polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
చూపు కొద్దిగా మందగిస్తుంది. అక్షరాలు మసగ్గా కనబడటం ప్రారంభిస్తాయి. మన కంట్లో ఒక కటకం ఉంటుంది. అది ఒక సంచిలా ఉంటుంది. బయటి నుంచి వచ్చే కాంతి కిరణాలు ఈ కటకం ద్వారా వెళ్లి లోపల ఉండే రెటీనా మీద పడతాయి. అప్పుడే మనం దేన్నైయినా చూడగలుగుతాం. వయసు పైబడుతున్నప్పుడు కంట్లోని కండరాలు బిగుసుకుపోతాయి. కటకం తన సహజమైన మృదుత్వం కోల్పోయి గట్టిపడుతుంది. కటకానికి సంబంధించిన ప్రొటీన్లలో వచ్చిన కొన్ని రసాయనిక మార్పుల వల్ల కటకం మీద మచ్చలు ఏర్పడతాయి. ఈ స్థితినే శుక్లాలు అంటారు. ఈ శుక్లాల కారణంగా కిరణాలు లోనికి వెళ్లలేవు. ఫలితంగా చూపు మందగిస్తుంది. కొందరికి దగ్గరి చూపు మందగిస్తే మరికొందరిలో దూరం చూపు మందగించవచ్చు.
కంటి కలక అనేది తాత్కాలిక నేత్రవ్యాధులలో ఒకటిగా భావించవచ్చు. ఈ వ్యాధి సోకినప్పుడు కళ్ళలో ముందుగా స్వల్పంగా మంట లేక అయోమయమైన బాధ ఉంటుంది. క్రమంగా కన్ను ఎర్రబడుతూ బాధ తీవ్రం ఔతూ ఉంటుంది. విపరీతంగా పుసి కడుతూ ఉంటుంది. ప్రస్తుతం వీటికి ఆయింటు మెంటు వాటితో నివారణ లభిస్తుంది. కంటి కలక ఆరంభం అయిన వెంటనే నేత్రవైద్యుని సంప్రదించి చికిత్స చేయించడం ఉత్తమం. ఒక కంటితో ఆరంభమై రెండవ కంటికి సోకే ప్రమాదం ఉంది. ఇది ఒకరి నుండి మరొకరికి సోకే ప్రమాదం ఉంది. ఈ వ్యాధి సోకిన వారు కంటి అద్దాలను వాడడం ద్వారా ఇతరులకు వ్యాపించడం కొంతవరకు నివారించవచ్చు. సాధారణంగా ఈ వ్యాధి నివారణకు 3 నుండి ఒక వారం కాలం వరకు సమయం ఔతుంది.
దీనిని శస్త్రచికిత్స ద్వారా మాత్రమే నివారించవచ్చు. ఒకప్పుడు ఈ చికిత్స చేయడానికి 10 మిల్లీమీటర్ల మేర కత్తిరించి శస్తచికిత్స చేసే వారు. ఆపరేషన్ సమయంలో కంటికి మత్తు ఇంజక్షన్ వేసే వారు. శస్త్రచికిత్స తరువాత కంటిమీద చిన్నపాటి తెరను ఉపయోగిస్తారు. దాదాపు ఒక మాసం కంటి మీద వెలుగు పడకుండా జాగ్రత్త పడడం అవసరం. కంటిలో సబ్బు, సీకాయ, నీరు వంటివి పడకూడదు కనుక సాధారణ స్నానం చేయడానికి కొన్న వారాలు వేచి ఉండాలి. తల స్నానం చేయడానికి మాసాల కాలం వేచి ఉండాలి. నిద్రించే సమయంలో ఒకే వైపు నిద్రించాలి, కఠినమైన పదార్థం తినకూడదు. వంటి జాగ్రత్తలు అవసరం.
బాలబాలికలు పాఠశాలకు వెళ్ళే ముందు నేత్ర పరీక్షలు చేసుకుంటే కంటిలోపాలను ముందుగా సవరించి మెరుగైన విద్యాభ్యాసం చేయడానికి వీలుకలుగుతుంది.
కంప్యూటర్ వంటివి చూసేసమయంలో కళ్ళకు ప్రతి 20 నిముషాలకు విశ్రాంతి ఇవ్వాలి. కంటిని చేతులతో కొన్ని సెకనులు మూసి విశ్రాంతి ఇవ్వడం లేక 20 మీటర్ల దూరంలో ఉన్న వస్తువు మీద దృష్టి సారించడం ఉత్తమం.
అత్యాధునికంగా ఈ చికిత్సలో 1 మి.మీ మాత్రమే కత్తిరించి చేయబడుతుంది. ఈ చికిత్సకు మత్తు ఇవ్వడానికి ఇంజక్షన్ కూడా అవసరం లేదు. కంటికి శస్త్రచికిత్సకు 48 గంటల ముందు నుండి
చుక్కల మందును వాడిన తరువాత ఈ చికిత్స చేయబడుతుంది. కాని ఇలాంటి చికిత్స చేసే వైద్యులు చాలా అరుదుగా ఉన్నారు. 1 మి.మీ కత్యిరించడం ద్వారా త్వరితగతిలో నివారణ లభిస్తుంది.
పొరను ముదరక ముందే ఆరంభ స్థాయిలో సరిచేయడం మంచిది. ఎందుకంటే ముదురిన తరువాత చేసే చికిత్స వలన ఉత్పన్నమయ్యే అధికమైన ఉష్ణం కారణంగా కంటికి హాని కలగడానికి అవకాశం ఉంది.
మాత్ర, లేజర్, ఇజక్షన్ ద్వారా సరిచేయడానికి పరిశోధనలు జరుగుతున్నాయి. అంతేకాక పొర రాకుండా చేయడానికి అవసరమైన మర్గాలను గురించి పరిశోధనలు జరుగుతున్నాయి.
ప్రతివ్యక్తి ప్రతిసంవత్సరం కంటిని శోధించడం అవసరం. కార్నియా, రెటీనా, గ్లాకోమా, క్యాటరాక్ట్ వంటి సంపూర్ణ పరిశోధన అవసరం.
