polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
బాలబడి శృంగవరపుకోటలోను, ప్రాథమిక పాఠశాల వలాసిలోను, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల లుంగపర్తిలోను, మాధ్యమిక పాఠశాల అనంతగిరిలోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల అనంతగిరిలోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల శృంగవరపుకోటలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల విశాఖపట్నంలోను, పాలీటెక్నిక్‌ పాడేరులోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల విజయనగరంలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల శృంగవరపుకోటలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల‌లు విశాఖపట్నంలోనూ ఉన్నాయి.
లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్, ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్, ఆటో సౌకర్యం, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి ఉంది. బాలబడి గంగరాజు మాడుగులలోను, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల కృష్ణాపురంలోను, మాధ్యమిక పాఠశాల వెన్నెలకోటలోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల గంగరాజు మాడుగులలోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల పాడేరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల విశాఖపట్నంలోను, పాలీటెక్నిక్ పాడేరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల అరకులోయలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం అనకాపల్లిలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల విశాఖపట్నం లోనూ ఉన్నాయి.
1971 నవంబర్లో నెల్లూరు వారపత్రిక జమీన్‌ రైతు సంపాదకవర్గ సభ్యుడుగా చేరి, వారం వారం "మాటకచేరి" శీర్షిక 'గోపి' కలం పేరుతో 'కాలం' రాయడంవల్ల "గోపి, జమీన్ రైతు గోపి" అని నెల్లూరులో అందరూ అనేవారు."మాటకచేరి కాలం"లో జిల్లా స్థానిక చరిత్ర, సాహిత్యం, సినిమాలు, సంస్కృతి మీద 13 ఏళ్ళు వ్యాసాలు రాసాడు. కావలి జవహర్ భారతి కళాశాల ప్రధానాచార్యులు యం. పట్టాభిరామిరెడ్డి స్థాపించిన ఆంద్రప్రదేశ్ చరిత్ర సభల సంస్థాపక సభ్యుడుగా ఆ సంస్థ జయప్రదం కావడానికి జమీన్ రైతులో వ్యాసాలు రాసి సహకరించాడు. . సభలకు కొన్నేళ్ళు వరసగా హాజరయి, పరిశోధన పత్రాలు సమర్పించాడు.* .నెల్లూరులో మిత్రులతో కలిసి 1974 లో ప్రోగ్రెసివ్ ఫిల్మ్ అసోసియేషన్ అనే పేరుతొ ఫిల్మ్ సొసైటీ నెలకొల్పి, ఆ సొసైటీ ప్రదర్శించిన గొప్ప గొప్ప, జాతీయ, అంతర్ జాతీయ కళాఖండాలమీద జమీన్ రైతులో సమీక్షలు రాసి నెల్లూరు ప్రజల సినిమా కళాభిరుచికి దోహదం చేశాడు*. నెల్లూరు కెమెరా క్లబ్, త్యాగరాజ సంస్మరణోత్సవాలు, తదితర సాంస్కృతిక విషయాలమీద గొప్ప వ్యాసాలు రాశాడు. అనేక నాటక పరిషత్తుల్లో న్యాయ నిర్ణేతగా చాలా సంవత్సరాలు పాల్గొన్నాడు.
గోపాలకృష్ణ 1971నవంబరులో జమీన్ రైతు వారపత్రికలో సహాయ సంపాదాకులుగా చేరాడు.* ప్రత్యేకాంధ్ర ఉద్యమంలో సమైక్యవాదిగా జమీన్ రైతు పత్రికతోపాటు అనేక ఇబ్బందులను, కష్టాలను చవిచూచినా, తన అభిప్రాయాల ప్రకారం నిర్భయంగా నిలబడ్డాడు. జమీన్ రయితు సంపాదకుల విధానాలను అధిగమించి, చెరబండరాజు అమరుడయినప్పుడు, ఆయనమీద ప్రత్యేకంగా వ్యాసం రాయించి ప్రచురించినందుకు ఆ పత్రిక నిర్వాహకుల ఆగ్రహానికి లక్ష్యమయి, ఉద్యోగం వదులుకోవలసిన పరిస్థితులు ఏర్పడ్డా తొణకలేదు. నెల్లూరులో వెన్నెలకంటి రాజేశ్వరప్రసాద్, డాక్టర్ రవూఫ్ వంటి యువకవులను అభిమానించి, వారి కవితలను జమీన్ రైతులోప్రచురించి ప్రోత్సహించాడు. నెల్లూరులో ఉన్నకాలంలో గూడూరు సంస్కృతి సమ్మేళనం, నెల్లూరు నెఫ్జా నాటక పరిషత్, జల్లాలో నాటక పరిషత్తు ఎక్కడజరిగినా గోపాలకృష్ణ న్యాయనిర్ణేతగా ఉండేవాడు.
తిరుపతిలో 'ఉదయం' దినపత్రిక రెసిడెంట్ ఎడిటర్ గా ఉన్నసమయంలో మిత్రులు త్రిపురనేని, భూమన్, సాకం నాగరాజ, భాస్కర చౌదరి, భూమన్ వంటి వారితో కలిసి "కన్యాశుల్కం" శతజయంతి ఉత్చవాలు చాలా ఘనంగా, ఏడాది పాటు నిర్వహించాడు. ప్రతి ఆదివారం ఒక విద్యాసంస్థకు వెళ్లి ఈ బృందం సబ్యులు గురజాడ రచనలను విద్యార్థులకు చదివి వినిపించారు.* 1993 ఆగస్ట్ లో యస్.వి. యూనివర్సిటీలో మహాకవి గురజాడ అప్పారావు మిద గొప్ప సెమినార్ నిర్వహించాడు. విజయనగరంలో 'వెలుగు' సంస్థ తరఫున శాసపు రామినాయుడు నిర్వహించిన కన్యాశుల్కం నూరేళ్ళపండుగ ఉత్సవాలలో కే.వి.ఆర్, చలసాని వంటి ప్రముఖులతో కలిసి పాల్గొన్నాడు.
