polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ба гуфтаи Роллинз, таҳсил дар мактаб ба ӯ кӯмак кард, ки ҳисси интизом ва ахлоқи корӣ пайдо кунад, аммо, тавре ки худи ӯ эътироф кард, дар ин муддат ӯ хашми зиёдеро нисбат ба дигарон ҷамъ кардааст.
Дар ҳамон сол, лейбли гурӯҳи -ро барои риоя накардани ҳуқуқи муаллифии ба додгоҳ кашид, ки дар робита ба ин ба навозандагон истифодаи номи гурӯҳ ва мувофиқан интишори маводи нав бо номи манъ карда шуд.
Соли 1994 дар филми " " бо Чарлӣ Шин, Энтонӣ Кидис ва Флӣ" ҳамчун корманди полиси худбовар нақш бозидааст. Соли 1995 дар филми "Ҷоннӣ Мнемоник" - нақши Анкабутро бозидааст. Соли 1996 дар филми "Шоҳроҳи гумшуда" ҳамчун посбон нақш бозидааст. Соли 2003 дар филми "Писарони бад 2" нақши раҳбари -ро бозидааст ва дар силсилафилми "Писарони Анархия" нақш бозидааст. Дар давоми 2 мавсим ва 13 қисм, ӯ нақши роҳбари як гурӯҳи фашистиро бозидааст. Вай инчунин дар филми даҳшатноки " 2: " мизбони намоиши реалити-шоу дар бораи зинда мондан, як низомии бознишастаро бозидааст.
Ба аъзоёни гурӯҳ сурудхонӣ ва ҳузури саҳнаи Ҳенрӣ маъқул шуд ва рӯзи дигар, пас аз санҷиши нимрасмӣ, онҳо пурсиданд, ки оё ӯ мехоҳад овозхони доимии онҳо бошад.
Аммо як омили калидӣ дар интихоби Ҳенрӣ ба ҳайси овозхон, ба гуфтаи муассис Грег Ҷинн, шавқу ҳаваси Роллинз ба жанрҳои мухталифи мусиқӣ ва хоҳиши ӯ барои гузаштан аз се аккорди оддии панк-рок буд.
Вай дар суханрониҳои яккаса вазъияти сиёсӣ ва иҷтимоии Иёлоти Муттаҳида, маъмурияти Бушро, ки вай ҳамчун як аблаҳи комил нишон додааст, ошкоро танқид мекунад.
Дар майдони наворгирӣ вай имкон дошт, ки бо одамони машҳур, ба мисли Озҷон Дениз ва Нургул Йешилчой, ки аз онҳо таҷрибаи пурқимати актёрӣ ба даст овардааст, кор кунад.
Дар саҳна ӯ бо Дениз Байсал, Алп Наврӯз, Нозон Кесал ва Чаглар Эртуғрул вохӯрд, ки ба ӯ дар боз кардани хислати қаҳрамон - духтари ҷавон Эҷе, ки гиреҳро бо марди калонсол ва ботаҷриба бастааст, кумак кард.
Дар филми "Фарзандони хоҳарон" вай нақши Ҳаёти ором ва шармгини музофотиро мебозад, ки зиндагиаш пас аз мулоқот бо хола ва духтархолааш, ки бо ӯ бояд барои як мард мубориза мебурд, тағир ёфт.
Дар ин давра, онҳо ба фаъолона даъват кардани ӯ ба озмунҳо шурӯъ карданд, аммо Сарачоғлу фавран шарт гузошт: набояд саҳнаи бӯса ва бистар дар қадр бошад, зеро вай худро барои ин хеле ҷавон меҳисобид.
Заҳматҳои Турсунова Г. Н. дар ҷодаи тарбияи мутахассисони лаёқатманд ва пешбурди корҳои илмӣ бо унвони Аълочии маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Ифтихорномаи Вазорати маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон қадршиносӣ шудааст.
Вазифаи ҳандасаи тавсифӣ сохтани тасвири шаклҳои геометрии алоҳида ё маҷмӯи онҳо дар ҳамворӣ ва тавассути тасвирҳо омӯхтани сохту андоза ва хосиятҳои шаклҳои фазоӣ мебошад.
Меъмор ва риёзидони фаронсавӣ Ж. Дезарг , муҳандис Фрезӣе ва алалхусус олим ва муҳандиси фаронсавӣ Г. Монж , ки усули проексияҳои ортогоналӣ -ро таҳия кардааст, ҳандасаи тавсифиро ба таври илмӣ асоснок намудаанд.
Дар замони ҳукмронии Муҳаммад Герайи муттаҳидкунии қавмҳои тотори ҳудудҳои Урдаи Тилоӣ вусъат ёфта, хонии Қазон ва хонии Аштархон муддате ба мулкҳои зертобеи гиройҳо табдил ёфтанд.
