procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Доначки Прелом

Доначки Прелом — раседна зона која се протега од Словенија до Хрватска. Се протега од Зрече на запад до исток на Вараждин. Раседната зона напаѓа источно кон запад во западниот дел и источно, североисточно кон запад и југозападно на исток. Миоценските движења по должината на раседот биле декстрални ударни лизгања. Поместувањето се проценува на 50 км.
1 Наводи
Црква „Свети Никола“ (Ереманс)

Црква „Свети Никола“ во Ереманс — католичка црква во Ереманс и главно дело на модерната архитектура во Швајцарија, сведок на бруталистичкото движење.
1 Историја
Старата парохиска црква, која датирала од 1770 година, била тешко оштетена од земјотресот во 1946 година и морало да биде урната во 1967 година. Дел од верските движнини, вклучувајќи слики и статуи, биле преместени во новата градба.
Во 1961 година, архитектонски натпревар за целосна реконструкција доведе до околу петнаесет проекти, вклучувајќи го и оној на Валтер Фердерер, архитект-скулптор во Базел. Архитектонското биро Моризод, Кибурц, Фурер соработувало на делото и било одговорно за неговата реализација. Првиот камен бил благословен во 1968 година, а работата била завршена три години подоцна, во октомври 1971 година.
Ѕвоната биле од леарницата Ешман во Вил, додека оргулите ги изработила работилницата Ханс Фиглистер од Гримизуа.
Оваа црква со своето силно монументално присуство се прилагодува на наглата конфигурација на теренот. Се прилепува на падината со низа изградени волумени, скали и скалила, во кои преовладува камбанаријата, која наликува на кула. Овие сложени облици, прободени со аголни отвори, ја прават вистинска скулптура во суров бетон.
Со вкупен капацитет од 1 500 места од кои 500 за седењет, со своите 37 м градбата преовладува на селскиот плоштад.
Внатрешноста, со своите седишта распоредени во полукруг околу амвонот, олтарот и современата крштеница, со своите назабени облици дава впечаток на пештера опкружена со галерии кои овозможуваат циркулација на повеќе нивоа. Голем дел од верските движнини од старата црква бил повторно искористен, вклучително и голем дрвен Христос од XI век, различни статуи, вклучувајќи ја и онаа на Свети Никола, како и сликите во масло на крсниот пат (дела на непознат сликар, но подарени во 1774 година од капетанот Жан Мајораз).
Оваа извонредна градба е дел од културните добра од национално значење во Швајцарија.
2 Галерија
3 Библиографија
* Pierre Imhasly, Oswald Ruppen, Jacques Dominique Rouiller, ''Hérémence Béton'', Lausanne : Éd. du Grand-Pont, 1974, 105 p.
Ката Басмаркова

Ката Миланова Басмаркова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија, носител на Партизанска споменица од 1941.
1 Животопис
Од 1940 година му припаѓала на напредното работничко движење. Во НОД учествувала од април 1941 година како член на СКОЈ. Собирала оружје и муниција. Учествувала во сите акции што ги организирала КПЈ во Кавадарци. Својот дом го ставила на располагање на НОД и во него се одржувале разни состаноци. Чувала илегалци. Учествувала во префрлувањето илегалци од една во друrа куќа. Во мај 1943 година станала борец во партизанскиот одред „Добри Даскалов“. Во одредот останала се до ослободувањето на земјата. Носител е на Партизанска споменица од 1941.
Милка Батиста

Милка Батиста ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во текот на 1924 година учествувала во заднината на НОД во градот и била член на воспитнa група. Ревносно ги извршувала поставените задачи и собирала народна помош.
Clathrus archeri

''Clathrus archeri'' е вид на сапрофитна габа од родот ''Clathrus'' со карактеристична форма слична на октопод. Тоа е редок и законски заштитен вид на печурка. Не може да се јаде поради исклучително непријатниот мирис, сличен на гнило месо.
1 Опис
Младото плодно тело на ''Clathrus archeri'' е затворено во сиво-бела сферична лушпа слична на јајце, од чиј врв растат делови од плодното тело кои наликуваат на краците на октопод, кои однадвор се розови, а внатре светло-црвени. Ги има од 4 до 7 и се покриени со маслинеста глеба во која се наоѓаат спорите. Соседните краци првично се исправени и споени на врвот, но подоцна се одделуваат, давајќи изглед на морска ѕвезда или октопод.
Розовата и црвената боја и непријатниот мирис потсетуваат на гнило месо, привлекувајќи муви и други инсекти кои на тој начин помагаат во ширењето на спорите.
Слично на неа е ''Clathrus ruber'', која е црвена или портокалова и има облик на мрежести шипки со широки полигонални дупки.
2 Живеалиште
''Clathrus archeri'' потекнува од Австралија и е донесена во Европа за време на Првата светска војна. Вообичаена е во Франција (каде за прв пат е забележана во 1914 година), Германија, Швајцарија, Австрија, Чешка и Полска, додека многу поретка е во Хрватска, Словенија и Босна и Херцеговина.
Најчесто расте во лето (од јули до септември) во влажни, засенчени ливади и листопадни шуми.
3 Употребливост
Оваа печурка не се јаде поради непријатниот мирис на гнило месо и расипани јајца.
4 Синоними
*''Anthurus archeri'' (Berk.) E. Fisch. 1886
*''Anthurus sepioides'' McAlpine 1903
*''Aseroë rubra''*''Aserophallus archeri'' (Berk.) Kuntze 1891
*''Clathrus archeri var. archeri'' (Berk.) Dring 1980
*''Lysurus archeri'' Berk. 1859
*''Pseudocolus archeri'' (Berk.) Lloyd 1913
*''Schizmaturus archeri'' (Berk.) Locq. 1977
5 Галерија
Марика Бачева

Марика Лазарова Бачева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД од 1941 година. Во нејзиниот дом се одржувале илегални состаноци и бил формиран МК КПЈ - Гевгелија во ноември 1941 година. Повремено било ангажирана како курир низ градот. Собирала народна помош за борците во
НОВ и ПОМ.
Лефтера Бацова

