polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Юлдошева, А. Сиддиқов, З. Шарипова, И. Файзуллоев ва дигарон шогирдони зиёдеро тарбия карданд, ки онҳо барои тарғибу такмили хореографияи миллии тоҷик хидмати шоиста карда истодаанд.
Аъзои ин ансамл бо барномаҳои рангин ба бисёр кишварҳои хориҷӣ, аз ҷумла Русия, Олмон, Яман, Сурия, Ӯзбекистон, Қирғизистон, Қазоқистон сафарҳои ҳунарӣ анҷом дода, дар тарғиби санъати рақси миллӣ саҳми босазо гузоштаанд.
Соли 2019, бо ибтикори роҳбарияти донишкада, дар ростои бо пешниҳоди Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ — Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон эълон шудани соли 2018 ҳамчун Соли рушди сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ, дар заминаи кафедраҳои сурудхонӣ , мусиқии созӣ ва санъати хореография -и факултети фарҳангшиносӣ факултети нав — санъати мусиқии мардумӣ таъсис ёфт.
Айни ҳол дар факултет якчанд коллективи эҷодию таълимӣ амал мекунанд, ки онҳо як навъ лабораторияҳои эҷодии ба воя расондани мутахассисони соҳаи санъати мусиқии мардумӣ ба шумор мераванд.
Раванди таълим дар факултет тибқи низоми кредитӣ дар шуъбаҳои рӯзона ва ғоибона ҷараён дошта, донишҷӯён метавонанд ҳам тариқи шакли буҷетӣ ва ҳам тариқи бастани шартнома таҳсил намуда, дар оянда ҳамчун мутахассисони хуби соҳа ба воя расанд.
Соли 1995 бо қарори Комисияи давлатии тақсимоту ҷобаҷокунии мутахасисони ҷавон дар кафедраи ҳуқуқи граждании Донишгоҳи миллии Тоҷикистон дар вазифаи ассистенти кафедра ба кор қабул гардидаст.
Соли 1997 бо тавсияи кафедраи ҳуқуқи гражданӣ ба шуъбаи рӯзонаи аспирантураи Донишгоҳи Милии Тоҷикистон дохил шуда, соли 2000 ум дар мавзӯи «Мақоми гражданию-ҳуқуқии хоҷагиҳои деҳқонӣ тибқи қонунгузории Ҷумҳурии Тоҷикистон» рисолаи номзадӣ ҳимоя намуда, ба унвонии номзади илмҳои ҳуқуқшиносӣ мушараф гардидааст.
Соли 2012 дар Академияи хоҷагии халқ ва хидмати давлатии назди Президенти Федератсияи Россия дар мавзӯи: «Проблемаҳои ташкили ва фаъолияти хоҷагиҳои деҳқонӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон» рисолаи докторӣ дифоъ намудаст.
Инчунин аъзои Шӯрои илмию машваратии Суди Олии Иқтисодии Ҷумҳурии Тоҷикистон , дорандаи ҷоизаи Исмоили Сомонӣ байни олимони ҷавон , аъзои Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон , раиси Ассотсиатсияи ҳуқуқшиносони ҷавони Ҷумҳурии Тоҷикистон , аъзои Шӯрои ҷамъиятии назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон , аълочии маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон буд.
Ҷамшед Саидалӣ Муртазозода — ҳуқуқшинос, олим, доктори илмҳои ҳуқуқшиносӣ, вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон даъвати
4 - ҷилд (барои ҷудо кардан ва муҳофизат кардан аз таъсироти беруна истифода мешаванд) аз нурҳои мӯътадил полиэтилен, хлориди поливинил, лентаи печдор, фторопластикӣ ё дигар маводи гарминигоҳдоранда;
3 - барандаи беруна дар шакли парда, фолгаи бо қабати филми алюминӣ пӯшонидашуда ва таркиби онҳо, инчунин найчаи ба шакли муайян даровардашуда, тасмаҳои каҷи металлӣ ва ғайра аз хӯлаи мис, мис ё алюминий;
2 - изолятсия дар шакли муттасили ( полиэтилен, полиэтилении кафкдор, фторопластикии бефосила, навори фторопластикӣ ва ғайра) ё ҳавои нимтайёр диэлектрикӣ, ки мавқеи нисбии доимиро таъмин мекунанд ) кондукторҳои дохилӣ ва беруна;
1 - як ноқили дохилӣ дар шакли як росткунҷаи ягона ё ба ресмони ғилдиракдори ноқилӣ, симҳои лоғаршуда, қубур аз мис, хӯлаи мис, хӯлаи алюминий, пӯлоди мис-плостикӣ, алюминийи мисӣ, мис-нуқрагин ва ғайра.
