polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Шохаи аввали ин сулола, ки бо номи Кайусиҳо иштиҳор доранд , дар а.10 ба воситаи издивоҷи хонаводагӣ бо Бувайҳиён ва оли Зиёр наздик шуда, каме баъдтар зери итоати Зиёриён дар вилоёти худ ҳукумат карданд.
Сеюм, тақрибан пас аз сӣ сол шохаи дигари ин сулола мавсум ба силсилаи Кинахория ё Кинхозия ба ҳукумати Мозандарон расиданд, ки дар тамоми давраи мавҷудияти худ , ки бештар аз сад сол идома дошт, тобеъи муғулон буданд.
Ба андешаи баъзе муҳаққиқон Бов соли 651 каме пас аз кушта шудани Яздгурд ҳокими он ҷо шуда, наздик ба 10 сол фармонравоӣ карда вафоташ низ хеле пештар аз таърихи баъдӣ буд.
Баъди марги писараш Бов ба Табаристон рафт ва давлати маҳаллие бунёд ниҳод, ки минбаъд ҳукуматҳои сегонаи ҳукмфармоёни ин хонадон бо номи ҳамин Бов Бовандиён номида шуд.
Бовандиён, Оли Бованд — силсилае аз амирони маҳаллии эронитабори Мозандарон , ки солҳои 651 -1349 м дар ҳудуди ҳафтсад сол бар сарзамини Дайлам ва минтақаи кӯҳистонии Табаристон ҳукмронӣ кардаанд.
Ӯ муаллифи транскрипсияҳои фортепианӣ аз суруди Шуберт то симфонияи Бетховен; фантазияҳои барҷастаи консертӣ дар оҳангҳои операҳои Мотсарт, Белини, Мейрбер, Верди, Глинка ва диг.
Лист шакли нави достони симфонӣ, консерту сонатаҳоро ба вуҷуд овард; ӯ намояндаи калонтарин жанри барномавии мусиқии симфонӣ буд, ки сюжетҳоро аз асарҳои адабӣ гирифтааст.
Вай дар асарҳояш назарияи назорати позитсиониро дар бораи инкишофи барвақти ҷанинии майнаи хордадоронро асоснок кардааст, исбот кард, ки дар марҳилаҳои аввали рушд ягон детерминатсияи қатъии генетикӣ мавҷуд нест (тақдири ҳуҷайра на аз рӯи геном, балки бо таъсири мутақобилаи биомеханикии ҳуҷайравӣ муайян карда мешавад).
Ба пайдоиши системаи асаб ва таҳаввулоти он таваҷҷуҳи зиёд бахшидааст, назарияи эволютсионии муҳитҳои гузаришро ҳамчун асоси таҳияи моделҳои нейробиологии пайдоиши хордадорон, хордадорони аввалияи обӣ, амфибияҳо, хазандагон, парандагон ва ширхӯронро пешниҳод кардааст, вай намунаҳои истифодаи қонунҳои нейробиологиро барои азнавсозии роҳҳои эволютсияи муҳрдорон ва бемуҳронро овард.
Вай иддао дорад, ки вай дар Пажӯҳишгоҳи майнаи Академияи илмҳои тиббии ИҶШС кор кардааст, аз соли 1984 дар Институти илмии морфологияи инсонии Академияи илмҳои тиббии Русия кор мекунад.
Муаллифи зиёда аз 10 монография, 100 мақолаи илмӣ ва аввалин атласи стереоскопии ҷаҳон аз мағзи сари инсон, ки барои беҳтарин корҳои илмӣ дар мавзӯи «Анатомияи топографӣ ва ҷарроҳии фаврӣ» соли 2001 дипломи мукофотии ба номи В. Н. Шевкуненкои Академияи илмҳои тиббии Русия дода шудааст.
Дар асоси таҳлили сохтори майнаи гоминидҳо, фарзияҳои нейробиологии пайдоиши бипедализм ва рушди марказҳои ассоциативӣ ва нутқро таҳия кард, қонунияти нейробиологии пайдоиши майнаи одами муосирро муқаррар кард.
Соли 2013 вай гурӯҳи кориро оид ба омӯзиши майнаи мамонт сарварӣ кард, ки ба ҳайати он кормандони Институти тадқиқотии морфологияи инсон, Академияи илмҳои тиббии Россия, Академияи илмҳои Якутск ва Институти палеонтологии Академияи илмҳои Русия дохил шуданд.
Дар солҳои 2018-2019, ӯ дар силсилафилми " " бо нақши "Нилуфар Ҷон" бо ҳунарпешагони маъруф Иброҳим Челиккол, Карим Бурсин ва Ойкю Караел ҳунарнамоӣ намудааст.
