polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ҳангоми кӯчидан ба Мексика, ӯ ба Маркази таълими бадеӣ дохил шуд ва дар он ҷо ҳамчун актёр омӯзиши минбаъда гирифт, гарчанде ки ӯ аллакай бо якчанд муаллимон дар Аргентина, Испания ва Италия дарсҳои актёрӣ гирифта буд.
Соли дигар ӯ дар ду эпизоди теленовелаи « » баромад кард ва дар теленовелаи ​​бо Анҷелика Бойер нақш бозид, ки ба туфайли иҷрои худ дар ин теленовела ӯ ду ҷоиза ҳамчун беҳтарин бозигари ҳунарпеша дар ҷоизаҳои ва гирифт.
Як қатор филмҳои ҳиндии он давра аз минтақаҳои гуногун ба рӯйхати бузургтарин филмҳои ҳама давру замон шомиланд, ки аз ҷониби пурсишҳои мунаққидони синамо ва коргардонҳо тартиб дода шудаанд.
Соли 2002 маҷаллаи & инчунин филмҳои Гуру Датт "Ташнагӣ" ва "Гулҳои коғазӣ" , Ритвик Гатак " " ва "Камол Гандар" , инчунин Раҷ Капур "Оворагард", Виджая Бхатта " ", Меҳбубхон " " ва К.Асифа "--" .
Соли 1998 маҷаллаи , ки дар бораи синамои Осиё менависад, пурсиши мунаққидонро гузаронд, ки дар он рӯйхати беҳтарин филмҳо тартиб дода шуд, ва дар он филмҳои Сатяҷит Рай "Трилогияи Апу" ҷой гирифта буданд , "", "" ва Ритвик Гҳатак "" .
Ба шарофати рушди технологияи садо, қариб ҳамаи филмҳои ҳиндӣ ба сабки суруд ва рақс шурӯъ карданд, ки Индра Сабҳа 71 сурудро дар бар мегирифт, намунаи барҷастаи таърих боқӣ монд.
Солҳои 40-ум, Ҳиндустони Ҷанубӣ тақрибан нисфи тамоми кинотеатрҳои кишварро ташкил медод ва синамо ҳамчун воситаи эҳёи фарҳангӣ ба ҳисоб мерафт.
Омили панҷум Ҳолливуд буд, ки дар он ҷо мюзиклҳо аз солҳои 1920-ум то 1950-уми асри гузашта маъмул буданд, аммо филмсозони Ҳиндустон аз ҳамтоёни ҳолливудиашон бо чанд роҳ дур шуданд.
Филмҳои аввали ин жанр аз « » -и Четан Ананд , «» -и Ритвик Гҳатак ва « » -и Бимал Рой иборатанд, ки ба неореализми Ҳиндустон ва мавҷи нави Ҳиндустон асос гузоштанд.
Сатяҷит Рай ва Ритвик Гҳатак боз бисёр филмҳои дигарро ба навор гирифтанд, ки мунаққидон онҳоро "Артҳаус" номидаанд ва пас аз он филмсозони дигари машҳури мустақили Ҳиндустон, ба монанди Мринал Сен, Адур Гопалакришнан, Мани Каул ва Буддадев Дасгупта, филмҳои худро таҳия карданд.
Аммо авҷи синамои Орисса соли 1984, вақте ки ду филм - " " ва " " ба ҷашнвораи " " ворид шуданд ва " "-и коргардон Нирад Моҳапатра ба "Ҳафтаи мунаққидон"-и ҷашнвораи Канн шомил шуданд.
Филм ҷоизаи " "-ро барои беҳтарин филми саввуми ҷаҳонӣ, ҷоизаи ҳакамон дар ҷашнвораи Ҳаваяро ба даст овард ва дар ҷашнвораи Лондон намоиш дода шуд.
Бо вуҷуди ин, истеҳсоли филмҳои тиҷоратӣ ба монанди "Интиқом ва Қонун" , ки дар он ҳунарпешаҳо Амитабҳ Баччан ва Дҳармендра нақш офаридаанд, низ маъруф гаштанд.
Драмаи криминалӣ, ки дар бораи муборизаи полис бо бародари авбошаш нақл мекунад, аз рӯйдодҳои воқеии ҳаёти қочоқбар Ҳоҷӣ Мастон, ки Амитабҳ Баччан бозидааст, таҳия шудааст.
Вай, ба мисли бисёр филмҳои замон, намунаи жанри масала мебошад, ки барои истинод ба филмҳое, ки мусиқӣ, рақс, мелодрама ва ғайраро муттаҳид мекунанд, ки дар охири солҳои 1960 пайдо шудаанд, истифода мешавад.
