procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Антон Бозуков

Антон Славов Бозуков ― бугарски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонскиот комитет.
1 Животопис
Антон Бозуков е роден на 17 септември 1869 година во селото Кортен, Сливенско, тогаш во Османлиското Царство. Завршил Военото училиште во Софија во 1889 година со чин подпоручик. Служел во Шести трновски полк и станува член на Македонскиот комитет по што учествуваl во Мелничкото востание организирано од Трајко Китанчев. Бил распределен во одредот „Пирин Планина“ кој броел 148 души, а меѓу кој имало и 30 души со воена подготовка. Негов командир бил капетанот Тодор Матров, а од војводите бил Кочо Љутата. Одредот требало да ја помага Струмичката дружина.
Одредот „Пирин Планина“, границата ја минал неколку дена по Струмичката дружина. Се поделин на две чети под команада на капетанот Тодор Матров и поручникот Антон Бозуков. По преминувањеѕо на границата тие се оглушиле на наредбата на МК, и ги нападнале турските селани од селата Стамер, Град и Вирче. За да се пресметаат со турските селани, на 3 јули испратиле повик до селаните на Лешко, Горноџумајско. Меѓутоа селаните не им помогнале и марале да се повлечат кон Беласица. На 4 јули се нашле на ридовите меѓу Беласица и Џумајско. На 5 јули кај Габрово имале судир со аскерот по што морале да се повлечат кон Црната Планина.
Тука старите арамии се оделиле со 40 души и се упатиле кон Кочариново. Од војводите останале Џалко, Ќучук и Љутата и дошле во судир со офицерите дали да се повлечат или да одат кон Струмица. Било решено да се упатат кон Струмица, но тие се разминале со Струмичката дружина, кој веќе се повлекува. На 8 јули кај Пехчево разбрале дека Струмичката дружина имал судир кај Габрово и се упатиле кон Пирин Планина. Старите арамиски војводи се оделиле за да вршат грабежи, а одредот спаднал на 66 души и се повлекле кон Бугарија. Одредот „Пирин Планина“ не ја исполнил својата задача.
На ІІ македонски конгрес, Бозуков заедно со други офицери се отцепил и во декември го формирале Македонски комитет на офицерите. Во 1898 година поручникот Бозуков влегол со чета во Одринско. На VІ македонски конгрес во мај 1899 година Бозуков бил избран за член на Комитетот заедно со Борис Сарафов, Тома Давидов, Славчо Ковачев и Георги Петров. Во 1899 година како претставник на ВМОК го обиколувал Серско во заедно со Гоце Делчев. Во 1900 година, Бозуков заминал како доброволец во Англо-бурската војна. Избран е во раководството на Комитетот и на IX македонски конгрес во јули 1901 година, меѓутоа подоцна поднел оставка бидејќи не било дејствувано во согласност со бугарската влада.
Учествувал во Горноџумајското востание. Летото 1908 година заминал за САД, каде создал огранок на Бугарските конституциони клубови основани во Солун по Хуриетот. За време на Првата балканска војна во 1912-1913, тој бил командант на 6-та Охридска дружина при Македонско-одринското ополчение. Учествува и како офицер во Првата светска војна. По војната гравитираа околу дејците на Привременото претставништво на поранешната ВМОРО. Во почетокот на 20-те години му помагал на ВМРО во Мало Трново и Царево.
2 Наводи
Не зори зоро

Не зори, зоро (англиски: - превод: ''Dawn, do not rise'', назив: ''Somebody stop the dawn'') e македонска поп песна од Евровизискиот фестивал во 1998 година. Песната била изведена на македонски јазик од Владо Јаневски. Тоа било првото претставување на Македонија на Евровизија како независна држава (претходно се натпреварувала како дел од Југославија) ​​и за првпат македонскиот јазик се слушнал на вакво натпреварување.
1 Опис
Песната е љубовна балада во која Јаневски ја моли мајка си (според старата македонска традиција) да оди и од родителите на девојката која ја сака да ја побара нејзината рака. На еден суптилен поетски начин тој укажува на тоа дека ако родителите на девојката го одобрат бракот, мајка му треба да повика музичари за да ја прослават својата љубов, а ако одговорот е "не" старата мајка не треба да го проколнува семејството на девојката, туку да жали за неговата несреќа. Во меѓувреме неизвесноста станува неподнослива и тој посега по шише со вино, молејќи ја зората да не доаѓа, бидејќи така луѓето нема да ги забележат неговите насолзени очи.
2 Настап на Евровизија 1998
Песната била изведена во Бирмингем, Б.Британија на 9 мај 1998 година. Владо настапил последен по ред, а песната добила вкупно 16 бода, пласирајќи се на 19 место од вкупно 25 песни.
Македонија не учествувала на Евровизискиот натпревар во 1999 година. Следниот настап земјата го имала во 2000 година, при што настапиле XXL со песната "100% те љубам", чиј соавтор е Владо Јаневски.
Ангел си ти

Ангел си ти (англиски: ''Life'') — македонска песна претставничка на Евровизија 2004 во Истанбул, Турција, изведена на англиски јазик (за првпат воопшто не бил употребен македонскиот јазик на настап на Евровизија) од Тоше Проески. На домашниот избор песната била изведена на македонски јазик, исто како и сите песни што Проески ги извел таа вечер.
1 Опис
Песната е лирска и во англиската верзија Проески пее за потребата што подобро да се искористи животот ("Животот е книга, а ти мора да ја прочиташ / Животот е приказна и мора да ти ја раскажам") и на крајот завршува тажно заради крајот на врската ("Талкам по моите стари емоции / откривам нови чувства на тага ").
Македонската верзија е посветена на љубената девојка која е убава како ангел, испреплетувајќи ги сеќавањата за почетоците на врската со неа и сегашните чувства, кои воопшто не се променети.
2 Настап на Евровизија 2004
Песната останала запаметена по својата необична изведба, која започнала со привид дека Проески е сам на сцената. Со побрзите тактови на музиката рацете на неговите придружни танчери го фаќаат и го влечат во различни насоки. Со тоа се симболизирале конфузијата и немирот. Рацете на танчерите имаат исти ракави како мантилот на Проески, така што тие изгледаат како да излегуваат од зад него и ја симболизираат тагата.
Бидејќи Македонија не настапила на Евровизија 2003, за да се квалификува за финалната вечер, “Ангел си ти“ била изведена во полуфиналето. Проески настапил 15-ти по ред, а на крајот, со 71 бод, се пласирал на 10 место во силната конкуренција од 22 натпреварувачи, со што Македонија се квалификувала за финалето.
Во финалето песната повторно била изведена петнаесеттата по ред и со освоени 47 бода се пласирала на 14 место од вкупно 24 песни, со што Македонија стекнала право за учество во полуфиналето на Евровизија наредната година.
Мојот свет

