polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
די „אַ סך וועלטן" אינטערפּרעטאַטציע דערקלערט אַז יעדער מעסטונג שפּאַלט די אַלוועלט אַ סך אַלוועלטן, און יעדער אַלוועלט גיט אַן אַנדער מעסטונג.
די שרעדינגער־גלײַכונג איז אַ דיפֿערענציאַל־גלײַכונג, וואָס משלט אָפּ דעם אויפֿפֿיר פֿון אַ טיילעכל אָדער אַ גרופּע פֿון טיילעכלעך.
פאר א צייט האבן די אידן געשטעלט א העפטיגע ווידערשטאנד, אבער דאן האבן די רוימער געטון דעם שפיצל וואס שונאי ישראל נוצן פילמאל, צו נוצן אידן אין קאמף קעגן אידן.
היסטאריע דער באוואוסטער היסטאריקער יוסיפון באשרייבט די געשיכטע פונעם מצדה פעסטונג ווי פאלגענד: מצדה איז א ריזיגע פעסטונג אויף א גאר הויכע שפיץ בארג אין די מדבר יהודה, נאנט צום ים המלח, וואס איז געבויעט געווארן דורך דעם הערשער פון ארץ ישראל הורדוס.
דער הערשער האט געבויעט אין דעם אפגעזונדערטן מדבר א הערליכע פעסטונג, פון דעם פעסטונג האט ער אפגעשלאגן עטליכע אנגריפן פון עגיפטישע, רוימישע און פערסישע קעמפער וועלכע האבן אים אנגעגריפן.
אויך זענען געווען די סיקריקים וועלכע זענען מיינסטנס געווען ערליך און ענדליך בדעה צו די פרושים אבער זענען געווען מער עקסטרעמיסטיש און האבן נישט אלעמאל צוגעהערט די מיינונג פון די חכמים.
איינס פון די פירער פון די סיקריקים מיטן נאמען אלעזר בן יאיר (וועמענס נאמען איז אויסגעקריצט אין די שטיינער אין די מצדה פעסטונג ביז היינט) האט אנגעפירט מיט א קאמאנדע וואס האט זיך מושטירט אין מצדה און פון דארטן אטאקירט די רוימישע באצווינגער.
טוריזם "מצדה" איז איינער פון די שטארקסטע אטראקציע צענטערן אין ארץ ישראל, נישט בלויז איז זי א צענטער פאר טוריסטן צוליב איר פאנאראמע און אויג פארכאפנדע מדבר אויסקוק; נאר זי פארמאגט אונטער זיך אסאך אידישע היסטאריע; און די ציוניסטישע פראפאגאנדע האט זי פארוואנדלט אין א נאציאנאלע פלאץ פון שטאלץ, זייענדיג די יסוד פון די ציוניסטישע אוואנטוריסטישע לעבנס-שטייגער פון "רק בדם".
אין יאר ג' אלפים תתכ"ו, ווען טיטוס און זיינע גרויזאמע סאלדאטן האבן איינגענומען און באהערשט ארץ ישראל, האבן אידישע קעמפער, וועמען חז"ל רופן אן "סיקריקים", העלדיש געקעמפט קעגן די רוימישע אריינדרינגער, און זיי האבן געלייגט אן אויג אויף די פעסטונג, אין פאל זיי וועלן ווערן אינגאנצן באזיגט דורך די מעכטיגע רוימער.
יעדער פאפולערער און פאליטישער באזוכער קיין ארץ ישראל טוט באקומען א קעניגליכע אויפנאמע און באגלייטונג אויף די מצדה פעסטונג, ווי מען שילדערט אז דארטן האבן הונדערטער העלדישע אידן געקעמפט קעגן די רוימער ביזן טויט.
די אידן אינעם פעסטונג מיט זייערע משפחות האבן געוואוסט וואס עס ווארט זיי פון די רוימישע רציחות, און האבן דעריבער מחליט געווען נישט אריינצופאלן אין די האנט פון די רשעים, נאר ליבערשט באגיין זעלבסטמארד.
