polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
అర్జునుడి కుమారులు జమదగ్ని ఋషిని చంపారు. ప్రతీకారంగా జమదగ్ని కుమారుడు పరశురాముడు అర్జునుడిని చంపాడు. అర్జునుడికి చాలా మంది కుమారులు ఉన్నారు. ఆయన కుమారుడు జయధ్వజ ఆయన తరువాత రాజ్యపాలన చేసాడు.
వేయి బాహువులు కలిగిన కార్తవీర్యార్జునుడు ఒక గొప్ప రాజుగా, దత్తాత్రేయ భక్తుడిగా వర్ణించబడింది. వెయ్యి చేతులతో (వెయ్యి మంది పరిచారకులు ఆయన చేతులుగా వ్యవహరించడం, అతని ఆజ్ఞలను అమలు చేయడానికి ఇది ప్రతీకగా భావించబడుతుంది). గొప్ప అందం శక్తివంతమైన కార్తవీర్యార్జునుడు పూర్వపు రోజులలో భూమండలం అంతటినీ పాలించాడని ప్రతీతి. ఆయనకు రాజధాని మహీష్మతి నగరంలో ఉంది. అసాధ్యమైన పరాక్రమంతో యాదవ క్షత్రియుల హయహయ జాతికి చెందిన కార్తవీర్యుడి రాజ్యానికి సముద్రాలు మాత్రమే హద్దులుగా ఉన్నాయి. క్షత్రియ క్రమం విధులను అనుసరిస్తూ వినయం, వేద జ్ఞానం కలిగిన కార్తవీర్యార్జునుడు దత్తాత్రేయుడికి పెద్ద మొత్తంలో సంపదను ఇచ్చాడు.
శర్యాతి వంశంలో జన్మించిన అనేకమంది కుమారులలో శర్యాతి, ఇక్ష్వాకు ఇద్దరు ఉన్నారు), ఇద్దరు రాజులు జన్మించారు. వత్స ఇద్దరు కుమారులు హయహయ, తాలఝంగా. హైహయుడికి 19 మంది భార్యలు, 100 మంది కుమారులు ఉన్నారు. వీరందరూ అత్యంత యుద్ధోత్సాహులు. కాశీని పాలించిన రాజు హర్యస్వుడు దివోదాసకు తాత. హయహయ రాజు కుమారుడైన వితాహవ్యసుడు కాశీ రాజ్యం మీద దాడి చేశారు. గంగా, యమునా నదుల మధ్య ఉన్న ఆ దేశంలోకి ప్రవేశించి హర్యస్వుడు రాజుతో యుద్ధం చేసి అక్కడ ఉన్న రాజును చంపాడు. హయహయ కుమారులు నిర్భయంగా వత్స దేశంలోని తమ సొంత నగరానికి తిరిగి వెళ్లారు.
మహాభారతం కావ్యంలో సూచించిన హయహయ రాజ్యం మధ్య, పశ్చిమ భారతదేశంలో యదువంశ రాజులు పాలించిన రాజ్యాలలో ఒకటి. దీనిని రావణుడిని ఓడించిన శక్తివంతమైన కర్తవీర్య అర్జునుడు పాలించాడు. ప్రస్తుత మధ్యప్రదేశులోని నర్మదా నది ఒడ్డున ఉన్న మహీష్మతి దాని రాజధాని. వారు భారతదేశంలోని అనేక ఇతర రాజ్యాలను జయించినప్పటికీ యోధులైన భార్గవులతో శత్రుత్వం వారి మరణానికి దారితీసింది. భార్గవ నాయకుడు పరశురాముడు ఆధ్వర్యంలో వారు నిర్మూలించబడ్డారు. తాలజంఘా అనేది హెహేయా అనుబంధ రాజ్యం .
హయహయులు, వత్సరాజ్య తాలజఘులు హయహయులు, తాలఝంఘుల మూలాలు వత్స రాజ్యంలో ఉండవచ్చని భావిస్తున్నారు. హఠాస్వ, సుదేవా, దివోదాస, ప్రతార్దానా నాలుగు తరాల కాశీ రాజుల పాలనలో వత్స రాజ్యంలోని పాలకులను హయహయులు, వితహవ్యులు అని పిలుస్తారు. వితహవ్య రాజు ఆధ్వర్యంలో పొరుగు దేశం కాశీ మీద దాడి చేశారు. వారిలో చివరివాడైన ప్రతర్ధనుడు హయహయులను ఓడించి, వారిని వత్స రాజ్యం నుండి బహిష్కరించాడు. కాశీ రాజులు కూడా ఇక్ష్వాకు వంశావళిలో జన్మించారు. ఇది వారితో హయహయుల సంఘర్షణలకు బీజం కావచ్చు.
