polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ఇది మండల కేంద్రమైన నల్గొండ నుండి 13 కి. మీ. దూరంలో ఉంది. తెలంగాణ రాష్ట్ర రాజధానికి 70 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది. ఇది నల్గొండ నియోజక వర్గంలో పరిధికి చెందిన గ్రామం.అప్పాజిపేట గ్రామ స్థానిక భాష తెలుగు.కొంతమంది హిందీ బాషా కూడా మాట్లాడుతారు.అప్పాజిపేటలో ఉన్న అనేక దుకాణాలు చుట్టూ ప్రక్కల గ్రామాల ప్రజలకు అవసరాన్ని తీరుస్తున్నాయి. అప్పాజిపేట మూడు భాగాలుగా విస్తరించి ఉంది. ఎస్.సి కాలనీ, అంబేద్కర్ కాలనీ, హనుమాన్ నగర్ కాలనీ.
కెనరా బ్యాంకు 2016 లో ప్రారంభించారు. ఈ గ్రామంలో అత్యధిక ఖాతాలు కెనరా బ్యాంకు లో ఉన్నాయి. ప్రజల సౌకర్యాల నిమ్మిత్తం కొరకు కెనరా బ్యాంకు నెలకొల్పడం జరిగింది. కెనరా బ్యాంకు ప్రారంభం కాకముందు ఇక్కడి ప్రజలు నల్గొండ లోని కెనరా బ్యాంకు ను ఉపయోగించే వారు.గ్రామ ప్రజలకు అత్యధిక వ్యవసాయ రుణసాయం చేసిన బ్యాంకు కూడా కెనరా బ్యాంకు. ఎటిఎం కూడా నెలకొల్పడంతో స్థానిక ప్రజలు దూర ప్రాంతాలకు వెళ్లాల్సిన శ్రమ తగ్గింది.
గ్రామంలో అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. శాసనసభ పోలింగ్ కేంద్రం, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
అప్పజీపేటలో సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
ఇది 2002 లో గుత్తా సుఖేందర్ రెడ్డి ఎంపీ నిధులచే నిర్మించారు. ఇది గ్రామ కేంద్రంలో ఉంది.అత్యధిక హంగులతో నిర్మించారు.జిల్లా అధికార యంత్రంగం అప్పుడప్పుడు సందర్శన కోసం వచ్చినప్పుడు ఈ భవనంలో మీటింగ్స్ పెడుతుంటారు. ఇక్కడ ప్రతి నెల గ్రామ సభలు నిర్వహిస్తారు. దీనికి గ్రామ సర్పంజ్ అధికారం నిర్వహిస్తారు.గ్రామ వార్డ్ మెంబర్స్, ప్రజలు పాల్గొని సమస్యల గురించి చర్చిస్తారు.
సిద్దార్థ విద్యామందిర్ పాఠశాల వ్యవస్థాపకులు రవీందర్.నాణ్యమైన విద్య అందించడంలో పేరుగాంచింది.విద్యార్థుల తల్లిదండ్లులు సైతం ఈ పాఠశాలకు పంపించడానికి మక్కువ చూపించేవారు.చాల కాలం వరకు తన ఆధిపత్యాన్ని చుపించింది. ఆ తర్వాత యాజమాన్యం మారడంతో కొన్ని అనివార్య కారణాల వల్ల ఈ పాఠశాలని పూర్తిగా మూసివేశారు.
అక్షర స్కూల్ అంగ్ల బాషా కోసం తల్లిదండ్రులు జిల్లా ప్రాంతానికి పంపిస్తుండమతో మన గ్రామంలోనే నాణ్యమైన విద్య అందిస్తాం అని కేరళ టీచర్లచే విద్య భోదన అంటూ మొదలు పెట్టిన పథ ప్రైవేట్ పాఠశాల. కానీ నాణ్యమైన విద్యనై అందించడంలో విఫలం అవ్వడంతో కొద్ది రోజులకే ఈ పాఠశాలని మూసివేశారు.
జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు, మట్టిరోడ్లూ ఉన్నాయి.
ఇది శివాలయానికి దగ్గరలో ఉంది.ముత్యాలమ్మ గుడి ఉండటంతో దీనిని ముత్యాలమ్మ చెరువు అని పిలుస్తారు.తెలంగాణ మిషన్ కాకతీయలో భాగంలో ఈ చెరువు అందంగా అవతరించింది.ఇది వర్షాకాలంలో చెరువు నిండి చెరువు ని అనుకోని ఉన్న పొలాలకు నీరందిస్తుంది
ప్రభుత్వం ఇక్కడి ప్రజల పశు వృత్తిని గమనించి ఇక్కడ పశువైద్యశాలను నిర్మించారు.డాక్టర్లు అందుబాటులో ఉంటూ పశువులకు వైద్యం చేస్తూ ఉంటారు.ఈ గ్రామ ప్రజలే కాకుండా ఇతర గ్రామ ప్రజలు కూడా పశు వైద్యం కోసం వస్తూ ఉంటారు.
సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం, ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్ మొదలైనవి గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది.
ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామంలో3 ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యాలున్నాయి. డిగ్రీ లేని డాక్టర్లు ఇద్దరు, ఒక నాటు వైద్యుడు ఉన్నారు. ఒక మందుల దుకాణం ఉంది.
అప్పాజిపేట గ్రామానికి తూర్పున బుద్దారం,పడమర ఔరవాని,ఉత్తరాన దోమలపల్లి, దక్షిణాన అన్నెపర్తి గ్రామాలు కలిగియున్నాయి.
