polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Бояд зикр намуд, ки мувофиқи маълумоти овардашуда аз осори Абурайҳони Берунӣ чунин хулосабарорӣ кардан мумкин аст, ки — ин донишманд, ба таври густурдае дар бораи ҷашн гирифтани Наврӯз сухан мегӯяд ва дар таҳқиқоти хеш барои шинохти рамзу рози оинҳо ва маросимҳои гуногун, на танҳо ганҷинаҳои куҳанро мековад ва дарҳои онҳоро ба рӯи хонандагони асари гаронбаҳояш мекушояд, балки аз амалнамоӣ аз суннатҳои дерина дар рӯзгори худ низ, хабар медиҳад ва ошкоро мегӯяд, ки мардумони давронаш бо покиза гардонию навсозии ҳамаи афзорҳо ва дастмояҳои зиндагӣ ва оростану пиростани хонаву кошона аз Наврӯз истиқбол менамуданд.
Бояд зикр намуд, ки мувофиқи маълумоти хондашуда аз осори Абурайхон Берунӣ чунин хулосабарорӣ кардан мумкин аст, ки — ин донишманд, ба таври густурдае дар бораи ҷашн гирифтани Наврӯз сухан мегӯяд ва дар таҳқиқоти хеш барои шинохти рамзу рози оинҳо ва маросимҳои гуногун, на танҳо ганҷинаҳои куҳанро мековад ва дарҳои онҳоро ба рӯи хонандагони асари гаронбаҳояш мекушояд, балки аз амалнамоӣ аз суннатҳои дерина дар рӯзгори худ низ, хабар медиҳад ва ошкоро мегӯяд, ки мардумони давронаш бо покиза гардонию навсозии ҳамаи афзорҳо ва дастмояҳои зиндагӣ ва оростану пиростани хонаву кошона аз Наврӯз истиқбол менамуданд.
Абурайҳони Берунӣ дар китоби «Ал-тафҳим» овардааст, ки «чун Ҷамшед ба подшоҳӣ расид, динҳо аз нав кард ва ин кори хеле бузург ба назар омад ва он рӯзро, ки рӯзи тоза буд, Чамшед ид гирифтӣ, агарчи пеш аз он ҳам Наврӯз бузургу муаззам буд».
ҳамчунин дар ҷои дигари ин китоб чунин овардааст, ки «Аз расмҳои подшоҳон Наврӯз чист? Нахустин рӯз аст аз Фарвардинмоҳ ва аз ин ҷиҳат рӯзи нав ном карданд, зеро ки пешонии соли нав аст».
Пеш аз ҳама то оғози Наврӯз дар ташту лаълиҳо тухми гандум гузошта мешавад, ки то фаро расидани ид неш зада, мисли сабза медамад ва баъди ба қадри панҷ-шаш ангушт қад кашидани он ба атрофи он пораи матоъи сурх — алвон баста шуда, ба дастархон гузошта мешавад.
Яке он ки ҳар сесаду шасту панҷ рӯзу рубъе аз шабонарӯз ба аввали дақиқаи ҳамал боз ояд ба ҳамон вақту рӯз, ки рафта буд, бад-ин дақиқа натавонад омадан.
Масалан Абурайҳони Берунӣ дар китоби «Осору-л-боқия» овардааст, ки «чун Ҷамшед барои худ тахт бисохт, дар ин рӯз бар он савор шуд ва ҷину шаётин онро бардоштанд. Ва ба як рӯз аз куҳи Дамованд ба Бобул омад. Мардум аз дидани ин амр дар шигифт шуданд ва ин рӯзро ид гирифтанд».
Абурайҳони Берунӣ донишманд ва олими қарни даҳум дар китоби машҳури худ «Осору-л-боқия» аз забони Алӣ бинни Яҳё навиштааст, ки «Рӯзи Наврӯз ягона рӯзест, ки тағирнопазир аст» ва дар китобаш «Ал-тафҳим» менигорад ки «нахустин рӯз аст аз Фарвардинмоҳ ва аз ин ҷиҳат рӯзи нав карданд, зеро ки нишонии соли нав аст».
Наврӯзи кӯчак ё Наврӯзи омма, ки панҷ рӯз буд ва аз якӯм то панҷӯми моҳи фарвардин гиромӣ дошт мешуд ва рӯзи шашуми Фарвардин , ҷашни Наврӯзи бузург ё Наврӯзи хосса барпо мегашт.
Аз ин китобҳои таърихӣ, яъне «Наврӯзнома»-и Умари Хайём, «Осору-л-боқия», «Ал-тафҳим»-и Абурайҳони Берунӣ ва дигар асарҳо маълум мешавад, ки Наврӯз дар даврони қадим ба шаклҳои гуногун қайд карда мешудааст.
