polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1198 สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ประกาศให้การแต่งงานของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 กับเบเรงเกลาเป็นโมฆะ แต่ทั้งคู่ก็ยังอยู่ด้วยกันจนถึงปี ค.
1204 การถูกประสันตะปาปาประกาศให้การแต่งงานเป็นโมฆะครั้งนี้เป็นแรงขับเคลื่อนให้พระเจ้าอัลฟอนโซผู้อ่อนวัยกว่ากลับมาโจมตีลูกพี่ลูกน้องของตนอีกครั้งในปี ค.
ภาพจำหลัก ๆ อีกอย่างของพระเจ้าอัลฟอนโซคือการอภิเษกสมรสในเวลาต่อมาที่เป็นชนวนปัญหาระหว่างพระองค์กับสมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 3 พระองค์อภิเษกสมรสครั้งแรกในปี ค.
1191 กับตึเรซาแห่งโปรตุเกส ลูกพี่ลูกน้องลำดับที่หนึ่งที่มีพระธิดาให้พระองค์สองคนกับพระโอรสหนึ่งคนที่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังเด็ก การแต่งงานถูกประกาศให้เป็นโมฆะโดยพระคาร์ดินัลเกรกอรี ผู้แทนสมเด็จพระสันตะปาปา ด้วยเหตุผลว่าเป็นการร่วมประเวณีกันของญาติใกล้ชิด
1188 ลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยา เรียกร้องให้อัลฟอนโซผู้อ่อนวัยกว่ายอมรับอัลฟอนโซผู้อาวุโสกว่าเป็นเจ้าเหนือหัว แลกกับการที่อัลฟอนโซผู้อาวุโสกว่าจะยอมรับอำนาจในเลออนของอัลฟอนโซผู้อ่อนวัยกว่า
1230 ที่ซาร์เรีย ราชอาณาจักรกาลิเซีย ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งเลออนและกาลิเซีย ทรงเป็นลูกพี่ลูกน้องของพระเจ้าอัลฟอลโซที่ 8 แห่งกัสติยา
1191 พระองค์อภิเษกสมรสกับตึเรซาแห่งโปรตุเกส พระธิดาของพระเจ้าซังชูที่ 1 แห่งโปรตุเกสและพระราชินีดุลเซแห่งอารากอน ระหว่างปี ค.
1211 พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออนมอบปราสาทอัลกัญญิเซสให้กลุ่มอัศวินเทมพลาร์ ผู้อยู่อาศัยในปราสาทต่างฉลองให้กับชัยชนะครั้งใหญ่ของกลุ่มอัศวิน
ซุน ยัตเซ็น และมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่มุ่งเป้าไปที่การโค่นล้มราชวงศ์ชิงและจัดตั้งระบบการปกครองแบบสาธารณรัฐในประเทศจีน ในปี ค.
ประธานาธิบดี 4 คนที่ลาออกได้แก่ กิเยร์โม บิลิงกูรสต์ , อันเดรส อาเบลิโน กาเซเรส, อัลเบร์โต ฟูฆิโมริ และเปโดร ปาโบล กูชินส์กิ
1836, ดินแดนทางใต้ได้ประกาศเอกราชในนามของสาธารณรัฐเปรูใต้, ขณะที่ภาคเหนือกลายเป็น สาธารณรัฐเปรูเหนือ ทั้ง 2 รัฐร่วมกับสาธารณรัฐโบลีเวียเพื่อจัดตั้งสมาพันธรัฐเปรู-โบลิเวีย 28 ตุลาคม ค.
จอมพล อันเดรส เด ซานตา ครูซ ดำรงตำแหน่งเป็นผู้พิทักษ์สูงสุด แห่งสมาพันธรัฐ พร้อมกันนั้น การควบคุมที่แท้จริงของแต่ละสาธารณรัฐยังคงอยู่ในมือของประธานาธิบดี สมาพันธรัฐถูกยุบวันที่ 25 สิงหาคม 1839
ประธานาธิบดีเปรูที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรงคนล่าสุดคือ เปโดร ปาโบล กูชินส์กิ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 28 กรกฎาคม ค.
2018 ซึ่งเขาลาออกจากตำแหน่ง ตามรัฐธรรมนูญ รองประธานาธิบดีคนที่ 1 มาร์ติน บิซการ์รา อดีตผู้ว่าการแคว้นโมเกกัว รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม และเอกอัครราชทูตเปรูประจำแคนาดารับช่วงต่อในตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 67 ของเปรูตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม ค.
โดยหลักแล้ว, ประธานาธิบดีที่ถูกเลือกจะมีวาระ 5 ปี ไม่มีโอกาสที่จะได้รับเลือกอีกสมัย อดีตประธานาธิบดีสามารถกลับมาอีกครั้งหลังจากพ้นจากตำแหน่งโดยครบวาระ การเปลี่ยนรัฐบาลจะมีขึ้นในวันที่ 28 กรกฎาคม ซึ่งเป็นวันที่ประกาศเอกราชจากสเปนและเป็นวันหยุดราชการ
ประธานาธิบดีเปรู หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเปรู เป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลของประเทศเปรู และเป็นตัวแทนแห่งสาธารณรัฐในกิจการระหว่างประเทศ ประธานาธิบดีโดยพฤตินัยผู้ขึ้นสู้อำนาจผ่านรัฐประหารก็ได้รับการจัดอยู่ในรายชื่อนี้
2022 และการรับรู้ถึงความเฉยเมยต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ รัฐบาลมอร์ริซันพ่ายแพ้ในการเลือกตั้งสหพันธรัฐในออสเตรเลีย ค.
2022 ทำให้เขากลายเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกที่ดำรงตำแหน่งครบสมัยนับตั้งแต่จอห์น โฮเวิร์ด หลังพ่ายแพ้การเลือกตั้ง มอร์ริซันประกาศว่าเขาจะลงจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคเสรีนิยม และให้ปีเตอร์ ดัตตันดำรงตำแหน่งหัวหน้าแทนที่เขา
2013 มอร์ริซันจึงได้รับเลือกเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงตรวจคนเข้าเมืองและคุ้มครองชายแดนในรัฐบาลแอบบ็อตต์ ซึ่งเขามีส่วนร่วมในการดำเนินการ ปีถัดมา เขากลายเป็นรัฐมนตรีในกระทรวงบริการสังคม จากนั้นจึงเลือกขั้นไปดำรงตำแหน่งเหรัญญิกในเดือนกันยายน ค.