1923 నవంబరు, ఒడాట్ లో హచికో పుట్టింది, 1924 లో దాన్నిఇసబురో ఇనో అనే ఒక కాలేజి ప్రొఫెసర్ టోక్యో తీసుకువచ్చాడు. అతని వెంట రోజు ఆ కుక్క పిల్ల హచికో కూడా ప్రొఫెసర్ తో పాటు శిబుయ రైల్వే స్టేషను వరకు వచ్చి ఆతను రైలు ఎక్కి వెళ్ళేవరకు ఉండేది. మళ్లీ సాయంత్రం ఆతను వచ్చేవరకు అతనికోసం వేచి ఉండేది. యిలా 1925 మే వరకు జరిగింది. ఒకరోజు రోజులాగే హచికో, ప్రొఫెసర్ రైల్వే స్టేషనుకి వచ్చారు. ఆతను కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంది రోజులాగే హచికో. కానీ అక్కడ ప్రొఫెసర్ హఠాత్తుగా సేరెబ్రల్ హేమరేజ్ తో చనిపోయాడు. ఈ విషయం ఏమి తెలియని హచికో మాత్రం తన యజమాని కోసం ఎదురుచూడడం మొదలెట్టింది. ప్రొఫెసర్ రాకకై వేచి ఉండి ఇంటికి పరుగులు తీసింది అక్కడ ఆతను కనిపించకపోవడంతో మళ్లీ రైలు రాక కోసం ఎదురుచూస్తూ రైల్వే స్టేషను దగ్గరే ఉండిపోయింది. ఒకరోజు రెండు రోజులు కాదు నెలలు గడుస్తున్న హచికో మాత్రం రోజు రైలు వచ్చేసరికి తన యజమాని రాక కోసం పరుగులు పెట్టేది.
అదే సంవత్సరం మరణించిన హచికో యజమాని అయినా ప్రొఫెసర్ ఇసబురో ఇనో గారి స్టూడెంట్ ఒకరు, హచికోనీ రైల్వే స్టేషను నుండి అనుసరిస్తూ కొబయషి ఇల్లు చేరాడు, అది ఒక్కప్పుడు ప్రొఫెసర్ ఉన్న ఇల్లే. కొబయషి ద్వారా హచికో గురించి తెలుసుకొని, హచికో గురించి ఆర్టికల్ రాసాడు. యిలా ఆర్టికల్స్ రాస్తూనే ఉన్నాడు. ఆ ఆర్టికల్స్ ప్రజలందరికి చేరి అందరు హచికో కోసం ఆరాట పడ్డారు. ఒక జపాన్ శిల్పి ఒకరు హచికో కాంస్య విగ్రహానికి రూపకల్పన చేసారు. దాన్ని ఏప్రిల్,1934 లో శిబుయ రైల్వే స్టేషను ఎదురుగా ప్రతిష్ఠించారు.
హచికో మాత్రం 1925 నుండి తన యజమాని కోసం ఎదురుచూస్తూనే, ఎన్నో ఆటు పోటులు తట్టుకుంటూ, విపరీతమైన వాతావరణ పరిస్థుల్లో కూడా హచికో తన ఎదురు చూపులతో అక్కడే ఉండిపోయింది. అలా ఎదురు చూసి చూసి 1935 మార్చి 8 లో మరణించింది. ఆ వార్త విని టోక్యో నగరమే తల్లడిల్లింది. ఇప్పటికి ప్రతీ సంవత్సరం ఏప్రిల్ లో హచికో సంస్మరణ రోజు జపాన్ వాసులంతా జరుపుకుంటారు. హచికో స్టఫ్ చేయబడిన శరీరం నేషనల్ సైన్సు మ్యుజియంలో భద్రపరిచారు.
' 'హచికో: ఒక కుక్క కథ" 2009 లో వెలువడిన చలన చిత్రం. ఒక విశ్వాసపాత్రమైన "అకిటా ఇను", నామమాత్ర "హచికో" యొక్క వాస్తవ కథ ఆధారంగా నిర్మించబడ్డ చిత్రం. ఇది 1987 లో వెలువడిన చలనచిత్రం "నిహింగో" యొక్క పునర్నిర్మాణం ఈ చిత్రానికి "లాస్సే హాల్‌స్ట్రోమ్" దర్శకత్వం వహించారు. స్టీఫెన్ . లిండ్సే రచించిన ఈ చిత్రానికి తారాగణం రిచర్డ్ గేర్, జాన్ అల్లెన్, సారా రోమర్.
ప్రేమంటే ఒక చిన్న పదంలోనో వాక్యం లోనో చెప్పలేనిది. నిజంగా చెప్పాలంటే ఒక నిర్దిష్టమైన రూపకల్పన చేయలేని భావతరంగం. జపాన్ లోని టోక్యో నగరంలో అడుగుపెడితే శిబుయ రైల్వే స్టేషను ఎదురుగా ఒక కూర్చొని ఉన్న కుక్క కాంస్య విగ్రహం కనపడుతుంది ఆ కుక్క పేరు హచికో . అంతటి ఉన్నతమైన పేరు రావడం వెనుక ఉన్నా కన్నీటి కథ హచికో కథ.
అక్కడ పనిచేసే ఉద్యోగులకు హచికో, అతని యజమాని తెలుసు. ఆ కుక్క ఆరాటం చూడలేకపోయారు. ప్రతిరోజూ చూసే ప్రయాణికులు, అక్కడి సిబ్బంది కూడా హచికోకి ఆహారం అందించేవాళ్ళు. కానీ అది బ్రతకడం కోసమే తిన్నట్టుగా ఉండేది ఒకోసారి కొన్ని రోజులు ఆహారం కూడా ముట్టేది కాదు.
మేదర వృత్తి చేసేవారు తొలిగా గ్రామంలో ఆవాసం ఏర్పరుచుకోవడం వల్ల మేదరమెట్ల గ్రామానికి ఆ పేరు ఏర్పడిందని గ్రామనామాలు అధ్యయనం చేసిన బాలగంగాధరరావు పేర్కొన్నాడు. ఈ గ్రామాభివృద్ధికి 1949 నుండి 1986 వరకూ యర్రం కోటిరెడ్డి, మన్నే సీతారామయ్య తదితరులు కృషిచేశారు. 1986 నుండి 2001 వరకూ, 15 ఏళ్ళపాటు సమస్యాతకంగా ముద్ర పడిన తదుపరి గ్రామంలో అభివృద్ధి కార్యక్రమాలు జరిగాయి. సిమెంటురోడ్లు ఏర్పాటు చేశారు. బైపాస్ రోడ్ ఏర్పడటంతో భూముల ధరలు పెరిగినవి. భారీ పరిశ్రమలు ఏర్పడటంతో ఉపాధి అవకాశాలు మెరుగైనవి. ఈ గ్రామ సమీపంలో తమ్మవరం వెళ్ళే దారిలో మిరపకాయలను వినియోగించి నూనె తీసే ఒక కర్మాగారం 2013లో ఏర్పాటుచేసారు. ఈ కర్మాగారంలో సుమారు 600 మందికి పైగా పనిచేస్తున్నారు.
