polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ఈ నిర్ణయాన్ని ప్రకటిస్తూనే, భారత ప్రభుత్వం కాశ్మీర్ లోయలో కమ్యూనికేషన్ మార్గాలను కత్తిరించింది. మాజీ ముఖ్యమంత్రి మెహబూబా ముఫ్తీతో సహా పలువురు ప్రముఖ కాశ్మీరీ రాజకీయ నాయకులను అదుపులోకి తీసుకున్నారు. మెహబూబా 'ఇది భారతదేశ ప్రజాస్వామ్యంలో అత్యంత చీకటి రోజు' అని పేర్కొంది. హింసను నివారించడానికే ఈ ఆంక్షలను విధించామని ప్రభుత్వ అధికారులు చెప్పారు. రిజర్వేషన్లు, విద్య హక్కు, సమాచార హక్కు వంటి ప్రభుత్వ కార్యక్రమాలను రాష్ట్ర ప్రజలకు అందేలా వీలు కల్పించడం కోసమే ఈ రద్దు అని వారు తమ చర్యను సమర్థించుకున్నారు.
దక్షిణ, మధ్య ఆసియా వ్యవహారాల సహాయ కార్యదర్శి అలిస్ వెల్స్ ఒక ప్రకటనలో మాట్లాడుతూ, "ఆంక్షలను ఎత్తివేయడంలో, నిర్బంధించినవారిని విడుదల చేయడంలో చర్యలు వేగంగా ఉండాలని అమెరికా అభిలషిస్తోంది" అంది. "రాజకీయ నాయకులు, వ్యాపార నాయకులతో సహా విస్తృతంగా నిర్బంధించడం, జమ్మూ కాశ్మీర్ నివాసితులపై ఆంక్షలు విధించడం పట్ల అమెరికా ఆందోళన చెందుతోంద"ని కూడా ఆమె చెప్పింది. యుఎస్ చట్టసభ సభ్యులు ఇల్హాన్ ఒమర్, రషీదా త్లైబ్, అలెగ్జాండ్రియా ఒకాసియో-కార్టెజ్ కూడా కమ్యూనికేషన్ల దిగ్బంధనాన్ని అంతం చేయాలని పిలుపునిచ్చారు.
2020 జనవరిలో, హ్యూమన్ రైట్స్ వాచ్, కాశ్మీర్లో భారత ప్రభుత్వం విధించిన అదుపును, ఆంక్షలనూ నెమ్మదిగా, క్రమంగా సడలించడం జరుగుతోందని నివేదించింది. అయితే కాశ్మీరీ ప్రజల హక్కులను పరిరక్షించడంలో చాలావరకు విఫలమవుతోంది. అరెస్టు చేసిన న్యాయవాదులు, షాపు కీపర్లు, హక్కుల కార్యకర్తలు, విద్యార్థులు విడుదలయ్యారు. అయితే భవిష్యత్తులో ప్రభుత్వాన్ని ఎప్పుడూ విమర్శించకూడదనే షరతుతో వీళ్ళను వదలిపెట్టారు. మరోవైపు, మాజీ ముఖ్యమంత్రులతో సహా కొందరు ప్రముఖ రాజకీయ ప్రముఖులు కూడా ఇంకా అదుపులోనే ఉన్నారు.
పిటిషన్లను సుప్రీంకోర్టు 2019 సెప్టెంబరు 30 న విచారించింది. పిటిషన్లకు తన ప్రత్యుత్తరాలను 30 రోజుల్లో సమర్పించడానికి కేంద్ర ప్రభుత్వాన్ని అనుమతిస్తూ, తదుపరి విచారణ తేదీగా 2019 నవంబరు 14 ను నిర్ణయించింది. రెండు కేంద్రపాలిత ప్రాంతాలుగా రాష్ట్రాన్ని పునర్వ్యవస్థీకరించడానికి వ్యతిరేకంగా కోర్టు నిషేధాన్ని జారీ చేయాలని పిటిషనర్లు కోరారు. కాని కోర్టు అటువంటి నిషేధాన్ని జారీ చేయడానికి నిరాకరించింది. రెండు కేంద్రపాలిత ప్రాంతాలు 2019 అక్టోబరు 31 న అనుకున్నట్లే ఉనికిలోకి వచ్చాయి.
370 అధికరణం రద్దుకు బహుజన్ సమాజ్ పార్టీ, దాని నేత మాయావతి, అలాగే ఆమ్ ఆద్మీ పార్టీ నాయకుడు అరవింద్ కేజ్రీవాల్ మద్దతు ఇచ్చారు. ఉపసంహరణకు మద్దతు ఇవ్వాలన్న తన నిర్ణయాన్ని వివరిస్తూ మాయావతి, అధికరణం 370, 35 ఎ లు జమ్మూ కాశ్మీర్‌లో సామాజిక, ఆర్థిక, రాజకీయ అన్యాయాలకు కారణమయ్యాయని పేర్కొంది. బౌద్ధులతో సహా ప్రజలందరూ ఇన్నాళ్ళుగా కోల్పోయిన దీర్ఘకాలిక ప్రయోజనాలను ఇకపై పొందుతారు. "అంబేద్కర్ బౌద్ధ అనుచరులు సంతోషంగా ఉన్నారని" కూడా ఆమె పేర్కొంది.
2019 ఆగస్టు 5 న, భారత రాజ్యాంగంలోని 370 అధికరణం ప్రకారం జమ్మూ కాశ్మీర్‌కు మంజూరు చేసిన ప్రత్యేక హోదా లేదా పరిమిత స్వయంప్రతిపత్తిని భారత ప్రభుత్వం రద్దు చేసింది. దాంతో పాటు, జమ్మూ కాశ్మీరు రాష్ట్ర హోదాను రద్దు చేసింది. రాష్ట్రాన్ని జమ్మూ కాశ్మీరు, లడఖ్ అనే రెండు కేంద్ర పాలిత ప్రాంతాలుగా విభజించింది. జమ్మూ కాశ్మీరును శాసనసభ కలిగి ఉండే కేంద్రపాలిత ప్రాంతం గాను , లడఖ్ ను సభ లేని కేంద్రపాలిత ప్రాంతం గానూ ఏర్పాటు చేసింది.
ఆగస్టు 4 న, మధ్య, ఉత్తర, దక్షిణ కాశ్మీర్లలో భద్రతా దళాలకు ఉపగ్రహ ఫోన్లు పంపిణీ చేసారు. కేబుల్ టివి, ల్యాండ్‌లైన్లు, సెల్‌ఫోన్లు, ఇంటర్నెట్‌ను మూసివేయాలనీ, మొత్తం కమ్యూనికేషన్ బ్లాక్అవుట్ చేయాలనీ ప్రభుత్వం ఆదేశించింది. కర్ఫ్యూ లాగానే ఉందని అనేక వార్తా వనరులు నివేదించాయి ( కోల్‌కతాకు చెందిన టెలిగ్రాఫ్, ప్రభుత్వం అధికారికంగా కర్ఫ్యూను ప్రకటించలేదని చెప్పింది ). వైద్యులు, జిల్లా నిర్వాహకులూ సన్నద్ధంగా ఉండాలని సూచించారు.