Лефтера Трајкова Бацова ( во , Костурско — ) — учесник во НОВ на Македонија и добитник на повеќе одликувања.
1 Животопис
Од 1943 година делувала во напредната младинска организација од родното место. Есента 1944 година, таа дошла во Битола заедно со бригада во која била санитетка. Од пролетта 1945 година била во редовите на Седумнаесеттата македонска ударна бригада. Носител е на Орден на заслуга за народ бр.70 и Медал за храброст бр.208.
Мртовечки прсти

Мртовечки прсти или ѓаволски прсти — космополитска сапрофитна габа. Се карактеризира со своите издолжени исправени, булoвидни или ременообразни строми кои излегуваат од земјата, како прсти.
1 Таксономија
Родот ''Xylaria'' содржи околу 100 видови на космополитски габи. Специфичниот епитет ''polymorpha'' значи „многу облици“. Како што сугерира името, има променливо плодно тело (строма) со облик на боздоган кое личи на изгорено дрво.
2 Опис
Припаѓа на типот габи познати како Ascomycetes (дивизија Mycota), познати како торбести габи, тие се карактеризираат со торбеста структура, аскусот кој содржи од четири до осум аскоспори во сексуалната фаза. Торбестите габи се поделени во подгрупи врз основа на тоа дали аскусите се појавуваат поединечно или се носат во еден од неколкуте типа на плодни структури, или аскокарпи, и врз основа на методот на испуштање на аскоспорите. За разлика од некои видови од оваа класа, X. polymorpha не е за јадење.
Често оваа габа се среќава со мноштво посебни „прсти“, но понекогаш поединечните делови може да бидат споени заедно. Во зрелоста, плодните тела можат да бидат 3-10 цм високи, од надвор црни или кафеави, понекогаш со нијанси на сина или зелена боја. Одвнатре се бели, а наоколу има ареи со црни точки. Оваа поцрнета ареа е составена од ситни структури наречени перитеција. Перитециите држат слој од аскуси кои содржат аскоспори. Аскусите се издолжуваат во остиолот и ги испуштаат аскоспорите нанадвор. Дистрибуцијата на спорите е долг процес, понекогаш трае неколку месеци пред да се заврши. Отпечатокот на спори е црн.
Во пролетта оваа габа често произведува слој од бели или синкави асексуални спори наречени конидии, кои растат на нејзината површина и околината.
3 Распространетост и живеалиште
''X. polymorpha'' е географски распространета на сите шест населени континенти. Таа е вообичаен жител на шумски области, обично расте од основите на гнили или повредени трупци и дрва што се распаѓаат. Ги колонизира супстратите како што се дрвенести мешунки, ливчиња и тревни стебла.
4 Галерија
Hydnellum peckii

''Hydnellum peckii'' е габа од родот ''Hydnellum'' од фамилијата Bankeraceae. Припаѓа на хидноидните видови, создавајќи спори на површината на вертикални боцки или проекции слични на заби кои висат од долната страна на плодните тела. Се наоѓа во Северна Америка, Европа, а неодамна била откриена во Иран (2008) и Кореја (2010). ''Hydnellum peckii'' е микоризен вид и формира заемно корисни односи со различни иглолисни дрвја, растејќи на земјата поединечно, расфрлано или во споени маси.
Плодните тела обично имаат капа во форма на инка со бел раб, иако обликот може да биде многу променлив. Младите, влажни плодни тела можат да „крварат“ светло црвени гутациони капки кои содржат пигмент познат по своите антикоагулантни својства слични на хепарин. Необичниот изглед на младите плодни тела му донел на видот неколку описни народни имиња, вклучувајќи „јагоди со крем“, „крвавиот Hydnellum“, „крвав заб“, „заб со црвен сок“ и „ѓаволски заб“. Иако плодните тела на ''Hydnellum peckii'' лесно се препознаваат кога се млади, тие стануваат кафеави и неописни кога стареат.
1 Галерија
2 Наводи
Евгенија Бацковиќ

Евгенија Бацковиќ ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од март 1943 година својот дом го ставила на располагање на НОД, а најчесто бил ползуван за престој на илегалци и одржување на илегални состаноци. Кај неа била засолната партизанката Евица Звисла од Куманово во aприл 1943 година кога
избегала од полицијата.
Елисавета Баткоска - Дејкоска

Елисавета Баткоска - Дејкоска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Иако мадолетна, таа била активно вклучена во НОД како член на младинска воспитна група од летото 1944 година и ги исполнувала сите задачи поставувани од Организацијата.
2 Поврзано
* Трајанка Дејкоска
* Наталија Дејкоска
* Пера Дејкоска
* Перка Дејкоска
Пандора Бекташова

Пандора Бекташова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Делувала од 1941 година во една женска просветна група преку која собирала и подготвувала храна за илегалците и борците на НОВ, изнајдувала илегални станови н плетела топла облека.
Руса Бебековска

Руса Бебековска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Симпатизер на НОД од есента 1942 година. Нејзината активност особено се зголемува од март 1943 година. Чувала илегалци и потполно се грижела за нив. Во нејзиниот дом била сместена машина за пишување на која се чукал различен пропаганден материјал, во чие растурање Руса зела активно учество. Во август 1944 година оди во партизанските единици на Караорман, но по одлука на Главниот Штаб на НОВ и ПОМ била вратена на работа во заднината, како секретар на Окружен комитет на СКОЈ.
2 Поврзано
* Милутин Бебековски
* Марина Бебековска
Зора Белева

Зора Гошева Белева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Делувала во НОД од 1941 година во селото Ѓавато. Собирала оружје и го чувала во својот дом. Кај неа се одржувале илегални состаноци. Престојувале илегалци. Поради покажаната активност во јуни 1943 година била интернирана со целото семејство во село Коларово, Петричко, Бутарија. Таму останала до март 1944 година. Била избрана за претседателка на одборот на АФЖ во селото и ги активирала жените во собирање хpaнa и облека за борците во НОВ.
Симка Белазелкоска

