procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Лог кај Врхово

Лог кај Врхово (словенечки: ''Log pri Vrhovem'') — населба во Општина Радече во југоисточна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
1 Наводи
Замок Екенес

Замокот Екенес е замок кој се наоѓа надвор од Линшепинг во општината Естерјетланд, Шведска. Замокот се состои од трикатна главна зграда со висок стрмен покрив и три квадратни кули со барокна купола. Сегашниот замок е изграден во 17 век, на темелите на средновековната тврдина од 14 век. Езерото околу ридот на замокот создало природна одбрана; сепак, ова езеро било исушено кон крајот на 19 век со цел да се создаде повеќе обработливо земјиште во областа.
1 Сопственост
Замокот отсекогаш бил, замок во приватна сопственост. Неговата сопственост може да се проследи сè до Сванте Стуре (1517-1567) кој живеел за време на владеењето на кралот Ерик XIV, владетел на Шведска од 1560-1568 година. Кога кралот Ерик XIV бил на престолот, тој започнал да ја добива наклоноста на влијателните луѓе во шведската аристократија. Една од неговите стратегии кон таа цел била да им додели титула „гроф“ на тројца најмоќни шведски благородници, потег без преседан во шведската историја. Еден од добитниците на титулата бил и Сванте Стуре. Една од првите работи што Сванте Стуре ги направил за да го покаже својот новооткриен статус било изградба на камена куќа во 1592 година на местото на замокот Екенес.
Пер Густафсон Банер (1588-1644) го обновил замокот во ренесансен стил помеѓу 1630 и 1644 година. Тој бил син на Кристина Стуре, ќерка на Сванте Штуре. Замокот бил во постојана сопственост на неговото семејство сè до 1880.
Некаде во раните 1880-ти, грофот Филип О.Л. Клингспор (1845-1924) го стекнал замокот и неговата околина. Тоа означило нова ера во историјата на замокот. Замокот од цитадела станал центар на земјоделски и шумарски бизниси.
Моменталните сопственици на замокот сега се семејството Бергенгрен, кои претходно биле во бизнисот со текстилно производство; тие го купиле Екенс во 1939 година. Кога го земале замокот, тој одамна бил напуштен и неискористен. Тој со околината, има вкупно 490 хектари, а земјиштето било многу повредно. Токму оваа комбинација на богата почва и обилни шуми ги мотивирало Бергенгренците да го купат замокот.
2 Втора светска војна
За време на Втората светска војна, замокот Екенес до одреден степен се вратил во првобитната функција како одбранбена тврдина. Замокот станал локален воен штаб и магацин за снабдување за време на војната. По завршувањето на војната, замокот западнал во состојба на распад и занемарување. Мебелот на замокот постојано го ограбувале локалните жители. Експлоатација на замокот и негова заштита дошла во 1974 година, кога шведските власти го признале како место од национално културно значење. По ова владино признавање, замокот бил значително реставриран од неговите сопственици. Сегашната состојба довела до тоа тој да се смета за најдобро сочуван ренесансен замок во Шведска. Внатрешноста на замокот е беспрекорно зачувана, со нејзиното опремување, украсување и столарија кои датираат од пред три века, се зачувани во прекрасна состојба.
Посетителите се добредојдени преку целата година, меѓутоа, самиот замок е отворен само во текот на летото. Турнир за туркање и средновековен фестивал се одржува во замокот во мај/јуни секоја година од 1993 година.
Боргхолм (замок)

Замокот Боргхолм (|Borgholms slott) во Боргхолм, Шведска, денес е само руина од тврдината што за првпат била изградена во втората половина на 13 век и била обновена многу пати во подоцнежните векови. Поврзано е со имотот Халторп, на југ. Замокот бил уништен во пожар на 14 октомври 1806 година.
1 Историја
Изградбата на оригиналната тврдина најверојатно била нарачана од кралот Кануте I, иако тоа не е сосема сигурно. Тој владеел 1167-1955 и имал тврдини изградени на шведскиот источен брег како одбрана од непријатели од другата страна на Балтичкото Море. Во текот на 13 до 15 век, беа направени дополнувања и промени. На пример, беа изградени нови кули и беше изграден нов и подебел wallид. Тврдината била оштетена во повеќе наврати во текот на овие векови, вклучително и во 1361 година, кога данскиот крал Валдемар IV (Атердаг) го нападнал Боргхолм.
За време на Калмарската Унија, многу замоци и тврдини во Шведска биле оштетени како резултат на тековните конфликти меѓу Данците и Швеѓаните. Кога Густав Ериксон станал шведски крал и унијата се распаднала, тој, заедно со синовите што го следеле на престолот, инвестирале огромни суми пари во поправка на овие згради. Синот на Густав, Јован III (р. 1568–1592), наредил реконструкција на Боргхолм во ренесансен замок. За време на неговото владеење, браќата Пахр (четворица инженери и архитекти од Милано) воделе значајна обнова што се случила во од 1572 година. Замокот се здобил со готски карактер и станал пример за стилот на италијанскиот бастион.
Неколку децении подоцна, Шведска и Данска се бореле меѓусебно во војната во Калмар. Замокот Боргхолм прво, во 1611 година, се предал на данската страна, но подоцна истата година бил освоен од шведската страна. Следната година, по опсада од две недели, командантот на шведската одбрана, Петер Микелсен Хамарскилд, морал да се предаде. Во согласност со договорот што следел по војната, Договорот од Кнаред, Боргхолм бил вратен на Швеѓаните.
Замокот бил во лоша состојба по војната и тоа траело до 1654 година пред да започне неговата реставрацијата и реконструкција. Овој пат, замокот требало да се претвори во барокна палата. Карл X Густав бил кралот што го наредил ова, а Никодим Тесин Постариот бил архитект ангажиран да ги исполни желбите на кралот. Кога Карл Густав починал во 1660 година, изградбата престанала, за да се продолжи со бавно темпо за време на владеењето на кралот Карл XI и кралот Карл XII. Во 1709 година, изградбата конечно била завршена.
Сто години, палатата била оставена да пропаѓа. На 14 октомври 1806 година, замокот бил упропастен од пожар што започнал во покривот на неговото северното крило.
2 Денес
Денешниот замок се урнатините на барокната палата од 17 век што ја изградил Карл X Густав. Тој е државна сопственост и управувано од Националниот одбор за сопственост на Шведска. Замокот е отворен за посетители и има музеј.
Внатрешниот двор се користи за концерти, театарски претстави и други настани. Во летото 1989 година, шведската поп група Роксет снимила материјал за шест музички видеа за време на концертот. Еден од нив е „Слушај го срцето“, кој станал трет, број еден хит на групата, на ''Билборд'' Хот 100 подоцна истата година.
26 Прозерпина

