polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Устодони мазбур равияи анъанавиро пайгирӣ карда дар асарҳояшон печутоби тааҷҷубовари нақшу нигорро нигоҳ доштаанд, ки мисоли хатти шикастаи арабӣ рӯи мусаввараҳо паҳно гирифтааст.
Филми Тарантиноро чун коргардони барҷастаи солҳои 90-ум машҳур гардонид, шуҳрати гумшудаи Траволтаро барқарор сохт, ба Брюс Уиллис иҷозат дод, ки ба мунаққидон ҳунарашро нишон диҳад ва ба Ума Турман номинатсияро ба Оскар чун "Барои нақши дуюми беҳтарини занона" овард.
дар кӯҳу нишебиҳо бурс, бодом, зирк, дӯлона, ҳафтпӯст, аврук, настаран, гиёҳҳои дорувории ҷағҷағ, газна , қоқу, чойалаф, ҳулбӯ, зуф ва ғ.
Олами ҳайвоноташ гуногун, дар кӯҳу даштҳо калтакалос, муш, калламуш, мири мушон, морҳои гуногун ; гург, гуроз, рӯбоҳ, оҳу, шағол, бузи кӯҳӣ ва ғайра; аз парандаҳо калхот, уқоб, кабк, булбул, бедона, тазарв, бум, чуғз, кабки ҳилол, фароштурук, мусича, акка, зоғ, кабӯтар, гунҷишк, эзорсурхак, соч, фотимачумчуқ, ҳудҳуд ва ғ.
Дар ноҳия 2 муассисаи нақлиётӣ, 1 муассисаи таъмири роҳҳо, нуқтаҳои хидмати маишӣ, 5 ташкилоти сохтмонӣ, 9 корхонаи саноатӣ (2 корхонаи пахтатозакунӣ, 2 корхонаи равғанкашӣ, корхонаи истеҳсол ва коркарди намаки ош, корхонаҳои консерв, нонпазӣ, коргоҳи истеҳсоли пахтаи хоҷагӣ), 112 нуқтаҳои савдои хусусӣ, муассисаи хӯрокворӣ ва матбаа мавҷуд аст.
Бонкҳои марказӣ сиёсати пулию қарзии ин ё он давлатро ба роҳ андохта, фаъолияти муассисаҳои молиявиро назорат мекунанд, барориши пулу коғазҳои қиматноки давлатиро анҷом медиҳанд, намояндаву ҳимоятгари манфиатҳои давлат дар ҳисоббаробаркуниҳои байналмилалӣ мебошанд.
Бонкҳои сармоягузор маблағҳоро ҷамъ оварда, барои маблағгузории ширкатҳои саноатӣ ва дигар муассисаву корхонаҳо истифода мебаранд; дар ҷараёни барориш ва ҷойгирсозии коғазҳои қиматноки муштариёнашон ширкат варзида, ҳамчун кафили ҷойгирсозии коғазҳои қиматнок амал мекунанд ва дигар амалиёти шабеҳи амалиёти бонкҳои тиҷоратиро сомон медиҳанд.
Бонкҳои амонатӣ маблағҳои озоди аҳолиро дар шакли пасандозҳои дархостӣ, пасандозҳои фаврӣ ё уҳдадориҳо аз рӯйи вомбаргҳо ҷамъ оварда, маблағҳои ҷамъомадаро барои додани қарзҳои кӯтоҳмуҳлат ва дигар амалиёте, ки нигаҳдории сатҳи муайяни бозоргириро таъмин месозанд, истифода мебаранд.
Дар асри 19 бонкҳои дигари давлатӣ пайдо шуданд, ки Бонки давлатии Фаронса , Бонки Австрия , Бонки миллии Белгия , Бонки миллии Рус , Бонки миллии Итолиё аз ҳамин қабил буда, ҳамкориро бо бонкҳои хусусӣ чунон ба роҳ андохтанд, ки дар соҳаи муносиботи иқтисодӣ ҳар яке мақоми хоссаи худро соҳиб гардид.
Ҳамзамон, бонкҳои махсусгардонидашудае, монанди Бонки фурӯши лавҳаҳои Британия, Бонки савдои баҳрии ПРусия, Хазинаи ҳисоби Порис, муассисаҳои гуногуни қарздиҳандае, шабеҳи бонкҳои ипотекӣ, бонкҳои халқӣ, бонкҳои косибӣ, хазинаҳои қарзӣ, ломбардаҳо ба фаъолият оғоз намуда, мутобиқи амалиёти мегузаронидаашон ба бонкҳои эмиссионӣ, депозитӣ, чекӣ ҷудо шуданд.
Дар ибтидои асри 19 Лондон ба сифати маркази асосии молияи ҷаҳон ҷойи Амстердамро гирифта, то саршавии Ҷанги якуми ҷаҳонӣ ба туфайли рушди бонкҳои тиҷоратӣ таъсираш дар ҳоли афзоиш буд.
