procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
НЛБ Групација

Групацијата НЛБ — најголемата банкарска и финансиска групација во Словенија, со основна активност во Југоисточна Европа.
НЛБ е означена како Значајна Институција од влегувањето на сила на Европскиот банкарски надзор кон крајот на 2014 година, и како последица на тоа, директно е под надзор од Европската централна банка.
1 Историја
Банкарските членови на Групата НЛБ ги покриваат пазарите со население од приближно 17,4 милиони луѓе. Покрај НЛБ д.д., главниот ентитет во Словенија, Групата НЛБ вклучува неколку банки-подружници во Југоисточна Европа: НЛБ Банка Скопје, НЛБ Банка Сараево, НЛБ Банка Бања Лука, НЛБ Банка Приштина, НЛБ Комерцијална банка, НЛБ Банка Подгорица, неколку компании за помошни услуги (управување со имоти, лизинг, управување со недвижности и сл.) и ограничен број на неосновни подружници под контрола за затворање.
НЛБ д.д. од 14 ноември 2018 година е компанија која котира на берза, во сопственост на различни инвеститори, а најголемиот акционер е Република Словенија со 25% плус една акција. Со преземањето на српската Комерцијална банка во декември 2020 година, Групацијата дополнително ја зајакна својата стратешка и системска позиција во регионот и сега заема топ 3 позиција во шест од седум пазари каде што има присуство во банкарскиот сектор.
Во март 2022 година, ЕУ единицата на Сбербанк преминала во несолвентност поради санкциите на ЕУ како реакција на руската инвазија на Украина во 2022 година, а Единствениот Совет за Резолуција одлучил да ги пренесе сите акции на словенечката подружница на Сбербанк, која подоцна била променета во Н Банка, на НЛБ. На 2 март, НЛБ официјално ја купил локалната единица на Сбербанк, со што ги зголемил своите средства за приближно 1.0 милијарди евра. Во септември 2023 година, оперативната спојка на N Banka со НЛБ била успешно завршена.
Во ноември 2023 година, НЛБ потпишале договор за стекнување на 100% удел во СЛС ХОЛДКО, холдиншка друштва, матична компанија на Самит Лизинг Словенија и нејзината хрватска подружница, Мобил Лизинг; со успешен завршеток на трансакцијата во септември 2024 година.
Групата НЛБ остварила силни резултати во целата 2023 година со 550,7 милиони евра добивка по оданочување. Овие резултати овозможуваат НЛБ значително да ги зголеми исплатите на дивиденди до 40% од исплатата на добивката по оданочување од претходните години, што во 2024 година ќе се претвори во 220 милиони евра дивиденди. Ова претставува зголемување од 100% во однос на исплатените дивиденди во 2023 година.
Во првиот квартал на 2024 година, НЛБ Група постигнала резултат од 140,0 милиони евра по данок; додека во вториот квартал, живата динамика на кредитирање, стабилната и подобрувачка бизнис средина во Југоисточна Европа (ЈИЕ) каде што Групата оперира, и силните оперативни трендови довеле до резултат од 152,0 милиони евра по данок, што претставува раст од 9% на квартално ниво.Третиот квартал на 2024 година додал 135,5 милиони евра на профитот по данок од 427,5 милиони евра на НЛБ Група во првите девет месеци од оваа година.
Мира Бочварова

Мира Бочварова — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во заднината на НОД од 1944 година како борец во единиците на НОВ н ПОМ, во Единаесеттата македонска ударна бригада, формирана на Козјак. Учествувала во борбите на бригадата со бугарскиот окупатор кај Страцин. Заедно со младинската ударна група се борела во првите борбени редови. Подоцна станала референт во Бригадниот санитет и заземала должност младински раководител на баталјон. Во октомври 1944 година била префрлена во Треттата македонска ударна бригада и учествувала во борбите за ослободување на Скопје. Потоа се вратила во Куманово и работела во Градскиот комитет на КПМ за градот Куманово.
Зорка Бочвароска

Зорка Кондаровска Бочвароска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во 1941 година била член на воспитна група, а од април 1942 година станала член на СКОЈ. Покажала извонредна активност во заднината, па затоа во септември 1942 година била затворена од бугарската полиција. Во
затворот имала добро држење, па после 15 дена била ослободена. Со враќањето од затвор се вклучила во сите акции на скоевската организација што ги спроведувала во градот.
Бота Бочварска

Бота Бочварска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во заднината на НОД од октомври 1942 година. Собирала народна помош, а во нејзиниот дом престојувале илегалци. Во јуни 1944 година била затворена од бугарската полиција и капитулацијата на Бугарија и донесува ослободување. На 14 септември
1944 година била примена за член на КПМ.
Славко Зихерл

Славко Зихерл (23 септември 1945 г21 јануари 2012) бил словенечки специјалист по психијатрија.
1 Ран живот и образование
Зихерл бил роден во Љубљана во 1945 година. Дипломирал на Медицинскиот факултет на Универзитетот во Љубљана во 1970 година, а специјализирал невропсихијатрија на Универзитетската психијатриска клиника во Љубљана во 1976 година и психијатрија во Холандија во 1993 година. Докторирал во областа на психијатријата. Специјализирал психијатрија во Велика Британија една година, а напредувал во САД, Велика Британија и Канада. Зихерл престојувал во Љубљана. Бил оженет со две деца.
2 Кариера
Од 1978 до 1990 година Зихерл бил раководител на Центарот за третман на зависност од алкохол на Универзитетската психијатриска болница во Љубљана, а од 1994 до 1996 година бил раководител на Центарот за клиничка психијатрија на Универзитетската психијатриска болница, а до 199 година бил директор на медицинската болница на Универзитетската психијатриска болница. Медицински центар. По осамостојувањето тој бил генерален директор во Љубљанската психијатриска болница, до 2000 година, а од 2004 година бил медицински директор на оваа болница. Од 1976 година работел во амбулантата за лекување сексуални нарушувања, а од 1996 година е началник на клиниката.
Зихерл бил универзитетски професор по психијатрија на Медицинскиот факултет во Љубљана од 1997 година, а од 1996 година бил носител на предметот Форензичка психопатологија на Правниот факултет во Љубљана. Од 1994 година раководел со постдипломски студии за психотерапија на Медицинскиот факултет во Љубљана. Бил носител на предметот Судска психијатрија за магистер по кривично право на Правниот факултет. Одржувал и предавања по психопатологија на постдипломски студии на Медицинскиот факултет во Љубљана. Бил национален координатор за специјализација по психијатрија и главен ментор на специјалисти по психијатрија.
Зихерл бил член на Здравствениот совет при Министерството за здравство (1997–2002). Од 1999 година бил член на Комитетот за експертски медицински прашања при Лекарската комора на Словенија. Од 1996 до 2000 година бил претседател на Здружението на психијатри, а во 2004 година бил повторно избран за претседател на Здружението на психијатри. Бил претседател на Проширениот експертски совет за психијатрија. Во 1995 година бил претставник на Здружението на психијатри и словенечките здравствени центри во Европската унија на медицински специјалисти (UEMS), Секција за психијатрија и други.
Зихерл бил автор на книги за контрола на алкохол, за автохипноза, неколку статии и поглавја во стручната литература, како и ко-уредник и автор на неколку поглавја во учебник за психијатрија. Тој ги превел 10 психолошки прирачници од англиски на словенечки јазик. Напишал и за нацистичкото лекување и истребување на ментално болните. Неговата библиографија брои повеќе од 190 наслови. Публикувал статии во весници и списанија и учествувал во радио и телевизиски програми.
3 Подоцнежен живот и смрт
Во последните години од животот, бил активен член на партијата Либерална демократија на Словенија. Бил и член на Советот на град Љубљана. Починал во Љубљана на 21 јануари 2012 година од срцеви заболувања.
Густав Ипавец