Прозерпина (ознака за мала планета: 26 Прозерпина) — астероид од главниот појас откриен од германскиот астроном Р. Лутер на 5 мај 1853 година. Името го добил по римската божица Прозерпина, ќерката на Церера и кралицата на подземјето. Друг астероид од главниот појас, 399 Персефона, откриен во 1895 година, го носи името на нејзиниот грчки колега.
Овој објект кружи околу Сонцето со период од 4,33 години. Има големина на пресек од околу 90 км и каменски (S-тип) состав. Фотометриските набљудувања на овој астероид произвеле спротивставени проценки за вртежниот период. Период од 12,13 часа бил забележан во 1979 година, следен од 10,6 часа во 1981 година и 6,67 часа во 2001 година. Набљудувањата направени во 2007 година во опсерваторијата Оукли во Тере Хауте, Индијана создале светлинска крива со период од 13,06 ± 0,03 часа и варијација на осветленоста од 0,21 ± 0,01 во светлинска величина. Ова било потврдено со студија од 2008 година, давајќи период од 13.110 ± 0.001 часа.
Орбиус (замок)

Замок Орбиус е замок во општина Тиерп, Шведска. Се наоѓа на околу 12 километри источно од европската рута Е4, приближно на половина пат помеѓу Упсала и Јевле.
1 Историја
Познат од 14 век, имотот бил претворен во замок во текот на 15 век од Јохан Кристенсон Васа, дедо на шведскиот крал Густав Васа. Замокот се користел како затвор, а најпознат затвореник бил шведскиот крал Ерик XIV, кој починал овде во 1577 година.
Имотот е познат уште од 14 век. Во текот на 15 век, камен чувар бил подигнат за одбранбени цели од Јохан Кристенсон Васа, дедото на идниот крал на Шведска Густав Васа. Камената кула сè уште го формира јадрото на комплексот на замокот. Оваа централна кула била изградена во средината на 15 век. Подоцна останал во семејството Васа, а за време на владеењето на Густав Васа бил проширен во тврдина со околен ѕид, сè уште делумно зачуван. Оттогаш, замокот почнал да се користи и како државен затвор, каде на пример, фелдмаршалот, член на Тајниот совет и гувернер на Нарва и Ивангород Карл Хенриксон Хорн аф Канкас седел затворен откако бил осуден за предавство. Најпознатиот затвореник на замокот бил кралот Ерик XIV од Шведска, кој бил затворен од неговиот брат, Јон III од Шведска. Ерик XIV бил затворен во 1574 година и таму умрел во заробеништво во 1577 година. Веројатно бил убиен на поттик на неговиот брат.
Замокот останал во рамките на кралското семејство до 1641 година, кога преку размена станал сопственост на семејството Банер, кое останало сопственици до 1729 година. За време на сопственоста на Густаф Карлсон Банер, замокот во 1660-тите бил трансформиран во барокна палата. Архитектот, веројатно Ерик Далберг, го вклучил средновековниот чувар во палатата. Друга голема реконструкција се случила во 1825–32 година, под водство на архитектот Карл Кристофер Ѓорвел. Реновиран е во 1901–08 година.
2 Архитектура
Средновековниот чувар денес претставува еден дел од комплексот на замокот. Тоа е квадратна кула со покривен фенер, опкружена со делумно зачуван камен ѕид со отвори за топови. Токму во оваа кула се наоѓал затворот. Нејзиниот сегашен мебел, сепак, датира од 1640-тите. Кулата била вградена во барокното здание кога била изградена во 1660-тите. Барокниот дел од замокот е трикатна зграда изградена од тули. Од главната зграда со влезот, две крила се проектираат меѓу нив да формираат двор. Крилата првично биле еден кат пониски, но зголемени во 1825–32 година. Внатре, замокот прикажува богат ентериер од неколку векови.
Освен со главната зграда, замокот е опкружен со голем парк и неколку анекси. Најзабележителна меѓу нив е оранжеријата, дизајнирана од Ѓорвел и подигната во 1820-ти.
Стура Карлсе

Стура Карлсе е остров во близина на западниот брег на Готланд, Шведска; дел од Парохијата Екста. Претежно е познат по својот богат птичји свет со големи колонии од птичји свет и флора. Стура Карлсе е природен резерват, втор најстар во светот по националниот парк Јелоустоун.
1 Географија
Стура Карлсе е мал шведски остров во Балтичкото Море, сместен околу 6 километри западно од островот Готланд. Има површина од околу 2,5 км<sup>2</sup> и е до 52 метри висока. Поголемиот дел од островот се состои од варовничко плато, граничено со стрмни карпи долж брегот. Претежно е покриен со алвар, со многу грмушки од смрека и некои мали шуми со листопадни дрвја.
2 Птици и растенија
Островот е претежно познат по својот богат птичји свет и флора. Има големи колонии на птичји свет (околу 7500 парови за размножување) и пингвини (4500 парови). Во пролет има извонреден број орхидеи, главно бозелови орхидеи со виолетова боја. Исто така, постојат неколку многу ретки растенија за Шведска како пролетен гороцвет, ''Lactuca quercina'', ''Asplenium scolopendrium'' и ''Corydalis gotlandica'' (единственото ендемично растение на Готланд).
3 Историја
Постојат докази дека Стура Карлсе била населена уште од камено време. За време на средниот век постоел каменолом за мермер, кој го дал материјалот за многу цркви на Готланд. Островот е природен резерват, а по Националниот парк Јелоустоун е најстарата воспоставена заштитена природна област во светот. Од мај до август има туристички бродови од селото Клинтехамн.
Светилникот Стура Карлсе е изграден во 1887 година. Во 1930-ти бил додадена куќа за чуварот на светилници, што резултирало со тоа што островот ги добил своите први постојани жители во модерното време. Од 1974 година, светилникот е автоматизиран и нема постојани жители на островот. Светилникот и опкружените згради сега се наведени.
4 Галерија
Милорад Ангелов

Милорад Ангелов — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Вработен е во Народен театар - Штип.
1 Филмографија
Година, Филм, Улога
2014, Приказни од животот ТВ-серија
2014, Најдолгите три секунди ТВ-филм
2015, Цимери ТВ-серија, Светлозар
2017, Македомски народни приказни ТВ-серија
2017, Среќа во вреќа ТВ-серија
2018, Година на мајмунот ТВ-филм, Репортер
2020, Преспав ТВ-серија, Извршителот
Бизељско (замок)

