polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ба маҳзи онки вай ба вазорат расид, ба тамоми кишварҳо нома навишт ва аз онон дархост кард, то равишҳои худ дар идораи кишварашонро барояш бинависанд, то вай беҳтарин равишро барои идораи кишвараш интихоб кунад.
Дар китоби «Осор ул-вузаро» аз Сайфиддинҳоҷӣ нисбати вазири донишманди сулолаи Сомониён, муаллифи асарҳои ҷуғрофӣ ва таърихӣ, аз ҷумла таснифкунандаи асари нодири «Ашкол ул-олам» Абӯабдуллоҳ Муҳаммад бини Аҳмад Ҷайҳонӣ, ки соли 941 ҳангоми зилзила ҳалок шудааст, маълумоте оварда нашудааст.
«Ба гузашти зиёда аз 100 сол ҳокими Гуйшуан Киоҷӯкӯ чор қабилаи дигарро тобеъ кард ва худро подшоҳ хонда "Гуйшуанӣ" ном дошт. Вай бо Анси ҷангид, Гаофу , Пуду ва Гибинро забт кард ва онҳоро ба қаламрави худ ҳамроҳ намуд. Киоҷӯкӯ дар синни 80-солагӣ вафот кард».
Аз навиштаҷоти ҳиндизабоне рӯи сиккаҳо, ки аз номи Кадфиз зада буданд, мафҳум аст, ки футуҳоти Куҷула Кадфиз дар ҷануб сарзамини Ҳиндустонро расидаанд.
Набераи Куҷула — Вима Кадфиз (ва ё Кадфизи — тахминан охири асри -уму ибтидои асри -юми милодӣ) — истилогариҳои падаркалонашро давом дода қисми зиёдтари Ҳиндустони Шимолӣ ба дасташ даровард.
Канишка ҳукуматашро қариб ки ба тамоми Ҳиндустони Шимолӣ, Покистон, Афғонистон, қисми бузурги Осиёи Миёна ва ба Туркистони Шарқӣ васеъ карду пойтахти давлаташро ба шаҳри Пешовар кӯчонд.
В Земал таъкид кардааст, ки дар як давлати беканори муқтадир муттаҳид кардани мулкҳои парешону пароканда ва ба туфайли ҳамин хеле афзудани имконияти иқтисодиёти мамлакат, яке аз заминаҳои асосии ислоҳоти мазкур гардиданд, ки тибқи он аз тангаҳои нуқра даст кашида, тангаҳои тилоро ҷорӣ намуданд.
Мувофиқи санадҳои навиштаҷоти подшоҳи Сосониён Шопури дар «Каъбаи Зардушт» дар феҳристи шаҳрҳо-мулкҳои тобеъ ва боҷдиҳанда сарзаминҳои тоҷикон Порт , Гургон , Марв , Нишопур , Заранг номбар шудаанд.
Тахориҳо аз хуннҳо ва баъдтар аз қабилаи усунӣ шикаст хурда аз сарзамини Туркистони Шарқӣ ба Мувароуннаҳр муҳоҷират карданду подшоҳии Юнону Бохтарро барҳам доданд .
Страбон дар «Ҷуғрофия»-и худ дар бораи он воқеаҳо ҳамин хел менависад: «Аксарияти скифҳо — аз баҳри Каспий сар карда — даҳҳо гуфта мешаванд. Қабилаҳоро, ки ба тарафи шарқ аз онҳо зиндагӣ мекунанд, массагетҳо ва сакоиҳо меноманд. Ҳамаи дигаронро скифҳо меноманд, ки он номи умумиашон ҳаст, лекин ҳар як қабилаашон низ номи махсус дорад. Ҳамаашон кӯчманчиён мебошанд. Аз ин кӯчманчиён махсусан онҳое машҳур гардиданд, ки аз юнониён Бохтарро кашида гирифтанд, яъне асиҳо, пасианҳо, тахориҳо ва сакараулҳо, ки аз ноҳияи соҳили дигари Яксарт кӯчида омаданд ва макони онҳо дар шафати сарзамини сакоиҳо ва инчунин хоки суғдиён ҷой дошт, ки дар дасти сакоиҳо буд».
Хоуханшу хабар медиҳад, баъди забти Бохтар кӯчманчиён ба 5 вилоят тақсим шуданд ва яке аз онҳо — Гуйшуан — оянда қисмҳои боқимондаи кӯчманчиёнро ба худ тобеъ кард.
Гарчанде, ки баъзе таърихшиносон ба ин исботи Табарӣ эътимод намекунанд, мафҳум аст, ки давлати Кушон муборизаро зидди подшоҳии Сосониён бардошта натавонисту тахминан дар садаи -юми милодӣ пароканда шуд.
Ин навиштаҷоти бохтарзабон подшоҳони аввалини Кушонро то Канишка номбар карда Куҷула Кадфизро чун бобокалонаш, Вима Такторо чун бобояш ва Вима Кадфизро чун падараш зикр мекунад.
