procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Амазон (сојузна држава во Бразил)

Амазон (''Amazonas'') е држава во Бразил, сместена северно.
Се граничи со (надесно) Рораима, Пара, Мато Гросо, Рондонија, и Акре. Исто така се граничи и со Перу, Колумбија и Венецуела. Тоа ги вклучува департманот Амазон во Колумбија, како и истоимената сојузна држава во Венецуела (не се граничи со перуанскиот регион Амазон). Главна одлика на Амазони е густата шума. Ова е најголемата бразилска држава по површина со 1.57 милиони квадратни километри. Престолнина е Манаус. Иако далеку од океанот, Манаус е пристаниште.
1 Географија
Амазон е наречена по реката Амазон, и на оваа територија се наоѓа највисоката бразилска планина, Пико де Неблина, 2,994 метри над нивото на морето. Државата скоро целосно е покриена со Амазонска дождовна чума, околу 98%, и е разделена на три дела визави:
*''igapos'' - перманентно наводнета земја;
*''varzeas'' - повисока од игапош, земјата е само под вода за време на врнежлива сезона;
* ниска висорамнина - никогаш под вода.
1.1 Клима
Во државава владее екваторска клима.
2 Историја
Името "Amazonias" е дадено од шпанските истражувачи, кои се бореле со домородните жени воинки коишто биле именувани по воинствените жени од старогрчката митологија. Друга верзија е дека името ''Амазон'' доаѓа од домороден збор, ''amassunu'', што значи "звуци на водите".
Она што денес е Амазон, е ставено под контрола 1494 со Договорот од Тордесилас, којшто фактички ја поделил Земјината топка, без Европа, на шпански и поругалски дел.
Во почетокот, повеќето од Јужна Америка (освен мал дел од денешниот бразилски брег) бил под Шпанија. Но, Португалците ја контролирале територијата во практика. Шпанија официјално ја предала повеќето територија со Договорот од Мадрид (1750-та). Државата Амазон официјално е создадена од Дом Педро II во 1850-та.
3 Демографија
Во 2007 населението брои 3,351,000 со густина на населеност 2,1 ж./км<sup>2</sup>.
*Урбанизација: 77.6% (2006);
*Прираст: 3.3% (1991-2000);
*Домаќинства: 819,000 (2006).
Структура: 2,489,000 Пардо (74.3%), 703,000 Бели (21.0%), 144,000 Црни (4.3%), 13,000 Азијати или Домородци (0.4%).
4 Стопанство
Индустрискиот сектор зафаќа најголем дел од БДП, 69.9%, следен од секторот за услуги 26.5%, аграрот 3.6% (2004). Амазон извезува: мобилни телефони 48.7%, други електрични уреди 19.5%, мотоциклети 7.7% (2002).
Удел во бразилската економија: 1.6% (2005).
5 Статистика
*Возила: 351.536 (март 2007);
*Mобилни телефони: 1,4 милиони (април 2007);
*Телефони: 457.000 (април 2007);
*Градови: 143 (2007).
6 Образование
Португалскиот е службен, но англискиот и шпанскиот се дел од официјалниот образовен систем.
6.1 Образовни институции
*''Федерален Универзитет Амазон'' (UFAM);
*''Државен Универзитет на државата Амазон'' (UEA);
7 Инфраструктура
7.1 Аеродроми
''Меѓународен аеродром Едуардо Гомеш'' - е како мал град во развој. Со 3,300 вработени.
7.2 Автопати
BR-174, BR-210, BR-230, BR-307, BR-317, BR-319, BR-411, BR-413.
8 Поголеми градови
Манаус, Итакоатјара, Манакапуру, Паринтинш, Тефее, Коари, Сао Габриел да Качоејра
Батуми

Батуми (|ბათუმი, порано Батум) е пристаништен град на источниот брег на Црното Море и главен град на Аџарија, автономна република во југозападна Грузија. Има вкупно население од 152.839 жители (2014 попис).
1 Демографија
Според грузискиот попис од 2014, БАтуми има вкупно население од 152.839 жители со густина на население од 2355,0 жит./км<sup>2</sup>. Етничките групи застапени во градот се:
* Грузијци - 142.691
* Ерменци - 4.636
* Руси - 2.889
* Украинци - 628
* Грци - 289
* Азербејџанци - 269
* Абхази - 229
* Језиди - 76
* Осетијци - 71
* Кисти - 4.
Најголемиот дел од жителите се православни христијани.
2 Збратимени градови
* Ванаѕор, Ерменија (2006)
* Пиреа, Грција (1996)
* Бари, Италија (1987)
* Кисловодск, Русија (1997)
* Савана, Џорџија, САД
* Доностија-Сан Себастијан, Шпанија (1987)
* Трабзон, Турција (2000)
* Ашдод, Израел (2011)
3 Личности
* Софо Халваши, прв грузиец кој настапил на Евровизија (2007)
* Кати Мелуа, пејач
* Аркадиј и Борис Стругацки, автори на научна фантастика
* Хербет Баке, политичар
* Вилија Хорвуд Стјуарт, британски дипломат кој е убиен тука во 1906
* Фјодор Јурчихин, астронаут
* Валери Мелаѕе, singer
* Одисеј Димитријадис (1908-2005) грчко-советски музичар
4 Наводи
*''Georgian Soviet Encyclopedia.'' Georgian SSR (Supplementary Edition). 1981. pp. 16–18.
Млада месечина (роман)

''Млада месечина'' (|New Moon) е младинско-возрасeн романтично-фантастичен роман од писателката Стефани Мајер и е втората книга од ''Самрак'' сагата. Според Мајер, оваа книга е за губењето на вистинската љубов. Насловот се однесува на темната фаза на месечевиот циклус, со што ''Младата месечина'' е најтемниот дел од животот на протагонистот Бела. Оригинално беше објавена со тврди корици во 2006. Адаптацијата на филмот е најавена за 20 ноември 2009.
Ахалгори

Ахалгори (|ახალგორი) или Ленингори (|Ленингор) е седиште на Ленингорскиот округ во де факто независната Република Јужна Осетија. Градот има 2.000 жители. Руската војска го ослободува градот од грузиската власт на 17 август 2008 и го враќа на јужноосетиската влада.
Науката во 1986 година

1986 година во науката опфаќа некои значајни настани.
1 Настани
1.1 Биологија и медицина
* 14 февруари - Прва имплантација на вештачко срце
1.2 Вселена
* 28 јануари - екплозија на вселенското возило Челенџер во кое загинал 7-члениот екипаж
* 9 февруари - појавување на Халеевата Комета
* 1 јули - НАСА објавува дека во околу земјата гравитираат 6076 вештачки сателити
1.3 Други
* 26 април - Чернобилската несреќа
2 Награди
* Нобелова награда:
** Нобелова награда за медицина и физиологија: Стенли Кохен (Stanley Cohen) и Рита Леви-Монталчини (Rita Levi-Montalcini)
** Нобелова награда за хемија: Дадли Хершбах (Dudley R. Herschbach), Јуан Ли (Yuan T. Lee) и Џон Полани (John C. Polanyi)
** Нобелова награда за физика: Герд Биниг (Gerd Binnig), Хенрих Рохрер (Heinrich Rohrer), Ернст Руска (Ernst Ruska)
Карнеол

