polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Дар шакли мусиқии «куллиёт» асари офаридаи ӯ дар ҳавзаҳои ҳунарии Бухоро, Самарқанд, Ҳирот ва Ҳинд, Эрон рӯҳияи нави назирасароии шеърию мусиқиро ба миён оварда, бисёр мусиқидонон ба ин асараш назираҳои ҷолиб эҷод кардаанд.
Асари маҷмӯии Кавкабии Бухороӣ ба усули «Зарбулфатҳ» дар доираҳои эҷодию иҷроӣ шуҳрати зиёд касб намуда, мусаннифону сарояндагони Самарқанду Бухоро, Марв, Хоразм, Ҳирот (Устод Ҳасани Кавкабӣ, Хоҷа Муҳаммади Кавкабӣ, Хоҷа Ҷаъфари Қонунӣ, Хоҷа Абдусаттори Қонунӣ, Амир Алиакбари Қонунӣ, Мираки Маҷрӯҳии
Ё худ «Чаҳорзарб»-и Кавкабии Бухороӣ ба мақоми «Ироқ» ҳам аз таснифоти «таркибан муҳташаму ҳирфаии мусиқии» садаи -17 маҳсуб шуда ва матни ин асар ба қалами мусанниф мансуб буда, қисми аввали он бо таронаи зайл оғоз меёбад:
Кавкабии Бухороӣ аз муассис ва сарвари ду мактаби мусиқӣ буда, таҳти сарварии ӯ зумраи зиёди мусиқидонон, оҳангсозон, сарояндагону навозандагон, шоир-тазкиранависон: Хоҷа Ҳасани Кавкабии Самарқандӣ, Хоҷа Ҳасани Нисорӣ, Хоҷа Ҷаъфари Қонунии Самарқандӣ, Амир Алиакбари Қонунии Самарқандӣ, Боқии Ҷарроҳи Самарқандӣ, Мираки Маҷрӯҳи Чангии Бухороӣ, Хоҷа Муҳаммади Кавкабӣ ва дигарон ба арсаи ҳунар омада, дар рушди тамаддуни ас.
«Куллиёт»-и Кавкабии Бухороӣ, ки ба мақоми «Рост» аз таснифоти таркибан мураккаби назмию мусиқӣ (Хоҷа Ҳасани Нисорӣ, «Музаккиру-л-аҳбоб», Дарвешалии Чангӣ, «Туҳфату-с-сурур») маҳсуб шуда, дар ҳаёти мусиқии Бухорою Самарқанд, Ҳирот ва Ҳинду Эрон ҳам назираи мусиқиро вусъат дод.
Матни «К.» ҳам ба қалами Кавкабии Бухороӣ мансуб буда, ин шакл, навъи шеърию мусиқӣ дар ҳавзаҳои ҳунарӣ чун дастури мизон, санҷиши дониш, истеъдоди мусиқидонон мавриди истифода шуда ва қисми муқадимотии он чуни наст:
Бинобар ба тавзеҳи Хоҷа Ҳасани Нисорӣ , Дарвешалии Чангӣ , Сайфиддини Ғазнавӣ ва дигарон «Зарбулфаҳ»-и Кавкабии Бухороӣ аз таснифоти таркибан мураккаби бадоҳавӣ маҳсуб шуда, барои аҳли мусиқии ас.
Ангишти кони мазкур бӯрранг буда, ашёи энергетикӣ мебошад ва ба гурӯҳи хокистарнокиаш миёна дохил шуда ба ангишти миқдори зиёди кислотаи гуминӣ дошта тавсиф дода мешавад.
Кони ангишт аз майдонҳои алоҳидаи ангиштдори Шӯроб-1, Шӯраб-2, Самарқандк ва Шӯроб-3 иборат мебошад, ки аз инҳо Шӯроб-3 ва Самарқандыки Ғарбӣ дар ҳудуди Ҷумҳурии Қирғизистон воқеъ мебошанд ва вобаста ба сохти геологӣ, тектоникӣ ва ангиштдорӣ майдонҳо аз якдигар фарқ мекунанд.
Ӯ якҷо бо Ҳунарпешаи халқии ИҶШС Малика Собирова ҳунарнамои намуда дар сартосари ҷаҳон шуҳрат дошт ва бо ҳунари баланди худ Тоҷикистонро машҳур гардонда буд.
Нақшҳои асосиро дар театрҳои хориҷии Туркия,Эрон, Япония, Полша ва Чехословакия, Финляндия, Сингапур, Ҳиндустон, Канада, Тунис ва Либиё, Дания ҳамроҳи раққосаи балет Малика Собирова иҷро кардааст.
