polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Аҳмади Шомлу дар таҳқиқ низ қувваозмоӣ кардааст: рисолаҳо дорад дар бораи Ҳофизи Шерозӣ, «Ҳафт пайкар»-и Низомӣ, рубоиёти Умари Хайём, дубайтиҳои Абусаиди Абулхайр ва Бобо Тоҳир.
«Оҳангҳои фаромӯшшуда», «Оҳан ва эҳсос», «Қатънома», «Ҳавои тоза», «Боғи ойина», «Ойидо», «Ойидо дар ойина», «Дарахту ханҷару хотира», «Қоқнус дар борон», «Лаҳза дар борон», «Лаҳзаҳо ва ҳамешаҳо», «Марсияи хок», «Баргузидаи шеърҳо», «Шигифтан дар маҳ», «Иброҳим дар оташ», «Дашна дар дес», «Таронаҳои кучаки ғурбат», «Мадоеҳи бесала», «Ҳадиси беҷарории Моҳон», «Дар остона», китоби достон «Зери хаймаи гургирифтаи шаб» тарҷумаҳои шеъру достон: «Биатрис»-и Леон Морис, «Бараах» Жон Руварзӣ, «Зангор» Ҳерберт Лопурей, «Арӯсии хун» Горсия Лорка, «Побараҳнаҳо» Захариё Истанко, «Дарахти сездаҳум» Андре Жид, «Сизиф ва марг» Робер мэрл, «Димоғ»-и Рио Носука, «Даст ба даст»-и Виктор Олбо, «Марг касбу кори ман аст» Рубер Мэрл, «Афсонаҳои кучаки чинӣ»-и Ҳойку, «Қиссаҳои бобом» Эрескин Колдул, «Бигзор сухан бигӯям» Гарка Чики, «Нисфи шаб аст дигар»-и доктор Швайтезо ва ғайра.
Маҷмӯаи нахустини ашъораш «Оҳангҳои фаромӯшшуда» шеърҳоеро дар бар мегирифт, ки зери таъсири андешаҳои романтикҳои Фаронса Ламартин, В. Ҳуго ва нависандаи эронӣ Содиқ Ҳидоят навишта шудаанд.
Сардабирии ҳафтанома ва моҳномаҳои «Хӯша», «Ҳафта» ва тадвини фарҳанги омиёнаи «Кӯча» дар 6 ҷилд ва таълифи беш аз сад мақола перомуни шеъру шоирӣ.
Таҳқиқоти Пӯлод Бобоҷонов ба физика ва динамикаи шиҳобҳо, тақсим шудани моддаҳои шиҳобӣ дар фазои байнисайёравӣ ва таҳаввули мадори онҳо бахшида шудааст.
Бо роҳбарии Пӯлод Бобоҷонов бори аввал дар Институти астрофизикаи АИ ҶТ асбоби наззорӣ-шиҳобӣ сохта шудааст, ки он ба усули нави мушоҳидаҳои фотографӣ ва радиолокатсионии шиҳобҳо асос гузошт.
Пӯлод Бобоҷонов таҳқиқоти илмиро бо фаъолияти омӯзгорӣ якҷо пеш мебарад, «Аълочии маорифи халқи Тоҷикистон» , муаллифи 7 монография ва зиёда аз 300 кори илмӣ мебошад.
Пӯлод Бобоҷонов узви Иттифоқи байналхалқии астрономӣ , Ҷамъияти байналхалқии астрономии шоҳии Британияи Кабир , Кумитаи байналхалқии таҳқиқоти Кайҳон , бюрои комиссияи «Шиҳобҳо ва чангҳои байнисайёравӣ»-и Иттифоқи байналхалқии астрономӣ ва солҳои 1985—1988 Президенти ин комиссия буд.
Ӯ дар тӯли зиёда аз 40 сол дар Ассамблеяи генералии Иттифоқи байналхалқии астрономӣ ва ҳамоишу конференсияҳои ба ҷисмҳои хурди Манзумаи Офтоб бахшидашуда (дар ИҶШС, ИМА, Англия, Фаронса, Ҷопон, Шветсия, Чехия, Итолиё, Ҳолландия, Олмон, Юнон, Филиппин, Ҳиндустон ва ғайра) ширкат ва суханронӣ кардааст.
Фаъолияти илмиашро дар Институти астрофизикаи АИ ҶТ оғоз намуда, ба ҳайси ходими калони илмии расадхонаи ситорашиносӣ ва мудири шуъбаи астрономияи шиҳобӣ кор кардааст.
Пӯлод Бобоҷонов — ахтарфизикдони тоҷик, доктори илмҳои физикаву математика , профессор , академики АИ ҶШС Тоҷикистон , Арбоби шоистаи илми Тоҷикистон , дорандаи Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абуалӣ ибни Сино .