พ่อของเขาเคยเป็นตำรวจประจำสภาเทศบาลเวเวอร์ลีย์ ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งนายกสมัยเดียว ตาของมอร์ริซันเกิดที่นิวซีแลนด์ ย่าของเขาเป็นหลานสาวของแมรี กิลมอร์ นักกวีชาวออสเตรเลีย ใน ค.
2012 ตอนครบปีเสียชีวิต 50 ปี เขาทำพิธีรำลึกเธอในรัฐสภาออสเตรเลีย มอร์ริซันสืบตระกูลจากวิลเลียม รอเบิตส์ นักโทษที่ถูกตั้งข้อหาขโมยเส้นด้ายและถูกส่งไปยังออสเตรเลียด้วยกองเรือแรกใน ค.
มอร์ริซันเกิดที่ซิดนีย์และศึกษาวิชาภูมิเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยนิวเซาท์เวลส์ เขาเคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬานิวซีแลนด์ใน ค.
มอร์ริซันเติบโตในชานเมืองบรอนต์ เขาเคยมีอาชีพเป้นนักแสดงเด็กที่ปรากฏในโฆษณาโทรทัศน์และมีบทบาทไม่มากในรายการท้องที่ มอร์ริซันเข้าศึกษาที่ ก่อได้รับปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต (.
ด้วยการเริ่มต้นของการปกครองของสหราชอาณาจักร ได้มีมาตรการเพื่อปรับปรุงสุขภาพของประชาชนในพื้นที่ พวกเขาเริ่มขึ้นในช่วงการปกครองของกองทัพสหราชอาณาจักร และยังคงเติบโตร่วมกับการจัดตั้งอาณัติของสหราชอาณาจักรใน ค.
1922 ในเยรูซาเลม กองขยะสะสมได้ถูกนำออก และถังขยะสาธารณะได้รับการติดตั้ง ประชากรทั้งหมดได้รับการฉีดวัคซีนป้องกันไข้ทรพิษ และสระน้ำรวมทั้งอ่างเก็บน้ำได้รับการปกป้องด้วยยากันยุงในฐานะส่วนหนึ่งของการรณรงค์เพื่อขจัดโรคมาลาเรีย ใน ค.
1929 คณะกรรมาธิการไซออนิสต์และเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจสหราชอาณาจักรได้ส่งนักระบาดวิทยาชาวยิวชื่อกิเดียน เมอร์ ไปรอชปินนาเพื่อสร้างห้องปฏิบัติการสำหรับการวิจัยโรคมาลาเรีย ห้องปฏิบัติการของเมอร์เป็นหน่วยงานย่อยในการกำจัดโรค การรณรงค์ต่อต้านโรคมาลาเรียจัดการโดยฮาดัสซาห์จนกระทั่ง ค.
1946 ได้ดำเนินการโรงพยาบาลสองแห่ง รวมถึงคลินิกและศูนย์สุขภาพหลายร้อยแห่ง นอกจากนี้ ศูนย์การแพทย์เอกชนบางแห่งและกองทุนเพื่อสุขภาพได้รับการจัดตั้งขึ้น
สำหรับภาษีสุขภาพ ผู้ได้รับค่าจ้างและผู้ประกอบอาชีพอิสระจะต้องจ่าย 3.1 เปอร์เซ็นต์ของเงินเดือน ต่อเดือนสูงสุด 60 เปอร์เซ็นต์ของค่าจ้างเฉลี่ยในตลาด (เกือบ ๆ 6,300 นิวเชเกลอิสราเอลใน ค.
บริการสุขภาพในประเทศอิสราเอล เป็นบริการสุขภาพแบบสากลและการมีส่วนร่วมในแผนประกันสุขภาพเป็นสิ่งจำเป็น ชาวอิสราเอลทุกคนมีสิทธิได้รับบริการสุขภาพขั้นพื้นฐานในฐานะสิทธิขั้นพื้นฐาน ระบบบริการสุขภาพของอิสราเอลขึ้นอยู่กับกฎหมายประกันสุขภาพแห่งชาติ ค.
2015 ประเทศอิสราเอลได้รับการจัดอันดับเป็นประเทศที่มีสุขภาพประชากรดีอันดับที่หกของโลกโดยการจัดอันดับของบลูมเบิร์ก และอันดับแปดในแง่ของอายุขัย
ช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ผู้มีอำนาจของออตโตมันได้ทำการปิดโรงพยาบาลของชาวยิวในเยรูซาเลมและจัฟฟา กองทัพออตโตมันยึดอุปกรณ์การแพทย์และเอกสารฉบับร่างทางการแพทย์เป็นส่วนใหญ่ ด้วยการสิ้นสุดของสงครามและการพิชิตปาเลสไตน์ของอังกฤษ ยีชูฟถูกทิ้งโดยไม่มีระบบโรงพยาบาลที่มีประสิทธิภาพ ส่วนใน ค.
1918 องค์การไซออนิสต์ของฮาดัสซาห์สตรีแห่งอเมริกาได้จัดตั้งหน่วยแพทย์ไซออนิสต์อเมริกัน เพื่อสร้างระบบการแพทย์ของยีชูฟขึ้นใหม่ ด้วยความช่วยเหลือจากหน่วยแพทย์ไซออนิสต์อเมริกันและเงินบริจาคจากต่างประเทศ โรงพยาบาลของชาวยิวได้รับการรื้อฟื้น และได้ก่อตั้งขึ้นใหม่ในจัฟฟา ครั้นใน ค.
1922 ทั้งนี้ หน่วยแพทย์ไซออนิสต์อเมริกันได้เปลี่ยนเป็นสหพันธ์การแพทย์ฮาดัสซาห์ ซึ่งดูแลระบบสุขภาพของยีชูฟ
1948 รัฐบาลอิสราเอลได้แทนที่แผนกสุขภาพอาณัติของสหราชอาณาจักรด้วยกระทรวงสาธารณสุข และจัดตั้งสำนักงานสาธารณสุขระดับภูมิภาคและบริการด้านระบาดวิทยา สิ่งอำนวยความสะดวกของโรงพยาบาลที่ดำเนินการโดยเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจสหราชอาณาจักรได้รับการรับช่วงต่อโดยรัฐ และมีการก่อตั้งโรงพยาบาลรวมทั้งคลินิกใหม่ ในตอนท้ายของ ค.
