polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
బీథోవెన్ తన కృతుల ప్రచురణల ద్వారానూ, ప్రదర్శనల ద్వారానూ సంపాదించుకున్నా, అతను ఆదాయం కోసం పోషకులపై కూడా ఆధారపడ్డారు. పోషకుల కోసం ప్రత్యేక ప్రదర్శనలు, వారు కోరి చేయించుకున్న కృతులను ప్రచురణకు ముందు ప్రత్యేకించిన కాలం పాటు కాపీ ఇవ్వడం వంటివి చేసేవారు. కొందరికి కృతులను అంకితం ఇచ్చారు. ఆయన తొలినాళ్ళ పోషకుల్లో ప్రిన్స్ లోబ్కోవిట్జ్, ప్రిన్స్ లిక్నోవ్ స్కీ వంటివారు కృతులను కోరిచేయించుకున్నందుకు ఇచ్చేవి, ప్రచురితమైన కృతులు కొనడం వంటివే కాకుండా వార్షిక ఉపకారవేతనాలు కూడా అందించేవారు.
1800లో జరిగిన అతని తొలి సింఫనీకి, బీథోవెన్ బర్గ్ థియేటర్ ని అద్దెకి తీసుకున్నాడు. ప్రత్యేకమైన సంగీత కార్యక్రమంలో, హయ్ డన్, మొజార్ట్ ల కృతులూ, తన సెప్టెట్, తాను రాసిన ఒకానొక పియానో కాన్సర్ట్ లతో సహా వినిపించారు. . అల్జిమీన్ మ్యూసికాలిస్క జీతుంగ్ ఈ కచేరీని, "చాన్నాళ్ళ తర్వాత అత్యంత ఆసక్తిదాయకమైన కచేరీ"గా అభివర్ణించింది, అయితే ఇబ్బందులు ఎదురుకాలేదని కాదు, విమర్శల్లో "సోలోయిస్ట్ పట్ల ఏమాత్రం శ్రద్ధనీ వాద్యకారులు పెట్టలేదన్నది." కూడా ఉంది
లుడ్విగ్ వాన్ బీథోవెన్ ;17 డిసెంబర్ 1770లో బాప్తిజం పొందాడు26 మార్చి 1827) జర్మన్ స్వరకర్త, పియానిస్ట్. పాశ్చాత్య సంగీతకళలో క్లాసికల్, రొమాంటిక్ యుగాల మధ్యకాలంలోని అత్యంత ముఖ్యమైన వ్యక్తి. పాశ్చాత్య స్వరకర్తలందరిలోనూ అత్యంత ప్రసిద్ధ, ప్రభావశీలమైన వ్యక్తి. 9 సింఫనీలు, 5 పియానో కాన్సెర్టోలు, 1 వయొలిన్ కాన్సెర్టో, 32 పియానో సొనాటాలు, 16 స్ట్రింగ్ క్వార్టెట్లు ఆయన చేసిన కంపోజిషన్లలో విఖ్యాతంగా నిలుస్తాయి.
1787లో బీథోవెన్ వియన్నాకు మొట్టమొదటి సారిగా ప్రయాణించారు, బహుశా మొజార్ట్ తో అభ్యసించవచ్చన్న ఆశతో. వారిమధ్య సంబంధం వివరాలు అస్పష్టంగా ఉన్నాయి, చివరకి వారు కలిశారో లేదో కూడా స్పష్టత లేదు. తల్లి అనారోగ్యంతో ఉన్నదని తెలుసుకుని, తాను వెళ్ళిన రెండు వారాలకేతిరిగివెళ్లిపోయాడు. కొన్నాళ్ళకే అతని తల్లి చనిపోయింది, తండ్రి క్రమంగామద్యానికి బానిసైపోయాడు. ఈ కారణంగా, బీథోవెన్ తన ఇద్దరు తమ్ముళ్ళ బాధ్యత వహించాల్సివచ్చి, తర్వాతి ఐదేళ్ళూ బోన్లోనే గడిపాడు.
1789లో బీథోవెన్ తన తండ్రి జీతంలో సగం కుటుంబ అవసరాల మేరకు నేరుగా పొందేందుకు చట్టపరమైన ఉత్తర్వు పొందాడు. కుటుంబ ఆదాయానికి సహకరించేలా ఆస్థానపు ఆర్కెస్ట్రాలో వయొలా వాయించేవాడు. ఈ పని బీథోవెన్ రకరకాల ఒపెరాలను తెలుసుకునేందుకు సహకరించింది, ఆస్థానంలో అప్పుడు ప్రదర్శించినవాటిలో మూడు మొజార్ట్ ఒపెరాలే. ఆస్థానపు ఆర్కెస్ట్రా కండక్టర్ జోసెఫ్ రీచా మేనల్లుడు, వేణూవాద్యనిపుణుడు, వయొలినిస్ట్ అయిన ఆంటన్ రీచాతో స్నేహం చేసుకున్నాడు.
ఫ్లోనెట్ అనేది రెండు డైమెన్శన్ల స్థిరమైన భూగర్భ జల ప్రవాహము యొక్క గ్రాఫును తెలియజేస్తుంది. దీనిని ఎక్కడైతే రేఖాగణిత విశ్లేషణాత్మక పరిష్కారాలు అసాధ్యమో అక్కడ భూగర్భజల ప్రవాహ సమస్యలు పరిష్కరించడానికి ఉపయోగిస్తారు. ఈ పద్ధతిని సివిల్ ఇంజనీరింగ్ , హైడ్రోజియాలజీ లో ఆనకట్టలు లేదా శీట్ల గోడలు వంటి హైడ్రాలిక్ నిర్మాణాల కింద ప్రవాహ సమస్యలు పరిష్కరించడం కోసం ఉపయోగిస్తారు. సమానమైన సంభావ్యము ఉన్న మార్గాలు గీయడం ద్వారా వచ్చే గ్రిడ్ ను “ ఫ్లోనెట్ “ అంటారు. ఇది రెండు డైమెన్శనల్ ప్రవాహ సమస్యలను విశ్లేషించడానికి ఒక ముఖ్యమైన సాధనం.
ఈ పద్ధతిలో ప్రవాహ ప్రాంతాన్ని ప్రవాహం, సమానమైన సంభావ్యం ఉన్న గీతలతో ఒకదానికొకటి లంబ కోణములో నింపి గ్రిడ్ తయారు చేస్తారు. సాధారణంగా ఎక్కడైతే రెండు ఉపరితలాల సంభావ్యం లేదా హైడ్రాలిక్ హెడ్ విలువ స్థిరంగా ఉంటాయో, అక్కడ మిగిలిన ఉపరితలాలు ప్రవాహం లేని సరిహద్దులుగా ఉంటాయి.
