procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Младиот великан

„Младиот великан“ (германски: ''Der junge Riese'') — сказна на браќата Грим.
1 Содржина
Еден човек имал син, малечок колку најмалото прсте на раката. Додека човекот ја орал нивата, наеднаш се појавил еден џин, кој го грабнал детето и го однел кај себе дома. Таму, неколку години, тој го хранел детето со ореви и тоа станало џин. Тогаш, детето се вратило на истата нива каде го сретнало својот татко, кој не можел да поверува дека тоа е неговиот син. Детето го испратило таткото дома, а тој самиот лесно ја изорал нивата. Кога отишло дома, неговите родители не можеле да му обезбедат доволно храна и синот решил да замине во светот. Притоа, тој го замолил татко му да оди кај ковачот и да му направи силен железен стап. Неколкупати, ковачот правел стап, но секогаш синот лесно го кршел, па така заминал од дома. Најпрвин, тој се вработил кај еден ковач, но поради својата голема сила му ја упропастил работата и веднаш си заминал, притоа удирајќи му клоци на ковачот. Потоа, тој стигнал на еден чифлиг и се договорил со сопственикот да работи бесплатно, а наместо плата, да му удри три клоци. Кога поминала една година, детето-џин сакало да си замине, но сопственикот на чифлигот го молел да остане, зашто видел дека е силен работник. Бидејќи детето не сакало да остане, сопственикот му рекол да слезе во бунарот, а потоа се обидел да го убие, фрлајќи му голем камен. Меѓутоа, детето излегло од бунарот неповредено. Тогаш, детето-џин му удрило клоца и сопственикот полетал во облаците. Потоа, тоа ѝ удрило клоца на жената на сопственикот и таа полетала в облаци. Таму, мажот и жената се карале, а детето-џин продолжило да скита низ светот.
2 Изданија на македонски јазик
* „Младиот великан“, во: Браќа Грим, ''Сказни''. Наша книга, Скопје, 1972.
Крис Балдо

Крис Балдо (роден Кристијан Балдауф; 24 јуни 1943 - 24 јануари 1995) ― луксембуршки пејач. Тој е роден од мајка Французинка, а татко Луксембурец, во Луксембург.
На 16-годишна возраст, тој снимил албум како дуо со еден пријател, наречен „The Youngsters“. Учествувал на полскиот фестивал Сопот во 1967 година. Во 1968 година тој го претставувал Луксембург, на Евровизија 1968, во дует со француско-алжирската пејачка Софи Гарел, со песната „''Nous vivrons d'amour''“, пласирајќи се на единаесеттото од седумнаесетте со пет поени. Тој исто така бил водител на емисијата на RTL, „''Les Nocturnes''“, ноќно емитување на музика од САД, пред да му ја предаде на Жорж Ланг.
Tout l'univers

„Tout l'univers“ ― песна на албанско-швајцарскиот пејач Ѓон Мухаремај, професионално како Gjon's Tears, објавена како сингл на 10 март 2021 година од Jo & Co и Sony Music. Ја напишал и компонирал самиот пејач заедно со Нина Самперманс, Воутер Харди и Ксавие Мишел. Песната ја претставувала Швајцарија на Евровизија 2021 во Ротердам, Холандија, откако била домашно избрана од Швајцарската радиодифузна корпорација (SRG SSR).
1 Ослободување и промоција
„Tout l'univers“ била достапна за дигитално преземање и стриминг од Jo & Co и Sony Music на 10 март 2021 година. Придружното музичко видео било премиерно прикажано на службениот канал на YouTube на Евровизија истовремено со дигиталното издание на 10 март 2021 година во 16:00 часот (СЕВ).
2 На Евровизија
На 20 март 2020 година, SRG SSR (The Swiss Broadcasting Corporation) потврди дека Gjon's Tears ќе ја претставува Швајцарија на натпреварот во 2021 година.
2.1 Ротердам
65-то издание на Евровизија се одржа во Ротердам, Холандија и се состоеше од две полуфиналиња на 18 и 20 мај 2021 година и големото финале на 22 мај 2021 година. Според правилата на Евровизија, сите земји учеснички, освен земјата домаќин и „ Големата петорка “, составена од Франција, Германија, Италија, Шпанија и Обединетото Кралство, треба да се квалификуваат во едно од двете полуфиналиња за да се натпреваруваат за финале, иако првите 10 земји од соодветното полуфинале напредуваат во големото финале. На 17 ноември 2020 година било објавено дека Швајцарија ќе настапи во втората половина на второто полуфинале на натпреварот.
3 Историја на емитување
+Емитувачка историја и формати за „Tout l'univers“, Регион, Датум, Формат(и), Изд. куќа, Нав.
Разни, 10 март 2021 година
Елица и Стојан

Елица и Стојан (|Елица и Стоян) ― бугарско музичко дуо. Во 2007 година, Елица Тодорова и Стојан Јанкулов биле претставници за Бугарија на Евровизија 2007. Нивното 5-то место со песната „Вода“ била највисокото пласирање на Бугарија сè до Евровизија 2016. Во март 2013 година, двојката била избрана да ја претставува Бугарија по втор пат на Евровизија 2013, во Малме, Шведска. Тие настапиле во второто полуфинале на 16 мај 2013 година со песната „Само шампиони“ но не се пласирале во финалето.
1 Кариера
Елица и Стојан се запознале во 2003 година. Во 2007 година тие го освоиле фестивалот „Песен на Евровизија 2007“ и ја претставувале Бугарија на Евровизија 2007, со песната „Вода“. Подоцна тие го издале својот втор сингл „Земја“.
На 10 февруари 2013 година, Елица и Стојан биле избрани од Бугарската национална телевизија (БНТ) да ја претставуваат Бугарија на Евровизија 2013. Бугарскиот национален избор бил одржан на 3 март 2013 година, со две песни издвоени за првото место по заедничкото гласање на жирито и публиката, „Кисмет“ и „Само шампиони“. „Кисмет“ била избрана за победничка песна, сепак, на 11 март 2013 година, БНТ ја повлекла „Кисмет“ поради загриженост за авторските права и ја замениле со „Само шампиони“.
Никола Манев

