polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Дар «Ҳудуд-ул-олам мин-ал-Машриқ илал-Мағриб» омада: «Шумон шаҳрест устувор ва бабаро кӯҳ ниҳода ва гирди ӯ борае кашида ва ӯро куҳандизест бар сари кӯҳ ниҳода ва андар миёни куҳандиз чашмаи обаст бузург. Аз вай заъфарон хезад бисёр».
Шумон дар қисмати болооби рӯди Қубодиён ва шимоли Пули Сангин ва шаҳри Вошҷирд воқеъ буд, ки ба гуфтаи Истахрӣ ба андозаи Тирмиз вусъат дошт ва ба масофати андаке дар ҷануби он қалъаи бузурги Шумон воқеъ буд.
Дар шимолу ғарб бо ноҳияи Шуғнон, дар шимол бо ноҳияи Роштқалъа, дар шарқ бо ноҳияи Мурғоб ва дар ҷануб бо вулусволиҳои Ишкошим ва Вахони вилояти Бадахшони Афғонистон ҳаммарз мебошад.
Соли 1895 подшоҳии Ишкошим, ки дар ҳар ду канораи рӯди Панҷ қарор дошт, дар паи ҷаҳонгириҳои Русия ва Британия дупора гардид ва канораи рост ба аморати Бухоро ва канораи чап ба Афғонистон дода шуд.
Дар ин бозӣ бозингари тими Англия Брайн Робсон дар 27-ум сонияи бозӣ ба дарвозаи франсузҳо гол мезанад , ки ин аз ҳамма голи зудзадашуда дар таърихи чемпионатҳо мебошад.
Нақшҳои қаҳрамонҳои пийесаҳои Вилям Шекспир дар бораи ҳиссиёти инсон ба монанди ишқ, рашк, ғазаб, шуҷоат ва ғайра офарида шудаанд, ки имрӯз ҳам ба тамошобинони театр хуш меояд.
Донишгоҳи байналмилалии сайёҳӣ ва соҳибкории Тоҷикистон нахуст мувофиқи Қарори Девони Вазирони ҶШС Тоҷикистон аз 22 июли соли 1991 таҳти 212 ба сифати Коллеҷи технологӣ-маишӣ дар асоси ҳисоби хоҷагӣ чун таълимгоҳи олии бисёрсоҳа, дар асоси фармони собиқ консерни «Хидмат»-и Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 8 январи соли 1991, зери 15 таъсис дода шуда, сипас, мутобиқи Қарори Девони Вазирони ИҶШС аз 29 июли соли 1991, зери 530 ва бо Қарори Девони Вазирони ҶШС Тоҷикистон аз 2 сентябри соли 1991, таҳти 266 дар заминаи он Донишкадаи хидмати маишии консерни «Хидмат»-и Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун муассисаи олии таълимии дараҷаи якум, ки аз ҳисоби васоити шартномавӣ маблағгузорӣ карда мешавад, таъсис дода шудааст.
Соли 2006 донишкада Иҷозатнома –и Вазорати Маорифи Ҷумхурии Тоҷикистонро барои фаъолияти аспирантура, аз рўи ихтисосҳои 08.00.01 – назарияи иқтисод, 08.00.05 – иқтисод ва идораи хоҷагии халқ, 08.00.13 – усулҳои инструменталӣ ва риёзии иқтисодӣ, 05.13.18 – тарҳрезии риёзӣ, усулҳои ададӣ ва комплекси программаҳо муттахассисони илмӣ – педагогӣ тайёр менамуд.
Бо қарори ВАК-и Вазорати маориф ва илми Федератсияи Русия аз 19 марти соли 2010, дар донишкада Шӯрои дифои рисолаҳои номзадӣ аз рӯи 2 ихтисос: 08.00.05 – «иқтисод ва идораи хоҷагии халқ» ва 08.00.13 – «усулҳои инструменталӣ ва риёзии иқтисодӣ», кушода шуда буд.
Дар ибтидои фаъолият, соли таҳсили 1991-1992 дар донишкада 3 кафедра амал мекард, ки дар онҳо 2 доктори илм ва 19 номзадони илм, аз ҷумла 2 нафар занҳо ба фаъолияти илмӣ-педагогӣ машғул буданд, ки аз онҳо танҳо 6 нафарашон кормандони доимӣ буданду халос.
Он соли таҳсил дар донишкада аз рӯи 4 ихтисос (иқтисодиёти ҷаҳон, иқтисодиёт ва идора дар корхонаҳо, санъати ороишӣ-амалӣ ва ҳунарҳои мардумӣ, технологияи матоъ ва кешбофӣ) 88 нафар донишҷӯён дар шуъбаи рӯзона таҳсил менамуданд.
