procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Стромболски избув

Стромболска ерупција — вид на вулканска активност која произведува чести, умерени ерупции. Лавата е базалтична, но доволно вискозна за гасови да создадат притисок кој се ослободува во континуирани мали експлозии. Лавата, исфрлена во воздухот, паѓа назад за да се изгради стрмен конус од лава и тефра.
Ерупциите се релативно благо експлозивни, со вулкански експлозивен индекс од 2 до 3. Тие се именувани според италијанскиот вулкан Стромболи, кој е епоним за видот. Стромболските ерупции се состојат од исфрлање на светликав згура, скорија, лапили и лавини бомби, на височина од десетици до неколку стотици метри. Ерупциите според обем се мали до средни, со спорадична силина.
Италијанскиот вулканолог Џузепе Меркали ги проучувал ерупциите на Стромболи и Вулкано во 1888-1890 година и утврдил дека одликите на ерупциите се различни помеѓу двата вулкана. За да се направи разлика меѓу нив, Меркали ја дефинирал стромболската ерупција како „благо експлозивна во дискретни но прилично редовни интервали во секунди или минути“.
Тефрата обично свети црвено кога го напушта отворот, но на површина се изладува и добива темна до црна боја и може значително да се зацврсти пред ударот. Тефрата се акумулира во близина на отворот, формирајќи циндерски конус. Циндерот е најчестиот производ. Исфрлањето вулканска пепел обично е доста незначително.
Лавинските текови се повискозни, па затоа се пократки и подебели, од оние соодветни на хавајските ерупции. Тоа може или не мора да биде придружено со производство на пирокластична карпа. Овие ерупции се особено спектакуларни во текот на ноќта, кога лавата сјае светло.
Наместо тоа, гасот се спојува во меури, наречени гасни шлемови, кои растат доволно големи за да се издигнат низ магматскиот столб, пукајќи во близина на врвот поради намалениот притисок на воздухот и исфрлајќи магма во воздухот. Секоја епизода на тој начин ослободува вулкански гасови, понекогаш во растојание од само неколку минути. Гасните шлемови можат да се формираат длабоко и до 3 километри, што ги прави тешко предвидливи.
Моногенетичките конуси обично еруптираат во стромболски стил. Стромболската еруптивна активност може да биде многу долготрајна. Примери за стромболски тип на ерупции се вулканот Парикутин бил во континуирана ерупција помеѓу 1943-1952, Еребус на Антарктикот кој произведувал стромболски ерупции кои траеле со децении
Самиот вулкан Стромболи предизвикува такви ерупции веќе повеќе од две илјади години а Римјаните го нарекувале „Светилник на Средоземното Море“.
1 Поврзано
* Вулкански избув
Фарадееви закони за електролиза

Фарадеевите закони за електролиза се квантитативни односи врз основа на електрохемиските истражувања објавени од страна на Мајкл Фарадеј во 1834 година.
1 Математичка форма
Законите на Фарадеј може да бидат сумирани со:
:<math>m \ = \ \left({ Q \over F }\right)\left({ M \over z }\right) </math>
каде:
*''m'' е масата на супстанцијата ослободена како електрода во грамови
*''Q'' е вкупниот електричен полнеж поминат низ супстанцијата во кулони
*''F'' = 96485 C mol<sup>−1</sup> е Фарадеева константа
*''M'' е моларна маса на супстанцијата во грамови по мол
*''z'' е број на валентност на јони на супстанцијата (електрони префрлени по јон).
Значи ''M/z'' е исто како и еквивалентната тежина на променетата супстанција.
Во првиот Фарадеев закон , ''M'', ''F'', and ''z'' се константи, така што поголема вредност на ''Q'' ќе биде поголема од m.
Во вториот Фарадеев закон, ''Q'', ''F'', and ''z'' се константи, така што поголема вредност на ''M/z'' (еквивалентната тежина) ќе биде поголема од m.
Во едноставен случај на константа-стуја електролизата, <math> Q = I t </math> доведува до
:<math>m \ = \ \left({ I t\over F }\right)\left({ M \over z }\right) </math>
и потоа до:
:<math>n \ = \ \left({ I t\over F }\right)\left({ 1 \over z }\right) </math>
каде:
*''n'' е количина на супстанција („број на молови“) ослободени: ''n = m/M''*''t'' е вкупното време на постојаната струја.
Во покомплицираниот случај на променлива електрична струја, вкупниот полнеж ''Q'' е електрична струја ''I''(''<math>\tau</math>'') интегриран со текот на времето ''<math>\tau</math>'':
:<math> Q = \int_0^t I(\tau) \ d \tau </math>
Тука ''t'' е ''вкупно'' време на електролиза.
2 Поврзано
* Електролиза
* Фарадеев закон за индукција
3 Наводи
Црква „Св. Илија“ - Горно Лакочереј

Свети Илија — македонски православен храм во Охридското село Горно Лакочереј.
Свети Илија е една од петте цркви во Горно Лакочереј и е најнова од сите нив. Камен темелник бил удрен на 3 мај 2012 година, а со службата чиноначелствувал неговото високо правосвештенство владиката Тимотеј.
1 Галерија
2 Поврзано
*Лакочерејски манастир;
*Црква „Св. Никола“ - изградена на темели на црква од XIX век и осветена на 4 јуни 1995 година;
*Црква „Св. Јован Крстител“ - изградена во 2006 година;
*Црква „Св. Атанасиј“ - изградена во 1963 година;
*Црква „Вознесение Христово“ - црква во Лакочерејскиот манастир;
Мисти

Мисти, исто така познат како Путина или Гуагуа Путина — стратовулкан од андезит, дацит и риолит, кој се наоѓа во јужниот дел на Перу, во близина на градот Арекипа. Со својот сезонски снежен покриен симетричен конус, Мисти се издига на 5,822 метри надморска височина и се наоѓа помеѓу планината Чачани (6,075 метри) и вулканот Пичу Пичу (5,669 метри). Последната ерупција се случила во 1985 година, 198 години по нејзината претходна документирана ерупција.
1 Опис
Мисти има три концентрични кратери. Активни фумароли или вулкански отвори за гас може да се видат во внатрешниот кратер. Во близина на внатрешниот кратер, шест инкиски мумии и ретки инкиски артефакти биле пронајдени во 1998 година за време на едномесечното ископување во режија на археолозите Јохан Рајнхард и Хосе Антонио Чавес. Овие наоди моментално се чуваат во музејот во Арекипа.
До врвот на вулканот има две главни качувачки линии. Патеката Пасторес започнува на 3.300 метри. Обично кампот е направен на 4.500 метри во Нидо де Агилас. Патеката Агуада Бланка започнува на 4.000 метри во близина на резервоарот Агуада Бланка, а кампот е направен на 4.800 метри во Монте Бланко (кампот е именуван по Монблан, чиј врв е приближно ист според надморската височина). Патеките за искачување не содржат технички потешкотии, но и двете се сметаат за напорни поради стрмните песочни падини.
2 Околина
Долгата историја на ерупции од Мисти и неговите соседни вулкани предизвикало локалната почва да биде исклучително плодна, со што околината е една од најкорисните во Перу. Месните жители, исто така, прават широка употреба на бела вулканска карпа наречена силар, која е лесно употреблива. Градот Арекипа има значителен број на градби изградени со силар, што резултира со неговиот прекар „''Белиот град''“.
3 Галерија
4 Поврзано
*Список на вулкани во Перу
Пелешки избув