Густав Ипавец (15 август 1831 – 20 август 1908) бил словенечки композитор. Потекнувал од Шентјур, каде што живеел голем дел од својот живот. Професионално бил лекар; како композитор, најмногу компонирал мали хоровски композиции за аматерски изведувачи. Неговиот син Јосип Ипавец, бил композитор и лекар, а неговиот брат, Бенјамин Ипавец, исто така бил композитор и лекар.
Елан (претпријатие)

Елан е производител на спортски производи во Бегуње на Горењска, Словенија. Најпознат е по своите скии и сноуборди. Други производи вклучуваат едрилици од 9-15 м должина, моторни јахти, облека (најчесто спортска) и опрема за спортски објекти. Марката станала попозната во доцните 1970-ти, кога шведскиот ас во алпско скијање Ингемар Стенмарк освоил три последователни титули на Светскиот куп со скии Елан.
1 Историја
Претпријатието потекнува од словенечката партизанска работилница која функционирала за време на Втората светска војна, кога се произведувале скии за југословенските партизански сили.
2 Елан СЦХ
Елан СЦХ ја промениле светската скијачка индустрија со измислување на странични скии, кои овозможиле вртење со мали брзини и со краток радиус на вртење. Тие првпат биле развиени во 1988 година од Јуриј Франко (да не се меша со скијачот Јуре Франко), кој пресметал соодветен флекс модел за новиот вид скии со својот колега Павел Шкофиќ. Тие организирале проект наречен СајдКат Екстрим и тргнале да градат прототипови.
3 Војаџер
На почетокот на 2021 година, Елан објавиле дека го создале „првите целосно функционални, преклопени, целосно планински скии во светот“.
4 Претпријатие
Групата Елан се состои од 20 поврзани компании под заедничко сопствеништво на претпријатието Скимар. Поголемиот дел од компаниите на групата го користат брендот Елан и логото како дел од нивните проекти, производи и услуги. Седиштето на претпријатието се наоѓа во Бегуње на Горењска, додека различните производствени компании се расфрлани низ Централна Европа: скиите и јахтите за едрење на Елан се произведуваат во Словенија, сноубордите на Елан се произведуваат во Австрија, а моторните јахти во Хрватска. Групата ги продава своите производи преку независни дистрибутери во 46 земји низ светот, а маркетингот го преземаат сопствените компании на Елан во Северна Америка, Јапонија, Германија и Швајцарија. На 13 март 2013 година, австриската подружница на Елан, сместена во Каринтија, објавила банкрот. Елан Австрија имала обврски од 8.7 милиони евра и имала средства од 6.5 милиони евра. 78 вработени и 120 кредитори биле погодени од овој банкрот.
Словенечката државна организација СДХ, која е задолжена за приватизациските активности во Словенија во име на владата, ја даде својата согласност за продажба на „државно сопственикот производител на скии Елaн на Мерил Линкч Интеренешанал и Вилтан Ентерпрајзес Лимитед.
Александра Бочева

Александра Г. Бочева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Станала член е на КПГ од 1942 година. Активно и организирано учествувала во НОД од 1942 година. Чувала и сместувала илегалци и партизани од Егејска и Вардарска Македонија.
Бојан Ацето

Бојан Ацето (4 септември 1922 година во Љубљана – 26 јули 2007 година) бил словенечки лекар, основач на геронтологијата во Словенија. Бил професор по интерна медицина и социјална геронтологија на Факултетот за социјални науки во Љубљана. Тој го основал институтот за геронтологија и геријатрија. Го проучувалпроцесот на згрутчување на крвта и тромбозата. Напишал книга ''Старост и стареење,'' објавена во 1986 година. За неговите напори, ја добил наградата ''Кидрич'' во 1958 година. Неговото син, Рок Ацето, е словенечки кардиолог.
Несреќа на балон со топол воздух во Љубљана во 2012 година