Замок Бизељско (|grad Bizeljsko; grad Orešje, |Schloss Wisell ) — замок во Бизељска Вас, село во општина Брежице, југоисточна Словенија. Се состои од станбен дел кој го образува средиштето на комплексот и вклучува барокна капела и надворешен дел кој служел за одбранбени цели.
Замокот за прв пат се споменува во пишани извори во 1404 година. Меѓу другите им припаѓал и на семејствата Татенбах и Виндиш-Грец. Најстарите делови од сега видливата градба датираат од 14 век, а низ вековите замокот постепено бил обновуван и прошируван.
1 Галерија
27 Евтерпа

Евтерпа (мала планета ознака 27 Евтерпа) — камениот астероид и родителско тело од Евтерпиното семејство, сместен во внатрешниот астероиден појас, со пречник од приближно 100 километри. Го открил англискиот астроном Џон Расел Хинд во опсерваторијата Џорџ Бишоп во Лондон на 8 ноември 1853 година. Астероидот го добил името по Евтерпа, музата на музиката во грчката митологија.
''Евтерпа'' е еден од најсветлите астероиди на ноќното небо. Имал привидна величина од 8,3 за време на перихелична спротивставеност на 25 декември 2015 година. Врз основа на спектрите од S-тип, составот изгледа каменест. Има големина на пресек од околу 100–120 км. 27 Евтерпа кружи околу Сонцето со период од 3,59 години и се врти околу својата оска еднаш на секои 10.4 часови.
Тоа е родителското тело на семејството Евтерпа, камено семејство астероиди во внатрешниот појас од скоро 400 познати членови. ''Евтерпа'' е проучуван со радар.
Радече

Радече (словенечки: ''Radeče'') — мал град во Општина Радече во југоисточна Словенија. Градот е центар на општината Радече. Се наоѓа на десниот брег на реката Сава, на местото каде што се влива потокот Сопота. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
1 Знаменитости
1.1 Црква
Парохиската црква во градот е посветена на Свети Петар и припаѓа на Римокатоличката надбискупија Љубљана. Изградена е во 1911 година на местото на претходната црква. Готската капела на поранешната црква е вградена во новата како споредна капела на нејзината источна страна. На западната страна на црквата стои камбанаријата.
1.2 Мост
Стариот патен мост го поврзува центарот на градот Радече со старата железничка станица од другата страна на реката Сава. Изградена е во времето на Австроунгарија и првично ги поврзувала кралските земји Крањска и Штаерска. Дизајниран е од чешкиот архитект Јан Владимир Храски. Неговата изградба започнала во септември 1893 година и била завршена во август 1894 година.
1.3 Замокот Вајкселштајн
Замокот Вајкселштајн (словенечки: ''Dvor'' или ''Novi dvor'') се наоѓа источно од Радече. Станува збор за четирикрилна двокатна градба со аркаден двор. Зградата главно датира од 16 век, а дворот од 17 век. Во внатрешноста се зачувани некои дрвени тавани. Сопственикот на замокот од 16 век Јохан фон Вајкселштајн, кој го продал на Кристоф фон Раумшусл во 1595 година, по што бил во сопственост на семејството Цетшкер, Августинците од Љубљана, Франц Јохан фон Амигони, Антон Голмајер, семејството Плуск и Лудвиг Гутманштал-Бенвенути. Во 1926 година дворецот е купен од Љубљанските ќерки на милосрдието на Свети Винсент де Пол. Калуѓерките биле протерани од германските сили за време на Втората светска војна. По војната имотот бил национализиран и претворен во училиште.
2 Наводи
Сердар

Сердар — активна воена и почесна титула.
1 Потекло на поимот
Претставката ''сер'' потекнува од персиски и значи ''глава,'' а наставката ''дар'' на арапски значи родољуб.
Зборот ''сердар'' во јужнословенските области е преземен од турскиот јазик, каде што ''сердар'' или ''сирдар'' значи прворангиран воен командант. Во Отоманското Царство тоа било титула на јаничарски командант во некои нахии, но и врховен војсководец на воени поход назначен од султанот. Во јужнословенските краеви под османска власт називот сердар означувал војвода, воен заповедник, а во венециска Далмација, сердар бил нижи официрски чин. Во Индија и Авганистан, сердарот е племенски поглавар или дворски достоинственик. Таа титула често се наследувала во исто семејство.
Синоним за сердар во 18 век бил чинот генерал.
Кире Тодоров Митрески

Кире Тодоров Митрески (1921 во Белчишта, Охридско — 1946 во Битола) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Кире Тодоров Митрески е роден во селото Белчишта. Се занимавал со земјоделство. Во НОБ доброволно влегол на 28 август 1944 година. Како доброволец учествувал како борец во Првата македонска ударна бригада на Срем. За тоа време се разболел и бил ослободен, при што како последица од болеста починал во 1946 година во Битола.
2 Наводи
Иг (замок)

Замок Иг (|Grad Ig или ''Ižanski grad'' ), исто така познат како замок Зонег (|Schloß Sonnegg) (|grad Zonek) — замок на ридот Пунгарт (на надморска височина од 366 метри над населбата Иг, на јужната периферија на Љубљана, главниот град на Словенија.
1 Историја
Замокот првпат бил спомнат како ''хоф Иг'' во 1369 година, кога благородничката куќа Шниценбаум обновила стара зграда наречена ''Ишки турн'' или ''Турнек'' како одбранбена кула. Кон крајот на 15 век повторно бил обновен во мал имот и во 1510 година бил продаден на куќата на Ауерсперг, која во 1581 година ја продала на благородникот Јохан Енгелсхаузер. Во 1717 година, папата Климент XI го одобрил отворањето на приватен ораториум во замокот. Во 1805 година, замокот го наследил роднина на грофовите Енгелсхаузер, грофот Вилхелм Вајкхард Ауерсперг.
Замокот бил мета на селските буни во 1515 и 1848 година, а Турците го опседнале во 1528 година. За време на Втората светска војна, служел како истурена станица за италијанските карабинери и словенечките сили на селската гарда. Во 1944 година бил нападнат и запален од партизаните. По војната е поправен и претворен во женски затвор. Во моментов не е отворен за јавноста.
Рачји Двор

