procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Коле Стефановски

Коле Трајчев Стефановски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОБ.
1 Животопис
Израснал во крајно бедно земјоделско и аргатско семејство. Во селото немало училиште, иако Кратово е во непосредна близина, немал можност да се школува, па останал неписмен. Немале доволно земја и стока па бил принуден да работи како општ работник и да аргатува по градските лозја за евтина дневница и тоа не наоѓајќи секогаш работа. На 8 септември 1944 година, тој стапил во редовите на НОВ, најпрво во составот на Месната команда во Кратово, а подоцна и во редовите на Седумнаесеттатa македонска ударна бригада. Учествувал во повеќе борби за ослободување на Македонија и останатите југословенски територии. Загинал во борбите со остатоците од балистичките банди крај Гнилане, на 30 декември 1944 година.
2 Наводи
Борис Симоновски

Борис Колев Симоновски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Израснал во бедно земјоделско планинско семејство. Откако го завршил основното четиригодишно училиште, почнал да се занимава со земјоделие и сточарство, а ѝ аргатувал по туѓи имоти. Неговиот живот бил тежок и макотрпен. Со распламтување на сенародното востание активно го помагал народноослободителното движење. На 6 септември 1944 година стапил во редовите на Кратовскиот баталјон. Земал учество во борбите против Германците на Здравчи Камен и Крива Река, кога окупаторот се обидел повторно да го окупира Кратово, во кои борби бил повеќепати рануван. По борбите на Сремскиот фронт и ослободувањето на Југославија учествувал во прочистувањето од разните остатоци на квислиншките единици, четниците и усташите, во кои битки повторно бил тешко ранет. Ѝ покрај укажаната лекарска помош, на 20 мај 1945 година, подлегнал на раните.
2 Наводи
Нинбург (округ)

Нинбург (|Nienburg) — округ во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се граничи со окрузите Дипхолц, Ферден, Хајдекрајс, Хановер и Шаумбург, како и со покраината Северна Рајна-Вестфалија (округот Минден-Либеке).
1 Географија
Округот е сместен помеѓу градовите Бремен и Хановер. Низ него тече реката Везер која навлегува од југ и оди кон Бремен.
2 Грб
На окружниот грб се прикажани:
* два коња на диреци — типичен украс на имотите во овој крај
* мечкина шепа — симбол на Грофовијата Хоја
* рог од грбот на Грофовијата Велпе
3 Градови и општини
Градови, Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница; <sup>2</sup>град
4 Поврзано
* Метрополитенска област Хановер-Брауншвајг-Гетинген-Волфсбург
Дипхолц (округ)

Дипхолц (|Diepholz) — округ во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се граничи со окрузите Ферден, Нинбург, Минден-Либеке (во Северна Рајна-Вестфалија), Оснабрик, Фехта и Олденбург, и со градовите Делменхорст и Бремен. Најнаселена општина е Штур крај границата со Бремен.
1 Историја
Од XII век до 1585 г. Дипхолц бил суверено господство, а подоцна грофовија во состав на Светото Римско Царство. На почетокот на XVI век таа претрпела голем притисок од моќното војводство Брауншвајг-Линебург, кое се обидело да ги припои кон себе помалите околни држави. Дипхолц склучил сојуз со соседната Грофовија Хоја и побарал помош од царот, така што државата успеала да остане уште неколку десетлетија. Во 1585 г. владејачкото семејство изумрело, па Дипхолц бил присвоен од Врауншвајг-Линебург.
Во 1932 г. е основан округот Грофовија Дипхолц со спојување на дотогашните окрузи Дипхолц и Зулинген. Првоспоменатиот бил приближно ист како средновековната држава, а Зулинген прешол од Грофовијата Хоја.
Денешниот округ е создаден во 1977 г. спојуваќи ги поранешните окрузи Грофовија Дипхолц со округот Грофовијаа Хоја, а самиот град Хоја влегол во округот Нинбург.
2 Географија
Округот се протега од јужните предграфија на Бремен до границата со Северна Рајна-Вестфалија. На југ е езерото Димер,, опружено со слатина. Тука, во трскарниците се гнездат разни ретки видови птици. Најсеверниот дел на округот е покриен со шуми и обработливо земјиште.
3 Грб
На окружниот грб е претставен лав, наследен од грофот на Дипхолц. Мечкините канџи се земени од грбот на Хоја. Ова го симболицира соединувањето на грофовиите во 1977 г.
4 Градови и општини
Градови, Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница
Циростратус небулосус

Циростратус небулосус (латински: Cirrostratus nebulosus) ― вид на облак циростратус на високо ниво. Името ''cirrostratus nebulosus'' потекнува од латински, придавката ''nebulosus'' што значи „полна со пареа, маглив, заматен, темен“. Циростратус небулосус е еден од двата најчести облици што циростратусот често ги има, а другиот е циростратус фибратус. Видот небулосус е без особености и еден облик, додека видот фибратус има влакнест изглед. Циростратус небулосус се создаваат со нежно растечки воздух. Облакот често е тешко да се види, освен ако сонцето не грее низ него под правилен агол, правејќи ореол. Иако обично е многу светло, облакот исто така може да биде многу густ, а точниот изглед на облакот може да варира од една формација во друга. Во зима, врнежите често следат зад овие облаци; сепак, тие не се облак што предизвикува врнежи.
1 Поврзано
* Список на видови на облаци
Ѓоре Спасовски

Ѓоре Величков Спасовски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОБ.
1 Животопис
Откако завршил основно четиригодишно училиште во родното место, најпрво се занимавал со сточарство, а подоцна и со земјоделие. За време на окупацијата, тој со внимание го следел развитокот на народноослободителното движење во Македонија. Бил мобилизиран во бугарската војска, каде дошол во допир со напредните луѓе и симпатизери на НОВ. Во летото 1944 година, дезертирал од бугарската војска и извесно време се криел во околината на своето село, без да биде забележан од окупаторските власти. Во почетокот на септември 1944 година, тој се приклучил во редовите на народноослободителната војска, во состав на Единаесеттата македонска ударна бригада. По ослободувањето на Македонија, заминал на Сремскиот фронт во состав на Треттатa македонска народноослободителна ударна бригада. Учествувал во повеќе значајни борби како артилерец, во пробивањето и уништувањето на германските и усташките единици. Покажал голема присебност, умешност и пример на пожртвуван борец. Во една тешка борба крај Врпоље, на 16 април 1945 година, бил смртно погоден и загинал од непријателски куршум.
2 Наводи
Оснабрик (округ)

