procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Голема океанска друмска трка „Кедел Еванс“ 2018

Голема океанска друмска трка „Кедел Еванс“ 2018 — 4. издание на велосипедската еднодневна трка Голема океанска друмска трка „Кедел Еванс“, која се одржала на 28 јануари како втор настан во сезоната на Светската турнеја. Вторпат била вклучена во календарот на Светската турнеја.
Австралискиот возач Џеј Мекарти бил на чело на 24-члена група на целта и ја освоил трката, пред Италијанецот Елија Вивијани од екипата на второто место, додека Јужноафриканецот Дарил Импи го заокружил подиумот за .
1 Екипи
Бидејќи трката била додадена на Светската турнеја во 2017 година, сите UCI World Tour екипи биле поканети на трката, но не биле обврзани да учествуваат. Поради тоа, дванаесет од осумнаесетте екипи настапиле на трката. Дополнително, три професионални континентални екипи се натпреварувале, додека австралиската национална екипа ја заокружила главната група од 16 екипи.
2 Поредок
2.1 Завршен пласман
Црква „Св. Атанасиј“ - Бохула

Свети Атанасиј — главна селска црква во селото Бохула.
Црквата е сместена во долниот дел на селото, под самото сретсело.
1 Историја
Црквата е изградена и зографисана во 1879 година. Ова го пишува во натписот над јужната врата од внатре и кој гласи:
„Ктитори и приложници Димко Иереа, Ризо Ното Неде Гоџобашија Стоја Атанаси Митруши Вангелович от село Терново Никола питроп Темелко мали големи из руку братија Ваггели Никола Костадини Атанасович зуграфа от село Крушево в лето 1879 декември 20“
2 Архитектура
Црквата претставува трикорабна, со тремови од јужната и од западната страна. Внатре корабите се покриени со дрвени таваници и се обоени.
2.1 Фрескоживопис
Црквата е живописана во 1879 година, истата година кога е завршена, а царските двери кои се наоѓаат на иконостасот се изработени во копаница од 1870 година од непознат автор, а годината е запишана на левото крило во долниот дел. Имаат сличности со дверите во селската црква во Бунарче. На иконостасот има икони од век, изработени од Петре Дебранец од село Тресонче.
На јужниот ѕид е едноставната композиција „Страшниот суд“. Во просторот на прозорците се насликани „Св. Мина“, „Св. Сава“, „Св. Ѓорги Јанински“, „Св. Тодор“, „Св. Трифун“ со срп и „Св. Нестор“.
Во главниот кораб се насликани четворицата евангелисти. На северниот ѕид се сместени: „Врачарката“, „Св. Илија“ на колосници, Христос пред Пилат, Ругање Христово, Распетие, Погребение Христово и Воскресение Христово. Во втората зона се композициите: Јуда се беси, Предавство Јудино и Тајната вечера.
Во третата зона се неколку сцени: двајца светци примаат грозд од еден човек, Воскресение Лазарево и Влегување во Ерусалим.
Во другите простории на прозорците се претставени Св. Теодор, Св. Варвара. Св. Екатерина, Св. Меркурија и уште еден неидентификуван светец. Исус Христос е насликан во проскомидијата а во олтарната апсида Св. Василиј Велики, Св. Јован Златоуст, Св. Јован Богослов и Св. Кирил Александриски. Над овие архијереи е Богородица Ширшаја.
Во нишата на ѓаконикот е насликан архиѓакон Стефан. На западниот ѕид е претставен Св. Игнатиј со два лава, Св. Зосим и Марија Еѓипќанка и Страданието на Св. пророк Исаија.
3 Галерија
4 Поврзано
* Бохула
* Повардарска епархија
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Ваташка парохија
Руби Гентри (филм од 1952)

Руби Гентри (англиски: ''Ruby Gentry'') - американски филм од 1952 година, во режија на Кинг Видор, според сценариото на Силвија Ричардс, засновано врз расказот на Артур Фиц-Ричард. Главните улоги ги играат: Џенифер Џонс, Чарлтон Хестон, Карл Малден, Том Тали, Џејмс Андерсон и Бернард Филипс. Филмот е одлична мелодрама во која режисерот ја обработува несреќната судбина на една посебна девојка во патријархална и малограѓанска средина во која положбата на поединецот зависи од класата и потеклото.
1 Синопсис
Д-р Саул Манфред (го игра Филипс) се присетува на бурниот живот на убавицата од американскиот Југ, Руби Кори, подоцна позната како Руби Гентри (ја игра Џонс). Родена и порасната во скромно семејство, Руби е лудо вљубена во згодниот Боук Текман (го игра Хестон), момче со сосема различен општествен статус. Тој не е рамнодушен кон Руби, но како потомок на богато и влијателно семејство, сака да се ожени со девојка од својот општествен круг. Откако ќе му умре сопругата, богатиот Џим Гентри (го игра Малден) ја бара Руби за жена и таа ја прифаќа понудата. Но, нивниот брак предизвикува бројни озборувања и набргу, сите пријатели го напуштаат Џим. Еден ден, Џим случајно паѓа од бродот и потонува во морето, а за неговата смрт е обвинета Руби, која е единствениот сведок на настанот...
Список на фармацевтски научни списанија

Ова е список на научни списанија кои објавуваат статии од фармацевтските науки.
*''Advanced Drug Delivery Reviews''*''Current Drug Metabolism''*''Drug Delivery''*''Drug Development and Industrial Pharmacy''*''European Journal of Pharmaceutical Sciences''*''European Journal of Pharmaceutics and Biopharmaceutics''*''Expert Opinion on Biological Therapy''*''Expert Opinion on Drug Delivery''*''Expert Opinion on Drug Discovery''*''Expert Opinion on Drug Metabolism & Toxicology''*''Expert Opinion on Drug Safety''*''Expert Opinion on Emerging Drugs''*''Expert Opinion on Investigational Drugs''*''Expert Opinion on Medical Diagnostics''*''Expert Opinion on Pharmacotherapy''*''Expert Opinion on Therapeutic Patents''*''Expert Opinion on Therapeutic Targets''*''Health Economics''*''Indian Journal of Pharmaceutical Sciences''*''International Journal of Clinical Pharmacy''*''International Journal of Geriatric Psychiatry''*''International Journal of Medical Sciences''*''International Journal of Pharmaceutics''* ''''
* ''Journal of Controlled Release''
* ''Journal of Pharmacy and Pharmaceutical Sciences''
* ''Journal of Pharmacy Practice and Research''
* ''Molecular Pharmaceutics''
* ''The Pharmaceutical Journal''
* ''''*''Pharmacognosy Communications''*''Pharmacognosy Magazine''*''Pharmacognosy Research''*''Pharmacognosy Reviews''*''Pharmacotherapy''*''Phytotherapy Research''*''Scientia Pharmaceutica''
Замалек Спортинг Клуб

