маријанските Острови се дел од подводниот планински венец кој се протега на територија од 2.519 км, од Гуам па скоро до Јапонија. Географски, островите се најсеверната островска група во регионот Микронезија.
Вкупната површина на Маријанските Острови е 1.007 км<sup>2</sup>. Тие се управувани од Гуам и Северните Маријански Острови и ове две политички единици се дел од САД. Островската група е составена од две помали островски групи. Северната група острови има 10 вулкани и моментално овие острови не се населени. Јужната група острови е составена од пет корални острови (Рота, Гуам, Агихан, Тинијан и Сајпан) и сите се населени освен Агихан. Највисоката точка во северната островска група е 820 метри надморска височина, земјотресите се зачестени и има кратери кои даваат знаци на вулканска активност. Јужните острови се со пониска надморска височина. Островите имаа густи шуми, климата е влажна и скоро на сите острови има големи залихи на свежа вода.
2 Наводи
* &
** L. de Freycinet, ''Voyage autour du monde'' (Paris, 1826–1844)
* The Marianas Islands in ''Nautical Magazsile'', xxxiv., xxxv. (London, 1865–1866)
* 0. Finsch, ''Karolinen und Marianen'' (Hamburg, 1900); Costenoble, Die Marianen in Globus, lxxxviii. (1905).
3 Користена литература
**
4 Поврзано
* Северни Маријански Острови
* Маријански Ров
* Гуам
* Океанија
* Регион Микронезија
Теогност Киевски

Теогност Киевски е христијански светец и митрополит на Киев во периодот од 1328 до 1353 година.
Грк по потекло и преeмник на Петар Киевски. Според христијанската традиција тој страдал многу во монголската орда од Џинибек, затоа што бил наклеветен кај монголскиот цар наводно оти не му плаќал на царот никаков данок за својот чин. Кога царот го повикал и го прашал за тоа, тој рекол: “''Христос нашиот Бог ја искупи Црквата Своја од незнабожците со чесната своја крв. Зошто сега да им плаќаме данок на незнабожците''?” По ова бил пуштен на слобода. Управувал со црквата 25 години. Починал во 1353 година. Неговите мошти се наоѓаат во Катедралата на Успението во Москва. Од страна на Руската православна црква во текот на 19 век бил прогласен за светец и маченик.
Православната црква неговиот ден го чествува на 14 март.
Тирено-Адријатико 2012

Тирено-Адријатико 2012 било 47. издание на велосипедската етапна трка Тирено-Адријатико, често нарекувана како ''Трка на две мориња''. Започнала на 7 март во Доноратико, а завршила на 13 март во Сан Бенедето дел Тронто и се состоела од седум етапи, вклучувајќи го и екипниот хронометар на почетокот на трката и поединечниот хронометар на крајот. Таа била трета трка од сезоната на светската турнеја.
Трката била освоена од Италијанецот Винченцо Нибали од , по постигнувањето побрзо време во завршниот поединечен хронометар од возачите на Крис Хорнер и на Роман Кројцигер, со тоа успевајќи и обата возача да ги победи; во текот на трката, Нибали исто така ја освоил и кралската етапа на трката до Прати ди Тиво. Нибали исто така ја освоил и црвената маичка за освојувањето на најголем број на бодови во текот на етапите на средните спринтови и етапните краеви и победил во генералниот пласман со четиринаесет секунди предност пред освојувачот на второто место Хорнер. Кројцигер го освоил третото место, 12 секунди зад Хорнер и 26 секунди зад Нибали.
Во останатите пласмани во трката, Ваут Пулс од ја освоил белата маичка за највисоко пласиран возач роден во 1987 или подоцна со освојувањето на осмото место во генералниот пласман, додека возачот на Стефано Пираци го освоил планинскиот пласман,, а завршиле на чело на екипниот пласман.
1 Екипи
Бидејќи Тирено-Адријатико е настан од светската турнеја на UCI, сите 18 UCI ProTeam екипи се поканети автоматски и се обврзани да испратат екипа. Четири други екипи биле повикани дополнително преку посебни покани, и со тоа се создава групата од 22 екипи за оваа трка.
22-те екипи, кои се натпреваруваат во трката се:
2 Етапи
2.1 Етапа 1
;7 март 2012 — Сан Винченцо до Доноратико, 16,9 км, екипен хронометар (TTT)
2.2 Етапа 2
;8 март 2012 — Сан Винченцо до Индикаторе, 230 км
2.3 Етапа 3
;9 март 2012 — Индикаторе до Терни, 178 км
2.4 Етапа 4
;10 март 2012 — Амелија до Кјети, 252 км
2.5 Етапа 5
;11 март 2012 — Мартинсикуро до Прати ди Тиво, 196 км
2.6 Етапа 6
;12 март 2012 — Офида до Офида, 181 км
2.7 Етапа 7
;13 март 2012 — Сан Бенедето дел Тронто, 9,3 км, поединечен хронометар (ITT)
3 Поредок
Етапа, Победник, Генерален пласман, Бодовен пласман, Планински пласман, Пласман за млад возач, Екипен пласман
1, Метју Гос, ''нема награда'', ''нема награда'', Камерон Мајер
2, Марк Кевендиш, Марк Кевендиш, Стефано Пираци
3, Едвалд Боасон Хаген
4, Петер Саган, Крис Хорнер, Петер Саган
5, Винченцо Нибали
6, Хоаким Родригес, Винченцо Нибали, Ваут Пулс
7, Фабијан Канчелара, Винченцо Нибали
На крај, Винченцо Нибали, Винченцо Нибали, Стефано Пираци, Ваут Пулс,
Лајпциг (округ до 2008)

