polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Маорифпарварони Бухоро илоҷи таъсис додани рӯзномаро бо забони мардуми таҳҷойии Бухоро ба воситаи мудири матбаа Левини яҳудӣ, ки ӯро барои фоидаи зиёд дидан аз чопи рӯзнома шавқманд гардонида розӣ кунониданд.
Дар мактуб ба Элчихонаи рус (Консулигарии Империяи Русия дар аморати Бухоро воқеъ дар Когон) таъкид доштанд, ки таъсис додани нашрияе ба забони мардуми маҳаллии Бухоро ба рушду ривоҷи муносибатҳои тиҷоратии Бухорову Русия кумак мекунад.
Рӯзномаи “Бухорои Шариф” дар мавқеи маорифпарварӣ истода, хонандагони худро бо забони сода аз воқеаҳои ҷаҳон, масъалаҳои гуногуни таърихӣ, ҷуғрофӣ, адабиёт ва ғайра огоҳ мекард.
Садриддин Айнӣ бо ишора ба ин менависад, ки “Бухорои Шариф” ва «Турон» «рӯз ба рӯз диққати мардумро ба худ бештар ҷалб мекарданд…. Дар тасаввури хонандагон, фикрҳои нав пайдо шудан гирифт. Ин вазъ ба кайфи Элчихона мувофиқ наомад»
2 январи соли 1913 аз ҷониби Элчихонаи Россия ба унвони идораи нашрия мактубе расид, ки бо хоҳиши амир аз нашр боздошта шудани рӯзномаҳои “Бухорои Шариф” ва «Турон» хабар медод.
Бо ташаббуси ҷадидони Бухоро аввалин рӯзномаи форсии тоҷикӣ “Бухорои Шариф” - аз 11 марти соли 1912 дар матбааи хусусии тоҷири яҳудитабор Л.Н. Левин, воқеъ дар шаҳраки Когон нашр гардид.
Рӯзнома дар матбааи Когон бо ташаббуси равшанфикрони машҳури тоҷик - тоҷир ва миллионери бухороӣ Мирзо Муҳиддин Мансуров ва шоир, сайёҳ, ҳаким, публисисти бухороӣ Мирзо Сироҷи Ҳаким чоп шуда буд.
Муҳарририи рӯзнома ба уҳдаи яке аз донишманди забону адабиёти форсии тоҷикӣ, адиб ва рӯзноманигори маъруф Мирзо Ҷалол Юсуфзода , ки ӯро аз Боку ба Бухоро даъват кардаанд, гузошта шуда буд.
Рӯзномаии “Бухорои Шариф” аввалин бор хонандагони тоҷик ва тоҷикзабони бухороиро бо асарҳои нависандаи бузурги рус Л.Н.Толстой (таҳти сарлавҳаи “Осори Гроф Толстой” 12 асари ӯро чоп кардааст), “Хикояҳои чини”-и адиби фаронса Анри д. Рине, “Данко” ва “Кампир Изергил”-и А.М.
Ҷадидони Бухоро, инчунин дар аморати Бухоро мавҷудияти туркзабонҳоро ба инобат гирифта аз 14 июли соли 1912 сар карда, то 2 январи соли 1913 рӯзномаи “Тӯрон”-ро низ ба забони ӯзбакӣ нашр намуданд.
Ба Туркия баргашта Мухтор Кент сарвари шуд, ки ҳамроҳ дар гурӯҳи ширкатҳои «» буд, ин гурӯҳ яке аз бузургтарин ширкатҳои байналмиллали нӯшоки дар Аврупо ба ҳисоб меравад.
Ҳошим Гадоев — ҳунарпешаи театру синамо, коргардони театр ва нависанда, Ҳунарпешаи мардумии ҶШС Тоҷикистон , Ҳунарпешаи мардумии ИҶШС , дорандаи Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абӯабдуллоҳ Рӯдакӣ .
Ҳунарнамоӣ дар киноро аз соли 1963 оғоз карда ва то кунун чандин нақш, аз ҷумла нақши Суҳроб, Фердинан, Гамлет, Хлестаков, Исмоили Сомонӣ, Эдип ва дигар нақшҳоро офаридааст.
Ҳошим Гадо муаллифи 11 китоб бо номҳои зерин аст: «Розҳо», «Асо», «Танҳо», «Андешаҳо», «Я!?», «Кунҷ», «Кометы», «Ҷонбуз», «Ку», «Думы», «Мой Сухроб», «О Сократе».
120 нафар шогирдон дар бахшҳои технологияи маҳсулоти шир, мошин ва таҷҳизоти корхонаҳои саноати хӯрокворӣ, мошин ва дастгоҳҳои яхдону компрессорӣ бо забонҳои тоҷикию русӣ ба таҳсил фаро гирифта шуданд.
