polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ఆధునిక ఖండాంతర క్షిపణులు ఒకటి కంటే ఎక్కువ వార్‌హెడ్‌లను మోసుకెళ్తాయి. వీటిని మల్టిపుల్ ఇండిపెండెంట్లీ టార్గెటబుల్ రీఎంట్రీ వెహికిల్ అంటారు. ప్రతీ దానికీ ఒక అణు వార్‌హెడ్ అమర్చి ఉంటుంది. దీనితో ఒకే క్షిపణి అనేక లక్ష్యాలను ఛేదించ గలదు. వేగంగా తగ్గిపోతున్న వార్‌హెడ్ పరిమాణం, బరువు, క్షిపణి నియంత్రణ ఒడంబడికల వలన తగ్గిపోతున్న క్షిపణుల సంఖ్య - వీటి కారణంగా ల అవసరం ఏర్పడింది. క్షిపణి నిరోధక వ్యవస్థలకు ఇది సరైన సమాధానంగా కూడా భావించారు. అమెరికా సేఫ్‌గార్డ్ అనే తమ మొదటి క్షిపణి నిరోధక వ్యవస్థను 1975, 1976 ల్లో ప్రారంభించగా, సోవియట్ యూనియన్ తన గాలోష్ వ్యవస్థను 1970 ల్లో నెలకొల్పింది. ఇజ్రాయిల్ తన క్షిపణి నిరోధక వ్యవస్థను 1998 లో స్థాపించింది, కానీ అది థియేటర్ బాలిస్టిక్ క్షిపణులకు వ్యతిరేకంగా మాత్రమే పనిచేస్తుంది. అలాస్కా లోని అమెరికా జాతీయ క్షిపణి రక్షణ వ్యవస్థ 2004 నుండి పనిచెయ్యడం మొదలైంది.
క్షిపణిని ప్రయోగించగానే బూస్టరు, వార్‌హెడ్‌ను ముందుకు తోసి నిర్ణీత సమయానికి విడిపోయి పడిపోతుంది. ఆధునిక బూస్టర్లు ఘన ఇంధనాన్ని వాడుతాయి కాబట్టి, ఇవి దీర్ఘకాల స్టోరేజీకి అనుకూలంగా ఉంటాయి. తొలినాళ్ళలో క్షిపణులు క్రయోజెనిక్ ద్రవాలను ఇంధనంగా వాడేవి. వీటిని ముందే రాకెట్లో నింపి ఉంచడం సాధ్యం కాదు; అతి శీతల స్థితిలో ఉండే ఈ ద్రవాలు ఆవిరైపోతాయి. అందుచేత క్షిపణిని ప్రయోగించడానికి ముందు ఇంధనం నింపడం అవసరం. దీనికి బాగా సమయం పడుతుంది. ఈలోగా శత్రు క్షిపణులు వీటిని ధ్వంసం చెయ్యవచ్చు. ఈ సమస్యకు పరిష్కారంగా ఇంగ్లండు, క్షిపణి సైలోలను తయారు చేసింది. వీటిలో క్షిపణులకు శత్రు దాడుల నుండి రక్షణ లభించడమే కాకుండా, ఇంధనం నింపే కార్యక్రమాన్ని భూగర్భంలో, శత్రువు కంటపడకుండా ఉంచగలిగారు.
తొలినాళ్ళలో ఐరోపా లక్ష్యాలను ఛేదించగలిగే క్షిపణుల తయారీపై సోవియట్ యూనియన్ దృష్టి పెట్టింది. 1953 లో ఖండాంతర క్షిపణిని తయారు చెయ్యమని సెర్జీ కొరోల్యోవ్ ను ఆదేశించింది. అప్పుడే కొత్తగా కనిపెట్టిన హైడ్రోజెన్ బాంబును ఈ క్షిపణులు మోసుకు వెళ్ళాలి. నిధులు పుష్కలంగా ఉండడంతో -7 అభివృద్ధి వేగంగా జరిగింది. మొదటి ప్రయోగం 1957 మే 15 న జరిగింది. అది ప్రయోగ స్థలం నుండి 400 కిమీ దూరంలో కూలిపోయింది. 1957 ఆగస్టు 21 న జరిపిన ప్రయోగం విజయవంతమైంది; 6,000 కిమీ ప్రయాణించిన -7, ప్రపంచపు మొదటి ఖండాంతర క్షిపణిగా గణుతికెక్కింది. 1959 ఫిబ్రవరి 9 న మొట్టమొదటి వ్యూహాత్మక క్షిపణి బలగం వాయవ్య రష్యాలోని ప్లెసెత్స్క్ లో మోహరించబడింది.
7, అట్లాస్‌లు రెండింటికీ పెద్ద లాంచింగు స్టేషను అవసరం. దీంతో వాటిపై ఎదురుదాడులు చెయ్యడం తేలికగా ఉండేది. పైగా వాటిని ప్రయోగసిద్ధంగా ఉంచడం కుదిరేది కాదు తొలినాళ్ళలో వైఫల్యాలు చాలా ఎక్కువగా ఉండేవి. మానవసహిత యాత్రా కార్యక్రమాలు విజయవంతమవడంతో వాటి విశ్వసనీయత ప్రదర్శితమయింది. వాటి విజయాలు రక్షణ కార్యక్రమాలపై పడింది. అంతరిక్ష విజ్ఞానంలో అమెరికా సోవియట్ కంటే వెనకబడింది. అందుచేత అమెరికా అధ్యక్షుడు జాన్ కెన్నెడీ అపోలో కార్యక్రమంపై దృష్టిపెట్టాడు. అపోలో, శాటర్న్ రాకెట్‌ను వాడుతుంది.
ఖండాంతర బాలిస్టిక్ క్షిపణి, 5,500 కిమీ పైబడిన పరిధితో, అణ్వాయుధాలను మోసుకెళ్ళగలిగే సామర్థ్యం కలిగిన బాలిస్టిక్ క్షిపణి. అలాగే, సాంప్రదాయిక, రసాయనిక, జీవ రసాయనిక ఆయుధాలను కూడా ఇవి మోసుకెళ్లగలవు. కానీ ఈ ఆయుధాలను ఖండాంతర క్షిపణులపై మోహరించిన దాఖలాలు లేవు. ఆధునిక క్షిపణులు మల్టిపుల్ ఇండిపెండెంట్లీ టార్గెటబుల్ రీయెంట్రీ వెహికిల్ కు అనుకూలంగా ఉంటాయి. ఒకే క్షిపణి అనేక వార్‌హెడ్‌లను మోసుకుపోగలిగి, ఒక్కొక్కటీ ఒక్కొక్క లక్ష్యాన్ని ఛేదించగలిగే సామర్థ్యాన్ని కలిగి ఉండటాన్ని మిర్వ్ అంటారు.
