polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Чойи бобунаро барои муолиҷаи илтиҳоб -и пардаи луобии меъда, захми меъда ва рӯдаи дувоздаҳангушта, халадарди меъдаву рӯда, бемориҳои ҷигар, талха, касалиҳои занона, дарди нимсара, рагкашӣ ва ҳамчун доруи хобовар, обҷӯши онро барои ғарғара кардани даҳону гулӯ, шустани захмҳои фасоддор, табобати зардзахму илтиҳоби бандҳо , бемориҳои чашм, облатаашро барои муолиҷаи омосҳо истифода мебаранд.
Пажӯҳишҳои тиббӣ исбот намуданд, ки гули бобуна барои илтиҳоб , манъи хунравӣ, оромбахшии дард, асаб, ташаннуҷ, арақи бадан, кори дил ва захми илтиҳобии меъдаву рӯда даво мебошад.
Касоне, ки асабонӣ мешаванд ё бехобӣ мекашанд, метавонанд 2 қошуқи калон решаи сунбул , 3 қошуқи калон бобуна, 2 қошуқи калон гиёҳи хоргулак ва 1 қошуқи калон зираи сиёҳ — ро дар 200 грамм оби ҷӯшомада муддати 1 соат дам карда, сипас аз дока гузаронанд ва дар як рӯз ду маротиба — 100 грамм субҳ ва 100 грамм бегоҳӣ пеш аз хоб муддати 2 — 3 рӯз нӯшанд, шифо меёбанд.
Гули бобуна дар саросари Тоҷикистон ва бештар дар минтақаҳои Кӯлоб, Қурғонтеппа, Зарафшон, Рашт, Дарвоз, Ҳисор — дар алафзори паст, қад — қади роҳҳо, доманаи кӯҳҳои сералаф, дарахтзор ва назди иқоматгоҳҳо нашъу нумӯъ меёбад.
Ӯ баъд аз хатми мактаби миёна ба Омӯзишгоҳи тиббии шаҳри Ленинобод дохил шуда, онро бо баҳои аъло хатм намуда барои идомаи таҳсил ба курсҳои дусолаи Дорулмуаллимини тоҷикии шаҳри Тошканд фиристода мешавад.
Баъд аз хатми бомуваффақияти Дорулмуаллимин Муҳаммад Бобохоҷаев ба ихтиёри Комиссариати маорифи шаҳри Сталинобод фиристода мешавад ва то даъват шудан ба Артиши Сурх дар маъракаи маҳви бесаводӣ фаъолона иштирок менамояд.
Дар солҳои 1941—1942 ӯ ба ҳайси муаллими физика ва математика, мудири қисми таълимӣ ва директори мактаби ибтидоии 5 ҷамоати деҳоти Даҳанаи вилояти Қӯрғонтеппа адои вазифа менамояд.
Баъди итмоми Ҷанги Бузурги Ватанӣ соли 1946 Муҳаммад Хоҷаевич ба Ватан баргашта ба Донишкадаи давлатии тиббии Тоҷикистон дохил мешавад ва онро соли 1956 бо баҳои аъло хатм менамояд, ки боз барои идомаи таҳсил ба ординатураи клиникии Донишкадаи 2-юми тиббии шаҳри Москва фиристода мешавад.
Баъди дифоъи рисолаи номзадӣ Муҳаммад Бобохоҷаев аз тарафи Вазорати тандурустии Тоҷикистон барои кор таклиф шуда, аз соли 1954 то соли 1960 вазифаҳои ассистент, дотсенти кафедраи бемориҳои дарунии ДДТТ ба номи Абӯалӣ ибни Синоро ишғол мекард.
Баъди дифои дар соли 1964 рисолаи докторӣ (дар докторантураи Пажӯҳишгоҳи биофизикаи Академияи илмҳои тибби Иттифоқи Советӣ, Москва) олимро мудири кафедраи муттаҳидаи терапияи факултаи педиатриву стоматологии ДДТТ ба номи Абӯалӣ ибни Сино таъйин менамоянд.
Муҳаммад Бобохоҷаев дар бисёр ҷамъиятҳои илмии умумииттфоқии собиқ Иттифоқи Шӯравӣ намояндагии илми тибби Тоҷикистонро ба уҳда дошт — дар Раёсати Ҷамъияти умумииттифоқии терапевтҳо, дар Раёсати Ҷамъияти умумииттифоқии кардиологҳо, дар ҷамъиятҳои гематологҳо, ревматологҳо, нефрологҳо ва геронтологҳо.
Профессор Муҳаммад Бобохоҷаев муаллифи қариб 300 корҳои илмӣ-тадқиқотӣ, аз ҷумла 5 монографияҳои пурарзиш ва дастурҳои қимати методӣ дар соҳаҳои мухталифи касалиҳои дарунӣ — кардиология, гематология, ревматология, курортология, пулмонология, нефрология мебошад.