ఫ్లోనెట్ నిర్మాణం ద్వారా ప్రవాహ సమస్యలకు సుమారు పరిష్కారం దొరుకుతుంది. కానీ ఇది క్లిశ్టమైన నిర్మాణం ఉన్నప్పుడు ఇంకా బాగా ఉపయోగపడుతుంది.
ఇక్కడ 16 సమానమైన సంభావ్య పంక్తులు ఉన్నవి. . . నీలం రంగు క్రమబద్ధం ద్వారా ఈ వ్యవస్థ లో నీరు వెళ్తున్న ప్రవాహాన్ని చూపిస్తాయి.
ఆల్కినుల పాలిమెరైజేసన్ చర్యలో అమ్మోనియం పెర్సల్ఫేట్ను ధాత్వంశం ప్రారంభకం గా ఉపయోగిస్తారు. స్టేరెన్ బ్యుట డైన్ రబ్బరు , అమ్మోనియం పెర్సల్ఫేట్ పాలి టెట్రాఫ్లోరోఈథైలిన్ లతయారిలో అమ్మోనియం పెర్సల్ఫేట్నుఉపయోగిస్తారు. ద్రావణంలో అమ్మోనియం పెర్సల్ఫేట్ డైఅనియాన్ విడిపోయి రాడికల్ లను విడుదల చేయును.
అమ్మోనియం పెర్సల్ఫేట్ రంగులేని స్పటిక ఘన పదార్థం.కొన్ని సందార్భాలలో పసుపుగా కనిపించును.నీటిలో బాగా కరుగుతుంది. అమ్మోనియం పెర్సల్ఫేట్‌ శక్తివంతమైన ఆక్సీకరణ కారకం.
అమ్మోనియం పెర్సల్ఫేట్ ఒక ఆక్సీకరణి , ధాత్వంశం యొక్క వనరుగా పనిచేస్తుంది.రాడికల్/ ధాత్వంశం అనగా ఒంటరి/జంటగాలేని వేలన్సీ ఎలక్ట్రాన్ లను కలిగిన ఒక అణువు లేదా పరమాణువు, లేదా అయాను.అమ్మోనియం పెర్సల్ఫేట్ ను పలు వ్యాపార ఉత్పత్తులలో ఉపయోగిస్తారు.
అమ్మోనియం పెర్సల్ఫేట్ అనునది ఒక రసాయనిక సంయోగ పదార్థం.ఇది ఒక ఆకర్బన సమ్మెళనపదార్థం.ఈ సమ్మేళనం యొక్క రసాయనిక ఫార్ములా 228. ఈ సంయోగ పదార్థాన్ని అమ్మోనియం పెరాక్సి డై సల్ఫేట్ అనికూడా అంటారు
ఎక్కువ ప్రవాహ సాంద్రత కలిగిన సల్ఫ్యూరిక్ ఆమ్లంలో ఉన్న గాఢ అమ్మోనియం సల్ఫేట్‌నువిద్యుద్విశ్లేషణ చేసి అమ్మోనియం పెర్సల్ఫేట్‌ను తయారు చేయుదురు. ఈ ఉత్పత్తి విధానాన్ని మొదటగా హెచ్.మార్షల్ కనుగోన్నాడు.
ఎటుచూసినా. దేవదారు, సాల్‌, టేకు, దుగ్గిలం, కెండు లాంటి పెద్ద పెద్ద వృక్ష సంపద. పేర్లు కూడా సరిగా తెలియని పచ్చని తీగలతో అల్లుకున్న పొదలు. కటిక చీకటిగా, మౌన గంభీరంగా ఉండే ఆ ప్రాంతానికి వెళ్లాలంటే ఒకటికి రెండుసార్లు ఆలోచించాల్సిందే. పట్టపగలే ఎవరికైనా సరే వెన్నులో వణుకు పుట్టించే ఆ ప్రాంతం నుండి ధైర్యం చేసి అలా అలా ముందుకు సాగితే. కనుచూపు మేరలో ఎత్తైన కొండలతో కనిపించే పచ్చటి అరణ్య సౌందర్యం మీ ముందు కదలాడుతుంది. ఇంతటి అందాన్ని తనలో దాచుకున్న ప్రాంతమే అమర్‌ కంటక్‌. ఇది మధ్యప్రదేశ్‌లోని అనుప్పూర్‌ జిల్లాలో ఉంది. నర్మదానది జన్మస్థలంగా పేరుగాంచిన ఈ ప్రాంతం చేరుకోవాలంటే. దట్టమైన అడవుల గుండా ప్రయాణించాల్సి ఉంటుంది. అమర్‌ కంటక్‌ సముద్ర మట్టానికి 1060 మీటర్ల ఎత్తులో ఉంది. చంద్రవంశరాజైన పురూరవ చక్రవర్తి తన పాపపరిహారం నిమిత్తం మార్గం చెప్పమని బ్రాహ్మణులను కోరితే, దివినున్న నర్మదా నదియే పాప ప్రక్షాళనకు మార్గమని చెప్పారట. ఆయన తపస్సు ఫలితంగా దివినుంచి భువికి దిగివచ్చింది నర్మద.
నర్మదానది పుట్టిన చోటనే నర్మదామాత గుడి వెలసింది. నర్మదామాత ఆలయం క్రీశ 1042-1122 మధ్యకాలంలో చేది రాజైన కర్ణదేవుడు ఈ ఆలయాన్ని నిర్మించినట్లు చరిత్ర చెబుతోంది. ఈ గుడికి ఎదురుగా పార్వతీదేవి ఆలయం కూడా ఉంటుంది. ప్రతి శివరాత్రికి, నర్మదా జయంతికి, వైశాఖ పూర్ణిమకు ఇక్కడ జాతరలు జరుగుతుంటాయి. అన్నింటికంటే, శివరాత్రికి ఇక్కడ జరిగే జాతరే చాలా పెద్దది.
అమర్‌ కంటక్‌ మూడు జిల్లాల కూడలిగా పేరుగాంచింది. వివిధ ప్రాంతాల నుండి వేలాదిమంది భక్తులు జాతరలు సమయంలో ఇక్కడికి చేరుకుంటారు. చాలామంది భక్తులు వంటలు చేస్తూ రాత్రంతా ఇక్కడే గడుపుతుంటారు. శివరాత్రినాడు నర్మదానదిలో స్నానం చేసి, ముందుగా శివుడిని దర్శించుకుని తరువాత నర్మదామాతను పూజించినట్లయితే పుణ్యం కలుగుతుందని భక్తులు నమ్ముతుంటారు. నర్మదాదేవి గుడి చుట్టూ పార్వతిదేవితోపాటు శివుడు, సీతా రాములు, హనుమంతుడి ఆలయాలు కూడా ఉన్నాయి.