Пелешка ерупција — вид на вулканска ерупција која се одликува со брзо движење на пирокластични текови или бранови кои опожаруваат сè што ќе им се најде на патот. Притоа од вулканот големи количини на прашина, карпи и гас се исфрлаат од вулканот, кои потоа се спуштаат по падините како пирокластични потоци. Ваквата ерупција може да се случи кога магмата е многу вискозна, обично од риолитски или андезитски тип и истата дели сличности со вулканолошкиот тип на ерупција.
1 Особености
Најважната одлика на пелешката ерупција е присуството на блескава лавина на топла вулканска пепел, таканаречениот „зажарен облак“ односно пирокластичниот тек како и формирањето на лавини куполи. Исто така е забележливо дека кратките текови на пепел создаваат конуси од пемза.
Почетната фаза на ерупција се одликува со пирокластичен тек. Талозите од тефра имаат помал обем и опсег од соодветните плиниски и вулкански ерупции. Вискозната магма потоа формира стрмни куполи или вулкански ' рбет во отворот на вулканот. Куполата подоцна може да колабира, што ќе резултира во текови на пепел и исфрлање зажарени камени блокови.
Циклусот на ерупција обично завршува по неколку години, но во некои случаи може да продолжи и неколку децении, како и во случај на вулканот Сантјагито.
2 Име
Типот на ерупција името го добил по ерупцијата на вулканот Пеле на Карибите кој избувнал во 1902 година убивајќи 28 000 луѓе. Оваа пелешка ерупција била една од најголемите вулкански катастрофи на 20-от век која целосно го збришала градот Сен Пјер на Мартиник, (Антили), низ серија моќни ерупции.
3 Примери
Други примери на пелешка ерупција се следниве:
* Ерупцијата во 1948–1951 на вулканот Хибок-Хибок на Филипините.
* Ерупцијата на 21 јануари 1951 на вулканот Ламингтон во Папуа Нова Гвинеја кој убил над 3000 луѓе.
* Ерупцијата во 1956 на вулканот Безимјани на Камчатка (Русија).
* Ерупцијата 21 април 1968 на вулканот Мајон на Филипините.* Ерупцијата во 1980 на планината Сент Хеленс во САД.
Црква „Св. Атанасиј“ - Горно Лакочереј

Свети Атанасиј — македонски православен храм во Охридското село Горно Лакочереј.
Свети Атанасиј е една од петте цркви во Горно Лакочереј и е изградена во 1963 година.
Таа се наоѓа на местото Пеливр, каде некогаш се наоѓало селото, кое поради честите излевања на Коселска Река се преместило на денешнета локација.
1 Галерија
2 Поврзано
*Лакочерејски манастир;
*Црква „Св. Никола“ - изградена на темели на црква од XIX век и осветена на 4 јуни 1995 година;
*Црква „Св. Илија“ - изградена во 2012 година;
*Црква „Св. Јован Крстител“ - изградена во 2006 година;
*Црква „Вознесение Христово“ - црква во Лакочерејскиот манастир;
Црква „Св. Јован Крстител“ - Горно Лакочереј

Свети Јован Крстител — македонски православен храм во Охридското село Горно Лакочереј.
Свети Јован Крстител е една од петте цркви во Горно Лакочереј и осветувањето и положувањето на камен темелник за изградба се одржало на 12 ноември 2006 година од страна на Митрополитот Дебарско-кичевски г. Тимотеј. Веќе на 1 јуни 2014 година кога црквата била изградена таа била осветена истот така од митрополитот г. Тимотеј. Ктитор е Нада Димитриеска од Горно Лакочереј а целата црква е изградена со доброволните прилози на жителите на селото и пошироката околија. Зограф на црквата бил Марјан Ристески од Велгошти.
1 Галерија
2 Поврзано
*Лакочерејски манастир;
*Црква „Св. Никола“ - изградена на темели на црква од XIX век и осветена на 4 јуни 1995 година;
*Црква „Св. Илија“ - изградена во 2012 година;
*Црква „Св. Атанасиј“ - изградена во 1963 година;
*Црква „Вознесение Христово“ - црква во Лакочерејскиот манастир;
Црква „Вознесение Христово“ - Горно Лакочереј

Вознесение Христово — манастирска црква во Охридското село Горно Лакочереј. Таа е главна и единствена црква во Лакочерејскиот манастир.
Црквата се наоѓа на околу 4 км југоисточно од селото, под падините на месноста Дебела Леска и е изградена во 1930 година. По својата градба, претставува развиен крст впишан во квадратна основа, со купола на средината. Градена е од делкан камен, во нововизантиски стил. Од јужната страна, истовремено, е изградена припрата. Фрескоживописана е во седумдесеттите години на XX век, за време на Митрополитот Дебарско-кичевски г. Методиј.
На 21 мај 2015 година, црквата била преосветена.Lakočerejski manastir stara.jpg
1 Поврзано
*Лакочерејски манастир;
*Црква „Св. Никола“ - изградена на темели на црква од XIX век и осветена на 4 јуни 1995 година;
*Црква „Св. Атанасиј“ - изградена во 1963 година;
*Црква „Св. Илија“ - најновата селска црква. Почната да се гради во мај 2012 година;
*Црква „Св. Јован Крстител“ - камен темелник удрен во 2006 година;
Црква „Св. Недела“ - Долно Лакочереј

Света Недела — македонски православен храм во Охридското село Долно Лакочереј.
Црквата се наоѓа во Горна Маала, односно северниот дел на селото, на излезот кон Горно Лакочереј од левата страна. Таа е изградена во периодот 1971-1973 година, на темели од постара црква, а осветена била во 1974 година од страна на Митрополитот Дебарско-кичевски г. Методиј. Таа е еднокорабна, градена од камен и има три апсиди, со осумстрана купола. Фрескоживописана е од страна на Јоне Симонче од Охрид.
1 Галерија
2 Поврзано
*Долно Лакочереј
Видринец

