procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Отсечки стварност

„Отсечки стварност“ — збирка раскази на македонскиот писател Ѓоко Здравески од 2019, објавена од издавачката куќа „Бегемот“ како дел од едицијата „Наше маало“.
1 Содржина
Книгата содржи 64 кратки раскази, поделени во пет циклуси:* „Точки“
:: * Проклетиот јас-раскажувач
:: * Талент
:: * Љубов
:: * Прсти
:: * Средба
:: * Подарок
:: * Грешка
:: * Глумица
:: * 4:53
:: * Еден ден на семјон Семјонович
:: * Детиште
:: * Препознавања
:: * Пијано
:: * Муабети
:: * Кариес
:: * Кабаетлија
:: * Прокрастинација
:: * Еленор Ригби
:: * Ситничар
:: * Сон
:: * Кратка љубострасна приказна
* „Кругот“
:: * Тенис
:: * Дедо и фнуче
:: * Можеш вака?
:: * Едно по едно
:: * Тегли
:: * Хиерогамија
:: * Тава со ориз
:: * Ќерамиди
:: * Доле влада!!!
:: * Не е таа
:: * Баби
* „Вектори“
:: * Red Bus Blues
:: * Аушвиц
:: * Ајнштајн
:: * Бабичка
:: * Тале не знајт
:: * Повторувањето е мајка на просењето (политички некоректна прикаска)
* „Отсечки“
:: * Смрт во Венеција (Отсечки од Кинотеката)
:: * Кловнови (Отсечки од Кинотеката)
:: * Огледало
:: * Грев
:: * Кога кусурот станува наративно јадро
:: * Сеида и јас кај Вуди на гости
:: * Лиман
:: * Силјан
:: * Талкачки ум
:: * Горанче
:: * Не врне, не врне, не дува, не дува
:: * Слободен си
* „Господин П. според Хармс“
:: * (14 кратки раскази)
2 Технички податоици
Книгата, со обем од 102 страници и со димензии од 19 сантиметри, е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“ и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4869-9-1. Таа е испечатена во печатницата „Графоден“ во тираж од 500 примероци, а нејзиното објавување било финансиски поддржано од Министерството за култура. Графичкото уредување го извршила Наталија Лукомска, јазичната редакција е дело на Андреј Јованчевски, а лектурата ја направила Ирена Ралева.
3 За делото
Во својот осврт кон делото, Иван Шопов ја истакнува способноста на авторот да ни укаже на пукнатините во реалноста, иако во расказите најчесто се опишуваат секојдневни, банални случки. Со сталожен тон, со проникливост и интуитивост, со смелост да се ѕирне и во мрачните делови на човечкиот дух, авторот создал еден вид медитации на подвижна лента, успевајќи да создаде мали парчиња смисла среде сеопштата врева на современоста. Притоа, микроскопскиот поглед врз светотслужи како алатка за проникнување во длабоките тајни на човечката егзистенција. Меѓутоа, сиет раскази не се одликуваат со таквиот контемплативно-медитативен тон, туку во некои од нив, користејќи го хуморот, понекогаш на границата на црниот хумор, бизарноста и апсурдот, авторот создава и текстови кои се, исто така, специфични, но на друг начин.
Лар (Грофовија Бентхајм)

Лар (|Laar) — општина во округот Грофовија Бентхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Лар се наоѓа северозападно од Нордхорн во непосредна близина на границата со Холандија. Реката Фехте тече низ местото. Со 51 км², Лар е најголема општина во рамки на општинската заедница Емлиххајм.
Во општината се наоѓа природната заштитена област Ларше Брух.
1.2 Соседни општини
Општината Лар на југ се граничи со општините Вилен и Вилзум, на исток е општината Емлиххајм, на север е холандската општина и градот Куворден и на запад е холандската општина и град Харденберг.
1.3 Општински единици
Општината Лар се состои од шест единици: Агтерхорн, Ехтелер, Ешебриге, Хестерканте, Лар и Форвалд.
Ринге (Германија)

Ринге (|Ringe) — општина во округот Грофовија Бентхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Ринге се наоѓа северозападно од Нордхорн на границата со Холандија. Реката Фехте тече низ местото.
1.2 Општински единици
Општината Хогштеде се состои од следниве единици:
* Гросринге
* Клајнринге
* Нојгнаденфелд
Ѓурџи беј џамија

Ѓурџи беј џамија (|Gürcü Bey Camii) или Ѓол џамија (''Göl Camii'') — стара османлиска џамија во градот Охрид. Му припаѓа на Охридското муфтиство на ИВЗ.
Џамијата е османлиска и датира од првата половина на XVII век. Се наоѓа во маалото Воска, на раскрсницата на улиците „Васил Стефоски“ и „Бистрица“. На мало растојание од неа е брегот на Охридското Езеро, од каде доаѓа нејзиното друго име „Ѓол џамија“, што значи ''Езрска џамија''.
1 Поврзано
* Воска амам
* Охридско муфтиство
* Воска
Елбаит

Елбаит — натриумски, литиумски, алуминиумски или борен силикат, со хемиски состав Na(Li<sub>1,5</sub>Al<sub>1,5</sub>)Al<sub>6</sub>Si<sub>6</sub>O<sub>18</sub>(BO<sub>3</sub>)<sub>3</sub>(OH)<sub>4</sub>, е минерален вид кој припаѓа на шестчлената прстенеста циклосиликатска турмалинска група.
Елбаит формира три серии, со дравит, со флуор-лидикоатит и со шорл.
Како скапоцен камен, елбаит е пожелен член на групата турмалини поради разновидноста, длабочината на неговите бои и квалитетот на кристалите. Првично бил откриен на островот Елба во Италија, во 1913 година. Оттогаш може да се пронајде во многу други делови на светот. Во 1994 година, голема количина елбаит била откриена во Канада, кај езерата О'Грејди во Јукон.
Елбаитот се формира во магматски и во метаморфни карпи и вени, во асоцијација со лепидолит, микроклина и сподумен, во гранитни пегматити; со андалусит и биотит, во шкрилци, со молибденит и каситерит и во масивни хидротермални заменски наоѓалишта.
Елбаит е алохроматичен, што значи дека трагите од нечистотии можат да ги обојат кристалите и да бидат силно плеохроични. Секоја боја на виножитото може да биде претставена со елбаит, а некои покажуваат и разнобојна зона. Микроскопските ацикуларни подмножества во некои елбаитни кристали го покажуваат ефектот на мачкиното око во полираните кабошони.
1 Варијанти на елбаит
* Безбојна: сорта акроит (од грчкиот „άχρωμος“ што значи „безбоен“)
* Црвено или розово-црвено: сорта рубелит (од рубин)
* Светло сина до синкаво зелена: бразилска сорта индиколит (од индиго)
* Зелена: Бразилска сорта верделит (од смарагд)
* Турмалин-лубеница е зонирана сорта со црвеникав центар опкружен со зелена надворешна зона која наликува на кора од лубеница, евидентна во попречниот пресек на парчиња призми, кои често прикажуваат закривени страни.
2 Поврзано
* Список на минерали
Родолит