పాపపరిహారార్థం పురూరవుడు తపస్సు చేస్తే. శివుడు ప్రత్యక్షమై ‘నర్మదను దివి నుంచి భువికి పంపిస్తాను. మరి నర్మద ప్రవాహానికి అడ్డుగా నిలిచే వారెవర’ని ప్రశ్నిస్తాడట. వింధ్య పర్వత రాజు తన కుమారుడైన అమర్‌ కంటక్‌ అడ్డుగా నిలుస్తాడని చెప్పగా శివుడు నర్మదను అనుగ్రహించాడట. అలా నర్మదా నదీమతల్లి దివి నుండి భువికి వచ్చిందని ఓ పురాణ గాథ. నర్మదా నది స్థానిక మైకల్‌ కొండల్లో పుట్టి వింధ్య, సాత్పురా పర్వత శ్రేణుల మధ్య నుండి 1290 కిలోమీటర్ల మేర ప్రవహించి, అరేబియా సముద్రంలో ఐక్యమవుతుంటుంది. పశ్చిమ దిశగా ప్రయాణించి అరేబియాలో ఐక్యమయ్యే నదుల్లో నర్మదా, తపతి నదులు పేరెన్నికగన్నవిగా చెప్పవచ్చు.
నర్మదామాతను దర్శించే ముందు ఆలయ ప్రాంగణంలోని ఒక మీటరు కంటే తక్కువ ఎత్తులో చెక్కిన రాతి ఏనుగుబొమ్మ ఉంటుం ది. ఆ ఏనుగుబొమ్మ కాళ్ల మధ్యనుంచి దూరి ఒక వైపు నుండి మరో వైపునకు వెళ్ళాలి. ఇలా దూరితే మరింత పుణ్యం కలుగుతుందని భక్తుల విశ్వాసం. అదే ఏనుగుపైన అంబారీ ఎక్కిన ఓ స్ర్తీ విగ్రహం తలలేకుండా మొండెం మాత్రమే ఉంటుంది. బహుశా ఔరంగజేబు జరిపిన దాడిలో తల ధ్వంసం అయి ఉండవచ్చుననే అభిప్రాయం ఇక్కడి ప్రజల్లో ఉంది.
అమర్‌ కంటక్‌ హిందువులు పవిత్రంగా బావించే నర్మదానది జన్మస్థానం. ఇది మధ్య ప్రదేశ్‌ రాష్ట్రంలో ఉన్నది. అపురూప మైన జలపాతాలు. శిల్పకళ ఉట్టిపడే దేవాలయాలతో అలరారుతోంది. ప్రకృతి అందాలతో, ఆధ్యాత్మిక భావాలను ఒలికిస్తున్న అమర్‌ కంటక్‌ ప్రముఖ పర్యాటక కేంద్రంగా భాసిల్లుతుంది.
అమర్‌ కంటక్‌కు ఆరు కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉండే కపిల ధార అనే ప్రాంతం ముఖ్యమైనది. నర్మదానది కపిల ధార వద్ద ఒక లోయగుండా ప్రవహిస్తుంటుంది. నూరు అడుగుల ఎత్తు నుంచి దూకే కపిల ధార జలపాతం ఓంకార శబ్దంతో దూకుతుంటుందని, ఆ నాదం వినేం దుకే చాలామంది పర్యాటకులు వస్తుంటారని స్థానికులు చెబుతుంటారు.
ఆచార్య బి.ఆర్‌. రావును ఎన్నో పురస్కారాలు, పదవులు వరించాయి. ఆయన భారతదేశ రాజ్యసభ సభ్యునిగా కూడా ఉన్నారు. బెస్తవారి పల్లెలో పుట్టి పెద్దల సభకు వెళ్లడం వెనుక ఆయన మేథస్సే కారణం. 1982లో జరిగిన భారత సైన్స్‌ కాంగ్రెస్‌ సమావేశాలకు ఈయన అధ్యక్షత వహించగా ముఖ్యఅతిథిగా నాటి ప్రధాని ఇంధిరా గాంధీ హాజరయ్యారు. ఆచార్య బి.ఆర్‌. ప్రతిభ, బయోడేటా చూసి ముగ్ధురాలై అదే ఏడాది రాజ్యసభకు నామినేట్‌ చేశారు. ఆ పదవిలో ఆరేళ్ల పాటు కొనసాగి ఎంతో హూందాగా, రాజనీతిజ్ఞుడిగా ఖ్యాతి గాంచారు. మరో వైపు బి.ఆర్‌. ముంగిట ఎన్నో పదవులు వచ్చి వాలాయి. విశ్వ విద్యాలయాలకు పెద్దదిక్కు అయిన యు.జి.సికి రెండు పర్యాయాలు వైస్‌ ఛైర్మన్‌గా వ్యవహరించే అవకాశం లభించింది. 1965లో ప్రతిష్ఠాత్మకమైన శాంతిస్వరూప్‌ భట్నాగర్‌ అవార్డుకు ఎంపికయ్యారు. ప్రభుత్వ శాస్త్ర సాంకేతిక సలహదారునిగా, పలు జాతీయ పరిశోధన సంస్థలకు గౌరవ ఆచార్యునిగా, సలహదారునిగా వ్యవహరించారు. పలు ప్రతిష్ఠాత్మకమైన జర్నల్స్‌కు 300కు పైగా పరిశోధనా వ్యాసాలు రాశారు.
బి.ఆర్ గా సుప్రసిద్ధులైన బర్రి రామచంద్రరావు 1922 నవంబరు 21వ తేదీన విశాఖ జిల్లా యలమంచిలిలో మత్స్యకార కుటుంబంలో జన్మించారు. ప్రాథమిక విద్యను స్వస్థలంలోనూ, ఉన్నత పాఠశాల‌, ఇంటర్మీడియట్‌ విద్యను విశాఖలో చదివి బిఎస్సీ ని ఆంధ్ర విశ్వవిద్యాలయం నుంచి పూర్తి చేశారు. ఎంఎస్సీ. పట్టాను 1945లో ఏయూ నుంచి అందుకొని ప్రఖ్యాత భౌతిక శాస్త్రవేత్త సూరి భగవంతం నేతృత్వంలో పరిశోధన ఏయూలోనే ప్రారం భించారు. ఆల్ట్రాసోనిక్‌ కిరణాలు.వాటి పయనం అనే అంశంపై ఆయన చేసిన పరిశోధనకుగాను 1949లో ఏయూ డాక్టరేట్‌ను ప్రకటించింది.