Адур Гопалакришнан, ки аксар вақт ҳамчун вориси рӯҳонии Сатяҷит Рай ҳисобида мешавад, дар ин давра баъзе филмҳои машҳури худро, аз ҷумла "Доми калламуш" -ро, ки дар ҷашнвораи Лондон ба даст овардааст ва "Деворҳо" дар ҷашнвораи Венетсия мукофоти асосиро гирифтааст.
Нахустин филми "Зодрӯз" -и коргардон Шаҷи Карун дар ҷашнвораи 42-юми Канн соҳиби «Камераи тилоӣ» шуд ва филми дуввуми ӯ "" дар ҷашнвораи 47-уми Канн номзад шуд.
Филмҳои тиҷоратии забони малаялам низ ба маъруфият шурӯъ карданд, ки дар онҳо филмҳои экшнӣ бо иштироки актёр ва каскадёри машҳур Ҷаян, ки ҳангоми наворгирии як каскози хатарнок фавтидааст ва актер ва продюсер Моҳанлал, ки бо филми "Муҳофизи боварӣ" машҳур аст.
Омили дуввум таъсири драмаи қадимии санскритӣ бо табиати баланд услубӣ ва тамаркузи тамошобин буд, ки дар он мусиқӣ, рақс ва забони ишора омехта шуда «омезиши бадеии рақсу пантомимаро, ки маркази таҷрибаи драмавӣ мебошанд, эҷод мекунад».
"Номи драмаҳо дар санскрит натя аз калимаи нрит баромадааст, ки онҳоро ҳамчун драмаҳои аҷиби рақс, ки дар синамои Ҳиндустон идома ёфтааст, тавсиф мекунад. Тарзи намоиш, ки раса ном дорад, аз замони драматургияи қадимии санскритӣ яке аз хусусиятҳои асосиест, ки синамои Ҳиндустонро аз синамои Ғарб фарқ мекунад. Дар усули "раса" "эҳсосоти эмпатикиро сароянда баён мекунад ва ба ин васила тамошобин эҳсос мекунад", дар муқоиса бо усули ғарбии Станиславский, ки ҳунарпеша бояд "таҷассуми зиндаи нафаскашӣ" шавад, «на танҳо эҳсосотро расонидан». Тарзи иҷрои "раса" -ро дар намоишҳои ҳунармандони маъруфи Ҳиндустон, ба монанди Амитабҳ Баччан ва Шоҳруххон, ки филмҳои машҳури ҳиндӣ, ба монанди " " ва филмҳои машҳури бенгалиро, ки Сатяҷит Рай ба даст овардааст, баръало мушоҳида кардан мумкин аст.
Филмҳои ҳиндуии «Ташнагӣ» ва «Гулҳои коғазӣ» , ки онро коргардон Гуру Датт ва филмҳои Раҷ Капур «Оворагард» ва «Ҷаноби 420» -ро ба даст оварданд.
Дар ин муддат, баъзе филмҳои эпикӣ низ ба навор гирифта шуданд, аз ҷумла «Модар Ҳиндустон» аз ҷониби Меҳбубхон ба Оскар барои беҳтарин филми хориҷӣ пешбарӣ шудааст ва Муғули Бузург, ки коргардонаш К.Осиф аст.
Аз он вақт инҷониб, филми иҷтимоии воқеии Четан Ананд " " дар нахустин ҷашнвораи Канн соҳиби Гран-При шуд ва филмҳои ҳиндӣ дар солҳои 50 ва аввали солҳои 60 қариб ҳар сол дар ҷашнвораи Канн ширкат мекарданд ва як қатор аз онҳо ҷоизаҳои асосиро ба даст оварданд.
Сатяҷит Рай барои филми «» дар ҷашнвораи Венетсия Шери тилоӣ ва Хирси тилоӣ ва инчунин ду хирси нуқрагиро барои беҳтарин коргардон дар ҷашнвораи Берлин ба даст овард.
Сатяҷит Рай, Ритвик Гҳатак ва Гуру Датт дар тӯли ҳаёти худ шинохта нашуданд, аммо хеле дертар, дар солҳои 80 ва 90-ум, эътирофи байналмилалӣ ба даст оварданд.
Соли 1992 маҷаллаи бритониёии & Сатяҷит Рай дар рӯйхати "100 коргардони беҳтарин" дар ҳама давру замонҳо ва халқҳо ҷойгоҳи 7-умро ва Гуру Датт дар соли 2002 дар рӯйхати маҷаллаи & "100 коргардони беҳтарин" ҷои 73-юмро ишғол кард.
Ба ин анъанаҳои минтақавӣ театри Бенгалистони Ғарбӣ Ҷатра, Рамлила аз Уттар Прадеш, Якшагана аз Карнатака, Чинду Натакам аз Андра Прадеш ва Теруккутта аз Тамил Наду дохил мешаванд.
Чорумин омили таъсиррасон театри форсӣ буд, ки "реализмро бо тахайюл, мусиқиро бо рақс, ҳикояро бо намоиш, муколамаи ҳаррӯза бо зиракии пешниҳоди саҳна омезиш дода, онҳоро ба гуфтугӯи драмавии мелодрама пайваст кард".