Симка Бошкова Белазелкоска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД како член на СКОЈ од 1941 година. Носела храна на илегалците н учествувала во пренесувањето на илегален материјал, како и во подготовките на една поголема група гимназисти за заминување во партизани во зимата 1943/44 година. Од 1941 година нивната куќа била под постојана присмотра на бутарската полиција и биле вршени чести претреси. Во 1944 година раководела со скоевска група. Зимата 1944 година била уапсена од бугарската полиција, но по 12 дена била ослободена.
Зора Белева (Ѓавато)

Зора Белева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од 1941 година во нејзиниот дом престојувале илегалци, а со развитокот на вооруженото востание и партизанските гpyпи и курири, собирала народна помош и подrотвувала храна за борците на НОВ и ПОМ.
Таа била сопруга на македонскиот револуционер Трајан Белев-Гоце, чиј брак бил озаконет 3 години по смртта на Трајан, дури во 1946 година. Со Трајан имале 3 деца (Цане, Велика и Верка), но го чувале и Методија, кој бил дете од првиот брак на Трајан.
Зора Белева (Струмица)

Зора Стефанова Белева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Како ученичка во струмичката гимназија била член на младинска воспитна група. Во септември 1944 година била примена за член на СКОЈ и била избрана за член на скоевскиот актив во гимназијата. Била задолжена да работи на организирањето на младината во НОМСМ.
Црква на Светиот дух (Берн)

Црквата на Светиот дух е швајцарска реформска црква која се наоѓа во Берн, Швајцарија. Зградата на швајцарското наследство од национално значење се наоѓа во Стариот град Берн. Таа е една од најголемите швајцарски реформски цркви во Швајцарија.
1 Поранешни цркви
Првата црква била капела изградена за болницата и опатијата Свети дух. Капелата, болницата и опатијата првпат биле споменати во 1228 година и во тоа време се наоѓале на околу 150 метри надвор од западната порта во првиот градски ѕид. Оваа зграда била заменета со втората црква меѓу 1482 и 1496 година. Во текот на 15 век, опатијата на Светиот дух почнала полека да опаѓа. Во 1528 година, црквата била секуларизирана од реформаторите и последните двајца монаси во опатијата биле протерани од Берн. Во текот на следните години се користела како житница. Во 1604 година повторно се користела за верски служби, како болничка црква за болницата Оберер. Во тоа време, црквата имала максимален капацитет од околу 750 жители. Втората црква била урната во 1726 година за да се отвори простор за нова црковна зграда.
2 Изградба на денешната црква
По 11-годишна фаза на планирање, во 1726-1729 година, третата црква била изградена од Никлаус Шилткнехт. Оваа црква е изградена од локален песочник во барокен стил.
За време на изградбата на црквата во 1726 година, под темелите биле откриени римски верски предмети. Од ова откритие, се чини веројатно дека црквата се наоѓа на местото на стар римски храм.
3 Внатрешност
Првата органа во новата црква била поставена во 1804 година, а во 1933 година била заменета со втората органа. Црквата има шест ѕвона, едно од двете најголеми било излеано во 1596 година, а другото во 1728 година. Четирите други ѕвона биле направени во 1860 година. Внатрешноста е поддржана од 14 монолитни столбови од песочник и има самостоен амвон во северниот дел на наосот. Слично како катедралата Свети Петар во Женева, црквата на Светиот дух може да прими околу 2.000 луѓе и е една од најголемите протестантски цркви во Швајцарија.
4 Забележителни свештеници
Од 1693 до 1698 година, главен свештеник на болницата бил пиетистичкиот теолог, Самуел Хајнрих Кениг. Во 1829 и 1830 година, викар на црквата бил поетот Јеремија Готелф.
Атина Белеска - Шумхликоска

Атина Белеска - Шумхликоска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Како член на скоевека група учествувала во НОД од летото 1943 година. Член е на СКОЈ од есента 1943. Организирала и водела своја воспитна група и со неа собирала народна помош. Есента 1944 година била избрана за член на Градскиот комитет на НОМСМ.
Ленче Белевска

Ленче Славева Белевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија, носител на Медал за храброст.
1 Животопис
Во почетокот на 1944 година активно и организирано работела во младинскиот актив во Охрид. Во септември 1944 година стапила во единиците на НОВ во Охридско, а потоа во Петнаесеттиот македонски корпус во чии редови останала до конечното ослободување на земјата. Носител е на Медал за храброст.
Геолошки завод на Словенија

Геолошки завод на Словенија (скратено ГеоЗС) е примарен институт за геолошки истражувања на Словенија. Основан е на 7 мај 1946 година.
1 Историја
Додека Словенија била дел од Австроунгарија, геолошките студии биле спроведени од страна на Царската геолошка канцеларија, која сега е Федерална геолошка службана Австрија.
Љуба Белешовска - Атанасова

Љуба Белешовска - Атанасова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Нејзината активност во НОД се одвивала во селото Дрмени од 1942 година. Чувала стража за време на одржувањето на состаноци во нејзиниот дом, чувала илегалци, приготвувала храна за нив и пренесувала пошта.
Илинка Беличанец

Илинка Ангелова Беличанец ( во — во ) — учесник во НОВ на Македонија и носител на Партизанска споменица од 1941.
1 Животопис
Нејзините симпатии кон НОД датираат од 1941 година. Во деновите на окупацијата па се ослобдувањето на земјата во својот дом во Прилеп, постојано чувала илегалци, нeгувaлa ранети партизани, пренесувала храна, оружје, собирала народна помош. Била ангажирана во работата на партиската техника и во растурањето на илегален материјал низ Прилеп. Илинка е носител на Партизанска споменица од 1941.
Весела Беличанец

Весела Георгиева Беличанец ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Била симпатизер на НОД од 1941 година. Собирала народна помош. Повремено растурала илегален материјал во градот. Нејзиниот дом бил ползуван за сместување разни материајли за потребите на НОД.
Борис и Глеб