Несреќата со балон на топол воздух на Љубљанското мочуриште во 2012 година, во која загинале шест лица, била најтешката несреќа со балон со топол воздух во историјата на Словенија и една од најтешките во светот.
1 Несреќа
На 23 август во 7:54 часот по средноевропско време (05:54 UTC ), балон со топол воздух со 32 патници, главно туристи, се урнал и се запалил додека траело невреме со грмотевици на Љубљанското мочуриште, во општина Иг, 7км јужно од Љубљана. Ненадејната промена на времето предизвикала пилотот веднаш да се обиде да слета. Сепак, итното слетување било спречено со струењето на ветерот и балонот удри во блиските дрвја. Потоа избувнал пожар.
2 Авион
Балонот бил Линдстранд Балунс ЛБЛ 600C. Тоа бил најголемиот балон во земјата и најголемиот сериски произведен балон во светот. Кошницата на балонот била долга 5,2 м и 1,7 м широк и имал четири прегради.
3 Жртви
Четири лица загинале за време на несреќата, а 28 други биле повредени. Четирите лица што загинале на местото на несреќата биле изгорени до непрепознатливост. Сите четворица биле од Љубљана: еден пар, нивната 11-годишна ќерка и 56-годишна жена. Десет лица морале да бидат реанимирани. Сите преживеани, на возраст од околу 10 до околу 60 години, добиле медицинска помош. Двајца од повредените биле Британци, а уште двајца Италијанци. Двајца од повредените подоцна починале: една жена која починала две недели по несреќата во Љубљана, и 59-годишен маж од Љубљана кој починал неколку дена подоцна во Марибор.
4 Последици
Истиот ден на 7:00 часот навечер, била одржана миса за загинатите и повредените во Црквата Свети Михаил на Мокришките мочуришта во Чрна Вас, предводена од Антон Јамник, помошниот бискуп на Љубљана. На мисата присуствувале околу 400 луѓе.
Словенечката Агенција за цивилна авијација пријави на 27 август 2012 година дека комерцијалните летови со топлотни балони биле привремено забранети. Должината на забраната не била наведена, но несреќата со балон била спомната како причина за забраната. Во текот на следната година, сите вклучени страни координирале предлози за поскрпи правила, кои биле прифатени, а нови лиценци биле доделени повторно почнувајќи од август 2013 година. Во меѓувреме, неколку оператори се затвориле бидејќи биле спречени да продаваат летови, додека преостанатите се соочиле со значително намалена продажба дури и по укинувањето на забраната.
5 Истрага и судење
Истрагата на словенечката комисија за истрага на авионски несреќи покажа дека главната причина за несреќата е „несоодветната техника користена при ракување со балон од типот LBL 600C во фазата на слетување“. Придонесувачки фактори беа „недоволното метеоролошко планирање“ и негрижа за временските услови во моментот на летот.
На прелиминарното рочиште, пилотот ги негирал сите овие изјави, тврдејќи дека не е виновен по обвинението за предизвикување општа опасност. Судскиот процес започнал во ноември 2016 година. Две години подоцна, окружниот суд го ослободил обвинетиот, врз основа на мислење на странски експерт. .
Нада Бошева

Нада Бошева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Како напредна младинка била член на ''„Женската потрошувачка кооперација“'' во Битола, со која активно работела на собирање и организирање на жени во Антифашистичкиот фронт. Од летото 1941 година била член
на просветна група. Агитирала меѓу жените и младинките за учество во НОД, собирала народна помош, приготвувала зимница за борците. Вршела курирска работа, пренесувалa пошта во Прилеп и Охрид. Нејзиниот дом служел за одржување состаноци и престој на илегалци. Со формирањето на АФЖ во Битола 1944 година, активно работела во организацијата.
Љуба Бошеска

Љуба Јованова Бошеска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Била работничка во заднината на НОД од септември 1943 година. Во нивната фурна во селото печела леб за партизанските одреди.
Трајанка Бошеска

Трајанка Крстеска Бошеска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во времето на окупацијата живеела во Прилеп. Во нејзиниот дом се одржувале состаноци на скоевски групи, престојувале илегалци, се чувало оружје. Честопати била ползувана за пренесување материјали од кај неа во други куќи и обратно.
Менка Бошевска

Менка Михајлова Бошевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД во селото од септември 1941 година како член на младинска воспитна група. Растурала илегален материјал во селото и поблиските села. Од февруари 1942 година станала член на СКОЈ. Работела и на организирањето младинки од селото за учество во НОД. Повремено чувала илегалци. Од јули до септември 1943 година била во затвор, а по ослободувањето нејзината активност се зголемила. Во октомври 1943 година била примена во КПМ. Одржувала врска меѓy илегалците и партизанските патроли, изработувала топла облека за борците во НОВ и собирала народна помош.
2 Поврзано
* Раде Бошевски
Зора Бошкова

Зора Костова Бошкова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Како симпатизер на НОД од 15 мај 1943 година активно и организирано работела во заднината во селото Трстеник, Кавадаречко. Собирала народна помош, опфаќала симпатизери, чувала илегалци, растурала летоци, проучувала илегален материјал. Во авrvст 1944 година стапила во единиците на НОВ, во Втората македонска ударна бригада. По капитулацијата на Бугарија со бригадата дошла на Тиквешкиот реон. Подоцна била префрлена на работа во партизанската болница во селото Шешково. Со префрлањето на болницата во Кавадарци ѝ таа се префрла и работи во неа, до конечното ослободување на земјата.
Петер Босман

Петер Босман (роден на 2 ноември 1955 година) - словенечки лекар и политичар роден во Гана. Тој бил градоначалник на Пиран, град и општина во словенечка Истра во југозападна Словенија. Член на социјалдемократите од левиот центар, тој го победи актуелниот градоначалник Томаж Гантар на изборите за градоначалник во октомври 2010 година и станал првиот црн градоначалник на Словенија. Во 2011 година бил назначен и во Комитетот на регионите на Европската Унија.
1 Ран живот и семејството
Босман бил роден во Акра, главниот град на Гана, на 2 ноември 1955 година. Босман потекнувал од релативно добро ситуирано семејство. Неговиот татко бил политичар, како и пријател и личен лекар на Кваме Нкрума, водачот на Гана од независноста. Босман поминал голем дел од своето детство во Северна Африка, Швајцарија и Обединетото Кралство, каде што неговиот татко помогнал да се основаат амбасади на Гана.
По превратот во 1966 година, Босман бил принуден да ја напушти Гана. Не можел да оди во Британија, каде што првично се надевал дека ќе студира, па затоа решил да дојде во Југославија, првично надевајќи се дека ќе студира во Белград. Меѓутоа, тој бил испратен во Љубљана, каде што пристигнал како студент по медицина во тогашната Социјалистичка Република Словенија, во состав на Југославија, во 1977 година. Тој изјавил дека „се вљубил“ во Словенија кога пристигнал, наоѓајќи ја „чиста и зелена“. Додека студирал, останал политички активен, раководејќи со Африканската студентска организација.
Неговата првобитна намера да се врати во Гана по завршувањето на студиите била нарушена кога се вљубил во една Хрватка, Кармен Лаковиќ. По завршувањето на студиите, тој и Кармен, исто така доктор, се населиле во Пиран, каде што водат приватна ординација. Тие се во брак и имаат две ќерки.
2 Политика
Босман, претходно член на Градскиот совет на Пиран, успешно се кандидирал за градоначалник во 2010 година, тесно победувајќи го својот противник, актуелниот градоначалник независен десничар, Томаж Гантар. На вториот круг од изборите на 24 октомври, тој освои 51,4 отсто од гласовите, победувајќи го Гантар, кој добил 48,4 отсто.
Кампањата на Босман била фокусирана на поттикнување на луѓето да возат електрични автомобили, изградба на голф игралиште за промоција на туризмот и промовирање на локалните производи.Тој исто така се обврзал да работи на подобрување на односите меѓу Хрватска и Словенија, кои биле напнати поради неколку помали гранични спорови. Босман изјавил дека расата не била многу важен фактор за време на изборите, иако бил критикуван поради наводната недостаточна течност во зборувањето словенечки. Тој изјавил дека пријател, професор по словенечки, му понудил да му дава дополнителни лекции.
Босман официјално ја презел функцијата на првиот (конститутивен) состанок на општинскиот совет на 12 ноември 2010 година. Неговата инаугурација како градоначалник привлекла повеќе членови на медиумите, вклучително и меѓународните медиуми, отколку што имало присутни членови на советот.
Босман бил реизбран за втор мандат за градоначалник на 19 октомври 2014 година.
Коскена томахавка

