polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Волоияти қаламрави давлат бо ҳалли масъалаҳои ҳуқуқӣ низ иртибот дошта, ҳуқуқи мақомоти маъмурӣ ва судӣ оид ба баррасӣ ва ҳалли баҳсҳои гуногун дар ҳудуди мушаххас дар доираи ваколати ин мақомот сурат мегирад.
Азбаски қаламравҳои иттифоқӣ аз ҷониби ҳукумати иттифоқҳо мустақиман идора карда мешаванд, дар баъзе қаламравҳои иттифоқӣ нисбат ба иёлатҳо аз ҳисоби аҳолӣ ва ақибмондагӣ ҳаққи зиёдтар аз ҳукумати иттифоқҳо ба даст оварда мешавад.
Бо сабаби мавҷудияти қаламравҳои иттифоқӣ, мунаққидон Ҳиндустонро ба як кишвари нимфедеролӣ табдил доданд, зеро ҳукуматҳои марказӣ ва иёлатҳо ҳар як қаламрави худро доранд.
Мақоми «қаламравҳои иттифоқӣ» метавонад ба тобеияти ҳуқуқии Ҳиндустон бо сабабҳое ба монанди ҳифзи ҳуқуқҳои фарҳангҳои бумӣ, пешгирии бетартибии сиёсии марбут ба масъалаҳои идоракунӣ ва ғайра дода шаванд.
Ба Ноҳияи миллии пойтахт Деҳлӣ ва Пудучерӣ қисман тарзи идоакунии давлатдорӣ дода шудааст ва Деҳлӣ ҳамчун Ноҳияи пойтахти миллӣ Деҳлӣ муайян карда шуд ва ба минтақаи калонтар бо номи Ноҳияи миллии пойтахт ) шомил карда шуд.
Ноҳияи миллии пойтахт Деҳлӣ ва Пудучерӣ маҷлиси интихобшудаи қонунгузорӣ ва шӯрои иҷроияи вазирон доранд, ки қисман ба ҳайси давлат фаъолият мекунанд.
Парлумони Ҳиндустон метавонад қонунеро барои ворид кардани тағйиру иловаҳо ба Сарқонун қабул кунад ва қонунгузориро бо аъзои интихобшуда ва сарвазир дар қаламравҳои иттифоқӣ, тавре ки барои Ноҳияи миллии пойтахт Деҳлӣ ва Пудучерӣ иҷро кардааст, пешниҳод кунад.
Ноҳияи миллии пойтахт Деҳлӣ, Чандигар ва Локшодвип тавассути ҷудо кардани ҳар як қаламрав аз иёлатҳои қаблан вуҷуддошта,Домон ва Диу ва Пудучерӣ аз қаламравҳои ба даст омада, ки ба Ҳиндустони Португалия ё Фаронса тааллуқ доштанд, ташкил карда шуданд.
Дар моҳи августи соли 2019 Ҳукумати Ҳиндустон қонунеро қабул кард, ки мувофиқи моддаи 370-и Сарқонуни Ҳиндустон иёлати Ҷамму ва Кашмирро барҳам медиҳад ва дубора иёлатро ба ду қаламрави иттифоқӣ — Ҷамму ва Кашмир ва Ладах тавассути муаррифии Лоиҳаи ислоҳоти Ҷамму ва Кашмир ба Раҷя Сабха амалӣ месозад.
Бар хилофи иёлатҳои Иёлоти Ҳиндустон, ки ҳукуматҳои худро доранд, қаламравҳои иттифоқӣ одатан ҳудудҳои федералӣ мебошанд, ки бевосита аз ҷониби ҳукумати марказии Ҳиндустон идора карда мешаванд.
Танҳо ду қаламрави иттифоқӣ дар палатаи болоии Парлумони Ҳиндустон, Раҷя Сабҳа, Деҳлӣ ва Пудучерӣ намояндагӣ доранд, ки дар байни қаламравҳои иттифоқӣ низ истисноӣ ҳастанд, зеро ҳар кадоме дорои маҷлиси маҳаллии интихобкардаи худ мебошад.
Дар моҳи июли соли 2019, ҳукумати Ҳиндустон ба нақша гирифта буд, ки қаламравҳои иттифоқии Домон ва Диу ва Додро ва Ногор Ҳовелиро ба қаламрави ягонаи иттифоқӣ, ки бо номи Додро ва Ногор Ҳовели, Домон ва Диу аст, муттаҳид намояд.
Мутобиқи моддаи 240, қудрати олӣ ба Президент дар танзими тамоми корҳои қаламравҳои иттифоқ ба истиснои Чандигар, Деҳлӣ ва Пудучерӣ, аз ҷумла салоҳияти бекор кардани қонунҳои Парлумон ва сарқонуни Ҳиндустон дода мешавад.
