polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Дар зиндагӣ Рустамҷон марди хоксору поксиришт, накӯкор ва дар эҷод серталабу пурмаҳсул, меҳнатдӯст буда, шогирдонашонро ҳамеша ба роҳи дӯстиву рафоқат ва якдиливу созандагӣ ҳидоят менамоянд.
Воҳидов Рустамҷон 31 декабри 1955, Шайдон, ноҳияи Ашт, ҶШС Тоҷикистон — ҳунарпеша, коргардон, Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон, дотсент, декани факултаи театр, кино ва телевизиони Донишкадаи давлатии фарҳанг ва санъати Тоҷикистон ба номи Мирзо Турсунзода
Худи ҳамон сол дар филми триллер ва ҷангии нақши Сония-ро бозид, ки ҳунарпешаҳо Сайф Алихон, Анил Капур, Акшай Ханна, Катрина Каиф, Ҷоннӣ Левер ва Долип Тоҳил низ ҳунарнамоӣ намудаанд.
Дар Калкутта вай ҳатто ба омӯхтани асосҳои мудирият шурӯъ кард, аммо тақдири ӯро мулоқот дар меҳмонхонаи Калкутта бо агент Меҳр Ҷессия, ки ӯро модаркалон мешуморад, тағир дод.
Нақшҳои асосиро дар филм Амитабҳ Баччан ва Акшай Кумар бозиданд,ки онҳо дар қатори Клинт Иствуд ва Ҳаррисон Форд дар феҳристи ҳунарпешаҳои дӯстдоштааш шомиланд.
Соли 2013, Бипаша дар филми 2 ки қисми дуюми мебошад нақши дуюмдараҷаро бозид ва дар ин филм Ҷон Абраҳам, Дипика Падуконе, Амиша Пател, Жаклин Фернандес ва Адитя Панчолӣ пайвастанд.
Бипаша метавонист як топ-модели байналмилалӣ шавад, аммо ҳасрати ватани худ Бипашаро маҷбур сохт, ки ба Ҳиндустон баргардад ва дар он ҷо дар таблиғот ширкат варзида, дар подиум кор кунад.
Коршиносони сарват ва омӯзиш дар миёни шаҳрҳои Покистон бештар ин шаҳрро интихоб мекунанд ва дар инҷо маскун мешаванд, зеро ки он ҳам барои муомилоти моливу пулӣ ва ҳам муҳити фарҳангии таҳсилот дорад.
Здесь сохранилось много эталонных памятников могольской архитектуры, в том числе Жемчужная мечеть Шах Джахана, величественная соборная мечеть Бадшахи, великолепная по декору мечеть Вазир Хана и многоярусный сад Шалимар — памятник Всемирного наследия.
Факултаи мусиқӣ - омӯзгорӣ моҳи феврали соли 1983 таъсис дода шуда, дар ҷумҳурӣ ягона факултае мебошад, ки мутахассисони олимаълумоти соҳаи мусиқӣ-омӯзгоририро вобаста ба самти касбият, аз ҷиҳати маҳорату истеъдод рушдёфта ва аз ҷиҳати педагогӣ ҳаматарафа ташаккулёфтаро тарбия намуда, ба муассисаҳои таълимӣ равона менамояд.
Факулта то имрӯз зиёда аз ҳазор нафар кадрҳои баланд ихтисосро тайёр намудааст, ки дар соҳаҳои фарҳангу маорифи ҷумҳурӣ кору фаъолияти пурсамар намуда истодаанд.
Дар байни дастпарварони факултет Ҳунармандони Мардумии Тоҷикистон Давлатманд Холов, Хосияти Зарафшонӣ, Афзалшо Шодиев, Ҳунармандони Шоистаи ҷумҳурӣ шодравон Кароматулло Қурбонов, Усмоналӣ Раҳматов, Авазмурод Шоҳимардонов, Кимиё Ҷӯраева, ҳунармандони маъруфи эстрадаи тоҷик Сӯҳроби Маҳмуд, Сироҷиддин Фозилов, Баҳодури Ғаффурзод, Малика Саидова, омӯзгорони шинохта Гулмаҳмад Файзуллоев, Қобилҷон Поччоев, Юсуф Каримов, Иброҳим Саидов, Акбар Мухторов ва дигаронро номбар намудан мумкин аст, ки дар рушди маориф ва фарҳанги миллӣ нақши босазои худро гузоштаанд.
Вазифаи асосии факулта - тайёр намудани кадрҳои баландихтисоси мактабҳои таҳсилоти миёнаи умумӣ, муассисаҳои таҳсилоти томактабӣ, коллективҳои касбии ҳунарӣ ва дигар муассисаҳои фарҳангу санъат мебошад, ки вобаста ба талаботи замон ҳамчун мутахассисони соҳибмаълумот ва дорои истеъдоди баланд қобилияти тарбия намудани насли навраси имрӯзаро доранд.