మన రాష్ట్రంలో తొలి యూనివర్శిటీ కాలేజి ఆఫ్ సైన్స్ అండ్ టెక్నాలజీకి ప్రిన్సిపాల్ గా కూడా ఖ్యాతి గడించారు. 1976, జూన్ 2 న యు.జి.సి వైస్ చైర్మన్ గా నియమితులయ్యారు. తదనంతరం నేషనల్ ఫిషరీస్ అడ్వయిజరీ బోర్డు అధ్యక్షులుగా కూడా ఉన్నారు. రాష్ట్రంలోని పలు జాతీయ విద్యా, పరిశోధక సంస్థలను సారథ్యం వహించారు. ప్రఖ్యాత శాస్త్రవేత్త ప్రొఫెసర్ సూరి భగవంతం శిష్యులుగా భౌతిక శాస్త్ర రంగంలో విశేష పరిశోధనలు చేసారు. "ఫిజిక్స్ ఆఫ్ సాలిడ్ స్టేట్స్" మొదలగు పలు గ్రంథములను రాసారు. ఆంధ్ర ప్రదేశ్ అకాడమీ ఆఫ్ సైన్సెస్ మొదలగు సంస్థల అభివృద్ధికి కృషిచేసారు.
ఆయన ఐనో మండలం, రోదసి, భౌతిక శాస్త్ర రంగాలలో పరిశోధనలు చేసారు. దేశంలో తొలిసారిగా అధిక వాతావరణ క్షితిజ సమాంతర వాయు వేగాల మీద పరిశోధనలు నిర్వహించి విజయులయ్యారు. అయ్హినో మండలంలోని తీరుతెన్నులు, పోకడలను కనుగొనడానికి నూతన పద్ధతులను రూపకల్పన చేసారు. రెండు లక్షల వ్యయంతో అయనొ మండలపు ధ్వని గ్రహిణిని నిర్మించారు. ఈయన కనుగొన్న పద్ధతులు ఈ రోజున ప్రపంచవ్యాప్తంగా అమలులో ఉన్నాయి.
నాట్యశాస్త్రంలో విషయము చాలా ఉదాత్తంగా ఉంటుంది. మొదటి 7 ఆధ్యాయములు సర్వ సాధారణమైన లోక సంబధిత విషయములు, వీటిని బాగా అవగతం చేసుకుంటేగాని నాట్య పరమార్ధము తెలుసుకోవటానికి అవకాశం కలగదు. వీటిలో పలు విషయములు చర్చింపబడినవి, నాట్యము ఏవిధముగా ఉత్పన్నమైనది?
ఇటువంటి ప్రశ్నలకు సంబధించిన విషయములు చర్చిపబడినవి. ఇంకా తాండవము, తద్భేధాలు, స్వరూపము, అభినయించే విధానము, వాని రసభావవినియోగము, పూర్వరంగవిధి, సూత్రధారకర్తవ్యము, నటుల సముదాచారము, రసములు, లక్షణములు, స్వరూపస్వభావాలు, ఇంకా అనెక విషయములు మొదటి అధ్యాయ సప్తకంలో నిరూపించబడినవి. 8 నుండి 14 అధ్యాయములలో అభినయ విశేషాలు విపురంగా నిరూపించబడినవి. ఏభావాన్ని అభినయించడానికి ఏ అవయమును యేమేమి ఎట్లెట్లా చేయాలో ఈ అధ్యాయాలలో తెలుస్తున్నది. ఉపాంగ విధానాలు, హస్తాభినయము, శరీరాభినయము, చారీమందుల విధానాలు, గతిప్రచారము, ప్రవృత్తిధర్మాలు, ఈ ప్రకరణంలో చాలా స్పష్టంగా తెలుపును. ఈ విషయములు నటులు సామాన్యులు తెలుసుకొనినచో నాట్యమును చక్కగా ఆశ్వానించగలుగుదురు.
నాట్యానికి అనేక ప్రయోజనాలున్నవి. అవ్వంతరప్రయోజనాలెన్ని ఉన్నప్పటికీ మహారసమే నాట్యముఖ్యప్రయోజనం. మనోరసానికి అనుకూలమైన ప్రవనత ఎక్కడ సంపాదించగలిగితే అక్కడే ఆస్వాదం కలుగుతుంది. మనోవృత్తిలో విజృంభించితే స్పందశక్తులను నిరోధించి సమానావస్థను సంపాదించినతరువాతనే సాధకుడు ఆస్వాదభూమికను అందుకోగలుగుతాడు. నాట్యం వలన చక్షురాదీంద్రియాలు ఏయే విధంగా ఉన్నప్పటికీ భవనా చక్షువు, భవనా శ్రోత్రము, భవనేంద్రియము స్వస్వవ్యాపారంలో బగా మగ్నత పొంది ఉంటవి.అందువలన మనో భూమికూడా భావనకు మహాసాగరం అవుతుంది. దీని వలన ప్రపంచభేదం సులభము. దీని వలన ఆత్మ ప్రకాశము చెందును. ఈ మహాప్రకాశావస్థనే మహారసమంటారు. ఇటువంటి మహారస సంపత్తిని నాట్యం అందజేయగలుగుతుందని ఈ శాస్త్రము తెలుపుచున్నది. ఈమహారస సంపదే ఆత్మసంవేదనము. ఆత్మసంవేదనము నాట్యం చూచే ప్రతీవానికి కలుగదు. విశిష్టమైన అర్హత ఇక్కడకూడా అవసరము. అవాంతరంగా అర్హతాసంపత్తిని కూడా నాట్యమే సంపాదించుతుంది. ధార్మిక శిక్ష నివ్వటానికి మునులు నాట్యమును అవతరింపజేసారని ఆనందవర్ధనుడు చెప్పినాడు.
ఈ విషయాలన్నింటినీ ఈ అధ్యాయంలో బాగా చర్చింపబడింది. మాళ్ళా 22 నుండి 27 వ అధ్యాయములలో జగద్విలాసం అంతా కనబడుతుంది. భారత్యాదివృత్తులు, వాని అవాంతరప్రభేధాలు, అహార్యాభినయము, వాని రసభవానుకూల పరిస్థితులు, దివ్యమర్త్య భేదాల అనుసరించిన వేషధారణము, సామాన్యాభినయము, నాట్యాలంకారాలు, స్త్రీలకభినయంలో విధివిశేషాలు, బాహ్యోపచారము, వైశికవిధులు, చిత్రాభినయము, సిద్ధవ్యంజనములు, ఇటువంటి నానా విషయములు ఈ అధ్యాయములో చర్చింపబడినవి. ఈ అధ్యాయంలోనే ప్రసంగవశాన కామశాస్త్రం కొంత చర్చింపబడింది. స్త్రీల స్వభావాలు, పురుషుల ప్రవృత్తులు, విస్రంభణోపాయాలు, కామోపచారవైధగద్యవిధులు, చాలా విషయములు తెలుపబడినవి. 28 నుండి 33 అధ్యాయాలు వాద్యవిధులను చెప్పుచున్నవి. 30 వ అధ్యాయములో వంశీ వాదనం చెప్పబడింది.