Карнеол или карнелијан е црвен или црвено-кафеав вариетет на калцедонот (кварц). Пронајден е и употребуван за накит уште во Бронзеното доба. Името му доаѓа од латинскиот збор caro, carnis што значи месо или тело.
Карнеолот многу го употребувале Римјаните за изработка на печат со употреба на восок, бидејќи топлиот восок не се лепи на карнеолот.
1 Скапоцените камења и нивното влијание на човекот
Скапоцените и полускапоцените камења можат да влијаат на состојбата на човечкиот ум и тело. Ако се носат на телото или во близина на телото моќта на камењата влијаат на лечење или ублажување на психичките и физичките проблеми. Карнеолот ги смирува емоциите и ја истакнува храброста. Познат е по тоа што има позитивно влијание на оној што го носи, односно го штити од психички напади. Помага за одбивање на негативната енергија и за враќање на рамнотежата во телото на носителот на овој камен.
2 Скапоцените камења и хороскопските знаци
Се смета дека за секој хороскопски знак постои скапоцен камен кој му одговара. Така карнеолот е камен кој се препорачува за следниве хороскопски знаци: овен, бик, рак и девица.
Авит

Авит бил цар на Западното Римско Царство од 455 до 456 година. Познат и како ''Марко Мецилиј Флавиј Епархиј Авит ''. Во времето на Петрониј Максим станал magister militum. Тој бил во дипломатска мисија кај византискиот цар Теодорих II, вандали го нападнале Рим кое пак довело докрај на владеењето на Петрониј Максим. Теодорих II го задолжил Авит да го презеде царскиот престол. Така во 455 бил прогласен за цар. Тој не бил многу популарен меѓу народот наРим. Кога вандали|вандалите го нападнале во 455 година, во Рим дошло до глад меѓу населението. Тој побегнал во Арл, каде побарал помош од Теодорих II, но тој пак не му одговорил на тоа барање. Тој сепак се обидел да се врати во Италија, но бил заробен, а подоцна пуштен и прогласен за епископ. Според некои, тој бил убиен, а според други умрел на пат кон Галија.
Оникс

Оникс — вариетет на калцедонот (кварцот) со слоевита градба во која на црна основа се нанесени бели линии. Ваква структура има т.н. арапски оникс, а постои и неслоевит црн кремен без бели линии кој се нарекува црн оникс и кој денес најмногу се употребува за изработка на накит.
Зборот “оникс” има латински корени, а е еквивалентен на грчкиот збор “onukha” веројатно како асоцијација на неговата слаба проѕирност. Освен за накит се употребува и за изработка на украсни предмети, садови и вазни.
1 Скапоцените камења и нивното влијание на човекот
Скапоцените и полускапоцените камења можат да влијаат на состојбата на човечкиот ум и тело. Ако се носат на телото или во близина на телото моќта на камењата влијаат на лечење или ублажување на психичките и физичките проблеми. Ониксот симболизира искреност, остроумност и духовна сила. Се смета дека е многу моќен камен. Според арапската традиција ги ослободува породилните болки доколку се стави во косата на родилката.
2 Скапоцените камења и хороскопските знаци
Се смета дека за секој хороскопски знак постои скапоцен камен кој му одговара. Така тиркизот е камен кој се препорачува за следниве хороскопски знаци: лав, јарец и водолија.
Ричмонд (Тасманија)

Ричмонд (|Richmond) е гратче во Тасманија, Австралија, 25 км североисточно од Хобарт, во регионот на Јаглената Река. Според пописот од 2006 населението броело 880 жители.
Најпознатата знаменитост на Ричмонд е Ричмондскиот мост, изграден во 1823, при самите почетоци на создавањето на местото. Ова е најстариот мост во Австралија кој сè уште се користи.
Градот првично бил дел од маршрутата помеѓу Хобарт и Порт Артур сè до изградбата на Сорелскиот насип во 1872 г.
Денес Ричмонд е најпознат по тоа што е автентично зачуван како што бил во тоа време. Ова е живо туристичко место, каде сè уште стојат многубројни стари градби од песочник.
1 Туристички атракции
Позначајни туристички атракции во Ричмонд се Ричмондскиот мост, Ричмондскиот затвор, резерватот Зуду, , како и бројни други објекти од културно значење и паркови.
Тиркиз

Тиркиз — полускапоцен камен со специфична сјајна, синозелена (т.н. тиркизна) боја, омилена во сите епохи, па и денес. Старите Египќани го користеле уште пред 5000 години, го користеле и Ацтеките, како и многу индијански племиња кои го нарекувале „Небесен камен“. Називот „тиркиз“ го добил по францускиот збор (''turquoise'' = „турско“), бидејќи преку Турција, овој камен стигнал во Европа, во периодот на Крстоносните војни во XII и XIII век.
Бојата на тиркизот зависи од количината на други минерали во неговиот состав, па кога содржи повеќе бакар, сината боја му е поизразена. Зелената боја e резултат на присуство на железо и на двовалентен хром.
1 Поврзано
* Тиркизна боја
Хонориј

Хонориј (9 септември 384 - 15 август 425) бил римски цар а подоцна и цар на Западното Римско Царство. Познат и како ''Флавијан Хонориј''. Со Римското Царство управувал од 393 до 395 година, а со Западното Римско Царство од 395 до 423 година. Тој е малиот син на Теодосиј I и брат на Аркадиј, кој управувал со источното царство попознато како Византија. Тој станал конзул само на двегодишна возраст. Во 393 година бил прогласен за ковладетел. Неговото царување се одликува со пад на Западното Римско Царство и нејзините територии. Кога тој умрел, својата империја ја оставил на работ на пропаста си. По смртта на татко му, тој со брат му ја поделил империјата на два дела. Кога станал цар, тој имал само десет години. Починал во 423 година без да остави наследник. Негов наследник е Валентијан III.
Валентинијан III

Валентинијан III (латински:''Flavius Placidus Valentinianus'', ''Valentinianus III'') бил цар на Западното Римско Царство од 425 до 455 година. Познат и како ''Флавиј Плацидиј Валентинијан''. Toj e син на Констанциј III, соцар во времето на Хонориј. Во 425 година, од страна на Теодосиј II бил прогласен за ипператор за западната империја, на својата шестгодишна возраст. За владеењето на царството се грижела неговата мајка и Аециј. Во текот на неговото владеење, вандалите ја освоиле Африка во 439 година, Британија била изгубена во 446 година, во Шпанија и Галија биле формирани варварски кралства. Сепак, во 451 година, Аециј успеал да гопобеди Атила. Во 437 година се оженил со Лицинија Евдоксија, една од ќерките на Теодосиј II, цар на Византија. Во негово време, моќта на Рим сè повеќе слабеела, а Равена му била негова резиденција. Бил убиен во 455 година.
Ху Ѓинтао

