polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Қаҳҳор Маҳкамов минбаъд ҳамчун Раиси Шӯрои Вазирони ҶШС Тоҷикистон , Котиби якӯми Комитети Марказии Ҳизби Коммунистии ҶШС Тоҷикистон , Раиси Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон , аввалин президенти Тоҷикистон адои вазифа намудаастӣ.
Ба мақсади рух додани хунрезӣ Қаҳҳор Маҳкамов ба истеъфо рафта, Қадриддин Аслонов вазифаи иҷрокунандаи президентро ба уҳда гирифт ва фармонро оид ба манъ намудани фаъолияти ҳизби коммунистӣ интишор намуд.
Қаҳҳор Маҳкамов (Қаҳҳор Маҳкамович Маҳкамов; 16 апрели 1932, Хуҷанд, ҶШС Тоҷикистон, ИҶШС — 8 июни 2016, Душанбе, Тоҷикистон) — ходими сиёсӣ ва давлатии ИҶШС ва Тоҷикистон, раиси Шӯрои Вазирони ҶШС Тоҷикистон , Котиби якуми КМ Ҳизби коммунистии Тоҷикистон , Узви Бюрои ҳизбии КМ ҲКИИ , Раиси Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон , аввалин ва охирин президенти ҶШС Тоҷикистон .
Дар мувофиқа бо Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Вазорати таҳсилоти олӣ ва миёнаи махсуси Чумҳурии Узбекистон дар асоси Низомнома дар бораи факултети муштараки муассисаи давлатии таҳсилоти олии “Донишгоҳи давлатии ҳуқуқ, бизнес ва сиёсати Тоҷикистон” ва муассисаи таҳсилоти олии “Донишкадаи молиявии Тошканд” аз 30 декабри соли 2020 ва Созишнома дар бораи омодасозии муштараки мутахассисон байни муассисаи таҳсилоти олии “Донишгоҳи давлатии ҳуқуқ, бизнес ва сиёсати Тоҷикистон” ва муассисаи таҳсилоти олии “Донишкадаи молиявии Тошканд” аз 08 январи соли 2021 факултети муштарак ташкил карда шуд.
Донишгоҳи давлатии ҳуқуқ, бизнес ва сиёсати Тоҷикистон бо қарори Шўрои Вазирони Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 5 августи соли 1993 таъсис ёфта, дар самтҳои ҳуқуқшиносӣ, хадамоти гумрукӣ, сиёсати дохиливу хориҷӣ, муносибатҳои байналхалқӣ, соҳибкорӣ, молия, иқтисодиёт, идоракунӣ, инноватсия, телекоммуникатсия, системаи ахборотӣ, муҳосибот, андоз, аудит ва ревизия мутахассисонро омода менамояд.
Имрӯз, фаъолияти донишгоҳ дар асоси Иҷозатнома аз рўи ихтисосҳои амалкунанда ва Шаҳодатномаи аккредитатсияи байналмилалӣ ба роҳ монда шуда, донишгоҳ узви донишгоҳҳои Созмони ҳамкориҳои Шанхай ва Лигаи донишгоҳии Созмони аҳдномаи амнияти дастҷамъӣ мебошад.
Сохтори донишгоҳ аз 5 бинои таълимӣ, 8 факултет, лабораторияҳои инноватсионӣ ва криминалистика, толорҳои маҷлис, китобхонаи илмӣ ва электронӣ, марказҳои компютерӣ ва тестӣ, Марказҳои омўзиши Аврупо ва забонҳо, Парки технологӣ, Маҷмааи варзишӣ, Осорхона, хобгоҳ иборат аст.
Дар оғози фаъолият ва марҳилаҳои тақдирсози донишгоҳ профессорон Арслонбек Ғозибеков , Ҳомид Пўлодов , Осим Каримзода ва Ҷамшед Ҷўразода ҳамчун сарварони ин муассисаи бонуфуз нақши босазо гузоштаанд.
Тибқи қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 15 марти соли 2017, таҳти 129 Шарифзода Муъмин Машокир ба вазифаи ректори Донишгоҳи давлатии ҳуқуқ, бизнес ва сиёсатии Тоҷикистон таъин гардид.
Донишгоҳи давлатии ҳуқуқ, бизнес ва сиёсати Тоҷикистон — яке аз дошишгоҳҳои таҳсилоти олии касбии Тоҷикистон буда, дар шаҳри Хуҷанд, вилояти Суғд ҷойгир аст.
Наиболее высоко был поднят интерес к языку Пролог как к языку будущего во время разработок японской национальной программы компьютеры пятого поколения в 1980-х годах, когда разработчики надеялись, что с помощью Пролога можно будет сформулировать новые принципы, которые приведут к созданию компьютеров более высокого уровня интеллекта.
