polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
విశాఖపట్నం మెట్రోపాలిటన్‌ రీజియన్‌ డెవలప్‌మెంట్‌ అథారిటీ సంస్థ విశాఖపట్నం ప్రణాళిక సంస్థ, విశాఖ నగర అభివృద్ధి కొరకు,2018 సెప్టెంబరు 5 న విశాఖపట్నం నగరాభివృద్ధి సంస్థ రద్దు చేసి దాని స్థానంలో ఇది ఏర్పడింది.ఈ సంస్థ మొత్తం 7,328.86 కిమీ 2 విస్తీర్ణంలో ఉన్న విశాఖపట్నం మెట్రోపాలిటన్ ప్రాంతాన్ని నిర్వహిస్తుంది. విశాఖపట్నం, విజయనగరం జిల్లాలలోని 50 మండలాలు, 1340 గ్రామాల ప్రాంతాలను అభివృద్ధి చేస్తుంది. విశాఖపట్నం మెట్రోపాలిటన్ రీజియన్ ప్రణాళికాబద్ధమైన అభివృద్ధి, ప్రణాళిక, సమన్వయం, పర్యవేక్షణ, ప్రోత్సహించడం,ఆస్తులు భద్రపరచడం కోసం దీనిని ఏర్పాటు చేశారు. ఇది మునిసిపల్ కార్పొరేషన్లు, మునిసిపాలిటీలు, ఇతర స్థానిక అధికారుల అభివృద్ధి కార్యకలాపాలను సమన్వయం చేస్తుంది.
కిషన్‌రెడ్డి తెలుగుదేశం పార్టీతో తన రాజకీయ జీవితాన్ని ప్రారంభించి, 2009లో తెలుగుదేశం పార్టీ తరపున ఇబ్రహీంపట్నం శాసనసభ నియోజకవర్గం నుండి పోటిచేసి కాంగ్రెస్ పార్టీ అభ్యర్థి మల్‌రెడ్డి రంగారెడ్డిపై 11,056 ఓట్ల మెజారిటీతో 13వ ఆంధ్రప్రదేశ్ శాసనసభకు ఎమ్మెల్యేగా గెలుపొందాడు. 2014లో జరిగిన తెలంగాణ సార్వత్రిక ఎన్నికల్లో భాగంగా తెలుగుదేశం పార్టీ తరపున ఇబ్రహీంపట్నం శాసనసభ నియోజకవర్గం నుండి పోటీచేసి స్వతంత్ర అభ్యర్థి ఎం. రాంరెడ్డిపై గెలుపొందాడు. తరువాత తెలంగాణ రాష్ట్ర సమితి పార్టీలో చేరాడు. 2018లో జరిగిన తెలంగాణ ముందస్తు ఎన్నికల్లో తెలంగాణ రాష్ట్ర సమితి పార్టీ టికెట్ పై ఇబ్రహీంపట్నం శాసనసభ నియోజకవర్గం నుండి పోటీచేసి సమీప స్వతంత్ర అభ్యర్థి మల్‌రెడ్డి రంగారెడ్డి పై 376 ఓట్ల మెజారిటీతో గెలుపొందాడు. మంచిరెడ్డి కిషన్ రెడ్డి 26 జనవరి 2022న రంగారెడ్డి జిల్లా, తెలంగాణ రాష్ట్ర సమితి పార్టీ అధ్యక్షుడిగా నియమితుడయ్యాడు.
కిషన్‌రెడ్డి 1953, ఏప్రిల్ 11న భూపాల్ రెడ్డి - పద్మమ్మ దంపతులకు తెలంగాణ రాష్ట్రం, రంగారెడ్డి జిల్లా, ఇబ్రహీంపట్నం మండలంలోని ఎలిమినేడు గ్రామంలో జన్మించాడు. వ్యవసాయ కుటుంబానికి చెందిన కిషన్‌రెడ్డి, హైదరాబాదులోని నిజాం కళాశాల నుండి 1975 బిఏ గ్రాడ్యుయేషన్ పూర్తి చేశాడు.
మంచిరెడ్డి కిషన్‌రెడ్డి, తెలంగాణ రాష్ట్రానికి చెందిన రాజకీయ నాయకుడు. ప్రస్తుతం భారత్ రాష్ట్ర సమితి పార్టీ తరపున ఇబ్రహీంపట్నం శాసనసభ నియోజకవర్గం శాసన సభ్యుడిగా ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్నాడు.