Бернини дар ансамбли меъмории майдони Пётри Муқаддас , меъмории калисои Сант-Андреал Квиринале , ороиши даромадгоҳи Сахраи Раҷа дар Ватикан барои офаридани фазои бузург қаторсутунҳо, шаклҳои барҷаста ва фурӯхамидаро моҳирона истифода бурда, зимни ин дар ҳама қисматҳои бино мувозанати ҷиддии таъсирбахшро ба вуҷуд овардааст.
Бернини илова ба иҷрои тарҳҳои бузурги меъморӣ ва пайкарасозӣ, нимпайкараҳои шахсиятҳои мазҳабӣ ва дарбориро сохтааст (аз ҷумла «Тасвири Ссипион Боргезе», «Нимпайкараи папа Урбани »).
Ҷованни Лоренсо Бернини (Ҷон Лоренсо Бернини; ; 7 декабри 1598, Неапол — 28 ноябри 1680, Рум) — меъмор ва пайкарасози итолиёӣ, яке аз барҷастатарин намояндагони ҳунари барокко дар Рум ва тамоми Итолиё.
«Размсоз» ба маънои «он ки нақшаву тарҳи ҷанг ё амалиёти размиро ба хубӣ бидонад ва нерӯро омодаи разм ё корзор кунад» таркибе аз «разм сохтан» ба маънии «омодаи ҷанг шудан; асбоби разм сохтан; фароҳам овардани абзори ҷанг; ба ҷанг пардохтан; ҷанг кардан, разм кардан, ҷангидан» аст.
Размсоз — дараҷае афсарёрӣ дар нерӯҳои заминӣ ва ҳавоӣ, ниҳодҳои низомӣ ва амниятӣ, ки ҷойгоҳе болотар аз размпардоз ва поинтар аз таҳмовар дорад ва баробар бо новдор якум дар нерӯи дарёӣ аст; прапоршики калон.
Размсозон дар нерӯҳои мусаллаҳи бисёре аз кишварҳои ҷаҳон ҷойгоҳе болотар аз размоварон ва поинтар аз таҳмдорон доранд ва ёварони афсарон ҳастанд, ба ин далел «афсарёр» номида мешаванд.
Нуқтаи асосии ҷаҳонбинии фалсафии Александр Богданов постулати К. Маркс дар бораи воқеият ҳамчун таҷрибаи сотсиалистӣ ва таълимоти фалсафӣ ҳамчун воситаи фаъолона тағйир додани олам мебошад.
Мувофиқи таълимоти ӯ, коркарди шаклу усулҳои махсуси ҳамкорӣ бо ҷамъият ва шаклҳои марбутаи идеологии он маданияти ҳамон синф «феодалӣ, авторитарӣ, буржуазӣ, индивидуалӣ, пролетарӣ ва коллективиро ифода мекунад. Масъалаи маданияти пролетарӣ аз назари Александр Богданов дар дигаргунии куллии маишӣ, санъат ва дар навбати аввал худи илм зоҳир мегардад. Александр Богданов бо баъзе нуқоти таълимоташ собиқадори назарияи системаҳо ва кибернетика гардид.»
Алекса́ндр Алекса́ндрович Богда́нов (номи хонаводагии аслӣ — Малино́вский, дигар тахаллусҳо — Ве́рнер, Макси́мов, Рядово́й; , Соколка, губернияи Гроднен — 7 апрели 1928, Маскав) — файласуф, пизишк ва ходими ҷамъиятиву сиёсии рус.
Шароити хеле вазнини моддию маишии мардум, зиндагонии қашшоқона, бесаводӣ, таъсири хурофот, вазъияти беҳдошти бади маҳалу манзилҳо, ифлосӣ ва пурсироятии муҳити атроф – об, ҳаво ва хоку хӯрок боиси паҳн гардидани бисёр бемориҳои гузаранда – сорию вогир, касбию иҷтимоӣ – безгак, чечак, вабо, тоун, ришта, ҳасба, домана, кузоз, ҳорӣ, хуноқ, сулфакабудак, сурхакон, махмалак, сил, зотулҷанб, исҳоли хунин, фалаҷ ва амсоли инҳо мегардиданд.
Соли 1946 аввал ба Вазорати нигаҳдории тандурустӣ ва баъдан ба Вазорати тандурустии ҶШС Тоҷикистон ва аз соли 2013 ба Вазорати тандурустӣ ва ҳифзи иҷтимоии аҳолии Ҷумҳурии Тоҷикистон табдили ном намуд.