Ҳамчунин забоншиносон аз рӯи боқимондаҳои навиштаҷоти гуногун аслияти худи забони кушониро низ муайян намуда, онро ба зергурӯҳи шимолии забонҳои шарқии эронӣ мансуб донистаанд.
Шоҳаншоҳии Кӯшониён — давлати қадимест, ки тахминан дар асрҳои — милодӣ вуҷуд дошта сарзамини Осиёи Миёна, Афғонистон, Покистон, Ҳиндустони Шимоливу Туркистони Шарқиро фаро мегирифт.
Дасту пойи кӯдакро бо дастпечаку пойпечак печонида, тавассути дастбандак, ки ба чӯби дарози дар байни пояҳо гузошташуда пайванданд, ба воситаи бандҳои пашмӣ ё ресмонӣ ба дастаи гаҳвора мебанданд.
Фаъолияти кориашро ҳамчун омӯзгори синфҳои ибтидоӣ дар ноҳияи Нов саркарда, сипас ба ҳайси мудири шуъбаи пешоҳангони кумитаи комсомолии ноҳияи Нов, котиби якуми Кумитаи Марказии ИЛКҶ Тоҷикистон , котиби якуми кумитаҳои ҳизби коммунисти вилоятҳои Сталинобод, Кӯлоб ва Ленинобод , котиби Кумитаи Марказии Ҳизби Коммунисти Тоҷикистон , Раиси Шӯрои Вазирони ҶШС Тоҷикистон, ҳамзамон Вазири корҳои хориҷии ҶШС Тоҷикистон , Котиби якӯми Ҳизби коммунистии ҶШС Тоҷикистон кор кардааст.
Дар пленуми КМ ҲКИШ ҳамроҳи Раиси Шӯрои Вазирони ҷумҳурӣ Н. Додхудоев дар қаллобии мунтазами ҳуҷҷатҳои ҳисоботӣ ва ҳисоботҳои бардурӯғ пешниҳод кардан дар бораи иҷроиши нақшаҳои пахтасупорӣ ба давлат гунаҳгор дониста шуд ва аз ҳамаи вазифаҳо озод ва аз ҳизби коммунистӣ хориҷ гардид.
Солҳои минбаъда ба ҳайси директори совхози қафомондаи «Метин — туғай», ҳоло хоҷагии ба номи Турдиеви ноҳияи Мир Саид Алии Ҳамадонии вилояти Хатлон , директори совхози «Ғарм» — и ноҳияи Комсомолобод , ҷонишини директор, аз соли 1976 то соли 1986 директори совхози «24 партсъезд» — и ноҳияи Куйбишев кор кардааст.
Турсун Улҷабоев вакили Шӯрои Олии ИҶШС, Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон, узви КМ ИЛКҶ ва КМ ҲК Тоҷикистон, узви комиссияи тафтишотии ҲКИШ буд.
Ҳунармандон борҳо дар фестивалҳои бонуфузи байналмилалӣ, аз ҷумла дар Эрон, Олмон, Фаронса, Швейсария, Италия, Покистон, Испания, Русия, Муғулистон ширкат варзида, соҳиби ҷоизаҳои баланд гардиданд.
Ҳунармандони театр:Димитрий Якобсонов, Александр Крестянинов, Александр Якобсонов, Усмон Давронов, Бобоалӣ Салимов, Маҳинбону Гасанова,Абдурофеъ Бузруков, Изатулло Сафаров, Зебо Муродова,Азизқул Рӯзиев, Раҷабалӣ Тошев, Шамъигул Саидова, Ҳотам Салимов, Гулбегим Заоолшоева, Геран Одинаева, Ситора Муҳаммадҷонова, Гулниссо Сайдалиева, Оимхол Қаюмова ва дигарон буданд.
Биноҳои истиқоматӣ аз се-чаҳор ҳуҷраҳои хурд-хурд, саҳни ҳавлӣ ва якчанд ҳуҷраи дигар барои маҳфузи анҷому лавозимоти рӯзгор иборат аст, ки тангкӯчаю паскӯчаҳоро ҷудо мекунад.
Биноҳои маъмурӣ бошанд аз якчанд толорҳои барҳавову даҳлезҳои баробарсамт иборат буда, бештари онҳо дар болои таҳкурсиҳои аз хишти хом сохташуда, дорои ду-се дари даромад ва якчанд тирезаҳои барҳавоянд.
Шаҳрсозӣ дар тамоми сайёраи Замин ҳанӯз дар миёнаи дуюми ҳазораи ва ибтидои ҳазораи қабл аз мелод дар Шумеру Акад ва Мисру Ҳиндустон, дар ҳазораи — дар Чин, ҳазораи дар Мезоамерика ва танҳо дар ҳазораи пеш аз милод дар Аврупои шарқӣ оғоз шудаанд.
