procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Сивец

Сивец — најпознато македонско рудно наоѓалиште на мермер во околината на Прилеп, според кој е наречен и еден вид на бел мермер. Се наоѓа на периферијата на пелагонискиот масив, на границата помеѓу планините Бабуна и Козјак, а во подножјето на источната падина под превојот Плетвар. Во ова подрачје се издвоени следните серии на карпи: бигорливи песочници, песокливи глини, механички материјал (детриус) и бели доломитски мермери. Најзначајни се белите доломитски ситнозрнести мермери со ретки пластови на калцити. Димензиите на рудното тело од Сивец изнесуваат 44х106 м<sup>3</sup> цврста маса. Хемискиот состав на мермерот од сивец е CaCO<sub>3</sub> - 61% и MgCO<sub>3</sub> - 39%. Вкупните рудни резерви во Сивец се 6.471.200 м<sup>3</sup>. Треба да се истакне дека мермерите од Сивец имаат нагласена блоковитост, некогаш и по неколку кубни метри со одлична белина што ги вбројува во едни од најквалитетните во Европа, па и во светот. Поради високиот квалитет посебниот вид на изразито бел и мазен мермер е наречен и познат под името Сивец. Мермерот од Сивец е надалеку употребуван во градежништвото и вајарството ширум Македонија, во земјите од поранешна Југославија и Европа. Тој се наоѓа на голем број градби и споменици како што се: Порта „Македонија“, Могилата на непобедените, спомениците на Методија Андонов - Ченто, Цар Самоил, Јустинијан I и др. Долги години од самото отворање со рудникот стопанисува и експлоатира „Мермерниот комбинат“ од Прилеп, кој по приватизирањето е во сопственост на странска компанија од Грција, а сивечкиот мермер го обработуваат и повеќе помали приватни претпријатија од градот Прилеп.
1 Галерија
Ноќ во музејот: Тајната на гробницата (филм)

„Ноќ во музејот: Тајната на гробницата“ (англиски: ''Night at the Museum: Secret of the Tomb'') — американски филм од 2014 година, во режија на Шон Леви. Во главните улоги настапуваат: Бен Стилер, Робин Вилијамс, Овен Вилсон, Стив Куган, Ден Стивенс, Рами Малек, Бен Кингсли, Дик ван Дајк и Мики Руни. Филмот, кој претставува трето продолжение на серијалот „Ноќ во музејот“, е посветен на Робин Вилијамс и на Мики Руни, кои умреле пред неговото прикажување.
1 Содржина
Во природонаучниот музеј се подготвува нова изложба која треба да ја организира чуварот Лари (Бен Стилер). Во музејот се поканети бројни гости, кои се воодушевени кога музејските експонати се појавуваат во живо. Но, неочекувано, среде претставата, музејските експонати започнуваат да се однесуваат необично. Поради тоа, претставата завршува катастрофално. Лари дознава дека причината за тоа лежи во корозијата на волшебната табла која се наоѓа во музејот. Оттука, тој успева да издејствува да го испратат во Британскиот музеј во Лондон каде се наоѓа фараонот кој ја знае тајната на волшебната табла. На патувањето во Лондон, Лари со себе ги поведува и својот син и неколку експонати од музејот. Таму, во борбата да ја спасат волшебната табла, групата се соочува со големи проблеми предизвикани од сер Ланселот, кој сака да ја присвои волшебната табла за себе. Сепак, по многу проблеми, тие успеваат да ја спечат корозијата на таблата, со што ја отстрануваат опасноста музејските експонати засекогаш да останат замрзнати.
Агенција за супервизија на осигурување

Агенцијата за супервизија на осигурување (АСО) е основана во 2009 година. Правната рамка за воспоставување и функционирање на Агенцијата е пропишана со Законот за супервизија на осигурување. Агенцијата има својство на правно лице и за својата работа одговара пред Собранието на Република Македонија. Се основа како самостојно и независно регулаторно тело и во рамките на своите надлежности и овластувања се грижи за законито и ефикасно функционирање на пазарот на осигурување, со цел заштита на правата на сопствениците и корисниците на осигурување.
1 Надлежности
Агенцијата ги има следните надлежности:
*спроведува супервизија на друштвата за осигурување, осигурителните брокерски друштва, друштвата за застапување во осигурувањето, осигурителните брокери, застапниците во осигурувањето и Националното биро за осигурување;
*издава и одзема дозволи, согласности и лиценци врз основа на овој закон и другите закони во нејзина надлежност;
*изрекува мерки на супервизија согласно закон;
*донесува подзаконски акти од областа на осигурувањето;
*членува во органите на Меѓународната асоцијација на осигурителни супервизори и во органите на Европскиот совет на осигурителни супервизори и супервизорски органи на доброволното пензиско осигурување;
*го поттикнува развојот на осигурувањето во Република Македонија
2 Орган на управување
Орган на Агенцијата за супервизија на осигурување е Советот на експерти. Советот на експерти е составен од пет члена од кои еден е претседател. Претседателот на Советот раководи со Агенцијата и ја застапува во односи со трети лица. Претседателот и четирите членови ги именува Собранието на Република Македонија на предлог на Владата на Република Македонија, а нивниот мандат трае пет години, со можност за реизбор.
Советот на експерти работи во согласност со надлежностите и донесува тарифник, статут, финансиски извештаи и финансиски план на Агенцијата.
Зелена мантела

Зелена мантела (''Mantella viridis'') е вид на жаба од семејството на мадагаскарски жаби (''Mantellidae'').
Видот е ендемски во Мадагаскар. Нивното живеалиштe е суптропски или тропски суви шуми, реки, повремени реки, и силно деградирани поранешни шуми.
На видот му се заканува губење на живеалиште.
1 Опис
Зелената мантела е мала жаба. Мажјаците се долги 22−25 мм а женките 25−30 мм. Некои од жабите се јавуваат во жолта боја. Нивното лице е црно со бела лента околу горната усна. Долната страна на жабата е црна со сини дамки. Женските видови се претежно поголеми и имаат поквадратна муцка. Тие се критично загрозени поради загуба на живеалиштата и прекумерната трговија на животни.
2 Живеалиште
Видот живее во северен Мадагаскар и просперира во суви ниски шуми на надморска височина од 50 и 300 метри.
3 Исхрана
Зелените мантели јадат мали инсекти како мравки и вински мушички. Тие исто така јадат меко овошје. На зелената мантела и е потребна вода, како и на повеќето жаби, но тие не ја внесуваат водата преку пиење. Нивната пропустлива кожа овозможува апсорбирање на вода.
Џидимирци