Родолит е сортно име за светло розово-розово до црвен минерален пироп, вид со потекло од групата гранати. За прв пат бил пронајден долината Кови, округот Мејкон, Северна Каролина. Името е изведено од грчкиот „rhodon“ за „како роза“, заедно со другите видови розови минерали (''на пр'' . родохрозит, родонит). Оваа обоеност и природата на гранатот од овој локалитет, довеле до тоа родолитот да се користи како скапоцен камен. Родолит како и другите сортни имиња не е официјално признат како минералошки термин, туку се користи како прифатено трговско име.
1 Гемолошки својства
Минеролошки и хемиски, родолитните гранети се членови на серијата цврсти раствори на пиропе- алмандин, со приближен состав на гранат од Py<sub>70</sub>Al<sub>30</sub>.
Родолитите од различни појави ширум светот, се одликуваат со кристално-хемиска и апсорпциона спектрална анализа, која покажува дека покрај железото, елементите како манган, хром и ванадиум можат да имаат влијание врз бојата на родолитот.
Гранатите од родолит се појавуваат како проѕирни црвено-розово-виолетови скапоцени камења, вклучувајќи ги сите нијанси на бои помеѓу виолетовата и црвената боја. Боите од различни извори на родолит можат да варираат од лаванда боја до малина роза или од малина црвена до темно-виолетова (грозје боја) до виолетово-црвена.
Бојата на родолитите, во комбинација со нивната брилијантност, издржливост и пристапност на камењата без видливи подмножества, довеле до одредена побарувачка за каменот во индустријата за накит. Родолитите кои се користат во накитот се генерално фацетирани за добро да се искористи нивната брилијантност, иако постојат и во форма на кабохон.
Некои родолити ќе ја променат својата боја од виолетова, во хесонит кафена кога ќе се загреат на температура над 600 °C. Овој процес е неповратен.
2 Природни извори
Многу наоѓалишта што се од поголема економска важност, се наоѓаат во земји кои припаѓаат во геолошката единица на таканаречениот „појас на Мозамбик“, како што се: Кенија, Мадагаскар, Малави, Мозамбик, Танзанија, итн.
Други извори на родолити можат да се најдат во Бразил, Индија (Одиша), Норвешка, САД и Шри Ланка.
3 Наводи
Кара беј Таушанли џамија

Кара беј Таушанли џамија (|Tavşanlı Kara Bey Cami) — стара османлиска џамија во градот Охрид. Му припаѓа на Охридското муфтиство на ИВЗ.
Изградена е во османлиско време, веројатно во XVII век. Спомената е во патописите на од Евлија Челебија во 1662 г. На храмот нема ктиторски натпис. Сместена е на улицата „Даме Груев“ (стара „Никола Пашиќ“) во маалото Кара Беј, наречено по џамијата.
1 Поврзано
* Охридско муфтиство
Хаџирамаданова џамија

Хаџирамаданова џамија (или Долна џамија) — стара османлиска џамија во градот Ресен. Му припаѓа на Ресенското муфтиство на ИВЗ.
Храмот е сместен во центарот на градот. Изграден е во 1592 година според натписот на влезот. Обновен е во 1971 година, при што е зачуван главниот облик на градбата, но орнаментиката е променета.
Според муслиманските преданија раскажани од ресенскиот оџа, Хаџирамадановата и Хаџимуратовата џамија (другиот муслимански храм во Ресен) се изградени од двајца браќа од Битола по име Хаџи Радаман и Хаџи Мустафа. Според христијанските преданија, обете џамии се изградени на местата некогашни цркви; на местото Хаџирамадановата џамија се наоѓал храмот „Св. Петка“. Нејзиниот поп се потурчил и станал муслимански духовник, но од почит кон христијанството ги собрал предметите и светињите од црквата и ги ставил на чување во сандак во џамискиот подрум.
1 Поврзано
* Ресенско муфтиство
Хогштеде

Хогштеде (до 1968 година: Хогштеде-Батхорн; |Hoogstede) — општина во округот Грофовија Бентхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Хогштеде се наоѓа северозападно од Нордхорн на границата со Холандија. Реката Фехте тече низ местото, а притоката Ле се влива во местото.
Во општината Хогштеде се наоѓа природните заштитени области Нојрингер Визен, Фехте-Алтарм Кале и Морферландунгсгебит Тинхолт.
1.2 Општински единици
Општината Хогштеде се состои од следниве единици:
* Аркел
* Батхорн
* Берге
* Хогштеде
* Кале
* Шерхорн
* Тинхолт
2 Галерија
Хаџимуратова џамија

Хаџимуратова џамија (или Горна џамија) — стара османлиска џамија во градот Кичево. Му припаѓа на Ресенското муфтиство на ИВЗ.
Храмот се наоѓа во северниот дел на градот. Изграден е во 1612 година и првично бил етнокатен. Во 1896 година е обновен и зголемен од Ахмед Нијази-бег, кој доградил уште еден кат за молитви, а првиот станал училиште. Џамијата повторно е обовена во 1997 - 1998 година.
Според муслиманските преданија раскажани од ресенскиот оџа, Хаџимуратовата и Хаџирамадановата џамија (другиот муслимански храм во Ресен) се изградени од двајца браќа од Битола по име Хаџи Радаман и Хаџи Мустафа. Според христијанските преданија, обете џамии се изградени на местата некогашни цркви.
1 Поврзано
* Ресенско муфтиство
Хаџи Есат џамија

Хаџи Есат џамија (|Xhamia e haxhi Esatit) — стара џамија во кумановското село Лојане, Општина Липково. Му припаѓа на Кумановското муфтиство на ИВЗ.
Изградена е во 1816 година во класичен османлиски стил, а обновена во 1971 и 1987 година.
1 Поврзано
* Кумановско муфтиство
Лазурит