Ғурур яке аз бемориҳои қалбӣ буда, инсони гирифтори он худро дорои имтиёзоту камолоте мепиндорад ва дигаронро аз худ поёнтар меҳисобад, ҳақиқатро дуруст шинохта наметавонад ва пайваста дар масири гумроҳӣ гом.
Ҳангоме инсон худро аз чизе бархурдор медонад, ки дигарон аз он огоҳ нестанд, бинобар боло будани арзиши он ва камбуди зарфияти худ шод шуда, ба хеш меболад ғурур домангири ӯ мешавад.
Масалан, ҳангоме ки тими футболи Тоҷикистон дар мусобиқаҳои ҷаҳонӣ пирӯз мегардад ё ягон донишманди тоҷик гирандаи ҷоизаи байналмилалӣ мешавад, ифтихор ва ғурури миллии ҳар як фарди ватандӯст боло мегирад.
Дар чунин мавридҳо аён мегардад, ки агар ҳар як соҳаи фаъолияти иҷтимоӣ ба андозаи кофӣ дастгирӣ ва барномарезӣ шавад, имкон дорад, ки миллат дар сатҳи ҷаҳонӣ муаррифӣ ва ба комёбиҳои бузург мушарраф гардад.
Ҷанбаи писандидаи ғурур ифтихор ва болидан аз мероси пурғановати фарҳангии ниёгони худ ва пирӯзию муваффақиятҳои афроди миллат дар соҳаҳои мухталифи иҷтимоӣ: илму фарҳанг, ҳунар, варзиш ва ғурур мебошад.
Дорамаҳо (Як литр ашк, , Гокусэн- сужаи мукаммал доранд (чун қоида, ҳар як дорама як мавсимро ташкил медиҳад, баъзан мавсими дуввум ё филми алоҳидаи телевизионӣ, ки дар бораи ҳаёти қаҳрамонҳои асосӣ сарчашма мегирад, идома меёбанд) қисмҳо алоқаманд мебошанд, ки шумораи қисмҳо метавонанд шумораи қисмҳои силсилафилмҳои хурд ё бештар аз он бошад вале аз теленовела камтар мебошанд.
Силсилаи филмҳои бисёрқисмаи телевизионӣ (масалан, "Саргузаштҳои Шерлок Холмс ва Доктор Ватсон", "Роҳзанони баҳри Қариб") - аз филмҳое иборат мебошад, ки ҳар як филм сужаи ҷамъбастӣ дошта миёни қисмҳо алоқаи заиф мебошад.
Шумораи қисмҳо дар ҳар мавсим ё ба миқдори қисмҳои силсилафилмҳои хурд баробар аст ё зиёдтар аз онҳо, вале камтар аз филмҳои бисёрқисма, шумораи фаслҳо бемаҳдуд мебошад.
Комедияҳои вазъиятӣ - ин низ ба мисли драмаҳои қоидавӣ, ҳар як қисм сужаи ҷамъбастӣ дошта, байни қисмҳо алоқаи зич мебошад, аммо сужаи драмавӣ не, балки ҳаҷвӣ доранд.
Филмҳои телевизионии бисёрсериягӣ (ин истилоҳ дар Олмон истифода мешуд ва инчунин дар Русия то соли 1993 истифода шудааст, дар Британияи Кабир истилоҳи истифода мебаранд) - сужаи комил доранд, ки қисмҳо байни ҳамдигар алоқамандании зич доранд.
Силсилафилм — аслан тавсифи хусусияти аудиовизуалӣ мебошад, ки дар телевизион бо қисмҳои пай дар пай пахш мешавад ва ҳар кадоми онҳо ягонагӣ ва муттасилии сюжетро нигоҳ медорад ва ё ҳадди аққал мавзӯъҳои қаблӣ ва баъдӣ алоқаманданд.
Он дар муддати кӯтоҳ аз моҳи октябр то декабри соли 1946 пахш шудааст, ки ҳар як қисм дар шакли мустақиман нишон дода шудааст (ва аз ин рӯ ҳеч чиз аз он сабт вуҷуд надорад - сабти видеоӣ баъдтар пайдо шудааст).
Ҳангоми тадвини силсилафилмҳо ва филмҳои телевизионӣ, блокҳои таблиғотӣ дар ҷои махсуси пахши шабакаҳо ҷой карда шуданд, ки дар лаҳзаи муайян таваққуф карда мешавад ва пас аз таблиғот идомаи сабт гузошта мешавад.
Дар силсилафилм ӯ як шахси мушкилест, ки зиндагии нофаҳмо дорад: ӯ ба дигарон ҳасад мебарад ва аз зани радшуда интиқом мегирад ва ҳар рӯз зиндагии ӯро ба даҳшат табдил медиҳад.