Оснабрик (|Osnabrück) — округ (''Landkreis'') во југозападниот дел на сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Зафаќа површина од и со тоа е втор по големина во покраината.
Округот се граничи со окрузите Емсланд, Клопенбург, Фехта и Дипхолц, покраината Северна Рајна-Вестфалија (окрузите Минден-Либеке, Херфорд, Гитерсло, Варендорф и Штајнфурт) и градот Оснабрик.
1 Географија
Северните две третини од округот лежат во Северногерманската Низина; во насока исток-запад во јужната третина се протегаат венецот Тевтобуршка Шума и Виенските Ридови. Низ него тече реката Хазе од југ кон север. Во источниот дел тече Хунте.
Округот го обиколува безокружниот град Оснабрик. Заедно тие го образуваат Оснабричкиот крај (''Osnabrücker Land'') кој може да се подели на помалите области Артланд, Гренегау and Витлашки крај.
Текленбуршкиот крај на запад е географско продолжение на Оснабричкиот крај во соседната покраина Северна Рајна-Вестфалија. Честопати се смета за дел од Минстерскиот крај, иако историски му припаѓа на Оснабричкиот.
2 Историја
Округот во денешен облик е основан на 1 јули 1972 година со спојување на дотогашните окрузи Меле, Берзенбрик и Витлаге, како и најголемиот дел од стариот округ Оснабрик. Истата година кон градот Оснабрик се припоени осум општини: Атер, Пи, Хелерн, Нане, Фокструп, Дарум, Гретеш и Листринген. Поранешниот округ Оснабрик веќе бил проширен со природавање на Ибург уште во 1932 година. Со реформата од 1970-тите, бројот на општини значително се намалил.
Денешната здружена територија на градот Оснабрик е речиси истоветна на онаа на некогашното Епископско Кнежевство Оснабрик кое постоело сè до 1802 година кога претрпело медијатизација и било доделено на Изборното Кнежевство Хановер. Од 1807 до 1813 година кнежевството било под француска окупација, а потоа е вратено на Кралството Хановер. По Австриско-пруската војна од 1866 година Кралството Хановер бил припоено кон Прусија. Од 1 ноември 1946 година подрачјето е дел од сојузната покраина Долна Саксонија.
3 Грб
На грбот е претставена Беновата кула (''Bennoturm'') во Бад Ибург, која служела како тврдина за епископите до 1673 година. Во нејзиното подножје има тркало — симбол на градот Оснабрик.
4 Религија
Овој крај е со мешана вероисповед почнувајќи од протестантската реформација и Вестфалскиот мир, и се состои од лутеранци и католици. Бидејќи католичкиот Оснабрички крај се граничел со лутерански територии, во округот живеат лутеранци од XIX век наваму. Уделот на двете верски групи не е изменет и покрај приливот на Германци истерани од другите земји по 1945 година.
5 Градови и општини
Градови, Слободни општини, Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница; <sup>2</sup> град
Ѓорѓи Спасовски

Ѓорѓи Величков Спасовски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОБ.
1 Животопис
Израснал во сиромашно ситно-земјоделско и сточарско семејство. По завршувањето на основното четиригодишно училиште во неговото село, немајќи можност да го продолжи образованието, останал дома да помага на родителите во секојдневната работа. Во неговото село и околината често дејствувале единиците на народноослободителната војска на Македонија, а тоа придонело да се запознае со движењето и станал симпатизер и активен помагач. Кога од Шопско Рударе стапиле во единиците на НОВ повеќе младинци, во истите редови се нашол и тој. Земал учество во борбите што ги водела неговата единица за конечното ослободување на Македонија. Ѓopѓи учествувал и во борбите на Сремскиот фронт, каде на 21 април 1945 година загинал.
2 Наводи
Бадонвилер

Бадонвилер (|Badonviller), изворно: Баденвајлер (|Badenweiler) — општина во департманот Мерт и Мозел, североисточна Франција. Се наоѓа во традиционалната област Лорена (Лотарингија).
Ова е родно место на истакнатиот астроном Шарл Месје (1730–1817).
Успесите на Германците во Бадонвилер за време на Првата светска војна биле инспирација за прочуениот Бадонвилерски марш на Георг Фирст искомпониран околу 1914 г.
1 Слики
2 Поврзано
* Општини во Мерт и Мозел
* Бадонвилерски марш
* Баденвајлер — гратче во Баден-Виртемберг, Германија
Ратко Славковски

Ратко Тренчев Славковски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОБ.
1 Животопис
Израснал во сиромашно земјоделско семејство и се занимавал со земјоделство, а повремено како аргат работел на туѓи имоти. За време на окупацијата, тој станал симпатизер на НОВ, вршел агитација и активно го помагал движењето. Земал учество при палењето на општината и архивата во селото Шопско Рударе од страна на единиците на НОВ. На 9 септември 1944 година со група младинци од селото, тој пристапил во народноослободителната војска во состав на Треттата македонска ударна бригада. Бил учесник во повеќе борби за ослободување на Македонија. Една од најтешките борби му била кај реката Треска. Земал учество во борбите на Сремскиот фронт. Крај Врпоље извршувајќи воена задача, на 21 април 1945 година, бил смртно погоден од топовска граната.
2 Поврзано
* Јордан Славковски
3 Наводи
Германска Шлеска

Германска Шлеска може да се однесува на:
* Шлеска — покраина на Прусија пред 1919 г.
* Горна Шлеска — покраина во Прусија од 1919 до 1945 г.
* Долна Шлеска — покраина во Прусија од 1919 до 1945 г.
1 Поврзано
* Шлески дијалект — германски дијалект во областа
Јордан Славковски

Јордан Димитриев Славковски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОБ.
1 Животопис
Израснал во семејство кое се занимавало со земјоделие и сточарство. Во родното место завршил основно четиригодишно училиште, но немал можност за понатамошно образование. Поголемиот дел од животот го поминал како овчар, ценуван во поимотните селски семејства. Важел за многу мирен и скромен младинец, а подоцна станал ѝ трудољубив земјоделец. На 9 септември 1944 година, со група младинци од своето село пристапил во редовите на Народноослободителната војска на Македонија, во состав на Треттатa македонска ударна бригада. Учествувал во многу борби што биле водени кај реката Треска. Бил пофален за успешно извршување на задачите во овие битки. Подоцна со Бригадата земал учество во борбите на Сремскиот фронт. Во близината на Шид, на 12 април 1945 година, загинал од непријателски митралезски истрел.
2 Поврзано
* Ратко Славковски
3 Наводи
Калхант

