polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
די כינעזער לעגאלע סיסטעם באשטייט פון 4 הויפט קאמפאנענטן: א געריכט סיסטעם, א פובליק סעקיוריטי אנדמיניסטראציע , א פובליק פראקערור אפיס, און א סיסטעם פון ארעסטאנטן און ארבעט'ס קעמפס.
אנשטאט אפצולאזן די רעילראוד טראנספארטאציע האט איר כינע נאר פארבעסערט און איינגעשטעלט שנעל-צוג באנען צווישן געדיכט באוואוינטע געגענטער און די פארנומענע שטעט.
כינע איז די ערשטע לאנד וואס פארמאגט שוין היינט די פארגעשריטענע מאגלעוו באן סיסטעם וועלכע לויפט אויף מאגנעטישע עלעקטריק דורך א ספעציעלע חכמה וועלכע איז אויסגעטראפן און אינסטאלירט געווארן דורך א דייטשע פירמע.
אין די גרויסע שטעט איז מעגליך צו באקומען אינטערנעט סערוויס אבער מען מוז זיך ערשט רעגיסטרירן מיט די רעגירונג ווייל זי מוז דאך האלטן א קאנטראל וואס אירע בירגער זעען זיך אן אין די פרייע וועלט.
איינע פון די זאכן איז געווען א טויש אין די ערציאונג יארן וועלכע איז רעדוצירט געווארן צו 9 יאר אנשטאט 13, כדי צו געבן מער איינוואוינער א געלעגנהייט צו דעגרייכן ערציאונג.
נאך א געזעץ איז געווען אמאל איינגעשטעלט, אז די סטודענטן האבן נישט געדארפט צאלן פאר זייער ערציאונג און האבן געמוזט אין דער זעלבער צייט אויך ארבעטען ביי אינדוסטריאלע ביזנעסער.
ווי נאר איר מיטגלידערשאפט איז באשטעטיגט געווארן האט די פאראייניגטע שטאטן נארמאליזירט האנדל באציאונגען מיט כינע לויט א לעגיסלאציע וואס איז דורכגעפירט געווארן אין קאנגרעס א יאר פריער (אמעריקע האט נארמאלע האנדל באציאונגען מיט רוב לענדער פון דער וועלט אויסער א צאל לענדער מיט וועלכע זי וויל נישט אזויפיל האנדלען צוליב איר שטערונג פאר וועלט זיכערהייט).
די לעגיסלאציע איז אויסגעארבעט געווארן אז עס דארף איבערגעקוקט ווערן יעדעס יאר צו זען אויב כינע הלאט איין אלע תנאים וועלכע מען האט זיך אויסגענומען מיט איר.
די יערליכע נארמאלע האנדל באציאונגען איז טיילמאל שווער דורכגעגאנגען צוליב א גרויסע קעגנערשאפט אין קאנגרעס וועלכע ווילן נישט געבן כינע די נארמאלע האנדל צוליב זייער אומצופרידנהייט מיט כינע'ס מענטשהייט רעכטן.
זינט די קאמוניסטישע פארטיי האט איבערגענומען די מאכט אין כינע אין 1949 האט זי אנגעהויבן קאנטראלירן אלע טיילן פון דער עקאנאמיע, אריינגערעכנט פראדוקציע, פרייזן, און די אויסשפרייטונג פון גיטער און סערוויסעס.
מיט די יארן האט זיך אבער ארויסגעשטעלט אז א פלאנירטע עקאנאמיע איז א דורכגעפאלאנע סיסטעם און אסאך לענדער זענען צוביסלעך ארויסגעשווימען דערפון, אריינגערעכנט די וועלט'ס גרעסטע קאמוניסטישע אימפעריע, סאוועטישע רוסלאנד.
אפיציעל הייסט עס אז די כינעזער זענען געזונטע מענטשן וועלכע זענען אויסגעשטעלט צו ווייניגער קראנקייטן, א דאנק די ספעציעלע קאמפיינס וואס די רעגירונג האט אונטערגענומען דורכאויס די יארן צו באקעמפן פארשידענע באקאנטע אויסשפרייטענדיגע וויירוסעס.
ווי עס קומט לעצטענס ארויס, ווערט די כינעזער רעגירונג באשולדיגט פארן באהאלטן דעם אויסברוך אין די ערשטע וואכן און שפעטער די אמת'ע פאקטן, אויס זארג פאר איר עקאנאמיע.
די געאגראפיע פון כינע איז פארשפרייט 5026 ק"מ אריבער מזרח אזיע און גרענעצט דעם מזרח כינע ים, קארעע בוכטע, געלער ים, און דרום כינע ים, צווישן צפון קארעע און וויעטנאם דורך ברייטע פלאכלענדער, אויסגעשפרייטע מדבריות, און געהויבענע בערג קייטן, כולל ריזיגע שטחים פון אומגאסטפריינדלעכן באדן.
דער מזרח העלפט פונעם לאנד, זיין באדן מיט די בייבארטנדיקע אינזלען, איז א ראיאן פון פרוכפערדיקע פלאכלענדער, בערג, מדבריות, סטעפעס, און אונטער-טראפיקאלישע שטחים.
