procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Применета психологија

Применета психологија - употреба на психолошки методи и наоди од научната психологија за решавање на практични проблеми на однесување и искуство на луѓето животните. Менталното здравје, организациската психологија, бизнис менаџментот, образованието, здравството, дизајнот на производи, економијата, правото и законодавството се само неколку од областите под влијание на применета на психолошките принципи и наоди. Некои од областите на применетата психологија вклучуваат клиничка психологија, психологија за советување, еволутивна психологија, индустриска и организациска психологија, правна психологија, невропсихологија, психологија на професионално здравје, човечки фактори, форензичка психологија, инженерска психологија, училишна психологија, спортска психологија, сообраќајна психологија, психологија на заедниците, медицинска психологија. Покрсј тоа, голем број на специјализирани области во општото поле на психологијата имаат применети гранки (на пример, применета социјална психологија, применета когнитивна психологија). Сепак, линиите помеѓу специјализациите на подвидовите на психологијата и главните категории на применета психологија често се нејасни. На пример, психолог од човечки фактори може да користи теорија на когнитивна психологија. Ова може да се опише како психологија на човечкиот фактор или како применета когнитивна психологија.
Коучинг

Тренинг — форма на развој во која лицето кое се нарекува тренер го поддржува ученикот или клиентот во остварувањето на одредена лична или професионална цел преку обезбедување обука и упатства. Ученик понекогаш се нарекува коучи. Повремено, коучингот може да претставува неформален однос меѓу две лица, од коишто едниот има повеќе искуство и експертиза во споредба со другиот и нуди совети и насоки, а другиот следи и учи; но тренирањето се разликува од менторството, фокусирајќи се на специфични задачи или цели; наспроти поопштите цели или севкупен развој.
Образовна психологија

Образовна психологија — гранка на психологијата која се занимава со научно истражување за човековото учење. Проучувањето на процесите на учење, од перспективи на сознанието (когнитивни) и од однесувањето (бихевиористички), им овозможува на истражувачите да ги разберат поединечните разлики во интелигенцијата, когнитивниот развој, влијанието, мотивацијата, саморегулацијата и само-концептот, како и нивната улога во учењето, Областа на образовната психологија во голема мера се потпира на квантитативните методи, вклучувајќи ги и тестирањето и мерењето, за подобрување на образовните активности поврзани со дизајнот на наставата, управувањето (менаџирањето) со училницата и оценувањето, кои служат за да се олеснат процесите на учење во различни образовни поставки и програми низ целиот животен век.
Филозофија на психологија

Филозофија на психологијата се занимава со многу прашања поврзани со теоретските основи на современата психологија.
1 Преглед
Некои од прашањата кои ги проучува филозофијата на психологија се епистемолошките проблематики поврзани со методологијата на психолошкото истражување. Некои од нив се:
* Која е најсоодветната методологија за психологијата: ментализам, бихејвиоризам или компромис?
* Дали самоизвестувачките мерки се релијабилен метод за собирање податоци?* Кои заклучоци можат да се извлечат од тестирањето на нулта хипотеза?
* Дали личните доживувања (емоции, мотиви, верувања итн.) можат да се измерат објективно?
Другите прашања во филозофијата на психологија се филозофски прашања за природата на умот, мозокот и когницијата и можеби се почесто се сметаат за дел од когнитивната наука или филозофија на умот, како што се:
* Што е когнитивен модул?
* Дали луѓето се рационални суштества?
* Кои психолошки феномени произлегуваат од стандардот потребен за да се постигне научно знаење?
* Што е вродено?
Филозофијата на психологијата, исто така, внимателно го следи современиот придонес во когнитивната неврологија, еволуциска психологија и вештачката интелигенција, на пример, прашањето дали психолошките феномени можат да се објаснат преку методите на невронауката, еволуциската психологија и др. Иако сите овие се тесно поврзани полиња, сепак се поставуваат прашања околу соодветноста на употребата на нивните методи во психологијата. Некои од тие прашања се дали психологијата, наука за единките како системи за обработка на информации (види Donald Broadbent) се независни од она што се случува во умот, (иако психолозите во голема мера се согласуваат дека умот во некој аспект предизвикува однесување; понатаму дали умот е доволно развиен за да биде поле на плодно еволуциско истражување, и дали моделите за обработка на информации можат да придонесат повеќе од можни имплементации на когнитивните теории кои не даваат информации за умот ((Fodor & Pylyshyn 1988)
Филозофија на психологија е релативно ново поле бидејќи „научната“ психологија, односно психологијата која претпочита експериментални методи над интроспекцијата - досега ги водела психолошките студии во 19 век. Едно од главните прашања на филозофијата на психологијата е евалуација на придонесите на различните дисциплини кои постојат и се практикуваат.
Хистерија

Хистерија колоквијално значи неподнослив емоционален вишок. Општо земено, современите медицински професионалци се откажале од терминот „хистерија“ за означување на дијагностичка категорија, заменувајќи ја со попрецизно дефинирани категории, како што е наручување на соматизацијата. Во 1980 година, Американското здружение на психијатрија официјално ја смени дијагнозата на „хистерична невроза, тип на претворање“ на „нарушување на претворањето“.
Иако зборот хистерија потекнува од грчкиот збор за матка, хистера (''ὑστέρα''), именувањето на самиот поим хистерија не потекнува од ова античко значење, туку се поврзува со терминот „хистерично задушување“ - што значи чувство на топлина и неможност за дишење. Ова укажува на целосно физички причини за симптомите, но поврзувајќи ги со органот матка, сугерира дека нарушувањето може да се појави само кај жени.
Историски гледано, се мислело дека хистеријата се манифестира кај жени (женска хистерија) со различни симптоми, вклучувајќи: анксиозност, недостаток на здив, онесвестување, несоница, иритабилност, вознемиреност, како и нападно сексуално однесување.
Во современа секојдневна употреба, терминот ''хистерија'' означува паника на масата (масовна хистерија).
Терминот хистеричен/на, кога се однесува на поединец, може да значи дека тој или таа е емоционално вознемирен/на; кога се однесува на ситуација тоа не вклучува паника, тогаш значи дека таа ситуацијата ги обзема (хистерично смеење).
Проникливост