Дар факулта дар шуъбаи рӯзона ва ғоибона зиёда аз 200-нафар донишҷӯёни болаёқат аз Тоҷикистон ва кишварҳои хориҷа таҳсил менамоянд, ки ба онҳо 51-нафар устодону профессорони соҳаи санъати мусиқӣ дарси маҳорату эҷод дода, дар ташаккули қобилияти сарояндагию навозандагӣ ва педагогии онҳо саҳми арзанда мегузоранд, ки аз ин шумора 2-нафар профессор, 1-нафар номзади илмҳои санъатшиносӣ, 2-нафар номзади илмҳои педагогӣ, 3-нафар дотсент ва дигар мутахассисони шинохтаи соҳаи навозандагӣ ва сарояндагӣ мебошанд.
Илова ба ин дар факулта шароит фароҳам оварда шудааст, ки донишҷӯён пайваста ба корҳои эҷодӣ-иҷрокунандагӣ низ машғул шаванд ва вобаста ба талаботи имрӯза дараҷаи маҳорат ва малакаи иҷрокунандагии шогирдон раванди ташаккулёбиро дар бар гирад.
Дар факулта ансамблҳои «Бонувон», «Шашмақом» ва «Фалаксароён» фаъолият намуда, бо барномаҳои ҷолиб дар тамоми чорабиниҳои фарҳангии донишкада ва берун аз он баромад менамоянд.
Ду толори барҳавои донишкада-яке толори калони Арғунун ва дигаре толори навсохти таълимӣ дар ихтиёри толибилмони факулта вогузор карда шудааст, ки бо истифода аз онҳо донишҷӯён дарсҳои оркестри созҳои миллӣ ва хори таълимиро гузаронида, бо барномаҳои ҷолиби консертҳои ҳисоботӣ ва вобаста ба дигар чорабиниҳои фарҳангӣ баромад менамоянд.
Дар «Бундаҳишн» омадааст: «Дарёи Фарохкард ба ноҳияти Нимрӯз, канори Албурз аст, ки як севвуми ин заминро дорад. Аз ин рӯ Фарохкард номида шуд, ки як ҳазор дарё дар ӯ дошта шудааст» .
Дар тавзеҳоти «Авесто»-и Ҷалили Дӯстхоҳ омадааст, ки «Пури Довуд эҳтимол додааст, ки Ворукаша бо дарёи Хазар яке бошад. Аммо Меҳрдоди Баҳор дар баррасии ҷуғрофиёи асотирии Эрон ин баҳрро бо уқёнуси Ҳинд як мешуморад».
Вай бештар ба пораи зерин такя кардааст, ки дар «Тиряшт» омадааст: «Он гоҳ меҳ аз он сӯйи Ҳинд, аз кӯҳе, ки дар миёни дарёи Фарохкард ҷой дорад, бархезад».
Агар навиштаҳои Авесторо дар хусуси ин баҳр ва кӯҳи Ҳаро Баразайт, ҳамчунин дигар ҳолатҳои тасвиршударо таҳлил кунем, Ворукаша ва ё Фарохкард ба баҳри Арал ва рӯди Ому, инчунин рӯди Сир айният мегирад.
Дар адабиёти авестоӣ Фарохкард — Ворукаша, ки рӯди Панҷ қисмате аз он аст ва кӯҳи Албурз — қуллаи ба номи Исмоили Сомонӣ бо Нимрӯз дар ҳамҷаворӣ тасвир ёфтаанд, ки чунин тасвирот ба минтақаи мавриди таҳқиқ мувофиқ меояд.
Тибқи навиштаҳои Авесто ва «Бундаҳишн» Ворукаша бо кӯлҳои Чайчаст , Фраздон , Киёнса — Ҳомун пайваст аст, ки воқеан чанде аз шохобҳои д.-и Панҷ аз ин кӯлҳо сарчашма мегиранд.
Мусоҳибаву мақолаҳо, достонҳову ҳикояҳояш дар матбуоти даврӣ, аз ҷумла «Фирӯза», «Адабиёт ва санъат», «Ҷумҳурият», «Омӯзгор», «Ҷавонони Тоҷикистон», «Чархи гардун», «Оила», «Дишидак», «Роҳнамои хонавода» ва ғайра, пайваста рӯи чоп меоянд.
Дилафрӯз Қурбонӣ (Қурбонова Дилафрӯз Авазовна; тав. 2 июли 1981, деҳаи Душанбеи ноҳияи Фархор, вилояти Кӯлоб, ҶШС Тоҷикистон) — нависанда ва и тоҷик, узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон.