Џидимирци e топоним кој може да се однесува на:
*Џидимирци (Велешко) — село во Општина Велес
*Џидимирци (Неготинско) — раселено село во Општина Неготино
1 Потекло, настанок и значење
Џидимирци е име кое што го носат две села во Македонија, едно во Велешко и едно во Неготинско. Голема занимливост е тоа што иако двете села носат исто име, настанокот, потеклото и значењето на имињата се сосема различни и настанати во сосема различни историски периоди и околности. Велешкото село Џидимирци е доста постаро и за него постојат пишани записи од средновековниот период, при што во најстариот историски запис од 1573 година селото е запишано како ''Жидмирци'', а во манастирски поменик од XIV век е запишано и како ''Жемирци''. Според научните истражувачи името на селото означува фамилиска населба, задруга или слично, па оттаму, не е исклучено името на селото да потекнува од личното име на некој кој бил основач или стопан на селото на пр. ''Жидимир'' (од гл. ''жадати'' - сака, пожелува) кое е познато и присутно име во средновековието или пак Хаџи Димитар. Научните истражувања потврдуваат дека името на селото потекнува од личното име ''Жидимир'' или од топонимот Жидимир (дол, рид) што подоцна во изговорот било турцизирано при што настанал денешниот облик Џидимирци. За настанокот на името на неготинското село Џидимирци во книгата „Тиквеш и Раец“ од 1914 од Воислав Радовановиќ, е запишано дека на левата страна на Вардар спроти вливот на Велика (Црна Река), е раселено селиштето Драдња, чиј еден дел од жителите христијани преселувајќи се под Кожуф го основале истоименото село Драдња, а близу до селиштето повторно се населило дел од неговото старо население заедно со Јуруци кои населбата ја нарекуваат ''Хаџи Демирли'', подоцна под влијанието на христијаните преобразено во ''Џидимирци''. Селото Џидимирци во Велешко постоело пред доаѓањето на Османлиите кои го затекле и во своите пописни дефтери го запишале како ''Зидмирци'', а неготинското село било (повторно) основано од јуруци кои му го дале името ''Хаџи Демирли''. Оттаму, велешкото село Џидимирци има македонско словенско јазично потекло, кое под влијание на турцизираниот изговор го добило денешното име, додека неготинското село Џидимирци има турско јазично потекло кое под влијание на македонскиот јазик и изговор го одбило сегашното име. Сето ова докажува дека настанокот и јазичното потекло на имињата се различни, но со меѓусебното влијание на двете етнички и јазични групи тие се изедначиле и го добиле истото име кое што го носат и денес.
Пожар (книга)

„Пожар“ - збирка раскази на македонскиот писател Живко Чинго, првобитно објавена во 1970 година од издавачката куќа „Македонска книга“.
1 Технички податоци
Книгата е објавена во 1970 година од страна на издавачката куќа „Македонска книга“, како дел од библиотеката „Атлас“. Збирката има 140 страници и не е каталогизирана, ниту ја поседува меѓународната ознака ISBN. Книгата била отпечатена во мај 1970 година во Графичкиот завод „Гоце Делчев“ од Скопје, во тираж од 5.000 примероци. Нацртот на корицата го направил Коста Бојаџиевски, а коректор била Вера Арсовска.
2 Содржина
Збирката содржи 14 раскази при што изборот на расказите го направил авторот:* Семејството Огулиновци
* Најубавиот ден на Зурло
* Понекогаш кога ќе задуваше јужниот ветар
* Смртта на градинарот
* Пожар
* Татко
* Ќерка
* Легенда за Пасквелските момчиња
* Јаболко
* Празничен ден
* Одмазда
* Губењето на водата
* Луѓе
* Легенда за смртта на секретарот
На крајот на книгата е наоѓа поговор со наслов „Раскажувачкото творештво на Живко Чинго“ напишан од Петар Т. Бошковски.
На сет глас

„На сет глас“ - збирка поезија од рускиот поет Владимир Мајаковски (во избор на Слободан Мицковиќ), објавена од издавачката куќа „Македонска книга“ во 1970 година, а во препев на Слободан Мицковиќ.
1 Технички податоци
Книгата е објавена во 1970 година од страна на издавачката куќа „Македонска книга“, како дел од библиотеката „Атлас“. Збирката има 87 страници и не е каталогизирана, ниту ја поседува меѓународната ознака ISBN. Книгата била отпечатена во Графичкиот завод „Гоце Делчев“ од Скопје, во тираж од 1.000 примероци. Нацртот на корицата го направил Коста Бојаџиевски, а коректор била Драга Стефанова.
2 Содржина
Збирката содржи осум песни и поеми:* Облак во панталони
* Флејта - ’рбет
* Јас љубам
* Убаво постапување со коњите
* Прашањето на пролетта
* Разговор со финансинспекторот за поезијата
* На Сергеј Есенин
* На сет глас
На крајот на книгата се наоѓаат забелешки, како и поговор со наслов „Мајаковски и револуцијата“ напишан од Слободан Мицковиќ.
Тарас Буљба

„Тарас Буљба“ (руски: ''Тарас Бульба'') — новела на рускиот писател Н. В. Гогољ, првобитно објавена како дел од збирката „Миргород“ од 1835 година. Гогољ долго време го дотерувал делото, а дефинитивната редакција, објавена во собраните дела на Гогољ од 1842 година, во голема мера се разликува од верзијата во „Миргород“ и делува како речиси целосно ново дело. Така, последната редакција е двапати подолга од онаа во „Миргород“, но карактерот на делото не е многу изменет.
1 Осврт кон делото
Основната тема на „Тарас Буљба“ е земена од историјата на Украина - борбата против полското ропство во 16 и во 17 век во која главните носители биле козаците. Сепак, делото не е историско во вистинската смисла на зборот. Иако Гогољ грижливо го проучувал историскиот материјал од тој период на историјата на Украина, неговата цел не била да прикаже одредени историски личности или појави. Така, според некои детаљи во делото, дејството би можело да се одигрува во 15 век, додека според други детаљи, тоа може да се поврзе со 16 или дури и со 17 век. Делото обилува со национален романтизам и содржи многу фолклорни елементи, а во него се видливи влијанијата на украинската народна поезија од која зел одредени мотиви и хиперболизмот во стилот, како и на англискиот романтичар Валтер Скот од кого ја позајмил шемата на сижето. Гогољ му дал на делото патетичен и свечен стил, но главните учесници (украинските селани и полското благородништво) ги прикажал вистинито. Токму во таа смисла може да се зборува за определна доза реализам во делото. Навистина, Гогољ ја слика со занес борбата на украинскиот народ, но ги истакнал и лошите постапки, па дури и ѕверствата на козаците.
Славниот руски критичар Белински го опишал делото како епизода од големата епопеја на еден народ, оценувајќи го како прототип, пример и идеал за хомеровска епопеја во нашето време. Според него, нема нешто што недостасува во делото, туку тоа е целосно и во него пулсира животот.
2 Изданија на македонски јазик
Делото „Тарас Буљба“ е објавено на македонски јазик во повеќе наврати.
2.1 Издание на „Култура“ од 1966 година
Во 1966 година, издавачката куќа Култура го објавила второто издание на „Тарас Буљба“ во рамките на библиотеката „Лебедови крила“, а во превод на Лидија Ежова. Книгата има 180 страници, со тврди корици и не е каталогизирана, ниту пак ја поседува меѓународната ознака ISBN. Ликовното уредување на книгата го извршил Љубиша Оџаклиевски. Книгата била ипечатена во Графичкиот завод „Гоце Делчев“ од Скопје, во тираж од 10.000 примероци.
Пиериски Планини