Проникливост — способност или дејство на предвидување што ќе се случи или што е потребно во иднина. Истражувањата покажуваат дека голем дел од секојдневните мисли на луѓето е насочена кон потенцијалните идни настани. Поради ова и нејзината улога во човечката контрола на планетата, природата или еволуцијата на предвидувањето е важна тема во психологијата. Неодамнешните невронаучни, развојни и когнитивни студии идентификуваат многу сличности со човечката способност да се потсетат на минатите епизоди. Списанието за наука избра нови докази за ваквите сличности како едно од првите десет научни достигнувања во 2007 година. Сепак, постојат фундаментални разлики помеѓу ментално патување низ времето во иднината- односно, проникливоста наспроти менталното патување нис времето во минатото- (односно, епизодната меморија). Проникливоста е класификацирана како однесување- (тајно и /или отворено) во управувањето (менаџментот), преглед, анализа и синтеза на минатите дефиниции и примени на концептор на предвидување во општа дефиниција, со цел да се направи концептор мерлив.
Лојалност

Лојалност, во општа употреба, е преданост и верност на народот, предизвикуваат, филозофија, држава, група или личност. Филозофите не се согласуваат за тоа што може да биде предмет на лојалност, како што некои тврдат дека лојалност е строго може да биде интерперсонална и само човечко суштество може да биде предмет на лојалност. Лојалноста во правни и политички науки се гледа како верност на поединец кон некоја нација, кон сопствената нација во која е роден и онаа која што ќе ја прифати како лично изјаснување ( припадност кон државјанство преку природување).
Киберпсихологија

Киберпсихологија (позната и како семрежна психологија или интернет-психологија) — област во развој  која ги опфаќа сите психолошки феномени поврзани со новите технологии. ''Кибер'' доаѓа од зборот кибер-простор - дигиталниот свет на компјутерски мрежи, посебно Интернет.
1 Преглед
Киберпсихологијата го проучува човековиот ум и однесување, како и начинот на кој технолошката култура, посебно виртуелната реалност и социјалните медиуми влијаат врз нив. Редовните истражувања се фокусираат на ефектот на Интернет и кибер-просторот на психологијата на поединците и групите. Некои популарни теми се: онлајн идентитет, онлајн односи, типовите на личности во кибер-просторот, психолошки трансфер во односот кон компјутерите, зависност од компјутери и Интернет, регресивно однесување во кибер-просторот, онлајн родовата идентификација итн. Психологијата на медиуми е нова психолошка дисциплина во развој. Друштвото за психологија на медиуми и технологија во рамките на Американската психолошка асоцијација (АПА) вклучува и многу кибер-психолози.
Додека статистичките и теоретски истражувања во оваа област се насочени кон користењето на Интернетот, киберпсихологијата исто така вклучува и изучување на психолошките ефекти на киборзите, вештачката интелигенција и виртуелната реалност. Иако некои од овие теми на прв поглед спаѓаат во доменот на научната фантастика, тие забрзано  се претвораат во научни факти, пред сè преку интердисциплинарните студии во полето на биологијата, инженерството и математиката. Киберпсихологијата останува отворена за подобрувања, вклучително и изучување на природата на тековните и идни трендови во третманот на психичките нарушувања поврзани со технолошкиот развој.
Теоретска психологија

Теоретска психологија - се занимава со теоретски и филозофски аспекти на психологијата и претставува интердисциплирана област со широк опсег на истражувања кои се фокусираат на комбинирање и инкорпорирање на веќе постоечките и развивање на теории за експерименталната психологија. Теоретската психологија е интердисциплнарна област во која се вклучени психолози специјализирани за широк спектар на психолошки гранки. Имало неколку истакнати пионери во теоретската психологија како Вилхем Вундт, Вилијам Џејмс, Сигмунд Фројд и Џон Б. Ватсон. Исто така имало бројни значајни соработници, меѓу кои Џером Каган, Алан Е. Каздин, Роберт Стернберг, Кенет Ј. Герген и Улрик Нијсер. Овие соработници често објавуваат во различни списанија, вклучувајќи ги најистакнатите за теоретска психологија, меѓу кои и ''Journal of Theoretical and Philosophical Psychology.'' Многу други организации почнуваат да ја препознаваат теоретската психологија како формална поделба на психологијата.
1 Потекло
Теоретската психологија потекнува од филозофијата, поспецифично од научната филозофија. Филозофијата тежнее да ја разбере природата и структурата на концептите, законите во кои овие концепти се применуваат и теориите кои ги комбинираат овие закони заедно. Една од овие специфични гранки на научната филозофија е теоретската психологија. Научната филозофија не користи научни методи за емпириско изведување на идеји за физичкиот свет преку спроведување на експерименти и толкување на нивните резултати. Како и да е сепак се работи за наука која што ја нагласува логиката и рационалноста зад самата наука, фрлајќи светлина на она што не може да биде објаснето преку емириски мерки. Исто така, има метафизички и епистемолошки фокус на сите луѓе додека ја инкорпорира природата и базичното човеково знаење. Исто како што научната филозофија е поврзана со науката, теоретската психологија е поврзана со психологијата, теоретската психологија е логички и рационално применета на концептите, законите и теориите. Теоретската психологија не е во позиција каде што теориите се оценуваат за вистинитоста и точноста. Многумина ја сметаат теоретската психологија како поддршка или рационализација на идејата за поголема вистинитост во психолошките теории, но тоа не е случајот. Теоретската психологија научно е заснована на пописот идејата која што се признава низ епистемологија.
Шаумбург