Никола Томев Манев ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Завршил основно училиште, а потоа изучил занает. Работел како механичар. Од 1943 година организирано се борел против окупаторот. Неговата активност во народно-ослободителното движење се состоела во учество во разни акции: во собирање на материјална помош, растурање летоци како и во акцијата за испраќање нови борци во партизани. На 5 септември 1944 година стапил во борбените редови на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Бил борец на третиот баталјон. Се истакнал како смел борец во борбите на Водно, Треска и други места против балистите. Учествувал во уличните борби за ослободувањето на Скопје и кога веќе речиси целиот град бил ослободен, бил погоден од скриени фашистички војници на 14 ноември 1944 година. Неговите посмртни останки биле закопани на скопските гробишта.
2 Наводи
Божин Ливрински

Божин Н. Ливрински (? во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште во селото. Активно бил вклучен во помаrањето на народно-ослободителната борба против окупаторот. Со доаѓањето на Шеснаесеттата македонска ударна бриrада, во неговиот крај, стапил во нејзините редови. Учествувал во сите борби на бригадата, како и во бројните акции против балистите и германските моторизирани колони во Качаничката Клисура. Во тие борби, во октомври 1944 година, кај месноста Дувол - Садовина, загинал. Неговите останки биле пренесени и закопани на гробиштата во неговото родно село.
2 Поврзано
* Русе Ливрински
* Ѓорѓија Ливрински
3 Наводи
Маладини - Италијанецот

Маладини - Италијанецот ( во — во ) — италијански партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Во средината на септември 1944 година, кога Дванаесеттата македонска ударна бригада го извршила успешниот напад на железничката станица во Зелениково на Германскиот транспортен воз, во паниката настаната во редовите на Германците, голема група заробеници успеале да побегнат од транспортот. Меѓу нив бил Русинот Иван Колосенко, група Чехословаци и Италијани меѓу кои и Маладини, Никола, Пасорели, Алберто и други воени заробеници, кои веднаш стапиле во редовите на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Маладини, набргу се истакнал како мошне примерен борец. Бил учесник во двомесечните борби против балистите и Германците. Посебно се истакнал во борбите кај селото Соње, Водно и во околината на Треска. На 13 ноември 1944 година, учествувал и во уличните борби за ослободување на Скопје. По заземањето на повеќе значајни објекти, во борбата за преземање на Учителската школа, храбро загинал при спасување на еден ранет соборец.
2 Наводи
Драган Марков

Драган Марков ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Доаѓањето на Шеснаесеттата македонска ударна бригада, на Скопска Црна Гора неговите соселани го пречекале со радост. Така со мнозина свои врсници стапил во редовите на бригадата, која се борела против балистите. Бил учесник во успешните напади против германските единици во Качаничката Клисура. По последните борби против Германците, еден соборец, не сакајќи при чистење на пушката, несреќно го застрелал. Бил закопан на селските гробишта во Кучевиште.
2 Наводи
Благородна Маркова

Благородна Панова Маркова ( во — во ) — македонска партизанка, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Произлегува од градско работничко семејство. Завршила основно училиште, а подоцна работела како плетачка. Од 2 ноември 1942 година се преселила во Скопје. По доаѓањето во Скопје учествувала во илегалното движење против окупаторот, особено во собирање материјална помош и опфаќање нови младинци за борба против окупаторот. На 14 август 1944 година заминала во партизани, а подоцна стапила во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Се истакнала со својата храброст во борбите против балистите и Германците, на падините на Скопска Црна Гора. Во борбите што се воделе во Тетово, иако партизаните ги разбиле балистичките банди, била заробена и ѕверски убиена. Телото не и било пронајдено.
2 Наводи
Велко Мерџановски

Велко Трајанов Мерџановски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Произлегува од селско семејство. Своето детство го поминал бедно, така што не завршил ни основно училиште. Се занимавал со земјоделство и сточарство. Во 1944 година ги помагал партизанските единици. На 15 септември истата година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во борбите против балистите, особено во одбраната на своето село. Подоцна се нашол во непрекинати борби против балистите на теренот на Скопска Црна Гора. Во тие борби бил заробен. Балистите ѕверски го измачиле и на крај го убиле. Неговите останки биле пренесени и закопани во родното село Бродец.
2 Наводи
Боге Матевски

Боге Миланов Матевски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Произлегува од селско семејство. Основно училиште завршил во родното село. По доселувањето во Скопје, се вработил како дреар во железничката ложилница. Бил учесник во многубројните саботажни и други акции на железничарските работници против окупаторот. Собирал народна помош и растурал илегален материјал. На 10 септември 1944 година стапил во борбените редови на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Како на храбар борец му бил доверен пушкомитралез Зорка. Бил учесник во сите борби на својата бригада против балистите и Германците, како и во борбите за ослободувањето на Скопје. На 13 ноември 1944 година, во првите утрински часови, храбро загинал во борбите околу заземањето на железничката станица. Неговите останки биле закопани на скопските гробишта.
2 Наводи
Седумте јунаци (сказна на браќата Грим)

„Седумте јунаци“ (германски: ''Die Sieben Schwaben'') — сказна на браќата Грим, првпат објавена во второто издание на нивните приказни од 1857 година под бројот 119.
1 Содржина
Се сретнале седум јунаци и решиле заедно да патуваат по светот, а за целата група си направиле само едно копје. Кога пристигнале на една ливада, тие виделе пчела и многу се исплашиле, а потоа помислиле дека ги нападнало едно гребло и се предале, но потем сфатиле дека тука нема никој за да ги зароби. Подоцна, поминувале преку една нива на која виделе зајак и, мислејќи дека е чудовиште, сите го нападнале, но дури кога тој почнал да бега, сфатиле дека се работи само за зајак. Најпосле, тие пристигнале на една река. Еден од нив се обидел да ја премине реката, но заглавил во тињата. На неговата капа се искачила жаба која почнала да крека, а останатите помислиле дека нивниот водач ги повикува да влезат во водата. Така, сите јуанци заглавиле во тињата и почнале да бараат помош. Тогаш ги спасил еден рибар, а потоа јунаците се согласиле дека е подобро да се вратат дома.
2 Изданија на македонски јазик
* „Седумте јунаци“, во: Браќа Грим, ''Сказни''. Наша книга, Скопје, 1972.
Фортуна (сказна на браќата Грим)