Пиериски Планини, Пиерија или Фламбуро (|Πιέρια, ''Φλάμπουρο'') — планински венец во јужниот дел на Егејска Македонија, на територијата на Берско, Катеринско и Кожанско (денешните окрузи Иматија, Пиерија и Кожани). Највисока точка е врвот Бајрак (гр. Фламбуро) со 2.193 м. Има издолжен облик, образувајќи долг тесен гребен, во правец североисток-југозапад.
1 Географски и историски одлики
Прекриена е со мешана листопадна и зимзелена шума и претставува една од најбогатите планини со растителност во денешна Грција, како и една од најпристапните.
На подножјето на Пиериските Планини наоѓа познатото село Кутлеш и остатоците од древната македонска престолнина Ајга.
2 Рекреација
На Пиериските Планини е сместен скијачкиот центар Скутерна (гр. Елатохори).
3 Поврзано
* Камбуница
* Пиерија (округ)
Вилендорфска Венера

Вилендорфска Венера (|Venus von Willendorf) — статуетка од типот „палеолитска Венера“ изработена помеѓу 28.000 и и висока . Овој исклучително познат праисториски артефакт е пронајдена е во 1908 г. од работник во текот на ископувањата на археолозите Јозеф Сомбати и Хуго Обермајер и Јозеф Бајер на палеолитско наоѓалиште кај селото Вилендорф, недалеку од Кремс, Долна Австрија. Изрезбана е од оолитски варовник кој не е присутен во подрачјето и обоена е со црвен окер. Денес статуетката се чува во Природонаучниот музеј во Виена.
Пронајдени се неколку други статуетки и други облици, збирно наречени Венерини статуетки, иако се многу постари од замислата за божицата Венера.
1 Датирање
Отсекогаш било познато дека статуетката е многу стара, но во 1990 г. е применета стратиграфија на наоѓалиштето, утврдувајќи ѝ ја староста 24.000–. Според поновите испитувања, се смета дека Вилендорфската Венера е изрезбана меѓу 28.000 и , во текот на старото камено време (палеолит).
2 Толкување и намена
Многу малку е познао за потеклото, начинот на изработка и културното значење на статуетката. Како и многу други вакви статуетки, Вилендорфската Венера нема стапала и не може да стои самата, што значи дека веројатно била забодена во земја. На телото се изразени оние делови поврзани со плодноста и мајчинството, поради што се претпоставува дека се работи за божица на плодноста, т.е. божица-мајка. Статуетката нема лице, а главата и е пркриена со прстенести појаси кои можеби претставуваат исплетена коса.
Постои шпекулација дека ваквите статуетки се автопортрет на жени од тоа време кои, во отсуство на огледало, ги правеле без лице и други делови од телото.
3 Поврзано
* Вјестоничка Венера
* Холефелшка Венера
* Адам од Говрлево
* Палеолитска Венера
Јоханес Брамс

Јоханес Брамс (германски: ''Johannes Brahms''; 7 мај 1833 — 3 април 1897) — германски композитор и пијанист.
1 Животопис
Јоханес Брамс е роден во Хамбург, на 7 мај 1833 година, во лутеранско семејство. Татко му, Јохан Јаков Брамс, свирел на контрабас во хамбрушкиот градски оркестар. Семејството на Брамс било бедно, така што младиот Брамс свирел по гостилниците. Преку концертните турнеи тој посетил многу германски градови, како и многу градови надвор од Германија. Потоа, тој станал ученик на Роберт Шуман и верен пријател на неговото семејство. Шуман бил првиот кој укажал на надареноста на младиот Брамс и неговото свирење на пијано го оценил како „навистина генијално“. Немајќи работа во Хамбург, Брамс се преселил во Виена, каде починал на 3 април 1897 година.
2 Творештво
Брамс компонирал симфонии, оркестарски серенади, клавирски сонати, 200 соло песни, а најпозната симфониска творба му е „Германски реквием“. Од неговите концерти се издвојува Концертот за виолина и оркестар, опус 77, а од клавирските творби „Унгарскиот танц“.
3 Брамс во популарната култура
Покрај тоа што извршил големо влијание врз развојот на музиката, наследството на Брамс е присутно и во популарната култура. На пример, филмот на Анатол Литвак, „Довидување повторно“ од 1961 година, во Европа бил прикажуван под насловот „Го сакате ли Брамс?“ (Aimez-Vous Brahms?), бидејќи бил снимен според истоимената новела на Франсоаз Саган од 1959 година. Истовремено, во филмот била користена музиката на Брамс, поточно неговата „Симфонија бр. 3 во F-dur, Оп. 90: III Poco allegretto“. Понатаму, на својот албум од 1972 година, „Академијата во опасност“ (''The Academy in Peril''), рок-музичарот Џон Кејл (''John Cale''), изразувајќи почит на своето класично музичко образование, ја вметнал и песната насловена едноставно „Брамс“ (''Brahms'').
‘Рт на Стравот