1948 มีเพียง 53 เปอร์เซ็นต์ของประชากรชาวยิวของอิสราเอลเท่านั้นที่ได้รับความคุ้มครอง ประมาณ 80 เปอร์เซ็นต์ของพวกเขาโดยคลาลิต มีไม่กี่กองทุนสุขภาพขนาดเล็กที่จะประกันส่วนที่เหลือ ตลอดหลายปีต่อมา ระบบการดูแลสุขภาพของอิสราเอลได้ขยายออกไป และภายในหนึ่งทศวรรษ ประมาณ 90 เปอร์เซ็นต์ได้รับความคุ้มครอง
1988 รัฐบาลได้แต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนเพื่อตรวจสอบประสิทธิผล และประสิทธิภาพของระบบการดูแลสุขภาพของอิสราเอล ที่นำโดยโชชานา เนทันยาฮู คณะกรรมการได้ส่งรายงานฉบับสุดท้ายใน ค.
1990 ข้อเสนอแนะหลักของรายงานฉบับนี้คือการประกาศใช้กฎหมายประกันสุขภาพแห่งชาติในอิสราเอล ซึ่งกฎหมายประกันสุขภาพแห่งชาติมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.
1995 การเป็นสมาชิกในคูปัตโฮลิมที่มีอยู่สี่องค์กรก็ได้รับการรับรองตามกฎหมาย โดยชาวอิสราเอลได้รับสิทธิต่อการรับบริการพื้นฐานที่มีอยู่และเปลี่ยนองค์กรได้ปีละครั้ง
1902 ศูนย์การแพทย์ชาเร เซเด็ค ซึ่งเป็นโรงพยาบาลยิวแห่งแรก ได้เปิดในเมืองเก่าของเยรูซาเลม ซึ่งรวมโรงพยาบาลของชาวยิวเพิ่มเติมที่เยรูซาเลมและจัฟฟา ใน ค.
1911 กองทุนสุขภาพของคนงานจูเดีย ซึ่งต่อมาได้พัฒนาเป็นบริการสุขภาพคลาลิต ได้รับการจัดตั้งในฐานะกองทุนประกันสุขภาพไซออนิสต์กองทุนแรก
สมาชิกของคูปัตโฮลิมแต่ละคนสามารถเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นได้ปีละครั้ง มีวันที่ระบุหกวันที่ผู้คนสามารถโอนได้ ซึ่งขึ้นอยู่กับเวลาที่พวกเขาลงทะเบียนก่อนหน้านี้ ส่วนในสถานการณ์พิเศษ เป็นไปได้ที่จะยื่นคำร้องต่อกระทรวงสาธารณสุขเพื่อยกเลิกการเปลี่ยนแปลง หรือลงทะเบียนเร็วกว่าวันที่เป็นทางการ
โดยทั่วไป แต่ละคูปัตโฮลิมช่วยให้สมาชิกสามารถเลือกแพทย์เวชปฏิบัติปฐมภูมิและผู้เชี่ยวชาญจากรายชื่อแพทย์ที่เกี่ยวข้องกับกองทุน ความพร้อมในการให้บริการแตกต่างกันตามสถานที่ เนื่องจากแต่ละหน่วยงานเหล่านี้มีสถานพยาบาลของตนเอง รวมไปถึงโรงพยาบาลเอกชน
1973 กฎหมายบังคับใช้บังคับให้นายจ้างทุกคนมีส่วนร่วมในการประกันสุขภาพคนงานของตน โดยวิธีการชำระเงินโดยตรงไปยังแผนประกันของลูกจ้าง หน้าที่ของการมีส่วนร่วมในที่สุดก็เปลี่ยนไปและลดลงใน ค.
ในขณะที่บริการสาธารณสุขส่วนใหญ่ครอบคลุมโดยคูปัตโฮลิมภายใต้กฎหมายประกันสุขภาพแห่งชาติ บริการหลังคลอด และการดูแลผู้สูงอายุดำเนินการโดยตรงโดยกระทรวงสาธารณสุข
การใช้จ่ายด้านการดูแลสุขภาพของรัฐบาลอยู่ที่ประมาณ 60 เปอร์เซ็นต์ของทั้งหมด ซึ่งต่ำกว่าค่าเฉลี่ยสำหรับประเทศสมาชิกที่ 72 เปอร์เซ็นต์
925 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือการ์ซิอา ซันเชซ พระโอรสวัย 6 พรรษา ภายใต้การคุ้มครองของพระปิตุลา ฆิเมโน การ์เซส ซึ่งสิ้นพระชนม์ในปี ค.
931 ก่อให้เกิดวิกฤตการแย่งชิงสิทธิ์ในการคุ้มครองกษัตริย์ การเข้ามาแทรกแซงของพระมารดา พระราชินีโตดา และการเป็นคนกลางไกล่เกลี่ยของอับดุรเราะห์มานที่ 3 พระภาติยะของพระราชินีโตดา ทำให้สามารถควบคุมสถานการณ์ได้ พระราชินีไปเยี่ยมเยียนกาหลิบผู้เป็นพระภาติยะที่ค่ายกาลาออร์ราในปี ค.
934 และขอให้กาหลิบยอมรับการ์ซิอา พระโอรสของพระองค์ เป็นกษัตริย์คนใหม่ของปัมโปลนา แลกกับการที่พระองค์สัญญาว่าจะตัดความสัมพันธ์กับราชอาณาจักรอัสตูเรียส ทว่าข้อตกลงกับกาหลิบกอร์โดบาอยู่ได้ไม่นาน
925 จนสิ้นพระชนม์ เป็นพระโอรสของพระเจ้าซันโช การ์เซสที่ 1 กษัตริย์แห่งปัมโปลนากับพระราชินีโตดา อัซนาเรซ พระนัดดาหญิงของพระเจ้าฟอร์ตุน การ์เซส
923 พระเจ้าซันโช การ์เซสที่ 1 พระบิดาของพระองค์ร่วมมือกับพระเจ้าออร์ดอญโญที่ 2 แห่งเลออนกอบกู้นาเฆรา ลาริโอฆาเมเดีย และลาริโอฆาอัลตากลับคืนมา พระเจ้าซันโช การ์เซสที่ 1 ได้สิทธิ์ในการปกครองราชอาณาจักรนาเฆรา ทำให้กลายเป็นปฐมกษัตริย์ของราชอาณาจักรดังกล่าว
933 ทรงอ้างสิทธิ์ในการคุ้มครองอันเดรโกโต กาลินเดซ คู่หมั้นของพระองค์ และบริหารปกครองเคาน์ตีอารากอน จนกระทั่งการแต่งงานถูกประกาศให้เป็นโมฆะในปี ค.
