polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
సమాజములో ఉన్న అసమానత, పీడిత, నిమ్న జాతుల ఉద్ధరణకై, వారిలో చైత్యన్యం రావడానికి కృషి చేసిన సంఘ సంస్కర్త, దేశభక్తుడు. అప్పటి నిజాం ప్రభుత్వములో ప్రజలకు ఎటువంటి విషయములలోను స్వేచ్ఛ అనేది ఉండేది కాదు. హిందూ సమాజములో అంటరానివారిగా చూడటం, నిమ్నకులాలతో వెట్టిచాకిరి చేయించడం, ప్రభుత్వ ఉద్యోగుల నిరంకుశ ధోరణి, మూఢాచారాలతో ఉన్న ప్రజలను మేలుకొలిపిన నాయకులలో ఒకరు అరిగె రామస్వామి, రెండో వ్యక్తి భాగ్యరెడ్డి వర్మ, మూడవ వారు బి. ఎస్. వెంకట్రావు. రామస్వామి కి చిన్ననాటి నుంచి ఆధ్యాత్మిక భావాలు ఎక్కువ. 1912 భూమానంద మందపల్లి హనుమంత రాజా అనే యోగి ప్రభావంతో, సంపూర్ణ శాకాహారిగా మారిపోయినాడు. గురువు ఆశీర్వాదములతో "సునీత బాల సమాజం" పేరుపై ఒక సంస్థను ఏర్పాటు చేసి, సికింద్రాబాద్, కుమ్మరి గూడా బస్తీలలో సంఘ సంస్కరణకు పూనుకొన్నాడు. హరిజన వర్గాల్లో వున్నా మల, మాదిగ, మల దాసరి వంటి ఉపతెగలు తొలగించి వారిలో సమైక్య భావాన్ని పెంపొందించారు. తెలంగాణ లో గ్రంథాలయ ఉద్యమమునకు పాల్గొని, గ్రంథాలయములు నెలకొల్పటం, వాటితో నిరక్షరాస్యతా నిర్మూలనకు కృషి చేశారు.
అరిగె రామస్వామి 1875లో తెలంగాణ రాష్ట్రములోని రంగారెడ్డి జిల్లా రామన్ కోలా గ్రామంలోని హరిజన కుటుంబములో జన్మించారు. చిన్న చదువుతోనే రైల్వే ఆడిట్ ఆఫీసులో నాలుగవ శ్రేణి ఉద్యోగం గా ప్రారంభించి తరువాత పలురకాల ఉద్యోగములు చేసారు. ఇతను బ్రిటిష్ వలస వాద పూర్వరంగాల్లో ప్రాచుర్యం పొందిన వైష్ణవ మతం, అచల సిద్దాంతాన్ని బ్రహ్మసమాజం గూర్చి ప్రచారం చేశారు. ఇతను సునీతబాల సమాజాన్ని 1912 లో స్థాపించి,దళితుల విద్యకొరకు కృషిచేశాడు. ఈ సంస్థ సామాజిక ఉత్సవాల్లో మధ్యపాన నిషేధం, దేవదాసి వ్యవస్థ నిర్మూలనకు కృషి చేసింది. 1931 లో అరుంద తీయ మహాసభను స్థాపించాడు. 1931 లో అరుందతీయ సమావేశం రెడ్డి హాస్టల్ లో జరిగింది. 1935 లో హిందూ సోషల్ సర్వీస్ లీగ్ తరుపున పోటీచేసి హైదరాబాద్ మున్సిపల్ కార్పొరేషన్ కు కౌన్సిలర్ గా ఎన్నికైన తొలి దళిత వ్యక్తిగా నిలిచారు.
రామస్వామి నిజం రాష్ట్ర ఆంధ్ర మహాసభలో కార్యవర్గ సభ్యుడిగా , అల్ ఇండియా కాంగ్రెస్ కమిటీ సభ్యుడిగా , 1950-1952 లో ఆంధ్ర రాష్ట్ర కాంగ్రెస్ కమిటీ సంయుక్త కార్యదర్శి గా ఉన్నారు . నిజాం , కేంద్ర ప్రభుత్వం హైదరాబాద్ సంస్థానము నుంచి నామినేట్ చేసిన సభ్యులలో ఒకరు రామస్వామి . డాక్టర్ బూర్గుల రామకృష్ణా రావు మంత్రివర్గం లో ఉపమంత్రి గా వరకు, ఆంధ్ర ప్రదేశ్ అవతరణ తర్వాత శాసనసభ కు ఎన్నికై , కాసు బ్రహ్మానంద రెడ్డి మంత్రివర్గం లో ఉపమంత్రి గా పనిచేసారు. తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానం ధర్మమండలి లో నియమించి బడ్డారు.
1972 నవంబరు - డిసెంబరులో, నియంత్రణ రేఖను వివరించడానికి ఇరువర్గాల సైనిక ప్రతినిధులు సుచేత్‌గఢ్‌లో సమావేశమయ్యారు. వివరించిన తరువాత, సంతకం చేసిన పటాలను ఇరుపక్షాలు మార్పిడి చేసుకున్నాయి. వాటిని తమతమ ప్రభుత్వాలకు ధృవీకరణ కోసం సమర్పించాయి. ఇది విశేషమైన ఖచ్చితత్వంతో ఉందని బ్రియాన్ క్లాఫ్లీ వ్యాఖ్యానించాడు. అయితే, ఈ రేఖ గ్రిడ్ రిఫరెన్స్ 9842 వద్ద ముగిసింది. ఇక్కడి నుండి చైనా సరిహద్దు అవరకూ ఉన్న సుమారు 100 మైళ్ళ దూరం అపరిష్కృతంగా ఉండిపోయింది.
9842 బిందువు సాల్టోరో శ్రేణిపై, చాలుంకా లుంగ్‌పా లోయ పైన చాలుంకా గ్రామం పైకి వెళ్ళే చోట ఉంది. ఈ బిందువుకు పక్కనే దక్షిణాన కోరిసా హిమానీనదం ఉంది. ష్యోక్ నదిలోకి ప్రవహించే చాలుంకా లుంగ్‌పా వాగుకు ఈ హిమానీనదమే మూలస్థానం. 9842 కు ఆగ్నేయంలో వారిస్ హిమానీనదం ఉంది. వారిస్ లుంగ్పా వాగుకు ఇది మూలస్థానం.
1972 జూలై 2 న సంతకం చేసిన సిమ్లా ఒప్పందంలో భాగంగా, "1971 డిసెంబరు 17 నాటి కాల్పుల విరమణ ఫలితంగా ఏర్పడిన నియంత్రణ రేఖను ఇరుపక్షాలూ ఏ భేషజమూ లేకుండా గౌరవించాల"ని ప్రధాన మంత్రులు ఇందిరా గాంధీ, జుల్ఫికర్ అలీ భుట్టో అంగీకరించారు.
