procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Владимир Цветковиќ

Владимир Цветковиќ (српски: ''Владимир Цветковић'', 24 мај 1941) е поранешен српски и југословенски кошаркар и спортски функционер.
1 Клупска кариера
Цветковиќ настапувал за KK Црвена Ѕвезда во текот на 13 сезони при што двапати бил првак на СФРЈ, а еднаш го освоил националниот куп.
2 Настапи за репрезентацијата
Цветковиќ бил член на југословенската репрезентација која го освоила својот прв олимписки медал на Олимписките игри во Мексико, во 1968 година. Во полуфиналето, СФРЈ играла против репрезентацијата на СССР, а Цветковиќ дал пресуден придонес за победата на својата екипа. Имено, на седум секунди пред крајот, при резултат 61:61 за СФРЈ, тој погодил две слободни фрлања, зголемувајќи го водството на 63:61, а меѓу двете фрлања го бакнал свадбениот прстен за среќа. На крајот, натпреварот завршил со резултат 63:62 и така југословенската репрезентација се пласирала во олимпиското финале, каде изгубила од репрезентацијата на САД со резултат 50:65.
Покрај овој успех, со југословенската репрезентација, Цветковиќ ги освоил и сребрен медал на светските првенства во 1963 и 1967 година, како и сребрен медал на европското првенство во 1969 година.
Тротинет

Тротинет — вид лично превозно средство кое особено го употребуваат децата како играчка. Тротинетот се состои од ниско поставена рамна површина монтирана на две или повеќе тркалца, со управувач на едниот крај на површината, а се движи првенствено со сопствената снага на корисникот, со оттурнување со ногата од тлото.
Обично, модерниот тротинет е изработен од метал, често од алуминиум. Површината на која се стои е тесна, а тротинетот може да се преклопува кај спојот на управувачот со површината за стоење. Вообичаено се поставуваат две тркалца, по едно на секој крај на површината. Тркалата се изработуваат од полна гума или слични модерни индустриски материјали. Постојат повеќе облици на тротинетите, некои имаат поголеми тркала и управувач таков што се прилично слични на велосипед, други имаат три или четири тркала, поставени главно заради поголема стабилност на корисникот.
Тротинетот бил особено популарен во првата половина на XX век. Неколку децении подоцна интересот бил намален, за во деведесеттите години на XX век повторно да стане популарен.
1 Разлики меѓу тротинет и слични превозни средства
* Главната разлика меѓу велосипедот и тротинетот е погонот, кој кај тротинетот се врши со оттурнување со ногата од тлото.
* Главната разлика меѓу тротинетот и скејтбордот е управувачот со кој кај тротинетот може да поостро да се врти, а кој го олеснува одржувањето на рамнотежа. На скејтбордот нема управувач.
2 Тротинет со вграден погон
Со развојот на технологијата се појавиле и посебен вид тротинети кој има вграден некој вид дополнителен погон, електричен или мал бензински мотор.
3 Тротинет како тема во книжевноста
*''Тротинет сред автопат'', песна од збирката „Сепак возможно“ на македонската поетеса Рената Тренеска
*''Со тротинет по цел свет'', поезија за деца од македонскиот писател Глигор Поповски
4 Наводи
Цао Цао

Цао Цао бил генерал и државник и претпоследен канцелар во источната Хан династија кој станал голем поглавар во текот на своите конечни години во античка Кина. Во 204 година го контролирал северниот дел на Кина кој под неговиот син станал кралство Веи.
Цао Цао бил поет. Зачувани се 24 негови песни. Во познатата негова песна „Гледајќи го синото море“ на едноставен јазик опишува величествен сцена, со тоа, тоа е прва кинеска песна во која пејзажот е главен мотив. Цао Цаовата поезија, во која многу се придава значење за уметничката вредност на песната, придонела за развој на поезија која е напишана од страна на образовани луѓе.
Заедно со неговите синови Цао Пи, Цао Џи, они заеднички се познати како „Три Цао“ во поезијата.
Крафт Пивара „Темов“

Крафт Пивара „Темов“ — првата домашно - занаетчиска пивара во Македонија.
1 Историјат
Пиварата Темов датира од 2009 година, во рамките на ресторанот „Пивницата Стар Град“. Фамилијата Темов, како група пивски ентузијасти кои биле предводени од едноставна пивска филозофија „''Ние не правиме пиво за масата на луѓе“,'' напротив, ние правиме пиво за одбраните пивски заљубеници и оние кои ја разбираат пивската култура и уметност и уживаат во вистинскиот вкус на пивото и не се плашеле да ги турнат границите на модерниот комерцијлизам. На кратко, тие започнале да прават пиво за луѓето налик нас.Тие како први пионери во новата македонска пивска ера не се плашеле да ги поминат поставените граници за овој предизвик.
2 Производство
Пивото во пиварата „Темов“ се прави според правилото на германскиот закон за чистота на пиво „Reinheitsgebot“, што значи дека пивото се создава од четрите основни пивски состојки: јачмен, хмељ, квасец и вода. Пивото „Темов“ е природно пиво кое се прави од природни состоjки, без додатни шеќери, бои, ароми, конзерванси и хемикалиии .“
3 Галерија
Инвазија на Полска (1939)

Инвазија на Полска или Септемвриска кампанија (полски ''Kampania Wrześniowa, wojna obronna Polski 1939'') — заедничка инвазија на Полска од страна на Германија, Советскиот Сојуз, Данциг и мал словачки контингент што го означило почетокот на Втората светска војна. Германската инвазија започнала на 1 септември 1939 година, една недела по потпишувањето на Пактот Рибентроп-Молотов, додека советската инвазија започнала на 17 септември по договорот Молотов-Того кој ги прекинал советските и јапонските непријателства на исток на 16 септември . Кампањата завршила на 6 октомври кога Германија и Советскиот Сојуз ја поделиле и анектирале целата Полска според условите на Германско-советската погранична спогодба.
Германските сили ја нападнале Полска од север, југ и западно наутро по т.н. Инцидент Глајвиц. Словачките сили напредувале заедно со Германците во северна Словачка. Како што напредувал Вермахтот, така полските сили започнале повлекување од своите позиции. По полскиот пораз во септември во Битката кај Бзура, Германците добиле неоспорна предност. Полските сили потоа се повлекле на југоисток, каде што се подготвувале за долга одбрана на Романскиот Плацдарм, чекајќи поддршка ја најавената поддршка од Франција и Обединетото Кралство. И покрај тоа што тие имале договор односно пакт со Полска поради кое и објавиле војна на Германија на 3 септември, сепак на крајот нивната помош за Полска била многу ограничена.
По инвазијата на советската Црвена армија на Источна Полска на 17 септември, во согласност со тајниот протокол на Пактот Молотов-Рибентроп, станало јасно дека полскиот план за одбрана е застарен. Соочувајќи се со втор фронт, полската влада заклучила дека одбраната на Романскиот Плацдарм повеќе не е изводлива и наредила итна евакуација на сите војници во неутрална Романија. На 6 октомври, по полскиот пораз во Битката кај Коцк, германските и советските сили добиле целосна контрола над Полска. Успехот на инвазијата го означило крајот на Втората Полска Република, иако Полска никогаш формално не се предала.
На 8 октомври, по почетниот период на воената администрација, Германија директно ја анектирала западна Полска и поранешниот Слободен град Данциг. Советскиот Сојуз ги инкорпорира новоприобретите области во нејзините составни белоруски и украински републики. Како последица на инвазијата.
Лестер Јанг

