procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Димитар Гоголаков

Димитар Гоголаков, наречен Митруш, во Грција како Димитриос, Димитрис, Митрусис Гоголакис или Капетан Митрусис (''Δημήτριος'', ''Δημήτρης'', ''Μητρούσης Γκογκολάκης'', ''Καπετάν Μητρούσης'') — гркомански андартски капетан и учесник во Борбата за Македонија за заземање на Егејска Македонија од Македонците и нивна асимилација или истерување.
1 Животопис
Гоголаков е роден во селото Долно Хомондос. Со засилувањето на грчката вооружена пропаганда во Македонија, тој застанал на чело на една андартска чета која ги обиколувла селата во Серско и вршеала притисок врз македонското егзархиско население.
Според Христо Силјанов, прва жртва на Гоголаков бил Мито Милушев од село Долно Христос. Поради ова убиство, како и поради други, тој бил осуден од страна на Македонската револуционерна организација. Смртната пресуда требало да ја изврши војводата Таската Серски.
На 1 септември 1906 година војводата Таската Серски влегол во селото Долно Хомондос за да ја изврши пресудата но Гоголаков успеал да избега, а четата на Македонската револуционерна организација ги ликвидирала неговата жена и дете.
Гологанов со цел за да се одмази на 25 октомври со својата чета го нападнал егзархиско село Горно Караџово. Во текот на нападот биле запалени 10 куќи и биле убиени 30 души. Од напаѓачите бил ранет андарскиот капетан на џумајската чета Атанас Хаџипантазиев (Танасис Хадзипантазис), тој од здобиените рани умрел во јануари 1907 година.
Нападот на селото Горно Караџово ги раздвижило големите сили и нивните дипломатски претставници, како што биле австроунагарскиот конзул Пари и франсцускиот офицер Фулон.
По нападот на селото Серскиот силогос го пратил Гоголаков во Атина, но по два месеци се вратил во Македонија и застанал на чело на андартска чета потпомогнат од Теодорос Турлендес од Мегалополи и Николаос Панајоту од Агринио.
На 13 јули 1907 година Гоголаков зедно со четворица андарти - Јанис Урдас, Михалис Узунис, Турлендес и Панајоту, влегол во серскиот кварт ''Каменика'' и сите петмина се сместиле во куќата на свештеникот од црквата ''Свето Благовешение''. Таму биле предадени од Дико и квартот бил опколен од турската војска и башибузлук. Гоголаков и неговите луѓе се забарикадирале во камбанаријата на црквата и пет часа се спротивставувале. Во текот на борбата Турлендес и Узунис загинале, а Панајоту и Урдас биле ранети и заробени, подоцна биле погубени, а Гоголаков се самоубил за да не се најде во рацете на власта.
Во близината на местото каде била борбата е подигнат споменик на Гоголаков, во 1927 година неговото родното село Хуманџа е преименувано во „Митруси“, а административната единица во која селото се наоѓа е именувано како Капетан Митруси.
2 Поврзано
* Гркомани
Точка (геометрија)

Во геометријата, топологијата и сродните математички дисциплини, точката претставува основен поим со кој е означена една положба во просторот и со кој се означува бесконечно мал објект без должина, ширина или волумен. Точката се смета за основен елемент од кој е изграден просторот и како таков, таа не се дефинира со помош на други поими. Правите и отсечките се множества од точки (според ова, пресекот на две непаралелни прави во рамнина е точка).
Најчесто, точките се означуваат со големите букви од латиницата, а на цртежите се обележуваат со мали крукчиња до кои се пишуваат ознаките.
1 Точки во Евклидовата геометрија
Евклид во својата книга „''Елементи''“ ја дефинира точката како: „Точка е она што нема делови“. Точка во Евклидовата геометрија нема величина, правец, насока, ниту каква било друга особина, освен положба. Во потрагата по тоа што е прво, Евклид смета дека точката е основна, а правата е таа што содржи точки, додека Аристотел правата ја зема за основа, а точката е она што е на краевите од линијата. Денес најприсутна и најблиска во терминологијата дефиниција во смисла на толкувањата на Евклид е онаа која вели дека „точка е она што нема димензии“.
Во дводимензионалниот Евклидов простор, т.е. во реалната рамнина, точката се претставува во Декартов координатен систем со подреден пар од броеви <math>(x,y)</math>, каде првиот број, по договор, ја означува ортогоналната проекција на првата (хоризонталната или апсцисната) оска и најчесто се обележува со <math>\, x</math> или <math>x_1</math>, додека вториот број, по договор, ја претставува ортогоналната проекција на втората (вертикалната или ординатната) оска и најчесто се обележува со <math>\, y</math> или <math>x_2</math>. Оваа нотација лесно се обопштува во тридимензионалниот Евклидов простор, каде точката е претставена со подредена тројка од реални броеви<math>\, (x,y,z)</math>, при што додатниот трет број означува висина и најчесто се обележува со <math>\, z</math>. Во <math>n</math>-димензионалниот Евклидов простор, точката е претставена со подредена <math>n</math>-торка од реални броеви<math>(x_1,x_2,\ldots,x_n)</math>.
Покрај тоа што ги дефинирал точките и основните објекти кои со нив можат да се конструираат, Евклид исто така нарправил многу претпоставки од кои некои се точни и до денешен ден, како на пример дека било кои две различни точки можат да се поврзат со права. Ова својство, покрај тоа што било основно во времето кога било напишано и скоро сите конструкции во „Елементите“ биле направени со негово користење, е точно и во обопштувањата на Евклидовата геометрија. Меѓутоа, Евклидовите постулати за точките не биле ниту комплетни ниту конечни и тој повремено користел некои својства на точките кои не биле директно наведени во аксиомите, како на пример подредувањето на точките на права или постоењето нанекои специфични точки. Овие недостатоци се отстранети во модерните проширувања на Евклидовиот аксиоматски систем.
29 декември (родени)

1709, Елисавета — руска царица.
1721, Мадам де Помпадур — љубовница на Луј XV.
1800, Чарлс Гудјир — американски пронаоѓач кој го открил процесот на вулканизација на каучукот.
1809, Вилијам Гледстон — британски премиер.
1921, Добрица Ќосиќ — српски писател, академик и политичар.
1943, Рик Данко — канадски рок-музичар, член на групата Бенд.
1946, Мериен Фејтфул — англиска пејачка и глумица.
1967, Еван Сеинфелд — американски музичар.
1969, Линус Торвалдс — создавачот на јадрото за оперативениот систем Линукс.
1972, Џуд Ло — англиски глумец.
1978, Анџело Тејлор — американски атлетичар.
1978, Кирон Даер — англиски фудбалер.
1989, Кеј Нишикори — јапонски тенисер.
1998, Виктор Осимен — нигериски фудбалер.
1999, Франсиско Тринкао — португалски фудбалер.
Apertium

