polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Натиҷаҳои ба даст овардашударо бошад, мумкин аст, дар моделсозии саршумори популятсияҳои биологӣ, миқдори зарраҳои элементарии равандҳои физикӣ ва дар лоиҳасозии чорабиниҳои ҳимояи ҳосил аз зараррасонҳои хоҷагии қишлоқ ва ҳимояи навъҳои нестшаванда истифода бурдан мумкин аст.
Ҷалилов дар як монография, зиёда аз 50 мақолаҳои илмӣ, 6 васоити методӣ-таълимӣ, зиёда аз 200 хабару мақолаҳо дар ВАУ ва зиёда аз 20 дастурамал дар соҳаҳои мухталиф ба табъ расидааст.
22 Август — Эмомалӣ Раҳмон, раиси ҷумҳури Тоҷикистон имрӯз зимни ширкат дар маросими вижае дар ноҳияи Шаҳристон, вокеъ дар 230-километрии шимоли шаҳри Душанбе, ба корҳои сохтмони дар тунели «Шаҳристон» оғоз бахшид.
Дар конференсияҳо ва симпозиумҳои байналмилалӣ иштирок карда, роҷеъ ба ҳалли бӯҳрони Афғонистон, амнияти минтақаи Осиёи Марказӣ, мубориза ба муқобили терроризм ва экстремизми мазҳабӣ бо маърӯзаҳои илмӣ баромад кардааст.
Бо ташаббуси ӯ соли 2008 як гурӯҳ биоморфологҳои Боғи марказии ботаникии сибирии шаҳри Новосибирски АИ Федератсияи Россия барои ҳамкории илмӣ ба Тоҷикистон омаданд ва шартномаи ҳамкорӣ оид ба таёр намудани мутахассисон бо Институти ботаникаи АИ ҶТ баста шудааст, ки натиҷааш қабул намудани аспиранту докторантҳо ва тайёр намудани мутахассисони ватанӣ мебошад.
Анаксагор ақлро дорои хусусиятҳои зиддиятнок пиндошта, аз як тараф онро аз ҳама «сабуктар» ва бо ҳеч чиз махлутнашаванда медонад, аз тарафи дигар, тасдиқ мекунад, ки он «дар бораи ҳама чиз дониши пурра дорад ва қувваи азимеро молик аст».
Мувофиқи таълимоти ӯ тамоми ҷараёни таҳаввули ҷаҳонӣ аз бесарусомонии аввала сар карда, то танзими пурраи кайҳон натиҷаи ҳамон ҳаракати даврии аввала мебошад, ки ба тавассути ақл сурат гирифта буд.
Ҳастаҳои мутаҳаррик бо ҳиссачаҳои ба худашон монанд пайваст шуда, моддаи якхеларо ташкил карданӣ мешаванд, вале ҷудошавии пурраи моддаҳои мазкур ба вуҷуд намеояд, чунки «дар ҳама ҷузъ ҳама вуҷуд дорад» ва унсурҳои кадом модда дар чиз зиёд бошанд, он номи ҳамон моддаро мегирад.
Хусусияти дигари таълимоти Анаксагор инкори халоъ, эътирофи тақсимоти номутаноҳии модда, тасдиқи нисбияти калону хурд, ғояи бузургиҳои бениҳоят хурди воҳидҳои физикавӣ мебошанд.
Таълимот дар бораи ақл, ки ба афкори минбаъдаи фалсафавӣ («муҳаррики аввал»-и Арасту, ғояи «такони аввал»-и фалсафаи давраи нав) таъсири амиқ расондааст, муқобилгузории мабдаи ҳаракатро бо материяи орому собит ифода мекунад.
Аз ҳавзаи ягонаи умумиҷумҳуриявӣ ба ҷонибдории рӯйхати Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон - 1,6% , Ҳизби коммунистии Тоҷикистон - 2,2%, Ҳизби демократии Тоҷикистон - 1,7% ва Ҳизби сотсиал-демократии Тоҷикистон - 0,5%-и интихобкунадагон овоз доданд.
Бердиев Рузмат Баротович 10 январӣ соли 1960 дар оилаи коргар дар ноҳияи Деҳқонобод деҳаи Боғучорбоғ и вилояти Қашқадарёии Ҷумҳурии Узбекистон таваллуд шудааст.
Аз моҳи сентябри соли 1967 то моҳи июни соли 1977 дар мактаби таҳсилоти умумии 10 ба номи С.Айнии дар Чашмаимирони ноҳияи Деҳқонободи вилояти Қашқадарёии Ҷумҳурии Узбекистон таҳсил намуда, соҳиби маълумоти миёнаи пурра гардидааст.
Аз моҳи июли соли 1977 то моҳи октябри соли 1980 ба ҳайси коргари совхози Боғучорбоғ -и ноҳияи Деҳқонободи вилояти Қашқадарёии Ҷумҳурии Узбекистон кор кардааст.
