Фудбалска репрезентација на Австралија

Фудбалската репрезентација на Австралија ја претставува Австралија на меѓународните фудбалски натпреварувања и е под контрола на Фудбалската федерација на Австралија. Таа е членка на Азиската фудбалска конфедерација (АФК) од 1 јануари 2006 година, додека претходно била членка на Фудбалската конфедерација на Океанија (ОФК).
Австралија е, до денес единствената репрезентација, која освоила континетална титула на две различни конфедерации, освојувајќи го Купот на Океанија четири пати помеѓу 1980 и 2004 година, како и АФК Азискиот куп во 2015 година на домашен терен. Исто така, таа е единствената репрезентација во светот што претставувала две различни конфедерации (АФК и ОФК) на светското фудбалско првенство, на кое учествувала во 6 досегашни изданија (првпат во 1974), достигнувајќи како најдобар резултат, до осминафиналето во 2006 и 2022 година. На Купот на конфедерации, репрезентацијата учествувала во 1997, 2001, 2005 и 2017 година, стигајќи до второто место како најдобар резултат во нивното прво учество, во 1997 година, кога во финалето загубиле од .
Играчите и навивачите на австралиската репрезентација го носат прекарот Socceroos, термин кој дошол со спојување на зборовите ''soccer'' (на македонски ''фудбал'') и ''kangaroos'' (на македонски кенгур).
На светската ранг-листа на ФИФА, формирана во август 1993 година, Австралија може да се пофали со 21. место како најдобар пласман во јули 2009 година, додека најлошиот пласман и бил 102. место во ноември 2014 година.
1 Историја
Австралиската репрезентација ги одиграла своите први натпревари на турнејата во Нов Зеланд во 1922 година, при што забележала два порази и едно реми. Во текот на следните 25 години, Австралија, , и имале можност да играат меѓу себе многу пати во пријателски натпревари. Како што се намалувале трошоците за авионски патувања, Австралија можела да ја прошири својата листа на противници, иако нејзината географска изолација ќе продолжи да игра улога уште долго време.
1.1 Први обиди за пласман на Светското првенство
Репрезентацијата успеала да се квалификува за светско првенство за првпат на изданието во 1974. По 32 години неуспешни обиди, тие повторно успеале во 2005 година, квалификувајќи се на првенството преку плејофот против во квалификациите за Светското првенство 2006. Овие потешкотии за Австралија се должеле и на она што било предвидено со прописите на ФИФА, според кои тие требало да одиграат долга серија натпревари за да се обидат да изборат квалификација за Светското првенство.
1.1.1 Непријатни противници
Првиот обид на Австралија да се квалификува за некое Светско првенство датира од 1965 година, во пресрет на мундијалот во Англија 1966. Претходната година, поради одлуката на ФИФА ​​да додели места на репрезентации кои не се европски и не се од Јужна Америка, Австралија требало да игра во плејофот против , но, бидејќи Северна Кореја дотогаш била политички ентитет кој не бил признат од многу нации, вклучително и Англија, натпреварот се играл на неутрален терен во Камбоџа и во тој двомеч Севернокорејците биле доминантни: победиле со 6-1 на 21 ноември 1965 година и 3-1 три дена подоцна.
Последователните квалификации за Светските првенства во 1970, 1978, 1982 и 1986, Австралија играла натпревари против политички изолирани нации (т.е. неврзани земји). Противници, меѓу другите, биле (географски најблиските арапски нации одбиле да играат), (кој не бил официјално признат од Кина), (земја во која штотуку имало револуција), и Нов Зеланд. Во секој случај, победникот на овие „прелиминарни турнири“ секогаш морал потоа да се соочи со една или две посилни репрезентации во плејофот, кои доаѓале од Европа или од Јужна Америка.
Протестите на Австралиската фудбалска федерација и обидите за приклучување кон Азиската конфедерација биле одбиени, но квалификацискиот пат бил поедноставен за првенството во Италија 1990, издание на Светското првенство во кое ОФК имале едно место директно во плејофот.
