polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
צווישן זיינע ווערטער האט ער געזאגט אז סטאלין האט פארקיווערט די סאוויעטישע פירערשאפט צו א פערזענליכע קולט פאר זיין אייגענע כבוד מיט קאטאסטראפישע קאסעקווענצן פאר די פארטיי און לאנד.
ער האט אויך באשולדיגט סטאלין פאר די שווערע מלחמה פארלוסטן וועלכע ער האט אנגעלייגט אויף סטאלינ'ס געקניפטע פריינטשאפט מיט דייטשלאנד בעפאר די ערשטע וועלט קריג.
זעענדיג אז ער האט מער נישט וואס צו באהאלטן האט קארוטשאוו אפען אנגעהויבן צו "די-סטאליניזירן" רוסלאנד, טוישנדיג אלע פלאקאטן וועלכע האבן געהאלטן סטאלינ'ס בילד און אראפגענומען זיין דערמאנונג פון יעדע פאבליק אינסטיטוט.
אזוי שפעט ווי אין די אנפאנג יארן אינעם 18טן יארהונדערט האט רוסלאנד פארמאגט ווייניגער איינוואוינער ווי פראנקרייך וועלכע איז בערך א צוואנציגסטל די גרויסקייט.
די רוסישע האבן שטילערהייט אויפגעבויט א שטארקע מיליטער וועלכע איז ערשט באוואוסט געווארן אין די מיטעלע יארן פונעם 17'טן יארהונדערט ווען זי האט אנגעהויבן אויסשפרייטן איר אימפעריע אין אזיע.
דאס רוסישע פאלק האט זיך געגרינדעט מיט גריכישע און רומענישע מענטשן וועלכע האבן זיך מיט הונדערטער יאר פריער געהאט באזעצט אינעם שפעטערדיגן אייראפעאישן טייל פון רוסלאנד.
אין אנפאנג פון דעם 19טן יארהונדערט איז רוסלאנד דאס ערשטע מאל פארמישט געווארן אין א קריג מיט די אייראפעאישע לענדער ווען דער וועלט'ס באקאנטער הערשער פון פראנקרייך, נאפאלעאן, האט געהאלטן נאנט ביים אייננעמען גאנץ רוסלאנד.
אין יענע יארן האט די וועלט'ס גרעסטע אימפעריע, דאס פאראייניגטע קעניגרייך, דורכגעפירט די היסטארישע אינדוסטריעלע רעוואלוציע וועלכע האט געטוישט די וועלט מיט א נייע עקענאמישע פנים און וואוין סטיל.
קורץ נאך די קריג האט סטאלין אריינגעשיקט זיינע כוחות אין אייראפע און גענומען ברייטע פארציעס אין מזרח אייראפע און אין יאפאנ'ס געוועזענע אקופירטע לענדער אין מזרח אזיע.
רוסלאנד'ס שכנים האבן געהאט א שוואכע נאנטשאפט מיט דער גרויסער אימפעריע ווייל זיי זענען אממערסטענס באשטאנען פון שטארק גלויביגע פראטעסטאנטן אדער מוסלמענער וועלכע האבן זיך געשפירט ווי מורישקעס קעגן די רוסן וועלכע האבן פאטראלירט די גרעניצן מיט גרויס שטאלצקייט.
אין 1856 האבן בריטאניע מיט פראנקרייך באזיגט רוסלאנד אין די דריי יעריגע קרימעישע מלחמה, א שריט וואס האט איבערצייגט רוסלאנד אז די אינדוסטריאליזירטע לענדער האבן בעסערע שאנסן צו בויען מיליטערישע כוחות.
רוסלאנד, אונטער די פירערשאפט פון דעם לאנג יעריגן פירער מיכאיל ראמאנאוו, האט זיך טאקע דעמאלט גענומען צו דער ארבעט און אנגעהויבן אויפציען די אייראפעאישע עקאנאמישע סיסטעמען וועלכע האט שפעטער אסאך צוגעהאלפן די רוסן אין די ערשטע וועלט קריג.
פריערע היסטאריע אין דער צייט צווישן 14טן און 15טן יארהונדערט האט זיך רוסלאנד אנגעהויבן גרינדן ארום די שטאט מאסקווע און האט זיך זייער שנעל אויסגעברייטערט צו מזרח און צפון ביזן אטלאנטישן אקעאן.
אין 18טן יארהונדערט האט רוסלאנד שוין פארמאגט די טעריטאריע וואס זי פארמאגט היינט און אויך א טייל פון ריזיגע טייכן און וואסערן אויסערן לאנד אויף וועלכע זי האט געהאט די פולע קאנטראל.
אין אירע בעסטע יארן, וועלכע איז געווען הארט פאר די ערשטע וועלט קריג, איז רוסלאנד פאררעכנט געווארן פון די שטערקסטע אימפעריעס, פארמאגנדיג ארום 20 מיליאן קוואדראט קילאמעטער וועלכע באטרעפט נאנט צו א זעקסטל פון דער וועלט'ס סך הכל ערד.
