polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
చైత్యగృహాలలో అనేక స్థూపాల అవశేషాలు కనిపించాయి. ఈ చైత్యగృహాల ఆవరణలో అవలోకితేశ్వర, తథాగత, భికృతి తార, చండ విగ్రహాలు గూళ్లలో నాలుగు దిక్కులా కనుగొన్నారు. ఇంకా 1 నుండి 12వ శతాబ్దాలకు చెందిన ఇటుకలు, మట్టితో కట్టిన 14 స్థూపాలు, 5వ శతాబ్దం నుండి 13వ శతాబ్దాల వరకు సంబంధించిన అనేక శాసనాలను కనుగొన్నారు. చైత్యగృహాలకు తూర్పు దిక్కున 6 గదులున్న నివాస గృహాలు, వాటిలో గృహావసర సామాగ్రుల శిథిలాలు బయల్పడ్డాయి ఇక్కడికి 5కి.మీల దూరంలో ఉన్న రత్నగిరిలో తాంత్రిక ఆచారలతో కూడిన వజ్రయాన బౌద్ధవిశ్వాసాలు ఉన్నట్లు తెలుస్తున్నది కాని ఉదయగిరిలో అటువంటి బౌద్ధ విశ్వాసాలు ఉన్నట్లు నిరూపించే శాసనాలు లభ్యం కాలేదు.
ఉదయగిరి ఒడిషా రాష్ట్రంలోని అతి పెద్ద బౌద్ధ ఆరామము. ఇక్కడ ప్రధాన స్థూపం, బౌద్ధ విహారాలు ఉన్నాయి. దీని సమీపంలో ఉన్న లలితగిరి, రత్నగిరి బౌద్ధారామాలతో కలిపి ఇది కూడా 7వ శతాబ్దానికి చెందిన పుష్పగిరి బౌద్ధ విశ్వవిద్యాలయంలో ఒక భాగంగా ఉండేది. ఈ మూడు వారసత్వ సంపదలను సంయుక్తంగా "వజ్ర త్రిభుజి" గా పేర్కొంటారు. ఇక్కడ లభించిన శాసనాల ప్రకారం ఈ ప్రదేశానికి "మాధవపుర మహావిహారం" అనే పేరు ఉన్నట్లు తెలుస్తున్నది. ఈ బౌద్ధ మహావిహారం 7వ శతాబ్దం నుండి 12వ శతాబ్దం వరకు క్రియాశీలకంగా ఉన్నట్లు పరిశోధనలు తెలుపుతున్నాయి.
ఇటీవల 2001-2004లో జరిపిన తవ్వకాలలో చదును చేయబడిన రాతినేల, ఆరామంలో ఉత్తర దిక్కుకు నీరు ప్రవహించే విధంగా ఒక ప్రధాన కాలువ, 14.05 మీ 13.35 మీ కొలతలు గల గారతో చేసిన ఒక తిన్నె దానికి చుట్టూ రాతి మెట్లు, ఆ తిన్నెకు ఉత్తరం వైపున ఒక చంద్రశిల బయటపడ్డాయి. వీటితో పాటు అర్థగోళాకృతిలో ఉన్న చైత్యగృహాలు వాటిలో తూర్పువైపుకు అభిముఖంగా రాయి, ఇటుకలతో కట్టిన స్థూపాలు బయలు పడ్డాయి. చైత్య గృహాలకు గవాక్షాలు కూడా ఉన్నాయి.
ఉదయగిరి, లలితగిరి, రత్నగిరులలో తార కురుకుళ్ళ విగ్రహాలను కనుగొన్నారు. ఇవి లలితాసనం వేసి కూర్చొని వున్న అమితాభ మూర్తి నుండి ఉద్భవించినాయి. అలాగే ఈ ప్రదేశాలలో హరితి విగ్రహాలు కూడా బయల్పడినాయి. హరితి పిల్లలను అపహరించే స్త్రీ మూర్తి. కానీ బుద్ధుడు ఆమెను పిల్లలను సంరక్షించే వ్యక్తిగా ప్రేరేపించాడు. ఈ హరితి విగ్రహాలు ఒడిలో పిల్లవానికి చనుబాలు త్రాగించే భంగిమలో ఉన్నాయి.
ఉదయగిరి ఒడిషా రాజధాని భువనేశ్వర్‌కు ఈశాన్యంలో 90 కి.మీల దూరంలో, కటక్ నగరానికి ఈశాన్య దిక్కులో 70 కి.మీల దూరంలో కొండల అడుగు భాగంలో నెలకొని ఉంది.
లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి.
ట్రాక్టరు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్, ఆటో సౌకర్యం మొదలైనవి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. పశు వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
బాలబడి, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల, మాధ్యమిక పాఠశాల‌లు తానూర్లో ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల ముధోల్లోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల భైంసాలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల ఆదిలాబాద్లోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు నిర్మల్లోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల నిర్మల్లోను, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల‌లు భైంసాలోనూ ఉన్నాయి.
