polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Соли 2003 бо дастгирии Ҳукумути Ҷумҳурии Тоҷикистон ва кумаки бахши фарҳангии Бунёди Оғохон, бо ибтикори Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон, номзади илми санъатшиносӣ Абдувалӣ Абдурашидов таъсис шудааст.
Адвокат вазифаҳои худро дар шаклҳои гуногун, аз ҷумла додани маслиҳати ҳуқуқӣ, тартиб додани аризаҳо, шикоятҳо ва дигар ҳуҷҷатҳои характери ҳуқуқӣ дошта анҷом медиҳад.
Адвокатҳо бояд дорои ахлоқи ҳамидаи касбӣ буда, талаботи қонунҳои амалкунандаро бечунучаро иҷро намоянд, малакаи касбии худро муттасил ривоҷ диҳанд, низоми меҳнатро риоя намоянд.
Адвокат узви коллегияи адвокатҳо буда, метавонад манфиати муштариёни худро дар ҳама муассисаҳои давлатӣ, ташкилотҳои ҷамъиятӣ ва мақомоти ҳифзи ҳуқуқ ҳимоя намояд.
Суди конститутсионӣ вазифаҳои худро ба тариқи баррасии парвандаҳо дар мурофиаҳои судии конститутсионӣ бо риоя намудани принсипҳои дастҷамъӣ, ошкоро, мустақилӣ, баробарҳуқуқии тарафҳо ва дар асоси мубоҳисавӣ амалӣ мегардонад.
Сироҷиддин Гадоевич Бандаев 10 марти 1945 дар деҳаи Лоҷирк, ноҳияи Тавилдара таваллуд шудааст, Солҳои 1962- 1970 дар шуъбаи кимиё-биологияи факултаи ҷуғрофия ва табиатшиносии Донишкадаи давлатии омӯзгории Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко таҳсил намудааст.
Сироҷиддин Бандаев иштирокчии симпозиуми байналхалқии ИЮПАК шаҳри Москва ва шаҳри Коҳира буда, дар як қатор анҷуману конференсияҳои ҷумҳуриявӣ, минтақавӣ, умумиитифоқӣ ва байналмилалӣ бо мавзӯъҳои илмӣ баромад намудааст.
Бандаев дар ҳалли ду барномаи комплексии илмию техникии -и ИҶШС сарбаландона иштирок намудааст; Соли 1986 Бандаев С. Г. бо дастовардҳои илмиаш дар ВДНХ-и ИҶШС иштирок намуда, сазовори ду медали нуқра ду медали биринҷӣ гардид.
Донишкада бо Дипломи ВДНХ-и ИҶШС ва ду нафар донишҷӯ бо шаҳодатномаи иштирокчии ВДНХ сазовор гардиданд; 101 Раиси Шӯрои диссертатсионӣ доир ба дифои рисолаҳои номзадӣ аз рӯи ихтисоси «Назария ва усули таълиму тарбия» ; Аъзои Шӯрои диссертатсионӣ доир ба дифои рисолаҳои докторӣ ва номзадии Институти химияи АИ ҶТ ; Аъзои Шӯрои диссертатсионӣ доир ба дифои рисолаҳои докторӣ ва номзадии Донишгоҳи миллии Тоҷикистон ; Раиси гурӯҳи коршиносони Шӯрои миллии таҳсилоти Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон оид ба химия .
Барои ҷалб намудани ҷавонони лаёқатманд ба аспирантураву докторантура, ҷалб кардани омӯзгорони варзида барои таҳияи китобҳои дарсӣ , такмили раванди таълим дар донишгоҳ, аз ҷумла гузаштан ба таълими бисёрзинагӣ ва амалӣ гардонидани он дар факултетҳо, муайян намудани мазмун ва мундариҷаи таълим барои ихтисосҳои омӯзгорӣ, навиштани барномаву нақшаҳои нави таълимӣ барои зинаҳои бакалавр, мутахассис ва магистр хидмати арзанда кардааст.
Дар ҷумҳурӣ тамоми китобҳои дарсӣ, воситаҳои таълимӣ ва барномаҳои таълимӣ барои муассисаҳои таҳсилоти миёнаи умумӣ ва ихтисосҳои омӯзгорӣ таҳти роҳбарии профессор Бандаев С.Г.
Бандаев мебошад, аз рӯи «Натиҷаҳои экспертизаи ҷамъиятӣ оид ба сифати китобҳои дарсии барои мактабҳо таҳсилоти умумӣ нашршуда» тибқи хулосаи экспертҳо, муаллимон ва талабагон, миқдори аз ҳама зиёди холҳоро дар байни китобҳои дарсии табиатшиносӣ-математикӣ гирифтааст.
