polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
רבי לייביש'ל איז געבוירן אין יאר ה'תר"ך , צו זיין פאטער הרב יחזקאל שרגא האלבערשטאם, דער שינאווער רב, א זון פון הרב חיים האלבערשטאם, דער דברי חיים.
אן אנדער ריכטער, מר' סטוארט ראזענוואסער פון אראנזש קאונטי געריכט האט אבער זיך געקריגט מיט אים און געזאגט אז סאיז נישטא קיין געהעריגע באווייזן אז דער ברך משה האט געווארפן ר' בערל פרידמאן דער ארוני ראש הקהל און געגעבן דערמיט די פירערשאפט פאר די זאליס.
דער קעיס איז עווענטואל געווארן אפיעלט דורך די ארונים מיט די טענה אז באראש קען נישט שטיין פון דער זייט און זאגן אז די סעקולארע געריכטן קענען זיך נישט אריינמישן בשעת ווען די אידישע גזלנים באראבעווען זיי פון אזויפיל ווערט נכסים.
די סופרים קארט האט אבער געזאגט כמעט די זעלבער זאך אין די ענדע אז באראש איז געווען גערעכט מיט דעם אז די גוי'אישע געריכטן קענען זיך נישט מישן אין אנגעלעגנהייט פון א אידישע קהילה, וואס האבן זיך זייער אייגן תורה פירונג און רבנים.
איינער פון זיינע הויפט ארגומענטן איז געווען אז דער פרייער גוי'אישער געריכט האט נישט וואס אריינרעדן און אז דאס הנהגה פון ר' זלמן לייב'ס מעטשן זענען צוליב דאס ווילן פון די פריערדיגע סאטמאר רבי דער ברך משה און בלויז ער קען דעצעדירן און אפמאכן אין עניני הנהגה.
און צוליב דעם איז ראדני שול מיט אלע סאטמערע נכסים פון וויליאמסבורג אין ווערט פון 339 מיליאן דאלער געגאנגן אונערן בעלות פאר ר' זלמן לייב טייטלבוים די אינגערער ברודער.
ריש לקיש איז געווען א הויפט פון רויבערס, איינמאהל האט ער געזעהן ווי ר' יוחנן וואשט זיך ביים טייך, ר' יוחנן איז געווען זייער א שיינער מענטש, ריש לקיש איז געווען אויבן אין ר' יוחנן אונטען, איז ריש לקיש אריינגעשפרינגען אין וואסער צו זעהן ר' יוחנן'נס לייב, האט זיך ר' יוחנן אנגערופן דאס איז א שטארקייט פון דיר דאס פאסט די זאלסט עס נוצען פאר די תורה, זאגט אים ריש לקיש, דיין שיינקייט פאסט פאר פרויען, ענטפערט אים ר' יוחנן אויב טוסטו תשובה וועל איך דיך געבן מיין שוועסטער פאר א פרוי, זי איז נאך שענער פון מיר, אזוי ארום האט ריש לקיש תשובה געטוהן און איז געווארן פון א הויפט פון רויבער א תורה ריז, א חבר פון ר' יוחנן .
ריש לקיש איז געווען אזוי בייגלייבט אז ער האט נישט מיט יעדען גערעדט אין די גאס, ווייל מיט וועמען ער האט גערעדט אין די גאס איז געווען א סימן ער איז א בייגלייבטער מענטש, מען דארף נישט קיין עדות ווען מען מאכט א געשעפט מיט אים , מען געפונט ער האט אפילו נישט גערעדט אין די גאס מיט רבה בר בר חנה, און מיט רבי אלעזר, זיכער ווען מען האט אים געפרעגט האט ער געענטפערט, אבער אין די גאס איז ער נישט צוגעגאנגען צו אנדערע .
פון זיינע גרויסע מדות געווען אמאהל וואס ער האט געהערט א הלכה פון זיין רבי און שוואגער ר' יוחנן "אסור לאדם שימלא פיו שחוק בעולם הזה" זייט דאס בית המקדש איז חרוב געווארן טאר מען נישט לאכן מיט א אפענעם מויל, ווייל מען מיז שטענדיג אינזין האבן דעם צער פונעם חורבן, זינט ער האט עס געהערט האט ער קיינמאהל נישט געלאכט הויך מיט א אפענער מויל .
זיין סדר איז געווען ווען ער האט געהערט ווי ר' יוחנן זאגט א הלכה און האט נישט מסכים געווען האט ער נישט גלייך געקריגט אויף אים, נאר ער פלעגט ווארטן ביז ר' יוחנן האט מסביר געווען גיט זיין גאגנג, דערנאך האט ער געקוקט אפשר וועט ער דאך חרטה האבן, דערנאך האט ער מיט אים זיך געקרוגט אין לערנען (חולין עה: שבועות מ.
א ראיה ברענגט תוס' אז מען זעט אז ער האט מפלפל געווען מיט אמוראים פונעם דור פאר ר' יוחנן, אויך געפונט מען אז רבי יהודה הנשיא האט אים געזאגט בעט פאר מיר , זעהט מען אז ער איז שוין געווען א גרויסער מענטש אין די צייטן פון רבי.
ריש לקיש האט געוואוסט אסאך תורה און געקענט אסאך פאר ר' יוחנן האט אים געמאכט פאר א אמורא, אבער ער האט פורק געווען פון זיך דעם עול תורה און האט פארגעסן די תורה און געווארן א רויבער .