Лестер Вилис Јанг (27 август 1909 - 15 март 1959), со прекар „Прес“ или „През“, бил американски џез-музичар (тенор-саксофонист и повремен кларинетист).
Јанг се истакнал уште додека бил член на оркестарот на Каунт Бејзи како еден од највлијателните свирачи на саксофон. За разлика од многу негови врсници, Јанг свирел со релаксиран, извонреден тон и користел софистицирани хармонии, користејќи го она што еден критичар го нарекол „слободно лебдечки стил, тркалање и нуркање како галеб, банкарство со ниски, фанки рифови што задоволува танчери и слушатели“. Познат по неговиот интровертен стил, тој измислил или популаризирал голем дел од жанрот на Хипстерите кој бил поврзан со музиката.
1 Животопис
Лестер Јанг е роден во Вудвил, Мисисипи, во близина на Њу Орлеанс, Луизијана, a израснал во музичко семејство. Неговиот татко, Вилис Хенди Јанг, бил учител и водач на музичка група, неговиот брат Ли Јанг бил тапанар, а неколку други роднини биле професионални музичари. Додека растел во Њу Орлеанс, Јанг работел уште од петгодишна возраст за да заработи пари за семејството, продавајќи весници и чистејќи чевли. Кога имал десет години, ги научил основите на трубата, виолината и тапаните и се приклучил кон семејната група, одејќи на турнеи во бројни градови на југозападот.
Јанг ја напуштил семејната група во 1927 година, на возраст од 18 години, бидејќи одбил да патува во Јужните американски држави, каде што биле во сила законите на Џим Кроу и каде имало расна сегрегација. Тој станал член на „Бостонците“, предводен од Арт Бронсон, и го избрал тенор-саксофонот како главен инструмент. Јанг имал навика да замине, да работи, а потоа да си оди дома. Во 1932 година се вратил дома и станал член на „Сините ѓаволи“, предводени од Волтер Пејџ.
2 Период со Каунт Бејзи
Во 1933 година, Јанг се населил во Канзас Сити (Мисури), каде што свирел во неколку групи, по што станал познат како член на групата на Каунт Бејзи. Неговиот начин на свирење се одликувал со релаксиран стил, кој остро се разликувл со посилниот пристап на Колман Хокинс, доминантниот тенор-саксофон во тоа време. Едно од клучните влијанија врз Лестер Јанг бил Френк Трумбауер, кој станал познат во 1920-те години со Пол Витман и свирел саксофон на C-мелодија.
3 Значење и влијание
На својот музички албум од 1959 година, „Mingus ah um“, американскиот џез-музичар Чарлс Мингус ја снимил композицијата „Goodbye Pork Pie Hat“, посветена на Лестер Јанг, кој умрел седум недели пред снимањето на албумот.
Коча Поповиќ

Константин Поповиќ – Коча (Белград, 14 март 1908 — Белград, 20 октомври 1992) — српски и југословенски комунист, филозоф, поет, надреалист, учесник на Шпанската граѓанска војна, Априлската војна и Народноослободителната борба, општествено-политички работник во СФРЈ, генерал-полковник на ЈНА, јунак на социјалистичката војна и народен херој на Југославија. Во периодот од 1948 до 1953 година ја извршувал функцијата началник на Генералштабот на ЈНА, од 1953 до 1965 година функцијата Сојузен секретар за надворешни работи на СФРЈ, a од 1966 до 1967 година функцијата Потпретседател на СФРЈ. Еден е основачите на ФК Партизан од Белград.
1 Животопис
Роден е на 14 март 1908 година во Белград, од таткото Александар, богат индрустријалец, и мајката Ружа, родена Здравковиќ. Неговиот дедо бил генерал на Кралството Србија и академик Стеван Здравковиќ. Како дете едно време со своето семејство живеел во Швајцарија, заради што прво научил француски, па потоа српски јазик. Гимназија завршил во Белград, а потоа отишол на отслужување на воениот рок. После завршетокот на служењето војска повторно заминал во Швајцарија, па потоа во Франција, каде на париската Сорбона студирал чиста филозофија и допломирал во 1932 година. Таму се приклучил на надреалистичките кругови.
Од својата рана младост усвоил марксистички поглед на светот и пружал поддршка на работничкото движење, иако потекнувал од богато буржоаско семејство во војска. Заради тоа бил погонуван од страна на монархистичкиот режим. Инаку, генералот Коча Поповиќ завршил училиште на резервни артилериски офицери на Војската на Кралството Југославија во Сараево 1927 година, а истата година даден му бил чин на резервен артилериски потпоручник. Во Комунистичката партија на Југославија примен бил во 1933 година, после што бил уапсен.
Сошков различник

Сошков различник (науч. ''Centaurea soskaе'') — ендемит во флората на Македонија од семејството сложеноцветни растенија. Може да се најде исклучиво само покрај Охридското Езеро, односно во селото Трпејца. Се наоѓа на светската црвена список на загрозени растенија (IUCN 1997 Red List of Threatened Plants).
1 Наводи
*
Зеленкар

Зеленкар (vireo solitarius) спаѓа во групата на песнопојните.
1 Распространетост и навики
Ја населува Северна Америка, од средна Канада сè до Мексико. Зеленкарот е птица преселница, која на есен ги напушта северните региони и зимата ја минува во јужните делови од САД и Мексико каде што живеат популациите кои во овие делови имаат постојани живеалишта.Неговото гнездо најчесто се наоѓа во мешовитите и зимзелените шуми. Гнездото е составено од тревки,стебленца и ленти од кората на стеблото,кои се вткаени во неговата основа.Женката положува 3 до 5 јајца и самата лежи врз нив 13 до 14 дена, а младите ги храни со гасеници и пајаци.
Влажна клима

