polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1930ల్లో శ్రీశ్రీ అభ్యుదయ కవితా వస్తువులతో కొత్త శైలి, శిల్పాలను అనుసరిస్తూ కవితలు రచన చేసారు. ప్రపంచవ్యాప్తంగా వచ్చిన మాంద్యం ప్రభావంతోనూ, రెండవ ప్రపంచ యుద్ధారంభ సూచనలతోనూ సమాజ స్థితిగతులలో నెలకొన్న అస్థిరత ఆనాటి యువతపై ప్రభావం చూపింది. ఈ సామాజిక స్థితిగతుల నేపథ్యంలోనే శ్రీశ్రీ అభ్యుదయ కవిత్వరచన ప్రారంభించగా అచిరకాలంలోనే అది ఉద్యమ స్థాయికి చేరింది. ఆ క్రమంలోనే బెల్లంకొండ రామదాసు, కుందుర్తి ఆంజనేయులు, ఏల్చూరి సుబ్రహ్మణ్యం వంటివారి సంయుక్త కృషి ఫలితంగా నయాగరా కవిత్వ సంకలనం వెలువడింది. ఈ నేపథ్యంలో తెలుగు సాహిత్య చరిత్రలో ప్రముఖ స్థానాన్ని ఆక్రమించిన అభ్యుదయ కవిత్వోద్యమంలో అచ్చయిన తొలి కవిత్వ సంకలనంగా పేరొందింది.
నయాగరా కవిత్వ సంకలనంలో కుందుర్తి ఆంజనేయులు కవిత్వానికి, ఇతరుల అభ్యుదయ కవిత్వానికి ఆది ధర్మమైన ఆవేశం మొదటి లక్షణం అని ప్రముఖ విమర్శకుడు జి.వి.సుబ్రహ్మణ్యం పేర్కొన్నారు. ఆయన ప్రాచీనాలంకారికులు చెప్పిన పారిభాషిక పదాలతోను, ప్రక్రియా నిర్వచనాలతోనూ, ప్రమాణాలతోను వీరి కవితాన్ని పరిశీలించటం కాకుండా కవిత్వానికుండే మౌలిక ధర్మాలను దృష్టిలో పెట్టుకొని గమనిస్తే ఈ కవిత్వంలోనూ కవితాంశ కనపడుతుంది అని వివరించారు. కథాత్మకత, ఆవేశం, ప్రబోధం వంటివి ఈ రచనల్లో ప్రతిఫలిస్తాయి.
నయాగరా అభ్యుదయ కవులు ఏల్చూరి సుబ్రహ్మణ్యం, బెల్లంకొండ రామదాసు, కుందుర్తి ఆంజనేయుల సంయుక్త కృషి ఫలితంగా కవితల సంకలనం తయారైంది. నయాగరా కవితా సంకలనం తెలుగులో అచ్చయిన తొలి అభ్యుదయ కవిత్వ సంకలనంగా చరిత్రలో స్థానం పొందింది.
తలనొప్పి అనేది తల లేదా మెడ ప్రాంతంలో ఎక్కడో చోట ఉండే నొప్పి. ఇది తల, మెడ యొక్క వివిధ పరిస్థితుల యొక్క ఒక రోగలక్షణం అయ్యుండవచ్చు. పైగా ఈ నొప్పి మెదడు చుట్టూ పెయిన్-సెన్సిటివ్ నిర్మాణాల యొక్క కలతకు కారణమవుతుంది. తల, మెడ యొక్క తొమ్మిది ప్రాంతాలు పెయిన్-సెన్సిటివ్ నిర్మాణాన్ని కలిగి ఉంటాయి, ఇవి క్రానియం , కండరాలు, నాడులు, ధమనులు, సిరలు, చర్మాంతర్గత కణజాలం, కళ్ళు, చెవులు, నాసికా కుహరములు, మ్యూకస్‌ త్వచాలు. తలనొప్పి విషయంలో వివిధ వర్గీకరణ వ్యవస్థలు ఉన్నాయి. బాగా గుర్తింపు పొందినది అంతర్జాతీయ తలనొప్పి సొసైటీ. తలనొప్పి అనేది ఒక నిర్దిష్ట రోగలక్షణం కాదు, అంటే దీనర్ధం అనేక ఇతర కారణాలు ఉంటాయి. తలనొప్పి చికిత్స ఆధార కారణం పై ఆధారపడి ఉంటుంది, కానీ సాధారణంగా నొప్పి నివారణలు ఉంటాయి.
తలనొప్పి ట్రీట్ మెంట్ కోసం కొత్త మార్గాన్ని అన్వేషించిన శాస్త్రవేత్తలు కొత్త యాప్ను అభివృద్ధి చేశారు. తలనొప్పి కారణంగా ఎంత మొత్తంలో బాధను రికార్డు చేయడానికి యాప్ దోహదపడుతుందని శాస్త్రవేత్తలు తెలిపారు. ఆస్ట్రేలియాలోని గ్రిఫిత్ హెల్త్ ఇనిస్టిట్యూట్ బిహేవియరల్ బేసిస్ ఆఫ్ హెల్త్ ప్రోగ్రామ్ అనే సంస్థకు సంబంధించిన ప్రొఫెసర్ పాల్ మార్టిన్ అధ్యయనంలో భాగంగా యాప్ వాడినట్టు తెలిసింది.
తలనొప్పులలో 200 పైగా రకాలున్నాయి. కొన్ని హానిచేయనివి, కొన్ని ప్రాణహానిని కలిగించేవి. నాడీ సంబంధ పరీక్ష ద్వారా తలనొప్పి గురించి, కనుగొన్నవి వివరించబడతాయి, అలాగే అదనపు పరీక్షలు అవసరమో లేదో, ఏది ఉత్తమ చికిత్సో నిర్ణయించబడుతుంది.
రామారావుగారు 1932 నుండి 1935 వరకు గద్వాల సంస్థానంలో ఉండి ఆ సంస్థాన చరిత్రపై పరిశోధన గావించి ఒక గ్రంధాన్ని వ్రాశారు.అది గ్రంధరూపంలో వెలువడకపోయినా దానిలోని ప్రధానాంశాలు ఆంధ్రేతిహాస పరిశొధకమండలి పత్రికలో ప్రకటింప బడ్డాయి. రామారావుగారు 1935 జూన్ నుండి 1949 జనవరి వరకు గుంటూరు హిందూ కళాశాలలో చరిత్రోపన్యాసకులుగా పనిచేశారు.1949 జనవరిలో వారు హైదరాబాదులోని నిజాం కళాశాలలో ఉపన్యాసకులుగా ప్రవేశించి తరువాత రీడరు, ప్రొఫసెరు పదవులనుకూడా నిర్వహించారు.1959 ఆగష్టులో వారు శ్రీ వేంకటేశ్వర విశ్వవిద్యాలయములో చరిత్ర శాఖాధ్యక్షులుగా నియమించబడ్డారు.వారా పదవిని మంచి సామర్ధ్యంతో 7సం.నిర్వహించి 1966 నవంబరులో ఉద్యోగ విరమణం గావించారు.కాని యూనివర్సిటీ గ్రాంట్స్ కమిషన్ వారు వారిని 1967 జనవరిలో గుంటూరు హిందూ కళాశాలలో ప్రొఫెసర్ గా నియమించారు.1973 అక్టోబర్ 26వ తేదీన వారు దివంగతలయ్యేవరకు ఆపదవిని నిర్వహిస్తూనే ఉన్నారు.