Дар тӯли 23 соли фаъолияти кории ӯ ду бинои таълимии чорошёна, ду бинои хобгоҳ барои 400 нафар донишҷӯй, китобхона, ошхона барои 180 ҷой, толори варзиш, маҷлисгоҳ, фурӯшгоҳ ва дигар иншоотҳо бунёд гардиданд.
Бо фармони Шӯрои комиссарони халқи Иттиҳоди Шӯравӣ 5994 аз 19.03.1943 техникуми саноати консервабарории шаҳри Одесса бо ҳайати пурраи донишҷӯён ва омӯзгоронаш барои тайёр намудани мутахассисони соҳаи агротехникӣ, консервабарорӣ ва коркарди маҳсулоти тамоку ба Исфара кӯчонида шуд.
КОЛЛЕҶИ ТЕХНОЛОГИИ ИСФАРА - муассисаи таълимиву таҳсилоти соҳаи саноати хӯрокворӣ дар сохтори ДТТ, ки бакалавр тайёр мекунад ва с. 1997 дар заминаи ТСХИ ва МОТТИ таъсис ёфтааст.
Ӯ 11 карат қаҳрамони Иттиҳоди Шӯравӣ дар заврақронӣ буда, аввалин варзишгари тоҷик аст, ки дар ҳайати дастаи мунтахаби ИҶШС оид ба заврақронӣ дар Бозиҳои тобистонаи олимпии соли 1960 дар Рим ва соли 1964 дар Токио ҳунарнамоӣ кардааст.
Аз ҷумлаи шогирдонаш Юрий Лобанов, қаҳрамон ва барандаи медали биринҷии олимпӣ, қаҳрамони 8-каратаи ҷаҳон ва Михаил Лобанов қаҳрамони дукаратаи ҷаҳон мебошанд.
Иброҳим Ҳасанов солҳои 1984—1985 раиси Донишкадаи тарбияи ҷисмонӣ, солҳои 1985—1991 раиси Кумитаи давлатии тарбияи ҷисмонӣ ва варзиши Тоҷикистон ва аввалин раиси Кумитаи миллии олимпии Тоҷикистон буд.
Иброҳим Ҳасанов (Ҳасанов Иброҳим Ризоевич; 9 ноябри 1937, Душанбе — 2 марти 2010, Теҳрон) — варзишгар-мураббӣ , Устоди шоистаи варзиши ИҶШС , Мураббии шоистаи варзиши ИҶШС , , , дорандаи Мукофоти комсомоли Тоҷикистон .
Бо ордени «Нишони фахрӣ», Устоди шоистаи варзиши ИҶШС, Мураббии шоистаи варзиши ИҶШС, Корманди шоистаи фарҳанги Тоҷикистон, Мукофоти комсомоли Тоҷикистон ва дигар ҷоизаҳои давлатӣ сарфароз шудааст.
Вай солҳои 1984 то 1987 донишҷӯи Омӯзишгоҳи ҳавопаймоиву халабонии Ленинград буд, вале чун ҳунардӯст буд, донишомӯзиро канор гузошт ва ҳунарро пеша кард ва дил ба дарёи мусиқӣ зад.
Муборакшо бо бисёре аз ҳунарпешаҳо ва овозхонони Русия низ ошно буд, аз он ҷумла бо дастаҳои «А-Студио», «Звуки Му», «Аквариум» ошноӣ дошт ва борҳо дар Маскав консерт баргузор карда буд.
Муборакшо́ Мирзошо́ев (Мирзошоев Муборакшо Абдулваҳобович; 19 августи 1961, деҳаи Емц, ноҳияи Рӯшон ВМКБ ҶШС Тоҷикистон — 8 феврали 2000, Душанбе) — яке аз номдортарин навозандагон, овозхонон ва оҳангсозони тоҷик.
Муборакшо нахустин сурудашро дар 14-солагӣ офарид, ки «Чор ҷавон» ном дошт ва дар оянда яке аз шинохташудатарин ва мардумписандтарин сурудҳо дар Тоҷикистон ва кишварҳои пешини шӯравӣ шуд.
Дар яке аз ҳадиси пайёмбар Муҳаммад салаллоҳ чунин навишта: «Аллоҳ дорои наваду нуҳ ном аст, як кам сад. Касе, ки онҳоро номбар кардан гирад — дохили Биҳишт мегардад».
Тарҷумаи шаҳодат аз забони арабӣ чунин аст: «Шаҳодат медиҳам, ки нест Худо, ба ғайр аз Аллоҳ, ва боз шаҳодат медиҳам, ки Муҳаммад — Расули Аллоҳ».