Apertium е компјутерска програма заснована на правилата за преведувачка платформа. Таа е бесплатна програма издаден со дозвола на ОЈЛ- Општа Јавна Лиценца.
1 Историја
Apertium произлегува како една од машинските преведувачки мотори во проектот ''OpenTrad'', кој бил финансиран од страна на шпанската влада. Првобитно бил наменет да се преведува помеѓу тесно поврзани јазици, иако неодамна бил проширен за обработување на повеќе различни јазични парови.
За да се направело нов софтверски преведувачки систем, едноставно морало да се развијат лингвистички податоци (речници, правила) и во добро утврдени XML формати.
Податоци за јазикот (во соработка со факултетот Виго, универзитетот Политекника од Каталуња и универзитетот Помпеу Фабра) моментална поддршка (во устојчива верзија) има за: астуриски, баскиски, бретонски, бугарски, каталонски, дански, англиски, есперанто, француски, галски, исландски, македонски, норвешки, окситански, португалски, романски, шпански, шведски и велшки јазик. Копмлетниот список е на располагање подолу. Неколку компании се исто така вклучени во развојот на Apertium, вклучувајќи ги ''Prompsit Language Engineering'', ''Imaxin Software'' и ''Eleka Ingeniaritza Linguistikoa''.
Apertium е плиткотрансферен систем за машинско преведување, кој користи трансформери за сите негови лексички трансформации и скриени Маркови модели за селектирани делови од говорот или ограничувачки граматички означувачи се користат за некои јазични парови (пример: бретонски-француски)
Проектот има учествувано во изданијата од 2009 и 2010 година на Google Summer of Code и на 2010-то издание на Google Code-in..
2 Јазици
, , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
Астурија, &mdash;, (⇄)
Баскија, &mdash;, (→)
Бретонски, &mdash;, (→)
Бугарски, &mdash;, (⇄)
Каталонски, &mdash;, (⇄), (←), (⇄), (⇄), (⇄), (⇄)
Дански, &mdash;, (←)
Англиски, (⇄), &mdash;, (⇄), (⇄), (←), (←), (⇄), (←)
Есперанто, (←), (⇄), &mdash;, (←)
Француски, (←), (⇄), &mdash;, (⇄)
Галисиски, (⇄), &mdash;, (⇄), (⇄)
Исландски, (→), &mdash;
Македонски, (⇄), (→), &mdash;
Норвешки (книжевен јазик), &mdash;, (⇄)
Норвешки (Ниноршк), (⇄), &mdash;
Очитан, (⇄), &mdash;, (⇄)
Португалски, (⇄), (⇄), &mdash;, (⇄)
Романски, &mdash;, (←)
Шпански, (⇄), (←), (⇄), (⇄), (⇄), (⇄), (⇄), (⇄), (←), &mdash;
Шведски, (→), &mdash;
Велшки, (→), &mdash;
3 Поврзано
* Споредба на преведувачки апликации
* Опен логос
* Машински превод
* Matxin
4 Користена литература
* Corbí-Bellot, M. et al. (2005) "отворен извор плитки-пренос на софтверски превод на моторот за романските јазици на Шпанија", во зборник на трудови на Европската асоцијација за машина за преведување, 10 годишна конференција, Будимпешта 2005 година, стр 79-86.
* Armentano-Oller, C. et al. (2006) "отворен код-португалски шпански машински превод" во Предавање Забелешки по компјутерски науки 3.960 .[Компјутерска обработка на португалски јазик, зборник на трудови на 7-мата Интернационална Работилница за компјутерска обработка на пишан и разговорен португалски, пропорција 2006], стр 50-59.
Западна полутопка

Западна полутопка (или западна хемисфера) — георгафски поим за една половина од Земјата која се наоѓа западно од нултиот меридијан (кој минува низ Гринич во Лондон). Другата половина се нарекува источна полутопка..
При одредувањето на источна или западна полутопка, потребно е да се избере произволен меридијан и обратен меридијан на другата страна на Земјината топка. За оваа цел обично се користи нултиот меридијан (0°) кој минува низ Гринич; this is used to define the Меѓународната датумска граница (наречена „краен меридијан“) на обратната страна на 180° ИГШ. Во потесна географска смисла, во оваа полутопка спаѓаат само континентите на Америка, но во поширока смисла тука влегуваат и западните делови на Европа и Африка, најисточниот врв на Русија, многу територии во Океанија и дел од Антарктикот, но без делот од Алеутските Острови до југозападниот дел на копнена Алјаска. Понекогаш се користат меридијаните 20° ИГД и обратниот 160° ИГД,, каде не се вбројува континентална Европа и Африка, мал дел од Североисточен Гренланд и повеќе територии во источна Русија и Океанија (на пр. Нов Зеланд).
1 Наводи
he:המיספירה#חצי הכדור המערבי
Панајотис Данглис

Панајотис Данглис (Παναγιώτης Δαγκλής) е грчки генерал, политичар и учесник во Борбата за Македонија.
1 Животопис
Панаjотис Данглис е роден 1853 година во Агринио, Етолоакарнаниja. Во 1878 година завршил Грчка воена академија како лајтант во артилеријата, а потоа бил на дошколување во Белгија.
Се вратил со чинот капетан и е назначен за аѓутант при француската воена мисија во Грција, која имала задача да ја модернизира грчката армија (1884 - 1887).
Даглис подоцна предавал во воената академија и учествувал во изработката на Шнајдер-Дангли топот во 1893 година. Во текот на Грчко-турската војна бил началник на І бригада во Епирскиот сектор.
Од 1904 година служи во грчкиот генерал штаб, а во 1907 година е унапреден во полковник.
Кон крајот на 1908 година ја започнал подготовката за враќање на андартските чети во Македонија. Сета акција била раководена од атинскиот комитет Всегрчка организација на чело со Данглис (а.к.а. Парменион) .
Во 1911 година станал генерал-мајор и во август 1912 година застанал на чело на генерал штабот. Во почетокот на Првата балканска војна бил началник на шатбот при Тесалската армија на престолонаследникот Константин, во ноември застанал на чело на грчката делегација на Лондонската мировна конференција. Во март 1913 година е унапреден во генерал лајтант и застанал на чело на Еписркиот корпус.
Кон крајот на 1914 година ја напуштил грчката армија и во 1915 година се прилкучил на Либералната партија на Елефтериос Венизелос и станал парламентарен претставник на Епир.
Влегол во владата на Венизелос и станал воен министер, го поддржувал Венизелос во неговата борба против кралот, а кон крајот на 1916 година се присоединил конј Труимвирот-Времена влада за национална заштита.
Во 1917 годинапред крајот на Првата светска војна е назначен за главен командант на грчката армија. Кон самиот крај на војната се вратил во политичкиот живот на Грција. Во 1921 година по заминувањето на Ванизелоз од земјата, застанал на чело на Либералната партија.
Умрел во 1924 година во Атина.
Димитар Далипов

