polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ఇప్పటికే వ్యవసాయ భూములకై, జనావాసాలకై, పరిశ్రమల స్థాపనకై, చాలా అడవులను నరకి వెయ్యడంవలన పర్యావరణ సమతుల్యానికి జరుగ వలసిన నష్టం జరిగిపోయి, ఇకముందు అడవులను నరికితే మానవ మనుగడ అస్థిత్వానికి, ఉనికికి ముప్పు ఏర్పడుతుంది.ఇలాంటి పరిస్ధితులలో అందుబాటులో వున్న భూములలలోనే నూనెగింజల ఉత్పత్తి కొనసాగించ వలసిన అగత్యం, అవసరం ఏర్పడినది. జనవాస ప్రాంతాలలోని బయలు మైదాన నేలల్లో, అడవులో పెరిగే చెట్లు చాలావరకు నూనెగింజలను ఇచ్చెవే. మూడు దశాబ్ధాలనుండే మైదాన ప్రాంతాలలోని, అడవులలోని చెట్లనుండి నూనెగింజలను సేకరించి, నూనెను తియ్యడం మొదలైనది. ఈ విధంగా మైదానాలలో , అడవులలో పెరిగే చెట్ల నుండి నూనెగింజల సేకరణ కొంచెం ప్రయాసతో కూడిన పని. ఈ చెట్లన్ని ఒకే చోట గుంపుగా పెరగవు. ఒకేరకమైన చెట్లు చెదురుమదురుగా వ్యాపించి వుండటం వలన నూనెగింజలను సేకరించుటకు అధిక సమయము, ఎక్కువ మనుసులను సేకరణకై వినియోగించ వలసి రావడం వలన చెట్ల నూనెగింజల సేకరణ అనుకున్నంత వేగ వంతంగా జరగటంలేదు.అవసరం అన్వేషణకు, ఆవిష్కరణకు మూలం. అందుచే సమర్ధవంతంగా, వేగవంతంగా, అధిక మొత్తంలో చెట్ల నూనెగింజల సేకరణకై ప్రయత్నాలు మొదలైనవి.
నూనెలను కేవలం ఆహారంతో పాటు వినియోగించడం మాత్రమే కాకుండగా వివిధ రకాలైన ఉత్పతుల తయారికి కూడా విరివిగా ఉపయోగిస్తారు. సబ్బులు, కందెనలు , రంగులు , ఔషధ లేపనాలు , సౌందర్య లేపనాలు , రబ్బరు టైర్లు, మందులు, ఆయుర్వేద చికిత్సలో దేహ మర్ధననూనెలు, కేశ నూనెలు కొవ్వు ఆమ్లాలు, బయో డిసెల్ తయారిలో విరివిగా నూనెలను వాడెదరు. ఈ మధ్య కాలంలో వాహనాల వాడకం విపరీతంగా పెరిగింది. వాహస ఇంధంగా వాడుచున్న పెట్రోలు, డిసెల్, కిరొసిన్ వంటి ఇంధనాలన్నికూడా శిలాజ ఇంధనాలు. శిలాజ ఇంధనాలను వాడేకొలది వాటి నిల్వలు తరుగుతూ పోతాయి తప్ప తిరిగి ఉత్పన్నం కావు. ఇప్పుడు వాడుచున్న ఈ శిలాజ ఇంధనాలన్ని కొన్ని వేల లక్షల సంవత్సరాల పాటు, భూగర్భంలో సేంద్రియ పదార్ధాలు అధిక వత్తిడి, ఉష్ణోగ్రతల వద్ద రసాయనిక మార్పులకు లోనవడం వలన ఏర్పడినవి. అందుచే శిలాజ ఇంధానాలు వాడేకొద్ది నిల్వలు తగ్గి పోవడం తప్ప పెరగవు. రాబోవు కాలంలో వాహనాల ఇంధనంగా నూనెలను బయోడీసెల్ గా మార్చి ఉపయోగించడం తప్పనిసరి. కనుక నూనెల వినియోగం ఇంకా పెరుగుతుంది.
ఈచెట్టు మెలియేసి కుటుంబానికి చెందినది.వృక్షశాస్త నామం:అజడిరక్ట ఇండికా . సంస్కృతంలో నింబ, హిందిలో నీం, గుజరాత్‍లో లిండొ, మహారాష్ట్రలో కుడులింబొలి, దక్షిణ భారతంలో వేప అని పిలుస్తారు.భారతదేశమంతా వ్యాప్తిచెందివున్నది. బయలుప్రదేశాలలో, ఇంటి ఆవరణలలో, అడవుల్లో పెరుగుతుంది. వేపచెట్టు పెరిగే ఇతరదేశాలు, దక్షిణ అమెరికా, ఆఫ్రికా, ఇండోమలయని ప్రాంతము. భారతదేశంలో, ఆంధ్ర, గుజరాత్, మహారాష్ట్ర, మధ్య ప్రదేశ్, ఒడిస్సా, రాజస్ధాన్, ఉత్తర ప్రదేశ్, తమిళనాడు, హర్యానా, పంజాబ్, హిమచల ప్రదేశ్. అస్సాము, అండమాన్ నికోబార్ దీవులలో వేప విస్తృతంగా పెరుగుతుంది. ఒకచెట్టునుండి ఏడాదికి 37-55 కిలోలవరకు నూనెగింజలను సేకరించెవీలున్నది. వేపగింజల సేకరణ ఉత్తరభారతంలో జూన్-జూలై మధ్యకాలంలో, దక్షిణాన మే-జూన్ నెలలో చేస్తారు. వేపకాయలో నూనె 20% వరకుంటుంది. వేపగింజలనుండి వేపనూనె తీయుదురు. వేపగింజలను ఎక్సుపెల్లర్లను నూనెతీయుయంత్రాల ద్వారా, సాల్వెంట్ ఎక్సుట్రాక్షను పద్ధతిలో తీయుదురు.
గత అరవై సంవత్సరాలలో ప్రపంచ జనాభా విపరీతంగా పెరిగి పోయి, రెట్టింపు అయ్యింది. జనాభా పెరిగే కొలది అవసరపడు అహారోత్పత్తులు ఆ మేరకు లభించాలి. జనాభా అయితే పెరిగింది కాని ఆ మేరకు వ్యవసాయ భూముల విస్తీర్ణం పెరగ లేదు, సరికదా కొంతమేరకు తగ్గింది (పంట పోలాలలో పరిశ్రమలు స్ధాపించటం, చేపల, రొయ్యలచెరువులు త్రవించడం, బహుళ అంతస్తుల నివాస భవనాల నిర్మాణం చోటుచేసుకున్నది. పశ్చిమ బెంగాల్ లోని నందిగ్రాం లోని ఉద్యమం ఇందుకు ఉదాహరణ: కొంత మేరకు అడవులను నరకి వేసి పామాయిల్ తోటలను పెంచటం ప్రారంభించారు. ఇందు వలన వాతావరణ సమతుల్యత దెబ్బతింటున్నదని వాదనలు రావడంతో వారుకూడా అడవులను నరికి పామాయిల్ తోటలను పెంచె కార్యక్రమాన్ని తగ్గించారు. జంతువులనుండి సేకరించిన కొవ్వును అతితక్కువ ప్రమాణంలో మాత్రమే ఆహారంగా వినియోగిస్తారు. జంతుకొవ్వులలో సంతృప్త కొవ్వు ఆమ్లాలు అధికంగా వున్నందున వాటిని వేరే విధంగా వినియోగించడం జరుగుతుంది.