ఇక్కడ జిల్లా పరిషత్తు ఉన్నత పాఠశాల, శారద డిగ్రీ కళాశాల వున్నాయి. జిల్లా పరిషత్తు ఉన్నత పాఠశాల విద్యార్థులు, హ్యాండ్ బాల్ పోటీలలో రాష్ట్ర, జాతీయ స్థాయి పోటీలలో తమ సత్తా చాటుచున్నారు ఈ పాఠశాల విద్యార్థి పి.సాయికిరణ్, స్కూల్ గేంస్ ఫెడెరేషన్ ఆధ్వర్యంలో 2015, నవంబరు-14 నుండి 17 వరకు, పశ్చిమగోదావరి జిల్లాలోని నారాయణపురంలో నిర్వహించిన రాష్ట్రస్థాయి అండర్-17 క్రికెట్ పోటీలలో తన ప్రతిభ చాటి, జాతీయస్థాయి పోటీలకు ఎంపికైనాడు.
స్థానిక తమ్మవరం రహదారిలో నాలుగున్నర కోట్ల రూపాయలతో నిర్మించిన ఈ పథకానికి, తమ్మవరం ద్వారా, గుండ్లకమ్మ జలాశయం నీరు వచ్చుచున్నది. ఈ నీటిని ఫిల్టర్లద్వారా శుద్ధిచేసి, చుట్టుప్రక్కల 22 గ్రామాలకు పంపవలసియుండగా, ప్రస్తుతం పది గ్రామాలకే ఈ శుద్ధినీరు పంపించున్నారు
2013 జూలైలో ఈ గ్రామ పంచాయతీకి నిర్వహించిన ఎన్నికలలో పేరం నాగలక్ష్మి, సర్పంచిగా ఎన్నికైనారు. ఉపసర్పంచిగామన్నే దుర్గారావు ఎన్నికైనాడు.
అడబాల బాల్యదశ నుండే నాటకాల్లో వేషాలు వేశాడు. విద్యార్థి దశలో భమిడిపాటి 'ఇప్పుడు' అనే నాటికలో శానయ్య పాత్ర ధరించి శభాష్ అనిసించుకున్నాడు. 1940 నుంచీ పినిసెట్టి శ్రీరామమూర్తి నిర్వహించిన ఆదర్శ నాట్యమండలి పక్షాన ప్రదర్శించిన పల్లెపడుచు, అన్నాచెల్లెలు తదితర నాటకాల్లో పాల్గొన్నాడు. మద్రాస్ లో రైల్వేశాఖ ఉద్యోగం కె. వేంకటేశ్వరరావు శిక్షణలో ర.స.న సమాఖ్యలో ఫణి, రాగరాగిణి వంటి ప్రతిష్ఠాత్మక నాటకాలలో పాల్గొన్నాడు. పలుచోట్ల ఉత్తమ నటుడిగానూ, హాస్య నటుడిగానూ బహుమతులు అందుకున్నాడు. ఎన్నో నాటక పరిషత్ పురస్కారాలతోపాటు 2004లో చమన్ లాల్ మెమోరియల్ సొసైటీ - న్యూఢిల్లీ వారి నుండి పాతికవేల నగదుతో జాతీయ పురస్కారాన్ని కూడా అందుకున్నాడు.
నాటకరంగానికి రూపశిల్పిగా సుపరిచితులు. ఆ శాఖలో లోతుపాతులు కూలంకషంగా, శాస్త్రీయ పద్ధతులలో అధ్యయనం చేసి నైపుణ్యం సంపాదించాడు. జాతీయ స్థాయిలో నాటక విద్యాసంస్థల్లో విద్యార్థులకు ఆహార్యంలో మెళకువలు బోధించాడు. సీనియర్ మేకప్ ఆర్టిస్టులలో ఆడబాల ముఖ్యులు. ఈయన బి.ఏ పట్టభద్రుడు. డాక్టర్ గరికపాటి రాజారావు వద్ద నటనలోను, ఆదర్శ నాట్యమండలి, పాలకొల్లుకి చీఫ్ మేకప్ ఆర్టిస్టు అయిన మెషక్‌ వద్ద మేకప్‌లోనూ శిక్షణ పొందాడు.
1958లో ఉద్యోగరీత్యా మద్రాసులో ఉన్నప్పుడు కొందరు తెలుగు వాళ్ళతో కలిసి 'ఆంధ్రకళామండలి' స్థాపించాడు. అక్కడి రైల్వే క్యాంటీన్ లోనే నాటకాల రిహార్సల్సు జరిపేవాళ్ళు. మద్రాసు - వాణీమహల్లో జరిగిన పరిషత్ పోటీల్లో ఆత్రేయ 'కప్పలు', భమిడిపాటి రాధాకృష్ణ 'ఇదేమిటి?' ప్రదర్శించారు. 1963లో తిరుపతి - శ్రీ వేంకటేశ్వర నాట్యకళా పరిషత్తులో 'కప్పలు' ప్రదర్శించినపుడు అడబాల 'భద్రయ్య' పాత్ర ధరించి 'బెస్ట్ డైలాగ్ డెలివరి' బహుమతి పొందాడు.
1966లో సికింద్రాబాద్ వచ్చిన అడబాల 1967లో ఆంధ్ర లలిత కళాసమితిని స్థాపించిన వ్యవస్థాపక సభ్యుడు. ఎ.ఆర్. కృష్ణ ఆధ్వర్యంలో చాలా నాటకాల్లో పాల్లొన్నాడు. అందులో ముఖ్యమైనది మాలపల్లి. నేరము- శిక్ష, కప్పలు, నీలా తెరలు, లేపాక్షి, ఆశ్రయం, అరణి, వీలునామా మొదలైన నాటకాలు, మానవుడు, పెళ్ళిచూపులు, పగ, అమ్మ, రాజీవం, రాతిమనిషి మొదలైన నాటికలు నటుడిగా అడబాలకు పేరు తెచ్చాయి.
అడబాల రంగస్థల నటుడు, రూపశిల్పి, లలిత కళా సమితిలో స్థాపక సభ్యుడు, రంగస్థల అధ్యాపకుడు. రంగస్థలంతో ఆరుపదుల వసంతాల అనుబంధంలో నటుడిగా 30 నాటకాల్లో పాత్రలు ధరించి, రూపశిల్పిగా దాదాపు నాలుగువేల నృత్య, నాటక ప్రదర్శనలకు మేకప్ చేశాడు.