Аз соли 1980 то соли 1982 ординатураи клиникиро дар Донишкадаи тиббии Тоҷикистон хатм намуда, дар Беморхонаи шаҳрии клиникии 5-и шаҳри Душанбе ба ҳайси духтури ҷарроҳ кор кардааст.
Баъдан, аз соли 2000-ум то 2011-ум 3 даъвати Маҷлиси Олӣ – даъватҳои , , , вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб шудааст.
Ҷумъабой Сангинов (Сангинов Ҷумъабой Раҳматович; зод. 22 феврали 1952, ноҳияи Масчо, вилояти Ленинобод, ҶШС Тоҷикистон) — пизишк, доктори илмҳои тибб, профессор.
Ҷиҳатҳои субъективии иродасифату меъёрҳои ахлоқӣ, қобилияту ҷаҳонбинӣ ва ҷиҳатҳои объективии он қонунҳои табиату ҷамъият, шароити муайяни ҳаёт мебошанд.
Ирода бо тамоми бахшҳои дигари шуури инсонӣ ва унсурҳои таркибии равон, аз қабили ниёзмандиҳо, майлҳо, ормонҳо, эътиқодот, фаъолиятҳои фикрӣ, эҳсосот ва ғ.
Шахс дар таҳаммули фишорҳо ба иродаи қавӣ ниёз дорад ва он барои ҳофизаи иродавӣ, таваҷҷуҳи иродавӣ, тахайюли ибтикорӣ, тафаккур ва дигар фаъолиятҳои зеҳнӣ зарур аст.
Эҳсосот дар иродаи инсон ду навъ таъсир мегузорад: агар эҳсосоти нек ва ҳаяҷонҳои мусбат бошанд, ба монанди шунидани хабари хуш ва сухани дилпазир, иродаи шахсро тақвият ва дар анҷоми корҳояш нишоту пӯёӣ мебахшад; эҳсосоти нохуш ва ҳаяҷонҳои манфӣ, ба мисли хабари нохуш ва сухани бад, мӯҷиби заъфи ирода, коҳиши таҳаррук, камфаъолиятӣ ва беҳавсалагӣ дар ӯ мегарданд.
Бинобар ин тарбияи насли навраси қавиирода, зираку ҳушёр ва содиқ ба халқу ватани худ дар шароити пуртазодди имрӯзи ҷаҳон вазифаи ифтихории волидайн, омӯзгорон, равоншиносон ва аҳли ҷомеа мебошад.
Ирода , ҳаракати нафс ба сӯи амал пас аз тасаввур ва тасдиқи фоидаву зарари он; неруи дарунӣ ва зеҳнӣ, ки бо тасаллут бар эҳсосот шахсро ба интихоб ва анҷом додани кору фаъолияте таҳрик мебахшад; шуълае аз оташи маҳаббат дар қалби солик, ки ӯро омодаи пазируфтани ангезаҳо ва муҷиботи ҳақиқат месозад; ҳолате дар нафс иборат аз ҳосили ҷамъи неруҳои зотии суратҳои зеҳнӣ – идрокот ва инфиолот.
Аз назари фалсафӣ ирода дар ҳайвонот ва тамоми мавҷудоти зинда вуҷуд дорад, вале он дар ғайри инсон, ғолибан, аз амалҳои нафсонӣ ва майлҳои ғаризӣ сарчашма мегирад.
Вижагии ирода дар амалҳои инсонӣ он аст, ки метавонад аз ду маншаъ – шавқ ва ақл сарчашма гирад, вале на ҳама вақт ирода аз шавқ сарчашма мегирад, ба мисли иродаи хӯрдани доруи талх, ки танҳо аз дарки фоидаи он сарчашма мегирад.
Қисме аз иродаҳои инсон аз назари моҳият ҳайвонӣ ва сирф ҳосили амалҳои нафсонӣ ҳастанд ва қисме дигар бо андешидан ҳамроҳ мебошанд, ки иродаи хосси инсонӣ таъбир мешаванд.
Бо вуҷуди ин, вақте инсон кори хилофи майли худро бо тарҷеҳи ақлонӣ иродамекунад, он ба таври комил аз шавқ холӣ нест, балки дар чунин мавридҳо дар ниҳоди ӯ шавқе, ки ҳосили андеша ва тафаккур аст, бар шавқи дигар ғалаба кардааст.
Аз ин ҷост, ки гоҳе иродаи шахсе дар муқобили шароити иҷтимоӣ ва фикрӣ-фарҳангии мавҷуд дар ҷомеа кор ё равишеро интихоб ва дар пайи таҳқиқи он талош меварза.
Монеаҳои дохилӣ чунин водоркунандаҳои субъективии шахсанд, ки ба иҷрои кори банақшагирифта халал мерасонанд ва одам дар ин ҳолат худро бо душворӣ барои кор кардан омода намуда, танбалӣ ва хастагиро ҳис мекунад.