Наск – ро кӯфта бо оби карам хамир карда гузошта банданд, варами пистонро мегардонад, шири дар он шахшударо таҳлил медиҳад; агар онро бо асал хамир карда гузошта банданд, захмҳои чуқур ва фурӯрафтаро шифо мебахшад.
Он фаъолияти дил, ҷигар ва гурдаро ба сомон меорад, ба афзиши бактерияҳои муфиди рӯдаҳо мусоидат мекунад, хунро серғизо ва муқовимати ҷисмро ба вирусу микробҳои беморизо афзун менамояд.
нисбат ба ашхосе, ки барои ҷиноятҳои начандон вазнин ва дараҷаи миёна ба маҳдуд кардани озодӣ ва ё маҳрум сохтан аз озодӣ маҳкум шудаанд, бо гузапггани се сол пас аз адои ҷазо;
Доғи судӣ — ҳолати махсуси ҳуқуқии шахси аз тарафи суд барои содир намудани ҷиноят гунаҳгор донисташуда ва ба ҷазои ҷиноятӣ маҳкумшуда мебошад, ки дар м. 84 Кодекси Ҷиноятии ҶТ пешбинӣ шудааст.
Шахсе, ки барои содир намудани ҷиноят маҳкум шудааст, аз рӯзи эътибори қонунӣ пайдо кардани ҳукми айбдоркунӣ то рӯзи барҳам хӯрдан ё бардоштани доғи судӣ маҳкумшуда дониста мешавад.
Агар маҳкумшуда пас аз адои ҷазо рафтори бенуқсон нишон диҳад, суд дар асоси илтимосномаи ӯ метавонад доги судиашро то тамом шудани муҳлати барҳамдиҳии доғи судӣ, вале баъди гузаштани нисфи ин
Агар шахс мувофиқи тартиби муқаррарнамудаи қонун пеш аз муҳлат аз ҷазо озод шуда ё қисми ҷазои адонакардаи ӯ бо ҷазои нисбатан сабуктар иваз шуда бошад, муҳлати барҳам додани доғи судӣ аз лаҳзаи аз адои ҷазои асосӣ ва иловагӣ озод карда шуданаш ҳисоб карда мешавад .
Агар суд муқаррар намояд, ки маҳкумшуда ислоҳ шудааст ва барои доғи судӣ доштани ӯ зарурат нест, суд метавонад баъди гузаштани ҳашт сол пас аз адои ҷазо доги судии шахси барои ҷинояти махсусан вазнин бо маҳрум сохтан аз озодӣ маҳкумшударо бардорад .
Ин ферментҳо ҳамаи бофтаҳои ғадудро вайрон карда, метавонанд ба рагҳои хунгард ва узвҳои дигари ба ғудуд наздик таъсири манфӣ расонанд ва ин омил метавонад ба марги инсон оварда расонад.
Агар тани ғадуд гифтори ҷараёни илтиҳобӣ гардад, он гоҳ дард қисмати зери бағалро фаро мегирад ва агар думи ғадуд осеб бинад, дарди шадид дар қисмати чапи зери қабурға пайдо мешавад.
Барои баровардани бемор аз ҳолати гуруснагӣ, баъди ором гирифтани аломатҳои беморӣ, ба беморон ғизои махсуси парҳезӣ таъйин мекунанд ва истеъмоли ғизоро бо миқдори кам тавсия менамоянд.
Иондоршавиро аввал электронҳои озоде оғоз мекунанд, ки дар ҳаво ҳамеша ба миқдори муайян мавҷуд буда, аз таъсири майдони электрикӣ ба самти Замин суръати калонро соҳиб мегарданд ва бо атомҳои ҳаво бархӯрда, онҳоро иондор мекунанд.
Дар марҳилаи охирин аз канали иондоршудаи лидер тахлияи баръакс -и барқ мегузарад, ки ҷараёни то садҳо ҳазор А ва тобиши аз тобиши лидер дурахшонтар дошта, бо суръати азим ҳаракат мекунад.
Барқ асосан дар тӯдаабрҳои бороновар , гоҳ-гоҳ дар абрҳои қабат-қабати бороновар, ҳангоми оташфишонии вулканҳо, торнадо ва тӯфони чангу ғубор ва ғайра ба вуҷуд меояд.
Барқ дар сурате воқеъ мешавад, ки дар ҳаҷми нисбатан хурди абр майдони электрикии шиддатнокиаш барои оғози тахлияи электрикӣ кофӣ пайдо гардида, дар соҳаи нисбатан васеи абр майдони шиддатнокиаш барои идома ёфтани тахлияи оғозшуда кофӣ мавҷуд бошад.
