polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Соли 2012 натиҷаи корҳои илмии худро дар мавзӯъи «Андешаҳои ислоҳотпарастонаи Аҳмад Махдуми Дониш дар дигаргун сохтани низоми таълиму тарбия дар Аморати Бухорои асри ” ҷамъбаст намуда, рисолаи номзадиро дифоъ намудааст.
4 апрели 1949 дар Вашингтон бар асоси муоҳидаи 12 давлат — ИМА, Британияи Кабир, Фаронса, Белгия, Дания, Исландия, Итолиё, Люксембург, Канада, Нидерландия, Норвегия, Португалия таъсис ёфт.
Дар дебочаи Аҳдномаи Атлантикаи Шимолӣ омадааст, ки он дар асоси мақсад ва принсипҳои Ойинномаи СММ баҳри таъмини амният ва сулҳ таъсис шуда, озодӣ, мерос ва тамаддуни халқҳоро бар пояи принсипҳои демократия, озодии шахсият ва ҳифзи ҳуқуқи инсон таъмин менамояд.
Дар он ҳуҷуми мусаллаҳона ба ҳар кадом мамлакати узви аҳднома чун ҳуҷум ба тамоми давлатҳои аъзо дониста шуда, ба таври инфиродӣ ё дастаҷамъӣ ба мамлакати дучори ҳамлаи берунӣ ёрии амалӣ, аз ҷумла ба тавассути қувваҳои низомии муштарак расонда мешавад.
В составе ОВС действуют объединения, соединения и части сухопутных войск и ВВС ИМА (см. также статью Европейское командование вооружённых сил ИМА), Великобритании, Канады, ФРГ, Бельгии, Нидерландов, Италии и Турции, Польши, Венгрии и Чехии, а также ВВС Норвегии и Дании.
Аз рӯи ин масъала дар экспидитсияҳои диалектологии маҳалҳои тоҷикнишини ҷумҳуриҳои Қазоқистон, Қирғизистон, Ӯзбекистон ва Тоҷикистон иштирок карда, маводи фаровони луғавӣ, фонетикӣ, грамматикӣ, этнографӣ, фолклорӣ ва топонимӣ гирд овардааст.
Дар муддати фаъолияти 50-солааш зиёда аз 100 асару мақолаҳои илмӣ, илмию методӣ, воситаҳои таълимӣ, фарҳангҳои диалектологӣ ва очеркҳои илмию бадеӣ таълиф намудааст.
Дар қатори корҳои илмию тадқиқотӣ ва фаъолияти омӯзгорӣ солҳои зиёд аъзои Комиссияи татбиқи қонуни забони назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва узви бахши забоншиносии Шӯрои илмии Институти забон ва адабиёти ба номи Рӯдакӣ буд.
Лаҳҷаҳои тоҷикони райони Китоб, Д., 1978; Дастурамали ҷамъоварии луғати шеваҳои забони тоҷикӣ, Д., 1982; Луғати шеваи ҷанубӣ , Д., 1971; Луғати мухтасари лаҳҷаҳои Бухоро , Д., 1997; Луғати шеваҳои забони тоҷикӣ , Ҷ.
Барои хидматҳояш бо унвони фахрии «Корманди шоистаи Тоҷикистон» , «Ҷоизаи Мавлавӣ»-и Бунёди байналмилалии забони тоҷикии форсӣ , нишони сарисангии «Аълочии маорифи Тоҷикистон» ва якчанд медалҳову ифтихорномаҳо сарфароз карда шудааст.
Аз соли 1989 ба сифати ходими илмӣ, ходими калони илмии Лабораторияи илмӣ-таҳқиқотии ДМТ заҳмат кашида, солҳои 1994-2008 дотсенти кафедраи физиологияи рустаниҳо буд, чанд соли охир вазифаи муовини декани факултаи биологияи Донишгоҳи миллии Тоҷикистонро иҷро кардааст.
Аз апрели соли 2015 директори Пажӯҳишгоҳи зоология ва паразитологияи Академияи илмҳои Тоҷикистон ва аз апрели 2016 директори Пажӯҳишгоҳи ботаника, физиология ва генетикаи рустаниҳои Академияи илмҳои Тоҷикистон мебошад.
Аз моҳи апрели соли 2019 бо фармони Вазири маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон Муовини ректори Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ оид ба илм таъйин гардида, то имрӯз фаъолияти меҳнатӣ карда истодааст.
Бобати тавсифи муқоисавии РБФ-карбоксилаза дар шаклҳои аз ҷиҳати ҳосилнокӣ гуногуни рустании пахта, шаклҳои молекулавии гуногуни фермент, танзими фаъолнокии маҷмӯаҳои мултиферментии озоди сикли Калвин дар рустаниҳои дараҷаи олӣ таҳқиқот анҷом додааст.