ביז אין מאי איז די קריג אין אייראפע גענצליך פארטיג געווארן אבער די צווייטע וועלט קריג האט ווייטער אנגעהאלטן מיט די פארביסענע יאפאן וועלכע האט געגעבן שווערע פארלוסטן פאר די אמעריקאנער ים־פלאט אין דעם פאציפישן אקעאן.
דער ערשטער מזרח סלאווישער שטאַט, קיעווער רוס, האט אנגענומען קריסטלעכקייט פון דער ביזאנטישער אימפעריע אום 988, מיט דעם האט אנגעהויבן א סינטעז פון ביזאנטישע און סלאווישע קולטורן וואס האבן דעפֿינירט רוסישע קולטו פאר די קומענדיגע טויזנט יאר.
אנדערשט ווי זיינע רבי'ס און זיידעס האט רבי יהושע'לי זיך פארנומען מיט וועלטליכע פראבלעמען, ספעציעל מיט פראבלעמען פון יידישקייט, ער האט פארלאנגט מ'זאל אים טעגליך פארליינען די וויענער צייטשריפט "נויע פרייע פרעססע".
פאר די ערשטע וועלט קריג האט רבי יהושע'לי פאראויס געזאגט אז דייטשלאנד וועט פארלירן, פון די עסטרייכער קעניגרייך האט ער אפגעלאכט, ער האט געזאגט אז עסטרייך- אונגארן איז גלייך ווי רבי זאנוויל אין ראפשיץ וואס האט פארלוירן זיין טלית און תפילין.
געווען איינמאל אין דער ראפשיצער רב זעהט ווי רבי זאנוויל איז זייער צוגעלייגט און זוכט עפעס איבערראל, פרעגט אים דער ראפשיצער רב וואס זוכסטו אזוי שטארק?
זאגט רבי זאנוויל איך האב פארלוירן מיין טלית און תפילין, רופט זיך אן דער ראפשיצער רב צו אים, דארפסט דאך נישט זיין צוגעלייגט, דער טלית איז א טערקישער, די תפילין זענען איינס פון רש"י און איינס פון ר"ת דער סידור איז פון בארדיטשוב, וואס איז דיין נאר דאס בייטעלע.
אין עלטער פון אכצן יאר האט רבי יהושע'לי ארויסגעגעבן זיין ספר עמק הלכה אויף די שווערסטע סוגיות אין ש"ס, געבויט אויף דעם וועג פון פלפול, דאס ספר האט געהאט א געוואלדיגען אפקלאנג אין די תורה וועלט, ספעציעל אז מען לייענט די הסכמה פון דעם דאמאלסדיגען גדול הדור הרב יוסף שאול נאטאנזאן, דער שואל ומשיב, וואו ער שרייבט דארט צווישן די ווערטער, "ולא אכחד קושט דברי אמת אשר הוא צעיר לימים, ולפי מעט השנים הרבה מקנתו וראיתי איל מנגח ימה וצפונה על הדרך הנהוג לפנים כמו הספר דורש לציון להגאון בעל נודע ביהודה", (איך וועל נישט אפלייקענען דעם ווארהייט ער איז נאך יונג, לויט זיין ביסעל יארן האט ער פיל געקויפט און איך זעה א הערש וואס קעמפט רעכטס און לינקס אויף א וועג פון פריערדיגע ענליך צום ספר פון נודע ביהודה).
מערקווירדיג איז צו ליינען די טיטעל'ן וואו מיר געפינען אין ספר שו"ת חסד לאברהם דאטועירט י"ח אדר ה'תרכ"ו, ווען רבי יהושע'לי איז קוים געווארן אכטצעהן יאר, "לכבוד ידידי הרב המופלג החכם ושלם בנש"ק כש"ת מוה"ר יהושע הורוויץ שליט"א".
רבי יהושע'לי איז געבוירן אין דזשיקאוו שושן פורים, ט"ו אדר ב' ה'תר"ח, צו זיין פאטער הרב מאיר הורוויץ רב אין דזשיקאוו, דער אמרי נועם, א זון פון הרב אליעזר הורוויץ רב אין דזשיקאוו, באקאנט אלס רבי אליעזר'ל דזשיקאווער, א זון הרב נפתלי צבי הורוויץ דער ראפשיצער רב.
רבי יהושע'לי מיט זיין קלוגען און טאלענטפולער פארנעם האט געצויגן צו זיך מענטשן פון נאנט און פון ווייט, תלמידי חכמים, בעלי בתים און המון עם, אלעס האט ביי אים געטראפען אן ארט זיך צו דערהייבן אין תורה, עבודה און יראת שמים.
אויף זיינע עלטערע יארן האט דער אמרי נועם געקרוינט זיין זון רבי יהושע'לי אלס יונגער רב, אין אים איבער געגעבען צו פירען דאס רבנות אין דזשיקאוו, ער האט דאס געפירט מיט א געוואלדיגע פעסטקייט, די ראשי הקהל האבען געמוזט אלעס מיט אים איבער ריידען.