1972 నాటి ఒడంబడిక, అమెరికా, రష్యాల ఖండాంతర క్షిపణి లాంచర్లను అప్పటికి ఉన్న సంఖ్యకు పరిమితం చేసింది. ఈ ఒడంబడిక ప్రకారం కొత్తగా జలాంతర్గామి లాంచర్లను తయారుచేసుకోవచ్చు, కానీ అంతే సంఖ్యలో భూస్థిత లాంచర్లను తొలగించాలి. 2 ఒడంబడిక ప్రకారం, 1972, 1979 మధ్య అమెరికా రష్యాలు అణ్వాయుధాల సంఖ్యను తగ్గించుకున్నాయి. 2 ను అమెరికా సెనేట్ ఆమోదించనప్పటికీ, 1986 వరకూ ఉభయపక్షాలూ ఆ ఒడంబడికను గౌరవించాయి. రీగన్ ప్రభుత్వం, సోవియట్ యూనియన్ ఒప్పందాన్ని ధిక్కరించిందంటూ ఆరోపించి దాని నుండి తప్పుకుంది.
కచ్చితత్వం యొక్క ప్రాముఖ్యతను ఇన్వర్స్ స్క్వేర్ లా ఇలా చెబుతుంది - బాంబు పేలిన తరువాత ఏదైనా ఒక బిందువు దగ్గర దాని ప్రభావం, బాంబు పేలిన బిందువు దగ్గర నుండి ఈ బిందువు ఉన్న దూరం యొక్క వర్గానికి విలోమంగా ఉంటుంది. దానర్థం, అణుబాంబు కూడా తలపెట్టిన చోట పేలకపోతే తలపెట్టిన నిర్మాణానికి జరిగే విధ్వంసం కూడా అనుకున్న దానికంటే తక్కువగా ఉంటుంది. అందుచేత బాంబు వలన కలిగే విధ్వంసం దాన్ని ప్రయోగించిన వాహనపు కచ్చితత్వంపై ఎంతో ఆధారపడి ఉంటుంది.
బూస్టరు పడిపోయాక, వార్‌హెడ్ బాలిస్టిక్ పథంలో ప్రయాణం కొనసాగిస్తుంది. ఈ సమయంలో దానికి తోపుడు శక్తి ఏదీ ఉండదు, శతఘ్ని గుండు లాగా దూసుకుపోతుంది. వార్‌హెడ్, శంఖాకారపు పునఃప్రవేశ వాహనంలో ఉంటుంది. ఈ దశలో రాకెట్ నుండి ఎక్జాస్టు పొగ ఉండదు కాబట్టి, వార్‌హెడ్‌ను కనుక్కోవడం కష్టం. ఆత్యంత వేగంతో దూసుకు వచ్చే వార్‌హెడ్‌ను అడ్దగించడం కూడా కష్టమే. వేల కి.మీ. దూరంలో ఉన్న లక్ష్యాలను ఈ క్షిపణులు దాదాపు అరగంటలోపే ఛేదించగలవు.
2009 నాటికి ఐక్యరాజ్యసమితి భద్రతామండలిలోని శాశ్వత సభ్యు లైదు దేశాలూ సుదూర పరిధి బాలిస్టిక్ క్షిపణులను అభివృద్ధి చేసి మోహరించాయి. చైనా తప్ప మిగతా దేశాలకు జలాంతర్గామి ప్రయోగిత క్షిపణులుండగా, రష్యా, అమెరికా, చైనాలకు భూస్థిత ఖండాంతర క్షిపణు లున్నాయి. (అమెరికా క్షిపణులు సైలో ఆధారితం కాగా, చైనా, రష్యాలకు సైలో, రోడ్డు మొబైలు రెండింటి ద్వారా ప్రయోగించగల క్షిపణులున్నాయి ).
1957 అక్టోబరు 4 న మొట్టమొదటి కృత్రిమ ఉపగ్రహం స్పుత్నిక్‌ను అంతరిక్షంలో ప్రవేశపెట్టింది కూడా ఈ -7 రాకెట్టే. 1961 ఏప్రిల్ 12 న యూరీ గగారిన్‌ను తీసుకుని మొట్టమొదటి మానవసహిత అంతరిక్ష యాత్ర చేసిన వోస్తోక్ -7 నుండి తయారైనదే. బాగా ఆధునికీకరించిన -7 ను ఇంకా రష్యను సోయుజ్ అంతరిక్ష నౌకకు వాహకనౌకగా వాడుతూనే ఉన్నారు. సెర్జీ కొరోల్యోవ్ డిజైను చేసిన -7, 50 యేళ్ళ పైగానే సేవలందించింది.
ఈ తొలి ఖండాంతర క్షిపణుల ఆధారంగానే అంతరిక్ష వాహనాలు రూపొందాయి. ఉదాహరణకు -7, అట్లాస్, రెడ్‌స్టోన్, టైటాన్, ప్రోటాన్ మొదలైనవి. తరువాతి కాలంలో ఘన ఇంధనంతో పనిచేసే క్షిపణులను తయారు చెయ్యడం మొదలు పెట్టారు. తేలికైన వార్‌హెడ్‌లు, పెరిగిన కచ్చితత్వం, ఘన ఇంధన వాడకం, మొదలైన కారణాల వల్ల ఈ ఆధునిక క్షిపణులు పరిమాణంలో చిన్నవిగా ఉంటాయి. అందుచేత ఇవి అంతరిక్ష వాహనాలుగా అంతగా ఉపయోగ పడవు.
యుద్ధం ముగిసిన వెనువెంటనే అమెరికా, సోవియట్ యూనియన్‌లు రాకెట్ పరిశోధన కార్యక్రమాలు చేపట్టాయి. ఇవి జర్మను వి-2 రాకెట్‌పై ఆధారపడినవే. అమెరికాలో త్రివిధ సైనిక దళాలు వేరువేరుగా ఈ పరిశోధనను సాగించాయి. సోవియట్ యూనియన్లో రాకెట్ పరిశోధన కేంద్రీకృతంగా ఉండేది. మొదట్లో రెండు దేశాల్లోనూ తక్కువ పరిధి క్షిపణులనే రూపొందించినా, మెరుగైన డిజైన్లు కూడా వెంటవెంటనే వెలువడినాయి.