ఈచెట్టును తెలుగులో నాగకేశర్ అనికూడా వ్యవహరిస్తారు.ఇది గట్టిఫెరె కుటుంబానికి చెందిన చెట్టు.వృక్షశస్త్రనామము:మెసుయ ఫెర్రె .లి. .
ఈచెట్టును హిందిలో నహొర్/నాగ్‍కేశర్, కర్నాటకలో నాగసంపిగె, కేరళలో నంగు/ఛురాలి, తమిళనాడులో నంగల్/సురులి, మరాతి, గుజరాత్‍లో నాగ్‍చంప, అస్సాంలో నహొర్, ఒడిస్సాలో నగెస్‍వరొ బెంగాలిలో నగ్‍కెసర్ అనియు, ఆంగ్లంలో పగొడ చెట్టు అని వ్యవహరిస్తారు.
ఆచెట్లు తూర్పు హిమాలయాలు, పశ్చిమ కనుమ లు, కర్నాటక, కేరళలలోని సతతహరిత అడవుల్లో, అలాగే అస్సాం, బెంగాల్, అండమాన్‍దీదులలోని అడవుల్లోను వ్యాప్తి ఉంది.దక్షిణ భారతంలోని వీటి వునికి ఉంది.తమిళనాడులోని తిరువన్‍మలై అటవీ ప్రాంతంలో పెరియ నుంగు రకం, అలాగే కేరళలోని పాలఘాత్లోని సైలంట్ వ్యాలిలో వ్యాప్తి చెందివున్నాయి.సముద్రమట్టంనుండి 200 అడగుల ఎత్తువరకు పెరుగును.నాగకేసరి నూనెను ఎక్కువగా హిందిపేరుతో నహొర్ ఆయిల్అని పిలుస్తారు.
నూనెలను ఆహారంలో రెండురకాలుగా తీసుకోవటం జరుగుతుంది. ఒకటి శాకనూనెలు , రెండు మాంసాహారాన్ని తీసుకోవటం వలన. ఉదా: కోడి, మేక, గొర్రె, ఆవు, గేదె వంటి జంతువుల మాంసాన్ని తీసుకున్నప్పుడు, చేప, రొయ్య, సొర, క్రిల్సు వంటి జలచరాలను ఆహారంగా తీసుకున్నప్పుడు. జంతుకొవ్వులలో సంతృప్త కొవ్వు ఆమ్లాలు అధికంగా వుండును. జలచరాలల లో అసంతృప్త కొవ్వుఆమ్లాలు, ఒమేగా-3 కొవ్వుఆమ్లాలు అధికంగా వుండును. నూనెగింజలలో, జలచర , భూచర జంతువులలోని కొవ్వులలో కొవ్వుఆమ్లాలు ట్రై గ్లిసెరైడుల రూపంలో వుండును. ఒక అణువు గ్లిసెరోల్‍తో మూడు కొవ్వు ఆమ్లాలు అనుసంధానం చెందుట ద్వారా ఒకఅణువు ట్రై గ్లిసెరైడు , మూడు నీటిఅణువు లేర్పడును.
ఈ చెట్టు ఫాబేసికు చెందిన చెట్టు. వృక్షశాస్తనామం: పొంగమియా పిన్నట పెర్రె . సంస్కృతంలో కరంజ్, హింది, ఉత్తరభారతంలో కరంజ, తమిళంలో పొంగం, ఇంగ్లిసులో ఇండియన్ బీచ్ అని పిలుస్తారు. పశ్చిమఘాట్ లో విస్తారమధికం. నదుల ఒడ్దులలో, ఆవరణలలో, బయలు ప్రదేశాలలో, అడవుల్లో విస్తరించి ఉంది. భారతదేశంలో ఆంధ్ర, హర్యానా, కర్నాటక, మధ్యప్రదేశ్, ఒడిస్సా, రాజస్ధాన్, ఉత్తరప్రదేశ్ లలో బాగా వ్యాప్తిచెందివున్నది. ఒకచెట్టునుండి ఏడాదికి 50-90 కిలోలగింజలను సేకరించు అవకాశమున్నది. విత్తనం లో నూనెశాతం 27-39% వరకుండును. గింజలనుండి కానుగ నూనె ను ఎక్సుపెల్లరులద్వారాను, కేకునుండి సాల్వెంట్ విధానంలో సంగ్రహించెదరు.
శాకఖాద్య నూనెలను వ్యవసాయపంటల నూనెగింజల ద్వారాను (వేరుశనగ, నువ్వులు, పొద్దుతిరుగుడు, ఆవాలు, పత్తిగింజలు, కుసుమ , ఒడిసెలు వంటివి) ద్వారాను, వ్యవసాయపంటగా సాగుచేసె చెట్లకాయలు, పళ్ల గుజ్జు విత్తనాల ద్వారాను ఉత్పత్తి చేయుదురు. వ్యవసాయ పంటలైన మొక్కల నూనెగింజలలో సంతృప్త కొవ్వుఆమ్లాల కన్నా అసంతృప్త కొవ్వు ఆమ్లాలు అధికశాతంలో వుండును. చెట్ల గింజలనూనెలలో సంతృప్త కొవ్వు ఆమ్లాలు అధికంగా వుండును. కొబ్బరిలో లారిక్ కొవ్వుఆమ్లం, పామాయిల్లో పామిటిక్ కొవ్వుఆమ్లం, కొకో బట్టరులో స్టియరిక్ సంతృప్త కొవ్వుఆమ్లం అధికశాతంలో వుండును.