Ху Ѓинтао (на кинески: 胡錦濤, ''Hú Jǐntāo'') е поранешен претседател на Народна Република Кина. На функцијата се задржал од 15 март 2003 – 14 март 2013 г. На местото го наследил Си Ѓинпинг.
Мајоријан

Мајоријан (латински: ''Iulius Valerius Maiorianus'') — цар на Западното Римско Царство од 457 до 461 година. Познат и како ''Јулиј Валериј Мајоријан ''. Како војсководец постигнал големи успеси против Франките и Алеманите. Мајоријан во 458 година имал голема победа и над Вандалите. Во Галија ги победил Визоготите и склучил мир и сојуз со нив. Ги поминал Пиринеите приклучувајќи се на својата флота во Картагена. Но, кога пропаднале мировните преговори, вандалискиот крал Гејсерих успеал да добие предавник и шпион во римските редови, и поголем број од флотите на Мајоријан пропаднале. По ова, тој бил принуден да склучи договор со Гејсерих. Главниот бунт против тоа примирје го организирал Рицимер во 461 година во Ломбардија, неговиот најголем пријател некогаш. Тој бил принуден да абдицира, а по пет дена патување умрел, најверојатно бил убиен.
Чурилкаровидни

Чурилкаровидните (науч. ''Curculionidae'') се буби од натсемејството Чурилкари. По раст се обично мали, околу 6 мм, а по исхрана се растенојадни. Заради интересниот облик на главата (со голема чурилка), чурилкарите честопати се нарекуваат и „рогати буби“. Постојат над 60.000 видови во рамките на неколку фамилии, но главно во фамилијата Чурилкари. Извесни други буби од поинакви фамилии, иако не многу сродни, сепак го носат истото име.
Чурилкарите се штетници во полјоделството. Житниот чурилкар (''Sitophilus granarius'') прави штети на складираното жито. Памучниот чурилкар (''Anthonomus grandis'') ги напаѓа насадите на памук. Таа полага јајца во незрелите памукови чашки, а потоа младите ја јадат содржината, и потоа излегуваат од чашката.
Чурилкарите честопати се среќаваат во суви прехранбени производи како ореви и семки, житарки и зрнести производи. Во домот, најчесто се среќаваат кога ќе се отвори вреќа со брашно, иако чурилкарот јаде и се размножува без проблем и во овес, јачмен, па дури и во појадочни житарки. Нивното присуство се забележува по тоа што зрнцата на нападнатиот производ се залепени во нишки, како да се фатени во пајажина. Ако бидат изедени, тие можат да предизвикаат инфекција на ''E. coli'' и разни други заразни болести, зависно од изхраната на чурилкарот.
1 Наводи
* Bright, Donald, E., Bouchard, P. (2008) [''Coleoptera, Curculionidae, Entiminae. Weevils of Canada and Alaska — Том II] Insects and Arachnids of Canada Series, Дел 25'' Ottawa: NRC Research Press. ISBN 978-0-660-19400-4.
2 Галерија
Ричмондски мост (Тасманија)

Ричмондскиот мост (|Richmond Bridge) — своден мост од културно-историско значење долж познатиот пат B31 наречен „Пат на осудениците“ (''Convict Trail'') во Ричмонд, 25 km северно од Хобарт во Тасманија, Австралија. Ова е најстариот мост во Австралија кој сè уште се користи.
1 Историја
Темелот на Ричмондскиот мост е удрен на 11 декември 1823 и изградбата траела сè до 1825 година, сето време користејќи робијашка работна сила. Мостот првобитно го носел името „Бигиев мост“ (''Bigge's Bridge''), именуван по кралскиот комесар Џон Биги, кој ја воочил потребата од мост во 1820 г.
Во 2005 година мостот бил прогласен за место од извонредно историско значење и бил прогласен за културно наследство на Австралија.
2 Изградба
Ричмондскиот мост е изграден од песочник одломен од ридот Бучерс Хил, па пренесуван од робијашите со рачни колички. Тој се состои од четири главни свода, секој со распон од 4,3, 8,1, 8,3, 8,5, 8.3 и 4.1 метри, кои се издигаат над нагибени носачи со заострени триаголни краеви порамнети со течението на реката.
3 Галерија
Ленови

Леновите (науч. ''Linaceae'') се семејство на цветни растенија со космополитско распространување, со околу 250 видови. Постојат осум родови, од кои најголемиот е ''Linum'' (лен), со околу 180 до 200 видови.
1 Морфологија
Повеќето претставници се тревести или ретко дрвенести, а во тропските региони има и големи дрвја. Простите целокрајни листови се речиси секогаш наспрамни, понекогаш со прилисници.
Цветовите се хермафродитни, актиноморфни (целосно симетрични) и петделни (многу ретко четириделни во тропите). Постојат пет венечни и пет чашкини ливчиња, десет прашници и до десет семки. Семињата се образуваат на пет двоклеточни плодни листови. Цветовите на повеќето култивирани вариетети се темно или светлосини. Но, се среќаваат и бела, виолетова, розова или црвена боја на цветот, што ги прави привлечни украсни растенија. Семињата се сјајни и може да се темнокафеави или жолти.
2 Систематика
Во постарите класификациски системи (како Кронквистовиот), оваа фамилија била сместувана во свој посебен ред - ''Linales''. Поновите систематики ја сместуваат во редот ''Malpighiales''. Некои поважни родови од ''Linaceae'' се:
*''Anisadenia''*''Cliococca''*''Hesperolinon''*''Linum''*''Radiola''*''Reinwardtia''*''Sclerolinon''*''Tirpitzia''
3 Употреба
Еден вид, ''Linum usitatissumum'', се одгледува поради фибрилите и семињата. Семето е извор на ленено масло и храна.
Владикавказ

Владикавказ (|Владикавка́з, |Дзæуджыхъæу), порано Орџонкиѕе — главен град на руската автономна република Северна Осетија-Аланија. Се наоѓа во североисточниот дел на републиктата на падините на Кавказ на реката Терек. Градот има 315.068 жители (попис 2002) и претставува еден од најголемите градови во Северен Кавказ.
Градот е индустриски и сообрачаен центар со значително машинска, хемиска, текстилна и прехранбена индустрија.
1 Демографија
Етнички групи во градот се (2002 податоци):
* Осети (59,51 %)
* Руси (27,59 %)
* Ерменци (3,89 %)
* Грузијци (2,32 %)
Жителите се претежно припадници на православното христијанство.
2 Збратимени градови
* Ешвил, Северна Каролина, САД.
* Крџали, Бугарија.
* Махачкала, Русија.
* Наљчик, Русија.
3 Поврзано
* Северна Осетија-Аланија
* Северен Кавказ
4 Галерија
Василиј Чапаев