వివిధ "జాతి వ్యతిరేక" శక్తులు శాంతికి అంతరాయం కలిగించకుండా నిరోధించడానికే ఇంటర్నెట్ సదుపాయంపై ఆంక్షలనూ, ఇతర ఆంక్షలనూ విధించినట్లు జమ్మూ కాశ్మీరు ప్రభుత్వం పేర్కొంది. ఉగ్రవాద చర్యలు చేపట్టేందుకు, నకిలీ వార్తలను వ్యాప్తి చేయడం ద్వారా ప్రజలను ఉద్రేకపరిచేందుకూ "ఉగ్రవాదులు" డేటా సేవలను, ఇంటర్నెట్‌నూ దుర్వినియోగం చేస్తున్నారని, అందువల్లనే ఇటువంటి నియంత్రణలు అవసరమనీ, ఇవి క్రమేపీ తగ్గుతాయనీ జమ్మూ కాశ్మీర్ ప్రభుత్వం పేర్కొంది.
కార్గిల్స్ హిల్ డెవలప్‌మెంట్ కౌన్సిల్ మాజీ చీఫ్ ఎగ్జిక్యూటివ్ కౌన్సిలర్ అస్గర్ అలీ కర్బలాయ్ మాట్లాడుతూ, "మతం, భాష, ప్రాంతం" అనే కారణంతో రాష్ట్రాన్ని విభజించడం అప్రజాస్వామికమని కార్గిల్‌ ప్రజలు భావిస్తారు అని అన్నాడు. కార్గిల్‌లోని కొన్ని మత, రాజకీయ సంస్థలు, ఇమామ్ ఖొమేని మెమోరియల్ ట్రస్ట్‌తో సహా, భారత ప్రభుత్వం, "ప్రజల అనుమతి లేకుండా" వ్యవహరించిందని ఖండించింది. కార్గిల్ జిల్లాలో సాధారణ సమ్మెకు పిలుపునిచ్చారు.
చరిత్రకారుడు రామచంద్ర గుహ మాట్లాడుతూ, భారత రాష్ట్రపతి "తొందరపాటు"లో వ్యవహరించారనీ, ఉపసంహరణ "రాజ్య అధికారాన్ని ఏకపక్షంగా దుర్వినియోగం చేయడమే"ననీ అన్నాడు. రాజ్యాంగ పండితుడు ఎ.జి. నూరాని మాట్లాడుతూ, వివాదాస్పద మార్గాల ద్వారా 370 అధికరణాన్ని రద్దు చేయాలన్న భారత ప్రభుత్వం తీసుకున్న నిర్ణయం "పూర్తిగా, స్పష్టంగా రాజ్యాంగ విరుద్ధం", మోసపూరితమైనది కూడా. ఇది "సుప్రీంకోర్టులో పోరాటానికి"కు దారితీస్తుంది.
కాశ్మీర్‌కు ప్రత్యేక హక్కులు ఇచ్చే రాజ్యాంగంలోని 370 అధికరణాన్ని రద్దు చేసిన వెంటనే, పాకిస్తాన్ విదేశాంగ కార్యాలయం ఒక ప్రకటన విడుదల చేసింది, "ఈ అంతర్జాతీయ వివాదంలో ఒక పార్టీగా పాకిస్తాన్, ఈ చట్టవిరుద్ధమైన చర్యను ఎదుర్కోవడానికి అన్ని అవకాశాలను ఉపయోగించుకుంటుంది." ఉపసంహరణ "ఏకపక్ష చర్య" అని పేర్కొంది ఇది ఐక్యరాజ్యసమితి భద్రతా మండలి తీర్మానాలను ఉల్లంఘించినట్లని తెలిపింది.
జమ్మూ కాశ్మీర్ ఇటీవలి ముఖ్యమంత్రి మెహబూబా ముఫ్తీ, దీనిని "భారత ప్రజాస్వామ్యానికి అత్యంత చీకటి రోజు" అని వర్ణించింది. భారత పార్లమెంటు జమ్మూ కాశ్మీర్ ప్రజల నుండి సమస్తం లాగేసుకుందని ఆమె 2019 ఆగస్టు 4 న ఒక ట్వీట్‌లో అభిప్రాయపడింది. రెండు దేశాల సిద్ధాంతాన్ని తిరస్కరించాలని, భారత్‌లో విలీనం కావాలనీ 1947 లో జమ్మూ కాశ్మీర్ నాయకత్వం తీసుకున్న నిర్ణయం ఎదురు తిరిగిందని ఆమె అంది.
పాకిస్తాన్ అధ్యక్షుడు ఆరిఫ్ అల్వి, పరిస్థితిపై చర్చించడానికి జాతీయ అసెంబ్లీ, సెనేట్ ల అత్యవసర ఉమ్మడి సమావేశాన్ని పిలిచారు. ఆగస్టు 7 న జరిగిన ఈ సంయుక్త సమావేశం, భారతదేశ చర్యను ఖండిస్తూ ఒక తీర్మానాన్ని ఆమోదించింది. దీనిని "యుఎన్ఎస్సి తీర్మానాల్లో పొందుపరిచిన భారత ఆక్రమిత కాశ్మీర్ వివాదాస్పద స్థితిని మార్చడానికి చట్టవిరుద్ధమైన, ఏకపక్ష, నిర్లక్ష్య, బలవంతపు ప్రయత్నం"గా వర్ణించింది.
ఈ నోటీసులను, భారతదేశానికి వ్యతిరేకంగా ఐక్యరాజ్యసమితి వంటి అంతర్జాతీయ వేదికలలో ఉదహరించే అవకాశం ఉందని ప్రభుత్వం వాదించినప్పటికీ, పిటిషన్లకు సమాధానం కోరుతూ కోర్టు ప్రభుత్వానికి నోటీసులు జారీ చేసింది. అదనంగా, సమాచార ప్రసారంపై ఈ ప్రాంతంలో విధించిన నియంత్రణలను, ఇతర ఆంక్షలనూ రద్దు చేయాలని కోరుతూ వచ్చిన పిటిషనుపై ఏడు రోజుల్లోగా సమాధానం ఇవ్వాలని కోర్టు, ప్రభుత్వాన్ని ఆదేశించింది.
