polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Дар роҳбарии Иттифоқи композиторони Тоҷикистон новобаста ба ҳамаи мушкилоти кадрӣ пайваста дар ҷустуҷӯи ёфтани роҳҳои самаранок баҳри инкишофи мусиқии композиторӣ дар Тоҷикистон аст.
Бо ин мақсад "Маълумотномаи Иттифоқи композиторон" ду бор паи ҳам ба забонҳои русӣ ва тоҷикӣ маҳз дар ҳамин солҳо аз чоп мебарояд; лектории мусиқишиносӣ аз сари нав эҳъё мегардад; китобхонаи Иттифоқи композиторон ба тартиб дароварда мешавад; ҷои истироҳати эҷодӣ дар дараи хушманзараи Варзоб аз таъмири капиталӣ бароварда мешавад ва ғайра.
АСТРОСПЕКТРОСКОПЍЯ , соҳаи астрофизика, ки спектр -и ҷирмҳои кайҳониро бо мақсади пажӯҳиши табиати физикии Офтоб, ситораҳову сайёраҳо, меҳҳо, моддаи байниситоравӣ ва инчунин ҳаракати онҳоро меомӯзад.
Астроспектроскопия ба маънои танги калима як шохаи астрофизикаи амалӣ аст ва ҳаракати ҷирмҳо ё қисмати онҳоро аз рӯйи лағзиши хатҳои тайфи -е таҳқиқ мекунад, ки дар асари падидаи Доплер ба миён меоянд.
Таҳлили хатҳои тайфии ҷирмҳои кайҳонӣ имкон медиҳад, ки дар бораи рӯйдодҳои гуногуни физикӣ, ҳолатҳои иондоршавии унсурҳои кимиёвӣ дар атмосфераи ситораҳо, дар бораи таркиби кимиёвӣ ва ҳарор.
Ҳаракати дохилии миқдори зиёди газҳо ва инчунин гардиши меҳварии Офтоб, ситораҳову сайёраҳо, меҳҳо, галактикаҳо боиси ба миён омадани фарқи суръати шуоӣ дар қисмҳои гуногуни тасвири аёнии онҳо мегардад.
Дар мавриди ситораҳо, ки тасвирашон нуқтавӣ мебошад, гардиши меҳварӣ дар он зоҳир мегардад, ки хатҳои спектрӣ васеъ ва аз нигоҳи фотометрӣ камумқ меоянд.
Чунончи, аз таҳлили шиддати хатҳои спектрӣ ва нимрухи онҳо дар бораи дараҷаҳои иониши атомҳои унсурҳои кимиёвӣ дар атмосфераи ситораҳо, таркиби кимиёвӣ ва ҳарорат дар атмосфераи ситораҳо, фишори он атмосфера ва ғайра маълумоти гуногун ба даст овардан мумкин аст.
Таснифи дурусти спектрӣ инчунин барои омӯзиши бисёр муаммоҳои пайдоиш ва таҳаввули ситораҳо, аз ҷумла, барои таснифи спектрии ситораҳои ҷавони ғайрисобит, аномалияи таркиби кимиёии ситораҳо, мушаххас намудани ҷадвали ҳароратии пайдарҳамии ситораҳои диаграммаи Герсшпрунг-Рессел, ҷадвали масофаҳо дар Галактика ва ғайра зарур аст.
Солҳои 90 садаи ба воситаи спектрографи -и телескопи қутраш якметраи расадхонаи «Санглох»-и Институти астрофизикаи АИ ҶТ мушоҳидаҳои спектрии зиёда аз 100 ситораи гуногун анҷом дода шудаанд.
Фаъолияти кориашро соли 1975 ба сифати иқтисодчии колхози ба номи С. Ӯрунхоҷаеви ноҳияи Бобоҷон Ғафуров оғоз намуда, солҳои 1976 – 1979 Сариқтисодчии шуъбаи банақшагирӣ ва молиявии Управленияи хоҷагии кишлоқи вилояти Ленинобод, 1979-1980 ба ҳайси ёрдамчии муовини Раиси комиҷроияи вилояти Суғд кор кардааст.
Парвози радифҳои маснӯъ, силсилаи киштиҳои кайҳонӣ ва дигарон дастгоҳҳои кайҳонӣ дар таҳқиқи табиати физикавии Моҳу сайёраҳо, минтақаҳои радиатсионии Замин, шуоъҳои кайҳонию плазмаи байнисайёравӣ нақши муҳим гузоштанд.
Ба воситаи дастгоҳҳои худкори байнисайёравии шӯравии «Зонд» ва «Луна», дастгоҳи амрикоии «Сервейер» ва киштиҳои идорашавандаи «Аполлон» дар бораи сохт, таркиб ва хосиятҳои физикии Моҳ маълумоти зиёд ба даст омад.