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆశా కార్యకర్త, ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 5 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
"శిరుసనగండ్ల శ్రీసీతారామ శిరస్సు వంచి మొక్కుతా సరసనే నిలుచొని వరములిఇవ్వు" అంటూ భక్తులు కొండ ఎక్కుతూవుంటారు. ఇక్కడ సీతారామ కళ్యాణం చాలా అధ్బుతంగా నిర్వహిస్తారు. పెద్ద తేరు ఉత్సవం జరుగుతుంది.మూలవిగ్రహాలు శ్రీ సీతారామలక్ష్మణులు. ఇక్కడ రాముడు, లక్ష్మణులకు ఇరువురికి మీసకట్టు ఉండటం విగ్రహాల ప్రత్యేకం. ఈ విగ్రహాలు భద్రాచలంలో ప్రతిశ్టించవల్సింవి అని, ఈ ఆలయ అర్చకుల పూర్వికులకు ఒకరికి స్వప్నంలో శ్రీరముడు కనిపించి నన్ను ఈ గుట్ట పై ప్రతిశ్టించమని అన్నట్టు కథ. ఇక్కడా నవగ్రహాలు, రామలింగేశ్వరాలయం, శ్రీ హనుమన్ ఆలయం, ముక్కిడి పోషమ్మ, దత్తత్రేయ సన్నిధి, నాగసన్నిధి, రామకోటి స్థూపం, కల్యాణ మంటపం, గణపతి దేవుడు, అంబికా దేవి అను పలు ఉప ఆలయాలున్నయు. ఈ ప్రాంతం నాగర్ కర్నూలు జిల్లాలోని కల్వకుర్తి నియోజకవర్గంలో ఉంది. ఇది తెలంగణ రాశ్ట్రంలో రెండవ భద్రాచలంగా పిలవబడుతుంది. ఈ క్ష్శేత్రం రామాయణ గాథతో ముడిపడింది. కోట్ల మంది దర్శించుకుంటారు. నిత్యపూజలందుకుంటూ ధూపధీపాలతో సంవత్సరాంతం ఉత్సవాలు జరుగుతుంటాయి.
ఒకప్పుడు ఈ ప్రదేశం దండకారణ్యమయిన ఈ ప్రాంతంగా ఉండేది. ఇక్కడ దత్తత్రేయ ఆశ్రమం ఉండేది. శ్రీరాముడు లక్ష్మణులు సీత దేవిని అన్వేషిస్తూ ఈ ఆశ్రమానికి వచ్చారు. అప్పుడు దత్తత్రేయుడు కోరిక మేరకు సీతారాములు అర్చావతార రూపంలో ఇక్కడ వెలవాలని నిర్ణయించుకున్నరు అని ప్రతీతి. దాదాపు 600 ల సంవత్సరాల క్రితం ఇక్కడ శ్రీ సీతారాములు వెలిసారని చరిత్ర. దాదాపు 300 అడుగుల ఎత్తులో, 70 ఎకరాల విస్తీర్ణంలో ఈ ఆలయం ఉంది. ఈ ఆలయం శోడశ స్తంభాలతో ఏకప్రాకారాలతో నిర్మితమైంది. ఇక్కడ రాచకొండ పద్మనాయకులు వేయించిన శిలాశాసనాలు కూడా ఉన్నాయి. అలాగే 4 పర్సియన్ భాశాతో శాసనలు ఉన్నాయి. ఇక్కడ ఆదిమానవుల శిలా యుగం నాటి ఆనవాళ్ళూన్నాయి. ఈ ప్రాంతం క్రీస్తు శకం 13,14 శతబ్ధం నుంచి భాసిల్లింది అని చెప్పడానికి చాలా ఆధారాలున్నాయి.
సిర్సనగండ్ల సితారామాలయం, నాగర్‌కర్నూల్ జిల్లా,చారకొండ మండలం, సిర్సనగండ్ల గ్రామంలో నెలకొని ఉంది. ఇది అపర భద్రాద్రిగా పేరుగాంచింది.
ఏర్పడ్డాక, అనేక బాలిస్టిక్ క్షిపణుల అభివృద్ధి కార్యక్రమాలు ఆగడం గానీ, నెమ్మదించడం గానీ జరిగింది. ఆర్మ్స్ కంట్రోల్ ఎసోసియేషన్ ప్రకారం, "అర్జెంటైనా, ఈజిప్టు, ఇరాక్ దేశాలు సంయుక్తంగా చేపట్టిన కాండర్-2 బాలిస్టిక్ క్షిపణి కార్యక్రమాన్ని ఆపేసాయి. బ్రెజిల్, దక్షిణాఫ్రికా కూడా తమ బాలిస్టిక్ క్షిపణి కార్యక్రమాలను లేదా అంతరిక్ష వాహనాల కార్యక్రమాలను ఆపేసాయి. పోలండు, చెక్ రిపబ్లిక్ వంటి తూర్పు ఐరోపా దేశాలు లో చేరే అవకాశాలను మెరుగుపరచుకునేందుకు తమ వద్ద ఉన్న బాలిస్టిక్ క్షిపణులను ధ్వంసం చేసాయి.” 1994 అక్టోబరులో మార్గదర్శకాలను మరింత సమానంగా అమలుచేసేందుకు, సభ్యదేశాలు "నో అండర్‌కట్” విధానాన్ని ఏర్పరచుకున్నాయి. దీని ప్రకారం, ఒక సభ్యదేశం ఏదైనా దేశానికి సాంకేతికతను ఇచ్చేందుకు తిరస్కరిస్తే, మిగతా సభ్యదేశాలన్నీ దాన్ని పాటించాలి.
1987 ఏప్రిల్లో ను ఏర్పాటు చేసారు అప్పట్లో ఉన్న 7 దేశాలు -కెనడా, ఫ్రాన్స్, జర్మనీ, ఇటలీ, జపాన్, ఇంగ్లండు, అమెరికాలు కలిసి ఈ వ్యవస్థను ఏర్పాటు చేసాయి. మానవరహితంగా అణుబాంబులను ప్రయోగించే వ్యవస్థలు, విశేషించి 500 కి.గ్రా. కు పైబడిన బరువును 300 కి.మీ. పైబడిన దూరానికి మోసుకెళ్ళే వ్యవస్థలు వ్యాప్తి చెందకుండా నివారించడమే దీని లక్ష్యం.