Мувофиқи маълумоти маъхазҳои хаттӣ ва ҳафриёти бостоншиносӣ дар даврони тоисломӣ гузаштагони халқи тоҷик, аниқтараш шоҳони давлатҳои ориёитабор, бо мақсади ҳифозати пулу моли қиматӣ, ғаноими гаронбаҳои ҷангӣ, ҷамъовардаҳои молиётӣ ва ғанигардонии хазинаи давлати худ аз анбор ва сандуқу хамбаҳои хурду бузург истифода мебурданд, ки хизона , сандуқи давлат, ганҷина , махзан ва ғ.
Маҳалли ҳифозати дороиҳои пулию молии давлат -ро ганҷдорону хазинадорону анбордорон ихтиёрдорӣ, саррофон (пулшиносу заршиносон — шахсони фарқкунандаи пулу зари холис аз носара , ивазкунандагони пуле ба пуле хидматгузорӣ мекарданд; асосан пул -ҳои филиззӣ сикка мезаданд, ки дар рӯяшон ном ё акс -и подшоҳи замон зарб мешуд.
Баъди пирӯзии Инқилоби Октябр низоми бонкии Федератсияи Русия ва Иттиҳоди Шӯравӣ табаддулу таҳаввули ҷиддиеро мувоҷеҳ гардида, дар ниҳояти кор баргузории тамоми амалиёти пулию молии дохилию хориҷии мамлакатро се бонки асосӣ: Бонки давлатии ИҶШС, Бонки сохтмон, Бонки савдои хориҷӣ ва кассаҳои давлатии захираҳои меҳнатӣ дар ихтиёр доштанд, ки соҳиби «нусхаҳо»-и мувофиқе дар ташкилаҳои зертобеи сохтори давлат, монанди ҷумҳурию кишвару округу вилоятҳои мустақилу мухтор, аз ҷумла Тоҷикистон, буда, кулли фаъолияташон аз марказ идораву назорат ва раҳнамоию баҳогузорӣ карда мешуд.
додани қарзҳои истеъмолӣ дар шакли қарзҳои кӯтоҳмуҳлат ва миёнамуҳлати истеҳлокшаванда барои харидани таҷҳизоти саноатӣ ё молҳои истеъмолии истифодаи дарозмуддат ;
Бонку бонкдорӣ дар ақсои ҷаҳон, аз ҷумла сарзамини таърихии тоҷикон, собиқаи ғанию тӯлонӣ дошта, вобаста ба сиёсати ҷории молиявии замона хидмати давлату аҳолиро ба сомон расонида, давраҳои гуногуни ташаккулу такомулро аз сар гузаронидааст.
Дар баробари бонкдорон муассисаҳои динӣ ҳам дар амалиёти калони пулӣ ширкат варзида, асосан, пасандозу сарватҳоро нигаҳбонӣ мекарданд ва ба шаҳрдориҳо қарзҳои фоиздори дарозмуддат медоданд.
Дар асри 4 пеш аз м. дар Афина трапезитҳо , ки номашон аз вожаи юнонии «трапеза» баромадааст, рақиби ибодатгоҳҳо гардида, корҳои қарздиҳӣ ва дигар амалиёти пулиро ба дасти худ гирифтанд.
Агарчи суннату низоми бонку бонкдории тоҷикӣ ба маънои имрӯзии он дар давраи исломӣ собиқае надорад, мусаллам аст, ки барои пешбурди анвои фаъолиятҳои иқтисодию молиявӣ қавонину муқаррароти хоссае вуҷуд доштаву дар мамолики пешрафтаи исломӣ пулҳои филиззию коғазӣ ва асноди тиҷорӣ дар гардишу муомилот буданд.
Дар ибтидои асри 21 дар иқтисодиёти ҷаҳон гурӯҳи хурди бонкҳои трансмиллӣ мақоми аввалияро соҳиб гардиданд, ки амалиёташон мамолики зиёдеро фаро гирифта буд.
Дар миёни меъёрҳои таснифи муассисаҳои қарздиҳанда аломати соҳибмулкӣ ҷойи асосиро ишғол карда, дар ин замина бонкҳо ба гунаҳои давлатӣ, саҳомӣ, кооперативӣ, хусусӣ, мунисипалӣ ва омехта тақсимбандӣ мешаванд.
Вазифаи асосии бонкҳои муосир миёнаравӣ дар ҷараёни гузаштани маблағҳои пулӣ аз қарздиҳандагон ба қарзгирандагон ва аз фурӯшандагон ба харидорон буда, дар дигар амалиёти мухталифи молиявӣ ҳам ширкат меварзанд ва ба муштариёнашон хидматҳои гуногун мерасонанд.
Бонк — муассисаи махсуси молиявиест, ки барои анҷоми корҳои ҷамъоварӣ ва идораи раванди ҳисобу китоби маблағҳои пулӣ, ба муомилот баровардани маблағҳои қарзӣ ва дигар амалиёти молиявӣ таъсис дода мешавад.