Димитар Далипов или Далипо (Δημήτρης Νταλίπης, ''Димитрис Далипис'') e андартрски капетан, деец на Елиномакедонскиот комитет и учесник во Борбата за Македонија.
1 Животопис
Димитар Далипов е роден во костурското село Габреш, денес Гаврос, Грција. Се вклучил во редовите на Македонската револуционерна организација и учествувал во Илинденското востание.
По засилувањето на грчката вооружена пропаганда се приклонил кон грчката кауза и ги помагал Коте Христов и Павлос Мелас. Бил поставен на чело на една андартска чета која ја обиколувала Западна МАкеедонија, а по смрта на Мелас соработувал со Георгиос Катехакис (Рувас), Евтимиос Каудис и Јоанис Каравитис.
Во 1905 година заедно со Катехакис и Павел Киров учествувал во борбата кај Желево.
На 19 ноември 1906 година заедно со Павел Киров во селото Ошчима имал судир со четите на Пандо Кљашев и Митре Влаот, во борбата загинале Димитар Далипов и Киров .
Во 1960 година во Габреш е подигнат негов споменик .
Варен-Жарси

Варен-Жарси (фр. ''Varennes-Jarcy'') — is a општина во департманот Есона во северна Франција. Сместена е помеѓу Перињи (Долина на Марна) и Кон-ла-Вил (Сена и Марна), 25 км од центарот на Париз. Местото е познато по своите средновековни знаменитости и готска архитектура.
1 Поврзано
*Општини во Есона
2 Наводи
*** Philippe Curtat: ''Le village de Varennes et L'abbaye royale de Jarcy''.
Георгиос Диконимос

Георгиос Диконимос (Γεώργιος Δικώνυμος), познат како капетан Макрис (''Μακρής''), е андартски капетан, деец на Елиномакедонскиот комитет и учесник во Борбата за Македонија.
1 Животопис
Диконимос е роден во 1887 година во Каликратис на островот Крит. На 13 јуни 1903 година ја минал грчко-турската граница со андартска четата во која влегле критјаните Георгиос Перос, Евтимиос Каудис, Ламбринос Вранас, Георгиос Сейменис, Горгиос Зауридис, Георгиос Стратинакис, Енатратиос Бонатос, Маноусос Катунатос и Николаос Лукакис, а предводена од Георгиос Цондос.
Дикоминос и останатите критјани биле меѓу првите андарти кој го помагале грчкиот патријаршиски костурски митрополит Германос Каравангелис во Костурско и Леринско.
Оваа чета по избувнувањето на Илинденското востание имале судир со четата на Македонската револуционерна организација, а подоцна учествувале во палењето на селото Косинец. Потоа сите критјани, со исклучок на убиениот Георгиос Сејменис, се повлекле од Македонија.
Меѓутоа веќе во 1904 година тие се вратиле и ја продолжиле Борбата за Македонија .
На 25 март 1905 година четите на Георгиос Диконимос, Георгиос Цондос, Евтимиос Каудис, Павлос Гипарис и капетан Болакас, околу 300 андарти, го нападнале селото Загоричани, во текот на нападот биле убиени околу 100 души, а селото било запалено .
Во 1905 година заменикво четата на Диконимос е Павле Илиев, а во 1906 година Георгиос Диконимос бил тешко ранет при судирот се аскерот. Во мај 1908 година го нападнал Вишени, во текот на нападот биоле убиени 9 жени, 4 мажи, а три други жени биле тешко ранети, по овој напад Диконимос ја напуштил Македонија.
Во текот на Првата балканска војна на 14 октомври 1912 година заедно со Лазар Апостоловски (Лазарос Апостолидис) учествувал во опсадата на Богатско. Со својот одред влегол и зел учество во Битката кај Сачишта .
Умрел 1939 година во Атина.
Квалификации за светското првенство во фудбал (2010)

Во Квалификации за Светското првенство во фудбал 2010 Јужна Африка Македонската репрезентација го освои 4 место и не се квалификува на ова Светско Првенство.
Tабела
Tим, , , , , , , ,
8, 8, 0, 0, 17, 2, +15, 24
8, 2, 4, 2, 9, 7, +2, 10
8, 3, 1, 4, 6, 11, &minus;5, 10
8, 2, 1, 5, 5, 11, &minus;6, 7
8, 1, 2, 5, 7, 13, &minus;6, 5
--------------------------------
Дрејк

Обри Дрејк Грахам (англиски:'' Aubrey Drake Graham''; роден на 24 октомври 1986), познат под мононимот Дрејк (Drake) ― канадски изведувач и глумец. Тој стана познат за играње на ликот Џими Брукс на телевизиската серија ''Degrassi: The Next Generation''. Тој направи песна со Rita Ora и The Weeknd.
Во јуни 2009 Грахам потпишал снимачки договор со продуцентската куќа на Лил Вејн Young Money Entertainment. Неговиот прв албум ''Thank Me Later'' бил издаден на 15 јуни 2010 и дебитирал на првото место на ''Billboard'' 200. Албумот до сега има добиено платина во САД. Неговиот втор студиски албум ќе го издаде во март или април 2011 под насловот ''Take Care''.
Грахам има работено со неколку хип-хоп артисти како Лил Веј, Јанг Џи-Зи, Кејни Вест, Еминем и Џеј-Зи. Познат е и по соработката со Ријана во песната „What's My Name?“ вклучена во петтиот албум на Ријана ''Loud'' која воедно е и првиот негов #1 хит во САД и Велика Британија, додека деветти и петти на Ријана.
Црква „Св. Атанасиј“ - Шишево

