polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
రాజనారాయణన్ సింగ్ 1857 లో మున్ముందుగా స్వాతంత్ర్యసమరంలో పాల్గొన్నాడు. ఆయన వీరుడు మాత్రమేకాదు. సంప్రదాయ ఆరాధకుడుగా కూడా ఉన్నాడు. సంప్రదాయ గాయకులకు ఆయన దేశభక్తిని కలిగించాడు.వారు జాతి రీత్యా బ్రాహ్మణులైనా వారిని ప్రజలు బిరితియాలు అనేవారు. వీరిలో కొందరు దేశాంతటా ఖ్యాతి గడించారు.
నబినగర్, కుటుంబ, దేవ్, మదన్‌పూర్ మండలాలు కొండలమద్య ఉపస్థితమై ఉన్నాయి. ఇక్కడ ఉపాధి అవకాశాలు తక్కువగా ఉన్నాయి. అందువలన యువకులు ఉపాధి వెతుక్కుంటూ దేశంలోని ఇతర ప్రాంతాలకు వలస పోతున్నారు. నిరుద్యోగం, పేదరికం యువతను తీవ్రవాదం వైపు నడిపిస్తున్నాయి.
2006 గణాంకాల ప్రకారం పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో ఔరంగాబాద్ జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న బీహార్ రాష్ట్ర 36 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
ప్రియాబత్ నారాయణ్ సింగ్ జౌలులో ఆస్మాతో మరణించాడు. సర్వశ్రీ లల్లూప్రసాద్ కుర్మీ, హుస్సైన్ సావో, రాంవ్రిచా లాల్, పండిట్ బద్రీనాథ్ శాస్త్రి తివారి, రాంచంద్ర తివారి ఆగస్టు క్రాంతి ఉద్యమమ్లో భాస్వామ్యం వహించారు. వీరంతా దేవ్ గ్రామవాసులే.
19వ శతాబ్దంలో భోజ్పురి కవి " జౌన్ జౌన్ భయ్యా రే బతోహి దేఖి అవున్ జహన్ సొనేభద్రా మితె స్వర్ గవె రె బతోహియ " పాటను వ్రాసాడు. జిల్లా నదీతీరంలో ఉంది. అర్ధ్ గంగ్ పూన్- పూన్
డాక్టర్ లలిత ప్రసాద్ దింహా జిల్లాలలో డాక్టరుగా ప్రఖ్యాతి చెందాడు. ఆయన ప్రముఖ అమెచ్యూరు నాటకనటుడుగ ప్రఖ్యాతి గడించాడు. జిల్లాలోని నాటకసంస్కృతికి మార్గదర్శకత్వం వహించి జిల్లాలోని నాటక పరిషద్‌కు వెన్నముకగా నిలిచాడు.
జిల్లా వైశాల్యం 3389 చ.కి.మీ ఇది రష్యాలోని వాయ్గాచ్ ద్వీపవైశాల్యానికి సమానం. ఔరంగాబాదు పట్టణం జిల్లాకు కేంద్రంగా ఉంది. ఔరంగాబాదు జిల్లా మగధ్ డివిజన్‌లో భాగం. జిల్లాలో సన్, పంపన్, ఔరంగ, బతానే, మొర్హర్, ఆద్రి.
జగన్నాథ్ సింగ్ దేవ్ రాజాస్థానానికి చివరి వారసుడు. ఆయన కత్తి విద్యలో ఆరితేరినవాడు. ఆయన సంప్రదాయ ఆరాధకుడు. బీహర్ విభూతి డాక్టర్ అనురాగ్ నారాయణ సింగ్, ఆయన కుమారుడు నారాయణ సింగ్ లకు ఆయన పోషకుడు.
స్వతంత్ర సమరం సమయంలో పాల్గొన్నవారికి బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం తరఫున చిత్రహింసలు మొదలైయ్యాయి. కమీషనర్ కార్యాలయం నుండి ఈ క్రింది జమీందారుల ఆస్తుల జప్తుకు ఆర్డర్లు జారీచేయబడ్డాయి.
చరిత్రకాలానికి ముందు అనేకమంది ౠషులు ఇక్కడ నివసించారు. అందుకు జిల్లాభూభాగంలో ఉన్న సహజసౌందర్యం వారిని ఆకర్షించడమే ఒక కారణం. భృగుమహర్షి, చ్యవన మహర్షి
ఔరంగజేబు ఈప్రాంతానికి వచ్చివెళ్ళిన కారణంగా ఈ ప్రాంతానికి ఔరంగజేబు గుర్తుగా ఔరంగాబాద్ అనే పేరు వచ్చింది.
జిల్లాలో అభిషేక్ పుష్కరిణి ఉంది. తరువాత జపాన్ ఆలయం, జపాన్ దేశస్తుడు నిప్పోంజన్ మియోహోజి నిర్మించిన విశ్వశాంతి స్థూపం ఉంది, బుద్ధుని అవశేషాల మీద నిర్మించిన స్థూపం అని భావిస్తున్నారు. అభిషేక్ పుష్కరిణి సమీపంలో ఉన్న స్థూపానికి సంబంధించిన అవశేషాలు లభించాయి. మహాపరినిర్వాణం తరువాత వారు అందుకున్న బుద్ధుని అషులలో ఒక భాగం ఈ స్థూపంలో ఉందని విశ్వసిస్తున్నారు. ఖుషీ నగర్ వద్ద బుద్ధుడు చేసిన చివరి ప్రసంగానికి ఉత్తేజితుడైన లిచ్చావి ఆయనను అనుసరించి వెళ్ళాడు. లిచ్చావీకి బుద్ధుడు తనభిక్షాపాత్రను కానుకగా ఇచ్చి వెనుతిరిగి వెళ్ళమని ఆదేశొంచాడు. అయినప్పటికీ లిచ్చావి వెనుతిరగడానికి నిరాకరించాడు. అప్పుడు బుద్ధుడు ఒక మాయా సరోవరం సృష్టించి లిచ్చావీని వెనుతిరిగేలా చేసాడు. ఆప్రదేశం ప్రస్తుతం దుయోరా లోని కేసరియా అని భావిస్తున్నారు. తరువాత ఇక్కడ అశోకుడు స్థూపం నిర్మించాడు. విశాలి నగరానికి వెలుపల ఉన్న గంగా నదిలో బుద్ధుని ప్రియశిష్యుడు ఆనందా నిర్యాణం చెందాడని భావిస్తున్నారు.