ר' יוחנן אליין האט געהאט גרויס רעספעקט צו זיין שוואגער און תלמיד ריש לקיש, ער זאגט אויף אים אמאל שכנגדי חלק עלי זאגט רש"י פשט ער איז אזוי ווי איך, ער איז ראוי צו קרוגן אויף מיר .
עולא האט געזאגט ווער עס זעהט ריש לקיש אין בית המדרש ווי ער טענה'ט זיך, זעהט א בילד ווי איינער רייסט אויס גרויסע בערג און ער מאלט עס צוזאמען איינס צו צווייטען .
אין גמרא גיטין ווערט פארציילט א וואונדליכע מעשה וויאזוי ריש לקיש האט זיך געלזאגט אריין כאפן פון רויבער, און וויאזוי ער האט באוויזן זיי צו בונדען די הענט און זיי הרג'ענען.
ווייטער וועט זי גיין לענגאויס דער יפו גאס מערבדיג ביז דער ירושלים צענטראלער בוס סטאנציע, און וועט ממשיך זיין צו דרום מערב, אריבערגייענדיג די סטרונעס בריק דורכאויס הרצל בולוואר ביזן בית הכרם געגנט, און ענדיגן לעבן בית וגן.
ירושלים לייכטע באנען איז א גראנדיזער פראיעקט צו פארבעסרן די טראנספארטאציע אין ירושלים, די ערשטע ליניע איז די רויטע רוטע וואס לויפט פון נווה יעקב אין צפון, ביז הר הרצל אין דרום, וואו עס געפונט זיך יד ושם, די מוזיי פארן חורבן פון יידן אין אייראפע, די רוטע איז לאנג 13 קילאמעטער, און האקט א דורך פארנומענע שאסייען אין ירושלים, וואס ברענגט צו א גרויסע פארקער, דאס וויכטיגסטע גאס אין ירושלים די יפו גאס איז אויפגעאקערט און ארבעטער לייגן שינעס פארן באן.
די באן דארף זיין פריינטליך צום געגנט, און וועט נישט פארפעסטיקן די לופט, ווי אויך וועט זי האבן די דורכגאנג ביי גאס ראגן, וואו זי וועט נישט מוזן ווארטן אויף רויטע לעקטערס, צו אפשטעלן די באן אזוי אז זי וועט לויפן און מאכן דעם גאנצן וועג און אומגעפער א האלבע שעה, א וועג וואס מיט אן אויטא האט געדויערט פריער א שעה.
אין 2000 האט די ירושלים שטאטראט אנגעהויבן ווערקן צוגרייטן דאס אויפשטעלן פונעם טראמוויי אויף דער רויטע ליניע און בויען די אינפראסטרוקטור פון דער בלויער ליניע.
אום 24סטן פעברואר 2010, האט סיטיפאס, די פירמע פאראנטווארטלעך פאר דער באן, געמאכט פרואוואונגען פון פראנצויזישער בארג אויפהאלטונג צענטער, ביז נביאים גאס.
די בלויע ליניע איז א ליניע דערווייל פאר מאסן טראנספארטאציע, און אין די קומענדיקע יארן וועט איבערגעקוקט ווערן די וויכטיקייט צו עס זאל געבויט ווערן א לייכטע באן ליניע.
דער פלאן האט געלויטעט אז די יפו גאס וועט פארמאכט ווערן פאר אנדערן פארקער, און בלויז די באן וועט קענען אריבער פארן די גאס, איינמאל די באן פאנגט אן צו פונקציאנירן.
הרב ישראל חיים פון לודמיר, בזיווג ראשון האט ער געהייראט א טאכטער פון הרב שלמה גאטליב פון קארלין, בזיווג שני האט ער געהייראט א טאכטער פון הרב גדליה פון ליניץ.
אַ דאַנק דער אױסדריקלעכקײט און זעלטענעם טעמבער פֿון זײַן קול, האָט מען אים באַאױפֿטראָגט פֿאָרלײענען די װיכטיקסטע דערקלערונגען און מעלדונגען.
ער איז געװען דער ערשטער, װאָס האָט עפֿנטלעך מודיע געװען װעגן אַזעלכע היסטאָרישע געשעענישן װי דאָס אָנפֿאַלן פֿון היטלער-דײַטשלאַנד אױף ראַטן-פֿאַרבאַנד דעם 22סטן יוני 1941, דאָס אײַננעמען פֿון בערלין דורך דער סאָװעטישער אַרמײ און די אומבאַדינגטע קאַפּיטולאַציע פֿון דײַטשלאַנד דעם 8טן מײ 1945, די פּטירה פֿונעם סאָװעטישן אָנפֿירער יאָסיף סטאַלין דעם 5טן מערץ 1953, דער פֿלוג אין קאָסמאָס פֿון יורי גאַגאַרין דעם 12טן אַפּריל 1961, און אַזױ װײַטער.
דער נאָמען פֿון יורי לעװיטאַן איז געװאָרן באַזונדערס פּאָפּולער אין די יאָרן פֿון דער גרױסער פֿאָטערלענדישער מלחמה (װי רופֿט מען אָן אין רוסלאַנד און אײניקע אַנדערע לענדער פֿונעם געװעזענעם ראַטן-פֿאַרבאַנד דעם סאָװעטיש-דײַטשן קריג פֿון 1941-1945 אַלס דער עיקרדיקער טײל פֿון דער צװײטער װעלט מלחמה).
מיט פֿאַרבאַהאַלטענעם אָטעם, מיט אומרו און האָפֿענונג צוגלײַך, האָבן דאַן מיליאָנען מענטשן אין אַלע עקן פֿון דעם גרױסן לאַנד געהערט די ידיעות װעגן דעם מצב אױף די מלחמה-פֿראָנטן, פֿאָרגעלײענט פֿון אָט דעם מענטשן.