Аз моҳи декабри соли 1980 то ҳозир дар шаҳри Душанбе ба вазифаҳои гуногун: муҳандиси калони Вазорати меваю-сабзавоти Ҷумҳурии Тоҷикистон, мудири шъбаи ҷоринамоии низоми чеки ва назорати хароҷотҳои «Комплекси Агросаноатии» Ҷумҳурии Тоҷикистон, Сардори шуъбаи «Иқтисодиёт ва пешгӯии» Вазорати хоҷагии қишлоқ ва ислоҳоти замини Ҷумҳурии Тоҷикистон, Иқтисодчии пешбарандаи шуъбаи «Таҳлили иқтисодии» раёсати «Таъминоти сиёсати пулию қарзии» Бонки миллии Тоҷикистон, муовини Президенти Ширкати Худмухтори аудитории низоми бонкҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон, Ҷонишини декани факултети «Молиявию иқтисодӣ» оид ба таълими ДМТ, муаллими калони кафедраи «Фаъолияти бонкӣ, дотсенти кафедраи «Фаъолияти бонки»-и ДМТ, д.и.
Рисолаи докториашро дар мавзӯъи «Таъсири омилҳои институтсиалӣ дар рушди сармоягузории давлатҳои муштаракул-манофеъ», дар таърихи 27.03.2012 ҳимоя намуда ва соҳиби диплом доктори илмҳои иқтисодӣ гаштааст .
дуюмин – баъди сироят кардани мавҷудоти касалиовари ибтидоӣ ба рустанӣ дохил мешавад (мас., ангезаҳои тосаки пенисиллёзӣ ва аспергиллёзӣ баъди аз пероноспороз сироят ёфтани ток);
Ҷои ба организм дохилшудаи ангезаи касалӣ илтиҳоб пайдо карда, дар узвҳо тағйироти рефлексӣ, иммунологӣ ва морфологӣ ба амал меояд, ҷараёни мубодила дар организм халал меёбад.
Ба ангезаи касалии рустаниҳо ва дарахтони мева занбӯруғ, бактерия, вирус, организмҳои микоплазмамонанд, содатаринҳо, обсабзҳо ва баъзе рустаниҳои пӯшидатухм мансубанд.
Аз рӯи манбаи сироят ангезаи касалиҳо аэрогенӣ – бо ҷараёни ҳаво паҳн шуда, ба рӯи рустанӣ мешинанд ва хтоногенӣ – ба рустанӣ аз хок ворид мегарданд мешаванд.
Масалан, барои ҳосил намудани модели 15-20 сониягии сеченаи фазову вақт, ки дар куби иборат аз миллиардҳо нуқта таҳаввулоту динамикаи зарраҳои субядроиро инъикос менамояд компютерҳои 8 ядроӣ ин маҷмӯъро зиёда 100 соат ҳисоб менамоянд.
Бо дастрасӣ ба компютерҳои квантии одитарин мо имконият пайдо менамоем дар як муддати кӯтоҳ таҷрибаҳое гузаронем, ки бо компютерҳои анъанавӣ барои ин на кам аз даҳсолаҳо ва садсолаҳо лозим мебошанд.
Зеро масалан, ба таври назариявӣ ҳисоб шудааст, ки агар барои ҳалли ягон масъалаи криптографӣ ба компютери муосири анъанавӣ миллиардҳо сол лозим бошад, барои компютери квантии тавоноиаш 1000 кубит танҳо якчанд дақиқа кифоя мебошад.
Ин амал аз ҳисобкуниҳои бениҳоят зиёди эҳтимолиятҳо ва натиҷаҳои имконпазир вобаста мебошад, ки компютерҳои анъанавӣ қудрати иҷроиши чунин ҳаҷми корро надоранд.
Ба ҳама маълум аст, ки аз пешгӯии дақиқи обу ҳаво кулли масълаҳои хоҷагии халқ, аз ҷумла корҳои саҳроӣ, истеҳсоли маводҳои озуқаворӣ, нақлиёт, пешгӯии бориши зиёд, саривақт огоҳӣ ёфтан аз офатҳои табиӣ ва ғайра вобаста мебошад.
Гарчанде олимон дар ин масъала доимо таҳқиқот мебаранд, муодилаҳои ҳосилшуда миқдори зиёди тағйирёбандаҳоро дар бар мегиранд, ва моделсозии таҳаввулли обу ҳаво аз ҷиҳати техникӣ душвор мегардад.
Барои дар компютерҳои анъанавӣ ҳал намудани ин муодилаҳо мутахасисони соҳа маҷбур мешаванд, ки миқдори тағйирёбандаҳоро ба таври сунъӣ ихтисор намоянд, ки бевосита ба комилан дақиқ будани натиҷаҳо таъсири манфӣ мерасонад.