రామాయణ కాలంలో ఈ ప్రాంతాన్ని రాజా వైశాల్ పాలించాడని అందుకే ఇది వైశాలి అయిందని పురాణకథనాలు వువరిస్తున్నాయి. బుద్ధిజం, జౌనిజం ఆరంభానికి ముందే వైశాలి విబ్రంత్ రిపబ్లిక్ రాజధానిగా ఉండేది. క్రీ.పూ 599 లో మహావీరుడు జన్మించక ముందే రిపబ్లిక్‌గా ఉన్న విబ్రంత్ ప్రపంచంలో మొదటి ప్రజారాజ్యంగా గుర్తించబడుతుంది. తరువాత పురాతన గ్రీసులో ప్రజారాజ్య పాలన ఆదంభం అయింది. ఆరోజులలో విశాలి ఒక మహానగరం, విశాలరాజ్యానికి రాజధానిగా ఉండేది. హిమాలయాలలోని గంగాభూభాగంలో ఉండేది. పురాతన వైశాలి గురించి స్వల్పంగా మాత్రమే వివరాలు లభిస్తున్నాయి. విష్ణుపురాణం వైశాలి రాజ్యానికి సంబంధించిన 24 రాజుల గురించి వివరిస్తుంది. వీరిలో మొదటి వాడు నాభాగుడు. ఆయన మానవ హక్కుల రక్షణార్ధం సుంహాసనాన్ని విసర్జించి భూమిని దున్నాడని పురాణకథనాలు వివరిస్తున్నాయి. వీరిలో చివరి రాజు సుమతి. సుమతి దశరథుని సమకాలీనుడని విశ్వసిస్తున్నారు.
వైశాలిలోని మహాజనపదాలు పలు బౌద్ధ, జైన గ్రంథాలలో విస్తారంగా ప్రస్తావించబడ్డాయి. లభించిన సమాచారం అనుసరించి క్రీ.పూ 6వ శతాబ్దంలో గౌతమబుద్ధుని పుట్టుకకు మునుపే 563లో ఇక్కడ ప్రజారాజ్యం అవతరించినట్లు తెలుస్తుంది. ఇది ప్రపంచంలోని మొదటి ప్రజారాజ్యంగా గుర్తించబడుతుంది. వైశాలి ప్రజారాజ్యంలో మహావీరుడు జన్మించాడని, గౌతమ బుద్ధుడు తన చివరి ప్రసంగాన్ని వైశాలి నగరంలో చేసాడని ఆ సందర్భంలో తన పరినిర్వాణం గురించి ప్రకటించాడని భావిస్తున్నారు. వైశాలి అమ్రపాలి ప్రాంతమని భావిస్తున్నారు. అమ్రపాలి గొప్ప న్యాయాధికారి, బౌద్ధమత రచయిత, బుద్ధుని శిష్యుడు.
మండలాలు:- మహ్నర్, వైశాలి, బిదుపుర్, గొరౌల్, రఘొపుర్,లల్గంజ్, హాజీపూర్, మహువా, జందహ, పతెపుర్, సహ్దైబుజుర్గ్, భగ్వంపుర్, చెహ్రకల, రజపకర్, పతెధి-బెల్షర్, దెస్రి
బీహార్ రాష్ట్రం లోని జిల్లాల్లో జిల్లాలలో వైశాలి జిల్లా ఒకటి. వైశాలి పట్టణం జిల్లాకు కేంద్రంగా ఉంది. వైశాలి పురాతకాలానికి చెందిన ప్రాంతం అని భావిస్తున్నారు.
వైశాలి జిల్లా తిరుహట్ డివిజన్‌లో భాగం. మాహాభారతంలో ఈ ప్రాంతం ప్రస్తావించబడింది. ఈ ప్రాంతం బౌద్ధులకు, జైనులకు కూడా పవిత్రమైనదిగా ఉంది.
వైశాలి జిల్లా వైశాల్యం 2036 చ.కి.మీ. ఇది స్పెయిన్ దేశంలోని తెనెరైఫ్ వైశల్యానికి సమానం. వైశాలి జిల్లా తిరుహట్ జిల్లాలో భాగం. హజిపూర్ పట్టణం జిల్లా కేంద్రంగా ఉంది. 1972 అక్టోబరు 12వ తేదీన ముజ్జాఫర్పూర్ జిల్లా నుండి కొంత భూభాగం వేరుచేసి వైశాలి జిల్లాను రూపొందించారు.
2006 గణాంకాల ప్రకారం పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో వైశాలి జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న బీహార్ రాష్ట్ర 36 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
1997లో వైశాలి జిల్లాలో 2 చ.కి.మీ వైశాల్యంలో " బరేలా సలీం అలి జుబ్బ విల్డ్ లైఫ్ శాంక్చ్యురీ " ఏర్పాటు చేయబడింది.
భారతీయ బాక్సింగ్ రంగంలో భివాని ప్రధానకేంద్రంగా అభివృద్ధిచెందింది. భివాని నగరం నుండి నలుగురు బాక్సర్లు బీజింగ్ ఒలింపిక్ క్రీడలలో పాల్గొన్నారు. భివానీలో ఉన్న ఎస్.ఎ.ఐ. బాక్సింగ్ హాస్టల్‌లో శిక్షణపొందిన వారే. వారిలో అహిల్ కుమార్, విజేందర్ కుమార్, జితేందర్ కుమార్ వారు ప్రాతినిథ్యం వహించిన క్రీడలలో క్వార్టర్ ఫైనల్ వరకూ చేరుకున్నారు. విజేంద్రకుమార్ మాత్రం సెమీఫైనల్ వరకు చేరుకుని సమ్మర్ ఒలింపిక్స్‌లో భారతదేశానికి మొదటిసారిగా బాక్సుంగ్‌లో కాంశ్యపతకం సాధించాడు. 2010 సి.డబల్యూ.జి క్రీడలలో భీవానిలోని దినోడ్ గ్రామానికి చెందిన పరమజిత్ సమోటా భారతదేశానికి బంగారుపతకం సాధించాడు. ముంబయి ఇంటర్నేషనల్ క్రీడలలో భారతదేశం తరఫున భివానీకి చెందిన సంగం సోని కరాటే క్రీడలో బంగారుపతకం సాధించాడు.