יורי לעװיטאַן (רוסיש: ; 2טן אָקטאָבער 1914, װלאַדימיר - 4טן אױגוסט 1983, בעסאָנאָװקאַ, בעלגאָראָדער געגנט, רוסלאַנד) איז געווען א סאוועטישער ראדיא דיקטאר.
רבי נפתלי'ס שווער האט געזארגט אז מען זאל אים אויפנעמען רב אין ליזשענסק, אין יאר ה'תרמ"ט איז ער געווען רב אין קאלוואריע, אין יאר ה'תרנ"ט איז ער געווארן דיין אין נאכהער רב אין ווישניצא.
רבי נפתלי איז געבוירן אין יאר ה'תרכ"א צו זיין פאטער הרב שמואל רובין רב אין קארטשין, א זון פון הרב אהרן רובין פון רימאנאוו, א זון פון הרב אשר ישעיה רובין, רב אין ראפשיץ.
רבי נפתלי איז געבוירן אין יאר ה'תר"ע, צו זיין פאטער הרב ישראל יוסף הורוויץ, דער ריגליצער רב, א זון פון הרב אלטער אליעזר הורוויץ, רב אין ריגליץ און סטאשאוו, א זון פון הרב אברהם שמחה הורוויץ, רב אין בארניוו, א זון פון הרב ישראל הורוויץ, רב אין בארניוו, א זון פון הרב אליעזר הורוויץ, רב אין דזשיקאוו, באקאנט אלס רבי אליעזר'ל דזשיקאווער, א זון פון הרב נפתלי צבי הורוויץ, דער ראפשיצער רב.
ס'האט אים מספיד געווען דער נאראלער רב הרב חיים מאיר שפירא, זיין מחותן הרב אלחנן זאב טייץ, אין נאמען פון אגודת הרבנים הרב פנחס טייץ רב פון עליזאבעט, ניו דזשערסי, הרב אליעזר קירשנער רב פון דער שול בני יהודה אין בארא פארק, און דער ציעשינאווער רבי.
אין ה'תרפ"ג, דאס זעלבע יאר ווען ער איז אריין אין סיים, האט ער פארגעשטעלט זיין געדאנק פון דף היומי ביי דער כנסיה גדולה, פונוועגן דער חפץ חיים האט אים הויך געשעצט.
אין סיים אין זיינע ערשטע וואכן וואס ער איז געווען דער הויפט פון דער חרדישער יידישער דעלעגאציע אין דעם סיים, איז צוגעקומען צו הרב שפירא דער אנטיסעמיטישן פוילישן סיים דעפוטאט פראפעסאר לוטאסלאווסקי פון דער ענדעק פארטיי, וואס האט מער ווי איין מאל פארגעשטעלט שלענגעלישע געזעצן וואס האבן צוגענומען פון די מינאריטעטן זייערע ציווילע און עקאנאמישע רעכטן.
נאך זיין חתונה מיט מלכה טויבא, די טאכטער פון הרב יעקב דוד ברייטמאן, איז ער אריבער קיין טארנאפאל אין גאליציע, וואו ער האט געזעסן און געלערנט אויף קעסט ביי זיין שווער.
שטייענדיג פאר א גרופע דעפוטאטן האט ער אנגעהויבן מיט א כיטרן שמייכל: "ראבינער איך האב א וואונדערבארן נייעם וועג וויאזוי יידן קענען ערנערן פרנסה-- זיי קענען שינדן טויטע הינט."
רבי נפתלי חיים אדלער פון דזשיקאוו, איידעם ביי רבי חיים מאיר האגער, וויזשניצער רבי רבי ישראל אליעזר אדלער פון דזשיקאוו מרת מישקיט, די ווייב פון רבי אברהם משה באב"ד.
רבי יהודה הורוויץ זצ"ל , דזשיקאווער רבי אין לאנדאן רבי יהושע הורוויטץ זצ"ל , בן רבי מאיר הי"ד דשיקאווער רב אין ב"פ רבי מאיר הורוויטץ שליט"א אדמו"ר מדשיקאוו רבי יחזקאל שליט"א מדשיקב רבי אליעזר שמעון שליט"א רב דקהל עטרת יהושע ב"פ
דזשיקאוו אדער דזיקוב אין וועסט גאליציע, איז א באקאנטע שטאט אין די חסידישע קרייזן, וואס דארטן האבן געוואוינט די רבנים און רבי'ס פון דער דזשיקאווער דינאסטיע וואס ציעט זיך פון רבי אליעזר הורוויץ, באקאנט אלס רבי אליעזר'ל דזשיקאווער, וואס איז אן אפצווייג פון דער ראפשיצער דינאסטיע
דער לייפניקער רב לייענט דעם בריוו איינמאל און נאכאמאל, און ער האט געוויסט אויב זיין זון איז אזוי באגייסטערט פון דעם , מוז ער טאקע זיין א ספעציעלער אויסנאם וואס מ'טאר נישט אדורך לאזן.
אבער ער האט גארנישט געקענט טוהן, ער איז שוין געווען פארבונדן מיט רבי אפרים זלמן מרגליות פון בראד, וועמען ער האט שוין געגעבן זיין צושטימונג צו שליסען מיט אים א שידוך, נאר ער ווארט נאך דער צושטימונג פון די אנדערע זייט, וועלכע ער האט געגעבן צייט א וואך צו ענטפערן.
