polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
18 వ శతాబ్దంలో ప్రస్తుత సిమ్లా నగరప్రాంతం చాలా దట్టమైన అడవి ప్రాంతం. అప్పట్లో అక్కడ ఉన్నవి జాఖు ఆలయం, ఇంకా కొన్ని చెల్లాచెదురుగా ఉన్న ఇళ్ళు. ప్రస్తుత సిమ్లా ప్రాంతం 1806 లో నేపాల్‌కు చెందిన భీమ్సేన్ థాపా చేత ఆక్రమించబడింది. ఆంగ్లో-నేపాలీ యుద్ధం తరువాత సుగౌలీ ఒప్పందం ప్రకారం బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ ఈ భూభాగాన్ని తమ ఆధీనంలోకి తీసుకుంది. మే 1815 లో డేవిడ్ ఓచెర్లోనీ నాయకత్వంలో మలాన్ కోటపై దాడి చేసి గూర్ఖా నాయకులను అణచివేశారు. 1817 ఆగస్టు 30 నాటి డైరీ ఎంట్రీలో, ఈ ప్రాంతాన్ని సర్వే చేసిన గెరార్డ్ సోదరులు, సిమ్లాను "ప్రయాణికులకు నీరు ఇవ్వడానికి ఫకీర్ ఉన్న మోస్తారు గ్రామం" అని వర్ణించారు.
సిమ్లాలో కొప్పెన్ వాతావరణ వర్గీకరణ క్రింద ఉపఉష్ణమండల హైలాండ్ క్లైమేట్ ఉంది. సిమ్లాలోని వాతావరణం శీతాకాలంలో ప్రధానంగా చల్లగా ఉంటుంది, వేసవిలో మధ్యస్తంగా ఉంటుంది. వేసవిలో సగటు ఉష్ణోగ్రత , శీతాకాలంలో సగటు . నెలవారీ అవపాతం నవంబర్లో 15 మీ.మీ. నుండి ఆగస్టులో 434 మీ.మీ. మధ్య మారుతూ ఉంటుంది. సగటు మొత్తం వార్షిక అవపాతం 1,575 మీ.మీ. , ఇది ఇతర పర్వత ప్రాంతాలతో పోలిస్తే తక్కువ కానీ మైదాన ప్రాంతాల కన్నా చాలా ఎక్కువ. చారిత్రాత్మకంగా డిసెంబర్ నెలలో చోటుచేసుకునే హిమపాతం, ఇటీవల ప్రతి సంవత్సరం జనవరిలో లేదా ఫిబ్రవరి మొదట్లో చోటుచేసుకుంటుంది.
1903 లో ప్రారంభమైన కల్కా-సిమ్లా రైల్వే మార్గం సిమ్లా ప్రాప్యత, ప్రజాదరణకు తోడ్పడింది. 806 కి పైగా వంతెనలు మరియు 103 సొరంగాలతో కల్కా నుండి సిమ్లాకు రైల్వే మార్గం ఇంజనీరింగ్ సాహసంగా పేర్కొనబడి, "బ్రిటిష్ జ్యువెల్ ఆఫ్ ది ఓరియంట్" అన్న పేరుతో ప్రాచుర్యం పొందింది. 2008 లో ఇది యునెస్కో ప్రపంచ వారసత్వ ప్రదేశంలో భాగమైంది. అదనంగా, సిమ్లా 1871 లో అవిభక్త రాష్ట్రమైన పంజాబ్ రాజధానిగా ఉండేది, కొత్త నగరం చండీగఢ్ నిర్మాణం వరకు అలాగే ఉంది. 1971 లో హిమాచల్ ప్రదేశ్ రాష్ట్రం ఏర్పడిన తరువాత, సిమ్లాను దాని రాజధాని చేశారు.
ఉపాధి ఎక్కువగా ప్రభుత్వ, పర్యాటక రంగాలచే నడుస్తుంది. మిగిలిన ఉద్యోగాలు విద్యా, ఉద్యాన ఉత్పత్తుల ప్రాసెసింగ్ రంగాల కిందికి వస్తాయి. ఉద్యోగార్ధులు, యజమానుల మధ్య అంతరాన్ని తగ్గించడానికి ఇటీవల ఒక మోడల్ కెరీర్ సెంటర్‌ను ఏర్పాటు చేశారు. నగరానికి ప్రధాన ఆదాయ ఉత్పత్తి వనరులలో హోటల్ పరిశ్రమ ఒకటి. 5 నక్షత్రాల హోటళ్లతో సహా సిమ్లాలో 6500 హోటళ్లు ఉన్నాయి, అత్యంత ప్రాచుర్యం పొందినవి ఒబెరాయ్ సిసిల్, పీటర్‌హాఫ్, వైల్డ్‌ఫ్లవర్ హాల్, హోటల్ హాలిడే హోమ్. అత్యధిక ర్యాంకు కలిగిన హోటళ్లున్న భారతీయ నగరాల జాబితాలో సిమ్లా అగ్రస్థానంలో ఉంది.
కాళి దేవత నిర్భయ అవతారమైన శ్యామల మాత పేరు నుండి సిమ్లా నగరానికి ఈ పేరు వచ్చింది. కాళి బారి ఆలయం ది రిడ్జ్ సమీపంలో ఉన్న బాంటొనీ కొండపై ఉంది. మరొక కథనం ప్రకారం, నీలి పలక అని అర్ధం వచ్చే శ్యామాలయ అనే పదం నుండి సిమ్లాకు ఈ పేరు వచ్చింది. కానీ సాధారణంగా, చాలా మంది మొదటి కథనాన్ని మరింత నమ్మదగిన, ఆమోదయోగ్యమైన, సబబైన కథనంగా పరిగణిస్తారు. ఇటీవల రాష్ట్ర ప్రభుత్వం నగర పేరును సిమ్లా నుండి శ్యామలగా మార్చాలనుకుంటుందని వార్తలు వినిపించాయి. కానీ ప్రజల, స్థానికుల ప్రతికూల స్పందనను చూసి రాష్ట్ర ప్రభుత్వం ఈ ప్రణాళికను తోసిపుచ్చింది.
హిందీ ఇక్కడి వాడుక భాష, ఇది నగరంలో ప్రధానంగా మాట్లాడే భాష మరియు అధికారిక ప్రయోజనాల కోసం సాధారణంగా ఉపయోగించే భాష. గణనీయమైన జనాభా ఇంగ్లీష్ కూడా మాట్లాడుతారు, ఇది నగరం యొక్క రెండవ అధికారిక భాష. హిందీ కాకుండా, పహారీ భాషలను ఇక్కడి పహారీ జాతి ప్రజలు మాట్లాడుతారు, వీరు నగర జనాభాలో ప్రధాన భాగం. నగరంలోని పంజాబీ వలస జనాభాలో పంజాబీ భాష ప్రబలంగా ఉంది, వీరిలో ఎక్కువ మంది పశ్చిమ పంజాబ్ నుండి వచ్చిన శరణార్థులు,1947 లో భారత విభజన తరువాత నగరంలో స్థిరపడ్డారు.