Замони муфтигии Ҳоҷӣ Фатҳуллоҳхон Шарифзода дар соли 1994 бинои қадимаи масҷид аз байн бардошта шуд ва дар соли 1995 бинои асосии масҷиди нав дар ду ошёна бо гунбад ва биноҳои ду паҳлӯи масҷид сохта шуд.
Бори аввал дар соли 1996 тармиму таъмири дохил ва деворҳои беруни масҷидро усто Саид Икроми конибодомӣ оғоз намуд ва замони фаъолияти раиси Маркази исломӣ будани Ҳоҷӣ Амонуллоҳ Неъматзода дар соли 2009 ошёнаи аввал, фарш ва деворҳои даруну беруни масҷид ба пуррагӣ анҷом ёфт.
Ва дар замони раисии Саидмукаррам Абдлуқодирзода солҳои 2010—2014 тармиму таъмири таҳхона ва ошёнаи дуюми масҷид ва таҳоратхонаи он, инчунин болопӯши биноҳои масҷид ва Маркази исломӣ ба пуррагӣ анҷом шуд.
Веб 2.0 ба як ягон технолоҷӣ ва ё панҷари он пайваст нест, бо ҳамин мувафақият соли 1999 году имконияти аз нав кардани саҳифа бо усули асинхронӣ 4 ба ҳамагон пешкаш кард.
Приказом Министерства образования и науки Российской Федерации от 28 ноября 2006 года в Красноярске основан Сибирский федеральный университет, в состав которого вошли Красноярский государственный университет, Красноярский государственный технический университет, Красноярская государственная архитектурно-строительная академия и Государственный университет цветных металлов и золота.
Собирова партияҳои зеринро иҷро кардааст: Одетта , Жизель -и А. Адан, 1963), Сарри , Заррина, Саодат (“Қиссаи кӯҳсор”, 1965 ва “Писари Ватан”-и Ю. Тер-Осипов, 1966), Китри , Ҷульетта”-и С. Прокофьев, 1969), , Заррина , Золушка , Никия ва ғ.
муяссар шуд, ки дар балетҳои романтикӣ (“Жизель”, “Шурале”, “Ромео ва Ҷульетта”, “Лайлӣ ва Маҷнун”, “Темурмалик” ва ғайра) партияҳои асосиро бо маҳорати комил бозад.
Дорандаи Мукофоти давлатии ҶШС Тоҷикистон ба номи Абӯабдулло Рӯдакӣ , мукофоти комсомоли ленинии умумииттифоқ, мукофоти комсомоли ленинии ҶШС Тоҷикистон .
Ӯ ҳанӯз дар чорсолагӣ сурудхонӣ ва рақскуниро сар карда буд ва зуд – зуд дар намоишномаҳои маҳфилҳои ҳаваскорони маҳаллии назди ибодатгоҳи католикӣ буда иштирок меварзид.
Вай ба ислоҳот ва таҷидгароии зинаҳои мухталифи таҳсилот оғоз намуда, дар ин самт бо дастгирии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон — Эмомалӣ Раҳмон ба комёбиҳо ноил гардидааст.
Абдуҷаббор Раҳмонов инчунин дар таълифи як қатор қонунҳое, ки дар соҳаи маориф тасдиқ гардидаанд, иштирок намуда, дар таҳия ва таълифи барномаҳо, стратегияҳо ва консепсияҳои соҳаи маориф бевосита ширкат намудааст.
Мақолаҳои ӯ дар бораи ислоҳоти соҳаи маориф, низоми маблағгузорӣ дар ин соҳа ва инчунин рушди инноватсия ва илм дар системаи таҳсилоти олии касбӣ дар маҷмӯаи мақолаҳо ва маҷаллаҳои соҳаи маориф нашр гардидаанд.
Абдуҷаббор Раҳмонов ба сифати адабиётшинос ва мунаққиди тоҷик шинохта шуда, академики Академияи илмҳои Чумҳурии Тоҷикистон ва академики Академияи илмҳои байналмилалии мактабҳои олӣ мебошад.
Ӯ аз солҳои 80-уми садаи ХХ то ба имрӯз дар мавзӯъҳои мухталифм адабиёт, забон ва фарҳанг мақолаҳои илмӣ-оммавӣ таҳия намуда, мақолаҳояш дар дохил ва хориҷи кишвар ба нашр расидаанд.