Ин кабелро ҳатто дар масофаи тақрибан 600 метр истифода бурдан мумкин аст Изолятсияи мустаҳками беруна ба шумо имкон медиҳад, ки ин кабелро дар шароити мушкил ба осонӣ истифода баред .
Илова бар ин, ҳангоми пайвастшавӣ ба компютер баъзе мушкилот мавҷуд буданд - трансиверҳои истифода шуданд, ки бо корти шабака тавассути шохаи ба кабел воридшуда, ба ном номгузорӣ шудаанд.
Кабели коаксиалӣ - сими барқӣ, ки аз як барандаи марказӣ ва экране, ки ба таври коаксиалӣ ҷойгир шудааст ва бо маводи гарминигоҳдоранда ё холигоҳи ҳаво ҷудо карда шудааст.
Ҳоҳарон Лата Мангешкар ва Аша Бҳосле, ки дар филмҳои ҳиндӣ кор мекунанд, оншо ба ҳайси ду овозхони пасикадрии машҳуртарин ва сермаҳсултарини Ҳиндустон ном бурда мешаванд.
Унвони пурсамартарин вокалист ба Аша Бҳосле барои иштирок дар сабти зиёда аз 11 ҳазор соло, дуэт ва композитсияҳо дар ҳамроҳии сурудхонии хор бо 20 забони ҳинду гузашт.
Як сарояндаи пасикадрии дигар, , ҳеч гоҳ аз ҷониби китоби Гиннес ҳамчун рекордсмени ин гурӯҳ сабти ном нашудааст, гарчанде ки ӯ 50 ҳазор суруд дорад.
Масалан, Кишор Кумар, ки ба Бомбай барои овозхон шудан кӯчид, маҷбур буд, ки аз сабаби надоштани маълумоти мусиқӣ дар синамо ҳамчун ҳунарпеша ҳунарнамоӣ кунад.
Дар байни ҳунарпешаҳои машҳури Ҳиндустон, ки ҳадди аққал як маротиба дар филмҳо бо садои худ суруд хондаанд инҳоянд: Амитабҳ Баччан, Шоҳруххон, Салмонхон, Амирхон, Акшай Кумар, Ритик Рошан, Фарҳан Ахтар ва Абҳай Деол.
Бори аввал пас аз пайдо шудани овоз дар синамои Ҳиндустон сурудҳоро худи ҳунармандон иҷро мекарданд, аммо пас аз азхуд кардани технологияи дубляж, намоиш ба мутахассисон супорида шуд.
Овозхонҳои маъруфи пасикадрии Покистон иборатанд аз: Шафқат Амонат Алӣ, Нозия Ҳасан, Аламгир, Меҳдӣ Ҳасан, Масъуд Рана, Аднон Самӣ, Нур Ҷаҳон, Ғулом Алӣ, Руна Лайло.
Овозхонони пасикадрии муосир, ба монанди Роҳат Фотеҳ Алихон ва Отиф Аслам бо дӯстдорони мусиқӣ хеле маъмуланд ва дар тамоми ҷаҳон консертҳо баргузор намуда, маблағҳои калон ба даст овардаанд, дар ҳоле ки овозхонони гузашта Салим Раза, Мунир Ҳусейн ва Муҷиб Алам, ки иҷрокунандагони сурудҳои пасикадрии филмҳои Покистон дар солҳои 1950 ва 1960 буданд, дар камбизоатӣ зиндагӣ карда вафот намудаанд.
Ба гурӯҳи овозхонҳои пасикадрии машҳур инҳо низ шомиланд: Бҳупен Ҳазарика, Мукеш, Манна Дей, Ҳеманта Мукҳерҷӣ, Маҳендра Капур, Кишор Кумар, Гита Датт, Анурадҳа Паудвал, С. П Баласубраманиам, К. Ш.
Дар рушди камтар, вале ба таври васеъ, кори овозхонҳои пасикадрӣ дар синамо ва дигар кишварҳои Осиёи Ҷанубу Шарқӣ, алахусус, дар синамои Ҳонгконг солҳои 1950-1960 истифода мешуд, ки як қатор вокалқаҳрамонзанҳоро ҳунарманди маъруф Ҷинг Тинг, ҳунармандони мардро - Ҳонг Кёнг овоз додаанд.
Ӯро дар Тоҷикистон иҷрои нақши Йигит дар силсилафилми бисёрсериягии Ҳомиён муаррифӣ намуд, ки пас аз хотимаи филми мазкур ӯ бо дигар қаҳрамонҳои сериол: Айчин Туйюн, Меҳмет Озгур, Эртан Килич ва Усмон Кот, соли 2011 ба Душанбе сафар намуданд.
Он хосиятҳои демпингӣ дорад ва барои кам кардани сурхшавӣ дар дохили ноқил, муҳофизати иловагӣ аз рут таъмин аст, нигоҳ доштани моеъи гидрофобӣ дар фазои байни модулҳо ва ғ.