సిమ్లాలో వివిధ ప్రాంతాల ప్రజలు నివసిస్తారు, రకరకాల పండుగలను జరుపుకుంటారు. ప్రతి సంవత్సరం పర్యాటకులు గరిష్టంగా ఉండే కాలంలో , 3-4 రోజుల పాటు సిమ్లా వేసవి పండుగ జరుపుతారు. దేశవ్యాప్తంగా ఉన్న ఎందరో ప్రముఖ గాయకులు ఈ పండుగలో అలరిస్తారు. 2015 నుండి, 95.0 బిగ్ ఎఫ్.ఎం, హిమాచల్ పర్యాటక శాఖ సంయుక్తంగా ఏడు రోజుల సుదీర్ఘ శీతాకాలపు సంబరాలను రిడ్జ్‌లో క్రిస్మస్ నుండి నూతన సంవత్సరం వరకు నిర్వహిస్తున్నాయి.
ఈ నగరం భారతదేశపు భూకంప ప్రమాద వర్గీకరణ ప్రకారం జోన్ వర్గంలోకి వస్తుంది. బలహీనమైన నిర్మాణ పద్ధతులు, పెరుగుతున్న జనాభా వల్ల, ఇప్పటికే భూకంపాలు సంభవించే ప్రమాదం ఉన్న ఈ ప్రాంతానికి, తీవ్రమైన ముప్పు పొంచి ఉంది. ప్రధాన నగరానికి సమీపంలో నీటి వనరులు లేవు మరియు సమీప నది సట్లెజ్ సుమారు
సిమ్లా ఒప్పంద ఒడంబడికపై పాకిస్తాన్ అధ్యక్షుడు జుల్ఫికర్ అలీ భుట్టో, భారత ప్రధాని ఇందిరా గాంధీ సిమ్లాలో సంతకం చేశారు. ఈ ఒప్పందం బంగ్లాదేశ్‌ను పాకిస్తాన్ దౌత్యపరంగా గుర్తించడానికి మార్గాన్ని సుగమం చేసింది. అధికారిక పత్రాలపై 2 జూలై 1972 గా నమోదయినా, నిజానికి పత్రంపై జూలై 3 రాత్రి 0040 గంటలకు సంతకం చేయబడింది.
సిమ్లా ఏడు కొండల పైన నిర్మించబడింది: ఇన్వెరామ్ కొండ, అబ్జర్వేటరీ కొండ, ప్రాస్పెక్ట్ కొండ, సమ్మర్ కొండ, బాంటోనీ కొండ, ఎలిసియం కొండ, జాఖు కొండ. సిమ్లాలోని ఎత్తైన ప్రదేశం జాఖు కొండ, దీని ఎత్తు . ఇటీవలి కాలంలో, నగరం ఈ ఏడు కొండలను దాటి వ్యాప్తి చెందింది.
2011 జనాభా లెక్కల ప్రకారం, నగరంలో అత్యధికంగా హిందూ మతాన్ని 93.5% మంది ఆచరిస్తున్నారు, తరువాత ఇస్లాం , సిక్కు మతం , బౌద్ధమతం , క్రైస్తవ మతం , జైన మతం .
సిమ్లా హిమాలయాల నైరుతి శ్రేణులలో న ఉంది. సగటు సముద్ర మట్టానికి పైన దీని సగటు ఎత్తు . ఈ నగరం ఏడు కొండల వెంట విస్తరించి ఉంది. నగర విస్తీర్ణం తూర్పు నుండి పడమర వరకు దాదాపు .
దూరంలో ఉంది. గిరి మరియు పబ్బార్ నదులు కుడా సిమ్లా జిల్లా గుండా ప్రవహిస్తాయి, కానీ ఇవి నగరం నుండి మరింత దూరంలో ఉన్నాయి.
పర్షియన్ సాహిత్యం ప్రపంచ సాహిత్యాలలోకెల్లా గొప్ప సాహిత్యాలలో ఒకటిగా వర్ణించబడింది. గేథే అంచనా ప్రకారం ప్రపంచ సాహిత్యంలోని నాలుగు ప్రధాన సాహిత్యాలలో పర్షియన్ ఒకటి. పర్షియన్ సాహిత్యపు మూలాల మధ్య పర్షియన్, ప్రాచీన పర్షియన్ రచనలలో ఉంది. ప్రాచీన పర్షియన్ సాహిత్య చరిత్ర క్రీ.పూ. 522 నుంచి ప్రారంభమవుతుంది. ఐతే, పర్షియన్ సాహిత్యంలో ఎక్కువ భాగం సా.శ. 650లో ముస్లింలు పర్షియాను ఆక్రమించిన తరువాత కాలం నుండి వచ్చింది. సా.శ. 750లో అబ్బాసిడ్లు అధికారంలోకి వచ్చాకా ఇస్లామిక్ ఖలీఫత్‌లో అధికారులు, లేఖకులుగా పర్షియన్ల సంఖ్య పెరిగింది. ఈ అధికారులు, లేఖకుల్లో పర్షియన్ కవులు, రచయితలు కూడా పెద్ద సంఖ్యలోనే ఉండేవారు. గ్రేట్ ఇరాన్ ఈశాన్య భాగైన ఖొరాసన్లోనూ, ఈనాటి ఉబ్జెకిస్తాన్, తజకిస్తాన్, దక్షిణ కిర్గిస్తాన్, నైఋతి కజకిస్తాన్లు కలిసిన ప్రాచీన ట్రాన్సాక్సియానాలోనూ కొత్త పర్షియన్ భాషా సాహిత్యాలు విలసిల్లేవి. ఈ పరిణామం వెనుక ఇస్లామిక్ యుగానంతర ఇరాన్‌లో ఎదుగుతున్న తొలినాళ్ళ ఇరానియన్ రాజవంశాలైన టహిరిడ్, సమానిడ్ సామ్రాజ్యాలు ఖొరాసన్ ప్రాంతంలో నెలకొని ఉండడం వంటి రాజకీయ కారణాలు ఉన్నాయి.