Дар Маркази информатсионӣ - комуникатсионӣ нашриёт ва матбаа фаъолият менамоянд, ки дар он китобу дастури таълимии устодон, рӯзномаи «Соҳибкор», маҷаллаи илмии «Паём» ва ғайра нашр мешаванд.
Инчунин, дар хидмати донишҷӯён китобхонаи электронӣ бо ду қироъатхонаи дорои 100 ҷойи нишаст, ду майдони варзиши ва толори варзиш, ошхона, ду қаҳвахона, мағозаи китобфурӯшӣ, бунгоҳи тиббӣ, толори маҷлисгоҳ, Маркази информатсионӣ - комуникатсионӣ, Маркази сайёхӣ ва меҳмоннавозӣ ва хобгоҳи ҳозиразамон муҳаё карда шудааст.
Ҳоло донишкада дорои Литсейи тамоюли иқтисодӣ , 4 факултет, 4 бинои таълимӣ, 12 лабораторияи компютерӣ, беш аз 670 компютери пайваст ба шабакаи Интернет, 2 китобхонаи илмӣ, 2 китобхонаи электронӣ, 3 толори маҷлис, майдончаи варзишӣ, бунгоҳи тиббӣ, чопхона, 2 ошхона, Парки технологӣ мебошад.
Бо қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 27 январи соли 2022, таҳти рақами 17 ба Муассисаи давлатии таълимии "Донишкадаи сайёҳӣ, соҳибкорӣ ва хидмат" мақоми муассисаи таълимии байналмилалӣ дода шуда, Муассисаи давлатии "Донишгоҳи байналмилалии сайёҳӣ ва соҳибкории Тоҷикистон" номгузорӣ карда шуд.
Муассисаи мазкур бо Қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 10 марти соли 1995, зери рақами 192 ба Донишкадаи соҳибкорӣ ва хидмати Ширкати давлатии молҳои истеъмоли халқ ва хидматрасонии Тоҷикистон табдил дода шудааст.
Бо қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон моҳи апрели соли 2020 номи Донишкадаи соҳибкорӣ ва хидмат ба Донишкадаи сайёҳӣ, соҳибкорӣ ва хидмат иваз карда шуд.
Кори муваффақи дигари он сол филми Санҷай Лила Бҳансалӣ " " буд, ки дар он ӯ шавҳари Қаҳрамонзани асосиро мебозад, ки мекӯшад ба ҳамсари худ бо дӯстдоштаи собиқаш кумак кунад.
Дар ин филм ҳунарпешаҳои машҳури Ҳиндустон аз қабили: Маниша Коирала, Мадҳурӣ Диксит, Анил Капур, Ҷекӣ Шрофф, Маҳима Чаудҳарӣ, Рекҳа, Ҷоннӣ Левер, Шарман Ҷошӣ, Суреш Оберой, Дэннӣ Дензонгпа, Гулшан Гровер ва дигарон нақш бозидаанд.
Соли 2015 филми «» ба намоиш баромад, ки он азнавсозии филми ҳамном бо малаяламӣ мебошад, ки ба мисли нусхаи аслӣ аз ҷониби тамошобинон баҳои мусбат гирифт ва муваффақияти тиҷорӣ ба даст овард.
Соли оянда Аҷай филми "Ба Шива қасам мехурам" -ро, ки дар Булғористон ба навор гирифта шудааст, ба намоиш гузошта шуд, ки дар он нақши кӯҳнаварди ботаҷрибаро, ки духтарашро одамфурӯшон рабуда буданд, ба навор гирифтааст.
Аввалин онҳо дар бораи шахсе, ки ғорати хазинаи Раҷастонро ташкил кардааст, ва дуввумӣ филми чоруми силсилафилми 3 буд, ки дар натиҷа кас натавонист буҷаи калони 900 миллион рупияро бозпас гирад, аммо дуюм дар хазина мақоми блокбастерро гирифт.
Таранасова , профессор Мавлудахон Наҷмиддиновна Абдуллоева , доктори илмҳои филологӣ, профессор Марҳабо Ҷабборӣ профессор Носирҷон Юсуфович Салимов , доктори илми фалсафа Зиёи Хуршед Махшулзода , доктори илмҳои педагогӣ Қосимзода Идигул Тағо , доктори илмҳои педагогӣ Маҳмадулло Раҷабзода роҳбарии ин муассисаро ба уҳда доштанд.
Аз моҳи ноябри соли 2020 то моҳи декабри соли 2022 ректори Донишкадаи давлатии забонҳои Тоҷикистон ба номи Сотим Улуғзода ва аз январи соли 2023 то ҳол Жило Гулназарзода, доктори илмҳои филология , профессор ректори Донишгоҳи байналмилалии забонҳои хориҷии Тоҷикистон ба номи Сотим Улуғзода мебошад.