Коскена томахавка (|Bone Tomahawk) — американски вестерн филм на ужасите во режија на С. Крег Залер. Филмот го означува режисерското деби на Залер, кој го напишал и сценариото и музиката. Во филмот играат Курт Расел, Патрик Вилсон, Метју Фокс и Ричард Џенкинс. Премиерата на филмот во САД се одржала на 23 октомври 2015 г.
1 Содржина
Сомнителен странец е застрелан во ногата и затворен од шерифот. Непознато за него и за жителите на градот, странецот и неговиот партнер навредиле човекојадско племе. Подоцна, странецот, заменик-шериф и лекарка, која се грижела за ранетиот странец, се грабнати од дивите племенски припадници. Шерифот оди во спасувачка мисија заедно со неговиот резервен заменик, револверист и сопругот на лекарката. Пред да заминат на оваа мисија, сите тие се предупредени за дивите племеници.
2 Улоги
Курт Расел, шериф Френклин Хант
Патрик Вилсон, Артур О'Двајер
Метју Фокс, Џон Брудер
Ричард Џенкинс, заменик-шериф Чикори
Лили Симонс, Саманта О'Двајер
Еван Џонигкајт, заменик-шериф Ник
Дејвид Аркет, Первис
Сид Хејг, Бади
Џино Сеџерс, човекојадецот со вепарските заби
Фред Меламед, Кларенс
Кетрин Морис, Лорна Хант
Шон Јанг, госпоѓа Портер
Еди Спирс, човекојадецот со томахавката
Џејмс Толкан, пијанистот
Ро Лејба, човекојадецот со волчи череп
Мајкл Паре, господин Волингтон
Џејмисон Њуландер, градоначалникот
Зан Макларнон, професорот
Џеј Таваре, острозабиот човекојадец
Mortal Kombat Mythologies: Sub-Zero

Mortal Kombat Mythologies: Sub-Zero е акциско-авантуристичка игра од 1997 година, развиена и објавена од Midway за PlayStation и Nintendo 64. Спин-оф на франшизата Mortal Kombat, таа е првиот дел што не е борбена игра. Поставена пред оригиналната игра од 1992 година, играчите го контролираат Би-Хан, постариот Суб-Зеро, за време на неговата потрага да го најде амајлијата на Шинок. Исто така, служи како приквел на Mortal Kombat 4, кој беше објавен истата година, воведувајќи ликови и елементи на приказната што ќе се користат во четвртиот главен дел. Mythologies е последната игра во серијата во која се користат дигитализирани актери.
Играта наиде на поделен одговор од критичарите, при што верзијата на PlayStation се смета за супериорна од двете изданија. Пофалбите беа насочени кон транзицијата од жанрот на борбени игри во акциони авантури и сцените во живо на верзијата на PlayStation, но контролите и дизајнот на нивоата на казнување добија критики. Ретроспективните прегледи беа понегативни и некои ја сметаат играта како една од најлошите во франшизата на Mortal Kombat.
1 Гејмплеј
Иако Mortal Kombat Mythologies: Sub-Zero е класифициран како акциона-авантуристичка игра, нејзините контроли за игра се многу слични на борбените игри 2D Mortal Kombat. Играчот има четири копчиња за напад, заедно со копче за блокирање и копче за трчање како во Mortal Kombat 3. Играчот го контролира Sub-Zero како во борбена игра, вклучувајќи употреба на специјални потези засновани на команди, за да се бори против непријателите и да се впушти низ нивоата. Копчето „вртење“ се користи за промена на правецот на кој е свртен Суб-Зеро, додека копче „акција“ се користи за подигање или користење на предмети. Играчот исто така има пристап до екранот за статус кој го следи инвентарот на играчот, поени за искуство и специјалните потези што ги добиваат за време на играта.
Играчот ја започнува играта со мал мерач за здравје и ограничен број дополнителни животи. Во текот на прогресијата на играта, играчот може да добие поени за искуство со изведување комбинации против непријатели, кои потоа се користат за да се зголеми силата на нивниот карактер и да се добие пристап до специјални потези. Ќе се појави „мерач на мраз“ откако играчот ќе почне да стекнува посебни потези. Специјалните потези бараат моќ од мраз за да се изведат. Здравјето и моќта на мразот може да се надополнат со подигање на предмети (иако и мерачот на мраз постепено ќе се надополнува со текот на времето). Играчот исто така треба да ги врати клучните ставки. Лозинките се користат за следење на напредокот на играчот.
Премин (филм од 1986)

„Премин“ (француски: ''Le passage'') – филм на режисерот Рене Манзор од 1986 година. Главните улоги ги играат: Ален Делон, Кристин Боасон и Жан-Лик Моро.
1 Синопсис
Жан Дијаз е автор кој работи на анимиран филм на тема против насилството. Наеднаш, тој гине во несреќа, а потоа ја среќава Смртта, која сака со него да постигне договор...
Мухабер

