polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
దగ్గుబాటి వెంకటేష్ - తెలుగు సినీ నటుడు. మోంటెరే ఇన్స్టిస్టూట్ ఆఫ్ ఇంటర్నేషనల్ స్టడీస్, యు.ఎస్.ఎ నుండి ఎంబిఎ పట్టా అందుకున్నాడు.
ఎంబిఎ లేదా మాస్టర్ ఆఫ్ బిజినెస్ అడ్మినిష్ట్రేషన్ అనునది వాణిజ్య రంగానికి సంబంధించిన విద్య. ఇది ప్రపంచవ్యాప్తంగా పలు పేరు పొందిన కళాశాలలలో నిర్వహింపబడుతున్నది.
ఈ రోజు ప్రపంచంలోని పలు అభివృద్ధి చెందిన, అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాలు ఎంబిఎ కోర్సును విభిన్న ప్రత్యేకాంశాలలో అందుబాటులోకి తెచ్చాయి.
మాగ్నా కార్టా నుంచి అమెరికా రాజ్యాంగ సభ, ఫ్రెంచ్ విప్లవం, వలస పాలనకు వ్యతిరేకంగా సకల దేశాల్లో కొనసాగిన స్వాతంత్ర్య పో రాటాల వరకు తిరుగులేకుండా ప్రకటించిందీ, నిలబెట్టిందీ ఈ ప్రజా సార్వ భౌమాధికారాన్నే. రాజు అధికారానికి కోత పడి ప్రజాధికారానికి బీజాక్షరాలు పలికిన చరిత్రకు నిలువెత్తు దర్పణం. మాగ్నా కార్టా. అధి కారం చేతులు మారి ప్రజల పరమవుతున్న పరిణామం నెమ్మదిగా వివిధ రూపాల్లో చరిత్రలో నేటికీ కొనసాగుతూనే ఉంది. అయితే. ఇంత సుదీర్ఘకాలం తర్వాత కూడా ప్రజలకు నిజమైన అధికారం ప్రపంచంలో ఏ దేశంలోనూ వాస్తవార్థంలో సిద్ధించకపోవడమే అసలైన విషాదం. అంతమాత్రాన 1215 జూన్ 15న బ్రిటన్ రాజు జాన్ తన విధేయులకు తలొగ్గి చేసిన ఆ తొలి అధికారమార్పిడి సంతకం విలువ ఏమాత్రం తగ్గ దు. స్వాతంత్ర్యం కోసం మనిషి అనంతరీతుల్లో సాగిస్తున్న ప్రతి ప్రయ త్నంలోనూ నేనున్నానంటూ ఆ స్వేచ్ఛాపత్రం గుబాళిస్తూనే ఉంది.
వివిధ నాగరికతల్లో రాజులు ప్రజల కోసం రూపొందించిన చట్టా ల గురించి మనం చదువుకున్నాం. యూదులకు మోసెస్, భారతదేశంలో మనువు, మెసొపొటేమియాలో హమురాబీ, చైనాలో కన్ఫ్యూసియ స్, రోమ్‌లో జస్టీనియన్ వంటి వారు ఈ కోవకు చెందుతారు. వీరంతా ప్రజలకు న్యాయ స్మృతులను రాజు తరఫున అందించినవారు. కానీ ఈ న్యాయం తిరగబడిన చరిత్రకు తొలి సంకేతం మాగ్నా కార్టా. అంత వరకు అలవిమాలిన పన్నులను విధిస్తున్న రాజునుంచి అతడి సామం తులు తమ హక్కులను డిమాండ్ చేసి లాక్కున్న స్వేచ్ఛా పత్రమే మాగ్నా కార్టా. తన ఇచ్ఛే చట్టం కానవసరం లేదని, చట్టం కంటే తాను ఉన్నతుడిని కానని చరిత్రలో ఒక చక్రవర్తి తప్పనిసరి పరిస్థితుల్లో అంగీ కరించి చేసిన అద్వితీయ సంతకం అది. నీవెంత ఉన్నత స్థానంలో ఉన్నా నీకంటే పైనే న్యాయం, శాసనం ఉంటుందని చాటిందది.
చట్టపాలన అనే భావన దాంతోనే చరిత్రలో ప్రారంభమైంది. పాలితుల సమ్మతి లేకుండా పన్నులు విధించనంటూ ఒక రాజు తొలి సారిగా అంగీకరించిన క్షణం అది. న్యాయాన్ని ఎవరూ కొనుక్కోలేరని, నిర్బంధంలోని వ్యక్తి బహిరంగ విచారణ హక్కును కలిగి ఉంటాడని కూడా రాజు ప్రకటించాడు. ఈ కోణంలో చూస్తే భూమ్మీద ఆవిర్భవిం చిన రాజ్యాంగ పత్రాల్లో శిఖరస్థాయి మాగ్నా కార్టాదే. అధర్మానికి, అన్యాయానికి, నిరంకుశాధికారానికి వ్యతిరేకంగా వ్యక్తి స్వాతంత్ర్యానికి పునాదులు వేసిన తొలి చారిత్రక పత్రం మాగ్నాకార్టా. కానీ 800 ఏళ్లు గడిచిన తర్వాత కూడా మాగ్నా కార్టా ప్రజలకు అందించిన హక్కులు సారంలో అమలు కాలేదన్నది వేరే విషయం.
ఆధునిక ప్రజాస్వామ్యానికి తొలి బీజం వేసిన ఆ మహా చారిత్రక క్షణానికి నేటికి 800 ఏళ్లు. భూమ్మీద దైవాంశ సంభూతులుగా చక్రవర్తులు పొందిన తిరుగులేని అధికారానికి తొలిసారిగా అడ్డుకట్ట వేసిన ఘటనకు మరోపేరు మాగ్నా కార్టా. ఇది వ్యక్తి స్వేచ్ఛ-హక్కుల పత్రం. రాజు చట్టానికి అతీతుడు కాదని, చట్టపాలనకు లోబడాల్సిందేనంటూ రూపొందిన తొలి హక్కుల పత్రంపై ఒక నిరంకుశ చక్రవర్తి తప్పనిసరై సంతకం పెట్టిన క్షణాన్నే. ప్రజాస్వామ్యం, న్యాయం, స్వేచ్ఛ అనే మహత్తర భావాలు పురుడు పోసుకున్నాయి. రాజు సర్వాధికారి అనే వేల ఏళ్ల అభిప్రాయాన్ని ఆ ఒక్క సంతకం తల్లకిందులు చేసింది.