Ҳамаи ин таъсирҳо дар жанри синамои масала, ки онро филмҳои Манмоҳан Десаӣ дар солҳои 1970-ум ва аввали солҳои 1980-ум маъмул кардаанд, ба вижа дар "" ва дар баъзе дараҷаҳо - дар филмҳои навтарқидшуда ба мисли " " возеҳ ба назар мерасанд.
Ин ба коргардонҳои параллелии бенгалӣ, ба монанди Сатяҷит Рай, имкон дод, ки дар байни тамошобинони Аврупо, Амрико ва Осиё шуҳрати ҷаҳонӣ ва муваффақият ба даст оранд.
Кори Рай баъдан ба бисёр коргардонҳо, ба монанди Мартин Скорсезе, Ҷеймс Айворӣ, Аббос Киёрустамӣ, Элиа Казан, Франсуа Трюффо, Стивен Спилберг, Карлос Саура, Жан-Люк Годар, Исао Такаҳата, Григорӣ Нава, Айра Сакс ва Уэс Андерсон ва бисёр дигарон, аз ҷумла Акира Куросава, ба кори ӯ баҳои баланд доданд.
Монанди таъсиси синамои маъмули Ҳиндустон, синамои мӯвозӣ низ зери таъсири театри Ҳиндустон ва адабиёти Ҳиндустон буд, аммо вақте сухан дар бораи таъсири ғарбӣ меравад, ин бештар синамои Аврупо нисбат ба Ҳолливуд мебошад.
Сатяҷит Рай ба филми коргардони итолиёӣ Витторио Де Сика «Дуздҳои велосипедрон» ва «Дарё» -и коргардони фаронсавӣ Жан Ренуар ишора кардааст, ки ба филми аввалини худ « » таъсир мерасонад.
Аз сабаби набудани мутахассисони соҳибихтисос, Ҷиотӣ Прасад, ҳангоми наворбардории филми аввалини худ, маҷбур шуд, ки ҳамчун филмноманавис, таҳиягар, коргардон, хореограф, муҳаррир, ороишгари костюм ва оҳангсоз баромад кунад.
Охири солҳои 1990-ум филмҳои ба забони ҳиндӣ сохташуда дар жанри "синамои параллелӣ" эҳё шуданд, асосан ба шарофати муваффақияти филми камбуҷети коргардон Рам Гопал Варма ва филмноманавис Анураг Кашяп "Хиёнат" , ки дар бораи олами ҷиноии Мумбай нақл мекунад.
Дар байни тасвирҳои жанри мумбаӣ-нуар метавон чунин филмҳоро, ба монанди " " ва " " , ки онро коргардон Мадхур Бандаркар, "" ва пешнамои он "" -и коргардон Рам Гопал Варма, "Ҷумъаи сиёҳ" -и Анураг Кашяпа, " " -и Ирфон Камол ва "" -и Дева Катта.
Аввалин филми пурраметражи "Раҷа Ҳаришчандра" , ки унсурҳои ҳамосавии санскритро дар бар мегирад, аз ҷониби мутахассиси забонҳо ва фарҳанги Ҳиндустон Дадасоҳиб Фалке ба навор гирифта шудааст.
Аввалин силсилаи кинотеатрҳои Ҳиндустон дар Калкутта аз ҷониби соҳибкор Ҷамшедҷи Фрамҷи Мадан сохта шуд, ки истеҳсоли 10 филмро дар як сол назорат мекард ва сипас дар саросари нимҷазираи Ҳиндустон паҳн мекард.
Дар давраи Ҷанги дуюми ҷаҳон, филмҳои таблиғотӣ бароварда шуданд, ки аз ҷониби артиши Бритониё маблағгузорӣ мешуданд, ки баъзеи онҳо ҷангҳои нерӯҳои Ҳиндустонро алайҳи кишварҳои меҳвар, алалхусус, Империяи Ҷопон, ки тавонистаанд ба қаламрави Ҳиндустон ворид шаванд, намоиш медоданд.
Ҳатто пеш аз эълони истиқлол чунин чеҳраҳои соҳаи синамо, ба мисли Ҷамшедҷӣ Фрамҷӣ Мадан ва Абдулалли Есуфаллӣ ба бозори ҷаҳонии синамо ворид шуданд.
Раиси кумита С. К Патил синаморо дар Ҳиндустон ҳамчун "омезиши санъат, саноат ва тамошобоб" баррасӣ карда, арзиши тиҷоратии онро қайд кард ва тавсия дод, ки дар назди Вазорати молия таъсис дода шавад.
