polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ҳусейнов, Бак Лан "Таронаи ишқ»-и Нгуен Ву , Шамсӣ Қиём "Робиаи Балхӣ"-и А. Атобоев, Б. Долинов "Муаллими рақс"-и Лопе де Вега, В. Лонге,"Модар"- и К. Чапек, З. Масафоев "Дилшод"-и А. Сидқӣ, «Эҳ, ҷавонӣ, ҷавонӣ»-и М. Бахтӣ, «Ситораи роҳнамо»-и К. Яшинро таҳия намудаанд.
Дар ин замон асарҳои «Кафшҳои Абулқосим»-и А. Аҳмадхонов, Н. Табаров, «Карим- девона»-и Т. Аҳмадхонов, «Чашмони бародари қиёматӣ»-и Нур Табаров, «Тавқи лаънат ва номзад»-и Шодӣ Солеҳ ва З. Содиқ дар таҳияи Мирзоватан Миров, «Рӯзе дарозтар аз қарн»-и Чингиз Айтматов дар таҳияи С.Усмонов, «Зани сарватманд»-и А. Амирлӣ, «Рустам ва Суҳроб»-и А. Фирдавсӣ, «Харгушаки бодича»-и С. Михалков дар таҳияи С.Усмонов, «Отелло»-и В.Шекспир, «Фолбинии Афандӣ»-и А. Баҳорӣ дар таҳияи Барзу Абдураззоқов, «Шаби бепоёни фохта»-и Ҳ.
Наимӣ, «Афсонаи зимистон» ва «Подоши амал»-и Н. Меликов ва «Ҷазираи тилисмгашта»-и Л.Устинов дар таҳияи Н. Меликов, «Сарбозони қаторӣ»-и А. Дударев ва «Биё, Барфӣ бобо»-и Наримон Бақозода таҳия гаштанд.
Сарварони ҳамонвақтаи Театр - директор Аъзам Сидқӣ ва саркоргардон Шамсӣ Қиёмов, ки худ драмнавис буданд, кӯшиши зиёд ба харҷ, доданд, ки барномаи Театр рангин бошад.
Аз ин лиҳоз солҳои 1970-1980 асарҳои драмнависони тоҷик Абдумалик Баҳорӣ, Меҳмон Бахтӣ, Н. Исломов, Султон Сафаров, С. Ҳалимшо ва М. Холов рӯи саҳнаи Театрро диданд.
Дар баробари ин, аз ҳисоби актёрони болаёқат таҳиягароне чун З. Ҷаводов, М. Хаёлов, А. Қодирӣ ба воя расиданд, ки баъдан, пас аз хатми мактабҳои олӣ ва курсҳои режиссёрии ш.
Коллективи театр ба ҳайси меҳмон бо спектакли «Рӯзе дарозтар аз қарн»-и Ч. Айматов дар таҳияи С. Усмонов дар фестивали байналхалқии театрҳо «Фаҷр» дар ҶИ Эрон ширкат варзид.
Театр соли 2010 дар Фестивали байналхалқии театрҳо «Шери тилоӣ» дар шаҳри Львов-и Украина бо спектакли «Чашмони бародари қиёматӣ» Н.Табаров, таҳияи М.Миров ширкат варзид.
Соли 2010 барои таҳияи ҳамин асар Ҳунарпешаи халқи Тоҷикистон Мирзоватан Миров ба гирифтани Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абӯабдуллоҳ Рӯдакӣ сазовор гардид.
Соли 1977 барои спектаклҳои "Васса Железнова"-и М.Горький, "Модар"-и К.Чапек, "Робиаи Балхӣ"-и А.Атобойев ва "Дилшод"-и Аъзам Сидқӣ Театр сазовори ҷоизаи Кумитаи марказии Комсомоли ленинии Тоҷикистон гардид.
Театр соли 1979 номи ҳунарпешаи барҷастаи театру кинои Тоҷикистон, коргардони театр, Ҳунарпешаи мардумии ҶШС Тоҷикистон , дорандаи Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абӯабдуллоҳ Рӯдакӣ Маҳмуд Воҳидов гирифтааст.
Соли 2014 намоиши «Шабе дур аз Ватан» ба Ҷоизаи байналмилалии «Ҷило-2014» дар номинатсияи «Намоиши беҳтарини сол» ва Моҳпайкар Ёрова дар номинатсияи «Беҳтарин ҳунарпешаи сол» мушарраф гардиданд.
Оҳангҳои эҷодкардаи Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон Мирзоватан Миров барои намоишномаҳои «Карим–девона», «Гурд», Моҷораи имтиҳон», «Биё, Барфӣ -Бобо» ба намоишномаҳо ҳусни дигар бахшиданд.
Як бор иддае аз тавоифи шимоли Сурия, ки ба Ҷароҷма шуҳрат доштанд, ба таҳрики румиҳо ба Шом ҳуҷум оваранд ва аз Лубнон то Фаластин ба дасти Ҷароҷма афтод.
