polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Онҳо якҷоя ҳар як хабари заминҷунбиро бо ҷидду ҷаҳд омӯхтанд ва кӯшиш карданд, ки ҳам шакли ин офатҳои табииро муайян кунанд ва ҳам имконоти ба онҳо таъсир расониданро нишон диҳанд ва қувваи онҳоро суст кунанд.
Дар тӯли тамоми ҳаёти худ ӯ барои пурзӯр кардани меъёрҳои сохтмонӣ, барои бераҳмона нест кардани изофаҳои гуногуни меъмории нолозим аз лоиҳаҳо, ба монанди масалан, дар қолаби болоии биноҳо ҷойгир кардани қолибҳои стукавии бисёртоннагӣ устуворона мубориза мебурд.
Дар шабнишинии бознишастагии худ, як гурӯҳи ҳамкоронаш аз донишкадаи технологии Калифорния бо номи «Квиднунки» сурудеро бо номи "Ҷадвали Рихтер" навохта суруданд, ки намунаҳои заминларзаҳоро дар таърихи Амрико овардааст, ки бо услуби баллада нақл шудааст.
Вай ҷадвали худро якҷоя бо зилзилашиноси амрикоӣ Бено Гутенберг дар солҳои 1941-1945 аз ҷиҳати назариявӣ асоснок кард, ки пас аз он ҷадвал дар тамоми ҷаҳон шинохта шуд.
Ва на танҳо ба механика ё статика, балки ба физикаи атомӣ: ба ӯ ин ҷаҳони ноаёни молекулаҳо, атомҳо, ядроҳо ва ҳама чизҳое, ки дар он рӯй медиҳанд, писанд омад.
Солҳои 1986—2007 дар Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон дар вазифаҳои гуногун фаъолият дошта, 10 сол сармуҳаррири ҳафтаномаи «Адабиёт ва санъат» ва маҷаллаи русизабони «Помир», солҳои 2007—2010 вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси олии ҷумҳурӣ, солҳои 2010—2012 муовини аввали раиси Кумитаи телевизион ва радиои назди Ҳукумати ҶТ будааст.
Шеърҳои аввалинаш дар маҷаллаву рӯзномаҳо ва маҷмӯаҳои дастҷамъӣ мунташир гардида, чанде аз онҳо дар тарҷумаи шоирони русу украин, арманию озарбойҷонӣ, молдавию латишӣ ва ғайра ба чоп расидаанд.
Фаъолияташро аз соли 1980 ба ҳайси муаллими мактаби миёнаи 10 ноҳияи Нуробод оғоз намуда, баъдан дар Сарредаксияи гуфторҳои адабӣ-драмавии Кумитаи телевизион ва радиои ҷумҳурӣ фаъолият бурдааст.
Муаллифи маҷмӯъаи шеъру қиссаҳои «Номаҳо» , «Ҳамрози Ҳамадон» , «Дар ҷустуҷӯи Домулло Толиб» , «Шабоҳанг» , «Ин ҷо манам, он ҷо туӣ» буда, гулчини «Сатрҳои оташин» -и Карим Девонаро ба чоп расондааст.
Ҳабибуллоҳ Нозирӣ (5 январи 1958, деҳаи Партизани Сурх, ноҳияи Ленин, ҶШС Тоҷикистон — 5 апрели 2020, ноҳияи Рӯдакӣ) — шоири тоҷик, дорандаи «Ордени Шараф» .
парвозҳои санҷиширо ба кайҳон дар соли 2015 оғоз кард, ва дар он вақт пешбинӣ шуда буд, ки тиҷорати парвозҳои суборбиталиро бо иштироки одамон дар охири 2018 оғоз мекунанд.
Ҷе́ффри Престон «Ҷефф» Бе́зос — соҳибкори амрикоӣ, асосгузор ва роҳбари интернет-ширкати ., асосгузор ва молики ширкати ҳаво-кайҳонии ва молики хонаи нашриявии .
Соли 2008 ба Элизабет боз як пешниҳоди аз тарафи ширкати филмистеҳсолкунии барои иҷрои нақши марказӣ дар силсилафилми Ниқоби Онолиё шуд, ки ӯро машҳури ҷаҳон намуд.
