polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
జిల్లా కేంద్రం భిలాస్‌పూర్ అనే పేరుకు మూలం భిలాస అనేది ఒక మత్స్యవనిత . ఆమె పేరుతో బిలాస్‌పూర్ స్థాపించబడిందని పురాణ కథనాలు వివరిస్తున్నయి.పృస్తుతం ఇది బిలాస్పూర్ గా పిలివబడుతుంది.
రామనాథ స్వామి దేవాలయం భారతదేశం లోని తమిళనాడుకు చెందిన రామేశ్వరం ద్వీపంలో ఉన్న ప్రసిద్ధ హిందూ శైవ క్షేత్రం. ఇది 275 పాడల్ పేత్ర స్థలములలో ఒకటి. దీనిని ప్రసిద్ధ భక్తులైన "నాయనార్లు", అప్పార్లు, సుందరార్లు, తిరుగ్నాన సంబందార్లు తమ కీర్తనలతో ఆ దేవాలయ మహిమలను కీర్తించారు. ఈ దేవాలయం 12 వ శతాబ్దంలో పాండ్య రాజ్యంలో విస్తరింపబడింది. ఈ దేవాలయ ముఖ్య విగ్రహాలు జఫాన రాజ్యానికి చెందిన జయవీర చింకైరియన్, ఆయన తర్వాత వారైన గుణవీర చింకైయన్ లచే పునరుద్ధరింపబడింది. ఈ దేవాలయం మిగిలిన భారతదేశంలోని హిందూ దేవాలయాల కంటే అతిపెద్ద వరండా కలిగియుంది. ఈ దేవాలయం రామేశ్వరం అనే ద్వీప పట్టణంలో ఉంది. ఇది శైవులకు, వైష్ణవులకు, స్మార్థులకు ప్రసిద్ధ క్షేత్రంగా భాసిల్లినది. ఈ దేవాలయం 12 జ్యోతిర్లింగాలలో ఒకటి. ఈ దేవాలయంలో శివుడు "జ్యోతిర్లింగం"గా కొలువబడుతున్నాడు. "జ్యోతిర్లింగం" అనగా దీప స్తంభం అని అర్థం.
ఈ దేవాలయం అతి పవిత్రమైన హిందువుల "చార్‌దామ్" లలో ఒకటి. మిగిలినవి బద్రీనాథ్, పూరీ, ద్వారకలు. దీని మూలాలు కచ్చితంగా తెలియనప్పటికీ, అద్వైత మత పాఠశాలను ఆది శంకరాచార్యులు ప్రారంభించారు. ఆయన హిందూ సాథు సంస్థలను భారత దేశ వ్యాప్తంగా నెలకొల్పినట్టు ఆధారాలున్నాయి. ఇచట చార్‌ధామ్‌ లలో ఒకటిగా ఈ దేవాలయాన్ని నెలకొల్పినట్లు ఆధారాలున్నాయి. భారత దేశం నలుమూలలా నాలుగు మఠాలు నెలకొల్పాడు. వాటిలో ఉత్తర భాగాన బద్రీనాథ్ లో బద్రీనాథ్ దేవాలయం, తూర్పున పూరీలో జగన్నాథ దేవాలయం, పశ్చిమాన ద్వారకలో ద్వారకాధీశ దేవాలయాన్ని, దక్షిణాన రామేశ్వరంలో రామనాథస్వామి దేవాలయాలను నెలకొల్పాడు. సిద్ధాంతపరంగా దేవాలయాలు హిందూమత శాఖలైన శైవ, వైష్ణవ శాఖలుగా విభజించబడినప్పటికీ, చార్‌ధామ్‌ అందరు హిందువులకూ ప్రసిద్ధ యాత్రా స్థలాలుగా భాసిల్లాయి.
ఇతిహాసాల ప్రకారం రామాయణంలో రాముడు, విష్ణువు ఏడవ అవతారం. రామేశ్వరంలో శ్రీ రాముడు సేతువు నిర్మించి లంకాధినేతైన రావణాసురుడు పరిపాలించిన లంకకు చేరాడు. ఇక్కడ రాముడు నిర్మించిన సేతువుని రామసేతువు అని పిలుస్తారు. రావణాసురిడిని హతమార్చిన తర్వాత తనకి అంటిన బ్రహ్మ హత్యాపాతకం నిర్మూలించు కోవడం కొరకు రామేశ్వరము లింగ ప్రతిష్ఠ చేయాలను కుంటాడు. రాముదు శివుణ్ణి కొలుచుటకు పెద్ద లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించాలని అనుకోని హనుమంతుని హిమాలయాల నుండి లింగాన్ని తేవలసినదిగా ఆజ్ఞాపిస్తాడు. ఆయన తెచ్చే లోపుగానే కాలాతీతం అయినందున రాముని భార్య సీత చిన్న లింగాన్ని తయరుచేసి తెస్తుంది. ఈ లింగమే గోపురంలో కొలువ బడుతున్నదని నమ్మకం. ఈ లింగాన్ని రామనాథేశ్వర స్వామిగా ప్రతిష్ఠించాడు రాముడు. రామేశ్వరం శైవులకు, వైష్ణవులకు అత్యంత పవిత్ర స్థలం.
ఛోటా చార్‌ధామ్‌ పేరుతో హిమాలయాలలో నాలుగు నిలయాలున్నాయి . అవి: బద్రీనాథ్, కేదార్‌నాథ్, గంగోత్రి, యమునోత్రి. ఈ నాలుగు క్షేత్రాలు కూడా హిమాలయాల దిగువ ప్రాంతాలలో ఉన్నాయి. 20 వ శతాబ్దంలో అసలైన చార్‌ధామ్‌ లకు ఈ నాలుగు చార్‌ధామ్‌ల మధ్య గల భేదాలను బట్టి హిమాలలోని ఈ క్షేత్రాలకు "ఛోటా చార్‌ధామ్‌" అని పేరిడినారు. ఈ నాలుగు క్షేత్రాలను సందర్శించుట అనునది హిందువులలో పవిత్రమైన పుణ్యకార్యంగా భావిస్తారు. జీవితంలో ఒకసారైనా వీటిని సందర్శించాలనేది హిందువుల నమ్మకం సాంప్రదాయకంగా ఈ ప్రయాణం తూర్పున పూరీ నుండి ప్రారంభమై సవ్యదిశలో ప్రయాణిస్తూ మిగిలిన మూడింటినీ సందర్శించాలి.