Муъовия ба Ироқ лашкар кашид ва Ҳасан бо дувоздаҳ ҳазор нафар ба муқобила бархост ва Қайс бинни Ибода, фармондеҳи лашкар буд ва Убайдуллоҳ бинни Аббос ҳам аз фармондеҳони сипоҳ.
Дар ҷараёни муҳосираи Усмон бо ин ки аз тарафи Усмон аз Муъовия хоста шуда буд, ки кумакаш биёяд ва фурсати чунин коре ҳам барои Муъовия вуҷуд дошт дар айни ҳол тааллул варзид.
Муъовия ҳангоме ки авзоъ барои ӯ мустақар шуд дар миёни мардуми Куфа хутбае эрод кард ва гуфт: «Эй мардуми Кӯфа ман барои намоз ва закот ва ҳаҷ, бо шумо наҷангидам, ки медонам худатон намоз мехонед ва закот медиҳед ва ба ҳаҷ меравед, вале бо шумо ҷангидам то бар шумо ҳукумат кунам то он ҷо ки гуфт: ҳар шароите ки бастам ва ҳар чизеро, ки ба Ҳасан бинни Алӣ қавл додаам зери ин ду поям мебошад, ки ба он вафо нахоҳам кард».
«Бурдбортар ва сабуртар аз Муъовия ва чобуктар ва сахитар аз Амру Ос ва якдил ва як забонтар аз Зиёд касеро надидам. Дарун ва беруни ин мард ахир аз ҳар ҷиҳат яксон буд. Аммо Муғайра агар шаҳри ҳашт дарвозае бошад ва аз ҳеч дарвозаи он бидуни фиреб ва фусун касе берун омадан натавонад, Муғайра аз тамоми он ҳашт дарвоза берун меҷаҳад».
Муъовия дар биступанҷуми муҳаррами соли сию ҳафтуми омулфил баробар бо шашсади мелодӣ — се сол қабл аз биъсати Пайғамбари Ислом ва понздаҳ сол қабл аз ҳиҷрат, дар Макка таваллуд шуд.
Гурӯҳе гуфтаанд Муъовия ба мақоми китобати ваҳй расид, вале Муовия дар Макка сокин буд ва Муҳаммад баъд аз фатҳи Макка ба Мадина бозгашт ва то охири умр дар Мадина зиндагӣ кард.
Ҳамчуин ишон дар солҳои авоили таъсиси Наҳзати Исломии Тоҷикистон ва наҳзати исломии Узбекистон барои таҳияи манобеи илмӣ ва кутуб барои ин ду Наҳзат ба баъзе аз кишварҳо сафар намуда ва тамоми манобеи илмии инду Наҳзатро таҳия менамуданд.
Бо оғози ҷанги шаҳрвандӣ дар Тоҷикистон Саид Қиёмуддини Ғозӣ ба Афғонистон рафта, бо Иттиҳоди нерӯҳои мухолифини тоҷик ҳамкорӣ дошт.
Эшони Сайид Қиёмуддини Ғозӣ аз соли 1969 ҳамзамон аз Мавлави Ҳиндустонӣ ва мулло Мурод улуме чун таърих, ҷуғрофиёи дунё, ошнои бо кишварҳо, ҳаракатҳо ва ҷунбишҳои исломӣ, маҷаллаот ва ҳафтаномаҳову рӯзномаҳои муҳими ҷаҳон, ошнои бо макотиби сиёсӣ ва сиёатмадорони бузурги он замон, Забури Қуръони карим, луғати араб, суханварӣ ва мавизаро назди Ишон омӯхт.
Сафарҳои Ишон ба кишварҳои ҳамчун: Арабистон, Қатар, Баҳрайн, Кувайт, Миср, Яман, Тунис, Судон, Сурия, Фалистин, Либиё, Туркия, Эрон, Ҳиндустон, Кашмир, Покистон, Жопон, Малайзия, Индунейзия, Олмон, Русия, Украйн, Беларус, Озорбойҷон, Арманистон, Гурҷистон, Тотористон, Афғонистон, Узбекистон, Қазоқистон, Туркманистон, Қирғизистон ва ғайра аз он ҷумла аст.
Сайид Қиёмуддини Ғозӣ (Қиёмуддин Ғозиев, ; ҳамчунин маъруф бо тахаллусҳои «Эшони Қиёмуддин», «Бобои Эшон», «Генерали мардумӣ»; 21 марти 1952, ноҳияи Ҳисор, ҶШС Тоҷикистон — 19 майи 2019, ноҳияи Ваҳдат, Тоҷикистон) — яке аз рӯҳониёни маъруф ва суханварони тавонои майдони «Шаҳидон», яке аз ташкилкунандагони ҲНИТ.
