polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
పింగళి రేలంగి లక్ష్మణకుమారుడి కారెక్టర్ని ఇలా డీల్ చేయడాన్ని తిరుగులేని విధంగా యాక్సెప్ట్ చేశారు జనం. పవర్ ఫుల్ విలన్లకి వెర్రివెంగళప్ప లాంటి కొడుకులు ఉండే టైపు కామెడీకి శ్రీకారం చుట్టింది పింగళినాగేంద్రరావేనంటే అతిశయోక్తి కాదు. తరువాత చాలామంది దర్శకులు ఇదే ఫాలో అయ్యారు.
కృష్ణుడు, బలరాముడు అన్నదమ్ములన్న విషయానికి ప్రాముఖ్యతనివ్వడం కోసం ఒక సీనులో దర్శకుడు ఎన్.టి.ఆర్., గుమ్మడిల ముక్కులలో పోలికలను చూపడానికి ప్రయత్నించారట!
ఋష్యేంద్రమణికి మొదట రేవతి పాత్ర ఇచ్చారట. కాని గర్విష్టి పాత్ర తనకు ఇష్టంలేక చక్రపాణిని సుభద్ర పాత్ర అడిగి తీసుకొన్నానని ఒకసారి ఋష్యేంద్రమణి టీవీ ఇంటర్వ్యూలో చెప్పింది.
యాదగిరి తెలంగాణాలోని నిజామాబాద్ జిల్లా, రెంజల్ మండలం, సాటాపూర్ గ్రామంలో జన్మించాడు. ఇతను చిన్నప్పుడు కరువు రావడంతో అతని కుటుంబం ఇబ్బందులు ఎదుర్కొన్నది. అందుకే ఇంటిని చెడగొట్టడానికే పుట్టాడని వీళ్ళనాన్న తిడుతుండేవారు. ఇతడు పుట్టిన 21రోజులకే అమ్మ అక్కల్ని తీసుకొని కూలి పనులకు వెళ్లేది. దాంతో పాలకు కూడా ఇబ్బందై రకరకాల ఆరోగ్య సమస్యలు తలెత్తాయి. దాని ఫలితాలు ఇప్పటికీ కొనసాగుతున్నాయి. తండ్రితో కలిసి భజనలకు వెళ్ళి వచ్చీ రాని మాటలతో పాటలు పాడేవాడు. రెండవ తరగతిలోనే తన తొలి ప్రదర్శన ఇచ్చాడు. ఆ ప్రదర్శనలో మొదటి బహిమతి గెలుచుకొని తన విజయ ప్రస్థానాన్ని ప్రారంభించాడు. ఇతడి తల్లిదండ్రులు, ఉపాధ్యాయులు కూడా ఇతనిలోని ప్రతిభని గుర్తించి ప్రోత్సహించారు.
ఇతడు ఐదో తరగతిలో ఉండగా వీళ్ళ అన్నయ్యకి పెళ్ళి కుదిరింది. దానికోసం కొంతడబ్బుని ఇంట్లో పెట్టెలో పెట్టారు. ఓ రాత్రి కిరోసిన్‌ దీపాన్ని ఆ పెట్టె మీద ఉంచి పడుకున్నారు. కిరోసిన్‌ కారుతున్న విషయాన్ని ఎవరూ గమనించకపోవడంతో మంట అంటుకొని మొత్తం పెట్టె కాలిపోయింది. లోపలున్న డబ్బు బూడిదైంది. రెండోసారి వీరు దివాలా తీసిన పరిస్థితి. దాంతో ఇతడిని బడి మాన్పించేసి ఓ పశువుల కొట్టంలో పనిలో పెట్టారు. ఏడాది తరువాత వీళ్ళ అన్నయ్య తీసుకెళ్లి ఓ కాంట్రాక్టర్‌ దగ్గర పనిలో కుదిర్చాడు. ఆ సమయంలో తోటి పిల్లలంతా స్కూలుకెళ్లడం చూసి ఇతడికి ఏడుపొచ్చేది. ఇంటికెళ్లి తనను స్కూల్లో చేర్పించమని అడిగితే నాన్న తిట్టారు. కానీ ఇతడు మాత్రం బడికెళ్తాననీ, చదివించకపోతే చచ్చిపోతాననీ చెప్పాడు. మూడ్రోజులు మంచినీళ్లు కూడా ముట్టుకోలేదు. దాంతో వీళ్ళ అమ్మకు భయమేసి నాన్నతో గొడవపడి మళ్లీ ఇతడిని స్కూల్లో చేర్పించింది. తెలుగు సినిమా బాచిలర్స్కి గీత రచన చేయడం ద్వారా మొదటిసారిగా వెలుగులోకి వచ్చాడు
రేసుగుర్రం సినిమాకి సంగీత దర్శకుడిగా ఎస్. ఎస్. తమన్‌ పేరు ప్రకటించినప్పుడు ఇంక తనకు అవకాశాలు రావని నిశ్చయించుకున్నాడు. దాంతో పరిశ్రమను వదిలేసి వూరెళ్లి వ్యవసాయం చేసుకుందామనుకున్నాడు. ఆ విషయమే యాదిరెడ్డిగారికి చెప్పడానికి వెళ్లినప్పుడు సురేందర్‌ రెడ్డి నుంచి ఫోనొచ్చింది. కొన్ని పాటలకు సాహిత్యం రాసి, స్వరాలు సిద్దంచేసి తీసుకురమన్నాడు. ఇతడు రాసిన నాలుగు పాటలూ నచ్చడంతో వాటిని బ్యాంకాక్‌లో సిట్టింగ్స్‌కి తీసుకెళ్తానని చెప్పాడు. తిరిగొచ్చాక ఆ పాటల సంగతి మరచిపోయి, సినిమాలో ప్రకాష్‌రాజ్‌ని అల్లు అర్జున్ ముప్పతిప్పలు పెట్టే సందర్భం చెప్పి పాట రాయమన్నాడు. దీనితో యాదగిరికి పట్టుదల పెరిగి ఆ పాటతో చావో రేవో తేల్చుకోవాలనుకున్నాడు. ఒకట్రెండు రోజుల్లో రాసి వినిపిస్తే సురేందర్‌ రెడ్డి సూపర్‌ అన్నాడు. అదే సినిమా చూపిస్త మామా అంటూ తెలుగు వాళ్లని వూపేసిన పాట. యూట్యూబ్లో కోటీ తొంభై లక్షలమందికిపైగా వీక్షించిన ఒకేఒక్క తెలుగు పాట అదే. ఆ సినిమాకే రాసిన స్వీటీ , రేసుగుర్రం చిత్ర గీతాలు కూడా యూట్యూబ్‌లో కోటిన్నరమందికి పైగా చూశారు. దాంతో ఇతడి కెరీర్‌ మళ్లీ కొత్తగా మొదలైంది.
