polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Дар давраи истиқлоли давлатии кишвар дар ноҳияи Ёвон сохтмончиён дар ҳар гӯшаву канори ноҳия беш аз 500 иншооти гуногунтаъйинот бунёд намудаанд, ки корхонаҳои «Ғаюр», «Ато», «Ист-Коттон НФР», «Хима текстил», «Хуаксин Ғаюр семент», «Ваҳдат», «Комрон Агро Холдинг», «Фабрикаи мурғи беҳамто», «Хуаҷиан Ғаюр Индастриал», «Ҷунгтсай Моҳир семент», «Криолит», 10 бинои баландошёнаи истиқоматӣ, 14 муассисаи нави таълимӣ, даҳҳо биноҳои нави таълимӣ ва садҳо синфхонаҳои иловагӣ, биноҳои филиалҳои «Тоҷиксодиротбонк», «Агроинвестбонк», Прокуратура, «Терминали Ёвон», биноҳои зиёди маъмурӣ, 2 меҳмонхона, беш аз 10 иншооти варзишӣ, се тарабхонаи хуштарҳи замонавӣ, беш аз 120 гармхона ва даҳҳо маркази савдову хидматрасонӣ аз ҷумлаи онҳоянд.
Дар ҳудуди ноҳияи Ёвон қариб 30 адад субъекти пудратию сохтмонӣ мавҷуданд, ки аксари онҳо ғайридавлатӣ ва хусусӣ буда, асосан баъд аз солҳои 2000-ум таъсис ёфтаанд.
Ҷамъиятҳои дорои масъулияти маҳдуди ноҳия, ки фаъолияти сохтмонӣ доранд, тайи солҳои соҳибистиқлолӣ дар амри таъсис додани ҷойҳои нави корӣ ва ғанӣ гардидани буҷети ноҳия саҳми босазо мегузоранд.
Субъектҳои сохтмонӣ, аз қабили ҶДММ «Ғаюр», ҶСП «Муқим», ҶДММ «Наврӯз», ҶДММ «Зуҳали Убайдулло», ҶДММ «Ваҳдат», ҶДММ «Ҳадяи Оллоҳ», ҶДММ «Хуанфантсюй синю сохтмон», ҶДММ «Хуаксин сохтмон», ҶДММ «Прогресс», ҶДММ «Сабри Ёвон», ҶДММ «Эксперт-саноат» ва чанде дигар дар бунёди иншооти саноатӣ, таълимӣ, тандурустӣ, фарҳангиву фароғатӣ, хидматрасониву маишӣ ва биноҳои баландошёнаи истиқоматӣ саҳми арзанда доранд.
Хокаш асосан хокистарї харчо-харчо шӯрхок, хоки канорҳои чанубии води – хокистарии сафедтоб, қисмҳои марказию љанубиаш – хокистарии муқаррарї, қисми шимолии он – хокистарии тира, ҳарљо-ҳарљо хоки шӯр мебошад.
Аз ҳайвонҳо асп, гов, гӯсфанд, буз, гург, рӯбоҳ, харгӯш, саг, гурба, хар, хук ва ғайра, аз хазандаҳо мор, калтакалос, сангпушт ва аз парандаҳо кабк, бедона, фараштурук, кафтар, бум, булбул, майна ва дигар намудҳои парандаву хазандаҳо вомехӯранд.
Дар шимол бо ноҳияҳои Рӯдакӣ ва Ваҳдат аз ноҳияҳои тобеи ҷумҳурӣ, дар шарқ — бо ноҳияҳои Норак ва Данғара, дар ғарбу ҷануб — бо ноҳияҳои Хуросон ва Ҷомӣ аз ноҳияҳои вилояти Хатлон ҳамсоя аст.
Ӯ аз нимаи шаб то субҳ хамир мекард ва музди ба даст овардаашро ба чаҳор ҳисса тақсим мекард; як ҳиссаи онро ба модараш медод, як ҳиссаро худаш сарф мекард ва як ҳиссаи дигарро ба мактабдор дода, рӯзона дар мактаби ӯ мехонд.
Лекин бештари вақти ӯ ба андӯхтани илм сарф шуда, Ҳофиз дар баробари мустақилона омӯхтани мероси форсизабонон забону адабиёти араб, ҳадису фиқҳ, ҳандасаву нуҷум ва Қуръонро бо ҷидду ҷаҳд омӯхта, дар андак замоне ҳамчун олим машҳур шуд.
Аз ин рӯ, ба сахтиву зорӣ ҳам бошад, зиндагии Ҳофиз асосан дар Шероз гузаштааст ва дар тамоми умри худ ду бор ба Язд, як бор ба Исфаҳону Ҳурмуз ба сафар баромадани ӯро муҳаққиқон тахмин мекунанд.