Сими нахӣ-оптикӣ - кабел дар асоси нахи оптикӣ, ки барои интиқоли сигналҳои оптикӣ дар хатҳои алоқа, дар шакли фотонҳо бо суръати пасттари суръат рӯшноӣ бо сабаби ғайри хатари ҳаракат пешбинӣ шудааст.
Маълумот дар бораи рангҳои нахҳо, намуди онҳо ва ҷойгиршавии қубурҳо стандартизатсия карда нашудаанд ва аз ҷониби ҳар як истеҳсолкунанда дар шиносномаи кабелӣ нишон дода мешаванд.
Риштаи таҳқиқоти Раъно Бобоҷониён инъикоси масъалаҳои гендерӣ дар ВАО, масъалаҳои ҳифзи ҳуқуқи журналист дар ҷомеа ташкил намуда, муаллифи бештар аз 40 асари илмӣ, илмиву оммавӣ ва публитсистӣ мебошад.
Дар соли 1947, дӯсти падари ӯ Пулод Абдуллоев, он вақт вазири назорати давлатии ҶШС Тоҷикистон, амаки Муҳиддин Зоиров, Узоқбой Розиқов, пирзани муҳтарами деҳаи Лакконро маҷбур мекунад, ки ҷияни худро ба пойтахт, ба Сталинобод фиристад, то дар мактаби давлатӣ барои омӯзиши хоҷагиҳои пешқадами колхозӣ таҳсил кунад.
Солҳои 1967—1971 котиби якуми кумитаи ноҳиявии Қумсангир ҲК Тоҷикистон буд, дар тӯли фаъолияташ, ҳамасола ноҳия аз нақшаи бисёр нишондиҳандаҳо, аз ҷумла ҷамъоварии пахта, беморхонаи ноҳиявӣ, мактабҳо, кӯдакистон, маркази алоқа ва кумитаи ноҳиявии ҳизб, истгоҳи автобус, кинотеатр, мағоза, ҳаммом, заводи панир, биноҳои истиқоматӣ сохта шуда, хатти об аз дарёи Панҷ гузошта шуд.
Раиси кумитаи иҷроияи ноҳияи Шаҳринав — роҳбари нозироти кишоварзӣ, пас аз моҳи марти соли 1959 котиби дуюми кумитаи ноҳиявии Шаҳринав Ҳизби Коммунисти Тоҷикистон интихоб шуд .
Мудири шуъбаи кишоварзии КМ ҲК Тоҷикистон Моҳи августи соли 1971, ӯ бо як ҳайати сафарии намоян ИҶШС ба таҷрибаи Қурби асъорҳои хориҷӣ дар Ҷумҳурии Сурия, Араб.
Зоиров Муҳиддин Зоирович 12 феврали соли 1931 дар деҳаи Лаккон, ноҳияи Исфара ҶШС Тоҷикистон (ҳоло деҳа дар ноҳияи Исфараи вилояти Суғди Ҷумҳурии Тоҷикистон) дар оилаи деҳқони Муллозоҳир Розиқов таваллуд шудааст.
Хорхе Луис нақшҳоро аз қаҳрамоне, ки барои ишқи ҳаёташ мубориза мебарад, то бадкирдоре, ки зиндагиро барои рақибони худ номумкин месозад, нақшҳоро бозидааст, ба монанди дар теленовелаҳои « » ва «».
Аз ҳамон лаҳза, нақшҳои асосӣ ниҳоят оғоз ёфтанд: «» / «Аврора» (ҳамчун актёри дуюм эълон карда шуд, аммо дар асл яке аз нақшҳои асосӣ баромад), ки ҷуфти ӯро Соро Малдонадо бозидааст.
Ассистенти кафедраи «Таҳлили иқтисодӣ ва аудит»-и факултети баҳисобгирию иқтисодии ДМТ , муовини декан оид ба илм ва тарбияи ДМТ , муовини декан оид ба таълим дар шуъбаи рӯзонаи ДМТ , иҷрокунандаи вазифаи мудири кафедраи таҳлили иқтисодӣ ва аудити ДМТ , мудири кафедраи таҳлили иқтисодӣ ва аудити Донишгоҳи миллии Тоҷикистон , мудири кафедраи баҳисобгирии бухгалтерии Донишгоҳи миллии Тоҷикистон , декани факултети молиявию иқтисодии Донишгоҳи миллии Тоҷикистон .
Қобилҷон Хушвахтзода (Хушвахтзода Қобилҷон Хушвахт, то соли 2019 Барфиев Қобилҷон Хушвахтович; 5 июни 1982, ноҳияи Данғара, вилояти Кӯлоб) — иқтисоддон, доктори илмҳои иқтисод, номзади илмҳои иқтисод , досент.
