Ендофобија

Ендофобија — неологизам што значи аверзија или презир кон културниот идентитет и/или фенотипските карактеристики на сопствената етничка група, како и кон поединци од истата нација, или кон нивната националност или кон социокултурните аспекти на идиосинкразијата на сопствената земја или регион на потекло. Се смета за инверзија на ксенофобијата, која претставува отфрлање на она што се перцепира како туѓо или чудно.
1 Етимологија
Потеклото на терминот доаѓа од старогрчкиот збор ἔνδον ''ендон'' што значи „внатре“, и ''φόβος''''phobos'', што значи „страв“.
2 Опис
За правилно да се зборува за ендофобија, не е доволно да се даде коментар или критика за некој социјален или културен аспект на нечија земја или регион на потекло. Мора да постои низа ставови кои генерираат отфрлање или дури и омраза кон елементите што сочинуваат одредена култура или етничка припадност, сфатени како дел од сопствениот идентитет. Овие елементи можат да вклучуваат начини на зборување, самиот јазик, верувања како што се доминантната религија во околната средина, националниот политички систем, облеката, кујната, начинот на живот и друго. Ова однесување може дури и да достигне патолошко ниво, предизвикувајќи поединецот да не може да живее во мир со себе или со својата околина. Во многу случаи, ендофобијата е поврзана и со класни и расистички предрасуди.
Од перспектива на психологијата и социологијата, ова однесување се изучува и анализира како однесување поврзано со други фактори, како комплексот на инфериорност и ниската самодоверба, бидејќи поединецот се чувствува инфериорно во однос на друга цивилизација, раса или култура што имплицитно или експлицитно ја перцепира како супериорна.
3 Историја
Ендофобијата е присутна во многу општества низ историјата. Во Латинска Америка, појавата на пигментократија како социоекономски феномен кој бил резултат на европската колонизација на Америка предизвикала одреден степен на конфронтација и отфрлање кон културните изрази и физичките особини на американските Индијанци, дури и кај поединци кои ги делеле овие атрибути, перцепирајќи ги како „туѓи“, а не како свои карактеристики. На пример, во Перу, терминот „чоло“ најчесто се користи како расистички пејоратив за да се идентификуваат луѓето што припаѓаат на домородните етнички групи во земјата, па дури и се користи навредливо од поединци кои ги делат нивните карактеристики.
Друг вкоренет ендофобичен став бил присутен кај Афроамериканците за време на и по периодот на ропство во Америка, претежно погодувајќи поединци од Потсахарска Африка. Многумина ја отфрлале или дури и ја негирале сопствената боја на кожа и културата на своите предци.
Од перспектива на канарскиот национализам, се критикуваат наводните ендофобии присутни на Канарските Острови, отфрлајќи ги културните аспекти на канарските абориџини, како оние на народот Гуанче од Тенерифе, во корист на културата воведена од Приниејскиот Полуостров.
Во еден порадикален и понов контекст, паравоените сили на ИСИС ги обучуваат „Младенчињата на калифатот“, млади на возраст меѓу 10 и 15 години, регрутирајќи ги и индоктринирајќи ги да ги отфрлат принципите и вредностите на сопствената култура доколку не се усогласат со џихадизмот. Ова вклучува строг процес на цензура во образовните материјали.
4 Поврзано
* Список на фобии
* Алофилија
* Оикофобија