గ్రామీణ ప్రాంతాలలో, పొలంగట్ల వెంబడి, రోడ్లకిరువైపుల, బయలునేలలో, పంటకు అనుకూలంకాని భూముల్లో పెరిగే మనకు సుపరిచతమైన చెట్లు కొన్నికలవు. అవి వేప, కానుగ, చింత, టేకు, కొబ్బరి తదితరాలు. అయితే కొబ్బరిని వ్యవసాయపంటగా కొబ్బరితోటలను తీరప్రాంతభూముల్లో సాగుచేస్తారు. అడవుల్లో పెరిగే గుగ్గిలం , ఇప్ప, వంటివి ఉన్నాయి. ఈ చెట్ల నుండి నూనెగింజలను సేకరించి నూనెను తీయడం దశాబ్ధలక్రితమే మొదలైనది. మామిడిపండ్ల టెంకలనుండి కూడా నూనెను తీస్తున్నారు. ఈదిగువన అడవుల్లో పెరిగే, నూనెగింజలనిచ్చే చెట్ల వివరాలు పొందుపరచడం జరిగింది.
ఇప్పచెట్టు పూలనుండి గిరిజనులు ఇప్పసారా తయారుచేయుదురు.పూలను ఆహారంగా కూడా తీసుకుంటారు.ఇప్పచెట్టు సపోటేసి కుటుంబానికి చెందినమొక్క.వృక్షశాస్త్రనామం:బస్సియ లేదా మధుక లాంగిఫొలియ .
దేశంలో అంధ్ర, బీహరు, కర్నాటక, గుజరాత్, మధ్య ప్రదేశ్, ఒడిస్సా, రాజస్దాన్, తమిళనాడు, ఉత్తర ప్రదేశ్, బెంగాల్ అటవి ప్రాంతంలో పెరుగుతున్నది.ఇప్పచెట్టు గింజలనుండి తీయునూనెనుఇప్పనూనె అంటారు.
ఈ చెట్టు ఫాబేసి కుటుంబానికి చెందినది.వృక్షశాస్త్రనామము:టమారిండస్ ఇండికా.సాధారణ పేర్లు:మరాఠీలో చించ్ ;మలయాళం లలో పులి ;కన్నడలో హూలి;బెంగాలి, గుజరాతిలలో అమ్లి;హింది, పంజాబిలలో ఇమ్లి/చించ్‍పాల/తింతిదిక .చింతచెట్లు బయలుప్రదేశాలలో పెరుగును.బాటలకిరువైపుల పెంచెదరు.కొన్నొచోట్ల గుంపుగా చింతతోట/తోపులుగా పెంచెదరు.మైదాన ప్రాంతాలంతా వ్యాప్తి ఉంది.దేశంలో ఆంధ్ర, బెంగాల్, బీహరు, మహారాష్ట్ర, కర్నాటక, ఒడిస్సా, హిమాలయ దిగువపరిసర ప్రదేశాలలో వ్యాపిచెంది ఉంది.చింత పిక్కల నుండి చింతపిక్కల నూనె తీయుదురు. చింతపిక్కలో 7-8% వరకు నూనె లభించును.
దీనిని తెలుగులో తంబచెట్టులేదా సర్జకాము అనికూడా అంటారు.వృక్షశాస్త్రనామము:షొరియ రొబస్టా .ఇది డిప్టెరోకార్పేసి కుటుంబానికి చెందిన చెట్టు.ఇంగ్లిషులో సాక్ అంటారు.సంస్కృతంలో అశ్వకర్ణ, హిందిలో సాల్/సాఖు, కేరళలో మరమరం, తమిళంలో కుగ్గిలము, కర్నాటకలో కబ్బ, ఓడిస్సాలో సాల్వ, /సేక్వ అనిపిలుస్తారు.ఇది అడవుల్లో పెరిగే చెట్టు.భారతదేశంలో అస్సాం, బీహారు, మధ్యప్రదేశ్, ఉత్తరప్రదేశ్, నేపాల్, దక్కను పీఠభూమిప్రాంత అడవుల్లో విస్తారంగా వ్యాపించివున్నది.సాల్ గింజలనుండి తీసిన నూనెనూసాల్‌సీడ్ నూనె అంటారు.
ఈచెట్టుగట్టిఫెరె కుటుంబానికి చెందిన చెట్టు.వృక్షశాస్త్రనామము:గర్సినియ ఇండికా చొయిసి .భారతదేశంలో వ్యవహారిక పేర్లు:సంస్కృతంలో రక్తపురక్, హిందిలో కొలిమ్, కర్నాటకలో మురుగల, కేరళలో పునముపులి, తమిళనాడులో మురుగల్, గుజరాతిలో కొకుమ్, మహారాష్ట్రలో బిరుండ్/కొకుమ్/రతంబ, ఒడిస్సాలో తింతులి, ఆంగ్లంలో వైల్డ్ మాంగొస్టెన్/రెడ్ మాంగొస్టెన్.ఆవాసం:వర్షాయుత పశ్చిమ కనుమల ప్రాంతాలైన మైసూరు, కూర్గ్, వైనీడ్, ఖసి, జైంతల కొండలు, తూర్పు కనుమలో బెంగాల్, అస్సాం, అందమాన్ నికోబార్ దీవులు.నూనెను కొకుం నూనెఅందురు.
మానవులు భుజించే ఆహారంలో పిండి పదార్ధాలు, మాంసకృత్తులు, కొవ్వులు, విటమినులు, ఖనిజాలు తగిన నిష్పత్తిలో సమతుల్యంగా వున్నప్పుడే మనిషి ఆరోగ్యంగా, బలిష్టంగా వుండగలడు. కొవ్వులలోని కొవ్వుఆమ్లాలు దేహంలో శక్తి నిల్వలుగాను, దేహంలోని కండర, ఆవయవాల కణనిర్మాణంలోను భాగస్వామ్యం వహించును. ముఖ్యంగా సంతృప్త కొవ్వు ఆమ్లాలకన్న అసంతృప్త కొవ్వు ఆమ్లాల అవసరం ముందుగా ఉంది. ముఖ్యంగా ద్విబంధాలు ఒకటికన్న ఎక్కువవున్న కొవ్వు ఆమ్లాలను తీసుకోవటం ఎంతైనా అవసరము. ముఖ్యంగా ఒమేగా-3 కొవ్వుఆమ్లాలు ఎక్కువవున్న నూనెలను ఆహారంతోపాటు తీసుకోవటం ఎంతోఅవసరం.
మామిడి చెట్టును ఆంగ్లంలో మ్యాంగో అంటారు.తీపిరుచి కలిగిన ఫలాలనిచ్చును.వృక్షశాస్త్రనామము:మాంగిఫెర ఇండిక లిన్ .ఇది అనకార్డియేసి కుటుంబానికిచెందిన చెట్టు.మామిడిపండులోని మృదువైన తీపిగుజ్జులోన గట్టి టెంక కలిగిన మామిడి విత్తనం/పిక్క వుండును.మామిడి పిక్కలో6-8% వరకు నూనె వుండును.మామిడిపిక్కలనుండి తీసిన నూనెను మామిడిపిక్కనూనె అంటారు.ఈనూనెలో సంతృప్త కొవ్వుఆమ్లాలు అధికశాతంలో వుండటం వలన గదిఉష్ణోగ్రతవద్ద ఘనస్ధితిలో వుండును.భౌతిక, రసాయనలక్షణాలు కొకో బట్టరును పోలివుండును.