చీరంటేనే భారతీయత. ఆ భారతీయతకు మరింత భారీ ప్రచారం కల్పించింది కంచిపట్టే. పట్టు పురుగుల నుంచి తీసే సహజసిద్ధమైన పట్టుకు, బంగారు జరీ కలిపి చేతులతో మగ్గంపై నేస్తారు. పట్టు చీరంటే కాంచీపురం పట్టు మాత్రమే అన్నంత పేరుంది. కంచిలో తయారయ్యే చీరలకు ప్రపంచ వ్యాప్త గుర్తింపు ఉంది. ఆరు మీటర్ల పొడవు. 800 గ్రాముల నుంచి కిలో బరువు కంచి పట్టు చీర సొంతం. కంచిపట్టు చీరకు శతాబ్ధాల చరిత్ర ఉంది. చెన్నైకి 82 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉండే కాంచీపురం. పట్టు చీరల పుట్టిల్లు. స్వచ్ఛమైన పట్టు, జరీ మిశ్రమంతో నిండైన చీర రూపొందించడం ఇక్కడి కళాకారులకు మగ్గంతో పెట్టిన విద్య. కర్ణాటక నుంచి తెప్పించిన పట్టు కండీకి, సూరత్ బంగారపు జరీని కలిపి కళాకారులు చీర తయారు చేస్తారు. చీర, పైట అంచులను విడివిడిగా నేసి మూడింటే కలిపే సంప్రదాయం కంచీపురం పట్టు నేతకళాకారులది. ప్రకృతి వర్ణాలను సంమిళితం చేసి నేస్తారు. మొదట సారి కట్టినప్పుడు గరుకుగా. తర్వాత మెత్తదనం ఆపాదించుకుంటుంది కంచిపట్టు చీర. చలికాలంలో వెచ్చగా. వేసవిలో చల్లటి అనుభూతినివ్వడం కంచిపట్టు చీర మరో ప్రత్యేకత.
కాంచీపురం చీరలు శుద్ధమైన మల్బరీ పట్టుతో నేయబడతాయి. ఈ పరిశ్రమ చేనేత పరివారు నడుపుతున్నారు. శుద్ధమైన మల్బరీ పట్టును ప్రక్క రాష్ట్రమైన కర్ణాటక నుండి, జరీని గుజరాత్ రాష్ట్రం నుండి తెప్పిస్తారు. చీర నేయడం మాత్రం కాంచీపురంలో జరుగుతుంది. ఈ చీర నేయడానికి షటిల్ ను ఉపయోగిస్తారు. నేతపనివాడు కుడివైపు పనిచేస్తే ఎదమవైపు షటిల్ పనిచేస్తుంది. చీర అంచు యొక్క రంగు మరియు డిజైన్ లు చీర మధ్యభాగం కంటే భిన్నంగా ఉంటుంది. చీర పైటంచు వైవిధ్యంగా నేస్తారు. మొదట విడిగా నేసి తరువాత దానిని చీరకు కలిపేవారు. చేర మరియు పైటంచు కలిసే చోటను జిగ్ జాగ్ లైన్ అంటారు.
సూర్యుడు, చండ్రుడు, రథాలు, నెమళ్ళు, చిలుకలు, హంసలు, సింహాలు, నాణెములు, మామిది పడ్డు, ఆకులు మరియు అనేక కళాత్మక నమూనాలతో నేస్తారు. సాధారణ కళాత్మక శైలులలో మల్లెమొగ్గలు ఒక చతురస్రాకార లేదా వృత్తాకార చట్రం మధ్యలో ఉండేటట్లు నేస్తారు. ఈ చీరను స్థానికంగా "మల్లినాగ్గు" అని పిలుస్తారు. మరియొక శైలి చీర అంతా సమాంతర రేఖలు విస్తరించబడి ఉంటాయి.
హిందూ పురాణాల ప్రకారం కంచి పట్టు చీర నేసిన నేతకారులు "మార్కండ మహాముని" సంతతికి చెందినవారు. మార్కండ మహాముని దేవతలకు వస్త్రాలను కమలం యొక్క దారంతో నేసినవారని చారిత్రక కథనం. మరియు ప్రత్తి వస్త్రాలు శివునికి యిష్టమైనవి. పట్టు వస్త్రాలు విష్ణువుకు ప్రీతిపాత్రమైనవి.
కంచి పట్టు చీరలకు పేటెంట్ హక్కులు కల్పిస్తూ జియోగ్రాఫికల్ సొసైటీ ఆదేశాలు జారీ చేసింది. ఈ చీరలను వంశపారంపర్యంగా నేస్తున్న వారికి జియోగ్రాఫికల్ ఇండికేషన్ ఆఫ్ గూడ్స్ 1999 చట్టం ప్రకారం పేటెంట్ హక్కులను కల్పించారు. ఈ గుర్తింపు 2005 నుండి వచ్చింది.
కాంచీపురం కృష్ణదేవరాయల కాలం నుండి ప్రఖ్యాతి పొందింది. అప్పుడు రెండు చేనేత కులాలుండేవి. అవి దేవాంగ మరియు సాలెవాళ్ళు. ప్రస్తుతం ఈ కులాల కుటుంబాలు కాంచీపురం చుట్టు ప్రక్కల ఉన్నారు. వారు ఈ పట్టు చీరల పనిని వృత్తిగా చేసుకొని జీవనం సాగిస్తున్నారు.
చారలు, చెక్స్, టెంపుల్ బోర్డర్లతో పాటు పూల బుటాలతో ఎక్కువగా వచ్చేవి కంచిపట్టు చీరలు. కాంచీపురం దగ్గర్లోని వేగావతీ నది నీళ్లతో రంగులద్దుతారు. ఈ నీటికెంతటి ప్రాధన్యత ఉందంటే. కంచి పట్టు చీరలకంత ప్రఖ్యాతి రావడానికి కారణం ఈ నీళ్లేనని భావించేంత.
కాంచీపురం పట్టు తమిళనాడు రాష్ట్రంలోని కాంచీపురంలో నేయబడుతున్న బహు ప్రజాదరణ గల పట్టు చీర. కాంచీపురం పట్టణం అక్కడ తయారయ్యే పట్టు చీరలకు ప్రపంచ వ్యాప్తంగా పేరు తెచ్చుకుంది. దీనిని కంజీవరం చీర అని కూడా పిలుస్తారు.
ఒకప్పుడు ఐదారు రంగుల్లో మాత్రమే లంభించే కంచిపట్టు. ఇప్పుడు 50 రంగుల్లో దొరుకుతోంది. ఫ్యాషన్ డామినేట్ చేస్తుండటంతో హాఫ్ జరీ చీరలు నేయడం మొదలైంది. అంతే కాదు వన్ గ్రామ్ బంగారం చీరలు కూడా నేస్తున్నారు.