Соли 1949, ҳукумати Ҳиндустон Шуъбаи филмҳоро таъсис дод, ки дар ниҳоят ба бузургтарин тавлидкунандаи мустанад дар ҷаҳон табдил ёфт ва дар як сол зиёда аз 200 филми ҳуҷҷатии кӯтоҳ бо 18 забон таҳия кард.
Дигар ҳунармандони маъруфи каннада инҳоянд: Вишнувардҳан, Амбариш, В. Равичандран, Гириш Карнад, Пракаш Раҷ, Шанкар Наг, Упендра, Даршан, Шива Раҷкумар, Пунит Раҷкумар, Калпана, Бҳаратӣ Вишнувардҳан, Ҷаянтӣ, Пандари Бай, Тара, Умашрӣ ва Дивя Спандана.
Айни замон коргардонҳои дигари маъруф наворбардорӣ мекунанд: Мринал Сен, Мир Шаанӣ, Буддадев Дасгупта, Гаутам Гҳош, Сандип Рай, Апарна Сен ва Ритупарно Гҳош дар синамои бенгалӣ; Адур Гопалакришнан, Шаҷӣ Карун ва Т.В.
Чандран дар кинотеатрҳои забони малаяламӣ; Нирад Моҳапатра дар синамои ба забони ориёӣ; Манӣ Каул, Кумар Шоҳонӣ, Кетан Меҳта, Говинд Ниҳолонӣ, Шиям Бенегал, Мира Наир, Нагеш Кукунур, Судҳир Мишра ва Нандита Дас дар синамо ҳиндӣ; Манӣ Ратнам ва Сантош Сиван дар синамои ба забони тамилӣ; Дипа Меҳта, Ананд Баланӣ, Ҳомӣ Адаҷания, Виҷай Сингҳ ва Сунӣ Тарапоревала дар синамои бо забони ҳиндӣ.
Дар нимаи дуюми солҳои 2000-ум ва дар солҳои 2010-ум болоравии синамои малаялам мушоҳида шуд, коргардонҳои нав пайдо шуданд, филмҳо дар мавзӯъҳое, ки то ба наздикӣ муваффақияти тиҷорӣ ба ҳисоб намерафтанд, бисёр синамои иҷтимоӣ ва арт-ҳаус ба навор гирифта шуданд.
Аз коргардонҳо Лал Ҷосе, Камал, Рошан Эндрюс, Амал Нирад, Анвар Рашид ва дигарон ба ҳисоб мераванд, ки дар байни ҳунармандон Моҳанлал ва Маммуттӣ ҳоло ҳам муваффақанд, аммо маъмултаринашон Притвираҷ, Индраҷит, Ҷаясуря, Фаҳад Фасил, Дулкар Салмон мебошанд.
Филми аввали Ратнам "" , ки дар он Камол Ҳасан нақш офаридааст, дар қатори маҷаллаи ба феҳристи 100 филми беҳтарини ҳама давру замонҳо ҳамроҳ шуда, дар "Трилогияи Апу" - и Сатяҷит Рай ва "Ташна"-и Гуру Датт ҷой гирифтааст.
Гарчанде ки соҳаи синамои забони бҳоҷурӣ дар муқоиса бо дигар киностудияҳои Ҳиндустон хурдтар аст, муваффақияти босуръати филмҳои охир боиси рушди назарраси он, таъсиси ҷоизаи филмҳо ва нашри киножурнали " " гардид.
Аввалин чунин омилҳо шеърҳои ҳамосавии қадимаи Ҳиндустон «Маҳабҳарата» ва «Рамаяна» буданд, ки ба афкор ва образҳои синамои маъмули Ҳиндустон, хусусан тасвирҳои мавзӯӣ таъсири амиқ доштанд.
Солҳои 40-ум ва 50-ум шумораи филмҳои воқеъӣ афзоиш ёфтанд, ба монанди , коргардони Биҷон Бҳаттачария, дар асоси ҳодисаҳои қаҳтии Бенгалистон дар соли 1943 ва , коргардон Хоҷа Аҳмад Аббос.
Филмҳое, ки солҳои 1940-1950 ба навор гирифта шудаанд, инчунин бисёр мушкилоти мубрами он замонро инъикос карданд, ки бо суханрониҳои Маҳатма Ганди, Ҷавоҳирлаъл Неҳру ва дигар пешвоёни Конгресси Миллии Ҳиндустон дар роҳи ҳимояи синфҳои мазлум ва маҳкумияти низоми кастаҳо, инчунин бо таҷдиди ҷомеаи Ҳиндустон алоқаманданд.
Синамои Ҳиндустон аз дигар мамлакатҳо дида нисбатан зиёдтар филм истеҳсол мекунад; дар соли 2011, дар саросари Ҳиндустон беш аз 3,5 миллиард чипта фурӯхта шуд, ки аз Ҳолливуд дида зиёдтар аст.