పెన్నేపల్లి గోపాలకృష్ణ ప్రముఖ తెలుగు సాహిత్యకారుడు, సంపాదకుడు, పాత్రికేయుడు. నెల్లూరు జిల్లా, నాయుడుపేట సమీపంలోని పెన్నేపల్లిలో ఓ వ్యవసాయ కుటుంబంలో జన్మించిన ఆయన నెల్లూరు వి. ఆర్. కళాశాల, మద్రాసు న్యాయకలాశాలలో చదివాడు. చదువుకునే రోజుల నుంచి సాహిత్యం మీద ఇష్టం పెంచుకున్నాడు. న్యాయవాదిగా పనిచేస్తూనే పత్రికా సంపాదకుడుగా, ప్రచురణ కర్తగా కూడా వ్యవహరించాడు. నెల్లూరు ప్రముఖ వారపత్రిక జమీన్ రైతులో సంపాదకవర్గంలో సభ్యుడిగా పనిచేసి "జమీన్ రైతు గోపి" అని ప్రసిద్ధి పొందాడు. ఉదయం, వార్త దినపత్రికల్లో కూడా చాలాకాలం పనిచేశాడు. 2011 మే 27న మరణించాడు.
గోపాలకృష్ణ నెల్లూరుజిల్లా, నాయుడుపేటకు సమీపంలోని పెన్నేపల్లిలో ఒక వ్యవసాయ కుటుంబంలో 1937లో జన్మించాడు. తల్లి రుక్మిణమ్మ, తండ్రి తండ్రి చెంచువెంకట సుబ్రహ్మణ్యం నాయుడు. నెల్లూరు వి.ఆర్ కళాశాలలో విద్యాభాసం కొనసాగిస్తున్న రోజుల్లోనే నటన మీద, సాహిత్యం మీద అభిరుచి కలిగింది. అప్పటి కళాశాల మేనేజర్ శ్రీ టి. వి. రమణారెడ్డి శిక్షణలో నాటకప్రదర్శనల్లో, సాహిత్యంలో అభిరుచి పెంచుకున్నాడు. మద్రాసులో బి.యల్ విద్యార్థిగా ఉన్నకాలంలో కవులు, కళాకారులు, పాత్రికేయుల పరిచయాలవల్ల గోపాలకృష్ణలో సాహిత్యంపట్ల ఉత్తమాభిరుచి పెంపొందింది.
1983 అక్బటోబర్లో హైదరాబాదువెళ్లి ఉదయం దినపత్రికలో సీనియర్ పాత్రికేయుడుగా జీవితం ప్రారంభించాడు#. రాజకీయ విషయాలమీద కన్నా సాహిత్యం, సినిమా వంటి వాటిమీదనే తన దృష్టి ఉండేది. ఉదయంలో ఉన్నప్పుడు, తర్వాత వార్త దినపత్రికలో పనిచేసినపుడు ఆయన రాసిన వ్యాసాలూ, నిర్వహించిన శీర్షికలు ఆయన ఉత్తమ అభిరుచులను తెలియజేస్తాయి. ఈరొజుల్లొనే కొంతకాలం హైదరాబాద్ దూరదర్శన్ కు తెలుగులో వార్తలు రాసిపెట్టాడు*.
నెల్లూరులో న్యాయవాదిగా పనిచేస్తూ, యల్.వి.కృష్ణారెడ్డి నెలకొల్పిన యూత్ కాంగ్రెస్ స్థానిక వారపత్రికలో సంపాదకుడుగా 8 సంవత్పసరాలు పనిచేశాడు. 1966లో మిత్రులతో కలిసి "యువభారతి" సాంస్కృతిక సంస్థ నెలకొల్పి, నెల్లూరు ప్రజలకు ప్రసిద్ధ సంగీత, నృత్య కళాకారుల కళను పరిచయం చేసాడు.
1977-83 సంవత్సరాల్లో ఆకాశవాణి, దూరదర్శన్ నెల్లూరు జిల్లా విలేకరిగా ఉన్నాడు*. వర్ధమాన సమాజ కార్యదర్శిగా ఉన్నకాలంలోనే ఆంధ్రప్రదేశ్ సాహిత్య అకాడమి సభ్య్డుడుగా ఎన్నికయి మూడేళ్ళు అకాడమి కార్యక్రమాల్లో పాల్గొన్నాడు.*
నెల్లూరులో మదర్ థెరీసా "నిర్మల హృదయ భవన్" నెలకొల్పినపుడు , ఆ అనాథ ఆశ్రమం స్థాపన కృషిలో ఉత్సాహంగా పాల్గొని తనవంతు సేవా సహకారాలు అందించాడు.
1916 ఆగస్టులో స్విస్ గడియారాల తయారీదారు అనటోల్ స్క్వాబ్ కొరకు విల్లా నిర్మించడానికి ఇతనికి అవకాశం దక్కింది. విల్లా నిర్మాణానికి అయ్యే ఖర్చు విషయంలో, డిజైన్ విషయంలో, ఇంటీరియర్ డిజైనింగులో, ఫర్నీచర్ ఎంపికలో ఇతనికి పూర్తి స్వేచ్ఛను ఇచ్చాడు. ఇతడు ఆర్.సి.సి. ఉపయోగించి నిర్మాణాన్ని పూర్తి చేశాడు. ఖాళీ సందులలో ఇటుకలను ఉపయోగించాడు. ఇంటి మధ్యభాగంలో రెండు వైపులా రెండు సెమీకాలమ్‌ స్ట్రక్చర్స్ ఏర్పాటు చేశాడు. అతి పెద్ద హాలు మధ్యలో షాండ్లియర్ బిగించాడు. అయితే క్లయింట్ ఐడియాలతోను, బడ్జెట్ విషయంలోను ఇతనికి క్లయింటుతో విభేదాలు ఏర్పడటంతో ఇతని ఆ భవంతిని తీర్చిదిద్దడంలో అతని ఆశలు నెరవేరలేదు. స్క్వాబ్ కోర్టుకు వెళ్లి ఇతడిని ఆ భవనం దగ్గరకు రానీయలేదు. ఇతనిని ఆ ఇంటి ఆర్కిటెక్ట్‌గా పేర్కొనే హక్కును హరించాడు. దానికి ఇతడు స్పందించి "నీవు అంగీకరించినా అంగీకరించక పోయినా నీ యింటి ప్రతి కోణంలో నా ఉనికి కనబడుతుంది" అని సమాధానమిచ్చాడు. ఈ భవన నిర్మాణాన్ని గర్వంగా భావించి ఈ ఇంటి తాలూకు బొమ్మలను ఇతడు తన అనేక పుస్తకాలలో ప్రకటించాడు.