Дар ин силсилафилм, ситораҳои синамои Туркия кор кардаанд: коргардон Омур Олтой, ҳунарпешаҳо Набоҳат Чеҳра, ки модари Ҷон ва Ҳазал Кая дӯстдоштаи ӯро бозидаанд.
Аз рӯи нигориши Катибаи Бесутун Дорои бо пуштибонии ҳафт тан пешвои бонуфузи хонадони порсҳо — Утан , Виндафарн , Гобрия , Видарн, Бугубахш ва Адуманиш бо роҳи сӯиқасд Гаумот-ро дар Сакаяувати ном дижи Мод ба қатл расонд.
Ҳукмронии Гаумот чандон тӯлонӣ набошад ҳам, пояҳои давлатдории Ҳахоманишиниёнро суст карда, шоҳаншоҳиро аз хонадони Куруши Кабир ба шохаи дигари ин сулола — Дорои интиқол дод.
Гаумот барои қонунӣ гардонидани ҳукуматаш худро Бардиё — писари Куруш ва бародари Камбуҷия эълон карда, духтари калонии Куруши Кабир — Отусоро ба ҳамсарӣ пазируфт ва насабашро ба сулолаи ҳукмрон пайваст.
Ин гуна заррачаҳо КДН-и худро намебаранд, вале, азбаски имкони ба ҳуҷайраҳои бактериявӣ пайвастанро сафедаи пардаи вирус муқаррар месозад, заррачаҳо қобилияти аз сатҳи ҳуҷайраҳои бактерия ҷабида шуданро маҳфуз медоранд ва баъди ба ҳуҷайраҳо илҳоқ гардидан, ба даруни бактерияҳо порчаҳои молекулаҳои КДН-и қаблан тасарруфшударо ворид месозанд.
Ҳангоми аз таркиби КДН-и бактериявӣ хориҷ шудани КДН-и вирусӣ КДН-и охирӣ генҳои бактериявии муҷовирро ҳамроҳи худ гирифта, ба дигар ҳуҷайраҳои бактериявӣ интиқол медиҳад.
Петриччиани муяссар гашт, ки ин гуна генҳоро ба тавассути бактериофагҳо ба даст оварда, на ба ҳуҷайраи бактерияҳо, балки ба ҳуҷайраҳое, ки аз организми бемори ирсии мубодилаи карбогидратҳо, дар натиҷаи ихтилоли гувориши лактоза пайдо шудааст, ворид созанд.
Таҷрибаҳои ин муҳаққиқон на фақат амалан мумкин будани трансдуксияро дар ҳуҷайраи организмҳои олиташаккул, инсон ва рустанӣ кашф кард, балки умумияти биокимиёии вокунишҳои ҳуҷайраи бактерияҳо ва ҳайвоноту наботот, инчунин бо ёрии аломатҳои генетикии ғайр имкон доштани муолиҷаи бемориҳои ирсиро исбот намуданд.
То ин замон ақидае роиҷ буд, ки дар генҳо оид ба сохти дурусти сафедаҳои ферментие, ки таассури мавҷудоти зиндаро идора мекунанд, нишонае мавҷуд аст ва ҳар ген як қисми молекулаи КДН-ро ишғол карда, тартиби дар занҷирҳои полипептидии сафедаҳои ферментӣ ҷойгир шудани аминокислотаҳоро ба рамз медарорад.
Соли 1961 олимони фаронсавӣ Ф. Яакоб ва Ж. Моно генҳоро ба ду гурӯҳ ҷудо карданд: генҳои таркибӣ , ки тавлиди сафедаҳои хос, яъне ферментҳоро идора мекунанд ва генҳои муназзим, ки фаъолияти генҳои таркибиро назорат менамоянд.
Дар эукариотҳо ва прокариотҳо ғайр аз гени хромосомаҳо, ҳамчунин генҳои дигаре мавҷуданд, ки дар молекулаҳои кӯтоҳтари КДН ва плазмидаҳо (омилҳои ҷинсии бактерияҳо, муқобилат ба антибиотикҳо ва ғ., ки дар ситоплазмаи ҳуҷайра ҷойгиранд) қарор доранд .
Ин мабдаъ метавонад дар хромосомаҳои гуногун ҷой гирад, вале бо сабаби дар байни хромосомаҳо ҷуфт-ҷуфт иваз шудани генҳо чунин таркибе ба вуҷуд меояд, ки ҳангоми он дар як хромосома якбора чанд гени носолим пайдо мешавад ва ин, албатта, бемории ирсиро вазнинтар мегардонад.
Мубодилаи генҳоро бо усули нисбатан одитар ҳам метавон иҷро кард: КДН-ро аз ягон ҳуҷайраи бактерия ҷудо намуда, ба дигар ҳуҷайрае, ки аз ҷиҳати нишонаҳои генетикӣ фарқ дорад, илова мекунанд.