ער האט געפרעגט דעם ניקלשבורגער רב, רבי מרדכי באנעט וואס צוטוהן, און ער האט געענטפערט קורץ מיט א שפריכווארט, "דאס וואס איר פרעגט וועגן שידוך, וואס קען דען זיין בעסער ווי חיים מיט ברוך, א געבענטשט לעבן אויף אייך און אלע יידן".
דער לייפניקער רב האט איבערגעווארט די פּאָר טעג און ווען פון בראד איז נישט געקומען קיין אנטווארט האט ער דערציילט פאר רבי לייביש'ן וועגען דעם שידוך וואס זיין זון האט פארגעשלאגן.
חסידים דערציילן ווען רבי חיים איז געקומען דאס ערשטע מאל צו רבי הערש'לע זידיטשובער האט רבי הערש'לע זידיטשובער אים ענטפאנגען מיט גרויס פרייד, און דערביי זיך שטארק צעוויינט.
ווען די נאנטע האבן אים געפרעגט, ווי קומט דער גרויסער געוויין אין מיטן אזא גרויס פרייליכקייט, האט רבי הערש'לע געענטפערט, צו ענטפאנגן אזא גאסט האט אין מיר טאקע געשאפן א גרויס פרייד, אבער זיין קומען האט מיך דערמאנט, אז דער ראפשיצער רב איז שוין נישט מיט אונז האב איך מיך שטארק צעוויינט.רבי חיים האט נאך אלץ יונגער-מאן אריינגעכאפט צו פארן צו רבי אברהם יהושע העשל פון אפטע, דער אוהב ישראל.
אין א געלעגנהייט ווען רבי לייביש איז געפארן קיין דאנציג האנדלען האט ער אנגעטרויטן ביי זיין רבי'ן הרב אברהם משה א זון פון הרב צבי הירש פון פשעווארסק, , האט ער געהערט ווי זיין רבי האט זיך אויסגעדריקט צו די רביצין אז זיי דארפען האבען א געוויסע סומע געלט צו קענען חתונה מאכן זייער טאכטער.
רבי לייביש האבנדיג ביי זיך די סומע, האט ער דאס דירעקט געגעבן דעם רבי'ן, דארפער האט ער באקומען א ברכה פון זיין רבי'ן ער זאל געהאלפן ווערן מיט קינדער און האבן א זון וואס וועט באלייכטן די וועלט.
ווען דאס רבנות אין רודניק איז פריי געווארן זענען די שטאט פארוואלטערס אריין געפארן צום ראפשיצער רב, פרעגן זייער רבי'ן וועמען מען זאלן אויפנעמען אלץ רב אין זייער שטעטל.
רופט זיך אן דער ראפשיצער רב צו זיי, חיים דער זון פון רבי לייביש, ער איז דער פאסיגער רב פאר אייך, כאטש א יונגער מאן, אבער ער וועט נאך פארשיינען א וועלט מיט זיין גאונות.
ווען דעם לייפניקער רב'ס זון, הרב יהושע העשיל תאומים-פרענקל איז אמאל געפארן קיין לייפציג , האט ער זיך בארעכענט, און איז אויפן וועג אריין געפארן קיין טארניגראד כאפן א שמועס מיט רבי חיים'ל, דער יונגער עילוי, וואס ער האט אזויפיל געהערט רעדן איבער אים.
אבער וויפיל ער האט געהערט איז דאס נאך גארנישט געווען קיין פארגלייך צו וואס ער הטו געזען פאר זיך, פון גרויס באגייסטערונג פאלט אים איין צו שדכן'ען דעם בחור פאר זיין שוועסטער רחל'ע, און שרייבט זאפארט א בריוו פאר זיין פאטער, אז ער האט געטראפן א פאסיגן בחור פאר זיין געראטענע טאכטער.
די פרייד פון רבי לייביש'ן, הערענדיג אז דער לייפניקער רב וויל זיך מיט אים משדך זיין איז שווער צובאשרייבן, א קלייניקייט א שידוך מיטן לאנד-רב פון מערן, הערשט יעצט וועט זיין עילוי האבן זיין ריכטיגן אויסשטייגונג , און זעלבספארשטענדליך האט ער זאפארט צוגעשטימט דערצו.
נאכדעם וואס מען האט אפגעשריבן די תנאים איז אנגעקומען א שליח פון רבי אפרים זלמן מרגליות פון בראד אז ער וויל ענדיגן דעם שידוך, דעמאלס האט דער לייפניקער רב געזען אז דער שידוך איז אפגעשריבן פון אויבן.
רבי חיים איז געבוירן אין יאר ה'תקנ"ז אין דער שטאט טארניגראד, פוילן, צו זיין פאטער הרב אריה לייביש האלבערשטאם, אן אייניקל פון הרב צבי הירש חריף, רב אין האלבערשטאט (פארפאסער פון די ספרים שו"ת עטרת צבי און כוס ישועות אויף מסכתות, א זון פון הרב נפתלי הירץ אשכנזי רב אין לעמבערג) .
און צו זיין מוטער מרת מרים די טאכטער פון הרב דוד פון טארניגראד, א זון פון הרב זלמן, א זון פון הרב דוד רב אין יאריטשאוו, דער יונגסטער זון פון הרב צבי אשכנזי, באקאנט אלס דער חכם צבי.