Бунёди истгоҳҳои мадории «Салют» , «Скайлеб» , сил­силаи киштиҳои кайҳонии «Союз-Аполлон», Истгоҳи байналмилалии кайҳонӣ барои му­шоҳида ва омӯхтани таркиби ҷирмҳои осмонӣ, пеш аз ҳама, сайё­раҳои Манзумаи Офтоб имконоти бузург фароҳам овард.
Астрофизикаи назариявӣ назарияи сохти дохилии ситораҳо, физикаи атмосфераи ситораҳо, туманоти газӣ ва муҳити байниситоравӣ, назарияи таҳаввулоти ҷирмҳои осмонӣ ва умуман пайдоиши унсурҳои кимиёвиро дар бар мегирад.
Фасли дигари астрофизикаи назариявӣ астрофизикаи ядроӣ аст, ки вазифаҳои асосии он аз омӯзиши сохти дохилии ситораҳо, бо усулҳои физикаи назариявӣ шарҳ додани лағзиши сурх дар спектри ҷирмҳои дуртарини кайҳонӣ, мувозанати энергетикии ситораҳову квазарҳо , сохтори спектрии тобиши кайҳо­нӣ, инкишофи назарияи таҳаввул ва ташаккули ҷирмҳои кайҳонӣ иборат аст.
Вобаста ба усулҳои хоссаи таҳқиқ астрофизикаи амалӣ ба астроаккосӣ , астрофотометрия , астроспектроскопия (омӯзиши спектрии ҷисмҳои осмонӣ ва муайян кардани ҳаракат, чархиш, таркиби кимиёвӣ ва ҳарорати онҳо) ва радиоастрономия (омӯзиши радиотобишҳои ситораҳову муҳити байниситоравӣ бо ёрии радиотелескопҳо ва таҳқиқи сатҳи ҷирмҳои осмонии наздиктарин бо ёрии радиолокаторҳо) ҷудо мешавад.
Астроаккосӣ ба гирифтани акси объектҳои осмонӣ, астрофотометрия ба омӯзишу андозагирӣ кардани дурахши ҷирмҳои осмонӣ , астроспектроскопия ба омӯзиши тайфии ҷирмҳои осмонӣ ва аз рӯйи он муайян кардани ҳаракат, гардиш, таркиби кимиёӣ ва ҳарорати онҳо, радиоастрономия ба омӯзиши радиоафканишоти ситораҳо ва муҳити байниситоравӣ ва таҳқиқи сатҳи ҷисмҳои осмонии наздиктарин машғуланд.
Пажӯҳиши мунаҷҷимони асрҳои 10-15-и Шарқ асосан ба астрометрия бахшида шудаанд, аммо дар мушоҳида­ҳои баъзеи онҳо унсурҳои астрофизика низ вуҷуд дошт.
Масалан, Ибни Рушд доғҳои Офтобро омӯхтааст, Алои Бухороӣ 23 июли 1264 дар расадхонаи Мароға зузанаберо мушоҳида кард, ки дар осмони Осиёи Марказӣ 85 рӯз намоён буд.
Беҳтарини онҳоду сағонаи кошикории зебо дар долони байни толр ва гурӯҳи чапи хонаҳо ва як сағона дар хоначаи кунҷакии ҷанубӣ мебошад, ки аз санг буда, кандакории нафис ва катибаҳо дорад.
Ба ақидаи табибони халқӣ агар Ҷамилак-ро бихӯранд, фараҳ меоварад, гиреҳҳоро дар узвҳои бадан мекушояд, узвҳои даруни шикам ва синаро қувват мебахшад, бӯйҳои бадро аз бадан дафъ мекунад, пешоб ва ҳайзро равон месозад, кирмҳои шикамро хориҷ мегардонад.
Дар бешазори дарахтони паҳнбарг, бурсзор, нишебиҳои серсангу шағал ва регзори қ-кӯҳҳои Қурама, Мевағул, Зарафшон, Ҳисору Дарвоз, мавзеъҳои Сирдарё ва Тоҷикистони Ҷанубӣ мерӯяд.
Аз ибтидо ӯ фаъолияти эҷодиро бо фаъолияти омӯзгорӣ ва илмӣ-таҳқиқотии вобаста ба омӯзиш, ҳифз ва рушди мусиқии суннатии классикии «Шашмақом» мепайвандад.
1996-1998 дар вазифаи дотсенти кафедраи санъати иҷрокунандагии анъанавӣ, мудири кафедраи таърих ва назарияи мусиқии Шарқ ва санъати мусиқии муосир, муовини декан оид ба корҳои илмии факултаи санъати Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров кор кардааст.