В. бар асоси Конститутсия -и Ҷумҳурии Тоҷикистон, қонунҳои конститутсионӣ, қонунҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон, санадҳои Маҷлиси миллӣ ва Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, фармонҳои Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, қарорҳои Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва асноди ҳуқуқии байналмилалии аз тарафи Ҷумҳурии Тоҷикистон эътирофшуда, Низомномаи Вазорати тандурустӣ ва ҳифзи иҷтимоии аҳолии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки бо қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 3 марти 2014 тасдиқ шудааст, фаъолияти хешро созмон медиҳад.
Роҳбарият; Раёсати ислоҳот, кумаки аввалияи тиббию санитарӣ ва робитаҳои байналмилалӣ; Раёсати таҳсилоти тиббию фармасевтӣ, сиёсати кадрҳо ва илм; Раёсати иқтисодӣ ва банақшагирии буҷети соҳаҳои тандурустӣ ва ҳифзи иҷтимоии аҳолӣ; Раёсати ташкили хидматрасонии тиббӣ ва технологияҳои муосир; Раёсати ташкили хидматрасонии тиббӣ ба модарону кӯдакон ва танзими оила; Раёсати фарматсия ва молҳои тиббӣ; Раёсати амнияти санитарию эпидемиологӣ, ҳолатҳои фавқулода ва кумаки фаврии тиббӣ; Раёсати ҳифзи иҷтимоии аҳолӣ; Шуъбаи баҳисобгирӣ ва муҳосибот; Шуъбаи ҳуқуқ; Шуъбаи аудити дохилӣ; Шуъбаи назорат, коргузорӣ ва корҳои махсус; Бахши котибот.
Анвар Бобоҷонов ҳамчун узви комиссияи давлатӣ дар таҳияи Қонуни ҶТ «Дар бораи тарбияи ҷисмонӣ ва варзиш» , «Консепсияи миллии инкишофи тарбияи ҷисмонӣ ва варзиши Ҷумҳурии Тоҷикистон», Қонуни ҶТ «Дар бораи тарбияи ҷисмонӣ ва варзиш» иштирок намудааст.
Коргари 3аводи консервии шаҳри Ӯротеппа , директори Мактаби варзишии назди Шӯрои Ҷамъияти марказии ихтиёрии варзишии Иттифоқҳои касабаи Тоҷикистон , ноиби ректор оид ба варзиш ва тарбияи Донишкадаи тарбияи ҷисмонии Тоҷикистон , раиси Шӯрои Ҷамъияти марказии ихтиёрии варзиши Иттифоқҳои касабаи Тоҷикистон , мудири кафедраи техникӣ ва ноиби ректор оид ба илми Донишкадаи тарбияи ҷисмонии Тоҷикистон .
Анвар Бобоҷонов (Бобоҷонов Анвар Қӯзиевич; 15 феврали 1948, Ӯротеппа, вилояти Ленинобод — 14 декабри 2010, Душанбе) — доктори илмҳои таърих , профессор , Мураббии шоистаи ҶТ .
Киномаҷалла – барориши кинои даврии иттилоотӣ , ки аз лаҳзаҳо - сужаҳои ҷудогонаи ифшокунандаи ҷанбаҳои гуногуни ҳаёти иҷтимоӣ ва фарҳангӣ таркиб ёфтааст.
Киномаҷалла одатан аз 1 қисм иборат буда, чанд сюжет дорад ва мувофиқи мазмуну мундариҷа ба маҷаллаҳои хроникавии расмӣ, соҳавӣ, ҳаҷвӣ, бачагона ва ғайра тақсим мешаванд.
Дар СССР беш аз 50 номгӯи киножурнал мебаромад, ки «Советский спорт» , «Селское хозяйство» , «Наука и техника» , «Горизонт» , «Строительство и архитектура» , «Здоровье» , «Иностранная кинохроника» , «Альманах кинопутеществий» , «Звёздочка» , «Хочу все знать!» ва ғайра аз ҷумлаи онҳоянд.
Дар осори фалсафиаш («Номаҳои фалсафӣ», номи дигараш «Номаҳо оид ба мардуми англис» , «Рисола оид ба метафизика» , «Заминаҳои фалсафаи Нютон» Волтер ҷонибдори деизм буд.
дар осори адабиаш — намоишнома-фоҷиаи «Эдип» , «Қиссаҳои фалсафӣ» , «Микромегас» , «Шоҳдухтари Бобил» , «Барзагови сафед» , достони «Дӯшизаи орлеанӣ» ифода ёфтаанд.
Дар ҳамин замина Волтер муносибаташро бо ҳукмронони давр — шоҳи Пруссия Фридрихи , иператори Русия Екатеринаи ва дигарон барқарор карда буд; бисёре аз сарварони маъруфи кишварҳои Аврупо мекӯшиданд, ки бо Волтер робита дошта бошанд.