Мухабер е поранешно село во југоисточна Словенија во општина Ново Место.Сега е дел од градот Ново Место. Тој е дел од традиционалниот регион Долењска и сега е вклучен во статистичкиот регион jугоисточна Словенија.
1 Географија
Мухабер е расфрлана населба на тераса над железничката пруга од Љубљана до Метлика. На запад се издига ридот Жабјек, покриен со мешана шума, а на северозапад има ромска населба.
2 Потекло на името
Името ''Мухабер'' буквално значи „собирање муви“. Мухабер бил потврден во историските документи како ''Мухобер'' и ''Мухобери'' во 1780 година. Како и поврзаниот словенечки топоним ''Мухабран'', името е релативно скорешна топонимизација на шеговит прекар за жителите на селото.
3 Историја
Археолошките истражувања открија културни гробишта во Халштат во Мухабер со погреби со кремирање, како и римски гробишта , што сведочи за рано населување во областа. Мухабер бил припоен од градот Ново Место во 1979 година, завршувајќи го неговото постоење како независна населба.
99942 Апофис

99942 Апофис, познат и по неговата привремена ознака 2004 MN<sub>4</sub> — астероид, чија орбита минува блиску до Земјата. Неговото откритие во 2004 г. предизвикало кратка загриженост, бидејќи првичните набљудувања претполагале дека астероидот има релативно голема веројатност да удри во Земјата во 2029 г. Дополнителните набљудувања ги подобруваат предвидувањата, исклучувајќи судир со Земјата или Месечината на 13 април 2029 г. (петок). Меѓутоа, постои можност за судир за време на блиското додавање во 2036 г. Шансите за тоа се проценуваат на 1 спрема 233.000. Во случај на судир, релативно малата големина на Апофис (помеѓу 250 и 350 метри) би довела до месна, наместо глобална катастрофа.
Астероидот бил откриен од Рој Такер, Дејвид Толен и Фабрицио Бернарди на 19 јуни 2004 г. и го добил името по египетското божество Апофис (Апоп).
1 Одлики
Нови податоци за астероидот Апофис се добиени со помош на вселенската опсерваторија „Хершел“. Претходните проценки покажуваат дека пречникот на Апофис е 270 ± 60 метри. Според ажурираните податоци, тоа е 325 ± 15 метри. 20-процентно зголемување на пречникот дава повеќе од 70 проценти зголемување на обемот и (под претпоставка на хомогеноста) масата на небесното тело. Апофис одразува само 23 % од светлината што паѓа на неговата површина.
Гаструлација

Гаструлација — процес со кој еднослојната бластула прво се преобразува во двослојна, а потоа во трислојна гаструла. По образувањето на бластулата се јавуваат силни движења на клеточните маси што за првпат од почетокот на развојот го менуваат топчестиот облик на ембрионот. Овие движења на клеточните маси (морфогенетски движења) водат до образување на гаструла. Слоевите на гаструлата се нарекуваат зачетени слоеви и претставуваат основа од која ќе произлезат сите органи и на ембрионот и на возрасните единки.
1 Основни клеточни движења
Иако шемите на гаструлација покажуваат огромно разнообразие во животинското царство, тие се обединети со петте основни видови клеточни движења што се случуваат за време на гаструлацијата:# Инвагинација
# Инволуција
# Ингресија
# Деламинација
# Епиболија
2 Образување на мезодермот
Кај влекачите и птиците, жолчката го спречува образувањето на отворен бластопор, па наместо тоа се развива структура наречена примитивна низа. И цицачите имаат примитивна низа. Започнува како задебелена област што се протега од задниот дел до предниот дел на ембрионот. По должината на низата се протега браздата, наречена примитивна бразда, која завршува на Хенсеновиот јазол, кој е важен дел од ембрионот.
Мезодермот (среден слој на клетки) се образува преку бластопорот или примитивната низа. Кај животните со бластопор, како водоземците, клетките се движат низ него за да создадат мезодерм. Кај влекачите, птиците и цицачите, клетките се движат од рабовите на примитивната низа и се сместуваат помеѓу другите два зачетени слоја, образувајќи го мезодермот.
Судбина (филм)

„Судбина“ (арапски: المصير) – филм на режисерот Јусеф Шахин (Youssef Chahine) од 1997 година. Шахин е автор и на сценариото, заедно со Халед Јусеф (Khaled Youssef). Главните улоги ги играат: Нур Ел-Шериф (Nour El-Sherif), Хани Салама (Hani Salama) и Махмуд Хемида (Mahmoud Hemida).
1 Синопсис
Во 12 век, со Андалусија владеат Арапите. Познатиот муслимански филзооф и лекар Авероес (го игра Ел-Шериф) е поставен за судија, но неговите слободоумни пресуди предизвикуваат отпор кај некои. Конзервативните политички соперници успеваат да го присилат калифот да го прогони Авероес...
Дивје Бабе

Дивје Бабе е карстна пештера и археолошки парк со поглед на реката Идрица во северозападна Словенија. Забележителни се палеолитските остатоци, вклучително и обработената коска на пештерска мечка позната како флејта Дивје Бабе, која контроверзно се толкува како музички инструмент на неандерталец.
1 Име
Името ''Дивје Бабе'' (буквално „диви баби“) се однесува на вештерки, за кои често се верувало дека живееле во пештерите. Затоа името значи „Пештера на вештерки“.
2 Локација
Дивје Бабе се наоѓа на 230 метри над долината на реката Идријца. Реката ги минува ридовите Идрија и ридовите Церкно и се отвора кон реката Соча.
3 Палеонтологија
Местото на пештерата било ископувано од 1978 до 1986 година од Митја Бродар, а повторно од 1989 до 1995 година од Иван Турк и Јанез Дирјец. Меѓу откриените артефакти имало и наоди од Орињачката култура, вклучително и коскена точка (во слојот 2 или 3) датирана од пред околу 35000 години. Ископани се околу осум слоеви од мезолитот кои содржат околу 20 огништа, 600 камени алатки и неколку артефакти од коски. Пронајдени биле и бројни скелетни остатоци од пештерската мечка.
Флејтата Дивје Бабе е пронајдена во слој 8, датиран е од средниот палеолит од пред 50.000 до 35.000 години. Била во непосредна близина на огниште, што укажува на присуство на праисториски луѓе, веројатно неандерталци. Флејтата е фрагмент од бутна коска од млада пештерска мечка со четири вдлабнати дупки. Интерпретацијата на артефактот како флејта е контроверзна, и е предмет на жестока дебата, а некои истражувања наместо тоа сугерираат дека дупките се од животинско потекло, траги од заби на хиена.
Марјан Рожанц