'Рт на стравот (англиски: ''Cape Fear'') е американски филм од 1991 година, во режија на Мартин Скорсезе. Главните улоги ги играат: Роберт Де Ниро, Ник Нолти, Џулиет Луис, Џесика Ланг, Роберт Мичам, Грегори Пек итн.
1 Содржина
По отслужувањето на долгогодишната робија, Макс Кејди (го игра де Ниро) се враќа во едно мало место, со намера да му се одмазди на адвокатот Сем Боуден (го игра Нолти). Макс бил осуден за силување и претепување на една девојка, но за време на судењето неговиот адвокат Боуден намерно скрил еден важен документ којшто би му помогнал да добие многу помала казна. Првично, Макс ја следи сопругата на Сем, Ли Боуден (ја игра Ланг), но подоцна ја запознава нивната ќерка, Даниеле Боуден (ја игра Луис). Уште од првиот ден, Сем е вознемирен од присуството на Макс и постојано се обраќа до судот и полицијата со молба да го протераат Макс од градот. Кога сфаќа дека полицијата нема да преземе ништо, бидејќи Макс е слободен граѓанин, со помош на еден свој пријател, Сем се обидува самостојно да се справи со Макс, дури го скршува и законот. Сепак, сите негови обиди завршуваат неславно: Макс успева да ги победи тројцата хулигани, ангажирани од Сем со намера да го претепаат Макс; во друга прилика, Макс ги снима заканите што му ги упатува Сем итн. Макс исто така е немилосрден убиец и силувач. Претходно силувал колешка на Сам и го убил семејното куче на Боуден, што го вознемирува семејството.
Оттука, Сем се одлучува на очајнички чекор - да го убие Макс. За таа цел, тој се преправа дека оди на пат, а всушност, се крие во својот дом, чекајќи да дојде Макс. Тој го остварува овој план со помош на својот пријател Клод Керсек. И навистина, Макс доаѓа, но успева да ги убие слугинката на семејството Боуден и Клод. Исплашеното семејство Боуден бега од градот, засолнувајќи се во малото место, 'Рт на стравот, но Макс лесно ги открива. Додека семејството Боуден се вози со малиот брод, ненадејно ги напаѓа Макс, семејството е принудено да се бори против него. По долга и мачна борба со него, Сем успева да го совлада Макс и да го спаси семејството, а Макс се удавува во реката.
2 Улоги
* Роберт Де Ниро како Макс Кејди
* Ник Нолти како Сем Боуден
* Џесика Ланг како Ли Боуден
* Џулиет Луис како Даниеле Боуден
* Џо Дон Бејкер како Клод Керсек
* Роберт Мичам како Потполковник Елгарт
* Грегори Пек како Ли Хелер
* Илиена Даглас како Лори Дејвис
* Фред Томпсон како Том Бродбент
Џон Милтон

Џон Милтон (англиски: ''John Milton''; 9 декември 1608 — 8 ноември 1674) — англиски поет.
1 Животопис
Џон Милтон е роден на 9 декември 1608 година, во Чипсајд (''Cheapside''), Лондон. Тој бил лош татко и неподнослив сопруг и поради неговата бруталност, сопругата била принудена да го напушти.
Милтон починал на 8 ноември 1674 година, во Чалфонт Сент Гилс (''Chalfont St Giles'').
2 Влијание
Гете имал поволно мислење за Милтон, оценувајќи го како „многу голем“ и дека „човек мора да му оддаде секакво признание“. Делото на Милтон извршило големо влијание не само врз литературата, туку и врз популарната култура. На пример, на својот албум од 1972 година „Академијата во опасност (''The Academy in Peril'')“, американскиот рок-музичар Џон Кејл (''John Cale'') ја вметнал и песната наречена „Џон Милтон (''John Milton'')“.
3 Преводи
Прв Македонец кој ги преведувал Милтоновите дела бил националниот деец, Митрополит Теодосиј Гологанов (1846 — 1926). Преводите биле на бугарски, направени за време на неговото службување во Бугарското книжевно друштво во Софија.
Киро Димитровски - Дандаро

Киро Димитровски - Дандаро (Битола, - с. Поткамен, , ) — македонски графичар, комунистички деец и првоборец. Бил активист на УРС-овите синдикати, член и секретар на МК на КПЈ во Битола (1939). Ја основал првата партиска техника на МК на КПЈ во Битола во 1940 поради што на 5/6.09.1940 бил упасен, а на 13.12 веднаш бил осуден, при што бранител му бил д-р Иван Рибар. Затворската казна ја издржувал во затворите Главњача и Ада Циганлија и во Казнениот завод во Сремска Митровица, од каде што успеал да избега преку подземен тунел на 21/22.08.1941 по што станал борец на Фрушкогорскиот НОП одред од неговото формирање на 9.09.1941. Работел како типограф во печатницата на весникот „Борба“ во слободното Ужице во месец октомври 1941 година. Со единиците на НОВ и ПОЈ и Врховниот штаб, преку Златибор кон Нова Варош, успеале да ја евакуираат и печатницата до с.Доброселце, а тој заедно со други соборци се префрилил во Босна и се приклучил во Витешкиот вод на Романискиот НОП одред. Потоа бил политички комесар на Првата чета на Петтиот шумадиски баталјон на Втората НО пролетерска бригада на НОВ и ПОЈ. Загинал во борба против италијанските окупаторски сили. По ослободувањето, на 18.05.1948 година, неговите посмртни останки биле пренесени во Битола, а неговото име како патрон до денес го носи, тогаш основаната битолска печатница.
Тресонечка Река

Тресонечка Река — река која потекнува од селото Тресонче, по кое и го добила своето име. Реката се наоѓа во малореканскиот крај, западна Македонија. Реката заедно со Гарска Река, ја создаваат Мала Река, збирно име за сите реки од подрачјето на планините Бистра и Стогово, која подоцна се влева во реката Радика (Голема Река).
1 Притоки
Како главни и најзначајни притоки на реката се сметаат Росочка и Јадовска Река, кои ги дренираат водите на југозападните падини на планината Бистра.
2 Воден потенцијал
Реката отсекогаш изобилува со воден потенцијал, кој бил искористуван на различни начини, тргнувајќи од големиот број на воденици и валавница на самата река изградени во селото Тресонче. Реката има голем месечен проток на вода од 1,755 м³с.
Покрај тоа, реката е планирано да биде дел од идниот хидросистем „Бошков мост“, кој се предвидува да биде изграден во овој крај, за што била изработена и соодветна студија од страна на Електрани на Македонија. Студијата предвидува изградба на „Брана Тресонче“ и создавање на вештачко езеро во близина на селото. Со изведување на браната се предвидува потопување на малиот параклис „Св. Петка“ на вливот со Селечка Река, ливадите на вливот на двете реки користени од страна на месното население и старите селски гробишта во близина на сретселото. Воедно, се предвидува дека ќе има и влијанија на двете главни цркви во селото поради големото количество на вода и во моментот на изградба на браната.
2.1 ХЕЦ „Тресонче“
Изградбата на хидроцентралата возводно од предвидената брана за потребите на хидросистемот „Бошков мост“ завршила во 2013 година и самата хидроелектрична централа била пуштена во пробна работа истата година. Објектот се наоѓа во близина на селото, во близина на текот на реката. Централата зафаќа само мал дел од водите на реката и се вбројува во делот на мали хидроцентрали. Изградбата на оваа мала хидроцентрала била од страна на претпријатието „Хидроенерџи груп ДОО Скопје“, со кое Министерството за економија има потпишано три договори за концесија на вода.
Инвестицијата за изведба на хидроцентралата била во вредност од 2,1 милион евра и имала инсталиран капацитет од 1,8 MW. Вкупното годишно производство се очекува да биде 11,7 GW/часови.
3 Галерија
Ацо Гиревски