Солҳои 1985–1987 докторанти Институти адабиёти ҷаҳонии шаҳри Москва ба номи А. Григории АИ ИҶШС, 1987–2003 мудири кафедраи забони франсавии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Қ.
Маҳмуд Назарович Нурназаров 23 декабри соли 1942 дар деҳаи Эҷи ноҳияи Фориши вилояти Самарқанд (ҳоло деҳаи Эҷ дар хоки ноҳияи Нуратои вилояти Навоӣ воқеъ аст) ба дунё омадааст.
Падари ӯ Нурназар ибни Абдуназар дар мадрасаҳои Хоҷа Порсо ва Мири Араби Бухоро таҳсил гирифта буд ва дар саросари хиттае аз кӯҳистони Нурато то Ғиждувону Бухорою Самарқанд бо исми мустаори Бобои Мулло шуҳрат дошт.
Ӯ синфи ҳафтумро дар мактаби деҳаи Эҷ ва синфи даҳумро дар мактаби миёнаи деҳаи ҳамсоя – Синтаб хатм карда, барои идомаи таҳсил ба шаҳри Хуҷанди Ҷумҳурии Тоҷикистон меравад.
Ҳамон сол донишҷӯйи факултаи табиатшиносию ҷуғрофиёи Донишкадаи давлатии омӯзгории Ленинобод (ҳоло Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров) мегардад.
Агарчи Маҳмуд Нурназаров нахустин доктори илм аз деҳаи Эҷ аст, барои садҳо нафар мутахассису корманди соҳаи хоҷагии халқи ҷумҳуриҳои Осиёи Миёна ва Қазоқистон ҳаққи устодӣ дорад.
Маҳмуд Нурназаров ба унвони донишманди соҳаи иқтисодиёту ҷуғрофиё ва ҳамчун нахустин доктори илми иқтисодӣ на танҳо мояи ифтихори деҳаи Эҷ, ҳамчунин шуҳратбардори тамоми кӯҳпояи Нуратост.
Маҳмуд Назарович Нурназаров (ба , ба ; 23 декабр, 1942, деҳаи Эҷ, ноҳияи Фориш, вилояти Дизак, Ӯзбекистон — 26 ноябр, 2006, деҳаи Эҷ, ноҳияи Нурато, вилояти Навоӣ, Ӯзбекистон) — яке аз ҷуғрофидонҳо ва иқтисоддонҳои варзидаи Тоҷикистон, доктори илмҳои иқтисодӣ, профессор, шоир, мардумшинос.
Унсурҳои миллии балет қарнҳои зиёде дар рақсҳои халқӣ ва классикии тоҷик («Кордбозӣ», «Калтакбозӣ», «Нағорабазм», «Занг», «Ларзон» ва ғайра) мавҷуд буданд, ки ҳангоми сайругаштҳои халқӣ ва базму тӯйҳо иҷро мешуданд.
Валаматзода, С. Хоҷаев, М. Файзибоева, Г. Пассаров, У. Ҳомидов барои драмаҳои мусиқӣ («Восеъ»-и С. Баласанян, «Лола»-и С. Урбах, С. Баласанян ва ғайра) дар асоси рақсҳои миллӣ саҳнаҳои аз ҷиҳати мазмуну мундариҷа нисбатан тозаи рақсӣ меофариданд.
Соли 1939 дар Душанбе Театри опера ва балети тоҷик таъсис ёфт, ки аввалин операҳои тоҷикӣ – «Шӯриши Восеъ»-и С. Баласанян, «Коваи оҳангар»-и С. Баласанян ва Ш.
Дар он аввалин артистони балети тоҷик Азиза Азимова, А. Исҳоқова, О. Исомова, Ғаффор Валаматзода, М. Қобилов, У. Рабимов, С. Баҳор ва дигарон ҳунарнамоӣ кардаанд.
Соли 1947 Ғаффор Валаматзода дар саҳнаи Театри опера ва балети тоҷик ба номи С. Айнӣ «Лайлӣ ва Маҷнун»-и С. Баласанянро таҳия намуд, ки дар он имконоти хореографияи миллӣ ва рақси классикиро фаровон истифода бурдааст.
Баъдҳо балети тоҷик ба мавзӯъҳои таърихию қаҳрамонӣ, ишқию афсонавӣ ва ғайра рӯй овард («Дилбар»-и А. Ленский, «Афсонаи кӯҳистон», «Писари Ватан», «Винни Пух ва ҳама чиз»-и Ю. Тер-Осипов, «Темурмалик»-и М. Ашрафӣ, «Марги судхӯр»-и Т. Шаҳидӣ, «Алибобо ва чил роҳзан»-и Г. Александров ва ғайра).