రబ్బరు అనునది ఇంగ్లిషు పదం.ఇదేపదం కొంచెం పదవుచ్ఛరణ తేడాతో భారతదేశభాషలలో వాడుకలో వున్నది .రబ్బరుచెట్టు యొక్క వృక్షశాస్త్రనామం హెవియ బ్రాసిలిన్‍సిస్ ముల్ .ఈచెట్టు యుఫోర్బియేసి కుటుంబానికి చెందినది.మూల జన్మస్దానం అమెజాన్ లోయలు, వెనెజుల, పెరు, యుకడారు, కొలంబియా.భారతదేశంలో కేరళ, తమిళనాడు, కర్నాటకలలో రబ్బరుచెట్ల తోటలసాగు జరుగుతున్నది.రబ్బరు గింజలనుండి తీసిన నూనెను రబ్బరుగింజల నూనెఅందురు.
ఇతరభాషల్లో పిలువబడు పేర్లు: సంస్కృతంలో పలాష్ (, హిందిలో పలాష్, ఛల్చ (, కేరళలో మురికు (, కర్నాటకలో మధుగ (, తమిళంలో పరసు/పరొసమ్ (/, ఒడిస్సాలో కింజుకొ, బెంగాలిలో కినక/పలస (/, ఆంగ్లంలో ' '/ ' అంటారు.ఈ చెట్టు గింజలలో 17-19%శాతం వరకు నూనె ఉంది.ఈ నూనెను వంట నూనెగా కాకున్నను పరిశ్రమలలో ఇతర ప్రయోజనాలకై వినియోగించవచ్చును.గింజలనుండి తీసిననూనెను మోదుగనూనెఅంటారు.హిందిలో పలాష్ ఆయిల్ అంటారు.
ఈ చెట్లు తేమకలిగిన సతతహరిత, పార్శిక హరితఅడవులో అధికంగా వుండును.పశ్చిమకనుమల్లో పర్వతపాదప్రాంతాలలో కర్నాటకనుండి కేరళ వరకు, అలాగే దక్కను పీఠభూమిలోను వ్యాప్తి ఉంది.సముద్రమట్టం నుండి 60 నుండి 1200మీటర్ల ఎత్తులో పెరుగును.మహరాష్ట్ర, ఒడిస్సాలో కూడా కొంతమేరకు వ్యాపించి ఉన్నాయి.ఇతరదేశాలకొస్తె ఈస్ట్ఇండిస్ లో ఉన్నాయి.గింజలనుండి తీసిన నూనెనుధూప నూనెఅందురు.ధూపనూనెలో సంతృప్త కొవ్వుఆమ్లాలు ఎక్కువగా వుండుటవల్ల ధూపనూనెను, ధూప కొవ్వు/బట్టరు అనికూడా పిలవడంకద్దు.
అత్యాసకు పోయి అవసరానికి మించి అడ్డదిడ్డంగా ప్రకృతి వనరులను వాడేసి తనజాతి వినాశననికి తనే కారణమవుతూ భస్మాసుర అవతారమెత్తుతున్నాడు.
మోదుగ చెట్టు 10-15 అడుగులు ఎత్తు పెరుగు చెట్టు.ఈచెట్టుఫాబేసికుటుంబానికి చెందినది.ఈచెట్టు యొక్క వృక్షశాస్త్రనామం:బుటియ మోనొస్పెర్మా.ఇందులోనే మరొరకంచెట్టు బుటియ ఫ్రొండొస కొయిన్ .
ఇతరభాషలో పేరు :సంస్కృతంలో ధూప/కుందుర/అజకర్ణ, హిందిలో ఖరుబ/సఫేద్ దామరు, మరాఠిలో ధూప/రాల్, తెలుగులో ధూప, కేరళలో పైని, తమిళంలో ధూప్/పినె, కర్నాటకలో ధూప/సాల్ ధూప.ఆంగ్లంలో ఇండియన్ కొపల్ ట్రీ .
ఇపుడు బీకరులో నీటి కన్నా బీకరులో నీరు ఎక్కువ ఉష్ణాన్ని గ్రహించింది. అదె విధంగా బీకరులో నీటి కన్నా బీకరులో నీరు ఎక్కువ ఉష్ణాన్ని గ్రహించింది.
దీనిని బట్టి వేర్వేరు లోహాలతో తయారుచేసే గోళములు వేర్వేరు విధములుగా ఉష్ణాన్ని గ్రహిస్తాయని తెలుస్తుంది. ఇది పదార్థం లక్షణం. ఈ లక్షణమె విశిష్టోష్ణం.
వేరొక బీకరులో నీటిని తీసుకుని దానిని బాగా వేడి చేయవలెను. మనం కనుగొనవలసిన ఘన పదార్థాన్ని తీసుకుని దాని ద్రవ్యరాశిని గణించాలి.
ఘన పదార్థాన్ని వెంటనే తీసి దానిని కెలోరీ మీటరులో ఉన్న నీటిలో వేసి కదిపే కడ్డీతో కొంత సేపు కలిపి నీటి తుది ఉష్ణోగ్రతను గణించాలి. ఈ ఉష్ణోగ్రత ఘన పదార్థపు తుది ఉష్ణోగ్రత అవుతుంది.
ప్రమాణ ద్రవ్యరాశి గల పదార్థ ఉష్ణోగ్రతను 10 ఉష్ణోగ్రతాభివృద్ధికి కావలసిన ఉష్ణాన్ని ఆ పదార్థపు విశిష్టోష్ణం అంటారు. దీని ప్రమాణాలు కెలోరీ/గ్రా.0. విశిష్టోష్ణం పదార్ద స్వభావంపై ఆధారపడి ఉంటుంది.దీనిని కెలోరీమీటర్ అనే పరికరంతో కొలువవచ్చు.
పై విలువల బట్టి కెలోరిమితి ప్రాథమిక సూత్రం ప్రకారం ఘన పదార్థం కోల్పోయిన ఉష్ణరాశి, నీరు గ్రహించిన ఉష్ణరాశి సమానం కనుక ఘన పదార్థ విశిష్టోష్ణం గణించవచ్చు.