ఘజ్నావిడ్ సామ్రాజ్యం మధ్య, దక్షిణ ఆసియాలో విస్తారమైన భూభాగాలను జయించి, పర్షియన్‌ను తమ రాజభాషగా స్వీకరించింది. ఈ కారణంగా ఇరాన్, మెసొపొటేమియా, అజర్‌బైజాన్, విస్తృత కాకసస్ ప్రాంతం, టర్కీ, పాకిస్తాన్, బంగ్లాదేశ్, భారతదేశం, తజికిస్తాన్, మధ్య ఆసియాలోని ఇతర ప్రాంతాలలో పర్షియన్ సాహిత్యం వెలువడేది. పర్షియన్ అన్నది భాషా వాచకం మాత్రమే కాక జాతి వాచకం కూడా అయివుండడంతో పర్షియన్లు లేక ఇరానీయులు గ్రీక్, అరబిక్ వంటి ఇతర భాషల్లో రాసిన సాహిత్యాన్ని కూడా జాతిపరంగా చూసి పర్షియన్ సాహిత్యంగా పరిగణించాలని కొందరు సూచిస్తారు. అదే సమయంలో పర్షియన్ భాషలో రాసిన సాహిత్యం అంతా కూడా జాతిపరంగా పర్షియన్లు లేక ఇరాయన్లు అయినవారే రాసినది కాదు. టర్కిక్, కాకేసియన్, భారతీయ కవులు, రచయితలు కూడా ఆనాటి విస్తృత పర్షియన్ సంస్కృతికి సంబంధించిన సాహిత్యం పర్షియన్ భాషలో సృష్టించారు.
ఈ భాషా సాహిత్యం ఒకప్పటి గ్రేటర్ ఇరాన్ ప్రాంతంలో నిలిచి విలసిల్లింది. ప్రస్తుత ఇరాన్, ఇరాక్, ఆఫ్ఘనిస్తాన్, కాకసస్, టర్కీలలో పూర్తిస్థాయిలోనూ, మధ్య ఆసియా , దక్షిణ ఆసియాలోని పర్షియన్ భాష చారిత్రకంగా స్థానిక భాషగానో, అధికారిక భాషగానో ఉన్న ప్రాంతాలను కలిపి చారిత్రకంగా గ్రేటర్ ఇరాన్ ప్రాంతంగా పరిగణిస్తారు. ఉదాహరణకు, పర్షియన్ సాహిత్యాభిమానులకు అత్యంత ప్రీతిపాత్రులైన కవుల్లో ఒకడైన రూమి ఈనాటి ఆఫ్ఘనిస్తాన్ లోని బాల్ఖ్ లో కానీ, ఈనాటి తజకిస్తాన్ లోని వాఖ్ష్ లో కానీ జన్మించాడు. అతను పర్షియన్ భాషలో రాసేవాడు, ఆ సమయంలో అనటోలియాలోని సెల్జుక్స్ రాజధాని అయిన కొన్యాలో జీవించాడు.
ఘజ్నవీ దండయాత్రికులు, వారి వారసులైన ఘోరీ, తైముర్ వంటి వారి సైన్యాలు భారతదేశపు భూభాగాలను ఆక్రమించడం, మొఘల్ సామ్రాజ్యం ఆవిర్భావం వంటి పరిణామాలతో పర్షియన్ సంస్కృతి, దాని సాహిత్యం క్రమంగా దక్షిణ ఆసియాలోకి దిగుమతి చెందింది. మొదట్లో సాంస్కృతికంగా పర్షియన్లు అయిన టర్కిక్, ఆఫ్ఘన్ రాజవంశాలు తమతో పాటు పర్షియన్ భాషా సాహిత్యాలను భారత ఉపఖండంలోకి తీసుకువచ్చారు. పర్షియన్ భాష వందల సంవత్సరాలుగా ప్రభు వంశీకుల భాషగానూ, సాహిత్య భాషగానూ, మొఘల రాజాస్థానాల భాషగానూ కొనసాగింది. 19వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో హిందూస్థానీ భాష ఈ స్థానాన్ని భర్తీ చేసింది.
పర్షియన్ కవుల్లో అత్యుత్తమమైన, ప్రీతిపాత్రులైన మధ్యయుగపు కవులలో కొందరు సూఫీలు. వారి కవిత్వాన్ని మొరాకో నుండి ఇండోనేషియా వరకు సూఫీలు విస్తృతంగా చదివారు. ముఖ్యంగా కవిగా సుప్రసిద్ధుడు, సూఫీయిజంలో పేరొందిన శాఖకు వ్యవస్థాపకుడు కూడా. ఈ భక్తి కవిత్వపు ఇతివృత్తాలను, వీటి శైలులను చాలా మంది సూఫీ కవులను విస్తృతంగా అనుకరించారు.
16వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో, పర్షియన్ సంప్రదాయాలు జార్జియన్ పాలకవర్గాలపై గణనీయమైన ప్రభావాన్ని చూపాయి. దీని ఫలితంగా జార్జియన్ కళ, వాస్తుశిల్పం, సాహిత్యాలపై పర్షియన్ ప్రభావం పడింది. జార్జియాను రష్యన్లు పరిపాలించడం మొదలుపెట్టేవరకూ ఈ సాంస్కృతిక ప్రభావం కొనసాగింది.
పర్షియన్ సాహిత్యం ) పర్షియన్ భాషలో మౌఖిక రచనలు, వ్రాతపూర్వక గ్రంథాలతో కూడి ప్రపంచంలోని పురాతన సాహిత్యాలలో ఒకటిగా నిలుస్తున్నది. పర్షియన్ సాహిత్యం రెండున్నర సహస్రాబ్దుల కాలంలో విస్తరించివుంది.
పర్షియన్ మార్మిక సాహిత్యంలో పలు ముఖ్యమైన గ్రంథాలు కవిత్వ రచనలు కావు, కానీ విస్తారంగా జనం చదివినవి, మన్నన పొందినవి వాటిలోనూ ఉన్నాయి. కిమియా-యి సాదత్, అస్రార్ అల్ తౌహిద్, కష్ఫ్ ఉల్ మహజూబ్ వాటిలో కొన్ని.
పర్షియన్ కవులు ఫిరదౌసి, సాది, హఫీజ్, అత్తార్, నెజామి, రూమి, ఒమర్ ఖయ్యామ్లు పశ్చిమ దేశాలు సహా ప్రపంచవ్యాప్తంగా ప్రసిద్ధి చెంది, వివిధ దేశాల్లో పలు భాషల సాహిత్యాలను ప్రభావితం చేశారు.