చాప్లిన్ కు హీరోయిన్ పువ్వును అమ్మే షాట్ ను 342 టేక్ లు తీశారు, ప్రపంచంలోనే అత్యధికంగా టేక్స్ తీసుకున్న షాట్ గా చరిత్రలో నిలిచింది.
ఈ చిత్రంలో చాప్లిన్ వేసిన ట్రాంప్ పాత్ర అనేక సినిమాల్లో వాడబడింది. రాజ్ కపూర్ నటించిన ఆవారా చిత్రంలోని రాజ్ కపూర్ పాత్ర, చిరంజీవి నటించిన చంటబ్బాయి సినిమాలోని ఒక పాటలో చిరంజీవి వేసిన గెటప్ లకు ఈ పాత్రే ఆధారం.
వర్జీనియా చెర్రిల్: ఈ చిత్రంలోని హీరోయిన్ పాత్రకు అనేకమందిని ఇంటర్వ్యూ చేసాడు కాని వారెవరూ చాప్లిన్ కు నచ్చలేదు. సాంటా మోనికా బీచ్ లో షూటింగ్ చేస్తున్న సమయంలో వర్జీనియా చెర్రిల్ చూశాడు. వెంటనే ఆమె దగ్గరికి వెళ్ళి తన సినిమాలో నటించాలని అడిగాడు. మరికొందమందిని చూశాక, చివరికి చెర్రిల్ ను స్క్రీన్ టెస్ట్ చేశాడు. అంతా సరిపోవడంతో 1928, నవంబరు 1న ఒప్పంద పత్రంపై సంతకం చేసింది.
సిటీ లైట్స్ 1931, జనవరి 30న విడుదలైన అమెరికా మూకీ హాస్య చలనచిత్రం. చార్లీ చాప్లిన్ స్వీయదర్శకత్వంలో నిర్మించిన ఈ చిత్రంలో చార్లీ చాప్లిన్, వర్జీనియా చెర్రిల్, హ్యారీ మైయర్స్ తదితరులు నటించారు. ఈ చిత్రంలోని ఒక షాట్ ప్రపంచంలోనే అత్యధికంగా టేక్స్ తీసుకున్న షాట్ గా చరిత్రలో నిలిచింది.
తనని ఆటపట్టిస్తున్న ఆకతాయిల నుండి తప్పించుకోవడం కోసం ట్రాంప్ , అంధురాలైన పూలు అమ్మే అమ్మాయి దగ్గరకి వస్తాడు. పూలు తీసుకుంటున్న సమయంలో చేతి స్పర్శని బట్టి
అతడే తన కంటి ఆపరేషన్ ను డబ్బులిచ్చిన వ్యక్తి అని గుర్తిస్తుంది. ట్రాంప్ కూడా ఆమెను గుర్తిస్తాడు. ఇద్దరి మధ్య కాసేపు మాటలు జరుగుతాయి. ఇది చిత్ర కథ.
తిరుగుబాటు క్రమశిక్షణ, ఐక్యత ప్రభుత్వవర్గాలలో భీతిని కలుగజేసింది. వారి వ్యక్తిగత ఆస్తి, భూమి, జీవనోపాధిని స్వాధీనం చేసుకున్నప్పటికీ, పటేలుకు మద్దతుగా ఖేడా రైతులలో అత్యధికులు బలంగా ఐక్యమయ్యారు. ఇతర ప్రాంతాలలో తిరుగుబాటుకు గురైన గుజరాతీలు ప్రభుత్వ యంత్రాన్ని ప్రతిఘటించారు. నిరసనకారుల బంధువులు నిరసనకారులకు ఆశ్రయం ఇచ్చి ఆస్తులను బధ్రపరచడానికి సహాయపడ్డారు. తిరుగుబాటుల దారుల నుండి స్వాధీనం చేసుకున్న భూములను కొనుగోలు చేయడానికి ప్రయత్నించిన వారిని భారతీయులు సమాజం నుండి వెలివేసారు. ఇతర ప్రాంతాలలోని సానుభూతి పరులకు సార్డుల్ సింగ్ కేవలెలాంటి జాతీయవాదులు పిలుపునిచ్చినప్పటికీ గాంధీ, పటేల్ ఈ ఆలోచనలను గట్టిగా తిరస్కరించారు.