ఈశ్వరుడు ఆదిప్రవక్త. నందికేశ్వరుడు ఈశ్వరుని సన్నిధిలో నాట్యమును గ్రహించాడు. ఆతడే శివుని ఆజ్ఞపై బ్రహ్మకుపదేసించాడు. అటుపై బ్రహ్మ నాట్యమును ఉదయహరించాడు. భరతుడు దానిని గ్రహించి నాట్యశాస్త్రం రచించాడు. దానికే నాట్యవేదం అని పేరు. శాండిల్య వాత్సల్య కోహాదులు భరత శిష్యులు, వారు నాట్య విద్యను ప్రచారం చేసారు. లోక సంగ్రహాన్ని ఆపేక్షించిన మనువు సూర్యుడుని లోకసముద్ధరణోపాయమును చెప్పమని అడిగాడు. సూర్యుడు చెప్పిన ఉపాయములను బట్టి భరతుని దగ్గర మనువు నాట్యవిద్య తెలుసుకున్నాడు. దీనినే కొందరు వాగ్దేవీ సాంప్రదాయమని అంటారు.
భరతుని మతమును తు, చ తప్పకుండా అనుసరించినవాడు దత్తిలుడు. దత్తిల గ్రంథమునకు ప్రయోగస్తబక మను వ్యాఖ్యానము ఉంది.కోహలుడు నాట్యశాస్త్రము లోని విషయములను పెంచి, ప్రస్తార తంత్రమును చెప్పినట్లుగా నాట్యశాస్త్రముననే ఉంది.ఇతడు రచించిన అభినయశాస్త్రములోని తాళాధ్యయమే నేడు లభించుచున్నది.కోహలుడు, దత్తిలునకు చెప్పినట్లున్న దత్తిల కోహలీయము, మతంగునకు చెప్పిన కోహల రహస్యము నేడుగూడా కలవని వినికిడి, కోహలుడు తన ప్రధానగ్రంధమును శార్దూలునకు చెప్పినట్లు కల్లినాధుని సంగీత రత్నాకరవ్యాఖ్యలలో కనిపించుచున్నది.
భట్టలోల్లటుడు, శ్రీ శంకుకుడు, భట్టనాయకుడు ఈ నాట్యశాస్త్రానికి వ్యాఖ్యానాలు వ్రాసారుట. అవి ఎక్కడా కనబడలేడు. అభినవ గుప్తా చార్యుడు వ్రాసిన అభినవభారతి అనే నాట్యవివృతి మాత్రమే ఇప్పుడు లభించింది. అభినవ గుప్తుడు తన వ్యాఖ్యానంలో లోల్లటాదుల భావాలను అనువదించుచునాడు. తనకు సమ్మతం కానప్పుడు వానిని ఖంఢించాడు. అతని వచనాలవల్లనే లోల్లటాదుల వ్యాఖ్యాన్ం వ్రాసినట్లు తెలుస్తున్నది. నాట్యవేద భావమును తెలుసుకొనటానికి అభినవభారతినే చదవాలి.
గ్రంథంలో అక్కడక్కడ "ఆత్రైతే అనువంశ్యికాః శ్లోకా భవంతి" అన్ని కొన్ని శ్లోకాలను భరతుడు వ్రాసినాడు.అవి సంప్రదాయ గతములై ఉండవచ్చు. అంతకుపూర్వం ఏదైనా నాట్యనిబంధనం ఉండిఐనా తీరాలి.ఆయా సంప్రదాయాలకు సంబధించిన శ్లోకాలై ఉండవచ్చును. ఆ గ్రంథాలు ఇప్పుడు అలభ్యం. ఉండినచో ఎంత బాగుండేదో మరి!
మతంగుని బృహదేశ ఆరు అధ్యాయముల వరకే లభించుచున్నది.దీనిలో శ్రుతులు, స్వరములు మాత్రమే వివరించబడినవి.మూర్చనలో 12 స్వరములు భరతునిలో లేనివి ఇటగలవు.నందికేశ్వరుని మతము భరతునికన్నా భిన్నమైనట్లు అభినవుడు, కల్లినాధుడు ఎంచారు.
34, 35,36 అధ్యాయాలను చూడకుండా తెలియకుండా విడువరాదు. ప్రకృతివిచారము, భూమికాపాత్రవికల్పము, నాట్యావతారము అన్నీ వీటిలో ఉన్నాయి.
యుద్ధమునందు గొంతసేపు వారికి జయమును, కొంతసేపు వీరికి జయమును గలుగుచు; తుద కెవరు గెలుతురో నిశ్చయించుటకు వీలులేకయుండెను. ఇట్లు కొంతసేపు వుభయపక్షముల సమానముగా యుద్ధముజరిగి, అది హిందువుల స్వాతంత్ర్య నాశన కాలముగాన, తురుష్కులకే యాధిక్యము వచ్చెను. గోండుసైనికులు పోరాడిపోరాడి, ఉత్సాహహీనులైరి. గోండులెట్లెట్లె ఉత్సాహహీనులైరో, అట్లట్లు మ్లేచ్ఛుల బలము హెచ్చుచుబోయెను. తమరాజ్యమును గోండుదేశమునందు స్థాపించవలె నన్న దృడేచ్ఛ గలవారు గనుక 'దీన్‌దీన్‌' అను రణశబ్దముచ్చరించుచు ఘోరముగా గోండు సైన్యములను దెగటార్చిరి.ఇట్లుభయకంరయిన హననయజ్ఞము జరుగగ, మూడువందల సైనికులతోడ దుర్గావతిరాణి మాత్రము బ్రతికి భయంకరముగా బోరాడుచుండెను. ఆమెను మార్కొనుటకు ఆసఫ్‌ఖాన్ దుర్గావతివద్దకి స్వయముగా వచ్చెను. కాని యామె రౌద్రమునుజూచి భయమంది, దూరముపోయి, అటనుండి యామెపై బాణవర్షమును గురిపించదొడగెను. ఆమెయాబాణముల నన్నిటిని దునిమెను. కానియందొక బాణము శిరస్సునందు గ్రుచ్చుకొనగా నామె మరింత క్రోధాయమానమానసయై, ఆ బాణమును తానె పెరికివైచి, మరింత రౌద్రముతోయుద్ధము చేయ సాగెను!