Дворецот Рачји Двор (|dvorec Račji dvor, Буквално „Дворец Паткарски Двор“) ― дворец од 17-тиот век кој лежи на рамница на западниот раб на градот Марибор, Словенија, на адреса на Рашки дол 1. Заштитен е како споменик на културата од национално значење.
1 Архитектура
Дворскиот комплекс се состои од четири двокатни згради кои не се поврзани со поврзување со средиштен двор. Педиментот на фасадата на главната зграда ги носи краците на Адмонтс и датумот „1778“. Фасадите на помалите згради се поскромни. Внатрешниот двор некогаш бил соочен со заоблени арки, оттогаш заѕидани.
2 Историја
Дворецот првпат бил споменат во 1284 година. Таа била обновена во 1414-1616 година и во голема мера била изменета во текот на 17 и 18 век. Источната зграда е најстарата, која датира од 17 век. Во обновата од 1733-1734 година, јужното (сега главно) крило се зголемило. Помеѓу 1776-78 година е додадено западното (домаќинско) крило, фасадите се смениле во нивната сегашен облик и внатрешните аркади се пополнети. Северното крило било додадено во 1864 година.
3 Музеј на отворено
Музеј на отворено се наоѓа на рамнина директно во непосредна близина на дворецот и под низа ридови покриени со напуштени лозја. Средишната зграда на музејот е опкружена со примери на типична архитектура од соседните области Дравската Рамница, Халозе, Словенски Ридови, Похорје и Козјак. Комплексот е опкружен со наследени овоштарници, градини, пасишта и полиња.
Полхов Градец (замок)

Замокот Полхов Градец (|Grad Polhov Gradec, |Billichgrätz or Pilchgrez, познат и како Стари Град) ― остатоци на замок над населбата Полхов Градец, во општина Доброва–Полхов Градец во средишна Словенија. Се наоѓа на ридот Калварија (познат и како Стари град - Калварија, 460 м) веднаш северозападно од средиштето на градот.
1 Историја
Замокот или тврдина била изградена во втората половина на 12 век од страна на Шпанхајмските министеријали, витезите Билихграц (Полхограјски). Благородниот Хенрик Полхограјски бил наведен како сопственик на замокот (или тврдината) Пилхгрез во 1261 година. Во 1360 година, половина од замокот го добил грофот Отон Ортенбург, а во средината на 14 век неговите сопственици биле роднини на Полхограјските, благородничката куќа на Гал. Во 1364 година, Улрик Полхограјски и неговиот вујко Конрад Гал го продале замокот и владеењето на грофовите од Цеље. По изумирањето на владејачката куќа од Цеље со смртта на Улрик II Цељески во 1456 година, владеењето на Полхов Градец преминало на Хабсбурзите. Околу 1470 година, лозата Полхов Градец, исто така, изумрела, а Хабсбурзите го дале имотот како војводскиот посед на низа станари, вклучувајќи ги витезите Лугер, Андреј благородниот Гал (до 1504 година) и Гаспар благородниот Ламберг. Замокот бил оштетен од земјотресите од 1348 и 1511 година, но неговиот смртен удар бил погоден во 1514 година кога бил темелно уништен за време на голем селански бунт, по што местото било напуштено и владеењето било префрлено во долниот замок наречен Полхограјска Грашчина.
На местото на стариот замок подоцна била изградена октагонална глориета, која грофицата Антонија Благај ја претворила во капела во 1853 година, додавајќи 14 светилишта за Станиците на Крстот за да создаде Калварија.
Пишеце (замок)

Замокот Пишеце (|grad Pišece, |Schloss Pischätz) ― замок во Пишеце, Словенија.
Замокот се појавува за прв пат во пишани извори во 1329 година, а бил изграден за да служи на Салцбуршката архиепископија која имала имоти во областа. Архиепископите ги задржале феудалните права над замокот до 1803 година, иако замокот бил купен во 1595 година од семејството Москон. Меѓутоа, тужбата за утврдување на соодветна сопственост на замокот не била склучена дури во 1637 година; пресуди во корист на семејството Москон. Семејството го поседувало замокот до крајот на Втората светска војна . Реконструктивните работи на замокот биле извршени во 1568 година, за време на барокот, во 1867 и 1884 година.
Ортнечки замок

Ортнечкиот замок (|Ortneški grad; познат и како Стари Град) ― остатоци на замок од 12 век во околината на градот Рибница, Словенија. Урнатината стои на ридот Велики Жрновец, кај селото Худи Конец.
1 Историја
Во 1161 година, грофот Отон II од Ортенбург подигнал мала тврдина на местото. До почетокот на 15 век замокот бил наследен од грофовите од Цеље; кон крајот на 15 век преминал од Хабсбурзите во куќата на Ламберг. Селанските бунтови и отоманските напади го оштетиле замокот, поради што била потребна темелна ренесансна обнова. Продадено кон крајот на 16 век, изгубило поголем дел од своето значење. Друго ремоделирање следело во 17 век, од страна на грофовите Москони; од оваа фаза датира и капелата на замокот Свети Ѓорѓи. Неговите последни сопственици биле семејството Кослер; Замокот бил купен во 1823 година од Јохан Кослер Постариот (1780–1864), таткото на Петер Кослер. Јохан Кослер Помладиот (1819–1898) и неговото семејство се преселиле од замокот во поудобниот Долен Ортечки замок на патот од Љубљана до Кочевје во 1884 година. Последниот сопственик на замокот бил Оскар Кослер (1898–1959), кој го загубил имотот кога бил национализиран од повоената комунистичка влада на Словенија во 1946 година.
2 Моментална состојба
Неколку покуќнини од капелата „Св. Ѓорѓи“, вклучително и три врежани жртвеници, слики од Ханс Георг Гајгерфелдер и проповедник датиран од 1641 година, биле отстранети од наоѓалиштето на чување. Иконата на параклисот на Св. Ѓорѓи може да се види во Националната галерија во Љубљана.
Стојан Најдески

Стојан Недев Најдески (1919 во Белчишта, Охридско — 6 октомври 1943 во Кленоец, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Стојан Недев Најдески роден во селото Белчишта. Потекнувал од земјоделско семејство, и тој се занимавал со земјоделие. Во НОБ се приклучил во 1943 година. Доброволно пристапил кон одредот Славеј. Загинал на 6 октомври 1943 година во борбите со балистите кај селото Кленоец, кичевско.
2 Наводи
Шведска на Европско првенство во атлетика на отворено (2018)