Ацо Гиревски, протоереј-ставроофор е редовен професор и декан во три мандати на Православниот богословски факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, истакнат православен свештеник, богослов, проповедник и мисионер. Ги предава предметите ''вовед во теологијата, агиологија, омилитика, пастирско богословие и пастирска администрација''.
1 Животопис
Роден е во Строиманци, Свети Николе 29 јануари 1955 година, како петто дете на Александар и Зорка. Пораснал и се школувал во Скопје. Богословија, Богословски факултет и докторски студии завршил во Скопје. Отецот Гиревски бил визитинг професор на Универзитетот за туризам и менаџмент во Скопје (2008/2009) и го предавал предметот ''верски туризам'' за кој предмет изготвил учебник.
Ги објавил следниве дела:
*''Манастир Свети Јован Крстител'' - монографија, Капиштец, Скопје, 1992.
*''Негово Блаженство Архиепископ Гаврил, трет по ред на обновената Охридска Архиепископија'', Матица Македонска, 1994.
*''Чист македонски збор и во нашите црковни проповеди'', Матица македонска, Скопје, 1995.
*''Гаврил, Архиепископ Охридски и Македонски'' - споменица, МПЦ, Скопје, 1996.
*''Преводот на Македонската Библија, со посебен осврт врз мисијата на совремнената Црква'', Православен богословски факултет „Свети Климент Охридски“, Скопје, Менора, Скопје 2004 (докторски труд).
*''Манастир Свети Наум, Радишани'' - монографија, Менора, Скопје, 2006.
*''Првични соопштенија за книжевната остав¬штина на Кочо Рацин од професорот Ѓорги Милошев'', Менора, Скопје, 2007.
*''Верски туризам'', Менора, Скопје 2008 (учебник).
*''Пастирско богословие (лекции)'', Универзитет „Св. Кирил и Методиј“ - Скопје, „Православен богословски факуклтет „Св. Климент Охридски“ – Скопје, 2011 (учебник).
*''Парохиска администрација (учебно помагало)'', Универзитет „Св. Кирил и Методиј“ - Скопје, „Православен богословски факуклтет „Св. Климент Охридски“ – Скопје, 2011 (учебник).
*''Употребата на македонскиот јазик во Црквата'', Менора Скопје 2012.
*''Историјата на Македонската Библија (двојазично на македонски и на англиски)'', Менора, 2013.
*''Православен богословски факултет (1977-2012)'', Монографија, ПБФ, Скопје, 2014.
Професорот д-р о. Гиревски има објавено стотина библиографски единици. Во библиографските единици, неговиот научен интерес го насочува кон областа на пастирско-омилитичкото богословие, употребата на македонскиот литературен јазик во црковната просвета и образованието, веронауката во образованието, историјата на МПЦ, улогата на македонскиот превод на Библијата во современата мисија на црквата, верскиот туризам и друго.
Живее во Скопје.
Инфликсимаб

Инфликсимаб е моноклонално антитело од глувчешко и човечко потекло. Делува така што го оневозможува дејството на тумор некрозниот фактор алфа (TNF-α), кој е вклучен во воспалителните процеси на организмот.
Инфликсимабот се употребува во терапија на: Кронова болест, улцеративен колитис, псоријаза, псоријатичен артритис, анкилозирачки спондилитис и ревматоиден артритис.
Во САД, годишна терапија на пациент со инфликсимаб може да чини од $19,000 до $22,000.
Келце

Келце (|Kielce) — град во Полска во Светокришкото Војводство. Претставува важен економски и културен центар на Полска. Во 2014 година во градот живееле 199.475 жители.
1 Местоположба
Градот се наоѓа на југ на Полска, во Светокришките Планини. Низ градот минува рекичка, Силница. Порано Келце бил важен центар за експлоатација на камен, а во денешни дни тој е трговски и културен центар.
Дуњска Река

Дуњска Река (позната и како Лисичка Река) — река во Македонија која тече низ областа Мариово и претставува лева притока во Црна Река во која се влева недалеку од познатиот Расимбегов Мост во Скочивирската Клисура. Устието во Црна Река е во месноста Градок на височина од 345 метри.
1 Течение
Изворот на Дуњската Река се наоѓа на апсолутна височина од 1440 метри во највисоките делови на Дрен Планина. Всушност, неа ја сочинуваат повеќе водотеци кои се формираат под највисоките делови на Дрен Планина, имено Кокренска Река, Дуњска Река, Вепрчанска Река и други со поголем број свои помали притоки. Под селото Дуње тие се спојуваат во еден водотек кој при вливот во Црна Река кај месноста Градок, го носи името Дуњска или Лисичка Река. Речиси целиот слив на овој водотек е формиран на оголен терен, додека и ова речно корито нема изразити клисурски делници, какви што се среќаваат кај десните притоки на Црна Река. Дуњска Река е првата лева (само една од двете леви притоки на Црна во Мариово) и воопшто петтата притока која ја прима Црна во Мариово.
2 Именување
Оваа река е позната под две имиња. Имено од својот извор по течението сè до под селото Дуње е позната само под името Дуњска Река, а имено по влевањето на Вепрчанска Река овој водотек се именува и како Лисичка Река. Името Дуњска Река доаѓа поради фактот што таа протекува низ селото Дуње, додека потеклото на името Лисичка Река не е целосно познато и можно е да доаѓа од име на месност или некогашно раселено село Лисиче, Лисец или Лисичани или пак од фактот што во овој предел сè до денес има големо и често присуство на лисици.
3 Хидрографски и водостопански одлики
Изворот на Дуњска Река се наоѓа на апсолутна височина од 1440 метри, а вливот во Црна Река кој се наоѓа во месноста Градок, е на кота од 345 метри. Должината на водотекот е 19 километри, а дренира односно ги собира водите од сливна поршина од 137 км<sup>2</sup> со средна височина од 880 метри. Падот во надолжниот профил кај Дуњска Река е неизедначен, односно сè уште го следи првичниот релјеф. Така, во најгорниот дел (1440-900 м) тој изнесува 186,2 % и се намалува до делницата со висинска разлика од 760 до 660 метри височина, каде изнесува 33,3%. Меѓутоа, наследната делница тој се сголемува на 47,7%, за веднаш по неа (570-500 м) на должина од 3,1 км тој да има најмала вредност од само 22,6%. Интересно е дека кај овој водотек на последната делница (400-345 м) падот во надолжниот профил е меѓу најмалите притоките на Црна во Мариово (25,0%) и наедно е помал од патот на претходната делница, што е единствен случај меѓу реките во целата мариовска област. Вкупниот пад на водотекот изнесувам 1085 метри, а релативниот 57,6%. Водостојот на реката особено се зголемува во врнежливите периоди на пролетта и есента и топењето на снеговите, додека кон крајот на пролетта и летото таа значително многу го намалува своето ниво. Како и повеќето реки во Мариово, поради слабата населеност на пределот, Дуњска Река се одликува со чиста и бистра вода, која што најчесто се користи за напојување на стоката и наводнување на посевите по нивите и градините во селото Дуње.
Крсто Љондев