Бисёр ҳунарпешаҳо, ба монанди Санҷив Кумар, Раҷендра Кумар, Бинду, Аша Парекҳ, Киран Кумар, Арвинд Триведӣ, Аруна Иранӣ, Маллика Сарабҳай ва Асронӣ дар Болливуд ба навор гирифта шудааст, ки ба синамои Ҳиндустон навгонӣ ва беҳбудӣ меорад.
Дар ин муддат филмҳо аз қабили "Барои ҳамдигар сохта шуданд" , "Ҷаноби Ҳиндустон" , "Ҳукм" , "Оташи сӯзон" , "Чанднӣ " , "Ман дӯст медоштам " , "Бозӣ бо марг " , "Зиндагӣ аз тарс" , "Арӯси рабуданашуда" ва "Ҳама чиз дар зиндагӣ рух медиҳад " , ки дар бисёре аз онҳо Шоҳруххон, Амирхон ва Салмонхон нақш офаридаанд.
То асри , синамои Ҳиндустон тавонист дар бисёр минтақаҳои ҷаҳон паҳн шавад, ки дар он диаспораи ҳиндуҳо шумораи зиёди онҳо ҳузур доштанд ва алтернатива ба дигар соҳаҳои синамои байналмилалӣ гардиданд.
Филмҳои Ҳиндустон дар бисёр шаҳру вилоятҳо ба навор гирифта мешаванд, алалхусус дар Ассам, Бенгалистони Ғарбӣ, Биҳар, Гуҷарат, Ҳаряна, Ҷамму, Кашмир, Ҷҳарханд, Карнатака, Конкан , Керала, Маҳараштра, Манипур, Одиша, Панҷоб, Раҷастон, Тамилноду ва Андра Прадеш ва Телангоно.
Филмҳои он дар тамоми Осиёи Ҷанубӣ ва дар саросари Аврупо, Амрикои Шимолӣ, Осиё, Ховари Наздик, Африқои Шарқӣ, Чин ва дигар ҷойҳо тамошобинони худро доранд ва дар зиёда аз 90 кишвар ба намоиш гузошта мешавад.
Анупама, Упендра Триведӣ, Арвинд Триведӣ, Нареш Канодия, Снеҳ Лата, Рамеш Меҳта Ҷай Пател, Ашвин Пател, Гирия Митра, Анҷана, Манмоҳан Десаӣ, Санҷай Гадҳвӣ, Калянҷӣ Анандҷӣ, Дипика Чикҳалия, Бинду Десаӣ, Ренука Саҳане ва Прейтӣ Парек.
Маъруфтарин коргардонҳо Адур Гопалакришнан, Шаҷӣ Карун, Говиндан Аравиндан, Кей Ҷӣ Ҷорҷ, Падмараҷон, Сатян Антикад, Т. В. Чандран ва Бҳаратан мебошанд.
Аммо аллакай дар миёнаҳои асри онҳо ба истифода аз дастгоҳи вакууми электрикии ихтироъкардаи Либен ва Ли де Форест - триод оғоз карданд, ки ҷараёни электрикиро бо ёрии ин дастгоҳ идора кардан мумкин буд (ҷараёнро бо ёрии сетка ё тури ин асбоб идора мекарданд, ки дар натиҷа сигнали баромад низ идора мешуд).
Элементҳои фаъол ва ғайрифаъол дар электроникаи ҷисмҳои сахт дар як кристалли якҷинсаи фавқуттоза -и нимноқилҳо,аксар вақт кремний, бо усули инжексия ё ҷойгир кардани қабатҳои нав, яъне атомҳои дигар элементҳои химиявӣ, молекулаҳои мураккабтар, аз ҷумла моддаҳои органикӣ дар координатҳои муайяни ҷисми кристалл сохта мешаванд.
Инжексия хосиятҳои нимноқилро дар ҷои инжексияшуда тағйир дода, ноқилияти онро ба тарафи муқобил тағйир медиҳад ва ҳамин тариқ диод ё транзистор ё элементи ғайрифаъол(резистор, ноқил, конденсатор ё индуктор, изолятор, элементҳои аз худ гармӣ ҷудокунанда ва дигар сохторҳо)-ро ба вуҷуд меорад.
Миқдори зиёди кашфиётҳо ва технологияҳои таҳияшуда барои истифодаи технологияҳои ҷисми сахт ҳоло ҳам дар сейфҳои дорандагони патент ҷойгиранд ва вақти муайяни худро интизоранд.
Азбаски дар асл ҳама истеъмолкунандагони микроэлектроника аз он одатан на рақамӣ, балки сигналҳои аналогӣ ё амалҳои доимиро талаб мекунанд, дар дастгоҳҳои рақамӣ дар даромаду баромади онҳо бо (-- - дастгоҳе, ки сигнали аналогиро ба рақамӣ ё баръакс табдил медиҳад) муҷаҳҳаз карда мешаванд.