క్షిపణి సాంకేతికత నియంత్రణ వ్యవస్థ క్షిపణులు, మానవరహిత వైమానిక వాహనాలకు సంబంధించిన సాంకేతికతను ఎగుమతి చెయ్యడాన్ని నియంత్రించే వ్యవస్థ. 500 కి.గ్రా. కంటే బరువును, 300 కి.మీ. కంటే దూరం మోసుకుపోగలిగే క్షిపణులు, మానవరహిత విమానాల వ్యాప్తిని ఇది నియంత్రిస్తుంది.
ప్రాథమికంగా మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగం అనేది పెచ్చుతో చేసిన పనిముట్లు ప్రాబల్యం వహించిన దశ కాబట్టి, దేశ కాల పరిస్థితుల కారణంగా భారతదేశంలోని అన్ని ప్రాంతాలలోను ఈ దశ ఒకే కాలంలో వ్యాపించ లేదు. అషూలియన్ సంస్కృతికి చెందిన చేతి గొడ్డళ్ళు క్రమేణా పాదాన్యం కోల్పోతూ ఆ స్థానాన్ని పెచ్చుతో చేసిన పనిముట్లు ఆక్రమించడం అనే పరివర్తన నిదానంగా జరిగడం వలన భారతదేశంలో ఒక్కో ప్రాంతంలో ఒక్కో విధంగా కాలక్రమం కనిపిస్తుంది. ఉదాహరణకు హెచ్. డి. సంకాలియా దక్షిణ భారతదేశంలో మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగం 25,000 సంవత్సరాలనాటిదని తెలిపారు. క్లార్క్, విలియమ్స్ ప్రకారం ఉత్తర, మధ్య భారతదేశంలో మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగం 40,000 నుండి 50,000 సంవత్సరాల క్రితం వరకు వుందని, మిశ్రా మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగాన్ని భారతదేశానికి అంతటకు అనువర్తిస్తే 1,25,000 40,000 ఏళ్ల నాటిదని తెలియ చేసారు. చరిత్ర కారుడు ఆర్.యస్. శర్మ ప్రకారం భారతదేశంలో మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగం కాలావధి క్రీ.పూ. 1,50,000 నుండి 35,000 వరకు అని తెలియచేసారు.
పూర్వ ప్రాచీన శిలాయుగంలో వలె ఈ సంస్కృతికి చెందిన ప్రాఛీన మానవ జాతి సమూహాలు కూడా సంచార జీవితం గడుపుతూ దేశ దిమ్మరులుగా తిరిగేవారు. వీరి ఆవాస స్థానాలు నదీ లోయలు, వాగులు వంటి జలాశయ తీర సమీపంలోనే ఉన్నాయి. ఆహార సేకరణే వీరి ప్రధాన వృత్తి. ఆహార సంపాదనకు రాతి పనిముట్లును వాడేవారు. వీరికి రాతి నుంచి తీసిన పెచ్చులను పనిముట్ల తయారీలో ఉపయోగించడం బాగా తెలిసింది. పెచ్చులతో చేసిన పనిముట్లను అధికంగా ఉపయోగించారు. జంతువులను వేటాడి ఆహార సముపార్జన చేసేవారు. మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగ సంస్కృతికి చెందిన ఆదిమ మానవుల పనిముట్లలో ప్రబలంగా వుండి విశిష్టంగా కనిపిస్తాయి. ఈ దశలో వీరు తయారు చేసి ఉపయోగించిన పనిముట్లు మొరటుగానే ఉన్నప్పటికీ పరికరాల తయారీలో పరిణితి కనిపిస్తుంది. గుహలలో బొమ్మలు గీయడం ఇంకా నేర్వలేదు.
పూర్వ ప్రాచీన శిలాయుగం : ఇది సుమారుగా క్రీ. పూ. 6 లక్షల సంవత్సరాల కాలం నుండి 1.5 లక్ష సంవత్సరాలక్రితం వరకూ కొనసాగింది. (భారతదేశంలో పూర్వ ప్రాచీన శిలాయుగం యొక్క కాల వ్యవధి మధ్య ప్లీస్టోసిన్ శకానికి సంబంధించినది మాత్రమే.
అయితే పై మూడు దశలలో ఏ ఒక్క దానికి కూడా ప్రత్యేక పరిధి అంటూ ఏదీ లేదు. పరిణామ క్రమలో పాత సంప్రదాయాలు కొనసాగుతూ వుంటుంటే వాటితో పాటు కొత్త సంప్రదాయాలు కూడా ఆవిర్భవించి పాతవాటితో పాటూ కొనసాగాయి. అంటే మధ్య శిలాయుగం అనేది ప్రాచీన శిలాయుగం ను పూర్తిగా కనుమరుగు చేయదు. మధ్య శిలాయుగాన్ని నవీన శిలాయుగం పూర్తిగా నెట్టి వేయదు. ప్రాచీన శిలాయుగం చివరి దశ, మధ్య శిలాయుగం మొదటి దశ రెండూ కలసి కొనసాగాయి. మధ్య శిలాయుగం చివరి దశ, నవీన శిలాయుగం మొదటి దశ రెండూ కలసి కొనసాగాయి. ఉదాహరణకు బెలాన్ నదీ లోయ , నాగార్జునకొండ లాంటి ప్రాంతాలలో అయితే ప్రాచీన శిలాయుగ సంస్కృతి అన్ని దశల నుండి నవీన శిలాయుగ సంస్కృతుల వరకు శిలాయుగ సంస్కృతి అవిచ్ఛన్నంగా కొనసాగింది.