יארן שפעטער פלעגט דער צאנזער רב אסאך דערציילן פון דער צייט וואס ער איז געווען אין סאסאוו, ווען זיינע חסידים האבן זיך געוואונדערט, ווי אזוי ער קען געדענקען פון ווען ער איז קוים אלט געווען צוויי יאר, האט ער געענטפערט: גלייבט מיר, ווען איך זאל וועלן, וואלט איך געקענט מיך דערמאנען אלס וואס איז מיט מיר פארגעקומען פון מיין באשאפן, נאר, אויב שוין אנשטרענגען דעם זכרון, דארף מען בעסער זיך דערמאנען אויף וואס מען דארף תשובה טון. ישראל סבא
יונגערהייט האט רבי חיים געלערנט אין טארניגראד ביי רבי אליעזר הורוויץ פארפאסער פון ספר נועם מגדים וכבוד התורה, זיין רבי פלעגט שטענדיג איבערזאגן דעם קל וחומר וואס ער האט געהערט פון זיין יונגן תלמיד, מה דאך סאלדאטן פון א קעניג מוזן וויסן זייערע אויפגאבן אויסנווייניג, איז דאך זיכער אז יידישע קינדער וואס זענען סאלדאטן פון קעניג פון אלע קעניגן מוזן וויסן אלע תרי"ג מצוות אויסנווייניג.
נאך א קורצע צייט איז רבי משה יהושע העשל אורנשטיין אוועק פון טארניגראד, אויף זיין פלאץ איז אויפגענומען געווארן אלס רב, רבי יוסף הורוויץ-שטערנפעלד, א ברודער פון רבי יעקב יוסף הורוויץ, דער חוזה פון לובלין, רבי חיים איז באלד צוגעצויגן געווארן צום נייעם רב, וועלכער האט אים אויסגעלערנט די פונדאמענטן פון דעם דרך החסידות.
אנקומענדיג קיין סאסאוו איז זיין מוטער באלד אריין געלאפן מיט א געוואלד צום רבי'ן רבי משה לייב סאסאווער, באקלאגנדיג, אז דער קליין יונגעלע איז זייער איבערגעשראקן און זי קען אים נישט בארוהיגן.
דער אייבערשטער פירט זיין וועלט, די זעלבע צייט וואס דער בריוו איז אנגעקומען צום לייפניקער רב איז רבי חיים'לס פאטער רבי לייביש געפארן קיין אולמיץ, און ווי זיין שטייגער פלעגט זיין, האט ער זיך אויפגעהאלטן אויפן וועג עטליכע טעג ביים לייפנקער רב אויף דורך צושמועסן פארשידענס.
ווען רבי חיים איז געווען אלט קנאפע צוויי יאר זענען זיינע עלטערן פונקט געווען מיט אים אין דער שטאט בראד ווען ס'האט אויסגעבראכן דער גרויסער פייער , צוזאמען מיט די אנדערע יידן זענען זיי אנטלאפן אין דעם נאנטן שטעטל סאסאוו.
אין עלטער פון דרייצן יאר האט רבי חיים באקומען סמיכה פון זיין רבי מובהק, רבי משה יהושע העשל אורנשטיין, פארפאסער פון ספר הים התלמוד, וועלכער איז אויפגענומען געווארן רב אין טארניגראד אין יאר ה'תקס"ח.
ווען רבי מענדל איז קראנק געווארן איז דער סקווערער רבי און דער סאטמערער רבי געווען ביי זיין בעט, זיי האבען געהייסן מ'זאל אים אריין פירן אין שפיטאל, ווי ער איז נפטר געווארן מוצאי שבת ו' אייר ה'תשי"ד, אין ברוקלין.
רבי מענדל איז געבוירן אין יאר ה'תרל"ג, צו זיין פאטער הרב אברהם שלום האלבערשטאם, רב אין סטראפקאוו, א זון פון הרב יחזקאל שרגא האלבערשטאם, דער שינאווער רב, א זון פון הרב חיים האלבערשטאם, דער דברי חיים.
איינמאל אין זיינע לעצטע יארן איז ער געווען שוואך פון פאסטן האט ער געאיילט צו מאכן קידוש פאר זעקסע (ווייל ס'איז דא א הקפדה נישט צו מאכן קידוש פרייטאג צונאכט צווישן זעקסע און זיבענע) און ער האט שוין געהאלטן דעם בעכער אין זיין האנט ווען ער האט געהערט דער זייגער קלאפט די שטונדע זעקס, איז ער געבליבן מיטן בעכער אין זיין האנט צוליב דעם כבוד פונעם קידוש בעכער.
רבי שמחה ישכר בער איז געבוירן אין סטראפקאוו אין יאר ה'תר"ל, צו זיין פאטער הרב יחזקאל שרגא האלבערשטאם, דער שינאווער רב, א זון פון הרב חיים האלבערשטאם, דער דברי חיים.
אין יאר ה'תרנ"ג איז רבי שמחה ישכר בער אויפגענימן געווארן רב אין ציעשינאוו, חנוכה ה'תרנ"ט, האט אים זיין פאטער געהייסן צינדן אין זיין מנורה, חסידים האבען דאס אויסגעטייטשט פאר א צייכען אז ער גיבט אים איבער זיין ארט.
נאך זיין חתונה איז רבי שמחה ישכר בער געבליבן אין בעלזא ביי זיין שווער, ווי ער האט זיך אנגעזאפט מיט תורה און עבודה, און זיין שווער האט אים צוגעוויסן וויאזוי צו זיין א פירער ביי כלל ישראל.
יונגערהייט איז שוין דער אסטראווצער גאון געווען באגייסטערט פון רבי שמחה ישכר בער, דער בית יצחק האט זיך אויסגעדריקט אויף אים, ער האט נאך נישט געזען א זיין יונגן למדן.