Мојот свет (англиски: ''My world'') во изведба на Каролина Гочева била македонска песна претставничка на Евровизискиот фестивал 2007 година во Хелсинки, Финска. Песната била изведена на македонски, а последниот рефрен на англиски јазик.
Песната ја компонирал Григор Копров, a текстот го напишал Огнен Неделковски, и двајцата со претходно искуство на овој музички натпревар. Каролина, исто така, имала претходно искуство на Евровизија, исполнувајќи ја ''Од нас зависи'' на Евровизија 2002. Со овој нејзин настап Македонија за првпат откако учествува на Евровизија двапати имала ист изведувач.
1 Опис
Песната е драматична балада што раскажува за моќта на музиката, велејќи дека таа "нема ниту вера ниту граница / Мојот свет се осум ноти / една душа балканска".
Песната за првпат била изведена на 24 февруари 2007 година, на националниот избор за песна на Евровизија, при што победила со максимални 144 бода од секој од 12-те гласачки региони.
Оваа песна била прилично необична во однос на другите песни поради тоа што имала 7/8 такт.
2 Настап на Евровизија 2007
Бидејќи Македонија на Евровизија 2006 не се пласирала меѓу првите десет, “Мојот свет“ била изведена во полуфиналето. Каролина настапила 18-та по ред и добила 97 бода, пласирајќи се на 9 место од вкупно 28 претставници, со што се квалификувала за финалето.
Во финалето, песната била изведена 6-та по ред и добила 73 бода, освојувајќи го 14 место од вкупно 24 песни, што значело повторно враќање на Македонија во полуфиналето за следниот евровизиски натпревар. Тоа била четврта последователна прилика Македонија да се квалификува директно за финалето, но и овојпат не успеала да се најде во првите десет.
Од нас зависи

Од нас зависи (англиски: - превод: ''It depends on us'') — македонска песна претставничка на Евровизија 2002 во Талин, Естонија, изведена на македонски јазик од Каролина Гочева.
1 Опис
Песната е драматична балада во која Каролина е задлабочена на тема “изминато време“. Таа пее дека во секое време за секого може да биде рај, но за да биде така "зависи од нас".
Првичната замисла била оваа песна на Евровизија 2002 да биде изведена на англиски јазик, сепак кога песната била регистрирана во EBU, било пријавено дека ќе биде изведена на македонски јазик, па пријавата морала да се почитува.
Се појавиле извесни несогласувања и препирки поради мислењето на Каролина песната да се исполнува на англиски, па дури постоела и опасност наместо неа во Талин да настапи Андријана Јаневска. Сепак, на крајот дилемите биле разрешени и останало решението да се пее на македонски јазик, бидејќи така решил тимот на МРТВ која ги имала лиценците за евровизискиот фестивал.
2 Домашен избор
"Од нас зависи" освоила најголем број бодови од трите гласачки сегменти што решавале за победникот на “Скопскиот фестивал 2002“. Публиката на големата сцена во Македонскиот народен театар го поздравила нејзиниот триумф со бурно ракоплескање и овации. По победата таа возбудено ветила дека ќе го даде својот максимум достојно да ја претставува својата земја во Европа.
Победата на Каролина се наѕирала уште кога биле познати гласовите добиени преку телефонското гласање и СМС-пораките, како и тие од публиката во салата во МНТ. Деветте члена на стручното жири што и доделиле "дванаесетки" само ја потврдиле нејзината убедлива победа со вкупно 346 бода.
3 Настап на Евровизија 2002
Песната била изведена 9-та по ред, а на крајот од гласањето освоила 25 бода, пласирајќи се на 19 место, од вкупно 24 песни.
Поради лошите резултати Македонија не можела да учествува на Евровизија 2003, туку една година подоцна.
Аце Дорев

Аце Дорев — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Дорев е роден во селото Пателе, Леринско, тогаш во Отоманското Царство, денес Агиос Пантелејмонас, Грција. Тој е брат на револуционерот, а подоцна бугарски дипломат, Панчо Дорев и прв братучед на учителот Иван Дорев. Завршил прогимназија во Битола и работел како книжар. Станал член на Организацијата во 1897 година. Во 1900 година влегол во Битолскиот окружен револуционерен комитет, заедно со Георги Поп Христов, Васил Пасков, Георги Пешков и Неделко Дамјанов. Георги Поп Христов за него пишува:
:''... книжар во Битола, сина на богато семејство, беше нежен по природа и воспитание, но како пазител на револуционерната каса беше незаменлив... Аце во текот на целото време служеше чесно и беше готов да го помага делото со се. Најмногу услужуваше со пари, особено кога организацијата имаше потреба од големи суми за купување на оружје... Аце Дорев се ползуваше со голема доверба и авторитет меѓу еснафите на градот, коишто беа тогаш 30. Освен тоа, како книжар, одржуваше врски и со учителите во округот .''
Поради Попставревата афера заминал во Виена како трговец. При избувнувањето на Илинденското востание, Дорев ја извршувал должноста главен дежур, односно го раководел коресподенското биро на Главниот штаб.
Од 1907 до 1908 година е член на Задграничното претставништво на Организацијата во Софија. Во 1910 година е уапсен од младотурците и бил заточен во Мала Азија. Ослободен е во 1913 година. За време на Првата светска војна од 1915 до 1918 година е член на Битолската окружна постојана комисија.
По навлегувањето на бугарските војски во Вардарскиот дел на Македонија во 1941 година, се преселил во Битола каде што починал 19 септември истата година .
Планета ТВ