పూర్వ ప్రాచీన శిలాయుగ సంస్కృతి, ఉత్తర ప్రాచీన శిలాయుగ సంస్కృతి లవలె కాకుండా భారతదేశంలో మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగ సంస్కృతి స్పష్టంగా గుర్తించబడలేదు. అయినప్పటికీ భారతదేశంలో మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగ సంస్కృతిని నెవాస సంస్కృతి అని వ్యవహరిస్తారు. నెవాస ప్రాంతం గోదావరికి ఉపనది అయిన ప్రవర నది తీరంలో ఉంది. 1956 లో సంకాలియా చేసిన అన్వేషణలో మహారాష్ట్ర లోని నెవాసా ప్రాంతంలో 'ప్రవర' నదీ లోయ ప్రాంతంలో మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగానికి చెందిన 'పెచ్చుతో చేసిన పనిముట్లు' , చెక్కుడు రాళ్ళు, బ్యూరిన్‌లు, రంధ్రకాలు వంటివి] అధిక సంఖ్యలో దొరికాయి. నెవాసాలో ప్రాచీన శిలాయుగాలకు చెందిన రెండు దశల కు చెందిన పరికరాలు కూడా పుష్కలంగా లభించాయి.
ఈ దశలో ఉపయోగించిన పనిముట్ల రకాలలో కూడా వైవిధ్యం కనిపిస్తుంది. ఈ దశలో ఆదిమ మానవుడు ఉపయోగించిన పరికరాలలో ముఖ్యమైనవి గోకుడు రాళ్ళు , చెక్కుడు రాళ్ళు , రంధ్రకాలు , మొనదేలిన రాతి ముక్కలు , గుండ్రని రాళ్ళు , చిన్న తరహా చేతి గొడ్డళ్ళు. పూర్వ ప్రాచీన శిలాయుగ పనిముట్లుతో పోలిస్తే మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగ పనిముట్లు ఆహార సముపార్జనకే కాకుండా ఇతరత్రా ఉపయోగపదేవిగా భావించవచ్చు. ఉదాహరణకు గోకుడురాళ్ళు చెట్ల బెరళ్ళను, జంతువుల చర్మాలను శుభ్రపరచడానికి, చదును చేయడానికి ఉపయోగపడేవి. రంధ్రకాలు తోళ్ళకు రంధ్రాలు చేయడానికి మొనలను వేటలో వినియోగించడం జరిగివుండవచ్చు.
ప్రాచీన శిలాయుగం లో రెండవ దశను "మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగం" గా పేర్కొంటారు. భారతదేశంలో ఈ దశ సుమారు క్రీ.పూ. 1,50,000 సంవత్సరాల కాలం నుండి క్రీ.పూ. 35,000 సంవత్సరాలక్రితం వరకూ కొనసాగింది. అయితే భారతదేశమంతటా ఈ కాల విభజన ఏకరీతిగా లేదు. ఒక్కో ప్రాంతంలో లభ్యమైన పురావస్తు ఆధారాలను బట్టి ఆయా ప్రాంతాలలో ఈ కాల విభజన కాస్త అటూ ఇటుగా వుంటుంది. మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగం తరువాత ఉత్తర ప్రాచీన శిలా యుగ దశ ప్రారంభమైంది. మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగ సంస్కృతి ప్రధానంగా పెచ్చుతో చేసిన పనిముట్ల సంస్కృతికి చెందినది.
ఈ కాలం నాటి పనిముట్లు సాధారణంగా చెర్ట్ , జాస్పర్ , కాల్సేడనీ , క్వార్ట్జ్ వంటి కఠిన శిలల నుండి తయారు చేయబడ్డాయి. అంటే వీరు ఒకవైపు పూర్వ దశలో ఉపయోగించిన క్వార్జైట్ , క్వార్ట్జ్ , బసాల్ట్ వంటి శిలలను కొనసాగిస్తూనే అదనంగా చెర్ట్, జాస్పర్, కాల్సేడనీ వంటి ఇసుకరాయిలను కూడా ఉపయోగించారు. అయితే వీరికి ఎముకతో గాని, దంతాలతో గాని పనిముట్లు చేయడం ఇంకా తెలీదనే చెప్పాల్సివుంటుంది.
మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగం నాటికి ఆదిమ మానవులు రాతి పనిముట్లను తయారు చేయడంలో మరింత అభివృద్ధి కరమైన మార్పులు సాధించారు. ఈ కాలంలో వారి పనిముట్ల సంస్కృతి మూల రాతి పనిముట్ల నుండి పూర్తిగా 'పెచ్చు పనిముట్ల' తయారీకి పరివర్తన చెందింది. అందువలన మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగ సంస్కృతిని ప్రధానంగా 'పెచ్చుతో చేసిన పనిముట్ల సంస్కృతి' గా పరిగణిస్తారు. ఈ దశలో ఉపయోగించిన పరికరాలలోను, వాటి తయారీలలోను వచ్చిన మార్పులు.
మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగంలో మూల రాతి పనిముట్ల సంస్కృతి , పూర్తిగా పెచ్చు పనిముట్ల సంస్కృతి కు పరివర్తన చెందిన కారణంగా అషులియన్ చేతి గొడ్డళ్ళు ఈ యుగంలో కనిపించవు. అయితే ఈ పరివర్తన నిదానంగా జరగడం వల్ల, పెచ్చు పనిముట్ల తయారీ పై ఆధారపడిన ఈ సంస్కృతిలో అషులియన్ కన్నా భిన్నమైన చిన్న తరహా చేతి గొడ్డళ్ళు వంటివి కనిపిస్తాయి.