హిజ్రాల కథనం ప్రకారం:మహాభారత యుద్ధం పాండవులు గెలవాలంటే ఒక మహా వీరుని బలిదానం ఇవ్వాలట. అలాంటి వీరులు పాండవులలో వున్నారు గానీ, వారిని బలి ఇవ్వడం శ్రీకృష్ణునకు ఇష్టం లేదు. అలాంటి వీరుడు అర్జునునికి నాగకన్యకు జన్మించిన ఐరావంతుడు గుర్తుకు వస్తాడు శ్రీకృష్ణునకు. ఈ విషయాన్ని ఐరావంతునకు చెప్పి అతన్ని ఒప్పిస్తాడు శ్రీ కృష్ణుడు. కాని ఐరావంతుడు ఒక షరతు పెడతాడు. అదేంటంటే బలికి ముందు తనకు వివాహం జరగాలని. బలికాబోయేవానికి పిల్లనెవరిస్తారని ఆలోచించిన శ్రీకృష్ణుడు తానే మోహినీ అవతారమెత్తి ఐరావంతున్ని పెండ్లాడతాడు. అలా మోహినీ అవతార అంశతోనే తాము పుట్టామని హిజ్రాల నమ్మిక. అందుకే ఐరావంతుణ్ణి తమ దేవునిగా కొలుస్తారు. ఆ దేవుడినే పెండ్లాడుతారు. ఆ సందర్భంగా జరిగే జాతరే కుతాండవర్ ఆలయ ఉత్సవం.
అలా తాళికట్టించుకున్న హిజ్రాలు ఆ రాత్రంతా ఆలయంలోనే ఆడుతూ పాడుతూ సంతోషంగా గడుపుతారు. చెక్కలతో చేసిన ఐరావంతుని విగ్రహాన్ని ఊరంతా ఊరేగిస్తారు. తెల్లవార జామున ఐరావంతుని బలికి సూచనగా విగ్రహం తలను తీసేస్తారు. అంతవరకు ఆనందోత్సవాలతో ఆడిపాడిన హిజ్రాలందరూ ఐరావంతుడు బలైనాడని గుండెలు బాదుకొంటూ జుట్టు విరబోసుకొని హాహాకారాలు చేస్తూ తమ విచారాన్ని వెలుబుచ్చుతారు. ఆ తరువాత తాళిని తెంపేసి, గాజులను పగులగొట్టి స్నానంచేసి వైవిధ్యానికి చూచికగా తెల్లని చీర కట్టుకొని ఆ ఊరు విడిచి తమ తమ స్వగ్రామాలకు చేరుకుంటారు. ఆ విధంగా ఆ ఉత్సవం ముగుస్తుంది. ప్రతియేడు చైత్ర పౌర్ణమి నాడు ఈ వుత్సవం జరుగుతుంది. ఆ వుత్సవం కొరకు హిజ్రాలందరూ ఎదురుచూస్తుంటారు. హిజ్రాలకు ఇదే అతి పెద్ద పండగ.
ఈ రోజుకొరకు హిజ్రాలందరూ ఏడాదిపొడుగునా ఎదురుచూస్తుంటారు. వారం ముందునుండే పలు ప్రాంతాలనుండి హిజ్రాలు విల్లుపురం చేరుకొని పూటకో విధంగా అలంకరించుకొని వీదులలో నృత్యం చేస్తూ పాటలు పాడుతూ ఆనందిస్తారు. ఆ సందర్భంగా హిజ్రాలకు నృత్యం, అందాల పోటీలు కూడా నిర్వహిస్తారు. ఆతర్వాత హిజ్రాలందరూ ఆలయమున్న కువాగం గ్రామం చేరుకొని ఐరావంతుణ్ణి భక్తి శ్రద్ధలతో పూజిస్తారు. కళ్యాణోత్సవ రోజున హిజ్రాలందరూ పట్టుచీరలు ధరించి పెళ్ళికూతురులాగ అలంకరించుకొని ఐరావంతుని దర్శనానికి వెళ్ళి పూజారులతో పసుపు తాడును తాళిగా కట్టించు కుంటారు.
స్త్రీ, పురుష లక్షణాలున్న మిశ్రమ జాతిని నపుంసకులు లేదా హిజ్రాలు అని అంటారు. సభ్యసమాజం అనాదరణకు గురైన వీరు బిక్షాట మొదలైన వృత్తులలో జీవనం సాగిస్తుంటారు. ఆడ మగ పెళ్ళి చేసుకున్నట్లు వీరుకూడ ఉత్తిత్తి పెళ్ళి చేసుకుంటారు. ఆ వేడుక వీరికెంతో ఆనందాన్నిస్తుంది. ఆ కథా కమామీషే ఈ వ్యాసం.
తమిళనాడులోని విల్లుపురం జిల్లాలోని కువాగం ఒక చిన్న గ్రామం. కాని చైత్రమాస పౌర్ణమి రోజున ఆ గ్రామంలో అతి పెద్ద ఉత్సవం జరుగుతుంది. పలు ప్రాంతాలనుండి హిజ్రాలు వేలాదిగా ఈ గ్రామం వస్తారు. కుతాండవర్ అనే ఆలయం ఈ గ్రామంలోనే ఉంది. కుతాండవర్ అనగా అర్జునుని కొడుకు ఐరావంతుడు.
బేవినహళ్ళిలో సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్ మొదలైనవి గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
బేవినహళ్ళిలో ఉన్న ఒకప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రంలో ఒక డాక్టరు, నలుగురు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. ఒక ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రిలో ఒక డాక్టరు, ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. ఒక సంచార వైద్య శాలలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. అలోపతి ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు మూడు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి. బాలబడి హిందూపురంలోను, మాధ్యమిక పాఠశాల కె.బసవపల్లెలోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల హిందూపురంలో ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల అనంతపురంలోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు హిందూపురంలోనూ ఉన్నాయి.
సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల హిందూపురంలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల‌లు సేవామందిర్లోనూ ఉన్నాయి.