וְתַשְׁפִּיעַ חֲסָדִים עֶלְיוֹנִים וְרַחֲמִים גְּדוֹלִים לַשְּׁכִינָה לָתֵת לָהּ כֹּחַ גָּדוֹל לָצֵאת מִתּוֹךְ הַקְּלִפָּה וְלִפְשׁוֹט מֵעָלֶיהָ הַבְּגָדִים הַצּוֹאִים.
וְתַלְבִּישׁ אוֹתָהּ פוֹרְפִרָה עִלָּאָה קַדִּישָׁא, וְתֵן לָהּ כֹּחַ גָּדוֹל לָצֵאת עִמָּהּ כָּל נִיצוֹצֵי הַקְּדֻשָּׁה שֶׁנִּשְׁאֲרוּ בַּקְּלִפּוֹת.
וְשַׂבַּע אֶת הָעוֹלָם כֻּלּוֹ מִטּוּבְךָ וּמַלֵא יָדֵנוּ מִבִּרְכוֹתֶיךָ וּמֵעֹשֶׁר מַתְּנוֹת יָדֶךָ.
וְיִכְבְּשׁוּ רַחֲמֶיךָ אֶת כַּעַסְךָ, וְיָגוֹלוּ רַחֲמֶיךָ עַל מִדּוֹתֶיךָ, וְתִתְנַהֵג עִמָּנוּ ה' אֱלֹקֵינוּ בְּמִדַּת הַחֶסֶד וּבְמִדַּת הָרַחֲמִים, וְתִכָּנֵס לָנוּ לִפְנִים מִשּׁוּרַת הַדִּין.
וּבְטוּבְךָ הַגָּדוֹל יָשׁוּב חֲרוֹן אַפְּךָ מֵעַמְּךָ וּמֵעִירְךָ וּמֵאַרְצְךָ וּמִנַּחֲלָתְךָ, וְיַעֲלֶה וְיָבֹא וְיַגִּיעַ וְיֵרָאֶה וְיֵרָצֶה וְיִשָּׁמַע וְיִפָּקֵד וְיִזָּכֵר זִכְרוֹנֵנוּ וְזִכְרוֹן אֲבוֹתֵינוּ, וְזִכְרוֹן יְרוּשָׁלַיִם עִירְךָ וְזִכְרוֹן מָשִׁיחַ בֶּן דָּוִד עַבְדְּךָ וְזִכְרוֹן כָּל עַמְּךָ בֵּית יִשְׂרָאֵל לְפָנֶיךָ לִפְלֵיטָה לְטוֹבָה וְלִבְרָכָה לְחֵן וּלְחֶסֶד וּלְרַחֲמִים לְחַיִּים טוֹבִים וּלְשָׁלוֹם.
וְתָשׁוּב וּתְרַחֵם עַל שְׁכִינָתְךָ וְעָלֵינוּ וְעַל מִקְדָּשְׁךָ בְּרַחֲמֶיךָ הָרַבִּים וּתְגַדֵּל כְּבוֹדוֹ בִּמְהֵרָה בְּיָמֵינוּ.
אָבִינוּ מַלְכֵּנוּ אֱלֹקֵינוּ גַּלֵּה כְּבוֹד מַלְכוּתְךָ עָלֵינוּ מְהֵרָה וְהוֹפַע וְהִנָּשֵׂא עָלֵינוּ לְעֵינֵי כָּל חַי, וְקָרֵב פְּזוּרֵינוּ מִבֵּין הַגּוֹיִים וּנְפוּצוֹתֵינוּ כַּנֵּס מִיַּרְכְּתֵי אֶרֶץ, וַהֲבִיאֵנוּ לְצִיּוֹן עִירְךָ בְּרִנָּה וְלִירוּשָׁלַיִם עִיר מִקְדָּשְׁךָ בְּשִׂמְחַת עוֹלָם, אָנָּא אֱלֹהֵינוּ, וְשָׁם נַעֲשֶׂה לְפָנֶיךָ אֶת קָרְבְּנוֹת חוֹבוֹתֵינוּ תְּמִידִים כְּסִדְרָן וּמוּסָפִין כְּהִלְכָתָן.
הַבֵּט מִשָּׁמַיִם עֵדָה תַּמָּה שְׁטוּחָה בְּאַסְקֻפַּת הֵיכָלֶךָ וְלִבָּהּ קוֹרַעַת; עֲנִיָּה סֹעֲרָה הוֹמִיָּה הִיא בְּאֵין הַשְׁקֵט.
הַסְכֵּת וּשְׁמַע תַּחֲנוּנֵי שְׁאֵלָתָהּ וּבַקָּשָׁתָהּ כַּהֹגֶן הֲלֹא מִצְעָר הִיא לְגֹדֶל חַסְדְּךָ.
וְאִם עֲווֹנֵנוּ עָנוּ בָּנוּ וְעִנְּנוּ עָנָן, שְׁלַח רוּחֲךָ הַטּוֹב לְפַזְּרָם וְשֶׁמֶשׁ צִדְקָתְךָ לַהֲמִסָּם.
תִּתְאַמֵּץ בְּתֹקֶף חֲנִינוּתְךָ, רוּמָהּ עַל הַשָּׁמָיִם לְרַחֵם הָעֲמוּסָה מֵרֶחֶם אַחְדוּתְךָ.