Дар бораи проблемаҳои замону макони бадеӣ дар адабиёт ва нақши он дар тафаккури эҷодӣ низ тадқиқоти судманд ба анҷом расонида, дар ин бора якчанд мақолаҳои проблемавӣ таҳия кардааст, ки намунаашон мақолаҳои «Мавқеи замони бадеӣ дар романи „Палатаи кунҷакӣ“-и Фазлиддин Муҳаммадиев», «Структураи замони бадеӣ дар повести „Як рӯзи дароз“-и Ӯрун Кӯҳзод», «Таркиби замони бадеӣ дар адабиёти классики форсӣ-тоҷикии асрҳои —» ва рисолаи «Маърифати замон» мебошад, ки соли 1996 аз нашр баромадааст.
Раҳмонзода Абдуҷаббор Азизӣ (Раҳмонов Абдуҷаббор Азизович; 15 марти 1959, деҳаи Андароби ноҳияи Кӯлоб, вилояти Кӯлоб, ҶШС Тоҷикистон) — адабиётшинос ва мунаққиди тоҷик, доктори илмҳои филология, профессор , академики Академияи илмҳои Тоҷикистон , академики Академияи илмҳои байналмилалии мактабҳои олӣ, ходими давлатӣ.
Рисолааш бо номи «Назария ва сайри таърихии устура ва устурапардозиҳо дар адабиёти форсӣ-тоҷикӣ» соли 2009 бо хатти форсӣ дар нашриёти «Мадраса»-и Ҷумҳурии Исломи Эрон аз чоп баромад.
Ройзании фарҳангии Ҷумҳурии Исломии Эрон рисолаи номбурдаро бо унвони «Пиндорҳои асотирӣ дар адабиёти тоҷикӣ» ба хатти форсӣ бо таҳриру иловаҳо соли 2011 аз чоп баровада, пешниҳоди форсизабон намуд.
Абдуҷаббор Раҳмонов, дар соҳаи забоншиносӣ низ якчанд мақола таҳия намуда, дар муҳокимаи Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи забони давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон» иштирок намудааст.
Мақолаҳои ӯ доир ба «Омилҳои беҳтар намудани тарҷумаи ислоҳоти ҳуҷҷатҳои расмӣ», « Нақши забони тоҷикӣ дар даврони Истиқлолият», «Забон ва Истиқлоли миллӣ», «Назари устод Айнӣ доир ба рушди забони адабии тоҷик» ва ғайраҳо аз ҳамин қабиланд.
Аз соли 1995 то соли 1999 ба сифати мудири шуъбаи таълими Донишгоҳи мазкур кор намуда, баъдан ба хотири ба анҷом расонидани рисолаи докторӣ ба рухсатии эҷодӣ баромада, соли 1999 рисолаи доктории худро дар мавзӯи «Манбаъҳои асотирӣ дар адабиёти тоҷики нимаи аввали асри ХХ» дар Шӯрои илмии Институти забон ва адабиёти ба номи Абӯабдулло Рӯдакии Академияи илмҳои Тоҷикистон бо муваффақият дифоъ намудааст.
Соли 1978 ба факултаи филологияи Университети давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин дохил шуда, соли 1983 хатм намуда, ба сифати ассисенти кафедраи адабиёти муосири тоҷики факултаи филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии ба номи В. И. Ленин ба кор оғоз кардааст.
Абдуҷаббор Раҳмонов, дар таҳияи барномаҳои таълимӣ барои донишҷӯёни факултаи филологияи тоҷик, таърих ва шарқшиносии Донишгоҳи миллии Тоҷикистон иштирок намуда, бо қалами ӯ барномаҳои «Адабиёти садаи ХХ-и форсии тоҷикӣ» бо ҳамроҳии Х.
Баъди дифои рисола аввал, ба сифати ассистент, баъдан ба сифати саромӯзгор ва дотсенти кафедраи фавқуззикр адои вазифа намуда, як қатор мақолаҳои илмӣ ва методӣ дар мавзӯъҳои мухталифи адабиёт таҳия ва нашр намудааст.
Ноябри соли 1987 ба аспирантураи Университети давлатии Тоҷикистон дохил шуда, соли 1991 дар мавзӯи «Консепсияи замон дар насри солҳои 70—80-уми тоҷик» рисолаи номзадӣ дифоъ кардааст.
Бо Фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон аз 4 майи соли 2021 Сафири Фавқулодда ва Мухтори Ҷумҳурии Тоҷикистон дар Ҷумҳурии Ӯзбекистон таъйин гардид.
Ибни Хурдодбеҳ дар асараш «Ал-лавҳ-ул-малоҳӣ» навиштааст: «мусиқии форсиён бо барбатҳо ва чангҳост ва ин созҳо аз они эшон аст. Форсиён барои барбатҳо нойро баргузиданд ва барои танбӯрҳо дуной ва барои таблҳо сурнай ва барои чангҳо зангро» офариданд.