Дар замони ҳукмронии Давлат Герайи ва Ғозӣ Герайи гиройҳо таҳти ҳимояти туркҳои Усмонӣ ҳудудҳои хониро дар шимол то Маскав ва дар шарқ то Волга ва канораҳои баҳри Хазар вусъат доданд.
Дар охири асри 17 бо устуворшавии мавқеи Русия дар Поволже, қисмати шимолии баҳри Сиёҳ, Хазар ва шикасти Туркия дар ҷанги зидди Русия хонии Қрим таҳти нуфузи Русия гузашт.
Ҳукуматдории гиройҳо баъди аз тахт даст кашидани Шогин Герай амалан дар Қрим барҳам хӯрда, намояндагони дигари сулола ба Туркия, Қафқоз ва кишварҳои Аврупо муҳоҷират намуданд.
Селин инчунин омӯхтани балетро дӯст медошт, аммо ӯ маҷбур буд, ки бинобар ҷароҳат дар садама, дарсҳояшро қатъ кунад, гарчанде ки дар ин ҷо вай низ ба пешрафти ҷиддӣ ноил гашт.
Силсилафилми телевизионии "Ишқи талх", ки соли 2015 бароварда шуд ва дар он яке аз нақшҳои асосиро ба даст овард, на тамошобинон ва на мунаққидон қабул накарданд, ҳарчанд ҳунарпеша аз кори худ қаноатманд буд.
Дар силсилафилм ҳунарпешаҳо Фурқон Андич, Йигит Кирозҷӣ, Эзгӣ Шенлер, Нилай Дениз ва Бодия Энер ҳунарнамоӣ намудаанд, ки дар шабакаи пахш шудааст.
Соли 2019 Селин да силсилафилми «» нақши дуюмдараҷаро бозид, ки нақшҳои дигарро Буғра Гулсой, Лайло Лидиа Туғутлу, Берен Гӯкйилдиз, Санам Унсал ва дигарон бозиданд.
Шаҳри Асалуйе бо минтақаи иҳота шудааст, аммо ҳанӯз аз ҷиҳати ҷуғрофӣ аз ҳам ҷудо ва дар фосилаи якчанд дақиқа аз наздиктарин иншооти ҷойгир шудааст.
Асалуйе макони иншооти лоиҳаи бузурги интихоб карда шуд, зеро он нуқтаи наздиктарин ба майдони калонтарин кони гази табиӣ дар ҷаҳон, кони гази Конденсати ҷанубӣ / пардаи шимолӣ мебошад.
Уротеппа, ки дар шаҳраки Зафаробод (он вакт шаҳраки Зафаробод, СМУ 24, дар хайъати Ноҳияи Уротеппа буд) ба шуъбаи «Механизацияи хоҷагии қишлоқ», дохил шуда, соли 1966 техникумро ба итмом расонидааст.
Ленин мазкур таҳсил намуда, соли 1978 рисолаи номзади дар мавзӯъи «Проблемаҳои баланд бардоштани самаранокии иқтисодии таъминоти моддии иттиҳодияҳои истеҳсолии соҳаи саноати сабуки Тоҷикистон» ҳимоя намуда, соҳиби унвони номзади илмҳои иқтисод шудааст.
Аз сентябри 1997, Носировро ба Донишгоҳи славянии Русияву Тоҷикистон ба ҳайси декани факултаи иктисодӣ даъват намуданд ва то феврали 2011 дар ҳамин вазифа фаъолият намудааст, соли 2011 ба вазифаи мудири кафедраи назарияи иқтисод ва ҳоло дотсенти кафедраи «Менеҷмент ва туризм» мебошад.
Соли 2008 онҳо дар якҷоягӣ бо Ҷеймс Ван филми кӯтоҳмуддати "Биҳишти сагон" -ро ба навор гирифтанд, ки дар он Лӣ Воннелл нақши асосӣ ва тақрибан ягона дорад.
Эҳсосоте, ки дар якҷоягӣ бо беморӣ аз сар гузаронида шуданд, инчунин таассуроти одамоне, ки бо ташхисҳои даҳшатнок вохӯрданд, асоси кори нави Ваннелл - филми рентгенӣ шуданд.
Лӣ Воннелл — филмноманавис, ҳунарпеша, продюсер ва коргардони австралиягӣ, ки барои нақш дар филми "" дар нақши Одам Фолкнер-Станҳейт шинохта шудааст ва инчунин дар филмҳои "" ҳунарнамоӣ намудааст.
Соли 2008, ҳунарпеша нақши асосиро дар филми " " -и Ҷоди Дуайер ва дар драмаи " " соли 2009, ки Том Антон коргардонӣ кардааст, Ваннелл низ яке аз персонажҳои асосиро соҳиб шудааст.