ఈయన 1936, ఫిబ్రవరి 9 న తూర్పు గోదావరి జిల్లాలో జన్మించాడు. ఇతని తల్లిదండ్రులు సత్యమ్మ, వెంకన్ననాయుడు. పూర్తిపేరు తిరుపతి రావు అడబాల .
పై పద్యంలో వివరించిన మాదిరి కొమ్ముల్నీ వీరణాలనూ వాయిస్తారు. వీరణం పెద్ద డోలు వంటిది. కొందరు శంఖాలను కూడా పూరిస్తారు. గొల్లలలో అనేక తెగల వారు వున్నప్పటికీ ఆధిక సంఖ్యలో వున్న వారు ఎఱ్ఱ గొల్లలే. వీరి ప్రధానమైన వృత్తి ఆవుల మందలనూ, గొఱ్ఱెల మందలనూ పెంచుతారు. యాదవులకు ప్రధాన దేవత యైన గంగమ్మకు జాతర్లు మొదలైన ఉత్సవాలు చేస్తూ వుంటారు. అలాంటి ఉత్సవాలు దొనకొండ, అలవలపాడు, మొదలైన చోట్ల జరుగుతున్నాయి. దర్దన్న పండితుడు ఈ గంగ పూజలను వీరుల పూజలుగా పేర్కొన్నాడు.
గొల్లలలో చాలా ఉపకులాలున్నాయి. వారిలో అధిక శాతం ఎఱ్ఱ గొల్లలు. గొల్ల సుద్దులు చెప్పేవారు ఎఱ్ఱ గొల్లలే. గొల్లల వృత్తి మేకలను పెంచటం, గొల్ల సుద్దులను భిక్షాటనగా ఉపయోగిస్తారు కూడా. వీరు కూడా గొల్ల సుద్దుల్లో హరి హరి నారాయణా ఆ. అంటూ పల్లవిని కొంత మంది వాడుకోవటం కూడా కద్దు. ఉదాహరణకు గొల్లల గోత్రాలు గొఱ్ఱెల కెరుక గొఱ్ఱెల గోత్రాలు గొల్లక కెరుక వీరి వారి గోత్రాలు తోడేళ్ళ కెరుకో హరి, హరి.
సంఘంలో వున్న చెడును తొలగించ టానికి సుద్దులు చెపుతారు. ఈ సుద్ధులకు ప్రత్యేకమైన ఛందస్సు వుండదనీ, దానికి కూన పదమనీ, జానపద ఛందస్సుతో పదం చాల ప్రసిద్ధమైనదనీ తాళ్ళపాక అన్నమయ్య, క్షేత్రయ్య, సేనయ మంత్రి మొదలైన వారు ఈ పదరచనలో ప్రసిద్ధులనీ, ఈ పదాలలో కూడా అనేక రకాలున్నాయనీ, అందులో ఒకటి కూన పదమనీ, కూనపదమంటే చిన్న పదమనీ శ్రీ రాంభట్ల కృష్ణమూర్తి గారు నాట్య కళ, జానపద సంచికలో వివరించారు.
గొల్లలు సాధారణంగా అందరూ వైష్ణవులే అయినప్పటికీ, వీరిలో కొందరు శైవులు కూడా ఉన్నారు. సంఘంలో బ్రాహ్మణ, క్షత్రియ, వైశ్యజాతుల తరువాత గొల్లలే అధికులని చెపుతారు. కులాల పట్టింపులు అధికంగా ఉండే గత కాలంలో రెడ్లు, వెలమవారు, గొల్లల సరసన కూర్చుని తినడానికి వెనుకాడేవారు కారు. యాదవులకు అంతటి స్థానముందని గుర్తించారు.
గొల్ల సుద్దుల వారి కథా వివరాన్నీ, పెద్ద పెద్ద వస్త్రాలపై చిత్రించి బొమ్మల సహాయంతో కథలు చెపుతారు. వీరి మాదిరే తెలంగాణాలో పాండవులనే తెగవారు భారత కథల్ని చీరలపై చిత్రించి పెద్దపెద్ద బొమ్మల సహాయంతో ప్రజానీకానికి పాడి వినిపిస్తారని డా: బిరుదురాజు.రామరాజు జానపద గేయ సాహిత్యంలో తెలియజేసారు.
గొల్ల సుద్దులన్న ఎక్కువగా కూన పదాలు గానే వుంటాయి. ఈ పదాన్ని ప్రధాన గాయకుడు ఆలపిస్తే ప్రక్కనున్న ఇద్దరు వంతలూ, ఆ పదాన్ని ఆ . అంటూ సాగ తీసి చెవికి చేయి కప్పి పాడ్తారు. ఈ పదాల్ని గొల్లలు గొఱ్ఱెలను కాస్తూ రాత్రిళ్ళు వాటిని తోడేళ్ళ బారి నుండి కాపాడటానికి తెల్లవార్లూ పాడుతూనే వుంటారు.
గొల్ల సుద్దులను చెప్పేవారు గొల్లలను మాత్రమే యాచిస్తారు. యాదవ చరిత్రకు సంబంధించిన కృష్ణ లీలలు, కాటమరాజు కథ మొదలైన వాటిని సుద్దుల వారు ప్రచారం చేస్తూ వుంటారు. ఈ ప్రచారకులు ఆంధ్ర దేశమంతటా ఉన్నారు. అయ్యలరాజు నారాయణామాత్యుడు హంస వింశతిలో గొల్ల సుద్దులను ఈ విధంగా వర్ణించాడు.
అంటూ ప్రారంభించి కృష్ణ గాథలు చెపుతారు. యాదవుడి గోవులను, మాధవుడు హాయంగ మాధవుడు మచ్ఛావాతార మైనాడు. అని దశావతార సంకీర్తన పాడుతారు.