జిల్లాలోని మిటాతై గ్రామంలో 1968-73, 1980-86 మద్య నిర్వహించిన త్రవ్వకాలలో హరప్పన్ ముందు కాలం, హరప్పా నాగరికత సంబంధిత ఆధారాలు లభించాయి. భివానికి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్న నౌరంగాబాద్ గ్రామం సమీపంలో ప్రాథమిక త్రవ్వకాలు సాగించిన సమయంలో 2500 సంవత్సరాలకు పూర్వం నాటి నాణ్యాలు, పనిముట్లు, జల్లెడ, బొమ్మలు, శిల్పాలు మొదలైనవి లభించాయి. పురావస్తు నిపుణులు నాణ్యాలు, నాణ్యపు అచ్చులు, శిల్పాలు, నివాసగృహాల డిజైన్లు ఇక్కడ ఒకప్పుడు పట్టణం ఉందని తెలియజేస్తున్నాయి. అయిన్- ఇ - అక్బారి గ్రంథంలో భివాని నగర ప్రస్తావన ఉంది. మొఘల్ సాంరాజ్యకాలంలో భివాని ప్రముఖ వాణిజ్యకేంద్రంగా ఉండేది.
విజయ్ కుమార్ సింగ్, పి.వి.ఎం, ఎ.వి.ఎస్.ఎం. వై.ఎస్.ఎం. ఎ.డి.సి - ముఖ్యమంత్రి ఆర్మీ స్టాఫ్ , భారతీయ ఆర్మీ
భివాని ప్రముఖ రాజకీయనాయకుడు సాంఘిక సంస్కర్త చౌదరి స్వస్థలం. హర్యానా ముఖ్యమంత్రి, రక్షణ మంత్రి, పార్లమెంటు సభ్యుడు, అసెంబ్లీ సభ్యుడు, హర్యానా అసెంబ్లీ స్పీకర్, హర్యానా క్యాబినెట్ మంత్రి వంటి పదవులను అలంకరించిన బంసీ లాల్ స్వస్థలం భివాని. బంస్లీ లాల్ ఆదర్శ్ మహిళా , వైష్ ఎజ్యుకేషంస్ ఇన్శ్టిట్యూట్ , నేచుర్ క్యూర్ హాస్పిటల్ స్థాపించాడు.
భివాని జిల్లాలో పలు ఆలయం ఉన్నాయి. ఇది చోటా కాశీ అని ప్రస్తుతించబడుతుంది. జిల్లాలో హరిహరాలయం ఉంది. 2003లో ఈ శివాలయానికి ప్రాణప్రతిష్ఠ జరిగింది. భివానీకి 27కి.మీ దూరంలో ఉన్న రనిలాలో జైన మందిరం ఉంది. దేవ్సర్ ధాం వద్ద దుర్గామాత ఆలయం ఉంది. అంతేకాక శివుడు ప్రధాన దైవంగా జోగివాలా మందిర్ ఉంది. దినోడ్ వద్ద నక్షత్ర ఆకారంలో నిర్మించబడిన నక్షత్రాలయం ఉంది. ధరెయు గ్రామంలో ప్రముఖ శ్యామ మందిరం ఉంది.
జిల్లా కేంద్రం పేరు జిల్లాకు నిర్ణయించబడింది. భివాని నగరాన్ని రాజపుత్రుడు నిర్మించి నగరానికి ఆయన భార్య భాని పేరును నిర్ణయించాడు. భాని తరువాత భియాని ఆతరువాత భివాని అయింది.
భివానిలో ఎం.కె. హాస్పిటల్ మల్టీ స్పెషాలిటీ హాస్పిటల్ ఉంది. ఇందులో హెలికాప్టర్ అంబులెన్స్ సౌకర్యం ఉంది. భవిష్యత్తులో ఇక్కడ వైద్య కళాశాల స్థాపించే యోచన ఉంది.
భూలోకంపై ఓ ప్రేమకథ జరుగుతుంటుంది. కొంత భయస్తురాలయిన రమ్య అనే వైద్య విద్యార్థిని మధు బాలకృష్ణ అనే వ్యక్తితో ప్రేమలో పడుతుంది. కానీ మధు ఎప్పుడూ తన ప్రేమని అంగీకరించడు. ఆపై ప్రేమలో పడ్డ మధు రమ్య దగ్గరికి వెళ్ళి తన ప్రేమ విషయం చెప్తే అందుకు రమ్య అప్పటికే తనకి పెళ్ళి కుదిరిందని చెప్పి వెళ్ళిపోతుంది. గోవాకి ఓ యాత్రకి వెళ్ళినప్పుడు రమ్య మనసును తిరిగి మధు గెలుచుకోగా తక్కువ కట్నం కారణంగా చూపిస్తూ మగపెళ్ళివారి కుటుంబం పెళ్ళిని రద్దు చేస్తుంది. కాని దురదృష్టవశాత్తూ రమ్య ఓ ప్రమాదంలో చనిపోతుంది. దీనికితోడు పక్షవాతంతో బాధపడుతున్న మధు తండ్రి కూడా చనిపోతాడు. జరిగిన దారుణాల వల్ల మానసికంగా గాయపడ్డ మధు గోవాలో తిరుగుతూ ఉంటాడు. ఓ యాత్రా స్థలంలో ఓ ఖాళీ కారు ఎక్కి నడుపుకుంటూ అక్కడున్న కొండెక్కుతాడు. గాయపడి మూర్ఛపోయి అక్కడే కారులో పడుంటాడు.