Аз онҷо, ки Эшони Сайид Қиёмуддини Ғозӣ омӯхтани улум, зиёрати уламо, зиёрати бузургон ва пешвоёни дин ва зиёрати зиёратгоҳҳои онон, боздид аз кишварҳои исломӣ ва дидор бо андешмандонро дӯст медоранд ва ғанимат медонанд сафарҳои зиёде ба мамлакатҳои дунё кардаанд.
Дар соли 2001 барои такмили улуми худ ба Эрон сафар намуда ва аз Оятуллоҳ Макорими Шерозӣ, Оятуллоҳ Ҷавводии Омулӣ, Оятуллоҳ Ҷаъфари Субҳонӣ, Оятуллоҳ Нурии Ҳамадонӣ улуме ҳамчун фалсафа, калом, фиқҳ, тафсир ва ғайраро хонд.
Таҳсилоти муқаддамоти исломиро аз ёдгирии илми абҷад аз падарабузургашу падараш омӯхта, сипас аз муллоҳои барҷаста ва дар аймои навҷавонӣ ба Андиҷон сафар намуда дар онҷо низ аз бузургтарин олимон дарс гирифтааст.
Аз соли 1996 то 2000 дар Донишгоҳи Байналмиллалии Панҷоби Покистон дар шуъбаи Исломобод ва дар риштаи адабиёти форсу тоҷик таҳсил намуда ва дар ин сол муваффақ ба дарёти дипломи доктории худ шуд.
Эшони Сайид Қиёмуддини Ғозӣ 21 марти 1952 дар ноҳияи Ҳисор, деҳаи Қаламтуғай дар хонаводаи комилан мазҳабӣ ва аз муборизони алайҳи Шуравӣ, Эшони Сайид Имомуддини Ғозӣ ба дунё омадааст.
Баъд аз сарнагун шудани ҳукумати Президент Қурмонбек Боқиев, апрели 2010 — 31 декабри соли 2011 дар мансаби муовини аввал ва нахуствазири Ҷумҳурии Қирғизистони ҳукумати Роза Отунбоева фаъолият кардааст.
Соли 1979 коллектив дар Фестивали байналхалқии театрҳои лӯхтак, ки УНИМА дар шаҳри Тошканд гузаронид иштирок карда, сазовори ҷоизаи махсус гардид (барои спектакли «Қиссаи аввал», аз рӯи «Шоҳнома»-и Фирдавсӣ, пейсаи А. Атобоев, Е. Абраамян, реж. таҳиягар Абраамян, рассом Т. Кислова).
Маъмултарини он: «Бузаки ҷингилапо»-и Н. Бақозода, «Саодати ӯҳдабаро» ва «Парвоз ба Моҳ»-и Ф.Тошмуҳаммадов, «Чӯпонбача ва оҳуи тило»-и Ш.
Қиёмов, «Гилеми кабуд»-и Т.Аҳмадхонов, «Донаки сеҳрнок» ва «Суруди Бахтиёр»-и Н.Исломов, «Шаҳри тилоӣ»-и Р.Марухян, «Шайтони гӯшда-роз»-и Р. Мингалиев, «Уқобча»-и М. Супонин, «Алибобо ва роҳзанҳо»-и Б.
Солҳои 90-ум асри Театри ҷумҳуриявии лӯхтак якчанд намоишномаҳоро аз қабили «Хирсбачаҳои хушҳол», «Кали зирак ва бой», «Дури нилгун», «Мишкаи дурӯғгӯй», «Хурӯсчаи гапногир», «Хуршед ва ҷодугари ғаммоз», «Се хукбача», «Рӯбоҳаки ҳиллагар», «Дарахти зардолу», «Саргузашти Лаку Пак», «Тоқисурхак» ва ғ.
Дар театр гурӯҳи болаёқати актёрон Ҳунарпешаи хидматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон А. Волохова, М. Бойматова, артистон У. Абдуллоев, И. Грибовская, Н. Бойматов, В. Пименова, Л. Лихнер, М. Алибоева, В. Одинаев, Ш.
Соли 1983 театр дар Азназаргузаронии умумииттифоқии драматургия ва санъати театрии халқҳои ИҶШС бо Дипломи дараҷаи -и Вазорати маданияти ИҶШС, Котиботи ИН ИҶШС ва КМ Иттифоқи касабаи коркунони маданият мукофотонида шуд (барои спектакли «Суруди Бахтиёр», режиссёр –таҳиягар Е. Абраамян, рассом Т. Кислова).