రెండవ కారిడార్ ఇసుకరాయి స్తంభాలు, దూలాలు, పైకప్పుతోనూ తయారైనది. మూడవ కారిడార్ యొక్క పశ్చిమ వైపు, పశ్చిమ గోపురం నుండి సేవుమాథవ విగ్రహానికి పోవు చదునైన మార్గం మధ్యలో ఒక ఏకైక నిర్మాణము చదరంగ బోర్డు వలె ఉంటుంది. ఇది "చొక్కట్టన్ మండపం"గా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఇచట ఉత్సవ విగ్రహాలను వసంతోత్సవంలో ఉంచుతారు. రామనాథుని సేతుపతి చే నిర్వహింపబడుతున్న ముఖ్య పండగలైన అయిన ఆది , మాసి తర్వాత ఆరవ రోజున కూడా ఈ మండపంలోనే విగ్రహాలను ఉంచుతారు.
భారతదేశం లోని తమిళనాడు రాష్ట్రంలోని రామేశ్వరం చుట్టూ గల ద్వీపాలలో 64 తీర్థాలు ఉన్నాయి. స్కాంద పురాణం ప్రకారం, వాటిలో 24 ముఖ్యమైనవి. ఈ తీర్థాలలో స్నానమాచరించడం తపస్సుతో సమానంగా భావిస్తారు పర్యాటకులు. వాటిలో 22 తీర్థములు రామనాథస్వామి దేవాలయంలోనే ఉన్నవి. 22 అనే సఖ్య రాముని యొక్క అమ్ములపొదిలో గల 22 బాణములను సూచిస్తుంది. వాటిలో ప్రధాన తీర్థం "అగ్ని తీర్థం". అది బంగాళా ఖాతం సముద్రం.
ఇచట రామనాథస్వామి , విశాలాక్షి దేవతల విగ్రహాలు విడివిడిగా ఉన్నాయి. ఇవి ఒక కారిడార్ తో వేరుచేయబడినాయి. ఇచట విశాలాక్షి, పర్వతవర్ధిని, ఉత్సవ విగ్రహం, శయన గృహం పెరుమాళ్, మొహానపతి విగ్రహాలు విడివిడిగా ఉన్నాయి. ఈ దేవాలయంలో వివిధ రకాల మండపాలు ఉన్నాయి. అవి అనుప్పు మండపం, సుక్రవార మండపం, సేతుపతి మండపం, కళ్యాణ మండపం , నంది మండపం. జ్యోతిర్లింగాలు.
దక్షిణ భారత దేశంలోని ప్రాచీన దేవాలయాల వలెనే ఈ దేవాలయానికి కూడా అతి పెద్ద ప్రహరీ గోడ నాలుగు వైపులా ఉంది. తూర్పు నుండి పశ్చిమ ప్రాకార గోడల మధ్య దూరము 865 అడుగులు, దక్షిణం నుండి ఉత్తర ప్రాకార గోడ ల మధ్య దూరము 657 అడుగులు. దేవాలయానికి నాలుగు దిక్కుల పెద్ద పెద్ద గాలి గోపురాలు ఉన్నాయి. ఈ దేవాలయం అంతరంలో పెద్ద వరండాలు కలిగి, మధ్యలో అధికంగా ఐదు అడుగుల పైన వేదికలపై భారీ మండపాలు ఉన్నాయి.
ఈ దేవాలయ ప్రధాన దైవం "రామనాథస్వామి" . ఈ దైవం లింగాకారంలో ఉంటుంది. ఈ దేవాలయ గర్భగుడిలో రెండు లింగాలు ఉంటాయి. వాటిలో ఒకటి రాముని భార్య సీతమ్మవారు తయారుచేసిన ఇసుక లింగం, రెండవది హనుమంతుడు కైలాసము నుండి తెచ్చిన విశ్వలింగం. రాముడు "విశ్వలింగాన్ని" మొడట పూజించాలని సూచించాడు. ఆనాటి నుండి ఈ సాంప్రదాయం కొనసాగుతుంది.
ఈ దేవాలయం చారిత్రక ప్రాధాన్యత కలిగిన ప్రసిద్ధ పర్యాటక ప్రాంతం. తంజావూరును పరిపాలించు మహారాజులు "సత్రం" లేదా విరామ భవనాలను నిలకొల్పారు. ఇవి మయిలాదుతురై, రామేశ్వరం మధ్య 1745, 1837 లలో నెలకొల్పారు. వీటిని దేవాలయానికి విరాళంగా యిచ్చారు.
1966 నుండి 1972 వరకు నటుడు రాజేష్ ఖన్నాతో ఆమెకు సుదీర్ఘ సంబంధం ఉంది. రాజేష్ ఖన్నాకు 27 ఏళ్ళు వయసు దాటినందున, 1969 నాటికి సినిమా రంగంలో బాగా ప్రాచుర్యం పొందినందున అతని తల్లి అతనికి త్వరగా వివాహం జరిపించాలని కోరుకుంది. కాని 1971 లో ఖన్నా అంజూను ప్రతిపాదించినప్పుడు ఆమె నటిగా తన కెరీర్ కోసం పెళ్ళి వాయిదా వేయాలని అన్నది. అయితే ఖన్నా ఆమెను ప్రేమించడం కొనసాగిస్తూ వివాహం చేసుకోమని ఆమెను కోరుతూనే ఉండేవాడు. అంజూ తల్లికి ఖన్నా అంటే చాలా ఇష్టం. ఖన్నా వారికి బంగ్లా బహుమతిగా ఇచ్చాడు. 1971 లో గ్యారీ సోబర్స్, తరువాత 1972 నుండి ఇంతియాజ్ అలీతో ఆమె డేటింగ్ చేసినట్లు వార్తలు వచ్చాయి. ఖన్నా వివాహం పట్ల ఆమెకున్న నిబద్ధతతో విసుగు చెందాడు. దీని ఫలితంగా ఖన్నాకు 1972 లో మహేంద్రుతో బంధం విడిపోయింది.
అంజూ మహేంద్రు తన 13 సంవత్సరాల వయస్సులో మోడలింగ్ ప్రారంభింంచింది. ఆమె ప్రతిభను కవి, గేయ రచయిత కైఫీ అజ్మీ గుర్తించి బసు భట్టాచార్యకు సిఫారసు చేసాడు. బసు 1966 లో ఉస్కి కహానీలో నటించడానికి అవకాశం ఇచ్చాడు. ఉస్కి కహానీ అంజూ మహేంద్రుకు తొలి చిత్రం అలాగే బసు భట్టాచార్య యొక్క మొదటి దర్శకత్వం వహించిన చిత్రం. తరువాత ఆమె జ్యువెల్ థీఫ్, బంధన్, దస్తక్ వంటి చిత్రాల్లో నటించింది. ఆమె ఎప్పుడూ గుర్తింపు పొందిన మహిళా పాత్రలలో నటించలేదు. కేరక్టర్ రోల్స్ కు వెళ్ళలేదు. 1980 ల మధ్యలో ఆదిత్య పంచోలి నటించిన నారి హీరా టెలివిజన్ చిత్రాలలో కూడా ఆమె కనిపించింది.