ఈ కథ రెండు ప్రపంచాల మధ్య జరుగుతుంది. ఒకటి మనుషులు నివసించే భూలోకం. మరొకటి మరమనుషుల వంటి వారు నివసించే పరలోకం. ఆ పరలోకంలో ఓ రాజ్యంలో అమ్మ అనే ఓ దైవాంశసంభూతురాలు నివసిస్తూ ఉంటుంది. వాళ్ళ లోకంలో ప్రేమకు స్థానం లేదు. ఎందుకంటే వాళ్ళెవ్వరికీ ప్రేమ అంటే ఏమిటో తెలియదు. ఏనాటికైనా ఎవరో ప్రేమించుకుంటారని, అప్పుడు ఓ రకమైన పూలు పూస్తాయని అమ్మ ఎదురుచూస్తూ ఉంటుంది. కానీ అది అప్పటివరకూ జరగని పని.
వర్ణ పివిపి సినిమా సంస్థ నిర్మించిన భారీ గ్రాఫిక్స్ ఓరియెంటెడ్ సినిమా. సెల్వరాఘవన్ దర్శకత్వం వహించిన ఈ సినిమాలో ఆర్య, అనుష్క శెట్టి ముఖ్యపాత్రలు పోషించారు. హారిస్ జయరాజ్ సంగీతం అందించిన ఈ సినిమాకి అనిరుధ్ రవిచంద్రన్ నేపథ్యసంగీతం అందించారు. 2013 నవంబరు 22న తెలుగు, తమిళ్ భాషల్లో విడుదలయిన ఈ సినిమా విమర్శకుల నుంచి ప్రతికూల స్పందన రాబట్టి భారీ పరాజయంగా మిగిలిపోయింది.
ఆరంభంలో కతియార్ చౌదరీల ఆధిక్యతలో ఉండేది. చౌదరీలు కోసీ ప్రాంతంలో పెద్ద భూస్వాములుగా ఉండేవారు. చౌదరీ కుటుబానికి ఆద్యుడు " ఖాన్ బహద్దూర్ చౌదరి మొహమ్మద్ బక్ష్ " ఆయన ఆధీనంలో 126 వ్యవసాయ కుటుంబాలు ఉండేవి. ఆయన 1936లో మరణించాడు. ఆయనకుటుంబానికి కటిహార్‌లో 15,000 ఎకరాల భూమి, పూర్ణియాలో 8,500 ఎకరాల భూమి ఉండేది. ప్రస్తుతం ఆయన వారసులు చౌదరి తాజ్ మొహమ్మద్, చౌదరి మొహమ్మద్ అషరఫ్ ఇప్పటికీ భూస్వాములుగా ఉన్నారు. వారి హవేలీని తాజ్ దేహోరీ అంటారు.
దేశవిభజనకు ముందు 1905లో కటిహార్ బెంగాల్ భూభాగంలో భాగంగా ఉండేది. విభజన తరువాత కటిహార్ బీహార్ రాష్ట్రంలో భాగం అయింది. బిహార్ రాష్ట్రంలో ఉన్నప్పటికీ సంస్కృతికంగా బెంగాల్‌తో సభంధం అధికంగా ఉంటుంది. జిల్లాలో దుర్గాపూజ ఘనంగా నిర్వహించబడుతుంది. "నార్త్ ఈస్ట్ ఫ్రాంటియర్ రైల్వే"కు ఇది ఆరంభస్థానంగా ఉంది.
కటిహార్ సబ్ డివిజన్లో మరో 10 బ్లాక్స్ ఉన్నాయి :- కటిహార్, కొర్హ, ఫల్క, సమెలి, బరారి, కుర్సెల, ప్రంపుర్, హసంగంజ్, దంద్ఖొర , మన్సహి.
హసింగజ్ జిల్లాలో పెద్ద బ్లాకుగా ఉంది. ఇది జమీందారీ పాలనలో ఉంది. ఇది దివంగత జోగేంద్రరాయ్ చౌదరీ ఆధ్వర్యంలో ఉంది. ఇదులో స్కూల్, ఆలయం , మార్కెట్ ప్రాంతాలను పౌల్ చౌదరి కుటుంబం దానంగా ఇచ్చింది.
కటిహార్ జిల్లా బిహార్ రాష్ట్ర ఈశాన్య భూభాగంలో ఉంది. జిల్లా ఉత్తర భూభాగంలో పూర్ణియా జిల్లా, పశ్చిమ సరిహద్దులో భాగల్‌పూర్ జిల్లా, దక్షిణ సరిహద్దులో సాహెబ్‌గంజ్ జిల్లా, , తూర్పు సరిహద్దులో మాల్దా జిల్లా, ఉత్తర్ దినాజ్‌పూర్ జిల్లా ఉన్నాయి.
కటిహార్ పార్లమెంటరీ నియోజకవర్గం :- తారిక్ అంవర్, నిఖిల్ కుమార్ చౌదరీ, యోనుయిస్ సలిం, ముఫ్తి మొహమ్మద్ సయ్యద్ . జిల్లా నుండి ప్రజలు స్వతంత్ర సమరంలో విస్తారంగా పాల్గొన్నారు. జిల్లాలోని ప్రముఖ స్వతంత్ర సమరయోధుడు " అల్హజ్ అఝర్ అలి " ఙాపకార్ధం ఆయన నివసించిన గ్రామానికి ఆయన పేరు నిర్ణయించబడింది.
2006 గణాంకాల ప్రకారం పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో కటిహార్ జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. . బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న బీహార్ రాష్ట్ర 36 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
బీహార్ రాష్ట్రం లోని జిల్లాల్లో కటిహార్ జిల్లా ఒకటి. కటిహార్ పట్టణం జిల్లాకు కేంద్రంగా ఉంది.జిల్లా పూర్ణియా డివిజన్‌లో భాగం.