అణు వార్‌హెడ్ భూ వాతావరణంలోకి తిరిగి ప్రవేశించేటపుడు దాని తీవ్రమైన వేగం గాలిపై వత్తిడిని కలగజేస్తుంది. దీనివలన ఉష్ణోగ్రత విపరీతంగా పెరిగిపోతుంది. వార్‌హెడ్‌ను సరైన రక్షణ కవచంతో కప్పి ఉంచకపోతే అది ధ్వంసమయ్యే ప్రమాదం ఉంది. అందుచేత వార్‌హెడ్‌ను అల్యూమినియంతో తయారైన తేనెపట్టు లాంటి నిర్మాణంలో ఉంచుతారు. దీనిపై ఉష్ణ నిరోధకాన్ని అమర్చుతారు.
సోవియట్ యూనియన్ అభివృద్ధి చేసిన ఓ ఆయుధం - ఫ్రాక్షనల్ ఆర్బిటాల్ బొంబార్డ్‌మెంట్ సిస్టమ్ -కు పాక్షిక కక్ష్యా పథం ఉంటుంది. మిగతా ఖండాంతర క్షిపణుల్లాగా దీని లక్ష్యం ఏమిటో దీని పథాన్ని బట్టి తెలుసుకోలేరు. అయుధ నియంత్రణ చర్చల్లో భాగంగా రష్యా ఈ ఆయుధాన్ని పనిలోంచి తప్పించింది.
తొలినాళ్ళలో, ఖండాంతర క్షిపణుల కచ్చితత్వం పరిమితంగా ఉండేది . వాటిని నగరాల వంటి చాలా పెద్ద లక్ష్యాల పైకి మాత్రమే ప్రయోగించే వీలుండేది. సైనిక లక్ష్యాలపై దాడి చెయ్యాలంటే మరింత కచ్చితత్వంతో కూడిన బాంబరు విమానాన్ని వాడాల్సిందే.
ఉత్తర కొరియా ఖండాంతర క్షిపణిని అభివృద్ధి చేస్తోందని కొన్ని గూఢచార సంస్థలు భావిస్తున్నాయి. 2012 లో 32 మీటర్ల ఉన్హా-3 రాకెట్‌తో ఆ దేశం ఉపగ్రహాన్ని అంతరిక్షంలో ప్రవేశపెట్టింది. అది ఖండాంతర క్షిపణిని పరీక్షించడమేనని అమెరికా అభిప్రాయపడింది.
చాలా దేశాలు ఖండాంతర క్షిపణులను అభివృద్ధి చేసే క్రమంలో తొలుత ద్రవ ఇంధనాన్ని ఉపయోగించాయి. భారత్ మాత్రం అగ్ని-5 లో ఘన ఇంధనాన్ని ఉపయోగించింది. దక్షిణాఫ్రికాకు చెందిన -4,ఇజ్రాయిలీ జెరికో 3 కూడా ఘన ఇంధనాన్నే వాడాయి.
వర్తుల దోష పరిధి చాలా కీలకమైనది. అది సగానికి తగ్గితే, వార్‌హెడ్‌కు ఉండవలసిన శక్తి నాలుగో వంతుకు తగ్గుతుంది. క్షిపణి కచ్చితత్వం, దిశానిర్దేశక వ్యవస్థ యొక్క కచ్చితత్వం పైన, జియోడెటిక్ సమాచారం పైనా ఆధారపడి ఉంటుంది.
1980ల్లో రోనాల్డ్ రీగన్ స్టార్‌వార్స్ అనే పేరున్న స్ట్రాటెజిక్ డిఫెన్స్ ఇనిషియేటివ్ ను ప్రారంభించాడు. అలాగే , మిడ్జెట్‌మ్యాన్ ఖండాంతర క్షిపణి కార్యక్రమాలను కూడా మొదలుపెట్టాడు
రెండవ, మూడవ తరం డిజైన్ల ద్వారా కచ్చితత్వాన్ని బాగా మెరుగుపరచారు. చిన్న చుక్క లాంటి లక్ష్యాలను కూడా ఈ క్షిపణులు విజయవంతంగా ఛేదించగలవు.
తరువాత 1931 లో శివుడు ఫాలసుతో లింగరూపంలో సంబంధం కలిగి ఉన్నాడు. మధ్యయుగ కళలో ఆయన జింకలతో కనిపించాడు. ముద్ర మీద సింహాసనం క్రింద కనిపించే దృశ్యానికి ఆయన తన కారణాలను విస్తరించాడు. సింధు లోయ మతం గురించి మార్షలు విశ్లేషణ, ముఖ్యంగా పశుపతి ముద్ర చాలా ప్రభావవంతమైనది. కనీసం తరువాతి రెండు తరాల వరకు విస్తృతంగా ఇది ఆమోదించబడింది. ఉదాహరణకు హెర్బర్టు సుల్లివను మార్షలు విశ్లేషణ "దాదాపు విశ్వవ్యాప్తంగా అంగీకరించబడింది, హిందూ మతం చారిత్రక అభివృద్ధి మీద విద్యావేత్తల అవగాహనను బాగా ప్రభావితం చేసింది" అని రాశారు. 1976 లో వ్రాస్తూ, డోరిసు శ్రీనివాసను మార్షలు వ్యాఖ్యానాన్ని విమర్శిస్తూ ఒక కథనాన్ని ప్రవేశపెట్టాడు. "ముద్ర ప్రతిమ శాస్త్రానికి సంబంధించి ఏ స్థానం తీసుకున్నా, వాటికి ఎప్పుడూ మార్షలు వ్యాఖ్యానం ముందే ఉంటుంది. సమతుల్యతతో ముద్ర ప్రోటో-శివ పాత్ర అంగీకరించబడింది .
" థామసు మెక్ ఎవెల్లీ, మార్షలుకు అనుగుణంగా కేంద్రంలోని వ్యక్తి యోగభంగిమను ములాబంధసన అని పేర్కొన్నాడు. కల్ప సూత్రం వర్ణనను ఉల్లేఖించి అనంతమైన జ్ఞానాన్ని పొందటానికి ధ్యానం, ఉపవాసంతో ఉపయోగించిన కల్పసూత్ర సూత్రం" ఆచరించబడింది. మార్షలు విశ్లేషణ తరువాత " మతాన్ని వివరించడానికి దాదాపు అన్ని వివరణలు వ్యక్తి చుట్టూ కేంద్రీకృతమై ఉన్నాయి" అని ఆల్ఫు హిల్టెబీటెలు గుర్తించారు.