Ҷараёни қонунгузорӣ — тарзи қатъиян танзимёфтаи қабули қонун, аз пешниҳоди лоиҳаи қонун ба парлумон огоз сфта, бо интишори қонуни қабулшуда ва ба амал даромадани он анҷом меёбад.
Танзими батафсили ҳамаи давраҳои ин ҷараён шарти ҳатмии интишори қонунҳо аст, ки бо мазмун ва мувофиқи техникаи ҳуқуқии мавҷуда ба талаботи ҷиддӣ ҷавобгӯ мебошад.
Ҷараёни қонунгузорӣ дар Маҷлиси Олии ҶТ дар моддаҳои 59-62 Конститутсия, Қонуни конститутсионӣ «Дар бораи Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон», Дастури Маҷлиси намояндагон, Дастури Маҷлиси миллӣ ва баъзе санадҳои дигар батафсил танзим ёфтаанд.
Бинобар дар қисми шарқии Тоҷикистон баланд будани массивҳои кӯҳӣ ва бештари масоҳати онҳоро фаро гирифтани пиряхҳо, бод шабона, дар мавсими сарди ҳаво бошад, ҳатто рӯзона аз тарафи кӯҳ ба самти водӣ мевазад.
Дар мавсими гарми ҳаво аз соатҳои 11–13, ки ҳавои ҳамворӣ ва водӣ нисбат ба нишебии кӯҳҳо сардтар аст, дар ҷануби Тоҷикистон боди ғарбӣ, ҷан.
Насими обӣ барои минтақаҳои назди соҳил хос буда, дар назди кӯл, обанборҳо ва дарё дар натиҷаи шабу рӯз фарқ кардани ҳарорати сатҳи об ва хушкӣ ба вуҷуд меояд.
Ҳаво аз минтақаи фишораш баланд ба сӯи минтақаи фишораш паст, мувофиқан аз самти ҳарорати сард ба сӯи минтақаи баланд, яъне ба сӯйи градиенти фишорӣ ва ҳароратӣ ҳаракат мекунад.
Ба ин ҳаракати ҳаво чанд қувва – қувваи майлдиҳандаи гардиши Замин – Қувваи Кориолис, қувваи соиш ва моменти ҳаракати каҷхаттаи ҳаво, инчунин қувваи марказгурез таъсир мерасонанд.
Бодҳои пиряхӣ ба кӯҳбода мансуб буда, асосан аз кӯҳҳои Помир мевазанд ва бо равандҳои макродаваронии муайян қувват гирифта, дар баландиҳои аз 3 км баланд ба вуҷуд меоянд.
Бодҳои ҷорӣ дар мавсими тобистон ба вуҷуд меоянд, дар ин маврид ҳаракати амудии ҳаво, ки ба поён самт мегирад, ба вуҷуд омада, ба парвози самолётҳо дар аэропортҳои Помир халал мерасонад.
Бодҳои маҳаллӣ дар ҶТ зери таъсири орографияи мураккаб ташаккул меёбанд, ки дар он қаторкӯҳҳо ва водиҳо самтнокии гуногун дошта, баландиашон аз сатҳи баҳр аз 300–400 то 7495 м-ро ташкил медиҳад.
Дар Тоҷикистон ҳангоми ҷараёни шимолии ҳаво кӯҳбода дар нишебиҳои ҷанубии қаторкӯҳҳои Ҳисор, ҳангоми ҷараёнҳои ғарбӣ дар нишебиҳои шарқии қ-кӯҳҳои ҷан.
Масалан, ҳангоме ки муаззин Аллоҳу акбар гуфт ва дар он лаҳзаҳои гузарое, ки барои гуфтани ҷумлаи баъдӣ омода мегардад, шунаванда ҳамон калимаи «Аллоҳу Акбар»-ро такрор намояд.
Вақте муаззин ба Ҳайя ъалас-салоҳ ва Ҳайя ъалал фалоҳ бирасад, шунаванда дар поён айни он калимотро такрор накарда, балки «Ло ҳавла ва ло қуввата илло биллоҳил ъалиййил ъазим» ( — Қудрати боз истодан аз гуноҳон ва низ тавоноӣ бар анҷоми тоъатҳо танҳо бо мадади Худованди баландмартаба ва бузургвор муяссар мегардад) бигӯяд.
Муаззин дар вақ­ти азон ва иқомат гуфтан бояд рӯ ба қибла бошад; рӯйи худро дар ҳолати гуфтани «Ҳаййа ала-с-салот» ба ҷониби рост ва ҳо­лати гуфтани «Ҳаййа ала­-л-фалоҳ» ба ҷо­ни­­би чап би­гардонад; ҳан­гоми гуф­та­ни азон ду ангушти худро ба гӯш­ҳояш бини­ҳад.