Ба ақидаи дигар, дар баробари дастархони «ҳафтсин» омода намудани дастархони «ҳафтшин» низ роиҷ аст, ки дар он ҳафт маводе, ки аз ҳарфи шин шурӯъ мешаванд, гузошта мешаванд: шакар, шарбат, ширинӣ шамъ, шона, шир, шароб.
Дар рисолаи «Наврӯзнома» нисбат дода ба Умари Хайём низ ба ҳамин нигариши равшангарона ба Наврӯзи замони қадим ва хусусиятҳои оинҳои он рӯ ба рӯ мешавем ва ба бахши дигаре аз рамзу розҳои он пай мебарем.
Асари асосии Дарвин «Пайдоиши намудҳо аз тариқи интихоби табиӣ, ё Бақои наслҳои мусоид зимни мубориза барои ҳаёт» аст, ки дар он пайдоиши навъҳои рустанию ҳайвонот, сабабҳои инкишоф ва ба муҳити атроф мутобиқ шудани онҳо баррасӣ шудааст.
Таълимоти Дарвин оид ба пайдоиши намудҳо дар илм табаддулоти ҷиддӣ ба вуҷуд оварда, таҳаввулоти аз шаклҳои сода ба мураккаб гузаштани олами органикиро нишон медиҳад.
Дарвин то охири умр ба масъалаҳои ирсият ва роҳҳои тағйирдиҳии он, таҳаввулоти ҳайвоноту рустаниҳо, селексияи ҳайвоноти хонагӣ, интихоби табиӣ ва сунъӣ машғул буд.
Ӯ дар бораи ҷаҳонбиниаш гуфтааст: «Ман ҳаргиз мулҳид набудаам, ба ин маънӣ, ки ҳаргиз ҳастии Худоро инкор накардаам, ҳарчанд ҷаҳонбинии ман бештар ба лоадриён наздик аст».
Таълимоти Д. дар бораи гуногунрангии биологӣ дар замони ҳаёташ аз ҷониби аксарияти табиатшиносони ҷаҳон дастгирӣ ёфт, дар ҳоле ки назарияи интихоби табиии ӯ ҳамчун механизми асосии таҳаввул танҳо солҳои 50-уми садаи , бо пайдоиши таълимоти назарияи синтетикии таҳаввул, мақбули илми ҷаҳонӣ гардид.
Муосири Дарвин ва падари илми генетика Григор Мендел зимни таҳаввули назарияи таҳаввули Дарвин гуфт, ки махсусиятҳои фардии ҳар мавҷуд бидуни тағйирот ҷовидон боқӣ мемонанд ва ҳаргиз ҳеч маймуне ба одам табдил наёфтааст ва ҳеч одаме аз маймун пайдо нашудааст, зеро ҳар кадом генҳои хоси худро доранд, ки тағйирнопазиранд.
Ба ташаккули ҷаҳонбинии Дарвин осори илоҳиётшинос В. Пэйли «Исботи масеҳият», «Фалсафаи ахлоқ» ва «Илоҳиёти табиӣ» ва бахусус ақидаҳои табиатшиносии Н. Генсло, геологҳо Ч. Лайел ва А. Севчик таъсири зиёд расонданд.
Соли 1831 Дарвин бо киштии «Бигл» ба сафар баромада, аз Бразилия, Аргентинаи Ҷанубӣ, Уругвай, Чили ва дигар сарзаминҳо барои пажуҳиши минбаъдаи худ оид ба зоология, ботаника, геология, минералогия, антропология, ҷуғрофиё ва ғайра маводди илмӣ ҷамъоварӣ кард.
Чарлз Ро́берт Да́рвин ; 12 феврали 1809, Шрусбери — 19 апрели 1882, Даун, наздикии Лондон) — табиатшиноси ингилис, асосгузори таълимоти таҳаввулӣ дар бораи пайдоиши намудҳо бо роҳи интихоби табиӣ, доктори ифтихории донишгоҳҳои Бонн, Беслав, Лейден, аъзои Академияҳои илмҳои Петербург, Берлин ва Париж.
Ҳамчунин ба номи Дарвин мавзеъҳои ҷуғрофӣ (ҷазирае дар галаҷазираҳои Галапагос, шаҳр дар шимоли Австралия, вулқон дар ҷазираи Исабелла), ҳайвоноти нодир , рустанӣ , ду танура номгузорӣ шудаанд.
Осори М. Горкий «Вася Железнова», А. Доде «Зани арлезианӣ», Сервантес «Ғори Сулаймон», Ч. Ҳейерманс "Ҳалокати «Умед», А. Чехов «Тӯйи зангирӣ», Л. Раҳманов «Пионери ноором», В. Собко «Барои ҷабҳаи дувум», романҳои А. Стил «Зарбаи аввал», Б.