ва дигаре иҷрои нақши Росендаи золим дар сериоли Дили сангин буд, ки қабул намуда бо ҳунарпешаҳои маъруф Араселӣ Арамбула ва Эдуардо Янез ҳунарнамоӣ намудааст ва аз тарафи мунаққидон иҷрои ӯро баҳои мусбӣ доданд.
Гестапо соли 1933 ҳамчун шуъбаи 1 А дар ҳайати ВКД-и Пруссия таъсис ёфта, пас аз роҳбари шуъба таъйин гардидани Рудолф Дилс политсияи махфии давлатӣ ном гирифт.
Минбаъд гумоштагони гестапо дар ҳизбҳои сиёсӣ, корхонаҳо, ташкилоту муассисаҳо ва маҳалҳои иқоматӣ фаъолият намуда, ба таъқиб ва ҷустуҷӯи мухолифони сиёсии низоми фашистӣ машғул буданд.
Вобаста ба тағйироти сохтори гестапо шумораи кормандони он низ тағйир ёфта, соли 1933-юм 50 нафар, соли 1935-ум 4200 нафар ва дар охири солҳои Ҷанги дуюми ҷаҳонӣ зиёда аз 40 ҳазор нафарро ташкил медод.
Гумоштагони гестапо берун аз ҳудуди Олмон ҳамчун ҷосусони ҳарбӣ ва сиёсӣ фаъолият намуда, дар куштори оммавии шаҳрвандони ИҶШС ва дигар мухолифони сиёсии низоми фашистӣ даст доштанд.
Аз як тараф, дунявият метавонад маънои озодӣ аз қонунҳо ва таълимоти динӣ ва набудани маҷбурӣ ба эътиқоди диниро аз ҷониби давлат ва ҷомеа дошта бошад, ки бояд дар масъалаҳои дин бетараф бошанд.
Аз тарафи дигар, дунявият метавонад мафҳумеро дар назар дошта бошад, ки фаъолияти одамон, бахусус фаъолиятҳои сиёсӣ, бояд ба далелҳо ва исботҳо асос ёфта, бинобар дахолати динӣ бетараф бошанд.
Боварӣ доранд, ки «шарҳи илмии падидаҳое, ки замоне ба нерӯҳои ғайритабиӣ нисбат дода мешуданд» ва «аз байн бурдани таъсири дини муташаккил» аз чунин соҳаҳои фаъолияти инсон, аз қабили тиб, маориф ва санъат, ба дунявият такон бахшид.
Дар аввали асри дар муассисаҳои давлатӣ, аз ҷумла мактабҳо, пӯшидани рамзҳои динӣ, аз қабили салибҳои азими масеҳӣ, кипҳахои яҳудӣ ва рӯймолҳои мусалӣнон манъ аст .
Дунявияти ҳозира аз аъмоли файласуфони қадим монанди Эпикур ва Марк Аврелий, аз осори исломиёни асримиёнагӣ ва мутафаккирони Аврупо , файласуфони давраи Маърифатнокӣ асос меёбад.
Дар робита бо куштори Самуэл Патӣ аз ҷонибӣ террорист, вазири маорифи Фаронса Жан-Мишел Бланке дунявиятро синоними озодӣ ва асоси арзишҳои асосии Ҷумҳурии Фаронса, аз қабили озодӣ, баробарӣ ва бародарӣ номид.
Дар тӯли солҳои 2007-08, ӯ ҳамчун нақши Макс дар эҳёи 40-умин Театри Бродвей филми "Бозгашт ба хона"-и Ҳаролд Пинтер нақшофарӣ кардааст, ки ҳамнақшони ӯ Ив Бест, Раул Эспарза ва Майкл Маккин ва коргардон Даниэл Салливан дар театри Корт апрели 2008).
Дар мусоҳибаи соли 2004 бо , Макшейн изҳор дошт, ки вай мехост нақши Брайсонро рад кунад, зеро бо муколамаи техникӣ мубориза мебурд ва ба Мартин Шин, ки дар мобайни пешониаш чашм пӯшида буд, нигариста, таҷрибаи хиҷолатангезе бошад, ки ӯ дар вақти амал кардан дошт.