Замалек Спортинг Клуб е египетски фудбалски клуб со седиште во Гиза, Египет. Моментално се натпреварува во Премиер лигата на Египет, највисокот ниво на египетскиот фудбал.
Клубот е основан на 5 јануари 1911 година како Каср Ел Нел, и првично бил предводен од белгискиот адвокат Жорж Марзбах. Подоцна клубот уште неколкупати го променил своето име во Ел Мохталат во 1913 година, па во Клуб на Кралот Фарук во 1941 година, за конечно да го добие денешно име Замалек СК во 1952 година.
Замалек никогаш не испаднале во втората лига на Египет. Досега клубот има освоено 12 национални првенства, 25 национални купови како и 3 суперкупа. Гледано на континантално ниво, Замалек има освоено повеќе трофеи под покровителство на КАФ од било кој друг африкански клуб во дваесеттиот век. Клубот има 5 титули во Лигата на шампионите, 3 титули во Суперкупот на КАФ и 1 титула во Африканскиот Куп на победниците на куповите. Исто така, Замалек има освоено 2 титули во Афроазискиот куп.
Замалек е моментално без стадион, па својте домашни натпревари моментално ги игра на Меѓународниот стадион во Каиро. Боите на клубот се белата и црвената. Домашниот дрес се состои од бела маичка со две хоризонтални црвени ленти и бели шорцеви.
1 Титули
1.1 Национални
* Египетско првенство : 14
: 1959–1960, 1963–1964, 1964–1965, 1977–1978, 1983–1984, 1987–1988, 1991–1992, 1992–1993, 2000–2001, 2002–2003, 2003–2004, 2014–2015, 2020/21, 2021/22
* Фудбалски куп на Египет : 25
: 1922, 1932, 1935, 1938, 1941, 1943, 1944, 1952, 1955, 1957, 1958, 1959, 1960, 1962, 1975, 1977, 1979, 1988, 1999, 2002, 2008, 2013, 2014, 2015, 2016
* Суперкуп на Египет : 3
: 2001, 2002, 2016
1.2 Регионални
* Лига на Каиро : 13
: 1922–1923, 1929–1930, 1931–1932, 1939–1940, 1940–1941, 1943–1944, 1944–1945, 1945-1946, 1946–1947, 1948–1949, 1950–1951, 1951–1952, 1952–1953
1.3 Африкански
*КАФ Лига на шампиони : 5
: 1984, 1986, 1993, 1996, 2002
*КАФ Суперкуп : 3
: 1994, 1997, 2003
*Африкански Куп на победниците на куповите : 1
: 2000
1.4 Светски
*Афроазиски куп : 2
: 1987, 1997
2 Играчи
2.1 Моментален состав
<sup></sup>
2.2 Познати поранешни играчи
* Гамал Абделхамид
* Хасан Шехата
* Таха Басри
* Хазем Емам
* Гамал Хамза
* Ибрахим Саид
* Ахмед Хосам Мидо
* Шикабала
* Амр Заки
* Џуниор Агого
* Алдо Стела
* Рами Шабан
* Емануел Амунеке
* Разак Омотојоси
* Сумаила Кулибали
* Јамен Бен Зекри
Херцогов бабјак

Херцогов бабјак или херцогов лопен (науч. ''Verbascum herzogi'') — местен македонски флористички ендемит од семејството Струпници (''Scrophulariaceae''). Расте исклучиво во клисурата на Црна Река низ Мариово и во пошироката околина на Прилеп (Плетвар, Козјак и Сивец).
Стојан Петрушевски

Стојан Петрушевски (роден на 10 декември 1964 година во Скопје) ― македонски поранешен ракометар кој играл главно за Вардар Ватростална. Последниот негова играчка екипа била РК Вардар Ватростална во 2003 година. Во 2002 тој станал помошник тренер на РК Вардар. Во 2005 година тој станал селектор на македонската младинска репрезентација. Тој исто така има играно за сениорската ракометна репрезентација.
Митко Панов

Митко Панов (р. 1963 година во ) — македонски филмски режисер. Дипломирал режија на Филмската школа во Лоѓ, Полска. Панов живее во САД, а поседува македонско и швајцарско државјанство.
1 Филмографија
* 2018 - „Сведок“ (долгометражен) * 2010 - „Војната заврши“ (долгометражен)
* 2002 - „Другари“ (документарен)
* 1998 -„Ливада“ (краткометражен)
* 1993/94 - „Бериќет“ (креативен документарен)
* 1986/87 - „Леб и Сол“ (креативен документарен)
* 1986 - „Со кренати раце“ (краткометражен)
Кривопаланечка Каза

Кривопаланечка каза била каза во Македонија во состав на Отоманското Царство, третостепена административно-управна единица, која постоела во 19 век. Била дел од Скопскиот санџак, кој пак бил дел од Косовскиот вилает). Центарот на казата бил во Крива Паланка, каде што престојувал османлискиот чиновник кајмакам. Географски ги опфаќала областите околу сливот на Крива Река, а покрај административниот центар, опфаќала 47 села. Кривопаланечката каза била една од најмалите кази во царството, а етнички една од најкомпактните, бидејќи во казата живееле речиси само Словени, а муслимани имало само во Крива Паланка, од кои речиси сите биле Турци.
Орден на заслуги за народот