Агар шах­се дар хонаи худ, ки дар шаҳр аст, намоз бигзорад, пас, бояд азон ва иқомат гӯяд, ле­кин агар азонро тарк кунад, ҷоиз аст, чунки азони мас­ҷиди ма­ҳалла кифоят мекунад.
Дар ин сурат корҳои ислоҳи меҳнатӣ ба ҳисоби маблаги якмоҳаи корҳои исЛоҳи меҳнатӣ баробар ба ду маоши ҳадди ақал, вале на зиёдтар аз 2 сол ҳабс ба ҳисоби маблаги якмоҳаи ҳабс баробар ба даҳ маоши ҳадди ақал, вале на зиёдтар аз шаш моҳ иваз карда мешавад.
Мувофиқи м. 30 КИҶҶ Ҷумҳурии Тоҷикистон аз лаҳзаи эътибори қонунӣ пайдо кардани ҳукми суд маҳкумшуда бояд дар давоми 30 рӯз ҷаримаро пардозад.
Агар маҳкумшуда ҷаримаро дар муҳлати 30 рӯз насу порида бошад ва даромаду амволи худро аз ситонидани маҷбурӣ пинҳон дошта бошад, он ашадди саркашӣ намудан аз пардохти ҷарима ба ҳисоб меравад .
Агар ба маҳкумшудаи го мурофиаи судӣ дар ҳабс нигоҳдошташуда ба сифати ҷазои аеосӣ ҷарима таъйин гардад, суд бо назардошти муҳлати д ар ҳабс нигоҳ доштани ӯ миқдори ҷаримаи таъйиншударо кам мекунад ё а з он пурра озод менамояд .
Ҷарима дар ҳолатҳое, ки дар санксияи моддаҳои Қисми махсуси КҶ ҶТ пешбинӣ нашуда бошад ҳам, суд метавонад бо мақсади талофии зарари ма ьнавӣ ё ҷисмонии ба чабрдида расонидашуда онро б а сифаги ҷазои иловагӣ татбиқ намояд.
Дар таркиби дони марҷумак қанд, равғанҳои гуногун, сафедаҳо, крахмал, витаминҳо, кислотаҳои органикии лимӯ, себ, рабо, ҳамчунин намакҳои минералӣ мавҷуданд, ки барои барқарор намудани қобилияти кори инсон аҳамияти калон доранд.
Ба сабаби аз витамини Р саршор буданаш, он рагҳои хунгузарро тақвият дода, касалиҳои қанд, диққи нафас ва бемориҳоеро, ки бар асари нурҳои ренгенӣ ва дигар нурҳо ба вуҷуд меоянд, даво мебахшад.
Барои ба даст овардани ҳосили фаровони марҷумак ин панҷ усулро ҳатман бояд ба кор бурд: мола кашидани шудгор, коркарди байниқатории киштзор, хишова, озуқадиҳии хок ва озуқадиҳии иловагӣ, гардолудкунӣ тавассути занбӯри асал ва гардолудкунии сунъӣ.
Агар занбӯри асал набошад, гардолудкунии сунъиро ба ин тариқ ташкил мекунанд: канаберо, ки ба он латта баста шудааст, дар сатҳи ниҳол маҳкам мекунанд ва пагоҳии барвақт онро ҷунбонда, гардашро меафшонанд.
Ӯ кофтуковҳои худро доир ба муҳити адабии Истаравшан идома дода, осори боқимондаи қариб 750 шоирони Истаравшанро ҷамъоварӣ ва ба шакли тазкира ба чоп омода намудааст, ки интизори нашранд.
Аз ҷумла, осори Муҳаммадсолеҳи Нодим, Шаҳдии Истаравшанӣ ва ғайраро ба таври китобҳои алоҳида ва намунаи ашъори қариб 45 шоири Истаравшаниро аз нимаи 2-юми асри то охири асри дар «Тазкираи суханварони Истаравшан» гирдоварӣ намудааст, ки соли 2012 ба дасти хонанда расид.
Дар ин Осорхона ӯ беш аз ҳазор маводи дар тӯли 50 сол гирдовардаашро ба намоиш гузошт, ки аз китобҳои дастнависи нодир ва осори таърихӣ, адабӣ ва фарҳангӣ иборат мебошад.
Ин нафар Комилхоҷи Накҳат нобиғаест, ки дар синни 16 – солагӣ аз дунё гузаштааст, аммо аз худ девони мукаммале боқӣ гузошт, ки аз 188 ғазал 33 рубоӣ, 47 фард, се мухаммас, ҷамъ 2319 байт иборат мебошад.
