polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Чаҳор навъи шабаҳ — шабаҳҳои навъӣ ; шабаҳҳои ғорҳо ; шабаҳҳои бозор (иштибоҳи вобаста ба нодуруст истифода намудани истилоҳу мафҳумҳо) ва шабаҳҳои театр (саргумӣ, ки дар натиҷаи таҳқиқи ғайриинтиқодии таълимоти фалсафии бузургон рӯй медиҳад) мавҷуданд.
Аксари намояндагони тасаввуф, аз ҷумла Аттору Ҷалолуддини Румӣ таъкид мекарданд, ки ҳамаи одамон, аз дарвеш то султон, дар назди офаридгор баробаранд ва аз як гил сиришта шудаанд, аз ин рӯ бояд яке ба дигаре мутеъ набошанд.
Роҷеъ ба масъалаи баробарӣ Форобӣ дар «Ороу аҳл-ил-мадинат-ил-фозила», Насируддини Тусӣ дар «Ахлоқи Носирӣ», Даввонӣ дар «Ахлоқи Ҷалолӣ» аҳли ҷомеаро баробару озод эълон намуда, вазифаи муқаддаси ҳокимонро дар хидмати халқ медиданд.
Мутафаккирону файласуфони Ғарб низ нисбат ба ҷорӣ шудани нобаробарии иҷтимоӣ дар давраҳои гуногуни таърихӣ сабабҳои чунин нобаробариро таҳқиқ ва роҳҳои бартараф намудани онро ҷустуҷӯ намудаанд.
Мактаби миёнаро соли 1985 хатм карда, ҳамон сол ба факултети таъриху филологияи тоҷики Институти педагогии ба номи С.М Кирови шаҳри Хуҷанд имрӯза Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Б.
Саидумрон Саидов дар ҷодаи телевизион фаъолияти густурда дорад: Солҳои 1996-2007 муҳаррир, сармуҳаррир ва директори Телевизиони ҳафтум, сармуҳаррири ШТР СМ-1, директори барномаҳо ва сардори Идораи Телевизион ва радиои вилояти Суғд шуда кор кардааст.
Наздики ду сол дар вазифаи Раиси Ҷамоати Деҳоти Ёваи ноҳияи Бобоҷон Ғафуров кор карда, дар рушди ҳамаи соҳаҳои хоҷагии халқи ҷамоат саҳм гузошт.
Саидумрон Саидов аз соли 2011 роҳбари маҳфили илмиву адабии “Ганҷи сухан” мебошад, ки ҳар моҳ муттасил таи 14 сол аст, ки амал мекунад ва дар доираи илму адаби кишвар маъруфият пайдо кардааст.
Ғафуров оғоз карда, соли 1996 рисолаи номзадиашро таҳти унвони «Фарҳангҳои тафсирии асрҳои Х1-Х1У ва масоили нақду тасҳеҳи мутуни адабӣ» таҳти роҳбарии адабиётшиноси маъруф, доктори илмҳои филология, профессор Абдулманнон Насриддинов дифоъ кардааст.
Барномаҳои маъруфи телевизионии ӯ “Чашмандоз”, “Маърифати ислом”, “ Мероси Оли Сомон”, “Ганҷинаи Мавлоно”, “Оинаи шаб”, “Дурри дарӣ”, “Бузургони Хуҷандшаҳр” ва даҳҳо филму очеркҳои телевизионӣ мебошад.
Барнома-маҳфилҳои “Чашмаи бовар”, “Давлати дидор”, озмуни ҳунармандони наврас ”Навои ҷовидон” , фестивали байналмилалии “Шашмақом” шабҳои эҷодии ҳунармандону суханварони номвари тоҷик ҳамагӣ аз натиҷаи заҳматҳои Саидумрон Саидов мебошад.
Саидумрон Саидов муаллиф ва мураттиби бештар аз 20 асари илмиву адабӣ ва методӣ ва 300 мақолаҳои илмиву публистистӣ, доир ба масоили таърихи адабиёти форсу тоҷик, нақди адабӣ, таърих, сиёсат, матншиносӣ, луғатнигорӣ, ва журналистика мебошад.
“Калиди ганҷи маънӣ” , “Гулшани маънӣ”, дастуроти таълимӣ “Калиди маънӣ”, ” Таҳлили матншиносии осори Шайх Саъдии Шерозӣ”, “Роҳнамои маънӣ” ва ғайра мебошад.
Ҳамчунин дар таҳияи илмӣ-интиқодии “ Фарҳанги Қаввос”- Фахриддин Муборакшоҳи Ғазнавӣ, “ Симои Имоми Аъзам Абўҳанифа”-и Аллома Шиблии Нўъмонӣ саҳм гирифтааст.