Дархудмондагӣ, аути́зм — эҳсоси дархудмондагӣ ё худбегонагӣ, сахттарин ҳолати равонӣ дар шахс, бахусус наврасон, ки муҳити атрофро бо худ бегона ҳис мекунанд ва майли шадиде ба дарунгароӣ доранд.
Тибқи иттилои Вазорати корҳои дохилии Миср, нақшаи аввалия тадриҷан бас кардани тазоҳурот бо қатъи хатҳои таъминот ва фароҳам овардани шароити бехатар барои онҳое, ки рафтанро интихоб кардаанд, буд.
Аксҳои сершумори дар Интернет паҳншуда ва каналҳои хабарӣ силоҳҳо, аз ҷумла милтиқи автоматӣ ва ҳазорҳо лавозимоти ҷангиро, ки пас аз хароб шудани лагерҳо дар хаймаҳои эътирозгарон пайдо шудаанд, нишон доданд.
Пас аз барканории президент Муҳаммад Мурсӣ дар аввали моҳи июли соли 2013, даҳҳо ҳазор тарафдорони Мурсӣ ба ташкили лагерҳои эътирозгарон шурӯъ карданд ва даъват карданд, ки президенти барканоршуда ба қудрат баргардад.
Эътирозгарон ва ҳукумати муваққатӣ шаш ҳафта дар муқовимат боқӣ монданд, нерӯҳои дохилӣ ва хориҷӣ ҳамаи тарафҳои даргирро ба кор дар роҳи ҳалли демократӣ даъват карданд.
Ташаббусҳое, ки барои ҳалли низоъ, аз ҷумла тавассути талошҳои кишварҳои арабии Халиҷи Форс, ИА ва ИМА, гирифта шуданд, дар назди мақомоти давлатӣ натиҷаҳои мусбат надоданд
Ин ҷунбиш дар соли 1928 мелодӣ дар шаҳр Исмоилияи Миср ба раҳбарии Ҳасан Албанно бунён ниҳода шуд ва сипас фаъолияти худро ба дигар кишварҳои арабӣ ва исломӣ густариш дод.
Ин неҳзат ба таъсир аз андешаҳои Сайид Қутб андешаманди исломӣ, Муҳаммад Алғазолӣ мубаллиғи исломӣ, Сайид Ҷамолуддини Асадободӣ ва Муҳаммад Абдуҳ дар посух ба шикасти дохилии мусулмонон ва султаи бегонагон бар кишварҳои исломӣ, ба вежа бар кишвари Миср падид омад.
«Ихвону-л-муслимин» ҷиҳати расидан ба аҳдофаш дар заминаҳои мухталифи фарҳангӣ, низомӣ ва сиёсӣ ба мубориза пардохт ва дар ин раҳгузар чанд бор ба дасти ҳукумати Малик Форуқ аз байн рафт ва тайи он шумори зиёде аз аъзои он дастгир ё эъдом шуданд.
Ҳамзамон, мавҷуд набудани мақоми ҳуқуқӣ (қонуни соли 1954 дар бораи манъи созмон ҳанӯз бекор нашудааст) онҳоро маҷбур мекунад, ки ё аз рӯйхати ҳизбҳои ба қайд гирифташуда ё ҳамчун номзадҳои "мустақил" амал кунанд.
Дар интихоботи соли 1987 онҳо дар иттифоқ бо рақибони Вафди Нав - Ҳизби Либералии Сотсиалистӣ ва Ҳизби Сотсиалистии Меҳнат , ки дар Эътилофи Исломӣ муттаҳид шудаанд, ширкат варзиданд.
Ӯро ба оташ задани зиндон ва хароб кардани сабти зиндонҳо (сухан дар бораи фирори Мурсӣ аз зиндон пас аз боздошт барои ширкат дар амалҳои зидди Ҳуснӣ Муборак дар соли 2011 меравад), "ҳамкорӣ бо ҷунбиши фаластинии Ҳамос барои амалҳои таҷовузкорона дар кишвар »: ҳамла ба шуъбаҳои полис ва низомиён," куштори баъзе маҳбусон, афсарони полис ва сарбозон дидаву дониста ва бо қасди пешакӣ ", инчунин" рабуда шудани баъзе аз афсарон ва сарбозони полис ".
Дар интихоботи парлумонии соли 2005 дар Миср, номзадҳои Ихвонулмуслимин ба унвони номзадҳои мустақил 88 курсӣ ба даст оварданд, ки ин бузургтарин фраксияи оппозисюнӣ буданд.
