procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Пасхалис Цјагас

Пасхалис Цјагас, познат како капетан Андруцос (|Πασχάλης Τσιάγκας, ''Kαπετάν Ανδρούτσος'') ― андартски капетан, деец на грчката вооружена пропаганда и учесник во Борбата за Македонија.
1 Животопис
Цјагас е роден 1873 година во селото Секавец. Станал свештеник во црквата „Св. Пантелејмон“ во Сер. По смрта на татко му, исто така деец на грчката вооружена пропаганда, Цјагас почнал со раководење на сопствена андартска чета.
На 24 февруари 1907 година бил предаден и опколен од османлиската војска. Во борбата која настанал, Цјагас загинал .
По Балканските војни, новите грчки власти по Цјагас именувале една улица во Сер.
2 Наводи
Николаос Цолакис

Николаос Цолакис (|Νικόλαος Τσολάκης) бил деец на грчката вооружена пропаганда и учесник во Борбата за Македонија.
1 Животопис
Николаос Цолакис е роден во Гребен, Егејска Македонија, а тогаш во рамките на Османлиското Царство. Се приклучил на грчката вооружена пропаганда и зел учество во Борбата за Македонија.
Дејствувал со Јоанис Каравитис обиколувајќи ги Корештата, Леринско и Гребенско, а подоцна и Мариовско. На пат за Мариово, Цолакис со својата чета од 15 души го нападнал селото Битуша.
На 3 ноември Цицов со своите соборци бил уапсен во Обсирено од страна на турската власт, додека бил прикриван од месното население .
Змијозаба ајкула

Змијозабата ајкула (''Carcharias taurus'') — вид на ајкула. Позната е и како сива ајкула-негувател или песочна тигреста ајкула.
Оваа ајкула изгледа застрашувачки. Има тешка градба, а нејзините копјести, заби ѕиркаат дури и кога устата е затворена. Многу луѓе ги виделе овие ајкули во аквариум, а во заточение се прилично добри наспроти својот опасен изглед. Змијозабата ајкула е светлокафеава, има сплескан, чунест рострум, а по телото често е посипана со потемни дамки. Живее во плитки, крајбрежни води, особено на гребени и во нермани, карпести подрачја со ендеци и спили. Иако поголемиот дел од времето го поминува во близина на морско дно, може да крстосува низ води со средна длабочина така што желудникот ќе го наполни со воздух проголтан кога е на површината. Женките котат по две младенчиња одеднаш. Во секоја матка почнуваат да се развиваат многу ембриони, но најсилниот ембрион во секоја матка ги убива и ги изведува своите браќа, како и сите неоплодени јајца, пред да се окоти. Змијозабите ајкули секаде се ловат во спортски риболов, но и за храна.
1 Поврзано
* Ајкула
Голема ајкула

Голема ајкула (''Cetorhinus maximus'') — вид на ајкула.
Претставувајќи втора најголема риба во светот, големата ајкула е заштитена во неколку држави. Лете плива на површината со отворена уста, процедувајќи планктон. Секој час низ големите жабри што речиси ја опкружуваат главата на оваа ајкула минуваат и до 1,5 милион литри морска вода. Црниот дроб и се портега по целата должина на стомачната шулина, а исполнет со масло, што и помага при одржувањето на вода.
1 Поврзано
* Ајкула
Ајкула-ѓавол

Ајкула-ѓавол (''Mitsukurina owstoni'') — вид на ајкула.
Ајкулата-ѓавол е една од длабокоморските ајкули со необичен изглед и е бледорозова, има млитаво тело, ситни очи и долг, слпескан, клунест рострум. Овој необичен израсток е прекриен со електрорецептори, а веројатно служи за откривање плен во темните длабочини. Под рострумот оваа ајкула има специјализирани челусти што може да ги сифрли кон напред за да зграпчи риби и октоподи со долгите, зашилени заби. Ги котат младенчињата а кога ќе пцовисаат, од розеникава, бојата ја менуваат во валкано кафеаво-сива. Официјално се уловени само неколку десетици примероци од овој вид, па се смета дека е редок. Повеќето податоци потекнуваат од ајкулите уловени со бродови што со парангали ловеле длабоморска риба. Фосили на ајкули слични на овој вид се најдени во карпите стари повеќе од сто милиони годинни.
1 Поврзано
* Ајкули
Ајкула-тигар

Ајкулата-тигар (''Galeocerdo cuvier'') — вид на ајкула.
За луѓето, ова е вториот најопасен вид ајкула, по Големата бела ајкула. Таа е голема, има тешка глава и нејзината уста е исполнета со остри заби, што имаат карактеристичен облик. Таа е толку опасна и затоа што ги сака крајбрежните води. Пронајдена е и во течни утоки и пристаништа, а често доаѓа во контакт со луѓе. Познато е дека јаде речиси се-освен што јаде помали ајкули, па дури и своите младенчиња, други риби, морски цицачи, желки и птици. Таа е мршојадец. Во нејзиниот желудник е пронајден секаков вид отпад. Младенчињата се раѓаат од јајца во мајчиното тело. На почетокот на животот се означени со дамки што кај младите единки се преобразуваат во „тигрести ленти“, а кај возрасните избледуваат.
1 Поврзано
* Ајкули
Сина ајкула

Сина ајкула (''Prionace glauca'') — вид на ајкула.
Оваа ајкула е вистински морски талкач што во потрага по храна се сели од еден во друг океан. Телото и е хидродинамично и елегантно, со долг жилест рострум и карактеристични црни очи обрабени со бела боја. Во текот на долгите патувања таа може да ги употребува градните перки слични на крилја за лизгање по океанските струи. Во текот на пливањето често се нурнува во длабочините што можеби и помага во одредувањето на магнетната положба. Кога лови риби, оваа ајкула може да достигне и брзниа од 70 км/ч. Познато е дека ги вознемирува пливачите, а забележано е дека предизвикала неколку смртни случаи. Иако една од најчестите ајкули, таа е и најискористен вид, а нејзиниот број се намалува.
1 Поврзано
* Ајкули
Ригеста ајкула-чекан

Ригеста ајкула-чекан (''Sphyrna lewini'') — вид на ајкула.
Како и уште седум познати видови ајкули-чекани, ригестата ајкула-чекан има необична глава, во форма на буквата Т. Кај овој вид предниот дел на главата има три риги, што му дава изглед како да е изрежан, по што и го добил името. Очите се наоѓаат странично на главата. Оваа ајкула лови во близината на морското дно и притоа мавта со главата од едната страна на другата барајќи плен како што се риби, други ајкули, октоподи и ракови. Со користење на сетилните отвори на главата таа исто така може да открива и закопан плен како ражи. Освен тоа, главата може да дејствува како површинска сила, што му овозможува на животното сила што притиска нагоре и помага при нејзиното вртење и ловење на пленот.
Овие животни може да се сретнат како пливаат во големи групи, повеќе од сто единки. Во плитките делови и утоки живеат младите единки, а потоа кожата добива потемна боја за да може да ги штити од сончевта светлина.
1 Наводи
* Database entry includes justification for why this species is near threatened
*
Рапсодии, Оп. 79 (Брамс)