Истилоҳи электроникаи ҷисми сахт дар адабиёт дар миёнаҳои асри 20 пайдо шуд, ки ба дастгоҳҳо дар заминаи элементҳои нимноқилӣ ишора мекунад: транзисторҳо ва диодҳои нимноқил, ки ба ҷои дастгоҳҳои вакуумии барқии ҳаҷман калон ва камсамара - радиолампаҳо.
Дар ин ҷо решаи «сахт» ба он мақсад истифода мешавад,ки раванди идоракунии ҷараёни барқ ​​дар нимноқилҳои сахт ба амал меояд (баръакси радиолампаҳои электронӣ, ки раванди идоракунии ҷараён дар вакуум ба амал меояд).
Баъдтар, дар охири асри 20, ин истилоҳ маънои худро гум кард ва тадриҷан аз истифода баромад, зеро қариб тамоми электроникаи тамаддуни мо танҳо аз пойгоҳи элементҳои фаъоли нимноқилӣ истифода бурданд.
Пайдоиши аввалин транзистор дар соли 1947, ки аз ҷониби Вилям Шокли, Ҷон Бардин ва Уолтер Браттейн офарида шудааст, имкон дод, ки ба мантиқи сахтбадан гузаранд ва ихтирои минбаъдаи сохтори металл-оксиди нимноқил марҳалаи муҳимтарин дар рушди электроника, ки боиси эҷоди микросхемаҳои интегралӣ ва рушди минбаъдаи микроэлектроника, соҳаи асосии электроникаи муосир гардид.
Дар давоми якчанд даҳсола элементҳои фаъол даҳ миллиард баробар хурд шуданд — аз чанд сантиметри радиолампаи электронӣ то якчанд нанометри транзисторе, ки дар чипи нимноқилӣ муттаҳид карда шудааст.
Технологияи ба даст овардани кристаллҳои нимноқилро, ки тозагии онҳо барои ба вуҷуд овардани элементҳои андозааш ба чанд нанометр имкон медиҳад, нанотехнология ва ин бахши электроника микроэлектроника номида шуд.
Дар ибтидо, ба нақша гирифта шуда буд, ки нерӯҳои шӯравӣ қувваҳои ҳукумати Афғонистонро тақвият диҳанд, аммо сарбозони афғон бар зидди ҳузури нерӯҳои Шӯравӣ тазоҳурот карданд.
Бо кумаки хидмати ҳарбӣ генерал Кармал кӯшиш кард, ки пойгоҳи иҷтимоии режими худро васеъ кунад, аммо магасҳои ҷанги шаҳрвандӣ тарғиб карда шуданд ва оппозитсия ин иқдомро ҳамчун зуҳури заифӣ қабул кард.
27 — 28 апрели соли 1978 Инқилоби апрел дар Афғонистон ба амал меояд, ки дар натиҷаи он як гурӯҳ сарбозон таҳти роҳбарии подполковник Абдул Қодир Президент Довудро сарнагун мекунанд ва 29 апрел қудратро ба Шӯрои Инқилоб месупоранд.
Хукумати инқилобӣ бо баровардани декрет «Дар бораи кам кардани қарзи деҳқонӣ ва решакан кардани рибо» ислоҳоти аграриро эълон кард: 11 миллион деҳқон аз қарзи рибо озод карда шуд.
4 майи соли 1986, дар Пленуми Кумитаи марказии Ҳизби Халқии Демократии Афғонистон Наҷибуллоҳ Кармалро дар вазифааш иваз кард, ки тағироти рӯҳиро дар ИҶШС, ки дар он ҷо бозсозии давлатӣ оғоз ёфт, инъикос кард.
2 июли соли 1987 қонун дар бораи ҳизбҳо қабул карда шуд, бори аввал дар тӯли солҳои зиёд шакли ҳокимияти намояндагии Лоя Ҷирга ҷорӣ карда шуд, ки дар ҷаласаи якуми он сарқонуни нав қабул карда шуд ва Наҷибуллоҳ ба мақоми президент тасдиқ карда шуд.
Дар натиҷа, деҳқонон ба сутуни ҳукумати нав табдил наёфтанд, зеро қисми зиёде дар байни артиш ва зиёиён, ки решаҳои худро гирифта буданд ва аз ҷониби мутахассисони шӯравӣ тарбия ёфта буданд.
Оғози ҷанги шадид дар минтақаи сарҳадӣ дар якҷоягӣ бо тағирот дар сиёсати ҳукумат ва амалҳои гурӯҳҳои Душман аз сарҳад (кам кардани ҳисобҳои шахсӣ бо баҳонаи "зидди осиён", ҷойгир кардани минаҳо, боздоштани корвони савдо, гирифтани гӯсфанд ва дигар моликият.), боиси тағйирот дар шуури ҷамъиятӣ гардид.
