polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Хусусияти дуввуми шакли созмонҳои силсиламаротиб дар он зуҳур меёбад, ки унсурҳо, ҳолатҳо ва рафтори онҳо аз якдигар вобаста нестанд ва бо ҳамдигар мувофиқат ва иртиботи мутақобила надоранд.
Мафҳуми «тартиботи силсиламаротибӣ» (чи тавре, ки яке аз раҳбарони ҳаракати низомии садаи Л. Фон Берталанфи қайд карда буд), бешубҳа, барои назарияи умумии низом бунёдӣ мебошад. Иерархия ҳам дар сохтор ва ҳам дар вазифаҳо зуҳур мекунад».
Дар сатҳҳои поинӣ иттилооти мушаххасу батафсил истифода мешавад, ки танҳо ҷанбаҳои алоҳидаи амали низомро дар бар мегирад; дар сатҳҳои болотар иттилооти ҷамъбастшудае ворид мегардад, ки шароити амалкарди тамоми низомро тавсиф мекунад ва қарорҳое қабул мешаванд, ки ба куллӣ ба низом тааллуқ доранд.
Мафҳуми силсиламаротиб дар соҳаҳои гуногуни илм дар иртибот бо интишори ғояҳо ва воситаҳои кибернетика ба таври васеъ истифода мешавад, бахусус дар ҷамъиятшиносии Аврупои муосир ба силсиламаротиби эътибор, сармоя, ҳокимият ва назорат ҳамчун ифодаи табақабандии ҷамъият ва нобаробариҳои иҷтимоӣ тадқиқоти зиёде бахшида шудаанд.
Мафҳуми «иерархия» нахустин бор аз ҷониби Диониси Ареопагити Дурӯғин дар рисолаҳои «Дар бораи иерархияи осмонӣ» ва «Дар бораи иерархияи калисо» истифода гардидааст ва то садаи барои тавсифи созмони калисои насронӣ истеъмол мешуд.
Силсиламаротиб , иера́рхия — муҳимтарин усули созмондиҳии сохтори низомҳои мураккаби бисёрзина, ки тартиби мутақобилро байни сатҳҳои мураттаб аз баландтарин ба поинтарин таъмин менамояд.
Баъди ошноӣ бо Истахрӣ ва ислоҳ кардани асари ҷуғрофиёи ӯ ба нигориши «Китобу-л-масолик ва-л-мамолик» машғул шуд, ки он бо номи «Сурату-л-арз» машҳур аст.
Ибни Ҳавқал дар асоси қиёси мушоҳидаҳои шахсӣ, қавли шоҳидон ва маълумоти ҷуғрофиёдонон ҷуғрофиёи таърихии кишварҳои Шарқи исломӣ ва қисман Аврупоро дар «Сурату-л-арз» муфассал баён кард.
Маълумоти Ибни Ҳавқал доир ба Самарқанд, Бухоро, Шош, Хуҷанд, Тирмиз, Қубодиён, Чағониён, Ахсикат, Кеш, Ҳулбук, Бунҷикат, Фарғона, Хоразм, Усрушана, Суғд, Бадахшон, Хатлон ва ғ.
Ӯ «Сурату- л-арз»-ро ду бор таҳрир кард: таҳрири аввали он ба Сайфуддавлаи Ҳамадонӣ тақдим шудааст ; нусхаи дастхатти таҳрири дуввум дар ганҷинаи осори хаттии Истанбул нигаҳдорӣ мешавад.
Ибни Ҳавқал ба Африқои Шимолӣ, Испания, минтақаҳои ҷанубии Саҳрои Кабир , Миср, Арманистон ва Озарбойҷон , Байнаннаҳрайн, Ироқ, Хузистон ва Форс , Хоразм, Мовароуннаҳр , Ситсилия сафар карда, бо вазъи иҷтимоӣ-сиёсии қавмҳои мухталиф ошно гардид.
Онро сипаҳсолори Карфагенӣ Ҳамалқар Барқо ба номи яке аз сарлашкарони худ – Ҷуба, ки дар яке аз муҳорибаҳо дар наздикии ин шаҳр ҳалок шуда буд, гузоштааст.
Ба қавли дигар муҳаққиқон истилоҳи «Уба» дар забони испанӣ бисёр маъмул буда, маънии “теппа” ё «дарё»-ро дорад, иддае дигар бар инанд, ки «Оба» номи қадимии дарёи Гвадалквивир буда, маънии Қартуба «шаҳри Оба» аст.
Асоси иқтисоди Қуртубаро истеҳсолоти кишоварзӣ, аз ҷумла шаробпазӣ, истеҳсоли равғани зайтун, орд, чарм ташкил дода, дар саноат заргарӣ, гудохтани филиззот ва мошинсозӣ ҷойгоҳи муҳим доранд.