Президент дар доираи салоҳияти худ фармон мебарорад ва амр медиҳад, дар бораи вазъи кишвар ба ҷаласаи яаҷояи Маҷлиси Миллӣ ва Маҷлиси Намояндагон маълумот медиҳад, масъалаҳоеро, ки заруру муҳим мешуморад, ба муҳокимаи ҷаласаи якҷояи Маҷлиси Миллӣ ва Маҷлиси Намояндагон пешниҳод менамояд.
Ҳукумати ҷумҳурӣ роҳбариисамараноки соҳаҳои иҷктисодӣ, иҷтимоӣ, фарҳангӣ ва иҷрои қонунҳо, қарорҳои якҷояи Маҷлиси Миллӣ ва Маҷлиси Намояндагон, қарорҳои Маҷлиси Миллӣ, қарорҳои Маҷлиси Намояндагон, фармону амрҳои Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистонро таъмин мекунад.
Пас аз ба имзо расидани Созишномаи сулҳ, ки ин рӯйдод 27 июни соли 1997 ба вуқӯъ пайваст, Отахони Латифӣ ба Душанбе баргашт аз моҳи сентябри соли 1997 то дами марг ба ҳайси раиси зеркумиссиюни ҳуқуқии Комисияи оштии миллии Тоҷикистон ба кор пардохт.
7 июни соли 2000 бошад, Суди Олӣ Абдулло Турсуновро, ки бевосита Латифиро ҳадафи тир қарор дода буд, 17 сол аз озодӣ маҳрум кард, ҷинояткори дигари ин куштор Нозим Воҳидов ҳангоми боздошт шудан безарар гардонида мешавад.
"Навиштаҳои Латифӣ ба мисли «Высокое гнездо», «Долгое эхо в горах», «Ключи к богатству гор», «Плотина», «Родники жарких долин», «Кишлак в Душанбе», «Откровенный разговор», «Цена рекорда»,"Рабочего нужно готовить" худ сарлавҳаи ҷолиб доштанд.
дар мақолаҳои дусадсатрӣ ва камтар аз он Тоҷикистон муаррифӣ мешуд, масъалаҳои доғи рӯз бардошта мешуданд, ки миллионҳо хонандагони газетаи «Правда» дар тамоми гӯшаву канори дунё аз он бохабар мешуданд, роҳбарону мансабдорони сатҳи гуногунро мақолаҳои Латифӣ такон медод.
«Латифӣ он чизеро, ки медид ҳамонро менавишт, бинобар ҳамин хонанда он чизеро Латифӣ менавишт, бо чашми худ медид. Латифӣ ҳар чизеро, ки худ дарк мекард, менавишт, бинобар ҳамин хонанда ҳам ба шарафи қалами ӯ ҷаҳонбиниашро васеъ мекард».
Аз соли 1963 аввал дар нашриёти «Ирфон», сипас дар редаксияҳои рӯзномаҳои ҷавонон «Комсомолец Таджикистана» ва «Комсомоли Тоҷикистон» ва баъдан дар дастгоҳи кумитаи марказии Иттифоқи ҷавонони Тоҷикистон ба ҳайси инструктор ифои вазифа намудааст.
Аз соли 1967 то соли 1973 аввал мухбири махсуси рӯзномаи «Комсомольская правда» дар Тоҷикистон ва Ӯзбекистон, баъдан дар тамоми ҷумҳуриҳои Осиёи Миёна ва Қазоқистон буд.
Кор дар нашрияи «Ирфон», рӯзномаи «Комсомоли Тоҷикистон» ва Кумитаи Марказии ЛКСМ-и ҷумҳурӣ барои ташаккул ёфтани Отахон Латифӣ ҳамчун шахсият нақши муҳим бозиданд.
Кароматулло Олимов мегӯяд, ҳарчанд дар ҷараёни музокирот миёни онҳо баъзан баҳсу мунозираҳо ҳам сурат мегирифт, аммо талоши Латифӣ барои ҳарчӣ зудтар барқарор сохтани сулҳ эҳсос мешуд : «Дар қабули як силсила санадҳо оид ба масоили ҳуқуқӣ, аз ҷумла қабули қонуни афв, афви онҳое, ки дар муқовиатҳои дохилӣ ширкат кардаанд ва ҳалли масоили вобаста ба сулҳ дар бештари маврид Латифӣ мавқеи муҳим ва мусбат дошт».
Отахон Латифӣ бар асари воқеаҳои Ҷанги шаҳрвандии Тоҷикистон иҷборан тарки Ватан карда то соли 1997 чанд муддат дар Федератсияи Русия ва Ҷумҳурии Исломии Эрон кору зиндагӣ кардааст.
Тибқи васияти ӯ, панҷ ҷоиза ба таври солона дар риштаҳои физик, химия, физиология ва пизишкӣ, адабиёт ва сулҳ ба афроде дода мешавад, ки бештарин хидматро ба мардум карда бошанд.