Дар назар аст, ки чунин компютерҳо асосан суперпозитсияи квантӣ, параллелияти квантӣ, ҳолати омехтаи квантӣ, телепортатсияи квантӣ, хосияти нақбӣ ва боз як қатор хусусиятҳои назарияи квантиро барои интиқол ва коркарди иттилоот истифода мебаранд.
Ҳанӯз солҳои 80-уми асри гузашта Р. Фейнман низ қайд карда буд, ки агар рӯзе компютерҳои квантӣ кор карда баромада шаванд табиӣ аст, агар онҳоро дар навбати аввал дар ҳисобкуниҳои химияи квантӣ истифода намоем.
Реаксияҳои химиявӣ табиатан ҳолатҳо ва натиҷаҳои имконпазири бениҳоят зиёдро дар бар мегиранд ва ҳолатҳои омехтаи суперпозитсия -и квантиро ба вуҷуд меоранд.
Рушди бесобиқаи сатҳи техникаи рақамӣ ва дастовардҳои назаррас махсусан дар технологияи татбиқи амалии натиҷаҳои назариявии физикаи квантӣ дар интиҳои асри ва ибтидои асри бевосита имконпазир будани яке аз лоиҳаҳои бемисли маҳсули тафаккури инсони — таҳияи компютерҳои квантиро исбот намуд.
Расман идея ва роҳҳои амалигардонии ҳисобкуниҳои квантӣ ва компютерҳои квантӣ шурӯъ аз ибтидои солҳои 80-уми асри гузашта аз ҷониби як қатор олимони соҳаи физика ва математика, аз ҷумла Ю.
И. Манин (Узви вобастаи АИ ИҶШС ва АИ Россия, ҳоло профессори донишгоҳ дар штати Иллинойси ИМА), Р. Ф. Фейнман (ҷоизадори мукофоти Нобелӣ дар соҳаи физика, яке аз асосгузорони электродинамикаи квантӣ), П. Бенев, П. Шор, Л. Гровер , Д. Дойч ва дигар мутахассисони соҳа пешниҳод шудааст.
Ҳоло, як қатор роҳҳои ҳалли муаммои ҳарорати баланд мавриди таҳқиқ қарор дорад, ба монанди — хомӯш намудани исми ғайрифаъоли микропротсессор , истеҳсоли микропротсессорҳои алоҳида барои масъалаҳои ҷудогона, татбиқи технологияҳои нави паст намудани ҳарорат, мантиқи реверсивии адиабатӣ бо истифода аз принсипи Р. Ландауэр, архитектураи катакчаҳои квантӣ ва ғайра.
Инчунин ба қатори муаммоҳои соҳа ба ҳолати муайяни ибтидоӣ овардани кубитҳо, муттаҳид намудани онҳо ба системаи омехта, сабту хониши натиҷаи ҳисобкунии квантӣ дохил мешаванд.
Дар ин қатор, инженерияи генӣ, соҳаи тиб ва дорусозӣ, соҳаҳои автоматика, робототехника ва мошинсозӣ, наномаводҳо ва технологияи рақамӣ, биотехнология ва биологияи квантӣ ва умуман тамоми соҳаҳои фаъолияти инсонро қайд намудан мумкин аст, ки компютерҳои квантӣ саҳми нотакрори худро дар рушди соҳаҳои мазкур гузошта метавонанд.
Роёнаи квонтумӣ, компютери квантӣ — мошинест, ки аз падидаҳо ва қонунҳои механикаи квантӣ монанди барҳамниҳӣ ва дарҳамтанидагӣ барои анҷоми муҳосиботаш истифода мекунад.
Дар ин радиф, ба таври алоҳида муҳокима намудани технологияи ба таври куллӣ фарқкунанда, ки идеяи он ҳанӯз дар асри гузашта баён шуда, 15-20 соли охир олимон барои амалӣ шудани он ҷидду ҷаҳд менамоянд, бамаврид мебошад.
Аз космодроми Байконур нахустин парвози радифи маснӯи Замин, нахустин парвози инсон, парвози киштиҳои идорашавандаи кайҳонии «Восток», «Восход», «Союз», пойгоҳҳои мадории «Салют», «Мир», системаи истифодаи чандкаратаи «Энергия»–«Буран», дастгоҳҳои кайҳонии байнисайёравӣ, радифҳои маснӯи Замин ва кайҳон амалӣ карда шуданд.
Ҳамагӣ аз космодроми Байконур дар ин муддат зиёда аз 1500 аппарати кайҳонии таъйиноташон гуногун ва зиёда аз 100 мушаки баллистикии байниқитъавӣ, 38 навъи асосии мушакҳо, зиёда аз 80 навъ дастгоҳҳои кайҳонӣ ба коинот сар дода шуданд.