Свети Атанасиј се наоѓа во непосредна близина на селото Шишево, на едно мало возвишение над самото село (во правец на југ) и реката Треска. Според натписот над западната влезна врата, порано црквата била посветена на св. Никола, а денес е посветена на св. Атанасиј. Судејќи по античките елементи вградени во неа, се претпоставува дека е подигната на старо култно место. Годината на градењето не е позната, се претпоставува дека датира од првата половина на XIV век, а живописот потекнува од 1565 година како што се наведува на оштетениот натпис кој се протега долж сите ѕидови над втората зона живопис.
Црквата е мала еднобродна градба со полукружен свод и тристрана апсида. Градена е од кршен камен без употреба на тула.
Живописот го извеле двајца мајстори кои се разликуваат по колоритот што го употребуваат, како и по основните белези на цртежот од кој на прв поглед се стекнува впечаток како да е постар од датата во натписот. Имено, зографите на црквата Св. Атанасиј ги негуваат истите чувства како и нивните современици чии симпатии биле насочени кон постариот живопис, особено оној од XIV век. Меѓутоа, на овој живопис му недостасува префинетост, тој ја нема импресивната заобленост што ја отфрла линијата како непотребна граница меѓу фигурата и просторот. Колоритот го нема богатството на полутонови. Дебелата линија ги врамува фигурите, нивните ставови ги прави тешки и несмасни. Во втората зона на наосот се илустрирани циклусот Маки Христови во кои остава впечаток Бичувањето Христово, сликано и во црквата Св. Димитрија во Марковиот манастир во втората половина на XIV век, сцена омилена во западната иконографија, а кај нас мошне ретка. Во средината на сводот, од запад кон исток, се сликани Христос Емануил, Хетимасија, Христос Седржител и Старец на деновите. Меѓу попрсјата на пророците кои се сликани од двете страни на зоните на темето на сводот е насликана и една Сибила, сместена на необично место.
Од истиот период потекнуваат и царските двери со комплициран геометриски мотив, карактеристичен за нерешките двери и охридскиот резбарски центар, изведени порустично.
Црква „Св. Петка“ - Драчево

Света Петка — црква во месноста Три Круши над селото Драчево. До неа е подигнат голем крст кој навечер свети над Драчево. Непосредно пред црквата се изградени голем број на клупи и маси, а секое лето на сцената пред крстот се одржува културната манифестација Културно лето „Три Круши“. Веднаш до црквата стои стариот камен (мермерен) крст со натпис Света Петка. Овој крст познат меѓу драчевци и како Корџев Крст, стоел на ова место многу одамна, кога најверојатно постоела црква со име Света Петка. Сегашната црква е возобновена во поново време од семејството Павлевци (според натписот над влезната врата на црквата). Внатрешноста на црквата е целосно живописана со фрески кои се дар од драчевските семејства. Местото е често посетувано од жителите на Драчево. Помеѓу 25 и 26 март 2012 година, во црквата бил извршен грабеж, при што биле украдени околу 6.000 денари и била причинета помала матеројална штета.
1 Галерија
Квалификации за светското првенство во фудбал (2002)

Во Квалификации за Светското првенство во фудбал 2002 Јужна Кореја и Јапонија Македонската репрезентација го освои 4 место и не се квалификува на ова Светско Првенство.
Tабела
Team, Pld, W, D, L, GF, GA, GD, Pts
10, 8, 2, 0, 20, 3, 17, 26
10, 6, 3, 1, 18, 8, 10, 21
10, 5, 2, 3, 16, 9, 7, 17
10, 1, 4, 5, 11, 18, -7, 7
10, 1, 3, 6, 6, 20, -14, 6
10, 1, 2, 7, 4, 17, -13, 5
----------------------------------------
Сликар

Сликар, сликарка — лице што се занимава со ликовна уметност. Сликарот користи различни сликарски техники и материјали за да на двомерна подлога (платно, дрво, хартија, ѕид, итн.) создаде уметничка претстава што може да биде реалистична, апстрактна, симболична или со друг карактер. Сликарството е една од најстарите и најзначајните гранки на ликовната уметност.
1 Историја
Првобитната ликовна дејност на човекот не била естетска и уметничка во современата смисла на зборовите поради синкретизмот (неодделеноста) на првобитните функции: обредни, магиски, когнитивни, воспитни, комуникациски и творечки (технички). Естетските квалитети на сликите исто така се развиле и биле сфатени многу подоцна. За ова убедливо сведочат сликите на карпите од „натуралниот стил на примитивните ловци“ и таканаречената „натурална макета на ѕвер“.
Дури и во древноста, „уметноста“ сѐ уште била целосна, од неа не се издвојувале ниту естетската, ниту уметничката, ниту когнитивната или „производствената“ (техничка) функција. За прв митолошки сликар се сметал Дедал, меѓутоа, тој бил истовремено и скулптор, и леар, и занаетчија пронаоѓач. Во Стариот Египет, сликарите украсувале гробници и камени куќи, а занаетот на сликарот бил тесно поврзан со изработката на бои. Во Стариот Египет, создавањето слики се сметало за магично дејство, а сликарите биле почитувани на исто ниво со свештениците.
Квалификации за светското првенство во фудбал (1998)

Во Квалификации за Светското првенство во фудбал 1998 Франција Македонската репрезентација го освои 4 место и не се квалификува на ова Светско Првенство.
Tабела
Бр, Тим, Pts, Pld, W, D, L, GF, GA, GD
1, 28, 10, 9, 1, 0, 37, 4, 33
2, 18, 10, 5, 3, 2, 22, 8, 14
3, 17, 10, 5, 2, 3, 11, 8, 3
4, 13, 10, 4, 1, 5, 22, 18, 4
5, 9, 10, 2, 3, 5, 11, 16, -5
6, 0, 10, 0, 0, 10, 3, 52, -49
0.1 Резултати
------------------------------------
31 декември (починале)

192, Комод — римски цар.
335, Силвестер I — римски папа.
1510, Бјанка Марија Сфорца — царица на Светото Римско Царство.
1610, Лудолф ван Цојлен — германски математичар.
1877, Гистав Курбе — француски сликар.
1921, Јожеф Киш — унгарски писател.
1936, Мигел де Унамуно — шпански писател и филозоф.
1944, Дељо Марковски — македонски револуционер.
2015, Натали Коул — американска поп-пејачка.
2021, Бети Вајт — американска глумица.
2022, Бенедикт XVI — римски папа.
Фримантл