9842 కు ఉత్తరాన చులుంగ్ హిమానీ నదం ఉంది. దన్‌సాం నది ఇక్కడే పుట్టి సాల్టోరో నదిలో కలుస్తుంది. అదే దిశ లోనే గ్యోంగ్ హిమానీ నదం కూడా ఉంది. ఇక్కడ గ్యోంగ్ వాగు పుడుతుంది. ఇవన్నీ పాక్ ఆక్రమిత కాశ్మీరు లోనే ఉన్నాయి.
ఈ పద్యం గజేంద్రమోక్షం అనే ఘట్టంలో కనిపిస్తుంది. గజేంద్రుడు పిలిచినప్పుడు వైకుంటంలో ఉన్న విష్ణుమూర్తిని వర్ణించాలి . అసలు వైకుంటంలో విష్ణుమూర్తి ఎలా ఉండి ఉంటాడు . అక్కడ ఏమి ఉంటాయి. ఎలా వర్ణించాలి అని పోతన గారు ఎంతగా ఆలోచిస్తున్న తనకి ఏమి తట్టడం లేదు. పోతన గారు వాళ్ళ అమ్మాయితో నేను గుడివరకు వెళ్లి వస్తాను అని చెప్పారంట. ఆయన వచ్చేలోపే సాక్షాత్తు వైకుంఠవాసి అయిన మహావిష్ణువే వచ్చి పద్యాన్ని పూర్తీ చేసి వెళ్ళాడు అని చెబుతారు.
అక్కడెక్కడో వైకుంఠపురంలోని ఓ మూల సౌధం . ఆమేడ పరిసరాల్లో మందార వనం, అందులో అమృత సరస్సు. అక్కడ పర్యంకము పై లక్ష్మిదేవితో వినోదించు శ్రీమన్నారాయణుడునికి ఏనుగు ‘పాహీ!
అల వైకుంఠపురంబులో నగరిలో అనేది బమ్మెర పోతన రచించిన తెలుగు భాగవతంలోని పద్యం. ఈ సన్నివేశం గజేంద్ర మోక్షము లోనిది. ఇది మత్తేభవిక్రీడితము పద్యం.
కశ్యపుడు తన సంహితలో కన్యత్వం, గర్భధారణ , యాంటిపైరేటిక్, స్త్రీ వ్యాదుల పరిచయం, పరీక్షల గురించి వివరించాడు. పిల్లల పెరుగుదలకు సంబధించిన ఎన్నో సూచనలను తన గ్రంథంలో అందించాడు.ఇందులో కన్యత్వానికి, పిల్లలలో పుట్టుక నుండి, దంతవైద్యం, యుక్తవయస్సు వరకు వచ్చే ఇతర వ్యాధుల గురించి , పంచకర్మ అధ్యాయం కింద, పిల్లలలో చేసే పంచకర్మ , ముందు జాగ్రత్త ,శస్త్రచికిత్సల వివరణాత్మక వర్ణన ఉంది.
ప్లేటో రచన "ది రిపబ్లిక్" లోని శైలిలాగానే 'కశ్యప సంహిత' ప్రశ్నోత్తరముల రూపములో ఉంది. వ్యాధి సంబంధిత ప్రశ్నలు, వాటి నిర్ధారణ, వాటి చికిత్స, యాజమాన్యాల కు సంబంధించి విద్యార్థుల ద్వారా లేవనెత్తబడ్డ ప్రశ్నలకు కశ్యప అనే మహర్షి సమాధానం చెప్పారు. కౌమార భృత్యము పైన పేర్కొన్న బాలారిష్టముల వలననే ఆయుర్వేదపరంగా, విద్యాపరంగాను, జన బాహుళ్యములో గుర్తింపుకు వెనుకంజలో ఉంది.
కశ్యప సంహితలో 200 అధ్యాయాలున్నాయి.కశ్యప సంహిత ఇతివృత్తం దాని ప్రణాళిక చారక సంహిత మాదిరిగానే ఉంటుంది. కుమారభూతకు సంబంధించి కొత్త విషయాలను కశ్యపసంహిత ప్రస్తావించింది.
కాయ చికిత్స, శల్య చికిత్స, శాలక్య తంత్ర, అగాధ తంత్రం, భూత విద్య , కౌమార భృత్య, రసాయన తంత్రం, వాజీకరణ తంత్రం అనే ఆయుర్వేదానికి సంబంధించిన అన్ని విభాగాలలో కశ్యపప్రభావం ఉంది.
ఇది అన్ని ఆయుర్వేద సంహిత గ్రంథాలలోకెల్లా పురాతనమైనది . బ్రహ్మ నుండి దక్షప్రజాపతికీ, తర్వాత వరుసగా అశ్వినీ కుమారులకు, ఇంద్రునికి, కశ్యపునికీ, వశిష్ఠునికీ, అత్రికీ, భృగు మహర్షులకు ఈ కశ్యప సంహితా విజ్ఞానము అందింది. కశ్యపుని కుమారుడు, ఆతని అనుయాయులు ఈ మేధాసంపత్తిని తరువాతి తరాలవారికి అందజేశారు.
కౌమారభృత్యమును ప్రధాన ఇతివృత్తంగా చేసికొని రచించిన గ్రంథం అందుకనే ప్రతి అంశము బాలుడు, ధాత్రికి సంబంధించినదై ఉంటుంది. ఈ సంహితలో లేహనవిధి, రేవతీ గ్రహము, ధూపనకల్పము, మాతంగ విద్య మొదలగునవి ప్రత్యేకముగా విపులీకరించబడినవి. ప్రసూతి వైద్యంలో కశ్యపుని కృషి గణనీయమైనది.
ఇది క్రీస్తుపూర్వం 6 వ శతాబ్దంలో కూర్చబడింది. ఈ గ్రంథం ప్రధానంగా అష్టాంగ ఆయుర్వేదంలోని కౌమరభృత్య శాఖకు అంకితం చేయబడింది. కౌమరభృత్యుల పట్ల ఉన్న శ్రద్ధ, ఈ గ్రంథ రచనల్లో శాస్త్రీయ దృష్టితో విపులంగా వివరించారు.
కశ్యప సంహిత ఆయుర్వేద వైద్య గ్రంధాలలో మొట్టమొదటిది. దీనిని 'వృవాజికాయంత్రికాంత', 'జీవకీయ తంత్రము' అని కూడా అంటారు. ఆయుర్వేదంలోని ఎనిమిది గ్రంథాలలో కశ్యప సంహిత అత్యంత ముఖ్యమైంది.