1931 తరువాతి కాలంలో మార్షల్ తన నామకరణానికి గల కారణాలను వివరించాడు. శివుడిని లింగ రూపంలో పూజించడమే కాదు, తరువాతి కాలంలో గల శివుని చిత్రాలలో శివుడు జింకను పట్టుకుని ఉండే చిత్రాలలో లాగా పశుపతి ముద్రికలో కూడా జింక ఉంది. ఇలాంటి ఆధారాలు పశుపతి ముద్రికను శివుడి ప్రతిరూపంగా పోల్చడాన్ని బలపరిచాయి. సింధు నాగరికత మతవిశ్వాసాల విషయంలో, పశుపతి ముద్రిక విషయంలో మార్షల్ సిద్ధాంతాన్ని ప్రపంచమంతా అంగికరించింది. 1964లో హెర్బర్ట్ సల్లివాన్ మార్షల్ సిద్ధాంతాలు ప్రపంచమంతా అంగీకరించిందని, ఇవి హిందూ మతం, ఆవిర్భావ చరిత్రకు ఉపయోగపడతాయని తన పుస్తకంలో వివరించాడు. 1976లో డోరిస్ మెత్ శ్రీనివాసన్ మార్షల్ సిద్ధాంతాన్ని కొంత సవరించవలసి ఉందని తన పుస్తకంలో వివరించారు. పశుపతి ముద్రికలను తొలి శివ రూపంగా అందరూ అంగీకరించారు. ఆల్ఫ్ హిల్టేబేయిటల్ సింధు నాగరికత మతం విషయంలో మార్షల్ సిద్ధాంతాన్ని, పశుపతి ముద్రికలను మూలాలుగా చూడవచ్చు అని వివరించారు.
ఈ ముద్ర స్టీటైటుతో చేయబడింది. ఇది 3.56 సెం.మీ 3.53 సెం.మీ., మదం 0.76 సెం.మీ. ఇందులో ఒక వేదిక మీద కూర్చుని చూస్తున్న ఒక మానవ ఆకారం ఉంది. బొమ్మ కాళ్ళు మోకాళ్ల మడమలను తాకుతూ పాదాలు క్రిందికి చూపిస్తాయి. చేతులు బయటికి విస్తరించి మోకాళ్ల మీద తేలికగా విశ్రాంతి తీసుకుంటాయి. బ్రొటనవేళ్లు శరీరానికి దూరంగా ఉంటాయి. ఎనిమిది చిన్న, మూడు పెద్ద కంకణాలు చేతులను కప్పుతాయి. ఛాతీ హారాలతో కప్పబడి ఉంటుంది. నడుము చుట్టూ రెండుచుట్లు బ్యాండ్లు చుట్టబడి ఉంటాయి. ఈ బొమ్మ పొడవైన, వెడల్పైన శిరస్త్రాణాన్ని ధరిస్తుంది. ఇది కేంద్రం ఇరువైపులా రెండు పెద్ద కొమ్మలతో ఉంటుంది. మానవ బొమ్మ ఆకారం చుట్టూ నాలుగు అడవి జంతువులు ఉన్నాయి: ఒక ఏనుగు, పులి, నీటి గేదె, మరొక ఖడ్గమృగం. కింద రెండు జింకలు వెనుకకు చూస్తున్నాయి. తద్వారా వాటి కొమ్ములు దాదాపు కేంద్రంలో కలుస్తాయి. ముద్ర పైభాగంలో ఏడు పిక్టోగ్రాఫులు ఉన్నాయి. చివరిగా సమాంతర స్థలం లేకపోవడం వల్ల క్రిందికి వంగి ఉంటాయి.
సింధు లోయ నాగరికతకు చెందిన నగరమైన మొహెంజో దారోలో స్టియాలైటుతో తయారు చేయబడిన పశుపతి ముద్రిక కనుగొనబడింది. ఇందులో ఒక వేదిక మీద కూర్చుని ఉన్న మూడు ముఖాల మూర్తి ఉంటాడు. ఆ వేదికను ఆవరించి ఏనుగు, పులి, ఖడ్గ మృగం, మహిషం, జింక ఉన్నాయి. ఈ ముద్రిక కొంతమేరకు దెబ్బతిని ఉంది. ఈ ముద్రికలో గల ప్రతిమకు మూడు తలలు ఉన్నాయి. పశుపతి కొమ్ములు కలిగి, చుట్టూ పశువులతో అలంకరించబడ్డాడు. ఇతడు ఒక కొమ్ములు కలిగిన దేవతామూర్తి. ఇతడిని హిందూ మతంలో పూజించే శివుని రూపంగా భావిస్తారు. పశుపతి అనగా పశువులను సంరక్షించువాడు అని అర్ధం. ఇతడిని సింధు లోయ నాగరికతలో యోగ రూపంలో, లింగ రూపంలో పూజించేవారు. శివునికి మూడు ముఖాలు ఉండటం , పశువులను పాలించడం , యోగ ముద్రలో ఉండటం తో ఈ విగ్రహం చారిత్రపూర్వ యుగంలో శివుడిగా పశుపతిగా ఆరాధనలందుకొన్న దేవుని ప్రాచీన మూలమని జాన మార్షల్‌ అభిప్రాయం.
