procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Гуштер во женска кожа (филм од 1971)

„Гуштер во женска кожа“ (италијански: ''Una lucertola con la pelle di donna'') — италијанси филм од 1971 година, во режија на Лучо Фулчи (Lucio Fulci), кој е и автор на сценариото, заедно со Роберто Џанвити (Roberto Gianviti). Главните улоги ги играат: Флоринда Болкан (Florinda Bolkan), Жан Сорел (Jean Sorel) и Стенли Бејкер (Stanley Baker).
1 Синопсис
Керол Хамонд (ја игра Болкан) е ќерка на угледен политичар. Таа страда од низа психоделични кошмари, исполнети со сексуални оргии и со користење ЛСД. Во сонот, таа е извршител на сурово убиство, а кога ќе се разбуди дознава дека нејзината сосетка е убиена...
Млади лавови (филм од 1958)

„Младите лавови“ (англиски: ''The young lions'') — американски филм од 1958 година, во режија на Едвард Дмитрик (Edward Dmytryk), според сценариото на Едвард Анхалт (Edward Anhalt). Филмот е снимен според истоимениот роман на Ирвин Шо од 1948 година. Главните улоги ги играат: Марлон Брандо (Marlon Brando), Монтгомери Клифт (Montgomery Clift), Дин Мартин (Dean Martin), Барбара Раш (Barbara Rush), Меј Брит (May Britt), Дора Дол (Dora Doll) и Максимилијан Шел (Maximillian Schell). Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во три категории: најдобра црно-бела фотографија (Џозеф Мекдоналд), музика (Хуго Фридхофер) и звук (Карлтон В. Фокнер). Во Филмот, Дин Мартин ја игра својата прва главна улога надвор од жанрот комедија.
1 Синопсис
Непосредно пред Втората светска војна, австрискиот учител по скијање Кристијан (го игра Брандо) во Алпите ја запознава Маргарет која, соочена со националсоцијализмот, се враќа во САД. Нјезиниот љубовник, пејачот Мајкл (го игра Мартин) се обидува што подобро да помине во текот на регрутацијата во американската армија. Притоа, тој го запознава младиот Евреин Ноа (го игра Клифт) и тие двајцата се распоредени во истата единица. Претходно, Ноа само што започнал љубовна врска со Хоуп со која набрзо се венчал. Во американската армија, тој се соочува со антисемитизмот. По избувнувањето на војната, Кристијан станува германски офицер и се истакнува во Битката за освојувањето на Париз....
Сеченица

Сеченица, кокмишка, сукано-киснато или боденик— вид сучено тесто, традиционално за македонската кујна. Традиционално сеченицата се од брашно, вода, масло и урда или сирење, но има и посна варијанта при која наместо урда се става зелје.
1 Рецепт
Се кисни еден свеж квасец, потоа се меси тесто од приближно 700 грама брашно и 300 мл вода со додавање 1 лажиче шеќер, 2 лажички сол и 2 јајца. Се остава тестото да одмори околу половина час и потоа од него се прават 6 топчиња. Тепсијата во која ќе се печи сеченицата се мачка со масло. Секое топче се расукува во големина на тепсијата, се става една кора, се попрскува со стопен маргарин и сало (потребна вкупна количина од 80 грама маргарин и 80 грама сало) и се дроби од сирењето (вкупна количина 300 грама), потоа се повторува постапката за сите останати кори. Одозгора сеченицата се премачкува со 1 јајце, се сече на парчиња и се остава да кисне додека не ја наполни тепсијата. Се пече во загреана рерна на 200 степени Целзиусови.
2 Поврзано
*Пита
*Зелник
*Мазник
30 Лебед

30 Лебед — ѕвезда бел џин со ѕвездена класификација A5III во соѕвездието Лебед. Ѕвездата е со привидна ѕвездена величина 4,83 и на растојание од 610 светлосни години.
Бајеровата буква ο (омикрон) е користена на две или три ѕвезди 30, 31 и 32 Лебед. 30 Лебед понекогаш се означува како ο<sup>1</sup> Лебед, за останатите две ѕвезди соодветно да ја имаат ознаката ο<sup>2</sup> и ο<sup>3</sup>. За да нема забуни, се препорачува употреба на Флемстидовата ознака 30 Лебед.
30 Лебед е на растојание од 6 лачни минути од 31 Лебед A и 7 лачни минути од 31 Лебед B. Парот е познат како ο<sup>1</sup> Лебед, додека пак ο<sup>2</sup> Лебед е за степен подалеку. Двете ѕвезди ο<sup>1</sup> и ο<sup>2</sup> се ѕвезди со ѕвездена величина 4.
Дорсетска култура

Дорсетска култура — палео-ескимска култура, која траела од 500 п.н.е. до меѓу н.е. 1000 и 1500, што следувало пред Дорсет и му претходело на Инуит во Арктикот на Северна Америка. Именувана е по Кејп Дорсет во Нунавут, Канада, каде се пронајдени првите докази за нејзиното постоење. Културата е дефинирана како четири фази, како резултат на различните технологии во врска со ловот и правењето алатки. Артефактите вклучуваат карактеристични триаголни крајни лопатки, светилки од сапун камен и распрскувачи .
Десетти декември (книга)

Десетти декември (англиски: ''Tenth of December'') - збирка раскази на американскиот писател Џорџ Сондерс. Расказите се напишани во периодот од 1995 до 2009 година, a книгата е објавена во 2013 година.
1 Содржина
Збирката се состои од 10 раскази:* Победнички круг
* Стапови
* Кученце
* Бегство од Пајаковата Глава
* Опомена
* Ал Рустен
* Дневник за Семплика девојките
* Дом
* Мојот витешки фијаско
* Десетти декември
2 Осврт кон делото
Расказите во збирката „Десетти декември“ почнуваат како експерименти, навидум како сложени игри со јазикот и со формата, но се секој натамошен ред му се откриваат на читателот и се поедноставуваат до границата на параболата. Оваа книга е една од најзначајните збирки раскази објавени во 2010-тите. Главните ликови во расказите најчесто се наоѓаат на чекор од пропаста и од смртта. Меѓутоа, клучната поента во нив е - да се прават добри работи при што семејството и општеството ја претставуваат потпората. Тој применува раскажувачка постапка во која возбудливата јазична игра постепено стивнува, а низата од сложени слики се раствора за читателот да остане сам со јунаците и со нивниот конечен избор. Притоа, текот на свеста е главната наративна техника во расказите на Сондерс при што дијалогот редовно преминува во монолог. Истовремено, постои јасна разлика меѓу она што го преокупира авторот и набројувањето на предметите кои тој ги гледа. Во лавината од зборови, во испреплетеноста на внатрешните и надворешните гласови, дејството го придвижуваат прашањата поставени на самиот себе. Многубројните прашања во расказите упатуваат на бројни преиспитувања.
35 Лебед