Волтер якчанд асари таърихӣ — «Таърихи Карли » , «Асри Людвики » , «Дар бораи одобу русум ва маънавиёти мардум» бо муқаддимаи «Фалсафаи таърих» , «Таърихи империяи Русия дар аҳди Пётри Кабир» , «Таърихи парламенти Порис» нигоштааст.
Волтер (; 21 ноябри 1694, Порис, Фаронса — 30 майи 1778, ҳамонҷо; ном дар хурдӣ Франсуа́-Мари́ Аруэ́, ) — файласуф, нависанда, публисист ва таърихнигори фаронсавӣ, узви Академияи Фаронса , АИ Пруссия , узви ифтихории АИ Петербург .
Аз 5 то 7 сентябри соли 1921 дар ҷамъомади навбатии пинҳонии созмон, ки дар Самарқанд баргузор гардид, оинномаи он қабул карда шуд ва парчами давлати фарзиявии Туркистон тасдиқ карда шуд.
Аз 18 сентябр то 20 сентябри соли 1922, дар ҷамъомади навбатии ташкилотҳои пинҳонӣ, ин дафъа дар Тошканд «Федератсияи иттифоқҳои миллӣ-демократии мусулмонони Осиёи Марказӣ» — «Ҷамият» ба «Иттиҳоди Миллии Туркистон» тағйир дода шуд, ки ҳадафи он дар ҶХС Бухоро ташкили мустақили демократии «Ҷумҳурии Туркӣ» аз ҷониби Башкиристон ва Тотористон дар шимол ва то шимоли аморати Афғонистон дар ҷануб , аз соҳили шарқии баҳри Каспий дар ғарб ба минтақаҳои Шарқи Туркистон буд.
Баъдтар, ин созмон дастгирии кофиро ба даст наовард, асосан ба туфайли мухолифони қувваҳои шӯравӣ, ки ин созмонро барои пантуркизмӣ айбдор мекарданд ва бо ҳар роҳ ба муқобили он меҷангиданд ва дар натиҷа ин созмон аз байн рафт.
Дар соли 1924 дар ИҶШС тақсимоти миллии ҳудудии Туркистон эълон шуд ва дар қаламрави он Ҷумҳурии Ӯзбекистон, Ҷумҳурии Мухтори Шӯравии Сотсиалистии Тоҷикистон ҳамчун як ҷузъи Ҷумҳурии Шӯравии Сотсиалистии Ӯзбекистон, Ҷумҳурии Шӯравии Сотсиалистии Туркманистон, инчунин Ҷумҳурии Мухтори Шӯравии Сотсиалистии Қирғизистон ва Вилояти Мухтори Кара-Қирғизии РСФСР ташкил ёфтанд.
Парчам аз нуҳ рахи пайдошаванда, панҷ рахи сурх ва чор сафед иборат буда, бо росткунҷаи рангаи дар наздикии қутб , дар дохили онҳо Ҳилоли сафед ва ситораи панҷгӯша мебошад.
Дар баъзе намунаҳои ин парчам аз ҳамаи чор тарафаш парчам аз рахи борики кабуд иҳота шудааст, ки он таъйин давраи тоисломии Туркистонро нишон медод ва халқҳои онро ба туркҳо, муғулҳо, ба эрониҳои — ориёӣ нажод дохил мекард.
Онҳо: Жузҳои Калон, Миёна ва Хурди қазоқҳоро, ки Хонии Хива , Хонии Қӯқанд, Аморати Бухоро, Хонии Ҳирот, Хонии Қошғар ва хониҳои туркманҳо.
Инчунин, нуҳ қатор нуҳ халқи аслии меҳнаткаши Туркистонро муайян карданд: қазоқҳо, қарақалпоқҳо, қирғизҳо, миллатҳои Помир, тоҷикон, туркманҳо, ӯзбекҳо, уйғурҳо ва ба ном «чор гуруҳи хурди дигари туркҳо, ки дар кишвар зиндагӣ мекунанд».
Онро берун аз Иттиҳоди Шӯравӣ аз ҷониби ташкилотҳои гуногун ва фаъолони Туркистон ва Осиёи Миёна, ки истиқлоли Осиёи Марказиро аз Иттиҳоди Шӯравӣ ҳимоя мекарданд, истифода мебурданд.
Дар нимаи дуюми солҳои 80-ум сар карда, ин парчам аллакай дар худи Иттиҳоди Шӯравӣ, ба истиснои Осиёи Миёнаи Шӯравӣ, асосан дар ҶШС Ӯзбекистон ва ба таври маҳдуд дар ҶШС Қазоқистон, ҶШС Қирғизистон, ҶШС Туркманистон ва ҶШС Тоҷикистон, созмонҳои мухталиф, ҳизбҳо ва фаъолон ҳамчун рамзи мубориза алайҳи ҳокимияти шӯравӣ, ки истиқлоли Осиёи Марказӣ, тағироти демократӣ, озодии сухан ва матбуот, озодии динро ҷонибдорӣ мекарданд, аммо ҳамзамон ба дунявият пайравӣ мекарданд, барои расмӣ эътироф кардани забонҳои миллии ҷумҳуриҳо истифода мебурданд.