Бо мурури замон ҳофизону оҳангсозон, навозандагону мусиқишиносони форс-тоҷик — Иброҳим ва Исҳоқи Мавсилӣ, Залзали Розӣ , Исои Барбатӣ ва дигар тору парда, усулҳои навозиш ва сохти Барбатро тағйир ва такмил додаанд.
Қарабоев аз оғози Ҷанги Бузурги Ватанӣ ба сифати командири қисм дар ҷабҳа дар наздикии Новороссийск дар яке аз муҳорибаҳои шадид захм бардошта, дар госпитали ҳарбии шаҳри Боржоми табобат гирифт.
Соли 1937 ихтиёран ба хидмати ҳарбӣ рафт, дар округи ҳарбии Ленинград дар полки савораи қисми ҳарбии 4679 сипас дар Украинаи Ғарбӣ ва Белорусия хидмати ҳарбиро ба ҷо овард.
Охирҳои моҳи ноябри соли 1939 дар натиҷаи иғвогариҳои ҷангҷӯёни ҷаҳони Иттифоқи Шӯравӣ бо мақсади таъмин намудани бехатарии сарҳадҳои Шимолӣ, худ маҷбур шуд бо финҳои сафед амалиёти ҳарбӣ сар кунад.
Неъмат Қарабоев дар ҳайъати округи ҳарбии Киев, полки тирандози 300-и дивизияи 7-ум дар шароити душвортарини зимистон чун алоқачӣ ба ҷанги зидди финҳои сафед дохил шуда, дар он мардонагӣ ва корнамоиҳо нишон дод.
Усули бо роҳи оксидонидани пропилен ҳосил кардани акролеин ва бо роҳи гидратонидани атсетилен дар иштироки намакҳои дувалентаи симоб ҳосил кардани алдегиди сирко аҳамияти саноатӣ дорад.
Дар натиҷаи ба алдегидҳо пайваст шудани гидроген, об, спирт, кислотаи сианид, бисулфати натрий ва ғайра мувофиқан спирти якумин, гидрати алдегидҳо, атсетал, -оксисулфокислота, сиангидрин ва ғайра ҳосил мешаванд.
Соли 1994 Ҷексон ба духтари сарояндаи машҳури рок-н-ролл Элвис Преслӣ — Лайза Мария издивоҷ мекунад, вале ҳаёти оилавии онҳо дер давом накард ва онҳо ду сол пас ҷудо шуданд.
Нақши муштзан Рубин Картер бо лақаби "Ураган" ки бо туҳмати одамкушӣ 20 сол дар маҳбас нишаста буд ба Вашингтон ҷоизаи "Золотой глобус", пешбарӣ ба "Оскар" ва мукофоти кинофестивали байналмилалии Берлинро чун "нақши беҳтарини мардона" овард.
Ин солҳо ӯ дар филмҳои "Багровый прилив" Тонӣ Скотт , "Виртуозность" Бретт Леонард , "Дьявол в голубом платье" Карл Франклин , "Мужество в бою" Эдвард Свик , "Падший" Грегорӣ Хобит , "Власть страха" Филипп Нойс нақшҳо офарид.
Пиллаи аз ҳама қадимтарин аз бошишгоҳҳои давраи неолити минтақаи шимолии Шанси ва намунаҳои аввалини матоъи абрешимӣ дар яке аз дахмаҳои Хитоии Ҷанубӣ ёфт шудаанд.
Баъд аз хатми Донишгоҳи зикршуда, дар Донишгоҳи Давлатии Тоҷикистон фаъолияти педагогии худро, ҳамчун ассистенти кафедраи иктисоди сиёсии факултаҳои иктисоди огоз намуд.
Инкишофи назарияи муодилаҳои хаттӣ аввал боиси пайдоиши назарияи муайянкунандаҳо, баъдтар боиси ба миён омадани назарияи матритсаҳо ва назарияи бо он алоқаманди фазои векторӣ гашт.
Фаъолияти истеҳсолии инсон якҷо бо тағйироти босуръати табиати зинда ва ғайризинда (истифодаи сарватҳои зеризаминӣ, кам шудани ҷангалзор, корам кардани заминҳои партов, сохтмони обанборҳо, тағйири маҷрои дарёҳо, нест кардани намудҳои рустанию ҳайвонот, аз маҳсули фаъолияти инсон ифлос гаштани об, хок ва фазо, истифодаи нуриҳои минералӣ, обшӯю хоксели замин, сохтмони шаҳрҳо, дарғот ва ғайра) вусъат меёбад.
Маҷлиси намояндагон қарорҳои Маҷлиси вакилони халқи Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон, вилоятҳо, шаҳри Душанбе, шаҳрҳо ва ноҳияхоро дар сурати ба Конститутсия, қонунҳои конститутсионӣ ва дигар қонунҳои ҶТ мувофиқат накардани онҳо бекор мекунад.