Орден на заслуги за народот (словенечки: Red zaslug za ljudstvo; српски: Орден заслуга за народ) бил орден за одликување во СФРЈ во три реда.
Орден на заслуги за народот од прв, втор и трет ред се ордени кои ги вовело претседателството на АВНОЈ на 9 јуни 1945 година, заедно со Медал за заслуга за народот. Одликувањето се доделувало „''за посебни заслуги во изградбата на социјализмом и социјалистичките самоуправни односи, за организирање и зацврстување на општонародната одбрана, сигурноста и независноста на земјата, како и за заслуги во областа на стопанството, науката и културата''“.
Автор на Орденот на заслуги за народот како и за Медал за заслуга за народот бил сликарот Ѓорѓе Андреевиќ Кун.
Со Законот за измени и допоплнувања на законот за одликување на СФРЈ од 1 март 1961 година извршена е измена на називот на орденот, и од тогаш орденот ги имал следниве редови:
*''Орден на заслуги за народот со златна ѕвезда'' (претходно Орден на заслуги за народот од I ред) - единаесетти според важност во редот на југословенските одликувања
*''Орден на заслуги за народот со сребрени зраци'' (претходно Орден на заслуги за народот од II ред) - дваесетти според важност во редот на југословенските одликувања
*''Орден на заслуги за народот со сребрена ѕвезда'' (претходно Орден на заслуги за народот од III реда) - триесетти според важност во редот на југословенските одликувања.
Доделувањето на ордените и медалите започнало веднаш по нивното усвојување. До 31 декември 1985 година биле доделени вкупно 5.668 Ордени на заслуги за народот со златна ѕвезда (I ред), 39.534 Ордени на заслуги за народот со сребрени зраци (II ред), 282.864 Ордени на заслуги за народот со сребрена ѕвезда (III ред), како и 430.666 Медали за заслуга за народот.
0.1 Изглед на ордените
Орден на заслуги за народот со златна ѕвезда, Орден на заслуги за народот со сребрени зраци, Орден на заслуги за народот со сребрена ѕвезда
''Изглед''''Лента''
The Philly Kid

The Philly Kid е американски акционен филм од 2012 година, во режија на Џејсон Конери во кој главните улоги ги толкуваат Вес Чатам и Девон Сава.
1 Содржина
По десет години во затворот во Луизијана откако бил погрешно осуден за напад и убиство на полицаец, НСАА борачот и шампион Дилан Мегваер е пуштен на слобода. Враќајќи се во неговиот дом во Батон Руж Луизијана, се среќава со неговиот пријател Џејк кој е во длабока неволја со коцкарски долгови, а Дилон се согласува да го исплати неговиот долг борејќи се во кафез. Компликации се случуваат со офицерот кој го уапсил Дилон, корумпиран полицаец, новата девојка на Дилон, и промотори на борбите. Неговите проблеми се поврзуваат со неговите победи; на крајот системот бара да фрли рака.
Жан Рено

Жан Рено (франц. Juan Moreno y Herrera Jiménez; Казабланка, 30 јули 1948) — француски глумец со шпанско потекло.
1 Животопис
Бегајќи од режимот на Франко, родителите на Жан Рено се преселиле во Казабланка, каде што се родил Жан. Од Мароко, тие се преселиле во Франција, каде што тој ја започнал својата глумечка кариера.
2 Филмска кариера
Жан Рено го открил Лик Бесон кој му понудил улога во филмот „Големото синило“. Потоа следувале филмовите „Леон професионалецот“ и „Никита“. Рено соработувал со речиси сите великани на францускиот филм, како: Жерар Депардје, Кристијан Клавје, Франсис Вебер, Жан-Мари Поаре и Матје Касовиц. Трипати бил номиниран за наградата „Цезар“ во категоријата за најдобар глумец - двапати за главна машка улога (во „Леон профеционалецот“ и „Посетители“), а еднаш за споредна улога (во „Големото синило“).
Тој е еден од ретките француски глумци кој остварил успешна кариера во Холивуд, глумејќи во повеќе филмски хитови: „Невозможна мисија“ со Том Круз, „Годзила“ со Метју Бродерик, „Ронин“ со Роберт де Ниро, „Пинк Пантер“ со Стив Мартин и „Кодот на Да Винчи“ со Том Хенкс. Тој ја одбил улогата на Морфеус во филмот „Матрица“ за да игра во филмот „Годзила“, кој многу полошо поминал кај публиката. Посебно е популарен во Јапонија.
Вроден имунолошки систем

Вроден имунолошки систем или неконкретен имунолошки систем ги вклучува имунолошките механизми кои се присутни во организмот уште од раѓање.
1 Анатомски бариери
Анатомска бариера, Дополнителни одбранбени механизми
Кожа, Пот, десквамација, органски киселини<ref
Гастроинтестинален тракт, Перисталтика, желудочна киселина, жолчни киселини, дигестивни ензими,тиоцијанат,<ref дефензини,<ref цревна флора<ref
Респираторни патишта и бели дробови, Мукоцилијарен елеватор, сурфактант,<ref дефензини<ref
Назофаринкс, Мукус, плунка, лизозим<ref
Очи, Солзи<ref
Анатомските бариери вклучуваат физички, хемиски и биолошки бариери. Епителните површини формираат физичка бариера која е непропустлива за повеќето инфективни агенси, и делува како прва линија на одбрана против инвазивните организми. Десквамацијата на епителот на кожата исто така помага да се отстранат бактериите и другите инфективни агенси кои адхерираат на епителната површина. Недостигот на крвни садови и неможноста на епидермисот да задржува влага, присуството на лојни жлезди во дермисот создаваат средина која е непогодна за опстанок на микробите. Во гастроинтестиналниот и респираторниот тракт, движењето поради перисталтиката односно цилиите, помага да се отстранат инфективните агенси. Исто така, мукусот ги задржува инфективните агенси. Цревната флора може да ја превенира колонизацијата на патогени бактерии преку секреција на токсични супстанции или преку конкуренција со патогените бактерии за хранливи материи или за поврзување со клеточните површини. Солзите и плунката вршат измивање што превенира инфекции на очите и устата.
2 Клетки
Сите бели крвни клетки се познати како леукоцити. Леукоцитите се разликуваат од останатите клетки во организмот во тоа што не се силно поврзани со одреден орган или ткиво; како резултат на тоа, нивната функција е слична со независните, едноклеточни организми. Леукоцитите се способни да се движат слободно и да интерреагираат и да го заробат клеточниот отпад, страните честички и микроорганизми. За разлика од другите клетки во организмот, леукоцитите не можат да се делат и репродуцираат, туку тие се производи на мултипотентните хематопоетски матични клетки присутни во коскената срцевина.
Во групата на леукоцити спаѓаат: клетките-природни убијци, маст клетките, еозинофилите, базофилите; и фагоцитните клетки во кои спаѓаат макрофагите, неутрофилите, и дендритските клетки, и функционираат во рамките на имуниот систем преку идентификација и елиминација на патогените кои можат да предизвикаат инфекција.
3 Специфичност кон патогени
Различни делови од вродениот имунолошки систем имаат различна специфичност кон различни патогени.
Патоген, Главни примери, Фагоцитоза<ref, Комплемент<ref, NK клетки<ref
Внатреклеточни и цитоплазматски вируси, да, не, да
Внатреклеточни бактерии, да (особено неутрофилите, не за рикеции), не, да (не за рикеции)
Вонклеточни бактерии, да, да, не
Внатреклеточни протозои, не, не, не
Вонклеточни протозои, да, да, не
Вонклеточни габи, не, да, да
Луј II