ఐదు గణాల సమాఖ్య, వారు యదు వంశజాతులుగా పేర్కొనబడ్డారు. హరివంశ పురాణం ఆధారంగా హయహయుడు యదు ముని మనవడు, సహస్రాజితు మనవడు. విష్ణు పురాణం లో, ఐదు హయహాయ వంశాలు కలిసి తాలజంఘులుగా పేర్కొనబడ్డాయి.
ఐదు హయహయ వంశాల సమాఖ్య; వితిహోత్రా, శర్యత, భోజా, అవంతి, తుండికేరా. హయహయులు పశ్చిమ మధ్యప్రదేశులోని ప్రస్తుత మాళ్వా ప్రాంతానికి చెందినవారు. పురాణాలు హైహయాలు అవంతిని పాలించిన మొదటి పాలక రాజవంశంగా పేర్కొన్నాయి.
హిమాలయాలలో ని గంధమదాన పర్వతాల వద్ద మహాదేవుడి నుండి శక్తివంతమైన పరశువుని పొందిన భార్గవ రాముడు భూమి మీద అసమానమైన శక్తిగా అవతరించాడు. కృతవీర్యుడి కుమారుడు క్షత్రియవంశజాతుడు అయిన అర్జుననామాంకితుడు హయహయుల పాలకుడు, గొప్ప బలవంతుడు, ధర్మవత్రనుడు, గొప్ప ఋషి దత్తాత్రేయుడి దయతో వెయ్యి బాహువులతో యుద్ధం చేసి మొత్తం భూమిని, పర్వతాలు, ఏడు ద్వీపాలను స్వాధీనం చేసుకుని చాలా శక్తివంతమైన చక్రవర్తిగా మారాడు.
భృగువంశానికి చెందిన గురువులకు హయహయ తెగ మద్య తలెత్తిన సంఘర్షణ మహాభారతంలోని వివిధ ప్రదేశాలలో ప్రస్తావించబడింది. భార్గవుల నాయకుడు జమదగ్ని కుమారుడు పరశురాముడు హయహయ రాజు కార్తవీర్యార్జునుడిని చంపేస్తాడు. వివాదం అక్కడతో ముగియలేదు. భార్గవులు భారతదేశం అంతటా వెళ్లి అనేక మంది క్షత్రియు రాజులను చంపారు. వారిలో ఎక్కువ మంది కార్తవీర్య అర్జునుడి బంధువులు ఉన్నారు.
ఇంతలో హర్యశ్వుడి కుమారుడు సుదేవా కొత్త పాలకుడిగా కాశీ సింహాసనం మీద అధిష్టింపజేయబడ్డాడు. వీతహవ్య 100 మంది కుమారులు మరోసారి తన ఆధిపత్యాన్ని తెలియజేస్తూ కాశీని ఆక్రమించి యుద్ధంలో ఓడించడానికి ముందు ఆ నీతిమంతుడైన యువరాజు సుదేవుడు కొంతకాలం తన రాజ్యాన్ని పరిపాలించాడు. సుదేవ రాజును ఓడించిన తరువాత హయహయ విజేతలు తమ సొంత నగరానికి తిరిగి వచ్చారు.
హరివంశ లో వారి భవిష్యత్తు రాజధాని నగరం మహిష్మతి స్థాపించిన గౌరవం రాజు మహీష్మంతుడు సహంజా కుమారుడు, యదు వంశస్థుడు . మరొక పురాణకథనం ఇది రాజు పూర్వీకులలో ఒకరైన ముచుకుందుడిని మహిష్మతి స్థాపకుడిగా పేర్కొంది. ఆయన రిక్ష పర్వతాలలో మహిష్మతి, పూరికా నగరాలను నిర్మించాడని పేర్కొంది.
కోసల రాజ్యానికి రాజు అయోధ్య నుండి పాలించాడు. ఆయన ప్రాచీన భారతదేశంలో ప్రసిద్ధ రాజ వంశం అయిన ఇక్ష్వాకు వంశానికి చెందినవాడు. సాగరను జదు కుమారుడిగా పేర్కొనబడ్డాడు. ఆయనకు 60,000 మంది కుమారులు ఉన్నారని రామాయణ ఇతిహాసం పేర్కొన్నది.
కలాచురీలు, కేరళలోని మూషికవంశస్థులు పాలించిన మూషిక రాజ్యం వంటి అనేక ప్రారంభ మధ్యయుగ రాజవంశాలు తాము హైహాయుల నుండి వచ్చామని పేర్కొన్నారు. తూర్పు భారతదేశంలోని హయహయులు మధ్యయుగ కాలంలో ఇస్లామిస్టుల ఆక్రమణదారులతో పోరాడారు.
హయహయ తెగకు చెందిన శక్తివంతమైన ప్రభువు అయిన కార్తవీర్య అర్జునుడు భార్ఘవులతో ఏర్పడిన పగ కారణంగా జమదగ్నిని చంపి ఆయన కుమారుడైన భార్ఘవ రాముడి చేత చంపబడ్డాడు.