గుజరాతులో మహాత్మా గాంధీ ఆ పోరాటానికి ఆధ్యాత్మికంగా ఆధిపత్యం వహించాడు. ఆయన కుడిభుజం వంటి కార్యకర్త సర్దార్ వల్లభాయ్ పటేల్, గాంధీయ భావంతో అంకితం భావంతో పనిచేసే ఇంద్రుల్ యాగ్నిక్, శంకర్ లాల్ బ్యాంకర్, మహదేవ్ దేశాయ్, నరహరి పారిఖ్, మోహన్ లాల్ పాండ్య, రవిశంకర్ వ్యాస్ గ్రామకార్యకర్తలు కలిసి ఈ సత్యాగ్రహం నిర్వహించారు. వారికి రాజకీయ నాయకత్వం, మార్గదర్శక అధికారం ఇచ్చారు. అహ్మదాబాదు వదోదర నగరాల నుండి అనేక మంది గుజరాతీయులు తిరుగుబాటు నిర్వాహకులలో చేరారు. గాంధీ, పటేల్ పూర్తిగా గుజరాతీయుల పోరాటంలో పాల్గొనడానికి ఇతర రాష్ట్రాలకు చెందిన భారతీయుల పాత్రను నిరాకరించారు.
ఖేడా సత్యాగ్రహం 1918 సంవత్సరం భారతదేశంలోని గుజరాత్ లోని ఖేడా జిల్లాలో బ్రిటీషు రాజ్ కాలంలో మహాత్మా గాంధీచే ప్రేరణ పొందిన మూడవ సత్యాగ్రహ ఉద్యమంగానూ భారత స్వాతంత్ర్య ఉద్యమంలో ప్రధాన తిరుగుబాటుగానూ ప్రత్యేకత సంతరించుకుంది. చంపారన్ సత్యాగ్రహం, అహ్మదాబాద్ మిల్లు సమ్మెకు ముందు ఇది రెండవ సత్యాగ్రహ ఉద్యమంగా మరొక ప్రత్యేకత కలిగి ఉంది. ఖేడా జిల్లాలోని రైతులకు మద్దతుగా గాంధీజీ ఈ ఉద్యమాన్ని నిర్వహించాడు. పంటల వైఫల్యం, ప్లేగు, అంటువ్యాధుల కారణంగా బ్రిటీషు వారు విధించిన పన్నులను ఖేడా ప్రజలు చెల్లించలేకపోయారు.
పటేల్, అతని సహచరులు బృహత్తరమైనపన్ను తిరుగుబాటును నిర్వహించారు. ఖేడాలోని వివిధ జాతి, కుల వర్గాలు తిరుగుబాటు పట్ల ఆసక్తులయ్యారు. ఖేడా రైతులు ఈ సంవత్సరం సంభవించిన కరువును కారణంగా చూపుతూ పన్ను రద్దు చేయాలని పిటిషన్ సమర్పించాలని పిలుపునిచ్చారు. బొంబాయి ప్రభుత్వం చార్టర్ను తిరస్కరించింది. రైతులు పన్ను చెల్లించకపోతే భూములు ఆస్తులు జప్తు చేయబడతాయని, చాలామంది ఖైదు చేయబడతారని, ఒకసారి జప్తు చేయబడి ఆస్తులు వారు చాలా కట్టుబడి ఉన్నా వారికి తిరిగి ఇవ్వబడదు అని హెచ్చరించారు.
ఆస్తులు, పశువులను స్వాధీనం చేసుకునేందుకు ప్రభుత్వం అధికారులు, ఇన్స్పెక్టర్లను పంపాబడ్డారు. పోలీసులు భూములు, వ్యవసాయ భూములు, ఆస్తిని స్వాధీనం చేసుకున్నారు. రైతులు ఖైదును అడ్డుకోలేదు. హింసతో పనిచేసే అధికారులను అహింసతో ఎదుర్కొన్నారు. బదులుగా వారు గుజరాత్ సభకు విరాళంగా తమ నగదు, విలువైన వస్తువులను అందించారు. నిరసన అధికారికంగా నిర్వహించబడింది.
