polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Солҳои 2009—2015 ба ҳайси Директори Муассисаи давлатии «Пажўҳишгоҳи илмӣ-тадқиқотии фарҳанг ва иттилоот»-и Вазорати фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон фаъолияташро идома медиҳад.
Солҳои 2002—2008 ба ҳайси Назоратчии саҳроӣ, тренер, роҳбари гурўҳи Ташкилоти байналмилалии гуманитарии «КАРЕ Интернейшнл» дар шаҳри Душанбе фаъолият мебарад.
Аз 18 июни соли 2020 бо Қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон муовини Вазири фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон таъйин шуда, то поёни умр дар ин вазифа кор кардааст.
Дар замони ҳукмронии Аҳмад ибни Исмоили Сомонӣ Астаробод бори дигар таҳти нуфузи алавиён қарор гирифт ва минбаъд байни амирони сомонӣ ва алавиён аз даст ба даст мегузашт, то он даврае, ки Мокон ибни Кокӣ аз тарафи алавиён ҳукумат ёфт.
Астаробод пас аз ба сари қудрат расидани Текеш дар ихтиёри хонадони бовандӣ қарор гирифт, ам­мо бо сар задани ихтилоф байни Текеш ва Ҳусомуддавла — ҳокими Астаробод Текеш боз ба шаҳр лашкар кашид ва хароб­кории бисёре кард.
Бовандиён пас аз тарки Астаробод бори дигар он ҷоро пас аз марги Текеш ва дар солҳои нахустини ҳокимияти Султон Муҳаммад Хоразмшоҳ ба тасарруфи худ дароварданд, вале Муҳаммад Хоразмшоҳ аз нифоқи хонадони Бовандиён истифода намуда, Астарободро аз худ кард.
Мирзо Умар ва писараш Султоналибек писари Пирак, ки ҳар яке аз тарафи Шоҳрух ба ҳукумат расида буданд, бар ӯ шӯриданд, то он ки Шоҳрух яке аз наздикони худ Мирзо Улуғбекро ба ҳукумати Астаробод гузошт.
Дар соли 755 қамарӣ байни ду фарзанди Бойсунқур — Мирзо Султон Муҳаммад ва Мирзо Абулқосим Бобур бар сари ҳукумати Астаробод даргирӣ давом кард, ки мудохилаи низомии Ҷаҳоншоҳи Қарақуюнлу анҷом ёфт.
Астаробод дар соли 944 шоҳиди шӯриши ҷамоате ба номи сиёҳпӯшон бар зидди давлати марказӣ буд, ки лашкариёни шоҳ Таҳмосб онро саркӯб карданд ва шаҳр аз тасарруфи шӯришиён бадар омад.
Ҳамлаҳои ӯзбекон ба Астаробод то соли 950 қамарӣ Низ идома ёфт, то он ки шоҳ Алӣ Султон Устоҷлу ҳокими Астаробод дар соли 955 қамарӣ бар онон бартарӣ ёфт ва шаҳрро аз вайронии бештаре наҷот дод.
Баъди марги Каримхон дар соли 1193 қамарӣ Оқо Муҳаммадхон аз Шероз рӯ ба Мозандарону Астаробод ниҳод ва ба рағми мухолифати бародараш Астарободро дар соли 1196 тасарруф карда, Раҳимхонро мансаби бегларбегӣ дод.
Бо тағйири низоми салтанатӣ дар Россияву саркашии сарбозони рус дар Астаробод ва баста шудани гумруки он ҷо қаҳтӣ дар шаҳр падид омад ва бар асоси гузориши Вазорати дохила дар 7 Рамазони 1335 консули собиқи Русия дар Астаробод ба иттиҳоми эҷоди нобасомониҳо ва балво унсури номатлуб шинохта, аз вазифа маъзул шуд.
Ин ҳисор дар авоили набардҳои давраи сафавия осеб дид ва дар 1007 қамарӣ бо фармони шоҳ Аббос қалъаҳои мухталифе, ки дар атрофи шаҳр аз сӯи соҳибони қудрат ва гарданкашон сохта шуда буд, вайрон гардид.
Бино ба ривоятҳо дар даврони Тоҳириён Сулаймон ибни Абдуллоҳ Тоҳир дар Астаробод сокин буд ва ду пойгоҳи низомии вай барои набард бо Ҳасан ибни Зайди Алавӣ дар он шаҳр қарор дошт.
Дар замони ҳукумати Амри Лайс ва дар набарди Рофеъ ибни Ҳарсама бо Муҳаммад ибни Зайд Муҳаммад ба Астаробод паноҳ бурд ва Рофеъ шаҳрро муддати ду сол ба муҳосира гирифт.