дар озмуни корҳои илмии донишҷӯёни ИҶШС сазовори ҷои дуюм гардида, бо Дипломи Вазорати маълумоти олӣ ва миёнаи махсусӣ ИҶШС мукофотонида шуданд, ки ин беҳтарин дастоварди донишҷӯёни Ҷумҳурии Тоҷикистон дар соҳаи илмҳои табиатшиносӣ буд; Ҳамчун муовини ректори ДДОТ ба номи Сдриддин Айнӣ оид ба илм ва оид ба таълим профессор Бандаев С.Г.
барои ҷалб намудани ҷавонони лаёқатманд ба аспирантураву докторантура, ҷалб кардани омӯзгорони варзида барои таҳияи китобҳои дарсӣ , такмили раванди таълим дар донишгоҳ, аз ҷумла гузаштан ба таълими бисёрзинагӣ ва амалӣ гардонидани он дар факултаҳо, муайян намудани мазмун ва мундариҷаи таълим барои ихтисосҳои омӯзгорӣ, навиштани барномаву нақшаҳои нави таълимӣ барои зинаҳои бакалавр, мутахассис, магистр ва коллеҷҳои омзгорӣ хизмати арзанда кардааст.
ба омӯхтани қонуниятҳои реаксияи арилсиклопропанҳо бо намакҳои симоб ва модификатсияи маҳсулотҳои реаксия ба пайвастагиҳои алкиларилӣ ва гетеросиклии бисёрфунксионалӣ бахшида шудаанд.
Дар натиҷаи тадқиқоти бисёрсолааш усули ҳосил кардани як силсила спиртҳо ва эфирҳои мекуриронидашудаи бисёрфунксионалиро ихтироъ карда, роҳҳо ва нақшаҳои нави истифодаи синтетикии онҳоро нишон додааст.
муаллифи 2 рисола, 20 китоби дарсӣ ва васоити таълимӣ, 58 дастури методӣ, ва зиёда аз 300 мақолаи илмӣ, илмӣ-методӣ ва илмӣ- оммавӣ ва таҳиягарӣ «Стандартҳои давлатии таҳсилоти олии касбӣ» аз рӯи ихтисосҳои омӯзгорӣ мебошад.
Сироҷиддин Бандаев — омӯзгор, кимиёшиноси маъруфи тоҷик, доктори илмҳои кимиё , профессор , узви вобастаи Академияи таҳсилоти Тоҷикистон , академики Академияи илмҳои байналмилалии мактабҳои олӣ , Аълочии маорифи Тоҷикистон, Корманди шоистаи Тоҷикистон , барандаи Ҷоизаи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар соҳаи маориф ва Ҷоизаи давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон барои олимон ва омўзгорони фанҳои табиатшиносӣ, дақиқ ва риёзӣ дар соли 2021
Бюсинген-Рейи Боло як эксклави Олмон аст , ки пурра дар қаламрави Швейтсария иҳота шудааст: аз се тараф кантоном Шаффхаузени Швейтсария ва аз ҷануб кантонҳои Рейн-Сюрих ва Тургау.
Дар натиҷаи фурӯпошии империя дар нимаи дуюми асри 19, Уммон мавқеъҳои пешинаи худро аз даст дод, аммо вақте ки Аморати Муттаҳидаи Араб дар он ҷо ташкил ёфт, назорати Мусандамро идома дод.
Ҷумҳурии Мухтори Нахичеван, ки ба ҳайати Озарбойҷон шомил аст, дар иҳотаи Арманистон, Эрон ва Туркия қарор дорад ва аз ин рӯ Нахичеван эксклави Озарбойҷон аст, аммо анклав нест.
Эксклави Шоҳимардан, ноҳияи Соҳ ва Чон-Ғара, ки ба вилояти Фарғонаи Ӯзбекистон тааллуқ доранд, аз ҳар тараф нисбат ба Қирғизистони атроф анклавҳо мебошанд.
Ҳамин тавр, ноҳияи Новосибирскро микрорайони Пашинои Новосибирск иҳота кардааст : он ба шаҳри Новосибирск тааллуқ дорад, аммо дар ҳудуди вилояти Новосибирск ҷойгир аст.
Шаҳри Ломоносов, маркази маъмурӣ ва макони мақомоти маҳаллии ҳокимияти давлатии ноҳияи Ломоносови вилояти Ленинград, аз ҳар тараф аз минтақаи Ленинград қаламрави ноҳияи Петродворетси шаҳри федералии Санкт-Петербург ҷудо карда шудааст, ки дар он Ломоносов мақоми як ташаккули шаҳрнишинӣ дорад.