Дар Иёлоти Муттаҳида, ӯ бо нақши шахсияти таърихӣ Ал Свиренген дар силсилафилми "" шинохта шудааст, ки барои он ҷоизаи "Глобуси тилоӣ"-ро барои беҳтарин бозигари драмаи телевизионӣ дар соли 2005 ба даст овардааст.
Тасвири ӯ шоҳ Силас Бенҷамин, ки шабеҳи шоҳ Саул буд, бо як гуфтаи мунаққид баҳои баланд гирифт: "Ҳар гоҳе ки Подшоҳон лағжиш пайдо кунанд, Маккейн зоҳиран дар тамоми манзараҳо нишонаҳои газида мегузорад."
Соли 1985, ӯ ҳамчун дар филми Грейс Ҷонс " ", албоми консептуалӣ баромад кард, ки ривояти ӯро дар саросари ҷаҳон ҷой додааст ва дар саросари ҷаҳон зиёда аз як миллион нусха фурӯхта шудааст.
Дар интихоботи соли 1984, Мӯсо аз Линдо, ки бо 57 овоз пирӯз шуд, мағлуб шуд, аммо Мӯсо тавонист курсии худро дар интихоботи соли 1989 бо шикаст додани Линдо бо 449 овоз ба даст оварад ва дар интихоботи ҳавзаи Форт Ҷорҷ пирӯз шавад.
Мӯсо барои коҳиш додани қарзи калони Бонки Миллии Белиз, асосан аз ҳисоби сиёсати солҳои 80-ум, иқтисоди кейнсиании онвақта чораҳо андешид: иқтисодиёт дар таназзули амиқ қарор дошт, кишвар бо сабаби падидаҳои табиӣ ва Мӯсо бахши хусусии иқтисодро рушд дод.
Сиёсати Мӯсо дар Белиз дар тӯли даҳ соли раҳбарии ӯ афзоиши назаррасро мушоҳида кард, аммо маъруфияти ӯ дар соли охири кораш ба сабаби тасаввуроти мардум дар бораи фасод дар байни аъзои кобинаи худ ва дар ҳизби худ коҳиш ёфт.
Пас аз оташбаси комил ва ҳама ҷангҳо дар минтақаи низои Қарабоғи Кӯҳӣ, аз соати 00:00 ба вақти Маскав, 10 ноябри соли 2020, Озарбойҷон ва Арманистон дар мавқеъҳои ишғол ишғолкардаи худ хоҳанд истод.
Ноҳияи Ағдам ва қаламравҳое, ки ҷониби Арманистон дар ноҳияи Ғозохи Озарбойҷон дар ихтиёри он аст, то 20 ноябри соли 2020 ба Озарбойҷон баргардонида мешаванд.
Арманистон то 15 ноябри соли 2020 ноҳияи Келбаҷар ва то 1 декабри соли 2020 ноҳияи Лачинро ба Озарбойҷон бармегардонад, дар ҳоле ки долони Лачинро боқӣ мегузорад, ки робитаи Қарабоғи Кӯҳиро бо Арманистон таъмин мекунад ва ҳамзамон ба шаҳри Шуша таъсир нахоҳад гузошт.
Дар натиҷаи ҷанг, аксари Вилояти Мухтори Кӯҳистони Қарабоғи пешини ҶШС Озарбойҷон ва минтақаҳои ҳамсоя, аз ҷумла онҳое, ки робитаи байни Қарабоғи Кӯҳӣ ва Арманистонро таъмин мекарданд, таҳти назорати ҶҚК монданд.
Дар моҳи сентябри соли 2020 ҷангҳои густарда аз сар оғоз ёфтанд, ки дар ҷараёни он Озарбойҷон як қисми назарраси қаблан таҳти назорати ҷониби Арманистон қарордоштаро дар тамоми марз бо Эрон забт карда, гирифт ва минтақаи таҳти идораи худро таъсис дод, 8 ноябри соли 2020 эълон шуд, ки шаҳри стратегии Шуша таҳти назорати қувваҳои мусаллаҳи Озарбойҷон гузашт.
