polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
భారతీయ రచయిత సుల్తాన్ రసీద్ మిర్జా రచించిన “సాహేబ్ బహదూర్” తన చిన్న కథలో తాజ్ గురించి రాశారు. అదేవిధంగా ఫర్ హాత్ ఉల్లా బేగ్ రచించిన డెలిన్ క్వింట్ అనే నవలలో, వేద్ మెహెతా రచించిన చాచా నవలలో కూడా తాజ్ గురించి పేర్కొన్నారు.
ఈ హోటల్ లో అసలైన భవనాన్ని జెమ్సెడ్జీ టాటా 1903, డిసెంబరు 16న ప్రారంభించారు. అప్పటికే ముంబయిలో ఉన్న ప్రఖ్యాత గ్రాండ్ వాట్సన్ హోటళ్లో తెల్లవారికి తప్ప ఇతరులను రానిచ్చే వారు కాదు. దీంతో టాటా భారతీయలకు అంకితమిస్తూ ఈ హోటల్ నిర్మాణం చేపట్టారు. సీతారాం ఖండేరావు, డి.ఎన్.మీర్జా అనే ప్రఖ్యాత భారతీయ ఆర్కిటెక్చర్లు ఈ హోటల్ నిర్మాణానికి డిజైన్ చేయగా, ఆంగ్ల ఇంజినీరు డబ్ల్యు.ఎ.చాంబర్స్ నిర్మాణాన్ని పూర్తి చేశారు. ఖాన్ సాహెబ్ సొరబ్జీ రుట్టోన్జీ అనే కాంట్రాక్టర్ నిర్మించిన అందమైన మెట్లకు రూపకల్పన చేశారు.
హోటల్ చరిత్రలో నవంబరు 26, 2008 ఒక దుర్దినం. లష్కరే తోయిబాకు చెందిన ఇస్లామిక్ తీవ్రవాదులు తాజ్ మహల్ హోటల్ పై దాడికి దిగారు. ఈ ఘటనలో హోటల్ నిర్మాణం, పైకప్పు దెబ్బతిన్నాయి. విదేశీయులతో సహా హోటల్లో దిగిన దాదాపు 167 మంది అతిథులు ప్రాణాలు కోల్పోయారు. క్షతగాత్రుల్లో చాలా మంది భారతీయులే ఉన్నారు. భారత కమెండోలు మూడు రోజుల పాటు జరిపిన ఆపరేషన్ లో సాయుధులైన ఉగ్రవాదులందరినీ తుదముట్టించారు. ఒక్క తాజ్ లోనే 31 మంది చనిపోయారు. తాజ్ మహల్ ప్యాలేస్ హోటల్లో ఆ సమయంలో సుమారు 450 మంది ఉన్నారు.
భారతదేశంలోని మహారాష్ట్ర రాష్ట్ర రాజధాని ముంబయిలోని కొలాబా ప్రాంతంలో ఫైవ్ స్టార్ తాజ్ మహల్ ప్యాలేస్ ఉంది. గేట్ వే ఆఫ్ ఇండియాకు అతి సమీపంలో ఈ హోటల్ కనిపిస్తుంది. మొత్తం 1500 మంది సిబ్బంది తాజ్ మహల్ ప్యాలేస్ హోటల్లో పనిచేస్తున్నారు. చారిత్రకంగా, కళానైపుణ్యాల పరంగా హోటల్ సముదాయమంతా విభిన్నమైన నిర్మాణ నైపుణ్యంతో కనిపిస్తుంది.
తాజ్ మహల్ ప్యాలెస్ హోటల్ అనగా ఒక ఫైవ్‌స్టార్ హోటల్, ఇది మహారాష్ట్ర లోని ముంబై లో కొలబా ప్రాంతంలో ఉన్నది. ఇది తాజ్ హోటల్స్, రిసార్ట్స్ అండ్ ప్యాలెస్‌ల యొక్క భాగం, ఈ హోటల్స్ సమూహంలో ఈ హోటల్‌ను అత్యంత ప్రతిష్టాత్మకమైన సంపత్తిగా భావిస్తారు, ఇది 560 రూములను, 44 సూట్లను కలిగి ఉంది.
భారతదేశంలోనే అత్యున్నత సేవలు అందించే హోటల్ గా దీనికి గుర్తింపు ఉంది. విదేశీ అతిథులు, వివిధ దేశాల అధ్యక్షులు, ప్రఖ్యాత పరిశ్రమల ఛైర్మన్లు, సినితారలు, వ్యాపార ప్రముఖులు ఈ హోటల్లోనే బస చేస్తుంటారు.
రొమిలా ఆసియా, యూరప్ ఖండాలలో విస్తృతంగా పర్యటించారు. 1957 లో చైనాలో బౌద్ధ గుహలనూ, బోబీ ఎడారిలో టున్-హ్యూయాంగ్ నూ అధ్యయనం కోసం సందర్శించారు. 1958-60 లో లండన్ విశ్వవిద్యాలయంలో ప్రాచీన భారతదేశ చరిత్రను బోధించారు. లండన్లో ఉన్నప్పుడు బి.బి.సి లో "ఇంగ్లీషు టాక్స్ ఫర్ ఏసియా" "హోం అండ్ ద థర్డ్ ప్రోగ్రామ్స్" సీరీస్ లో పలు ప్రసంగాలను అందించారు. 1962 లో బోధకురాలిగా ఢిల్లీ విశ్వవిద్యాలయంలో చేరి 1970 లో జవహర్లాల్ నెహ్రూ విశ్వవిద్యాలయం ప్రొఫెసరుగా పనిచేసారు. 1991 లో ఉద్యోగ విరమణ చేసి, అదే విశ్వవిద్యాలయంలో హిస్టరీ ఎమెరిటస్ ప్రొఫెసర్ గా ఉన్నారు. ఈ విశ్వవిద్యాలయంలో ఉన్నత పదవిలో ఉండి, కొత్త సిలబస్ ను ప్రవేశ పెట్టారు. పాతతరం చరిత్ర నుంచి బయటపడి సాంఘిక, ఆర్థిక చరిత్రను ముందుకు తీసుకు వచ్చారు. ఇందుకు చాలామంది విద్యావేత్తలు అబ్బురపడ్డారు, వ్యాఖ్యానించారు. దశాబ్దం చివరినాటికి ఇతర విశ్వవిద్యాలయాలు కూడా ఈమె రూపకల్పన చేసిన సిలబస్ నే అనుసరించాయి.