„Фортуна“ (германски: ''Frau Holle'') — сказна на браќата Грим, првпат објавена во нивната збирка со сказни од 1812 година, под реден број 24.
1 Содржина
Некоја жена имала една родена и една посвоена ќерка. Нејзината биолошка ќерка била мрзелива, додека посвоената била принудена да работи по цел ден. Еднаш, посвоената ќерка го испуштила вретеното во кладенецот, а маќеата ѝ наредила да го најде. Така, девојката се вратила кај кладенецот и се фрлила во водата, по што веднаш се онесвестила. Кога ѝ се вратила свеста, таа видела дека се наоѓа на една убава ливада. Најпрвин, видела печка во која се печеле лепчиња, кои ја замолиле да ги извади од печката за да не изгорат. Потоа, таа наишла на јаболкница која ја замолила да ги собере плодовите кои веќе биле зрели. Најпосле, девојата пристигнала до една куќа во која живеела старицата која го правела снегот. Девојката останала да живее со старицата на која ѝ помагала во работата. Кога ја зафатила носталгија, девојката посакала да си оди дома, а кога поминала низ вратата, наеднаш целата била облеана со злато. Таа пристигнала дома, а маќеата посакала и нејзината вистинска ќерка да добие толкаво богатство. Поради тоа, и нејзината ќерка скокнала во водата, и таа се онесвестила, а потоа се нашла на истата ливада. Меѓутоа, таа одбила да ги извади лепчињата од печката и да ги набере јаболката. Најпосле, и таа пристигнала кај старицата, но се покажала како мрзелива, па старицата ја набркала од куќата. Кога девојката поминала низ вратата, таа била облеана со катран и во таква состојба се вратила дома.
2 Изданија на македонски јазик
* „Фортуна“, во: Браќа Грим, ''Сказни''. Наша книга, Скопје, 1972.
Томе Мацкинов

Томе Бојков Мацкинов ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Произлегува од земјоделско семејство. Завршил основно училиште. Материјално ги помагал партизанските единици, кои дејствувале во неговиот крај. Во септември 1944 година, стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, која се прославила во борбите против балистите и Германците во Скопска Црна Гора. Учествувал во сите борби против балистите. Честопати се наоѓал во заседи против германските моторизирани колони во Качаничката Клисура. Загинал во почетокот на ноември 1944 година, кај Чучерски Рид. Бил пренесен и закопан на скопските гробишта.
2 Наводи
Кирил (кратер)

Кирил (|Cyrillus) — месечев кратер сместен на северозападниот крај на Морето на Нектарот. Наречен по црковниот отец Кирил Александриски — коптски Александриски патријарх и богослов од IV век. Во северозападниот раб се издава малку поголемиот и помлад кратер Теофил. На југ лежи друг значаен кратер, наречен Катарина. Овие три кратери заедно сочинуваат забележителна тројка во југоисточниот четириаголник на Месечината. На северозапад е кратерот Ибн-Рушд.
Тлото на Кирил содржи намален средиштен рид и забележливиот кратер Кирил A. Ѕидовите на растурената образба на Кирил се недопрени сè до неговиот пресек со Теофил. Малку посевероисточно од неговото средиште се издигаат три заоблени планини, над 1.000 од тлото на кратерот: Кирил Алфа, Делта и Ета.
1 Придружни кратери
На картите овие кратери по договорен обичај се бележат со буква околу главниот кратер (Кирил).
Кирил, Ширина, Должина, Пречник
A, 13,8° Ј, 23,1° И, 17 км
C, 12,3° Ј, 21,5° И, 12 км
E, 15,8° Ј, 25,3° И, 11 км
F, 15,3° Ј, 25,5° И, 44 км
G, 15,6° Ј, 26,6° И, 8 км
Следниве кратери се преименувани од Меѓународниот астрономски сојуз.
* Кирил B — ''погл.'' кратерот Ибн-Рушд.
Бранко Младеновиќ

Бранко Младеновиќ (умрел пред март 1365) бил севастократор од средината на XIV век, кој управувал со Охрид за време на Српското царство.
1 Биографија
Негов татко бил властелинот Младен, кој се споменува со титулите жупан и војвода за време на кралевите Милутин (1282—1321) и Стефан Дечански (1322—1331). Тој се споменува во 1323 година како управник на Требиње и Драчевица, а се смета дека неговото семејство најверојатно потекнува од Захумље.
Душан Силниот (крал 1331—1346, цар 1346—1355) го поставил Бранко Младеновиќ за управник на Охрид и му доделил титула севастократор, но не е познато кога се случило тоа, иако е извесно дека титулата ја добил после прогласувањето на Српсокото царство на 16 април 1346 во Скопје. Високата титула севастократор веројатно значи дека Бранко на некој начин бил роднински поврзан со царското семејство, бидејќи истата титула била доделена и на Дејан, кој бил оженет со душановата сестра Теодора. После душановата смрт, за време на распадот на Српското царство, го поддржувал неговиот син и наследник Уроша (1355—1371).
Бранко Младеновиќ умрел пред март 1365. године, а неговите синови Гргур и Вук од Охрид се повлекле на семејниот посед, во близина на Борач на Косово.
Андон Милковски

Андон Николов Милковски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Израснал во изразито бедно семејство. По завршувањето на основното училиште, заедно со своето семејство се доселил во Кумановско и се занимавал со земјоделство. Уште како младинец бил симпатизер на НОВ. Во август 1944 година со група другари од селото, стапил во Третата македонска ударна бригада. Во составот на бригадата учествувал во борбите против непријателот кај Табановце, Ристовац, рудникот Лојане, на теренот на велешките села и во мноrу други борби. Бил примерен борец и често се јавувал како доброволец за извршување на разни борбени задачи. Неговата последна борба била против балистичките банди кај селото Глумово во октомври 1944 година, во оваа битка го изгубил својот живот.
2 Наводи
Стојан Миленковски

Стојан Стевков Миленковски (? во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Израснал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. Во септември 1944 година, силни балистички сили навлегле во неговото село и го ограбиле. По формирањето на Шеснаесеттата македонска ударна бриrада, стапил во нејзините редови. Неговото село бил меѓу првите, што биле ослободени од бригадата. Учествувал во бројните борби против балистите и Германците во Качаничката Клисура. Во една борба против балистите, загинал во месноста Глушја Каменица. Бил закопан на селските гробишта во родното село.
2 Поврзано
* Душан Миленковски
3 Наводи
Тошо Милчев

Тошо Стојчев Милчев (? во — на ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Произлегува од сиромашно селско семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. По формирањето на Шеснаесеттата македонска ударна бриrада стапил во нејзините редови во септември 1944 година. Иако близу неговото село се воделе борби против балистите, со својот баталјон се префрлил на другата страна на Скопска Црна Гора. Балистите биле побројни, но бригадата успеала да ги разбие. На 5 ноември 1944 година, храбро загинал во една борба против балистичките банди.
2 Наводи
Драгутин Митевски