మాహే లేదా మాహే అనే పేరు మయ్యాజి నుండి వచ్చింది.ఈ పేరు స్థానిక నదికి, ఆ ప్రాంతానికి మలయాళ భాషలోమయ్యాజి అనే పేరు వాడుకలోకి వచ్చింది.1720 ప్రారంభకాలంలో ఫ్రెంచ్ పత్రాలలో కనిపించే అసలు ఉచ్చారణ పదం భౌగోళిక నిఘంటువు ప్రకారం దాని పత్రాలు, పటాలలో19 వ శతాబ్దం వరకు కనిపించే ఉచ్చారణ పదం మాయే, తరువాత మేయే,ఆతరువాత ఈ పట్టణం పేరు బెర్ట్రాండ్ ఫ్రాంకోయిస్ మాహే డి లా బౌర్డోనాయిస్ గౌరవార్థం "మాహే"గా మారింది అనే నమ్మకం. తరువాత భారతదేశంతో అతని అనుబంధం 1741లో మాయను స్వాధీనం చేసుకోవడంతో సహా ఖ్యాతిచెంది మంచి భాగస్వామ్యం పొందింది.
1793 లో ఫ్రెంచ్ విప్లవాత్మక యుద్ధాలు ప్రారంభమైనప్పుడు, జేమ్స్ హార్ట్లీ నేతృత్వంలోని బ్రిటిష్ దళం మాహేను స్వాధీనం చేసుకుంది.నెపోలియన్ యుద్ధాలు ముగిసిన తరువాత 1816 లో పారిస్ ఒప్పందంలో భాగంగా1816 లో బ్రిటిష్ వారు మాహేను ఫ్రెంచ్‌కు పునరుద్ధరించారు1816 లో ప్రారంభమైన సుదీర్ఘ కాలంలో మయాజి ఒక చిన్న ఫ్రెంచ్ కాలనీగా, బ్రిటిష్ ఇండియాలో ఒక ఎన్‌క్లేవ్‌గా ఉన్నారు.భారత స్వాతంత్ర్యం తరువాత ఈ ప్రాంతం 13 జూన్ 1954 వరకు ఫ్రెంచ్ పాలనలో కొనసాగింది, సుదీర్ఘ వలస వ్యతిరేకత ఇండియన్ యూనియన్‌లో చేరడంతో పోరాటం ముగిసింది
మాహే, భారత కేంద్రపాలిత ప్రాంతం పుదుచ్చేరిలోని,మాహే జిల్లాకు చెందిన ఒక చిన్న పట్టణం.దీనిని మయ్యాజి అని కూడా పిలుస్తారు.ఇది మాహే నది ముఖద్వారం వద్ద ఉంది.దీనికి సమీపంలో కేరళ రాష్ట్రం ఉంది. దీనికి మూడు వైపులా కన్నూర్ జిల్లా,ఒక వైపు కోజికోడ్ జిల్లాలు ఉన్నాయి.గతంలో ఫ్రెంచ్ భారతదేశంలో భాగమైన మాహే ఇప్పుడు కేంద్రపాలిత ప్రాంతమైన పుదుచ్చేరిలోని నాలుగు జిల్లాల్లో ఒకటైన మాహే జిల్లాలో పురపాలక సంఘంగా ఉంది.పుదుచ్చేరి శాసనసభలో మాహే నియోజక వర్గం నుండి ఒక ప్రతినిధి ఉన్నాడు.
యూరోపియన్ వలసరాజ్యాల శక్తులు భారతదేశంలోకి ప్రవేశించడానికి ముందు,ఈ ప్రాంతం కొలాత్తు నాడులో భాగంగా ఉంది.ఇందులో తులునాడు, చిరక్కల్. కదతనాడు ఉన్నాయి.ఫ్రెంచ్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ 1724 లో మాహే స్థలంలో ఆండ్రే మొలాండిన్, వతకరాకు చెందిన రాజా వజున్నవర్ మధ్య మూడు సంవత్సరాల క్రితం ముగిసిన ఒప్పందం ప్రకారం ఒక కోటను నిర్మించింది. మాహే డి లా బౌర్డోనాయిస్ మరాఠాలు కొద్దికాలం ఆక్రమించిన తరువాత 1741 లో పట్టణాన్ని తిరిగి పొందారు.
మాహేకు సమీప విమానాశ్రయం 40 కి.మీ. దూరంలో మట్టన్నూర్ లోని కన్నూర్ లోని అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం తదుపరి సమీప విమానాశ్రయం 85 కి.మీ. దూరంలో కరిపూర్ లోని కాలికట్ అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం.సమీప రైల్వే స్టేషన్ మాహే రైల్వే స్టేషన్, ఇక్కడ కొన్ని స్థానిక ఎక్స్‌ప్రెస్ రైళ్లు ఆగుతాయి.చాలా దూర రైళ్లు ఆగే సమీప ప్రధాన రైల్వే స్టేషన్లు తలస్సరీ, కన్నూర్, మంగుళూరు, వటకర.