Соли 2007 дар Дастгоҳи иҷроияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар вазифаҳои мутахассиси пешбар, сармутахассис, мудири бахш, муовини мудири Шуъбаи мудофиа ва тартиботи ҳуқуқӣ ва аз моҳи январи соли 2014 сардори Раёсати мудофиа ва тартиботи ҳуқуқии Дастгоҳи иҷроияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон кор кардааст.
Бо қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 12 июни соли 2014 ба вазифаи раиси Кумитаи ҷавонон, варзиш ва сайёҳии назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва аз 21 июни соли 2017 бо қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон раиси Кумитаи кор бо ҷавонон ва варзиши назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон таъйин гардидааст.
Аҳтам Абдуллозода (Абдуллозода Аҳтам Рустам; 31 октябри 1980, деҳаи Андароб, ноҳияи Кӯлоб, вилояти Кӯлоб) — ходими давлатӣ, муовини Президенти Кумитаи миллии олимпии Ҷумҳурии Тоҷикистон.
Бернштейн Ленин аввал китобро аз ҳафт фасал иборат медонист аммо ӯ то охир натавонист фасли ҳафтумро ба итмом расонид фақат нақшаи фасли ҳафтум «таҷрибаи инқилобҳои соли 1905 – 1917 рус» вуҷуд дораду халос китоб дар арафаи инқилоби сотсиалистии октябр омода гардида буд.
Зеро масъалаи давлат, муносибат ба он барои пролиторият аҳамияти ҳам назариявӣ ва ҳам амалию сиёсӣ дошт китоб дар шароити пинҳонкори навишта шуда моҳи майи соли 1918 дар Петродграт аз тарафи нашрияи «ҳаёт ва дониш» чоп гардид дар давраи ҳокимияти Шӯравӣ асари «давлат ва револютсия» 332 маротиба бо 58 забон бо теъдоди 9212 ҳазор адад нашр гардид асари мазкур инчунин дар 30 мамлакати олам чоп гардидааст.
Ӯ хусусиятҳои давлати пролетариро нишон дода, мубориза бар зидди оппортунистони Интернатсионали ҳамчун ҳадаф ба миён гузошт ӯ таълимоти мазкурро инкишоф дода, таҷрибаи ҳаракати коргарии байналхалқиро ҷамбаст намуда таҷрибаи муборизаи револютсионии пролетарияти Россияро таҳлил ва инкишоф додаст.
Ӯ нишон дод, ки чи тавр раванди тадқиқи таҷрибаи Револютсияи соли 1848 ва Коммунаи Париж андешаҳои Маркс ва Энгелсро дар бораи дастгоҳои давлатии ҷомеаи буржуазӣ инкишоф доданд.
Аз тарафи В. И. Ленин инкишоф доднани назарияи марксизми давлат аз он зоҳир мешавад, ки моҳияти синфии давлати буржуазиро таҳлил мекунад, роҳҳо ва воситаҳои ташаккули диктатураи пролетарият, инкишофи давлати пролетарии, муайян намудани мақсад ва вазифаҳои он, асосноккунии нақши роҳбарикунанда ва муайянкунандаи ҳизби коммунист дар сохтумони состсиалисти, дар маънидодкунии заминаҳои мурда рафтани давлатро нишон медиҳад.
В. И. Ленин қайд мекунад, ки дар шароити копитализми давлатию монополисти «… «машинаи давлатӣ» ғайри муқарари пурқувват мегардад, дастгоҳи амалдори ва давлатии вай ба таври гушношунид афзоиш меёбад…» .
Таҷрибаи муборизаи инқилобии пролетарияти Рассияро ҷамбаст намуда, Ленин моҳияти синфии шӯроҳоро, ки дар рафти инқилоби сотсиалисти ба мақомоти ҳокимияти давлатӣ табдил ёфта буда нишон медиҳад.
Дар навбати худ, Ленин роҳи ҳалли масъаларо на тавассути нобуд намудани муассисаи намояндагӣ, балки аз муассисаи «гапзанӣ» ба муассисаи «кор намудан» - и он дар шакли Коммунаи Париж мебинад.
собит намуд, ки тафовутҳои асосии ду фазаи ҷомеаи коммунистӣ ба сатҳи инкишофи нерӯҳои истеҳсолкунанда, дараҷаи рушди иқтисодӣ, сиёсӣ ва мадании ҷомеа вобастаанд.