фаъолиятҳои иқтисодии ҷолиби таваҷҷуҳ: киштзорҳои чой, истифода ар неруи филҳо дар ҷангалҳои гармсерӣ, истифода аз техникаҳои суннатии кишоварзӣ, моҳигирӣ ва монанди он
Ҷозибаҳои гардишгарӣ , диданиҳо, ё ҷойҳои диданӣ — ба таври куллӣ ба тамоми вежагиҳои минтақае гӯянд, ки битавонад афродро барои мақсадҳои мухталиф аз ҷумла мақсадҳои тиҷорию бозаргонӣ, мақсадҳои тафреҳию саргармӣ, мақсадҳои фарҳангӣ, ёдгирӣ ва омӯзишӣ, ба худ ҷазб намояд, ва дар ростои ин ҷазб, барои ҳифз ва пойдории вежагиҳои он минтақа ва эҷоди манофеъ ва масолеҳ барои сокинони он минтақа, муфид воқеъ шавад.
Ҷозибаҳои гардишгариро куллан ба равиши фарогири дастабандӣ бар пояи ҷозибаҳои биношуда бар вежагиҳои муҳити зист, ҷозибаҳои биношуда бар фаъолиятҳои инсонӣ ва ҷозибаҳое, ки ба таври дастсоз ва маснӯъӣ тавассути инсон офарида шудаанд, дастабандӣ менамоянд.
Коргардони чанд намоишнома, ба монанди «Маугли»-и Р.Киплинг, «Имтиҳон» ва «Баъди имтиҳон»-и Ф.Ансорӣ, «Дустӣ», «Сайр дар соли нав»-и С.Исоева, «Исёни арусон»-и С.Аҳмад, «Аруси шаҳрӣ»-и Н.Исломов мебошад.
Бо киностудияҳои «Тоҷикфилм» ва «Узбекфилм» ҳамкорӣ намуда, чандин нақшҳо, аз қабили Гулнор «Духтари сеюм»-и Анвар Тураев , Гурдофарид «Рустам ва Суҳроб» , Зумрад «Сирри оила» , Малика «Агар дӯст дори» , Малика «Кӯи сафед» , Нодира «Танҳо миёни мардум» Майсара «Саргузашти Майсара» «Рӯзҳои гузашта» дар «Узбекфилм» нақшҳои ҷолиб офаридааст.
«Мо моҳи ноябр интихоботи президентӣ баргузор мекунем, ман бояд аз ин мақоми раёсати ҷуҳмур канор биравам. Ман мехоҳам ин дафъа барои ин бахши ҷаҳон намунае бошам, ки аз мақом рафтан ва бо қудрат “падруд” гуфтан имкон дорад. Ин муҳимтарин амалест, ки бояд дар Осиёи Марказӣ анҷом шавад».
Моҳи декабри соли 2011, баъд аз интихоботи навбатӣ ба мансаби Президенти Қирғизистон аз мақомаш рафт ва ба ҷои ӯ дар курсии аввал дар ин кишвар президенти навинтихобшуда Алмосбек Отамбоев нишаст.
То расидан ба мақоми раисҷумҳур Роза Отунбоева дар аҳди ду президенти ахири кишвар, Аскар Акаев ва Қурмонбек Боқиев, ба сифати вазири умури хориҷӣ ва сафири Қирғизистон дар Иёлоти Муттаҳидаи Амрико ва Британияи Кабир фаъолият карда буд.
Ҳоло ин сиёсатмадори Қирғизистон раҳбарии Бунёди «Ташаббуси Роза Отунбоева»-ро ба уҳда дорад, ки бар сари мушкилоти иҷтимоии ҷомеа – кӯдакону занон тамаркуз кардааст.
Коммунизм -сохти ҷамъиятии бесинф, ки он ба моликияти умумихалқӣ будани воситаҳои истеҳсолот, аз ҷиҳати сотсиали баробарҳуқуқ будани ҳамаи аҳли ҷамъият қарор мегирад; Коммунизм ба ҷои капитализм меояд; ҷамъияти коммунистӣ дар натиҷаи ғалабаи инқилоби пролетарӣ барқарор гаштани диктатураи пролетариат-ҳамчун шакли давлат дар давраи аз капитализм ба сотсиализм гузаштан ва барпо кардани ҷамъияти сотсиалистӣ, сохта мешавад.
Коммунизм - шакли олии ташкилоти ҷамъияти инсонӣ мебошад; дар ин ҷамъият баробари инкишофёбии ҳарҷонибаи одамон қувваҳои истеҳсолкунанда меафзоянд ва принсипи бузурги «аз ҳар кас-мувофиқи қобилияташ, ба ҳар кас-мувофиқи талаботаш» пойдор мегардад; дар замони коммунизм ба ҷои давлатдории сотсиалистӣ худидоракунии ҷамъиятӣ барқарор мегардад; меҳнати ба нафъи ҷамъият, барои ҳама ба талаботи ҳаёти ба зарурияти дарк кардашуда табдил меёбад, қобилияти ҳар як шахс ба нафъи халқ хеле самаранок истифода бурда мешавад.