Лајпциг (|Leipziger Land) — поранешен округ во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се граничел со (од север надесно) окрузите Делич, слободниот град Лајпциг, Мулдентал, Митвајда, округот Алтенбург во Тирингија и окрузите Бургенланд, Зале во Саксонија-Анхалт.
1 Историја
Историјата на областа била под влијание на градот Лајпциг.
Округот бил основан во 1994 година со спојување на поранешните окрузи Лајпциг, Борна и Гајтхајн. Во август 2008 година, станал дел од новиот округ Лајпциг.
2 Географија
Главна река во округот е Вајсе Елстер (''Weiße Elster''), која исто така тече низ градот Лајпциг. Областа јужно од Лајпциг претставува голема рударска област, пред сè за јаглен, која се планира да биде претворена во езера во блиска иднина. Исто така, јагленот ја прави областа, главна индустриска област во Источна Германија.
3 Грб
Лавот на десната страна е симбол на грофовите од Мајсен, вертикалните сини ленти долу се симбол на кметовите од Ландсберг. Обата симбола се исто така претставени и во грбот на градот Лајпциг. Лево е брановитата линија на зелена основа, која ја симболизира реката ''Вајсе Елстер''.
4 Градови и општини
Градови, Општини
Света Фотина

Света Фотина Самарјанка — христијанска маченичка, припадничка на Самарјаните. Позната е како „Самарјанката“ во разговорот со Исус на Јакововиот бунар крај градот Сихар во Евангелието според Јован, глава 4.
Таа заедно со своите два сина Виктор и Јосија, и со петте сестри: Анатолија, Фота, Фотида, Параскева и Кирнакија го проповедале евангелието. Отишле во Картагина во Африка. Но биле тужени и во Рим доведени во времето на царот Нерон и во самица биле фрлени. Ќерката на Нерон, Домнина, дошла во допир со св. Фотина и од неа била обратена во христијанство.
Православната црква нејзиниот ден го чествува на 20 март.
1 Во Библијата
Самарјанката Фотина се појавува во четвртата глава на Евангелието според Јован. Еве го разговорот со неа во Јн 4,4–26:
Требаше да мине преку Самарија. Жената Му рече: „Знам дека ќе дој­де Месија, наречен Христос; кога ќе дојде Тој, сѐ ќе ни каже.“ Така, дојде во самарјанскиот град, наречен Сихар, близу до земјиштето, што му го даде Јаков на својот син Јо­сиф. Таму беше изворот на Јаков. Исус, пак, изморен од патот, седна покрај изворот; а беше околу шестиот час. Дојде една жена од Самарија, за да полни вода. Исус ѝ рече: „Дај Ми да пи­јам!“ А учениците Негови беа отишле во градот да купат храна. Жената Самарјанка Му рече: „Како Ти, Јудеец, бараш од мене, жена Самар­јанка, да пиеш?“ Зашто Јудејците со Самарјаните не се мешаат. Исус ѝ одговори и рече: „Кога би го знаела дарот Божји и Кој е Овој што ти вели: ‚Дај Ми да пијам‘ – ти самата би побарала од Него и Тој би ти дал жива вода.“ Жената Му рече: „Господи, Ти немаш ведро, а кладенецот е длабок; од каде, пак, имаш жива вода? Зар си Ти поголем од нашиот татко Јаков, кој ни го даде овој кладенец!? И самиот тој пиеше од него, и синовите негови, и добитокот негов!“ Исус ѝ одговори и рече: „Секој што пие од оваа вода, пак ќе ожедни; а кој пие од водата, што ќе му ја дадам Јас, нема никогаш да ожедни; таа во него ќе стане извор на вода што ќе тече во живот вечен.“ Жената Му рече: „Господи, дај ми таква вода за да не ожеднувам, ниту да идам овде за полнење!“ Исус ѝ рече: „Оди, повикај го твојот маж и дојди тука!“ Жената одговори и Му рече: „Не­мам маж.“ Исус ѝ рече: „Право кажа дека немаш маж; зашто петмина мажи си имала и овој, што го имаш сега, не ти е маж; право рече.“ Жената Му одговори: „Господи, гледам дека си Ти пророк! Нашите татковци се поклонуваа на оваа планина, а вие велите дека во Еру­салим е местото каде што треба да се поклонуваме.“ Исус ѝ рече: „Жено, верувај Ми де­ка доаѓа време кога ниту на оваа плани­на, ниту во Ерусалим не ќе се поклонувате на Отецот. Вие му се поклонувате на она што не го знаете, а ние се поклонуваме на она што го знаеме; зашто спасението е од Јудејците. Но иде време и веќе дошло кога вистинските поклоници ќе Му се поклонуваат на Отецот во дух и вистина, зашто Отецот сака такви да бидат оние кои Му се поклонуваат. Бог е Дух и оние што Му се покло­нуваат, треба да се поклонуваат во дух и вистина.“ А Исус ѝ рече: „Јас сум, Кој зборува со тебе.
Македонска капа