Тавофуқномаи оташбаси Қарабоғи Кӯҳӣ — изҳороти сеҷонибаи оташбас аст, ки онро Президенти Озарбойҷон Илҳом Алиев, Сарвазири Ҷумҳурии Арманистон Никол Пашинян ва Президенти Федератсияи Русия Владимир Путин имзо кардаанд.
Дар изҳорот аз соати 00:00 ба вақти Маскав, 10 ноябри соли 2020 оташбаси комил аз ҳама гуна амалиёти ҷангӣ дар минтақаи низои Қарабоғи Кӯҳӣ эълон шудааст.
Лоиҳа ба яке аз беҳтарин блокбастерҳои Корея дар таърихи синамо табдил ёфт, ки дар фасли зимистон беш аз 6 миллион доллар фоида ба даст овард ва ҳатто рекорди кассавии Аватар дар Кореяи Ҷанубиро шикаст.
Дар соли 2013, пас аз бозгашт аз артиш, ҳунарпеша дар филмҳои , триллери сидақиқавии ҷосусӣ ": " нақш офаридааст, ки дар он писари ғайриқонунии як ашроф, ки мехоҳад гурӯҳеро бо номи Робин Ҳуд нобуд кунад.
Аз рӯйи лоиҳаҳои Гауди биноҳои Каса Висенс ва Эл Каприччо — хонаи берун аз шаҳри Диаса де Кихано дар Комиляс , берун аз ҳудуди Брюссел бо сабки озоди готикаи нав кохи мазҳабии Астрог , қасри Каса Ботинес дар Леон , работ барои Э.
Худи Гауди ин биноро дар қатори калисоҳои ҷомеи комилан нав нахустин ибодатгоҳ шумурда, ба он ҳамчун рамзи муҳташами эҳёи миллию иҷтимоии Каталония аҳаммияти хос додааст.
Бо ноумедӣ барои ёфтани ҷои зист, ҳамкори онҳо Бабак, ки ӯ низ ҳунарпешша буд, ба онҳо хонаи истиқоматии дигари худро медиҳад, ки онҷо зане ба қарибӣ кӯчидааст, гарчанде ки ӯ шитоб мекард, ки тарки хона кунад.
Филм дар Ҷашнвораи филми Канн 2016, намоиш дода шуд, ки дар он Шаҳоб Ҳусайнӣ ҷоизаи беҳтарин актёр ва Фарҳодӣ ҷоизаи беҳтарин филмномаро дарёфт карданд.
Консепсияи илмии Ҷон Кеннет Гелбрейт дар асарҳои сегонаи вай — «Ҷамъияти фаровон» «Ҷамъияти нави индустриалӣ» ва «Назарияҳои иқтисодӣ ва ҳадафҳои ҷамъият» инъикос ёфтаааст.
Воридкунандаи асосии дастовардҳои тараққиёти илмӣ-техникӣ дар ҳаёт, аз рӯйи ақидаи Ҷон Кеннет Гелбрейт, корпоратсияи калон ба ҳисоб меравад, ки он на танҳо ҳамчун субъекти хоҷагидории асосии иқтисодиёти саноатии ба дараҷаи олӣ тараққикарда, балки ҳамчун ниҳоди нави иҷтимоӣ, ки метавонад зиддиятҳои иҷтимоиро ҳал намояд, амал мекунад.
Ҷон Кеннет Гелбрейт яке аз аввалинҳо шуда таҷрибаи танзим намудани иқтисодиёти давлатии ИМА-ро дар давраи Ҷанги дуюми ҷаҳон ба таври назариявӣ санҷида буд.
Ҷон Кеннет Гелбрейт аз 27 декабри 1988 узви хориҷии Академияи илмҳои Русия дар Шуъбаи масъалаҳои иқтисодиёти ҷаҳонӣ ва робитаҳои байналмилалӣ буд.
Ҷон Ке́ннет Гэ́лбрейт (; 15 октябри 1908, Айон-Стейшн, Канада — 29 апрели 2006, Кембриҷ, Масачуссетс, ИМА) — иқтисоддон ва ҷомеашиноси амрикоӣ, яке аз машҳуртарин иқтисоддонҳои ҷаҳони муосир.