Маҷлиси намояндагон фаъолияти худро дар асоси усули таҷзияи ҳокимияти давлатӣ, волоияти қонун, ошкорбаёнӣ, дастаҷамъӣ, эҳтироми ҳуқуқу озодиҳои инсон ва шаҳрванд, гуногунандешӣ ва масъулият дар назди халқ ба амал мебарорад.
Мутобиқи Конститутсияи ҶТ ва Қонуни Конститутсионии ҶТ "Дар бораи интихоботи Маҳлиси Олии ҶТ" 27 феврали соли 2005 интихоботи Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон баргузор гардид.
Дар ҳавзаи ягонаи умумиҷумҳуриявӣ барои 22 мандат аз ҷониби 6 ҳизби сиёсӣ, 61 номзад ба вакилии Маҷлиси намояндагон пешбарӣ гардиданд ва ба қайд гирифта шуданд.
Аз ҳавзаи ягонаи умумиҷумҳуриявӣ барои 22 мандати вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон 6 ҳизби сиёсӣ: Ҳизби демократии Тоҷикистон, Ҳизби коммунистии Тоҷикистон, Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон, Ҳизби сотсиалистии Тоҷикистон ва Ҳизби халқии демократии Тоҷикистон мубориза бурданд.
22 вакил аз ҳавзаи ягонаи умумиҷумҳуриявии интихобот, аз ҷумла аз Ҳизби коммунистии Тоҷикистон - 3 , Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон - 2 ва Ҳизби халқии демократии Тоҷикистон - 17 вакил ва аз ҳавзаи якмандатӣ 41 вакил интихоб гардид.
Дар байни вакилони Маҷлиси намояндагон 11 нафар ҳуқуқшинос, 12 нафар муҳандис, 7 нафар иқтисодчӣ, 3 нафар агроному зоотехник, 26 нафар омӯзгор, 1 нафар духтур, 1 нафар рӯзноманигор, 1 нафар китобшинос, 1 нафар мутахассиси равобити байналмилалӣ, 2 нафар байтор фаъолият мекарданд.
Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 63 вакил иборат аст, ки онҳо дар асоси ҳуқуқи интихоботии умумӣ, баробар, мустақим ва бо овоздиҳии пинҳонӣ интихоб карда мешаванд.
Ба истиқболи Беназир Бҳутто дар шаҳри Карочӣ гирдиҳамоии бузурге баргузор шуд ва онҷо амали террористӣ содир гардид, ки дар натиҷа зиёда аз 140 нафар ҳалок ва беш аз 500 нафар захмдор шуданд.
Мухолифони ҳукумат ва Беназир Бҳутто муқобили ҷори намудани ҳолати фавқулода дар кишвар буданд ва тарафдоронашонро ба эътирозҳои оммавӣ даъват намуда, хостори истеъфои Президент Парвиз Мушарраф шуданд.
27 декабри 2007 Беназир Бҳутто дар зодгоҳаш шаҳри Равалпиндӣ дар гирдиҳамойии умумӣ бар асари як амали террористӣ ва сӯиқасд захмдор шуда, дар беморхона ба таври фоҷиавӣ аз олам даргузашт.
Қобилият ба худшиносӣ, ҳадафмандӣ, хотираи дарозмуддат, пешгӯии амали атрофиён, сарфаҳм рафтан ба қонунияти умумии амал дар доираи гурӯҳҳо, фиреби ҳамқавмон — ин ҳама хислатҳои «одамӣ» мансуби насли аввали намояндагони мебошанд.
Инкишофи баланди мағз ва зеҳн, серебрализатсия , қобилият ба ивази тези таассур, инкишофи системаҳои коммуникатсионӣ , васеъшавии вазифаи дастҳо, кӯтоҳшавии силсилаи ҷинсӣ, дароз гардидани давраи ҳомилагӣ, афзудани давомнокии умр, дарозтар шудани давраи кӯдакӣ, маҳрумшавии афзоиши мавсимӣ — инҳоанд самтҳои инкишоф, ки таҳаввули одамро таҷассум менамоянд (ин хосиятҳо дар намудҳои дигар барои маймунҳои одаммонанд низ хосанд).
Чун намуди зоологӣ дар системаи филогенетӣ вазъияти маҳсурро ишғол намекунад, он ба шоҳигарии ҳайвонот , навъҳои хордавӣ , ҳайвоноти ширхор , гурӯҳи приматҳо , оилаи гоменид марбут аст.
Аз рӯи ҳисоби генетикҳо ҷудошавии оилаҳо ба зероилаҳо 23 — 22 млн сол пеш, зероилаҳо ба трибҳо 20 — 16 млн сол, триб ба зертрибҳо — 14 — 11 млн сол, зертриб ба наслҳо 10 — 7 млн сол, наслҳо ба зернаслҳо 6 — 4 млн сол сурат гирифтааст.