Дар фалсафаи асрҳои миёнаи Шарқ низ беинтиҳоиро мутафаккирон мавриди баррасӣ қарор дода, аксари машшоиён азалияту абадияти оламро эътироф ва таълимоти даҳриён роҷеъ ба беинтиҳоӣ дар фазову вақтро инкишоф додаанд.
агар даҳриён бо эътирофи вақти абадӣ — даҳр беинтиҳоиро қоил бошанд, Абубакри Розӣ, Ибни Сино, Насируддини Тусӣ бо пазируфтани азалияту абадияти олам касрати мавҷудот ва ғояи беинтиҳоии оламро дар мадди аввал қарор додаанд.
Дар масъалаи шарҳи беинтиҳоӣ нуқтаи назари динӣ ва идеалистӣ, ки беинтиҳоиро чун беинтиҳоии Худо ё чун маҳсули шуур медонад ва нуқтаи назари материалистӣ, ки беинтиҳоиро яке аз хусусиятҳои материя, фазо ва вақт пиндошта, дар таҳқиқи он ба комёбиҳои риёзӣ ва космология такя мекунад, ба ҳам муқобиланд.
Г. Гегел масъалаи беинтиҳоиро аз ҷиҳати фалсафӣ ба таври амиқ таҳлил намуда, беинтиҳоии ҳақиқӣ -ро аз беинтиҳоии ботил чун миқдори беандоза афзоянда фарқ кард ва категорияи беинтиҳои ро бо тавсифи ҷараёни инкишоф алоқаманд намуд.
Беинтиҳоӣ, беохирӣ, номутаноҳӣ — дар фалсафа мафҳумест, ки бепоёнии ҳаракати материя, табдилу таҳаввули падидаву ашёи олами моддӣ ва номутаноҳӣ будани олами кайҳонро ифода мекунад.
Солҳои 1977—1982 лаборант, устои таълимӣ, лаборанти калон ва ассистент, 1985—1989 ассистент, муаллими калон ва дотсенти кафедраи фанҳои умумитехникии Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко буд.
Солҳои 1989—2005 ба ҳайси мудири кафедраи методикаи таълими технология ва декани факултети технология ва соҳибкорӣ, 2005—2007 дотсенти кафедраи методикаи таълими технология ва соҳибкории Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ кор кардааст.
Дар корҳои илмии худ асосҳои назариявӣ ва педагогии маълумоти технологии муаллимони технология ва соҳибкорӣ, ташаккули касбияти онҳо, методҳои комплексии омӯзиши технология ва дигар масъалаҳои муҳимро баррасӣ намудааст.
Густариши ҳамкориҳои илмию фарҳангӣ миёни кишварҳои форсизабон, таҳкими робитаҳои ховаршиносони Тоҷикистон, Афғонистон ва Эрон бо ҳампешагони аврупоӣ, таҳия ва нашри китобу рисолаҳо оид ба забон, адабиёт ва фарҳанги форсизабонҳо дар Европа, мусоидат ба сафарҳои олимони тоҷик ба давлатҳои Европа ва олимони аврупоӣ ба Тоҷикистон, ҷалби назари тоҷикдӯстони саросари ҷаҳон барои сармоягузорӣ ба Тоҷикистон аҳдофи асосии Анҷумани Рӯдакӣ мебошанд.
Анҷумани Рӯдакӣ бо АИ Ҷумҳурии Тоҷикистон, Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон, созмони «Пайванд», ДДТТ ба номи Абуалӣ ибни Сино, Ҷамъияти дӯстдорони фарҳанги бостон, Бунёди тибби Сино, Бунёди Борбад робита ва ҳамкории зич дорад.
Бо талоши Анҷумани Рӯдакӣ дар Париж китобҳои «Пажуҳиш дар фарҳанги бостон ва шинохти Авасто» «Шоирзанони Афғонистон» , «Ҳофиз» ва ғайра ба табъ расидаанд.
Анҷумани Рӯдакӣ сохтмони биноҳои «Фарҳангистони ориёӣ» дар шаҳри Истаравшан, Озмоишгоҳи ҳуҷайраҳои бунёдӣ дар ДДТТ ба номи Абуалӣ ибни Сино, Дармонгоҳи бахши ҷарроҳии қалб дар шаҳри Душанбе ва ғайраро маблағгузорӣ кардааст.