ఫిలింసిటీలో పనిచేసే సమయంలో యాదిరెడ్డిగారు మొదలుపెట్టిన బ్యాచిలర్స్‌ సినిమాలో రెండు పాటలు స్వరపరచడంతో పాటు వాటిని పాడే అవకాశమూ వచ్చింది. ఇంకోపక్క ఫిలింసిటీలో ఆడియో లైబ్రరీ ప్రాజెక్టు ఆలస్యమవుతుండటంతో వూరికే డబ్బులు తీసుకోవడం ఇబ్బందిగా అనిపించింది. దాంతో వాళ్లకు ఆ విషయమే చెప్పి రాజీనామా చేశాడు. ఇతడు చెప్పిన కారణం నచ్చి, బయట బతకడానికి ఇబ్బందైతే ఎప్పుడైనా ఉద్యోగంలో చేరొచ్చని భరోసా ఇచ్చారు. అలా బయటికొచ్చాక దర్శక నిర్మాత యాదిరెడ్డి సంపంగిలో అన్ని పాటలూ రాసే అవకాశమిచ్చాడు. అందులో పాడిన అందమైన కుందనాల బొమ్మరా అనే పాట మంచి పేరు తెచ్చింది. కానీ తరువాత రాసిన ప్రేమలో పావని కల్యాణ్‌ పెద్దగా ఆడలేదు. ఆ సమయంలోనే ఇష్టం సినిమాకు ఓ పాట రాసి ట్యూన్‌ చేయమని దర్శకుడు విక్రమ్‌ పిలిచాడు. ఆ సినిమా నిర్మాత రామోజీరావుకి పాట నచ్చడంతో సినిమా కోసం ప్రత్యేకంగా ఏదైనా కంపోజ్‌ చేయమన్నాడు. ఆయన ప్రోత్సాహంతో బల్లలూ, ప్లేట్లూ, గ్లాసులూ, సీసాల్లాంటి వాటి సాయంతో ప్రయోగాత్మకంగా ఓ పాట చేస్తే దాన్ని చిత్ర సంగీతంలో జతచేశాడు.
అలా ఒక్కో తరగతి దాటుకుంటూ ఇంటర్‌ పూర్తిచేశాడు. డిగ్రీ చదివించే స్తోమత ఇంట్లో లేదు. ఇతడికి తెలిసిన ఒకే ఒక పని బాగా పాడటం. స్నేహితులంతా ఇతడి గొంతు బావుంటుందనీ సినిమాల్లో ప్రయత్నించమనీ అనేవాళ్లు. ఆ ఆత్మవిశ్వాసంతో ఇంట్లో వాళ్లకు పాటల పోటీకి వెళ్తున్నానని అబద్దం చెప్పి స్నేహితుడితో కలిసి హైదరాబాద్‌ బయల్దేరాడు. అప్పట్లో నటుడు కృష్ణ గారికీ, బాలుగారికీ ఏవో విభేదాలు వచ్చాయన్న పుకారు విని, ఆయన్ని కలిస్తే తనతో పాడిస్తారన్న అమాయకత్వంతో నేరుగా ఆయన ఇల్లు వెతుక్కుంటూ వెళ్లాడు. తీరా ఆయన బయటికొచ్చే సమయానికి ఓ వందమంది వీళ్ళకంటే ముందు ఆయన దగ్గరికి పరుగెత్తారు. ఇంక అక్కడ పనికాదని అర్థమై నిరాశతో కాస్త ముందుకెళ్లాడు. అక్కడ ఓ ఇంట్లో లేడీబాస్‌ తెలుగు సినిమా చిత్రీకరణ జరుగుతోంది. లోపల్నుంచి బయటికొచ్చిన ఓ పెద్దాయనకి తన గురించి చెప్పాడు. ఓ పాట విని బావుందనిపించి కూర్చోబెట్టారు. కానీ దర్శకుడు ఎంతకీ రాకపోవడంతో, ఇతడికి ఒక చిరునామా ఇచ్చి మరుసటి రోజు అక్కడికి వెళ్లి రాజమౌళి అనే వ్యక్తిని కలవమని చెప్పి పంపించారు.
రాజమౌళి అనే ఆయన వృత్తిరీత్యా వైద్యుడు అయినా, ప్రైవేటు ఆల్బమ్స్‌ చేస్తుంటాడు. ఆయన దగ్గరికెళ్తే కొన్ని పాటలిచ్చి స్వరపర్చమన్నాడు. ఇతడు చేసినవేవీ ఆయనకు నచ్చలేదు. ఇక విసుగొచ్చేసి చెప్పాపెట్టకుండా వీళ్ళ ఊరికి తిరిగి వచ్చేశాడు. ఓ నెలరోజుల తరువాత నా పాటలు తీసుకెళ్లిపోయావు, కేసు పెడతా అని ఆయన ఉత్తరం రాయడంతో కంగారుపడి హైదరాబాద్‌ వచ్చి తను బాణీలు కట్టలేనని చెప్పి ఆయన పాటలు ఇచ్చేశాడు. తిరిగొచ్చి పాఠశాలలు, కళాశాల్లో పాటల కచేరీలు చేయడం మొదలుపెట్టాడు. అలా చాలా రోజులు కష్టపడి పదిహేను వందలు కూడబెట్టాడు. ఆ డబ్బులు తీసుకొని మళ్లీ ఇస్తానని చెప్పిన వీళ్ళ అన్నయ్య, తీరా హైదరాబాద్‌ వెళ్దామనుకున్న సమయానికి డబ్బులు ఖర్చయ్యాయని చేతులెత్తేశాడు. ఇఅడు ఏడ్చి గొడవ చేస్తే నూట యాభై రూపాయలు చేతిలో పెట్టాడు. ఆ డబ్బులు తీసుకొని, కొన్ని అటుకులూ, పిండి వంటలూ బ్యాగులో వేసుకొని గాయకుడిని కావాలన్న ఆశతో హైదరాబాద్‌ బయల్దేరాడు. అక్కడ ఎవరిని కలవాలో తెలీక నాలుగు రోజుల పాటు బస్టాండ్‌లోనే ఉంటూ తెచ్చుకున్నవేవో తింటూ అక్కడే పడుకున్నాడు.