Ҳиндустон дар баробари тақвияти сатҳи ҳамкориҳо дар бахшҳои амнияту мудофиа, барои боз ҳам боло бурдани иқтидори мудофиавии хеш, хусусан дар роҳҳои баҳрӣ, гомҳои устувор ниҳода истодааст.
Ҳамин тариқ, 2 сентябри 2022 бо иштироки Сарвазири Ҳиндустон Н.Моди киштии сабуки бисёрфунксиявии ҳомили тайёраҳо “ ”, ки мавриди таҳия ва сохтмони худии ҷониби ҳиндист, расман ба сафи нерӯҳои ҳарбӣ-баҳрии ин кишвар дар ш.
Бо вуҷуди ин, баъзе манбаъҳо мегӯянд, ки ин киштии азими ҳомили ҳавопаймоҳои низомӣ дар якҷоягӣ бо корхонаи россиягии “Невское ПКБ” ва ширкати италиявии “” таҳия гардидааст.
Киштӣ дарозиаш 262 метр, бараш 62 метр ва ғунҷоиши обиаш тақрибан 45 ҳазор тоннаро ташкил дода, дорои чор турбинаи газӣ бо иқтидори 88 МВт ва суръати максималии 28 узел мебошад.
Дигар ҳизбҳои сиёсӣ, ки мехоҳанд дар интихоботи маҳаллӣ, минтақавӣ ё миллӣ ширкат кунанд, бояд дар Комиссияи интихоботии Ҳиндустон ба қайд гирифта шаванд.
Ҳизби эътирофшуда аз имтиёзҳо, ба монанди рамзи мушаххаси ҳизбӣ, пахши ройгон дар телевизион ва радиои давлатӣ, иштирок дар машваратҳо оид ба муайянкунии таърихи интихобот ва иштирок дар муқаррар намудани қонуну қоидаҳои интихобот бархурдор аст.
Ҳиндустон аз кишвари нисбатан камбизоат дар соли 1951 аллакай охирҳои асри ба комёбиҳои бузург дар тараққиёти иқтисодӣ ва ҳарбӣ ноил гардида, то ба сатҳи иқтисоди зудрушдёбанда ва маркази хидматрасониҳои технологияҳои иттилоотӣ, бо табақаи миёнаи торафт афзоишёбандаи аҳолӣ, мубаддал гардид.
Мушкилу чолишҳои доғи рӯзи иҷтимоӣ-иқтисодӣ дар Ҳиндустон ин аҳолии сершумори аксаран камбизоату камсавод, низоми ғайриодилонаи тақсимоти табақавӣ, танишҳои байнимазҳабии ҳиндуигароёну мусулмонон, нобаробарии гендерӣ, сатҳи баланди коррупсия, сохтори ақибмондаи тандурустӣ, камғизомандии кӯдакон ва болоравии сатҳи олудашавии ҳаво, проблемаҳои таъмини беҳдошт ва тозагии муҳити атроф ба шумор мераванд.
Упанишадҳо дар ташаккули фалсафаи Ҳинд таъсири бузурге гузоштанд ва тақрибан дар як вақт бо буддизм ва ҷайнизм пайдо шуда, аҳди тилоии тафаккури ин давраро таҷассум намуданд.
Таълимоти буддизм ва ҷайнизм ба зуҳду гӯшанишинӣ тамаркуз карда, ба амалияҳои анъанаҳои динии ҳиндуӣ, ки бо гиёҳхорӣ, манъи куштани ҳайвонҳо ва аҳимса алоқаманданд, таъсири бузург доштанд.
Дар ҳоле, ки таъсири ҷуғрофии ҷайнизм дар Ҳиндустон маҳдуд буд, роҳибони буддоӣ таълимоти Буддоро ба Тибет, Шри-Ланка, Осиёи Марказӣ, Шарқӣ ва Ҷанубу Шарқӣ паҳн карданд.
Фармонҳои Ашока қадимтарин ҳуҷҷатҳои маҳфузмондаи ҳиндӣ мебошанд, ки ба шарофати онҳо тахминан кам ё беш муайян кардани сулолаҳо ва ҳокимони минбаъда имконпазир гардид.
Дар соли 185 пеш аз милод сулолаи Шунга дар натиҷаи он ба миён омад, ки охирин ҳукмрони Маурия - шоҳ Бриҳадратҳаро сарфармондеҳи артиши Маурия Пушямитра Шунга кушт.
Дар айни замон дар Ҳиндустон зиёда аз 500 боғ ва мамнуъгоҳҳои миллӣ, аз ҷумла 13 мамнуъгоҳи биосферӣ мавҷуд аст, ки чортои онҳо ба шабакаи умумиҷаҳонии мамнуъгоҳҳои биосферии ЮНЕСКО дохил мешаванд; 25 ботлоқзор тибқи муқаррароти Конвенсияи Ромсар расман ҳамчун объектҳои муҳофизатшаванда ба қайд гирифта шудааст.