Македонската традиционална капа е дел од македонската машка носија. Таа има кружна форма и е со рамен врв и на неа во минатото Македонците често ги украсувале со монети и "машински тегели". Македонската капа најчесто била правена од црн сатен, свила и овчо крзно.
Македонските капи според изгледот се делеле на ''кепиња'', ''кечиња'', ''феси'' и ''тунофеси''. Кепето била македонска капа од црн сатен која за време на веселби се украсувала, додека тунофесот била црвена капа со долга киска од модра свила.
Стилијан Петров

Стилијан Аљошев Петров (|Стилиян Альошев Петров; роден 5 јули 1979) — поранешен бугарски фудбалер, .
Кариерата ја започнал во екипата на Монтана, а како професионалец играл за три клуба: ЦСКА Софија (1996-1999), Селтик (1999-2006) и Астон Вила (2006-2013). Во 2003 година додека играл за Селтик бил избран за Бугарски фудбалер на годината.
Во март 2012, на Петров му била дијагностицирана акутна леукемија поради која морал да ја прекине привремено својата кариера. На почетокот на натпреварот на Астон Вила против Челзи, во 19 минута се одржал едноминутен аплауз, посветен на бројот 19 на неговиот дрес. Според изјавата на неговиот претставник Стивен Хјуз за Скај спортс, тој немал намера да се повлече од фудбалот. Во јули 2016 година, за првпат после болеста повторно заиграл за Астон Вила во пријателскиот претсезонски натпревар против австрискиот ГАК во победата со 8-0. Сепак, на 22 август 2016, тој го објавил своето повлекување од фудбалот откако не успеал да пронајде договор за продолжување на соработката со Астон Вила..
За бугарската репрезентација (1998-2012) одиграл вкупно 105 натпревари и постигнал 8 голови. Со неа учествувал на Европското првенство во 2004 кога бил и капитен на репрезентацијата.
1 Титули
1.0.1 ЦСКА Софија
* Бугарско првенство : 1
** 1996-1997.
* Куп на Бугарија : 2
** 1996-1997, 1998-1999.
1.0.2 Селтик
* Шкотско првенство : 4
** 2000-2001, 2001-2002, 2003-2004, 2005-2006.
* Куп на Шкотска : 3
** 2000-2001, 2003-2004, 2004-2005.
* Лига куп на Шкотска : 3
** 1999-2000, 2000-2001, 2005-2006.
* Куп на УЕФА :
** Финалист : 2003.
1.0.3 Астон Вила
* Лига куп на Англија :
** Финалист : 2010.
Поединечни награди
* ПФА Најдобар млад играч на годината во Шкотска : 2001.
* Играч на годината на Селтик : 2005.
* Играч на годината на Астон Вила избран од страна на играчите : 2009, 2012.
* Играч на годината на Астон Вила избран од страна на навивачите : 2009.
* Бугаски фудбалер на годината : 2003.
Тома I Цариградски

Тома I Цариградски — Цариградски патријарх во периодот од 607 до 610 година.
Живеел во времето на царевите Маврикиј и Фока и во времето на патријарсите св. Јован Посник и Киријак. Забележан од св. Јован поради големото благочестие и ревноста, тој од овој светител бил поставен во чин сакелариј на Патријаршијата (патријаршиски намесник), а по смртта на Киријак II Цариградски, бил избран за патријарх.
Според христијанското верување, во неговото време се случила една необична случка: кога еднаш се одело на литија со крстови, крстовите почнале да се нишаат самите од себе и да се удираат еден од друг. На тоа се зачудил сиот народ; и кога патријархот дознал за овој настан, го повикал Теодор Сикеотски, прочуен испосник и мислител кпого го замолил да му објасни за какво претскажување станува збор. Теодор му кажал на патријархот дека тоа ги означува големите беди што ќе настапат и за црквата и за Византија поради внатрешните верски и политички поделби. Христијаните едни со други ќе војуваат и ќе се убиваат меѓусебно. сето ова наскоро се овистинило. Починал во 610 година..
Православната црква слави празник во негова чест на 21 март.
Етен (остров)

Етен е остров во сојузната држава Чук во Микронезија. Островот се наоѓа јужно од островот Дублон. Островот за време на Втората светска војна бил изложен на копање и рамнење од страна на Јапонија за да изгради писта. На островот има остатоци од воени згради и паднати летала.
1 Поврзано
* Чук
* Микронезија
Фефан

Фефан е остров и општина во сојузната држава Чук во Микронезија. Островот е трет најголем во лагуната Трук. Островот има површина од 13.2 км<sup>2</sup> и население од 3,000 жители според пописот од 1980. Северниот дел од островот е ридски и највисоката точка има 298 метри надморска височина.
1 Поврзано
* Микронезија
* Чук
Етал (атол)

Етал е атол и општина во сојузната држава Чук во Микронезија. Етал е дел од островската група Номојски Острови, кои се наоѓаат на околу 250 км југоисточно од Чук.
1 Острови
Атолот е составен од 17 мали островчиња. Главните острови од кои е составен атолот се
*Еталски Остров - островот се наоѓа во југоисточниот дел од атолот и тој е најголем остров. Етал е општина и има 267 жители според пописот од 2000.*Паранг -островот се наоѓа во северниот дел од атолот и е втор по големина.
*Унон - островот се наоѓа во западниот дел од атолот.
2 Поврзано
*Чук
*Микронезија
*Номојски Острови
Хуан Фернандес (архипелаг)

