Франческо Коко

Франческо Коко (роден на година) — поранашен италијански фудбалер кој играл како дефанзивец. Иако природно бил на десната страна, тој играл како лев крилен бек (неговата омилена позиција) или, почесто, како лев бек. Тој настапувал во Милан и Интер, а исто така поминал една сезона во Барселона. Во својата рана кариера, Коко покажал многу ветувања и се сметал за можен наследник на Паоло Малдини; сепак, тој не успеал да ги оправда очекувањата.
Коко освоил две титули во Серија А и ја претставувал Италија на Светското првенство во фудбал во 2002 година.
1 Клупска кариера
Роден во Патерно, Коко го поминал поголемиот дел од својата клупска кариера во миланските клубови; прво со Милан помеѓу 1993 и 2002 година, а подоцна со Интер помеѓу 2002 и 2007 година; тој ја поминал сезоната 2001-02 како позајмен во ФК Барселона, со генерално солидни перформанси (исто така имал позајмици со Виченца Калчо и Торино). Тој бил дел од тимовите на Милан кои ја освоиле Серија А во 1995–96 и 1998–99.
Во 2002 година, Коко потпишал со Интер како дел од договорот за размена на Кларенс Сидорф, трансфер вреден 28 милиони евра. И покрај тоа што стигнал до полуфиналето на Лигата на шампионите 2002-03 и го освоил Купот на Италија 2004-05, магијата на Коко во Интер била уништена од повреди. Коко оттогаш дава интервјуа во која изјавува дека Интер направил грешка со тоа што му дозволил да оди на операција на грбот во ноември 2003 година, велејќи му дека ќе биде надвор од теренот не повеќе од еден месец. На крајот морал да се опорави две години. Во 2005-06, тој бил позајмен во Ливорно, откако одбил трансфер во Њукасл Јунајтед и покрај тоа што играл пријателски натпревар против Јединг ФК каде што импресионирал со победата на домашен терен од 5-0. Играл една сезона во Ливорно, а по позајмицата се вратил во Интер. Во текот на летото 2006 година, тој се обидел да најде нов клуб, но на крајот сите преговори пропаднале и Коко останал во Интер.
Во јануари 2007 година, тој му се приклучил на англискиот клуб Манчестер Сити на проба, но по три дена клубот му кажал дека не е во нивните планови. Подоцна англиските весници тврделе дека Манчестер Сити повеќе не бил заинтересиран за него бидејќи се појавил на тренинг пушејќи цигара. По позајмица во Торино за сезоната 2006-07, тој се вратил во Интер во првиот дел од летото, но взаемно го раскинал својот договор со клубот од Милано на 7 септември 2007 година Подоцна Коко ја објавил својата намера да го напушти фудбалот за да продолжи со актерска кариера и покрај гласините за интерес на страните од МЛС, Њу Ингланд Револуција и Њујорк Ред Булс.
2 Меѓународна кариера
Коко настапувал за селекцијата на Италија до 18 години на Европското фудбалско првенство до 18 години во 1995 година и за репрезентацијата на Италија до 21 години во квалификациските фази на Европското првенство во фудбал за играчи под 21 годин во 1996 и 1998 година, играјќи исто така во последното коло во успешната кампања во 2000 година под менаџерот Марко Тардели. Исто така, Коко играл за победничкиот тим на Италија до 23 години на Медитеранските игри во 1997 година.
Целосното деби на Коко за фудбалската репрезентација на Италија дошло во победата со 3–0 против Романија, на 7 октомври 2000 година, во квалификацискиот натпревар за Светското првенство 2002 година под водство на Џовани Трапатони. Тој исто така играл за Италија во Светското првенство во фудбал во 2002 година, а последен пат бил повикан за репрезентацијата во септември 2002 година. Со ''аѕурите'' остварил вкупно 17 натпревари.
3 Стил на игра
Коко бил брз, физички и тактички разноврсен играч, кој првенствено бил распореден како офанзивен бек или како крилен бек, поради неговата истрајност и брзина на работа, како и неговите одбранбени и офанзивни атрибути. Иако природно играл со десна нога, тој исто така бил способен да игра и на десно и на лево крило, и бил познат по неговата силна борба, физичка, одлучност и способност за вкрстување со двете нозе. Поради неговото темпо, издржливост, умешност и техника, тој повремено бил користен и како широк играч од средниот ред во формација 3–5–2 или 3–4–3. И покрај неговиот талент, тој често бил склон на повреди и неконзистентен, додека имал тежок карактер и немал дисциплина надвор од теренот; неговите шанси честопати биле ограничени и на клупско и на меѓународно ниво, поради присуството на Паоло Малдини на неговата позиција, кого Коко првично се сметал да го замени како стартен лев бек на Милан и Италија.
4 Надвор од теренот
Коко не бил само фудбалер, туку и стопанственик. Заедно со неговиот татко Антонио поседуваат продавници, а тој има своја етикета за облека наречена „Урбан 77“. Коко е славна личност во Италија и е добро позната на забавите и општеството во Италија. Тој го напишал и предговорот за неодамна објавената книга ''Mio marito è un calciatore'' (''Мојот сопруг е фудбалер''). Коко исто така славно имал долга врска со италијанската глумица, шоу-девојка и модел Мануела Аркури.
По неговото пензионирање од професионалниот фудбал, Коко изјавил дека е заинтересиран да продолжи со актерска кариера и прифати да се појави во ''L'Isola dei Famosi'', италијанската славна адаптација на ТВ форматот ''Survivor'', која доброволно ја напуштил неколку дена по почетокот.
5 Почести
5.1 Клупски
; Милан * Серија А (2): 1995–96, 1998–99
* Копа Италија (1): 2004–05
5.2 Меѓународни
; Италија
* УЕФА Европско првенство до 21 година (1): 2000 * Медитерански игри (1): 1997 г