Луј II од Франција, познат и како Луј Пелтекот (|Louis le Bègue) (1 ноември 846 – 10 април 879) бил крал на Аквитанија, а подоцна и крал на Западна Франкија. Тој бил најстариот син на императорот Карло Ќелавиот и Ерментруда Орлеанска. Луј Пелтекот бил физички слаб и починал само две години по неговиот татко.
Тој го наследил неговиот помлад брат Карло Детето како владетел на Аквитанија во 866 и неговиот татко во Западна Франкија во 877, но никогаш не бил крунисан за цар. Во францускиот монархистички систем го сметаат за Луј II.
Луј бил крунисан за крал на 8 октомври 877 од страна на Хинкмар, архиепископот на Ремс, во Компиењ а по вторпат бил крунисан во август 878 од страна на папата Јован VIII во Троапри посетата на папата. Папата можеби му ја понудил и царската круна, но таа била одбиена. Луј имал релативно мало влијание врз политиката. Го опишувале како "едноставен и мил човек, љубител на мирот, правдата и верата". Во 878 година, тој регионите на Барселона, Жирона и Бесалу на му ги дал Вилфред Влакнестиот. По второто крунисување, тој во Фурон блиску до Лиеж, склучил договор со неговиот братучед Лудвиг Саксонски со кој се потврдила поделбата на Лотарингија кои ја направиле нивните татковци во 870 со Мерсенскиот договор.
Со нежно здравје, починал на 11 април 879, токму кога се подготвувал да тргне во воен поход за да го потчини Бернар Готски, грофот на Отен и Макон, кој се кренал на бунт против него.
По неговата смрт, кралството било поделено помеѓу неговите два сина, Карломан II и Луј III од Франција.
1 Семејство
За време на мировните преговори помеѓу неговиот татко и Ериспое, војводата од Бретања, Луј бил верен со анонимна ќерка на Ериспое во 856 година. Не е познато дали ова била истата ќерка со која подоцна се оженил Гуривант. Договорот бил поништен во 857 година, по убиството на Ериспое.
Луј двапати се женел. Неговата прва сопруга Ансгарда од Бургундија имала два сина: Луј (роден во 863) и Карломан (роден во 866), од кои и двајцата станале кралеви на Западна Франкија, и две ќерки: Хилдегарда (родена во 864) и Гизела (865-884).
Неговата втора сопруга Аделаида од Париз имала една ќерка, Ерментруда (875-914) и посмртен син, Карло Простиот, кој по смртта на неговите постари браќа ќе стане крал на Западна Франкија.
2 Наводи
*
Шунка

Шунка — свинско месо, кое е зачувано со солење, чадење или со влажна постапка. Традиционално е направена само од задната нога на свињата.<refBacon: Bacon and Ham Curing" in ''''. London: , 1961, Vol. 2, p. 39. Шунката се прави низ целиот свет, вклучувајќи голем број на специјалитети, како што се Вестфалија шунка и некои сорти на шпански ''шунки''. Технички, „шунката“ е производ кој е механички произведен.
1 Методи
Шунката се произведува од свинско месо и ароми, што се подложува на солење, чадење и влажна постапка. Покрај солта се ставаат и ароматични конзерванси како што се црн бибер и шафран.
Грчка салата

Грчка салата (грч. χωριάτικη σαλάτα „селска салата“ или грч. θερινή σαλάτα „летна салата“) е салата од грчката кујна.
Грчката салата е направена од парчиња патлиџан, краставица, исецкан лук, фета сирење, и маслинки (најчесто каламата маслинки), обично зачинети со сол и оригано, и прелиена со маслиново масло. Може да се користат и парчиња зелени пиперки.
Терминот „грчка салата" исто така се користи во Северна Америка, Австралија, Јужна Африка и Велика Британија, а се однесува на зелена салата со грчки состојки, прелиена со масло и оцет. Во овие земји, вистинската грчка салата е наречена со грчкиот термин horiatiki или изразот како „селска салата", за да се избегне забуна. Зелена салата, домат, фета, и маслинки со стандардни елементи е американски стил на грчка салата, но може да се користат и краставци, лути пиперки, пиперки, лук, и сардини.
Во минатиот век разни видови на салати се нарекувале грчка салата, дури и оние кои немале врска со грчката кујна. Во 1925 година австралискиот новинар ја опишал грчката салата како варена тиква со прелив од кисело млеко, а во 1934 година еден американски новинар салатата направена од сецкана зелка и морков со прелив од мајонез ја нарекол грчка салата.
Абдест

Абдест – верско чистење кај муслиманите пред молитва.
1 Потекло на поимот
Зборот доаѓа од персискиот збор دست‌نماز‎ што значи „миење раце“.
2 Видови на абдест
*ал-вуду (| الوضوء) – вообичаен абдест пред клањање кога одредени делови на телото се мијат со чиста вода;
*тејемум – абдест со чиста земја кога нема чиста вода;
*гусал (|غسل) – целосно чистење, односно капење.
3 Очистување
Очистувањето се изведува со отстранување на нечистотиите од облеката и телото на оној што се клања и местото каде се клања.
Очистувањето се изведува со две работи:
*природна вода – таа ги има сите природни особини така што со неа не е измешано со што било што вообичаено не се наоѓа во неа, без разлика дали е тоа нечисто или чисто.
*чиста површина на земја – чисто Земјино тло во вид на прашина, песок или камен.
3.1 Чиста вода
Како чиста вода се сметаат:
*изворска вода
*дождовница
*снеговица
*протечна вода
*непротечна вода
*бунарска вода
*морска солена вода
Во рамките на џамиските или текиските комплекси постои посебен објект или просторија наменет за земање абдест кој се нарекува абдестана.
Сувенир на Куманово

Сувенир на Куманово - конкурс и награда за изработка на предмет, карактеристичен за кумановско, што може да го потикне развојот на креативното занаетчиство во градот и традицијата и културата на Куманово. Сувенирот мора да ги содржи елементите на препознатливност и да ја отсликува традицијата и културно-историските, духовни, материјални и природни богатства на градот Куманово.
За победникот на конкурсот е предвидена и парична награда. Претежно се избира фирма која ќе произведе неколку примероци, кои општината подоцна ги користи како подароци на делегации од збратимените градови или странските амбасадори, но сувенитор мора да биде прилагоден за масовно производство и да биде наменет за туристичка промоци. Општина Куманово го распишува овој конкурс.
1 Сувенири
*2017 — Пафта - украс од женски колан носија;*2018 — Пиле копче - дел од женски накит од традиционална женска кумановска народна носија од XX век;
Околии во Кина