తెలుగు భాషకు సంబధించి, తెలుగు వాజ్మయ ప్రయోజనముల గూర్చి పెక్కు చారిత్రిక పరిసోధనలు జరిపినారు. వీరు మద్రాసు విశ్వవిద్యాలయమునందు డాక్టరు బిరుదు పొందినారు. వీరు ఆంధ్రకాకతీయరాజుల చరిత్రను గూర్చి చాలా పరిశోధనలు గావించారు. 'కాకతీయ సంచిక'కు వీరు సంపాదకులుగా కొంతకాలముండిరి. గద్వాలు సంస్థానము చరిత్రను గూర్చి కూడా వ్రాసినట్లు తెలియుచున్నది. మారేమండ రామారావు గారు, 1932 ఏప్రిల్ నెలలో వరంగల్ పట్టణంలో జరిగిన కాకతీయ ఉత్సవాలలో ప్రముఖ పండితులూ, చారిత్రిక పరిశోధకులూ రాసిన ప్రసంగ వ్యాసాలన్నింటినీ కాకతీయ సంచిక పేరుతో వారి సంపాదకత్వంలో, ఆంధ్రేతిహాస పరిశోధక మండలి రాజమహేంద్రవరంలో ముద్రణ చేయించారు. దాన్ని ఇటీవలే రాష్ట్ర పురావస్తు శాఖవారు పునర్ముద్రణ చేయించారు. కేవలం 100 రూపాయలకే లభ్యమవుతున్నది.
గుంటూరులో "ఆంధ్రేతిహాస పరిశోధక మండలి"ని స్థాపించి దాని పక్షాన "ఆంధ్ర చరిత్ర సంస్కృతి" త్రైమాసిక పత్రికను కొంతకాలం నిర్వహించారు. రాష్టంలోని అతి ప్రాధాన్యత గల భౌద్ధ క్షేత్రాలకు సంబంధించి ఒక ప్రత్యేక సావనీరును విడుదలచేసారు. మన రాష్ట్ర చరిత్ర పరిశోధకులలో అగ్రగామిగా నిలిచిన ఆయన అక్టోబరు 26 1973 న మరణించారు.
మన రాష్ట్ర చరిత్రకు ఆధారభూతంగా నిలిచిన ప్రధాన సాసనాలను మూడు సంపుటములుగా మలిచారు. ప్రాచీన చాళుక్యుల దేవాలయాలు, శ్రీశైల దేవాలయాలు, ఆంధ్రలోని ముఖ్యమైన దేవాలయాలు, విష్ణుకుండినుల నాడాలు, శాతవాహనుల నాణాలు, బంగారు, వెండి నాణేలు మొదలగునవి ఆంధ్ర గ్రంథ రచనలు. ఆయన అనేక తెలుగు వ్యాసరచనలు చేసారు.
పతంజలి రచించిన రాజుగోరు నవలిక చతుర మాసపత్రికలో 1983 ఏప్రిల్ సంచికలో ప్రచురితమైంది. ప్రముఖ కథకుడు, ఆనాడు పతంజలి కింది ఉద్యోగి నామిని సుబ్రహ్మణ్యం నాయుడు ఈ గ్రంథకర్త పతంజలితో 1983 ప్రాంతంలో వివిధ సాహిత్యాంశాలు చర్చిస్తూండేవారు. ఆ సందర్భంగా జరిగిన చర్చలో పతంజలి అప్పటికే రచించిన సీరియస్ రచన ఖాకీవనం నవలనే కాక పతంజలి అభిమాన రచయిత టాల్‌స్టాయ్‌ని కూడా నామిని తీవ్రంగా విమర్శించారు. ఈ నేపథ్యంలో పతంజలి నామినితో పందెంలా మీ ఊరి వాళ్ల గురించి మీరొక కథ రాయండి, మా ఊరి వాళ్ళ గురించి నేనొకటి రాస్తాను. రాసి చతురకు పంపుదాం. ఐతే నాలుగే నాలుగు రోజుల్లో రాద్దాం అని అనుకున్నారు. ఫలితంగా పతంజలి రాజుగోరును నాలుగైదు రోజుల్లో, నామిని పాలపొదుగు రెండురోజుల్లో రచన చేశారు. అలా చతురకు పంపితే రాజుగోరు ప్రచురితమై, పాలపొదుగు తిరిగివచ్చింది.
రాజుగోరు నవలికలోని పాత్రలు, కథాస్థలం పతంజలి అనంతరకాలంలో రచించిన వీరబొబ్బిలి, గోపాత్రుడు, పిలక తిరుగుడు పువ్వు నవలికల్లో కొనసాగుతాయి. ఈ నేపథ్యంలో ఈ నవలికలను నవలికల మాలికగా భావించవచ్చు.
వచ్చీరాని వైద్యం చేసి ప్రజల ప్రాణాలు ప్రమాదంలో పడవేసే నాటువైద్యుల కోవలోని అలమండ గ్రామస్థుడు ఫకీర్రాజు, అటువంటి వైద్యునికి శిష్యరికం చేసే గోపాత్రుడు కలగాడ గ్రామానికి చెందిన ఒక నాయుడి అత్తకు వైద్యం చేసేందుకు వెళ్తారు. వాళ్ళు రోగిపైన ప్రయోగం చేసి చూద్దామని పురాతనమైన సూదిమందు వేస్తారు. రోగి ప్రాణం ప్రమాదంలో పడుతుంది. ఆ స్థితిలో ఆమెను పెద్ద వైద్యుని వద్దకు తీసుకువెళ్తారు. ఆ వైద్యుడు విషయం తెలుసుకుని వారికి చీవాట్లేస్తాడు. ఆపైన ఫకీర్రాజు తమ బంగారపు పిసరు దొంగతనం చేశాడని కలగాడ నాయుడు జామి పోలీసుస్టేషనులో కేసు వేస్తాడు. జామి పోలీస్ సబ్ ఇన్‌స్పెక్టర్ ముస్లిం కావడంతో నవాబులు, రాజుల అనుబంధాన్ని గురించి మాట్లాడి కేసు నుంచి తప్పించుకునే ప్రయత్నం చేస్తాడు. ఆ బంగారపు దొంగ దొరికి ఫకీర్రాజు నేరస్థుడు కాదని నిరూపణ అవుతుంది. తమాషా పద్ధతిలో చెప్పే మరెన్నో విషయాలు ఈ నవలికలో ఉన్నాయి.