ביי דעם ערשטער צוזאמענקומפט פון מחזיקי הדת אין לעמבערג אין יאר ה'תרל"ט, וועלכער איז גערופען געווארן דורך דעם בעלזער רב און רבי שמעון סופר פון קראקא, איז רבי יהושע'לי געווען פון די הויפט רעדנערס, דער בעלזע רב האט אים געזעצט לעבן זיך.
אין יאר ה'תרנ"ח איז רבי שלום געווארן רב אין סטראפקאוו, ביים ערשטן וועלט קריג איז רבי שלום אוועק קיין בודאפעשט, אין יאר ה'תרע"ט האט ער זיך באזעצט אין אונגוואר, נאכהער איז ער צוריק קיין סטראפקאוו.
אין יאר ה'תר"ץ , ווען רבי שלום האט געקרוינט זיין זון רבי מענדל אלס יונגער רב אין סטראפקאוו, האט זיך רבי שלום באזעצט אין קאשוי, ער איז געווען דארט שטארק בייפריינדעט מיט דעם רב, הרב שאול בראך, און מיט דעם ראש בית דין, הרב שמואל ענגיל.
זיין פאטער דער שינאווער רב האט געזאגט אויף רבי שלום, "גברא דמאריה סייעה", און ער האט פאראויס געזאגט אז ער וועט אראפצוהען ישועות פאר יידן, און ספעציעל פאר קינדער לאָזיגע מענטשן.
רבי שלום האט געלערנט אין צאנז ביים דיין הרב ישראל מאיר פרידמאן, ווען ער איז געווען אין סטראפקאוו האט ער אים דארט אויסגעהאלטן מעהר פון דרייסיג יאר, ער זאל זיך קענען מיט אים באראטן אין הלכה.
רבי שלום האט געשטרעבט ארויף צוגיין קיין ארץ ישראל, אין יאר ה'תרצ"ג האט ער פארקויפט זיינע זאכן אין געפארן קיין פרעשבורג, דארט האט ער געווארט אויף זיינע פאפירן, ווען ער האט געזען אז ס'שלעפט זיך איז ער צוריק קיין קאשוי, אונצווישן איז ער נישט געזונט געווארן, און זיין פלאן האט זיך מער נישט אויסגעפירט.
רבי יצחק טוביה איז געבוירן אין דאמבראווא דינסטאג נאכט י"ג תמוז ה'תרי"ח, צו זיין פאטער פון הרב מאיר רובין, פון גלאגאוו, א זון פון הרב מנחם מענדל רובין פון גלאגאוו, , א זון פון הרב אשר ישעיה רובין פון ראפשיץ.
דער פשעווארסקער רבי, רבי יעקב לייזער האט דערציילט אז ער האט געהערט פון רבי לייביש טאמאשאווער, א זון פון רבי יצחק טוביה, אז דער צאנזער רב האט באשטימט די זמן חתונה אין זעלבן טאג וואס רבי יצחק טוביה איז בר מצוה געווארן, ער זאל אנהייבן לייגן טלית אין תפילין צוזאמען, לויט דעם שטימט נישט די דאטום'ס).
זונטאג ח' כסלו ה'תרכ"ג - ביי די פיר און א האלבן יאר - איז רבי יצחק טוביה געווארן פארלויבט מיט מרת נחמה א טאכטער פון הרב חיים האלבערשטאם דער צאנזער רב, די תנאים זענען געווען אין צאנז זונטאג ג' אדר ב' ה'תרכ"ז.
נאָך רבי יעקעלע'ס געבורט האָט זײַן מוטער די יולדת געחלומט ווי איר זיידע רבי אייזיקל זידיטשובער האט זיך באוויזן צו איר, אין איר באפוילן א נאמען צוגעבן דאס קינד יעקב, ווייל ער וועט זיין א חכם, אויך איר שווער רבי ברוך'ל האט אזוי באפוילן, וועגן אן אייגענעם פראבלעם האבן די עלטערן זיך נישט געוואלט רעכענן דערמיט, אבער איר פאטער איז פלוצלונג אנגעקומן צום ברית, און ביים נאמען געבן האט ער געזאגט פון זיך אליין "ויקרא שמו בישראל יעקב ישראל ישורון").
רבי יעקעלע איז געבוירן אין זידיטשוב ל' כסלו ה'תרמ"ה, צו זײַן פאָטער הרב ברוך רובין, רב אין בריזדאוויץ, אַ זון פון הרב מאיר רובין, פון גלאגאוו, אַ זון פון הרב מנחם מענדל רובין פון גלאגאוו (אַן איידעם פון הרב מאיר הלוי ראטנבערג פון אַפּטא, דער אור לשמים), אַ זון פון הרב אשר ישעיה רובין פון ראפשיץ.
אין יאר ה'תרע"ו איז ער געפאנגן געווארן דורך די רוסין, זיין מוטער האט געהאט אן אדיענץ מיט דעם קיסר פראנץ יאזעף און ביי אים אינטערווענירט וויאזוי אים צום באפריין.