ఆమె 1990 లలో టెలివిజన్లో వివిధ సబ్బుల ప్రకటనలలో నటించింది. జీ టీవీలో హమారి బేటియూన్ కా వివా అనే టీవీ సీరియల్‌లో ఆమె త్రిష్ణ అత్తగా నటించింది. ఆమె గీత్ హుయ్ సబ్సే పరాయిలో మాన్ యొక్క డాడీగా నటించింది. ఏక్ హజారోన్ మెయిన్ మేరీ బెహ్నా హై చిత్రంలో ఆమె జీవ, మాన్వి, డాబూ యొక్క డాడీ పాత్రను పోషించింది. స్టార్ ప్లస్ 'యే హై మొహబ్బతేన్'లో ఆమె సుజాతగా కనిపిస్తుంది. ప్రస్తుతం, ఆమె స్టార్ ప్లస్‌లోని రిష్టన్ కా చక్రవియులో మహిళా ప్రధాన పాత్రధారి అనామికి నానమ్మ గాయత్రి సింగ్ గా కనిపిస్తుంది.
అంజూ మహేంద్రూ హిందీ సినిమా నటి. ఆమె కహిన్ తో హోగాలో రీవా, కసౌటి జిందగి కే లో కామిని గుప్తా పాత్రల ద్వారా సుపరిచితురాలు.
చిన్నతనంలో వారి ఇంటికి గురుతుల్యులైన వ్యక్తి వచ్చి వివిధ కథలను వినిపిస్తూ ఉండేవారు. అప్పటినుండి ఆయనకు కథల పట్ల ఆసక్తి పెరిగింది. తర్వాత పదవ తరగతిలో "టామ్‌ సాయర్", "హకిల్ బెరిఫిన్" వంటి కథలను చదివేవారు. యానాం కాలేజీ లోని తెలుగు అధ్యాపకులు శ్రీమతి కందర్ప వెంకటలక్ష్మీ నరసమ్మ గారి ప్రోత్సాహంతో చిన్న చిన్న కథలను వ్రాయడం మొదలుపెట్టారు. ఆయన మొదటి కథ "పేకాట బాగోతం" ఆంధ్రజ్యోతి వారపత్రికలో ప్రచురించారు. పిల్లల చదువుల నిమిత్తం ఆయన కోలంక నుండి యానాంకు మకాం మార్చారు. అచట శిఖామణితో పరిచయం ఆయనను కవిని చేసింది. అచట నెలనెలా జరిగే మధునాపంతుల సత్యనారాయణ శాస్త్రి స్మారక సభల్లో కవి సమ్మేళనం జరిగేది. దాని కోసం ప్రతినెలా ఒక కవిత వ్రాసేవారు. ఆ కవితలకు పత్రికలు ప్రోత్సాహమివ్వడంతో ఆయన పూర్తిస్థాయి కవిగా మారిపోయారు.2002 లో "దాట్ల దేవదానం రాజు కథలు" ప్రచురించారు. 2006 లో "సరదాగా కాసేపు" అనే రాజకీయ వ్యంగ్య కథను ప్రచురించారు.
ఈయన తూర్పుగోదావరి జిల్లా లోని కోలంక ఒక వ్యవసాయ కుటుంబంలో 1954 మార్చి 20 న జన్మించారు. ఈయన తల్లిదండ్రులు సూర్యనారాయణమ్మ, వెంకటపతిరాజు.వారి తల్లిదండ్రులకు ఈయన కంటే ముందు పుట్టిన 11 మంది పుట్టిన రెండు మూడు నెలల్లో చనిపోవడం జరిగింది.పిఠాపురం మిషనరీ హాస్పటల్లో డా:వైణిగమ్మ అమృతహస్తాల్లో ఆయన బతికి బట్ట కట్టగలిగారు.డా:వైణిగమ్మ గారే దేవుడిచ్చిన దానం "దేవదానం" అని నామకరణం చేసారు.దానికి కుల వాచకం "రాజు" చేర్చారు వారి తల్లిదండ్రులు. ఈయన ప్రాథమిక విద్యను కోలంకలో పూర్తి చేశారు.ఇంటర్మీడియట్ను రామచంద్రాపురంలోనూ, డిగ్రీని యానాం లోనూ చదివారు. ఆయన ఎకనమిక్స్, తెలుగు ప్రధానాంశాలలో ఎం.ఎను పూర్తిచేశారు. ఎంఇ.డిపూర్తి చేసిన తదుపరి తూర్పుగోదావరి జిల్లా తాళ్ళరేవు మండలంలో కోలంక, ఇంజరం, పిల్లంక, నీలపల్లి గ్రామాల్లో ఉపాధ్యాయునిగా పనిచేసారు.
దాట్ల దేవదానం రాజు ప్రముఖ కథకుడు, ఉత్తమ ఉపాధ్యాయుడు, ఆదర్శ-అభ్యుదయవాది. ఈయన అనేక కథలు, కవితా సంపుటాలు వ్రాసారు. ఈ కథా, కవితా సంపుటాలే కాకుండా ‘యానాం చరిత్ర’ వంటి గ్రంథాలను వెలువరించారు. శిల్పంలోని మెళకువల్ని ఆకళింపుచేసుకుని, వస్తువును హృద్యమైన కథగా మలచడంలో ప్రత్యేక శైలిని స్వంతం చేసుకున్నారు. కుందుర్తి ఆంజనేయులు గారి శతజయంతి సందర్భంగా ఫ్రీవెర్స్ ఫ్రంట్ పురస్కారాన్ని 2022లో అందుకున్నారు.
2012 నవంబరు 10 తేదీన"కథాయానాం" పేరిట 100 మంది కథకుల్ని యానాం ఆహ్వానించి ఏ.సి. బోట్లో వర్థమాన కథ గురించి చర్చాగోష్ఠి నిర్వహించారు. ఆంధ్రప్రదేశ్ నలుమూలల నుండి లబ్దప్రతిష్తులైన కథకులు హాజరయ్యరు.ఈ సంవత్సరం నుండి ప్రతి ఏటా ఒక కవినీ,ఒక కథకుడ్ని దాట్ల దేవదానం రాజు పేరిట 10వేలు తో సత్కరిస్తున్నారు.
రచయిత్రి రంగనాయకమ్మ గారి "రామాయణ విషవృక్షం" చదివాక ఆయన ఆలోచనా దృక్పథంలో మార్పువచ్చింది. హేతువాద దృష్టి, ప్రశ్నించే తత్వం, సమాజ పరిణామాన్ని పరిశీలించడం అలవాటయ్యాయి.