కచ్చితమైన కాంచీపురం పట్టు చీరకు చీర మరియు దాని అందు విడి విడిగా నేసి దానిని కలుపుతారు. దానిని కలిపే మధ్యభాగం విడిపోకుండా బలంగా అతుకుతారు.
ఈ చందేరి చీరలు ఫాబ్రిక్ అంటే స్వచ్ఛమైన పట్టు, చందేరి పత్తి, పట్టు పత్తి వంటి మూడు రకాల నుండి ఉత్పత్తి అవుతాయి. సాంప్రదాయ నాణెం, ఫ్లోరా కళ, నెమళ్ళు, క్షేత్రాలు, వివిధ జ్యామితి మార్గాల్లో వివిధ చందేరి నమూనాల్లో నేస్తారు. కానీ నేత సంస్కృతి లేదా సంప్రదాయం 13 వ శతాబ్దం నుండి అందుబాటులో ఉంది. ప్రారంభంలో ఈ చేనేత నేసేవారు ముస్లింలు మాత్రమే ఉండేవారు, తరువాత 1350 సంవత్సరములో ఝాన్సీ నుంచి కోష్టి చేనేత కార్మికులు చందేరి వలస వచ్చి ఇక్కడే స్థిరపడి పోయారు. మొఘలుల సామ్రాజ్య కాలంలో చందేరి వస్త్ర వ్యాపారము శిఖరాగ్రా న్నందుకుంది.
పురాణాలు లేదా వేద కాలం ప్రకారం ఈ చందేరి చీర కృష్ణుడు యొక్క దాయాది శిశుపాల/శిశుపాలుడు స్థాపించాడు అని చెప్పబడింది. ఈ ప్రసిద్ధ నేత సంస్కృతి 2 వ శతాబ్దం, 7 వ శతాబ్దంలో ప్రారంభమైంది. ఇది బుందేల్ఖండ్, మాల్వా రెండు రాష్ట్ర సాంస్కృతిక ప్రాంతాల సరిహద్దులలో నెలకొని ఉంది. వింధ్యాచల్ శ్రేణులు ఆచారములు, సంప్రదాయాలు చాలా విస్తృతంగా ఉంది. 11 వ శతాబ్దంలో వాణిజ్య స్థానాలు అయిన మాల్వా, మెడ్వే, మధ్య భారతదేశం, దక్షిణ గుజరాత్ దీనికి ప్రాముఖ్యతను ఇచ్చింది.
మహిళలకు భారతదేశం యొక్క సాంప్రదాయ వస్త్రం చీరలుగా ఉంది. భారతీయ మహిళలు చీర వారి వార్డ్రోబ్ సేకరణలో ప్రైడ్‌గా భావిస్తారు. కాలం గడిచే కొలది, మహిళలు చీర విభిన్న పరిధి కలిగి. అది పార్టీ, వివాహ, పండుగ లేదా సాధారణం సందర్భాలలో వాడటం జరుగుతూ ఉంది, చీరలు మెజారిటీ భారత మహిళలకు ఒకటిగా ఉంటుంది, అద్భుతంగా నేడు స్టోర్లలో ఇటువంటి వైవిధ్యమైన చీరలు పెడుతున్నారు.
ఏకశిలానగరం రాజధానిగా కాకతీయులు తెలుగు నేలను సుమారుగా సా.శ. 1150 నుంచి 1323 వరకూ పరిపాలించారు. కాకతి రుద్రదేవుడి అనుమకొండ శాసనం జే.యస్ ప్లేటు 1882 లో వెలికి తీయడంతో ఈ గొప్ప చరిత్ర గురించిన సమగ్ర శాస్త్రీయ పరిశోధనలు ప్రారంభం అయ్యాయి. 1964 లో ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం రాష్ట్ర పురాతత్త్వ శాఖలో శాసనాల అన్వేషణ కోసం ఓ ప్రత్యేక విభాగాన్ని ఏర్పరచి వెలుగు చూసిన శాసనాలను జిల్లాల వారీగా వాల్యూములుగా ప్రచురించారు. శాసనాలలో రాగిరేకులమీద రాసినవి తామ్రశాసనాలు, గ్రానైట్ వంటి పటిష్ఠమైన రాళ్ళపై చెక్కుడుతో రాయించిన శిలాశాసనాలూ ఉన్నాయి. వీటితో పాటు సమకాలీన సాహిత్య ఆధారాలు సైతం కాకతీయుల చరిత్రను చెప్పే శాసనాల మాదిరి నిలబడివున్నాయి.
బయ్యారం శాసనం ప్రకారం కాకతీయ వెన్నయ కమ్మ దుర్జయ వంశమునకు మూల పురుషుడు. గణపతిదేవుని సోదరి మైలమ తన తల్లి బయ్యలదేవి పుణ్యం కోసం చెరువు తవ్వించి బయ్యవరం గ్రామాన్ని సకల సదుపాయాలతో నిర్మించి శాసనం చేయించింది.
గూడూరు శాసనంలో దూర్జయాన్వ సంభూతుడైన ఎర్రన యు అతని భార్యయైన కమ్మసాని యు బేతరాజును కాకతి వల్లభు చేశారని వ్ర్రాయబడి ఉంది."గవరపాడుశాసనం"లో తమ కాకతీయ కుటుంబీకులకు దుర్జయుని కారణం గానే కీర్తి లభించిందని చెప్పుకున్నాడు.
ప్రాచీన మధ్య యుగపు వంశాల విషయంలో లాగానే కాకతీయుల చరిత్ర కూడా ముఖ్యంగా శాసనాలపైననే ఆధారపడి ఉంది. వాటిలో శిలాశాసనాలు కాక ఈ తామ్రశాసనాలు కూడా ముఖ్యమైనవే. ఇప్పటివరకూ పదమూడు తామ్రశాసనాలు వెలుగులోకి వచ్చాయి
చేబ్రోలు శాశనం ప్రకారం గణపతిదేవుడు మున్నూరు సీమ ప్రాంతంలోని చెందిన జయప నాయుడి సోదరిలైన కమ్మ నారమ్మ, పేరమ్మలను వివాహమాడాడు.