అప్పటివరకూ ఖాకీవనం, పెంపుడు జంతువులు వంటి సీరియస్ నవలలను రచించిన పతంజలి రాజుగోరు నవలలో హాస్యానికీ, వ్యంగ్యానికీ ప్రాధాన్యతనిచ్చారు. భేషజాలను, నాటువైద్యాన్ని హేళన చేస్తూ, తెలిసీ తెలియని వైద్యులు ప్రజారోగ్యంతో ఎలా ఆటలాడుకుంటారో చూపిన నవలిక ఇది. ఈ నవలికలోని పాత్రలే అనంతర కాలంలో ఆయన సాహిత్యంలో కొనసాగి తెలుగు సాహితీరంగంలో చిరకీర్తిని సంపాదించిపెట్టాయి. ప్రక్రియాపరంగా రాజుగోరు కథగా కొందరు భావించగా, నవలగా పతంజలి సాహిత్యం-నవలలు అనే సాహిత్య సర్వస్వ సంపుటంలో వర్గీకరించారు. అటు నవలకు ఉండే విస్తృతితోనూ లేక, ఇటు కథకు ఉండాల్సిన లక్షణాలూ లేక మధ్యేమార్గంగా నవలికగా మరికొందరు నిర్ణయించారు.
రాజుగోరు ప్రముఖ సంపాదకుడు, సాహిత్యకారుడు కె.ఎన్.వై.పతంజలి రచించిన వ్యంగ్య హాస్య నవలిక. పతంజలి స్వగ్రామమైన ఆలమండ కథాస్థలంగా రచించిన నవలికల మాలికలో ఇది మొదటిది. హాస్యం, వ్యంగ్యం ప్రధానంగా రచించిన ఈ నవలికలోని పాత్రలైన వీరబొబ్బిలి, ఫకీర్రాజు, గోపాత్రుడు తెలుగు సాహిత్యంలో సుప్రసిద్ధి పొందాయి.
దంద్రౌ హనుమాన్ మందిర్ :- ఒక పురాతన హనుమాన్ మందిర్. ఇక్కడ ప్రతిష్ఠితమైన హనుమాన్ జీ ఉత్తమ వైద్యుడని ప్రజలు భావిస్తారు. నయంకాని వ్యాధులు నయం చేసుకోవడానికి భక్తులు విశ్వాసంతో ఇక్కడకు వస్తుంటారు. ఇది మహాగావ్ జిల్లాలో ఉంది.
బింద్ తాలూకాలోని పందరి గ్రామంలో పాండవుల అజ్ఞాత వాసం అఙావాస కాలంలో నివసించిన కుటీరం ఉంది. పందిరి అనే పదం పండవ అనే పదాన్ని సూచిస్తుంది.
లవన్ గ్రామం బింద్ తాలూకాలో ఉంది. రామ్ కథా కోసం తులసీదాస్ కు ముందున్న అయిన బింద్ తహసిల్ "విష్నుదస్" పుట్టిన గ్రామం. అయనకు "సహజ్ఞథ్" అనే పేరు ఉండేది.
బిజ్పురి :- ఇది బింద్ టెహ్సిల్ లో ఒక గ్రామం. ఇక్కడ గొపచల్ కోట నుండి వచ్చిన తర్వాత సన్యాసి గ్వలవ్ సమాధి అయిన ప్రదేశం ఉంది.
సపద్- సమ్మన గ్రామాలలో పౌరాణిక మహర్షు శృంగి ఆశ్రమం ఉంది. ఇవి చంబల్ నదీ తీరంలో ఉన్న గ్రామాలు. శృంగి మహర్షి దశరథ మహారాజు కోసం పుత్రకామేష్టి యాగం చేసాడు.
చిలొంగ గ్రామం బింద్ తాలూకాలో చంబల్ నది ఒడ్డున ఉంది. ఇది భదౌరీ (బింద్, చంబల్ ఇతర ప్రాంతాలను పాలించిన పురాతన రాజపుత్ర వంశం పాలకుల ) యొక్క నివాస పట్టణం, ఇక్కడ పేరుపొందిందిన శాల వాలే బాబా ఆశ్రమం ఉంది.
పిదొర గ్రామంలో మొతెబాబా స్థాపించిన ఒక పాఠశాల, ఆసుపత్రి, పోస్ట్ ఆఫీస్, చౌదరి శ్రీ ఆశ్రమం, శ్రీ రాజారాం సమధియ ఉన్నాయి. బాబారచనలు, ఇతర వికాసాలు ఉన్న చిన్న గ్రామం.
బర్హద్ ఈ స్థానంలో అనేక రావి చెట్లు ఉన్నందున ఈ ప్రదేశానికి ఈ పేరు వచ్చింది. ఇక్కడ 500 సంవత్సరాల చరిత్ర కలిగిన ఒక విష్ణు మందిరం కూడా ఉంది.
భత్మస్పుర గ్రామంలో ఇక్ష పూర్ణ హనుమాన్ జీ ఆలయం ఉంది. శివుడు, గదైయ బలి కామ్నా పూర్ణ దుర్గ రెండు అనే అతిపెద్ద చెరువు యొక్క ఒక పురాతన ఆలయం ఉన్నాయి.
విభాండక మహర్షి పేరు మీద ఈ ప్రాంతానికి ఈ పేరు వచ్చింది. వేదకాలంలో ఈ భూభాగాన్ని యయాతి కుమారుడు యదుమహారాజు పాలించాడు. మహాభారత కాలంలో ఈ ప్రాంతాన్ని చేధిరాజు శిశుపాలుడు పాలించాడు. తరువాత యాదవ వంశానికి చెందిన శ్రీకృష్ణుడు ఈ ప్రాంతాన్ని అభివృద్ధి చేసి యాదవరాజ్యాన్ని స్థాపించాడు. మహాజనపదాల కాలంలో ఈ భూభాగం మీద చేది రాజులు ఆధిక్యం అధికంగా ఉంది. తరువాత చందేల్ పాలనలోకి మారింది. తరువాత రాయల్ రాజపుత్రులు చందేల్ పాలకులను ఓడించి ఈ భూభాగాన్ని చౌహాన్ ఆధిక్యంలోకి తీసుకువచ్చారు. జవహర్లాల్ నెహ్రూ మధ్యభారతం రూపకల్పన చేసాడు. సింధియా, హోల్కర్ రాజప్రముఖ్, ఉపరాజప్రముఖ్‌గా నియమించబడ్డారు. తరువాత మద్యభారత్ 6 జిల్లాలుగా విభజించబడింది. 6 జిల్లాలో ఒకటిగా బిండ్ జిల్లా రూపొందించబడింది. 1956 నవంబరు 1 రాష్ట్రాల పునర్విభజన సమయంలో మధ్యభారతం మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్రంలో విలీనం చేయబడింది.