Бо ордени Байрақи Сурхи Меҳнат, 2 ордени «Нишони фахрӣ», медали «Ситораи ИДМ» ва чандин медалҳо, аз ҷумла, медали ба номи С. И. Вавилов , Ҷоизаи ба номи Ф. А. Бредихин , Ҷоизаи АИ ҶТ ба номи С. У. Умаров сарфароз гардидааст.
МТА дар шаҳри Душанбе, дар саридораи ширкати ҳавопаймоии «Сомон Эйр» ҷойгир шуда, кушодашавии он аз рушди фаъоли интиқолдиҳанда ва ҳавасмандии ширкати ҳавопаймоӣ ба омодасозии ҳайати кормандон ва таъмини бехатарии парвозҳо гувоҳӣ медиҳад.
Дар доираи санади мазкур «Сомон Эйр» тасмим дорад илова ба чархболи Н125, ки аллакай вориди Душанбе гардидааст, 5 адад чархбол ва ҳавопаймоҳои нави оилаи -ро аз истеҳсолкунандааш харидорӣ намояд.
Декабри соли 2019 ширкати ҳавопаймоии «Сомон Эйр» аз Палатаи Клирингии Нақлиёт оид ба эътибори маркази таълимӣ шаҳодатномаро ба даст овард, ки ваколати марказро барои гузаронидани омодагии кормандони иштироккунандагони Системаи ҳисоббаробаркунӣ тасдиқ мекунад.
Ширкати ҳавопаймои «Сомон Эйр» расман ба интерлайн-созишномаи бисёрҷонибаи оид ба ҳамлу нақли борҳо, ки дар асоси дастуру қоидањои Ассотсиатсияи байналмилалии нақлиёти ҳавоӣ амал мекунад, шомил гардид.
Калиди чархбол таърихи 28-уми октябри соли 2019 дар маросими тантанавӣ дар заводи «Еврокоптер» дар шаҳри Нур-Султони Ҷумҳурии Қазоқистон ба роҳбарияти ширкат супорида шуд.
«Сомон Эйр» — ширкати ҳавопаймоии Тоҷикистон, ки дар соли 2008 ташкил ёфта, нахустин ширкати ҳавопаймоии миллии тиҷоратиест, ки мусофиркашонӣ, боркашонӣ ва кашондани почтаро амалӣ мегардонад.
Дар он солҳо дар ин муассисаи таълимӣ навозандагони маъруфи тоҷик Бобо Ҷалол Носиров, Бобо Ғиёс Абдуғанӣ, Домулло Ҳалим Ибодов, Абдуқодир Исмоилов ва дигарон фаъолият доштанд.
Соли 1930 М.Ашрафӣ дар олимпиадаи умумииттифоқии театр ва санъати халқҳои ИҶШС, моҳи феврали соли 1931 дар Слёти якуми умумитоҷикии сарояндагон, навозандагон ва раққосон дар шаҳри Сталинобод иштирок мекунад.
Аъзои комиссияи бадеии якумин слёти умумитоҷикӣ адибон А.Лоҳутӣ ва Н.Бектош, мусиқишинос Н.Миронов, Алӣ Ардобус, композитор Л. Книппер, балетмейстер И.Моисеев буданд.
Дар слёт навозандагон, сарояндагон ва раққосони маъруфи тоҷик Пӯлот Аҳмадзода, Исмат Саидзода, донишманди санъати Шашмақом Домулло Ҳалим Ибодов, сарояндагон Шариф Ҷӯраев, Иброҳим Хӯҷаев, Қумрӣ Раҳимзода ва бисёр дигарон буданд.
Соли 1971 М.Ашрафӣ ректори Консерваторияи давлатии Тошканд таъйин гардида, ҳамчун сардирижёри Театри калони давлатии академии ҶШС Ӯзбекистон ба номи Алишер Навоӣ корро идома медиҳад.
Мухтор Ашрафӣ дар тайёрнамоӣ ва тарбияи кадрҳои мусиқии ҷумҳуриҳои Ӯзбекистон ва Тоҷикистон, баргузории озмунҳои мусиқинавозон, конференсияҳои илмӣ-назариявӣ оид ба проблемаҳои гуногуни рушди фарҳанги мусиқии халқҳои Осиёи Миёна ва Қазоқистон нақши бузург бозидааст.
Соли 1938 М.Ашрафӣ якҷоя бо С.Василенко нахустин операи ӯзбекии «Бӯрон»-ро менависад ва соли 1941 нахустнамоиши операи дигари ӯ бо ҳамроҳии С.Василенко навишта шуд.