Таксонҳои палеонтологӣ ва имрӯза якхелаю мувофиқ нестанд ва аксаран хусусияти зоҳирӣ доранд, аз ин рӯ, дар шакли муқоисавӣ — анатомӣ сара мешаванд, дар антропологияи таҳаввулотӣ такроран омӯхтан, аз нав муоина ва тасниф кардан амри табиист.
Дар антропологияи молекулярӣ якчанд усули муқаррар кардани дараҷаи фарқияти таксонҳои қадим, чун картиронӣ ва дурагакунии КДН, муайянсозии муттасилии сафедаҳо ва дигар микромолекулаҳо, электрофорез, санҷишҳои серологӣ корбаст мешаванд.
Ламарк тахмин мекард, ки одам аз маймунҳои қадимаи одамшакл пайдо шудааст, ин маймунҳо зери таъсири дигаргуниҳои муҳити атроф ба шакли нави ҳаётгузаронӣ гузаштаанд.
Ӯ дар китобаш «Пайдоиши инсон ва интихоби ҷинсӣ» бо такя ба маълумоти анатомияи муқоисавӣ, физиология, эмбриология, патология, паразитология, геология, археология, палеонтология пайдошавии инсонро аз ҳайвон пешниҳод кардааст.
Соли 1823 дар мағораи Пэвилэнд устухонбанди одам бе косахонаи сар ёфт гардид, ки болояш ранги сурхтоб — охра — аҳмар пошида, ҳамроҳаш афзори давраи оринякӣ нигаҳ доштаанд ва онро олимон «Хонуми сурх» ном карданд.
Соли 1868 устухонбанди одамони палеолити боло дар мағораи Кро — Манон дар дарёи Везер ва солҳои 1872 — 94 дар мағораи Грималди кашф гардиданд, ки ба шакли ҷамъбастӣ «кромононсҳо» ном гирифтаанд.
Существуют также так называемые «кросс-ассемблеры», позволяющие на машинах с одной архитектурой ассемблировать программы для другой целевой архитектуры или другой ОС, и получать исполняемый код в формате, пригодном к исполнению на целевой архитектуре или в среде целевой ОС.
Дар соҳилҳои Баҳри миёназамин 22 давлат ҷойгиранд; Аврупо : Британияи Кабир , Испания, Фаронса, Монако, Итолиё, Малта, Словения, Хорватия, Босния ва Герсоговина, Черногория, Албания, Юнон, Туркия; Осиё : Туркия, Сурия, Кипр, Лубнон, Исроил, Миср ; Африқо : Миср , Либиё, Тунис, Алҷазоир, Марокаш ва Испания .
Аз ҷиҳати геоморфологӣ Баҳри миёназаминро ба се ҳавза ҷудо мекунанд: Ғарбӣ — ҳавзаи Алҷазоиру Прованс — умқаш бештар аз 2800 м ; Марказӣ — умқаш зиёда аз 5100 м ; Шарқӣ — Левант, умқаш наздики 4380 м .
Дар Баҳри миёназамин қариб 7 ҳазор намуд ҳайвоноти обӣ ва рустаниҳо, аз ҷумла 550 навъи моҳӣ, делфин, як навъи тюлен, сангпушти баҳрӣ, ҳаштпо, харчанги баҳрӣ, калмар, лангуст, сагчаҳои баҳрӣ ва ғарб мавҷуданд.
Бандарҳои асосиаш: Барселона , Марсел , Генуя, Неапол , Пирей , Бейрут , Порт-Саид, Искандария , Тунис, Бизерта , Банғозӣ, Марса-ал-Брега, Триполи , Алҷазира, Беҷоия .
Офаринишшиносии одам генҳои ҳар як хромосома ва аломатҳоеро, ки онҳо назорат мекунанд, ҳамчунин саҳми ирсият ва муҳитро дар рушди аломатҳои муқаррарӣ ва пайдоиши мутатсия меомӯзад.
Мавҷудияти шумораи зиёди аломатҳои иммунологие, ки онҳоро аз ҷиҳати генетикӣ муайян кардан мумкин аст, собит гашт, аз ҷумла: сафедаҳои махсус ва карбогидратҳои сатҳи эритроситҳо ё лейкоситҳо; сафедаҳое, ки дар молекула қисми карбогидрат ва муайянсозандаи хусусиятҳои гурӯҳҳои хунро доранд ва ғ.
Ба туфайли комёбиҳои офаринишшиносӣ саноати микробиологӣ ташкил ёфт, антибиотикҳо, аминокислотаҳо, сафеда, бактерияҳо, вирусҳо ва занбӯруғҳои микроскопии аз ҷиҳати генетикӣ тағйирёфта ба даст оварда шуданд.