Борис и Глеб (|Борисъ и Глѣбъ|), со крсни имиња Роман (|Романъ||label=none) и Давид (|Давꙑдъ||label=none), биле првите светци канонизирани во Киевски Рус, после покрстувањето. Нивниот спомен се одбележува на 24 јули (6 август по грегоријанскиот календар).
1 Историја
Според двете ''Житија на Борис и Глеб'' од 11 век, кое се припишуваат на Нестор Летописец и Јаков Црноризец, тие биле синови на Владимир Велики. ''Примарниот летопис'' тврди дека нивната мајка била Бугарка. Борис се оженил и владеел со градот Ростов, и веројатно се сметал за наследник на киевскиот трон. Глеб, кој сè уште бил малолетен, владеел со најисточниот град Муром.
Двајцата браќа биле убиени за време на кризата за наследување на тронот во Киев во периодот од 1015–1019. ''Примарниот летопис'' го обвинува Светополк I за заговорот за нивните атентати.
Auriscalpium vulgare

''Auriscalpium vulgare'' е габа широко распространета во Европа, Централна Америка, Северна Америка и Азија. Иако се чести во природата, поради нивната мала големина и боја лесно може да се пропуштат во борова шума каде што растат. Генерално не се препорачува за јадење поради цврстата текстура, но некои литературни извори велат дека се консумира во Франција и Италија.
Има темно кафеава боја, покриена е со фини кафени влакна и капата достигнува дијаметар до 2 сантиметри. На долната страна на капата има куп на мали забести испакнатини долги до 3 mm; тие првично се белузлави до виолетово-розеви, пред да станат кафеави.
Високите нивоа на влажност се од суштинско значење за оптимален развој на базидиокарпот, а растот е инхибиран од премногу или премалку светлина. Габата е проучувана и опишана во потрага по потенцијално корисни фенотипски особини за филогенетска анализа. Кога се одгледува во култура, може да се поттикне да произведе плодни тела под соодветни услови. Родот на кој припаѓа се состои од осум видови.
1 Наводи
Спасија Беличанец

Спасија Мирева Беличанец ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија и носител на Партизанска споменица од 1941.
1 Животопис
Во 1941 година била опфатена во просветна група и учествувала во подrотовките за востанието. Во август 1942 година работела во една женска група. Добила задача да собира оружје и друг воен материјал за потребите на НОД. Во февруари 1942 година преминала да живее во Прилеп. Во нејзината куќа била сместена партиската техника на Окружииот и Месниот комитет на КПЈ за Прилеп. По налог на Партијата заедно со својот сопруг се вклучила да работи на партиската техника. Покрај тоа во нивниот дом престојувале голем број партиски раководители за чија исхрана и безбедност се грижела Спасија заедно со другите членови на семејството. Таа е носител на Партизанска споменица од 1941.
Бенедиктинци

Бенедиктинците или Ред на Свети Бенедикт играат значајна улога во Католичката црква како еден од најстарите и највлијателни монашки редови. Тие се познати по своето мото "''Ora et labora''" што значи "Молитва и работа". Свети Бенедикт Нурсиски, основачот на редот, ја напиша "Правилото на Свети Бенедикт" кое ги води монасите во нивниот духовен и секојдневен живот.
Некои од главните принципи на Бенедиктинците вклучуваат:
* Молитва и работа: Комбинирање на контемплативна молитва со физичка и интелектуална работа.
* Општествен живот: Живот во заедница во манастири, каде што секој член придонесува за заедницата.
* Гостопримство: Добредојденост и помош за патниците и оние кои бараат духовна поддршка.
* Образование и култура: Придонесување за зачувување и пренос на знаење, вклучувајќи препишување на ракописи и основање на училишта и библиотеки.
Во целост, Бенедиктинците имаат значително влијание врз духовноста, образованието и културата во Католичката црква и пошироко.
Цевка

Цевка — шуплив градежен или машински елемент за пренос на материи во течна или гасовита состојба или за користење како структурен елемент. Цевките се неопходни во многу области, вклучувајќи водоснабдување, распределба на гас и индустриски процеси.
Тие се направени од метали и нивни легури, пластика, смола, композитни материјали, бетон, керамика, стакло, дрво и други материјали.
Цевките обично имаат кружен пресек, но можат да бидат и квадратни, правоаголни, шестоаголни или елипсовидни. Сите горенаведени пресеци, освен кружниот, ретко се користат во бродоградбата и машинското инженерство за проток на средината.
1 Историја
Луѓето користеле цевки илјадници години. Древните цивилизации, како Римјаните и Грците, граделе водоводни и канализациски системи користејќи цевки направени од материјали како што се глина, камен и олово. Современите цевки се направени со напредни материјали и техники, со што се подобрува безбедноста и издржливоста.
2 Материјали
Металните цевки се меѓу најчесто користените видови поради нивната цврстина и издржливост. Традиционално, челикот и железото се популарни избори, достапни во различни облици како што се црн (недовршен) челик, јаглероден челик, нерѓосувачки челик, поцинкован челик, месинг и еластично железо. Меѓутоа, цевките на база на железо можат да кородираат кога се изложени на вода богата со кислород, поради што во некои случаи се претпочита полесен или поотпорен метал на корозија. Алуминиумот, на пример, се користи кога тежината е проблем или кога усогласеноста со течноста е проблем. Бакарот е уште еден метал што често се користи во домашните системи за вода, ценет не само за неговата отпорност на корозија, туку и за неговите одлични својства за пренос на топлина, што го прави идеален за примени како радијатори и разменувачи на топлина. Во индустриски услови што вклучуваат високи температури и притисоци, се користат посебни легури како што се инконел, хром молибден и титанов челик. Овие материјали се избрани поради нивната способност да издржат екстремни услови, иако инженерите мораат да ги земат предвид чинителите како ползење и зголемена подложност на корозија поради структурни промени при загревање, кога ги користат.
Донка Белкоска