Соли 1947, дар пайи муборизаи солиёни зиёд (бо пешбурди маъракаи домангири муқовимати ғайризӯроварона ва адами ҳамкориву итоат бо ташвиқи ҷунбиши муассири миллатгаро зери роҳбарии Маҳатма Ганди) Ҳинди Британия ба ду доминиони мустақил, яъне Доминиони Ҳинди аҳолиаш аксаран ҳиндӣ ва Доминиони Покистони аҳолиаш аксаран мусулмон тақсим шуд.
Дар давраи ҳукмронии И.Ганди дар мамлакат саноат, аз ҷумла саноати вазнин бо суръати тез тараққӣ кард, гарчанде нисбат ба давраи аз ин пеш ва баъд аз ҳукмронии ӯ босуръаттар набуд.
Аввалин неругоҳи барқии атомӣ ба кор андохта шуд ; дар хоҷагии қишлоқ инқилоби ба ном “сабз” ба амал омад, ки ба шарофати он Ҳиндустон бори аввал дар давоми солҳои зиёд аз воридоти озуқаворӣ мустақил гардид.
Дар Ҳиндустони Ҷанубӣ, ҳатто пеш аз фурӯпошии Империяи ҳиндуии Виҷаянагара, дар соли 1400 салтанати Майсур аз ҷониби сулолаи Водеярҳо таъсис дода шуд, ки сипас Виҷаянагараро иваз кард.
Дар интихоботи соли 2014 “Ҳизби Бҳаратия Ҷаната” бо сарварии раҳбари он Нарендра Моди аксарияти мутлақи овозҳоро барои курсиҳо дар парлумон ба даст овард: 283 курсӣ аз 543.
Биогуногунӣ: Ҳиндустон як кишвари мегамухталиф буда, аз зумраи 17 кишвари камназири олам эътироф шудааст, ки онҳо дорои гуногуншаклии баланди биологӣ ва навъҳои зиёди танҳо хоси онҳо, яъне сирфан маҳаллӣ ё эндемикӣ ҳастанд.
Ҳиндустон макони зисти 8,6% тамоми намудҳои ширхӯрон, 13,7% намуди паррандагон, 7,9% намуди хазандагон, 6% намуди амфибияҳо, 12,2% намуди моҳиҳо ва 6,0% тамоми навъҳои рустаниҳои гулдор мебошад.
Ба ғайр аз ин, Ҳиндустон аз ҷониби ҷанубу ғарбӣ бо ҷазираи Малдив, аз ҷониби ҷануб бо Шри-Ланка ва аз ҷониби ҷанубу шарқӣ бо Таиланд, Мянма ва Индонезия сарҳадҳои баҳрӣ дорад.
Императорони Муғул бо ашрофзодаҳои маҳаллӣ издивоҷ карда, иттифоқчиёни маҳараҷаҳои маҳаллӣ шуданд ва кӯшиш карданд, ки фарҳанги турку форсии худро бо фарҳанги қадимаи ҳиндӣ ҳамоҳанг созанд, ки ин, махсусан, боиси пайдоиши меъмории ҳинду сарасен гардид.
Дар давраи Муғулҳо, субконтинент дигаргуниҳои бузурги иҷтимоиро аз сар гузаронд – ҳиндуҳо, ки аксарияти аҳолӣ буданд, аз ҷониби императорони Муғулҳои мусулмон ҳукмронӣ мешуданд, ки баъзеи онҳо пайрави ақидаҳои либералӣ буданд ва аз фарҳанги ҳиндуӣ ҳимоят мекарданд, дар ҳоле ки дигарон хеле таҳаммулнопазир буданд, маъбадҳоро хароб мекарданд ва аз шахсони ғайримусулмон андозҳои гарон меситонданд.
Озмоишҳои минбаъдаи зеризаминии силоҳи ҳастаӣ дар соли 1998 боиси таҳримҳои низомии байналмилалӣ алайҳи Ҳиндустон гардид, ки баъд аз сентябри соли 2001 тадриҷан қатъ карда шуданд.
10 октябри соли 2008 Паймони ҳамкориҳои ҳастаӣ миёни Ҳиндустон ва ИМА ба имзо расид, ки дар ниҳоят ба бунбасти кишвар дар соҳаи энергетикаи ҳастаӣ хотима бахшид.
Дар моҳи июни соли 1984, пас аз сар задани зуҳуроти терроризми сикхҳо дар Панҷоб, воҳидҳои артиш ба оромгоҳи сикхҳо, Маъбади тилоӣ дар Амритсар ҳамла карданд, ки дар натиҷа раҳбари сикхҳо ва садҳо пайравони ӯ, ки дар маъбад паноҳ бурда буданд, ҳалок шуданд.