అంబర్‌పేట్‌లో తెలిసినవాళ్లెవరో ఉంటే, ఐదో రోజు బస్టాండు నుంచి అక్కడికి బయల్దేరాడు . ఆ వీధుల్లో తిరుగుతుంటే వీళ్ళ వూరినుంచి వచ్చిన ఓ కుర్రాడు తారసపడ్డాడు. ఇతడి కథంతా విని ఓ ప్లాస్టిక్‌ ఫ్యాక్టరీలో రాత్రి ఉద్యోగాన్ని ఇప్పించాడు. అక్కడ పనిచేస్తూ త్యాగరాయ గానసభ, రవీంద్ర భారతి లాంటి వేదికల్లో వారాంతాల్లో జరిగే పాటల పోటీల్లో పాల్గొనేవాడు. వాటిని చూసి ఎవరైనా సినిమాల్లో అవకాశం ఇస్తారన్న ఆశపడ్డాడు. కానీ అలా జరగలేదు. కొన్ని రోజులకు తెలిసిన వ్యక్తి సాయంతో ఓ ఫైనాన్స్‌ సంస్థలో ఉద్యోగం వచ్చింది. అక్కడ ఓ రోజు దినపత్రిక చూస్తుంటే దర్శకుడు సానా యాదిరెడ్డి కొత్తవాళ్లతో సినిమా ప్రారంభించినట్లు కనిపించింది. తరువాత ఓ రోజు ఎక్కడో ఆయన ఇంటి అడ్రస్‌ ఉన్న బోర్డు కనిపిస్తే వెతుక్కుంటూ వెళ్లాడు. ఆయన ఇతని పాట విని మెచ్చుకుంటూ మరుసటి రోజు తన కార్యాలయానికి రమ్మన్నాడు. అలా తొలిసారి ఇతడిలో సినిమా ఆశలు చిగురించాయి.
మరుసటి రోజు ఉదయం ఏడున్నరకి ఆఫీసుకి వెళ్తే సాయంత్రం నాలుగున్నరకి లోపలికి పిలిచారు. మొదట్నుంచీ ఇతడికి సొంతంగా సాహిత్యం రాసుకొని, దానికి స్వరకల్పన చేసుకొని పాడటం అలవాటు. అలా రాసుకున్న ఓ ఐదు పాటల్ని యాదిరెడ్డి, ఎల్బీశ్రీరాం లాంటి వాళ్లంతా కూర్చొని ఉంటే వినిపించాడు. వాళ్లందరికీ రెండు పాటలు బాగా నచ్చాయి. వాటిని సినిమాలో వాడుకుంటామని చెప్పారు. అలా తొలిసారి వాళ్ల వల్లే తను బాగా రాస్తానన్న విషయం ఇతడికి తెలిసింది. రెండు మూడు నెలల తరువాత ఆ పాటలు తీసుకున్నందుకు కొన్ని డబ్బులిచ్చారు. అలా ప్రేమ పల్లకి సినిమాతో గాయకుణ్ణి కాబోయి అనుకోకుండా రచయితగా మారాడు. ఆ సినిమాని మయూరి సంస్థ పంపిణీ చేసింది. అందులోని పాటలు రామోజీరావుగారికి బాగా నచ్చాయట. దాంతో ఇతడిని ఫిలింసిటీలో వాళ్లు చేయబోయే 'ఆడియో లైబ్రరీ ' ప్రాజెక్టు కోసం ఉద్యోగంలోకి తీసుకోమని చెప్పారు.
రేసుగుర్రం తరువాత రవితేజ సినిమా పవర్‌, డిక్టేటర్‌, కరెంటు తీగ, శౌర్య, చుట్టాలబ్బాయి, కృష్ణాష్టమి, కిక్‌ 2 లాంటి సినిమాల్లో పాటలకు మంచి గుర్తింపొచ్చింది. ఒకప్పుడు ఆఫీసులకు వెళ్తే కసిరి బయటకు పంపేవారు. ఇతడి పేరు మార్చుకుంటే అదృష్టం కలిసొస్తుందని కొందరు సూచించారు. ఆ ఛీత్కారాలకు బాధపడకుండా, మూఢ నమ్మకాలకు విలువివ్వకుండా ముందుకొచ్చాడు. ఆలస్యమైనా ప్రస్తుతం ఇతడి కెరీర్‌ అనుకున్నట్లే సాగుతోంది. అందుకే ఇన్నాళ్ల కష్టాల్ని మరచిపోయి ఇప్పుడొచ్చిన పేరుని కాపాడుకుంటూ భవిష్యత్తుని అందంగా మార్చుకోవడమే ప్రస్తుతం తన ముందున్న ఏకైక లక్ష్యం అని తన మనోగతాన్ని తెలిపాడు.
వరికుప్పల యాదగిరి ఒక తెలుగు సినీ గేయ రచయిత, గాయకుడు, సంగీత దర్శకుడు. ఇతడు జనాదరణ పొందిన పలు పాటలకు సాహిత్యం అందించాడు.
ఈ గ్రామములో మండల పరిషత్ ప్రాథమిక ఉన్నత పాఠశాల ఉంది.గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి ఉంది.బాలబడి మొయినాబాద్లోను, మాధ్యమిక పాఠశాల వెంకటాపూర్లోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల హిమాయత్ నగర్లోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల హైదరాబాదులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల ఎన్కేపల్లిలోను, పాలీటెక్నిక్ హైదరాబాదులోనూ ఉన్నాయి.సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల హైదరాబాదులో ఉన్నాయి.
పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
ఈ గ్రామానికి 10 కి.మీ లోపు రైల్వే స్టేషను లేదు. ప్రధాన రైల్వే స్టేషను హైదరాబాద్ ఇక్కడికి 28 కి.మీ.దూరములో ఉంది. ఈ గ్రామమునుండి అన్ని పరసర ప్రాంతాలకు రోడ్డు వసతి కలిగి బస్సుల సౌకర్యము ఉంది.
శ్రీరామ్‌నగర్లో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఒకరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు.