Василиј Иванович Чапаев (|Василий Иванович Чапаев) (роден 9 февруари 1887 година, починат 5 септември 1919 година) бил руски војник и командант на Црвената армија за време на Руската граѓанска војна.
Чапаев е роден во сиромашно селско семејство во селото Будајка, денес дел од градот Чебоксари.
На 5 септември 1919 седиштето на дивизијата во близината на Лбишченска (денес Чапајево) била нападната од страна на белоармејците и Чапаев тогаш се обидел да избиге и да ја преплива реката Урал, но изчеџнал. Телото никогаш не му било пронајдено.
После основањето на СССР, Чапаев е прогласен за херој на Октомвриската револуција.
1 Поврзано
* Николај Шчорс - црвеноармејски јунак, наречен „украинскиот Чапаев“
Панаѓуришко богатство

Панаѓуришкото златно богатство (|панагюрско златно съкровище) е антички тракиски златен сервис за пиење кој се состои од девет златни садови со вкупна тежина од околу 6 кг. Откриено е на 8 декември 1949 година во околината на градот Панаѓуриште, Бугарија. Му припаѓало на непознат владетел на племето Одриси од крајот на ІV и почетокот на ІІІ век п.н.е.
Сервисот вклучува фијала со пречник од 25 см, една амфора со облик на кентаур, три ритона со женски глави (на амазонки), три ритона со животински глави и еден, обликуван како преден дел од телото на козел. Ритоните се украсени со релјефни ликови на митолошки сцени со познати јунафци од старогрчката митологија.
Панаѓуришкото богатство е дел од збирката на Археолошкиот музеј во Пловдив.
Коприварка (пеперутка)

Коприварката или копривец (, syn. ''Nymphalis urticae'') — мошне застапена шарена пеперутка која живее во умерените предели на Европа и низ цела Македонија.
Овој вид пеперутки честопати се среќава во градините. Гасениците се хранат со коприви, како и некои други шаренци.
Возрасната пеперутка има впечатлив изглед, со темно тело и црвеножолти крила, со ред сини точки околу задниот раб. Меѓутоа од долната страна крилата им се темнокафени, што им помага да се прикријат при мирување. Во опасност, пеперутката во мирување неднаш ги отвора крилата, прикажувајќи драматична палета на бои. Ова ги исплашува младите и неискусните птици (Stevens 2005).
Корзиканската коприварка (''Aglais (urticae) ichnusa'') е мошне слична; за жал сè уште не е утврдено дали таа е подвид или посебен вид.
1 Галерија
2 Поврзано
* Пеперутки во Македонија
3 Наводи
* (2005): The role of eyespots as anti-predator mechanisms, principally demonstrated in the Lepidoptera. ''Biol. Rev.'' 80(4): 573–588. (HTML извадок)
Загатка на исчезнатиот квадрат

Загатка на исчезнатиот квадрат — оптичка мамка која се користи на часови по математика за да им се помогне на учениците соодветрно да размислуваат за геометриските фигури. На неа се прикажани распоредени фигури, од која секоја навидум обликува 13×5 правоаголни триаголници, но каде една од нив има дупка 1×1.
1 Решение
Клучот на загатката е фактот што ни еден од триаголниците 13×5 сепак нема иста вкупна плоштина како нивните претпоставени составни делови.
Четирите фигури (жолтата, црвената, сината и зелената) имаат вкупно 32 единици плоштина, но триаголниците се широки 13 и високи 5, што дава 32,5 единици. Синиот триаголник е во пропорција 5:2, додека црвениот е во пропорција 8:3, а ова не е иста пропорција. Така, збирната хипотенуза на секоја фигура е впрочем свитката.
Свиткувањето е во износ од околу 1/28 единица, што е тешко забележливо на самиот дијаграм на загатката. Забележете ја точката на решетката каде црвената и сината хипотенуза се среќаваат, и споредете ја со истата точка на другата фигура; работ е малку над или под точката. Ако ги преклопиме хипотенузите од обете фигури добиваме еден многу тенок паралелограм со плоштина од точно еден квадрат од решетката, т.е. истата плоштина на „изчезнатиот“ квадрат кој недостасува од втората фигура.
Според Мартин Гарднер, загатката ја измислип њујоршкиот магионичар-аматер Пол Кари во 1953 г. Меѓутоа самиот принцип на парадоксот на расекување е познат уште од 1860-тите години.
Целобројните димензии на деловите од загатката (2, 3, 5, 8, 13) се последователни Фибоначиеви броеви. Многу други геометриски загатки со расекување се засноваат на неколку прости својства на познатата Фибоначиева низа.
2 Слични загатки
Алтернативна и поедноставна верзија на оваа загатка (прикажана на анимацијата) користи четири еднакви четириаголници и мал квадрат, кои заедно сочинуваат поголем квадрат. При ротација на четириаголниците, тие го пополнуваат местото на малиот квадрат, иако вкупната плоштина на фигурата изгледа непроменета. Парадоксот се објаснува со фактот што страната на новиот голем квадрат е малку помала од првобитната. Ако <math>a</math> е страната на поголемиот квадрат и <math>\theta</math> е аголот помеѓу двете спротивни страни на секој четириаголник, тогаш количникот помеѓу двете плоштини ќе биде <math>\sec^2\theta-1</math>. За ''θ = 5°'', ова е приближно 1.00765, што соодветствува на разлика од околу 0.8%.
Чебоксари

Чебоксари (|Чебокса́ры; |Шупашкар, ''Shupashkar'') — град во Русија и главен град на Република Чувашија. Се наоѓа на реката Волга. Има население од 453.700 жители (2004 проценка). На околу 6 км од градот се наоѓа сателитскиот град Новочебоксарск со околу 125.857 жители (2002 попис).
Чебоксари е поделен на 3 грдаски дистрикти: Калинински , Ленински, и Московски градски дистрикт.
1 Збратимени градови
* Егер од Унгарија
* Анталија од Турција
* Санта Клара од Куба
* Рунду од Намибија
Хематит

Хематит — оксиден минерал на железото кој своето име го добил од грчкиот збор “haima” што значи крв. Некаде го нарекуваат и крвав камен бидејќи пилата со која каменот се реже постанува црвена како крв.
Бојата може да му варира помеѓу црвена, сива и црна. Кога ќе се изреже во тенки плочки хематитот е црвен и прозирен, а кога ќе се исполира станува метално сјаен.
1 Скапоцените камења и нивното влијание на човекот
Скапоцените и полускапоцените камења можат да влијаат на состојбата на човечкиот ум и тело. Ако се носат на телото или во близина на телото моќта на камењата влијаат на лечење или ублажување на психичките и физичките проблеми. Доста е раширено верувањето дека хематитот има заштитничка и исцелителска моќ. Ја истакнува храброста па затоа и често бил амајлија на војниците. Тибеќаните го користеле против крварење од нос на тој начин што го носеле околу врат како ѓердан.
2 Скапоцените камења и хороскопските знаци
Се смета дека за секој хороскопски знак постои скапоцен камен кој му одговара. Така хематитот е камен кој се препорачува за следниве хороскопски знаци: овен, скорпија и јарец.
3 Галерија
Хроничност