ఢిల్లీ సుల్తాను అలావుద్దీను ఖిల్జీ మీద దండయాత్ర చేయడానికి రాణా రతను సింగు దూరపు బంధువు 'లక్ష' , రాణా రతను సింగు చేరారు. యుద్ధంలో ఆయన తన ఏడుగురు కుమారులులతో మరణపోరాటం చేసి వారితో ఆయన పాటు మరణించాడు. వారి మహిళలు జౌహరుకు పాల్పడ్డారు . లక్ష బప్పా రాణా శాఖకు చెందిన వాడు. అందువలన గెహ్లాటు వంశానికి చెందినవాడిగా భావించబడ్డాడు. లక్ష నాధ్ ద్వారా పట్టణానికి సమీపంలో ఉన్న శిశోడా గ్రామానికి చెందినవాడు. అందువలన ఆయన పిల్లలు 'శిశోడియా' అని పిలువబడ్డారు. లక్షకు తొమ్మిది మంది కుమారులు ఉన్నారు. వీరిలో పెద్దవాడు ఆరి సమీంలోని ఉన్నవ గ్రామానికి చెందిన ఉర్మిలా అనే అందమైన మహిళను వివాహం చేసుకున్నాడు. వీరు చందన వంశానికి చెందిన పేద రాజపుత్ర కుటుంబానికి చెందినవారు. ఈ జంటకు రానా హమ్మీరు ఏకైక సంతానంగా జన్మించాడు.
13 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో ఢిల్లీ సుల్తానేటు దాడి తరువాత. పాలక గుహిలోటు రాజవంశం మేవారు నుండి స్థానభ్రంశం చెందింది. ఆ వంశంలోని పెద్దవాడైన హమ్మీరు సింగు ఈ ప్రాంతం మీద తిరిగి నియంత్రణ సాధించి తుగ్లకు రాజవంశాన్ని ఓడించి రాజవంశాన్ని తిరిగి స్థాపించాడు. ఆయన 'రాణా' అనే రాజ బిరుదును ఉపయోగించిన రాజవంశంలో మొదటి వ్యక్తి అయ్యాడు. హమ్మీరు గుహిలోటు నుండి ఉద్భవించిన శిశోడియా వంశానికి చెందిన వాడు. రాణా హమ్మీరుల పాలనలో మేవారు టర్కీ దండయాత్రలను తట్టుకున్న భారతీయ రాజ్యాలలో ఒకటి అయింది. జాన్ డార్విను అభిప్రాయం ఆధారంగా "మేవారు, విజయనగరు హిందూ రాజ్యాలు మాత్రమే ముస్లిం దాడులను తట్టుకుని నిలిచాయి ".హమ్మీరు రాజస్థానులోని చిత్తూరు కోటలో అన్నపూర్ణ ఆలయం నిర్మించాడు.
ఢిల్లీలోని ఖల్జీ రాజవంశం ముగిసిన తరువాత ఏర్పడిన గందరగోళం మధ్య హమ్మీరు సింగు మేవారు నియంత్రణ సాధించినట్లు నైన్సి వంటి రాజపుత్ర బార్డికు చరిత్రకారులు పేర్కొన్నారు. మాల్దేవు కుమారుడు జైజాను ఢిల్లీ సుల్తానేటు చౌహాను సామంతరాజులను మేవారు నుండి తొలగించాడు. ఢిల్లీ సుల్తాను ముహమ్మదు బిను తుగ్లకును హమ్మీరు సింగుకు వ్యతిరేకంగా దాడి చేయమని జైజా ఢిల్లీకి పారిపోయాడు. ముహ్నోతు నైన్సీ అభిప్రాయం ఆధారంగా హమ్మీరు సింగు సింగోలి గ్రామానికి సమీప ంలో తుగ్లకును ఓడించి సుల్తానును జైలులో పెట్టాడు. ఆయన మూడు నెలల తరువాత సుల్తానును విడుదల చేశాడు. విమోచన క్రయధనంగా సుల్తానేటు ఆయనకు అజ్మీరు, రాంతంబోరు, నాగౌరు, సూయసుపూరులను అప్పగించిన తరువాత; 5 మిలియను రూపాయలు, 100 ఏనుగులను చెల్లించింది.
ఏదేమైనా నైన్సీ వాదన సరికాదు. వాస్తవానికి హమ్మీరు సింగు, ముహమ్మద్ బిన్ తుగ్లక్ ఎప్పుడూ కలవలేదు. రాజపుత్ర బార్డికు చారిత్రక కథనం, ఇతర ఆధారాల ద్వారా ధృవీకరించబడలేదు. హమ్మీరు విజయాల వాదనలు పూర్తిగా నిరాధారమైనవి కావు: 1438 జైన దేవాలయ శాసనం అతని దళాలు ముస్లిం సైన్యాన్ని ఓడించాయని ధృవీకరిస్తుంది; ఈ సైన్యానికి ముహమ్మదు బిను తుగ్లకు సైనికాధికారులు నేతృత్వం వహించి ఉండవచ్చు. తదనంతరం ముహమ్మదు బిను తుగ్లకు, ఆయన వారసులు ప్రస్తుత రాజస్థానులో తమ అధికారాన్ని పునరుద్ధరించలేదు. హమ్మీరు సింగు అధికారాన్ని ఇతర రాజపుత్ర ప్రముఖులు గుర్తించారు. మేవారు పాషా జహంగీరు నిబంధనలకు లోబడి రాణా అమరు సింగు ఢిల్లీ సుల్తానేటు నుండి స్వతంత్రంగా ఉన్నారు.
ప్రస్తుత రాజస్థానులో మేవారు పాలకులలో పేరుకు ముందు రాణా అనే బిరుదును ఉపయోగించిన మొదటి పాలకుడు రాణా హమ్మీరు . ఆయన గుహిలోటు రాజవంశానికి చెందినవాడు. 13 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో ఢిల్లీ సుల్తానేటు దాడి తరువాత మేవారు నుండి పాలక గుహిలోటు రాజవంశం తొలగించబడింది. ఆ వంశంలో శిక్షణాతరగతికి చెందినవాడైన రాణా హమ్మీరు ఈ ప్రాంతం మీద తిరిగి నియంత్రణ సాధించి రాజవంశాన్ని తిరిగి స్థాపించాడు. గుహిలా రాజవంశంలో ఒక శాఖ అయిన శిశోడియా రాజవంశానికి ఇది పూర్వశాఖ అయ్యింది. మేవారు తరువాత వచ్చిన పాలకులు తమ పేరుకు ముందు మహారాణా చేర్చుకున్నారు.
ఖిల్జీలు తామ కొత్తగా స్వాధీనం చేసుకున్న భూభాగాలను జలోరు పాలకుడు మాల్దేవుకు కేటాయించారు. వీరు యుద్ధకాలంలో వారితో సంబంధం కలిగి ఉన్నారు. తన పాలనకు పౌరులను స్థిరపరచి సహకరించడానికి మాల్దేవు తన వితంతువు కుమార్తె సోంగారిని రాణా హమ్మీరుకు ఇచ్చి వివాహం చేయడానికి ఏర్పాట్లు చేశాడు. ఇది పూర్వపు పాలక రాజవంశంలో దిగువహోదా కలిగిన శాఖ వారసుడైన రానా హమ్మీరు సింగు 1326 లో మేవారు రాజ్యాన్ని పునఃస్థాపించడానికి సహకరించింది. తరువాత హమ్మీరు మామగారి మీద తిరుగుబాటు చేయడానికి ప్రణాళిక రూపొందించాడు. ఈ విధంగా హమ్మీరు స్థాపించిన రాజవంశం రానా హమ్మీరుకు చెందిన పర్వత గ్రామం శిశోడియా పేరుతో శిశోడియా అని పిలువబడింది.