С.Худойбердиев дар симпозиумҳо ва конференсияҳои байналмилалии илмӣ, аз ҷумла симпозиумҳои байналмилалии мусиқишиносӣ оид ба мусиқии касбии суннатҳои шифоҳии халқҳои Шарқи Наздик ва Миёна , Симпозиуми байналмилалии «Саҳми халқҳои эронӣ дар рушди тамаддуни ҷаҳонӣ» , Конференсияи байналмилалии «Ритуал, дух, музыка» , Конференсияи байналмилалии «Дарки фазо ва вақт дар фарҳанги Осиёи Марказӣ» (Институти таҳқиқоти Осиёи Марказии Франсия,
Тошканд, 2000), конференсияи илмии байналмилалӣ «Проблемаҳои ҳифзи суннатҳои фарҳанги мардумӣ» , Конференсияи илмии байналмилалӣ бахшида ба 550-солагии Сафиуддини Урмавӣ , Фестивал-симпозиуми байналмилалии оид ба Шашмақом , оид ба Фалак ва ғайр иштирок намудааст.
Сабт дар компакт-диски силсилавии – «Мусиқии Осиёи Марказӣ» (Мусиқии классикӣ аз мақоми «Наво» бо шарҳи илмии профессор Ҷон Дюринг), 8 асар бо иштироки ансамбли «Дурдона»: Компакт-диски С 564563, ОСОҚА, Радиои Франсия.
Султонали Худойбердиев — мусиқишинос-этнограф, навозандаи созҳои анъанавӣ , узви Иттифоқи композиторони Тоҷикистон , профессори Консерватория миллии Тоҷикистон ба номи Т. Сатторов , номзади илмҳои санъатшиносӣ .
«Кӯи ту» , «Хуршеди ҳаёт» , «Нури ман» «Шарораи хотираҳо» , «Боди сабо» , «Садои дил» , «Ба ишқат интизорам» , «Дили зорам» , «Муҳаббат нест бе оташ» ва даҳҳо таронаҳои дигари Муқаддас, ки теъдоди умумиашон ба 50 мерасад, то имрӯз куҳна нашуда, маҳбубият доранд.
Муқаддас Набиева дар баробари таронаҳои тоҷикӣ ҳамчунин бо забонҳои русӣ , арманӣ , туркӣ, қирғизӣ суруд хонда, дар саросари кишвари паҳновари Шӯравӣ шуҳратёр шуд.
Пас аз хатми мактаб-интернат вай ба Институти тарбияи ҷисмонӣ дохил шуда, соли 1972 онро хатм намуд ва дар мактаби ибтидоии варзишии ноҳияи Фархор ба ҳайси тренер ба кор шурӯъ кард, аммо шавқу завқи сарояндагӣ ҳамоно қалбашро ором намегузошт.
Истеъдоди Худодод ва садои гуворою дилнишинаш, ки дар илми мусиқӣ онро сопранои лирикӣ мегӯянд, ба зудӣ ин духтараки резапайкарро шуҳратёр сохт ва овозаи Муқаддас аз Фархор то ба Душанбе расид.
Баъди хатми консерватория мудири шуъбаи фанҳои назариявии Омӯзишгоҳи мусиқии шаҳри Душанбе , мудири кафедраи фанҳои назариявии факултети санъати Институти давлатии педагогии Душанбе ба номи Т. Шевченко , директори мактаби миёнаи махсуси мусиқӣ , директори Омӯзишгоҳи мусиқии шаҳри Душанбе , Соли 1985 роҳбари бадеии оркестри эстрадии «Гулшан» буд.
Миратулло Атоев (7 октябри 1938, деҳаи Ёхсу, ноҳияи Данғара — 10 апрели 1994, Душанбе, Тоҷикистон) — оҳангсози маъруфи тоҷик, Ходими хизматнишондодаи санъати ҶШС Тоҷикистон .
Ин асар, ки тӯли солҳои зиёд эҷод гардид, таҳаввулоти ақидаҳои композиторро нисбат ба васоити таъсирбахши мусиқӣ, андешаҳои ӯро оид ба таъйиноти санъат инъикос намудааст.
Мусиқии фоҷиаангезе, ки дар саҳнаи нобино гардидани Рӯдакӣ садо медиҳад, бо хори барҷастаи хотимавии опера, ки аз абадияти шоири бузург ҳикоят мекунад, анҷом меёбад.
Соли 1976 дар Театри давлатии академии опера ва балети ба номи С.Айнӣ нахустнамоиши операи «Рӯдакӣ» бомуваффақият баргузор гардид, соли 1977 театри мазкур таҳияи зебои операи аз нав барқароршудаи «Пӯлод ва Гулрӯ»-ро намоиш дод ва соли 1978 асари нави Ш.