రవి ధైర్యం చేసి ఆ అమ్మాయిని తాను ప్రేమిస్తున్నానని చెబుతాడు. అందరూ తనను పురుగును చూసినట్లు చూస్తుంటే తాను కనీసం చూడ్డానికైనా నోచుకున్నానని చెబుతాడు. ఆమె తాను అతనికి సరైంది కాదని చెబుతుంది. దాంతో రవి ఆమెను మరిచిపోవడానికి ప్రయత్నిస్తానని చెబుతాడు. కానీ ఆమెను మరిచిపోలేక వెంట పడుతూనే ఉంటాడు. అనిత నెమ్మదిగా గమనించగా రవి తాను అనుకున్నంత పనికిరాని వాడేమీ కాదనీ, మోటార్ సైకిళ్ళు మరమ్మత్తు చేయడంలో అతనికి మంచి నైపుణ్యం ఉందని తెలుస్తుంది. అనిత అతన్ని హీరో హోండా షో రూం కి తీసుకెళ్ళి అతనికి ఉద్యోగం ఇప్పించమంటుంది. వాళ్ళు ఓ బైక్ ను బిగించగలిగితే ఉద్యోగం ఇస్తామంటారు. రవి మొదట్లో అందుకు ఒప్పుకోడు. దాంతో అనిత అతన్ని ప్రేమిస్తున్నాననీ వారిద్దరూ కలిసి ఉండాలంటే అతనికి ఏదో ఒక ఉద్యోగం కావలనీ చెబుతుంది. దాంతో అతను వాళ్ళు చెప్పిన పని చేసి అక్కడే ఉద్యోగం సంపాదిస్తాడు.
అక్కడ అనిత రవి తనను ప్రేమించినందుకు జీవితాంతం బాధ పడకుండా ఉండాలనీ, తనకు తల్లిదండ్రులు చూసిన సంబంధం చేసుకునే ముందు రవితో ఒక రాత్రి గడపాలనుందనీ చెబుతుంది. రవి మొదట ఆశ్చర్యపోయినా అందుకు అంగీకరించి ఆ రాత్రి వారిద్దరూ ఒక్కటవుతారు. కానీ ఉదయం లేవగానే రవి అనితతోనే జీవితాంతం కలిసి ఉండాలనుకున్నట్లు చెబుతాడు. దాంతో అనిత తనను కేవలం శారీరక సుఖం కోసమే అలా అడుగుతున్నాడని వాదిస్తుంది. అలా కోపంలో విసురుగా హోటల్ రూములో నుంచి బయటకు వచ్చి రోడ్డు దాటుతుండగా ఓ లారీ కిందపడి మరణిస్తుంది. రవి కూడా ఆత్మహత్య చేసుకోవాలని వాహనాలకు అడ్డంగా పరిగెడతాడు కానీ అందరూ అతన్ని తిడుతూ వెళ్ళిపోతారు. అప్పట్నుంచి అతను ఆమె ఊహల్లోనే బతుకుతుండటంతో కథ ముగుస్తుంది.
రవి ఒక దిగువ మధ్యతరగతి కుటుంబానికి చెందిన యువకుడు. తన తండ్రి , తల్లి , చెల్లెలుతో కలిసి నివసిస్తుంటాడు. అతను ఎప్పుడూ తరగతులకు వెళ్ళకుండా, పరీక్షల్లో పాసవకుండా, గొడవల్లో తలదూర్చుతూ ఉంటుంటే తండ్రి అతన్ని పనికిరానివాడివని తిడుతూ ఉంటాడు. రవి కూడా తానంటే తండ్రికి ఇష్టం లేదని అతనితో గొడవపడుతూ ఇంట్లోంచి వెళ్ళిపోతానని బెదిరిస్తూ ఉంటాడు. ఇలా ఉండగా పక్కనే ఉన్న ఇంటికి ఒక హిందీ మాట్లాడే మార్వాడీ కుటుంబం రాకతో అతని జీవితం కొత్త మలుపు తిరుగుతుంది. రవి ఆ కుటుంబంలో ఉండే అందమైన అమ్మాయి అనిత వైపు ఆకర్షితుడవుతాడు. అతను ఆమెతో చనువుగా ఉండాలని ప్రయత్నించినా ఆమె అతన్ని పట్టించుకోదు.
రవి తండ్రి కూడా కొడుకు ప్రయోజకుడయ్యాడని సంతోషిస్తాడు. ఎప్పుడూ తిడుతూ ఉండే తాను కొడుకు ఎదురుగా పొగడకుండా చాటుగా అతని తల్లి వద్ద కొడుకు గొప్పతనాన్ని ప్రశంసిస్తాడు. అప్పటి దాకా తండ్రంటే ద్వేషం ఉన్న రవి తన పట్ల తండ్రికున్న ప్రేమను తెలుసుకుంటాడు. కానీ అనిత, రవితో సన్నిహితంగా ఉండటం చూసిన అనిత తల్లి వారిద్దరి పెళ్ళికి ససేమిరా ఒప్పుకోనంటుంది. రవి తండ్రి కూడా ఆమెకు సర్దిచెప్పాలని చూస్తాడు. అనిత తండ్రి వ్యాపారం దెబ్బతిన్నందువల్ల మరో హిందీ కుటుంబం వారికి సహాయం చేసిందనీ వాళ్ళ అబ్బాయికి తమ అమ్మాయినిచ్చి పెళ్ళి చేయాలని చెబుతుంది. అనిత ఇంట్లోంచి తప్పించుకుని రవితో కలిసి ఓ హోటల్ కి వెళుతుంది.
7 బృందావన్ కాలనీ 2004 లో సెల్వరాఘవన్ దర్శకత్వంలో తమిళం, తెలుగులో వచ్చిన ఒక ద్విభాషా ప్రేమ కథా చిత్రం. ఇందులో ఈ సినిమా నిర్మాత యైన ఎ. ఎం. రత్నం తనయుడు రవికృష్ణ, సోనియా అగర్వాల్ ప్రధాన పాత్రల్లో నటించారు.