Онро ба масъалаи сохтмони фазаи олии ҷомеаи коммунистӣ, аз байн бурдани тафовутҳои байни меҳнати фикрӣ ва ҷисмонӣ, фақи байни шаҳр ва деҳот, ба ҳам омехта гаштани миллатҳо пайваст менамояд.
Давлат ва инқилоб — асар таълимоти марксизм дар бораи давлат ва вазифаҳои пролитариятро дар инқилоб дар бар мегирад В. И. Ленин тавассути асари мазкур таълимоти марксисти дар бораи давлатро ҳамаҷониба инкишоф додааст.
Дар «Донишнома» навиштааст: «…чизеро бишносанд ба он чиз, ки ба вай шинохта нашавад, чунонки гӯянд андар ҳадди Офтоб, ки Офтоб он Ситора аст, ки ба рӯз барояд. Пас, Офтобро ба рӯз шиносонанд ва нашояд, ки касе рӯзро бишиносад илло ба Офтоб, зеро ки ба ҳақиқат рӯз он замон бувад, ки Офтоб андар вай баромада бувад. Пас, чун Офтоб мушкил бувад, рӯз мушкил бувад, балки мушкилтар бувад. » Ибни Сино нисбати тавтология таъкид кардааст, ки «чизро ҳам ба худ шиносонанд, чунонки андар замон гӯянд, ки «замон муддати унбиш аст».
Ва муддату замон як чиз бувад ва он касро, ки ҳадди замон мушкил бувад, ҳам ӯро ҳадди муддат мушкил бувад ва пурсидани вай, ки «замон чист?» - пурсидани вай бувад, ки «муддат чист?»» .
Мутафаккир дар «Ишорот ва танбеҳот» навиштааст, ки баъзеҳо «Такрори чизе кунанд дар ҳадд, ки бад-он ҳе ҳоат набошад ва на зарурате аън, он зарурате, ки дар баъзе таҳдиди мураккабот ва шофиёт уфтад. Мисолаш чунонки гӯянд, ки «Адад касрати мутамеъ аст аз оҳод» ва мутамеъ аз оҳод худ нафси касрат аст ва чунонки гӯянд: «Инсон ҳайвони исмон, аст, нотиқ».
Ва исм дар худ дар ҳадди ҳайвон гирифта бошанд… Ва бидон, ки муаррифоне, ки таърифи чиз бад-он кунанд, ки нашносанд, илло бад-он чиз, дар ҳукми муқаррирони маҳдуд бошанд дар ҳадд» .
Навъи дигари хатоии мантиқ, ки бурҳони давр, меноманд ба чунин қоидаи бурҳон асос ёфтааст, ки мувофиқи он «далелҳо бояд ҳукме бошанд, ки ҳақ будани онҳо новобаста аз тезис муқаррар гардад».
Моҳияти он чунин аст: мафҳуми таърифшаванда тавассути мафҳуми таърифкунанда муайян мешавад, вале мафҳуми таърифкунанда бевосита ё бавосита тавассути мафҳуми таърифшаванда муайян мешавад.
Ибни Сино нисбати ин гуна хато, фармудааст: «Бинигар, то чизеро бо чизе дуруст накун, ки он чиз ба вай дуруст хоҳад шудан, чунонки касе гӯяд, ки «далел бар он бар ки нафс намирад, он аст, ки доим коркунанда аст», ва боз чун бипурсад, ки «Чаро доим коркунанда аст?» - гӯяд: «Зеро, ки намирад»» .
Мувофиқи таълимоти Пйер Гассенди , тамоми мавҷудоту Коинот аз атом ва фазои холӣ иборат буда, тамоми ҳодисаҳо дар табиат дар фазову вақт рӯй медиҳанд, танҳо ҷисм андозагирӣ шуда, фазо бо ҳаҷм, вақт бо ҳаракат чен карда мешаванд.
Хушбахтиро Пйер Гассенди чун қаноатмандии ба саломатии ҷисмонӣ ва оромии ақл вобаста мефаҳмид ва хайрхоҳию эҳсонкориро чун воситаи хушбахт шудан баррасӣ мекард.
Р. Гаркави сиёсати ҷуғрофиёиро «тасаввуроти харитагии муносибатҳои байни миллатҳои асосии мубориз» маънидод намуд, аммо чунин фаҳмиш тамоми хосиятҳои раванди мазкурро инъикос карда наметавонад.
Зарурати фаъолияти якҷояи воҳидҳои ҷомеаи байналмилалӣ баҳри омода сохтани сиёсати умумисайёравӣ, ки метавонад қобили ҳаёт бошад ва муттасилии тамаддуни муосирро таъмин намояд, вуҷуд дорад.