Ба ақидаи қисме таърихнигорон Астарободба маънии ҷойгоҳи астарон ва ба гумони дигарон ҷузъи аввали унвони шаҳр, номи бонии шаҳр будааст , ки ба Астар — бародарзодаи Мардҳои яҳудӣ — ҳамсари Хашоёршо, подшоҳи ҳахоманишӣ ишора дорад.
Дар давраи Нодиршоҳ иморати чаҳорбоғи шоҳӣ аз биноҳои шоҳ Аббос ва арку қалъаи шаҳр низ боқӣ буд, аммо дар набарди Нодир бо Муҳаммадҳасанхони Қоҷор вайрон шуд.
Холиқзода Абдураҳим Ғафор — ҳуқуқшинос, доктори илмҳои ҳуқушиносӣ , вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон аз ҳавзаи ягонаи умумиҷумҳуриявӣ Ҳизби халқии демократии Тоҷикистон даъвати ва .
Аз 20 январи то 11 майи соли 2010 бо Амри Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар вазифаи мудири шуъбаи кафолатҳои конститутсионии ҳуқуқи шаҳрвандони Дастгоҳи иҷроияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон кор кардааст.
6 июни соли 2007 бо Амри Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Сардори Раёсати танзими анъана ва ҷашну маросимҳои Дастгоҳи иҷроияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон таъйин гардид.
Соли 2004 натиҷаи корҳои илмии худро дар мавзӯи «Муаммоҳои инкишофи хоҷагиҳои деҳқонӣ дар вилояти Суғд дар шароити гузариш ба иқтисоди бозорӣ» ҷамъбаст намуда, дар шаҳри Душанбе рисолаи номзадиро таҳти роҳбарии н.и.
Фаъолиятҳои илмии ӯ ба масоили рушди хоҷагиҳои деҳқонӣ дар вилояти Суғд, тахассус ва кооператсияи онҳо, дараҷаи шуғлнокии аҳолӣ, такомули муносибатҳои иқтисодии соҳаи аграрӣ, таъмини амнияти иқтисодии хоҷагиҳои минтақавӣ, оқилона истифодабарии захираҳои кишоварзӣ, ташаккули низоми дастгирии давлатии зироаткории органикӣ, сектори органикӣ, экологизатсияи кишоварзӣ, рақобатпазирӣ ва рушди устувор, равандҳои инвеститсионии иқтисодиёти минтақа, ҳамкориҳои тиҷоратӣ-иқтисодӣ равона шудааст.
Маҳз дар заминаи ин тадқиқоту пажӯҳишот зери роҳбарии ӯ беш аз 8 нафар (Шокиров Р.С., Каримов Р.А., Тошматова М.Д., Қаюмов Ф.Ғ., Бобоев Ҳ.С., Каримов И.И., Давлатов Б.Р., Азизбоев Р.А.) рисолаҳои номзадиро омода сохтанд.
Пас аз хатми Донишгоҳ дар Донишгоҳи давлатии ҳуқуқ, бизнес ва сиёсати Тоҷикистон ба ҳайси ассистенти кафедраи назарияи иқтисодӣ фаъолияти кории худро оғоз намуд.
Даврон Бобоҷонов (Бобоҷонов Даврон Дадоҷонович ; 20 сентябри 1974, шаҳри Хуҷанд, вилояти Суғд) — олим, иқтисодшинос, номзади илмҳои иқтисодӣ , доктори илмҳои иқтисодӣ , профессор .
Соли 1958 таҳсилро аз мактаби деҳа оғоз намуда, соли 1963 дар мактаб-интернати ба номи А. Деҳотии шаҳри Кӯлоб ва соли 1964 дар интернати давлатии «Коммунизм»-и деҳаи Сари Чашмаи ноҳияи Москва идома медиҳад.
20 июли соли 1989 бо қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон дар назди театри мусиқӣ-драмавии шаҳри Кӯлоб, таҳти сарварии ҳунарманди варзида Давлатманди Хол ансамбли давлатии «Фалак» таъсис ёфт.
Аз соли 2004 бо таъсис ёфтани ансамбли давлатии «Фалак»-и Кумитаи телевизион ва радиои назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ба ҳайси роҳбари бадеии он кор кардааст.
Дар давраи шӯравӣ дар шароити хонаводагӣ, сипас шаҳриву вилоятӣ ва имрӯз – дар сатҳи ҷумҳуриявӣ тавонистааст санъати фалакро дар шакли ғазалхониву рубоӣхонӣ ҳифз намояд ва саҳми худро дар рушди он гузорад.