Ҳарчанд Ҳофизи Шерозӣ кайҳо вафот кардааст, вале каломи шӯрангезу ашъори диловезаш ҳазорон шӯридагону ошиқони сухани форсиро тасхир намудаву барои ҳамешагӣ симои ӯро дар дилу дидаи дилбохтагон ва ҳаводоронаш зинда медорад.
Ғазалҳои намакини ӯ дар саросари кишварҳое, ки забони тоҷикӣ — форсиро медонистанд, ғулғулахо меафганд ва ба қавли Давлатшоҳи Самарқандӣ дар ҳама ҷо мақбули дилу ҳавоси мардуми авом мегардид.
Мураттиби номаълуми девони Ҳофизи Шерозӣ низ пас аз андаки вафоти ӯ хабар медиҳад, ки шеъри Ҳофизи Шерозӣ бо тамоми ҷалол ва шукӯҳ дар андак муддате ба ақсои Туркистон, Ҳиндустон, Ироқ, Озарбойҷон расида, ғазалҳои шӯрангези ӯ чунон маъқули хосу ом гашта буд, ки маҷлисе бе нуқли сухани завқомези ӯ равнақ намеёфт.
Функсияҳои тригонометриро баъдтар Ҳиппархи Никея , Птоломей, Ариабҳата , Вараҳамиҳира, Браҳмагупта, Муҳаммад ибн Мӯсо ал-Хоразмӣ, Абулвафо, Умари Хайём, Бҳаскара , Носируддин Тӯсӣ, Ғиёс Кошӣ , Улуғбек , Региомонтанус , Ретикус ва шогирди Ретикус Валентин Ото омӯхтанд.
Хусусан, барои чаҳор функсияи охирин, ин вобастагиҳо чун таърифи ин функсияҳо дода шудаанд, вале шумо метавонед онҳоро ба тарзи геометрӣ ё дигар намуд тасвир кунед ва ин вобастагиҳоро бароред.
Дар риёзиёт, Функсияҳои тригонометрӣ гуфта функсияҳои кунҷро меноманд; Онҳо барои омӯзиши секунҷаҳо, тарҳрезии ҳодисаҳои даврӣ ва бисёр татбиқоти дигар заруранд.
Таърифҳои нави функсияҳои тригонометрӣ онҳоро чун қаторҳои беохир ё ҳалҳои муодилаҳои дифференсиалии маълуме тавсиф дода, соҳаи қиматҳои онҳоро то ададҳои манфиву мусбат ва ҳатто комплексӣ муайян менамоянд.
Ҳамаи секунҷаҳо дар ҳамвории эвклидӣ гирифта шудаанд ва ҳамин тавр суммаи умумии кунҷҳои ҳар як секунҷа бояд радиан бошад; Аз ин рӯ, барои секунҷаи росткунҷа бузургии ду кунҷи ғайрирост байни қиматҳои нул ва /2 радиан мехобад.
Ҳамон даме ки мо нисбати якхела доштани тарафҳои секунҷаҳои монандро мефаҳмем, андеша барои он, ки дар байни дарозии тарафҳои секунҷа ва кунҷи секунҷаҳо бояд ягон вобастагие бошад, пайдо мешавад.
Қисми шимолии ҷазира паст (баландиаш то 250 м буда, аз оҳаксангҳои марҷонӣ таркиб ёфтааст, қисми ҷанубии нисбатан баланди Гуам аз вулкан пайдо шудааст ва водии амиқи дарёӣ бо шаршараҳо мебошад.
Асоси иқтисодиёти Гуамро соҳаи хидматрасонӣ ба пойгоҳҳои флоти ҳарбии баҳрӣ ва ҳавоии ИМА ва НАСА , инчунин саёҳати хориҷӣ ташкил медиҳад.
Содиркунандагони асосӣ — Ҷопон, Сингапур, Кореяи Ҷанубӣ; воридкунандагони асосӣ — Сингапур, Кореяи Ҷанубӣ, Ҷопон, Ҳонконг Сайёҳӣ инкишоф ёфтааст.
Сэр Тимоти Ҷон Бе́рнерс-Ли — донишманди бритониёии улуми роёна, ихтирокори , , , , эҷодкори Веби ҷаҳонгустар роҳбари кунунии Консорсиум Веби ҷаҳонгустар.
Дар ҳамон ҷо, дар Женева , барои истифодаи шахси барномаи «Энквайр» тарҷума кунем, ки ин барнома ассотсиатсияҳои тасодуфиро истифода мебурд ва асоси тахминии Шабакаи Ҷаҳониро гузошт.
Дар соли 1989, дар шабакаи дохилии кор карда, Бернерс-Ли лоиҳаи ҳиперматнии глобалиро, ки дертар ҳамчун Анкабутхонаи умумиҷаҳонӣ машҳур мегардад пешниҳод кард.