Соли 1961 М.Ашрафӣ оид ба операи «Дили шоир» аз рӯи либреттои И.Султонов кор мекунад, ки он соли 1962 дар саҳнаи Театри ба номи А.Навоӣ бомуваффақият намоиш дода мешавад.
Солҳои Ҷанги Бузурги Ватанӣ композитор симфонияи якуми худ «Қаҳрамонона»-ро менависад, ки он дар Даҳаи мусиқии ҷумҳуриҳои Осиёи Миёна ва Қазоқистон иҷро мегардад.
Аз байни аввалин асарҳои ба ин жанр бахшидааш достони вокалӣ-симфонии «Се паҳлавон» аз рӯи асари Шота Руставели «Паҳлавони пӯсти палангпӯш» дар ҳаммуаллифӣ бо Н.Миронов, достон барои хор ва оркестри симфонӣ «Сарлашкари бузург» дар ҳаммуаллифӣ бо А.Козловский, кантатаи «Суруди бахт», ки барои офаридани он М.Ашрафӣ бо Ҷоизаи давлатии СССР мушарраф гардида буд, мебошанд.
Суруду романсҳои машҳури композитор, бахусус сурудҳои «Эй санами Шарқ» , «Хуш омадед» , «Ҷон мебарад» , «Дилам хоҳад баҳори зиндагиро» , «Саҳар булбул ҳикоят…» , «Ғами ту дорам» , «Суруди арӯсӣ» ва дигарон мақоми арзандаи хешро дар репертуари сарояндагони Осиёи Миёна пайдо кардаанд.
Ҳанӯз дар ибтидои фаъолияти хеш М.Ашрафӣ сурудҳои машҳури зерин, ба монанди «Гулъизорам» барои триои вокалӣ бо фортепиано ва ҳамроҳии оркестри симфонӣ, «Қӯшчинор» барои овоз бо фортепиано ва ҳамроҳии оркестри симфонӣ, «Ироқи Бухоро» барои овоз бо фортепиано ва ҳамроҳии оркестри симфонӣ, «Мо сар ниҳодем» барои овоз бо оркестри созҳои халқӣ ва дигаронро такмил додааст.
Архипов , «Хоҳарон Раҳмоноваҳо» , «Наташа-хонум» , «Асрори Кониюта» ва «Семурғ» , ба филми дусериягии «Тулӯъ дар Ганга» (коргардон Латиф Файзиев, муаллифи сенария Мирзо Турсунзода, 1975).
М.Ашрафӣ дар ташаккули самтҳои гуногуни санъати кино дар кишварҳои Осиёи Марказӣ нақши муҳим бозидааст, ки шаҳодати равшани он якумин филм-операи «Дилором» , нахустин филм-балети «Ривояти Қалъаи Кӯҳна» мебошанд.
Мухтор Ашрафӣ — композитор ва дирижёри тоҷик, яке аз саромадони операи Шарқ, профессор , Ҳунарпешаи халқии Ӯзбекистон , Ҳунарпешаи халқии СССР , Ходими хизматнишондодаи санъати ҶШС Ӯзбекистон ва ҶШС Тоҷикистон .
Ҷоизадори ҷоизаи Сталин , узви ифтихории Иттифоқи композиторони Тоҷикистон , дорандаи Ҷоизаи давлатии Ӯзбекистон ба номи Ҳамза , дорандаи Ҷоизаи байналмилалии ба номи Ҷавоҳирлал Неру ва ба номи Ҷамол Абдул Носир
Ӯ дар толорҳои Театри калони академияи давлатии СССР, Театри опера ва балети ба номи С. М. Кирови Ленинград, Театри академии опера ва балети Белоруссия, Театри давлатии академии опера ва балети ба номи С. Айнӣ ва дар давлатҳои Миср, Ҳиндустон, Сейлон ҳунарнамоӣ кардааст.
Имрӯз кӯдакону наврасон ва падару модарон дар беш аз ҳафтод кишвари ҷаҳон, аз ҷумла, кишварҳои аъзои ИДМ, барномаҳои Телевизиони «Баҳористон»ро дар қатори шабакаҳои сершумори ҷаҳон тамошо мекунанд.
Охири соли 1962 хатти радиорелеи Душанбе-Кӯлоб мавриди истифода қарор гирифт, дар Қӯрғонтеппаю Тошработ ретрансляторҳои телевизионӣ гузошта шуданд, ки аҳолии Кӯлобу водии Вахш имконияти тамошои Телевизиони Тоҷикистонро пайдо намуданд.