ఈమె భారతదేశ చరిత్ర మీద ఏర్పడిన దురభిప్రాయాలను తొలగించడానికి కృషిచేసారు. ప్రాచీన భారతీయ చరిత్ర రచనలకు అంతర్జాతీయ గుర్తింపు తెచ్చారు. మతవాద దృక్పథంతో చరిత్రను వక్రీకరించే ప్రయత్నాలను సాహసోపేతంగా, దృఢ చిత్తంతో ఎదుర్కొని అగ్రపీఠంలో నిలిచారు. చరిత్ర రచనలో ఎప్పటికప్పుడు కొత్త కొత్త ప్రశ్నలను లేవనెత్తి ఆ విషయాలను సుసంపన్నం చేసారు. అరుదైన చరిత్ర కారుల్లో ప్రధాన కర్తగా నిలిచారు. గత చరిత్రను జీర్ణించుకుని భావి తరాల వారికి అందించడంలో ఈమె చేసిన కృషి అపారమైనది. మన దేశ చరిత్రలో భాగంగా పేర్లు, తేదీలు, పుట్టుపూర్వోత్తరాలు మీద ఈమె చేసిన విస్తృత అధ్యయనం అమేయమైనది. యువతరానికి, రాజకీయ హింసా చరిత్రకు వ్యతిరేకంగా పోరాడిన వారికోసం "ఐవరీ టవర్"ను రచించిన ప్రముఖుల్లో రొమిలా ఒకరు. 1966 లో ఈమె రచించిన "ఎ హిస్టరీ ఆఫ్ ఇండియా" ప్రథమ భాగమును అంతర్జాతీయ ఖ్యాతి గడించిన పెంగ్విన్ ప్రచురణకర్తలు ప్రచురించారు.
ఈమె 1931లో లాహోర్లో జన్మించారు. ఈమె తొలి నామకరణం రమోలా అయితే ఈ పేరు ప్రసిద్ధ ఆంగ్ల నవల ఒకదానిలో విషాదాంత పాత్రకు ఉంది. అందువల్ల ఈమె తల్లి ఆ పేరును రొమిలాగా మార్చివేసారు. తండ్రి భారతీయ సైన్యానికి చెందినవారు కావడం చేత దేశంలోని వివిధ ప్రాంతాలలో విద్యాభ్యాసం జరిగింది. ఈమె తొలుత పంజాబ్ విశ్వవిద్యాలయంలో సాహిత్యంలో డిగ్రీ చేసారు. లండన్ లోని స్కూల్ ఆఫ్ ఓరియంటల్ అండ్ ఆఫ్రికక్ స్టడిస్ లో అడ్మిషన్ కు ప్రయత్నించినప్పుడు బి.ఏలో హిస్టరీ తీసుకోమన్నారు. దీనితో ఈమె "చరిత్ర"ను విషయాంశంగా ఎంచుకున్నారు. ఆ సమయంలో ఈమె వద్ద సరిపడినంత డబ్బు లేకపోవడంతోపార్ట్ టైం ఉద్యోగం చేసారు. అదీ ఏమంత వెసులుబాటుగా ఉండేది కాదు. ఈమెకు ట్యూటర్ గా ఉన్న ప్రొఫెసర్ ఎ.ఎస్. భాషం ఒక సలహా ఇచ్చారు. పి.హెచ్.డి కోసం లండన్ యూనివర్శిటీ సహాయం కోరమన్నారు. దీనితో ఈమె అనుకోని పరిస్థితులలో "స్కాలర్"గా మారారు.
పంజాబ్, లండన్ విశ్వవిద్యాలయాల్లో చదివి బి.ఏ డిగ్రీ సంపాదించిన ఈమె 1958 లో లండన్ విశ్వవిద్యాలయం నుండి డాక్టరేట్ పట్టం పొందారు. అశోక చక్రవర్తి గూర్చి ఎ.ఎల్.భాషం పర్యవేక్షణలో ఈమె చేసిన పరిశోధన ఫలితంగా ఈ డాక్టరేట్ లభించింది. లండన్ లో పరిశోధక విద్యార్థిగా ఎంతో ఉత్సాహంగా పరిశోధనలు, గాడాధ్యయనం చేసారు. అయితే ప్రొఫెసర్ భాషం మాత్రం ఎప్పుడూ ఈమె మీద కోపాన్ని ప్రదర్శిస్తూండేవారు. "ఆత్రుతను నియంత్రించుకోలేవు. చదువుకు ఎక్కువ సమయాన్ని కేటాయించాలి." అంటు మందలించేవారు. అప్పుడు పరిశోధక విద్యార్థిగా కర్తవ్యాలు గుర్తుకు వచ్చి, ఆచరణలో పెట్టేవారు. "అశోకా అండ్ ద డిక్లయిన్ ఆఫ్ ద మౌర్యాస్" పేరుతో 1961 లో ఆక్స్‌ఫర్డు విశ్వవిద్యాలయం ప్రెస్ ఈమె పరిశోధన గ్రంథాన్ని వెలువరించింది. అది ప్రొఫెసర్ ఎ.ఎల్.భాషం కే అంకితమీయబడింది.
గ్రంథ రచనలో సోమనాథ దేవాలయ చరిత్రను వివరించారు. గత రెండు దశాబ్దాల చరిత్రను శోధించి, విభిన్న చరిత్రను సూచించారు. ప్రాచీన భారతదేశంలోని మత, సాంఘక, సంస్కృతి అంశాల మీద గతంలో చెప్పుకున్నవన్నీ నిరాథారమైనవనీ సాక్ష్యాలతో నిరూపించాగా హిందూత్వ రాజకీయులు తీవ్రస్థాయిలో ధ్వజమెత్తారు. ఈమెకు వ్యతిరేకంగా ప్రచండ ఉద్యమాలు నిర్వహించారు. ఈమెకు ఉన్న వృత్తిపరమైన అర్హతలను అపహాస్యం చేసారు. 1999 లో ఎన్నికలలో దేశ నాయకత్వాన్ని చేపట్టిన మూడు నెలలలోపే బి.జె.పి ప్రభుత్వం ఈమెను "ఇండియన్ కౌన్సిల్ ప్రి హిస్టారికల్ రీసెర్చి" నుండి వెళ్లగొట్టింది. ఆ తర్వాత వెనువెంటనే "ప్రసార భారతి" కూడా ఈమెపదవిని రద్దు చేసింది. ఈమెను "యాంటి హిందూ"గా ముద్రవేసి, "యాంటీ నేషనల్" పదాన్ని కూడా జోడించి మనస్తాపం కలిగించింది.