Рапсодиите, Оп. 79 за пијано — дело на германскиот композитор Јоханес Брамс создадено во 1879 г. за време на неговото летување во Порече (Перчах) во полната зрелост на неговото творештво. Посветени се на неговата пријателка Елизабет фон Херцогенберг, која била музичар и композитор. Брамс нерадо ги преименувал овие софистицирани дела од „Дела за пијано“ (''Klavierstücke'') во „Рапсодии“ по барање на неговата пријателка.
*Бр. 1 во х-мол. ''Агитато'' — ова е по дело, со почетен и завршен дел во сонатна форма и среден лирски дел во Х-мол, со кода што завршува во истиот тоналитет.
*Бр. 2 во г-мол. ''Молто пасионато, ма нон тропо алегро'' — ова е позбиено дело во пообична сонатна форма.
Во обете дела карактеристичниот тоналитет се зацврстува дури во подоцнежниот дел од композицијата.
Христо Чочо

Христо Чочо или ''Вескос'' или ''Баховитис'' (|Χρήστος Τσότσιος, Τσότσος, Βέσκος, Μπαχοβίτης) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација, по засилувањето на грчката вооружена пропаганда застанал на страната на грчката кауза и како андартски капетан учествува во Борбата за Македонија.
1 Животопис
Христо Чочо е роден во воденското село Бахово, тогаш во Османлиското Царство. Како арамија ги обиколувал Меглен, Мариово, Тиквеш, Ниџе, Пиново, Кожуф и Пајак планина.
По засилувањето на македонското револуционерно движење влегол во Македонската револуционерна организација и дејствувал со четите на Лука Иванов и Кара Ташо.
На 25 август 1906 година четата им била нападната во близината на селето Сборско од андартската чета на Константинос Гарефис. Во борбата загинале Лука Иванов, Кара Ташо и Константинос Гарефис, според некои нападот бил извршен бивши арамии, четници при Лука Иванов . Во овој судир Христо Чочо бил полесно ранет .
Набргу потоа Чочо минал на страната на грчката вооружена пропаганда и заедно со Христос Карапану, Стериос Наум и Лазар Дојамов ја обиколува Пајак планина. Како андартски капетан останал активен сè до Младотурската револуција.
Подоцна бил обвинет дека го убил Константинос Гарефис во борбата кај Сборско но бил ослободен .
Георгиос Јанглис

Георгиос Jaнглис (|Γιώργης Γιαγκλής ''или'' Γεώργιος Γιαγκλής) бил андартски капетан, деец на грчката вооружена пропаганда и учесник во Борбата за Македонија.
1 Биографиja
Јанглис е роден во гратчето Ерисово (Јерисос) на Халкидик, тогаш во Османлиското Царство, денес во Грција.
Во 1905 година заедно со Дукас Дукас, Атанас Хаџипантазиев, Андреас Макулис, Стерјос Влахвеис и Димитар Гоголаков ја претставувал основната сила на грчката вооружена пропаганда во Серско .
Во 1944 година по завршувањето на бугарската окупациска зона западно од Струма, ја напуштил Нигрита и се засолнил во светогорскиот манастир Ивирон и се замонашил под името ''Гавриил''.
Починал во 1946 година. Грчките власти ги префрлиле неговите останки во Ерисово, каде што бил подигнат и негов споменик .
Роки Греј

Вилијам „Роки“ Греј (анг.''William "Rocky" Gray'', роден во Џексонвил, Арканзас, САД) е тапанар и гитарист кој бил дел од сцената на метал сцената во Арканзас уште од раните 1990-ти. Тој е најпознат како водечки гитарист на бендот, Living Sacrifice и тапанар на бендот, We Are the Fallen. Тој исто така свири на тапани за бендовите Soul Embraced, Mourningside, и Machina, а тој е и еден од формирачите на рок бендот Evanescence. Греј е оженет со Ренè Греј и има две деца со неа, Абрахам и Мадисон. Моментално живее во Литл Рок, Арканзас.
Знаме на Тонга

Знамето на Тонга е официјалното знаме на оваа океанска држава усвоено на 4 ноември 1875 година. Знамето е составено од црвена позадина со бел кантон и црвен крст. Првично ова знаме било исто со знамето на Црвениот крст, односно бела поздина со црвен крст во средината. За да не се мешаат знамињата, Тонга го променила дизајнот во сегашниот. Ова знаме било во употеба уште од 1864 година, но официјално било усвоено во 1875 година.
1 Галерија
2 Поврзано
* Тонга
* Грб на Тонга
Тодор Чифтеов

Тодор Чифтеов (|Θεόδωρος Τσιφτές), познат како ''Тоде Чифтеев'', ''Чифтето'' — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движењењ, член на Македонската револуционерна организација, по засилувањето на грчката вооружена пропаганда застанал на страната на грчката кауза.
1 Животопис
Тодор Чифтеов е роден во Крушари, тогаш во Османлиското Царство. По засилувањето на македонското револуционерно движење станал член на Македонската револуционерна организација, влегол во четата на Апостол Петков Терзиев, станувајќи негов секретар.
На 2 август 1911 година, Апостол војвода, Георги Мучитанов - Касапчето и Васил Пуфката преноќувале во Крушари кај браќата Трповци.
Браќата Трповци, потикнати од Тодор Чифтеов, ги отруле и убиле војводите, а потоа на селските гробишта го исенирале нивното увиство.
По убиствата Тодор Чифтеов заминал да живее во Ениџе Вардар каде што Турците внимавале да не дојде до одмазда. Подоцна Ичко Димитров заминал во Крушари ликвидирајќи ги браќата Трповци со сето нивно семејство и палејќи им ја куќата.
По предавството, Чифтеов бил напуштен од својата сопруга која заминала кај својот татко во Гуменџе. Во 1924 година Чифтеов, заедно со Дини Вдришенов, Мицо Бекјара, Гоце Русев, Григор Љакинов, Григор Пишмишов, Дини Џаров и Леонид Граматиков ги ограбувал македонските иселеници на патот за Бугарија. Андартската чета собирала меѓу 5-20 илјади драхми .
Вил Бојд