Тибқи иттилои Кумитаи телевизион ва радиои назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон дар нимсолаи аввали соли 2017 фоизи фарогирии аҳолии ҷумҳурӣ бо пахши рақамии барномаҳои шабакаҳои давлатии Телевизиони Тоҷикистон, «Сафина», «Баҳористон», «Ҷаҳоннамо», «Варзиш», «Синамо» — 56,86 % ва фоизи фарогирии аҳолии ҷумҳурӣ бо пахши аналогии барномаҳои шабакаҳои давлатии телевизион дар ҳамин давра — Телевизиони Тоҷикистон- 99,72 %, «Сафина» — 99,7 %, «Баҳористон» — 89,01 %, «Ҷаҳоннамо» — 78,96 % мебошад.
1 марти соли 2016 бахшида ба 25 -солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон боз ду шабаки телевизионӣ- муассисаҳои давлатии телевизиони «Варзиш» ва телевизиони «Синамо» ба фаъолият оғоз намуданд, ки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ — Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон дар фазои тантанавӣ онҳоро ифтитоҳ намуданд ва зикр карданд, ки нишондодҳои рӯзафзуни варзишгарони тоҷик дар минтақа ва ҷаҳон баробари кушодани ин шабакаи нав бояд васеъ инъикос карда шаванд.
Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар маросими тантанавии кушодашавии он ширкат варзида, шахсан бо пахши тугмачаи дастгоҳи паҳнкунандаи мавҷи телевизионӣ ба фаъолияти ин шабакаи тозабунёди телевизионӣ дар Тоҷикистони соҳибистиқлол ифтитоҳ бахшиданд.
Пахши барномаҳо дар шабакаҳои мазкур мувофиқ ба талаботи имрӯза дар формати ба роҳ монда шудааст, ки ин омил имконият медиҳад намоишҳо бо сатҳу сифати баланди садову симо ба тамошобин пешкаш гарданд.
Дастгоҳҳои наворбардорӣ, танзим ва пахши барномаҳо бо ин формати навтарини технологияи коммуникатсионӣ фаъолият менамоянд, ки аз дастовардҳои навтарини техникаи соҳаи телевизионӣ мебошад.
Фаъолияти телевизионҳо дар солҳои соҳибистиқлолии кишвар рушд ёфт ва алҳол пешбури фаъолияти ин соҳаро Кумитаи телевизион ва радиои назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ба уҳда дорад.
Дар ин давра шабакаҳои телевизионии «Телевизиони Тоҷикистон», «Сафина», «Ҷаҳоннамо», «Баҳористон», «Варзиш», «Синамо», «Футбол» ва «Шаҳнавоз» таъсис ёфтанд.
Бо ин мақсад таҷҳизоти марказии пахши барномаҳои телевизиони Тоҷикистон пурра иваз гардида, дигаргуниҳо дар системаи танзим ва пахши барномаҳо дар якҷоягӣ тавассути компютерҳо ба ҷо оварда мешаванд.
Айни ҳол телевизони Тоҷикистон 97 фоизи аҳолии ҷумҳуриро фаро мегирад ва барномаҳои онро тавассути моҳвораи -1 сокинони мамлакатҳои Осиё ва Аврупо- аз Япония то Франсия ва як қисми Африқо метавонанд тамошо намоянд.
Сарвари давлат дар ҷараёни суханронии мустақим зикр карданд, ки Телевизиони «Сафина» саҳнаи озоди афкору пайкори тамоми фарҳангиёни кишвар ва инъикосгару таблиғкунандаи фарҳанги волои миллӣ хоҳад гашт.
Барномаҳои шабакаҳои навтаъсиси телевизиони «Варзиш» ва «Синамо»- ро дар якчанд давлати дунё ба воситаи моҳвора тамошо намуда, наздики 60 фоизи аҳолии Ҷумҳурии Тоҷикистон бо истифода аз пахши рақамӣ аз ин намоишҳо бархӯрдор мегарданд.
Телевизиони «Баҳористон» ҳар рӯз аз соати 7 то соати 22 намоишҳои гуногуни омӯзишӣ, фарҳангиву маърифатӣ ва барномаҳои шавқовари фароғатиро пешкаши бинандагон менамояд.
Ҳамон сол бо роҳхати Комиссариати маориф ба Тоҷикистон омадааст: муаллими забон ва адабиёти тоҷики Мактаби марказии ҳизбӣ, мудири кафедраи Мактаби олии коммунистӣ , роҳбари Саруправленияи санъат ҶШС Тоҷикистон, муҳаррири масъули рӯзномаи “Барои маорифи коммунистӣ” , директори Институти педагогии ғоибона , муаллим ва директори аввалин мактаби миёнаи шаҳри Сталинобод , сардори Управленияи мактабхо, ҷонишини Комиссари маорифи халқи ҶШС Тоҷикистон , муҳаррири гурӯҳи нашрияи Совети Комиссарони Халқи ИҶШС дар Москва ва дар айни замон Институти забон ва мафкураи АИ СССР , муҳаррири масъули рӯзномаи “Газетаи муаллимон” , мудири кабинети забон ва адабиёти тоҷикии Институти такмили ихтисоси муаллимон, декани факултети таъриху филологияи УДТ ба номи В.И.