కిరాత పురాణం ప్రకారం శ్రీకృష్ణుడు మధ్య నేపాల్ లో ఉన్న కిరాత సామ్రాజ్యం గురించి తెలుసుకొని అక్కడకు భుక్తమన్ అను వీరుడి ఆధ్వర్యంలో యాదవ సైన్యాన్ని పంపాడు. ఆ ప్రకారం కిరాత రాజైన బనాషుర్ ని హతంచేసి క్రొత్త సామ్రాజ్యం స్థాపించాడు. అప్పటినుండి ఎనిమిది తరాల వరకూ యాదవ రాజుల మధ్య నేపాల్ ను పాలించారు. యలంబరుడు అను కిరాత రాజు తిరిగి మధ్య నేపాల్ ను జయించి సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించాడు. కిరాత ఇతిహాసం ప్రకారం ఆరవ కిరాత రాజైన హుమతి హంగ్ కాలంలో పాండు రాజు కుమారుడైన అర్జునుడు తూర్పు కిరాత దేశంలో ఉన్న ఇంద్రకీల పర్వాతనికి వచ్చాడు. భారవి అను సంస్కృత కవి తన కిరాతార్జునీయలో ఇంద్రకీల పర్వతం పై అర్జనుడికి, కిరాత రాజు రూపంలో ఉన్న శివుడికి మధ్య యుద్ధం జరిగినట్టు పేర్కొన్నాడు. మార్కండేయ పురాణం ప్రకారం మహాభారత కాలంలో ఏడు ప్రముఖ కిరాత సామ్రాజ్యాలు ఏమనగా - అశ్వకుత్ , కుల్య , మత్స్య , పౌంద్ర , సుమర్ , మలక్ , కిన్నెర కిరాత్ , ల్ నేపాల్. చంద్రగుప్త మౌర్యుడు కిరాతుల సాయంతో నందులను ఓడించాడు, సెల్యుకస్ అను గ్రీకు గవర్నరును పంజాబ్ నుండి సింధు వరకూ తరిమాడు. చాణుక్యుడి రాజకీయంతో కిరాతులు ఉత్తర్ బీహార్ ను వదిలి తిరిగి కొండలపైకి వెళ్ళిపోయారు.
కిరాత అను పదము కిర్యాత్ లేక కిర్జాత్ అను పదమునుండి ఆవిర్భవించింది. ఈ పదమునకు అర్ధము మెడిటిరేనియన్ ప్రాంతంలో కోట లేక పట్టణం. కిరాతులు జనాభా పెరిగిన తర్వాత కోటలు, పట్టణంలు నిర్మించి వాటిని కిర్యాత్-హైం, కిర్యాత్ యారిం, కిర్జాథ్ అర్బ, కిర్యాత్ బాల్, కిర్యాత్ హుజ్రొ, కిర్యాత్ సన్న, కిర్యాత్ సఫెర్ అను పేర్లతో పిలిచేవారు. వీటికి అర్ధాలుగా బాల్ దేవుడు, పుస్తకాల పట్టణం, ఈత చెట్ల పట్టణం అని వచ్చేవి. ఈ ప్రాంతాల్లో ఉండేవారిని కెరెటి అని పిలువబడేవారు. ఈ తెగవారి పూర్వీకులు - బాబిలోనులో అబ్రహాము చిన్న తమ్ముడైన నహోరు అని, మోషే నాయకుడిగా యూదులు ఈ దేశాన్ని ఆక్రమించగా, వీరు బహిష్కరింపబడ్డారు. క్రమంగా వీరు తూర్పు, ఈశాన్య దేశాలకు వలసవెళ్ళిపోయారు. క్రీస్తు పూర్వం 24,000 లో కిరాతుల్లో ఒక శాఖ మెసొపటేమియా వచ్చి, అక్కడ అషూరు ప్రజలతో కలిశారు. ఆ తర్వాత వారు ఉత్తర పర్షియాలో నిషా, మెదియా ప్రాంతాల గూండా ఉత్తర భారత దేశానికి, హిమాలయ ప్రాంతానికి వలస వచ్చారు. నిషాలో వారు, యవనులు అని పిలువబడి తాము గ్రీకులమని చెప్పుకొన్నారు. సంస్కృత యోగిని తంత్రంలో కిరాతుల తెగను యవనులు, పల్లవులు, కోచులు, పుళిందులతో పాటూ పేర్కొనబడ్డారు.
కిరాతులకు మొదటిలో ఆలయాలు, విగ్రహాలు ఉండేవి కావు. దేవుడు అగ్నిలో గాని వెలుగులో గాని ఉండునని భావించేవారు. సాప్జీ ముందము ప్రకారం ఆత్మలు రెండు రకములు - మంచి ఆత్మ, చెడు ఆత్మ. జ్ఞానికి, బుద్ధికి మూలమైన మంచి ఆత్మను కిరాత ముందము నింగ్వఫుమ అని గ్రహిస్తుంది. మానవాళిని రక్షించుటకు వచ్చే ఆత్మను ఆ ఆత్మను యుమ సమ్మాన్ అను బామ్మగా కొలుస్తారు. కిరాతుల నమ్మకం ప్రకారం దేవుడు వారి అభ్యుదయం కోసం హీం సమ్మంగ్ అను ఆత్మను గృహ అవసరాలకు, తొక్లంగ్ సమ్మంగ్ అను ఆత్మను మానవాళి ఆరోగ్యం కొరకు, నెహెంగ్మా సమ్మాంగ్ అను ఆత్మను శక్తి కొరకు, థెబా సమ్మాంగ్ అను ఆత్మ యుద్ధ సమయంలో సాయానికి, వ్యవసాయం కొరకు పుంగ్ సమ్మాంగ్ , ఉన్నత శ్రేణి పూజారులకు మార్గం చూపించడానికి ఖంబులింగ్ సమ్మాంగ్ , జంతు బలులు అర్పించే పూజారికి మార్గం చూపించడానికి ఒక్వనమ సమ్మాంగ్ అను ఆత్మలను పంపుతాడు. సమ్మాంగ్ అను పదానికి దేవుని ఆత్మ అని అర్ధము. ఈ పదమును కిరాతులు ప్రతిసారి పండితులు ఇవి చదువుతారు.