Ин созмон талаби истиқлоли Туркистонро, ки қаламраваш он замон Ҷумҳурии Автономии Мухтори Шӯравии Сотсиалистии Туркистон, Ҷумҳурии Мухтори шӯравии Сотсиалистии Қирғизистон, Ҷумҳурии Халқии Сотсиалистии Бухоро ва Ҷумҳурии Халқии Сотсиалистии Хоразмро ишғол мекард, ҳимоят мекард.
Ин созмон инчунин ҷонибдори таъсиси як ҷумҳкрии демократӣ ва парлумони Туркистон, артиши миллӣ, ҷорӣ намудани таълими муосири дунявии мардуми минтақа бо забонҳои модарии онҳо, озодии пурраи дин ва мазҳаб, дахолат накардани он ба ҳаёти сиёсии давлат мебошад.
Аз 2 то 5 августи соли 1921 дар Ҷамъомади якуми Федератсияи Миллии Туркистон пинҳонӣ баргузор гардид, ки дар он «Федератсияи иттифоқҳои миллӣ-демократии мусулмонони Осиёи Марказӣ» — «Ҷамият» таъсис дода шуд.
Тахмин карда мешуд, ки ин парчами давлати расмии гипотетикии Туркистон, аз Поволожйе дар шимол, то ба ҷануби Туркистони Ҷанубӣ дар ҷануб аз соҳилҳои шарқии баҳри Каспий, дар ғарб ба қаламравҳои шарқи Туркистони Шарқӣ табдил хоҳад ёфт.
Дар тӯли асрҳо, Қошғар чандин маротиба аз дастҳо ба дастҳо мегузашт: таҳти ҳукмронии империяи Хитой, Хонагии туркӣ, империяҳои Форс ва Муғулистон ва теократияи Тибет қарор гирифта буд.
Аз соли 1953 директори лабарарторияи физикаи назариявии Институти муттаҳидаи таҳқиқоти ҳастаӣ дар Дубна, солҳои 1965–88 директори Институти мазкур, 1963 акад.-котиби шуъбаи математикаи АИ ИҶШС, 1965–73 директори Институти физикаи назариявии АИ Украина буд.
Таҳқиқоти Николай Боголюбов ба усулҳои асимптотии механикаи ғайрихаттӣ, назарияи квантии майдон, механикаи оморӣ, ҳисоби вариатсионӣ, усулҳои тақрибии таҳлили математикӣ, муодилаҳои дифференсиалӣ ва муодилаҳои физикаи математикӣ, назарияи устуворӣ, назарияи системаи динамикӣ ва диар соҳаҳои физики назарӣ бахшида шудаанд.
Никола́й Никола́евич Боголю́бов августи 1909, Нижний Новгород — 13 феврали 1992, Маскав) — риёзидон ва и назарии машҳури шӯравӣ, профессор , академики АИ ИҶШС , АИ ҶШС Украина , АИ Россия , асосгузори мактаби илмии механикаи ғайрихаттӣ ва физики назарӣ, ду карат Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ .
Аз соли 1948 чемпионати Аврупо дар байни мардҳо , аз соли 1949 чемпионати ҷаҳон байни мардҳо , аз соли 1960 мусобиқаҳо барои Ҷоми ҷаҳон барои тимҳои клубӣ, аз соли 1965 барои Ҷоми ҷаҳон барои тимҳои миллӣ доир мегардад.
Волейбо́л — навъи бозии варзишии тимӣ: бозигарон бо зарбаи дасташон аз болои тӯр тӯбро ба сӯйи ҳариф равона мекунанд, то ки тӯб ба майдончаи ҳариф афтад ё бе вайрон кардани қоида зада гардонда шавад.
Беҳтарин чакидаҳояш дар китоби «Меҳрнома» ҳамчунин дар китоби «Донишномаи забон ва адабиёти форсии Ўзбекистон» , «Гулистони адаб» , «Нигаҳбони мулки ҳаҳон» , «Даргоҳи муқаддаси фарҳанг» , «Истиқлол ва истиқбол» , «Мадҳи Самарқанд» , «Таронаҳои Самарқанд» , «Кошонаи бахт» , «Турон замин зиё» , «Махзани илҳом» , «Турон замин зиё» ва ғ.
Эшон қаҳрамони қиссаи ҳуҷҷативу бадеии нависанда Насим Раҷаб «Даргаҳи меҳру вафо» дар бораи зиндагӣ ва фаъолияти қариб 50-солаи Осорхонаи устод С. Айнӣ мебошад.