ఖోండుల అటవీ, కొండ వాతావరణంలో నివసించడానికి అనుకూలతను ప్రదర్శించే వ్యవసాయాధారిత జీవనవిధానం అనుసరిస్తారు. అయినప్పటికీ విద్య, వైద్య సదుపాయాలు, నీటిపారుదల, తోటల పెంపకం మొదలైన వాటిలో అభివృద్ధి జోక్యం కారణంగా, వారు అనేక విధాలుగా ఆధునిక జీవన విధానంలోకి బలవంతం నెట్టబడ్డారు. వారి సాంప్రదాయ జీవన విధానం, ఆర్థిక వ్యవస్థ ఆచార లక్షణాలు, రాజకీయ సంస్థ, నిబంధనలు, విలువలు, ప్రపంచ దృక్పథం ఇటీవలి కాలంలో తీవ్రంగా మార్పులకు గురైయ్యారు. సాంప్రదాయ ఖోండు సమాజంలో వంశాలమీద ఆధారపడి గుర్తించబడుతున్నారు. వీటిలో ప్రతి ఒక్కటి టోటెం ఆధారంగా గుర్తించబడిన సంబంధిత కుటుంబాల పెద్ద సమూహాన్ని కలిగి ఉంటుంది. సాధారణంగా మగ అడవి జంతువు కుటుంబాల వంశాలకు పేర్లుగా ఉంటాయి. ప్రతి వంశానికి సాధారణంగా ఒక సాధారణ ఇంటిపేరు ఉంటుంది. వంశంలోని అత్యంత శక్తివంతమైన కుటుంబానికి చెందిన పురుషులు వంశానికి నాయకత్వం వహిస్తాడు. ఖోండ్సు అన్ని వంశాలు సాధారణంగా ఖొండ్సులో అత్యంత శక్తివంతమైన వంశానికి నాయకుడైన "కొంధు ప్రధాను" కు విధేయత చూపిస్తాయి.
వారు వే, సేకరణ ఆధారంగా జీవనాధార ఆర్థిక వ్యవస్థను కలిగి ఉన్నారు. కాని ఇప్పుడు అవి ప్రధానంగా జీవనాధార వ్యవసాయం మీద ఆధారపడి ఉన్నాయి. అనగా పంటమార్పిడి, స్లాష్-అండ్-బర్న్ వ్యవసాయం. డోంగ్రియా ఖొండు అద్భుతమైన పండ్ల రైతులు. డోంగ్రియా ఖొండుల అత్యంత ఆకర్షణీయమైన లక్షణం ఏమిటంటే వారు ఉద్యానవన పంటలకు అనుగుణంగా ఉన్నారు. అనాస, నారింజ, పసుపు, అల్లం, బొప్పాయిలను పుష్కలంగా పండిస్తారు. మామిడి, పనస వంటి అటవీ పండ్ల చెట్లు కూడా భారీ సంఖ్యలో కనిపిస్తాయి. ఇవి డోంగ్రియాల ప్రధాన ఆహార అవసరాలను పూర్తి చేస్తాయి. అంతేకాకుండా అభివృద్ధి చెందని, సాంస్కృతిక పరిణామం అత్యంత ప్రాచీన లక్షణాలను నిలుపుకునే ఆర్థిక అవసరంలో భాగంగా, డోంగ్రియాల సాగు స్థానికంగా " పోడు చసా " ను పిలుస్తారు.
నియాంగిరి పర్వతాలలోని లోని వారి నివాసం బాక్సైటు సమృద్ధిగా ఉన్నందున ఈ తెగకు చెందిన డోంగ్రియా ఖోండు విభాగం భవిష్యత్తును యు.కె.కు చెందిన " వేదంతా రిసోర్సెసు " అనే మైనింగు కంపెనీ బెదిరించింది. ఇందుకు బాక్సైటు కూడా ఒక కారణం. నటి జోవన్నా లుమ్లే వివరించిన " సర్వైవల్ ఇంటర్నేషనలు " లఘు చిత్రం తెగ దుస్థితిని వివరించింది. 2010 లో భారత పర్యావరణ మంత్రిత్వ శాఖ ఒరిస్సాలో అల్యూమినియం రిఫైనరీని ఆరు రెట్లు విస్తరణను నిలుపుదల చేయాలని వేదాంత వనరులను ఆదేశించింది. దాని అవసరాలను గౌరవించడంలో భాగంగా 2011 లో అమ్నెస్టీ ఇంటర్నేషనలు డోంగ్రియా ఖోండుల హక్కులకు సంబంధించిన నివేదికను ప్రచురించింది. మంత్రి నిర్ణయానికి వ్యతిరేకంగా వేదాంత విజ్ఞప్తి చేశారు.
ఖోండు సాధారణంగా వంశం వెలుపలి వివాహసంబంధాన్ని అభ్యసిస్తారు. ఆచారం ఆధారంగా వివాహం వంశ సరిహద్దులను దాటాలి . అంటే వివాహాలు వంశానికి వెలుపల జరుగుతాయి . సహచరుడిని సంపాదించడానికి తరచుగా చర్చల ద్వారా ఉంటుంది. ఏదేమైనా సంగ్రహించడం లేదా తప్పించుకోవడం ద్వారా వివాహం కూడా చాలా అరుదుగా జరుగుతుంది. వివాహం కోసం వధువు ధర వధువు తల్లిదండ్రులకు వరుడు చెల్లిస్తారు. ఇది ఖోండుల అద్భుతమైన లక్షణం. వధువు ధర సాంప్రదాయకంగా పులి చర్మాల రూపంలో చెల్లించబడేది. అయితే ఇప్పుడు భూమి లేదా బంగారు రూపంలో వధువు ధరను చెల్లించే సాధారణ పద్ధతి.
వారు తినడానికి లభించే పండ్లు, మూలాలను సేకరించడానికి సామూహిక వేట కోసం వారు బయలుదేరుతారు. వారు సాధారణంగా సాలు, మహువా విత్తనాల నుండి సేకరించిన నూనెతో ఆహారాన్ని వండుతారు. వారు ఔషధ మొక్కలను కూడా ఉపయోగిస్తారు. ఈ పద్ధతులు మనుగడ కోసం ప్రధానంగా అటవీ వనరుల మీద ఆధారపడేలా చేస్తాయి. ఖోండుల సంరక్షణ కోసం చేపలు, మాంసాన్ని పొగడతారు. ఖోండుల డోంగ్రియా వంశం కొరాపుటు జిల్లాలోని నియాంగిరి శ్రేణి ఎత్తైన వాలులలో, సరిహద్దు మీదుగా కలహండిలో నివసిస్తారు. వారు తమ జీవనోపాధి కోసం పూర్తిగా ఏటవాలు పర్వతప్రాంతాలలో పనిచేస్తారు.