ఇతని ప్లానులో నివాస, వాణిజ్య, పారిశ్రామిక స్థలాలు, పార్కులు, ప్రయాణ సదుపాయాలు ఉన్నాయి. నగరం మధ్యలో నాలుగు పెద్ద ప్రభుత్వ భవనాలు; ప్యాలెస్ ఆఫ్ ది నేషనల్ అసెంబ్లీ, హైకోర్ట్ ఆఫ్ జస్టీస్, ప్యాలెస్ ఆఫ్ సెక్రెటేరియట్, ప్యాలెస్ ఆఫ్ ది గవర్నర్ నిర్మించాలని భావించాడు కానీ ఆర్థిక, రాజకీయ కారణాల వల్ల గవర్నర్ ప్యాలెస్‌ను వదిలివేశారు.ఇతని డిజైన్‌లో స్థానిక ప్రాకృతిక స్థలాలు, సూర్యకాంతి, నీడలు వంటి వాటిని ఉపయోగించి వాస్తువిలాసాలను సృష్టించడం వంటి అయిడియాలను వాడుకున్నాడు. ఇతనికి ఇష్టమైన చిహ్నం "తెరచిన చేయి"ని ప్రతిష్టాత్మకమైన స్మారక స్థూపంగా తన డిజైన్‌లో ముఖ్యమైన చోటులో ప్రతిపాదించాడు.
లె కార్బుజియె చేపట్టిన అతి పెద్ద ప్రాజెక్టు, ప్రతిష్టాత్మకమైన ప్రాజెక్టు భారతదేశంలోని హర్యానా, పంజాబ్ రాష్ట్రాల ఉమ్మడి రాజధాని చండీఘర్‌ను నిర్మించడం.1951లో అప్పటి భారత ప్రధాని జవహర్‌లాల్ నెహ్రూ ఇతడిని సంప్రదించి ప్రాజెక్టును ప్రతిపాదించవలసిందిగా కోరాడు. అమెరికాకు చెందిన ఆల్బర్ట్ మేయర్ అనే ఆర్కిటెక్ట్ 1947లో 1.5 లక్షల జనాభాకు సరిపడా ఒక నగరాన్ని ప్లాన్ చేశాడు కానీ భారత ప్రభుత్వం అంతకంటే ఘనమైన, ప్రతిష్టాత్మకమైన నగరాన్ని నిర్మించాలని భావించింది. లె కార్బుజియె అర్బన్ డిజైనింగులోను, ట్రోపికల్ క్లైమేట్ ఆర్కిటెక్చర్‌లోను నిష్ణాతులైన మాక్స్‌వెల్ ఫ్రై, జేన్ డ్రూ అనే ఇద్దరు బ్రిటిష్ ఆర్కిటెక్ట్‌లతో కలిసి ప్లాన్ చేశాడు. నిర్మాణ పనుల పర్యవేక్షణకు తన బంధువు పియరీ జెనెరెట్‌తో కలిసి భారతదేశానికి వచ్చాడు.
ఛార్లెస్ ఎడ్వర్డ్ జెనెరెట్ 1887, అక్టోబరు 6వ తేదీన వాయువ్య స్విట్జర్లాండులోని 'లా షాక్స్ డి ఫాండ్స్ ' అనే చిన్న పట్టణంలో జన్మించాడు. ఈ పట్టణం స్విట్జర్లాండు దేశపు సరిహద్దులలో ఫ్రాన్స్ దేశానికి 5 కి.మీ.ల దూరంలో ఉంది. ఈ పట్టణం గడియారాలు తయారు చేసే పరిశ్రమలకు ప్రసిద్ధి. ఇతని తండ్రి గడియారపు పరిశ్రమలో పనివాడు, ఇతని తల్లి పియానో పాఠాలు చెబుతుండేది. ఇతని అన్న ఆల్బర్ ఒక వయొలిన్ కళాకారుడు. ఇతడు ఫ్రీడ్రిక్ ఫ్రోబెల్ పద్ధతులలో నడిచే కిండర్ గార్టెన్ లో చదివాడు. ఇతడు 1920లో లె కార్బ్యూసియె" అనే కల్పిత నామాన్ని ధరించాడు.
ఈ అధ్యయనం డామినో హౌస్ ప్లాన్ చేయడానికి దోహదపడింది. ఈ నమూనాలో మూడు కాంక్రీట్ స్లాబులు 6 పలుచని ఆర్.సి.సి. స్థంబాల ఆధారంతో ప్రతి అంతస్తుకు ఒక వైపు మెట్ల దారి ఏర్పాటు చేయబడింది. ఈ పద్ధతి మొదటి ప్రపంచ యుద్ధానంతరం ఎక్కువ సంఖ్యలో తాత్కాలిక గృహాల నిర్మాణానికి తొలుత వాడబడింది. ఈ పద్ధతిలో స్లాబులు, కాలమ్స్, స్టెయిర్‌వేస్ మాత్రం ఏర్పాటు చేస్తారు. నివాసం ఉండేవారు చుట్టూ గోడలను లభ్యమయ్యే వస్తువులతో నిర్మించుకునేవారు.
మొదటి ప్రపంచ యుద్ధ సమయంలో ఇతడు సైద్ధాంతిక వాస్తు శాస్త్రాన్ని ఆధునిక పద్దతులతో నేర్చుకున్నాడు. 1914 డిసెంబరులో మాక్స్ డ్యుబోయిస్ అనే ఇంజనీరుతో కలిసి రి ఇన్‌ఫోర్స్‌డ్ కాంక్రీటును నిర్మాణ సామాగ్రిగా వినియోగించడంపై తీవ్రంగా అధ్యయనం చేశాడు. నిజానికి ఇతడు ప్యారిస్‌లో ఆగస్ట్ పెర్రెట్‌తో కలిసి పనిచేసినప్పుడే కాంక్రీట్ వినియోగాన్ని కనుగొన్నా ఇప్పుడు కొత్త పద్ధతులలో దానిని ఉపయోగించాలని భావించాడు.
ఇతడు తన సమకాలీకులైన ఫ్రాంక్ లాయిడ్ రైట్, లుడ్విగ్ మీస్ వ్యాండ్రో వలె వాస్తుశాస్త్రంలో అకాడమిక్ శిక్షణ పొందలేదు. ఇతడు తన 15వ యేట విజువల్ ఆర్ట్స్ పట్ల ఆకర్షితుడైనాడు. ఇతడు లా షాక్స్ డి ఫాండ్స్ గ్రామంలోని మునిసిపల్ ఆర్ట్ స్కూలులో చేరి గడియారాల తయారీకి సంబంధించిన అప్లైడ్ ఆర్ట్ నేర్చుకున్నాడు. మూడు సంవత్సరాల పిమ్మట ఛార్లెస్ అనే పెయింటర్ వద్ద అలంకరణలో ఉన్నత శిక్షణను తీసుకున్నాడు.