35 Лебед — спектроскопска двојна ѕвезда во соѕвездието Лебед, со привидна ѕвездена величина од 5.18. Ѕвездата е на растојание од , првичната ѕвезда е жолт суперџин од спектрален тип F6Ib, масивна ѕвезда која го согорела водородот во јадрото и денес согорува потешки елементи.
Жолтите суперџинови се вообичаено периодични ѕвезди, честопати припадници на кефеидите, но 35 Лебед е значајна по тоа што има невообичаено непроменлива сјајност.
35 Лебед е еднолиниска спектроскопска двојна ѕвезда со период од 2.440 денови (преку 6 години). Втората ѕвезда не може да се забележи директно, ниту пак може да се препознаат нејзините спектрални линии, но целокупниот спектар се поклопува со пар на F4 суперџин и помалку сјајна ѕвезда B6.5.
Мам (народ)

Народот Мам или Мамите се домородни луѓе во западните висорамнини на Гватемала и во југозападно Мексико кои зборуваат на мамскиот јазик.
Повеќето Мами (617.1171) живеат во Гватемала, во департманите Хуехуетенанго, Сан Маркос и Куецалтенанго. Мамите во Мексико (23.632) живеат главно во регионот Соконуско на Чијапас.
Во пред-колумбиското време, Мамите биле дел од цивилизацијата на Маите; пред-колумбиската престолнина на кралството Мам било Закулеу .
Многу Мами живеат во и околу блискиот модерен град Хуехетенанго. Градот Куецалтенаго или Шела првично бил мамски. Уште многу Мами живеат во малита пасишта на планините на северна Гватемала, чувајќи многу од нивните домородни традиции. Многу Мами се двојазични и зборуваат и на шпански, како и на мамскиот јазик, дел од семејството на мајанските јазици, а вториот обично како прв јазик.
1 Поврзано
* Текун Уман
Тохолабалци

Тохолабалците се мајански народ во мексиканската држава Чијапас. Тие традиционално го зборуваат тохолабалскиот јазик.
1 Густина на населението
Тохолабалците се раширени низ државата Чијапас, Мексико. Се верува дека Лас Маргаритас има најголема група на Тохолабалци, а следното место најголемо по густина на население е Комитан . Околу општините, има 439 тохолабалскии села во кои престојува најголем дел од населението.
2 Археологија
Тохолабалците се познати по древното наоѓалиште Катепан, храмовна градба на планината, до која може да се пристапи по големи скалила.
Покомамци

Покомамците се мајански народ во Гватемала и Ел Салвадор. Нивниот домороден јазик е наречен покомамски јазик и е блиско поврзан со покомчискиот јазик. Забележителни покомански населби се наоѓаат во Чинаутла (Гватемала (департман)), Палин (Ескуинтла) и во Сан Луис Хилотепеке (Халапа). Пред шпанското освојување, Покомам го имал својот главен град во Чинаутла Виехо.
1 Поврзано
* Мишко Виехо
2 Дополнителна литература
::
Хенри Бенс Џонс

Хенри Бенс Џонс (31 декември 1813 година - 20 април 1873 година) бил англиски лекар и хемичар.
1 Ран живот
Бенс Џонс е роден во Торингтон Хол, Стоук-од-Нејланд, Сафолк, син на потполковник Вилијам Џонс, офицер во 5-тите чувари на Драгун и Матилда Бенс, брат на Вилијам Бенс Џонс. Посетувал училиште во Хингам, Норфолк, како и приватно училиште во Путни.
Тој влегол во Хароу во 1827 година, а потоа отишол во Тринити колеџ, Кембриџ во 1832 година, со што се стекнал со диплома во 1836 година. Првично работел за аптекар, но последователно (1838) се запишал да студира медицина во болницата „Сент Џорџ“ и хемија во 1839 година на Универзитетскиот колеџ, Лондон. Во 1841 година замина во Гисен во Германија за да работи со хемија со Либиг.
2 Кариера
По враќањето, тој се вработил во болницата „Сент Џорџ“ и откако бил унапреден во помошник лекар бил избран во 1846 година за целосен лекар, поднел оставка од здравствени основи во 1862 година.
Во 1847 година, тој ја опишал белковината Бенс Џонс, глобулин белковина која се наоѓа во крвта и урината, што укажува на мултипла миелом или макроглобулинемија на Волденстрим.
Покрај тоа што стана колега, а потоа и постар цензор, на Кралскиот колеџ за лекари и колега на Кралското друштво, тој долги години ја вршел функцијата секретар на Кралската институција.
Го одржал Крунското предавање на Кралскиот колеџ за лекари за материјата и силата во 1868 година.
Џонс напишал, покрај неколку научни книги и голем број трудови во научни периоди, ''Животот и писмата на Фарадеј'' (1870).
3 Личен живот
Починал во Лондон на 20 април 1873 година и бил погребан во Зелените гробишта Кенсал. Се оженил со својата втора братучетка, Лејди Милицент Ахсон, ќерка на Ерл од Госфорд, во мај 1842 година. Имале седум деца.
41 Лебед

41 Лебед — единечна ѕвезда во северното соѕвездие Лебед, во близина на јужната граница со соѕвездието Лисица. Може да се забележи со голо око како слабосјајна, жолтобела ѕвезда со привидна ѕвездена величина од 4,02. Ѕвездата е на растојание од околу 770 светлосни години од Сонцето, врз основа на измерената паралакса, и ни се приближува со радијална брзина од −18 км/с.
Станува збор за остролиниска суперџиновска ѕвезда со ѕвездена класификација F5Ib-II. Се проценува дека нејзината старост е 85 милиони години и со маса 5,3 пати поголема од Сончевата маса и се врти со предвидена вртежна брзина од 9.5 км/с. Бидејќи го согорела водородот во јадрото, ѕвездата се проширила за 27 пати повеќе од Сончевиот полупречник. Зрачи со јачина за 1.200 пати поголема од Сончевата сјајност од зголемената фотосфера при делотворна температура од 6.533 K.
Гркот Зорба (филм од 1964)