די בריק נעמט צוזאם צוויי געגענטער וועלכע זענען אפגעטיילט מיט א ריזיגע טאל וועלכע ווערט גערופן די טארן טאל צוליב די שמאלע טארן טייך וועלכע לויפט דארט אדורך.
בעפאר די בריק איז געבויט געווארן האט מען געברויכט ארומפארן די טארן טאל וועלכע איז געווען אן אומוועג וואס האט געדויערט ביז 4 שטונדן אין די פארנומענע "ראוש אוער" צייט פון טאג.
אמאל האט א בריק געדויערט צו בויען אויסערגעווענליך לאנג צוליב איר קאמפליצירטן ארבעט און וויבאלד עס זענען נאך נישט געווען די ריכטיגע הייב מאשינען און אונטערוואסער שווימער האט מען געדארפט אויסארבעטן ספעציעלע וועגן וויאזוי אויפצושטעלן די בריקן.
דאס אז די בריק איז געבויט העכער א טאל און נישט העכער א וואסער האט אסאך צוגעהאלפן צו די שנעלע ארבעט וויל די ארבעט אין וואסער ביי אלע בריקן איז א לאנגע פראדעצור.
נאך א שטארקע חילוק איז, אז די אזנאק בריק שטייט שטענדיג אונטער א שיינע בלויע הימל וועלכע שפיגלט אפ אין די וואסער אונטער איר און די מילא וויאדוקט איז אויף א פארנעפלטע ארט און מען קען קוים זען די שיינקייט פון די בריק נאר אין געוויסע שטונדען פון טאג.
די גאנצע בריק איז צוזאמענגעשטעלט פון אייזן און צעמענט וועלכע זענען אויסגעארבעט און צוגעשטעלט געווארן דורך 5 גרויסע אייראפעאישע פירמעס פאר די פאנסטאסטישע סומע פון 200 מיליאן פונט.
די ארכיטעקטן האבן געזאגט אז די ארבעט איז געווען שווערער ווי געראכטן צוליב די געדיכטע נעפל וועלכע הערשט אין די געגענט אבער זיי האבן דאך באוויזן צו פארענדיגן די ארבעט שנעלער ווי דער ארגינעלער סקעדזשועל נאר ווייל עס איז נישט געווען קיין מאנגל אין געלט און מען האט קיינמאל נישט אפגעשטעלט די ארבעט אפילו פאר א קורצע צייט.
די בריק איז דעזיינט געווארן דורך א פראנצויזישער אינדזשעניר מיט'ן נאמען מישעל ווירלאגאו וועלכער האט שוין געבויט עטליכע בריקן אין פראנקרייך און האט יארן צוריק אויסגעארבעט און פארראכטן די גאנצע ראוד סיסטעם אין טוניזיע.
דער הויפט ארכיטעקט איז געווען אן ענגלישער מיט'ן נאמען לארד נארמען ראבערט פאסטער, אן אויסגעצייכנטער ארכיטעקט וועלכער האט געבויט צענדליגער וואלקן קראצער געביידעס און היסטארישע מוזעאםס אין אייראפע און אין אזיע.
די מערסט באקאנטע בריק איבער א טאל געפינט זיך אין גואטעמאלא סיטי, גואטעמאלא , וועלכע איז זייער לאנג אבער איז נאך אלץ נישט געבוט אין פארעם פון א ריכטיגע בריק.
וויבאלד די ווינטן קענען דארט דעגרייכן 100 מייל פער שטונדע וועלכע וואלט געווען א סכנה פאר די אויטאס, האט מען געלייגט ספעציעלע סקרינס פון ביידע זייטן וועלכע רעדוצירן די ווינטן ביז 50 פראצענט.
רבי דוד איז געבוירן אין יאר ה'תקס"ח, צו זיין פאטער הרב מרדכי טווערסקי דער טשערנאבילער מגיד, א זון פון הרב מנחם נחום טווערסקי פון טשערנאביל, דער מאור עינים, א זון פון הרב צבי, א זון פון רבי נחום גאון, באקאנט אלס רבי אדם בעל שם.
נאכדעם וואס זיין פאטער איז נפטר געווארן י"ג ניסן ה'תרכ"ו, האבן די חסידים זיך נישט געקענט פארגלייכן וועלכן פון די זעקס קינדער זאלן זיי אויסוועלן אלס רבי, און זאל איבער נעמען דעם פאטער'ס ארט, צום ענדע האט דער בית דין געפסקנט - לויט פארשידענע אנווייזונגען פון פאטער - אז דער יונגסטער פון די ברידער רבי שמואל זאל ווערן רבי, און איבער נעמען דעם פאטער'ס ארט.
רבי שמואל איז געבוירן אין ליובאוויטש ב' אייר ה'תקצ"ד, צו זיין פאטער הרב מנחם מענדל שניאורסאהן, דער צמח צדק, א זון פון הרב שלום שכנא שניאורסאהן, א חסיד פון רבי מענדל האראדאקער, און צו זיין מוטער מרת חיה מושקא א טאכטער פון רבי דובער פון ליובאוויטש, א זון פון הרב שניאור זלמן דער בעל התניא.
