Карлос Антонио Лопес

Карлос Антонио Лопез
Карлос Антонио Лопез Инсфран (шпански: ''Carlos Antonio López Ynsfrán'', 4 ноември 1792 – 10 септември 1862) бил претседател на Парагвај од 1841 до 1862 година. Под негова управа, тој започнал процес на економска и политичка модернизација за Парагвај и ги завршил изолационистичките политики на парагвајскиот диктатор Хозе Гаспар Родригез де Франсија .
1 Ран живот
Лопез бил роден во Манора (Асунсион) на 4 ноември 1792 година, како едно од осум деца. Дипломирал на ''Реал Колехо и семинарио де Сан Карлос'', а потоа започнал да се занимава со адвокатура, професија која му овозможила да развие влијателни врски. Тој го привлекол кон себе непријателството на диктаторот Хозе Гаспар Родригез де Франсија, неговиот наводен чичко, што го натера да се крие неколку години.
2 Политичка кариера
Лопез кратко време бил секретар на воената хунта предводена од полковникот Маријано Роке Алонсо, која владеела со земјата од 1840 до 1841 година, по смртта на Франција. На 12 март 1841 година, Конгресот ги избрал Лопез и Роке да бидат заеднички конзули во траење од три години. Во 1844 година, тој го протерал Роке и презел диктаторски овластувања. Неколку месеци подоцна, Конгресот усвоил нов устав, со кој се промени титулата на шефот на државата од конзул во претседател и Лопез бил избран на новата функција со мандат од 10 години. Уставот му дал на Лопез овластувања речиси исто толку сеопфатни како оние што ги имал диктаторот Франсија во поголемиот дел од неговото 26-годишно владеење, ефикасно кодифицирајќи ги диктаторските овластувања што ги презел само неколку месеци претходно. Документот не содржел никакви гаранции за граѓански права.
Тој бил повторно избран за тригодишен мандат во 1854 година и повторно во 1857 година за уште десет години, со право да номинира свој наследник.
Неговата влада била насочена кон развој на екстракцијата на примарни ресурси во Парагвај и зајакнување на вооружените сили на Парагвај. Тој ангажирал бројни странски техничари, од кои повеќето биле Британци, и ја изградил импозантната тврдина Хумаита .
Пред усвојувањето на уставот во 1844 година, со кој се легитимизирло претседателството на Лопез, Парагвај немал официјален документ за суверенитет. Влијанието на Лопез довело до признавање на Парагвај како независна нација. Сепак, неговиот пристап кон надворешните работи неколку пати го вклучил во дипломатски спорови со Бразилската Империја, Соединетите Американски Држави и Британската Империја.
Неговата влада била потолерантна кон опозицијата отколку таа на Франсија. Тој ги ослободил сите политички затвореници набргу откако ја презел целосната власт, а исто така презел мерки за укинување на ропството .
За време на неговото претседателствување, економијата на Парагвај доживеала огромен раст. Тој потпишал трговски договори со Бразил во 1850 година, со Велика Британија, Франција и Соединетите Американски Држави во 1853 година, и со Аргентина во 1856 година. Неговата влада работела на подобрување на инфраструктурата и транспортот во земјата преку воспоставување нова железничка линија и речни правци по пароброди. Лопез, исто така, го поттикнал јавното образование преку проширување на основните училишта и повторното отворање на семинаријата што ја посетувал како млад човек, што ја зголемило писменоста низ целата земја.
Неговиот најстар син, Франциско Солано Лопез (1827–1870), го наследил како претседател по неговата смрт. Еден кварт во Асунсион е именувано по него.
3 Поврзано
* Парагвај
* Претседател на Парагвај