Влажна клима латински: humidus — влажен) — клима карактеристична за пределите каде севкупната годишна количина врнежи е поголема од испарувањето на тој простор. Ваквите услови се погодни за развој за површински текови, па поради тоа речните мрежи се многу густи и богати со вода. Ерозијата е поизразена за разлика од другите области. Најкарактеристична вегетација за пределите со влажна клима е шумата.
1 Поврзано
* Полувлажна клима
* Сува клима
Океанска клима

Морска клима или уште споменувана како океанска клима е клима карактеристична за океанските простори на умерените ширини, како и за западните рабови на континентите. Се создава благодарение на силните воздушни маси над големи водни пространства. Се одликува со мала температурна амплитуда, зголемена влажност на воздух (поголеми од океаните, но над копното) и се изразува со воздушни струења. Застапена е над Атлантскиот и Тихиот Океан и во западните крајбрежни предели на Евроазија (Португалија, Бенелукс, Велика Британија) и Северна Америка (Канада, САД). Во овие предели често се манифестира појавата на дожд и појавата на магла.
1 Поврзано
* Умерена клима
* Влажна клима
Металофон

Металофон е музички инструмент сличен на вибрафонот. Разликата е во тоа што металофонот нема вибрирачки уред. Резонаторот е направен од дрво во форма на сандаче на кое лежат плочките. Прилагоден е така да располага со една октава и може да има некој тон повеќе, а се користи во детско музицирање во состав на ''Орфов инструментариј''.
Бронходилататор

Бронходилататор е супстанца која ги дилатира бронхиите и бронхиолите, со што се намалува отпорот во дишните патишта и го подобрува протокот на воздух во белите дробови. Бронходилататорите можат да бидат ендогени, или пак можат да бидат лекови кои се администрираат во третманот на голем број на болести.
Бронходилататорите можат да бидат брзоделувачки или спороделувачки. Трите типови на бронходилататори кои наоѓаат примена во клиничката пракса се β<sub>2</sub>(„бета два“)-адренергични агонисти (брзо- и спороделувачки), антихолинергици (брзоделувачки), и теофилин (спороделувачки).
Моштенци

Моштенци или Моштени — подгрупа на македонскиот народ кој живее во јужниот дел на Република Македонија и во Егејска Македонија. Тие се познати по нивната култура, архитектура, обичаи и културно и национално наследство. Традиционалната моштенска носија е широко позната.
Моштенци живеат во селата Бач, Живојно, Гермијан и Сович и во триесетина села во Егејска Македонија, денес во Грција. Моштенците имаат своја посебни украси и носија која битно се разликува од носијата на соседните мариовски села. Носијата била една од причините поради кои немало мажење и женење меѓу Мариовци и Моштенци, односно мажење и женење меѓу село Бач и Брод, иако едното од другото се оддалечени само 2 километри.
1 Моштенски носии
2 Поврзано
*Мијаци
*Мариовци
*Брсјаци
Вермахт

Вермахт (германски: ''Wehrmacht'', во превод „одбранбени сили“) — обединети вооружени сили на Нацистичка Германија во периодот од 1935 до 1946 година. Вермахтот се состоел од Армија (германски: ''Heer''), Морнарица (германски: ''Kriegsmarine'') и Воздухопловни сили (германски: ''Luftwaffe''). Терминот Вермахт го заменил претходниот во употреба термин Рајхсвер, кој се употребувал за време на Вајмарската Република. Вермахтот бил резултат на напорите на Третиот Рајх да се вооружи во поголема мера од дозволеното според Версајскиот договор.
По нацистичкото одземање на власта во 1933 година, еден од најобичните и храбри потези на Адолф Хитлер бил да се воспостави Вермахт, модерна вооружена сила, целосно способна за воинствени акции. Исполнувањето на долгорочните цели на нацистичкиот режим за враќање на изгубената територија и доминација довело до повторно враќање на регрутацијата и масивни инвестиции и трошоци во областа на вооружената индустрија. Во декември 1941 година, Хитлер се прогласил за главен командант на Вермахтот.
Вермахтот го создало срцето на германската политичко-воена сила. Во раниот дел од Втората светска војна, генералите на Хитлер успешно го користеле блицкриг, иновативна тактика со комбинирано оружје. Новата воена структура преку уникатните борбени техники, новото развиеното оружје и брзината и бруталноста без преседан ги поразувале слободно нивните противници. [8]
Тесно соработувајќи со Шуцштафел (особено на Источниот фронт), германските вооружени сили извршиле бројни воени злосторства , и покрај подоцнежните негирања. До крајот на војната во Европа во мај 1945 година, Вермахтот изгубил околу 11.300.000 војници, од кои околу половина од нив биле исчезнати или убиени за време на војната. Само неколку од горните раководства на Вермахтот биле судени за воени злосторства, и покрај доказите што укажувале на тоа дека повеќето од нив биле вклучени во нелегални активности.
Вегета