Солҳои дар вазифаи директори донишкадаи омӯзгории шаҳри Душанбе кор карданаш ӯ дар анҷумани дуюми Ҳизби Коммунистии Тоҷикистон номзад ба аъзогии КМ ПК Тоҷикистон интихоб шуда буд.
Абдуҳамид Пӯлодов дар ҷашни 50-солагии Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко иштирок намуда, бо омӯзгорон ва донишҷӯён вохӯрӣ гузаронида, аз хотироти худ оид ба фаъолияти донишкада дар аввали солҳои 30-уми асри маълумоти муфассал дода буд.
Абдуҳамид Пӯлодов (тав. соли 1903, деҳаи Ҷӯи Даштаки вилояти Самарқанд – ваф. соли 1991, шаҳри Самарқанд), ходими давлатӣ ва ҷамъиятии шӯравӣ.
Аз 20 марти 2003 бо кинопродюсер Крис Кяффой оиладор мебошад ва онҳо соҳиби як писар ва як духтар: Люси Ҷулия Роҷерс-Кяффа ва Чарли Роҷерс-Кяффа мебошанд.
Ҳунарпешаҳои дӯстдоштаи ӯ Амитабҳ Баччан, Шридевӣ, Шоҳруххон, Амирхон, Ранӣ Мукҳерҷӣ, Ҷоннӣ Депп ва Приянка Чопра мебошанд
Соли 2005 дар филми Супер бо ҳунарпешаи машҳури Толливуд Аккиненӣ Нагарҷина забони телугу ҳунарнамои намудааст ва ҷоизаи барои беҳтарин ҳунарпеша-телугу бурд кардааст.
Маҳмуд соли 1247 дар шаҳри Гурганҷ дар хонаводаи тоҷикӣ ресмонбоф ба дунё омада, дар аёнӣ кудаки оилаи ӯ ба шаҳри Хива куч мебандад, таълими ибтидоиро дар Хива гирифта, ҳунари пӯстину телпакдӯзиро низ омӯхтааст.
Паҳлавон Маҳмуд маснавие «Канзу-л-ҳақоиқ» эҷод кардааст, ки асосан дар рубоисароӣ муваффақият пайдо карда, дар ин ҷода сабки Умари Хайёмро пайравӣ менамудааст.
дарсии « » , «Маҷмӯаи корҳои контролӣ» , «Характеристика безличных предложений» , мақолаҳои «Художественный перевод «Авесты» как фактор развития таджикско-немецких литературных связей», «К вопросу о международных литературных связах», «Формирование потенциального словарного запаса студентов на базе общественно-политической и профессиональной лексики», «Речевой конфликт как предмет перислингвистических исследований», «Учебное тестирование как один из методов активизации обучения в вузе», «Формирование языковой картины мира и речевой культуры студентов в процессе обучения иностранным языкам» ва ғ.
Дар Виннитса — калисоҳои чӯбини Николай ва Юрий , дайрҳои Преоброженский ва Благовешенский ва осорхонаи бадеии Винеск, 1 театр, Донишгоҳи миллии тиббии ба номи М. И. Пирогов, Донишгоҳи давлатии педагогии ба номи М. М. Косюбинск, Донишгоҳи миллии техникӣ, Донишгоҳи миллии аграрӣ, Донишгоҳи молиявӣ-иқтисодӣ фаъолият мекунанд.
Виннитса дар шимол бо вилояти Житомир, дар шарқ бо вилоятҳои Киев, Черкасск ва Кировоград, дар ғарб бо вилоятҳои Хмелниск ва Черновиск, дар ҷануб бо вилояти Одесса ва Молдова ҳамсарҳад аст.
Ӯ хоҳари ҳунарпеша Ашмит Пател ва набераи ҳуқуқшинос ва сиёсатмадори маъруфи ҳинд Раҷнӣ Пател мебошад, ки раиси Кумитаи Конгресси Прадеш дар Мумбай буд.
Вай дар мактаби " -и Мумбай таҳсил намудааст ва баъдан дар донишгоҳи Тафтси Иёлоти Муттаҳида дар соҳаи муҳандиси био-генетикӣ, таҳсилро идома додааст ва баъди ду соли ба соҳаи иқтисодиёт гузаштааст.
Пас аз бозгашт ба Ҳиндустон, вай ба гурӯҳи театри Сатядев Дабӣ ҳамроҳ шуд ва дар спектаклҳо, аз ҷумла спектакли Танвир Хон, ки бо забони урду бо номи мебошад нақш бозидааст.
Пас аз он барои иҷрояш дар филми Асрори мо ҷоизаи "Беҳтарин ҳунарпеша" - ро сарфароз гашт, ки дар филм нақшҳои мардонаро Боббӣ Деол ва Акшай Ханна иҷро намудаанд.