961 ทรงมีบทบาทในความขัดแย้งระหว่างเคาน์ตีกัสติยากับราชอาณาจักรเลออน และจับกุมตัวเฟร์นัน กอนซาเลซ เคานต์แห่งกัสติยาได้ ทว่าทรงปฏิเสธที่จะมอบตัวเขาให้ชาวมุสลิม ในปี ค.
939 พระองค์เข้าร่วมกองทัพผสมที่จัดตั้งขึ้นมาโดยพระเจ้ารามิโรที่ 2 แห่งเลออน, เฟร์นัน กอนซาเลซ และกองทหารอัสตูเรียสและเลออน ซึ่งได้รับชัยชนะครั้งสำคัญเหนืออับดุรเราะห์มานที่ 3 ในสมรภูมิซิมังกัส
ฟลานเดอส์ภายใต้การปกครองของบาลด์วินที่ 5 ไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ดีมากนักกับอังกฤษ บาลด์วินให้ที่ลี้ภัยแก่ชาวอังกฤษที่ถูกขับไล่ออกจากประเทศและมักให้เรือกับกำลังพลแก่พวกเขา เขาให้ความคุ้มครองแก่พระราชินีเอ็มมาในปี ค.
1036–1040 รวมถึงพระโอรสทั้งสองของพระองค์ อัลเฟรดและฮาร์ธาคนุต เมื่อก็อดวิน เอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์และครอบครัวถูกพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพขับไล่ออกจากประเทศในปี ค.
1051–2 บาลด์วินให้การต้อนรับพวกเขา ทั้งยังช่วยพวกเขาเตรียมการกลับไปอังกฤษ ฝั่งพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพก็ให้กองเรือประจำการอยู่นอกชายฝั่งฟลานเดอส์ในตอนที่บาลด์วินกำลังทำสงครามอยู่กับจักรพรรดิเฮนรีที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ การข่มขู่นี้ทำให้บาลด์วินขอทำสนธิสัญญาสันติภาพกับจักรพรรดิ
บุตรสาวของบาลด์วิน มาทิลดา แต่งงานกับวิลเลียมแห่งนอร์ม็องดีที่ต่อมากลายเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษ ตอนแรกการแต่งงานถูกคว่ำบาตรจากพระสันนตะปาปาลีโอที่ 9 พระองค์ไม่ได้ให้เหตุผลไว้แต่เป็นไปได้ว่าเพราะทั้งคู่เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ทั้งคู่แต่งงานกันในช่วงระหว่างปี ค.
1052 แม้จะถูกคว่ำบาตรจากพระสันตะปาปาก็ตาม แม้บาลด์วินจะให้การสนับสนุนการพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มันพอสมควร แต่ความสัมพันธ์ระหว่างบาลด์วินกับบุตรเขย พระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิต ไม่ค่อยเป็นมิตรต่อกันนัก กษัตริย์อังกฤษระแวดระวังการเติบโตทางอำนาจของบาลด์วิน แต่บาลด์วินในตอนนั้นก็แก่แล้ว และเสียชีวิตในวันที่ 1 กันยายน ค.
1056 บาลด์วินได้รับรัฐชายแดนที่ติดกับแม่น้ำสเกลด์ต์ทั้งหมดเป็นที่ดินศักดินาจากแอ็กเนสแห่งปัวตูที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินให้พระโอรส จักรพรรดิเฮนรีที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
บุตรชายของบาลด์วินที่ 4 เคานต์แห่งฟลานเดอส์กับภรรยาคนแรก โอจิฟแห่งลักเซมเบิร์ก บุตรสาวของเฟรเดอริกแห่งลักเซมเบิร์ก ในปี ค.
1028 บาลด์วินแต่งงานกับอาเดลาแห่งฝรั่งเศส พระธิดาของพระเจ้ารอแบต์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ด้วยการยุยงของอาเดลา เขาก่อกบฏต่อบิดา บาลด์วินที่ 4 แต่ในปี ค.
บาลด์วินที่ 5 ได้อิทธิพลมากมายจากการแต่งงานสานสัมพันธไมตรีหลายครั้งระหว่างฟลานเดอส์กับอังกฤษ ฝรั่งเศส และเยอรมนี เขาสนิทสนมกับบุตรเขย พระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศส บาลด์วินเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินให้หลานชาย พระเจ้าฟิลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ตั้งแต่ปี ค.
ยูซตาสที่ 1 เคานต์แห่งบูโลญมักบาดหมางกับบาลด์วินที่ 4 แต่กลับมีความสัมพันธ์ฉันท์มิตรกับบาลด์วินที่ 5 ทั้งคู่ลงนามในกฎบัตรของกันและกันและร่วมมือกันหลายครั้ง ยูซตาสที่ 1 ลงนามในกฎบัตรของบาลด์วินที่จำกัดอำนาจของผู้รักษาผลประโยชน์ทางด้านกฎหมายของโบสถ์และอาราม
2527/1984 – ศูนย์เผยแผ่ศาสนาคณะเยสุอิตของชาวกวารานี : ซานอิกนาซิโอมินิ, ซานตาอานา, นูเอสตราเซญโญราเดโลเรโต และซานตามาริอาลามายอร์ ซากโบราณสถานเซามีแกลดัสมีโซยส์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ ได้ขึ้นทะเบียนสถานที่สำคัญใน 11 ประเทศในทวีปอเมริกาใต้เป็นแหล่งมรดกโลกจำนวนมาก
รถหมายเลข 725 ทันทีที่รถเข้าจอดที่สถานีชิน-โอจาโนมิซุ ในย่านเศรษฐกิจใจกลางชิโยดะ เขาได้เจาะรูขวดซาริน และหลบหนีออกทางสถานีดังกล่าว นพ.