Шашумин ҷоиза яъне ҷоизаи ёдбуди Нобели илмҳои иқтисодӣ низ соли 1968, тавассути Бонки марказии Шветсия поягузорӣ шуд, ки албатта дар феҳристи ҷоизаҳои марбут ба бунёди Нобел ҷой надорад.
Инчунин, ба ғайр аз васияти Нобел, аз соли 1969 инҷониб бо ташаббуси Бонки Шветсия ҷоизаи ёдбуди Алфред Нобел дар соҳаи иқтисод низ дода мешавад, ки онро ғайрирасмӣ Ҷоизаи Нобел барои соҳаи иқтисод меноманд.
Ҷоизаи Нобел — яке аз бонуфузтарин ҷоизаи байналхалқӣ мебошад, ки ҳар сол барои тадқиқотҳои барҷастаи илмӣ, ихтирокориҳои револютсионӣ, саҳми бузург дар фарҳанг, рушди ҷомеа супорида мешавад.
Дар ҳабс Хоқонӣ азоб мекашад, шикоят мекунад ва аз Шервоншоҳон танаффур намуда, бо қасидаи «Фалак каҷравтар аст аз хатти тарсо» барои ёрӣ ба императори Византия — Андроник Комнен муроҷиат мекунад.
Масалан, ӯ дар яке аз барҷастатарин қасидаҳояш бо номи «Мисри мамлакат» зимни тасвири воқеаҳои ҷангӣ аз аҳволи нобоби халқу мамлакат ва афзоиши зулм сухан ронда, аз тороҷи кишвару харобии ҳоли мардум ашқ рехтааст:
Ғазалҳои Хоқонӣ мазмунҳои иҷтимоию танқидӣ ва ҳасбиҳолиро ниҳоят зиёд фаро гирифтаанд ва ҳатто дар ин бобат байни ваю навиштаҳои ишқии аксари муосиронаш фарқ пайдо гаштааст.
Аз рӯи ин ахбор шоҳи Ассирия Нина барои ба Бохтар ҳуҷум кардан лашкари азимро гирд меоварад, чунки ӯ медонист, ки ин кишвар дорои шаҳрҳои зиёд, қалъаҳои мустаҳкам ва халқи сершумору мубориз мебошад.
Забони расмии мардумони Бохтари қадим — ҳиндии Баҳлика — дар ҳазорсолаи аввали пас аз милод «забони бохтарӣ»- забони порсӣ буд, ки ба гурӯҳи забонҳои ҳинду-аврупоӣ дохил мешавад, аммо дар мукотиба алифбои юнонӣ, иборат аз бисту чаҳор ҳарф, истифода мешуд.
Ба ғайри ин, мардумони Бохтари қадим ба забонҳои Тохарӣ , ҳинду-эронӣ, ҳиндӣ ва туркӣ гап мезаданд, ва аз алифбои Оромӣ ва Браҳмӣ истифода мебурданд.
Шарафуззамон Абулмахосин Зайнуддин Абубакр Чаъфар ибни Исмоил яке аз шоирони садаи форсу тоҷик буда, соли 1067 дар Ҳирот ба дунё омадааст ва соли 1133 дар Кирмон вафот кардааст.
Исмоили Варроқ шахси ҷонбохтаи адабиёту фарҳанг ва маърифат буда, касест, ки Абулқосим Фирдавсӣ ҳангоми аз дасти гумоштагони Султон Маҳмуди Ғазнавӣ гурехтанаш қариб шаш моҳ дар хонаи ӯ паноҳ ёфта буд.
Чанде аз ташкилиҳои давлатӣ дар амал давлатҳои мустақил мебошанд, аммо ё аз тарафи давлатҳои дигар эътироф нагардидаанд, ё ин ки бо шумораи нокифояи давлатҳои дигар эътироф гардидаанд ва ҳолати онҳо муноқишавист.
Аз соли 1972 то соли 1975 бошад аспиранти Донишгоҳи Давлатии Миллии Тоҷикистон буда, соли 1982 дар мавзӯи «Тадқиқи кори таҷхизоти электротехники дар шароити баландкӯҳи Тоҷикистон» рисолаи номзадӣ дифоъ намуда, соҳиби унвони номзади илмҳои техникӣ гардидааст.
Баъди ба мақсади сиёсии худ расидан (барқарор намудани номи таърихии шаҳри Хуҷанд таввасути раъйпурсии умумӣ, ки 23 декабри соли 1993 баргузор гардида буд) созмони мазкур фаъолияти худро қатъ намуд ва аксарияти аъзои фаъоли он ба узвияти Ҳизби Демократи Тоҷикистон шомил шуданд.
Ҷумъабой Ниёзов аз соли 1990 аъзои ҳайати муассисон, аъзои раёсати марказии Ҳизби Демократи Тоҷикистон буда, моҳи ноябри соли 1990 дар конференсияи вилоятӣ раиси бахши вилоятии ҲДТ дар вилоятӣ Ленинобод интихоб шуд.