Дар ҷараёни интихоботи моҳи ноябри соли 2010, бинобар чораҳои шадиди таҳдид аз ҷониби мақомот, Ихвонулмуслимин назар ба 5 соли пеш фоизи камтар аз овозҳоро ба даст овард.
Вазъияти созмон мубҳам буда, дар баъзе кишварҳо он қонунӣ аст ва ҳизбҳои сиёсии муртабит бо он курсиҳое дар порлумони кишварҳои марбута (Ҳизби неҳзати Тунис, Ҳамойиши миллии Судон, Ислоҳи Яман ва ғайра) доранд.
«Ихвону-л-муслимин» ҷиҳати расидан ба аҳдофаш дар заминаҳои мухталифи фарҳангӣ, низомӣ ва сиёсӣ ба мубориза пардохт ва дар ин раванд чандин бор бо дасти ҳукумати Малик Форуқ , аз охирин подшоҳони мамлакати мисрӣ, қариб аз байн бурда шуд ва тайи ин муддат шумори зиёде аз аъзои он дастгир ва нобуд карда шуданд.
Ин созмон ният дошт дар интихоботи парлумонии 28 ноябр ва 5 декабри соли 2010 фаъолона ширкат варзад, аммо пас аз даври якуми интихобот, бинобар қонуншиканиҳои зиёд бойкоти дуввумро эълон кард.
Дар соли 1954, пас аз кӯшиши номуваффақи аъзои ассотсиатсия алайҳи президент Гамал Абдел Носир, фаъолияти Ихвонулмуслимин дар Миср манъ карда шуд ва баъзе фаъолон боздошт шуданд.
Гурӯҳи нахустин муҳаддисону фақеҳони имомия асҳоби тобеини имомон буданд, ки Ибни Надим дар «ал-Феҳрист» ва Наҷошӣ дар «Риҷол» дар бораи онҳо маълумот додаанд.
Салмони Форсӣ аз пешвоёни шиа «Ҳадиси ҷосилиқ»-ро тадвин кард ва Муҳаммад ибни Холиқи Қумӣ мулаққаб ба Бурқӣ дар заминаи ҳадиси шиа китоби «Маҳосин»-ро таълиф намуд.
Табақабандии комили ахбори шиа, ки дар байни онҳо «Биҳор-ул-анвар»-и Мулло Муҳаммад Боқир иб­ни Муҳаммади Тақӣ маъруф ба Аллома Маҷлисӣ ҳамчун Доиратулмаорифи илми ҳадис мақо­ми баланде дошт.
Қабл аз «Биҳор-ул-анвар» шииён маҷмӯаи чаҳоргона ё худ чаҳоркитоби Ҳадисро мураттаб сохтанд, ки китоби аввали он «ал-Кофӣ»-и Абуҷаъфар Муҳаммад ибни Исҳоқ Кулинии Розии Бағдодӣ машҳур ба «Шайх-ул-муҳаддисин» буд.
«Таҳ­зиб-ул-аҳком»-и Абуҷаъфар Муҳаммад ибни Ҳасан маъруф ба Шайхи Тусӣ ва мулаққаб ба «Шайхуттоифа» сеюмин маҷмӯаи ҳадис ба шумор меравад ва асари дигар ва қобили итминони ӯ «ал-Истибсор фӣ мо ихтилофи мин-ал-ахбор» китоби чаҳоруми маҷмӯаи чаҳоргонаи шиаро ташкил медиҳад.
Дар фиқҳи мутааххири имомӣ гурӯҳеро, ки ба пайравӣ аз ахбору ҳадисҳо эътиқод доранд ва равишҳои эътиқодӣ ва иҷтиҳодию усулии фиқҳро намепазиранд, «ахбориён» меноманд.
Тана ва камони муҳраҳо ҷӯй -и С.-ро ба вуҷуд меоранд, ки дар қисмҳои гардан ва синагии он ҳароммағз, дар қисми миён бошад, решачаҳои асаби ҳароммағз ҷой гирифтаанд.
Сутунмуҳра : – қисми гардан; – қисми сина; – қисми миён; – қисми чорбанд; – қисми думғоза; қисми гардании сутунмуҳра ба тавассути банду бандакҳо ба устухони пасисарии ҷумҷума пайваст мешавад.
Нақши сутунмуҳра, ҳимоят аз кал будан, тавоноӣ дар хам шудан ва чархидан дар тамоми масирҳо, ва низ ҳимоят аз сохтумонҳои ҳаётии банд мисли аъзоб ва нихоъ мебошад, ки дар дохили он қарор дорад.