బలరామ్ జాఖర్ పంజాబ్ రాష్ట్రం లోని ఫజిల్కా జిల్లాలో పంకోసి గ్రామంలో ఆగష్టు 23 1923 న జన్మించారు. ఆయన తల్లిదండ్రులు పటోదేవి జక్కర్, చౌదరి రాజారాం జక్కర్. ఆయన కుమారుడూ సజ్జన్ కుమార్ జక్కర్ పంజాబ్ రాష్ట్ర మాజీ మంత్రిగానూ, చిన్న కుమారుడు సునీల్ జక్కర్ మార్చి 2012 న పంజాబ్ కు ప్రతిపక్ష నాయకునిగా యున్నారు. ఆయన ప్రాథమిక విద్యను గ్రామోథన్ విద్యాపీఠ్ సంగరియాలో స్వామి కేశవానంద జీ వద్ద నేర్చుకున్నారు. ఆయన కేశవానంద జీకు ప్రియమైన శిష్యునిగా ఉండేవారు. ఆయన సంస్కృత భాషలో డిగ్రీని లాహోర్ లోని ఫార్మ క్రిస్టియన్ కళాశాలలో 1945లో చేసారు. ఆయన అంగ్లం, పంజాబీ, ఉర్దూ, సంస్కృతం, హిందీ భాషలలో ప్రావీణ్యత సంపాదించారు.
ఆయన భారత కృషక్ సమాజ్ కు జీవితకాల అధ్యక్షునిగా ఉన్నారు. ఆయన జలియన్‌వాలా మెమోరియల్ ట్రస్టు మేనేజిమెంటు కమిటీకు అధ్యక్షునిగా ఉన్నారు. ఆయన "పీపుల్, పార్లమెంటు, అడ్మినిస్ట్రేషన్" అనే పుస్తకాన్ని రచించారు. ఆయన వ్యవసాయోత్పత్తి పెంచుటకు శాస్త్రీయ విధానాలను పరిచయం చేసారు. భారత రాష్ట్రపతి ఆయనను "ఉద్యాన్ పండిట్" అవార్డును 1975 లో ఆయన హార్టీకల్చర్ కు చేసిన సేవలకు గానూ యిచ్చారు. హర్యానా వ్యవసాయ విశ్వవిద్యాలయం,హిసార్, గురుకుల్ కాంగ్రీ విశ్వవిద్యాలయం, హరిద్వార్ లు ఆయనకు డాక్టర్ ఆఫ్ సైన్స్, "విద్యా మార్తాండ" అనే గౌరవ డిగ్రీలను ప్రదానం చేసాయి.
ఆయన పార్లమెంటు గ్రంథాలయం, అధ్యయనం, డాక్యుమెంటేషన్, సమాచార సేవలను పార్లమెంటు సభ్యుల జ్ఞానాన్ని పెంపొందించుట కోసం ప్రవేశ పెట్టారు. ఆయన పార్లమెంటు మ్యూజియాన్ని కూడా స్థాపించారు. ఆయన కామన్‌వెల్త్ పార్లమెంటేరియన్ ఎక్జిక్యూటివ్ ఫోరం నకు ఆసియా నుండి మొదటి చైర్మన్ గా ఎన్నుకోబడ్డారు. ఆయన పి.వి.నరసింహారావు మంత్రివర్గంలో 1991 లో వ్యవసాయ మంత్రిగా ఉన్నారు. ఆయన 2004 జూన్ 30 నుండి 2009 మే 30 వరకు మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్ర గవర్నర్ గా ఉన్నారు.
అధిక వేగ రైలు సేవలను అందించడానికి భారతీయ రైల్వే ద్వారా తీసుకున్న దశలను కలిపి ఈ పేరును సూచిస్తుంది. కేవలం పరిమిత సంఖ్యలో ఆగుతూ, ఎయిర్ కండిషన్డ్ కాని ఎక్స్‌ప్రెస్ రైళ్లు నియామకం, అధిక వేగంతో ఆపరేటింగ్ ద్వారా భారత దేశము రాజధాని క్రొత్తఢిల్లీ, భారతదేశం చుట్టూ ఉండే నగరాలతో ఇవి అనుసంధానం చేస్తున్నాయి. ఇలాంటి సామర్థ్యం గల సూపర్ ఫాస్ట్ ఒక రాజధాని శ్రేణి గతంలో ముందుగానే పరిచయం జరిగింది. కానీ ఈ రైళ్లు పూర్తిగా ఎయిర్ కండిషన్డ్ కలిగి ఉన్నాయి, అందువలన ప్రయాణం చాలా ఖరీదైనది అయ్యింది.
రాజధాని, శతాబ్ది సిరీస్ రైళ్ళ సగటు ప్రయాణ వేగం పరంగా గమనిస్తే భారతదేశంలో వేగంగా ప్రయాణించే రైళ్ల విభాగంగా ఉన్నాయి. సంపర్క్ క్రాంతి రైళ్లు రాజధాని, శతాబ్ది శ్రేణి కంటే నెమ్మదిగా సరాసరి వేగంతో పనిచేస్తాయి. అయిననూ ఇంకా ఇప్పటికీ సాధారణ ధరలు వద్ద కొన్ని చోట్ల మాత్రమే ఆగుతూ అధిక వేగం సౌకర్యాలను అందించుతూ, రాజధాని, కాని శతాబ్ది కాని మొదలైనవి ఇతర ఎక్స్‌ప్రెస్ రైళ్లుతో పోలిస్తే సాపేక్షంగా అధిక వేగంతో నడుస్తూ ఉన్నాయి
ఆంధ్రప్రదేశ్ సంపర్క్ క్రాంతి ఎక్స్‌ప్రెస్ సికింద్రాబాద్ , క్రొత్త ఢిల్లీ సమీపంలో హజ్రత్ నిజాముద్దీన్ మధ్య కార్యకలాపాలు ప్రారంభించింది. సికింద్రాబాద్ స్టేషన్ నుండి తిరుపతి వరకు కర్నూలు, మదనపల్లె, కడప ద్వారాసేవలు విస్తరించినప్పుడు, 2005 జూలై 6న, శ్రీ అంజన్ కుమార్ యాదవ్, ఎంపి, హైదరాబాదు మేయర్, తీగల కృష్ణ రెడ్డి, రైలుకు జెండా ఊపి ప్రారంభించారు.
ఆంధ్రప్రదేశ్ సంపర్క్ క్రాంతి ఎక్స్‌ప్రెస్ భారతీయ రైల్వేలు లోని దక్షిణ మధ్య రైల్వే జోన్ లో హజ్రత్ నిజాముద్దీన్ నుండి తిరుపతి వరకు నడుస్తున్న ఒక ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు. ఇది సంపర్క్ క్రాంతి ఎక్స్‌ప్రెస్ రైళ్ల శ్రేణిలో భాగం. ఈ శ్రేణి లోని రైళ్ళు ప్రతి సేవలో కేవలం పరిమిత సంఖ్యలో ఆగుతూ, భారత దేశపు రాజధాని క్రొత ఢిల్లీ, మిగిలిన రాష్ట్ర రాజధానులకు మధ్య అనుసంధానం చేస్తున్నాయి.