చెట్లకు ఉండే ఆకులు వివిధ ఆకృతులలో ఉంటాయి. చెట్లకు ఉండే ఆకుల ఆకృతిని బట్టి వృక్షశాస్త్రంలో వివిధ పేర్లను నిర్ణయించడం జరిగింది. ఆకు యొక్క ఆకృతుల పేరు చెప్పగానే ఆకు యొక్క ఆకారం, ఆకు యొక్క అంచులు,
ఆకు పైన ఉండే గీతలు అన్ని ఒకేసారి స్పురణకు వచ్చేలా ఆకు ఆకృతి పేరును వృక్షశాస్త్రంలో అభివృద్ధి పరుస్తున్నారు. వివిధ ఆకారాలలో ఉన్న ఆకులను వాటి రూపుని బట్టి అవి హస్తాకారంలో ఉన్నవని, దీర్ఘచతురస్రాండాకారంలో ఉన్నవని ఈ విధంగా ఆకు యొక్క ఆకృతిని తెలియజేసే విధానాన్ని సులభంగా అర్థం చేసుకునేందుకు ఆకు ఆకృతి విధానాన్ని అవలంభిస్తున్నారు.
కార్బను ఆర్కువెల్డింగుకు అవసరమైన ఉపకరణాలు స్టెప్ డౌన్ రెక్టిఫైయరు ట్రాన్సుఫార్మరు కార్బను ఎలక్ట్రోడు రక్షిత తొడుగువున్న ఎలక్ట్రోడుహోల్దరు వెల్డింగు షీల్డులేదా హెల్మెట్ రక్షిత చేతితొడుగులు, పాదరక్షలు రబ్బరు తొడుగుగల రాగితీగలున్న వెల్డింగు కేబుల్స్టెప్ డౌన్ రెక్టిఫైయరు ట్రాన్సుఫార్మరు
వెల్డింగు చేయుటకు తక్కువ వోల్టెజి, ఎక్కువ కరెంటు అవసరము. బయటనుంచి లభించు 220/440 వోల్టుల ఎ.సి.కరెంటును కావలసిన రేంజికి వోల్టులను , అంపియర్లను ఇవ్వగల రెక్టిఫైయరువున్న స్టెపుడౌన్ ట్రాన్సుఫార్మారుకావాలి. రెక్టిఫైయరు ఎ.సి.విద్యుతును డి.సి.విద్యుతుగా మార్చును.ట్రాన్స్‌ఫార్మర్లో విద్యుతు ప్రవాహన్ని తగ్గించుటకై రెండు రక్షిత రాగితీగల వలయ చుట్టలు వుంటాయి. ఎ.సి విద్యుతు ప్రవహించు తీగచుట్టను ప్రధాన వేష్టణము అనియు, విద్యుదయస్కాంత ప్రేరణ ద్వారా విద్యుతును పొందు రెండో తీగచుట్టను గౌణవేష్టణం అందు రు.స్టెప్ డౌన్ ట్రాన్సుఫార్మరులో ప్రధాన వేష్టణములోని తీగచుట్టల కన్న, గౌణవేష్టణంలోని చుట్టల సంఖ్య తక్కువగా నుండును. ప్రధాన, గౌణవేష్టణ చుట్టల మధ్య పైకి క్రిందకు జరిగేలా ఒకసిలికాను ఐరనుకోరు వుండును.ఈ ఐరనుకోరును పైకి, క్రిందకు కదిలించడం వలన ప్రధాన, గౌణవేష్టణములమధ్య్హ ఏర్పడు విద్యుదయస్కాంత ప్రేరణలో ఎచ్చుతగ్గులు కలిగి, గౌణవేష్టణమునుండి వచ్చునిర్గమ వొల్టెజి కూడా పెరగడం, తగ్గడం జరుగుతుంది.ఈ విధంగా ఈ ఐరనుకోరును జరపడంవలన కావలసిన నిర్గమ విద్యుతును ట్రాన్సుఫారం నుండిపొందవచ్చును.
వెల్డింగుకై వుపయోగించు ఎలక్ట్రోడుగా కర్బనపుకడ్డిని ఉపయోగిస్తారు.ఈ కర్బనపుఎలక్ట్రోడు యొక్క వ్యాసం 1.5-15మి.మీ.వుండును.ఎలక్ట్రోడువ్యాసం, వెల్డింగు చేయవలసిన లోహాలమందాన్ని బట్టి మారు చుండును. ఎక్కువ మందంగల లోహాలను అతుకుటకు ఎక్కువ వ్యాసంవున్న కార్బను ఎలక్ట్రోడును వాడెదరు. తక్కువ మందమున్నలోహాలను అతుకుటకు తక్కువ వ్యాసమున్న కర్బనపుఎలక్ట్రోడును వాడెదరు. కర్బన పుఎలక్ట్రోడు వర్తులాకారంగా పొడవుగా వుండి, క్రిందిభాగం శంఖాకారం లో వుండి చివర 0.2-2.0 మి.మీ.మందముండును.ఈ శంఖాకారభాగము 20 మి.మీ.పొడవుండును. కర్బనపుకడ్డి పొడవు 300మి.మీ.వుండును. కర్బనపు కడ్ది వెలుపల రాగిపూత. లేదా పలుచటి రాగిరేకు గొట్టముండును.ఇలావుండటం వలన ఎలక్ట్రోడునుండి విద్యుతు ప్రహహంకి అడ్దంకి లేకుండా వుండును.1.5మి.మీ.మందమున్న లోహాలను అతుకుటకు అవసరమైనకర్బనపుఎలక్ట్రోడు వ్యాసం, ఆర్కుకరెంటు "'
వెల్డింగు చేయునప్పుడు ఎనోడు, కాథోడు ధ్రువాల మధ్య ఆయానీకరణచెందిన ఎలక్ట్రాను కణప్రవాహం వలనపుట్టు ఉష్ణోగ్రత తీవ్రత ఆర్కువలయం వెలుపలిఅంచువవద్ద 3000-3200 వుండును. అం త ఉష్ణోగ్రతకు దగ్గరగావున్న కాళ్ళ, చేతుల చర్మం కాలే ప్రమాదమున్నది., అల్ట్రావయోలెటు కాంతికిరణాలుకూడా అర్కునుండి జనిస్తాయి.అవిశరీరమునుతాకిన ప్రమాదము. అంతేకాదు వెల్డింగు చేయునప్పుడు జాయింటులలోని కరిగినలోహం చింది కాళ్లమీద, చేతుల మీదపడు అవకాశమున్నది.అందువేత వెల్డింగుచేయు వ్యక్తి తప్పనిసరిగా చేతులకు ఉష్ణంనుండి, అల్టావయోలెటు కాంతికిరణాల నుండి రక్షణకై చర్మంతో చేసిన చేతి తొడుగులను తప్పనిసరిగా ధరించాలి.అలాగే పాదాలకు అగ్నినిరోధక, విద్యుత్తు నిరోధక రక్షకపాదుకులను ధరించడంతప్పనిసరి.