Вегета е универзален додаток (зачин) за јадења од хрватската компанија Подравка. Претставува единствена комбинација на неколку врсти зачина и седум врсти на сушен зеленчук. Се користи за подобрување на вкусон на сите врсти солени јадења.
Вегета е создадена од страна на научникот Злата Барт, во 1959 година, заедно со неговиот тим на експерти. По педесет години постоење, се извезува во повеќе од четириесет земји во светот и се смета за еден од најпознатите хрватски производи, како и еден од најголемите брендови на прехранбената индустрија во Централна, Источна и Југоисточна Европа
1 Настанок и развој
Историјата на Вегета започнала во 1958 година во Подравка. Злата Барт и тим технолози од Подравка создадоа уникатен рецепт, кој останува непроменет од 1959 година. Имајќи предвид дека во тоа време во стручни списанија имаше недостаток на витамин Б во исхраната, рецептот содржеше рибофлавин, што Вегета ѝ ја дава препознатлива жолта боја.
Вегета првобитно се викаше "Вегета 40". Според инженерот Иван Глец, името "Вегета 40" го предложи Иван Живко, раководител на тогашното претставување на Подравка во Загреб. Постојат неколку објаснувања за точното потекло на името Вегета, но секој од нив се однесува на скратеното име на англискиот збор vegetables, што значи зеленчук.
Пакување од син картон, Златко Бенотиќ го заврши имиџот со сликата на готвачот со гест на раката и задоволна насмевка што укажува на одличен вкус на јадења со додавање на Вегета.
Оригиналното сино пакување со слика на готвачот доживеа редизајн во 1964 година, кога картонската кутија била заменета со алуминиумска торба со црвено-бело срце на Подравка и сликата на готвачот, а од 1966 година, Вегета е спакувана во конзерва од една девојка во традиционален јапонски костим.
До 1971 година се користело името Vegeta 40, но се променило во Vegeta, и тоа останало.
Во 1972 година пакувањето "Вегета" повторно доби сина боја, која заедно со имиџот на готвачот, беше ажурирана. Поумерено пакување, со елемент од зеленчук, беше воведено во 1994 година, а тоа беше уште еден редизајн во 2015 година.
2 Состав
Во оригиналниот рецепт Вегета Класик влегува кујнска сол, сушен зеленчук 15,5% (моркови, компири, кромид, целер, лист од магдонос), арома засилувачи (мононатриев глумат, динатриум инозитат), шеќер, зачини, боја (рибофлавин).
Денес, покрај Вегета Класик, во асортиманот на производите на Подравка на пазарот, Вегета може да се најде и со пилешко, течен маринада Вегета и коцка Вегета.
Лична карта

Лична карта е јавна исправа со кој граѓаните докажуваат идентитет. Лична карта служи и како доказ во други факти кој се во нејзини содржини. Ако е тоа одреден меѓународен договор, личната карта може да служи и како патна исправа.
1 Регулација и надлежни органи
Органи за Внатрешни работи водет разни евиденции за елементите на личниот статус на граѓаните за место и престој на живеење, евиденција на граѓании, евиденција на лични карти и исправи, лични (регистрациони) броеви на граѓани, регистар на моторни возила. Општинското тело за внатрешни работи води евиденција за примени барања и издадени лични карти. Во градовите се неколку општини, единствена евиденција за издадените лични карти може да се чува за целата територија на градот.
2 Содржина и форма
Во лична карта пишуваат податоци на личен сопственик на личната карта, и тоа: име и презиме, пол, ден месец и година на раѓање, место (општина) и држава на раѓање, како и единствен матичен број на граѓанинот. Во форма на лична карта, записи и слики биометриски податоци на исправите на сопственикот (фотографии, отисок на прст и потпис) како и датум на издавање на личната карта со рок на нејзино важење.
Личните карти се издават од општински орган за внатрешни работи на чије подрачје има престој на лицето кое барат лична карта.
3 Поврзано
* Македонска лична карта
Пасифаја (месечина)

Пасифаја (од |Πασιφάη) — повратна неправилна месечина на Јупитер. Откриена е во 1908 г. од британскиот астроном Филибер Жак Мелот и подоцна наречена по Пасифаја, сопруга на кралот Минос и мајка на Минотаурот од старогрчката легенда.
Месечината е првпат е забележана на фотографија направена во Гриничката опсерваторија ноќта на 28 февруари 1908 г., а потоа е забележана на претходни слики наназад до 27 јануари. Ја добила привремена ознака бидејќи не било јасно дали се работи за астероид или месечина на Јупитер, сè до 10 април, кога е утврдено дека телото е месечина.
Телото го добило сегашното име дури во 1975 г.; дотогаш се нарекувало , а понекогаш и „Посејдон“ between 1955 и 1975 г.
1 Орбита
Пасифаја кружи околу Јупитер по високозанесена и високонаклонета повратна орбита. По неа е наречена Пасифаината група на неправилни повратни месечини кои кружат околу Јупитер на растојание од 22,8 до 24,1 милиони километри, на наклони од 144,5° до 158,3°. (Орбитални елементи од јануари 2000 г.) Тие постојано се менуваат поради сончевите и планетарните растројувања.
Познато е дека месечината е во секуларна резонанца со Јупитер (врзувајќи ја должината на нејзиниот перијов со должината на Јупитеровиот перихел).
2 Физички особености
Со пречник од околу 58 км, Парсифаја е најголемата повратна месечина и трета по големина неправилна месечина, зад Хималија и Елара.
Спектроскопските мерења на инфрацрвеното зрачење покажуваат дека Пасифаја е спектарски безлично тело, што одговара на претпоставеното астероидно потекло. Се смета дека месечината всушност е откршок од зафатениот астероид заедно со другите месечини од нејзината група.
Во видливиот спектар, месечината има сив изглед (бојни показатели B-V=0,74, R-V=0,38), слично на астероидите од типот C.
3 Поврзано
* Неправилна месечина
Концерт

Концерт е јавен настап на музичарите во живо пред публиката. Концертот може да го свири или пее еден музичар или музички состав (музички ансамбл (оркестар, хор, или музичка група). Концерт може да се одржи на разни места: во приватни куќи, мали ноќни клубови, во концертни, во тврдини или дворови, забавни центри, паркови, па дури и во спортски сали и стадиони.
1 Видови на концерти
Целта на концертот може да биде донаторски, хуманитарен. Според жанрот, концертот може да биде: класичен, џез, народен, забавен, рок, поп. Според временското траење, концертот може да биде краток, мал-концерт, и голем, т.е. целовечерен. Според карактерот, концертот може да биде комерцијален, фестивалски или натпреварувачки.
2 Концертот како мотив во уметноста
* „Најуспешен концерт“ — кус расказ на австрискиот писател Томас Берхнард од 1978 година.
3 Поврзано
* Музичка турнеја
* Музика
Добош

Добош или мал тапан е ударен музички инструмент, што често се користи во симфониски и воен оркестар, како и во мали ансамбли за современа музика, особено во џез, рок и поп-музика. Овој вид на тапан има многу карактеристичен силен, остар и краток звук. Може да се користи како независен инструмент (во поголеми оркестри), а исто така и како дел од комплет тапани (во популарната музика). Најчесто се свири со дрвени удиралки, иако постојат и други техники за свирење, кои произведуваат значително различен звук, како што се металните метлички.
Тапанот се состои од дрвен или метален цилиндар со пречник од околу 35 сантиметри и висина помеѓу 10 - 30 см, што е затворен од двете страни. Преку долниот дел од кожата растегнати се тенки метални жици. Напонот на овие жици е регулиран со посебен штраф, а острината и времетраењето на звукот зависи од напонот. Покрај завртката, исто така постои и лост кој им овозможува на жиците да не ја допираат кожата. Затегнатоста на кожата е регулирана со завртки и од нив зависи висината на тонот на тапанот.
1 Наводи
*
Сенф