Во медицината овој термин означува
1. Долго присуство на болеста (спротивно од акутен)
2. Бавен тек на развивање на карактеристичните симптоми за болеста
Овој израз означува дека некоја болеста е долго време присутна, а за да ја наречеме болеста хронична потребно е да помине извесен период, кој кај секоја болест е различен. На пример хроничен бронхитис имаме доколку имаме кашлица со искашлување најмалку 3 месеци во годината, 2 години по ред. Синусутисот е хронични кога симптомите траат повеќе од 12 недели итн.
1 Поврзано
* Акутен
* Болест
Акутност

Во медицината, акутна е онаа состојба која има нагол почеток, брзи промени, тежок тек или релативно кратко траење. Поимите ''„акутен“'', ''„акутна“'' или ''„акутно“'' се користат за опис на медицински состојби кои ги покажуваат претходно наведените одлики. Примери за ова се акутно воспаление, акутна срцева декомпензација, акутна леукемија и други. Ова се разликува од хронична состојба, која се одликува со долго траење. За некои здравствени работници, акутен процес е оној кој се развива во период од 1 до 3 дена, а хроничниот процес се развива подолго од 2 недели.
Субакутна е онаа состојба која се наоѓа меѓу акутна и хронична, со помалку брз почеток и помалку изразени промени во споредба со акутна состојба, односно претставува процес кој се развива за време подолго од она на акутен процес (1-3 дена), а пократко од она на хроничен процес (2 недели). Исто така, како „субакутен“ се опишува текот на болест или друга абнормална состојба, присутна кај лице кое изгледа клинички здраво. Во овој случај, состојбата може да биде препознаена или откриена преку лабораториски тест или радиолошко испитување.
1 Поврзано
*Хроничност
Симптом

Симптом потекнува од грчки збор и означува отстапување од нормалното функционирање на организмот, или некое чувство забележано од пациентот, кој тој го претставува како постоење на болест или некоја абнормалност. Кај различни болести може да се јаве еден ист симптом, но и ралични симптоми да се јават кај иста болест. Затоа вештината на докторот да ги протолкува зборовите на пациентот е од огромно значење и добро земената анамнеза од пациентот претставува половина дијагноза.
Терминот ''асимптоматска болест'' значи дека болеста е без симптоми и долго време може да не биде откриена, додека терминот ''симптоматска болест'' означува присуство на субјективни проблеми, од кој пациентот се жали и придонесува за откривање на болеста. Овие термини се користат често кај карциномите и означуваат поминување од еден во друг стадиум на болеста кога најчесто симптоматските пациенти се неизлечиви.
1 Симптом наспроти знак
Симптомот е чисто субјективно чувство кое само пациентот го чувствува, не може да се измере или опише од друг. Болката на пример е симптом, додека жолтилото е знак. Понекогаш може еден ист ентитет може да биде и симптом и знак, на пример црвенило(пациетот го опишува како симптом, додека за докторот тоа е знак)
Симптомите се разликуваат од знаците по тоа што првите се субјективни и ги опишува пациентот, додека знаците се објективна појава и се регистрираат од другите(докторите).
Евровизија 2006

Евровизија 2006 бил 51-во издание на Евровизија, одржано во Атина, Грција, на 18 мај (полуфиналето) и на 20 мај (финалето). Домаќинот на шоуто беше Грчката Национална телевизија ЕРТ. Финскиот бенд „Лорди“ победи на коцертот со песната „Hard Rock Hallelujah“ и беше првата песна што победи од овој тип. Оваа година, Финска победува за првпат на Евровизија после 45 години од нејзиното учество.
Водители на Евровизија во Атина беа популарниот грчки пејач Сакис Рувас (кој учествуваше на Евровизија 2004) и грчко-американската телевизиска ѕвезда Марија Меноунос.
Кавказ (планински венец)

Кавказ — планински систем во Евроазија помеѓу Црното Море и Каспиското Езеро во регионот Кавказ.
Кавказ е поделен на 2 поголеми планински венци и тоа:
* Голем Кавказ и
* Мал Кавказ
;Врвови
Име, Надм. вис. (м), Истакнатост (м), Земја
Елбрус, 5.641, 4.741, Русија
Дихтау, 5.205, 2.002, Русија
Шхара, 5.201, 1.365, Грузија
Коштантау, 5.152, 822, Русија
Џангитау, 5.059, 300, Русија/Грузија
Казбек, 5.047, 2.353, Грузија
Пушкин, 5.033, 110, Русија/Грузија
Катинтау, 4.979, 240, Русија/Грузија
Шота Руставели, 4.860, 50, Грузија
Тетнулд, 4.858, 672, Грузија
Поврзано:
1 Кавказ како мотив во книжевноста
* „Кавказ“ — песна на рускиот поет Александар Пушкин од 1829 година.
Олибриј

Олибриј бил цар на Западното Римско Царство од 11 јули 472 до 23 октомври 472 година. По ограбувањето на Рим во 455 година од страна на Гејзерх, тој избегал во Цариград, каде во 464 година станал конзул, а во исто време се оженил со ќерката на Валентијан III. Во 472 година бил испратен во Италија од страна на Лав I за да помогне на Антемиј во бунтот со Ликимер. Но убивајќи го неговиот соперник, се самопрогласил за цар. Поради свадбата си со Плацидија, тој може да се смета за последниот претставник од т.н. Теодосиева династија. Починал за време на епидемијата од 472 година.
Наљчик

Наљчик (|Нальчик; |Налщӏэч //; |Нальчик //) — град во регионот на Кавказ во јужна Русија и воедно е главен град на Кабардино-Балкарската Република. Градот се наоѓа на надморска височина од 550 и во подножјето на Кавказ. Има површина од 131 км<sup>2</sup> и население од 274.974 жители (2002 попис).
1 Народности
Според податоците од 2006 народносната структура на градот е следната:
* Кабардинци (42,3%)
* Руси (28,3%)
* Балкарци (Таулу) (15,2%)
* други (13,2%)
2 Збратимени градови
* Аман, Јордан.
* Кајсери, Турција.
* Рено, Невада, САД.
* Владикавказ, Русија.
3 Личности
* Осман Мазукабзов, интернет инженер, творец на многу познати мрежни места, роден 1976
* Јури Темирканов, музичар, роден 1938
* Дима Билан, руски пејач, роден 1981
* Јефрем Амирамов, поет и музичар, роден 1956
* Андреј Колкоутине сликар, роден 1957
* Катја Лел, пејачка, родена 1974
* Андреј Лефлер, пејач, роден 1987
Антемиј