Планета ТВ е бугарски телевизиски канал што го започнал своето емитување во 2001 година преку сателит Thor 3. Подоцна продолжува ширењето и преку сателитите Hellas Sat 2, Eutelsat W2W и за Америка, AMC 4, Optus B3.
Телевизијата е дел и од програмските шеми на два бугарски големи дигитални оператори - Bulsatcom и TotalTV. Во сопственост на "Пајнер медиa", каналот ја емитува музичката продукција претежно на музичка компанија "Пајнер". Стиловите кои се застапени во програмската шема на телевизијата се фолк, фолклор, поп и модерна балканска музика.
Телевизија "Планета" во моментов емитува преку различни сателити на територијата на цела Европа, Јужна Африка, Австралија, Северна Америка, дел од Јужна Америка и Источна Азија.
Астериди

Според системот APG II (2003) за класификација на цветните растенија, поимот астериди се однесува на клад (монофилетска група).
Највеќето таксони од овој клад во Кронквистовиот систем (1981) се сметат за членови на Астероликите (''Asteridae'') и Сраснатоливчести (''Sympetalae'') во претходните системи. Името „астериди“ (множина, но не секогаш со голема буква) е изведено од претходното ботаничко име, но ова се однесува на клад наместо на формален ранг, во смисла на она што го наложува правилникот ICBN. Овој клад е еден од двете главни групи на евдикоти (другата е розиди). Кладот се состои од:
* клад астериди:
*:: ред дреновидни (''Cornales'')
*:: ред вресовидни (''Ericales'')
*: клад евастериди I
*:::: фамилија лисичинки (''Boraginaceae'')
*:::: фамилија икацини (''Icacinaceae'')
*:::: фамилија онкотеки (''Oncothecaceae'')
*:::: фамилија Валии (''Vahliaceae'')
*::: ред гариовидни (''Garryales'')
*::: ред зрнцовидни (''Solanales'')
*::: ред линцуровидни (''Gentianales'')
*::: ред Усноцветовидни (''Lamiales'')
*: клад евастериди II
*:::: фамилија бруниои (''Bruniaceae'')
*:::: фамилија столпчести (''Columelliaceae'') (+ фамилијата дефонтении (''Desfontainiaceae)'')
*:::: фамилија еремосини (''Eremosynaceae'')
*:::: фамилија ескалонии (''Escalloniaceae'') (+ фамилијата трибели (''[Tribelaceae)'')
*:::: фамилија паракрифии (''Paracryphiaceae'') (+ фамилиите клинопрашници (''Sphenostemonaceae'') и квинтинии (''Quintiniaceae''))
*:::: фамилија многумирисни (''Polyosmaceae'')
*::: ред божиковиновидни (''Aquifoliales'')
*::: ред штитовидни (''Apiales'')
*::: ред чешленковидни (''Dipsacales'')
*::: ред Ѕвездовидни (''Asterales'')
Белешка : „ + ....“ = незадолжително, како сегрегат од претходната фамилија.
Ново Селани

Ново Селани (познато и како Новоселани) — село во Општина Чешиново-Облешево, во областа Кочанско Поле, во околината на градот Кочани.
1 Потекло на името
Името на селото првпат е споменато во век (1519 г.) и претставува сложенка од Ново Село и наставката -ани.
2 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Кочанското Поле, во западниот дел на територијата на Општина Чешиново-Облешево, чиј атар се допира со подрачјето на Општина Пробиштип. Селото е ридско, сместено на надморска височина од 330 метри. Од градот Кочани, селото е оддалечено 20 километри.
До селото води асфалтен пат, кој се двои од регионалниот пат 2342 кај селото Жиганци.
3 Историја
Местото е населено уште од доцната антика, за што сведочи наоѓалиштето Авлија недалеку од селото во источна насока.
4 Стопанство
Атарот на селото е мошне мал и зафаќа простор од 2 километри квадратни. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 162 хектари.
Селото, во основа, има полјоделска функција.
5 Население
Селото е мало, коешто во 1961 година броело 122, а во 1994 година 79 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, селото имало 74 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 46 жители, од кои 38 Македонци, 1 Албанец и 7 лица без податоци.
6 Општествени установи
* Месна заедница
7 Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Чешиново-Облешево, која била создадена при новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Чешиново.
Во периодот 1962-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Кочани. Во периодот од 1955 до 1962 година, селото влегувало во рамките на тогашната општина Облешево.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Чешиново, во која покрај селото Ново Селани, се наоѓале и селата Врбица, Жиганци, Лепопелци, Соколарци и Чешиново.
7.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0878 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на месната заедница. Во ова избирачко место е опфатено и селото Лепопелци.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 52 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 53 гласачи.
8 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта* Авлија — населба од доцноантичко време и старохристијанска црква.
;Цркви* Црква „Св. Петка“ — главна селска и манастирска црква; и
* Црква „Св. Марина“ — мала манастирска црква.
;Параклиси
* Параклис „Св. Јаким“ — мал манастирски параклис.
* Параклис „Св. Недела“ — мал манастирски параклис.
;Манастири
* Новоселански манастир — нов манастир во селото
9 Поврзано
* Општина Чешиново-Облешево
* Кочанска Котлина
Ерусалимска православна црква

Ерусалимската Православна црква (грчки: ''Πατριαρχείον Ιεροσολύμων''; арапски: كنيسة القدس الأرثوذكسية) е автокефална црква, која се наоѓа на четвртото место во источното православие, со ранг на патријаршија.
1 Историја
Ерусалим станал прв центар на христијанството, според Дела апостолски во согласност со Католичката енциклопедија. Локацијата на првата христијанска црква претставувало местото каде се случила самата Педесетница, односно слегувањето на Светиот Дух врз апостолите на педесеттиот ден од Христовото Воскресение. Братот на Исус, Јаков Праведниот бил водач во раната црква. Овие позиции најверојатно тој ги задржил сè до уништувањето односно разрушувањето на градот во 70 година во Опсадата на Ерусалим и повторното негово обновување, под името Елија Капитолина. Во 130 година, време кога скоро сите евреи биле протерени од градот. Претходно, во околу 50 година, во Ерусалим се одржал т.н. Апостолски собор на кој присуствувале Варнава, Павле, Јаков, Петар, Јован итн., создавајќи ги столбовите на црквата. Така, апостолите и старешините со апостолска уредба (Дела 15:19-21) одлучијале да изберат меѓу себе некои луѓе и да ги испратат со Павле и Варнава во Антиохија. Овде била направена и првата диференцијација на црквата од своите еврејски корени (прв голем чин за прифаќање на Исус како Месија). Во приближно ист временски период јудаизмот сунетското обрежување го направил уште построг ритуал во својата вера.
Во текот на 4 век, со одлука на Четвртиот вселенски собор, епископот на Ерусалим ја добил титулата патријарх, а Ерусалимската црква била поставена на петтото место во христијанскиот свет, по Римската, Константинополската, Александриската и Антиохиската црква. По 1054 година, станала четврта.
Во 7 век црквата доживеала пад, главно поради арапските освојувања. По доаѓањето на крстоносците во 1099 година, православните христијани биле протерани од градот. Во периодот од 13 до 15 век, со овие простори раководеле Мамелуците, уништувајќи голем дел од христијанските храмови. Во 1517 година, Палестина била зазедена од Отоманците.
2 Црквата денес
Во својот состав, Ерусалимската црква има две митрополии: Птолемаидска и Назаретска, како и една архиепископија во Синај. Таа вкупно има 39 храмови и еден манастир во Јордан, 17 храмови во Израел, 11 во Палестина, и 24 манастири во самиот Ерусалим.
црквата се управува од страна на 19 архиреи, повеќето од нив Грци. Денеска црквата има околу 130.000 верници, повеќето од нив Арапи, а во самиот Ерусалим верниците бројат 8.000 куѓе. Богослужбата се врши на грчки и арапски јазик.
Од 22 август 2005 година, за ерусалимски патријарх бил избран Теофил III Ерусалимски. Резиденцијата на патријархот се наоѓа во Ерусалим.
Нинанајна