אין יאר ה'תרמ"ב איז ביי רבי שמואל אנטפלעקט געווארן א שווערע קרענק אין י"ג תשרי ה'תרמ"ג איז ער נפטר געווארן, אין עלטער פון אכט און פערציג יאר, און ער ליגט אין ליובאוויטש נעבן זיין פאטער'ס ציון.
אין יאר ה'תר"ט האט רבי שמואל געהייראט בזיווג שני מרת רבקה א טאכטער פון זיין פעטער הרב אהרן אלעקסאנדראוו, פון שקלאוו, אן איידעם פון רבי דובער פון ליובאוויטש, דער מיטלער רבי.
אין עלטער פון זיבן יאר האט רבי שמואל שוין געדענקט פון אויסנווענדיג תנ"ך, ביי זיין בר מצוה האט ער געקענט איבערזאגן אויסנווענדיג ששה סדרי משנה מיט דעם ספר תניא.
אין מאטעמאטיק איז פֿאַקטאָריזאַציע א וועג פון צענעמען א מאטעמאטישע צאל אויף עלעמענטן, וועלכע הייסן פאקטארן, אויף א פאל וואס ווען מען טאפלט די פאקטארן איינס מיט די אנדערע באקומט מען די ארגינעלע צאל.
רבי אברהם יהושע העשיל איז געבוירן ערב ראש חודש שבט ה'תרי"ח , צו זיין פאטער הרב יצחק פרידמאן פון באהוש, א זון פון הרב שלום יוסף פרידמאן פון סאדיגורא, א זון פון הרב ישראל פרידמאן פון רוזשין, א זון פון הרב שלום שכנא, פון פראהבישטש, א זון פון הרב אברהם המלאך, דער חסד לאברהם, א זון פון הרב דוב בער, דער מעזריטשער מגיד.
נאך זיין פאטער'ס פטירה - י' אלול ה'תרנ"ו - האט ער זיך באזעצט אין אדזשאד און ער האט דארט אויפגעשטעלט זיין הויף, ביי די ערשטע וועלט קריג איז ער אנטלאפען קיין גאלאץ, און איז דארט פארבליבען.
זיין קידוש פרייטיג-צונאכטס איז געווען גאר דערהויבן, פון גרויס קאכעניש איז כמעט נישט געבליבן קיין וויין אין בעכער, נאך קידוש האט מען געמוזט צוגיסן ס'זאל זיין וואס צו טרינקען.
רבי אברהם יהושע העשיל איז געווען א לעבעדיגער מוסר ספר אין פארנעמן פּײַן מיט ליבשאפט , א ייד וואס האט זיך קיינמאל נישט באקלאגט, כאטש ער איז געזעצן אכטצן מאל שבעה רח"ל אין זיין לעבען.
די סטאנציע איז דער דרומדיגער טערמינוס פון דער מזרח ברעג הויפטליניע פון לאנדאן אין די שטעט לידז, האל, ניוקאסטל און סקאטלאנד; דער היינטיקער אפעראטאר פון די ליניעס איז לאנדאן צפון מזרחדיקע אייזנבאן.
לעבן דער סטאנציע צו מערב איז סט פאנקראס באן סטאנציע, און די צוויי סטאנציעס טיילן זיך מיט דער קינגס קראס סט פאנקראס אונטערגרונט סטאנציע פון דער לאנדאנער אונטערגרונט.
אונטער ביידע הויפטליניע סטאנציעס איז קינגס קראס סט פאנקראס אונטערגרונט סטאנציע אויף דער לאנדאנער אונטערגרונט; צוזאמען זענען זיי איינער פון דעם לאנד׳ס גרעסטע טראנספארט קנופן.
אין די "הארי פאטער" ביכער, איז קינגס קראס סטאנציע באשרייבט אלס די אראפגיין סטאנציע פון דער האגווארץ עקספרעס באן וואס גייט פון "פעראן ¾9" , וואס מען קען דערגרייכן דורך לויפן צו א סטויפע וואס איזאלירט צווישן פעראנען 9 און 10.
רבי אלימלך איז געווען אמאל ביי זיין ברודער רבי שמעלקא אין סערעט וועלכער האט געוואוינט נעבן די באן סטאנציע, האט רבי אלימלך'ן, גענימן ערלויבעניש און דורך געטאפט מיט זיינע הענט דעם ערשטען לאקאמאטיוו אין די לענג און אין די ברייט, ווען ער איז אריין אין שטוב האט ער פון צוויי קילא וואקס נאכגעמאכט א גענויען מאדעל פון דעם לאקאמאטיוו, ווען דער דירעקטאר פון די סטאנציע האט דערפון געהערט האט ער געשאנקן א פרייס פאר רבי אלימלך'ן, צו מעגן פארן אויף די באנען א גאנץ לעבן פאר א פערטעל פרייז.
אלס קינד אין עלטער פון צוויי יאר איז רבי אלימלך בלינד געווארן פון א קינדער קרענק , זיין מוטער מרת איידיל האט גענימן דאס קינד און געלייגט אויף איר פאטער דער שר שלום'ס בעט און געזאגט "נעם דאס אויך", האט איר פאטער געזאגט "עס וועט אים נישט פעלן די אויגן", און איר צוגעזאגט אז ס'וועט אים נישט שאדן.