Дар бораи Накҳати ғурамарг тазкиранависони машҳури давр Қорӣ Раҳматуллоҳи Возеҳ, Мирсиддиқи Ҳашмат, Садри Зиё ва Садриддин Айнӣ ёдоварӣ карда, аз марги ӯ ҷигар пора кардаанд.
С.Султон дар натиҷаи кофтуковҳои дурудароз девони ин шоири ҷавонмаргро пайдо карда, бори аввал соли 1976 тариқи рӯзномаи «Комсомоли Тоҷикистон» таҳти унвони «Шоири 16 – сола» маълумот дод ва соли 1980 намунаи 30 ғазали ӯро тариқи маҷаллаи «Садои Шарқ» чоп намуд ва билохира девони мукаммали ӯро таҳти унвони «Султони мулки сухан» бо сарсухани гаронбаҳое аз чоп баровард.
Соли 1964 ба Комитети давлатии радиошунавонӣ ва телевизиони наздн Шӯрои Вазирони Ҷумҳурии Тоҷикистон ба кор дохил шуда, вазифаҳои муҳаррир, муҳаррири калон ва мудири шуъбаи мубодилаи афкор бо ҷумҳуриҳои шӯравӣ ва ҷумҳуриҳои халқӣ ва демократиро иҷро кардааст.
Моддаҳои гуногуни муассир , ҳамчунин мавҷудияти аденоид ё дигар иллатҳои пешгоҳи ком, ки боиси иллати роҳи нафаси бинӣ мегарданд, ба пайдоиши ангина мусоидат мекунанд.
Беҳдошти муҳит, хусусан дар шароити истеҳсолот бартараф кардани чангу ғубор, дуд, таҳти назорати духтур гирифтани ашхосе, ки зуд-зуд гирифтори ангина мешаванд, роҳҳои асосии пешгирии беморианд.
Манзур аз далел дар ин ҷо адиллаи шаръ — нусуси Китоб ва Суннат аст, ки онҳо дар қуввати субут ва қатъияти далолат бар чаҳор навъанд: а) қатъиюсубут ва қатъиюдалолат буда, болотарин навъи адиллаи шаръро ташкил медиҳанд ва аз оятҳои муҳкам ва ё муфассар ва ҳамин тавр аҳодиси мутавотири дорои мафҳуми қатъӣ ва мушаххас иборатанд.
Ҳар амал ва ҳукми шаръие, ки бо ин далелҳо собит шуда бошад, фарз аст ва агар бо ин далелҳо наҳй ва манъ шуда бошад, ҳаром аст, б) қатъиюсубут ва занниюдалолат ва он аз оятҳои таъвилшудае иборат аст, ки субути онҳо қатъӣ аст, вале мафҳум ва далолаташон барои исботи ҳукме аз таъвили онҳо ҳосил шудааст, в) занниюсубут ва қатъиюдалолат ва он аз аҳодиси оҳоде иборат аст, ки далолат ва мафҳумашон қатъӣ ва мушаххас аст, вале субути онҳо дар қувват ба дараҷаи аҳодис ва ривоятҳои мутавотир нарасидааст.
Ҳар амал ва ҳукми шаръие, ки бо ин ду навъи далелҳо дар банди б) ва в) собит шуда бошад, он воҷиб аст ва агар бо ин далелҳо наҳй ва манъ шуда бошад, макрӯҳи таҳримӣ аст, г) занниюсубут ва занниюдалолат ва он аз аҳодиси оҳоде иборат аст, ки ҳам мафҳум ва ҳам тариқи субуташон дар қувват ва қатъият ба дараҷаи аҳодиси навъи қаблӣ нарасидаанд.
а) фарз бо далели қатъии мӯҷиб — воҷибсозандаи эътиқод ва амал ҳарду собит шудааст ва воҷиб бо далели заннӣ -е собит шуда, ки танҳо мӯҷиби амал аст, ба ин маъно ки далелҳои собиткунандаи воҷиб на ба дараҷаи далоили собиткунандаи фарз қатъӣ буда, ки онро аз ҷиҳати эътиқодӣ низ ба сатҳи фарзҳои қатъӣ бирасонанд ва на ба он дараҷа аз фароянди онҳо низ берун буда, ки онро ба сатҳи суннатҳои одӣ поин баранд.
Далели қатъӣ он аст, ки дар қотеият ва дараҷаи қуввати он ҳеч шакку шубҳае вуҷуд надорад, вале дар қотеият ва ё далолати далели заннӣ шак ҷой дорад — қуввати субути он то ҷойгоҳи далели қатъӣ нарасидааст.
