procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Милош Јојиќ

Милош Јојиќ (Стара Пазова, 19 март 1992) е српски фудбалер. Игра на позиција во средниот ред, а моментално настапува за составот на Партизан.
1 Клупска кариера
Првите фудбалски чекори ги направил во екипата на Јединство од Стара Пазова, каде што бил забележан неговиот талент, па на 11 години преминал во белградски Партизан. Тој потпишал професионален договор со екипата на Партизан на 24 јануари 2012 година, заедно со соиграчот Милош Остојиќ. Милош останал како позајмен играч во клубот на Телеоптик до крајот на сезоната 2011/12.
На својот прв натпревар за црно-белите, на 15 септември 2012 година, тој постигнал гол против екипата на Хајдук од Кула. Во 144 вечно дерби, одиграно на 18 мај 2013 година, Милош постигнал гол од слободен удар во 90та минута за победа од 1:0. Во изборот на Здружението на суперлигаши, Јојиќ бил прогласен за најдобар играч на есенскиот дел од српското првенство во сезоната 2013/14. Жирито кое ја донело оваа одлука го сочинувале шефовите на стручниот штаб на сите 16 екипи кои настапуваат во Суперлигата.
Во јануари 2014 година, тој потпишал четиригодишен договор со составот на Борусија од Дортмунд. Својот прв натпревар во Бундеслигата за составот на Борусија го одиграл на 15 февруари на натпреварот против екипата на Ајнтрахт Франкфурт, кога влегол од клупата во 68 минута. Само 17 секунди по влегувањето во игра постигнал гол, со што станал дебитант кој го постигнал најбрзиот гол во историјата на Бундеслигата, а се нашол на 3 место на листата на резервни играчи кои постигнале најбрз гол по влегувањето во игра од клупата.
Во јули 2015 година, Јојиќ потпишал за составот на Келн. Фудбалерот на Келн бил цели три сезони, но ги напуштил популарните „кози“ по испаѓањето во Втората лига. Јојиќ за Келн одиграл 59 натпревари во Бундес лигата и постигнал вкупно осум гола.
Во јули 2018 година тој преминал во турската Суперлига во составот на Истанбул Башакшехир. Во сезоната 2018/19, Јојиќ одиграл 14 натпревари во дресот на турскиот клуб во сите натпреварувања и постигнал еден гол и една асистенција. Во првиот дел од сезоната 2019/20 го загубил местото во тимот, немал настапи, па во јануари 2020 година бил позајмен во австрискиот бундеслигаш Волфсбергер и тоа до крајот на сезоната. Милош се вратил во Истанбул по истекот на позајмицата, но не настапил за турскиот клуб на почетокот на 2020/21 година.
На почетокот на месец октомври 2020 година го раскинал договорот со екипата на Истанбул Башакшехир за да се врати во клубот на Партизан, со кој потпишал двегодишен договор.
2 Репрезентација
Милош настапувал за младинската репрезентација на Србија до 19 години како и за младинската репрезентација до 21 година.
Својот прв натпревар за сениорската репрезентација на Србија го имал со постигнат гол на 11 октомври 2013 година на пријателскиот натпревар против репрезентацијата на Јапонија (2:0) во Нови Сад.
2.1 Голови за репрезентацијата
#, Дата, Место, Противник, Голови, Резултат, Натпревар
1., 11 октомври 2013 година, Стадион Караѓорѓе, Нови Сад, Јапонија, 2:0, 2:0, Пријателски
Предраг Јокановиќ

Предраг Јокановиќ (роден на 26 октомври 1968 година) бил српски поранешен професионален фудбалер, но и тренер.
Своите професионални фудбалски денови ги поминал речиси исклучиво во Португалија. Јокановиќ минал десет години во таа држава, девет од нив во најсилната Примеира лига, каде одиграл вкупно 191 натпревар и постигнал 18 голови. Тој настапувал најчесто како дефанзивен играч за врска (иако повремено можел да се забележи и како централен одбранбен играч).
По пензионирањето во 2003 година, Јокановиќ започнал тренерска кариера во истата земја.
1 Професионална кариера
Роден во Белград, Јокановиќ го поминал најголемиот дел од својата професионална играчка кариера на португалскиот остров Мадејра, настапувајќи за секој од поголемите клубови во регионот. Тој започнал во 1993 година во клубот на ЦФ Униао во Примеира Лигата, а кога тимот испаднал две години подоцна во сезоната 1994-95, тој преминал во соседниот клуб на ЦС Маритимо. Таму останал цели шест сезони уживајќи во кои инклузивно играл во сезоната 1998-99 во Купот на УЕФА. Таа сезона клубот на Маритимо загубил од составот на Лидс Јунајтед и тоа на пенали.
Во 2001 година, откако ѝ помогнал на својата екипа во финалето на Купот на Португалија, Јокановиќ бил ослободен од обврските, веднаш потпишал за клубот на ЦД Национал кој се натпреварувал во втората дивизија. По само една сезона во клубот, тој му помогнал да се квалификува во повисок ранг. Во клубот на Национал останал уште една сезона по која се пензионирал на речиси 35-годишна возраст.
2 Тренерска кариера
По речиси две години на чело на младинскиот тим до 19 години, Јокановиќ бил назначен за тренер на составот на Национал во средината на сезоната 2006–07. Клубот го напуштил на крајот на наредната сезона. По две години како асистент, но и како извидник и набљудувач на натпреварите, на 13 декември 2009 година тој повторно потпишал за клубот, заменувајќи го тренерот Мануел Мачадо кој закрепнувал од компликации поврзани со операција.
На крајот на сезоната 2009-10, Јокановиќ дефинитивно го заменил Мачадо на чело на составот на Национал. Тој успеал да потпише договор со неколку фудбалери, негови поранешни сонародници (еден Црногорец, еден Словенец и тројца Хрвати). Во неговите клубови, каде бил тренер ретко настапувале повеќе од два или три португалски играчи.
На 13 март 2011 година, по нерешениот натпревар со резултат од 1:1 на домашен терен против составот на Академика де Коимбра, која го израмнила резултатот во 92 минута, Јокановиќ добил отказ од клубот на Национал. Тој останал во тимот, но во одделот на извидници (лица кои ги следат противничките тимови).
Јокановиќ на 11 ноември 2011 година се вратил во составот на Униао да Мадејра (по 18 години), каде бил назначен за главен тренер на вториот клуб на Национал. На крајот од сезоната 2012-13, тој заминал од екипата на Национал.
Во 2014 година, Јокановиќ бил назначен за тренер на анголскиот клуб Џирабола ФК Бравос до Макис, а бил отпуштен пред последниот натпревар од сезоната. Со тој тим бил рангиран на 6то место. На 30 декември 2016 година повторно се вратил во составот на Национал (четврти пат), повторно заменувајќи го тренерот Мачадо.
Ние не сме ангели (филм од 1992)