రాణా రతను సింగు నాయకత్వంలో చిత్తోరుకు మద్దతుగా లక్ష, ఆరి ఇద్దరూ మరణించారు. యువ హమ్మీరు వెనుక వదిలివేయబడ్డాడు. ఆయన దాదాపు పసివాడు అయినప్పటికీ ఆయన మామ అజయ్ , రెండవ కుమారుడు మార్గదర్శకత్వంలో లక్ష పెరిగాడు. రాణా హమ్మీరు తన మామ ఎదుట తన ధైర్యసాహసాలు ప్రదర్శించాడు. చిన్న వయస్సులో సమీప ప్రాంతంలో గందరగోళానికి కారణమవుతున్న ముంజా బాలేచా అనే కాంతాలియా రాజును చంపాడు. ఈ సంఘటన తన మామను ఆకట్టుకుని ఆయన వెంటనే హమ్మీరును పాలకుడిని చేస్తానని వాగ్దానం చేసాడు.
వైరస్ అనిరిబాటి రక్తంలో వ్యాధి కనుగొనబడిందో లేదో తెలుసుకోవడానికి పరీక్షలు. వీటివలన రక్తంలో ప్రతిరోధకాలు కనుగొనబడతాయి. రోగి రక్తం లేదా కండరాల నమూనాను పరీక్షించడం ద్వారా వైరస్ను కనుగొనవచ్చు. పాలిమరేస్ చైన్ రియాక్షన్ తాజా విశ్లేషణ పద్ధతి , ఈ క్రిమియన్‌ కాంగో హెమరేజిక్‌ ఫీవర్‌ నివారణకు నిర్దిష్ట వైద్య పద్ధతులు కనుగొనబడలేదు. వ్యాధి ప్రభావాలకు చికిత్స జరుగుతుంది.
1857 లో బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీకి వ్యతిరేకంగా జరిగిన భారత తిరుగుబాటుకు మీరట్ ప్రసిద్ధి గాంచింది. ప్రసిద్ధ నినాదం " దిల్లీ చలో " ఇక్కడే మొదట లేవనెత్తారు. తిరుగుబాటు ప్రారంభమైన ప్రదేశం మీరట్ కంటోన్మెంట్. మీరట్‌కు అంతర్జాతీయ ఖ్యాతి తెచ్చిన ఈ తిరుగుబాటు 1857 మార్చిలో బెంగాల్‌లోని బరాక్‌పూర్‌లో ప్రారంభమైంది. సిపాయి మంగళ్ పాండే ఇద్దరు యూరోపియన్లపై కాల్పులు జరపగా అవి గురితప్పాయి. తనను తాను చంపుకోవడంలో అతడు విఫలమయ్యాడు. ఆ తరువాత అతన్ని ఉరితీసారు. ఏప్రిల్ నాటికి, పాండే తిరుగుబాటు అగ్నికణం ఉత్తర భారతదేశాన్ని దహనం చేసి, ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ వారి రెండవ అతిపెద్ద దండు అయిన మీరట్ చేరింది. ఇక్కడ, యూరోపియన్లు, స్థానిక సిపాయిలు సుమారుగా చెరి 2000 మందితో సమాన సంఖ్యలో ఉండేవారు. యూరోపియన్ కంటోన్మెంట్ 'స్థానిక సైనికుల' నుండి వేరుగా ఉండేది. దీనికి సమీపంలో సదర్ బజార్, లాల్ కుర్తీ బజార్ ఉన్నాయి. కంపెనీ సైనికులు ధరించే ఎరుపు యూనిఫారాల మీదుగా లాల్ కుర్తీ బజారుకు ఆ పేరు వచ్చింది.
సా.శ. పదకొండవ శతాబ్దంలో, నగరానికి నైరుతి దిశలో ఉన్న ప్రాంతాన్ని బులంద్‌షహర్‌కు చెందిన డోర్ రాజ్‌పుత్ర రాజా హర్ దాత్ పాలించాడు. అతడు ఇక్కడొక కోటను నిర్మించాడు. ఈ కోట బలిష్టతకు ప్రసిద్ధి చెందింది. దీని ప్రసక్తి ఐన్-ఇ-అక్బరిలో ఉంది. తరువాత అతను 1018 లో ఘజ్ని మహమూద్ చేతిలో ఓడిపోయి, తన బలగాలతో పాటు మహమూద్కు లొంగిపోయాడు. స్థానికంగా ప్రసిద్ధి గాంచిన జామా మసీదు, ఆ కాలం నాటిదే. దీనిని మహమూద్ మంత్రి నిర్మించినట్లు చెబుతారు. ముస్లిములు స్వాధీనం చేసుకున్న కొద్దికాలానికే నగరాన్ని స్థానిక హిందూ రాజా తిరిగి స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. అతడు అప్పుడు నగరానికి రక్షణగా గోడను నిర్మించాడు. అది ఇటీవలి కాలం వరకూ నిలిచి ఉంది. 1206 లో ఢిల్లీ సుల్తానేట్ను స్థాపించిన కుతుబ్-ఉద్-దిన్ ఐబక్ 1193 లో మీరట్‌పై దాడి చేసి స్వాధీనం చేసుకున్నాడు.
ఆ 85 మందినీ ఉద్యోగాల్లోంచి తీసివేసి, పదేళ్ల జైలు శిక్ష విధించారు - ఇది వారికి పెద్ద అవమానం. తిరుగుబాటుదారులు 3 వ అశ్వికదళానికి చెందినవారు. వారికి స్వంత గుర్రాన్నాయి. వారు సామాజికంగా ఉన్నత వర్గాలకు చెందినవారు. అలాంటి వారికే సంకెళ్ళు పడితే, ఇక ఇతరుల సంగతి చెప్పేందుకేముందని ఇతరులు అనుకున్నారు. 1857 మే 10 ఆదివారం నాడు కొత్వాల్ ధన్ సింగ్ గుర్జర్ జైలు తలుపులను తెరిచాడు. ఈ 85 మంది సైనికులు, జైలులో ఉన్న ఇతర సైనికులతో పాటు తప్పించుకొని తమకు తాము స్వేచ్ఛను ప్రకటించుకున్నారు, తిరుగుబాటు చేశారు. నగరాన్ని తమ ఆధీనంలోకి తీసుకోవడానికి బ్రిటిష్ అధికారులపై దాడి చేసి చంపారు. ఈ సైనికులు ఢిల్లీ వైపు కవాతు చేస్తున్నప్పుడు ఇది ఉత్తర భారతదేశం అంతటా విస్తృతమైన తిరుగుబాటుకు నాంది పలికింది. మే 10 ని మీరట్ లో స్థానిక సెలవుదినంగా జరుపుకుంటారు.