Фримантл (англ. ''Fremantle'') е пристаништен град во Западна Австралија кој се наоѓа 19 километри југозападно од Перт, главниот град на сојузната држава, при устието на реката Сван, на западниот брег на Австралија. Абориџинското име на областа е Валјалуп (''Walyalup''). Фримантл бил првата населба на Колонистите на реката Сван во 1829 година. Прогласен е за град во 1929 година, и има население од околу 29.000 луѓе.
Градот го добил името по капетан Чарлс Хоу Фримантл, англиски поморски офицер кој прогласил поседување на Западна Австралија и основал камп во месноста. Градот содржи добро сочувани градби и други културни наследства од 19 век. Градот се нарекува со деминутивот „Фрио“ (''Freo'') во жаргонот на Западна Австралија.
1 Поврзано
* Австралија
* Географија на Австралија
* Градови во Австралија
Пешти

Пешти — клисура на реката Бабуна на јужниот излез од Велес, на 5 километри оддалеченост од устието на реката Бабуна во Вардар. Долга е 430 м. Името го добила по големиот број на пештери во кои се откриени фосилни остатоци од цицачи стари од 70.000 до 10.000 години пред нашата ера. Пронајдените артефакти од камен упатуваат на доцен палеолит. На високите карпи сè уште живее белоглавиот орел кој речиси е исчезнат од овие простори. Клисурата Пешти е прогласена за карактеристичен природен пејзаж со големи потенцијали за развој на рекреативниот туризам.
1 Пештери
*Макаровец - се наоѓа на десната страна на реката
*Маркова Пештера - позната по зачуваните остатоци од ранохристијанска црква
*Понор
*Четири Врати
* на пешти се наоѓаат околу 100 пештери поголеми и помали, а исто така на планината Клепа, а на планината Јакупица се наоѓа и една многу голема до сега не докрај испитана под самиот врв на Солунска Глава на самиот извор на реката Бабуна од каде и што се влегува, а покрај ова тука се наоѓаат и уште неколку други пештери.
Вевчанско Езеро

Вевчанското Езеро (Вевчанска Локва) или кај народот познато и како ''Мртво Езеро'' е мало и второ по големина ледничко езеро на падините на Јабланица над селото Вевчани.
1 Местоположба
Вевчанското езеро, кое од населението се нарекува ''Локва'' се наоѓа на запад од селото Вевчани, на источната планинска страна на Јабланица во изворишниот дел на Вевчанска Река и во непосредна близина на македонско-албанската граница. Сместено е во цирк, односно долот и пределот наречена Голина кој се наоѓа веднаш во источен правец во подножјето под највисокиот јабланички врв Црн Камен висок 2558 метри. Езерото се наоѓа на апсолутна надморска височина од 1993 метри, при максимално ниво на езерската вода. До езерото може да се пристапи по добро обележана планинарска патека од селото Горна Белица преку врвот Црн Камен или директно кон месноста Криви Вирови, до каде има и пробиен макадамски шумски-пат за лесни теренски возила од кој по 30-40 минути пешки се стигнува до езерото.
2 Општи одлики на езерото
Езерото има вкупна површина од 2.810 м<sup>2</sup>, должината во правец исток-запад од 126 м, а ширината во север-југ изнесува 64 м, длабоко е 3,95 м. Сепак поради местоположбата во планината и хидрографските одлики езерото забележува промени во однос на овие параметри. Иако тоа е постојано езеро, сепак неговата површина не е постојана, туку таа се менува во текот на годината во зависност од осцилациите што ги прави нивото на езерската вода. Така при апсолутно максимално ниво наезерската вода површината на Вевчанското Езеро има површина која изнесува 27.807,3 м<sup>2</sup>, при максимално ниво е 21.009 м<sup>2</sup>, при средно тоа зафаќа 15.838 м<sup>2</sup>, а при ниско ниво површината изнесува 7.697 м<sup>2</sup>. Најголемата должина е измерена во правец југозапад-североисток, која при апсолутно маљксимално ниво изнесува 243 м, при максимално е 228 м, при средно е 191 м, а при минимално ниво таа значително се намалува при што се измерени 151 метар.
Вевчанското Езеро нема блатна вегетација и затоа се нарекува „мртво езеро“.
3 Галерија
4 Поврзано
* Јабланички езера
Мало Салаковско Езеро

Малото Салаковско Езеро претставува ледничко езеро на планината Јакупица во Македонија. Езерото е широко 30,5 метри, а долго 42,5 метри, а неговата максимална длабочина изнесува 2,5 метри. Со вода се храни од извор кој се наоѓа на неговата северозападна страна, како и од врнежи и преку топење на снегот. Водата ја губи со испарување и од истека, низ која водата истекува во мало поточе, кое пак дотекува до Големото Салаковско Езеро. Според најдеталните истражувања, Малото Салаковско Езеро се наоѓа на надморска височина од 2155 метри и зафаќа површина од 850 м<sup>2</sup> при што има обем од 117 метри. Најголемата длабочина на Малото Салаковско Езеро изнесува 2,50 метри, додека годишното колебање на нивото на водостојот изнесува 0,35 метри, што значи дека тоа има речиси постојано ниво без поголемо повлекување на водата во текот на целата година. Должинските параметери на Малото Салаковско Езеро изнесуваат во правците: југ-север 35 м, запад-исток 31 м, југоисток-северозапад 40,40 м, југозапад-североисток 31 м. Езерото има провидност низ целиот профил, односно тоа има исклучително бистра вода. Температурата на водата измерена во 11 часот на 12.09.1979 изнесувала 10,9 °С. Фактот што Малото Салаковско Езеро има постудена температура на водата се должи на тоа што тоа е подлабоко од Големото Салаковско Езеро, како и од блискиот извор веднаш до брегот. Езерото вода добива од врнежи, преку топење на снегот и од изворот кој се наоѓа на неговата северозападна страна, а ја губи преку испарување и истеката која се наоѓа на јужниот дел од езерото и тече кон Големото Салаковско Езеро.
1 Галерија
2 Поврзано
*Големо Салаковско Езеро
Големо Салаковско Езеро