Сайфиддинов — операи «Айнӣ»-ро, ки композитор ба 100-солагии зодрӯзи асосгузори адабиёти муосири тоҷик бахшида буд, ба ҳукми дӯстдорони мусиқӣ ва мутахассисон пешниҳод гардонид.
Мусиқии опера ва ғановати хушоҳангӣ, барҷастагӣ, симоҳои хоси миллӣ, драматургияи муназзам, ки ҳама яксон — ҳам саҳнаҳои хоси жанрӣ, ҳам манзараҳои нозуки лирикӣ, ҳам саҳифаҳои
Нахустнамоиши опера бо комёбии бузург баргузор гардида, пас аз чанде намоишномаи мазкур ба барномаи сафарҳои ҳунарии театр ворид гардида, дар пойтахти Украина шаҳри Киев фарҳанги мусиқии муосири ҷумҳуриро ба таври шоиста муаррифӣ намуд.
Сурудҳои бачагона, ки дар маҷмӯаҳои муаллифии «Здравствуйте, дети», «Песни Таджикистана», «Родники» ва дигарон чоп шудаанд, дар коллективҳои хории бачагонаи мактабҳо иҷро карда мешаванд.
С. Сайфиддинов ба проблемаҳои ривоҷу равнақ ва тарғиби санъати мусиқӣ пайваста дар саҳифаҳои рӯзномаву маҷаллаҳо баромад намуда, дар форумҳо ва конференсияҳои байналмилалӣ, умумииттифоқӣ, ҷумҳуриявӣ бо маърӯзаву гузоришҳо ширкат варзидааст.
Якчанд баромадҳои ӯ дар пленумҳои умумииттифоқии Раёсати Иттифоқи композиторони СССР, анҷуману пленумҳои Иттифоқи композиторони Тоҷикистон оид ба мавзӯъҳои гражданӣ, ватандӯстӣ дар эҷодиёти композиторони шӯравӣ, ба жанрҳои алоҳидаи мусиқии муосири касбии Тоҷикистон, нақши мусиқӣ дар ташаккули фарҳанги зебоиписандии мактаббачагон ва ғайра бахшида шудаанд.
С. Сайфиддинов дар котиботи муштараки Иттифоқи композиторони СССР ва Муғулистон, ки дар шаҳри Улан-Батор баргузор гардида буд, бо маърӯза оид ба рушди фарҳанги мусиқии муосири тоҷик ва проблемаҳои он баромад намуд.
Барои дастовардҳо дар соҳаи санъати мусиқӣ ва фаъолияти пурсамар Шарофиддин Сайфиддинов бо ордену медалҳо сарфароз гардидааст: «Байрақи Сурхи Меҳнат», «Нишони Фахрӣ», «Барои меҳанти шоён», «Барои меҳнати диловарона», бо унвони фахрии Ходими хизматнишондодаи санъати Тоҷикистон мушарраф гардидааст.
Тавре ки шоири машҳури тоҷик М.Турсунзода қайд намудааст: «Дар байни тамоми сурудҳое, ки ҷумҳурии мо ва пойтахти он шаҳри Душанберо васф менамоянд, аз суруди „Республикаи ман“, ки ба Шарофиддин Сайфиддинов шуҳрату маъруфият овардааст, беҳтару ҷаззобтар ва зеботар нест».
Шарофидди́н Сайфидди́нов (Сайфиддинов Шарофиддин Сангинович; — композитор, Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон, дорандаи Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абӯабдуллоҳ Рӯдакӣ, профессор.
Паразитҳои пӯст дар қабати пӯст (канаи хоришак, кирминаи ғурмагаси меъда — дар марҳалаи аввали инкишоф), паразитҳои дарунӣ дар ҷавфи бадан, масалан, бинӣ, гӯш, даҳон, роҳи пешоб ва ғайра зиндагӣ мекунанд.
Ҳангоми бемориҳои ангалии ғизоӣ ангезандаҳо ба организм дар аснои истеъмоли хӯроки бо паразитҳо сироятёфта (масалан, гӯшти бо кирминаи трихинелла ё моҳии бо кирминаи тасмакирм олуда) ё ошомидани оби ифлос ворид мегарданд.
Барои пешгирии Бемориҳои ангалӣ иҷрои чунин тадбирҳо ногузир аст: ошкор ва муолиҷа кардани беморон ва ҳомилони паразитҳо; бо роҳи дезинфексия ва дизенсексия нобуд кардани паразитҳо; ҳифзи муҳит аз пасафканди одам ва ҷонвароне, ки ангезандаи Бемориҳои ангалӣ доранд; ҳифзи одамон аз ҳуҷуми банд­пойҳои паразит ва ғайра.