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం జరుగుతున్న కాలంలో ఒకసారి కలకత్తా మెయిలులో మొదటి తరగతి కంపార్టుమెంటులో ప్రయాణిస్తుండగా గూడూరులో ఒక బ్రిటిషు మిలిటరీ అధికారి కంపార్టుమెంటులో ఎక్కుతున్నందున సుబ్బారావును దిగిపొమ్మని చెప్పాడు. తనకు టిక్కెట్టు ఉందని తనను దిగిపొమ్మనడం తప్పని, ఆ దొర రెండోవైపు కూర్చోవచ్చని చెప్పినా వినకుండా ముత్తా వెంకట సుబ్బారావుని కిందకు ఈడ్చేశారట. అంతటితో ఆగకుండా సీటు క్రిందవున్న నల్లపెట్టెను బూటుకాలుతో తన్నాడట. ఆ పెట్టెను బూటుకాలితో తన్నాడట. ఆ పెట్టెకు అమర్యాద జరిగితే తీవ్ర నేరమని చెప్పినా పెడచెవిన పెట్టిన ఆ మేజర్ దాన్ని కాలుతో తంతే ఆ పెట్టె మూత వూడిపోయి మద్రాసు హైకోర్టు రాజలాంఛనాలు కిందపడ్డాయి. వెంటనే వాటిని ధరించి అది కోర్టని ప్రకటించి మేజర్‌ను క్షమాపణ చెప్పమని కోరాడట. అయినా ఖాతరు చేయని మేజర్‌ను తనకు జరిగిన అవమానానికి క్షమించి, న్యాయస్థానాన్ని అగౌరవ పరచినందుకు ఏడేళ్ళు కఠిన కారాగార శిక్ష విధించాడట. దీంతో లొంగిపోయిన ఆ సేనాని తర్వాత లండన్ ప్రీవీ కౌన్సిలుకి అప్పీలు చేసుకున్నాడు. అయితే విచారణ జరిపిన ప్రీవీ కౌన్సిల్ ముత్తా విధించిన శిక్ష తక్కువని చెప్పి దానికి మూడు రెట్లు 21 సంవత్సరాలను శిక్షగా విధించారు.
విద్యాభ్యాసం అనంతరం ఆయన సి.వి.కుమారస్వామి శాస్త్రి వద్ద జూనియర్ లాయరుగా పనిచేసాడు. 1903లో ఆయన స్వంతంగా ప్రాక్టీసు మొదలుపెట్టాడు. నవంబరు 1 1921 న మద్రాసు హైకోర్టులో న్యాయమూర్తిగా నియమితులైనాడు. ఆ విధంగా నియమింపబడిన మొదటి భారతీయుడాయన. ఆయన "1936 న్యూ యియర్ ఆనర్స్" జాబితాలో "నైట్ బాచిలర్"గా నియమితులైనాడు.
ఆయన ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని తూర్పుగోదావరి జిల్లాకు చెందిన ఆకివీడులో జూలై 18 1878 న జన్మించాడు. మద్రాసు క్రిస్టియన్ కళాశాలలో పట్టభద్రుడైనాడు. తరువాత మద్రాసు న్యాయ కళాశాలలో న్యాయశాస్త్రాన్ని అభ్యసించాడు.
అన్నయ్య ఇంటికి దగ్గర్లోనే రమేష్ వర్మ అనే పబ్లిసిటీ డిజైనర్ ఉండేవాడు. అక్కడికి క్రమం తప్పకుండా వెళుతూ సినీ పరిశ్రమ వ్యక్తులతో పరిచయాలు పెంచుకున్నాడు. దర్శకుడు విరించి వర్మ, సప్తగిరి కలిసి అవకాశాల కోసం ప్రయత్నించేవాళ్ళు. ముందుగా రమేష్ వర్మ తరుణ్ తో ఒక వూరిలో అనే సినిమా చేయాలనుకున్నాడు. ఆ సినిమా కోసం సప్తగిరి ని చెన్నైకి పంపించాడు. కానీ రెండేళ్ళు గడుస్తున్నా ఆ సినిమా ఆలస్యం అవుతుండటంతో అతనికి ఆర్థిక ఇబ్బందులు ఎదురయ్యాయి. దాంతో రమేష్ వర్మ ఇతన్ని శేఖర్ సూరి దగ్గర చేరమన్నాడు. శేఖర్ సూరి దర్శకత్వం వహిస్తున్న ఎ ఫిల్మ్ బై అరవింద్ కోసం సహాయ దర్శకుడిగా చేరమన్నాడు. ఈ సినిమాలో పనిచేయడం ద్వారా సప్తగిరి సినిమా యొక్క అన్ని విభాగాల గురించి తెలుసుకుంటూ సినీ ప్రముఖులతో మరిన్ని పరిచయాలు పెంచుకున్నాడు. అలాగే సినిమా పూర్తయ్యే సరికి ముగ్గురు సహాయ దర్శకులు మాత్రమే మిగలడంతో పని ఎక్కువ కావడంతో పాటు పరిజ్ఞానం కూడా లభించింది.
సప్తగిరి అసలు పేరు వెంకట ప్రభు ప్రసాద్. ఇతను చిత్తూరు జిల్లా, ఐరాల ప్రాంతంలో పుట్టి పెరిగాడు. తండ్రి అటవీ శాఖలో ఉద్యోగి. ఇంటర్ వరకు చదివాడు. తరువాత ఎంసెట్ లో మంచి ర్యాంకు రాలేదు. ఇంటర్ పరీక్షలయ్యాక ఒక రోజు తిరుమలలో వెంకటేశ్వర స్వామి దర్శనానికి వెళ్ళాడు. అక్కడ ఓ సాధువు రూపంలో కనిపించిన వ్యక్తి ఇతన్ని సప్తగిరి అని సంబోధించడంతో అదెందుకో బాగుందనిపించి తరువాత తన పేరును సప్తగిరి అని మార్చుకున్నాడు. ఇంటర్ చదివేటప్పుడే సినిమాలు చూడ్డం బాగా అలవాటు అయ్యింది. అలాగని కేవలం చూసి వదిలేయడమే కాకుండా వాటిని నిశితంగా పరిశీలించేవాడు. క్రమంగా సినీ రంగం వైపు ఆసక్తి కలిగింది.
సప్తగిరి ఒక తెలుగు సినీ హాస్యనటుడు. అతని అసలు పేరు వెంకట ప్రభు ప్రసాద్. తర్వాత తన పేరును సప్తగిరి అని మార్చుకున్నాడు. అతని స్వస్థలం చిత్తూరు జిల్లా, పుంగనూరు. నటుడు కాక మునుపు సహాయ దర్శకుడిగా పనిచేశాడు. బొమ్మరిల్లు సినిమా దర్శకుడైన భాస్కర్ దర్శకత్వంలో అల్లు అర్జున్ కథానాయకుడిగా వచ్చిన పరుగు సినిమా అతనికి నటుడిగా గుర్తింపునిచ్చింది. ప్రేమకథా చిత్రమ్,వెంకటాద్రి ఎక్స్‌ప్రెస్ సినిమాలతో మంచి పేరు తెచ్చుకుని నటుడిగా స్థిరపడిపోయాడు. సప్తగిరి చాలా లోబడ్జెట్ కామెడీ సినిమాల్లో కనిపించాడు.