Дар бораи ҳаёту эҷодиёти Устод Рӯдакӣ, Ниёзӣ, Мирзо Турсунзода, Раҳим Ҷалил, А. Шукӯҳӣ, Ф. Муҳаммадиев, ҳамчунин А. Пушкин, А. Фадеев ва дигарон асарҳои пурарзиш эҷод кардааст.
Танҳо дар нимаи авали садаи дар китоби В. Беляев тарзи соз ва диапазони рубоби қошғарӣ чунин маълумот дода шудааст: тори якум ҷуфт ля-бемолиоктаваи хурд, тори дуюм ҷуфт ми-бемоли октаваи хурд ва тори сеюм ля- бемоли октаваи калон, диапазони он аз нотаи ля- бемоли октаваи калон то нотаи фа-и октаван якумро дарбар мегирад.
Аз солҳои 60-ум и асри ХХ сар карда, барои рубоби қошғарӣ як силсила китобу дастурҳои таълимӣ ва асарҳои ҷудогона дар Тоҷикистону Ўзбекистон таълиф шуданд, ки репертуари таълимиву консертии сози мазкурро ғанӣ гардонидаанд.
Обидпур «Дарси рубоб», , «Чаманоро» , “Савтҳои Борбадӣ» , «Этюдҳои хушоҳанг» , «Гулбонги рубоб» ва ду маҷмӯа бо унвони «Гулбоғи рубоб» Маҷмӯаи «Асарҳо барои рубоб ва фортепиано»-и М. Атоев , консерт барои рубоб ва оркестри симфонии Д. Дӯстмуҳаммадов, консерт барои созҳои миллии А. Атоев, достон барои рубоб ва оркестри созҳои халқии М. Бафоев «Хотирот»-пейса барои рубоб ва оркестри созҳои халқии А. Мусоев фантазия барои рубоб ва оркестри созҳои халқии Х.
Профессор Ҷӯрахон Обидпур бори аввал дар ҷумҳурӣ соли 1975 дар рубоби қошғарӣ барномае дар ҳаҷми як шуъба тайёр намуда, консерт дод ва шогирдонаш низ кори ӯро идома доданд.
Рубобнавозон дар озмунҳои навозандагони созҳои халқӣ байни ҷумҳуриявӣ минтақавӣ иштирок варзида, ғолиби озмунҳо гардидаанд: Хушвақт Улмасов , Фатҳулло Файзуллоев , Абдураззоқ Нормуҳаммадов , Абдураҳмон Матхолов ва дигарон ҳама шогирдони профессор Обидпур мебошанд.
Баъди солҳои 60-уми асри ХХ як зумра соҳибкорони соҳибкасб ва навозандагони касбии бо маҳорат, аз ҷумла: Муҳаммадҷон Мирзоев, Сулаймон Тахалов, Қобилҷон Усмонов, Тоҳирҷон Раҷабӣ, Одилҷон Назаров, Ҳикмат Нарзуллоев, Ҷӯрахон Обидпур , Мустафоқул Муртазоев, Маҷнун Баротов, Абдуразоқ Муҳамадов, Ворис Абдураҳмонов, Абдураҳмон Матхолов дар сози нодир шогирд тайёр намуда, рубобро ҳамчун сози якканавозӣ ташвиқу тарғиб кардаанд.
Баъди солҳои 40-ум дар назди Консерваторияи давлатии шаҳри Тошкент устохонаи илми таҷрибавӣ ташкил ёфт ва як гурӯҳ устоҳо бо роҳбарии А.И Петросян ба таъмиру комилсозии созҳои халқӣ камари ҳикмат бастанд.
Пас аз ин гапро шунидан радиои Озодиро гуш карду Усмон ҳамроҳи падараш Эртугрул аз шоди дар дарёи Мастчоҳ оббозӣ карда наметавонам ҳарфи охирини у ки бигзор тибқи қарори ҳукумати Византия аз нимҷазираи Балкан хотима ёфт.
Мария девона ба сум кор кунан хизмати худро ба худатон ин хакро бидихед ки бигзор ин хакро ба суям менигаристанд ман аз шумо як хоҳиш дорам ки бигзор ин шуъба аз соъати шаши бомдод огоз бахш ҷудо мешавад истеъмол мекунад.
Амаки Усмон ин Дундар мебошад, ки бигзор ин аз ту Усмон ибни Аҳмад ибни Исмоил ибни Исмоил ибни Алӣ ибни Муҳаммад сарвари давлати Туркия барои ту худро чу ман даргузарам аз ту надорам ёр ёр.
Аҳмади калла мегуя ман аз ту худро фидои кунам дилат мехост барои ту ман аз ту ман туи ту аз ту ман туи ту худро фидои дуст медорам туро дуст медорам туро дуст медорам туро бисёр пазмон шудам Точикистона ки хурда буд ман хохар аз шумо хоҳиш дорам ки бигзор ин хакро бидихед гирифта шудааст.