Сенф е густ зачин за јадење изработен од мелено семе од растението синап, и вода и оцет. Ситно меленото семе се готви во вода, додавајќи оцет и други зачини.
1 Примена при готвење
Се користи како додаток во јадењето, кога се прават сендвичи и кога се јаде месо.
2 Историја на сенфот
Први сенфот го користеле, најверојатно Римјаните. Тие мешале неферментиран гроздов сок со сенф. Некаде од крајот на четвртиот век, римските готвачи на сенфот му додабвале бибер, сирење, лавра, целер, оригано, кромид, мед, оцет и масло. Римјаните почнале да го извезуваат ова во Галија и пошироко.
Од 1292 година, Дижон во Франција веќе стана познат производител на сенф. Во Дижон, сенф се произведува со векови. Неговиот вкус бил усовршен од ден на ден. Почна дури индустријски да се произведува. Во партнерство со Морис Греј, сенф се произведува според уникатен рецепт на кој се додава и бело вино. Овј сенф е најпознатиот сенф на светскиот пазар.
3 Подготовка
Разновидниот вкус на сенф доаѓа во широк спектар и сила во зависност од начинот на подготовка. Со готвењето се омекнува жештината и се менува вкусот на сенф. Во зависност од технологијата, но пред сè од додадените зачини и ресурси, постојат бројни вкусови и видови сенф.
Ед Стафорд

Едвард Џејмс Стафорд, познат како Ед Стафорд (роден на 26 декември 1975), е англиски истражувач. Тој има Гинисов рекорд како првиот човек што некогаш пешачел по должината на реката Амазон. Стафорд води емисии на Дискавери ченел.
1 Животопис
Ед Стафорд е роден во Питерборо, Англија и израснат во Лестершир. Како бебе бил усвоен од Барбара и Џереми Стафорд. Тој бил член на скаутско здружение во Лестершир како момче и тоа го смета за клучна компонента во неговото воспитување, што довело да стане водач на експедиција.
Стафорд се приклучи на Британската Армија во 1998 година, и служел како пешадиски офицер. По завршувањето на оперативна турнеја во Северна Ирска во 2000 година, Стафорд ја напуштил војската во 2002 година. По експедицијата на Амазон во 2010 година, Стафорд започнал потрага по своите биолошки родители, кои успеал да ги најде со помош на неговата сестра, Џени. Од биолошкото семејство, тој има двајца помлади браќа.
На 9 август 2010 година, тој станал првиот човек што ја изодел целата должина на реката Амазон, што е документирано во ТВ серијата од 2011, Одење на Амазон на Канал 5. Стафорд ја започнал експедицијата со својот пријател, Лук Колиер, на 2 април 2008 година, на јужниот брег на Перу. По три месеци, Колиер си заминал, а Стафорд го завршил патувањето со Гадиел "Чо" Санчес Ривера. 
Во мај 2009 година Стафорд се појавил на насловната страница од географското списание на Кралското географско друштво.
Во 2011 година официјално е признато неговото достигнување од страна на Гинисовите рекорди и се појавува во Гинисовата книга на рекорди во 2012 година.
2 Принцов проект за дождовните шуми
Во август 2009 година Стафорд почнал да пишува двонеделен блог за Принцов проект за дождовните шуми. За разлика од неговото мрежно место, овој блог бил наменет посебно за децата и училиштата.
Жилинска книга

Жилинска книга (слк: Žilinská kniha) претставува највредното писмено наследство од средниот век во Словачка, а воедно и најстариот зачуван запис на словачки јазик кој се наоѓа во денешна Словачка. Напишана е на три јазика (латински, германски и словачки јазик) во период од 1378 до 1561 година и се состои од три дела. Првиот дел е препис на Магдебуршкиот законик на германски јазик, кој во 1378 година го направил Микулаш од Луков. Вториот дел е негов препис на словачки јазик кој е создаден во 1473 година, додека третиот и најобемниот дел се имотски и приватни записи водени во континуитет од 1380 до 1524 година, и одвреме-навреме внесувани информации до 1561 година. Жилинската книга се состои од 149 листа хартија со димензии 29 - 22 сантиметри, укоричени во 15 век. Денес се наоѓа во Државниот архив во Жилина, а во 1988 година е прогласена за народен културен споменик.
1 Поврзано
* Жилина
* Словачки јазик
Ото Милер

Ото Милер (Либау, Шлеска, 1874 – Братислава, 1930) — германски сликар и графички уметник на епохата на експресионизам. По обуката за литографија по учењето во Дрезден и во Минхен Милер се придружил 1910 година во Берлин на уметничките групи Мост. Од 1919 година предавал на Академијата во Братислава. Под влијание на уметниците од Мост Ернст Лудвиг Киршнер и Ерих Хекел со кого бил поврзан и во пријателски односи, ги развил своите карактеристични стилски особености: во пригушен колорит на земјени тонови (кафеава, жолта, зелена, окер) и нагласените линии на контурите. Неговата работа вклучува значителен број на графички дела, особено литографии, на пример, ''Циганска збирка'', 1927 година.
1 Галерија
Фредерик Базиј

Фредерик Базиј (|Frédéric Bazille; Монпелје, 6 декември 1841 - Бон ла Ролан, 28 ноември 1870) бил француски импресионистички сликар.
Роден е во Монпелје во семејството на протестантска вера од средната класа. Почнал да биде заинтересиран да слика многу млад, бидејќи ги гледал делата на сликарот Ежен Делакроа. Неговото семејство му ветува дека може да студира слика, но само ако претходно ги заврши медицинските студии.
Базиј започнува медицински студии во 1859 година. Тој се преселил во Париз во 1862 година за да продолжи со студиите. Тука се сретнува со Пјер Огист Реноар и тој станува заинтересиран за импресионизмот. Наскоро тој почнува да ги посетува часовите на Чарлс Глук. Кога паднал на медицинскиот испит во 1864 година, почнува да слика.
Неговите најблиски соработници и пријатели биле Клод Моне, Алфред Сисли и Едуар Мане. Роден во богато семејство, на Базиј му помагаат неколку уметници со тоа што му даваат место за работа, како и му набавуваат материјал за слики.
Имал само 23 години кога ги насликал неговите најдобри дела, вклучувајќи го и Розовиот фустан. Неговата најпозната слика е Семејната средба (1867 - 1868).
Фредерик Базиј умира во 1870 година, на свои 29 години. Убиен е во акцијата во војната против Прусија.
Виличен синус