רבי אלימלך איז געבוירן אין בעלזא אין יאר ה'תרי"ג , צו זיין פאטער הרב יצחק רובין, פון בראד, באקאנט אלס רבי איציקל בראדער, א זון פון הרב אלימלך רובין, רב אין סאקאלאוו, א זון פון הרב אשר ישעיה רובין, רב אין ראפשיץ, באקאנט אלס דער רבי ר' אשר'ל.
נאך זיין מוטער'ס פטירה י"ד כסלו ה'תרמ"ו האט רבי אלימלך זיך געצויגן קיין שעברעשין אין רוסלאנד, נאכהער אין יאר ה'תר"ן ווען ער האט געמוזט פארלאזן רוסלאנד האט ער זיך באזעצט אין יאוואראוו.
דער וואונדער פון דעם בעלזער רב'ס ברכה איז געווען א געוואלדיגע איבערראשונג פאר אלע וואס האבן געקענט רבי אלימלך'ן, נאכדעם וואס זיין מלמד האט פאר אים געמאכט ספעציעלע אותיות פון וואקס, האט רבי אלימלך דורך געלערנט ש"ס און פוסקים, ער האט געדענקט ש"ס פון אויסנווענדיג.
נאך זיין חתונה איז רבי הערשעלע אין יאר ה'תרכ"ח אריבער וואוינען קיין צאנז נעבען זיין זיידען דער צאנזער רב, דארט איז ער געווען פון די חבורה אייניקלעך וואס דער זיידע האט מיט זיי געלערנט טעגליכע שיעורים.
אין יענע צייט איז ער געזעצען אין געהארעוועט אין תורה און אויסגעשטיגן אין לערנען, אין יאר ה'תרל"ה האט אים דער צאנזער רב געשיקט קיין סיגעט נעמען שימוש ביים צווייטן זיידען דער ייטב לב.
נאך א קורצער צייט האט אים דער סיגעטער רב געגעבן היתר הוראה, ווען ער איז צוריק געקומען קיין צאנז האט אים דער צאנזער זיידע פארהערט אין אים אויך מסמך געווען, זאגענדיג ער איז אן אוסערגעווענליכער בעל הוראה.
רבי הערשעלע איז געווען אויסגעקאכט אין תורת הקבלה ווי זיין זון רבי זלמן לייב דערצייילט, מאנכע מאל האט ער אים געזאגט טיפע זאכען, ער האט זיך געווינדערט, אז ס'איז נאך פארהאן אין דעם דור א מענטש וואס זאל קענען דאס דערגרייכן.
ביי די ערשטע וועלט קריג איז רבי הערשעלע אנטלאפן מיט זיין פאמיליע קיין אונגארן, די צווייטע נאכט חנוכה ה'תרע"ה זענען זיי אנגעקומן קיין קליינווארדיין, דארט האט ער געזוכט ווי צו זיין, זיין'ס א באקאנטער הרב מענדל מאיר יעקאבאוויץ האט אים אוועק געגעבען זיין וואוינונג.
אין יאר ה'תרל"ז איז רבי הערשעלע געווארן רב אין ניסקא, דארט איז ער געווען אומגעפער צען יאר ביז אין יאר ה'תרמ"ז, ווען זיין פאטער דער גארליצער רב איז געווארן רב אין גארליץ, האט מען אויפגענומן רבי הערשעלען אלס רב אין רודניק אויף זיין פאטער'ס ארט.
רבי הערשעלע איז נפטר געווארן אין קליינווארדיין, ט"ו מנחם אב ה'תרע"ח, זיין זון רבי זלמן ליב האט מיט גרויס אנשטרענגונג ערלעדיגט אז מען זאל אים ברענגען קיין גארליץ צו קברי אבות, אזויווי רבי הערשעלע האט געוואלט .
רבי הערשעלע האט אין א געלעגנהייט זיך אויס געדריקט, פון ווען איך בין געקומען צו מיין פארשטאנד האב איך אויפגעפאסט נישט צו שלאפן ווען טאג און נאכט קומען צוזאמען, סיי אינדערפרי און סיי באנאכט.
מיטוואך דעם 26טן נאוועמבער איז אנגעקומען די בשורה אז טעראריסטן זענען אריין אינעם הויז, און אז הרב האלצבערג מיט זיין ווייב, הרב לייבוש טייטלבוים און בן-ציון קראמאן פון קרית באבאוו אין בת ים געפינען זיך דארטן.
אום דעם 26טן נאוועמבער 2008 האט אנגעהויבן אין דער שטאט מומביי א קאארדינירטע טעראר אטאקע פון א גרויסער גרופע פון פאקיסטאנער טעראריסטן וואס האט אינפֿילטרירט פונעם ים און האט אויסגעהרגעט און פארוואונדעט הונדטערטע בירגערס, אינדיאנער און מערבדיקערס.