Островите Хуан Фернандес (шпански: ''Archipiélago Juan Fernández'') се слабо населени острови во Океанија, Тихиот Океан. Островите се наоѓаат на 600 км оддалеченост од Чиле, под чија управа се островите. Островите се составени од три главни вулкански острови: Робинзон Крусо, Алехандро Селкирк и Санта Клара.
Островите биле четири години дом на Александар Селкирк, и тоа можеби било инспирација за пишување на романот Робинзин Крусо. Островите имаат вкупна површина од 181 километар квадратен, од кои 93 км<sup>2</sup> се од Робинзон Крусо и Санта Клара и 33 км<sup>2</sup> од Александар Селкирк. Според пописот од 2002, островите имаат население од 633 жители и сите се на островот Робинзон Крусо. 598 жители живеат во главниот град Сан Хуан Баутиста.
1 Острови
* Робинзон Крусо, (или на шпански познат како ''Isla Más a Tierra''), е најблиску до чилеанскиот брег и е опколен од помалите островчиња:
** Хуананга, (шпански: ''Islote Juananga'')
** Санта Клара (шпански: ''Isla Santa Clara''), островче кое има 1 километар квадратен
* Алехандро Селкирк (или на шпански познат како ''Isla Más Afuera'')
Најголем остров е Робинзон Крусо и има 93 км<sup>2</sup>. Највисока точка на островот е ЕлЈунке и има 916 метри надморска височина. Алехандро Селкирк има 50 км<sup>2</sup> и највисоката точка изнесува 1.319 метри надморска височина. Санта Клара има 2.2 км<sup>2</sup> и највисоката точка има 350 метри.
2 Поврзано
* Океанија
* Тихи Океан
* Чиле
Фајчук

Фајчук или Тол е островска група во сојузната држава Чук во Микронезија. Островската група е составена од 4 острови кои се одделени со тесни канали. Овие четири острови сочинуваат една од општините во државата.
1 Острови
Четирите острови се Пата, Поле, Вонеј и Тол. Вкупната површина на островите е 34 км<sup>2</sup> и имаат население од 10.201. Островите се претежно ридски и највисок врв е Винипот со443 метри надморска височина.
Површината на одделните острови е:
*Тол - 10.3 км<sup>2</sup>*Вонеј - 10.0 км<sup>2</sup>*Поле - 9.3 км<sup>2</sup>*Пата - 4,4 км<sup>2</sup>
2 Наводи
Номојски Острови

Номојските Острови или познати како Мортлокови Острови се група од три атоли во сојузната држава Чук во Микронезија. Атолите се наоѓаат на околу 250 км југоисточно од Чук.
Најголем атол е Сатаван кој се наоѓа во јужниот дел. Етал и Лукунор се помали. Островите се оддалечени меѓу себе 9 до 6 км.
Капетан Џејмс Мортлок ги открил островите на 19 и 27 ноември 1795 година. Поради тоа островите биле именувани како ''Мортлокови Острови''. Ова име било погрешно употребувани за именување не само за ''Номојските Острови'', туку и за ''Горните Мортлокови Острови'' и ''Источните Острови'', кои ги опфаќаат островите Лосап, Нама и Намолук.
1 Поврзано
* Чук
* Микронезија
Требзен

Требзен (|Trebsen; службено наречен ''Требзен/Мулде'') — град во округот Лајпциг, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Мулде, 6 километри североисточно од Грима и 27 километри источно од Лајпциг.
Гројцш

Гројцш (|Groitzsch) — град во округот Лајпциг, во сојузната покраина Саксонија, Германија.
1 Географија и сообраќај
Градот се наоѓа на реката Вајсе Елстер, 20 километри североисточно од Цајц и 25 километри југозападно од Лајпциг. Б176 поминува низ Гројцш, додека Б2 низ неговите единици Кобшиц и Аудигаст. Новиот автопат Б38 е околу 15 километри оддалечен.
2 Историја
Првичното лужичко име било Гројсца (''Groisca'').
Најстарите археолошки пронајдоци за градот се од 4.000 години пред нашата ера. По населувањето на западниот саксонски регион во праисториско време, Словените дошле во овој регион по миграцијата на Германите во век, кои се појавуваат во изворите како Лужички Срби. Во текот на источното населување во раниот среден век, населението се измешало со доселеници од Тирингија и Франконија. Во историјата на градот се бележат и траги на Евреи.
Градот бил првпат споменатв во 1039 во познатите Пегауер Анали.
3 Познати луѓе
* Улрике фон Левецов
* Ханс Беман
* Самуел Рилинг
Галин Иванов