Шведска учествувала на 24-то Европско првенство во атлетика на отворено во 2018 година, кое се одржало во Берлин, (Германија), од 6 до 12 август. Ова бил дваесет и четврти европско првенство на отворено на кој учествувала Шведска, односно Швеѓаните учествувале на сите европски првенства на отворено. Репрезентацијата на Шведска имала 65 претставници (32 мажи и 33 жени) кои се натпреварувале во 37 (17 машки и 20 женски) дисциплини.
Во вкупниот пласман Шведска се изборила за 14 место со 4 освоени медали (1 златен, 2 сребрени и 1 бронзен). На табелата за успех, според број и пласман на натпреварувачите кои учествувале во финалните натпревари (првите 8 натпреварувачи) Шведска го зазела 13-то место со 10 и 52 поени.
Пласман, Држава, 1. место, 2. место, 3. место, 4. место, 5. место, 6. место, 7. место, 8. место, Бр. Фин., Поени
13., Шведска, 1-8, 2-14, 1-6, 2-10, -, 2-6, 4-8, -, 12, 52
1 Учесници
:: Мажи:
* Денис Леал — 100 м, 4 х 100 м
* Хенрик Ларсон — 100 м
* Ерик Хагберг — 100 м
* Феликс Свенсон — 200 м, 4 х 100 м
* Ерик Мартинсон — 400 м, 4 х 400 м
* Андреас Крамер — 800 м
* Кале Берглунд — 1.500 м
* Елмар Енголм — 1.500 м
* Јохан Рогестедт — 1.500 м
* Микаел Еквал — Маратон
* Исак Андерсон — 400 м препони
* Наполеон Соломон — 3.000 м пречки
* Емил Блондберг — 3.000 м пречки
* Стефан Тарнувуд — 4 х 100 м
* Тони Дарквах — 4 х 100 м
* Карл Бенгтстрем — 4 х 400 м
* Денис Форсман — 4 х 400 м
* Јоел Грот — 4 х 400 м
* Персевс Карлстрем — 20 км Одење
* Анатоле Ибањес — 50 км Одење
* Андерс Хансон — 50 км Одење
* Арманд Дуплантис — Скок со стап
* Мелкер Сверд Јакобсон — Скок со стап
* Михел Торнеус — Скок во далечина
* Тобијас Нилсон Монтлер — Скок во далечина
* Данијел Стол — Фрлање диск
* Симон Петерсон — Фрлање диск
* Аксел Херстед — Фрлање диск
* Џианис Смалиос — Фрлање копље
* Фредрик Самуелсон — Десетобој
* Маркус Нилсон — Десетобој
:: Жени:
* Матилда Хелквист — 400 м, 4 х 400 м
* Ловиса Линд — 800 м
* Хана Хермансон — 800 м, 1.500 м
* Ана Силвандер — 1.500 м
* Шарлота Фоугберг — 5.000 м, 10.000 м
* Лин Нилсон — 5.000 м
* Мераф Бахта — 10.000 м
* Микела Ларсон — Маратон
* Ема Нордлинг — Маратон
* Хана Линдхолм — Маратон
* Сесилија Норбом — Маратон
* Елин Вестерлунд — 100 м препони
* Јохана Холмен Свенсон — 400 м препони
* Каролин Хогард — 3.000 м пречки
* Клаудија Пајтон — 4 х 100 м
* Хана Адриансон Нордберг — 4 х 100 м
* Малин Стром — 4 х 100 м
* Елин Остлунд — 4 х 100 м
* Моа Јелмер — 4 х 400 м
* Јосефин Магнусон — 4 х 400 м
* Лиса Дуфи — 4 х 400 м
* Ерика Кинси — Скок во височина
* Софије Ског — Скок во височина
* Ангелика Бенгтсон — Скок со стап
* Лиза Гунарсон — Скок со стап
* Khaddi Sagnia — Скок во далечина
* Фани Рос — Фрлање топка
* Фрида Акерстрем — Фрлање топка
* Ванеса Камга — Фрлање на диск
* Софи Флинк — Фрлање копље
* Лиса Линел — Седмобој
* Бјанка Салминг — Седмобој
2 Добитници на медали (4)
2.1 Сребро (1)
* Арманд Дуплантис - Скок со стап
2.2 Сребрена (2)
* Андреас Крамер - 800 м
* Данијел Стал - Фрлање диск
2.3 бронза (1)
* Мераф Бахта - 10.000 м
Стојан Суклоски

Стојан Ристов Суклоски (1920 во Белчишта, Охридско — Белчишта на 7 септември 1943) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Стојан Ристов Суклоски е роден во охридското село Белчишта во 1920 година. Бил по занимање земјоделец, како приврзаник на движењето во НОБ се приклучил во 1941 година на теренот на Дебарца. Со формирањето на првата партизанска ќелија во с. Белчишта во февруари 1942 година станува дел од КПЈ. Во Мај 1943 година станува дел од кичевско-мавровскиот партизански одред. На 7 септември дошло до ненадеен напад на италијанските сили во селото Белчишта, при што во обид да го обезбеди повлекувањето на првиот македонски баталјон Мирче Ацев, тој загинал.
2 Наводи
Трајан Буџакоски

Трајан Илиев Буџакоски (1922 во Велгошти, охридско — 16 април 1945 во Бихаќ, БиХ) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Трајан Илиев Буџакоски е роден во селото Велгошти, охридско. По занимање бил земјоделец. Во НОБ доброволно се приклучил на 16 август 1944 година. Влегол во составот на Првата македонска ударна бригада. Учествувал на Сремскиот фронт, при што бил заробен, и стрелан во Бихаќ, на 16 април 1945 година.
Трајче Дојчиноски

Трајче Софрониев Дојчиноски (1920 во , охридско — јуни 1943 во , кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Трајче Софрониев Дојчиноски е роден во селото Белчишта. Се занимавал со земјоделие. Опфатен од движењето на отпорот активно работи во НОБ од 1941 година. Со формирањето на партизанската ќелија во Белчишта во Февруари 1942 година, станува член на КПЈ и одговорен за работата со младината. Потоа доброволно стапил во кичевско-мавровскиот партизански одред на 1 мај 1943 година. Загинува во борбата што ја води одредот против зголемените италијански сили кај селото Карбуница, во јуни 1943 година.
2 Поврзано
* Стеванка Дојчиноска
* Васелинка Дојчиноска
3 Наводи
Ванѓел Павлески

Ванѓел Митрев Павлески (23 февруари 1922 во Љубаништа, охридско — 13 август 1944 во Росоки, дебарско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Ванѓел Митрев Павлески е роден на 23 февруари 1922 година. Доброволно стапува во НОБ на Албанија во септември 1943 година. На 29 април 1944 година се приклучува кон Првата македонско-косовска ударна бригада. Загинува во борбите со балистите кај с. Росоки на 13 август 1944 година.
Коста Додески

Коста Николов Додески (25 мај 1925 во Љубаништа, охридско — 12 јули 1944 во Ржаново, струшко) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Коста Николов Додески е роден на 25 мај 1925 година. Доброволно стапува во Првата македонско-косовска ударна бригада на 28 април 1944 година. Во составот на Првата македонска ударна бригада загинува во несреќен случај при чистење на оружјето на 12 јули 1944 година кај с. Ржаново.
Наум Николоски