Нашри дуввуми ӯ Ман туро дӯст медорам мебошад, ки қаҳрамони духтари нобинои деҳотиеро бозӣ мекунад, пас аз ҷарроҳии чашм биноияшро ба даст меорад аммо дӯстдоштаашро не.
Аввалин имкони Амиша барои ворид шудан ба Болливуд пешниҳоди ҳамсинфи мактабии падараш коргардон ва продюсери шинохтаи ҳинд Ракеш Рошан буд, ки дар филми Бигӯ ки дӯст медори бо писари ӯ Ритик Рошан ҳунарнамоӣ намудаанд.
Филм ҷанги Ҳинду Покистонро дар соли 1947 тасвир мекунад, ки, Амиша нақши Сокина, ҳиндудухтареро мебозад ва ҳангоми бадарға кардани ҳиндуҳо аз Покистон ӯ дар хонаи Саннӣ паноҳ меҷӯяд ва ба мардум худро мусулмон муаррифӣ мекунад.
Дар давоми солҳои 2003-2006 баъди якчанд филмҳои номуваффақ соли 2007 комедияи Сафар ба моҳи асалин , ки Амиша нақши марказиро бозидааст рӯи навор баромад ва каме ба пешравии Амиша кумак намуд.
Сабаби «Доғистонӣ» нисба гирифтанаш дар он аст, ки яке аз ашхоси авлоди ӯ дар замони ҳуҷуми муғулҳо ба Доғистон ҳиҷрат кард ва дар ҳамон ҷо муқимӣ шуд.
Вале ин ду ҷавон ба висол расида натавонистанд, чунки саркардаи сипоҳи афғон — Каримдодхон, ки он замон Исфаҳонро забт карда буд, ба Хадиҷа талабгор шуд ва ба зӯр ӯро ба никоҳи худ даровард.
Қиссаи ишқи Волаи Доғистонӣ ва Хадиҷасултонро шоир, дӯсту ҳамнишин, надими Волаи Доғистонӣ Фақири Деҳлавӣ бо номи «Вола ва Султон» ба назм даровардааст.
Дар ин ҷо ӯ дар дарбори Темуриёни Ҳинд — Муҳаммадшоҳ ва Аҳмадшоҳ хидмат карда, ба мансабҳои «чаҳорҳазорӣ», «шашҳазорӣ», унвони «хон», «Баҳодур Зафарҷанг» расид.
Дар Ҳинд Волаи Доғистонӣ ҳамнишину ҳамсуҳбати шоирон, адибон, орифон, аз ҷумла Офарини Лоҳурӣ, Абдулҳакими Ҳоким, Озоди Балгиромӣ, Шайх Ҳазини Лоҳиҷӣ ва дигарон буд.
Аз Волаи Доғистонӣ девони ашъор шомили 6 ҳазор байт қасоиду ғазалиёт, рубоиёту қитъаҳо (як нусхаи дастнависаш маҳфуз дар Осорхонаи миллии Покистон ‒ Карочӣ, шумораи 1962—144/4) ва тазкираи бузургҳаҷми умумии «Риёзу-ш-шуаро» боқӣ мондааст.
Алиқулихони Баҳодур Волаи Доғистонӣ (, мутахаллис ба «Вола», маъруф ба Шашангуштӣ; 1712, Исфаҳон — 1757, Деҳлӣ) — ва тазкиранигори форсизабони Ҳиндустон.
Зани ӯ ба Иёлоти Муттаҳида дилгарм набуд ва замоне ки Майн Ридро аз беморхона бароранд 22 октябри соли 1870, ҷуфти Рид ба Англия кӯчид ва дар Ҳерефордшир маскан гирифт.
Баъдтар, Пу Ридро "дурӯғи бузург, вале аксари дурӯғгӯён номид. Вай дар миқёси аҷиб офаридааст, аммо ҳамчун рассом ва аз ин рӯ ман ӯро бодиққат гӯш мекунам. " Рид «тахаллуси хонандаи камбизоат» -ро ҳамчун тахаллуси худ интихоб кард.
Дар соли 1849, Майн Рид ба ихтиёриён ҳамроҳ шуда, дар инқилоби Баварӣ иштирок мекард, беморӣ ва набудани пул ӯро дар Амрико боздошт карданд, воқеаҳои ҳалкунанда дар Аврупо бе иштироки ӯ гузаштанд ва ӯ ба зодгоҳаш, ба Ирландияи Шимолӣ рафт ва сипас ба Лондон баргашт , дар онҷо аввалин романи худро ба рӯйдодҳои ҷанги Мексика бахшид.
Аз замони ғалабаи Норман, он аз соли 1861 як қисми Шоҳигарии Ҳардуи Ситсилияҳо, Шоҳигарии Неапол, Шоҳигарии Италия буд ва баъдан ба Ҷумҳурии Италия шомил шуд.