Фалак аз гурӯҳҳои хурди хонаводагӣ то ансамбли бузург дар Душанбе, аз Иттиҳоди Шӯравӣ то ба феҳристи мероси фарҳангии ғайримоддии ЮНЕСКО ҷаҳонӣ шуд.
Муҳаррри Сарредаксияи ЭСТ , ходими калони илмии Институти шарқшиносӣ ва мероси хаттии АИ Тоҷикистон , муҳаррири ҳафтаномаи «Номаи пажӯҳишгоҳ»- пажӯҳишгоҳи фарҳанги форсӣ-тоҷикии Сафорати Эрон дар Ҷумҳурии Тоҷикистон .
Илова ба ин солҳои 1986—1996 дар Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзода ва соли 1996—2008 дар Донишкадаи исломии Тоҷикистон ба номи Имоми Аъзам Абуҳанифа аз забони арабӣ ва таърихи динҳо дарс гуфтааст.
Солҳои 1997 ва 2009 дар Намоишгоҳҳои байналмилалии ва — ӯми Қуръони Карим дар шаҳри Теҳрон ба ҳайси пажӯҳишгар ва тарҷумони Қуръони Карим иштирок кардааст.
Муҳаммадҷон Умаров, корманди собиқадори Пажӯҳишгоҳи шарқшиносӣ ва мероси хаттии Фарҳангистони улуми Тоҷикистон, субҳи 30 июни соли 2015 бар асари дарди гурда дар Душанбе аз олам чашм пӯшид.
Бузургтарин ёдгори зиндагии ӯ, 3 шоҳкорӣ аст — нахустин тарҷумаи мустақими китоби барои мусалмонон муқаддаси «Қуръон» аз арабӣ ба тоҷикӣ, тарҷумаи «Саҳеҳи Бухорӣ» ва чопи аллакай 4 ҷилди он ва ҳам "Таърихи Табарӣ дар 8 ҷилд аст.
Маҳз ба воситаи тарҷумаҳои эшон улуми дин дар кишвари мо оммавӣ шуд, ба рӯйи мусалмонони Тоҷикистон дарвозаи калоне кушода шуд, дарвозаи шинохти дин, шинохти Исломи асил…
Агар Биринҷро бо шакар бихӯранд, қувваташ бисёр мегардад, боҳро ба ҳаракат меоварад, баданро фарбеҳ месозад ва манӣ пайдо мекунад; бо шири навдӯшида бихӯранд, исҳолро мебандад.
Дар китоби «Махзануладвия» омадааст, ки Биринҷ хосияти хуби хобоварӣ дорад, ташнагиро мешиканад, исҳолро бозмедорад, ҷисмро фарбеҳ мекунад, ҳангоми иллати гурдаву масона муфид аст.
Ҷӯшидаи он барои муолиҷаи бемориҳои музмини узвҳои ҳозима муфид буда, дар омех­тагӣ бо пудинаву пиёз чун давои арақовар, подзаҳр ва табшикан дар мавриди зуком ва илтиҳоби шуш нафъ дорад.
Вазифаи Биржаи меҳнатиро дар Тоҷикистон Вазорати меҳнат ва ҳифзи Ҷумҳурии Тоҷикистонимоии аҳолии Ҷумҳурии Тоҷикистон, Агентии ҳифзи Ҷумҳурии Тоҷикистони моӣ, шуғли аҳолӣ ва муҳоҷират ба уҳда доранд.
Ҳарчанд дар даврони истиқлол сохтори Вазорат борҳо тағйир ёфт, вале масъалаҳои татбиқи сиёсати Ҷумҳурии Тоҷикистонимоии давлат дар соҳаҳои меҳнат, шуғл, муҳоҷират, ҳифзи Ҷумҳурии Тоҷикистонимоии аҳолӣ ва таълими калонсолони Тоҷикистон бар зиммаи вай боқӣ мондаанд.
Ҳукумат ба се ҷанбаи асосии муносибатҳои меҳнатӣ, яъне мусоидат ба таъмини аҳолии қобили меҳнат бо шуғли муносиб, танзими воқеии муносибатҳои байни корфармо ва корманд, баланд бардоштани музди меҳнат эътибори ҷиддӣ медиҳад.
Фаъолияти Биржани меҳнат дар як қатор конвенсияҳои Ташкилоти Байналхалқии Меҳнат аз ҷиҳати байналхалқӣҳуқуқӣ асоснок карда шуда, қисми таркибии Хадамоти давлатии шуғл мебошад.
Биржаи меҳнати давлатӣ, ё ин ки хадамоти шуғл бозори меҳнатро ба танзим дароварда, бо масъалаҳои бо кор таъмин намудани на танҳо бекорон, балки касоне, ки хоҳиши ихтисоси худро дигар кардан доранд, машғул мешавад; талабот ва пешниҳоди қувваи кориро дар минтақаҳои гуногуни мамлакат ва ҷаҳон меомӯзад; бо масъалаҳои тайёр ва азнавтайёркунии кадрҳо сарукор дорад.