Як сол пас, соли 1996, Родригез ӯро ба филми нави худ «Аз ғуруб то тулӯъи офтоб» даъват мекунад, ки бо ӯ дар ин ҷо Ҷорҷ Клунӣ ва Квентин Тарантино мебозанд.
Соли 2005 дар ҳаёти Салма ду воқеа рӯй медиҳад: якум ӯро ба ҳайати доварони кинофестивали Канн даъват мекунанд, дуюм, филми пурмӯҳтавои «Баъд аз ғуруб» ба навор гирифта мешавад, ки ӯ дар ин ҷо бо Пирс Броснан ҳунарнамоӣ мекунад.
Баъд ӯ ба Донишгоҳи Мехико ба факултаи муносибатҳои байналхалқӣ дохил мешавад, вале онро дере нагузашта тарк мекунад ва пурра худро ба орзуяш - санъати ҳунарпешагӣ мебахшад.
«Ҳаммол», «Қисос ва қонун», «Шоҳаншоҳ», «Умар, Акбар, Энтони», «Аз рӯйи қонуни виҷдон», «Оила», «Ҳукм», «Муаллим», «Зинапоя», «Ситораи муҳаббат» аз зумраи онҳоанд.
Оқибат миёни бародарон Наср ва Исмоил соли 888 задухӯрди мусаллаҳона сурат гирифта, бо пирӯзии Исмоил ба анҷом расид, вале Исмоил ба бародари асирафтодааш чун пешвои хонадон муроҷиат карда, миёни мардум низ маҳбубияти бештаре касб кард.
Дар Тоҷикистон дар асоси Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи ҷоизаҳои давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон» аз 31 июли соли 2001 — Ордени Исмоили Сомонӣ иборат аз се дараҷа барои шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон муайян шудааст;
Соли 1999 ба муносибати 1100 — солагии бузургдошти Давлати Сомониён, дар майдони Дӯстии шаҳри Душанбе маҷмааи меъморӣ ба муносибати Ваҳдати миллӣ ва муҷассамаи Исмоили Сомонӣ бунёд гардидааст;
Аз соли 919 сар карда дар хоки Сомониён, аз як тараф таблиғоти карматӣ авҷ мегирад, аз тарафи дигар, дар охирҳои замони Насри ибни Ахмад таасуб ва хурофоти мазҳаби хеле боло рафт.
Рӯдакӣ аз фитнаҳо, бетартибиҳо, амалиёти зиддихалқии қувваҳои ҷудоиҷуи марказгурез ва ривоҷу ҳуруфоти мазҳабӣ, ки ҳаёти шоирро талх карда, ба кори эҷодии ӯ халал мерасонданд, ба танг омада, дар сафи одамони пешқадам, ватандӯст ва халқпарвар меистад.
Абӯабдуллоҳ Рӯдакӣ соли 858 дар деҳаи Панҷрӯд аз тавобеъи Самарқанд (бинобар ин дар баъзе сарчашмаҳо Рӯдакии Самарқандӣ низ меноманд), ки акнун рустое аз ноҳияи Панҷакент дар вилояти Суғд аст, ба дунё омадааст.
Рӯдакиро муосиронаш ва суханварони баъдина бо унвонҳои ифтихорӣ: Одамушуаро Қофиласорои назми форсӣ, Соҳибқирони шоирон, Султони шоирон, Мақаддумушуаро ва ҳамсони инҳо ёд мекунанд.
Лозим ба ёдоварӣ аст, ки Абӯабдуллоҳ Рӯдакӣ дар қасидаи «Модари май»-и худ сарзамини таҳти ҳукмронии Амири Сомониро, ки тоҷикон ҳувияти торихии худро вомдори эшон медонанд, Эрон мехонад ва аз он ба некӣ ном мебарад.
Шоири дигари асри Асадии Тусӣ, ки бо Рудакӣ қарибулахд ва аз донишмандони забардасти эҷодиёти ӯ буд, яксаду ҳаштод ҳазор байт гуфтани Рудакиро таъкид мекунад, ки ин хабар беш аз ҳама ба ҳақиқат наздик аст:
Шеърҳои Рӯдакӣ нишон медиҳанд, ки ӯ Амир Исмоили Сомониро шоҳи тавоно, Амир Аҳмад Сомонӣ ҳамчун дӯсти ҳунарманд ва Амир Наср Сомонӣ ҳамчун шогирди бомаърифати худ мешуморанд.
Абуабдуллоҳ Ҷаъфар ибни Муҳаммад ибни Ҳаким ибни Абдураҳмон ибни Одам Рӯдакӣ — бунёнгузори адаби форсӣ, нахустин и машҳури форсисарои Эронзамин дар давраи Сомониён.
Пушкин дар ин солҳо ба достонсароӣ рӯ оварда, тадриҷан ба кашфиётҳои нодир расидааст, ки зимни таъсири сюжет ва мазмунҳои барои адабиёти рус нав дар сабки нотакроре сурат гирифтаанд.