జిల్లాలోని మెహ్గావ్ తాలూకాలో బరసన్ వద్ద మహావీరుని ఆలయం ఉంది. ఇది అతిష్య క్షేత్రాలలో ఒకటి. మహావీరుడు కైవక్యం పొందిన తరువాత ఈ ప్రదేశానికి వచ్చడని అందువలన ఇక్కడ ఆలయం నిర్మించబడిందని భావిస్తున్నారు. ఈ పవిత్రక్షేత్రం బేతుల్ నగరానికి 14 కి.మీ దూరంలో ఉంది.
బింద్ పట్టణానికి సమీపంలో ఉన్న పావైలో నెమి నాథ్ ఆలయం ఉంది. బర్హి వద్ద పర్స్వనాథ్ ఆలయం ఉంది. ఇది బింద్ పట్టణానికి 20 కి.మీ దూరంలో ఎతవా జిల్లా సరిహద్దులో చంబల్ తీరంలో ఉంది.
సిమర్ బరిగ్మా వద్ద దిగంబర్ జైన్ పరస్‌నాథ్ జినాలయ ఉంది. ఇది బింద్ పట్టణానికి 20 కి.మీ దూరంలో ఉంది. బింద్ పట్టణంలో మాత్రమే దాదాపు 60 జైన ఆలయాలు ఉన్నాయి.
జిల్లాలో అత్యధికంగా నదులు ప్రవహిస్తున్నాయి. జలప్రవాహాల కారణంగా భూమి కోతకు గురౌతూ ఉంటుంది. మధ్యప్రదేశ్ ప్రభుత్వం ఈ విషయం మీద దృష్టి కేంద్రీకరించి నీటి పారుదల క్రమబద్ధీకరణ, ఏరియల్ సీడింగ్ వంటి పథకాలను చేపట్టింది. లోయలలో ప్రొసోపిస్, అకాసియా, జత్రోఫా వంటి విత్తనాలు వెదజల్లబడుతున్నాయి. అయినప్పటికీ కథినభూమిని సారవంతం చేయడం అసాధ్యంగానే ఉంది. ఒకప్పుడు దోపిడీదారుల స్థావరంగా ఉన్న ఈ ప్రాంతం ప్రస్తుతం పర్యాట్కులకు ఆతిథ్య ఇస్తూ సాహసయాత్రానుభూతిని కలిగిస్తుంది.
1766లో మహారాణి అహల్యాభాయి హోల్కర్ " మల్హర్ రావు హోల్కర్ " ఛత్రిని నిర్మించాడు. ఛత్రిలో అద్భుతమైన కుడ్యశిల్పాలు చెక్కబడి ఉన్నాయి.
ఇది ఇండోర్‌ను పాలించిన హోల్కర్ శైలిలో నిర్మించబడింది. ఇక్కడ చెక్కబడిన పూలు, ఆకులు అద్భుత సౌందర్యంతో ఉంటాయి. మరాఠీ శైలిలో ఉన్న ఛత్రిలో అందంగా చెక్కబడిన శిఖరాలతో కూడిన ఆర్చీలు ఉన్నాయి. ఛత్రి మొదటి అంతస్తులో అనదమైన చిత్రాలతో, స్థాంభాలతో నిర్మించబడిన హాలు ఉంటుంది.
పాన్ సింగ్ తోమర్ :- మొరేనాా జిల్లాలోని పోర్సా సమీపంలో భిదోసా గ్రామంలో ఉంది. ఆయన భారతీయ సైనికుడు, క్రీడాకారుడు, చంబల్ లోయ డెకాయిట్.
నేషనల్ వన్యప్రాణి అభయారణ్యం చంబల్నదీతీరంలో ఉంది. ఇక్కడ మొసళ్ళు, ఘరియాలు, గంగాలు, డాల్ఫిన్లు, పలు వలస పక్షులు ఉన్నాయి. ప్రాంతీయ పర్యాటక నిర్వాహకులు ఏర్పాటు చేస్తున్న బోటు పర్యటన కూడా ఉంది. బింద్ పట్టణానికి ఇది 22 కి.మీ దూరంలో ఉంది.
జిల్లా ఉత్తర సరిహద్దులో ఉత్తరప్రదేశ్ రాష్ట్ర ఆగ్రా జిల్లా, ఎటావా జిల్లా, జలౌన్ జిల్లా, ఝాన్సీ జిల్లా, దక్షిణ సరిహద్దులో దతియా జిల్లా, ఆగ్నేయ సరిహద్దులో గ్వాలియర్ జిల్లా, పశ్చిమ సరిహద్దులో మొరేనా జిల్లాలు ఉన్నాయి.
బింద్ జిల్లాలోని లహర్ తాలూకాలో ప్రముఖ హనుమాన్ ఆలయం ఉంది. దీనిని ష్రీ రావత్‌పురా ధాం అంటారు. ఇది చాలా అందంగా ప్రశాంతంగా ఉంటుంది. మహాభారతంలో ఈ ప్రాంతం గురించిన ప్రస్తావన ఉంది.
మాతా రేణుకా ఆలయం :- ఈ ఆలయం గోహద్ తాలూకాలోని జందరా గ్రామంలో ఉంది. ఇది బింద్ ప్ట్టణానికి 45 కి.మీ దూరంలో ఉంది. ఈ ఆలయాన్ని పరశురాముడు నిర్మించాడని విశ్వసిస్తున్నారు.
జిల్లాలో భూమి చాలా సారవంతమైనది. జిల్లాలో చంబల్, కాళి, క్వారి, పహుజ్, బైసి నదులు ప్రవహిస్తున్నాయి. కాలువల ద్వారా కూడా వ్యవసాయానికి నీరు అందుతూ ఉంది.
మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్రం లోని జిల్లాలలో బింద్ జిల్లా ఒకటి. బింద్ పట్టణం జిల్లాకు కేంద్రంగా ఉంది. బింద్ జిల్లా చంబల్ డివిజన్‌లో భాగం.