Далели қатъӣ он аст, ки дар ҳаққонияти он ҳеч шакку шубҳае вуҷуд надорад, вале дар далели заннӣ шакку шубҳа ҷой дорад ва субути ҳаққонияти он то ҷойгоҳи далели қатъӣ нарасидааст;
Воҷиб назди фуқаҳои ҳанафӣ ба мисли фарз амр ва ҳукми шаръиест, ки Худованд анҷом додани онро ба таври ҳатмӣ ва илзомӣ аз бандагони мукаллаф талаб карда, адо кардани он савоб ва тарки бе узраш азоб дорад, вале он бо далели заннӣ — ғайри қатъӣ собит шудааст.
Воҷиб — лозим, собит; ҷамъаш — воҷибот) — дар фиқҳ ҳар амале, ки ба далели заннӣ собит гашта, анҷом додани он ҳатмист; ба ҷо оварданаш савоб буда, барои таркаш ваъдаи азоб дода шудааст.
б) касе фарзро инкор кунад, кофир мегардад, вале инкоркунандаи воҷиб кофир намешавад, балки фосиқ ва гунаҳкор дониста мешавад, ба монанди хондани сураи «Фотиҳа» дар намоз, ки воҷиб аст.
Насҷи С.-и гандум ҳамчунин раванди ҳосил шудани талхаро ба эътидол меорад, холестерини «бад»-ро, ки дар натиҷаи аз ҷигару рӯдаҳо гузаштани талха пайдо мешавад, ҷаббида мегирад.
Ҷиноятҳои байналмилалии давлатӣ — КҶ ҶТ аз соли 1998 ҷиноятҳои мазкурро аввалин бор дар ҳуқуқи ҷиноятии ватанӣ дар фасл ва боби алоҳида муттаҳид намуд.
Ба ҷиноятҳо ба муқобили сулҳ, пеш аз ҳама, ба нақша гирифтан, тайёр кардан ё пеш бурдани ҷанги таҷовузкорона ё ҷанг бо вайрон намудани шартномаву созишномаҳои байналмилалӣ дохил мешаванд.
Ба онҳо инчунин вайрон намудани қонунҳо ва одатҳои пешбурди ҷанг, ки дар одамкушй, азобу шиканҷадиҳӣ, ба гуломй гирифтани аҳолии осоиштаи ҳудуди ғасбшуда, дар одамкушй, азобу шиканҷадиҳии асирони ҳарбй, куштани шахсони ба гаравгон гирифташуда, дар ғорат намудани моликияти ҷамъ иятиву хусусӣ, бемавқеъ вайрон намудани шаҳру деҳот, ки онро зарурати ҳарбӣ талаб намекард, ифода меёбанд, дохил мешаванд.
Ҷиноятҳо ба муқобили инсоният, одамкушӣ, истисмор намудан ва дигар муносибатҳои бераҳмона, ки нисбати аҳолии осоишта то дар вақти ҷанг истифода мешаванд ё таъқиб бо сабабҳои сиёсӣ, нажодӣ ё динӣ бо мақсади ба амал баровардан ё вобаста ба ҷинояти дилхоҳи ба ваколати трибунал дохилшаванда новобаста аз вайрон шудан ё нашудан ҳуқуки дохилидавлатӣ аст.
Дар Ассамблеяи Генералии СММ лоиҳаи Кодекс оид ба ҷиноятҳо муқобили сулҳу амнияти инсоният таҳия шудааст, ки он аз рӯи тартиби пешакӣ аз тарафи Комиссия оид ба ҳуқуқи инсон соли 1991 қабул гардидааст.
Ғайр аз масъалаҳои умумии ҷавобгарии ҷиноятӣ барои ҷиноятҳои муқобили сулҳу амнияти инсоният дар лоиҳаи Кодекс таркиби ҷиноятҳои зерин пешбинӣ шудааст:
Ҷиноятҳои ҳарбӣ — ҷиноятҳое эътироф мешаванд, ки ба муқобили тартиботи муқарраргардидаи адои хидмати ҳарбй аз ҷониби хизматчиёни ҳарбй, ки дар асоси даъват ё қарордод дар Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон ва дигар сохторҳои ҳарбии Ҷумҳурии Тоҷикистон адои хнзмат мекунанд, содир шудаанд, ҳамчунин аз ҷониби шаҳрвандони дар эҳтиётбуда, ҳангоми гузаштани ҷамъомадҳои ҳарбй ё ашхосе, ки мутобиқи қонунҳои ҷорӣ мақоми хидматии ҳарбӣ доранд, содир шудаанд
Кроу баъдтар дар драмаи мусиқии " " , ҳамчун Ҷор-Эл дар эпикаи суперқаҳрамонии "Одами пӯлод" , драмаи фантастикии библиявии " Нӯҳ " , комедияи экшнии "Бачаҳои зебо " , тасвири Зевс Панеллениос нақш бозидааст.