ఖోండులు భారతదేశంలో ఒక గిరిజన సంఘం. సాంప్రదాయకంగా వీరు వేటగాళ్ళు. జనాభా గణాంకాల ప్రయోజనాల వారు పర్వత నివాస ఖోండులు, కోసం సాదా-నివాస ఖోండులుగా విభజించబడ్డారు; ఖోండులు అందరూ తమ వంశం ద్వారా గుర్తించబడతారు. సాధారణంగా సారవంతమైన భూమిని కలిగి ఉంటారు. కాని అడవులలో వారి అనుసంధానం, యాజమాన్యానికి చిహ్నంగా అడవులలో వేట, సేకరణ, కోతకోయడం - కాల్చడం వంటివి చేస్తారు. ఖోండులు కుయి, కువి భాషలను మాట్లాడతారు. వాటిని ఒడియా లిపిలో వ్రాస్తారు.
భూ-నివాసితులైన ఖోండులు, అటవీ వాతావరణానికి ఎక్కువ అనుకూలతను ప్రదర్శిస్తారు. అయినప్పటికీ, విద్య, వైద్య సదుపాయాలు, నీటిపారుదల, తోటల పెంపకం మొదలైన వాటిలో అభివృద్ధి జోక్యం కారణంగా, వారు అనేక విధాలుగా ఆధునిక జీవన విధానంలోకి బలవంతంగా నెట్టివేయబడ్డారు. వారి సాంప్రదాయ జీవన విధానం, ఆర్థిక వ్యవస్థ ఆచార లక్షణాలు, రాజకీయ సంస్థ, నిబంధనలు, విలువలు, ప్రపంచ దృక్పథం చాలా కాలంగా తీవ్రంగా మార్చబడ్డాయి.
ఖోండులు ఒరిస్సాలోని అతిపెద్ద గిరిజన సమూహాలలో ఒకటి. వారు సాంస్కృతిక వారసత్వం, ప్రకృతి విలువలను గౌరవించడానికి కేంద్రాలుగా ఉన్నాయి. ఒరిస్సాలోని కంధమాలు జిల్లా లో ఖోండుల జనాభాలో యాభై-ఐదు శాతం ఉంది. ఫలితంగా దీనికి తెగ పేరు పెట్టారు.
వారు ఆంధ్రప్రదేశు, బీహారు, ఛత్తీసుఘడు, మధ్యప్రదేశు, మహారాష్ట్ర, ఒరిస్సా, పశ్చిమ బెంగాలు రాష్ట్రాలలో నియమించబడిన షెడ్యూల్డు తెగ.
ఖోండులు మాతృభాష కుయి. ఇది గోండి, కువిలతో చాలా దగ్గరి సంబంధం కలిగి ఉంది. . కుయి ఓడియా లిపితో వ్రాయబడుతున్న ద్రావిడ భాష.
తొలి ప్రయత్నాలు 1930 లలో జరిగాయి ఈ కాలంలో అటవీమంటల వల్ల హోనలులో మనుషులు చేరుకోవడానికి అసాధ్యమైన ప్రాంతాలలో వృక్షసంపద నాశనం అయినది. వర్షాలు రాగానే విమానాల ద్వారా విత్తనాలు చల్లినప్పటికీ అవి చెదిరిపోవడం. భూమిలోకి వెళ్లే గతిశక్తి పొందలేకపోవడం, ఎలుకలు వంటి గింజలు తినే జీవుల బారిన పడటం వల్ల ఎక్కువ మొత్తంలో ఉపయోగం లేకుండా పోయాయి. వీటికి పరిష్కారంగా విత్తనం చుట్టూ మట్టిని చుట్టి వెదజల్లే పద్దతి మెరుగని భావించారు.
2016 లో కెన్యాలో వైమానిక విత్తనంలో విత్తన బంతులను ప్రయోగాత్మకంగా ఉపయోగించారు. ఇది ప్రామాణిక వైమానిక విత్తనాల దిగుబడిని మెరుగుపరిచే ప్రయత్నం.
కెన్యాలో వైమానిక అటవీ నిర్మూలన చేయడానికి సాధారణ విత్తనాలకు బదులుగా విత్తన బంతులను ఉపయోగించడం కావాల్సిన ఫలితాలను ఇచ్చిందని తెలుస్తోంది. ఆ ప్రాజెక్ట్ కోసం విత్తన బంతులను చేర్చి పంపిణీ చేస్తున్న సంస్థ అయిన చార్డస్ట్ లిమిటెడ్ 7 మిలియన్ సీడ్‌బాల్‌లను విక్రయించి పంపిణీ చేసినట్లు పేర్కొంది.
1987 లో, లిన్ గారిసన్ హైటియన్ ఏరియల్ రీఫారెస్టేషన్ ప్రాజెక్ట్ ను ప్రతిపాదించాడు, దీని ద్వారా టన్నుల విత్తనాలు ప్రత్యేకంగా వీటికోసమే మార్పులు చేసిన విమానాల నుండి వెదజల్లుతారు. విత్తనాలు శోషక పదార్థంలో కప్పబడి ఉంటాయి. ఈ పూతలో ఎరువులు, పురుగుమందులు / జంతువుల వికర్షకం లాంటివి ఉంటాయి.
పైలట్ జాక్ వాల్టర్స్ యొక్క అసలు ఆలోచన ఆధారంగా మసాచుసెట్స్‌లోని న్యూటన్లోని ఏరియల్ రీఫారెస్టేషన్ ఇంక్ అనే సంస్థ 1999 లో ఈ ప్రాజెక్టును అభివృద్ధి చేసింది.
విత్తన బంతిని తయారు చేయడానికి ఎర్రమట్టి, ఎరువు కలిపిన మిశ్రమం తీసుకోవాలి. విత్తనాల కొలతకు దాదాపు ఐదు రెట్ల మట్టి అవసరం అవుతుంది. విత్తనాల పరిమాణాన్ని బట్టి అవి మెలకెత్తేంత వరకూ సరిపోయే పోషణను వర్షం ప్రారంభం కాగానే అందించడం మొదలేసే అది పెరిగేందుకు సరిపోయేంత వుండాలి. విత్తనం పరిమాణం బట్టే దాని చుట్టూ మట్టి ఎంత వుండాలి అనేది నిర్ణయించుకోవచ్చు. పది మిల్లీమీటర్ల నుంచి ఎనభై మిల్లీ మీటర్ల వ్యాసంతో బంతులను మన చేతులతో చుట్టవచ్చు. ఇలా విత్తనాల బంతులు తయారు చేసిన తర్వాత రెండు మూడు రోజులు బాగా ఆరబెట్టాలి. పై పూతగా కాగితం గుజ్జు కానీ విత్తానాలను విడివిడిగా గుర్తుపెట్టుకునేందుకు రంగు రంగుల మార్కులు చేసుకోవచ్చు.