Видринец (|Βιδρονήσι; ''Видрониси'') — мал остров во областа Голема Преспа, Егејска Македонија. Сместен е во Малото Преспанско Езеро, денес во состав на општината Преспа на Леринскиот округ, Егејска Македонија.fмап
1 Местоположба
Острвоот е ненаселен и се наоѓа околу еден километар од брегот на с. Л’нки. Недалеку од него, посеверно во езерото, се наоѓа доста поголемиот и попознатиот остров Свети Ахил. На Видринец се наоѓа запустената Видринечка црква (ΧIII - XIV век), а целиот остров зафаќа 3 хектари.
2 Клима
Климата е умерена. Просечната годишна температура е . Најтопол месец е јули, со просечна температура од , а најстуден е јануари, со . Просечната годишна количина на врнежи изнесува 1.001 мм. Највеќе врнежи има во февруари, со просек од 114 мм, а најсув е август, со 33 мм.
3 Птици
На островот се гнездат птици од разни видови, кои се единствените негови жители. Често можат да се видат јата корморани и пеликани, својствени за целиот преспански крај.
4 Поврзано
* Видринечка црква
* Свети Ахил — друг остров во Малото Преспанско Езеро
* Голема Преспа
* Мало Преспанско Езеро
Црква „Св. Никола“ - Горно Лакочереј

Свети Никола — македонски православен храм во Охридското село Горно Лакочереј.
Свети Никола е една од петте цркви во Горно Лакочереј и главна селска црква.
Таа се наоѓа во селото и е изградена на темели на црква од XIX век. Осветена била на 4 јуни 1995 година од Митрополитот Дебарско-кичевски г. Тимотеј.Во црквата се наоѓаат селските гробишта, кои во 1966 година биле преместини од старата местоположба покрај Коселска Река.
Зограф на црквата бил Марјан Ристески од Велгошти.
1 Галерија
2 Поврзано
*Лакочерејски манастир;
*Црква „Св. Атанасиј“ - изградена во 1963 година;
*Црква „Св. Илија“ - изградена во 2012 година;
*Црква „Св. Јован Крстител“ - изградена во 2006 година;
*Црква „Вознесение Христово“ - црква во Лакочерејскиот манастир;
Минојски избув

Минојски избув или минојска ерупција (|Μινωικη εκρηξη) — вулкански избув на Тера, остров во Егејското Море, денес во рамките на Грција, во 2 милениум пр.н.е. Точното датирање на овој настан е предмет на спор: археолошките налази укажуваат дека истиот се случил во XVI век п.н.е., но датирањето со јаглерод -14 укажува дека истиот се случил 100 години претходно, во XVII век пр.н.е. Тоа бил еден од најголемите вулкански избуви на Земјата во периодот на пишаната човечка историја, иако не се откриени докази за човечки жртви затоа што местото било слабо населено и евакуирано непосредно пред излегувањето на магмата. Целиот процес траел четири дена.
1 Фази на избувот
Избувот денес се дели на четири фази. Нему му претходеле потреси. Потоа жителите го напуштиле островот. Имале доволно време да ги понесат своите работи. При ископувањата на градот Акротири не се пронајдени ниту лешови, накит или алати. После потресите Акротири наизглед е повторно населен. Нестабилните ѕидови биле срушени за да се употребат за друга намена. Под една урнатина жителите ископале 3 кревети и ги поставиле еден над друг.
2 Поврзано
* Вулкански избув
Дагмар Оровчанец

Дагмар Оровчанец (словенечки: ''Dagmar Orovčanec''; родена во - починала во на ) — словенечко-македонски гастроентерохепатолог, наставник и стручњак во својата област.
1 Животопис
Професор д-р Дагмар Оровчанец била родена во Љубљана, Словенија. Дипломирала на Медицинскиот факултет во Белград во 1980 година. Својата професионална кариера ја продолжила во Скопје на Клиниката за гастроентерохепатологија при Медицинскиот факултет, УКИМ, каде специјализирала, докторирала и супспецијализирала во облата на гастроентерохепатологија. Докторатот и бил во 1999 година, на тема „''Евалуација на местото и улогата на нехирушко лекување на хемороидната болест со интервенти ендоскопски методи''“.
Таа била професор на Медицинскиот факултет во Скопје. Од 2007 година, таа станала дел од тимот на приватната болницата „Ре Медика“ во Скопје.
Професор д-р Оровчанец била сопруга на поранешниот министер за здравство и политичар, истакнат доктор Ѓорѓи Оровчанец.
Починала во Скопје на 25 декември 2017 година.
Биг стар

Биг Стар — американска рок-група, основана во Мемфис, Тенеси, во 1971 година од Алекс Чилтон, Крис Бел, Џоди Стивенс и Енди Хамел. Групата се распаднала во 1974 година, а речиси 20 години подоцна се реорганизирала со нов состав. Во својата прва ера, музичкиот стил на групата бил заснован врз хармониите на Битлси, ритамот на Ролинг Стоунс и гитарскиот звук на Бирдс. Песните на Биг Стар се одликувале со темни, егзистенцијални теми, а стилот на групата бил предвесник на алтернативниот рок од 1980-тите и 1990-тите. Според зборовите на списанието „Ролинг Стоун“, Биг Стар создале „дела што никогаш не престанале да ги инспирираат следните генерации“, оценувајќи ги како „типична американска пауер-поп група“ и „еден од најпознатите митски и влијателни култови во целокупниот рокенрол“.
Првиот албум „Големата ѕвезда“ од 1972 година бил исполнет со ентузијастички прегледи, но неефективниот маркетинг од Стакс рекордс (Stax Records) и ограничената дистрибуција го намалила неговиот комерцијален успех. Тоа предизвикало влошување на односите меѓу членовите на групата: Хумел заминал да го заврши своето високо образование откако вториот албум, „Радио Сити“, бил завршен во декември 1973 година. Како и првиот албум, и „Радио Сити“ добил одлични критики, но проблемите со издавачката куќа повторно ја попречувале продажбата - Колумбија рекордс, која ја презела контролата врз каталогот на „Стакс“, исто така, ефикасно ставила вето на нејзината дистрибуција. По третиот албум, снимен во есента 1974 година, кој се сметал за комерцијално неиздржлив, групата се распаднала кон крајот на 1974 година.
1 Значење и влијание
Една песна од албумот „Мило ми е што се сретнав“ (англиски: ''Pleased To Meet Me'') на американската рок-група Риплејсментс (англиски: ''The Replacements'') од 1987 година е насловена „Алекс Чилтон“ во чест на главниот член на Биг Стар.
Томас Вермален