Он на танҳо хосиятҳои ҷуғрофӣ ё фазогию ҳудудиро дар сиёсати бузург таҷассум менамояд, балки баҳри таъмини хосиятҳои умумисайёравӣ, тартиб ва қоидаҳои рафтори умумӣ, инчунин сиёсати байналмилалии давлатҳои алоҳида, иттиҳодияҳо, блокҳоро дар арсаи умумиҷаҳонӣ фаро мегирад.
Пайдоиши ғояҳои геополитикӣ ва худи сиёсати ҷуғрофиёӣ ҳамчун соҳаи махсуси донишҳои сиёсӣ ва муносибатҳои байналмилалӣ аз омилҳои гуногун вобаста аст.
Аз ҷумла: нумӯи раванди ташаккули тадриҷии бозори умумиҷаҳонӣ, ташаккули муносибатҳо ва инкишофи онҳо дар байни халқҳо ва кишварҳои гуногун; таназзули васеъшавии фазогию ҳудудии аврупоӣ.
Сиёсати ҷуғрофиёӣ , геополитика (географическая политика; аз — замин, — умури давлатӣ ё ҷамъиятӣ), сиёсати ҷаҳонӣ — яке аз шохаҳои асосии илмҳои сиёсӣ; мақулаи бунёдии сиёсатшинохтӣ ва назарияи муносибатҳои байналмилалӣ; сиёсатест дар бораи мақом ва шаклҳои мушаххасу таърихии таъсиррасонии хусусиятҳои ҳудудию фазогии ҳолати кишварҳо ба равандҳои умумиҷаҳонӣ, минтақавӣ ва маҳаллӣ.
Якчанд синглҳо дар соли 2019 бароварда шуданд: " ", дар ҳамкорӣ бо ; "", бо Скриптонит, 104, ва ; "", бо ва ; "Замёрз", ки барои он як видео бо ҳамроҳии Сриптонит ҳам нашр шуд.
Бо муттаҳид кардани талошҳои эҷодии онҳо, ва Эндшпил албоми аввалини худро дар баҳори соли 2016 баровардаанд, ки аз ҳашт суруд иборатасд ва дар тирамоҳи ҳамон сол қисми дуввум бароварда шуд, ки он ҳашт сурудро низ дар бар мегирад.
Моҳи июни соли 2017 як клип барои суруди " " бароварда шуд, ки он қисми албом , 2 мебошад ва ба ин васила маъмултарин видео дар Россия ва дар ИДМ гаштааст, ки айни замон дар 440 миллион тамошоро ба даст овардааст.
Дар соли 2019 якчанд синглҳо бароварда шуданд: як суруди муштарак бо як ҳунарманди амрикоӣ аз Лос-Анҷелес "", "", ки барои он клип баъдтар бароварда шуд, "" якҷоя бо , " ", "При Своем ".
Ҳукумати Амрико хатар ва таҳдидҳои раванди мазкурро, ки аз олами ҷиноят берун рафта, мақсади ба сиёсати бузург ҳамроҳ гардиданро дошт, дарк намуда буд, аммо муддати тӯлонӣ ба муқобили он амали таъсирбахшеро анҷом дода натавонист.
Соли 1970 қонун «Дар бораи назорат аз рӯи ҷинояткории муташаккил дар ИМА» ба тасвиб расид, ки заминаи ҳуқуқии муборизаи ниҳодҳои давлатӣ бар зидди гангстеризм гардид.
Ҷинояткорон баҳри расидан ба ҳадафҳои хеш ба куштор даст мезаданд, хонаҳоро ғорат менамуданд ва оташ мезаданд, одамонро мавриди шиканҷа қарор медоданд, мерабуданд ва ҳар гуна амалҳои ирҳобӣ анҷом медоданд.
Дастаҳои гангстерӣ аз гурӯҳҳои калони дорои сохтори дохилии махсус таркиб ёфта, аз силсилаи маротиби қатъии иштирокдорон иборат буданд, ки ин итоати бечунучароро ба ташкилоти болоӣ таъмин менамуд.
Онҳо гӯё ба «тиҷорати расмӣ» мегузаштанд, саҳмияи ширкатҳои бузург, инчунин қитъаҳои заминро харидорӣ ва аз худ намуда, муассисаву марказҳои савдо ва тиҷоратро молик мешуданд.