„Ние не сме ангели“ (српски: ''Ми нисмо анђели'') е српски филм од 1992 година од жанрот комедија. Тој е е првиот филм од истоимената трилогија. Според продажбата од повеќе од милион билети за кино, тој е еден од најуспешните филмови во Србија, веднаш по Зона Замфирова, и се смета за култен филм. Режисерот и сценаристот Срѓан Драгоевиќ дебитирал со овој филм и истовремено со него се прославил.
1 Синопсис
Никола, 20-годишен студент по книжевност, има два проблеми: редовна утринска амнезија придружена со мамурлак и будење во креветите на непознати девојки. проблемите започнуваат кога бременоста и љубовта се мешаат во неговиот живот. Имено, матурантката Марина, една од многуте „еднократни“ авантури на Никола, забременила и се заљубила во него. За жал, Никола не се сеќава добро на сите околности. Најдобрата пријателка на Марина решава да ги земе работите во свои раце. Бидејќи Марина одбива да ја прекине бременоста, таа планира преку луди стратегии засновани на нејзините омилени романи со среќен крај, така што „суровиот љубовник“ Никола ќе се заљуби во Марина...
2 Улоги
+, Глумец, Улога
Никола Којо, Никола
Милена Павловиќ, Марина
Бранка Катиќ, Буба
Срѓан Тодоровиќ, Ѓавол
Урош Ѓуриќ, Ангел
Соња Савиќ, Марта
Никола Пејаковиќ, таксист
Зоран Цвијановиќ, Ѓура
Бата Камени, Брле
Мики Манојловиќ, Милан
Бојан Жировиќ, Раца
Богдан Диклиќ, Павле
Станислава Пешиќ, Олга
Ева Рас, Баба Сера
Весна Тривалиќ, Виолета
Слободан Нинковиќ, Цане
Војка Чодриќ, Вишња
Драган Максимовиќ, хипик
Бранко Видаковиќ, Шиљан
Наташа Лучанин, Јулијана Владиќ
Ратко Танкосиќ, Смрда
Татјана Пујин, Лидија
Горан Даничиќ, Радош „Џони“
Дејан Матиќ, полицаец
3 Интересни факти
* Ликот на ангелот требало да го игра Драган Бјелогрлиќ, но тој одбил и улогата му припаднала на уметникот Урош Ѓуриќ.
4 Културно добро
Југословенската кинотека на 28 декември 2016 година, согласно своите овластувања според Законот за културно наследство, прогласил сто српски играни филмови (1911-1999) за културно богатство од големо значење. На списокот се наоѓа и филмот „Ние не сме ангели“.
Иван Живковиќ

Иван Живковиќ е српски телевизиски и филмски режисер.
1 Биографија
Дипломирал на ФДУ - Катедрата за филмска и ТВ режија во 1998 година, а магистрирал на Американскиот филмски институт во Лос Анџелес во 2001 година.
Добил повеќе од 30 меѓународни награди и номинација за студентски Оскар со својот краток игран филм Далечински управувач-магистерски труд.
Професионално работи на филмот како помошник режисер од 1991 година, како асистент на значајни српски режисери како Горан Марковиќ, Срѓан Драгојевиќ и Драган Бјелогрлиќ .
Во 2007 година го режирал својот дебитантски филм ''Хадерсфилд'', заснован на романот на Угљеша Шајтинац. За телевизиските станици ги режираше ТВ сериите ''Миле против транзициите'', ''Театар во домот, Вера и завера'', Корени '', според романот на Добрица Ќосиќ и'' Вујко нови хоризонти''.''
Учествувал во 1-та сезона како корежисер, а заедно со Мирослав Лекиќ како главен режисер работи на 2-ра, 3-та и 4-та сезона од популарната ТВ серија ''Убијците на мојот татко'', 1-ва и 2-та сезона на шпионскиот трилер ''Државен службеник,'' како и 9-та епизода од 1-ва сезона и 4-та епизода од 2-ра сезона на серијата ''Сенки над Балканот''.
''Живковиќ'' моментално се подготвува за реализација на новиот игран филм ''Хештег Бруцоши''.
2 Филмографија
+, Година, Назив, Жанр, Награди
1992, Тито и јас, асистент режисер
1996, Убави села убаво горат, асистент режисер
1998, Рани, асистент режисер / копродуцент
2003, Син, режисер на друга екипа Невада
2005, The Inner Circle, асистент режисер
2005, Ние не сме ангели 2, помошник режисер
2006-2007, Миле против транзициите, режисер
2007, Театар во домот, режисер
2007, Хадерсфилд, режисер
2013, На пат за Монтевидео, помошник режисер
2014, Ја бранев Млада Босна, помошник режисер
2015, Меч на одмаздата, помошник режисер
2016, Вера и завера, режисер
2016, Немој да додеваш, режисер
2018, Корени (ТВ серија), режисер
2016-2019, Убијците на мојот татко, режисер
2017-2019, Сенки над Балканот, режисер
2018, Extinction, помошник режисер
2019, Вујко нови хоризонти, режисер
2019-2020, Државен службеник (серија), режисер
2020, Случај на семејството Бошковиќ, режисер
2021, Време на злото (ТВ серија), режисер
-, Бруцоши (филм), режисер - во припрема
Јадар (Србија)

Јадар е геграфски регион кој започнува приближно од Осечина и е поделен на два подрегиони: Горен Јадар (околу Осечина), кој е дел од многу поголем регион Раѓевина и Долен Јадар, кој исто така е дел од друг, поголем регион. на Подриње . Центар на долен Јадар е градот Лозница, кој не е во близина на реката Јадар, туку околу 10. км на југозапад.
Регионот се наоѓа во долината на реката Јадар, граничи со планините Влашиќ, Цер, Гучево и Соколска планина . Долниот Јадар е ниско земјоделско подрачје, додека Горниот Јадар бил важен рударски регион ( рудници за антимон на Завлака и Бела Црква ).
Во август 1914 година, за време на Првата светска војна, кај реката се случила голема битка меѓу австроунгарската и српската војска. Србите ги победиле Австријците. Оваа битка била позната како Битка кај Цер, тоа било првата победа на сојузничките сили во Првата светска војна. Маршот кој се смета за донекаде алтернативна државна химна на Србија ја прикажува оваа битка ( ''Марш на Дрину'' ).
Минерал, познат по тоа што има формула слична (нема флуор за целосно совпаѓање) на онаа на измислениот криптонит од стриповите и филмовите за Супермен, беше откриен во рудник во регионот Јадар и го добил името јадарит, по регионот.
Ужичка Црна Гора

Ужичка Црна Гора ― еден од планинските региони во западна Србија околу градот Ужице. На исток се наоѓа Шумадија. Ужичка Црна Гора се граничи со регионот Рудник, кој се наоѓа во Шумадија, но границата меѓу двата региони е нејасна поради историските административни промени.
1 Книжевност
*
Рајац (планина)