Калхант (старогрчки: Κάλχας = „бронзен“) — лик од старогрчката митологија, пророк и гатач, свештеник на Аполон и бегалец од Троја. Тој прорекол дека Троја нема да биде освоена без помошта на Ахил. Кога тројанскиот крал Пријам го одбил барањето на Агамемнон да ја ослободи Елена, го испратил Калхант да се посоветува со свештеничката Питија во храмот Делфи. Претскажувајќи го разурнувањето на Троја, таа му наредила на Калхант да пребега кај Грците. Пред почетокот на Тројанската војна, кога грчката војска чекала поволен ветар за да исплови, Калхант прорекол дека грчките бродови нема да испловат додека Агамемнон не ја жртвува својата ќерка Ифигенија.
Давење со броеви

„Давење со броеви“ (англиски: ''Drowning by Numbers'') — холандско-британски филм од 1988 година, режиран од Питер Гринавеј. Главните улоги ги играат: Џоан Плоурајт (Joan Plowright), Џулиет Стивенсон (Juliet Stevenson), Џоули Ричардсон (Joely Richardson), Бернард Хил (Bernard Hill) и Џејсон Едвардс (Jason Edwards).
1 Синопсис
Средовечната госпоѓа Сиси Колпитс (ја игра Плоурајт) го дави својот пијан маж во корито со вода, откако го начекува како врши прељуба. За да го прикрие убиството, таа бара помош од Маџет (го игра Хил), кој издава документ дека нејзиниот маж се удавил случајно. Маџет чувствува наклонетост кон госпоѓата и за својата помош очекува соодветна противуслуга. По некое време, и ќерката на Сиси, која исто така се вика Сиси (ја игра Стивенсон), го дави сопругот во морето, а Маџет повторно го прогласува убиството како случајна смрт, очекувајќи дека така ќе ја заведе Сиси. Најпосле, и внуката Сиси (ја игра Ричардсон) го убива нејзиниот сопруг во базенот, а Маџет повторно потпишува дека се работи за случајна смрт. Се разбира, полицијата започнува истрага и угледот на Маџет е доведен во прашање. На крајот од филмот, трите жени го канат Маџет да се повозат со чамец и заминуваат на средината од езерото. Најпрвин, тие ги фрлаат урните со пепелот во водата, потоа го соблекуваат Маџет и најпосле го напуштаат чамецот, оставајќи го Маџет, кој не знае да плива.
Цирокумулус кастеланус

Цирокумулус кастеланус (Cirrocumulus castellanus) ― еден вид цирокумулусен облак. Името ''cirrocumulus castellanus'' потекнува од латински, што значи „замок“. Овие облаци се појавуваат како тркалезни бедеми што се издигаат од спуштена линија или облачна постела. Цирокумулус кастеланус е показател за атмосферска нестабилност на нивоот на облакот. Облаците се создаваат кога се појавува кондензација во основниот облак, предизвикувајќи латентно загревање. Ова предизвикува воздух да се издигне од основниот облак, и ако воздухот се искачи во условно нестабилен воздух, ќе се создаде цирокумулус кастеланус.
1 Поврзано
* Список на видови на облаци
Лампос

Лампос или Ламп (старогрчки: Λάμπος) = „факел“) — лик од старогрчката митологија, син на Лаомедонт, градителот на славниот тројански ѕид кој, западнати во немилост на Зевс како учесници во бунтот против него, го подигнале боговите Аполон и Посејдон, кои работеле како надничари. Кога требало да ги плати, Леомедонт ги измамил и така го предизвикал нивниот гнев. Поради тоа, него и сите негови синови (освен Пријам) ги уништил Херкул, кога ја разурнал Троја. Пријам, кому Херкул му го доделил тројанскиот престол, сметал дека причина за несреќите кои ја снашле Троја било лошото место на кое бил подигнат градот, а не гневот на боговите. Затоа, тој го испратил својот брат Лампо да ја праша свештеничката Питија дали сè уште лежи клетвата на ридот Ати. Меѓутоа, Лампо се вљубил во свештеникот Пантој, кој бил толку убав, што Лампо заборавил зошто дошол во Делфи, па го зел со себе во Троја. Иако лут, Пријам му простил на Лампо, а Пантој го поставил за свештеник во храмот на Аполон.
Цирокумулус флокус

Цирокумулус флокус (Cirrocumulus floccus) ― вид на цирокумулусен облак. Името ''cirrocumulus floccus'' потекнува од латински, што значи „прамен од волна“. Цирокумулус флокус се појавува како мали прамени облаци со заоблени глави, но парталави заднини. Облакот може да произведе вирга, врнежи што испаруваат пред да стигнат до земјата. Како и цирокумулус кастеланус, цирокумулус флокус е показател за атмосферска нестабилност на ниво на облак. Всушност, цирокумулус флокус може да се создаде од цирокумулус кастеланус, што е еволутивна состојба откако основата на првобитниот облак се распаднала.
1 Поврзано
* Список на видови на облаци
Цирокумулус лентикуларис

Цирокумулус лентикуларис (cirrocumulus lenticularis) ― вид на цирокумулусен облак. Името ''cirrocumulus lenticularis'' потекнува од латински, што значи „како леќа “. Цирокумулус лентикуларисите се мазни облаци кои имаат изглед на леќа или бадем. Тие обично се создаваат на сртот на атмосферските бранови, кои инаку би биле невидливи. Овој вид цирокумулус често може да биде доста издолжен и нормално има многу издвоени граници. Цирокумулус лентикуларис се создава кога стабилниот воздух е принуден нагоре; ова обично се должи на орографските особености, но може да се случи и подалеку од планините. Со овие облаци повремено може да дојде до иризација.
1 Поврзано
* Лентикуларен облак
* Список на видови на облаци
Лаокоон

Лаокоон (старогрчки: Λαοκοων = „оној кој добро воочува) — лик од старогрчката митологија, свештеник и пророк во Троја, син на Антенор. Заедно со Касандра, тој ги предупредил Тројанците дека во коњот што го оставиле Грците на плажата се кријат грчки војници и дека треба да биде уништен.
Теламон

Теламон (старогрчки: Τελαμών = „кој потпомага, потпирач) — лик од старогрчката митологија, крал на Саламина. Тој бил син на Еак, брат на Пелеј и татко на Ајант Големиот. Теламон учествувал во Херкуловиот поход против тројанскиот крал Лаомедонт (татко му на Пријам), а таму Херкул му ја поклонил Хесиона, сестрата на Пријам.
Цирус интортус