Нинанајна — македонска песна претставничка на Евровизија 2006 во Атина, Грција, изведена на македонски и на англиски јазик од Елена Ристеска, а биле снимени и двете јазични верзии. Композитор и продуцент на песната е Дарко Димитров, а стиховите ги напишал Раде Врчаковски. Текстот за англиската верзија е на Лерој Чемберс.
1 Опис
Песната е инспирирана од урбаниот живот, иако текстот на македонски и на англиски има сосема различни значења. Во македонската верзија, Ристеска му кажува на својот љубен дека таа не ги сака љубителите на турбофолк како него. Тој ѝ пеел "Нинанајна" заменувајќи го Еминем со фолк-телевизискиот канал "Планета" и не дозволувајќи ѝ да ги слуша Шакира и Мадона, што е причина тој повеќе да не е вистинскиот човек за неа.
Од друга страна, пак, во верзијата на англиски јазик Ристеска му кажува на својот љубен дека таа ќе стори сè што сака тој ("I'll open up your fantasies and make your dreams come true" - "Ќе ги разбудам твоите фантазии и ќе ги остварам твоите соништа"), но дека "Ако сакаш нинанајна со мене, ќе ти кажам што да правиш" ("If you wanna ninana with me, I'll tell you what to do"). И овде се споменува Шакира, иако во оваа верзија Ристеска ветува дека "можам да направам Бијонсе и Шакира да танцуваат за тебе" ("I can make Beyoncé and Shakira dance for you").
2 Настап на Евровизија 2006
На настапот Ристеска била облечена во црвена кошула со мониста и пар кратки пантолони. Имало и три танчери облечени во секојдневна облека, заедно со две пејачки како придружни вокали кои остануваат зад неа и се приклучуваат при танцувањето на одредени точки. Придружни вокали биле Александра Пилева и Маја Саздановска.
Бидејќи Македонија на Евровизија 2005 година не се пласирала меѓу првите десет, “Нинанајна“ била изведена во полуфиналето. Била единаесетта по ред и добила 76 бода, пласирајќи се на 10 место во конкуренција од 23 песни, со што Македонија трета година по ред се квалификувала во финалето.
Во финалето, песната повторно била изведена единаесетта и добила 56 бода, освојувајќи го 12 место, во конкуренција на 24 песни, што значело враќање на Македонија во полуфиналето за следната година. Дванаесеттото место било најдобриот пласман за земјата на Евровизија до 2019 година, кога Тамара Тодевска го освоила осмото место.
Ривалдо

Ривалдо Виктор Борба Фереира (роден , познат како Ривалдо) — поранешен бразилски фудбалер и претседател на фудбалскиот клуб Можи-Мирин од Бразил. Тој играл на позицијата играч за врска со напаѓачки задачи, а понекогаш и како втор напаѓач.
Тој поминал пет години во шпанскиот клуб Барселона, каде што оформил успешно партнерство со Патрик Клојверт и ја освоил шпанската лига во 1998 и 1999 како и кралскиот куп во 1998 година.
Од 1993 до 2003 година, Ривалдо одигра 74 натпревари за репрезентацијата на Бразил и постигна 35 гола. Тој му помогна на Бразил да стигне до финалето на Светското првенство во Франција во 1998 година, и да победи на Копа Америка во 1999 година, каде што беше именуван за најдобар играч на турнирот. Ривалдо беше делот од тимот заедно со Роналдо и Роналдињо на ФИФА Светското Првенство 2002 година во победничкиот тим. Тој беше именуван во Ол-Стар тимот на Светското првенство во 1998 година и 2002 година.
Тој е еден од повеќето вешти и креативни играчи од неговата генерација, Ривалдо беше познат по неговиот удар популарно наречен сув лист, по директниот слободен удар, техниката, шут од далечина, како и способност за постигнување гол и создавање гол шанса. Во 1999 година, тој ја освои наградата ''Ballon d'Or'' и беше именуван за играч на годината на ФИФА. Во 2004 година, тој беше именуван од страна на Пеле во ФИФА 100 списокот на најголеми живи фудбалери во светот. Тој е дел од Бразилскиот Музејот на Фудбалот - Дом на славните. Во март 2014 година, Ривалдо го најави своето повлекување од професионалниот фудбал, но во јуни 2015 година, тој имаше настап за Можи-Мирин.
. На 14 август 2015 година, тој најави дека враќањето е готово и дека тој повторно се повлекува; ова се должи на постојаните повреди. Во 2015 година, тој дејствувал во иранскиот кино филм '' Не сум Салвадор ''.
Галилејско Езеро