లె కార్బూజియె గా ప్రసిద్ధి చెందిన ఛార్లెస్ ఎడ్వర్డ్ జెనరెట్ స్విట్జర్లాండ్‌లో జన్మించిన ఫ్రెంచ్ ఆర్కిటెక్ట్, డిజైనర్, అర్బన్ ప్లానర్, పెయింటర్, రచయిత. ఇతడు స్విట్జర్లాండ్‌లో జన్మించి 1930లో ఫ్రెంచి పౌరసత్వం స్వీకరించాడు. ఇతడు 5 దశాబ్దాలపాటు యూరప్, జపాన్, అమెరికా, భారత దేశాలలో పలు భవంతులకు డిజైన్ చేశాడు.
లె కార్బుజియె గ్రంథాలయాలలో పుస్తకాలు చదవడం ద్వారా, సంగ్రహాలయాలను దర్శించడం ద్వారా, భవనాల బొమ్మలను గీయడం ద్వారా, భవనాలను నిర్మించడం ద్వారా స్వంతంగా వాస్తు శాస్త్రాన్ని అభ్యసించాడు. 1905లో మరో ఇద్దరు విద్యార్థులతో కలిసి రెనె చపాలజ్ అనే ఉపాధ్యాయుని పర్యవేక్షణలో ఇతడు లూయీ ఫాలెట్ అనే వ్యక్తి కొరకు తన మొదటి భవనం విల్లా ఫాలెట్‌ను డిజైన్ చేసి నిర్మించాడు.
ఇతడు తన వైద్యుని సలహాను లెక్కచేయక 1965, ఆగష్టు 27వ తేదీన ఫ్రాన్స్ దేశంలోని రాక్‌బ్రూన్ కాప్ మార్టిన్ సమీపంలోని మధ్యధరా సముద్రంలో ఈతకు వెళ్లాడు. అప్పుడు ఇతనికి గుండెపోటు వచ్చి నీటిలో మునిగి మరణించాడు.ఇతని అంత్యక్రియలు అప్పటి ఫ్రాన్స్ దేశపు సాంస్కృతిక మంత్రి ఆధ్వర్యంలో 1965 సెప్టెంబరు 1న జరిగాయి. ఇతడిని తన భార్య సమాధి ప్రక్కనే సమాధి చేశారు.
జనసమ్మర్దమైన నగరాలలో ప్రజల జీవన స్థితిగతులను మెరుగు పరచడానికి ఇతడు అర్బన్ ప్లానింగ్ రంగంలో అంకిత దృష్టితో పనిచేశాడు. ఇతడు ఇంటర్నేషనల్ మాడ్రన్ ఆర్కిటెక్చర్ కాంగ్రెస్ లో వ్యవస్థాపక సభ్యుడు. ఇతడు చండీగఢ్ నగరం మాస్టర్ ప్లాన్ వేశాడు. ఆ నగరంలోని పలు భవంతులకు ఇతడు డిజైన్ చేశాడు.
ఈ పద్ధతిలో ఇంటి యొక్క నిర్మాణం బయటికి కనిపించకుండా గాజుగోడల వెనుక కప్పిపెట్టవచ్చు, లోపలివైపు ఆర్కిటెక్ట్ తనకు నచ్చిన విధంగా అమర్చవచ్చు. ఈ పద్ధతిపై పేటెంట్ హక్కులు పొందిన తర్వాత లె కార్బ్యూసియె అనేక భవనాలను ఈ పద్ధతిని ఉపయోగించి డిజైన్ చేశాడు.
ఈ మ్యూజియంలో 8,000 ఇతడు వేసిన నిజమైన డ్రాయింగులు,ప్లానులు, 450 పెయింటింగులు, 30 పింగాణి పెయింటింగులు, ఇతని రచనలు, ఫోటోగ్రాఫులు భద్రపరిచారు. లె కార్బ్యూసియెకు సంబంధించి ప్రపంచంలోని అతి పెద్ద సంగ్రహాలయం ఇదే.
2016లో యునెస్కో 851 ప్రపంచ వారసత్వ ప్రదేశాలను గుర్తించింది. వాటిలో 17 లె కార్బుజియె నిర్మించినవి కావడం నూతన నిర్మాణరంగ ఉద్యమంలో ఇతని విశేషమైన ప్రతిభకు తార్కాణంగా భావించవచ్చు.
2016, జూలై 17న యునెస్కో ప్రకటించిన ప్రపంచ వారసత్వ ప్రదేశాలలో 17 ఇతడు చేపట్టిన ప్రాజెక్టులు కావడం మాడ్రన్ ఆర్కిటెక్చర్‌లో ఇతని కృషికి ఒక తార్కాణంగా పేర్కొనవచ్చు.
ఇతని కృషిని భద్రపరచడానికి లె కార్బ్యూజియె ఫౌండేషన్ పేరుతో ఒక సంస్థ ఏర్పాటు చేశారు. ఇది ప్యారిస్‌లో ఒక మ్యూజియంను నడుపుతుంది.
1912లో ఇతడు తన గాఢకోరిక అయిన తల్లిదండ్రులకోసం కొత్త ఇంటిని నిర్మించడం ప్రారంభించాడు. జెనెరెట్ పెర్రెట్ హౌస్ నూతన పద్ధతులలో నిర్మించాడు.
ఈ థియేటరు ప్రారంభంతో కొత్త నేషనల్ ఒపేరా, నాటకాలకు సృష్టి జరిగింది. మొదటి ఆర్మేనియన్ బ్యాలెట్ అరాం ఖచాతూరియన్ వేసిన హ్యాపీనెస్ ఉంది. బ్యాలెట్ ఆధారంగా ఈ కంపోజర్ వెంటనే గయానె ను రూపొందించారు, దానిని ప్రపంచమంతటా ప్రదర్శించారు. తరువాత అనేక ఇతర ఆర్మేనియన్ స్వరకర్తలు ఒపేరాలు, నాటకాలను రచించారు. కొన్ని సంవత్సరాలుగా, ఈ థియేటరు వద్ద ఎంతో మంది కళాకారులు పనిచేశారు, వారు: గాయకులు గొహార్ గస్పర్యాన్, తాతెవిక్ సజందార్యన్, మిహ్రాన్ యెర్కాట్, పావెల్ లిసిత్సియాన్, హయ్కనుష్ దనియల్యాన్, నార్ హోవ్హాన్నిస్యాన్, గెగామ్ గ్రిగొర్యాన్, అనహిట్ మెకితరియన్; కండక్టర్ల కాన్స్టాంటిన్ సరజీవ్, మైఖేల్ తవ్రిజ్యాన్, అరామ్ కతన్యాన్, యూరి దవ్త్యాన్; బ్యాలెట్ మాస్టర్స్ ఎ. పెట్రోస్యాన్, ఎమ్. చెంష్క్యాన్, వనుష్ ఖనమిర్యాన్, వైలెన్ గలస్త్యాన్; చిత్రకారులు మార్టిరూస్ సర్యాన్, మినాస్ అవెతిస్యాన్.
