procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Феличе Јанкел

Феличе Јанкел е шведска глумица. Таа е позната по улогата на главната улога на „Софи“ во филмот „''Младата Софи Бел“''.
1 Глумечка кариера
''„Младата Софи Бел''“ беше нејзино деби во долгометражните филмови. Повторно ја играше женската главна улога во „''Од длабочините на моето срце“''. Шведскиот весник „Барометерн“ објави дека таа ќе глуми во филмската адаптација на романот „''Ловците на Калмар“'' напишана од Тове Фолкесон. Во моментов таа го заврши претстојниот шведски хорор филм „''Црн круг“'' во режија на Адријан Гарсија Боглијано. „''Феличе ја игра ќерката на Мајкл Никвист во „100 код““.''
1.1 Номинација
Таа беше номинирана во категоријата најдобра глумица на ''Гулдбаге'' наградите во 2016 година за „''Младата Софи Бел''“.
2 Личен живот
Феличе е ќерка на Торстен Флинк и Аника Јанкел и сестра на Хепи Јанкел. Таа има француско-мароканско потекло од страна на нејзиниот дедо по татко.
Амине Ѓулше

Амине Ѓулше Озил (родена на 30 април 1993 година) е турска и шведска глумица, модел и сопственик на избори за убавина, родена и израсната во Шведска. Била крунисана за ''Мис на Турција 2014'' и ја претставувала својата земја на изборот за ''Мис на светот 2014'' година.
1 Живот и кариера
Амине Ѓулше е родена и израсната во Гетеборг, Шведска. Нејзината мајка е од Измир, Турција, а нејзиниот татко е ирачки Турчин од Киркук, Ирак. Таа има брат по име Шахан Ѓулше.
Се преселила во Истанбул за да работи како глумица и модел. Глумела во турската телевизиска серија „''Никогаш не се предавам“'' во 2015 година. Во 2017 година Амине започнала да се забавува со фудбалерот Месут Озил. Нејзината свршувачка со германскиот фудбалер Месут Озил била објавена во јануари 2019 година. Двојката се венчала на 7 јуни 2019 година. Турскиот претседател Реџеп Таип Ердоган бил сведок на венчавката како кум. Во март 2020 година, парот го потврдил раѓањето на нивното прво дете, ќерката по име Еда.
2 Избори за Мис
2.1 Мис на Турција 2014 година
Ѓулше ја освоила титулата ''Мис на Турција 2014'' и била крунисана како ''Мис на светот во Турција''. Изборот за ''Мис на Турција за 2014'' година се одржал во Студијата Стар ТВ во Истанбул на 27 мај. После една година таа ја крунисала Ецем Чирпан за свој наследник.
2.2 Мис на светот 2014 година
Амине се натпреварувала на ''Мис на светот 2014 година,'' но не се пласирала во финалето.
3 Филмографија
Телевизија
Година, Наслов, Улога, Белешки
2014 година, ''Медзезир'', Сама себе, Гостинска појава
2015-16 година, Никогаш не се предавам, Нур Козан, Главна улога
2017 година, И двајцата ги сакав, Суна, Главна улога
Карин Ланби

Карин Текла Марија Ланби (13 април 1916 година, Линшепинг - 19 ноември 2007 година, Париз) — шведска глумица, преведувач, новинар, поет и шпион. Таа служела како шпион за левичарите за време на граѓанската војна во Шпанија и за Шведска во Стокхолм за време на Втората светска војна.
1 Животопис
Ќерка на новинарот Гунар Ланби и Лили Ланби, шефица на шведската агенција на американската филмска компанија Метро Голдвин Мајер. Преку нејзината мајка Лили, Карин припаѓала на високото општество во Стокхолм. Како студент во 1930-тите, Карин, убедена антифашистка, им се придружи на шведските комунисти. За време на шпанската граѓанска војна, таа служела како толкувач и секретарка во една болница во Валенсија. Таа остварила контакт со Комунистичка интернационала во Барселона, која и даде задача да се инфилтрира во трупите на Франциско Франко на југот на Франција. Откако не ја исполнила својата задача, таа била исклучена од комунистите и се вратила во Шведска. Од 1939 до 1945 година била агент во служба на шведската држава за време на војната; под кодното име ''Анет'', таа известувала свои забелешки од културните и дипломатските кругови на партискиот живот во Стокхолм.
За време на војната глумела во неколку филмови. Во 1940–41 година, таа имала врска со Ингмар Бергман; за неа се вели дека бил пример за ликот Рут Келер во филмот „''Жена без лице“'' (1947). По војната, Карин Ланби го сменила своето име во Марија Силијакус и се преселила во Франција (1952), каде што била активна како глумица, преведувач и новинарка.
Гује Лагервал

Гује Лагервал, (родена како ''Гун-Мари Шестрем'' 13 јануари 1918 — 8 јануари 2019) — шведска глумица.
1 Животот
Гун-Мари Шестрем била ќерка на филмскиот режисер и глумец Виктор Шестрем и глумицата Едит Ерастоф-Шестрем. Самата Лагервал започнала глумечка кариера и играла споредни улоги во голем број филмови. Таа понекогаш работела под името ''Гује Кантер''. Била интервјуирана за нејзиниот татко во документарниот филм на Кивин Браунлоу од 1995 година, „''Кино Европа: Другиот Холивуд“''.
Таа била мажена за глумецот Стур Лагервал од 1940 година до нивниот развод во 1956 година. Гује Лагервал починала на 100 години, пет дена пред нејзиниот 101 роденден.
2 Филмографија
*''Доктор Глас'' (1942)
*''Марија кај Кварнгорден'' (1945)
*''Разведен'' (1951)
*''Блонди Бифтек и Банана'' (1952)
*''Никогаш не ја заборавил'' (1952)
*''Меѓународна комисија за криминалистичка полиција''*''Прекрасната лага'' (1955)
*''Опасно ветување'' (1955)
Марија Лангхамер

Марија Кристина („Ia“) Лангхамер (родена на 13 август 1962 година во Стокхолм) е шведска пејачка и глумица.
Лангхамер студирала на ''Шведската национална академија за мимика и глума'' до 1989 година. Во 1998 година таа добила награда ''Гулдбаге'' за улогата Берит во филмот „''Сета слава“''.
1 Избрана филмографија
* 1993 година - ''Од тука до Ким''* 1999 година - ''Здравствено патување - тесен филм од големо значење''* 1999 година - ''Мала Божиќна приказна''* 2000 година - ''Животот е Шлагер''* 2000 година - ''Нека застане!'' (ТВ)
* 2001 година - ''Јагоди со вистинско млеко''* 2003 година - ''Повратен билет''* 2006 година - ''Излез''* 2006 година - ''Детективска агенција на ЛасеМаја (ТВ серија)''* 2007 година - ''Бек - Тивкиот крик''* 2008 година - ''Сè тече''* 2008 година - ''Танцот на вештерките'' (ТВ)
* 2009 година - ''Девојката''* 2009 година - ''Валандер - Одмазда''* 2009 година - ''Половината скриена'' (ТВ)
* 2012 година - ''Последната желба на Нобел''* 2013 година - ''Злосторства од страст'' (ТВ)
Сисела Киле