Бемориҳои ангалӣ, бемориҳои паразитӣ — касалиҳое, ки онҳоро кирмҳои паразит , содатаринҳо (амёбаҳо, лейшманияҳо, лямблияҳо, токсоплазмаҳо, плазмодияҳо ва ғайра) ва бандпойҳо ба вуҷуд меоваранд.
Дар байни ҳамин гуна асарҳои ӯ махсусан операи мазҳакавии «Бибӣ ва Бобо ё домоди номӣ» маҳбубият дошт, ки он чандин маротиба дар саҳнаи Театри давлати академии опера ва балет баноми С. Айнӣ ва дигар ҷумҳуриҳо намоиш дода шудааст.
Дар операи мазҳакавии «Домоди номӣ», ки дорои ҳаҷви фаровони халқист, сюжет аз ҳаёти колхози тоҷик, тараддудҳои меҳнатӣ, ҷашнҳои шодмонӣ, мубориза бо боқимондаҳои замони гузашта ва
Дар ин радиф сюитаи машҳури ӯ «Дар хиёбонҳои Душанбе» , ки комилан дар асоси маводи тоҷикӣ навишта шуда, бо хушоҳангӣ, тарзи демократии сабт, бахусус фасоҳати нотакрори мусиқӣ ҷолиб аст, барҷаста мебошад.
Солҳои 1956-65 директори Институти муттаҳидаи таҳқиқоти ҳаста , аз соли 1965 директори лабараторияи физикаи назариявии ҳамин институти Корҳои илмии Блохинсев асосан ба назарияи ҷисми сахт, физикаи нимноқилҳо, оптика, акустика, механикаи квантӣ ва электроникаи квантӣ, физикаи ҳаста, назарияи реакторҳои ҳастаӣ, назарияи квантии майдон, физикаи зарраҳои бунёдӣ, масъалаҳои фалсафӣ ва методологии физика бахшида шудаанд.
роҳбари лоиҳакашӣ ва сохтмони нахустин дар ҷаҳон нерӯгоҳи электрикии атомӣ буд Бо дастгирии С. П. Королёв барои ба энергияи атомӣ гузаронидани кори муҳаррикҳои киштиҳои кайҳонӣ ташаббус нишон додааст.
Дми́трий Ива́нович Блохи́нцев , Маскав — 27 январи 1979, Дубна) — и шӯравӣ, узви вобастаи АИ ИҶШС ва АИ ҶШС Украина , Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ .
Тамошобини театри мазкур на як бору ду бор барои нақшҳои ӯ Борбад аз «Ғуруби Аҷам», Хизирхон аз «Фарёди ишқ», Азиз аз «Дуел», Балъамӣ аз «Шоҳ Исмоил», Гурдуй аз «Баҳроми Чӯбина», Қодирқул аз «Бой ва хидматгор», Шариф Исматӣ аз «Имтиҳон», Мавлавӣ аз «Офати нафс», Тибалт аз «Ромео ва Чулетто», Боҳуй аз «Куштори як саду чордаҳ шоҳзодаи Хахоманиш», Дералд аз «Бемори хаёлӣ»-и Малер, Виштосп аз «Зардушт», Сарлашкар аз «Искандар ва Спитамен», Ҳокими шаҳр аз «Сиёҳу сафед»- и Сартр, падари Куруш аз «Куруш ва Томирис», нақши соҳиби меҳмонҳона аз «Хизматгори ду хоҷа», вазир Балъамӣ аз «Рудакӣ» ва дигарон каф кӯбидааст.
Анор аз «Парвози занбӯр»- и Ҷамшед Усмонов, Абдулло аз «Муҳоҷир»- и Собит Ал Валӣ, директори мактаб аз «Маҳдӣ», Устод аз «Шамсиддини Шоҳин», Озар аз «Муҳити 44-46», Нозимӣ аз силсилафилми «Дар орзуи падар» аз зумраи нақшҳои синамоии ӯ мебошанд.
Силсилафилмҳои «Маҳдӣ» ва «Дар орзуи падар», ки Муҳаммадҷон Шодиев дар онҳо нақши асосиро бозидааст, на танҳо дар Тоҷикистон, балки дар ҷумҳуриҳои ҳамзабонамон Афғонистону Эрон низ гарм истиқбол шудаанд.
Муҳаммадҷон Шодӣ (Муҳаммадҷон Шодиев; зод. 5 январи 1954, ноҳияи Ашт, вилояти Ленинобод, ҶШС Тоҷикистон) — ҳунарпешаи театр ва синамои тоҷик, Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон , Ҳунарпешаи мардумии Тоҷикистон .
