Кетрин Есау

Кетрин Есау (3 април 1898 – 4 јуни 1997) — пионерска германско-американска ботаничарка која ја проучубала растителната анатомија и ефектите на вирусите. Нејзините книги ''Анатомија на растенијата'' (1953, 1965, 2006) и ''Анатомија на семенски растенија'' (1960, 1977) биле клучни текстови. Во 1989 година, Есау го добила Националниот медал за наука. Како признание за нејзината истакната служба на американската заедница на биолози на растенијата и за извонредноста на нејзиното пионерско истражување, и основно и применето, за структурата и развојот на растенијата, кое траело повеќе од шест децении; за нејзината врвна изведба како едукатор, во училницата и преку нејзините книги; за охрабрувањето и инспирацијата што им ја дала на легија млади, амбициозни биолози на растенијата; и за обезбедување посебен модел за жените во науката.“
1 Истражување
Есау пионерски растителен анатомист, а нејзините книги ''Анатомија на растенијата'' (1953) и ''Анатомија на семените растенија'' (1960) се сметаат за „култни текстови“ во структурната биологија на растенијата. Нејзината рана работа во анатомијата на растенијата се фокусирала на ефектот на вирусите врз растенијата, поточно на растителното ткиво и развој. Нејзиното докторско истражување се променило од теренска во лабораториска студија за болеста на шеќерната репка предизвикана од вирусот на кадрави врвови поради тешкотијата во справувањето со инфекциите на терен со болеста. Ова довело до нејзино фокусирање на анатомијата на растенијата, а особено на ткивото на флоемот, бил предмет на нејзината научна кариера. Наскоро открила дека вирусот се ширел низ растенијата по должината на флоемот. Таа почнала да применува електронска микроскопија во своето истражување во 1960 година.
Додека предавала на Универзитетот во Калифорнија, Дејвис, продолжила со истражувањето на вирусите и поточно na флоемот, ткивото кое спроведува храна кај растенијата. Во 1950-тите, соработувала со ботаничарот Вернон Чидл на повеќе истражувања за флоемите. Нејзиниот трактат ''Флоемот'' (1969) бил објавен како том 5 од. Овој том бил признат како најважен од серијата и бил дефинитивен извор на информации за флоемот.
Есау продолжила со истражувањето и во своите 90-ти години, објавила вкупно 162 статии и пет книги. Нејзините трудови се чувале во Одделот за специјални колекции во библиотеката „Дејвидсон“ на Универзитетот во Калифорнија, Санта Барбара. Таа била официјален ментор на само 15 докторанти, но нејзината исклучителна способност како наставник била препознаена и ценета од многумина. Реј Еверт, еден од постдипломските студенти на Исав, вели: „Книгата ''Анатомија на растенијата'' го оживеа она што претходно ми се чинеше прилично досадна тема. Не бев единствената што беше толку засегната. ''Анатомијата на растенијата'' имаше огромно влијание низ целиот свет, буквално доведувајќи до оживување на дисциплината.“
Изгледало дека Есау не и придавала важност на признанието што ѝ било доделено, а таа му рекла на Дејвид Расел, кој ја составил нејзината усна историја: „Не знам како се случи да бидам избрана [за Националниот медал за наука]. Немам поим што ги импресионирало кај мене.“ Кога Елга Васерман ја замолила да размисли за своето образование и кариера, Есау напишала во 1973 година дека научните активности доминирале во нејзината кариера и додала: „Најдов начини да ја одржам духовната независност додека се прилагодував на воспоставените политики... Никогаш не сум почувствувала дека мојата кариера е засегната од фактот што сум жена.“ Дополнително, откако во 1992 година била прашана дали се гледа себеси како жена пионер во науката, Есау одговорила: „Ова е толку смешно. Никогаш не се грижев за тоа што сум жена. Никогаш не ми паднало на памет дека тоа е важна работа. Секогаш мислев дека жените можат да се снајдат исто толку добро како и мажите. Секако, повеќето жени не се обучени да размислуваат на тој начин. Тие се обучени да бидат домаќинки. А јас не бев домаќинка.“