„Гркот Зорба“ (англиски: ''Zorba the Greek'') — американско-британско-грчки филм од 1944 година, во режија на Мајкл Какојанис (Michael Cacoyannis), кој е автор и на сценариото, засновано врз истоимениот роман на Никос Казанѕакис. Главните улоги ги граат: Ентони Квин (Anthony Quinn), Алан Бејтс (Alan Bates), Ирене Папас (Irene Papas), Лила Кедрова (Lila Kedrova), Џорџ Фундас (George Foundas) и Елени Анусаки (Eleni Anousaki). Филмот бил толку популарен, што долги години привлекувал бројни туристи во Грција кои верувале дека таму ќе сретнат темпераментни луѓе како Зорба. Голем печат на филмот му дала музиката на Микис Теодоракис која, исто така, станала многу популарна. Филмот освоил три награди „Оскар“, и тоа: за најдобра споредна женска улога (Кедрова), за најдобар снимател (Валтер Ласали) и за најдобра сценографија (Васили Фотопулос).
1 Синопсис
Млад човек, роден во Англија, но со грчки родители(го игра Бејтс), кој се претставува како писател, иако долго време не напишал ништо, пристигнува на стровот Крит со намера да го отвори рудникот за јаглен кој штотуку го наследил. Додека го чека бродот, тој го запознава темпераментниот селанец Зорба (го игра Квин) и веднаш се спријателува со него. Зорба му ветува дека ќе работи за него и дека ќе му служи како водич. Тие се сместуваат во едно село, во куќата на старата проститутка (ја игра Кедрова) која жали за старите добри времиња. Во селото среќаваат и вдовица завеана во црнина (ја игра Папас), која никогаш не зборува, а момчето запознава и други необични жители на селото. Постепено, воздржаниот писател ги поприма одликите на Зорба и го прифаќа животот онака како што прави и Зорба...
Бети Вајт

Бети Мерион Вајт (|Betty Marion White; - ) - Американска глумица, комичарка и ТВ-водителка, најпозната по нејзините улоги во телевизиската серија ''Златни девојки'', како и во шоуто ''Мери Тајлер Мур''. Од 2010 до 2015 година, Вајт ја играла улогата на Елка Островски во комедијата ''Убавина во Кливленд'', за која добила две награди на филмот за глумци на САД за најдобра глумица во серија комедија и добила номинација Еми во категоријата „Најдобра споредна глумица во серија за комедија“, во 2011 година. Таа исто така има напишано неколку книги во текот на нејзината кариера опфаќајќи повеќе од седумдесет години.
За време на нејзината телевизиска кариера, глумицата била наградена со шест Еми и била номинирана дваесет и трипати. Таа била единствената глумица која била номинирана во сите можни категории за комедија. Таа, исто така, станала првата жена што добила награда во категоријата ''Најдобар водител на игра во шоу'' во 1983 година и има рекорд за најдолг период меѓу номинациите - првата била во 1951 година а последната во 2015 година. Во 2014 година, на 92-годишна возраст, таа станала најстарата глумица со номинација за Еми во историјата. Нејзиниот придонес за телевизијата го одбележале со звезда на „Холивудскиот тротоар на славните“.
Бети Вајт починала на 31 Декември 2021 година во нејзината куќа во Брентвуд, Лос Анџелес, Калифорнија на 99 годишна возраст.
Цутухилци

Цутихилците (Сутухилци) се домородни Американци, едни од 21-те мајански народи што живеат во Гватемала. Заедно со Шинците, Гарифунците (Црните карибци) и Ладинонците, тие ги сочинуваат 24 етнички групи во оваа релативно мала земја. Околу 100,000 Цутихилци живеат во околината на Езерото Атитлин. Нивниот пред-колумбиски главен град, во близина на Сантјаго Атитлин, бил Чуитинамит Во пред-колумбиското време, цутихилската нација била дел од древната мајанска цивилизација.
Цутихилците се познати по постојаното придржување кон традиционалните културни и религиозни обреди. Меѓу нив се практикуваат и евангелски протестантство и римокатолицизам. Тие зборуваат цутихилскиот јазик, член на мајанското јазично семејство.
1 Историја и демографија
Цутихилците датираат од после класичниот период (околу 900-1500) на мајанската цивилизација, населувајќи го јужниот слив на езерото Атитлин, во регионот Солола на горите на Гватемала.
Денес тие живеат во градовите Сан Хуан Ла Лагуна, Сан Пабло Ла Лагуна, Сан Маркос Ла Лагуна, Сан Педро Ла Лагуна, Сантјаго Атитлан, Панабах, Цанчах (се верува дека била инспирација, заради сличен звук, за името „Сантјаго“), а многу малку во Сан Лукас Толиман, иако порано живееле во многу поширок регион. Во 1523 година шпанскиот конквистадор Педро де Алварадо, со помош на Какчикелански Мајанец, ги победил во битка близу градот Панахачел во која тие изгубиле дел од своите земји, и контролата врз езерото.
Во 2005 година, неколку стотици Цутухилци починале во лизгање на земјиштето предизвикано од ураганот Стан. Од Панабах и Цанчах спасувачите откриле 160 тела, додека 250 останале како исчезнати од двата града.
2 Економија
Иако туризмот сега е растечки извор на приход, многумина сè уште вршат традиционални методи на одгледување на двете главни култури во регионот, кафе и пченка. Туризмот добива корист најзначително од работата на даревити уметници и ткајачи кои се трудат да добијат признание за креативноста и уникатноста што ја нудат. Сан Хуан е една од трите цутухилски заедници каде уметниците се прилагодиле на меѓународниот жанр Арте Наиф, за да ги изразат културните традиции, верувања, церемонии и дневни активности на нивната посебна култура. Овој облик на уметност и нејзините најголеми постигнувања на цутухилските изведувачи биле признаени во трајната книга спонзорирана од УНЕСКО на темата, ''Арте Наиф: Современи гватемалско мајански слики'', 1998. Tкајачите од Сан Хуан се едни од многу малкуте домородни занаетчии кои произведуваат свои бои за конците што ги користат; тие ги произведуваат бои најмногу од растенијата што растат во близината.
Аврам Балабан

Аврам Балабан (Балабаноглу, Балабанидис), (, – , ) — хирург и гинеколог. Важел за добар лекар како и хуманист бидејќи работел во болницата за сиромаси „Гураба Хаста Ханести“.
1 Животопис
Аврам Балабан завршил медицина во Цариград во 1890 година и станал „доктор по медицина и хирургија. По дипломирањето прво работел во Созопол (Бугарија), а набрзо бил поставен за општински доктор во Охрид. Оттаму својата успешна кариера д-р Балабан ја продолжил во Струга, Приштина, Елбасан и од 1899 (или 1901) година во Битола. Во Битола во посебна зграда во дворот на својата куќа, д-р Балабан отворил приватно прифатилиште со неколку болнички соби, ординација и операциона сала. Исто така отворил аптека во близина на Јени амам (кај Дрвен пазар). За време на Балканските војни активно учествувал во сузбивањето на една од катастрофалните епидемии во тоа време, пегавиот тифус. Оваа болест го заразила и него и тој починал од истата.
Неговиот внук Диогенис Валаванидис е виден српски општественик.
Клод Макелеле