Назарияи илмии Коммунизмро Карл Маркс ва Фридрих Энгелс кор карда баромадаанд; онҳо миссияи таърихии синфи коргарро ҳамчун гӯркови капитализм ва бунёдкунандаи Коммунизм нишон доданд; онҳо қонунияти таърихии бо Коммунизм ивазшавии капитализмро, дар натиҷаи ғалабаи инқилобии пролетарӣ ва барпо гаштани диктатураи пролетариат, кашф намуданд, роҳҳои сохтмони ҷамъияти коммунистиро нишон доданд.
Коммунизм як идиулужӣ идеология аст, ки мекӯшад бар асоси моликияти муштарак, равишҳо ва абзорҳои тавлид ва дар ғиёби моликияти хусуси як созмони иҷтимоъи зиди давлат‌гарои ва фоқиди табақаҳои иҷтимоъи тарсем конад.
Дар миёни кумунистҳо мактабҳои ҷадиди шакл гирифта аст, ки метавон ба моувеизм, трутеизм, Коммунизм машваратӣ, Люксембургизм, Коммунизми анархист, Коммунизм масеҳӣ ва дар наҳоят анвоъи ҷараёнҳои коммунизми чап ишора кард, ки дорои танаввуъи фаровонӣ аст.
Дар таркиби афшура тамоми моддаҳои муҳимми ғизоии меваҷот (қанд, кислотаҳои органикӣ, витаминҳо, намакҳои маъданӣ, моддаҳои пектинӣ ва хушбӯй) мавҷуданд.
Ҳангоми тайёр кардани афшураи тилфдор меваро то нарм шуданаш гарм мекунанд ва баъд аз элак соида мегузаронанд (дар натиҷа донак, думчаи мева, пӯст ва диг. қисмҳои нодаркори он ҷудо мешавад).
Бангалор як шаҳри ором ва зебо мебошад, ки дар бандари Деккан воқеъ аст ва яке аз шаҳрҳои боғҳояш хушбӯй ва гармтарини Ҳиндустон мебошад, ки бо номи "Шаҳри Боғистон" маъруф аст.
Дар Бангалор ташхисгоҳи миллии аэронавтикӣ, саноати пуриқтидори дорусозӣ, Институти илмҳои Ҳиндустон , институтҳои таҳқиқоти илмӣ, донишгоҳ, боғи ботаникӣ, расадхона , театри кӯдакон мавҷуд аст.
Бангалор аз бисёр ҷиҳатҳо ҷолиби диққат аст: обу ҳавои хуб, амнияти баланди иҷтимоӣ, донишгоҳҳои қадим ва имтиёзнок ва инфрасохтори хуб дар соҳаҳои таҳсилот ва таҳқиқот, шумораи зиёди донишҷӯёни хориҷӣ, соҳаи саноати нармафзор, илмҳои тиббӣ ва инчунин Маркази дар Ҳиндустон дорад.
Бориш аз моҳи июн то аввали октябр, вале октябр, ноябр ва декабр, бориши зиёдтарин, ва дар нимаи дуюми декабр бориши миёнаи борон аз 5 мм камтар аст ва даҳаи аввали апрел хушк аст
Бангалор яке аз марказҳои бузурги саноатии Ҳиндустон ва муҳимтарин соҳаҳои он индустрияи ҳавопаймосозӣ, мошинсозӣ, телекоммуникатсия, саноати электротехникӣ, полиграфӣ, чарм, шиша, дорусозӣ, тамоку, саноати нассоҷӣ ва чинӣ мебошанд.
«Дар тӯли се сол бо сарфи зиёда аз 130 миллион сомонӣ нақби дарозиаш 2224 метр, 5 километр роҳи даромаду баромади он ва пули дарозиаш 180 метр мутобиқи талаботи меъёрҳои замонавӣ сохта шуд, ки имрӯз мавриди баҳрабардорӣ қарор дода шуд. Ҳоло масофаи роҳи Душанбе — Кӯлоб 7 километр ва вақти ҳаракати воситаҳои нақлиёт дар он 40 дақиқа кӯтоҳ гардид».
Барномаҳои махсусгардонидашуда ва грантҳои хурд заминаи мусоидро барои таҳқиқи босуботи ҳисобот мегузоранд ва роҳбарикуниро дар сохтори ВАО хубтар карда, ҳимояи матбуоти мустқилро таъмин мекунанд.
АЙРЕКС — ташкилоти байналхалқии ғайримолиявиест, ки роҳбарӣ ва таъминкунии барномаҳои навтаринро ҷиҳати беҳтар гардонидани соҳаи маориф бар дӯш дорад ва бо масъалаҳои мустаҳкам гардонидани матбуоти озод ва омӯзонидани таълимоти рушди плюралистии ҷомеаи шаҳрвандӣ сару кор дорад.