ఆగస్టు 24 న, ప్రతిపక్ష నాయకుల ప్రతినిధి బృందం పరిస్థితిని పరిశీలించడానికి జమ్మూ కాశ్మీర్ సందర్శించేందుకు ప్రయత్నించింది. రాహుల్ గాంధీ, గులాం నబీ ఆజాద్, కెసి వేణుగోపాల్, ఆనంద్ శర్మ, డి.రాజా, సీతారాం ఏచూరి, దినేష్ త్రివేది, తిరుచి శివ, మనోజ్ ఝా, శరద్ యాదవ్, మజీద్ మెమన్, డి. కుపేంద్ర రెడ్డి లతో కూడిన ఈ బృందం శ్రీనగర్ చేరుకున్న తరువాత అక్కడినుండి వెనక్కి పంపించేసారు.
370 అధికరణాన్ని రద్దుచేసి, లడఖ్ కేంద్రపాలిత ప్రాంతం ఏర్పాటు చెయ్యడాన్ని లడఖ్ బౌద్ధ సమితి స్వాగతించింది. 2019 ఆగస్టు 8 న ఒక ధన్యవాద వేడుక నిర్వహించారు. దానికి లేహ్ కు చెందిన రాజకీయ మత నాయకులు హాజరయ్యారు. మేం చాలాకాలంగా నిరాదారణకు గురయ్యాం, ఉపసంహరణ, పునర్వ్యవస్థీకరణల వలన మా బతుకు మేం బతకడానికి సహాయపడుతుండి అని లే, లడఖ్ లోని బౌద్ధ సమాజం పేర్కొంది.
అత్యవసరంగా విచారణ జరపాలని కోరుతూ భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ పార్టీ సభ్యులు సుప్రీంకోర్టులో రెండు పిటిషన్లు దాఖలు చేశారు. ఒకరు ఉపసంహరణను సవాలు చేయగా, మరొకరు కాశ్మీర్ ప్రాంతంలో కమ్యూనికేషన్స్ బ్లాక్అవుట్‌ను, కర్ఫ్యూను సవాలు చేశారు. "అత్యవసర విచారణ" అభ్యర్థనను సుప్రీంకోర్టు తిరస్కరిస్తూ, పిటిషన్లనపై మామూలు పద్ధతిలో విచారణ చేస్తామని చెప్పింది.
పర్యాటకానికి ఇది ఒక డైనమిక్ ప్రదేశమని కాశ్మీర్ సందర్శించిన ఎంఇపిలు అన్నారు. లోయలో నిరసనలన్నీ ఉగ్రవాదానికి వ్యతిరేకంగా ఉండాలని, ఉగ్రవాదం ఎక్కువగా విదేశీయుల ద్వారా వస్తోందన్నారు. వారి రెండు రోజుల బసలో, పార్లమెంటు సభ్యులు లోయలోని ప్రజలతో కూడా సంభాషించారు. పౌర సమాజంతో తమ సంభాషణలతో కాశ్మీర్ ఏకీకరణ మొదలైందని వారు అన్నారు.
నోబెల్ గ్రహీత అమర్త్యసేన్ ప్రభుత్వాన్ని విమర్శించాడు. ఒక భారతీయుడిగా తాను గర్వించనని అన్నారు. కాశ్మీరీ రాజకీయ నాయకులను నిర్బంధించడం భారత ప్రభుత్వ నిర్ణయానికి వ్యతిరేకంగా ఎదురుదెబ్బలు రాకుండా ఉండటానికి "ఫక్తు వలసవాద సాకు" అని చెబుతూ, కాశ్మీరీ ప్రజలను కలుపుకునే ప్రజాస్వామ్య పరిష్కారం కావాలని పిలుపునిచ్చాడు.
ఆగస్టు 18 నాటికి 4,000 మందికి పైగా కాశ్మీరీ నిరసనకారులను అరెస్టు చేసినట్లు సమాచారం. ఆగస్టు 9 నాటికి ఈ సంఖ్య 500 గా ఉంది. జమ్మూ కాశ్మీర్ మాజీ ముఖ్యమంత్రులు మెహబూబా ముఫ్తీ, ఒమర్ అబ్దుల్లా, ఎమ్మెల్యేలు మహ్మద్ యూసుఫ్ తారిగామి, ఇంజనీర్ రషీద్‌లను భద్రతా దళాలు "ముందస్తు నిర్బంధంలో" ఉంచాయి.
భారత విదేశాంగ మంత్రి ఎస్ జైశంకర్ 2016 లో ఉగ్రవాది బుర్హాన్ వాని మరణం తరువాత ఏర్పడిన అశాంతిని ఉదహరిస్తూ హింస, పౌర ప్రాణనష్టం జరగకుండా నిరోధించడానికే ఆంక్షలు విధించామని చెప్పాడు. మొత్తం ప్రాంతాన్ని బ్లాక్అవుట్ చేయకుండా ఉగ్రవాదుల మధ్య సంభాషణలను ఆపడం సాధ్యం కాదని ఆయన అన్నాడు.
370 అధికరణాన్ని రద్దు చేయడాన్ని, తరువాత జమ్మూ కాశ్మీర్‌ను రెండు కేంద్రపాలిత ప్రాంతాలుగా విభజించడాన్నీ సవాలు చేస్తూ వచ్చిన అనేక పిటిషన్లను విచారించడానికి 2019 ఆగస్టు 28 న సుప్రీంకోర్టు అంగీకరించింది. దీనికి ఐదుగురు న్యాయమూర్తుల ధర్మాసనాన్ని ఏర్పాటు చేసింది.
అమ్నెస్టీ ఇంటర్నేషనల్ "జమ్మూ కాశ్మీర్లో సమాచార మార్పిడి బ్లాక్అవుట్"ను ఎత్తివేసి "కాశ్మీర్ ప్రజల గొంతులను వినడానికి", "బేషరతుగా, అనియంత్రితంగా వార్తా, సమాచారాలను అందవ్వాలనీ" కోరుతూ లెట్ కాశ్మీర్ స్పీక్ అనే ఆన్‌లైన్ పిటిషన్ను ప్రారంభించింది.
370 అధికరణం పై ప్రభుత్వ చర్య "ఏకపక్షం, దిగ్భ్రాంతికరమైనది" అని మాజీ ముఖ్యమంత్రి ఒమర్ అబ్దుల్లా అన్నాడు. "1947 లో భారతదేశంలో విలీనమయ్యేందుకు అంగీకరించినప్పుడు జమ్మూ కాశ్మీర్ ప్రజలు భారతదేశంపై ఉంచిన నమ్మకానికి ఇది ద్రోహం" అని ఆయన భావించాడు.
జమ్మూకు చెందిన ప్రముఖ ఫ్రీలాన్స్ జర్నలిస్ట్ అర్జున్ శర్మ తన వ్యాసంలో జమ్మూ కశ్మీరు విచ్ఛిన్నమైన తరువాత లడఖ్‌ తనకు లభించిన కేంద్రపాలిత ప్రాంత హోదా పట్ల ఆనందిస్తూండగా, జమ్మూ పట్ల ఉన్న వివక్ష అంతమవుతుందా లేదా అనే సందేహం జమ్మూకు ఉందని రాసాడు.