Шаумбург (|Schaumburg) — округ (''Landkreis'') во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се граничи со (од север надесно) окрузите Нинбург, Хановер и Хамелн-Пирмонт и сојузната покраина Северна Рајна-Вестфалија (окрузите Липе и Минден-Либеке).
1 Географија
Северната половина на округот Шаумбург се наоѓа во Северногерманската Низина, а јужната половина во Везерското Средногорје. ОВа се состои од ридски масиви, како што се Везер, Харл, Зинтел, Бикеберг и Дајстер. Шаумбуршката Шума е постојана низа на дрвја во насока на околу 60 степени долж северната граница на округот. Во близина на границата е езерото Штајнхудер Мер со површина од 29,1 км<sup>2</sup>, најголемо во Северна Германија. Реката Везер тече западно долж јужниот раб на ридскиот масив Виен. Пејзажот на запад е одреден од реката Везер, која е граница со соседниот округ Минден-Либеке. Понатаму тече низ Порта Вестфалика низ градот Бремен и се влева во Северното Море.
2 Историја
Округот Шаумбург бил создаден на 1 август 1977 година во рамки на окружната реформа на Долна Саксонија со спојување на поранешните окрузи Шаумбург-Липе и Грофовија Шаумбург. Градот Хесиш Олдендорф бил преместен во округот Хамелн-Пирмонт. Општините Гросенхајдорн, Идензермор-Нинграбен и Штајнхуде веќе биле преместени во општината Вунсдорф, со што станале дел од округот Хановер.
На крајот, округот Шаумбург ги пресликал границите на Грофовијата Шаумбург од средниот век. Шаумбург бил грофовија основано на почетокот на век. Кратко потоа, светиот римски цар ги назначил грофовите на Шаумбург како грофови на Холштајн.
Во текот на Триесетгодишната војна, Шаумбуршката династија немала машки наследник и грофовијата била поделена на Шаумбург (кој станал дел од Хесен-Касел) и Шаумбург-Липе (1640). Како член на Рајнскиот Сојуз, Шаумбург-Липе прераснал во кнежевство. Во 1815 година, Шаумбург-Липе станал дел од Германскиот Сојуз, а во 1871 година дел и од Германското Царство. Во 1918 година станало република. Малата Слободна Држава Шаумбург-Липе постоела до 1946 година кога станала административна област во рамките на Долна Саксонија. Шаумбург-Липе имала површина од 340 км<sup>2</sup> и население од 51.000 жители (во 1934 г.).
Хесенскиот Шаумбург бил припоен од Прусија заедно со остатокот на Хесен-Касел во 1866 година. По Втората светска војна, Шаумбург и Шаумбург-Липе станале окрузи во рамките на покраината Долна Саксонија, додека не биле споени повторно во 1977 година.
3 Грб
Грбот е скоро идентичен до стариот грб на Шаумбург, кој се користел од век. Замокот Шаумбург, во средновековниот период бил седиште на грофовите на Шаумбург, е сместен на Неселберг („планина коприва“) во Шаумбург. Листот од коприва во средината на грбот станал хералдички симбол на Холштајн, со што се претставува историската поврзаност помеѓу Холштајн и Шаумбург.
4 Градови и општини
Градови, Слободни општини, Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница;<sup>2</sup>град
5 Поврзано
* Хановер-Брауншвајг-Гетинген-Волфсбург
Гленр (божество)

Гленр (на старонордиски јазик: "отворање во облаците") — мажот на божицата Сол, која ги тера коњите на сонцето преку небото. Гленр е, исто така, алтернативно име за Глр, еден од коњите наведени меѓу оние кои ги возеле боговите, според Гилфагининг.
1 Наводи
Психологија на мирот

Психологија на мирот (или Мировна психологија) е огранок на психологија и мировните истражувања кои се занимаваат со психолошките аспекти на мирот, конфликтот, насилството и војната. Мировната психологија може да се одликува со четри меѓусебно поврзани столбови (1) истражување, (2) образование, (3) пракса и (4) застапување. Првиот столб, истражување, е најобезбеден во овој напис.
Мировните психолошки активности се засноваат на психолошки модели (теории) и методи; тие обично се нормативно врзани во нивните средства и цели, работејќи кон идеалот на одржлив мир користејќи (колку што е можно) ненасилни средства. Насилството и мирот обично се дефинираат во однос на проширената концептуализација на мирот на Јохан Галтунг, според која мирот не е само отсуство на лично (директно) насилство и војна (= негативен мир), туку и отсуство на структурно (индиректно) и културно насилство (= позитивен мир). Идеалот на мирот, исто така, може да се концептуализира како сеопфатно спроведување на човековите права (граѓански, политички, економски, социјални и културни права); ова, меѓу другите цели, треба да обезбеди задоволување на основните човечки потреби, како што се позитивниот личен и социјален идентитет, чувство на контрола, безбедноста, (социјалната) правда, благосостојбата, безбедното опкружување и пристап до соодветна храна и засолниште.
1 Наводи
Умствена отвореност

Умствена отвореност е рецептивност кон нови идеи. Отвореноста се однесува на начинот на кој луѓето пристапуваат кон гледиштата и знаењата на другите. Со зборовите на Дин Тјосволд ,,го инкорпорира верувањето дека другите треба да бидат слободни да ги изразат своите ставови и дека треба да се препознае вредноста на знаењето на другите". Џејсон Беар дефинира отворено лице како она кое ,,карактеристично се движи подалеку или привремено ги издвојува сопствените докстатички заложби со цел да им даде фер и непристрасно сослушување на интелектуалната опозиција". Дефиницијата на Џек Квонг гледа на отвореноста како ,,подготвеност сериозно да се сфати романското гледиште".
Според Вејн Ригс, слободноумноста извира од свеста за интринзичната грешка на споствените верувања; оттука произлегува дека отворените поединци се повеќе склони да ги слушаат и серозно да размислуваат за гледиштата кои се различни од нивните.
Постојат различни скали за мерење на отвореноста. Се тврди дека училиштата треба да ја нагластуваат умствената отвореност повеќе од релативизмот на својата научна настава, бидејќи научната заедница не прифаќа релативистички начин на размислување.
Според Бертнанд Расел, критичкото размислување претходи на умствената отвореност. Критичкиот став вклучува умствена отвореност со почит кон нашите верувања.
Умствената отвореност се смета за важна лична црта за делотворно учество во менаџмент тим и слични групи. Умствената отвореност често се поттикнува во групни опкружувања во различни култури и нови околини.
1 Наводи
Пица Хаваи

Пица Хаваи е варијанта на пица, која се состои од основно тесто со сос од домати, шунка, ананас и кашкавал.
И покрај името, овој стил на пица не потекнува од Хаваи, туку од Канада. Пица Хаваи е измислена во 1962 година во Чатам (Онтарио, Канада) во ресторанот на Сем Панопулос (1934-2017). Таа е најпопуларна во Австралија, каде што има пазарен удел од 15% од продадените пици. Во однос на именувањето на јадењето, Панопулос го избрал „Хаваи“ според брендот на конзервиран ананас што го користел.
Се нарекува по множеството "à la Hawaii", кое се определува со додавање на ананас. Архипелагот се смета за една од најдобро растечките области на ананас. Слично на пица Хаваи, познатиот тост Хаваи бил создаден во Германија во 1950-тите од страна на ТВ-готвачот Клеменс Вилменрод.
Едмилсон