Вай сазовори мукофотҳои гуногун, аз ҷумла ситора дар хиёбони шӯҳрати Ҳолливуд, ду Ҷоизаи Глобуси тиллоӣ, Ҷоизаи филми Академияи Бритониё ва ҷоизаи Академия аз се номзади пайдарпай шудааст.
Рассел Ира Кроу ҳунарпешаи синамо,таҳиякунандаи филм, овозхон, мусиқидон, ҳунарпешаи шахсият, филмноманавис, ҳунарпешаи синамо, ҳунарпешаи телевизиюн, коргардони филм.
Вай барои нақши генерали румӣ Максимус Детсимус Меридиус дар филми эпикии таърихии "Гладиатор" , ки барои он Нақши беҳтарини мардона Ҷоизаи Ассотсиатсияи мунаққидони филм, ва ҷоизаи филми мунаққидони Лондонро барои беҳтарин филмбардорӣ соҳиб шуд Актёр, инчунин 10 номинатсияҳои дигар.
Кроу барои иҷрои филми "Гладиатор " ҷоизаи Оскарро дар бахши "Нақши беҳтарини мардона " ба даст овард ва ду дафъаи дигар ба унвони беҳтарин бозигари мард барои филми "Инсайдер " ва "Зеҳни зебо" пешбарӣ шуд ва ӯ нӯҳумин актёре шуд, ки дар пайи се номинатсия барандаи ҷоизаи Оскар шудааст.
Ӯ Беҳтарин нақши мардона барои ақли зебо ва Беҳтарин ҳунарпеша дар нақши мард дар сериали хурдбарои "Овози баландтарин" ; Ӯ чаҳор маротибаи дигар ба ҷоизаи беҳтарин ҳунарпеша дар драма барои "Инсайдер", "Гладиатор ", "Мастер ва фармондеҳ: канори дури ҷаҳон" ва "Одами Золушка" пешбарӣ шудааст.
Намоишҳои дигари барандаи ҷоиза Кроу аз ҷумлаи ифшогари ширкати тамоку Ҷеффри Уиганд дар филми драмавии ва математик Ҷон Форбс Нэш хурдӣ дар филми биографии мебошанд.
Вай инчунин дар филмҳо, аз қабили драмаи Ромпер Стомпер , триллери пурасрори детективии , филми эпикии ҷангии Мастер ва Фармондеҳ: Дар канори дури ҷаҳон , драмаи биографии бокси Золушка нақш бозидааст.
Филмҳои маъруфтарин ва сердаромади Кроу, тибқи портали онлайни ва сайти ҷамъбастии баррасии , иборатанд аз , , , , Устод ва фармондеҳ: Дар канори дури ҷаҳон , 3:10 ба Юма , Ҳолати бозӣ , Робин Гуд , , Одами пӯлод , Нӯҳ , Бачаҳои хуб , Мумия ва Тор: Муҳаббат ва раъд .
Бо назардошти зарурияти омода намудани нашри дуюми Китоби сурхи Тоҷикистон, дар асоси фармоиши Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 2 декабри соли 2009 таҳти 121­ф гурӯҳи корӣ оид ба таҳия намудани Низомномаи нави Китоби сурхи Тоҷикистон таъсис дода шуд, ки ба ҳайати он олимони Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон ва мутахассисони салоҳиятдори Кумитаи ҳифзи муҳити зисти назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон дохил гардиданд.
Низомномаи нави Китоби сурхи Ҷумҳурии Тоҷикистон бо Қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 2 августи соли 2010 387 тасдиқ карда шуд ва он ҳуҷҷати асосӣ барои омода намудани нашри дуюми Китоби сурхи Ҷумҳурии Тоҷикистон гардид.
Номгӯи намудҳои олами набототу ҳайвоноте, ки ба нашри дуюми Китоби сурхи Тоҷикистон тавсия карда шудаанд, бо қарори Раёсати Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 27 январи 2014 11 ва қарори комиссия оид ба олами набототу ҳайвоноти нодир ва зери хатари маҳвшавӣ қарордоштаи Кумитаи ҳифзи муҳити зисти назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 22 октябри соли 2014 1 тасдиқ карда шудааст.
Зарурияти ҳифзи намудҳои нодир ва дар зери таҳдиди маҳвшавӣ қарордоштаи набототу ҳайвонотро ба эътибор гирифта 1 марти соли 1979 бо қарори Совети Вазирони Тоҷикистон Китоби сурхи Тоҷикистон таъсис дода шуд.
Нашри якуми Китоби сурхи Тоҷикистон таҳти роҳбарӣ ва иштироки бевоситаи олимони Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон нахустин маротиба соли 1988 ба забони русӣ ва соли 1997 ба забони тоҷикӣ нашр гардидааст.