Падари вай — аз маҳалли Гостиничи губернияи Варшава, оҳангари корхонаи «Коммунар» Минск Яков Давидович Мотил — баъд аз се соли таваллуди писараш бо айбдор кардани фаъолияти ҷосусӣ ба ҳабс гирифта шуд ва ба лагери махсус фиристода шуда буд ва онҷо пас аз камтар як сол вафот кард.
Модараш — хатмкунандаи Донишкадаи омӯзгории Петроград ба номи А. И. Гертсен Берта Антоновна Левина — дар колонияи тарбиятгирандагони қаллобони хурдсол таҳти сарварии А. С. Макаренко ва баъдан сарвари бахши тарбияии хонаи кӯдакони зери фишормондагон дар шаҳри Оса вилояти Перм кор мекарда.
Филми “Офтоби сафеди биёбон” то имрӯз яке аз шоҳкориҳои синамо маҳсуб мешавад ва тамошои он ҳатто ба барномаи ҳатмии омодагиҳои пеш аз парвози кайҳоннавардон шомил шудааст.
Зимнан, ин филм чанд муддат мамнӯъ эълон шуда буд ва Владимир Мотил тақрибан баъд аз се даҳсола, яъне соли 1998, барои “Офтоби сафеди биёбон” сазовори Ҷоизаи давлатии Русия дар бахши адабиётва санъат гардид.
Ва аммо Мотил он солҳо шефтаи синамо шуда буд ва аз ин рӯ курсии саркоргардони театрро тарк кард ва дар студияи синамои шаҳри Свердловск мақоми пойинтар - ёвари таҳиягарро пазируфт.
Бо шунидани ин хабар Исҳоқ ибни Аҳмад, ки қаблан даст ба шӯриш зада буд, интихоби кӯдакеро ба амирии Хуросон хилофи ақлу тадбир шуморида, дар Самарқанд исён бардошт.
Саркардаи сомониҳо Аҳмад ибни Саҳли Марвазӣ, ки ба навиштаи сарчашмаҳо аз насли Яздигурди буд, шӯришро фурӯ нишонида, пешвоёни онро дастгир ва ба Бухоро фиристод.
Дар Мовароуннаҳр саркардаи карматиҳо Муҳаммад ибни Аҳмади Нахшабӣ буд, ки аз Насри талаб кард, ки ба ивази дар ҳабсхонаи Бухоро ҳалок шудани Ҳусайн ибни Алии Марвазӣ, ки иҷрокунандаи супоришҳои махфии фотимиён буд, ба халифаи Миср 119 ҳазор динор тавон диҳад.
«Гармчашма» аз 5 бинои замонавӣ, варзишгоҳ, иншооти табобатию фароғатӣ, меҳмонхона , майдончаҳои баскетбол, волейбол, теннис ва офтобдиҳии бадан барои занону мардон иборат аст.
Дар «Гармчашма» бемориҳои пӯст (псориаз, экзема, нейродермит, склеродермия, хориши пӯст, моҳипӯстӣ, шукуфаи сурх, парапсориаз ва ғайра), бемориҳои роҳи нафас, узвҳои такя ва ҳаракат муолиҷа карда мешаванд.
Дар ноҳия фасли баҳор аз 3 март оғоз ёфта, то 3 июн, тобистон аз 4 июн то 18 сентябр, тирамоҳ аз 19 сентябр то 19 декабр, зимистон аз 20 декабр то 2 март давом мекунад.
Беҳтарин партияҳои Аҳмад Бобоқулов дар саҳнаи Театри давлатии академии опера ва балети тоҷик ба номи С. Айнӣ: Бахтиёр , Синодал , Рустам , Мадан Содиқ , Хуршед , Канио , Замон , Кварадоси , Рӯдакӣ, Айнӣ ва ғ.
Муаллифи суруд Шарофиддин Сайфиддинов дар бораи маҳорати овозхонии Аҳмад Бобоқулов чунин гуфтааст: Оҳанги сурудро ман навиштам ва онро Аҳмад Бобоқулов иҷро намуд.