బంకుమల్లి వీరవెంకయ్య ‘సత్యహరిశ్చంద్ర’, వడ్డాది సుబ్బారాయుడు ‘వేణీ సంహారం’, కందుకూరి ‘శాకుంతలం’, ధర్మవరం రామకృష్ణమాచార్యులు ‘చిత్రనళీయం’, ‘సారంగధర’, కోలాచలం శ్రీనివాసరావు ‘సునందినీ పరిణయం’, వంగిపురం రామకృష్ణమాచార్యులు ‘జనకు జనానందం’, బలిజేపల్లి లక్ష్మీకాంతం కవి ‘హరిశ్చంద్ర’; బుద్ధిమతీ విలాసం నాటకాలతోపాటు సుంకరి కాండడు, మొద్దబ్బాయి, భామాకలాపం, బోరుూ వంటి ప్రహసనాలను అద్భుతంగా ప్రదర్శించారు. హరిప్రసాదరావు ఎన్ని పాత్రలను పోషించినా హరిశ్చంద్రుడు, సారంగధరుడు, నలుడు, దుర్యోధనుడు వంటి పాత్రలను అద్భుతంగా పోషించారు. ఆనందభైరవి, భైరవి, ముఖారి, మోహన, బారువ, పున్నాగ, శహానీ, శ్రీ, పూరీ కళ్యాణి, ఆరభి, వరాళీ రాగాలను ఆలపించడంలో ఈనాటికి హరిప్రసాదరావును అగ్రగణ్యులుగా పేర్కొంటారు.
రంగస్థలంపై నటించే సమయంలో వీరి సమయస్ఫూర్తి అద్భుతమైనది. ఒక పర్యాయం నలుని పాత్రను అభినయించే సమయంలో రుమాలు చేతిలో నుండి పడిపోయింది. ఆ పొరపాటును కప్పిపుచ్చుకోవడానికి అహో దుశ్శకునము అంటూ రుమాలును తీసుకొన్నారు. అది కూడా నటనలో ఒక భాగమని ప్రేక్షకులు భావించారట. హరిశ్చంద్ర పాత్రలో ప్రేక్షకులను వెక్కి వెక్కి ఏడ్పించే విధంగా నటించే హరిప్రసాదరావు పాత్ర పూర్తిఅయిన తరువాత గ్రీన్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లి భోరుమని ఏడ్చేవారు. ప్రసాదరావుకు నాటకంలోని పాటలూ; పద్యాలను పూర్తిగా నోటికి వచ్చినా సంభాషణలు మాత్రం గుర్తుండేవి కావు. దానితో ప్రామ్టింగ్‌పైనే ఆధారపడేవారు. కానీ ఆ విషయాన్ని ప్రేక్షకులు గుర్తించకుండా తగు జాగ్రత్తలు తీసుకొనేవారు.
వచన నాటకాలలో నటిస్తున్న హరిప్రసాదరావు బళ్లారి కేంద్రంగా వీరవిహారం చేస్తున్న పద్య వైభవాన్ని గురించి తెలుసుకొని అక్కడకు వెళ్లారు. బళ్లారిలో ధర్మవరం రామకృష్ణమాచార్యులు చిత్రనళీయం నాటకాన్ని చూసి ఆ నాటకాన్ని ప్రదర్శించడానికి తనకు అనుమతి ఇవ్వాలని కోరగా ఆయన తిరస్కరించారు. బళ్లారిలో ఒక నాటకాన్ని ప్రదర్శించి ధర్మవరం వారిని మెప్పించి చిత్రనళీయ నాటక ప్రదర్శనకు అనుమతిని పొందారు. భావస్ఫోరకంగా; సర్వజన సుబోధకంగా, రాగాన్ని పద్యంలోనే ఇమిడ్చి పద్యంతోపాటు రాగం ముసిగేవిధంగా నూతన సంప్రదాయానికి హరిప్రసాదరావు శ్రీకారం చుట్టారు.
హరిప్రసాదరావు, కోపల్లె హనుమంతరావు నాయికా నాయకులుగా పలు నాటకాలలో నటించారు. గుంటూరు ఫష్ట్ కంపెనీలో హరిప్రసాదరావుతోపాటు జాగర్లపూడి లక్ష్మీనరసింహారావు, కడియాల రత్తయ్య, కోటంరాజు లక్ష్మీకాంతం, ఆరణి సత్యనారాయణ, స్థానం నరసింహారావు, యం.కె.ఆర్.దీక్షితులు, ఉప్పులూరి సంజీవరావు, ముప్పిడి జగ్గరాజు వంటివారు నటించారు.
హరిప్రసాదరావు నాటకాలలో నటించడం ఎంత ఇష్టమో స్వయంగా వాల్‌పోస్టర్లను వ్రాసి అంటించడం అంత ఇష్టంగా ఉండేది. ముత్యాల వంటి వ్రాతతో స్వయంగా వాల్‌పోస్టర్లను వ్రాసి ఇద్దరు కుర్రాళ్ళను వెంట బెట్టుకొని రాత్రివేళల్లో గోడల మీద అంటించేవారు.
రైల్వే, టెలిగ్రాఫ్ శాఖలలో ఉద్యోగరీత్యా పనిచేస్తూ గుంటూరులో స్థిరపడ్డారు. ప్రసాదరావు సతీమణి సీతమ్మ చిన్న వయసులో మరణించినా పునర్వివాహం చేసుకోకుండా నాటక రంగానికే జీవితాన్ని అంకితం చేశారు.
తెలుగు నాటకరంగ ఆరంభదశలో నటునిగా చరిత్రను సృష్టించి ఆంధ్ర నట పితామహునిగా పేరొందిన వ్యక్తి హరిప్రసాదరావు. ప్రసాదరావు ఇంటిపేరు హరి.