Томас Вермален (роден на 14 ноември 1985 година, во Капелен) — поранешен белгиски фудбалер, играч од одбраната и поранешен репрезентативец на Белгија (2006-2021).
Вермален се приклучил на младинската академија на Ајакс во 2000 година, а за време на сезоната 2003-2004, неговата прва со првиот тим, го холандското првенство со Ајакс. Дресот на Ајакс го носел цели шест сезони, а во 2009 година по заминувањето на Клас-Јан Хунтелар, тој бил назначен и за капитен на амстердамскиот гигант. Во 2009 година, Вермален потпишал за Арсенал и веќе во својата прва сезона бил избран во тимот на годината на Премиер Лигата. Со трансферот на  Робин ван Перси во Манчестер Јунајтед во август 2012 година, тој бил избран за капитен на ''топџиите'', но неговите игри и минутажата биле ограничени поради добрите игри на одбранбениот тандем Мертезакер-Кошчелни. Во август 2014 година, тој се преселил во Барселона за 15 милиони евра, каде поради бројните повреди не успеал да се наметне. Откако една сезона бил позајмен во Рома, во 2019 година се приклучил на јапонскиот Висел Кобе, каде и ја завршил својата кариера во 2021 година.
За репрезентацијата на Белгија, Вермален дебитирал во 2006 година и настапувал се до 2021 година, забележувајќи 85 настапи и 2 гола. Во дресот со државниот грб учествувал на две Светски првенства во 2014 и 2018 и две Европски во 2016 и 2020, како и на Олимписките игри 2008.
1 Титули
1.0.1 Ајакс
* Ередивиси : 1
: 2003-2004
* Куп на Холандија : 1
: 2005-2006, 2006-2007
* Суперкуп на Холандија : 1
: 2006, 2007
1.0.2 Арсенал
* ФА Куп : 1
: 2020-2021
1.0.3 Барселона
* Примера Дивисион : 4
: 2014–2015, 2015–2016, 2017–2018, 2018–2019
* Куп на Шпанија : 2
: 2015–2016, 2017–2018
* Светско клупско првенство : 1
: 2015
1.0.4 Висел Кобе
*Куп на Императорот : 1
: 2019
*Суперкуп на Јапонија : 1
: 2020
1.1 Репрезентативни
1.1.1 Белгија
*Светско првенство во фудбал :
: Трето место: 2018
Девичка Река

Девичка Река или Мала Река — река во Поречието, западна Македонија, помала лева притока на Треска која ја прима спротиводно на 76,7 км од својот влив. Извира на источните падини на планината Песјак на надморска височина од 1.595 м, се влева во Треска на 515 м кај селото Девич.
1 Физички особености
Вкупната должина од изворот до вливот и изнесува 9,1 км, а минималната должина е 8,0 км. Вкупниот пад помеѓу изворот и вливот е доста висок и изнесува 1.080 м а просечниот е исто така висок и изнесува 118,7‰. Вкупната должина на водоразделната линија и изнесува 19,5 км а сливот зафаќа или 1,1% од вкупната површина на сливот на реката Треска.
2 Течение
Реката извира меѓу врвите Седлар и Стари Говедарник на планината Песјак, западно од с. Грешница и северозашадно од с. Требино. Тече стрмно надолу под возвишенијата Црквиште и Долно Ќафе во североисточен правец и по Свештенички Рид свртува во југоисточен правец, одминувајќи го селото Грешница на север. Потоа реката стрмно се спушта продолжува под ридот Вртешка од десната страна и меѓу него и ридот Попец свртува на север, и веднаш потоа на исток. Тука ја прима реката Уча и продолжува во рамницата на с. Девич, поминува низ селото и потоа се влева во Треска, под возвишението Камениште од североисточна страна.
3 Долина
Долината на Девичка Река е мошне стрмна. Во изворишниот дел е всечена во кристалести шкрилци и го пресекува појасот од плиоценски конгломерати и глини, а во долниот тек со тесни и кратки сатески се пробива низ доломитската зона.
4 Поврзано
* Попец
* Девини Кули
* Песјак
Жерар Пике

Жерар Пике Бернабеу (, ; е роден на 2 февруари 1987 година) — шпански професионален фудбалер кој игра како центарален одбранбен играч за Барселона и за шпанската репрезентација.
Производ е на фудбалската академија на Барселона, ''Barça е cantera, La Masia'', Пике првично го напуштил клубот и преминал во Манчестер Јунајтед во 2004 година, каде што останал четири години, пред да се врати повторно во Барселона под водство наПеп Гвардиола, помагајќи му клубот да ги освои трите трофеи во сезоните 2008-09 и 2014-15 година. Тој е еден од четири играчи во историјата кој ја освоил УЕФА Лигата на Шампионите, две години по ред, со различни тимови, а меѓу другите се Марсел Десаи, Паоло Соуса и Самуел Ето.
Пике има исто така ја претставувал Шпанија, а своето деби го имал на 11 февруари 2009 година. Тој одиграл суштинска улога за репрезентацијата на Шпанија со кој го освоил 2010 ФИФА Светско Првенство и  УЕФА Еуро 2012.
1 Наводи
Серхио Бускетс

Серхио Бускетс Бургос (, ; роден на 16 јули 1988 година) — шпански професионален фудбалер кој игра како одбранбен играч во средниот ред за Интер Мајами и репрезентацијата на Шпанија.
Тој пристигнал во првиот тим на Барселона во јули 2008 година, и направил име и голем успех за релативно краток временски период. Со неговите добри игри, тој многу брзо бил повикан во дресот на репрезентацијата на Шпанија за речиси помалку од една година по неговото клупско деби.
Бускетс и помогнал на Шпанија да го освои Светското Првенство 2010 година и Еуро 2012. Тој исто така ја претставувал својата нација на Светското Првенство 2014 година и Евро 2016 година.
Орце Јордев

Бригадниот генерал Орце Јордев (р. во , Република Македонија) — актуелен командант на Полкот за специјални операции на која функција е од 2015 година. Има завршено повеќе школи и бројни курсеви за специјални операции во земјата и надвор. Во 2011 година бил одликуван со Медал за храброст заедно со уште пет припадници на Полкот за специјални операции. Во 2016 година од полковник е унапреден во бригаден генерал со указ на претседателот Ѓорге Иванов.
Корјакски