Инчунин осори классикон («Шелкунчик»-и П. И. Чайковский, «Жизел»-и А. Ш. Адан, «Ромео ва Ҷулйетта»-и С. Прокофев, «Дон Кихот»-и А. Минкус, «Болеро»-и М. Равел, «Хонум ва авбош»-и Д. Шостакович ва диг.) ба бойшавии репертуар ва сайқал ёфтани маҳорати эҷодии артистони балети тоҷик боис шуд.
Солҳои 1958–1960 ба ҳайати эҷодии Театри опера ва балети тоҷик ба номи С. Айнӣ як гурӯҳ хатмкардагони студияи тоҷикии Омӯзишгоҳи хореографии Ленинград ҳамроҳ шуданд.
Ҷустуҷӯҳои эҷодии балети тоҷик барои офаридани асарҳои нави миллӣ, аз худ кардани сарватҳои хореографияи ҷаҳон ва боз ҳам баланд бардоштани маҳорати эҷодӣ равона шуд.
Солҳои 1953—1954 вазифаи инспектори шуъбаи маорифи шаҳри Сталинобод, 1954—1956 раиси Иттифоқҳои касабаи коркунони маорифи шаҳри Сталинобод, мудири шуъбаи маорифи ноҳияи марказии шаҳри Сталинобод, муовини раиси комиҷроияи ноҳияи Душанбе , мудири шуъбаи маорифи ноҳияи Душанберо ба уҳда дошт.
Исмоилов Исроил Исмоилович (14 июни 1925, деҳаи Ғарибаки ноҳияи Панҷакент — 1 июни 2010, Душанбе) — омӯзгори маъруфи тоҷик, номзади илмҳои педагогӣ , профессор, Корманди шоистаи Тоҷикистон, иштирокчии Ҷанги Бузурги Ватанӣ.
назорати риояи иҷрои якхелаи қонунҳо аз ҷониби вазоратҳо, кумитаҳои давлатӣ ва дигар идораҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон, мақомоти маҳаллии ҳокимияти давлатӣ, мақомоти худидоракунии маҳаллӣ, мақомоти идораи ҳарбӣ, мақомоти назорат, бонкҳо, корхонаҳо, муассисаҳо, ташкилотҳои ҷамъиятӣ ва динӣ, ҳизбҳои сиёсӣ ва иттиҳодияҳои дигар, сарфи назар аз тобеият мансубият ва шакли моликиятҳои онҳо, аз тарафи шахсони мансабдорӣ онҳо, инчунин ба қонунҳо мутобиқ будани санадҳои ҳуқуқие, ки онҳо мебароранд;
назорат ба риояи ҳуқуқу озодиҳои инсон ва шаҳрванд, ки арзиши олӣ эътироф гардидаанд, аз тарафи ҳамаи сохторҳо ва шахсони мансабдоре, ки бо фаъолияти оперативию ҷустуҷӯӣ, таҳқиқ ва тафтишоти пешакӣ машғул мебошанд;
назорат ба риоя ва иҷрои қонунҳо дар ҷойҳои нигоҳдории боздоштшудагон, ҳабси пешакӣ, ҳангоми иҷрои ҷазо ва дигар чораҳои дорои хусусияти маҷбуркунӣ, ки суд муқаррар мекунад;
таҳияи чораҳои пешгирии ҷиноятҳо, мубориза бар зиддӣ коррупсия, терроризм, экстремизм ва дигар ҳуқуқвайронкуниҳо якҷоя бо дигар мақомоти давлатӣ, иштирок дар кори такмилу тавзеҳи қонунҳо;
Бо Қарори Кумитаи инқилобии Ҷумҳурии Мухтори Шӯроии Сотсиалистии Тоҷикистон аз 14 декабри 1924 Комиссариати халқии адлия ва Прокуратураи давлатии Ҷумҳурии Мухтори Шӯроии Сотсиалистии Тоҷикистон таъсис дода шуд.
Бо Қарори Кумитаи иҷроияи марказӣ ва Шӯрои комиссарони халқи ИҶШС прокуратура ҳамчун мақомоти мустақил аз ҳайати Комиссариати халқии адлия ҷудо карда шуд ва Прокуратураи ИҶШС роҳбарии фаъолияти прокуратураҳои ҷумҳуриҳоро ба зимма гирифт.
20 июни 1936 бо Қарори КИМ ва ШКХ ИҶШС прокурорҳои ҳамаи ҷумҳуриҳо аз ҳайати Комиссариати халқии адлия бароварда шуда, тобеи Прокурори ИҶШС гардонида шуданд.