Мавзуи Шарқ ва истифодаи мазмунҳои романтикии рӯзгори пурошуби мардуми ин кишварҳо дар эҷодиёти Пушкин бештар ҷой гирифта, пас аз сафари ӯ ба Кавказу Қрим заминаи ҳаётӣ пайдо мекунад.
Сафари ӯ ба ҷануб (аз роҳи Киев ва Одесса гузашта, бо декабристон В. Ф. Раевский, П. И. Пестель, М. Ф. Орлов мулоқот кардааст) шавқи амалиёти озодандешӣ ва озодфикрии ӯро афзуда, ба силсилаи достонҳои ҷанубӣ, шеърҳои романтикии ӯ ибтидо гузоштанд (шеъри «Ханҷар», 1821; достонҳои «Бандии Кавказ», 1821; «Бародарони ғоратгар», 1828, «Фавораи Бохчасарой», 1823).
Тадқиқи бадеии масъалаҳои инсон ва олами ҳастӣ, зиддиятҳои иҷтимоии давр ва табақаҳои гуногуни одамон дар олами феодалии крепостноӣ аз мавзӯъҳои асосии эҷодиёти Пушкин қарор мегиранд.
Солҳои бадарға ба деҳаи Михайловское ва Болдино шоҳасарҳои Пушкин офарида мешаванд: силсилаи «Тақлиди Куръон» , достони «Граф Нулин» , бобҳои асосии «Евгений Онегин» , шеъри «Ёд дорам он лаҳзаи марруб» , силсилаи «Тирамохи Болдино» .
Дар ин асар, на фақат баҳои шоир ба декабристон ва ақидаҳои онон, балки худи ҷараёни таърихӣ, қонуниятҳои объективии инкишофи ҷамъият, масъалаҳои иҷтимоию сиёсии давр инъикос ёфтааст.
Шеърҳои «Пайрғамбар» , «Нома ба Сибир» ва махсусан муроҷиат ба мавзӯъҳои таърихӣ — таърихи давраи Пётри , романн нотамоми «Араби Петри Кабир», ; достони «Полтава», ва таърихи ҷанги Туркияву Эрон ) аз амиқтар рафтани назари иҷтимоии Пушкин гувоҳӣ медиҳанд.
Силсилаи «Ҳикояҳои Белкин», ки аз панҷ асари мустақил иборат аст, фоҷиаҳои хурди «Чавонмарди хасис», «Мотсарт ва Салери», «Меҳмони сангӣ», «Хурсандӣ дар вақти вабо», ки солҳои 30-ум офарида шудаанд, дар инкишофи реализми танқидии рус мавқеи калон доштанд.
Назари фалсафӣ ба таърих ва таҷрибаи пешқадаму ибратбахши халқи Европа минбаъд боз ҳам амиқтар меравад ; «Таърихи Пугачев», ; «Модаи қарамашшоқ», ; «Шабҳои Миср», ; «Духтари капитан», .
Бисёр асарҳои ӯ дар асоси қиссаву ривоятҳои халкӣ ва афсонаҳои дояааш офарида шудаанд («Қиссаи поп ва хидматгори ӯ Ландаҳур», «Афсонаи шоҳ Султон», «Киссаи шоҳдухтари мурда ва ҳафт паҳлавон», «Қиссаи моҳигир ва моҳии тило»).
Ба равнақи афкори инқилобӣ ва ватандӯстӣ Ҷанги ватании соли 1812 низ мусоидат кард ва дар нахустин шеърҳои Пушкин таъсири муфиде гузошт ; «Шаҳрча», «Гул», ; «Хоб», «Орзу», «Ба дӯстом», ва диг.
дар бораи табдил додани Донишкадаи давлатии омӯзгории Хуҷанд ба Донишгоҳи давлатии Хуҷанд бо хушнудӣ ва қаноатмандии бузург аз ҷониби ҷомеаи устодону донишҷӯёни донишгоҳ, сокинони Хуҷанд ва тамоми мардуми вилоят пазируфта шуд.
26 апрели соли 1997 қарори Раиси Ҳукумати Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон «Дар бораи ба Донишгоҳи давлатии Хуҷанд гузоштани номи академик Бобоҷон Ғафуров» ба тасвиб расид.
Сарвари давлат дар суханронии худ, аз ҷумла чунин қайд намуд: «Як сол қабл аз ин ҳангоми мулоқоти мо бо зиёиёни вилоят, ки дар толори ҳамин донишгоҳ сурат гирифта буд, пешниҳод шуда буд, ки ба донишгоҳ номи Бобоҷон Ғафуров гузошта шавад.