1.2 Обиди да се квалификуваат на Светско првенство (1994–2005)
Патот на Австралија до САД 1994 бил уште еден пример за тешкиот пат во квалификациите низ кој морала да мине репрезентација од Фудбалската конфедерација на Океанија. За да се пласира на Светското првенство, Австралија морала да помине низ три круга на квалификации, од кои првиот била групата во ОФК квалификациите. Австралија завршила на првото место во групата 1, победувајќи на четири натпревари против и , постигнувајќи 13 гола. Потоа играле против во плејофот на групата Океанија: првиот натпревар се одиграл во Нов Зеланд на 30 мај 1993 година и завршил со резултат 1-0 за Австралија, која го повторила успехот и славела со 3-0 и во реваншот, за да мине понатаму со вкупен резултат 4-0. Откако победила во плејофот со Нов Зеланд, Австралија морала да игра двомеч против , второпласираната репрезентација во третата рунда од КОНКАКАФ зоната на квалификациите. Првиот натпревар бил одигран во Канада на 31 јули 1993 година и завршил со победа на Канада од 2-1, додека во реваншот, одигран во Сиднеј на 15 август, Австралија победила со истиот резултатат, со што го однела натпреварот во продолженија, а таму резултатот не се сменил. Така, се стигнало до пенал-рулетот, во кој повеќе концентрација имале фудбалерите на Австралија победувајќи со резултат 4-1. Со победата во двомечот со Канада, репрезентацијата на Австралија се квалификувала за плејофот против петтопласираната репрезентација од КОНМЕБОЛ зоната, а тоа бил поранешниот Светски шампион . Првиот натпревар, одигран во Сиднеј на 31 октомври 1993 година, завршил 1-1, додека реваншот одигран на 17 ноември, го добила Аргентина со 1-0, која на тој начин успеала да избори пласман на Светското првенство 1994 во САД.
Во ноември 1997 година, по победата во квалификациската група на Океанија, Австралија се соочила со во два натпревари, од кои победникот ќе заработи место на завршницата од Светското првенство 1998 во Франција. Австралија, предводена од познатиот англиски тренер Тери Венејблс, повела со 1-0 во првиот натпревар игран во Техеран, меѓутоа пред крајот на првото полувреме Иран успеал да изедначи на 1-1. Тоа воедно бил и конечен резултат на натпреварот, оставајќи впечаток дека Австралија стекнала предност пред реваншот на домашен терен кој требало да го одреди патникот на Мундиајлот во Франција. Како и да е, во возвратниот натпревар одигран во Мелбурн, Иран успеал да дојде до изедначување на резултатот на 2-2 во последните минути од натпреварот со голот на Ходадад Азизи и со тоа успеале да ја минат рундата, одлучувачка за квалификување на Светското првенство 1998, благодарение на правилото за гол во гости.
И покрај неуспехот, Австралија била во можност да се искупи веќе истата година, играјќи го изданието во 1997 година на Купот на конфедерации како победник на Купот на Океанија 1996: таму го победиле со 3-1 и одиграле нерешено 0-0 против , тогашниот актуелен светски шампион. Откако успеале да ја минат групата како вторпласирани (и покрај поразот со 1-0 од ), во полуфиналето се сретнале со . Натпреварот со јужноамериканците завршил без голови, 0-0 по регуларното време, по што Хари Кјуел бил автор на златниот гол за победа на Австралија. Во финалето против Бразил, репрезентацијата на Австралија претрпела тежок пораз од 6-0, но и покрај тоа тие останале забележани како првиот и досега единствен претставник на ОФК конфедерацијата којшто го освоил второто место на Купот на конфедерации.
Во 2001 година Австралија, и покрај тоа што немала можност да игра со најсилната постава и стандардните репрезентативци, сепак ја освоила квалификациската група на океанската конфедерација со леснотија. Меѓу резултатите за помнење, можеме да се сетиме на еден натпревар добиен со резултат 22-0 против , како и на оној добиен со рекорден резултат од 31-0 против . И покрај недостатокот на двајца основни играчи, Хари Кјуел и Марк Видука, Австралија успеала да победи во баражот на ОФК зоната против . Така, за да се пласираат на Светското првенство 2002, тие пристапиле во последната квалификациска фаза каде се соочиле со последната пречка, репрезентацијата на , петтопласираната во јужноамериканските квалификации. Во првиот натпревар во Мелбурн, Австралија победила со 1-0 со голот на Кевин Мускат од пенал, но тоа не било доволно да се квалификува за Светското првенство бидејќи во реваншот во Монтевидео загубиле со убедливи 3-0.