దుర్గాపూర్ ఫరీద్పూర్ కమ్యూనిటీ అభివృద్ధి కూటమి 6 గ్రామీణ ప్రాంతాలను, గ్రామ పంచాయితీల మూడు పట్టణాల: సర్పి , మందర్బని, పరులియా, శిర్స్జ .
గల్సి 1 :- సమాజం అభివృద్ధి కూటమి 9 గ్రామీణ ప్రాంతాలను, గ్రామ పంచాయితీల ఒక జనాభా గణన పట్టణం: సుక్దల్., కంక్స,ప్రయాగ్పూర్, డెబ్రైపూర్ : గ్రామ పంచాయితీలు, మూడు పట్టణాలు
కంక్స కమ్యూనిటీ అభివృద్ధి కూటమి 7 గ్రామీణ ప్రాంతాలను కలిగి ఉంది. డిగ్నల, పలాష్బన్, హరీష్పూర్, కజోర, మహిర : 11 గ్రామ పంచాయితీలు, పట్టణాల;
ఆండాళ్ కమ్యూనిటీ అభివృద్ధి కూటమి 8 గ్రామీణ ప్రాంతాలను, ఆండాళ్, బర్ధమాన్, బష్క , శిదులి, ఖంద్ర, ఉఖ్రా, దండాదిహి.
పందబేశ్వర్, సమాజం అభివృద్ధి కూటమి 6 గ్రామీణ ప్రాంతాలను గ్రామ పంచాయితీల పది పట్టణాల: మద్య కొత్తంగుడి, రాంనగర్ , డాలుర్బంద్, బిల్పహరి, నబ్గ్రాం, శంకర్పూర్ , హరిపురం , కొనర్దిహి, బహుల, చోరా.
జనాభా లెక్కల పట్టణాలు చక్ బంకోల, ప్రష్కోల్, పాక్షికంగా ఆండాళ్ బ్లాక్ పాక్షికంగా పందబేశ్వర్ బ్లాక్ లో రెండు ఉన్నాయి.
బర్ధామన్ జిల్లా 6 ఉపవిభాగాలుగా విభజించబడింది:- ఆసంసోల్, దుర్గాపూర్, కల్నా, ఉత్తర బర్ధామన్ సాదర్, దక్షిణ బర్ధామన్ సాదర్.
ఆసంసోల్ అర్బన్ అగ్లోమరేషన్ :- (ఆసంసోల్, కుల్తి, భనోవరా, జమురియా, జమరి, రాణిగంజ్, పుత్సురి, ఆంకుల, రఘునాథ్చక్, బల్లవ్పూర్) ఉన్నాయి.
దుర్గాపూర్ అర్బన్ అగ్లోమరేషన్:- దుర్గాపూర్, అర్రా, బమునరా, ఆమ్లజోరా, కంక్స, పనగర్, మంకర్, షిబ్పూర్, అండల్, ఉఖ్ర, కజోరా, పండబేశ్వర్, ఇచ్చాపూర్, మాథైగజ్.
బారబని కమ్యూనిటీ అభివృద్ధి కూటమి గ్రామీణ 8 ప్రాంతాలను కలిగి ఉంది. కునస్తర, కెండ, పరసియ,: గ్రామ పంచాయితీల మూడు సెన్సస్ పట్టణాల;
జమురియా కమ్యూనిటీ అభివృద్ధి కూటమి గ్రామీణ 10 ప్రాంతాలను కలిగి ఉంది. చపుయి, రాతిబాతి, చెలద్, బంష్ర జెమరి, జెకే నగర్ టౌన్షిప్: గ్రామ పంచాయితీల పట్టణాలు;
రాణిగంజ్ కమ్యూనిటీ అభివృద్ధి కూటమి గ్రామీణ 6 ప్రాంతాలను కలిగి, అంకుల, ముర్గతౌల్, రఘునాథ్‌చక్, బల్లవపూర్, బెలెబాథన్.
సలన్పూర్ కమ్యూనిటీ అభివృద్ధి కూటమి 11 గ్రామీణ ప్రాంతాలను, గ్రామ పంచాయితీల మూడు పట్టణాల: చిత్తరంజన్, హిందూస్తాన్ కేబుల్స్ టౌన్, జెమరి.
కల్న గ్రామ పంచాయితీల రెండు జనాభా లెక్కల పట్టణాలు; 1 కమ్యూనిటీ అభివృద్ధి కూటమి గ్రామీణ 9 తో ప్రాంతాలలో ఉంటుంది: ఉత్తర గొయారా, దాత్రిగాం.
పుర్బస్థలి 1 సమాజం అభివృద్ధి కూటమి 7 గ్రామీణ ప్రాంతాలను గ్రామ పంచాయితీల మూడు పట్టణాల: శ్రీరాంపూర్ , హాసిమ్ల, గోపీనాథ్పూర్ .
ఆసమయంలో ఈ ప్రాంతంలో ప్రధాన పరిశ్రమలుగా రెండు ఇండిగో పరిశ్రమలు, వస్త్రాల తయారీ పరిశ్రమ ఉన్నాయి. బర్ధామన్‌లోని యురేపియన్ పరిశ్రమలలో 1874లో స్థాపించబడిన " ది గ్రేట్ కోయల్ - ఫీల్డ్ ఆఫ్ రాణిగంజ్ " ముఖ్యమైనది. 20వ శతాబ్దంలో ఈ సంస్థ ఉత్పత్తి 3 మిలియన్ల టన్నులకు చేరింది.
పశ్చిమ బెంగాల్లో అత్యంత అభువృద్ధి చెందిన జిల్లాగా బర్ధామన్ గుర్తింపు పొందింది. జిల్లాతూర్పు భూభాగం భాగీరధీ నది తీసుకువచ్చిన సారవంతమైన మట్టితో నిండి ఉంది. భాగీరధీ నది గంగానది ఉపనదులలో ఒకటి. పశ్చిమ బెంగాల్‌లో అత్యంత వ్యవసాయ అనుకూల ప్రాంతాలలో ఇది ఒకటి. జిల్లా పశ్చిమ భూభాగంలో ఆసంసోల్ వద్ద రాక్షసి బొగ్గు, ఇతర కనిజాలు అధికంగా లభిస్తున్నాయి. ఈ ప్రాంతం అధికంగా పారిశ్రామికంగా చేయబడింది. ఇక్కడ ఇనుము, ఉక్కు ఉత్పత్తి చేయబడుతుంది. అలాగే సిమెంట్ కంపనీలు కూడా ఉన్నాయి. జిల్లా పశ్చిమ భూభాగంలో దుర్గపూర్, బర్ంపూర్, కుల్తి ఉన్నాయి. దుర్గాపూర్, డిషర్గర్ వద్ద విద్యుదుత్పత్తి కేంద్రాలు ఉన్నాయి.