Ба Донишгоҳи давлатии Хуҷанд додани номи Бобоҷон Ғафуров аз як тараф, маънои гиромидошти хотираи ӯро дошта бошад, аз ҷониби дигар ба он умедест, ки дастпарварони ин даргоҳи илму маърифат давомдиҳанда ва номбардори сазовори кору зиндагии ин шахсияти барҷастаи миллатамон мешаванд ва барои пешрафт ва шукуфоии Тоҷикистони воҳид ва ягонаамон содиқона хидмат мекунанд».
Дар донишгоҳ 33 кабинети таълимӣ, 43 озмоишгоҳ, 4 устохонаи таълимӣ, 2 толори варзишӣ, осорхонаи таърихи донишгоҳ, осорхонаи олами набототу ҳайвонот ва ғайра амал мекарданд.
Дар донишгоҳ 8 бинои таълимӣ, 6 хобгоҳ, 356 синфхонаҳои таълимӣ, 101 лабарторияҳои таълимӣ, 130 кабинети махсус, 76 кабинети таълимӣ, 47 синфхонаи таълимӣ, 70 кабинети лингофонӣ, 154 тахтаҳои электронӣ, 304 проекторҳо, 1200 компутерҳои фардӣ, 16 адад серверӣ ва лабараторияҳои биологӣ, химиявӣ, электротехникӣ мавҷуд буда, шабакаи ягонаи тариқи нахи оптикӣ амал мекунад, ки дар Тоҷикистон назир надорад.
Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров, ки яке аз кӯҳантарин мактабҳои олии ҷумҳурӣ маҳсуб меёбад аз оғози фаъоляти худ, ки он нахуст чун Донишкадаи олии омӯзгории Хуҷанд таъсис ёфта, соли 1938 номи Донишкадаи давлатии омӯзгории Ленинобод ба номи С.М.
Донишгоҳ бо 20 мактаби олии кишварҳои хориҷии дуру наздик, аз ҷумла бо Донишгоҳи кишоварзии Пекин , Донишгоҳи омӯзгории Синтзян , Донишгоҳи давлатии иқтисодиёт, омор ва информатикаи Маскав , Донишгоҳи давлатии Санкт-Петербург , Донишгоҳи давлатии миллии радиоэлектронии Харков , Донишгоҳи байналмилалии Хомиатул-Мустафо , Донишгоҳи Деҳлӣ , Донишгоҳи миллии Қазоқистон ба номи ал-Форобӣ, Донишгоҳи Гамбург ва як қатор донишгоҳҳои Осиёи Марказӣ тибқи шартнома равобит ва ҳамкориҳои илмиро ба роҳ мондааст.
Дар ҳуҷҷатҳои бойгонӣ, номи донишкада маъмулан ба забони русӣ ба шакли ихтиросоршудаи ВПИ оварда мешавад ва дар таълифоти таърихӣ ду навъ ташре шудааст: Донишкадаи олии омӯзгорӣ ва Донишкадаи шабонаи омӯзгорӣ .
Мақоми донишгоҳ мактаби олии бисёрҷабҳа буда, дорои иҷозатномаҳои давлатии Вазорати маорифи Тоҷикистон оид ба ҳуқуқи пешбурди фаъолияти таълимӣ дар соҳаи таҳсилоти олии касбӣ ва Шаҳодатнома дар бораи аккредитатсияи давлатӣ мебошад.
Абӯкомил муодилаҳои квадратиро тадқиқ намуда, се гурӯҳи бузургиҳо — ададҳои содда, реша ва квадратҳоро ҷудо кард ва дар баъзе ҷойҳо нишондиҳандаҳои олии номаълумро низ ҳамроҳ намуд.
Дар он оразмӣ ақидаҳои ҳайъатшиноси машҳур Абуабдуллоҳ ибни Иброҳимро шарҳу тафсир намуда, зимни он ҷадвали синус ва тангенсро илова кардааст, ки он ҷадвали хордаи Батлимусро иваз намудааст.
Дар асар масъалаҳои ҳаракати Офтоб ва Моҳ баррасӣ шуда, усули муайян кардани суръати ҳаракати ҷирмҳои мунири осмонӣ, андозаҳои Офтобу Моҳ пешниҳод шудааст.
Асбоби дигари астрономиеро, ки имрӯз бо номи «секстант» маълум аст, оразмӣ дар мушоҳидаи астрономии расадхонаи «Шамсия»-и Маъмун дар Бағдод истифода бурдааст ва натиҷаҳои ин мушоҳидаро дар асараш «Китобу ҳаракати-л-фалаки-л-уло» ҷамъбаст намудааст.