То давраи Вагнер дирижёр рӯ ба тарафи тамошобинон меистод, баъдтар тарзи рӯ ба тарафи оркестр истодан қабул шуд, чунки ғайр аз ҳаракати дастон, боз ҳангоми Дирижёрӣ қиёфа, нигоҳ ва имову ишораи дирижёр мавқеи муҳим дорад.
Бо роҳи дурагакунӣ ва таҳқиқи конъюгатсияи хромосомаҳо дар давраи мейоз маълум гашт, ки як геноми иборат аз 7 хромосома дар ҳама навъи гандум дучор меояд ; дар гандумҳои сахт ва мулоим ду геноми умумии ҳар яке иборат аз 7 хромосома вуҷуд дорад.
Ҳамин тавр, формулаи геноми гандуми яккачин — АА, гандуми сахт — ААВВ, гандуми мулоим, ки дар ҷараёни таҳаввулот бо роҳи дурагакунии се навъи гуногуни хӯшадорҳои худрӯй ва дучандсозии адади хромосомаҳои дурагаҳо пайдо шудааст, ААВВ мебошад.
Дар баробари ин, нақшҳо дар филмҳои бадеӣ - филми даҳшатноки телевизионии « 16" -и шабакаи ва лоиҳаи мустақили "Рӯйхати алоқаи ҷинсии ман" низ буданд. Пас аз як сол, Зилка дар филми " 16, 2" ва сипас дар филми ҳассосии "" аз Грегг Аракӣ нақш гирифт.
Ба қавли Н. Нурҷонов: «Дар балет таърихи муҳаббати фоҷиавии ду дилбохтаи ҷавон ҳамчун драмаи характерҳо, мисли таронаи ишқи поку эҳсоси баланд намоиш дода мешавад. Лайлӣ ва Маҷнун ба якдигар вафодор буда, ба тақдирашон тан намедиҳанд ва ҳалок мегарданд. Мусиқии асар мутаносибӣ ва амалиёти пуртазоди саҳнавӣ дошта, бо услуби оркестриаш фарқ мекунад».
Асоси муваффақият, ба гуфтаи мунаққидони синамо, қобилияти комилан ба симои қаҳрамони худ табдил додани Дювал буд ва вақте ки ӯ дар экран пайдо шуд, ӯро на ҳамчун актёр Роберт Дювал дар нақ, балки ҳамчун Том Ҳейген қабул мекарданд.
Роберт Дювал, собиқадори синамои ИМА, як силсила персонажҳои фаромӯшнашавандаи драмавӣ, аз ҷумла амрикоиҳо, маъмурони пулис ва посбонони оддӣ, инчунин шахсиятҳои маъруфи сиёсӣ генерал Роберт Ли, Иосиф Сталинро офаридааст.
Дар солҳои 1970-80-ум, бисёр филмҳо бо иштироки ӯ соҳиби ҷоизаҳо ва мукофотҳои муътабари байналмилалӣ дар соҳаи синамо шуданд ва дар байни ҳамкасбонаш дар шумораи филмҳо бо иштироки худ пешсаф аст, аз рӯи версияи Институти филмҳои амрикоӣ ба 100 филми беҳтарин дохил карда шудааст.
Соли 1969 Роберт Дювал дар филми Фрэнсис Форд Коппола " " нақши Гордон ва инчунин нақши Нед Пипперро соли 1969 дар " ", ки соҳиби мукофот ва ҷоизаҳои сершумори синамо шудааст, нақш бозиданд.
Тибқи маълумоти лоиҳаи шартнома аз ҳуҷҷатҳои тендерӣ, баромади пудратчӣ ба майдончаҳои сохтмон на дертар аз 16 октябри соли 2017, оғози нақбканӣ - на дертар аз 1 июли соли 2018, анҷоми ҳама корҳо - на дертар аз 18 июли соли 2020 ба нақша гирифта шудааст.
15 октябри соли 2020 - Дар қитъаи "Текстильщики" - "Печатники"-и хатти калони доира каме бештар аз 50 метр нақб то ба итмом расидани -517 П "Виктория" дар чоҳи таҳкурсии истгоҳи "Печатники" монд.
Қарор аст, ки истифодаи қисмате аз инфрасохторе, ки аллакай дар истгоҳи Текстильщики хати Таганская-Краснопресненская мавҷуд аст, аз ҷумла гузаргоҳи мавҷудбудаи кӯча, пиёда ба истгоҳи ҳамном дар хатти Таганская-Краснопресненская ва платформаи самти Курск дар роҳи оҳани Маскав ташкил карда шавад.
Дар ҳамин давра ситорапарастӣ ва илми ҳайъат дар Бобулистон ривоҷ ёфт ва бобулиён гумон мекарданд, ки тамоми иттифоқоти сарнавиштҳо ба воситаи ҳаракати ҷисмҳои кайҳонӣ ба зуҳур мепазиранд, ҳар ситора мазҳари яке аз сифатҳои рабубият ва сокину ҳаракаташ вобаста ба лутфу ғазаби худоён мебошад.