Вилијам Џејмс „Вил“ Бојд (англ. ''William James "Will" Boyd'', роден ) — поранешен бас-гитарист на бендот Evanescence.
Бојд станал траен член на бендот од Јуни 2003 година и помогнал во пишувањето на песните "October" и "So Close". Тој го напуштил Evanescence во јуни 2006 година. Него го заменил Тим Макорд.
1 Дискографија
1.1 The Visitors
*''Some Other Day'' (1997)
*''Gone For Days'' EP (1998)
1.2 Evanescence
*''Evanescence EP'' (1998)
*''Origin'' (ноември 4, 2000)
*''Anywhere but Home'' (ноември 23, 2004)
*''The Open Door'' (септември 25, 2006)
1.3 American Princes
*''Other People'' (април 15, 2008)
Знаме на Науру

Знамето на Науру е официјалното знаме на оваа океанска држава кое за првпат било употребено веднаш по независноста на државата. Ова знаме било избрано преку локален натпревар и истото било усвоено на 31 јануари 1968 година. Знамето е составено од сина позадина која е поделена со златна лента и под лентата има бела ѕвезда со 12 краци. Знамето ја симболизира местоположбата на државата, односно Науру лежи еден степен под екваторот. Златната лента го симболизира екваторот, сината боја го симболизира Тихиот Океан, а ѕвездата ја симболизира државата. 12 краци ги симболизираат 12 староседелски племиња на островот. Белата боја го симболизира фосфатот, значаен минерал на островот.
1 Поврзано
*Науру
*Грб на Науру
Знаме на Самоа

Знамето на Самоа е официјалното знаме на оваа океанска држава кое било усвоено на 24 февруари 1949 година. Знамето е составено од црвена позадина со син кантон на кој има приказ на пет бели ѕвезди со по пет краци, пет големи и една мала, кои го претставуваат соѕведието Јужен Крст.
1 Историски знамиња
2 Поврзано
* Самоа
* Грб на Самоа
* Знаме на Американска Самоа
ОПОЈАЗ

ОПОЈАЗ (OПOЯЗ; |Общество изучения Поэтического Языка, Друштво за проучување на поетскиот јазик) е истакнатa група јазичари и литературни критичари во Санкт Петербург основана во 1916 година, која се распаднала во почетокот на 1930-тите години. Групата ги вклучувала Виктор Шкловски, Борис Ејхенбаум, Осип Брик, и Јуриј Тињанов. Заедно со Московскиот јазичарички круг биле одговорни за развојот на рускиот формализам и книжевна семиотиката. Ова друштво се распаднало под политички притисок бидејќи поимот „формализам“ станал политички израз на срам во советската држава.
Московски лингвистички круг

Московскиот лингвистички круг (|Московский лингвистический кружок) бил група на важни мислители во семиотиката, книжевната теорија и лингвистиката активни во Москва од 1915 до 1924 година. Членови на Московскиот лингвистички круг биле Роман Јакобсон, Григориј Винокур, и Петар Богатирев. Групата била сродна на санкт-петерзбуршката јазична група ОПОЈАЗ; овие две групи (подоцна заедно со прашкиот лингвистички круг) биле одговорни за развојот на формалистичката книжевна семиотиката и лингвистика.
Георгиос Цондос

Георгиос Цондос (|Γεώργιος Τσόντος), познат како ''капетан Вардас'' (|Kαπετάν Βάρδας), бил грчки офицер, деец на грчката вооружена пропаганда и учесник во Борбата за Македонија.
1 Животопис
1.1 Потекло
Георгиос Цондос е роден 1871 година во Амудари, во областа Сфакија на островот Крит, тогаш во Османлиското Царство. Хараламбос Цондос, неговиот татко, бил грчки револуционер и учествувал во Грчката војна за независност, а подоцна бил обесен по наредба на генерал-гувернерот на островот Крит, Мустафа паша.
1.2 Школување и револуционерна дејност
Георгиос Цондос завршил грчка воена академија по што учествувал во Критското востание во 1896 година зедно со Тимолеон Васос. Во 1904 година го добил чинот лајтант по што се вклучил во Борбата за Македонија.
1.3 Андартски капетан
Како андартски капетан со својата чета ги обиколувал Корештата, Костурско, Леринско и Битолско прогонувајќи ги четите на Македонската револуционерна организација. Капетан Вардас, заедно со Павлос Мелас и Георгиос Катехакис (капетан Рувас), бил еден од поважните воеби команданти на грчката вооружена пропаганда во Македонија.
На 4 декември 1904 Цондос, заедно со Николаос Вардас, капетан Алексис Караливанос и Хризостомос Хрисомалидис, во заседа го ликвидирале војводата Костандо Живков во Либешево.
На 25 март 1905 година здружените четите на Георгиос Цондос, Евтимиос Каудис, Георгиос Макрис, Павлос Гипарис и капетан Болакас, околу 300 андарти, го нападнале селото Загоричани, во текот на нападот биле убиени околу 100 селани, а целото село изгорело .
По нападот Цондос се засолнил во Атина, но подоцна повторно се вратил во Македонија. На 18 април Вардас и Захаријас Пападас фатиле 45 жители од селото Сребрено и убиле двајца мажи и две жени .
На 14 јуни 1907 година Вардас со чета од 120 души влегол во борба со турска потера кај Лехово, а целта првично му била да се одмазди на селата Емборе и Паљор за смртта на Захаријас Пападас . Истата година Цондос се повлекол од Македонија.
1.4 Учество во војните
Во 1910 година Цондос е унапреден во капетан на артилеријата. Учествува во Првата балканска војна и се среќава со Васил Чекаларов и Иван Попов во Лерин . Во 1913 година Цондос е унапреден во мајор и е определен лично од кралот Константинос I да ја води антигерлиската дејност во Серско, Кукушко, Драмско и Неврокопско во текот на Втората балканска војна.
Во 1914 година станува командант на армијата во Корча, на Автономна република Северен Епир, по што е сменет од должноста. Поддржувач е на кралот Константинос I против венизелистите .
1.5 Подоцнежни години
Во 1920 година е поставен за полковник и ја раководел воената академија до 1921 година. Тогаш е назначен за воен командант на Атика. Во 1925 година Цондас е пензиониран. Починал во 1942 година во Атина. Автор е на "Венизелистката тиранија - преглед 1917 - 1920" (Η βενιζελική τυραννία. Ημερολόγιο 1917-1920) и на спомените „Македонската борба. Хроника 1904 - 1907“ (Ο Μακεδονικός Αγών ημερολόγιο 1904 - 1907).
Виктор Шкловски