Дар сурати пайдоиши ҳуҷайраҳои ҷинсӣ, вақте ки хромосомаҳои яксони дучанд ҷуфт-ҷуфт мепайванданд ва сохти ягонаро, ки аз чаҳор ришта -и хромосома иборат аст, ба вуҷуд меоранд, баъзан риштаҳо аз тасолуб гусаста, нӯги онҳо бо тартиби нав пайваст мегардад.
Ба воситаи он аз ҳуҷайраи нарина ба ҳуҷайраи модина як қисми молекулаи КДН интиқол ёфта, дар молекулаи КДН-и ҳуҷайраи модина ҷой мегирад ва хосияти ирсии бактерияро тағйир медиҳад.
Аммо дар асл, имрӯз танҳо 3 деҳа боқӣ мондааст, зеро деҳаи Аминобод бо сабабҳои табиӣ, мисли заминҷунбӣ, обхезӣ ва / ё ҳамлаҳои низомӣ хароб шудааст.
Дар маркази Албурз, дар наздикии сарчашмаи дарёи Домғон, ки аз ин ҷо сар мешавад ва баъдтар бо обҳои Али Баҳор ҳамҷоя мешавад, аз шаҳри Домғон то Дашти Кавир мегузарад.
Дибоҷ ( ҳамчунин ба забони румӣ, чун ; дар расмият ҳамчун ' маълум аст, , ва Ҷарде) шаҳр дар Бахши марказии шаҳристони Домғон, Шаҳристони Домғон, Устони Симнони, Эрон.
Ин дар ҳикояи герсог ва герсогиня Кройдонскиҳо, ки пас аз садамаи марговар пинҳон шуда буданд ва дар достони муҳаббат ва роман бо Марша Прескотти 19-сола, духтари магнати Ню Орлеан ва дар достони дуздии меҳмонхона Юлиус Милн, бо лақаби "Калидӣ" ва дар достони зебои табдилшавии олиҷаноби Алберт Уэллс аз меҳмони кӯҳнаи ношиноси ночиз ба соҳиби нави меҳмонхонаи Сент Грегори, мушоҳида мешаванд.
Шумо инчунин метавонед муноқишаро, ки дар роман дар асоси нажодпарастии маъмурияти меҳмонхона тасвир шудааст, вакилони конгресси дандонпизишкӣ ва албатта, ҳодисаи ниҳоиро ҳангоми чапа шудани лифти меҳмонхона ва ҳалок шудани одамон ба хотир оваред.
"Меҳмонхона" як "як қисми" ҳаёт аст, ба он монанд, ки бемористон, фурудгоҳ ва нерӯи барқ дар романҳои дигар қарор доранд. Ин дафъа Ҳейли дар бораи ҳаёти ҳамарӯзаи меҳмонхонаи калон нақл мекунад - кормандони меҳмонхона чӣ кор мекунанд ва дар бораи кори онҳо чӣ фикр мекунад.
Муаллиф дар бораи бинои боҳашаматонаи меҳмонхонаи Ню Орлеан, "Сент-Грегори" ба таври муфассал нақл мекунад ва бисёре аз утоқҳои он: аз фурӯшанда то пентхаусҳои боҳашаматро тасвир мекунад.
"Мо ҳеч гоҳ нахоҳем донист, ки чӣ қадар одамон шикоят накардаанд, вале онҳо дигар ба инҷо намеоянд." Ин ибораи яке аз кормандони меҳмонхонаи Сент-Грегори ‐ калиди фаҳмиши тиҷорати меҳмонхона аст, мегӯяд А. Ҳейли.
Дар охири соли 1997 бори нахуст дар таърихи ҷоиза филми "Хаткашон"-и коргардони филм Кевин Костнер дар ҳамаи панҷ номинатсия, ки дар онҳо пешниҳод шуда буд, “ғолиб” дониста шуд.
Дар охири ҳамон сол, сенариянавис Брайан Ҳелгеланд аввалин филмсозе шуд, ки дар ҳамон сол ҳам ҷоизаи Оскар ва ҳам ҷоизаи «Тамашки тиллоӣ» гирифт.
Миёни чеҳраҳои Ҳолливуд, ки ба ҷоизаи «Тамашки тиллоӣ» мукофотонида шуданд, ғолибон ва довталабони ҷоизаи Оскар, аз ҷумла Сандра Буллок, Николас Кейҷ, Бен Аффлек, Майкл Чимино, Гус Ван Сант, Ҳолли Берри, Марлон Брандо, Лоренс Оливйе ва Файе Дунауей ҳастанд.
Дар соли 2005 маъмурияти Кохи Сафед "ғалабаи" бузург ба даст овард - президенти ИМА Ҷорҷ Буш, вазири дифоъ Доналд Рамсфелд ва ёвари амнияти миллии ИМА Кондолиза Райс барандагони ҷоизаи «Тамашки тиллоӣ» шуданд.