370 అధికరణం ఉపసంహరణ భారత పార్లమెంటులో "అధిక మెజారిటీ" మద్దతుతో ఆమోదించబడింది. బిజెపి వంటి హిందూ జాతీయవాద పార్టీల మద్దతు మాత్రమే కాకుండా, బిజెపిని సాధారణంగా వ్యతిరేకించే అనేక ఇతర భారత రాజకీయ పార్టీల మద్దతు కూడా పొందింది.
ఈ చర్య రాష్ట్రంలో హింస ఉగ్రవాదాన్ని అంతం చేయడానికీ, ప్రజలు ఇతర పథకాలతో పాటు రిజర్వేషన్లు, విద్య హక్కు, సమాచార హక్కు వంటి ప్రభుత్వ పథకాలను పొందటానికీ సహాయపడుతుందని చెబుతూ భారత ప్రభుత్వం తన చర్యను సమర్థించుకుంది.
2019 ఆగస్టు 6 న ఆర్మీ కమాండర్ల సమావేశం తరువాత, పాకిస్తాన్ ఆర్మీ చీఫ్, కాశ్మీరీల పోరాటంలో పాకిస్తాన్ సైన్యం చివరిదాకా నిలబడిందని, కాశ్మీరు ప్రజలకు మద్దతు నిచ్చేందుకు సైన్యం "ఎంతవరకైనా వెళ్తుంద"నీ అన్నాడు.
భారతదేశంతో కాశ్మీర్‌ను ఏకీకృతం చేయడం కాశ్మీరీ ప్రజల ప్రయోజనాలేనని పేర్కొంటూ 370 అధికరణాన్ని రద్దు చేసే నిర్ణయానికి ప్రముఖ భారతీయ ముస్లిం సంస్థ జమియత్ ఉలేమా ఎ హింద్ మద్దతు ఇచ్చింది.
కాశ్మీరీ రాజకీయ నాయకులను అరెస్టు చేసినందుకు రాహుల్ గాంధీ భారత ప్రభుత్వాన్ని విమర్శించాడు. నిర్బంధాలు "రాజ్యాంగ విరుద్ధం, అప్రజాస్వామికం" అన్నాడు.
రాజ్యాంగ నిపుణుడు సుభాష్ సి. కశ్యప్ ఉపసంహరణ "రాజ్యాంగబద్ధంగా" ఉందని, "చట్టపరమైన, రాజ్యాంగపరమైన లోపాలు ఏవీ కనబడలేద" నీ అన్నాడు.
పురాతన భారతదేశం అంతటా విస్తరించి ఉన్న పెద్ద సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించిన మౌర్యులు రాజధాని పాటలీపుత్ర వద్ద ఉంది. ఇది పౌండ్రనగరానికి సమీపంలో లేదు. అశోకవదనం రచన ఆధారంగా గౌతమ బుద్ధుడు నిర్గ్రాంత జ్ఞాతిపుత్ర పాదాల వద్ద నమస్కరిస్తున్నట్లు చూపించే చిత్రాన్ని గీసిన తరువాత మౌర్య సామ్రాజ్యాన్ని పాలిస్తున్న అశోకచక్రవర్తి పౌడ్రరవర్ధనలోని అజీవికలందరిని చంపమని ఒక ఉత్తర్వు జారీ చేశాడు. ఈ ఉత్తర్వు ఫలితంగా అజివికశాఖకు అనుచరులు సుమారు 18,000 మంది ఉరితీయబడ్డారు. క్రీస్తుపూర్వం 185 లో మౌర్య పాలన ముగిసిన తరువాత సా.శ. 4 వ శతాబ్దంలో గుప్తుల రాక వరకు చిన్న రాజ్యాలు, గందరగోళం ఏర్పడింది. గుప్తా కాలం నాటి రాగి పలకలు వారి తూర్పు విభాగాన్ని పుంద్రవర్ధన భుక్తి గా పేర్కొన్నాయి. గుప్తసామ్రాజ్యం క్రీస్తుశకం 6 వ శతాబ్దంలో క్షీణతను ఎదుర్కొంది. ఈ ప్రాంతం 567-79లో టిబెట్టు రాజు సంబాట్సనుతో యుద్ధం చేయడం కారణంగా పతనమై ఉండవచ్చు. తదనంతరం బెంగాలు రెండు సామ్రాజ్యాలుగా విభజించబడింది. కొన్ని పురాతన రికార్డులలో పౌడ్రవర్ధన గౌడలో భాగమైనట్లు ప్రస్తావించబడింది. ఇది సా.శ. 7 వ శతాబ్దంలో శశాంక రాజ్యంలో భాగంగా ఉంది.
పౌడ్రప్రజలు వారి ఆవాసాలు తరువాతి వేద సాహిత్యంలో అపవిత్రమైనవిగా భావించబడ్డాయి. ఎందుకంటే అవి వేద సంస్కృతికి దూరంగా జీవనవిధానం ఆచరించారు. క్రీస్తుపూర్వం 3 వ శతాబ్దం బ్రహ్మీ లిపిలో ప్రాకృతంలో వ్రాసిన ఒక శాసనం పురాతన ప్రదేశమైన మహాస్థాన్గడు వద్ద కనుగొనబడింది. పౌడ్రనగరం ఆ ప్రాంతంలోని మగధ వంటి ఆర్య సంస్కృతిలోని అనేక అంశాలను కలిగి ఉన్నట్లు సూచిస్తుంది. అశోకచక్రవర్తికి ముందు ఉత్తర బెంగాలులో, బెంగాలులోని ఇతర ప్రాంతాలలో బౌద్ధమతం ప్రవేశపెట్టబడింది. క్రీస్తుపూర్వం 2 వ శతాబ్దానికి చెందిన సాంచి వద్ద బౌద్ధ స్థూపం రెయిలింగు మీద రెండు శాసనాలు సూచించిన పునావధన నివాసులు ఇద్దరి బహుమతులను నమోదు చేశాయి. ఇందులో సూచించబడిన పునావధన నిస్సందేహంగా పౌడ్రవర్ధనను సూచిస్తుంది. ఆర్య-బ్రాహ్మణ సంస్కృతి ప్రభావం బెంగాలు, ఉత్తర భారతదేశం అంతటా వ్యాపించిన సమయంలో బెంగాలులో నివసిస్తున్న వివిధ ఆర్యేతర ప్రజలు శక్తివంతమైనవారుగా ఉన్నారు. అందువలన ఆర్య-బ్రాహ్మణ సంస్కృతి వ్యాప్తి తీవ్రంగా నిరోధించబడి సమీకరణకు చాలా సమయం పట్టింది.