Қисман масофаи Поллино ба ин ҷо ворид мешавад, ки баландтарин нуқтаи он Долседорм 2267 м аст ва дар ин ҷо массиви Сирино, бо қуллаҳои Монте Папа, 2004 м, Монте Рапаро, 1764 м ва системаи кӯҳии Маддалена бо қуллаи Монте Волтурино, 1836 м. дар бар мегирад, дар ин минтақа вулқони Спенто ҷойгир аст.
Дар минтақаи соҳилӣ, одатан баҳрӣ ва ҳамон қадар дарунтар ба дохили Базиликата - континенталӣ, Базиликата яке аз вилоёти Италия аст, ки аз олами набототу ҳақвонот бой аст ва боғҳои гуногуни табиӣ дорад.
Аз рӯйи амали худ волтсанҷҳо электромеханикӣ (магнитоэлектрӣ, электромагнитӣ, электродинамикӣ, электростатикӣ, ростгар, гармоэлектрӣ) ва электронӣ , мувофиқи таъйиноташон волтсанҷҳои ҷараёни доимӣ, ҷараёни тағйирёбанда, импулсӣ, ба фаза ҳассос, интихобӣ , умумӣ , аз рӯйи сохт ва тарзи истифодаашон лавҳавӣ, интиқолӣ ва собит мешаванд.
волтсанҷҳои электромагнитӣ одисохту арзон ва барои истифода мувофиқ буда, одатан, чун асбоби собит ба лавҳаҳои тақсимотии неругоҳҳои барқию корхонаҳои саноатӣ ва аҳёнан ба асбобҳои озмоишӣ васл мегарданд.
Вале барои чен кардани шиддати занҷирҳои ҷараёни тағйирёбанда волтсанҷҳои магнитоэлектриро дар маҷмӯъ бо табдилдеҳи гармоэлектрӣ, нимноқилӣ ё электронию лампавӣ ба кор мебаранд, ки волтсанҷҳои ростгар, гармоэлектрӣ ва электронӣ ном доранд.
Гази ҷараёнгузаронанда (маҳсули сӯзиши сӯзишвории маъданӣ, газҳои инертӣ бо иловаи филиззоти ишқорӣ, бухори филиззоти ишқорӣ ва омехтаҳои онҳо ва ғайра), филиззоти моеъ ва электролитҳо ҷисмҳои кории генератори магнитоҳидродинамикӣ мебошанд.
Ҳангоми дар канал нисбат ба майдони магнитӣ ба таври тарвоза ҳаракат кардани плазма дар он ду сели ба ҳам муқобилсамти ҳомилони барқаҳои мусбат ва манфӣ пайдо мешаванд, ки ба тавассути электродҳои дахлдор ба занҷири электрии беруна ва бор интиқол меёбанд.
Генератори магнитоҳидродинамикии нахустини таҷрибавии иқтидораш 11,5 кВт соли 1959 дар ИМА ва нимаи аввали соли 1960 дар ҳамон ҷо генератори магнитоҳидродинамикии иқтидораш 32 мВт сохта шуда буд.
Дар ИҶШС генератори магнитоҳидродинамикии нахустини иқтидораш 200 кВт соли 1964 сохта шуда, соли 1971 дастгоҳи энергетикии таҷрибавию саноатии дорои генератори магнитоҳидродинамикӣ-и иқтидораш 20-25 мВт ба кор даромадааст.
Соли 1851 ӯро ба Россия таҳвил медиҳанд; аввал дар Қалъаи Петропавловск нигоҳ дошта, (дар он ҷо муроҷиатномаи худ «Иқрор»-ро ба император Николайи менависад) ва, баъдан, то охири умраш, ба Сибир бадарға мешавад.
Озодӣ ва маҳдудият мазмунҳои иҷтимоӣ дошта, хусусияти ҳаёти ҷамъиятиро ба таври умумӣ ифода мекунанд ва баъд, ҳамчун натиҷа, ба ҳаёти афроди ҷомеа интиқол меёбанд.
Мутобиқи таълимоти Бакунин, озодӣ, ба фикри файласуфону ҳуқуқшиносони замони нав, хосияти азалии ҳар фарди ҷудогона набуда, баръакс, ҷамъбасти инкишофи таърихии инсоният аз ҳолати ҳайвонӣ ба ҳолати инсонӣ мебошад.
Дар асарҳояш «Федерализм ва сотсиализм» , «Империяи тозиёнаи Олмон ва револютсияи иҷтимоӣ» , «Давлатдорӣ ва анархия» , «Худо ва давлат» динро ҳамчун дараҷаи худмаърифатии авлоди башар муаррифӣ кардааст.