Дар космодроми Байконур 9 маҷмӯи стартӣ, 15 таҷҳизоти партоби мушакҳои баранда, 4 таҷҳизоти санҷиши мушакҳои баллистикии байниқитъавӣ, 11 бинои васлкунию санҷишӣ бо 34 маҷмӯи техникии омодасозии мушакҳои баранда, 3 пойгоҳи сӯзишвории мушак ва гази фишурда, маҷмӯи андозакунанда бо маркази иттилоотию ҳисоббарорӣ барои назорат ва идораи парвози мушаки баллистикии баранда ва коркарди иттилооти-телеметрӣ, з-ди оксигену нитрогенбарорӣ, маркази барқдиҳии иқтидораш 60 МВт, энергопоезди иқтидораш 72 МВт, 600 зеристгоҳи трансформаторӣ, 92 нуктаи алоқа, ду аэродром: ва 470 км р. о., 1281 км роҳи автомобилгард, 6610 км хатти интиқоли нерӯи барқ, 2784 км хатти алоқа мавҷуданд.
Солҳои 1982—1997 муаллими забон ва адабиёти тоҷик, роҳбари иттиҳодияи методии омӯзгорон, ҷонишини директор оид ба корҳои таълимии мактаб-интернати ҷумҳуриявии полиомелит ва фалаҷи бачагонаи ноҳияи Ҳисор буд.
Бо роҳбарии Саъдулло Раҳимов курси «Мактаби синамо»-и назди Иттифоқи синамогарони Тоҷикистон дар соли 2008 ва курси коргардонии мактаби САУНДРАМА-и А. Панков дар театри «Илҳом»-и шаҳри Тошкентро дар соли соли 2013 хатм кардааст.
Нахустин маҳсули эҷодии ин дастаи ҳунарӣ таҳияи филми мустанади «Разве это жизнь» дар соли 2008 мебошад, ки аз рӯзгори бесарпаноҳони рустабори шаҳри Душанбе ривоят мекунад.
Муҳиддини Музаффар (Ҷӯраев Муҳидддин Музаффарович; тав. 24 апрели 1987, Конибодом, вилояти Ленинобод, ҶШС Тоҷикистон) — коргардон, ҳунарпешаи театр ва синамо.
Фаъолияти кориашро соли 2009 дар Театри давлатии драма ва мусиқии ба номи Тӯҳфа Фозиловаи шаҳри Конибодом ба ҳайси ҳунарпеша оғоз карда, дар солҳои 2013—2016 вазифаи саркоргардони театрро бар уҳда дошт.
Соли 2009 Донишкадаи давлатии фарҳанг ва санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзодаро аз рӯи ихтисоси ҳунарпешаи театр ва синамо зери роҳбарии Тағоймурод Розиқов бо дипломи аъло хатм кардааст.
Зиддият, бухлу ҳасад байни вазирону фарзандони онҳо, таваллуди Ҳамза дар Макка, ки мувофиқи пешгӯии Бузургмеҳри вазир дуИМАни шоҳ хоҳад буд, ишқи Ҳамза ба духтарони Нӯшервон, пайдоиши дини Ислом ва мусулмон шудани Ҳамза ва дар охир дар муҳорибаҳо қатл шудани ӯ якчанд лаҳзаҳоеанд, ки дар достон хеле муфассал, бо ҷузъиёт тасвир шудаанд.
Чун дигар достонҳои насри омиёна дар ибтидо шифоҳӣ шакл гирифта, бо супориши Ҳамза ибни Абдуллоҳи Хориҷӣ ном яке аз соҳибмансабони Эрон дар миёнаҳои садаи 9 китобат шудааст.
Пас аз ин ҳам қиссахонони баъдина шоху баргҳои ҷудогона ба вай афзудаанд ва мундариҷаи он аз ҳисоби ривояту достонҳои хаёлӣ, саргузаштҳои моҷароии айёрон, ҷузъиёти таърихӣ ва ғ.
Дар натиҷаи тағйир ёфтани ҷойи ҳадаф дар сохтори ҳаракат, дигаргуншавии ҳадаф ҳангоми ҳаракати беихтиёр баамаломада ин ҳаракат ба ҳаракати бошуурона табдил меёбад.
Нишонаҳои асосии амалиётҳои бошуурона: аз рӯи тарзи танзим ба майли худ назоратшавандаанд; аз рӯи дараҷаи инъикос дуюмбора даркнашавандаанд (вале ҳангоми рӯй додани мушкилот дар рафти баамалбарории онҳо метавонанд қобили дарк бошанд); аз рӯи суръати инкишофи гузариш гиро ва бесуботанд.
Вобаста ба ҳодисаҳои психикие, ки дар тарзи амалиёт бартарӣ пайдо мекунанд, амалиётҳои зерин фарқ карда мешаванд: ҳиссӣ, ҳаракатӣ, иродавӣ, фикрӣ, бахотиргирӣ.