పురావస్తు శాస్త్రవేత్త " జాన్ మార్షలు " ఈ పురావస్తు శాస్త్ర సర్వే ప్రారంభ వివరణ, విశ్లేషణను అందించాడు. ఆయన భారత పురావస్తు సర్వే డైరెక్టరు జనరలుగా పనిచేశాడు. సింధులోయ ప్రాంతాల తవ్వకాలకు నాయకత్వం వహించాడు. పైన వివరించిన ముద్ర సాధారణ లక్షణాల ఆధారంగా కేంద్ర వ్యక్తిని మగ దేవతగా కూడా చూశాడు; మూడు ముఖాలుగా వెనుక వైపు నాల్గవ ముఖంతో; ఇథైఫాలికు వలె, బహిర్గతమైన ఫాలససుగా కనిపించేది నడుముపట్టీ నుండి వేలాడుతున్న టాసెలు కావచ్చు అని అంగీకరించాడు. చారిత్రాత్మక కాలంలో పశుపతి అనే బిరుదుతో పిలువబడే ఈ ముద్రను హిందూ దేవుడు శివుడు ప్రారంభ నమూనాగా గుర్తించాడు. 1928-29 ప్రచురణలో మార్షలు గుర్తింపు కోసం తన కారణాలను ఈ క్రింది విధంగా సంగ్రహరూపంలో అందించాడు:
ఈ గుహ అంతర్భాగము దాదాపు, 124 అడుగుల పొడవయి, 46 అడుగుల వెడల్పున, 45 అడుగుల ఎత్తున నిర్మితమయినది. నట్టిభాగము దాదాపు 26 అడుగుల వెడల్పు, అర్ధచంద్రాకరము కలిగియున్నది. ఈ నట్టి భాగమునకు ఇరువైపుల ఒక్కొక్క శ్రేణిస్తంభములు ఉన్నాయి. ఈ స్తంభశ్రేణులు ఒక్కొక్కటి 15 స్తంభములు కలిగి, నట్టింటిని, పార్స్వభాగములను వేరుపరచును.నట్టింటి చివర ఒక రాతిస్తూపము మలచియున్నది. ఈస్తూపమునకు వెనుక భాగమందు కొలదిదూరమున కుడ్యము వర్తులాకరమున ఏర్పడియున్నది. ఈ కుడ్యమనకును, స్తూపమునకును మధ్యగా ఒక అర్ధచంద్రాకారశ్రేణి యందు ఏడు అష్టకోణ స్తంభములు ప్రచ్చాదమును భరించుచు నిలచియున్నవి. ఈస్తంభములు వట్టి అష్టకోణకంబములు. నట్టింటి కప్పును ఆనాడు అలంకరించిన కలప వాసములు ఇంకను నిలచియున్నవి. ఈకప్పు సరిగా నట్టింటికి ప్రక్కలందు వరుసగా నిలచియున్న స్తంభములపై నుంచిలేదు. కొంతవరకిది సూటిగాపోయి, తరువాత వంపు తిరిగి, ఎత్తును ఇనుమడించి కొనురీతిన నిర్మితమయినది.
చిన్నపుడు ఇసుకలో ఆటలు ఆడుకునే ఉంటారుకదా.ఇసుకలో ఆటలాడు కోవడం తడి తడిగా వున్నఇసుకతో ఇళ్ళు, గోపురాలు కట్టడం, ఇసుకను గోపురంగా చేర్చి, లోపల కాలిని గాని, చేతిని గాని లేదా వస్తువునో గాని ఉంచి వాటిని మెల్లగా వెనక్కు తీసి, అక్కడి ఇసుకను తొలగించి ద్వారా మార్గాలు ఏర్పాటు చేయడం మనకందరికీ తెలిసినవిషయమే., మీ జ్ఞాపకాలకి ఆలోచనని జోడిస్తే కొండలను తొలచిన విధానం మీ ఉహకు అందుతుంది. సరిగ్గా అలాగే కొండలను తొలిచి మన శిల్పులు గుహాలయాలను నిర్మించారు. మన దేశంలో శిలలను తొలిచే విధానం దాదాపు 2000 సంవత్సరాలకు పూర్వమే ఆరంభమయింది. మొదట కొండల నుంచి ఏ భాగాన్ని ఏ ఆకారంలో తొలగించాలో గుర్తుగా గీతలు గీసుకునే వారు. ఆ తరువాత తొలచడం ప్రారంభించేవారు. మొదట పైకప్పు భాగం నుంచి తొలుచుకుంటూ కింది భాగానికి వచ్చేవారు.
సమముగా స్తూపమునకు ఎదురున చైత్య సింహ ద్వారము ఏర్పడియున్నది. ఈ సింహద్వారమునకు ఇరువైపుల రెండు ఉపద్వారములు, సరిగా చైత్యపార్స్వభాగములకు ఎదురుగా నిలిచి ఉన్నాయి. ఈ ద్వారము లన్నిటికి పైన ఒక పెద్ద గవాక్షము ఉంది. ఈ గవాక్షముయొక్క వాస్తురూపము చైత్య స్తూపపు రూపురేఖ ననుసరించి యుండును. అందుచేత వాస్తు విమర్సకులందరు దీనిని చైత్యరుపగవాక్షమని అంటారు.చైత్యమునకు వెలుతురు ఈ గవాక్షమునుండి ప్రసరించును. ఈవెలుగు చైత్య గర్భముదున్న స్తూపముపైనమాత్రమే పడి చైత్య పార్స్వమునం దున్న గోడలు సయితము నీడనపడి, సరిగా కానరాక, ఉపాసకునికి పూజావస్తువువయిన స్తూపముపైన ఒక గురిని ఏర్పర్చును. ఆనాడు శిల్పులు ఈ గవాక్షమును ఒక కలుప చుట్టముతో అలకరించిరి. ఈ చట్ట భాగము నేడు శిథిలమయినది.
ఆనాటికి ఈ పద్ధతిన రాతీటుక కట్టడములందు వాస్తుక్రమము ఏర్పడలేదని, ఈవాస్తురూపము ఆనాడు దేశమున పరిపాటిఅయి ఉన్న కపుప నిర్మాణక్రమమును అనుసరించి శిల్పులు ఈగుహను మలచిరి. చైత్యమునకు వెనుక భాగమందేర్పడిన పూజా వస్తువయిన స్తూపస్థానమునే తరువాత కొన్ని శతాబ్దములకు నిర్మించిన చర్చీలందు క్రైస్తవులు తమ ఆరాధనస్థలము ను ఏర్పరిచిరి. ఈ గుహయందు స్థూపపీఠము వర్తులమయి, పై అంచున బౌద్ధ ప్రకారమురీతిన అలంకార యుతముగా మలైచి యున్నది. ఈ స్తూప శిరస్సుపయిన ఆనాడు నిలిపిన కొయ్య చత్రము, కొంత శిథిలమయినను, ఈ నాటివరకు నిలిచియున్నది. ఈ చత్రప్రచ్చాదనము క్రింది ముఖమును పద్మమువలె అతి ఇంపుగా ఆనాటి శిల్పులు మలిచిరి.
శిల్పమున సాంచీ స్తూపము తోరణములందు వలెనే వాస్తువునందు ఆంధ్రశిల్పులు కార్లగుహనిర్మాణమందు నూతన రూపములకును, నవ్యభావములకును దారితీసిరి.మనము ఎరిగినంతవరకు, హిందూ దేశమందలి చైత్యగుహలన్నిటికంటె అతివిశాలమయి, ఈ గుహ పూర్ణ స్వరూపమున కలిగియున్నది. అంతకు పూర్వము నిర్మాణమయిన సర్వాస్తులోపములు ఈ గుహయందు సవరణాయినవి. నట్టింటి స్తంభములు ఒక వైపునకు వాలక, నిటారుగా ఏర్పడియున్నవి. గుహపురోభాగమందేర్పడిన అంగణకుడ్యము శిల్పములచే అలంకృతమయినది. ఈ కుడ్యము ఈ స్థానము అలంకరించుట ఇదే ప్రథమము. అయినప్పటికినీ ఈ యితర చైత్యమందలి అమగణకుడ్యమునకును తీసిపోని ఉత్కృష్ణరూపమున ఈ కుడ్య మేర్పడియున్నది.