Хадамоти давлатии шуғл аз ҳисоби маблағгузаронии ҳатмии суғурта аз бекористии корхонаҳо, ташкилот ва муассисаҳо , инчунин маблағҳои бадастовардаи хадамот аз ҳисоби хидматрасонии пулӣ ва маблағҳои ихтиёран супоридаи корхонаҳо ва аҳолӣ ба вуҷуд меояд.
Бо мақсади мутобиқати захираҳои меҳнатӣ ба талаботи бозори меҳнат ва барои баланд бардоштани сифати таълими калонсолон, қонеъ гардондани талаботи шаҳрвандон бо таълими иловагӣ ва мусоидат намудан ба баландшавии сатҳи машғулият соли 2007 дар назди вазорат Агентии давлатии ҳифзи иҶумҳурии Тоҷикистони моӣ, шуғли аҳолӣ ва муҳоҷират таъсис ёфта, мувофиқи қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон Низомномаи Агентӣ тасдиқ шуд.
Агентии мазкур мақомоти ҳокимияти иҷроия буда, вазифаҳои хидматрасонии давлатиро дар соҳаҳои ҳифзи иҶумҳурии Тоҷикистони моӣ, шуғли аҳолӣ ва муҳоҷират амалӣ менамояд.
Баробари қабули Қонуни ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН «Дар бораи шуғли аҳолӣ» дар ҷумҳурӣ сиёсати шуғл, яъне худихтиёрии ҳар як шаҳрванди қобили меҳнат дар институтихоби кори мувофиқ, мизони ҳуқуқӣ пайдо намуд.
Якҷо бо Агентӣ бо масъалаи пайдо ва бо ҷойи кор таъмин намудани аҳолии бекормонда корхонаи воҳиди давлатии «Тоҷикхориҷакор»-и Вазорати меҳнат ва ҳифзи иҶумҳурии Тоҷикистонимоии аҳолии Ҷумҳурии Тоҷикистонниз машғул аст.
Аз тарафи ин мақомот, дар доираи барномаи мусоидат ба шуғли аҳолӣ, ҳар замон теъдоди муайяни бекорон ба корҳои ҷамъиятии бамузд, бозомӯзӣ ва такмили тахассус ҷалб мегарданд .
Агентӣ бо дар назар доштани вазъияти воқеии бозори меҳнат ва шуғли аҳолӣ дар мамлакат ба Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон«Дар бораи шуғли аҳолӣ» се маротиба тағйиру иловаҳо ворид кард .
Дар шабакаи умумиҷаҳонии Интернет саҳифаи махсуси иттилоотии Вазорат ба забонҳои русӣ ва англисӣ фаъол аст, ки дар он оид ба «Ҳолати бозори меҳнат ва шуғл дар Ҷумҳурии Тоҷикистон», «Дар бораи ҳолати иҶумҳурии Тоҷикистони моӣ меҳнатӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон», «Бозомӯзии аҳолии калонсол» ва ғ.
аз лиҳози таҳқиқот ба Биокимиёи оморӣ , Биокимиёи динамикӣ ва Биокимиёи вазифавӣ (омӯзиши аксуламалҳои кимиёии узвҳо дар асоси падидаҳои гуногуни фаъолияти ҳаётӣ) тақсим мешавад.
садаи 19 дар соҳаи физика ва кимиё (кашфи пайвастҳои кимиёӣ, қонуни нигаҳдории материя ва энергия, ферментҳо — амилаза, пепсин, трипсин, креатин ва ғайра), муқаррар шудани нафаскашии рустаниҳо, ба вуҷуд омадани мафҳуми катализатор ва ғ.
дар садаи 20 бинобар омӯзиши таркиби аминокислотаҳо, сохти полипептидии сафеда, миоглобин, гемоглобин ва кислотаҳои нуклеат , мубодилаи сафеда, карбогидратҳо ва чарб дар организм, инчунин истифодаи усулҳои ҷадиди физикавии таҳқиқот (спектрометрия, хроматография, индикаторҳои изотопӣ, микроскопияи электронӣ ва ғайра) ба комёбиҳои беназир ноил гашт.
Буркло, Р. Вилштеттер, А. Гоффан, М. С. Свет, К. А. Тимирязев, И. П. Бородин, В. И. Паладин, С. П. Костичев, А. Н. Бах, А. И. Опарин, В. А. Кретович, В. А. Энгелгард, А. М. Белозёрский ва диг.