Дар натиҷаи тарҷумаи осори фалсафӣ, риёзӣ, тиббӣ, ҳайатшиносӣ ва ғайра бо ташаббуси Маъмун Байтулҳикма ба маркази илмии бузурге табдил ёфт, ки дар он Хоразмӣ, Абулвафои Бузҷонӣ, Исҳоқи Ибодӣ, Аҳмади Фарғонӣ, Абулаббоси Найрезӣ, Абуҷаъфари Хуросонӣ, Абулфатҳи Исфаҳонӣ ва писарони Ибни Шокир — Муҳаммад, Аҳмад ва Ҳасан барин олимони машҳур анъанаи тадрису таълимро давом дода, ба ҳалли бисёр масъалаҳои илмҳои дақиқ кӯшиданд ва дар асарҳояшон ба кашфиёти бузурги илмӣ ноил шуданд.
Бино ба маълумоти муҳақиқи муосири эрон Муҳаммади Рашшод оразмӣ ҳамроҳи писарони Ибни Шокир ва Аҳмади Фарғонӣ бо супориши Маъмун дарозии умумии бурриши қутрии кураи заминро муайян кардааст, ки он аҳамияти калони илмӣ дорад.
Дар он роҷеъ ба маҳали ҷойгиршавии шаҳрҳо, куҳҳо, дарёҳо, баҳрҳо ва ҷазираҳо маълумоти фаровон оварда шудааст; инчунин ҷадвали арзу тули шаҳрҳое дода шудааст, ки дар паси хати истиво ҷой гирифтаанд.
аз номи Тоҷикистон ба худ уҳдадориҳо гирифта, ама­лиётеро, ки аз ширкати Ҷумҳурии Тоҷикистон дар фаъолияти ташкилотҳои байналмилалӣ дар соҳаҳои бонкию муносибатҳои пулӣ мувофи­қи шартномаҳои байналми­ла­лӣ бармеояд, иҷро мекунад;
Ислоҳоти мазкур анҷоми мантиқии давраи барқароршавии шабакаи бонкӣ, барпо намудани сиёсати пулию қарзӣ ва ташкилшавии низоми миллии пулӣ гашта, барои рушду такомул, вусъату инкишофи ҳаматарафаи бахши молиявии иқтисодиёти Тоҷикистон мусоидат кард.
Асоси қонунгузории бонкии Тоҷикистонро Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи Бонки миллии Тоҷи­кистон» ва Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи фаъолияти бонкӣ» ташкил медиҳанд.
Мақоми ҳуқуқии Бонки миллии Тоҷикистон, усулҳои ташкили он, вази­фа­ҳои асосӣ, ҳамкорӣ бо мақомоти ҳокимияти давлатӣ, мақ­саду воси­таҳои асосии сиёсати пулию қарзӣ, усулу тарз­ҳои танзиму назорати бон­кӣ, тартиби таҷдиди сохтор ва барҳам додани муас­сисаҳои қарзӣ, ташкили гардиши пу­лу ҳи­соб­баробарӣ ва дигар вазифаву ваколатҳои Бонки миллии Тоҷикистонро Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи Бонки миллии Тоҷикис­тон» муайян мекунад.
Бонки миллии Тоҷикистон бо Қарори Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 28 июни соли 1991 дар заминаи Идораи Бонки давлатии Иттиҳоди Шӯравӣ дар ҶШС Тоҷикистон ташкил карда шудааст.
23 май соли 1998 Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи бонкҳо ва фаъолияти бонкӣ»-ро, ки Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон тасдиқ кард, қабул кард.
Бонки миллии Тоҷикистон ба Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон тобеъ мебошад, ки вай фармонҳои Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар бораи таъйин ва аз вазифа озод намудани Раиси Бонки миллии Тоҷикистон ва муовинони вайро тасдиқ мекунад, ҳисоботи солонаи пешниҳодкардаи Бонки миллии Тоҷикистон ва хулосаи аудиториро баррасӣ менамояд.
Мақомоти ҳокимияти намояндагӣ ва иҷроия ҳақ надоранд ба фаъолияти Бонки миллии Тоҷикистон ва воҳидҳои он дар амалӣ намудани ваколатҳои қонунан ба зиммааш гузошташуда дахолат намоянд.
Бонки миллии Тоҷикистон метавонад ба муассисаҳои хориҷӣ, ҳукуматӣ, молиявӣ ва бонкӣ, инчунин ташкилотҳои байналхалқӣ, ки дар онҳо Бонки миллии Тоҷикистон ё Ҷумҳурии Тоҷикистон иштирок мекунанд, хидматҳои бонкӣ расонад.
Бонки миллии Тоҷикистон шахси мустақили ҳуқуқӣ буда, метавонад ба мақсади иҷрои вазифаҳои худ, ташкилотҳоеро, ки дорои ҳуқуқи шахси ҳуқуқӣ мебошанд, таъсис диҳад, биноҳо, иншоот ё амволи дигарро ба даст орад, ки барои таъмини фаъолияти вай заруранд.
Бонки миллии Тоҷикистон дар доираи ваколатҳои худ ба сифати намояндаи Ҷумҳурии Тоҷикистон метавонад ба зиммаи худ уҳдадориҳо гирад ва амалиётро, ки ба иштироки Ҷумҳурии Тоҷикистон дар ташкилотҳои байналхалқӣ вобастаанд, иҷро намояд.