Аъзои фаъоли Анҷумани Рӯдакӣ раиси Коллеҷи байналмилалӣ дар Мадрид, намояндаи «Пайванд» дар Испания Манучеҳри Фарҳангӣ, шоири маъруфи эронӣ ва намояндаи «Пайванд» дар Амрико Масъуди Сипанд, ҳуқуқшиноси байналмилалӣ ва яке аз бунёдгузорони Анҷумани Рӯдакӣ дар Париж доктор Обтин Сосонфар, устоди донишгоҳи Люзан, ҷарроҳи машҳури қалб аз Швейсария профессор Ҳусайн Содиқӣ дар таблиғи фарҳанги мардуми тоҷик ва давлати тозаистиқлоли тоҷикон дар мамолики хеш хидмати босазое анҷом додаанд.
Анҷумани Рӯдакӣ бо ҳамкории анҷумани «Пайванд» намояндагиҳои ин созмонро дар кишварҳои Испания, Голландия, Фаронса, Англия, Германия, Белгия, ИМА, Канада ташкил кардааст.
Анҷумани Рӯдакӣ доир ба шинохт ва эҳтироми миллати тоҷик дар кишварҳои гуногуни ҷаҳон, аз ҷумла дар Тоҷикистон, Шветсия, Фаронса, Германия, Голландия ва ғайра конференсияҳои байналмилалӣ доир намудааст.
Ҳангоми бо кислотаи хлориди консентронида гарм кардан ҷавҳари бодом ва дар вақти гидролиз бо кислотаҳои сероб 2 молекула — глюкоза, 1 молекула бензалдегид ва 1 молекула кислотаи сианид ҳосил мекунад.
Амигдалини якуминро ҳангоми таъсири мутақобилаи ангидрид ва хлорангидриди кислотаҳо, кетонҳо ва эфирҳои мураккаб бо аммиак, гарм кардани намакҳои аммонийи кислотаҳо, инчунин гидролизи нопурраи нитрилҳо ҳосил мекунанд:
Россияи подшоҳӣ ба ин масъала дахолат намуда, аз тариқи сафираш дар Теҳрон ба бегуноҳӣ ва даст надоштани ӯ дар тарҳи сӯиқасд шаҳодат дод ва маротиби нигаронии мақомоти Россияро дар сарнавишти Б.
дар миёни ҷамъи ҳамроҳонаш даъвои пайғамбарӣ намуда, ба пайравонаш башорат дод, ки мавъуди мунтазаре, ки Боб қаблан аз омаданаш хабар дода буд, ман юзҳируҳуллоҳ ва мавъуди тамоми пайғамбарон он кас мебошад.
Дар билярди русӣ нисбат ба билярди амрикоӣ ҳаҷми миз калонтар ва миқдори саққоҳо зиёдтар буда, гӯшаҳои тӯрхалтаҳо тез аст ва бозӣ бо 16 саққо мегузарад.
Дар билярди амрикоӣ миз 6 тӯрхалта дорад ва бозӣ бо 16 саққо мегузарад, мақсади асосӣ задани саққои рангу рақамаш муай-ян мебошад ва мувофиқи он холҳо ҳисоб карда мешаванд.
Аввалин устоди варзиши Тоҷикистон оид ба билярд Мадмӯсоев Ҳомидҷон мебошад, ки солҳои 2001-07 дар мусобиқаҳои ҷумҳуриявии билярдбозон ҷои якумро ишғол кардааст.
Федератсияи билярди Тоҷикистон барои ишғоли ҷойи 1-3 дар як сол 3 маротиба ва барои муайян кардани чемпиони мутлақи ҷумҳурӣ як маротиба чемпионати ҷумҳуриявӣ мегузаронад.
Билярд асрҳои 15-16 дар Аврупои Ғарбӣ пайдо шуда, асрҳои 17-18 дар Аврупо ва Амрико васеъ паҳн гардид; қоидаҳои бозӣ таҳия гардиданд, таҷҳизот такмил ёфт.
Яке аз равияҳои суннӣ, ки зоҳирия ном дошт ва муассисаш Довуд ибни Алии Исфаҳонӣ буд, иддао дошт, ки «аҳкому ояти Қуръон моро бас аст», зеро Қуръону ҳадис танҳо роҳнамо барои ёфтани посух ба ҳамаи саволҳо мебошанд.
Дар аҳди халифа Муътасим ин масъала дубора таҷдид шуд ва дар муҳокимаи масъалаи «ҳадис» будани Қуръон Аҳмад ибни Ҳанбал, ки муассиси ҳанбалия мебошад, ба ин фикр розӣ нашуд ва барои чунин амалаш ӯро ҳукуматдорони давр тозиёна заданд.
Ихтилофҳои мазкур дар аввали аҳди ислом роҷеъ ба бидъат ба вуҷуд омада буданд ва минбаъд бо рушду инкишофи ин мазҳабҳо ва навигариҳое, ки дар ҳаёти ҷомеа ба вуҷуд меомаданд, тадриҷан дар рӯзгори ҷомеа русух мекарданд ва ҳар чизе, ки ба дин аз назари фақеҳон зарар меовард, бидъат эълон мешуд.