Галилејско Езеро (или Галилејско Море, Тибериско Езеро, Генезаретско Езеро илиКинерат) — езеро на територијата на Израел.
Називот Галилејско го добило по покраината Галилеја во кое се наоѓа. Генезарет е неговото постаро име и го добило по градот којшто се наоѓал на неговите брегови, а Тиберијско се викало од првиот век по градот Тиберија. Кинерет денес е негово службено име.
1 Географија
Галилејското Езеро е долго 21, а широко околу 13 километри. Зафаќа површина од 166 км². Длабоко е 48 метри. Се наоѓа на 212 метри под нивото на морето, што го прави второ најниско езеро на светот (прво е Мртвото Море). Во него од север се влева и на југ извира реката Јордан која подоцна се влева во Мртво Море.
2 Историја
2.1 Антика
На североистокот на езерото се пронајдени остатоци од библискот град Кинерет, кој според научниците потекнува од бронзеното доба. Галилејското Езеро лежи на древниот римски пат ''via maris'', кои ги поврзувал Египет со северните римски провинции.
2.2 Ново доба
На почетокот на XX век Евреите почнале со населувањето на езерото.
Список на села во Тувалу

Ова е список на села и соседства во Тувалу. Тувалу нема градови.
1 Села и соседства
* Алапи
* Ангафоулуа
* Асау
* Факај Фоу
* Фангауа
* Фенуа Тапу
* Фонгафале
* Фунафути
* Кулија
* Лолуа
* Сававе
* Сенала
* Танраке
* Токелау
* Тонга
* Тумасеу
* Вајаку
2 Поврзано
* Тувалу
* Острови во Тувалу
Историја на телекомуникациите

Историјата на телекомуникациите т.е. преносот на сигнали преку поголемо растојание сè со цел за да се создаде комуникација започнала пред илјадници години со употребата на димните сигнали и тапани во Африка, Америка и во некои делови од Азија. Во 1790 година, во Европа се појавил првиот систем на семафори. Но, првите електрични телекомуникациски системи се појавиле во триесеттите години на 19 век.
1 Антички системи и оптичка телеграфија
Раните телекомуникации вклучувале димни сигнали и тапани. Тапаните се користеле од домородците во Африка, Нова Гвинеја и Јужна Америка, и димните сигнали во Северна Америка и Кина. Спротивно на она што некој би можел да мисли, овие системи често се користеле за повеќе отколку само да го објават присуството на воен камп.
Во рабинскиот јудаизам сигнал бил даван со помош на шамии или знамиња во интервали долж патот до првосвештеникот за да се извести дека козата „за Азазел“ била турната од карпата.
Во текот на историјата различни култури повремено користеле домашни гулаби. Гулабовата пошта потекнува од Персија, а подоцна била користена од страна на Римјаните за воени цели.
Грчките хидраулични семафорни системи биле користени уште во 4 век п.н.е. Хидрауличните семафори, кои работеле со садови исполнети со вода и визуелни сигнали, функционирале како оптички телеграф. Тие можеле да користат само многу ограничен број однапред дефинирани пораки и како со сите такви оптички телеграфи можеле да се распоредат само за време на добра видливост.
2 Комуникација на далечина
Визуелни сигнали (не електрични):
• Праисториски: оган, сигнално светло, димни сигнали
• 6 век п.н.е.: пошта
• 5 век п.н.е.: пошта преку гулаб
• 4 век п.н.е.: телеграфи на вода
• 490 година п.н.е.: хелиографи (користење на светлосни сигнали)
• 15 век од нашата ера: наутички знамиња
• 1790 година од нашата ера: оптички телеграфи
• 19 век од нашата ера: Сигнални светла
Аудио сигнали:
• Праисториски: тапани, хорни
• 1838 година од нашата ера: електрични телеграфи
• 1876 година: телефон
• 1880 година: фотофон
• 1896 година: радио
Напредни електрични/електронски сигнали:
• 1927 година: телевизија
• 1930 година: видеофон
• 1964 година: телекомуникација преку оптички влакна
• 1969 година: компјутерско мрежно поврзување
• 1981 година: аналогни мобилни телефони
• 1982 година: електронска пошта
• 1983 година: интернет
• 1998 година: сателитски телефони
Грб на Тувалу

Грбот на Тувалу е официјалниот грб на оваа океанска држава. Грбот бил воведен како официјален по независноста на државата од Обединетото Кралство.
1 Опис
Грбот е составен од златен штит покрај чии рабови се наредени осум школки и осум листови од банана. Во внатрешноста има уште еден помал штит на кој има приказ на златна колиба поставена на зелена подлога и под нив има златни пет бранови и сино море. Под штитот се наоѓа златна лента со натпис на тувалски ''Tuvalu mo te Atua'', што во превод значи „Тувалу за семоќниот“.
2 Поврзано
* Тувалу
* Знаме на Тувалу
Знаме на Фиџи

Знамето на Фиџи е официјалното знаме на оваа океанска држава. Сегашното знаме на Фиџи било усвоено на 10 октомври 1970 година. Освен мали модификациии, ова знаме се користело и за време на колонијата.
1 Опис
Знамето е составено од сина позадина каде во кантонот стои британското знаме, а во слободниот дел стои штитот од националниот грб. Сината боја го симболизира Тихиот Океан, кој е важен за државата и населението. Знамето на Обединетото Кралство ги симболизира врските на државата со Кралството. Пранешното колонијално знаме било со потемна сина боја и бил прикажан целосниот грб, а не само дел. Во државата дел од луѓето сакаат да се извади британското знаме, дел се за зачувување поради историски причини. Некои видни личности во Фиџи се за приказ на целиот национален грб на знамето, заедно со кану и националното мото (симболите на кралството Вити).
2 Останати знамиња
3 Наводи
** Barraclough, E. M. C. and Crampton, W. G. (1978). ''Flags of the World''. London: Frederick Warne. ISBN 0-7232-2015-8. P. 209 et seq. "The Civil Air Ensign is like that of Britain, except that it has the shield of Fiji placed on the arm of the cross."
4 Поврзано
* Фиџи
* Грб на Фиџи
Петар Мартулков

Петар Мартулков (Велес, 12 мај 1875 — Софија, 1947) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација. Брат на велешкиот социјалист Алексо Мартулков.
1 Животопис
Петар Мартулков е роден на 12 мај 1875 година во Велес, тогаш во Отоманското Царство. Негов роднина е деецот на ВМРО (Обединета) и БКП Александар Мартулков. Во 1897 година завршил математика и физика на Софискиот универзитет, по што предава во Битолската егзархиска гимназија заедно со Даме Груев и Михаил Герџиков.
Мартулков активно учествувал во Битолскиот и Одринскиот револуционерен округ. Во 1900 година пристигнал во Одринско и бил избран за член на Одринскиот окружен револуционерен комитет, но откако бил разоткриен во 1901 година се преселил во Бугарија. Во 1902 година завршил школата за резервни офицери и го добил чинот подпоручник.
Петар Мартулков учествувал во Балканските војни и Првата светска војна. По војните бил главен инспектор по математика и физика во Министерството за просвета и е автор на многу учебници по математика и физика за средните бугарски училишта. Умрел во Бугарија во 1947 година.
2 Наводи
Знаме на Тувалу