ఎస్.ఆర్.ఐ ఆధ్వర్యంలో 5 కాలేజీలు ఇంజనీరింగ్, ఫార్మసీ, బి.ఈ.డి, డి.ఎ.డి, నర్సింగ్, అలైడ్ సైన్సు మొదలైన రంగాలో అంతర్జాతీయ స్థాయి విద్యను అందిస్తుంది. అన్ని విద్యా సంస్థలు, ఇంస్టిట్యూట్స్‌ను స్వయంప్రతిపత్తిన పనిచేస్తున్న నమోదుచేయబడిన " శ్రీ రామరాజ సర్కార్ లోక్ కల్యాణ్ ట్రస్ట్ " స్థాపించి నిర్వహిస్తుంది.
ఇది పురాతన పట్టణం. మహాభారతంలో దీనిని గురించిన ప్రస్తావన ఉంది. మహాభారతకాలంలో ఇది దైత్యవక్ర అని పిలువబడింది. ఇది గతంలో బుండేల్‌ఖండ్ భూభాగంలో ఉంది. బుండేలా వంశానికి చెందిన రాజపుత్రులు ఈ ప్రాంతాన్ని పాలించారు. బుండేలా వంశజులు రాజా ఆర్చా చిన్న కుమారుని సంతతికి చెందిన వారు. మధ్యప్రదేశ్‌లోని బుండేల్ఖండ్ రాజ్యంలో ఈ ప్రాంతం భాగంగా ఉండేది. బుండేల్‌ఖండ్‌కు ఇది పూర్తిగా ఈశాన్యభూభాగంలో గ్వాలియర్‌కు సమీపంలో ఉంది. చుట్టు ఇతర రాజాస్థానాలు ఉండేవి. బుండేలా సామ్రాజ్యంలో ఇది వైశాల్యపరంగా రెండవ స్థానంలో ఉంది. మొదటి స్థానంలో ఆర్చా రాజాస్థానం ఉంది. భూభాగ వైశాల్యం 2130 చ.కి.మీ. 1901లో జనసంఖ్య 1759. 1950 దతియా బుండేల్ఖండ్ ఏజెంసీతో సహా కొత్తగా రూపొందిన వింధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్రంలో భాగంగా ఉండేది. 1956లో విద్యప్రదేశ్ మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్రంలో విలీనం చేయబడింది.
దతియలో పలు ప్రఖ్యాత ఆలయాలు ఉన్నాయి . పీతాంబర పీఠం అనేకమంది భక్తులను ఆకర్షిస్తుంది. జిల్లాలో ఇంకా హనుమాన్‌ఘర్ ఆలయం ఉంది. అద్భుత నిర్మాణ వైభవానికి ప్రతీకగా నిలిచిన పూర్ణా మహల్ గ్వాలియర్- ఝాన్సీ రైలు మార్గంలో కనిపిస్తూ ఉంటుంది. జహంగీర్ పట్టాభిషేకం తరువాత జహంగీర్‌ను ఆహ్వానించడానికి ఈ భవనం నిర్మించబడింది.
అయినప్పటికీ ఇక్కడకు జహంగీర్ రానేలేదు. రత్నగిరి మాత, సోనగిరి - ఆలయం, శ్రీ సిధ్ బాబా మందిర్ (కుర్థట, బీర్ సింగ్ దేవ్ మహల్, ఉన్నావ్ - బాలాజీ సూర్యదేవాలయం, రాజ్‌గర్ రాజభవనం, గుజరా మ్యూజియం మొదలైనవి ఉన్నాయి.
దతియా జిల్లా గంగాటిక్ నీటిపారుదల విధానంలో ఉంది. జిల్లాలో సింధు, పహుల్, మహౌర్, బెత్వ నదీజలాలు వ్యవసాయానికి అవసరమైన నీటిని అందిస్తున్నాయి. నదులు వర్షాధారంగా
ప్రవహిస్తుంటాయి కనుక వర్షాలు అధికంగా ఉండే జూన్- ఆగస్టు మాత్రమే వ్యవసాయానికి నీరు అందుతూ ఉంది. వేసవిలో నీటి ప్రవాహాలు ఎండిపోతాయి కనుక ప్రధాన ప్రవాహం నుండి కొన్ని నీటి కాలవల నుండి మాత్రమే వ్యవసాయ భూములకు నీటిని అందిస్తున్నాయి.
జిల్లాలో ఖడిబీలి భాష వాడుకలో ఉంది. ఇది కాక జిల్లాలో వాడుకలో ఉన్న భాషలలో ద్రావిడ భాషాకుటుంబానికి చెందిన భరియా భాష ప్రధానమైనది. భరియాభాష 2,00,000 మంది ప్రజలకు వాడుక భాషగా ఉంది. ఈ భాష వ్రాయడానికి దేవనాగరి లిపిని వాడుతున్నారు.
జిల్లాలో బుండేల్ ఖండ్ లోక్‌గీత్, ఫాగ్, అల్హా, కబ్బలి మంటి జానపద సగీతం వాడుకలో ఉంది. వీటిని దాదాపు అన్ని గ్రామాలలో ఈ సంగీతం వినడానికి అవకాశం ఉంది. జిల్లాలో రాజేద్ర సింగ్, దేష్‌రాజ్ పతరియా జీ వంటి ప్రముఖ రాజకీయ నాయకులు ఉన్నారు.
దతియా జిల్లా ఉత్తర సరిహద్దులో భిండ్ జిల్లా, పశ్చిమ సరిహద్దులో గ్వాలియర్ జిల్లా, దక్షిణ సరిహద్దులో శివ్‌పురి జిల్లా, తూర్పు సరిహద్దులో ఉత్తర ప్రదేశ్ రాష్ట్రానికి చెందిన ఝాన్సీ జిల్లా ఉన్నాయి.
జిల్లాలో ప్రధానంగా ప్రజలు వ్యవసాయం మీద ఆధారపడుతున్నారు. జిల్లాలో 70% మది ప్రజలు వ్యవసాయం మీద ఆధారపడి ఉన్నారు. 30% ప్రజలు " అగ్రో సాల్వెంట్ " కంపెనీలో పనిచేస్తున్నారు.
మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్రం లోని జిల్లాలలో దతియ జిల్లా ఒకటి. దతియా పట్టణం జిల్లాకు కేంద్రంగా ఉంది. దతియా జిల్లా గ్వాలియర్ డివిజన్‌లో భాగం.