ఇంటర్ అయిపోయిన తర్వాత హైదరాబాదుకు వెళ్ళి అవకాశాల కోసం ప్రయత్నించాలనుకున్నాడు. అక్కడ మల్టీమీడియా కోర్సు చేస్తానని ఇంట్లో చెప్పి హైదరాబాదుకు వచ్చాడు. తనకు అన్నయ్య వరసైన సతీష్ అనే వ్యక్తి ఇంట్లో ఉండేవాడు. మొదట్లో దర్శకత్వం వైపే ఆసక్తి ఉండేది కానీ నటనలో ఏమాత్రం ఆసక్తి లేదు. ఇంగ్లీషులో పరిజ్ఞానం పెంచుకుందామని ఎస్. ఆర్. నగర్ లోని ఓ శిక్షణా కేంద్రంలో చేరాడు. కానీ రెండు నెలలు గడిచాక అందులో పురోభివృద్ధి లేకపోవడంతో దానిని వదిలేశాడు. సహాయ దర్శకుడిగా అవకాశం కోసం స్టూడియోల చుట్టూ తిరిగే వాడు.
ఒక రోజు విమానంలో వస్తుండగా ఓ తమిళ సినిమా చూసి దాన్ని తెలుగు నేటివిటీకి తగ్గట్లుగా మార్పులు చేసుకుని అందులో కథానాయకుడిగా నటిస్తే బాగుంటుందని అనుకుని స్నేహితులను సంప్రదించాడు. అలాగే తను వైద్యం కోసం వెళుతున్న హోమియో వైద్యుడు డాక్టర్ రవి కిరణ్ ఆ సినిమాను నిర్మాతగా ఉండటానికి ముందుకు వచ్చాడు. సప్తగిరి ఎక్స్ ప్రెస్ అనే పేరుతో డిసెంబరు 2016 లో ఈ సినిమా విడుదలైంది. ఇది సప్తగిరికి కథానాయకుడిగా మొదటి సినిమా.
భరతశర్మ 1933, ఫిబ్రవరి 2వ తేదీ ప్రకాశం జిల్లా, చీరాల పట్టణంలో జన్మించాడు. ఇతని తల్లిదండ్రులు రాజ్యలక్ష్మమ్మ, బాలకృష్ణయ్య గారలు. ఇతడు గుంటూరు లోని హిందూ కళాశాలలో ఇంటర్మీడియట్, విజయవాడలోని ఎస్.ఆర్.ఆర్, సి.వి.ఆర్.కళాశాలలో బి.ఎ.చదివి 1953లో డిగ్రీ సంపాదించాడు. విశ్వనాథ సత్యనారాయణ ఇతని గురువు. ఇతడు డిగ్రీ తరువాత ప్రయివేటుగా చదివి బెనారస్ హిందూ విశ్వవిద్యాలయం నుండి సంస్కృతంలో ఎం.ఎ. పట్టాను 1959లో పొందాడు.
ఇతడు విజయవాడ, కాకినాడ, గుంటూరు, కంభంమెట్టు, కడప, చిలకలూరిపేట మొదలైన ప్రాంతాలతో పాటు ఆంధ్రదేశం నలుమూలలా తిరిగి 400కు పైగా అవధానాలు చేశాడు. ఇతని అవధానాలలో సమస్య, దత్తపది, వర్ణన, ఆశువు, పురాణం, నిషిద్ధాక్షరి, గణితం, అప్రస్తుత ప్రసంశ అనే అంశాలు ఉంటాయి.
ఇండియా: ది క్రిటికల్ ఇయర్స్ అనే తన పుస్తకంలో సున్నితమైన, గోప్యమైన సమాచారాన్ని వెల్లడించినందుకు అతడు కొందరు రాజకీయ నాయకుల కోపానికి గురయ్యాడు. నయ్యర్ సమకాలీన అంశాలపై విస్తృతంగా రాసాడు. జవహర్‌లాల్ నెహ్రూ, డేనియల్ స్మిత్, బ్యారీ మెయిన్‌లో వంటి చారిత్రిక వ్యక్తులపై కూడా రాసాడు. భారత పాకిస్తాన్‌ల ద్వైపాక్షిక సంబంధాలపై రెండు దేశాల మధ్య చర్చలు జరుగుతూ ఉండాలని అతడు చెబుతాడు. భారత పాకిస్తాన్‌లు మైత్రితో మెలగుతూ ఉండే దక్షిణాసియాను అతడు భావన చేస్తూ ఉంటాడు.
నయ్యర్ రాజకీయ వ్యాఖ్యాతగా ప్రస్తుత రాజకీయ సమస్యలపై తన అభిప్రాయాలను వ్రాస్తున్నాడు. ఆయన అన్నా హజారే చేసిన ఉద్యమానికి మద్దతు తెలిపాడు. 1971లో తూర్పు పాకిస్తాన్ లో పాకిస్తాన్ సైన్యం చేసిన దురాగతాలపై పాకిస్తాన్ ప్రభుత్వం క్షమాపణ చెప్పకపోవటాన్ని నిరసించాడు. పాకిస్తాన్ దురాగతాలే చివరికి బంగ్లాదేశ్ ఆవిర్భావానికి దారితీసాయి. భారతదేశానికి పాకిస్తాన్ నుండి స్మగుల్ అవుతున్న మాదకద్రవ్యాల పట్ల కూడా పాకిస్తాన్‌ను నిరసించాడు.
ఆయన బ్రిటిష్ ఇండియా లోని పంజాబ్ రాష్ట్రంలోని సియాల్ కోట్ లో 1923 ఆగస్టు 14న జన్మించాడు. ఆయన తల్లిదంద్రులు పూరన్‌దేవి, గుర్బక్ష్ సింగ్. లాహోర్ లోని ఫోర్మన్ క్రిస్టియన్ కళాశాలలో బి.ఎ. ఆనర్స్ పూర్తిచేసాడు. తరువాత లాహోర్ లోని లా కళాశాలలో ఎల్.ఎల్.బి పూర్తి చేసాడు. 1952లో ఆయన నార్త్‌వెస్ట్ విశ్వవిద్యాలయం లోని మెడిల్ల్ స్కూల్ ఆఫ్ జర్నలిజం నుండి జర్నలిజం చదివాడు.