Чун барои таъйини мавзеи ситорагон ва мизони фосилаи онҳо эҳтиёҷ ба муҳосибаю зарбу тақсим ва андозагирии авъоди замонию маконӣ буд, илми ҳисобу муқоиса ва ҷадвалҳои гуногуни зарбу тақсим ва навъҳои мухталифи миқёсу андоза ба вуҷуд омаданд.
Вақте бобулиён ошуриёнро ба тасарруфи худ дароварданд, тибқи маълумоте, ки дар аввали садаи 19 бостоншиноси англис Ловард зимни ҳафриёт ба даст оварда ва катибаҳои мазкурро Рарвинсони англис ва Опперти франсуз хонда буданд, бисёр саҳифаҳои норавшани Бобулистон маълум гардид.
Ба ҳамин сабаб онҳо пойтахти худро Бобул номгузорӣ намуда буданд ва подшоҳ худро ҷонишини тамоми раббунавъҳо эълон намуда, худои бартари бобулиён Мардукро раббуннавъи тамоми бутҳо ва худоёни дуюминдараҷа қарор дод.
Дар қаламрави ин империя дар садри маҷмаи олии худоён Ому қарор дошт ва ҳамаи фармонҳои расмӣ бо номи ин Худо содир мешуд, ҳар қонун аз манзалати илоҳии ӯ сарчашма мегирифт.
Еараббуннавъи об, Энглия-худои тӯфон, Або–худои илм, Шамаш–худои адолат ва раббуннавъи Хуршед, Син–раббуннавъи Моҳ ва муваккили замон, Иштар–раббуннавъи Зӯҳра ва худованди ишқу ҷанг маҳсуб мешуд.
Барои тасвири «Сӯгвории Ахиллес бар Патрокл» соҳиби медали хурди тило ва барои кори дипломиаш – «Саул дар назди ҷодугари Аэндорс» сазовори унвони рассоми мумтози дараҷаи ва медали бузурги тило гардид.
Дар Флоренсия дар мавзӯъҳои Инҷил расмҳо («Масеҳу Марям ва ҳамшира Лазаря», «Бародарони наҷотдиҳанда» ва ғайра) кашид ва ба кори бузурги «Паёмҳои растохез» шурӯъ намуд.
Дар асарҳои аввалинаш мавзӯъҳои анъанавии санъати академии он замон ба тарзи нав, бо шӯру ҳаяҷон ифода ёфтаанд («Шоми хафо», 1863, Музейи Рус, Санкт-Петербург; «Қосидони эҳё», 1867, Нигористони Третяков).
Сипас дар мавзӯъҳои динӣ мусаввараҳои «Охирин шоми Ҳазрати Масеҳ бо ҳавориёни худ» , «Ҳақиқат чист?» , «Муртад» , «Анҷуман» ва билохира «Чормех»-ро дар чанд тарз кашид.
Дар расмҳое, ки дар мавзӯъҳои Инҷил офарида шудаанд («Ҳақиқат чист?», «Масеҳо ва Пилат», «Чормех», 1892–94, ҳар се дар Нигористони Третяков), ғояҳои эътироз нисбат ба бадӣ, ки ба ақидаҳои Л. Н. Толстой наздиканд, инъикос ёфтаанд.
Николай Ге бисёр портретҳои реалистии таъсирбахш (А. И. Герсен, 1867; Н. И. Костомаров, 1870; Л. Н. Толстой, 1884, автопортрет, 1893), мусаввараҳои таърихии «Шоҳзода Алексейро истинтоқ кардани Пётри дар Петергоф» , «Пушкин дар деҳаи Михайловский» ва ғ.
1-2 октябри соли 1917 , дар анҷумани намояндагони созмонҳои тоторҳои Қрим, ки онро Кумитаи иҷроияи мусулмонон даъват кардааст, қарор шуд, ки дар вазъи кунунии сиёсӣ масъалаи сарнавишти ояндаи Қримро Курултайи тоторҳои Қрим ҳал кунад.
Вай тамоми салоҳиятҳои Кумитаи Иҷроияи Мусалмононро бар дӯш гирифт, барқароршавии давлатдории Қримро дар асоси принсипи ҷумҳуриявии халқӣ / монархияи конститутсионӣ эълон кард ва пас аз он худро парлумони давлати Қрим эълон кард.
Бояд қайд кард, ки сохтори нав нерӯҳои низомии хеле маҳдуд дошт, гузашта аз ин, он суботи номаълум дошт ва қудрати он дар қаламрави Қрим дар аксари ҳолатҳои сирф декларативӣ буд.