గుత్తా సుఖేందర్ రెడ్డి మొదట్లో కమ్యూనిస్టు పార్టీలో, ఆ తరువాత తెలుగుదేశం, కాంగ్రెస్ లో పనిచేశాడు. సుఖేందర్‌రెడ్డి 2004 పార్లమెంట్ ఎన్నికల్లో టిడిపి నుంచి, 2009 ఎన్నికల్లో కాంగ్రెస్ పార్టీ తరపున నల్గొండ లోకసభ నియోజకవర్గం నుండి పోటీ చేసి ఎంపీగా గెలిచాడు. 2014 పార్లమెంట్ ఎన్నికల్లో కాంగ్రెస్ పార్టీ నుండి పోటీచేసి గెలిచి 2016, జూన్ 15న తెలంగాణ రాష్ట్ర సమితి పార్టీలో చేరాడు. 2018, మార్చిలో ముఖ్యమంత్రి కెసీఆర్ ఆయనను రైతు స‌మ‌న్వయ స‌మితి రాష్ట్ర అధ్యక్షునిగా నియమించాడు. 2018, మార్చి 12వ తేదిన రాష్ట్ర రైతు స‌మ‌న్వయ స‌మితి చైర్మన్‌గా ఆయన ప్రమాణాస్వీకారం చేశాడు. ఆగష్టు 2019లో శాసనమండలికి ఎమ్మెల్యే కోటా నుండి టిఆర్ఎస్ పార్టీ ఎమ్మెల్సీగా ఏకగ్రీవంగా ఎన్నికయ్యాడు. అనంతరం రాష్ట్ర రైతు సమన్వయ సమితి చైర్మన్ పదవికి రాజీనామా చేశాడు. తెలంగాణ శాసనమండలి చైర్మన్‌గా గుత్తా సుఖేందర్‌ రెడ్డి ఏకగ్రీవంగా ఎన్నికై, 2019 సెప్టెంబరు 11న బాధ్యతలు చేపట్టాడు. 2021, జూన్ 3న గుత్తా సుఖేందర్ రెడ్డి పదవీకాలం ముగిసింది.
గుత్తా సుఖేందర్ రెడ్డి తెలంగాణ శాసనమండలికి 2021లో జరిగిన ఎన్నికల్లో ఎమ్మెల్యే కోటా ఎమ్మెల్సీ ఎన్నిక‌ల్లో 16 నవంబర్ 2021న టిఆర్ఎస్ ఎమ్మెల్సీ అభ్యర్థిగా ఖరారై, నవంబర్ 22న ఎమ్మెల్సీగా ఎన్నికయ్యాడు.గుత్తా సుఖేంద‌ర్ రెడ్డి తెలంగాణ శాస‌న‌మండ‌లి చైర్మ‌న్‌గా మార్చి 13న నామినేష‌న్ దాఖలు చేశాడు, మండ‌లి ఎన్నిక‌కు ఒకే ఒక్క నామినేష‌న్ రావ‌డంతో చైర్మ‌న్‌గా మార్చి 14న ఏక‌గ్రీవంగా ఎన్నికై రెండోసారి భాద్యతలు చేపట్టాడు.
ఈయన నల్లగొండ జిల్లాలోని ఉర్మడ్ల గ్రామంలో సరస్వతమ్మ, వెంకట్ రెడ్డి దంపతులకు1954, ఫిబ్రవరి 2న జన్మించాడు. నాగక్రమం భగవాన్ దాస్ సైన్స్ కళాశాల ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయం హైదరాబాద్ లో నుండి బి.యస్సీ. పట్టా పొందాడు.
రత్నగిరిలో పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులుప్రైవేటు బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ఆటో సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
రత్నగిరిలో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఒకరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. ఒక పశు వైద్యశాలలో ఇద్దరు డాక్టర్లు, ఇద్దరు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. డిస్పెన్సరీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉంది.
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు 11, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాలలు నాలుగు, ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి. సమీప బాలబడి రోల్లలో ఉంది. సమీప జూనియర్ కళాశాల రోల్లలోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల మడకశిరలోనూ ఉన్నాయి. పాలీటెక్నిక్‌ మడకశిరలోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల హిందూపురం లోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల రోళ్ళ లోను, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల‌లు, సమీప వైద్య కళాశాల అనంతపురం లోనూ ఉన్నాయి.
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు ఉన్నాయి. గ్రామంలో ఆటల మైదానం, గ్రంథాలయం ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ కేంద్రం, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆశా కార్యకర్త గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని శుద్ధి ప్లాంట్‌లోకి పంపిస్తున్నారు. గ్రామం సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం కిందకు రావట్లేదు. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ ఉంది. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు.
వాస్తుపురుష వికల్పన, 2. పురనివేశము-ద్వారకర్మ, 3. ప్రాసాద నిర్మాణము, 4. ధ్వజోచ్ఛ్రితి, 5. రాజవేశ్మ, 6. చాతుర్వర్ణ్యవిభాగము, 7. యజమాన శాలాప్రమాణము, 8. రాజశిబిర నివేశము-దుర్గకర్మ .
చాజూ లేక చాజూనగర్ అని పిలువబడిన ప్రాంతం తరువాతి కాలంలో ఝజ్జర్‌గా పిలువబడింది. మరొక కారణం సహజసిద్దమైన ఫౌంటెన్ జార్నగర్ కూడా ఈ పేరు రావడానికి కారణం అయింది.
జిల్లాలో అత్యధికంగా జాట్ జాతికి చెందిన ప్రజలు ఉన్నారు. తరువాత గుర్తించతగినంత బ్రాహ్మణులు ఉన్నారు. అహ్రీలు అధికంగా ఒక గ్రామం అంతా ఉంది.2011 గణాంకాలను అనుసరించి ఝజ్జర్ జిల్లా స్త్రీ: పురుష నిష్పత్తి 774:1000 ఉంటుంది. జజ్ఝర్‌లో 2 గ్రామాలలో స్త్రీ:పురుష నిష్పత్తి తక్కువగా ఉంటుంది. ఝాజ్జర్ తల్లితండ్రులు చట్టవిరుద్ధంగా రిజిస్టర్డ్ క్లినిక్స్‌లో ఉదయకాలం అల్ట్రాసౌండ్ పరీక్షచేయించి గర్భశిశువు ఆడపిల్ల అయితే అబార్షన్ చేయించుకుంటారు. ఇది తలుసుకోవడానికి వారు ఒక రహస్య సంకేత్ పదాన్ని వాడుతుంటారు అని అర్ధం.