Жозе Едмилсон Гомес де Мораес (роден на 10 јули 1976 година),  едноставно познат како Едмилсон, е пензиониран бразилски фудбалер.
Настапувал или како одбранбен играч од средниот ред или централен дефанзивец, тој играл во три земји во својата професионална кариера, претставувајќи се со тимски и поединечните успех во СаоПаоло, Лион и Барселона (по четири сезони секој во последните два клуба).
Настапил 40 пати за репрезентацијата на Бразил, Едмилсон ја претставувал нацијата во 2002 година на Светското Првенство, помагајќи и да победи на турнирот.
Селен (растение)

Селен, ''Levisticum officinale'', е високо повеќегодишно растение, единствен вид во родот ''Levisticum'' во фамилијата Apiaceae, потсемејство Apioideae.
1 Опис
Селенот е повеќегодишно растение со силен мирис. По две-три години достигнува височина и до два метра. Коренот е дебел и сочен, кој станува дрвенест кај постарите билки. Стебленцето е исправено, ребресто, празно и голо. Листовите се големи, жолтозелени по боја. Цветовите се собрани во штитовидни соцветија. Плодот е елипсовиден шизокарп со дебели крила, жолт или темен. Цвета во јули.
Самообвинување

Самообвинување е когнитивен процес во кој поединецот ги препишува стресните настани за себе. Насоката на која што поединецот ја препишува вината често има импликации во емоционалноста и однесувањето во стресната ситуација.
Самообвинувањето е честа реакција во стресните настани. и има одредени ефекти на тоа како поединците се адаптираат. Се претпоставува дека видовите на самообвинување придонесуваат кон депресивноста; самообвинувањето е компонента на емоциите насочени кон себе како вина и гадење од себе. Поради комуналитетот на самообинувањето и реакциите на стрес и нивната улога во емоциите, самообвинувањето треба да биде проучено користејќи психолошки перспективи на стрес и справување.
1 Самообинување и стрес
Додека концептуализацијата на стресот се разликуваат, најдоминантни се моделите на стрес кои се засноваат на проценка. Овие модели го дефинираат стресот како како реакција на субјективна проценка, во зависност од околностите во кои поединецот се наоѓа. Всушност стрес се појавува кога поединецот се соочува со фактор од околината за којшто нема способност за справување. Процесот на оценување на ситуациите како изискувачки или неизискувачки се нарекува проценка, а овој процес може да се случи брзо и несвесно. Стресот не произлегува од самите настаните, тој произлегува од конфликтот на ситуацијата која е во судир со целите на поединецот. Стресот е систематична психолошка компонента која вклучува субјективни емоции и мотивациска компонента, некои истражувачи го сметаат стресот како поткатегорија на тесно поврзан систем на емоции, кои исто така зависи од проценката и мотивациското однесување.
По завршување на проценката, активностите за намалување на стресот претставуваат процес на справување. Справувањето може да вклучи промени во односот помеѓу ситуацијата и животната средина (промена на ситуацијата или целите што довеле до проценката на стрес), намалување на емоционалните последици од проценката на стресот или избегнување на размислување за стресната ситуација. За време и по трауматичните настани, проценките на поединците влијаат на тоа колку е стресен настанот, нивните верувања за тоа што го предизвикал настанот, значењето што тие го препишале на настанот и промените што ги прават во нивното идно однесување.
Манџурискиот кандидат (филм од 1962)

„Манџурискиот кандидат“ (англиски: ''The Manchurian Candidate'') — американски филм од 1962 година, во режија на Џон Франкенхајмер (John Frankenheimer) по сценариото на Џорџ Акселрод (George Axelrod). Главните улоги ги играат: Френк Синатра (Frank Sinatra), Лоренс Харви (Laurence Harvey), Џенет Ли (Janet Leigh), Лесли Париш (Leslie Parrish) и Анџела Ленсбери (Angela Lansbury). Филмот е адаптација на истоимениот роман на Ричард Кондон. Филмот е добитник на бројни награди, а бил номиниран и за „Оскар“ во неколку категории.
1 Синопсис
Дејството на филмот се одвива за време на Корејската војна, во 1952 година. Една американска патрола паѓа во заседа и завршува во советскиот воен затвор. По една година, одредот успева да побегне од заробеништвото, по што наредникот Рејмонд Шо (го игра Харви) е одликуван со „Медалот на Честа“. Неговата мајка, Еленор Ајзлин (ја игра Ленсбери), сопруга на сенаторот Џон Ајзлин, го искористува успехот на својот син за сопствените политички цели. Меѓутоа, Бенет Марко (го игра Синатра), соборецот на наредникот Шо, се сомнева во успехот на Шо. Бенет веќе подолго време страда од кошмари и од чудни сеќавања, а тоа го мотивира да почне да истражува, што се случило во Кореја. Набргу, тој открива завера од големи размери која може да ја запре само тој.
Ходр

Ходр (старонордиски ''Höðr'') – слеп бог од нордиската митологија. Тој е од родот на Асите бидејќи е син на Один. Мајка му е божицата Фриг. Ненамерно го усмртил својот брат Балдер, најубавиот и најмилиот меѓу боговите.
1 Убиството на Балдер
Сите работи, и живи и неживи, ѝ ветиле на Фриг дека нема да му наштетат на Балдер. Единствено тоа не го сторила имелата, бидејќи Фриг ја сметала за многу млада и безопасна за да од неа бара заклетва. Така боговите го поминувале времето гаѓајќи го Балдер, што многу ги забавувало бидејќи овој бил неранлив. Ходр не учествувал во таквите игри бидејќи бил слеп. Еден ден му пришол Локи и му понудил да му помогне и тој да го погоди брата си. В рака му дал стрела од имела (за која дознал дека не се заколнала) и му помогнал да ја истрела во права насока. Балдер, погоден, веднаш умира.
2 Рагнарок
Снори Стурлусон во Прозната еда не зборува што му се случило на Ходр. Сепак, зборувајќи за пропаста на боговите, Рагнарок, вели дека на преживеаните Магни, Моди, Видар и Вали, од земјата на мртвите, од Хел, ќе им се придружат Балдер и Ходр. Што значи дека Ходр на некој начин бил усмртен. Други извори говорат дека Один со џинката Ринд го зачнал синот Видар. Според некои Один ја силовал Ринд. Видар пораснал за еден ден и го усмртил Ходр.
Според забележаното во Saxo Grammaticus, браќата Ходр и Балдер се соперници за раката на Нана. На крајот Ходр го усмртува злиот брат Балдер.
Културно наследство на Македонија во Општина Гостивар

Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Гостивар според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
+, Број, Општина, Населено место, Објект, Фотографија
1, Општина Гостивар, Гостивар, Спомен-костурница
2, Општина Гостивар, Гостивар, Куќа на ул. „Кочо Зази“ бр. 85
3, Општина Гостивар, Гостивар, Куќа на ул. „Иво Рибар Лола“ бр. 80
4, Општина Гостивар, Гостивар, Бегова куќа
5, Општина Гостивар, Гостивар, Куќа на Канчески
6, Општина Гостивар, Гостивар, Саат-кула
7, Општина Гостивар, Равен, Археолошко наоѓалиште „Кале“
8, Општина Гостивар, Равен, Стара џамија
Жолти елеци

Движењето на жолтите елеци (на |Mouvement des gilets jaunes) или само Жолти Елеци е протестно движење кое се појавило во Франција како резултат на зголемениот данок на гориво за возила. Брзо се проширило и во Белгија и други земји како и во прекуморскиот француски регион Реинион. Движењето се појавува при крајот на октомври 2018 година со интернет петиција, а во ноември се организира на протести, достигнувајќи бројка до околу 300.000 демонстранти. Се користи со методи на граѓанска непослушност, демонстрации, блокирање на патишта.
Пискупска Река

Пискупска Река — река во Македонија, сместена на планината Јабланица.
1 Тек
Поминува низ селото Пискупштина и се влева во реката Црн Дрим, северно од градот Струга.
Зафаќа сливно подрачје од 53,38 км<sup>2</sup>.
2 Поврзано
* Пискупштина
* Јабланица
* Црн Дрим
TIM-цилиндар

TIM цилиндар (англ. TIM barrel) — сочуван белковински (белковински) склоп кој се состои од осум α-завојници и осум паралелни β-нишки, кои наизменично се менуваат долж полипептидниот ’рбет. Структурата е именувана по ензимот триозафосфат изомераза. TIM цилиндрите се едни од најчестите белковински склопови. Една од најинтригантните одлики на членовите на оваа класа на белковини е тоа што иако сите го имаат истиот третичен склоп, помеѓу нив постои многу мала сличност во аминокиселинската низа. Најмалку 15 различни ензимски фамилии имаат структура на TIM цилиндар на активното место, кое секогаш се наоѓа на C-терминалниот крај на осумте паралелни бета-нишки.
1 Структура и состав
TIM цилиндрите спаѓаат во α/β белковински склопови, бидејќи тие имаат наизменичен распоред на α-завојници и β-нишки во еден домен. Во TIM цилиндарот, завојниците и нишките (обично по 8 од двете) формираат извиен и затворен соленоид, кој тополошки е познат како тороид. Паралелните β-нишки го чинат внатрешниот ѕид на цилиндарот (затоа тој претставува β-цилиндар), додека α-завојниците го чинат надворешниот ѕид на цилиндарот. Секоја β-нишка се поврзува со соседната β-нишка во цилиндарот преку долга десногира петелка, која вклучува еден од завојниците, така што N-до-C обојувањето во дијаграмот на лента, гледан одозгора, има редослед на боите на виножитото низ целиот цилиндар. Затоа, за TIM цилиндарот, исто така, може да се каже дека е изграден од 8 преклопувачки, десногири β-α-β супервторични структури.
Иако дијаграмот на лента прикажува празнина во централното јадро на белковината, треба да се нагласи дека страничните ланци на аминокиселинските остатоци не се прикажани во оваа репрезентација. Јадрото на белковината е всушност густо спакувано, претежно со големи, хидрофобни аминокиселински остатоци, иако се присутни и неколку глицини. Интеракциите на пакување во јадрото, помеѓу бета нишките и алфа-завојниците, се главно од хидрофобна природа, а разгранетите алифатични остатоци валин, леуцин и изолеуцин сочинуваат околу 40% од вкупните остатоци во β-нишките.
2 Региони на петелки
Од околу 200 аминокиселински остатоци потребни за целосно формирање на TIM цилиндарот, околу 160 се сметаат за структурно еквивалентни кај различните белковини кои го поседуваат овој склоп. Останатите остатоци се наоѓаат во регионите на петелки кои ги поврзуваат завојниците и нишките; петелките на C-терминалниот крај на нишките го содржат активното место. Ова е една од причините зошто TIM цилиндарот е толку честа структура: остатоците кои се потребни за одржување на структурата и остатоците кои влијаат на ензимската катализа се наоѓаат во различни групи. Поврзувачките (линкер) петелки можат да бидат толку долги што можат да содржат сосема други белковински домени. Неодамна, било покажано дека каталитичките петелки можат да бидат разменети помеѓу различни ензими кои содржат TIM цилиндар во својата структура.
3 Поврзано
*Склопување на белковините
*Триозафосфат изомераза
4 Наводи
Адолесценција

Адолесценција (од латински ''adolescere'', што значи „да порасне“) — преодна фаза на физички и психолошки развој кој генерално се случува во периодот на пубертет кон законската зрелост (полнолетство). Адолесценција е вообичаено се поврзува со тинејџерските години, но нејзините физички, психолошки или културни манифестации можат да започнат порано и да завршат подоцна. На пример, пубертетот типично почнува за време на преадолесценцијата, особено кај женските. Физичкиот развој (особено кај машките), и когнитивниот развој може да се продолжи и во раните дваесетти години. Така возраста обезбедува само груб знак за адолесценцијата, а научниците сметаат дека е тешко да се согласат за прецизна дефиниција на адолесценцијата.
Темелното разбирање на адолесценцијата во општеството зависи од информациите од различните перспективи, вклучувајќи ги: психологијата, историјата, социологијата, образованието и антропологијата. Во рамките на сите овие перспективи, на адолесценцијата се гледа како преоден период меѓу детството и возрасносто доба, чија културна цел е подготовка на децата за возрасните улоги. Тоа е период на повеќекратни транзиции вклучувајќи ги образованието, едукацијата и невработеноста, како и транзиција од едни животни услови во други.
Крајот на адолесценцијата и почетокот на возрасното доба варира во зависност од државата, Понатаму, дури и во рамките на единствена држава или култура може да има различни возрасти во која еден поединец може да се смета за доволно зрела за општеството да им довери одредени привилегии и одговорности. Овие привилегии и одговорности вклучуваат возачка дозвола, правни сексуални односи, служење војска, купување и конзумирање алкохол, право на гласање, склучување договори, завршување одредено ниво на образование, брак, како и одговорност за почитување на законите. Адолесценцијата вообичаено е придружена со независност поддржана од родителите или законските старатели, вклучувајќи помал надзор споредбено со преадолесценцијата.
Во изучувањето на развојот на адолесценцијата, таа може да се дефинира биолошки, како физичка транзиција означена со почетокот на пубертетот и терминација на физичкиот раст и развој; когнитивно, како промени во способноста за апстрактно и повеќедимензионално мислење; како и социјално, како период на подготовка за возрасни улоги.
Големите пубертетски и биолошки промени, вклучуваат промени на сексуалните органи, висината, тежината, мускулната маса, како и големи промени во структурата и организацијата на мозокот. Когнитивните способности опфаќаат и зголемување на знаењето и на способноста да размислуваат апстрактно и да резонираат поефективно. Проучувањето на развојот на адолесценцијата честопати вклучува интердисциплинарна соработка.
Црква „Св. Никола“ - Пискупштина