ҶумъаНиёзов 23 январи соли 1947 шаҳри Хуҷанди вилояти Ленинобод дар оилаи коргар таваллуд шуда, соли 1964 мактаби миёнаи коргарҷавононро дар ҳамон ҷо хатм кардааст.
Нашрияҳои дигари ҷамъиятӣ, сиёсӣ, фарҳангӣ ва маърифатии ҲНИТ, аз ҷумла «Пайки пирӯзӣ», «Паёми муҳоҷир», «Садои муҳоҷир», «Ҷайҳун» ва ғайра бо усули типографӣ ба чоп мерасиданд.
Августи 1999 баъди имзои Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризояти миллӣ дар Тоҷикистон Суди Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон мамнӯъияти фаъолияти ҲНИТ-ро бекор кард.
Доир ба ҳодисаву воқеот ва масъалаҳои мубрами ҳаёти сиёсӣ, иҷтимоӣ-иқтисодӣ ва мазҳабӣ нуқтаи назари хешро барои ҷомеаи муосири ҷумҳурӣ пешкаш мекунад.
Бо Қарори Суди Олӣ аз 29 сентябри соли 2015 Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон ҳамчун ташкилоти ифротгароӣ — террористӣ эътироф гардида, фаъолияти ҳизб қатъ ва ҳамчун шахси ҳуқуқӣ барҳам дода шуда, нашри рӯзномаи «Наҷот» ва сомонаи интернетии Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон, ба қаламрави Ҷумҳурии Тоҷикистон ворид намудан ва паҳн кардани аудио ва видеосабтҳо, истеҳсол, чопу нашри рӯзномаю адабиёт ва варақаҳои ҳизб манъ гардид.
Вариантҳои ояндаи аз вариантҳои қаблӣ мукаммалтар, хотираашон зиёд, реҷаи муҳофизаташон мукаммал, вазифаҳояшон васеътар буда, дар онҳо функсияҳои мултимедиягӣ илова мешаванд.
Дар айни ҳол зиёда аз 90 дарсади компютерҳои инфиродӣ бо системаи амалиётии кор мекунанд Дар ин система ҳар як барнома дар экран дохили равзанаи хеш тасвир шуда, тавассути унсурҳои он идора ва иҷро мешавад.
Бархилофи дигар системаҳои амалиётии системаи амалиётии оилаи мазкур як ҷо бо афзори тайёр, ба монанди смартфонҳо, компютерҳои ҷайбӣ, -навигаторҳо, 3-садодиҳандаҳо ва ғ.
Маҷмӯъи системаҳои амалиётии ба системаҳои амалиётии вақти воқеӣ мансуб буда, махсус дар дохили системаҳо сохта шуда, онҳоро якҷо бо афзори тайёр, ба монанди банкоматҳо, афзори тиббӣ, ҳавонавардӣ, терминалҳои пардохтқабулкунӣ, роботҳо, автоматҳои бозӣ ва ғ.
17 январи соли 1935 зарурати муттаҳид кардани «Пролетари Хуҷанд» ва «Бо роҳи ленинӣ» ба миён омад, ки дар асоси қарори Кумитаи ҳизбии шаҳри Хуҷанд сурат гирифт.
Дар саргаҳи таъсис ва рушду такомули рӯзнома як зумра фарзандони бузург, бисёр рӯзноманигорон, адибон ва олимони машҳур, аз ҷумлаи академикҳо Зариф Раҷабов, Бобоҷон Ғафуров, Мирзо Турсунзода, Раҳим Ҷалил, Ҳоҷӣ Содиқ, Муҳиддин Аминзода, Аминҷон Шукӯҳӣ ва дигарон меистанд, ки беҳтарин анъанаҳои муҳити эҷодии рӯзномаи вилоятӣ, ки то ҳол идома меёбанд, бо номи ин бузургмардон марбут аст.
Нахустшумораи рӯзномаи «Ҷумҳурият»-и кунунӣ 15 марти соли 1925 бо номи хушсадову умедбахши «Иди тоҷик» дар Душанбе ба табъ расида, воқеан ҳам барои ҷумҳурии тозатаъсиси Тоҷикистон ва миллати мутамаддини тоҷик рӯйдоди муҳими таърихӣ буд.
Минбаъд рӯзнома бо номҳои «Тоҷикистони советӣ» ва «Тоҷикистони шӯравӣ» фаъолияти хешро давом дода ҳафтае 6 шумора ба табъ мерасид ва теъдоди нашри он аз ҳамаи нашрияҳои даврии замони шӯравӣ дар ҶШС Тоҷикистон зиёдтар будааст.