Големо Салаковско Езеро — ледничко езеро на планината Јакупица во Македонија. Езерото е широко 38,5 метри, а долго 46,4 метри, со најголема длабочина од 1 ,30 метри. Има елипсоиден облик со најголема издолженост во правец југоисток-северозапад од 48 метри, додека неговата широчина во правец север-југ изнесува 38 метри. Големото езеро за разлика од Малото има помала длабочина, а истата изнесува 1,3 метри. Со вода се снабдува од притока која доаѓа од Малото Салаковско езеро, од врнежи како и од топење н снегот. Водата ја губи со испарување и од истека, од која истекува Салаковска Река (лева притока на Кадина Река). Според најдеталните истражувања, Големото Салаковско Езеро се наоѓа на надморска височина од 2150 метри и зафаќа површина од 1340 м<sup>2</sup> при што има обем од 162,5 метри. Најголемата длабочина на Големото Салаковско Езеро изнесува 2,35 метри, додека годишното колебање на нивото на водостојот изнесува 0,60 метри, што значи дека тоа има речиси постојано ниво без поголемо повлекување на водата во текот на целата година. Должинските параметери на Големото Салаковско Езеро изнесуваат во правците: југ-север 38 м, запад-исток 45 м, југоисток-северозапад 40 м, југозапад-североисток 48 м. Езерото има провидност низ целиот профил, односно тоа има исклучително бистра вода. Температурата на водата измерена во 11 часот на 12.09.1979 изнесувала 12 °С. Фактот што Големото Салаковско Езеро има потопла температура на водата се должи на тоа што тоа е поплитко од Малото Салаковско Езеро. Езерото вода добива од врнежи, преку топење на снегот и од притока која доаѓа од Малото Салаковско Езеро, а има должина од 12 метри, а водата ја губи преку испарување и истека која се наоѓа на североисточниот дел од езерото. Тоа е всушност изворот на Салаковска Река, лева притока на Кадина Река.
1 Галерија
2 Поврзано
*Мало Салаковско Езеро
Теодул I (охридски архиепископ)

Теодул I бил византиски свештеник и охридски архиепископ во периодот од 1056 до 1067 година. Тој бил вториот архиепископ на Охридската архиепископија по потекло од Византија.
Теодул е роден во византискиот град Тетрапол, денеска Конија во Мала Азија, и пред да стане архиепископ во Охрид, работел во манастирот Свети Мокиј во Цариград. На архиепископскиот престол се качил по смртта на Лав I, најверојатно со помош на византиската царица Теодора. Починал во текот на 1065 година.
Јован III Аин

Јован III Аин бил византиски свештеник и охридски архиепископ во периодот од 1078 до 1084 година. Тој бил архиепископ на Охридската архиепископија по потекло од Византија.
За неговото дело денеска многу малку се знае. Пред да застане на охридскиот престол, тој бил игумен во манастир кој се викал Ариција, кој се смета дека се наоѓал во близина на денешниот град Видин во Бугарија. На архиепископскиот престол се качил по смртта на Јован II Лампин, со помош на византискиот цар Никифор III.
Јован II Лампин

Јован II Лампин — византиски свештеник и охридски архиепископ во периодот од 1065 до 1078 година. Тој бил третиот архиепископ на Охридската архиепископија по потекло од Византија.
Јован е роден во византискиот град Ламба во Мала Азија, и пред да стане архиепископ во Охрид, работел во манастир на планината Олимп, заедно со идниот цариградски патријарх Јоан Ксифилин. На архиепископскиот престол се качил по смртта на Теодул I, најверојатно со помош на византискиот цар Константин X Дука. Починал во текот на 1078 година.
Црква „Св. Јован Крстител“ - Староец

Свети Јован Крстител — главна селска црква во кичевското село Староец, Македонија.
Црквата се наоѓа на крајниот источен дел во селото, веднаш после последните куќи во насока кон селото Вранештица.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа над селото, во непосредна близина на основното училиште во селото.
2 Историја
Црквата била осветена на 12 септември 1999 година од страна на митрополитот Тимотеј Дебарско-кичевски.
Според натпис на самата црква, местото за изградба на овој храм бил подарен од браќата Борис и Бранко Илиевски и Трајко Симјаноски во 1994 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Прва кичевска парохија
* Староец
Гоно Дојамов

Гоно Дојамов или Би&#768;ката (Γκόνος Δογιάμας, ''Гоно Дојамас'' или ''Γκόνος Δογιάμα'', ''Гонос Дојама''), е андарт и учесник во Борбата за Македонија .
1 Биографија
Гоно е роден во семејството на Христо и Гилја (Ангелики) Дојамови од гуменџенското село Баровица, денес Кастанери, Грција.
Гоно имал три браќа, Лазар (Лазарос), Димитарр (Митрос) и Трајан (Трајанос), како и сестра Марија.
Трајан Дојамов станал нелегален и се вклучил во чета на Македонската револуционерна организација, a по неговите стапки тргнал и Лазар. Турците ги уапсиле останатите двајца браќа Гоно и Димитар, но тие успеале да избегаат и се присоединиле кон своите браќа.
Со засилувањето на грчката воружена пропаганда, Гоно со своите браќа Димитар и Лазар се приклучиле на грчката казуза и станале андарти во четата на Михаил Мораитис (капетан Кодрос).
Во декември 1904 година четата на Македонската револуционерна организација го обесикла нивниот братучет Лазар Константин Дојамов меѓу селата Горгопик и Бојмица.
На 19 мај 1905 година четата на Мораитис во која биле браќата Дојмови имала судир со аскерот меѓу селата Црна река и Баровица. Во судирот загинал андартскиот капетан и неговиот заменик Спирос Франгопулос, останатите биле убиени или заробени
По воспоствавувањето на грчката власт над Егејска Македонија, Гоно ја имал довербата на новата власт. Во текот на Втората светска војна и германската окупација над Грција, Гоно со своите синови се вклучил во паравоената организација Општогрчката ослободителна организација кој меѓу другото била во судир со Комунистичката партија на Грција. Синот на Гоно, Мицо Дојамов ја запалил базата на ЕЛАС во Црна река, а самиот Гоно бил застрелан од партизаните во селото.
По завршувањето на Граѓанскат6а војна во Грција меѓу Гуменџе и Баровица е подигнат споменик на Гоно до спомениците на неговите браќа. НА официјалното откривање на бистите присуствуваоле воени офицери на грчката армија.
Адријан (охридски архиепископ)

Адријан бил византиски свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот во околу 1183 година. Тој бил архиепископ на Охридската архиепископија по потекло од Византија.
За неговото дело денеска многу малку се знае. На охридскиот престол се качил по заминувањето на Константин I или по неговатасмрт, најверојатно во 1183 година или пред тоа, и на таа позиција се задржал најверојатно некоја година по 1183 година. Не е познато кога починал. За него е познато тоа што дал решение за брак на византискиот цар Алексиј II Комнин, бидејќи претходно истиот му бил забранет од страна на цариградскиот патријарх Теодосиј.
Јован V Каматир

Јован V Каматир бил византиски свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот од 1183 до 1215 година. Тој бил архиепископ на Охридската архиепископија по потекло од Византија.
1 Биографија
Пред да застане на охридскиот престол, тој бил близок до царот Андроник I Комнин во Цариград. Во 1183 година бил еден од организаторите за исфрлувањето во морето на телото на убиениот византиски цар Алексиј II Комнин. Не е познато кога точно станал архиепископ и кога точно починал.
Јован IV Комнин (охридски архиепископ)