Клод Макелеле Синда ( |Claude Makélélé Sinda ; 18 февруари 1973 година ) бил поранешен француски фудбалер и играч на репрезентацијата.
1 Кариера
Тој ја започнал својата професионална кариера во тимот на Нанта, каде играл до 1997 година и освоил една француска титула. Ова било проследено со една сезона во Марсеј, а потоа две во Селта . Во 2000 година се преселил во Реал Мадрид и освоил три трофеи во три сезони, од кои најзначајни се двете Примера и Лигата на шампиони во 2002 година.
По Реал, следувал пет сезони во дресот на Челси каде двапати ги освои Премиерлигата и Лига купот и секоја од Заедницата Шилд и ФА Купот . Од 2008 година до крајот на неговата кариера во 2011 година играл за Пари Сен Жермен и со нив освоил еден пехар.
2 Успејте
2.1 Клуб
; Нант
* Француско првенство (1): 1994/95.
; Реал Мадрид
* Шпанско првенство (2): 2000/01, 2002/03.
* Супер куп на Шпанија (2): 2001, 2003 година.
* Лига на шампиони (1): 2001/02.
* Супер куп на УЕФА (1): 2002 година.
* Интерконтинентален куп (1): 2002 година.
* Премиер лига (2): 2004/05, 2005/06.
* Лига Куп (2): 2004/05, 2006/07.
* Шилд за заедница на ФА (1): 2005 година
* ФА Куп (1): 2006/07
; Пари Сен Germермен
* Купот на Франција (1): 2009/10.
Хенлеова петелка

Во бубрезите, Хенлеовата петелка е дел од нефронот кој води од проксималното извиено каналче до дисталното извиено каналче. Наречена според нејзиниот откривач, германскиот анатом Фридрих Густав Јакоб Хенле, главна функција на Хенлеовата петелка е да создаде концентрациски градиент во медулата на бубрегот.
1 Физиологија
Севкупно, Хенлеовата петелка реапсорбира околу 25% од филтрираните јони и 20% од филтрираната вода кај нормален бубрег. Овие јони претежно се Na<sup>+</sup>, Cl<sup>−</sup>, K<sup>+</sup>, Ca<sup>2+</sup> и HCO<sub>3</sub><sup>−</sup>.
Q Лебед

Q Лебед (Q Cyg) или Нова во Лебед 1876 — ѕвезда во северното соѕвездие Лебед. Ги носи и ознаките NGC 7114 и HR 8296. Новата се наоѓа на северноисточниот дел од Лебед во близина на границата со Гуштер.
Станува збор за една од најрано забележаните нови, Q Лебед е откриена од страна на Јохан Фридрих Јулиус Шмид на 2 ноември 1876 година. Ѕвездата станала нова, стекнувајќи привидна ѕвездена величина 3 и го задржила овој сјај во текот на следните четири денови.
Системот се смета за катаклизмична променлива, составена од бело џуџе во блиска орбита со друга ѕвезда и орбитираат една околу друга на секои 10 часа. Белото џуџе е обиколено со насобирачки диск, кој сјае посилно од ѕвездата која ја опкружува. Се смета дека системот е на растојание од 740 ± 11 парсеци. Втората ѕвезда се проценува дека е со маса околу 0,6 пати помасивна од Сонцето, што ја прави портокалово џуџе со спектрален тип K5. Позната и како дарителна ѕвезда, втората ѕвезда ја снабдува масата на насобирачкиот диск околу белото џуџе.
Мал магленест диск е забележан околу новата и ова придонело да и се додели ознака во Новиот општ каталог како можна планетарна маглина. Оваа маглина не е забележани при современите набљудувања и во новиот Надополнетиот нов општ католог се води како „непостоечко“ тело.
Организација „Трамп“

Организација „Трамп“ е група од околу 500 деловни субјекти од кои Доналд Трамп е единствен или главен сопственик. Околу 250 од овие субјекти го користат името Трамп. Организацијата е основана во 1923 година од бабата на Доналд Трамп, Елизабет Христос Трамп и таткото Фред Трамп. Доналд Трамп започна да го води во 1971 година, преименувана во околу 1973 година, а раководството им го предаде на своите деца во 2017 година.
Организацијата Трамп, преку своите различни составни компании и партнерства, има или имала интереси за развој на недвижен имот, инвестирање, брокерство, продажба и маркетинг и управување со имот. Субјектите на Организацијата Трамп поседуваат, работат, инвестираат и развиваат станбени недвижнини, хотели, одморалишта, станбени кули и терени за голф во разни земји. Тие исто така работат или работеле во градежништво, угостителство, казина, забава, издаваштво книги и списанија, радиодифузни медиуми, управување со модели, малопродажба, финансиски услуги, храна и пијалаци, деловно образование, патување преку интернет, комерцијални и приватни авијации и салони за убавина. Субјектите на Организацијата Трамп ја поседуваат и Њујорк телевизиска компанија за производство која ја произведе реалната телевизиска франшиза ''The Apprentice''. Пазарното работење вклучува модна облека, накит и додатоци, книги, мебел за домаќинства, производи за осветлување, текстил и додатоци за постелнина, постелнини, производи за мирис на домови, мали кожни производи, вотка, вино, вирус, ѓубре, стекови, чоколади и шишиња пролет вода.
Бидејќи финансиските извештаи на имотот на Организацијата Трамп и личните даночни пријави на Доналд Трамп се и приватни, нејзината вистинска вредност не е јавно позната, иако се направени широк спектар на проценки. Трамп јавно објави мала дефинитивна финансиска документација за да ги потврди своите побарувања за проценка.
Лијана Либерато

Лијана Либерато ( |Liana Daine Liberato Лијана Даин Либерато, род 20 август 1995 година, Галвстон ) - Американската глумица на кино и телевизија .
1 Животопис
Лијана Либерато е родена на 20.08.1995 година во Галвестин, Тексас, САД.
Филмското деби на глумицата било во серијалот „ Детектив Раш “. Во САД, таа станала позната по улогата на Ени Камерон во филмот „ Доверба “ на Дејвид Швимер , кој беше објавен во ограничено издание. На 3-годишна возраст, таа започнала да игра во театарот Бродвеј Бонд, 7 години подоцна учествувала во мјузиклот момци и кукли . Таа станала широко позната по нејзината улога во филмот „ Најдоброто во мене “ .
2 Филмографија
* 2005 година - Детектив Раш - ''Шарлот како дете''* 2005 - CSI: Сцена за злосторства во Мајами - ''Ејми Менинг''* 2005 година - Специјална дивизија - ''Дина Пресли''* 2007 година -Последниот грешник - ''Кеди Форбс''* 2007 година - Тивко пристаниште - ''Пип Мекензи''* 2008 година - д - р Хаус - Џејн
* 2009 година - Синови на анархија - ''Тристен Освалд''* 2010 година - Доверба - ''Ени Камерон''* 2011 година - Што ја крие лагата - ''Ејвори''* 2012 година - Егзит - ''Ејми''* 2012 година - Бесплатен вагон - ''Ем Џеј''* 2012 година - Заглавена во Љубов - ''Кејт''* 2013 година - Џејк на Квадрат - Џоан во младоста
* 2014 година - Светилиште / Лаир на theверот ''Сем''* 2014 година - Ако останам - Ким Шејн
* 2014 година - Најдобрата во мене - ''Аманда во младоста''* 2014 година - Драг Елеонор - ''Ели Потер''* 2017 година - До коските - ''Кели''* 2017 година - 1 милја до вас - ''Хени''* 2017 година - Послушница - сестрата на Емили
3 Награди и номинации
Година, Награда, Категорија, Работа, Резултат
2010 година, Меѓународен филмски фестивал во Чикаго, Најдобра глумица, Најдоброто во мене
2011 година, Асоцијација за критичари на филмови во Чикаго, Најмногу ветувачки изведувач
Награди од женски филмски критичари, Најдобра млада глумица
Тласкала