די אטאקע איז געווען גלײַכצײַטיק אין פארשידענע ערטער, פון זיי: טשהאראפאטי שיוואזשי סטאנציע, טאזש מאהאל האטעל, אבערוי טריידענט האטעל און דעם מומביי חב"ד הויז .
די צווייטע וועלט קריג קורץ נאך דער ערשטער וועלט קריג, אין יאר תרע"ט, איז אונגארן געווארן צוטיילט, און גרויסווארדיין איז געווען אין דעם טייל וואס מ'האט געגעבן צו רומעניע.
אבער אין ת"ש האט אונגארן צוריקגענומען גאנץ צפון זימבערגן, וואו גרויסווארדיין געפינט זיך, און די גרויסע יידישע געמיינדע דארטן איז געקומען אונטער דער הערשאפט פון דער נאצי סימפאטיקער רעגירונג אין אונגארן.
ווען די דייטשע רשעים האבן אויפגעשטעלט א געטא פאר די אונגארישע יידן, האט זי אנגעהויבן צו העלפן א סאך אידן מיט פארשאפן פאר זיי פאלשע דאקומענטן כדי זיי זאלן האבן די מעגליכקייט אוועקצולויפן פון אונטער די אכזריות'דיגע און ברוטאלע נעגל פון די נאציס.
נאך דער צווייטער וועלט קריג האט זי חתונה געהאט מיט איהר חשוב׳ן מאן רבי משה ערנסטער, און א קורצע צייט דערנאך זענען זיי ארויפגעקומען קיין ארץ ישראל און צוזאמען האבן זיי געגרינדעט און אויפגעשטעלט די קריות "מאור החיים" אין צפת און אין ירושלים.
זי איז נפטר געווארן בשיבה טובה כ"ו אייר ה'תשס"ט די ריזיגע לוויה איז פארגעקומען אין ירושלים און נאכדעם אין בני ברק פארנט פון בית המדרש הגדול "אהבת ישראל" אין קרית וויזשניץ אין באטייליגונג פון טויזנטער חסידים.
יונגע יארן מרת שבע ברכה איז געבוירן י"ט טבת ה'תרע"ט אין גרויסווארדיין, אונגארן, צו איר פאטער רבי חיים מאיר האגער, דער פערטער וויזשניצער רבי, א ראפשיצער און רוזשינער אייניקל און אן אייניקל פון רבי פינחס קאריצער, און איר מוטער, מרת מרגלית טווערסקי, א טאכטער פון רבי וועלוועל טווערסקי פון רחמיסטריווקא, א טשערנאבילער אייניקל.
מרת דבורה לאה, די ווייב פון רבי לוי יצחק זלמנסאהן פון וועליז, א זון פון רבי יקותיאל זלמן , אן איידעם ביים דעם מיטלן רבי, רבי דובער מר שניאור זלמנסאהן.
מרת מלכה שניאורסאהן מרת רחל די ווייב פון רבי יהודה לייב הכהן ראפאפארט מרת חנה חישא , די ווייב בז"ש פון רבי ישראל נח שניאורסאהן, פון ניעזין רבי מרדכי דוב טווערסקי-שניאורסאהן, פון טאמאשפייל רבי משה חיים יהושע שניאורסאהן מרת שיינא פעריל , די ווייב פון רבי פנחס ראבינאוויץ , פון קאנטיקוזיבה.
ליובאוויטשער מנהגים נישט שלאפן אין דער סוכה אין יו"ט סוכות, ווי דער מיטעלער רבי דער שווער פון צמח צדק האט זיך אויסגעדריקט אז 'ווי קען מען שלאפן אין אזא הייליגע סוכה אין "אורות מקיפין דבינה"'.
דער לעצטער רבי האט מסביר געווען פארוואס דאס שטימט גענוי מיט דער הלכה, ווייל דער רמ"א שרייבט אין שולחן ערוך אז מען פירט זיך נישט צו שלאפן אין דער סוכה, וויבאלד עס דארף זיין "תשבו כעין תדורו" איז דער חיוב פון שלאפן אין סוכה נאר אויף איינער וואס פארמאגט א פריוואטע סוכה וואס די מאן און ווייב קענען ביידע דארט געהעריג שלאפן פונקט ווי א גאנץ יאר.
אויך דאס איז דער לעצטער ליובאוויטשער רבי מסביר ווי דאס שטימט מיט דער קלארער הלכה וואס איז גע'פסק'נט אין שולחן ערוך אז מען איז יוצא שלש סעודות מיט פירות און מזונות.
די הויפט ראלע איז דאס אז פון איין זייט זענען זיי גאנץ פיין איינגעגלידערט מיט דער אלגעמיינער באפעלקערונג, זייענדיג שטארק צושפרייט אין פילע פארשטיפטע שטעט, אויך זענען טייל פיל מער מאדערן פון סתם חסידים, קומענדיג פונעם קאמוניסטישן סאוועטן פאראיין ווי זייער אידישער לבוש און הלוך ילך איז געווען שטארק באגרעניצט.