Виличен синус е парна шупљина сместена е во горната вилица. Тоа е најголем параназален синус, а неговата морфологија е во голема мера условен од развојот на горниот заб така што конечниот облик го прима после излегување на третиот горен умник (на околу 20 години од животот). Има облик на тространа пирамида и десен и лев синус најчесто се асиметрични, односно се разликуваат по обликот и димензијата.
Преднот ѕид е поткожен и има клиничко значење бидејќи преку него пристапува синусот во случа на разна хируршка интервенција. На него се наоѓа подорбитален отвор низ кој излегуваат истоимените инфраорбиталниот нерв и подорбиталната артерија. Последниот ѕид стапува во однос со подслепоочна јама и криластонепчена јама. Горниот ѕид поставен е под очната празнина и на него се сместени подорбиталниот жлеб и канал. Внатрешноста на ѕидот ја сочинува преградата измеѓу синусот и носната празнина. Горниот дел на овој ѕид припаѓа на средниот носен ходник, а долниот дел припѓа на долниот носен ходник. Во изградбата на внатрешниот ѕид учествуваат: горна вилица, солзна коска, лавиринт ситеста коска, долна носна школка и исправен лист непчена коска. Сите овие коски се групирани околу голем отвор.
Најниискиот дел на синусот го претставува неговиот долен ивичњак или под, преку кој синусот стапува во однос со друг горен преткатник и сите три горни катници. Заради тоа секоја поединечна болест може да се пренесе со нивните корени на синуот или може да се јави компликација па дури и да треба да се вадат забите.
1 Врска со носната празнина
Врската помеѓу синусот и носната празнина се остварува преку средниот носен ходник. На внатрешниот ѕид на синусот се наоѓа виличен отвор кој е поделен во три дела: преден, заден и горен. Првите два се затворени мукозни мембрани така што комуникацијата се одвива само преку горниот отвор, чии димензии износуваат 3-5 mm.
Хајме Росон

Хајме Росон Гарсија (|Jaime Rosón García; р. во ) — шпански професионален друмски велосипедист, суспендиран од настапи на трки по негативни аналитички пронајдоци во неговиот биолошки пасош.
Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2016.
1 Достигнувања
;2015
: 1. Национално друмско првенство под 23 години
;2016
: 5. Краен пласман Вуелта а Кастиља и Леон
: 9. Краен пласман Трка околу Турција
::1. Етапа 6
: Награда за борбеност на етапа 17 на Вуелта а Еспања
;2017
: 2. Краен пласман Трка околу Хрватска
::1. Планински пласман
::1. Етапа 5
: 2. Краен пласман Вуелта а Кастиља и Леон
: 3. Краен пласман Сетимана Интернационале Копи е Бартали
: 5. Краен пласман Вуелта а Бургос
;2018
: 1. Краен пласман Вуелта а Арагон
: 4. Краен пласман Вуелта Сиклиста Комунидад де Мадрид
::1. Планински пласман
: 6. Краен пласман Волта ао Алгарве
: 8. Краен пласман Тирено-Адријатико
Артилериска бригада на четириесет и втората дивизија

Прва артилериска бригада на четириесет и втората дивизија на НОВ — бригада на НОБ во Македонија. Таа е една од неколкуте артилериски бригади кои оперирале на територијата на Македонија за време на НОВ.
1 Историјат
Првата артилериска бригада на 42 дивизија е создадена на 18 февруари 1945 година. Бригадата произлегла од Вториот дивизион на Првата артилериска бригада и била формирана во Наставниот центар бр. 6 на Скопското кале. Оваа бригада настала по расформирањето на Првата артилериска бригада бидејќи истата учествувала на божиќните простести.
Командант на оваа бригада бил Георги Сапунџиев, на функција бил од 18 февриари до март 1945 година, а потоа го заменил Стево Златар. Политички комесар на бригадата до март бил Бранко Богдански, а после март бил Петко Лаковиќ, а негов заменик бил самиот Бранко Богдански. Од 16 февруари до март началник на штабот бил Стојан Хаџи Василевски, а после март бил Светослав Мирчев.
Формациски бригадата била дел од 42 дивизија во составот на 15 корпус, кој пак бил на Сремскиот фронт. На 20 февруари ГШ на АВНОЈ дала наредба Корпусот и неговите единици да одат на Сремскиот фронт. На 23 февруари бригадата пристигнала во Врање, а на 2 март била во Белград. Тогаш имала 1270 борци, 200 коњи и 35 запрежни коли. Во Белград добила ново советско оружје и започнала обука и спремање за борба. Тогаш вооружувањето било 4 хаубици 122 мм, 4 топа од 76 км, 20 противтенковски топа од 45 мм, 8 противтенковски топа ЗИС од 76 мм, 12 минофрлачи од 120 мм и 50 минофрлачи од 82 мм. За време на Сремскиот фронт, само 3 погинале.
2 Поврзано
* НОВ
Струмичка артилериска бригада „Гоце Делчев“

Струмичка артилериска бригада „Гоце Делчев“ — бригада на НОБ во Македонија.
1 Историјат
Артилериската бригада „Гоце Делчев“ била основана на 8 октомври 1944 година и истата била формирана од артилерци на сите единици на 50 македонска дивизија. Бригадата ја формирал поручник Андреја Русјаковски.
Командант на бригадата бил поручник Андреја Русјаковски, а капетан бил Иван Штериев. Политички комесар на бригадата бил Боро Камберовски, а негов помошник бил Боро Арсовски.
Првично, бригадата била составена од две батерии од по 25 борци и немало артилериско оружје. Понатака, се приклучиле делови од бригадата „Гоце Делчев“ со целосен боречки и раководен кадар, заедно со оружје. Поради приливот на луѓе и оружје, бригадата била реформирана и составена од 2 батерии, прва и втора. Истите биле вооружени со 3 ридски и 4 противтенковски топа и имала околу 350 борци. Бригадата била дел од 50 македонска дивизија.
Веднаш по формирањето, бригадата била поделена на два дела. Едниот дел бил под раководство на капетан Сапунџиев и заминале кон правецот Делчево-Штип-Кочани а другиот кон Берово-Струмица-Криволак, која пак била предводена од Александар Минчевски. По декември 1944 година, бригадата била префрлена во Скопје каде се споила со Првата македонска артилериска бригада.
2 Поврзано
* НОВ
Скопска артилериска бригада