אין די 50ער יארן זענען ארום 60 מיליאן מיטל-קלאס סטודענטן געגאנגען אין שולע וועלכע האט ארויסגעלאזט די ארימערע איינוואוינער וועלכע האבן זיך געווענליך באשעפטיגט מיט לאנדווירטשאפט.
כדי צו סטאביליזן די סיסטעם האט דער דעמאלטדיגער קאמוניסטישער פירער מאא זעדאנג איבערגעארבעט די ערציאונג סיסטעם און קלענער געמאכט די צווישנשיידן פון די קלאסן דורך רעדוצירן די חילוקים פון מאשין ארבעטער און ביורא ארבעטער אזוי אז יעדער זאל קענען דעגרייכן צו באקומען אן ערציאונג אין סיי וועלכער אפטיילונג.
ווען אייראפע האט זיך אנגעהויבן אויסברייטערן, אינעם 16טן יארהונדערט, און די גלוסט פאר גרעסערע אימפעריעס איז אנטשטאנען האט כינע זיך דערזען מיט א שוואכער ארמיי און האט נישט געקענט קעמפן קעגן די דעמאלטדיגע בערן.
כינע האט געהאט גאר שווערע יארן אינעם 19טן יארהונדערט ווען עטליכע פון אירע שכינים, יאפאן, און א ציווילע קריג האט אינגאנצן צוריסן דאס לאנד ביז די קאמוניסטן האבן געווינען די מאכט און אויפגעשטעלט די קאמוניסטישע רעגירונג.
יואן איז אבער דורכגעפאלן אין די פארטייען האבן באוויזן צו באקומען די מיליטערישע הילף און אים באזייטיגט פון עטליכע הויפט פאזיציעס און אזוי האט ער צוביסלעך פארלוירן זיין מאכט.
ארום 90 פראצענט פון די באפעלקערונג זענען כינעזער און די איבעריגע 10 פראצענט זענען צוטיילט צו עטליכע מינאריטעט'ס און האבן זיך זייערע אייגענע שפראכן—צווישן זיי זענען מאנגאליש, טיבעטיש און אויגור אנערקענט מינאריטעט שפראכן.
וויאזוי אימער, פארשטייען זיך אבער אלע כינעזער איינע מיט די אנדערע, דאס איז צוליב זייער שפראך שרייבן סיסטעם וועלכע'ס בוכשטאבן רעפרעזענטירן גאנצע ווערטער און נישט די הברה אזויווי אין רוב לענדער פון דער וועלט.
כינע האט קוים געהאט דורכגעמאכט א שווערע קריג מיט די יאפאנעזער ווען דאס לאנד איז צוטיילט געווארן איבער די קאמוניזם פראגע און עס האט אויסגעבראכן א ציווילע קריג וועלכע האט אנגעהאלטן אסאך יארן ביז אין 949' ווען די קאמוניסטן האבן געזיגט און אויפגעשטעלט די מענטשנ'ס רעפובליק אוו כינע.
אויסער די פאראייניגטע פעלקער איז כינע א מיטגליד אין עטליכע וועלט ארגאניזאציעס ווי די וועלט באנק און די אטאמיק אגענטור, אבער האט קיינמאל נישט אנטייל גענומען אין סיי וועלכע מיליטערישע אליאנץ.
די שטאט שאנכיי איז דעם לאנד'ס פארנומענסטע שטאט מיט די מערסטע איינוואוינער און איז כינע'ס גרעסטע אינדוסטריאלע און קאמערציאלע שטאט ווי אויך די פארט שטאט פאר אלע אינטערנאציאנאלע ביזנעס.
דאס לאנד איז געפארן אויף רעדער אין צענליגער קריג לארדן האבן פרובירט צו איבערנעמען די מאכט ווען אין דער זעלבער צייט האבן די יונגע כינעזער איבערגעדרייט דאס לאנד מיט זייערע פראטעסטן אין וועלכע זיי האבן פארלאנגט א מער מאדערניזירטע כינע.
אנדערע גרויסע געזעלשאפטן ווי קארעע, יאפאן, און וויעטנאם זענען אין יענע יארן געווען אונטער כינעזער השפעה, אויפציענדיג כינע'ס עסן, קולטור, פיליזאפיע, רעגירונג, טעכנאלאגיע, און דער געשריבענער שפראך.
כינע גרענעצט 14 לענדער : וויעטנאם, לאאס, מיאנמאר, אינדיע, בהוטאן, נעפאל, פאקיסטאן, אפגאניסטאן, טאדזשיקיסטאן, קירגיזסטאן, קאזאכסטאן, רוסלאנד, מאנגאליי און צפון קארעע.
אליעזר בערלאנד איז א בראסלעווער משפיע, פון אלטשטאט ירושלים, ער גייט מיטן ירושלים'ער פֿולן לבוש, וואס האט קודם געלערנט ביי די ליטווישע עליטישע חינוך סיסטעם אין כפר חסידים ישיבה און אין פאנאוועזשער כולל.