Соли 1908 бори нахуст бемориҳои ирсии мубодилаи моддаҳо тавсиф гардиданд; офаринишшиносии популятсионии одам, ки сохтору таркиби генҳоро дар гурӯҳи маҳдуди одамон меомӯзад, ифодаи мушаххаси худро ёфт.
Таҳқиқи офаринишшиносии одам нишон дод, ки ирсият ва тағйирпазирии организм, ҳамчунин гуногунии онҳо ба нишонаҳои истеъдоди ирсӣ ва шароити зиндагӣ алоқаманд аст.
Солҳои 50 садаи бинобар тараққии офаринишшиносии умумӣ ва радиатсионӣ мавҷи нави таҳқиқот оид ба офаринишшиносии одам мушоҳида шуд: соли 1956 шумораи дақиқи хромосомаҳо муқаррар гашт; соли 1959 бемориҳои хромосомии одам -ро кашф намуданд.
офаринишшиносии ҷузъӣ вобаста ба соҳаи таҳқиқ ба офаринишшиносии одам, офаринишшиносии ҳайвонот, офаринишшиносии рустанӣ, офаринишшиносии микроорганизмҳо ва ғ.
офаринишшиносии молекулавӣ, офаринишшиносии биокимиёӣ, офаринишшиносии популятсионӣ, офаринишшиносии экологӣ, офаринишшиносии физиологӣ, офаринишшиносии иммунологӣ, офаринишшиносии тиббӣ, офаринишшиносии байторӣ, офаринишшиносии радиатсионӣ ва ғ.
офаринишшиносии физиологӣ имкон медиҳад, ки табиати биокимиёии маводди генетикӣ ошкор ва таъсиру ҷойгоҳи он дар хромосома омӯхта шавад, асари маводди мазкур дар дохили ҳаста ва ситоплазмаи ҳуҷайратухм, инчунин таъсири он ба ҳуҷайра дар давраи нашв, рушд ва таснифоти биокимиёии организм муқаррар гардад.
Имрӯз навъҳои себи Толибӣ, Маликӣ, Хубонӣ, Махмурӣ, Понғозӣ, Пахтасеб, Рахшсеб, Кадусеб, Сангсеб, Гармак, Муллораҷабӣ, Ҳусниюсуф, Аштархонӣ, Шоҳҳусайнӣ, Амирӣ, Мирсангинӣ ва ғ.
зардолуҳои Арзамӣ, Аштак, Аҳрорӣ, Бибинигорӣ, Бобоӣ, Ворухӣ, Исфарак, Кафак, Мирсанҷарӣ, Моҳтобӣ, Ниёзӣ, Олимӣ, Паррак, Субҳонӣ, Қандак, Хурмоӣ ва ғ.
Сурханору Шоҳанор, харбузаҳои Гургак, Давлатбойӣ, Даҳбедӣ, Зарметанӣ, Обинабот, Алопӯчоқ, Авазҷонӣ, Амирӣ, Аробакаш, Баргинозӣ, Бедонатӯр, Беҳзодӣ, Бӯишоҳӣ, Шакарпора, Сиёҳпӯчоқ ва ғ.
Муқаррар гардид, ки генҳо мӯҷиби дар ҳуҷайраҳои ҳар ҷонвар ҳосил шудани ферментҳои барои ҳаёт муҳим ва кафили ҷараёни тибиии аксуламалҳои биокимиёии организм мебошанд.
Ҳамчунин бемории сурхакон, ки модар дар оғози ҳамл аз сар гузарондааст, боиси карӣ, нақси дил ва осеби чашми тифл мегардад, ҳол он ки чунин аломатҳо дар мавриди баъзе бемориҳои ирсӣ низ ба мушоҳида мерасанд.
Такмили техникаи микроскопӣ ва равнақи офаринишшиносии вирусу бактерияҳо ба давраи кунунии офаринишшиносӣ – ба омӯзиши ирсият аз нигоҳи молекулавӣ ва ташаккули офаринишшиносии молекулавӣ ибтидо гузоштанд.
Асосгузори давлат сарлашкари туркнажоди Сомониён Алптегин буд, ки бар зидди хӯҷаинони худ баромада, дар ҳудуди Афғонистони кунунӣ давлати мустақилеро бо марказаш шаҳри Ғазнин барпо кард.
Дар натиҷаи ин гуна забткориҳо то соли 1030 ба давлати Ғазнавиён ҳудуди кунунии Афғонистон, баъзе вилоятҳои Эрон, қисми Мовароуннаҳр ва Хоразм, музофотҳои шимолӣ ва шимолу ғарбии Ҳиндустон дохил шуд.