Цирус интортус (Cirrus intortus) ― врста на облак цирус. Името ''cirrus intortus'' потекнува од латински, што значи „извртен, превиткан“. Разновидноста на облаците интортуси е специфична за облаците цируси и тие се појавуваат како испреплетени нишки на цируси со чисто случајна шема. Филаментите често се закривени во многу неправилна шема.
Како и другите облаци цируси, цирус интортус се јавува на голема надморска височина.
1 Поврзано
* Список на видови на облаци
Свети Јован Крстител (Тицијан)

''Свети Јован Крстител'' ― слика со Јован Крстител од 1540 година од Тицијан, со неговите традиционални прикази на Божјото јагне и стапот. Во позадина е џорџонски предел со реката Јордан, во која Христос бил крштеван.
1 Библиографија
* (на полски) Marion Kaminski „Sztuka i architektura Wenecja'', wyd Wydawnictwo Olesiejuk''“ ''''
Хоенвуцен

Хоенвуцен (|Hohenwutzen) — село во сојузната покраина Бранденбург во Германија, сместено крај реката Одра. Од 2003 г. Хоенвуцен е дел од Бад Фрајенвалде. Тоа е едно од неколкуте села во историскта област Нојмарк кои останале во Германија по територијалните одземања во 1945 г. Во 2011 г. населението броело 750 жители.
На ова место има граничен премин, кој лежи на патот од Бад Фрајенвалде, Германија за Хојна, Полска (порано германски град со име ''Кенигсберг во Нојмарк''). Соседното полско село се нарекува Ошинув Долни кое, кога било дел од Германија, се нарекувало „Нидервуцен“ (''Niederwutzen'', Горен Вуцен) — пандан на Хоенвуцен (Горен Вуцен). Името ''Ошинув Долни'' село е преведеница на старото германско име Нидервуцен.
Санде Стојчевски (Талашманце)

Санде Величков Стојчевски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОБ.
1 Животопис
Уште од раното детство, тој ја почувствувал суровата немаштија и беда. По завршувањето на основното четиригодишно училиште бил принуден да оди на аргатски работи, а подоцна да работи ѝ како општ работник. Работел на патишта, мостови и слична теренска работа. Имал повеќе допири со напредни работници и станал симпатизер на народноослободителното движење. Како напреден младинец бил примен во редовите на СКОЈ. Санде како борец стапил на 15 септември 1944 година, најпрво во Месната команда во Кратово, а подоцна во Седумнаесеттатa македонска ударна бригада. Со својата единица, тој земал учество во многу борби. Учествувал во борбите против остатоците од балистичките банди во околината на Гнилане. Загинал на 21 април 1945 година, на Сремскиот фронт, како борец во состав на Треттатa македонска народноослободителна бригада.
2 Наводи
Стое Стојановски

Стое (Лазаров) Иванов Стојановски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОБ.
1 Животопис
Целиот негов живот, бил проткаен со многу тешкотии и искушенија. Во една сиромашна селска куќичка во селото Татомир основал свое семејство. За да го прехрани многучленото семејство, покрај својата скромна земја одел и аргатувал по туѓи селски поимотни семејства. Желен за слобода го оставил своето семејство и пристапил во единиците на Народноослободителната војска на Македонија. Се борел во составот на повеќе единици (во Кратовскиот баталјон и други), за да подоцна се најде во составот на Седумнаесеттатa македонска бригада. По конечното ослободување на Македонија, тој земал учество во борбите во околината на Гнилане против остатоците од балистичките банди. Загинал на 30 декември 1944 година, во една од борбите против балистите. Зад себе оставил четири малолетни деца.
2 Наводи
Микола Мозговиј

Микола Мозговиј (|Микола Мозговий; 1 септември 1947, с. Сарнив, Волочиски реон, Хмелничка Област - 30 јули 2010, с. Кијлив, Бориспиљски реон, Киевска област) - украински поп-пејач, текстописец, Народен уметник на Украина (1993).
1 Креативен придонес
Автор на песни базирани на зборовите на украинските поети:
*''«Зачаруй нас, любов»'' (зб. В. Герасимов)
*''«Минає день, минає ніч»'' (зб. Ю. Рибчински)
*''«На щастя, на долю»'' (зб. М. Ткач)
*''«Серце скрипки»'' (зб. В. Герасимов)
*''«Тополиний край»'' (муз. И. Попович, зб. В. Кришченко)
Песни со нивните зборови:
*''«Край, мій рідний край»''*''«Моя перша любов»''*''«Спомин»''*''«Горянка»''*''«Вперше»''*''«Ти пригадай»''
2 Линк
* Мозговий Микола Петрович // Українська музична енциклопедія. Т. 3: [Л – М] / Гол. редкол. Г. Скрипник. — Київ : ІМФЕ НАНУ, 2011. — С. 452-453.
******
Тириншка Котлина

Тириншка Котлина (|Thüringer Becken) — котлина во средишниот и северозападниот дел на сојузната покраина Тирингија, Германија. Низ неа течат неколку реки, од кои најдолга е Унштрут. Се протега 60 км од север кон југ и околу 120 км од исток кон запад. Висински се движи од 150 до 250 м.н.в.
Котлината е опкружена со широк појас од школковаровнички сртови (како на пр. Хајних, Дин, Хајнлајте, Хое шреке, Шмике, Фине); на југозапад се граничи со Тириншката Шума, а на југоисток со со реско одделени тераси (школковаровничките висорамнина Илм-Зале и Ордруф и шаренопесочничката висорамнина Зале-Елстер). Тириншката Котлина потекнува од периодот тријас, кога налегнале хоризонталните слоеви од шарен песочник, школковаровник и којпер. Под нив се солените и гипсоците слоеви од цехов камен. Во кенозоикот околните сртови се подигнале, а котлината се спуштила, образувајќи длабнатина налик на чинија.
Висината на котлината се намалува од југ и запад кон исток. Иако некои од рабните сртови имаат особини на ниски венци, тука нема забележителни возвишенија освен Етерсберг и Фанершер Хее.
Во Тириншката Котлина преовладува земјоделството. Заедно со Магдебуршкото Берде и таканаречениот Лајпцишки Залив има најплодна почва во Германија. Населена е уште во VIII и XI век, што значи дека највеќето села и градови во котлината е стари преку илјада години. Поради плодноста на овој крај, по котлината и нејзините краеви се појавиле градови прилично рано (Ерфурт и Милхаузен).
1 Населени места
Покрај Ерфурт и Милхаузен, други населени во котлината се следниве (во загради е дадена година на основање и кога местото стнало град):
*Шлотхајм (974/1277)
*Ебелебен (1198/1928)
*Гросенерих
*Гројсен/Клинген (?/1353 and 860/1282) на северот
*Кинделбрик (775/1291)
*Вајсензе (?/1265)
*Земерда (876/1350)
*Келеда (786/1392)
*Растенберг (1294/1412)
*Бутштет (?/1331)
*Бутелштет (780/1454)
*Нојмарк (1179/1326) на истокот
*Гебезе (786/1638)
*Бад Тенштет (772/1340)
*Бад Лангензалца (932/1212) во средиштето
*Гота (775/?) на југот
2 Историја
Големи делови на котлината во поранешната Ландгрофовија Тирингија од 1264 г. биле во владение на династијата Ветинци, а по Лајпцишката поделба од 1485 г. овој крај го сочунувал Тириншкиот округ на Изборно Кнежевство Саксонија. Помали делови биле сопственост на ветинските Ернестински војводства и Грофовијата Шварцбург; градот Ерфурт бил владение на мајнчките ариепископи. Според Виенскиот конгрес од 1815 г. албертинските и мајнчките краеви му припаднале на Кралството Прусија, а помалите подрачја на северниот и јужниот раб ги сочиниле Тириншките држави.
Санде Трајковски