Таълифоти илмии профессор Маҳмадшоҳ Гулзода ғайр аз нашрияҳои ҷумҳурӣ инчунин дар нашрияҳои бонуфузи Россия, Украина, Белоруссия ва Узбекистан нашр шудаанд.
Соли 2000 Маҳмадшоҳ Гулзода дар мавзӯи «Асоснок намудани усулҳои ҷарроҳии узвҳифзкунандаи захмҳои баъдипиёзакӣ, ки ба дуоденостеноз табдил ёфтаанд» бомуваффақият рисолаи номзадии худро ҳимоя намуд.
Санкт-Петербург дар мавзӯи «Ташхиси комплексӣ, пешгирӣ ва табобати оризаҳои бармаҳали ҷарроҳии меъда бинобар захми вазнини рӯдаи дувоздаҳангушта» рисолаи докторӣ ҳимоя намуд.
Маҳмадшоҳ Гулзода баъд аз хатми факултети тиббии Донишкадаи давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абӯалӣ Ибни Сино аз рӯйи ихтисоси ҷарроҳ ҳамчун духтур-интерн фаъолият намуда, сипас дар шуъбаи ҷарроҳии беморхонаи вилоятии 2 дар ш.
Маҳмадшоҳ Гулзода пас аз хатми ординатураи клиникӣ дар кафедраи ҷарроҳии умумии 2 -и ДДТТ фаъолият намуда, сипас ҳамчун мудири кафедраи ҷарроҳии умумии БКШ 5 ва ҳамзамон чун ассистенти кафедраи ҷарроҳии умумии 1-и ДДТТ ва дотсент фаолият намудааст.
Аз 25 феврали соли 2016 Маҳмадшоҳ Гулзода ректори Донишгоҳи давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абӯалӣ Ибни Сино мебошад, ҳамчунин сармуҳаррири маҷаллаи илмии «Вестник Авиценны» ва рӯзномаи «Ворисони Сино» мебошад.
чунки дар инҷо Мақбараи Ҷинна ва зодгоҳи Муҳаммад Алӣ Ҷинна, асосгузори кмшвар Қоид-эи-Аъзам , мебошад, ки шаҳрро пойтахти аввалини кишвар эълон карда буд.
Карочӣ — шаҳри бандарӣ дар ҷануби Покистон, Маркази маъмурии Иёлати Синд, яке аз бузургтарин шаҳрҳои кишвар ва ҷаҳон бо аҳолии 23 500 000 нафар сокинон.
Ҳангоми дар 1 м2 ёфт шудани 3-5 кирмина ниҳолхона ва боғу токзори навбунёд сахт осеб мебинанд, зеро кирминаҳо решаҳоро хӯрда, ниҳолҳоро мехушконанд.
Усули содатарин ва аксаран истифодашавандаи ба даст овардани ҳастаҳои гамма-радиоактив ба ҳодисаи бета-коҳиши ҳаста, ки дар натиҷа ҳастаи маҳсул дар савияҳои ангехта пайдо мешавад, асос ёфтааст.
Гамма-нурафканиши ҳаста, гамма-коҳиш — ҳодисае, ки дар натиҷаи он ҳастаи ангехта худ ба худ гамма-квант, гамма-нур ё фотон афканда, аз ҳолати ангехта ба ҳолати энергияаш камтар мегузарад.
Аксар вақт дар маҷаллаҳои сенсорӣ ҳамчун модели ғулом нақш бастааст ва дар солҳои 90-ум вай қариб пурра ба тирандозӣ дар филмҳои ғуломӣ ва садомаохистикӣ гузашт ва қариб ҳамеша ҳамчун шарики бартаридошта амал мекард.
Дар соли 1975, расман номи худро ба ифтихори Марта Митчелл (завҷаи Ҷон Н. Митчелл, Прокурори генералии ИМА дар солҳои 1969-1972) иваз кард ва фаъолияти худро ҳамчун актрисаи порно оғоз намуд.
Дар тӯли давраи аввалияи масеҳият жанри гимн ба фарҳанги яҳудӣ, суриягӣ ва юнонурумӣ сахт таъсир кард; дар муҳтавои динии гимнҳо таъсири бидъатҳои масеҳии нимаи ҳазораи аввал ба назар мерасад.
Дар асри 14 баробари пешрафти ҳунари чандовозӣ гимни полифонӣ ба миён меояд, ки дар маросимҳои расмӣ ва калисоӣ иҷро мешуд; аз миёни нахустин муаллифони машҳури ин жанр гимн Дюфан ном бурда мешавад.
Дар даврони Инқилоби бузурги Фаронса ба туфайли як силсила таълифот, ба мисли «Марселёза» , «Гимни ба сӯйи озодӣ» , «Гимни ба сӯи идрок» гимн вижагии хоссе пайдо мекунад.