ప్రొఫెసర్ రొమిలా థాపర్ ప్రాచీన భారతదేశ చరిత్ర అంశం మీద విశేష కృషి చేసారు. ఈమె తనకు ముందు గల చరిత్రకారుల కంటే భిన్నంగా భారతదేశ చరిత్రను వ్యాఖ్యానం చేసారు. భారతీయ సంస్కృతి సాంఘికంగా, ఆర్థికంగా ఏ విధంగా పరిణమించిందో విభిన్న సాక్ష్యాలతో నిరూపించారు. సన్యాసం రాజ్యశక్తికి వ్యతిరేకమైన ప్రబల శక్తి అని ఈమె వివరించిన తీరు అత్యద్భుతంగా ఉండి జాతీయ, అంతర్జాతీయ స్థాయిల్లో కితాబునందుకున్నది. పురాణాలలోని రాజవంశవృక్షాలు మారుతున్న ఆర్థిక సాంఘిక స్థితిగతులను సూచిస్తాయని కూడా వ్యాఖ్యానించారు. తత్ఫలితంగా "మార్కిస్ట్ చరిత్రకారిణి" అనే ముద్ర వేయించుకున్నారు.
జాతి మత విద్వేషాలతో భారతీయ చరిత్రను దోషభూయిష్టం చేసే విధానాలను నిశితంగా విమర్శించారు. ఈమె మౌర్య సామ్రాజ్య లక్షణాలను నూతన దృక్కోణంలోపరిశీలించారు. మెగస్తనీస్ రాతల్లోని మంచి చెడులను వెల్లడించారు. చక్రవర్తి మహావ్యక్తీ అయిన అశోకుని పాలన గూర్చి సూక్ష్మ పరిశీలన చేసారు. అశోకుని శిలా శాసనాల్లోని "ధమ్మం" స్వరూపం ఏ విధంగా ఉన్నదో అద్భుత రీతిలో వివరించారు. అశోకుని అహింసా వాదం వల్ల మౌర్య సామ్రాజ్యం పతనమైందనే వాదనను తునాతునకలూ చేసారు.
ఆమె ఆక్స్‌ఫర్డు లోని లేడీ మార్గరెట్ హాల్ లో గౌరవ ఫెలోషిప్ ను, యూనివర్శిటీ ఆఫ్ లండన్ లోని స్కూల్ ఆఫ్ ఓరియంటల్ అండ్ ఆఫ్రికన్ స్టడీస్ లో గౌరవ ఫెలోషిప్ పొందారు. ఆమె చికాగో విశ్వవిద్యాలయం, పారిస్ లోని ఇనిస్టిట్యూట్ నేషనల్ డెస్ లాంగ్వేజెస్ ఎట్ సివిలిసేషన్స్ ఓరియెంటల్స్, ఆక్స్‌ఫర్డు విశ్వవిద్యాలయం, ఎడిన్‌బర్గ్ విశ్వవిద్యాలయం, కలకత్తా విడ్వవిద్యాలయాల నుండి గౌరవ డాక్టరేట్లు పొందారు.
ఆమె కార్నెల్ విశ్వవిద్యాలయం, యూనివర్శిటీ ఆఫ్ పెన్సిల్వేనియా, కాలేజ్ డె ప్రాన్స్ లలో విజిటింగ్ ప్రొఫెసరుగా పనిచేసారు. 2983 లో ఇండియన్ హిస్టరీ కాంగ్రెస్ కు ప్రధానాధ్యక్షురాలిగా నియమితులైనారు. 1999 లో బ్రిటిష్ అకాడమీలో ఫెలోషిప్ పొందారు.
ఆమె 2009 లో హైదరాబాద్ విశ్వవిద్యాలయం నుండి కూడా డాక్టరేట్ పొందారు. ఆమె 2009 లో అమెరికన్ అకాడమీ ఆఫ్ ఆర్ట్స్ అండ్ సైన్సెస్ యొక్క విదేశీ గౌరవ సభ్యురాలిగా ఎంపికయ్యారు.
ఈ హోటల్ ను 1743-1746 మధ్యకాలంలో నిర్మించారు. రాజస్థాన్ లోని ఉదయ్ పూర్ రాజైన మహారాణా జగత్ సింగ్- ఈ ప్యాలెస్ ను వేసవిలో తన విడిదిగా ఉపయోగించేవారు. అప్పట్లో దీనిని జగ్ నివాస్ లేదా జన్ నివాస్ అని పిలిచేవారు.
హిందువుల ఆరాధ్య దైవమైన సూర్యున్ని నమస్కరించుకునేందుకు వీలుగా ఈ ప్యాలేస్ ను తూర్పు ముఖంగా నిర్మించారు. ఇప్పటికీ ఈ హోటల్ సన్ బాత్ కు, సూర్య నమస్కారాలకు ప్రసిద్ధి గాంచింది. ఆనాటి నుంచి ఆకాలం మేవార్ రాజు వంశస్థులు, రాజులు వేసవిలో ఇక్కడి చల్లదనానికి ముగ్దులై తమ ఎండాకాలం విడిదిగా ఈ ప్యాలెస్ నువాడుకున్నారు. అప్పట్లో తమ రాజ దర్బార్లను కూడా ఇక్కడే నిర్వహించేవారు. దర్బార్ లోని అందమైన ఫిల్లర్లు, చూడముచ్చటైన పై అంతస్తుతో పాటు ఇక్కడి తోటలు ప్రత్యేక ఆకర్షణ నిస్తాయి.
ప్యాలేస్ లోని పై గది దాదాపు 21 అడుగుల వ్యాసంతో పూర్తి వృత్తాకారంలో ఉంటుంది. దీని ఫ్లోరింగ్ మొత్తం నలుపు, తెలుపు రంగు పాలరాతితో పరిచారు. అదేవిధంగా ప్యాలేస్ గోడలు రంగురంగుల ఖరీదైన రాళ్లతో నిర్మించారు. ప్యాలేస్ గోపురము చూడడానికి ఎంతో అందంగా తీర్చిదిద్దారు.
లేక్ ప్యాలేస్ హోటల్ నిర్వహణ బాధ్యతలను 1971లో తాజ్ హోటల్స్ రిసార్ట్స్, ప్యాలేసెస్ తీసుకుంది. ఆ తర్వాత ఈ ప్యాలేస్ కు అదనంగా మరో 75 గదులు నిర్మించారు. ఈ హోటల్ లో అత్యత్తమ ప్రమాణాలు నెలకొల్పేందుకు తాజ్ గ్రూప్ లో కీలక వ్యక్తిగా ఉన్న జెమ్సెడ్ డి.ఎఫ్. లామ్ తన హోటల్ నిర్వహణ అనుభవం, కృషిని ఉపయోగించారు. లేక్ ప్యాలేస్ లో రాజుల కాలం నాడు బట్లర్లుగా పనిచేసిన వారి వారసులు ఇప్పటికీ ఇక్కడ" రాయల్ బట్లర్లు" గా పనిచేస్తున్నారు. ఇక్కడికి వచ్చిన అతిథులకు వీరంతా రాచ మర్యాదలు అందిస్తారు. వీరు చేసే మర్యాదలకు అతిథులంతా మంత్రముగ్దులవుతారు.