Корјакски — активен стратовулкан на полуостровот Камчатка на Далечниот Исток во Русија. Се наоѓа во близина на главниот град на Камчатка, Петропавловск Камчатски. Заедно со соседниот вулкан Авачински, тој е прогласен за Декаден вулкан, идентификувајќи се како достоен за одредена студија како дел од програмата на ООН за намалување на природните катастрофи, земајќи ја предвид неговата историја на експлозивни ерупции и близината до населените места.
1 Геологија
Корјакски се наоѓа на Тихиот Океан во точката каде Тихоокеанската Плоча доаѓа до допир со Евроазиската Плоча со стапка од околу 80 милиметри годишно. Вулканот веројатно бил активен десетици илјади години. Геолошките записи покажуваат дека имало три главни ерупции во последните 10.000 години, на 5500 п.н.е., 1950 п.н.е. и 1550 п.н.е. Овие три ерупции се смета дека биле главно ефузивни, создавајќи обемни лавини текови.
2 Еруптивна историја
Корјакски за првпат избувнал во евидентираната историја во 1890 година. Ерупцијата се одликува со лавини испуштања на пукнатини кои се отвориле на југозападниот дел на вулканот. Се верувало дека повторно избувнал пет години подоцна, но подоцна било докажано дека не се случила ерупција бидејќи она што се сметало дека е столб на ерупцијата, всушност било пареа генерирана од силна фумаролска активност.
Друга кратка, умерена експлозивна ерупција се случила во 1926 година, по што вулканот не бил активен до 1956 година. Ерупцијата од 1956 година била поексплозивна од претходните познати ерупции, со VEI = 3, и генерирал пирокластични текови и лахари. Ерупцијата продолжила до јуни 1957 година.
На 29 декември 2008 година, Корјакски избувна со пепел од 6.000 метри, првата голема ерупција по 3.500 години.
Корјакски бил прогласен за Декаден вулкан во 1996 година, заедно со блискиот вулкан Авачински.
3 Наводи
Црква „Св. Никола“ - Калишта

Свети Никола — главна селска црква во селото Калишта.
Околу црквата се наоѓаат и селските гробишта.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во јужниот дел од селото, на самиот излез кон Калишкиот манастир од десната страна..
2 Историја
Таа била изградена на темели од постара црква која била разрушена во првата половина на 19 век. Сегашната црква е изградена во 1972 година со големо залагање на калиштанецот Васил Танаскоски.
Во црковниот двор постои археолошко наоѓалиште од типот црква и некропола од средниот век.
3 Галерија
4 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Трета струшка парохија
* Калишта
Авачински (вулкан)

Авачински или Авача — активен стратовулкан на полуостровот Камчатка на Далечниот Исток во Русија. Се наоѓа во близина на главниот град на Камчатка, Петропавловск Камчатски. Заедно со соседниот вулкан Корјакски, тој е прогласен за Декаден вулкан, идентификувајќи се како достоен за одредена студија како дел од програмата на ООН за намалување на природните катастрофи, земајќи ја предвид неговата историја на експлозивни ерупции и близината до населените места.
Последната ерупција на Авачински се случила во 2008 година. Оваа ерупција била мала во споредба со вулканската ерупција со Показател на вулканска избувност од 4 во 1945 година.
1 Геолошка историја
Авачински се наоѓа на Тихиот Океан во точката каде Тихоокеанската Плоча доаѓа до допир со Евроазиската Плоча со стапка од околу 80 милиметри годишно.
Вулканот е еден од најактивните вулкани на полуостровот Камчатка, и започнал да еруптира од средината до крајот на плеистоценската ера. Има купа во облик на потковица, која се формирала пред 30-40.000 години по едно големо лизгање на земјиштето кое покривало површина од 500 км<sup>2</sup> јужно од вулканот. Реконструкцијатата на новиот конус во купата се случила во две фази на ерупцијата, пред 18.000 и 7.000 години.
2 Скорешна активност
Авачински избувнал најмалку 16 пати во запишаната историја. Ерупциите генерално биле експлозивни, а пирокластичните текови и лахари имаале тенденција да бидат насочени кон југ од страна на нарушената купа. Најновата голема ерупција (VEI=4) се случила во 1945 година, кога околу 0,25 км2 магма била исфрлена. Вулканот оттогаш имал помали ерупции во 1991 и 2001 година.
Вулканот продолжува да се соочува со чести земјотреси, и многу фумароли постојат во близина на врвот. Температурата на гасовите што се емитираат на овие фумароли се над 400 °C. Авачински бил прогласен за Декаден вулкан во 1996 година, заедно со блискиот вулкан Корјакски.
3 Галерија
4 Поврзано
* Авача (река)
* Авачински Залив
Сува Река (Дервенска)

Сува Река или Суводолица — река во Тетовско и Скопско, последна лева притока на Треска ја прима спротиводно на 3,9 км од својот влив. Тече крај патот од Тетово за Скопје, во вкупна должина од 22 км. Иако реката го има називот „Дервенска“ како определнциа, таа не тече низ Дервенската Клисура, туку само во начелното географско подрачје.
1 Опис
Реката извира над с. Добарце, Општина Желино, на надморска височина од 800 м, а се влева на 275 м во с. Глумово, Општина Сарај. Точната должина од изворот до вливот и изнесува 22,1 км, а минималната должина е 19,4 км, со коефициент на развиеност е 1,14. Вкупниот пад помеѓу изворот и вливот изнесува 525 м а просечниот и изнесува 23,7‰.
Вкупната должина на водоразделната линија на Сува Река изнесува 64 км, а сливот и зафаќа или 7,9% од вкупната површина на сливот на реката Треска.
2 Течение
Изворот на реката е во месноста Ограде над с. Добарце, меѓу планините Сува Гора и Жеден во Долни Полог. Тече во источен правец, меѓу селата Групчин и Копачин Дол под Жеден, па ги одминува Ново Село и Рогле, каде од десно ѝ се приклучуваат Коваја и Роглевскиот Поток. Тука го заобиколува ридот Марков Ѕид и од лево го прима Изни Дол, а потоа и Постерка кај с. Бојане. Во Скопско кај Бојанското Поле тече северно од селата Ласкарци и Буковиќ, меѓу кои ја добива притоката Паничарска Река. Скопската Котлина минува низ с. Арнакија, па продолжува околу с. Глумово и се влева во Треска кај истоименото вештачко езеро во североисточниот крај на селото.
3 Долина
Долината на Сува Река е преграбенска и има широко долинско дно. Страните на долината кон планините Сува Гора, Осој и Грамада стрмно се издигаат, додека кон Бојанското Поле постепено или пак кон целиот Љубин, каде што има ерозивен отсек од 20-30 м. Во поречјето има абразиони-полигенетски и флувијални површи и тераси.
4 Поврзано
* Сува Река (Скопска)
* Горни Полог
Драгослав Михаиловиќ