Онҳо дар раванди тақлиди беихтиёрона пайдо мешаванд (масалан, мутобиқшавии кӯдак ба муҳити забонӣ, ки дар натиҷаи он шаклҳои мухталифи грамматикӣ ҳазм ва барои робитаи забонӣ истифода мешаванд).
Акси онҳо зимни қабули шоҳона дар дарбор, ҳини сафарҳои ҳарбии кишваркушоӣ, маҳфилҳои маҳрамона, мулоқоти ошиқон, набардҳои шадид ва амсоли инҳо ба мушоҳида мерасад.
Дар мусаввараи «Зиёфат дар бӯстонсаро», ки ба «Искандарнома»-и Аҳмадӣ марбут аст, ҳунарнамоии нойӣ ва доирадаст ҳангоми рақси духтар бо қайроқ инъикос гардидааст.
Солҳои Ҷанги Бузурги Ватанӣ театрҳои мазҳакаи мусиқии Воронеж ва Ленинград, дастаи ҳофизони «Думка»-и Украина ба ҶШС Тоҷикистон кӯчонда шуданд, ки дар пешравии санъати мусиқии касбии тоҷик ёрӣ расонданд.
Дар садаи мутриб ва назариётчии бузурги мусиқӣ Абдулмӯъмин Сафиуддини Урмавӣ асарҳои «Рисола уш-шарафия» ва «Китобу-л-адвор»-ро таълиф намуд, ки онҳо дар инкишофи назарияи мусиқӣ марҳалаи тозае ба шумор мераванд.
Қомусҳои «Дуррату-т-тоҷ лӣ ғуррати-д-дибоҷ»-и Маҳмуд ибни Масъуди Шерозӣ ва «Нафоису-у-фунун фи-ароси-л-укн»-и Омули дар бораи инкишофи мусиқӣ аз ҷониби донишмандони гузашта маълумоту тафсири пурқимат медиҳанд.
Асари Зайнулобидини Ҳусайнӣ «Конуни илмӣ ва амалии мусиқӣ» ва маҷмӯаи «Ҷомеъу-л-алҳон», ки аз ҷониби Хоҷа Абдулқодир мураттаб шудааст, низ дар ҳамин давр ба вуҷуд омадаанд.
Дар баъзе ноҳияҳои Тоҷикистон ва Узбекистон таронаи маросимие, ки ҳангоми хушксолӣ ба даъвати борон сароида мешавад, ба унвони «Сусхотун» ва «Ашаглон» маъмул аст.
Дар маҷлисҳо, митингҳо ва мулоқот бо коргарону деҳқонон «Марши ҳуррият» , «Интернационал» , сурудҳои А. Лоҳутӣ «Сипоҳи сулҳ» , «Мо коргарзодагонем» , «Дар қишлоқи мо» , «Духтари комбинат» садо медоданд.
Баробари ин оҳангҳои сурудҳои дорои рабтҳои маршӣ, тобишҳои пурқуввати квартавӣ ва танзими мутаносиб тасниф ёфтанд, ки барои мисол «Пролетари Бухоро», «Суруд дар васфи Ленин», «Аскари сурх» ва амсоли онҳоро ёдрас метавон кард.
Ин таронаҳоро шартан ба се гурӯҳ метавон тақсим кард: таронаҳое, ки ҳангоми тарошидани мӯи сари домод ва зимни шустану бофтани мӯи арӯс «Саршӯён» иҷро мешаванд; таронаҳое, ки дар вақти арӯсбарон , «Шоҳ омад» дар Бадахшон ва амсоли инро месароянд; таронаҳои рақсиву ишқӣ, ки дар тантанаи тӯй садо медиҳанд.
«Фалак» аз ду фасл иборат аст: «Фалак» ва хотимаи он «Ситоиш», ки баъд аз он силсилаи «Маддоҳӣ», ки аз се фасл ва «Қасоид» таркиб ёфтааст, шурӯъ мегардад.
Ба ин ҷумлаи осори мутафаккирони барҷастаи он замонро ба мисли таълифоти Абӯнасри Форобӣ «Китобу-л-мусиқӣ-ал-кабир» ва асарҳои гаронмояи Абӯалӣ ибни Синоро метавон дохил кард.
Фасли чаҳоруми «Донишнома» қисматҳои алоҳидаи «Қитобу-ш-шифо» ва «Китобу-н-наҷот» аз масъалаҳои мусиқӣ баҳс мекунанд ва «Рисола фи-л-мусиқӣ»-и ӯ ба таври махсус ба масоили назарӣ ва амалии мусиқӣ оид мебошад.
Дар барномаи созандаҳо таронаҳое аз қабили «Уланг», «Ёр-ёре», «Ҳамдам ёре», «Юсуфҷамолаки ман», «Болои ҳисор рафта будӣ», «Ҳой нозанин» ва амсоли онҳо дохил буданд.