Санде Наков Трајковски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОБ.
1 Животопис
Се занимавал со земјоделство и сточарство и тешко излегувал на крај со своето семејство. Со голем интерес го следел движењето на НОВ, па така во првите денови на септември 1944 година стапил во редовите на НОВ и тоа најнапред во Месната команда во Кратово, а подоцна и во состав на Седумнаесеттатa македонска бригада. Учествувал во борбите што ги водела Бригадата. Како борец се истакнал во многу борби укажувајќи помош и на помладите и недоволно искусни борци. По конечното ослободување на Македонија земал учество и во борбите во околината на Гнилане против балистите. Во една тешка борба, на 30 декември 1944 година, бил смртно погоден од непријателски куршум.
2 Наводи
Санде Смилевски

Санде Ванчев Смилевски (прекар: ''Цане''; во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОБ.
1 Животопис
Санде бил неписмен и крајно беден, што го принудило уште од детските години да доаѓа во село Секулица, Кратовско, каде бил ценет за момок, а подоцна се оженил и останал да живее во селото. Во Секулица и околината, често делувале партизански единици што придонело, да се запознае со движењето и станал симпатизер на истото. Во септември 1944 година, заедно со уште многу младинци од селото, тој стапил во редовите на НОВ. Учествувал во многу борби што ги водела неговата единица до конечното ослободување на Македонија. Тој со единицата преминал на теренот околу Гнилане и земал учество во уништувањето на остатокот од балистичките банди. Загинал во една борба против балистите, на 30 декември 1944 година. Зад себе оставил едно дете сирак.
2 Наводи
Ратко Серафимовски

Ратко Ѓорев Серафимовски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
По завршувањето на основното четиригодишно училиште во родното село останал да живее и работи на својата сиромашна земја, чувајќи и стока. Во своето родно место бил познат како добар, напреден младинец. Со голема огорченост ја дочекал окупацијата на Македонија. Уште од првите денови на НОВ, станал нејзин симпатизер и активно се занимавал со собирање оружје, облека, храна и друг материјал за борците. Бугарската полиција го следела, затворала, сослушувала, малтретирала и нивната куќа била често претресувана, но без успех. По ослободувањето на овој крај, стапил во единиците на НОВ во Треттатa МНОУБ, земал учество во многу борби во Македонија, а подоцна и на Сремскиот фронт. На 16 април 1945 година, загинал на Сремскиот фронт, борејќи се за конечното ослободување на Југославија.
2 Наводи
Суета (Тицијан)

''Суета'' ― маслена слика на италијанскиот сликар Тицијан од доцната ренесанса, датирана околу 1515 година и сега е чувана во Стара Пинакотека во Минхен, Германија.
1 Историја
Можеби делото било во галеријата на императорот Рудолф II во Прага, пред да стане дел од изборните кнезови на Баварија. Има дел од збирката на музејот во Минхен од 1884 година. Првото споменување датира од 1748 година, како дело на Франческо Салвијати. Подоцна му била припишувана на Палма Постариот, Џорџоне, Ил Порденоне и на крајот Тицијан.
Радио анализата го докажала присуството на додатоци од работилницата (особено до огледалото) над оригинал, веројатно од Тицијан, заснован на „''Жена во огледало“''.
2 Опис
Сликата прикажува идеализирана убава жена, модел воспоставен во венецијанското училиште од мајсторот на Тицијан, Џорџоне со неговата „''Лаура''“. Таа држи овално огледало со рамка, која отсликува некои скапоцени камења и слугинка која бара во кутија.
Жената била портретирана од Тицијан во бројни други дела од тој период, вклучувајќи ја и „''Жена во огледало''“, ''„Салома''“ и ''„Флора''“, како и некои „Свети разговори“.
3 Дополнителна литература
*
Санде Тоневски

Санде Герасимов Тоневски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Израснал во сиромашно, земјоделско и сточарско семејство. Во селото немало училиште па самиот се научил да чита и пишува. За да помогне на своето семејство, покрај домашните работи, аргатувал по туѓи имоти и од мали години го почувствувал тешкиот живот. Селото Нежилово се наоѓа во планински дел каде често крстосувале единиците на НОВ, што придонело Санде да даде свој придонес за целите на НОВ. Кога единиците на НОВ конечно го ослободиле Кратово, стапил во редовите на единиците на НОВ и ПОМ. Во состав на Кратовскиот баталјон земал учество во борбите на Здравчи Камен и други места, кога Германците се обиделе повторно да го окупираат Кратово. По ослободувањето на Македонија учествувал во борбите на Сремскиот фронт, а потоа земал учество во борбите против усташите и четниците во Босна и Херцеговина. Подоцна во состав на Треттатa македонска ударна бригада се борел на Сремскиот фронт, каде ѝ загинал на 16 април 1945 година.
2 Наводи
Младен Тонев