Донка Цветанова Белкоска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
За време на окупацијата живеела во селото Дупјачани и илегално соработувала во НОД, од 1941 година до конечното ослободување на земјата.
ВикиИслам

ВикиИслам (на |WikiIslam) е повеќејазична вики и онлајн енциклопедија која го критикува исламот. Го користи бесплатниот вики софтвер со отворен код „МедијаВики“. Регистрираните корисници имаат право да ја менуваат и уредуваат неговата содржина. Веб-страницата е основана во 2006 година од Али Сина, канадски поранешен муслиман од Иран, кој подоцна станал атеист и критичар на исламот. Во 2015 година, локацијата беше купена од невладината организација Поранешни муслимани од Северна Америка (''EXMNA'').
1 Наводи
Конзервапедија

Конзервапедија (|Conservapedia) — вики на англиски јазик, онлајн енциклопедија претставена од конзервативна и христијанска перспектива. Го користи бесплатниот вики-софтвер со отворен код „МедијаВики“. Сајтот е создаден во 2006 година. од американскиот учител и адвокат Ендру Шлафли, син на конзервативната антифеминистка Филис Шлафли (1924 — 2016), со цел да се спротивстави на она што тој го сметал за либерална пристрасност на Википедија. Од септември 2023 година Конзервапедија содржи над 54 000 статии.
1 Наводи
Љуба Белоска

Љуба Белоска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Делувала во родниот град како член на СКОЈ од почетокот на 1943 година. Била секретар на скоевска rрупа. Чувала и пренесувала илегален материјал.
Нада Беловска - Попова

Нада Беловска - Попова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од мај 1941 година учествувала во сите акции што ги организирала партиската организација во Кочани. Била член на просветна група, а од втората половина на 1942 година ја води истата. Испраќала пакети на политичките затвореници во Плевен и Стара Загора - Бугарија, преработувала радио-вести. Во нејзиниот дом се одржувале состаноци на месното партиско раководство.
Во ноември 1942 година била интернирана во село Страхилово, Свиштовска околија, Бугарија. По враќањето од интернација во мај 1943 година била примена за член на КПМ. Во август 1944 година стапила во единнците на Четвртата македонска ударна бригада. Била член на Обласниот комитет на СКОЈ, а подоцна секретар на Областен н Окружен комитет на СКОЈ во Штип и Скопје.
Велика Белчевска

Велика Белчевска (во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Со создавањето на слободната територија во Западна Македонија есента 1943 година, во село Врбјани била формирана шивачка работилница која изработувала облека за борците во НОВ и ПОМ, а Велика многу пожртвувано работела во неа. Учествувала и во изработката на знамето на Првата македонска ударна бригада. Во есента 1943 година, во нејзиниот дом престојувал Главниот штаб на НОВ и ПОМ. По германско-балистичката офанзива, домот на Велика бил отворен и станал сигурно засолниште на илегалците кои останале на теренот, како и за партизанските курири.
Метапедиjа

Метапедија (|Metapedia) — вики, повеќејазична онлајн енциклопедија напишана врз основа на крајно десничарски политички ставови. Енциклопедијата тврди дека се сосредоточува на културата, уметноста, науката, филозофијата и политиката. Метапедија е забележлива по своите ставови што се наклонети кон белиот национализам, неонацизмот и крајната десница.
Енциклопедијата е основана во 2006 година од Андерс Лагерстром (неонацистички издавач од Линшепинг, Шведска). Првично е произведена верзија на шведски јазик.
1 Наводи
Маријан Пушник

Маријан Пушник (роден на 1 ноември 1960 година) е словенечки фудбалски менаџер.
1 Менаџерска кариера
Пушник ја започнал својата менаџерска кариера со Дравоград во 1994 година, но првата сериозна работа како менаџер на Цеље ја добил во 2000 година. За време на неговите четири години во Цеље, неговиот најголем успех бил во сезоната 2002-03 кога неговиот тим завршил на второ место во словенечката Прва лига 2002-03 и вицешампион на словенечкиот фудбалски куп 2002-03. По неколку години во Иран, тој се вратил во Словенија и го презел Марибор во 2006 година со кој го елиминирал Виљареал во Купот на УЕФА Интертото во 2006 година. Во 2007 година, по доаѓањето на Златко Заховиќ во клубот, Пушник добил отказ. По неколку години работа во Рудар Велење, каде што успеал да заврши на третото место во лигата, се вратил во Иран.
Во јуни 2015 година, Пушник станал менаџер на НК Олимпија Љубљана. Откако Олимпија го завршил првиот дел од сезоната како водечки тим во лигата, Пушник влегол во расправија со спортскиот директор Ранко Стојиќ и бил отпуштен во декември 2015 година. Олимпија таа година ја освоила титулата.
На 2 јуни 2016 година, Пушник бил најавен за нов менаџер на Хајдук Сплит и со тоа, тој станал првиот словенечки менаџер на Хајдук Сплит во историјата. Бил отпуштен од Хајдук на 1 декември 2016 година, откако испаднал од четвртфиналето на Хрватскиот фудбалски куп 2016–17.
На 9 март 2017 година, Пушник се вратил во Олимпија Љубљана, на местото на Лука Елснер. Тој бил отпуштен помалку од еден месец подоцна, на 3 април 2017 година.
На 12 јуни 2017 година, Пушник бил прогласен за нов менаџер на Рудар Велење.
2 Наводи
Сузана Бендавит

Сузана Бендавит ( во — во ) — учесник во НОВ на Македонија, една од жртвите во Холокаустот.
1 Животопис
Како учесничка во Женската гимназија во Скопје била член на СКОЈ од 1942 година. Дисциплинирано ги исполнувала сите задачи што им ги поставувала скоевската организација се до нејзиното депортирање во концентрациониот логор Треблинка, Полска, на 11 март 1943 година, каде била задушена во гасна комора.
Смртоносна галерина