Феълан, бар иловаи корҳои эҷодӣ дар Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзода ба ҳайси дотсент фаъолият намуда, ба шогирдон маҳорати актиёрӣ ва нутқи саҳнавиро меомӯзад.
АСҲБИ АЙК , номи яке аз қавмҳои пешин, ки дар достонҳои Қуръонӣ дар канори қавмҳои нобудгаштаи Самуд, Лут, Туббаъ, Фиръавн ва ғайра ҷой гирифта, дар сураҳои Ҳиҷр , Шуъаро , Сод ва Қоф дар бораи он гузориш дода шудааст.
Асҳоби Айка ба фасодкорӣ, камфурӯшӣ, задан аз тарозу ва тақаллубкорӣ машғул буданд; роҳзанӣ ва таҳдиди роҳ­гузарон низ дар миёни онҳо маъмул гашта буд .
Шуайб онҳоро ба парастиши Худои ягона, тақвои илоҳӣ ва ислоҳи он вазъ – пурра намудани паймона, баркаш бо тарозуи дуруст ва дурӣ аз роҳзанӣ фаро хонд ва аз оқибати бади ин фасоди ахлоқӣ ва зиёнкориҳои иҷтимоӣ, ки азоби илоҳиро дар пай дорад, барҳазар дошт.
Ин ба он ҷиҳат аст, ки дар ҳар ду маврид пайғамбари онҳо Шуайб зикр шудааст ва дар бораи асҳоби Мадян низ дар сураҳои Аъроф , Тавба , Ҳуд , Ҳаҷ ва Анкабут айнан ҳамон сифатҳои манфии рафторӣ ва зиёнкориҳои иҷтимоие зикр гардидаанд, ки аспи арабӣ аз онҳо наҳй шудаанд.
Самти муҳими фаъолияти илмии Раҷабов А. таҳқиқи эҷодиёти композиторони тоҷик дар самти проблемаҳои омӯзиши мероси мусиқӣ ва ирсияти суннатҳои иҷрокунандагӣ дар замони муосир мебошад.
Раҷабов А. дар бисёр симпозиумҳои байналмилалӣ дар Порис, Брюссел, Амстердам, Стокголм, Гамбург, Теҳрон, инчунин дар марказҳои фарҳанг ва санъати собиқ ИҶШС ва кишварҳои узви ИДМ (Москва, Санкт-Петербург, Самарқанд, Ереван, Боку, Тошканд, Бишкек ва диг.) бо маърӯзаҳо баромад намудааст.
Вай мураттиб ва муҳаррири чандин китобу рисола ва маҷмӯъаи илмӣ, аз ҷумла «Донишномаи Шашмақом», , «Очеркҳои таърих ва назарияи маданияти халқи тоҷик» ва ғайра аст.
Тақиқоти илмии ин донишманди пуркори тоҷик дар кишварҳои зиёди хориҷӣ ба табъ расида, мавсуф дар чандин симпозиму конфаронси минтақавию байналмилалии мусиқашиносон бо маърӯзаҳои пурмуҳтаво баромад карда, мусиқии миллаташро муаррифӣ кардааст.
Солҳои 1969—1972 корманди Энсиклопедияи советии тоҷик , аз соли 1972 дар Институти таърих, бостоншиносӣ ва мардумшиносии ба номи Аҳмади Дониши Академияи илмҳои Тоҷикистон фаъолият дорад, зинаҳои ходими хурди илмӣ, ходими калони илмӣ, сарходимро тай кардааст, аз соли 1999 мудири шуъбаи таърихи маданият мебошад.
Аскаралӣ Раҷабов — муаррихи фарҳанги мусиқӣ, доктори илми таърих , профессор , Ходими хизматнишондодаи санъати Тоҷикистон , дорандаи Ҷоизаи Иттифоқи оҳангсозони Тоҷикистон ба номи Борбад , узви Иттифоқи оҳангсозони СССР ва Тоҷикистон , узви Шӯрои ҷамъиятии Ҷумҳурии Тоҷикистон .
Кори дипломии вай – силсилаи вокалӣ-симфонии «Ҷоми Хайём» ба рубоиёти Умари Хайём ва Лоиқ Шералӣ, барои баритон ва оркестри симфонӣ – аз ҷониби сароянда А.Холиқов ва оркестр таҳти роҳбарии дирижёр В.Дударова иҷро мегардад.
Дар силсилаи вокалӣ-симфонӣ аз мусиқии халқии тоҷик иқтибосҳои мустақим нест, вале барои муаллиф фолклори миллӣ ҷузъи ҷудонопазири забони мусиқии ӯ гардида, тавъам ба сабки инфиродии вай ворид гашта буд.