Соли 2010 ҳунарпешаи амрикоӣ Сандра Баллок ҳам барандаи ҷоизаи Оскар барои беҳтарин ҳунарпешаи сол ва ҳам барандаи ҷоизаи «Тамашки тиллоӣ» ҳамчун «бадтарин ҳунарпешаи сол» дониста шуд.
Шотла́ндияи Нав ё Нова Скотия (навиштаи лотинии истифода мешавад, АФБ: ; аз — «Шотландияи Нав», , гэльск. ) — музофот дар ҷанубу шарқи Канада, яке аз се Музофотҳои наздисоҳилӣ.
В. нуфузи ғояҳои Ведаҳоро дар назарияи худ эътироф намуда, дар айни ҳол, манбаъҳои дигар, аз қабили «Падартҳа–Дҳарма–санграҳа»-и Пришастапада, осори Удаяна, Шридҳара, Валдабҳаҷараро низ асоси таълимоти худ қарор додааст.
Ҷавҳар дар 9 шакл зоҳир мешавад, ки 5 шакли он аносири табиӣ буда, тавассути ҳисси инсонӣ дарк хоҳанд шуд, вале 4 шакли дигари он бо эҳсоси зоҳирӣ даркшаванда намебошанд ва онҳоро эҳсоси ботинӣ дарк хоҳад кард.
Дар таълимоти Вайшишека 24 навъи сифат ҳамчун муайянкунандаи табиати ашё ва ҳомили ҷавҳар мавриди баррасӣ қарор гирифта, навъҳои гуногуни ҳаракати ҷисмонӣ, аъмол ва умумияту фардият дар фаъолияти инсон шарҳ дода шудаанд.
Мувофиқи таълимоти ахлоқии Вайшишека инсон мавҷуди мухтор ва зотан на хубу на бад аст, лекин чун ба бадӣ гарояд, ба мартабаи пасти ҳайвонӣ таназзул мекунад ва агар рӯ ба хубӣ орад, ба мартабаи малакутӣ мерасад.
Ин назарияи холистӣ ва телеологии -и рушд барои мустаҳкам намудани таркиби илмиву идеологии худ аз унсурҳои диниву фалсафии Шарқу Ғарб (ведаҳо, браҳмания, буддизм, гностисизм, каббала, назарияҳои астрология дар робита бо алоқамандии Замину Осмон, олами ситораву сайёраҳо бо рӯҳу ҷисми инсон, ҷустуҷӯи қонунмандиҳо дар рушди ҳамагонии Коиноту инсон ва ниҳоят аз таълимоту аҳкоми калисои православии Рус) илҳом гирифтааст.
Аз нигоҳи илмӣ-назариявӣ космизм ба таълимоти кайҳоншиносӣ (ё космогония ‒ назарияҳо дар бораи пайдоиш ва қонунмандиҳои кайҳон: назарияҳои таҳаввул, васешавии коинот, таркиши бузурги коинот, парокандашавии галактикаҳои Хаббл ва назарияи нисбияти Эйнштейн) такя мекунад.
Намояндаи космизм файласуф, рӯҳонии фаронсавӣ ва будёдгузори назарияи ноосфера Пйер Тейяр де Шарден бар он андеша буд, ки ноосфера доираи таъсири мутақобилаи ҷамъияти инсонӣ ва табиат мебошад, ки дар доираи он фаъолияти ақлонии инсон омили муайянкунандаи инкишоф аст.
Ӯ бо истифода аз додаҳои илми инсоншиносӣ, деринашиносӣ , фалсафа ва синтези масеҳият назарияи таҳаввулии пайдоиши кайҳонро пешниҳод намуд: назарияи ба таври кулл такмилдодаи ӯ таълимот дар бораи «нуктаи Омега» мебошад.
Намояндаи дигари назарияи космизм В. Вернадский бо баррасии мафҳуми «ноосфера» ба ин натиҷа расид, ки қабати ақлонии осмон, ки осмони моро иҳотакунанда аст, аз атмосфера, стартосфера ва ноосфера иборат мебошад ва дар қабати охирӣ инсон ва акли ӯ унсури аз ҳама фаъол буда, биосфера ба ноосфера табдил меёбад.
Космизм пас аз Инқилоби Октябр ба назарияи ҷунбиши пролеткулт (фарҳанги инқилобии коргару деҳқонӣ, ки мебоист тамоми фарҳанги ҷаҳониро аз байн мебурд ва фарҳанги нав месохт) таъсиргузор шуд.
Дар эҷодиёти намоядагони ҷунбиши пролеткулт андешаҳои фарогуманистӣ, инсонияти рӯҳонию фарҳанги саломатии ҷомеаи инсонҳо ва аҳаммияти он дар системаи офтобӣ тасвир шудааст.