Марјан Рожанц (21 октомври 1930 – 18 септември 1990 година) бил словенечки автор, драматург и новинар. Тој е претежно познат по своите есеи и се смета за еден од најистакнатите есеисти на словенечки јазик, заедно со Иван Цанкар, Јоже Јаворшек и Драго Јанчар и како голем мајстор на стилот.
1 Биографија
Роден е во селото Девица Марија против Пољу (сега дел од Полскиот округ, Љубљана),Словенија (тогаш дел од Кралсто Југослвотавија ). Тој посетувал средно училиште за време на Втората светска војна,кога покраината Љубљана била дел од Италија . По војната кратко работел како физички работник. Во 1950 год бил регрутиран во ЈНА, а служел во Пожаревац,Србија. Поради неговите некомформистички ставови, тој бил обвинет за „ непријателска пропаганда “ против комунистичкиот режим и беше осуден на три и пол години затвор. Бил ослободен во 1955 год и се вратил во Словенија.
Се населил во Марибор, каде што започнал кариера како новинар. Во раните 1950ти,тој се вратил во Љубљана, каде што започнал кариера како слободен писател и колумнист. Тој се вклучил во кругот на млади интелектуалци познат како Критичка генерација. Тој станал близок пријател на христијанскиот социјалистички поет Едвард Коцбек и на егзистенцијалистичкиот драматург Доминик Смоле. Подоцна, тој се приближил до христијанските идеали, особено преку влијанието на христијанските егзистенцијалистички мислители како што се Сорен Киркегор и Мигел де Унамуно.
2 Кариера
Тој станал ко-уредник на алтернативното независно книжевно списание ''Перспектива'', а понатаму и директор на експерименталниот театар наречен Сцена 57. Во 1964 год, театарот се обидел да постави една од критичките драми на Рожанц,''Топла града'', но комунистичкиот режим насилно ја прекинал поставката. Рожанц воспостави врски со словенечките римокатолички интелектуалци од Трст-Италија, критички настроени кон југословенскиот комунистички систем,и објави неколку написи во списанието ''Мост'', уредено од Борис Пахор и Алојз Ребула. Тој билосуден на 2 и пол години, но пуштен на условна слобода. Во 1970тите работи како спортски менаџер во Љубљана. Во 1979 год го објави својот најпознат роман ''Љубезен'', автобиографски приказ на секојдневниот живот на едно дете во Љубљана за време на Втората светска војна. Во истата година се населил во Карстскиот регион во Словенечкото приморје и продолжил да објавува есеи и раскази во различни словенечки списанија. Во 1987 год,тој беше помеѓу авторите на Прилозите за словенечката национална програма.
Во 1990 год активно ја поддржал кандидатурата на Јоже Пучник за претседател на Словенија, но никогаш не се приклучил на ниту една политичка партија или организација.
Тој починал во Љубљана.
Во 1993 година, по него била именувана наградата Рожанц за најдобар есеј на словенски јазик.
Чевларски мост

Чевларски мост - пешачки мост на реката Љубљаница во срцето на Љубљана, главниот град на Словенија. Мостот ги поврзува двете клучни области од средновековната Љубљана, создавајќи важна пешачка врска меѓу нив.
Мостот е препознатлив по својата архитектонска елеганција, украсен со два вида столбови: коринтски столбови, кои ја дефинираат структурата на мостот, и јонски столбови, кои служат како осветлување.
Делото е создадено според плановите на славниот словенечки архитект Јоже Плечник и во август 2021 година било впишано на Списокот на светско наследство на УНЕСКО како дел од неговото архитектонско наследство.
1 Историја
Тој е еден од најстарите мостови во Љубљана и датира од најмалку 13 век. Во средниот век бил познат како Горен мост. На почеток бил дрвен мост со месарница на него, но смрдеата од месото била толку силна што тогашниот цар платил да ги преселат. Потоа се појавиле штандови на чевларите, по кои мостот го добил своето денешно име. Мостот бил реконструиран во многу наврати низ својата долга историја поради поплави или пожари, а во 1867 година бил изграден мост од леано железо, именуван мост Храдецки по поранешниот градоначалник на Љубљана, кој подоцна бил преместен. Сегашниот камен мост е дизајниран во 1931 година од страна на архитектот Јоже Плечник. Во 2010 година, до мостот бил поставен споменик на Иван Хрибар, градоначалник на Љубљана помеѓу 1895 и 1907 година. Сегашниот камен мост е изграден во 1931 година.
Хајди (2005)

Хајди е британски семеен филм од 2005 година, режиран од Пол Маркус. Заснован е на иконскиот роман „Хајди“ од 1881 година на Јохана Шпири и во главната улога игра ирската детска глумица Ема Болгер, покрај Макс фон Сидов и Диана Риг.
1 Заплет
Хајди, весела девојка, е однесена да живее со својот дедо во Швајцарските Алпи. Таа станува блиска пријателка со Петер, пастир на кози, и поминува голем дел од времето со момчето и неговите кози на отворено.
Хајди е испратена во богатото семејство Сесеман во Франкфурт, да биде ангажиран придружник на Клара Сесеман, инвалид. Строгата домаќинка, фрау Ротенмајер, ги гледа нарушувањата во домаќинството што ги предизвикува Хајди како нејзино непочитување и ја става Хајди под зголемени ограничувања. Хајди станува несреќна и бледа. Единственото нејзино забавување е учењето да чита и пишува, мотивирана од мислата да се врати дома и да ѝ чита на слепата баба на Петер. Бабата на Клара ја посетува и станува пријателка на Хајди.
Потоа Хајди се разболува сериозно, а возрасните и дозволуваат да се врати кај нејзиниот дедо. Хајди и Клара остануваат во контакт и разменуваат писма. Лекарот на Клара, верувајќи дека свежиот планински воздух и здравата дружба ќе и направат добро, препорачува Клара да ја посети Хајди. Клара повторно ја посетува следната сезона и поминува прекрасно лето со Хајди, станувајќи посилна со козјо млеко и свеж воздух. Петер, љубоморен на пријателството меѓу Хајди и Клара, ја турка празната количка на Клара низ планината. Количката се уништува. Додека ја враќа количката за Клара, Хајди речиси паѓа во провалија. Клара брза да ја спаси и открива дека може да оди. Нејзината баба и татко се исполнети со радост, а лекарот ветува дека ќе се грижи за Хајди кога нејзиниот дедо повеќе нема да може да го прави тоа.
2 Улоги
* Ема Болгер како Хајди
* Макс фон Сидов како дедо
* Џералдин Чаплин како Ротенмаер
* Дијана Риг како баба
* Полин Меклин како тетка Дете
* Сем Френд како Питер
* Џесика Клариџ како Клара
* Дел Синот како Себастијан
* Кели Ширли како Тинет
* Роберт Батурст како г-дин Сесеман
* Оливер Форд Дејвис како д-р Класен
* Керолин Пег како Бриџит
* Џесика Џејмс како баба
* Александар Мајна како момче од Франкфурт
* Карл Џонсон како Старец
3 Производство
Саундтракот е компонирана од Џоселин Пук. Планинските сцени се снимени најмногу во Јулиските Алпи во Словенија, сцените од Франкфурт во Љубљана и селските сцени во Нит и Ланели, Велс. Куќата Сесеман во Франкфурт била снимена во замокот Страдеј во Ланели.
Фабијаниев мост