Тибқи Қонун «Дар бораи додситонии Ҷумҳурии Тоҷикистон», вазифаҳои мақомоти прокуратура таъмини волоияти қонун, таҳкими қонуният ва тартиботи ҳуқуқӣ бо мақсади ҳифзи истиқлол ва ҳуқуқи соҳибихтиёрии Ҷумҳурии Тоҷикистон; ҳуқуқу озодиҳои иҷтимоию иқтисодӣ, сиёсӣ ва дигар ҳуқуқу озодиҳои шаҳрвандон; асосҳои сохтори демократии ҳокимияти давлатӣ, статуси ҳуқуқии Шӯроҳои маҳалии депутатҳои халқ, мақомоти давлатӣ ва ташкилотҳои ҷамъиятӣ мебошад.
Прокуратураи генералии Ҷумҳурии Тоҷикистон — мақоми ягонаи марказонидашуда, ки дар доираи ваколатҳои худ риояи дақиқ ва иҷрои яксони қонунҳоро дар қаламрави Ҷумҳурии Тоҷикистон аз ҷониби тамоми шохаҳои ҳокимият, корхонаҳо, ташкилоту муассисаҳо ва шаҳрвандон назорат намуда, дар мамлакат фазои ягонаи ҳуқуқиро фароҳам меорад.
Абдулазиз Абдулофизович Ғаффоров Донишкадаи давлатии хоҷагии қишлоқи Тоҷикистонро соли 1982 ба поён оварда, дар ин ҷо ба сифати мудири лабораторияи стансияи озмоиши мошинҳо фаъолияташро шурӯъ кардааст.
Солҳои 1985-1988 аспиранти Институти кишоварзии шаҳри Ленинград буд, солҳои 1989-2011 вазифаҳои ходими илмӣ, ассистенти кафедраи муҳофизати меҳнат ва идоракунии техникаи кишоварзӣ, иҷрокунандаи мудир ва мудири кафедраи мошинҳои кишоварзӣ ва дар ДАТ ба номи Ш.
Аз соли 2012 дотсенти кафедраи ҳаракатдиҳандаи роҳи оҳани Донишгоҳи техникии Тоҷикистон ба номи Муҳаммад Осимӣ‎ ДТТ ба номи М. Осимӣ, аз соли 2013 сардори идораи илм ва инноватсияи ҳамин донишгоҳ ДТТ ба номи М. Осимӣ мебошад.
Солҳои 1977—1986 муаллими кафедраи забони русӣ, 1986—1989 муаллими калони кафедраи умумидонишкадавии забон ва адабиёти руси Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко буд.
Дорандаи нишони сарисинагии «Аълочии маорифи Тоҷикистон» буда, бо ордени «Шараф» дараҷаи 2 , ифтихорномаҳои Вазорати маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Донишгоҳи миллии Тоҷикистон сарфароз гардидааст.
Способы передачи русских глагольно-именных конструкций с объектным значением в таджикском языке, Д., 1999; Проблемы исследования глагольных словосочетаний в русском и таджикском языке, Д., 2002; Способы передачи русских глагольных конструкций с прямым объектом в таджикском языке, Д., 2002; Способы передачи русских глагольных конструкций с косвенным объектом в таджикском языке, Д., 2003; Способы передачи таджикских глагольных конструкций с прямым объектом в русском языке, Д., 2003; Способы передачи таджикских глагольных конструкций с косвенным объектом в русском языке, Д., 2003; Тарҷума ва балоғати сухан, ҷ.1., Д., 2003; Учебное пособие по общей теории перевода, Д., 2003; Луғати тафсирии истилоҳоти тарҷумонӣ , Д., 2005; Назарияи тарҷума , Д., 2005; Русский язык.
Сараввал он бо Фармони Президенти Республикаи Советии Сотсиалистии Тоҷикистон аз 22 январи соли 1991, УП-12 “Дар бораи таъсиси Комитети давлатии республикавии ҶШС Тоҷикистон оид ба идораи молу мулки давлатӣ” таъсис дода шуд.
Бо Фармони Президенти Республикаи Советии Сотсиалистии Тоҷикистон аз 22 январи соли 1991, УП-14 “Дар бораи Раиси Комитети давлатии ҶШС Тоҷикистон оид ба идораи молу мулки давлатӣ таъйин кардани рафиқ Каримов И.Ҳ.” аввалин Раиси Комитет Каримов Исматулло Ҳомидович таъйин гардид.
Бо Қарори Девони вазирони Ҷумҳурии Шӯравии Сотсиалистии Тоҷикистон аз 22 августи соли 1991, 250 “Дар бораи тасдиқ намудани Низомномаи Кумитаи амволи давлатии ҶШС Тоҷикистон” аввалин низомномаи Комитет тасдиқ карда шуд.