Косми́зм — ҷунбиш ё ҳаракати фикрии динӣ, фалсафӣ ва фарҳангие, ки назарияи васеи фалсафаи табииро дар бар гирифта, унсурҳову андешаҳои диниву ахлоқӣ, фалсафиву табиатшиносӣ ва ояндаи инсону инсоншиносиро ба ҳам алоқаманд намудааст ва ҳадафаш рушди ҳаёти заминӣ дар кайҳони беканор мебошад.
Солҳои 2002—2005 — Сарэксперти шуъбаи аттестатсия, аккредитатсия ва литсензионии мактабҳои олӣ ва коллеҷҳои Идораи аттестатсияи муассисаҳои таълимии назди Вазорати маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон
Соли 2008 бо «Ифтихорнома»-и Ҷумҳурии Тоҷикистон, соли 2011 бо медали ҷашнии «20-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон» мукофотонида шудааст.
Вирусшиносии умумӣ афзоиш, таснифу қонунияти таҳаввул, таҳқиқи биологию физиологии вирусҳо, ташхиси вирусологию серологии вирус, муолиҷаи амрози вирусӣ ва ғ-ро меомӯзад.
Дар ибтидои давраи эллинӣ, Олониё, бо номи юнонӣ маълум аст ( , меояд, аз калима маънои «барҷаста дар баҳр" аст, ки нимҷазираи, "болопӯш" номида шудааст) он аллакай шаҳри калон ва пешрафта буд.
Бо ноҳияи шаҳрӣ илова ба шаҳр, ҳамчунин шаҳракҳои осоишгоҳҳои наздишаҳрӣ (Инҷекум, Конакли, Авсаллар, Махмутлар ва баъзе дигарон дохил мешаванд).
Зайниддинов назария ва амалияи илмиро дар иртибот таҳқиқ намуда дар як вақт аз фанни Адабиёти ҷаҳон барои донишҷӯён дарс мегӯяд ва осору аҳволи адибони бузурги дунёро дар иртибот бо адабиёти тоҷик таҳқиқ менамояд.
Мақолаву асарҳои таълиф намудаи ӯ оид ба осору аҳволи адибони халқҳои ҷаҳон Қаюм Носирӣ, Шаҳобуддин Марҷонӣ, Абдулло Туқай, Шариф Камол, Олимҷон Иброҳимов, Мусо Ҷалил, Л.Толстой, А.Пушкин, А.Гайдар, К.Паустовский, А.Чаковский, Мухтор Авезов, Алишер Навоӣ, Ҳамза Ҳамкимзода, Ғафур Ғулом, Аширмат Назаров, Т.Сотилғанов, Ч.Айтматов, Э.
Межелайтес, М.Бажан, Николас Гильиен, Шота Руставелӣ, Назар Душбадзе, Сергей Есенин ва дигарон ба хонандагони тоҷик шинос буда, дар ташаккули дунёшиносии онҳо саҳм гузоштааст.
Юсуфӣ, А.Пирмуҳаммадзода, Сотим Улуғзода, Ҷалол Икромӣ, А.Қаҳҳорӣ, М.Ҳайдаршо, И.Файзулло, Қутби Киром, М.Ҳотам ва Садриддин Ҳасанзод дар мақолаву гузоришҳои худ мавриди арзёбӣ қарор додааст.
Аз ҷониби ӯ Барномаи таълимии адабиёти иттиҳод , Барномаи таълимии адабиёти хориҷӣ , китоби дарсии Адабиёти ҷаҳон барои синфҳои 10-11 , Дастури таълимии Таърихи адабиёти хориҷӣ нашр гардидааст.
Соли 1995 дар таҷлили ҷашни эпоси «Манас» дар Туркия, соли 1997 дар Конгреси – туркшиносони ҷаҳон дар шаҳри Оренбург, соли 2007 дар семинари байналмилалии омӯзиши тарзи ҳаёти солим дар Украина, соли 2008 дар семинари байналмилалӣ дар шаҳри Лондони Британияи Кабир иштирок намудааст.
З. узви Иттиҳоди тарҷумонҳо ва ноширони Иттиҳоди Давлатҳои Мустақил ва Балтия буда дар анҷумани дуюм ва форуми шашуми байналмилаии он дар шаҳри Еревани Ҷумҳурии Арманистон иштирок ва суханронӣ намудааст.
Муртазо Зайниддинов (3 декабри 1954, Ворух, Исфара, ҶШС Тоҷикистон - 5 октябри 2023, Душанбе, Тоҷикистон) – филолог, номзади илми филология, дотсенти кафедраи назария ва адабиёти навини форсии тоҷикӣ Донишгоҳи миллии Тоҷикистон.