Тласкала ( /t l ɑː s k ɑː l ə / ; Spanish: [tla(k)sˈkala], [tla(ɣ)sˈkala]; од |Tlaxcallān Nahuatl pronunciation) , официјално Слободна и суверена држава Тласкала ( |Estado Libre y Soberano de Tlaxcala ), е една од 32-те држави што ги сочинуваат Федералните субјекти на Мексико. Поделена е во 60 општини, а главен град е Тлаксала .
Сместено е во Источно-Централно Мексико, во регионот алтипплано, со источниот дел каде доминира Сиера Мадре Ориентал.Таа граничи со државите Пуебла на север, исток и југ, Мексико на запад и Идалго на северозапад. Таа е најмалата држава во републиката, со само 0,2% од територијата на земјата.
Државата е именувана по нејзиниот главен град Тлаксала, чие име исто така било и на пред-колумбискиот град и култура. Тлаксала се соединила со Шпанците, за да ги поразат Ацтеките, со отстапки од Шпанците што дозволиле територијата да остане претежно недопрена во текот на 300 години колонијален период . По мексиканската независност, Тлаксала била прогласена за федерална територија, сè до 1857 година кога била примена како држава на федерацијата.
Поголемиот дел од економијата на државата се заснова на земјоделство, лесна индустрија и туризам. Туристичката индустрија е вкоренета во долгата историја на Тлаксала со големи атракции како што се археолошките места Какштла и колонијалните конструкции во и околу градот Тласкала.
Забавни игри (филм од 1997)

Забавни игри — австриски филм од 1997 година, во режија на Михаел Ханеке, кој е и автор на сценариото. Главните улоги ги играат: Сузане Лотар (Susanne Lothar), Улрих Михе (Ulrich Mühe), Арно Фриш (Arno Frisch), Франк Гиринг (Frank Giering) и Стефан Клапчински (Stefan Clapczynski). Во 2007 година се појавила преработката на овој филм, повторно во режија на Ханеке, но со други глумци, во кој дејствието се одвива во САД.
1 Синопсис
Брачниот пар Ана (ја игра Лотар) и Георг (го игра Михе), заедно со нивниот син Џорџи (го игра Клапчински) пристигаат во својата викендичка крај едно езеро. Тогаш, кај нив доаѓаат две момчиња, Паул (го игра Фриш) и Петер (го игра Гиринг), претставувајќи се како гости на нивниет соседи. Ненадејно, без никаква причина, момчињата го повредуваат Георг, го убиваат нивното куче и потоа садистички го измачуваат семејството. Џорџи успева да побегне, но Петер го пронаоѓа и го враќа во викендичката. Бидејќи Џорџи се спротивставува, Паул безмилосно го убива пред очите на родителите. Потоа, момчињата си заминуваат, а Ана оди да побара помош. Меѓутоа, тие повторно ја заробуваат и ја враќаат во куќата, каде го убиваат Георг. Изутрината, Паул и Петер се качуваат на едрилица, а Ана ја фрлаат во езерето. Потоа, тие одат во викендичката на друго семејство.
Кампече (сојузна држава)

Кампече, официјално Слободна и суверена држава Кампече (|Estado Libre y Soberano de Campeche), е една од 32-те држави што ги сочинуваат 32-те федерални единици на Мексико. Сместено во југоисточно Мексико, граничи со државите Табаско на југозапад, Јукатан на североисток и Кинтана Ро на исток; на југоисток со Округот Оринџ Вок во Белиз и од Департманот Петен на Гватемала на југ. Има крајбрежје на запад со Мексиканскиот Залив. Државниот главен град, исто така наречен Кампече, бил прогласен за Светско наследство во 1997 година. Создавањето на државата започнало со градот, кој бил основан во 1540 година кога Шпанците започнале со освојување на Полуостровот Јукатан. За време на колонијалниот период, градот бил богато и важно пристаниште, но се намалил по независноста на Мексико. Кампече бил дел од провинцијата Јукатан, но бил разделен во средината на 19 век, најмногу заради политички несогласувања со градот Мерида. Голем дел од неодамнешната економска преродба на државата се должи на пронаоѓањето на нафта од брегот во 1970-тите, што ги направил крајбрежните градови Кампече и Сиудад дел Кармен важни економски центри. Државата има важни мајански и колонијални; меѓутоа, овие не се толку добро познати или посетени како другите во Јукатан.
Извршната власт на државата е кај гувернерот на Кампече и законодавната власт е кај Конгресот на Кампече, кој е еднодомно законодавно тело составено од 35 пратеници.
Премиер на Италија

Претседателот на советот на министри на Италијанската Република (итал. ''Presidente del Consiglio dei ministri della Repubblica Italiana''), често ословуван и само со ''Presidente del Consiglio,'' на македонски познат како премиер, е шефот на владата на Италијанската Република. Функцијата премиер е востановена со членовите 92 до 96 од Уставот на Италија. Премиерот е назначуван од Претседателот на Републиката после секои парламентарни избори, а за да остане на функција мора да ја има и довербата на Парламентот.
Џузепе Конте

Џузепе Конте (ита. ''Giuseppe Conte'', роден 8 август 1964) — италијански правник и политичар, премиер на Италија. На функцијата стапил на 1 јуни 2018 година со поддршката на две различни, последователни партиски коалиции и се задржал сè до 12 февруари 2021 г. кога на функцијата стапил партиски независниот Марио Драги.
Кинтана Ро