Гимн чанд навъ — расмӣ ё давлатӣ, инқилобӣ, ҷангию низомӣ, мазҳабию динӣ ва ғайра буда, маъмулан ба ифтихори ин ё он қаҳрамон ва ё ҳодисаи таърихӣ эҷод мешавад.
Аз ҷумлаи таснифоти ӯ «Анвору-л-уюн фӣ асрори мактуб» , «Рисолаи қудсия», «Ғароибу-л-фавоид», «Рушднома», «Мазҳару-л-аҷоиб», «Мактуботи қудсия», «Иршоду-т-толибин», «Қуррату-л-уюн» ва «Нуру-л-ҳудо» мебошанд.
Абдулқуддуси Гангӯҳӣ аз ҳомиёни вафодори ваҳдати вуҷуд буда, дар таснифоти худ ба таъриф ва шарҳу тавзеҳи он таваҷҷуҳи зиёд кардааст, вале дар баробари ин ба пайравӣ аз шариат таъкид доштааст.
Маъхазҳо дар бораи улуми зоҳириву ботинӣ ва ваҷду самоъи Абдулқуддуси Гангӯҳӣ маълумот дода, ӯро соҳиби илму амал ва завқу ҳаловати ирфонӣ муаррифӣ кардаанд.
Абдулқуддуси Гангӯҳӣ дар таълифоташ аз ашъори форсӣ-тоҷикӣ порчаҳо оварда, худ низ бо тахаллуси «Аҳмадӣ» шеър мегуфтааст ва баъзе ашъораш дар тазкираҳо ёд шудаанд.
Тибқи маълумоти маъхазҳо, ниёгони Абдулқуддуси Гангӯҳӣ аз авлоди Абуҳанифа будаанд, ки дар оғози ҳукмронии Ғазнавиён аз Ғазна ба Деҳлӣ кӯчидаанд.
Абдулқуддуси Гангӯҳӣ дар ибтидои фаъолияти ирфонии худ дар Рудавлӣ мезист ва чун аксари нахустин пайравони тариқати чиштия аз давлату дарбор дурӣ ҷуста, бо дастгоҳи давлатӣ робита надошт.
Вақте вазъи сиёсиву иҷтимоии Ҳинд ноором гашта, ҳукумати марказӣ дар Деҳлӣ заиф шуд, ӯ ноилоҷ бо амирону ҳокимони рӯзгори худ робита барқарор кард.
Ҳамчунин ба Бобур мактубе навиштааст, ки дар он аз ҷумла омадааст: «.бояд ва сазад, ки барои шукри неъмати Мунъим сояи адл бар оламиён чунон кашид, ки ҳеч кас бар ҳеч кас зулм накунад» ва «илму уламоро дӯст доранд ва дар бозори ҳар шаҳре муҳтасибон бигарданд, то шаҳру бозорро ба ҷамоли адли шаръи муҳаммадӣ биороянд».
Абдулқуддуси Гангӯҳӣ муридони зиёде дошт; шайх Ҷалолуддини Таҳонирӣ, шайх Абдулғафури Аъзампурӣ, шайх Абдулазизи Каронавӣ, шайх Абдусаттори Саҳортпурӣ, шайх Абдулаҳад аз ҷумлаи халифагони маъруфи Абдулқуддуси Гангӯҳӣ мебошанд.
Баъди Абдулқуддуси Гангӯҳӣ силсилаи чиштия мутамарказии худро аз даст дод ва шайхони он озодона, тибқи равиш ва истеъдоди худ, бидуни сарпарастии марказӣ фаъолият мекарданд.
Абдулқуддуси Гангӯҳии Аҳмадӣ фарзанди Муҳаммад Исмоил (; тахм. 1456, Гангӯҳ, Уттар-Прадеш, Ҳиндустон – 1537, ҳамон ҷо) — донишманд, ориф ва адиби форсизабони Ҳинд, шайхи силсилаи чиштияи собирия, муриди шайх Муҳаммад ибни Ориф ибни Абдулҳақ.
Дар ҳамон сол ӯ бо Данна Гарсия, Мигел Варонӣ, Мишел Браун, Ана Лусия Домингез, Катрин Сиачоке ва Мартин Карпан дар теленовелаи " " ҳунарнамоӣ намудааст, ки дар он нақши Изобел де Мендез ҳамсари Мигел Варониро бозидааст.
Дар тӯли солҳои 2009 ва 2010 ӯ бо Данна Гарсия, Сегундо Сернадас, Диана Кихано, Адриана Кампос, Кэтӣ Барберӣ ва дигарон, дар теленовелаи машҳури "Тилисми зебо" , ки нашркардаи силсилафилми " "-и Хулио Хименес мебошад.