లేక్ ప్యాలేస్ హోటల్లో ఆతిథ్యం పొందిన ప్రముఖులు ఎందరో ఉన్నారు. తాజ్ లేక్ ప్యాలేస్ లో లార్డ్ కర్జన్, వీవీన్ లీ, ఎలిజెబెత్ రాణి, ఇరాన్ ఒకప్పటి రాజు, నేపాల్ రాజు, ఒకప్పటి అమెరికా ప్రథమ మహిళ జాక్వలిన్ కెన్నడి లాంటి వాళ్లంతా ఇక్కడ ఆతిథ్యం పొందినవారు కావడం విశేషం.
1983 : జేమ్స్ బాండ్ సినిమా అయిన ఆక్టోపుస్సీ లో ప్రధాన పాత్రదారి అయిన ఆక్టోపుస్సీ నివాసంగా ఇక్కడ చిత్రీకరణ జరిపారు. . ఈ సినిమాలోని ఇతర సన్నివేశాలను ఉదయ్ పూర్ లోని జగ్ మందిర్ , మాన్ సూన్ ప్యాలేస్ లో చిత్రీకరించారు.
1984 : బ్రిటీష్ టెలివిజన్ సిరీస్ అయిన ది జువెల్ ఇన్ ది క్రౌన్ కు మీరట్ నవాబ్ యొక్క అతిథి గృహాన్ని ఉపయోగించారు.
రాజస్థాన్ రాష్ట్రంలోని ఉదయ్ పూర్ లో లేక్ ప్యాలేస్ అనేది 83 గదులు, పాలరాతి గోడలతో కూడిన అధునాతన సూట్లు గల ఒక విలాసవంతమైన హోటల్. భారత దేశం లోని ఉదయ్ పూర్ నగరంలోని లేక్ పిచోలా ప్రాంతంలో ఇది ఉంది. ఇక్కడి జగ్ నివాస్ లో ప్రకృతి సిద్ధంగా ఏర్పడిన 4ఎకరాల విస్తీర్ణంలోని ద్వీపంలో లేక్ ప్యాలేస్ హోటల్ నిర్మించారు. హోటల్ కు వచ్చే అతిథుల రవాణా కోసం స్పీడ్ బోట్ ను సిటీప్యాలేస్ వద్దనున్న జెట్టీ నుంచి నడిపిస్తున్నారు. భారతదేశంలోనే కాదు, ప్రపంచంలోనే శృంగార హోటల్ గా లేక్ ప్యాలేస్ గుర్తింపు పొందింది.
శ్రీ అరవిందుల తత్త్వం సుప్రసన్నను బాగా ప్రభావితం చేసింది. అంత శై్చతన్యాన్నీ అవచేతననూ ఆ తత్త్వదృక్కోణం నుంచే పరిశీలించినారు. కళాసృజనల అనుభూతి ప్రపంచంలో వాటి ప్రభావాన్ని సుకుమారంగా సమీక్షించినారు. తద్గత రహస్యాలని మేల్కొలిపే శక్తి కళారూపాలకు ఉందనీ, అస్మితా సమర్పణానుపదంగా అతిమనస్తేజశ్శకలాల అవతరణం కలుగుతుందని ప్రస్తావించినారు. ఇక్కడే మౌలికమైన 'విశ్వలయ'ను ప్రతిపాదించినారు. ఇతిహాస మహాకావ్య నిర్వచనం చేసినారు. వ్యక్తి తన అంతస్సుతో, సమాజంతో, ప్రకృతితో, సర్వనియామకమైన దివ్యచైతన్యంతో, సామరస్యం సాధిస్తే ఇతిహాసంలో విశ్వలయ సిద్ధిస్తుంది. తాదృశమైన ఇతిహాసం మానవ చైతన్య విజయయాత్రలో ఒక ప్రధానఘట్టం. ఇతిహాసమహాకావ్య నిర్మాణ మహాయజ్ఞంలో "కవి తనను తానే ఆహుతి చేసుకుంటున్నాడు." ఇది ఎలియట్‌ వివరించిన కంటె ఉదాత్తమైంది, ఉత్కృష్టమైంది.
1954లో సాహితీబంధు బృందం అనే సంస్థను స్థాపించి అధ్యక్షుడిగా ఉన్నాడు. 1957లో మిత్రమండలి స్థాపించాడు. 1958లో హైదరాబాదులో రసధుని అనే సంస్థను మొదలి నాగభూషణశర్మ, మాదిరాజు రంగారావులతో కలిసి ప్రారంభించాడు. 1960లో కులపతి సమితిని స్థాపించాడు. జాతీయ సాహిత్య పరిషత్తులో జీవిత సభ్యుడిగా, విశ్వనాథభారతి సంస్థలో జీవితసభ్యుడిగా, ఆంధ్రప్రదేశ్ సాహిత్య అకాడెమీ సభ్యుడిగా ఉన్నాడు. పోతన విజ్ఞాన సమితి కార్యదర్శిగా చేశాడు. 1973లో మొదటిసారి అవధానం చేశాడు. తరువాత కరీంనగర్, వేములవాడ, ములుగు, ఘన్‌పూర్, హనుమకొండ తదితర ప్రాంతాలలో సుమారు 60-70 అవధానాలు చేశాడు. గోలకొండపత్రిక, స్రవంతి, తెలుగుదేశం, ప్రభాస, జయంతి, ఆంధ్రప్ర్రభ, ఆంధ్రప్రదేశ్, భారతి, జనధర్మ, జ్యోతి, విమర్శిని, జాగృతి, మూసీ, సాధన మొదలైన పత్రికలలో ఇతని రచనలు ప్రచురింపబడ్డాయి.