Кинтана Ро или официјално Слободна и суверена држава на Кинтана Ро (|Estado Libre y Soberano de Quintana Roo) — една од 32-те Сојузни држави во Мексико. Кинтана Ро е поделена во 11 општини, а главен град е Четумал.
Кинтана Ро се наоѓа на источниот дел на полуостровот Јукатан и се граничи со државите Кампече на запад и Јукатан на северозапад, а со окрузите Оринџ Валк и Коросал во Белиз, заедно со оф-шор границата со округот Белиз до југ. Како најисточна држава во Мексико, Кинтана Ро има крајбрежје на исток со Карипското Море и на север со Мексиканскиот Залив Државата претходно покривала 44.705 квадратни километри и делела мала граница со Гватемала на југозападниот дел на државата. Сепак, во 2013 година, Врховниот суд на Мексико го решил граничниот спор помеѓу Кинтана Ро, Кампече и Јукатин, што произлегол од создавањето на општината Калакмул во 1997 година.
Во Кинтана Ро се наоѓа градот Канкун, островите Косумел и Исла Мујерес и градовите Бакалар, Плаја дел Кармен и Акумал.
Националното население се шири со брза стапка, како резултат на изградбата на хотели и побарувачката за работници. Многу мигранти доаѓаат од Јукатан, Кампече, Табаско и Веракрус. Државата честопати е погодена од сериозни урагани поради изложената местоположба, а од најновите и најтешкиот бил ураганот Дин во 2007 година, чија брзина на ветерот од 280 км на час предизвикал големи штети.
Веропулос

Веропулос (|Βερόπουλος) е голема група супермаркети од Грција. Ја држи СПАР категоријата за супермаркети во Грција. На Крит, Веропулос е познат под името "Ксалкиадатис". Надвор од Грција, Веропулос има супермаркети во Македонија познат како "Веро", и во Србија познат како "СуперВеро". Компанијата беше создадена во 1973, кога првиот Веропулос супермаркет се отвори во Атина. Од 2012, компанијата има 220 продавници во Грција, 12 продавници во Македонија (6 супермаркети во Скопје; Тафталиџе, Аеродром, три во Центар и Чаир, 1 во Тетово 2 и 2 Веро супермаркети во Битола; на Широк Сокак и во Нова Битола) и 6 хипермаркети во Србија. Во Грција, Веропулос е четвртиот најголем ланец на супермаркети во економска смисла. Фирмата припаѓа на фамилијата Веропулос која е исто и сопственик на компанијата.
Чијапас

Чијапас ( Spanish pronunciation:  ''[ˈtʃjapas''] ), официјално Слободна и Суверена држава Чијапас ( |Estado Libre y Soberano de Chiapas), е една од 32-те држави што ги сочинуваат 32-те федерални субјекти на Мексико. Поделена е на 124 општини заклучно со септември 2017 година а нејзин главен град е Туктла Гутиерез. Други важни центри за население во Чијапас се Окосино, Тапачула, Сан Кристобал де лас Касас, Комитан и Ариага . Таа е најјужната држава во Мексико. Сместена е во југозападно Мексико и се граничи со државите Оахака на запад, Веракрус на северозапад и Табаско на север, и со одделите Петен, Квиче, Хуехетенјанго и Сан Маркос на Гватемала на исток и југоисток. Чијапас има крајбрежје покрај Тихоокеанскиот океан на југ.
Во принцип, Чијапас има влажна, тропска клима. На северот, во областа што граничи со Табаско, во близина на Тепа, врнежите од дожд може да достигнат просечно над 3000 мм годишно. Во минатото, природната вегетација во овој регион била низинска, висока повеќегодишна дождовна шума, но оваа вегетација е скоро целосно расчистена за да се овозможи развој на земјоделство и ранчовите. Врнежите од дожд се намалуваат движејќи се кон Тихиот Океан, но сепак се доволно изобилни за да се овозможи одгледување на банани и многу други тропски култури во близина на Тапачула. На неколку паралелни „сирери“ или планински масиви кои се протегаат по центарот на Чијапас, климата може да биде доста умерена и маглива, дозволувајќи им на развој на облачни шуми како оние на ''Reserva de la Biosfera el Triunfo'', дом на мал број на сјајни кветали и рогови на гуаните .
Чијапас е дом на античките урнатини на Маите на Паленке, Јашчилан, Бонампек, Чинкултик и Тонина . Таа е исто така дом на едно од најголемите домородни популации во земјата со дванаесет федерално признати етникуми.
Ѓорѓи Ачески

Ѓорѓи Ачески – Аче е роден во Прилеп во 1914 година.
Уште како млад започнал со сликање без соодветно ликовно образование. Се што постигнал во сликарството, го постигнал како самоук и без соодветно ликовно образование.
За неговата заинтересираност кон цртежот, најмногу му должи на Љуба Ивановиќ, кого го нарекувале и „Кралот на моливот“ и важел за еден од најпознатите мајстори на графиката во Југославија.
Неговите цртежи најмногу придонеле да се определи тематски за старата архитектура. Мотивите ги наоѓал во градските периферии и селските населби низ цела тогашна Југославија. Тие за него претставувале непресушен извор на инспирација и притоа, откривајќи ги нивните тајни, се ставал во улога на истражувач.
Денес повеќето стари градби ги има само во неговите цртежи. Има насликано околу 3000 и повеќе цртежи. Не водел евиденција бидејќи сликал скоро секој сончев ден. Неговата прва изложба во јавност била во 1938 година. Имал отворено повеќе од 15 самостојни изложби, а имал учествувано и на повеќе заеднички изложби.
Добитник е на повеќе награди, меѓу која и наградата за животно дело.
Ѓорѓи Ачески – Аче починал во 1979 година.
Тамаулипас

Тамаулипас ( Spanish pronunciation: [tamau̯ˈlipas] ), официјално Estado Libre y Soberano de Tamaulipas ( |Free and Sovereign State of Tamaulipas ), е една од 32-те држави што ги сочинуваат федералните субјекти на Мексико. Поделена е во 43 општини и главен град е Сиудад Викторија .
Сместена е во североисточно Мексико, граничи со државите Веракрус на југоисток, Сан Луис Потоси на југозапад и Нуево Леон на запад. На север зафаќа 370 километри дел од границата помеѓу САД и Мексико по должината на државата Тексас, а на исток се граничи со Мексиканскиот Залив .
Името Тамаулипас е изведено од ''Tamaholipa,'' на вастечки јазик, термин во кој претставката ''tam-'' значи "место (каде)". Ниту еден научен договор не постои за значењето на ''холипа'', но „високите ридови“ е вообичаено толкување. Друго објаснување на името на државата е тоа што таа е изведена од ''Та ма ho'lipam'' ( "местото каде што Lipan плен").
Покрај главниот град Сиудад Викторија, најголемите градови во државата се Рејноса, Матаморос, Нуево Ларедо, Тампико и Манте .
1 Наводи
Исток/Запад