ఆయన 14 భాషలలోని 80 వార్తాపత్రికలలో "ఆప్-ఎడ్" లో రచనలు చేసాడు, అనేక కాలమ్స్ రాసాడు. ఆయన వ్రాసిన పత్రికలలో "ద డైలీ స్టార్", "ద సండే గార్డియన్", "ద న్యూస్ పాకిస్తాన్", "ద స్టేట్స్‌మన్ " "ఎక్స్‌ప్రెస్ ట్రిబూన్ ", "డాన్ ". అనేవి ముఖ్యమైనవి. తెలుగు దినపత్రిక ఈనాడులో లోగుట్టు శీర్షికన ఆయన వ్యాసాలు ప్రచురితమౌతూంటాయి.
కులదీప్ నయ్యర్ భారతీయ జర్నలిస్టు, కాలమిస్టు, మానవ హక్కుల ఉద్యమకారుడు, రచయిత. తన జీవితకాలంలో చాలాకాలం వామపక్ష రాజకీయ విశ్లేషకులుగా ఉన్నాడు. ఆయన 1997లో భారత పార్లమెంటు లోని రాజ్యసభ సభ్యునిగా నామినేట్ చేయబడ్డాడు.
ఆయన 15 పుస్తకాలను రచించాడు. వాటిలో "బియాండ్ ద లైన్స్", "డిస్టంట్ నైబర్స్:అ టేల్ ఆఫ్ ద సబ్‌కాంటినెంట్", "ఇండియా ఆప్టర్ నెహ్రూ", "వాల్ ఎట్ వాగా, ఇండియా-పాకిస్తాన్ రిలేషన్‌షిప్", "ద జడ్జ్‌మెంట్", "ద మార్టిర్", "స్కూప్", "ఇండియా హౌస్" ముఖ్యమైనవి.
2000 సంవత్సరం నుండి ప్రతీ యేటా ఆయన భారత, పాకిస్తాన్‌ల స్వాతంత్ర్య దినోత్సవాల సందర్భంగా అమృత్ సర్ లోని ఆట్టారి- వాగా ఇండియా-పాకిస్తాన్ సరిహద్దు వద్ద కొవ్వొత్తులతో శాంతి ప్రదర్శనకు నాయకత్వం వహిస్తున్నాడు.
శిక్షాకాలం పూర్తయ్యాక కూడా విడుదల కాని భారతదేశ జైళ్ళలో ఉన్న పాకిస్తానీ ఖైదీలు, పాకిస్తాన్ లో ఉన్న భారత ఖైదీలను విడిపించడం కోసం నయ్యర్ పనిచేస్తున్నాడు.
1887లో ఆయన పరమపదించేవరకూ వారణాసిలోని అసి ఘాట్, హనుమాన్ ఘాట్, వేదవ్యాస ఆశ్రమం, దశాశ్వమేధ్ ఘాట్ వంటి ప్రాంతాల్లో జీవించారు. ఆయన తరచుగా ఘాట్లు, రోడ్లపై నగ్నంగా, పసిపిల్లాడికి ఉండే నిర్లక్ష్యంతో సంచరిస్తూ కనిపించేవారు. గంగా నదిపై గంటల పాటు తేలుతూనో, ఈదుతూనో కనిపించేవారని చెప్తారు. ఆయన చాలా తక్కువగా మాట్లాడేవారు, కొన్ని కొన్ని సందర్భాల్లో అసలు మాట్లాడేవారే కారు. తమ బాధలను ఉపశమింపజేయగల, నివారించగల యోగశక్తి ఆయనకుంది అని తెలుసుకుని చాలామంది ఆకర్షితులయ్యేవారు. ఆయన వారణాసిలో నివసిస్తున్నప్పుడు వారి సమకాలికులు, జన్మత: బెంగాలీలైన పలువురు సాధువులు ఆయనను కలిసి, ఆయనను విశేషాలను అభివర్ణించారు. అటువంటివారిలో లోకనాథ్ బ్రహ్మచారి, బెనమాధవ బ్రహ్మచారి, భగబాన్ గంగూలీ, రామకృష్ణ పరమహంస, వివేకానంద, మహేంద్రనాథ్ గుప్త, లాహిరి మహాశయులు, స్వామి అభేదానంద, భాస్కరానంద, విశుద్ధానంద, విజయకృష్ణ మొదలైనవారు ఉన్నారు.
త్రైలింగ స్వామి (తైలంగ స్వామి, తైలంగ, తైలంగ్ స్వామి, తెలంగ్ స్వామి వంటి పేర్లతోనూ సుప్రసిద్ధులు) 1607 – 1887 అని నివేదించబడింది) వారణాసిలో సుదీర్ఘకాలంలో జీవించిన హిందూ యోగి, మార్మిక ఆధ్యాత్మిక శక్తులకు సుప్రసిద్ధి పొందినవారు. భారతదేశంలో మరీ ప్రత్యేకించి బెంగాల్లో ఆయన చిరస్మరణీయునిగా నిలిచారు, ఆయన సుదీర్ఘ జీవితాన్ని గురించి, ఆధ్యాత్మిక శక్తుల గురించి పలు కథలు ఉన్నాయి. కొన్ని ఆధారాల ప్రకారం త్రైలింగ స్వామి 280 సంవత్సరాల సుదీర్ఘకాలం జీవించారు. వారణాసిలో 1737-1887 మధ్య కాలం నివసించారు. ఆయనను అనుచరులు శివుని అవతారంగా పరిగణిస్తారు. రామకృష్ణ పరమహంస త్రైలింగస్వామిని వారణాసిలోని నడిచే శివుడని ప్రస్తుతించారు.
తెలంగ్ స్వామి గురించి, ఆయన ఆధ్యాత్మిక శక్తుల గురించి అనేక కథలు గాథలు ఉండేవి, ఆ కథలు దేశమంతటా వ్యాపించి ఆయన భారతదేశంలో మార్మిక, ఆధ్యాత్మిక వ్యక్తిగా ప్రఖ్యాతులయ్యారు. రాబర్ట్ ఆర్నెట్ ప్రకారం ఆయన చేసిన అద్భుత చర్యలన్నీ చక్కగా నమోదయ్యాయి, పుక్కిటి పురాణాలని కొట్టిపారేయలేని మార్మిక, అద్భుత శక్తులను ప్రదర్శించారు, స్వయంగా ఆ చర్యలను దర్శించిన సజీవ సాక్షుల నుంచి సమచారం నమోదైందని చెప్పారు. ఆయన 280 ఏళ్ళ పాటు జీవించినట్టు రికార్డులు చెప్తూండగా, అతితక్కువ ఆహారం తీసుకునే ఆయన శరీరం 140 కేజీలు బరువు ఉండేది. ప్రజల ఇంగితాన్ని పుస్తకం చదివినట్టు చదివేసేవారట.