Јован IV Комнин бил византиски свештеник и охридски архиепископ во периодот од 1143 до 1157 година. Тој бил архиепископ на Охридската архиепископија по потекло од Византија.
Јован води потекло од династијата Комнини, кои управувале со Византија во тоа време, Тој бил син на Исак Комнин и заробеник на царот Алексиј I Комнин. Неговата мајка се викала Ирина. Пред да се замонаши, тој го имал името Адријан, и најверојатно работел како дук во Драч. На охридскиот престол се качил по заминувањето најверојатно во 1143 година, и на таа позиција се задржал до 1157 година. Не е познато кога починал.
Димитар Хоматијан

Димитар Хоматијан (|Δημήτριος Χωματηνός/Χωματιανός) — византиски свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот од 1216 до 1234 година. Тој бил архиепископ на Охридската архиепископија по потекло од Византија.
1 Биографија
Тој е роден во 1165 година во Ликија, Мала Азија. По заземањето на Охрид од страна на епирскиот деспот Теодор I Ангел Дука кон крајот на 1216 година, тој бил избран за архиепископ. Во црквата Свети Јован Канео во Охрид, Теодор I бил крунисан за солунски крал од страна на Димитар Хоматијан. На таа позиција останал до заземањето на Охрид од страна на Бугарската империја. Се смета дека починал во 1234 година или малку подоцна.
Тој е автор на: Краткото житие на Климент Охридски, една климентова служба, неколку канони, епистола до Сава Српски напишана по повод неговото прогласување за српски архиепископ.
2 Наводи
Женска кошаркарска репрезентација на Македонија

Женската кошаркарска репрезентација на Македонија, позната и како „Репрезентација А Жени“, ― спортска репрезентација која ја претставува Македонија во кошарка во женска конкуренција. Репрезентацијата е под покровителство на Кошаркарската федерација на Македонија (КФМ).
1 Натпреварувања
1.1 Олимписки игри
1980 (3) , 1984 (6), 1988 (2)
Година, Рунда, Место, , ,
1992, Не можеле да учествуваат
1996, Не можеле да учествуваат Европското првенство службело како ''квалификации за турнирот'' Тие не обезбедиле пласман за Евробаскет
2000
2004
2008
2012
2016
2020
2024, ''Ќе биде утврдено''
Вкупно, 0 титули, 0, 0, 0, 0
1.2 Светско првенство
1959 (4), 1964 (6), 1967 (6), 1983 (8), 1990 (2)
Година, Рунда, Место, , ,
1994, Не можеле да учествуваат Европското првенство службело како ''квалификации за турнирот'' Тие не обезбедиле пласман за Евробаскет
1996
1998
2002
2006
2010
2014
2018
2022
2026, ''Ќе биде утврдено''
Вкупно, 0 титули, 0, 0, 0, 0
1.3 Европско првенство
1954(5),1956(9),1958(4),1960(5),1962(5),1964(7)
1966(6),1968(2),1970(3),1972(8),1974(8),1976(5),1978(2)
1980(3),1981(4),1983(4),1985(5),1987(2),1989(4),1991(2)
Година, Рунда, Место, , ,
1993, ''Не можеле да учествуваат''
1995, Не учествувале
1997
1999
2001, Б дивизија
2003, Не учествувале
2005, Б дивизија
2007, Не учествувале
2009, Б дивизија
2011, Не учествувале
2013
2015, Не обезбедиле пласман
2017, Не учествувале
2019, Не обезбедиле пласман
2021, ''Исфрлени''
2023, Не обезбедиле пласман
Вкупно 0/3 0 0 0
2 Поврзано
* Кошаркарска федерација на Македонија
* Машка кошаркарска репрезентација на Македонија
Јаков Проархиј

Јаков Проархиј бил византиски свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот по 1263 до 1280 година. Тој бил архиепископ на Охридската архиепископија по потекло од Византија.
За неговото дело е малку познато, но е споменет од страна на цариградскиот патријарх Јоан XI и Никифор Влемид. Поради ова, тој се смета дека бил близок соработник на Римокатоличката црква. По завршувањето на неговата служба во Охрид, тој заминал за Атон.
Мара Исаја

Мара Исаја (родена во во Плоешт - починала на во ) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица.
1 Животопис
Исаја е родена во Плоешт, Романија, во 1923 година, како дете на македонски печалбар од Тетово. На само 16 години се запишала на Конзерваториум за драмски уметности во Букурешт, а напоредно учела и гимназија. Како една од најдобрите студентки, дипломирала на 18 години. Првиот глумечки ангажман го добила во елитниот Народен театар во Букурешт, во кој членувала до 1951 година, кога заедно со семејството дошла во Македонија. Во Македонскиот народен театар е вработена од 1954 година, а во 1964 година, заедно со една поголема група на истакнати глумци од МНТ премина во тогашниот Младинско-детски, денес Драмски театар, каде што најзиниот раскошен глумечки талент дошол до полн израз. Упорна, професионална и фанатично работлива, во текот на следните три децении, Исаја одиграла редица различни театарски и филмски улоги. Таа останала запаметена по антологиската претстава „''Столови''“ од Јонеско, кога остварила бравурозна улога, заедно со својот брат Јон Исаја, во 1980 година. Тоа била првата претстава од Јонеско, поставена на театарска сцена во Македонија. Добитник е на „Наградата „13 Ноември“, а во 2005 година, на Фестивалот „Војдан Чернодрински“ од Прилеп, ѝ била доделена Наградата за животно дело. Починала на 23 октомври 2006 во Скопје.
2 Филмографија
Толкувала големи улоги на радиото и на телевизијата, а за своите успешни настапи во македонските играни филмови „''Мементо''“ и „''Планината на гневот''“ била наградена на Филмскиот фестивал во Ниш, Србија.
Година, Филм, Улога
1961, Мирно лето ТВ-филм
1967, Мементо ТВ-филм
1967, Македонска крвава свадба ТВ-филм
1969, Планината на гневот ТВ-филм, Калина
1970, Цената на градот ТВ-филм, Старица 2
1971, Македонскиот дел од пеколот ТВ-филм
1971, Некаде морам да те чекам ТВ-филм
1973, Недела ТВ-филм, Трендафила
1977, Исправи се, Делфина ТВ-филм, Сопругата на француската обала
1981, Црвениот коњ ТВ-филм
1982, Илинден ТВ-серија
1982, Гласот ТВ-филм, Аббес
1983, Црвениот коњ ТВ-серија
1984, Го мемираше мојот јастреб ТВ-филм, Сопругата на Сулејман
Константин Кавасила