అస్సీరియన్ దేశము కొండల ప్రాంతమైనందున, కిరాతులు వేటాగాళ్ళైనందున, వారు కొండలప్రాంతాలైన కాబుల్, కాశ్మీర్, కరకోరం ప్రాంతాల్లోకి వలస వెళ్ళారు, అందులో కొంతమంది భారత భూమిలో పన్నెండు తరాల వరకూ నివసించారు. పన్నెండు తరాల తర్వాత కిరాతుల్లో ఒక శాఖ శ్రీలంకకు వలసవెళ్ళిందని కిరాత వంశావళి చెబుతున్నది. దీనికి కారణం తూర్పు నేపాల్ లో యఖ అనే తెగలవారిని పోలిన యక్కో అనే అటవీ తెగ శ్రీలంకలో ఉండటమే అయియుండవచ్చును. నేపాల్ లో కిరాతులు మూడు జాతుల సమ్మేళనంగా చెప్పవచ్చు. కిరాత ముందము ప్రకారం మంగోలులు, కంబోలులు, చైనీయులు - ఈ మూడూ కిరాత జాతులే. నేడు కిరాతులు భారత దేశంలో హిమాచల్ ప్రదేశ్ నుండి అస్సాంవరకూ, మణిపూర్ నుండి చిత్తంగాంగ్ వరకూ విస్తరించియున్నారు. కాబూల్ లో కిరాత పురాణం ప్రకారం హజ్రా తెగ వారు కిరాత తెగలకు చెందినవారేనని నేపాల్, ఉత్తర బెంగాల్లో ఉన్న గుర్ఖా వారు కిరాత జాతివారే అని స్పష్టమగుచున్నది.
కిరాత-అషూరు తెగలు ఆర్యులకు మొదటిలో నాగరికులుగా కనిపించారు. అందువల్ల వారి ఋగ్వేదంలో కిరాత-అషూరు తెగలను దేవుళ్ళుగా పేర్కొన్నారు. తర్వాత యజుర్వేద, అధర్వణ వేద కాలాల్లో ఆర్యులకు కిరాత తెగలకు యుద్ధాలు జరిగేవి. అందువల్ల యజుర్వేదం, అధర్వణ వేదాల్లో రాక్షసులుగా పేర్కొనబడ్డారు. అషూరు తెగ వారి మాతృభూమి టైగ్రిస్ నదికి తూర్పున, దక్షిణ పర్షియాకు ఆనుకొని ఉండేదని తెలుస్తున్నది. అషూరు తెగ వారి మాతృభూమి టైగ్రిస్ నదికి తూర్పున, దక్షిణ పర్షియాకు ఆనుకొని ఉండేదని, బైబిలులో నోవాహు మనుమడైన షెం యొక్క రెండవ కుమారుడు అషూరు అని బైబిల్ అట్లాస్ చెబుతున్నది. బైబిలులో మొదటి సమూయేలు గ్రంథం 30:14 కిరాతులను పేర్కొన్నది. రెండవ్ సమూయేలు గ్రంథంలో దావీదు తన సైన్యంలో కిరాతులను నియమించుకున్నట్టుగా వ్రాయబడింది.
రిచర్డ్ టెంపుల్ గారి అభిప్రాయం ప్రకారం నేడు ఉత్తర భారత దేశంలో క్షత్రియులుగా పిలువబడుతున్న రాజపుత్రులు వివిధ ప్రాంతాల నుండి వచ్చిన కిరాత జాతులవారేనని, వారు క్రమేణా హిందూమతాన్ని స్వీకరించి ఆర్యుల వంశస్తులమని చెప్పుకున్నారు. క్రీస్తు శకం 7 వ శతాబ్దానికి కిరాతుల్లో కొన్ని తెగలు హిందూ ధర్మాన్ని స్వీకరించి, రాజ్యాలు పాలించిన కుటుంబాలు హిందూ వర్ణంలోకి తీసుకోబడ్డాయి. క్రమేణా వారు రాజ పుత్రులుగా పిలువబడి క్షత్రియులుగా గుర్తించబడ్డారు. పర్వత ప్రాంతాల్లో కిరాతులు మాత్రం హిందువేతరులుగా మిగిలిపోయారు. డాక్టర్ యస్.కె చటర్జీ గారు తన కిరాత జనకృతిలో గౌతమ బుద్ధుడు కిరాత జాతికి చెందినవాడని పేర్కొన్నారు.
భారతదేశంలో ఉన్న అతిప్రాచీన అటవీ తెగల్లో కిరాత జాతి ఒకటి. కిరాతులు మంగోలియన్ తెగలవారని, వారు ఆర్యుల రాకకు పూర్వమే భారతదేశంలోకి ప్రవేశించారని పలు పరిశోధనలు చెబుతున్నవి. ఆదిమ పర్షియా నుండి వచ్చిన ఆర్యులకు వ్యతిరేకంగా పోరాడిన వీరు ఆర్యుల దృష్టిలో అనార్యులుగా, రాక్షసులుగా పిలువబడ్డారని, ఆర్యుల వేదాలను కిరాతులు అంగీకరించకపోవడంతో, వైదిక ధర్మాలను పాటించలేనందున కిరాతులు క్షత్రియ హోదాను కోల్పోయారని మనుస్మృతిలో ఆర్యులు వ్రాయడం జరిగింది. కిరాతులు ఎక్కువగా నేపాల్, అస్సాం, నాగాలండ్, హిమాచల్ ప్రదేశ్ రాష్ట్రాల్లో కనిపిస్తారు.
కిరాతుల మత గ్రంథం పేరు ముందం., అనగా గొప్ప బలము. ఇది తంగ్సప్ ముందము , పెసాప్ ముందము అను రెండు భాగాలుగా విభజించబడింది. మొదటిది కిరాత లిపి ఏర్పడక పూర్వం వాజ్మూలముగా మాత్రమే ఉండేది. ఈ భాగంలో సాంబలు వ్రాసిన పాటలు మాత్రమే ఉంటాయి. పెసాప్ ముందము సాక్సాక్ ముందము , యహంగ్ ముదము , సప్జి ముందము , సప్ ముందము అను 4 భాగాలుగా విభజింపబడినది .
యహంగ్ ముందములో జంతు జీవన స్థితి నుండి జ్ఞాన జీవన స్థికి మానవుడి పరిణామం కోసం, వాటిని తాత్విక బోధనల ద్వారా నియంత్రిచుటకు ఆజ్ఞలు పొందుపరచిన యహంగ్ అను ఆది మానవుడి చరిత్ర ఇవ్వబడింది. ఇందులో యహంగ్ వివాహం, విడాకులు, పరిశుద్ధత, మతము అను విషయాలకు సంబంధిచిన నియమ నిబంధనలు వ్రాశాడు. జల ప్రళయం వలన మానవాళి నాశనం, కిరాతుల్లో పలు భాషల పుట్టుక, దేవుడిని పూజించడంలో సాంఘిక ఆచారాలు, జనన మరణ విషయాల్లో పరిశుద్ధత వంటి విషయాలు ఇవ్వబడినవి.