Смртоносната галерина (лат. ''Galerina marginata'') е отровна печурка од семејството Hymenogastraceae, од редот на Agaricales. Пред 2001 година се сметало дека ''Galerina autumnalis'', ''G. oregonensis'', ''G. unicolor'' и ''G. venenata'' се посебни видови поради разликите во живеалиштето и вискозноста на нивните капи, но филогенетската анализа покажа дека сите тие се ист вид. Смртоносната галерина е широко распространета во северната хемисфера, вклучувајќи ја Европа, Северна Америка и Азија, а исто така е пронајдена и во Австралија.
1 Опис
* Капачето на печурката смртоносна галерина е широко од 1,5 до 4 сантиметри, конвексно или забележливо конусно кога е младо, потоа отворено, мазно, влажно, работ е видливо ребрест само при влажно време, малку месест, жолтеникав на суво време и речиси темно окер кафеав на влажно време.
* Ливчињата се густи, прицврстени или малку се спуштаат по стеблото; нееднакво долги, тесни и окер-жолти.
* Стеблото е високо од 2 до 6 сантиметри, тенко, вито, мазно, над венчето дел од стеблото има многу фин белузникав прав кој е поблед од капата; под венчето е кафеаво, црвено-кафеаво до бистер боја (темносиво-браон) во основата.
* Месото е многу тенко, мирисот и вкусот се како на брашно.
* Спорите се елипсовидно јајцевидни, брадавичести, 8 – 10,5 (15) x 5 – 6 (7,5) μm, правот од спорите е ’рѓаво-кафеав.
2 Живеалиште
Расте во лето и рана есен на трупци, паднати дрвја или паднати гранки од иглолисни дрвја и бука.
3 Употребливост
Смртоносно отровна печурка. Симптомите се болки во стомак, повраќање и пролив, а крајниот исход е кома и смрт.
4 Токсичност
Смртоносна галерина содржи алфа и гама аманитин, како и најотровните видови од родот ''Amanita''.Токсините кои се наоѓаат во ''Galerina marginata'' се познати како аматоксини. Аматоксините припаѓаат на фамилија на бициклични октапептидни деривати составени од аминокиселински прстен поврзан со сулфур атом и карактеризирани со разлики во нивните странични групи; овие соединенија се одговорни за повеќе од 90% од смртоносните труења со печурки кај луѓето.
Луиза Бендева

Луиза Бендева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Била симпатизер на напредното работничко движење од 1940 година. Собирала народна помош и истата ја чувала во својот дом. Во 1943 година се грижела за исхраната на илегалците сместени по куќите во селото и кај неа. Одржувала врска со Преспа, Битола и околните села. Вршела агитација меѓу војниците што доаѓале на отсуство од бугарската војска да не се враќаат, туку да стапуваат во НОВ. Во летото 1944 година со формирањето на народната власт во село Велгошти била избрана за секретар на Галичката општина и претседателка на АФЖ. Успеала да формира во сите околни села организација на АФЖ, а исто така секоја недела организирала посети на ранети борци. Учествувала и во акцијата за симнување на зарот и фереџето и организирала за жените
од народностите аналфабетски курсеви.
Захарија Бербероска

Захарија Бербероска ( во — во ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во заднината на НОД од октомври 1942 година заедно со своите два сина, Андон и Димитар, борци во партизанскиот одред „Питу Гули“. Во нејзиниот дом престојувале илегалци и се одржувале состаноци. Поради нејзината активност и нејзините синови од 1942 година била често апсена и сослушувана од бугарската фашистичка полиција. Во август 1943 година била одново уапсена и интернирана во Бугарија, а потоа во Бач, Битолско каде останала се до 1944 година. По враќањето од интернација и било оневозможено да живее во Крушево. Привремено се населила во Прилеп и била задолжена секој ден да се пријавува во полицијата.
Антун Михановиќ

Антун Михановиќ (10 јуни 1796 – 14 ноември 1861) – предвесник на хрватската национална преродба, познат колекционер на старите словенски ракописи. Тој е автор на текстот на државната химна на Хрватска.
Во својство на австриски конзул престојувал и во Солун (ок. 1840), од каде што ги посетува манастирите во Македонија и на Св. Гора и оформува збирка што содржи српски и македонски ракописи по потекло главно од северномакедонските и од светогорските манастири. Михановиќевата збирка (38 кирилички ракописи) се чува во Загреб, Архив на ХАЗУ.
Везирот Али-паша Јанински

Везирот Али-паша Јанински — слика масло на панел од Ѓорѓи Зографски, насликана во 1932 година која се наоѓа во Музејот во Смедерево. Димензиите ѝ се 76 х 121 см.
1 Опис
Али-паша е претставен седнат во десниот крај од дрвен чун, што го возат на Јанинското Езеро луѓе со оголени раце, во придружба на телохранители, поместени во две групи. Кај групата веслачи се забележува природен и хармоничен ритам на движење што придонесува да се избегнат монотонијата и статичноста на фигурите. Во заднината се гледа град, опкружен со високи ѕидини. Зографски сликарски ги двои плановите преку потемни и посветли сини плотни на езерото, сиво-виолетовите силуети на градот, затворајќи ја длабочината на заднината со руменикавиот хоризонт и синото небо, нешто што потсетува на традицијата на назаренското сликарство. Впечатокот на сликата го надополнуваат живописно сликаните облеки во топла гама на црвени, жолти, кафеави и светли тонови.
Џито