నవల మార్గరెట్ మిఛెల్ రాసిన గాన్ విత్ ద విండ్‌ కు తెలుగు అనువాదం. అమెరికా అంత్యర్యుద్ధం పరిణామాలను, ప్రేమకథను, ఆనాటి సామాజిక స్థితిగతులను చిత్రీకరించిన నవలగా బహుళ ప్రజాదరణ పొందింది. అటువంటి నవలను చివరికి మిగిలింది?
ఈ ఆంగ్లనవలను మాలతీ చందూర్ తన ఆంగ్ల నవలా పరిచయాల్లో భాగంగా ఈ గ్రంథాన్ని గురించి పరిచయం చేశారు. ఆ పరిచయాన్ని చదివి గాన్ విత్ ద విండ్‌పై ఇష్టాన్ని పెంచుకుని, ఆంగ్లంలో మూలగ్రంథాన్ని మొదటిసారి చదివిన రమణారెడ్డి చివరకు ఈ గ్రంథాన్ని అనువదించేంతవరకూ వెళ్ళారు.
అతను తన షూటింగ్ కెరీర్‌కు అద్భుతమైన ఆరంభం ఇవ్వడంతో కృషి, అంకితభావం రెండూ ఫలించినవి. 2014 ఆసియా క్రీడల్లో 50 మీటర్ల పిస్టల్ ఈవెంట్‌లో స్వర్ణం సాధించాడు. ఇంచియాన్ ఆటల విజయం అతని కెరీర్‌ను ఆకర్షించింది.అతని కొత్తగా వచ్చిన కలను వెంటాడుకునే విశ్వాసాన్ని ఇచ్చింది.అదే సంవత్సరం, అతను కామన్వెల్త్ క్రీడలలో 194.1 పాయింట్లు సాధించి బంగారు పతకాన్ని సాధించాడు. అర్హతల సమయంలో అతను 562 పాయింట్లతో చరిత్రను స్క్రిప్ట్ చేయడంతో ఈ విజయం మరింత ప్రత్యేకమైంది.అజర్‌బైజాన్‌లోని బాకులో జరిగిన ప్రపంచ ఛాంపియన్‌షిప్‌లో రజత పతకం సాధించి, అతనికి రియో ఒలింపిక్స్ స్పాట్ లభించింది. ఒలింపిక్ బెర్త్ బుక్ చేసుకోవడానికి ఇది మొదటి అవకాశంగా అతనికి లభించింది.
జియో రియో ఒలింపిక్స్లో పతకంతో జీతూ రాయ్ తిరిగి వస్తాడని బాగా ప్రచారం పొందాడు.అతను దానిని ఒక సవాలుగా స్వీకరించి ఎంతవరకు కష్టపడాలో అంతవరకు కష్టపడ్డాడు. ప్రముఖ పిస్టల్ షూటర్ జస్పాల్ రాణా ఇఎస్‌పిఎన్‌కు ఇచ్చిన ఇంటర్వ్యూలో "జితుకు రియోలో పతకం సాధించే అవకాశం ఉంది.అతను ఒలింపిక్స్‌లో గరిష్ట స్థాయికి చేరుకోవలసి వస్తే, దానికి దారితీసిన నెలలలో పేలవమైన ఫలితాల వల్ల అతను ప్రభావితం కాలేడు. అది సరైన సమయంలో గరిష్ట స్థాయికి చేరుకుంటుంది.ఒత్తిడి అనేది ఎల్లప్పుడూ ఉంటుంది. అది సరైన అథ్లెట్లగా వ్యవహరించడానికి శిక్షణ ఇస్తుంది.లోపానికి తావు లేదు ” అని ఇచ్చిన ఇంటర్వ్యూలో చెప్పాడు.
జీతూ రాయ్ ఒక భారతీయ షూటింగ్ క్రీడాకారుడు.అతను 10 మీటర్ల ఎయిర్ పిస్టల్, 50 మీటర్ల పిస్టల్ ఈవెంట్లలో పాల్గొన్నాడు. 2014 ఆసియా క్రీడలలో భారతదేశానికి మొట్టమొదటి స్వర్ణపతకాన్ని అందించి చరిత్ర సృష్టించాడు.దక్షిణ కొరియాలోని ఇంచియాన్లో జరిగిన 17వ ఆసియా క్రీడలలో ప్రపంచ ఐదో నంబర్ క్రీడాకారుడుగా జీతూ రాయ్ భారత్ కు తొలి స్వర్ణం అందించాడు. 50 మీటర్ల పిస్టల్ ఈవెంట్‌లో జీతూ రాయ్ పసిడి పతకాన్ని సొంతం చేసుకున్నాడు. భారత ప్రభుత్వం అతనికి ఖేల్ రత్న అవార్డును 2016 లో ప్రకటించింది. 2020 లో భారత ప్రభుత్వం రిపబ్లిక్ ఆఫ్ ఇండియాలో నాల్గవ అత్యున్నత పౌర పురస్కారమైన పద్మశ్రీని ఇచ్చి సత్కరించింది.
అక్కడ నుండి అతని జీవితం పూర్తిగా భిన్నమైన మలుపు తీసుకుంది.అతను ఆర్మీలో చేరిన రెండు సంవత్సరాల తరువాత 2009 లో మొదట తుపాకీ 9 మి.మీ పిస్టల్ ఉపయోగించాడు.దురదృష్టవశాత్తు, జీతూను భారత సైన్యం మార్క్స్ మ్యాన్షిప్ యూనిట్లో ఎంపిక చేయలేదు. అతనిని తిరిగి లక్నో యూనిట్కు పంపబడ్డాడు. అయినా నిరాశ, నిరుత్సాహపడలేదు.ఈ సంఘటనే జీతూ జీవితాన్ని పూర్తిగా మార్చివేసింది. అతను కష్టపడి పనిచేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. పగలు, రాత్రి షూటింగ్ ప్రాక్టీస్ చేసి చివరకు 2014 లో 10 మీ. ఉచిత పిస్టల్ కోటాను గెలుచుకున్నాడు.
"నేను ఇప్పుడు నా శిక్షణపై దృష్టి పెడతాను. 2020 టోక్యో ఒలింపిక్స్ కోసం బెర్త్ సంపాదించడమే నా లక్ష్యం. కేంద్ర ప్రభుత్వ టార్గెట్ ఒలింపిక్ పోడియం పథకం, కచ్చితంగా ఒక అథ్లెట్‌కు ఆర్థిక ప్రేరణను ఇస్తుంది. ఇది పరికరాలు, మందుగుండు సామగ్రి ఖరీదైనందున స్కోర్‌లను మెరుగుపరచడంలో సహాయపడుతుంది.నా ప్రారంభ సంవత్సరాల నుండి భారత సైన్యం నాకు మద్దతు ఇస్తోంది. అందుకే నేను చాలా సాధించగలిగాను ”అని జీతూ ఆసియా న్యూస్ ఇంటర్నేషనల్ కు జరిగిన ఒక టెలిఫోన్ ఇంటర్వ్యూలో చెప్పాడు.