Мақоми донишгоҳ мактаби олии касбӣ буда, дорои иҷозатномаҳои давлатии Вазорати маорифи Тоҷикистон оид ба ҳуқуқи пешбурди фаъолияти таълимӣ дар соҳаи таҳсилоти олии касбӣ ва Шаҳодатнома дар бораи аккредитатсияи давлатӣ мебошад.
Бо Қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 29 декабри соли 2022 номи Донишкадаи давлатии забонҳои Тоҷикистон ба номи Сотим Улуғзода расман ба Донишгоҳи байналмилалии забонҳои хориҷии Тоҷикистон ба номи Сотим Улуғзода иваз карда шуд.
Донишгоҳи байналмилалии забонҳои хориҷии Тоҷикистон ба номи Сотим Улуғзода (то 29 декабри 2022 — Донишкадаи давлатии забонҳои Тоҷикистон ба номи Сотим Улуғзода) — яке аз донишгоҳҳои таҳсилоти олии касбии Тоҷикистон мебошад.
Президенти Тоҷикистон, Эмомалӣ Раҳмон 12 майи соли 2000 ба дастаи мақомхонони назди Кумитаи радио ва телевизиони тоҷик мақоми давлатӣ ва номи устоди забардасти «Шашмақом» Фазлиддин Шаҳобов дода шуда, ин рӯз ҳамасола дар саросари кишвар чун «Рӯзи Шашмақом» таҷлил мегардад.
Ҳамзамон дар партави ин фармон, дар шаҳрҳои Хуҷанд, Панҷакенту Истаравшан, Конибодому Ҳисор, Исфараву Қӯрғонтеппа, ноҳияҳои Ашту Айнӣ ва ғайра дастаҳои доимамалкунандаи мақомсароён ташкил дода шуданд.
Бо таъсиси Консерваторияи миллии Тоҷикистон , Ансамбли давлатии мақомхонони «Нури Хуҷанд» , Академияи мақом ва мактаби мусиқии бачагонаи «Шашмақом» дар шаҳри Душанбе дар таълиму тадриси «Шашмақом» дар кишвар шароити мусоиде фароҳам омад.
Соли 2003 бо пешниҳоди ҷумҳуриҳои Тоҷикистон ва Ӯзбекистон «Шашмақом» ҳамчун шоҳкории мероси фарҳанги ғайримоддӣ ба Феҳристи шоҳасарҳои созмони байналмилалии ЮНЕСКО ворид карда шуд.
Дар ҳайати "Шашмақом" коркуни хидматнишондодаи маданияти Ҷумҳурии Тоҷикистон М. Йӯлбарсов, Ҳунарпешаи шоистаи Ҷумҳурии Тоҷикистон У. Юсупов, дорандаи медали «Хидмати шоиста» А.Шерматов, Аълочии фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон Л.Файзиев, санъаткорон А.Усмонов, З.Шарипов, С.Тоҳиров, А.Қодиров, Ч.Тӯйчиев, Т.Мамадов, А.Қаюмов ва дигаронро муттаҳид намуда дар муддати кӯтоҳ ба дили мухлисони сурудҳои классикӣ роҳ ёфт.
Меҳнати ватандӯстонаи ин се абармарди санъати миллиро ба назар гирифта, давлат онҳоро бо Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ сарфароз гардонид.
Ин “Донишнома” роҷеъ ба таърих, назария, манобеи хаттии мусиқӣ, чеҳраҳои номвари созу дирӯзу, мусиқидонон, мусаннифон, сарояндагон, навозандагон, нобиғагони мактаб, равияҳои эҷодию иҷроӣ , ки дар ташаккул ва рушди ҳунари волои мусиқиамон мақомҳо нақши муассиру мондагор гузоштаанд, матолиби муҳимро дарбар дорад.
Нашри шашҷилдаи мақомҳои классикии тоҷикӣ тибқи Лоиҳаи якҷояи Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва ташкилоти ЮНЕСКО сурат мегирад, ки он дар асоси сабти нотавии устодони бузурги Шашмақом - Шоҳназар Соҳибов, Фазлиддин Шаҳобов ва Бобоқул Файзуллоев солҳои 1950 - 1967 таҳия карда шудааст.
Хонаводаҳои саршиноси яҳудиҳои бухороӣ анъанаҳои шашмақомхонии тоҷикони Бухорову Самарқанд, Хуҷанду Истаравшан, Фарғонаву Исфараро даҳҳо ҳазор километр дур аз сарчашмаҳои ҳунари волояшон ҳифз мекунанд"/
Соли 1968 пас аз хатми мактаби миёнаи 1 ба номи Н. Крупскаяи ноҳия ба Институти Политехникии Тоҷикистон(ҳозира Донишгоҳи техникии Тоҷикистон ба номи академик М. Осимӣ) дохил гашта, онро соли 1973 бо ихтисоси инженери мошинсоз хатм кардааст.