Кумитаи давлатии сармоягузорӣ ва идораи амволи давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон — мақомоти марказии ҳокимияти иҷроия буда, дар доираи салоҳияти худ сиёсати давлатӣ ва батанзимдарории меъёрии ҳуқуқиро дар соҳаи сармоягузорӣ тадбирҳои мақсаднок оид ба ҷалб, ҳамоҳангсозӣ ва мониторинги кумаки беруна, идораи амволи давлатӣ, роҳбарӣ ва амалӣ намудани раванди ғайридавлатигардонӣ ва хусусигардонии моликияти давлатӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон татбиқ намуда, манфиати давлатро ҳамчун соҳибмулк намояндагӣ мекунад, фаъолиятро оид ба иҷрои барномаҳои дастгирии соҳибкорӣ анҷом медиҳад.
Муаллифи 6 дастури методӣ ва зиёда аз 30 мақолаҳои илмӣ, илмию методӣ мебошад, ки дар онҳо масъалаҳои муҳими таҳсилоти технологӣ дар муассисаҳои таҳсилоти олии касбӣ, миёнаи махсус ва миёна матраҳ шудааанд.
Дар ҷараёни фаъолияти худ, зиёд гардидани шумораи мизоҷон ва зиёд гардидани талаботи аҳолӣ ба пешниҳоди доираи васеи хидматрасониҳои молиявӣ, ҶДММ МЗО «Музаффарият» сармояи оинномавии худро афзоиш дода, дар нимаи соли 2007, ҳамчун ҶДММ ТАҚХ «Музаффарият», бо иҷозатномаи дахлдори Бонки Миллии Тоҷикистон таҳти 0001-2519 «Б», шинохта шуд.
Ҷамъияти саҳомии кушодаи «Коммерсбонки Тоҷикистон» тариқи табдилдиҳӣ дар заминаи ҶДММ ТАҚХ «Фардо» бо қарори Раёсати Бонки миллии Тоҷикистон аз 10 октябри соли 2017, таҳти 138 барои анҷом додани амалиёти бонкӣ бо пули миллӣ ва асъори хориҷӣ иҷозатнома ва таъсис дода шуд.
Дар оғози соли 2006, ҶДММ «Музаффарият» иҷозатномаи Бонки Миллии Тоҷикистонро таҳти 001—2519 «А» барои бурдани фаъолият дар самти амалиётҳои молиявӣ ба даст овард ва ба ҶДММ МЗО «Музаффарият» табдил дода шуд.
Имрӯз ҶДММ ТАҚХ «ФАРДО» ба системаи ягонаи бонкии Ҷумҳурии Тоҷикистон дохил шуда, дар фаъолияти худ мувофиқи Қонунҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон ва санадҳои меъёрӣ-ҳуқуқии Бонки Миллии Тоҷикистон, амал мекунад.
Номбурда соли 1985 ба Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М.Турсунзода бо ихтисоси корҳои маданӣ-маърифатӣ дохил шуда, онро соли 1989 бо дипломи аъло хатм намудааст.
Соли 1990 Фазлиддин Қодиров бо супориши Вазорати фарҳанги Тоҷикистон барои фаъолияти илмӣ-омӯзгорӣ ба Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М.Турсунзода ба кор фиристода мешавад.
Ӯ солҳои 2006-2008 дар вазифаи мудири кафедраи технологияҳои иҷтимоӣ-фарҳангӣ ва туризм, солҳои 2008-2010 ба ҳайси декани факултети такмили ихтисоси кормандони фарҳанг, санъат ва табъу нашри Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М.Турсунзода кору фаъолият намудааст.
Ӯ аз соли 2010 то соли 2012 ба ҳайси декани факултети туризм ва меҳмондорӣ ва аз соли 2012 то соли 2015 ба ҳайси декани факултети туризм ва хадамоти гумруки Донишкадаи соҳибкорӣ ва хидмат дифои вазифа намудааст.
Номбурда солҳои 2015-2016 дар вазифаи сардори шуъбаи илм, инноватсия ва робитаҳои хориҷии Донишкадаи соҳибкорӣ ва хидмат ва минбаъд то ҳол ба вазифаи мудири кафедраи туризми ҳамин донишкада кору фаъолият намуда истодааст.
Соли 2001 ҷиҳати идомаи корҳои таҳқиқотӣ дар мавзӯъи «Таъсири омилҳои иҷтимоӣ-фарҳангӣ дар беҳдошт ва рушди санъати ороишию амалии халқӣ» ба Донишгоҳи фарҳанг ва санъати шаҳри Маскави Федератсияи Русия меравад.