వీరు రాతి నుండి తీసిన పెచ్చులను మాత్రమే పనిముట్ల తయారీలో వినియోగించారు. రాతితో చేసిన పనిముట్లు కన్నా, రాళ్ళ పై తీసిన పెచ్చులతో చేసిన పనిముట్లు మరికొంత పరిణితి చెందినవి. ఈ పరికరాలు పూర్వ ప్రాచీన శిలాయుగ పనిముట్లతో పోలిస్తే సైజులో మరింత చిన్నవిగాను, తక్కువ మందంతోను, తక్కువ బరువుతోనూ ఉన్నాయి.
మాలా మెహతా: హిందీ భాషకు ఆమె చేసిన కృషికి గాను ఈ పురస్కారం పొందారు. సిడ్నీ శివార్లలో ఇండో ఆస్ట్రేలియన్ బాల భారతీయ విద్యాలయంను స్థాపించారామె. ఈ సంస్థ ద్వారా ఆస్ట్రేలియాలో హిందీ భాషాభివృద్ధికి కృషిచేస్తున్నారు.
డోనాల్డ్ రబీందర్నాథ్ రామావ్‌తార్: గయానా అధ్యక్షుడు. గయానాలో భారతీయ సంతతికి ఆయన్ చేసిన సేవకు గుర్తింపుగా ఈ పురస్కారం పొందారు.
డా. రాజారామ్‌ సంజయ: భారత్‌లో జన్మించిన మెక్సికో శాస్త్రవేత్త. 480 గోధుమ రకాలను కనిపెట్టినందుకు గాను ఆయన 2014 ప్రపంచ ఆహర పురస్కారం పొందారు.
డా. కమ్లేష్ లుల్లా: నాసాలో ఎర్త్ అబ్సర్వేషన్‌లో ఛీఫ్ సైంటిస్టుగాపనిచేస్తున్నారు. అంతరిక్ష శాస్త్రంలో ఆయన కృషికిగానూ ఈ పురస్కారం పొందారు.
డా. నమితా రాయ్ చౌదరి - న్యూ యార్కు లోని ఐన్‌స్టీన్ కాలేజ్ ఆఫ్ మెడిసిన్‌లో ఫుల్ ప్రొఫెసరైన తొలి భారతీయ మహిళ.
ప్రవాసీ భారతీయ సమ్మాన్, వివిధ రంగాల్లో ప్రశంసనీయమైన కృషి చేసిన ప్రవాస భారతీయులను సన్మానించేందుకు భారత ప్రభుత్వం నెలకొల్పిన పురస్కారాలు. ప్రవాస భారతీయుల దినోత్సవం నాడు భారత రాష్ట్రపతి ఈ పురస్కారాలను అందజేస్తారు.
లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్, ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం, ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్, ఆటో సౌకర్యం, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
సమీప బాలబడి, మాధ్యమిక పాఠశాల‌లు గంగరాజు మాడుగులలోను, ప్రాథమిక పాఠశాల రాచపణుకు లోను, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల పెద్దలోచలి లోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల గంగరాజు మాడుగులలోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల పాడేరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల విశాఖపట్నంలోను, పాలీటెక్నిక్ పాడేరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల అరకులోయలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం అనకాపల్లిలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల విశాఖపట్నం లోనూ ఉన్నాయి.
చిత్రం మొదట జై యొక్క విలాసవంతమైన ఇంటిలో స్పెయిన్లో మొదలవుతుంది. చిత్రం భారతదేశంలో అడవి మధ్యలో ఉన్న ఒక గ్రామంలో నివసిస్తున్న పిచాయ్యా నాయుడు తో మొదలవుతుంది, తన కుమారుడు భారతదేశం, జై భారతదేశం వెళ్లని వారి తల్లిదండ్రుల ప్రతిపాదన తిరస్కరించడం, అతను నాసర్ని ద్వేషిస్తున్నాడని.
తరువాత అతను తన కజిన్ ప్రియను అందుకోవటానికి అతను విమానాశ్రయానికి పంపబడ్డాడు, వీరిని అతను ముందు కలవలేదు. విమానాశ్రయం వద్ద గందరగోళం మధ్య, జై బదులుగా మీరా అందుకుంటుంది, మొదటి చూపులో ఆమె కోసం పడిపోతాడు, తన ఇంటికి ఆమె తెస్తుంది. తరువాత, అతను ఇంటికి చేరుకున్నప్పుడు, అది మీరా, ప్రియ కాదు అని తెలుసుకుంటుంది. స్పెయిన్లోని మ్యూజియమ్ సమన్వయకర్తగా పని చేస్తున్న వ్యక్తి నుండి ఆమెను అందుకోవాల్సిన అవసరం ఉందని మీరా తెలుసుకుంటాడు, ఆమె ఫోన్ను పోగొట్టుకున్నప్పుడు ఆమె వారిని సంప్రదించలేకపోతుందని, ఆమె ఐదు రోజుల పాటు ఇక్కడకు వస్తుందని ఆమె చెప్పారు. , జై మ్యూజియమ్ కోఆర్డినేటర్ ను కనుగొన్నప్పుడు, అతను మీరా ఇంటిలో ఉండటానికి మీరాని ఒప్పించేందుకు అతన్ని నిర్వహిస్తాడు.