Мостот Фабијани (словенечки: Fabianijev most) е мост на две нивоа преку реката Љубљаница во Љубљана, главниот град на Словенија. Ги поврзува улицата Његошева со улицата Рошка и на тој начин го комплетира внатрешниот кружен пат на Љубљана. Мостот е именуван по неговиот првичен концептуален творец Макс Фабиани (1865–1962) и бил отворен за јавноста на 22 август 2012 година. Архитектот задолжен за дизајнот бил Јуриј Кобе.
Наутро на 23 август, само еден ден по отворањето на мостот, во Љубљанското Блато, неколку километри оддалечено, се случила сериозна несреќа со балон. Фабианијевиот мост одиграл клучна улога во забрзувањето на транспортот на повредените, овозможувајќи амбулантните возила побрзо да ги пренесат до Универзитетскиот медицински центар во Љубљана, кој се наоѓа во негова близина.
Планирањето и изградбата на мостот биле критикувани уште од самиот почеток, бидејќи создаваат неповолни услови за велосипедистите и пешаците. Тие не смеат да ја користат горната платформа на мостот, која директно ги поврзува улиците Његошева и Рошка, туку се ограничени на движење по долното ниво. Ова ниво се поврзува со улицата Рошка преку систем на наклонети патеки на насипот Шуштар.
Брод, Ново Место

Брод е поранешно село во југоисточна Словенија во општина Ново Место. Сега е дел од градот Ново Место .Тој е дел од традиционалниот регион Долна Крањска и сега е вклучен во статистичкиот регион Југоисточна Словенија.
1 Географија
Брод е делумно расфрлана населба југозападно од центарот на градот Ново Место.Лежи во слив покрај патот од Ново Место до Долењске Топлице и се протега кон реката Крка.Ги опфаќа селата Брезовец и Лешчевје.Ограничен е со Портовалд Вудс,Брод Вудс,Шмихел,Шкрјанче Вудс,и Боричевски Вудс.Водата тече низ пештерата Рупа , карстна пештера во Бродската шума и Бродскиот извор лежи во близина на реката Крка .
2 Име
Брод бил потврден во историските извори како ''Вруаͤр'' во 1362 год,''Врфар'' во 1377 год, ''Алтенфурт'' во 1436 год и ''Фуерт'' во 1477 год,меѓу другите варијации . Името ''Брод'' е изведено од словенечката заедничка именка ''brod'' ' ферибот ' , што се однесува на место каде што се преминувала реката Сава.Селото беше локација на траектот што служеше како главен премин на реката Крка во оваа област пред да биде основано Ново Место во 1365 год .
3 Историја
Во близина на Брод се откопани неколку римски гробови,кои сведочат за рано населување на областа.Голем дел од селото изгоре во пожар во 1915 год.За време на Втората светска војна,имало ангажмани меѓу италијанските и партизанските сили во Брод,како и помеѓу германските и словенечките сили на домашната стража и партизаните.Источно од селото,покрај патот меѓу Брод и Дрска е зачуван германски одбранбен бункер.
Брод имал население од сто-дванаесет во дваесет и три куќи во 1870 год , сто-деведесет во триесет и седум куќи во 1900 год, сто-осумдесет и девет во триесет и шест куќи во 1931 годи, и сто-седумдесет и осум во четириесет и пет куќи во 1961 год. Брод беше припоен кон градот Ново Место во 1979 год,со што го прекина неговото постоење како самостојна населба .
4 Забележителни луѓе
Значајни луѓе кои се родени-живееле во Брод го вклучуваат следново :
* Јожев Меглич 1855–1898, поет
Железничка станица Ајдовшчина

Железничка станица Ајдовшчина (словенечки: Železniška postaja Ajdovščina) е главната железничка станица во градот Ајдовшчина, Словенија. Таа претставува важна транспортна врска за градот и околината, поврзувајќи го со другите делови на земјата преку словенечката железничка мрежа.
Фране Адам

Фране Адам (родена на 23 ноември 1948 година) - словенечки социолог, уредник и поранешен дисидент политички активист. Во текот на раните 1970-ти, тој бил еден од водачите на студентското протестно движење во Социјалистичка Република Словенија.
1 Биографија
Адам е роден во Пивка, Словенија, која во тоа време била дел од Југославија. Своето високо образование го започнал на Универзитетот во Љубљана, каде што се истакнал како еден од водечките активисти на словенечкото студентско движење, кое било дел од пошироките сеевропски протести од 1968 година.
Во 1972 година, Адам бил уапсен од страна на комунистичките власти заедно со поетот Милан Џесих. Ова апсење предизвикало силни реакции и резултирало со окупација на Факултетот за уметности во Љубљана од страна на студентите, како знак на протест против репресијата.
Адам докторирал во 1981 година на Универзитетот во Загреб. Својата академска кариера ја продолжил како истражувач на универзитетите во Констанц и Билефелд.
Во 1980-тите, заедно со Грегор Томц, тој станал еден од првите словенечки и југословенски социолози кои ги проучувале феномените на современите општествени движења, со акцент на младинските субкултури. Во 1980-тите бил активен во граѓанското општество во Словенија и станал еден од членовите на Комитетот за одбрана на човековите права.
Во периодот од 1989 до 1992 година, бил претседател на Словенечкото социолошко друштво.
Бил и соработник во Научниот центар за социјални истражувања во Берлин.
Моментално предава како професор на Факултетот за напредни социјални студии во Нова Горица. Предава и на Факултетот за општествени науки на Универзитетот во Љубљана. Тој е и соработник на Институтот за развојни и стратегиски анализи во Љубљана.
Халиаетум