אבער פון דער אנדערער זייט פלאקערן זיי ווי פארצייטישע חסידים, אויך האלטן זיי זיך שטארק מיטן רעדן אידיש און אין די גרויסע קהילות זייערע, ווי אין קרוין הייטס און אין כפר חב"ד, לערנען נישט די קינדער אין חדר "לימודי חול" אויסער די וויכטיגסטע פעכער ווי ענגליש און מאטעמאטיק.
חב"ד חסידות איז געגרינדעט געווארן אין דער רוסלענדישער אימפעריע דורך רבי שניאור זלמן מליאדי, דער פארפאסער פון ספר התניא, אנגערופן דורך די חב״ד חסידים "דער אלטער רבי".
זיי האבן שטארקע אמונה אין דעם אויבערשטן און אין א רבי׳ן, און קאכן זיך אין לערנען און מאכן וואס מער שיעורי תורה איבער דער גאנצער וועלט סיי שיעורים אין דעם טייל פון תורה וואס רופט זיך אן "נגלה דתורה" , און סיי שיעורים אין דעם אנדערן טייל "נסתר דתורה" , ספעציעל ווי עס ווערט ערקלערט אין דעם ספר תניא און אנדערע ספרים פון זייערע אדמו"רים.
פון דעם לעצטן רבי'ן זענען ארויס געגעבן געווארן מער פון 60 בענדער פון חידושי תורה אויף ש"ס, רמב"ם, שולחן ערוך און אין ענייני חסידות און קבלה, אויך 42 בענדער פון מכתבי תורה פון אים.
כאטש וואס זינט ער האט אנגענומען די נשיאות און געווארן דער ליובאוויטשער רבי האט ער כמעט נישט פארלאזט זיין וואוינארט אין קרוין הייטס, דאך איז ער געווען שטארק באוואוסט אין דער גארער וועלט אלס א ריזיגער גאון און צדיק וועלכער האט מקרב געווען צענדליקע טויזנטער אידן צו אידישקייט.
ווי אויך איז נישט דא ביי זיי קיין איסור זיך צו באנוצן מיט מאדערענע טעכניק, ווי אינטערנעט און ווידעא, פארשטייט זיך אויף גוטע צוועקן, כאטש וואס די אלגעמיינע חרדים האבן עס געאסרט.
דאס איז וויבאלד איינע פון די יסודות אין חסידות חב"ד איז, אז איעדע זאך וואס מען קען נוצן אויף גוטס און אויף שלעכטס, איז אנשטאט עס דערווייטערן, זאל מען ענדערש מאכן דערפון א כלי פארן צד הקדושה.
770 בית חיינו ליובאוויטשער חסידות איז זינט ווען דער רבי ריי"ץ געקומען קיין אמעריקע הויפטקווארטירט אין 770 איסטערן פארקוועי, קרוין הייטס, וואס איז געווען רבי מנחם מענדל שניאורסאהןס שול.
ליובאוויטש אין ווייסרוסלאנד , איז א באקאנטע שטאט אין די חסידישע קרייזן, וואס דארטן האבן געוואוינט די רבנים און רבי'ס פון דער ליובאוויטשער דינאסטיע , וואס ציעט זיך פון רבי שניאור זלמן מלאדי, באקאנט אלס דער אלטער רבי, דער בעל התניא.
איין מאל א יאר, שבת-מברכים ר"ח כסלו, קלייבן זיך צוזאמען אלע שלוחים פאר א "כינוס השלוחים", און ארום כ"ב שבט - קלייבן זיך צוזאמען אלע שלוחות.
ווען זאב איז אלט געווען פינעף יאר איז זיין פאטער נפטר געווארן, און ווען ער איז געווען אלט זיבן יאר, האט זיין מאמע אים געשיקט אין פאלקס גימנאזיע, וואס זייענדיג א ייד, איז שווער געווען צו לערנען, אין אזא פלאץ, ער האט זייער ליב געהאט שפראכן, און ער האט געלערנט ענגליש, פראנצויזיש, דייטש, ווי אויך האט ער געקענט איטאליעניש, גריכיש, לאטייניש און עספעראנטא, און דאס אלעס אויסער יידיש, רוסיש, און העברעיש, וואס שפעטער אין זיין לעבן, האט ער זיך טאקע בעיקר באשעפטיגט אין איבערטייטשן.
ער האט נישט פארענדיקט שולע, אבער ער האט פארלאזט צאריש רוסלאנד, זאגנדיג אז ער זעט נישט קיין צוקונפט פאר יידן, אין די לאנד, ער איז געפארן קיין בערן, שווייץ, ווי א צייטונג רעפארטער, ער האט גערעדט פאר א גרופע פון יידישע סטודענטן, און ער האט געזאגט, אז די הצלחה פון יידן וועט נאר זיין אין ארץ ישראל, ער איז נישט געווען צופרידן פון שווייץ, איז ער געפארן לערנען געזעץ, אין רוים, איטאליע, אויך אלס רעפארטער, געזעץ איז אים נישט געווען צום הארצן, האט ער זיך גענומען צו מוזיק, קולטור.