אבער זינט מ'האט אנגעהויבן צוריקגעבן שטחים פאר די אראבער האט ער געטענה'ט אז די אראבער איז ערגער ווי ציונים און ער האט אנגעהויבן אנטייל צו נעמען אין דעמאקראטישע וואלן, און אזוי פארענטפערט ער דאס אז ער איז א גרויסער ציוני.
קיין איין ארטיקל איז נישט גענצליך פארשלאסן, 4 ארטיקלן זענען פארשלאסן פאר אנאנימעס באנוצער, אויב מאכט איר א נאמען קענט איר נאך 4 טעג גראד פארעכטן וואס איר ווילט און ווען איר ווילט.
דער סיבה פארוואס די 4 ארטיקלן זענען אביסל אפגעהיטן איז ווייל יעדע ליאדע סעקונדע איז דא איצט טוישענדע הייסע ארגומענטן און נייע מציאות'ער פון געריכטליכע און אנגייענדע פייטס.
דווקא די קריטיק איז די מעלה וואס דינט א טובה ביים אידישן וויקיפעדיע, צוליב די רעליגיעזע אטמעספערע וואס הערשט ביי רוב אידיש רעדענדיגע שרייבער, מיט מורא ארויסצוזאגן זאכן וואס קען זיך גרעניצען מיט כפירה רח"ל, דינט דאך דער באהאלטענקייט פונעם שרייבער אלס שמירה ער זאל נישט פארכטן צו פארציילן די אמת.)
קריטיק אויף וויקיפעדיע וואס אינטערנעט באנוצער האבן שוין אויסגעדרוקט אויפן וויקיפעדיע מאדעל, נישט זעהנדיג דערין קיין שום צוקונפט, און בלויז א נארישע אומבאלאנסירטע ענצקאלעפעדיע פיל מיט געקאכטע שטותים והבלים, געשריבן דורך איין איינציגע באנוצער וועלכע נוצט אויס דאס פלאץ צו באשרייבן דעם און יענעם.
ווארשיינליך מיינענדיג דערמיט אז יעדע טויש איז קיינמאל נישט א קאנסעקווענס ווייל דער נעקסטער איז דאך געלאדענט צו טוישן ווייטער, און עס ענדיגט זיך נישט קיינמאל.
פארשטייט זיך אז די וויקעפעדיע באנוצער שרעקן זיך נישט פון די אלע חברה, זיי ווילן אונז צונעמען די פרייהייט פון ווארט צוליב נארישע חשבונות אז נאר זיי פארשטייען וויאזוי און וואס מען מעג און מען דארף שרייבן אפט מאל זענען זיי זשורנאליסטען אדער סתם פארטייאישע שוויצער.
תירוץ: עס איז דא פאליסיס געשריבן דורך אונזער מנהל קאצקער, סאָו אויב עס איז דא געהעריגע געזעצן איז דאס שוין נישט קיין אנארכיע און כאאס, די געטרייע מנהלים ארבייטן גאר שווער צו אינפאסרין די געזעצן.
עס איז אנאניאם און יעדער קען שרייבן און מעקן אומאחריות'דיג אז יעדער בהאלטענער שמויגער וואס זיצט זיך אין זיין קעלער באהאלטן מיט קאמפיוטער ציטריט איז א סעפציעליסט פונקט ווי איינשטיין אויף יעדן סוביעקט.
ענטפער דאס איז דאך די מעלה אז יעדער קען תשובה טאן און הלוואי וואלט ווען רעאליטעט געווען אזוי אז אז די נייערע פאקטן זאלן קענען טוישן אינזער פערסעפשאן אויף די אלטע פאקטן.
אין א רעוואלוציע איז פאראן א באוועגונג צווישן דאס פאלק וואס וויל א טויש און ווען די באוועגונג ווערט גענוג גרויס און מאכטפול וועלן זיי זיך באוואפענען און אטאקירן די רעגירונג און איר אנידערזעצן.
רוב קרבנות דארף מען נאר שפריצען די בלוט אז עס זאל זיין מותר צו עסן, אויב האט מען שוין געשפריצט די בלוט דאן האט מען א גאנצע נאכט צו מקריב זיין די איבריגע טיילן .
די קרבנות וואס מען האט געדארפט ברענגן צוליב די צייט, איז געווענליך געווען א קרבן ציבור, וואס מיינט צו זאגן אז עס איז געקומען פון די געלט וואס מען האט צוזאמען גענומען פון אלע יידען.
געפילן פון עצבות אָדער מורא, אָדער דאָס ניט קענען שפּירן עמאָציעס די פארקלענערונג פון אינטערעס/הנאה פון אלע, אָדער כּמעט אלע, טאָג–טעגלעכע טעטיקייטן געביטענער אפּעטיט, אָדער ארויפ-/אראָפּגיין פון וואָג פארדרייטער שלאָף-סדר אָדער צופיל שלאָפן פארלאנגזאמטע מוסקול-באוועגונגען כּמעט יעדן טאָג פארמאטערטקייט, גײַסטיק אָדער פיזיש, אָדער פארלירן כּוח שטארקע געפילן שולדיקייט, נערוועזקייט, הילפלאָזיקייט, האָפענונגסלאָזיקייט, ווירדלאָזיקייט, איינזאמקייט אָדער פּחד שוועריקייטן קאָנצענטרירן זיך, פאָקוסירן זיך אָדער בכלל פּאמעלעך טראכטן, ארײַנגערעכנט זיכּרון כּסדרדיק טראכטן פון טויט , חשק "זיך אוועקלייגן און שטארבן" אָדער "אויפהערן אָטעמען", כּסדרדיקע געדאנקען פון זעלבסטמאָרד אן א פּלאן, אָדער א זעלבסטמאָרד-אטענטאט אָדער פּלאן צו נעמען זיך דאָס לעבן.