Халиаетум или Алун било римско пристаниште лоцирано во областа Симонов Залив, на северниот јадрански брег на Истра. Делови од ова пристаниште сè уште се видливи, вклучувајќи делови од самиот пристаништен ѕид и разни помошни згради.
Во последниве години, на локалитетот се извршени неколку археолошки ископувања, со планови за продолжување на истражувањата во иднина. Локалитетот е достапен за туристи, и овозможува увид во богатото римско наследство на регионот.
Халиаетум бил основан околу 178–177 п.н.е., по жестокиот отпор на Хистрите, домородното население на Истарскиот Полуостров. Името на пристаништето инспирирало и изградба на црквата Света Марија Халиаетум во Изола. Црквата била изградена во 11 век и подоцна била преработена во барокен стил.
Кнежки расед

Раседот Кнежа (''словенечки: Kneški prelom'') — геолошки расед лоциран во Словенија. Се протега во правец северозапад–југоисток и се наоѓа југозападно од раседот Равне и северозападно од раседот Идрија.
Движењата долж раседот се карактеризираат со декстрално ударно-лизгачко движење (десно-странично лизгање), што укажува на хоризонтално поместување на тектонските плочи.
Раседот е именуван по селото Кнежва. Грубо се протега помеѓу Бовец на северозапад и Идрија на југоисток.
Кариран ливадар

Kарираниот ливадар (''Heteropterus morpheus'') е вид на пеперутка од фамилијата Hesperiidae. Тоа е единствениот член на монотипниот род ''Heteropterus''. Видот може да се најде во изолирани популации во Европа и на исток низ Палеарктикот до Централна Азија и Кореја. Во Холандија е загрозена.
1 Таксономија
Порано, родот ''Heteropterus'' исто така ги вклучувал следните видови:
*''Heteropterus formosus'' Батлер, 1894 - префрлен во ''Willema formosus'' (Батлер, 1894)
*''Хетероптерус вилеми'' Валенгрен, 1857 година - пренесен во ''Вилема Вилеми'' (Валенгрен, 1857 година)
2 Опис
Должината на предните крила изнесува од 15 до 18 мм. Оваа пеперутка се одликува со многу впечатлива и привлечна долна страна на крилјата, додека горната страна е потемна и помалку забележлива. Често се гледа со затворени крилја, па токму долната страна најмногу доаѓа до израз.
Горната страна на крилјата е обоена во темно кафеава нијанса. Карактеристично е што предните крилја делумно ги покриваат задните, при што се создава впечатлив контраст. Долната страна на крилјата е украсена со сложен орнамент: на охерна основа се протегаат три линии со бели овални дамки, опкружени со црни контури и рамка во бела боја, дополнително нагласена со тенка црна линија.
3 Опис во Сеиц
H. morpheus Пал. (= стеропи Шиф.) (87 б). Предниот дел над црно со 3 апикални точки и по една точка во ќелиите 4 и 5. Некои женки имаат на задното крило ред од 4 или 5 жолти цртички и мала точка во ќелијата. Предното крило се наоѓа под точка во ќелијата, друга проксимално до апикалните точки и тесна кратка лента во близина на маргината. Задното крило има три реда овални, бисерни дамки кои се опкружени со мали жолти дамки, а покрај маргината има и тесна жолта лента. Пеперутката се нарекува „огледало“ поради дамките од мајката на бисерот. Европа, Азија, на исток до Јапонија.
4 Распространетост и живеалиште
Во Франција, забележани се на југозапад, вклучувајќи го, во 2011 година, регионот Горни Пиринеи.
5 Однесување и екологија
Пеперутката лета од јуни до август, во зависност од локацијата. Летот е исто толку карактеристичен како и неговиот изглед и навистина обезбедува непосредна идентификација на видот: се чини дека скока низ воздухот со мало чувство за насока, речиси како да е пијан.
Ларвите се хранат со видовите ''Eriophorum'', ''Poa annua'', ''Calamagrostis canescens'', ''Brachypodium'' и ''Molinia'' (вклучувајќи ''Molinia coerulea'' ).
6 Галерија
Јанез Блајвајс

Јанез Блајвајс (19 ноември 1808 – 29 ноември 1881 година) — словенечки конзервативен политичар, новинар, лекар, ветеринар и јавна личност. Тој бил водач на таканареченото политичко движење Старисловенци. Уште за време на неговиот живот, бил наречен татко на нацијата.
1 Биографија
Блајвајс бил роден во богато трговско семејство во градот Крањ, тогаш дел од Авструнгарија. Од најрана возраст бил израснат во двојазична средина, совршено владеејќи ги и словенечкиот и австрискиот германски јазик, што било вообичаено меѓу припадниците на вишата средна класа во Крањска во тој период.
Своето образование го започнал на лицејот во Љубљана, по што се запишал на Универзитетот во Виена, каде што студирал медицина. По дипломирањето, се вратил во Љубљана и започнал да работи како професор по ветеринарна медицина и патологија.
Во текот на својата кариера, Блајвајс објавил значителен број научни трудови од областа на ветеринарната медицина и јавното здравје, со посебен фокус на заразните болести и нивното влијание врз луѓето и животните.
Во 1843 година, Блајвајс го основал списанието ''Вести за земјоделците и занаетчиите'' (сло: ''Kmetijske in rokodelske novice)'' и го уредувал до неговата смрт во 1881 година. Списанието се занимавало со економски, како и со културни прашања во словенечките земји. Во револуциите од 1848 г. тој се вклучил во политиката и го поддржал барањето за Обединета Словенија. На почетокот на уставниот период во Австриското Царство, Блејвајс се појавил како водач на словенечкото национално движење за Обединета Словенија. Веќе во доцните 1850-ти, неговото политички конзервативно лидерство било оспорено од помладата генерација словенечки националисти, познати како Млади Словенци, меѓу кои биле Фран Левстик, Јосип Стритар и Јосип Јурчич. Групата на Блајвајс, која ги вклучувала Ловро Томан, Етбин Хенрик Коста, Лука Светец и Андреј Ајншпилер, потоа била идентификувана како Старите Словенци, иако тие самите никогаш не прифатиле такво име.
Блајвајс бил хабсбуршки легитимист и следбеник на австрославистичката идеологија. Во политиката, тој го следел примерот на чешкиот водач Франтишек Палацки, кој барал автономија за словенските народи во рамките на обединетата Австриското Царство.
Во 1881 година, Блајвајс ја добил титулата витез од Франц Јосиф I од Австрија, императорот на Австрија. Истата година починал во Љубљана и бил погребан во меморијалниот парк Навје во љубљанската област Бежиград.