అప్పు డామె శరీరమంతయు రక్తమయమైన సంగతి చూచి, ఆమె డస్సినదని తెలిసికొని, స్వామిభక్తిగల యొక సేవకుడు డామెను సమీపించి యిట్లనియె. "అమ్మా! మీరిక యుద్ధమును జేసినందువలన లాభమేమియు లేదు. కొద్దికాలములోనే శత్రువులు మిమ్ము చెరబెట్టగలరు. వారిచేతులలో బడక శీఘ్రముగా నిచ్చటనుండి పలాయనము చేయుట మేలు; తమకొక యిబ్బందిలేక నేను ఆవలకు దీసికొనిపోయెదను." ప్రియ సేవకుడు పలికిన యీ వచనములు విని, ఆమె చింతించి, శత్రువులు నిజముగా సమీపించుచున్నారని చూచి, పవిత్రమైన దేహము మ్లేచ్ఛులచే నపవిత్రమగునన్న మాటమాత్రము తలపునకు రాగా సహింపలేక, మ్లేచ్ఛులామెను సమీపించుట గని, తన ఖడ్గమునకు మ్రొక్కి దానితో దనంతట దానే పొడుచుకొని రణభూమియందే ప్రాణములు విడిచెను! రాణీగారి శవము మ్లేచ్ఛులచే బడకుండ నామె సేవకుడు భద్రపరచి, తానును యుద్ధముచేసి యచటనే మృతుడయ్యెను!
రాణీగారి కుమారుడును పరలోకగతుడయ్యెను. ఇట్లొక తురకబాదుషాయొక్క రాజ్యలోభముచేత గోండు సంస్థానములోని నిరపరాధులగు లోకులందరు హతులైరి.
తనపై దండెత్తి వచ్చు చున్నాడన్నమాట విని, దుర్గావతి భయపడక, మహా థైర్యముతో యుద్ధమునకు సిద్ధము చేయసాగెను. మహా ప్రయత్నముచేసి కొద్దికాలములోనే 500 కరులను 5000 తురంగములను, గొప్ప కాల్బలములను సిద్ధపరచెను. తాను పురుషవేషము ధరించి, ఆయుధములను బుచ్చుకొని, ఏనుగుపై నెక్కి ప్రత్యక్షదుర్గవలె యుద్ధభూమికి వెడలెను!
వివాహ సమయానికి, దల్పత్ షా వయస్సు 25 సంవత్సరాలు మరియు యువరాణి దుర్గావతి వయస్సు 18 సంవత్సరాలు. వారిద్దరి వివాహం 1542లో సింగోరఘర్ కోటలో కోయ పుణెం ద్వారా పూర్తయింది. ఈ కోటలో, 1545 సంవత్సరంలో, రాణి దుర్గావతి తన బిడ్డకు జన్మనిచ్చింది, అతనికి వీర్ నారాయణ్ అని పేరు పెట్టారు. రాజా సంగ్రామ్ షా 1543 సంవత్సరంలో ఈ కోటలో మరణించాడు మరియు తరువాత అతని పెద్ద కుమారుడు దల్పత్ షా కూడా 1550లో కేవలం 33 సంవత్సరాల చిన్న వయస్సులో ఈ కోటలో మరణించాడు. పెళ్లయిన 8 సంవత్సరాలకే రాణి దుర్గావతి వితంతువు అయింది. దల్పత్ షా మరణించే సమయానికి, అతని కుమారుడు వీర్ నారాయణ్ వయస్సు కేవలం 5 సంవత్సరాలు మామగారు సంగ్రామ్ షా మరియు భర్త దల్పత్ షా మరణం కారణంగా, మొత్తం గర్హా రాజ్యం యొక్క పాలన రాణి దుర్గావతిపై పరిపాలన బాధ్యత పడిపోయింది.
కొంతమంది చరిత్రకారులు ప్రజలను గందరగోళానికి గురిచేయడానికి మరియు గోండులను కించపరచడానికి రాణి దుర్గావతిని రాజపుత్ అని పిలుస్తారు, అయితే గోండులలో కులాంతర వివాహాలు జరగవు, కాబట్టి ఇంత గొప్ప మహనీయుడైన రాజు సంగ్రమ్ షా తన కొడుకును రాజపుత్ అమ్మాయిని వివాహం చేసుకోవడం జరగదు . భారతీయ బ్రాహ్మణవాద మనస్తత్వానికి చెందిన రచయితలు మరియు చరిత్రకారులు రాణి దుర్గావతి పూర్తిగా నిరాధారమైన సగం అసంపూర్ణ సమాచారం ఆధారంగా రాజపుత్ అని ప్రకటిస్తూ వస్తున్నరు. రాణి దుర్గావతి, కోయితుర్ గోండ్ ల శాఖ, చందేల్ వంశం కోయితుర్‌కు గోండ్ తెగకు చెందినది, దీని టోటెమ్ ఒక కుందేలు, మరియు ఆమె తండ్రి పేరు కీరత్ రాయ్. రాణి దుర్గావతి మహోబా రాజు కుమార్తె అని స్పష్టంగా పేర్కొంటున్న యాన్ ఓరియంటల్ బయోగ్రాఫికల్ డిక్షనరీలో దీనికి ఆధారాలు ఉన్నాయి.
రాణి దుర్గావతి 5 అక్టోబర్ 1524న ఉత్తరప్రదేశ్‌లోని బండా జిల్లాలోని కలింజర్ కోటలో జన్మించింది. ఆమె తండ్రి పేరు రాజ కీరత్ రాయ్ మరియు తల్లి పేరు కమలవతి కొందరు చరిత్రకారులు దుర్గావతి తండ్రి రహత్‌ఘర్‌కు చెందిన మహారాజా సల్భన్ అని చెప్తారు , అతను చాలా శక్తివంతమైన గోండ్ రాజు. మధ్య భారతంలో సుదీర్ఘకాలం పాలించారు. నేటికీ రాహత్ ఘర్ కోట యొక్క అవశేషాలు భోపాల్ సాగర్ హైవే గుండా వెళుతున్నప్పుడు చూడవచ్చు .
ఇట్లు తనప్రజలను సుఖపెట్టుచు, పర రాజులతో వైరము లేక ఐదారు సంవత్సరములు రాణీగారు రాజ్యము చేసి నతరువాత, మొగలాయి రాజైన అక్బరు బాదుషా ఆమె కీర్తివిని, యిట్టి రాజ్యము పరిపాలించెడి రాణి మనకు సంకితురాలుగా నుండవలయునని నిశ్చయించెను. ఇట్లుతలచి యక్బరు ఆసఫ్‌ ఖాన్ అను ప్రసిద్ధవీరుని 1564 వ సంవత్సరమున దుర్గావతి రాజ్యముపైకి బంపెను!