Драголсав Михаиловиќ (Михајловиќ) (српски: ''Драгослав Михаиловић'', 17 ноември 1930, Ќуприја, Кралство Југославија — 12 март 2023, Белград, Србија) — српски писател и академик.
1 Животопис
Михаиловиќ завршил гимназија во родниот град, а во 1949 година се запишал на Филолошкиот факултет во Белград, каде студирал на групата за југословенска книжевност и српско-хрватски јазик. Дипломирал во 1957 година. Во 1981 година, Михаиловиќ бил избран за дописен член на Српската академија на науките и уметностите.
2 Творештво
Во 1967 година, Михаиловиќ ја објавил својата прва книга, збирката раскази „Фред, добра ноќ“, во издание на Матица српска. За неа, тој ја добил Октомвриската награда што ја доделува градот Белград. Следната година, повторно во издание на Матица српска, се појавил романот „Кога цветаа тиквите“, кој постигнал голем успех и до 1980 година доживеал пет изданија во Србија, а бил преведен и на неколку други јазици. По мотивите на овој роман, подоцна Михаиловиќ ја напишал и истоимената драма. Во 1975 година го објавил својот втор роман „Венецот на Петрија“ за кој следната година ја добил Андриќевата награда, а подоцна биле снимени и истоимениот филм и телевизиска серија. Исто така, Михаиловиќ напишал и поголем број раскази кои биле објавени во разни списанија и дневни весници, а многу од нив се преведени и на други јазици. Притоа, неговите раскази биле дел од девет избори и антологии, објавени во Југославија, Полска, Бугарија, Чехословачка, Советскиот Сојуз и Велика Британија. Во продолжение, Миахиловиќ пишувал и радио-драми, изведувани на повеќе радио-станици во Србија и во странство. Во 1981 година била изведена телевизиската драма „Аквизитери“, а потоа била прикажана и монодрамата „Патник“. Најпосле, тој е автор и на драмата „Скитниците пијат чај“, која се прикажувала на сцените на „Ателје 212“ во Белград и на Народниот театар во Прилеп.
Улавун

Улавун — базалтски и андезитски стратовулкан кој се наоѓа на островот Нова Британија, во Западна Нова Британија, Папуа Нова Гвинеја.
Вулканот се наоѓа на околу 130 километри југозападно од Рабаул. Улавун е највисоката планина во архипелагот Бизмарк со 2.344 метри и еден од најактивните вулкани во Папуа Нова Гвинеја. Првата снимена ерупција на Улавун била од Вилијам Дампир во 1700 година. Од XVIII век се регистрирани 22 ерупции. Неколку илјади луѓе живеат во близина на вулканот.
Во последните неколку години вулканот е речиси постојано активен, со чести мали експлозии.
Вулканите во Папуа Нова Гвинеја се едни од најплодните извори на сулфур диоксид во светот. Неодамнешните студии покажале дека вулканот ослободува околу 7кг/SO<sub>2</sub>, што е околу 2% од глобалната вкупна емисија на SO<sub>2</sub> во атмосферата.
Вулканот е прогласен за Декаден вулкан, идентификувајќи се како достоен за одредена студија како дел од програмата на ООН за намалување на природните катастрофи, земајќи ја предвид неговата историја на експлозивни ерупции и близината до населените места.
Пеколник

Пеколник — кратка река во западна Македонија, на граничното подрачје меѓу Поречието од Полошката Котлина. Претставува последна десна притока на Треска преку вливот во езерото Козјак. Долга е само 6 км.
1 Опис
Реката извира во месноста Леска во југозападниот дел на Сува Планина, на надморска височина од 896 м, и начелно ја следи атарската граница меѓу горнопоречкото село Здуње и горнополошкото с. Луковица. По извориштето, кое има западен тек, реката зема северен правец и минува низ клисурата Пеколник по целото свое течение, сè до езерото.
Се влева на надморска височина од 354 м во североисточен разгранок на езерото Козјак под ридовите Орлак од лево и Патно Брдо од десно. Дел од нејзината долина во овој дел (наречена Пеколник, по реката) е зафатен со водата на ракавот и се наоѓа 25,7 км спротиводно од вливот на Треска во Вардар. Коефициентот на развиеност на Пеколник е 1,15. Вкупниот пад помеѓу изворот и вливот изнесува 542 м, а просечниот и изнесува ‰.
Вкупната должина на водоразделната линија на реката Пеколник изнесува 18,5 км а сливот и зафаќа или 0,75% од вкупната површина на сливот на реката Треска.
2 Долина
Пеколник е периодичен водотек кој ги има сличните одлики како и реката Оча. За време на висок водостој водите му истекуваат преку наносниот материјал сè до вливот во реката Треска, каде што преку истиот избива во вид на врело во плавина. За време на поројни дождови и брзо топење на снегот има и површинско истекување. Со изградбата на вештачкото езеро Козјак дел од речната долина при вливот е заезерена.
3 Поврзано
* Јасен (резерват)
Тополничка Река

Тополничка Река (или ''Тополнечка Река'', позната и како Браќамчица) — река во Долното Поречие, западна Македонија, лева притока на реката Треска.
1 Опис
Вкупната должина од изворот до вливот и изнесува 12,2 км, a коефициентот на развиеност е 1,27. Вкупниот пад помеѓу изворот и вливот изнесува 1.160 м, а просечниот изнесува 95,1‰.
2 Течение
Извира во месноста Браќамски Буки на источните падини на планината Челоица, на надморска височина од 1.670 м. Тука е позната како ''Браќамчица'' и тече во североисточен правец, па врти на исток кај ридот Голо Брдце и од десно го прима Табански Поток. Во понатамошниот дел се спушта на рамен терен и се спојува со Томина Река и продолжува по долината низ с. Тополница, по кое е наречена.
Во следните неколку километри минува под ридот на Горни Манастирец, и доаѓа до проширен дел каде од лево ѝ се придружува потокот Суви Дол. Во ист правец го одминува ридот Мало Брдо од десно и навлегува во ширината на Долни Манастирец (Ново Село), каде по половина километар се влева во Треска на висина од 510 м, под ридот Подиште сместен од десно.
Вкупната должина на водоразделната линија на Тополничка Река изнесува 28,0 км а сливот и зафаќа или 1,6% од вкупната површина на сливот на реката Треска.
3 Долина
Долината се протега во начелен правец исток-запад и е нормална на долината на Треска, која ја прима спротиводно на 67,3 км од својот влив во Вардар.
4 Поврзано
* Порече
* Челоица
Рејнир