Дар соли 2006, ӯ нақши Розаура Суарес де Де ла Пенаро дар теленовелаи комедиявии " " зани баландпояи ҷомеа, ки ба ҳайси фурӯшанда дар як ширкати мошинсозӣ кор мекунад тасвир намудааст.
Соли 2008 ӯ ба Телемундо баргашта, дар силсилафилми Виктория, дар нақши Ҳелено де Корденас бо ҳунармандони машҳур ба монанди Виктория Руффо, Артуро Пенич, Маурисио Очманн, Диана Кихано, Хавиер Делгиудит ва дигарон ҳунарнамоӣ намудааст.
Ҳангоми машғул буданаш бо корҳои моделияш дар Италия, ӯ ҳамчун ҳунарпеша дар филми ҳаҷвии бо ҳунарпешаҳои машҳури итолиёӣ ба монанди Раймондо Вианелло, Сандра Мондаинӣ ва дигарон ҳунарнамоӣ намудааст.
Аз соли 1980 то соли 1997 дар вазифаҳои лаборанти калон , мудири лабораторияи таълимии факултети физикаи ДМТ , аспиранти шуъбаи рӯзонаи кафедраи оптика ва спектроскопияи факултети физикаи ДМТ , ходими илмӣ ва ходими калони илмӣ , муаллими калон, сипас иҷрокунандаи вазифаи дотсенти кафедраи оптика ва спектроскопияи факултети физикаи ДМТ , докторанти кафедраи оптика ва спектроскопияи факултети физикаи ДМТ , муовини ректори ДМТ оид ба илм , сардори шуъбаи илм ва таъбу нашри Вазорати маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон , ҳамзамон дотсенти кафедраи оптика ва спектроскопияи факултети физикаи ДМТ , сардори шуъбаи аттестатсия, аккредитатсия ва иҷозатномадиҳии Хадамоти давлатии аттестатсионии Вазорати маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон фаъолият намудааст.
Баъд аз хатми шуъбаи аспирантура зери унвони «Межмолекулярные взаимодействия в жидком морфолине и его растворах по данным инфракрасной спектроскопи» соли 1987 рисолаи номзадӣ ва соли 2002 дар мавзӯи «Влияние замещения на спектроскопические и донорно-акцепторные свойства органических соединений различного класса» рисолаи докториашро ҳимоя намуда, муаллифи зиёда аз 150 мақолаю фишурдаи илмӣ, китоби дарсӣ ва васоиту дастурҳои таълимию методӣ мебошад, ки онҳо дар маҷаллаҳои ватанию хориҷӣ ба нашр расидаанд.
Баъди хатми мактаби миёна дар сафи Қувваҳои мусаллаҳи собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ адои хидмати Ватан намуда, сипас соли 1975 ба факултети физикаи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон дохил шуда, ин боргоҳи илму маърифатро соли 1980 бо ихтисоси физика хатм намудааст.
Муродилло Нуруллоев барои хидматҳои бисёрсола дар соҳаи илму маориф ва тарбияи ҷавонон бо нишони сарисинагии «Аълочии маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон» қадршиносӣ шудааст.
Муродилло Нуруллоев (15 ноябри 1953, деҳаи Урметани ноҳияи Айнӣ, ҶШС Тоҷикистон — 23 сентябри 2018, Тоҷикистон) — и тоҷик, доктори илмҳои физикаю математика, профессор.
Дар моҳи майи соли 2012 Ассотсиатсияи фарҳангии амрикоии тоҷикон аз ҷониби ихтиёриёни ватании Тоҷикистон Владимир Федоренко, Анвар Самадзода, Акобир Аҳмедов ва Фаридун Назаров дар Фэйрфакс , Вирҷиния ҳамчун ташкилоти ғайритиҷоратӣ, ғайриҳукуматӣ, фарҳангӣ, касбӣ ва таълимӣ таъсис дода шуд.
Ҳадафи мусоидат ба ҳамдигарфаҳмию фарҳангӣ тавассути ташкили барномаҳои таълимӣ ва фарҳангӣ мебошад, ки ба масъалаҳои марбут ба ҷомеаи Тоҷикони Амрико равона шудаанд.
боварӣ дорад, ки сохтани пулҳои фарҳангӣ байни ҷомеаҳои Тоҷикистон ва Амрико зарур аст ва ҳадафи он мусоидат ба ҳамгироии минбаъда, ҳавасмандгардонии ҳамкорӣ ва барқарор кардани равобити наздик бо дигар ҷомеаҳои ИМА мебошад.
Яке аз онҳо Ассотсиатсияи Амрико ва Тоҷикистон аст, ки дар Бруклин таъсис дода шудааст, ҳадафи он муттаҳид намудани диаспораи тоҷикон, ба онҳо додани форум ҷиҳати ҷамъ овардан ва ҷашн гирифтани фарҳанги онҳо мебошад.