ఆర్మేనియన్ జాతీయ విద్యా ఒపేరా, బలెట్ థియేటరు ను (అర్మేనియన్: (అలెగ్జాండర్ స్పెండియార్యని అంవన్ ఒపెరాయి యేవ్ బలేటి అజ్గాయిన్ అకడేమియాకన్ టాట్రన్) ), అలెగ్జాండర్ స్పెండియార్యన్ పేరిట నామకరించారు. దీనిని యెరెవాన్లో అధికారికంగా 1993 జనవరి 20న అలెగ్జాండర్ స్పెండియార్యన్ ఆల్మాష్ట్ ఒపేరా ప్రదర్శనతో ప్రారంభించారు. ఈ ఒపేరా భవనాన్ని ఆర్మేనియన్ ఆర్కిటెక్ట్ అలెగ్జాండర్ తమానియన్ డిజైన్ చేశారు. దీనిలో రెండు కాన్సర్ట్ హాళ్లు ఉన్నవి: 1,400 సీట్లతో అరాం ఖచాతూరియన్ కచేరీ హాల్ , 1,200 సీట్లతో అలెగ్జాండర్ స్పెండియార్యన్ ఒపేరా, బాలెట్ నేషనల్ థియేటర్ ఉన్నవి.
ప్రారంభించినప్పటి నుండి, ఆర్మేనియన్ జాతీయ ఒపేరా, బాలెట్ థియేటరులో అర్మేనియన్, రష్యన్, పశ్చిమ ఐరోపా స్వరకర్తలకు చెందిన రెండు వందలకంటే ఎక్కువ వేర్వేరు ఒపేరాలు, నాటకాల ప్రదర్శించారు. ఇక్కడ 20 దేశాల కంటే ఎక్కువ, ఉదాహరణకు రష్యా, స్పెయిన్, లెబనాన్, యునైటెడ్ స్టేట్స్, గ్రీస్, జర్మనీ ప్రదర్శనలు జరిగాయి. 1956 లో, ఈ థియేటరుకు ఆర్మేనియన్ జాతీయ ఒపేరా, బాలెట్ థియేటరు బిరుదు వచ్చింద.
తమానియన్ డిజైన్ ఆధారంగా తన కుమారుని యొక్క పర్యవేక్షణలో థియేటర్ హాల్ 1939 లో పూర్తయింది, తరువాత ఒపేరా భవనాన్ని అలెగ్జాండర్ స్పెండియార్యన్ పేరిట నామకరణం చేశారు. పెద్ద ఎత్తునున్న నిర్మాణపనులు 1953 వరకు పూర్తి కాలేదు, తరువాత భవనానికి ప్రస్తుతం ఉన్న ఆకారం వచ్చింది.
1935 నుండి ఆర్మెన్ టిగ్రాన్యన్ చే అనౌష్ అనే ఒక వినూత్నమైన ఆర్మేనియా ఒపేరా ప్రదర్శన యెరెవాన్ ఒపేరా ధియేటరులో జరిగింది. ఆర్మేనియా యొక్క ఒపేరా చరిత్రకు ఇది మొదటి అడుగు. ఇప్పటికి కూడా అనౌష్ ఈ ధియేటరుకు రిపర్టోరీగా పనిచేస్తున్నారు.
వెండి, రాగి నాణేలు క్రీ.పూ.1వ శతాబ్దం నుండి సా.శ.1వ శతాబ్దం వరకు పాలించిన అర్టషెషియ్యన్ రాజవంశానికి చెందిన టిగ్రాన్ ద గ్రేట్ సంవత్సరాలలో.
అరబ్ రాజరికం, డ్విన్, జార్జియన్ కింగ్స్, 7-13 శతాబ్దాల, బైజాంటైన్, ఆర్మేనియన్ బాగ్రంటుని రాజవంశం, 9-11 శతాబ్దాల, కియుర్కి-2 కి చెందిన రాగి నాణేలు, 11 వ శతాబ్దంలో మధ్యలో, ఆర్మేనియన్ శాసనాలతో ఉన్న మొదటి నాణేం.
చారిత్రక భాగ ప్రదర్శనలో మనీ సర్క్యులేషన్ గురించి, డబ్బు లేని సమయంలోని మొదటి ఆర్మేనియన్ నాణేలు నుండి, పార్థియాంస్, సస్సిండ్స్, రోమన్ సామ్రాజ్యం, అరబ్ రాజరికం, కియుర్కి 2 రాజు, బ్య్జాంటియం సమయాల్లోని నాణేలు ఉన్నాయి. ఇవి కాకుండా ప్రదర్శనలో సిలీషియా, మంగోలియన్, పెర్షియన్, ఒట్టోమన్ నాణేలు, నోట్లు, రష్యన్ సామ్రాజ్యం, ట్రాన్స్కౌకేసియన్ సమాఖ్య గణతంత్ర రాజ్యాల కమ్మిసారియట్, ఫస్ట్ ఆర్మేనియన్ రిపబ్లిక్, సోవియట్ ఆర్మేనియా, ట్రాన్స్కౌకేసియన్ సమాఖ్య గణతంత్ర రాజ్యాల ఫెడరేటివ్ యూనియన్, సోవియట్ యూనియన్, రెండు సిరీస్, యొక్క నాణేలు, రిపబ్లిక్ ఆఫ్ ఆర్మేనియాకు చెందిన గమనికలు, ఆర్మేనియన్ బ్యాంకింగ్ వ్యవస్థ చరిత్రలో ఉన్న అన్ని స్మారక నాణేలు ఉన్నాయి.