ఆట నియమాల ప్రకారం ఆటగాళ్ళందరి స్థానాలు నియంత్రించబడి లేవు; గోలీ తప్ప మిగిలిన ఆటగాళ్ళు మైదానంలో యథేచ్ఛగా తిరగవచ్చు. కాని కాలక్రమంలో ఫుట్‌బాలులో చాలా ప్రత్యేకించిన స్థానాలు రూపుదిద్దుకున్నాయి. ఇందులో ముఖ్యంగా మూడు రకాల స్థానాలున్నాయి: స్ట్రైకర్లు -ముందు వరుస వారు, ; రక్షకులు ;, మైదాన మధ్యులు, బంతిని తమ జట్టు అధీనంలో వుంచడం, దానిని గోలు చేయవలసిన ముందువరుస వారికి అందించడం వీరి కర్తవ్యం. వీరిని గోలీ నుండి గుర్తించడానికి మైదాన ఆటగాళ్ళు గా సంబోధిస్తారు. ఆటగాడు ఆడే చోటు ప్రకారం, ఈ స్థితులను ఇంకా విభజించి సంబోధించడం జరుగుతుంది. ఉదా- ఎడమ రక్షకులు, కుడి రక్షకులు వగైరా. పది మంది మైదాన ఆటవారిని ఏ విధానంగా నైనా అమర్చడం జరుగుతుంది. ప్రతి వరుసలో ఎంత మంది ఆటగాళ్ళు వున్నారనేది, జట్టు ఆడు తీరును చూపుతుంది. ఎక్కువ మంది ముందువరుస వారు, తక్కువ రక్షకులు వున్నప్పుడు, ప్రత్యర్థి గోలుపై దాడి చేయడానికి ఎక్కువ ప్రయత్నిస్తున్నట్టు ఆన్నమాట.
కాల్బంతి లేదా ఫుట్‌బాల్ అనునుది ఒక జట్టుక్రీడ. దీని అసలు పేరు అసోషియేషన్ ఫుట్‌బాల్. ఇందులో జట్టుకు 11 మంది ఆటగాళ్లు ఉంటారు. ప్రపంచంలో అతి విరివిగా అడే ఆట ఇది . ఇది ఒక బంతి ఆట. దీర్ఘచతురస్రాకార మైదానాల మీద ఆడుతారు. మైదానం గడ్డిదైనా, మట్టి లేదా కృత్రిమమైనదైనా కావచ్చు. మైదానానికి రెండు చివర్ల గోల్‌పోస్టులుంటాయి. బంతిని గోల్‌పోస్టులోకి చేర్చి స్కోరు చెయ్యడం ఆట లక్ష్యం. బంతిని చేతితో తాకే హక్కు గోలుకీపరుకు మాత్రమే ఉంటుంది. మిగిలిన ఆటగాళ్ళందరూ, బంతిని కాలితో తన్నడం, తలతో కొట్టడం, లేక ఛాతీతో నియంత్రించడం చేస్తుంటారు. నియంత్రిత సమయంలో ఎక్కువ గోల్‌లు చేసిన జట్టు విజేత అవుతుంది. ఇఱు జట్లు సమాన సంఖ్యలో గోలులు చేస్తే పోటీ బట్టి ఆట డ్రాగా పరిగణించబడడం, లేక అధిక సమయంలోకి తీసుకు వెళ్ళడం జరుగుతుంది.
బంతిని తమ అధీనంలో ఉంచడానికి ఆటగాళ్ళు డ్రిబిలింగ్‌ చేస్తారు. అవకాశ మున్నప్పుడు బంతిని తమ కంటే ముందున్న తమ జట్టు ఆటగాడికి అందిస్తారు. గోలుకు సరిపడ దూరాన వున్నప్పుడు బంతిని గోలు వైపు గట్టిగా తన్నడం జరుగుతుంది. అలా తన్నిన బంతిని గోలులోనికి వెళ్ల కుండా అవతలి జట్టు యొక్క గోలీ ప్రయత్నిస్తాడు. అవతలి జట్టు ఆటగాళ్ళు బంతిని దక్కించుకోవడానికి, అందిస్తున్నబంతిని దక్కించుకోవడం, బంతిని డ్రిబిల్ చేస్తున్న ఆటగాళ్ళ దగ్గర నుండి దక్కించుకోవడం వంటి యత్నాలు చేస్తుంటారు. కాని అవతలి జట్టువారిని భౌతికంగా తాకడం నిషిద్దం. ఫుట్‌బాల్ నిరంతరాయంగా సాగే ఆట, బంతి మైదానం అవతలికి వెళ్లినప్పుడు, లేక రిఫరీ ఆపినప్పుడు మాత్రమే ఆగుతుంది. ఆట ఆగినప్పుడు రిఫరీ నిర్దేశించిన విధానంలో ఆట తిరిగి మొదలౌతుంది.
ప్రపంచంలో అన్ని దేశాలలోనూ ఫుట్‌బాలను వృత్తిగా అడేవారు ఉన్నారు. కోట్ల మంది జనం, తమ కిష్టమైన జట్లు ఆడడం చూడడానికి స్టేడియాలకి తఱచూ వెళ్తుంటారు. వందలకోట్ల మంది ఆటను టీవీలో చూస్తుంటారు. ప్రపంచంలో చాలా మంది ఫుట్‌బాలును మనోరంజనానికి ఆడతారు. 2001 లో ఫిఫా జరిపిన ఒక సర్వే ప్రకారం వీరి సంఖ్య 24కోట్ల దగ్గరలో ఉంది. దీన్ని 200 దేశాల్లో ఆడతారు. దీని సరళమైన నియమాలు, మౌలికంగా వుత్త బంతి అవసరం మాత్రమే వుండడంతో దీన్ని ఆడడం ప్రారంభించడం చాలా తేలిక. అందువలన ఈ ఆట ఎక్కువగా వ్యాపించింది.
ఫుట్‌బాల్, లాస్ అఫ్ ది గేమ్ అనే నియమాలను అనుసరిస్తూ ఆడతారు. గుండ్రంగా ఉండే బంతితో ఆడతారు. పదకొండు మంది ఆటగాళ్లు ఉండే రెండు జట్లు ఆ బంతిని తమ ప్రత్యర్థుల గోలులోనికి పంపడానికి ప్రయత్నిస్తుంటారు. అలా బంతి గోలు లోనికి వెళ్ళిన ప్రతిసారి ఒక గోలు అయినట్టు పరిగణింపబడుతుంది. నియమిత సమయంలో ఎక్కువ గోల్‌లు చేసిన జట్టు విజేతలు. ఇఱువురూ సమానసంఖ్యలో గోలులు చేసినచో ఆట డ్రా అగును.
