اس کے فوراً بعد ، ازویسٹیا اخبار کے ساتھ ایک انٹرویو میں ، وولسکی نے اپنی بات کو بہتر اور واضح کیا:در شہر ، فرمانده آذری «البروس اورجف» فرماندهی صدها نفر و تانک را بر عهده داشت. به علت نزدیکی نیروهای مهاجم ، راکت اندازهای گراد در دفاع از شہر بی استفاده ماندند. نیروهای اورجف در ابتدا توانستند حملهٔ ارمنی‌ها که به صخره‌های شہر رسیده بودند دفع کنند. گروه‌های داوطلب چچنی به رهبری چریک بزرگ شامل باسایف به نیروهای اورجف کمک می‌کردند ، و جزء آخرین کسانی بودند که شہر را ترک کردند. در میانهٔ روز ، جنگ شوشی به جنگی تمام عیار تبدیل شد ، و هر دو طرف جنگ درگیرِ جنگی سهمگین در خیابان‌ها و در نزدیکی برج ارتباطاتی شدند. رویارویی مشهور بین دو طرف وقتی رخ داد که تانک تی 72 ارمنی ، در هنگام ورود به شوشی ، با تانک آذری مواجه شد که از شمال شہر نزدیک می‌شد. بعد از تبادل آتش ، تانک ارمنی ، که سرنشین آن «گاگی گ آوشاریان» بود ، توسط تانک رقیب منفجر شد. تانک آوشاریان مجهز به پوستهٔ قدیمی حرارتی بود که در مقابل گلوله‌های تانک آذری نامؤثر بود. دو تن از خدمهٔ تانک کشته شدند ، اما آوشاریان جان به در برد. در عصرِ 8 می ، نیروهای ارمنی سه راکت انداز گراد را نابود کردند و باقیماندهٔ توپخانه را به غنیمت گرفتند. بعد از چند ساعت ، مدافعین شہر مجبور به عقبت نشینی به جنوبی‌ترین نقطهٔ شہر شدند. در 9 می ، نیروهای ارمنی کنترل کامل شوشی را در دست گرفتند. وقتی به کلیسای جامع شوشی ، که در جنگ آسیب دیده بود ، وارد شدند دریافتند که آذری‌ها آن را تبدیل به محلِ مهمات گراد کرده‌اند. اورجف ، که توسط نیروهای مهاجم منصوب شده بود ، به نیروهایش دستور عقب‌نشینی و ترک دژ شوشی را داد. تلفات دو طرف بیش از 100 نفر تخمین زده شد.
Entity: دستور — Type: /building