Виктор Борисович Шкловски (|Виктор Борисович Шкловский; во - во ) — руски и советски критичар, писател, и памфлетист.
1 Живот и дело
Шкловски е роден во Санкт Петерзбург, Русија, и го посетувал универзитетот во Санкт Петерзбург . За време на Првата светска војна, тој служел како комесар во руската армија, како што е опишано во неговите мемоари, ''Сентиментани патувања, спомени''.
Тој е основач на ОПОЈАЗ (Друштво за проучување на поетскиот јазик), една од двете групи, зедно со Московскиот лингвистички круг, кои ги развиле критичките теории и техники на руските формалисти.
Во прилог на книжевната критика и биографиите за автори како Лоренс Стерн, Максим Горки, Лав Толстој, и Владимир Мајаковски, тој напишал голем број на полуавтобиографски дела преправени во фикција, кои исто така служеле како експерименти во неговите развојни теории на литературата.
Шкловски е можеби најпознат за развој на концептот на остранение или очудување (исто така преведена како „онеобичување“) во литературата. Тој го објаснил овој концепт во важниот есеј „Уметноста како техника“ (исто така преведена како „Уметноста како постапка“) која ја сочинува првата глава од плодотворната „Теорија на прозата“, за првпат издадена во 1925 година:
„Целта на уметноста е да го пренесе чувството на нештата како што тие се перципираат, а не какошто се познати. Техниката на уметноста е објектите да се направат „непознати“, за да се формираат тешкотии, за да се зголеми тежината и должината на перцепцијата, бидејќи процесот на перцепција е естетска цел сама по себе и мора да биде продолжена. Уметноста е начин на доживување на уметноста на објектот; самиот објект не е важен.“ (Шкловски, „Уметноста како техника“, 12)
Со други зборови, уметноста ги претставува нештата во ново, непознато светло по пат на формална манипулација. Тоа е она што е уметничко во уметноста.
Работата на Шкловски ги турка руските формалисти кон разбирање на литературната активност како составен дел на општествената практика, идеја што станува важна во делата на Михаил Бахтин и припадниците на руската и прашката школа за семиотика.
Тој починал во Москва во 1984 година.
Големоглава ајкула

Големоглава ајкула (''Hexanchus griseus'') — вид на ајкула.
Оваа ајкула понекогаш нуркачите ја забележуваат ноќе во плитка вода, но таа многу почесто престојува на каменливи подморски мали брегови и на средноокеански гребени. Нејзиното тешко, силно тело има една грбна перка, голема уста обрабена со чешлести заби и шест прорези за жабри. Нејзините перки не се крути како кај повеќето ајкули, туку се меки и се виткаат. Рибите, ражите, лигните и без'рбетниците што живеат на морското дно се типичен плен за оваа ајкула, иако веќе возрасните единки понекогаш ловат фоки и китови.
1 Поврзано
* Ајкули
Крвава ајкула

Крвава ајкула (''Heptranchias perlo'') — вид на ајкула.
Има остро зашилена муцка, а таа е и една од само двата вида ајкули што имаат седум прорези за жабри - повеќе од сите други денешни видови ајкули. Живее во длабока вода каде што, близу до морското дно, лови лигни, ракови и риби. Како и ајкулите со шест прорези за жабри и овој вид има чешлести заби. Младите риби на врвот од единствената грбна перка и на горниот резен од опашната перка имаат црни ознаки што со староста избледуваат. Женките се ововивипарни, па одеднаш котат 6-20 младенчиња. Крвавата ајкула ретко се гледа жива и малку се знае за нејзиниот начин на хранење и размножување. Но во ретките случаи кога била фатена, се однесувала агресивно. Понекогаш случајно ќе се улови со мрежи, што можеби придонело за намалување на нејзината бројност. На Црвената список на загрозени видови на МСЗП е во категоријата „речиси загрозени видови“.
1 Поврзано
* Ајкули
Знаме на Микронезија

Знамето на Микронезија е официјалното знаме на оваа океанска држава, кое било усвоено на 10 ноември 1979 година. Знамето е составено од сина позадина на која приказ на четири бели ѕвезди. Сината боја го симболизира Тихиот Океан, додека ѕвездите ги симболизираат четирите островски групи и федерални единици: Чук, Понпеј, Кошрај и Јап.
Ова знаме е засновано на знамето на Доверливата Територија на Тихоокеански Острови, кое било сино со шест ѕвезди. Двете додатни ѕвезди ги претставувале поранешните членки, а денес независни држави, Палау и Маршалски Острови и американската територија Северни Маријански Острови. Кошрај и Понпеј биле претставени од една ѕвезда.
1 Историски знамиња
2 Поврзано
* Грб на Микронезија
* Микронезија
Ајкула-наметка

Ајкула-наметка (''Chlamydoselachus anguineus'') — вид на ајкула.
Со своето издолжено тело слично како на јагула со сплескана глава, оваа ајкула малку личи на другите ајкули. Разликата е најзабележлива во положбата на устата: наместо од долната страна, устата е сместена напред на главата. Овен тоа, додека повеќето денешни ајкули имаат пет чифта прорези за жабри, ајкулата-наметка ги има шест, секој со набрчкан раб. Нејзините мали заби исто така се необични, секој има три остри шилци.
Забележано е дека оваа ајкула плива со отворена уста, покажувајќи ги своите забележливи заби, што довело до претпоставката дека забите дејствуваат како мамка за пленот. Оваа ајкула живее во длабока вода близу до морското дно, но повремено доаѓа на површината. Се храни со длабокоморски риби и со лигни. Мажјаците на стомакот имаат два долги миксиптеригии, со чија помош во текот на парењето се пренесува спермата во женката. Овој вид е ововивипарен, што значи дека младите се изведуваат од јајцата во мајката, која потоа коти живи младенчиња. До 12 младенчиња се котат и по 2 години по оплодувањето. Со лов на други длабокоморски видови, често случајно се фаќаат и овие ајкули-наметки. Со оглед на тоа дека овој вид толку ретко се размножува, тој е многу чувствителен и се наоѓа на Црвената листа на загрозени видови на МСЗП, наведена во категорија „речиси загрозен вид“.
1 Поврзано
* Ајкули
Знаме на Кирибати

Знамето на Кирибати е официјалното знаме на оваа океанска држава. Знамето на Кирибати е усвоено на 12 јули 1979 година.
1 Историја
Знамето на Кирибати е усвоено по независноста на државата. Дизајнот на знамето е преземен од грбот на британската колонија Гилбертови и Елиски Острови, само со проширени брановидни ленти и позадина. Знамето и грбот на британската колонија биле направени во 1932 година.
2 Дизајн
Знамето е составено од црвена позадина во горниот дел на знамето, а во долниот дел на знамето има приказ на три брановидни бели и три брановидни сини ленти. Над брановидните ленти има изгрев на златно сонце со 17 краци, а над сонцето има златна птица фрегата. Размерот на знамето е 1:2.
3 Симболизам
Белите ленти ги претставуваат трите островски групи од кои е составена државата, а тоа се: Гилбертови Острови, Острови Феникс и Линиски Острови. Седумнаесетте краци на сонцето ги симболизираат шеснаесетте Гилбертски Острови и островот Банаба.
Официјалното толкување на симболите е следново:
* Птицата е фрегата, која симболизира моќ, слобода и кирибатски танцови шари.
* Изгревот на сонцето го претставува тропското сонце бидејќи Кирибати лежи во близина на екваторот.
* Морето е Тихиот Океан, каде и се наоѓа државата.
4 Поврзано
* Грб на Кирибати
* Кирибати
Ивица Вдовиќ