Рисолаи номзадиро дар мавзӯъи «Таъсири омилҳои иҷтимоӣ-фарҳангӣ дар беҳдошт ва рушди санъати ороишию амалии халқӣ» дар шӯрои ҳимояи рисолаҳои докторӣ бо ихтисоси 13.00.05- назария, методика ва ташкили фаъолияти иҷтимоӣ-фарҳангӣ воқеъ дар Донишгоҳи фарҳанг ва санъати шаҳри Маскави Федератсияи Русия соли 2004 ҳимоя намуда, ба дарёфти унвони илмии номзади илмҳои педагогӣ шарафёб гардидааст.
Номбурда яке аз ташкилотчиёни нахустин Фестивали байналмилалии ҳунарҳои мардумӣ дар Тоҷикистон буда, бо ин васила дар мавриди ҳолати воқеии амали ҳунарҳои мардумӣ дар Тоҷикистон таҳкиқотҳои арзишманд анҷом дода, роҳу усулҳои минбаъдаи эҳё ва рушди ҳунарҳои мардумиро бозгӯ ва пешниҳод намудааст.
Пас аз хатми омӯзишҳои ибтидоӣ дар назди донишмандони Сарҳинд барои идомаи таҳсил ба шаҳри Сиёлкут омад, ки дар он замон яке аз марказҳои бузурги илмӣ дар Ҳинд ба шумор мерафт ва дар риштаҳои мантиқ, фалсафа, илми калом ва усули фиқҳ аз маҳзари Мавлоно Камоли Кашмирӣ касби файз намуд.
Пас аз он ба тарбияи шогирдон, таълифи осор ва китобҳое ба забонҳои арабӣ ва форсӣ дар риштаҳои гуногуни илмҳои динӣ пардохт, ки рисолаи «Таҳлилия» ва рисолае дар «Радди равофиз» аз он ҷумла мебошанд.
Аҳмади Сарҳиндӣ ба таҷдиди муҳтавои ин мафҳуми асли ваҳдати вуҷуд ва назароти фалсафӣ — тасаввуфии Ибни Арабӣ пардохт ва тариқатро бо шариат яке ва онро ба маънои татбиқи амалии шариат донист ва ҳар маъно ва рафтореро, ки бар хилофи шаръ бошад, онро аз шариат ва тариқат ҳар ду берун донист.
Ӯ пас аз тарбияи насле аз шогирдони баркамол соли 1617 барномаи густардаи даъват ва тарҳи ислоҳи саросарии ҷаҳони исломро рӯйи даст гирифт ва бисёре аз халифагон ва шогирдони парвардаи худро ба сарзаминҳои гуногун ва манотиқи дуру наздики ҷаҳони ислом барои роҳнамоӣ ва тарбияи наслҳо равона сохт.
Аз ҷумла, ҳафтод нафарро бо сарварии Мавлоно Муҳаммад Қосим ба диёри Мовароуннаҳр, чиҳил нафарро бо сарварии Мавлоно Фаррух Ҳусайн ба сарзаминҳои Ҳиҷоз, Яман, Шом ва Рум, даҳ нафар масъул ва солики бузургро зери назари Мавлоно Муҳаммадсодиқи Кобулӣ ба Кошғар ва сӣ нафари дигарро бо роҳбарии Мавлоно Аҳмади Баракӣ ба Хуросон ва Бадахшон равона сохт.
Аз он ҷо ки фаъолиятҳои даъватӣ ва талошҳои ислоҳии Аҳмади Сарҳиндӣ ба оғози ҳазораи дуюми ҳиҷрӣ рост меомаданд, вай дар таърихи андеша ва ислоҳ бо лақаби «муҷаддиди алфи сонӣ» ва бо ихтисор «муҷаддид» машҳур гардид.
Вай илова бар нашри дурусти маорифи зеҳнӣ ва донишҳои назарии ислом ба тарбияву иршоди насле аз шогирдон ва ҳамин тавр ба назорати бардавоми иртиқои маънавӣ ва марҳалаҳои пайдарпайи тазкияи нафс дар муридон машғул буд, то он ки саранҷом наслеро бо биниши тозаи динӣ ва дараҷоти маънавӣ ба камол расонд.
Барномаҳои ислоҳӣ ва тарҳҳои фарҳангии Аҳмади Сарҳиндӣ дар роҳи эҳёи арзишҳои динӣ ва рушди маърифати иҷтимоии мардум на танҳо аз сӯи шоҳи муғултабори Ҳинд Ҷаҳонгир дастгирӣ наёфтанд, балки нуфузи рӯзафзуни Хоҷа дар миёни коргузорони давлат ӯро ба ташвиш овард ва соли 1619 вайро дастгир ва бе ҳеч сабабе дар қалъаи Гуволиёр ба зиндон афканд.