Планината Рејнир — највисоката планина на Каскадските Планини на Северозападниот дел на Тихиот Океан, и највисока планина во американската држава Вашингтон. Рејнир претставува голем активен стратовулкан кој се наоѓа на 87 километри југоисточно од Сиетл, во Националниот парк Рејнир. Таа е најстарата топографски истакната планина во Континентален САД и Каскадските Вулкани, со височина од 4 392 метри.
Вулканот се смета за еден од најопасните во светот, и е прогласен за Декаден вулкан, идентификувајќи се како достоен за одредена студија како дел од програмата на ООН за намалување на природните катастрофи, земајќи ја предвид неговата историја на експлозивни ерупции и близината до населените места. Поради големата количина на леднички мраз, планината може да произведе големи лахари кои би можеле да ја загрозат целата долина на реката Пујалуп и претставува сериозна закана за јужните делови на метрополската област Сиетл од 3,7 милиони жители.
Лукас Васкес

Лукас Васкес Иглесиас ( роден на 1 јули 1991 година) — шпански професионален фудбалер кој игра за Реал Мадрид и занационалниот тим на Шпанија на позицијата десно крило.
Започнал во младите категории на Реал Мадрид, и тој своето деби во првиот тим го остварил во 2015 година по една сезона помината на позајмица во Еспањол. Тој го направил своето деби во Ла Лига со второ последователниот тим.
Васкес ја претставувал Шпанија на Евро 2016 година.
Магматско огниште

Магматско огниште или магматска комора — големо лежиште на течна карпа под површината на Земјата. Стопената карпа или магма во таквата комора е под голем притисок кој постепено може да ја скрши карпата околу неа, создавајќи начин за магмата да се движи нагоре. Ако го најде својот пат до површината, тогаш резултатот ќе биде вулкански избув. Следствено, многу вулкани се наоѓаат над магматските огништа. Овие комори тешко можат да бидат откриени бидејќи се наоѓаат длабоко во Земјата, и затоа повеќето од познатите се наоѓаат блиску до површината, најчесто помеѓу 1 и 10 километри.
Магмата се издига низ пукнатините, бидејќи е помалку густа од околната карпа и кога водата навлегува во карпите над тонечката океанска плоча. Водата ја снижува температурата на топење на карпите, и тогаш тие стануваат полустопени и се искачуваат поради помалата густината на околните карпи и привремено се собираат под литосферата .Тогаш магмата се искачува низ кората, спојувајќи се со кварцен песок, доведувајќи до финалната супстанца. Кога магмата ќе се приближи до површината се собира во магматското огниште под вулканот, каде релативно нискиот притисок и дозволува на водата и другите материи растворени во магмата да излезат од растворот. Кога критичниот волумен на магмата и гасовите ќе се акумулира, пречката од вулканската купа се надминува доведувајќи до ненадејна експлозивен избув.
Местоположбата на магматските огништа може да се мапира со употреба на сеизмологија: сеизмичките бранови од земјотресите полека се движат низ течна карпа, дозволувајќи им на мерењата да ги посочат регионите со бавно движење кои ги идентификуваат магманите комори. Како што избувнува вулканот, така околната карпа ќе се распадне во комората за празнење. Ако големината на комората е значително намалена, како резултат на депресија на површината може да се формира купа.
Закон (книга на Томас Ман)

Закон (германски: ''Das Gesetz'') - новела на германскиот писател Томас Ман, напишана во 1943, а објавена во 1944 година.
1 Осврт кон делото
Ман ја напишал новелата „Закон“ за време на неговиот престој во САД, каде предавал германска книжевност на Универзитетот Принстон. Таа претставува хумористична и дидактична приказна за ослободувањето на Евреите од Египет и примањето на божјите заповеди на планината Синај. Новелата е напишана под влијание на учењето на Фројд и се одликува со голема доза на иронија. Во неа, Ман го истакнува значењето на моралните закони за животот на човечката заедница при што новелата содржи алузии на нацистичкиот режим и на неговиот водач, кому Ман му прорекува пропаст. Напишана по порачка, новелата има „борбена смисла“, а старозаветната тема е обработена рационалистички и за фантастичните настани наоѓа психолошко објаснување, така што од библискиот материјал создава модерна приказна.
Црешневска Река

Црешневска Река — кратка река во Долно Порече, западна Македонија, помала десна притока на реката Треска. Вкупната должина од изворот до вливот и изнесува 6,8 км, минималната должина 6,1 км.
1 Опис
Вкупната должина на водоразделната линија на Црешневска Река изнесува 31,0 км а сливот и зафаќа или 1,04% од вкупната површина на сливот на реката Треска. Коефициентот на развиеност ѝ е 1,11; а вкупниот пад помеѓу изворот и вливот изнесува 465 м а просечниот е 68,4‰.
2 Течение
Извира во месноста Мелој, на северозападниуте падини на Даутица, на надморска височина од 930 м. Како што се спушта во северен правец, овој водотек, наречен Грешни Дол, се среќава со потоците Митров Дол и Рудни Дол, па завртува на северозапад, одминувајќи го с. Црешнево, по кое е наречена. Делот кој следува има два правоаголни свијока, каде водотекот се нарекува Бушничка Река и под нормален агол прави спој со потокот Извор од десната страна, па продолжува во западен правец како Црешневска Река. Следните два километра ги поминува под возвишениот предел Добра Нивица.
Се влева во Треска источно од селото Калуѓерец, во проширувањето на долината под падината Девојчин Камен на исток. Утоката е на надморска висина од 465 м, и тоа на 59,7 км спротиводно од вливот На Треска во Вардар.
3 Поврзано
* Даутица
* Порече
Италијанска кујна