ฮายาชิ ตัดสินใจเลือกเจาะขวดซารินในสถานีชิน-โอจาโนมิซุ แทนที่จะก่อการที่สถานีเซ็นดางิ เนื่องจากกลัวว่าจะส่งผลกระทบต่อสถานีเซ็นดางิซึ่งมีผู้คนจำนวนมากกว่า จึงตัดสินใจก่อการที่สถานีชิน-โอจาโนมิซุ ซึ่งมีผู้คนเบาบาง นอกจากนี้เขายังเจาะขวดซารินเพียงขวดเดียวจากสองขวด ทั้ง นพ.
1995 ผู้ก่อการ คือ สมาชิกลัทธิโอมชินริเกียวซึ่งนัดหมายกันโจมตีห้าจุดในชั่วโมงเร่งด่วน ด้วยการปล่อยสารซารินในรถไฟใต้ดินโตเกียวเมโทรสามขบวนที่เคลื่อนผ่านคาซูมิงาเซกิกับนางาตาโจอันเป็นที่ทำการรัฐสภาญี่ปุ่น ส่งผลให้มีผู้ตาย 13 คน บาดเจ็บอีก 5,500 คน และสูญเสียการมองเห็นชั่วคราวอีกเกือบ 1,000 คน
หลังเกิดเหตุ ตำรวจบุกจับสมาชิกหลักของลัทธิได้หลายคน ตำรวจยังดำเนินการต่อมาตลอดฤดูร้อน ซึ่งนำไปสู่การจับกุมสมาชิกลัทธินี้กว่า 200 คน รวมถึงอาซาฮาระ ภายหลัง สมาชิกหลัก 13 คน อันรวมถึงอาซาฮาระนั้น ถูกประหารชีวิต ส่วนที่เหลืออีกหลายคนถูกจำคุกตลอดชีวิต การโจมตีครั้งนี้ยังคงเป็นเหตุก่อการร้ายที่คร่าชีวิตผู้คนไปมากที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
บนรถหมายเลข 711 เขาเลือกนั่งที่นั่งติดประตู และกระทำการเจาะขวดซารินเมื่อรถเข้าจอดที่สถานีรถไฟเอบิซุ รวมเวลาที่เขาอยู่บนรถทั้งหมดเพียงสองนาที ถือเป็นการโจมตีที่เร็วที่สุดในบรรดาเหตุการณ์ทั้งหมด
ขวดดังกล่าวถูกนำไปกำจัดหลังรถไฟเดินรถไปได้ 4 สถานี ที่สถานีคาซูมิงาเซกิ โดยเจ้าหน้าที่ได้นำไปกำจัด ซึ่งเจ้าหน้าที่ดังกล่าวเสียชีวิตในเวลาต่อมาสองราย หลังรถออกจากสถานีคาซูมิงาเซกิ รถได้ไปจอดในสถานีถัดไปเพื่อทำความสะอาด และอพยพผู้โดยสารไปยังที่ปลอดภัย
ฮายาชิ เป็นผู้ก่อการคนเดียวที่ไม่ถูกโทษประหารชีวิต โดยได้ลดโทษเป็นจำคุกตลอดชีวิตเพราะให้การป็นประโยชน์ต่อการจับกุมสมาชิกของลัทธิหลังเหตุการณ์สงบ
อิกูโอะ ฮายาชิ และ โทโมมิตสึ นีมิ ได้ก่อการปล่อยซารินในรถไฟสายชิโยดะ โดยระหว่างทางไปสถานีเซ็นดางิ นีมิได้ซื้อหนังสือพิมพ์เพื่อห่อขวดซาริน
218 ระหว่าง พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช แห่ง มาซิโดเนีย และ พระเจ้าโปรส แห่ง เปารวะ บนฝั่ง แม่น้ำเฌลัม ปัจจุบันอยู่ใน แคว้นปัญจาบ ของ ปากีสถาน โดยบทสรุปของสงครามครั้งนี้กองทัพของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ได้รับชัยชนะ และพระเจ้าโปรสได้รับแต่งตั้งเป็น เซแทร็ป หรือเจ้าประเทศราช
การใช้อย่างอื่น ๆ ใช้เป็นสารลดแรงตึงผิวในการต่าง ๆ มากมาย เช่นที่ขายในชื่อการค้า - มีลักษณะพิเศษคือเป็นตัวกระทำไมโครอิมัลชัน โดยไม่ต้องใช้ร่วมกับสารลดแรงตึงผิวอื่น ๆ และมีคุณสมบัติพิเศษอื่น ๆ เมื่อเป็นของเหลวรวมทั้ง
เป็นตัวเสริมสารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ ซึ่งนิยมใช้กับพืชผลทางเกษตรรวมทั้งมะกอก อัลมอนด์ องุ่นทำไวน์ ข้าวโพด และส้ม
ในรูปแบบเกลือโซเดียมคือ มันใช้เป็นสารเติมแต่งอาหาร ตัวกระทำอิมัลชัน ตัวกระจาย สารลดแรงตึงผิว ในบรรดาการประยุกต์ใช้ที่มีต่าง
ยาไม่ควรใช้ร่วมกับน้ำมันแร่ เพราะฤทธิ์อิมัลชันของมันจะทำให้ร่างกายดูดซึมน้ำมันแร่ แทนที่น้ำมันจะหล่อลื่นลำไส้ แล้วอาจเกิดอาการแกลนูโลมาเหตุสิ่งแปลกปลอม
ยาใช้รักษาอาการท้องผูกและภาวะที่ทำให้ทวารหนักหรือไส้ตรงเจ็บ เช่น ริดสีดวงทวาร และแผลทวารหนัก เพื่อให้ไม่ต้องเบ่งเมื่อถ่าย
ประสิทธิผลเพื่อรักษาอาการท้องผูกสำหรับคนไข้ผู้เป็นโรคที่ทำให้ถึงตายระยะสุดท้ายไม่ชัดเจน เพราะยังไม่ได้ศึกษาอย่างเพียงพอ
การทำงานของ สามารถแบ่งลักษณะการเก็บข้อมูลได้ 2 แบบตามการจำแนกชนิดของกราฟ คือ กราฟแบบมีทิศทาง และ กราฟแบบไม่มีทิศทาง โดยสามารถใช้อัลกอริทึม การค้นหาแบบจำกัดความลึก และ การค้นหาในแนวกว้าง เพื่อค้นหาจุดที่เชื่อมต่อกันของกราฟ
รายการประชิด เป็นวิธีการของโครงสร้างแบบรายการของทฤษฎีกราฟ ซึ่งเป็นการใช้ลิสต์ในการเก็บข้อมูลของกราฟซึ่งเป็นโครงสร้างข้อมูลโดยวิธีการนี้จะใช้สำหรับการแก้ปัญหาของทฤษฎีกราฟ
ด้วยการจับมือเป็นพันธมิตรกับเคานต์แห่งอูร์เฌ็ลย์ ราโมน บารังเกสามารถพิชิตบาร์บัสโตรและบาลาเกได้ และยังสานสัมพันธไมตรีกับปิซาและเจนัว สาธารณรัฐทางทะเลจากอิตาลี และในปี ค.