א סך וויסנשאפטלערס מיינען הײַנט צו טאָג, אז די קאָמבינאציע פון מעדיקאמענטן און טעראפּיע איז רעקאָמענדירט אין שווערער דעפּרעסיע, ד"ה מער עפעקטיוו ווי מעדיצין אָדער טעראפּיע אליין.
קלינישע דעפּערעסיע איז א סאָרט דעפּרעסיע פון א מצב פון שטארקן טרויער, עצבות, מרה-שחורה, אָדער פארצווייפלונג, וואָס איז דערגאנגען אזוי ווײַט, אז עס פארדרייט די געזעלשאפטלעכע פונקציאָנירונג פון א מענטשן אָדער זײַנע טאָג–טעגלעכע אקטיוויטעטן.
לויט די קריטעריעס פון די-עס-עם 4, דער הויפּט-וועגווײַזער פאר שטעלן פּסיכיאטרישע דיאגנאָזן, נעמט ארײַן די דעפּרעסיע איינעם פון די פאָלגנדיקע צוויי עלעמענטן במשך פון כאָטשבי צוויי וואָכן.
לעבנס געשיכטע רבי חיים הערש איז געבוירן תשל"ג אין דער געגנט וויליאמסבורג, ניו יארק, פאראייניגטע שטאטן, צו זיין פאטער רבי זלמן לייב טייטלבוים, דער סאטמארער רבי פון וויליאמסבורג, און צו זיין מוטער הרבנית חיה שרה, א טאכטער פון רבי משה שפיץ פון ביסטריץ זצ"ל.
אלס בחור האט ער געלערנט אין סאטמארער ישיבות אין מאנסי, וויליאמסבורג און אין ירושלים ביי רבי משה אריה פריינד זצ"ל וועלכער האט איהם מסמיך געווען צו ווערן א רב און האט איהם געגעבן א היתר הוראה .
אין יאר תשנ"א, האט ער חתונה געהאט מיט זיין שוועסטער-קינד, די טאכטער פון רבי אפרים לעמבערגער זצ"ל פון מאקאווא בארא פארק, וועלכער איז אויך געווען אן איידעם ביים ביסטריצער רב.
אין יאר ה'תשנ"ט איז זיין טאטע רבי זלמן לייב צוריקגעפארן קיין אמעריקע צו דינען אלס אב"ד סאטמאר וויליאמסבורג, און אנשטאט איהם האט רבי חיים צבי האט מקבל געווען אויף זיך די אויפגאבע צו פירן די ארטיגע ירושלימער סאטמארער קהילה וואס שטיצט און רעספעקטירט איהם גאר שטארק.
הרב חיים צבי טייטלבוים איז דער סאטמארער רב אין קרית יואל, און אויך רב פון סאטמאר אין ירושלים, און דער עלטסטער זון פון רבי זלמן לייב טייטלבוים, איינער פון די צוויי סאטמארער רביס.
ארום תשפ"א נאך דער קאראנא תקופה, האט זיין טאטע אים ממנה געווען אלס רוחניות'דיגער אחראי אויף דער סאטמארער קהילה און מוסדות אין קרית יואל, וואו זיי האבן אים באטיטלט אלס מורינו שליט"א.
דער רבי ריי"צ'ס גירסא דער פריערדיגער לובאוויטשער רבי, ר' יוסף יצחק שניאורסאן, וועלכער איז באקאנט געווען פאר זיינע ביכער און סיפורים איבער די אנהייב פון די חסיד'ישע פעריאדע, באשרייבט דעם עפיזאד אלס אן אקט פון קידוש השם פון דעם בעל התניא'ס זון.
דער וויכוח האט ער געוואנען, אבער די רעגעניש פון די קריסטליכע גלחים האט געברענגט דערצו אז ער זאל מוזן אנטלויפן פון זיין היים און פאמיליע, מורא האבנדיג אז מען וועט אים צווינגען זיך צו שמד'ן.
איין לעגענדע דערציילט אז ר' ברוך פון מעזשביזש האט זיך איינמאל געבייזערט אויפ'ן בעל התניא פאר'ן פסל'ען די תפילין זיינע וואס ער האט גע'ירש'נט פונ'ם בעש"ט, זאגנדיג דערביי: דו האסט מיר צוגענומען א יוד פון די תפילין, וועל איך דיר צונעמען א יוד פון דיינע זון.
משה, דער זון פון בעל התניא איז א פערזאן ארום וועמען עס זענען געווען פארשידענע קלאנגען און לעגענדעס אין די תולדות החסידות און אויף וועמען עס איז ביז לעצטנס געווען א גרויס מאס פארהוילן.