1399 లో తైమూర్ మీరట్‌ను పట్టుకున్నాడు. ఢిల్లీలో పౌర తిరుగుబాటు అనంతరం జరిపిన ఊచకోతలో వేలాది మంది పౌరులను వధించాక, అతడు మీరట్‌ను జయించాడు. కోటకు రక్షణగా ఇలియాస్ ఆఫ్ఘన్, అతని కుమారుడు మౌలా ముహమ్మద్ థానేశ్వరిలు ఉన్నారు. వీరికి సఫీ నేతృత్వంలోని ముస్లిమేతరులు బాసటగా ఉన్నారు. వారిని లొంగిపొమ్మని తైమూర్ కబురంపాడు. దీనికి వాళ్ళు, గతంలో టార్మాషిరిన్ కూడా ఇలాగే కోటను పట్టుకోవటానికి ప్రయత్నించాడనీ, కానీ అతడి వల్ల కాలేదనీ సమధానమిచ్చారు. రెచ్చిపోయిన తైమూర్ 10,000 మంది గల అశ్వికదళంతో బయలుదేరాడు. అతడి సైనికులు గోడలను ఎక్కి కోటను ఆక్రమించాయి. యుద్ధంలో సఫీ హతుడయ్యాడు. కోట లోని నివాసులను చంపేసారు. వారి భార్యలు, పిల్లలను బానిసలుగా చేసుకున్నారు. యుద్ధఖైదీలను సజీవంగా కాల్చేసారు. రక్షణ గోడలను, ఇళ్ళనూ నేలమట్టం చేసారు.
ఢిల్లీ-మీరట్ ఎక్స్‌ప్రెస్ వే నిర్మాణంలో ఉంది. 90 కిలోమీటర్ల పొడవైన నియంత్రిత-యాక్సెస్ ఎక్స్‌ప్రెస్‌వే, మీరట్‌ను ఘజియాబాద్‌లోని దాస్నా ద్వారా ఢిల్లీతో కలుపుతుంది. ప్రస్తుత హైవే 24 లోని ఉత్తర ప్రదేశ్ గేట్ వరకు ఉన్న భాగాన్ని 8 నుండి 14 లేన్‌లకు వెడల్పు చేస్తారు. యుపి గేట్, దాస్నా మధ్య ఉన్న భాగాన్ని కూడా పద్నాలుగు లేన్లకు మారిస్తారు. జాతీయ రహదార్ల సంస్థ ప్రకారం మొత్తం నిర్మాణ పనులను మూడు దశలుగా విభజించారు. మొదటి దశలో ఢిల్లీ నుండి దాస్నా వరకు ఉన్న జాతీయ రహదారి -24 ను , రెండవ దశలో దాస్నా నుండి హాపూర్ వరకు మూడవ దశలో దాస్నా నుండి మీరట్ వరకు 37 కిలోమీటర్ల పొడవైన కొత్త అలైన్‌మెంటు నిర్మాణం ఉంటుంది.
మీరట్‌లో రుతుపవనాల ప్రభావంతో తేమతో కూడిన ఉప ఉష్ణమండల శీతోష్ణస్థితి ఉంటుంది. ఏప్రిల్ ప్రారంభం నుండి జూన్ చివరి వరకు వేసవికాలం ఉంటుంది. ఈ కాలంలో చాలా వేడిగా ఉండి, ఉష్ణోగ్రతలు చేరుకుంటాయి . రుతుపవనాలు జూన్ చివరలో వచ్చి సెప్టెంబరు మధ్య వరకు కొనసాగుతాయి. ఉష్ణోగ్రతలు కొద్దిగా తగ్గుతాయి. మేఘాల ఆవరించి ఉంటాయి. గాలిలో తేమ అధికంగా ఉంటుంది. అక్టోబరుర్లో ఉష్ణోగ్రతలు మళ్లీ పెరుగుతాయి. నగరంలో అక్టోబరు చివరి నుండి మార్చి మధ్య వరకు తేలికపాటి, పొడి శీతాకాలం ఉంటుంది ఇప్పటివరకు నమోదైన అతి తక్కువ ఉష్ణోగ్రత , 2013 జనవరి 6 న నమోదైంది. వార్షిక వర్షపాతం సుమారు 845 మి.మీ. ఉంటుంది. అత్యధిక వర్షపాతం వర్షాకాలంలో నమోదవుతుంది. సాపేక్ష తేమ 30 నుండి 100% వరకు ఉంటుంది. నగరంలో హిమపాతం ఉండదు.
ఈ నగరం మొఘల్ సామ్రాజ్యం పాలనలో వచ్చాక ప్రశాంతతను చూసింది. మొఘల్ చక్రవర్తి, అక్బరు పాలనలో, ఇక్కడ రాగి నాణేల టంకసాల ఉండేది. మొఘల్ సామ్రాజ్యపు క్షీణ దశలో, ఔరంగజేబు మరణం తరువాత నగరం, ఉత్తరాన ముజఫర్ నగర్ కు చెందిన సయ్యదులు, ఆగ్నేయంలోని జాట్లు, నైరుతిలో.గంగానది వెంట ఉన్న గుజ్జర్ల వంటి స్థానిక అధిపతులనియంత్రణలోకి వచ్చింది. ఈ నగరం 18 వ శతాబ్దంలో సిక్కుల, మరాఠాల దండయాత్రలను చూసింది. మధ్య మధ్యలో జాట్లు, రోహిల్లాల పాలనలొచ్చాయి. వాల్టర్ రీన్హార్ట్ అనే ఆంగ్ల సైనికుడు సర్ధానాలో స్థిరపడ్డాడు. జిల్లాలోని కొన్ని ప్రాంతాలను అతడు నియంత్రణ లోకి తెచ్చుకున్నాడు. అతని మరణం తరువాత, అవి బేగం సమ్రూ చేతుల్లోకి వచ్చాయి. ఈ సమయంలో, జిల్లా దక్షిణ భాగం మరాఠా పాలనలో ఉండేది.