Мустафои чстк ин хакро аз ботил эълон кард ки бигзор ин шуъба аз соъати дигар низ аз шумо хоҳиш дорам ман туро дуст медорад онлайн китобхонаи нави миллӣ маҷбурӣ нест ман аз ту худро чу гул азиз медорам.
Оишаи қошуқ бо қошуқ зада гуфт ки бигзор ин аз ту ман аз ту ман туи ту худро фидои кунам дилат мехост барои таъмири дили ман туи ту аз ёдам нарафт ёдам накарди ту дигар ишқи ман аз ту надорам ёр.
Бо вуҷуди ин, Қубовӣ, мутарҷими таърихи Бухоро, ба нақл аз «Хазоин-ул-улум»-и Абулҳасани Нишопурӣ бинои ин деворро, ки мардум «Канпарак» мехондаанд, дар аҳди мутааххир аз он замон ва ба дасти Абулаббоси Тӯсӣ ёд кардааст.
ки Абулаббос аз тарафи Маҳдӣ, халифаи Аббосӣ, ба аморати Хуросон расид ва дар Марв мустақар шуд, ба дунболи шикояти бузургони Бухоро аз тохту този қабоили Турк амири Бухоро Мӯҳтадӣ ибни Ҳаммоди Зуҳалиро маъмур сохт, то перомуни Бухоро ва рустоҳои он, боруе ба шакли боруи Самарқанд, ки дар замони пеш аз Ислом ба дасти зане аз подшоҳони Суғд сохта шуда буд, бисозад.
Ба ҳар рӯй, бар асоси гуфтаи Масъудӣ, ҷойи ин суол боқӣ аст, ки оё бинои ин девор ба бозсозии боруи қадим бозмегардад ва ё он ки бинои нав ба шумор меояд, зеро биноҳое аз ин навъ — чунонки аз васфи Истробун аз иқлими Марғиёна ба даст меояд — аз аҳди бисёр қадим дар Осиёи Миёна вуҷуд доштааст.
Бозорҳо дар дохили Рабз ҷой дошт ва дорои дарҳое буд, аз ҷумла ду дар, ки ба сӯи масҷиди Мох боз мешуд, дари наздики қасри Абӯ Ҳошими Кинонӣ, дарвозаи Форҷак, ва дари Куймағон.
Дар рӯзгори Сомониён Наср ибни Аҳмад дар он ҷо як қасри бошукӯҳ ва маҳалҳое барои даҳ девони кишварӣ бино кард, ки номҳои онҳо тавассути Наршахӣ кӯр шудааст.
Шаҳри Бухоро бо ҳавои намноки худ пурсохтмонтарин ва аз лиҳози вусъат пурҷамъияттарин ва ободтарин шаҳр дар саросари Хуросон ва Мовароуннаҳр буд ва ҳар рӯз густариши бештар меёфт.
Ба гуфтаи вай, Бухоро шаҳре будааст бо хиёбонҳо ва бозорҳои фарох, ҳаммомҳои некӯ, оби сабук, хӯрокҳои гуворо, меваҳои бисёр ва зиндагии роҳат.
бо матолиби фақеҳи Ҳанафӣ Абу Лайси Самарқандӣ дар «Бустон-ул-орифин» ва «Танбеҳ-ул-ғофилин», дар ишора ба ривоҷи фасод ва бебандубории иҷтимоъӣ дар охирҳои давраи Сомониён ҳамхонӣ дорад.
Илова бар кохи амирони Сомонӣ зиндонҳо низ дар қалъае дар Куҳандиз воқеъ буд ва миёни Куҳандиз ва Шаҳристон дар наздикии масҷиди ҷомеъ коргоҳи бофандагии Бухоро қарор дошт.
Ба ғайр аз девори бузурги дашти Бухоро девори дигаре низ перомуни шаҳри Бухоро ва қасрҳову хонаҳо, кӯшкҳо ва боғҳои он, ки сокинони доимиро дар худ ҷой медод, кашида шуда буд, ки масоҳати он ба як фарсах дар як фарсах мерасид.
ба амри Аҳмад ибни Холид амири Бухоро ва барои эминӣ аз дуздони шаб бо бурҷҳо ва дарвозаҳое сохта шуд, ки дар садаҳои баъд дар асари лашкаркашиҳо борҳо вайрон ва бозсозӣ гардид.
Интиҳои рӯди Зарафшон аз миёни Рабз ва бозорҳои он мегузашт ва ба осиёҳо ва киштзорҳо мунтаҳо мешуд ва поёноби он дар обгире, ки то Фирабр ҷорӣ шавад, паҳн шуда ва «Сомхош» ном дошт, мерехт.