జల్లెడ పట్టిన ఎర్రమట్టిని 75 శాతం తీసుకుని దానిలో 25 శాతం పేడ ఎరువును మిశ్రమంగా చేస్తారు. ఈ మిశ్రమాన్ని కలిపి వారం పాటు మురుగబెడతారు. అనంతరం జీవామృతం తో మిశ్రమాన్ని ముద్దలుగా తయారు చేస్తారు. ఈ మట్టిముద్దల్లో విత్తనాలను పెట్టి ఆరబెట్టి గట్టిపడిన తర్వాత వెదజల్లేందుకు తరలిస్తారు.
విమానాలు హెలీకాప్టర్లు, ద్రోణ్ ల ద్వారా మనిషి సులభంగా ప్రవేశించడానికి వీలులేని అడవులు, బోడగుట్టలు మడభూములు వంటి చోట విత్తన వ్యాప్తి చేసి అడవులు పెంచవచ్చు.
అంకురోత్పత్తి తరువాత కాలంలో ప్రతికూల వాతావరణ పరిస్థితులను తట్టుకునేలా మొలకల ద్వారా లోతైన టాప్రూట్ యొక్క అభివృద్ధి వేగం వంటి విషయాలను పరిశీలనలోకి తీసుకోవాలి.
విత్తన బంతులను సృష్టించే సాంకేతికతను జపనీస్ సహజ వ్యవసాయ మార్గదర్శకుడు మసనోబు ఫుకుఒక తిరిగి కనుగొన్నారు. విత్తన బంతుల ప్రయోగానికి ఆద్యుడు ఆయనే. ఉదాహరణకు, పురాతన ఈజిప్టులో నైలు నది వార్షిక వసంత వరద తరువాత పొలాలను మరమ్మతు చేయడానికి ఈ సాంకేతికత ఉపయోగించబడింది. ఆధునిక కాలంలో, రెండవ ప్రపంచ యుద్ధ కాలంలో, ప్రభుత్వ ప్రయోగశాలలో పనిచేస్తున్న ఈ జపాన్ ప్రభుత్వ మొక్కల శాస్త్రవేత్త, పర్వత ద్వీపమైన షికోకులో నివసించిన ఫుకుయోకా, ఆహార ఉత్పత్తిని పెంచే సాంకేతికతను కనుగొనాలని కోరుకున్నారు. సాంప్రదాయ బియ్యం ఉత్పత్తి కోసం ఇప్పటికే భూమిని కేటాయించారు, ఇది జపాన్ యొక్క అగ్నిపర్వత సంపన్న నేలల్లో వృద్ధి చెందింది
విత్తన బంతులు మట్టి బంతి లోపల చుట్టబడిన వివిధ రకాల విత్తనాలను కలిగి ఉంటాయి. ప్రధానంగా ఎరుపు బంకమట్టి. హ్యూమస్ లేదా కంపోస్ట్ వంటి వివిధ పదార్ధాలతో విత్తనాన్ని చుట్టి దీన్ని తయారు చేస్తారు. విత్తనాల చుట్టూ, బంతి మధ్యలో, సూక్ష్మజీవుల ఇనాక్యులెంట్లను అందించడానికి ఉంచుతారు. కాటన్-ఫైబర్స్ లేదా ద్రవీకృత కాగితం కొన్నిసార్లు బంకమట్టిలో దానిని బలోపేతం చేయడానికి కలుపుతారు, లేదా కాగితం గుజ్జు లాంటివి ఈ బంతికి పూతగా వేయడం ద్వారా అడవుల్లో బలంగా విసిరినప్పుడు వెంటనే పగిలిపోకుండా వర్షం వచ్చినప్పుడు మాత్రం నీటిని విత్తనానికి అందించి అది ఎదిగే దశలో జాగ్రత్తగా విచ్చుకుంటాయి.
మధ్యయుగ ఐరోపా ఉపయోగించిన ఫ్యూడలిజం అనే పదం తరువాత భారతదేశంలో ఉపయోగించబడిందని పరిశోధకులు భావిస్తున్నారు. భూస్వాములు రాజులకు, చక్రవర్తులకు శిక్షితులైన సైనికులను అందించి బదులుగా పాలకుల నుండి అదనంగా భూములను అందుకుంటారు. సామంత ప్రభువుల భూములలో కౌలుదారులైన రైతులు వ్యవసాయం చేసుకోవడానికి అనుమతి పొందుతూ బదులుగా సైనిక రక్షణబాధ్యత వహిస్తూ నివాళిగా ప్రభువులకు ఉత్పత్తులలో కొంత భాగాన్ని కూడా ఇచ్చేలా ఏర్పాటు చేసుకునేవారు. మధ్య ఆసియా నుండి వచ్చిన కుషాను రాజవంశం భారతదేశం మీద దాడి చేసి, సరికొత్తగా వారి స్వంత విధానాలను ప్రవేశపెట్టడం ద్వారా భూస్వామ్యవాదం భారతదేశంలో ప్రవేశపెట్టబడిందని భావిస్తున్నారు. భారతీయ భూస్వాములను తాలూక్దారు, జమీందారు, జాగీర్దారు, సర్దారు, మంకారి, దేశ్ముఖు, చౌదరి వంటి పదాలతో పిలిచారు. భారతదేశంలోని మిగిలిన ఉపఖండం స్వాతంత్ర్యం పొందిన తరువాత ఈ వ్యవస్థలు చాలావరకు రద్దు చేయబడ్డాయి. డి. డి. కొసాంబి, ఆర్. ఎస్. శర్మ, డేనియలు థోర్నరు కలిసి మొదటిసారి భారతీయ చరిత్ర అధ్యయనంలోకి రౌతులను తీసుకువచ్చారు.
డోరాలు దేశ్ముఖులు ఈ ప్రాంతాన్ని స్వాధీనం చేసుకునే వరకు ఈ ప్రాంతాన్ని భూస్వామ్యవాదులు పరిపాలించారు. వారు భూమి మొత్తాన్ని తమ కమతాలుగా ఉంచారు. భూములలో వ్యవసాయం చేసే ప్రతి ఒక్కరూ తమ ఉత్పత్తులను యజమానులకు ఇచ్చేవారు. బదులుగా వారికి జీవనోపాధికి సరిపోయే ఆహారం మాత్రమే ఇవ్వబడింది. 1946 నుండి 1951 వరకు తెలంగాణ తిరుగుబాటు అని పిలువబడింది. ఈ విధానం తెలంగాణ ప్రాంతంలో వెట్టి చాకిరి అని పిలువబడింది. భూస్వామ్య ప్రభువుల మీద రౌతులు చేసిన తిరుగుబాటు ఈ ప్రాంతంలోని భూస్వామ్య సమాజ విధానాన్ని వివరిస్తుంది.