అతని షూటింగ్ కీర్తి తరువాత, అతను భారత సైన్యంలో సిపాయిగా పదోన్నతి పొందాడు.అతను ప్రస్తుతం 11 గూర్ఖా రైఫిల్స్‌లో నాయబ్-సుబేదార్‌గా పనిచేస్తున్నాడు. జీతూ తన విజయాలతో భారత సైన్యానికి ఘనత కల్పించాడు.
అతను “అవును నేను కొన్ని సమయాల్లో ఒత్తిడిని ఎదుర్కొన్నాను.కానీ నా సాధన తయారీలో ఎప్పుడూ బాధపడలేదు. అనేక అంతర్జాతీయ టోర్నమెంట్లలో ఆడి గెలిచిన తరువాత ఇది ఒక అలవాటులా అనిపించింది.కానీ నేను సరైన మార్గంలో ఉన్నానని, పతకం సాధించడమే నా లక్ష్యం ”అని జీతూ ఇఎస్‌పిఎన్‌తో అన్నాడు.జీతూ ఎప్పుడూ ఒత్తిడిని సానుకూలంగా తీసుకున్నాడు.ఈ సామర్థ్యం అంతర్జాతీయ టోర్నమెంట్లలో సమర్థవంతంగా షూటింగ్ చేయడానికి అతనికి సహాయపడింది.
జీతూ 10 మీటర్ల ఎయిర్ పిస్టల్ ఈవెంట్ ఫైనల్స్‌లో ప్రవేశించినప్పటికీ పోడియం ముగింపులో విజయం సాధించలేకపోయాడు.తత్ఫలితంగా, ఎంతో ముందుగా ఉహించిన ప్రయాణం హృదయ విదారకంతో నెరవేరలేదు.2018 సంవత్సరం జీతూ షూటింగ్ గట్టి బాదు , తో ప్రారంభమైంది. గోల్డ్ కోస్ట్ కామన్వెల్త్ క్రీడలలో 10 మీటర్ల ఎయిర్ పిస్టల్ పురుషుల ఈవెంట్‌లో అతను బంగారు పతకాన్ని గెలుచుకున్నాడు. అయినప్పటికీ, అతను ఆసియా క్రీడలకు అర్హత సాధించలేకపోయాడు.
అక్టోబర్ 2018 లో జీతూ జీవితంలో మరో ఉత్తేజకరమైన దశను ప్రారంభించాడు.సిక్కింలో జరిగిన ఒక ప్రైవేట్ వేడుకలో కిక్‌బాక్సర్ సుష్మితా రాయ్‌ను వివాహం చేసుకున్నాడు. సుష్మిత అనేక ప్రతిష్టాత్మక అంతర్జాతీయ కిక్‌బాక్సింగ్ టోర్నమెంట్లలో పతకాలు సాధించింది.వాటిలో వరల్డ్ అసోసియేషన్ ఆఫ్ కిక్ బాక్సింగ్ ఆర్గనైజేషన్స్, ఆసియా ఛాంపియన్‌షిప్‌లో రజత పతకం, ప్రపంచ మార్షల్ ఆర్ట్స్ మాస్టర్‌షిప్‌లో కాంస్య పతకం గెలుచుకుంది.
జీతూరాయ్ నేపాల్‌లోని శంఖవాసాభ జిల్లాలో ఒక చిన్న గ్రామంలో 1987 ఆగస్టు 26 న జన్మించాడు.ఇతను ఐదుగురు తోబుట్టువులలో నాల్గవవాడు.జీతూ తన బాల్యం నేపాల్‌లోని అడవులు, వరి పొలాలలో గడిచింది. అతని గ్రామం చుట్టూ అడవి ఉన్నందున, క్రీడా సౌకర్యాలు అంతగా లేవు.అతనిది మధ్యతరగతికి చెందిన కుటుంబం.తండ్రిని కోల్పోవడం వలన అతనికి ఏదో చేయాలనే అభిరుచి మనసులో రేకిత్తింది.అతని బాధ్యత తీసుకొని తన కుటుంబాన్ని ఆదుకున్నాడు.
ఈ ప్రయాణం కోసం జీతూ అనేక విపరీతమైన ఒత్తిడిలకు గరైయ్యాడు. ఆర్మీ తిరస్కరించడం నుండి తిరిగి బౌన్స్ అవ్వడం, ఒలింపిక్స్ అర్హత రికార్డులను బద్దలు కొట్టడం, చివరిగా 2018 వరకు సిడబ్ల్యుజి స్వర్ణం సాధించడం, ఆసియా గేమ్స్ 2018 లో అనర్హతకు గురికావడం. జీవితం అంతా అతనిని క్రిందికి లాగడానికి ప్రయత్నించింది. అతను వెనుకకు బౌన్స్ అయ్యాడు. జితుకు చాలా సామర్థ్యం ఉందని తెలుసు.
అతను షూటింగ్ ప్రారంభించిన తర్వాత, అదే తన జీవిత పరమావధిగా మారిందని అతను గ్రహించలేదు.అతనని ఆ వైపు మరలిస్తుందని కూడా గ్రహించలేదు. గ్రహించనప్పటికీ అతను అప్పటికే ఆ మార్గంలో నడవడం ప్రారంభించాడు. గ్రహించిన తరువాత అప్పుడు అతను నిజంగా కోరుకుంది ఇదేనని అతను పూర్తిగా అర్థం చేసుకున్నాడు.బహుశా విధి అలా చేయించిఉంటుందని గ్రహించాడు.
జీతూకు ఆసియా క్రీడల అర్హతలను కోల్పోవడం పెద్ద దెబ్బగా భావించాడు. అతను అనుకోకుండా తరువాత కొద్దికాలానికే జరిగిన ప్రభుత్వ టార్గెట్ ఒలింపిక్ పోడియం పథకం నుండి తప్పుకున్నాడు. అతను నిరాశ చెందినప్పటికీ, నిస్సందేహంగా ఉన్నాడు. అతను పునరాగమనం గురించి సానుకూలంగా అలోచించి కష్టపడి పనిచేసాడు.