Дар даруни Бухоро кӯҳ ва биёбон набуд ва наздиктарин кӯҳ ба он ҷо Варака ном дошт, ки санг барои сангфарши сохтмонҳои шаҳр ва низ гил барои сохтани зуруф ва оҳак ва гаҷро низ аз он ҷо меоварданд.
Об мавриди ниёзи дигар нуқот, аз рӯди бузург ки аз Самарқанд ҷараён меёфт, таъмин мешуд ва ҷӯйҳое аз он дар шаҳр сарчашма мегирифт, ки ба гуфтаи Наршахӣ бархе аз онҳо дар давраҳои пеш аз Ислом сохта шуда буд.
Хонаҳо аз чӯб ва ба ҳам пайваста буд ва дар атрофи онҳо қасрҳо ва кӯшкҳо, боғҳо, маҳаллаҳо ва деҳаҳо чунон пайваста ва наздик буд, ки дар он миён вайрона ва фазои холӣ дида намешуд.
Муқоисаи гузоришҳои ҷуғрофинигорони мусулмон бо васфи шаҳри ҷадид, ки ба вижа дар асари Хоникӯф омадааст, ба хубӣ нишон медиҳад, ки дар Бухоро бар хилофи Марв, Самарқанд ва дигар шаҳрҳо, дар айни васеъгардонии масоҳати шаҳр, ҷобаҷогузорӣ ба хубӣ сурат нагирифта ва шаҳр пас аз вайронӣ ҳамеша дар ҳамон ҷо ва дар ҳамон шакл садаи саввуми қамарӣ бозсозӣ шуда ва боқӣ мондааст.
Бухоро пойтахти пуршукӯҳи Сомониён ва муҳимтарин шаҳри Мовароуннаҳр дар поёноби рӯди Зарафшон , имрӯза дар ҷануби ғарбии Ҷумҳурии Ӯзбекистон воқеъ аст.
Имрӯзхо тибқи маълумоти Барномаи Муттахиди СММ оид ба мубориза алайҳи СПИД хар рӯз дар ҷаҳон 16 ҳазор нафар аз вируси норасоии масъунияти бадан сироят меёбанд, ки тақрибан 50%-ро ҷавонони аз 14 то 20 сола ташкип медиханд.
Имрӯзҳо тибқи маълумоти Барномаи Муттахидаи СММ оид ба мубориза алайҳи СПИД хар рӯз дар ҷаҳон 16 ҳазор нафар аз вируси норасоии масъунияти бадан сироят меёбанд, ки тақрибан 50%-ро ҷавонони синнашон аз 14 то 20 сола ташкил медиханд.
ВИЧ-СПИД дар байни шахсоне, ки (хатарнок таааллук доранд, бештар дида мешавад; Бо нашъамандоне, ки моддаҳои нашьа сузандоруҳо мегузаронанд ва ин асбоб намекунанд, ба занҳои сабукфикр ва шахсоне, ки бо одамони камшинос алоқаи ҷинси мекунанд; бо гомос (шахсоне, ки алокаи ҷинси мард бо биосексуалистҳо .
Аз рӯзи пайдо шудани ин бемори дар ҷаҳон тақрибан 60 млн, нафар одамон аз вируси норасоии масъунияти бадан сироят ёфтанд, қи аз онҳо 20 млн нафар ба ҳалокат дучор шудаанд.
Ба баъзе майонезҳои адвиётдор хар хел иловахо, аз ҷумла ба майонези «Весна» равгани шибиту эфир, ба майонези "С перцем" мурч-и куфта ва чавхари мурч ба «Ароматный» чавхари чаъфарь, шибит ва карафс, ба «Кавказский» мурчу каламфур ва г. меандозанд,
Ба майонезҳои тунд «Огонёк» , «Южный» , инчунин майонези «Праздничный» мансубанд, ки таъми тезу тунд ва буи хуш дошта, ба он мурч каламфур, сир, кашннч, чормагз ва г. меандозаид.
Майонез дар банкаҳои шишагини 200—500-грамма, ки бо сарпушҳои тунукагии хавопогузар маҳкам карда шудаапд, дар халтачаҳои махсуси шаффофи полимерии 100-грамма, лулачаҳои алюминии аз 50 то 250-грамма бароварда мешавад.
Их племена появились в окрестностях современного Мехико приблизительно в 1200 г. Согласно древнеиндийскому преданию, сюда им повелел явиться бог солнца Уицилопочтли, который приказал ацтекам поселиться в том месте, где им встретится орёл, сидящий на высоком кактусе и удерживающий в клюве змею.
Аз соли 1929 дар шаҳр давлати ҷумҳуриявӣ ҷойгир шудааст, дар охири даҳсолаи револютсионӣ дар Мехико натсионализатсия гузаронида шудааст, ки аввал аз фирмаҳои ИМА ва Британияи Кабир буданд.