Дар саҳифаҳои он на танҳо муаррих, балки сардори давлат, арбоби сиёсиву ходими ҷамъиятӣ, адибу омӯзгор, муҳандису пизишк, ҳунарпешаву варзишгар, коргари оддиву деҳқони хокпош ва, албатта, беш аз ҳама рӯзноманигор баромад карда, муҳимтарин ва қимматтарин маълумотро ба хонанда пешкаш менамоянд.
Устод ин рӯзномаро «модари матбуоти Тоҷикистони советӣ» номида, бо истифода аз фурсатҳои фароҳамомада адибонро ба ҳамкорӣ ва мардумро ба рӯзномахонӣ ташвиқ менамуд.
Қаҳрамони Тоҷикистон академик Бобоҷон Ғафуров низ солҳои сиюм аз муаллифони фаъоли рӯзнома буд ва бисёр мақолаҳои ҷолиби худро, ки ба таъриху фарҳанги миллати тоҷик бахшида шудаанд, маҳз дар рӯзномаи «Ҷумҳурият» ба табъ расондааст.
Қаҳрамони дигари Тоҷикистон устод Мирзо Турсунзода ҳам дар мақолаи худ «Аввалин газета, аввалин муъҷиза», ки ба ифтихори 50-солагии «Ҷумҳурият» навишта буд, аз эътиқоди самимии хеш ба ин рӯзнома ва нақши он дар муборизаҳо бо муҳаббати гарм ҳарф задааст.
Дар солҳои гуногун чеҳраҳои шинохтаи Тоҷикистон, ба монанди Абулқосим Лоҳутӣ, Аминҷон Шукӯҳӣ, Ашӯр Ҳалимов, Шодӣ Саидов, Ғоиб Қаландаров, Ибод Файзулло, Нур Табаров, Мазҳабшо Муҳаббатшоев ва Шоҳмузаффар Ёдгорӣ сармуҳаррирони рӯзнома буданд.
Муассисаи давлатии таълимии Донишкадаи иқтисод ва савдои Донишгоҳи давлатии тиҷорати Тоҷикистон тибқи қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 12 феврали соли 2010 таҳти рақами 59 дар пояи моддӣ-техникӣ, таълимӣ, илмӣ ва кадрии Комплекси ягонаи таълимии ДДТТ таъсис дода шудааст.
Солҳои 1971—1975 сарояндаи Ансамбли суруду хореографии Филармонияи давлатии Тоҷикистон ва ансамбли «Гулшан» , аз соли 1976 сарояндаи Ансамбли давлатии «Шашмақом» ва баъд ансамбли «Дарё»-и Комитети ҶШС Тоҷикистон оид ба телевизион ва радиошунавонӣ буд.
Сурудҳои халқӣ — «Ёрат манам», «Қадат баланд аст ёр», «Ман садқаи ту», «Намепурсӣ номи ман», «Духтари каҷтоқӣ», «Нозам ба чашмонате», «Ошиқам» , «Аскарбача» , «Бӯи гул» , «Ишқи хубон» , «Кош медидам туро» ва ғайра дар иҷрои ӯ писанди шунавандагон гардидаанд.
системи иқдомоти сиёсӣ, иқтисодӣ, низомӣ, иҷтимоъӣ, ҳуқуқӣ ва дигар чораҳо барои омодасозии дифоъи мусаллаҳона аз кишвар, якпорчагӣ ва масунияти сарзамини он; дифоъ.
гунае аз амалиёти низомӣ , ки бар амалиёти дифоъии нерӯҳои мусаллаҳ бунёд шуда ва барои боз доштану пас задани офанди душман, нигаҳ доштани минтақаҳо, маҳаллҳо, ҳудуд ва созаҳои муҳим, замингир кардани нерӯҳои бартари душман ва фароҳам сохтани шароит барои офанд задан ва дигар ҳадафҳо ба кор меравад; мудофеъа
Мудофиа — , навъи ҷанг, ки ба мақсади пешгирӣ кардан ё зада гардонидани ҳуҷуми душман, шикаст расонидан ва мавқеъро нигоҳ доштан ва барои ҳуҷум шароит ба вуҷуд овардан ба вуқӯъ меояд.
падофанди пӯё: падофанде, ки дар он ба нерӯи душман иҷоза дода мешавад пешравӣ кунад ва вориди минтақае шавад, ки имкони анҷоми подтак ва корбурди нерӯҳои зарбати пӯё дар он вуҷуд дошта бошад.
Дар як самт дар баробари меҳвари марказии он кӯҳҳои қуллаҳои сахт аз ҳам ҷудошуда бо нуқтаи баландтарини кишвар - вулқони хомӯшшудаи Лямиуга , ки дар кратери он кул мавҷуд аст, тул кашидаанд.