Ҳамин тавр, дар музофоти Пактия, яке аз аввалинҳо ба ҷониби ҳукумат гузаштани қабилаи Чимкани буд, ки ба «хатҳои таъминоти» оппозитсия табдил ёфт - Душманҳо, ки аз даруни заминҳои онҳо аз манотиқи дохилии кишвар гузашта буданд, алахусус ғоратгарӣ ва зӯроварӣ ба онҳо, чун ба қабилаи хурдтарин мекарданд.
Дар солҳои аввал, дар сиёсати миллӣ иштибоҳҳои муайяне нисбати сокинони “минтақаи қабилавӣ” дар сарҳад бо Покистон ба амал омада буданд, ки оппозисиони зиддиҳукуматӣ фавран аз он истифода кард.
Солҳои 1980-1981 Вазири корҳои сарҳадӣ ва қабилавӣ Файз Муҳаммад бо намояндагони қабилаҳои нажодпараст гуфтушунидҳо анҷом дод, ки дар ин муддат ҳукумат дар муносибатҳо бо Момандҳо, Шинвари, Тани ва баъзе қабилаҳои паштун ба дастовардҳо ноил шуд: иштироки ин қабилаҳо дар ҳифзнамоии сарҳадҳо, 20 ҳазор нафар қитъаҳои замин гирифтаанд .
Пас аз хурӯҷи нерӯҳои Шӯравӣ, нерӯҳои давлатии Афғонистон аксарияти кишварро назорат мекарданд, дар ҳоле ки қувваҳои мусаллаҳи оппозитсия ду музофот - Бамиан ва Тахар — ва 76 музофотро назорат мекарданд.
Ҷамъияти калонтари белуҷиҳо , ки ба парвариши чорво ва заминеорӣ дар музофоти Нимрӯз машғуланд, пас аз сохтани системаи обёрӣ, ки барои обёрӣ кардани 20 ҳазор гектар замин равона шуда буд ва ҷавонон барои иштирок дар сохтмон ҷалб менамуданд (зеро маоши сохтмончиён аз белуҷиҳои чорвопарвар баландтар буд).
Ҷумҳурии Демократии Афғонистон — номи расмии давлати Афғонистон аз 30 апрели соли 1978 то 30 ноябри соли 1987 (вақте ки бо қарори Лӯе Ҷиргӣ номаш ба Ҷумҳурии Афғонистон иваз дода шуд).
Дар моҳи марти соли 1992, дивизияи 53-юми пиёдагард таҳти фармондеҳии генерал-полковник Абдул Рашид Дӯстум ба тарафи муҷоҳидон баромад, ки дар ниҳоят режими Наҷибуллоҳро вайрон аз байн бурданд.
Ҳиндучин аз ғарб тавассути гулугоҳи Бенгал ва баҳри Андамании уқёнуси Ҳинд, гулӯгоҳи Малакка, дар ҷануб ва шарқ - ба уқёнуси Ором тавассути баҳри Ҷанубии Чин ва халиҷи Сиам ва Бакбо шуста мешавад.
Номгузорӣ аз ҷониби аврупоиҳо аз калимаҳои " Ҳиндустон " ва " Чин " ташаккул ёфтааст, зеро аврупоиҳо хусусиятҳои ҳиндӣ ва чиниро дар сокинони нимҷазира дидаанд .
Ин суханон дар байни ҷамоатҳои сершумори араб ва нажодпарасти Осиёи Миёна, ки дар ноҳияҳои Самарқанд, Бухоро, Қашқадарё, Сурхондарё ва Хатлон ва инчунин Афғонистон зиндагӣ мекарданд, гуфтугӯ мекарданд.
Аввалин мавҷи арабҳо ба ин минтақа дар садаи дар вақти забт кардани мусалмонон муҳоҷират карда шуд ва баъдан ба онҳо гурӯҳҳои арабҳо аз Балх ва Андхой ҳамроҳ шуданд.
Ҳоло дар 5 деҳаи Сурхондарё, Қашқадарё ва Бухоро арабҳои Осиёи Марказӣ (аз ҷиҳати забонҳои маҳаллӣ ба фонетика, лексика ва синтаксис таъсир доранд) гуфтугӯ мекунанд.
Бо барқарор шудани ҳокимияти шӯравӣ дар Ӯзбекистон ва Тоҷикистон, ҷомеаҳои араб бо дигаргуниҳои бузурги забоншиносӣ ва шахсият рӯ ба рӯ шуданд, ки маҷбур буданд аз тарзи ҳаёти ниёгон даст кашанд ва тадриҷан бо ӯзбекҳо, тоҷикон ва туркманҳо омехта шаванд.
Соли 2019, ӯ ҳамчун қаҳрамони силсилафилми колумбии , , дар асоси рӯйдодҳои воқеӣ ва аз ҳаёти генерали истеъфоёфтаи полиси миллии Колумбия Оскар Наранҷо илҳом гирифта, ҳамроҳ шуд.