Антемиј бил цар на Западното Римско Царство од 467 до 472 година. Познат е и како ''Флавиј Прокопиј Антемиј''. Се смета дека е последниот цар на западот којшто покажал некаква способност на раководен план. Водел борби со визоготите во Шпанија, со вандалите под раководство на Гејзерх, кои во Северна Африка создале своја држава. Во почетокот бил поддржуван од страна на византискиот цар Лав I. Бил оженет со ќерката на Рицимер. Бил во добри односи и со клавниот раководител на Илирика, Марцелин. Но, дој доживеал пораз против вандалите. Во 470 година се разболел, а кога закрепнал започнал со освета кон својот народ, за кое сметал дека врз него имало пуштено црна магија. Така, Рицимер во Милано започнал побуна против тоа, а со своите 6.000 војници го заробил Антемиј и го убил.
Глицериј

Глицериј бил цар на Западното Римско Царство од 473 до 474 година. Не постојат многу податоци за неговиот живот. Подоцна станал и епископ. Неговото владеење го одложило за некое време пропаѓањето на царството. Кога остроготите ги поставиле своите трупи во Италија во 473 година, Глицериј и неговата војска успеала да се одбрани од тој напад. Тој во суштина владеел само над Северна Италија. Без разлика на овој успех, Лав I не го признавал за цар на западот, па така го заменил со Јулиј Непот, заробувајќи го во Далмација. По ова, тој станал епископ.
Битка на свијокот на Црна

Битката на свијокот на Црна — битка меѓу бугарската армија и армиите на Антантата, што се случила во текот на октомври-ноември 1916 година на Јужниот фронт за време на Првата светска војна.
1 Тек на битката
Во август 1916 година бугарската армија ја спроведуваат офанзивната Леринска операција. По нејзиниот прекин силите на Антантата преземаат контраофанзива. Тие го заземаат Кајмакчалан на 2 октомври и продолжуваат кон Битола. На 18 истиот месец ја преминуваат реката Црна кај селото Брод и се укрепуваат на нејзиниот лев брег. Првата бугарска армија прави контра напад, но тој е неуспешен. На 23 октомври огнот на противникот достигнува огромни размери. Французите дејствуваат во полето при Кенали. За една седмица противниците на бугарите ги напаѓаат неколкупати, но не постигнуваат успех. И српските напади на завојот на Црна биле одбиени. При секој неуспешен напад, артилерија на Антантата го засилува својот оган. Загубите се зголемуваат сè повеќе и повеќе, бидејќи батериите треба да ги штедат проектилите, што ги угнетувало бугарите и го убивало нивниот морал. На 7 ноември артилеријата на Антантата започнува најсилен оган против 3/8 бригада, која заземала позиции меѓу Крапе и Полог. По 3 дена загубите на бригадата постепено се зголемуваат и на 10 ноември без да биде нападната таа ги напушта своите позиции, кои веднаш се заземени од србите. После нови битки на 17 и 18 ноември бугарската војска на 19 ноември е принудена да ја напушти Битола и заземе позиции 5 км. Северно од градот на линијата Пелистер – кота 1248 – кота 1050.
2 Наводи
* П. Недев, Бугарија во светската војна (1915-1918), Софија, 2001, Издателство Анико, ISBN 954-90700-3-4
* Ш. Атанасов и др. Бугарската воена способност за време на капитализмот, Софија, 1959, Државно воено издателство на МНО
Пном Пен

Пном Пен (кмерски: ភ្នំពេញ, официјална транскрипција: ''Phnum Pénh''; изговор [pʰnum pɯɲ]) е главен град на Камбоџа и центар на општина Пном Пен. Тој е економски, индустриски, комерцијален, културен, туристички и историски центар.
Во 1920-те градот бил познат како „Бисер на Азија“ и е главно туристичко одредиште во Камбоџа и за странски посетители. Градот е мешавина на традиционалната кмерска архитектура и влијание на француската архитектура.
Градот е најбогат и најнаселен град во Камбоџа со население од околу еден милион жители.
1 Географија
Пном Пен се наоѓа во јужниот дел на Камбоџа и е опколен од покраината Кандал. Општината Пном Пен се наоѓа на бреговите на реките Понче Сап, Меконг и Басак. Овие реки се големи извори на свежа и питка вода, но има и останати природни ресурси во градот и околината. Градот и околината се наоѓаат во регион кој е составен од тропски влажани предели. Пном Пен се наоѓа на надморска височина од околу 11.89 метри што е голем проблем за безбедноста на градот во поглед на природни катастрофи како што се монсунските поплави. Само градското подрачје зафаќа површина од околу 375 квадратни метри каде живеат околу 2.000.064 жители.
2 Демографија
Во 2008 година, Пном Пен имал население од околу 2.009.264 жители со густина на население од околу 5.358 жители на метар квадратен. Процентот на растот на населението на Пном Пен е проценето на околу 3.92 %.
Пном Пен е претежно населен од етнички Кмери кои сочинуваат околу 90% од вкупното население на градот. Покрај нив, има значително кинеско и виетнамски малцинство, но може да се забележат и останати помалубројни малцински заедници. Како и во цела Камбоџа, така и во Пном Пен, населението претежно е будистичко, односно 90% од вкупното население на Пном Пен се будисти. Во последните години се забележува и мало зголемување на христијанското и исламското население. На национално и официјално ниво доминира кмерскиот јазик, кој е најмногу зборуван јазик во државата и градот. Покрај него, во добар дел се зборуваат и францускиот и англискиот јазик.
3 Збратимени градови
Пном Пен е збратимен со следните градови:
* Лонг Бич, САД
* Ловел, САД
* Провиденс, САД
* Саванакет, Лаос
* Пусан, Јужна Кореја
* Мандалеј, Мјанмар
4 Користена литература
***
5 Поврзано
* Камбоџа
Магреб

Ма́греб (|المغرب العربي / al-Maġrib al-ʿArabī, пишуван и како ''Магриб'' и поретко ''Могреб'' е област во Африка на север од Сахара и на запад од Нил.
Од геополитичка гледна точка областа ги вклучува Мароко, Западна Сахара, Алжир, Тунис, понекогаш и Либија и поретко Мавританија. Арапскиот магрепски сојуз ги содржи сите овие држави освен Западна Сахара, заради нејзиниот политички статус - за арапските земји сѐ уште е мароканска провинција, а за другите е привремено окупирана од Мароко.
Во различните јазици и контексти може да поимот Магреб означува различни држави. Во францускиот јазик и култура под Магреб се подразбираат само поранешните француски колонии Алжир, Мароко и Тунис, поретко Либија и Мавританија.
На арапски името го означува само Мароко.
Локалното арапско-берберско население на регионот во минатото во Европа е нарекувано ''маври''.
1 Модерни територии на Магреб
* Алжир
* Сеута
* Либија
* Мавританија
* Мелиља
* Мароко
* Тунис
* Западна Сахара
2 Средновековни региони на Магреб
* Ифрикија
* Дјерид
* Сус
* Заб
* Ходна
* Риф
* Магреб ал-Авсат (Среден Магреб)
* Мароко
* Тамесна
Ромул Августул