2011 నాటికి మీరట్, భారతదేశంలో అత్యధిక జనాభా కలిగిన పట్టణ సముదాయాల్లో 33 వ స్థానంలో ఉంది. అత్యధిక జనాభా కలిగిన నగరాల్లో 26 వ స్థానంలో ఉంది. ఇది 2006 నాటి అతిపెద్ద నగరాలు, పట్టణ ప్రాంతాల ప్రపంచ జాబితాలో ఇది 292 వ స్థానంలో ఉంది 2020 లో 242 వ స్థానానికి చేరుకుంటుందని అంచనా వేసారు. మునిసిపల్ ప్రాంత విస్తీర్ణం 450 చ.కి.మీ. ఈ నగరం క్రీడా వస్తువుల అతిపెద్ద ఉత్పత్తిదారులలో ఒకటి. భారతదేశంలో అత్యధిక సంగీత వాయిద్యాలను ఉత్పత్తి చేసే స్థలం ఇది. ఈ నగరం పశ్చిమ ఉత్తర ప్రదేశ్‌లో విద్యా కేంద్రంగా ఉంది. దీనిని "భారత క్రీడా నగరం" అని కూడా పిలుస్తారు. బ్రిటిష్ వలస పాలనకు వ్యతిరేకంగా 1857 సిపాయీల తిరుగుబాటును లేవదీసిన స్థలం, మీరట్ నగరం.
1857 ఏప్రిల్ 24 న, మీరట్ కమాండర్ కల్నల్ కార్మైచెల్ స్మిత్, బెంగాల్ అశ్వికదళానికి చెందిన 90 మంది భారతీయ సిపాయిల చేత కవాతు చేయించాడు. వీళ్ళలో ఎక్కువ మంది ఉత్తర ప్రదేశ్, బీహార్ నుండి వచ్చారు. కొత్త ఎన్‌ఫీల్డ్ తూటాలను కాల్చమని అతను వారిని ఆదేశించాడు. అందుకు 85 మంది నిరాకరించారు. తూటా ఓ కాగితంలో చుట్టి ఉంటుంది. వాడేముందు ఆ కాగితాన్ని నోటితో చింపేసి తూటాను తుపాకిలో లోడు చేసుకోవాల్సి ఉంటుంది. తూటాకు కందెన లాగా ఉండేందుకు ఆ కాగితానికి పంది కొవ్వు పూసారని ముస్లిములు, ఆవు కొవ్వును పూసారని హిందువులూ అనుకున్నారు. మొదటివారికి పందికొవ్వు హీనమైనది కాగా రెండవవారికు ఆవు పూజనీయమైనది.
మీరట్‌లో అలమ్‌గీర్‌పూర్ అనే చోట హరప్పా నాగరికతకు చెందిన నివాస స్థలం కూడా ఉంది. సింధు లోయ నాగరికతలో అత్యంత తూర్పున ఉన్న స్థావరం ఇది మౌర్య చక్రవర్తి అశోకుడికి మీరట్, బౌద్ధమత కేంద్రంగా ఉండేది. బౌద్ధ నిర్మాణాల అవశేషాలు నేటి నగరంలోని జామా మసీదు సమీపంలో కనుగొన్నారు. ఢిల్లీ విశ్వవిద్యాలయానికి సమీపంలో ఉన్న 'బారా హిందూ రావు హాస్పిటల్' పక్కన ఉన్న ఢిల్లీ రిడ్జ్ వద్ద ఉన్న అశోక స్తంభాన్ని ఫిరోజ్ షా తుగ్లక్ మీరట్ నుండి ఢిల్లీకి తీసుకువెళ్లాడు; తరువాత ఇది 1713 పేలుడులో దెబ్బతినగా, 1867 లో పునరుద్ధరించారు.
మీరట్ నగరం, మీరట్ జిల్లా రెండూ 1984 లో హిందూ - సిక్కు అల్లర్లతో, 1982 లో హిందూ-ముస్లిం అల్లర్లతో వార్తల్లోకెక్కాయి. 1987 మే లో ప్రవిన్షియల్ ఆర్మ్‌డ్ కాన్స్టాబులరీ వారు 42 మంది ముస్లింలను కాల్చి చంపినపుడు నగరం అల్లర్లతో అట్టుడికింది. ఈ కేసు విచారణ ఇంకా పెండింగ్‌లోనే ఉంది. 2006 లో, విక్టోరియా పార్కు స్టేడియంలో జరిగిన కన్స్యూమర్ ఎలక్ట్రానిక్స్ "బ్రాండ్ ఇండియా" ఫెయిర్‌లో జరిగిన అగ్నిప్రమాదంలో కనీసం 100 మంది మరణించారు.ఈ సంఖ్య ఇంకా ఎక్కువని భావిస్తారు.
డాక్టర్ భీమ్ రావు అంబేద్కర్ విమానాశ్రయం పార్థాపూర్ వద్ద ఉంది. ఢిల్లీ విమానాశ్రయంపై ఒత్తిడిని తగ్గించడానికి ఈ ఎయిర్‌స్ట్రిప్‌ను అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయంగా మార్చాలని రాష్ట్ర ప్రభుత్వం ప్రతిపాదించింది. అయితే, రాష్ట్రంలోని ఇతర ప్రాంతాల్లో భూసేకరణకు వ్యతిరేకంగా నిరసనలు ప్రారంభమైన తరువాత దేశీయ విమానాశ్రయాన్ని విస్తరించే ఆలోచనను విరమించుకున్నారు. 2012 మేలో జరిగిన ప్రమాదం తరువాత, ప్రైవేటు విమానాల కోసం ఈ ఎయిర్‌స్ట్రిప్ ఉపయోగించకుండా నగర పాలక సంస్థ నిరోధించింది.
మీరట్ 1929 మార్చిలో వివాదాస్పదమైన మీరట్ కుట్ర కేసుకు వేదికగా ఉంది, ఇందులో రైల్వే సమ్మెను నిర్వహించినందుకు ముగ్గురు ఆంగ్లేయులతో సహా పలు ట్రేడ్ యూనియన్‌ నాయకులను అరెస్టు చేశారు. ఇది వెంటనే ఇంగ్లండ్‌లో అందరి దృష్టినీ ఆకర్షించింది, మాంచెస్టర్ స్ట్రీట్ థియేటర్ గ్రూప్, 'రెడ్ మెగాఫోన్స్' వారు దీని ప్రేరణతో 1932 లో మీరట్ ఖైదీల పేరుతో నాటకం రాసారు. ఇది వలస విధానపు, పారిశ్రామికీకరణపు హానికరమైన ప్రభావాలను ఎత్తిచూపింది
1803 లో, ఢిల్లీ పతనంతో, మరాఠాలకు చెందిన దౌలత్ రావు సింధియా ఈ భూభాగాన్ని బ్రిటిష్ వారికి అప్పగించాడు. మీరట్ కంటోన్మెంటును 1806 లో ఏర్పాటు చేసారు. ఇది ఢిల్లీకి దగ్గరగా ఉండటం, సంపన్నవంతమైన గంగానది - యమునా దోఅబ్ ప్రాంతంలో ఉండడం దీని స్థాపనకు దోహద పడ్డాయి కాలక్రమేణా మీరట్, భారతదేశంలో అతిపెద్ద, అతి ముఖ్యమైన సైనిక కేంద్రాలలో ఒకటిగా నిలిచింది. నగరాన్ని 1818 లో ఇదే పేరున్న జిల్లాకు ప్రధాన కార్యాలయంగా మార్చారు.