హర్యానా రాష్ట్రం లోని 22 జిల్లాలలో ఝజ్జర్ జిల్లా ఒకటి. 1997 జూలై 15న రోహ్‌తక్ జిల్లాలోని కొంతభాగాన్ని విడదీసి ఝజ్జర్ జిల్లాను ఏర్పాటు చేసారు. ఝజ్జర్ పట్టణం ఈ జిల్లాకు కేంద్రం. జిల్లాలో బహదూర్గఢ్, బెరి వంటి పట్టణాలు కూడా ఉన్నాయి. బహదూర్‌గఢ్‌‌ను రాతి జాట్‌లు స్థాపించారు. బహదూర్గఢ్ ఒకప్పుడు షరఫాబాద్ అని పిలువబడింది. ఇది ఢిల్లీ నుండి 29కి.మీ దూరంలో ఉంది. ఇది పారిశ్రామిక కేంద్రంగా అభివృద్ధి చెందింది.
జిల్లాలో 4 అసెంబ్లీ నియోజక వర్గాలు ఉన్నాయి: బగదుర్గా, బాడి, ఝజ్జర్, బెరి. ఇవన్నీ రోతక్ పార్లమెంటరీ నియోజకవర్గంలో భాగంగా ఉన్నాయి.
శక్తి ధర్మంలో యోనిని ఆరాధిస్తారు. అస్సాంలో ప్రతి సంవత్సరం జూన్ నెలలో భూదేవి యొక్క మరొక రూపమైన కామాఖ్య యొక్క ఋతుస్రావాన్ని అట్టహాసంగా జరుపుతారు. దీనినే అంబుబాచి మేళాగా వ్యవహరిస్తారు. మూడు రోజులు కామాఖ్య గుడిని మూసివేసి ఆ తర్వాతి రోజు నుండి భక్తుల, యాత్రికుల సందర్శనార్థం గుడిని తెరుస్తారు. నాలుగు రోజులుగా జరిగే ఈ పండుగకి ప్రతి రోజు కనీసం లక్ష మంది భక్తుల తాకిడి ఉంటుంది. మిగతా గుళ్ళలో వలె దర్శనం చూపుతో కాకుండా, ఈ గుడిలో స్పర్శిస్తేనే దర్శనం అయినట్టు భావిస్తారు. ఆధార శిల పై గల చీలికనుండి భూ అంతర్భాగంలో ఉన్న నీటి ఊట పైకి ఎగచిమ్ముతూ ఉంటుంది. ఈ చీలికని యోనిగా పరిగణిస్తారు. దీనిని పుష్పాలతో, కుంకుమతో, వివిధ రకాల వస్త్రాలతో, అలంకరించబడిన పైటకొంగులతో కప్పి ఉంచుతారు. భక్తులు నైవేద్యాలని నేరుగా దేవికి సమర్పించి, తల్లిని స్పృశించి ఊట నుండి వస్తున్న జలాన్ని సేవిస్తారు. పూజారి భక్తులకి కుంకుమ ప్రసాదాలని ఇస్తాడు. దర్శనం తర్వాత భక్తులు గుడి వెలుపల దీపాలని, అగరొత్తులని వెలిగిస్తారు. దర్శనాన్ని పరిపూర్ణం చేయటానికి గుడి చుట్టూ ప్రదక్షిణలు చేస్తారు.
భారతీయ మతాలలోని వేదాలు, భగవద్గీత లలో యోని జీవ రూపంగా, జాతిగా చెప్పబడింది. ఈ సృష్టిలో మనుష్య యోనులతో కలిపి 8.4 మిలియను యోనులు కలవని లెక్క. మనుష్య యోని యొక్క ప్రాప్తి వివిధ దశలలో సంభవించే వివిధ జన్మలలో (ఉదా:కీటకము, మీనము, హిరణము, వానరము యొక్క అవతారాలలో ఉన్న యోనులు) చేసిన సత్కార్యాల యొక్క సత్కర్మ వలన ప్రాప్తిస్తుంది అని నమ్మకము ఉంది. దుష్కార్యాలు చేయటం వలన రాక్షస యోని సంభవిస్తుంది. మనిషి యొక్క జన్మ, పునర్జన్మ, జీవిత చక్రం వివిధ యోనులలో సంభవిస్తుంది. మోక్షము పొందిన మానవుడు జీవిత చక్రాన్ని ఛేదించి బ్రహ్మ ప్రక్కన స్థానాన్ని పొందుతాడు.
లింగ యోని అనునది శివలింగం నిర్మాణం లోని ఒక భాగం. ఒక పరిపూర్ణ శివలింగంలో లింగం, యోనిలు ఉంటాయి. యోనిలో ఇనుమడింపజేసిన లింగాన్నే ఆలయాలలో శివలింగంగా పూజిస్తారు. యోని ఆది పరాశక్తి యొక్క చిహ్నము. యోని శివుడి దేవేరి. లింగం యోని పూరకము. లింగ యోనుల సంగమం సృష్టి, పునరుత్పత్తి అనే శాశ్వత ప్రక్రియని సూచిస్తుంది. 19వ శతాబ్దపు ద్వితీయార్థము నుండి యోని, లింగాలు స్త్రీ పురుష జనేంద్రియాలకు సూచికలుగా అభివర్ణింపబడుతున్నాయి.
యోని అనునది శక్తినీ, సృష్టి యొక్క సృజనాత్మక శక్తినీ ప్రతిబింబించేది. యోనిలో ఇనుమడింపజేసిన రాతి లింగం శివుణ్ణి ప్రతిబింబిస్తుంది. లింగం అనునది సర్వసృష్టికీ బీజాతీత మూలం. యోనితో సంగమించిన లింగం అంతర్గత సత్యం యొక్క అద్వైతాన్ని, బీజాతీత సంభావ్యతనీ ప్రతిబింబిస్తుంది.
హిందూమతము లోని వివిధ పురాతన వ్రాతలలో యోని గురించిన ప్రస్తావనలు ఉన్నాయి. హిందూ తత్త్వములో తంత్ర శాస్త్రం ప్రకారం యోని అనునది జీవమూలము. శక్తికి, దేవికి యోని ప్రతిరూపంగా, సృష్టి ఆసాంతానికి జీవం పోసే ఒక మహత్తర శక్తిగా పరిగణింపబడుతుంది.