Ромул Августул — последниот цар на Западното Римско Царство, владеејќи од 31 октомври 475 до 4 септември 476 година. Бил син на Орест, началник од германско потекло. Орест во 475 година, станал противник на Јулиј Непот кој владеел од 474. Бидејќи како варварин не можел да седне на престолот, го препорачал својот син Ромул, додавајќи му го името Август. Така, последниот римски цар ги содржел во себе имињата на митолошкиот основач на Рим, и првиот принцепс кој ја создал империјата. Тој во голема мера не ни управувал со империјата, бидејќи за тоа бил надлежен татко му, а и самиот не се интересирал за политика. Познат е како Августул, кое во превод на македонски јазик би означувало малиот Август.
Но, татко му бил убиен од страна на Одоакар кој ја опседнал Равена, место каде се наоѓал Ромул Августул. Одоакар не само што не го убил, туку го испратил малото момче кај свои роднини во Кампанија, каде го продолжил своето образование. Се смета дека починал околу 536 година, пред да се воспостави византиска власт во Рим.
Биробиџан

Биробиџан (|Биробиджа́н; |) — град и административен центар на Еврејската автономна област во Русија. Се наоѓа на Транссибирската магистрала, блиску до границата со НР Кина. Во градот има 2 синагоги, вклучувајќи ја и Биробиџанската синагога, која е центар на јудаизмот во тој дел на Русија.
1 Збратимени градови
* Бивертон, Орегон, (САД).
* Ниигата, Јапонија.
* Хеганг, Кина
Махачкала

Махачкала (|Махачкала́, аварски: МахIачхъала, кумички: Магьачкъала, Mağaçqala) — град во Русија, престолнина на Република Дагестан. Се наоѓа на западниот брег на Каспиското Море. Има население од 462.412 жители (2002).
1 Грдаски реони
Административно, градот е поделен на 3 реони: Ленински, Советски, и Кировски.
2 Демографија
Во 1994,населението на градот вклучувало:
* 20% Авари
* 20% Руси
* 10% Даргинци
* 50% други
Според други извори етничката состојба на градот е следнава:
* Авари (21%)
* Руси (18%)
* Кумици (15%)
* Даргинци (12,4%)
* Лаки (12%)
* Лезгинци (9,5%)
* Чеченци (4,3%)
* Азери (1,6%)
3 Збратимени градови
Махачкала е збратимен со:
* Сипинг, НР Кина.
* Спокејн, Вашингтон, САД.
* Владикавказ, Русија.
* Јалова, Турција.
Чадир-Лунга

Чадир-Лунга (исто и''Чадр-Лунга''; гагауски: ''Çadır-Lunga'') — град во Гагаузија, Молдавија. Градот има население од 19.401 жител, од кои 14.294 се гагаузи, 734 молдавци, 951 украинци, 1.552 руси, 1,510 бугари, 7 евреи, 8 полјаци, 166 Роми, и 179 други/неизјаснети. Градот е збратимен со Серпухов, Русија.
Вулканешт

Вулканешти (молдавски: ''Вулкэнешть'', руски: ''Вулканешты'', гагауски ''Valkaneş'') — град во Гагаузија, Молдавија. Во 2006 градот имал 15.400 жители.
Етничкиот состав во 1989 година од 18.072 жители вклучувал 11.990 гагаузи, 2.225 молдавци, 1.723 руси, 1.013 украинци, 841 бугари и 240 други.
Рон Визли

Роналд Билиус „Рон“ Визли (|Ronald Bilius "Ron" Weasley) e измислен лик во серијата книги ''Хари Потер'' напишани од Џ. К. Роулинг. Тој е еден од централните ликови во книгата и меѓу ликовите кои Роулингги создал уште првиот ден. Негово прво појавување во книгите е во првата книга, ''Хари Потер и Каменот на мудроста'' (1997) како најдобриот пријател на протагонистот Хари Потер и Хермиона Гренџер. Тој е член на семејството Визли, чистокрвно семејство, кое живее во т.н. „Дувло“. Заедно со Хари и Хермиона, тој е член на домот Грифиндор. Во филмовите, толкуван е од глумецот Руперт Гринт.
Кандован

Кандован е туристичко село во близина на Оску и Тебриз во Иран. Селото е познато по своите специфични куќи кои се стари најмалку 700 години и сè уште се населени. Кандован има и хотел и ресторани кои служат за пречекување на гости и туристи.
Комрат

Комрат (гагауски: ''Komrat''; |Комрат) — град во Молдавија и престолнина на автономната република Гагаузија. Се наоѓа на , во јужниот дел на земјата, на реката Јалпуг. Во 2004, градот имал население од 23.429 жители, од кои најмногу Гагаузи.
Името има туркиско и ногајско потекло.
1 Население
* 1989: 25.800 (попис)* 1991: 27.500 (проценка)
* 1996: 27.400 (проценка)
* 2004: 23.429 (попис)
* 2006: 22.369 (проценка)
2 Знаменитости
* Категралата, изградена во 1820
* Музеј на локална историја
* Музеј на гагауската култура
3 Збратимени градови
* Испарта Турција
4 Познати личности
* Петар Драганов - руски филолог, славист и македонист.
5 Наводи
Крсто Б’лгаријата