Зайниддинов бо унвони «Аълочии маорифи халқи Тоҷикистон» , «Аълочии матбуоти Ҷумҳурии Тоҷикистон» , «Аълочии фарҳангии Ҷумҳурии Тоҷикистон» мукофотонида шудааст.
Эҷоди эҳсосоти мусбат ва табъи болида, тавозуни дақиқи маводи мусиқӣ ва пешниҳоди ҷолиби иттилоот вобаста ба фарҳанг, иқтисод ва варзиш аз ҳадафҳои радиои Ҳамсадо аст.
Дар ҳудуди Душанбе, ноҳияҳои тобеи ҷумҳурӣ барномаҳои радиои «Ҳамсадо» бо забони тоҷикӣ ва фақат 20%-и барномаҳо бо забони русӣ пешниҳод мешаванд.
Барномаҳои «Кино-хит», «ТОП-10 — далел», « », «Не очень серьезные новости», «Ин соат», «Таманно», «Техно-Тайм», «Ҳамсафар», «Намоҳанг», «Ҳамсадо, иқтибос меоварад…» дар бораи масоили асосии рӯз барои мардум қисса мекунанд.
Дар замони Шӯравӣ дар назди Шуъбаи тоҷикистонии Иттифоқ фонди ҷумҳуриявии мусиқии ИҶШС мавҷуд буд, ки ба кори эҷодӣ ва ташвиқи асарҳои композиторон ёрии моддӣ мерасонд.
То соли 1990 аз композиторон 3 нафар бо унвони фахрии Ҳунарпешаи халқии ҶШС Тоҷикистон, 5 нафар бо унвони фахрии Ходими хизматнишондодаи санъати ҶШС Тоҷикистон мушарраф гаштанд.
Аз ҳисоби композиторон 1 нафар лауреати Мукофоти давлатии ҶШС Тоҷикистон ба номи Рӯдакӣ ва 3 нафар лауреати Мукофоти комсомоли ленинии Тоҷикистон ҳастанд.
Чунон ки дар пешгуфтори китоби «Композиторон ва мусиқишиносони Тоҷикистон» омадааст: «Бо пош хӯрдани собиқ давлати бузурги Иттифоқи Советӣ, иттифоқи ягонаи композиторон низ аз байн рафт. Бо мурури замон баъзе композиторон фавтидаанд ва иддаи дигаре ҷумҳуриро тарк намудаанд. Дар чунин вазъ Иттифоқи композиторони Тоҷикистон, ки дар ибтидои давраи Истиқлол нисбатан хеле камшумор ва заиф шуда буд, аз сари нав қомат афрохт. Ба шарофати соҳибистиқлолии Ватан, ҳисси ватанпарварию ҳувияти миллии композиторон ва мусиқишиносони эҷодкор боло рафта, тадриҷан сафи узви Иттифоқ пурратар гардида, потенсиали эҷодии ин ташкилот барқарор шуда истодааст».
ва ҳамин маълумотномаро соли 2011 бо забони тоҷикӣ дар ҳаҷми 187 с. чоп кунад, ки дар ин китобҳо дар бораи 86 нафар композиторону мусиқишиносони гузаштаву муосир маълумот дода шудааст.
Яъне композиторону мусиқишиносони тоҷик дар 27-соли истиқлоли давлатӣ асарҳои зиёде дар жанрҳои гуногун эҷод намудаанд: асарҳои симфонӣ, вокалӣ-симфонӣ ва хорӣ, эстрадӣ-симфонӣ, камеравӣ-созӣ, консерту контата, увертюраву сюита, достону оратория, суруду романс, ҳамчунин китобҳои илмию дарсӣ ва ғ.
Дар ин давра операҳои «Умари Хаём»-и Фирӯз Баҳор, «Амир Исмоил»-и Толиб Шаҳидӣ, «Шайхурраис Сино»-и М. Бафоев ва балети бачагонаи Амирбеки Мусо «Афсонаи ҷангалӣ» эҷод шуданд.
Аз аъзои ИКТ 7 нафар бо Ҷоизаи давлатии ба номи Рӯдакӣ (Хайрулло Абдуллоев, Дамир Дӯстмуҳаммадов, Фаттоҳ Одина, Талабхӯҷа Сатторов, Қудратуллоҳ Яҳёев, Саидқул Билолов, Файзалӣ Ҳасанов) ва 3 композитор бо Мукофоти ба номи Камоли Хуҷандӣ қадрдонӣ шудаанд.
3 композитор бо унвони фахрии Ҳунарпешаи халқӣ ва Ҳофизи халқии Тоҷикистон ва 11 нафар узви ИКТ бо унвони фахрии Арбоби ҳунари Тоҷикистон — А. Солиев, А. Раҷабов, Т. Сатторов, Қ.