భయంకరమైన కాలకూట విషాలను ఏ దుష్ప్రభావం లేకుండా స్వీకరించేవారు. ఆయన మహిమలు మోసంగా భావించన ఒక వ్యక్తి మోసగాడని నిరూపించదలుచుకుని వచ్చారు. సాధువు మజ్జిక స్వీకరించి తన ఉపవాస దీక్ష ముగించేవారు, దాంతో ఆ వచ్చిన వ్యక్తి సున్నం తీసుకువచ్చి ఇచ్చారు. స్వామి దాన్ని ఏ చెడు ప్రభావం లేకుండా మొత్తం బకెట్ అంతా తాగేశారు. అయితే ఆ ఇచ్చిన వ్యక్తి మాత్రం కడుపునొప్పితో గిలగిలలాడారు. తన మౌన దీక్షను భగ్నం చేస్తూ ఆయన కర్మ సిద్ధాంతాన్ని, కార్య కారణ ఫలితాలను వివరిస్తూ ప్రసంగించారు.
త్రైలింగుని చూశాకా రామకృష్ణ పరమహంస, "తన శరీరాన్ని అభివ్యక్తికి వాహకంగా ఉపయోగించుకుంటూ పరమేశ్వరుడు తానే స్వయంగా వాడుకోవడం చూశాను. ఆయన జ్ఞానంలో అత్యున్నత స్థాయిలో ఉన్నారు. ఆయనకు శరీర స్పృహ లేదు. అక్కడి ఇసక సూర్యుని వేడిమికి చాలా వేడెక్కిపోయి ఎవరూ పాదం కూడా మోపేలా లేదు. కానీ ఆయన హాయిగా దానిపై పడుకున్నారు" అన్నారు. అలానే త్రిలింగ స్వామి నిజమైన పరమహంస అని రామకృష్ణ పరమహంస వ్యాఖ్యానిస్తూ ఆయన నివసించినందువల్ల మొత్తం కాశీ వెలుగుతోందని అన్నారు."
త్రిలింగ స్వామి ఎవరినీ ఏమీ అడగరాదన్న అయాచక దీక్ష స్వీకరించారు— అడగకున్నా లభించినది ఏదైనా దానితోనే సంతృప్తి పడేవారు. ఆయన ప్రఖ్యాతి వ్యాపించి ఎందరో తీర్థయాత్రికులు, భక్తులు గుంపులుగా సందర్శించడం ప్రారంభించారు. చివరి రోజుల్లో అజాగరవృత్తి అని పిలిచే ఓ పద్ధతిని అనుసరించి కొండచిలువలాగా ఏ కదలిక లేకుండా ఉండిపోయేవారు. అలాంటి స్థితిలోని ఆయనపై భక్తులు తెల్లవారుజాము నుంచి మధ్యాహ్నం వరకూ శివుని ప్రత్యక్షావతారంగా భావించి అభిషేకం చేశారు.
ఆయన ఉత్తరాంధ్ర ప్రాంతంలోని కుంబిలపురం (ప్రస్తుతం ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని విజయనగరం జిల్లాలోని పూసపాటిరేగ మండలానికి చెందిన కుమిలి గ్రామం)లో శివరాముడన్న పేరుతో జన్మించారు. ఆయన జీవితచరిత్రకారులు, భక్తులు జన్మించిన సంవత్సరం, జీవిత కాలంపై విభేదిస్తున్నారు. భక్తుడైన జీవితచరిత్రకారుని ప్రకారం 1529లో జన్మించారు, మరో జీవితచరిత్రకారుడు 1607గా ప్రతిపాదించారు.
మరో గాథ ప్రకారం సాధువు నగ్నంగా జీవించేవారు. వారణాసి పోలీసులు ఆయన ప్రవర్తన మర్యాదకరంగా లేదంటూ జైల్లో పెట్టారు. కానీ ఆ జైలర్ చూస్తూండగానే, మాయమై జైలు పైకప్పుపైకి చేరారు. పోలీసులు మళ్ళీ ఆయన మహిమ చూసేందుకు నిర్బంధించారు. తిరిగి అలానే మాయమై పైకప్పుపైన ప్రత్యక్షమయ్యారు. కొద్దిసేపటికి మహిమ తెలుసుకుని వారణాసి వీధుల్లో తిరిగేందుకు వదిలివేశారు.
గంగానదిపై రోజులపాటు వాయుస్తంభనం చేసి కూర్చుని వుండడం వేలాదిమంది ప్రజలు చూసినట్టు నమోదైవుంది. కెరటాల కిందకు మాయమై, ఏ ఇబ్బందీ లేకుండా మళ్ళీ కొన్నాళ్ళకు ప్రత్యక్షమయ్యారు. స్వామి శివానంద సరస్వతి మాట్లాడుతూ పంచభూతాలు ఆయనను ఏమీ చేయలేని భూతజయ సిద్ధి పొందారని, అగ్ని ఆయనను తగలబెట్టలేదు, నీరు ముంచలేదు అన్నారు.
దశనామీ సాంప్రదాయంకు చెంది సన్యాస జీవితాన్ని గడుపుతున్న ఆయనను వారణాసిలో నివాసం ఏర్పరుచుకున్నాకా త్రైలింగ స్వామి అని పిలువనారంభించారు. త్రిలింగ ప్రాంతంగా పిలిచే తెలుగు ప్రాంతం నుంచి వచ్చినవారు కనుక త్రైలింగ స్వామి అని పిలిచారు.
డిసెంబర్ 26, 1887 సోమవారం సాయంత్రం ఆయన పరమపదించారు. దశనామి సంప్రదాయానికి చెందిన సాధువుల అంత్యక్రియలు చేసే విధానం ప్రకారం ఎందరో భక్తులు ఘాట్లలో హాజరై ఉండగా ఆయన శరీరాన్ని గంగానదిలో సలిలసమాధి