ఆంధ్రప్రదేశ్ సంపర్క్ క్రాంతి ఎక్స్‌ప్రెస్ పరిచయం చేయక ముందు, క్రొత్త ఢిల్లీ, త్రివేండ్రం మధ్య రోజువారీ నడిచే కేరళ ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు మాత్రమే తిరుపతి, క్రొత్తఢిల్లీ లకు అందుబాటులో ఉండేది.
ఆంధ్రప్రదేశ్ సంపర్క్ క్రాంతి ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు సికింద్రాబాద్, హజ్రత్ నిజాముద్దీన్, తిరుపతి మధ్య వారానికి మూడు సార్లు సర్వీసులను నిర్వహిస్తుంది.
రంగినేని ట్రస్టు 1998 లో రంగినేని మోహనరావు అండ్ కంపెనీచే స్థాపించబడింది.ఈ ట్రస్టు సిరిసిల్ల లోని బాలాజీనగర్లో నెలకొనిఉంది. మోహనరావు 10 ఎకరాల స్థలాన్ని అనాథ పిల్లల కోసం కేటాయించారు. ఆయన ఆశయం అనాథ పిల్లలకు వసతి, ఆహారం, ఉత్తమ విద్యను అందించడమే. ఆయన భాగస్వాములైన రాజూరి శేఖరయ్య, చిట్నేని సుధాకరరావు గార్ల సహకారంతో ఈ ప్రాజెక్టును సమర్థవంతంగా నడుపుతున్నారు. ఈ ట్రస్టు భవన నిర్మాణం 2000 లో పూర్తి అయింది. 2001 జూలై నుండి ట్రస్టు పూర్తిస్థాయిలో పనిచేస్తోంది.
ఆయన 1946 నవంబరు 14లో జన్మించారు. ఆయన తండ్రి రంగినేని రామచంద్రరావు. ఈయన "రంగినేని స్టీల్ ప్రైవేట్ లిమిటెడ్", "రైస్ మిల్లర్స్ గ్రైన్స్ వేర్ హౌస్ లిమిటెడ్" వంటి కంపెనీలకు డైరక్టరుగా ఉన్నారు. ఆయన "రంగినేని సుజాత మోహనరావు ఎడ్యుకేషనల్ అండ్ ఛారిటబుల్ ట్రస్టు"ను నెలకొల్పి అనేకమంది అనాథలకు విద్యా, వసతి సౌకర్యాల నందిస్తున్నారు.
14 మంది అనాథ పిల్లలతో ప్రారంభించబడింది. అనతి కాలంలోనే స్నేహితులు, శ్రేయోభిలాషుల సహకారంతో 2002 లో ప్రాథమిక పాఠశాలను ప్రారంభించారు. ఈ పాఠశాల భవనాన్ని అప్పటి కరీంనగర్ కలెక్టరు శ్రీమతి సుమిత్రా దార్వే ప్రారంభించారు. ప్రస్తుతం ఈ పాఠశాల ఉన్నత పాఠశాల వరకు పొడిగింపబడి మంచి విద్యను 1 నుండి 10 వ తరగతి వరకు అందిస్తున్నది.
రంగినేని మోహనరావు తెలంగాణకు చెందిన పారిశ్రామికవేత్త, సంఘసేవకుడు. ఈయన "రంగినేని సుజాత మోహనరావు ఎడ్యుకేషనల్ అండ్ ఛారిటబుల్ ట్రస్టు" వ్యవస్థాపకులు. ఆయనకు 2013 సంవత్సరానికి గాను తెలుగు విశ్వవిద్యాలయం వారు 'సంఘసేవ, నిరంతర విద్య, వ్యక్తిత్వ వికాసం' విభాగంలో "కీర్తి పురస్కారాన్ని" ప్రకటించారు.
2004 లో రంగినేని ట్రస్టు ఖమ్మంలో ఒక అద్దె భవనంలో 24 మంది అనాథలతో ఒక శాఖను ప్రారంభించింది. ఈ శాఖలో కూడా విద్య, వసతి సౌకర్యాలు కల్పించబడుతున్నవి.
శిరిడీలో నిత్యమూ భక్తుల అనుభవాలు వినడంతో అతని మనస్సు క్రమంగా మారింది. ఒకరోజు బాబా అతనివైపు చూచి నవ్వుతూ భక్తులతో అన్నారు.
"ఒకప్పుడు ఒక ఆమె గర్భిణియై కొన్ని సంవత్సరాలయినా ప్రసవించలేదు. ఆమెను వేడినీరు మాత్రమే త్రాగమని చెప్పాను. ఆమె నా మాట లెక్కచేయక నీరు త్రాగడానికి ఒక కాలువకు వెళుతున్నది. ఆమె గర్భంలోని బిడ్డలు నశిస్తారేమోనని నేను ఆమెను మరలా మందలించాను. ప్రక్క గ్రామంలో వేడినీరు త్రాగాక ఆమెకు బాధ చాలావరకూ తగ్గింది" అన్నారు. తనకు రెండుసార్లూ దర్శనమిచ్చిన వృద్ధుడు ఆయనేనని గుర్తించి పులకించాడు కాశీనాథ్, తర్వాత బాబా, "కొన్నివేల సం. లుగా మనిద్దరికీ ఋణానుబంధ మున్నది" అని, "ఒక బావి ప్రక్క చెట్టుమీద రెండు పక్షులుండేవి. ఒకటి బావిలో పడితే దానిని రక్షించడానికి రెండవది తన ప్రాణాలు తెగించవలసి వచ్చింది" అన్నారు. మాయలోబడిన శిష్యుని రక్షించడానికి సద్గురువు అవతరించవలసి వచ్చిందని వారి భావం గాబోలు!