Сисела Марија Киле (родена на 17 март 1957 година, во Аргрит, Гетеборг, Шведска) е шведска глумица и комичарка.
Киле е втора братучетка на британскиот пејач Јусуф Ислам (поранешен Кет Стивенс).
1 Филмографија
* 1983 година - ''Лимпан''* 1985 година - ''Лабави врски''* 1988 година - ''Животот во отворот''* 1999 година - ''Смртоносна операција''* 2000 година - ''Гола''* 2000 година - ''Животот е Шлагер''* 2001 година - ''Семејни тајни''* 2003 година - ''Копс''* 2003 година - ''Хакан Брикан''* 2004 година - ''Избор на песна на Евровизија 2004 година (во скечор АББА: Последното видео)''* 2004 година - ''Мис на Шведска''* 2004 година - ''Бомбајски соништа''* 2005 година - ''Четири недели во јуни''* 2006 година - ''Првиот љубовник на жена ми''* 2007 година - ''Помош!''* 2007 година - ''Вистински Божиќ''* 2007 година - ''Сиселак''* 2013 година - ''Злосторства на страста''* 2013 година - ''Војна на госпоѓицата Фриман''
2 Наводи
Лиса Аскан

Дарија Софија Елизабет ''Лиса'' Аскан (родена на 28 февруари 1978 година) е шведска филмска режисерка и сценаристка.
1 Детство
Аскан израснала на фарма во Вејбистранд. На дванаесет години се преселила во Гетеборг, а потоа студирала во интернат во Англија. Потоа, студирала на Стокхолмската ''„Филмскола“'' помеѓу 1989 и 1999 година и на Данската ''„Филмсколе“'' од 2001 до 2005 година за да стане режисер. За време на студиите, таа станала позната по рекламите ''„Fuck the Rapist!“ -'' голем број на комерцијални филмови за заштита од силување што прикажувале тампон формиран како шило. Нејзините кратки филмови „''Во транзит“'' и „''Збогум сина птицо“'', направени во исто време, биле прикажани на различни филмски фестивали.
2 Кариера
Во 2009 година, таа била режисерски асистент во „Драматен“ и ја режирала данската ТВ серија ''Теа и леопардот'' за детската секција на телевизијата ДР; серијата е емитувана и во Шведска и во неколку други земји. Во серијата, која е во три дела, се работи за девојка која се преправа дека е леопард. Аскан изјавила дека сака да користи животински параболи (антропоморфизам) во своите продукции за да стане појасно за човековите модели на однесување.
Во 2011 година, таа го издала својот прв долгометражен филм „''Apflicorna“'', чија премиера била на филмскиот фестивал во Гетеборг и ги освоила наградите „Змеј за најдобар нордиски филм“ и „FIPRESCI“.''Апфликорна (Мајмунки)'' е добитник и на наградата за најдобра наративна одлика на филмскиот фестивал „Трибека“ во 2011 година, за најдобра кинематографија на меѓународниот филмски фестивал „Трансилванија“, и добил специјална препорака на Берлинскиот филмски фестивал. На доделувањето на наградите Гулдбаге во 2012 година, Аскан и Јозефин Адолфсон ја освоиле наградата за најдобро сценарио за филмот, додека филмот ги освоил и категориите за најдобар филм и најдобар звук.
Во 2011 година, Аскан била наградена со новосоздадената стипендија за долгометражен филм на Стокхолмскиот фестивал од 5,000,000 шведски круни (околу €550,000, £480,000 или $770,000) за нејзиниот нов проект „''Det vita folket“ (Белите Луѓе) -'' научно фантастична приказна за логори во кои што владата ги сместува странците кои чекаат депортација. Аскан ги одбила парите бидејќи не чувствувала дека нејзиниот проект спаѓа во правилата на наградата. Аскан го опишала ''Белите луѓе'' како вселенски еп инспириран од филмот „''Сјаење“''. Филмот имал премиера во 2015 година.
На доделувањето на Гулдбаген наградите во 2016 година, Аскан била снимена во публиката како и „дава среден прст“ и вели „Еби се“ на шведската кинематограферка Госта Реиланд. Ова се случило откако Реиланд ја добила наградата за најдобра кинематографија и била на пат да се искачи на сцената за да ја добие наградата. Во истата категорија била номинирана и Линда Васберг, која го снимила ''Белите луѓе'', а Аскан ја нарекла својата реакција „спонтана“.
3 Филмографија
*''Мина низ мислите (2003)''*''Еби го силувачот! (2004)''*''Во транзит (2006)''*''Збогум сина птицо (2007)''*''Теа и леопардот (2009)''*''Мајмунки (2011)''*''Белите луѓе (2015)''
Марија Куле

Хулда Марија Шарлот Куле (родена на 26 април 1960 година во општина Свалов) е шведска глумица. Ќерка на Јарл Куле и Луис Хермелин, претходно била мажена за Ларс-Ерик Беренет.
Куле студирала на ''Театерогсколан'' и Малме 1985–88 и после тоа има работено и работи во Малме, Стокхолм и Градскиот театар во Хелсингборг. Во 2005 година доби ''Гулдбаге'' за улогата Ана во филмот „''Четири нијанси на Кафено“'' во 2004 година. Во 2011 година таа го доби културпот на Хелсингборг Дагбладс.
1 Филмографија
1.1 Филм
*''Стапицата'' (1989)
*''Вдовицата со тетовирање'' (1998)
*''Краен рок'' (2001)
*''Ким Новак никогаш не се капел во Галилејското Море'' (2005)
*''Сè за мојата грмушка'' (2007)
*''Вечни моменти'' (2008)
*''Тед - заради љеубов'' (2018)
1.2 Телевизија
*''Валандер'' (2006)
*''Гинекологот во Аским'' (2007–2011)
*''Крадец на библиотеки'' (2011)
*''Злосторства на страста'' (2013)
*''Војна на Мис Фриман'' (2013–17)
*''Мостот''(2015–18)
2 Наводи
Чатарина Ларсон

Ингрид Чатарина Ларсон е шведска глумица родена на 2 април 1947 година во Стокхолм.
Првото појавување на Ларсон било со нејзиниот татко, во „''Лисебергштетерн“'' во 1964 година, во ''естрадното'' шоу „''Тато во воздухот''“. Студирала на драмското училиште во Малме од 1967-1970 година, а подоцна работела во стадиумот ''Стокхолмс'' од 1970-1976 година, а подоцна и во театарот во Сканин. Таа има работено како наставник во театарско училиште во Стокхолм. Во 1979 година, таа била наградена со стипендија за ''театарско друштво Даниел Енгдал''. Таа е ќерка на глумецот и уметник Егон Ларсон и пејачот Гун Ларсон.
1 Избрана филмографија
*''Момче и девојче'' (1975)
*''Сериозната игра'' (1997)
*''Хитлер и ние на Клампарегатан''(1997)
*''Чекајќи го Тенорот'' (1998)
*''Микаел'' (ТВ серија, 1998)
*''Излез'' (1999)
*''Пред мраз'' (2005)
*''Карамбола'' (2005)
*''Комисија'' (ТВ серија, 2005 година)
*''Кокпит'' (2012)
*''Човек наречен Ове'' (2015)
Венигзен