Кӯшиши назорати тамоми нимҷазираро ба даст гирифтан, 11 январи соли 1918 ҳукумат нерӯҳои тобеи худро ба Севастопол фиристод, ки дар ҷанги 12 — 13 январ аз ҷониби сурхҳо мағлуб шуданд.
Д.Сейдамет Қримро тарк кард, Н.Челебиҷихон боздошт ва дар зиндони Севастопол ҷойгир карда шуд ва 23 феврали ҳамон сол дар Севастопол вайро бидуни муҳокима аз ҷониби маллоҳон куштанд ва ҷасадашро ба Баҳри Сиёҳ партофтанд .
Сулкевич ҳеч гоҳ ба Қрим интиқол дода нашудааст, дар шароити шикасти пурраи артиш, ҷангҳо бо болшевикон ва истилои Руминия то охири мавҷудияти худ дар фронти Руминия боқӣ мондааст.
Худи Сулкевич бо як қисми сарбозони корпус, қримтоториҳо, тавонистааст ба Қрим танҳо моҳи апрели соли 1918, вақте ки қисмҳои артиши Олмон дар онҷо қарор шуда буданд, омада расад .
Ҷумҳурии Халқии Қрим — ташкили даалатӣ, ки барои барқарор кардани соҳибихтиёрии давлатии тоторҳои Қрим дар қаламрави нимҷазираи Қрим дар моҳи ноябри соли 1917 ҳамчун як қисми қаламрави миллии ҳукумати Қрим пайло шудааст.
Кумитаи иҷроияи мусулмонон ба идоракунии ҳаёти дохилии тоторҳои Қрим фаъолона шурӯъ кард: дар соҳаи маориф тағйиротҳо омода мешуданд, рӯзномаҳо нашр мешуданд, барои ташкили қисмҳои ҳарбии тоторҳои Қрим чораҳо андешида мешуданд, бо дигар ҳаракатҳои миллӣ дар қаламрави империяи Россия робитаҳо барқарор карда шудаанд .
Аз моҳи октябри соли 2017 то моҳи январи соли 2018, Калво ва Амброссӣ дар озмуни воқеияти телевизионии истеъдодҳо " " ҳамчун муаллимони ҳунарпешагӣ дар "Академия" баромад карданд.
Филм дар жанри роуд-муви ба навор гирифта шудааст, ки дар бораи ду ҳамҷинсгароёни бистсолаи мубталои ВИЧ, ки пас аз куштори тасодуфӣ аз пулис фирор мекарданд, нақл мекунад.
Омезиши ҳомосексуализм, ҳомофобия ва зӯроварӣ таваҷҷуҳи мунаққидон ва як қисми тамошобинонро ба худ ҷалб кард: филми 20 000 долларӣ дар хазина тақрибан 700 000 доллар даромад гирифт.
Марҳилаи навбатии фаъолияти коргардон бо кори мазҳакаи сиёҳи "трилогияи апокалиптикӣ барои наврасон" алоқаманд аст, ки дар он ӯ ҳама гуна тарсу ҳарос ва фобияҳои наврасонро омӯхтааст.
Филми роҳи хунини " " -ро идома дод, ки дорои субтитрҳои худфиребӣ "Аввалин филми ҳетеросексуалии Грегг Аракӣ" мебошад ва комедияи сиёҳи "" - ҳикоя дар бораи як рӯзи ҳаёти як гурӯҳи хонандагони мактаби миёнаи Калифорния, зиндагӣ зери шиори «, , » мегузарад.
21 январи соли 2007 дар ҷашнвораи синамоии Сандэнс, дар доираи барномаи , филми нави Аракӣ " " муаррифӣ шуд - мазҳакае, ки дар тӯли 22 рӯз дар бораи ҳунарпешаи ҷавон , ки надониста табақи калони марихуана хӯрдааст, ба навор гирифта шудааст.
Бо вуҷуди ин, филм дар Иёлоти Муттаҳида бароварда нашудааст: он ба муддати кӯтоҳ дар яке аз кинотеатрҳои Лос-Анҷелес намоиш дода шуд ва сипас дар бароварда шуд.
Соли 2000 шабакаи ба коргардон пешниҳод кард, ки силсилафилми " "-ро ба ӯҳда бигирад, аммо шабака аз буҷаи 1,5 миллион доллари барои пилот зарурӣ танҳо 700 000 доллар ҷудо кардааст.
Дар ин филм Аракӣ достони ду писари ҳаждаҳсоларо нақл кард, ки кӯшиши рафъи оқибатҳои зӯроварии ҷинсиро, ки дар кӯдакӣ бо ҷиддияти ғайриоддӣ барои ӯ аз сар гузаронидаанд, рафъ кунанд.