ఆ సమయంలో లా బౌర్డోనాయిస్ పాత్రను గుర్తించి 1726 లో నగరాన్ని తిరిగి స్వాధీనం చేసుకున్న యాత్ర నాయకుడు మాహే ఉచ్చారణను అధికారికంగా స్వీకరించారని మరొక వాదన కూడా ఉంది. లా బౌర్డోనాయిస్ కుటుంబ పేరుతో మాయే పోలిక,మాహే పోలిక తరువాతి తరాలకు ఫ్రెంచ్ వ్యక్తి పేరు ఉచ్చారణతో ప్రత్యక్షంగా లేదా పరోక్షంగా సంబంధం కలిగి ఉందని భావించడానికి ప్రేరేపించింది.
మాహే ఒక ఉష్ణమండల రుతుపవన వాతావరణం తో ఉంటుంది.కేరళ కర్ణాటక తీరానికి విలక్షణమైంది. డిసెంబరు నుండి మార్చి వరకు పొడిగా ఉంటుది, కానీ పశ్చిమ కనుమల గాలిదిశ వైపున ఉన్న ప్రదేశం అంటే, పశ్చిమ రుతుపవనాల సమయంలో ఈ ప్రాంతం అధిక వర్షపాతం పొందుతుంది.జూలైలో వర్షపాతం 10,80 మి.మీ. వరకు చేరుకుంటుంది.
కేరళలోని మలబార్ తీరంలో ఉన్నవారందరిలాగే ఈ ప్రాంతం సంస్కృతి, భౌగోళికం ఉంటాయి.ప్రధాన పండుగ విజు, ఓనం,ఈద్. ప్రధాన భాష మలయాళం జనాభాలో తమిళం, అరబిక్ మాట్లాడేవారూ ఉన్నారు.
మదురై ఎన్.కృష్ణన్ 1928, అక్టోబరు 31వ తేదీన తమిళనాడులోని మదురై పట్టణంలో సంగీత కళాకారుల కుటుంబంలో జన్మించాడు. ఇతని తండ్రి మదురై నారాయణ అయ్యంగార్ ఒక హరికథావిద్వాంసుడు. ఇతని అన్న మదురై ఎన్.శ్రీనివాస అయ్యంగార్ వయోలిన్ విద్వాంసుడు. అరియకుడి రామానుజ అయ్యంగార్, రామనాథపురం పూచి శ్రీనివాస అయ్యంగార్‌లు ఇతని సమీప బంధువులు. ఇతడు తన తండ్రి వద్ద, అన్న వద్ద సంగీతంలో ఓనమాలు నేర్చుకున్నాడు. తరువాత కారైకుడిలోని తమిళ్ సంగీత పాఠశాలలో చేరాడు. తరువాత ఇతడు అరియకుడి రామానుజ అయ్యంగార్ వద్ద 18 సంవత్సరాలు గురుకుల పద్ధతిలో సంగీతాన్ని క్షుణ్ణంగా నేర్చుకున్నాడు. ఇతని మొట్టమొదటి కచేరీ తిరుపతిలో పాల్గాట్ మణి అయ్యర్, వెల్లూర్ జి.రామభద్రన్‌ల వాద్యసహకారంతో జరిగింది.
ఇతనికి గాత్రంతో పాటు మృదంగంలో కూడా ప్రావీణ్యం ఉంది. ఇతడు అనేక జతిస్వరాలు, వర్ణాలు, తిల్లానాలు, పదములు, జావళీలు రచించాడు. అంతే కాకుండా తిరుప్పావై, నాలాయిర దివ్య ప్రబంధము, తిరువాసగం వంటి తమిళ సాహిత్యాన్ని సంగీత నృత్య రూపకాలుగా మలిచి వాటికి సంగీతం సమకూర్చాడు. ఇతడు సంగీతానికి చెందిన గాత్రం, సాహిత్యం, స్వరకల్పన అనే మూడు పార్శ్వాలలో నైపుణ్యం సంపాదించి వాగ్గేయకారుడుగా పిలువబడ్డాడు. ఇతడు సంగీతం సమకూర్చిన నృత్యరూపకాలను సుధారాణి రఘుపతి, చిత్రా విశ్వేశ్వరన్ వంటి అనేక మంది నాట్యకళాకారిణులు ప్రదర్శించారు. 1965లో ఇతడు చిత్రా విశ్వేశ్వరన్‌తో కలిసి శ్రీ భరతాలయ అనే సంగీత నృత్య అకాడమీని స్థాపించి దానికి డైరెక్టర్‌గా వ్యవహరించాడు.