Рајац е планина во западна Србија . Врвот на планината се наоѓа на 848 метри надморска висина.
Планината е најдобро развиено туристичко место и најпристапна во околината на Белград . На Рајац се водела Битката кај Колубара за време на Првата светска војна . Сè уште се видливи рововите ископани од српската војска во ноември 1914 година.
1 Природата
Падините на планината се покриени со ливади, чистини и шума од бука, бреза, јасен, мисиркино даб, четинари, ела и бор . На ливадите растат голем број лековити растенија . Во шумите живеат фазан, срна, лисица, дива свиња, зајак и желка .
2 Фестивал на режа
Секоја година во јули има тридневен традиционален фестивал на косење. Главен хепенинг е конкуренцијата во традиционалното сечење трева со коса - косење. На големо поле натпреварувачите се собираат во традиционална фолклорна облека каде што ги изведуваат своите вештини за косење и кога ќе завршат се оценуваат од жирито. Не само што е важно да се биде најбрз, туку и квалитетот и техниката се важни за да се победи. Во овие три дена има многу концерти, а во големите шатори (Шатра) има многу традиционална фолклорна музика со маси и храна, главно свинско или јагнешко печено месо, но и киселата зелка е нешто што не смее да се пропушти. Музика во живо се изведува од многу уметници во текот на овие денови.
3 Качување по карпи во Рајац
Рајац е првата и единствена гранитна карпа за качување во Србија. Сместен во селото Граѓеник, овој стар каменолом за гранит беше претворен во мала карпа за искачување со вкупно 36 забранети рути, тешкотии од 4б до 8а+.
Сања Томашевиќ

Сања Томашевиќ (родена на 3 јуни 1980 година) е поранешна српско-американска одбојкарка и актуелен главен тренер на женскиот одбојкарски тим на државата Аризона.
1 Приватен живот
Томашевиќ е родена во Србија. Таа го добила своето американско државјанство во март 2021 година.
2 Играчка кариера
Томашевиќ играла професионална одбојка во Србија пред да се приклучи на одбојкарскиот тим на Универзитетот во клубот на Вашингтон Хаскис. На крајот од нејзината кариера во 2005 година, таа била двократен најдобар играч на годината. Томашевиќ го предводела тимот на Хаските до четири настапи на НЦАА турнири, вклучувајќи го и Државното првенство на НЦАА во 2005 година и две титули во конференцијата Pac-10. Дополнително, таа била прогласена за играч на годината на конференцијата во 2005 година. Томашевиќ ја завршила својата клупска кариера како најдобар играч на сите времиња за тимот на Вашингтон и тоа во категоријата на поени (2.159,5), од напад (1.795) и од сервис асови (156). Таа била една од само петте играчи во историјата на популарните Хаски кои забележале 1.000 поени од напад и 1.000 поени од блокови. Дипломирала на универзитетот во Вашингтон во 2006 година со диплома за комуникации.
Во октомври 2016 година, Томашевиќ била само втората поединечна одбојкарка која била примена во Куќата на славните на тимот на Вашингтон Хаски.
По нејзината играчка кариера во Вашингтон, таа настапувала играјќи професионална одбојка во неколку други земји, вклучувајќи ги Грција, Порторико, Италија, Азербејџан и Швајцарија.
3 Тренерска кариера
Томашевиќ започнала со својата тренерска кариера во 2012 година на Универзитетот во Тексас-Сан Антонио. Во нејзината прва сезона како помошник тренер/координатор за регрутирање, таа им помогнала на популарните УТСА Роудранерс да постигнат резултат од 21-9 и 13-5 во Западната лигашка конференција . Со тој резултат нејзиниот тим се пласирал на второто место и поради тоа играле во полуфиналето на турнирот ВАЦ.
Откако поминала две сезони во клубот на УТСА, таа била именувана во 2014 година за помошник тренер на женскиот одбојкарски тим на Мајами ураган. Томашевиќ му помогнала на новиот тим во 2014 година да стигнат до турнирот NCAA и тоа по шести пат последователно. Клубот, кој ја завршил сезоната со резултат од 22-9, стигнале до второто коло на турнирот NCAA пред да испаднат од осмиот тим на Флорида и тоа во четири сета. Имала голема заслуга за развојот на сите американски одбојкарки во тимот.
Пред да биде именувана за главен тренер на државата Аризона во декември 2016 година, таа работела како координатор за избор на нови одбојкарки. Во тој период била и привремен тренер на екипата.
Тијана Милојевиќ

Тијана Милојевиќ (родена на 10 септември 1998 година) е одбојкарка од Србија. Таа настапува за екипата на ОК Црвена ѕвезда. Таа била член на одбојкарската репрезентација на Србија до 18 години во 2015 година, која го освоила сребрениот медал на Европското првенство во одбојка за млади и на Европскиот младински олимписки фестивал.
1 Кариера
Тијана израснала во одбојкарскиот клуб на Црвена ѕвезда каде ги поминала сите помлади годишни категории. По пет години студирање во САД и играње за Универзитетот во Сиетл, Тијана се вратила во својот матичен клуб на Црвена ѕвезда.
1.1 Настапи за репрезентацијаа
1.1.1 Млади играчи до 18 години
Во 2015 година, Милојевиќ ја претставувала српската одбојкарска репрезентација до 18 години. Настапувала на младинското Европско првенство во одбојка за девојки 2015 година, кое се одржало од 28 март до 5 април истата таа 2015 година. Тимот стигнал до финалето победувајќи ги одбојкарките на Италија и Германија, но во финалето загубил од репрезентацијата на Русија во пет сета. И покрај загубеното финале, Тијана била наградена за најдобро либеро на натпреварот. Три месеци подоцна, репрезентацијата на Србија до 18 години повторно настапувала во финалето на Европскиот младински летен олимписки фестивал 2015 година. Српската репрезентација повторно загубила во финалниот натпревар кој се одиграл на 1 август. Нивниот противник, репрезентацијта на Турција на тој натпревар повела со 2:0. Екипата на Тијана Милојевиќ ги добила наредните два сета, но на крајот го загубиле натпреварот во последниот сет со резултат од 8:15.
По младинското европско првенство во одбојка за девојки, Милојевиќ учествувала со тимот и на Светското првенство во одбојка до 18 години на ФИВБ за девојки во 2015 година од 7 до 16 август 2015 година. За жал, на тоа првенство репрезентацијата на Србија загубила во четвртфиналето од селекцијта на Италија. Го освоиле 5-то место во генералниот пласман, а тимот на Италија подоцна биле нови шампионки.
1.1.2 Јуниори за возраст до 19 години - У19
Во 2016 година, Милојевиќ била избрана во репрезентацијата на Србија до 19 години за Европското првенство во одбојка за жени до 19 години во 2016 година. Србија на крајот го освоила сребрениот медал откако во финалето загубила од Русија со 0:3.
2 Награди
2.1 Поединечни награди
* Младинско Европско првенство во одбојка за девојки 2015 -Најдобро либеро
* Балканско првенство во одбојка за јуниорки 2016 година -Најдобро либеро
2.2 Репрезентативни награди
2.2.1 Млади играчи до 18 години - У18
* Златен медал на Балканското првенство во одбојка за млади девојки 2015 година* Сребрен медал на Младинското Европско првенство во одбојка за девојки 2015 година
* Сребрен медал на Европскиот младински летен олимписки фестивал 2015 година
2.2.2 Млади играчи до 19 години - У19
* Сребрен медал на Јуниорското женско Балканско првенство во одбојка 2016* Сребрен медал на Европското првенство во одбојка за жени до 19 години 2016 година
Хомоље