అది సుప్రసన్న జీవితాన సిద్ధించింది. అవిరోధమన్నది సుప్రసన్న ప్రధానలక్షణము. సర్వతత్త్వములతో సర్వమార్గాలతో అవిరోధం సుప్రసన్న జీవనంలో మార్గదర్శనం చేసింది. అందువల్ల ఏ వస్తువును గురించి రాసినా ఈ సమన్వయమే దర్శనమయింది. ఈ వెలుగు ఆధారం చేసుకుని సుప్రసన్న సాహిత్యం మొత్తం నిర్మాణమయింది. సాహిత్య విమర్శ నిర్మాణం జరిగింది. సుప్రసన్న సాహిత్యక్షేత్రమంతా ఆధ్యాత్మిక ధారాపరిప్లుతమే. జీవితలక్ష్యాన్ని అన్వేషించే సాధనంగా సాహిత్యాన్ని భావించారు. తనపై ప్రభావం చూపిన వివిధ సంప్రదాయాలను వాటి పరిమితులనూ, అవి జీవిత దర్శనంలో ఒకదశలో చేసిన మేలునూ తన వ్యాసాల్లో అక్కడక్కడ వివరించినారు. స్వీయ వ్యక్తివికాసాన్ని అరమరికలు లేకుండా చిత్రించినారు. అనుసరణీయ జీవనమార్గాన్ని సుప్రసన్న భావించారు:
మానవుడి జీవనం సర్వజీవుల జీవనంతో ఇంకా విశ్వము వ్యవహరించే అనంతకాల ప్రవృత్తిలోని 'లయ'తో అనుబద్ధమైనది. ఈ జీవనం, జీవుని జడ ప్రవృత్తి నుంచీ ఆనందమయమైన, దేశకాలాతీతమైన దివ్యత్వం వైపుగా సాగే అనంతమైన ప్రయాణం. ఈ ప్రయాణంలో ఈ బ్రతుకు ఒక మజిలీ. ఇక్కడ జీవుడు తన కర్మ అంతా తన అనంతప్రయాణ లక్ష్యానికి అనుగుణంగా దిద్దితీర్చికోవలసి ఉన్నది. అయితే మన జన్మభూమి భోగభూమి కాదు. కర్మభూమి. ఈశ్వరమయమైన ఈ జగత్తులో అంతా సమాజానికే సమర్పించి తరువాత మిగిలిన దానిని తాను అనుభవించాలి. ధర్మము యదభిముఖముగా చెప్పబడినదో అది తదభిముఖముగా వ్యాఖ్యానింపబడాలి. లేక అపముఖముగా చూస్తే ఈ సర్వధర్మమూ దోష సంకులముగా కానవస్తుంది.
నిత్య పరివర్తన శీలమైన ఈ సంప్రదాయం పాతబడిన ఆకులను బెరడులను పుష్పాదులను పరిత్యజిస్తుంది. మృత్యులక్షణాలను తొలగించుకొని ప్రాణోద్విగ్నవసంత లక్షణాలతో ప్రకాశిస్తుంది. కవి తన అనుభవాన్ని ధ్యానించి, మనోమయంగా సర్వాంగీణంగా భావించి, అలంకారాది సామగ్రితో అభివ్యక్తీకరించి కావ్యంగా ఆవిష్కరిస్తాడు. కావ్యాన్ని అభివ్యక్తి సామగ్రీ పరిశీలన మారంభంగా అలంకారాదులను వివేచించి మనోమయ విషయభావన చేసి ధ్యానావస్థిత తద్గత మనస్కుడై కవి హృదయా న్నావిష్కరించుకొని సహృదయుడు ఆనందాన్ని అనుభవిస్తాడు. ఈ రహస్యజ్ఞత స్ఫురన్మనీషా లక్షణంగా గోచరిస్తుంది.
అందుకే కవి వ్యక్తిగా సమాహరించుకొన్నది కావ్య సాక్షాత్కృతిలో, దర్శనంలో విద్యమానం కాకపోవచ్చు. "ఈ సృజన బీజభూతమైన తనలో నుండి వచ్చినా, పరిమితమైన తనకంటే విస్తృతంగా భిన్నంగా, తనకే దర్శనమిస్తుంది." అన్నారు సుప్రసన్న. వర్తమాన జాగ్రదవస్థకు పరిమితమైన కాలానుభవం సాహిత్య నిర్మాణానికి ప్రధానహేతువు కాదని కవిగా సుప్రసన్న కనుభూతమైన విషయం. మన ప్రపంచం దేశకాలపరిమితం కాగా, సాహిత్య ప్రపంచం ఉపర్యుక్తలక్షణ లక్షితమై తదతీతంగా ఉంటుందని నిర్ధారించడానికి కూడా స్వానుభూతియే కారణం.
కళకి దివ్యమూలావశ్యకతను చెప్పినారు. యజనానికి పూర్వం ధ్యాన మావశ్యక మైనట్లు తద్భావనాభావితంగా కళా సృష్టికి పూనుకోవాలి. ఆ కళారూపం తానై పరిణమించాలని వ్యాఖ్యానిస్తూ, కళారూపాలు ప్రతీకలో, స్ఫురణలో, సంకేతాలో ఔతాయని, దర్శనం 'ఋతజాత'మై భద్రంకరమై ఉంటుందని వివరించినారు. భారతీయ కళలకు, ధ్యేయమైన, సుషూప్తిదశాకమైన, అంతఃస్ఫురణభూతమైన ఆనందపర్యవ సాయకమైన స్థితిని ప్రతిపాదించినారు. సంప్రదాయపరమమైన అనుస్యూతినీ కాలాను గతమైన విపరిణామాన్నీ ఇట్లా వ్యక్తం చేసినారు:
ఆధునికంగా భారతీయ సాహిత్యాన్ని భిన్న సంస్కృతి ప్రమాణాలతో విశ్లేషించి దానికి న్యూనత నాపాదించే పద్ధతికి ప్రచారం విశేషంగా ఉన్నది. సంప్రదాయంతో ప్రాప్తించిన అత్యుదాత్తమైన విలువల్ని విస్మరించడం లేదా వ్యంగ్యంగా వక్రీకరించడం వలన సాధించేదేమీ లేదు. దశలక్షణ యుక్తమైన ధర్మాన్ని సంకుచితపరిధిలో నిర్వచింపలేదు. దాన్ని 'సార్వభౌమం' అనే అన్నారు. దేశకాలాదులతో పరిచ్ఛిన్నం కాని యమ నియమాలను పతంజలి 'సార్వభౌమం మహావ్రతమ్‌' అని పేర్కొన్నాడు.
శ్రీ సుప్రసన్న సాధకుడు. ఆధ్యాత్మిక భావసంపుటి ప్రధానంగా ఆయన సాహిత్య నిర్మితి, విమర్శ రూపుదిద్దుకున్నాయి. సాహిత్య ప్రక్రియలన్నింటిలో సిద్ధహస్తుడైన మనీషి, గాఢమననశీలి. పద్యం, వచనం, వచనపద్యం, కథ, గేయం ఇవన్నీ అప్రయత్నంగా సిద్ధించినట్లు తెలుస్తుంది. ఆయన మననశీలి, కావున మితభాషి. సత్యం స్పష్టంగా స్ఫురించనిదే, దాని కనుగుణమైన వ్యక్తీకరణ లభించనిదే ఆయన పల్టుడు 'సత్యాయ మితభాషిణాం' గుర్తుకువస్తుంది.
ఒక మహావృక్షం యుగయుగాలుగా అలాగే ఉన్నట్లు కన్పించినా మూలం తప్ప ప్రతీదీ మారిపోతున్నది. స్కంధము, శాఖలు, పత్త్ర పుష్పాలు అన్నీ. ఇదీ జీవంతమైన సంప్రదాయం, ఈ జీవంతమైన సంప్రదాయం క్రొత్త దర్శనానికి కారణమౌతున్నది. ప్రతియుగం సత్యాన్ని కొత్త సౌందర్యంతో ఆవిష్కరించుకొని మరల మరల 'శివ' శిఖరం వైపుగా అధిరోహింపజేస్తున్నది.