కాత్వా 1 కమ్యూనిటీ అభివృద్ధి కూటమి గ్రామీణ 9 & ప్రాంతాలను కలిగి; గ్రామ పంచాయితీల ఒక జనాభా గణన పట్టణం: పనుహాత్.
మొగల్ పాలనాకాలంలో 16వ శరాబ్ధం నుండి బర్ధామన్ నగరానికి ముస్లిముల రాక మొదలైంది. వారు నగరానికి వెలుపల షరీదాబదు వద్ద నివాసాలు ఏర్పరుచుకున్నారు. అబ్దుల్ ఫాజి, ఫైజల్ వ్యూహం అనుసరించి సూఫి ఢిల్లీకి వదిలి బర్ధామన్ వచ్చాడు. అతని సమాధిని ఇప్పటికీ హిందువులు, ముస్లిములు దర్శిస్తుంటారు. మాంసింహ కాలం వరకు ఇది ఫౌజ్దర్ పాలనాకేంద్రంగా ఉంటూ వచ్చింది. తరువాతి కాలంలో బర్ధామాన్ ఖేత్రి మహారాజుల పాలనలో ఉంటూ వచ్చింది. మహారాజాలు వారి ఉనికిని రక్షించుకోవడానికి ముర్షిద్కులి నవాబు కుటుంబాన్ని ఎదుర్కొనవలసిన పరిస్థితి ఎదురైంది.
బర్ధామన్ జిల్లా వైశాల్యం 7,024 చ.కి.మీ, జనసంఖ్య 6,895,514 . జిల్లా ఉత్తర సరిహద్దులో బీర్బం, తూర్పు సరిహద్దులో నాడియా, సరిహద్దులో, ఆగ్నేయ సరిహద్దులో హుగ్లీ, నైరుతీ సరిహద్దులో బంకురా, పురూలియా, వాయవ్య సరిహద్దులో జార్ఖండ్ రాష్ట్రంలోని ధన్‌బాద్ జిల్లాలు ఉన్నాయి. జిల్లాలో 6 ఉపవిభాగాలు , సాదర్ , దుర్గాపూర్, కల్నా ఉన్నాయి. 100% అక్షరాస్యత ఉన్న జిల్లాలలో బర్ధామన్ జిల్లా ఒకటి.
బర్ధామన్ జిల్లా, పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్ర 20 జిల్లాలలో ఇది ఒక పూర్వ జిల్లా. పశ్చిమ బెంగాల్‌లోని ఈ జిల్లాను . 2017 ఏప్రిల్ 7న పుర్బా బర్ధమాన్ పశ్చిమ్ వర్ధమాన్ జిల్లా అనే రెండు జిల్లాలుగా విభజన చెందింది. ఇది పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్రంలో ఒక చారిత్రిక జిల్లాగా మిగిలిపోయింది
24 జైనగురువు తీర్ధంకర్ మహావీర్ బర్ధమాన్ జన్మించిన స్థలం కనుక దీనికి ఈ పేరు వచ్చింది. సైనమత స్థాపకుడు మహావీరుడు ఈ జిల్లాలోని అజహ్పూర్ గ్రామంలో జన్మించాడని విశ్వసిస్తున్నారు. ఇందుకు సరైన ఆధారాలు లేవు.
స్వతంత్రం తరువాత పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్రంలో బర్ధామన్ ప్రముఖ వాణిజ్య కేంద్రగా మారింది. ఈ ప్రాంతంలో సహజవనరులు పుష్కలంగా ఉండడం ఇందుకు ఒక కారణం. ప్రత్యేకంగా ఇక్కడ రాక్షసి బొగ్గు విరివిగా లభిస్తుంది.
నాటికి 200 మిలియన్ల వరకు అమ్మకాలు పెరిగాయి. కాంతినిచ్చే దీపాల గణాంక సంఖ్య సూచికను బట్టి గృహావసరాలకు కేవలం 5 శాతం నుండి 10 శాతం వరకు మాత్రమే ఉంది. గృహాలకు వినియోగించడానికి సిఎఫ్‌ఎల్‌లు ఎక్కువ వాడకం లేకపోవడానికి ధరలో ఫిలమెంట్‌ దీపాలతో పోలిస్తే 8-10రెట్లు ఎక్కువగా ఉండడమే కారణమౌతున్నది.
భారత దేశంలోగల మొత్తం విద్యుత్‌ అవసరాలలో కాంతి కొరకు అవసరమయ్యేది 20 శాతం విద్యుత్తు అని గణింప బడుతుంది. అధిక మొత్తంలో కాంతి కొరకు ముఖ్యంగా గృహావసరాలకు ఫిలమెంటు దీపాలు ఉపయోగ పడ్తున్నాయి. ఫిలమెంటు దీపాలలో 90 శాతం కన్నా ఎక్కువగా విద్యుచ్చక్తి, ఫిల మెంటును మండించడానికి వృధా అవుతుంది. కేవలం ఇవి 10 శాతం మాత్రమే వెలుగు నివ్వడానికి ఉపయోగపడ్తున్నాయి.
నేడు భారత దేశంలో 400 మిలియన్ల దీపస్థానాలు ఏర్పడడంలో ఫిలమెంటు దీప కాంతులతోనే ఉన్నాయనేది అంచనా వేసారు. ఆయా ఫిలమెంట్‌ దీపాల స్థానంలో కాంపాక్ట్‌ ఫ్లోరసెంట్‌ దీపాలను ఏర్పరిస్తే 10,000 మెగావోల్టుల పైగా విద్యుత్‌ ఆదా అవుతుంది.
సాంగ్లి జిల్లా పలు రాజకీయ నాయకులకు జన్మస్థలం. వీరిలో యశ్చంత్‌నాథ్ చావన్ , వసంత్దాదా పాటిల్ , గులాబ్‌రావ్ పాటిల్, గత మహారాష్ట్ర రాష్ట్ర కాంగ్రెస్ అధ్యక్షుడు మరుయు పార్లమెంటు సభ్యుడు, పంతంగ్రావ్ కదం (క్యాబినెట్ ఫారెస్ట్ మంత్రి, భారతి విద్యాపీఠం చాంసలర్, జయంత్ పాటిల్, ఆర్.ఆర్.పాటిల్, మదన్ పాటిల్ మొదలైన వారు సాంగ్లికి చెందిన వారే. ఆర్.ఆర్. పాటిల్ మహారాష్ట్ర హోం మంత్రి, ఉప ముఖ్యమంత్రిగా పనిచేసాడు. జయంత్ పాటిల్ మహారాష్ట్ర రూరల్ డెవెలెప్మెంటు క్యాబినెట్ మంత్రిగా పనిచేసాడు. ఆయన మాహారాష్ట్ర ఆర్థిక మంత్రిగా పనిచేసాడు. క్రికెట్ వీరుడు విజయ్ హజారే సాంగ్లిలో జన్మించాడు.