Хомоље е еден од малите географски региони во источна Србија јужно од реката Дунав . Тој е центарот на градот Жагубица, со помали делови кои им припаѓаат на општините Кучево, Мајданпек и Петровац . Во потесна смисла, терминот „Хомоље“ се применува само за долината Хомоље околу реката Млава, но најчесто се применува за ниските Хомољски планини (940 г. м) северно од долината и планините Бељаница и Црни Врх на југ. Овој дел е ретко населен и познат по својата недопрена природа.
Главна река е Млава која ги прима девет притоки од десно и шест од лево. Но, има многу други карстни извори, реки што тонат и брзаци . Во областа има четири клисури (Горњак, Рибаре, Осаница и Тишница) и бројни, неистражени пештери (Пештера Погана, Пештера Ледена, Пештери Строгине). Овој регион е покриен со густи шуми и многу длабнатини и јами.
Хомоље е исто така познато место по својот живописен фолклор кој вклучува изобилство легенди за вампири, змејови, самовили и лилјаци.
1 Население
Населени места во Хомоље (Попис 2002):
Место, Површина (км<sup>2</sup>), Популација, Поп. густина
Жагубица, 189,84, 3.197, 17
Лазница, 74,81, 2.440, 33
Крепољин, 47,80, 1.958, 41
Суви До, 91,33, 1.365, 15
Осаница, 66,52, 1.281, 19
Sige, 19.84, 935, 47
Милатовац, 22.16, 913, 41
Крупаја, 25,52, 766, 30
Јошаница, 36.10, 708, 20
Милановац, 16.47, 595, 36
Селиште, 61.00 часот, 567, 9
Рибаре, 19.08, 542, 28
Вуковац, 22,95, 519, 23
Близнак, 20.41, 412, 20
Изварица, 18.93, 396, 21
Брезница, 22.37, 244, 11
Медвеѓица, 4.76, 46, 10
Марија Караѓорѓевиќ (1993)

Марија Караѓорѓевиќ е ќерка на принцот Никола и принцезата Љиљана, внука на принцот Томислав Караѓорѓевиќ.
1 Биографија
Марија Караѓорѓевиќ е родена на 4 август 1993 година во Белград, како прво дете на семејството Караѓорѓевиќ, родено по 60 години во Србија. Името го добила по нејзината прабаба Марија Караѓорѓевиќ, првата југословенска кралица. Првите месеци од својот живот ги поминала со својот дедо, принцот Томислав, во Опленац.
Принцезата Марија моментално живее со своето семејство во Германија. Покрај мајчиниот српски, тaa зборува германски и англиски јазик.
2 Титули и награди
* 4 август 1993 година - Нејзиното кралско височество принцезата Марија Караѓорѓевиќ од Србија и Југославија
** ја носи титулата принцеза според семејните правила на кралската куќа од 1930 година.
3 Семејството
3.1 Родители
Име, сликањето, Дата на раѓање
принцот Никола, 15 март 1958 година
Принцезата Љиљана, 27 декември 1959 година
Јована Бракочевиќ

Јована Бракочевиќ (родена на 5 март 1988 година) е професионална српска одбојкарка, била членка на женската одбојкарска репрезентација на Србија која го освоила сребрениот медал на Летните олимписки игри во 2016 година, а исто така и сребрениот медал на Европското првенство 2007 година во Белгија и Луксембург. Таму била прогласена за ''најдобра серверка'' на турнирот. Јована била и членка на женската одбојкарска репрезентација на Србија која го освоила златниот медал на Европското првенство во Србија и Италија во 2011 година. На тоа првенство била избрана за МВП на турнирот.
1 Кариера
Јована настапувала за селекцијата на Србија на Летните олимписки игри 2008, 2012 и 2016 година. Во 2016 година на летните олимписки игри во Рио го освоила сребрениот медал.
Во сезоната 2010/2011 настапувала за екипата на Гуангжу Евергранд во 361° кинеската женска одбојкарска лига.
Во јуни 2011 година, екипата на ЈТ Марвелоус објави дека ќе се приклучи за идната сезона.
Јована го освоила златниот медал и наградите МВП и за најдобар напаѓач во натпреварите од Европската лига 2011 година.
Бракочевиќ го освоила златниот медал на Светското клупско првенство во 2013 година и наградата за најкорисен играч играјќи со клубот на Вакифбанк од Истанбул.
2 Клубови
* Поштар 064 од Белград (2004–2007)
* Спес Волеј Конеглиано (2007–2010)
* Гуангдонг Евергранде (2010–2011)
* ЈТ Марвелоус (2011–2012)
* Вакифбанк Истанбул (2012–2014)
* Азерјол Баку (2014–2015)
* Лиу Јо Нордмеканика Модена (2016–2017)
* AАлтај ВЦ (2017)
* ЦСМ Букурешт (2018)
* Будовлани Лоѓ (2018–2019)
* АГИЛ Волеј (2019–2020)
* КПС Хемик Полис (2020–)
3 Награди
3.1 Поединечни награди
*''Европско првенство 2007 „Најдобар сервер“''*''2007 година Најдобра спортистка на Војводина''*''2010 Европската лига „Најдобар напаѓач“''*''2010–11 Кинеска одбојкарска лига „Најкорисен играч“''*''Европска лига 2011 „Најкорисен играч“''*''Европската лига 2011 „Најдобар напаѓач“''*''Светско ГП 2011 „Најдобар поентер“''*''Европско првенство 2011 „Најкорисен играч“''*''2011 година „Најдобра спортистка“ од Олимпискиот комитет на Србија''*''2011 година Најдобра спортистка на Војводина''*''2012–13 ЦЕВ Лигата на шампионите „Најкорисен играч“''*''Финална серија на турската лига 2012-13 „Најдобар поентер“''*''Светско Гран При 2013 „Најдобар одбранбен играч“''*''Светско клупско првенство на ФИВБ 2013 „Најкорисен играч“''*''Најдобар напаѓач на Европското првенство ЦЕВ 2013''=
2 Клубови
=* 2010-11 Кинеска прва лига - финалисти со екипата на Гуангжу Евергранде
* 2012-13 Освоен е Турскиот куп - со екипата на Вакифбанк Спор Клуб
* 2012–13 ЦЕВ Освоена е шампионската лига- со екипата на Вакифбанк Спор Клуб
* 2012-13 освоен е турската одбојкарска лига - со екипат на Вакифбанк Спор Клуб
* 2013 Светски клупски шампион - со екипата на Вакифбанк Истанбул
* 2018 освоена е првта романска лига - со екипата на ЦСМ од Букурешт
* 2018-19 финалист со екипата на Будовлани од Лоѓ
* 2020-21 освоен е полскиот куп со екипата на КПС Хемик Полис
Гази