Знамето на Тувалу е официјалното знаме на оваа океанска држава. Ова знаме било усвоено во 1978 година по независноста во 1978 и одвојувањето од Кирибати во 1976.
1 Опис
Знамето е составено од позадина во уникатна нијанса на сина боја, која не може да се најде на други сини симболи. Во кантонот на знамето се наоѓа знамето на Обединетото Кралство, пракса која ја користеле скоро сите зависни британски територии. Во слободниот дел од знамето има поставено девет златни ѕвезди кои ги претставуваат деветте атоли и острови на државата кои се распоредени исто како што се островите, но во правец кон исток, не кон запад.
2 Промени и контраверзи
Името на државата Тувалу значи „осум заедно“, што се однесува на осумте населени острови до 1949, а деветтиот бил населен нешто по таа година. Така, во октомври 1995 година една ѕвезда била тргната од знамето според името на државата. Во јануари 1996 година се дизајнирало ново знаме без знамето на Обединетото Кралство, но пак се зачувале осумте ѕвезди. Сепак, народот не го прифатил тоа знаме бидејќи не ја симболизирала монархијата (кралицата Елизабета II) и во 1997 година се вратило старото знаме со девет ѕвезди.
3 Други знамиња
4 Историски знамиња
5 Поврзано
* Тувалу
* Грб на Тувалу
Васил Пасков

Васил Пасков (3 јануари 1874, Осиково - 9 септември 1934, Велинград) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Пасков е роден во 1874 година во Неврокопско село Осиково, тогаш во Отоманското Царство, денес во Бугарија. Во 1893 година завршил во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“, а во 1898 година - историја на Софискиот универзитет. Бил деец на Бугарската демократска партија, а во периодот меѓу 1895 до 1897 година бил одговорен уредник на весникот „Знаме“.
Во 1899 година станал учител во егзархиската гимназија во Битола. Таму се приклучи кон Организацијата и бил избран за член на Битолскиот окружен револуционерен комитет, заедно со Неделко Дамјанов, Аце Дорев, Георги Пешков и Георги Поп Христов. Учествувал во уредувањето на весникот „На оружје“. Георги Поп Христов за него истакнува:
:''Пасков поседуваше красноречие и со своите беседи пред групните началници, со патриотските прикаско, коишто ги држеше во Неделното училиште, помогна не малку да се подигне револуционерниот дух. Ова даде повод да биде осомничен од полицијата и да биде вмешан во аферата за убиството на поп Ставре''.
Како осомничен од властите тој бил протеран од Битола и станал главен учител во егзархиското училиште во Ново Село. Во август 1900 година Пасков при разврзувањето на Попставревата афера бил уапсен и осуден на 12 години затвор. Лежел во Куршумли ан во Скопје, но во 1902 година бил амнестиран и се преселил во Неврокоп, каде што ја продолжил својата револуционерна дејност. При повторен обид за апсење станал нелегален.
Заминал за Одринско, испратен од Централниот комитет, каде што продолжил да се занимава со револуционерна дејност. Бил делегат на конгресот на Петрова Нива и бил избран за негов претседател. Пасков бил назначен за главен интендант во Бургас.
По Илинденското востание, Пасков отишол во Софија и од 1904 година го уредувал Револуционерен лист. Од ноември 1907 година заедно со Пејо Јаворов и Петко Пенчев, го уредувале весникот „Илинден“, кој излегувал до средината на 1908 година. Пасков е меѓу противниците на Сандански. Од 1908 до 1924 година е главен уредник на весникот ''"Прјапорец"''.
Умрел на 9 септември 1934 година во Велинград.
2 Статии од Пасков
****
Несвесност

Несвесност е состојба на бесвест, односно менталната состојба која вклучува целосен или речиси целосен недостиг на одговори (реакции) кон луѓето и други стимули во животната средина. Состојбата на кома е еден вид на несвесност. Несвестица поради опаѓање на крвниот притисок и намалување на снабдувањето на мозокот со кислород спаѓаат во привремено губење на свеста.
Губењето на свест не смее да се меша со променети состојби на свеста, како делириум (кога лицето е збунето и само делумно одговара на стимулите од животната средина), нормално спиење, хипноза, и други променети состојби во кои личноста реагира на стимули.
Губење на свеста не треба да се меша со поимот на несвесните психоаналитички или когнитивни процеси (на пример, имплицитни препознавања) што се случуваат надвор од свеста.
Губење на свеста може да настане како резултат на трауматски повреди на мозокот, мозочна хипоксија (на пример, поради мозочен или срцев удар), тешко труење со лекови кои ја намалуваат активноста на централниот нервен систем (на пример, алкохол и други хипнотични лекови или седативи), тежок замор, и други причини.
1 Закон и медицина
Во правните науки, состојбата на несвесност може да му даде право на обвинетиот за кривично дело да се брани по автоматизам, оправдана состојба која му овозможува на обвинетиот да тврди дека не треба да биде повикан на кривична одговорност за своите постапки или пропусти. Во повеќето земји, судовите мора првин да разгледаат дали несвесноста во некоја ситуација може да биде прифатена како одбрана и тоа може да варира од случај до случај. Оттука, епилептичните напади, невролошките дисфункции и одњето во сон (месечарење) може да се сметаат за прифатливи оправдувачки услови, бидејќи губењето на контрола не е предвидливо, но заспивањето (особено при возење или во текот на сите други активности критични за безбедноста) не може да биде оправдано бидејќи природен сон ретко совладува нормална личност без предупредување.
Во многу земји се смета дека некој кој не е целосно свесен не може да даде согласност за нешто. Ова може да биде важно во случаи на сексуални активности, евтаназија или пациенти кои даваат согласност во однос на започнување или запирање на лекување.
Законите во некои земји бараат прво брзата помош или болничарот да добијат согласност од повредениот човек кој е свесен, пред тие да започнат со грижата за пациентот. Во повеќето случаи каде што повреденото лице се смета за несвесно, првин се обезбедува согласност по што службата за итни случаи може слободно да му обезбеди помош.
Тувалу за Семоќниот