Наум Јаќимов Николоски (1 декември 1922 во Љубаништа, охридско — 9 септември 1944 во Неготино) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Наум Јаќимов Николоски е роден на 1 декември 1922 година. На 6 септември 1944 година ја напушта бугарската окупаторска војска и стапува во редовите на НОБ. Како борец на Деветтата македонска бригада, загинува во борбите со германските сили кај Неготино на 9 септември 1944 година.
Мити Тасески

Мити Јованов Тасески (8 август 1922 во Љубаништа, охридско — 13 април 1945 во Винковци, Хрватска) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Мити Јованов Тасески е роден на 8 август 1922 година. Симпатизер е на движењето уште од 1941 година. Доброволно стапува во Првата македонско-косовска ударна бригада на 28 април 1944 година. Во составот на Првата македонска ударна бригада загинува на Сремскиот Фронт, на позиција кај Винковци на 13 април 1945 година.
Никола Пулчески

Никола Јованов Пулчески ( 1907 во Љубаништа, охридско — октомври 1944 во Струга) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Никола Јованов Пулчески е роден во 1907 година. Доброволно стапува во НОБ на 9 септември 1944 година. Како борец во Првата македонска ударна бригада загинува во борбите за Струга, кон крајот на октомври 1944 година.
Танас Ристески

Танас Несторов Ристески (13 јануари 1920 во Љубаништа, охридско — 2 август 1944 во Дебар) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Танас Несторов Ристески е роден на 13 јануари 1920 година. Доброволно стапува во Првата македонско-косовска ударна бригада на 28 април 1944 година. Загинува во втората борба за Дебар на 2 август 1944 година.
Иван Шапкаров

Иван Шапкаров е македонски револуционер, деец на ВМОРО.
1 Животопис
Иван Шапкаров е роден во 1868 година во охридското село Велгошти, тогаш во Османлиското Царство, денес во Македонија. Се приклучува кон ВМОРО. Во текот на Илинденското востание во 1903 година е војвода на четата во Велгошти. Загинува во судирот со османлиската војска на 31 август во месноста Грмешница, меѓу селата Речица, Куратица и Свиништа.
Крсте Булески

Крсте Стојанов Булески (22 август 1924 во Љубаништа, охридско — 12 април 1945 во Товарник, Хрватска) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Крсте Стојанов Булески е роден на 22 август 1924 година. Доброволно стапува во Првата македонско-косовска ударна бригада на 28 април 1944 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада, учествува на Сремскиот фронт, и загинува кај Товарник на 12 април 1945 година.
2 Поврзано
* Дитка Булоска
Вангел Николоски

Вангел Велјанов Николоски (6 ноември 1927 во Сирула, Охридско — 1945 во Скопје) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Вангел Велјанов Николоски е роден во охридското село Сирула. По занимање бил земјоделец. Во НОБ стапил доброволно во 1944 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада учествува на Сремскиот фронт, таму се разболува, и умира на 11 јули 1945 година, во воената болница во Скопје.
Перикле Велјаноски

Перикле Спиров Велјаноски (1905 во Велестово, охридско — 8 јануари 1945 во Битола) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Перикле Спиров Велјаноски е роден во охридското село Велестово. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил на 3 ноември 1944 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада, учествувал во борбите против балистите кај кичевското село Зајас на 16 ноември 1944 година, каде бил тешко ранет. Се лекувал од здобиените рани во Битола. Починал на 8 јануари 1945 година во болница во Битола.
Вангел Мечески

Вангел Ламбев Мечески (1921 во Скребатно, охридско — Товарник, Хрватска во 1944 година) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Вангел Ламбев Мечески е роден во охридското село Скребатно. Бил земјоделец. Во НОБ стапува на 12 декември 1944 година. Како член на Првата македонска ударна бригада, учествува на Сремскиот фронт. Загинува во борбите кај Товарник на 12 април 1945 година.
Паско Павлески

Паско Климев Павлески (1924 во Ботун, охридско — 7 септември во Белчишта, охридско) македонски партизан. Учесник во НОБ.
1 Животопис
Паско Климев Павлески е роден во охридското село Ботун. По занимање бил трговец. Во НОБ се приклучил доброволно во август 1943 година. Како борец на баталјонот Мирче Ацев, загинува во борбата со италијанските сили кај селото Белчишта на 7 септември 1943 година.
2 Наводи
Наум Силјаноски

Наум Сандрев Силјаноски (1896 во Издеглавје, охридско — 1943 на Беличка Планина) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Наум Сандрев Силјаноски е роден во охридското село Издеглавје. Се занимавал со земјоделие. Во НОБ се приклучил во 1941 година. Активно работел за целите на НОБ. Во 1943 година бил пратен со специјална задача од командата на местото на Издеглавје, но потоа во близина на селото Сливово бил фатен од контрачетата на Димо Брадата од Белица, при што во октомври 1943 година бил стрелан на беличка планина.
2 Наводи
Евтим Апочев

Евтим К. Апочев е македонски револуционер, деец на ВМОРО.
1 Животопис
Евтим Апочев е роден во 1863 година во град Охрид, тогаш во Османлиското Царство. Во 1902 година е на гурбет во Варна и во есента заминува во Софија и се вклучува во четата на Никола Лефтеров. Околу Петковден (октомври) во време на горноџумајското востание четата навлегува во Македонија заедно со четата на Анастас Јанков. Двете чети со 80 четници го поминуваат Вардар и навлегуваат на планината Кожуф, каде во наредните две седмици се опсадени од османлиските војски. Четите се извлекуваат и се упатуваат кон костурско, каде се заседнуваат во Загоричани. После тоа се опсадени во Бобишта, каде им даваат отпор на Османлиите. Потоа Евтим му станува четник на Никола Русински во охридско. По преместувањето на Никола Русински четата е под водство на Христо Трпев. На 13 јануари 1903 година Апочев учествува во битката, во која загинуваат војводата и двајца негови четници, тој и останатите членови успеале да се спасат. Потоа бил дел од четата на Никола Митрев од Елшани, со кого учествува во илинденското востание.
По задушувањето на востанието, на 14 октомври 1903 година Апочев тргнува од Вирово кон Софија, каде пристигнува во декември. Потоа станува дел од четата на Дончо Златков во Малешевијата.
Во 1912 година е доброволец во македоно-одринското ополчение. Учествува во првата и втората балканска војна.
По војните продолжува да живее со сопругата во Охрид.
20 Масалија