Крсто Љондев (роден во Неокази, Леринско - починал во 1926 во Битола) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и реонски лерински војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Крсто Љондев е роден во леринското село Неокази (Леринско). Тој се приклучил на МРО и бил првично назначен за лерински реонски војвода. Во 1903 година тој зел учество во Илинденското востание како војвода на Неокази. До востанието бил четник а од 1905 година станал војвода. Во 1906 година навлегол со неговата чета во Леринско, а дејствувал и во регионот на Сетина и Попадиско како помошник на Ѕоле Стојчев.
По Младотурската револуција од 1908 година тој станал близок соработник на Јане Сандански и Народната федеративна партија. Љондев зел учество во Балканската војна и во тој период бил уапсен од страна на Грците заедно со своите 42 четници.
Се приклучил кон македонското револуционерно движење и четникувал во Леринско. Тој бил учесник во Илинденското востание во 1903 година. По Првата светска војна во периодот 1915-1918 година престојувал во Битола. По убиството на уредникот на весникот „Јужна Србија“ - Спасое Хаџи Поповиќ од страна на ВМРО во 1926 година, бил затворен и убиен од српските власти.
Бањскиот гостин

Бањскиот гостин (германски: ''Kurgast - Aufzeichnungen von einer Badener Kur'') е роман на Херман Хесе.
1 Содржина
„Бањскиот гостин“ е краток автобиографски роман во кој Хесе го опишува својот престој во швајцарската бања Баден, со цел да се лечи од ишијас и гихт. Романот се состои од следниве делови:* Предговор
* Бањскиот гостин
* Дневното движење
* Холанѓанецот
* Обесхрабреност
* Закрепнување
* Осврт
2 За романот
Романот „Бањскиот гостин“ претставува најважно автобиографско дело на Хесе. Романот е посветен на браќата Јозеф и Ксавер Марквалдер. За ова дело, самиот Хесе во октомври 1923 година, непосредно по завршувањето на овие записи, изјавил дека станува збор за „мојата најлична и најсериозна книга, зад полушеговитата фасада.“ Овие записи за првпат биле објавени во списанието „Neue Rundsschau“, со наслов „Психологија на бањите“ (''Psuchologia Balnearia''). Книгата е напишана во периодот меѓу пишувањето на „Сидарта“ и „Степски волк“.
За „Бањскиот гостин“, Томас Ман напишал: „Меѓу генерацијата што стапи на сцената заедно со мене, го избрав Хесе како најсроден и најдраг и го следам неговиот подем со симпатии... Некои негови дела, како што е ''Бањскиот гостин'', го читам и чувствувам како да е мое дело“.
Гати

Гати се 17 химни за кои се верува дека ги компонирал лично Заратустра. Се сметаат за најсвети текстови во зороастризмот.
1 Структура
Гатите се во стихови, метрички во стилот на древната праиранска религиозна поезија, која е многу куса. Химните се составени од 238 строфи, со околу 1300 редови или вкупно 6000 зборови. Подоцна се вметнати во ''Јасна'', што претставува првата колекција на литургиски текстови, дел од поголемата колекција Авеста. Седумнаесетте химни се идентификуваат според бројот на поглавјето во ''Јасна'', и се поделени во пет поголеми дела.
2 Библиографија
****
Биначка Морава

Биначка Морава — река што тече низ Македонија и јужна Србија (вкл. југоисточно Косово). Тече во правец југозапад-североисток, ја преминува границата со Србија, и по течение од 49 км кај Бујановац се спојува со Прешевска Моравица, образувајќи ја Јужна Морава.
1 Извор и течение
Реката извира на планината Скопска Црна Гора, северно од Скопје. Се образува со слевањето на Кључевска и Слатинска Река, кои заедно ја сочинуваат Голема Река. Реката тече уште 4 км во Македонија, па ја преминува границата и го добива името Биначка Морава, по селото Бинач, Општина Витина. Понатаму тече покрај Витина, а потоа и крај Гнилане, за кое некогаш имала големо значење. Оттаму продолжува кон селата Доморовце и Кончуљ, па ја образува Јужна Морава заедно со Прешевска Моравица.
Биначка Морава припаѓа на сливот на Црното Море. Се спојува со Западна Морава која се спојува и се влева во Дунав, а потоа во Црното Море. Целиот слив на Биначка Морава со неговите притоки зафаќа површина од .
Просечниот месечен проток на Биначка Морава значително почнува да се зголемува во февруари, кога протокот е поголем од јануари за во Домороц и во Кермјан. Во однос на февруари-март, овој дотек во првиот локалитет е поголем за и во Кермјан за , кога во овие локалитети достигнува најголема висина на дотек, во март. Минимален прилив е забележан во август во двата локалитети. Од максималниот проток овој август е помал за повеќе од 12 пати во Домороц и 8 пати во Кермјан. Врз основа на ова може да се заклучи дека во Биначка Морава најголем прилив има во март и февруари, а најмал во август и септември.
Десните притоки на Биначка Морава се реките: Летница, клисурата Карадаку, Писјани, Лаштице, Слубице и реката Лапуша. Потоците се разликуваат како кратки, брзотечечки реки, со длабоки и тесни долини, со изразена ерозивна моќ.
• Левите ограноци на Биначка Морава се реките: Сојева, Житија, Црница, Ливоќ, Малешевец, Прилепница и Криварека (Крива Река). Вториот се разликува од сите гранки не само по должина и проток, туку и по големината на сливот (612 km2).
2 Поврзано
* Велика Морава
* Западна Морава
* Јужна Морава
* Пчиња
Димитар Хаџикиров