Дар пайи аз ҷониби мусулмонон забт гардидани ҳамсояи бостонии ғарбии Ҳинд – империяи Форс, таваҷҷуҳи асосии онҳо дар минтақа ба Ҳиндустон равона шуд, ки дар он замон сарватмандтарин тамаддуни классикӣ, бо тиҷорати пешрафтаи байналмилалӣ ва ягона конҳои машҳури алмос дар он замон дар ҷаҳон буд.
Пас аз муқовимати чандинасраи салтанатҳои мухталифи Ҳиндустони Шимолӣ дар шимоли нимҷазираи Ҳинд як зумра империяҳои исломӣ ба вуҷуд омаданд, ки ҳукмронии онҳо чандин аср давом кард.
Ҳарчанд, тибқи як қатор арзёбиҳо, Н.Моди нақшаҳои пурифтихореро, ки дар маъракаи интихоботии соли 2014 ба интихобкунандагон пешниҳод карда буд, пурра амалӣ карда натавонист, аммо сатҳи эътимод ба ӯ ба ҳадде баланд шуд.
Тадбирҳои иқтисодӣ: купюраҳои 500 ва 1000 рупия барои мубориза бо фасод ва сарпарастии терроризм аз муомилот бозхонд шуданд, аммо ислоҳоти баҳсбарангези аграрӣ ба оммаи васеъ таъсир расонд ва деҳқононро аз Ҳарияна ва Панҷоб ба кӯчаҳои Деҳлии Нав ба тазоҳурот баровард.
Дар натиҷаи тақсим шудани Панҷоб ва Бангол дар байни ҳиндуҳо, сикхҳо ва мусулмонҳо задухурдҳои хунин ба амал омада, бар асари он зиёда аз 500 ҳазор нафар одамон ҳалок гардиданд.
Тафриқаи Ҳиндустон инчунин боиси яке аз бузургтарин муҳоҷирати аҳолӣ дар таърихи муосири ҷаҳон гардид – тақрибан 12 миллион ҳиндуҳо, сикхҳо ва мусулмонон дар қаламрави давлатҳои навтаъсиси Ҳиндустон ва Покистон тағйири маҳалли зист карданд.
Он ба созмону сохторҳои бонуфузи байналмилаливу минтақавии зерин шомил аст: СММ, 20 , Созмони умумиҷаҳонии савдо, Иттиҳодияи минтақавии ҳамкориҳои Осиёи Ҷанубӣ, Иттиҳоди миллатҳо, инчунин БРИКС ва Созмони ҳамкории Шанхай.
Доктринаи артиш, ки дар охири соли 2018 нашр шуд, талаботи навро муайян кард, аз ҷумла барои “гурӯҳҳои ҷангии муттаҳидшуда” ва беҳтар кардани зарфиятҳои ҷанги киберӣ, ҷанги иттилоотӣ ва ҷанги радиоэлектронӣ.
Соли 1960 ошубҳои ҷиддӣ дар штати Бомбей ҳукуматдорони марказиро маҷбур сохтанд, ки даъвоҳои ба ду штати нав — Гуҷарот ва Маҳараштра тақсим шудани онро қонеъ гардонанд.
Сикхҳо вақте муваффақ шуданд, ки дар соли 1965 Панҷоб ба штати Панҷоб, ки дар он сикхҳо аксарият буданд, ва ба штати Ҳарияна, ки дар он аксаран ҳиндуҳо зиндагӣ мекарданд, тақсим карда шуд.
Аз замони истиқлол дар соли 1947 то соли 1991, ҳукуматҳои пайдарпай ба иқтисоди нақшавии шӯравӣ пайравӣ мекарданд ва сиёсати иқтисодии ҳимоятгарона бо дахолати густурдаи давлат ва танзими иқтисодиро пешбарӣ менамуданд.
Панҷ ҳудуди иттифоқии боқимонда аз ҷониби маъмуре, ки ӯро мақомоти марказӣ таъйин мекунад, идора карда мешавад ва онҳо бинобар ин дар зери назорати бевоситаи Президенти Ҳиндустон мебошанд.
Дар интихоботи парлумонӣ, ки моҳи марти соли 1977 барпо гардид, ҳизби нав “Ҷаната парти” , ки блоки гурӯҳҳои оппозитсиониро дар бар мегирифт, пирӯзӣ ба даст оварда, қонуни вазъияти фавқулоддаро бекор кард.
Бо вуҷуди ин, ҳукумати “Ҷаната парти” дере нагузашта қурбони дасисабозиҳои дохилӣ гардид, сарвари он Морарҷӣ Десай соли 1979 истеъфо дод ва пас аз интихоботи соли 1980 Индира Ганди дубора ба сари қудрат омад.
Сарвазир аз ҷониби Президент таъйин карда мешавад ва одатан номзаде мебошад, ки аз ҷониби ҳизби сиёсӣ ё эътилофи сиёсӣ дастгирӣ мешавад, ки дар палатаи поёнии парлумон бештар курсиҳо дорад.
Муҳимтарин ташаббуси ҳукумати барномаи “ ” буд , ки барои ҷалби сармояи хориҷӣ, пайдоиши инноватсияҳо ва рушди малакаҳои кормандон дар бахшҳои асосии иқтисод пешбинӣ шудааст.