מצדה איז אַן אלטע פעסטונג אויף די שפּיץ פון אַן אפגעזונדערט פעלדז, אויף דעם מזרח ברעג פון מדבר יהודה, וואָס הייבט זיך 63 מעטער איבערן ים המלח, און 450 מעטער איבער דעם ים המלח צו זייַן פֿוס.
ווי גרינדער זאָגט ער איבער אַן ארגאניזאציע וואָס נעמט אריין צוויי ישיבות אין אשקלון, איינס אין קרית מלאכי, דריי אין אשדוד, און איינס אין ראשון לציון, מיט א סך 500 סטודענטן צו ווערן רבנישע סטודענטן אין טרענירונג.
פינטאָ ס צענטער אין אַשאָד האט פיר סינאַגאָגז וואָס דינען מער ווי 1200 ווערשיפּערז, אַ ישיבה מיט איבער 300 גאַנץ-צייט תלמודים, און אַ זופּ קיך וואָס גיט 3000 פארציעס אַ טאָג.
זיין ערשטער אלבאם איז ארויס אין 2003 אלס א זאמלונג פון באקאנטע לידער, שפעטער זענען ארויס נאך צוויי אלבאמען מיט נייע לידער, צוזאמען מיט דעם איז פראדוצירט געווארן דורך פּראָדוצירער יוחי בריסקמאַן א סעריע מיטן נאמען "רילעקס" פון לאנגע ווערק וואס אנטהאלט א מיקס פון באקאנטע און רירנדיקע לידער געזונגען דורך דאסקאל, די סעריע האט געהאט אַ גרויסן ערפאָלג און האָט פאַרקויפט צענדליגער טויזנטער עקזעמפלארן.
אפיציעל האט די מחלוקה אויסגעבראכן נאך די פטירה פון רבי נפתלי צבי האלבערשטאם ווען א טייל חסידים האבן געוואלט אויפנעמען זיין איידעם, רבי מרדכי דוד אונגער, אנשטאט זיין ברודער דער דעמאלטסדיגער רב הצעיר רבי בנציון, מיט די טענה פון חתנו כבנו און דערפאר באלאנגט עס מדין ירושה פאר איהם.
נאך די פטירה פון רבי נפתלי, נאך אינמיטן די שבעה, איז רבי מרדכי דוד אריין אין ביהמ"ד און זיך געשטעלט אויפן רבין'ס פלאץ כאילו ער איז ממלא מקום.
רוב עולם, בעיקר די עלטערע חסידים, זענען געבליבן מיט רבי בנציון; אבער א גרויס חלק - בעיקר יונגעלייט און בחורים וואס האבן געלערנט ביי רבי מרדכי דוד אין ישיבה - זענען ארויס וואנדערן אינאיינעם מיט די איידעמער.
געווענליך וועט די וויין זיין ווייס, אפילו אויב מען נוצט רויטע טרויבן, וועט די וויין זיין וויס, דאס איז וויבאלד די שאלאכטץ און די קערנדלעך ווערן נישט אריין געלייגט אין די וויין.
עס זענען פארהאן נאך ערטער ווי עס ווערן פאבריצירט גאזיגע וויין איבער די וועלט, אבער וויבאלד די רעכטן פארן נאמען ווערן געהאלטן נאר צו די וויינען וואס קומען פון שאמפאן, פלעגט מען זיי רופן "וויין פאבריצירט לויטן שאמפאניער סטיל".
דאס פרעסן די טרויבן איז אויפן טראדיציאנעלן שטייגער ווי געהעריקע וויין, די זאפט הייבט אן קאכן און די צוקער ווערט אלקאהאל, די קוילן זייערס ווערן ארויסגעלאזט, און מען מישט צו אנדערע סארטן וויין.
אויף די פאבריקאציע, איז פארהאן אן אויפזיכט פון די "וויין פארבאנד אין שאמפאן", זיי דעקלערן די געזעצן וואס רעכנט אריין וועלכע סארטן טרויבן קענען גענוצט ווערן, ערטער ווי עס מעג וואקסן און נאך.