Гази ― војник, победник, освојувач и борец за исламската вера.
Титула што во Турското Царство им се давала на хероите - победници. Такви примери низ историјата се: гази Иса-бег, гази Мустафа паша, гази Мустафа Ќемал - Ататурк.
ПУ „Симче Настевски“ - Долно Орашје

Основно училиште „Симче Настевски“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Симче Настевски“ - Долно Орашје; скратено: ПООУ „Симче Настевски“) — подрачно основно училиште во селото Долно Орашје, составен дел на истоименото училиште во селото Вратница, Општина Јегуновце.
Училиштето е именувано по македонскиот народен борец Симче Настевски.
1 Местоположба
Училиштето се наоѓа во средишниот дел на Долно Орашје, кое е составен дел на селото Орашје.
2 Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на албански наставен јазик.
Југословенка (ТВ серија)

''Југословенка'' е српска историска теленовела создадена од Роман Мајетиќ. Претставува наследник на серијата ''Црвена месечина''. Премиерата била прикажана есента 2020 година на Пинк каналот.
Роман Мајетиќ потврдил дека серијата наместо 140 ќе има само 60 епизоди, а понатамошното снимање е прекинато поради лошата гледаност на проектот.
Останатите епизоди кои не се прикажуваат на ТВ се достапни за сите претплатници преку платформата ''Аполон''.
1 Синопсис
Приказната започнува во најтемниот момент од 1916 година кога земјата била окупирана со војската на Крф. Дејствието ги следи историските настани до 1921 година и смртта на кралот Петар, значи Големата војна, ослободувањето на земјата, создавањето на Кралството на Србите, Хрватите и Словенците, односно Кралството Југославија: периодот во кој настанува она што владее и денес - корупција, скриени игри, лаги.
Во центарот на заплетот се две семејства и нивните љубовни приказни. Се среќаваме со старото белградско семејство Павловиќ, кое е изданок на минатото и кое не се снаоѓа во новото време, како и со семејството Ристиќ, кое е типичен претставник на „новата доба“.
Софија Бауман како еден од главните ликови, е врската што ги поврзува. Постојат паралелни приказни на Крф и во Париз, каде што повеќето од двете семејства биле за време на Првата светска војна. Додека ја следиме приказната за младите ликови, дознаваме детали од младоста од генерацијата на нивните родители. По ослободувањето на земјата, хероите ќе се обединат во Белград и ќе видат дека историјата се повторува. Сето она што родителите го доживувале во младоста, сега на поинаков начин го спознацаат младите.
2 Улоги
Глумец, Улога
Јована Миловановиќ, Косана
Душан Матејиќ, Вук Павловиќ
Ивана Дудиќ, Софија Бауман
Михајло Јовановиќ, Александар I Караѓорѓевиќ
Јана Милиќ Илиќ, Милица Ристиќ
Драган Вујиќ, Димитрије Ристиќ
Стефан Радоњиќ, Стефан Ристиќ
Тамара Шустиќ, Јелена Ристиќ
Борис Комнениќ, Немања Павловиќ
Бранка Пујиќ, Ирина Павловиќ
Петар Чиритовиќ
Лепомир Ивковиќ, Никола Пашиќ
Нина Граховац, Марија Бауман
Душан Каличанин, Мајор Вуловиќ
Зоран Пајиќ, Капетан Марко
Жарко Степанов, Полковник Живковиќ
Анка Гачеша Костиќ, Радмила Стаменковиќ
Славиша Чуровиќ, Драгутин Димитријевиќ Апис
Верољуб Јефтиќ, Полковник Дуњиќ
Даниел Ковачевиќ, Јован Петровиќ
Миодраг Милованов, Петар I Караѓорѓевиќ
Анита Стојадиновиќ, Марија
Андреј Пиповиќ, Рада Пашиќ
Митра Младеновиќ
Ѓорѓе Драгичевиќ
Бранко Ѓуриќ
Бошко Пулетиќ, Живојин Мишиќ
Александар Лазиќ
Александар Којиќ
Никола Џамиќ
Урош Милојевиќ
Јованка Андриќ
Радомир Миљаниќ
Андреја Маричиќ, Штурм
Данијел Сич
Никола Мијатовиќ
Марко Радојевиќ
Александар Стевановиќ
Сенад Милановиќ
Предраг Котур
Никола Рафаиловиќ
Ѓорѓе Ерчевиќ
Драгана Јовановиќ
Ненад Пагонис
Милена Јакшиќ
Ненад Чириќ
Ѓорѓе Бубања
Бранислав Платиша
Немања Ивковиќ
Алекса Раичевиќ
Матеја Поповиќ
Тамара Радовановиќ
Бојан Марковиќ
Милан Пајиќ
Доминик Чичак
Стефан Ковачевиќ
Предраг Коларевиќ
Александар Волиќ
Весна Станковиќ
Младен Милојковиќ
Дејан Стојаковиќ
Никола Марковиќ
Марко Ветиќ
Марко Марковиќ
Вук Гргуревиќ