Бино бар гуфтаи Абубакр Муҳаммади Наршахӣ дар «Таърихи Бухоро», «Амири Саъид Наср ибни Аҳмад ибни Исмоили Сомонӣ ба Регистон сарое фармуд ва сарое сохтанд бағоят некӯ ва моли бисёр дар вай харҷ кард ва бар дари сарои хеш сарои уммол фармуд бино карданд чунон ки ҳар омилеро алоҳида девоне будӣ андар сарои хеш бар дари сарои султон, чун Девони вазир ва Девони муставфӣ ва Девони соҳиби шурта ва Девони соҳиби барид ва Девони мушриф ва Девони мамлакати хосса ва Девони муҳтасиб ва Девони авқоф ва Девони қазо, бад-ин тартиб девонҳо фармуд бино ниҳоданд».
Ин истилоҳ дар забони порсии бостон аз ҳамкарди ду вожа падид омада: — ‘навишта‘ + «*-» — ‘ҷой; макон‘ ва маънояш рӯйҳамрафта «макони нигаҳдории асноду мадорик, яъне бойгонӣ» будааст, ки сипас дар порсии миёна маънои «вазоратхона»-ро гирифта, ки дар форсии дарӣ низ бо ҳамин маънову мафҳум корбурд дошт.
Ин истилоҳ аз оғози подшоҳии Ҳахоманишиён то фарҷоми аморати Манғитиён, яъне аз соли 558 пеш аз милод то соли 1920 милодӣ, камобеш 2500 сол, дар Эрону Турон корбурд доштааст.
Чунончи, Сосониён, ки худро аз пушти Ҳахоманишиён мешумурданд, девонҳо доштанд ва чун мусулмонон бар онҳо чира шуданд, созмони девонсолории онҳоро ба кор гирифтанд ва девонҳо ташкил карданд.
Созмони тавонманд ва печидаи кишвардории Сомониёнро донишманди ҳамасрашон Абуабдуллоҳ Муҳаммад ибни Аҳмад ибни Юсуфи Котиби Хоразмӣ дар китобаш «Мафотиҳу-л-улум» низ овардааст, ки аз чунин девонҳо ташкил мешудааст: Девони вазир ё Девони вазорат; Девони арз; Девони барид; Девони ишроф; Девони қазо; Девони мамлакати хосса, Девони об, Девони расоил ё Девони иншо; Девони сипоҳ; Девони хироҷ ё Девони муставфӣ; Девони ҳисаба; Девони шурта; Девони авқоф.
Аз бархе аз манобеъ, масалан, аз китоби Низом-ул-Мулк «Сиёсатнома» пайдост, ки ташкилоти идории давлати Сомониён сармашқе барои давлатҳои пасин, яъне Ғазнавиён ва Салҷуқиён шуда ва пас аз онҳо низ ҳар дудмоне, ки дар сарзамини тоҷикон давлату ҳукумате таъсис дода, ҳамин созмонро бо косту афзуде ба кор бурдааст.
Убайд Зубайдов ба аспирантураи мақсаднок дохил шуда, як сол пеш аз муҳлат, яъне соли 1969 дар мавзӯи «Сафедаҳои донаҳои чойҷӯворӣ» рисолаи номзадӣ дифоъ кардааст.
Бояд таъкид кард, ки таҳқиқоти анҷомдодаи У.Зубайдов дар доираи фанни химия сурат гирифтааст, яъне таҳқиқотҳои анҷомдодаи ӯ ҳам ба илми химия ва ҳам ба соҳаи педагогика иртибот доранд.
Ин буд, ки соли 1999 Убайд Зубайдов дар мавзӯи «Асосҳои назарӣ ва амалияи таълими тафриқа дар мактабҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон» рисолаи докторӣ ҳимоя карда, заминаи асосиро гузошт ва барои таҳқиқоти паҳлуҳои гуногуни он фарзияҳои дақиқи илмии хешро баён дошт.
Убайд Зубайдов дар давоми фаъолияти илмию педагогӣ ва методиаш 10 монография, 19 дастури таълимӣ, 13 китоби дарсӣ, 65 барномаи таълимӣ ва дар маҷмӯъ беш аз 300 номгӯи асари илмию методӣ таълиф кардааст.
Ҳамзамон аъзои Шӯроҳои илмии ДДОТ, АТТ, ҷонишини раиси Шӯрои диссертатсионии ДДОТ оид ба методикаи таълими химия ва биология аъзои Шӯрои диссертатсионии ДДОТ, АТТ узви њайати тањририяи маљалаи «Маърифати омӯзгор», “Паёми ДДОТ”, “Паёми АТТ” узви Шӯрои кӯҳансолони Ҳаракати ҷамъиятии Тоҷикистонро низ ба душ дорад.
Дар айни ҳол академик Убайд Зубайдов корманди илмии Академияи таҳсилоти Тоҷикистон буда, ҳамзамон роҳбарии кафедраи методикаи таълими химияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣро бар душ дошт.