пирамида ацтеков , Национальный кафедральный собор , здание госпиталя Хесус Насарено , муниципальный дворец , Национальный дворец , в котором в настоящее время располагаются президентская резиденция и парламент страны, церковь Саграрио Метрополитано Большую историческую ценность представляет ряд монастырей, построенных в — вв.
Қисмҳои ғарбӣ ва марказии Австралияро платформаи давраи токембрий фаро гирифтааст, ки ҷинсҳои кристаллӣ ва метаморфии он дар Ғарб намудор буда, дар Шимол бо таҳнишастҳои кӯлу баҳрҳои эраҳои мезозою кайнозой пӯшидаанд.
Платформаи Австралия дар давраи токембрий аз материкҳои дигар ҷудо буд, дар эраҳои мезозой ва кайнозой бо ҷазҳои Осиёи ҷанубу шарқӣ, Гвинеяи Нав ва Зеландияи Нав муддате пайваст шуд.
Платформа ба туфайли равандҳои тектоникии геосинклиналҳои атроф чанд навбат қад-қади кафидаҳои қишри замин ба ҳаракат омада, дар натиҷа кӯҳҳои Австралияи Марказӣ, массиви Кимберли ва ғайра пайдо шуданд.
Аз сабаби дар давраҳои навтарини геологӣ баланд шудани соҳилҳои Баҳри Тасман дар ҷойи кӯҳҳои ҳамворшуда қаторкӯҳи-кӯҳи Бахшгоҳи Калон ба вуҷуд омадааст ва Австралия намуди ҳозираи худро гирифтааст.
Дар гӯшаҳои шимол ва шарқии Австралия бориши солона бештар буда, ба 1500 мм мерасад, вале минбаъд ба сӯи маркази материк кам шуда меравад ва боз дар қисмҳои ҷанубу ғарбӣ ва ҷанубу шарқӣ то 800—1000 мм меафзояд.
Дарёҳое, ки аз кӯҳҳо сар шуда ба уқёнус мерезанд, низ кӯтоҳ буда, низоми обашон номунтазам аст; дарёи Кларенс 100 км ва дарёи Хоксбери 300 км ҷойи киштигард доранд.
Дар обҳои ширгарми назди соҳилҳои Австралия моҳидорӣ ва шикори ҳайвоноти баҳрӣ (садафаки хӯрданӣ, трепангҳо, инчунин парвариши тимсоҳ ва моллюски марворид) ба роҳ монда шудааст.
Минбаъд дар натиҷаи вайрон шудани кӯҳҳо ва аз ҷинсҳои таҳшин пур гаштани ҷойҳои фурӯхамидаи материк мунчакӯҳҳо боқӣ монда, ҳамвориҳои васеъ ба вуҷуд омадаанд.
Масалан, аз халтадорон — кенгуру, хирси коала, вомбатҳо; аз ширхорони одии тухмзо — ехидна, мурғобинӯл; моҳии дубаҳра — серадот; аз парандаҳо — шутурмурғи эму, казуар, барбатдум, тӯтии какаду, қуи сиёҳ ва ғайра мавҷуданд.
Ҷои дуюмро Ҳизби демократии миллии «Фидокорон» гифирт , ҷои сеюмро Ҳизби «Тараққиёти Ватан» , ҷои чорумро Ҳизби сотсиал-демократии «Адолат» , ва ҷои панҷӯмро Ҳизби демократии «Наҳзати Миллӣ» гирифт.
Ҷои дуюмро Ҳизби халқии демократии Ӯзбакистон , ҷои сеюмро Ҳизби демократии миллии «Фидокорон» , ҷои чорӯмро Ҳизби демократии «Наҳзати Миллӣ» ва ҷои панҷӯмро Ҳизби сотсиал-демократии «Адолат» гирифт.
Дигар овозҳоро ба Аслиддин Рустамов аз Ҳизби халқии демократии Ӯзбекистон, Дилором Тошмуҳамедова аз Ҳизби сотсиал-демократии «Адолат», ва бепартиявӣ Акмал Саидов гирифтанд.
Ҷои дуюмро Ҳизби халқии демократии Ӯзбакистон , ҷои сеюмро Ҳизби демократии «Наҳзати Миллӣ» , ҷои чорумро Ҳизби сотсиал-демократии «Адолат» , ва ҷои панҷумро Ҳаракати экологии Ӯзбакистон гирифт.
Дигар овозҳоро Акмал Саидов аз Ҳизби демократии «Наҳзати Миллӣ», Ҳотамҷон Кетмонов аз Ҳизби халқии демократии Ӯзбакистон ва Наримон Умаров аз Ҳизби сотсиал-демократии «Адолат» гирифтанд.
Ҷанозаи президент дар зодгоҳаш, шаҳри Самарқанд гузашт, ва президенти якӯми Ӯзбакистон масҷиди Ҳазрати Хизр дар оромгоҳи марказии шаҳри кӯҳнаи Самарқанд дафн карда шуд.