Драгутин Аврамов Митевски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Израснал во сиромашно семејство. Во 1944 година станал борец на Третата македонска ударна бригада на која и се приклучил во селото Жегљане. Бил учесник во сите борби, во кои се пројавил како бестрашен борец. Во селото Бузалково, кај Велес, неговата единица била нападната од германски единици. Тогаш со својот пушкомитралез успеал да им нанесе големи загуби на непријателите. На 20 октомври 1944 rодина, учествувал во борбата против балистите и Германците на теренот кај Треска, каде бил тешко ранет. Од последиците на раните подоцна починал.
2 Наводи
Стојче Митревски

Стојче Митревски (? во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште. Поради материјални причини, не го продолжил натамошното образование. Се доселил во Скопје. Стапил во редовите на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Бил борец во составот на првата чета од четвртиот баталјон. Се истакнал како мошне дисциплиниран и примерен борец. Бил учесник во сите нејзини борби, а посебно во борбите на падините на Водно и Треска. Учествувал во низа други акции организирани против Германците на железничката линија Скопје - Велес. Посебно се имал истакнато во уличните борби за ослободување на Скопје. Исто така учествувал и во дефинитивното ликвидирање на балистичките банди на Косово . Како последица на тешките денови поминати во борбата, тешко се разболел и во почетокот на 1946 година им подлегнал на последиците од подмолната болест.
2 Наводи
Глупавата жена (сказна на браќата Грим)

„Глупавата жена“ — сказна на браќата Грим.
1 Содржина
Еден маж заминал на нивата и на жена си ѝ порачал да му направи вечера. Таа ја ставила саламата да се пржи и слегла во подрумот за да наточи пиво. Тогаш, се сетила дека кучето може да ја изеде саламата и се вратила во кујната каде видела дека кучето веќе ја украло саламата и почнала да го брка. Бркајќи го, таа се сетила на пивото и се вратила во подрумот кој веќе бил целосно поплавен. Затоа, таа го зела брашното и го истурила на подот. Другпат, мажот однел дома сандаче со пари и ѝ рекол на жена си да не ги чепка. Меѓутоа, кога во куќата дошле трговци, таа купила две грнчиња, а на трговците им кажала самите да се послужат со парите, а тие го зеле сандачето и побегнале. Мажот и жената тргнале да ги бркаат трговците, а кога патем седнале да одморат, жената видела дека патот е уништен од колите и затоа го намачкала со масло, а потоа ги пуштила калапчињата сирење да се тркалаат по патот. Кога мажот ѝ рекол да се врати дома за да провери дали е заклучено, жената ја откорнала вратата и ја зела со себе. Патувајќи, мажот и жената решиле да преноќат во шумата и се качиле на едно дрво, а ноќта под дрвото застанале некои луѓе кои броеле куп пари. Тогаш, жената почнала да фрла разни предмети долу и најпосле ја фрлила и вратата и така ги исплашила луѓето, кои ги оставиле парите и побегнале. Мажот и жената си ги зеле парите и се вратиле дома.
2 Изданија на македонски јазик
* „Фортуна“, во: Браќа Грим, ''Сказни''. Наша книга, Скопје, 1972.
UTC+10:30

UTC+10:30 — часовен појас со отстапување од +10:30 часа од UTC. Ова време се користи во:
1 Како стандардно време (зима на јужната полутопка)
2.1 Океанија
******
2 Како летно време (лето на јужната полутопка)
''Поважни градови: Аделаида, Броукен Хил''
2.1 Океанија
* — централно летно време (ACDT)
*****Броукен Хил
**
3 Поврзано
* Време во Австралија
4 Наводи
es:Huso horario#UTC+10:30, K†
UTC+11:30

UTC+11:30 — часовен појас со отстапување од +11:30 часа од UTC.
1 Историја
Овој часовен појас се користел како стандардно време во Нов Зеланд и на островот Норфолк, но повеќе не се применува никаде.
На 2 ноември 1868 г. Нов Зеланд официјално донел пропис за стандардно време низ целата земја — веројатно првата земја што го сторила тоа. Времето се засновало на меридијанот 172° 30' источно од Гринич, односно 11 часа и 30 минути пред средното време по Гринич. Овој стандард се нарекувал новозеландско средно време (NZMT). Земјата се префрлила на новозеландско стандардно време (NZST) на UTC+12:00 во 1946 г. (користејќи го појасот како летно време од 1928 г. со трајно летно сметање од 1941 г.). Со тоа времето во Нов Зеланд станало 12 часа понапред од UTC.
Норфолшкото стандардно време (NFT) било на UTC+11:30 сè до 4 октомври 2015, кога е сменето на UTC+11:00.
2 Поврзано
* Време во Нов Зеланд
* Време во Австралија
3 Наводи
es:Huso horario#UTC+11:30, L†
UTC+09:45

UTC+08:45 — часовен појас со отстапување од +09:45 часа од UTC.
1 Историја
Појасот се нарекувал централнозападно летно време (CWST). Се користел во заселоци со услужни објекти крај автопатот „Ејр“ во Западна и Јужна Австралија во текот на летото додека во Јужна Австралија важело летно време. Иако не е официјален часовен појас признаен од владата, неговите граници се јасно одредени и познати и често се прикажани на патните карти.
UTC+08:45 се применувал во 5 мали населени места во Австралија: Бордер Вилиџ во Јужна Австралија, како и Коклбиди, Јукла, Мадура и Мандрабила во Западна Австралија. Денес овие места се во појасот UTC+08:45 бидејќи Западна Австралија нема летно сметање на времето.
2 Поврзано
* Време во Австралија
* UTC+08:45
UTC+09:30

UTC+09:30 — часовен појас со отстапување од +10:30 часа од UTC. Ова време се користи во:
1 Како стандардно време (преку целата година)
''Поважни градови: Дарвин''
2.1 Океанија
* — централно стандардно време (ACST)
**
2 Како стандардно време (зима на јужната полутопка)
''Поважни градови: Аделаида, Броукен Хил''
2.1 Океанија
* — централно стандардно време (ACST)
*****Броукен Хил**
3 Поврзано
* Време во Австралија
4 Наводи
es:Huso horario#UTC+10:00, K
Хавајско-алеутски часовен појас