Венигзен (службено познат како: Венигзен (Дајстер); |Wennigsen или ''Wennigsen (Deister)'') — општина во округот Хановер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа во близина на ридскиот масив Дајстер, околу 15 километри југозападно од покраинскиот главен град Хановер.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината Венигзен (Дајстер) се наоѓа на ридскиот масив Дајстер. Сместена е на околу 15 километри југозападно од покраинскиот главен град Хановер и припаѓа на историската област Каленбершки крај, која се наоѓа помеѓу Дајстер и реката Лајне. Највисока точка на подрачјето на општината, но и на целиот регион Хановер, е на 405 метри на Брен. Најниската точка изнесува 69 метри, на вливот на потоците Венигзер Милбах и Бреденбекер Бах во местото Ефешторф.
1.2 Соседни општини
Венигзен се граничи со следниве градови (од север надесно): Герден, Роненберг, Шпринге и Барзингхаузен.
1.3 Градски единици
Од општинската реформа во 1972 година, општината Венигзен се состои од следниве осум единици:
* Аргесторф (321 жител)
* Бреденбек со Штајнкруг (3.401 жител)
* Дегерзен (2.128 жители)
* Ефешторф (322 жители)
* Холтензен (1.299 жители)
* Зорзум (590 жители)
* Венигзен со Валдкатер (5.899 жители)
* Венигзер Марк (1.204 жители)
2 Историја
Датумот на основање на Венигзен е непознат. Можно е да е населен помеѓу и век. Првиот документ каде се споменува градот е списа од бискупот Хартберт од Хилдесхајм. Во тоа време постоела населба на Бернхард, кмет на Попенбург, во Венигзен. На неговиот грб имал три рози секоја со по пет ливчиња. Денес, Венигзен има една од нив на својот грб.
Во текот на Триесетгодишната војна, Венигзен бил скоро целосно уништен.
Војводата Георг Вилхелм од Хановер го поделил округот Каленберг и основал нов Амт Каленберг, чиј суд се наоѓал во Венигзен. Судот и денес постои.
3 Познати луѓе
* Адолф Фрајхер Книге (1752-1796) — писател
* Хајнц Ерхарт (1909-1979) — комедијант, музичар и глумец
* Гезине Мајснер (р. 1952) — политичар
* Ханс-Георг Венцел (1949-1999) — геодет, геофизичар и универзитетски професор
* Кристоф Мајнеке (р. 1979) — градоначалник
4 Галерија
Карина Лидбом

Солбрит Карина Лидбом (родена на 9 февруари 1957 година во Естерсунд) е шведска глумица и комичарка.
1 Филмографија
* 1988 година - ''С.О.С. - Патување со едриличарско друштво''* 1989 година - ''Тоа беше тогаш...'' (телевизиска серија)
* 1991 година - ''Суновиот Божиќ'' (телевизиска серија)
* 1993 година - ''Суновото Лето''* 1995 година - ''Болен'' (телевизиска серија)
* 1995 година - ''Безлични убијци''''Валандер (филмски серијал)''* 1995 година - ''Кучињата во Рига''* 1997 година - ''Вистина или предизвик''* 1998 година - ''Бродската компанија'' (телевизиска серија)
Културно наследство на Македонија во Општина Кратово

Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Кратово според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
+, Број, Општина, Населено место, Објект, Фотографија
1, Општина Кратово, Коњух, Црква „Св. Ѓорѓи“
2, Општина Кратово, Кратово, Симиќева кула
3, Општина Кратово, Кратово, Саат-кула
4, Општина Кратово, Кратово, Хаџи-Костова кула
5, Општина Кратово, Кратово, Крстева кула
6, Општина Кратово, Кратово, Еминбегова кула
7, Општина Кратово, Кратово, Златкова кула
8, Општина Кратово, Кратово, Куќа на ул. „Коце Харалампиев“ бр. 1, ул. „Јосиф Даскалов“ бр. 58
9, Општина Кратово, Кратово, Куќа на ул. „Христијан Тодоровски – Карпош“ бр. 1
10, Општина Кратово, Кратово, Куќа на ул. „Јосиф Даскалов“ бр. 56
11, Општина Кратово, Кратово, Куќа на ул. „Јосиф Даскалов“ бр. 80
12, Општина Кратово, Кратово, Куќа на ул. „Јосиф Даскалов“ бр. 61
13, Општина Кратово, Кратово, Куќа на ул. „Јосиф Даскалов“ бр. 59
14, Општина Кратово, Кратово, Куќа на ул. „Јосиф Даскалов“ бр. 66
15, Општина Кратово, Кратово, Куќа на ул. „Планинска“ бр. 17
16, Општина Кратово, Кратово, Куќа на ул. „Глигор Пазавански“ бр. 17
17, Општина Кратово, Кратово, Куќа на ул. „Глигор Пазавански“ бр. 22
18, Општина Кратово, Кратово, Куќа на ул. „Гоце Делчев“ (или „Ѓуро Салај“) бр. 4
19, Општина Кратово, Кратово, Куќа на ул. „Цветко Танев“
20, Општина Кратово, Кратово, Гровчански мост
21, Општина Кратово, Кратово, Чаршиски мост
22, Општина Кратово, Кратово, Јокширски мост
23, Општина Кратово, Кратово, Радин мост
24, Општина Кратово, Кратово, Горен мост
25, Општина Кратово, Кратово, Аргулички мост
26, Општина Кратово, Кратово, Ајдучка чаршија
27, Општина Кратово, Кратово, Стар ан
28, Општина Кратово, Кратово, Црква „Св. Јован Крстител“
29, Општина Кратово, Кратово, Соколова куќа
30, Општина Кратово, Шлегово, Камени споменици околу гробјанската црква „Свети Никола“
31, Општина Кратово, Шопско Рударе, Црква „Св. Никола“
Јесика Лиедберг

Јесика Мартина Лиедберг (родена на 7 октомври 1969 година во Линдоме, Гетеборг, Шведска) е шведска глумица. Таа е во врска со Густаф Хамарстен. Студирала на ''Шведската национална академија за мимика и глума'' 1989 &ndash; 92 година.
1 Избрана филмографија
* 1992 година - ''Се гледаме во Краков''* 1996 година - ''Се појавува кралот на реката''* 1998 година - ''Чекајќи го тенорот''* 2000 година - ''Заедно''* 2000–2002 година - ''Бродската компанија'' (ТВ)
* 2004 година - ''Конечно''* 2009 година - ''Фотографот на свадбата''* 2012 година - ''Канцеларијата'' (ТВ)
* 2018 година - ''Сива зона'' (ТВ)
2 Користена литература
Бабен Ларсон