По ова Светско првенство, ФИФА ​​одлучила, за пласман на завршницата на турнирот, првопласираната репрезентација од квалификациите на Океанија повеќе да немора да игра плејоф со петтиот од јужноамериканската група. Меѓутоа, неколку месеци подоцна, највисокиот фудбалски орган ја отповикал својата одлука и со тоа предизвикале многу контроверзии, меѓудругото исто така и поради притисокот што го извршила јужноамериканската федерација, КОНМЕБОЛ, која што всушност се покажала многу задоволна од тоа.
И покрај разочарувачките резултати постигнати во квалификациите за Светското првенство, Австралија успеала да го покаже својот квалитет, преку пријателските или други натпревари, остварувајќи добри резултати против силните европски и јужноамерикански екипи. На Купот на конфедерации 2001, Австралија го победила со 2-0, а со голот на Клејтон Зејн ја совладала и со 1-0, за потоа само заради поразот со 1-0 од да ја мине групата како втора, и да биде елиминирана во полуфиналето од со 1-0, но ја освоиле бронзата во една симболична одмазда против со победата од 1-0 со голот на Шон Марфи. Австралија, исто така, одиграла нерешено со Франција 1-1 во Мелбурн во ноември 2001 година, додека во 2003 година победила со 3-1 во Лондон во пријателски натпревар против .
Во 2004 година, Австралија за последен пат учествувала на Купот на Океанија и ја освоила својата четврта и последна титула. Во финалето тие го совладале изненадувањето репрезентацијата на , која успеала да ја заврши групата пред Нов Зеланд, со убедливи 5-1 во првиот натпревар во Хонијара, додека во реваншот било 6-0 за ''Сокеросите''.
1.3 Приклучување на Азиската фудбалска конфедерација (АФК)
Купот на Океанија во 2004 година бил последен што го играла Австралија. Многу коментатори и навивачи сметале дека единствен начин да се подобри квалитетот на австралиската селекција е да ја напуштат Фудбалската конфедерација на Океанија. Фудбалот во Австралија се развивал со зголемен акцент на официјалните натпреварувања наместо на пријателските натпревари. Всушност, континенталните првенства и нивните квалификации биле главниот извор на официјални натпревари за националните тимови. Учеството во конфедерација во која учествувале поважни екипи од скромните океански репрезентации служело за да се навикне Австралија да се соочува со противници со поголема техничка длабочина и тоа било фундаментално за растот на репрезентацијата.
Џони Ворен, угледен фудбалски радиодифузер и поранешен капитен на Австралија, ја истакнал желбата на Австралија да се приклучи на азиската фудбалска конфедерација, АФК. Иако претходните обиди да се приклучат на оваа конфедерација отсекогаш биле неуспешни, во март 2005 година, протекла информација од Токио дека ФФА е во тајни преговори со АФК за ова прашање за конечно на 23 март извршниот комитет на АФК да донесе едногласна одлука и да ја покани Австралија да се приклучи на конфедерацијата.
Претседателот на АФК, Мохамед Бин Хамам, ги искажал причините за одлуката со овие зборови:
На 17 април 2005 година, извршниот комитет на ОФК едногласно го поддржал предложениот трансфер на Австралија, кој ФИФА го одобрила на 30 јуни 2005 година, со цел да стане ефективен на 1 јануари 2006 година. Затоа Австралија учествувала во квалификациите за Азискиот куп 2007 година, започнати во февруари 2006 година. Сместена во групата Д од квалификациите за Азискиот куп 2007 заедно со Бахреин, Либан и Кувајт, Австралија го направила своето деби на 22 февруари 2006 година, победувајќи го Бахреин со 3-1, во првиот натпревар официјално како член на Азиската фудбалска конфедерација.
1.4 Куп на конфедерации 2005
Во јуни 2005 година, Австралија учествувала, како шампион на Океанија, на Купот на конфедерации 2005. За Австралијците, во нивниот трет настап во натпреварувањето, турнирот одржан во Германија бил негативен: репрезентацијата собрала три последователни порази, од (4-3), (2-4) и (0-2), завршувајќи го своето патување во групата на последното место во поредокот. Како резултат на ова, на 29 јуни 2005 година, селекторот Франк Фарина и федерацијата меѓусебно ја прекинале соработката поради зголемените критики..