Околија (县, , ), служб. околиска единица — третостепена административна единица во рамките на покраините и автономните региони на Кина, и второстепена единица кај централно управуваните градови и Хајнан, (каде се нарекува „околиски степен“); тука се опфатени автономните околии, околиски градови, бајраците, автономните бајраци и градските подрачја. Во континентална Кина денес постојат 1.464 околии, од вкупно 2.862 единици од околиски степен.
1 Историја
Околиите постојат уште од периодот на завојуваните држави (V до III в. п.н.е.) и биле спроведени на државно ниво со создавањето на обединетата кинеска држава од династијата Ќин по завршетокот на овој период. Со текот на времето нивниот број постепено растел. Царот-обединител Ќин Ше Хуанг воспоставил околу 1.000 околии. Под власт на источната династија Хан, бројот надминал илјада. Династијата Суеј имала околу 1400, добиени со укинувањето на надединицата заповедништва (zh, ''ѓуен''), од кои некои станале околии. Денешниот број на околии е сличен на оној при крајот на династијата Ќинг. Промената во местоположбата и називите на околиите низ кинеската историја е важно поле на истражување во полето на историската географија, одобено од 60-тите и 80-тите години на XX век.
Во царска Кина, околијата имала големо значење како најсновна единица на државната бирократија. Поситните единици биле вон делокругот на власта, туку се раководеле по неформален небирократски пат, во зависност од владејачката династија. На чело на околијата стоел управник кој ги возглавувал месната извршна власт и правосудството.
2 Автономни околии
Autonomous counties (自治县, , ) are a special class of counties in континентална кина reserved for неханските народности. Autonomous counties are found all over China, and are given, by law, more legislative power than regular counties.
Во континентална Кина има 117 автономни околии.
3 Управа
Секој степен на административната управа има месен комитет на Комунистичката партија на Кина (КПК). Во случај на околијата, тој се нарекува околиски комитет на КПК (zh) на чие чело стои околиски секретар (zh) како највисок функционер во околијата. Политиката се спроведува преку претставништвото на државната управа во околијата, кое го возглавува околискиот управник (zh). Управникот често е еден од замениците-секретари во комитетот на КПК.
4 Поврзано
* Автономни околии во Кина
* Окрузи во Кина
* Општини во Кина
Алексис Санчес

Алексис Алехандро Санчес Санчес (; роден на 19 декември 1988), исто така познат едноставно како Алексис, е чилеански фудбалер, напаѓач на Интер и на чилеанската репрезентација.
Санчес ја започнал својата кариера како младински играч за Кобрелоа на возраст од 17 години, а по завршувањето на сезоната со клубот, се преселил во Италија во тимот на Удинезе во 2006 година. Тој го освоил својот прв трофеи во наредните сезони, како позејмен играч на Коло Коло и Ривер Плејт. Во 2008 година, се вратил во Удинезе, каде што станал составен дел од тимот во неговата прва целосна сезона во клубот. По три плодни сезони во Италија, Санчес се преселил во Барселона во трансфер вреден 30 милиони евра (£25 милиони евра), со што станал најскапиот чилеански играч на сите времиња.
Во неговата прва сезона во Барселона, Санчес играл во напаѓачката тројка со Лионел Меси и Давид Вилја, помагајќи му на клубот да победи во Копа дел Реј, Суперкупот на Шпанија, Суперкупот на УЕФА, и Светското клупско првенство. Триото постигнало вкупно 82 гола во наредната сезона, со што многу придонеле за освојувањето на шпанското првенство во сезоната 2012-2013, како и одбраната на шпанскиот куп. Санчес го забележал својот најдобар учинок со 21 постигнат гол во сезоната и 14 асистенции. Со доаѓањето на Нејмар во 2013 година, Санчес бил продаден на Арсенал во трансфер вреден £31,7 милиони фунти (€35,8 милиони) една година подоцна.
Во Арсенал, Санчес брзо се утврдил како многу значајна фигура на тимот, завршувајќи ја секоја сезона во Англија со двоцифена бројка на постигнати голови и асистенции. Тој исто така, ги освоил ФА Комјунити Шилд трофејот и ФА Купот во два наврати, постигнувајќи голови во двата финални натпревари. Во сезоната 2016-2017, Санчес постигнал 30 гола и имал 14 асистенции, што претставува негов рекорд на поединечен план како професионален фудбалер, а бил и номиниран за FIFPro World XI. Сепак, откако повеќе немал "инспирација" да остане во клубот, тој потпишал за соперниците Манчестер Јунајтед во договор за размена со Хенрик Мхитаријан во јануари 2018 година.
Популарно наречен во својата земја ''Ел Нињо Маравилја'' (превод на мак. Чудото од дете), Санчес дебитирал за чилеанската репрезентација во 2006 година, а досега има одиграно 124 натпревари, што го прави играч со најмногу настапи на сите времиња, а со 41 гол, тој исто така е и најдобар стрелец во историјата на репрезентацијата на неговата земја. Тој одиграл клучна улога во остварувањето на најголемите успеси на чилеанската репрезентација, освојувањето на Копа Америка 2015 и Копа Америка Сентрарио. Тој исто така ја предводел својата репрезентација до финалето на Купот на конфедерациите во 2017 година, каде биле поразени од светскиот шампион Германија со 1-0.
Штефан Кречмар

Штефан Кречмар (|Stefan Kretzschmar; р. во ) — пензиониран професионален германски ракомететар. Тој е син на Петар Кречмар, легендарниот ракометен играч и тренер во поранешната ГДР (Источна Германија) и Валтрауд Кречмар, поранешна ракометарка на Источна Германија и освојувач на олимписки тимски сребрен медал во (1976) и бронза (1980). Тој бил трипати олимписки спортист и освојувач на олимписки сребрен медал со германскиот тим во 2004 година. Познат е по многуте тетоважи и пирсинг. Тој ја завршил својата активна кариера на 14 јули 2007 година и во моментов престојува во Магдебург, Германија, каде што тој продолжил со работна позиција во локалниот ракометен клуб Магдебург.
1 Почести
* Ракометар на годината: 1994, 1995
* Сребрен Медал, Светско Првенство, 2003
* Меѓународни Ол Стар-Тим: 1994
* ДХБ-Суперкуп: 2007
* Ракометен Европски Куп: 2002
* ЕХФ Куп: 2007
2 Наводи
**
Кичевска Каза