Дар асрҳои миёна мафҳуми бидъат нисбатан васеъ шуд ва ҳамаи он чизе, ки ба ақидаҳои схоластикии мутаккалимон зид буд, ҳомилони он ба куфру зиндиқа айбдор мешуданд.
Баъзе аз мутафаккирону мутасаввифони асрҳои миёна, аз ҷумла Мансури Ҳаллоҷ, Айнулқузоти Ҳамадонӣ, Шаҳобуддини Суҳравардӣ, Насимӣ ва амсоли эшон ҳамчун аҳли бидъат бо фатвои фақеҳони аҳкомпарасти ислом ба марг маҳкум шуданд.
Онҳо бештар фақеҳони мактаби динии Мадина буданд ва ба тарзи давлатдории Умавиён, ки гӯё аз идеали давлатдории теократии замони Муҳаммад ва хулафои рошидӣ дур рафта буданд, муқобил баромада, онҳоро ба бидъат айбдор намуданд.
Минбаъд дар ҳамаи соҳаҳои ҳаёти иҷтимоию сиёсӣ ва ҳатто дар маросиму урфу одат агар навигарие ба вуҷуд меомад, ки ҷавобгӯи талабот ва муқтазиёти яке аз чаҳор мазҳаби суннӣ набошанд, бидъат эълон мешуданд.
Мафҳуми бидъат дар дасти рӯҳониён воситаи мубориза ба муқобили ҳама гуна фаъолияти тозапардозона ба ҳисоб мерафт ва онро ба манфиати худ ва давлат, ки онҳоро ҳимоя мекард, устокорона истифода мебурданд.
Дар соҳаи ҳалли муодилаҳои алгебравию дифференсиалӣ ва назарияи эҳтимолияту қаторҳо кор кард; назарияи кинетикии газро такмил дод ва дар асари классикии худ «Ҳидродинамика» муодилаи асосии шороии собити моеоти идеалиро ёфт, ки муодилаи Бернулли ном гирифтааст.
Аввалин баёни муодилаҳои дифференсиалӣ ва интегралиро пешниҳод кард, коркарди усулҳои ҳалли муодилаи дифференсиалии одиро ривоҷ дод, доир ба хатҳои геодезиявӣ масъалаи классикӣ гузошта, хосиятҳои геометриявии махсуси ин хатҳоро ошкор намуд ва дертар муодилаи дифференсиалии онҳоро исбот кард.
Бернулли инчунин дар назарияи қаторҳо, ҳисобкуниҳои дифференсиалӣ, назарияи эҳтимолият ва назарияи ададҳо, ки ба ифтихори ӯ «ададҳои Бернулли» номгузорӣ шудаанд, ба натиҷаҳои калон комёб гардидааст.
Николай Бернулли , ҷияни Якоб ва Иоҳанн, профессори математика дар Падуя ва Базел; Николай Бернулли , писари Иоҳанн, профессори математика дар АИ Петербург; Якоб Бернулли , ҷияни Даниил, узви АИ Петербург, муаллифи асарҳои пурарзиш доир ба механика.
Факултаи такмили ихтисоси кормандони соҳаи фарҳанг, санъат ва табъу нашр бо фармони Вазири фаҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 8 апрели соли 2008 дар доираи татбиқи амалии «Барномаи давлатии тайёр кардани кадрҳои соҳаи фарҳанг, санъат ва табъу нашр дар солҳои 2007 - 2008» таъсис ёфт.
Факултаи такмили ихтисоси кормандони фарҳанг, санъат ва табъу нашр яке аз сохторҳои таркибии Донишкадаи давлатии фарҳанг ва санъати Тоҷикистон ба номи Мирзо Турсунзода маҳсуб меёбад.
Ҷиҳати таъмини низоми муташаккили раванди таҳсил масъулини факулта ибтидои ҳар соли хониш нақшаи даъвати шунавандагонро аз рӯи самтҳо таҳия намуда дар раёсати донишкада тасдиқ менамоянд.
Факулта то ин дам асосан кормандони китобхонаҳо, осорхонаҳо, мудирони клубҳои деҳот, методистони раёсатҳо ва шуъбаҳои фарҳанг ва санъат, омӯзгорони мактабҳои санъат ва мусиқӣ, роҳбарони бадеии муассисаҳои фарҳангу санъатро ба таҳсили кӯтоҳмуддат даъват намуда раванди таҳсилро барои онҳо таъмин намудааст.
Дар соли 2015 дар назди факултаи такмили ихтисос курсҳои тайёрӣ барои ҳама ихтисосҳои эҷодии донишкада кушода шуд, ки сари вақт эълонҳо дар газетаҳои ҷумхуриявӣ чоп гардидаанд.