Лазурит - тектосиликатен минерал со сулфат, сулфур и хлорид со формула . Тој е фелдпатоид и член на групата содалит. Лазуритот кристализира во изометрискиот систем иако добро формираните кристали се ретки. Обично е масивен и го формира најголемиот дел од скапоцените камења лапис лазули.
Лазуритот е темносин до зеленикаво-син. Бојата се должи на присуството на анјони. Цврстината по Мосовата скала му е од 5,0 до 5,5 и има специфична тежина од 2,4. Тој е проѕирен со показател на прекршување од 1,50. Тој е топлив на 3,5 на скалата на топливост на Волфганг Франц фон Кобел и растворлив во HCl. Најчесто содржи или е поврзан со зрна пирит.
Лазуритот е производ на контактниот метаморфизам на варовникот и е типично поврзан со калцит, пирит, диопсид, хумит, форстерит, хајин и мусковит.
Други сини минерали, како што се карбонатниот азурит и фосфатниот лазулит, може да се помешаат со лазуритот, но лесно се разликуваат со внимателен преглед. Едно време, лазуритот бил синоним за азурит.
Лазуритот првпат бил опишан во 1890 година кога се појавил во округот Сар-е-Санг, долина Кокша, провинција Бадакшан, Авганистан. Тој се вадел како руда повеќе од 6.000 години во областа Лапис Лазули во Бадакшан. Се користи како пигмент во сликарството и бојадисувањето на ткаенини најмалку од 6 или 7 век. Се ископува и на Бајкалското Езеро во Сибир, планината Везув, Бурма, Канада и Соединетите Американски Држави. Името му доаѓа од персискиот збор за сино.
1 Структура
Се чини дека лазуритот и хајинот имаат иста структура и двата се минерали со доминантни сулфати. Лазуритот е пигмент (опалесцентен) и има светло сина лента (особено како компонента на полускапоцениот камен лапис лазули). Многу хајини имаат бела или бледосина лента и се проѕирни. Разликата може да биде последица на состојбата на редокс (сооднос сулфат-сулфид).
2 Поврзано
* Лапис лазули
* Ултрамарин
Амазонит

Амазонитот, познат и како Амазонски камен, е зелен тектосиликатен минерал, разновидност на калиумовиот момирок наречен микроклина. Неговата хемиска формула е KAlSi<sub>3</sub>O<sub>8.</sub>
Името на овој камен, потекнува од она на реката Амазон, од која порано се добивале зелените камења, но не е познато дали тие камења биле амазонити. Иако се користел за повеќе од две илјади години, како што е потврдено со археолошките наоди во Египет и Месопотамија, ниту еден антички или средновековен авторитет не го споменува. Првпат бил опишан како посебен минерал дури во 18 век.
Зелените и зеленикаво-сините сорти на калиумов момирок кој е претежно триклинички се означен како амазонит. Тој е опишан како „прекрасна кристализирана разновидност на светло зелено“ и дека поседува „жива зелена боја“. Повремено се сече и се користи како скапоцен камен.
1 Појава
Амазонитот е минерал со ограничена појава. Порано бил добиен речиси исклучиво од областа Миас во планините Илменски, 50 милји југозападно од Чељабинск, Русија, каде што се јавува во гранитните карпи.
Сега е познато дека амазонитот се појавува на различни места низ светот. Тие места, меѓу другото, се следните:
* Кина - Баишитоукуан, префектурата Хами, Ксинџианг (на овие места амазонитот бил најден во гранит)
* Либија - Џабал Егеи, Планините Тибести (најден во гранитни карпи)
* Монголија - Авдар Масив, провинцијата Тов (најден во алкален гранит)
* Јужна Африка: Могалаквена, Каи-Ма, Какамас, долината Церес
* САД - Колорадо, Вирџинија, Пенсилванија
2 Боја
Долги години, изворот на бојата на амазонитот беше мистерија. Некои луѓе претпоставувале дека бојата се е предизвикана од бакар, бидејќи бакарните соединенија често имаат сина и зелена боја. Студија од 1985 година сугерира дека сино-зелената боја е резултат на количеството олово и вода во момирокот. Теоретски студии од 1998 година од А. Јулг ја прошируваат потенцијалната улога на алиовалентно олово во бојата на микроклинот.
Други студии предложуваат дека боите се асоцирани со зголемената количина на олово, рубидиум и талиум. Една неодамнешна студија од 2010 година, исто така, ја вмеша улогата на двовалентно железо во зелената боја. Овие студии и придружните хипотези укажуваат на сложената природа на бојата во амазонитот, со други зборови збирниот ефект на неколку взаемно вклучени и неопходни фактори.
3 Здравје
Студија од 2021г, од германскиот „ Институт за Edelsteinprüfung„ (EPI) покажала дека количината на олово што истекува од 11 грама примерок од амазонит во кисел раствор кој симулира плунка ја надмина препорачаната количина на стандардот на Европската унија DIN EN 71-3:2013 за пет пати. Овој експеримент требаше да симулира дете кое голта амазонит, а исто така може да се примени и на нови велнес практики како што е вметнување на минералот во масла или пиење вода со денови.
4 Галерија
Џамија „Султан Мехмед Фатих II“ (Делчево)

Џамија „Султан Мехмед Фатих II“ — стара османлиска џамија во градот Делчево. Му припаѓа на Штипското муфтиство на ИВЗ.
Изградена е во 1448 година во Средното или Турско Маало за време на владеењето на султанот Фатих Мехмед II и претставува најстарата градба во градот (иако денес е преизградена). Минарето е обработено со варов малтер и јајца и високо е 23 метри. Мехмед IV во 1734 година на џамијата ѝ доградил мафил (чардак) наменет за жените. Патописецот Евлија Челебија, минувајќи низ овој крај во 1670 година напишал дека видел чудна џамија изградена на карпа, покрај која тече река, а минарето е поставено од левата страна на џамијата. Овој исклучок се забележува само во оваа џамија и џамијата во Тработивиште. Градбата е реставрирана во 1991 година, кога е одново изградена од темел. Основниот облик е автентичен, со исклучок на прозорците, кои биле правоаголни, а сега се полукружни.
1 Поврзано
* Штипско муфтиство
* Фатих џамија — џамија во Истанбул наречена по истиот султан
Дистопија

Дистопија (од грчки δυσ- и τόπος, алтернативно, какотопија или антиутопија) — измислено општество кое е антитеза на утопијата. Обично се одликува со угнетувачка социјална контрола, како во авторитарните или тоталитарните влади.
1 Објаснувања
Некои академски кругови прават разлика помеѓу ''антиутопија'' и ''дистопија''. Дистопијата е замислен свет во кој лошите страни на денешната цивилизација се доведени до максимум.
2 Дистопија во книжевноста
Во Орвеловата ''Осумдесет и четвртата'' и во Хакслиевиот ''Храбар нов свет'', дистопијата не претендира дека е добра, додека антиутопијата се претставува како утопија или е планирана како таква, но поради некоја причина утопискиот свет е уништен или искривен. Романот ''Ние'' на Евгениј Замјатин е еден од првите дистописки романи во светската книжевност напишан во 1920 година и првпат објавен во 1924 година.
3 Поврзано
* Утопија
Сливенски мост