Иван „Ивица“ Вдовиќ (, - , , СР Југославија) бил поранешен југословенски музичар, член на повеќе музички групи. Најголема популарност стекнал со групата Екатарина Велика. Вдовиќ починал на како прва официјална жртва на СИДА во Југославија.
Милош Бојаниќ

Милош Бојаниќ (|Милош Бојанић; р. во Бијељина, БиХ) — српски пејач на народна музика.
Неговата музика е позната на просториите на поранешна Југославија. Живее во Нови Сад. Неговите деца, Бане и Микица, исто така се пејачи.
Бојаниќ победил во втората сезона од реалното шоу „Фарма“ во 2010 година.
Воислав Костиќ

Воислав Костиќ ( во - во ) е поранешен српски композитор, музичар, писател и готвач.
Познат е по тоа што компонирал музика за повеќе од 45 театарски претстави, 25 телевизиски серии, 60 филмови и 2.000 балади.
Џеј Рамадановски

Џеј Рамадановски (, - , ) — српски пејач на фолк и поп-фолк музика.
Роден е во Белград, од ромско чевларско семејство доселено од Ресенско, Македонија. Детството го поминал во Белград со својата баба по мајка. Пристапува кон малолетничка деликвенција за што е приведуван и дел од младоста ја поминува во воспитно-поправен дом за малолетници каде изучува автолакерски занает. По одслужувањето на воениот рок, кратко време работи во фабриката за трактори и комбајни „Змај“. Повторно се враќа на животот на улица и ситниот криминал. Сепак започнива хонорарно да биде ангажиран како пејач на локални и поединечни ромски веселби, кога неговата дарба ја воочува Марина Туцаковиќ.
Својата популарност ја стекнал кон крајот на 1980-тите години, главно на просториите на Југославија и Србија. Прв забележителен настап имал на меѓународниот саем на музика МЕСАМ 1987 кога го освоил второто место на жирито и истовремено трета награда на публиката. Врвот на популарноста го достигнал во 90-тите и раните 00-ти години кога ги снимил своите најпопуларни албуми.
Со својата поранешна сопруга Нада има две ќерки Ана и Марија. Живеел во белградската населба Дорќол.
Момчило Бајагиќ-Бајага

Момчило Бајагиќ Бајага во е српски рок-музичар.
1 Животопис
Момчило Бајагиќ е е роден на 19 февруари 1960 година, во Бјеловар, Хрватска. Основнo училиште завршил во Земун, а потоа и Втора белградска гимназија. Се оженил во 1989 година. и со сопругата Емилија имаат син Марко и ќерка Ангела.
2 Музичка кариера
Својата музичка кариера Бајага ја започнал на својата 14. година, во групата „ТНТ“. По три години ѝ се приклучил на групата „Рибља чорба“, една од најпопуларните музички групи во тоа време. Најпрвин, тој се појавувал само на концертите на групата, апостепено станал главен композитор, заедно со Бора Ѓорѓевиќ. На 19 јули 1984 година, Бајага бил официјално исклучен од „Рибља чорба“, а подоцна ја основал својата музичка група „Бајага и инструктори“. Исто така, тој работил и на музиката на филмовите „Ни на земја ни на небо“ и „Професионалец“.
Корешта

{
"type": "FeatureCollection",
"features": [
{
"type": "Feature",
"properties": {},
"geometry": {
"type": "Point",
"coordinates": [
21.196060180664062,
40.66397287638688
]
}
}
]
}
Корешта (дијалектно: ''Корешча;'' грцизирано: el, ''Корестија'') — историско-географска и етнографска област во Егејска Македонија, денес во Грција. Го зафаќа северозападниот дел од денешната административна област Западна Македонија.
1 Потекло на името
Според некои грчки и македонски научници, името на оваа област произлегува од древномакедонската област Орестида. Според Љубица Станковска, „Корешта“ доаѓа од личното име Корета.
2 Историја
Корештата за првпат се среќава во грамота на византискиот цар Василиј II од 1019 г. во која се определуваат правата на Охридската архиепископија, на која ѝ е одземен статусот на патријаршија по поразот на Самуиловото Царство.
3 Географија
Корештата на северозапад се граничи со планината Корбец (Трикларио), на североисток со Бигла (Варнудас), на југоисток со областа Пополе и на југозапад со Нестрамско. Низ оваа област поминува Желевска Река (Рулска Река), а нејзина притока е Беличка Река.
4 Населени места
Корештата опфаќа вкупно 22 населени места, распоредени во четири општини во денешна Грција е едно село во денешна Албанија. Три села се сосема напуштени и отпишани како населени места, а од нив се останати само рушевини.
+, Населено место, Грчки назив, Население(2011)<ref, Местоположба
Населени места во Општина Костур
Габреш, Γάβρος, 0
Д’мбени, Δενδροχώρι, 266
Дреновени, Κρανιώνας, 5
Жервени, Άγιος Αντώνιος, 50
Жупаништа, (Άνω) Λεύκη, 379
Кономлади, Μακροχώρι, 117
Косинец, Ιεροπηγή, 294
Лабаница, ''Άγιος Δημήτριος'', ''отпишано''
Поздивишта, Χάλαρα, 13
Статица, Μελάς, 88
Чрновишта, Μαυρόκαμπος, 6
Населени места во Општина Преспа
Бесвина, Σφήκα, ''отпишано''
Брезница, Βατοχώρι, 23
В’мбел, Μοσχοχώρι, ''отпишано''
Желево, Ανταρτικό, 84
Оштима, Τρίγωνο, 29
Рулја, Κώτας, 22
Смрдеш, Κρυσταλλοπηγή, 314
Трново, Πράσινο, 21
Населени места во Општина Лерин
Турје, Κορυφή, 0
Населени места во Општина Нестрам
Крчишта, Πολυάνεμο, 11
Населени места во Општина Девол (Албанија)
Населено место, Албански /грчки назив, Население(2005), Местоположба
Врбник, Verniku (Vërnik) / Βερνίκι, 280
5 Поврзано
* Пополе
* Орестида
* Костур (округ)
* Лерин (округ)
Бора Ѓоргевиќ