Дар осори андарзӣ ва таърихии адабӣ («Бадоеъу-л-вақоеъ»-и Зайнуддини Восифӣ, 1465—1551 ва «Бобурнома»-и Заҳируддини Бобур, 1483—1530) маълумоти пурқимате марбути ҳаёти мусиқии замонҳои мухталиф ба мушоҳида мерасанд.
Ин ҷо аз Залзали Розии Найнавоз , сароянда Ситтии Заррин , мутрибон Қулмуҳаммади Удӣ, Ҳасани Балабонӣ, Аҳмади Ғижжакӣ, Алии Кӯчаки Танбурӣ, Ҳасани Нойӣ , дуториён Хоҷа Маҳмуд ибни Исҳоқи Шаҳобӣ, Юсуф Мавлуди Дуторӣ , мусиқидон Дарвешалии Чангӣ , мақомхонон Ота Ғиёс Абдулғанӣ ва Ота Ҷалол Носир , Қалхоти Борухи Самарқандӣ .
Нақшу мусаввараҳои девори кӯшкҳои Панҷакенти Қадим, муҷассамаҳои кӯчаки мутрибон, ки дар Самарқанд дарёфт шудаанд, тасвири рӯи зарфҳои нуқрагӣ ва кулолӣ ба сифати солномаи ҳаёти мусиқии тоҷикон дар даврони гузашта ба назар мерасанд.
Мусиқии анъанавии тоҷик бо доираи васеи жанрҳо фарқ мекунад: ҳамосавӣ, меҳнатӣ, русумӣ , сурудҳои лирикӣ, ҳамчу нин мусиқии созӣ, шаклҳои силсилавии касбӣ ва касбии классикӣ.
Мусиқии анъанавӣ дар тӯли таърихи инкишофаш ба шароити зиндагӣ ва шавқу завқи гурӯҳҳои муайяни иҷтимоӣ вобаста буда, он қонуниятҳои хос ва намояндагони худро дорад (масалан, навҳагарон, мавригихонон сарнақшхонон, гӯрӯғлихонон, фалаксароён ва ғайра).
Дар яке аз мусаввараҳои рӯидевор рақси маросимӣ-мавсимие инъикос ёфтааст: пайкарҳои нимурёне, ки мерақсанд, дар даст созҳои мусиқие аз қабили таблаки дурӯя, нақораи нимдоира ва сози шабеҳи уд доранд.
Ҳарчанд ки ин қисмҳо аз лиҳози инкишофи мавзуӣ ва созмонии худ аз ҳамдигар фарқи казоӣ надоранд, аммо дар ҳар як мақом шикасти танини оҳангии онҳо гуногун сурат мегирад.
Охири садаи ва аввали садаи мусиқии халқии тоҷик дар баробари мусиқии халқии касбӣ ва мусиқии классикӣ қонунҳои хоси худро соҳиб шуд, ки онҳо дар махсусиятҳои тарҳу тафаккури алҳонӣ, дар барнома ва гуногунии намояндагони мусиқии халқӣ арбоб, кайвону, биотун, бибихалифа аз қабили навозандагон ҳофизону гӯяндагон, сарнақш, фалаку гӯрӯғлихонон, созанда, мавригихон, мақомхон ва дигар ифода ёфтаанд.
Анъанаҳои инқилобии санъати мусиқии рус, идеалҳои олии гуманистӣ ва бадеияти баланди он ба санъати мусиқии тоҷик таъсир расонда, боиси пайдо шудани мавзӯъ, образ ва ғояҳои нав гардид.
«Шашмақом» дараҷаи баланди мусиқии тоҷик мебошад, ки асолати мусиқии касбии классикиро дар худ муҷассам сохтааст ва он ҳамчунин яке аз системаҳои пурвусъати мақомот дар мусиқии Шарқ аст.
Дар ин боб бозёфтҳои ҳафриёти бостоншиносӣ, манбаъҳои хаттии таърихӣ, илмӣ ва адабӣ, осори санъати шевои суратгарии ниёгони мо, ҳамчунин рисолаҳои дастраси мусиқӣ ва тамоми ганҷинаи пурсарвати эҷодиёти халқӣ ва халқии касбӣ шаҳодат медиҳанд.
Аммо сарчашмаҳои хаттӣ (осори Абдулмӯъмин Сафиуддини Урмавӣ ва Маҳмуд ибни Масъуди Шерозӣ) аз мавҷудияти хутути адвор дар садаи шаҳодат медиҳанд.
Дар «Шашмақом» ашъори шоирони классик — устод Рӯдакӣ, Саъдӣ, Ҳофиз, Ҷомӣ, Ҳилолӣ, Нозимӣ Ҳиротӣ, Сайидо, Зебуниссо, Бедил ва дигарон фаровон истифода шудаанд.