וְעַתָּה צְלַח הָעֵז עֻזְּךָ הַמֻּפְלָא בָּךְ אֵין סוֹף בָּרוּךְ הוּא, לַחְשֹׂף לֹבֶן חֲסָדֶיךָ צַחְצַחוֹת חִזּוּק דְּעַתִּיק אֲשֶׁר הוֹרוּ מֵרֹאשׁ, וְתַלְבִּין בַּזְּהָרִים זְהוֹרִית אֹדֶם דִּינָךְ, וּשְׁלוֹשׁ עֶשְׂרֵה מִדּוֹת רַחֲמֶיךָ אֲשֶׁר תִּקַּנְתָּ בְּתַעֲלוּמוֹת חָכְמָה נִשְׂגָּבָהּ.
אֶת בְּרִיתָם זְכֹר הָאֵל נוֹצֵר חֶסֶד לַאֲלָפִים וְנַקֵּה בְּטַל אוֹרוֹת אֶת רוּם כִּתְמֵי עֲוֹנֹתֵינוּ.
יְגַלּוּ וִיגֻלּוּ הַחֲסָדִים וְהָרַחֲמִים הָעֶלְיוֹנִים עַל מִדּוֹתֶיךָ, וְיִשְׁתַּלְשְׁלוּ בְּסִלְסוּלָם עַד יַגִּיעוּ וְיִגְהוּ כְּנֹגַהּ רַב אַגַּן הַסַּהַר.
יְהִי רָצוֹן מִלְּפָנֶיךָ ה' אֱלֹקֵינוּ וֶאֱלֹקֵי אֲבוֹתֵינוּ, שֶׁיִּהְיֶה עַתָּה עֵת רָצוֹן וְיִמָּשֵׁךְ מִן הַאֵין סוֹף בָּרוּךְ הוּא מִמְּקוֹר הַחַיִּים הָעֶלְיוֹנִים שֶׁפַע בְּרָכָה עֶלְיוֹנָה וּקְדֻשָּׁה עֶלְיוֹנָה לְחָכְמָה דְּמַחֲשָׁבָה עֶלְיוֹנָה.
וְתִפְתַּח מְקוֹר אוֹתָהּ הַחָכְמָה דְּמַחֲשָׁבָה עֶלְיוֹנָה לְהַשְׁפִּיעַ קְדֻשָּׁה עֶלְיוֹנָה וּבְרָכָה רַבָּה לְשָׁרְשֵׁי מְקוֹרוֹת הָעֶלְיוֹנִים שֶׁל שָׁרְשֵׁי הַחֲסָדִים הָעֶלְיוֹנִים וְהָרַחֲמִים הַגְּדוֹלִים.
ויעקו"ר) דְּכָל הָעוֹלָמוֹת הַקְּדוֹשִׁים, וּלְשָׁרְשֵׁי נֶפֶשׁ רוּחַ נְשָׁמָה חַיָּה יְחִידָה שֶׁלָּנוּ.
וְתַשְׁפִּיעַ חֲסָדִים עֶלְיוֹנִים וְרַחֲמִים גְּדוֹלִים לִירוּשָׁלַיִם הָעֶלְיוֹנָה וּלְבֵית הַמִּקְדָּשׁ הָעֶלְיוֹן וְתִפְתַּח חֲלוֹנֶיהָ וּשְׁעָרֶיהָ שֶׁל יְרוּשָׁלַיִם הָעֶלְיוֹנָה וְשֶׁל בֵּית הַמִּקְדָּשׁ הָעֶלְיוֹן, וְתִשְׁמַע וּתְקַבֵּל בְּרַחֲמִים וּבְרָצוֹן אֶת תְּפִלָּתֵנוּ (עַל יְדֵי שמועאל שֶׁהוּא בְּכֶתֶר דְּחָכְמָה דִּיצִירָה שֶׁמְּקוֹרוֹ הוּא אהוה).
דער חיד"א ברענגט פון אים וואס ער האט געזען ביי אים: איך האב געזען דעם חסיד און וואונדערליכן בעל מקובל דער רש"ש ווי יעדער ערב שבת פאר מנחה האט ער געמאכט א התרת קללות פאר זיך און פאר זיין הויזגעזונד , דער רש"ש האט געזאגט אז תהלים צו זאגן ביינאכט אפשר אין דאס נישט אין כלל וואס דער האר"י האט געזאגט מען זאל נישט זאגן מקרה ביינאכט .
איך האב געזען דער רש"ש ווי ער נעמט ארום מיטן ספר תורה שמחת תורה ביינאכט דעם עמוד, און אויך שמחת תורה צופרי און מוצאי שמחת תורה און האט געזאגט גרויסע סודות דערויף .
דער חיד"א שרייבט אויף אים אין שם הגדולים: ער איז געווען פון די איינציגע הייליגע לייט פון אינזער דור, א וואונדערליכער מקובל, מיט זיין באקאנטשאפט און קלוגשאפט האט ער געשטעלט די כוונות האר"י אויך איר קלארקייט מיט א ריכטיגן סדר.
אין יאהר תקט"ו האט ער איבערגענעומען די ישיבה "מדרש חסידים", ווייל דעמאלטס איז אוועק איהר ראש ישיבה רבי ישראל יעקב אלגאזי, און האט איהר געפירט ביז ער איז נפטר געווארן, דעריבער ווערט דער רש"ש גערופן אין אסאך ספרים "הרב החסיד", ווייל ער איז געווען דער ראש פון די חבורה פון מדרש חסידים.