గుహాంగణమునకు ముందు భాగమున వరాండా ఒకటి ఏర్పరచుట అతి ముఖ్యమయిన ఆంధ్రవాస్తువిశేషము. ఇది ఆతిధ్యమునకు చిహ్నము. ఈ గుహయందు 30 పుర్ణ స్తంభములు ఉన్నాయి. సింహద్వారము కడ నిలిచియున్న మొదటి నాలుగు స్తంభములు కొలదిగా శిథిలమయినవి. వీటి శిరస్సుల పయిన ఒక చిన్న ఉపప్రాచ్చాదనము ఏర్పడియున్నది. ఈ ఉపప్రాచ్చాదనము మహాగవాక్షము గుంద ప్రసరించు వెలుగు చైత్యమంతయు ప్రసరింప నీయక సరిగా చైత్యస్తూపము మీదనే వాలునట్లు చేయుచున్నవి.
ముంబయి పూనా ప్రాంతములకు మధ్యన లూనావాలకు దగ్గరలో ఈ కార్లా గుహ ఉంది.ఇది ఒక చైత్యగుహ.అనగా దేవాలయములు, చర్చిలవలె ఇది ఒక ఆరాధన స్థలము. ఈ గుహనిర్మాణ కాలమును తెల్పు శాసనములిందు లేవు. ఇది క్రీ.పూ. 50సం.లకు పూర్వము ఈ గుహనిర్మాణమని పండితులు నిర్ణయించిరి.ఆకాలమున ఆప్రదేశమంతయు ఆంధ్రశాతకర్ణి రాజులు ఏలుబడినట్లు ఉంది.ఇంతే కాక ఈగుహయందు స్తంభబోధికలందు ఏర్పడిన శిల్పములు సంపూర్ణ ఆంధ్రశైలిని అనుసరించినవి.
ఈగుహకు ఎదురుగా ఎడమవైపున షోడశకోణముల ధ్వజస్తంభము ఒకటి ఉంది. ఇది అశోక స్తంభమును పోలియున్నది. ఈ స్తంభశిరోభాగమున 4 సింహములు మలిచియున్నవి. కుడివైపున ఒక చిన్న దేవీమందిరము ఉంది. ఈ మందిరమున ఇప్పుడుకూడ పూజలు జరుగుచున్నవి. ప్రస్తుతము దేవీ యున్న స్థానమున రెండవ ధ్వజస్తంభము ఒకటి ఉండిఉండవచ్చునని పండితుల ఊహ.
ఈగవాక్షము క్రింద ద్వారములకు మధ్యన ఏర్పడియున్న అంగనకుద్యముఖమున బుద్ధరుపశిల్పములు ఉన్నాయి. ఈ శిల్పములు మహాయానగతి ననుకరించుటచేత, చైత్యనిర్మాణమయిన తరువాత దాదాపు 200సం. చేసియుండవచ్చును. ఈశిల్పముల క్రింద, సా.శ.150 లకు ఏలిన ఆంధ్రరాజు పులమావికి చెందిన శాసనము ఉంది.
జె.బాపురెడ్డి, తెలంగాణ రాష్ట్రానికి చెందిన ఐఏఎస్ అధికారి, కవి, రచయిత. ఇండియన్ అడ్మినిస్ట్రేటివ్ సర్వీస్‌లో చేరి మెదక్, వరంగల్లు జిల్లాలకు కలెక్టర్‌గా పనిచేశాడు. ఆంధ్రప్రదేశ్ ముఖ్యమంత్రికి ప్రత్యేక సహాయకుడుగా ఉన్నాడు. భారత పొగాకు బోర్డుకు ఎక్జిక్యూటివ్ డైరెక్టర్‌గా, ధర్మాదాయశాఖకు కమీషనర్‌గా, పరిశ్రమల శాఖ కమీషనర్‌గా, చిన్నమొత్తాల పొదుపు సంస్థ కమీషనర్‌గా, ఆంధ్రప్రదేశ్ పరిశ్రమల అభివృద్ధి కార్పొరేషన్ మేనేజింగ్ డైరెక్టర్‌గా, ఆంధ్రప్రదేశ్ పబ్లిక్ సర్వీస్ కమిషన్ సభ్యుడిగా వివిధ హోదాలలో పనిచేసి పదవీ విరమణ చేశాడు. ఇతడు 37 దేశాలలో పర్యటించి పలు సాహిత్య, సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలలో పాలుపంచుకున్నాడు. తెలుగు, ఇంగ్లీషు భాషలలో 38కి పైగా గ్రంథాలను వెలువరించాడు.
బాపురెడ్డి 1936, జూలై 21న కృష్ణారెడ్డి - రామలక్ష్మి దంపతులకు తెలంగాణ రాష్ట్రం, రాజన్న సిరిసిల్ల జిల్లా, ఇల్లంతకుంట మండలం, సిరికొండ గ్రామంలో జన్మించాడు. సిరిసిల్ల, హైదరాబాద్‌లలో విద్యాభ్యాసం చేశాడు. ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయం నుండి అర్థశాస్త్రంలో ఎం.ఎ. పట్టాపొందాడు.
మహాకవి సి. నారాయణ రెడ్డి స్పూర్తితో 8వ తరగతిలలోనే కవిత్వం రాసి సాహిత్యరంగంలోకి అడుగుపెట్టిన బాపురెడ్డి పద్యం, గేయం, వచనం, విమర్శ, అనువాదం మొదలు అన్ని సాహిత్య ప్రక్రియల్లో రచనలు చేశాడు.