Галин Стефанов Иванов (роден на 15 април 1988 година во Казанлак, Бугарија), е бугарски фудбалер кој во моментов игра во првата бугарска фудбалска лига за тимот на Литекс Ловеч.
1 Кариера
Галин Иванов најчесто игра како десен надворешен играч (десно крило), но може да игра и на левата страна. Во 2005 година Петко Петков го привлекува во Левски Софија и тој станува републикански шампион за младинци на негова возраст за сезоната 2005/06. По крајот на сезоната Петков ја презема Академијата на Литекс, а на Галин не му е предложен професионален договор и тој оди во тимот на Берое. Дебито во А група го прави на 5 август 2006 година во средбата Марек - Берое која завршила 1:1. Неговиот прв гол во елитата е во вториот круг на 12 август 2006 во средбата Берое - Родопа см ., која завршува со резултат 2:1 за неговиот тим. Во следната сезона испаѓа од лигата со тимот, а во летната пауза на сезоната 2008/09 Стевица Кузмановски го привлекува во Славија (Софија). Во летото 2011 година е пред трансфер во ЦСКА (Софија), но двата клуба не се разбираат и Иванов иако малку неочекувано преминува во германскиот Арминиа Билефелд, кој се натпреварува во тоа време во втората Бундеслига. Договорот кој го потпишува му е за 6 месечна позајмица + 2,5 година договор со право на откуп. Условот е тимот да го задржи своето место во групата. Во тој период Иванов пропушта многу мечеви поради повреда, а освен тоа неговиот тим испадна во третиот ешелон на германскиот фудбал и летото се враќа во Славија. Во декември 2011 година е купен од страна на актуелниот бугарски шампион, Литекс за да го заземе местото на продадениот бразилец Том.
1.1 Литекс
По доаѓањето во Литекс во зимскиот преоден рок тој чекаше околу два месеци на своето деби, затоа што пролетниот дел од првенството во Бугарија продолжува во месец март. Своето деби го има на 3 март 2012 против екипата на Видима, кога почна во почетните единаесет но во 68-ата минута беше заменет од страна на Армандо Вајуши.
Цвенкау

Цвенкау (|Zwenkau) — град во округот Лајпциг, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Сместен помеѓу реките Вајсе Елстер и Плајсе во близина на градот Лајпциг.
1 Географија
Градот се наоѓа 15 километри јужно од Лајпциг и 3 километри североисточно од индустриската област Белен/Липендорф со нејзината знаменитост, електричната централа Липендорф. Поранешниот отворен коп бил затворен на 30 септември 1999 година и моментално се рехабилитира и се создава Цвенкајското Езеро. Неколку помали градови и села припаѓаат на Цвенкау:
* предградијата Кечбар, Имниц и Лебшиц
* руралните градови Гросдалциг, Маузиц, Клајндалциг, Телшиц и Цичен (од 1 октомври 1993)
* градот Рисен-Клајншторквиц и селото Делен (од 1 октомври 1996)
Руралните области на историскиот град Ајтра и делови на Бесдорф, обата напуштени поради резервите на јаглен под нив во 1980-тите, исто така се администрирани од градот Цвенкау.
Вурцен

Вурцен (|Wurzen) — град во округот Лајпциг, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Мулде, 25 километри источно од Лајпциг. Има катедрала, која потекнува од век, замок, некогашна резиденција на бискупите од Мајсен и подоцна користен како суд, неколку школи, земјоделска школа и како полициска станица со затвор.
Основан по 600 година од Словените, Вурцен за првпат е споменат во документ за дарување од Отон I во 961 како „Burgward“ civitas vurcine. Станал град во раниот век, кога бискупот од Мајсен ја основал соборната црква тука. Во 1581 година преминал во Изборното кнежевство Саксонија. Во текот на Триесетгодишната војна (1637) бил опколен од шведската армија и за малку целосно запален.
Во 1768, Гете патувал од Лајпциг до Дрезден и назад низ Вурцен. Долгото чекање за фериботот го инспирирало за преминот во неговото прво издание на ''Faust''.
На 31 јули 1838 година Вурцен бил поврзан со првата железница на долги одредишта (Лајпциг-Дрезден, отворена 7 април 1839). Така, првиот железнички мост во Германија бил изградена над реката Мулде.
1 Меѓународни односи
Вурцен е збратимен со следниве градови:
* Барзингхаузен, Германија
* Варштајн,Германија
* Тамаси, Унгарија
2 Главни знаменитости
* Соборна црква Св. Богородица (катедрала, осветена 1114)
* Лутеранска црква Св. Венцеслав (/ век)
* Католичка црква Исусово Срце (осветена 1902)
* Замок Вурцен (од 1497 до 1581 повремено резиденција на бискупот на Дрезден-Мајсен, пример за доцна готска архитектура)
* Куќа Лосов (историско-културен музеј)
* Родната куќа на баснописецот Магнус Готфрид Лихтвер на плоштадот Катедрла ( век)
* Поранешна пошта од Електоратот Саксонија со амблем на портата (1734)
* Класично градско собрание (по пожарот 1803). Денес библиотека и галерија на градот.
3 Познати жители
* Кристина Дерфер (родена 1984) — пејачка и глумица
* Вилхелм Фишер (1796–1884) — саксонски рударски инспектор
* Фриц Гајслер (1921–1984) — композитор, најпознат симфониски музичар во ГДР
* Херман Илген (1856–1940) — аптекар и претприемач
* Магнус Готфрид Лихтвер (1719–1783) — правник и еден од најважните германски баснописци
* Јоаким Рингелнац (1883–1934) — автор и сликар
* Ото Георг Тирак (1889–1946) — претседател на Народниот суд од 1936 до 1942 и последен министер за правда во Третиот Рајх
* Теофор Улиг (1822–1853) — музичар, текстописец и композитор
* Зигфрид Хорн (1908–1993) — археолог
* Бернд Вагнер (роден 1948) — автор
4 Наводи
*
Четири азиски тигри