די וויין אין די באטלעך וועלן קאכן צווישן א האלב יאר ביז דריי יאר, די פאזיציע פון די באטלעך ווערן געטוישט יעדן טאג, ווי צום ענדע וועט עס ליגן פארקערט מיט די האלדז אויף אראפ.
די רעכטן צו פאבריצירן דאס וויין איז געהאלטן אויף בלויז די געגנט, לויט דעם מאדריד אפמאך, בלויז וויין וואס קומט פון אט דעם ראיאן קען גערופן ווערן שאמפאניע.
דער זשורנאל האט אין זיך רעפארטאזשעס, אויספראשונגס און ארטיקלעך, אין פארשידענע עניינים, אזוי ווי היסטאריע, וויסנשאפט, אייגנשאפט, פריוואטע דערציילונגען, געזונט און פריוואטישע אנטוויקלונג, אלץ אין אן חרדישער אריענטאציע.
די צייטונג בית נאמן איז איבערגעאנדערשט צום 'קטיפה- מאגאזין' און צוועבנער האט באשטימט געווארן צום ליטעראטור- ראטגעבערין פון מאגאזין, און געשריבן די אנפאנג אפטייל, 'רגעים' גלייכלויפיקער צום שרייבן דער נאכאנאנדיקייט דערציילונג 'אנשים אחים אנחנו' .
ביאגראפיע צוועבנער איז געבוירן געווארן י"א כסלו התשמ"א אין דער הדר געגנט פון חיפה, צו רבי מרדכי לייב קאצנעלנבויגן, און איז אן אוראייניקל פון רבי אלטער יהודה יאוואראוו, פון ישיבת עץ חיים'ס רבנים, און פון רבי יעקב ירוחם קצנלבוגן, אן עסקן פון אגודת ישראל.
אין תשע"ז האט זי אנגעהייבן צו פארעפנטלעכן דאס אינטערנעץ־הילפבוך אויף שרייבן, "שרייבערס בארייכערונג" , וואס איז איבערגעאנדערשט געווארן צום א בלאג.
מאסק איז דער גרינדער, גענעראַל פאַרוואַלטער , הויפּט טעכנאָלאָגיע אָפיציר און הויפּט דיזיינער פון , גענעראַל פאַרוואַלטער און פּראָדוקט אַרכיטעקט פון טעסלא, גרינדער פון און קאָ-גרינדער פון ניוראלינק און .
אין 2018 ער באקומען דעם טיטל פון יונגערמאַן פון די קעניגליכע געזעלשאפט , און איז געווען ראַנגירט 25 אויף דער ליסטע פון די שטערקסטע מענטשן אין דער וועלט לויט .
ער האָט זיך אויסגעלערנט פּראָגראַמירן און ביי 12 יאָר ער האָט פאַרקױפט אַ קאָמפּיוטער־שפּיל װאָס ער האָט געשאַפן מיטן נאָמען "בלאַסטאַר" צו דעם זשורנאַל " " פאַר ארום $500.
מאסק האט באמערקט אז פון יסוד בוך סעריע פון אייזיק אזימאוו האט ער זיך געלערנט אז מען זאל "פרובירן אויסקלייבן אקציעס וועלכע קענען פארלענגערן ציוויליזאציע, מינימיזירן די שאנסן פון א פינצטערער תקופה און פארקירצן אזא עפאכע אויב עס פאסירט".
זיין פאטער, עראָל מאסק, אויך אַ געבוירענער פון דרום אפריקע, איז אַן עלעקטראָמעכאַניק־אינזשעניר, פּילאָט, מאַטראָז, קאָנסולטאַנט און פאַרמעגנס דעוועלאָפּער.
בערך צוויי יאָר נאָך זייער גט, זינט זיינע געשוויסטער האבן אויסדערוויילט צו לעבן מיט זייער מוטער, האט מאסק אויסדערוויילט צו לעבן מערסטנס מיט זיין פאטער אין דרום אפריקע אין די סובורבס פון פּרעטאָריאַ, אַ באַשלוס וואָס ער האט שפּעטער באַדויערט.
טעטיקייט אין פעברואר 2013 האָט געשטעטנער געגרינדעט די ארגאניזאציע, וואָס צילט צו באקעמפן אנטיסעמיטיזם און העצע קעגן דער חרדישער פובליק אין דער מידיע.