Младен Ристов Тонев ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Уште од мал останал без родители и со помош на постарите браќа израснал во вредно и бистро момче. Како необразован го следел односот на окупаторот, посебно кога бил мобилизиран во окупаторската бугарска војска. Ги почувствувал тешкотиите на ропскиот живот и станал симпатизер на НОВ. Во почетокот на септември 1944 година стапил во Месната команда во Кратово, а подоцна и во составот на Седумнаесеттатa македонска ударна бригада, учествувал во многу борби во кои се истакнал со својата храброст и умешност. Во битките на Сремскиот фронт загинал неговиот командир, па самиот тој застанал на чело на единицата и како командир неколку дена успешно ја водел четата од борба во борба. На неговиот роденден 14 април 1945 година, загинал на теренот помеѓу Врпоље и Ѓаково.
2 Наводи
Починка при бегството во Египет (Тицијан)

''Починка при бегството во Египет'' ― слика од масло на панел од околу 1512 година од Тицијан, сега во Домот Лонглит во близина на Ворминстер, Вилтшир, Англија. Оценето дека вреди околу 5 милиони фунти во 2002 година, панелот со широчина од 60 см бил украден од собаta за забава на првиот кат во 1995 година и бил пронајден „во пластична торба за пазарење“ во август 2002 година.
Уметничкото дело ги прикажува Јосиф, Марија и Исус додека застануваат да се одморат за време на нивното бегство во Египет .
Сликата има потекло што се враќа во збирката на надвојводата Леополд Вилхелм Австриски, каде што билае каталогизирана во 1660 -тите години од неговиот дворски сликар Давид Тенирс Помладиот. Купена била од „Кај Кристи“ од 4-та маркиза на Бат во 1878 година и била во Лонглит до кражбата.
Како и кај повеќето минијатури на Тенирс за надвојводата, не е јасно дали гравирањето е направено по минијатурата или по оваа слика, но во секој случај сегашната книжевност укажува на оваа слика како првичен извор за двете дела. Може да се види како виси десно од вратата во една од репродукциите на Тенирс во галеријата на надвојводата.
Александар Тасевски

Александар Стојмиров Тасевски (''прекар:Сандре;'' во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Растел во многучлено, ситно-земјоделско планинско семејство. Завршил само прво одделение, бидејќи сиромаштијата го принудила уште како мал да работи сточарски и земјоделски работи, а на шеснаесет годишна возраст веќе станал рударски работник во рудникот „Добрево“. Таму се дружел со напредни работници од кои дознавал многу значајни работи за животот и борбата на работничката класа. За време на окупацијата со симпатии гледал кон народноослободителното дело. По нападот на Кратово на 25 април 1944 година, кога единиците се повлекувале преку неговото село, тој се приклучил во редовите на Треттатa македонска ударна бригада, која со успех го извршила нападот на Кратово. Борбениот пат на Сандре Тасевски бил многу краток, но со неколку тешки борби кои Бригадата ги водела на Султан Тепе, Мала Црцорија, Црноок, Црна Трава и други места. Во мај 1944 година кога Бригадата навлегла на бугарска територија, група борци меѓу кои и Сандре, добила задача да уништи бугарски камион. При извршување на задачата биле опколени и целата група била заробена, а Сандре бил тешко ранет. На 13 мај 1944 година Сандре со другите заробени борци биле стрелани крај Трново, Бугарија.
2 Наводи
Портрет на Пјетро Аретино

''Портрет на Пјетро Аретино'' ― портрет на ренесансниот поет Пјетро Аретино од Тицијан, насликан околу 1545 година, веројатно за Козимо I де Медичи. Сега се наоѓа во салата на Венера во дворецот Пити во Фиренца.
Тоа (лик)

Тоа (|It), исто така познат по своето сакано прикривање како Пенивајз, танцувачкиот кловн (англ. ''Pennywise the Dancing Clown'') — главниот антагонист на романот „Тоа“ од Стивен Кинг, и неговите адаптации. Пенивајз ги јаде стравовите на децата, но и самите тие. Во романот, тој се појавува како моќно и древно суштество што дошло од друг свет. Се буди на секои 27 години за да ги лови децата од измислениот град Дери, Мејн, користејќи разни измами, како што е способноста да управува и да се преобразува.
Во интервју од 2013 година, Кинг рекол дека дошол до идејата за Тоа откако се запрашал што ги плаши децата „повеќе од сè на светот“. Почувствувал дека одговорот е кловн, иако прво на ум му дошол трол како оној од бајката „De tre bukkene Bruse“, кој живее во канализацијата. Се појавил двапати на киноплатното. За првпат во истоимената минисерија од 1990 година, каде што го толкувал Тим Кари, кој добил пофалби за неговата изведба. Второто толкување се појавило во истоимениот филм од 2017 година, каде што го толкувал Бил Скарсгорд, исто така пофален за изведбата; Скарсгорд ја повторил својата улога во продолжението од 2019 година.
1 Особености
Тој е чудовиште што го менува обликот, неговото омилено прикривање е кловнот Пенивајз. Се појавил во празнината што ја опкружува Универзумот, позната во романот како „Макровселена“. Дошол на Земјата со метеорит откако се судрил со астероид пред милиони години, се населил под земја на која ќе биде изграден Дери. Разбуден по појавата на индиските племиња, по едногодишниот лов паднал во сон цели 27 години. Покрај човечкото месо, тој бил заситен со страв, честопати добивајќи облик на она од што најмногу се плаши неговата жртва. Претпочита деца, бидејќи нивните стравови се полесни за протолкување, а возрасните биле потешки за плашење.
Тој е способен да управува со луѓе со слаба волја, правејќи ги рамнодушни или прилагодувајќи се на улогата на соучесници. Хибернацијата започнува и завршува со ужасни настани, како што е таинственото исчезнување на 300 доселеници во градот Дери во 1740–1743 година, или избувнувањето на металуршката фабрика. Се разбудил за време на насилното невреме што го беше поплавило дел од градот во 1957 година, кога помладиот брат на Бил Денборо, Џорџи, станал првиот во низата убиства пред „Клубот на губитници“ да се бори со чудовиштето. Со помош на ритуалот, Тоа бил тешко ранет и паднал во сон, а конечно бил убиен 27 години подоцна од вториот ритуал. По неговата смрт, огромно невреме го оштетило средишниот дел на Дери.
Мачеништвото на Свети Лаврентиј (Тицијан)

''Мачеништвото на Свети Лаврентиј'' ― слика од Тицијан од 1558 година, сега во црквата „Св. Марија Вознесена“ (наречена и Језуити) во Венеција. Таа толку дала силен впечаток кај Филип II Шпански што нарачал втора верзија во 1567 година за во базиликата во Ескоријал.
Портрет на маж (Тицијан, Њујорк)