Тувалу за Семоќниот (|Tuvalu mo te Atua) — државна химна на Тувалу. Текстот и музиката се напишани од Афаесе Маноа. Химната е усвоена во 1978.
1 Текст
Во прилот следи текстот на химната на тувалски и англиски јазик.
:''Tuvalu mo te Atua'':Ko te Fakavae sili,
:Ko te ala foki tena,
:O te manuia katoa;
:Loto lasi o fai,
:Tou malo saoloto;
:Fusi ake katoa
:Ki te loto alofa;
:Kae amo fakatasi
:Ate atu fenua.
:"Tuvalu mo te Atua"
:Ki te se gata mai!
:Tuku atu tau pulega
:Ki te pule mai luga,
:Kilo tonu ki ou mua
:Me ko ia e tautai.
:"Pule tasi mo ia"
:Ki te se gata mai,
:Ko tena mana
:Ko tou malosi tena.
:Pati lima kae kalaga
:Ulufonu ki te tupu.
:"Tuvalu ko tu saoloto"
:Ki te se gata mai!
:''Tuvalu for the Almighty'':Are the words we hold most dear;
:For as people or as leaders
:Of Tuvalu we all share
:In the knowledge that God
:Ever rules in heav'n above,
:And that we in this land
:Are united in His love.
:We build on a sure foundation
:When we trust in God's great law;
:"Tuvalu for the Almighty"
:Be our song for evermore!
:Let us trust our lives henceforward
:To the King to whom we pray,
:With our eyes fixed firmly on Him
:He is showing us the
:"May we reign with Him in glory"
:Be our song for evermore,
:for His almighty power
:Is our strength from shore to shore.
:Shout aloud in jubilation
:To the King whom we adore.
:"Tuvalu free and united"
:Be our song for evermore!
2 Поврзано
* Тувалу
* Грб на Тувалу
* Знаме на Тувалу
Грб на Соломоните

Грбот на Соломоните е официјалниот грб на оваа океанска држава. Грбот бил воведен како официјален по независноста на државата.
1 Опис
Грбот е составен од златен штит на кој во горниот дел има две бели птици во лет и една кафеава во седечка позиција на сина позадина, а долниот дел има приказ на лак и стрела во торба со вкрстени копја во позадина. Од лево и десно од копјата има желки во кафеава боја. Штитот е поставен на подлога, а над него има украсен штит со стилизирано сонце на врвот. Како држачи на штитот се јавуваат зелен крокодил од лево и ајкула од десно. Под штитот се наоѓа златна лента со натписот „Да водиш е да служиш“ на англиски.
2 Поврзано
* Знаме на Соломонските Острови
USA Today

САД Денес (USA Today) е познат како сеопфатен магазин кој содржи текстови кои се лесни за читање. Во главното издание кое го има во САД и во некои канадски градови секое издание се состои од четири оддела: Вести (често означени како оддел за насловната страна). Финансии, Спорт, и Живот, вклучени се два пододдела во одделот Живот и тоа : обичен живот за забава( со поднаслов Викенд) во кој има телевизиски колумни и колумни за филмови на Ди Ви Ди, коментари за филмови и светски трендови како и додаток за оние кои сакаат да патуваат кој се нарекува Одредишта и разноликости(Destinations & Diversions) (оддел г).
Меѓународното издание на весникот содржи Вести и Финансии и Спорт и Живот кои се комбинирани во два оддела.
Весникот не излегува во сабота и недела. Во весникот секоја завршена приказна излегува на насловната страна на соодветниот оддел со исклучок на приказната која излегува на насловната страна од целиот весник. Приказната на насловната страна на весникот е подолга приказна за која читателите треба да се префрлат на друга страна со цел да ја прочитаат целата приказна, обично тоа е првата страна од соодветниот оддел). Во одредени денови, одделите за спорт или вести зафаќаат место од две страни и во тие случаи има втора насловна приказна во вториот оддел.
Иван Билибин

Иван Јаковлевич Билибин (|Ива́н Я́ковлевич Били́бин; – 7 февруари 1942) — руски илустратор и сценограф, член на уметничкото друштво „Мир искуства“ и дал ликовен придонес во работата на Рускиот балет Сергеј Дјагилев. Во творештвото влечел инспирација од словенската митологија и фолклор.
Билибин е роден во Тарховка, предградие на Санкт Петербург. Во 1898 го посетувал уметничкото училиште на словенечкиот мајстор Антон Ажбе во Минхен, а потоа учел ликовна уметност кај Иљја Репин во Санкт Петербург. Во периодот од 1902 до 1904 го посетил северот на Русија и длабоко се воодушевил од старата дрвена архитектура и рускиот фолклор. Наодите од оваа посета ги објавил во монографијата „Народната уметност на рускиот север“ (1904). Покрај ова, Билибин се инспирирал и од традиционалните јапонски дрворези („укијо-е“).
Се прочул во 1899 кога ги објавил неговите илустрации на разни руски сказни. Во текот на револуцијата во 1905 цртал карикатури со револуционерен карактер. Во 1909 ја изработил сцената на премиерното прикажување на операта „Златното петле“ од Николај Римски-Корсаков. За време на Октомвриската револуција Билибин се почувствувач отуѓено и затоа заминал од земјата. Накратко отседнал во Каиро и Александрија, па во 1925 се преселил во Париз, кајшто украсувал приватни домови и православни цркви. Меѓутоа Билибин тагувал по татковината, па, откако ја украсил советската амбасада во 1936, се вратил во СССР. Во Русија, Билибин предавал на Советската уметничка академија сè до 1941.
Билибин умрел од глад во 1942 за време на Опсадата на Ленинград.
1 Одбрани дела
Трпен Марков