А. Л. Чижевский солҳои 30 зимни андешаи амиқи масъалаҳои ҷуғрофияи тиббӣ ва эпидемиология чунин нигошта буд: «Аз афташ, ғояи алоқаи инсон бо қувваҳои берунаи табиат дар худи оғози вуҷуди ӯ пайдо шудаст. Маҳз дар заминаи ин ғоя қадимтарин соҳаи илм: — Саноати танҷим ташаккул ёфта нашъунамо кардааст; илме, ки робитаи ҷамёи ашё ва ҷамеи ҳодисаҳоро талқин менамуд. Бино ба яке аз шохаҳои дониши ахтарбинӣ, тибби танҷимӣ, иллатҳои организми зинда таҳти нуфузи бевоситаи қувваҳои кайҳонӣ мебошанд, ба ҷиҳати он ки қувваи мазкур «таъсир»-и пурзур ва пур- асроре доранд… Дар истилоҳи ҳозираи тиббӣ «инфлуэнса» айнан нақши он робитаи соҳромез миёни падидаҳои табиат ва организми одам боқӣ мондааст».
Масалан, Зуҳра ва Муштарӣ сайёраҳои саодатовар ҳисоб мешуданд ва онҳоро мувофиқан Саъди Асғар ва Саъди Акбар мено- миданд, дар ҳоле, ки Мирриху Зуҳалро сайёраҳои наҳс медонистанд.
Мунаҷҷимон бурҷҳоро низ ба ду гурӯҳ ҷудо карда гумон доштанд, ки қувваи таъсири муборак ё номубораки сайёраҳо ба одамон аз мавқеи онон нисбат ба бурҷи мазкур вобаста аст.
Масалан, агар Уторид дар бурҷи Сунбула воқеъ шавад ва ё Зуҳра ба бурҷи Ҳут дарояд, бурҷҳои мазкур байтушшараф ном мегирифтанд, зеро гумон мерафт, ки ҳангоми «Қирони Саъд» таъсири нековарии онҳо аз ҳама беш хоҳад буд.
Ва баръакс: дар бурҷи Асад воқеъ шудани Миррих ва ё ба бурҷи Далв даромадани Офтоб аломати бади ҳисоб мешуд ва тамоми моҳи мазкуро моҳи наҳс ва номуборак медонистанд.
Шайхурраис хулосаи мунаҷҷимонро дар бораи ои ки гӯё дар бурҷи Ақраб пайдо шудани Моҳ нишонаи боридани борон бошад, эрод гирифта навиштааст, ки ҳатто дар сурати ба вуқӯъ пайвастани чунин «пешбинӣ» ҳам вай фақат ифодаи тасодуфан дар як вақт ба амал омадани ду ҳодисаи ба ҳам новобаста мебошаду бас.
Низомии Арӯзии Самарқандӣ дар «Чаҳор мақола» ном асараш далолат кардааст, ки «агарчи ҳукми ҳуҷҷатулҳаққи Умар бидидаам, аммо надидам ӯро дар аҳкоми нуҷум ҳеч эътиқоде ва аз бузургон ҳеч кас надидам ва нашунидаам, ки дар аҳкоме эътиқоде дошт».
Мутафаккирони гузаштаи мо Абӯрайҳони Берунӣ, Абӯалии Сино, Умари Хайём ва дигар, ки худ ҳайатшиносони маъруф буданд, пайташро ёфта, гоҳ рӯирост ва гоҳ пардапӯшона Саноати танҷимро танқид мекарданд.
Олими нобиға махсусан мунаҷҷимони Хуросонро ба мутаассиби муттаҳам карда гуфтааст, ки барои онҳо донистани на фақат табиати физикии ҷирмҳои осмонӣ, балки худи номи ситораҳо кофист.
Ба ҳақиқат рост наомадани пешгӯии мунаҷҷимонро бошад, Берунӣ аз «сустии муқаддамоти ин саноат ва ошуфтагии қиёсҳош» дониста, сари ҳар замон «падид омадани дурӯғ ва табоҳии ҳукм»-и ононро ёдовар шудааст.
Пешгӯии мунаҷҷимон ба мақоми ҳафт кавкаби сайёр — Моҳ , Офтоб , Тир , Ноҳид , Баҳром , Ҳурмуз ва Кайвон , ки ба ҳафт иқлими Замин мураббӣ дониста мешуданд ва кавокиби собит, яъне 12 бурҷи фалаки сомин вобаста буд.