Сливенски мост (|Γεφύρι Κορομηλιάς) — стар камен мост северно од селото Сливени, Костурско, Егејска Македонија.
Мостот е добар пример за техничката конструкција на мостовите од XIX век и важен модел за архитектонските решенија во мостоградбата во отоманско време. Според гравираниот натпис од југозападната страна на мостот, на исток од клучниот камен, изграден е во 1865 година. Подигнат е од француски градители во служба на отоманската држава. За изградбата е искористен материјал од постар мост што се наоѓал на истото место.
Ова е еднолачен мост со должина од 26 м, ширина од 2,8 м и висина од 7 м. Лакот е широк 16 м. Клиновидните камења кои го образуваат лакот се црни плочи од шкрилец, и само клучниот и гравираниот камен се одвојуваат со својата белина бидејќи се од варовник.
Во 2006 г. мостот е прогласен за споменик на културата.
Тодор Петков

Тодор Петков Огњанов (1814 - 1899) — македонски градител и копаничар, претставник на Дебарската школа.
1 Биографија
Роден е во 1814 г. во реканското село Гари, во семејството на копаничарот Петко Огњанов. За занимавал со градежништво и копаничарство, но повеќе се истакнал во архитектонските дела. Под негово раководство се изградени многу куќи и кули за охридски бегови и македонски чорбаџии.
Меѓу неговите најзначајни дела се вбројува Куќата на Робевци (браќата Анастас и Ангеле) во Охрид. Тодор Петков ги изработил резбите во Анастасовиот дел на куќата, но за деловите да е разликуваат, резбите на таваните, долапите и други места во Ангеловиот дел се дело на друг копаничар. Двајцата мајстори не биле во контакт сè со свршувањето на работата.
Во 1886 – 1887 г. Тодор Петков ги изработил иконостасите, амвоните и владичките престоли на црквите „Св. Архангел Михаил“ во Лавчани, „Св. Варвара“ во Лин и црквата во ''Крчица'', веројатно Царишта (обете денес во Албанија). Во текот на следните две години ја изградил црквата „Св. Петка“ во Горна Белица. Поради болест престанал со работа и му го доверил довршувањето на иконостасот на синот Јаким Тодоров.
Рудински мост

Рудински мост (|Γέφυρα στο Άλωρο) — стар камен мост кај селото Рудино во Мегленско, Егејска Македонија.
Иако се нарекува „Мост на Александар Велики“ (''Γέφυρα Μεγάλου Αλεξάνδρου''), мостот е изграден во османлиско време. Ја преминува Мегленица на неколку километри источно од Рудино. Има три полукружни лакови. За време на Граѓанската војна, мостот е разнесен. Зачуван е само западниот лак, чии димензии се 12 м во должина, 2 м во ширина, 4,7 м во висина и ширина на отворот од 5,7 м. Имал вкупна должина од 50 м, а висина над 8 м. Лаковите имаат шестаголни основи. Изграден е од варовник и бил поправан во различни периоди, од кои последниот наврат бил во XVIII век.
1 Поврзано
* Рудинско кале — античка утврдена населба во околината
Борботски мост

Борботски мост (|Γεφύρι του Επταχωρίου) или Папалиски мост (''Γεφύρι του Παπαλιάς'') — стар османлиски камен мост северно од селото Борботско, Нестрамско, Егејска Македонија.
Ја преминува Борботска Река крај сретселото и ги поврзува двете селски маала — Анилио и Папалија. Изграден е пред 1900 година.
Монта Елис

Монта Елис (роден на 26 октомври 1985 година) е американски поранешен кошаркар, кој играл на позицијата бек.
Познат и по неговиот прекар, ''The Mississippi Bullet'' (Куршумот од Мисисипи) кој се должи на неговата родна држава и неговата голема брзина на кошаркарскиот терен, Елис посетувал настава во средното училиште Ланиер, од каде директно влегол во НБА откако бил избран како 40-ти пик на НБА драфтот 2005 од страна на Голден Стејт Вориорс.
Тој поминал 12 сезони играјќи во НБА: првите седум сезони ги поминал во дресот на Вориорс, кои го избрале на драфтот, а потоа играл уште за Милвоки Бакс, Далас Маверикс и Индијана Пејсерс, каде ја завршил кариерата откако бил отпуштен од Пејсерс. Во сезоната 2006-2007, тој ја добил наградата за НБА играч кој најмногу напредувал.
1 Успеси
* НБА играч кој најмногу напредувал : 1
: 2006-2007
Драматички мост

Драматички мост (|Γεφύρι Αγγίστας) — стар османлиски камен мост во областа Зихненско, Егејска Македонија.
1 Местоположба
Мостот ја преминува реката Драматица (Ангитис), лева притока на Струма, и се наоѓа непосредно до селото Станица Анџишта (на јужниот лев брег) и селото Станица Драчево (на северниот десен).
2 Историја
Се смета дека мостот потекнува од антиката. Последната фаза е од раноосманлиско време. Неговата непрекината употреба толку долго време укажува на значајноста на патот кој ја поврзува рамнината со северното и западното подножје на планината Кушница.
3 Опис
Мостот има пет заострени лакови, од кои денес се гледаат само четири. Претставува единствениот преостанат своден мост во источна Егејска Македонија. Висок е 5,9 м и има насоченост север-југ. Изграден е од делкан варовнички туф и силен малтер.
Жужелски мост

Жужелски мост (|Γεφύρι Ζούζουλης) — стар камен мост во Нестрамско, Егејска Македонија. Се наоѓа во шумата, на 2 км источно од селото Жужел. Ја преминува Жужелска Река, која ја образува границата помеѓу планините Смолика од југозапад и Горуша од североисток.
Мостот е изграден во 1880 г. од градители од с. Кастањани во областа Мајсторско, Епир. Даумот е познат од Мантос Димитриос од Жужел (1867 - 1952), кој присуствувал на мостоградбата. Средствата за иградба ги дал човек од епирското село Фурка, чиј брат се удавил во реката. Овој своден полуцилиндричен мост има вкупна должина од 25 м и се издига на висина од 7 м. Долго време бил едиствената врска меѓу Жужел, градот Гребен и Цотил. Обновен е во 1990 г.
Во 1988 г. мостот е прогласен за споменик на културата.
1 Поврзано
* Куцумбли — следен мост на реката
Елиза Камингс