Хавајско-алеутски часовен појас — часовен појас во САД, десет часа зад координираното универзално време (UTC) при стандардно сметање (UTC−10:00) и девет часа зад него при летно сметање (UTC−09:00). Часовничкото време на појасот се води по средното сонечево време на 150. западен меридијан од Гринич.
Часовниот појас е наречен по двете подрачја кои ги опфаќа: Хаваите и дел од Алеутските Острови на Алјаска западно од 169° 30&prime; ЗГД.
При летно сметање на времето (DST), алјаскиот дел се види по хавајско-алеутското летно време (HDT, UTC−09:00), додека пак Хаваите остануваат на стандардното време, бидејќи таму летното време е укинато во септември 1945 г.
Од 1900 до 1947 г. стандардно време на Хаваите било UTC−10:30.
Француска Полинезија користи UTC−10:00 за поглемите населени места. Истото време важи и на Куковите Острови. Во овие краишта не важи летното сметање на времето. „Хавајско-алеутски часовен појас“ е американски поим и затоа полинезиските подрачја не се сметаат за дел од овој појас.
Најголемиот град во хавајско-алеутскиот часовен појас е Хонолулу.
1 Поголеми градови
* Капаа, Хаваи
* Каилуа-Кона, Хаваи
* Кахулуи, Хаваи
* Хило, Хаваи
* Хонолулу, Хаваи
2 Други значајни места
* остров Адак, Алјаска
* Џонстонов Атол
3 Поврзано
* Часовен појас
* Часовно отстапување
UTC+08:45

UTC+08:45 — часовен појас со отстапување од +08:45 часа од UTC.
1 Примена
Појасот се нарекува централнозападно време (CWT). Се користи крајпатни заселоци со услужни објекти крај автопатот „Ејр“ во Западна и Јужна Австралија. Иако не е официјален часовен појас признаен од владата, неговите граници се јасно одредени и познати и често се прикажани на патни карти. Автопатните знаци крај западниот крај од појасот им советуваат на патниците да си ги поместат часовниците за 45 минути.
UTC+08:45 важи во 5 мали населени места во Австралија: Бордер Вилиџ во Јужна Австралија, како и Коклбиди, Јукла, Мадура и Мандрабила во Западна Австралија. Се протега од границата со Јужна Австралија, малку поисточно од Кејгуна.
1.1 Во минатото
Интересно е да се напомене дека ова време се применувало и во Владивосток пред воведувањето на часовните појаси Русија во 1919 г..
2 Поврзано
* Време во Австралија
* UTC+09:45
Сари

Сари (англиски: ''Surrey'') ― грофовија во Југоисточна Англија која се граничи Кент на исток, Источен Сасекс на југоисток, Западен Сасекс на југ, Хемпшир на запад, Беркшир на северозапад, и Голем Лондон на североисток. Со околу 1,2 милиони луѓе, Сари е 12-та по население во Англија, трета по население домашна грофовија, по Кент и Есекс, и трета по население во Југоистокот, по Хемпшир и Кент.
Сари е релативно богата грофовија. Има најголем процент на шумски окрузи во Англија. Има четири патеки за трки со коњи, и терени за голф, вклучувајќи го и меѓународното место за натпреварување во Вентворт.
Гилдфорд е познато сметан како грофовски град, иако Советот на грофовијата Сари е со седиште во Рајгејт. Сари е поделен на единаесет области.
1 Образование
Обединетото Кралство има сеопфатен, образовен систем финансиран од државата, соодветно на тоа, Сари има 37 државни средни училишта, 17 академии, 7 колеџи од шести облик и 55 државни примари. Грофовијата има 41 независно училиште, вклучително и Чартерхаус (едно од деветте независни училишта споменати во Законот за јавни училишта од 1868 година) и Кралската граматичка школа во Гилдфорд. Повеќе од половина од државните средни училишта во Сари имаат колеџи од шест облици. Бруклендс (збратимени со место во Ешфорд, Сари), Рајгејт, Ешер, Егам, Вокинг и Вејверли се домаќини на еквивалентни колеџи од шести облик, секој со технички специјализации и стандардни курсеви за студии од шести облик. Колеџот Брукландс нуди курсеви за воздухопловно и автомобилско дизајнирање, инженерство и сојузнички студии што ги одразуваат авијацијата и моторната индустрија водечки центри за истражување и одржување во Обединетото Кралство, во близина.
1.1 Високо образование
* Сарскиот универзитет е со седиште во Гилдфорд и Универзитетот за творечки уметности има кампуси во Фарнхам и Епсом
* Ројал Холовеј, Лондонски универзитет е со седиште во Егам
* Правниот универзитет има кампус во Гилдфорд
2 Служби за итни случаи
Сари го опслужуваат следниве служби за итни случаи:
* Сарска полиција
* Британска превозна полиција
* Служба за брза помош на Југоисточниот Брег
* Сарска служба за пожар и спасување
* СУРСАР
3 Библиографија
** David Bird, ''Roman Surrey'' (Stroud: Tempus 2004).
** Peter Brandon and Brian Short, ''The South East from AD 1000'' (London and New York: Longman 1990).
** Peter Brandon, ''A History of Surrey'' (Chichester: Phillimore 1998).
** Peter Drewett, David Rudling and Mark Gardiner, ''The South East to AD 1000'' (London and New York: Longman 1988).
** Ian Nairn, Nikolaus Pevsner and Bridget Cherry, ''The Buildings of England: Surrey'' (London: Penguin 1962, 2nd ed. 1971).
** Michael Swanton (ed. and tr.), ''The Anglo-Saxon Chronicles'' (London: Phoenix 2000).
Променлива ѕвезда од типот на W Девица

Променлива ѕвезда од типот на W Девица — вид на променлива ѕвезда од класата на кефеиди од типот II кои имаат периоди на пулсирање од 10 до 20 дена и спектрална класа F6 – K2.
Првпат се забележани како различни од класичните кефеиди од германскиот астроном Валтер Баде во 1942 г. при изучување на кефеидите во галаксијата Андромеда со кое предложил дека ѕвездите од таа галаксија се од две посебни населенија.
Прототип на групата е ѕвездата W Девица.
1 Поврзано
*W Девица
2010: Втора одисеја