Тадқиқоти Убайдулло Қурбонов ба реплантатсияи ангуштон, панҷа ва бандҳои калони андомҳои поёну боло, истифодаи техникаи микроҷарроҳӣ дар амалиёти гуногуни ҷарроҳӣ оиданд.
Усулҳои гуногуни ҷарроҳии реконструктивию тармимиро таҳия ва дар амал ҷорӣ намуд, ки ба ҳифзи қобилияти ҳаётӣ ва беҳтар сохтани фаъолияти ангушти калони даст нигаронда шудаанд.
Як силсила пажӯҳишҳои Убайдулло Қурбонов ба истифодаи микроҷарроҳии барқарорсозанда дар мавриди табобати чурраи шикам ва дермотензияи экспандерии қисми мӯйдори сар ҳангоми алопетсия бахшида шудаанд.
Ординатори клиникии кафедраи ҷарроҳии госпиталии ДДТТ , ҷарроҳ ва мудири шуъбаи ҷарроҳии тармимӣ ва пластикӣ , муовини директори Маркази илмии ҷумҳуриявии ҷарроҳии дилу рагҳо ва қафаси сина , ректори Донишгоҳи давлатии тиббии Тоҷикистон буд.
Дар анҷуману конфронс ва кунгураҳои дохилу хориҷи мамлакат (Тошкент, Саратов, Москва,Германия, Теҳрон, Исфаҳон, Австрия, Англия, Париж) бо маърӯзаву гузориш баромад кардааст.
Узви Ассотсиатсияи ҷарроҳони пластикӣ, тармимӣ ва эстетикии Россия ва Аврупо , аъзо, яке аз муассисон ва вакили миллӣ ва президенти Академияи Тиббии Ҷаҳонӣ .
Убайдулло Абдулло Қурбон (Қурбонов Убайдулло Абдуллоевич; зод. 20 декабри 1961, деҳаи Кӯрқудуқ, ноҳияи Данғара, вилояти Кӯлоб, ҶШС Тоҷикистон) — микроҷарроҳ, ҷарроҳи тармиму пластик, ҷарроҳи тахассуси дараҷаи олӣ , доктори илмҳои тиб , профессор , узви вобастаи АИТТ .
Баъзе имомҳои мазҳабҳо аз ҷониби рост оғоз кардани шустушӯи дасту по, зиёда аз андозаи фарз шустани рӯй ва пой, исроф накардани оби вузӯ, дуо кардан пас аз анҷоми вузӯ, гузордани ду ракъат намоз -ро низ аз ҷумлаи суннатҳои вузӯ донистаанд.
Далели нахуст фармудаи зерини илоҳӣ дониста мешавад: «Эй муъминон, чун ба намоз бархезед, рӯй ва дастҳои худро то оринҷ бишӯед ва сари худро масҳ кунед ва пойҳои худро то шитолинг бишӯед».
Вузӯ , дастнамоз, обдаст — дар фиқҳ амали ибодатие, ки ҳамвора бо шустан ва масҳ кашидани андомҳои муайяни бадани инсон анҷом дода шуда, шарти дуруст гардидани намоз ва василаи пазируфта шудани он ба шумор меравад.
Ҷӯшоби решаи онро чун давои пешоброну арақрон ва ҳангоми касалиҳои обхӯра, ниқрис, ширинча, диабети қандӣ, дарди санги гурда, қабзиятҳои музмин, газак, саратони бачадон ва сурхрӯда, касалиҳои пӯст , бемориҳои олоти таносул ва ғайра истеъмол мекунанд.
Дар деҳаи Понғози ноҳияи Ашт тухми мушхор ва мағзи чормағз ё зардолуро якҷоя кӯфта, ҳангоми миёндард мехӯранд, барги тару тозаи онро равған молида ба зону ва сар мегузоранд.
Систа ба таъсири омилҳои муҳит тобовар буда, дар пасафканд зиёда аз 15 шаборӯз, дар замини намнок то 8 шаборӯз, дар меваю сабзавот, ашёву анҷоми хона якчанд рӯз зинда мемонад; баробари ҷӯшондан ва хушкондан, маҳв мешавад.
Баъзан беморӣ шиддат меёбад; шикам сахт дард мекунад, пасафканд рақиқ , шилмак ва хунолуд гардида, рӯи забонро пардаи сафедча фаро мегирад, аломатҳои заҳролудии организм мушоҳида мешаванд.
Соли 2006 дар шаҳри Душанбе Чемпионати Осиё оид ба даст­хобонӣ доир гардид, ки дар он варзишгарони маъюби тоҷик соҳиби 5 медали тило, 3 медали нуқра ва 5 медали биринҷӣ шуданд.
Федератсияи тарбияи ҷисмонӣ ва варзиши маъюбон якҷоя бо Кумитаи ҷавонон, варзиш ва сайёҳии назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз соли 2002 ҳар сол оид ба намудҳои мухталифи варзиш мусобиқаҳои ҷумҳуриявӣ баргузор мекунад.