Осори адабии шоир — газалҳо, қасоид, рубоиёт, қитъаҳо, тарчеъбанду таркиббанд ва маснавиҳои у, ки дар «Куллиёт»-аш гирд оварда шудаанд, дар хачми 16000 байт то замони мо расидаанд.
Достони романтикии «Чамшед ва Хуршед» , ки онро А. Крымский ва Ян Рипка нусхаи дигари «Хусрав ва Ширин»-и Низомии Ганчави донистаанд , дар асл манзумаест, ки дар асоси достонҳо ва ривоятҳои халқи эҷод гардидааст.
Салмони Совачи калимаи «ишк» ва маҳумҳои ба он мансубро ба маънии дустиву рафокат ба кор бурдааст, ки аз ин ҷиҳат «Фирокнома» дар таърихи достонсароии форс-тоҷик асари аввалин аст.
Ҷамолуддин Хоҷа Салмон ибни Хоҷа Алоуддини Муҳаммад яке аз шоирони номдори форсу тоҷик буда, соли 1300 дар шаҳри Соваи ҷануби Эрон таваллуд шудааст, соли 1377 дар Бағдод вафот кардааст.
Шӯҳрати шоирии Салмони Совачи бо таълифи «Қасидаи маснуъ», ки дар чанд баҳр ва истифодаи санъатҳои гуногуни бадеӣ таълиф ёфта, ба номи вазири хонадони ҷалоири Хоҷа Ғиёсуддин Муҳаммад ба тарики мувашшах гуфта шудааст, бештар алокаманд аст.
Шоир агар аз як тараф, аз бадгуи, игвогари ва суханчинии хасудон азоби рухи кашида бошад, аз тарафи дигар, ба сабаби тангдасти ва нодорами машаккат кашидааст ва мачбур шудааст, ки ба шох, вазир ва амалдорони чалоири барои дастгири мурочиат намояд, вале хохишҳои ӯ аксар бенатича мондаанд.
Ӯ бо ҳуҷҷатҳои қадимаи таърихй,анъанаҳои маросимӣ, суруду мусиқӣ ва ривоятҳои қадим шинос шуд ва ҳамчун донандаи анъанаҳо шуҳрат ёфт.
Конфутсий ба шогирдонаш ин амалашро чунин шарҳ дод: «Шал Чжен-мао гурӯҳҳои ҳамақида ташкил намуда, зидди мо сухан мегуфт, ҳақиқатро дидан намехост, худраъй буд, пас чи тавр ӯро ба дор намекашидем?
Инсон, табиат ва худро тафҳим намуда фикр ва мафкураи худро инкишоф медиҳад, барои ӯ ҳама мавҷудот об, оташ, хок, наботот, ҳайвонот, офтобу моҳтоб, ситораҳо манбаи маълумотҳои аниқу илмӣ дар бораи олами атроф мебошад.
Конфутсий ё Конфусиус — , мутафаккир ва файласуфи чиноӣ мебошад, ки кору эҷодиёташ ба фикрронӣ ва ҳаёти чиноиён, куриёгиён, ҷопониён ва ветнамиён таъсири чуқур расонидааст.
Дар тӯли садсолаҳо даҳҳо миллиард ниёгони аҳолии Чин ва ҳамсояҳои он - ҷопонҳо, куриёиҳо, ветнамиҳо - хотираи ӯро ҳамчун устоди зиндагӣ пос дошта
Конфутсий дар таълимоти худ нишон додааст, ки замину осмон, ки офаридаи худи Илоҳӣ ҳастанд, дар фармони ӯ мебошанд ва инсон, ки дар рӯи замин умр ба мебарад, ба воситаи ақл заковаташ ва аз бар намудани илми ҷаҳонӣ ҳама гуна ҳодисоту воқеиётро, ки ба вукӯъ меоянд, фаҳмида мегирад ва дар тӯли ҳаёти худ ба ҳамаи онҳо рӯ ба рӯ мегардад ва худро рохдои аз онҳо ҳимоят карданро бояд донад.
Конфисиус дар таълимоти худ чунин мегуяд, ки бикушед, ки ақаллан каме ҳам бошад, хушмуомилатар бошед ва пасон возеҳи дарк хоҳем намуд, ки аз уҳдаи иҷрои амали носавобе намебароед.
"Дар чаҳди беандоза баҳри такомули хеш "Ислоҳи худ" медид ва андешаи ӯ ба сифати намунаи беинтиҳои даврони омӯзишу тарбия, бозгӯи куллӣ иқтидори инсонии мардони шарафманди айёми пешин хидмат кардаанд.
Конфутсий чунин арзи ақида намудааст, ки модда абадӣ аст, яъне худованди коинот, бузургтарин фармонравои олам аст, заминро аз модда халқ карда ва осмон ягона асари қобили раъияти ӯст ва ситорагон дар мадоре, ки барои онҳо таъйин гардида, сайр мекунанд.