Моҳияти инсонро дар озодӣ мебинад, ки дар он озодии як нафар мутаносиб ба озодии ҳама мебошад; ба фикри Бакунин, дар ҷамъияте, ки озодӣ набошад, ҳатто зиндагии синфи ҳукмрон ҳам бо маҳдудиятҳои иҷбории зоҳирии он хуш намегузарад.
Михаи́л Алекса́ндрович Баку́нин (, деҳаи Прямухино, уезди Новоторжский, губернияи Твер, Империяи Русия — , Берн, Швейсария) — инқилобии рус, файласуф ва публитсист, яке аз назариётчиёни анархизм.
Онҳо аппаратҳои бузургҳаҷми дорои таҷҳизоти хусусии энергия, муҳаррикҳои мушакӣ, компютерҳо, шабакаи алоқаи радио ва идоракунӣ буда, бо асбобҳои таҳқиқоти илмӣ (камераҳои телевизионӣ, спектрометрҳо, фотополяриметрҳо, маҷмӯи плазмавӣ ва ғайра) муҷаҳҳазанд.
Вале ба туфайли он ки ҳамаи сайёраҳои азим дар доираи нисбатан хурди Манзумаи Офтоб ҷойгир шудаанд, дар атрофи дигар сайёраҳои берунӣ низ парвоз кардани аппаратҳо имконпазир гардид.
Баъди аз тарафи «Вояҷер-1» таҳқиқ гардидани Зуҳал ва радифи он Титан, «Вояҷер-2»-ро бо андак тағйир додани масир ба сӯйи сайёраҳои Уран ва Нептун равона карданд.
«Вояҷер-2» назарияеро тасдиқ кард, ки ҳелиосфера на курашакл, балки байзашакл буда, ҳудуди ҷанубии он нисбат ба шимолиаш ба Офтоб наздиктар аст ва аз ҳисоби таъсири мутақобилаи гази байниситоравӣ боздориш шудани боди офтобӣ бояд боиси якбора афзудани ҳарорат ва зичии плазма гардад.
Нақшҳои дигари ӯ дар филми Омӯрзиш буд, ки ӯ ду нақшро бозидааст ва дар дар филми Муҳаббат бозича нест , нақши бевазанеро мебозад, ки маҷбур мешавад ба бародари шавҳараш ба шавҳар мебарояд ва Маҳима аз иҷрои ин нақш ба хубӣ баромадааст; дар филми Тапиши дил ӯ нақши дуюмдараҷаро бозидааст, дар филм ба шахсе ошиқ мешавад, ки мард зани дегараро дӯст медорад; дар филми Иваз нақши сарояндаро мебозад ва ошиқи ғоратгаре аст; дар Қатънашаванда нақши ҳамсари якрави полисро дорад; дар Гуреза нақши арӯси ҷавонро меофарад, ки бо гаронии қалини маросими тӯй мубориза мебарад.
Инчунин дар филмҳои Иҷоранишини ҷаззоб , Бемории рӯҳӣ ,Ба ман танҳо муҳаббат лозим аст , Ишқ бар намегардад ва ғайраҳо аз уҳдаи нақш ба хубӣ баромадааст.
Маҳима Чаудҳарӣ— , ном ҳангоми таваллуд Рита (тав. 13 сентябр соли 1973, Дарҷилинг, Бенгалистони Ғарбӣ, Ҳиндустон ) — ҳунарпешаи ва модели ҳинд.
Маҳима бо бисёр ҳунарпешаҳои машҳури Ҳиндустон аз қабили: Каҷол, Шилпа Шеттӣ, Амиша Пател, Урмила Матондкар, Маниша Коирала, Равина Тандон, Рекҳа, Ҳема Малинӣ, Притӣ Зинта ва Табу ҳамкори кардааст.
Донишманди фақид Раҳим Ҳошим менависад: "Дар Самарқанд мутасаддии тайёр кардани маҷалла Нарзулло Бектош буд, ки мудири шуъбаи илмии комиссариати маориф буда, барои кораш дар маҷалла музд намегирифт. Маҷалла кормандони адабии доимӣ надошт, кори онро ходимони нашриёт ба ҷо меоварданд, фонди муайяни ҳаққи қалам ҳам надошт."
Дар соли сеюми таъсиси ҷумҳурии шӯравии Тоҷикистон чанд нафар аз кормандони Комиссариати маорифи ин ҷумҳурӣ ба нашри маҷаллае илмӣ, таълимӣ, иҷтимоъӣ ва адабӣ иқдом карданд ва шумораи аввали он моҳи августи соли 1927 бо номи "Дониш ва биниш" дар шаҳри Самарқанд нашр гардид.