‘పౌండ్ర’ అనే పదానికి సంబంధించి అనేక సిద్ధాంతాలు ఉన్నాయి. ఒక సిద్ధాంతం ప్రకారం ‘పౌడ్ర’ అనే పదం దాని మూలానికి ‘పాండు’ అనే వ్యాధి కారణంగా ఉంది. ఆ వ్యాధితో ఎక్కువ మంది ప్రజలు బాధపడుతున్న భూమి కనుక ఇది పౌండ్రాక్షేత్ర అని పిలుస్తారు. పుండా చెరకు జాతి. ఆ చెరకు జాతిని విస్తృతంగా పండించిన భూమిని పుండదేసా అంటారు. క్రీస్తుపూర్వం 8 వ -7 వ శతాబ్దానికి చెందిన ఐతేరేయ ఆర్యనకా వంటి తరువాత వేద గ్రంథాల ఆధారంగా పౌండ్ర అనేది సదానీరా నదికి తూర్పున నివసించిన ఆర్యేతర ప్రజల సమూహం. మహాభారతం కూడా ఇదే విధమైన సూచన చేసింది. సా.శ. 1 వ శతాబ్దంలో అశోకవదనలో ఈ భూమిని మొదటిసారి పౌడ్రద్రవర్ధనగా పేర్కొన్నారు.
అసుర రాజు బాలికి రాణి ద్వారా అంగా, వంగా, సుహ్మా, పుంద్ర, కళింగ అనే ఐదుగురు కుమారులు కలిగారు. వారి పేరు మీద వారు 5 రాజ్యాలను స్థాపించారు. పౌడ్ర, వంగల భూములు శక్తివంతమైన రాజుల స్థానాలు మాత్రమే కాక బౌద్ధమతం, జైన మతం, హిందూ మతం వర్ధిల్లిన కేంద్రాలుగా కూడా మారాయి. ఇది క్రీస్తుపూర్వం 5 వ శతాబ్దం, సా.శ. 4 వ శతాబ్దం మధ్య ఆర్యుల విస్తరణ మొదటి దశను సూచిస్తుంది.
మహాస్థాన్గడు వద్ద శిథిలాల ఆవిష్కరణ, గుర్తింపుకు అనేక మంది వ్యక్తులు సహకరించారు. 1808 లో మహాస్థన్గడును కనుగొని సందర్శించిన మొట్టమొదటి యూరోపియన్ ఎఫ్. బుకానన్ హామిల్టన్, సి.జె.ఒ.డోనెల్, ఇ.వి. వెస్ట్‌ మాకోట్, బావెరిడ్జ్ అనుసరించారు. ఈ స్థలాన్ని పౌడ్రడ్రవర్ధన రాజధానిగా గుర్తించిన మొదటి వ్యక్తి అలెగ్జాండరు కన్నింగ్హం. ఆయన 1889 లో ఈ ప్రదేశాన్ని సందర్శించాడు.
పౌడ్రవర్ధన పురాతన రాజధాని మహాస్థాన్గడు. ఇది బోగ్రా-రంగ్పూరు రహదారిమీద బోగ్రాకు ఉత్తరాన 11 కి.మీ దూరంలో ఉంది. ఫీడరు రహదారి (సిటాడెలు ప్రాకారాల తూర్పు వైపున 1.5 కిలోమీటర్ల దూరం నడుస్తుంది) జహాజ్ఘాటా, మ్యూజియం ఉన్న ప్రాంతానికి దారితీస్తుంది.
చైనా సన్యాసి, యాత్రికుడు జువాన్జాంగు 639-45లో ఈ ప్రాంతాన్ని సందర్శించిన యాత్రా రికార్డులలో పౌడ్రవర్ధన రాజును గురించి ప్రస్తావించలేదు. ఆయన కాజంగళ నుండి కామరూప వరకు పుంద్రవర్ధన మీదుగా ప్రయాణించాడు.
అక్కడ ఇరవై బౌద్ధ మఠాలు, 3,000 మందికి పైగా అనుచరులు ఉన్నారు. వీరిచే ‘గొప్ప, చిన్న వాహనాలలో అనుసరించారు; దేవ-దేవాలయాల సంఖ్య 100 వివిధ వర్గాల అనుచరులు పెల్-మెల్ నివసించారు. దిగంబర నిర్గ్రాంతలు చాలా మంది ఉన్నారు.
వేద గ్రంథాలలో పౌండ్ర ప్రజల ప్రస్తావన ఉంది. మహాభారతంలోని దిగ్విజయ విభాగం వారిని మొంగైరుకు తూర్పున ఉన్నారని సూచిస్తూ, కోసీనది తీరంలో ఒక యువరాజు పాలించినట్లు సూచిస్తుంది.
పౌడ్రవర్ధన , భారత ఉపఖండంలోని పురాతన కాలంలో పాలించబడిన ఒక పురాతన రాజ్యం; పురాతనకాలంలో ఇది ఉత్తర బెంగాలు ప్రాంతంలో ఉంది.
పౌండ్రరవర్ధన భూభాగంలో ఉన్న పౌండ్రనగర లేదా పౌండ్రవర్ధనపుర, శిథిలాలు బంగ్లాదేశులోని బోగ్రా జిల్లాలోని కరాటోయా నదీ తీరాన ఉన్నాయి.
జి.డి. యాదవ్ ఈయన భారతీయ రసాయన ఇంజనీర్, శాస్త్రవేత్త, విద్యావేత్త. ఈయన సూక్ష్మ పదార్ధాలపై పరిశోధన, రసాయన ప్రతిచర్యతో గ్యాస్ శోషణ ఉత్ప్రేరకాలపై పరిశోధనలు చేసాడు. ఈయన పద్మశ్రీ పురస్కార గ్రహీత.
ఈయన వసంత వీరరాఘవన్ అయ్యర్‌ను వివాహం చేసుకున్నాడు, ఈ దంపతులకు విక్రమాదిత్య, గౌతమ్ అనే ఇద్దరు కుమారులు ఉన్నారు.