కిరాతులు పంచభూతాలైన భూమిని, నీరుని, అగ్నిని, గాలిని, ఆకాశాన్ని ఆరాధిస్తారు, విగ్రహారాధనను విశ్వసించరు. దైవాన్ని అగ్ని లేదా వెలుగు స్వరూపంగా భావిస్తారు. వీరు చేసే ప్రార్థనలను మంగ్ సేవ అను అంటారు. మంగ్ సేవ అనే ప్రార్థనలు రోజుకు మూడు మార్లు నిర్వహిస్తారు. వీటిని తంఖో సేవ అని అంటారు, లెంజో సేవ , యంచ్హో సేవ అని అంటారు.
రెండవది చెడు ఆత్మ. చెడు ఆత్మలకు రాజు తంఫుంగ్ సమ్మాంగ్. . ఇతడు మానవాళికి ఇతర దుష్టాత్మల సాయంతో సమస్త శ్రమలు కలిగిస్తాడు. సమస్త వ్యాధులు ఈ ఆత్మ వల్లే వస్తాయి. కిరాతులు ఆత్మ చేత ప్రేరేపిస్తే గాని వ్యాధిగ్రస్తులను వ్యాధులనుండి నయంచేయడానికి ఔషధాలు ఉపయోగించరు. ప్రేరేపణ రాని పక్షంలో వ్యాధిగ్రస్తుడిని దూరంగా వెలివేస్తారు.
సాక్సాక్ ముందములో సృష్టి ఆరంభ చరిత్ర, మానవ చరిత్ర, పాపాల యొక్క కారణాలు - ఫలితాలు, కోపము- అసూయ - మత్సరము వంటి దుష్ట శక్తుల సృష్టి, బాల్యంలో మరణానికి కారణాలు -ఫలితాలు వంటివి ఉంటాయి.
మరణం తరువాత ఆత్మ చెరుకొనే ప్రదేశాన్ని వేల సూర్య కిరణాలతో నిండియుంటుందని, అది చాల మహిమకరమైన ప్రదేశమని, అక్కడ దేవుళ్ళు ఉంటారని కిరాత ముందము చెబుతుంది
మళ్ళీ కావిడి ఎత్తుకుందామని క్రిందకి వంగి కావిడి బద్ద భుజం మీద పెట్టుకుని లేచి నిలబడి, రెండు వైపులా బరువు సమానంగా ఉండేలా సర్దుదామని చూస్తే ఒక వైపు ఎక్కువ బరువు, ఇంకో వైపు తేలిక అవుతోంది కాని, సమానంగా ఎంతసేపటికీ కుదరట్లేదు. ఇంక విసుగొచ్చి, ఏమిటిరా ఈ కావిడి అనుకుని, అలా పైకి చూస్తాడు ఇడుంబుడు. పైకి చూడగానే అక్కడ సుబ్రహ్మణ్యుడు చిన్న పిల్లవాడి రూపంలో పకపక నవ్వుతున్నాడు. ఇది చూసి వీడికి కోపం వచ్చింది. ఇదే రాక్షస ప్రవృత్తి అంటే, ఏదో చిన్న పిల్లవాడు నవ్వుతున్నాడులే అనుకోవచ్చు కదా. స్వామికేసి తిరిగి “ఏమిటా నవ్వు, నేనేమైనా ఈ కావిడి ఎత్తలేనని అనుకుంటున్నావా?
కైలాసం నుంచి తీసుకొచ్చాను. ఏమిటా వెర్రి నవ్వు, నిన్ను చంపేస్తాను ఇవ్వాళ అని ఆ కొండ మీదకి పరిగెత్తాడు. తెలిసి పరిగెత్తాడో, తెలియక పరిగెత్తాడో పళని కొండ మీదకి పాదచారియై వెళ్లాడు. పైకి వెళ్ళాక, స్వామి రెండు గుద్దులు గుద్దాడు, ఇంక ప్రాణం వదిలేస్తున్నాను అన్నప్పుడు, వాడికి తెలిసింది, ఈ పిల్లవాడు సామాన్యుడు కాదురా, మా గురువు గారికి గురువు, సాక్షాత్తు ఈశ్వర పుత్రుడు.
పూర్వము విఘ్నాలకు అధిపతిని ఎవరిని చెయ్యాలి అని, పార్వతీ పరమేశ్వరులు ఒకనాడు మన బొజ్జ వినాయకుడిని, చిన్ని సుబ్రహ్మణ్యుడిని పిలిచి ఈ భూలోకం చుట్టి ( అన్ని పుణ్య నదులలో స్నానం ఆచరించి ఆ క్షేత్రములను దర్శించి రావడం) ముందుగా వచ్చిన వారిని విఘ్నములకు అధిపతిని చేస్తాను అని శంకరుడు చెప్తే, అప్పుడు పెద్దవాడు, వినాయకుడు యుక్తితో ఆది దంపతులు, తన తల్లి తండ్రులు అయిన ఉమా మహేశ్వరుల చుట్టూ మూడు మాట్లు ప్రదక్షిణ చేస్తాడు. మన బుజ్జి షణ్ముఖుడు ఆయన యొక్క నెమలి వాహనముపై భూలోకం చుట్టి రావడానికి బయలుదేరతాడు. కాని, వినాయకుడు “తల్లి తండ్రుల చుట్టూ మూడు సార్లు ప్రదక్షిణ చేస్తే సకల నదులలోనూ స్నానం చేసిన పుణ్యం వస్తుంది” అనే సత్యము తెలుసుకుని, కైలాసంలోనే ప్రదక్షిణలు చేస్తూ ఉండడం వల్ల, సుబ్రహ్మణ్యుడు ఏ క్షేత్రమునకు వెళ్ళినా, అప్పటికే అక్కడ లంబోదరుడు వెనుతిరిగి వస్తూ కనపడతాడు. ఈ విధంగా వినాయకుడు విఘ్నాలకు అధిపతి అయ్యాడు. ఈ కథ మనకు అందరకూ తెలిసినదే.