Ҳамчунин, афроди бемор, ё касоне, ки ҷарроҳиҳои вежае анҷом додаанд ва низ афроди дорои маълулиятҳои шадиди зеҳнӣ низ барои иҷобати мизоҷ ба пӯшак ниёз доранд.
Бр рӯйи ҳамаи бастаҳои пӯшакҳо андозаҳо ва номи ширкати тавлидкунандаи онҳо навишта шудааст, ба таври мисол пӯшак барои бачаҳое, ки байни 3 то 6 кило вазн доранд ё пӯшак барои бачаҳое, ки байни 10 то 16 кило вазн доранд.
Пӯшак — фаровардае аз лифҳои нарму ҷазбкунандаи намӣ бо як рӯкаши нигаҳдоранда барои ҷазби идрор ва мадфӯъ ки ба кӯдакон ё солмандон мебанданд то касоне, ки қодир ба контроли идрору ва мадфӯъи худ нест аз он истифода кунанд
Султон Воҳидов' дар бораи адибони гумноми асрҳои 17 ва 19 ноҳияи Ашт таҳқиқот анҷом дода, намунаҳои ашъори Маъдан ва девони ашъори шоири номаълуми садаи Муҳаммадшокири Ғарибии Аштиро манзури хонандагон гардонд.
Муаллими мактаби миёна дар ноҳияҳои Ҷиргатол ва Ашт , аспиранти УДТ , лаборанти калони бахш -и робитаҳои адабии ИЗА ба номи Рӯдакии АИ Ҷумҳурии Тоҷикистон ; , муаллими калон, дотсент, профессори кафедраи таърихи адабиёти классикии УДТ .
Дар муддати солҳои 2006—2017 дар факултети забонҳои шарқи Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров, ба ҳайси ҷонишини декан оид ба таълими факултети забонҳои шарқ , декани факултети забонҳои шарқ , докторанти кафедраи забон ва адабиёти факултети забонҳои шарқ кор ва фаъолият намудааст.
Аз моҳи октябри соли 2017 то кунун дар раёсати Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров ба ҳайси мудири шуъбаи табъу нашри раёсати илм ва инноватсия кору фаъолиятро идома медиҳад.
Аз соли 2008 бо машварат ва роҳбарии шарқшиноси маъруф, узви вобастаи АМИҶТ, муовини аввали вазири корҳои хориҷии Ҷумҳурии Тоҷикистон, профессор Низомиддин Зоҳидӣ аз болои рисолаи докторӣ кор карда, 14-уми октябри соли 2019 рисолаи докториашро дар мавзӯи «Марҳалаҳои ташаккул ва таҳаввули ҳаракати тарҷума дар адабиёти форсу тоҷик » бо муваффақият ҳимоя кардааст.
Ӯ аввалин маротиба заминаҳои густариши ҳаракати тарҷума дар аҳди Сомониён ва омилҳои ташаккули усулу равишҳои тарҷума аз забони арабӣ ба забони тоҷикиро муайян намуда, нақши тарҷумаро ҳамчун воситаи ҳифзу эҳёи осори классикии форсӣ-тоҷикӣ нишон додааст.
Дарвоқеъ китоби «Мероси ҷовидон»-и Н. А. Ҳамробоев фарогири пажӯҳишномаи муфассал ва мунтахаби 13 асари тарҷумашудаи асаримиёнагӣ буда, дар он маълумоти арзишманди таърихӣ ва илмӣ ҷамъоварӣ гаштаанд.
Инчунин монографияи илмии ӯ «Ҳаракати тарҷума дар адабиёти форсу тоҷик » паҳлуҳои мухталифи осори давраи Сомониёнро дар худ ҷой дода, дар асар нақши Сомониён ба рушди фарҳанги давр ва таъсирпазирии он ба илму фарҳанги оянда хуб таҳқиқ гаштааст, ки ин ба дастовардҳои муҳими илмӣ соҳиб будани ин олими тоҷикро хабар медиҳад.
Насимҷон Ҳамробоев (Ҳамробоев Насимҷон Абдуллоҷонович; 14 октябри 1978, ноҳияи Бобоҷон Ғафуров, вилояти Суғд) — доктори илмҳои филология , Аълочии маорифи Тоҷикистон,
Дар амалияи тиб дар баробари Ваксинаҳое, ки аз антигенҳои як намуди резандомгонҳо иборатанд , ҳамчунин аз Ваксинаҳое истифода мекунанд, ки аз қисматҳои ду ё чанд резандомгон - ҳо таркиб ёфтаанд.
Ҳоло бар зидди бисёр бемориҳои хавфноки бактериявию вирусии одам (тоун, вабо, сил, хуноқ, кузоз, полиомиелит, энсефалитҳо ва ғайра) ва ҳайвонот (варами шуши гов, брутселлёз, оқсил, тоуни хук, брадзот, лептоспироз, ҳорӣва ғайра) ваксинаҳо мавҷуданд.