కిరాతులలో అసంఖ్యాక ముఖ్యులు, వేట ఆయుధాలతో అత్యధికంగా వేట కార్యకలాపాలలో నిమగ్నమయ్యారు. పండ్లు, మూలాలను తినడం, చర్మాలు ధరించి, హిమావతు ఉత్తర వాలులలో నివసించారని పేర్కొన్నారు. వెనుక నుండి సూర్యుడు ఉదయించే పర్వతం మీద , సముద్ర తీరంలో కరుషా ప్రాంతంలో (బంగ్లాదేశులోని గంగా ంఖద్వారం, పాకిస్తానులోని సింధు ముఖద్వారం కావచ్చు), లోహిత్య పర్వతాల రెండు వైపులా . యుధిష్ఠరుడు తన రాజసూయయాగం సందర్భంగా కప్పం అర్పించినట్లు వారు పేర్కొన్నారు. వారు వారితో చెప్పులు, కలబందను , విలువైన చర్మాలు, బంగారం, పరిమళ ద్రవ్యాలు, వారి స్వంత జాతికి చెందిన పదివేల మంది బాలికలు, మారుమూల దేశాల పక్షులు, పర్వతాల నుండి సేకరించిన గొప్పశోభకలిగిన బంగారం . కైరతలు , దారదాలు, దర్వులు, సూరలు, వైమాకులు, ఔదంబరులు, దుర్విభాగాలు, కుమారాలు, పరదాలతో బాహ్లికులు, కాశ్మీరాలు, ఘోరకాలు కూడా ఇక్కడ కానుకలు అర్పించారు.
సంస్కృత సాహిత్యంలోని హిందూ పురాణాలలో కిరాతరాజ్యం అంటే హిమాలయాలలో నివసించే కిరాతప్రజల రాజ్యం. పర్వతాలు , ఇతర హిమాలయ తెగలతో వారు కురుక్షేత్రయుద్ధంలో పాల్గొన్నారు. నేపాలు, భూటాన్ లోని హిమాలయాల లోయలలో, భారతదేశంలోని హిమాచల ప్రదేశు, ఉత్తరాఖండు, ఉత్తర ప్రదేశు, బీహారు, పశ్చిమ బెంగాలు, డార్జిలింగు , సిక్కిం అస్సాం, త్రిపురలలో పాకిస్తాన్ పశ్చిమ పర్వత ప్రాంతాలలో వీరు విస్తృతంగా వ్యాపించారు. యాలంబరు రాజుచేత కిరాత రాజవంశం స్థాపించబడింది.
వాసుదేవ కృష్ణునికి శత్రువు అయిన పౌండ్రక వాసుదేవుడు అనే రాజు ఉన్నాడు. ఈ రాజు వాసుదేవ క్రిష్ణుడిలాగా దుస్తులు ధరించి తానే వాసుదేవుడినని చెప్పుకునేవాడు. వంగ , పౌడ్ర , కిరాతులు రాజ్యాలను పరిపాలించాలని ఆయన కోరుకున్నాడు. ఇక్కడ పేర్కొన్న కిరాతులు డార్జిలింగు ప్రాంతం వంటి పశ్చిమ బెంగాలు ఉత్తర పర్వతప్రాంతాలలో నివసించేవారు.
కిరాతులు వివిధ తెగలను పహ్లావాలు, దారదాలు, యవనులు, సాకాలు, హరహునాలు, చినాలు, తుఖారాలు, సైంధవులు, జగుదలు, రమతలు, ముండాలు, మహిళల రాజ్యం, తంగనాలు మొదలైన తెగలతో ప్రస్తావించారు. కేకాయలు, మాళవులు, కాశ్మిరు నివాసులు కూడా వీరితో ప్రస్తావించబడ్డారు. యుధిష్ఠిరుని స్వాధీనంలో ఉన్నట్లు భావించబడుతుంది. వీరంతా ఆయన రాజభవనంలో వివిధ కార్యాలయాలను నిర్వహిస్తున్నట్లు వారు వర్ణించారు.
అప్పుడు ఆ యోధులందరూ వద్ద సంతోషంగా నివసించారు) ఒక మాసకాలం ప్రయాణించి కిరాతుల రాజు సుబాహు రాజ్యం వైపు వెళ్ళారు. యోధులు పాండవులు నడిచిన మార్గం అనుసరించి కష్టతరమైన హిమాలయ ప్రాంతాలను దాటి, చైనా, తుఖారా, దారదా, కులిందా అన్ని వాతావరణాలను దాటి ఆ యోధులు సుబాహు రాజధానికి చేరుకున్నారు .
పులిందులు, చినాలు, హ్యూణులు, పహ్లవాలు, సాకాలు, యవనులు, సవరలు, పౌడ్రులు, కాంచీలు, ద్రావిడులు, సింహళీయులు, కేరళీయులతో కిరాతులు కూడా ప్రస్తావించబడ్డారు. ఈ తెగలన్నింటినీ మ్లేచ్ఛ తెగలుగా అభివర్ణించారు. విశ్వమిత్రరాజు దాడికి వ్యతిరేకంగా వశిష్ఠఋషి ఆవు రక్షకులుగా కిరాతులు ఉద్భవించారని ఇక్కడ వర్ణించారు.
యవనులు, గాంధర్వులు, చినాలు, సవరలు, బార్బరాలు, సాకాలు, తుషారాలు, కంకలు, పఠవులు, ఆంధ్రులు, మద్రాకులు, పౌండ్రులు, పులిందులు, రామాతలు, కాంభోజులు మొదలైన తెగలతో కలిసి కిరాతులు ప్రస్తావించబడ్డారు. వీరు ఆర్యవర్త రాజ్యాలకు మించిన తెగలుగా ఉన్నారు. వీరిని ఆర్యవర్త-రాజులుగా వ్యవహరించడంలో సందేహాలు ఉన్నాయి.
పులిందరాజు కిరాతులను కూడా పేర్కొన్నాడు. ఇంద్రప్రస్థలో పాండవ రాజు యుధిష్ఠిర నూతన ఆస్థాన ప్రారంభోత్సవానికి ఆయనతో పాటు ప్రాచీన భారతదేశంలోని అనేకమంది రాజులు హాజరవుతారు. అతని రాజ్యం టిబెట్టులోని కైలాసపర్వతశ్రేణికి దగ్గరగా ఉంది.
పులిందుల ప్రభువు అయిన సుబాహు రాజు భూభాగం హిమాలయాలలో గుర్రాలు, ఏనుగులతో నిండి ఉంది, కిరాతులు, టాంగాణాలు, వందలాది పులిందాలతో రద్దీగా ఉన్నారు. అన్యదేశ తెగలవారితో అద్భుతాలతో నిండి ఉంటారు. పాండవులు తమ అరణ్యవాసంలో కొంతకాలం హిమాలయ ప్రాంతాలలో ఉన్నారు.
కిరాతుల , చినాల ప్రాగ్జ్యోతిషా రాజు భగదత్తా సైన్యాన్ని ఏర్పాటు చేసినట్లు పేర్కొన్నారు. ఈ సైన్యం కౌరవుల కొరకు కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో పాల్గొంది. దాని పరిమాణం ఒక అక్షౌహిని .
పాండవరాజు యుధిష్ఠిరుడి రాజసూయ యాగానికి నివాళి సేకరించడానికి తూర్పు దేశాలలో సైనికపోరాటంలో కిరాతరాజులను జయించింది, విదేహ రాజ్యానికి దగ్గరకు చేరుకున్నాడు.