Кичевска каза била помала административна единица во Отоманското Царство. Била дел од Битолскиот санџак и Битолскиот вилает. Центарот на казата бил во Кичево. Се состоела од Горно Кичево, Долно Кичево, Горна Копачка, Долна Копачка, Рабетин Кол и Поречка Нахија (Горно и Долно Порече). Во состав на казата имало вкупно 117 села и градот Кичево. На почетокот на 20 век населението било мешано во верска, етничка и национална смисла. Од муслимани во казата живееле Албанци, Македонци и Роми, а христијаните биле поделени на патријаршисти и егзархисти. Албанците и Македонците муслимани живееле во западниот дел на казата.
1 Население
Според податоците на Васил К’нчов од 1900 година, во Кичевската каза живееле 39 590 жители, од кои:
народ, вкупен број, % од вкупното население
Македонци / хрис., 25.476, 64,34
Македонци / мусл., 7.660, 19,34
Албанци, 6.190, 15,63
Роми, 264, 0,66
Вкупно, 39.590, 100 %
религија, вкупен број, % од вкупното население
христијани, 25.476, 64,34
муслимани, 14.114, 35,65
Вкупно, 39.590, 100 %
Дебарска Каза

Дебарска каза била помала административна единица во Отоманското Царство. Била дел од Дебарскиот санџак и Битолскиот вилает. Центарот на казата бил во Дебар. Во состав на казата имало вкупно 109 села и градот Дебар.
Во казата живееле Албанци, Турци, Роми, Македонци муслимани и христијани кои во поголем број биле под врховенството на Бугарската егзархија.
1 Население
Според податоците на Васил К’нчов од 1900 година, во Дебарската каза живееле 53 505 жители, од кои:
народ, вкупен број, % од вкупното население
Албанци, 23.695, 44,28
Македонци / хрис., 15.438, 28,85
Македонци / мусл., 10.292, 19,23
Турци, 3.380, 6,31
Роми, 700, 1,30
Вади Дегла Спортинг Клуб

Вади Дегла Спортинг Клуб, познат и само како Вади Дегла е египетски фудбалски клуб со седиште во Каиро, Египет. Основан е во 2002 година. Од сезоната 2009-2010 се натпреварува во Премиер лигата на Египет, највисокот ниво на египетскиот фудбал.
Најголемиот успех на клубот е финалето на Купот на Египет во 2013 година, каде биле поразени убедливо од Замалек со 3-0.
1 Познати играчи
* Хасан Мостафа
* Есам Ел Хадари
* Роналд Кампамба
* Саладин Саид
* Хесус Хавиер Гомес
* Флорен Малуда
Милош Теодосиќ

Милош Теодосиќ (српски:Милош Теодосић, роден на 19 март 1987 година во Ваљево) е српски кошаркар плејмејкер на Виртус Болоња.
Тој бил шест пати избран во Идеалниот тим на Евролигата, и бил прогласен за МВП на Евролигата во 2010 година.
Тој исто така ја претставувал српската кошаркарска репрезентација на меѓународно ниво. Теодосиќ помогнал на српската репрезентација да го освои сребрениот медал на Европското првенство во 2009 година, како и сребрениот медал на ФИБА Светското првенство во кошарка во 2014 година, за да биде избран во сите-натпреварувачки тимови во двете натпреварувања. Исто така на Олимписките игри во Рио во 2016 година, го освоил сребрениот медал. Тој бил назначен на ФИБА европски играч на годината во 2010 година, и во 2016 година, тој бил прогласен за најдобар не-НБА играч во светот од страна на НБА тренерите, како и Европски играч на годината од страна на ''La Gazzetta dello Sport''.
Црноборје (роман)

Црноборје — роман на македонскиот писател Петар Ширилов објавен во 1972 година.
1 За романот
Црноборјани во истоимениот роман и „Крајезерската земја“ се синоними за егејскиот дел на Македонија и тие израснуваат во симболи на националното страдање. На овој географски означен простор се прават севозможни застрашувања за да се алиенира човекот, за да се згази сето она што го сочинува човековото достоинство. Црноборјани се повикани да одат на италијанско-грчкиот фронт во Албанија, да крварат во рововите кај Москополе и Томори и да ја бранат круната за која омразата им влегла во крвта. Но овие луѓе живеат со почит кон смртта, зашто таа како да станала составен дел од нивното секојдневие.
Улица (повест)

„Улица“ — повест (новела) на македонскиот писател Славко Јаневски од 1950 година.
1 Технички податоци
За првпат книгата била објавена во 1950 година, во издание на Државното книгоиздателство на НР Македонија, во рамките на едицијата „Современа македонска проза“. Книгата, со обем од 143 страници, била испечатена во печатницата „Гоце Делчев“ - Скопје, во тираж од 3.500 примероци. Нацртот на корицата е дело на Цицо Поповиќ, а коректор бил Киро Андоновски. Покрај повеста, содржи и предговор со наслов „Белешка за расказот“, напишан од Ѓорѓи Милошев.
2 Содржина
Во повеста е опишано детството на главниот лик, чии први сеќавања допираат до денот кога неговото семејство е принудено да се исели од куќата. За детето, улицата е целиот свет и во неа се случуваат сите доживувања. На големата широчинка господарат бездомникот Баждар и неговиот помошник, сиракот Пенчо, кој му е идол на детето. Но, кога Баждар и Пенчо ѝ ги крадат парите на една жена, детето полека ја сфаќа разликата меѓу доброто и злото. Тоа сознание се засилува откако тоа им се придружува на Баждар и Пенчо во крадењето црешни. Тогаш, детето ја повредува ногата, а Пенчо побегнува. За кражбата на парите неправедно е обвинет старецот Адам, кој некое време лежи в затвор поради тоа. Тогаш, детето ги кажува вистинските крадци, а потоа, во една прилика го натепува Пенчо, така откривајќи колку е слаб без заштитата на Баждар. Детето го мрази училиштето, но сака да чита книги кои му ги позајмува девојчето Ана. Поради неа, слаткарскиот помошник Аким го попарува со врело млеко и детето поминува два дена на болница.
Една година подоцна, Баждар си заминува од улицата, а без него, Пенчо станува незабележителен; широчинката ја запоседнува петчлената дружина „Црни браќа“; во улицата се доселуваат тројца студенти со кои се спријателува детето; детето се грижи за кучето наречено Наполеон, но него го труе Бато, синот на финансискиот инспектор, одмаздувајќи се за нанесената навреда. Постепено, членовите на „Црни браќа“ се зближуваат со детето и заедно прават циркуска претстава на која тоа го запознава својот нов идол, момчето Кузман. Кузман го наговара детето да копаат во подрумот од неговата куќа, каде ги наоѓа парите што ги сокрил дедо му. Меѓутоа, дедото ги открива, потоа татко му на Кузман го убива дедото, а Кузман живее трошејќи ги дедовите пари. Набргу, Кузман станува водач на дружината „Црни браќа“ која длабоко заглавува во криминалот. Детето одвреме-навреме се дружи со бездомниците и учествува во нивните мали авантури (тепачки, ситни кражби, итн.), но постојано е незадоволно од состојбата во својата улица, од училиштето и од своето изгубено време.
3 Осврт кон делото
Во својот предговор кон новелата, Ѓорѓи Милошев ја оценува како „еден од поголемите раскази кај нас“, оценувајќи ја како „голема новина, и тоа како по својот мотив и содржина, така исто и по својата обработка.“ Иако на прв поглед главните херои во новелата се бездомниците, сепак централниот лик е самиот автор, кој секогаш останува настрана и претставува посебен свет, исправен пред дилемата дали да го избере патот на бездомниците или да тргне по друг пат.
Балкански гласник