Крсто Николов Георгиев (|Кръстьо Николов Георгиев; 1874 - 1913) , познат како ''Крсто Б’лгаријата'' (|Кръстьо Българията) — офицер во бугарската армија и револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, учесник во Мелничкото востание, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Првите години
Крсто Б’лгаријата е роден во 1874 година во Враца, тогаш во Османлиското Царство. Немал услови да се школува, па пристапил во бугарската армија. Со чин фелдфебел ја напуштил армијата во 1895 година и се вклучил во Мелничкото востание на Врховниот комитет. Од 1897 година станал четник на Михаил Апостолов – Попето, а потоа од 1900 до крајот на 1902 година е Тиквешки војвода на ВМОРО. За кратко од јануари до август 1901 година секретар на четата на Крсто Б’лгаријата бил Аргир Манасиев.
2 Војвода
По препорака на Михаил Герџиков во ноември 1902 година Крсто станал војвода на чета во Чокенскиот револуционерен реон и во Одринскиот револуционерен округ, каде што станал и првиот подофицер .
Од почетокот на 1903 година бил назначен за војвода на Малотрновскиот револуционерен реон, каде значително придонел за разгранување на револуционерната мрежа и организирањето на бугарското население во Одрин. Во февруари стапил во четата на Михаил Герџиков и учествувал во организирањето на атентатот на железничката линија кај село Синекли, Чаталџански реон.
Крсто Б’лгаријата бил делегат на конгресот на Петрова нива во својство на околиски војвода на Малотрновскиот револуционерен реон. За време на Илинденското востание е војвода во Чокенскиот регион со заменик војвода Петар Чолаков. Во текот на ноќта на 9 август неговата чета од 40 души го напаѓа турското село Хаџиталашман, кое е на само 20 километри од Одрин.
Четниците го нападнале селото од три страни, а во паника голем дел од населението, полициската станица и кавалерискиот гарнизот побегнале во Одрин. Утрото во селото не останал ниту еден Турчин. По востанието, Крсто се префрлил повторно во Македонија како околиски војвода. По востанието тој станал војвода во Кочанско, каде од 1904 година под негово раководство дејствува Цено Куртев.
3 Подоцнежна дејност
Крсто Б’лгаријата придонел за ограничување на дејствувањето на српската вооружена пропаганда во Македонија. На 2 јануари 1905 година над село Кнежево, Кратовско, се одржал конгрес на Скопскиот револуционерен реон. За членови на окружното раководство на Скопскиот реон биле избрани Даме Груев, Ефрем Чучков, Крсто Б’лгаријата, Мише Развигоров и Атанас Бабата.
Крсто Б’лгаријата учествувал во Првата балканска војна и после во Втората балканска војна како доброволец во Македонско-одрински доброволен корпус.
Во мај 1913 година е унапреден со чин подпоручник. Скоро после тоа заболува од колера и умира. Крсто Б’лгаријата е запаметен како војвода, кој неколкупати особено жестоко претепува или убива невини дејци на организацијата. За тоа е прекоруван и лично од Георги Кондолов. На негово име е крстена улица во град Враца, Бугарија.
4 Галерија
Древни астронаути

Теориите за древни астронаути или палеоконтакти се претпоставки дека вонземјани ја посетувале планетата Земја и дека таквите контакти водат до почетоците или развојот на човештвото, културата, технологијата и/или религиите.
Некои од овие теории сугерираат дека божествата од повеќето, ако не и од сите религии се всушност вонземјани, а заради нивната технолошка надмоќност им е доделен божествен статус.
Теориите за древните астрономи не се поддржани од научната заедница, а статиите на таа тема ретко се објавуваат во научните списанија. Овие теории се популаризирани во втората половина од XX век, од писателите Ерик вон Деникен, Зехарија Сичин и Роберт Темпл.
Теориите за древните астрономи најчесто се тема на научната фантастика.
Иван Попов

Иван Поп Константинов Попов (Лески, 1871 — Витоша, 15 септември 1921) — македонски револуционер и офицер на бугарската армија, член и војвода на Македонската револуционерна организација .
1 Животопис
Иван Попов е роден во 1871 година во неврокопското село Ново Лески, денес во Пиринска Македонија. Добива основно образование во родното село. Од 1889 до 1895 година е на воена служба во Сливен.
Како фелдфебел од бугарската армија, Гоце Делчев го свртел кон ВМОРО и го праќа за организационен воjвода во Костурскиот револуционерен реон во 1902 година.
На Смилевскиот конгрес е избран за централен воjвода на Костурско. Во текот на Илинденското востание учествува во борби како воjвода, заедно со Васил Чакаларов и Пандо Кљашев. Во Битката кај селото Вишени, неговата чета убива 50 селани од селото Жервени, кои се враќале од пазарот во Костур.
Во септември заедно со Лазар Поп Трајков и Манол Розов се повлекуваат во Прилепско. По крајот на востанието бега во Грција, каде е уапсен. Во ноември заминува со брод во Бургас.
По повторното навлегување во Македонија, учествува и во борбата со грчката оружена пропаганда. До Балканската воjна е воjвода на чета №5 во Костурско. По мобилизацијата од 18 септември 1912 година е воjвода на партизанска чета, дел од 4-та чета на Деветтата велешка дружина на Македонско-одринското ополчение.
Во српско заложништво е од 18 јули до 18 декември 1913 година. Награден е со орден ''За храброст 3-ти степен'' и е повишен во чин потпоручник. Во Втората балканска војна е во одредот на Васил Чакаларов. Во Првата светска војна е командир на разузнавачкото одделение.
Иван Попов си го одзел животот на 15 септември 1921 г. во месноста Паша Бунар кај Драгалевскиот манастир на планината Витоша околу Софија.
2 Мисли за него
''Без двоумење можам да речам дека меѓу многуте први македонски јунаци, во најблагородна смисла на зборот, Иван Попов е меѓу најпрвите. Попов беше необично чиста душа со цврст карактер и крајно скромен. Немаше училишно образование, но се одликуваше со голема, вродена интелигенција. (Љубомир Милетиќ)''
3 Галерија
4 Наводи
Гагаузија

Гагаузија (гагауски: ''Gagauziya'' или ''Gagauz-Yeri''; молдавски/романски: Găgăuzia; |Гагаузия), во минатото позната како Автономна територијална единица на Гагаузија (Gagauz Yeri) (гагауски: ''Avtonom Territorial Bölümlüü Gagauz Yeri'', молдавски/романски: ''Unitatea Teritorială Autonomă Găgăuzia'', руски: ''Автономное территориальное образование Гагаузия''), е автономен регион на Молдавија. Името доаѓа од народот "Гагаузи", чие име е развиено од ''gok Oguz'' кое се користи за да ги опише потомците на туркиските огуски племиња. Кримските Татари и Ујгурите го користат зборот ''gok'' што значи "небо" или "небесно синило", така што ''gok Oguz'' најбуквално би значело "небесносини Огузи",.
1 Етничка композиција
* 82,1% Гагаузи
* 5,1% Бесарапски Бугари
* 4,8% Молдавци
* 3,8% Руси
* 3,2% Украинци
Хемиска формула

Хемиска формула — начин на изразување информации поврзани со атомите кои образуваат одредено хемиско сооединение и како врската на тие атоми се менува при одредена хемиска реакција. За молекуларно соединение познат е поимот молекуларна формула која пак го одредува елементот по неговиот хемиски симбол и го кажува бројот на атоми на секој елемент најден во секоја одвоена молекула од тоа соединение.
1 Поврзано
* Структурна формула
Големи езера на Африка

Големи езера на Африка (|Maziwa Makuu) — група езерата кои се наоѓааат во големата раседна долина во Источна Африка и околу неа. Сите овие езера му припаѓаат на Викторија, кое со својата површина е трето најголемо езеро во светот. Областа на големите езера ја сочинуваат:
* Тангањика
* Викторија
* Алберт
* Едвард
* Киву
* Малави
1 Наводи
* Jean-Pierre Chrétien. ''The Great Lakes of Africa: Two Thousand Years of History'' trans Scott Straus