భూస్వామ్య ప్రభువులు గాడి అని పిలువబడే ఎత్తైన కోటలో నివసించేవారు. దానిలోకి ప్రవేశించినందుకు వారు తమ పాదరక్షలను గాడి ప్రవేశద్వారం వద్ద వదిలివేస్తారు. మాదిగలు, ఇతర వెనుకబడిన తరగతులు గాడి లేదా డోరా ముందు వెళుతుంటే వారి పాదరక్షలను చేతుల్లోకి తీసుకెళ్లవలసి ఉంది.
భూస్వామ్యవాదానికి భారతదేశంలోని బీహారు ప్రాంతం కేంద్రంగా ఉంది. కుషాన్లు భారతదేశాన్ని పరిపాలించినప్పుడు, గుప్తసామ్రాజ్యం ఉత్తర భారతదేశాన్ని పాలిస్తూ వర్ధిల్లుతున్నప్పుడు మొదటిసారిగా భూస్వామ్యవాదం ప్రారంభమైంది. భూస్వామ్య ప్రభువులు ఈ ప్రాంతాన్ని కొన్ని దశాబ్దాలుగా పరిపాలించారు; ఇప్పటికీ పాక్షిక భూస్వామ్య పరిస్థితులు ఉన్నాయి. పర్యవసానంగా స్థూల జాతీయోత్పత్తిలో వేగంగా వృద్ధి చెందుతున్న ఆధునిక బీహారు ఆర్ధికస్థితి అభివృద్ధిలో ఉన్నప్పటికీ ఆర్ధిక ప్రయోజనాలు బడుగు, బలహీన వర్గాలకు అందనికారణంగా ఈ ప్రాంతంలో పిల్లలలో పోషకాహార లోపం అధికంగా ఉంది.
1799 నుండి మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీలో అనేక జమీందారీలు స్థాపించబడ్డాయి. వీటిలో ఆరణి, రామనాడు, గణపూరు, శివగంగ సంస్థానాలు అతిపెద్దవిగా ఉన్నాయి. ఈ జమీందారీ స్థావరాలు బెంగాలులో స్థాపించబడిన ఇలాంటి స్థావరం ఆధారంగా రూపొందించబడింది. మద్రాసులోని జమీందారీ స్థావరాలు చాలావరకు విజయవంతం కాలేదు 1852 లో అన్యాకాంతం అయింది. అయినప్పటికీ కొంతమంది జమీందారీలు 1947 లో భారతదేశం స్వాతంత్ర్యం పొందే వరకు ఉన్నారు.
మధ్య యుగాలలో కేరళలో చేర రాజవంశం ముగింపు, బ్రిటిషు పాలన మద్య భూస్వామ్యవాద రాజ్యాలు ఉద్భవించాయి. కేరళలో భుస్వామ్యవాదం ప్రాధాన్యత వహించిన సమయంలో నాయర్లు భూస్వామ్యవాదులుగా, యోధులుగా ప్రముఖ్యత వహించారు. ఈ భూమి నాయరు సొంతం అయినప్పటికీ వెనుకబడిన వర్గాలచేత వ్యవసాయం చేయబడుతుంది. బదులుగా నాయర్లు రైతుల నిర్వహణ, రక్షణ బాధ్యత వహిస్తారు.
భారతీయ భూస్వామ్యవాదం 1500 లలో మొఘలు రాజవంశం వరకు భారతదేశ సామాజిక నిర్మాణాన్ని రూపొందించిన భూస్వామ్య సమాజాన్ని సూచిస్తుంది. భారతదేశంలో భూస్వామ్యవాదాన్ని పరిచయం చేయడంలో, ఆచరణలో పెట్టడంలో గుప్తులు, కుషాన్లు ప్రధాన పాత్ర పోషించారు. భూస్వామ్యం కారణంగా సామ్రాజ్యం క్షీణత సంభవించడానికి వీరు ఉదాహరణలుగా ఉన్నారు.
అణచివేతకు గురైనవారు పునరావృతంగా పలికే ప్రసిద్ధ పంక్తి “బాంచెను దొరా నీ కల్మోక్త . ఒక ప్రధాన తెలుగు ఫిల్మ్ బ్లాకు బస్టరు, మా భూమి, భూస్వామ్య ప్రభువుల క్రింద సమాజం అనుభవించిన స్థితిగతులను చూపించింది.
ఈ ప్రాంతంలో భూమి పండించేవారికి ఇంకా తీవ్ర అన్యాయం జరుగుతోందని తెలంగాణ మీద శ్రీకృష్ణ కమిటీ నిర్వహించిన పరిశోధన వెల్లడించింది. ఇతర ప్రాంతాలవారి కంటే తెలంగాణ భూస్వాములు రైతులపట్ల శత్రుభావంతో వ్యవహరించే వారని చెప్పారు.
రాయలసీమ ప్రాంతం స్వాతంత్య్రం వచ్చేవరకు అయ్యంగారు ఆధ్వర్యంలో ఉండేది. అతిపెద్ద జమిందారీ పన్యం; ఇది విశ్వామిత్ర గోత్రానికి చెందిన దేశస్థ రాజకుటుంబం చేత పాలించబడింది. ఉదారవాద, జ్ఞానోదయానికి ప్రతీకగా ఉంది.
భారత స్వాతంత్ర్యం వరకు ఉత్తర ఆర్కాటు ప్రాంతం జాగీర్దార్ల ఆధ్వర్యంలో ఉంది. ఆరణి అతిపెద్ద జమ్నిందారీ దేశస్థరాజ కుటుంబంగా ప్రసిద్ధిచెందింది. ఆరణి జమిందారీ సాందూరు రాచరిక రాష్ట్రం కంటే పెద్దది.
భారత స్వాతంత్ర్యం వరకు ఉత్తర ఆంధ్ర ప్రాంతం దొరల ఆధ్వర్యంలో ఉంది. పూసాపతి క్షత్రియ కుటుంబంలో విజయనగరం అతిపెద్ద జమిందారీగా ఉండేది. ఇది ఉదారవాదానికి, జ్ఞానోదయానికి ప్రతీకగా ఉండేది.