1.5 Светско првенство 2006
На 22 јули 2005 година, ФФА објавила дека новиот селектор на Австралија ќе биде Гус Хидинк, по многуте шпекулации во австралиските медиуми за потенцијални кандидати и по предвремено соопштение од самиот Хидинк, кој ќе ја комбинира улогата на тренер на со онаа на селектор на австралиската репрезентација. Хидинк останал на клупата на ''Сокеросите'' до крајот на Светското првенство 2006.
Хидинк го направил своето деби на 3 септември 2005 година на Стадионот во Сиднеј, каде Австралија ги победила Соломонските Острови со 7-0 во првиот натпревар од баражот за место во меѓузонскиот плејоф против петтопласираниот во КОНМЕБОЛ квалификациите. Австралија, исто така, победила и во реваншот со 1-2 во Хонијара на 6 септември, закажувајќи нова пресметка со во интерконтиненталниот плејоф за едно од последните места на Мундијалот во Германија 2006.
Австралиската репрезентација, тогаш рангирана на 49-тото место на ранг-листата на ФИФА, отпатувала за Уругвај за да игра го одигра плејофот против оваа репрезентација, која завршила на петтото место во КОНМЕБОЛ квалификациите и во тој момент се наоѓала на 18-тото место на ранг-листата на ФИФА. Како и во 2001 година, ниту овој интерконтинентален плејоф со Уругвај не поминал без контроверзии. Стравувајќи од повторување на настаните од Монтевидео од 2001 година, Австралија објавиле дека ќе тренираат во Буенос Аирес, Аргентина и дека ќе патуваат во Монтевидео само за да го одиграат натпреварот. Уругвај побарал првиот натпревар да се одигра еден ден порано, на 11 ноември. Ова барање било одбиено од Австралија. Затоа, Уругвај објавиле дека почетокот е поместен за пет часа, поставувајќи го времето на почеток во 21 часот по локално време на 12 ноември. Во исто време, ова би значело дека Австралија би го загубила директниот лет назад за Сиднеј во пресрет на реваншот, со што Уругвај би имал можност да има уште еден ден повеќе за подготовки за подобро да се подготват за возвратниот натпреварот против Австралија. ФИФА интервенирала за да се реши проблемот, наредувајќи времето на почеток да биде во 18 часот по локално време како еден вид на компромис.
Благодарение на голот на Дарио Родригес, Уругвај го добил првиот натпревар со 1-0 на Естадио Сентенарио во Монтевидео на 12 ноември 2005 година пред 55.000 гледачи. Реваншот се одиграл во Сиднеј на 16 ноември пред публика од 82.698 луѓе на Стадион Австралија. Првите 90 минути од натпреварот завршиле со резултат 1-0 за Австралија благодарение на голот на Марк Брешано во првото полувреме, по што се играле продолженија, со оглед на тоа дека вкупниот резултат од двата натпревари бил нерешен (1-1). Бидејќи резултатот во дополнителните 30 минути останал непроменет, плејофот стигнал до изведување пенали, каде што ''Сокерос'' победиле со резултат 4-2, со што се пласирале на Светското првенство 2006 во Германија. Решавачки биле голманот Марк Шварцер, кој успеал да одбрани два пенали на уругвајците и Џон Алоизи, авторот на решавачкиот гол од белата точка. Победата била дочекана со огромни овации ширум земјата за пласманот на Светското првенство што им недостасуваше цели 32 години.
Австралија, која учествувала на Светското првенство 2006 како претпоследна на рангирањето на ФИФА меѓу учесниците кои избориле квалификација за турнирот, одиграла пријателски натпревари против Хрватска, Грција и Холандија за да се подготви за турнирот. Многу фактори го довеле тимот на врвно ниво: тактиката и големото искуство на тренерот Гус Хидинк, одличната физичка и психичка подготовка.