Ба гуфтаи коргардон, ӯ ҳадаф дошт, ки " "-ро мисли филмҳои Дэвид Линч ҷолиб ва бо ҳамон қалами хубе мисли наққошиҳои Вонг Карвай навишта шудааст" кунад.
29 июли соли 1946 дар пленуми муштараки Кумитаи Марказии Ҳизби Халқии Нав ва Ҳизби коммунистии Кореяи Шимолӣ муттаҳидшавии онҳо расман эълон карда шуд ва изҳороти дахлдор қабул карда шуд.
ҲМК ҳизби ҳоким дар кишвар аст (Ҳизби Сотсиал-Демократии Корея ва Ҳизби дӯстони ҷавони роҳи осмонии Чхондогё-Чхонудан низ дар кишвар фаъол ҳастанд ва нақши роҳбарии ҲМК-ро эътироф мекунанд).
Вай хориҷ кардани зиёиёнро иштибоҳ донист ва қайд кард, ки ба ақидаи ӯ, табиати ҳизби ягонаи мардуми меҳнатӣ, аз ҷумла ҳар се намояндаи пешқадами синфи коргарро танҳо бо ин роҳ нишон додан мумкин аст.
Ҳизби коргарии Кореяи Ҷанубӣ 23 ноябри соли 1946 пас аз ҳамроҳ шудани Ҳизби коммунистӣ, Ҳизби нави халқии Кореяи Ҷанубӣ (1 марти 1946 дар Сеул аз ҷониби коммунисти Янг Ҳан Бин ҳамчун қисми Ҳизби Халқии Нав таъсис ёфтааст) ва як қисми Ҳизби Халқии Кореяи Ҷанубӣ таъсис дода шудааст .
Дар моҳи июни соли 1949, бо қарори пленуми якҷояи Кумитаи Марказии ҳарду ҷониб, ҲМКШ бо номи Ҳизби коргарони Корея бо Ҳизби коргарони Кореяи Ҷанубӣ ҳамроҳ шуд.
Бюрои Сиёсии ҲМК дар соли 1949 10 нафар аъзо дошт: Ким Ир Сен — Раиси Ҳизб, Хо Ҳон, Ким Сам Рён, Ким Чхэк, Пак Хон Ён, Ли Син Ёп, Ким Ду Бон, Хо Га И , Пак Ир У, Пак Чон Э.
Пас аз он ки мақомоти низомии Амрико дар бораи ҳабси пешвоёни ҳизб дар 7 сентябри 1946 амр доданд, аксари роҳбарияти ҳизб дар солҳои 1946-1947 ба Шимол кӯчиданд.
Солҳои 1946-1949 шабакаи ташкилотҳои ҳизбии Кореяи Ҷанубӣ дар Кореяи Шимолӣ дар баробари Кореяи Шимолӣ амал карда, нақши пойгоҳи пушти зеризаминии Кореяи Ҷанубиро мебурд .
Тибқи иттилои сафорати ҶХДК, Ким Ир Сен дар эҷоди нишона саҳми шахсӣ гузоштааст: ӯ пешниҳод кардааст, ки асбобҳоро убур карда, тартиби онҳоро муқаррар кунад .
Съезди ҲМК рақамҳои контролии нақшаи ҳафтсолаи тараққиёти хоҷагии халқи ҶХДК-ро барои солҳои 1961—1967 тасдиқ карда, вазифаи асосии он — ба вуҷуд овардани базаи моддию техникии сосиализмро муайян кард.
Съезди ҲМК рушди иқтисодии ҷумҳурӣ ва ба давлати саноатии сотсиалистӣ табдил ёфтани онро ҷамъбаст кард, директиваҳоро оид ба нақшаи шашсолаи рушди хоҷагии халқи кишвар барои солҳои 1971-1976 тасдиқ кард
Съезди ҲМК роҳи ҳизбро дар самти бунёди асосҳои сотсиализм, ба итмом расонидани ҳамкориҳои хоҷагии қишлоқ ва дигаргунсозии сотсиалистии саноати хусусӣ ва савдо тасдиқ кард .
Нишони ҳизб дос, болға ва хасу бо дастакҳо буридашуда мебошад, ки мутаносибан ягонагии синфҳои эҷодии ҷомеаи Кореяи Шимолӣ — деҳқонон, синфи коргар ва зиёиёнро нишон медиҳад.
Самтҳои асосии фаъолияти илмиву эҷодии Александр Акакиевич Гваҳария равобити адабии Гурҷистону Эрон, Тоҷикистон , осори адабиёти форс-тоҷик ва нусхаҳо -и гурҷии онҳо, омӯзиш ва ба чоп омода намудани матни баъзе асарҳои адабиёти форс-тоҷик, таҳқиқи достонҳои омиёнаи адабиёти форс-тоҷик ва ғ.