పూర్వం దేవ దానవ యుద్ధములో చాలా మంది దానవులు నిహతులై పోయారు. కాని అందులో ఇడుంబన్ అనే ఒక రాక్షసుడు మాత్రం అగస్త్య మహర్షి పాదములు పట్టుకున్నాడు. అగస్త్యుడు సంతోషించి, వీడిలో మిగిలిపోయిన కొద్ది రాక్షస భావాలు తొలగించాలి అనుకున్నాడు. సాధారణంగా ఎవరైనా పెద్దలు తన వల్ల కాని పని ఉంటే, తన గురువుకి అప్పచెప్తారు. వీడు రాక్షసుడు కదా అని సంహరించడం కాదు, వీడిలో ఉన్న ఆసురీ గుణములను తీసివేయాలి అని తలచి, లోకంలో ఆదిగురువు దక్షిణా మూర్తి, శంకరుడు ఉండేది కైలాసంలో కదా, అందుకని ముందు అక్కడికి పంపిద్దాము అనుకుని ఇడుంబుడిని పిలిచి, “ఒరేయ్ నేను కైలాసం నుండి రెండు కొండలు తెద్దామని చాలా కాలం నుండి అనుకుంటున్నాను, వాటిని శివగిరి, శక్తిగిరి అంటారు. నువ్వు వెళ్లి ఆ రెండు కొండలను, ఒక కావిడి లో పెట్టుకుని నేను ఉన్న చోటికి తీసుకురా” అని ఆజ్ఞాపించాడు.
ఇక్కడ పళని మందిరంలోని గర్భ గుడిలోని స్వామి వారి మూర్తి నవపాషాణములతో చేయబడింది. ఇటువంటి స్వరూపం ప్రపంచములో మరెక్కడా లేదు. ఈ మూర్తిని సిద్ధ భోగార్ అనే మహర్షి చేశాడు. తొమ్మిది రకాల విషపూరిత పదార్ధాలతో చేశారు. పూర్వ కాలంలో ఇక్కడ పళని స్వామి వారి మూర్తిలో ఊరు భాగము వెనుక నుండి స్వామి వారి శరీరం నుండి విభూతి తీసి కుష్ఠు రోగం ఉన్నవారికి ప్రసాదంగా ఇస్తే, వారికి వెంటనే ఆ రోగం పోయేదని పెద్దలు చెప్తారు. అలా ఇవ్వగా ఇవ్వగా, స్వామి వారి తొడ భాగం బాగా అరిగి పోవడంతో అలా ఇవ్వడం మానేశారు. ఇప్పటికీ స్వామి వారిని వెనుక నుండి చూస్తే ఇది కనబడుతుంది అని పెద్దలు చెప్పారు. కాని మనకి సాధారణంగా ఆ అవకాశం కుదరదు.
అప్పుడు వేడుకుంటాడు “ఈశ్వరా తెలుసుకోలేక పోయాను, మీ చేతి గుద్దులు తిన్నాను, నాకు వరం ఇవ్వండి” అన్నాడు. ఏమిటో అడుగు అన్నాడు స్వామి. ఇడుంబుడు అన్నాడు, “స్వామీ, నేను ఈ పళనిలోనే కదా, కావిడి ఎత్తలేకపోయాను, ఈ కావిడి వల్లనే కదా, మిమ్మల్ని చేరడానికి మార్గం అయ్యింది, అందుచేత లోకంలో ఎవరైనా సుబ్రహ్మణ్యుడిని ఏ ఆరాధనా చెయ్యకపోయినా, ఒక్క సారి కావిడి పాలతో కాని, విభూతితో కాని, పూలతో కాని, తేనెతో కాని, నేతితో కాని భుజం మీద పెట్టుకుని, మేము సుబ్రహ్మణ్యుడి దగ్గరకి వెళ్ళిపోతున్నాం అని పాదచారులై నీ గుడికి వస్తే, అటువంటి వాళ్ళు సుబ్రహ్మణ్యారాధన, శాస్త్రంలో ఎన్ని విధాలుగా చెయ్యాలని ఉందో, అంత ఆరాధనా చేసిన ఫలితం వాళ్లకి ఇచ్చేసెయ్యాలి” అన్నాడు ఇడుంబుడు.
ఇక్కడ స్వామి వారిని దండాయుధపాణి అనే నామంతో కొలుస్తారు. తమిళులు ఈ దేవతను “పళని మురుగా” అని కీర్తిస్తారు. ఈ క్షేత్రం చాలా పురాతనమైంది. స్వామి చేతిలో ఒక దండం పట్టుకుని, కౌపీన ధారియై, వ్యుప్త కేశుడై నిలబడి, చిరునవ్వులొలికిస్తూ ఉంటాడు. అదే స్వరూపం భగవాన్ శ్రీ రమణ మహర్షిది. భగవాన్ రమణులు సుబ్రహ్మణ్య అవతారం అని పెద్దలు చెప్తారు. ఇక్కడ స్వామి వారు కేవలం కౌపీనంతో కనబడడంలో అంతరార్ధం “నన్ను చేరుకోవాలంటే అన్నీ వదిలేసి నన్ను చేరుకో” - అని మనకి సందేశము ఇస్తున్నారు అని అర్థం. అంటే ఈ పళని క్షేత్రము జ్ఞానము ఇచ్చే క్షేత్రము. అంతే కాదు ప్రఖ్యాత కావిడి ఉత్సవం మొదలైనవి జరిగే క్షేత్రం పళని.
ఆ కొండ శిఖరం ఉన్న ప్రదేశమును తిరు ఆవినంకుడి అని పిలుస్తారు. పరమశివుడు ప్రేమతో సుబ్రహ్మణ్యుడిని ఎత్తుకుని, “ నువ్వే సకల జ్ఞాన ఫలానివి రా నాన్నా” అని ఊరడిస్తాడు. సకల జ్ఞాన ఫలం , నీవు – ఈ రెండూ కలిపి పళని అయ్యింది. అంతటితో ప్రసన్నుడు అయిన సుబ్రహ్మణ్యుడు ఎప్పటికీ శాశ్వతముగా ఆ కొండ మీదే కొలువు ఉంటానని అభయం ఇస్తాడు. సుబ్రహ్మణ్య క్షేత్రాలలో జరిగే “కావడి ఉత్సవం” మొట్ట మొదట ఈ పళని లోనే ప్రారంభం అయ్యింది.