''Портрет на маж'' ― слика на масло на платно од Тицијан (950,2х45,1 см), датирајќи околу 1512 година. Вилхелм фон Боде му ја припишувал на Џорџоне, а Рихтер на Палма ил Векио, но Лонги, Суида, Филипс, Мораси, Палукини и Пињати, сите му ја припишуваат на Тицијан.
Во сопственост на семејството Гримани во Венеција, поминала покрај различни сопственици, меѓу кои и В. Севиџ во Лондон и Бенџамин Алтман во Њујорк, кои ја оставиле во наследство на Музејот Метрополитен во Њујорк во 1913 година.
1 Библиографија
* Франческо Валкановер, ''„L'opera completa di Tiziano“'', Rizzoli, Милано, 1969 година.
Портрет на Карло V со куче

''Портрет на Карло V со куче'' ― портрет на Карло V, светиот римски цар со ловечко куче, насликан од Тицијан во 1533 година. Преминала од Карло во шпанската кралска збирка, од која преминала на сегашниот сопственик, музејот Прадо во Мадрид.
Таа е копија или преотсликување на портрет на Карло насликан во 1532 година од Јакоб Зајзенегер. Тој портрет бил природен, но не го задоволил својата предмет и затоа за време на неговиот престој во Болоња во 1533 година (кога случајно се нашол и Тицијан), Карло му платил на Тицијан 500 дукати да наслика нова верзија на истиот. Оваа нова верзија е слична на претходната, но целосно го преобликува неговиот состав, стилизирајќи го телото на Карл со зголемување на големината на крзнената обвивка, намалување на големината на дублетот, подигање на положбата на очите и намалување на хоризонтот за да го натера Карло да го пополни просторот. Тој исто така е прикажан како се приближува до гледачот и просторот околу него е испразнет и поедноставен, со потопли бои отколку во оригиналот. Подоцна го вдахнал Гоја во делото од 1799 година, „''Карло IV во неговата ловечка облека''“.
Девојка во крзно

''Девојка во крзно'' ― слика од 1536-1538 година на Тицијан, сега во Уметничкоисторискиот музеј во Виена. Истиот модел го насликал во „''Убава''“ и „''Урбинска''''Венера''“.
1 Библиографија
* Фераро, Џоан М. (2001) ''Marriage Wars in Late Renaissance Venice. Studies in the History of Sexuality'', 99-0528821-X. Оксфорд: Oxford University Press. Libris 4615160.
* Гофен, Рона (1997) ''Titian's Women''. Њу Хевен, Конектикат: Yale University Press. Libris 4770583.
* Лос, Виго (1948). ''Tizian''. Стокхолм: Wahlström & Widstrand
* Цуфи, Стефано (1999). ''Titian''. Лондон: Dorling Kindersly.
Портрет на Филип II

''Портрет на Филип II'' ― портрет на масло на платно на Тицијан, со Филип II Шпански облечен во синџирот на Редот на Златното руно. Се наоѓа во збирката на Музејот Каподимонте во Неапол, Италија.
Направена била ок. 1550–54 година судејќи според возраста на која е прикажан нејзиниот предмет, иако неговиот прецизен датум е нејасен. Филип се сретнал со уметникот во Милано во 1549 година за време на првото патување на владетелот во Италија, и повторно помеѓу 1550 и 1551 година во Аугсбург. Тицијан на свое го нацртал „''Филип II во оклоп''“ (Музеј Прадо) за делото, кое можеби било направено околу 1554 година. 
Автографска копија од неаполското дело виси во Дворецот Пити во Фиренца.
1 Наводи
Чудото на љубоморниот маж

''Чудото на љубоморниот маж'' — фреска од италијанскиот ренесансен мајстор Тицијан, насликана во 1511 година како дел од украсувањето на Скуола дел Санто во Падова, северна Италија.
Фреската прикажува маж кој ја прободува својата сопруга откако таа е неправедно обвинета за прељуба. Кога мажот ја открива вистината, тој му се моли за помилување на Свети Антониј, кој ја оживува жената (оваа сцена е прикажана со помала големина десно). Идиличната позадина е инспирирана од сликите Џорџоне.
Младиот Тицијан ја насликал големината на кренатата рака на жената во центарот на дејството, вајајќи ја во релјеф, наместо да ја слика илузионистички.
Портрет на Јакопо Страда

''Портрет на Јакопо Страда'' — портрет на дворскиот библиотекар Јакопо Страда, изработен од венецијанскиот сликар Тицијан во 1567-68 година, кој сега се чува во Уметничкоисторискиот музеј во Виена.
Страда не бил само официјален библиотекар, туку имал и многу други квалитети, и овој портрет го прикажува во својата работна соба опкружен со предмети што го прикажуваат неговото знаење. Тој е прикажан како носи златен ланец, што најверојатно му бил доделен претходната 1566 година, кога бил назначен за ''Antiquarius Caesareus'' од неговиот работодавец Максимилијан II, светиот римски цар.
Натписот горе десно гласи ''JACOBVUS DE STRADA CIVIS ROMANVS CAESS.''''ANTIQVARIVS ET COM. BELIC. AN: AETAT: LI: et C.M.D.L. XVI'' (Јакопо де Страда, граѓанин на Рим, империјален антиквар и министер, на возраст од 51 година во 1566 година). Сликата е потпишана горе лево: „TITIANVS F (ECIT)“. Писмото на масата дополнително ги содржи зборовите ''Тицијан Вецелио Венеција''.
Еден век подоцна оваа слика била документирана во каталогот на Дејвид Тениерс Помладиот ''Theatrum Pictorium'' од уметничката колекција на надвојводата Леополд Вилхелм во 1659 година и повторно во 1673 година, но портретот веќе бил озлогласен меѓу портретите на Тениери во уметничката колекција на надвојводата:
Портрет на Елеонора Гонзага дела Ровере

''Портрет на Елеонора Гонзага дела Ровере'' ― слика на Тицијан од 1538 година, која моментално е во галеријата Уфици која е ликовен музеј и содржи ликовни дела во Фиренца, заедно со нејзиниот пар, „''Портрет на Франческо Марија дела Ровере''“, на кој е сопругот на Елеонора. Сликата го створила прототипот за некои од неговите подоцнежни портрети, како на пример „''Портретот на Изабела Португалска''“.
1 Наводи
Цветко Тонев