కొండుభొట్టీయం నాటకంలో గురజాడ మళ్ళీ గిరీశాన్ని ప్రవేశపెట్టినా, ఆ పాత్రకీ అసలు అతనే కన్యాశుల్కంలో సృష్టించిన పాత్రకీ సంబంధం లేదు. కొండుభొట్టీయంలోని గిరీశంలో అతని సహజ లక్షణమైన ఉత్సాహం కనిపించదు. జీవితాన్ని తేలిగ్గా తీసుకోవడం, దేన్నీ లోతుగా పట్టించుకుని మనసుకెక్కించుకోకపోవడం వంటి కన్యాశుల్కం గిరీశం లక్షణాలు ఇతనిలో కనిపించవు. కాబట్టి కేవలం అనుకరణ పాత్రగా విమర్శకులు కొట్టిపారేశారు. ఐతే, అక్కడా ఇక్కడా లెక్చర్లు దంచానని గిరీశం పాత్ర కన్యాశుల్కంలో అన్న మాటను పట్టుకుని గరీశం లెక్చర్లు రాసిన ముళ్ళపూడి వెంకటరమణ మాత్రం మౌలికమైన గిరీశం స్వభావాన్ని పట్టుకున్నాడు. అందుకే సాహిత్య విమర్శకుడు ఎమ్వీయల్ "మాటలోను, చేతలోను గురజాడ గిరీశానికి అచ్చుకట్టినట్టు కనపడతాడు ముళ్ళపూడి గిరీశం" అంటాడు. అయితే భాష విషయంలో విజయనగరం మాండలీకాన్ని ఉపయోగిస్తూ, గురజాడకు విధేయంగా ఉంటూనే ముళ్ళపూడి వెంకటరమణ గిరీశంతో తనదైన శైలిలో లెక్చర్లిప్పించాడు. అందుకే ముళ్ళపూడి వెంకటరమణ శైలిలోని పదాల చమక్కులు ఇందులోనూ కనిపిస్తాయి.
పూట గడవని పక్కా ఫకీరు గిరీశం. ఈ పూటకు ఎక్కడ బిచాణా వెయ్యాలన్నదే ఎప్పుడూ అతని తక్షణ సమస్య. ఈ సమస్యను పరిష్కరించుకోవడానికి అతనికి ఉన్న శక్తులు: వాగ్ధాటి, చురుకైన బుద్ధి. అబద్ధాలూ, మోసాలు - ఆత్మరక్షణకు సాధనంగా వాడుకున్నాడు. వీలు, అవకాశం జీవితాదర్శాలు. ఆత్మరక్షణ కోసం, పూట గడుపుకోవడం కోసం వెంకటేశంతో వచ్చి బుచ్చమ్మను తీసుకుపోవడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. ఉన్న ఆస్తి వెంట్రుకలే, ఎప్పటికప్పుడు కొండకు ఆ ఉన్న వెంకట్రుకే వేసే తత్వం అలవరుచుకున్నాడు. క్షణాల్లో అవసరాన్ని బట్టి అభిప్రాయాలు మార్చుకుంటాడు. మాటల్లోనూ, అభిప్రాయాల్లోనూ ఏముంది పని జరగాలన్నదే ఉద్దేశం. గిరీశంలోని ప్రత్యేకత తరగని ఉత్సాహం. కథ అడ్డం తిరిగినా మరో కాంపేనుకు అవకాశం వెతుక్కోవడమే తప్ప నిరుత్సాహపడడం, నీరసించడం తెలియని విద్యలు. ఎలాంటి గడ్డు పరిస్థితులు ఎదురైనా తొణకడం బెణకడం అతని వల్ల కాని పనులు. అతని కోణంలో ఇదంతా ఒక ఆట. ఆటలో జయాపజయాలు దైవాధీనాలన్నట్టే ఎదురయ్యే ఫలితాలనూ గిరీశం తీసుకుంటాడు.