Давлат ҳимояи ҳуқуқи амволии қонунии Бонки миллии Тоҷикистонро кафолат медиҳад ва наметавонад амвол, фондҳо, воситаҳои пулии онро мусодира намояд,0 ё сармояи оинномавии онро кам кунад.
Бонки миллии Тоҷикистон дорои 5 шуъбаи минтақавӣ дар шаҳрҳои Хуҷанд, Бохтар, Кӯлоб, Хоруғ, Ғарм ва 1 намояндагӣ дар Федератсияи Русия мебошад.
Шикастпораҳои киштиҳои ғарқшударо мавҷҳо ба соҳили Науру партофтанд; қариб ҳамаи аъзоёни асир ва мусофирони асир аз ҷониби немисҳо 21 декабр ба ҷазираи Эмирау дар архипелаги Бисмарк фуруд оварда шуданд.
Баъзеи онҳо тавонистанд ба зудӣ ба шаҳри Кавиенг расанд ва австралиягиҳоро дар бораи ҳамлаи дарпешистода ба ҷазираи Науру хабардор кунанд, аммо Австралия дар ин минтақа киштиҳои ҷангӣ надошт, то рейдро пешгирӣ кунанд.
"Комет" дар болои ҷазира истода, парчами низомии Криегсмаринро барафрошт ва бо фармони тоза кардани чоҳҳо ва захираи нафт сигнали радио фиристод, аммо издиҳоми одамони кунҷков пароканда нашуданд ва танҳо як тири ҳушдор ҷазираҳоро пароканда кард.
Мувофиқи яке аз фарзияҳо, аввалин муҳоҷирон ба Науру аз Галаҷазираи Бисмарк омаданд ва этноси прото-уқёнусиро, ҳатто пеш аз пароканда шуданаш ба Меланезия, Микронезия ва Полинезия, намояндагӣ мекарданд .
Аввалин дар байни аврупоиҳо Науруро 8 ноябри соли 1798, капитани англис Ҷон Фирн, ки аз Зеландияи Нав ба Чин шино мекунад, кашф кард, ки ба ин ҷазира номи "Гуворо" гузошт , ки 90 сол боз фаъолона истифода мешавад.
Австралиягиҳо чандин ҳадафҳоро дунбол карданд :аввал, халалдор кардани системаи олмонии "Этаппендиенст" бо забти як истгоҳи интиқолдиҳанда дар ҷазира муҳим буд (истгоҳ ҷузъи шабакаи радиостансияҳое буд, ки иртибот бо киштиҳо ва киштиҳои олмониро таъмин мекарданд); дуввум, ҳукумати Иттиҳоди Австралия нисбат ба амали Ҷопон эҳтиёткорона муносибат карда, ба таври дуруст ба охирин забткории он шубҳа кард.
Дар натиҷаи ҷанг дар соли 1923, Науру мақоми қаламрави ваколатдори Лигаи Миллатҳоро гирифт ва таҳти назорати муштараки Бритониё, Австралия ва Зеландияи Нав гузашт, аммо маъмуриятро Австралия ба амал овард .
Ин кишварҳо аз як ширкати хусусӣ тамоми ҳуқуқҳои худро ба конҳои фосфорит хариданд ва як ширкати муштараке таъсис доданд, Бритиш фосфейт комишн барои коркарди конҳои фосфорит ва фурӯши онҳо.
Аз соли 1947, Науру ба қаламрави эътимоди Созмони Милали Муттаҳид табдил ёфт, ки идоракунии муштаракро аз ҷониби Подшоҳии Муттаҳида, Австралия ва Зеландияи Нав идома медиҳад; маъмуриятро боз Австралия ба дасти худ гирифт.
Аммо, афзоиши аҳолӣ дар ҳоли ҳозир аз 1,8% хеле баландтар аст, зеро сатҳи таваллуд дар Науру тақрибан 29 ‰ меафзояд, яъне афзоиши тақрибан 300 нафар дар як сол.
Ғайр аз ин, дар ҷазира як урдугоҳи гурезаҳо мавҷуд аст, ки мехостанд ба таври ғайриқонунӣ ба Австралия ворид шаванд; дар охири моҳи июни соли 2016 он 442 нафар, аз ҷумла 338 мард, 55 зан ва 49 кӯдакро дар бар мегирифт; қисми зиёди гурезагон аз Афғонистон, Эрон ва Ироқ омадаанд .
Дар охири солҳои 60-ум — аввали солҳои 70-ум, дар қаламрави Амрикоии Ҷазираҳои Уқёнуси Ором пешниҳодҳо оид ба ташкили давлати ягона дар қаламрави Микронезия ва як қисми ҷазираҳои Полинезия пешниҳод карда шуданд, ки ба он Науру дохил мешуд .