Ҳар бурҷе дар навбати худ ба хую равишҳои одамӣ, сурату чеҳраҳо, бар иллату бемориҳо, гавҳару хонаҳо, бар ҷонвари гуногун, дарахту гиёҳ, обу бод ва оташҳо, ҷойгоҳ- ҳо, шаҳру ноҳияҳо далолат мекард.
Масалан, бурҷи Ҳут ба Самарқанду Бухоро, инчунин Табаристон ва тарафи шимолии Гургон далел буд, дар ҳоле, ки Қавс ба Исфаҳону Бағдод, Раю Дамованд ва Дарбанди Хазарону Гунди Шопур далолат дошт.
Онро ҳангоми таваллуди одамон аз рӯи вазъияти кунунии сайёраҳо нисбат ба якдигар ва бурҷҳо (минтақатулбурҷро ба дувоздаҳ бахши ноҳамвор қисмат карда буданд, ки онҳоро «хонаҳо» ё «буют» мехонданд) тартиб медоданд.
Агар бурҷи мазкур аз ҷумлаи бурҷҳои саъд бошад , он гоҳ одами дар ин ҳангом зоидашударо гӯё толеи саъд насиб мешудасту агар аз бурҷҳои наҳс бошад, толеи вожун ё абтар медоштаст.
Бино ба ақидаи мунаҷҷимони қадим, Моҳ дар фалаки аввал, Уторид дар фалаки сонӣ, Зуҳра дар фалаки солис, Офтоб дар фалаки робеъ, Миррих дар фалаки хомис, Муштарӣ дар фалаки солис ва Зуҳал дар фалаки собеъ воқеъ шуда, ҳамаи бурҷҳо дар якҷоягӣ осмони ҳаштум — фалаки сомин ё савобитро ташкил медиҳанд.
Маҳз Саноати танҷим буд, ки он вақт миёни соҳаҳо ва ҷанбаҳои мухталифи фаъолияти одамӣ, ҳатто дар байни соҳаҳое, ки дар назари аввал алоқае дошта наметавонанд, пули робита месохт.
Масалан, аз назари одами асримиёнагӣ илми тибро новобаста ба Саноати танҷим умуман тасаввур кардан мумкин нест; ҷамеи илмҳои онвақта дар боби дорувориҳо, наботот ва ҳатто ҳайвонот ба принсипҳои танҷими юнонӣ такя мекард.
Саноати танҷим — як ҳунари сеҳромези бостонист иборат аз пешгӯии толеъ ё пешомади корҳои одамони ҷудогона ва ҳатто ояндаи халқхову давлатҳо аз рӯи вазъияти сайёраҳо ва бурҷҳои осмон; дар аҳди бостон дар хоки маънавии Шарқ ба вуҷуд омада, сипас ба соири кишварҳои Машриқ ва Мағриб густариш ёфтааст; дар асрҳои миёна бошад, зимни ҷаҳонбинии дини мавриди эътиқоду эътибори расмӣ қарор гирифта буд.
Бо вуҷуди ҳам дар илм ва ҳам дар амалия ҳамаҷиҳата исбот шу- дани нодурустии аҳкоми нуҷум дар аксар кишварҳои хориҷӣ, махсусан дар мамлакатҳои тараққикардаи Аврупои Ғарбӣ ва Америка мунаҷҷимон нуфузу эътибори пешинаи худро нигоҳ доштаанд.
Газетаҳо қариб ҳар ҳафта «пешгӯй»-ҳои онҳоро интишор мекунанд, ҷамоаҳои танҷимӣ таъсис шудаанд, оид ба Саноати танҷим жур- налҳои махсус чоп мешаванд ва ҳатто дар баъзе донишкадаҳо аҳкоми нуҷумро таълим медиҳанд.
Дар арзи панҷоҳ соли охир муҳлате, ки А. Л. Чижевский барои эътирофи илмии таъсири омилҳои осмонӣ ба падидаҳои заминӣ, махсусан ба аҳволу авзои одамон пешбинӣ карда буд, ҷиҳатҳо ва ҷузъиёти нави робитаи ботинии арзу само зоҳир шудаанд.