Мақолаҳову рисолаҳо ва пажӯҳишҳои нахустини Александр Акакиевич Гваҳария оид ба Рӯдакӣ («Поэтикаи Рӯдакӣ», 1958; «Рӯдакӣ дар мукотиботи Ю. Н. Марр ва К. И. Чайкин», ба забони русӣ, дар китоби «Рудаки и его эпоха», Сталинабад, 1958), рисолаи «Фирдавсӣ» , «Манбаъҳои форсии нусхаи гурҷии «Юсуф ва Зулайхо» ва ғ.
Вай ин ду асарро омӯхт, ба ҳам муқоиса кард ва соли 1970 ҳамроҳи шарқшинос Магали Тодуа дар Теҳрон матнҳои интиқодии «Вис ва Ромин»-и Фахруддини Гургонӣ ва «Висрамиани»-ро бо муқаддимаву тавзеҳот ба табъ расонд.
Достонҳои адабиёти омиёнаи форс-тоҷик «Бахтёрнома», «Қаҳрамоннома» ва нусхаҳои гурҷии онҳоро муқоиса ва таҳқиқ кардааст (китоби «Аз таърихи насри мардумии форсӣ», 1973; ба забони гурҷӣ).
Солҳои 2012—2014 дар вазифаи мудири кафедраи фаъолияти бонкии Донишгоҳи давлатии молия ва иқтисоди Тоҷикистон ва солҳои 2014—2015 дар вазифаи декани факултети молия ва қарзи Донишгоҳи давлатии молия ва иқтисоди Тоҷикистон фаъолият намудааст.
Шукрулло Қурбоналӣ Хайрзода (Хайров Шукрулло Курбоналиевич; 27 январи 1983, ноҳияи Фархор, вилояти Кӯлоб, ҶШС Тоҷикистон) — иқтисоддон, номзади илмҳои иқтисодӣ .
Тамоми Кайҳон андаруни «парда»-ест, ки дар маркази он Замини «нақорашакл» қарор дошта, дар мадори дуртарин Офтоб, дар мадори наздиктарин Моҳ ва дар байни онҳо сайёраҳо ҷойгиранд.
Тибқи қонуни изономия, барои пиндошти он ки олами мо ягона олами мавҷуд аст, ҳеч асосе вуҷуд надорад: дар фазои беохири Кайҳон бояд бисёр оламҳои дигар низ мавҷуд бошанд, зимнан бархе аз онҳо ба олами мо монанд ва бархе дигар аз он фарқ доранд.
Атомҳо ба таври механикӣ бо роҳи «часпиш» ё «дар ҳампечӣ» метавонанд ба ҳам пайваст шаванд ва муваққатан «бо ҳам бошанд», то замоне, ки зарурати беруние онҳоро аз ҳам ҷудо насозад.
Чӣ тавре ки аз ҳамон як ҳарфҳо метавон дар як замон ҳам фоҷиа ва ҳам мазҳака тартиб дод, айнан ҳамин тавр бо роҳҳои гуногуни пайвастшавию тавъамшавии атомҳо тамоми гуногунрангии олами ҳиссӣ тавлид меёбад.
Маҷмӯаи осори Демокрит дар китобхонаи Искандария мавҷуд буд ва дар садаи онро наҳвӣ Трасилл ба 13 тетралогия тақсим кард: 1-2 оид ба ахлоқ, 3-6 оид ба физика, 7-9 оид ба риёзӣ, нуҷум ва ҷуғрофия, 9-11 оид ба мусиқӣ, наҳв, фанни шеър, 12-13 оид ба тиб, кишоварзӣ, рассомӣ ва ҳунари ҷангӣ.
Бахши махсуси осори Демокритро ташкил медиҳанд: «Сабабҳо» (рисолаҳои этиологӣ доир ба метеорология, геология, овошиносӣ, ботаника, зоология, магнетизм) ва шояд «Хотираҳо»-и асили ӯ дар бораи сафарҳояш, бахусус рисола оид ба хатҳои мехии бобилӣ.
Тамоми сифоти ҳиссӣ субъективианд, аз ин рӯ, сурати олам, ки ҳиссиёт онро ба мо мебахшад, чизе ҷуз ороиши саҳна ё васвасаи ҳазён нестанд , «инсон аз воқеият дур шудааст», «ҳақиқат дар умқ гӯр шудааст».
Шояд эмпиризми мактаби ионӣ баъдтар бар Демокрит боло гирифта бошад: дар асари пас аз «Қонунҳо» навиштаи Демокрит бо номи «Ғалабаҳо» эҳсосот «тасдиқ» ё «шаҳодат» -и онеро медиҳанд, ки тавассути ақл дониста мешавад.
Дар зинаи дуввум «бо амри зарурат» гирдбод сар мезанад, ки ҳамчун ҷудокунанда амал мекунад: атомҳои калон дар маркази гирдбод гирд омада, атомҳои хурд ба канораҳо «тела дода» мешаванд .