и кӯҳи Монсеррат дайри занона бо муҷассамаи Исо ҷойгир аст, ки зиёратгоҳи мардум буда, аз он ҷо манзараи шаҳр ва қаторкӯҳи Кордилйераи Марказӣ намудор аст.
Қонун дар бораи таъсиси он тавассути муттаҳид кардани китобхонаи Осорхонаи Бритониё ва як қатор маҷмӯаҳое, ки аҳамияти камтар дорад, соли 1972 аз ҷониби Парлумон қабул карда шуд; Бинои нави китобхона дар Лондон 1 июли соли 1973 ифтитоҳ ёфт.
Владимир Мономах соли 1113 баъди марги княз Святополк князи бузурги Киев шуда, барои беҳтар намудани шароити зиндагии мардуми рус ислоҳот гузаронд ва маҷмӯаи қонунҳоро бо номи «Ҳақиқати Рус» қабул кард.
Владимир Мономах сиёсати мусолеҳатомезро бо князҳо ва кишварҳои ҳамсоя идома дода, мутобиқи ривоятҳо аз ҷониби рӯҳониёни олирутба ва сафирони Рум ба гирифтани тоҷи подшоҳии бобокалонаш Константин Мономах, асои давлат, миёнбанди шоҳӣ ва либосҳои гаронбаҳо мушарраф гардид ва ба ному насабаш Мономахро афзуд.
Владимир Мономах дар поёни умраш чандин калисои муҳташам, аз ҷумла калисои Успенский дар Суздал, калисои ҷомеи Успенский дар Смоленск, ибодатхонаи Спасский дар Клязмаро сохта, инчунин дар бунёди шаҳраки Бориспол ва ободонии Суздал, Переяславл ва Киев саҳми муносиб гузоштааст.
Владимир Мономах ҳамчун адиб «Панднома» ном асаре навиштааст, ки ҳадафаш ваҳдату муттаҳидсозии табақаҳои гуногуни ҷомеа, аз ҷумла деҳқонону заминдорон буда, бештар ғояҳои ахлоқӣ ва тарбиявиро фаро мегирифт.
Агар устухони баромада дар давоми 2-3 ҳафта ҷо ба ҷо карда нашавад, бофтаҳои нарми банд гӯшт мегиранд, дар он сурат барои дуруст кардани чунин беҷошавии «кӯҳнашуда», одатан, ҷарроҳӣ лозим меояд.
Дар ин синну сол беҷошавии модарзодии ронро аз рӯи фарқияти ҷойи чинҳои ҳарду рон , то ҳади охир ба ду тараф дур карда натавонистани пойҳо, ба тарафи пеш пурра ёзонда натавонистани пой ва баъзан аз рӯи кӯтоҳии он пай бурдан мумкин аст.
Дар «Рисола дар ҳалли абёти мушкила» Ворас 77 мисраъ шеърро аз эҷодиёти шоирони маъруф – Анварӣ, Рашиди Ватвот, Хоқонӣ, Ҳофиз, Сайфи Исфарангӣ, Камоли Хуҷандӣ, Бадри Чочӣ, Хоҷа Ҳасани Нисорӣ, Соиб оварда, дар бораи онҳо назари худро чун адабиётшинос иброз доштааст.
Ба ғайр аз ин китоб ба қалами ӯ девони ашъор, асарҳои адабиётшиносии «Румузи «Ҳашт биҳишт», «Рисола дар ҳалли абёти мушкила», асаре дар бораи мазҳабҳои дин – «Мусаййибнома» ва навиштае бо номи «Руқъа» тааллуқ доранд.
Дар «Музаккиру-л-асҳоб»-и Малеҳои Самарқандӣ Ворас зодаи шаҳри Бухоро муаррифӣ шудааст, ки дар Регистони Бухоро қиссахонӣ ва ҳикоягузорӣ мекард.
Лакветҳо ҳамчун аҷдоди бевоситаи вӣетнамиҳо дар миёни қавми ветҳо гурӯҳи этникии нисбатан ташаккулёфта маҳсуб шуда, дар асрҳои 4–3 то м. асоси иттиҳоди қабилавии Ванлангро ташкил медоданд, ки соли 267 то м. аз ҷониби қабилаи тейа пароканда карда шуд.
Теъдоди умумии вӣетнамиҳо дар ҷаҳон ҳудуди 75 миллион буда, аз ин миқдор беш аз 70 миллионашон дар Вйетнам, боқимонда дар ИМА , Камбоҷа Фаронса , Австралия Таиланд , Лаос , Олмон Малайзия , Хитой , Русия умр ба сар мебаранд.