Четири азиски тигри или Азиски змејови е термин кој се користи именување на високо развиените економии на Хонгконг, Сингапур, Јужна Кореја и Тајван. Овие држави имале исклучително висок економска стапка на раст (поголем од 7 отсто на годишно ниво) и брза индустријализација во периодот помеѓу 1960 и 1990 година. Во 21 век, сите четири т.н ''Азиски змејови'' развиле напредна економија и се спезијализирале во областа на конкурентноста. Хонгконг и Сингапур станаа светски водечки меѓународни финансиски центри, а Јужна Кореја и Тајван се светски водачи во производство на информатичката технологија. Нивниот економски успех станал модел за многу земји во развој , особено за Новите азиските тигри.
Првиот голем неуспех на Четирите азиски тигрови економии, се случил во 1997 година, за време на азиската финансиска криза. Додека Сингапур и Тајван беа релативно неповредени, Јужна Кореја беше подложен на голем берзански крах предизвикан од високото нивоа на нефункционални корпоративните кредити, додека Хонгконг се нашол под интензивени шпекулативни напади кои и наложиле на Хонгконгшката монетарна власт да интервенира на пазарот во невиден размер. Во годините по кризата, сите четири економии отскокнале силно. Јужна Кореја, која најтешко била погодена од ''Тигрите'', успеа тројно да го зголеми својот БДП по жител во однос доларот од 1997 година.
1 Територија и регионални податоци
1.1 Организации и групи
Државна територија, Г 20, ОЕСР, APEC, ЕАС, АСЕАН
×, ×, ○, ×, ×
×, ×, ○, ○, ○
○, ○, ○, ○, ○
×, ×, ○, ×, ×
1.2 Демографија
Државна територија, Област км<sup>2</sup>, Популација, Густина на населениеper км<sup>2</sup>, Услови за живеење (2011), Главен град
1,104, 7,108,100, 6,349, 0.898 (13th), Хонгконг
710, 5,076,700, 7,148, 0.866 (26th), Сингапур
100,210, 48,875,000, 487, 0.897 (15th), Сеул
36,191, 23,197,947, 639, 0.868 (25th), Тајпеј
1.3 Економија
Државна територија, БДП (номинален)милиони американски долари (2011), БДП (куповната моќ)милиони американски долари (2011), БДП (по номинална вредност) по глава на жителдолари (2011), БДП (по глава на жител)долари (2011), Трговијамилиони американски долари (2011), Извозмилиони американски долари (2011), Увозмилиони американски долари (2011)
246,941, 354,272, 34,393, 49,342, 944,800, 451,600, 493,200
266,498, 314,963, 50,714, 59,936, 818,800, 432,100, 386,700
1,163,847, 1,556,102, 23,749, 31,753, 1,084,000, 558,800, 525,200
504,612, 886,489, 21,591, 37,931, 623,700, 325,100, 298,600
1.4 Политика
Држава или територија, Демократски индекс(2011), Сопстевеност (2008), Слободата на печатот(2011-2012), Корупција(2011), Политички статус
5.92, 7.7, 17.00, 8.4, Специјална администрација на Народна Република Кина
5.89, 7.9, 61.00, 9.2, Парламентарна Република
8.06, 6.2, 12.67, 5.4, Претседателска Република
7.46, 6.5, 13.00, 6.1, Полу - претседателска Република
Географија на Азербејџан

Азербејџан е земја во Кавказот. Оваа држава се наоѓа на крстопатот меѓу Западна Азија и Источна Европа.
1 Граници
Вкупната површина на земјата изнесува 86,600 км<sup>2</sup>, и според тоа се наоѓа на 142 место по големина во светот. Азејбејџан е опколена со Каспиското Езеро на исток, со Русија на север, со Грузија на северозапад, Ерменија на запад и Иран на југ. Ексклавата Нахичеван се граничи со Ерменија на север и исток, со Иран на југ и запад, а на северозапад има кратка границата со Турција. Регионот Нагорно Карабах прогласил независност од Азербејџан во 1991 година, но не е меѓународно признат и се смета за дел од Азербејџан.
2 Местоположба
Со исклучок на источните делови на земјата и некои области на границите со Грузија и Иран, Азербејџан е опколена со планини. На североисток, покрај границата со руската автономна република Дагестан се наоѓа планинскиот масив Голем Кавказ. На запад, покрај границата со Ерменија, се наоѓа планината Мал Кавказ. Во крајните југоисточни области, талински планини формираат дел од границата со Иран. Највисоката точка на Азербејџан е врвот Базардузи во Голем Кавказ, на 4 740 метри надморска височина. Осум големи реки течат од Кавказ до Куроараската низина - алувиална низина се наоѓа во централниот дел на земјата, со ниски делтови области покрај брегот. Кура е најдолгата река во регионот на Кавказ. Се влева во Каспиското Море.
3 Население
Според пописот од 2011, вкупното население во Азејбејџан е околу 9.614.600 жители. Густината на населеноста е 106/km2.
Главниот град Баку е најголемиот во државата со околу 2.045.815 жители (2011).
4 Клима
Климата во Азербејџан е суптропска, со максимум на врнежи во периодот септември-декември. Летата се суви и сончеви и продолжуваат од јуни до средината на септември. Зими се студени.
Маркранштет