Во германските граници, ''Сокероосите'' дебитирале на 12 јуни во Кајзерслаутерн против . Со три гола во последните седум минути од натпреварот, два на Тим Кејхил и еден на Џон Алоизи (двајцата влегле како замени од клупата по паузата), австралијците го свртеле во своја корист првиот натпревар на турнирот и победиле со 3-1 против Јапонија, која повела со голот Шунсуке Накамура, остварувајќи ја на тој начин првата историска победа на завршницата на едно Светско првенство. Вториот натпревар, на 18 јуни во Минхен, ја однел Австралија на мегдан против актуелните светски шампиони . И покрај позитивниот резултат 0-0 на полувремето, бразилците успеале да победат со 2-0, постигнувајќи го вториот гол дури во 90-тата минута. Оттука, решавачкиот предизвик за минување во следната рунда бил оној на 22 јуни против во Штутгарт. Ремито 2-2, постигнато на тој начин што Австралија двапати заостанувала зад хрватите (со голови на Крег Мур од пенал и на Хари Кјуел) им овозможило на ''Сокерос'' да ја минат, за прв пат во својата историја, групната фаза, како второпласирани зад Бразил. На 26 јуни, во Кајзерслаутерн, Австралија, без повредениот Кјуел, била елиминирана од , останата со десет играчи по исклучувањето на Марко Матераци, која ја победила Австралија со 1-0 со контроверзно досуден пенал кој во 93-тата минута бил реализиран од Франческо Тоти.
И покрај болната елиминација, резултатот на австралиската репрезентација на Светското првенство во Германија сепак бил многу задоволителен со оглед на тоа што селекцијата го имала само второто учество во натпреварување од ваков тип. Хидинк донел „тотален“ холандски фудбал во Австралија, со брзо темпо, многу движење, висок пресинг и многу други елементи. Сепак, како што се очекувало извесно време, тој ја напуштил клупата по крајот на Светското првенство за да го презеде кормилото на и неговото место го зазел Греам Арнолд, кој останал на функцијата привремено во очекување на назначувањето на новиот селектор.
1.6 Континентални успеси
На 16 август 2006 година, Австралија се квалификувала за Азискиот куп 2007 победувајќи го Кувајт со 2-0. Предводен од Греам Арнолд, националниот тим, во кои биле вклучени и 15 ветерани од Германија 2006, учествувал во групата А на Азискиот куп, заедно со , и . По тешкото реми (1-1) во нивното деби против Оман, изборено благодарение на голот во 92-рата минута на резервистот Тим Кејхил, следел пораз од 3-1 од победникот на тоа издание на купот - Ирак (единствениот австралиски гол во тој натпревар, за привремено израмнување, бил дело на Марк Видука). Во третиот натпревар од групната фаза, Австралија го совладала Тајланд со 4-0, една од земјите домаќини (по два гола на Мајкл Бошамп и Хари Кјуел), со што се пласирала во четвртфиналето, каде што биле елиминирани од Јапонија, со 4-3 на пенали (0-0 по продолженија). Грешките во ударите од единаесет метри на Хари Кјуел и Лукас Нил биле фатални.
На 11 септември 2007 година, на Мелбурн Крикет Граунд, Австралија била поразена со 1-0 во пријателски натпревар од . Тоа бил последниот натпревар на клупата за тренерот Греам Арнолд, кој првично требало да биде заменет со холанѓанецот Дик Адвокат, кој сепак отстапил, и покрај веќе потпишаниот договор со Фудбалската асоцијација на Австралија. За пријателскиот натпревар против на Лофтус Роуд, тој бил заменет од Роб Баан, кој го предводел тимот до победа (1-0).
На 6 декември 2007 година, Фудбалската асоцијација на Австралија го назначила холанѓанецот Пим Вербек за нов селектор на репрезентацијата.
Во февруари 2009 година, започнале АФК квалификациите за Светското првенство 2010. Австралија, сместена во група со , и , наречена од медиумите „група на смртта“, го направила своето деби со победа од 3-0 против Катар на Доклендс во Мелбурн, на првата официјална средба под водството на Вербек. Една недела подоцна, репрезентацијата скокнала на 38. место на ранг-листата на ФИФА. По натпреварот без голови на гости против Кина (Марк Шварцер го одбранил пеналот на противникот во последните минути од натпреварот), на 1 јуни 2009 година тие го победиле Ирак со 1-0 на Стадионот во Бризбејн (гол на Хари Кјуел). Во вториот натпревар против Ирак, одигран во Дубаи, се радувале играчите на репрезентацијата од Блискиот Исток (1-0 за Ирак со голот на Емад Мохамед). На 14 јуни, во Доха, „Сокерос“ го победиле Катар со 3-1 и со тоа се квалификувале на своето трето Светско првенство. Откако ја исполниле целта, тие загубиле со 1-0 на домашен терен од Кина.