אין דעם קאָנטעקסט, ערשיינט ער אפט אין דער אַלגעמיינער מידיע אין די פאַרייניגטע שטאַטן צו ערקלערן און פאַרטיידיגן דער חרדישער וועג פון לעבן און צו קעמפן קעגן אַקטיוויסטן און גרופּעס וואָס פרובירן צו שטערן און ענג מאכן דער פרומער ציבור.
פּרעזידענטליכע וואַלן האט געשטעטנער אָרגאַניזירט אַ זיצונג פון פובליציסטן און מיינונג פירער מיטן פּרעזידענטליכע קאַנדידאַט דאָנאַלד טראַמפּ אין די טראַמפּ טאַוער אין מאנהעטן.
פּרעזידענטליכע וואַלן אין 2016, האט געשטעטטנער פארגעשאצט אין די פריערע סטאַגעס פון די פריימערי וואַלן אַז דאנאלד טראַמפּ'ס שאנסן צו געווינען זענען הויך פאַרקערט ווי די שאצונג פון רובֿ עקספּערטן.
במשך 2007, האט ער אנגעהויבן בראָדקאַסטן פּאָליטישע און ביזנעס נייעס און אנאליזן אויף קול מבשר, און ער דינט ווי אַ רעפּאָרטער און פּאָליטישער און עקאָנאָמישער קאָמענטאַטאָר.
יוסף "יוסי" געשטעטנער איז אן אמעריקאנער חרדישער אקטיוויסט מעדיע קאָמענטאַטאָר און פאליטישער סטראַטעגיסט וואָס האָט געגרינדעט די ארגאניזאציע.
ווען ער איז געווען בערך 25 יאר אלט , נאכן חתונה האבן מיט דער טאכטער פון יצחק הכהן וואס איז געווען איינער פון די עשירים פון סאלאניקי, איז ער געפארן קיין אדריאנאפאל, וואו רבי יוסף קארו איז געזעסן.
ער איז שוין דעמאלט געווען פאררעכנט ווי א גרויסער תלמיד חכם, און האט פארענדיגט שרייבן זיין ערשטן ספר, מנות הלוי, וואס באהאנדלט מגילת אסתר, וואס ער האט געגעבן צו זיין כלה'ס משפחה אלס נדן .
בעת ער איז געווען אין אַדריאַנאָפּלע, האָט ער זיך אינטענסיוו אָנגעהויבן פאַרנעמען מיט קבלה, און אין זײנע ספרים און פיוטים, וואָס זענען געשריבן געוואָרן פון יענער תּקופה און ווייטער, זעט זיך אָן אַ קבלה'ישע השפּעה.
מנות הלוי - פירוש על מגילת אסתר, און צום סוף דרושים, ווענעציע ה'שמ"ה אילת אהבים - פירוש על שיר השירים, ווענעציע ה'שי"ב שרש ישי - פירוש על מגילת רות, קונסטנטינאפאל ה'שכ"א, און שפעטער אין לובלין אין יאר ה'שנ"ז בית ה' - אַ גרויס חיבור אין די חכמה פון אמת בית תפילה - אלע תפילות פון די יאָר לחם שלמה - אויף די תיקונים פון די מאָלצייט אפריון שלמה - פירוש אויף תורה און נביאים הראשונים שומר אמונים - אויף די פונדאַמענטן פון רעליגיע תפילות ותחינות - אויפן דרך הסוד, צו זאגן אויף קברי צדיקים נעים זמירות - פירוש אויף תהלים מאמר הזוהר - פירוש קונטרס אויף דעם מאמר זוהר אין פרשת בראשית אויפן פסוק "ויעש את שני המאורות הגדולים" עבותות האהבה - קבלה אויפן דרך פון אמת מטתו שלשלמה - קבלה בסוד זיווג דברי שלמה - פירוש אויף תרי עשר לך דודי - פיוט פאר קבלת שבת
דער אנהייב פון דעם מנהג פון תיקון ליל שבועות ווערט אים אויך צוגעשריבן, נאכדעם וואס ער האט געזען, אין צוזאמענארבעט מיט רבי יוסף קארו, ניסים'דיגע מחזות יענע נאכט בשעת'ן וויילן אין דער שטאט סאלאניקי.