Мувофиқи нақшаи таълимӣ онҳо сари вақт бо устодон ва синфхонаҳо таъмин гаштанд, Баъди гузаронидани дарсҳои курсҳои тайёрӣ ба шунавандагон шаҳодатнома дода шуд.
Соли 2015 раёсати донишкада иҷозатномаро барои ба пешбурди фаъолияти таълими аз рӯйи 7 ихтисос аз ҷониби Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон аз ба муҳлати 5 сол гирифтааст.
2015 дар бораи тасдиқи «Низомномаи факултаи такмили ихтисос ва бозомӯзии кормандони соҳаи фарҳанг, санъат ва табъу нашр» дар маҷлиси ҳайати мушовараи Вазорати фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон тасдиқ гардид.
Ба ҷустуҷӯи киштии «Помир» 58 киштӣ сафарбар шуданд, вале алакай рӯзи 23 сентябр эълон шуд, ки ҷустуҷӯ дигар беҳуда аст ва «Помир» алакай ғарқ шудааст.
Курсантҳои наҷотёфта қисса кардаанд, ки тӯфон ончунон зуд «Помир»-ро гирифт, ки капитани киштӣ Дибиш дигар дар фикри наҷоти на киштӣ, балки танҳо сарнишинонаш буд ва фармон дод, ки ҳама бо худ захираи кофии сигору шароб гирифта, ба қаиқҳои наҷот бишинанд.
Вале Шливен баъди чанде варшикаста шуд ва соли 1955 Ҷамъияти «Пассат» ва «Помир» ташкил шуд, ки ҳарду киштиро ба киштиҳои таълимӣ барои донишҷӯёни мактабҳои маллоҳӣ табдил дод.
Исми ҳамаи ин киштиҳо бо ҳарфи П сар мешуд: «», «», «», «», «», «»… Киштиҳо аз «Лашкари П-ҳои паррон» бо суръати рекордии худ маъруфанд ва онҳоро маллоҳон ба ин далел «» — бодкаш ҳам ном мебаранд.
Помир — киштии бодбонии сохти Олмон дар соли 1905; охирин киштии тиҷории бодбониии ҷаҳон, ки бар асари тӯфон 21 сентябри 1957 киштии бодбонии «Помир» дар уқёнуси Атлантик дар наздикии ҷазираҳои Азор ғарқ гардид.
Киштии бодбонии чорсутунаи «Помир» ҳанӯз соли 1905 дар верфи киштисозии Ҳамбурги Олмон сохта шуда, тӯли ҳамаи 52 соли вуҷудаш таҳти парчами Олмон шино кардааст.
Солҳои 1918–32 муаллим ва мудири кафедраи физикаи умумии Университети Маскав , сипас, директори Институти физикаи АИ ИҶШС ва роҳбари илмии Институти давлатии оптика , президенти АИ ИҶШС ва раиси Шӯрои ҳамоҳангсозии кори АИ ҷумҳуриҳои иттифоқӣ буд.
Ӯ бо нӯги ангуштон ва банди дастҳо, ҳаракатҳои китфҳо, ларзидани манаҳ, ҷунбиши пайкар, пойҳо ва ҳаракатҳои дигар рафтори юрмонро тақлид мекунад.
Дар рақси юрмонбозӣ иҷрокунанда шабеҳи юрмон усулу бозии гуногуни пойро истифода мекунад: дар як ҷой истода мерақсад; ба тарафи рост ва чап, ба самти пеш ва қафо ҳаракат
Андак пайкарро пеш хам мекунад, ду дастро дар пеши худ ба як дигар наздик рост карда, кафи онҳоро мебардорад ва бо зарби доира дастону китфҳоро якҷоя меҷунбонад ва дар охир як бор чарх мезанад.
Агарчанде ки баъзе пантомима ва рақсҳои инъикоскунандаи ҳаракатҳои ҷонварон дар шароити имрӯза аз байн рафта бошанд ҳам, хушбахтона рақси юрмонбозӣ то кунун дар баъзе минтақаҳои кишвар вуҷуд дорад.
Нуктаи асосии ин ҷараён қазияе буд, ки мувофиқи он нуктаҳои асосии пешгӯиҳои иҷтимоии марксизм назарияи беасос арзёбӣ шуда, капитализм бошад, имкониятҳои зиёде дорад.
Соли 1921 Бернштейн яке аз тадвинкунандагони «Барномаи гёрлитсии Ҳизби сотсиал-демократии Олмон» буд, ки дар он расидан ба сотсиализм танҳо тавассути ислоҳоти тадриҷии ҷомеа ва инкишофи иқтисодиёти он имконпазир дониста мешуд.