Кашфиёти С. П. Костичев оид ба мубодилаи анаэробии карбогидратҳо ва нафаскашии рустанӣ, тадқиқоти К. А. Тимирязев дар бораи фотосинтез, оксидшавии биологӣ, мубодилаи нитроген ва карбамид дар рустанӣ далели масъалаҳои назарию амалии биология, кимиё ва тибро дар бар гирифтани Биохимиё аст.
Биохимиё ҳамчунин ба Биохимиёи тиббӣ (равандҳои кимиёии мубодилаи моддаҳоро дар организми одамони солим ва бемор меомӯзад), Биохимиёи техникӣ ва саноатӣ (масъалаҳои истифодаи ашёи хом, маҳсулнокии зироат, технологияи шаробкашӣ ва ғайраро таҳқиқ менамояд), Биохимиёи гормонҳо (таркиби кимиёӣ, механизми таъсир ва аҳаммияти гормонҳоро барои организм меомӯзад), Биохимиёи витаминҳо (илм дар бораи таркиб ва аҳаммияти витаминҳо дар мубодилаи моддаҳо), Биохимиёи энзимҳо (таълимот дар бораи сохт ва хосияти физикавию кимиёии ферментҳо) ва ғ.
Таркиби кимиёии рустаниҳои хӯроки чорво дар баландиҳои гуногун, ғизогирӣ ва мубодилаи моддаҳо дар рустаниҳои ситрусӣ, дарахтони мева ва сабзавот дар шароити Тоҷикистон омӯхта шуданд.
С. Носиров ташкил ёфтани лаби биофизикаи рустаниҳо ва минбаъд ба шуъбаи мустақил ва Институти таҳқиқоти илмӣ мубаддал гаштани он барои рушди Биохимиёи рустанӣ шароити мусоид фароҳам овард.
Оид ба Биохимиё дар як қатор муассисаҳои тадқиқоти илмии дигари ҷумҳурӣ (Институти ботаника, физиология ва генетикаи рустаниҳо, Институти биологияи Помир, Институти гастроэнтерология) ва кафедраҳои биокимиёи донишгоҳҳо низ тадқиқоти назаррас анҷом меёбанд.
Ҳоло дар ҷумҳурӣ бисёр хоҷагиҳои асппарварӣ фаъолият доранд: заводҳои асппарварии «Баракат»-и ноҳияи Ҳисор, «Дошмандӣ»-и ноҳияи Файзобод, «Асппарвар»-и ноҳияи Рӯдакӣ , хоҷагиҳои деҳқо­нию фермерии «Хуршед»-и ноҳияи Рӯдакӣ, ба номи И. Меликмуродови ноҳияи Шаҳринав, «Рахш»-и ноҳияи Хуросон , ҶММ «Назар»-и ноҳияи Балҷувон, хоҷагиҳои давлатии «Кангурт»-и ноҳияи Темурмалик, «Данғара»-и ноҳияи Данғара, «Чорводор»-и ноҳияи Вахш, ба номи С. Шерназарови ноҳияи Хуросон ва ғайра Сифати коршоямии аспҳоро дар аспрез меозмоянд.
Ҳанӯз 3 ҳазор сол қабл аз милод аспҳои арғунаки сарзамини Давон ва саворию боркаши Хатлон , ки ба пайдоиши зотҳои кунунии қаробоҳирӣ, лақайӣ, аҳалтекинӣ, ёмудӣ, арабӣ ва ғайра асос гузоштаанд, дар кишварҳои Шарқ машҳур буданд.
Аз ин ҷиҳат таълимоти Тусӣ дар бораи мафҳум ва мақулоти ашара – категорияҳои даҳгона ҷанбаи воқеъбинона дорад ва тамоюли моддигароёнаи мантиқи ӯро муайян мекунад.
Дар назариёти Тусӣ доир ба қазия ва қиёс – силлогизм усули ифодаи шаклии ҳодисаҳои мантиқӣ беш аз пеш такмил ёфта, тарзи ифодаи риёзии онҳо пешниҳод шудааст: «касонеро, ки бо риёзӣ илфе бувад, бо ин баён осонтар тасаввур кунанд».
Дар «Асосу-л-иқтибос» масъалаҳои моҳияти бурҳон, навъҳои он, шароити муқаддимоти он, таносуби вай бо ҳад, расм, мисол, истиқроъ ва қиёс барин санъатҳои мантиқӣ муфассал баён шудаанд.
Вале, агар ҷадал санъати бо роҳи муколама ва мубоҳаса ба даст овардани ҳақиқат бошад, суфистиқо санъати қасдан ба кор бурдани ҳилаҳои мантиқиест, ки ҳақро ботил, ботилро ҳақ нишон медиҳад.
