Марион де Лорм (Иго)

''„Марион де Лорм“'' ― драма во пет чина, напишана во 1828 година од Виктор Иго. Станува збор за познатата француска куртизана со исто име, која живеела за време на владеењето на Луј XIII. Драмата за првпат била изведена во 1831 година во Театарот де ла Порт Сен Мартен, но подоцна била забранета од кралот Шарл X.
1 Синопсис
1.1 Чин I
Средбата. Претставата започнува во 1638 година, во Блоа, во спалната соба на Марион де Лорм. Марион, позната париска куртизана, го напуштила главниот град два месеци претходно, на очај на своите љубовници и обожаватели, и нашла засолниште во Блоа. Притисната од Саверни, кој ја пронашол, таа признава дека има состанок со човек по име Дидие, кој не знае која е таа, а таа не знае ништо за неговиот идентитет. Таа го тера Саверни да си замине. Дидие пристигнува и ѝ ја признава својата љубов на Марион; тој ја притиска да се омажи за него, иако тој нема богатство и е најдено дете без семејство. Марион се двоуми, сметајќи се за недостојна. Но, таа се чини дека е подготвена да попушти кога Дидие почнува да раскажува што мисли за Марион Делорм, познатата куртизана:
''Дали знаете што е Марион Делорм?Жена, со убаво тело и деформирано срце!''
Во овој момент, од сокакот избувнуваат извици. Саверни е нападнат, а Дидие брза да му помогне, со што ја заслужува благодарноста на маркизот.
1.2 Чин II
Средбата. Сцената е на вратата од кабаре, каде што група господа разменуваат вести од Париз. Тие дискутираат за доблестите на последните дела од Корнеј, ја искажуваат својата омраза кон сеприсутниот и семоќен кардинал Ришелје и исчезнувањето на Марион де Лорм. Еден од нив раскажа дека последен пат била видена во Блоа, раскажувајќи ги настаните од првиот чин, но оттогаш исчезнала. Се појавува гласник кој објавува наредба од кралот: дуелите отсега се забранети под закана од смрт.
Дидие пристигнува во кабарето, и меѓу него и Саверни (кој не го препознал) започнува кавга. Тие започнуваат дуел, брзо прекинат од влегувањето на Марион, која вреска и го алармира чуварот. Саверни, за да се спаси, се преправа дека е мртов. Дидие е уапсен.
1.3 Чин III
Комичарите. Сцената е во замокот Женлис. Влегува Саверни, инкогнито, кој му ја раскажал на судијата Лафемас приказната за сопствената смрт. Но, за време на разговорот, Саверни дознава дека човекот со кого се борел бил Дидие и дека љубовникот на Марион му го спасил животот. Кратко потоа, Лафемас добива писмо во кое се најавува бегството на Дидие, веројатно придружуван од Марион. Тој тргнува по нив.
Влегуваат Марион и Дидие. Тие се криеле меѓу трупа патувачки комичари и им се даваат улоги. Дидие очајно сака да избега со Марион и повторно ја моли да се омажи за него. Марион е забележана од Саверни, кој ги пренесува информациите на Лафемас. Тој сфаќа дека бегалецот што го бара мора да е меѓу актерите. Дидие открива дека жената што ја сака не е никој друг туку куртизаната Марион де Лорм. Револтиран, тој се предава себеси кај Лафемас, кој го апси. Саверни, во обид да го спаси Дидие, се разоткрива, но и тој е уапсен.
1.4 Чин IV
Кралот. Сцената започнува во стражарската соба на замокот Шамбор. Лафемас се обидува да ја заведе Марион, но таа го одбива. Влегува Луј XIII, бесен на кардиналот Ришелје кој го лишил од моќ. Марион и маркизот де Нангис (чичкото на Саверни) молат за кралско помилување за двајцата осуденици. Но, кралот е непопустлив; тој одбива да му се спротивстави на кардиналот. Оставен сам со кралот, Л'Анжели, неговиот шут, се обидува да го убеди кралот убедувајќи го дека двајцата осуденици се соколари (кралот е страствен ловџија). На негово инсистирање, кралот, слаб и неодлучен, попушта да ги помилува двајцата мажи, а Марион заминува со помилувањето во рака.
1.5 Чин V
Кардиналот. Сцената е затворот Боженси. Марион, со кралско помилување, пристигнува да го ослободи Дидие; но кралското помилување е отповикано од кардиналот. Соочена со Лафемас, таа конечно се предава и се согласува да се проституира кај него во замена за слободата на Дидие. Откако ќе се среди работата, таа влегува во дворот каде што Дидие и Саверни чекаат смрт, но Дидие, сè уште лут и револтиран затоа што претпоставува што морала да направи за да стигне таму, одбива да ја следи. Стражарите пристигнуваат за да ги испратат. Во последен момент, Дидие ѝ признава љубов на Марион, која му простува и бара прошка. Осудените маршираат кон смрт. Марион останува сама на сцената и го гледа тоалетот на кардиналот, кој штотуку бил присутен на погубувањето.
1.6 Адаптации
Според оваа драма се напишани две италијански опери: од Џовани Ботезини (1862) и од Амилкаре Понкиели (1885).
Во 1912 година е снимен краток нем филм во режија на Алберт Капелани . Во 1918 година е снимен втор долгометражен филм ''„Марион Делорм“'', во режија на Анри Краус, со Пјер Реноар и Жан Вормс во главните улоги.