Маркранштет (|Markranstädt) — град во округот Лајпциг, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа 11 километри југозападно од Лајпциг.
1 Географија и сообраќај
Маркранштет може да се најде на околу десетина километри од центарот на Лајпциг, помеѓу Саксонија-Анхалт и станбената област во Лајпциг, Гринау, на западниот брег на езерото Кулквиц.
Во близина на градот Лајпциг и аеродромот Лајпциг/Хале (12 км), две врски со автопатот А9, две врски со А38 и железничката станица, му даваат на градот многу добра сообраќајна инфраструктура. Сојузните автопати Б87 и Б186 исто така поминуваат низ градот.
2 Административна структура
Маркранштет е административна област составена од самиот град и окрузите Алберсдорф, Алтранштет, Делен, Геренц, Грослена, Клајнлена, Мајен, Квезиц, Репиц, Шкајтбар, Шкелен, Трониц, Кулквиц, Герниц, Зебениш, Линденнаундорф, Франкенхајм и Пристеблих.
3 Историја
Првото документирано спомнување на Маркранштет било во 1285 како седиште на суд. Најверојатно е основан по основањето на соседната монашка населба Алтранштет, бил спомнат како пазарно место во 1287 и како мал град во 1354. Името е исто така изведено од неговото основање: бил основан како Ранштет (ran = „Место на чиста земја“), додека истовремено Ранштет станал познат како Алтранштет (Стар Ранштат). Потоа, Ранштет ги добил правата за одржување пазари, па оттука и денешното име „Markranstädt“.
Во 1633 година, во текот на Триесетгодишната војна, градот бил запален. Пожарот ги уништил, меѓу другите градби, градското собрание и сите негови документи. Епидемијата на чума од 1634 и гладот во 1639 довеле до драстично намалување на населението. Во 1650 Маркранштет броел околу 150 жители. Следната локална катастрофа се случила во 1671, кога 31 куќа биле уништени во голем пожар. На почетокот на век, градот почнал повторно да се обновува. Маркранштет учествувал во светската историја на 23 јули 1807, кога Наполеон Бонапарт, заедно со неговите помошници престојувал во гостилницата „Zum Rosenkranz“. Особено бил погоден од Битката на народите во 1813, која се одиграла во непосредна близина. Маркранштет доживеал економски напредок кон крајот на век.
4 Знаменитости
* Кулквицско Езеро (''Kulkwitzer See''), со површина од 1,6 км<sup>2</sup>* Црква Свети Лорент
* Замок Алтранштет (''Schloss Altranstädt'')
5 Спорт
Маркранштет се опишува себеси како „спортски град“. Женскиот ракометен клуб SC Markranstädt успешно игра во втората лига во Германија. Машкиот одбојкарски клуб Маркранштет стигнале во 2006 во четвртфиналето во првата лига во Германија. Во истата година, клубот се споил со VV Leipzig и станале VC Leipzig.
Мулдентал (округ)

Мулдентал (|Muldentalkreis) — поранешен округ во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се граничел со (од север надесно) окрузите Делич, Торгау-Ошац, Дебелн, Митвајда и Лајпциг.
1 Историја
Корените на округот се од Амт Грима (''Amt Grimma''), кој бил создаден во 1832 година и подоцна бил преименуван во округ. Градот Вурцен станал слободен град во периодот 1926-1945. Во 1952 година областа околу Вурцен била поделена од округот Грима. Овој дел бил повратен во 1994 година, кога двата претходни окрузи Грима и Вурцен биле повторно споени. Неколку општини од други окрузи околу Бад Лаузик биле исто така додадени кон округот. Во август 2008 година, станал дел од новиот округ Лајпциг.
2 Географија
Округот бил именуван по неговата главна река, ''Мулде'' — името Мулдентал (''Muldental'') означува „долина на Мулде“. Мулде извира јужно од округот со спојување на два водотека Фрајбергер Мулде и Цвикауер Мулде и тече низ округот во насока кон север.
3 Грб
Сребрената линија во грбот ја симболизира реката Мулде и нејзините два извора. Зелената боја ги симболизира шумите во округот, а трите цветни симболи се за двата претходни оркузи и општините од другите окрузи, кои биле додадени во моменталниот округ.
4 Градови и општини
Градови, Општини
Сетилник