Вижа, биноҳои монументали, кӯчаҳои сангфаршуда, нобаробарии молу мулки, ба табақаҳои иҷтимои ҷудошавии ҷомеъа, савдову тиҷорат, дӯконҳои сонеъи, кишоварзӣ, чорводории айлоқӣ ва хонагӣ, кулолгарӣ, маъданҷӯиву маъдангудозӣ, заргарӣ, бофадандагиву ресандагӣ, чармгарӣ, сангтарошӣ ва коркарди чӯб хуллас ҳама чи ки он вақт буд ва ҳоло ҳам ин пешаҳо маъмуланд.
Инчунин ба пешрафти савдову тиҷорати байни қабилаҳо, ки яке аз роҳҳои марказии он аз Саразм мегузашт, пеш аз ҳама нишонаҳои зерин асос шудаанд: тахассуси байниқабилавӣ, алоҳида рушд кардани кишоварзӣ аз ҳунармандӣ, аммо дар шакли мутамарказ, тараққиёти қувваҳои истеҳсолкунанда ва васоити истеҳсолот, пешрафти чорводории хонагӣ ва коҳиш ёфтани мавқеъи шикор дар ҷомеъа, азхудкунии сарватҳои табии ва бисёр-бисёр чизи дигар.
Ҳини ҳафриёт кӯраҳои фулузгудозӣ, хумдонҳои сафолпазӣ ва 150 намуд ашёҳои биринҷӣ ба монанди корд, ханҷар, табарзин, нӯги найза, муҳри сурбӣ, ашёҳои тилоӣ ва нуқрагӣ ёфт шудаанд.
Дар Саразм олимони машҳур — профессорони Донишгоҳи Гарвард, бостоншиносон Ланберг Карловский ва Филим Кол, санъатшиноси маркази миллии тадқиқоти илмии Франсия, омӯзгори Университети Сорбонна Вероник Шилс, доктори илмҳои таърих аз Ленинград Ю.
Ф. Буряков — доктори илмҳои таърих, муовини директори Институти археологии Академияи улуми Ҷумҳурии Ӯзбекистон, Пол Бернар — доктори илм­ҳои таърих, мудири гурӯҳи археологияи Маркази миллии тадқиқоти илмии Франсия, А. Асқаров — аъзо — корреспонденти Академияи улуми Ҷумҳурии Ӯзбекистон, Б.
А. Литвинский — академики Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон, профессор, ходими хизматнишондодаи илм ва техникаи Ҷумҳурии Тоҷикистон, Р. М. Мунчаев — муовини директори Институти археологияи Академияи улуми ИҶШС, Б.
И. Маршак — мудири сектори Эрмитажи давлатии Санкт — Петербург, доктори илмҳои таърих, Р. М. Масов — доктори илмҳои таърих, академик, Ҷон Клод Горден — бостоншиноси машҳури Франсия пажӯҳиш гузаронидаанд.
Пажӯҳишҳои муштараки намояндагони бостоншиносии Русия, Фаронса, Амрико, Италия ва бостоншиносони Тоҷикистон дар тадқиқи мероси қадимтарини ҳалқи тоҷик ҳиссаи бузург мегузоранд.
Ҳамчунин бозёфтҳои Саразм либосҳои пашмӣ ва дастгоҳҳои бофандагӣ, сӯзанҳо аз сангу устухон, кӯзаву кӯзачаҳои сафолӣ, коркарди кургошиму қалъагӣ ки истакону зарфҳо, муҳр аз он омада мешуданд, аз мис олотҳои рӯзгор корд, табар, тир бар тақвияти суханҳои мо далеланд.
Малика барои он гуфтем, ки ҳамроҳаш 49 муҳраи тилоӣ ва бештар аз 4,5 кило сангҳои лоҷувард, ақиқ, инчунин ҳайкалчаи гилӣ ва як оинаи биринҷӣ дафн шуда буд.
Аз соли 1984 то соли 1997 экспедитсияи Тоҷикистону Фаронса дар ҳайати А. И. Исҳоқов, М. Исоқова, А. Т. Пликова, У. Эшонқулов, А. Р. Раззоқов, С. Бобомуллоев, Г. Р. Каримова, Ш.
Ф. Қурбонов (Институти таърих, бостоншиносӣ ва мардумшиносӣ ба номи Аҳмади Дониш Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон) ва А. Т. Франкфорт, Р. Безенвол, Б.
Вилкос, М. Казанова, Сиброн Фобиан, Ҷан Десс корҳои асосиро оид ба муайянсозии ҳудудҳои бошишгоҳи, қабати маданӣ, санъати меъморӣ, намудҳои истеҳсолот, таомулҳои дафнкунӣ, банизомдарории зарфҳои сафолӣ, обёрӣ ва ғайра анҷом доданд.