Дар доираи ин барнома сармоягузорони хориҷӣ имкон доранд, ки ба маҷмааи ҳарбӣ-саноатии Ҳиндустон, сохтмони роҳи оҳан, кашфи фазои кайҳонӣ ва тиҷорати чакана сармоягузорӣ кунанд.
Дар он ҷо низоъҳои ҷиддие ба миён омаданд, ки дини ҳокими он маҳал бо дини аксарияти сокинон мувофиқат намекард – дар Ҷамму ва Кашмир , дар Ҳайдаробод ва дар Ҷунагад .
Давраи классикӣ дар таърихи Ҳиндустон дар асри бо эҳёи Ҳиндустони Шимолӣ таҳти ҳукмронии шоҳ Ҳарша оғоз ёфт ва бо суқути империяи Виҷаянагара дар ҷануб пас аз ҳамлаи мусалмонон дар асри ба поён расид.
Дар ин давра санъати Ҳиндустон ривоҷ ёфт ва системаҳои асосии динию фалсафӣ инкишоф ёфтанд, ки онҳо маҳаки равияҳои гуногуни ҳиндуизм, буддизм ва ҷайнизми муосир буданд.
Англисхо дар сиёсати мустамликавии худ принсипи «тақсим ва ҳукмронӣ кун»-ро татбиқ намуда, аз парокандагии давлатии Ҳиндустон ва низоъҳо ҳам дар байни князигариҳои гуногун ва ҳам байни гурӯҳҳои гуногуни иҷтимоӣ ва динӣ истифода мебурданд.
Ҳарчанд қудратҳои аврупоӣ тавонистанд, ки минтақаҳои мухталифи Ҳиндро дар тӯли асри зери назорати худ нигоҳ доранд, онҳо баъдан маҷбур шуданд, ки тақрибан ҳамаи ин қаламравҳоро ба Британия гузашт кунанд, ба истиснои посгоҳҳои фаронсавии Пондичерри ва Чандернагор, шаҳри бандарии ҳолландии Коромандел ва мустамликаҳои Португалия – Гоа, Даман ва Диу.
Ислоҳот иқтисодиёти Ҳиндустонро ба яке аз иқтисодҳои босуръат рушдёбанда дар ҷаҳон табдил дод, гарчанде шумораи зиёди аҳолӣ ва мушкилоти ба вуҷудомада рушди иқтисодии кишварро хеле душвор мегардониданд.
Ҷангалу бешаҳо аз навъҳои гуногун иборатанд: муссонӣ, бешаҳои санавбари кӯҳӣ бо дарахтони ҳамешасабз, бешаҳои сузанбаргҳои тира бо навъҳои ҳамешасабзу баргрез, ҷангалҳои ҳамешасабзи тропикӣ, ҷангалҳои субтропикии кӯҳӣ, ҷангалҳои сӯзанбаргҳои тира ва ғ.
Соҳаҳои асосии саноат: нассоҷӣ ва бофандагӣ; кимиёвӣ; кишоварзӣ, хӯрокворӣ ва коркарди озуқаворӣ; пӯлод; нақлиёт; таҷҳизот ; чарм; семент; сохтмон; истихроҷи маъдан; нафт ва маҳсулоти нафтӣ; мошинсозӣ ва техника ; нармафзор; дорусозӣ, асбобҳои тиббӣ ва илмӣ; масолеҳи истеъмолии халқ.
Аз соли 1953 татбиқи барномаи рушди ҷамоавии деҳот оғоз шуд, ки он ташкили шабакаи муассисаҳо оид ба интишори таҷрибаи пешқадами хоҷагии қишлоқ, инчунин таъсиси иттиҳодияҳои кооперативӣ ва панчаятҳоро пешбинӣ мекард.
Иқтисодиёти Ҳиндустон дар давоми нимаи дуюми асри аз иқтисоди омехтаи нақшавӣ ба иқтисоди бозаргонии иҷтимоии дорои даромади миёна бо иштироки назарраси давлат дар бахшҳои стратегӣ гузариш кард.
Дар айни замон дар Ҳиндустон штатҳои зерин вуҷуд доранд: Андҳра Прадеш, Аруначал Прадеш, Ассам, Биҳар, Гоа, Гуҷарот, Ҷарханд, Банголи Ғарбӣ, Карнатака, Керала, Мадҳя Прадеш, Манипур, Маҳараштра, Мегалая, Мизорам, Нагаланд, Орисса, Панҷоб, Раҷастон, Сикким, Тамил Наду, Теленгана, Трипура, Уттаракханд, Уттар Прадеш, Ҳарияна, Ҳимачал Прадеш, Чаттисгарҳ.
Дар ағлаби ҳудуди Ҳиндустон се фасл дида мешавад: гарм ва намнок бо бартарии муссони ҷанубу ғарбӣ ; нисбатан салқин ва хушк бо бартарии шамоли пассати шимолу шарқ ; ҳарорати хеле сӯзон ва хушки гузаранда .