Сетилник, сензор или детектор — која било направа што мери една физичка величина и ја претвора во облик погоден за понатамошна обработка, односно за читање од страна на набљудувачот или од инструментот (кој денес е најчесто електронски). Излезната величина од мерниот инструмент се бара да биде правопропорционална со неговата влезна величина. Делот од мерниот инструмент кој непосредно чувствува некои промени во процесот се нарекува ''сетилен елемент.''
Во однос на принципот на работа, мерните инструменти може да се поделат на отпорнички, капацитивни, индуктивни, електромагнетни, пиезоелектрични, механички, хидраулични, пневматски и други. Електричната и механичката величина се најсоодветни за мерење, па тие најчесто се јавуваат како излезни величини, па сетилниците врз основа на излезната величина се поделени на електрични и механички.
1 Електрични мерни инструменти
Електричните сетилници работат врз принцип на познатите електрични ефекти. На влезот од сетилникот може да биде користена енергија во која било форма, додека на неговиот излез се јавува електрична величина која одговара на влезната величина.
2 Квалитет на мерните инструменти
Основните критериуми за оценка на квалитетот на мерните инструменти се:
* Мерно подрачје, кое ги опфаќа вредностите на мерената и процесната величина за која сетилникот може да се употреби. Се изразува преку најголемата и најмалата вредност на мерената величина.
* Мерниот опсег мора да го покрива опсегот на промените на мерената процесна величина и претставува разлика на вредностите на оваа величина на горната и долната граница на мерното подрачје.
* Мерниот сигнал е непрекинато променлива величина, по форма аналогна на промените на мерената процесна величина. Мерниот сигнал претставува излез на сетилникот. Во последното време се појавуваат и дигитални сетилници со дискретен мерен сигнал, кои вредности на мерната процесна величина ја даваат во бројчена форма.
* Статичката грешка е отстапување од вистинската вредност на мерената процесна величина кога влезната величина е константна.
* Динамичката грешка е грешка која настанува поради инертноста на подвижните делови на сетилникот, па покажаната вредност не може да ја следи вистинската вредност на мерената процесна величина.
* Додатна грешка се појавува поради промената на надворешните услови кои се јавуваат поради менување на температурата, притисокот и слично.
* Статичката одлика на сетилникот е определена со зависноста на влзезната величина Y од промените на влезната величина X: Y=f(X)
3 Поврзано
* Претворувач
Колдиц

Колдиц (|Colditz) — град во округот Лајпциг, во сојузната покраина Саксонија, Германија, близу Лајпциг, сместен на бреговите на реката Мулде.
Градот е најпознат по неговиот замок, Замок Колдиц, кој бил користен како принуден камп, ментална институција и воен камп во текот на Првата светска војна и како Офлаг IV-C во Втората светска војна.
1 Историја
Првите докази за населба, сместена на реката Мулде, наречена ''Cholidistcha'' се од 1046 година.
Во 1083 година, Хајнрих Четврти предложил грофот Випрехт од Гројцш да изгради замок на ридот над реката. Во текот на век биле изградени куќите околу плоштадот, како и црквата Свети Никола. Во 1265 му биле доделени градските права. Во 1504, пекарот ненамерно предизвикал пожар во градот, со што градското собрание, црквата, замокот и голем дел од градот изгореле. Во 1506, започнала обновата и биле изградени нови згради околу руинираниот замок.
Во текот на век се развиле текстилната и ткајачката индустрија. Во век, глината од околината на Колдиц започнала да се користи во фабриката за порцелан во Мајсен, која била основана во 1710 од изборниот кнез на Саксонија. Во 1804 била основана фабрика за керамика во Колдиц од ''Thomsberger & Hermann''.
Во текот на Втората светска војна градот не доживеал никаква штета. Градот станал седиште за воениот персонал, кои ги чувале воените заробеници во замокот, кој бил претворен во камп. На 14 април 1945, американската армија влегла во градот и ги ослободила затворениците. Меѓутоа, со договорите потпишани на Јалта, Американците се повлекле и биле заменети од советските окупациски силе во јуни 1945. Како последица на тоа, Колдиц и целата покраина Саксонија станале дел од Источна Германија. Во 1958 била отворена фабрика за порцелан.
Од повторното обединување на Германија во 1990, се прават напори за зголемување на бројот на туристите. Замокот бил обновен и добил музеј. Големите поплави во август 2002 предизвикале штета на стариот град, но биле поправени.
2 Знаменитости
* Замок Колдиц
* Црква Свети Никола - првично изградена во средината на век
* Стариот плоштад - ''Markt''* Долен плоштад - ''Untermarkt 3''
3 Збратимени градови
Колдиц е збратимен со:
* Оксенфурт во
4 Сообраќај
Во близина на градот се наоѓаат два аеродрома: Аеродром Лајпциг-Алтенбург (26 км) и Аеродром Лајпциг/Хале (52 км).
5 Наводи
*
Халови Острови

Халовите Острови се островска група составена од два големи атола со сојузната држава Чук во Микронезија.
Двата атола се Мурило, источниот атол, и Номвин, западниот атол, се одделени 9 км. Островите се наоѓаат на околу 100 км северно од Чук.
1 Поврзано
* Чук
* Микронезија
Куоп

Куоп (''Kuop'') или Неоч (''Neoch'') е атол во сојузната држава Чук во Микронезија. Атолот е долг 21,5 км и максимална широчина од 3 км.
1 Острови
Атолот е составен од два мали острови со вкупна површина од 0,5 км². Поголемиот се вика Гиври или Фенепи и тој се наоѓа во северниот дел од атолот. Куоп не е населен и административно е дел од општината Уман.
Мурило

Мурило е атол во сојузната држава Чук во Микронезија. Мурило е воедно и име за општината која го опфаќа атолот и селото кое се наоѓа во општината. Атолот се наоѓа на околу9 км североисточно од Номвин и на 101 км североисточно од Чук. Заедно со Номвин ги сочинуваат Халовите Острови.
1 Поврзано
* Чук
* Микронезија
uk:Мурілу
Удот

Удот е мал остров во лагуната Трук во сојузната држава Чук во Микронезија. Островот е една од општините во државата и има густа шума. Големината на островот е 4 со 2.6 километри и има население од 1774 жители според податоците од 2000.
1 Поврзано
* Чук
* Микронезија