Сипас то соли 1976 устои калон, муҳандиси ҳамин корхона фаъолият намуда, соли 1976 котиби дуюми комитети комсомолии ноҳияи Октябри шаҳри Душанбе, соли 1978 котиби якуми ҳамин комитет, соли 1980 котиби якуми комитети комсомолии шаҳри Душанбе интихоб мешавад.
Аз соли 1981 то соли 1986 котиби комитети партиявии заводи “Тоҷикгидроагрегат”, аз соли 1986 то соли 1987 директори заводи таҷрибавии олотҳои ғайристандарти ва маҳсулоти пластмасии НПО “Восход” шуда кор мекунад.
Аз соли 1987 то соли 1992 ҷонишини сардори раёсати техникии Госснаби Ҷумҳурӣ ва аз соли 1992 то соли 2002 ҷонишини сардори раёсати хусусигардонӣ ва кор бо органҳои маҳаллии Кумитаи давлатии идораи амволи давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон шуда кор мекунад.
Бо заҳмату ташабускориҳои ӯ як силсила асноду ҳуҷҷатҳо роҷеъ ба ташаккули иқтисодиёти бисёрсоҳавӣ тасниф гардида, ба Ҳукумати Ҷумҳурӣ пешкаш гардидаанд.
Ғояи асосии асарҳояш арзишҳои маънавии инсон – инсоф, виҷдон, ҳақиқат, адолат буда, бо тасвири образҳои рангин сарнавишту талоши ҳамзамонони мо, дарду доғҳои зиндагии пур аз печу тобро мавриди тасвир қарор медиҳад.
Шералӣ Мӯсоев муаллифи китобҳои “Асоси ғалабаҳои меҳнатӣ” , “Линия жизни” , “Боғи падар” , “Трудовой потенциал бригады” , “Рабочие ступени” , “Қадр ва ҷазо” , “Нек ва бад” , “Дурбин” , “Сӯг” , “Осоиш” мебошад.
Бештари асарҳои китобҳои “Интихоб” , ки ба сохтмони НБО Роғун, “Девонагии ихтиёрӣ” , ки ба проблемаҳои бадмастию майзадагӣ бахшида шудаанд, навиштаҳои Шералӣ Мӯсоевро ташкил медиҳанд.
Дар ҷамоати деҳоти Ғозиён 5 мактабҳои таҳислоти умумӣ, 2 муассисаҳои томактабӣ, 2 клуб, 3 марказҳои саломати, 1 хонаи саломати, 1 масҷиди ҷомеа ва 3 масҷиди панҷвақта дорад.
Дар Ҷамоат имрӯз 4 нафар иштирокчиёни Ҷанги Бузурги Ватанӣ, 25 нафар иштирокчиёни ҷанги Афғонистон, 5 нафар иштирокчиёни бартарафкунии садамаи нерўгоҳи атомии Чернобил, 26 нафар иштирокчиёни муҳорибаҳои барқароркунии сохти конститутсионӣ ва зиёда аз 800 нафар собиқадорони меҳнат кор ва зиндагӣ мекунанд.
Ҷамоат бо 15 нафар Қаҳрамонони Меҳнати Сотсиалистӣ фахр мекунанд: Пӯлод Бобокалонов, Орифбой Неъматов, Абдуҳамид Баротов, Муллорозиқ Бобоҷонов, Раҳматбой Султонов, Бихосият Миролимова, Тошпӯлод Норматов, Шарифбой Ашӯров, Гадойбой Юлдошев, Хайрӣ Умарова, Дилбар Нурматова, Холмамад Шарифов, Каримбой Маҳкамов, Деҳқонбой Қобилов, Ҷӯрабой Отаев ва бисёр номварони дигар кор ва зиндагӣ кардаанд, ки меҳнаташон имрӯз ибрати ҳамагон аст.
Дар ин деҳаи назаррабо боз бисёр олимон, шоиру нависандагон, рӯзноманигорон, табибон ва ҳуқуқшиносони шинохта зиндагонӣ намуда, дар рушди илму фарҳанг, пешрафти соҳаҳои мухталиф саҳми худро гузоштаанд ва имрӯз низ саҳмгузорӣ доранд.
Дар ҳудуди Ҷамоат 18 хоҷагӣ деҳқонӣ, 10 хоҷагӣ инфиродӣ, ҷамъияти масъулияташ маҳдуди «Манзил - 2000» мактаби таҳсилоти умумии 11, 20, 21, 62, мактаби хусусии «Амид», марказҳои саломатии Ғозиён, Чорсу, Шоҳиён, хонаи саломати деҳаи Поён, ҷамъияти дорои маҳсулияташ маҳдуди Ғозиён ба мардум хидмат мерасонанд.