Вазифаи асосии Китоби сурхи Ҷумҳурии Тоҷикистон дар асоси меъёру категорияҳои муқарраргардидаи Иттиҳоди байналмилалии ҳифзи табиат арзёбӣ намудани ҳолати ҳифзи намуду зернамудҳои олами набототу ҳайвоноте мебошад, ки шумораашон маҳдуд гардида, ё ба ҳадди нестӣ расида, ба онҳо хатари маҳвшавӣ таҳдид мекунад.
Китоби сурхи Ҷумҳурии Тоҷикистон — ҳуҷҷати расмии давлатӣ буда, дар он маълумот оид ба намудҳои нодири набототу ҳайвоноти Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки ба муҳофизат ниёз доранд, гирд оварда шудааст.
Дар солҳои 1982-1993 дар рӯзномаи «Пролетар тонги» мухбир, фелетонист, котиби масъул, дар солҳои 1993-2002 дар рӯзномаи «Ленинобод ҳақиқати» вазифаҳои котиби масъул, муовини сармуҳаррир, сармуҳарририро ба ўҳда дошт.
Акмал Қаландар муаллифи китобҳои «Жонгинам» , «Ради жизни на земле» , «Незнакомка» , «Падарнома» , «Ҷони ширин» , «Варақҳои тилогини «Тоҷикон» , «Хайёмнома» , «Аз даргоҳи муқаддас» , «Умр мазмуни» , «Фарғона – водии дӯстӣ» , «Сен шундай гўзалсан» , ҳаммуаллифи тарҷумаи китоби «Табуддулоти Тоҷикистон»-и Сафаралӣ Кенҷаев ба забони ўзбекӣ .
Дар назди осорхона Маркази илмии "Ғафуровшиносӣ" амал карда истодааст, ки доир ба мероси илмии академик Бобоҷон Ғафуров ва дигар масъалаҳои таъриху кишваршиносӣ тадқиқотҳои илмӣ мебарад.
Марказ якчанд китобу рисолаҳои илмӣ ва китобҳои илмиву оммавиро ба забонҳои русӣ, тоҷикӣ ва ӯзбекӣ нашр намудааст, ки дар таълифоти он Акмал Қаландаров низ ҳиссаи хешро гузоштааст.
Дар солҳои 1980-2013 дар хоҷагии ба номи А.Ҷумаеви ноҳияи Бобоҷон Ғафуров дар вазифаҳои гуногун машғули кор будааст ва барои рӯзномаҳои ноҳия ва вилояти Суғд ҳикояву очеркҳои зиёде навиштааст.
Марказ дар ин муддат якчанд китобу рисолаҳои илмӣ ва китобҳои илмӣ – оммавиро ба забонҳои тоҷикӣ, ӯзбекӣ ва русӣ нашр намудааст, ки дар он саҳми Ӯктам Эргаш низ ҳаст.
оли 1960 мактаби таҳсилоти миёнаи касбӣ ва мактаби ҳунарии 31-и Қайроққумро хатм карда, соли 1961 дар комбинати қолинбофии ҳамин шаҳр фаъолияти меҳнатиро оғоз мекунад.
Соли 1962 ба факултаи филологияи Институти педагогии ба номи Кирови шаҳри Ленинобод дохил шуда, онро соли 1966 хатм кард ва ба мактаби миёнаи 13 ҳамчун муаллими фанни забон ва адабиёти ӯзбек фаъолияти педагогиро оғоз менамояд.
Ӯ бо хабару мақолаҳо, шеъру ҳикояҳо дар нашрияҳои вилоятию ҷумҳуриявӣ мисли «Ҳақиқати Ленинобод» , «Совет Тожикистони» , дар нашрияҳои Ӯзбекистон иштирок мекард.
Дар нимаи дуюми солҳои 30-юми асри гузашта бидуни шак кӯдаке машҳуртар аз Мамлакат Наҳангова на танҳо дар Тоҷикистон, балки дар тамоми Иттиҳоди Шӯравӣ набуд.
Дар моҳи декабри соли 1935 ин духтараки 11 сола бо қарори Президуми Совети Олии Иттиҳоди Шӯравӣ бо ордени Ленин мукофотонида шуд ва баъдан аксаш ҳамроҳи Сталин дар рӯзномаи 1 «Правда» чоп шуд.
Дар як митинге, ки дар колхози ба номи Лоҳутӣ, ки дар он Мамлакат зиндагӣ мекард, суханронӣ карда, мегӯяд, ки ба Стаханов пайравӣ карда, дар як рӯз 102 килограмм пахта мечинад, аммо ин суханони ӯро ҷиддӣ қабул намекунанд.
Сарфи назар аз ин, Мамлакат Наҳангова 102 килограмм пахта чинда, ба ваъдааш вафо кард, аз ин рӯ, ӯро ба сафи колхозчиён қабул карда, дафтарчаи меҳнатӣ доданд.