Убайд Зубайдов баъди ба итмом расонидани мактаби миёнаи нопурра соли 1953 ба омӯзишгоҳи педагогию тарбияи ҷисмонии ноҳияи Ваҳдат дохил шуда, онро соли 1957 хатм мекунад.
Дар соли 1942 Абдурраҳмон Расулов муфтии Уфо тарҳеро барои оддисозии робитаҳои ҳукумати Шуравӣ бо мусалмонон ба Истолин пешниҳод дод ва мавриди қабули ӯ қарор гирифт ва сабаби ташкили марокизи динии исломӣ дар Шуравӣ гардид.
Мавлавӣ дар даҳаи 1970 ва 1980 таълим ва тадриси худро ба тарзи ғайрирасмӣ оғоз намуд, кори ӯ мавриди истиқболи гарми ташнагони маорифи исломӣ аз рӯҳониён, ҷавонон ва бузургон қарор гирифт ва тӯле накашид, ки овозаи ӯ саросари Тоҷикистонро фаро гирифт ва ба хориҷ аз Тоҷикистон низ рафт.
Вай ташкилдиҳандаи маҷлисҳои дарсӣ буда ва ҳалқаҳои дарсии худро ба таври махфӣ созмон дода ва дар онҳо равишҳои таълим ва тарбияти ҷадидеро ба кор гирифт, ки бо равиши маъмули онвақта то андозае тафовут дошт.
Аҳаммияти ин дарсҳо дар он буд, ки таълими онҳо ба шогирдон илова бар омӯзиши масоили фиқҳӣ ва адабӣ, ба тадриҷ масоили фикрӣ, каломӣ ва иҷтимоии Исломро дарк мекардаанд.
Ҳамаи он дарсҳо монанди ҳадис, тафсир, калом, адабиёти араб, адабиёти форсӣ ва ғайраро Мавлавӣ таълим додааст ва авҷи фаолият ва тадриси ӯ даҳаҳои 1970 ва 1980 мебошад.
Дар ҳамон солҳо ҳукумати кумунистӣ ӯро бисёр озору азият медод ва чанд бор ӯро дар ҳолати дарс додан, дастгир карда буд, кор ба ҷое расид, ки бархе аз дарсҳои худро таътил кард.
Ӯ илова бар ин ки дар улуми исломӣ монанди фиқҳу адабиёти араб ва ғайра табаҳҳур дошт, аз назари андешаҳои каломӣ, сиёсӣ ва фикрии исломӣ низ дар он замон беназир буд.
Бештари уламои бузурги имрӯзи Тоҷикистон шогирди Мавлавӣ будаанд, монанди Устод Сайид Абдуллоҳи Нурӣ , Эшони Нуриддинҷон, Эшони Саидашраф , Эшони Қиёмиддини Ғозӣ, Махдуми Исмоил, Домулло Ҳикматуллоҳи Тоҷикободӣ, Мавлавӣ Абдулҳай, Махдуми Бурҳониддин, Муҳаммадшарифи Ҳимматзода , Мавлавӣ Муҳаммадқосим, Махдуми Убайдуллоҳ, Эшони Маҳфузуллоҳ ва дигарон.
Бархе аз ин уламо, солҳои зиёде аз маҳзари ӯ касби файз намудаанд мисли Эшони Нуриддинҷон, ки аз 10 то 15 сол ва Эшони Қиёмиддини Ғозӣ 5 сол ва ғайра.
Шогирдони Мавлавӣ дар заминаҳои мухталиф фаолият мекарданд, масалан Устод Сайид Абдуллоҳи Нурӣ ва Муҳаммадшарифи Ҳимматзода вориди масоили сиёсӣ шуда ҲНИТ-ро таъсис карданд.
Эшони Саидашраф ва эшони Қиёмиддини Ғозӣ дар он замон аз тарафи идораи қозиёти рӯҳониёни расмӣ, хатиб ва сархатиби Қурғонтеппа интихоб шуданд ва Домулло Ҳикматуллоҳи Тоҷикободӣ ва Эшони Нуриддинҷон ба унвони бузургони мазҳабӣ ҷойгоҳи хос ва маҳбубияти чашмгире дар ҷомеа доранд.
Ӯ дар мавриди зиндонӣ шуданаш мегӯяд: «Ман се бор зиндонӣ шудам ба ҷурми ин ки гӯё бар хилофи давлат дар байни мардум ташвиқ карда бошам. Дар мартабаи аввал як сол ва дар мартабаи дуввум се сол ва дар мартабаи сеюм 25 сол доданд.»
Аз корҳои муҳимми ӯ навиштани тафсири Қуръони Карим дар шаш ҷилд ба забони узбакӣ мебошад, ки он дар ҷавоби китоби Сайидқутб навишта ва дар соли 1984 навиштани онро ба поён расондааст.