Аз сӯи дигар, донишмандон ва машоихи номовар аз гӯшаву канори ҷаҳони ислом ба Сарҳинд ба зиёрати ӯ меомаданд ва аз маҳзари дарсаш касби файз менамуданд, ки Мавлоно Тоҳири Бадахшонӣ — шахси муътамад ва соҳибсирри шоҳи Бадахшон, донишманди фозил Мавлоно Абдулҳаққи Шодмонӣ, Мавлоно Солеҳи Кӯлобӣ, Шайх Аҳмади Барсӣ ва Мавлоно Ёрмуҳаммад аз он ҷумла ҳастанд.
Масъалаҳои алоқаманд бо муносиботи мусулмонон ва Аҳли китоб дар дохили кишварҳои исломӣ, аз қабили ҳаром ё ҳалол будани хӯроки Аҳли китоб, издивоҷ бо онҳо, ҷоиз будан ё набудани сохтмонҳои маъбадҳои нави онҳо ва ғайра дар асоси аҳкоми фиқҳ ба низом дароварда мешавад.
Дар замони Хилофат Аҳли китоб ҳамчун аҳли зимма ё зиммиён зери ҳимояи давлат қарор доштанд, озодона ба ибодот, муомилот ва таълими динии худ мепардохтанд, маъбадҳо доштанд, ҳамчун зиммӣ ҷизя медоданд ва мақому ҳолоти онҳо дар шаҳру деҳот ҳамон буд, ки онро фиқҳ барои мардуми ҷизядеҳ муайян кардааст.
Ба ҳар ҳол вазъияту шароити Аҳли китоб дар кишварҳои исломӣ нисбат ба вазъияту шароити аҳолии ғайринасронии кишварҳои насронӣ, ҳатто нисбат ба насрониёни ғайрикатоликӣ дар кишварҳои католикӣ басо беҳтар буд.
Дар асоси назария ва амалияи аҳкоми марбути Аҳли китоб имрӯз давлатҳои исломии Шарқ бо давлатҳои ғайриисломии ҷаҳон муносибатҳои сиёсӣ-дипломатӣ, иқтисодӣ, ҳарбӣ, фарҳангӣ ва ғайра барқарор мекунанд, дар созмонҳо ва анҷуманҳои расмӣ ва ғайрирасмӣ ширкати фаъол доранд.
Минбаъд дар баъзе кишварҳо давлати исломӣ барпо мегардад, вале қисме аз аҳолӣ ғайримусулмон мемонданд ва муносибати давлат бо ин қисми аҳолӣ низ аз рӯйи аҳкоми муносибат бо Аҳли китоб анҷом меёфт.
Ақидаи исломӣ дар бораи Аҳли китоб чунин аст, ки китобҳои осмонӣ – Таврот, Забур, Инҷил ба онҳо фиристода шуд, вале онҳо ин китобҳоро, бахусус он ҷойҳоеро, ки дар васфи пайғамбари ислом ва пешгӯии омадани ӯ буданд, ҳамчунин оятҳоеро дар бораи пайғамбар будани Исо – писари Марям , фарҷоми кор ва меъроҷи ӯ ва дигарро таҳриф карданд.
Соли 2003 баъди хатм намудани мактаби миёна дар заводи пахтатозакунии ҶСШК «Файзалӣ» н. Хуросон фаъолият намуда, дар баробари ин дар маркази таълимотии «Ожонсии Инкишофи Осиёи Марказӣ»-и шаҳри Қурғонтеппа бо номи «» курсҳои кӯтоҳмуддат аз забони англисӣ ва барномасозӣ – компютер гузашта, соҳиби сертификат гардидааст.
Фаъолияти кории Сафоев Абдумаҷид дар Донишкадаи соҳибкорӣ ва хидмат ба ҳайси ассистенти кафедраи «Иқтисодиёти ҷаҳон ва бизнеси байналмилалӣ» аз соли 2009 оғоз гардидааст.
Аз соли 2009 то соли 2017 дар вазифаҳои Раиси созмони ҷавонони донишкада, ассистент, омӯзгори калон, дотсенти кафедраи иқтисодиёти ҷаҳон ва бизнеси байналмилалӣ, муовини декан оид ба қисми таълимӣ ва декани факултети соҳибкорӣ ва иқтисодиёти ҷаҳон фаъолият намудааст.
Соли 2004 ҳуҷҷатҳои худро ба Донишкадаи соҳибкорӣ ва хидмати Тоҷикистон, ба факултети соҳибкорӣ ва менеҷмент, ихтисоси «Иқтисодчии байналхалқӣ донандаи забони англисӣ» супорида, ихтисоси мазкурро соли 2009 бо дипломи аълочӣ ва тахассуси «Иқтисодчии байналхалқӣ» хатм намудааст.