Дар «Асосу-л-иқтибос» як даста масъалаҳои муҳимми назарияи дониш низ мавриди таҳқиқ қарор гирифтаанд: моҳияти дониши ҳиссию ақлӣ, иқтибосию ғайрииқтибосӣ, ҳақиқат ва навъҳои он аз ҳамин қабиланд.
Дар натиҷаи таҳлили ин масъалаҳо вай ба чунин хулосаи муҳимми диалектикӣ расидааст: «маърифати чизҳо амре нест, ки ҳусули он дафъати воҳида бошад, бал онро маротиб аст дар қуввату заъф ва вузӯҳу хафо ва хусусу умум ва камолу нуқсон».
Бо унвони «Асосу-л-иқтибос» ду асари дигар (яке аз Ихтиёруддин ибни Саидғиёсуддини Ҳусайнӣ, ки маҷмӯаест мунтахаб аз Қуръони карим, ҳадис ва назму насри арабӣ ва соли 1907 дар Қоҳира ба табъ расидааст, дигарӣ аз Мирзо Зоҳид ва Ҳайдари Қазвинӣ дар аҳволи шоҳ Аббоси Сонии Сафавӣ) низ мавҷуд аст, ки набояд онҳоро бо «Асосу-л-иқтибос»-и Тусӣ яке донист.
Соли 1960 фаъолияти кориашро дар Шуъбаи илмҳои Физика ва математикаи Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон аввал ба ҳайси лаборанти калон, баъд ба ҳайси ходими хурди илмӣ, ходими калони илмӣ сар кардааст.
Нусрат Раҷабов аввалин олимест, ки муодилаҳои дифференциалӣ ва интеграллӣ, ки коэффициентҳои онҳо ва ядрои онҳо махсусияти дараҷаи баланд доранд омӯхта, ба натиҷаҳои назаррас ноил гардидааст.
Натиҷаҳои ҳосилшудаи илмии худро ӯ дар се конгресси умумиҷаҳонии математикон , Конгресси дуюми , Конгресси шашуми , Конгресси хаштуми Конгресси сеюми математикони Аврупо , якумин конференсияи математикони мамлакатҳои Осиё Конференсияи байналмилали доир ба Математикаи амали ва назарияи апроксиматсия , Конференсияи байналмилали доир ба мавзӯъи “ Фазоҳои функсионалӣ. Операторҳои дифференсиалӣ. Топологияи умумӣ. Масъалаҳои математикии маъориф” ва зиёда аз 50 конференсияҳо, симпозиумҳо ва семинарҳои байналхалқӣ, ки дар мамлакатҳои гуногуни ҷаҳон баргузор гардидаанд, баррасӣ намудааст.
Ҳоло ӯ ба ҳайси профессори кафедраи «Таҳлили математикӣ ва назарияи функсияҳо»-и Донишгоҳи милли Тоҷикистон ва роҳбари илмии гурӯҳи илмӣ-тадқиқотии “ Муодилаҳои бисёрченакаи намуди Волтерра бо ядроҳои қайдкардашудаи сингулярӣ ва супер-сингулярӣ ва тадбиқи онҳо” фаъолият намуда истодааст.
Монографияи Нусрат Раҷабов «Муқаддима ба назарияи муодилаҳои дифференсиалии ҳосилаҳои хусусидошта бо коэффисиентҳои супер – сингулярӣ», ки соли 1992 ба забони русӣ нашр намуда буд, соли 1996 ба забони форсӣ ва соли 1997 ба забони англисӣ тарҷума шудааст.
Барои натиҷаҳои назаррас ва тайёр намудани мутахасисони баландихтисос Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон, соли 2001 ӯро Академики Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб намудааст.
Ӯ солҳои гуногун аъзои ҳайати таҳририяи маҷаллаҳои илмӣ: Гузориши Фарҳангистони улуми Тоҷикистон, Ахбороти Фарҳангистони улуми Тоҷикистон, Пайёми Донишгоҳи миллии Тоҷикистон буд.
Нусрат Раҷабов — , доктори илмҳои физикаю математика , профессор , академики Академияи илмҳои Тоҷикистон , Арбоби шоистаи илм ва техникаи Тоҷикистон , Академики Шуъбаи Тоҷикистонии Академияи байналмилалии мактабҳои олӣ , Барандаи якчанд унвонҳои фахрии байналмилалӣ аз Тоҷикистон.
Мақолаҳои илмии ӯ дар нашриётҳои бонуфузи ҷаҳон: Академияи илмҳои Россия, , , Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон, Донишгоҳи миллии Тоҷикистон ва дигар нашриётҳо ба забонҳои англисӣ ва русӣ чоп шудааст.