ఈ చట్టాల దుర్వినియోగం వలన కేసులలో ఇరుక్కుపోయిన అమాయకులకు మనోనిబ్బరాన్ని, చట్టపరమైన సలహాలను/సూచనలను, స్వాంతనను అందించటం. బడుగు బలహీనవర్గాలకు చట్టపరంగా జరుగవలసినవి చూడటం
సంఘంలో వయోవృద్ధుల భావజాలాన్ని పరిరక్షించటం; వారి గౌరవాన్ని కాపాడటం; వరకట్న వేధింపు చట్టాల దుర్వినియోగం ద్వారా వారి భంగపాటుకు అడ్డుకట్ట వేయటం
తప్పుడు ఫిర్యాదుల/విచారణ లేకనే అరెస్టుల నిరోధకాలను ప్రోత్సహించటం. వైవాహిక బంధాలలో దురుద్దేశ్యపూర్వక నేరారోపణలను నిరుత్సాహపరచటం
జాతి, వయసు, మతం, లింగాలకు అతీతంగా, సంఘంలోని అన్ని వర్గాల వారు న్యాయం పొందటంలో సమాన హక్కులు కలిగిఉండేలా, ప్రస్తుత చట్టాలలో/న్యాయ విచారణలలో సవరణలు, సంస్కరణల కోసం కృషి సల్పటం. లింగవివక్షను తగ్గించటం, లింగ సమానత్వాన్ని ప్రోత్సహించటం.
భారతీయ రాజ్యాంగం ప్రకారం మానవ హక్కుల ఉల్లంఘన, ప్రాథమిక హక్కుల ఉల్లంఘనకు సంబంధించిన అంశాలను చర్చించటం. సంబంధిత సంఘాలకు/అధికారాలకు వీటి గురించి తెలిజజేయటం
భారతీయ సంఘ శ్రేయస్సును కోరుతూ ఇటువంటి లక్ష్యాలే కల ఇతర వర్గాలు, సంఘాల, స్త్రీ సంరక్షక సంస్లలు, ప్రభుత్వ సంస్థలు, చట్టపరమైన అధికారాలతో చేతులు కలపటం
దురుద్దేశ్యపూర్వకంగా ఒకే వ్యక్తిపై పలు వేధింపు చట్టాల క్రింద వేసిన కేసులు కొట్టివేయాలి. చట్టపరమైన వనరులు దీని వలన అనవసర శ్రమకు లోనౌతున్నాయి
వాస్తవ జీవితంలో ఈ సంస్థ నుండి 1,00,000 మంది కంటే ఎక్కువ సభ్యులు, అంతర్జాలంలో 10,000 మంది సభ్యులు చట్టపరమైన తీవ్రవాదం పై అలుపెరుగని పోరు సలుపుతోన్నారని ఈ సంస్థ గర్వంగా ప్రకటించుకొంటుంది. ఈ సంస్థలోని సభ్యులందరూ స్త్రీ పక్షపాత ధోరణిలో కల వివిధ స్త్రీ/కుటుంబ పరిరక్షక చట్టాల (ఐపిసి 498ఏ, వరకట్న వేధింపులు, వరకట్న నిరోధక చట్టాలు, గృహ హింస నిరోధక చట్టాలు, భరణం, వైవాహిక చట్టాలు, శిశు సంరక్షణ, మానభంగం, కార్యాలయాలలో లైంగిక వేధింపులు) దుర్వినియోగానికి బలైనవారే. ఈ సంస్థలో సభ్యులైన వయోవృద్ధులు, విదేశాలలో స్థిరపడిన భారతీయులు, స్త్రీలు కూడా భారతీయ చట్ట వ్యవస్థలోని లొసుగుల వలన దుర్వినియోగానికి ఎంత అవకాశమున్నదో, ఎంత స్థాయిలో అన్యాయం జరుగుతోందో, వీటి వలన ఎలాంటి దుష్ఫలితాలను ఎదుర్కొనవలసి వస్తోందో అవగాహన పెంపొందిస్తూ, ప్రచారం చేస్తూ ఉంటారు.
సేవ్ ఇండియన్ ఫ్యామిలీ పురుషుల సంక్షేమానికై కృషి చేసే ఉద్యమం నుండి అవతరించిన ఒక లాభాపేక్షలేని, ప్రభుత్వేతర సంస్థ. భర్త పట్ల క్రౌర్యాన్ని, స్త్రీ సంరక్షక చట్టాల దుర్వినియోగాన్ని వ్యతిరేకిస్తూ, భార్యాబాధితులకు చట్టపరమైన సలహాలను/సూచనలను అందించే ఒకానొక స్వచ్ఛంద సేవా సంస్థ.
దేవరకొండ తాలూకాలో కమ్యూనిస్టు ఉద్యమ నిర్మాణానికి శ్రీకారం చుట్టిన నారాయణరావు తన జీవితానంతా రైతాంగ ఉద్యమాలకే ధారబోశాడు. రజాకార్లకు, భూస్వాములకు వ్యతిరేకంగా ఎన్నో పోరాటాలు చేశాడు. భూస్వాముల చెరల్లో ఉన్న భూములను పేదలకు పంపిణీ చేయడంలో కీలక పాత్ర పోషించాడు. కరీంనగర్ జిల్లా పొల్కంపల్లి వెంకటరామారావుతో కలసి ఆంధ్ర మహాసభలో చేరి ప్రజాసమస్యలపై స్పందించడంతోపాటు, భూ పోరాట ఉద్యమాల్లో పాల్గొన్నాడు. సాగునీటి భూములపై అప్పటి ప్రభుత్వం వసూలు చేస్తున్న పన్నుల బకాయిలు, నీటి తీరువా వసూళ్లను రద్దు చేయించడంలో అలుపెరుగని పోరాటం చేశారు. రైతాంగ, కార్మిక, వ్యవసాయ కూలీల సమస్యలపై నిరంతర పోరాటాలు నిర్వహించి రైతు బంధువుగా పేరు సంపాదించారు. నారాయణరావు దేవాదాయ కౌలు రైతుల సంఘం రాష్ట్ర అధ్యక్షుడిగా కూడా పనిచేశాడు.
విద్యార్థి దశ నుండి కమ్యూనిస్టు పార్టీ విధానాలతో ప్రభావితుడై ప్రజా ఉద్యమాల్లో చురుకుగా పాల్గొన్నాడు. 1951లో దేవరకొండ తాలుకా పార్టీ కార్యదర్శిగా ఎన్నికై 12 ఏళ్ళపాటు కమ్యూనిస్టు పార్టీని బలోపేతం చేశాడు. ధర్మభిక్షం, ఎలమందలతో కలిసి భూపోరాటాలు సాగించి పేదలకు భూపంపిణీకి పాటుపడ్డాడు. సకాయి బకాయి పన్ను ఉద్యమం దేవరకొండ తాలుకాలో నారాయణరావుకు గుర్తింపు తెచ్చింది. 1967ఎన్నికల్లో భారత కమ్యునిస్టు పార్టీ తరపున మునుగోడు శాసనసభ నియోజకవర్గం నుండి పోటిచేసి కాంగ్రెస్ నేత పాల్వాయి గోవర్ధన్‌రెడ్డి చేతిలో ఓటమి చెందాడు. 1985లో కాంగ్రెస్ నేత ఎం. నారాయణరావుపై గెలిచి తొలిసారిగా ఎమ్మెల్యే అయ్యాడు. 1989, 1994 ఎన్నికల్లో పాల్వాయి గోవర్ధన్‌రెడ్డిపై వరుస విజయాలు సాధించి హాట్రిక్ ఎమ్మెల్యేగా నిలిచాడు.