Таълимоти кайҳоншиноии атомистии Демокрит (зимнан пайдоиши мавҷудоти зинда ва зинаҳои аввали фарҳанги инсонӣ) дар асарҳои ӯ «Таркиби олами кабир» ва «Таркиби олами сағир» инъикос ёфтааст (асари аввалро танҳо Арасту ва Теофраст ба Левкипп мансуб медонистанд).
Демокрит дар давоми зиндагиаш сафарҳои зиёд намуда , дороии худро дар сафарҳои таҳқиқотӣ сарф кардааст; дар Афина бо Филолайи пифагорӣ ва Суқрот суҳбат доштааст ва бо Анаксагор шинос будааст.
Баъзан рафтори мардум дар баробари «тартиби бузурги ҷаҳон» ӯро ба ханда меовард (аз ин ҷо тахаллуси ӯ «файласуфи хандон» аст, бар хилофи Ҳераклит, ки «файласуфи гирён» буд).
Ба хокҳои натрийдоре, ки қабати сернатрийи онҳо амиқ хобида, баъди шудгор кардан боло намебарояд, 2/3 ҳиссаи вояи гачро пеш ва 1/3 ҳиссаи онро пас аз шудгор кардан мепошанд ва сипас култиватсия мекунанд.
Дар давраи мелиоратсия дар чунин заминҳо кишт намудани зироати лалмӣ (гандум, ҷав, ҷуворӣ, қашқабеда якҷо бо хӯшаиҳо ва зироати лӯбиёӣ) ва обӣ мувофиқи мақсад аст.
Агар дар хок миқдори натрий нисбатан кам бошад, пас чунин хокро хоки камнатрийи минтақавӣ меноманд (мас., сиёҳхокҳои камнатрий, хокҳои дорчинии камнатрий, бӯрхокҳои камнатрий ва ғайра).
Ҳангоми нам кашидан қабати натрийдори хок ковоку часпак ва таркибаш вайрон, дар мавриди хушк шудан бошад, беҳад сахт гашта, ба рушди решаи рустанӣ халал мерасонад, вақти шудгор ба кулӯхҳои калон-калон табдил меёбад.
Ин ташкилоти ҳукуматӣ барои нигаҳдорӣ ва рушди боғҳо ва минтақаҳои ҳифзшаванда, инчунин ҳифзи иншооти фарҳангӣ ва мероси табиӣ дар УҶН масъул аст.
Маккуори ба сохтани роҳҳо, маринаҳо, калисоҳо ва биноҳои ҷамъиятӣ шурӯъ кард, муҳаққиқонро ба қитъаи дур фиристод ва инчунин барои меъмории кӯчаҳои Сидней меъморро киро кард.
Дар тӯли садаи қаламравҳои назаррас бо навбат аз Уэлси Ҷанубии Нав ҷудо шуданд, ки мустамликаҳои мустақили Бритониё шуданд : Тасмания (колонияи ҷудогона бо номи Ван Даймен замин эълон карда шуд, дар соли 1825), Австралияи Ҷанубӣ , Зеландияи Нав , Виктория ва Квинсленд .
Аксари овозҳо ба ҷонибдорӣ карда шуданд, аммо ҳукумати нави Уэлси Ҷанубии Нав, бо сарварии сарвазир Ҷорҷ Рид бо лақаби "Рид Ҳа - Не" бо сабаби тағйирёбии ҳамешагии афкор, талаботи аксарияти салоҳиятдорро ба тарафдорӣ муқаррар кард.
Худи дар минтақаҳои кӯҳистон, бо дарназардошти мушкилиҳои истифодаи хоҷагии халқ ва беҳамтоӣ манзараҳо ва олами наботот, парваришгоҳҳо ва боғҳои миллӣ зиёданд.
Гумон меравад, ки ин иёлат моҳи январи соли 1788 ҳангоми фуруд омадани истилогарони англис, ки аз ҷониби Флоти Аввал ба Австралия оварда шуда буданд ва аввалин шаҳраки аврупоии Сиднейро дар Порт Ҷексон дар соҳили ҷанубу шарқи Австралия таъсис додаанд, таъсис дода шудааст.
Рихтер аз ҷадвали муайян кардани қувваи заминҷунбӣ, ки он замон вуҷуд дошт, ҳанӯз соли 1902 аз ҷониби коҳин ва геологи итолиёӣ Ҷузеппе Меркали пешниҳод карда шуда буд, камтар нигарон набуд.
Агар ба шахс муяссар шавад, ки аз хонаи вайрона берун ояд, пас миқдори холҳо камтар, ва агар дар зери харобаҳо ҳалок шавад, пас, мувофиқан, холҳо зиёдтар ҳисоб мешуд.