''„Исток / Запад“'' (|Est-Ouest; |Восток-Запад) — филм во 1999 година, во режија на Режис Варне, во кој глумат Сандрин Бонаер (како Мари), Олег Меншиков (како Алексеј), Сергеј Бодров (како Саша) и Кетрин Денев (како Габриел). Автори на сценариото и дијалогот: Рустам Ибрагимбеков, Сергеј Бодров, Луис Гардел и Регис Варгриер .
1 Заплет
Во 1946 година, Русите кои живеат во странство се поканети во татковината и им понудиле државјанство во СССР. Меѓу оваа група се и докторот Алексеј Головин (Меншиков), неговата сопруга, родната француска Мари (Бонаер) и нивниот млад син. Атмосферата на бродот што ги однесе во Русија е многу голема, со пиење и пеење, но откако ќе излезат на брегот, руските власти ги разделуваат во две групи „соодветни“ и „несоодветни“. Еден човек е застрелан обидувајќи се да се врати кај својот татко од кого е одвоен, а Головинците почнуваат да ја разбираат ситуацијата во која што слетале.
Крал Артур (филм)

Крал Артур — британско-американски историски авантуристички филм од 2004 година во режија на Ентони Фукуа и напишан од Давид Францони. Главната улога ја играат Клив Овен како Крал Артур, Јоан Грифид како Ланселот и Кира Најтли како Гвиневир, заедно со Стивен Дилејн, Реј Винстон, Хју Данси итн. Филмот бил снимен во Ирска, Англија и Велс.
Нов Леон

Нов Леон или Нуево Леон (|Estado de Nuevo León) – сојузна држава во Мексико. Се наоѓа на север на земјата. Има површина од 64.924 км<sup>2</sup> и 5.119.504 жители (податок од 2015 година).
На исток се граничи со државата Тамаулипас, на југ со државите Закатекас и Сан Луис Потоси, и со Коавила на запад. Нов Леон има и 15 километра граница со американската сојузна држава Тексас.
Главен и далеку најзначаен град во Нов Леон е Монтереј. Државата била формирана во 1824 година.
Руки

Руки е термин кој се користи за личност која се наоѓа во својата прва година во некој спорт, некоја нова професија, тренинг, или активност како руки полициски официр, руки пилот, или регрутор.
Исус од Назарет (телевизиска серија)

Исус од Назарет (италијански: ''Gesù di Nazareth'') — британско-италијанска телевизиска минисерија од 1977 година во режија на Франко Зефирели и продуцирана од Зефирели, Ентони Берџес и Сузо Чечи Д'Амико. Филмот го драматизира раѓањето, животот, мисионерството, распнувањето и воскресението на Исус. Главната улога во филмот е Роберт Пауел како Исус, а се појавуваат познати американски и европски глумци, меѓу кои и осуммина кои победиле или биле номинирани за Оскар: Ен Банкрофт, Ернест Боргнајн, Лоренс Оливие, Кристофер Пламер, Ентони Квин, Род Стајгер, Џејмс Ерл Џоунс и Питер Устинов.
Во пишувањето на сценариото биле користени библиските извори, а некои ликови (како Зера) и ситуации биле измислени. Имено, Исус од Назарет првично го прикажува Јуда како добронамерен човек, но подоцна како послушник на Зера, кој го предава Исус во голема мерка како резултат на лажни изговори. Меѓутоа, во согласност со евангелијата, филмот ги прикажува Никодим и Јосиф од Ариматеја како членови на Синедрион. Не се прикажани многу чуда на Исус, како што е промена на водата во вино, Свадбата во Кана, преображението.
Премиерата на филмот се случила на 27 март 1977 година, на италијанскиот канал Раи 1 и за првпат се емитувала во Велика Британија на 3 април 1977 година. Филмот доживеал голем успех, добил неколку награди и позитивни критики.
Кучешко срце (филм од 1988)

Кучешко срце (руски: ''Собачье сердце'') - советски филм од 1988 година, во режија на Владимир Вортко според сценариото на Наталија Бортко, засновани врз истоимената книга на Михаил Булгаков. Главните улоги ги граат: Евгениј Евстигнеев, Владимир Толокоников, Борис Плотников, Роман Карцев, Нина Русланова, Олга Мелихова итн...
1 Синопсис
Славниот научник, професорот Филип Филипович Преображенски (го игра Евстигнеев) во својот дом доведува куче-скитник, со намера да направи револуционерен експеримент. Набргу, тој и неговиот помошник, д-р Борментал (го игра Плотников) ја изведуваат операцијата во која во мозокот на кучето пресадуваат хипофиза на човек. На нивно големо изненадување, кучето постепено се претвора во човек (го игра Толокоников) и тоа предизвикува сензација во научните кругови. Меѓутоа, постепено, човекот, кој го зема името Полиграф Полиграфович Шариков, почнува да се однесува непримерно: зборува непристојно, ги напаѓа слугинките во куќата на професорот, се опива, а почнува и да ги бара своите права. Најпосле, Шариков се вработува како шеф на службата за отстранување на мачките-скитници. Трпението на професорот Преображенски е при крајот и тој му наредува на Шариков да го напушти станот. Меѓутоа, Шариков му се заканува со револвер и тогаш професорот и д-р Борментал повторно му прават операција. Откако Шариков не се појавува на работа неколку дена, во станот на професорот доаѓа милицијата со обвинение за убиство, но тој им го покажува кучето, објаснувајќи дека Шариков повторно се претворил во куче.
Спокој (филм од 2019)

Спокој (англиски:Serenity) — американски филм од 2019 година, напишан, продуциран и режиран од Стивен Најт. Главните улоги во филмот ги играат Метју Меконахи, Ен Хатавеј, Дајана Лејн, Џејсон Кларк и Џимон Хансу.
Бејкер Дил (Метју Меконахи) е капетан на рибарски брод, кој работи и како водич на мирниот тропски остров Плимут. Неговиот мирен живот се превртува наопаку кога неговата поранешна сопруга Керен (Ен Хатавеј) го наоѓа и очајнички го моли да ѝ помогне. Таа го моли Дил да ја спаси нејзе и нивниот мал син од нејзиниот нов, насилен сопруг (Џејсон Кларк) со тоа што ќе го земе на рибарска екскурзија и ќе го фрли на ајкулите. Појавувањето на Керен го враќа Дил во животот што се обидува да го заборави, па додека се бори со сопствената морална дилема, неговиот свет е втурнат во нова реалност, којашто можеби не е таква каква што изгледа.
Оахака

Оахака (|Estado de Oaxaca, ) — сојузна држава на југ од Мексико.
На север се граничи со државите Пуебла и Веракрус, на запад со Гереро, на исток со Чијапас, додека на југ е Тихи Океан. Површината на државата е 94.000 км<sup>2</sup> и има 4 милиони жители.
Истоимениот главен град Оахака де Хуарез (''Oaxaca de Juárez'') има 259.600 жители и познат е познат по својата колонијална архитектура. Уделот на индијанското население е висок, а во најголем дел се работи за заедниците Запотеци, Микстеци и Мазатеци.
Најпознати остатоци од градови од периодот пред доаѓањето на Европејците се Монте Албан и Митла. Шпанците го зазеле ова подрачје во 1521 година. Држава Оахака била создадена во 1823 година.
Како еден од посиромашните делови на Мексико, државата Оахака е центар на социјални и движења на домородците, чести се протестите и демонстрациите.
Јакимовски