Борисав „Бора“ Ѓоргевиќ (|Борисав „Бора“ Ђорђевић; - ), познат и како Бора Чорба — пејач на рок-групата Рибља чорба од нејзиното основање во 1978 г.
Роден е во Чачак. На 15 септември 1978 г. по основањето на неговата група, таа станала една од најпопуларните на просторот на Југославија. Во текот на својата кариера, тој станал еден од најконтроверзните вокалисти во тоа време. Во 1990 г. го издал албумот „''Коза ностра''“, по кое бил обвинет за навреда на работничката класа на Југославија. Тој бил голем противник на владеењето на Слободан Милошевиќ и тој негов став го изразил преку албумот „''Њихови дани''“, кој го издал сам, без учество на својата група.
Бил член на Демократската партија на Србија. По падот на Милошевиќ, тој бил советник на министерот за култура во владата од 2004 г., но по кратко време морал да даде оставка поради своите навреди кон телевизијата Б92.
Кон крајот на август 2024 г. Ѓорѓевиќ бил примен во болница во Љубљана поради тешка пневмонија. Починал на 4 септември истата година.
Лазар Ристовски (музичар)

Лазар (Лаза) Ристовски ( во Нови Пазар - во ) ― југословенски и српски музичар, член на групата Бијело дугме.
1 Признанија
Ристовски бил избиран за најдобар југословенски клавијатурист единаесет години по ред од страна на југословенските музички списанија. На филмскиот фестивал во Сопот во 1984 година, Ристовски бил награден за саундтракот за филмот „''Лазар''“. Тој исто така го освоил Златниот медал на 36. и 39. фестивал на анимиран филм во Белград. Во 1986 година, тој бил награден со Естрадната награда на Србија.
Знаме на Соломоните

Знамето на Соломоните е официјалното знаме на оваа океанска држава, кое било усвоено на 18 ноември 1977. Знамето е составено од два триаголника во сина и зелена боја, поделени со дијагонална златна лента. На синиот триаголник, во кантонот, има пет бели петокраки. Петте ѕвезди ги претставуваат петте главни острови. Сината боја го симболизира околното море на Соломонските Острови, зелената боја ја симболизира земјата, додека златната боја го симболизира сонцето.
Граѓанската инсигнија (за трговски бродови) и државната инсигнија (за владини невоени бродови) е малку поразлично од државното знаме. Имено, во двете знамето е поставено во кантонот, а целото знаме е со црвена или сина позадина.
1 Останати знамиња
2 Поврзано
* Соломони
*Грб на Соломоните
Знаме на Палау

Знамето на Палау е официјалното знаме на оваа океанска држава кое било усвоено на 1 јануари 1981 година. Знамето е составено од сина позадина со златен диск во средината. Сината боја го претставува Тихиот Океан и местоположбата на државата, а дискот ја симболизира месечината. Ова знаме го заменило претходото знаме на Доверливата Територија на Тихоокеански Острови.
Изборот на боите е заснован на традиционалните бои на народот на Палау. Така, сината боја иако често се верува дека ги симболизира Тихиот Океан, таа исто така ја симболизира транзицијата од колонијална кон самоуправувачка држава. Дискот ја симболизира месечината, за која народот верува дека човекот е најактивен за време на полната месечина. Исто така, месечината ги симболизира мирот, љубовта и спокојноста.
1 Поврзано
* Палау
* Грб на Палау
Знаме на Мали

Знамето на Мали е официјалното знаме на оваа африканска држава, усвоено на 1 март 1961 година. Знамето е составено од три вертикално поставени ленти во зелена, жолта и црвена боја, кои се воедно и пан-африкански бои. Ова знаме е слично со поранешното знаме на Мали, кое било и знаме на Федерацијата Мали. За разлика од новото знаме, старото имало црна силуета на човек, која симболизирала унија.
1 Наводи
*
2 Поврзано
* Мали
* Грб на Мали
Знаме на Папуа Нова Гвинеја

Знамето на Папуа Нова Гвинеја е официјалното знаме на оваа океанска држава, усвоено на 1 јули 1971 година. Знамето е составено од два триаголника во црвена и црна боја. На црниот тригаолник има приказ на пет бели ѕвезди кои го претставуваат Јужниот крст, додека на црвениот триаголник има приказ на златна рајска птица Рагијана. Дизајнер на знамето било петнаесетгодишно девојче, Сузан Хухуме, која подебила на конкурсот за избор на ново државно знаме. Црната и црвената боја се традиционални бои на голем број папуански племиња, а птицата се наоѓа и на државниот грб.
1 Историски знамиња
2 Поврзано
* Папуа Нова Гвинеја
* Грб на Папуа Нова Гвинеја
Знаме на Нигерија

Знамето на Нигерија е официјалното знаме на оваа африканска држава, кое било дизајнирано во 1959 година, а официјално усвоено на 1 октомври 1960 година. Знамето е составено од три вертикални ленти во зелена, бела и зелена боја. Зелената боја ги претставува природните богатства на земјата, а белата боја го претставува мирот. Знамето е засновано врз дизајнот на Мајкл Таиво Акинкинми, кој поднел свој дизајн на местен конкурс за избор на државното знаме.
1 Поврзано
* Грб на Нигерија
* Нигерија
Знаме на Маршалските Острови

Знамето на Маршалските Острови — официјалното знаме на оваа океанска држава кое било усвоено на 1 мај 1979 година. Знамето е составено од сина позадина поделена со лента во бела и портокалова боја со бела ѕвезда над лентата. Знамето ја претставува местоположбата на државата во Тихиот Океан. Лентата го претставува екваторот, додека ѕвездата го симболизира архипелагот во северната полутопка. Белата лента ги претставува ланецот острови Ратак („изгрев“), а портокаловата го претставува ланецот острови Ралик („залез“), како и мир и храброст. Ѕвездата има 25 краци ги претставува изборните окрузи во државата, додека четирите главни краци ги претставуваат главните центри во државата: Маџуро, Џалуит, Вотџе и Ебеје. Знамето било дизајнирано од Емлаин Кабуа. Низ историјата, државата користела различни знамиња, меѓу кои и знамето на Доверливата Територија на Тихоокеански Острови, каде Маршалските Острови биле дел од територијата.
1 Историски знамиња
2 Поврзано
* Маршалски Острови
* Грб на Маршалските Острови
Знаме на Божиќниот Остров

Знамето на Божиќниот Остров е официјалното знаме на островот кој бил воведено во 1986 година. Знамето било усвоено на локален конкурс за избор на ново знаме. Знамето е составено од два триаголника во зелена и сина боја. На синиот триаголник има приказ на бели четири големи ѕвезди со седум краци и една помала со пет краци кои го симболизираат Јужниот крст. На зелениот триаголник има приказ на златна птица босун. Во средината има златен диск со приказ на картата на островот во зелена боја.
1 Поврзано
* Божиќен Остров
* Грб на Божиќниот Остров
* Знамиња на Австралија
Знаме на Зимбабве