తర్వాత కాశీనాథ్‌తో, "ఎవరితోనూ సంబంధం లేకుండా మౌనంగా ఖండోబా ఆలయంలో 4 సం. లుండు; ఖండోబా కృప లభిస్తుంది" అన్నారు బాబా. రోజూ శ్రీ కాశీనాథ్ స్వయంగా వంట చేసుకొని, మొదట మశీదులో సాయికి నివేదించి, తర్వాత భోజనం చేసేవాడు. ఒకరోజు "నేనక్కడికి వస్తే నీవు గుర్తిస్తావా?" అన్నారు బాబా. అతడికేమీ అర్థంగాలేదు. ఒకరోజొక నల్లకుక్క అన్నంకోసం అతని వెంటపడింది. దానిని తరిమేసి నివేదనతో మశీదు చేరగానే సాయి, "ఇంతదూరం రానక్కరలేదు. నేనక్కడే వున్నాను. ఆ నల్లకుక్కను నేనే!" అన్నారు. మరొకసారి అతడు వంట చేస్తుంటే ఒక బిచ్చగాడు ఆశగా చూస్తున్నాడు. ఆచారవంతుడైన కాశీనాథ్ అతనిని తిట్టి వెళ్ళగొట్టాడు. సాయి ఆనాడు నివేదన అంగీకరించక, "అక్కడ హరిజనుడి రూపంలోనున్న నన్ను తిట్టావు. నీవెక్కడ చూస్తే, అక్కడే వున్నాను గుర్తుంచుకో!" అన్నారు.
ఒక సం. లోగా అతని తండ్రి, తాత, రెండవ భార్య మరణించారు. కుటుంబం అప్పుల పాలయ్యేసరికి లోకమాన్య బాలగంగాధర తిలక్ ఆదుకున్నారు. తర్వాత అతడు వైద్యమభ్యసించి అమరావతిలో గొప్ప వైద్యుడై శ్రీమంతుడయ్యాడు. గాని వ్యాపారంలో అంతా నష్టపోయాడు. బంధువులు మూడవ వివాహం చేశాక ఆ దంపతులు యాత్రలు చేశారు. ఓంకారేశ్వర్లో అతడు తీవ్ర సమాధి స్థితిలోనుండగా భార్య భయపడి నీరుచల్లి మేల్కొలిపింది. అప్పటినుండి అతనికి గాలి పీల్చడమెంతో కష్టమయ్యేది. నిద్రపోతే శ్వాస నిలిచిపోయేది ఏ వైద్యానికీ ఆ బాధతగ్గలేదు. చివరకు యోగంలో వచ్చిన బాధను యోగపూరులే తొలగించగలరని తలచి, భార్యను ఇంటవదలి, 1911లో అట్టివారిని వెదుకుతూ బయలుదేరాడు కాశీనాథ్. అతడు రాహురిలో యోగి కులకర్ణిని దర్శిస్తే ఆయన, "నీవు మంచి స్థితిలో వున్నావు. నిన్ను సాయిబాబా మాత్రమే ఉద్ధరించగలరు" అన్నారు. కాని, సాయి "ముస్లిమ్" అని తలచి, వారిని దర్శించలేదు కాశీనాథ్. తర్వాత దారిలో ఒక వృద్దుడు కన్పించి, "చన్నీరు త్రాగవద్దు, వేడినీరు మాత్రమే త్రాగు!" అని చెప్పాడు. అతడా మాట లెక్కపెట్టక, వేరొకచోట నీరు త్రాగడానికి కాలువకు వెళ్తూంటే ఆ వృదుడే మళ్ళీ ఎదురై మందలించి, ప్రక్క గ్రామంలో వేడినీరు త్రాగమని ఆదేశించి అంతర్ధానమయ్యాడు!
కాశీనాథుడు ఆశ్చర్యపడి అలానే చేశాడు. బాధ చాలావరకు తగ్గింది. తర్వాత అతడు ఖేడ్గాంబేట్లో దత్తావతారంగా ప్రసిద్ధికెక్కిన శ్రీ నారాయణ మహరాజ్ ను దర్శించాడు. ఆయన అతనికి తాంబూలమిచ్చి, "నీవు లోపల, బయట బంగారం పూసినట్టు, మంచి యోగస్థితిలో వున్నావు. నీవు కోరదగినదేమీ లేదు" అన్నారు. అతని బాధ మాత్రం తగ్గలేదు. అతడు మరలా యోగి కులకర్ణిని దర్శించాడు. ఆయన వెనుకటి సలహానే యిచ్చాడు. గత్యంతరంలేక జూన్ 27, 1911 న శిరిడీ చేరాడు కాశినాథ్.
లకు పైగా గడచింది. ఆ కాలంలో అతడెన్నో బాధలనుభవించాడు. ముక్కోపము, ఆత్మాభిమానమూ గలవాడేమో, ఈ బాధలు మరీ తీవ్రంగా వుండేవి. ఒకప్పుడు కొన్ని మాసాలు అన్న ద్వేషమనుభవించాడు. తుంటరులైన యువకులు ఆయనను ఎన్నోరీతుల బాధించేవారు. ఆ బాధలు భరించలేక అతడెన్నోసార్లు శిరిడీ వదలి వెళ్ళాలనుకున్నాడు. కాని సాయి వెళ్ళనివ్వలేదు.
సరికదా ఒకనాడు ఇల్లు విడచి కాలినడకన నాసిక్ చేరాడు. రెండు నెలల తర్వాత తల్లికి జబ్బు చేసిందని తెలిసి, తిరిగివచ్చిన కొద్ది కాలానికే అతని భార్య, తల్లీ మరణించారు. పెద్దలు రెండవ వివాహం చేసినా మళ్ళీ ఇల్లు విడిచి వెళ్ళిపోయి, ఎన్నో కష్టాలోర్చి సాధు సాంగత్యం చేస్తుండేవాడు. తర్వాత మళ్ళీ స్వగ్రామమైన సట్నాకు వెళ్తు౦డగా ఒక అడవిలో ఒక కొండమీద గుహ కన్పించింది. అందులో కూర్చొని ప్రాయోపవేశం చేయదలచి ఒక పెద్దచెటు పైకెక్కి అందులో దూకాడు. అక్కడ నిరంతరం జపంచేస్తూ త్వరలో బాహ్యస్మృతి కోల్పోయాడు. ఒకనాడు మెలకువ వచ్చినపుడు ఒక దివ్యదర్శనమైంది. ప్రక్కన ఎవరో నిల్చొని అతని చర్మం వలుస్తున్నారు. భయపడి కళ్ళు తెరిచేసరికి ఎవరూలేరు. మళ్ళీ బాహ్యస్మృతి కలిగేసరికి విపరీతమైన దాహమేసింది. ప్రక్కనే వాననీరు చిన్న మడుగుకట్టివుంటే త్రాగి, వాటితో శరీరం తుడుచుకున్నాడు.