కాలి బంతులాటలు అనాదిగా మానవులు ఆడుతున్నవే. ఫీఫా ప్రకారం అధునాతన ఫుట్‌బాలుకి ఎక్కువ పోలిక వున్న ఆట ఆతి పురాతనంగా క్రీ.పూ. రెండవ శతాబ్దంలో చైనాలో ఆడారని ఆధారాలు ఉన్నాయి. . ఇక ఐరోపాలో పురాతన రోము నగర వాసులు ఆడిన హర్పస్తుమ్ ఆట నుండి నేటి ఫుట్‌బాలు అవతరించి ఉండవచ్చు. ఐరోపాలో వివిధ కాలాలలో వేర్వేరు నియమాలతో ఫుట్‌బాలు ఆడడం జరిగింది.
19వ శతాబ్ద మధ్యకాలంలో ఇంగ్లాండులోని ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో ఆడే ఫుట్‌బాలు వివిధ రకాలని ఏకం చేయడానికి దాని నియమాలు రచించడం జరిగింది. 1848లో కేంబ్రిడ్జ్ లోని ట్రినిటీ కళాశాలలో 'కేంబ్రిడ్జ్ నియమాలు' రచించడం జరిగింది. ఆ సమావేశానికి వివిధ పాఠశాలలనుండి ప్రతినిధులు వచ్చారు. ఆ నియమాలను అందరూ అనుసరించకపోయినా, తర్వాతి నియమాలకు ఇవి మార్గదర్శకాలయ్యాయి.
ప్రపంచంలోని అతి ప్రాచీన ఫుట్‌బాలు పోటీ ఎఫ్‌ఎ కప్పు. ఇందులో ఇంగ్లీషు జట్లు 1872 నుండి ఆడుతున్నాయి. మొదటి అంతర్జాతీయ ఆట ఇంగ్లాండు, స్కాట్‌లాండుల మధ్య 1872లో గ్లాస్గోలో జరిగింది. ప్రపంచంలోని మొదటి ఫుట్‌బాలు లీగు ఇంగ్లాండులోని ఫుట్‌బాలు లీగు. ఇందులో 12 జట్లు ఆడేవి. అంతర్జాతీయ ఫుట్‌బాలు సంఘం 1904లో పారిస్ నగరంలో ఏర్పడింది.
ఆట జరిగే సమయంలో కొందరు ఆటగాళ్ళను ఇతరులతో మార్చవచ్చు. చాలా పోటీల్లో గరిష్ఠంగా ముగ్గురు ఆటగాళ్ళను మార్చవచ్చు. అప్పుడప్పుడూ ఆ సంఖ్య ఇంకా ఎక్కువ వుండవచ్చు. గాయం, అలసట, ఆటతీరులో లోటు, వ్యూహంలో మార్పు, కాలయాపన వంటి సందర్భాల్లో ఈ మార్పులను వినియోగిస్తారు. ఒక సారి మార్చిన ఆటగాణ్ణి తిరిగి ఆటలోకి తీసుకునే వీలు లేదు.
ఆట ముఖ్య నియమము, గోలీ తప్ప మిగిలిన ఆటగాళ్ళు బంతిని కావాలని చేతితో తాకరాదు. బంతి మైదానం బయటకు వెళ్లినప్పుడు దాన్ని లోపలికి విసరడానికి చేతులు ఉపయోగించవచ్చు. ఆటగాళ్ళు ప్రముఖంగా కాళ్లను వాడినా, నియమాల ప్రకారం చేతులు మినహాయించి మిగిలిన ఏ శరీర అవయవముతో నైనా బంతిని నియంత్రించవచ్చు.
ఆధికారిక ఆట నియమాలు పదిహేడు ఉన్నాయి. ఇవే ఆట యొక్క అన్ని స్థాయిల్లోనూ వర్తిస్తాయి. పిల్లలు, మహిళల కోసం వీటిని అప్పుడప్పుడూ స్వల్పంగా మార్చడం జరుగుతోంది. ఈ పదిహేడు నియమాలతో బాటు అనేక నిర్దేశాలు ఆటను నియంత్రిస్తాయి. ఆట నియమాలను ఫీఫా ప్రచురించినప్పటికీ అవి పర్యవేక్షణలోనే ఉన్నాయి.
ప్రపంచంలో చాలా మందికి ఫుట్‌బాలంటే వీరాభిమానం. అభిమానుల జీవితంలో ఫుట్‌బాల్‌కి ఎనలేని ప్రాముఖ్యం వుంటుంది. కొన్ని దేశాలలో దీనికున్న ప్రాముఖ్యత బట్టి దీన్ని ప్రపంచంలోనే అతి ఎక్కువ ఆదరణ పొందిన ఆటగా పరిగణిస్తారు. దీని వల్ల యుధ్దాలు ఆగడం, యుద్ధాలు జరగడం కూడా జరిగాయి.
ఇదే ప్రదేశంలో జరిగిన తదుపరి సమావేశాలలో ఆట నియమాలు రచించబడ్డాయి. వీరు బంతిని చేతిరో పట్టుకునే సౌకర్యాన్ని రద్దు చేయడంతో, అప్పటి వరకూ ఫుట్‌బాలు సంఘంలో వున్న పలు రగ్బీ జట్టులు వైదొలగినవి. ఆపైన వివిధ నియమాలలో మార్పులు చేయడం జరిగింది.
ఫుట్‌బాల్ నూతన అవతారం ఇంగ్లాండులో ఫుట్‌బాల్ ఆసోషియేషన్ 1863 వారిచే లిఖించబడింది. దీనిని అంతర్జాతీయ స్థాయిలో ఫీఫా , నియంత్రిస్తుంది.