Баъди тавассути Отто фон Бисмарк ҷорӣ шудани қонуни «Ба муқобили сотсиалистҳо» Бернштейн аввал ба Швейтсария, сипас ба Британияи Кабир рафт ва то соли 1901 дар он ҷо иқомат гузид.
Бо ҳамин қиёс, даҳбад бо сержант ё старшина, садбад бо лейтенант ё капитан, ҳазорбад бо майор ё полковник, беварбад бо генерал-майор ё генерал-лейтенант ва сипаҳбад бо генерал-полковник ё генерали артиш баробар мешаванд.
Дараҷаҳои низомии тоҷикӣ реша дар таърихи низомии мардумони эронитабор доранд ва аз истилоҳоту лақабҳо ва мансабҳои низомии Ашкониён, Сосониён, Сомониён ва дараҷаҳои Нерӯҳои мусаллаҳи Эрон баргирифта ва ё аз рӯи онҳо сохта шудаанд.
Рутбаи ҳарбӣ — аломати фарқкунандаи ҳарбӣ аст, ки вобаста ба таҳсилот, мансаби ишғолкарда ва собиқаи хидмат ба хидматчиёни ҳарбӣ ва уҳдадорони ҳарбӣ дода мешавад.
Барномаҳои Беҳбудӣ аз композитсияҳои мураккаб (дар асп чапа нишаста 6 –7 ҳалқа, 5–7 саққоро бозӣ медоронд, ҳангоми дави асп дар болои он рост истода тӯбро дар тӯбнигоҳдораки махсус мувозӣ нигоҳ медошт, чархзаниҳои гуногунро иҷро мекард ва ғайра) иборат буда, диққатангез ва муассиранд.
Беҳбудӣ дорандаи ҷоизаи Конкурси умумииттифоқии санъати сирк «Барои беҳтарин барнома ва атраксион» , «Ҷоизаи матбуот»-и Фестивали байналхалқӣ дар Монте-Карло мебошад.
Мусоҳими доимии Беҳбудӣ ҳамсараш Олга Николаевна мебошад, ки ҳамроҳи шавҳараш барандаи Мукофоти комсомоли ленинии умумииттифоқ ва Конкурси умумииттифоқӣ шудааст.
Аз нимҷазираи Флорида то соҳили Венесуэла воқеъ буда, Баҳри Кариб ва халиҷи Мексикаро аз Уқёнуси Атлантик ҷудо мекунад, якҷоя бо ҷазираҳои Багам Вест-Индияро ба вуҷуд меоварад.
Ҳудудҳои ҳифзшавандаи антил: Боғҳои миллии Синт-Кристоффел , Вашингтон-Слагбай , Парки баҳрии Бонайре ва ғайра Дар ҷазраҳои антил давлатҳои Антигуа ва Барбуда, Барбадос, Гаитӣ, Доминика, Республикаи Доминика, Куба, Сент-Винсент ва Гренадина, Сент-Китс ва Невис, Сент-Люсия, Тринидад ва Тобаго, мулкҳои ИМА, Британияи Кабир, Франсия ва Нидерланд воқеанд.
Тахмин меравад, ки муаллиф онро дар садаи 11 барои Султон Маҳмуди Ғазнавӣ эҷод кардаасту дар садаҳои минбаъда ҳангоми китобат маълумоти оид ба мусиқии ин асрҳо ба он дохил гардидаанд.
Дар боби якум — «Дар мабдаи ин илм» муаллиф баъзе ақидаҳои динии афсонавиро доир ба пайдоиши мусиқӣ ҷой дода, чӣ гуна ба рӯҳ нишот бахшидани мусиқиро қаламдод намудааст.
Дар боби сеюм — «Дар нисбати ин илм дар вуҷуди инсон» муаллиф аз нуқтаи назари тиббӣ фикру андешаи Абуалии Синоро оварда қайд мекунад, ки мусиқӣ дар бадани инсон дар шакли ситораи Арқанӯъ ба манзилаи об ва хун ҳаракат менамояд.
Боби чорум — «Дар нисбати ин улум ва кавокиби сабъа ба ҳасби кура ва сайри он» доир ба ақидаи мусиқидон Маҳмуди Шонакӣ, ки 12 мақоми асл бо 12 бурҷи афлок иртиботе доранд, баҳс мекунад.
Дар он мураттаб сохтани 24 шуъба вобаста ба 28 манзили Қамар дар як шаборӯз ва робитаи 48 гӯша бо шуъбаҳо аз рӯйи кавокиби Устурлоб, инчунин муштақи 6 овоза аз рӯйи кавокиби ҳафтгона муфассал қаламдод шудааст.