Димитар Христов Хаџикиров (Врбени, Леринско - , Бугарија, ) — партизан од Егејска Македонија.
1 Животопис
Димитар Христов Хаџикиров е роден на 8 август 1912 во леринското село Врбени, во семејството на мајка Петра и татко Христо Хаџикирови и како брат на Михал Хаџикиров, брат Ташо Киров и сестра Фота Хаџикирова/Фота Трпкова. Бил учесник како партизан во сите партизанства дури и во Граѓанската војна во Грција во 1946-1949 година. Бил иселеник во Ташкент во 1950-1956 каде живеел, работел и се оженил.
Подоцна во 1956 година, тој се преселил во Пловдив, НР Бугарија, каде живел, работел и се пензионирал. Починал по тешко боледување на 13 декември 1993 година, во истиот град.
Течна хроматографија со високи перформанси

Течна хроматографија со високи перформанси или високо делотворна течна хроматографија (скратено HPLC, од |high-performance liquid chromatography) е сепарациона техника во која мобилната фаза е течност, а стационарната фаза е фино иситнета цврста супстанца (на пр. силика) сместена во колона. HPLC се користи за раздвојување на слабо испарливи супстанци, јони, соединенија кои имаат големи молекули. Како детектор на раздвоените супстанци најчесто се користи UV-Vis детектор, иако можат да се користат и други детектори.
Во срцето на морето (филм од 2015)

Во срцето на морето (англиски: ''In the Heart of the Sea'') е американски филм од 2015 година, во режија на Рон Хаувард. Главните улоги ги толкуваат: Крис Хемсворт, Бенџамин Вокер, Силијан Марфи, Брендан Глисон, Бен Вишо, Том Холанд итн.
1 Содржина
Во 1820 година, бродот „Есекс“ бил потопен од огромен кит. Многу години подоцна, писателот Херман Мелвил (го игра Вишо) го посетува Том Никерсон (го играат Глисон и Холанд), кој е единствениот жив сведок на тој настан. Мелвил му нуди голема сума пари на Никерсон за да го одоброволи да му ја раскаже приказната за доживувањата на екипажот на „Есекс“. Најпрвин, Никерсон ја одбива понудата, но по наговор на неговата сопруга, се согласува и започнува да раскажува:
Бродот „Есекс“ испловува во Атлантскиот Океан во лов на китови. Капетан на бродот е неискусниот Џорџ Полард (го игра Вокер), син на познато морнарско семејство, додека прв офицер е искусниот китоловец Овен Чејс (го игра Хемсворт). Чејс заминува на патувањето привлечен од можноста за добра заработувачка и од желбата да стане капетан на брод, оставајќи ја дома својата бремена сопруга. Набргу, меѓу капетанот и првиот офицер избувнува нетрпеливост, предизвикана од арогантниот однос на капетанот. По долго пловење, бродот успева да пронајде китови, но ловот е премногу слаб и поради тоа, пловидбата продолжува во Тихиот Океан. Во Еквадор, капетанот и првиот офицер слушаат од еден шпански капетан дека многу далеку се наоѓа големо јато китови, меѓу кои и еден огромен кит кој ги уништува бродовите и ги убива китоловците. И капетанот и првиот офицер се маѓепсани од приказната и одлучуваат да заминат надалечното патување.
По многу денови пловидба, далеку од копното, тие навистина ги здогледуваат китовите, но тогаш се појавува огромниот кит кој го уништува бродот „Есекс“. Морнарите продолжуваат да талкаат по океанот, но китот постојано ги следи и им ги уништува и чамците. Дел од посадата успева да стигне на еден пуст остров, каде што остануваат неколку морнари, додека повеќето решаваат да го продолжат патот. Притоа, тие поминуваат мачни денови пловејќи бесцелно по океанот, мачејќи се да преживеат без храна и вода. Поради гладот, морнарите започнуваат да јадат човечко месо од умрените морнари. Еднаш, огромниот кит повторно им се приближува, но овојпат, за чудо, не им го уништува чамецот. За возврат, Чејс одбива да го фрли харпунот кон китот. Во таа агонија, тие пловат 90 денови и најпосле, кога на крајот од силите, здогледуваат брод којшто ги спасува. Кога се враќаат во родното место, загрижени од последиците на страшната приказна, сопствениците на бродовите сакаат да ги натераат капетанот и офицерот да дадат лажен извештај дека бродот удрил во карпа, т.е. да ја прикријат вистинската причина. Сепак, капетанот и офицерот одбиваат да излажат.
Флуоресцеин

Флуоресцеин е синтетско органско соединение во вид на темнопортокалов/црвен прашок.
1 Синтеза
Флуоресцеинот првпат бил синтетизиран од Адолф фон Бајер во 1871 година. Може да се добие во реакција меѓу фтален анхидрид и резорцинол во присуство на цинк хлорид.
Ахура

Ахура е авестиски израз за група на зороастриски ангелски божества.
1 Потекло на поимот
Авестискиот збор ''ахура'' доаѓа од праиндискиот збор ''*асура''. Се смета дури и дека индоиранскиот збор има свои корени во праиндоевропскиот јазик.
Оксфордскиот англиски речник го става зборот ''асура'' како зороастриски израз.
2 Во текстовите
2.1 Гати
Во Гатите, најстарите химни на зороастризмот, за кои се смета дека ги напишал лично Заратустра, пророкот ги поттикнува следбениците да ги почитуваат божествата ''ахура'', а да ги одбиваат оние што се даева, како и сите останати кои делуваат со ''лаги''. Подоцна во зороастриската традиција, ''даевите'' се појавуваат како лоши суштества, додека во Гатите, ''даевите'' се богови кои треба да се отфрлат.
Во Гатите, пророкот не укажува посебно кои божества покрај Ахура Мазда ги смета за дел од групата ''ахури''.
2.2 Авеста
Во ''Јасна'' 12.1, следбеникот изјавува: „Јас го обожувам Мазда, следбеникот на учењата на Заратустра, и ги отфрлам ''даевите''“. Со ова ''ахура'' се дефинира така што се укажува што не е ''ахура''.
Во Авеста, трите божества од зороастрискиот пантеон повеќепати се идентификуваат како ахура. Тоа се Ахура Мазда, Митра и Апам Напат, кои се познати како „тријада ахури“. Меѓу останатите божества кои се сметаат за „ахури“ се шесте божества Амеша Спента, како и ''јазатите''.
3 Наводи
;Библиографија
** : 684–687
** : 682–683
*
Фимоза