ఆటకి కావలసిన కనీస సామాగ్రి చొక్కా, లాగు, పాదరక్షలు, మోకాలి కవచాలు. ఇతరులకు, తమకూ హాని కలిగించగల చేతి గడియారాలు, ఆభరణాలు వంటి వస్తువులను ధరించరాదు. ఇఱు జట్ల దుస్తుల రంగుల మధ్య తగు వ్యత్యాసం ఉండాలి.
ఆటని పర్యవేక్షించడానికి రిఫరీకి సర్వ హక్కులూ వుంటాయి. అతని/ఆమె నిర్ణయాలకు తిరుగు వుండదు. రిఫరీకి అండగా ఇద్దరు సహాయక రిఫరీలు ఉంటారు. ఉత్తమ స్థాయి ఆటలో అధనంగా నాలుగవ రిఫరీ కూడా ఉంటారు.
జట్టుకు గరిష్ఠంగా పదకొండు మంది ఆటగాళ్ళు ఉండవచ్చు, అందులో ఒకరు గోలీగా ఉండవలెను. బంతిని చేతితో తాకగలిగేది, గోలీలు మాత్రమే, అది కూడా వారి పెనాల్టీ స్థలంలో మాత్రమే.
ఈ గ్రామంలో 150 సంవత్సరాలక్రితం, నాటి దాతలు భగవాన్ రాజుపాలెం-రామకూరు రహదారిలో ప్రయాణీకులు, పొలాలమీది పశుపక్ష్యాదుల దాహర్తి తీర్చేటందుకు మూడున్నర ఎకరాలలో ఈ కుంటను త్రవ్వించారు. కాలక్రమీణా కుంటలో ఆక్రమణలు చోటుచేసుకున్నవి. ఇటీవల సర్పంచి, గ్రామపెద్దల సలహాతో ఆక్రమణదారులు కుంట భూములనుండి వైదొలగినారు. అనంతరం ప్రభుత్వం ప్రతిష్ఠాత్మకంగా చేపట్టిన నీరు-చెట్టు కార్యక్రమం ద్వారా, 9.8 లక్షల నిధులతో, ఈ చెరువులో పూడికతీత కార్యక్రమం చేపట్టినారు. కుంట నుండి తొలగించిన 12,000 ట్రక్కుల మట్టిని గ్రామరైతులు తమ స్వంత ఖర్చులతో తమ పొలాలకు ఎరువుగానూ, ఇతర పనులకు తరలించుకొనిపోయినారు. త్వరలో మరియొక పదివేల ట్రక్కుల పూడిక తీత మట్టిని తొలగించి, చెరువును పూర్తి స్థాయిలో అభివృద్ధిచేసెదరు.
2013 జూలైలో ఈ గ్రామ పంచాయతీకి జరిగిన ఎన్నికలలో, ఈ గ్రామానికి చెందిన నార్నే ఆంజనేయులు, సర్పంచిగా ఏకగ్రీవంగా ఎన్నికైనారు.
కారులు విసర్జించే అపాన వాయువులలో ఉన్న కల్మషాలని కడిగి శుభ్రం చెయ్యడానికి వాడే "కెటాలిటిక్‌ కన్వర్టర్‌" లలో దీనిని ఎక్కువ వాడుతున్నారు. ఇందువల్ల రోడ్డు మీద ఉన్న ధూళిలో స్వల్ప మోతాదులో రోడియం రేణువులు కూడా ఉంటాయి. అందుకని రోడ్లని తుడిచిన మట్టిని పారవేయకుండా అందులోంచి రోడియంని తిరిగి రాబట్టవచ్చు.
గుండె సరిగ్గా కొట్టుకోకపోతే హృదయ స్పందనని క్రమబద్ధం చెయ్యడానికి వాడే "పేస్ మేకర్" లలో వాడే సన్నని తీగని చెయ్యడానికి కూడా రోడియంని ఉపయోగిస్తారు.
కొన్ని లోహాలు తుప్పు పట్టకుండా ఉండడానికి పైపూతగా వాడే మలామాని తయారు చెయ్యడానికి కూడా రోడియంని వాడతారు. వెండితో చేసిన ఆభరణాలు, భోజన సామగ్రి కిల్లుం పట్టినట్లు నల్లబడిపోకుండా ఉండడానికి రోడియంతో పైపూత పూస్తారు.
అణుశక్తి ఉత్పాదక కేంద్రాలలో నూట్రాన్ అభిప్రవాహాల మట్టాన్ని పసికట్టడానికి వాడే పత్తాసుల నిర్మాణంలో కూడా దీనికి ఉపయోగం ఉంది.
గ్రీకు భాషలో రోడియం అంటే ఎరుపు లేదా గులాబి రంగు అనే అర్థం ఉంది. రోడియం లవజనులతో కలవగా వచ్చిన లవణాలు ఇలాంటి ఎరుపు రంగులో ఉంటాయి కనుక ఈ పేరు వచ్చింది కాని, రోడియం చూడడానికి వెండిలా ఉంటుంది. ఈ మూలకం పెల్లేడియం దొరికే ఖనిజపు రాళ్లల్లోనే, కల్తీ సరుకులా, స్వల్పమైన పాళ్లల్లో దొరుకుతుంది. సాలీనా దీని ఉత్పాదన 20 టన్నులకి మించదు. ఇది అపురూపమైన లోహాలన్నిటిలోకి ఎక్కువ విలువైనది. ఇది బంగారం కంటె రెట్టింపు ఖరీదు ఖరీదులో ఉంటుంది.
అంతే కాకుండా ఈ లోహం ఉదాత్తమైన లోహం; అనగా, తుప్పు పట్టదు, గాఢ నత్రిక ఆమ్లంలో కరగదు. కానీ రోడియం గాఢ నత్రిక ఆమ్లం, ఉహహరికామ్లం కలవగా వచ్చిన "ఏక్వా రీజియా" లో నెమ్మదిగా కరుగుతుంది .
రోడియం కూడా రుథీనియం లాంటి రసాయన మూలకమే. దీని రసాయన హ్రస్వనామం . దీని అణు సంఖ్య 45; అనగా దీని అణు కేంద్రకంలో 45 ప్రోటానులు ఉంటాయి. ఇది ఆవర్తన పట్టికలో 9వ నిలువు వరుస లో కనిపిస్తుంది. రోడియం ఇరుగు పొరుగు గదులలో రుథీనియం , పెల్లేడియం , ఓస్మియం , ఇరిడియం , ప్లేటినం ఉన్నాయి కనుక ఈలోహాల లక్షణాలలో పోలికలు బాగా కనిపిస్తాయి.