„2010: Втора одисеја“ (англиски: ''2010: Odyssey Two'') — научнофантастичен роман на британскиот писател Артур Кларк, кој претставува продолжение на „2001: Вселенска одисеја.
1 Настанувањето на романот
Во ноември 1982 година, Кларк го напишал епилогот на романот „2001: Вселенска одисеја“ со наслов „По 2001“ во кој објаснува како настанало неговото продолжение. Имено, кога го завршил романот „2001: Вселенска одисеја“, тој воопшто не планирал да напише негово продолжение. Уште повеќе, според неговите зборови, во текот на следната деценија ја исмејувал и самата помисла на такво нешто, како нешто бесмислено. Меѓутоа, во меѓувреме, тој добивал многу писма од читателите, кои биле љубопитни да дознаат што се случило понатаму. Затоа, како едне вид интелектуална вежба, тој напишал еден нацрт-текст за можното продолжение, и тоа во форма на краток филмски синопсис при што еден примерок му испратил на режисерот Стенли Кјубрик, а еден на неговиот агент Скот Мередит. Кјубрик бил воздржан, но Мередит бил воодушевен и почнал да го убедува да ја напише книгата што ќе претставува продолжение на „2001: Вселенска одисеја“. Така настанал романот „2010: Втора одисеја“, а Кларк ја искористил 37. глава од првата книга како премин меѓу двата романа.
АКЕ инхибитор

Инхибитори на ангиотензинскопретворачки ензим (АКЕ инхибитори) се класа на лекови кои примарно се користат во третманот на висок крвен притисок и срцева слабост. Тие делуваат преку релаксација на крвните садови како и преку намалување на крвниот волумен, што доведува до намалување на крвниот притисок и намалена побарувачка на кислород од срцето.
АКЕ инхибиторите вршат инхибиција на активноста на ангиотензинскопретворачкиот ензим, важна компонента на системот ренин–ангиотензин, кој учествува во претворањето на ангиотензин I во ангиотензин II, и инхибиција на хидролизата на брадикинин. Оттука, АКЕ инхибиторите го намалуваат формирањето на ангиотензин II, кој е вазоконстриктор, и го зголемуваат нивото на брадикинин, кој е пептиден вазодилататор. Оваа комбинација е синергистичка во намалувањето на крвниот притисок.
Во оваа група на лекови спаѓаат: беназеприл, зофеноприл, периндоприл, трандолаприл, каптоприл, еналаприл, лизиноприл и рамиприл.
До кога браќа мили Македонци

„''До кога браќа мили Македонци''“ — македонска народна песна. Песната е посветена на културолошко потиснатите Македонци од Егејскиот дел на Македонија. Песната има општествен и патриотски карактер.
1 Текст
-До кога браќа, мили Македонци,
до кога Грци ќе толчат,
со своето верно духовенство
милата наша родина?
Зошто вие причина станавте
преди двесте години,
народната патријаршија
со лаги ни ја презедовте!
Каде се нашите писатели,
каде се нашите списанија?
Сè е, сè е прав и пепел станало
од грчка фанариотска слова.
Станете сите браќа Македонци
од сите македонски градови
и да викнеме сите со глас голем:
- Бегајте Грци, не ве сакаме!
До три ми пушки пукнаа

„''До три ми пушки пукнаа''“ — македонска народна песна. Песната е посветена на некои си тројца јунаци кои биле смртно погодени од пушки, и кои биле оплакувани од своите мајки. Песната има општествен и ајдутски карактер.
1 Текст
-До три ми пушки пукнаја,
до три јунака паднаја.
До три јунака паднаја,
до три ми мајки плакаја.
До три ми мајки плакаја,
стојанова мајка највеќе.
- Стани ми синко Стојане,
да видиш родна вдовица.
Да видиш родна вдовица,
со седум, осум сирака,
деветти сирак на лулка.
- Не можам мајко да станам,
земја ми лице покрила,
змија ми очи испила.
Двопериодична променлива ѕвезда

Двопериодична променлива ѕвезда (скрат. ''DPV'', од анг. ''Double Periodic Variable'') — вид двојна ѕвезда (ѕвезден систем) која има променлива сјајност не само поради тоа што една ѕвезда ја затемнува другата, туку и поради циклусот кој е приближно 33 пати подолг од орбитата. Кога едната ѕвезда прима маса од другата, таа е обиколена со дебел диск од материјал, и системот постепено ја губи маса во меѓуѕвездената средина на цикличен начин. Пирчината за вторичната подолга променливост сè уште не е утврдена, но се претпоставува дека е поврзана со магнетното динамо на ѕвездата која го дава материјалот. Познат пример за ова е β Лира. Ваквите ѕвезди се ретки — до април 2016 г. пронајден е 21 систем во нашата галаксија и преку 170 во Магелановите Облаци.
1 Список
Каталогот на двопериодични променливи е дело на Меникент, Отеро, Колачковски (2016), Павлак и др. (2013) и Полески и др. (2010). Подолу се дадени неколку примери.
На списоков се дадени двопериодични променливи ѕвезди од интерес за аматерската и професионалната астрономија. Освен ако не е поинаку укажано, наведените величини се во V-појасот.
Ѕвезда, Најг.величина, Најм.величина, Тип, Спектралентип
V393 Скорпија, 7,39, 8,31, 7,72, B3III
AU Еднорог, 8,20, 9,16, 11,11, B5IV+F8-G0II-III
2 Наводи
* Mennickent, R.E., 2017, Long Photometric Cycles in Hot Algols, Serbian Astronomical Journal 194, 1
* Schleicher, D., Mennickent, R.E., 2017, A dynamo mechanism as the potential origin of the long cycle in double periodic variables, Astronomy and Astrophysics, 602, A109.
* Mennickent, R.E., Otero, S., Kolaczkowski, Z., 2016, Interacting binaries W Serpentids and double periodic variables, Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, Volume 455, Issue 2, p. 1728-1745.
* Otero, S.A., Watson, C., Wils, P., . ''AAVSO Website''. . Retrieved 11 May 2014.
* Pawlak, M., et al. 2013, Eclipsing Binary Stars in the OGLE-III Fields of the Small Magellanic Cloud, Acta Astronomica, vol 63, no 3, p. 323-338.
* Poleski, R. et al. 2010, The Optical Gravitational Lensing Experiment. The OGLE-III Catalog of Variable Stars. X. Enigmatic Class of Double Periodic Variables in the Large Magellanic Cloud, Acta Astronomica, vol 60, no 3, p. 179-196.
* Mennickent, R.E., Pietrzynski, G., Diaz, M, Gieren, W., 2003, Double-periodic blue variables in the Magellanic Clouds, Astronomy and Astrophysics, v.399, p. L47-L50. (Discovery paper).
Корија (Богословец)