హైదరాబాదీ బిర్యానీ లేదా హైదరాబాదీ దమ్ బిర్యానీ అని పిలిచే వంటకం భారతదేశంలోని హైదరాబాద్ ఠేవిలో, బాస్మతి బియ్యం ఇంకా మాంసం లతో తయారు చేసే బిర్యానీ. నైజాముల వంటశాలలలో పుట్టిన ఈ వంటకం హైదరాబాదీ ఇంకా తెలుగు రుచుల అంశాలు ఉంటాయి. హైదరాబాదీ బిర్యానీ అనేది హైదరాబాదీ వంటకాలలో కీలకమైన వంటకం. దీనికి ఎంత పేరంటే ఈ వంటకం హైదరాబాద్ నగరానికి పర్యాయపదంగా అనుకుంటారు.
దక్షిణ భారతదేశం . . చారిత్రక యొక్క నిజాం, పాలకుల వంటశాలలలో తెలుగు వంటకాలు హైదరాబాద్ రాష్ట్రం, హైదరాబాద్ బిర్యాని సృష్టి
ఒక ప్యాక్ బిర్యానీ, మాంసం తక్కువ సమయం కోసం ఉంది, అన్నం పొరలుగా, ఒక పిండి - మూసివేసిన పాత్ర వండుతారు అవుతోంది ముందు వండుతారు . ప్యాక్ లో , పదార్థాలు తయారు ముందు వండుతారు .
ష్టిపదార్ధాలు బాస్మతి బియ్యం , మటన్, పెరుగు, ఉల్లిపాయలు, సుగంధ ద్రవ్యాలు, నిమ్మకాయ, కుంకుమపువ్వు . అలంకరించడానికి గార్నిష్ కొత్తిమీర ఆకులు, వేయించిన ఉల్లిపాయలు ఉపయోగిస్తారు.
భారతదేశం మొత్తంలో విరుదునగర్ జిల్లా అగ్గిపెట్టల, టపాసులతయారీకి, ప్రింటింగ్ పరిశ్రమలకు ప్రసిద్ధిచెందింది. ఈ పరిశ్రమలు శివకాశి లోపల, సమీప పరిసరాలలో కేంద్రీకృతమై ఉన్నాయి. నువ్వుల నూనె, చికరీ, కాఫీ గింజలు, ఎండుమిరప, పప్పుధాన్యాల వ్యాపారానికి విరుదునగర్ జిల్లా ప్రధానకేంద్రంగా ఉంది. జిల్లాలో వ్యాపారాణుగుణంగా విరుదునగర్‌లో ఒక సరుకుల గిడ్డంగి, రాజపాళయంలో ఒక సరుకుల గిడ్డంగులు ఉన్నాయి. విరుదునగర్ జిల్లలో జిన్నింగ్, ఫ్యాక్టరీలు, స్పిన్నింగ్ మిల్లులు, పవర్‌లూములు, చేనేత పరిశ్రమలు ఉన్నాయి. వస్త్రపరిశ్రమకు కోయంబత్తూరు తరువాత స్థానంలో జిల్సా లోని రాజపాళయం ఉంది. మద్రాసు సిమెంటు ఒక శాఖ జిల్లా లోని ఆర్.ఆర్ నగరులో ఉండగా, రెండవది శివకాశి తాలూకా లోని ఆలంకుళంలో ఉంది.
విరుదునగర్ జిల్లా, దక్షిణ భారతదేశం, తమిళనాడు రాష్ట్రం లోని జిల్లాలలో విరుదునగర్ జిల్లా ఒకటి. ఈ జిల్లాకు విరుదునగర్ ప్రధాననగరంగా ఉంది. 1947లో రామనాథపురం జిల్లాలోని కొంత భూభాగం విభజించుట ద్వారా విరుదునగర్ జిల్లా రూపొందించబడింది. విరుదునగర్ జిల్లాను సాధారణంగా " కర్మవీరర్ కామరాజర్ జిల్లా "గా పిలువబడుతుంది.2011 నాటికి, విరుదునగర్ జిల్లాలో 19,42,288 జనాభా ఉంది, ప్రతి 1,000 మంది పురుషులకు 1,007 మంది స్త్రీల లింగ నిష్పత్తి ఉంది. జిల్లాలో శివకాశి అత్యధిక జనాభాతో ఉన్న అతిపెద్ద నగరం.
విరుదునగర్ జిల్లా రెండు రెవెన్యూ విభాగాలుగా విభజించబడింది. విరుదునగర్ జిల్లాలో 8 తాలూకాలు ఉన్నాయి. అవి వరుసగా: అరుప్పుకోట్టై, కరియపట్టి, రాజపాళయం, సాత్తూరు, శివకాశి, శ్రీవిల్లిపుత్తూరు, తిరుచ్చి, విరుదునగర్. జిల్లాలో మొత్తం 600 గ్రామాలు ఉన్నాయి. అలాగే 9 పట్టణ పంచాయితీలు ఉన్నాయి. అవి వరుసగా సైదూరు, వతిరైరుప్పు, చెట్టియార్పట్టి, కరియపట్టి, మంసపురం, సుందరపాండియం, మల్లాంకిణరు, ఎస్.కొడికుళం, వి.పుదుపట్టి. విరుదునగర్ జిల్లాలో ఒక పార్లమెంటు నియోజకవర్గం ఉంది.
విరుదునగర్ జిల్లా ఉత్తర సరిహద్దులో శివగంగ జిల్లా, మదురై జిల్లా, దక్షిణం సరిహద్దులో తిరునెల్వేలి జిల్లా, టుటికార్న్ జిల్లా, దక్షిణా సరిహద్దులో రామనాథపురం జిల్లా, పడమర సరిహద్దులో కేరళ రాష్ట్రం, వాయవ్య సరిహద్దులో థేని జిల్లాలు ఉన్నాయి.