కోడిపందెం అనేది రెండు పందెం కోళ్ళ మధ్య నిర్వహించే క్రీడ. ఈ పందేలను ప్రతీ యేటా సంక్రాంతి పండుగ సమయంలో నిర్వహిస్తుంటారు. ఈ పందాలు ప్రపంచ పురాతన పందాలుగా చరిత్రలో చెప్పబడ్డాయి. 6000 సంవత్సరాలకు పూర్వమే పర్షియా లో కోడి పందాలు జరిగాయని తెలుస్తున్నది. మన రాష్ట్రంలో తూర్పు, పశ్చిమ గోదావరి జిల్లాలలో భారీ ఏర్పాట్లతో పెద్ద ఎత్తున నిర్వహిస్తుంటారు. ఈ పందెం కోసం ప్రత్యేకంగా పెంచే కోడిపుంజులను పందెం కోళ్ళు అంటారు. వీటి ఆహార విషయంలో యజమానులు ఎంతో శ్రద్ధ వహించి పెంచుతారు. పందెం సమయంలో పందెం కోడి కాలికి మూడు నుండి నాలుగు అంగుళాలు చురకత్తిని కట్టి పందెంలోకి దించుతారు. జూదం జరిగే అవకాశం ఉన్నందున ఈ పందేల నిర్వహణ సాంప్రదాయంగా కొనసాగుతున్నప్పటికీ వీటి నిర్వహణకు ప్రభుత్వ అనుమతి ఉండదు.
ఈక రంగును బట్టి పందెం కోళ్లను రకరకాల పేర్లతో పిలుస్తారు. గోదావరి జిల్లాల్లో ఎక్కువగా డేగ, కాకి రకాలుంటాయి. ఆ తర్వాత నెమలి, పర్ల ఎక్కువగా కనిపిస్తాయి. చవల, సేతువ, కొక్కిరాయి, పచ్చకాకి, రసంగి, కౌజు, మైల, ఎరుపుగౌడు, తెలుపుగౌడు వంటి పలు రకాల కోళ్లుంటాయి. కోడి రంగు, సూర్యుని వెలుగుని బట్టి పందెం రాయుళ్లు రంగంలోకి దిగుతారు. కోడి పందేలను నాలుగు రకాలుగా నిర్వహిస్తారు. ఎత్తుడు దించుడు పందెం, చూపుడు పందెం, ముసుగు పందెం, డింకీ పందెం. వీటిల్లో ఎత్తుడు దింపుడు పందేలకు ఎక్కువ గిరాకీ ఉంటోంది. కోళ్లను తీసుకొచ్చిన వారు కాసే పందేల కంటే వాటిని చూడడానికి వచ్చేవారు కాసే పందేలే వందరెట్లు ఎక్కువగా జరుగుతాయి.
సంప్రదాయం పేరుతో సాగే కోడిపందేలలో డబ్బే పరమావధిగా మారింది. తరతరాలుగా వస్తున్న పందేలలో పాటించే నీతికి ఎప్పుడో తిలోదకాలిచ్చారు. కాలికి కట్టిన కత్తితో ప్రత్యర్థి పుంజును చిత్తు చేయగలిగిన పుంజునే విజయం వరించడం న్యాయం. అయితే, ఇప్పుడు త్వరగా పందేలు పూర్తిచేసేందుకు, అడ్డదారుల్లో గెలిచేందుకు కత్తులకు విషరసాయనాలు పూసేందుకు కొందరు పూనుకుంటున్నారు. అలాగే బరిలో దిగే కోళ్లకు స్టెరాయిడ్స్, నొప్పి నివారిణులు ఇష్టానుసారం వినియోగిస్తున్నారు.
కోడి పందెములు తెనుగువారి వినోదములలో చాలా ప్రాచీనమగు వినోదము. మన సారస్వతములో కేతనకవి కాలము నుండియు నారాయణకవి కాలము వరకు పలువురు కవులు ఈ పందెములను వర్ణించినారు. కోడి పందెపు శాస్త్రము కూడా చాలా ప్రాచీనమైనట్టిదే. నారాయణకవి ఈ విషయములో ఇట్లు వర్ణించినాడు:
కోడికి కత్తి కడితే పందేల నిర్వాహకులకు కనకవర్షమే. నిర్వాహకులు ఒక పందెం సొమ్ములో 10 శాతాన్ని కేవులు గా వసూలు చేస్తారు. ఒక్కో బరిలో రోజుకు తీతలే రూ.10 లక్షల నుంచి రూ.30 లక్షల వరకు ఉంటుందని అంచనా.
ప్రతి త్రిభుజ కేంద్రము దాని గురుత్వ కేంద్రం తో ఏకీభవిస్తుంది. వివిధ త్రిభుజ కేంద్రాలు ఒకే దగ్గర ఏకీభవిస్తే అది సమబాహు త్రిభుజం అవుతుంది. ఒక త్రిభుజం సమబాహు అగుటకు దాని పరివృత్త కేంద్రము, అంతరవృత కేంద్రము కూడా ఏకీభవిస్తాయి. ఉన్నతులు, గురుత్వ కేంద్రము కూడా ఏకీభవిస్తాయి. , - .
ఒక త్రిభుజం లో భుజాలు , , లు, అర్థ చుట్టుకొలత , వైశాల్యము , బాహ్య వృత్త వ్యాసార్థాలు , , , , లు పరివృత్త, అంతరవృత్త వ్యాసార్థాలు . ప్రతి సమబాహు త్రిభుజం ఈ క్రింది ఎనిమిది వర్గాలలో ఏదైనా ఒక దానికి పాటిస్తుంది. ఈ క్రింది లక్షణాలు కూడా సమబాహు త్రిభుజానికి చెందినవే.