Инсон ба муносибат доштани қувваи қазоват бар соири мавҷудот афзалият дорад ва гули сабади онҳост ва хилқатан абадӣ ва ҷовидонӣ аст ва қувваи қазоваташ доимо ӯро ба тарафи камол роҳбарӣ мекунад.
Соли 1963 ба Мактаб-интернати миёнаи мусиқӣ хореографии ҷумҳуриявӣ дохил гардида, соли 1971 онро бомуваффақият хатм менамояд Замоне, ки ҳамагӣ 12 сол дошт, фаъолияти овозхонии худро шурӯъ кард.
Аз соли 1982 то имрӯз Саидқул Билолов дар Кумитаи телевизион ва радиои назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ба ҳайси сароянда, роҳбари бадеии Ансамбли «Дарё», директори маъмурияти ҷалби дастаҳои ҳунарӣ кор мекунад.
Солҳои 2000—2005 вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон — муовини раиси Кумитаи илм, маориф, фарҳанг ва кор бо ҷавонони Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон буд.
Санъати тоҷикро дар Австрия , Испания , Руминия , Белгия , Германия , Туркия , Франсия , Хитой , Россия, Қазоқистон, Қирғизистон, Озарбойҷон , Қатар, ИМА , Ҳиндустон муаррифӣ намудааст.
Бо унвонҳои фахрии Арбоби ҳунари Тоҷикистон , Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон , Ҷоизаи давлатии ба номи А. Рӯдакӣ , Ордени «Дӯстӣ» ва медали «20-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон» сарфароз гардидааст.
Дар ин муддат ӯ дар вазифаҳои гуногун — муаллими калон, ҷонишини декани факултаи «Менеҷмент ва ҳисобдорӣ», декани факултаи «Иқтисодию менеҷмент ва баҳисобгирӣ» ва «Омӯзиши ғоибона», муовини аввали ректор оид ба таълим фаъолият намуда, аз октябри соли 2000 то соли 2009 вазифаи ректори донишгоҳро ба уҳда дошт.
Ҳамидуллохон Фақеров раиси комиссияи экспертии назди Кумитаи Маҷлиси Олии ҶТ оид ба иқтисодиёт, раиси Шӯрои дифои рисолаҳои докторӣ дар назди ДДТТ, собиқ раиси Шӯрои ректорони мактабҳои олии Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад ва узви Клуби ректорони макотиби олии Аврупо ва аъзои коллегияи Вазорати маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон буд.
Рисолаю мақолаҳои «Методологияи пешгӯиҳои дарозмуддат дар шабакаҳои савдо», «Равандҳои бунёдсозии низоми нишондиҳандаҳои дурнамои инкишофи шабакаи савдо», «Консепсияҳои инкишофи тичорати молҳои алоҳидаи истеъмолӣ дар Тоҷикистон» ва ғайраҳо дар соҳаи тиҷорат андешаи нав буда, дорои аҳамияти калони назариявию амалианд.
Инчунин асарҳои «Назария ва амалияи ташаккули зерсохторҳои бозори истеъмолӣ», «Бозори истеъмолй: масоили танзимкунӣ», натичаи таҳлили дақиқназарона буда, дар онҳо масъалаҳои танзими бозори истеъмолот аз мавқеи зарурияти мутобиқсозии талаботу пешниҳод, масъалаи равшаннамоии сарҳад, усул ва шаклҳои он, аз ҷониби давлат ба танзим даровардани даромади аҳолӣ, ҳамчун асоси ташаккул ва такмилсозии зерсохторҳои бозори истеъмолӣ дақиқназарона таҳлилу тадқиқ шудаанд.
Натиҷаи ҷустуҷӯиҳои чандинсолаи илмӣ имконият дод, ки соли 2004 дар Донишгоҳи кооператсияи матлуботи шаҳри Новособирск дар мавзӯи «Ташаккул ва рушди бозори истеъмолии Тоҷикистон» рисолаи докториро бомуваффақият ҳимоя намояд.
Фаъолияти кории мутахассиси ҷавон аз иқтисодчии филиали душанбегии Пажӯҳишгоҳи умумииттифоқӣ доир ба омӯзиши талаботҳои аҳолӣ ва вазъи савдои дар Тоҷикистон воқеъ буда, огоз шудааст.
Ҳамидуллохон Фақеров соли 1959 ба дунё омада, баъди хатми мактаби миёнаи таҳсилоти ҳамагонӣ ба факултаи иқтисодии Донишгоҳи давлатии миллии Тоҷикистон дохил шуда, тахассуси «Иқтисоди савдо»-ро бо дипломи аъло хатм намудааст.