Бабро Карин Виола Вестерлунд Ларсон (родена 29 октомври 1956 година), попозната како Бабен, е шведска глумица и комичарка.
1 Живот и кариера
Бабен е родена во Далхем на Готланд и е препознаена по изразениот дијалект. Сега живее во Солна со нејзината ќерка. Таа учека на ''Националната академија за драматична уметност'' во Стокхолм во 1977–1980 година. Таа е активна во ''SUCK (Stand Up Comedy Club)'' од 1988 година и комичарската група ''REA (Roligt Elakt Aktuellt)''. Исто така се појавила во ТВ-шоуто „''Парламент“'' и имала свое ток-шоу „''Бабен и соработката“'' во 2007 година. Таа настапила како стенд ап комедијант во Велика Британија 1996 година и исто така имала неколку настапи на британската телевизија.
Во 2006 година, таа била избрана за најпопуларна жена комичарка во Шведска во популарната ТВ-програма „''Фолкпенпен“''.
Во 1992 година, шведскиот астроном Клас-Ингвар Лагерквист го именуваше еден од астероидите во појасот на астероиди, 10795 Бабен по неа.
2 Избрана филмографија
Филмови и ТВ серии.* 1980 година - ''Детски остров''* 1984 година - ''Никој не може да биде побезбеден…'' (ТВ серија)
* 1989 година - ''Петар и Петра''* 1994 година - ''Истекувањето''* 1994 година - ''13-годишнина''* 1996 година - ''Принцот од сонот - филмот за Ем''* 1996 година - ''Полицијата и пироманијакот'' (ТВ серија)
* 1997 година - ''Ноќен автобус 807''* 1998 година - ''Литивм''* 1999 година - ''Шердил''* 2007 година - ''Насмеани златни очи'' (ТВ серија)
* 2010 година - ''Уште четири години''* 2013 година - ''Валандер - го нема''* 2014 година - ''Детективска агенција на ЛасеМаја - Сенки над Валеби''
Ева Бјерлинг

Ева Хелена Бјерлинг (родена на 3 мај 1961 година) -— шведска политичарка и член на Умерената партија. Таа служела како министер за трговија од 2007 до 2014 година и како министер за нордиска соработка од 2010 до 2014 година во шведската влада. Таа била член на шведскиот Риксдаг за округот Стокхолм од 2002 до 2014 година.
На 16 октомври 2014 година, таа поднела оставка од Риксдагот и објавила дека ќе се повлече од политиката.
Софија Ледарп

Софија Маријана Ледарп (родена на 8 април 1974 година) е шведска глумица. Родена во предградието на Стокхолм Хагерстен, студирала на Театарската академија Луле 1996 &ndash; 2000 година. Во јануари 2008 година, таа ги доби наградите ''Гулдсолен'' и ''Гулдбаге'' за улогата Лена во филмот „''Оној што го сакаш“'' од 2007 година. На меѓународно ниво е позната по улогата на Малин Ериксон во филмовите „''Милениум''“.
1 Избрана филмографија
* 2004 година - ''За тајната на Стиг Петре'' (ТВ)
* 2005 година - ''Медицинскиот човек'' (ТВ)
* 2006 година - ''Двонеделник''* 2008 година - ''Танцот на вештерките'' (ТВ)
* 2008 година - ''Невино осуден'' (ТВ)
* 2008 година - ''Во секој случај, имавме среќа со времето - повторно''* 2009 година - ''Девојчето со змеј тетоважа''* 2009 година - ''Три божји девојки''* 2009 година - ''Девојчето кое се играше со оган''* 2009 година - ''Девојчето што го шутна осилото''* 2011 година - ''Недостасува''* 2012 година - ''Хинсехаксан'' (ТВ)
* 2012 година - ''Кокпит''* 2013 година - ''Војна на госпоѓицата Фриман'' (ТВ)
* 2014 година - ''Сини очи'' (ТВ)
* 2015 година - ''Среќни честитки од Мисангертраск''* 2015 година - ''Војната на госпоѓица Фриман'' (ТВ)
2 Користена литература
Софија Берјесон

Софија Берјесон (родена на 28 април 1964 година) е шведски професор на одделот за управување со технологија на Технолошкиот универзитет Чалмерс во Гетеборг Шведска. Нејзиното академско истражувачко поле опфаќа прашања за тоа како големи, зрели организации се менуваат и развиваат со фокус на управувањето со работата на иновациите. Таа работи на примена на иновациите како организациска трансформација и особено во контекст на иновациите во деловниот модел. Таа применува квалитативни методи, честопати соработнички методи на истражување соработувајќи со индустриски партнери со намера да создаде знаење што може да се реализира.
Франциска Лиебинг

Франциска Лиебинг (6 февруари 1899 - 3 јануари 1993) позната и како Франциска Либиг — родена швеѓанка која играла во германски филмови, а подоцна и во САД.
1 Животопис
Либилинг е родена во Ерснас, Шведска, иако многу извори наведуваат дека е родена во Минхен, каде го поминала работниот век. Била активна на екранот помеѓу 1953 и 1979 година, работела на ТВ серии и работела за ТВ филмови, иако нејзина најзначајната улога била како бабата Јозефина (баба на Чарли Бакет) во филмот ''Вили Вонка и фабриката за чоколади'' од 1971 година. Нејзината последна улога на екранот во „''Дер Руп“'' во 1979 година.
Таа била мажена за Инез Либинг и немала деца. Почина на 3 јануари 1993 година, од природна смрт, на 93-годишна возраст, во старечки дом во Минхен.
2 Избрана филмографија
Година, Наслов, Улога, Белешки
1954 година, ''Љубовни затвореници''
1956 година, ''Јас те барам тебе'', Фрау Форстер
1958 година, ...''и ништо друго освен вистината'', Некредитирана
1959 година, ''Луѓе во мрежата'', Фрау Либерман
1971 година, ''Вили Вонка и фабриката за чоколади'', Баба Јозефина, Некредитирана
1973 година, ''Замокот Хубертус''
Карин Асма

Карин Асма (17 март 1926 година, Перну, Естонија - 29 јануари 2012 година, Гетеборг, Шведска) била естонско-шведска историчарка на уметност.
Нејзиниот татко бил архитект, а нејзината мајка учителка по уметност. Во 1944 година дипломирала на Вишото женско училиште во Перну. Истата година побегнала во Шведска каде продолжила да студира во Друштвото за занаети и дизајн (сега ХДК) во Гетеборг 1946-1948. Асма подоцна студирала класична археологија, етнографија и историја на уметност и на Универзитетот во Гетеборг и на Универзитетот во Стокхолм . Во 1960 година, таа се стекнала со диплома - лиценца за ''философи'' во историјата на уметноста на Универзитетот во Гетеборг, со лиценцирана теза за внатрешна декорација на цркви во западна Шведска во 1600-тите и 1700-тите години.
Во периодот 1964-1966 Асма работела како кустос во Историскиот музеј во Гетеборг. Како музејски едукатор во Музејот на уметност во Гетеборг работела во периодот 1966-1976 година, предавала историја на уметност на Универзитетот во Гетеборг во периодот 1976-1990 и била кустос во Музејот Рихска во периодот 1976-1991.
1 Наводи
Грета Арвидсон