Соли 1985 олимони Осорхонаи қиёфашиносӣ ва мардумшиносии Донишгоҳи Гарварди Амрико Ф. Колва, К. К. Ламберг-Карловский низ дар Саразм корҳои тадқиқотӣ гузаронидаанд.
«Соли 1976 сокини деҳаи Авазалии шаҳри Панҷакент, иштирокчии Ҷанги Бузурги Ватанӣ — Ашӯралӣ Тайлонов духтарчаи 8-солаашро ба маркази шаҳр оварда, бо хоҳиши вай барои тамошо ба осорхона меравад. Дар осорхонаи ба номи Рӯдакӣ падар ҳамроҳи духтараш нигораҳоро тамошо мекунад. Ашӯралӣ Тайлонов пас аз дидани нусхаи гаҷии табарчаи биринҷии аз деҳаи Ёрӣ ёфтшуда, изҳор медорад, ки ҳангоми хонасозӣ ӯ низ чунин асбобро ёфтааст ва агар лозим бошад онро ба осорхона туҳфа намояд. Сипас, бостоншинос Абдуллоҷон Исҳоқов барои овардани табарча ба хонаи он мард меравад ва ҳамин тариқ моҳи сентябри соли 1976 қадимтарин шаҳраки Суғдиён-Саразмро кашф мекунад».
Аз бозёфтҳои Саразм рушан мешавад, ки лоҷуварди Бадахшон, ақиқи Қайроққум, фирӯзаи Хоразму Фарғона, зарфҳои наққошишудаи фарҳанги Балуҷистону Систону Балх тавассути иртиботи тиҷоратӣ ба Саразм ворид гаштаанд.
Қабилаи парнҳо, ки дар фаъолияти селевкиён нақши бузург мебозиданд, ба андешаи Страбон ва Трот яке аз қабилаҳои мутавасситае буд аз иттиҳоди дакҳои минтақаи шарқии Баҳри Хазар.
Тахти портҳо бе подшоҳ монд ва ашрофи порт ба Август муроҷиат карданд, ки яке аз писарони Фарҳоди -ро, ки Муза онҳоро дар Рум пинҳон карда буд, барои подшоҳӣ бифиристанд.
Минбаъд набераи Фарҳоди Тиридоти ба тахт соҳиб мегардад, вале пас аз муддате аъёну ашроф, ки хулқу атвори римишудаи ӯро қабул надоштанд, Артабони солҳои қаблӣ дар Гургон дарвешгардидаро пайдо карда, ба тахт нишонданд.
Шоҳони ашконӣ шаҳрҳои зебое эъмор карда буданд, ки Тайсафун, Дура–Европос, Вологезия, Селевкия, Ошур, Шуш, Кӯҳи Хоҷа, Хатра ва Ансову Марви таҷдидшуда аз қабили онҳоянд.
Дар манбаъҳо ва маъхазҳои таърихӣ номаҳои Ситсерон, ашъори Ҳоратсия, навиштаҳои Патеркул, Фронтин, Патсий, Плутарх, Кассий, Арриан, Светония, Филострат, Лушан, осори ибронӣ, суриёнию хитойӣ маълумоти парокандае дар бораи Порт оварда шудаанд.
Меҳрдод истеъдоди фавқулодаи сипоҳсолорӣ дошт ва аввал қотеъона сӯи ғарб ҳаракат карда, Мод, Байнаннаҳрайн ва Бобулро ишғол намуда, ба ҳудуди Селевк ворид гашт.
Шаҷараи сулолаи Ашкониёнро маъхазҳо, аз ҷумла «Шоҳнома»-и Фирдавсӣ, «Осор-ул-боқия»-и Абурайҳони Берунӣ, «Луғатнома»-и Алиакбари Деҳхудо, «Парфяне»-и Малколм Коллеҷ бо тафовутҳои хеле бориз ба қалам додаанд.
Дар факултети мазкур аз рӯи ихтисосҳои муносибатҳои байналхалқӣ , иқтисоди ҷаҳонӣ, хадамоти гумрук, сиёсатшиносӣ, минтақашиносӣ фаъолияти таълимӣ ва илмӣ ба роҳ монда шудааст.
Ба донишҷӯёни факултет олимони варзидаи соҳа – номзадҳо ва докторони илм, собиқ вакилони Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, кормандони корпусҳои дипломатӣ, хадамоти гумрук, мақомотҳои иҷроияи ҳокимияти давлатии шаҳру вилоят таълим медиҳанд.
Моҳи декабри соли 2010 бошад, зиёда аз 20 нафар донишҷӯён барои комёбиҳояшон аз ҷониби раисони шаҳру ноҳияҳои вилоят бо мукофотҳои пулӣ сарфароз карда шуданд.