Масалија (Ознака за мала планета) 20 Масалија) — каменит астероид и родителското тело на семејството Масалија кој се наоѓа во внатрешниот регион на Астероидниот појас, со пречник од 145 километри. Откриен од италијанскиот астроном Анибале де Гаспарис на 19 септември 1852 година, го добил името по францускиот град Марсеј, од кој независното откритие Жан Шакорнак го видел следната ноќ.
1 Класификација и орбита
''Масалија'' е истоимениот и родителското тело на семејството Масалија, многу големо семејство астероиди од внатрешен појас што се состои од камени астероиди со многу мали наклонетости. Тоа е убедливо најголемото тело во ова семејство. Останатите членови на семејството се фрагменти исфрлени од кратерски настан на Масалија.
Кружи околу Сонцето во внатрешниот главен појас на растојание од 2,1–2,8 ае еднаш на секои 3 години и 9 месеци (1.366 дена; голема полуоска од 2,41AU). Неговата орбита има ексцентричност од 0,14 и наклон од 1 ° во однос на еклиптиката .
2 Физички одлики
''Масалија'' има натпросечна густина за астероидите од типот S, слична на густината на силикатни карпи. Како такво, се чини дека е цврсто некршливо тело, што е реткост меѓу астероидите со неговата големина. Освен неколкуте најголеми тела над 400 км во пречник, како што се 1 Церера и 4 Веста, повеќето астероиди се смета дека се значително скршени или дури се збировити отпади . Во 1998 година, Банге проценил дека Масалија има маса од 5,2 кг, претпоставувајќи дека 4 Веста има 1,35 сончева маса. Масата на Масалија зависи од масата на 4 Веста и пертурбацијата од 44 Ниса.
Анализата на светлинската крива покажува дека полот на Масалија покажува или кон еклиптичките координати (β, λ) = (45°, 10°) или (β, λ) = (45°, 190°) со неизвесност од 10°. Ова дава осен наклон од 45° во двата случаи. Реконструкцијата на формата од светлински криви е опишана како прилично сферична со големи рамни, неконвексни делови од површината.
Во 1988 година било извршено пребарување за сателити или прашина што кружи околу овој астероид со помош на телескопот UH88 во опсерваторијата Мауна Кеја, но напорите не успеале.
3 Откритие
Масалија била откриена на 19 септември 1852 година, од Анибале де Гаспарис во опсерваторијата во Неапол во Италија, а исто така била пронајдена независно следната ноќ од Жан Шакорнак во опсерваторијата Марсеј, Франција. Прво било објавено откритието на Шакорнак. Во 19 век често се користела варијантата на правопис ''Масилија''. На астероидите откриени пред Масалија им биле доделени иконски симболи, како оние што традиционално се користат за означување на планетите. Сепак, астрономите почнале постепено да ја укинуваат оваа практика со откривањето на 16 Психа во март 1852 година, а 20 Масалија (што е првиот објект во Сончевиот Систем со немитолошко име) бил првиот астероид на кој не му бил доделен иконски симбол.
S/2006 S 3

С/2006 С 3 е природен сателит на Сатурн. Неговото откритие беше објавено од Скот С. Шепард, Дејвид К. Џуит, Јан Клејна и Брајан Г. Марсден на 26 јуни 2006 година од набљудувања направени помеѓу јануари и април 2006 година.
С/2006 С 3 има пречник од околу 6 километри и кружи околу Сатурн на просечно растојание од 21.308.400 km за 1160,7 дена, со наклонетост од 152,8° кон еклиптиката, во повратна насока и со занесеност од 0,4707.
Месечината се смета за изгубенаа бидејќи од 2006 година не е видена од нејзиното откривање.
Сурт (месечина)

Суртур (месечина) или Сатурн XLVIII (привремена ознака S/2006 S 7) е природен сателит од Сатурн. Неговото откритие било објавено од Скот С. Шепард, Дејвид К. Џуит, Јан Клејна и Брајан Г. Марсден на 26 јуни 2006 година од набљудувања направени помеѓу јануари и април 2006 година.
Суртур е со пречник од околу 6 километри и кружи околу Сатурн на просечно растојание од 22.243,6 Mm за 1238.575 дена. Суртската орбита е повратна, на наклонетост од 166,9° во однос на еклиптиката (148,9° до екваторот на Сатурн) и со занесеност од 0,3680 .
Мундилфари (месечина)

Мундилфари (месечина), или Сатурн XXV, е природен сателит на Сатурн. Откриен е од Брет Џеј Гладман, и сор. во 2000 година, и со оглед на привремената ознака С/2000 С 9.
Мундилфари е со пречник од околу 7 километри и кружи околу Сатурн на просечно растојание од 18.360 Mm за 928.806 дена, со наклонетост од 170° до еклиптиката (150° до екваторот на Сатурн), во повратно насока и со ексцентричност од 0,198. Неговиот вртежен период е часа.
Мундилфари можеби се формирал од остатоци исфрлени од Фиби од големи удари во одреден момент од историјата на Сончевиот Систем.
Именуван е во август 2003 година од Нордиска митологија, каде што Мундилфари е таткото на божицата Сол (Сонце) и богот Мани (Месечина).
25 Фокеја