Во Мундијалот 2010 во Јужна Африка, репрезентацијата на Австралија се паднала во групата Д заедно со , и . Веќе на почетокот на светското првенство целта бил да се мине групната фаза како во 2006 година, но постигнувањето на оваа цел било потешко отколку на претходниот светски шампионат. Во своето деби Австралија претрпела „чистка“ со 4-0 од Германија. Во нивниот втор натпревар против Гана, тие повеле со голот на Брет Холман, но африканците израмниле со гол од пенал. Поголем дел од тој натпревар австралијците одиграле со 10 играчи поради исклучувањето на Хари Кјуел. Ситуацијата била во корист на Гана, но во последното коло тие биле во негатива против Германија, додека на другиот натпревар Австралија, агресивна, најпрво повела преку Тим Кејхил, а потоа веднаш и ја удвоила предноста со голот на Холман. Еден гол и бил доволен на Австралија да се квалификува во следната фаза, но токму во последните минути Србија постигнала гол за намалување на 2-1 со кој им ги отсекла крилата на Океанците. Австралија била елиминирана откако завршила на третото ниво со ист број бодови со Гана, која имала подобра гол-разлика.
2 Настапи на турнирите
2.1 Настапи на Светските првенства
Светско првенство, , Квалификации за Светско првенство
Година, Рунда, Позиција, , , , , , , Состави, , , , , ,
1930, ''Не учествувале'', ''Не учествувале''
1934
1938
1950
1954
1958
1962
1966, ''Не се квалификувале'', Плејоф, 2, 0, 0, 2, 2, 9
1970, Плејоф, 9, 3, 5, 1, 12, 8
1974, Групна фаза, 14-ти, 3, 0, 1, 2, 0, 5, Состав, Квалификувани, 11, 5, 5, 1, 21, 10
1978, ''Не се квалификувале'', 4-ти, 12, 6, 2, 4, 20, 11
1982, 2-ри, 8, 4, 2, 2, 22, 9
1986, Плејоф, 8, 4, 3, 1, 20, 4
1990, 2. рунда, 6, 2, 2, 2, 11, 7
1994, Плејоф, 10, 7, 1, 2, 21, 7
1998, Плејоф, 8, 6, 2, 0, 34, 5
2002, Плејоф, 8, 7, 0, 1, 73, 4
2006, Осминафинале, 16-ти, 4, 1, 1, 2, 5, 6, Состав, Квалификувани, 9, 7, 1, 1, 31, 5
2010, Групна фаза, 21-ви, 3, 1, 1, 1, 3, 6, Состав, Квалификувани, 14, 9, 3, 2, 19, 4
2014, Групна фаза, 30-ти, 3, 0, 0, 3, 3, 9, Состав, Квалификувани, 14, 8, 4, 2, 25, 12
2018, Групна фаза, 30-ти, 3, 0, 1, 2, 2, 5, Состав, Квалификувани, 22, 14, 6, 2, 51, 18
2022, Осминафинале, 11-ти, 4, 2, 0, 2, 4, 6, Состав, Квалификувани, 20, 13, 4, 3, 45, 12
2026, ''Ќе учествуваат во квалификациите'', ''Ќе учествуваат во квалификациите''
Вкупно, 0 титули, 6/22, 20, 4, 4, 12, 17, 37, —, —, 161, 95, 40, 26, 407, 125
''*Нерешените резултати се вклучени во нокаут натпреварите ако се решени по изведување пенали.''
2.2 Куп на конфедерации
Куп на конфедерации
Година, Резултат, Позиција, ОН, П, Н, И, ДГ, ПГ
1992, ''Немало претставници на ОФК''
1995
1997, Финалист, 2-ри, 5, 2, 1, 2, 4, 8
1999, ''Не се квалификувале''
2001, Трето место, 3-ри, 5, 3, 0, 2, 4, 2
2003, ''Не се квалификувани''
2005, Групна фаза, 8-ми, 3, 0, 0, 3, 5, 10
2009, ''Не се квалификувале''
2013
2017, Групна фаза, 6-ти, 3, 0, 2, 1, 4, 5
Вкупно, 4/10, 0 титули, 16, 5, 3, 8, 17, 25
2.3 ОФК куп на нации
Куп на Океанија
Година, Резултат, Позиција, ОН, П, Н, И, ДГ, ПГ
1973, ''Не учествувале''
1980, Шампиони, 1-ви, 4, 4, 0, 0, 24, 4
1996, Шампиони, 1-ви, 4, 3, 1, 0, 14, 0
1998, Финалист, 2-ри, 4, 3, 0, 1, 23, 3
2000, Шампиони, 1-ви, 4, 4, 0, 0, 26, 0
2002, Финалист, 2-ри, 5, 4, 0, 1, 23, 2
2004, Шампиони, 1-ви, 7, 6, 1, 0, 32, 4
2008–денес, Не бил членка на ОФК
Вкупно, 4 титули, 6/10, 28, 24, 2, 2, 142, 13
3 Титули
* АФК Азиски куп : 1
:2015
* Куп на Океанија : 4
:1980, 1996, 2000, 2004
4 Играчи
4.1 Моментален состав
Следниве играчи биле избрани да ја претставуваат Австралија на Светското првенство 2022.