కొంతమంది సాహిత్యవేత్తలు గిరీశానికి గురజాడకు పరిచయం ఉన్న వ్యక్తుల్లో ఒక నిజ జీవిత మాతృక ఉండివుంటుందని ఊహించారు. నిష్టల చలపతిశాస్త్రి, చిరంజీవి, వేములకొండ సీతారామమూర్తి కుమారుడు వంటి నిజ జీవిత వ్యక్తుల పేర్లు ఆ క్రమంలో తెరమీదికి వచ్చాయి. వేములకొండ సీతారామమూర్తి కొడుకు గిరీశానికి మూలం అన్న విషయాన్ని గురజాడే స్వయంగా ఎవరితోనో చెప్పినట్టు పి.ఎస్.ఆర్.అప్పారావు రాశాడు. అయితే ఎవరితో చెప్పాడు, ఎక్కడ చెప్పావు వంటి వివరాలు లేవు. అయితే గురజాడకు ఎవరైనా విశిష్ట లక్షణాలు ఉన్న వ్యక్తులు ఎదురుపడితే ఆ వివరాలు, వారి విలక్షణత ఓపికగా పుస్తకానికెక్కించి, తర్వాత వాడుకునే లక్షణం గురజాడ వారికి ఉందని కె.వి.రమణారెడ్డి రాశాడు. అయితే ఆ మాతృక కేవలం ఒక వ్యక్తి అయివుండదనీ, ఎందరో వ్యక్తుల్లోని లక్షణాలు, గుణాలు గిరీశంలాంటి పాత్రలో లీనమై ఉంటాయని, అంతేకాక గురజాడకు పాత్ర సృష్టించేప్పుడు తన పూర్వ సాహిత్య ప్రభావమూ ఉండేదని రమణారెడ్డి సూచించాడు.
గిరీశం పాత్ర, దాని సంభాషణలు, నాటకాల్లో గిరీశం పాత్ర రూపురేఖలు కన్యాశుల్కం నాటకం పరిధిని దాటి తెలుగు జన జీవితం మీద ప్రభావం చూపుతూనే ఉన్నాయి. గురజాడ రాసిన కొండుభొట్టీయం నాటకంలోనూ, ముళ్ళపూడి వెంకటరమణ రాసిన గిరీశం లెక్చర్లులోనూ, బాపు-రమణల సినిమా రాంబంటులోనూ గిరీశం పాత్ర మళ్ళీ వస్తుంది. "డామిట్! కథ అడ్డంగా తిరిగింది", "నాతో మాట్టాడ్డవేఁ ఒక ఎడ్యుకేషన్" వంటి అతని సంభాషణలు తెలుగు నుడికారంలో భాగమయ్యాయి. వెయ్యికి పైగా నాటక ప్రదర్శనల్లోనూ, దూరదర్శన్ సీరియల్లోనూ గిరీశంగా నటించిన జె. వి. రమణమూర్తి మరో గిరీశంగా పేరు తెచ్చుకున్నాడు. 1955 నాటి కన్యాశుల్కం సినిమాలో ఎన్.టి.రామారావు, 2005 నాటి మాటీవీ సీరియల్లోనూ, మరికొన్ని రంగస్థల ప్రదర్శనల్లో గొల్లపూడి మారుతీరావు వంటివారు గిరీశంగా నటించారు. అలనాడు గోవిందరాజు సుబ్బారావు నుంచి ఇటీవల ఉత్తేజ్ దాకా పలువురు గిరీశం పాత్ర ధరించారు.
గిరీశం పాత్ర బాల్యవివాహం నిర్మూలన, వేశ్యాలోలత్వ వ్యతిరేకత, విధవా పునర్వివాహం వంటి సంఘ సంస్కరణ లక్ష్యాలను గిరీశంలాంటి మోసగాడు భుజాన వేసుకోవడం వల్ల వాటి ఉద్దేశాలకే భంగకరంగా నాటకం రాశాడని కొందరు విమర్శకులు భావించారు. కానీ మరికొందరు విమర్శకులు సంఘ సంస్కరణోద్యమ లక్ష్యాలతో గురజాడకు ఏమీ వ్యతిరేకత లేదనీ, వాటి ఆచరణపైనే అతని అభ్యంతరమని, అలా సంస్కరణోద్యమ ఆచరణలోని కప్పదాట్లను ఎత్తిచూపడమే గిరీశం పాత్ర సాధించిన లక్ష్యమని విశ్లేషించారు. కన్యాశుల్కంలో గిరీశం పాత్ర చివరి దాకా ఏ మార్పూ లేకుండా, మారదామన్న సంకల్పం కూడా రాకుండా తన వంకర బుద్ధిని కొనసాగిస్తూ సాగుతుంది. బుర్రా వెంకట సుబ్రహ్మణ్యం వంటి అతికొద్ది మంది విమర్శకులు దీన్ని అసహజమని, ఆ పాత్ర సహజ వికాసాన్ని దెబ్బతీసశారని విమర్శించారు. నిజానికి ఇలా మారని లక్షణమే ఆ పాత్రని చిరంజీవిని చేశాయని చాలామంది విమర్శకుల అభిప్రాయం.