Свети Никола — главна селска црква во селото Пискупштина.
Сместена е над селото, а околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
1 Историја
Црквата била обновена во текот на 2008 година на стари темели од страна на Никола Цутески.
2 Галерија
3 Поврзано
* Црква „Св. Јован Претеча“
* Пискупштина
* Дебарско-кичевска епархија
* Струшко архијерејско намесништво
* Трета струшка парохија
Фриг

Фриг (старонордиски: Frigg) – старонордиска божица, сопруга на Один, мајка на Балдер, Ходр и Хермод. Се чини дека потекнува од родот Вани, а му станал жена на Один после спогодбата меѓу Асите и Ваните дека нема повеќе меѓусебно да војуваат. Родители би можеле да ѝ бидат богот Фјоргин и божицата Нот (Ноќ). По мајка му е полусестра на богот Њорд. Била сметана за врховна божица на Асите.
Божицата Сага со која Один пие од златни шолји во нејзината палата, би можеле да биде всушност Фриг, што значи дека Сага ѝ е друго име.
Се смета за божица на бракот, мајчинството и плодноста. Можеле да ја гледа иднината, но не можела да ја измени, ниту имала обичај да зборува за она што го видела.
Единствено таа смеела да седи на Одиновиот престол Хилдскјалф од каде се гледал целиот свет. Иако се во брак, Фриг не живее заедно со Один, туку има сопствена палата, Фенсалир или „Мочуришни сали“
Нејзини придружнички се:
* божицата Фула која ја носи кутијата на Фриг и се грижи за нејзините чевли. Покрај тоа ги знае сите нејзини тајни;
* божицата Хлин што значи Чуварка; таа ги чува луѓето кои Фриг сака да ги спаси од неволји;
* божицата Гна која за Фриг ги извршува работите на другиот свет.
Сочувани се неколку приказни во кои е вклучена и Фриг. Спрема една живела со браќата на Один, Вили и Ве во полиандрична врска за време на долгото отсуство на Один, кога мислеле дека тој нема веќе да се врати. По враќањето браќата му ја предале власта, а Фриг му се вратила како законита сопруга.
Но можеби најпозната е онаа за смртта на нејзиниот син Балдер, кого таа со целата мајчинска упорност се обидува да го спаси иако знае дека пророштвото не може да се измени. Прво бара од секое живо и неживо нешто да се заколна дека нема да го повреди, а кога тој сепак погинува, праќа гласник кај самата божица Хела да го откупи, и се обидува да го наговори целиот свет и сите нешта во него поединечно да жалат по него за Хела да го врати. За малку ќе ѝ успеело, но една џинка, се чини преправен Локи одбива да тагува и Балдер останува мртов.
Јаков Стобиски

Јаков Стобиски (световно име Мирослав (Мики) Милчевски, роден во на ) — македонско свештено лице и викарен епископ на Митрополитот струмички Наум, со титула Полјански, и подоцна, со титула Стобиски.
1 Животопис
Јаков е роден на 23 ноември 1983 година во Куманово. Во 2004 година дошол во Струмица како искушеник. Замонашен во 2005 година од страна на Митрополитот Струмички Наум во манастирот во Водоча.
Од 2010 година, тој станал старешина на манастирското братство во манастирот „Свети Антониј и свети великомаченик Георгиј“, во струмичко Ново Село.
Во 2017 година е произведен за архимандрит во храмот „Свети Григориј Палама и свети Димитриј Солунски“, Струмица.
Дипломирал на Богословскиот факултет во Скопје во 2018 година.
Светиот Архиерејски Синод на МПЦ-ОА одлуката за хиротонија ја донел на 29 септември 2018 година. За епископ Полјански, тој бил хиротонисан на 25 ноември 2018 година, на денот на соборот на епископите, во Водочкиот манастир. Со тој чин Јаков станал 13 владика на МПЦ-ОА.
Подоцна, во 2019 година, титулата му е сменета во Стобиски.
Мирјана Карановиќ

Мирјана Карановиќ (српски: ''Мирјана Карановић'') — српска и југословенска театарска и филмска глумица.
1 Животопис
Дипломирала во 1984. година, на Факултетот за драмски уметности во Белград, со улогата во претставата „Големо и мало“ на Бото Штраус. За нејзиниот општествен ангажман била одликувана со наградата „Освојување на слободата“.
2 Кариера
Својата прва филмска улога Мирјана Карановиќ ја остварила на возраст од 23 години, во филмот „Венецот на Петрија“. Паралелно со филмската кариера, таа настапувала на театарските сцени во повеќе театарски куќи, како: „Југословенско драмско позориште“, „Звездара театар“, „Београдско драмско позориште“, „Битеф театар“, „Атеље 212“, „Камерни театар 55“, „Центар за културну деконтаминацију“, итн. За остварените улоги, Карановиќ ги добила сите релевантни српски и југословенски награди за театар и за филм, а некои од нив и повеќапати. Исто така, таа е наградена и со „Златна мечка“ на Берлинскиот филмски фестивал, како и со Францускиот орден „Витез на културата и уметноста“.
Манџурискиот кандидат (филм од 2004)