విదేహ రాజ్యం నుండి దండయాత్రకు పంపిన పాండు కుమారుడు భీముడు ఇంద్ర పర్వతం గురించి నివసిస్తున్న ఏడుగురు కిరాతరాజులను జయించాడు. వీరిని నేపాలులోని కిరాతులుగా పరిగణించారు.
వారి చివరి గమ్యం యమునా మూలం. అందువల్ల వారు బదరి నుండి టిబెట్టు, కాశ్మీరు, చివరికి హిమాచల ప్రదేశు వరకు వృత్తాకార మార్గాన్ని తయారు చేయగలిగారు.
మాహాభారతంలో మూలాలు లో కాంభోజులు, గాంధారులు, బార్బరాలు మొదలైన తెగలుతో ఉత్తరప్రాంతీయ తెగలుగా కిరాతులు పేర్కొనబడ్డారు.
ఈ పేరు చివరకు సంస్కృత సింధు నుండి వచ్చింది, ఇది ఇండస్ నది, ఇండస్ బేసిన్ క్రింది భాగంలో వున్న దేశం పేరు . ప్రాచీన పర్షియన్ భాషలో సింధుకి సమానమైన పదం హిందూ. డారియస్ ఒకటి , 516 బిసిఈలో సింధ్ ని స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. అప్పటినుండి పర్షియా సమానమైన హిందూస్ అనే పేరుని దిగువ ఇండస్ బేసిన్ రాజ్యానికి ఉపయోగించారు. పెర్షియన్ చక్రవర్తికి కొరకుసింధూ నదిని అన్వేషించిన స్కైలాక్స్ అఫ్ కర్యాండా బహుశా ఈ పెర్షియన్ పేరుని గ్రీక్ భాషకి పరిచయం చేసి వుండచ్చు. ఇండోస్ అనే పేరుతో ఇండస్ నది గురించి, “ఆన్ ఇండియన్” అనే పదము హేరోడోటస్ రచించిన భౌగోళిక శాస్త్రంలో కనిపిస్తాయి". ఆసియా మైనర్ లో మాట్లాడే గ్రీకు మాండలికం వలన ఒత్తుఅక్షరం / / కోల్పోయింది. హెరాడోటస్ తనకి వున్నా పరిమిత భౌగోళిక శాస్త్ర జ్ఞానంతో, దిగువ ఇండస్ ప్రాంతం నుంచి తూర్పు పర్షియా వరకు నివసిస్తున్న ప్రజలందరినీ “ఇండియన్” అనే పదంతో సర్వజనికరించాడు
ఇండియాలోని చాలా భాషలలో “భారత్” అనే పేరు దుష్యంతుడి కుమారుడు భరత లేదా రిషభ కుమారుడు భరత పేరు నుండి తీసుకున్నట్టు పేర్కొనబడింది. ఉత్తర భారతదేశంలోని గంగాతీరలోయల యొక్క పశ్చిమ భాగాని మాత్రమే “భారత్”గా ప్రస్తావించబడింది, కానీ తరువాత భారత ఉపఖండం, గ్రేటర్ ఇండియా ప్రాంతాలో “ఇండియా” పేరుతో పాటు “భారత్” మరింత విస్తృతంగా ఉపయోగించబడింది. ఈ రోజు ఇది సమకాలీన రిపబ్లిక్ అఫ్ ఇండియాని సూచిస్తుంది. “ఇండియా “ అనే పేరు ప్రథమంగా సింధూ నది పేరు నుండి ఉద్భవించింది, హెరోడోటస్ కాలం నుండి గ్రీకులో ఉపయోగించబడింది.ఈ పదం 9 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో ప్రాచీన ఆంగ్లంలో కనిపించింది, 17 వ శతాబ్దంలో ఆధునిక ఆంగ్ల భాషలో పునఃముద్రించబడింది.
రిపబ్లిక్ ఆఫ్ ఇండియాకి, అధికారిక, జనరంజకమై రెండు ప్రధాన పేర్లు వాడుకలో ఉన్నాయి . “ఇండియా”, “ భారత్". ఇవి రెండూ చారిత్రికంగా ప్ర్రాముఖ్యత కలిగి ప్ర్రాచుర్యంలో ఉన్నాయి. భారతదేశ రాజ్యాంగంలో మొదటి నిబంధనలో, “ఇండియా దటీస్ భారత్,." అని చెప్తూ, “ఇండియా”, “భారత్” అనే పేర్లని రిపబ్లిక్ ఆఫ్ ఇండియాకి సమానంగా అధికారిక సంక్షిప్త పేర్లుగా చెప్పబడ్డాయి. మూడవ పేరు “హిందూస్థాన్”, కొన్నిసార్లు భారతీయులు తాము మాట్లాడే వాడుక భాషలో ఉపఖండంలోని ఆధునిక భారతీయ రాష్ట్రాల్లో అధిక భాగాలో కలిగి ఉన్న ప్రత్యామ్నాయ పేరు. “భారత్”, “హిందూస్థాన్”; లేదా “భారతదేశం”; అనే పేర్ల వాడుక సంభాషణా సందర్భం, భాష మీద ఆధారపడి ఉంటుంది.
భారత అనే పేరు భారతీయ ఉపఖండంలోనిమరియు భారత రిపబ్లిక్ లోని కొంతమంది ప్రజల స్వీయ-పరిగణనలో ఉపయోగించబడింది. భారతదేశం యొక్క అధికారిక సంస్కృత పేరు భారత, భారత గణరాజ్యాలో కనిపిస్తుంది.ఈ పేరు పురాతన హిందూ పురాణాలలో ఒక భూభాగాన్ని భరత వర్ష అని పిలుస్తూ, ఆ ప్రదేశాన్నిమిగతా రాజ్యాలు లేక ఖండాల నుండి వేరు చేసి చూపారు. ఉదాహరణకి, వాయు పురాణంలో “భారతవర్ష మొత్తం జయించేవాడు సామ్రాట్ గా ప్రసిద్ధి చెందుతాడని ” చెప్పబడింది.
హిందూ , హింద్ పదము ఇండో-ఆర్యన్ / సంస్కృతం సింధు నుండి వచ్చింది . సుమారు 516 లో అకేమెనిడ్ చక్రవర్తి డారియస్ సింధూ లోయను స్వాధీనం చేసుకున్నాడు, దానిపై సింధు యొక్క అకేమెనిడ్ సమానం, “హిందూష్” ; దిగువ ఇండస్ బేసిన్ కొరకు ఉపయోగించబడింది. ఈ పేరు ఈజిప్టు లోని అకేమెనిడ్ ప్రాంతంలోని దారిస్ వన్ శిల్పంఫై చెక్కబడి ఆ ప్రాంతంలో సిర్కా 500 బి సి ఈ నుంచి తెలిసిన పదం.