Ашхосе, ки меросгузор ё яке аз ворисони имконпазирро қасдан аз ҳаёт маҳрум сохтаанд ё ба ҳаёти онҳо сӯиқасд кардаанд, қасдан ба меросгузор барои амалӣ шудани нияти охирини ӯ монеъ гардида, бо ин роҳ барои ба меросбарӣ даъват шудани худ ё шахсони наздикашон ё барои зиёд кардани ҳиссаи мероси ба онҳо марбута мусоидат кардаанд, на тибқи васиятнома ва на тибқи қонун ба ворисӣ ҳуқуқ надоранд.
Падару модар баъди фавти фарзандоне, ки нисбат ба онҳо аз ҳуқуқи падарию модарӣ маҳрум гардонида шудаанд ва дар лаҳзаи кушодани мерос ин ҳуқуқашон барқарор нашудааст, инчунин падару модар ва фарзандони болиғ , ки аз иҷрои уҳдадориҳои бо қонун ба зиммаашон гузошташуда вобаста ба таъминоти меросгузор саркашӣ намудаанд, тибқи қонун ҳуқуқи ворисӣ надоранд.
Дар ҳолати аз тарафи ворис рад гардидани мерос, аз тарафи васиятгар ё суд маҳрум намудан аз ҳуқуқи мерос ё бинобар аз миён рафтани ҳолатҳои дар Кодекси гражданӣ нишондодашуда як қисми мерос, ки ҳиссаи ҳамин гуна ворис буд, ба ворисони қонунан меросбар мегузарад ва дар байни онҳо мутаносиб ба ҳиссаи меросиашон тақсим мешавад.
Агар меросгузор тамоми амволашро ба ворисони таъйиннамудааш васият карда бошад, як қисми меросе, ки ба шахси аз мерос дасткашида ё ба вориси азмиёнрафта тааллуқ дошт, ба ворисони дигари дар васиятнома зикршуда мегузарад ва дар байни онҳо мутаносиб ба ҳиссаи меросиашон тақсим карда мешавад.
Дар ҳуқуқи мурофиавӣ ҳангоми хориҷ шудани яке аз тарафҳо аз муносибатҳои баҳснок ё муносибатҳои ҳуқуқии бо ҳалномаи суди умумӣ ё санади суди иқтисодӣ муқарраршуда (фавти шаҳрванд, азнавташкилдиҳии шахси ҳуқуқӣ, гузашт кардан аз талабот, гузаронидани қарз ва дигар ҳолатҳои ивазшавии шахсон вобаста ба уҳдадорӣ), суд метавонад иваз намудани ҳамин тарафро бо вориси ҳуқуқии он иҷозат диҳад.
Ҳамаи амалиёте, ки то ворид шудани вориси ҳуқуқӣ ба мурофиа анҷом дода шудааст, барои ӯ ба ҳамон дараҷае ҳатмӣ мебошад, ки метавонист барои шахси ивазнамудаи вориси ҳуқуқӣ ҳатмӣ бошад.
Санади судӣ дар хусуси иваз намудани тараф бо вориси ҳуқуқӣ метавонад мавриди шикоят қарор гирад (Кодекси мурофиавии граждании Ҷумҳурии Тоҷикистон, моддаи 46; Кодекси Ҷумҳурии Тоҷикистон оид ба мурофиаи судии иқтисодӣ, моддаи 47).
Ворисӣ тибқи қонун ҳангоми вуҷуд надоштани васиятнома ё дар он муайян нагаштани қисмати ҳамаи мерос, инчунин дар дигар ҳолатҳои муқаррарнамудаи Кодекси гражданӣ ҷо дошта метавонад .
Ворисон тибқи васиятнома ва қонун шаҳрвандони дар лаҳзаи кушодани мерос зинда, кӯдакони ҳангоми зинда будани меросгузор дар батни модар қарордошта ва баъди кушодани мерос зинда таваллудшуда, инчунин шахсони ҳуқуқӣ ва давлат буда метавонанд .
Дар ҳолати аз ҷониби суд вориси ношоиста эътироф гардидани шахс, ӯ баъди гирифтани мерос уҳдадор аст, ки ҳамаи мероси гирифтаашро якҷо бо фоидаву даромадаш баргардонад.
Инчунин дар ҳолати ба фоидаи давлат даст кашидани ворис аз ҳиссааш ва набудани ворисони тибқи қонун, ки танҳо як қисми амволи меросгузор ба онҳо васият шудааст, қисми боқимонда ба давлат мегузарад .
Ирс, Ворисӣ, меросхӯрӣ, меросбарӣ — дар ҳуқуқи гражданӣ гузариши ҳуқуқи амвол ва ҳуқуқҳои шахсии ғайримолумилкии ба молумилк вобастаи шахси фавтида ба дигар шахс ё ашхос .