шаҳрҳо дар этрап (ин категория метавонад шаҳракҳои аҳолиро аз 8 ҳазор нафар зиёд дохил кунад, инчунин шаҳракҳои умедбахши шумораи камтартари аҳолиро дар бар гирад, ки дар он корхонаҳои саноатӣ ҷойгиранд, хоҷагии манзилию коммуналӣ рушд ёбад, шабакаи муассисаҳои иҷтимоӣ-фарҳангӣ ва ташкилотҳои савдо ва хонавода мавҷуданд ; дар ин категория 39 шаҳр мавҷуд аст);
шаҳракҳои русто (ба ин категория деҳаҳои дорои шумораи аҳолӣ аз 2 ҳазор нафар зиёдтар, инчунин деҳаҳои умедбахши аҳолии камтар, ки ба сатҳи муайяни ободонӣ расидаанд, ки дар ҳудуди он корхонаҳо ва ташкилотҳо ҷойгиранд, истгоҳҳои роҳи оҳан, иншооти гидротехникӣ, санаторияҳо ва дигар муассисаҳои тиббӣ дохил мешаванд дохил аст; дар Туркманистон 62 русто мавҷуд аст);
деҳаҳо (ин категория шаҳракҳоеро дар бар мегирад, ки шумораи аҳолиашон аз 50 нафар зиёдтар аст ва аҳолии доимӣ хосанд; дар Туркманистон 1717 деҳа мавҷуд аст).
Сохти муосири маъмурию ҳудудии Туркманистонро қонун "Дар бораи тартиби ҳалли масъалаҳои сохтори маъмурию ҳудудии Туркманистон, таъйин кардани номҳо ва тағйири номи корхонаҳо, ташкилотҳо, муассисаҳо ва дигар объектҳои давлатӣ", ки 18 апрели соли 2009 қабул шудааст, муайян мекунад .
Қонун ба муқаррароти Конститутсияи 2008 Туркманистон асос ёфта, сохтори маъмурию ҳудудии кишвар, тартиби ташкил ва барҳам додани воҳидҳои маъмурию ҳудудӣ, таъйин ва тағир додани номҳо ва тағирот дар марзҳои онҳоро муайян мекунад.
Дар соли 1963 вилоятҳои Мари, Ташауз ва Чарҷоу барҳам дода шуданд, баъзе ноҳияҳо барҳам дода шуданд, ноҳияҳои боқимондаи вилоятҳо ба тобеияти мустақими ҷумҳуриявӣ гузаронида шуданд.
Инзивоталабӣ самти инкишофи сиёсати хориҷӣ мебошад, ки фаъолият ва кӯшишҳои давлатро дар самти муқаррар кардани муносибатҳо ва ҳамкориҳо асосан бо давлатҳои ҳамсоя ифода мекунад.
Давлати миллӣ дар ҷангҳову моҷароҳои мамлакатҳо ва минтақаи дигар иштирок накарда, ба блокҳо ва иттифоқҳои алоҳида ҳамроҳ намешавад ва ҳатто дар конференсияву чорабиниҳои байналмилалӣ иштирок намекунад.
Назария ва амалияи инзивоталабӣ ба давраи ҷангҳои озодихоҳии Амрикои Шимолӣ рост меояд, ки ба як қатор омилҳо вобаста аст: мустақилияти ҳудудии минтақаи Амрико, таъсиси бозорҳои калони дохилӣ дар ИМА, сустшавии иқтидори ҳарбӣ ва иқтисодии ИМА дар даҳсолаи аввал ва ғ.
Дар ибтидо инзивоталабӣ инъикоси миллатгароии амрикоӣ буд, ки дар эмин нигоҳ доштани ИМА аз мудохилаи ҳокимияти мутлақ -и аврупоӣ нақши бузург бозид ва барои барқарорсозии мақоми аз дастдодаи минтақаи Амрико равона шуда буд.
Аслҳои инзивоталабӣ ба доктринаи Монро алоқаманд мебошанд, ки гавҳари «панамериканизм» ба ҳисоб мерафтанд ва барои сиёсати ғосибонаи ИМА дар Амрикои Шимолӣ ҳамчун пардаи рӯйпушгардонӣ хидмат мекарданд.
инзивоталабӣ инъикоскунандаи фаъолияти сиёатмадорони амрикоӣ аст, ки хостори иштирок накардани ИМА дар Ҷанги дуюми ҷаҳонӣ ва ё таъсис надодани созмонҳои ҳарбии баъдиҷангӣ буданд.
Аслҳои инзивоталабӣ , рад кардани бастани шартномаҳо доир ба таъсиси созмонҳои ҳарбӣ-сиёсӣ ва мудохила ба корҳои дигар давлатҳо) аз ҷониби президентҳои нахустини ИМА – Ҷ.
Дар давраи гузариш ба сиёсати ҷаҳонии хориҷӣ пас аз Ҷанги дуюми ҷаҳонӣ дар ҷомеаи амрикоӣ ҷараёни нав бо номи неоизолятсионизм пайдо шуда, солҳои 1950 инзивоталабӣ ҳамчун ҷараёни сиёсӣ дар ИМА пурра ба охир расид.