వెల్డింగుచేయునప్పుడు కర్బనపుకడ్దిని పట్టివుంచుటకై ఉపయోగించు పరికరణాన్నిహోల్డరు అంటారు.ఇదిలోహంతో చెయ్యబడి, చేతిలోపట్టుకొను చోట విద్యుతు ప్రవాహక నిరోధకపదార్థంతో నింరితమై, రక్షితమైవుండును.
హోల్డరు ముందుభాగంలో ఎలక్ట్రోడు నుంచుటకై ఒకరంధ్రముండి, ఎలక్ట్రోడును గట్టిగా పట్టివుంచుటకై స్క్రూ వుండును.హోల్దరు వెనుకనున్నలోహాభాగానికి రెక్టిఫైయరునుండివచ్చు కేథోడుకేబుల్ చివరబిగించబడి వుండును. వెల్డింగును 200 అంపియర్లకుమించిన కరెంటువద్ద చేయునప్పుడు, హోల్దరు వెడెక్కినప్పుడు నీటిగొట్టంలేదా గాలిగొట్టమునుకలిపి, గొట్టములో గాలి/నీటిని ప్రవహింపచేసి హోల్దరును చల్లబరచెదరు.
వెల్డింగ్ చేయునప్పుడు జనించు ప్రకాశవంతమైనవిద్యుతును నేరుగాచూడటం ప్రమాదకరము.ఆర్కునుండి వెలువడు ఆల్ట్రావయెలెట్ తదిరతకిరణాలు కంటిలోని రేటినాను నష్టపరచును.అంతియే కాకుండగా అత్యతంత ప్రకాశవంతమైన ఆర్కువెలుగులో వెల్డింగుజాయింట్ ఎలావస్తున్నదో చూడటంసాధ్యంకాదు.అందుచే వెల్డింగుచేయునప్పుడు చూచుటకు నల్లనిఅద్దమున్న ( పిల్టరుగ్లాసునుకలిగిన, చేతితోపట్టుకొను షీల్డు లేడా తలకు పెట్టుకొను షీల్డు హెల్మేటును తప్పనిసరిగా వాడవలెను.
ఈ విధానములో ఆనోడు గా కార్బను ఎలక్ట్రోడులను ఉపయోగిస్తారు.ఒకే హోల్డరుకు, భిన్న లోహపట్టిలద్వారా రెండుఎలక్ట్రోడులను కొంచెం ఎటవాలుగా అమర్చి, ఎలక్ట్రోడుల చివరిఅంచులవద్ద ఆర్కును సృష్టించి, వెల్డింగు చేయుదురు.ఈ వెల్డింగు పద్ధతిలో. విద్యుత్తుకు బదులుగా . కరెంటును వినియోగిస్తారు.
రెక్టిఫైయరు ట్రాన్సుఫార్మరు యొక్క నిర్గమ విద్యుతువలయంయొక్క ధన, ఋణ ధ్రువాలనుండి వెల్డింగు హోల్దరుకు, వెల్డింగుచేయు లోహాలను అనుసంధానించుటకు రబ్బరుతొడుగు వున్నరాగిలోహంతో చేసిన కేబులు వైరును ఉపయోగించాలి.విద్యుతు ప్రవాహ సమయంలో 600 ఆంపియర్ల విద్యుతుప్రవాహన్ని తట్టుకునేలా వుండాలి.తక్కువ సైజు కేబులును వాడిన, వెల్డింగు సమయంలో కేబులు వేడెక్కుతుంది.
గోగు మొక్క మాల్వేలిస్ వర్గంలో, మాల్వేసి కుటుంబానికి, హైబిస్కస్ ప్రజాతికి చెందినది. వృక్షశాస్త్రనామము హైబిస్కస్ శాబ్డారిఫ్ఫా .మొరియొకటి హైబిస్కస్ కన్నాబినస్ .ఒకరకం గోగును ఆకుకూరకై పెంచెదరు. దీని ఆకు పుల్లని రుచితొ వుండి కూరలలో వేయుటకు, పచ్చళ్ళు చేయుటకు వాడెదరు. రెండోరకమును గోగునారకై పెంచెదరు.కూరగొగుకన్న నారగోగు ఎత్తుగా, ఏపుగా పెరుగును.నారగోగునుండి గింజలను సేకరించు వీలున్నది. నారగోగు మొక్కనుండి తీసిన నారనుండి జనపనార వలె గోనెసంచులు, తాళ్ళు తయారు చేయుదురు. అలాగే గోగువిత్తనాల నుండి నూనెను కూడా తీయవచ్చును. ఈ నూనెను వంటనూనెగా, సాలాడు నూనెగా, సబ్బులతయారిలో ఉపయోగిస్తారు. గోగును ఆంగ్లంలో అనిపిలుస్తారు.
గింజల పైపొట్టు మొదటను డెకార్టికేటరుల ద్వారాతొలగించి, లేదా నేరుగా విత్తనాలను నీటిఆవిరి ద్వారా ఉడికించి నూనెయంత్రాల ద్వారా నూనెతీస్తారు ఎక్సుపెల్లరుల ద్వారా తీయగావచ్చిన నూనె బ్రౌన్‍ఛాయతో కూడిన పసుపురంగులో వుండును.కేకులో మిగిలివున్న నూనెను సాల్వెంట్‍ప్లాంట్‍లో ఆడించి తీయుదురు. నూనెలో మాములు కొవ్వు ఆమ్లాలతో పాటుగా సైక్లొప్రెన్ లు, కొవ్వుఆమ్లాలను పోలిన ఆమ్లాలను కూడా కొంచెం కల్గివుండును.
కన్నాబినస్ రకానికిచెందిన గోగుగింజలు బ్రౌన్‍రంగులో లేదా వెలిసిన పచ్చరంగులో వుండును. శబ్డారిఫా మొక్కగింజలు బ్రౌన్ లేదా పింకురంగులో వుండును. గింజలుమూడుపలకలుగా వుండును.గింజలో 19-21% నూనె వుండును. ఎక్సుపెల్లరు యంత్రాల ద్వారనయినచో 12-13% వరకు రికవరివచ్చును.కేకులో6-8% నూనెవుండిపోవును. కేకులోనినూనెను సాల్వెంట్‍ప్లాంట్ ద్వారా తీయుదురు.