Монография ва дастурҳои методии ӯ, аз ҷумла «Транформирующиеся таджикское общество» , «Традиция и новация в контексте изменения общественной жизни Таджикистана» , «Фалсафа» , «Таърихи фалсафа» , «Фалсафаи илм» , «Фалсафаи иҷтимоӣ» , «Тоҷикистон дар масири тағйироти иҷтимоӣ» , «Андешаҳои иҷтимоию сиёсии Абубакр Закариёи Розӣ» сазовори баҳои баланди пажӯҳишгарон ва мутахассисони соҳа гардидаанд.
Дар тӯли фаъолияти 25 — солаи хеш на танҳо дар тарбия ва тайёр намудани мутахассисони соҳаи ҷомеашиносӣ, балки дар пешрафти илми иҷтимоишиносии тоҷик саҳми чашмрас гузоштааст.
Дар вазифаҳои ассистенти кафедраи фалсафа ва сиёсатшиносии Донишгоҳи аграрии Тоҷикистон , аспиранти Институти фалсафаи Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон , омӯзгори калони кафедраи фалсафа ва сиёсатшиносии Донишгоҳи аграрии Тоҷикистон , дотсенти кафедраи фалсафа ва сиёсатшиносии Донишгоҳи аграрии Тоҷикистон , мудири кафедраи фалсафа ва сиёсатшиносии Донишгоҳи аграрии Тоҷикистон , ҷонишини директори Институти фалсафа, сиёсатшиносӣ ва ҳуқуқи Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон ифои вазифа намудааст.
Усмонзода Хайриддин Усмон — доктори илмҳои фалсафа, узви вобастаи Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон даъвати .
Маркази ҳарбии инқилоби ҳарбии ҶШТ дар моҳи июли соли 1918 таъсис ёфтааст ва ба он дохил мешавад: Ф. И. Колесов , Белов И., Буренко, А. Калашников, А. Клевлеев, Н.
Дар моҳҳои сентябр - декабри соли 1918, дар истгоҳи Урбах қисмҳои лашкари Туркистон ташкил карда шуданд, ки амволи онҳо баъдан ба қисмҳое, ки барои пайваст шудан ба қӯшунҳои ҶШТ меомаданд, дода шуд.
Дар моҳи феврали соли 1920, КМИТ дар бораи ташкили отрядҳои ғизоӣ, фармондеҳон дар деҳаҳое, ки аҳолии аврупоиашон бартарӣ доранд, дар бораи мубориза бо кулакҳои зиёдатӣ ғалладона, тақсимоти изофаро дар тамоми хоҷагиҳои деҳқонии кӯчонидашуда қарор қабул кард.
Ҷамъомади 9-уми Советҳои Туркистон тасмим гирифт, ки ҷалби васеи коргарони маҳаллиро дар идоракунии давлат бигирад, омода кардани гузариш аз кумитаҳои инқилобӣ ба кумитаҳои иҷроияи интихобшудаи Советҳо бикунад, ва саркашии миллиро маҳкум кард; Конститутсияи навро тасдиқ кард, ки мувофиқи он ҶШ Туркистон номи нав гирифт - Ҷумҳурии Шӯравии Сотсиалистии Туркистон Советии Сотсиалистии Туркистон) , шаклҳои муносибатҳои байни РСФСР ва қисми мухтори он - ҶШСТ-ро муайян кард; Кумитаи Марказии Интихоботии Туркистон ва Иттиҳоди Комисаророни Халқӣ интихоб шуданд.
Дар соли 1924 ҶШСТ дар натиҷаи ҷараёни тақсимоти миллӣ-давлатӣ ба ҶШС Ӯзбекистон ва ҶШС Туркманистон тақсим шуд, ки онҳо ба набати худ ба ҳайати ИҶШС дохил шуда буданд ва дар натиҷа Ҷумҳурии Шӯравии Сотсиалистии Туркистон аз байн рафт.
Ҷамъомади 7-уми ғайринавбатии Советҳои Туркистон чораҳои мустаҳкам кардани мудофиаро муайян кард; дар бораи иштироки васеи аҳолии бумӣ дар Артиши Сурх, иштирок дар сохтмони Шӯравӣ қарор қабул карда, тамоюлҳои бузурги қувва-шовинистиро дар ин масъала як қатор коргарон маҳкум карданд; Кумитаи Марказии Интихоботии Туркистон ва Шӯрои Комиссарони Халқ интихоб карда шуданд.
15 апрели соли 1919 Иттифоқи ҷавонон-сотсиалистҳои Тошканд ба Иттифоқи коммунистии ҷавонон табдил дода шуданд - қисми ҷудонопазири ИКҶ-и Русия, оғози таъсиси ИКҶ Туркистонро қайд кард .