צווישן חסידים צווישן חסידים פלעגט זיין אנגענומען אז משה האט גענומען אויף זיך צוויי יאר צו וואנדערן גלות און אנדערע סיגופים אויף מכפר צו זיין אויף אן אומווילנדן שמד.
די רײַבונג פֿון די פֿערדהאָר אױף די סטרונעס איז גורם װיבראַציעס װאָס ברענגען אַרױס פֿון די פֿאַרשײדן גראָבע סטרונעס פֿאַרשײדן הױכע טענער.
אַז מע זאָל פֿון די פֿיר סטרונעס פֿונעם פֿידל אַרױסברענגען מער װי פֿיר טענער, קען דער פֿידלער די סטרונע װאָס ער שפּילט אָן מיטן סמיטשיק פֿאַרקירצן דורך אַרױפֿלײגן אַ פֿינגער אױף דער סטרונע.
דער אונטערשייד איז אז די ביליקע פילדעך זענען קלעצער, די צווייטער קאטעגאריע פון $800 און העכער זענען געמאכט פון אזעלכע סארטן האלץ וואס פארשענערן דעם קול װאָס מער װאָס עלטער עס ווערט.
דער פֿידל ווערט פאררעכנט װי דער קעניג פון די מוזיק אינסטרומענטן, צוליב די הארציקע מעלאדיעס וואס ער גיט ארויס און וואס מאַכן אים א יחיד במינו צװישן אלע אינסטרומענטן אין די ארקעסטערס.
אֵיכָה אֲשַׁלֵּם נְדָרַי וָאֱסָרַי, בְּעוֹד - ווי אַזוי קען איך אויספירן מיינע נדרים און געבאָטן, בעת צִיּון בְּחֶבֶל אֱדוֹם וַאֲנִי בְּכֶבֶל עֲרָב - אדום האָט אַרומגעבונדן ירושלים, און איך בין אין קייט פון ערב .
יֵקַל בְּעֵינַי עֲזֹב כָּל טוּב סְפָרַד, כְּמוֹ - עס וואָלט מיר געווען לייכט נאָכגעבן אַלץ דאָס גוטס פון ספרד, און יֵקַר בְּעֵינַי רְאוֹת עַפְרוֹת דְּבִיר נֶחֱרָב.
דער ספר יוחסין פארציילט אז ווען ער איז אלט געווארן פופציג יאָר איז ער אנגעקומען קיין ארץ ישראל, קומענדיג קיין ירושלים און זעענדיג וואו וויסט די הייליגע שטאט איז האט ער צוריסן זיינע בגדים און איז געגאנגען בארפוס מקיים זיין דעם פסוק כי רצו עבדיך את אבניך ואת עפרה יחוננו, ער האט מיט ליבשאפט און בענקשאפט געזונגען דעם פיוט "ציון הלא תשאלי לשלום אסיריך".
עס איז דארט געשטאנען אן אראבער וואס האט צוגעגקוקט דעם גרויסן דביקות און ליבע פון רבי יהודה הלוי צו דער הייליגע ערד, ער האט איהם זייער מקנא געווען און פון גרויס קנאה האט ער איהם געשטאכן און גע'הרג'ט, ה' ינקם דמו.
ווינציק ווייס מען פון זיין לעצטער נסיעה, אָבער ס׳איז דאָ ראיות, אַז ער איז יאָ אָנגעקומען אין יורשלים און איז געשטאָרבן אָדער איז דערהרגעט געוואָרן קורץ נאָכן אָנקום.
רבי יהודה הלוי אָדער ריה״ל (בערך 1075, טאָלעדאָ, שפּאַניע - בערך 1141, אַפּנים אין ארץ־ישראל) איז געווען אַ פייטן, אַ יידישער פילאסאף און אַ דאקטער אין מיטל־עלטערישן שפּאַניע.
ער איז באַוואוסט אַלץ דער מחבר פונעם פילאָסאָפישן ספר הכוזרי, שאַפער פון אַ צאָל באַרימטע פיוטים און אויך אַלץ באַזינגער פון ציון, וואָס האָט פּערזענלעך עולה געווען בעת די שווערע צייטן פון קרייצפארער.
שוין אין זיינע יונגע יאָרן איז ער אָבער אַריבערגעפאָרן אין אַראַבישן חלק פונעם איבערישן האַלבאינזעל, וואָס האָט כולל געווען די באַרימסטע צענטערס פון דער קולטור פון ספרדישע יידן.
דער שטח וואו די שטאט געפינט זיך היינט איז געווארן אנטפלעקט אין יאר 1524 דורך דזיאוואני דא וועראזאנא, אן איטאליענישער אויספארשעט וואס האט געדינט דעם פראנצוישן קרוין.
די אייראפעאישע זידלונג אין דער געגנט האט אנגעהויבן אין יאר 1614, ווען מ׳האט אויפגעשטעלט א האלענדיש דערפל אין דרום פון מאנהעטן אינזל וואו מ׳האט געהאנדלט מיט פעלצן.
אין 1664 האט אן ענגלישע ארמיי איבערגענומען דעם יישוב און האבן געענדערט זיין נאמען צו "ניו יארק", אויפן נאמען פונעם הערצאג פון יארק, וואס איז שפעטער געווארן דער מלך דזשיימס דער צווייטער.