Дар боби панҷум — «Дар баёни буҳури усул ва ҳаракати ҳар як ба қадри ҳол ба ҳасби заработ» вазни ҳар усули заработ, шумора ва шиддати онҳо дар 24 навъи усул зикр ёфтааст.
Боби шашум «Дар баёни илм-ул-адвор-ил-мусиқӣ бинназм» ном дошта, аз хусуси таркиботи 12 мақоми асл, шуъбаҳои онҳо ва гӯшаҳо, инчунин доир ба доираҳои алҳонии ин мақомҳо баҳс мекунад.
Боби ҳафтум — «Дар таркиби парда ба ҳасби сайри ситораи Уторид ва Қашар ва Зуҳра» назарияи таркиботи пардавии ҳар мақом ва шуъбаро дар бар мегирад, ки бо кадом роҳ аз дигар мақому шуъбаҳо ҳосил мешавад ва таркиби оҳангии он ба чанде аз онҳо мансуб аст.
Боби ҳаштум «Дар бораи он ки дар маҷолис ҷиҳати ҳар кас чӣ бояд хонд» ном дошта, дар он аз рӯйи хусусият ва табиаташ ҳар оҳанг ба шахсони гуногун чӣ гуна таассуроте дорад, низ шарҳ ёфтааст.
Муаллиф дар боби нуҳум — «Дар баёни он ки ҳар мақом чанд бонг аст, аз қавли устодон» аз рӯйи ақидаи устодони мусиқӣ нишон медиҳад, ки ҳар мақом, шуъба ва гӯша аз чанд бонг таркиб ёфтааст.
Дар «Хотима» муаллиф оид ба пайдоиши 7 мақоми аввал аз тарафи пайғамбарон ва дар асрҳои миёна ба он афзудани 5 мақоми дигар аз тарафи мусиқишиносон, ҳосил шудани ҳар оҳанг аз садои кадом ҳайвон ва иҷрои он барои ҳар табақаи мардуми соҳиби касбу кори гуногун сухан рондааст.
Дар охир ҷадвали силсилаи «Дувоздаҳмақом»-ро бо шуъбаву гӯшаҳо ва заработаш меорад, ки барои тадқиқи назария ва амалияи мусиқии асрҳои миёнаи форс-тоҷик аҳаммияти бузурге дорад.
Боғҳои ҳайвоноти муосир дар баробари намоиши олами ҳайвонот, омӯзиши намояндагони он, тарғиби ғояҳои муҳофизати табиат ба ҳифз ва зиёд намудани насли ҳайвоноти ваҳшии нодир ва нестшаванда машғуланд.
Дар як қатор боғҳои ҳайвонот ҷиҳати ба шароити маҳал мутобиқ намудани ҳайвонот таҳқиқоти илмӣ мебаранд, касалиҳои ҳайвонот, усулҳои пешгирӣ ва табобати онҳо, роҳҳои зиёд кардани насли ҳайвонот ва парвариши онҳо дар қафасҳо омӯхта мешаванд.
Онҳо барои мактаббачагон саёҳатҳо, дар мавзӯъҳои биологӣ намоишҳо, маърӯзаҳо ташкил мекунанд, кинофилмҳо намоиш медиҳанд ва дигар чорабиниҳо мегузаронанд.
Дар ҳудуди Тоҷикистон ҳариб 5 ҳазор навъи набототи гулдор ба қайд гирифта шудааст, ки кариб 1000 навъи он рустаниҳои обӣ, зиёда аз 1500 навъи он рустаниҳои занбӯруғӣ, тақрибан 500 навъи гулсангҳо ва 500 навъи онро рустаниҳои ушнамонанд ташкил медиҳанд.
Рустаниҳои булутӣ қариб 100 навъро ташкил мекунад ва рустаниҳои ррангдиҳанда аз 80, рустаниҳои асалдор зиёда аз 100 намуд ва рустаниҳои ороишӣ аз 120 намудзиёдтар.
Ин на танҳо ба таъсири инсон ба наботот вобаста аст, балки ба хусусиятҳои биологии наботот, қабл аз ҳама, ба рушду нумуи қабати болоии системаи решаҳои он, ки ба қабати дохилии замин воридшавии онро нигоҳ медорад, вобастагӣ дорад.
Аспиранти ИДПД ба номи Т. Г. Шевченко , муаллими калон, мудири кафедраи педагогикаи таълими ибтидоии ДДК ба номи А. Рӯдакӣ ва ходими калони илмии ДДОД ба номи Қандил Ҷӯраев , мутахассиси пешбар, сармутахассис, муовини сардори идораи мактабҳои олӣ ва миёнаи махсус, сардори раёсати кадрҳо ва корҳои махсус, сардори идораи мактабҳои олӣ ва миёнаи махсуси Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон , ноиби аввали ректори Донишкадаи иқтисодии Тоҷикистон оид ба таълим .