Шеърҳо бо завқи баланд интихоб шуда, аз мавзӯҳое, ки ҳамеша боиси ҳаяҷони одамон буданд ва хоҳанд монд – ишқ, андӯҳ, умед, ёди лаҳзаҳои шодиву сурур, яъсу ноумедӣ ривоят мекунанд.
Силсилаи вокалии мазкур бо комёбии бузург дар консерти Анҷумани композиторони Тоҷикистон , дар консерти мусиқии композиторони тоҷик дар Хонаи умумииттифоқии композиторон , баъдтар дар шаҳрҳои гуногуни СССР, инчунин Германия иҷро гардид.
Баъди хатми ассистентура-бозомӯзӣ соли 1982 Лола Пӯлодова ба Тоҷикистон баргашта, дар Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзода фаъолияти омӯзгориро оғоз менамояд.
Солҳои 2000 – 2002 дар редаксияи мусиқии Кумитаи телевизион ва радио, 2002 – 2004 – котиби масъули Иттифоқи композиторони Тоҷикистон, 2004 то имрӯз омӯзгор ва аз соли 2009 – мудири кафедраи композитсия, инструментовка ва хониши партитураи Консерваторияи миллии Тоҷикистон ба номи Т.Сатторов шуда кор мекунад.
Дар асарҳои силсилаи вокалӣ-симфонии ӯ «Ҷоми Хайём», сюита-фантазияи «Ба васфи Ҳофиз» барои ду фортепиано, «Мақомариатсия» барои скрипка ва фортепиано ин саъйҳо таҷассум ёфтаанд.
Асарҳои Л.Толис дар анҷуманҳо ва пленумҳои Иттифоқи композиторони Тоҷикистон , дар Пленуми ҷавонони Иттифоқи композиторони СССР дар Нижний Новгород , дар консертҳои сайёри Иттифоқи композиторон, дар шаҳрҳои гуногуни собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ, Германия, ИМА иҷро карда шудаанд.
Л.Толис дар Фестивали мусиқии ҷавонон дар Ереван , Фестивали эҷодиёти композиторони ҷавони ҷумҳуриҳои Осиёи Миёна ва Қазоқистон , Фестивали санъати тоҷик «Аржанг» , Фестивали байналмилалии оркестрҳои камеравӣ ширкат варзидааст.
Ҷаҳду талош баҳри комилан аз худ намудани асрори маҳорати композиторӣ, серталабии зиёд нисбат ба худ, амиқ ва ҷиддӣ будани ҳадаф – ҳамаи ин аз он шаҳодат медиҳад, ки Лола Толис дар рушди
Солҳои 1986—1993 навозанда -и оркестри созҳои халқии Кумитаи телевизион ва радиои назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, 1993—1997 сармуҳаррири барномаҳои мусиқии радио ва телевизиони ҷумҳурӣ.
Дар як вақт аз соли 1986 омӯзгори калони кафедраи созҳои халқии Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзода ва аз соли 2003 омӯзгори калони кафедраи созҳои халқии Консерваторияи миллии Тоҷикистон ба номи Т. Сатторов ва аз соли 2018 декани факултаи иҷрокунандагии консерватория шуда фаъолият дорад.
дипломи Озмуни байналмилалии мусиқии эстрадӣ «Азия Дауси» , «Бобулистон» , дорандаи ҷоизаи Борбади Иттифоқи композиторони Тоҷикистон , лауреати Кумитаи ҷавонони Тоҷикистон .
Вобаста ба бисёрзабонӣ шаклҳои гуногуни забон (лаҳҷаҳо, шеваҳо, жаргонҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон имоӣ ва касбӣ ва ғайра) зинаҳои корбурдро ташкил медиҳанд:
Шахсони алоҳида ва ё гурӯҳи одамон ҳастанд, ки забонҳои тоҷикӣ, русӣ, ӯзбекӣ, англисиро, тоҷикӣ-русӣ-англисиро , тоҷикӣ-русӣ, тоҷикӣ-ӯзбекиро медонанд ва бо ин забонҳо гуфтугӯ мекунанд.
Бисёрзабонӣ дар ҷомеа бо тақозои муошират ва робитаи байниҳамдигарии одамон арзи вуҷуд менамояд, вале Бисёрзабонӣ талаби қатъие нест, ки кулли аҳли ҷомеа онро бояд риоя кунанд.
Бисёрзабонӣ, мултилингвизм, полилингвизм — истифода аз якчанд забон дар ҳудуди ягон итти­ҳодияи иҷтимоӣ , истифодаи як кас ва ё гурӯҳе аз одамон аз якчанд забон вобаста ба вазъу ҳолати барқа­рорсозии робита, муошират.
Дар ин ҷанг ҳам шоҳи Эрон аз артиши давлати Ҳайтолиён сахт шикаст хӯрдааст, дар назди шоҳи Ҳайтолиён Шаҳнавоз ӯхдадор шуд, ки дигар ба ҳудуди давлати ӯ қадам намегузорад.