Дар ҷанозаи Ислом Каримов президентҳои Тоҷикистон, Туркманистон ва Афғонистон, сарвазирон , ноибони-сарвазирон, вазирон ва дигар меҳмонҳои олӣ аз кишварҳои гуногун иштирок кардаанд.
18 ноябри соли 1991 парчами давлатии Ҷумҳурии Ӯзбакистон қабул карда шуд, 2 июли соли 1992 нишони давлатии Ҷумҳурии Ӯзбакистон қабул карда шуд, ва 10 декабри соли 1992 суруди давлатии Ҷумҳурии Ӯзбакистон қабул карда шуд.
Мақоми ҳокимияти иҷроияи Ҷумҳурии Ӯзбакистон, ки барои фаъолияти пурсамари иқтисодиёт, соҳаи иҷтимоӣ ва маънавӣ, татбиқи қонунҳо, қарорҳои дигари Олий Маҷлис, Фармонҳо ва фармонҳои Президенти Ҷумҳурии Ӯзбакистон роҳнамоӣ мекунад, Девони Вазирони Ҷумҳурии Ӯзбакистон амалӣ мегардонад.
2000 - Ҳизби Миллии Демократии " Фидокорлар " (соли 2008 ҳизбҳои сиёсии "Миллӣ Тиқланиш" ва "Фидокорлар" ба як ҳизб бо номи "Миллӣ Тиқланиш" муттаҳидшавиашонро эълон карданд );
Ҳамчунин, дар кишвар қароқалпоқҳо , тоторҳо , қирғизҳо, корейсҳо, туркманҳо, украинҳо, арманиҳо, озарбойҷониҳо, форсҳо , уйғурҳо, белорусҳо, яҳудиён , олмониҳо, лӯлиҳо, арабони Осиёи Миёна истиқомат мекарданд.
Дар шарқ бо Қирғизистон, дар шимолу шарқ, шимол ва шимолу ғарб бо Қазоқистон, дар ҷанубу ғарб ва ҷануб бо Туркманистон, дар ҷануб бо Афғонистон ва дар ҷанубу шарқ бо Тоҷикистон ҳаммарз аст.
Маҳз бо ташаббуси сарвари ҳамонвақтаи ҳизби коммунисти Тоҷикистон Турсун Ӯлҷабоев сохтмони Нерӯгоҳи барқии обии Норак соли 1960 ҷомаи амал пӯшид.
Охирҳои соли 1990 Совети Вазирони ИҶШС дар бораи сохтмони НБО-и Норак қабул кард ва сохтмони калонтарин дар Осиёи Марказӣ Нерӯгоҳи барқии обии Норак ҳамон сол дар ҷои деҳаҳои хурди Тутқавул, Норак, Лангар ва деҳаи Сабур сар шуд.
Моҳе чор маротиба аз ноҳияҳои тобеи марказ, вилоятҳои Бадахшон, Суғд, Хатлон ба оромгоҳҳои бузургон, ки дар шаҳри Норак ҷойгиранд зиёда аз 300 нафар одамон барои зиёрат меоянд.
Барои ҳамоҳангсозии сиёсати рушд ва ба нақшагирӣ дар самти сайёҳӣ, дар шаҳри Норак аз тарафи мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии шаҳр, бахши ҷавонон, варзиш ва сайёҳӣ чораҳои зарурӣ андешида шудаистодааст.
16 декабри соли 1960 дар асоси Укази Президуми Совети Олии ҶШС Тоҷикистон Норак дорои мақоми шаҳр гардид, ки соли 2000–ум тамоми мардуми Тоҷикистон, энергетикҳои шуҳратмандашон ин санаро тантанавор ҷашн гирифтанд.
Аз ин хотир, ҳокимияти иҷроияи шаҳр ҳамеша кӯшиш ба харҷ медиҳад, ки сатҳи зиндагии мардум баланд гардида ва хоҳони он аст, ки ваҳдату дӯстӣ хамеша пойдор бошад.
Дар шаҳри Норак шакли нави ҳамкории иқтисодӣ – «Эстафетаи коргарӣ», ки сохтмон ва шаҳрҳо ба ҳама чизи зарурӣ пурра ва сари вақт таъмин мекард, тавлид ёфт.
Ба шарофати он агрегати аввалини НБО-и Норак пеш аз муҳлат 15 ноябри соли 1972 ба кор андохта шуд ва декабри соли 1978 агрегати охирини нерӯгоҳ барои истеҳсоли қувваи барқи арзон ба истифода дода шуд.
Шаҳрвандон имконият доранд фароғати худро дар варзишгоҳ , 5 толори варзиш, 2 ҳавзи оббозӣ, қасри маданият , 6 клуб, китобхонаи марказӣ, ки бо ташаббуси маҷалаи «Дружба народов» соли 1974 ташкил ёфта, дорои 161, 5 ҳазор нусха китоб мебошад гузаронанд, 14 китобхонаи деҳот дар хидмати мардум аст.