Корија — врв на планината Богословец со висина од 721 м.
1 Географија
Врвот се наоѓа во југоисточниот дел на планината, источно од длабокото седло Калиманец (548 м).
2 Искачување
Најдобра пристапност до врвот има од северната страна. Искачувањето започнува од Гадешка Чешма во југозападен правец до плитко седло на надморска височина од околу 680 м коешто го поврзува со соседниот Тиски Врв (747 м), од каде што се скршнува на југоисток до самиот врв.
3 Поврзано
* Свети Јовански Рид
* Тиски Врв
Хербигова Ae/Be-ѕвезда

Хербигова Ae/Be-ѕвезда (HAeBe) — млада ѕвезда ѕвезда пред главната низа од спектралните типови A или B со старост не повеќе од 10 милиони години. Тие сè уште седат во гасовито-правливи обвивки и понекогаш имаат придружни околуѕвездени дискови. Во нивните спектри се забележуваат водородни и калциумски оддавни линии. Тие се тела со 2-8 сончеви маси, сè уште во фаза на ѕвездообразба (гравитациско стегање) и се доближуваат кон главната низа (т.е. не согоруваат водород во нивното средиште). На Херцшпрунг–Раселовиот дијаграм овие ѕвезди се сместени десно од главната низа. Наречени се по американскиот астроном Џорџ Хербиг, кој прв почнал да ги разликува од други видови ѕвезди во 1960 г.
При откривањето, критериумите на Хербиг биле следниве:
* Спектрален тип поран од F0 (за да се изземат ѕвезди од типот на T Бик),
* Балмерови оддавни линии во ѕвездениот спектар (за да бидат слични на ѕвездите од типот на T Бик),
* Предвидена местоположба во рамките на темен меѓуѕвезден облак (за да се изберат многу млади ѕвезди блиску до нивното место на настанок),
* Да фрлаат светлина врз блиска отсјајна маглина (за да се загарантира физичката врска со ѕвездородна област).
Денес се познати неколку изолирани Хербигови Ae/Be-ѕвезди (т.е. неповрзани со темни облаци или маглини). Затоа, најпоузданите критериуми денес се:
* Спектрален тип поран од F0,
* Балмерови оддавни линии во ѕвездениот спектар,
* Вишок на инфрацрвено зрачење (во споредба со нормални ѕвезди) поради присуство на околуѕвездена прашина (за да се разликуваат од класичните Be-ѕвезди, кои имаат инфрацрвен вишок поради слободно-слободно оддавање).
Понекогаш Хербиговите Ae/Be-ѕвезди покажуваат значајна променливост во сјајноста. Се смета дека ова се должи на грутки (протопланети и планетезимали) во околуѕвездениот диск. При најмала сјајност ѕвездата има сино линеарно поларизирано зрачење (кога грутката ѝ попречува на непосредната ѕвездена светлина, доаѓа до релативно зголемување на расеаната светлина од дискот — истата појава одговорна за небесното синило над Земјата).
Аналозите на Хербиговите Ae/Be-ѕвезди во помал масен опсег (<2 ) — ѕвезди пред главната низа од спектрален тип F, G, K, M — се нарекуваат ѕвезди од типот на T Бик. Помасивни (>8 ) ѕвезди во фаза пред главната низа не се забележани, бидејќи тите се развиваат многу бргу: кога ќе стаат видливи (i.e. кога ќе се растури околниот околувезден облак од гас и прашина), водородот во средиштето веќе согорува, и со тоа тие се веќе тела од главната низа.
1 Планети
Планети околу Хербиговите Ae/Be-ѕвезди се:
*HD 95086 b околу бела ѕвезда од главната низа (тип A)
*HD 100546 b околу тип B
Биометриски пасош

Биометриски пасош (познат како е-пасош, ePassport или дигитален пасош) е традиционален пасош кој има вграден електронски микропроцесор чип кој содржи биометриски информации коишто можат да се користат за автентикација на идентитетот на имателот на пасошот. Ја користи технологијата на бесконтактните паметни картички, заедно со микропроцесорски чип (компјутерски чип) и антена (и за напојување на чипот и за комуникација) вградени во предниот или задниот капак, или на средната страница, на пасошот. Важните информации за имателот на пасошот се отпечатени на страницата за податоци, повторени на машинските линии и врежани во чипот. Инфраструктурата со јавен клуч (PKI) се користи за автентикација на податоците зачувани во чипот, што го прави скап и тежок за фалсификување кога сите безбедносни механизми се целосно и правилно спроведени.
Многу земји почнуваат да издаваат биометриски пасоши на своите граѓани. Малезија е првата земја која има издадено биометриски пасоши во 1998 година. Во декември 2008 година, 60 земји издале вакви пасоши, кои се имаат зголемено за на над 150 до средината на 2019 година.
1 Наводи
[[Категорија:* Биометриски пасош
Нефериркаре