దుర్గవతి యెక్క గోండ్వన రాజ్యం అప్పుడు రాజ్యపాలనమంతయు దుర్గావతిమీద బడినందున నామె తన కుమారుని సింహాసనాధీశు జేసి, యతని పేరిట తానే రాజ్యము జేయజొచ్చెను. ఆమె తన పెనిమిటివలెగాక, మిగుల దక్షతతో, న్యాయముతో, రాజ్యపరిపాలనము జేయుచు బ్రజలను సంతోష పెట్టుచుండెను!
పదునారవ శతాబ్దమునకు చెందిన బుందేల్‌ఖండు సంస్థానములో ప్రసిద్ధికెక్కిన రాజులలో మొదటివాడైన చందవేల్ గోండ్ రాజుగారి కుమార్తె దుర్గావతి .
పల్లాదుర్గయ్య కవి. సాహిత్య పరిశోధకుడు. సాహితీ విమర్శకుడు. ఇతను ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయం నుండి తెలుగులో ఎం.ఎ. పట్టా పుచ్చుకున్న మొట్టమొదటి వ్యక్తి. ఇతడు 1914, మే 25వ తేదీన వరంగల్లు జిల్లా,హనుమకొండ మండలం, మడికొండ గ్రామంలో పాపయ్య శాస్త్రి, నర్సమ్మలకు నాలుగవ సంతానంగా జన్మించాడు. గొట్టిముక్కల రాధాకిషన్ రావు ఇతనికి గురువు. ఇతడు 1942లో ఎం.ఎ., 1960లో పి.హెచ్.డి పట్టాపుచ్చుకున్నాడు. 1945 నుండి 1960 వరకు ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయంలో అధ్యాపకునిగా పనిచేశాడు.
ఉస్మానియా యూనివర్సిటిలో మొట్టమొదటి సారిగా 1940లో తెలుగు ఎం.ఎ.తరగతులు ప్రారంభించారు. ఆ ఏడాది ఆ క్లాసులో చేరిన ఏకైక విద్యార్థి పల్లా దుర్గయ్య. ఒక విద్యార్థి, ముగ్గురు అధ్యాపకులు. ఆ అధ్యాపకులు రాయప్రోలు సుబ్బారావు, ఖండవల్లి లక్ష్మీరంజనం, గంటి సేవా రామయ్యలు. ఈ విధంగా పల్లా దుర్గయ్య ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయపు తెలుగు శాఖకు తొలి విద్యార్థి గౌరవాన్ని పొందాడు.
డార్జిలింగ్ హిమాలయ రైల్వే న్యూ జల్పైగురి నుండి 6.850 అడుగులు వద్ద చేరుకుంటారు; అధిరోహణ, సుక్నా వద్ద ప్రారంభమవుతుంది. ఈ ప్రయాణం ఘుమ్ కు నిరంతరాయంగా కొనసాగుతుంది , తుది 5 మైళ్ళు డార్జిలింగ్ వద్ద దిగుతుంది. స్వాతంత్ర్యం తరువాత, భారతదేశం యొక్క విభజన ఫలితంగా ఈశాన్య ప్రాంతం విడిగా ఉంది. తత్ఫలితము, డార్జిలింగ్ హిమాలయ రైల్వే అస్సాం రైల్వేలో విలీనమైంది, అస్సాం - బెంగాల్ లింక్ రైలు మార్గము నిర్మాణం కోసం డార్జిలింగ్ హిమాలయ రైల్వే మూసివేయడమైనది, దాని పొడిగింపు రైలు మార్గములలో ఒకటి అయిన కిషన్‌గంజ్ ను మీటర్ గేజ్ కు మార్చారు. డార్జిలింగ్ హిమాలయ రైల్వే యొక్క ఇతర పొడిగింపు రైలు మార్గము అయిన కాలింపాంగ్ వరదల కారణంగా మొత్తం కొట్టుకు పోయింది. పునః ప్రారంభమున, డార్జిలింగ్ హిమాలయ రైల్వే 1952 సం.లో ఉత్తర తూర్పు రైల్వే లో తరువాత 1958 సం.లో ఈశాన్య సరిహద్దు రైల్వే లోకి విలీనం చేయబడింది.
ఈశాన్య సరిహద్దు రైల్వే కార్యకలాపాల ప్రాంతంలో అసాధారణమైన అందం కలిగి ఉంది, అదే విధంగా కొన్ని ప్రాంతాలు అత్యంత కఠినమైనవి. ఈ కఠినమైన భూభాగాలపై రైలు నెట్వర్క్ విస్తరణ పరిమితం, ఒక మంచి రైలు నెట్‌వర్క్‌తో ఉన్నరాష్ట్రం అస్సోం మాత్రమే. అనేక ప్రాంతాల్లో రైలు మార్గములు బ్రాడ్ గేజ్ కాదు, కొన్ని రైలు మార్గములు పురాతనంగా ఉన్నాయి. అందువలన, కొన్ని విభాగాలు వద్ద వేగం 30 కిలోమీటర్ల గరిష్ఠ పరిమితం అయ్యింది. సరైఘాట్ వంతెనను నిర్మించక ముందు, బ్రహ్మపుత్రా నది యొక్క ఒక వైపున ఉన్న అమీన్‌గావ్ వద్ద ప్రయాణికులు క్రిందికి దిగవలసి వచ్చింది, పాండు జంక్షన్ వరకు పడవలో వెళ్ళి తదుపరి వారు వారి ప్రయాణం ఎక్కడకు వెళ్ళాలో కొనసాగించే వారు.
ఈ ప్రతి డివిజనుకు భారతదేశం ప్రభుత్వం యొక్క ఒక డివిజనల్ రైల్వే మేనేజర్, జాయింట్ సెక్రటరీ హోదాలో ఒక సీనియర్ అడ్మినిస్ట్రేటర్ గ్రేడ్ అధికారి నేతృత్వం వహిస్తారు. ఈ జోను ప్రధాన కార్యాలయము స్థాయి, క్షేత్ర స్థాయి డివిజనల్ సహాయ సహకార అమరిక వివిధ శాఖల విభాగాలు జోనల్ రైల్వే జనరల్ మేనేజర్ నేత్రుత్వంలో పనిచేస్తుంది. వివిధ శాఖలు అయిన ఇంజనీరింగ్, మెకానికల్, ఎలక్ట్రికల్, సిగ్నల్ & టెలికాం, కార్యకలాపాలు, వాణిజ్య, భద్రత, ఖాతాలు, క్షేమము, వ్యక్తిగత, వైద్య విభాగాలకు సీనియర్ అడ్మినిస్ట్రేటర్ గ్రేడ్ / హైయర్ అడ్మినిస్ట్రేటివ్ గ్రేడ్ అధికారి నేతృత్వంలో రైళ్ల రాకపోకలులో సాంకేతిక, కార్యాచరణ మద్దతును అందించడానికి పనిచేస్తారు.