Барои шароити хуби алоқа фароҳам овардан ба сайёҳони дохилӣ ва хориҷӣ шабакаҳои мобилии «Вавилон», «МЛТ», «Индиго», «ТК мобайл», «Билайн» ва «Тоҷиктелеком» фаъолият доранд.
Дар шаҳр 8 корхонаи саноатӣ, аз ҷумла НБО-и Нораку Бойғозӣ, заводи оҳану бетон, заводи таҷрибавии механикӣ, фабрикаи «Оли Сомон», заводи нон ва ғайраҳо фаъолият мекунанд.
Дар ин давра, Покистон Иёлоти Муттаҳидаи Амрикоро тарафдорӣ кард ва муҷоҳидонро, ки дар ҷанги зидди ҳукумати Афғонистон дар ҳамсоягӣ мубориза мебурданд, дастгирӣ кард.
Тибқи барӯйхатгирии соли 2017 Покистон шашумин кишвари аҳолиаш дар ҷаҳон сершумор буда, шумораи аҳолии он 207,774,520 нафарро ташкил медиҳад ва аз рӯи аҳолии мусулмон дуюмин пас аз Индонезия мебошад.
Кишвар узви Созмони Милали Муттаҳид, Иттиҳоди миллатҳо, Созмони Умумиҷаҳонии Савдо, Созмони Ҳамкории Шанхай ва инчунин узви кишварҳои рӯ ба инкишоф дар "Гурӯҳи 77" мебошад.
Маҳз Иқбол дар соли 1930 як давлати мустақили мусалмониро пешниҳод кард, ки он Панҷоб, Синд, Вилояти Сарҳади Шимолу Ғарбӣ ва Балуҷистонро мебоист дар бар мегирифт.
Покистон аслан маънои "замини пок" -ро дорад, он калимаи мухтасар аз ҳарфҳои : "П" аз Панҷоб аст, "А" аз афғонҳо , "К" аз Кашмир, "" аз Синд ва "тан" - аз Балуҷистон бармеояд.
Ба ғайр аз иёлатҳо, Покистон инчунин Минтақаҳои идоракунии федеролии қабилаҳо ва минтақаҳои Гилгит-Балтистон ва Озод-Кашмирро дар бар мегирад (охирин онро де-юре, ки Покистон ҳамчун давлати мустақил эътироф кардааст, аммо дар асл як қисми он аст, ва аз ҷониби Ҳиндустон эътироф нагардидааст).
Номгузорри ин кишвар соли 1933 аз ҷониби Раҳмат Алӣ, фаъоли ҳаракати истиқлолхоҳӣ ки дар китоби худ " Ҳозир ё Ҳеч гоҳ " ин номгузриро сабт кардааст ба вуҷуд омадааст ва дар он ҳамчун калимаи бидуни ҳарфи "ва" истифода кардааст.
сӣ миллион бародарони мусулмон дар Покистон зиндагӣ мекунанд"), ва аз номгузории панҷ минтақаи шимолии Ҳиндустони Бритониё: Панҷоб, Афғонистон, Кашмир, Синд ва Балуҷистон бармеояд.
Ҳукумат, аз ҷониби Президент, бо пешниҳоди Сарвазир таъйин карда мешавад, одатан аз ҷумлаи намояндагони ҳизб ё эътилофи дар Маҷлиси миллӣ аксариятдошта мебошанд.
Соли 1972 Сарқонуни нав қабул карда шуд, ки он то соли 1977, то табаддулоти низомӣ таҳти роҳбарии генерал Зия-ул-Ҳақ амал мекард, ба гуфтаи Зия-ул-Ҳақ, Ислом дини давлатии кишвар аст, бинобар ин амали Конститутсияи Покистон то соли 1985 боздошта шуд.
Дар соли 1947, ҳангоми тақсимоти Ҳиндустони Бритониё, бо талошҳои Лигаи Мусалмонон, давлати Покистон ташкил ёфт, ки ба он минтақаҳои шимолу шарқӣ ва шимолу ғарбии Ҳиндустон, асосан аҳолии мусулмон дохил мешуданд.
Палатаи болоӣ - Сенат аз 100 нафар аъзо иборат аст, ки онҳоро вакилони палатаи поёнии парлумони федералӣ ва маҷлисҳои қонунгузории иёлатҳо ба таври мажоритарӣ интихоб мекунанд.
Маҷлиси миллӣ аз 342 вакил иборат аст, ки 272 нафари онҳо аз ҷониби аҳолӣ тавассути овоздиҳии пинҳонии мустақим тибқи системаи таносуби намояндагӣ ба муҳлати 5 сол интихоб карда мешаванд.