Соли таҳсили 2010-2011 2 нафар донишҷӯён соҳиби идрорпулии Раиси вилоят гашта, се нафар дар Ҳафтаи худидоракунии вилоят ба ҳайси муовини Раиси вилоят, мудирони шуъбаҳо фаъолият бурданд.
Донишҷӯёни мо дар намудҳои варзиши самбо, гӯштини тарзи озод, миллӣ, бокс ва ғайра дар мусобиқаҳои байналхалқӣ, ҷумҳуриявӣ, вилоятӣ соҳиби мақомҳои аввал гаштаанд.
Аз ҷумла бо Вазорати корҳои хориҷии Ҷумҳурии Тоҷикистон, мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии вилоят ва шаҳру ноҳияҳо, ташкилотҳои байналхалқӣ, мактабҳои олии Иёлоти Муттаҳидаи Амрико, Федератсияи Русия, дигар ташкилоту муассисаҳои бонуфуз ҳамкории судманд дорад.
М. Рилский, Абдуҷалил Воситзода Кочетков, М. Терешенко, Г. Ломидзе, Н. Бараташвили, И. ҶонсуғуроАбдуҷалил Воситзода И. Мамбетов, Собир Абдулло, Зулфия, Исмоил Султон, Ваҳан Терен, осори адибони араб ва турк, осори насрии нависандагони ҳинд Прем Чанд, Кришан Чанд, Хоҷа Аҳмади Аббос, Судро ва дигаронро низ ба забони тоҷикӣ тарҷума кардааст.
Аз фаъолияти меҳнатӣ ва корномаҳои Қаҳрамонони Меҳнати Сотсиалистӣ Саъба Усмонова ва зотпарвари с-зи хоҷагии «Ҳисор»-и ноҳияи Фархор Нурмат Сафаров, кӯҳкан, Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ Тоҷиддин Имомалиев, Қаҳрамони Тоҷикистон Б.
Пас аз хатми таҳсил дар мактаби миёна , омӯзишгоҳи варзишӣ ва омӯзгории шаҳри Орҷоникидзеобод , г. «Ҳақиқати Ленинобод» , шуъбаи газетаи байниноҳиявии «Бо роҳи ленинӣ» , шуъбаи ленинободии ИН Тоҷикистон , г. «Комсомоли Тоҷикистон» , г. «Тоҷикистони советӣ» , нашриёти «Ирфон» , шуъбаи адабиёти оригиналӣ-бадеӣ -и нашриёти «Адиб» кор кардааст.
Бо медали «Барои меҳнати шуҷоатнок. Ба муносибати 100-солагии рӯзи таваллуди Абдуҷалил Воситзода И. Ленин», Грамотаи Фахрии Президиуми Совети Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст.
Ансамбли «Лола» иштирокчии фестивалҳои «Баҳори Киев», , «Ситораҳои Москва» , «Шероз» , ҳафтаву даҳаҳои маданияти тоҷик дар чандин ҷумҳуриҳои иттифоқӣ мебошад.
Ансамбли «Лола» бо барномаи консертӣ ба мамлакатҳои хориҷӣ – Афғонистон , Эрон , Муғулистон , Ҳиндустон, Покистон ва Юнон , РДГ , Шветсия ва Ангола сафари ҳунарӣ анҷом додааст.
рақсҳои пурмаънову дилчасп таҳия намуданд ҳамчунин филми ҳуҷатии «Меҳмонӣ дар ҳузури ҳамсояҳо», киноҳикоя доир ба сафари ҳунарии А. «Л.» дар Афғонистон филм бардошта шудааст.
Иҷрокунандагони бомаҳорат Малика Қаландарова – Ҳунарпешаи халқии ИҶШС, Гавҳар Мирҷумаева ва Шарофат Рашидова – Ҳунарпешагони халқии ҶТ, Ҳалима Эркаева, К. Мирзоева, С. Қурбонова, И. Камолов – Ҳунарпешагони шоистаи ҶТ; солистон: И. Мирзодавлатов, Д. Баубеков, Х.
Дар ин самт сюитаҳои рақсии «Лола», «Тӯйи помирӣ», «Баҳори Тоҷикистон», «Ид дар колхоз», «Суруди кӯҳистон», «Сюитаи идона», «Сюитаи ҷавонӣ» мисол шуда метавонанд.
Рақсҳои гурӯҳии занона: «Синахурӯш», «Ҷум-ҷаҳала», «Доирабазм», «Чорзарб», «Остин», «Гулҳои Хатлон», «Валси баҳор», «Ҳафт нозанин», инчунин рақсҳои озарӣ, ҳиндӣ, эронӣ, ҷопонӣ дар иҷрои ҳайати занонаи А. зебоиву мавзунияти ҳаракатҳои духтарон, унсурҳои пурмазмунии сужети композитсияи рақсҳои Ансамбли «Лола»ро нишон дода тавонистаанд.