Грета Арвидсон (5 јули 1906 - 31 јануари 1998) била шведски археолог. Заедно со други дела, таа е позната по нејзиното изучување на гробовите Валсгорде, објавена од 40-тите до 70-тите години на минатиот век.
1 Ран живот и образование
Грета Арвидсон е родена на 5 јули 1906 година во Упсала, Шведска. Нејзиниот пра-дедо, Адолф Ивар Арвидсон, бил историчар и интелектуалец, нејзиниот дедо, Торстен Адолф Арвидсон, бил картограф и поморски офицер, а нејзиниот татко, Ивар Арвидсон, бил зоолог. Двајцата родители на Грета работеле во нордискиот музеј. Нејзината мајка, Ана Арвидсон (родена Јакобсон), работела на конзервација на оралната народна традиција и за време на нејзините патувања низ земјата собрала многу предмети за колекциите на музејот.
2 Кариера
Арвидсон станала првата жена професор во Шведска по скандинавска и компаративна археологија во 1956 година, кога ја презела функцијата на Универзитетот во Стокхолм. Од 1958 до 1961 година служела и како декан на Факултетот за хуманистички науки и како член на одборот на колеџот. Во таа улога предавала сè до 1973 година, кога станала емеритус професор.
Гудрун Дал

Гудрун Дал (родена на 3 април 1948 година во Енкедед, Шведска ) е шведски социјален антрополог. Таа пораснала во Стокхолм и Гетеборг. Од 1989 година е професор на Универзитетот во Стокхолм, и моментално е професор по емерита. Нејзините тековни истражувачки интереси лежат во „усните аргументи во работата на животната средина“.
1 Наводи
Хилдегард Бјорк

Тора Марија Фредрика Хилдегард Бјорк (1 мај 1847 - 7 април 1920) — првата Швеѓанка која се стекнала со академска диплома. Денес се смета за женска академска пионерка во Шведска. Бјерк добила можност да се запише и да дипломира и од Лунд и од Упсала. Таа исто така имала интерес за литература и работела против проституцијата.
1 Животопис
Хилдегард Бјорк е родена на 1 мај 1847 година во Бро, Вермланд. Таа била ќерка на геодетот Карл Емануел Бјорк и неговата сопруга Ана Шарлот Роман. Ана починала кога Хилдегард имала само четири години, а нејзиниот татко починал во 1869 година кога таа имала 22 години. Годината по смртта на нејзиниот татко се отворила можност Швеѓанките да имаат пристап до студентски испит, а Хилдегард Бјорк била една од првите што ја искористиле можноста. Дипломирала на училиштето Елементар Нија во Стокхолм во јуни 1872 година, а следната година се запишала во Универзитетот во Упсала дипломирајќи медицинска филозофија во 1873 година и медицина во 1879 година. Во пролетта 1880 година, Бјерк била примен на Лундскиот универзитет . Но, откако страдала од сипаници и дополнителни проблеми со слухот, таа ги прекинала студиите и никогаш не стана лиценциран лекар.
Бјорк станала неформален помошник лекар на професорот по анатомија Карл Фредрик Науман, и нејзиниот получичко кој бил лекар по медицина и живеел во Стокхолм. Откако и двајцата починале од старост, Бјорк работела како приватен негувател на голем број поединци во Франција и Англија. Една од нив, Јулија Евелоф, станала блиска пријателка и тие живееле заедно во Лозана во истото живеалиште сè до смртта на Бјорк на 7 април 1920 година.
Лиса Линдген

Елисабет „Лиса“ Линдгрен (родена на 3 јуни 1968 година во Расунда, Солна, округот Стокхолм) е шведска глумица.
1 Филмографија
*''Заедно'' (2000)
*''Неговиот и нејзиниот'' (2001)
*''Класа забава'' (2002)
*''Срамен брак'' (2002)
*''Милениумци'' (ТВ серија) (2002)
*''Лејонтјарен'' (2003)
*''Отчукување на срцето'' (2004)
*''Популарна музика од Витула'' (2004)
*''Произведено во Југославија'' (2005)
*''Перси, Бафало Бил и јас'' (2005)
Ан дер Шмике

Ан дер Шмике (буквално: На Шмике; |An der Schmücke) — мал град во округот Кифхојзер, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Бил именуван по ридскиот масив Шмике.
1 Географија
1.1 Соседни општини
Ан дер Шмике се граничи од север надесно со следниве градови и општини: Бад Франкенхаузен, Артерн, Рајнсдорф, Гехофен, Рослебен-Вие, Оберхелдрунген, Келеда, Земерда, Ецлебен, Бихел, Ритген и Кинделбрик.
1.2 Градски единици
Градот се состои од местата Браунсрода, Бретлебен, Горслебен, Хаутерода, Хелдрунген, Хемлебен, Лундерсхаузен, Олдислебен (со населбата „Херман Гинтерот“) и Заксенбург.
2 Историја
Градот бил создаден на 1 јануари 2019 година со спојување на поранешните општини Бретелебен, Горслебен, Хаутерода, Хелдрунген, Хемлебен и Олдислебен. Помеѓу 1993 и 2019 година, овие општини биле дел од поранешната истоимена општинска заедница, која дополнително ги вклучувала општините Ецлебен и Оберхелдрунген. Седиштето на градот и на поранешната општинска заедница е во Хелдрунген.
3 Политика
3.1 Градски совет
Градскиот совет на Ан дер Шмике бил избран на општинските избори на 26 мај 2019 година, што довело до следнава распределба:
Партија / Листа, %, Места
CDU, 26,2, 5
Граѓанско друштво Шмике, 25,9, 5
SPD, 15,6, 3
LINKE, 14,8, 3
Граѓани за Хелдрунген, 9,4, 2
Бретлебенски избирачи, 8,2, 2
3.2 Градоначалник
На општинските избори на 26 мај 2019 година бил избран Холгер Хеслер (независен).
Ана Кристенсен

Ана Кристенсен (1936-2001) — професор по приватно право на Правниот факултет на Лундскиот универзитет, Шведска и колумнист во шведскиот весник ''Дагенс Нихетер''. Академски, Кристенсен е многу добро позната по нејзините книги ''Студии''''во Законот за продажба на стоки''''(Studier i Köprätt),''''дисквалификација од бенефициите за невработеност''''(Avstängning från arbetslöshetsförsäkring)'' и ''Станбени Право во издавана куќа''''(Hemrätt i hyreshus),'' како и за развој на теоријата на правото како нормативни обрасци во нормативно поле. Во 1975 година, Кристенсен станала првата жена професор по правни науки во Шведска.
Маргот Бенгтсон

Маргот Бенгтсон (родена 1943 година) е шведски психолог и психолог на Лундскиот универзитет. Таа е позната по своите истражувања во развојната, социјалната, феминистичката и критичката психологија, особено со истражувањето за пол, моќ, идентитет и социјална класа.
Бенгтсон докторирала психологија на Лундскиот универзитет во 1983 година и добила академски чин по применета психологија на Лундскиот универзитет во 1986 година. Нејзината рана работа „се фокусирала на тоа како потребите на општеството, жените да влезат во работната сила се разликуваат со трендовите во психолошките истражувања за разликите во половите“. Нејзината подоцнежна работа „ги следела интеракциите помеѓу поголемите политички промени и промените во родовиот идентитет на шведските млади“.
Ребека Лилјеберг