ఈశాన్య రాష్ట్ర రాజధాని 1853 సం.లో ఉపఖండంలో రైల్వేలు రావడంతో భారతదేశం యొక్క రైలు మాప్ లోనికి వచ్చింది, 119 కి.మీ. కుమార్‌ఘాట్ - అగర్తలా రైల్వే ప్రాజెక్టు పునాది రాయి మాజీ ప్రధాని హెచ్‌.డి. దేవెగౌడ 1996 సం.లో వేశారు. తరువాత చివరకు కొద్దిగా కంటే ఎక్కువ ఒక దశాబ్దం తర్వాత, రైల్వేలో త్రిపుర రాజధాని అగర్తల నగరం ప్రవేశించింది. అంతేకాకుండా, ప్రయాణికులు ప్రాంతంగా ఎక్కువ ప్రాధాన్యతను సంతరించుకుంది రైల్వే రాష్ట్రంలో ఒక విజయం గుర్తుగా ఉంది. అగర్తల నుండి రాబోయే దశాబ్దంలో ఒక మంచి, వేగవంతమైన రైళ్లు ఆశించారు.
నార్త్ ఈస్టర్న్ రైల్వే, రెండు రైల్వే వ్యవస్థలు అయిన అస్సాం రైల్వే, ఔధ్, తిర్హట్ రైల్వే విలీనం ద్వారా 1952 ఏప్రిల్ 14 సం.లో ఏర్పడినది. తరువాత, 1958 జనవరి 15 సం.లో, ఈశాన్య భారతదేశం రాష్ట్రాల యొక్క అవసరాలను మరింతగా తీర్చేందుకు ఉత్తర తూర్పు రైల్వే, ఈశాన్య సరిహద్దు రైల్వే అనే రెండు రైల్వే మండలాలుగా విభజించబడింది. రైల్వే సేవ, త్రిపురలో 1964 సం.లో స్థాపించబడింది, కానీ అది ధర్మనగర్, కైలాషహర్ వరకు పరిమితం చేయబడింది.
డార్జిలింగ్ హిమాలయ రైల్వేలో అన్ని సమస్యలతో పాటు ఒక ఆసక్తికర విషయం మాత్రం, ఇది చాలా భారీ నష్టాలు కలిగి నిలబడి, నడుపుతూ కొనసాగిస్తున్నటు వంటి రైల్వే మాత్రం కాదు అని ధ్రువీకరించింది. ఆవిరి లోకోమోటివ్ ఈ రైల్వే యొక్క ఒక చిహ్నం. తిన్ధరియా వర్క్ షాప్ లో 13 వాహనములు ఇప్పటికీ శేష జీవిగా జీవించి నిలుపుకుంది, వీటిలో కొన్ని 100 సంవత్సరాల పైబడినవి, అతి చిన్న వయస్సు కల వాటికి 70 సంవత్సరాలు ఉంటాయి.
1881 లో, అస్సాం రైల్వే అండ్ ట్రేడింగ్ కంపెనీ మీటర్ గేజ్ ట్రాక్ ఏర్పాటు చేసినప్పుడు రైల్వే మొదటి సారిగా ఈశాన్య సరిహద్దు అస్సోం లో ప్రవేశించింది. ఈ 65 కిలోమీటర్ల పొడవైన డిబ్రూఘర్ నుండి మార్ఘేరిటా వరకు మీటర్ గేజ్ రైలు మార్గము ప్రధానంగా టీ, బొగ్గు రవాణా కోసం నిర్మించారు. ఈ కంపెనీ వారు తరువాత డిబ్రూ సాడియా రైల్వే పేరుతో అస్సాంలో మొట్టమొదటి ప్రయాణీకుల రైలును ప్రారంభించారు.
ఈశాన్య సరిహద్దు రైల్వే, సంక్షిప్తంగా ఎన్‌ఎఫ్ రైల్వేగా పిలబడే భారత దేశము లోని 17 రైల్వే మండలాలు వాటిలో ఒకటి. దీని ప్రధాన కార్యాలయం అస్సోం రాష్ట్రంలో గౌహతి డివిజనులో మలిగావ్, ఇది ఈశాన్య భారతదేశం, పశ్చిమ బెంగాల్, బీహార్ లోని కొన్ని భాగాలకు మొత్తం రైల్వే కార్యకలాపాలకు బాధ్యత వహిస్తుంది. ఈశాన్య సరిహద్దు రైల్వే 5 డివిజనులుగా విభజించబడింది:
అత్యధిక భాగం రైలు మార్గములు బ్రాడ్ గేజ్‌గా మార్చారు, విద్యుదీకరణ ప్రక్రియ కొనసాగుతూ ఉంది. కతిహార్ నుండి గౌహతి వరకు విద్యుదీకరణ పనులు ప్రారంభమయ్యాయి.
ఆండ్రీ లూయి డెబెర్న్ అను ఫ్రెంచ్ రసాయనిక శాస్త్రవేత్త,1899 లో అక్టినియాన్ని కనుగొనినాడు.మ్యారీ, పెర్రి క్యురీలు రేడియాన్ని కనుగొని, వదలివేసిన పిచ్‌బ్లెండరు అను మిగిలిన రసాయన అవశేషం నుండి డెబిరెన్ అక్టీనియాన్ని వేరు చెయ్యగలిగాడు. ఆయన దీనిని మొదట టైటానియంకు సమానమైనదిగా , తరువాత థోరియం కుసమానమైనది గా వర్ణించాడు.ఫెడ్రిక్ ఆస్కార్ గాయ్‌జెల్ ,1902 లో స్వతంత్రంగా గుర్తించాడు.ఇది ల్యాంథనాన్ని పోలిఉండటంతో ఎమానియం అని నామకరణం 1904 లో చేసాడు.మొదటిగా అక్టీనియాన్ని ఎవ్వరు గుర్తించారన్న విషయమై వివాదం వచ్చినను, చివరకు ఆఖ్యాతి గాయ్‌జెల్ కు దక్కినది.అయితే మూలకం పేరు మాత్రం డెబెర్న్ నిర్ణయించిన పేరు అక్టీనియాన్ని మాత్రం మార్చలేదు.