Рақсҳои ҳайати мардонаи ансамбли «Лола» «Рақс бо ниҳолча», «Рақс бо таблак», «Рақс бо камар», «Рақс бо қамчин», «Моҳигирӣ» бо истифодаи ҷисмҳо иҷро мешуданд, ки расму русуми тоҷиконро нишон медоданд.
Раққосадухтарон дар рақсҳои яккаи «Ҷигарпора», «Най ялласи», «Паррон», «Мори печон», «Гулбозӣ», «Шуғнонидухтар», «Кабутар», «Достони Зайнаббибӣ», «Парвона», «Гулизорам», «Чархи дузону», «Озодӣ» ва ғ.
Дар барномаи ансамбли «Лола» рақсҳои халқии тоҷикони Хуҷанд, Самарқанду Бухоро, Конибодому Истаравшан, Кӯлобу Дарвоз, Помир ва Қаротегин асоси композитсияи саҳнавиро ташкил медоданд.
Тибқи навиштаи М. Ҷӯрабекова: ансамбли «Лола» аввалин ҳайати эҷодии касбии ҷумҳурӣ мебошад, ки… барномаҳояшро дар асоси фолклор, этнография ва хусусияти рангини урфу одати ноҳияҳои мухталифи ҷумҳурӣ тартибу танзим мекунад.
Дар барномаи консертии ансамбли «Лола» ҷои асосиро рақсҳои халқиву классикии тоҷик, инчунин рақсҳои мардуми сермиллати собиқ Шӯравӣ, кишварҳои Шарқи хориҷӣ ва дигар мамлакатҳои дунё ишғол менамоянд.
Дар барномаи ин ансамбл алалхусус сюитаҳои «Сайри лола», «Суруди кӯҳсор», «Тӯйи Помир», «Баҳори Тоҷикистон», «Ҳафт пайкар» , «Қиссаи Бибизайнаб» ва рақсҳои анъанавии «Синахурӯш», «Чорзарб», «Мор», «Кабӯтар», «Рақси дашнободӣ», «Хушнудӣ» мақоми хос доранд.
Худи ҳамон сол 25 нафар раққосони ансамбли «Лола» дар пойтахти Қазоқистон шаҳри Остона дар Форуми байналмалалии «Осиё дар ҷаҳони нав» бо номераҳои консертӣ писанди тамо-шогарон гардиданд.
Дар ин давра репертуари А. «Л.»-ро рақсҳои нав пурра сохтанд: сюитаҳои 2, 3 қисмаи «Шуълаи умед», «Ватандорӣ», «Парвози кабӯтарҳо», «Рақси бадахшонӣ», рақсҳои мардонаи «Полкаи хуҷандӣ», «Рақси афсарон», «Наврӯзи сабо», «Баҳори Тоҷикистон» ва ғ.
Аллакай 3 октябри соли 522 пеш аз милод, яъне ҳамагӣ чанд рӯз пас аз куштори Гаумата, Нидинту-Бел дар Сиппар, Борсипп ва дигар шаҳрҳои Бобил подшоҳ эътироф шуд.
Қушунҳои бобилӣ дар Наздикии Тигр мудофиаро ишғол карданд, ки гузаргоҳҳои дареро муҳофизат мекарданд, Аммо Дарий ҷанговарони худро ба шутурҳо, аспҳо ва пӯстҳои пухта савор карда, Аз тигр шино кард ва бо зарбаи ногаҳонӣ артиши бобилҳоро пароканда кард .
Дарий низ аз таваҷҷӯҳ маҳрум нест, ки Пас аз асир гирифтани Нидинту-Бела, ӯ онро ба мардум нишон надод, тавре ки одатан бо худсароне, ки худро намояндаи сулолаҳои қадим медонистанд, рафтор мекард
Дар бораи шӯриши бобилӣ Геродот низ сухан меронад, Аммо онро ба замони дертар нисбат медиҳад ва ҷузъиетеро нақл мекунад, ки бо ҳикояи навиштаҷоти Бехистон мувофиқат намекунад.
Намунаи Кир низ кумак намекунад ва Бобил танҳо бо фидокории Зопир, ки худро осеб дидааст ва гӯе аз интиқоми Дарий, ки ӯро захмӣ кардааст, ба душманон гурехтааст, меафтад ва сипас, фармондеҳи бобилӣ шуда, шаҳрро ба Дарий супурд.
Мақоми донишгоҳ мактаби олии касбӣ буда, дорои иҷозатномаҳои давлатии Вазорати маориф ва илми Русия оид ба ҳуқуқи пешбурди фаъолияти таълимӣ дар соҳаи таҳсилоти олии касбӣ мебошад.
Нақшҳои иҷрокардаи Бурҳонов — Ризо , Фердинанд , Хушвақт , Салим, Сафар , Ҳаҷир, Суҳроб («Рустам ва Суҳроб»-и А. Пирмуҳаммадзода ва В. Волкенштейн, 1941—1945), Ҳоҷи , Коба , Қорӣ Ишкамба , Рӯдакӣ ва диг.