Ребека Менструле Лилјеберг (родена на 13 мај 1981 година) е поранешна шведска глумица која глумеше во шведскиот филм „''Покажи ми љубов“'' (''Fucking Åmål'') (1998).
1 Ран живот и кариера
Ребека е родена во градот Торинге, Шведска, од 18-годишна швеѓанка - Кристина и 24-годишен татко Финец, Јирки. Нејзините родители се развеле кога таа имала една година. На 9-годишна возраст, Лилјеберг ја започнала својата глумечка кариера кога освоила улога во серијата „''Суневиот Божиќ“''. Помеѓу 1993 и 1997 година, таа се вклучила во аматерски театар, кој го продолжила сè додека не се појавила во улогата на филмот „''Близок контакт“'' подоцна во 1997 година. Следната година, таа го постигнала својот чекор напред во филмот на Лукас Модисон, „''Покажи ми љубов“'' (''Fucking Åmål'') во 1998 година. Таа се откажала од средното училиште за да го сними филмот, кој на крајот и ја донел наградата ''Гулдбаге'' во 1999 година за најдобра глумица, заедно со Александра Далстрем.
По нејзините улоги во ''„Покажи ми љубов“'' и „''Шердил“,'' Лилјеберг започнала образование за возрасни, со цел да дипломира од средно училиште. Додека студирала, таа исто така глумела во релативно успешната арт-куќа филм „''Бакнежот на мечката“,'' кој бил нејзин прв и единствен филм на англиски јазик и бил карактерот и бил синхронизиран во шведската верзија на филмот ''Т-Рекс: Назад кон Кредата“''. Во 2002 година, таа го завршила курсот за образование на возрасни и продолжила да студира медицина на ''Каролинска институт'' во Стокхолм, еден од најголемите медицински универзитети во Европа.
2 Личен живот
Лилјеберг престанала да глуми по нејзиниот филм „''Бакнежот на мечката“'' (2002 година) и сега работи како педијатар. Таа живее во Стокхолм.
3 Филмографија
* (1991) ''Суневиот Божиќ'' (ТВ серија)
* (1997) ''Близок Контакт'' (краток филм)
* (1998) ''Синиот цвет на копнежот'' (ТВ серија)
* (1998) ''Покажи ми љубов''* (1998) ''Литивм'' (само асистент за производство)
* (1999) ''Каде завршува виножитото''* (1999) ''Шердил''* (1999-2000) ''Ева и Адам'' (ТВ серија)
* (2000) ''Доктор по архипелаг'' (ТВ серија)
* (2000) ''Феделседаген''* (2002) ''Бакнежот на мечката''
Инга Ландгре

Инга Линеја Ландгре (|Inga Linnéa Landgré, – ) — шведска глумица која работела во театар, на телевизија и во филмови од 40-тите години на минатиот век.
1 Ран живот и кариера
Инга Ландгре е родена во Стокхолм на 6 август 1927 година. Нејзиниот татко бил неуспешен музичар, чиј алкохолизам го нарушил бракот на нејзините родители. Нејзината мајка била келнерка. Тие се развеле на почетокот на 1930-тите, кога таа имала само пет години. Таа била единствено дете. Своето театарско образование го стекнала во ''Кале Флајгар Театерскола'' и дебитирала со глумата во 1944 година во театарот ''Бланш'' како ''Ања'' во ''„Вишновата градина“''.
Таа започнала да се појавува во филмови и околу ова време, почнувајќи со филмот „ ''Ред“'' од 1943 година. Во 1946 година, таа играла во првиот филм на Ингмар Бергман, „''Криза„''.
2 Личен живот
Ландгре била во брак со шведскиот глумец Нилс Поп меѓу 1949-1959 година. Парот имал две деца заедно, од кои едното стана и глумица. Во 60-тите години на минатиот век таа дејствувала како курир за нејзиниот пријател Андреас Папандреу, кој подоцна станал премиер на Грција, со доставување микрофилм во Грција.
3 Награди и почести
Таа ја освои почесната награда ''Гулдбаге'' во 2011 година, но ја доби во јануари 2012 година.
4 Избрана филмографија
Година, Наслов, Улога
1946, ''Криза'', Нели
''Пари - трагикомична сага'', Марија Бергдал
''Сонцето го следи дождот'', Барбро
''Додека вратата беше заклучена'', Биргит Стрем
1948, ''Ева'', Фрида
1950, ''Додека градот спие'', Ирис Линдстром
1951, ''Царински службеник Бом'', Фрида
1955, ''Соништа'', Госпоѓица. Лобелиус
1956, ''Никогаш не е доцна''
1957, ''Седмиот печат'', Карин
1958, ''Раб на животот'', Грета Елиус
1967, ''Хуго и Жозефина'', Мајката на Josephозефина
1968, ''Коридорот'', Мајката
1977, ''Рајско место'', Сага
1997, ''Во присуство на кловн'' (ТВ филм), Алма Берглунд
2003, ''Повратен билет'', Грета
2011, ''Девојката со тетоважа змеј'', Изабела
2015, ''Светиот неред'', Пиштол-Брит
Мари Лилједал

Мари Лилједал (родена на 15 февруари 1950 година) — шведска глумица која имала краткотрајна филмска кариера кон крајот на 1960-тите и раните 1970-ти, во филмовите на Јозеф В. Сарно и Хесус Франко.
1 Животопис
Родена во Стокхолм, Шведска, Лилједал станала сценска глумица на десетгодишна возраст, а член на Кралската шведска опера на дванаесет години. Пронајдена е дека танцува со балетска компанија во Стокхолм од страна на режисерот Јозеф В. Сарно. На седумнаесет години, таа ја започнала својата филмска кариера со главната улога во „ ''Инга“ од'' Сарно (1968), што ја претворило во меѓународен секс симбол. Другите нејзини филмски улоги биле Евгенија во „''Евгенија… Приказната за нејзиното патување во перверзија“'' (1970) и Сибил Ване во „''Доријан Греј“'' (1970). Во 1971 година, таа се појави во продолжението на „''Инга“'' („''Заведувањето на Инга“''), нејзината последна голема улога. Таа се изморила од филмската индустрија и се повлекла од глумата на дваесет и една година.
Лилједал се појавила во две изданија од списанието ''Плејбој'': „Девојките на Скандинавија“ (јуни 1968 година) и „Фликер Фличка“ (март 1969 година). Децении подоцна, таа изјавила во ДВД интервјуа дека жали што ги снимила сексуалните филмови кога била мала.
2 Филмографија
*''Најтопол месец е август'' (1966)
*''Инга'' (1968)
*''Кревет со три агли'' (1969)
*''Бајки од Грим за возрасни'' (1969)
*''Ева - исфрлената'' (1969)
*''Евгенија… Приказната за нејзиното патување во перверзија'' (1970)
*''Доријан Греј'' (1970)
*''Ан и Ева (1970)''*''Заведувањето на Инга'' (1971)
Хелен Данетун