די סטאטוע פון ליבערטי האט באגריסט מיליאנען אימיגראנטן ווען זיי זענען אנגעקומען אין שיפן אין אמעריקע ביים סוף פונעם 19טן און אנהייב 20סטן יארהונדערטער און איז א סימבאל פון די פאראייניגטע שטאטן און זיין דעמאקראטיע.
אינעם 21סטן יארהונדערט איז ניו יארק ארויסגעקומען ווי א גלאבלן פונקט פון שעפעריי און פירנעמערשאפט, סאציאלן טאלעראנץ, און סביבה׳דיקער אויסהאלטונג.
דעם 29סטן און 30סטן אקטאבער 2012, האט הוראגאן סענדי חרב געמאכט א ברייטן שטח פון אונטער מאנהאטן, מיט שטארקע פארפלייצונגען און הויכע ווינטן, אז א סך איינוואוינער זענען געבליבן אן קראפט און בענזין און די טראנספארט סיסטעם האט אויפגעהערט צו ארבעטן.
צוליב דעם שטורעם און זיין אימפאקט האט זיך אנגעהויבן אן ערנסטע דיסקוסיע וועגן בויען ים ווענט און אנדערע באריערן ביים בארטן צו פארמיידן נאך אזא פארפלייצונג אין דער צוקונפט.
היסטאריע איידער די אייראפעאישע קאלאניסטן זענען געקומען אין אמעריקע, איז די געגנט פון היינטיקן ניו יארק סיטי געווען באוואוינט דורך פארשידענע גרופעס אלגאנקווין שבטים פון אמעריקאנישע אינדיאנער, איינשליסנדיק די לענאפע וואס זייער היימלאנד האט איינגעשפארט סטאטן איילנד, דעם מערב טייל פון לאנג איילענד, כולל דעם שטח וואס איז היינט ברוקלין און קווינס, אויך מאנהעטן, דעם בראנקט און דעם נידריגן האדסאן טאל.
די שטאט איז גיך געווארן דער וועלטס־עפיצענטער פון דער פאנדעמיע אין דער אָנהייב־פֿאַזע, איידער די אינפֿעקציע איז געווארן פֿארשפרייט איבער דער וועלט און דעם גאנצן לאנד.
די שטאָט ליגט אויף איינעם פון דער וועלטס גרעסטע נאטירלעכע האוונס, און אנטהאלט די פינף באראס: מאנהעטן, ברוקלין, בראנקס, סטעטן איילענד און קווינס, וואס זענען פאראייניגט געווארן אין איין שטאט אין יאר 1898.
די בשורה לויט יוחנן, זאל געפאסט גווען פון יוחנן, איינער פון ישו'ס שלוחים; נישט ווי די אנדערע, זעהר עהנליכע בשורות שילדערט זי די לעבן'ס ישו גאנץ אנדערש.
ענטהעלט דרייצען בריווען: צו די רוימער צו די קארינטער, מכתב א' און מכתב ב' צו די גאלאטער צו די עפעזר צו די פיליפער צו די קאלאסער צו די טעסאלניקער, מכתב א' און מכתב ב' צו טימאטעוס, מכתב א' און מכתב ב' צו פילימאן דער בריוו צו די עברים, א בריוו צו די געמיינדע פון קריסטליכע-יודן אין ירושלים, מחבר נישט זיכער בעקאנט, מעג זיין פולוס.
די ברית חדשה האט כ"ז בוכער, וואס זינד אפגטיילט צווישען די פיער בשורות וואס דערציילן איבער די לעבן פון ישו; די מעשה'ס פון די שלוחים, וואס דערציילט איבער ישו'ס שלוחים און די אנהייב דער קירכע נאך זיין עלייה אינס הימעל; די בריווע, הויפטליך פון זיין משולח שאול התרסי/פולוס, אבער אויך פון פטר חמור, ישו'ס ברודער יעקב און די משולחים יהודה און יוחנן; און די נבואה פון יוחנן, וואס דערציילט איבער יום הדין פון די קריסטן.
מורס האט ווייטער געארבעט ביז ער האט באוויזן צו מאכן א מאשינקע וועלכע ער האט אראפגעשטעלט ביי די ווייטקייט ענדע פון די שטארקייט פון די סיגנאלן און מיט דעם האט ער געשיקט די סיגנאלן פאר נאך 20 מייל און אזוי ווייטער.
ארום 20 יאר נאכדעם וואס ער האט אויסגעפונען די טעלעגראם האט ער עמטליך פובליצירט זיין אויסטרעף און די טויזענטער סייענטיסטן האבן זיך א נעם געגעבן דערצו מיט אלע באקן און ביז א קורצע צייט איז די מורס טעלעגראם אראפ פון די מאפע און צענדליגער נייערע און מער סאפיסטיקירטע טעלעגראמען זענען ארויסגעקומען ווערנדיג אלץ בעסער און בעסער.