4.2 Поединечни рекорди
Рекордерот по бројот на настапи за Австралија, со 109 одиграни натпревари, е голманот Марк Шварцер, меѓу другото, и првиот играч кој ја поминал пресвртницата од 100 репрезентативни натпревари.
Тим Кејхил го држи рекордот на листата на стрелците со 50 постигнати голови, следен од Демијан Мори и Арчи Томпсон.
''Ажурирано на 13 јуни 2022.''
4.2.1 Играчи со најмногу настапи
Поз., Играч, Настапи, Голови, Период
1, Марк Шварцер, 109, 0, 1993-2013
2, Тим Кејхил, 108, 50, 2004-2018
3, Лукас Нил, 96, 1, 1996-2013
4, Брет Емертон, 95, 20, 1998-2012
5, Алекс Тобин, 87, 2, 1988-1998
6, Пол Вејд, 84, 10, 1986-1996
Марк Брешано, 13, 2001-2015
8, Лук Вилкшир, 80, 8, 2004-2014
Марк Милиган, 6, 2006-2019
10, Миле Јединак, 79, 20, 2008-2018
4.2.2 Играчи со најмногу постигнати голови
Поз., Име, Голови, Настапи, Период
1, Тим Кејхил, 50, 108, 2004-2018
2, Демијан Мори, 29, 45, 1992-2002
3, Арчи Томпсон, 28, 53, 2001-2013
4, Џон Алоиси, 27, 55, 1993-2008
5, Џон Космина, 25, 60, 1977-1988
Атила Абони, 61, 1967-1977
7, Дејвид Здрилиќ, 20, 30, 1997-2010
Брет Емертон, 95, 1998-2012
Миле Јединак, 79, 2008-2018
10, Греам Арнолд, 19, 56, 1985-1997
4.2.3 Играчи со најмногу постигнати голови во еден натпревар
* 13 гола - Арчи Томпсон, против , 2001
* 8 - Дејвид Здрилиќ, против Американска Самоа, 2001
* 7 - Гари Кол, против , 1981
5 Селектори
* Н. Гилеспи (1947)
* Том Лангриџ (1947)
* Том Џек (1950)
* Хари Брофи (1954-1955)
* Џо Мартсон (1958)
* Тико Јелисавчиќ (1965)
* Јозеф Венглош (1965-1967)
* Џо Власиц (1967-1969)
* Рале Расиќ (1970-1974)
* Брајан Грин (1976)* Џим Шолдер (1976-1978)
* Руди Гутендорф (1979-1981)
* Лес Шеинфлуг (1981-1983)
* Лес Шеинфлуг (привремен) (1983)
* Франк Арок (1983-1989)* Лес Шеинфлуг (привремен) (1990)
* Еди Томсон (1990-1996)* Лес Шеинфлуг (привремен) (1992)
* Вик Фернандес (привремен) (1992)
* Лес Шеинфлуг (привремен) (1994)
* Раул Бланко (привремен) (1996)
* Тери Венејблс (1997-1998)
* Раул Бланко (привремен) (1998-1999)
* Франк Фарина (1999-2005)
* Гус Хидинк (2005-2006)
* Греам Арнолд (привремен) (2006-2007)
* Роб Баан (привремен) (2007)
* Пим Вербек (2007-2010)
* Хан Бергер (привремен) (2010)
* Холгер Осиек (2010-2013)* Аурелио Видмар (привремен) (2013)* Анге Постекоглу (2013-2017)
* Берт ван Марвајк (2018)
* Греам Арнолд (2018-денес)