Елајза Камингс (родена на 25 јануари 1991 година) е англиска манекенка. Камингс се појавила на насловните страници на Дејзд & Конфјузд, ИД, Сандеј Тајмс Стајл Магазин и Вог Италија, и се појавила и во едиторијали за Дејзд & Конфјузд, iD, Интервју, Сандеј Тајмс Стајл Магазин, В магазин, Вог, Вог Италија, Вог Јапонија, Вог Обединетото Кралство и списанието W. Таа се појавила и во кампањи за многу брендови вклучувајќи ги Баленсијга, Келвин Клајн, Коуч, Џуси Котјур, Пол Смит, Ривер Ајланд, Топ Шоп, Вивиен Вествуд и др. Камингс глумела во ТВ реклама за машкиот мирис на Ив Сен Лоран со Винсент Касел. Таа настапувала на модни ревии за Ана Суи, Кусто Барселона, ДКЊЈ, Ланвин, Џереми Скот, Лоус, Louis Vuitton, Марк Џејкобс, Оскар де ла Рента, Родарте и Вивиен Вествуд.
1 Ран живот
Камингс била родена во болницата Сент Мери во Портсмут, Англија, а пораснала во Батерси, Лондон. Го напуштила училиштето на 15-годишна возраст поради малтретирање и работела како чирак фризер.
2 Кариера
На 15-годишна возраст, Камингс потпишала со Слектед Модел Менаџмент. Таа потпишала откако мајка и ја донела да ја посети агенцијата. Првично се занимавала со манекенство под името „Елиза Присли“ бидејќи нејзините агенти мислеле дека личи на Елвис Присли. Кариерата на Камингс започнала од самиот почеток. Нејзината прва работа била Воуг Италија. Набргу потоа, таа глумела во кампањата Топ Шоп есен/зима 2008 година.
3 Личен живот
Камингс се омажила со фотографот и филмски режисер Грег Вилијамс во август 2019 година.
Рупишки мост

Рупишки мост (|Γεφύρι Άργους Ορεστικού) — стар камен мост во Костурско, Егејска Македонија. Ја преминува реката Бистрица на патот кој излегува од Рупишта и се упатува кон Госно.
Мостот е изграден од камен и првично имал седум сводови, од кои денес останале само два. Недалеку од него е изграден нов патен мост.
1 Поврзано
* Бистрица
Карл-Ентони Таунс

Карл-Ентони Таунс Јуниор (роден на 15 ноември 1995, во Едисон) е американско-доминикански кошаркар, центар на Минесота Тимбервулфс.
Тој играл колеџ кошарка за Кентаки Вајлдкетс, а на НБА драфтот 2015 година бил избран како први пик од Минесота Тимбервулфс, клубот за кој настапува и денес, со што започнало неговото НБА искуство. Во својата прва сезона во лигата, тој бил избран за НБА Руки на годината. Тој е трикратен учесник на НБА Ол-стар натпреварите и победник на НБА натпреварот во шутирање тројки во 2022.
1 Кариера
1.1 Средно училиште и колеџ
Средношколската кариера Таунс ја поминал во Њу Џерси, каде што и живеел. Тој се покажал како многу талентиран и ветувачки играч за во иднина уште додека бил средношколец. Таму бил забележан од страна на добро познатиот тренер на колеџот Кентаки, Џон Калипари, и го повикал на подготовки со репрезентацијата на Доминиканска Република.
Во декември 2012 година, Таунс објавил дека ќе се преквалификува како сениор и ќе игра за машкиот кошаркарски тим на Кентаки Вајлдкетс под водството на тренерот Џон Калипари, кој го тренирал претходно во државната репрезентација на Доминиканската Република.
Во јануари 2013 година, Таунс постигнал неверојатен квадр-дабл учинок за своето средно училиште од 17 поени, 17 скокови, 11 асистенции и 11 блокади, за точно година дена подоцна да оствари сличен учинок од 20 поени, 14 скокови, 12 блокади и 10 асистенции. После тоа заминал на колеџот Кентаки, каде поминал само една сезона. Во неа просечно бележел по 10,3 поени и имал 6,7 скокови по натпревар.
1.2 НБА
На НБА драфтот 2015 се очекувало дека Таунс ќе биде многу високо котиран. Во подготвителниот период пред драфтот тој одработил неколку тренинзи со Минесота Тимбервулфс, поради што било очекувано да биде избран токму од оваа екипа. Тоа и се случило, на 25 јуни 2015 тој бил избран како прв пик на драфтот од Минесота.
2 Успеси
2.1 Репрезентативни
* Сентробаскет: 1
: 2012.
2.2 Појединачни
* НБА Ол-стар натпревар : 3
: 2018, 2019, 2022
* Избран во Ол-НБА тимот : 1
** Трет тим: 2017-2018
* Победник во НБА натпревар во вештини : 2016.
* Победник во НБА натпревар во шутирање тројки : 2022
* НБА Руки на годината: 2015-2016
* НБА Ол-руки тим — прв тим: 2015-2016
Берички мост

Берички мост (| Γεφύρι Μπερίκι) или Д’мбенски мост (''Γεφύρι Δενδροχωρίου'') — стар камен мост кај Д’мбени, Костурско, Егејска Македонија.
Мостот ја преминува Рулска Река (Желевска Река), овде наречена Бистрица или Бериг, на 15 км северно од Костур во месноста Берик (Бериг), каде се спојуваат патиштата од Сливени и Апоскеп. Изграден е во 1866 г. од познатиот д’мбенски градител Здрољо. Има должина од м и најголема висина од 10 м; лакот има распон од 16 м.
1 Поврзано
* Берик — некогашно село во месноста, напуштено кон крајот на XVIII век
* Спилието — блиска клисура на реката
Гури Берг

Гури Берг (роденa на 26 јануари 1963 година) — норвешка уметничка и вајарка.
Гури е родена во Трондхајм и пораснала во Хонингсвог, мало рибарско село на северниот рт на Норвешка. Додека нејзиниот татко, Ерлинг Берг, ги воспоставувал економските основи за рибарите во северните рурални области на Норвешка, Гури уште од рана возраст била изложена на креативни активности од страна на нејзината мајка Херфрид, која била професионален кројач.
Гури Берг е можеби најпозната по нејзините скулптури и камени портрети на светски домородци. Нејзините дела често ја комбинираат уметноста со технологијата, на пример со користење на математички филтер-функции како основа за големи слики од масло. Скиците за нејзините подоцнежни скулптури честопати биле дизајнирани и обработувани со помош на компјутер. Претходно, таа работела во Сан Франциско и блиската Силициумска Долина, речиси десет години, и добила неколку официјални нарачки. Една од тие нарачки е всушност најголемата скулптура направена од европска уметница - споменик од силика бетон тежок 110 тони. Неодамна, таа започнала да работи на серија скулптури во каменолом во Естремоз, Португалија, и во најпознатата светска леарница за каменина во Србија.
Гури Берг студирала скулптура, сликарство и внатрешна архитектура 13 години - вклучително и пет години на Националната академија за ликовни уметности во Осло, Норвешка, каде што ја добила својата диплома по скулптура. Берг има добиено неколку награди за нејзината работа.
Јулиус Миделтун