Муаллифи 130 асару мақолаи илмӣ, аз ҷумла 24 дастури таълимию методӣ, 5 пешниҳоди ихтироотӣ, дорандаи зиёда аз 20 сертификати давлатҳои дуру наздики хориҷӣ ва китобҳои дарсии
Доираи таҳқиқотии вай ба таърих ва назарияи мусиқии классикии тоҷикон ва дигар халқҳои Осиёи Миёна, як қатор мамолики Шарқ — Афғонистон, Эрон, Марокаш, Алҷазоир мебошад.
Бо маърӯзаҳо дар анҷуманҳои байналмилалии илмӣ бахшида ба проблемаҳои умумии фарҳанг ва мусиқӣ дар Самарқанд Душанбе , Пхенян , Сидней , Берлин , Алмаато , Боку , Теҳрон , Москва баромад кардааст.
Соли 1994 якҷоя бо рӯзноманигори тоҷик Муҳиддин Олимпур бо фармоиши Ширкати британии «Би-Би-Си» оид ба мусиқии классикии тоҷик силсилаи аудиопортретҳоро таълиф менамояд мекунад.
А. Низомов бо устодони маъруфи мусиқӣ, ба монанди Гулчеҳра Содиқова, Давлатманд Холов, Абдулло Назриев, Мирзоқурбон Солиев, Абдураҳим Шерматов, Мамадато Таваллоев, Гурминҷ Завқибеков, Абдусалом Раҳимов ва дигарон ҳамкорӣ намудааст.
Соли 2004 бо дастгирии Идораи Швейтсария оид ба ҳамкорӣ А.Низомов Фестивали «Устод-шогирд»-ро дар шаҳри Кӯлоб доир намуд, ки дар он устодони маъруф бо ҳамроҳии шогидонашон иштирок карданд.
Соли 1994 ҳамчун муаллифи сенария ва коргардон дар таҳияи филми мустанади «Савти Аторуд» оид ба эҷодиёти ҳунарпеша ва навозандаи маъруф Гурминҷ Завқибеков ширкат варзидааст.
Шуъбаи созҳои халқии Омӯзишгоҳи мусиқии Ленинобод , шуъбаи мусиқии Шарқи Консерваторияи давлатии Тошканд ба номи Мухтор Ашрафӣ, синфи профессор Файзулло Кароматов хатм намудааст.
Рисолаи номзадиро дар мавзӯи «Шашмақом ва анъанаҳои назми классикии тоҷикӣ-форсӣ» ва рисолаи докториро дар мавзӯи «Суфизм дар қаринаи фарҳанги мусиқии халқҳои Осиёи Миёна» дифоъ намудааст.
Баъди хатми Консерватория ба сифати ходими илмии Институти таърихи Академияи илмҳои Тоҷикистон кор карда, бо таъсиси кафедраи мусиқии Шарқ дар Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзода нахустин мудири он таъйин мегардад.
Аз соли 1982 то 2007 вай дар вазифаҳои сардори раёсати оид ба корҳои санъати Вазорати фарҳанги Тоҷикистон, директори Театри давлатии академии опера ва балети ба номи Садриддин Айнӣ, 1987-1999 ходими калони илмии шуъбаи таърихи санъати Институти таъриху бостоншиносӣ ва мардумшиносии Академияи илмҳои Тоҷикистон, корманди масъули шуъбаи идеологии КМ ПК Тоҷикистон, 1999-2000 сардори шуъбаи кадрҳо оид ба таълим ва илми Вазорати фарҳанги ҶТ, сардори раёсати илм ва муассисаҳои таълимии Вазорати фарҳанг, раиси Иттифоқи композиторони Тоҷикистон , мудири шуъбаи фарҳанги Дастгоҳи иҷроияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон кор кардааст.
Инчунин ӯ муаллифи як қатор мақолаҳои илмӣ ва монографияҳои «Таърих ва назарияи Шашмақом» , «Суфизм дар қаринаи фарҳанги мусиқии халқҳои Осиёи Миёна ва ғ.
Ӯ ҳанӯз солҳои нимаи дуюми 70 — нимаи аввали 80 худро дар соҳаи танқиди мусиқӣ ва этномусиқишиносӣ зуҳур намуд Аслиддин Низомов дар мақолаҳои сершумори танқидӣ дар саҳифаи рӯзномаву маҷаллаҳои ҷумҳуриявӣ проблемаҳои рушди фарҳанги мусиқии миллӣ ва ташаккули жанрҳову равияҳои муосири мусиқиро ба таври васеъ инъикос намудааст.