Вук Гргуревиќ Бранковиќ (околу 1439 – 16 април 1485) бил српски благородник кој бил деспот на Србија од 1471 година до неговата смрт во 1485 година. Тој ја наследил титулата ''деспот'' (како наследник на престолот сега под окупација на Отоманската Империја), од кралот Матија Корвин и владеел со поголемиот дел од денешна Војводина, под власта на Кралството Унгарија. Тој е познат во српската епска поезија по својата храброст и херојство, а го нарекуваат Вук Огнениот Змеј (|Змај Огњени Вук), Вук Змејот-деспот, или едноставно Змејот; тој командувал со унгарската војска (''Црна армија'') во неколку нејзини битки против Османлиите. Се смета за ктитор на манастирот Гргетег.
1 Живот
Вук бил син на Гргур Бранковиќ и внук на деспотот Ѓураѓ Бранковиќ и Ејрене Кантакузене. Неговиот татко Гргур бил заслепен од Османлиите во 1441 година.
Со падот на српскиот деспотат во 1459 година, во почетокот Вук Гргуревиќ бил османлиски вазал, но во 1465 година стапил во служба на Матија Корвин и станал командант на српските воени одреди во Срем.
Вук се здобил со голема репутација на храброст, и го добил прекарот „Змај Огњени“, што во превод значи „Огнен змеј“. Неговото име „Вук“ значи „волк“ на српски, па затоа неговиот прекар „Змај Огњени Вук“ всушност значи „Огнен змеј волк“. Тој е херој во многу српски епски песни.
Тој се борел за Унгарците против Чесите, Полјаците, Австријците и Турците. Во 1471 година ја добил титулата деспот на Србија, а исто така стекнал голем имот во денешна Војводина, која порано му припаѓала на деспотот Ѓураѓ Бранковиќ. Меѓу неговите поседи биле Сланкамен, Купиново, Зрењанин, Беркасово, Ириг, Вршац итн.
Неговите најпознати воени напади биле оние во 1476 година, кога ја зазел Сребреница и се борел во близина на Шабац и Смедерево, и во 1480 година, кога го нападнал Сараево. Во 1479 година, заедно со Димитар Јакшиќ, тој ги предводел српските лесни коњанички ескадрили во Битката кај Лебово Поле, во близина на Зибот. Во решавачкиот момент во битката, унгарските и српските хусари го нападнале османлискиот центар и ги разбиле нивните редови, што го решило исходот на битката. Во 1481 година, тој се борел против Турците во Србија и од таму (областа околу Крушевац) донел околу 50.000 луѓе, кои биле населени во Банат, главно околу Темишвар.
Вук работел заедно со алијасот Дојчин Петар, што покажува во некои негови писма. Наследството биле осомничено неколку векови подоцна. Царската цензура предизвика секој примерок од изданието на Алманах де Гота од 1808 година да биде запленет и уништен. Всушност, канцеларијата за цензура смета дека зборот „генеалогија“ е навреда, бидејќи Бонапартите не можеле да ''произведат'' еден и тенденциозниот збор бил потиснат.
2 Поседи
Неговата територија била наречена „Мала Рашка“.
3 Титули
* „Деспот на Кралството Рашка“.
4 Наследство
Според традицијата, Вук Гргуревиќ го основал манастирот Гргетег во 1471 година. Сметан за еден од најголемите, ако не и најголеми, херои на посткосовскиот циклус на српската епска поезија, неговата вештина како лик доаѓа од неговото прикажување како херој предодреден да ги откупи гревовите на неговиот имењак и прадедо, озлогласениот предавник во косовскиот мит - Вук Бранковиќ.
Даница Раденковиќ

Даница Раденковиќ (родена на 9 октомври 1992 година во Ниш) е одбојкарска репрезентативка на Србија во женска конкуренција. Таа е одлична сетерка и мометално настапува за екипата на Казалмаџиоре.
1 Кариера
Професионалната кариера на Даница Раденковиќ започнала во сезоната 2007-2008 година, кога за прв пат настапила во српската Суперлига со екипата на Шатор од Обреновац. Таму одиграла две сезони. Во 2009 година со селекцијата на Србија до 18 години ги освоила сребрените медали на Европското првенство и на светското првенство.
Во сезоната 2009-10 настапувала за екипата на Клек Србијашума, додека во наредните две години преминала во екипата на Спартак од Суботица. Подоцна таа била дел од српската селекција до 19 години и во 2010 година го освоила сребрениот медал на Европското првенство, на кое добила награда за најдобар дриблер.
Во сезоната 2012-13 Даница Раденковиќ била ангажирана за прв пат во странство, играјќи за екипата на Река од Пјаченца, клуб кој настапувал во италијанската А1 серија. Со новиот клуб Даница го освоила и Скудетото и Купот на Италија. Во 2012 година таа ги добила и првите прозивки во сениорската репрезентација. Во следната сезона таа настапувала во 1. Германска Бундес лига со клубот на Шверинер.
Во сезонта 2014-15 Даница пристигнала во Полска и настапувала во Лигата Сиатковки Кобиет за клубот Музина. Подоцна заминала во екипата на Атом Трефт Сопот каде играла во наредната сезона. Во сезоната 2016-17 Даница се преселила во Азербејџан, бранејќи ги боите на клубот Колор Aзераил од Баку. Следната година се вратила во составот на Музина. Подоцна во сезоната 2018-19 се вратила во најкавлитетното италијанско првенство во екипата на Казалмаџиоре.
2 Награди
* Италијанско првенство: 1
: 2012-13
* Куп на Италија: 1
: 2012-13
2.1 Репрезентативни награди
* Европско првенство до 18 години 2009 година
* Светско првенство до 18 години 2009 година
* Европско првенство до 19 години 2010 година
2.2 Поединечни награди
* 2009 - Светско првенство до 18 години: Најдобар сервер
* 2010 - Европско првенство до 19 години: Најдобар сервер
* 2017 година - Супе лига: Најдобар сервер
Регалии на Србија

Србија, како и повеќето поранешни монархии во Европа, имаше круни што некогаш ги носеле нејзините владетели. Различните српски кнежевства и кралства биле организирани околу повеќе различни кралски династии. Многу од нив инвестирале во симболи на кралското семејство, што довело до бројни карактеристични круни, накит и други богатства на неверојатно богатство што преживеале до денес. Колку што е познато, постојат четири кралски круни кои некогаш ги носеле српските кралеви или принцови кои преживеале до денес, од кои само една се чува во модерна Република Србија денес.
1 Круни на Немањиќ
Накит на круната на Немањиќ се најстарите од преживеаните парчиња српска кралска регалија. Тие биле користени во церемониите за крунисување на членовите од средновековната династија Немањиќи. Круната на кралот Стефан III од 14 век се чува во манастирот Цетиње во Република Црна Гора. Друга круна која некогаш им припаѓала на средновековните српски владетели се чува во ''Кајзерлихе Шацкамер'' (Царската ризница) во Виена, Австрија. Исто така, во ''Кајзерличе Шацкамер'' се пронајдени уште две круни кои некогаш ги носеле членовите на средновековната династија Немањиќ; од кои еден подоцна му се припишува на Стивен Боцкаи. Заедно со нив е и златна мантија (тока) од непознато потекло за која се верува дека Србите ја заробиле од Османлиите во Брашов.
2 Круна на Караѓорѓевиќи
Накитот на круната на Караѓорѓевиќи е создаден во 1904 година за крунисувањето на кралот Петар I. Парчињата биле изработени од материјали кои вклучувале бронза земена од топот Караѓорѓе користен за време на Првото српско востание. Овој гест бил симболичен бидејќи 1904 година беше 100 -годишнината од тоа востание. Регалијата е изработена во Париз од познатата компанија за накит на браќата Фалисе и моментално е единствената српска круна што се чува на територијата на Република Србија.
3 Регалии
Српските кралски регалии на Караѓорѓевиќ се состојат од следново:
* Кралска круна (позната и како Круна Караѓорѓевиќ), со детали како што е српскиот грб
* Кралски шар
* Кралски жезол
* Кралска тока од мантија
* Кралска мантија
Круната, жезолот и шарот се украсени со скапоцени камења пронајдени во Србија и емајлирани во националните бои црвена, сина и бела. Кралската мантија е изработена од виолетово кадифе, извезена со злато и обложена со крзно од голема ласица.
4 Галерија
5 Поврзано
* Историја на Србија
* Кралство Србија
Топчидерски Езера