ఇక్కడ 24 స్టాటిక్ ప్రదర్శనలు, 2 ఇంటరాక్టివ్ మండలాలకు ఎగ్జిబిషన్ వనరులు ఉన్నాయి. డబ్బు కాగితాలను, నాణేల నాణ్యత తనిఖీ చేసే ప్రయోగశాల ఉన్నది, ఒక ఆటోమేటెడ్ టెల్లర్ మెషిన్, రెండు సెట్ల మల్టీమీడియా గేమ్స్, జాతీయ కరెన్సీ చరిత్రను తెలుపుతూ ఒక సినిమా, కేంద్ర బ్యాంకు యొక్క కార్యకలాపాలను తెలుపుతున్న రెండు సినిమాలు, ధర స్థిరత్వం, ఆర్థిక వ్యవస్థ యొక్క కార్యకలాపాలు, నేపథ్యాల గురించి కార్టూన్ ఫిల్మ్స్-క్లిప్స్ ఉన్నాయి.
ది సెంట్రల్ బ్యాంక్ సందర్శకుల సెంటర్ ఒక సెంటర్, ఇంటరాక్టివ్ మ్యూజియం. ఇది ఆర్మేనియా రాజధాని యెరెవాన్ లో ఉన్నది. దీనిని సెంట్రల్ బ్యాంక్ ఆఫ్ ఆర్మేనియా కార్యకలాపాలకు, ఆర్మేనియా యొక్క ద్రవ్య విధానం, డబ్బు యొక్క చరిత్రకు అంకితం చేశారు. ఈ మ్యూజియాన్ని 2011, సెప్టెంబరు 20 న ప్రారంభించారు. ఇది కేంద్ర బ్యాంకు యొక్క చారిత్రక భవనంలో ఉండి రెండు అంతస్తులను ఆక్రమించింది.
యెరెవాన్ ప్రధాన ఆర్కిటెక్టు అలెగ్జాండర్ తమానియన్ దీనికి ప్లాను సిద్దం చేసినా, సోవియట్ పరిపాలనా కాలంలో అది అసలు అమలులోకి రాలేదు. సోవియట్ యూనియన్ పతనమై ఒక సంవత్సరం అయిన తరువాత యెరెవాన్ నగర కౌన్సిల్ ఈ అవెన్యూను నిర్మించింది. అసలు ప్రణాళికల ప్రకారం, నేషనల్ గ్యాలరీ, చరిత్ర మ్యూజియం ప్రస్తుతం నిర్మించిన స్థానంలో ఉండేవి కాదు. ఈ వీధి రిపబ్లిక్ స్క్య్వేర్ లో కలవకుండా ఒక భవనం వద్ద ముగుస్తుంది.
ఆవెన్యూ నిర్మాణానికి నిధులు ప్రైవేటు సర్కారు నుండి తీసుకున్నారు. మొదట మార్గం వెంట ఉన్న అన్ని చిన్న అనధికారిక గుణాలను వీధి భూమితో వఏకీకృతంగా ప్రభుత్వం కొనుగోలు చేసి, ఆ భూమి లోకి పెద్ద, మరింత ఆచరణ, అధిక-పెరుగుదలగా అభివృద్ధి చెందే భవనాలకోసం అభివృద్ధి చేసి, వాటిని వేలం వేసింది. ఈ విధానాన్ని విడతలుగా చేసి ఎటువంటి అడ్డంకులు లేకుండా దీనిని పూర్తి చేశారు.
ఉత్తర అవెన్యూ, ఆర్మేనియా రాజధానయిన యెరెవాన్ లోని ఒక కాలినడక రహదారి. దీనిని 2007వ సంవత్సరంలో ప్రారంభించారు. ఇది కెంట్రాల్ జిల్లా కేంద్రంలో ఉన్నది. ఈ వీధి అబోవ్యాన్ వీధిని తుమన్యాన్ వీధిలోని ఫ్రీడం స్క్య్వేర్ ను కలుపుతుంది. ఇది 450 మీటర్లు పొడవు, 27 మీటర్లు వెడల్పు ఉంటుంది.
వేధి యొక్క సవరించిన డిజైన్ ఆధారంగా, ఉత్తర అవెన్యూలో నాలుగు చిన్న చతురస్రాలు, తొమ్మిది అంతస్తులు భవనాల సగటుతో పదకొండు భవనాలు ఉన్నాయి. నిర్మాణం బసాల్ట్, గ్రానైట్, ట్రావెంటైన్, టుఫా వంటి అనేక రకాల కొండరాళ్ళను ఉపయోగించారు . అవెన్యూలో ఒక రెండు-ఫ్లోర్ల భూగర్భ పార్కింగ్ ప్రాంతం ఉంది.
యెరెవాన్ డౌన్టౌన్ లో ఉండం వలన ఈ అవెన్యూ ప్రధానంగా విలాసవంతమైన నివాస భవనాలకు నిలయం, అధిక-పేరు కలిగిన బ్రాండెడ్ దుకాణాలు, వాణిజ్య కార్యాలయాలు, కాఫీ దుకాణాలు, హోటళ్లు, రెస్టారెంట్లు, నైట్క్లబ్బులు ఉన్నాయి.
ఉత్తర అవెన్యు నిర్మాణాన్ని 2002 మార్చి 26న ప్రారంభించారు, ఆర్కిటెక్ట్ నరెక్ సర్గ్స్యాన్ ద్వారా పునఃరూపకల్పన చేయబడిన పాత అలెగ్జాండర్ తమానియన్ ఇచ్చిన అసలు ప్రణాళిక ప్రకారమే ఇది అభివృద్ధి చేయబడింది.
2003 జనవరి 4 న, కేబినెట్ భద్రతా కమిటీ, కు సంబంధించిన రాజకీయ మండలిని కార్యకారక మండలినీ ఏర్పాటు చేసింది. అణుదాడి అవసరమైన సందర్భాల్లో కార్యకారక మండలి ఇచ్చే సలహాల ననుసరించి రాజకీయ మండలి అణ్వస్త్ర దాడిపై నిర్ణయాన్ని తీసుకుంటుంది. కార్యకారక మండలికి జాతీయ భద్రతా సలహాదారు నేతృత్వం వహిస్తారు. రాజకీయ మండలి ప్రధానమంత్రి నేతృత్వంలో పనిచేస్తుంది. భారత అణ్వస్త్రాలు ఎల్లప్పుడూ పౌర అధారిటీ నియంత్రణలోనే ఉండేలా చేసిన ఏర్పాటిది. అదే సమయంలో అనుకోకుండాను, అనధికారికంగానూ అణ్వస్త్రాలను వాడకుండా ఉండేందుకు గాను ఒక పరిణతి చెందిన కమాండ్, కంట్రోలు వ్యవస్థ కూడా ఉండేలా ఇది చూస్తుంది.