די מקובלים פון צפת, אין שפיץ פונעם אר"י הקדוש, האבן ביז דעמאלט באהאנדלט נעגאַטיוו די אידישע פּאָעזיע און דיכטער ווי רבי שלמה אבן גבירול און רבי אברהם אבן עזרא, און האבן ליבערשט געהאט די פאעזיע וואס האט זיך פארבונדן צום ליכט פון קבלה, און בפרט די שירים פון הרב אלקבץ וואס 'שטימען מערסטנס מיט דעם אמת'.
אָבער, ווי מיט אַנדערע קבלה'ישע געדאַנקען און מנהגים, האָט רבי שלמה'ס פּאָעזיע טיילמאָל פאַרלוירן אירע מקובל'ישע וואָרצלען, און ווערט געלייענט און געזונגען ביים ציבור אָן וויסן פון אירע מקורות און אָן באַהאַלטענע כוונות.
רבי שלמה אלקבץ איז נפטר געווארן אין צפת, מסתמא פאר ה'שד"מ, ווייל אין א סידור וואס איז ארויס אין ווענעציע אין יענעם יאר, דער ערשטער סידור וואס האט אריינגערעכנט זיין פיוט "לכה דודי", ווערט זיין נאמען געברענגט אין צוזאמענהאנג מיט א ברכת המתים.
נאך אומגעפער א יאר וואס ער האט געוואוינט דארט און געלערנט אין דעם ארטיגן כולל, האט ער זיך צוריקגעקערט קיין ארץ ישראל, און ווען איז ער צוריקגעקומען, האט אים זיין פאטער געבעטן אז ער זאל זיין אנוועזנד אין דעם "פראווען צימער" ווען ער נעמט אויף מענטשן און קוויטלעך כדי ער זאל זיך אויסלערנען די "סודות ההנהגה".
ט"ו תמוז ה'תשכ"ט, נאכדעם וואס זיין פאטער איז געווען אין ראמעניע אויף קברי צדיקים און נפטר געווארן, האט מען אים אויפגענומען אלס זיין ממשיך, און עמטליך, איז ער באקרוינט געווארן שוין ביי דער לוויה, אבער פאקטיש האט ער נישט געפירט קיין רעביסטווע, און בלויז עטליכע מאנאטן שפעטער אין יאר ה'תש"ל, ביי דער פורים סעודה, האט ער מקבל געווען אויף זיך אנצופירן דעם חסידות.
לעבנס געשיכטע רבי מנחם אליעזר זאב איז געבוירן געווארן אין רחובות אין יאר ה'תש"ט צו זיין פאטער רבי דוד משה ראזנבוים, דער פריערדיגער קרעטשענעווער רבי פון רחובות און צו זיין מוטער מרת אסתר רחל, טאכטער פון רבי חיים מרדכי ראזנבוים, דער נאדווארנער רבי.
ראש השוחטים פון פוילן הרב צוויגענהאפט איז אויפגעוואקסן אין א פאמיליע פון שוחטים, זיין פאטער, זיידע, און עלטער זיידע, זענען אלע געווען שוחטים און ער האט פון זיי מקבל געווען א מסורה אין שחיטה.
ווען הרב צווייגענהאפט איז געווען בלויז א פערצן יאר אלט בחור און האט נאך געלערנט אין אמסטאוו, איז דער אמסטאווער רב א מאל גערופן געווארן ביי די שוחטים פון דער שטאט צו קומען און זאגן זיי ווי צו האנדלען מיט א שווערער קשיא אין שחיטה.
ווי באלט דער אמסטאווער רב האט האט געהאלטן מיטן רעדן צו הרב שלמה זאב, האט ער געבעטן אז ער זאל אים באגלייטן צום שעכט-הויז, ווען די שוחטים האבן געוויזן זייער פראבלעם צום אמסטאווער רב, האט רב צווייגענהאפט גלייך אויפגעהויבן דאס חלף און האט זיי געוויזן ווי אזוי צו טאן די שחיטה און פון דעמאלט אן האט דער אמסטאווער רב געגעסן פלייש נאר ווען זיין תלמיד הרב צוויגנהאפט איז געווען דער שוחט.