Видеои аз ҳама бештар лайк гузошташуда дар — — ба шумор меравад.11 октябри соли 2017 видеоклип бо суруди «» оҳангсози пуэрто-рика Луис Фонси бо иштироки овозхон Дэдди Янки дар байни ҳама видеоҳо аввалиншуда 4 миллиард тамошобин пайдо кард.
Навори видеоии Манижа Сангин ба суруди , ки бо он Русияро дар 65-умин озмуни байналмилалии «Евровидение-2021» дар Роттердами Нидерландия муаррифӣ хоҳад кард, дар шабакаи расмии ҳунарнамоӣ дар миёни 39 клипи иштирокчиёни намоиши соли 2021 аллакай беш аз 6,7 миллион тамошобин пайдо карда, дар байни онҳо машҳуртарин шудааст.
Ин вебгоҳ ба суръат рушд кард ва дар моҳи июли соли 2006 эълом шуд, ки ҳар рӯз дар беш аз 65 000 видео боргузорӣ мешавад ва 100 миллион бор мавриди боздид қарор мегирад.
Бо таваҷҷуҳ ба омори ироашуда тавассути ширкати таҳқиқоти бозори , беҳтарин вебгоҳи баиштирокгузории видео дар ИМА аст ва 43% мардуми ин кишвар, видеоҳои худро дар ин вебгоҳ боргузорӣ мекунанд ва дар моҳ майи соли 2010, 14 миллиард филм дар боргузори шудааст.
Онҳо пас аз муваффақияти вебгоҳ Фликр барои иштирокгузории акс, тасмим гирифтанд вебгоҳе барои иштирокгузории видео эҷод кунанд ва ба ҳамин манзур, дар апартаменти Чен дар Сан-Франсиско меҳмонии шом баргузор шуд ва дар ин бора баҳс карданд.
Ин сайт ба корбарон иҷозаи боргузорӣ, мушоҳида ва иштирокгузории видео ва бо истифода аз технологяи видео ва 5 анвои видеоҳои монанди клипҳои филм, клипҳои телевизион ва клипҳои мусиқӣ ва ҳам чунин видеоҳои веблогҳо, видеоҳои аслии кӯтоҳ ва видеоҳои омӯзиширо намоиш медиҳад.
Ҳарлӣ дар донишгоҳ Индиана дар Пенсилвания дарси тарроҳӣ мехонд дар ҳоле, ки Чен ва Карим дар донишгоҳи Иллинойс дар Урбоно дониши компютерро мавриди мутолиа қарор дода буданд.
Видеоҳои аввалин бор тавассути Ҷовид Карим, аз бунёнгузорони ин ширкат дар Боғи ҳайвоноти Сан-Диего дар 18 сония филмбардорӣ шуда, 23 апрели 2005 ба вебгоҳи ирсол шуд, ки ҳанӯз ҳам метавон онро тамошо кард.
Ду тарзи бофтани ҷӯроб вуҷуд дорад: яксиха ва панҷсиха, масалан, музаҷуроби нусхааш рах-рахро ба тарзи панҷсиха яъне ба ҳар ду сих 60-тогӣ халқабофӣ гузошта мебофанд.
Вай аз ҷавони ба хидмати идораи маъмурии ҳокими муғул Туғохон, ки дар кӯҳистон фармонравои дошт, дохил шуда, бо роҳи хидмати расми борҳо ба кишвари Рай, Кӯҳистон ва Сиистон сафар кардааст.
Шаклҳои гуногун ва мухталифи инъикоси воқеа, ҳолату рӯйдод, ҷараён ва вазъият, ки аз ҷиҳати аломат, хусусият ва сохт унсурҳои умумӣ, такроршаванда ва хоса доранд, жанр номида мешавад.
Жанр табиати худро дорад, ки таркиби онро категорияҳои гуногун: таърихӣ, шакли махсуси ташкили мавод, типологӣ, гносеологӣ, мифологӣ, аксеологӣ ва эҷодию созмондиҳӣ ташкил медиҳанд.
Журналистика, аслан бо пайдоиши матбуот ба вуҷуд омадааст, аммо то ба вуҷуд омадани нашрияҳо иттилоърасонӣ дар шакли ҷорчигӣ, қаландарӣ ва воизӣ вуҷуд дошт.
Нависандагону шоирони рус ҳам журналист ва ҳам муҳаррирони ин нашрияҳо буданд (Н. М. Карамзин, А. С. Пушкин, Н. А. Некрасов, М. Е. Салтиков-Щедрин, Ф. М. Достоевский, А. П. Чехов, М. Горкий).