కన్యాశుల్కం తొలి కూర్పులో చివరిదైన ఐదవ అంకంలో మధురవాణి కాక సౌజన్యారావు పంతులే గిరీశం రంగు తెలుసుకుని చదువుకొమ్మని, సహాయం చేయిస్తానని పంపేస్తాడు. డి.ఎల్.నారాయణ నిర్మాతగా, పి.పుల్లయ్య తీసిన 1955 నాటి కన్యాశుల్కం సినిమాలో మరికొన్ని మార్పులు కనిపిస్తాయి. సినిమా ప్రకారం గిరీశం చివరిలో మంచివాడిగా మారిపోతాడు. అతనికీ, బుచ్చమ్మకీ పెళ్ళి జరుగుతుంది. గురజాడ అప్పారావు రాసిన మరో నాటకం కొండుభొట్టీయంలో గిరీశం పాత్రను మళ్ళీ ప్రవేశపెట్టినా, ఆ పాత్ర తీరుతెన్నులు మారిపోయాయని విమర్శకులు అభిప్రాయపడ్డారు. ముళ్ళపూడి వెంకటరమణ రాసిన వ్యంగ్య వ్యాసాలైన గిరీశం లెక్చర్లలో గిరీశం సినిమా రచయితనని కోస్తూంటాడు. పుస్తకాల గురించి ఒకటి, కొటేషన్ల గురించి మరొకటి, గురజాడ అప్పారావుది శబ్దాశ్రయ హాస్యమన్న విమర్శపై ఇంకొకటి తప్పించి మిగతా లెక్చర్లన్నీ సినిమాల మీదే ఉంటాయి.
విజయనగరంలో సంస్కర్త, న్యాయవాది అయిన సౌజన్యారావు పంతులను ఆశ్రయిస్తాడు. అతనిని దారికి తెచ్చుకుని, ఉత్తముడినని నమ్మించేందుకు సౌజన్యారావులానే తాను కూడా వేశ్యా వ్యవస్థకి వ్యతిరేకిననీ, యాంటీ నాచ్ ని అని చెప్పుకుంటాడు. మధురవాణి వేరే సమస్యను పరిష్కరించేందుకు సౌజన్యారావు వద్దకు వచ్చినప్పుడు తన గురించి బయటపెట్టవద్దని గిరీశం బ్రతిమాలుకుంటే ఒప్పుకుంటుంది. కానీ, సందర్భవశాత్తూ గిరీశం చర్చ రావడంతో సౌజన్యారావు బలవంతంతో మధురవాణికి గిరీశం చరిత్రను చెప్పక తప్పదు. దానితో బుచ్చెమ్మలాంటి అమాయకురాలిని ఇతనికి ఇచ్చి పెళ్ళి చేసే ప్రసక్తి లేదంటాడు సౌజన్యారావు. చదువుకునేందుకు ఆర్థికంగా సాయం చేస్తాననీ, చదువు పూర్తిచేయమనీ తేలుస్తాడు. బుచ్చెమ్మ పూనాలోని విడో రీమారియేజి సొసైటీకి పంపే ఏర్పాటు కూడా చేస్తాడు. దీనితో గిరీశం "డామిట్! కథ అడ్డంగా తిరిగింద"నుకుంటూ నిష్క్రమిస్తాడు.