Манџурискиот кандидат (англиски: ''The Manchurian Candidate'') - американски филм од 2004 година, во режија на Џонатан Дем. Главните улоги ги играат: Дензел Вашингтон, Мерил Стрип, Лиев Шрајбер, Џефри Рајт и Џон Војт. Филмот е адаптација на истоимениот роман на Ричард Кондон.
1 Синопсис
Дејството на филмот почнува за време на првата Заливска војна, кога една американска патрола паѓа во заседа при што капетанот Бен Марко се онесвестува, но наредникот Рејмонд Шо успева да ја спаси својата група поради што подоцна е одликуван со „Медалот на Честа“. Благодарејќи на поддршката на неговата мајка, Еленор Ајзлин, сопруга на покојниот сенатор Џон Ајзлин, тој станува конгресмен, а подоцна и кандидат за потпретседател на САД. По завршувањето на еден говор во училиште, на Бен Марко му пристапува еден поранешен соборец, кажувајќи му дека сонува чудни соништа. Бидејќи и Бен Марко ги сонува истите работи, тоа го мотивира да почне да истражува, што се случило во Кувајт. Набргу, тој открива дека во него е вграден имплант, со чија помош некој му го контролира мозокот. Исто така, и Рејмонд Шо има таков имплант, а неговите постапки ги контролира фирмата „Манџурија Глобал“ со која е поврзана и мајката на Рејмонд. Бен Марко воспоставува контакт со Рејмонд, а потоа и го напаѓа, поради што е под надзор на ФБИ. Бен Марко полека почнува да собира докази кои покажуваат дека херојската случка во Кувајт воопшто не се случила. Неговиот пријател му ги брише вградените сеќавања, по што Бен Марко почнува да се сеќава дека тој и неговите „соборци“, всушност, биле затворени на еден пуст остров, каде група научници им вградиле импланти во мозоците и така ги контролираат нивните постапки. Откако ги убива својата поранешна девојка и нејзиниот татко, Рејмнод Шо конечно ги сфаќа застрашувачките димензии на заверата на „Манџурија Глобал“. На денот на гласањето, тој се среќава со Бен Марко и му кажува дека фирмата ќе го злоупотреби и него. Навистина, Бен Марко е хипнотизиран да го убие новоизбраниот претседател на САД, по што треба да изврши самоубиство. Меѓутоа, во последен миг, Рејмнод ја менува својата местоположба, по што Бен Марко ги убива него и мајка му. Агентите на ФБИ го рануваат Бен Марко, по што се разоткрива целата завера на „Манџурија Глобал“.
Список на земји по највисока точка

Ова е список на земјите во светот според нивните највисоки точки.
Надморската висина се изразува како вертикално растојание на точката од појдовниот геоид, кој претставува математички модел на морското ниво на Земјата и има рамносилна тежна површина.
1 Табела
Земја или територија, Највисока точка, Надморска висина (м)
Ношак
Кораб
Тахат
Лата
Кома Педроза
Моко
Крокус
Винсон
Обама
Аконкагва<ref е највисоката точка вон Азија.
Гросглокнер
Базардузу
Алвернија
Чадлива Планина
Мовдок Муал
Хилаби
Ѕержинска Гора
Сињал де Ботранж
Дојлс Дилајт
Сокбаро
Таун
Кангкар Пунсум
Сахама
Маглиќ
Оце
Олавтопен
Пику да Неблина,
безимено место на атолот Диего Гарсија
Букит Пагон
Мусала
Тенакуру
Хеха
Пном Аорал
Камерун
Логан, Монт Еверест
Чимборасо
Белви
Орохена
Ле Мулен
Нимба
безимено место во североисточниот агол на земјата
Рораима,
Пик ла Сел
Херд и Макдоналд, Мосон<ref
Серо Лас Минас
Тајмо Шан
Кекеш
Кванаталсхнукир
Кангченѕунга
Пунчак Џаја
Демавенд
Шиха Дар
Карантуил
Снејфел
Мерон (или Хермон ако се брои Голанската Висорамнина)
Вутеве
Бити
Граушпиц
Аукштојас
Кнајф
Колоан Алто
Голем Кораб
Марумукутру
Муланџе
Кинабалу на Борнео
Нанлод на атолот Понпеј
Баланешт
по шеталиштето Ревоар на планината Ажел
Хујтен
Зла Колата
Чансес
Пање
Кукова Планина (Аораки)
Пунта
Курајн Абу ел-Баул
Питон де Неж
Молдовјану
Елбрус
Карисимби
<ref, безимено место
Морн ди Вите
Врв на Кралицата Мери на Тристан да Куња
Љамуига
Жими
Пик Паради
Морн де ла Гранд Монтањ
Суфриер
Силисили
Титано
Пику де Саун Томе
Забел Сауда
безимено место 2,7 км југоисточно од Непен Дијака
Миџор (или Ѓеравица, ако се смета и Косово)
Морн Сејшелоа на Мае
Бинтумани
Букит Тимах
место 200 м југозападно од врвот Флегстаф
Герлаховски Штит
Триглав
Попоманасеу на Гвадалканал
Шимбирис
Мафади
Паџет на Тенерифе
Спретли, Јушан
Исмаил Самани
Килиманџаро
Дој Интанон
Татамајлау
Агу
безимено место
безимено место на островот Као
Ел Серо дел Арипо
Џебел еш-Шамби
Арарат
Ајрибаба
Сини Ридови
безимено место
Маргерита
Говерла
Џебел Џаис
Бен Невис
Денали
безимен рид на Песочниот Остров
Серо Катедрал
Хазрет Султан
Табвемасана
Ватикански Рид
Пико Боливар
Фансипан
Сејџ на Тортола
Краун на Сент Томас
Пуке
Џабал Наби Шуајб
Централна Мафинга
Њангани
Земја, Монт Еверест<ref
2 Галерија
3 Поврзано
* Геодезија
* Геоид
* Врв
* Топографска истакнатост
Ајлзен (општинска заедница)

Ајлзен (|Eilsen) — општинска заедница во округот Шаумбург, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во општината Бад Ајлзен.
Општинската заедница Ајлзен се состои од следниве општини:
# Анзен
# Бад Ајлзен
# Буххолц
# Хесен
# Луден
Слејпнир