Аммо, ин нақшаҳо амалӣ намешуданд ва худи қаламрави эътимод ба чор давлат - ҷазираҳои Маршалл, Палау, ҷазираҳои Марианаи Шимолӣ ва Иёлоти Микронезия тақсим карда шуд.
Афзоиши коэффитсиенти умумии таваллуд аз ҳисоби барқароршавии ҳаёти иқтисодӣ ба назар мерасад; коэффитсиенти умумии таваллуд аз 3,4 таваллуд дар як зан дар соли 2004 ба 4,3 дар соли 2010 афзоиш ёфт.
Ин ҷазира дар шимолу ғарби Тувалу, 1300 км шимолу шарқи ҷазираҳои Соломон , шимолу шарқи Папуа Гвинеяи Нав, ҷанубу шарқи Иёлоти Микронезия ва ҷануби ҷазираҳои Маршалл ҷойгир аст.
Науру хурдтарин ҷумҳурии мустақили рӯи замин, хурдтарин давлати ҷазиравӣ, хурдтарин давлати берун аз Аврупо ва яке аз ду давлати ҷаҳон мебошад, ки пойтахти расмӣ надоранд (пойтахти ғайрирасмии Науру шаҳри Ярен, ки дар он парламент ва фурудгоҳи кишвар ҷойгиранд).
17 августи соли 1914 ҷазираи Науру дар давраи Ҷанги Якуми Ҷаҳон Дастаи хурди ҳарбӣ дар киштии мутааллиқ ба ширкати "Пасифик фосфет компанӣ" ҷойгир карда шуд.
Темур ба ҳукмронии танҳо Самарқанд қаноат намекард, аввал ҳокимияти худро дар Мовароуннаҳр мустаҳкам кард ва баъд соли 1372 ба поёноби дарёҳои Аму ва Сир — ба Хоразм лашкар кашид.
Пас аз лашкаркашии 5-ӯми соли 1388 ӯ Хоразм ва пойтахти он шаҳри Урганҷро, ки дар Аврупои Шарқӣ ва Осиёи Марказӣ маркази калонтарини тиҷоратӣ буд, фатҳ намуда, ба хок яксон кард.
асосиро дар филми "Ғулом' ба ӯ пешниҳод кард, ки он як марҳалаи тақдирсоз дар ҳаёти Ранӣ буд. Филми "Ғулом' ба ӯ шуҳрати беандоза овард ва акнун ӯро ҳамчун духтари
21 апрели соли 2014 Ранӣ ба режиссёри ҳинд Адитя Чопра ба шавҳар баромад ва 9 декабри соли 2015 дар оила духтараке таваллуд шуд, ки волидон ӯро Адира номгузорӣ намуданд.
Сатҳи паҳни ноҳамвори теғадорИ Туркистон аз шимол ба ҷануб аз 500 метр то 4743 метр тадриҷан баланд шуда маркази Ҷамоат дар баландии 1050 м аз сатҳи баҳр ҷойгир мебошад.
Дар ҳамвории доманакӯҳҳо дар баландиҳои набототи биёбонию нимбиёбони эфемирҳо, шибоғ, шутурхор, ҷӯробак, кавар, ковук ва ғайра, дар куххо дар баландиҳои зиёда аз 1100—1900 дар биёбони
Дар водиҳои ноҳия бошад зироатҳои маданӣ, гандум, ҷав, ҷавдор, сулӣ, ҷуворимакка, нахуд, лаблабу, шалғам, турб, пиёз, сабзӣ, помидор, бодиринг, харбуза, каду, ангуру тут, себ, нок, шафтолу, зардолу,гелос парвариш меёбанд.
Олами ҳайвонотро юрмон, харгӯш, рӯбоҳ, гург, хуки ваҳшӣ, ҷайра, хирси мала, оҳу, бузҳои ёбоӣ; паррандаҳо: кабк, мурғи ҳилол, мастка, зоғ, уқоб, бургут, мусича, гунҷишк, фароштурук, акка, кабӯтари ёбоӣ, бедона, булбул; Моҳиҳо: ширмоҳӣ, гулмоҳӣ, пешонағафс-хазандаҳоро мор, калтакалос, сусмор, каждум, калпеса намояндагӣ мекунанд
Мақоми донишкада мактаби олии касбӣ буда, дорои иҷозатномаҳои давлатии Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон оид ба ҳуқуқи пешбурди фаъолияти таълимӣ дар соҳаи таҳсилоти олии касбӣ ва Шаҳодатнома дар бораи аккредитатсияи давлатӣ мебошад.
Ҳандаса чун ҷузъи риёзиёт аз замони қадим аз ҷониби донишмандони Машриқзамин, аз ҷумла эрониён ва баъдан юнониҳо инкишоф ёфта, ба зинаи баланди илмӣ бардошта шуд.