Топчидерските Езера се најмалите белградски вештачки езера на територијата на општината Савски венац, кои течат низ Топчидер и се наоѓаат на околу 4,5 километри од центарот на Белград.
1 Одлики и историјатот
Уште во времето на владеење на кнезот Милош Обреновиќ Топчидер станал најзначајното место во околината на Белград, а неговиот посебен шарм го сочинувале трите мали вештачки езера кои се полнат со вода од Топчидереската чешма. Најмалото езерце се наоѓа во подрачје со густа шума, па затоа во текот на целата година е под сенка и водата од него оди директно во Топчидерската река. Средното езеро по големина е воедно и најдлабоко од сите Топчидерски езера, а во неговата средина се наоѓа мал вештачки остров од камења. Третото и најголемо Топчидерско езеро е во форма на ''осумка'' и над него се наоѓа дрвен мост. Во најголемото езеро нема риба, што е голема штета, бидејќи со вода се полни од бистар поток кој никогаш не пресушува преку Топчидерската чешма, додека во најмалото и средното езеро има риби, патки и гуски, но риболовот е забранет. Сите езера се уредени со утврден брег и се дел од стариот белградски парк-излетиште Топчидер.
2 Галерија
Преконошка Пештера

Преконошка Пештера е пештера во источна Србија. Пештерата е оддалечена околу 5 километри од Сврљиг, во близина на селото Преконога. Пештерата се наоѓа на околу 700 метри надморска височина. Над влезот се наоѓа вертикален варовнички отсек, кој е висок околу 20 метри, а под него голем сипар кој се спушта сè до дното . Накитот во оваа пештера е многу разновиден и богат. Во Преконошката Пештера е откриено праисториско орудие, врз основа на што се заклучува дека во неа живееле пештерски луѓе.
1 Галерија
Пештера Коренатац

Пештерата во клисурата Коренатац е пештера која се наоѓа кај селото Горња Каменица, општина Књажевац, позната е како врела пештера со должина од 218 метри. Се состои од повеќе пештерски канали со различни нивоа и дворани во кои имало значителни одронувања. Пештерата Коренатац е активна, врела пештера чиј влез се наоѓа на излезот од Трговишки Тимок од клисурата по која пештерата и го добила името. Влезот на пештерата се наоѓа под магистралниот пат Књажевац - Кална - Пирот, а може да му се пристапи по спореден, макадамски пат за Кална. Влезот во пештерата Коренатац се наоѓа на 330 метри надморска височина, од десната страна на нивото на Трговишки Тимок, во клисурата Коренатац. Клисурата е долга 5,5 километри, а започнува по ерозивното проширување на Трговишки Тимок во котлината во која се наоѓа населбата Кална. Геолошката градба на околината на пештерата е многу разновидна и сложена. Десната страна на сливот на Трговишки Тимок е изградена од палеозојски шкрилци и пермиски песочник. Низводно од Кална, кон Горња Каменица, се наоѓа тесна зона на баремски масивни и банковити варовници, од десната страна на долината и зоната на аптски варовници, од левата страна.
1 Истражување
Прелиминарните истражувања на пештерата Коренатац укажуваат дека се работи за активна врелска пештера развиена на најмалку три нивоа, кои ги издвојуваме како посебни морфолошки целини. Првата целина, односно првото ниво на пештерските канали, го претставува нивото на карстниот издан, односно нивото на водата кое се појавува во влезниот дел на пештерата. Втората целина е главно претставена со суви поврзувачки канали и дворани во кои има значително одронување на блоковите од таванот и која на неколку места е поврзана со првата, потопената зона. Влезот во пештерата Коренатац е со неправилна трапезоидна форма, широк 7 метри. На влезот во пештерата формирано е помало езеро од кое водата истекува кон коритото на Трговишки Тимок. По преминувањето на езерото зад браната се доаѓа во проширување кое претставува главниот пештерски канал во овој дел од пештерата, со просечна широчина од 3-4 и височина до 4 метри.
Предраг Милетиќ

Предраг Милетиќ (Ниш, 26 септември 1952 година) е српски театарски, филмски и телевизиски актер.
1 Приватен живот
Предраг Милетиќ е роден во Ниш, во СФР Југославија. Неговата мајка Ружица Милетиќ (роденото Илиќ) била домаќинка, а татко му бил познатиот поручник Владимир Милетиќ (1919-2010), југословенски разузнавачки офицер, добитник на бројни одликувања, меѓу кои и два медали за храброст. Неговото име го носи улицата во Сичево каде живеел Владимир Милетиќ. Предраг има една сестра, Славица. Како дете, Предраг живеел во Ниш со своето семејство, а се преселил во Белград за да студира на Факултетот за драмски уметности. Оженет е со сопругата Гордана и има два сина кои исто така се занимаваат со театар, Вук, продуцент и менаџер во културата и уметноста, и Тадија, драматург и режисер.
2 Образование
По завршувањето на гимназијата се запишал во драмското студио во Народниот театар во Ниш. По завршувањето на студиите продолжил со стручното усовршување и една година поминал во професионалниот ангажман на Нишкиот народен театар. Дипломирал на Факултетот за драмски уметности во Белград, во класата на професорката Огњенка Милиќевиќ, со асистентот Владимир Јевтовиќ. Стручно се усовршувал на семинарите на Олга Сковран и Ева Рут-Ронен од Кралската академија за драмски уметности во Лондон.
4 Кариера
Постојано е вработен во Народниот театар во Белград од 1985 година. Првата главна улога во театарот ја игра во претставата „Ла мама“, улогата на Антонио, на Театарот на Теразиите во Белград. Глумел во над шеесетина домашни и странски серии и филмови и е единствениот глумец на Народниот театар кој истовремено бил ангажиран и во оперскиот и во драмскиот сектор. Автор е на книгата ''Со велосипед до Хиландар'', во која го опишува своето патување од Белград до манастирот Хиландар на Света Гора, во друштво на неговиот кум, познатиот српски соло пејач, Оливер Њега. Од 2014 година е претседател на управниот одбор на Куклениот театар „Пинокио“, а од 2015 до 2018 година бил претседател на програмскиот совет, а од 2019 г. е избран за селектор на Меѓународниот фестивал на монодрама и пантомима во Земун.
4 Кариера
Предраг Милетиќ во текот на својата кариера глумел во повеќе од сто театарски претстави, филмови, опери и серии. Некои од најпознатите дела се претставени во лиота.
4.1 Филмови
*''Балкан Експрес'' (1983)
*''Како да го засмеете господарот'' (1988)
*''Балкан експрес 2'' (1988)
*''Свето место'' (1990)
4.2 Телевизија
*''Седум секретари на СКОЈ'' (1981)
*''Самрак'' (1983)
*''Венеријанска раја'' (1982)
*''Сив дом'' (1986)
*''Вук Караџиќ'' (1986)
*''Другарка министерка'' (1989)
*''Крај на династијата Обреновиќ'' (1995)
*''Не верувај на жената која пуши гитанес без филтер'' (1995)
*''Грозница од саботна вечер'' (1997)
*''Горки плодови'' (2008)
*''Принудно слетување'' (2012)
*''Звездара'' (2015)
*''Камионџии д. о. о.'' (2021)
4.3 Претстави
*''Ла мама'' (1979)
*''Спортинг Лајф'' (1979)
*''Го убија кнезот'' (1983)
*''Кањош Мацедоновиќ'' (1989)
*''Мушичка'' (1993)
*''Кротењето на опаката'' (1993)
*''Побратим'' (1994)
*''Развоен пат на Бора Кројачот'' (1995)
*''Голема драма'' (2002)
*''Зајачки насип'' (2004)
*''Ребека'' (2012)
Катарина Гардијан