జై యొక్క ఇతర మీరా మీరా వైపు తన ప్రేమను గుర్తిస్తే, ఆమె తన ప్రేమను వ్యక్తం చేయడానికి ఆమెను ప్రోత్సహిస్తుంది. మీరా యొక్క ఉత్తమ మిత్రుడు ఆండీ యొక్క శిరస్త్రాణం వద్ద మీరా, జై కలుస్తారు, ఇక్కడ ఆమె ప్రేమలో ఉన్నది సిద్ధార్థ్ తో ప్రేమలో ఉందని, జై లాంటిది చాలా ప్రేమ. జై తన మొదటి ప్రేమలో మీరా నిధులు, అతను మీరాతో ప్రేమలో ఉన్నాడని బహిర్గతం కాకపోయినా, ఆమె విమానాశ్రయం వద్ద భారతదేశానికి వెళ్లిపోతుంది. కొన్ని రోజుల తరువాత, జై ఆమెను మోసం నుండి కాల్ చేస్తాడు, సిద్ధార్థ్ ఆమెను మోసం చేసినట్లు వెల్లడించాడు. జై తన తల్లితండ్రులను సందర్శించమని అతని తల్లిదండ్రులు సూచించినపుడు భారతదేశానికి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకుంటాడు, మీరా తిరిగి రావాలని రహస్యంగా ఆశిస్తారు.
జై సిధ్ధర్ ని సందర్శిస్తూ, మీరా సోదరుడు సిద్ధార్థ్, అతని కుటుంబాన్ని ఇంకొక అమ్మాయిని వివాహం చేసుకోవాలని బెదిరించాడు, మీరా సోదరుడు యొక్క మనుషులు తన ఇంట్లో ఉన్నారు, అతను మీరాని చాలా ప్రేమించినప్పటికీ, అతను నిస్సహాయంగా ఉన్నాడని తెలుసుకోవటానికి భారతదేశంలో మార్పులు చేస్తున్నాయి. మీరను తప్పించుకునేందుకు సిద్దార్థ్, అతని కుటుంబ సభ్యులని జై నిశ్చయించుకున్నాడు.మీటర్ మీరాను సందర్శించి, తన సిద్దార్థ్ యొక్క స్థానం, ఆమెతో తప్పించుకుంటాడు.
సిద్దార్థ్ను కలవడానికి వెళ్ళినప్పుడు, ద్వయం మైసూర్ మహారాజు కుమార్తె అయిన లావన్య త్రిపాటిని కలుసుకుంటుంది, ఆమె తన తండ్రి యొక్క విశ్వసనీయ సలహాదారు కుమారుడుతో కలుసుకున్న వివాహం నుండి తప్పించుకుంటుంది, అతను చాలా దుర్మార్గంగా ఉంటాడు. గూన్స్ అకస్మాత్తుగా ఆమెను దాడి చేస్తాడు, జై ఆమెను కాపాడుతాడు, చివరికి అతనితో ప్రేమలో పడతాడు. ఆమె తన తండ్రి ద్వారా ఒక చిన్న అమ్మాయి కావడంతో లావాన్య ఇంటిని అరెస్టు చేసి, తన తండ్రి యొక్క సలహాదారుడిని నియంత్రిస్తున్న స్వామిజీ పదాలు ఆధారంగా తన చర్యలన్నింటికీ లోతుగా నిలబెట్టిందని తరువాత వెలుగులో వెల్లడైంది.
ముగ్గురు వాగ్దానం చేసిన ముగ్గురూ సిద్ధార్థ్ని కలుస్తారు, అయినప్పటికీ వారు మహారాజా మనుష్యులు దాడి చేస్తారు, ప్యాలెస్కు తీసుకువెళతారు. జై, మీరా ప్యాలెస్లో బాగా నడపబడుతుంటాయి. ఇద్దరూ సంతోషంగా ఉంటారు. వారి ప్యాలెస్లో, మీర నెమ్మదిగా జై కోసం పడిపోతారు. లాటర్, జై, మీరలను చాలా త్వరగా త్యాగం చేయటానికి లావన్యని అడుగుతుంది. త్యాగం రోజున, లావణ్య సోదరుడు భరత్ జ్యోతి యొక్క వెనుక భాగంలో ఒక రుద్రాక్ష ఆకారపు మోల్ను గమనిస్తాడు, లావణ్య జీవితం జైతోనే ఉందని తెలుస్తుంది, స్వామిజీ చెప్పినట్లు ఇద్దరూ వివాహం చేసుకుంటారు.
ఇది జై చంపడానికి మహారాజా యొక్క సలహాదారుడిని పురుషులు పంపుతుంది. జై యొక్క గ్రాండ్ప్యాస్ ఇంటికి భరత్ తప్పించుకుంటాడు. చివరికి, జై తన తాతతో కలసి ఉంటాడు.అయితే, జైకు నిజంగా మోల్ లేదు, ఈ ప్లాన్ లావాన్య, భరత్, వారి తల్లి, జై సేవ్, లావణ్య జై కి పెళ్లి చేసుకోవాలని. ఇది విని, మీరా తన ప్రేమను జైనుకు వ్యక్తపరుస్తుంది, ఆమె తనను లవంనిని కోల్పోతుందని భయపడుతున్నాను. కాని, జై ఆమెని చాలా ప్రేమించినట్లు మీరాని ఒప్పిస్తాడు, అతను నిజంగా లవ్యాని ప్రేమిస్తున్నానని.
మిస్టర్ 2017 లో శ్రీను వైట్ల దర్శకత్వంలో విడుదలైన సినిమా. ఇందులో వరుణ్ తేజ్, లావణ్య త్రిపాఠి, హెబ్బా పటేల్ ముఖ్యపాత్రలు పోషించారు.