עס איז געווען א קורצע מעסעדזש וועלכע איז געשריבן געווארן דורך אן עלעקטראמאגנאטישע בליי וועלכע איז געלעגן אויף א דרייערדיגע אייזן וועלכע האט געמאכט די סימנים און שטריכן.
אין אלע סארט לעיסיק אפעראציעס טוען די לאזער שטראלן צוריק אויספארעמען די פאדערשטע לינדז אז די ליכטיקייט שטראלן זאל אריינקומען אין דעם שווארצאפל אויף די באשטימטע סיסטעם ווי א געווענליכע אויג.
די לעיזער שטראל רעכנט אויס די ריכטיגע מאסנאמען פאר יעדע אויג און שניידט אראפ די איבעריגע טייל פון די לינדז דורך אריינשיינען אירע שטארקע שטראלן וועלכע מאכט די לינדז אויסוועפן מייקראסקאפישע טיילן אזוי לאנג ווי דער דאקטער וועלכע קאנטראלירט דאס באשטעטיגט אז עס איז שוין גענוג.
אמאל מאכט זיך אז די לעיזער נעמט נישט אראפ גענוג פון די לינדז און דער פראבלעם בלייבט ווייטער ווי בעפאר און אמאל מאכט זיך פונקט דאס פארקערטע ווען די לעיזער נעמט בטעות אראפ צופיל און עס שאפט זיך א נייע פראבלעם.
א דריטע פראבלעם וואס קען זיך מאכן איז אויב די בארירטע טיילן שמעלצן זיך נישט גוט צוזאמען און עס בלייבט איבער א פיצעלע "באבעל" וואס כאטש מען קען עס נישט זען מיט די מענטשליכע אויג שטערט עס די אויג פון זען געהעריג אדער מאכט די זעהקראפט אומקלאר.
אין רוב פעלער קענען די פראבלעמען פארראכטן ווערן מיט א צווייטע אפעראציע אבער אויב די טעות איז א משהו ממש וועט דער דאקטאר געווענליך עצה'ן דעם פאציענט נישט איבערצומאכן די אפעראציע צוליב די ריזיקעס וואס יעדע אפעראציע איז אויסגעשטעלט.
צום אלעם ערשט האב איך געברויכט אונטערשרייבן א אינפארמאטיווע קאנסענט אין וועלכע איך בין מסכים דורכצוגיין די אפעראציע און איך פארשטיי די ריזיקעס וואס דאס קען ברענגן.
לייסיק איז אן אפיציעלער אלטערנאטיוו צו אויגן ברילן וועלכע פארבעסערט דעם מענטשן'ס זעקראפט מיט דעם דעווייס אבער פאררעכט נישט דעם פראבלעם און טייל האלטן אז עס פארערגערט גאר.
דער אויג פארמאגט אן עפענונג וועלכע ווערט גערופן דאס שווארצאפל, א לינדז וועלכע דעקט צו און באשיצט דאס שווארצאפל, א פילם וועלכע ווערט גערופן די רעטינע, און א גרופע פיצעלע מוסקעלן וועלכע קאנטראלירן די אויגן.
צוליב וואס הלכות סוכה פארלאנגט אז די דאך פון די סוכה זאל זיין אונטערן הימל, און מענטשן ווילן נישט אז זייער סוכה זאל נאס ווערן ווען עס גייט א רעגן, מאכט מען א שלאק וואס איז א דאך וואס מען קען גרינג עפענען ווען עס רעגנט נישט, און צומאכן ווען עס רעגנט יא.
אזוי ווי דער אינזל געפינט זיך אינגאנצן דרום פונעם ראק-קרייז, איז דער לאקאלער קלימאט טראפיש, פארמילדערט דורך צפון־מזרחדיקע ווינטן וואס בלאזן א גאנץ יאר.
די ווארעמע טעמפעראטורן פונעם קאראאיבישן ים צוזאמען מיטן פֿאקט אז קובא ליגט אריבער דעם אריינגאנג צום איינגאס פון מעקסיקע שאפן צוזאמען אז דאס לאנד ליידט פון אפֿטע הוראגאנען.
אום 8טן סעפטעמבער 2017 האט הוראגאן אירמא געשלאגן דעם אינזל, מיט ווינטן גיך 260 קילאמעטער א שעה, ביים קאמאגוע ארכיפעלאג; דער שטורעם האט דערגרייכט ציעגא דע אווילא פראווינץ ביי האלבער נאכט און האט ווייטער געהאקט קובא דעם נעקסטן טאג.
שפעטערדיקע באריכטן האבן געוויזן אז 10 מענטשן זענען אומגעקומען בשעת דעם שטורעם, פון זיי זיבן אין דער הויפטשטאט האוואנע, בעיקר פון געביידעס וואס זענען איינגעפאלן.
אין דעצעמבער 2014, נאך דיפלאמאטישע באציאונגען צווישן קובאנישע פונקציאנארן און אמעריקאנער פונקציאנארן איינשליסנדיק דעם פרעזידענט באראק אבאמא, האט מען אויסגעפירט א בייט צווישן עלען גראס, צווי און פופציג פאליטישע ארעסטאנטן און איין אגענט פון די פאראייניגטע שטאטן קעגן באפרייען דריי קובאנישע אגענטן וואס זענען געווען אין תפיסה אין אמעריקע.