Дигар ҷиҳати хоси мақоми саноати танҷим дар гузашта иборат аз он буд, ки вай’дар таркиби илми ҳайат инкишоф меёфт ва ба қавли Абӯрайҳони Берунӣ «самараи илмҳои риёзӣ» дониста мешуд.
Ва маҳз ба хотири Саноати танҷим хонҳо ва бекҳои саҳроӣ, ки дар хурофот беназир буданд, мунаҷҷимонро дар паноҳ пазируфта дар таъсиси расадгоҳҳо кумак кардаанд.
Аз асри баҳрнавардони маҳаллӣ, ки асосан ба тиҷорати соҳилӣ машғул буданд, бо ширкати « », ки дар рақобат бо онҳо ғолиб меомад, дар муноқиша буданд ва бинобар ин бритониёиҳо ба ин мавзеъ «Соҳили роҳзанҳо» ном гузоштаанд.
Муддати тӯлонӣ Дубайро мебоист бо манфиатҳои ночизи ҳамсояи Абу-Дабӣ, ки аз нафт бой аст, қаноат кунад, аммо соли 1966 конҳои худро пайдо кард, гарчанде ки хеле бой бошад.
Саноати равнақи нафт воридшавии қувваи корӣ, асосан аз Ҳиндустон ва Покистонро талаб мекард, ки боиси он гардид, ки шумораи аҳолии шаҳр дар байни солҳои 1968 ва 1975 чор баробар афзоиш ёбад.
Даромади нафт дар ибтидо ба рушди шаҳр мусоидат кард, аммо захираҳои нафти Дубай хеле маҳдуданд ва сатҳи истеҳсолот паст аст, ки даромади нафт танҳо тақрибан 5% тамоми даромадҳоро ташкил медиҳад.
Бандари Дубай ба далели наздик будани худ ба хоки Эрони муосир таваҷҷуҳи тоҷирони хориҷиро ба хусус аз ҳудуди давлати Қоҷор ба худ ҷалб намуд, ки аксари онҳо дар охир дар Дубай маскан гирифтанд ва дар ибтидои асри яке аз муҳимтарин бандарҳои халиҷи Форс буд.
Дар давоми асри ду фалокат ба сарвати шаҳр зарар расонд: соли 1841 дар шаҳр эпидемияи бемории гул ба амал омад, ки сокинонро маҷбур кард, ки ба шарқи Дейра ҳаракат кунанд ва соли 1894 сӯхтор дар Дейра фаро гирифта, аксари хонаҳоро хароб кард.
Дубай — бузургтарин шаҳр дар Имороти Муттаҳидаи Арабӣ ва бандарӣ, маркази маъмурии иморати Дубай, муҳимтарин маркази тиҷоративу молиявии Иморот ва тамоми Шарқи Наздик мебошад.
Ёсамин Кай Аллен 10 июли соли 1989 дар оилаи англис бо шаҳрвандии Бритониё-Туркия Дадли Аллен ва ҳамсари ӯ, ҳунарпешаи турки насли бритониёӣ, Суна Йилдизоғлу , дар Лондон таваллуд шудааст.
Генко осори географи араби асри Закариё ал- Қазвиниро таҳқиқ намуда, муқаррар намуд, ки дар он замон тсахурҳо барои навиштани забони худ алифбои тағирёфтаи арабӣ -"аҷамӣ" -ро истифода мебурданд.
Аммо, аллакай дар соли 1938 таълим ва нашриёт ба забони тсахурӣ қатъ карда шуд, чунин мешумориданд, ки ниёзҳои фарҳангии мардуми тсахурро забонҳои озарбойҷонӣ ва русӣ хидмат карда метавонанд.
Дар асарҳои илмии даврони шӯравӣ ҳам алифбои кириллӣ дар асоси ҳуруфи лезгинӣ (Б. Б. Толибов. Забонҳои халқҳои СССР, М., 1967; Г. Х. Ибрагимов. Фонетикаи забони тсахурӣ, Махачқалъа, 1968) ва ҳам алифбои гурҷии тағйирёфташуда барои навиштани матнҳои тсахурӣ истифода шудаанд.