Дар Гвиана зангиҳо ва дурагаҳо 70%, аврупоиҳо 12%, ҳиндуён 3%, бразилиягиҳо ва муҳоҷирони мамлакатҳои Осиё 15%-ро ташкил медиҳанд, забони расмӣ – фаронсавӣ.
Дар нимаи дуввуми садаи ва ибтидои садаи аҳолии мустамлика, асосан, аз ҳисоби муҳоҷирати креолҳо аз ҷазираҳои Антили Фаронса ва ҳиндуёну хитойиҳои барои кор дар киштзор -ҳо ҷалбшуда афзуд.
Дар авҷи «васвасаи тило» дар бешаҳои Гвиана то 40 ҳазор нафар заршӯ кор мекарданд, ки аксарияташон бар асари бемориҳои гуногун, газидани мору ҳамлаи ҳайвонҳои ваҳшӣ ба ҳалокат мерасиданд.
Ҳизбҳои сиёсии асосӣ: Ҳизби сотсиалистии Гвиана , Қувваҳои демократии Гвиана , Амали демократии Гвиана, Иттиҳод барои дастгирии ҷумҳурӣ, Иттифоқи ҳизбҳои сиёсии Фаронса барои демократияи фаронсавӣ.
Иштирок дар лоиҳаи «» "гардишҳо" -и маъруфияти "Хадиҷа Аслонро афзудааст. Пас аз он нақш дар силсилафилми машҳури телевизионии 2010, "Мавсими лолаҳо" -ро пайгирӣ кард, ки нақшҳои асосиро Толгахон Сайишман, Селен Сойдар ва Серенай Сарикая бозидаанд. Дар воқеъ соли 2012, Хадиҷа Аслон дар филми "" -и коргардони Мустафои Нурӣ дурахшид.
Ҳунарпеша ду маротиба издивоҷ кардааст: бори аввал бо ҳунарманди театр ва овозхон Ҳакки Эргёк, ки издивоҷаш бист сол тӯл кашид; бори дуввум бо рассом Ренан Калели, ки Хадиҷа низ аз ӯ ҷудо шудааст.
Солҳои 1991-1996-мудири кафедраи фанҳои муҳандисӣ, декани факултети муҳандисӣ-технологии Донишгоҳи технологии Тоҷикистон, иҷрокунандаи вазифаи проректор оид ба корҳои илмии Донишгоҳи технологии Тоҷикистон;
Бобояш Салоҳиддин Шодӣ дар деҳае дар наздикии Двина дар Арманистон зиндагӣ мекард, ки мувофиқи маълумоти ривоятҳо Аюбт — падари Салоҳиддин низ дар ҳамин ҷо таваллуд шудааст.
Машҳуртарин нависандагони ҳаёту зиндагии Салоҳиддин устод ва мушовири ӯ — Баҳоуддин бини Рафеъ, таърихнигор Ибни Асир ва котиби шухди Салоҳиддин — ал-Қозӣ ал-Фозилӣ мебошанд.
ал-Малик ал-Носир Салоҳ ад-дунё ва-д-дин Абулмузаффар Юсуф ибни Айюб ( , дар анъанаҳои русӣ ва ғарбӣ Саладин — Султони Миср ва Сурия ва ғайра, сарлашкар, пешвои мусалмонони садаи .
Мутахассисе, ки асари дигаронро таҳия мекунад, бояд на танҳо имкониятҳои таъсирбахшию образнокии созҳоро донад, балки имконияту бо ҳам омезиши тембрҳо, имкониятҳои техникӣ, диапазону тарзу услуби навохтани созҳоро хуб донад ва сабки он композиторро нағз дарк кунад.
Ба кор бурдани инструментовка дар асарҳои мусиқии тоҷик аз солҳои 30 садаи оғоз гардид: Инструментовкаҳо барои оркестри созҳои халқии тоҷикӣ – «Рақси духтарони пахтачин» ва «Пахта-пахта»-и Аъзам Камолов , «Сюитаи тоҷикӣ» барои оркестри симфонии А. Ленский , операи «Шуриши Восеъ»-и С. Баласанян , «Лола» – намоиши мусиқӣ-театрикунонидашудаи С. Урбах ва ғ.
Ба туфайли ғалабаҳои ӯ дар озмунҳои муделӣ, ӯ аз ҷониби продюсер ва филмноманавис Усмон Синав мушоҳида шуд ва нақши асосиро дар силсилафилми телевизионии « » ба ӯ пешниҳод намуд, ки ба туфайли он Канъон тасмим гирифт ҳунарпеша шавад.