1115 ได้ร่วมมือกับปิซาโจมตีเกาะมุสลิมมาจอร์กาและอิบิซา ซึ่งกลายเป็นรัฐบรรณาการของเขา ทาสชาวคริสต์มากมายในเกาะทั้งสองได้รับอิสรภาพกลับคืนมา ราโมน บารังเกยังโจมตีเมืองขึ้นของชาวมุสลิมบนแผ่นดินใหญ่ โดยมีปิซาคอยให้ความช่วยเหลือ ในปี ค.
1116 ราโมนเดินทางไปโรมเพื่อร้องเรียนต่อสมเด็จพระสันตะปาปาปาสตาลที่ 2 ให้ประกาศสงครามครูเสดเพื่อปลดปล่อยตาร์ราโกนา ซึ่งต่อมากลายเป็นที่พำนักมุขนายกมหานครของศาสนจักรในกาตาลุญญา (ก่อนหน้านั้นชาวกาตาลาอยู่ในการปกครองทางศาสนาของอัครมุขนายกแห่งนาร์บอน)
และเป็นเคานต์แห่งพรอว็องส์ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในชื่อราโมน บารังเกที่ 1 ด้วยสิทธิ์ของภรรยาตั้งแต่ปี ค.
1082 ในเมืองรอแดซ ไวเคาน์ตีรอแดซ เคาน์ตีตูลูซ ราชอาณาจักรแฟรงก์ เขาเป็นบุตรชายของราโมน บารังเกที่ 2 ที่สืบทอดตำแหน่งต่อจากบิดา ปกครองร่วมกับบารังเก ราโมนที่ 2 ผู้เป็นอา เขากลายเป็นผู้ปกครองเดี่ยวในปี ค.
1127 ราโมน บารังเกลงนามในสนธิสัญญาทางการค้ากับชาวเจนัว ช่วงใกล้บั้นปลายชีวิตเขากลายเป็นอัศวินเทมพลาร์ เขายกเคาน์ตีกาตาลาทั้งห้าแห่งให้ราโมน บารังเกที่ 4 บุตรชายคนโต และยกพรอว็องส์ให้บารังเก ราโมน บุตรชายคนเล็ก
1102 ราโมนโจมตีกลับโดยมีอาร์มังก็อลที่ 5 เคานต์แห่งอูร์เฌ็ลย์ให้ความช่วยเหลือ แต่พ่ายแพ้และอาร์มังก็อลถูกสังหารที่สมรภูมิมุลยารูซา
2558 สุรศักดิ์ หัวหน้าผู้ฝึกสอนนักกีฬาฟุตบอลคนพิการสมองชาติไทย นำทัพสู้ศึก อาเซียนพาราเกมส์ ครั้งที่ 8 ณ ประเทศสิงคโปร์ โดยทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมเป็นแชมป์ของรายการนี้ด้วยรูปแบบการเล่นที่น่าประทับใจ และการแก้เกมส์อย่างเหนือชั้น ทำให้ทุกครั้งที่ประเทศไทยลงสนาม จะได้รับเสียงเชียร์จากกองเชียร์มากมายทั้งไทยและต่างประเทศ
2556 สุรศักดิ์ ตอบรับเข้ารับตำแหน่งกุญซือทีมตะหานน้ำ ราชนาวีสโมสร ในศึกยามาฮ่า ลีกวัน ที่ก่อนหน้านี้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในเรื่องของกุนซือหลังจากที่ทางสโมสรประกาศแยกทางกับ อาจหาญ ทรงงามทรัพย์ และได้ทำการดันทางด้าน สุรศักดิ์ มือขวาเข้าทำหน้าที่แทนในฤดูกาล 2014
2557 คุมทีม ราชนาวีสโมสร ได้อันดับ 3 คว้าตั๋วไทยลีกใบสุดท้ายเลื่อนชั้นสู่ไทยลีกเป็นผลสำเร็จ โดยการคุมทีมเปิดบ้านยันเสมอกับ บางกอก เอฟซี 1-1 นอกจากนี้ยังคุมทีมราชนาวีสโมสรทำผลงานรอบ 32 ทีมในรายการ มูลนิธิไทยคมเอฟเอคัพ 2014 และ โตโยต้าลีก คัพ 2014
หรือคนส่วนใหญ่เรียก โค้ชหมี เป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติไทยชุดแชมป์ซีเกมส์ ครั้งที่ 15 และทีมชาติไทยชุดแชมป์ซีเกมส์ ครั้งที่ 17
สุรศักดิ์ อดีตทีมชาติไทย ผู้ที่โยนให้ซิโก้โหม่งแจ้งเกิดทีมชาติและคว้าแชมป์ซีเกมส์ ครั้งที่ 13 โดยการเอาชนะพม่า 4-3
981 เบร์มุนโดเป็นพระโอรสของพระเจ้าออร์ดอญโญที่ 3 แห่งเลออน จึงเป็นลูกพี่ลูกน้องของพระเจ้ารามีโรที่ 3 ช่วงระหว่างฤดูใบไม้ผลิจนถึงฤดูร้อนของปี ค.
982 ผู้สนับสนุนของเบร์มุนโดได้ยึดอำนาจในกาลิเซีย และในวันที่ 15 ตุลาคม พระองค์ได้รับการสวมมงกุฎในซานเตียโกเดกอมโปสเตลา ราชอาณาจักรเลออนถูกแบ่งเป็นสองส่วน คือ ส่วนเลออนกับกัสติยาที่ยังคงภักดีต่อพระเจ้ารามีโรที่ 3 กับส่วนกาลิเซียกับโปรตุเกสที่อยู่ฝั่งพระเจ้าเบร์มุนโด ต้นปี ค.