Џито (|地頭) — име на управител на приватно или јавно претпријатие во Феудална Јапонија од XI до XIX век. Првично, џито било името на луѓето што обработувале целина и, според „Законот за доживотна приватизација на целини“ од 1974 г., станале нивни сопственици. Кон крајот на XI век, за да не плаќаат високи даноци на државата, овие земјопоседници ги подариле своите земјишта на богати аристократи и манастири, а под услов да плаќаат низок данок, станале управители на подарените имоти.
Во XII век, по создавањето на шогунатот Камакура, џитото станало државна должност, која од 1185 г. наваму била назначена само со одобрение на самиот шогун. Должностите на овие службеници вклучувале надгледување на приватните имоти (шоен) на аристократите и манастирите, собирање даноци, следење на законот и редот и одржување на судови на територијата под нивна контрола.
По војната во Џокју од 1221 г., во која аристократите предводени од императорот се побуниле против шогунатот, бројот на џита бил зголемен и притисокот на централната влада врз приватната сопственост на земјиштето се зголемил. Во XIV до XVI век, за време на шогунатот Муромачи, џитата живееле во провинциите и постепено станале мало месно благородништво. Повеќето од нив биле вазали на воените управители на шугото.
Во XVII–XIX век, за време на владеењето на шогунатот Токугава, должноста на џито била запазена. Во неа биле назначени шогунски или хански офицери, хатамото, на кои им била дадена земја во одредена провинциска легија и обврзани да собираат даноци од неа.
Шоен

Шоен (|荘園 / 庄園, ''Shōen'', „имот“, „земјиште“) — приватно провинциско земјовладение на дворските аристократи, будистичките манастири и шинтоистичките светилишта во Јапонија од VIII до XVI век.
Создавањето на шоените потекнува од 743 г., кога императорската влада го донела ''Законот за доживотна приватизација на целини'' и дозволила постоење на приватно земјопоседништво, кое дотогаш било забрането со указите за национализација на земјата. Законот придонел за развојот на државната економија, но истовремено ѝ овозможил на дворската аристократија и големите верски установи да стекнат извор на приходи што не зависел право од државата. Шоените, создадени со обработка на целини, биле наречени „саморазвиени“ (јап. ''自墾地系荘園'').
До крајот на периодот хеиан, речиси целата јапонска земја станала шоен и продолжила да биде низ Онинската војна сѐ до периодот сенгоку.
Родна Бетинска

Родна Бетинска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во авrуст 1944 година со група младинци оди во nартизанската база на ''Бел Камен'' каде стапила во единиците на НОВ. Од септември 1944 година била борец во 50 македонска дивизија, XV бригада, III баталјон. Во Штип завршила санитетски курс и по два месеци била приклучена во 51 дивизија лоцирана во Струмица.
Коца Бешироска

Коца Бешироска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Нејзината активност се одвивала во прилепското село Дабница. Во нејзиниот дом престојувале илегалци, плетела топла облека
за партизаните. Собирала и давала народна помош.
Бистер

Бистер (или бистр) е пигмент направен од саѓи. Историски, дрвото од бука се горело за да се произведат саѓите, кои потоа се вареле и се разредувале со вода. Многу стари мајстори го користеле бистерот како мастило за нивните „слики со миење“. Изгледот на бистерот е генерално темно сивкасто кафеав, со жолтеникава нијанса.
Бистер исто така се користи за именување на бои кои личат на бојата на бистер пигментот, а тоа се обично нијанси на кафена боја. Првата забележана употреба на ''бистер'' како име на боја на англиски била во 1727 година; друго име за бојата ''бистер'' е саѓи кафеава.
1 Варијации на бистери
1.1 Бистер
Меѓу другите бои, ''бистер'' е името на многу темна нијанса на сивокафена боја (верзијата прикажана веднаш десно).
1.2 Бистер кафеава
На десната страна е прикажана бојата бистер кафеава, средно кафеава нијанса на бојата ''бистер'', позната и како ''саѓи кафеава''.
Ова е тонот на ''бистер'' што најмногу се совпаѓа со примерокот на боја во книгата ''„Речник на бои“'' од Маерц и Пол од 1930 година.
Овој тон на бистер е бојата на мастилото што го користеле старите мајстори за нивните цртежи.
Нормализираните координати на боја за бистер кафеава се идентични со имињата на боите драп (drab), боја на песок (sand dune) и темно беж (mode beige), кои за прв пат беа запишани како имиња на бои на англиски јазик, соодветно, во 1686, 1925, и 1928 година.
1.3 Француски бистер
Постои „француски бистер“, што е тонот на бистер наречен ''бистер'' во списокот со бои на Pourpre.com, список со бои широко популарен во Франција.
За слики од поштенски марки во боја на бистер, видете ја статијата на француската Википедија за бојата бистер.
1.4 Шпански бистер
Шпанскиот бистер е бојата што се нарекува ''бистер'' ( шпанскиот збор за „бистер“ е ист како и англискиот збор) во es ( ''Водич за бои'' ) од Роза Галего и Хуан Карлос Санз, речник во боја објавен во 2005 година, кој е широко популарен во хиспанофонското подрачје.
2 Поврзано
* Список на бои
* Trois crayons
Истополови бракови во Словенија