ఇతడు ఆల్ ఇండియా రేడియో ఏ గ్రేడు కళాకారుడిగా ఎన్నుకోబడ్డాడు. 1970లో యునెస్కో అవార్డు, 1981లో కళైమామణి పురస్కారం లభించింది. 1988లో ఇతడు సంగీత నాటక అకాడమీ అవార్డుకు ఎంపికయ్యాడు. ఇతడు 1991లో మన దేశపు నాలుగవ అత్యున్నత పౌరపురస్కారం పద్మశ్రీని దక్కించుకున్నాడు. 2003లో భారత ప్రభుత్వం మూడవ అత్యున్నత పౌరపురస్కారం పద్మభూషణ్‌తో సత్కరించింది. ఇంకా ఇతనికి ది ఇండియన్ ఫైన్‌ఆర్ట్స్ సొసైటీ వారి "సంగీత కళా శిఖామణి" బ్రహ్మజ్ఞాన సభ వారి "జ్ఞానపద్మం" బిరుదులు లభించాయి.
మదురై నారాయణన్ కృష్ణన్ భారతీయ కర్ణాటక శాస్త్రీయ సంగీత గాత్ర విద్వాంసుడు. ఇతడు గాయకుడిగా, గీతరచయితగా, సంగీతస్వరకర్తగా రాణించాడు. ఇతడిని "వాగ్గేయకారుడి"గా పలువురు వర్ణిస్తున్నారు. ఇతనికి భారత ప్రభుత్వం 1992లో పద్మశ్రీ పురస్కారం, 2003లో పద్మభూషణ్ పురస్కారం ఇచ్చి గౌరవించింది. ఇతనికి సంగీత నాటక అకాడమీ అవార్డు, కళైమామణి పురస్కారం, యునెస్కో అవార్డులు కూడా లభించాయి.
ఇతడు 1928,మే 20వ తేదీన తమిళనాడు రాష్ట్రం సిరునంగూర్ గ్రామంలో జన్మించాడు. ఇతని తండ్రి మహారాజపురం విశ్వనాథ అయ్యర్ కూడా సంగీత విద్వాంసుడే. ఇతడు తన తండ్రి వద్ద సంగీతాన్ని అభ్యసించాడు. తరువాత మేలత్తూరు శ్యామ దీక్షితార్ వద్ద మరింత క్షుణ్ణంగా నేర్చుకున్నాడు. ఇతడు మంచి స్వరకర్త కూడా. మురుగన్ పై, కంచి శంకరాచార్య చంద్రశేఖరేంద్ర సరస్వతి స్వామిపై అనేక పాటలు వ్రాశాడు. ఇతడు శ్రీలంకలోని రామనాథన్ కళాశాలకు ప్రిన్సిపాల్‌గా ఉన్నాడు.
తర్వాత ఇతడు చెన్నైలో స్థిరపడ్డాడు. ఇతడు పాడిన పాటలలో రేవతి రాగంలో "భో శంభో శివ శంభో స్వయంభో", బాగేశ్రీ రాగంలో "మధుర మధుర మీనాక్షి మధురాపురి నిలయే", మేచకళ్యాణి రాగంలో "ఉన్నైయల్లాల్ వేరే గతి ఎనక్కుందో" , షణ్ముఖప్రియ రాగంలో "సదా నీ పాదమే గతి, షణ్ముఖప్రియ రాగంలోవరం ఒన్రు తందరుళ్వాఇ వడివేలా" , రాగమాలిక రాగంలో "శ్రీచక్రరాజ సింహాసనేశ్వరీ", రాగమాలిక రాగంలో"నళిన కాంతి మతిం" రాగమాలిక రాగంలో"క్షీరాబ్ది కన్యకె", శుద్ధ ధన్యాశి రాగంలో "నారాయణ నిన్న నామద స్మరణెయ", "గోవిందా నిన్న నామవె చంద" మొదలైనవి ప్రజాదరణ పొందాయి. ఇతని కీర్తనలలో భక్తి రసం ఎక్కువగా ఉంటుంది.
తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానం, కంచి కామకోటి పీఠం, పిట్స్‌బర్గ్ వెంకటేశ్వరస్వామి దేవస్థానం, గణపతి సచ్చిదానంద ఆశ్రమాలకు ఆస్థాన విద్వాంసుడు.
ఇతడు 1992, జూన్ 24న చెన్నైలో ఒక కారు ప్రమాదంలో మరణించాడు. ఇతని కుమారులు మహారాజపురం ఎస్.శ్రీనివాసన్, మహారాజపురం ఎస్. రామచంద్రన్, ఇతని శిష్యుడు ఆర్.గణేష్ ఇతని సంగీత వారసత్వాన్ని కొనసాగిస్తున్నారు.
హోషంగాబాద్ జిల్లా శీతోష్ణస్థితి సాధారణంగా మధ్య భారతదేశ శీతోష్ణస్థితి లాగానే ఉంటుంది. కర్కటరేఖకు దగ్గరగా ఉండటం వల్ల ఇక్కడ వేడిగా, పొడిగా ఉంటుంది. వేసవిలో ఉష్ణోగ్రత గరిష్టంగా 40 - 42 డిగ్రీల సెల్సియస్ ఉంటుంది. దీని తరువాత వర్షాకాలం వర్షాలు కురుస్తాయి. శీతాకాలం పొడిగా, తేలిగ్గా ఉంటుంది . సముద్ర మట్టం నుండి సగటు ఎత్తు 331 మీ. ఉంటుంది. సగటు వర్షపాతం 134 సెం.మీ.