Баътар дар асарҳои саҳнавии «Соли 1919-и фаромӯшнашаванда»-и В. Вишневский , «Соати бурҷи Кремл»-и Н. Погодин , «Тӯфон»-и Ғанӣ Абдулло ва Шамсӣ Қиёмов , Ҳуррият ва «Сарбозони инқилоб»-и Ғанӣ Абдулло , «Корвони бахт»-и М. Миршакар образи В. И. Ленинро офарид.
Бино ба навиштаи муҳаққиқи шинохтаи театр Низом Нурҷонов бобои Аслӣ Бурҳонов аз деҳаи Хӯҷахалили ноҳияи Ховалинг буда ва ба қасди таҳсил ба Бухоро рафта, бо духтаре хонадор мешавад.
Ӯро ба мактаби нав доданд ва аз соли 1925 бо ташаббуси хонандаи синфи болоӣ бо номи Ҳаётҷон Наимов дар мактаби ба номи Файзулло Хоҷаев, ки Аслӣ низ дар он таҳсил мекард, дастаи ҳунарӣ ташкил шуд ва ҳамин роҳи санъатро ба рӯйи вай боз кард.
Аслӣ Бурҳонов Бадриддинович; 8 январи 1915, Бухоро — 29 декабри 1997, Душанбе, Тоҷикистон) — ҳунарпешаи театр ва синамои тоҷик, коргардон, Ҳунарпешаи халқии ҶШС Тоҷикистон .
Соле баъд нақши писари инҷилобчиро дар намоишномаи С. Третяков «Ғурриши Хитой» ва баъд нақши писарбачаи муштзӯр Амонро дар асари У. Исмоилов «Зараррасонандагони пахта» иҷро кардааст.
Моҳи ноябри соли 1933 бо даъвати бародари бузургаш, ки дар Сталинобод мезист, ба пойтахти Тоҷикистон омад ва 25 декабри соли 1933 ба вазифаи ҳунарпешаи Театри давлатии академии драмавии ба номи А. Лоҳутӣ ба кор қабул шуд.
Соли 1932 театри Бухоро ба Тошканд як сафари ҳунарӣ анҷом дод ва баъдан дар шаҳрҳои Маскав, Ленинград, Свердловск, Магнитагорск, Перм, Харков, Керч, Олматӣ, Севастопол, Симферопол сафар кард, ки дар ин ҳайат Аслӣ Бурҳонов низ буд.
Баъди Инқилоби Октябр Декрети Давлати Советӣ «Оид ба милликунонии бонкҳо» аввалин санаде буд, ки тибқи он хазинаҳои амонатгузорӣ фаъолияти худро дар сохт ва сиёсати нав ба роҳ монданд.
Соли 1987 Хазинаи давлатии амонатгузории меҳнаткашон ба Бонки давлатии амонатгузории меҳнаткашон ва дар ин замина Хазинаи давлатии амонатгузории меҳнаткашони ҶШС Тоҷикистон ба Бонки давлатии амонатгузории меҳнаткашони ҶШС Тоҷикистон табдил шуданд.
Ҷалби сармояи дохилию хориҷӣ ва дар ин замина дастгирӣ кардани лоиҳаҳои калону хурди стратегии Тоҷикистон ва паст намудани сатҳи камбизоатӣ самти афзалиятноки фаъолияти молиявии Амонатбонк мебошад.
Дар давоми солҳои 2008 – 10 ба воситаи муассисаҳои Амонатбонк ба 1043 хоҷагии пахтакории вилоятҳои Суғд ва Хатлон барои рушди кишоварзӣ 80 млн сомонӣ дастрас гардонда шуд.
Бо фарогирии дигар соҳоти ин марзу бум Ҳукумати Россия дар қаламрави Осиёи Миёна намояндагӣ ва бахшҳои ташкилотҳои молиявиашро мекушояд, ки дар баробари дигар бонкҳо хазинаҳои амонатгузорӣ низ буданд.
Амонатбонк яке аз бонкҳои муқтадиртарини Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳисоб ёфта, дар пешбурди сиёсати иқтисодӣ, молиявӣ ва иҷтимоии кишвар саҳми калон дорад.
Ба соҳибкорони хурду миёнаи бо фаъолияти истеҳсолӣ машғулбуда қарзҳои имтиёзнок дода, ба амалиётҳои маблағгузории тиҷорат, пешгирии оқибатҳои бӯҳрони молиявию иқтисодии ҷаҳонӣ мусоидат мекунад.
Амонатбонк баробари фаъолияти анъанавии бонкӣ хидматрасонӣ ба нафақахӯрон, ҷалби маблағҳои озоди аҳолӣ ба пасандозҳо, қабули пардохтҳои коммуналӣ аз аҳолӣ, пардохти ҷубронпулиҳо, додани қарзҳои имтиёзнок ба оилаҳои камбизоат, муомилоти коғазҳои қиматнок, вомбаргҳо ва дигар хидматрасониҳои хосро иҷро мекунад.