1974 మే 18 న భారత్ తన మొదటి అణ్వస్త్ర పరీక్ష జరిపింది. స్మైలింగ్ బుద్ధ పేరు గల ఈ పరీక్షను రాజస్థాన్ లోని పొఖ్రాన్‌లో జరిపారు. ఆ తరువాత, 1998 లో తిరిగి పొఖ్రాన్‌లోనే రెండోసారి పరీక్షలు జరిపింది. ఈసారి థెర్మోన్యూక్లియర్ పరీక్ష కూడా జరిపారు. దీనికి ఆపరేషన్ శక్తి అని పేరు పెట్టారు. భారత్ విస్తారమైన పౌర, సైనిక అణు కార్యక్రమాన్ని నిర్వహిస్తోంది. కనీసం 10 అణు రియాక్టర్లు, యురేనియం గనులు, యురేనియం తయారీ క్షేత్రాలు, భారజల కర్మాగారాలు, ఒక యురేనియం శుద్ధి కర్మాగారం, ఇంధన తయారీ సౌకర్యాలు, విస్తృతమైన అణు పరిశోధన సామర్థ్యాలూ ఈ కార్యక్రమంలో భాగంగా ఉన్నాయి.
భారత్ వద్ద ఉన్న అణ్వాయుధ ప్రయోగ వ్యవస్థల గురించి పెద్దగా వివరాలు తెలియదు. అది బాగా రహస్యం. పృథ్వి, అగ్ని క్షిపణుల ద్వారా ప్రయోగించ గలిగే అణ్వాయుధాలను భారత్ తయారుచేసి, పరీక్షించింది. అయిటే వాటి సంఖ్య గురించిగానీ, ఈ విషయంలో భారత సన్నద్ధత గురించిగానీ వివరాలు అస్పష్టంగానే ఉన్నాయి.
నిర్ణయాలను, ఆదేశాలనూ వ్యూహాత్మక బలగాల కమాండ్ అమలు చేస్తుంది. ఎయిర్ మార్షల్ స్థాయి హోదా గల కమాండర్-ఇన్-ఛీఫ్ దీన్ని నియంత్రిస్తారు. వ్యూహాత్మక అణు బలగాల నిర్వహణ, పరిపాలన ఈ అధికారి నేతృత్వంలో జరుగుతుంది.
భారత వ్యూహాత్మక అణు బలగాల కోసం ఒక కట్టుదిట్టమైన కమాండ్ కంట్రోలు వ్యవస్థ, ఇండికేషన్స్ అండ్ వార్నింగ్ వ్యవస్థనూ ఏర్పాటు చేసే క్రమంలో ఏర్పాటును మొదటి దశగా భావిస్తారు.
భారత న్యూక్లియర్ కమాండ్ అథారిటీ , భారత అణ్వస్త్ర కార్యక్రమానికి సంబంధించి నిర్దేశన, నియంత్రణ, ప్రయోగాలకు సంబంధించిన నిర్ణయాలు తీసుకునే అథారిటీ.
భారత్ తన అణ్వస్త్రాల సంఖ్యను గురించి వెల్లడి చెయ్యనప్పటికీ, వివిధ దేశాల అంచనాలను బట్టి, భారత్ వద్ద 150 నుండి 300 దాకా అణ్వస్త్రాలున్నాయి.
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి.బాలబడి బడేపల్లిలోను, మాధ్యమిక పాఠశాల పోలేపల్లిలోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల బడేపల్లిలోను, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల ఏనుగొండలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల ఏనుగొండలోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు మహబూబ్ నగర్లోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల మహబూబ్ నగర్లో ఉన్నాయి.
గ్రామంలో అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
ఇది మండల కేంద్రమైన జడ్చర్ల నుండి 11 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన మహబూబ్ నగర్ నుండి 28 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2016 అక్టోబరు 11 న చేసిన తెలంగాణ జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణకు ముందు ఈ గ్రామం పాత మహబూబ్ నగర్ జిల్లా లోని ఇదే మండలంలో ఉండేది.
ఇతడు 1945, సెప్టెంబర్ 2వ తేదీన గన్ను జగదాంబ, గన్ను వైకుంఠం దంపతులకు వరంగల్ జిల్లా, నెక్కొండ గ్రామంలో జన్మించాడు, . ఇతడు వాణిజ్యశాస్త్రంలో స్నాతకోత్తర పట్టా పొందాడు. తరువాత ఎం.ఫిల్., పట్టాను కూడా సంపాదించాడు.
ఇతడు కొంతకాలం సర్వే ఆఫ్ ఇండియాలో, మరికొంత కాలం తపాలాశాఖలో ఉద్యోగం చేశాడు. తరువాత వాణిజ్యశాస్త్ర ఉపన్యాసకుడిగా 30 సంవత్సరాలు పనిచేసి 2004లో పదవీ విరమణ చేశాడు.
ఇతని కథలు ఆంధ్రపత్రిక, ఆంధ్రభూమి, ఆంధ్రప్రభ, జాగృతి, పుస్తకం తదితర పత్రికలలో అచ్చయ్యాయి. ఇతడు వ్రాసిన కథల పాక్షిక జాబితా:
రక్షణ పరిశోధన, అభివృద్ధి సంస్థ చైర్మన్‌ శాస్త్రవేత్త జీ సతీశ్‌రెడ్డి నియమితులయ్యారు. ప్రస్తుతం సతీశ్‌రెడ్డి రక్షణ మంత్రికి శాస్త్ర సాంకేతిక సలహాదారుగా ఉన్నారు. ఆయన రెండేండ్ల పాటు డీఆర్డీవో చైర్మన్‌గా కొనసాగుతారు. అంతకు ముందు ఆయన హైదరాబాద్‌లోని రీసెర్చ్ సెంటర్ ఇమారత్ డైరెక్టర్‌గా పనిచేశారు. ఆయన రక్షణ పరిశోధన,అభివృద్ధి విభాగం కార్యదర్శిగా కూడా ఉంటారు. ఎస్ క్రిస్టఫర్ పదవీ విరమణ చేసిన అనంతరం డీఆర్డీవో చైర్మన్ పదవిలో సతీశ్‌రెడ్డి నియమితులయ్యారు. ఆంధ్రప్రదేశ్ లోని నెల్లూరు జిల్లా ఆత్మకూరు మండలం మహిమలూరు గ్రామం వాసి సతీశ్‌రెడ్డి హైదరాబాద్‌లోని జేఎన్‌టీయూలో ఎలక్ట్రానిక్స్, కమ్యూనికేషన్ ఇంజినీరింగ్‌లో పట్టభద్రులయ్యారు. ఆయన 1985లో డీఆర్‌డీఓలో చేరారు. అంతరిక్ష పరిజ్ఞానంలో నిష్ణాతుడైన సతీశ్‌రెడ్డి క్షిపణి వ్యవస్థలపై పరిశోధన, అభివృద్ధిలో కీలక పాత్ర పోషించారు. అంతరిక్ష పరిజ్ఞానం, పరిశ్రమల అభివృద్ధికి చేయూతనందించారు.