Кадрҳои шӯравиву ҳизбӣ ва кумаки моддӣ ба Туркманистон фиристода шуданд: дар моҳҳои феврал-декабри соли 1920, танҳо ба 614 вагон бо боркашонии хоҷагидории миллӣ ба Турккомиссия ворид шуданд .
Ҷаиъомади 6-уми ғайринавбатии Советҳои Туркистон масъалаҳои мудофиаро баррасӣ карда, Ҷумҳурии Шӯравии Туркистон интихоб кард ; сарфи назар аз эътирозҳои инқилобгарони иҷтимоии чап, тасмим гирифтанд, ки иттиҳодияҳо ва иттифоқҳои камбизоатонро созмон диҳанд; интихобшудаи ТуркКМИ ва ШКХ .
Ташаккулёбии ҶШТ-ро муборизае, ки пас аз барпо шудани ҳокимияти шӯравӣ дар таърихи 1 ноябри соли 1917 дар Тошканд оғоз ёфт бо ҳаракатҳои миллии Туркистон равнақ ёфт.
Комитети Марказии Ҳизби коммунисти Россия ва Ҳукумати РСФСР ба ҶШТ ёрии имконпазир расонданд, дар моҳи июни соли 1918 ба Тошканд 70 миллион рубл ва 115 вагон нон аз Тсаритсин фиристода шуд.
Ҷумҳурии Мухтори Шӯравии Сотсиалистии Туркистон (дигар номҳо: Ҷумҳурии Туркистони Советӣ, Ҷумҳурии Туркистони Шӯравӣ , Ҷумҳурии Федеративии Шӯравии Туркистон) — сохтори мухторӣ, ки дар доираи РСФСР аз 30 апрели соли 1918 то 27 октябри соли 1924 таъсис ёфтааст.
30 апрели соли 1918 дар ҷамъомади 5-уми минтақавии Советҳо Ҷумҳурии Автономии Туркистони Федератсияи Советии Сотсиалистии Россия (Ҷумҳурии Мухтори Туркистони Русияи Шӯравии Сотсиалистии Федеролӣ) эълон карда шуд .
Дар ҳуҷҷатҳои ҷамъомад навишта шуда буд: "Ҷумҳурии Федеративии Шӯравии Туркистон, ки мустақилона идора мешавад, амали худро бо ҳукумати марказии Федератсияи Шӯравии Русия эътироф ва ҳамоҳанг мекунад" .
Ҷумҳурии Мухтори Шӯравии Сотсиалистии Туркистон бидуни тағир, тақсимоти маъмурии губернатори собиқи Туркистонро, ки аз панҷ вилоят иборат буд, ба мерос гузошт: Закаспийск , Самарқанд, Семиреченск , Сирдарё ва Фарғона.
Таъсиси Артиши Сурх бо он далел мураккаб шуд, ки аҳолии бумии маҳаллӣ ба хидмати низомӣ нарасидааст ва то тобистони соли 1920 ба сафи Артиши Сурх ихтиёриён ҷалб шуданд.
Вазъи ҷанги ҶШТ-ро дар Тошканд Комиссари ҳарбии Ҷумҳурии Туркистон Константин Осипов мураккаб кард, ки дар давоми он бисёр кормандони ҳизбӣ ва шӯравӣ вафот карданд .
Вақар , виқор, яке аз сифатҳои писандидаи ахлоқӣ, ҳолати равонии миёни кибр ва тавозуъ, итминони нафс ва оромиши инсон дар гуфтору кирдор ва ҳаракоту саканот; зидди сабукӣ ва шитобзадагӣ.
Ҳамчунин тез роҳ рафтан, саросемагӣ, беқарорӣ ва ҳаракатҳои беҷову бемаврид дар ҷойи нишасти худ, шӯхию ханда ва мазоҳ, нигоҳҳои парешон, бисёр ҳаракат додани сару даст, ки баёнгари изтироби дарун ва парешонии хотир аст, аз ҷумлаи сифатҳое ба шумор мераванд, ки боиси коҳиши В. мегарданд.
Солҳои 1936-37 ассистенти кафедраи лоиҳакашии Институти осиёимиёнагии индустриалӣ дар Тошканд, 1937-40 меъмори Идораи лоиҳакашии шаҳри Тошканд, 1942-43 ходими калони илмӣ Академияи меъмории ИҶШС, 1943-46 мудири сектори Институти таҳқиқоти илмии санъати Ӯзбекистон дар Тошканд, аз соли 1946 ходими калони илмии Академияи меъмории ИҶШС (баъдтар Институти умумииттифоқии таҳқиқоти илмии назария, таърихи меъморӣ ва шаҳрсозӣ) дар МаскаВероника Воронина Вероника Воронина соли 1943 дар бахши хонаҳои иқоматӣ ва усули иморатсозии мардуми Осиёи Миёна рисолаи номзадӣ ҳимоя кард.