Дар соли 1916 Русияи подшоҳӣ ҷиҳати ҷамъоварии сарбоз, мардони Осиёи Миёнаро барои ҷанги якум ҷаҳонӣ ҷамъ намуд, ин кор сабаби ба вуҷуд омадани шӯришҳо бар зидди ҳукумат шуд.
Дар ҳамон сол вай, ки дар Бухоро таҳсил мекард, бо ҳамдарсони худ ба ҷойи ин ки водии Фарғона биёяд, ба кишвари Афғонистон рафт ва то суқути Бухоро ба дасти кумунистҳо дар соли 1920 дар Афғонистон буд ва дигар натавонист ба Бухоро баргардад.
Аз ин рӯй, ӯ барои касби илм роҳии Ҳиндустон шуд ва дар яке аз машҳуртарин мадориси илмияи ҷаҳони шарқи Ислом ба номи Девбандия, ки машҳур ба Алазҳари шарқ аст, машғули таҳсили илм гардид ва муддати чанд сол аз ин мадраса касби файз намуд.
Ӯ улуми исломӣ монанди: ҳадис, тафсир, таърих, фалсафа, мантиқ, ахлоқ ва ғайраро аз худ намуда ва аз назари биниши сиёсӣ ва андешаҳои каломии Ислом ҳам ба дараҷаи болое расида буд.
Ба қавли дигар, вай баъд аз он ки вориди Тоҷикистон шуд, ба унвони имоми ҷамоати масҷиди «Мавлоно Яъқуби Чархӣ» дар шаҳри Душанбе интихоб шуда ва то охири умр имомати онро ба уҳда дошт.
Қорӣ Муҳаммадҷон Рустамов маъруф ба Мавлавии Ҳиндустонӣ соли 1892 дар деҳаи Чорбоғ наздикии шаҳри Қӯқанд дар водии Фарғона дар хонаводаи мусалмон ва рӯҳонӣ ба дунё омад ва даврони кӯдакӣ ва навҷавониро дар ҳамон диёр дар канори хонавода сипарӣ намуда, ҳамзамон маълумоти ибтидо­ии исломиро дар назди падараш гирифта, дар 14-солагӣ Қуръонро дар назди қориёни машҳури Хӯқанд ҳифз кард.
Муҳаммадҷони Хӯқандӣ (Қорӣ Муҳаммадҷон валади мулло Рустами Хӯқандӣ, мулаққаб ба Мавлавии Ҳиндустонӣ; 1892, Қӯқанд — 1989, Душанбе, Тоҷикистон) — донишманди маъруфи исломии Тоҷикистони шӯравӣ ва водии Фарғона, ширкатдори Ҷанги Бузурги Ватанӣ .
Соли 1996 ӯ дар мавзӯи «Структурно-функциональные исследования иммуноактивных пептидов ряда тимопоэтина, тимозина бурсина» бо ихтисоси 02.00.03-химияи органикӣ рисолаи номзадӣ ҳимоя намуда, соҳиби дараҷаи илмии номзади илмҳои химия гардид.
Пас аз ин, ӯ пажӯҳишҳои илмии худро идома дода, соли 2000 дар мавзӯи «Синтез и биологические свойства низкомолекулярных тимусных пептидов и их биокоординационных соединений» бо ихтисосҳои 03.00.04-биохимия ва 14.00.25.- фармакология рисолаи докторӣ ҳимоя намуда, сазовори дараҷаи илмии доктори илмҳои биологӣ гардид.
дар мавзӯи «Препараты на основе иммуноактивного дипептида и его координационных соединений с ионом цинка» бо ихтисоси 14.04.02 — Химияи фарматсевтӣ, фармакогнозия рисолаи дуюми докторӣ ҳимоя намуда, сазовори дараҷаи илмии доктори илмҳои фармасевтӣ низ гардид.
муаллифи зиёда аз 304 кори илмӣ, аз он ҷумла 45 кори илмию педагогӣ мебошад, ки аз тарафи мутахассисони риштаҳои химияи органикӣ, биохимия, фармакология ва педагогика баҳои баланд гирифтаанд.
Соли 1999 лаурети конкурси Ихтироъкори беҳтарини Тоҷикистон гардида, соли 2000 ғолиби ин конкурс шуд ва ба гирифтани медали тилои Созмони байналмиллалии моликияти интелектуалӣ мушарраф гардид.
Аз ин ваҷҳ афсонагӯӣ хусусияти таълимию тарбиявиро низ касб карда буд ва ба ин нисбат, тавре ки аз ишороти Аҳмади Дониш огоҳ мешавем, ӯ борҳо аз дарсҳо гурехта, дар чунин маҳфилҳо ширкат кардааст.