983 กองทัพของพระเจ้ารามีโรเผชิญหน้ากับกองทัพของพระเจ้าเบร์มุนโดในปอร์ตียาหรือปอร์เตลาเดอาเรนัส ใกล้กับอันตัสเดอูยาในดินแดนกาลิเซีย ผลลัพธ์ที่ได้ไม่ชัดเจน พระเจ้าเบร์มุนโดยังคงอยู๋ในกาลิเซีย ส่วนพระเจ้ารามีโรเดินทางกลับเลออน เพื่อมุ่งมั่นกับการปกป้องราชอาณาจักรจากการโจมตีของชาวมุสลิม ปลายฤดูใบไม้ผลิของปี ค.
984 เคานตีเกอาและเคานตีซันดัญญายอมรับพระเจ้าเบร์มุนโดเป็นกษัตริย์ ส่งครามระหว่างผู้ท้าชิงตำแหน่งทั้งสองดำเนินต่อไปจนกระทั่งพระเจ้ารามีโรที่ 3 สิ้นพระชนม์ในปี ค.
975 เกิดเหตุการณ์ปิดล้อมปราสาทซันเอสเตบันเดกอร์มัซก่อนที่กองกำลังเสริมซาราเซ็นจะเดินทางมาถึง ความพ่ายแพ้ยับเยินทำให้กองทัพเลออน, กัสติยา และนาวาร์ถอนกองกำลังออกไป กระตุ้นให้เกิดวิกฤตทางการเมืองในเลออนจนทำให้อินฟันตาเอลบิราทิ้งตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแผ่นดินไว้ให้พระมารดาของกษัตริย์
ในฐานะกษัตริย์ ทรงให้สัตยาบันในสนธิสัญญาสันติภาพกับกาหลิบอัลฮะกัมที่ 2 และแต่งตั้งซันโรเซนโด ผู้ปราบชาวไวกิงที่ขึ้นฝั่งในกาลิเซียในปี ค.
1126 หลังการสิ้นพระชนม์ของพระมารดา พระองค์ได้รับการสวมมงกุฎในเลออน และเริ่มการกอบกู้ราชอาณาจักรกัสติยาที่ตอนนั้นตกอยู่ภายใต้อำนาจของอัลฟอนโซเจ้าสมรภูมิกลับคืนมาทันที ตามสนธิสัญญาสันติภาพแตมาราในปี ค.
1127 เจ้าสมรภูมิให้การยอมรับว่าพระองค์คือพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งกัสติยา ทว่าอาณาเขตที่อยู่ไกลออกไปทางตะวันออกของดินแดนของพระองค์มีอิสรภาพมากขึ้นในช่วงที่พระมารดาของพระองค์ปกครองและมีการก่อกบฏเกิดขึ้นหลายครั้ง หลังได้รับการยอมรับในกัสติยา อัลฟอนโซต่อสู้เพื่อจำกัดอำนาจของบารอนท้องถิ่น
ชีวิตในวัยเยาว์ของพระองค์ค่อนข้างวุ่นวายด้วยการต่อสู้ระหว่างพระมารดา พระราชินีอูร์รากา กับพระสวามีคนที่สอง พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 แห่งอารากอน ที่แย่งชิงกันปกครองกัสติยาและเลออน จนเมื่ออูร์รากาสิ้นพระชนม์ในปี ค.
1216 พระบิดาเลี้ยงของพระองค์วางมือจากการอ้างสิทธิ์ อัลฟอนโซจึงได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการจากกษัตริย์แห่งอารากอน, กษัตริย์แห่งปัมโปลนา , เคานต์แห่งบาร์เซโลนา และผู้ปกครองสเปน-มัวร์คนอื่น ๆ ว่าเป็นจักรพรรดิ พระองค์มีชื่อเสียงจากการยึดอัลเมริอามาจากชาวมัวร์ในปี ค.
1146 การรุกรานครั้งใหม่ของกลุ่มอัลโมฮัดจากแอฟริกาเหนือเริ่มต้นขึ้น ครั้งนี้อัลฟอนโซหันไปผูกมิตรกับกลุ่มอัลโมราวิดและอุทิศชีวิตที่เหลือให้กับการทำสงครามเพื่อสกัดกั้นการขยายอาณาเขตไปทางใต้ของสเปนของกลุ่มอัลโมฮัด
1143 พระองค์ยอมรับสภาพและยอมรับการแต่งงานของเปโตรนียาแห่งอารากอนกับราโมน บารังเกที่ 4 เคานต์แห่งบาร์เซโลนา ซึ่งเป็นการแต่งงานที่รวมอารากอนกับกาตาลุญญาเข้าด้วยเป็นราชบัลลังก์อารากอน
1157 พระองค์เป็นพระโอรสของพระราชินีอูร์รากากับแรมงแห่งบูร์กอญ และเป็นพระนัดดาของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 ทรงอ้างตนเป็นจักรพรรดิ แม้ว่าในรัชสมัยของพระองค์สเปนในสมัยกลางจะเข้าใกล้การเป็นจักรวรรดิมากที่สุด และแม้ว่าพระองค์จะเอาชนะชาวมัวร์ได้ แต่พระองค์ยังคงถูกมองว่าเป็นบุคคลที่ไม่ค่อยมีบทบาทตัวตน
จากนั้นทางพรรคประชานิยมจึงได้ดำเนินการจัดประชุมใหญ่เพื่อเลือกคณะกรรมการบริหารพรรคชุดแรกซึ่งที่ประชุมมีมติเลือก พลตำรวจเอก ยงยุทธ เทพจำนงค์ และ พลตรี วรยุทธ อินทรสุวรรณ เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนแรกหลังจากนั้นจึงได้ยื่นจดทะเบียนจัดตั้งพรรคประชานิยมต่อ กกต.
ได้รับรองการจดทะเบียนจัดตั้งพรรคประชานิยมพร้อมกับพรรคการเมืองอีก 3 พรรคคือ พรรคพลังประชารัฐ พรรคเศรษฐกิจใหม่ และ พรรคไทยรุ่งเรือง โดยได้มีการประกาศไว้ในทะเบียนพรรคการเมือง เลขที่ 22/2561 เมื่อวันพุธที่ 7 พฤศจิกายน พ.