Знамето на Зимбабве е официјално знаме на оваа африканска држава, усвоено на 18 април 1980 година. Знамето е составено од седум хоризонтални ленти во зелена, жолта, црвена и црна боја. На прицврстениот дел има бел триаголник со црна граница, а во него има голема црвена петокрака и птица зимбабве во златна боја над неа. Птицата зимбабве е статуетка на птица која може да се најде на рушевините на Големо Зимбабве и таа ја симболизира историјата на нацијата, додека петокраката ја симболизира револуционерната борба за ослободување и мир.
1 Елементи
Официјално, боите симболизираат:
*зелена - земјоделието и руралните предели на Зимбабве,
*жолта - минералните богатства,
*црвена - крвта пролеана за време на војните,
*црна - наследството и етничката припадност на Африканците,
*бел триаголник - мир,
*птица зимбабве - национален симбол,
*црвена ѕвезда - надеж за подобра иднина.
2 Поврзано
* Зимбабве
* Грб на Зимбабве
* Знаме на Родезија
Знаме на Гвинеја

Знамето на Гвинеја е официјалното знаме на оваа африканска држава, усвоено на 10 ноември 1958 година. Знамето е составено од три вертикални ленти во црвена, жолта и зелена боја. Боите се засновани на боите на знамето на Гана, а формата на знамето е заснована на знамето на Франција. Црвената боја ја симболизира жртвениста на луѓето, жолтата сонцето и природните богатства и зелената ја претставува зелената вегетација на земјата. Боите се пан-африкански.
1 Поврзано
* Гвинеја
* Грб на Гвинеја
Петар Караѓорѓевиќ (син на Александар II Караѓорѓевиќ)

Петар Караѓорѓевиќ (р. во Чикаго) е најстариот син на принцот Александар II Караѓорѓевиќ и неговата сопруга Марија да Глорија од Орлеан и Браганца, и внук на последниот крал на Југославија, Петар II Караѓорѓевиќ.
Во Чикаго, Петар живеел до 1981 година, кога заедно со своите родители се преселил во Вирџинија. Во 1984 година започнал да оди на училиште, а во 1988 година своето основно образование го продолжил во Лондон. Во 1998 година матурирал, а во 1999 година завршил основи на уметноста во Лондон. Во следните години, тој своето образование го продолжил во Шпанија и САД.
Знаме на Гана

Знамето на Гана е официјалното знаме на оваа африканска држава. Знамето било дизајнирано од Теодосија Окох и ова знаме го заменило знамето на Велика Британија кое се веело до 1957 година. Новото знаме на Гана се веело до 1959, потоа не се користело сè до 1966 кога повторно се завеало. Знамето е составено од три хоризонтални ленти во црвена, жолта и зелена боја со црна голема ѕвезда во средината на знамето. Боите се пан-африкански и ова е првото државно знаме по знамето на Етиопија кое ги носи овие бои. Црвената боја ја симболизира крвта на борците за независност на земјата, жолтата боја ги симболизира природните богатства, зелената боја ги симболизира шумите и црната петокрака ја претставува африканската слобода.
1 Останати знамиња
Знаме на Руанда

Знамето на Руанда е официјалното знаме на оваа африканска држава, усвоено на 25 октомври 2001. Знамето е составено од три хоризонтални ленти во сина, жолта и зелена боја, од кои зелената и жолтата се помали, а сината поголема лента. На сината лента има приказ на сонце во посветла жолта боја. Сината боја симболизира мир и среќа, жолтата симболизира економски развој и зелената симболизира надеж и просперитет. Сонцето претставува просветување. Знамето било дизајнирано до Алфонс Киримобенекјо.
1 Историски знамиња
Старото знаме било составено од три вертикални ленти во црвена, жолта и зелена боја со буквата R во средина. Буквата била поставена за да се разликува од сличното знаме на Гвинеја. Тоа знаме потекнувало од знамето на Етиопија, каде боите претставувале мирот, надежта за развој и народот. Бидејќи ова знаме потсетувало на геноцидот во Руанда, истото било променето.
2 Поврзано
* Руанда
* Грб на Руанда
Кале (Долно Палчиште)

Кале — археолошко наоѓалиште во тетовското село Долно Палчиште. Претставува утврдена населба од доцноантичкото време и средниот век. Се наоѓа веднаш над селото, на еден висок рид со зарамнето плато, каде што се гледаат траги од одбранбен бедем, грамади од градежен камен и фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди
1 Поврзано
*Тумба — населба од неолитско време;
*Дрмник — средновековна црква и некропола.
Знаме на Замбија

Знамето на Замбија е официјалното знаме на оваа африканска држава, усвоено на 24 октомври 1964. Знамето е составено од зелена заднина, каде во слободниот дел во долниот агол има три вертикални ленти во црвена, црна и портокалова боја. Над лентите има златен орел во лет. Зелената боја била променета во 1996 година, па така денес е посветла и ги симболизира природните богатства на земјата. Црвената боја ја симболизира борбата за слобода на замбискиот народ, црната го симболизира народот а портокаловата минералите. Орелот ја симболизира можноста на народот да застане над проблемите на нацијата. Знамето било направено од Габриел Елисон, кој е дизајнер и за националниот грб.
1 Останати знамиња
Претседателско знаме., Знаме на полицијата на Замбија., Знаме на замбиското воздухопловство., Старото знаме на Замбија.
2 Поврзано
* Грб на Замбија
* Замбија
Сред Село (Пирок)

Сред Село — археолошко наоѓалиште во тетовското село Пирок. Претставува населба од доцноантичкото време. При изградбата на станбените куќи и со градинарските работи во дворовите биле откриени темели од повеќе објекти. На површината има повеќе фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Мурје (Раковец)

Мурје — археолошко наоѓалиште во тетовското село Раковец. Претставува населба и црква од средниот век. Се наоѓа на околу 200–300 м западно од селото, каде на голема површина се среќаваат грамади од кршен камен и покривни ќерамиди, а видливи се и остатоци од еднокорабна мала црква.
Знаме на Нигер