Аҳмад Бобоқулов ба ҳофизони Ансамбли мақомхонони Комитети давлатии ҶШС Тоҷикистон оид ба телевизион ва радиошунавонӣ қисматҳои алоҳидаи «Шашмақом»-ро омӯзонда, анъанаҳои овозхонии устодони «Шашмақом» — Бобоқул Файзуллоев, Шоҳназар Соҳибов ва Фазлиддин Шаҳобовро ёд додааст.
Солисти Театри давлатии академии опера ва балети тоҷик ба номи С. Айнӣ ва Филармонияи давлатии Тоҷикистон , роҳбари бадеии Ансамбли мақомхонони Кумитаи давлатии ҶШС Тоҷикистон оид ба телевизион ва радиошунавонӣ.
Ҳамзамон солҳои 1967—1975 дотсент, профессор ва мудири кафедраи вокали факултети санъати Институти давлатии педагогии Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко ва аз соли 1976 устоди факултети вокал ва театрию операвии ДДСТ ба номи М. Турсунзода буд.
Ба бисёр шаҳрҳои собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ ва мамлакатҳои Афғонистон, Индонезия, Ҳиндустон, Эрон, Покистон, Канада, Австрия, Олмон сафарҳои ҳунарӣ карда, дастовардҳои хосси мусиқии тоҷиконро муаррифӣ намудааст.
Ширкаткунандаи се симпозиуми байналмилалии мусиқишиносӣ , фестивал ва симпозиуми ҷаҳонии мусиқӣ ба ифтихори 1400-умин зодрӯзи Борбад, даҳҳо рӯзҳои адабиёт, санъат ва фарҳанги тоҷик дар ҷумҳуриҳои собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ ва мамолики хориҷӣ.
Фитаҳо ва наворҳои гуногун бо садои овози Аҳмад Бобоқулов дар бойгонии Кумитаи телевизион ва радиои назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва киностудияи «Тоҷикфилм» нигоҳ дошта шудаанд.
Илова бар ин, аксар вақт вазифаи ҳамбастаи он вайрон кардани кори системаҳои нармафзор ва сахтафзор — нест кардани файлҳо, нест кардани системаи амалиётӣ, корношоям кардани сохторҳои хостинги додаҳо, вайрон кардани сохторҳои шабакавӣ, дуздидани маълумоти шахсӣ, тамаъҷӯӣ, бастани кори корбарон ва ғайра мебошад.
П. Ҳатто агар муаллифи вирус эффектҳои зарароварро барномарезӣ накарда бошад ҳам, вирус метавонад бо сабаби хатогиҳо, нозукиҳои ҳамкорӣ бо системаи оператсионӣ ва дигар барномаҳо ба садамаҳои компютер оварда расонад.
Эҳтимол, истифодаи аввалин калимаи «вирус» дар робита ба барнома аз ҷониби Грегори Бенфорд дар достони афсонавии " ", ки дар маҷаллаи дар моҳи майи соли 1970 нашр шудааст, истифода шудааст.
Вируси роёнаӣ — як навъи нармафзори зараровар аст, ки метавонад ба коди барномаҳои дигар, минтақаҳои хотираи система, секторҳои боркунӣ ворид шуда, нусхаҳои онро тавассути каналҳои гуногуни иртиботӣ паҳн кунад.
Солҳои 1918—1920 сардори Комитети махфии ҳизбии Чорҷӯй ва яке аз ташкилотчиёни ҶХС Бухоро, солҳои 1921—1923 корманди нахустини идораҳои ҳизбӣ ва муассисаҳои давлатӣ, баъдан муҳаррири рӯзномаи «Қутулуш» (баътар «Бухоро ахбори», «Озод Бухоро», «Бухоро пролетари», «Бухоро ҳақиқати») буд.
Муҳаммадҷони Шакурии Бухороӣ дар рисолаи Аббос Алиев оид ба зиндагиномаи ӯ, навиштааст: «Аз ин ёдмондаи Ҷалол Икромӣ маълум мешавад, ки Аббос Алиев муборизи шуълавари зидди пантуркизм буда, дар роҳи ҳақ ба нотарсиву ҷонсупорӣ талош кардааст, қобилияте доштааст, ки ҷавонони ҳамиятмандро гирди худ ҷамъ биёвараду ба мубориза алайҳи душманони синфӣ сафарбар бикунад, бо санъати суханварӣ мардумони зиёдеро ба муборизаи миллии озодихоҳӣ бихезонад.
Маълумоте ҳаст, ки соли 1924 — дар охири соли мавҷудияти Ҷумҳурияти Халқии Шӯроии Бухоро як мактаби тоҷикӣ боқӣ намонда буд, ҳамаро ӯзбекӣ карда буданд.