Балкански гласник (на |Балкански Гласник; на |Revue Balkanique, Ревју Балканик) — бил неделен весник кој излегувал во Белград во периодот од 7 јули до 25 август 1902 година. Бил издаван од Стефан Дедов на српски јазик, но воведните страни биле преведувани и на француски јазик. Главен уредник на весникот бил Дијамандија Мишајков.
Во првиот број, весникот си ја поставува следната цел: „Да ги воспитува своите сонародници умно, морално, национално и политички и да го изнесува јавно своето мислење за положбата на своите поробени браќа“. Овој весник прв јавно ја афирмирал програмата на македонскиот национален сепаратизам, изјаснувајќи се за: македонска нација, македонски јазик, македонска црква и македонска автономија и станал претходник на Македонското научно - литературно друштво во Санкт Петербург. Вкупно излегле 8 броја. На 25 август 1902 година работата на весникот е забранета и неговите уредници се изгонети од Србија.
Новозеландски Подантарктички Острови

Новозеландски Подантарктички Острови (|New Zealand Subantarctic Islands) — петте најјужни групи на оддалечените острови на Нов Зеланд, заштитени како светско наследство на УНЕСКО. Расположени се по јужниот раб на стариот потопен континент Зеландија, раседен од Австралија пред 60–85 и од Антарктикот пред 130-85 милиони години.
Сè до 1995 г. во метеоролошката станица на Кемпбеловиот Остров трајно престојуваленаучни истражувачи, но оттогаш островите ги посетуваат само повремени научни екипи и туристи. Островите се следниве:
* Антиподски Острови: главниот остров и островот Болонс, Приветрените Острови, Орд Лис, Заветрен Остров, Саут Ајлет, како и помали карпи
* Оклендски Острови: Окленд, Адамсов Остров, Дисапојнтмент, Ендерби, Јуинг и Роуз и помали карпи
* Баунти: две мали групи островчиња, Западната и Источната, како и помали карпи
* Кемпбелови Острови: Кемпбеловиот Остров како главен, мали карпи и островчиња околу него, вклучувајќи ја најјужната точка на Нов Зеланд, островот Жакмар.
* Снерс: Североисточен Остров, Висок Остров, Бротон, Алерт Стак, Тахи, Руа, Тору, Фа и Рима, како и помали карпи
Делат извесни особености со австралискиот остров Маквори на запад.
Нов Зеланд воено се повикува, over several на неколку острови недалеку од антарктичкото копно, чија сопственост е во задршка согласно Антарктичкиот договор:
* Росов Остров и остатокот од Росовиот Архипелаг
* Балени: Јанг, Бакл и Стерџ и неколку помали островчиња
* Рузвелтов Остров
* Скот и Хагитс Пилар
Од сите нив, само Росовиот Остров има научен кадар распореден во неколку истражувачки станици, од кои попознати се Макмердовиот Теснец и базата „Скот“.
Заштитата на резерватот е зајакната во 2014 г. со што островите станале најголемото природно прибежиште во земјата.
1 Поврзано
* Список на острови во Нов Зеланд
* Оддалечени острови на Нов Зеланд
Дебарски Санџак

Дебарскиот санџак (турски: Debre Sancağı) бил еден од пониските административни единици во состав на Отоманското Царство, со седиште во Дебар.
1 Територијална поделба
Покрај Дебар и околината, овој санџак ги вклучувал Дебрца и Долна Река кои денес се дел од Република Македонија, но и областите Мат и Кроја што денес влегуваат во рамките на Албанија.
Во XIX и XX век, Дебарскиот санџак бил поделен на кази:
* Дебарска Каза
* Долнодебарска Каза
* Реканска Каза
* Елбасанска Каза
* Матска Каза.
Во 1864 година започнала административна реформа во Отоманското Царство, со формирање на поголеми административно-управни единици вилаети по пример на француските департмани. Реформата го вклучила и дебарскиот санџак кој таа година заедно со Призренскиот и Скадарскиот санџак влеговл во рамките на Скадарскиот вилает. Во 1871 година кога е формиран Призренскиот вилает во неговиот состав покрај Призренскиот и Скопскиот санџак влеговл и Дебарскиот.
Призренскиот вилает бил расформиран во 1875 година, кога санџаците во Призрен, Скопје и Дебар биле додадени кон Битолскиот вилает. Во јануари 1877 година Отоманското Царство повторно спровела реорганизација на вилаетите во Европа. На границите со Кнежевство Србија и Кнежевство Црна Гора со кои Отоманското Царство било во војна, формиран бил Косовски вилает со центар во Приштина, во чиј состав влегол и Дебарскиот санџак.
Повторно е вратен кон Битолскиот вилает во 1879 година, каде останал сè до 1913 година, кога по Првата балканска војна и по Лондонската конференција, бил поделен меѓу Кралство Србија и Кнежевство Албанија.
Фреден (општинска заедница)

Фреден (|Freden) — поранешна општинска заедница во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште било во општината Фреден. На 1 ноември 2016 година била распуштена.
Општинската заедница Фреден се состоела од следниве општини:
# Ефероде
# Фреден
# Ландвер
# Винценбург
Холандски Ајсел