Нефериркаре (понекогаш нарекуван Нефериркаре II поради Нефериркаре Какаи) бил антички египетски фараон од Осмата династија за време на раниот Прв среден период (2181-2055 п.н.е.). Според египтолозите Ким Рихолт, Јирген фон Бекерат и Дарел Бејкер тој бил 17-ти и последен крал на Осмата династија. Многу научници сметаат дека Нефериркаре бил последниот фараон на Старото Кралство, кое завршило со 8-та династија.
1 Потврди
Името на Нефериркаре II е јасно потврдено на 56 влез во кралскиот список од Абидос. Најновата реконструкција на Торинскиот канон покажува дека Неферикаре II е исто така запишан таму на колоната 5, линија 13.
2 Идентитет
Фарук Гома, Вилијам Хејс и Бејкер го идентификуваат Нефериркаре II со Хоровото име ''Демеџибтави'' (''Dmḏ-ib-t3wy'', „Тој што го обединува срцето на двете земји“), кој се појавува на еден декрет кој сега се наоѓа во Египетски музеј, ЈЕ 41894. Декретот се однесува на храмот Мин кај Коптос, и го ослободува од такси и должности. Оваа идентификација не ја прифаќа Јирген фон Бекерат.
Друга предложена идентификација се однесува на ''Ваџкаре'' (''W3ḏ-k3-Rˁ'', „Процутен е ка на Ра“), кој исто така се појавува на декрет за Коптос. Курт Хајнрих Сете, Гома, Хејс и Бејкер сметаат дека Ваџкаре се разликува од Демеџибтави, но фон Бекерат верува дека Ваџкаре можеби бил преномен на Неферкаре II и иста личност со Демеџибтави. Напротив, Гома и Хејс го изедначуваат Ваџкаре со нејасен владетел по име ''Хор-Кабав''. Алтернативно, Ханс Гедике предлага дека Ваџкаре е претходник на Демеџибтави, и ги сместува и двајцата хронолошки во 9-та династија. Томас Шнајдер го остава проблемот отворен и го поврзува Ваџкаре подеднакво со Неферкаре II или Нефериркаре II без понатамошно повикување на Демеџибтави.
На крајот, и Демеџибтави и Ваџкаре не се познати од ниедна друга потврда од нивно време, освен декретот, и доколку не бидат идентификувани со Нефериркаре II или Неферкаре II, нив ги нема и во Кралскиот список од Абидос и во Торинскиот канон.
Во 2014 година, Маха Фарид Мостафа објавил натпис, пронајден во гробот на Шемај. Натписот му припаѓа најверојатно на Иди, син на Шемај, иако името на Иди не е зачувано. Текстот е датиран од време на крал со име Пепи и со престолно име Нефер-ка [уништено] -Ра. Маха Фарид Мостафа го реконструирал тоа престолно име во Нефериркаре. Натписот со сигурност датира од Осмата династија. Ако оваа реконструкција е точна, Нефериркаре е најверојатно иста личност со ''Демеџибтави'' . Иди се споменува на еден од декретите на ''Коптос'' заедно со Демеџибтави.
3 Владеење
Во Торинскиот канон, Нефериркаре II е запишан дека владеел година и половина. И Торинскиот канон и Кралскиот список од Абидос го бележат Нефериркаре II како последен владетел на комбинираната 7-ма- 8-ма династија. Нефериркаре е веројатно соборен од првиот крал на следната 9-та династија, Мериибре Кети. Алтернативно, египетската држава можеби целосно се распаднала со почетокот на слабите поплави на Нил, масовниот глад и хаосот што го зафатил Египет на почетокот на Првиот среден период.
Фиш (Намибија)

Фиш (англиски: ''Fish River'', африканс: ''Visrivier'', „риба“) е река во Намибија.
1 Опис
Реката е долга 650 километри долга и тече од планината Науклуфт, која е на 150 км оддалеченост од Мариентал. Оттука, текот е целосно блокиран, и реката добива вода од околни мали притоки. Течението е сезонско, каде во зима скоро и да се исушува. И покрај ова, на течението на реката се наоѓа Кањонот на реката Фиш. Овој кањон е 160 километри долг и има длабочина од 550 метри. Реката Фиш се влева во реката Орање на границата со ЈАР, на 100 км оддалеченост од Атлантскиот Океан.
2 Галерија
3 Поврзано
* Намибија
* Географија на Намибија
Костуров брег

Костуровиот брег (англиски: ''Skeleton Coast'') е северниот дел од атлантскиот брег на Намибија, а мал дел од јужниот брег на Ангола. Брегот го опфаќа атлантското крајбрежје од реката Кунене на север до Свакоп на југ. Сепак, често ова име се користи да се именува и целиот крајбрежен регион на пустината Намиб.
1 Опис
Покрај брегот се наоѓа Бенгелската морска струја што е причина за создавање на густа магла покрај брегот во текот на целата година. Ветровите дуваат кон морето и климата е пустинска, невозможна за живеење. Единствено може да се излезе до регионот пеш по топли пустински песоци, бидејќи брод не може да се приближи до копното за да отплови назад кон Атлантикот.
Регионот е претежно со ситен песок и понекогаш може да се наиде на карпести остатоци. Јужниот дел висорамнински и високи песочни дини. Денес, регионот е познат како одлично место за сурфање.
2 Етимологија
Во регионот никој не живее, но Бушманите и нивната територија се соседи на регионот. Тие го именуваат регионот како „земјата која Господ ја создал во лутина“. Португалците пак го именувале регионот како „Портите на пеколот“.
Современото име потекнува од фактот што во минатото брегот бил преполн со костури на китови и фоки, кои биле како директна последица на ловењето китови. Денес брегот изобилува со остатоци од распаднати бродот кои заринкале и потонале во регионот кој е екстремно погубен за морепловството.
3 Галерија
ТрансНамиб

ТрансНамиб (англиски: ''TransNamib'') државна железничка компанија на Намибија. Ова претпријатие врши железнички сообраќај во државата, но и нивно одржување. Седиштето на претпријатието е во Виндхук.
1 Историја
Првата локална железничка била создадена во 1895 година за трговски потреби на претпријатието ''Дамараланд Гуано''. Првата јавна железничка линија, и срцевината на денешната железничка мрежа, б била изградена од германска Југозападна Африка (тогашното колонијално име). Врската од Свакопмунд и Виндхук со вкупно 383 км била пуштена во употреба на 19 јуни 1902 година. Оваа железничка инфраструктура подоцна била преземена од Железниците на Јужна Африка по Првата светска војна и ја поврзале намибиската мрежа со јужноафриканската. Со независноста на Намибија се основала ТрансНамиб и денес е во намибиска државна сопственост.
2 Делување
ТрансНамиб одржувала и оперирала со 2883 километри железничка линија. Оттогаш, дополнителни линии биле изградени во северниот дел на државата. Првичната посветеност била на комерцијалниот транспортен сообраќај, но денес и патничкиот е во фокусот на компанијата.
3 Главни линии и станици
*Виндхук-Цумеб/Валвис Беј
**Железничка станица во Виндхук
**Окахандја
**Карибиб
***Свакопмунд
***Валвис Беј
**Омаруру
**Очиваронго
**Цумеб
*Северен дел:**Цумеб
**Ондангва
**Ошиканго (во изградба, врска со Ангола)
*Виндхук-Гобабис
**Виндхук
**Нојдам
**Омитара
**Гобабис
*Виндхук-Упингтон
**Виндхук
**Рехобот
**Мариентај
***Малтахехе
**Гибеон
**Асаб
**Цес
**Кетмансхоп
**Зехајм
***Лудериц
**Карасбург
**Упингтон, Јужна Африка