Сохтори касбии матбуот ба ҳокимияти шаффофу мустақил бунёд мегузорад, адолату иқтисодро пешбарӣ мекунад ва муҳокимаю баҳси воқеиро дар бобати масъалаҳои иҷтимоию сиёсӣ ташкил мекунад.
Гумболдт кори Хосе де Акоста-ро оид ба ташхис дар соҳаи ҳавошиносӣ ва физика баланд баҳо дода барои кашфиётҳои зиёдаш ӯро ба унвони "Асосгузори геофизика" арзёби намуд.
Дар "Таърих"-и ӯ бори аввал барои хамгашти изотермии хатҳо ва тақсимоти гармӣ вобаста аз арз, дар бораи рафти гардиш ва ҳодисаҳои табии, ба мисли: фарқияти иқлим, фаъолияти кӯҳҳои оташфишон, заминҷунбӣ, намудҳои бод ва сабабҳои пайдошавии онҳо, фикру мулоҳизаҳо пешниҳод гаштаанд.
Дигарон дар корхонаҳои давлатӣ ва ҳарбӣ, ширкатҳои хусусӣ кор карда, маълумот барои обу ҳаво ба авиатсия, баҳргардон, хоҷагии деҳот, сохтмон пешниҳод намуда, инчунин тавассути радои ва оинаи нилгун онро паҳн менамоянд.
Ислоҳоти асосӣ, ки қабул карда шуданд, Қонуни нигоҳубинии дастрасро дар бар мегиранд, гарчанде ки бидуни интихоби суғуртаи тиббии давлатӣ, Додд-Фрэнк Уолл Стрит ва Қонуни Ҳимояи Истеъмолкунандагон ва Напурсед, Санади бекоркунии соли 2010-ро нагӯед низ вуҷуд доштанд.
Санади барқарорсозӣ ва сармоягузории амрикоӣ дар соли 2009 ва сабукиҳо дар бораи андоз, барқароркунии суғуртаи бекорӣ ва таъсиси ҷойҳои нави корӣ дар соли 2010 ҳамчун таҳаввули иқтисодӣ дар байни рукуди бузург хидмат карданд.
Дар сиёсати хориҷӣ, ӯ шумораи нерӯҳои ИМА дар Афғонистонро афзоиш дод, силоҳи ҳастаиро бо Иёлоти Муттаҳида — Русия коҳиш дод ва ширкати низомӣ дар ҷанги Ироқро хотима бахшид.
Вай ба дахолати ҳарбӣ алайҳи давлати Либия фармон дод, то қатъномаи 1973 Шӯрои Амнияти Созмони Милали Муттаҳид татбиқ шавад, дарнатиҷа ин боиси сарнагун кардани Муаммар Каззофӣ шуд.
Вай инчунин фармон роҳандозии амалиёти низомӣ, алайҳи Усома бин Лодин ва гумонбаршудаи амрикоии Алқоида Анвар ал-Авлакӣ фармон дод ки боиси сарбанест шудани онҳо шуд.
Дар охирҳои моҳи августи соли 1961, пас аз чанд ҳафтаи таваллуд, Барак ва модараш ба Донишгоҳи Вашингтон воқеъ дар Сиэтл кӯч бастанд ва дар он ҷо як сол зиндагӣ карданд.
Обамаи калонӣ яъне падар соли 1964 ба Кения баргашт ва дар он ҷо бори сеюм оиладор шуд ва дар ҳукумати Кения ба ҳайси таҳлилгари бузурги иқтисодии Вазорати молия кор кард.
Обама бо ёдоварӣ аз кӯдакии барвақти худ чунин мегӯяд, «ки падари ман ба одамони атроф шабоҳат надошт — вай сиёҳпӯст буд, модарам бошад чун шир сафед — дар зеҳни ман базӯр сабт шудааст.» Вай муборизаҳои худро ҳамчун як ҷавони калонсол барои мувофиқат кардани дарки иҷтимоии мероси гуногунмиллаташ тасвир кард.
Моҳи июли соли 2012, бо эҳтимоли зиёд ҳадс зад, ки Данҳэм аз Ҷон Панч, марди ғуломи африқоӣ, ки дар асри ҳабдаҳум дар Колонияи Вирҷиния зиндагӣ мекард, ба дунё омадааст.
Дар соли 1988, ӯ ба Мактаби ҳуқуқшиносии Ҳарвард номнавис шуд, ки дар он ҷо ӯ аввалин шахси сиёҳпӯст буд, ки президенти нашрияи нақди ҳуқуқии Ҳарвард буд.
Пас аз фориғуттаҳсил шудан, ӯ ба ҳайси адвокати ҳуқуқҳои шаҳрвандӣ ва академик шуд, аз соли 1992 то 2004 дар дар Мактаби ҳуқуқшиноси донишгоҳи Чикаго дарс дода аст.