ప్రజలు సహస్రాబ్దాలుగా సంగీతాన్ని సృష్టిస్తున్నారు. 4,000 సంవత్సరాల క్రితం మొట్టమొదటి సంగీత సంజ్ఞామానం, మ్యూజిక్ ఆఫ్ మెసొపొటేమియా వ్యవస్థ సృష్టించబడింది. గైడో ఆఫ్ అరేజ్జో 10 వ శతాబ్దంలో లాటిన్ సంగీత సంజ్ఞామానాన్ని ప్రవేశపెట్టారు. ఇది పబ్లిక్ డొమైన్‌లో ప్రపంచవ్యాప్తంగా సంగీత పరిరక్షణకు పునాది వేసింది. ఇది 17 వ శతాబ్దంలో కాపీరైట్ వ్యవస్థలతో పాటు అధికారికమైంది. సంగీతకారులు సంగీత సంజ్ఞామానం ప్రచురణలను సాహిత్య రచనలుగా కాపీరైట్ చేశారు. కాపీరైట్ చేసిన భాగాలను ప్రదర్శించడం, ఉత్పన్న రచనలను సృష్టించడం కాపీరైట్ చట్టాల ద్వారా పరిమితం కాలేదు. చట్టానికి అనుగుణంగా కాపీ చేయడం విస్తృతంగా జరిగింది. సాహిత్య రచనలకు ప్రయోజనం చేకూర్చడానికి, వాణిజ్యపరంగా సంగీతం పునరుత్పత్తికి ప్రతిస్పందించడానికి ఉద్దేశించిన చట్టాల విస్తరణ కఠినమైన నియమాలకు దారితీసింది. ఇటీవల, సంగీతం కాపీ చేయడం అభిలషణీయం కాదని, అలా చేయటం సోమరితనమనే అభిప్రాయం వృత్తిపర సంగీతకారులలో ప్రాచుర్యం పొందింది.
కాపీరైట్ గడువు ముగింపును వివరించడానికి "పబ్లిక్ డొమైన్లో జారిపడడం" అనే పదబంధాన్ని 19 వ శతాబ్దం మధ్యలో వాడినట్లు గుర్తించవచ్చు. ఫ్రెంచ్ కవి ఆల్ఫ్రెడ్ డి విగ్ని కాపీరైట్ గడువుతీరడాన్ని "పబ్లిక్ డొమైన్ ఊబి లోకి పడటం" తో సమానం చేశారు. కాపీరైట్, పేటెంట్లు, ట్రేడ్‌మార్క్‌లు వంటి మేధో సంపత్తి హక్కులు గడువు ముగిసినప్పుడు లేదా వదిలివేయబడినప్పుడు మిగిలినదిగానే పబ్లిక్ డొమైన్ మేధో సంపత్తి న్యాయవాదులు గుర్తిస్తారు . ఈ చారిత్రక సందర్భంలో, పాల్ టొరెమన్స్ కాపీరైట్‌ను "పబ్లిక్ డొమైన్ సముద్రాన్ని తాకుతున్న చిన్న పగడపు దిబ్బ" గా అభివర్ణించారు. కాపీరైట్ చట్టం దేశాన్ని బట్టి మారుతుంది. అమెరికన్ న్యాయ విద్వాంసుడు పమేలా శామ్యూల్సన్ పబ్లిక్ డొమైన్‌ను "వివిధ దేశాలలో వేర్వేరు సమయాల్లో వేర్వేరు పరిమాణాలు" గా అభివర్ణించారు.
ఉదాహరణకు, విలియం షేక్స్పియర్, లుడ్విగ్ వాన్ బీతొవెన్ జార్జెస్ మెలియస్ రచనలు కాపీరైట్ ఉనికికి ముందే సృష్టించబడినందున లేదా వారి కాపీరైట్ గడువు ముగిసినందున ప్రజాక్షేత్రంలో ఉన్నాయి. కొన్ని రచనలు దేశ కాపీరైట్ చట్టాల పరిధిలో లేవు అందువల్ల అవి ప్రజాక్షేత్రంలో ఉన్నాయి; ఉదాహరణకు, అమెరికాలో కాపీరైట్ నుండి మినహాయించబడిన వాటిలో న్యూటోనియన్ భౌతిక శాస్త్రం సూత్రాలు, వంటకాల రచనలు, ఇమేజ్ ప్రాసెసింగ్ సాఫ్ట్‌వేర్ బొమ్మ కృతి సృష్టికర్త అవశేష హక్కులను కలిగి ఉన్న పరిస్థితులలో పబ్లిక్ డొమైన్ అనే పదం సాధారణంగా వర్తించదు. ఈ సందర్భంలో ఆ కృతిని ఉపయోగించడాన్ని "లైసెన్స్ కింద" లేదా "అనుమతితో" అనే పదబంధాలతో సూచిస్తారు.
దేశం అధికార పరిధి ప్రకారం హక్కులు మారుతూ ఉంటాయి కాబట్టి, ఒక పని ఒక దేశంలో హక్కులకు లోబడి ఉండవచ్చు మరొక దేశంలో ప్రజాక్షేత్రంలో ఉండవచ్చు. కొన్ని హక్కులు దేశాల వారీగా రిజిస్ట్రేషన్లపై ఆధారపడి ఉంటాయి. కొన్ని దేశాలలో రిజిస్ట్రేషన్ లేకపోవడం వలన , ఆ దేశంలో పబ్లిక్-డొమైన్ హోదాకు దారితీస్తుంది. పబ్లిక్ డొమైన్ అనే పదానికి బదులు "మేధో కామన్స్" "ఇన్ఫర్మేషన్ కామన్స్" వంటి భావనలతో సహా పబ్లిక్ గోళం లేదా కామన్స్ వంటి ఇతర అస్పష్టమైన లేదా నిర్వచించబడని పదాలను ఉపయోగించవచ్చు.
అన్ని సృజనాత్మక కృతులు స్వేచ్ఛగా వాడుకోగలటాన్ని ఆ కృతులు ప్రజాక్షేత్రం లో వున్నట్లు. సాధారణంగా అన్ని సృజనాత్మక కృతులకు మేధో సంపత్తి హక్కులువుంటాయి. ఆ హక్కుల గడువు ముగిసినా, జప్తు చేయబడినా, స్పష్టంగా మాఫీ చేయబడినా లేక వర్తించకపోయినా అవి ప్రజాక్షేత్రంలోకి వచ్చినట్లు.
పబ్లిక్-డొమైన్ చిత్రం అంటే కాపీరైట్ లేని లేక లైసెన్స్ లేకుండా సృష్టించబడిన లేక కాపీరైట్‌ల గడువు ముగిసిన చిత్రం. భారతదేశ చట్టాల ప్రకారం కాపీరైట్ గల చిత్రాలు ముద్రించిన తరువాత సంవత్సరంనుండి 60 సంవత్సరాల తరువాత పబ్లిక్ డొమైన్ లో చేరుతాయి. గూగుల్ శోధనయంత్రం ద్వారా ఇటువంటి చిత్రాలను వెతకవచ్చు.