ווען דער אמסטאווער רב האט פארציילט צום רב פון פלאוונא אז ער האט א פערצן יאר אלט בחור וואס קען מער וועגן שחיטה ווי אלע עלטערע שוחטים וועלכע ער האט געטראפן, האט דער פלאוונער רב געבעטן אז ער זאל שיקן רב צווייגנהאפט צו אים, און דער פלאוונער רב האט איבער געגעבן צו הרב צוויגענהאפט די מסורה אין שחיטה וואס ער האט געהאט פון זיין זיידע דער "תפארת שלמה" פון ראדאמסק.
די דאזיקע מסורה איז ביים ראדאמסקער רבי - רבי שלמה חנוך ראבינאוויטש – געווען אזוי חשוב, אז ער האט נאר געגעסן פלייש נאר ווען ער איז געווען זיכער, אז רב צווייגענאפט איז געווען דער שוחט, און ווען דער מנחת אלעזר איז געקומן אין סאסנאווצע פאר א ראדומסקער שמחה האט ער זיך אויך אזוי געפירט.
אין שפּעט 1945 איז דער יידישער קהילה אין האַנאָווער געווען גענוג גרויס פארן אייגענעם רב און הרב צווייגענהאפט האט רעקאמענדירט צו די רבנים פון ענגלאנד צו באשטימען זיין פריינד הרב חיים פנחס לובינסקי רב פון האנאווער , אבער מיט דער צייט איז די קהילה געוואקסן און געווארן צו פיל פאר איין רב צו האנדלען אליין און די קהילה האט געבּעטן רב צווייגנהאפט צו זיין דער צווייטער רב אין שטאט.
מוסמך פון דער קאזשיגלאווער רב - ראש ישיבה פון חכמי לובלין נאך א צייט אין "קיבוץ גבוה", איז הרב שלמה זאב געווארן א פערזענליכער תלמיד פון דער קאזשיגלאווער רב - הרב אריה צבי פראמער דער מחבר פון "שיח השדה" און "ארץ צבי", אלס יונגערמאן איז ער געווען דער ממלא מקום פון דער "אבני נזר" אלס ראש ישיבה פון סאכאטשאוו, און יארן שפעטער נאך דער פטירה פון הרב מאיר שפירא איז ער געווארן דער ראש ישיבה פון חכמי לובלין.
דאס איז געווען אַ גרויסע זכות ווייל דער קאזשיגלאווער רב האט שטארק נישט גערן געגעבן סמיכה, אפילו נישט צו זיין אויסגעצייכענטע תלמידים, איבער די יארן, פון איבער טויזנט תלמידים, בלויז פינף תלמידים האבן זוכה געווען צו באקומען סמיכה פון אים.
זיין מוטער מיכלא, איז געווען די טאכטער פון דער גאון הרב מאיר דוד ריינהארץ, זון פון דעם יאנאווער רב – הרב אברהם זאב, און אן אייניקל פונעם פשעדבארזשער רב - הרב שלמה – ווער איז געווען באקאנט אלץ "רבי שלמה עבד ה'", און זיין פאטער הרב משה חיים צווייגענהאפט איז געווען א תלמיד פון דעם אבני נזר און א שוחט אין סאסנאווצע.
ווען הרב שלמה זאב צווייגענהאפט איז געווען בלויז צוויי יאר אלט איז זיין פאטער יונגערהייט אוועק און הרב שלמה זאב איז אויפגעצויגן געווארן ביי זיין זיידן הרב אפרים מרדכי מאטל צווייגענהאפט וועמענס משפחה האט זיך מייחס געווען צום ט"ז, און איז געווען שוחט און דומ"צ אין סאסנאווצע.