Бо рӯй овардан ба сиёсати интихобӣ, вай аз соли 1997 то 2004 ба Сенати Иллинойс, интихоб шуд, вақте ки номзадии худро ба Сенати ИМА пешбарӣ мекард, аз ҳавзаи 13 намояндагӣ мекард.
Маъмурияти ӯ пешниҳодеро ироа карда, ки аз Додгоҳи Олӣ даъват мекард, то манъи издивоҷи дигарбошоноро ҳамчун хилофи қонуни асосии кишвараш; издивоҷи дигарбошҳо дар саросари ИМА дар соли 2015 пас аз ҳукми додгоҳ дар Обергефелл қонунӣ карда шуд.
Вай дар посух ба тирандозии мактаби ибтидоии Сэнди Ҳук ҳимоят аз назорати силоҳро нишон дод, ки аз мамнӯъияти силоҳи ҳамлавар пуштибонӣ мекунад ва амалҳои васеъи иҷроиро дар робита ба гармоиши ҷаҳонӣ ва муҳоҷират содир мекунад.
Дар соли 2008, Обамаро Ҳизби демократии ИМА пас аз як соли оғози маъракаи пешазинтихоботӣ ва пас аз маъракаи ибтидоии наздик ба Ҳиллари Клинтон ҳамчун номзад ба мақоми президентӣ пешбарӣ кард.
Обама дар маъракаи интихоботии ноябри соли 2008, бар сенатори ҷумҳурихоҳон Ҷон МакКейн дар интихоботи саросарии Президенти Иёлоти Муттаҳидаи Амрико пирӯз шуд ва ӯ бо ҳамтояш Ҷо Байден 20 январи соли 2009 савганди презиндентӣ ёд карданд.
Дар соли 1963, Данҳэм бо Лоло Соеторо дар Донишгоҳи Ҳавайӣ шиносоӣ пайдо кард; ӯ аспиранти Маркази Шарқу Ғарби Индонезия дар соҳаи ҷуғрофиё буд.
Раванди хотима додани амалиёти ҷангии ИМА дар Афғонистон дар соли 2016 идома дод, Пасон баҳсҳо дар мавриди тағйирёбии иқлим баҳсҳоеро ба миён овард, ки мунҷар ба имзои созишномаи Париж дар бораи тағйирёбии иқлим шуд, ки дар сатҳи ҷаҳонӣ тағйирот ба вуҷуд овард.
Дар замони ҳукмронии Мухаммадризо ғарбикунонии Эрон зиёд шудан мегирифт, қадамхо ба сӯи ҳуқуқҳои занҳо баробар шуд, ки ин вазъи номусоидии мусулмонони шиамазҳаб мегардид.
Ӯ алокахояшро бо анъанаҳои исломи кандан мехост хатто солшумории ҳиҷрӣро каме вакт ба солшумори аз замони Ҳахоманишиён 2595 соли шоҳаншоҳи эълон карда буд, баъд маҷбур шуд ки ин навовариро барҳам диҳад.
Инқилоби исломии соли 1979 ҳокимияти шоҳаншоҳиро сарнагун мекунад ва шоҳ маҷбур мешавад ватанро тарк карда дар бадарғагӣ зиндагони кунад ва соли дигараш вафот мекунад, бар сари давлат пойдеворони исломи бо сарварии Оятулло Ҳумайнӣ омада дар инқилоб ғалаба мекунад ва давлати наве бо номи Ҷумҳурии Исломии Эрон ташкил меёбад.
Абҳишек Баччан 5 феврали соли 1976 дар шаҳри Мумбай дар хонаводаи ҳунарпешаҳои номвари ҳиндӣ Амитабҳ Баччан ва Ҷая Баччан Баҳодурӣ ба дунё омадааст.
Саргузаштҳои туркӣ ба монанди ривояти Эргенекон ва манбаъҳои хаттӣ ба монанди навиштаҳои Орхон мегӯянд, ки қавмҳои туркӣ аз кӯҳҳои наздики Олтой сарчашма гирифтаанд ва тавассути сукунати кӯчманчӣ роҳи тӯлонии худро ба самти ғарб оғоз кардаанд.
Туркистон, ба як минтақаи таърихӣ дар Осиёи Миёна байни Сибир дар шимол; Эрон, Афғонистон ва Тибет дар ҷануб; баҳри Каспий дар ғарб; ва биёбони Гоби дар шарқ ҷойгир шудааст.
Коллеҷи ҷумҳуриявии рассомии ба номи М.Олимов бо собиқ хатмкунандагон – Рассоми халқии Тоҷикистон, дорандаи Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ, аввалин наққош ва ташкилкунандаи шуъбаи наққошӣ дар коллеҷ М. Олимов, Рассоми халқии Тоҷикистон, дорандаи Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ, аввалин кандакор дар чуб, эҳёгари ин санъати кандакорӣ дар ҷумҳурӣ Сироҷиддин Нуриддинов, Рассоми хизматнишондодаи ҷумҳурӣ, ташкилкунандаи санъати тасвирӣ дар коллеҷ, Рассоми халқии Тоҷикистон, дорандаи Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ, профессори Академияи рассомии шаҳри Москва ба номи Суриков Хушвахтов Х.