నాల్గవరోజు మరో దర్శనమైంది. దప్పికతో తానొక కాలువ దగ్గరకెడుతున్నాడు. తనకొకవైపు ఒక ముస్లిం సాధువు, మరోవైపాక సన్యాసి వున్నారు. వారిద్దరూ అతడి పాత చర్మం తీసివేసి, లోపల బంగారం వంటి దేహమతనికి చూపి, "ఎందుకు చావయత్నిస్తావ్? మేము నిన్నెన్నటికీ చావనివ్వము!" అన్నారు. అప్పుడతడు గుహనుండి దిగి, జూలై 22, 1890న ఇల్లు చేరాడు. ఎన్నో నెలల తరబడి తాను సమాధి స్థితిలో వున్నట్లు తెలుసుకొన్నాడు.
అయినా అతనికి 'ఫకీరు' సన్నిధి దుర్భరమనిపించి తిరిగి వెళ్ళడానికి అనుమతి కోరాడు. "నీవు వెళ్ళిద్దు, వెడితే 8వ రోజుకు రావాలి!" అన్నారు బాబా, ఆ మాట అతనికి నచ్చలేదు. అపుడు సాయి, "సరే, వెళ్ళు. నేను చేసేది చేస్తాను" అన్నారు. కాశీనాథుడు పట్టుదలతో ఎంత వేగంగా నడచినా, 8వ రోజుకు 20 మైళ్ళలోనున్న కోపర్గాము చేరాడు!
అక్కడ ప్రథమంగా శిరిడీ పోతున్న భక్తులు బలవంతాన అతనిని తోడుగా తీసుకెళ్ళారు. సాయి అతణ్ణి చూస్తూనే నవ్వి, "నీవు వెళ్ళి ఎన్ని రోజులయింది?" అన్నారు. ఎనిమిది రోజులయిందన్నాడు కాశీనాథ్. అప్పుడతనిని వాడాలో వుండమని బాబా ఆజ్ఞాపించారు. ఈసారి అతడు ఆయన మాటకు తలవొగ్గాడు.
ఉపాసనీ బాబా యొక్క జన్మనామం "కాశీనాథ్ గోవిందరావ్ ఉపాసని, సద్గురు ఉపాసకులు. ఆయన భారతదేశం లోణి సకోరి లో నివసించారు. ఆయన షిర్డీ సాయిబాబా నుండి జీవన్ముక్తి పొందారని ప్రతీది. ఆయన షిర్డీ కి ఐదు కిలోమీటర్ల దూరంలో గల మహారాష్ట్ర రాష్ట్ర జిల్లా యిన అహ్మద్ నగర్ కు చెందినవారు.
ఆయన పాండిత్యానికి, భక్తికీ ప్రఖ్యాతి చెందిన మహారాష్ట్ర బ్రాహ్మణ ఉపాసనీ కుటుంబంలో మే 15, 1870 న సట్నాలో జన్మించాడు కాశీనాథ్. బడి చదువులు విడచి కాలమంతా సంధ్యావందనం, యోగాభ్యాసము, విష్ణు సహస్రనామ పారాయణలో గడిపేవాడు. వివాహం చేశాక గూడ అతనిలో మార్పేలేదు.
పత్రికలు మూతపడుతూ ప్రింట్ జర్నలిజం శకం ముగిసిందని అనుకుంటున్న సమయంలో మాగజీన్ జర్నలిజాన్ని నిబద్ధతతో నిర్వహించి కొత్తపుంతలు తొక్కించిన కలం యోధుడుగా వినోద్ మెహతా గుర్తింపు తెచ్చుకున్నారు. రహేజా గ్రూప్ తరఫున వినోద్ మెహతా అక్టోబర్ 1995లో అవుట్ లుక్ ను ఆరంభించి అద్భుతమైన వ్యాసాలు అందించారు. ఆరోగ్యం సహకరించక ఎడిటర్ బాధ్యతల నుంచి తప్పుకుని 2012 నుంచి అవుట్ లుక్ కు ఎడిటోరియల్ ఛైర్మన్ గా వ్యవహరించారు.
భారతీయ జర్నలిజంలో కురువృద్ధుడి లాంటి సీనియర్ ఎడిటర్ ఆయన. 40 ఏళ్ళ పాటు ఈ వృత్తిలో క్రియాశీలంగా పనిచేసిన వ్యక్తి. ఎలాంటి ప్రత్యేక డిగ్రీ లేకున్నా భాషా పటిమ, విశ్లేషణా సామర్థ్యం, తెగింపులతో అవుట్ లుక్ అనే పత్రికు వ్యవస్థాపక ఎడిటర్ గా ఎదిగారు.
వినోద్ మెహతా సీనియర్ జర్నలిస్ట్, ఔట్‌లుక్ ఎడిటోరియల్ చైర్మన్. సండే అబ్జర్వర్, ఇండియన్ పోస్ట్, ది ఇండిపెండెంట్, ది పయనీర్ , ఔట్‌లుక్ లాంటి ఎన్నో పత్రికలను ప్రారంభించి, విజయపథంలో నడిపించిన ఘనత ఆయన సొంతం. లక్నో విశ్వవిద్యాలయంలో బి.ఎ. పూర్తిచేసారు.
బిఏ డిగ్రీ థర్డ్ క్లాస్ లో పాసయినట్లు చెప్పుకునే వినోద్ మెహతా మూడు పుస్తకాలు రాసారు. అందులో మూడు జీవిత చరిత్రలు, రెండు తన అనుభవాల సారం , ఒకటి సంకలనం .
అర్నబ్ గోస్వామి లాంటి ఎడిటర్లు సైతం ఆయనను 'జర్నలిజం దేవుడి' గా భావించి ఆరాధిస్తారు. ఆయనను జి.కె.రెడ్డి మెమోరియల్ జాతీయ అవార్డు వరించింది.
ఎన్ని నాటక సమాజాలలో పనిచేసినా, ఎంతమంది నటులకు శిక్షణ ఇచ్చినా ఇతనికి ఏమాత్రం తృప్తి కలగలేదు. ఆనాటి నాటక కళావైఖరులు ఇతనికి ఏమాత్రం నచ్చలేదు. ఉద్దృతంగా సాగిన ఔత్సాహిక నాటక రంగ ఆదర్శాలు వృత్తినాటక సమూజాల స్థాయికి దిగజారడంతో విసుగెత్తి వేసారి పోయాడు. దానితో 1924 ప్రాంతంలో 'భరతముని బృందం' అనే పేరున విజయవాడలో ఒక నాటక కళాశాలను స్థాపించి ఎంతో మంది నటులకు, నాటక ప్రయోక్తలకు ఆదర్శంగా శాస్త్రీయ దృష్టితో శిక్షణ ఇచ్చాడు. ఇతనికి చేదోఁడు వాదోడుగా ఉండి గూడవల్లి రామబ్రహ్మం కూడా దోహదంచేశాడు. ఈ శిక్షణాలయం అజరామరంగా నడిచింది. ఆంధ్రదేశంలోనే కాక భారత దేశంలోనే ప్రప్రథమంగా నాటక విద్యాలయం స్థాపించిన ఘనత ఇతనికే దక్కింది. ఒక్కడే ఎంతో పట్టుదలతో నాటక విద్యాలయాన్ని కొంత కాలం నడిపాడు కానీ ఎటువంటకి ఆదరణా లేకపోవడంతో ఆ నాట్య విద్యాలయాన్ని మూసివేశాడు.