నిశ్చల సెన్సర్లు, నావిగేషన్ పథకాలు, అల్గారిథం వ్యవస్థలు, అమరిక పద్ధతులు, సెన్సర్ మోడళ్లను రూపొందించి, అభివృద్ధి చేసిన బృందాలకు సతీశ్‌రెడ్డి నేతృత్వం వహించారు. ఉపగ్రహ నావిగేషన్ రిసీవర్లు, హైబ్రిడ్ నావిగేషన్ వ్యవస్థల అభివృద్ధిలో కూడా పాలుపంచుకున్నారు. ఆయన నాయకత్వంలోనే అధునాతన పరికరాలు, వివిధ రకాల ఏవియానిక్స్ వ్యవస్థలు రూపుదిద్దుకొని ప్రయోగాలలో సైతం విజయవంతమయ్యాయి. లండన్‌లోని రాయల్ ఏరోనాటికల్ సొసైటీలో ఫెలో ఆఫ్ రాయల్ ఇన్‌స్టిట్యూట్ ఆఫ్ నావిగేషన్‌గా ఆయన అరుదైన గౌరవాన్ని సొంతం చేసుకున్నారు. రష్యాలోని ఎకాడమీ ఆఫ్ నావిగేషన్, మోషన్ కంట్రోల్ సంస్థలో శాశ్వతకాల విదేశీ సభ్యునిగా మరో అరుదైన గౌరవం పొందారు. భారత్‌లోని అనేక ఇంజినీరింగ్ సంస్థలలో సైతం గౌరవసభ్యునిగా ఉన్న సతీశ్‌రెడ్డి ప్రతిష్ఠాత్మక హోమీ బాబా స్మారక అవార్డును సొంతం చేసుకున్నారు. స్వావలంబన పరిశోధనకు ప్రధాని నుంచి అవార్డుతోపాటు పలు సత్కారాలను అందుకున్నారు. బ్రిటన్‌కు చెందిన రాయల్ ఏరోనాటికల్ సొసైటీ నుంచి రజత పతకం అందుకున్న తొలి భారతీయ రక్షణ విభాగం శాస్త్రవేత్త కూడా సతీశ్‌రెడ్డినే.
లావెండర్ నూనె సువాసన కల్గిన సుగంధ తైలం.రంగు లేని నూనె.రంగులేని లేదా లేత పసుపురంగు నూనె.నూనెలో పలు రసాయన సమ్మేళనాలు ఉన్నాయి. పూలనుండి తీసిన నూనె సాంద్రత 0.885 గ్రాములు/సెం.మీ3.వుండగా లావెండియా లాటిఫోలియా పూలకాడల/గుచ్చంనుండి తీసిన నూనె సాంద్రత 0.905 గ్రాములు/సెం.మీ3 వుండును.
మొక్క యొక్క రకాన్నిబట్తి, పెరిగిన నేల స్వాభావం, రుతువు, వాతావరణ పరిస్థితులను బట్టి నూనెలోని రసాయన పదార్థాల శాతం, సంఖ్య మారును.
లావెండర్ మొక్క లామియేసియే/ లాబీయేటే కుటుంబానికి చెందిన మొక్క. లావెండర్ మొక్కలో 30 రకాల మొక్కలు ఉన్నాయి. లావనుడులా అంగుస్టిఫోలియా/ఇంగ్లిసు లావెండరు , ఫ్రెంచి లావెండరు , వుల్లిలావెండరు రకం మొక్కలను ఎక్కువగా సాగుచేస్తారు. లావెండర్ మొక్క ఒక సతత హరిత గుల్మము . మొక్క ఒక మీటరు ఎత్తువరకు పెరుగును. బూడిద ఆకుపచ్చని సన్నని పొడవైన ఆకులను కల్గి వుండును.అందమైన పర్పుల్ బ్లూ పూలను పుష్పించును. పూలు పొడవైన కాండం/కాడ మీద పుష్పించును. లావెండర్ మొక్కలను ఫ్రాన్స్లో ఎక్కువ సాగుచేస్తారు.లావెండర్అనే పేరు లాటిన్ పదమైన లావేర అనే పదం నుండి ఏర్పడినది.లావేర అనగా శుభ్రపరచు అని అర్థం.రోమనులు స్నానపు సమయంలో ఉపయోగించేవారు.వారే ఈ లావెండర్ ను ఇంగ్లాండుకు పరిచయంచేశారు.
లావెండర్ నూనెను మొక్కయొక్క పుష్పించే భాగాలనుండి ఆవిరి స్వేదన క్రియ ద్వారా ఉత్పత్తి చేస్తారు.పూల నుండి తీసిన నూనె కన్న పూలగుచ్చంతో తీసిన నూనె యొక్క సాంద్రత ఎక్కువ ఉండును.పూలనుండి నూనె దిగుబడి సాతం 1.4-1.6% వరకు ఉండును.
ఆవిరి స్వేదన క్రియ ద్వారా ఉత్పత్తి ప్రధాన వ్యాసం: ఆవశ్యక నూనెల ఉత్పత్తి- నీటి ఆవిరి ద్వారా స్వేదనక్రియ చదవండి
పూలు బాగా పూచిన తరువాత సేకరించి నూనెను తీస్తారు. 150 పౌండ్ల పూల నుండి ఒక పౌండు నూనె ఉత్పత్తి అగును. నూనెను స్టీము డిస్టిలేసను పద్ధతిలో సంగ్రహించడం సాధారణం అయ్యినప్పటికి, మరోనూనెలో