Дар муқаддимаи Конститутсия Ҳиндустон ҳамчун ҷумҳурии соҳибихтиёр, сотсиалистӣ ва дунявии либералӣ-демократӣ бо парлумони дупалатагӣ бар мабнои модели парламентии Вестминстер муқаррар шудааст.
Дар соли 1954 ИМА бо Покистон аҳдномаи иттифоқи ҳарбӣ бастанд, ки ин роҳбарияти Ҳиндустонро маҷбур кард, ки равобиташро бо Ҷумҳурии Мардумии Чин ва Иттиҳоди Шӯравӣ вусъат диҳад.
Сарлашкари турку муғул Темур аз ҷанги шаҳрвандӣ дар Ҳиндустон хабардор шуда, соли 1398 ба муқобили султон Насириддин Маҳмуд, ки ба сулолаи Туғлақиёни Деҳлӣ тааллуқ дошт, амалиёти низомӣ оғоз кард.
Аз ҳама калонтарин кӯлҳои шириноби Ҳиндустон Коллеру ва Вулар (масоҳаташ 30-260 км2 вобаста аз фасли сол, ҳудуди иттиҳодии Ҷамму ва Кашмир) ва аз ҳама дарозтарин кӯл Вембанад мебошанд.
Соли 1526 авлоди Темур, Бобур, ки ба сулолаи Темуриён тааллуқ дошт, аз ағбаи Хайбар убур карда, Империяи Муғулҳои Бузургро таъсис дод, ки зиёда аз 200 сол давом кард.
Неҳру сарвазир шуда буд, қарор кард, ки қисми асосии маблағгузории давлатӣ аз саноати вазнин ба хоҷагии қишлоқ гузаронида шавад ва ба нақши сармоягузориҳои хусусӣ ва хориҷӣ дар саноат тамаркуз кард.
Дар соли 2022 даҳ шарики бузургтарини тиҷоратии Ҳиндустон Иёлоти Муттаҳидаи Амрико , Чин, Амороти Муттаҳидаи Араб , Арабистони Саудӣ, Россия, Олмон, Ҳонконг, Индонезия, Кореяи Ҷанубӣ ва Малайзия буданд.
Моҳи декабри соли 2019 дар шаҳрҳои мухталифи Ҳиндустон бар зидди қонуни додани шаҳрвандии Ҳиндустон бо имтиёзи истисноӣ ба муҳоҷирони ғайримусулмон эътирозҳо ба вуқуъ пайваст, ки боиси задухурд миёни ҳиндуҳо ва мусулмонон шуд.
Дар интихоботи умумӣ ба Лок Сабҳа ё ассамблеяи қонунгузор , ҳизб 6% овозҳоро дар ҳама ҷор ё бештар аз штатҳо ба даст меорад ва илова бар он чаҳор курсии Лок Сабҳаро ба даст меорад;
Ҳиндустон дар минтақаи зооҷуғрофии Ҳинду Малай ҷойгир буда, дар ин қитъаи олам аз пиряхҳо то биёбонҳо, аз кӯҳҳои баландқуллатарин то дашту водиҳо дида мешавад.
Инчунин ҳудудҳои иттифоқии зерин мавҷуданд: ҷазираҳои Андаман ва Никобар, Дадра ва Нагар Ҳавели ва Даман ва Диу, Ҷамму ва Кашмир, Деҳлӣ , Ладакх, Лакшадвип, Пондичерри, Чандигарҳ.
Салоҳияти парламентҳои штатҳо ҳама масъалаҳоро дар бар мегирад, ба истиснои сиёсати хориҷӣ, мудофиа, савдои беруна ва шаҳрвандӣ, ки дар доираи ваколати парламенти иттифоқии Ҳиндустон мебошанд.
Молҳои асосии саноатии барои содирот равонашуда маҳсулоти кимиёвӣ, пӯлод, мошин ва таҷҳизот, воситаҳои нақлиёт, техникаи маишӣ ва электроника, трактор, либос ва доруворӣ мебошанд.
Аввалин князигариҳои маълуми раҷпутҳо дар асри дар Раҷастон пайдо шуданд, ки баъд аз он сулолаҳои хурди раҷпутҳо дар қисми шимолии Ҳиндустон ҳукмронӣ мекарданд.
Ҳиндустон дорои низоми ягонаи судии сезинагӣ мебошад, ки аз Суди Олӣ таҳти сарварии Судяи Олии Ҳиндустон, 21 Суди болоӣ ва шумораи зиёди судҳои хурд иборат аст.
Шумораи умумии ҳизбҳои ба қайд гирифташуда дар Ҳиндустон 2858 ададро ташкил медиҳад, аз ҷумла 6 ҳизби миллӣ, 56 ҳизби давлатӣ ва 2796 ҳизби эътирофнашуда.