నాటి ప్రదర్శనలనూ, వెరితలలు వేసిన నటుల నటనా విధానాలనూ దుయ్యబడుతూ సంగీత ఇంద్రసభ అనే ప్రహసనాన్ని రచించాడు. విమర్శనాత్మకమైన వాటి నాటక వైఖరులను చిత్రించిన ప్రప్రథమ నాటకం ఇదే. అంతేకాక నాటకరంగంలోని ప్రదర్శన ప్రయోగానికి కొవలసిన అన్ని సూత్రాలనూ వివరించే నాటక దీపిక గ్రంథాన్ని రచించాడు. అంతటితో ఊరుకోక గూడవల్లి రామబ్రహ్మంగారి "ప్రజామిత్ర" పత్రికలో నాటక కళోద్ధరణకు కావలసిన అన్ని మార్గాలనూ వివరిస్తూ అనేక వ్యాసాలు వాశాడు. భరత నాట్య శాస్త్రంలోని శాస్త్రీయమెన సూత్రాలన్నింటినీ నేటి నాటకరంగానికి అన్వయించాలని ఇతని అభిమతం. పైన పేర్కొన్నవే కాకుండా పెరుగుముంత, సతీ మారేడు అనే ప్రహసనాలను, చొక్కామీళ, ధనమా?
జీవితమంతా నాటక సమాజాలలోనే గడిపి అనేక మంది నటులకూ, ప్రయోక్తలకూ శిక్షణ ఇవ్వడంలోనే ఇతని కాలమంతా గడిచిపోయింది. నటునిలో ఏమాత్రం నిపుణత్వం ఉన్నా ఆ నటుడిని రత్నంలా తయారు చేసేవాడు. ఇతను బందరు రామమోహన్ థియేటరులోను, ఇండియన్ డ్రమెటక్ కంపెనీలోను, బాల భారత సంఘంలోను, మైలవరం బాలభారతీ నాటక సమాజంలోనూ నాట్యాచార్యులుగా ఉండి అనేక నాటకాలకు దర్శకత్వం వహించి, ఆనేకమంది నటులను తరిఫీదు చేశాడు. ఇతని శిష్యులలో డి.వి.సుబ్బారావు, పారుపల్లి సుబ్బారావు, జొన్నవిత్తుల శేషగిరిరావు, అద్దంకి శ్రీరామమూర్తి, పంచాంగం రామానుజాచార్యులు, గూడపాటి నరసింహారావు నాయుడు , ఉప్పులూరి సంజీవరావు, తుంగల చలపతిరావు మొదలైన ఉద్దండులు ఉన్నారు.
బుక్కవట్నం రాఘవాచార్యులు కృష్ణా జిల్లా, పామర్రు మండలం,ఉరుటూరు గ్రామంలో జన్మించాడు. ఇతడు పాశ్చాత్య నాటకాలను క్షుణ్ణంగా చదువుకున్న నాటక కళాకోవిదుడు. సంస్కృతం, తెలుగు, ఆంగ్ల సాహిత్యాలను కూలంకషంగా చదివాడు. ఇతని ఆశయాలకు అనుగుణంగా స్వప్న వాసవదత్త, రాధాకృష్ణ, వేణీ సంహారం మొదలైన నాటకాలను ఆడించి ఆంధ్రదేశంలో అనేకమంది కళావేత్తల ప్రశంసలు అందుకున్నాడు.
పాంబండ దేవాలయానికి ఘనమైన చరిత్ర ఉంది. సూమారు కిలోమీటరు విస్తీర్ణంలో వెలసిన ఏకశిల పాము ఆకారంలో మెలితిరిగి ఉంటుంది. ఈ పాము-బండనే క్రమంగా పాంబండగా పిలువబడుతోంది. ఈ ఆలయానికి సంబంధించి స్థానికంగా ఒక కథ ప్రచారంలో ఉంది. త్రేతాయుగంలో రావణ సంహారం తరువాత బ్రహ్మ హత్యాపాపం నుంచి విముక్తి కోసం కోటి లింగాలను స్థాపించాలని శ్రీరాముడికి మహర్షులు సూచిస్తారు. అందులో భాగంగానే పాంబండపైన శ్రీరాముడు స్వయంగా లింగాన్ని స్థాపించి పూజించాడని అంటారు. అందుకే ఇక్కడ శివుడిని రామలింగేశ్వరుడని పిలుస్తారు. ఆలయం పక్కనే రామలక్ష్మణుల దేవాలయం ఉంది.
మొదట్లో పాంబండ ఒక పెద్ద ఏకశిల. కానీ కాలక్రమంలో అది రెండుగా చీలిపోయింది. ఒక పెద్ద పాము బండ మధ్యలో నుంచి వెళ్లడంతో అది చీలిపోయిందని చెప్పుకుంటారు. ఈ బండ వెనుక భాగంలో పుట్టు లింగం ఉంది. ఇది ప్రతీ సంవత్సరం కొద్దికొద్దిగా పెరుగుతుందని భక్తుల నమ్మకం. ఆలయం పక్కనే భ్రమరాంబదేవీ ఆలయం ఉంటుంది. దానికి ముందుభాగంలో ఆంజనేయస్వామి విగ్రహం ఉంటుంది. ఈ బండకు వెనుక ఉన్న చర్ల అనే ఊరు క్రమంగా బండవెనుక చర్లగా పిలువబడేదని, క్రమంగా అది బండవెల్కిచర్లగా రూపాంతరం చెందిందని తెలుస్తోంది. ఈ ఆలయం సమీపంలో ఇటీవల కొత్తగా కల్యాణ మండపాన్ని నిర్మించారు. బ్రహ్మోత్సవాల్లో భాగంగా ప్రత్యేక పూజలు, శకటోత్సవం, రథోత్సవం, అగ్నిగుండాలు, జాతర నిర్వహిస్తారు.