కవి మనః కోశ నిర్మాణంలో సమకాలీనమే కాక గతకాలం స్మృతి సంకలనమై వెంటనడుస్తుంది. భవిష్యత్తును గూర్చిన కల్పన కూడా స్వప్నంలాగా దర్శనమిస్తూ ఉంటుంది. అచేతనం, అవచేతనం, సమష్టి అవచేతన, అతీతచైతన్యం ఈ నాల్గు అంశాలు జాగ్రద్దశను అమితంగా ప్రభావితం చేస్తాయి. . . . అతని చైతన్యం హేతుక్రమానికి లొంగి ఉండదు.
సామరస్యంతో సిద్ధించే 'విశ్వలయ' భావనయే ఆయనకు సాహిత్య మార్గదర్శనా న్నిచ్చినట్లు చెప్పినారు. నిరంతర సాధన, మననశీలిత హృదయ విస్తృతిని కలిగిస్తుంది. "భిద్యతే హృదయగ్రంథిః ఛిద్యంతే సర్వసంశయాః" స్వానుభవంలోని సర్వమార్గ సమన్వయాన్ని ఇలా వివరించినారు:
అష్టాదశ శక్తిపీఠాలు, ద్వాదశ జ్యోతిర్లింగాలు, అష్టోత్తర శత దివ్యక్షేత్రాలు, భిన్న ప్రకృతులూ ఉన్న మణి ద్వీపమే భారతదేశము. తన మాతృభూమిని జగన్మాతగా దర్శిస్తూ. . .
కోవెల సుప్రసన్నాచార్య సుప్రసిద్ధ సాహితీ విమర్శకుడు, కవి. 2016లో తెలంగాణ ప్రభుత్వం నుండి తెలంగాణ రాష్ట్ర ఆవిర్భావ పురస్కారం అందుకున్నాడు.
పూర్వఖండమున నవశక్తి యంకురించినది మొద లు, మన దేశము నన్ని చోట్లను, అన్ని తెగల వారును, అన్ని భాషలవారును దమతమయభ్యున్నతికొర కు బాటుపడుచుండుట తమరండ తెఱిఁగినవిషయమే. వివిధ వార్తాపత్రికలు దేశోన్నతి మార్గములను గురించి వివిధగతుల సూచించుచుండుటయుఁ దమకు తెలియని సంగతి కాదు. వానితోబాటు మాయాంధ్రపత్రికా పుత్రికామణియుఁ, దన దేశీయుల భాగ్యోదయమునకు సాధనభూతమగు నుపాయమును, తనకుఁదోచినట్లు, వచ్చి యురాని నుడువులతో నాంధ్రదేశ మహాజను లగు విద్వబ్బృందమునకు, నత్యంత వినయముతో నివే దింప మిక్కిలి కుతూహలముగలదియై, తమసముఖ మున నిలిచియున్నది. జ్ఞానమునను, బుద్ధిని, గుణము నను, అనుభవమునను గడువృద్ధులై యున్న తమరు మాబాలిక ముద్దుపలుకుల నాలకించి, గుణదోషములఁ బరిశీలించి, దాన గుణము లవమాత్రమున్నను, అనుగ్రహించి గ్రహించి, యాశీర్వదింతురని ప్రార్థించుచు న్నాము.
1910 నుండి ఆంధ్రపత్రిక 'ఉగాది సంచిక'లను ప్రచురించడం మొదలుపెట్టింది. ఈ సంవత్సరాది సంచికలు ఎక్కువ పేజీలతో ప్రత్యేక వ్యాసాలు, ఇతర రచనలతో విలక్షణంగా ఎప్పటికీ దాచుకొనేవిగా ఉండేవి. మొదటి ఉగాది సంచికలో 248 పేజీలు 126 చిత్రపటాలు ఉన్నాయి. కేవలం ముద్రణకే రెండు నెలలు పట్టేదట. అప్పటి ప్రసిద్ధ రచయితలు, పరిశోధకులు, కవులు ఇందులో రచనలు చేశేవారు. సంవత్సరం మొత్తంలో జరిగిన రాజకీయ, సాంఘిక, సాంస్కృతిక సంఘటనలను ఇందులో ప్రస్తావించేవారు.ఇందులో కొ. వెంకటరత్నశర్మ, నేమాన సూర్యప్రకాశము, బాలకవి భోగరాజు నారాయణమూర్తి,అష్టావధాని రామడుగు సీతారామశాస్త్రి
ఇందులో ఆంధ్ర మాహాజనులకొక విన్నపము అన్న వ్యాసం నుండి కొన్ని పేరాలు ఇది అప్పటి పత్రిక లలో వాడుకలో గ్రాధిక భాషకు ఒక ఉదాహరణ
ఇతడు గుంటూరు జిల్లాలోని చేబ్రోలు పట్టణంలో 1930, జూలై 10వ తేదీన వాసిలి వేంకటసుబ్బమ్మ, కోటిలింగం దంపతులకు జన్మించాడు. ఇతని తండ్రి ఇతని 9వయేట మరణించగా ఇతని బావ మేడూరి గోవిందాచార్యులు ఇతడిని పెంచి పెద్ద చేశాడు. కొర్నెపాటి శేషగిరిరావు వద్ద ఆంధ్రాంగ్ల విద్యలు నేర్చుకున్నాడు. చేబ్రోలులోని సూర్యదేవర నరసయ్య ఉన్నత పాఠశాలలో 1942-44ల మధ్య మాధ్యమికోన్నత విద్యను, తెనాలిలోని హైస్కూలులో 1944-47ల మధ్య ఉన్నత పాఠశాలావిద్యను కొనసాగించాడు. 1947-49 సంవత్సరాల మధ్య గుంటూరులోని ఆంధ్ర క్రైస్తవ కళాశాలలో గణితం, భౌతికశాస్త్రం, రసాయనశాస్త్రం అభిమాన విషయాలుగా ఇంటర్మీడియట్ చదివాడు. 1951-54 మధ్య మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ కళాశాలలో తెలుగు భాషాసాహిత్యాలు అభిమాన విషయాలుగా బి.ఎ. చదివాడు. 1956లో ఎం.ఎ. డిగ్రీ పుచ్చుకున్నాడు. 1974లో శ్రీ వేంకటేశ్వర విశ్వవిద్యాలయం నుండి జీరెడ్డి చెన్నారెడ్డి పర్యవేక్షణలో నన్నయ కవిత్వం: అక్షర రమ్యత అనే అంశంపై పరిశోధనా పత్రాన్ని సమర్పించి పి.హెచ్.డి. పట్టాను గైకొన్నాడు.