Трпен Марков (1879, Вишени - 21 септември 1903, Пловдив) — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Трпен Марков е роден во 1879 година во селото Вишени, Костурско, тогаш во Отоманското Царство, денес во Егејска Македонија, Грција, во семејството на Дамјан Марков - кмет на Вишени, претседател на вишенскиот револуционерен комитет, а подоцна и член на Костурскиот околиски комитет на Македонската револуционерна организација. Учел во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“, а подоцна завршил Битолската машка егзархиска гимназија. Во Битола застанал на чело на револуционерен кружок во кој влегувале Георги Баждаров, Андреј Кезепов, Георги Христов и Георги Тодоров .
По завршувањето работел како учител и станал член на Организацијата, но поради револуционерната дејност бил уапсен и затворен. Сепак, успеал да избега и во октомври 1902 година се преселил во Источна Тракија, односно во Одринскиот револуционерен округ, под името Димитар Врбанов и работел како учител во Мало Трново, каде што ја продолжил револуционерната дејност и станал член на Малотрновскиот околиски револуционерен комитет.
Умрел во Пловдив во 1903 година .
2 Поврзано
* Македонска револуционерна организација
Миртовидни

Миртовидните (науч. ''Myrtales'') се ред на цветни растенија сместени во базална група во рамките на розидната група дикотиледони (не спаѓаат под еврозиди I и еврозиди II). Следниве фамилии се типични за поновите класификации:
* фамилија Alzateaceae - двокрилоплодни
* фамилија Combretaceae - крилестосеменици
* фамилија Crypteroniaceae - скриенокрили
* фамилија Heteropyxidaceae - разнорасцепноплодни
* фамилија Lythraceae
* фамилија Melastomataceae - црноусни
* фамилија Memecylaceae
* фамилија Myrtaceae - мирти
* фамилија Oliniaceae - олинии
* фамилија Onagraceae - ноќници
* фамилија Penaeaceae - цевчестостеблени
* фамилија Psiloxylaceae - голодрвни
* фамилија Rhynchocalycaceae - чурилкочашкести
* фамилија Vochysiaceae
Кронквистовиот систем го изложува истиот состав, со исклучок на тоа што фамилијата Vochysiaceae е преместена во редот Polygalales (млечнотревовидни), а е додадена фамилијата Thymelaeaceae. Фамилиите Sonneratiaceae, Trapaceae и Punicaceae се отстранети од Lythraceae, додека Psioxylaceae и Heteropyxidaceae се водат под Myrtaceae, а Memecyclaceae се води под Melastomataceae.
1 Наводи
* Conti, E., Erikkson, T., Schonenberger, J., Sytsma, K. J., & Baum, D. A. (2002). Early Tertiary Out-of-India Dispersal of Crypteroniaceae: Evidence from Phylogeny and Molecular Dating. ''Evolution'' 56 (10): 1931–1942
* Schönenberger, J. & Conti, E. (2003). Molecular phylogeny and floral evolution of Penaeaceae, Oliniaceae, Rhynchocalycaceae, and Alzateaceae (Myrtales). ''American Journal of Botany'' 90: 293–309.
Андреј Казепов

Андреј Казепов (, Јанковец, Ресенско - , Сенокос, Светиврачко) — македонски револуционер, кресненски војвода и учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Казепов е роден 1878 година во горнопреспанското село Јанковец, тогаш во Отоманското Царство. Учел во Цариград и во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“ (1896 - 1899). Завршил во Битолската егзархиска гимназија, каде што учител му бил Дамјан Груев. Во Битола, заедно со Георги Баждаров, Трпен Марков, Георги Христов и Георги Тодоров формирал ученички револуционерен кружок, на чело со Марков .
Учителствувал во Банско (1900 - 1901) и Струмица (1901 - 1902). Поради револуционерната дејност бил забележан од страна на властите и бил принуден да емигрира во Бугарија. Во април 1902 година се вратил во Македонија и влегол во четата на Јане Сандански. За време на Илинденското востание дејствувал во IV востанички округ - Пирин. По поразот на востанието од пролетта 1904 година бил кресненски војвода на Организацијата и загинал во борба со османлискиот аскер во близина на пиринското село Сенокос.
Во чест на покојниот Андреј Казепов, името Казепов е прифатено од Георги Стојанов, кој станал познат како Георги Казепов.
2 Поврзано
* Македонска револуционерна организација
Ти си сон

Ти си сон (англиски: ''Make my day'') — македонска песна претставничка на Евровизија 2005 во Киев, Украина, изведена на англиски јазик од Мартин Вучиќ. Композитор на песната бил Драган Вучиќ (татко на Мартин), македонскиот текст го напишал Огнен Неделковски, а англискиот Бранка Костиќ.
1 Опис
Ова е брза песна во која Вучиќ на својата љубена ѝ кажува дека е уморен од нејзиното неразбирање („You just try to make me cry" - „Ти само се обидуваш да ме расплачеш") и дека е подготвен да ја прекине врската поради тоа. Тој ѝ кажува дека таа треба да „се однесува поинаку / Или јас ќе најдам друга љубов" („Try to play another way/Or I will find another love") и дека таа може да „Земи сè" („Take it all") ако врската заврши.
2 Домашен избор
На домашниот избор за песна на Евровизија и покрај убедливото водство на Александра Пилева со песната ''Сонце и месечина'', по сумирање на резултатите, добиени по телефонско гласање, мислењето на публиката во Универзална сала, како и од гласовите на жири-комисијата, триумфирал Мартин Вучиќ.
Песната на Пилева, која при телефонското гласање добила петпати повеќе гласови, воопшто не била рангирана меѓу шесте најдобри од претставниците на жирито, чии гласови биле пресудни. Ова предизвикало големо незадоволство меѓу публиката која сметала дека изборот е нерегуларен бидејќи наводно на публиката ѝ биле делени бесплатни влезни билети на кои веќе била заокружена песната ''Ти си сон'', и дека морален победник е Александра Пилева.
3 Настап на Евровизија 2005
Невообичаено за една таква песна, настапот бил доста статичен. Вучиќ и неговите двајца машки придружни вокали носеле јакни, маици и фармерки, а само малку танцувале за време на рефренот - мрдајќи со своите прсти во ритамот на музиката. Трите танчарки носеле кратки цветни фустани и биле малку повеќе разиграни.
Бидејќи Македонија не се нашла меѓу првите 10 на Евровизија 2004, ''Ти си сон'' била изведена во полуфиналето. Вучиќ настапил седумнаесетти по ред и освоил 97 бода, пласирајќи се на 9 место во конкуренција на 25 исполнители, и се квалификувал за финалето.
Во финалето, песната била изведена петнаесетта по ред, а на крајот од гласањето добила 52 бода, освојувајќи го 17 место од вкупно 24 песни. Тоа значело повторно учество на Македонија во полуфиналето за следниот евровизиски настап.