Дар соли 2015 рисолаи номзадии худро дар мавзӯъи «Мукамалнамоии механизми идоракунии лоиҳаҳои инвеститсионӣ » дар Донишгоҳи миллии Тоҷикистон аз рӯи равияи иқтисодиёти минтақавӣ ҳимоя намудааст.
Таъмини амнияти миллӣ – маҷмӯи чорабиниҳои сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ, тандурустӣ, низомӣ ва ҳуқуқӣ, ки ба фароҳам овардани фаъолияти ҳаёти мӯътадили миллат, бартараф сохтани хатароти имконпазир равона шудаанд.
Амнияти миллӣ ҳамчунин фарогири ҷанбаҳои зерин мебошад: ҳимояи сохти давлатӣ; ҳимояи сохти ҷамъиятӣ; таъмини дахлнопазирии ҳудудӣ ва истиқлол; таъмини мустақилияти сиёсӣ ва иқтисодии миллат; таъмини тандурустии миллат; ҳифзи тартиботи ҷамъиятӣ; мубориза бо ҷинояткорӣ; таъмини амнияти техногенӣ ва ҳимоя аз хатарҳои офати табиӣ.
Таъмини амнияти миллӣ бо татбиқи сиёсати ягонаи давлатӣ, системаи иқтисодӣ, тадбирҳои инженерӣ-техникӣ, ҳаётии шахс, ҷамъият ва давлат ба даст оварда мешавад.
Принсипҳои асосии таъмини амнияти миллӣ инҳоянд: қонуният, риояи мувозинаи манофеи ҳаётан муҳими шахс, ҷамъият ва давлат; масъулияти мутақобили шахс, ҷамъият ва давлат оид ба таъмини амният; якҷояшавӣ бо системаҳои байналмилалии амниятӣ.
Барои муҳайё кардан ва нигаҳдории дараҷаи зарурии ҳифзи объектҳои амниятӣ дар ҳар як давлат системаи меъёрҳои ҳуқуқӣ таҳия мешаванд, ки муносибат дар соҳаи амниятро ба танзим медароранд.
Самтҳои асосии фаъолияти мақомоти ҳокимияти давлатиро дар ин бахш муайян мекунанд, ба ташаккул ва азнавсозии мақомоти таъминкунандаи амният мусоидат намуда, фаъолияташонро зери назорат мегиранд.
Амнияти миллӣ — маҷмӯи андешаҳои расман қабулшуда ба мақсаду стратегияи давлатӣ дар соҳаи таъмини амнияти шахсӣ, ҷамъиятӣ ва давлатӣ аз таҳдидҳои сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ, низомӣ, техногенӣ, экологӣ, иттилоотӣ, фарҳангӣ бо дарназардошти захираҳои мавҷудаи имкониятҳо.
Қобилият, истеъдод ва ҳунари миллат барои қонеъ гардондани талаботе, ки ҷиҳати худҳифозаткунӣ, худистеҳсолкунӣ, худтакмилдиҳӣ ва худтаҷдидкунӣ бо камтарин хисорот барои арзишҳои бунёдии ҳолати кунуниаш зарур мебошанд.
Фаъолияти меҳнатӣ: Устои басти сехи ресмономодасозии Фабрикаи бофандагии 1 Иттиҳодияи истеҳсолии матоъҳои пахтагини Душанбе , ассистент, муаллими калон, мудири кафедраи технологияи саноати сабук, декани факултети саноати нассоҷӣ ва сабук, сардори шуъбаи таълим, проректор оид ба тарбия ва тарғибот, профессор ва мудири кафедраи дизайни либос ва санъати мӯди Донишгоҳи технологии Тоҷикистон .
Соли 2003 дар Пажӯҳишгоҳи таърих, бостоншиносӣ ва мардумшиносии ба номи А. Дониши Академияи миллии илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон рисолаи номзадиро дар мавзӯъи «Таърихи бофандагии анъанавии тоҷикон» дифоъ намудааст.
Муродалӣ Иброҳимов (Иброҳимов Муродалӣ Файзалиевич; 8 марти 1964, Ҷамоати деҳоти Гулистони, ноҳияи Рӯдакӣ, ҶШС Тоҷикистон) — муаррих, номзади илмҳои таърих , доктори илмҳои таърих , дотсент , профессор , узви вобастаи Академияи муҳандисии Тоҷикистон , Дорандаи Медали «Хидмати шоиста» .
Профессор Муродалӣ Иброҳимов муаллифи бештар аз 120 асару мақолаҳои илмӣ, аз ҷумла 5 монография, зиёда аз 80 мақолаи илмӣ, 3 фарҳанги соҳавӣ, 4 китоби дарсӣ, 5 дастури таълимӣ-методӣ, 3 патенти ҶТ оид ба ихтироот мебошад.