Истополовите бракови станале легални во Словенија од 9 јули 2022 година, во согласност со пресудата на Уставниот суд на Словенија. Судот пресудил дека забраната за истополови бракови го прекршувала Уставот на Словенија и му дале на Парламентот рок од шест месеци да го изменил законот за усогласување со пресудата, иако одлуката стапила на сила веднаш по објавувањето. Националното собрание донело закон за усогласување со судската одлука на 4 октомври 2022 година, која била ставена на вето од Националниот совет една недела подоцна, но ветото потоа било отфрлено од Националното собрание на 18 октомври 2022 година.
Анкетите покажуваат дека мнозинството Словенци го поддржуваат законското признавање на истополовите бракови. Словенија била 31-та земја во светот, осумнаесетта во Европа, како и првата од поранешна Југославија која им дозволила на истополовите парови да стапуваат во брак. Претходно, нацрт-законот за легализирање на истополовите бракови бил одобрен од Парламентот на 3 март 2015 година; сепак, тој бил отфрлен на референдум на 20 декември 2015 година.
Од 2017 до 2022 година, Словенија ги признала истополовите партнерства кои ги обезбедуваат сите законски права на брак со исклучок на заедничко посвојување и ин витро оплодување. Овие синдикати биле основани во февруари 2017 година, но биле затворени по легализацијата на истополовите бракови во 2022 година. Од 2006 до 2017 година, Словенија признала поограничена форма на регистрирани партнерства за истополови парови, што им овозможи на партнерите пристап до пензиски и имотни права.
1 Партнерства
Сеопфатниот нацрт-закон за регистрирано партнерство го поминала своето прво читање во Парламентот во јули 2004 година, но бил отфрлен за време на неговото второ читање во март 2005 година. Предлог-законот би ги предвидел сите права на брак, освен правата за заедничко посвојување .
1.1 Статистики
Според официјалната словенечка агенција за статистика, SiStat, во Словенија биле извршени 284 истополови партнерства според законите од 2005 и 2016 година до крајот на 2018 година. Поголемиот дел од партнерствата биле помеѓу мажи, а повеќето биле извршени во 2017 и 2018 година.
1.2 Обид за легализација-2015 година
На 15 декември 2014 година, опозициската Обединета левица (ЗЛ) поднела предлог-закон до словенечкиот парламент за легализирање на истополовите бракови. Спонзорите на законот рекле дека неговата цел била „да обезбеди еднакви права за сите членови на општеството“. Владата на Церар не изразила противење на предлог-законот. Две од трите партии во владината коалиција, Партијата на Модерниот центар (СМЦ) и Социјалдемократите (СД), го поддржале нацрт-законот, како и опозициската ЗЛ и Алијансата на Аленка Братушек (ЗаАБ). Третата партија во коалицијата, Демократската партија на пензионерите на Словенија (ДеСУС), одлучиле да дозволат гласање на совест во своите редови. Само Словенечката демократска партија (СДС) и Нова Словенија (НСи) се спротивставиле.
Кирил Туровски

Кирил Туровски (|Кѷриллъ Туровськiй|, |Кірыла Тураўскі|, |Кири́лл Ту́ровский|; 1130–1182) ― епископ и светец во Руската православна црква. Тој бил еден од првите и најдобрите теолози во Киевски Рус; живеел во Туровското Кнежевство, во денешна јужна Белорусија. Неговиот спомен е празнуван на 28 април.
Јулка Бешироска

Јулка Благоева Бешироска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во НОД учествувала од ноември 1942 година во селото Дабница. Чувала илегалци и собирала народна помош за партизанските одреди.
2 Поврзано
* Душан Бешироски
* Ѓорче Бешироски
* Алексо Бешироски
* Менка Бешироска
Менка Бешироска

Менка Бешироска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
За целото време на окупацијата била многу aктивнa. Нејзиниот дом служел како магацин на собраните материјали кои од разни места се носеле во селото како и за илегални состаноци.
2 Поврзано
* Јулка Бешироска
* Душан Бешироски
* Ѓорче Бешироски
* Алексо Бешироски
Марија Бибовска

Марија Бибовска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД селото Волковија и била држена на поединечна врска од партиската ќелија од село Беличица. Вршела курирска дејност, пренесувала илегални материјали и илегалци меѓу селата Беличица, Волковија, Кракорница, Богдево. Во својот дом чувала илегалци, членови на Окружниот Комитет на КПМ. Активно работела на организирањето на жените и младината за учество во НОД. Во текот на 1943 година особено во август, повеќепати префрлувала партизански групи за селото Беличица и Рибница. Билa активна до ослободувањето на земјата.
2 Поврзано
* Ана Бибовска
Ана Бибовска

Ана Богучевска Бибовска ( во — во ) — учесник во НОВ на Македонија, жива запалена од страна на албанските балисти во масакрот во Беличица.
1 Животопис
Иако во длабока старост, таа многу aнгaжиранo работела во заднината на НОД, од летото 1943 година. Изгорела во родниот дом по палежот на селото од страна на балистите на 19 септември 1944.
2 Поврзано
* Масакр во Беличица
* Марија Бибовска
Милјана Билбилоска

Милјана Билбилоска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во летото 1944 година била примена за член на СКОЈ и активно се вклучила во НОД. Собирала народна помош и изработувала
топла облека за борците во НОВ и ПОМ. Во август 1944 година стапила во единиците на НОВ и ПОМ.
Милица Билбиловска

Милица Алексо Билбиловска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Таа била монополска работничка. Учествувала во напредното работничко движење во градот во периодот пред војната. Во 1940 година била примена за член на КПЈ и учествувала на партиското советување одржано во Тетово на 10 април 1941 година. Од есента 1941 година доаѓа во Скопје каде се вклучила активно во заднината на НОД. Во периодот август - септември 1944 година се придружила на единиците на НОВ и ПОМ како борец.
2 Поврзано
* Донка Билбиловска
Тала Бикова

Тала Милутиновиќ Бикова ( во — во ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД во родниот град од 1942 година како член на СКОЈ. Била мошне активна меѓу младината во градот, собирала народна помош, опфаќала младинци за учествo во НОД. На 20 април 1944 година стапила во единиците на НОВ како борец, отпрвин во баталјонот „Страшо Пинџур“, а потоа во Втората македонска ударна бригада, каде била санитетка. Кон крајот на април била избрана за член на КПМ. Како борец во Втората македонска ударна бригада загинува во борбите за ослободувањето на Струмица, кај селото Чам Чифлик на 28 септември 1944 година при обидот да извлече ранет борец од борбените позиции.
Донка Билбиловска

Донка Алексо Билбиловска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во текот на 1941 година пристигнала во Скопје и земала активно учество во НОД. Собирала народна помош и растурала пропаганден материјал. Околу себе собирала напредни младинци и била раководител на три скоевски групи. Од летото 1942 година
станала член на КПЈ. Во нејзиниот дом Милева Сабо со група напредни жени и младинки ја организирале демонстрацијата
со барање ''„работа и леб“'' кај тогашниот градоначалник на Скопје, Спиро Китинчев. Во мај 1944 година заминала со единиците на НОВ и била санитетка при болницата во манастирот Прохор Пчински. Во слободното време работела
со селаните и држела политички часови и аналфабетски курсеви.
2 Поврзано
* Милица Билбиловска