דער אינזל קובא איז לאנג 1,250 ק״מ און באשטייט פון דעם מערסטן טייל פון דעם יבשה־שטח פונעם לאנד און איז דער גרעסטער אינזל אין די קאראאיבן, און דער 17טן גרעסטער אינזל אין דער וועלט לויטן שטח.
דאס קובאַ, אפיציעל די רעפובליק פון קובא איז א קליין אינזל לאנד, וואס פארשטעלט זיך פון דעם הויפט אינדזל קובא, דער איסלא דע לא כאוווענטוד און א פאר קליינע ארכיפעלאגן.
ער ווערט באטראכט ווי א טאטע און קעניג, אמאל געווען א העלדישער סאלדאט, אנפאנג איז ער געווען א רעוואלטירער ער האט געוואלט איינעמען דעם אינזל, אמעריקא האט אים זייער געשטיצט, ווען ער האט איבערגענומען דעם אינזל האט ער אויסגעדרייט דעם דאשיק און געווארן א הייסער קאמוניסט.
קובא איז דאס גרעסטע אינזל אין די קאראאיבן, מיט א שטח פון 109,884 קוואדראט קילאמעטער, און דאס צווייט־מערסט באפעלקערטע נאך היספאניאלא, מיט מער ווי 11 מיליאן באוואוינער.
עס איז דא אן אמעריקאנער מיליטערישע באזע וואס דינט איצט אויך אלס א תפיסה פאר טעראריסטן וואס הייסט גוואטאנאמא בעי ביים עק פון דעם קובא עס געהערט פאר די פאראייניגטע שטאטן.
זעכציג יאר נאכן אצ"ל באמבע אין קינג דעיוויד האטעל, וואס האט אומגעברענגט די מערסטע קרבנות אין א טעראר אטאקע אין מיטל מזרח קאנפליקט'ס היסטאריע, קומען זיך צוזאם די אידישע טעראריסטן און זענען מסביר פארוואס זיי זענען נישט שולדיג אין די בלוט פארגיסונג.
ליבעראלע ראדיא טאלק שוי רופט אן ארץ ישראל אטאקעס אויף לבנון זשענעסייד צה"ל סאלדאטן שטאטן אפ באזוך ביים סקווירא רבי אויפן וועג צום שלאכט פאר א ברכה לייוו ווידיאו קליפ, ר' ישראל דוד ווייס אויף פאקס טעלעוויזשען איבער די התנגדות פון פרומע אידן צו ציונות און אז איראן וועט נישט טשעפענן קיין אידן.
די משנה דערציילט אין מסכת שקלים, אז שוין פון ראש חודש אדר אן, האט מען אנגעהויבן צו פארעכטן די אלע וועגן וואס זענען קאליע געווארן אין ווינטער פון די רעגענס און שנייען.
אויך ווערט דערציילט, אז דריי יאהר פאר דעם חורבן פון דעם צווייטן בית המקדש, - ווען עס איז שוין געווען זייער שווער עולה רגל צו זיין, צוליב די צרות וואס די רומישע הערשער האבן אנגעטון, - האט דער רוימישער גענעראל געשטעלט פאליציי אפצוציילן די אלע "פסחים", און די צאל איז אויסגעקומען 256,500 און כאטש אזוי פיל יודן האבן "עולה רגל" געווען אויף איינמאהל, - דאך האט קיין איין יוד נישט געהאט א טענה אז עס איז מיר נישט באקוועם דאס פלאץ ווי איך וועל נעכטיגן אין ירושלים .
קרבן פסח אין תוספתא פון מסכת פסחים ווערט דערציילט, אז איינמאל האט אגריפס המלך געוואלט וויסען וויפיעל יודן זענען געקומען "עולה רגל" זיין, האט ער געבעטן פון די כהנים אז זיי זאלן אָפְּשֵׁיידֶען איין ניר פון יעדן קרבן איידער מען וועט דאס מקריב זיין.
אפילו די קלוגסטע לייט פון דאס יידישע פאלק קאכן זיך אין די מאמענטן צו דערפרישן די יסודות פון זייער אמונה און רעליגיע וואס איז באזירט אויף זכר ליציאת מצרים, וואס יענעם גורלדיגען מינוט זענען זיי געווארן אויסדערוועלט.
דער באשעפער האט זיי ארויסגענומען פון פארשקלאפטקייט פון צווישן אנדערע גוים, און געשטעלט אין גאנג צו ווערן געפירט צו זייער אייגן לאנד און נאציאן מיט א מיסיע און לעבן העכער און הייליגער פון אלע פעלקער פון די וועלט.
זאגן די הגדה, באזירט אויפן פסוק "והגדת לבנך", כדי צו פארציילן די כראניקאלן פון יציאת מצרים, עס פירן זיך אידן צו פארציילן אפילו די מופתים און ניסים וואס זיי האבן מיטגעלעבט היינט צו טאגס, ווי למשל חורבן אייראפע איבערלעבער פארציין מיט טרערן אין די אויגן ווי גליקליך זיי זענען געווען צו ווערן געראטעוועט איינס פון זייער גאנצע משפחה.