Рассоми халқии Тоҷикистон, дорандаи Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ Вафо Назаров, Рассоми халқии СССР, дорандаи Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ, собиқ раиси Иттифоқи рассомони Тоҷикистон Қурбонов С.У.
Рассоми халқии Ҷумҳурии Тоҷикистон, Лауреати мукофоти давлатии ба номи А.Рудакӣ, дотсент Шарипов С., Рассоми халқии Ҷумҳурии Тоҷикистон, дорандаи Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ, Сангов Ю.
Арбоби шоистаи Ҷумҳурии Тоҷикистон, Лауреати мукофоти давлатӣ дар соҳаи лоиҳакашӣ ва меъморӣ, собиқ директории Коллеҷи ҷумҳуриявии рассомии ба номи М.Олимов Одинаев В.О.
наққоши Коллеҷи рассомӣ Сайфиддинов А., Арбоби ҳунари Ҷумҳурии Тоҷикистон, муаллими ботаҷрибаи санъати тасвирии Коллеҷи рассомӣ Юсупов А., аъзои Иттифоқи рассомони Тоҷикистон, яке аз кандакорҳои ҷумҳурӣ, ки корҳои на танҳо дар ҷумҳурӣ, балки берун аз он ҳам маълуму машҳур аст, Ҳайдаров А., аъзои Иттифоқи рассомони Тоҷикистон ва дизайнерҳои ҷумҳурӣ, усто-заргар, муаллими Коллеҷи рассомӣ Назирматов А., аъзои Иттифоқи рассомони Тоҷикистон, Арбоби ҳунари Ҷумҳурии Тоҷикистон, рассом-миниатюрист Камолов О.А.
аз он ҷумла Шералиев С.- рассоми халқии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки меҳнати шоистаи онҳоро Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон қадр кардааст, ифтихор мекунад, зеро ки роҳи эҷодии тай намудаи онҳо аз даргоҳи коллеҷ оғоз гардида, саҳми онҳо дар пешравию тараққии фарҳангу маорифи ҷумҳурӣ хело зиёд мебошад.
Омӯзгорони фанҳои асосии коллеҷ дар баробари фаъолияти омузгори, корҳои эҷодӣ, ҳамчунин иштирокчиёни намоишҳои ҷумҳуриявӣ ва хориҷ аз кишварамон буда, корҳои эҷодии ин рассомони чирадаст дар осорхонаи мамлакатҳои ҷаҳон ба намоиш гузошта шудаанд.
Ҳайдаров А. борҳо барои ташкил ва намоиши комёбиҳои хоҷагии халқ, илму маданият ва выставкаҳои умумиҷаҳонӣ ба Афғонистон, Норвегия, Сурия, Алҷазоир, Эрон, Шветсия, Венгрия, Кипр, Ироқ, намоишгоҳи ЭКСПО – дар Япония, Олмон ва дигар мамлакатҳо сафарҳо кардаанд.
Коллеҷи ҷумҳуриявии рассомии ба номи М.Олимов соли 1936 ташкил ёфта, ягона маркази тайёр намудани кадрҳои баландихтисоси санъати тасвирӣ ва наққошӣ дар ҷумҳуриямон мебошад.
Бо Қарори комитети марказии ҲК Тоҷикистон ва Совети Вазирони ҶШС Тоҷикистон аз 18 июни соли 1975 хидматҳои шоёни Рассоми халқии Тоҷикистон М.Олимовро ба назар гирифта ба Омузишгоҳи рассомӣ номи ӯ гузошта шуд.
Аз 3 июли соли 2003 то ин ҷониб бо фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Омӯзишгоҳи ҷумҳуриявии рассомии ба номи М. Олимов ба Муассисаи таълимии Коллеҷи ҷумҳуриявии рассомии ба номи М.Олимов табдил дода шуд.
Дар тули 73 соли фаъолияти эҷодии худ коллеҷро зиёда аз 4000 нафар мутахассисони болаёқат хатм намудаанд, ки ҳоло дар соҳаҳои гуногуни ҷумҳурӣ ва берун аз он пурсамар кор ва фаъолият мекунанд.
Ҳайати асосии рассомони Тоҷикистон собиқ хатмкунандагони ҳамин коллеҷ мебошанд, ки ҳоло ба сифати муаллимони мактабҳои миёна ва донишгоҳҳои олии ҷумҳурӣ, дар муассисаҳои давлатӣ, нашриёти «Ирфон», киностудия, студияи телевизион, коргоҳҳои рассомӣ бомувафақият кор карда истодаанд.