భారత సైన్యంలో చేరిన తరువాత కూడా అతనికి ఎప్పుడూ షూటింగ్ పట్ల అంత ఆసక్తి లేదు. అతని ఆర్మీ కోచ్ జి.ఆర్. గర్బరాజ్ రాయ్, సీనియర్స్ కారణంగానే అతను దానిని తీవ్రంగా పరిగణించాడు.జీతూ ఒక షూటింగ్ చేసినతరువాత అతని కోచ్ జి.ఆర్. గర్బరాజ్ రాయ్, మెరుగైన ప్రదర్శన కోసం జీతూను నెట్టాడు
అతను 2007 లో భారతీయ పౌరుడుగా ఆర్మీలో చేరాడు.జీతూ రాయ్ భారతీయ భారతీయ పాస్‌పోర్ట్ కలిగి ఉన్నందున అతను ఒక భారతీయ పౌరుడు.అతను ఉత్తరప్రదేశ్‌కు ప్రాతినిధ్యం వహించిన 2011జాతీయ క్రీడలలో పాల్గొన్న ధ్రువీకరణ పత్రం కూడా ఉంది.
“ఆయనకు చెల్లుబాటు అయ్యే భారతీయ పాస్‌పోర్ట్ ఉంది. పౌరసత్వ చట్టం 1955 ప్రకారం అతను భారతీయ పౌరుడు ”అని లక్నోకు చెందిన 11 జిఆర్‌సిసి-రాయ్ రెజిమెంట్ కమాండెంట్ అముల్ అస్తానా అన్నారు.
దిగువ సుబన్‌సిరి జిల్లా 6 పాలనా విభాగాలుగా విభజించారు. అవి వరుసగా. జిరో , యాచులి, పిస్తానా, రగా, కంపోరిజొ, డొల్లుంగముఖ్. అలాగే జిల్లా జిరో-1, జ్రో-2, టామెన్ -రగా అనే 3 విభాగాలుగా విభజ్ంచబడింది. జిల్లాలో 2 అసెంబ్లీ నియోజక వర్గాలు ఉన్నాయి. ఈ రెండు అరుణాచల్ పశ్చిమ లోక్‌సభ నియోజకవర్గం చెందినవి.
దిగువ సుబన్‌సిరి జిల్లా కేంద్రం జీరో వద్ద ఉంది. జిల్లా వైశాల్యం 3,460 చ.కి.మీ. జిల్లా ఉత్తర సరిహద్దులో అరుణాచల్ ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని ఎగువ సుబన్‌సిరి జిల్లా, దక్షిణ సరిహద్దులో అస్సాం రాష్ట్రం లోని పపుమ్ పరె జిల్లా, ఎగువసుబన్‌సిరి జిల్లాలోని కొంతభాగం, పశ్చిమ సరిహద్దులో తూర్పు కమెంగ్ జిల్లా ఉన్నాయి.
లోయర్ సుబన్‌సిరి జిల్లా, ఉత్తర భారతదేశ రాష్ట్రాలలో ఒకటైన అరుణాచల్ ప్రదేశ్ లోని జిల్లా. దీని ప్రధాన కార్యాలయం జిరో పట్టణం.
దిగువ సుబన్‌సిరి జిల్లాలో నియోకం, బూరి-బూత్, డ్రీ ఫెస్టివల్ వంటి ఉత్సవాలు జిల్లాకే ప్రత్యేకమని భావిస్తున్నారు.
ఈ పరిణామంతో చాలా మంది నైపుణ్య ఛాయాచిత్రకారులు ఖంగుతిన్నారు. వారి నైపుణ్యంలో, వారిలోని కళాతృష్ణలో, కొత్తగా పుట్టుకొచ్చిన, నియంత్రించలేని, ప్రతిభావంతులు కాని వారు భాగస్థులైనారు. ఛాయాచిత్రాలు ఎవరిచేనైనా తీయబడినచో బహుశ: ఛాయాచిత్రకళని కళగా పరిగణించరాదనే వాదం మొదలైనది. ఛాయాచిత్రకళని కళగానే పరిగణించు కొందరు ఛాయాచిత్రకారులు కొన్ని ఛాయాచిత్రాలు కేవలం వాస్తవాలు నమోదు చేయటానికి ఉపయోగించిననూ, కొన్ని ప్రత్యేక అంశాలతో ఛాయాచిత్రాలని కళాఖండాలుగా తీర్చిదిద్దవచ్చునని వాదించారు. బోస్టన్ ఈవెనింగ్ ట్రాన్స్క్రిప్ట్ అనే పత్రికకి కళావిమర్శకుడైన విలియం హోవ్ డౌన్స్ అనే వ్యక్తి 1900 లో "కళ అన్నది కేవలం పద్ధతులు, ప్రక్రియలకే పరిమితం కాక స్వభావం, కళాభిరుచి, భావోద్రేకం తో పెనవేయబడి ఉన్నది.కళాకారుని చేతుల్లో ఛాయాచిత్రం కళాఖండం అవుతుంది.ఒక్క ముక్కలో చెప్పాలంటే ఛాయాచిత్రకళని కళగా మార్చాలన్నా వర్తకంగా మార్చాలన్నా అది కేవలం ఛాయాచిత్రకారుడి చేతుల్లోనే ఉన్నది." అని ప్రస్తావించాడు.
ఫోటోగ్రఫీ చరిత్ర ఇచ్చే వివరణకి వ్యతిరేకంగా పిక్టోరియలిజం అనునది కళాత్మక స్పందనల పరిణామక్రమంలో ఉద్భవించినది కాదు; కానీ, "దగ్గరగా అల్లుకుపోయిన, విపరిణామ, విరుద్ధమైన ఉద్రేకాలకు ఆనకట్టలుగా, వ్యూహాలతో ఏర్పడినది." కళామేధావులు ఫోటోగ్రఫీ కళనేనా కాదా అన్నదాని పై చర్చిస్తున్న కాలంలోనే ఫోటోగ్రఫీ రంగప్రవేశం పలువురు సాంప్రదాయిక కళాకారుల పాత్రలను వారి జీవితాలను నేరుగా ప్రభావితం చేసినది. ఫోటోగ్రఫీ రాక మునుపు ఒక వ్యక్తి యొక్క చిత్రపటాన్ని చిత్రకళలో మాత్రమే చిత్రీకరించగలిగేవారు. కొన్ని వేల మంది చిత్రకారులు ఈ కళారూపానికే అంకితమయి ఉండేవారు. ఛాయాచిత్రకళ చిత్రకళ యొక్క ప్రాముఖ్యతని తగ్గించింది. లండన్ లోని రాయల్ అకాడమీలో 1830 లో 300 చిత్రపటాలు ప్రదర్శితమవగా 1870 లో కేవలం 33 మాత్రమే ప్రదర్శితమవడం దీనికి నిదర్శనం. ఫోటోగ్రఫీ చిత్రకళని అయితే అధిగమించినది కానీ, ఫోటోగ్రఫీ అనునది కళనేనా అనే ప్రశ్నకి సమాధానం మాత్రం దొరకలేదు.