Ҷорҷ Гамов бори аввал моҳияти квантию механикии алфа-коҳишро шарҳ дода , тимсоли чакравию моеъии ҳастаи атомро асоснок карда , ба натиҷаҳои миқдории таҳқиқот комёб шуд.
Дар асоси назарияи хеш Ҷорҷ Гамов андозаи ҳастаро арзёбӣ кард ва натиҷаи назариявии қонуни эмперикии Гейгер-Неттолро, ки энергияи алфа-зарраи хориҷшавандаро ба вақти хосси алфа-коҳиш вобаста менамуд , ба таври назариявӣ маънидод кард.
Дар асоси таҳқиқоти ҳаста бо ҳамкории Теллер энергияи ситораҳоро таҳқиқ намуда, солҳои 1937‒40 нахустин назарияи пайдарпайи такомули ситораҳои манбаи энергияашон гармоҳастаиро пешниҳод намуд.
Ҷорҷ Гамов-ро дар ИМА бо мақсади таъмини бехатарии таҳқиқот ба сохтани бомбаи атомӣ ҷалб накарданд, вале аз рӯйи баъзе маълумот ӯ бо ҳамсараш ба хадамоти махсуси ИҶШС оид ба масъалаҳои сохтани бомбаи атомӣ бо истифода аз муносибатҳояш бо физикҳои дар ин самт фаъолияткунанда, ҳамкорӣ мекарданд.
Соли 1948 якҷо бо шогирдонаш Ралф Алфер ва Роберт Ҳерман бо усули рабти нейтрон назарияи пайдоиши унсурҳои кимиёиро пешниҳод намуда, дар асоси ин назария мавҷудияти афканишоти микромавҷии фониро пешгӯӣ кард.
Ӯ исбот намуд, ки сохтори унсурҳои асосии ҳуҷайра — сафедаҳо, ки аз 20 аминокислотаи асосӣ иборатанд, дар пайдарпайии чор нуклеотиди эҳтимолии ба таркиби молекулаи ДНК воридшаванда, бояд бо рамз ишора гарданд.
Ҷорҷ Гамов бо истифода аз усулҳои содаи арифметикӣ нишон дод, ки ҳангоми вобаста намудани 4 нуклеотид бо сегонаҳо 64 комбинатсияи гуногун ҳосил мешавад, ки барои сабти иттилооти ирсӣ кифоя аст.
Маҷрои манӣ боло баромада, ба таркиби танобаки манӣ дохил мешавад ва якҷоя бо рагҳои хуну лимфа ва асабҳо аз ҷӯяки қадкашак мегузарад; баъд аз он маҷрои манӣ аз девораи паҳлуии кос ба поён ва ақиб рафта, ба зери масона мерасад ва васеъ шуда, ампулаи маҷрои маниро ҳосил мекунад.
Сатҳи ақиби простата ба рӯдаи рост мерасад; ҳангоми муоинаи тиббӣ ангуштро ба рӯдаи рост дароварда ин ғадудро ламс мекунанд; бо ин усул бузургӣ ва қивоми простатаро муайян ва иллатҳои гуногуни онро ташхис намудан мумкин аст.
Аҷсоми исфанҷӣ аз сафедпардаи ғафсе таркиб ёфтаанд, ки аз он парда девораҳои сершумор ба дарун мераванд ва фазои байни онҳо «ғорҳое»-ро ташкил мекунанд, ки пур аз хун мебошанд.
Узвҳои дарунии таносули занон аз тухмдон, найчаҳои бачадон, бачадон, маҳбал ва даромадгоҳи маҳбал, узвҳои берунии таносу аз лабҳои калону хурди фарҷ ва клитор иборат мебошанд.
Вай инчунин гуфт, ки вай дар либоси ғайриоддии худ худро хуб ва бароҳат ҳис кард, дар сурате ки бисёр одамон баръакс худро нороҳат ҳис мекунанд, агар онҳо аз байни мардум ҷудо бошанд.
Айлиш дар маъракаи таблиғотии бренди „Ман ҳақиқати худро дар # мегӯям“ дар моҳи майи соли 2019 пайдо шуд, инчунин дар таблиғи иҷтимоӣ бо номи „Авҷ гиред“, ки аз ҷониби Шӯрои Од таъсис дода шудааст ва ба фаҳмиши психӣ равона шудааст.
Айлиш инчунин бо овозхони амрикоӣ Халид барои сингли «» ҳамкорӣ кард, ки моҳи апрели соли 2018 бароварда шуда буд ва барои саундтрек ба мавсими дуввуми 13 сабаб дошт илова шуд.