Саъдиев дар бораи таҳсили Аббос Алиев дар Институти шарқшиносии Маскав андак батафсил сухан рондааст, ки «дар ин солҳо ӯ ҳамчун донандаи забонҳои халқҳои Осиёи Миёна, арабӣ, туркӣ, урду ном бароварда, забонҳои русӣ, лотинӣ ва инглисиро низ аз худ мекунад».
Саъдиев порае аз назарнома -и академик В. В. Струверо дар бораи Аббос Алиев дар солҳои таҳсили ӯ дар Институти шарқшиносии Маскав овардааст, ки аҷаб баҳои баланд дар бораи дониши Аббос Алиев аст.
"Шарқшиноси машҳур академик В. В. Струве дар бораи ӯ менависад: «Профессор Аббос Алиевро ман аз соли 1929 мешиносам. Ӯ дар таҳқиқи илмиву тарҷумаи хати қадимаи оромӣ иштирок мекард ва аз фанни „Таърихи мамлакатҳои Шарқи қадим“ дарс медод. Тадқиқотчии боистеъдоди тоҷик барои хидматҳояш дар тарҷумаи хати қадимаи мехӣ ду маротиба аз ҷониби роҳбарият қадршиносӣ гардид» (Ш.Саъдиев. Аввалин нозири маорифи Тоҷикистон // «Адиб», 2004. — 6, — с. 68).
Муҳаммадҷони Шакурии Бухороӣ менависад:«Ин аст, ки Аббос Алиев аз тоҷикон якумин донишманде буд, ки ба унвони профессорӣ расид. Абдуррауфи Фитрат хеле пештар аз Аббос Алиев унвони профессорӣ дарёфт, лекин Фитрат худро турк ба қалам дода, ба сифати як донишманди ӯзбек соҳиби ин унвон гардид. Аз ин рӯ, мо на Фитрат, балки Аббос Алиевро нахустин профессори тоҷик ба шумор меоварем».
Бо марзбандии миллии Осиёи Миёна, соли 1924, Ҷумҳурияти Шӯравии Сотсиалистии Ӯзбекистон ва дар ҳайати он Ҷумҳурии Мухтори Шӯравии Сотсиалистии Тоҷикистон таъсис шуд.
Аз Бухоро, Самарқанд, Хуҷанд, Истаравшан, Конибодом, Исфара ва ғайра, мардумоне, ки касбу кори гуногун доштанд, ба Душанбе омадан гирифтанду бештари онҳо мақсад доштанд, ки Тоҷикистон бисозанд.
Асарҳои илмиаш «Таърихнигории Шарқи қадим» ва «Таърихи халқҳои Осиёи Миёна» сазовор қадршиносӣ гардида, ба қарори коллегияи Нозироти маорифи ИҶШС ва комиссияи аттестатсионии Русия ба А. Алиев соли 1947 дараҷаи илмии доктори илми таърих дода шудааст.
Ӯ солҳои 1939/40-1947 касби омӯзгориро пеша намуда, ба ҳайси профессор, мудири кафедраи таърихи Шарқи Қадим ва халқҳои ИҶШС, мудири кафедраи таърихи умумӣ, декани факултети таърихи Донишкадаи давлатии педагогии ш.
«Дар Ӯзбекистон ман боз ба „абарқудратон“ рӯбарӯ шудам… Сабаби ба ҳабс гирифта шуданам навиштани асаре буд, ки дар он ман ғалату камбудиҳои китоби Раиси Шӯрои нозирони ҶШС Ӯзбекистон Файзулло Хоҷаевро, ки ба инқилоби Бухоро бахшида шуда буд, фошу танқид карда будам».
Вақте ки Тсукерберг ба Донишгоҳи Ҳарвард дохил шуд, вай бо ташаббуси сохтани шабакаи иҷтимоии монанди китоби мактабиро пешниҳод намуд, аммо мудирияти аз сабаби сиёсати нақзи муаллифон ва ашхос пешниҳоди Маркро рад мекунад.
Баъдан 28 октябри соли 2003 Марк Эллиот Зукерберг, дар курси дуюм барои вебгоҳи барномарезӣ мекунад, ки дар он аксҳо, ки ҷуфт гузошта мешуданд ва ҳадаф интихоби зеботар аз ду ва ё зиёда нафарон буд.
Ин филм, ки бар асоси китоби миллиардерҳои тасодуфӣ навиштаи Бен Мезрик таҳия шуда, ба наҳваи шаклгирӣ ва таъсиси Фейсбук ва масоил ва кашмакашҳои перомуни он мепардозад.