లోహాలను అతకడం అనే ప్రక్రియ అధునాతనమైనది కాదు. పురాతనమైనది. మానవుడు ముడి ఖనిజంనుండి లోహంలను తయారుచెయ్యడం కనుగొన్నతరువాత, వాటి వాడకం అనివారమై, వాటినుండి ఆయుధాలు, వినియోగ వస్తువులను తయారుచెయ్యడం, లోహంలను అతకడం తెలియడం వలనే సాధ్యమైనది.ఇంచుమించు క్రీ.పూ.300 సంవత్సరాలనాటికే మానవుడు సుత్తులతో దుక్క ఇనుము లోహాలపై బలంగా మోది అతికినట్లుగా లభించిన ఆధారాలను బట్టి తెలుస్తున్నది. బ్రిటను పురాతన త్రవ్వకాలలో లభించిన బంగారు ఆభరణాలు, బంగారు మందసాలు (పెట్టెలు, కోల్డు వెల్డింగుతో చెయ్యబడినవని, అవి కంచుయుగపు చివరికాలం, అనగా క్రీ.పూ.700 నాటివని గుర్తించారు.
కోల్డు వెల్డింగు ప్రక్రియను ఘనస్థితి అనగా వెల్డింగు.అనగామెటల్ ఆర్కు వెల్డింగు, గ్యాసు వెల్డింగు, స్పాట్ వెల్డింగు, సిమ్‍ వెల్డింగు వంటి లోహాలను అతుకు విధానాలలో ఉష్ణోగ్రత, వత్తిడి లేదా బాహ్యా బలప్రయోగం అవసరం.ఆర్కు వెల్డింగు, గ్యాసు వెల్డింగులో అతుక వలసిన లోహ అంచులను ఉష్ణోగ్రత ద్వారా ద్రవీకరణ స్థితికి తెచ్చి, ద్రవీకరణ స్థితిలో రెండు లోహాలు సమ్మేళనం చెందేలా చేసి అతికెదరు.ఆర్కు వెల్డింగులో విద్యుత్తు ప్రవాహం ద్వారా లోహాలను వేడిచెయ్యగా, గ్యాసు వెల్డింగులో వాయువులను మండించి వెలువడు ఉష్ణశక్తిని ఉపయోగించి అతుకవలసిన లోహాలను వేడిచెయ్యుదురు.ఇక రెసిస్టన్సు వెల్డింగు లో లోహలకున్న ఒక భౌతిక గుణమైన విద్యుత్తు వాహక నిరోధక తత్వాన్ని ఆసరా చేసుకొని లోహాలను అతికెదరు.
కాని కోల్డు వెల్డింగులో లోహాల సాగే/తాంతవ గుణం ఆధారంగా ఒక లోహానికి మరొక లోహాన్ని మాములు సాధారణ ఉష్ణోగ్రత వద్దనే జోడించం జరుగుతుంది. చాలా లోహాలమీద బలంగా బాహ్యాబలాన్ని ప్రయోగించినప్పుడు అవి సాగుతాయి.
కోల్డు వెల్డింగు పద్ధతిలో లోహాలను వేడి చెయ్యకుండ, కేవలం అతుకు లోహాల మీద వత్తిడి ప్రయోగం ద్వారా అతకడం జరుగుతుంది. ఇది లోహాలకు ఉన్న సాగేడి గుణం వలన సాధ్యం. అందు వలన కోల్డు వెల్డింగు పద్ధతిలో ఎదైన రెండు లోహాలను అతుకవలెనన్న అందులో ఒక లోహం ఎక్కువ సాగే లక్షణాన్ని కలిగివుండాలి. లోహాల ఉపరితలం మాములుగా కంటితో చూచినప్పుడు నునుపుగా కనిపించును. కాని వాటి ఉపరితలాన్ని ఏదైన భూతద్దం లేదా దుర్భిణి ద్వారా చూచినప్పుడు ఉపరితలం పైన అనేక మిట్టపల్లాలు/హెచ్చుతగ్గులు వుండును. లోహ పలకల లేదా లోహ వస్తువుల ఉపరితలం ఇలా మిట్టపల్లాలు కలిగి వుండటమే కోల్డు వెల్డింగు చెయ్యుటకు అనుకూలమైన అంశం .ఒక లోహ పలకపై మరొక లోహ పలకను వుంచి ఒక అచ్చు/ముద్రిక ని గట్టిగా దానిమీద వత్తడం వలన, వత్తిడి వలన పలక సాగి రెండో పలకతో కలసిపోవును. అతుకబడు ఉపరితలంభాగాలను భాగా శుభ్రపరచి వుంఛాలి.వీలున్నంత వరకు ఉపరితలం గరుకుగా వున్నచో, అతుకు బలిష్టంగా వుండును.
అధునాతన, శాస్త్రీయమైన కోల్డు వెల్డింగు విధానాన్ని1724 లో రెవ.జె.ఐ.డెసగులైర్స్ కనుగొన్నాడు.తాను కనుగొన్న వెల్డింగు విధానాన్నిరాయలు సొసైటిలో ప్రదర్శించాడు, తన పరిశోధన ఫలితాలను శాస్త్రీయ వార్తా పత్రికలలో ప్రచురించాడు.ఆయన 25సెం.మీ వ్యాసం వున్న రెండు సీసపు గోళాలమీద ఈ ప్రయోగం చేశాడు
కోల్డు వెల్డింగును రెండు రకాలుగా చెయ్యుదురు. ఒకటి బట్ /కుందా వెల్డింగు, రెండవది ఒవరు ల్యాపింగ్ /పరస్పరవ్యాప్తి. ఈ రెండు రకాల అతుకు విధానాలకు వేర్వేరు అచ్చులు, ముద్రికలు వుండును.అచ్చును పంచ్ అనికూడా అంటారు.
కోల్డు వెల్డింగు అనగా లోహాలను సాధారణ ఉష్ణోగ్రతవద్దనే, కేవలం బలప్రయోగం ద్వారా అతుకు ప్రక్రియను కోల్డు వెల్డ్ లేదా కోల్డు వెల్డింగు అంటారు. తెలుగులో అయినచోశీతల టంకం అనవచ్చును.