Хелен Данетун (родена 1957 година) е шведска професорка по физика и ректор на Универзитетот Линкепинг.
Во 1980 година, Хелен Данетун се стекнала со титулата магистер на науки во применета физика и електротехника на Универзитетот Линкепинг, Шведска, а во 1987 година со докторска диплома по применета физика. Во 1996 година станала вонреден професор, а во 1994 година виш предавач . Во 2002 година била назначена за професор по физика на Универзитетот Линкепинг.
Била раководител на Катедрата за физика, хемија и биологија (IFM) 2000 -2003 година и декан на Институтот за технологија 2004–2011 година. Во јуни 2011 година била назначена за ректор на Универзитетот Линчопинг, функција што ја задржа до 30 јуни 2020 година.
Хелен Данетун служи како водечки технички советник во шведското Министерство за образование и била член на управниот одбор на Шведската фондација за стратешки истражувања 2010-2011 и на шведската технолошка делегација (Teknikdelegationen) 2008–2010 година.
Сара Даниус

Сара Марија Даниус (5 април 1962 - 12 октомври 2019) — шведски книжевен критичар и филозоф, книжевен научник и естетичар. Даниус била професор по естетика на Универзитетот во Содертерн, доцент по литература на Универзитетот во Упсала и професор по книжевна наука на Универзитетот во Стокхолм.
Даниус била член на Шведската академија и прва жена постојан секретар. Таа била една од централните фигури во полемиките во 2018 година што резултираше со откажување на Нобеловата награда за литература таа година и следственото преструктуирање на академијата.
Сузана Окесон

Сузана Окесон (родена на година) — шведска експертка за животинска миграција. Таа е професор по зоологија на Лундскиот универзитет.
Таа била член на тимот кој предложил дека лентите на зебрите ги одвраќаат инсектите како штрклите.
1 Живот
Окесон е родена во Естхамар во 1964 година. Таа е професор по зоологија на Лундскиот универзитет, каде е и директорка на Центарот за истражување на движењето на животните.
Во 2009 година таа ја поделила Наградата Август со фотографот Брутус Естинг за преселбата на птиците. Ова било првпат наградата да се додели за нефикционална книга за природонаучна тема.
Таа има ко-напишано истражување кое предлага дека лентите од зебрите имаат улога да ги одвратат коњските мушички бидејќи ги сметаат за непривлечни. Заедно со нејзините колеги, таа ја добила ИгНобеловата награда за физика за ова истражување во 2016 година. Нејзиното истражување за лентите на зебрите се продолжило. Истражувачите веруваат дека разликата во бојата во лентите доведува и до температурна разлика што ги збунува коњските мушички. Овие инсекти се потпираат на пронаоѓање на крвните садови кои ги лоцираат врз основа на температурата. Според истражувањето од 2023 година, инсектите дознаваат дека не можат лесно да пронајдат крвни садови на лентестата кожа и наскоро учат да бараат на друго место.
Таа работела на истражување кое покажало дека машките касписки рибарки ги водат своите младенчиња на нивната прва миграција, пренесувајќи културни знаења за миграцијата, дека неколку видови птици значително реагираат на месечевата светлина, и дека обичните мали пиштарки поминуваат месеци во воздух без да следаат.
Таа е член на Кралската шведска академија на науките.
Марика Линдстрем

Марика Линдстрем (родена на 25 ноември 1946 година) е шведска глумица која се појавила во бројни филмови во нејзината родна Шведска, исто така се појавувала во ТВ-емисии како „''Обвинителот на Ема“'' и „''Три љубови“''. Марика Линдструм веќе долго време е дел од ансамблот во Градскиот театар во Стокхолм и е мажена за шведскиот глумец Ингвар Хирдвол. Таа дејствува во „''Нашето време е сега''“ која се емитува на ''Шведската телевизија'' од 2017 година.
1 Наводи
*
Кристина Едстрем

Кристина Едстрем (|Kristina Edström; р. ) — професорка по неорганска хемија на Упсалскиот универзитет, Шведска. Таа исто така служи како раководител на Ангстремовиот центар за напредни батерии (BCABC) и претходно била и продекан за истражување на Факултетот за наука и технологија и претседател на програмата за истражување за енергија.
Гунел Линдблом

Гунел Марта Ингегард Линдблом (роденa на 18 декември 1931 година) е шведска филмска глумица и режисерка. Како глумица таа особено се поврзувала со делото на Ингмар Бергман, иако во 1965 година ја одиграла главната улога во „''Госпоѓица Џули“'' за телевизијата Би-Би-Си. Таа исто така ја одиграла клучната улога во како ''Мумијата, во'' Бергмановата театарска верзија на Стриндберговиот филм - „''Соната на духовите''“, во 1998-2000 година, претстава што и донела многу признанија од критичарите.
Таа се појавила на сцената како мајка на Тинтомара во драмата на Карл Алмквист, „''Круната на кралицата''“, поставена на сцената во ''Драматен'' за 100-годишниот јубилеј на театарот во 2008 година. Во 2009 година, таа ја режирала претставата на Џон Фос „Д''евојката во жолта мантил“'' во ''Ројалниот драмски театар'', во кој игра Стина Екблад и Ирина Линд, која ја имаше својата премиера на 9 октомври.
<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve- >&#x5B; ''потребно е цитирање'' &#x5D;</sup>
Линдблом е мажена со предавачот Стур Хеландер.
1 Избрана филмографија
*''Седмиот печат'' (1957)
*''Диви јагоди'' (1957)
*''Венецијанецот'' (1958)
*''Беснило'' (1958)
*''Девствениот извор'' (1960)
*''Зимска светлина'' (1962)
*''Тишината'' (1963)
*''Заљубени парови'' (1964)
*''Глад'' (1966)
*''Девојките'' (1968)
*''Сцени од брак'' (1973)
*''Рајско место'' (1977)
*''Сали и слободата'' (1981)
*''Девојчето со змеј тетоважа'' (2009)
Ана Дубоис

Ана Дубоис (родена на 20 април 1962 година) е шведска организациона теоретичарка и професор по технолошки менаџмент и економија на Технолошкиот универзитет Чалмерс во Гетеборг и директор на транспортната област во развој Чалмерс. Таа е позната по својата работа со Ларс-Ерик Гаде, каде ги истражувале границите фирмата, и управување со интерфејси на добавувачи.
Ана Линдхолм

Ана Линдхолм (родена на 2 јуни 1965 година во Малме, Шведска) е шведска глумица.
1 Филмографија
* 2006 година - С''мрзнатини''* 2003 година - ''Рамона''* 2001 година - ''Ноќ на духови''* 1999 година - ''Вештерка во семејството''* 1998 година - ''Бек - Чудовиштето''* 1998 година - ''Свети Михаил''* 1996 година - ''Свенсон, Свенсон''* 1995 година - ''Арне Анка - Вечер во Зекеш'' (Театар)
* 1995 година - ''Земи си го животот''* 1994 година - ''Белиот витез''* 1993 година - ''Сонот на Рита''* 1992 година - ''Прва љубов''
Софија Фелцинг

