Селемнос (бог)

Селемнос (|Σέλεμνος) — млад овчар во грчката митологија кој станал речен бог од Пелопонез во јужна Грција. Тој традиционално бил божествена персонификација на Селемнос, река која течела во регионот Ахаја, северен Пелопонез. Селемнос е познат по неговата кратка и трагична љубовна приказна со нимфата Аргира, зачувана во ''„Опис на Грција“'', туристички водич од Павсанија, антички грчки патник од вториот век од н.е.
1 Семејство
Традиционално, се сметало дека 3.000-те речни богови се деца на титаните Океан и неговата сестра-жена Тетија, иако во ахајската традиција, тоа што Селемнос првично бил смртник значи дека имал различни родители, на кои не им биле дадени имиња во зачуваните текстови.
2 Митологија
Според еден локален патрејски мит, реката Селемнос првично била смртник, млад и убав овчар кој го пасел своето стадо покрај изворот Аргира во близина на градот Аргира. Морската нимфа од тој извор, Аргира, се заљубила во него и често го посетувала и спиела покрај него. Но, како што минувале годините и Селемнос стареел и станувал помалку убав, Аргира престанала да го посетува со истата фреквенција како порано. На крајот, таа целосно престанала да доаѓа кај него и се повлекла во својот дом.
Селемнос бил скршен поради нејзиното напуштање. Во својот очај, тој ослабел и на крајот умрел од тага. Афродита, божицата на љубовта, се сожалила на несреќниот човек, па го претворила во река која го добила неговото име, Селемнос. Но, дури и во својата нова водна форма, тој сè уште копнеел по Аргира и многу му недостигала, па Афродита дополнително му помогнала бришејќи ги сите негови спомени за Аргира и неговата љубов кон неа.
Поради оваа причина, мажите и жените од Ахаја се миеле во водите на Селемнос за да се ослободат од своите еротски страсти. Паусаниј, кој ретко давал забелешки за легендите што ги раскажувал, коментирал дека ако е вистина, ова би ја направило реката повредна за човештвото од какво било богатство.
3 Култура
Митот за Селемнос и Аргира се чини дека бил моделиран според митот за речниот бог Алфеј и нимфата претворена во извор Арета, со кој бил експлицитно спореден. Митот служи и како дублет на приказната за Титон и Еос, бидејќи и двата прикажуваат бесмртна божица која се заљубува во смртник, но престанува да го сака и да го посетува колку повеќе тој старее и ја губи својата убавина, иако судбината на Селемнос е малку помалку мрачна на крајот во споредба со онаа на Титон. Во раскажувањето на Проперциј, тој напишал дека Еос не го напуштила Титон, стар каков што бил, и сè уште го прегрнувала и го држела во рацете, наместо да го остави напуштен во неговата студена одаја, додека ги проколнувал боговите за неговата сурова судбина.
Поради недостатокот на зачувани историски докази, не може со сигурност да се утврди дали Селемнос бил истакнат речен бог, бидејќи преживеала само една митолошка приказна за него, а таа се фокусира на неговиот смртен, претречен живот. Легендата веројатно била измислена за да понуди етиолошко објаснување за името на изворот и неговите уникатни, магични својства.
Денес реката Селемнос е речиси исушена к останал само тесен поток. Точната локација на античкиот град во чија близина се одвивала приказната останува непозната.
4 Поврзано
Други трансформации во старогрчката митологија вклучуваат:
* Ехо
* Родопис и Евтиник
* Арета од Итака
5 Библиографија
******* Hesiod, ''Theogony'', in ''The Homeric Hymns and Homerica'', with an English translation by Hugh G. Evelyn-White, Cambridge, MA., Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1914. .
***** Pausanias, ''Description of Greece'' with an English translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918.
****