ప్రాచీన శిలాయుగాన్ని పేలియోలిథిక్ యుగం లేదా పాత రాతి యుగం లేదా తొలి రాతి యుగం అని కూడా వ్యవహరిస్తారు. ఇది సుమారు 33 లక్షల సంవత్సరాల కాలం నుండి క్రీ.పూ. 10,000 సంవత్సరాల వరకూ కొనసాగింది.
పూర్వ ప్రాచీన శిలాయుగం : ఇది సుమారుగా 33 లక్షల సంవత్సరాల కాలం నుండి 3 లక్షల సంవత్సరాల క్రితం వరకూ కొనసాగింది. పూర్వ ప్రాచీన శిలాయుగం మలి ప్లియోసీన్ శకంలో ప్రారంభమై మధ్య ప్లీస్టోసిన్ శకంలో ముగిసింది.
ఇదివరకు వారికి గులకరాళ్ళను ప్రత్యక్షంగా పనిముట్ల తయారీలో వాడటమే తెలుసు గాని దాని నుంచి తీసిన పెచ్చులను పనిముట్ల తయారీలో ఉపయోగించడం అంతగా తెలీదు. మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగంలో వారు రాతి పెచ్చులను మాత్రమే పనిముట్ల తయారీలో వినియోగించారు. రాతితో చేసిన పనిముట్లు కన్నా, రాళ్ళ పై తీసిన పెచ్చులతో చేసిన పనిముట్లు మరికొంత పరిణితి చెందినవి. శిలా పరికరాల తయారీలో భగ్నమైన పెచ్చులను కూడా తిరిగి ఉపయోగపడేటట్లుగా తిరిగి చెక్కడం అనే ప్రక్రియ వీరికి కొంతవరకు తెలిసింది.
ప్రాచీన శిలాయుగం లో రెండవ దశను "మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగం" గా పేర్కొంటారు. ఈ దశ సుమారు 3 లక్షల సంవత్సరాల కాలం నుండి 30,000 సంవత్సరాలక్రితం వరకూ కొనసాగింది. అయితే ప్రపంచ మంతటా ఈ కాల విభజన ఏకరీతిగా లేదు. ఒక్కో ప్రాంతంలో లభ్యమైన పురావస్తు ఆధారాలను బట్టి ఆయా ప్రాంతాలలో ఈ కాల విభజన కాస్త అటూ ఇటుగా వుంటుంది. 'మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగం' తరువాత 'ఉత్తర ప్రాచీన శిలా యుగం' ప్రారంభమైంది.
అనగా మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగంలో మూల రాతి పనిముట్ల సంస్కృతి పూర్తిగా పెచ్చు పనిముట్ల సంస్కృతి కు పరివర్తన చెందింది. ఆ కారణంగా చెలియన్ , అషులియన్ చేతి గొడ్డళ్ళు ఈ యుగంలో కనిపించవు. పెచ్చు పనిముట్ల తయారీ పై మాత్రమే ఆధారపడిన మౌస్టేరియాన్ , లెవలోషియన్ వంటి సంస్కృతులు ఈ యుగంలో యూరప్ లో అభివృద్ధి చెందాయి.
అయితే పై దశలలో ఏ ఒక్క దానికి కూడా కాల విభజనలో ప్రత్యెక పరిధి అంటూ ఏదీ లేదు. పరిణామ క్రమంలో పాత సంప్రదాయాలు కొనసాగుతూ వుంటుంటే వాటితో పాటు కొత్త సంప్రదాయాలు కూడా ఆవిర్భవించి పాతవాటితో పాటూ కొనసాగాయి. అంటే మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగం, పూర్వ ప్రాచీన శిలాయుగాన్ని పూర్తిగా కనుమరుగు చేయదు. మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగాన్ని ఉత్తర ప్రాచీన శిలాయుగం పూర్తిగా నెట్టి వేయదు.
ఈ యుగంలో ఉపయోగించిన పరికరాలు గోకుడు రాళ్ళు , చెక్కుడు రాళ్ళు , రంధ్రకాలు , మొనదేలిన రాతి ముక్కలు , గుండ్రని రాళ్ళు . ఈ కాలం నాటి పనిముట్లు సాధారణంగా చెర్ట్ , జాస్పర్ ఇసుక శిలల నుండి తయారు చేయబడ్డాయి.
మధ్య ప్రాచీన శిలాయుగం నాటికి ఆదిమ మానవులు రాతి పనిముట్లను తయారు చేయడంలో కొన్ని అభివృద్ధి కరమైన మార్పులు సాధించారు. ఈ కాలంలో వారి పనిముట్ల సంస్కృతి పూర్తిగా పెచ్చు పనిముట్ల తయారీకి పరివర్తన చెందింది.
సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్, ఆటో సౌకర్యం, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
సమీప బాలబడి, ప్రాథమిక పాఠశాల, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల గంగరాజు మాడుగులలోను, మాధ్యమిక పాఠశాల లోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల గంగరాజు మాడుగులలోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల పాడేరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల విశాఖపట్నంలోను, పాలీటెక్నిక్ పాడేరులోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల అరకులోయలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం అనకాపల్లిలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల విశాఖపట్నం లోనూ ఉన్నాయి.
బౌద్ధ తర్కంలో ప్రాసంగిక అనే పద్ధతిని మొదటిసారిగా ప్రవేశపెట్టినవాడు బుద్ధపాలితుడు. ఈ పద్ధతిలో ప్రతిపాదకుడు కేవలం ప్రత్యర్థి వాదనలను తార్కికంగా తిరస్కరించడం పైనే దృష్టి పెడతాడు తప్ప తాను పూనుకొని ఏ విధమైన స్వంత తార్కిక వాదనను ప్రవేశపెట్టడు.