ఉజ్జిని నారాయణరావు, తెలంగాణ రాష్ట్రానికి చెందిన రాజకీయ నాయకుడు. భారత కమ్యునిస్టు పార్టీ సీనియర్ నేత, స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడు, రజాకార్లకు వ్యతిరేకంగా ఎదురొడ్డి పోరాడిన నాయకుడు. నల్లగొండ జిల్లా మునుగోడు శాసనసభ నియోజకవర్గం నుంచి 1985-99 కాలంలో సీపీఐ పార్టీ తరఫున మూడుసార్లు ఎమ్మెల్యేగా గెలిచాడు.
ఖమ్మం జిల్లా మధిర తాలూకా అల్లీనగరంలో 1933 నవంబర్ 22 న మొదలైన బాల్యం పోయిన నెల ఇరవై నాలుగున వైరాలో ముగిసిన ఆయన ప్రస్థానం ఎందుకో జయంతి పురం రాజావారి సంస్థానంలో కొంతకాలం గడిచింది అని ఆయన తరుచూ నాతో చెబుతూ ఉండేవాడు.వాళ్ళ తాత అక్కడ ఉద్యోగి అనీ, తను పుట్టాక ఖమ్మం జిల్లాకు మారారు అని చెప్పేవాడు. ఆయన పుట్టింది జయంతిలో అయినప్పటికీ పెరిగిన అల్లీనగరం తెలంగాణా సాయుధపోరాట యోధులకు నిలయం. సాయుధ పోరాటం జరిగే క్రమంలో పోలీసు ఆయుధాలను గుంజుకొనే క్రమంలో మొదటి దాడి పరిటాలలో జరగగా రెండో దాడి నీరుకొండ హనుమంతరావు ఊరు అల్లీనగరంలో జరిగింది. అక్కడే సాయుధ పోరాట సహచరులు అభ్యుదయ కవి వట్టికొండ రంగయ్య మొదలు ఎందరో గెరిల్లా యోధులు వట్టికొండ నాగేశ్వరరావు, రామకోటయ్య, కాంతయ్య, నీరుకొండ అప్పారావు, వాసిరెడ్డి సత్యనారాయణ లాంటి వాళ్ళ సహచర్యంలో ప్రోదిచేసుకున్న బాల్యం ఆయనది. అల్లీనగరం దాడి జరిగన చారిత్రక ప్రాంతం మొదలయిన ఆయన బాల్యం అటు జయంతిపురం రాజా దివాణం మలి దశ సుమారు ఏడు దశాబ్దాలు ఆయన జీవితం ఖమ్మంలో అంత్యంత నిరాడంబరంగా సాగింది.
ఖమ్మంలో నేటి సిద్దారెడ్డి కళాశాల పూర్వ రూపం అయిన జ్యోతి ట్యుటోరియల్ లో లాభాపేక్షలేని అధ్యాపకత్వం, ఆ నాడు ఆంధ్రా మెట్రిక్ కోసం ఆ ట్యుటోరియల్ ఒక్కటే ఉండేది అనేవాడు. జ్యోతి పుస్తకాల షాప్, ఖమ్మం బస్టాండ్ లో జీవిక కోసం నడిపిన చిన్న హోటల్ లో నాడు అజ్ఞాత కార్యకర్తలు కష్టకాలంలో వస్తే హోటల్ వెనక ఉన్న ఊక బస్తాల్లో దాపరికాలు, రంగురాళ్ళ అమ్మకాలు, అజ్ఞాతంగా ఎన్నో అనువాదాలు, ఎం ఎస్ రెడ్డి తో కలిసి సినిమా కథలు ఒకటా రెండా, ఇలా ఎన్ని పనులు చేసినా ఒక తృప్తికోసం తప్ప ఏనాడూ సొంత ఇల్లు, సొంత ఆస్తిలే కుండా ఒక అద్దె ఇంట్లో పదిలీటర్ల పాలు కొని కాచి కాస్త పాలూ మజ్జిగా నమ్ముకోవడం కోవడం తప్ప విశ్వాశాన్ని ఏనాడూ అమ్ముకోలేదు. నమ్మిన విశ్వాసాలు చీలికలు పేలికలు అయితే ఎంత క్షోభను చెప్పేవాడో, ఏదయినా ఈ వ్యవస్థ మార్పుకు శస్త్ర చిక్సిత వినా మరే మార్గం లేదు అని సాయుధపోరాటం అవసరం అనేవాడు నాతో.
ఇటీవల ఖమ్మం కవి దిలావర్ ఆయన కొత్త పుస్తకం ‘దూరాల చేరువలో’కి విప్లవ కవి వరవరరావు ముందుమాట రాసాడు. అందులో నాటి విరసం సభల్లో కవి కౌముది తనను కలిసాడు అనీ ఆయనే ఝంఝ కవితా సంచికలో “పాణిగ్రాహి బొబ్బిలి సుబ్బరాయ వీరాగ్రణి” రాసానని ఆయన చెప్పాడు అని ముందుమాట రాసాడు. పుస్తకం అచ్చులో రావడానికి ముందు రాయించుకున్న వాళ్ళు ఒక సారి సరి చూసుకుంటే బాగుండేది కానీ ఆ తప్పుతోనే పుస్తకం బయటికి వచ్చింది. ముందుమాట చదివిన నీరుకొండ ఒక రోజు చానా బాధపడ్డాడు. నేను మీరే ఏదయినా రాయండి అని అన్నా, దానికి ఆయన నేను పేరు కోసం ఏం రాయలేదు, ఒక లక్ష్యం కోసం ఏది రాయాలో అది రాసా, కానీ నేను బ్రతికి ఉండగానే విషయాలు తడబడుతున్నాయి. వీలయితే నిజం రాసిన వరవరరావుకు నా మాటగా చెప్పు అన్నాడు. చరిత్ర శకలాలు అలా మరుగున పడిపోకూడదు అంటూ ఆయన వాస్తవం తెలుసుకుంటే చాలు అన్నాడు. అంతటి నిరాడంబరత ఆయనది.