Јулиус Олавус Миделтун (3 јули 1820 – 5 мај 1886 година) ― норвешки вајар и предавач. Најпознат е по неговите бисти и статуи.
1 Животопис
Миделтун е роден во Конгсберг во Бускеруд, Норвешка, Сојузот помеѓу Шведска и Норвешка. Тој бил син на Георг Миделтун (1779-1831) и Марен Маргрете Јоргенсен (1785-1829). Неговиот татко бил вработен во Кралската норвешка ковачница во Конгсберг. Како млад, тој учел да биде златар пред да се пресели во Копенхаген да учи кај Херман Вилхелм Бисен. После неговите десет години таму следеле осум години во Рим (1851-1856), по што се вратил во Норвешка.
Од 1869 година, па сè до неговата смрт во 1886 година, Миделтун предавал во Кралското училиште за цртање во Кристијанија (''Тегнесколен и Кристијанија)'' кое сега е Норвешката национална академија за занаетчиска и уметничка индустрија во Осло. Меѓу неговите ученици биле Ерик Веренскиолд (1883), Луис Мо и Теодор Кителсен (1874), како и Едвард Мунк (1881) кој ја насликал познатата слика ''„Крик“''.
2 Избрани дела
* Биста на ''Хенрик Вергеланд'', Универзитетска библиотека, Осло (1861)
* Биста на ''Јохан Себастијан Велхавен'', Универзитетска библиотека, Осло (1861)
* Биста на Ото Тот Фрицнер, училиште во катедралата Трондхајм (1862)
* Биста на Оле Џејкоб Брох, Национална галерија на Норвешка (1869)
* Биста на ''Јакоб Ал'', Национална галерија на Норвешка (1871)
* Бронзена биста на ''Халфдан Кјерулф'', Халфдан Кјерулфс плас, Осло (1874)
* Статуа на ''Антон Мартин Швајгард'', Универзитетскиот плоштад, Осло (1883)
Блаже Димески

Блаже Димески — македонски хемичар и педагог од Прилеп. Автор е на образовното мрежно место „ehemija.mk“.
Блаже Димески е долгогодишен професор по хемија во гимназијата „Мирче Ацев“ во Прилеп. Toj e еден од најтрофејните професори по хемија во Македонија, со многу освоени награди на неговите ученици на различни државни или меѓународни натпревари по хемија.
1 Награди
*2014 – Награда „3 Ноември“ за придонес во образованието
2 Поврзано
* ehemija.mk
Е-Хемија

Е-хемија (Ehemija.mk) — образовно мрежно место наменето за помош во изучувањето на наставниот материјал по хемија. Мрежното место е воспоставено во 2022 година, негов издавач е „Здружението за унапредување и развој на образовнието и науката „Е-Хемија“-Прилеп“, а негов автор е професорот Блаже Димески
1 Содржина
Е-хемија е збирка на дидактички материјали по хемија кои се поделени во четири поглавја и 20 потпоглавја:
*Презентации за основно образование
**Осмо одделение
**Деветто одделение
*Презентации за средно образование
**Прва година
**Втора година
**Трета година
**Четврта година
*Презентации за студенти
**Неорганска хемија
**Органска хемија
**Аналитичка хемија
**Биохемија
**Физичка хемија
*Поимници (за секој горенаведен поднаслов)
2 Поврзано
*Блаже Димески
Аксел Ендер

Аксел Јалмар Ендер (14 септември 1853 - 10 септември 1920 година) бил норвешки сликар и вајар. Ендер бил претпознатлив и познат по сликарството.
1 Биографија
Ендер е роден во замјоделско семејство кај Аскер во Акершус, Норвешка. Почнал да студира уметност од 1867 до 1871 година, кај вајарот Јулиус Миделтун во Кралската школа за цртање. Подоцна присуствувал на Кралската академија за уметности во Шведска (1872–74) и на Академијата за ликовни уметности, Минхен (1875–80), со финансиска поддршка од кралот Карл IV. Спровел и студиски патувања во Минхен (1875) и Париз (1878).
Неговиот најзабележителен проект бил бронзената скулптура на Питер Торденскјолд, заменик-адмирал во Кралската данско-норвешка морнарица. Статуата ја направил поради еден важен уметнички натпревар. Ендер посветил десет години (1891–1901) за да го заврши своето дело, кое сега стои во Радхуспласен во Осло.
Од Торденскјолдс плас во Пипервика, на 17 мај 1901 година, таа била преместена на нејзината сегашна локација во Радхуспласен во 1955 година. За неговата завршена работа, Ендер бил прогласен за витез во Кралскиот норвешки ред на Свети Олав.
Неговите слики често припаѓале во категоријата романтичен национализам. Многу од неговите рани дела биле изложени во Кристианија Кунстфорнинг (сега Осло Кунстфорнинг). Дела кои што тој ги создал може да се видат во црквата Оснес во Хедмарк, црквата Хауг во Рингерике, црквата Кампен во Осло, црквата Остре Порсгрун во Телемарк и црквата Лунер во Опланд. Парчето што го дизајнирал за поранешната катедрала Молде во Мере и Румсдал, било зачувано и денес стои на северниот ѕид на новата базилика која била изградена во 1957 година.
2 Галерија
Венер

Венер (|Weener) — град во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Се наоѓа близу границата со Холандија, на реката Емс. Венер претставува најголем град во областа Рајдерланд. Поседува железничка и автопатска врска до Гронинген (Холандија), Емден и Бремен.
1 Географија
1.1 Местоположба
Градот Венер се наоѓа во југозападниот дел на областа Источна Фризија. Тој е единствениот град на областа сместен на западниот брег на реката Емс. Венер е означен како „Зелениот град во Рајдерланд“ и е средиште на германскиот дел на областа. Недалеку од градот се наоѓа Доларт и границата со холандската покраина Гронинген. Околни големи градови се Олденбург и Гронинген во Холандија.
1.2 Соседни општини
Венер се граничи со шест општини (почнувајќи од запад, надесно): Бунде, Јемгум, Лер и Вестоверлединген (спроти Емс). Овие четири општини се наоѓаат во округот Лер. Потоа, Венер се граничи со Папенбург (спроти Емс) и Ресе, обете во округот Емсланд.
1.3 Градски единици
Градот Венер се состои од градското јадро и 14 други единици. Бројот на жители во табелата се од 31 декември 2017 година.
2 Политика
2.1 Градски совет
Градскиот совет се состои од 32 избрани членови, што одговара за градови со број на жители помеѓу 15.001 и 20.000 жители. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
На последните општински избори на 12 септември 2021 година биле добиени следниве резултати:
Партија, % на гласови, Број на места, Промена
SPD, 51,8 %, 17, +4,2 %
CDU, 26,5 %, 8, +3,9 %
GRÜNE, 8,5 %, 3, +3,0 %
AfD, 5,3 %, 2, −2,1 %
Независна избирачка група (UWG), 4,8 %, 2, −2,5 %
2.2 Градоначалник
Градоначалник на градот Венер е Хајко Абас (CDU).
2.3 Збратимени градови
Венер е збратимен со следниве градови:
* Ле Пје, Франција (од 1992 г.)
* Еурајоки, Финска (од 1992 г.)
3 Галерија
Флатдал