Соли 2009 дар шаҳри Душанбе оид ба даст­хобонӣ ва тенниси рӯйи миз, дар шаҳри Кӯлоб дар вазнбар­дорӣ, дар ноҳияи Шаҳринав дар шоҳмоту шашка мусоби­қаҳо, инчунин байни шогирдони мактабҳои махсус спартакиада доир шуд.
Чемпион ва рекордсмени ҷаҳон В. По­лосин, чем­пион­ҳои Аврупо И. Коваленко , Г. Пӯлодова , В. Двигун , И. Белевсева , ғолибони мусобиқаҳои бай­нал­милалӣ А. Тихонов , заврақ­рон­ҳо Н. Суровитский, В. Пянков, В. Кабиров, камонварон Н. Рустамова, А. Панжин, Х.
Соли 1928 пленуми Шӯ­рои Олии тарбияи ҷисмонии Тоҷикистон доир гардид, ки масъалаи рушди ояндаи тарбияи ҷисмонӣ ва варзишро дар ҷумҳурӣ баррасӣ кард.
Барои рушди ояндаи варзиш дар ҷумҳурӣ дар шаҳри Душанбе иншооти гуногуни варзишӣ аз қабили варзишгоҳои «Спартак» , «Динамо» , Вар­зиш­гоҳи марказии Тоҷикистон , маҷ­маҳои варзишии Ҳавзи шиноварии ҷумҳуриявӣ , «Автомобилист» , «Авиатор» , Қасри варзиш , Толори бозиҳои дас­тӣ , пойгоҳи қаиқронӣ , маҷмааи Тири ДОСААФ (ҳозира Ташкилоти ма­дад­гори мудофиаи Ҷум­ҳу­рии Тоҷикистон, 1982), Қасри теннис ва ғайра ва дар маркази вилоятҳо, шаҳру ноҳияҳо варзишгоҳҳо сохта шу­данд.
Солҳои охир дар Тоҷикистон намудҳои нави варзиш: таэквон-до , карате-до, карате-кёкушинкай, ушу, айкидо, кикбоксинг, пауэрлифтинг пайдо шуданд, ки имрӯз бомуваффақият инкишоф меёбанд.
Ин ба варзишгарони ҷумҳурӣ имкон медиҳад, ки дар мусобиқаҳои бай­нал­милалӣ оид ба футбол, бокс, таэквон-до, карате-до, варзиши сабук, шоҳмот, камон­варӣ, теннис, куштии ҷуду, куштии самбо, куштии тарзи озод, куштии тарзи юнонӣ-румӣ, куштии кураш, вазнбардорӣ, акробатика, тирандозӣ ва дигар намудҳои варзиш иштирок кунанд.
Соли 2003 дар шаҳри Душанбе бори аввал Бо­зиҳои панҷуми Осиёи Марказӣ баргузор гардид, ки дар он дастаи мунтахаби Тоҷикистон дар ҳайати 118 нафар иштирок карда, бори нахуст сазовори ҷойи сеюм ва 57 медал гашт.
Достиев, Анвар Юнусов, А. Ҳасанов, Мавзуна Чориева , Дилшод Назаров ва бисёр дигарон дар мусоби­қа­ҳои байналмилалӣ ғолиб омада, сазовори ҷойҳои намоён ва ҷоизаҳо гаштаанд.
Дар 20 соли охир дар ҷумҳурӣ, бахусус таэквон-до таҳти роҳбарии президенти Федератсияи миллии таэквон-до -и Тоҷикистон, сармураббии тими мунтахаби ҷумҳурӣ М. Яҳёев хеле рушд кард.
Сафаров, Т. Султонов, С. Тағой­наза­ро­ва, Д. Тюраев, Р. Ӯлмасов, Ф. Урунов, А. Фазлиев, И. Фу­зай­лов, Г. Ҳабибуллоева, Н. Ҳамидова, З. Холова, М. Чернова, Е.
Барои омода кардани мутахассисони дорои маълумоти миёнаи соҳаи тарбияи ҷисмонӣ ва варзиш Техникуми тарбияи ҷисмонии Тоҷикистон ва Донишкадаи тарбияи ҷисмонии То­ҷи­ки­стон ифтитоҳ шуданд.
Дар натиҷа дар ҷумҳурӣ тадриҷан чунин намудҳои варзиш, аз қабили футбол, волейбол, баскетбол, варзиши сабук, тенниси рӯйи миз, шиноварӣ, камон­ва­рӣ, велоси­пед­ронӣ, заврақронӣ, гимнастика, вазн­­бардорӣ, куштӣ, шоҳмот, шашка, шамшер­бо­зӣ, панҷҳарба ва ғайра инкишоф ёфтанд.