Цветко Стојанов Тонев ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Израснал во сиромашно занаетчиско семејство. Основното и граѓанското училиште го завршил во Кратово, а потоа го изучил берберскиот занает. Уште како ученик и чирак ја почувствувал тешката положба на народот и кај него се родила омраза кон поробувачот и експлоататорот. Во 1938 година заминал да работи и да живее во Белград. Во работилницата и во градот доаѓал до непосреден допир со напредни работници, младинци и студенти и имал можност да се изградува идејно-политички и да учествува во штрајкови и други акции и манифестации што биле организирани во Белград. Го изгубил работното место и бил прогонуван од властите. По отслужување на воениот рок во бившата југословенска војска при крајот на 1939 година се вратил во Кратово. Работел на занаетот и ги пренесувал сознанијата и искуствата од престојот во Белград.
1.1 Втора светска војна
Со враќањето на Јове Гичев, Владо Гаџев, Гоче Пазавански и други во Кратово во 1941 година, бил примен за член на КПЈ и ја започнал својата богата идејно-политичка работа. Работел со воспитни групи во оргагизацијата на СКОЈ, држел предавања во Здралевец во близината на Кратово, каде бил фатен и затворен од бугарската полиција. Кон крајот на 1941 година добил партиска задача да работи и живее во Пробиштип и заедно со Владо Гаџев и Славко Баевски формирале партиска организација. Поставената задача со успех била извршена. Тој бил вешт мајстор во занаетот, а и берберската работа му овозможувала да контактира со работниците, бил уште повешт во пренесувањето на илегален материјал во своето берберско куферче, во организирањето на разни диверзии и штрајкови. Тој бил организатор за испуштање на цистерните со нафта и бензин, учествувал во онеспособувањето на електричната централа во Пробиштип, како и во акцијата за сечење на главниот каиш за транспорт на рудата. Последна задача му била организирање на приредба во Пробиштип по налог на партиската организација од Кратово, со цел да се намали будноста на окупаторските сили во очекувањето на престојниот напад од партизанските единици на рудниците во Добрево и Пробиштип. Окупаторот ја открил намерата на оваа група младинци и истата ноќ, тој со другите другари на приредбата биле затворени од бугарскиот окупатор и пренесени во штипскиот затвор каде биле ѕверски измачувани. На 6 април 1944 година Цветко, со уште 11 другари и другарки, е стрелан на десниот брег на реката Брегалница во близината на Штип.
Две улици, една во Кратово,а втората во Пробиштип, се именувани со неговот име.
2 Поврзано
* Масакр во Штип
3 Наводи
Јужен Вински Пат

Јужен Вински Пат (|Südliche Weinstraße, |Siedlischi Woischdrooß) — округ на југот од сојузната покраина Рајнска област-Пфалц, Германија. Се граничи со окрузите Југозападен Пфалц, Диркхајм, безокружниот град Нојштат, Рајна-Пфалц, Гермерсхајм и францускиот департман Долна Рајна. Округот го обиколува градот Ландау кој е окружно седиште, но не е дел од него.
1 Историја
На 27 мај 1832 г. во Хамбашкиот замок се одржал Хамбашкиот празник — настан кој важи за почеток на германската демократија. Округот е создаден во 1969 г. со соединување на дотогашните окрузи Ландау и Бергцаберн. Отпрвин го носел името ''Ландау-Бад Бергцаберн'', но во 1978 г. е преименуван во Јужен Вински Пат.
2 Географија
Округот е наречен по Германскиот вински пат (''Deutsche Weinstraße''), кој е првиот туристички пат во Германија, изграден во 1930-тите. Почнува од Бокенхајм, минува низ Бад Диркхајм, Дајдесхајм, и по 85 километри завршува во Швајген-Рехтенбах близу Бад Бергцаберн).
Реката Лаутер образува дел од границата со Франција на југ.
3 Грб
Грбот е многу сличен на оној од претходниот округ Ландау. Горе лево стои лавот на Изборното Кнежевство Пфалц. Белиот превез го симболизира Винскиот пат по кој е наречен округот. Долу десно има два грозда кои исто така се симбол на патот. Крстот е обележје на Шпајер, бидејќи Шпајерската епархија во минатото поседувала земја во округот. Круната по средината е преземена од грбот на округот Бад Бергцаберн и ги симболизира Трифелс и Анвајлер.
4 Градови и општини
Здружени општини
<sup>1</sup>седиште на здружената општина; <sup>2</sup>град
5 Поврзано
* Германски вински пат
Портрет на кралицата Кристина Данска

Портрет на Кристина Данска (|Ritratto di Cristina di Danimarca) — слика која му се припишува на италијанскиот ренесансен сликар Тинторето. Претставува масло на платно, насликано во 1555–1556 година. Моментално се наоѓа во Националниот музеј во Белград. На неа се гледа Кристина Данска. Претходно му се припишуваше на Тицијан Вечелио, cликата била дел од колекцијата на Марија Унгарска (1505–1558) уште во 1556 година. Пред Втора светска војна, била дел од колекцијата ''Бонакоси''.
1 Историја
Помеѓу 1941 и 1942 година, сликата од колекцијата ''Контини Бонакоси'' во Фиренца, заедно со други, ја купил германскиот трговец уметнички дела Валтер Хофер, по налог на Херман Геринг, кој илегално ја однел во Германија. Во 1948 година ја украл од Минхен, и останала во негова сопственост до 1988 година, а потоа била примена во Националниот музеј во Белград.
Помеѓу ноември 2004 и февруари 2005 година делото и било позајмено на Националната пинакотека во Болоња, од 3 март до 24 април 2005 година на замокот во Бари.
Џамија (Бистренци)

Џамија (Бистренци) — главна и единствена џамија во селото Бистренци, во Општина Демир Капија, Македонија.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓа во некогашното Вардарско Маало, во близина на сретселото. Во нејзина близина во минатото се наоѓала кула.
Црква „Св. Јосиф“ - Бистренци

Свети Јосиф — католичка црква во демиркапиското село Бистренци, Македонија.
1 Местоположба
Црквата е сместена меѓу последните куќи на селото, стигнувајќи по земјен крак од главниот пат.
2 Историја
Црквата е изградена во 1935 година од страна на доселените Словенци од приморскиот дел на Словенија во селото Бистренци. Црквата била возобновена во 2011 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Скопска бискупија
* Бистренци
Шанса за Центар

Шанса за центар — граѓанска иницијатива за независна советничка листа во Општина Центар, која на локални избори во 2021 година освоила три советнички места во Советот на Општина Центар.
1 Историја
Граѓанската иницијатива произлегла од поврзување на платформата Здравје пред профит со активисти и експерти од област на архитектурата, урбанизмот, животната средина, спортот и културата.