Фимоза - деформација која се изразува како стеснување на кожата на пенисот.
1 Опис и симптоми
Фимозата претставува стеснување на кожата на пенисот поради што таа не може да отиде преку главата на пенисот. Претесниот отвор на кожата влијае врз нормалното функционирање на пенисот. Се проценува дека околу 2% од машкото население има вродена фимоза. Како посебен вид деформација се јавува '' парафимозата'' кај која, исто така, постојат тешкотии поврзани со кожата на пенисот, меѓутоа, во овој случај, кожата е зад главата на пенисот при што не може да се растегне нанапред.
2 Лекување
Лекувањето на фимозата и парафимозата се спроведува со хируршка интервенција (обрежување), а се применуваат и стероидни кремови и техники за растегнување на кожата на пенисот.
Пејрониева болест

Пејрониева болест - видлива закривеност на пенисот.
1 Опис и симптоми
Пејрониевата болест се јавува кај приближно 2% од машкото население. Болеста е видлива при ерекција. Притоа, малата закривеност на пенисот е нормална појава, додека болната ерекција може да биде знак за ова заболување. Освен закривеноста може да се јави и потеченост, која понекогаш сама од себе исчезнува. Закривеноста најчесто се појавува како последица од оштетување на пенисот при ерекција.
2 Последици
Пејрониевата болест е една од најчестите причини за болни полови односи кај мажите и тешкотии при пенетрацијата, а во одреднеи случаи може да доведе и до импотенција.
3 Лекување
Пејрониевата болест се лекува со хируршко и нехируршко отстранување на состојбата на пенисот. Најчесто се лекува со инјекции, бидејќи болеста, всушност, претставува артритис на пенисот при што може да се применуваат вообичаените лекови при третирање на артритисот.
Простатитис

Простатитис - воспаление (инфекција) на простатата.
1 Опис и симптоми
Простатитисот може да предизвика болка или отекување во пределот под мочниот меур. Притоа, болката или печењето се јавуваат при уринирање или при ерекција. Понекогаш, простатитисот е предизвикан од бактерија, но често причините за појавата на воспалението се непознати. Како основни симптоми на болеста се: зачестено уринирање, нарушено уринирање, уринирање во мали количества и слично. Освен тоа, по ејакулацијата се јавува болка на врвот на пенисот.
2 Лекување
Простатитисот се лекува со антибиотици, а се препорачува и пиење големо количество течности. Ретко, простатитисот се лекува со помош на хируршки зафат.
Музичко издаваштво

Музичко издаваштво — занимање во музичката индустрија одговорно да обезбеди приходи за текстописците и композитор за нивните дела. Авторот по пат на издавачки договор го предава авторското право на делото на издавачка куќа, а таа од своја страна издава дозволи, врши надзор каде се користат делата, собира авторски хонорари и ги предава на творецот. Издавачот исто така обезбедува нови нарачки за работа и ги промовира постоечките дела на музичарот, филмот или телевизиската емисија.
Интелектуалната сопственост во музичката индустрија има облик на авторските права предадени на издавачките куќи, како и авторското право на матичен примерок (мастер).
1 Улогата на музичкиот издавач
Успешните текстописци и композитори работат со издавачите со авторски договор, и плаќаат значајни износи однапред, за обезбедување на средства до следното објавено дело. За ова, издавачите добиваат процент, кој може да биде од релативно скромен, па сè до 50%, зависно од видот на хонорар.
Постојат неколку вида хонорари:
* Авторски хонорари од продажбата на снимена музика, како што се ЦД-а или дигитални преземања. Овие хонорари ги исплаќаат издавачките куќи.
* Исполнувачки хонорари, кои ги собираат организации за исполнувачки права како што, во САД, се SESAC, BMI, ASCAP и PRS и нив ги исплаќаат радиостаници и други места што емитуваат снимена музика, како и од организаторите на настаните (концерти и др.) кајшто настапува лицето.
* Хонорари за синхронизација, кога се работи за филмска или телевизиска музика. Тука хонорар добива и музичкиот издавач, покрај авторот.
Издавачите исто така ги поврзуваат новонапишаните дела од текстописците со соодветни музичари кои би ги исполниле, снимиле на носачи и изведувале на филмски звучни записи и реклами.
Кај пишаната музика во ноти, издавачот посредува во објавувањето на песнарки и партитури на авторите.
2 Поврзано
* Издавачка куќа
* Музичка продукција
* Музичка индустрија
3 Наводи
*
Жиговина

Жиговина — непријатно чувство на киселост што се јавува во грлото предизвикано од стомачни киселини. Жиговината е главен симптом на гастроезофагеалната рефлуксна болест (ГЕРБ). Како почетен третман се земаат антациди, а потоа се користат дополнителни лекови во зависност од причинителот на жиговината.
Макаронезија

Макаронезија (|Macaronésia; |Macaronesia) — подрачје во Атлантскиот Океан во близина на брегот на Европа и Северна Африка кое опфаќа четири вулкански архипелази. Овие архипелази припаѓаат на три држави: Шпанија, Португалија и Зелен ’Рт.
1 Потекло на поимот
Името на овој островски регион потекнува од старогрчката фраза „блажени острови“ (grc). Овој поим го користеле древните филозофи и географи за островите западно од Гибралтар.
2 Архипелази
Макаронезија се состои од четири главни архипелази, кои од север кон југ се:
* Азори ( Португалија)
* Мадејра ( Португалија)
* Канарски Острови ( Шпанија)
* Зелен ’Рт (суверена држава)
Абзор

Абзор(āb-zōhr) е обред во рамките на ''Јасна'', главен дел од зороастризмот при што се рецитира литургијата од ''Јасна''.
Како што е објаснето во постапката, обредот се состои од симболично нудење на (''зохр'' < ''zaoϑra'') на водата (''абан'' < ''апас'') со цел да се исчистат.
1 Потекло на поимот
Изразот ''ab-zohr'' и авестиското ''apé zaoϑra'' буквално значат „дарување на водите“ (''аб'', вода; ''зор'', дарување. Овој израз има праиндиско потекло. Парсите за овој обред велат ''djor-melavi'' (гуџаратски, ''џор'': сила, ''мелави'': внесување), со што се означува симболичното “дарување на водите“, односно давањето на „сила“ со тоа што се прочистуваат.