Тӯли солҳои 1979—1982 бо мақсади омӯзиши мусиқии суннатии тоҷикон дар як қатор ноҳияҳои кӯҳистони тоҷик, аз ҷумла водии Қаротегин , водии Зарафшон ва Бухорову Хоразми ӯзбекистон экспедитсияҳои этнографӣ гузаронидааст.
Дар асл ҷадидон дар марҳилаи аввал худро «ҷавонон», «ҷавонфикрон», «маорифпарварон», «тараққипарварон», «ислоҳотпарварон», «ислоҳотхоҳон», «навпарастон» ва ғайра меномиданд.
Аз ҳамин сабаб ҳам ҷанҷоли тарафдорон ва муқобилони Мактабҳои усули нав ва Мактабҳои усули куҳна дар таърих ба номи «низои байни ҷадидону қадимпарастон» маълум аст ва ин мухолифат сол аз сол шиддат ёфта, махсусан дар шароити Бухорои амирӣ бештар шакли фоҷеавиро мегирифт.
Баъд аз тобеъ гардидани Осиёи Миёна ба империяи Русия — нимаи дуюми асри — замони инкишофи муносибатҳои молию пулӣ дар иқтисодиёти кишвар зарурияти ислоҳоти мактабҳои усули куҳнаи маърифати исломӣ ва таффакури мардуми маҳаллиро талаб мекард.
Зарурияти бунёди мактабҳои усули нав, ки дар он ба талабагон дар баробари хондани «Қуръон» ва азхуд намудани асосҳои дини ислом, инчунин, риёзиёт, ҷуғрофия, таърих ва фанҳои дигари дунявиро меомўхтанд, аз ҷониби ҷадидони Туркистону Бухоро ба миён омад.
Манбаи аввал — ин ақидаҳои маорифпарварии фарзанди барӯманди халқи тоҷик Аҳмади Дониш, фарзандони халқи ӯзбек Зокирҷон Фурқат, Муҳаммад Аминхоҷа Муқимӣ, Завқӣ ва дигарон ба ҳисоб мераванд.
Манбаи чоруми — ташаккулёбии ҳаракати ҷадидия таъсироти матбуоти даврӣ ва дар шаҳрҳои гуногуни Осиёи Миёна ба вуҷуд омадани мактабҳои русии маҳаллӣ гардид.
Ҷадидия — ҷараёни фарҳангию маърифатӣ, сипас ҳамчун ҷараёни иҷтимоию сиёсии ислоҳотхоҳона, охирҳои асри ва аввали асри дар байни зиёиёни бедоргаштаи маҳаллии Осиёи Миёна ба вуҷуд омадааст.
Фаъолияти ҷадидон ба муқобили зулми иҷтимоӣ ва хурофоту ҷаҳолат, бар зидди ҳукуматдорони бесалиқа ва ноинсоф, уламои манфиатҷуву муллоҳои ҷохил равона шуда буд.
Марказҳои намоёни ҳаракати ҷадидӣ дар аморати Бухоро — шаҳри Бухорои Кӯҳна; дар кишвари Туркистон — шаҳрҳои Самарқанд, Қӯқанд, Тошкент ва хонигарии Хева — шаҳри Урганҷ ба ҳисоб мерафтанд.
Ҳамзамон овозаҳо пайдо шуданд, ки гӯё Баҳодуршоҳи таҳти таъсири Пирзода Ҳасан Акбарӣ мазҳаби худро тағйир дода, ба мазҳаби шиа гаравидааст ва ҳамзамон аз шоҳи Эрон Каримхони Занд ёрӣ хостааст.
Баҳодуршоҳи зидди ихтилофоти дохилӣ буд, бо вуҷуди ин бархе аз роҳбарони вилоятҳо Баҳодуршоҳи -ро напазируфта, ба англисҳо ёрии ҳарҷониба намуданд.
Баҳодуршоҳи бо ҳамсару писараш Мирзо Ҷавонбахт дар оромгоҳи Ҳумоюн паноҳ бурданд, лекин англисҳо оромгоҳро муҳосира намуда, Баҳодуршоҳи -ро асир гирифтанд.
Аз осори Баҳодуршоҳи қитъаҳо ба хатҳои насх, туғроӣ ва настаълиқ дар Осорхонаи бостоншиносии Деҳлӣ мавҷуданд, ки яке аз анҳо бо хатти зебои настаълиқ навишта шудааст.
Соли 1959 дар факултаи физикаи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин чун ассистент ва муаллим фаъолияташро шурӯъ менамояд, солҳои 1961—1963 дар аспирантураи Институти физикаи АИ Белорус хонда, дар Институти физика ва техникаи ба номи С. Умарови АИ ҶШС Тоҷикистон фаъолити илмиашро идома додааст.