Константин Кавасила бил византиски свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот по 1250 до 1263 година. Тој бил архиепископ на Охридската архиепископија по потекло од Византија.
Тој е роден во Илирија, најверојатно на територијата на Епирското Деспотство. Пред да застане на охридскиот престол, тој бил епископ во градот Струмица, поточно во водочкиот манастир и митрополит во Драч.
Генадиј (охридски архиепископ)

Генадиј бил византиски свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот по 1285 до 1290 година. Тој бил архиепископ на Охридската архиепископија по потекло од Византија.
1 Биографија
Генадиј за првпат се среќава во сведоштвата на Пахимер за формалното откажување на Јован Век од своите унијатски ставови. Од овие сведоштва дознаваме дека Генадиј, кој во тоа време се уште бил монах, ја извршува улогата на гласноговорник на рехабилитацијата на патријархот Јосиф I. Во оваа пригода, како што сведочи Пахимер, монахот Генадиј ги изложил православните богословски ставови за да покаже дека Јован Век сериозно се огрешил против евангелието.
На охридскиот престол се качил благодарение на царот Андроник II Палеолог. Малку подоцна тој ја напуштил својата функција и се вратил во Цариград, каде во 1289 година бил еден од кандидатите да стане Цариградски патријарх.
Макариј I (охридски архиепископ)

Макариј бил византиски свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот по 1290 до 1299 година или до 1317 година. Тој бил архиепископ на Охридската архиепископија по потекло од Византија.
За неговото дело е малку познато, но на охридскиот престол се качил благодарение на царот Андроник II Палеолог. Во текот на 1299 година на реката Вардар ги венчал српскиот крал Стефан Милутин и византиската принцеза Симонида.
Антим Метохит

Антим Метохит бил византиски свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот по 1334 до 1335 година или подоцна. Тој бил архиепископ на Охридската архиепископија по потекло од Византија.
Антим Метохит бил учесник на црковниот собор кој се одржал во Цариград во 1347 година.
Григориј II (охридски архиепископ)

Григориј II бил византиски свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот по 1351 до 1378 година или подоцна. Тој бил архиепископ на Охридската архиепископија по потекло од Византија.
Неговото прво споменување е во еден натпис во црквата Свети Климент и Пантелејмон во Охрид, кој датира од околу 1364-1365 година. Во 1367 година, цариградскиот патријарх Филотеј го поканил да учествува на црковниот собор во Цариград. Се смета дека тој бил противник на унијата со т.н. Западна црква. Последното негово споменување датира од 1378 година во една охридска црква.
Николај I (охридски архиепископ)

Николај I — византиски свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот по 1345 до 1347 година или подоцна. Тој бил архиепископ на Охридската архиепископија по потекло од Византија.
За неговото дело е малку познато. Тој е изобразен на ѕидовите од црквата "Свети Никола Болнички" во Охрид, кои биле пишувни во текот на 1335-1345 година.
На познатиот државен собор одржан во Скопје на 16 април 1346 година, кога Стефан Душан бил крунисан со царска круна, примил благослов и од актуелниот охридски архиепископ Николај.
Григориј I (охридски архиепископ)

Григориј I бил византиски свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот по 1317 до 1334 година или подоцна. Тој бил архиепископ на Охридската архиепископија по потекло од Византија.
За неговото дело е малку познато, но на охридскиот престол се качил благодарение на царот Андроник II Палеолог. Во истото време со подигањето на Григориевата припрата, Андроник II и издал на Охридската црква простагма (1312 година), со цел да се подобри материјалната состојба на Архиепископијата. Неговото име се споменува во ктиторскиот натпис од 1317 година во црквата Света Софија во Охрид. Истата катедрала била проширена во негово време со големата припрата. Го преддводел пратеништвото на Андроник II на преговорите со Андроник III (1327 година). Неговите современици Јован Кантакузин и Теодор Метохит за него пишувале со длабока почит. Се пројавил како книжевен деец, продолжувајќи ја традицијата на неговите претходници Теофилакт, Димитриј Хоматијан и Константин Кавасила. Не е познато кога починал или кога ја напуштил архиепископската должност, но најеројатно починал во 1341 година.
Николај II (охридски архиепископ)

Николај II бил православен свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот по 1482 година или подоцна.
Тој е споменат во житието на цариградскиот патријарх Нифон II, кој престојувал во Охрид пред да стане солунски митрополит во 1482 година. Во тоа време, Николај починал и бил наследен од страна на Захариј.
Пајсиј (охридски архиепископ)

Пајсиј бил православен свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот по 1557 година до 1566 година.
Изворите околу неговото дело денеска не се познати, но се знае дека го водел црковниот собор во Цариград на кој од своите должности бил отстранет Јоасаф II. Најверојатно починал во 1566 година.
Захариј (охридски архиепископ)

Захариј бил православен свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот по 1482 година или подоцна.
Тој е споменат во житието на цариградскиот патријарх Нифон II во годините 1486, 1489, 1497, 1498 и 1502 година. Нифон II престојувал во Охрид пред да стане солунски митрополит во 1482 година.
Бил благороден и образован човек. Пред да стане митрополит престојувал на Света Гора, а потоа отишол во Нарда, каде што учителствувал. Оттаму заминал во Албанија, каде проповедел против унијата со Римокатоличката црква (Флорентинскиот собор), каде определен период поминал кај Скендербег во Кроја. Под паѓањето на Цариград под Турците, отишол во охридскиот манастир Св.Богородица. По смртта на Николај II бил избран за негов наследник.
Прохор (охридски архиепископ)

Прохор бил православен свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот по 1528 година до 1550 година.
За првпат како архиепископ се споменува во документ кој датира од 1528-1529 година, и најверојатно е од словенско потекло. Во историјата на Охридската архиепископија се случувало да бидат отцепени или оттуѓени цели територии. Како наjдрастичен пример се споменува обидот на смедеревскиот епископ Павле кој се обидел да ги отцепи српските епархии од охридската архиепископија и да ја обнови Пеќската патријаршија. Овие обиди траеле еден подолг период од 1527 до 1541 година. Охридскиот архиепископ Прохор овие обиди успеал на трипати да ги осуди на црковните собори, а истото го сториле и цариградскиот, александрискиот, ерусалимскиот и антиохискиот архиепископ.