Дар аҳди Умар ва баъд аз ӯ девонҳо дар шаҳрҳои Эрон ба забони паҳлавӣ ва дар навоҳии Шом ба забони юнонӣ ва дар Миср ба забони қибтӣ ва юнонӣ амал карда, тавассути ғайримусалмонон идора мешуданд.
Бо зиёд гардидани мукотиботи идорӣ, номаҳои ташрифотӣ, ки ба амирон ва султонҳои атроф навишта мешуд, девони иншо, ки нахуст таҳти назорати вазир буд, тадриҷан мустақил шуд.
Ҳамчунин дар ин давра девони тавқеъ, ки ба муҳосиботи ҳокимон назорат дошт ва девони албар, ки Алӣ ибни Муссо –вазири бузурги аббосӣ онро таъсис кард ва назорат бар амволи вақф дошт, ба вуҷуд омад.
Ба қавли ибни Тиқтақӣ ва Балозурӣ сабаби таъсиси девон дар замони Умар моли фаровоне буд, ки аз кишварҳои истилогардида махсусан аз Баҳрайн ба Мадина оварда шуда буд ва халифа дар сабт ва тақсими ин амвол дар байни низомиён мутаҳайир буд.
Иттифоқан яке аз бузургони форсро бо номи Ҳурмузон ба Мадина оварда буданд, ки мусалмон шуда буд ва чун ҳайрати Умар дар тақсими амвол мушоҳида кард, гуфт: «Ё амиралмӯъминин акосира (ҷ. Кисро, лақаби Анушерон аст, вале акосира авлодони ӯро мегуфтанд, яъне шоҳони сосониро)-ро дафтаре аст, ки онро девон гӯянд ва ҳамаи дахл ва харҷи эшон дар он ҷо навишта бошад. Халифа Умар моҳияти девонро аз ӯ пурсид, пас бифармуд то девоне таъсис намоянд».
Дар байни мардуми ориёӣ унсурҳои аввалини девонсолорӣ дар замони Ҳахоманишиён ба миён омада, дар замони Анушервони Сосонӣ ба сурати комил даромад, вале доир ба теъдоди девонҳо ва салоҳияти онҳо маълумотҳо хеле каманд.
Ин сохтори девонӣ, ки Абӯабдуллоҳ Ҷайҳонӣ таъсис дода буд, баъд аз Сомониён дар замони Ғазнавиён, Салчуқиён ва Хоразмшоҳиён идома ёфт ва то аҳди муғул ҳамчунон маҳфуз буд.
Девон — ташкилоти идории хилофат ва дигар кишварҳои асримиёнагии исломӣ унвони идораи кулли муҳосиботи кишвар ва ба маънии васеъи он идора ва ташкилоти идорӣ буда, дар ибтидо ба манзури сабти даромад ва хароҷоти кишвар ба кор мерафт, ки баъдан ҳамчун маҷмӯаи дафтарҳои идорӣ ба кор рафтааст.
Савера Р. Сомешвар аз . навишт, "Ҳамчун шахс, Эша эътимодеро мепошад, ки тақрибан бо такаббурӣ сарҳад дорад." Ракеш Будҳу аз навишт, "Вай даҳшатнок нест, аммо бо назардошти шӯъбаҳо, талабот ва муқоисаҳо, вай бешубҳа дар сатҳи боло нест. . Албатта ӯро ноком хондан дуруст нест ва агар шумо мухлиси ӯ бошед, шумо метавонед ба муваффақияти ӯ ба таври дигар баҳо дода, боварии худро ба муваффақияти ӯ дар лоиҳаҳои оянда аз даст надиҳед." Аммо сарфи назар аз баррасиҳои омехта ва нокомӣ, Деол барои нақшаш ҷоизаҳои зиёде гирифт, аз ҷумла ҷоизаи барои беҳтарин ҳунарпешаи дебютӣ дар ҷоизаи 48-уми соли 2003.
Таран Адарш, шореҳи , иҷрои ӯро ситоиш кард ва навишт: "Эша Деол моро бо иҷрои баркамол ба ҳайрат овард. Вай нақшро бо камоли самимият ба уҳда гирифта, бо иҷрои табиӣ баромад мекунад. Ҳунарнамоии ӯ дар муқоиса бо филми дебютиаш хеле беҳтар аст." Бҳавна Ҷанӣ аз . ҳунарнамоӣ ва рақси Деолро ситоиш кард ва ӯро бо модари ҳунарпеша Ҳема Малинӣ муқоиса кард.