అయితే గోదావరి నది పుష్కరాల్లో తితిదే భాగస్వాయ్యమవడం అదే మొదటిసారి కాబట్టి ఏదైనా కొత్తగా చేద్దామని పి.వి.ఆర్.కె. ప్రసాద్ సూచించడంతో. మూడు ప్రత్యేకతలతో పుష్కరాలలో యాత్రికులకు, భక్తులకు భక్తితత్వాన్ని అందించడానికి టి.టి.డి. శ్రీకారం చుట్టింది.
ఆధ్యాత్మిక గ్రాథాల పంపిణి. ఈ మూడింటిని దృష్టిలో పెట్టుకొని పూర్తి ప్రణాళికతో, మంచి టీంతో రాజమండ్రికి వచ్చారు. మొత్త అన్ని విభాగాలను సమన్వయపరిచే బాధ్యత సూర్యనారాయణమూర్తి గారు తీసుకున్నారు.
ధార్మిక సాహిత్యానికి ప్రజాదరణ లేదనే అభిప్రాయం ఉండేది. కాబట్టి ఆ సాహిత్యాన్ని నామమాత్రపు ధరకే అందించాలన్నది చెన్నారెడ్డిగారు చెప్పి, ఆ బాధ్యతను టి.టి.డి.కి అప్పగించారు. ఒక్కో పుస్తకం 10వేల కాపీలను ముద్రించి పుష్కరాలకు తీసుకువచ్చి సుబ్రహ్మణ్య మైదానంలోనే గ్రంథ విక్రయశాలను ప్రారంభించారు. నామమాత్రపు ధర 20 పైసల నుండి 50 పైసలుగా నిర్ణయించారు.
సుబ్రహ్మణ్య మైదానంలో శ్రీ వేంకటేశ్వరస్వామిని ప్రతిష్ఠించారు. అర్చకులని, సిబ్బందినీ తీసుకువచ్చారు. ఈ మైదానం అంతా పెండాల్స్ నిర్మించి ధార్మిక కార్యక్రమాలను ప్రారంభించారు. అర్ధరాత్రి వరకు హరికథలు, పురాణ కార్యక్రమాలు, ఆధ్యాత్మిక ఉపన్యాసాలు వంటివి ఏర్పాటుచేశారు. వీటన్నింటికి ప్రజలనుండి మంచి స్పందన వచ్చింది.
తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానములు మొదటిసారిగా ఈ పుష్కరాలలో తమ ధార్మిక సేవలను డా. రావుల సూర్యనారాయణ మూర్తి ఆధ్వర్యంలో అందించింది. అప్పటి ముఖ్యమంత్రి డా. మర్రి చెన్నారెడ్డి ఆదేశాల మేరకు అప్పటి ఇ.ఒ. శ్రీ పి.వి.ఆర్.కె ప్రసాద్ కార్యక్రమ ప్రణాలికను చిత్రించారు.
నిమ్మకాయ బ్యాటరీ లేదా లెమన్ బ్యాటరీ అనేది విద్యా ప్రయోజనం కోసం తయారు చేసుకునే ఒక సులభమైన బ్యాటరీ. సాధారణంగా, ఒక జింక్ లోహపు ముక్క , ఒక రాగి లోహపు ముక్క ఒక నిమ్మకాయలోకి గుచ్ఛబడతాయి. నిమ్మ బ్యాటరీ అనేది అలెస్సాండ్రో వోల్టా 1800 లో కనిపెట్టిన మొదటి విద్యుత్ బ్యాటరీని పోలి ఉంటుంది, ఇతను నిమ్మరసానికి బదులు బ్రైన్ ద్రావణాన్ని ఉపయోగించాడు. నిమ్మ బ్యాటరీని బ్యాటరీలలో సంభవించే రసాయన ప్రతిచర్య రకమును వర్ణించే క్రమంలో కొన్ని పాఠ్యపుస్తకాలలో వివరించబడింది. జింక్, రాగి లోహాలను ఎలక్ట్రోడ్లు అని అంటారు, నిమ్మకాయ లోపలి రసాన్ని ఎలక్ట్రోలైట్ అంటారు. ఇక్కడ నిమ్మ సెల్ యొక్క పలు వైవిధ్యాలు ఉన్నాయి అవి ఎలెక్ట్రోలైట్స్ గా వివిధ పండ్లను , ఎలక్ట్రోడ్లుగా జింక్, రాగి కంటే ఇతర లోహాలను ఉపయోగించుకుంటాయి.
బంగాళా దుంపలు ఫాస్ఫారిక్ ఆమ్లం కలిగి ఉంటాయి, బాగా పనిచేస్తాయి; ఇవి వాణిజ్య "బంగాళాదుంప గడియారం" కిట్లకు మూలాలు. , - . 2010 , . , . , , .
పలురకాల పండ్లను, ద్రవాలను ఆమ్లత్వ ఎలక్ట్రోలైట్ కోసం ఉపయోగించవచ్చు. పండు సౌకర్యవంతంగా ఉంటుంది, ఎందుకంటే ఇది రెండింటికి ఎలక్ట్రోలైట్, ఎలక్ట్రోడుల సపోర్టుకు సులభ మార్గం అందిస్తుంది. సిట్రస్ పండ్లలో సిట్రిక్ ఆమ్లమనే ఆమ్లం ఇమిడి ఉంటుంది. ఈ ఆమ్లత్వంను, చే కొలుస్తారు, ఇది గణనీయమైనస్థాయిలో మారుతూ ఉంటుంది.
8473/8474 జోధ్పూర్ వీక్లీ ఎక్స్‌ప్రెస్, పూరీ, జోధ్పూర్ సంబల్పూర్, ఝార్సుగుడ, బిలాస్పూర్, కాట్నీ, జబల్పూర్, నర్సింగ్పూర్, ఇటార్సి, హోషంగాబాద్, భోపాల్, మక్సి, ఉజ్జయినీ , నగ్డా, కోటా, జైపూర్ మధ్య .
తూర్పు కోస్తా రైల్వే ఈస్ట్ కోస్ట్ రైల్వేస్: కూడా, భారత రైల్వేలు లోని భువనేశ్వర్ ప్రధాన కేంద్రంగా 2004 సంవత్సరంలో విశాఖపట్నం డివిజను ను అని కూడా, సంబల్‌పూర్ డివిజను , ఖుర్దా రోడ్ డివిజను , అనే డివిజన్లతో, ఏర్పాటు చేయబడింది, దక్షిణ తూర్పు రైల్వే లోని అంతర్గత భాగంగా చెప్పవచ్చు, ఇది 95 శాతం పైగా ఒడిషా రాష్ట్రమునకు ఆంధ్ర ప్రదేశ్ దాని సేవలు చేస్తూ అలరించుతున్నది.