2561 และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25 เคยร่วมรัฐบาลของพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา ต่อมายุบพรรคในปี พ.
ทรู ดิจิทัล พาร์ค อีสต์ไลฟ์ เป็นศูนย์การค้ารูปแบบชุมชนขนาดกลาง มีพื้นที่ทั้งหมด 4 ชั้น โดยเป็นส่วนฐานล่างของ ทรู ดิจิทัล พาร์ค อีสต์ แคมปัส ประกอบไปด้วยพื้นที่ 4 ส่วนหลัก ดังต่อไปนี้
101 สตรีท เป็นพื้นที่ภายนอกอาคารชั้น ร้านค้าส่วนใหญ่ในพื้นที่แห่งนี้ เป็นร้านค้าและร้านอาหารที่เปิดทำการตลอด 24 ชั่วโมง เพื่อตอบรับวิถีชีวิตที่ไม่มีวันหลับของผู้ที่มาใช้บริการ และผู้ที่ทำงานอยู่ภายในทรู ดิจิทัล พาร์ค
101 ฮิลไซด์ เป็นพื้นที่ภายนอกอาคารตั้งแต่ชั้น ถึงชั้น 3 ออกแบบในรูปแบบต่างระดับ ลักษณะคล้ายพื้นที่หุบเขา ร้านค้าส่วนใหญ่เป็นร้านค้าและร้านอาหารทั้งหมด นอกจากนี้พื้นที่ฮิลไซด์ทาวน์ ยังมี 101 พาร์ค อันเป็นพื้นที่สีเขียวขนาดใหญ่ในโครงการ และยังเป็นพื้นที่สำหรับจัดกิจกรรมหลักของโครงการอีกด้วย
ทรู ดิจิทัล พาร์ค เวสต์ เป็นอาคารความสูง 16 ชั้น สร้างบนพื้นที่เดิมทั้งหมดของศูนย์การค้าปิยรมย์ เพลส ภายในประกอบด้วยพื้นที่ดังนี้
ทรู ดิจิทัล พาร์ค เวสต์ไลฟ์ พื้นที่ค้าปลีกความสูง 3 ชั้น พื้นที่รวม 15,000 ตารางเมตร ภายในประกอบไปด้วยร้านค้า และมินิซูเปอร์มาร์เก็ตโลตัส โกเฟรช สมาร์ทสโตร์
วันโอวัน โค-แชร์ริ่ง สเปซ พื้นที่เอนกประสงค์ขนาด 2,000 ตารางเมตร รองรับทั้งการทำงาน การศึกษา และเป็นพื้นที่เชิงการเรียนรู้ครบวงจร ภายในยังเป็นที่ตั้งของ ทีเค พาร์ค แอท ทรู ดิจิทัล พาร์ค เวสต์ โดยความร่วมมือกับสถาบันอุทยานการเรียนรู้ และ ซีพี อินโนเวชัน เซ็นเตอร์
สกายการ์เดน พื้นที่สวนลอยฟ้าบริเวณชั้น 3 ในส่วนนี้ยังมีส่วนของลูวิ่งและทางจักรยานลอยฟ้ายาว 550 เมตร และเมดิเทชันฮอลล์ พื้นที่สำหรับทำกิจศาสนาโดยรองรับทุกศาสนา โดยได้รับแรงบันดาลใจในการออกแบบสถาปัตยกรรมจากสถาปัตยกรรมองค์รวมของ วัดศรีชุม จังหวัดสุโขทัย
ทรู ดิจิทัล พาร์ค แคมปัส เป็นพื้นที่ส่วนสำนักงาน พื้นที่จัดงาน โอเพ่นแล็ป โคเวิร์คกิงสเปซ และพื้นที่สำหรับกลุ่มสตาร์ทอัพภายในโครงการ ประกอบไปด้วยอาคารทั้งหมด 3 แกนภายใต้ฐานอาคารขนาดใหญ่ ได้แก่
อาคารฟีนิกซ์ เป็นอาคารความสูง 10 ชั้น ทั้งหมดเป็นพื้นที่ส่วนกลาง และบางชั้นใช้เป็นสำนักงานย่อยของบริษัทในเครือทรู คอร์ปอเรชั่น
อาคารกริฟฟิน เป็นอาคารสูง 16 ชั้น พื้นที่ส่วนใหญ่ของอาคารนี้เป็นสำนักงานย่อยของบริษัทในเครือทรู คอร์ปอเรชั่น บริษัทในเครือเจริญโภคภัณฑ์
อาคารเพกาซัส เป็นอาคารสูง 7 ชั้น ทั้งหมดเป็นพื้นที่สำหรับสตาร์ทอัพ ประกอบไปด้วยห้องประชุมย่อย หอประชุมใหญ่ และพื้นที่ทำงานร่วม
ทรู ดิจิทัล พาร์ค เปิดให้บริการในส่วนของ "วันโอวัน ทรู ดิจิทัล พาร์ค" เป็นส่วนแรก โดยทดลองเปิดให้บริการในวันที่ 18 - 31 มกราคม พ.
ทรู ดิจิทัล พาร์ค อีสต์ เป็นกลุ่มอาคารสำนักงานทั้งหมดสามหลังภายใต้ฐานอาคารขนาดใหญ่ สร้างขึ้นบนพื้นที่เดิมทั้งหมดของศูนย์กีฬาปิยรมย์สปอร์ตคลับ แบ่งพื้นที่หลักออกเป็นสองส่วนดังนี้
ทรู ดิจิทัล พาร์ค แบ่งพื้นที่ออกเป็นทั้งหมด 3 ส่วน ภายใต้ที่ดินขนาด 43 ไร่ริมถนนสุขุมวิท โดยทั้ง 3 ส่วนประกอบไปด้วยพื้นที่ดังต่อไปนี้
2018 เป็นการเลือกตั้งมิดเทอมที่ก่อให้เกิดความตื่นตัว และความกระตือรือร้นทั้งจากภาคประชาชน จากทางพรรคสถาบันการเมืองของสหรัฐฯ และจากผู้สังเกตุการณ์ต่างชาติ มากที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์การเมืองของสหรัฐอเมริกา.