Јакимовски — македонско презиме.
*Андреј Јакимовски (2001), македонски кошаркар
*Дејан Јакимовски (1975–2001), македонски бранител
*Зоран Јакимовски (1953), македонски графички уметник
*Јане Јакимовски (1966–2001), македонски бранител
*Стевчо Јакимовски (1960), македонски политичар
*Чедо Јакимовски (1940–1993), македонски поет
Мексико (сојузна држава)

Сојузната држава Мексико (|Estado de México, изговорена ''Естадо де Мехико'') е една од 32-те федерални единици на Мексико. Таа е најнаселена, како и најгусто населената држава. Поделена е на 125 општини и главен град е Толука де Лердо .
За сојузната држава Мексико честопати се користи кратенката „Едомекс“ од ''„Estado de Méxicо“'' на шпански јазик, за да се разликува од името на целата земја. Сместена е во југо-средишно Мексико. Се граничи со државите Керетаро и Идалго на север, Морелос и Гереро на југ, Мичоакан на запад, Тласкала и Пуебла на исток, и го опкружува градот Мексико (поранешната сојузна област) од три страни.
Потеклото на државата е на територијата на Ацтешката империја, која останала како политички дел на Нова Шпанија за време на шпанскиот колонијален период. После независноста, градот Мексико бил избран за главен град на новата нација; нејзината територија била одделена од државата. Неколку години подоцна, делови од државата биле растурени за да формираат држави Идалго, Гереро и Морелос. Овие територијални разделби ја оставиле државата со големината и формата што ја има денес, со долината Толука на западниот дел на градот Мексико и географски издадена површина што се протега околу север и исток од овој ентитет.
Името на сојузната држава е едноставно ''Мексико'' според Уставот на Обединетите мексикански држави од 1917 година, но за да се разликуваат и градот и земјата, најчесто се нарекува ''Естадо де Мехико''. Демонимот кој се однесува на луѓето од сојузната држава е ''Мешиканец (mexiquense)'', различен од ''Мексиканец'' („''mexicano''“), кој ги опишува луѓето од целата земја.
1 Потекло и етимологија
''Mēxihco'' првично било нахуатлово име за мексиканската долина каде градовите на Мешихка (правилното име на Ацтечкиот троен сојуз) се наоѓале. Како таква, областа што станала градот Мексико била позната како Мешихко-Теночтитлан во годините непосредно пред и по шпанското освојување. После шпанското освојување, терминот ''Мексико'' се користел за Теночтитлан/град Мексико и за сите пред-освојувани земји што ги контролирал, вклучително и неколку други споменати мексикански сојузни држави првично вклучени во границите на сојузната држава Мексико.
*
2 Сестри-држави
* Нуево Леон
Кавај Ленард

Кавај Ентони Ленард (роден на 29 јуни 1991) — американски кошаркар кој моментално настапува за Лос Анџелес Клиперс во НБА.
Тој играл две сезони колеџ кошарка за Сан Диего Стејт Ацтекс и бил избран во вториот Ол-Американ тим во неговата софмор сезона. Ленард се одлучил да се откаже од последните две сезони на Сан Диего Стејт со цел да учествува на НБА драфтот 2011. Тој бил избран од Индијана Пејсерс како 15-ти пик во првата рунда, пред да биде разменет во Сан Антонио Спарс истата вечер.
Со Спарс, Ленард го освоил НБА првенството во 2014, и бил избран за МВП на финалето. После седум сезони во Спарс, Ленард бил разменет во Торонто Репторс во 2018. Во 2019, тој ги водел Репторс до нивната прва НБА титула во историјата на франшизата и ја освоил својата втора награда МВП на финалето. Веднаш потоа, во летото 2019 тој се преселил во Лос Анџелес каде потпишал договор со Клиперс како слободен играч во јули 2019.
Ленард е четирикратен Ол-стар учесник и двапати избран во Ол-НБА првиот тим.
1 Титули и награди
1.1 НБА
* НБА првенство : 2 (1 со Сан Антонио Спарс и 1 со Торонто Репторс)
: 2013-2014, 2018-2019
* Најкорисен играч на НБА финалето : 2
: 2014, 2019
* НБА Ол-стар : 4
: 2016, 2017, 2019, 2020
* Најкорисен играч на НБА Ол-стар натпреварот : 1
: 2020
* Избран во Ол-НБА тимот : 3
** 2× Прв тим: 2016, 2017
** 1× Втор тим: 2019
* Избран во НБА одбранбен тим : 5
** 3× Прв тим: 2015, 2016, 2017
** 2× Втор тим: 2014, 2019
* НБА Ол-руки прв тим: 2012
Леопард на честа

Леопард на честа е награда за животно дело на Локарновиот меѓународен филмски фестивал, што се одржува секоја година во Локарно, Швајцарија. Наградата е доделувана од 1989 година. Наградата особено означува признавање на авторското кинематографство и креативно и смело филмско творештво. Почнувајќи од 2009 година, наградата била именувана на италијански јазик и по нејзиниот спонзор, променета во „Пардо д'оноре Свиском“ (''Pardo d'onore Swisscom'').
1 Победници
* 1989 година - Енио Мориконе
* 1990 година - Џан Марија Волонте
* 1991 година - Жак Ривет
* 1992 година - Маноел де Оливеира
* 1993 година - Самјуел Фулер
* 1994 година - Кира Муратова
* 1995 година - Жан-Лук Годар
* 1996 година - Вернер Шроетер
* 1997 година - Бернардо Бертолучи
* 1998 година - Фреди Буаш и Џо Данте
* 1999 година - Даниел Шмид
* 2000 година - Пол Верхоевен и Паоло Вилаџо
* 2001 година - Санденс Институт
* 2002 година - Сидни Полак
* 2003 година - Кен Лоуч
* 2004 година - Ермано Олми
* 2005 година - Тери Гилиам, Абас Киаростами и Вим Вендерс
* 2006 година - Александар Сокуров
* 2007 година - Хоу Хсиао-хсиен
* 2008 година - Амос Гитаи
* 2009 година - Вилијам Фридкин и Исао Такахата
* 2010 година - Џија Жангке и Ален Танер
* 2011 година - Абел Ферара
* 2012 година - Леос Каракс
* 2013 година - Вернер Херцог
* 2014 година - Агнес Варда
* 2015 година - Марко Белокио и Мајкл Чимино
* 2016 година - Марио Адорф и Алехандро Ходоровски
* 2017 година - Тод Хејнс и Жан-Мари Строб
* 2018 година - Бруно Думон
* 2019 година - Џон Вотерс