Ҷанубу шарқи ҷазираи Сент-Киттс нимҷазираи ҳамвор мебошад, ки дар кӯлҳои намак зиёд буда, соҳили соҳили ноҳамвор дорад, ки халиҷҳои зиёдеро бо соҳилҳои регдор ташкил медиҳад.
Низоми ҳуқуқии Федератсия, дар асоси ҳуқуқи умумии англисӣ , вале қонуни корпоративӣ ду ҳуқуқро англисӣ ва амрикоиро мавриди истифодаи пояҳои қонунгузории давлатӣ ҷаббида кардааст .
Дар парлумон 14 курсӣ мавҷуд аст - 3 вакил аз ҷониби генерал-губернатор таъин карда мешавад (1 нафар бо тавсияи раҳбари мухолифин ва 2 нафар бо тавсияи сарвазир) ва 11 нафар дар ҳавзаҳои якмандатӣ ба мӯҳлати 5 сол интихоб мешаванд.
Ҷазира шакли мудаввар дорад, қариб тамоми массиви Невис аз сангҳои вулкании таркишҳои қадимӣ, асосан вулқони Невис , инчунин вентилятсияи паҳлӯи он - Садл Ҳилл ва Тӯфони Ҳилл ташаккул ёфтааст.
Ҳарду ҷазираро дарёҳои сершумор мебуранд, ки қаламрави онҳоро ба таври фаровон обёрӣ мекунанд, ба истиснои нимҷазираи ҷанубу шарқӣ, ки хушк аст ва бо буттаҳо ва алафҳо фаро гирифта шудааст.
Федератсияи Сент Китс ва Невис , инчунин бо номи Федератсияи Сент Кристофер ва Невис маълум аст — давлат дар ҳавзаи шарқии Баҳри Кариб, иборат аз ду ҷазира - Сент-Китс ва Невис, ки ба Антилҳои Хурд тааллуқ дорад.
Бо гузашти камтар аз 12 сол, Раёсат ва Шӯрои олимон, шуъбаҳои таълим, тарбия, молия ва хоҷагидорӣ, деканати факултаҳо, аъзои кафедраҳо ва кулли кормандони Донишкада, дар самтҳои боло бардоштани сифати таълим, самаранокии таҳқиқотҳои илмӣ, ободу зебо гардонидани биноҳои таълимву хобгоҳҳо, инчунин дар таъмини донишҷуён бо таҷҳизоти озмоишии замонавӣ ва синфхонаҳои компютерӣ, ба натиҷ
Дар Донишкадаи энергетикии Тоҷикистон дар ду шӯъба 2208 нафар донишҷӯён таълим мегиранд, ки 1355 нафарашон донишҷӯёни шуъбаи рӯзона ва 853 донишҷӯёни шуъбаи ғоибона мебошанд.
Машғулиятҳо дар 66-синфхона, 24 озмоишгоҳҳо ва 2 синфхонаи компютерӣ, ки дар 4 бинои таълимӣ ҷойгир гаштаанд, ба роҳ монда шуда, дар онҳо зиёда аз 1987 ҷои нишаст бо мизу курсиҳо таъмин гардидааст.
Яке аз воситаҳои муҳими беҳтар намудани раванди таълим, дастрас намудани китобҳои дарсӣ, дастурҳои таълимӣ ва ғанӣ гардонидани китобхонаи Донишкада бо китобҳои зарурӣ мебошад.
Аз тарафи устодони Донишкадаи энергетикии Тоҷикистон дар давоми соли 2017 дар конференсияҳои байналхалқӣ ва ҷумҳуриявӣ 304 фишурдаву мақолаҳои илмӣ чоп карда шудааст.
Дар давраи ҳисоботи 18 нафар омӯзгорони ҷавони Донишкада барои таҳсил ва коромӯзӣ ба шуъбаи рӯзонаи аспирантураи муассисаҳои таҳсилоти олии касбии Федератсияи Россия ва Ҷумҳурии Қирғизистон фиристода шудаанд.
Донишкадаи энергетикии Тоҷикистон тибқи қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон 211 аз 03 майи соли 2006, ҳамчун муассисаи давлатии таълимии олии тобеъи Вазорати энергетика ва захираҳои оби Ҷумҳурии Тоҷикистон, дар шаҳри Қӯрғонтеппа таъсис дода шудааст.
Бо ташаббус ва дастгирии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва дар асоси фармоиши Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 15 августи соли 2016 таҳти рақами 61-ф бино ва иншооти Муассисаи давлатии таълимии “Коллеҷи махсусгардонидашудаи ноҳияи Бохтар”-и Вазорати кишоварзии Ҷумҳурии Тоҷикистон, воқеъ дар ҷамоати деҳоти Бохтариёни ноҳияи Кӯшониён, баъди бозсозиву таҷдиду тармим ба тавозуни Муассисаи давлатии таълимии “Донишкадаи энергетикии Тоҷикистон”-и Вазорати энергетика ва захираҳои оби Ҷумҳурии Тоҷикистон гузаронида мешавад.