కుండల్ సమీప ంలోని కొండ మీద వీరభద్రా ఆలయం ఉంది. ఇది 300 సంవత్సరాల పురాతనమైనదని భావిస్తున్నారు. కుండల్ ప్రముఖ యాత్రాకేంద్రంగా ఉంది. ఇక్కడ దిగంబర్ జైన ఆలయం ఉంది. ఇక్కడకు ప్రతిసంవత్సరం వేలాది జైనులు యాత్రార్ధం వచ్చిపోతుంటారు. ఇక్కడ జైసింగ్ మాహారాజా ఆలయం నిర్మించబడి ఉంది.
కుండల్ కొండల మద్య ఉంది. మహావీర్ విగ్రహం సమీప ం నుండి సెలయేటి జలాలు ప్రవహిస్తుంటాయి. ఇక్కడ మహావీరుని విగ్రహం, సీతా,రామ, లక్ష్మణలున్న రెండు గుహలు ఉన్నాయి.
మహారాష్ట్ర లోని జిల్లాలలోసాంగ్లి జిల్లా ఒకటి. సాంగ్లి పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది. జిల్లాలో 24.51% ప్రజలు నగరాలలో నివసిస్తున్నారు.
సాంగ్లి జిల్లాలోని కిర్లోస్కర్ నగరం పారిశ్రామిక ప్రాధాన్యత కలిగి ఉంది. పారిశ్రామిక వేత్త లక్ష్మీనారాయణ కిర్లోస్కర్ ఇక్కడ ఫ్యాక్టరీ ప్రారంభించాడు.
జిల్లాలోని పురాతనమైన నరసింహపూర్ గ్రామంలో క్రీ.పూ 1100- 12000 సంవత్సరాలనాటి పురాతనమైన నరసింహాలయం ఉంది. సంత్ నామదేవ్, తాంతియాతోపే, సిద్ధేశ్వర్ మహరాజ్ మొదలైన వారు ఇక్కడ నివసించారు. గురుచరుత్రలో ఈ ప్రాంత ప్రస్తావన ఉంది.
పులకేశి కర్నాటక లోని వాతాపిని ని రాజధానిగా చేసుకున్నాడు. కూడల్ క్రాంతిసింఘ నానా పాటిల్, షాంరావ్ లాడ్, కేప్టన్ రామచంద్రా లాడ్, జి.డి. లాడ్, శంకర్ జంగం, హౌసబాయి వంటి స్వాతంత్ర్య సమరయోధులు నివసించారు.
సంగ్లి జిల్లా వార్నా, కృష్ణా నదీమైదానాల మద్య ఉంది. జిల్లాలో ప్రవహిస్తున్న వార్నా, పంచగంగా నదులు కృష్ణా నదిలో సంగమిస్తున్నాయి. జిల్లాలోని భూమి వ్యవసాయానికి అనుకూలంగా సారవంతంగా ఉంది.
జిల్లా ఉత్తర సరిహద్దులో సతారా, సోలాపూర్ జిల్లా, తూర్పు సరిహద్దులో బీజపూర్ జిల్లా, దక్షిణ సరిహద్దులో కోల్హాపూర్ జిల్లా, బెల్గాం జిల్లా, రత్నగిరి జిల్లా ఉన్నాయి.
సాంగ్లి జిల్లాలో ఉన్న కుండల్ చాళుక్యులకు రాజధానిగా ఉండేది. 1600 వందల సంవత్సరాలనాటి పురాతనమైన కుండల్ గ్రామం పూర్వం కర్నాటకలో భాగంగా ఉండేది.
కొండ మీద విశాలమైన ప్రదేశంలో " సమవ్ షరన్ " పేరుతో జైనుల పవిత్ర ప్రదేశం ఉంది. ఇక్కడ మహావీరుడు ప్రసంగించాడని భక్తులు విశ్వసిస్తున్నారు.
వ్యాసమూర్తి శాస్త్రి గారు కాకరపర్రు గ్రామంలో తన మాతామహుల ఇంట సౌమ్య నామ సంవత్సరం సా.శ.1860లో ఒక శుభముహూర్తాన ఆకుండి వేంకటశాస్త్రి, వేంకమాంబ దంపతులకు జన్మించారు. వీరు తమ తండ్రి వద్ద అమరము, ఆంధ్రనామ సంగ్రహము, రఘువంశము, భట్టి కావ్యము, వరదరాజుల లఘు కౌముది మొదలైన గ్రంథాలను చదివారు. వేదుల సోమనాథశాస్త్రి వద్ద నాటకాలంకార సాహిత్య గ్రంథాలను చదివారు. ఆణివిళ్ల శంభుశాస్త్రి వద్ద కారికావళి, ముక్తావళులను అభ్యసించారు. నివటూరి సోమనాథశాస్త్రి దగ్గర సిద్ధాంత కౌముది, తత్త్వ బోధినులను; ఆదిభట్ట రామమూర్తి శాస్త్రి వద్ద ఉపనిషత్ భాష్యాన్ని, బ్రహ్మసూత్ర భాష్యాన్ని, ఆనందగిరిని, రామానంద రత్నప్రభా బ్రహ్మవిద్యాభరాణాదులను సాంప్రదాయబద్ధంగా చదివారు. వీటికి తోడుగా ఆణివిళ్ల వేంకటశాస్త్రి వద్ద పారాశరి, కాలామృతము, ఉమామహేశ్వర సంవాదము మొదలైన జ్యోతిష గ్రంథాలను; పురాణపండ భద్రయ్యశాస్త్రి వద్ద తెలుగు లక్షణములను, గోవిందవజ్ఝల రాజన్నశాస్త్రి సమక్షంలో ఆంధ్ర శబ్దచింతామణిని, వృత్తరత్నాకరాది గ్రంథాలను చదివారు. గీర్వాణాంధ్ర భాషలతో పాటు ఆంగ్లభాషలో కూడా కొంత ప్రావీణ్యమును సంపాదించారు.