Инчунин мағозаҳои тиҷоратӣ ва хўрокворӣ, сартарошхона, клуб, чойхона, китобхона, корхонаи бо газ таъминкунии Рўхак, боғчаи бачаҳо, тўйхонаҳо барои қонеъ намудани талаботи мардуми деҳот ҳамеша омодаи хидмат мебошад.
Дар ҳудуди ноҳия корхонаву ширкатҳои саноатӣ, аз ҷумла, ҶС «Элит», ҶС «СОМОН-ЛТД», ҶММ «Сафари Кот-Инвест», ҶММ «С. Ҷӯраев», ҶДММ «Беҳрӯзи Мурод», ҶДММ «Насими Вахш» ба истеҳсолу коркарди пахта, ҶСШК «Равғани Киров» бо истеҳсоли равған, КВД «Шароб», ШММ «Левакан» ба истеҳсоли машрубот, ҶММ «Азия-Восток» ба истеҳсоли карбос, ҶДММ «Универсал» ба истеҳсоли хишт машғуланд.
Дар ноҳия ҳамчунин, чанд устохонаи таъмири техникаи кишоварзӣ, нуқтаҳои таъмири худрави сабукрав, матбаа, муассисаи нақлиёт, хоҷагии манзилию коммуналӣ, Ассотсиатсияи истифодабарандагони об, корхонаҳои нонпазӣ, хонаи хидмати маишӣ, нуқтаҳои савдои хусусӣ, бахшҳои алоқаи ҶС «Тоҷиктелеком» ва муассисаҳои хидматрасонӣ фаъолият доранд.
Ноҳияи Вахш аз шимол бо шаҳри Левакант, аз шарқ бо ноҳияи Данғара ва Фархор, аз ҷануб бо ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ, ва аз ғарб бо Кӯшониён ҳамсарҳад мебошад.
Соли хониши 2011/2012 дар ноҳия 82 мактаб, аз ҷумла, 40 мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, 15 мактаби таҳсилоти умумии асосӣ, омӯзишгоҳи касбӣ-техникӣ, литсей, мактаб-интернат, 8 муассисаи томактабӣ фаъолият дошта, 1506 омӯзгор машғули тадрису таълим буданд.
Ёдгориҳои таърихии Вахш: Аҷинатеппа, Чоргултеппа, Қизлартеппа, Эшонтеппа, Шаҳраки Куҳна, Шаҳраки Кофиртеппа, Теппаи Ҳазрати Баракат.
Ордени Александр Невский — барои саҳми бузург ва талошҳои созандаю иқдомҳои пайваста дар роҳи рушди бесобиқаи муносибатҳои гуногунҷанбаи байнидавлатӣ ва дӯстии халқҳои Тоҷикистону Русия
Ордени «Эл-юрт ҳурмати» — барои саҳми сазовори шахсӣ дар таҳкими робитаҳои бисёрасраи дӯстӣ, таъмиқи муносибатҳои неки ҳамсоягӣ ва ҳамдигарфаҳмӣ, тавсеаи робитаҳои гуногунҷанбаи фарҳангӣ ва гуманитарӣ байни халқҳои бародари ӯзбеку тоҷик, барои хидматҳои бузург дар рушди ҳамкории самарабахши ҷумҳуриҳои Узбакистон ва Тоҷикистон ба манфиати наслҳои имрӯзу оянда, ташаббусҳои самаранок барои таъмини сулҳ, амният ва субот дар минтақа
6 ноябри соли 1999 Эмомалӣ Раҳмон дар асоси алтернативӣ ва бо овоздиҳии умумихалқӣ бори дуюм ба муҳлати ҳафт сол Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб гардид.
Ҳамзамон, дар баланд бардоштани нуфузу эътибори байналмилалии Тоҷикистон ва ҳаллу фасли масъалаҳои глобалӣ талошҳои Эмомалӣ Раҳмон ниҳоят бузург ва саривақтианд.
Ӯ борҳо аз минбари баланди Созмони Милали Муттаҳид баромад карда, дар баробари мушкилоти Тоҷикистон таваҷҷуҳи ҷомеаи ҷаҳониро ба қазияи Афғонистон, масъалаҳои мубориза бо терроризму экстремизм, қочоқи маводи мухаддир, рушди нобаробари давлатҳои ҷаҳон, масъалаи таъминоти оби тоза ва ғайраҳо ҷалб мекунад.
Бо пешниҳоди Эмомалӣ Раҳмон Созмони Милали Муттаҳид соли 2003-юмро Соли байналмилалии оби тоза, солҳои 2005-2015-умро Даҳсолаи байналмилалии амалиёти «Об барои ҳаёт» эълон кард.