Итттифоқи композиторони Тоҷикистон — ташкилоти ихтиёрии ҷамъияти эҷодии композиторон ва мусиқишиносони ҷумҳурӣ, ки бо мақсади инкишоф додани беҳтарин анъанаҳои мусиқии классикӣ ва халқии тоҷик, аз бар намудани бойгарии қимматбаҳои мусиқии классикии Ғарбу рус ва беҳтарин осори мусиқии ҷаҳонӣ таъсис ёфтааст.
Ҳатто пеш аз ба сари қудрат омадан дар мубориза бо режими подшоҳии Русия, болшевикҳо принсипҳои баробарӣ ва рушди озодонаи ҳама ақаллиятҳои миллӣ ва миллатҳои Русияро ҳимоя мекарданд.
Ҳама сабтҳои расмӣ бояд бо забони давлатӣ сурат гиранд, на ба забони аҳолии маҳаллӣ. Мо тарафдори ҳар як шаҳрванди Русия ҳастем, ки имкони омӯхтани забони бузурги русиро дорад.
Дар ҷумҳуриҳои Балтика - ҶШС Литва, ҶШС Латвия ва ҶШС Эстония, забонҳои литвонӣ, латвиягӣ ва эстонӣ истифода мешуданд, ки дар он навиштаҳо ба алифбои лотинӣ асос ёфтаанд ва карелияҳо ва финҳо, ки дар Ҷумҳурии Автономии Советии Сотсиалистии Карелия зиндагӣ мекарданд, инчунин графикаи лотиниро истифода мекарданд.
Расман, рӯйхати забонҳои халқҳои Иттиҳоди Шӯравӣ вуҷуд доштанд, ки одатан ҳамчун забонҳои халқҳои анъанавии дар қаламрави Иттиҳоди Шӯравӣ зиндагӣ мекардагӣ ва берун аз он давлате надошта буданд, истифода мешуданд.
Дарҳол пас аз Инқилоби Октябр Конгресси дуюми Советҳо Эъломияи ҳуқуқи халқҳои Русияро, ки он "бекор карда шудани ҳама ва ҳама имтиёзҳо ва маҳдудиятҳои динӣ ва миллӣ" ва "рушди озодонаи ақаллиятҳои миллӣ ва гурӯҳҳои этнографӣ, ки дар қаламрави Русия зиндагӣ мекунанд" қабул карданд.
Дар солҳои 1920 дар Иттиҳоди Шӯравӣ як маъракаи сиёсӣ барои ба ном решакунонӣ - иваз кардани забони русӣ бо забонҳои миллии маҳаллӣ дар маъмурият, маориф ва фарҳанг оғоз ёфт.
Иғвои порадиҳӣ кӯшиши додани пул, коғазҳои қиматнок, молу мулк ё хидматрасонӣ ба шахси мансабдори ватанию хориҷӣ ё намояндаи созмони байналмилалӣ бидуни розигии онҳо бо мақсади тартиб додани далелҳои сунъӣ мебошад.
Ҳолатҳое, ки боиси иғвои порадиҳӣ мешаванд: шахси мансабдор пораро ҳамчун шарти иҷро кардан ё накардани ягон амал талаб накардааст; шахси мансабдор аз гирифтани пора саркашӣ кардааст, байни ӯ ва шахсе, ки кӯшиши додани пораро дорад, ягон гуфтушунид нашудааст.
Барои содир кардани иғвои порадиҳӣ қонунгузории Тоҷикистон ҷарима ба андозаи аз 9025 то 18250 нишондиҳанда барои ҳисобҳо ё маҳрум кардан аз озодӣ ба муҳлати аз 5 то 10 сол муқаррар кардааст.
Иғво ҳамчун амали хиёнат арзёбӣ шуда, дар байни созмонҳои ҷосусӣ, полиси хусусӣ ва ҳизбҳои иртиҷоъпараст барои тақсим, ошкор ва бадном кардану шикаст додани созмонҳои пешқадаму инқилобӣ истифода мешавад.
дар баъзе кишварҳо иғвогар агенти махфии полис аст, ки бо шарикони ҷиноятӣ дар алоқа шуда, бо мақсади таҳрики онҳо ба содир кардани амалҳои алоҳидаи зиддиҳуқуқӣ ҷиҳати ошкор кардани ҷиноятҳои баъдӣ ва боздошти онҳо амал мекунад.
Иғвои электоралӣ дар шаклҳои содир кардани амалҳои нодуруст барои паст кардани нуфузи номзади мухолиф ва таблиғи нафратовар (зангҳои шабона, часпондани маводди таблиғотӣ дар девори хонаи номзади мухолиф ва дигар ҷойҳо) зоҳир мешавад.