వీరు సా.శ.1872-1874ల మధ్య తమ స్వగ్రామం ఖండవల్లిలో ఆంధ్రోపాధ్యాయులుగా పనిచేసి, తరువాత సా.శ.1874 నుండి 1880 వరకు ఆరేండ్లు కొత్తపేటలో తెలుగు పండితులుగా పనిచేసారు. పిమ్మట రాజమండ్రి చేరి అక్కడి ప్రాథమిక పాఠశాలలో సంస్కృతభాషా పండిత పదవిని సంపాదించి పనిచేస్తూ, ఆ తరువాత దొరతనమువారి బోధనాభ్యసన కళాశాలా సంస్కృతోపాధ్యాయ పదవిని పొంది, కొంత కాలానికి శాస్త్ర కళాశాలా సంస్కృత భాషా పండితుడై చివరి వరకు ఆ పదవి నందే కొనసాగారు. ఇతడు రాజా మంత్రిప్రగడ భుజంగరావు జమీందారు సంస్థానంలో ఆస్థాన పండితుడిగా ఉన్నాడు. ఇతని జీవితచరిత్రను ఇతని దౌహిత్రుడు వేదుల రామకృష్ణశాస్త్రి 1960లో వేదుల రామచంద్రకీర్తి అనే పేరుతో రచించాడు.
వీరు ఆరామద్రావిడ శాఖీయులు, ఆశ్వలాయన సూత్రులు, ఆత్రేయస గోత్రులు. వీరి జన్మస్థానము:కాకరపర్రు , నివాసస్థానము:ఖండవల్లి. రాజమహేంద్రవరమున నుద్యోగము. వీరి తల్లి: వేంకమాంబ. తండ్రి: వేంకటశాస్త్రి. జననము: 1860 సం. నిర్యాణము: 2-2-1916 స.
పొట్టెక్కాట్ సామాజిక బాధ్యత, సామాజిక విలువలకు పెద్దపీఠ వేసిన, స్వతంత్ర దృష్టి కల రచయిత . ఫ్రాంజ్ కాఫ్కా, డి.హెచ్.లారెన్స్ లాగా కేవలం కళోపాసన కోసమే అలంకారప్రాయమైన లాంఛనమైన సాహితీసృష్టి చేయటం పొట్టెక్కాట్ శైలికాదు. అలెగ్జాండర్ డ్యూమాస్, ఓ.హెన్రీ ల రచనలకు మల్లే పొట్టేక్కాట్ కూడా వెంట్రుకలు నిక్కబొడుకొనేంత ఉత్కంఠతను తన కథల్లో అల్లడంలో సిద్ధహస్తుడు. పొట్టెక్కాట్ కథలు పాఠకులను ఆశ్చర్యచకితులను చేసే కథనంతో నిండి ఉంటాయి. ఉత్కంఠను మరింతగా పెంచేందుకు మధ్య మధ్యలో కొన్ని సూచనప్రాయమైన సన్నివేశాలు ఉంటాయి. వాస్తవికతకు, వర్ణానాత్మకతకు మధ్యలో కొనసాగుతుంది ఈయన రచనా శైలి. కథనంలో అరిస్టాటిలియన్ పెరిపెటీయా (అనుకోకుండా ఒక్కసారిగా పరిస్థితులు లేదా ధృక్పథం తారుమారయ్యే సందర్భం) లేదా ఓ.హెన్రీ మెలిక ఉంటుంది. ఈయన కథల్లో చాలామటుకు ప్రేమను ప్రధానాంశంగా చిత్రీకరించాడు. స్త్రీలు మోసపోవటం, మనుషుల్లోని చంచలత్వం ఈ కథల్లో చిత్రించబడ్డాయి. కొన్ని సార్లు విధివశాత్తు సంభవించిన విషాదాలనూ కథలుగా అల్లాడు. ఇది "పుల్లిమాన్" , "స్త్రీ", "వధూ" మొదలైన కథల్లో కనిపిస్తుంది.
ఎస్.కె.పొట్టెక్కాట్ గా ప్రాచుర్యం చెందిన శంకరన్ కుట్టి పొట్టెక్కాట్, కేరళ రాష్ట్రానికి చెందిన మలయాళ రచయిత. ఈయన దాదాపు ఆరవై దాకా రచనలు చేశాడు. అందులో పది నవలలు, ఇరవైనాలుగు కథానికా సంకలనాలు, మూడు కవితాసంపుటాలు, పద్దెనిమిది యాత్రాసాహిత్య రచనలు, నాలుగు నాటకాలు, ఒక వ్యాససంపుటం, రెండు జ్ఞాపకాలతో కూడిన రచనలు ఉన్నాయి. పొట్టెక్కాట్ 1961లో ఒరు తెరువింటె కథ నవలకై కేరళ సాహిత్య అకాడమీ అవార్డును పొందాడు. 1980లో ఒరు దేషింటె కథ నవలకు జ్ఞానపీఠ పురస్కారాన్ని పొందాడు. ఇది ఒక అవార్డులు పొందిన చలనచిత్రంగానూ రూపొందించబడింది. ఈయన రచనలు భారతీయ భాషలన్నింటితో పాటు ఆంగ్లము, ఇటాలియన్, రష్యన్, జర్మన్, ఛెక్ భాషలలోకి అనువదించబడ్డాయు.
పొట్టెక్కాట్ రచనలు ప్రముఖ భారతీయ భాషలన్నింటితో పాటు ఆంగ్లము, ఇటాలియన్, రష్యన్, జర్మన్, ఛెక్ భాషలలోకి అనువదించబడ్డాయు. 1971లో మిలన్ నుండి ప్రచురితమైన ఇటాలియన్ కథా సంకలనం ది బెస్ట్ షార్ట్ స్టోరీస్ ఆఫ్ ది వరల్డ్లో ఈయన వ్రాసిన కథ "బ్రాంతన్ నాయ" కూడా ఉంది. రష్యన్ భాషలో వెలువడిన ఈయన వ్రాసిన పదకొండు లఘుకథల సంకలనం రెండు వారాల్లోనే లక్ష కాపీలు అమ్ముడుపోయి సంచలనం సృష్టించింది.
విస్తృతమైన పర్యటనలు, సాహితీవ్యాసాంగంతో పాటు పొట్టెక్కాట్ రాజకీయాల్లో కూడా అడుగుపెట్టాడు. 1957లో తెల్లిచ్చేరి నియోజకవర్గం నుండి పార్లమెంటుకు పోటీచేసి వెయ్యి ఓట్లతో ఓడిపోయాడు. 1962లో తిరిగి అదే నియోజకవర్గం నుండి పోటీచేసి, తన సహ సాహితీవేత్త అయిన సుకుమార్ కొళికోడ్ పై 66,00౦ ఆధిక్యతతో విజయం సాధించాడు.
అతను కృష్ణా జిల్లా బొమ్ములూరులో 1923 ఏప్రిల్ 23న జన్మించాడు. అతనికి చిన్నతనం నుండి నాటకాలపట్ల ఆసక్తి. ఐదో తరగతి చదువుతున్నప్పుడే అరుగుల మీద పరదాలు కట్టి నాటకాలు ఆడేవాడు. అలా పెరిగిన ఆసక్తి ఫాసిస్టు వ్యతిరేకోద్యమంలో పెద్దదైంది. తమ ఆసక్తికి అనుగుణమైన పాటల్ని, సాహిత్య కళారూపాల్ని తామే ఏర్పాటు చేసుకోవలసి వచ్చింది. ప్రజాశక్తినగర్ గుడ్డిదీపం వెలుగులో "హిట్లర్ పరాబహ్వం" వీధి బాగోతం రాసాడు.