Скопска артилериска бригада — бригада на НОБ во Македонија.
1 Историјат
Скопската артилериска бригада била формирана во месец септември 1944 година од постоечкиот артиолериски дивизион во Присад, Велешко. На чело на бригадата бил назначен Киро Спасовски.
На почетокот на своето формирање, бригадата била вооружена со 4 хаубици од 105 мм. Бригадата е формирана во Велешко бидејќи на 20 септември 1944 година Германците го зазеле Прилеп по вторпат и дивизионот морал да се движи кон село Лисиче, Велешко.
Бригадата активно учествувала во борбите за ослободување на Македонски Брод, Прилеп и Велес. Во борбите кај селото ’Рлевци заплениле германски топ од 75 мм со камион и муниција. Откако се ослободило Скопје, бригадата била префрлена во Скопје и влегла во составот на Првата македонска артилериска бригада во месец декември 1944.
2 Поврзано
* НОВ
Укулеле

Укулеле (од | (у-ку-ле-ле);) — вид на инструмент од семејството лејта.
Укулелето обично е со четири единични или двојни жици од најлон или влакна од животинско потекло. Укулелето е создадено од 19 век, како хавајска интерпретација на музичкиот инструмент наречен ''мачете'', сличен на мала гитара или кавакињо. За време на XX век стекнува голема популарност во САД, а од таму и по целиот свет. Тонот и силата на звукот на инструментот варираат во зависност од моделот и конструкцијата. Обичното укулелето е еден од следните димензии: сопран, концертно, тенор и баритон.
Прва македонска артилериска бригада

Прва македонска артилериска бригада — бригада на НОБ во Македонија. Таа е една од неколкуте артилериски бригади кои оперирале на територијата на Македонија за време на НОВ.
1 Историјат
Бригадата бил формирана на 16 декември 1944 година во артилериската база бр. 8 во касарната на Скопското кале. Таа била составена од битолската, скопската, струмичката и кумановската артилериска бригада. Бригадата била стационирана во касарната на Скопското кале, во Артилериската база бр. 8. Првиот артилериски дивизион на бригадата учествувал на божиќните демонстрации и поради тоа тој бил разоружан со наредба на ГШ и неговите борци биле распоредени во други бригади. Вториот дивизион бил обучен од македонски и руски стручни лица, имало прилив на нови борци и биле создадени две артилериски бригади: прва и втора. Со наредба на Тито на 20 февруари, тие биле испратени на Сремскиот фронт, каде пристигнале на 2 март 1945.
1.1 Команда
Команданти на бригадата биле:
* Александар Минчев - назначен на 16 декември
* Иван Штериев - назначен кон средината на декември па сè до 7 јануари 1945
Политички комесари на бригадата биле Борис Петковски Симеонов и Петар Лаковиќ, а нивни заменици биле Боро Арсовски и Бранко Кузмановски - Гуцман, а како политички комесар на Базата бр. 8 бил Владо Стругар.
Бригадата била составена од Прв артилериски дивизион, Втор артилериски дивизион и еден противавионски дивизион.
Командниот состав на првиот дивизион бил:* Александар Минчев - командант,
* Лазар Никодимовски - политички комесар,
* Александар Спасовски - заменик политички комесар,
Командниот состав на вториот дивизион бил:* Илија Поповски - командант,
* Андреја Русјаков - командант,
* Блаже Стефановски - политички комесар,
* Јордан Ефремов - политички комесар.
2 Поврзано
* НОВ
Битолска артилериска бригада

Битолска артилериска бригада — бригада на НОБ во Македонија.
1 Историјат
;Формирање
Бригадата е формирана на 15 ноември 1945 година од стран на Александар Коневски. Таа била во составот на 49 македонска дивизиј со две хаубици од 105 мм, кои биле запленети од Бугарите кога се повлекувале по капитулацијата на Бугарија.
Историјата на бригадата е нешто побогата. По борбите за Прилеп на 9 септември биле запленети 2 хаубици и 100 парчиња муниција, како и 7 7 кола за воена комора и 22 коња. Тогаш се формирала батерија во Ропотово и на 17 сетптември заминала за Зајас каде била во составот на 48 македонска дивизија. Батеријата имала 80 борци. Понатака, батеријата била прекомандувана во Крушево и била раководена од Александар Коневски, со Блаже Стефановски како политички комесар. По ослободуањето на Прилеп батеријата влегла во градот и заминала за Битола.;Битки и управа
Командант на Битолската артилериска бригада бил Александар Коневски, полтички комесар бил Блажо Стефановски, негов заменик бил Радомир Буручиковиќ и началник на штабот бил Вангел Богдановски.
Бригдата имала 742 борци и била составена од артилериски одделенија на 48 и 49 македонска дивизија. Во Битола било вршено моболизација на нови борци и за нејзините потреби било прибрано ново оружје, најчесто трофејно. На 6 декември бригадата била испратена во Скопје. Во Скопје, заедно со оснатите артилериски бригади, била создадена Првата македонска артилериска бригада.
2 Поврзано
* НОВ
Мали мачки

Малите мачки се подвидови на семејството мачки. Поголемата врста од ова семејство е со мала или средна големина, но има и неколку големи видови како што се гепардот и пумата. Најстарите фосили на мали мачки потекнуваат од видот ''Felis attica'' од доцниот Миоцен, кои се стари 9 милиони години и пронајдени се во западните делови на Евроазија.
1 Опис
Имаат остро чуло за мирис и вид. Малите мачки имаат издолжени зеници, додека кај големите мачки зениците се кружни. Чулото на слухот им е исто така многу остро. Ушите можат да се движат независно едно од друго. Малите мачки се месојадци, а острото чуло за мирис им го олеснува пронаоѓањето на пленот. Не можат да рикаат како големите мачки, но можат да мјаукаат, предат, врескаат и 'ржат.
Наталиева рамонда