Афсонагӯҳо монанди ҳунарпешаи касбӣ ба овози персонажҳо тақлид мекунанд ва аз забони онҳо сурудҳои шӯх мехонанд, ба ҳаракати дастҳо, ваҷоҳати рӯй ва ишороти чашмон бадеҳакорӣ мекунанд.
Одамони синну солашон гуногун дар шаҳру ноҳия ва деҳот дар соатҳои истироҳат дар меҳмонхонаҳо, аловхонаҳо ва ё дар хонаҳои наздиконашон ҷамъ омада, ба гуфтану шунидани афсона машғул мешуданд ва ба ҳамин васила талаботи завқи бадеии худро қонеъ мегардонданд.
Афсона гуфтану афсона шунидан хусусан шабҳои дарози зимистон дар ҷамъомадҳои серодам авҷ мегирифт, ки аҳаммият ва таъсири эстетикию маърифатбахшии афсонаҳо ҳам маҳз дар ҳамин гуна ҷамъомадҳо бештар эҳсос мегардид.
Масалан, С. Айнӣ аз афсонагӯ Тӯтапошшо ёдовар шуда менависад, ки «дар хурдсолиам ман ба шуг ва афсонашунавӣ бисёр ҳавас доштам. Дар ҳамсоягии мо як кампири ҳаштодсола буд, ки дар афсонагӯӣ монанд надошт».
Афсонагӯӣ — як навъ санъати театри халқӣ, ки одатан дар мавридҳои фориғ будан аз корҳои рӯзмарра дар ҷамъомаду шабнишиниҳо бо мақсади таъмини фароғату истироҳати одамон ба вуқӯъ мепайвандад.
Ӯ муаллифи беш аз 250 мақолаи илмӣ ва илмӣ-оммавӣ, зиёда аз 400 мақолаи энсиклопедӣ дар соҳаи фарҳанги миллӣ аз буда, таълифоти илмияш дар дохили кишвар ва берун аз он ба забонҳои тоҷикӣ, русӣ, инглисӣ, узбекӣ, ҷопонӣ, кореягӣ, қирғизӣ, туркӣ, туркманӣ ва ба хатти форсӣ ба табъ расидаанд.
Аз ҷумла, соли 2007 маҷмӯаи достонҳои эпоси «Гӯрғулӣ»-ро бо адабиётшиноси эронӣ С. Ҳунарманд ба хатти форсӣ баргардон намуда, бо унвони «Ҳамосаи Гӯрғулӣ» дар ИМА нашр намудааст.
Ӯ мураттиб ва муаллифи якчанд мақолаи китоби «Мероси фарҳанги ғайримоддӣ дар Тоҷикистон» мебошад, ки соли 2017 тавассути нашриёти «ЭР-Граф» ба забонҳои тоҷикӣ ва англисӣ нашр шудааст.
Дилшод Раҳимӣ ҳамчун коршиноси соҳаи мероси фарҳанги ғайримоддӣ дар омӯзишу таҳқиқ, муаррифӣ ва таблиғи намунаҳои фарҳанги миллӣ дар сатҳи байналмилалӣ саҳми назаррас гузоштааст.
Ӯ муаллифи номинатсияҳои «Оши палав» , «Санъати гулдӯзии чакан» , ҳамчунин ӯ яке аз муаллифони номинатсияи «Наврӯз» ҳамчун мероси фарҳанги ғайримоддии башарият мебошад.
Номинатсияҳои дигари дар ҳамкорӣ таҳиякардаи Дилшод Раҳимӣ — «Донишу таҷрибаҳои анъанавии истеҳсоли атласу адрас дар Тоҷикистон» , номинатсияҳои муштараки «Ҷашни Меҳргон» , «Ҷашни Сада» , «Рубоб» «Кашидадӯзӣ — гулдӯзӣ» , дар ҷараёни омӯзиши комиссияи мутахассисони ЮНЕСКО қарор доранд.
Ҳамчунин ӯ дар ҷаласаи 17-уми Кумитаи байнидавлатии ЮНЕСКО оид ба ҳифзи мероси фарҳанги ғайримоддӣ, ки аз 28-ноябр то 3 декабри 2022 дар шаҳри шаҳри Работи Подшоҳии Марокаш баргузор шуд, иштирок кардааст, ки дар он 2 номинатсияи муштараки Ҷумҳурии Тоҷикистон бо кишварҳои ҳамсоя, рӯзи 1 декабр баррасӣ шуда, расман ба Феҳристи репрезентативии мероси фарҳанги ғайримоддии ЮНЕСКО ворид карда шуданд.