నర్మదా నది ఒడ్డున ఉన్న అందమైన ఘాట్లకు ఈ నగరం ప్రసిద్ది చెందింది. సేథాని ఘాట్ ఒక ప్రధాన ఆకర్షణ. నర్మదా జయంతి సందర్భంగా నగరంలో రంగురంగుల వేడుకలు ఉన్నాయి. ఈ సంవత్సరం వేడుకల సందర్భంగా ముఖ్యమంత్రి, ఈ పట్టణం పేరు మార్చే ప్రతిపాదనను ప్రకటించారు. ఘాట్ వద్ద ఉన్న సత్సంగ్ భవన్ లో మత ప్రవచనాలు జరుగుతూ ఉంటాయి.
హోషంగాబాద్ మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్రం హోషంగాబాద్ జిల్లా లోని పట్టణం, ఈ జిల్లాకు ముఖ్యపట్టణం. దీన్ని నర్మదాపురం అని కూడా అంటారు ఇది నర్మదాపురం డివిజన్ ప్రధాన కార్యాలయం ఇక్కడే ఉంది. ఇది మధ్య భారతదేశంలో, నర్మదా నదికి దక్షిణ ఒడ్డున ఉంది. రాష్ట్ర రాజధాని భోపాల్ నుండి 76.7 కి.మీ. దూరంలో ఉంది.
మాళ్వా ప్రాంత మొదటి పాలకుడైన గోండు రాజు హోషంగ్ షా పేరిట నగరానికి ఈ పేరు వచ్చింది. హోషంగాబాద్ జిల్లా కేంద్ర ప్రావిన్స్, బెరార్ యొక్క నెర్బుద్దా విభాగంలో భాగంగా ఉండేది. 1947 లో స్వాతంత్ర్యం వచ్చాక, మధ్య భారత్ రాష్ట్రంగాను ఆ తరువాత మధ్యప్రదేశ్ గానూ మారింది.
మధ్యయుగ కాలంలో హోజాయ్ పట్టణం దిమాసా కచారి రాజ్యంలో ఒక భాగంగా ఉండేది. హోజాయ్ ప్రాంతంలో నివసిస్తున్న దిమాసా కచారీలను "హోజాయ్-కచారీస్" అని పిలిచేవారు. దిమాసా తెగకు చెందిన వంశాలలో "హోజాయ్" వంశం ఒకటి. ఈ వంశం పేరుమీదుగా ఈ పట్టణానికి "హోజాయ్" పట్టణమని పేరు వచ్చింది. 1983, ఆగస్టు 15న దీనిని నాగావ్ జిల్లా ఉపవిభాగంగా చేశారు. 2016, ఆగస్టు 15న మరో 3 కొత్త జిల్లాలతో పాటు దీనిని రాష్ట్ర కొత్త జిల్లాగా ప్రకటించారు.
హోజాయ్, అస్సాం రాష్ట్రంలోని హోజాయ్ జిల్లా లో ముఖ్య పట్టణం, పురపాలక సంఘం. 2016, ఆగస్టు 15న జిల్లా ముఖ్య పట్టణంగా ఏర్పాటు చేయబడింది.
నౌకాశ్రయం ప్రాంగణం మూడు నౌకాశ్రయాలుగా ఉన్నాయి.అవి బయటి నౌకాశ్రయం, లోపలి నౌకాశ్రయం, చేపల నౌకాశ్రయం. బయటి నౌకాశ్రయంలో 17 మీటర్ల వరకు లాగుటకు ఉపయోగించే నాళాలను నిర్వహించగల 6 లంగరుదించే స్థలాల ఉన్నాయి. లోపలి నౌకాశ్రయంలో పనామా కాలువను పోలి ఉండే అనుకూలమైన 18 లంగరుదించే స్థలాల ఉన్నాయి. వైజాగ్ సముద్ర నౌకాశ్రయం లోపలి నౌకాశ్రయంలో రెండు లంగరుదించే స్థలాల కలిగి ఉంది. లంగరుదించే స్థలం ఇక్యు-8 పూర్తిగా యాంత్రికమైంది.ఇక్యు-9 లంగరుదించే స్థలం కాదు.తూర్పు తీరాన్ని తాకిన తుఫానుల నుండి ప్రవేశ ద్వారం ఉత్తరాన ఉన్న డాల్ఫిన్ నోస్ హిల్ నౌకాశ్రయాన్ని రక్షిస్తుంది. ఈ నౌకాశ్రయం ఒక సముద్రపు పాయ ప్రాంతంలో ఉంది, దీని ద్వారా తీరనది నరవ గెడ్డ సముద్రంలో కలుస్తుంది.