ఒక సమబాహు త్రిభుజం లోని ప్రతి భుజం కొలత అయితే మనం పైథాగరియన్ సిద్ధాంతం ఉపయోగించి ఈ క్రింది విషయాలు కనుగొనవచ్చు. అవి:
జ్యామితి లో "సమబాహు త్రిభుజం" అనగా మూడు భుజాలు సమానంగా ఉన్న త్రిభుజం. సాంప్రదాయకంగా లేదా యూక్లీడియన్ జ్యామితిలో "సమబాహు త్రిభుజం" అనగా "సమకోణ త్రిభుజం" అని అర్థము. దానిలోని అన్ని అంతర కోణాలు సమానంగా ఉండి ప్రతి కోణం విలువ 60 ఉంటుంది. ఈ త్రిభుజాలు క్రమ బహుభుజులైనందిన వీటిని క్రమ త్రిభుజాలు అనవచ్చును.
అనేక పరిమాణాల విలువలు దాని ఉన్నతి తో సాధారణ సంబంధాలతో కూడి ఉంటాయి.ఉన్నతి అనగా ఏదైనా శీర్షం నుండి ఎదుటి భుజానికి గీయబడిన లంబం.
పశ్చిమ సింగ్‌భుం జిల్లా పేరుగురించిన విభిన్నమైన కథనాలు ప్రచారంలో ఉన్నాయి. సింగ్ భుం అంటే సింఘ్ ప్రజల భూమి అని అర్ధం. సెరైకెలా రాజ్యానికి చెందిన సింగ్ డియో కుటుంబం స్థాపించిన భూమి కనుక ఇది సింగ్‌భుం అయిందని ఒక కథనం వివరిస్తుంది. మరొక కథనం ఆధారంగా ఇక్కడ నివసించిన ఆదివాసి సర్నా ప్రజల ప్రధాన దైవం " సింగ్ గొంగ " అనేపేరు ఈప్రాంతానికి వచ్చిందని వివరిస్తుంది. వేరొక కథనం ఈప్రాంతంలో సింహాలకు నివాసంగా ఉన్నది కనుక ఇది సింగ్ భుం అని పిలవబడిందని వివరిస్తుంది.పశ్చిమ సింగ్‌భుం జిల్లా ప్రస్తుతం రెడ్ కార్పెట్‌లో భాగం.
"పశ్చిమ సింగ్‌భుం" జార్ఖండ్ 24 జిల్లాలలో ఒకటి.ఈజిల్లా 1990లో సింగ్‌భుం జిల్లాను విభజించి రెండు జిల్లాలుగా రూపొందించబడ్డాయి.జిల్లాకేంద్రంగా చైబాసా పట్టణం ఉంది. జిల్లా ఉత్తర సరిహద్దులో కుంతి జిల్లా, తూర్పు సరిహద్దులో సెరైకెల ఖెర్సవన్ జిల్లా, దక్షిణ సరిహద్దులో ఒరిస్సా రాష్ట్రానికి చెందిన కెందుజహర్ జిల్లా, మయూర్బని జిల్లా, సుందర్ఘర్ జిల్లా, పశ్చిమ సరిహద్దులో సిండెగ జిల్లా, ఒరిస్సా రాష్ట్రానికి చెందిన సుందర్ఘర్ జిల్లా ఉన్నాయి.
జిల్లాలో కొండలు, ఎత్తైన పర్వతాలు, లోయలతో నిండి ఉంది. కొండచరియలలో దట్టమైన అరణ్యాలు ఉన్నాయి. ఇందులో ఉత్తమ సాలవృక్ష అరణ్యాలు, ప్రబలమైన సరండ అరణ్యం ఉంది. జిల్లాలో పలు జలపాతాలు ఉన్నాయి. ఏనుగులు, దున్నపోతులు, పులులు, చిరుతలు, ఎలుగుబంట్లు, అడవి కుక్కలు అడవి పందులు, సాంబార్ జింక, జింక, చుక్కల జింక మొదలైన జంతువులు ఉన్నాయి. జిల్లాలో అధికంగా ఉన్న ఇనుప ఖనిజాలు చాలావరకు స్టీల్ ఉత్పత్తి కొరకు త్రవ్వితీయబడ్డాయి.
1990లో సిన్‌భుం జిల్లాను విభింజించిన తరువాత పశ్చిమ సిన్‌భుం జిల్లా ఉనికి 9 మండలాలతో ఆరంభం అయింది. జెంషెడ్పూర్ రాజధానిగా తూర్పు భూభాగం 23 మండలాలతో తూర్పు సింగ్‌భుం జిల్లాను రూపొందించారు. 2001లో పశ్చం సింగ్‌భుం జిల్లాను విభజించి 8 మండలాలతో సెరైకెలా ఖర్సవన్ జిల్లాను రూపొందించారు. ప్రస్తుతం పశ్చిమ సింగ్‌భుం జిల్లాలో 15 మండలాలు మాత్రమే ఉన్నాయి.
పశ్చిమ సింగ్‌భుం జార్ఖండ్ రాష్ట్రంలో పురాతన జిల్లాగా ఉంది. 1837లో బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం కొలాహన్‌ను స్వాధీనం చేసుకున్న తరువాత చైబాసా పట్టణం రాజధానిగా సింగ్‌ భుం జిల్లాను రూపొందించారు. తరువాతి కాలంలో సింగ్‌భుం జిల్లా నుండి తూర్పు సింగ్‌భుం, పశ్చిమ సింగ్‌భుం, సెరైకెలా ఖర్సవన్ జిల్లాలు రూపొందించబడ్డాయి.
పశ్చిమ సింగ్‌భుం జిల్లాలో అధికంగా ఇనిపగనులు ఉన్నాయి. పారిశ్రామిక ప్రాధాన్యత కలిగిన ఇతర ఖనిజాల జాబితా పట్టిక క్రింద ఉంది.
పశ్చిమ సింగ్‌భుం జిల్లాలో కోయల్ నది, కారో - కొనియా, కుజు, ఖర్కై నది, సంజల్, రోరో, డియో నది, బైతరణి నదులు ప్రవహిస్తున్నాయి.