Инҳо — «Анъанаҳои кирмакпарварӣ ва истеҳсоли абрешим барои матоъбофӣ» (муштарак аз ҷумҳуриҳои Тоҷикистон, Эрон, Афғонистон, Узбекистон, Озарбойҷон, Туркия, Туркманистон) ва «Суннати латифаҳои Хоҷа Насриддин Афандӣ» (муштарак аз ҷумҳуриҳои Тоҷикистон, Қазоқистон, Қирғизистон, Ӯзбекистон, Озарбойҷон, Туркия, Туркманистон) мебошанд.
Дилшод Раҳимӣ иштирокдории чандин симпозиум, конференсия ва семинарҳои байналмилалӣ буда, дар кишварҳои Русия, Қазоқистон, Қирғизистон, Туркманистон, Эрон, Ӯзбекистон, Туркия, Гурҷистон, Олмон, ИМА ва Кореяи Ҷанубӣ роҷеъ ба паҳлуҳои гуногуни фарҳанги анъанавии тоҷикон маъруза кардааст.
Ӯ соли 2018 дар ҷаласаи 13-уми Кумитаи байнидавлатии ЮНЕСКО оид ба мероси фарҳанги ғайримоддӣ, ки дар Ҷумҳурии Маврикий баргузор шуд, иштирок намуда, аз номинатсияи «Санъати гулдӯзии чакан» ҳимоят намудааст.
Дар пешравии Дилшод Раҳимӣ омӯзиши асарҳои фолклоршиносию мардумшиносии русу аврупоӣ, омӯзиши курси мардумшиносӣ дар Донишгоҳи Аврупои Марказӣ , коромӯзии думоҳа дар Донишгоҳи Ҳумболдти Берлин , таҳсили шашмоҳа дар Донишгоҳи Оҳайёи ИМА ва иштирок дар тренингу семинарҳои ташкилнамудаи ЮНЕСКО ва ниҳоят иштироку суханронӣ дар симпозиуму конференсияҳои байналмилалӣ мусоидат кардаанд.
Дилшод Раҳимӣ фаъолияти кории худро дар Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи Мирзо Турсунзода ба ҳайси омӯзгори калони кафедраи филология ба ҳайси омӯзгори ҳамкор аз соли 2001 оғоз намуда, то соли 2006 идома додааст.
Ӯ бори нахуст дар кишвар, мутобиқ ба моддаи 12-уми Конвенсияи ЮНЕСКО оид ба ҳифзи мероси фарҳанги ғайримоддӣ «Феҳристи миллии мероси фарҳанги ғайримоддӣ»-ро таҳия намуд, ки бо такмилу таҷдид солҳои 2015, 2016, 2018 ва 2020 мунташир гаштааст.
Хатмкардаи мактаби миёнаи 70-и ноҳияи Ҳисор, Омӯзишгоҳи касбӣ-техникии 52-и шаҳри Душанбе ва факултети филологияи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон мебошад.
Аз соли 2009 ҳамкории ӯ бо Пажӯҳишгоҳи илмӣ-тадқиқотии фарҳанг ва иттилоот оғоз шуда, соли 2016 пурра ба ин муассисаи илмӣ меояд ва ба вазифаи муовини директор оид ба корҳои методӣ таъйин мешавад.
Пас аз чор соли муовинӣ аз 3 августи соли 2020 Дилшод Раҳимӣ директори Пажӯҳишгоҳи илмӣ-тадқиқотии фарҳанг ва иттилоот таъйин мегардад ва ду сол дар ин вазифа кор мекунад.
Дилшод Раҳимӣ (Раҳимов Дилшод Камолович; тав. 28 апрели 1974, деҳаи Қулмунда, ноҳияи Ҳисор, ҶШС Тоҷикистон) — фолклоршинос ва мардумшиноси тоҷик, номзади илмҳои филология , эксперти байналмиллии ЮНЕСКО дар риштаи мероси фарҳанги ғайримоддӣ.
Аз моҳи сентябри 2022 ба вазифаи мудири Маркази мероси фарҳангии тоҷикони Пажӯҳишгоҳи илмӣ-тадқиқотии фарҳанг ва иттилоот таъйин шуда, то имрӯз фаъолият дорад.
Одатан, Президент дар мавриди қонунҳои конститутсионӣ ҳуқуқи боздошт надорад, вале Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон ба Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳуқуқи баргардондани қонунҳои конститутсиониро додааст.
Дар Фаронса, Руминия ва ғайра қонунҳои конститутсионӣ ин қонунест, ки ба конститутсия тағйирот дохил мекунад, дар Федератсияи Русия, Қазоқистон, Ҷумҳурии Тоҷикистон қонунҳои конститутсионӣ оид ба масъалаҳое қабул карда мешаванд, ки дар конститутсия пешбинӣ шудаанд.