Муассиса моҳи январи 1992 номи Бонки амонатгузории Ҷумҳурии Тоҷикистонро гирифт; 26 ноябри 1998 ба он мақоми давлатӣ дода шуд ва алҳол номи расмиаш Бонки давлатии амонатгузории «Амонатбонк» мебошад.
Ҳоҷӣ Акбар Тураҷонзода дар солҳои 1988—1993 масъулияти Идораи Қозиёти мусулмонони Ҷумҳурии Тоҷикистонро ба дӯш дошт ва дар он замон бо унвони Қозикалон маъруф буд.
Ҳамзамон бо ин, дар феврали соли 1990 намояндаи мардумӣ дар Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва сипас узви Раёсати Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб шудааст.
Вай 16 феврали 1954 дар деҳаи Ваҳдатобод дар ноҳияи Орҷоникидзеобод дар хонаводаи руҳонии маъруф Тураҷон Қаҳҳоров Эшони Тӯраҷон ба дунё омадааст.
Ҳоҷӣ Акбар Тураҷонзода (Қаҳҳоров Акбар Тӯраевич; 16 феврали 1954, деҳаи Туркобод, ноҳияи Орҷоникидзеобод, ҶШС Тоҷикистон) — сиёсатмадор, давлатмард ва яке аз маъруфтарин руҳониёни Тоҷикистон.
Овозаҳое буданд, ки гӯё дар вақти банаворгирии филм Софиву Мел ишқварзӣ мекарданд, вале дар ниҳояти кор ин дурӯғ баромад: Мел бо зану панҷ фарзандаш монд, Софӣ бошад чанде пас аз шавҳараш писареро ба дунё овард, ки варо Винсент ном гузоштанд.
Ӯ бо ҳамроҳии Пирс Броснан дар серияҳои навбатии филм дар бораи Ҷеймс Бонд — «И целого мира мало» / , 1999/ ва дар филмҳои «Потерять и найти» / & , 1998/ и «Сон в летнюю ночь» / ’ , 1999/ иштирок кардааст.
Ибни Ямин шоҳиди қиёми Сарбадорон буд ва пас аз шикасти Тағотемурхон аз ҷониби Ваҷеҳуддин Масъуди Сабзворӣ бо сурудани қасидае дар мадҳи Ваҷеҳуддини Масъуд ба ӯ наздик шуд ва аз ин пас то охири умр дар хидмати Сарбадорон будааст.
Дар ҷанги Зова , ки миёни Ваҷеҳуддини Масъуд ва султон Муъиззуддин Ҳусайни Курт рух дод, девони ашъори Ибни Ямин талаф ёфт ва худи ӯ ба асорати сипоҳиёни Муъиззуддин афтод.
Заҳири Форёбӣ, Масъуди Саъди Салмон ва ҳатто Бандори Розӣ низ аз назари ӯ дур намондаанд ва ин шаҳодат бар он аст, ки Ибни Ямин бо ашъори шоирони куҳан ошноӣ доштааст.
Дар ғазалиёташ муҳаббати поку самимӣ, хушиҳои зиндагӣ, таровату зебоиҳои табиати дилфиребро тараннум карда, ҳамчунин гоҳе ба масъалаҳои ахлоқиву иҷтимоӣ низ рӯ овардааст.
Ибни Ямин дар қитъаҳояш нобаробариҳои иҷтимоии замон, ҷавру ҷафои золимон, худписандӣ, риёкорӣ, беғамӣ барин хислатҳои ношоистаи баъзе ашхосро танқид карда, мардӣ, одамдӯстӣ, додхоҳӣ, инсофу адолат, хайру саховат, илму маърифат, ғамхори халқ будан, сарбаландона зистанро аз сифатҳои баргузидаи инсон донистааст.
Пас аз он, ки девони ашъораш дар ҷанги Зова ба яғмо бурда шуд, бори дигар ба гирдоварии бозмондаи он пардохт; маҷмӯаи дуввум тибқи гуфтаи Авҳадии Балёнӣ, тақрибан 20 ҳазор байт доштааст.
То замони мо фақат 14 ҳазор байти он расидааст, ки аз қасида, ғазалиёт, қитъаот, таркиббанд, тарҷеъбанд, мусаммат, мустазод, моддаи таърих, чистон, маснавӣ, ашъори арабӣ, рубоиёт ва муфрадот иборат аст.
Ашъори баргузидае аз девони Ибни Ямин ҳамроҳи тарҷумаи олмонии он бо кӯшиши шарқшиноси австриягӣ Шлихта Вессерд бори нахуст соли 1852 дар Вена ва соли 1879 дар Штутгарт интишор ёфт.