Айни ҳол аксари чорабиниҳои ҷаҳонию минтақавии вобаста ба об дар чаҳорчӯби ҳамин даҳсола гузаронда мешаванд, ки боиси ифтихору сарфарозии ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон аз ин иқдоми Сардори давлат аст.
Ҷумҳурии Тоҷикистон бо эътироф кардани Ойинномаи Созмони Милали Муттаҳид, Санади хотимавии Хелсинки, Баёнияи Париж ва дигар созишномаҳои байналхалқӣ сиёсати дохилӣ ва хориҷии худро амалӣ сохта, ҳифзи ҳуқуқи инсонро, сарфи назар аз мансубияти миллӣ, маҳаллӣ ва мазҳабиву нажодӣ, муроот менамояд.
Барои саҳми бебаҳо дар густариши ҷомеаи умумибашарӣ ӯ ба гирифтани Ситораи тилоии Алберт Швейтсер ва унвони фахрии Профессори Академияи умумиҷаҳонии тиб дар соҳаи илмҳои гуманитарӣ сазовор дониста шудааст.
Соли 2005 дар арафаи ҷашни Ваҳдат боз як ҷоизаи олӣ-медали тилоии «Барои таҳкими сулҳ ва ризоияти байни халқҳо»-и Федератсияи байналмилалии сулҳ ва ризоият насиби Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон гардид.
Эмомалӣ Раҳмон (‎, то 21 марти соли 2007 — Раҳмонов Эмомалӣ Шарифович; тав. 5 октябри соли 1952, , Вилояти Кӯлоб, ҶШС Тоҷикистон, ИҶШС) — сиёсатмадори тоҷик, Раиси Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон , аз соли 1994 — Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат .
Ковокии бинӣ, ки онро девораи мобайнӣ ба ду қисм ҷудо мекунад, ба воситаи сӯрохиҳои бинӣ ба берун ва ба тавассути сӯрохиҳои ақиби даруни бинӣ ба ҳалқум дар тамос аст.
Зарраҳои калони чангро мӯйи вурудгоҳи бинӣ нигоҳ медорад; як қисми гарду чанг ва бактерияҳо бо ҷараёни ҳаво ба роҳҳои печ дар печи бинӣ гузашта, ба сатҳи луобпарда менишинанд.
Дар шимол бо вилояти Бодканди Қирғизистон ва ноҳияи Кӯҳистони Мастчоҳи вилояти Суғд, дар шарқ — бо ноҳияи Лахш, дар ҷануб — бо ноҳияи Тоҷикобод, ноҳияи Нуробод ва ноҳияи Сангвор, дар ғарб — бо ноҳияи Ваҳдат ва ноҳияи Айнӣ аз ноҳияҳои тобеи ҷумҳурӣ ҳаммарз аст.
Таҳқиқоти олимони рус А. О. Ковалевский дар бораи шабоҳати зинаҳои инкишофи ҷанинии ҳайвонот, И. И. Мечников оид ба эмбриологияи ҷонварони бемуҳра, И. В. Сеченов дар соҳаи физиологияи силсилаи асаб ва маркази боздории аксуламали рефлексӣ, И. П. Павлов оид ба фаъолияти олии асаб, узвҳои ҳозима ва гардиши хун аз кашфиёти бузурги он давра ба ҳисоб рафта, дар пешрафти фанҳои биологӣ саҳми арзанда гузоштанд.
Охири садаи рушд намудани илмҳои дақиқ — физика, кимиё, риёзӣ ба ташаккули фанҳои биокимиё, биологияи молекулавӣ, генетикаи молекулавӣ, биофизика, радиология, биометрия, бионика ва ғ.
Таҳқиқи флора ва фаунаи Тоҷикистон охири садаи ва аввали садаи , баъди ташкилу фаъолияти экспедитсияи илмии А. П. Федченко, О. А. Федченко, Н. А. Северсов, Н. И. Вавилов, С. И. Коржинский, А. Э.
Имрӯзҳо дар ҷумҳурӣ чунин илмҳои биологие чун зоология, ботаника, энтомология, гидробиология, ихтиология, паразитология, гелминтология, протозоология, геоботаника, физиологияи рустаниҳо, биофизика, биологияи молекулавӣ, биокимиё, генетика ва ғ.
«Комилу-с-синоат»-и Алӣ ибни Аббоси Маҷусии Аҳвозӣ ва «ал-Миа фӣ-синоат-ит-тиббия»-и Абусаҳли Масеҳии Ҷурҷонӣ низ оид ба бисёр намудҳои рустанӣ маълумоти муфид доранд.
Дар пешрафи илми зистшиносии тоҷик «Китоб-ус-сайдана фӣ-т-тиб»-и Абурайҳони Берунӣ аҳаммияти бузург дошта, муаллифи он дар дақиқу возеҳ намудани номи рустаниҳо кори бузургеро ба анҷом расондааст.