וּבְכֵן תֵּן כָּבוֹד לְעַמֶּךָ, תְּהִלָּה לִירֵאֶיךָ וְתִקְוָה טוֹבָה לְדוֹרְשֶׁךָ, וּפִתְחוֹן פֶּה לִמְיַחֲלִים לָךְ, שִׂמְחָה לְאַרְצְךָ וְשָׂשׂוֹן לְעִירֶךָ, וּצְמִיחַת קֶרֶן לְדָוִד עַבְדֶּךָ, וַעֲרִיכַת נֵר לְבֶן יִשַׁי מְשִׁיחֶךָ.
רבי שלום מזרחי דידיע שַרעַבי איז דער גרויסער בעל מקובל און באקאנטער שטערן אין קבלה וואס איז באוואוסט מיטן נאמען רש"ש , איז געבוירן אין תימן אין שטאט שרעב.
ביאגראפיע ער איז געבוירן בערך אין יאר ג'תשפ"ו צו זיין טאטע יוסף ער איז אויפגעוואקסן אלס עם הארץ ער האט געארבייט אלס פאסטיך ביים עושר כלבא שבוע ווען די טאכטער פון זיין בעל הבית האט זיך פארליבט אין אים האבן זיי חתונה געהאט אהן איר טאטנס רשות בערך ווען ער איז געווען 35 יאר זיין שווער הערנדיג האט אז זיי האבן חתונה געהאט האט געמאכט א נדר אז זיי וועלן נישט הנאה האבן פון זיין געלט שפעטער האבן זיי געהאט א קינד.
ביי די 40 יאר האט עם זיין ווייב איבערגערעדט צי פארן אין ישיבה לערנען, ער איז טאקע געפארן פאר 24 יאר ווען ער איז צוריק געקומען ביי די 64 האט ער שוין געהאט 24,000 תלמידים אין ער איז שוין געווען פאררעכענט אלס איינס פון די גרעסטע חכמים פונם דור.
יארן שפעטער האט ער אויך חתונה געהאט מיט די געוועזענע ווייב פון טרונספרוס הרשע ער איז גע'הרג'עט געווארן ט' תשרי בערך אין יאר ג'תתצ"ו ביי די 120 יאר.
עס איז באקאנט די ערציילונג וויאזוי ער איז געווארן אזוי גרויס, ווען ער איז געווארן א איידים ביי כלבא שבוע, און איז שפעטער געגאנגען לערנען תורה ביי די פערציג יאר, אנגעהויבן פון אותיות, און שפעטער אויפגעשטעלט 24 טויזנט תלמידים.
רבי עקיבא ווערט דערמאנט אין יעדע מסכת פון ש"ס, אויסער ניין מסכתות - מסכת דמאי, מסכת מגילה, מסכת מועד קטן, מסכת חגיגה, מסכת קידושין, מסכת ערכין, מסכת מדות, מסכת תמיד, מסכת קנים.
אפשטאם רבי אברהם הירש איז געבוירן געווארן אין יאר ה'תרמ"ז, צו זיין פאטער דער הרב אהרן הורוויץ, רב אין בייטש, א זון פון הרב מאיר הורוויץ רב אין דזשיקאוו, דער אמרי נועם, א זון פון הרב אליעזר הורוויץ רב אין דזשיקאוו, באקאנט אלס רבי אליעזר'ל דזשיקאווער, א זון הרב נפתלי צבי הורוויץ דער ראפשיצער רב.
רבי אברהם הירש איז געווען א קורצע צייט אין טארנא, אין יאר ה'תרע"ג האט ער זיך איבערגעצויגען קיין ניו יארק, וואו ער האט אנגעפירט מיט דער בייטשער רביסטעווע.
אינדעמניטי פֿארזיכערונג קאסט טייערער און ווען דער פאליסי האלטער האט א פראבלעם קען ער/זי גיין צו וועלכע דאקטאר עס שמעקט און די פֿארזיכערונג פירמע וועט עס באצאלן.
טייל פֿארזיכערונג פירמעס פארמאגן אן אייגענע נעטוואורק פון דאקטוירים און טייל מאכן קאנטראקטן מיט שפיטעלער און דאקטוירים וועלכע זיי באצאלן פאר זייער סערוויס צו זייער פאליסי האלטער.
יעדע דאקטאר וועט מסכים זיין צו געבן סערוויס פאר אביסל ביליגער אויב ער באלאנגט צו א גרויסע פֿארזיכערונג פירמע ווייל אזוי איז ער פארזיכערט אז ער וועט שטענדיג האבן פאציענטן.
מעדיקעיד איז די פֿארזיכערונג פאר די ארימע, אדער מענטשן מיט לעבנס לענגליכע קראנקהייטן ווי בלינדע, טויבע און אנדערע דיסעביליטיס פאר קיין שום איד נישט געזאגט.
אין יעדע פלאן איז פאראן א דעדאקטעבל פון א געוויסע יערליכע סכום וועלכע דער פאליסי האלטער וועט דארפן ערשט צאלן פון די אייגענע טאש בעפאר מען קען עפעס צוריק באקומען פון די פֿארזיכערונג פירמע.
איינער וואס קען זיך נישט זען ארויסנעמען א פאר אלפים פאר א דאקטאר וועט ענדערש נעמען א נידעריגע דעדאקטעבל אבער זיין מאנאטליכע אפצאל וועט זיין פיל טייערער.
אין א מענעדזשד קעיר פאליסי ווילן די פֿארזיכערונג פירמעס מען זאל גיין רעגולער צום דאקטאר און אזוי ארום פארמיידן פראבלעמען וועלכע שלעפט אריין אין גרויסע קאסטן.