Холандски Ајсел (|Hollandse IJssel или ''Hollandsche Ĳssel'') — огранок во делтата на Рајна, која тече од Нивегајн на реката Лек преку Ајселстајн, Гауда и Капел на Ајсел до Кримпен на Ајсел, каде што завршува во Ниве Мас. Другата гранка се нарекува Тесен Ајсел (Енхе Еијсел) тече југозападно од Нивегајн. Името Еијсел се смета дека потекнува од германски ''i sala'', што значи „темна вода“. Првобитно, Холандски Ајсел се откачила од реката Лек во Нивегајн, но врската била отсечена со Холандски Ајсел, и во денешно време е само одвод на околните пасишта.
Ако Севернотo Море поплави, Холандски Ајсел овозможува вода преку Ротердамскиот водовод за преплавување на ниско поставеното земјиште источно од Ротердам. На Делта планот вклучена е челична бариера која може да се спушти за неколку минути да го блокира водоводот. Конструкциите за заштита на морето, биле изградени во устието на Холандски Ајсел во 1957 година.
Фреден (Лајне)

Фреден (|Freden (Leine); службено наречена Фреден (Лајне)) — село и слободна општина во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Лајне, околу 25 километри јужно од Хилдесхајм.
Од 1 ноември 2016 година, поранешните општини Ефероде, Ландвер и Винценбург се дел од општината Фреден. Сите тие биле дел од поранешната истоимена општинска заедница.
1 Географија
Фреден се наоѓа југоисточно од Алфелд и северозападно од Бад Гандерсхајм помеѓу Зелтер и Заквалд на реката Лајне.
1.1 Општински единици
Општината е поделена на следниве населени места:
* Ефероде
* Фреден (Лајне) со Мајмерхаузен
* Ландвер со Ојерсхаузен, Оленроде и Ветеборн
* Винценбург со Вестерберг, Клумп и Шилдхорст
2 Личности
* Фридрих Лоренц (1897-1944) — католички свештеник, противник на нацистите
Новопазарски Санџак

Новопазарски санџак (турски: Yeni Pazar sancağı, од османски: سنجاق) бил управна единица на Отоманското Царство, со центар во Нови Пазар. Овој санџак постоел во два наврати, од 1790 до 1817 година, и потоа од 1865 до 1902 година.
1 Првиот Новопазарски санџак (1790-1817)
Првото основање на Новопазарскиот санџак се случило во време на Австриско-турската војна (1787-1791) поради одбрана во југоисточните области на Босанскиот санџак, кои се организирани во посебен Новопазарски санџак, што влегувал во составот на Босанскиот пашалак. За време на Првото српско востание (1804-1813), на подрачјето на овој санџак водени биле чести борби меѓу востаниците и турската војска. Откако се смирила ситуацијата, Новопазарскиот санџак бил укинат (1817), а тоа подраќје повторно влегло во состав на Босанскиот санџак.
2 Вториот Новопазарски санџак (1865-1902)
Со законот за вилаети од 1865 година, создаден е Босански вилает со седаум санџаци, од кои еден бил и Новопазарскиот санџак. Ги опфаќал казите: Нови Пазар, Сјеница, Плевља, Нова Варош, Пријеполе, Бијело Поље, Митровица, Беране, Колашин и Трговиште (Рожаје).
До првото поголемо преуредување на Новопазарскиот санџак дошло по големите политички промени кои се случиле по австроунгарското освојување на голем дел од Босанскиот вилает, во 1878 година. Иако западните области на овој санџак останале под турска управа, со посебен турско-австроунгарски договор од 1879 година било предвидено воспоставување на австроунгарско воено присуство во Прибој, Пријеполе и Бијело Поље.
При спроведување на овој договор, на споменатото подрачје се оформила двојна власт. Во тоа време, Новопазарскиот санџак бил издвоен од составот на Босанскиот вилает и бил приклучен кон Косовскиот вилает во 1879 година. Наредната година, целата западна област околу Плеваља, Пријеполе и Прибој била издвоена од составот на Новопазарскиот санџак, и оформена како посебен санџак, Плеваљски санџак. Плеваљскиот санџак останал да функционира како посебна управна единица сè до крајот на турската власт, во 1912 година.
Во 1902 година, од Новопазарскиот санџак биле издвоени неколку кази, Нови Пазар и Митровица и биле припоени кон Приштинскиот санџак, а од останатите делови на Новопазарскиот санџак бил формиран Сјенички санџак, со казите: Сјеница, Бијело Поље, Нова Варош и Вранеш. После ваквата распределба на областите, Новопазарскиот санџак престанал да постои како управна единица, но се користел поимот и по 1902 година.
Винценбург

Винценбург (|Winzenburg) — село и поранешна општина во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 ноември 2016 година е дел од општината Фреден.
1 Географија
Поранешната општина била составена од четири помали единици, вклучувајќи го и селото Винценбург, кое потекнува од средниот век. Винценбург е сместен во Лајнското Средногорје на север од Бад Гандерсхајм, помеѓу националните паркови Харц и Везерското Средногорје. Општината била создадена на 1 март 1974 година од четири поранешни самостојни општини Винценбург, Шилдхорст, Вестерберг и Клумп. Во близина се наоѓа Фреден.
1.1 Винценбург
Винценбург е главно познат по својот истоимен замок од средниот век, денес во урнатини. Во близина се наоѓаат вештачки рибници. Грофот Херман II од Винценбург изградил замок на Шенеберг.
1.2 Вестерберг
Селото Вестерберг започнало како населба веднаш до дувач за стакло основан во 1744 година.
1.3 Клумп
Клумп започнал како село со мали фарми.
1.4 Шилдхорст
Селото е опкружено од шуми, погодно за пешачење лете и скијање во зима. Постои автобуска линија до железничката станица во Фреден.
Попара

Попара — здробен сув леб попарен со врела вода, масло, млеко, чај и др.
Покрај во Македонија, попарата се среќава и во Бугарија, Србија, Црна Гора, Босна и Херцеговина, Грција и Турција. Ретко се става на куќната трпеза – кога ќе остане доста сув леб и истата се смета за сиромашно јадење.
Традиционално се подготвува од сув леб (од неколку дена) кој се потопува со некоја течност, најчесто топла, но може и ладна, на пример јогурт. Во зависност од вкусот попарата може да биде слатка или солена, па соодветно се додава џем, мед, шеќер или сирење, маст. Подготовката на ова јадење е многу брза и едноставна.
Сè повеќе се појавуваат рецепти кои ја видоизменуваат попарата вклучувајќи дополнителни состојки за истата да биде попривлечна.