బొంబాయి వైజ్ఞానిక ప్రదర్శనల్లో కోగంటి కోయవేషం మంచి పేరు సంపాదించింది. బొంబాయి నుండి వచ్చాక ద్విగుణీకృత ఉత్సాహంతో పనిచేసాడు. అతనికున్న లయజ్ఞానం అసమానమైనది. అతి తక్కువ సమయంలో పాటలు రాసేవాడు. ప్రతి పాటకు ఏదో ఒక ప్రజల పాట బాణీ ఉండేది. అతని పాటలకు ప్రేక్షకులను, శ్రోతలను ఆకర్షించే గుణం ఉండేది.
1944 భోనగిరి ఆంధ్రసభ కార్యక్రమాలకు హాజరయ్యాడు. సభల తదుపరి అక్కడే ఉండి తెలంగాణా ప్రజల జీవితాన్ని దగ్గరగా చూసాడు. భోనగిరి సభల్లో జాగీరు రైతుల గురించి పాటలు రాసాడు. తెలంగాణాకి రాకముందే రాజమండ్రిలో అరెస్టు కాబడి 9 నెలల జైలు శిక్ష అనుభవించాడు.
బెంగాల్ కరువు, రాయలసీమ కరువు కాలంలో జోలెకట్టుకొని బజారుల్లో, రైల్వే స్టేషన్లలో పాటలు పాడుతూ చిత్ర విచిత్ర వేషాలు వేస్తూ డాబ్బు వసూలు చేసాడు.
కానీ బల్లహుడి అనుమానం తీరదు. ఆ అగ్రహార బ్రాహ్మణులందరినీ అక్కడే గల పద్మాక్షీ దేవాలయములో విందు భోజనం ఏర్పాటు చేస్తాడు. అందరితో పాటు జానకీ దేవిని కూడా వడ్డించమంటారు. సాధారణంగా బ్రాహ్మణులు ఇతరులు వడ్డిస్తే తినరు కాబట్టి అక్కడ ఆమెను క్షత్రియకాంతగా నిర్ధారించవచ్చని బల్లహుడి ఆలోచన. కానీ అక్కడున్న బ్రాహ్మణులందరూ మాధవ శర్మ, సోమదేవుడి మంచితనాన్ని ఎరిగుండటం వల్ల ఆమె వడ్డించినా సందేహించకుండా భోంచేస్తారు. దాంతో జానకీదేవి నిజంగా బ్రాహ్మణ స్త్రీయేనని, భర్త మరణం తట్టుకోలేక సిరియాలు దేవి కూడా మరణించి ఉంటుందని బల్లహుడు భావిస్తాడు.
సిరియాలు దేవి అనుమకొండలోని బ్రాహ్మణ అగ్రహారం చేరుకుని అక్కడ అందరి అభిమానించే మాధవశర్మ అనే బ్రాహ్మణోత్తముడి ఇంట చేరుతుంది. ఆయన ఆమెను ఆదరించి జానకి అనే మారుపేరుతో ఎవరికీ అనుమానం రాకుండా కాపాడుతుంటాడు. కొద్దికాలానికి ఆమెకు మాధవ వర్మ జన్మించాడు. ఆపత్కాలములో తనను శ్రద్ధగా పెంచి పోషించిన మాధవ శర్మ పేరు మీదుగా ఆమె ఆ పేరు పెడుతుంది. యుద్ధంలో సోమదేవుడు బల్లహుని చేతిలో మరణిస్తాడు. రాజ్యం అతని వశమౌతుంది.
బల్లహుడు యుద్ధంలో సోమదేవుని జయించినా ఆయన భార్య ఎక్కడికి పోయిందో అంతు చిక్కదు. శతృశేషం మిగల్చడం క్షత్రియ ధర్మం కాదు కాబట్టి గూఢచారుల ద్వారా ఆమె ఎక్కడ ఉన్నదీ పసిగట్టి నిర్ధారించుకోవలసినదిగా మంత్రిని అనుమకొండకు పంపిస్తాడు. బల్లహుడి మంత్రి మాధవశర్మ దగ్గరకు వెచ్చి తను వచ్చిన పనిని తెలియ జేస్తాడు. ధర్మాచార పరాయణుడైన సోమదేవుని వంశం నిలబెట్టడం కోసం ఆయన రాణి అక్కడెక్కడా లేదని చెప్పి పంపేస్తాడు.
మాధవవర్మ తండ్రి సోమదేవుడు కుందాపురమును రాజధానిగా చేసుకుని ఆంధ్రదేశాన్ని పరిపాలిస్తూ ఉండేవాడు. ఆయన తండ్రి పేరు విజయపాలుడు, తాత పేరు నందభూవరుడు.
ధర్మాచరణమును, దైవభక్తి యందు ఆసక్తి కలవాడు. మల్లికార్జున దేవుడిపై భక్తి.ఆయనకు గోసంపద అంటే బహు ప్రీతి. తన కోటలో వేలకొలదీ గోవులను పెంచి పోషించడమే కాకుండా సతీ సమేతంగా గోపూజలు కూడా చేసేవాడు.
ఆయన భార్య సిరియాలు దేవి. చాలా రోజుల నిరీక్షణ తర్వాత ఆమె గర్భము దాల్చింది. అయితే అదే సమయంలో కటక దేశరాజైన బల్లహుడు తమ దేశంపైకి దండెత్తి వస్తున్నట్లుగా వర్తమానం అందుతుంది. బల్లహుడు అంతకుముందు కుందాపురమునకు వచ్చి సోమదేవుడి ఆతిథ్యాన్ని స్వీకరించి వెళ్ళి ఉంటాడు. ఆ సమయముననే కోట రహస్యాలను తెలుసుకును వెళ్ళాడని సోమదేవుడు, అతని మంత్రి తలపోస్తారు.
యుద్ధంలో ఫలితం ఎలాగైనా ఉండవచ్చని సోమదేవుడు మంత్రి సలహాతో నిండు చూలాలైన తన భార్యను అక్కడికి కొంత దూరములోనున్న అనుమకొండకు దాసీ సహాయంతో పంపించి వేస్తాడు.
మాధవ వర్మ ప్రాచీనాంధ్రదేశానికి చెందిన రాజు. ఆయన వీర పరాక్రమములు చరిత్రలో ఆయనకు ప్రత్యేక స్థానం సంపాదించి పెట్టాయి.