Јохана Софија Николина Фелцинг (родена на 26 јуни 1965 година во Хогсбо, Гетеборг, Шведска) - шведски астроном и професор по астрономија на Лундскиот универзитет од 2011 година. Докторирала на Универзитетот во Упсала во 1996 година, објавувајќи дисертација за хемиската еволуција на Млечниот Пат. Фелтинг била првата жена која се стекнала со титулата доктор по астрономија на Упсала, а десетта во Шведска. Таа била постдокторски истражувач воопсерваторијата Ројал Гринич и Институтот за астрономија, Кембриџ на универзитетот Кембриџ од 1996 до 1998 година. Во 1998 година се преселила во опсерваторијата Лунд.
Ана-Марија Еклунд Ловиндер

Моника Ен-Мари (Ана-Марија) Еклунд Ловиндер (''Амел'') (родена на во ) - шведска експертка за Интернет.
Таа е главна службеничка за Безбедност на Информација во IIS, Интернет фондација во Шведска. Таа исто така служи во одборите на организации поврзани со Интернет, вклучувајќи го Советот на европски национални регистри на домени од највисоко ниво (CENTR) и Шведскиот институт за форензичка информатика.
Еклунд Ловиндер е назначена за Доверлив претставник на заедницата од страна на Интернет корпорацијата за доделени имиња и броеви (ICANN). Таа е една од седумте лица кои го контролираат генерирањето на клучеви DNSSEC за DNS коренската зона.
Во 2013 година, Еклунд Ловиндер беше првата Швеѓанка која беше вклучена во Интернет халата на славните. Интервјуирана во 2014 година, таа рече „Морам да признаам дека го сакам интернетот. Тоа е парче инженерска уметност на кое треба да му се восхитувате. И да бидам во можност да придонесам ова да стане побезбедно место, ме прави да се чувствувам добро“. Заедно со Леиф Јохансон и Питер Лотберг, таа исто така беше дел од фондацијата ТУ-стифтелсен, која управува со Netnod.
Еклунд Ловиндер е доктор на компјутерски науки на Универзитетот во Стокхолм.
Елен Фрис

Елен Фрис (23 септември 1855 година во Радслегард во Трнсфал, Калмар Лан - 31 март 1900 година во Стокхолм ) била шведска феминистка и писателка. Таа станала првата жена доктор на науки во Шведска во 1883 година.
Елза Ешелсон

Елза Олава Кристина Ешелсон (|Elsa Olava Kristina Eschelsson; — ) — првата жена што се стекнала со титулата доктор на законите ''(juris utriusque doctor)'' и првата жена што се здобила со академската позиција доцент на шведски универзитет, но ѝ било ускратено правото да служи како професор поради нејзиниот пол.
Ешелсон била прва жена адвокат во Шведска. И покрај нејзините извонредни успеси на академијата, таа во текот на нејзината кариера постојано наидувалa на отпор затоа што била жена. Академскиот суд се погрижил граѓанското право, кое било една од главните специјалности на Елза, да не биде вклучено во уставниот амандман со кој им се дозволува на жените адвокати да работат и во својство на професорки.
Наследството што Елза го оставила, во износ од повеќе од 3 милиони денешни шведски круни, било наменето за фонд за стипендии за жени студенти по право. Секоја година, во нејзина чест правниот факултет на Универзитетот во Упсала го слави денот на Елза Ешелсон.
Починала во 1911 годин од предозирање со прашок за спиење.
Инга Фишер-Јалмарс

Инга Фишер-Јалмарс (16 јануари 1918, Стокхолм - 17 септември 2008 година, Лидинг) — меѓународно признат шведски физичар, хемичар, фармацевт, хуманист и пионер во квантната хемија. Таа била една од пионерите во примената на квантната механика за решавање проблеми во теоретската хемија. Фишер-Јалмарс исто така служела како претседател на комитет на Меѓународниот совет за наука за слободна циркулација на научници.
Тина Леијонберг

Тина Ела Катарина Леијонберг, (родена на 11 февруари 1962 година) е шведска пејачка, телевизиска водителка и глумица.
1 Ран живот
Лејонборг е родена во Еслов и со семејството се преселила во Лунд на деветгодишна возраст. Таа започнала да танцува балет на четиригодишна возраст и се школувала на ''Балетакадемиен'' во Гетеборг, а потоа студирала музика во Лос Анџелес, САД во 1988 година и го продолжила своето образование во рамките на театарот во Гетеборг.
2 Кариера
Лејонберг работела како глумица и пејачка во градскиот театар ''Стокхолмс'' помеѓу 1991 и 1992 година и повторно во 2002 година. Таа исто така работела како телевизиска водителка во ''Шведска Телевизија'', презентирајќи ја „''Отворено во недела''“ во 1996 година, на местото на Алис Бах. Пред тоа глумеше во драмската серија „''Три круни“'' што се емитуваше на ТВ4, како ликот Пила. Лејонберг гостувала низ целиот свет со пејачот д-р Албан, пеела џез, блуз, рок, и со биг бенд, таа учествувала во бар-шоуа наречени ''Крогшоуер'' со Јане Карлсон, Ласе Бергаген и Венче Михре. Лејонберг исто така била дел од неколку мјузикли како што се ''„Брилијантин“'', „''Евита“'', „Слава“ и „''Сонце, ветер и вода во кинескиот театар''.“ Таа играла и во пародии во Линчопинг и како собарка во претставата „''Содеркикар''“ во Булевартетерн во 2003 година, ја играла Лајза Минели во божиќна претстава во Гранд хотел истата година. Тина Лејонберг учествувала на ''Мелодифестивал'' двапати, прво во 1993 година, а потоа во 1995 година, каде и двапати не беше пласирана. Таа глумела во реклама за ''Vanish''.
Во 2004 година, Лејонберг беше на аудиција за една од улогите во шведската верзија на хит мјузиклот ''Мама Миа'', но сепак ја изгубила улогата од Гунила Бакман.
Во 2010 година, Лејонберг беше избрана од членовите на рок групата Квин да глуми како главна женска улога во шведската адаптација на мјузиклот „''We Will Rock You“'' на Циркус во Стокхолм.
3 Мелодифестивал
*''Поблиску до вас'' (непласирана, 1993)
*''Небото на нашата земја'' (перформанс заедно со Моника Силверстранд, непласирана во Мелодифестивал 1995)
4 Филмографија
* 1993 година - ''Од тука до Ким''* 1994 година - ''Трилер за апчиња''* 1994-1997 - ''Три круни''* 1997 година - ''Домашна стража и заушки''* 1999 година - ''Постелнина за секс''* 2006 година - ''Во слободниот живот на Лева''
Лине Гордон

Лине Гордон — шведска научничка за одржливост, чие трансдисциплинарно истражување комбинира храна, вода и придобивките што луѓето ги добиваат од природата. Гордон е директор на Центарот за отпорност на Стокхолм на Универзитетот Стокхолм, Шведска. Таа е исто така член на одборот на фондацијата EAT и често учествува во јавни дискусии за храната и климата во Шведска.
Гунила Флорби

Ева Гунила Ивон Флорби родена 1943 година во Лунд, округот Сконе, починала 2011 година, била шведски академик. Пораснала во Малме и докторирала на Лундскиот универзитет во 1982 година. Таа била професор по англиска литература, најпрво во Лунд и од 2002 година до нејзиното пензионирање во 2010 година на Универзитетот во Гетеборг. Позната е по студиите за делата на поетот и драматург Џорџ Чепмен.