Ин дафъа Ҳайтолиён усули ҷанги мудофиавии худро каме тағйир дода, дар пеши роҳи лашкарҳои Сосониён чоҳҳои зиёде кофта, рӯи онҳоро бо хасу шохаҳо пӯшонида ноаён карданд.
Вале дар миёнаҳои асри давлати Ҳайтолнён чунон пурзӯр шуд, ки бар зидди ҳамлаҳои харобиовари давлати Сосониён истодагарӣ карда ҳатто бар он ғалаба ҳам карда метавонист.
«Ҳудуду-л-олам», ки аз ҷумлаи машҳуртарин асарҳои ҷуғрофии дунёст, аз ҷониби муаллифи номаълуме таълиф шуда ва то ба имрӯз дар бораи ҳуввияти мусаннифаш дақиқан чизе гуфта нашудааст.
Соли 1892 шарқшинос, тарҷумони ҳарбӣ, генерал-майори Артиши Императори рус Александр Туманский нусхаи аввали онро дар Бухоро пайдо кардааст ва аввалин хабари он ҳам Русия, дар рӯзномаи «Окраина» интишор ёфтааст.
Ин генерали рус, ки ба хубӣ ҳуруфи арабӣ медонист ва чуноне гуфтем бо забони форсӣ ошно буд, муддати се сол «Ҳудуд-ул-олам»-омӯхтааст ва дар яке аз ҷаласаҳои бахши шарқии Ҷамъияти бостоншиносони рус аз муҳтавои ин рисола маълумоти муфассал ироа кардааст ва ҳамин маърӯзаро бо такмилу таҳрир чоп ҳам кардааст.
Нашри тозаи он аз ҷониби Абдуҷамол Ҳасанов бо таҳрири муҳақиқи шинохта Қодири Рустам, зери назари академик Носирҷон Салимзода анҷом гирифт ва бо ҳидоят ва дастгирии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва ташаббуси Маркази «Тоҷикшиносӣ»-и Китобхонаи миллии Тоҷикистон дастраси хонандагон гардид.
Баътар ҳамсари марҳум А. Г. Туманский, ки дар Стамбул истиқомат дошт, ба воситаи яке аз рӯзномаҳо ба сокини Франсия , шарқшинос Владимир Минорский хабар дода буд: «Ҳудуд-ул-олам» дар сандуқи ман аст.
Дар «Ҳудуд-ул-олам» сухан андар шаҳру рустоҳои Осиёи Миёнаи қадим, Русия, Тибет, Хуросон, Араб, Рум, Шом, Судон, шаҳрҳои инҳо ва ғайра низ меравад.
«Ҳудуду-л-ъолам» — китоби форсии ҷуғрофиё, мутааллиқ ба садаи 4 ҳ‍иҷрӣ аст, ки беш аз 5 қарн қабл аз Киристуф Кулумб, заминро куравӣ донистааст.
Аз он ки дар каломаш воқеанигорӣ ва борикандешиҳо дошт ва аз ҳамқаламонони муосираш бо ин ҷиҳатҳо фарқ мекард, муҳаққиқон ӯро бунёдгузори сабки ҷадид дар а. 16 эътироф кардаанд.
Ин намоишро Театри шаҳри Панҷакент ба Душанбе барои азназаргузаронии театрҳои халқӣ овард ва нақши ӯро дида, ба ӯ чандин пешниҳодҳо шуд, аз он ҷумла : кор дар Театри давлатии академияи драмавии ба номи Лоҳутӣ, унвони Ҳунарпешаи хидматнишондода ва таҳсил дар ГИТИС .
Ҳамроҳи ӯ дар гурӯҳ Гулсара Абдуллоева, Асалбегим Саодатова, Соҳибсултон Алиназарова, Дилбар Умарова, Мавлуда Обидова, Ҳалима Ҷӯрабекова, Гулбегим Зоолшоева, Шодӣ Солеҳов, Ғолиб Исломов, Амонулло Қодиров ва дигарон таҳсил кардаанд.
27 декабри соли 1971 намоишномаи «Васса Железнова»-и Максим Горкий дар саҳнаи Театри Лоҳутӣ аз тарафи Театри ҷавонон ба намоиш гузошта шуд, ки ӯ дар он нақши Наталияро бозӣ кардааст.
Аввал бо мақсади аграном шудан ба Институти хоҷагии қишлоқ ҳуҷҷатҳояшро мехост супорад, аммо ба хотири нарасидани синну солам қабул накарданду ба Техникуми савдои Панҷакент шомил гардидааст ва бояд савдогар мешуд.