చక్రవర్తి బాబర్ చెప్పినట్టు, "తూర్పు, దక్షిణ, పశ్చిమాన ఇది మహా సముద్రంతో సరిహద్దుగా ఉంటుంది." హింద్ అనే పదాన్నిఅరబిక్ భాషలో ఒక కచ్చితమైన పద రూపం అల్-హింద్ అని ఇండియాకి ప్రతామ్నాయంగా వాడబడింది. దీనికి ఉదాహరణ 11వ శతాబ్దంపు గ్రంథం తారిఖ్ ఆల్ - హింద్ . హింద్ అనేపదాన్నిప్రాచిన పదంగా భావించినప్పటికీ భారతదేశంలో అప్పడప్పుడు వాడుకలో, జై హింద్, హింద్ మహాసాగర్ పదాలు వాడుకలో ఉన్నాయి.
ఈ రెండు పేర్లు 11 వ శతాబ్దపు ఇస్లామిక్ విజయాల నుండి పెర్షియన్, అరబిక్ భాషలలో ప్రస్తుతము ఉన్నాయి ఢిల్లీ సుల్తానేట్, మొఘల్ కాలపు పాలకులు ఢిల్లీ చుట్టూ కేంద్రీకృతమైన వారి భారత రాజ్య భూభాగాన్ని, “హిందూస్తాన్”; అని పిలుచుకొన్నారు. సమకాలీన పెర్షియన్, ఉర్దూ భాషలో, హిందూస్తాన్ అనే పదాన్ని ఇటీవలే రిపబ్లిక్ ఆఫ్ ఇండియా అనే అర్థం ఆపాదిస్తున్నారు. అరబిక్ భాష లోకూడా అల్-హింద్ ని రిపబ్లిక్ ఆఫ్ ఇండియాకు అర్థంగా చూపుతున్నారు.
భరత లేదా భరత-వర్ష అనే పేరును దుష్యాంతుడి కుమారుడు భరత లేదా రిషభ యొక్క కుమారుడు భారత నుండి పుట్టింది. భారత అనే పేరు రిషభ కుమారుడు భారత నుండి పుట్టిందని వేర్వేరు పురాణాలు చెబుతున్నాయి. కొన్ని పురాణాత్మక గద్యాలలో భరత అనే పేరు రిషభ యొక్క పూర్వీకుడు మనువుకు మరో పేరు అని, ఆ పేరు నుండి ఉద్భవించిందని చెపుతారు. మహాభారత పురాణంలోని కొన్నిగద్యల్లో, భారత ప్రజలు దుశ్యంతుడి కుమారుడైన భరతుడి వారసులని వర్ణించారు
లాటిన్ పదం ఇండియా మొదట వాడినది లూసియాన్ . ఇండియా, ప్రాచీన ఆంగ్ల భాషలో కింగ్ ఆల్ఫ్రెడ్ అనువదించిన పౌలస్ ఓరోసిస్ లో వాడబడింది. మధ్య ఆంగ్లంలో ఫ్రెంచ్ ప్రభావం వలన యఁడే లేక ఇండిగా పలకబడి తరువాతి ఆధునిక ఆంగ్ల భాషలో “ఇండీ”గా రూపాంతరం చెందింది. “ఇండియా” అనే పేరు 17వశతాబ్దం నుండి మళ్ళి ఆంగ్లములో వాడుకలోకి వచ్చింది. లాటిన్, స్పానిష్ లేదా పోర్చుగీస్ యొక్క ప్రభావం వలన కావచ్చు
సంస్కృత పదం భారత అనేది భారత యొక్క వృద్ధి వ్యుత్పన్నం, ప్రథమంగా అగ్ని సార్థకనామము. ఈ పదం సంస్కృతం రూట్ అనే శబ్ద నామవాచకం -, ”భరించడం / మోసుకెళ్ళటం”; శబ్దార్థ ప్రకారమైన అర్థం భరించుట . రూట్ ఆంగ్ల భాష కుటుంబానికి చెందిన క్రియాపదము సహించు, లాటిన్ ఫెరోకు సహాయోగం.ఈ పదానికి మరో అర్థం “జ్ఞానం కోసం అన్వేషణలో నిమగ్నమైన వ్యక్తి”. భరతో, భారతదేశం యొక్క ఎస్పెరాంటో పేరు.
ఖారవేల మహారాజు హాతిగుంఫా శాసనాలలో మొట్టమొదటిసారి భారతవర్ష అనే పదం భౌగోళిక సరిహద్దు తెలుపుతూ మగధ రాజ్యం పశ్చిమాన గంగా తీరా ప్రాంతంగా చెప్పబడింది. సంస్కృత పురాణమైన, మహాభారతంలో , ఉత్తర భారతదేశంలో ఆవరించుకొన్నఒక పెద్ద ప్రాంతంని భారత వర్ష అని పిలిచారు, అయితే డెక్కన్, దక్షిణ భారతదేశం యొక్క చాలా భాగం మినహాయించబడ్డాయి.
పురాణాలలో చెప్పబడినట్టు, ఈ దేశం భారత వర్ష అని రిషభ రాజు కుమారుడైన భరతుడి పేర పిలువబడుతుంది. విష్ణు పురాణంలో , వాయు పురాణం , లింగ పురాణం , బ్రహ్మాండ పురాణం , అగ్ని పురాణం , స్కంద పురాణం, ఖండం , మార్కండేయ పురాణం , అన్నిటిలో భారతవర్ష అన్నపేరుతోనే పిలవబడింది.
ప్రాచీన సంస్కృత ఇతిహాసాల ప్రకారం ఇండో- ఆర్యన్స్ సంస్కృతి సంప్రదాయాలు పాటించే ప్రాంతం, ఉత్తర భారతదేశాన్నిఆర్యావర్త అని పిలుస్తారు. మను స్మృతి లో, “తూర్పు నుండి పాశ్చాత్య సముద్రం వరకు హిమాలయాల నుండి వింధ్య శ్రేణుల మధ్య ఉన్న ప్రాంతము” ఆర్యావర్తము.
"హిందూస్థాన్", హిందూ స్వయంగా, 17 వ శతాబ్దంలో ఆంగ్ల భాషలోకి ప్రవేశించింది. 19 వ శతాబ్దంలో, ఆంగ్లంలో ఉపయోగించిన పదం ఉపఖండాన్ని సూచిస్తుంది. “హిందూస్థాన్”, “ ఇండియా” ; బ్రిటీష్ రాజ్ సమయంలో ఏకకాలంలో ఉపయోగించబడినవి. నేడు, “హిందూస్థాన్”; భారతదేశం యొక్క అధికారిక పేరుగా ఉపయోగంలో లేదు.