Рӯзноманигорӣ, журналистика — ниҳоди махсуси иҷтимоӣ, сиёсӣ ва эҷодие, ки вазифаи асосиаш ҷамъ овардан, омода кардан ва пахши ахбори иҷтимоӣ тавассути воситаҳои ахбори омма аст.
жанрҳои публитсистӣ-бадеӣ (лавҳа, очерк, фелетон, памфлет, пародия, луқма, эпиграмма, шарж), ки дар онҳо воқеаҳои ҳаётӣ дар қолаби бадеӣ, вале типнашуда тасвир меёбанд.
Вазну қофияи равони рубоӣ барои ба оҳанги мусиқӣ даровардан хеле мувофиқ аст ва аз ҳамин сабаб дар жанри мусиқии Фалак ва дигар навъҳои мусиқии мардумӣ аз рубоиҳо бисёр истифода мекунанд.
Рубоиҳои тоҷикӣ дар мавзӯъҳои ишқу муҳаббат, васфи табиат, ҷудоиву ғарибӣ, никоҳи маҷбурӣ, камбағалӣ, шикоят аз зулми иҷтимоӣ ва масоили гуногуни маишӣ эҷод шудаанд.
Рубоиҳои халқӣ дар ҳама замонҳо бо ҳаёти маишӣ, иҷтимоӣ ва таърихии аҳли меҳнат робитаи бисёрҷониба пайдо карда, мақсаду маром, фарёду нидо, гилаву эътироз ва хашму кинояҳои шахсони музтарибу мутаассирро дар бар гирифтаанд.
Ба воситаи рубоиҳо одамон ҳамдигарро аз ҳоли худ огоҳ ва ба якдигар дил холӣ кардаанд, якдигарро водор намудаанд, ки ба атрофиёнашон бо эҳтироми хосе муносибат кунанд.
Мавзӯи ишқу муҳаббат нисбат ба дигар мавзӯъҳо дар жанри рубоӣ мавқеи муҳимтар дошта, ишқи воқеии заминӣ ва тавъам бо масоили иҷтимоӣ баён мегардад.
Образи ошиқе, ки дар рубоиҳо тасвир мешавад, як фарди одии ҷомеа буда, ишқи поки инсонӣ дорад ва барои ба мақсаду мурод расиданаш бо мушкилоти рӯзгор ва рақибон мубориза мебарад.
Аммо дар мобайн монеаҳое дар шахси рақиб, аҳли оила ва хешу табори духтар ва инчунин муносибатҳои иҷтимоии анъанавӣ, номусу виҷдон, одобу ахлоқ барин меъёрҳои суннатӣ вуҷуд доранд, ки дар аксари ҳолатҳо ба васли ин ду ҷавон садди роҳ мешаванд.
Дар рубоиҳои тоҷикӣ рамзҳои «гул», «лола», «об», «кӯҳ», «ағба», «дарё», «бед», «чинор», «себ», «кабк», «кабӯтар» ва амсоли инҳоро зиёд дучор мешавем, ҳам ба матнҳо хусусиятҳои бадеию эстетикӣ додаанд ва ҳам дарду алам ва орзуву омоли мардумро фаро гирифтаанд.
Мудири кабинет, муаллими калон, дотсент, мудири кафедра , проректор оид ба робитаҳои байналмилалӣ , ректори УДТ , саркотиби илмӣ , академик-котиби Бахши илмҳои ҷамъиятшиносии Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон .
Директор-муассис , директори Институти давлат ва ҳуқуқ , мудири шуъбаи ҳуқуқи исломӣ ва ҳамзамон мушовири илмии Институти фалсафа, сиёсатшиносӣ ва ҳуқуқи ба номи А. Баҳоваддинови Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон ва раиси Ҷамъияти «Дониш»-и Ҷумҳурии Тоҷикистон буд.
Фозил Тоҳиров (10 июни 1938, деҳаи Пӯлодон, ноҳияи Конибодом — 16 августи 2022, Душанбе, Тоҷикистон) — ҳуқуқшинос, доктори илми ҳуқуқ , профессор , академики Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон , академики Академияи байналмилалии мактабҳои олӣ , Арбоби шоистаи илм ва техникаи Тоҷикистон .
Перомуни таърихи давлату ҳуқуқи Тоҷикистон ва мамолики хориҷӣ, ҳуқуқи дунёи қадим, муносиботи ҳуқуқи оилавӣ ва шариат, назарияи давлату ҳуқуқ ва ғайра зиёда аз дусад асару мақола навиштааст.