Асару мақолаҳои зиёди академик Қодир Қодиров ба паҳлуҳои гуногуни илми педагогикаи муосир, инкишофи соҳаи маориф дар солҳои истиқлол, ворид намудани технологияҳои нави иттилоотию коммуникатсионӣ ба ҷараёни таълиму тарбия дар мактабҳои таҳсилоти миёнаи умумӣ, муассисаҳои таҳсилоти ибтидоӣ, миёна ва олии касбӣ, амалӣ намудани низоми кредитии таҳислот, зарурати гузариш ба низоми нави баҳогузорӣ ба дониш, маҳорат, ва малакаҳои хонандагон ва ғайра бахшида шуданд.
Қодир Қодиров ба сифати намояндагӣ аз Вазорати маорифи ҶТ иштирокдори якчанд конфронсу семинарҳои байналмилалӣ дар ҷумҳуриҳои Қирғизистон , Қазоқистон , Ӯзбекистон , Япония , Хитой , Туркия оид ба масъалаҳои низоми кредитии таҳсилот, идоракунии муассисаҳои таҳсилоти олӣ, маблағгузории сарикасии муассисаҳои таълимӣ, ҳифзи ҳуқуқи кӯдакон буданд ва бо маърӯзаҳои илмӣ баромад намудааст.
Қодир Қодиров аз соли 2002 инҷониб узви Шӯроҳои дифои рисолаҳои докторӣ ва номзадии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ, Пажӯҳишгоҳи рушди маориф ва Академияи таҳсилоти Тоҷикистон аз рӯи ихтисоси 13.00.01 — педагогикаи умумӣ, таърихи педагогика ва таҳсилот , инчунин муовини раиси Шӯрои ҳамоҳангсозии мавзӯъҳои илмӣ-таҳқиқотии илмҳои педагогӣ буд.
Қодир Қодиров (Қодиров Қодир Бозорович; 15 марти 1951, ноҳияи Москва, вилояти Кӯлоб, ҶШС Тоҷикистон — 24 июни 2018, Душанбе, Тоҷикистон) — омӯзгор, доктори илмҳои педагогӣ , профессор , узви вобастаи АТТ , узви пайвастаи АТТ , Аълочии маорифи Тоҷикистон .
Қодир Қодиров муаллифи 8 монографияи илмӣ, китоби дарсии «Забони тоҷикӣ» барои донишҷӯёни факултетҳои ғайрифилологии мактабҳои олӣ ва муаллифи зиёда аз 120 мақолаҳои илмию методӣ ва оммавӣ мебошад.
Сулаймон Яманро, ки аҳли он оташпараст буданд, ба дини ростини илоҳӣ даъват карда, ошиқи Билқис мешавад: ниҳоят ӯро ба никоҳи худ дароварда, ҳафт сол зиндагӣ мекунад.
Дар адабиёти форс-тоҷик аз ибтидо Сулаймон чун рамзи подшоҳи хирадманди одил ва Билқис чун тимсоли зани зебо ворид гардида, дар фолклори тоҷик Билқис ва Сулаймон бисёр нусхаҳо дошта, дар асоси он зарбулмасалу мақолҳо, тамсилу латифаҳо ва ҳикоятҳои пандомӯзи зиёде ба вуҷуд омадааст.
Дар адабиёти хаттии форс-тоҷик бисёр қиссаву достонҳои мансур ва манзуми Билқис ва Сулаймон мавҷуданд, ки Билқис ва Сулаймон-и Низомуддини Муаммоии Астарободӣ , Файзии Даканӣ , Аҳмадхони Суфӣ .
«Сулаймоннома»-и Зулолии Хонсорӣ , «Қиссаи Сулаймон»-и Шарофуддин Абуяъқуби Табрезӣ , «Достони Сулаймон»-и муаллифи номаълум, достони ривоятии «Қиссаи Сулаймон ибни Довуд» аз он қабиланд.
Достону қиссаҳо ва маснавиҳои Билқис ва Сулаймон, бо вуҷуди фарқҳои ҷузъӣ дар сужа ва тарзи фардии нигориши ҳар муаллиф, ҷиҳатҳои умумии бисёр низ доранд.
Дуввум, дар ҳамаи қиссаву достонҳои Билқис ва Сулаймон лаҳзаҳои таваллуди Сулаймон аз батни Батшо, ӯро валиаҳд таъйин кардани Довуд, аз хурдӣ осори донишу ҳикмат зоҳир намудани вай, ба тахти шоҳӣ нишастани ӯ, тобеияти кулли махлуқот ба вай ва ғ.