భారత చట్టాల ప్రకారం గ్రంథాలకు, రచయిత జీవితకాలం తరువాత 60 సంవత్సరాలు నకలుహక్కులు అమలులో వుంటాయి. తరువాత ప్రజాక్షేత్రంలోకి చేరతాయి. అంటే వాటినే ఏ అనుమతి అవసరంలేకుండా ఏ అవసరానికైనా వాడుకోవచ్చు. అంటే 2021 సంవత్సరంలో పరిశీలించినట్లయితే 1961 ముందు మరణించిన రచయితల కృతులు ప్రజాక్షేత్రంలోకి చేరతాయి.
చాలా దేశాలలో, కాపీరైట్ రక్షణ రచయిత మరణించిన 70 సంవత్సరాల తరువాత జనవరి మొదటి రోజుతో ముగుస్తుంది. జూలై 1928 మెక్సికో చట్టం ప్రకారం, ప్రపంచంలో అత్యధిక కాపీరైట్ గడువు హక్కుదారుల జీవితకాలం తరువాత 100 సంవత్సరాలు.
ఉదాహరణకు: జేన్ ఆస్టెన్, లూయిస్ కారోల్, మచాడో డి అస్సిస్, ఒలావో బిలాక్, ఎడ్గార్ అలన్ పో యొక్క రచనలు ప్రపంచవ్యాప్తంగా ప్రజాక్షేత్రంలో ఉన్నాయి, ఎందుకంటే వీరంతా 100 సంవత్సరాల క్రితం మరణించారు.
పబ్లిక్-డొమైన్ పుస్తకం అంటే కాపీరైట్ లేని లేక లైసెన్స్ లేకుండా సృష్టించబడిన లేక కాపీరైట్‌ల గడువు ముగిసిన, లేక నకలుహక్కులు జప్తు చేయబడిన పుస్తకం.
భారతీయ విమర్శకులలో లక్షణానుసరణము ఎక్కువగకనిపించును.సమయ సంప్రదాయాభిమానము ఎక్కువ.పాశ్చాత్యుల విమర్శకులలో కూడా కొందరిలో సంప్రదాయాభిమానము ఉన్ననూ కొందరు నూతన ప్రయోగములను,ఉత్కర్షావహమైన స్వాతంత్ర్యమును నిరశింపకపోవుటయే కాక అధికముగా ప్రశంసింతురు.భారతీయులు ఉపదేశమును వాంఛింతురు.పాశ్చాత్యులు ఉపదేశప్రధానముకంటే ఆనంద సంధానధక్షత్వమునకు ఎక్కువ ప్రాధాన్యము ఒసంగుదురు.భారతీయులలో కావ్యవిమర్శతోపాటు కావ్యకర్త జీవితమువరకు వ్యాపించుచుండును.పాశ్చాత్యులలో వ్యక్తిగత దూషణాదులు అత్యల్పముగా గోచరించును.
కావ్యవిమర్శ చేయగలగు వారందరూ తగిన అధికారము సంపాదించాలి.సాహిత్యశాస్త్రనిష్టాతులై,విద్వాంసులై,పూర్వకవి రచిత మహాకావ్యములతో పరిచయము కలిగి ఉండాలి.వారు విమర్శకావ్యమును సానుభూతితో పరిశీలించు సహ్రుదయులై ఉండాలి.వారు విమర్శనీయాంశము కావ్యప్రవృత్తియే కాని కవిప్రవృత్తి కాదని గుర్తించుకొనవలయును.వారు కావ్యవిమర్శ చేయునప్పుడు తమ్ముతమ భావములను విస్మరించి అహంకార పరిత్యాగము చేయవలయును.విమర్శ నిర్మాణాత్మకంగా ఉండవలయునే కాని,విద్వాంసనాత్మకముగా ఉండరాదు.
పాశ్చాత్యులతో పోల్చిచూచినచో విమర్శ సందర్భమున భారతీయులకు చారిత్రకదృష్టి తక్కువగా కనిపించును.పాశ్చాత్యులేదైన గ్రంథమును విమర్శించుటకు ముందాగ్రంథమును రచించిన కర్త ఏ దేశమందు,ఏ కాలమందు నివశించెనో అప్పటి మత,రాజకీయ,సాంఘిక పరిస్థితులెట్లుండెనో కర్తరచనపై వానికిగల ప్రభావమెట్టిదో పరిశీలన చేయుదురు.అందుచే పాశ్చాత్య దేశమందలి విమర్శలలో కావ్యముల చరిత్రముతోపాటు కవుల చరిత్రకూడా తెలిసికొనుటకు అవకాశముండును.
అత్యంత ప్రాచీనకాలం నుంచి విమర్శ అనే ప్రక్రియ ఉన్నప్పటికి దీనిని ఆధునిక ప్రక్రియయలలో భాగంగా గుర్తిస్తున్నారుఏదైనా సాహిత్య రచనను దోషా,అదోషా నిరూపనలు చేసేది విమర్శఉత్తమమైన విమర్శకులకు విజ్ఞానవికాశములు చేకూర్చుటయేకాక వారియందు నూతనచైతన్యము రేకెత్తించును.మహాకవులు తమవికావ్యములు ద్వారా మానవజీవిత పరమార్థమును జూఱలొసంగ విమర్శకులు తమ విమర్శలద్వారా సారస్వత పరమార్థమును జూఱయిచ్చుచుందురు.
సాహిత్యానికి తగిన విమర్శ లేకపోతే రచయితలకు పాఠకుల మధ్య సామాజిక బాధ్యతలను ఎరుకపరిచే సంధాన క్రియ లోపిస్తుంది. ఈరోజుల్లో సాహిత్య విమర్శ రాసే విమర్శకులు వాదాల మార్గాల్లోకి దిగి అధ్యయనం చేసి గతం సాహిత్య విమర్శ చరిత్ర లోతులెరిగి ఉండడం కూడా అవసరమే. నిజమైన స్వచ్ఛమైన విమర్శను భరించే ఆత్మవిశ్వాసం రచయితలు కూడా కలిగి ఉండాలి. అప్పుడే సాహిత్య విమర్శ ఎదుగుతుంది, పదునెక్కుతుంది.
భారతీయులలో ఆ పరిశీలన అల్పముగా ఉండును.భారతీయులు విమర్శ సందర్భమున ఈ బహిర,అంతర స్వరూపములు రెండింటికి సమప్రాధాన్యము చెప్పుదురు.కావ్యమునకు శబ్ధ,ఛందస్సులు బాహ్యస్వరూపములు.రసభావాదులు అంతర స్వరూపములు.పాశ్చాత్యులు అంతరస్వరూప విమర్శనకు ఇచ్చినంత ప్రాధాన్యత బహిస్వరూపమునకు చెప్పరు.వీరి విమర్శనలు మనోభావ పరిశీలనము,ఔచిత్యము,సౌందర్యము మొదలగువానికి సంబంధించియుండును.