Балъамӣ на танҳо дар идораи корҳои кишвар истеъдоду маҳорати комил доштааст, балки дар ташкили сипоҳ ва саркӯб намудани исёнгарону душманони давлати Оли Сомон ҳамеша бо сарони сипоҳ ҳамдаст буд ва дар ин корзорҳо бо камоли шуҷоату мардонагӣ размидааст.
Дар таърихномаҳо иштироки Балъамӣ дар ҷанги зидди Мокон ибни Кокӣ, Мардович ва дигарон қайд шудааст ва ба мудаббирӣ ва корсозиҳои ӯ аҳсан-гуфтаанд.
Ӯ бо машварат ва тадбирҳои судманди худ пеши дастуру фармонҳои ноандешидаву дар сари хашм содиркардаро гирифта, ба ин васила дар тарбияи ахлоқу маънавиёти амир ва густариши адлу адолат дар ҷомеаи он даврон нақши муассир гузоштааст.
Балъамӣ дар аҳди шаҳрёрии амирони Сомонӣ рисолати ислоҳи иҷтимоӣ ва далолати хайрро ба дӯш дошт, бо хиради сиёсӣ ва фазоили маънавию ахлоқии хеш дар тафаккури таърихии асрҳои миёна чун вазири шоистаи пайравӣ ва мазҳари олии вазорат шинохта шудааст.
Ба шарофати ибтикороташ маҳфилҳои шеъру сухан ва илму ҳикмат дар дарбори Сомониён ҳамеша ҷӯш мезаданд, адибону олимон аз нуқоти мухталиф ба Бухоро меомаданд ва бо дарёфти инояту саховат ва пуштибонии амирону вазирони Сомонӣ дар рушди илму адабу фарҳанг саҳм мегузоштанд.
Боризтарин далели гироиш ва иродати Сомониён ба илму фарҳанг дастгирию дӯстии Балъамии вазир ва Рӯдакии шоир аст, ки моҳият ва дарунмояи сиёсати фарҳангии давлати оли Сомонро дар беҳтарин сурат падид меовард.
Балъамӣ тақрибан ним аср — даврони аморати Исмоили Сомонӣ , Аҳмади Сомонӣ дар раъси корҳои идории давлати Сомониён қарор дошта, ба шарофати тадбирандешӣ ва корсозиҳои оқилонаи хеш дар ташаккул ва равнақу шукуфоии нахустин давлати мутамаркизи тоҷикон саҳми бузурге гузоштааст.
Муаллифони асрҳои миёна дар тавсифи Балъамӣ унвонҳои ифтихории «Балъамии Кабир», «Мир Абулфазл», «аш-Шайх ал-Ҷалил» ва ғайраро ба кор бурдаанд, ки аз мақоми баланди ӯ дар таърихи давлатдории тоҷикон гувоҳӣ медиҳад.
Ба андешаи муаррихи тоҷик Аҳрор Мухторов «ин шахс ҳамзамон парастори Рӯдакӣ буд. Шояд зада кӯр карда аз дарбор рондани Рӯдакӣ ва қатли Абулфазли Балъамӣ бо ҳам алақамандӣ дошта бошад? Яъне бо сабабҳои якхела ин ду марди бузург ҷазо дида бошанд».
Бунёди корхонаи мазкур бо ҳамкории соҳибкорони маҳаллӣ ва сармоягузорони Ҷумҳурии Мардумии Чин ду сол пеш оғоз ёфта, барои сохтмони он беш аз 23 миллион сомонӣ равона шудааст.
Корхонаи «Норд Азия» баъди бо иқтидори истеҳсолии пурра ба кор даромаданаш дар як сол ба маблағи 50 миллион сомонӣ маҳсулот истеҳсол менамояд ва 120 нафар сокинони маҳаллиро бо ҷойи кори доимӣ таъмин месозад.
10 маи соли 1929, бино бар Қарори анҷумани Шуроҳои ҶШС Ӯзбекистон округи Хуҷанд ба Ҷумҳурии Мухтори Шӯравии Сосиалистии Тоҷикистон дода шуд ва дар октябри соли 1929 бахше аз Тоҷикистон шуд.
Дар шимол бо ноҳияи Масчоҳ, дар шарқ — бо ноҳияи Ҷаббор Расулов, дар ҷануб — бо ноҳияи Деваштич, дар ғарб — бо ноҳияи Зафаробод аз ноҳияҳои вилояти Суғд ҳамсоя ва дар ҷануб бо ноҳияи Лайлаки вилояти Бодканди Қирғизистон ҳаммарз аст.
Ҷиҳати рушди соҳаи саноат танҳо дар панҷ соли охир дар ноҳия 15 корхонаи нав ба фаъолият оғоз карда, истеҳсоли маҳсулоти саноатӣ бамаротиб афзоиш ёфтааст.