సూపర్ ఫాస్ట్ ఎక్స్‌ప్రెస్ వాటాలు "28**" రైళ్లు ఉండగా, సౌత్ ఈస్టర్న్ రైల్వేస్ లో కూడా అదే నంబరు ఉంది.
వికనము:- కనకమునందువలెనే భార్యయొక్క యోనియందు ప్రవేశపెట్టిన వ్రేళ్ళను యోనియందేయుంచి మార్చుట (అనగా నడిమి వ్రేలిమీదనున్న చూపుడువ్రేలిని దిగువచేసి నడిమివ్రేలిని చూపుడువ్రేలిమీదకు ఎక్కించుట) మాటిమాటికి జరిగినచో అది ' వికనము ' అనబడుతుంది.
త్రిశూలము:- చూపుడువ్రేలు, నడిమివ్రేలు మాత్రమే కాక ఉంగరపువ్రేలిని కూడా భార్య యోనియందు ప్రవేశపెట్టి వానిని యోనియందే ఒకదానికొకటి ఎడము కావించినచో ఆస్థితి ' త్రిశూలము ' అనబడుతుంది.
శనిభోగము:- పైన చెప్పినవిధముగా భార్య యోనియందు ప్రవేశపెట్టిన మూడువ్రేళ్ళను ఎడముగాకాక దగ్గరగా చేర్చినచో ఆస్థితి ' శనిభోగము ' అనబడుతుంది.
వేలు, వ్రేలు లేదా అంగుళి అనగా జంతువుల చేతికి లేదా కాలికి ఉండే చిన్న శరీరభాగాలు. చేతిని ఉన్న వేళ్ళను చేతివేలు అని కాలికి ఉన్న వేళ్ళను కాలివేలు అంటారు. మానవులకు 10 చేతివేళ్ళు, 10 కాలివేళ్ళు ఉంటాయి. మనం చేయితో చేయు చాలా సున్నితమైన పనులకు వేలు కీలకమైనది. అన్ని వేళ్ళకు చివరిభాగంలో గోర్లు ఉంటాయి. కొంతమంది వేలికి ఆభరణంగా ఉంగరం ధరిస్తారు.
సంభోగారంభ దశయందు భార్యతో రతిక్రీడకి తగిన ఆవేశమును కలిగించుటకు మదనచ్ఛత్రమును చేతితో తాకవలెనని తెలిసినదే. అట్లు కేవలము వ్రేలితో మదనచ్ఛత్రమును తాకుటయేకాక పురుషుడు తన చేతివ్రేళ్ళను భార్యయొక్క యోని యందు ప్రవేశపెట్టుట కూడ జరుగుతుంది. దానికి అంగుళీ ప్రవేశమని పేరు. అది యీ దిగువ వివరింపబడుతోంది -
ఇందులో కొంతవరకే వాస్తవం ఉంది. రొమ్ము క్యాన్సర్ ముప్పును పెంచే కొన్ని అంశాలను వైద్య పరిశోధకులు గుర్తించారు. స్త్రీలకు వయసు పెరుగుతున్న కొద్దీ క్యాన్సర్ ముప్పు పెరుగుతుంది. కుటుంబంలో రొమ్ము క్యాన్సర్ చరిత్ర, 12 ఏళ్ల కంటే ముందే రజస్వల కావడం, 55 ఏళ్ల కంటే ముందే నెలసరి ఆగిపోవడం, పిల్లలు లేకపోవడం, 30 ఏళ్ల తర్వాతే తొలి సంతానం కలగడం, హార్మోన్ మాత్రలు ఎక్కువగా వాడడం, బరువు ఎక్కువగా పెరగడం.ఇవన్నీ రొమ్ము క్యాన్సర్ ముప్పును పెంచేవే.
ఇది నిజం కాదు. రొమ్ములో కనిపించే గడ్డల్లో పదింట తొమ్మిది క్యాన్సర్ గడ్డలు కావు. ఒకటి మాత్రమే క్యాన్సర్ గడ్డ కావొచ్చు. అయినా నిర్లక్ష్యం చేయడానికి లేదు. ఎలాంటి గడ్డ కనిపించినా తప్పనిసరిగా వైద్యుణ్ని సంప్రదించి పరీక్షలు చేయించుకోవడం అవసరం.
ఇది నిజం కాదు. ఎందుకంటే రొమ్ము క్యాన్సర్ బారిన పడినవారి కుటుంబాల్లో చాలామంది ఆరోగ్యంగానే ఉన్నారు. ఇలా వంశ పారంపర్యంగా క్యాన్సర్ రావడానికి 10 శాతం వరకే అవకాశాలున్నాయి.
పురుషులకు స్త్రీల మాదిరి రొమ్ములు ఉండవు కాబట్టి రొమ్ము క్యాన్సర్ రాదని భావించడం నిజం కాదు. రొమ్ము కణజాలం పురుషులకూ ఉంటుంది. కొంత మంది పురుషులకూ ఈ క్యాన్సర్ రావడానికి అవకాశం ఉంది.
ఇది పూర్తిగా నిజం కాదు. 90 శాతం రొమ్ము క్యాన్సర్ కేసులు 50 ఏళ్ల పైబడిన స్త్రీలలోనే కనిపిస్తున్నా. ఇటీవల కాలంలో చిన్న వయసు వారిలోనూ ఈ క్యాన్సర్ వస్తోంది.
ఇది కొంతవరకే నిజం. బిడ్డకు పాలివ్వడం వల్ల క్యాన్సర్ రాకూడదని లేదు. అయితే రాకుండా ఉండడానికి కొంతవరకే అవకాశాలున్నాయి.
క్వాంటం మెకానిక్స్ చరిత్ర ఆధునిక భౌతికశాస్త్రం చరిత్రలో ఒక ప్రాథమిక భాగంగా చెప్పవచ్చు.క్వాంటం మెకానిక్స్ 'చరిత్రా', అనేది క్వాంటం రసాయనశాస్త్రం చరిత్రతో కలుపుతుంది. వివిధ శాస్త్రీయ ఆవిష్కరణలుతో ఇది ప్రారంభమైంది.మైకేల్ ఫెరడే కాథోడ్ కిరణాలను 1838 ఆవిష్కరించారు:గుస్తావ్ కిర్చోప్ చే కృష్ణ వస్తువు వికిరణం అనే సమస్య 1859-60, శీతాకాలంలో ప్రకటించబడింది:లుడ్విగ్ బోల్ట్జమాన్ 1877 సలహా ప్రకారం, ఒక భౌతిక వ్యవస్థ యొక్క శక్తి స్థితులు విలక్షణమైనవి. కాంతివిద్యుత్ ప్రభావం 1887 లో హెన్రిచ్ హెర్ట్జ్ చే ఆవిష్కరించ బడింది.