Катарина Ина Гардијан (Белград, 26 ноември 1992 година) е српска поп-фолк пејачка.
1 Биографија
Катарина Гардијан е родена на 26 ноември 1992 година во Белград. Од својата осумнаесетта година настапува со својот бенд низ регионот. Таа е студент на Музичката академија во Белград. На деветнаесетгодишна возраст учествувала во „Првиот глас на Србија“, а во сезоната 2013/14 година и во музичкиот натпревар „Ѕвездите на Гранд“.
Во 2016 година, Катарина го снимила својот прв сингл наречен „Опрез“. Во 2017 година сними видео за баладата „Овие ноќи“. Потоа, истата година, ги објавила песните „24 дена“ и „Злобна кралица“. Првите соработки ги има со Кристијан Тудор и песната „Ако не сакам“, а најголемиот успех на Ина досега е песната со Милан Станковиќ наречена „Све што nemame“.
Во јуни 2018 година, Ина најави ЕР наречено „Прва дама“ во соработка со ''ИДЈ продукција.'' Објавени се песните „Откинувам“ и „Дојди“. Потоа ја објави насловната песна „Прва дама“.
2 Дискографија
2.1 ЕР
*''Прва дама'' (2018)
2.2 Видеографија
Спот, Година, Режисер
''Опрез'', 2016, TOXIC ENTERTAINMENT
''Ове ночи'', 2017, TOXIC ENTERTAINMENT
''24 дана'', 2017, TOXIC ENTERTAINMENT
''Зла краљица'', 2017, TOXIC ENTERTAINMENT
''Ако будем хтела'', 2017, TOXIC ENTERTAINMENT
''Све што не смемо'', 2017, TOXIC ENTERTAINMENT
''Откидам'', 2018, NN Media
''Доџи'', 2018, NN Media
''Прва дама'', 2018, NN Media
''Крила сломљена'', 2021, Душан Јауковиќ
2.3 Песни
* Внимание (2016)
* Овие ноќи (2017)
* 24 дена (2017)
* Злобна кралица(2017)
* Ако не сакам (со Кристијан Тудор) (2017)
* Се што немаме (со Милан Станковиќ) (2017)
* Откинувам (2018)
* Дојди (2018)
* Прва дама (2018)
Голем Галијаш

Голем Галијаш или само Галијаш е канал кој е претворен во езеро на Голем Воен Остров во Белград.
1 Опис
Заедно со Мал Галијаш е значајно природно место за мрестење на рибите. Со текот на времето, Големиот Галијаш бил отсечена од Дунав и делотворно се претворил во езеро, со површина од 0,24 km2 и главна област за птици и мрестење на риби. Неговата должина е околу 800 m, ширина до 30, а длабочина до 2 m. Меѓутоа, во сушни години, езерото целосно се исцедува и го оштетува затворениот екосистем околу него. За да се заштити рибата од рибокрадци при мрестење, на влезот во Галијаш е поставен голем понтонски мост, под кој рибите кога ќе достигнат одредена големина поминуваат и пливаат во реката.
Следниве водни растителни видови се наведени во каналот Голем Галијаш: ''Phragmites communis, Typha latifolia, Scirpus lacustris, Carex sp., Sparganium emersus, Juncus sp., Butomus umbellatus, Allisma plantago aquatica, Potamogeton Natanphytogetersum, Salvinia natans, Azolla sp., Spirodela polyrhisa, Salix alba, Populus alba, Amorpha fruticosa, Xantium sp., Datura sp.'' и ''Polygonum sp'' .
Набројани видови на местото на Голем Галијаш вклучуваат дунавска паклара, американски џуџест сом, главоча пескара, тркачи и круглака, гргеч, крап, штука, бабушка, деверика, црноока деверика, клен, плашица, буцов, црвеноперка, јаз и сончица.
Бела Река (езеро)

Бела Река е вештачко езеро кое се наоѓа во општина Вождовац во градот Белград. Се наоѓа во подножјето на планината Авала во населбата Рипањ во Колонија, на околу 26 од центарот на Белград . Површината на езерото е 2,16 хектари, долго е 410 метри, а максималната ширина на езерото е 102 метри.
1 Историја
Езерото Бела река е создадено во 1988 година со изградба на брана. Поради специфичната локација, во подножјето на планината Авала, браната е направена за да се заштитат куќите и железничките пруги од поплави кои се вообичаени во оваа област, особено пред крајот на зимата по топењето на снегот и во пролетта за време на врнежливите сезони.
2 За езерото
Бела река е едно од најчистите езера во Шумадија, каде на секои две недели се врши хемиска и бактериолошка контрола на квалитетот на водата. Во текот на летото температурата на водата достигнува 16 °C, а во текот на пролетта и есента температурата е од 8 °C до 10 °C. Поради климата на приземниот слој на воздухот, во текот на зимата на езерото се формира мраз со дебелина од 30 до 40 сантиметри и трае 2-3 месеци. Риболовното друштво, кое се грижи за езерото, прави дупки во мразот во текот на зимата за воздух и редовно ги храни рибите. Има делови од брегот на реката кои се прилично стрмни и непристапни поради големиот број дрвја, каде што има претежно места за риболов, но и рамни делови, погодни за екскурзии, капење или одмор во природа. Брегот на езерото е опремен со клупи, маси и корпи за отпадоци, а голем е бројот на излетници и рибари. Езерото Бела река е омилено за капење на мештаните од Рипањ и околните населени места, иако на езерото нема спасители, а капењето е забрането. За флората и фауната на ова место се грижи Спортско-риболовниот клуб Рипањ, кој се грижи за оваа оаза од нејзиното основање во 1996 година. До езерото се стигнува преку патот Авала, на патот кон селото Рипањ .
3 Риболов на езерото
Езерото Бела Река е една од омилените дестинации на рибарите, бидејќи риболовната сезона е отворена во текот на целата година, освен во зима. На езерото има голем број рибочувари кои го спречуваат криволовот, а се практикува и спортски риболов за кој е потребна дозвола. Езерото е редовно порибено и содржи голем број на видови риби: крап, сом, костур, црвеноперка, платика, клен и гргеч . На брегот има и рефлектори, кои им овозможуваат на рибарите да ловат риба во текот на ноќта. Покрај за риболов, неколку нуркачки клубови го користат ова езеро за свој тренинг.