బుద్ధపాలితుడు మాధ్యమిక బౌద్ధంలో “ప్రాసంగిక” సంప్రదాయానికి వ్యవస్థాపకుడు. తరువాతి కాలంలో చంద్రకీర్తి వంటి బౌద్ధ పండితులు ఇతనిని ప్రబలంగా సమర్ధించారు
బుద్ధపాలితుడు క్రీ. శ. 470-540 మధ్యకాలంలో జీవించినవానిగా భావిస్తున్నారు. టిబెటియన్ చరిత్రకారుడు తారానాధుని ప్రకారం బుద్ధపాలితుడు దక్షిణ భారతదేశంలోని 'హంసక్రీడ'లో జన్మించాడు. అయితే నలనాక్ష దత్తు ఇతని జన్మస్థలం దంతపురి అని పేర్కొనడం జరిగింది. కన్నింగ్ హోమ్ ఈ దంతపురిని కళింగపట్టణంగా భావించాడు. నేడు దంతపురిని దంతవరపుకోట గా గుర్తించారు. బౌద్ధం పట్ల ఆకర్షితుడైన బుద్ధపాలితుడు చిన్న వయస్సులోనే సన్యాసాశ్రమం స్వీకరించాడు. బౌద్ధ ధర్మబోధనలో ఎక్కువ ఆసక్తి కనపరుస్తూ వచ్చాడు. నలందా విశ్వవిద్యాలయంలో చేరి, అక్కడ నాగమిత్రకు శిష్యుడైన ఆచార్య 'సంఘరక్షిత' వద్ద శిష్యరికం చేసాడు. నాగార్జునుని మూల గ్రంథాలపై, బోధనలపై లోతైన అధ్యయనం చేసిన బుద్ధపాలితుడు బౌద్ధధర్మంలో అపారమైన జ్ఞానాన్ని, ధార్మిక గ్రంథాలలో ఉత్కృష్ట పాండిత్యాన్ని గడించాడు. తరువాత దక్షిణ భారతదేశంలోని దంతపురి విహారంలో నివసిస్తూ బౌద్ధ ధర్మోపన్యాసాలను చేసాడు. ఆచార్య నాగార్జున, ఆర్యదేవుల కృతుల మీద పలు వ్యాఖ్యానాలను రచించాడు.
ప్రాసంగిక సంప్రదాయాన్ని అనుసరించే వారు వాదంలో తాము ఏ రకమైన ప్రతిజ్ఞా వాక్యం ప్రవేశపెట్టకుండానే, ఎదుటి వారి ప్రతిపాదనను అసంబద్ధమని రుజువు చేస్తారు. అంటే ప్రాసంగిక సంప్రదాయంలో ప్రత్యర్థి ప్రతిపాదనను అసంబద్దమని తేల్చివేయడం పైనే దృష్టి పెడతారు. ఈ రకమైన తార్కిక ప్రక్రియను 'అసంబద్ద సూక్ష్మీకరణం’ గా పేర్కొనవచ్చు. ఇది వాదనలో పరోక్ష పద్దతి. దీనిని మరో విధంగా కూడా చెప్పవచ్చు. వాదనలో తాము నిరూపించాల్సిన అసలు విషయానికి సరిగ్గా ఒక వ్యతిరిక్తమైన భావాన్ని ముందుగా మనసులో ఊహించుకొని, వాదనలో ఆ ‘వ్యతిరేక భావం’ ఒక తప్పుడు ముగింపు కు దారి తీస్తుందని తేల్చివేయడం ద్వారా అసలు విషయమే సరైనదని నిరూపించడం అన్నమాట. బౌద్ధ తర్కంలో ప్రాసంగిక పద్ధతిని మొదటిసారిగా ప్రవేశపెట్టినవాడు బుద్ధపాలితుడు. బుద్ధపాలితుని ప్రాసంగిక పద్ధతిని ఇతని సమకాలికుడైన భావవివేకుడు విభేదించాడు. అయితే తరువాతి కాలంలో చంద్రకీర్తి బుద్ధపాలితుని ప్రాసంగిక పద్ధతిని గట్టిగా సమర్ధించాడు.
తరువాతి కాలంలోని ప్రసిద్ధ బౌద్ధ తత్వవేత్త చంద్రకీర్తి తన ప్రసన్నపద గ్రంథంలో బుద్ధపాలితుని ప్రాసంగికతత్వాన్ని సమర్ధిస్తూ, భావవివేకుని తీవ్రంగా విమర్శించడం జరిగింది. చంద్రకీర్తి ప్రకారం ఒక వాదనలో స్వతంత్ర అనుమానాలు ప్రవేశపెడుతున్నప్పుడు ఆ వాదనలో చర్చించే విషయం యొక్క స్వాభావిక అస్తిత్వాన్ని అంగీకరించడానికి ప్రతిపాదకుడు , ప్రత్యర్థి వుండాల్సినవసరం ఏర్పడుతుంది. మౌలికంగా ఇది మాధ్యమిక దృక్కోణానికి అననుకూలం. ఎందుకంటే స్వాభావికమైన, స్వతఃసిద్ధమైన ప్రకృతికి సంబంధించిన దృగ్విషయాలన్నీ శూన్యంగా వుంటాయనే మాధ్యమిక మూల సూత్రానికి ఇది విరుద్దంగా ఉంది. కాబట్టే చంద్రకీర్తి భావవివేకుని స్వాతంత్ర్యిక పద్ధతిని తీవ్రంగా ఖండించాడు. అందుకే టిబెటిన్ సంప్రదాయం చంద్రకీర్తిని బుద్ధపాలితుని పునర్భవంగా పరిగణిస్తుంది.