రెండవ రౌండ్ టేబుల్ సమావేశం తరువాత, బిఆర్ అంబేద్కర్ అభ్యర్థన మేరకు అణగారిన వర్గాలకు కమ్యూనల్ అవార్డు ఇవ్వడానికి బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం అంగీకరించింది. హిందూ సమాజాన్ని విభజిస్తుందని భావించిన ప్రభుత్వ నిర్ణయాన్ని గాంధీ వ్యతిరేకించాడు. తరువాత యెర్వాడ జైలులో నిరవధిక ఉపవాసానికి వెళ్ళాడు. 1932 సెప్టెంబరు 24 న అంబేద్కర్‌తో పూనా ఒప్పందం కుదుర్చుకున్న తరువాత ఆయన ఉపవాసం ముగించాడు. సమాజంలో అంటరానితనాన్ని తొలగించడానికి సెప్టెంబరు 30 న గాంధీ ఆల్ ఇండియా యాంటీ అన్‌టచ్‌బిలిటీ లీగ్‌ను స్థాపించాడు. తరువాత దీనిని హరిజన్ సేవక్ సంఘ్ గా మార్చారు. ఆ సమయంలో పారిశ్రామికవేత్త ఘన శ్యాం దాస్ బిర్లా దాని వ్యవస్థాపక అధ్యక్షుడిగా అమృత్‌లాల్ తక్కర్ కార్యదర్శిగా ఉన్నారు.
1939 లో, ఎ. వైద్యనాథ అయ్యర్ నేతృత్వంలోని తమిళనాడుకు చెందిన హరిజన్ సేవక్ సంఘ్ మదురైలోని మీనాక్షి అమ్మన్ ఆలయంలోకి ప్రవేశించింది. ఈ దేవాలయంలోకి పి.కక్కన్‌తో సహా అణగారిన తరగతి సభ్యులు ఉన్నత కులాలుగా భావిస్తున్న హిందువుల వ్యతిరేకత ఉన్నప్పటికీ ప్రవేశించారు. అయ్యర్ నేతృత్వంలోని సంఘ్ తమిళనాడులోని ఇతర ప్రాంతాలలో, ట్రావెన్స్‌కోర్ తో సహా అనేక ఆలయ ప్రవేశ ఉద్యమాలను నిర్వహించింది. వారి ఉద్యమాల ద్వారా సమాజంలోని అన్ని వర్గాలకు 100 కు పైగా దేవాలయాలు తెరవబడ్డాయి.
హరిజన్ సేవక్ సంఘ్ భారతదేశానికి చెందిన లాబాపేక్ష లేని సేవా సంస్థ. ఇది భారతదేశంలో అంటరానితనం నిర్మూలించడానికి, హరిజనులు, దళిత ప్రజల కోసం పనిచేయుట కొరకు, భారతదేశంలోని అణగారిన తరగతి ప్రజల అభ్యున్నతి కోసం 1932 లో మహాత్మా గాంధీ దీనిని స్థాపించాడు. దీని ప్రధాన కార్యాలయం ఢిల్లీలోని కింగ్స్ వే క్యాంప్ లో ఉంది. భారతదేశ వ్యాప్తంగా దీని శాఖలు 26 రాష్ట్రాలలో ఉన్నాయి.
దేవాలయాలు, పాఠశాలలు, రోడ్లు, నీటి వనరులు వంటి ప్రభుత్వ స్థలాలను పొందటానికి అణగారిన వర్గాలకు ఈ సంఘం సహాయపడింది, ఈ సంస్థ కులంతర భోజనశాల, కులాంతర వివాహాలను నిర్వహిస్తుంది. ఇది దేశవ్యాప్తంగా అనేక పాఠశాలలు, హాస్టళ్లను నిర్మించి నిర్వహిస్తుంది.
రెండవ రౌండు టేబులు సమావేశం లండన్లో సెప్టెంబరు 7, 1931న ప్రారంభమయ్యింది. రెండవ సమావేశము యొక్క ప్రధాన కార్యమంతా సమాఖ్య స్వరూపం, అల్పసంఖ్యాక వర్గాల పై నియమించిన రెండు కమిటీలు నిర్వర్తించాయి. మహాత్మా గాంధీ ఈ రెండు కమిటీలలో సభ్యుడు.
ఫరీదాబాద్ హర్యానాలో అత్యధిక జనాభా కలిగిన నగరం. ఇది ప్రముఖ పారిశ్రామిక కేంద్రం. భారత రాజధాని న్యూ ఢిల్లీ సరిహద్దుల్లో, జాతీయ రాజధాని ప్రాంతంలో ఉంది. ఢిల్లీకి చెందిన ప్రధాన ఉపగ్రహ నగరాల్లో ఇదొకటి. రాష్ట్ర రాజధాని చండీగఢ్కు దక్షిణంగా 284 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది. తూర్పున జిల్లా సరిహద్దుగా యమునా నది ఉంది. 2016 మే 24 న భారత ప్రభుత్వం స్మార్ట్ సిటీస్ మిషన్ రెండవ జాబితాలో నగరాన్ని చేర్చింది. సిటీ మేయర్స్ ఫౌండేషన్ చేసిన సర్వే ఫరీదాబాద్‌ను ప్రపంచంలో వేగంగా అభివృద్ధి చెందుతున్న ఎనిమిదవ నగరంగా, భారతదేశంలో మూడవదిగా పేర్కొంది. 2001 ఢిల్లీ ప్రాంతీయ ప్రణాళిక ప్రకారం ఫరీదాబాద్, ఢిల్లీ మెట్రోపాలిటన్ ఏరియా లో భాగం.
ఫరీదాబాద్‌లో వేడితో కూడిన, అర్ధ-శుష్క శీతోష్ణస్థితి ఉంటుంది. ఇది పొడి-శీతాకాలపు తేమతో కూడిన ఉపఉష్ణమండల వాతావరణం కంటే కొంచమే తక్కువ. ఈ నగరంలో మూడు విలక్షణమైన భారతీయ ఋతువులు ఉన్నాయి. మొదటిది, ఉక్కపోతతో వేడిగా, ఋతుపవనాలకు ముందుండే వేసవి కాలం. ఇది మార్చి చివరి నుండి జూన్ చివరి వరకు ఉంటుంది. చాలా పొడిగా మొదలై, తరువాత తేమగా మారే శుష్క పరిస్థితులు ఈ ఋతువులో ఉంటాయి. రెండవది తడి లేదా ఋతుపవనాల కాలం. ఇది తరచూ కురిసే భారీ వర్షాలతో, విపరీతమైన తేమతో కూడుకుని ఉంటుంది. మూడవది ఋతుపవనాల తిరోగమనం తరువాత వచ్చే శీతాకాలం. చిరు వెచ్చటి ఎండతో శీతాకాలం చల్లగా చాలా సౌకర్యవంతంగా ఉంటుంది.