Италијанската кујна е храна карактеристична за Италија. Таа се развива преку векови на социјални и економски промени, со корени кои се протегаат во антиката.
Значителни промени се случија со откривањето на Новиот Свет и воведувањето на компири, домати, пиперки, пченка и шеќерна репка, што последен пат беше воведен во квантитет во 18 век. Италијанската кујна е позната по својата регионална разновидност, особено помеѓу северниот и јужниот дел на италијанскиот полуостров. Тој нуди изобилство на вкус, и е еден од најпопуларните и копирани во светот. Тоа влијаело на неколку кујни ширум светот, главно на САД.
1 Историја
Италијанската кујна се развила низ вековите. Иако земјата која е позната како Италија не се обединила до 19 век, кујната може да побара следливи корени уште од IV век пр.н.е. Храната и културата биле многу важни во тоа време, како што можеме да видиме од готвачот (Апициј) кој датира од првиот век п.н.е. Низ вековите, соседните региони, освојувачите, готвачите од висок профил, политичкиот пресврт и откривањето на Новиот Свет влијаат врз неговиот развој.
Италијанската храна почнала да се формира по падот на Римското Царство, кога почнале да се одделуваат различни градови и да се формираат разни традиции. Биле направени многу различни типови леб и тестенини, и имало варијација во техниките за готвење и подготовката. Земјата била поделена, северот на Италија, околу Милано е познат по своите рисоти, централниот дел на земјата во регионот на Болоња е позната по своите толелини, а јужниот дел во Неапол е познат по своите пици и шпагети.
Првиот познат италијански писател на храна бил грчки сицилијан наречен Арчестрат од Сиракуза во 4 век пр.н.е. Тој напишал песна која зборувала за користење на „врвен квалитет и сезонски“ состојки. Тој рекол дека вкусовите не треба да бидат маскирани од зачини, билки или други зачини.
2 Особености
Италијанската кујна се одликува со својата едноставност, со многу јадења со само две или четири главни состојки. Италијанските готвачи се потпираат главно на квалитетот на состојките, наместо на елаборат подготовка. Состојките и садовите се разликуваат по региони. Многу јадења кои некогаш биле регионални, се размножиле со варијации низ целата земја. Тестенини, зеленчук, маслиново масло и риба се главен дел од италијанската кујна. Таа е веројатно најважниот израз на средоземната исхрана.
Меланом

Меланом, исто така познат како злоќуден меланом, е канцер кој се развива од клетките кои содржат пигмент познати како меланоцити. Меланомите обично се појавуваат на кожата, но ретко може да се појават и на устата, цревата или окото. Кај жените најчесто се појавуваат на нозете, додека кај мажите на грбот. Некогаш се развива од бенка кај која настануваат промени како зголемување, гранична неправилност, промена во бојата, чешање или појава на чири.
Со третман стапката на петгодишно преживување во САД е 98% кај оние со локализирана болест и 17% кај лица кај кои настанала дисеминација.
Ашраф Хакими

Ашраф Хакими Мух (роден на 4 ноември 1998 година), е марокански фудбалер, играч од одбраната на Париз Сен Жермен, и на мароканската репрезентација.
1 Технички одлики
Главно игра како десен бек, но тој исто така може да игра и како централен дефанзивец.
2 Ран животот
Роден во Мадрид од родители со мароканско потекло, Хакими се приклучил во младите категории на Реал Мадрид во 2006 година, од ЦД Колонија Офигеви, на возраст од осум години.
3 Репрезентативна кариера
По настапите за младите селекиции на Мароко под-17 и под-20 години, Ашрав го направил своето деби за селекцијата под-23 години на 5 јуни 2016 година, во пријателски натпревар против фудбалската репрезентација на Камерун со победа од 1-0.Тој го направил своето сениорско деби на 11 октомври,  со влегувањето како замена за Фудад Чафик во победата од 4-0 против Канада.
Измамена (новела)

Измамена или Предадена (германски: ''Die Betrogene'') - новела на германскиот писател Томас Ман од 1953 година.
1 Осврт кон делото
„Измамена“ е последната новела на Ман. Набљудувано од тематска гледна точка, таа означува враќање назад во неговиот книжевен развој, зашто во неа се обработува проблематиката на болеста, но од естетска гледна точка, таа е тешко прифатлива. Новелата е приказна за „горката измама на природата“, а таа е напишана според вистинит клинички случај: Прикриениот карцином мами една жена во години, која прикриено умира, мислејќи дека ѝ се вратила младоста. Според критичарот Адорно, новелата претставува „скандалозна парабола“, а и самиот Ман признал дека таа е „проблематичен производ“, објаснувајќи дека настанот му го привлекол вниманието поради „свирепата демонија на природата“. Сепак, независно од деликатната фабула, оваа новела му припаѓа на Мановиот опус во кој се разгледува блискоста на еросот и смртта, овде демонстрирани на еден физиолошко-патолошки случај. Иако претставува еден вид експеримент, таа е раскажана во стилот на класичната новела и зазема достојно место во романописниот опус на Ман.
Заменетите глави

Заменетите глави - индиска легенда (германски: ''Die vertauschten Köpfe – Eine indische Legende'') - новела на германскиот писател Томас Ман, напишана во 1941, а објавена во 1942 година.
1 Содржина
Шридаман, мажот на Сита, е пеметен и продуховен, но сепак, таа копнее по неговиот пријател Нанд кој е надарен со убаво и силно тело. За време на една верска екстаза, двајцата пријатели си ги пресекуваат главите еден на друг, а Сита, на која божицата ѝ дала моќ „сè да поправа“, го заменува главите, со цел нејзиниот маж да има убаво тело. Но, главата и остатокот од телото влијаат меѓу себе, така што работите се враќаат по старо. Поради тоа, положбата на Сита станува неподнослива и сите тројца доброволно одат во смрт. Сепак, синот на Сита ги поседува особините по кои таа копнее: сила, убавина и душевна моќ.
2 Осврт кон делото
Ман ја напишал новелата „Земенетите глави“ за време на неговиот престој во САД, каде предавал германска книжевност на Универзитетот Принстон. Авторот на опишал новелата како „метафизичка шега“, а нејзиното подлабоко значење се состои во учењето дека човечката целина е неделива, т.е. дека главите не може да се заменуваат.
Наргиле

Наргиле (фарси: قلیان урду: حقّہ ); или шиша - инструмент кој се користи за пушење ароматизиран тутун, при што чадот минува низ база исполнета со вода, која најчесто е од стакло.
Што се однесува до влијанието врз здравјето, пушењето преку наргиле го изложува организмот на отровни хемикалии кои не ги филтрира водата, а постои и ризик од инфективни болести кога наргилето се користи истовремено со други лица.
Постојат две теории за тоа кога и како настанало наргилето. Едната теорија вели дека наргилето го измислил Ирфан Шаик од Могулското Царство, а другата дека постои од времето на Сефевидската династија од Персија, од каде употребата на наргиле се проширила во Јужна Азија. и дека оттаму потоа употребата на наргиле се проширила на исток, во Индија. Наргилето брзо стигнало во Египет каде за кусо време станало популарно, а подоцна, таму е усовршен механизмот на наргилето.
Наргилето е популарен инструмент за пушење во многу земји каде има мигранти од Левант.