Слејпнир – коњот на Один, врховниот бог во нордиската митологија.
Снејпнир е сивчо, а карактеристичен е по своите осум нозе, кои најверојатно ја симболизираат неговата брзина, бидејќи тој е најбрзиот коњ на светот. И не само тоа, тој подеднакво добро трча и на земја, и во воздух и на море.
Единствено Один можел да го јава.
1 Потекло на Слејпнир
Било тоа кога боговите одлучиле да изградат град за себе кога дошол некој градител и им понудил на боговите на Асите дека ќе им изгради град толку цврст така што ни горските ни мразните џинови не би можеле да влезат во него. За надомест ги побарал Сонцето, Месечината и божицата Фреја. Боговите почнале да се советуваат, а се чинело дека Локи најмногу ги наговарал. На крајот боговите ја прифатиле цената ако градителот успее да го изгради градот во текот на зимата, со тоа што никој не смее да му помага. Градителот побарал да му се допушти да го користи својот коњ Свадилфари, а Локи предложил истото да се прифати.
И така градителот започнал со градба со помош на својот коњ кој довлекувал камен. А всушност довлекувал камени планини. Тоа на боговите има причинило многу сомнително, но бидејќи богот Тор бил на исток каде се борел против троловите, боговите не преземале ништо. Но три дена пред почетокот на пролетта боговите увиделе дека градот наскоро ќе биде готов, а како не сакале да ја изгубат нивната најдрага божица, а ни Сонцето и Месечината, почнале да размислуваат за тоа кој воопшто предложил Фреја да се мажи за џинот. Сите знаеле дека таков лош предлог морало да дојде од Локи. Му рекле дека мора да смисли начин да го поништи лошиот договор или лошо ќе помине.
Една вечер кога градителот возел камен, од шумата истрчала преубава бела кобила, а Свадилфари подивел и побегнал по неа. Градителот не успеал да го најде, а градот не бил довршен на време, па побеснел. Боговите тогаш сфатиле дека тој всушност е горски џин, па веднаш го викнале најсилниот од нив , Тор да го избрка без Сонце, Месечина и Фреја. И така било.
А Локи, кој поседувал моќ на метаморфоза, наскоро ождребил сиво осмоного ждребе кое го добил Один. А тој бил најдобриот коњ што некогаш го имале боговите и луѓето.
Втора струшка парохија

Втора струшка парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Струшкото архијерејско намесништво на Дебарско-кичевската епархија. Парохијата ги опфаќа селата Мислешево, Збажди, Буринец, Модрич, Вишни и Мали Влај.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Јован Крстител“, Мислешево
Црква „Воведение во храм на Пресвета Богородица“, Мислешево, 19922007
Црква „Св. Климент Охридски“, Мислешево
Црква „Успение на Пресвета Богородица“, Збажди, век
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“, Буринец, век
Црква „Успение на Пресвета Богородица“, Модрич, 1894
Црква „Св. Никола“, Модрич
Црква „Св. Атанасиј“, Модрич
Црква „Св. Ѓорѓи“, Модрич
Црква „Св. Архангел Гаврил“, Модрич
Црква „Св. Атанасиј“, Вишни, век
Црква „Св. Никола“, Вишни, 1999
Црква „Св. Климент“, Вишни
Црква „Св. Недела“, Вишни
Црква „Вознесение Христово“, Вишни
Црква „Св. Петка“, Вишни, 2007
Црква „Св. Никола“, Мали Влај
Црква „Св. Атанасиј“, Мали Влај
Црква „Св. Петка“, Мали Влај
2 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
Бесниот Орландо

Бесниот Орландо (италијански: ''Orlando furioso'') - еп на италијанскиот поет Лодовико Ариосто од 1532 година.
1 Содржина
Во епот се опишуваат јуначките дела на Орландо. Маварите, предводени од Аграмант војуваат против војската на Карло Велики. Додека Париз е под опсада, архангелот Михаил предизвикува неслога меѓу Маварите, но Аграмант повторно воспоставува ред. Подоцна, Орландо полудува од љубомора попради тоа што неговата сакана принцеза Анџелика го сакала младиот Мавар, Медор.
2 Осврт кон делото
Во 1555 година се појавило продолжението на „Бесниот Орландо“, дело на шпанскиот писател Николас де Еспиноса, Во 1555 година, со наслов „Втор дел на Орландо, со Вистинскиот настан на познатата битка кај Ронсесвали“, во кое шпанскиот јунак Бернандо дел Карпио го победил Орландо во Битката кај Ронсесвали. Љубовта меѓу Анџелика и Медор била обработена во книгата на Луис Бараона де Сето, „Солзите на Анџелика“ од 1586 година.
Бад Ајлзен

Бад Ајлзен (|Bad Eilsen) — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 11 километри југозападно од окружниот град Штатхаген и 13 километри југоисточно од Минден.
Општината претставува административно седиште на општинската заедница Ајлзен.
1 Географија
Бад Ајлзен се наоѓа помеѓу ридските масиви Харл и Бикеберг, северно од масивот Везер и помеѓу градовите Бикебург, Ринтелн и Обернкирхен. Во југозападниот дел на општината се наоѓа покраинската граница со Северна Рајна-Вестфалија. Бикебургер Ауе тече низ местото.
Буххолц (кај Штатхаген)

Буххолц (службено познат како Буххолц (кај Штатхаген); |Buchholz (bei Stadthagen)) — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Општината се наоѓа во Природниот парк „Висорамнини Везер Шаумбург-Хамелн“ помеѓу Минден и Хамелн.
Хесен (Долна Саксонија)

Хесен (|Heeßen) — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа во северниот дел од Природниот парк „Висорамнини Везер Шаумбург-Хамелн“ помеѓу Минден и Хамелн.
1.2 Соседни општини
Општината се граничи со општините Бад Ајлзен и Буххолц, градот Ринтелн, како и општината Луден.
Луден

Луден (|Luhden) — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Луден се наоѓа во долина помеѓу ридските масиви Харл на север и Везер на југ и се граничи со шест општини. На исток и североисток се граничи со општините Буххолц (кај Штатхаген) и Хесен, додека на север и северозапад со општината Бад Ајлзен и градот Бикебург. На запад се наоѓа сојузната граница со Северна Рајна-Вестфалија и Луден се граничи со градот Порта Вестфалика. На југ се граничи со градот Ринтелн.
2 Историја
Првото спомнување на Луден (тогаш спомнат како ''Ludhen'') — во документите на манастирот од Обернкирхен од 1281 година.