Дар амалияи тиб баробари ваксинаҳое, ки аз қисматҳои як намуди микроорганизмҳо иборатанд, ҳамчунин ваксинаҳоеро истифода мебаранд, ки онҳо аз қисматҳои ду ё чанд микроорганизм -ҳо таркиб ёфтаанд.
Асосан, масеҳиёни Урдун пайравони Калисои Православии — зиёда аз 2/3 ҳамаи масеҳиён, ва дигарон — ба калисои юнонӣ-католикӣ, ё Калисои лкитӣ, Калисои католикии Рум , калисои апостолии Арманистон, марониҳо ва ҷамъиятҳои мухталифи протестантӣ мебошанд.
Масеҳиён дар Урдун одамони миллатҳои гуногунро дар бар мегиранд (масалан, ваъзхонии дини католикӣ бо забонҳои арабӣ, англисӣ, фаронсавӣ, итолиёӣ, испанӣ, тагалогӣ, сингалӣ ва лаҳҷаҳои арабии Ироқ баргузор мешаванд), аммо қисми асосии онҳо арабҳои масеҳӣ мебошанд.
Подшоҳӣ дар шимол бо Сурия, дар шимолу шарқ бо Ироқ, дар шарқ ва ҷануб бо Арабистони Саудӣ, бо Исроил ва Мақомоти миллии Фаластин / қисман эътирофшудаи Фаластин аз ҷониби Урдун аст.
Сайёҳонро ба Урдун соҳилҳои фароғатии наздибаҳрӣ ва рифҳои марҷонии Халиҷи Акаба, Баҳри Мурда ва яке аз ҳафт мӯъҷизоти нави дунё — шаҳри Петра ҷалб мекунанд.
Дар давоми ҷанг Арабу Исроил солҳои 1947—1949 Урдун ва дар моҳи апрели соли 1950 заминҳои Яҳудо ва Самария , аз ҷумла Байтулмуқаддаси шарқӣ забт гардид, ва он гоҳ номи он ба Подшоҳииии Урдун тағйир ёфт.
Пеш аз Ҷанги шашрӯзаи соли 1967, ба салтанат ҳамчунин соҳили шарқии рӯди Урдун, қаламрави асосии пешини Трансурдун пеш аз ҷанг, ва соҳили ғарбии рӯди Урдун дохил мешуд.
Дар соли 1954, Урдун қонунеро қабул кард, ки ба ҳама шаҳрвандон , ки шаҳрвандии Фаластинии Бритониёро то 15 майи соли 1948 доранд ва аз декабри соли 1949 то феврали соли 1954 дар Урдун зиндагӣ мекарданд, ҳуқуқи шаҳрвандӣ дода шавад.
Подшоҳииии Урдуни Ҳошимӣ — яке аз се кишвари ҷаҳон мебошад, ки ба ифтихори сулолаи ҳоким , дар якҷоягӣ бо Подшоҳииии Арабистони Саудӣ ва Князгарии Лихтенштейн номгузорӣ шудааст.
Димпл Кападия 8 июни соли 1957 дар Бомбай аз соҳибкори гуҷаратӣ Чунибҳай Кападия ва ҳамсари ӯ Биттӣ, ки бо номи "Беттӣ" маъруф буд, таваллуд шудааст.
Чунибҳай аз оилаи сарватманди исмоилиҳо Хоҷа буд, ки аъзои он ҳанӯз "ҳиндуизмро қабул карда буданд" ва ҳанӯз Оғохонро ҳамчун устоди динии худ мешинохтанд.
Андрей Волос дар охири солҳои 80 садаи ба насрнависӣ рӯй оварда, ҳикояи «Команда 22/19»-ро менависад, ки дар он аз таҷрибаи эҷодии насри адабиёти ҷаҳон истифода шудааст.
Андрей Волос барандаи мукофоти маҷаллаҳои «Крестьянка», «Знамя» , «Новый мир» , мукофоти адабии байналмилалии «Москва-Пенне» , ҷоизаи «Большая книга» ва барои романи «Возвращение в Панджруд» мебошад.
Одамони ибтидоӣ сабаби ҳодисаҳои табиат ва ҷамъият, хусусиятҳои физикавию биологии ашё ва гиёҳҳову ҷонваронро надониста, дар паси ҳар ҳодиса таъсири қувваҳои фавқуттабииро медиданд.
Онҳо дар асоси ҳодисаҳои тасодуфӣ, монандии зоҳирии ашёи комилан гуногун ва мувофиқ омадани ҳодисаҳое, ки дар вақту фазо ҳеч гуна иртиботи сабабу натиҷа надоштанд, хулосаҳои барғалат мебароварданд.