Китобҳои «Асрори саҳро» соли 1972, «Қиссаҳои Хуршед» соли 1984, «Сояи мурғи ҳумо» соли 1985, баъдан романҳои «Дар рӯзҳои тӯфон», «Ғуруби кӯҳи Сепоя» пешкаши хонандагон гардидаанд.
Романи се қисмаи Лутфӣ Саид бо номи «Фарзандони замон» дар бораи руйдодҳои Бухорои Шарқи, пайдо шудани болшевикон дар ин сарзамин, муборизаи муҷоҳиддин… нақл мекунад, ҳоло ба чоп нарасидааст.
Оғози фаъолияти эҷодияш ба соли 1938 рост меояд, ки аз ҳамон сол аввалин ҳикояаш бо номи «Дарди чашми Бибиоиша» дар маҷаллаи «Роҳи ленинӣ» чопро шуд.
Хикояҳояш дар маҷаллаи «Шарқи Сурх» ба табъ расидаанд, ки аз онҳо «Дар сари гулхан» , «Дар як рӯзи борон» , «Базм дар хонаи Худо» , «Ҷомаи ҷамъиятӣ» , «Фарзанди ҳазрати Одам» , «Содиқпаҳлавон» , «Кадуи шариатпаноҳ» ва ғ.
Онҳо аз тарафи тарҷумони маъруф Эммонуил Муллоқандов, нависандагон Сотим Улуғзода, Ҷалол Икромӣ,Раҳим Ҳошим, Пӯлод Толис, Солеҳ Салоҳ, мунаққид Аскар Ҳаким баҳои баланд гирифтанд.
сарҳади шимолӣ аз нишебии қаторкӯҳи Қурама, аз ҷумла маҳаллаҳои Кураминский ва Истиқлолият, ки бевосита аз шаҳр дар масофаи 3,0 км дуртар ҷойгир шудаанд, мегузарад;
ҷойгир шудааст, баъдан аз нишебии қаторкӯҳ бо соҳили дарёчаи «Ӯткан – сой», сипас, ба самти ҷанубӣ – ғарбӣ мегардад ва бошишгоҳи нақлиётии КВД «Заря Востока», шуъбаҳои тиббию санитарии БМШ Истиқлол то шоҳроҳӣ Истиқлол – Хуҷандро дар бар мегирад;
Тадқиқотҳои дар солҳои 70-уми асри гузашта гузаронида шудаи археологӣ нишон доданд, ки дар қисми кӯҳистони ҷанубии Илак – қаторкӯҳи Қурама, дар атрофи шаҳри муосир ҳунармандони зиёди кӯҳистонӣ ҷойгир шудаанд.
Дар ин мавзеъ қабилаҳои туркӣ-муғулӣ, ки минбаъд барои ташкили гурӯҳи алоҳидаи этникии ӯзбекҳо – қурама асос гардидаанд, зиндагонӣ мекарданд ва онҳо дар оянда ба ин мавзеъ ном додаанд.
Номи Табошар аз калимаи Товошар аст ва аз таркибҳои туркӣ-ӯзбекии «Тов» – кӯҳ ва «-ошар» — гузаштан иборат буда, маънои «гузаргоҳи кӯҳӣ»-ро дорад.
Дар шаҳр то соли 2003 камшавии аҳолӣ аз сабаби муҳоҷирати манфӣ ба миён омад, яъне шумораи аҳолии кӯчида рафта аз шумораи аҳолии кӯчида омадагон барои истиқомати доимӣ зиёд буд.
Иқлим: Субтропикӣ континенталӣ , моҳи январ ҳарорати миёна аз 0 дараҷаи Селсий то — 15 дараҷаи Селсий хунук, моҳи июл аз 25 дараҷаи Селсий то 40 дараҷа гарм аст.
Соли 1925 ба сафи донишҷӯёни Дорулмуаллимини тоҷикии шаҳри Тошканд пазируфта шуда, соли 1932 онро хатм мекунад ва як сол дар ҳамин муассисаи таълимӣ ба касби муаллимӣ машғул мешавад.
Ӯ дар ин муддат ба эҷодиёти Рӯдакиву Фирдавсӣ ва дигар шоҳсутунҳои адабиёти ҳазорсолаи тоҷик шинос мешавад, ба Садриддин Айнӣ, Абулқосим Лоҳутӣ, Нисор Муҳаммад, Абдурауф Фитрат барин шахсиятҳои фарҳангии тоҷик вомехурад ва аз забони рус М. С. Андреев пандеро ба маънои «халқи худро шинос» ба гӯш мегирад.
Ҳамчунин, дар солҳои дар Дорулмуаллимини Тошканд таҳсил карданаш Сотим Улуғзода ба донишҷӯйи факултети шарқшиносии университети осиёи миёна Клавдия Блоговешенская дӯстӣ пайдо намуда, баъдҳо ба ӯ издивоҷ намуд, ва онҳо соҳиби ду фарзанд — Азиз ва Норахон гардиданд.