Бо медалҳои «Барои меҳнати шуҷоатнок. Ба муносибати 100-солагии рӯзи таваллуди В. И. Ленин», «10-солагии Иҷлосияи Х Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон», «20-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон» сарфароз қадрдонӣ шудааст.
Мувофиқи суханони ӯ: “Ин ҷонварони бечора қафасро, ки андозаи он каме аз онҳо калон аст, танҳо ҳангоми баромадҳои маҷбурии ҳаррӯза тарк мекунанд. Аз ин баромадҳо ба онҳо ягон суде нест ва ҳайвонотро танҳо хаста мекунад. Роҳи беҳтарини дастгирии ин ҳайвонот, пурра даст кашидан аз тамошои барномаҳои сирк, ки дар он ҳайвонот иштирок мекунанд, мебошад.”
Вай бо суруди шуғнии Олег Фезов «Лалаик» дар ин озмун пирӯз шуд ва соле пас дар ҷашнвораи «Иссиқ-Кӯл — 89» ширкат кард ва барандаи унвони «Мисс Иссык-Куль — 89» шуд ки арзёбие буд аз ҳунару шеваи овозхонии нотакрораш.
Барои ширкат дар ин озмун 150 овозхон довталаб шуданд, аммо доварон барои ширкат дар бахши ниҳоӣ танҳо 30 касро интихоб карданд, ки аз беҳтарин ҳунармандону овозхонони кишвар махсуб мешуданд.
Аз Тоҷикистон дар ин озмун ба ҷуз Наргис ҳамчунин Далер Назаров, Кароматуллоҳ Қурбонов, Парвиз Назаров, Олег Фезов ва Парвина Юсуфӣ низ ширкат доштанд.
Пас аз таҳсил дар ин мактаб Наргис дар Донишкадаи ҳунарҳои зебои ба номи Мирзо Турсунзода аз омӯзгоронаш инчунин устод Меҳрубон Назаров, падари Далер Назаров ҳунаромузи кард.
Аз замони донишҷӯии вай хеле нуктаҳоро метавон гуфт, аммо муҳимтарини он ҷалби Зойиров ба корҳои комсомол ва ҳизбӣ, муҳаррир таъйин шуданаш ба нашрияи институти ҳуқуқии ба номи Ф.Дзержинский ва хатми бомуваффақияти Академияи ҳуқуқии Украина мебошад.
Солҳои 2001- 2003 Мушовири калони Президенти Тоҷикистон оид ба сиёсати ҳуқуқӣ буд ва соли 2002 бо Фармони Президенти Тоҷикистон рутбаи Мушовири давлатии адлия, дараҷаи 2 гирифт.
Аммо моҳи марти соли 2003 зидди тағйироту иловаҳо ба Конститутсияи Тоҷикистон садо баланд кард ва моҳи июн чун садояш шунида нашуд ва он тағйиру иловаҳо ворид карда шуданд, аз мақомаш истеъфо дод.
Раҳматилло Зойиров (16 марти 1957, деҳаи Боғистон, ноҳияи Бостандир, ҶШС Қазоқистон) — сиёсатмадори маъруфи тоҷик, ҳуқуқшинос, асосгузор ва Раиси Ҳизби сотсиал-демократии Тоҷикистон .
Олим, номзади илми ҳуқуқ, муаллифи бештар аз 270 кори илмӣ, аз ҷумла 30 китоб ва дастурамал дар мавзуъҳои назария ва таърихи давлат ва ҳуқуқ, ҳуқуқи конститутсионӣ ва ҷиноӣ, ҳуқуқи байналмилалӣ, сиёсатшиносӣ, буҳроншиносӣ, иқтисодӣ ва забоншиносист.
Раҳматилло Зойиров 16-уми марти соли 1957 дар деҳаи Боғистони ноҳияи Бостандири Ҷумҳурии Қазоқистон дар хонаводаи устои мардумӣ Абдуҳамид Зойиров дида ба олам кушодааст.
Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон, ки аз аҳзоби умдаи мухолиф ва танҳо ҳизби расмии мазҳабӣ дар Осиёи Миёна маҳсуб мешавад, 26 октябри соли 1991 таъсис ва дар моҳи декабри ҳамон сол расман сабти ном шуд.
Ҳарчанд гуфта мешавад 20 апрели соли 1973 Сайид Абдуллоҳи Нурӣ, Муҳаммадҷон Ғуфронов, маъруф ба Қорӣ Муҳаммадҷон, Неъматуллоҳ Эшонзода, Холиди Абдусалом ва Қаландар Садруддинов созмонеро поя гузоштанд, ки бо номи «Наҳзати ҷавонон» дар солҳои шӯравӣ ба таври пинҳонӣ фаъъолият мекардааст.