Моҳи марти соли 1978 Закир ватани худро ба Ҳубей барои иштирок дар Коллеҷи нафтуи Сзянхан , ки дар Ҷингжоу ҷойгир аст, барои омӯзиши илмҳои компютерӣ тарк кардааст.
Падари ӯ Абдуллоҳ Закроф яке аз авлодҳои авлодони этникӣ буд, ки ба узвияти ҳизби Синҷян каме пас аз таъсиси Ҷумҳурии Халқӣ дар соли 1949 ҳамроҳ шуд.
Он маъмулан дар варақаи шакли А1 бароварда, ба иду ҷашнҳо (Ҷашни Наврӯз, Иди модарон, Рӯзи муаллимон, Рӯзи Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва ғайра) ё дигар воқеаҳои ҷорӣ бахшида мешавад.
Рӯзномаи деворӣ ёвари фаъоли сарвари мактаб, муаллимон ва талабагони беҳтарин буда, дар атрофи худ талабагони фаъолро муттаҳид мекунад ва дар мактаб коллективи тифоқро ба вуҷуд меорад, синфҳоро ба корҳои эҷодӣ ва шавқовар раҳнамун месозад.
Мақомоти дахлдор бо мақсади беҳтар шудани мазмуну мундариҷа ва ороиши рӯзномаи деворӣ озмуну азназаргузарониҳо ташкил мекунанд, ки ин тадбирҳо барои беҳбуди кори газетаҳо ва такмили маҳорати мухбирону аъзои ҳайати таҳририя мадад мерасонанд.
Тибқи дигар қиссаву ривоятҳо, Ганҷи Қорун иборат аз 70 ҳазор деги рӯйини пур аз зар буд, ки дар хонаҳо ниҳода, ҳар хонаро бо як калиди аз як мисқол тило сохташуда қуфл карда буданд; нуҳ марди паҳлавон мебоист, то он калидҳоро аз ҷой бардоранд.
Мусо-пайғамбар ба Қорун пешниҳод кард, ки миқдоре аз сарваташро дар умури матлуб ва дар роҳи хайру савоб сарфу харҷ намояд, аммо Қорун бухлу ҳасад варзида, аз пардохти ҳар гуна молиёт ва хароҷот саркашӣ намуд.
Онҳое, ки қаблан ба молу сарвати Қорун рашку ҳасад мебурданд, пас аз ин воқеа донистанд, ки дурусту шоиста истифода накардани дороӣ оқибат боиси ҳалокат ва зиёнкорӣ мегардад.
Таҳсили сесола ҳам дар ин ҷо ба сомон мерасаду ӯ бо «Но-маи камол» як сол дар мактаби 7-солаи қитъаи ба номи Киро-ви хоҷагии Максим Горкийи ноҳияи Қӯрғонтеппа ҳамчун мудири қисми илмӣ ва омӯзгор адои хидмат менамояд.
Ба ҳамин тариқ, чаҳор соли расо дар ин ҷо аз омӯзгорони хирадманд Холиқ Мирзозода, Носирҷон Маъсумӣ, Воҳид Асрорӣ, Тилло Пӯлодӣ, Муҳаммадӣ Исматуллоев, Абдуғанӣ Эшонҷонов, Яҳё Исёев, Баён Раҳимов ва дигарон сабақ омӯхта, аз ганҷинаи илму фунун бархурдор мегардад.
Бо ин ният аз осори шуарои классики тоҷику форс устод Рӯдакию Фирдавсӣ, Саъдию Ҳофиз, Умари Хайёму Носири Хисрав, Низомии Ганҷавию Хусрави Деҳлавӣ, Мирзо Бедилу Абдураҳмони Ҷомӣ, Ҳилолию, Камоли Хуҷандӣ, Шамсиддин Шоҳину, Нақибхон Туғрал, Абулқосим Лоҳутию Мирзо Турсунзода ва ғайра пайваста сабақ меомӯзад.
Намунаҳои ашъори шоир тадриҷан дар саҳифаҳои рӯзно-маю маҷаллаҳои ҷумҳуриявии «Тоҷикистони Советӣ», «Муа-ллимон», «Маориф ва маданият», «Адабиёт ва санъат», «Комсомоли Тоҷикистон», «Садои мардум», «Чархи гардун», «Омӯзгор», «Паёми Душанбе», «Ҷаҳони паём», «Ҳақиқати Ӯзбекистон», маҷаллаҳои «Чашма», «Машъал», «Фирӯза», «Хорпуштак» ва «Садои Шарқ» то имрӯз мунташир мегар-данд.
Собир Султон пас аз хатми донишгоҳи мазкур соли 1958 панҷ сол дар рӯзномаи «Комсомоли Тоҷикистон» бенуқсон адои хидмат карда, таҷрибаи рӯзноманигории худро такмилу сайқал медиҳад.