Шоҳасари Абуиброҳим Исмоили Ҷурҷонӣ «Захираи Хоразмшоҳӣ», инчунин «Ихтиёроти бадеӣ», «Тибби Юсуфӣ», «Тибби Акбарӣ», «Дастуру-л-илоҷ», «Кифоияи Мансурӣ» ва ғ.
Қисматҳои зистшиносӣ, ки ба омӯзиши шаклу сохт, тарзи ҳаёт ва муносибати ҳамдигарӣ бо муҳит, густариш, пайдоиш, қонуниятҳои ирсият ва тағйирпазирӣ, ҳайвоноту набототи мунқариз ва ғ.
Бахшҳои дигари зистшиносӣ раванди ҳаётро дар марҳалаҳои гуногуни ташаккули он таҳқиқ менамоянд, ки биокимиё, биофизика, биологияи молекулавӣ, ситология ва гистология дар он шумуланд.
Иқтисоди Антигуа ва Барбуда, ки наздики 300 сол ба парвариши найшакар асос ёфта буд, аз аввали солҳои 70 садаи сӯи сектори хидматрасонӣ — аввал дар соҳаи туризм ва аз солҳои 80 садаи ба соҳаи молия самт гирифт.
Охири соли 1970 корхонаҳои истеҳсолии содиркунанда ба муддати 15 сол аз андоз озод карда, соли 2000 дар Антигуа минтақаи озоди тиҷоратию истеҳсолӣ кушода шуд; дар он низ соҳибикорон аз ҳамаи намудҳои андоз озод карда шуданд.
Дар Антигуа ва Барбуда саршумори чорвои калони шохдор гӯсфанду буз, инчунин мурғ зиёд аст; моҳидорӣ ва шикори харчанги баҳрӣ ҳам ҷойи намоёнро ишғол мекунад.
Соли 1967 Антигуа ва Барбуда қисми таркибии Иттиҳоди Британия эълон шуда, соҳиби ҳуқуқи худидоракунии дохилӣ гашт (масъалаҳои марбут ба мудофиа ва ҳалли баҳсҳои байналхалқии мамлакат бар дӯши Британия аст).
Аз назари геологию орографӣ Антигуаро ба се қисм ҷудо мекунанд: хамии шимолӣ шарқӣ, ки аз оҳаксанги марҷонӣ, хамии марказӣ, ки аз регҳои таҳшинӣ ва оҳаксанг; теппаҳои пайдоишашон вулқонӣ, ки аз ҷинсҳои кристаллӣ иборатанд.
соли 1974 — Ибодулло Абдуллоев , Бегимсултон Алифбекова , Аъло Аълоев , Аргуновская Евгения , Маҳмуд Воҳидов , Мӯътабар Иброҳимова , Ҷӯрабек Муродов , Зафар Нозим , Фозил Солиев , Ғарибсултон Худоёрбекова .
соли 1941 — Азиза Азимова, Гулчеҳра Бақоева, Раъно Ғолибова, Аъзам Камолов, Муҳаммадҷон Қосимов, Авнер Муллоқандов, София Тӯйбоева, Тоҷихон Султонова, Туҳфа Фозилова.
Душанбе Донишкадаи политехникӣ кушода шуд (аз соли 1961 — Донишкадаи политехникии Тоҷикистон, аз соли 1992 — Донишкадаи техникии Тоҷикистон ва аз соли 1997 — Донишгоҳи техникии Тоҷикистон ба номи Муҳаммад Осимӣ, ки вазифаи асосиаш тайёр кардани муҳандисон барои корхонаҳои мошинсозӣ, истеҳсолӣ-саноатӣ, соҳаи энергетика, сохтмон ва меъморӣ, нақлиёт ва ғайра мебошад.
Мувофиқи қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон Донишкадаи политехникии Тоҷикистон соли 1992 ба Донишкадаи техникии Тоҷикистон табдил дода шуд, ва соли 1997 ба вай номи ректори аввалини донишгоҳ — академик Муҳаммад Осимӣ гузошта шуд.
Дар 55 соли таърихаш, донишгоҳ зиёда аз 45 ҳазор мутахассис тайёр кардааст, ки онҳо дар вазорату, идораҳо, муассисаҳои саноатӣ, сохтмонии ҷумҳурӣ ва берун аз он кор ва фаъолият мекунанд.
Ҷамоати деҳоти Яхтани ноҳияи Деваштич вилояти Суғд 8 деҳаро дар бар мегирад, аз он ҷумла: деҳаҳои Қизилӣ, Қийғир, Даштикон, Хуштоири Мухлон, Хуштоири Ҷар, Ҷари Ғуломкуш, Дам ва Яхтанро дар бар мегирад.