Дар ҳолати аввал тарзи қабули қонунҳои конститутсионӣ бо тарзи тағйирдиҳии конститутсия як аст, дар ҳолати дуюм қонунҳои консгитутсионӣ бо тарзи мураккабе қабул мегарданд, ки одатан аз тарзи тағйирдиҳии Консгитутсия фарқ мекунад.
Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон қонунҳои конститутсионӣ қонунҳоеанд, ки оид ба масъалаҳои дар Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон пешбинишуда қабул карда мешаванд.
Қонунҳои констигутсионӣ бо тарафдории на камтар аз се ду ҳиссаи шумораи умумии вакилони Маҷлиси намояндагон қабул мегарданд ва Маҷлиси миллӣ бо тарафдории на камтар аз се ду ҳиссаи аъзои худ ҷонибдорӣ мекунад .
Дар мамлакатҳои ҷудогона қонунҳои конститутсионӣ гуфта, қонунҳое дониста мешаванд, ки дар маҷмӯъ конститутсияи ҳамин давлатро ташкил медиҳанд (масалан, дар Шветсия – қонун дар бораи валиаҳд соли 1810, шакли идора соли 1974, қонун дар бораи озодии матбуот соли 1949).
Муаллифи маҷмӯаҳои ашъори «Аз самими дил» , «Ҳазор раҳмат» , «Дил дар кафи даст» , «Аз гаҳвора то майдон» , достонҳои «Асрор» , «Тоҷи давлат» , «366 паҳлӯ» , «Нору Нур» , дуҷилдаи осор , романи манзуми «Фарзанди ҳукумат» ва ғ.
Барои бачагон асарҳои марғубе навиштааст, ки «Санговдавак» , «Баррача рӯяд аз замин» , «Чилдухтарон» , «Гунҷишкак» , «Достак» , «Шайтони бекафшу маҳсӣ» , «Як қатра Офтоб» , «Кадом ҳунар беҳтар аст?» , «Гулҳои дастабаста» ва ғ.
Виките́ка — китобхонаи озод — лоиҳаи ғайритиҷоратии фонди «Викимедиа», ки бо мақсади эҷоди як китобхонаи доимо афзояндаи матнҳои озод паҳншаванда ба забонҳои гуногун, мебошад.
Дар давоми солҳои 1945-1957 омӯзишгоҳи номбурда 1067- нафар коргар ҷавононро аз рӯи ихтисосҳои «Алоқачӣ», «Монтёр», «Монтёри иншоотҳои хатҳои алоқаи телефон»,«Радиооператорҳо», «Монтёрҳои хатҳои телефонию телеграф, операторони алоқаи почтави»ро тайёр намудааст.
Дар солҳои 70-80 асри гузашта ОКТ алоқаи таҷрибаи бои тайёр намудани мутахассисонро ба бар намуда дар тайёркунии мутахассисон мамлакатҳои Ангола, Вйетнам, Ҳиндустон, Афғонистон ва ғайра пардохт.
Мавҷудияти мактаби ТФЗ дар ихтиёри муассисаи алоҳида, ки барои як корхона мутахассис тайёр мекард ва омӯзиш ба таври бригадавӣ мегузашт талаботи хоҷагии халқро бо ихтисосмандон пурра таъмин карда наметавонист.
Бинобар ин чунин соҳаро ташкил кардан лозим буд, ки тайёр намудани коргаронро дар асоси нақшаю барномаҳо ва ба ҳисобгирии манфиатҳои умумидавлатӣ талаботҳои афзоянда ва пешравиҳои соҳаи хоҷагии халқро таъмин карда тавонад.
Фармони Шурои Вазирони СССР аз 2 октябри сол 1940 «Дар бораи таъсиси захираҳои кории давлатӣ» яке аз аввалин зинаҳоро дар пешравии таълимоти касбӣ-техникӣ дар мамлакатамон кушод.
Онҳо дар таъмиру бакордарории шабакаҳои радио, телефон, телеграфу иншоотҳои муҳими хоҷагии халқ ба самтҳои ағбаи Анзоб, ноҳияҳои Ҳисору Шаҳринав ва электрокунонии тамоми хоҷагиҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон саҳмгузор мебошанд.
Аввалин маротиба соли 1930 дар Тоҷикистон аз тарафи Вазорати алоқаи ҶШС Тоҷикистон барои тайёр намудани кадрҳои коргари соҳаи алоқа мактаби ТФЗ ташкил карда шуда буд.
Бобопирак — намоишнома иборат аз суруду рақс ё худ драмаи халқии мусиқӣ, ки асосан дар Кӯҳистони Бадахшон ва баъзе ноҳияҳои минтақаи Кӯлоб паҳн гашта, дар асоси ривояти қадимии шарқӣ пайдо шудааст.