Flatdal (буквално: „Рамна долина“) - село, парохија и долина во општината Селјорд во Вестфолд и Телемарк, Норвешка. Езерото Флатсјо било делумно исцедено за да се добие повеќе земјиште за земјоделство.
Меѓу значајните луѓе од Флатдал се сликарот Терје Грестад, кој се населил во Флатдал, телевизискиот водител Халвард Флатланд, кој е роден во Флатдал во 1957 година, и романописецот Хелга Флетланд, која пораснала во Флатдал.
Квитфјел

Квитфјел (норвешки: Kvitfjell; превод: Бела планина) е скијачки центар во Норвешка, кој се наоѓа во општината Рингебу.
Скијачкиот центар бил изграден за потребите на Зимските олимписки игри 1994 во Лилехамер, и е едно од најмодерните одморалишта во светот, со можност 80% од алпските скијачки патеки да бидат покриени со вештачки снег. Одморалиштето има 23 патеки: 5 зелени (за учење), 9 сини (за почетници), 6 црвени (за средни скијачи) и 3 црни (за напредни скијачи) На Квитфјел има и теренски парк и 120 километарска патека за скијачко трчање.
1 Трки во алпско скијање
1.1 Зимски олимписки игри 1994 година
Квитфјел е веројатно најпознат по тоа таму се одржале трките во алпско скијање (брзинските дисциплини) на Зимските олимписки игри во 1994 година.
Техничките алпски трки (велеслалом и слалом) се одржале на Хафјел.
1.2 Светски куп
Квитфјел е редовен домаќин на трките од Светскиот куп, а првата трка се извозала во март 1993 година. Спуст патеката започнува веднаш под врвот и е за малку подолга од 3 км. Скијачкиот центар бил дизајниран од Бернхард Руси за Олимпијадата во 1994 година, а предизвикувачката патека ''Олимпијабакен'' е многу ценета од скијачите; по Олимпијадата, овде секоја година (до 2020) се одржувале трките од Светскиот куп за мажи.
Рингебу

Рингебу (норвешки : Ringebu) е општина во округот Оплан во Норвешка. Административен центар на општината е селото Валебру.
Општината Рингебу била основана на 1 јануари 1838 година. Областа Солија била одвоена од општина Рингебу за самата да стане општина во 1864 година.
1 Општи информации
Грбот на општината е од поново време (1992). На него се претставени три портокалови пламени на црвена позадина. Тие ги претставуваат трите долини и трите парохии Рингебу, Фаванг и Венабигд. Огнот бил избран да ја претставува потребата на човештвото за топлина и светлина.
+Малцинско население (прва и втора генерација) во Рингебу по земја на потекло од 2017 година , Предок, Број
109
41
38
38
29
Во општината во 2007 година живееле 4532 луѓе, а нејзината површина изнесува 1247,53 км<sup>2</sup>, идентификацискиот геокод е 0520.
*
Котелски мост

Котелски мост (|Γεφύρι Παλιάς Κοτύλης) — стар османлиски камен мост крај напуштеното нестрамско село Котелци.
Мостот е изграден во XIX век. Се наоѓа зад „Св. Ѓорѓи“ на Котелска Река која се спушта од Кула (Пиргос) и ги поврзува селските маала. Има еден лак.
Жупански мост

Жупански мост (|Γεφύρι Του Ζουπάνι) — стар камен мост во Населичко, Егејска Македонија.
Ја преминува реката Праморица на патот кој ги поврзува селата Жупан и Сволјани во општината Горуша. Има камена двосводна конструкција и важи за најстариот мост на Праморица. Реставриран е во 2006 г. Познат е и под името Дерски мост (''Γεφύρι Του Ντέρη'') по името на жупанецот Дерис, кој поседувал воденица крај мостот.
Куцумбли

Куцумбли (|Γεφύρι Κουτσουμπλή) — стар османлиски камен мост меѓу селата Жужел и Борботско, Нестрамско, Егејска Македонија.
Мостот е изграден на крајот од XVIII или почетокот на XIX век. Веројатно е наречен по неговиот нарачател или човекот кој ги дал средствата. Претставува сводест полуцилиндричен мост со вкупна должина од 30 м и ширина од 2,5 м. Се смета за еден од најубавите мостови во западна Егејска Македонија. На клучниот камен има релјефна глава. Градители на мостот биле Георгиос Димос, Цјамохристос и браќата Галанис од Борботско.
Во 1988 г. мостот е прогласен за споменик на културата.
Цукарев мост

Цукарев мост (|Γεφύρι του Τσούκαρη) — камен мост во Населичко, Егејска Македонија.
Мостот ја преминува реката Праморица и се наоѓа на 2 км од центарот на селото Радовишта. Го поврзува Цотил со напуштеното село Рокастро. По него минува земјен пат која сè уште е во употреба. Месноста се нарекува Палиомонастиро (''Стар Манастир'') и веројатно таму имало тврдина бидејќи мостот е изграден од бедемски камења.
Изграден е со средства на Димитриос Цукарис од Радовишта кој имал занаетчиски дуќан во Цариград. Не е познато кога е направен, но првпат се споменува во 1890 година.
Мостот има пет лакови, од кои два мали лака се покриени со растителност. Првиот лак имал вградена плоча со времеследот на градбата, но таа се срушила во 1955 година и е заменета со бетонска плоча. Вториот лак е најголем, со ширина од 12 м и висина од 7 м. Целиот мост е долг 40 м, а широк 3 м.
Емлиххајм

Емлиххајм (|Emlichheim; |Emmelkamp) — општина во округот Грофовија Бентхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Општината се наоѓа околу 20 километри јужно од холандскиот град Емен и 25 километри северозападно од окружниот град Нордхорн.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
Емлиххајм се наоѓа на германско-холандската граница. Местото се граничи на југ со реката Фехте, а на север со каналот Куворден-Пикарди. Во последните години, Емлиххајм забележал раст на своето население поради доселување на холандски државјани.
2 Историја
Емлиххајм постоел најмалку од времето на Карло Велики. Во документ од 1312 година, местото се појавило под името Еминхем (''Emminchem'').
Во старите холандски документи (- век), како и денес во долносаксонските дијалекти, Емлиххајм е нарекуван Емелкамп (''Emmelkamp'').
3 Галерија
Водомер