Знамето на Нигер е официјалното знаме на оваа африканска држава усвоено во 1959 година. Знамето е составено од три хоризонтални еднакви ленти во портокалова, бела и зелена боја со портокалов диск во средината. Знамето било дизајнирано уште во 1958 година
1 Симболизам
Различни изори даваат различни податоци за симболиката на знамето, но официјално, сè уште нема дадено опис. Често се верува дека портокаловата лента го симболизира северниот регион на државата, односно Сахара (некои тврдат може да е и Сахел), белата лента симболизира чистота (некои тврдат ја симболизира реката Нигер) и зелената боја ја симболизира надежта и плодните региони на југот. Дискот симболизира сонце и независност.
2 Размер
Размерот на знамето нема симболика и тоа може да се види во различни форми:
3 Наводи
* Portions of this article were translated from the German language Wikipedia article :de:Flagge Nigers,, (consulted 2008-07-25).
* W. Smith, O. Neubecker: ''Die Zeichen der Menschen und Völker: Unsere Welt in Fahnen und Flaggen''. Reich Verlag Luzern, 1975, ISBN 3-7243-0115-4
* , (consulted 2008-07-25).
4 Поврзано
* Нигер
* Грб на Нигер
Дрмник (Долно Палчиште)

Дрмник — археолошко наоѓалиште во тетовското село Долно Палчиште. Претставува средновековна црква и некропола. Се наоѓа на 2 км јужно од селото, на падините на Шар Планина, каде има мала височинка што доминира над околината. На површината има остатоци од црквичка со мали димензии, околу која се гледаат камени плочи од гробни конструкции
1 Поврзано
*Тумба — населба од неолитско време;
*Кале — населба од доцната антика и средниот век.
Црква (Синичане)

Црква — археолошко наоѓалиште во тетовското село Синичане, т.е средновековна црква и некропола. Се наоѓа на 500 м северно од селото, на зарамнето плато, каде се наоѓаат остатоци од еднокорабна црква со мали димензии, а по површината се распознаваат покривни плочи од гробни конструкции со насоченост исток-запад.
Црква „Св. Богородица“ - Џепчиште

Света Богородица претставува главната манастирска црква во тетовското село Џепчиште. Се наоѓа во месноста Голем Манастир. Оваа црква е градена во 1994 година, на простор на поранешна за која се дознава дека била градена во турско време. Сегашната манастирска црква ја подигнале браќата Ристо и Бранко Добревски од Џепчиште, кои живеат и работат во Бразил, Јужна Америка. Фрескоживописот е изработен од сликарите Мирко Видоески и Александар Настески. Главниот празник на кој се слави патронот на црквата е Голема Богородица на 28 август.
1 Сквернавења
Од кога црквата била изградена во 1994 година, таа била мета на многу грабежи и сквернавења. Еднаш била и опожарена. Најголемиот грабеж се случил во 2008 година, кога било украдено камбанериското ѕвоно вредно преку 2000€. За време на воениот конфликт во Тетовско, црквата била оштетена, најмногу настрадал олтарот, каде што биле расфрлани црквоните утвари и бил обесветен Светиот престол.
На 4 февруари 2006 година црквата била намерно опожарена. Од пожарот целосно изгорел нејзиниот внатрешен дел, додека иконостасот бил спасен.
Во 2010 година, ноќта меѓу 1 и 2 февруари, во близина на црквата каде се наоѓа монашки гроб стар 700 години било извршено сквернавење од страна на диви копачи. Откако земјата била раскопана, таа повторно била вратена во гробот.
2 Поврзано
*Црква „Св. Атанасиј“ - Џепчиште
Shihad

Shihad е хард/алтернативен рок бенд од Велингтон, Нов Зеланд, моментално се наоѓаат во Мелбурн, Австралија. За време на нивната кариера, имаат снимено четири #1 студиски албуми и три топ 10 синглови во нивната земја Нов Зеланд.
Градиште (Горна Лешница)

Градиште — археолошко наоѓалиште во тетовското село Горна Лешница. Претставува утврдена населба од доцноантичко време.. Се наоѓа на западниот раб од селото, од десната страна на Лешничка Река, на самата граница со Долна Лешница каде има висок рид со зарамнето плато на кое се распознаваат темели од објекти и од одбранбен бедем. На површината има грамади од кршен камен, фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди. Според местоположбата, населбата имала военостратегиско значење да го штити преминот преку реката.
1 Поврзано
*Горна Лешница
Црква (Новаќе)

Црква — археолошко наоѓалиште во тетовското село Новаќе, т.е средновековна црква и некропола. Се наоѓа на мала височинка, оддалечена 200 м јужно од селото, каде се наоѓаат остатоци од мала еднокорабна црква што била посветена на Св. Никола. Околу неа се гледаат камени плочи од гробни конструкции.
Тумба (Долно Палчиште)

Тумба — археолошко наоѓалиште во тетовското село Долно Палчиште. Претставува населба од неолитското време и средниот век. Се наоѓа во северниот дел на Полошката Котлина, на 1,5 км западно од патот Тетово-Гостивар. Димензиите на тумбата се 140 × 100 м во основата и височина 3 м над околната рамнина. Земјата е извонредно богата со бујна вегетација поради плодноста и изобилството на вода од многуте поточиња што се слеваат од Шар Планина. Во 1987 година Музејот на Македонија извршил сондажно ископување со кое се пронајдени остатоци од повеќеслојна населба. Културниот слој на населбата е 3,50 м, со шест наслојувања од кои првите четири се од неолитското време. Подвижниот археолошки материјал го карактеризира добро познатиот керамички фонд од скопскиот неолитски круг на културната група Анзабегово-Вршник. Тоа се, пред сè пехари со кафеаво сликани вертикални дебели и тенки линии и спирали што алтернираат, црвената и сивата мазнета канелирана керамика и секако жртвениците од типот на Големата Мајка. Неолитскиот слој културно и хронолошки се вклопува во периодизацијата на Анзабегово-вршничката културна група, во фазите II-IV. Последните два слоја се од бакарното време, на што укажува присуството на шнур-орнаментика со бела инкрустација и керамиката со црвена боја. Поради преорувањата, што се доста длабоки, овие слоеви не се интактни и тешко се следат.
1 Поврзано
*Кале — утврдена населба од доцната антика и средниот век;
*Дрмник — средновековна црква и некропола.
Елена Караѓорѓевиќ

Јелена Караѓорѓевиќ ( во — во ) била ќерка на Петар I Караѓорѓевиќ и Зорка Караѓорѓевиќ. По раната смрт на нејзината мајка, таа пораснала кај нејзините тетки Анастасија и Милица. Таа отишла во манастирот Смолни и станала добра пријателка со големата кнегиња Олга Николаевна, најстарата ќерка на Николај II.
Во 1911 година се венчала со Иван Константинович Романов. Студирала медицина во Санкт Петербург, сè додека не се родило нејзиното прво дете Иван. Во 1915 година се родила нејзината ќерка Екатерина. По падот на монархијата во Русија, нејзиниот сопруг бил убиен од страна на болшевиците, а таа била заробена. Во 1919 година добила дозвола да ја напушти земјата, па заедно со нејзините деца заминале во Ница, каде останала до крајот на својот живот.