తూర్పు తీరంలో సెంట్రల్ ప్రావిన్స్‌కు ప్రవేశించడానికి ఓడరేవు నిర్మించాల్సిన అవసరాన్ని బ్రిటిష్ వారు, 19 వ శతాబ్దంలో భావించినప్పటికీ,విశాఖపట్నం వద్ద ఓడరేవును నిర్మించాలన్న బ్రిటిష్ అడ్మిరల్టీకి చెందిన కల్నల్ హెచ్. కార్ట్‌రైట్ రీడ్ చేసిన ప్రతిపాదనను, మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం తరువాత మాత్రమే ప్రభుత్వం ఆమోదించింది. సెంట్రల్ ప్రెసిడెన్సీ నుండి బెంగాల్ నాగ్పూర్ రైల్వే ద్వారా మాంగనీస్ ధాతువును ఎగుమతి వసతి కల్పించటానికి 1927 - 1933 మధ్య కాలంలో ఇక్కడ అంతర నౌకాశ్రయం నిర్మించబడింది.ఈ నౌకాశ్రయం రు.378 లక్షల వ్యయంతో నిర్మించబడింది.లార్డ్ విల్లింగ్‌డన్ 1933 డిశెంబరు19 న దీనిని ప్రారంభించాడు.
ఓడరేవు సైనిక ప్రాముఖ్యత రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో పెరిగింది. భారతదేశం స్వాతంత్ర్యం తరువాత వివిధ పంచవర్ష ప్రణాళికలలో ఓడరేవు అభివృద్ధిని సాధించింది. కాలక్రమేణా ఓడరేవు 3 లంగరుదించే స్థలాలను, ఒకటి నుండి 1.3 లక్షల టన్నులు సామర్ద్యంతో నిర్వహించేస్థాయికి ఎదిగింది.ప్రతి సంవత్సరం 24 లంగరుదించే స్థలాలనుండి, 65 మిలియన్ టన్నుల సరుకును ఎగుమతి, దిగుమతులు నిర్వహిస్తుంది. పెద్ద నౌకాశ్రయాల చట్టం -1963 ప్రకారం ఈ నౌకాశ్రయాన్ని ఒక ప్రధాన నౌకాశ్రయంగా 1964 లో ప్రకటించారు. ఈ చట్టం ప్రకారం ఓడరేవును, విశాఖపట్నం నౌకాశ్రయం పాలనా మండలి నడుపుతుంది.
విశాఖపట్నం నౌకాశ్రయం 2016-17 నాటికి 130 మిలియన్ టన్నుల సామర్థ్యాన్ని పెంచే లక్ష్యంతో ఆధునీకరణ, విస్తరణ కార్యక్రమాన్ని నిర్వహిస్తోంది, దీని ద్వారా, 13,000 కోట్ల పెట్టుబడి ఉంటుంది.దీనివలన విశాఖపట్నం నౌకాశ్రయానికి 15 కి.మీ. దూరంలో ఉన్న గంగవరం ఓడరేవు ప్రారంభం వలన, విశాఖపట్నం నౌకాశ్రయానికి దూరంగా ట్రాఫిక్ గణనీయంగా మళ్లించటానికి దారితీసింది.ఈ కార్గో ట్రాఫిక్ నష్టం పడిపోవడానికి భారతదేశంలో అతిపెద్ద ఓడరేవుగా గుర్తించటం ఒక ముఖ్యమైన కారణం.
వైజాగ్ స్టీల్ ప్లాంట్‌ను నడుపుతున్న రాష్ట్రీయ ఇస్పాట్ నిగమ్ లిమిటెడ్ కొత్త నౌకాశ్రయానికి స్థావరాన్ని మార్చింది, దానితో బొగ్గు, ఇనుము ధాతువు సరుకు రవాణా ఎక్కువ భాగం ఉంది.విశాఖపట్నం నౌకాశ్రయం ఇప్పుడు బయటి నౌకాశ్రయంలో బొగ్గు హ్యాండ్లింగ్ బెర్త్‌ను ఆధునీకరిస్తోంది. ఇంతకుముందు నగరవ్యాప్త నిరసనలకు దారితీసిన బొగ్గును బహిరంగంగా నిర్వహించడం వల్ల కలిగే వాయు కాలుష్యం సమస్యను ఇది పరిష్కరిస్తుంది.
నౌకాశ్రయం ఆధునికీకరణ కార్యక్రమంలో భాగంగా, ఓడరేవులో 2 లక్షల డిడబ్ల్యుటి ఓడలను ఉంచడానికి బయటి నౌకాశ్రయంలో తన సాధారణ కార్గో బెర్త్‌ను అప్‌గ్రేడ్ చేసింది.దాని లోపలి నౌకాశ్రయ ప్రవేశ మార్గాన్ని మరింత లోతుగా చేసింది.12.5 మీటర్ల లోతులో ఓడలను ప్రవేశపెట్టడానికి లోపలి నౌకాశ్రయంలోని ఐదు బెర్తులను బలోపేతం చేసింది.