Водомер — уред или мерен инструмент за мерење на количината на вода што протекла низ цевката. Оваа количина се изразува во кубни метри, литри и слично. Иако водомерот директно не го мери протокот (количината на вода што тече во единица време), измерените вредности секогаш се однесуваат на едно мерење, пресметковен период и слично, така што водомерот често се смета за тип на мерач на проток, кому му е структурно сличен. Водомерот се состои од уред за мерење и покажување, а понекогаш и мерач на време. Преку водомерот, чијшто уред за мерење се заснова на ротирачки делови (турбина, коло со крилца итн.), водата која протекува предизвикува вртење на деловите, што се пренесува преку запченици или електрични посредници до показниот уред со стрелки или со систем на бројчаници. Покрај изведбата со ротирачки елементи, има и мерни уреди кои работат на директен механички принцип на зафатнински комори и подвижни ѕидови. Водомерот може да се постави во цевковод низ кој тече целото количество вода што се мери или во помал, спореден мерен цевковод (водомер на спореден тек), кога се пресметува количината на вода што тече низ главниот цевковод.
Витмаршен

Витмаршен (|Wietmarschen) — општина во округот Грофовија Бентхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Витмаршен се наоѓа во триаголникот на градовите Нордхорн, Линген и Мепен. Највисока точка на општината е Рупингберг во Лоне со 50 метри.
1.2 Соседни места
Општината Витмаршен се граничи на север со следниве места во округот Емсланд: Твист, Гесте, Линген, Емсбирен. Во Грофовијата Бентхајм се граничи со следниве места: Енгден, Нордхорн, Остервалд и Георгсдорф.
1.3 Општински единици
Општината е составена од следниве единици:* Лоне (7.291 жител)
* Витмаршен (3.929 жители)
* Фихтенфелд (647 жители)
* Нордлоне (304 жители)
* Швартенпол (186 жители)
* Лонербрух (162 жители)
Најново место е Фихтенфелд, каде за време на Нацистичка Германија постоел камп Емсланд, во кој подоцна се населиле германските бегалци од Истокот. Најголемо место е Лоне, каде од 2008 година се наоѓа и новото општинско собрание. Во местото Витмаршен се наоѓа подрачно одделение на општинската управа.
2 Галерија
Нистагмус

Нистагмус е состојба на неволно (или волно во некои случаи) движење на очите. Може да се јави од раѓање, но почесто се стекнува во текот на детството или покасно во животот. Во многу случаи може да резултира со намален или лимитиран вид.
Постојат две форми на нистагмус: патолошки и физиолошки, со варијации во секој тип. Нистагмусот може да биде предизвикан од вродено нарушување или недостиг на сон, стекнати или нарушувања на централниот нервен систем, токсичност, лекови, алкохол, или вртежни движења.
Дигитален номад

Дигитални номади — луѓе кои користат телекомуникациски технологии за да заработат за живот и да живеат номадски живот. Таквите луѓе работат од странски земји, кафулиња, библиотеки, па дури и возила за рекреација.
1 Дефиниција
Дигиталните номади користат безжичен интернет, паметни телефони, интернет-телефонија и апликации на облак за да работат од далечина каде и да живеат или патуваат.
Дигиталните номади патуваат, но продолжуваат да работат со клиентите или работодавците. Овој вид на живот носи многу проблеми како што се одржување на меѓународно здравствено осигурување на глобално ниво, почитување на различни локални закони, добивање работна виза и одржување врски со пријателите и семејството. Други проблеми кои се јавуваат во овој вид на живот се разликите во часовните појаси, тешкотиите во наоѓањето сигурен семрежен извор, како и немањето на боледувања и подолги одмори бидејќи дигиталните номади немаат постојан и сигурен извор на приход.
Сепак, дигиталниот номадски начин на живот станува сè попопуларен и Меѓународната конференција за дигитални номади (DNX GLOBAL ) се одржала во Берлин во 2015 година. Исто така, постојат сајтови кои обезбедуваат информации за дигиталните номади за трошоците за живот во различни делови на светот и други информации за да им биде полесно да изберат локација на која ќе се преселат.
2 Наводи
Есенцијален тремор

Есенцијален тремор (ET), исто така наречен доброќуден тремор или идиопатски тремор — медицинска состојба која се одликува со неволни ритмички контракции и релаксации на одредени мускулни групи во еден или повеќе делови од телото при која причинителот не е познат. Вообичаено е симетричен, и ги зафаќа рацете, дланките, или прстите; но некогаш ги зафаќа главата, гласните жици, или други делови од организмот. Есенцијалниот тремор може да биде или ''акциски'' тремор, кој се интензивира кога лицето ги користи афектираните мускули при волни движења како при јадење или пишување—или ''постурален'' тремор. Тоа значи дека тој се разликува од тремор во мирување, како тој предизвикан од Паркинсонова болест, и кој не е корелиран со движење.
Есенцијалниот тремор е прогресивно невролошко нарушување, и претставува најчестото нарушување на движењето. Вообичаено се јавува после 40-та година, но може да се јави на било која возраст. Причинителот не е познат. Дијагнозата се поставува со набљудување на типичните обрасци на треморот и со исклучување на познатите причинители на истиот.
Иако есенцијалниот тремор се разликува од Паркинсоновата болест, која предизвикува тремор во мирување, сепак понекогаш погрешно се дијагностицира како Паркинсонова болест. Кај некои пациенти е утврдено покрај есенцијален тремор да имаат и тремор во мирување.
1 Поврзано
* Тремор
Црква „Вознесение Христово“ - Лукјанивка

Црквата на Вознесение Христово - изгубен споменик на украинската дрвена архитектура од втората половина на XIX век во селото Лукјанивка, Броварски реон, Киевска област.
Во 1758 година била изградена првата црква во селото. Во текот на 1879 година, сегашната црква била изградена спроти старата. Старата црква набрзо била демонтирана, но локацијата сè уште не е развиена.
Црквата била затворена во 1930 година. Богослужбите биле обновени во црквата за време на германската окупација во 1941 година, и оттогаш црквата никогаш не била затворена.
Црквата припаѓала на Бориспилската епархија на Украинската православна црква (МП).
На 25 март 2022 година, по ослободувањето на селото од страна на трупите на Вооружените сили на Русија од руските освојувачи, последниве го уништиле храмот. Според неговиот игумен, „во 4 часот наутро, руски тенк ја уништи оваа црква со четири истрели“.
1 Врски
***