Фокеја (ознака за мала планета: 25 Phocaea) — каменит астероид од внатрешниот региони на Астероидниот појас, околу 75 километри во пречник. Тоа е родителско тело на Фокејското семејство. Откриен од Жан Шакорнак во 1853 година, го добил името по античкиот грчки град Фокеја.
1 Откривање и именување
''Фокеја'' била откриена на 6 април 1853 година од францускиот астроном Жан Шакорнак во Марсејската опсерваторија во јужна Франција. Тоа било неговото прво откритие на астероид од вкупно шест. Астероидот го добил името по древниот јонски грчки град Фокеја, во денешна Турција, од каде потекнуваат основачите на Марсеј. Името било предложено од францускиот астроном Бенџамин Валц .
2 Класификација и орбита
''Фокеја'' е родителско тело и носител на фамилијата Фокеја, голема астероидна фамилија на камени астероиди во внатрешниот главен појас.
Кружи околу Сонцето на растојание од 1,8–3,0 АU еднаш на секои 3 години и 9 месеци (1.358 дена). Неговата орбита има ексцентричност од 0,25 и наклон од 22 ° во однос на еклиптиката. Набљудувачкиот лак на телото започнува во Виенската опсерваторија во март 1860 година, речиси 7 години по нејзиното официјално набљудување на откритието во Марсеј.
3 Физички одлики
3.1 Спектрален тип
''Фокеја'' е камениот астероид од типот С и во Спектрална класификација на астероидите, и како таков е окарактеризиран и од други.
3.2 Светлински кривини
Фотометриските набљудувања на овој астероид во опсерваторијата Орган Меса во Лас Крус, Ново Мексико во текот на 2010 година дале светлинска крива со период од 9,9341 ± 0,0002 часа. Светлината во близина на најдлабокиот минимум на кривата на светлината покажале промени со фазниот агол, што е резултат на сенките кои се протегаат низ површинските неправилности. Добиени се и неколку други светлински кривини.
''Фокеја'' е проучуван и со радар.
3.3 Пречник и албедо
Според истражувањата спроведени од инфрацрвениот астрономски сателит IRAS, јапонскиот сателит <i>Akari и мисијата <i>NEOWISE на НАСА со инфрацрвени зраци, Фокеја има пречник помеѓу 61,05 и 83,21 километри, а неговата површина има албедо помеѓу 0,189 и 0,189.
''Колаборативната светлинска крива на астероидот'' ги прифаќа резултатите добиени од ''IRAS'', односно албедо од 0,2310 и пречник од 75,13 километри врз основа на апсолутна светлинска величина од 7,83.
3.4 Маса и густина
Астероидот има маса од (5,99 ± 0,60) × 10 <sup>17</sup> килограми и средна густина од грама на кубен сантиметар, што се наоѓа приближно помеѓу густината на варовник и бетон/чакал.
Имир (месечина)

Имир (месечина) , or Сатурн XIX, е повратна неправилна месечина на Сатурн.
Откриен е од Брет Џеј Гладман, и сор. во 2000 година, и со оглед на привремената ознака S/2000 S 1. Именуван е во август 2003 година, од Нордиска митологија, каде што Ymir е предок на сите Јотунс или мразни џинови.
Од месечините на кои им се потребни повеќе од 3 Земјини години да кружат околу Сатурн, Имир е најголемата, со пречник од околу .
Потребни се 3,6 Земјини години за да ја помине орбитата околу Сатурн.
left
Хати (месечина)

Хати (месечина) or Сатурн XLIII е природен сателит на Сатурн.
Неговото откритие беше објавено од Скот С. ШепардДејвид К. ЏуитЈан Т. Клејна, Брајан Г. Марсден на 4 мај 2005 година, од набљудувања направени помеѓу 12 декември 2004 и 11 март 2005 година. Хати е со пречник од околу 6 километри и кружи околу Сатурн на просечно растојание од 20.303 Mm за 1080 дена, со наклонетост од 163° до еклиптиката (165° до Сатурн на екватор), во повратна насока и со ексцентричност од 0,291. Во март 2013 година, синодскиот вртежен период беше измерен со ''Cassini'' на околу часа.
Ова е најбрзата позната ротација на сите месечини на Сатурн.
Именувана е во април 2007 година по Хати, џиновски волк од нордиската митологија, син на Фенрисулфр и брат близнак на Скол.
Нарви (месечина)

Нарви (месечина) or Сатурн XXXI е природен сателит на Сатурн.
Откриена е од тим астрономи предводени од Скот С. Шепард во 2003 година и ја доби привремената ознака „S/2003 S 1““.
1 Опис
Нарви е со пречник од околу 7 километри и кружи околу Сатурн на просечно растојание од 19.371.000 км за 1006.541 дена, со наклонетост од 136,8° кон еклиптиката (109° до екваторот на Сатурн), во насока повратно и со ексцентричност од 0,2990. Вртежниот период на Нарви е часа.
2 Именување
Именуван е во јануари 2005 година по Нарфи, џин во нордиската митологија. Името беше одобрено од Работната група на IAU за номенклатура на планетарен систем на 21 јануари 2005 година.
3 Надворешна врска
** April 11, 2003 (discovery)
* April 8, 2003 (discovery and ephemeris)
* January 21, 2005 (naming the moon)
Кари (месечина)

Кари (месечина) or СатурнXLV е природен сателит на Сатурн. Неговото откритие го објави Скот С. Шепард, Дејвид К. Џуит, Јан Клејна и Брајан Г. Марсден на 26 јуни 2006 година од набљудувања направени помеѓу јануари и април 2006 година.
Кари (месечина) е со пречник од околу 7 километри и кружи околу Сатурн на просечно растојание од 22.305.100 km за 1243,71 дена, со наклонетост од 148,4° кон еклиптиката (151,5° до екваторот на Сатурн), во повратно правец и со занесеност од 0,3405. Вртежниот период е определен да биде часа.
Именуван е во април 2007 година по Kári, син на Fornjót, персонификација на ветрот во Нордиската митологија.
Тримр (месечина)

Тхримр (месечина) , или Сатурн XXX, е природен сателит од Сатурн. или '' 'Сатурн XXX' '',
Откриена е од ] Gladman и колегите во 2000 година и му ја дале привремената ознака '' 'S / 2000 S 7' ''.
Неговото име доаѓа од Нордиска митологија, каде што е Тримр Јотун.
Тхримр е со пречник од околу 7 километри и кружи околу Сатурн на просечно растојание од 20.810 Mm за 1120.809 дена. Можеби се формирал од отпадоци кои биле исфрлени Фиби. Тримската орбита е повратна, на наклонетост од 175° кон еклиптиката (151° до екваторот на Сатурн) и со занесеност од 0,453. Нејзиниот вртежен период е часа.
Неговото име беше објавено во коси форма „''Thrym во . Меѓутоа, ИАУ Работна група за номенклатура на планетарен систем подоцна одлучи да го додаде номинатив наставката ''-r'' на коренот ''Thrym'' .
Етна (месечина)

Етна , познат и како , е повратно неправилна месечина на Јупитер.
Откриен е од тим астрономи од Универзитетот на Хаваи предводен од Скот С. Шепард, во 2001 година, и ја добил привремената ознака „'' '. Ајтне припаѓа на Групата Карме, составена од неправилни повратни месечини кои кружат околу Јупитер на растојание меѓу 23 и 24 Gm и на наклон од околу 165°.
Етна е со пречник од околу 3 километри и кружи околу Јупитер на просечно растојание од 22.285.000 km за 712,04 дена, со наклонетост од 166° кон еклиптиката (164° до екваторот на Јупитер), во повратно насока и со ексцентричност од 0,393.
Именувана е во август 2003 година по Етна, божествената персонификација на планината Етна, чии синови од Зевс (Јупитер) се Паличи, близнаците сицилијански богови на гејзер s (другите автори велат дека потекнуваат од Талија и/или Хефаистос).