Наталиева рамонда (науч. ''Ramonda nathaliae'') — терцијарен флористички реликт од тропската фамилија Gesneriaceae. Може да се сретне во Јужна Србија, Македонија и Северна Грција. Во Македонија се развива во клисурите на реката Вардар и притоките Треска, Пчиња, Тополка, Бабуна, Црна Река, што припаѓаат на егејскиот слив, како и на планините Скопска Црна Гора, Јакупица, Ниџе, Добра Вода и други. Се наоѓа на светската црвена список на загрозени растенија (IUCN 1997 Red List of Threatened Plants).
Оваа билка е откриена во 1884 година во околината на Ниш од страна на д-р Сава Петровиќ, дворски лекар на кралот Милан Обреновиќ. Заедно со Јосиф Панчиќ ја опишал оваа врста и и го дал името по Наталија Обреновиќ.
Наталиевата рамонда се користи како ликовно решениее за амблемот кој се носи во седмицата пред Денот на примирјето во Првата свестка војна, 11 ноември и на самиот ден на празникот во Србија.
Втора артилериска бригада на четириесет и осмата дивизија

Втората артилериска бригада на 48 македонска дивизија — бригада на НОБ во Македонија.
1 Историјат
Бригадата била основана на 18 февруати 1945. Оваа бригада е формирана од 2 дивизион на Првата македонска артилериска бригада, која бил расформирана по божиќните протести. .
Командант на оваа бригада бил Илија Попевски во март 1945, а потоа бил Боро Милевски, а од март натака бил Димитрие Гулевски - Гулас. Политички комесар бил Блаже Стефановски, а негов помошник бил Љупчо Мариновски - Бисера. Началник на штабот бил Андреја Русјаковски. .
Со наредба на НОВЈ, бригадата прво била испратена за Белград на 2 март 1945. Тогаш бригадата имала 1191 борец, од кои 96 старешини, 9 политички комесари, 188 подофицери, 864 војници и 4 жени. Таму добиле ново оружје и била приклучена кон 48 македонска дивизија, дел од 15 македонски корпус. Бригадата подоцна била испратена на Сремскиот фронт, каде загубила само 5 борци.
2 Поврзано
* НОВ
Тихоокеанско боиште

Тихоокеанско боиште — боиште на операциите на американските сили за време на Втората светска војна во Тихиот Океан во периодот од 1941 до 1945 година. Од средината на 1942 година до крајот на војната во 1945 година, постоеле две американски оперативни команди во Тихиот Океан. Областите биле поделени на Централен Тихи Океан, Севеен Тихи Океан и Јужен Тихи Океан, под команда на адмиралот Честер Нимиц. Југозападниот дел на Тихоокеанскиот регион бил командуван од генералот Даглас Макартур.
Поради комплексните улоги на Армијата на САД и на морнарицата на САД во водењето на војна во Тихоокеанскиот театар, немало ниту еден командант на сојузничките сили, споредено со генералот Двајт Д. Ајзенхауер во Европскиот Театар.
Главните борби се одбиле помеѓу силите на Јапонија и САД.
Еолска харфа

Еолска харфа, жичен музички инструмент кој го добил името по грчкиот бог на ветровите Еол. Се состои од тесна, дрвена правоаголна резонантна кутија во која се наоѓаат низа еднакви цревни жици со различна дебелина. Бројот им е неодреден.
Инструментот се става на отворено место изложено на струење на воздухот, па жиците под налетите на ветрот треперат и бидејќи се со различна деблина и напнатост произведуваате низа различни звуци. Ваков инструмент познавале старите Кинези и Индуси, а кон крајот насредниот век сепојавил и во Европа. Кон крајот на XVII век направена е еолска харфа на новото време, која во XIX век станала популарна, па и опеана во лириката на Гете и Морике. Првата позната еолска харфа ја направил Атанасијус Кирхер.
Солист

Во уметноста, солист (|soloist) е лице кое ''само'' извршуваува одредена работа или во однос на средината е ''во прв план '' додека го прави тоа.
Солист може да се однесува на:
* Соло, солист (музика) - музичар инструменталист (изведувач) кој свири сам или со придружба на некој музички инструменти или оркестри или пејач кој пее сам, пред хорот или во придружба на некој музички инструмент или оркестар.
* Соло, солист (фолклор) - играч кој игра сам или пред група играчи.
* Соло, солист (балет) - играч којигра сам или главен играч во балетскај трупа.
Само врвен солист може да биде уметник.
Љубовна виола

Љубовна виола (|viola d'amore) е необичен гудачки инструмент кој настанал и се употребувал во текот на XVIII век.
1 Особености
Името го добила поради додатокот на сетот од седум жици под главните мелодиски жици, кои се наречени „вљубени“, бидејќи вибрираат во склад со главните. Бидејќи се наоѓаат под главните, наречени се уште и „невидливи жици“. Самите жици, како и обликот на телото на инструментот, слични се како кај виолата. При свирење се држи под брадата и нема прагови, као што е случај со виолата. На врвот на вратот се наоѓала мала, изрезбана глава на некое митолошко суштество, најчесто на Купидон. Звукот на овој инструмент се смета за префинет, но не бил од голема корист во оркестрите. Вивалди пишувал за овој инструмент.
Бузуки

Бузуки (грчки: μπουζούκι, множина: μπουζούκια) е грчки музички инструмент, кој во Грција го донеле доселениците од Мала Азија, а набргу е станал централен инструмент на ребетико жанрот и неговите гранки. Основа е на модерната грчка музика, предниот дел на телото му е рамен и честопати многу украсен со седефи. Инструментот се свири со перце и има остар метален звук, сличен на мандолина, но е понизок.
Постојат два основни типа бузуки. Трихорд има три пара жици, а тетрахорд има четири пара жици.
1 Име
Името "бузуки" потекнува од турскиот збор ''bozuk'' што значи "скршено" или "изменето", и потекнува од посебниот начин на нагодување ("штимување") под име bozuk düzen, која е најчесто користена турска верзија на саз-бузукот. Тој е во исто семејство инструменти како и мандолина и лејта. Првобитно телото било исклесано од едно парче дрво, сличано како саз, но по доаѓањето во Грција во раната 1910 е изменет со додавање на тежишта, изгледот е позајмен од неаполитанската мандола, а врвот под аголо по пример на неаполитанската мандолина за да се зголеми силата на телото, за да може да издржи подебели, челични, жици. Во музика Рембетика долго се користел трожичениот тип, но во 1950 Манолис Хотис го вовел четирижичениот тип.
Диџериду

Диџериду, исто така и јидаки, е абориџински музички инструмент традиционално направен од суви гранки на дрво природно издлабени со работа на термитите. Се смета дека не е лесно да се свири, а произведува невообичаено гласно зуење. Во некои племиња се смета за свет машки инструментом , и дека за тоа жените не треба да го свират. Модерните диџериду можат да се прават од различни природни и вештачки материјали.