Таърихи пайдоиши деҳаҳои ҳудуди Ҷамоат асосан марбут ба муҳайё будани шароити нисбатан мусоид барои чорводорӣ буд, ки мардуми ин мавзеъ ба туфайли чарогоҳҳои васеъю сералаф дар ин ҷой муқимӣ шудаанд.
Ба ғайр аз ин ҷойгиршавии ҷуғрофии деҳаҳои ҳудуди Ҷамоат, аз он далолат мекунад, ки деҳаҳо асосан дар шафати роҳи куҳан, ки онро «Роҳи абрешим» ном мебаранд, ҷойгир мебошанд.
Дар замони қадим «Роҳи абрешим», барои тараққиёти иқтисодӣ иҷтимоӣ ва фарҳангии деҳоти Яхтан нақши назаррас бозида, пайвандгари тамаддунҳо ва ризқрасон низ будааст.
Ба туфайли соҳибистиқлолӣ ва сиёсати пайгиронаи давлату ҳукумат имрӯз «Роҳи Абрешим» аз нав «эҳё» шуда, тақрибан 10 км шоҳроҳи Душанбе — Хуҷанд аз ҳудуди Ҷамоат мегузарад ва барои рушди соҳибкориву тиҷорат мусоидат намуда истодаааст.
Қисмати шимолии ҳудуди Ҷамоат, ҳудуди деҳаҳои Даштикон, Хуштоири Мухлон ва мавзеи «Сексарӣ» — и деҳи Қизилӣ, дар фаслҳои тирамоҳу зимистон ва аввали баҳор, мавзеи дорои шамоли сахт, ки аз тарафи шарқ мевазад, ҷойгузин аст.
Ҳудуди Ҷамоат дорои захираҳои бойи масолеҳи сохтмон , обҳои зеризаминӣ (мавзеи сойи Хуштоир, ки зиёда аз 400 литр обҳои зеризаминӣ дорад), чашмасорҳо дар деҳаи Қизилӣ, мавзеи Қутурбулоқ ва оби гарми зеризаминӣ дар деҳаи Қизилӣ мебошад.
Ҳамасола 300—350 нафар афзоиш ёфта, ба ғайр аз ин аз ҳисоби муҳоҷирони экологӣ ва ихтиёрии минтақаҳои зерикуҳии ноҳия инчунин деҳаи Вашани ноҳияи Айнӣ суръати афзоиши аҳолӣ бештар гардида истодааст.
Дар давраи давлатдории сулолаи Ғуриён, бахусус, ҳангоми ҳукмронӣ Султон Алоуддин Ҳусайни Ғурӣ ва додарзодааш Ғиёсуддин Муҳаммад фатҳи сарзамини Ҳинд оғоз ёфта, минтақаҳои Панҷобу Лоҳур ва қисмати шимолии Ҳиндустон ба фарҳангу забони тоҷикӣ роҳ кушода, дар шаҳрсозию услуби меъморӣ ҳунармандони қаламрави Ғазнину Ғур саҳм гузоштанд.
Дар давраи давлатдории Темуриёни Ҳинд, ки забони форсӣ дар тӯли 300 сол ҳамчун забони давлатӣ корбаст мешуд, ҳавзаи илмию адабӣ ва фарҳангӣ ташаккул ёфт.
Бахусус, ҳангоми ислоҳоти Акбаршоҳ , Шоҳҷаҳон ва Аврангзеб Аҳмадобод ба авҷи тараққиёти худ расида, барои густариши дини ислом даҳҳо масҷиду мадрасаи хурду бузург ва мақбараҳо бунёд гардиданд.
Аз ҷумла, дар аҳди Темуриёни Ҳинд дар Аҳмадобод заминаҳои пешрафти забон ва адаби форсӣ гузошта шуд, ки барои рушду нумӯи илму фарҳанг дар ҳавзаи Ганг ва нимқораи Ҳинд мусоидат намуд.
Баробари услуби меъмории гуҷаротӣ дар Аҳмадобод масҷиду мақбара ва коху кӯшкҳои зиёде мавҷуданд, ки бо услуби меъморӣ ва санъати ороишии шаҳрҳои тоҷикнишин қаробат доранд.
Масалан, Масҷиди Ҷомеъ , Масҷиди Сидисаид ва Масҷиди Ранисипри бо мақбараи муҳташам, пештоқ, гунбад ва сутунҳои кандакорӣ бо усули иморатсозии ҳунармандони шаҳрҳои Самарқанд, Бухоро, Тирмиз ва Балх қаробат дорад.
Корхонаҳои асаосии саноатӣ заводҳои таъмири механизмҳо, конструксияҳои оҳану бетонӣ ва маснуоти оҳану бетони, ТЭЦ-и Ёвон, заводи нон ва устохонаи таъмири мошинҳои хоҷагии қишлоқ мавҷуданд.