రోడ్డు ద్వారా మీరట్ నుండి ఢిల్లీ, నోయిడా, ఫరీదాబాద్, ఘజియాబాద్, హరిద్వార్, వంటి ప్రధాన నగరాలకు చక్కటి రవాణా ఉంది. ప్రతిరోజూ పెద్ద సంఖ్యలో ప్రజలు పని కోసం ఢిల్లీ, నోయిడా, గ్రేటర్ నోయిడా, ఘాజియాబాద్, గుర్గావ్‌లకు వెళ్తారు. మూడు జాతీయ రహదారులు మీరట్ గుండా వెళుతున్నాయి. నగరం శివార్లలో ప్రయాణించే ఎగువ గంగా కాలువ ఎక్స్‌ప్రెస్ వే ప్రస్తుతం నిర్మాణంలో ఉంది.
నగరంలో 2 ప్రధాన బస్ టెర్మినల్స్ ఉన్నాయి, అవి భైన్సాలి బస్ టెర్మినల్, సోహ్రాబ్ గేట్ బస్ టెర్మినల్. ఉత్తర ప్రదేశ్ రాష్ట్ర రవాణా సంస్థకు చెందిన బస్సులు నగరం నుండి రాష్ట్రవ్యాప్తంగా నగరాలన్నింటికీ నడుస్తాయి. పథకం నగరంలో అమల్లోకి వచ్చింది . లోపలి రింగ్ రోడ్, ఔటరు రింగ్ రోడ్డు, కొత్త ఫ్లైఓవర్ల నిర్మాణం వంటి అనేక కొత్త రోడ్డు ప్రాజెక్టులు ప్రతిపాదనలో ఉన్నాయి.
మరొక పౌరాణిక కథనం ప్రకారం, మాయాసురుడు ఒక విశిష్ట వాస్తుశిల్పి. ధర్మరాజు అతడికి ప్రస్తుతం మీరట్ నగరం ఉన్న భూమిని ఇచ్చాడు. అతను ఈ స్థలానికి మహారాష్ట్ర అని పేరు పెట్టుకున్నాడు. అదే మీరట్ అయింది. సాంప్రదాయం ప్రకారం, ఈ నగరం ఇంద్రప్రస్థ రాజు మహిపాలుడి రాజ్యంలో భాగంగా ఉండేది. మీరట్ అనే పదం అతని పేరుతో ముడిపడి ఉంది.
మీరట్ ఉత్తర ప్రదేశ్ రాష్ట్ర పశ్చిమ ప్రాంతంలో ఉన్న నగరం. ఇది ఒక పురాతన నగరం, సింధు లోయ నాగరికతకు చెందిన స్థలాలు ఈ చుట్టుపక్కల కనుగొన్నారు. నగరం, జాతీయ రాజధాని న్యూ ఢిల్లీకి ఈశాన్యంగా 70 కి.మీ. దూరంలో జాతీయ రాజధాని ప్రాంతంలో ఉంది. మీరట్, రాష్ట్ర రాజధాని లక్నోకు పశ్చిమాన 485 కి.మీ. దూరంలో ఉంది.
మీరట్ ఢిల్లీ తరువాత ఎన్‌సిఆర్‌లో అతిపెద్ద నగరం. ఇది గంగా మైదానాలకు, యమునా మైదానాలకు మధ్య ఉంది. మీరట్ జిల్లా విస్తీర్ణం 2,522 కిమీ2 ఇది ఢిల్లీ కంటే పెద్దది . అయితే, మీరట్ జనాభా ఢిల్లీ జనాభాలో మూడో వంతే ఉంటుంది. .
మీరట్‌కు ఈశాన్యంగా 37 కి.,మీ.దూరంలో ఉన్న విదుర కా తిలా అనే చోట 1950-52 లో జరిపిన పురాతత్వ తవ్వకాల్లో లభించిన ఆధారాలను బట్టి, ఇది కౌరవ పాండవుల రాజధాని హస్తినాపురానికి చెందినదిగా నిర్ధారించారు. ఆ పట్టణం గంగా నది వరదలలో కొట్టుకుపోయింది.
భారత స్వాతంత్ర్యానికి ముందు భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ జరుపుకున్న చివరి సమావేశాలు 1946 నవంబరు 26 న మీరట్ లోని విక్టోరియా పార్కులో జరిగాయి. ఈ సమావేశాల్లోనే రాజ్యాంగ నిర్మాణ కమిటీని ఏర్పాటు చేశారు.
నగరం పేరు మాయారాష్ట్ర అనే పేరు నుండి ఉత్పన్నమై ఉండవచ్చు ఇది మండోదరి తండ్రి మాయాసురుడి రాజధాని. ఈ పేరు మీరట్‌గా మారి ఉండవచ్చు.
హెలెన్ కన్నతల్లి స్పార్టాకి రాణి అయిన లేడా . హంస రూపంలో జాస్ వచ్చి లేడాని అనుభవించగా హెలెన్ పుట్టిందని ఒక కథనం ఉంది. కనుక హెలెన్ దైవాంశ సంభూతురాలు. స్పార్టాకి రాజైన టిండారియస్ హెలెన్ ని తన సొంత కూతురిలాగే చూసుకున్నాడు. హెలెన్ అందాన్ని చూసి ఎంతోమంది రాజులు, ధీరులు ఆమెని చేపట్టటానికి ముందుకి వచ్చేరు. ఒకరి వైపు మొగ్గు చూపితే మరొకరికి కోపం వస్తుందని టిండారియస్ భయపడ్డాడు. చివరికి ఇతకా రాజైన ఒడీసియస్ తనకి పెనెలొపి ని ఇచ్చి పెళ్లి చేస్తానని వాగ్దానం చేస్తే ఒక పరిష్కార మార్గం సూచిస్తానన్నాడు. ఆ మార్గం ఏమిటంటే హెలెన్ ఎవ్వరిని పెళ్లి చేసుకున్నా సరే మిగిలిన రాజులంతా ఆ వివాహాన్ని సమర్ధించాలి. అంతా ఒప్పుకున్నారు. అప్పుడు టిండారియస్ తన కోరిక మేరకు హెలెన్ ని మెనలావూస్ కి ఇచ్చి పెళ్లి చేసేడు.