ראש השוחטים פון "בריטישע דייטשלאנד" נאך דער אפשלוס פון דער צווייטער וועלט מלחמה און זיין באפרייאונג אין בערגן-בעלזן, הרב צווייגענהאפט האט אויף זיך גענומען צו באנייען שחיטה אין דייטשלאנד, און אין י"ב אלול ה'תש"ה מיט א חלף וואס ער האט גענומען פֿון א מוזעאום אין האמבורג האט ער געמאכט די ערשטע כשר׳ע שחיטה אין דייטשלאנד נאך צוועלף יאר שחיטה פארבאט, דערנאך איז ער באשטימט געווארן דורך די רבנים פון ענגלאנד צו זיין דער ראש השוחטים פון דעם גאנצן חלק פון דייטשלאנד וואס איז געווען אונטער די הערשן פון ענגלאנד פון נאך די צווייטע וועלט מלחמה אין 1945 ביז 1949.
וועד הרבנים פון "בריטיש דייטשלאנד" אין סוף 1945 איז רב צוויגנהאפט געווארן איינער פון די רבנים פונעם ועד הרבנים פון "בריטישע דייטשלאנד" וואס איז געווען געפירט דורכן יאסלער רב - הרב יואל היילפרין.
וויבאלד אז הרב צווייגענהאפט אלץ ראש השוחטים האט געפלעגט כסדר ארומפארן ארום דייטשלאנד פאר אלע עניני שחיטה, האט דער וועד עם באשטימט צו זיין דער רב פון די אלע קהילות פארשפרייט אין צפון מערב דייטשלאנד וואס האבן נישט געהאט זייער אייגענעם רב.
שוין אלס קליין קינד האט זיך הרב שלמה זאב צווייגנהאפט שטארק אויסגעצייכענט מיט זיין לערנען, און ווען ער איז געווען צוועלף יאָר אַלט, איז ער אָנגענומען געווארן אין דער ישיבה פון אמסטאווער רב – הרב דוב בער איינהארן.
הרב צווייגענהאפט האט געפירט אגודת ישראל אינעם חלק פון דייטשלאנד אונטער דער יוריסדיקציע פון ענגלאנד צוזאמען מיטן צעלער רב, הרב ישראל משה אלעווסקי, און אפרים לונדונער.
ביי אכצן יאר אלט איז רב צווייגנהאפט שוין געווען דער שוחט פון ראדומסק, עלקוש, אמסטאוו, וואלבראם, און ראש השוחטים פון דער גרויסער שטאט סאסנאווצע, א ביסל שפעטער ווען דער ועד ראשי השוחטים דמדינת פולין וליטא איז געגרינדעט געווארן דורך די גדולי הדור איז הרב צווייגענהאפט געווארן דער יונגסטער פון די זיבן ראשי השוחטים פון פוילן און ליטא.
הרב שלמה זאב "וואלף" צווייגנהאַפֿט איז געווען ראש השוחטים פון פוילן ביז דער צווייטער וועלט-מלחמה; נאָך דער צווייטער וועלט-מלחמה איז ער געווען רב פון האנאווער און פון נידערזאקסן.
נאך אמסטאוו איז הרב צווייגענהאפט אנגענומען געווארן אלס תלמיד פון "קיבוץ גבוה" פון ראדאמסק, וואס איז געווען פון די חשוב'סטע מקומות התורה, דארט איז ער געווארן א תלמיד פון הגאון הרב דוד משה ראבינאוויטש, דער איידעם פונעם ראדאמסקער רבי׳ן.
רב המכשיר פון בערגן-בעלזן צוגאב צו זיין ראש השוחטים, האט מען באשטימט הרב צווייגענהאפט "רב המכשיר" פון די צווי גרויסע כשר'ע קיכן וואס האבן געפיטערט צענדליקער טויזנטער מענטשן אין בערגען-בעלזען יעדן טאג.
ווען ס׳האט אויסגעבראכן די רציחה פון אונגארישע יידן אין 1944, האט מען געזאמלט אלע יידן אין דער שול, פון דארט האט מען זיי אריבערגעפירט קיין איהעל, פון וואנעט מען האט זיי געפירט אין באנען קיין אושוויץ וואו רוב פון זיי זענען אומגעקומען.