Субҳаш К.Ҷҳа аз инчунин таҳсин навишт: "Эша Деол ҳамчун Майя бесарпаноҳ ва номуносиб омехтаи Зинат Амон дар" " ва Анурадҳа Пател дар "" аст. Нигоҳҳои дури ӯ, ки пур аз дарду ғазаб, беэътиноӣ ва ноамнӣ аст, пас аз филм муддати тӯлонӣ бо шумо хоҳад монд. Бале, вай низ бо синамои ҳиндӣ ба воя расидааст".
Барои иҷрои худ дар " ", актриса аз Таран Адарш баррасиҳои омехта гирифт, ки навиштааст: "Эша Деол дар баробари намуди зоҳирии худ беҳбудиро нишон медиҳад." Аммо иҷрои Деол дар " " аз ҷониби Таран Адарш "муқаррарӣ" арзёбӣ шудааст.
Ирфони «гносӣ» тазодди байни рӯҳу модда ва нуру зулматро танҳо дар наҷоту раҳоии инсон аз зиндони модда мешуморид ва дар фарози олами шар мавҷудияти олами дигареро талқин мекард, ки дарк намудану расидан ба он наҷоти абадии инсонро имконпазир месохт.
Гностиси́зм — ҷараёни мазҳабӣ ва фалсафию ирфонист, ки аз омезиши асотири юнонию румӣ, афкори эронию бобилӣ ва ривоятҳои мазҳабии масеҳию яҳудӣ иборат буда, дар садаи дар Шарқи Наздик пайдо шуд ва дар садаи дар қисмати ғарбии Эрон нуфуз дошт.
Таърифи гностисизм аз таърифи «миститсизм» тақрибан фарқ надорад, вале гностисизм шомили фақат ойинҳои розвариест, ки то пайдоиши навафлотуния дар сарзамини Шарқ арзи вуҷуд намуда буданд ва ирфон, ба маънои пурраи он, дар Ғарб бештар бо номи «миститсизм» машҳур аст.
Барои миннатдорӣ дар сохтани майдонча ва кумак дар ҷамъоварии филизҳо, гурӯҳи пионерҳо дӯстонро ба ҳайат дохил карда, ба онҳо роҳпаймоии муназзамро меомӯзонанд.
Соли 2003 дар Намоиши Байналмилалии Токиё, ширкати ҷопонии аз ширкати «Союзмултфилм» ҳуқуқи паҳн кардани мултфилми Чебурашкаро то соли 2023 дар Ҷопон ба даст овард.
Баъдтар, ӯ ба омӯзиши актёрӣ дар Студияи актёрии "Сахика Теканд" шурӯъ кард ва дар онҷо дар намоишҳои гуногун, аз ҷумла намоишномаи Ҳарол Пинтер "Пешхизмати гунг", ки коргардонаш Шаҳика Теканд мебошад, оғоз кардааст.
Аз моҳи ноябри соли 2016, Йигит Озшенер мизбони доимии консертҳоест, ки аз ҷониби фонди иҷтимоии таъсис ёфтааст, ки сарояндагони машҳури турк дар бораи кӯдакон ва табиат сурудҳо мехонанд.
Дар ташаккули маънову мафҳуми ғояи миллӣ дар таърихи илмҳои гуманитарии муосир афкори фалсафии олмон дар охирҳои садаи ибтидои садаи дар симои Ҳердер ва Ҳегел аҳаммияти умда доштааст.
Ба андешаи ӯ, дар забон, устура ва анвои гуногуни санъати мардумӣ ташаккули худшиносии миллӣ сурат гирифта, он садоқат ба рӯҳияи миллиро тақвият мебахшад ва масири таърихии рушди минбаъдаи миллатро таъмин менамояд.
Ба андешаи Ҳегел, ҳаракати ғояи миллӣ аз дараҷаи маънавӣ-инсондӯстӣ то сатҳи сиёсӣ-давлатӣ омили пурзӯри рушду нумӯи худшиносии миллӣ мебошад.
Дар садаи ба боди фаромушӣ супурдани арзишҳои инсондӯстӣ ва сӯистифода аз ғояи миллӣ боиси сар задани ду ҷанги ҷаҳонӣ гардид, ки дар онҳо беш аз 90 млн.
Аз ин рӯ, дар ҷаҳони муосир самараноктарин ва бехавфтарин роҳи истифодаи ғояи миллӣ танҳо эҳтироми ғояҳои инсондӯстӣ, маънавиёти баланди инсонӣ ва риояи ҳуқуқи инсон буда метавонад.
Ғояи миллӣ маҷмӯи ақидаҳо, дастурҳо, принсипҳои сиёсӣ, ахлоқию маънавии миллатро ташкил дода, дар заминаи шуури миллӣ, динӣ ва таърихӣ ба вуҷуд меояд.