Соли 2016 дар рӯзи дуюми сафари кории худ дар вилояти Хатлон, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон баъд аз таҷдиди комил бинои нави Донишкадаи энергетикии Тоҷикистон дар ноҳияи Кӯшониёнро дар вазъияти тантанавӣ мавриди баҳрабардорӣ қарор доданд.
Фаъолияти худро Донишкада дар ин бинои наву замонавӣ тибқи Қонунҳои амалкунандаи Ҷумҳурии Тоҷикистон, аз ҷумла Қонунҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи маориф», «Дар бораи таҳсилоти олии касбӣ ва таҳсилоти касбии баъд аз муассисаи олии таълимӣ», дастуру супоришҳои Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, Оинномаи худ, ки бо Фармоиши Вазири энергетика ва захираҳои оби Ҷумҳурии Тоҷикистон 35 аз 21 июли соли 2014 тасдиқ шудааст, инчунин Иҷозатнома оид ба ҳуқуқи пешбурди фаъолияти таълимӣ силсилаи АУ 0001402 аз 10 январи соли 2014, рақами қайд 1875, ба роҳ мондааст.
Мақоми донишкада мактаби олии касбӣ буда, дорои иҷозатномаҳои давлатии Вазорати маорифи Тоҷикистон оид ба ҳуқуқи пешбурди фаъолияти таълимӣ дар соҳаи таҳсилоти олии касбӣ ва Шаҳодатнома дар бораи аккредитатсияи давлатӣ мебошад.
Ғаризаҳои олӣ: худоҷӯӣ, камолхоҳӣ, фазилатталабӣ, ишқу парастиш, илмдӯстӣ, ҳақиқатҷӯӣ ва ғариза Ин гароишҳои зотӣ маънодиҳанда ва рушдбахшандаи ҳаёти инсонанд.
Агар ғаризаҳои неруманде чун муҳаббати зот, шаҳват, хашму ғазаб намебуданд, инсон барои ҳифзи ҳаёти худ ҳеч талош намекард ва натиҷаи он ҷуз нестии насли башарият намебуд.
Ғаризаҳо ва шаҳвати инсонӣ, бавижа ғаризаи ҷинсӣ қобили назоратанд, аммо на ба маънои саркӯбии ғаризаҳо ва шаҳавот, балки ба маънои истифодаи дуруст ва ҷилавгирӣ аз гусехтагии онҳост.
Ғариза — гароиши дарунӣ ва зотии андомгони зинда ба самти рафторҳои мушаххас, алоқаҳо, маҳоратҳо ва маълумоте, ки инсон ва ҷонварон бидуни омӯзиш аз ибтидои таваллуд ба сурати билқувва ё билфеъл дар худ доранд.
Намоиши «Шабе дур аз Ватан» -и Н.Меликов дар Фестивал-озмуни ҷумҳуриявии театрҳои касбӣ "Парасту-2011" сазовори мақоми дуюм ва Ҷоизаи «Беҳтарин нақши мардона» гардида, бо даъвати Вазири фарҳанг ва иттилооти Ҷумҳурии Исломии Афғонистон барои ширкат дар Фестивали театрҳои миллӣ дар шаҳри Кобул пазируфта шуд.
Дар соли 2011 ҳамчунин намоишҳои «Нури маърифат»-и М. Миров дар таҳияи муаллиф, «Меҳмони нохонда» муаллиф ва таҳиягар Шодӣ Солеҳ ва афсонаи «Харгуши доно»-и Шамсӣ Қиёмов дар таҳияи С. Ҷанҷолов манзури тамошобинон гардонида шудаанд.
Театр дар чор Фестивали байналмилалии театрӣ дар кишварҳои Қирғизистон, Молдава, Эрон ва Украина бо намоишҳои «Шабе дур аз Ватан»-и Бозор Собир ва Н.Меликов, «Рустам ва Суҳроб»-и А. Фирдавсӣ ва «Сарбозони қаторӣ»-и А. Дударев иштирок намуд.
Театр бо намоиши «Шабе дур аз Ватан»-и Бозор Собир ва Н.Меликов иштирокчии аввалин Фестивал-лабораторияи байналмилалии театрии намоишҳои хурд «Человек театра» дар шаҳри Челябински Федератсияи Русия гардид.
Молйер, "Пирии пурзаҳмат"-и Л. Разгонов, «Ғори аҷинаҳо»-и Г. Сафиева, «Хазони таги пой»-и Ф. Ғуломова, «Робияи Балхӣ»-и А. Атобойев "Ҳалокати умед"-и Г. Германсва "Тангои ҷиноятӣ"-и З. Раннет ташкил менамуд.