ఎస్కార్ట్స్ లిమిటెడ్, ఇండియా యమహా మోటార్ ప్రైవేట్ లిమిటెడ్, హావెల్స్ ఇండియా లిమిటెడ్, జెసిబి ఇండియా లిమిటెడ్, ఇండియన్ ఆయిల్ , లార్సెన్ &; టౌబ్రో , వర్ల్పూల్ ఇండియా లిమిటెడ్, ఎబిబి గ్రూప్, గుడ్‌ఇయర్ ఇండియా లిమిటెడ్, బాటా ఇండియా లిమిటెడ్, ఐషర్ ట్రాక్టర్ లిమిటెడ్, బీబే కిడ్స్‌వేర్ వంటి పెద్ద కంపెనీలకు ఫరీదాబాద్ నిలయం. ఐవేర్ ఇ-టైలర్ లెన్స్కార్ట్, హెల్త్‌కేర్ స్టార్టప్ లైబ్రేట్ వారి ప్రధాన కార్యాలయాలు ఫరీదాబాద్‌లో ఉన్నాయి. 5,000 కి పైగా ఆటో విడిభాగాల ఉత్పత్తిదారులు ఫరీదాబాద్‌లో ఉన్నారు. లఖానీ అర్మాన్ గ్రూప్ ఫరీదాబాద్ వద్ద తయారీ సౌకర్యాలను ఏర్పాటు చేసింది.
వివిధ భారత ప్రభుత్వ మంత్రిత్వ శాఖల ప్రధాన కార్యాలయాలు ఫరీదాబాద్‌లో ఉన్నాయి. వీటిలో సెంట్రల్ గ్రౌండ్ వాటర్ బోర్డ్, ప్లాంట్ క్వారంటైన్ అండ్‌ సెంట్రల్ ఇన్సెక్టిసైడ్ ల్యాబ్‌లు ఉన్నాయి. హర్యానా లోని కేంద్ర ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు, భారత ప్రభుత్వ రెవెన్యూ శాఖలోని సెంట్రల్ ఎక్సైజ్ కమిషనర్‌తో సహా పేలుడు పదార్థాల విభాగం, కార్మిక శాఖ కార్యాలయాల వంటి అనేక కార్యాలయాలు ఇక్కడ ఉన్నాయి. నేషనల్ కౌన్సిల్ ఫర్ సిమెంట్ అండ్ బిల్డింగ్ మెటీరియల్స్, వాణిజ్య పరిశ్రమల మంత్రిత్వ శాఖకు చెందిన పరిశోధన అభివృద్ధి సంస్థ ప్రధాన కార్యాలయం కూడా ఫరీదాబాద్‌లో ఉంది.
భారత ప్రభుత్వ రెవెన్యూ శాఖకు చెందిన అపెక్స్ సెంట్రల్ ట్రైనింగ్ ఇన్స్టిట్యూట్, నేషనల్ అకాడమీ ఆఫ్ కస్టమ్స్ ఎక్సైజ్ & నార్కోటిక్స్ కార్యాలయం నగరం లోని సెక్టర్ 29 లో ఉంది. భారత విద్యుత్ మంత్రిత్వ శాఖ ఆధ్వర్యంలోని స్వయంప్రతిపత్త సంస్థ అయిన నేషనల్ పవర్ ట్రైనింగ్ ఇన్స్టిట్యూట్ వారి కార్పొరేట్ కార్యాలయం ఇక్కడే ఉంది. ఫరీదాబాద్. నగరంలో నేషనల్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ ఫైనాన్షియల్ మేనేజ్‌మెంట్ కూడా ఉంది. ఇది అకౌంటింగ్ ఆర్థిక సేవలకు శిక్షణా అకాడమీగా పనిచేస్తుంది.
మొగలు చక్రవర్తి జహంగీర్ కోశాధికారి షేక్ ఫరీద్, ఢిల్లీ, ఆగ్రాల మధ్య ఉన్న గ్రాండ్ ట్రంక్ రోడ్డును రక్షించడానికి 1607 లో ఫరీదాబాద్ నగరాన్ని స్థాపించాడు. 1867 లో ఇది మునిసిపాలిటీగా మారింది. పాకిస్తాన్ శరణార్థుల పునరావాసం కోసం, తేలికపాటి పరిశ్రమల అభివృద్ధి కోసం 1950 లో నగరంలో ఒక ప్రాజెక్టును ప్రారంభించారు. స్వతంత్ర భారతదేశంలో, ఫరీదాబాద్ మొదట్లో గుర్గావ్ జిల్లాలో భాగంగా ఉండేది. తరువాత 1979 ఆగస్టు 15 న దీన్ని స్వతంత్ర జిల్లాగా మార్చారు.
ఆగ్రా కాలువకూ యమునా నదికీ మధ్య కొత్తగా అభివృద్ధి చెందిన నివాస, పారిశ్రామిక ప్రాంతాన్ని గ్రేటర్ ఫరీదాబాద్ అని పిలుస్తారు. వెడల్పైన రహదారులు, ఎత్తైన భవనాలు, మాళ్ళు, విద్యాసంస్థలు, ఆరోగ్య, వాణిజ్య కేంద్రాలతో ఈ ప్రాంతం స్వయం సమృద్ధ ఉప నగరంగా అభివృద్ధి చెందుతోంది. 66 నుంచి 74 వరకూ ఉన్న సెక్టర్లు పారిశ్రామిక ప్రాంతం కాగా, 75 నుంచి 89 వరకు నివాస ప్రాంతం.
ఫరీదాబాద్ హర్యానా లోని ప్రధాన పారిశ్రామిక కేంద్రం. హర్యానాలో వసూలు చేసిన ఆదాయపు పన్నులో 50% ఫరీదాబాద్, గుర్గావ్ ల నుండే వస్తుంది. ట్రాక్టర్లు, మోటారు సైకిళ్ళు, స్విచ్ గేర్లు, రిఫ్రిజిరేటర్లు, బూట్లు, టైర్లు, వస్త్రాలు దాని ముఖ్యమైన పారిశ్రామిక ఉత్పత్తుల్లో కొన్ని. వ్యవసాయ రంగంలో గోరింట ఉత్పత్తికి ఫరీదాబాద్ ప్రసిద్ధి చెందింది.
హర్యానాలో వసూలైన మొత్తం ఆదాయపు పన్నులో ఫరీదాబాద్, గుర్గావ్ జిల్లాల వాటాయే దాదాపు 56% వరకు ఉంటుందని ఫరీదాబాద్ స్మాల్ ఇండస్ట్రీస్ అసోసియేషన్ పేర్కొంది. స్మార్ట్ సిటీస్ మిషన్ ఆధ్వర్యంలో స్మార్ట్ సిటీగా అభివృద్ధి చేయబోయే వంద భారతీయ నగరాల్లో ఫరీదాబాద్ కూడా ఎంపికయింది.