విశాఖపట్నం నౌకాశ్రయం , ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో అతి పెద్ద ఓడరేవు. భారతదేశంలోని 12 ప్రధాన ఓడరేవులలో ఇది ఒకటి. భారతదేశంలోని తూర్పు తీరంలో సరుకుల నిర్వహణ ద్వారా ప్రభుత్వ యాజమాన్యంలో ఉన్న అతిపెద్ద వాటిలో ఇది మూడవదిగా ఉంది. చెన్నై, కోల్‌కతా ఓడరేవుల మధ్యలో ఇది ఉంది.
విశాఖపట్నం నౌకాశ్రయం అంతర్భాగం ఈశాన్య ఆంధ్రప్రదేశ్, ఛత్తీస్‌గఢ్, దక్షిణ ఒరిస్సా వరకు విస్తరించి ఉంది.ఈ నౌకాశ్రయంలో ఇనుప ఖనిజం, మాంగనీస్ ధాతువు, ఉక్కు ఉత్పత్తులు, సాధారణ కార్గో, బొగ్గు, ముడి చమురు మొదలగునవి రవాణా నిర్వహించబడే ప్రధాన వస్తువులు.
ట్రక్ పార్కింగ్ టెర్మినల్, మల్టీమోడల్ లాజిస్టిక్సు హబ్ అభివృద్ధి, రెండు 2.50 టన్నుల టగ్ల సేకరణ, పొడి బల్క్ కార్గో కోసం లోపలి నౌకాశ్రయంలో యాంత్రిక నిర్వహణ సౌకర్యాల ఏర్పాటు వంటి ఇతర చర్యలు అభివృద్ధి జరిగింది.
బహ్‌రైచ్ సముద్ర మట్టం నుండి 126 కి.మీ. ఎత్తున ఉంది. బహ్‌రైచ్‌లో వేడి, తేమలతో కూడిన ఉపఉష్ణమండల వాతావరణం ఉంటుంది. ఏప్రిల్ నుండి జూలై వరకు వేసవి కాలం ఉంటుంది. జూలై నుండి సెప్టెంబరు మధ్య వరకు ఉండే వర్షాకాలంలో నైరుతి రుతుపవనాల వలన వర్షం కురుస్తుంది. అప్పుడప్పుడు జనవరిలో కూడా వర్షం పడుతుంది. శీతాకాలంలో గరిష్ఠ ఉష్ణోగ్రత 25 , కనిష్ఠం -1 నుండి 7 వరకు ఉంటుంది. పొగమంచు డిసెంబరు చివరి నుండి జనవరి చివరి వరకు ఉంటుంది. వేసవిలో ఉష్ణోగ్రతలు 40 నుండి 47 వరకు వెళ్తాయి. సగటు వార్షిక వర్షపాతం 1900 మి.మీ. ఉంటుంది
బహ్‌రైచ్ నుండి ఇతర ప్రాంతాలకు రోడ్డు సౌకర్యాలున్నాయి. ప్రభుత్వ, ప్రైవేటు రవాణా సంస్థలు పట్టణం నుండి లక్నో, కాన్పూర్, అలహాబాద్, వారణాసి, బరేలీ, హరిద్వార్, ఢిల్లీ, జైపూర్ బలరామ్పూర్, గోండా, బారాబంకి, ప్రతాప్గఢ్, సిమ్లా, మథుర, ఝాన్సీ, జౌన్పూర్, గోరఖ్పూర్, వారణాసి, శ్రావస్తి, ఆగ్రా వంటి పలు ప్రదేశాలకు బస్సులు నడుపుతున్నాయి. లక్నోకు ప్రతి 15 నిమిషాలకు ఒక బస్సు నడుస్తుంది. జాతీయ రహదారి 927 పట్టణం నుండి బారాబంకీకి, రాష్ట్ర రాజధాని లక్నోకు వెళ్తుంది .
బహ్‌రైచ్ ఉత్తర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం లోని పట్టణం, బహ్‌రైచ్ జిల్లా ముఖ్య పట్టణం. ఘఘారా నదికి ఉపనది అయిన సరయూ నది ఒడ్డున ఈ పట్టణం ఉంది. ఉన్న ఇది రాష్ట్ర రాజధాని లక్నోకు ఈశాన్యంగా 125 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. బారాబంకి, గోండా, బల్రాంపూర్, లఖింపూర్ ఖేరి, శ్రావస్తి, సీతాపూర్ జిల్లాలు బహ్‌రైచ్‌ జిల్లాకు సరిహద్దులుగా ఉన్నాయి. పట్టణ పరిపాలనను పురపాలక సంఘం నిర్వహిస్తుంది .