కన్యాశుల్కం నాటకంలో తొలిసారిగా విజయనగరంలోని బొంకుల దిబ్బ వద్ద గిరీశం ప్రవేశిస్తాడు. వేశ్య అయిన మధురవాణిని ఉంచుకుని, పూటకూళ్ళమ్మతోనూ నేస్తం కట్టి, సంబంధం కలిగివుండి రోజులు నడుపుతూ ఉంటాడు. ఊరి నిండా ఆడంబరాలకు చేసిన అప్పులు గొంతుమీదికి వచ్చాయి. పూటకూళ్ళమ్మ కూరలకు ఇచ్చిన డబ్బు డాన్సింగర్లు మీద ఖర్చుచేశాడు. వీటన్నిటివల్లా సమస్యలు ఎదురు కావడంతో ఏదోక మిషతో విజయనగరం నుంచి తప్పుకోవాలని ప్రయత్నించాడు. ఈ క్రమంలో అవసరార్థం జనం నుంచి తప్పుకోవడానికి మధురవాణి మంచం కింద దాక్కుని తాను తినవలసిన చీపురు దెబ్బలు ఒడుపుగా రామప్పంతులుకు తగిలేలా చేస్తాడు. చదువు చెప్తానని మభ్యపెట్టి వెంట తిప్పుకుంటున్న శిష్యుడు వెంకటేశం సాయంతో అతనికి సెలవుల్లో చదువు చెప్పే మిషతో వెంకటేశం ఊరైన కృష్ణరాయపుర అగ్రహారానికి జారుకుంటాడు.
గిరీశం ప్రవర్తన వెనుక కారణంగా అతని స్థలకాలాల యుగలక్షణాలను వివరించిన విమర్శకులు ఉన్నారు. అప్పటిదాకా ఉన్న భూస్వామ్య వ్యవస్థ బలహీనపడి, ఆచారాలు నీరసించి, కొత్త వ్యవస్థ తోసుకువచ్చే దశ కన్యాశుల్కం నాటిది. అప్పటికే బెంగాల్లో జరుగుతున్న సంస్కరణోద్యమాలు, బ్రిటీష్ వారు ప్రవేశపెట్టిన ఆంగ్ల విద్య దేశాన్ని ప్రభావితం చేస్తున్నాయి. ఈ దశలో కొత్త చదువు సంధ్యల ద్వారా పొట్టపోసుకోవడానికి తిప్పలు పడేవారి మహాజనంలో గిరీశం ఒకడు. అయితే ఆ క్రమంలో స్థిరపడినవారు కొందరు ఉండగా, స్థిరపడకుండా కొత్తలోనూ, పాతలోనూ ఉన్న దుర్లక్షణాలు మాత్రమే అలవరుచుకున్న దౌర్భాగ్యుడు ఇతను. రాంభట్ల కృష్ణమూర్తి దీన్నే వివరిస్తూ "రాజస" సమాజంలో ఉండి "కౌబేర" లక్షణాల తొలి రేకలు సోకినవాడే మన గిరీశం అన్నాడు.
గిరీశం వేశ్యాసాంగత్యం, మోసాలు, అబద్ధాలు, ఆడంబరాలు మరిగిన పాత్ర. అవసరానికి ఏదోక చక్రం అడ్డువేసి రోజులు గడుపుకుంటూ, వీలుంటే కొండకు వెంట్రుక వేద్దామని చూస్తూంటాడు. ఈ పాత్ర లక్ష్యం, దాని సిద్ధి, అసలు స్వభావంలోని కీలకం వంటి విషయాల మీద విమర్శకుల్లో భిన్నాభిప్రాయాలు ఉన్నాయి. గిరీశం పాత్రలోని కీలకం "బ్రతుకుతెరువు" అనీ, అది హానికరమైన పాత్ర కాదని కొందరు భావిస్తే, ఆ స్థితి లేక కించిత్తు అధికారం ఉన్నా దాన్ని విపరీతంగా దుర్వినియోగం చేసే పాత్రేనని మరికొందరి అభిప్రాయం. గిరీశం పాత్ర మీద ప్రేక్షకులకు అసహ్యం కలగకపోవడం వల్లనే నాటకం రక్తికట్టిందని ఒకరు అంటే, ఆ పాత్ర ప్రేక్షకులను ఆకర్షించడం వల్ల నాటకం సాంఘిక ప్రయోజనం దెబ్బతిందని మరికొందరు విశ్లేషించారు.
గిరీశం పాత్ర కన్యాశుల్కం నాటకంలో నాయక పాత్ర కాదు. ఆ పాత్ర వల్ల కథలో ప్రధానమైన సంఘటనల్లో మార్పులు ఏర్పడవు. అలాగని కేవలం హాస్యానికి ఏర్పడ్డ విదూషక పాత్రా కాదు. ప్రధానమైన సంఘటనలు అన్నిటిలో అతని చేయి అంతో ఇంతో లేకుండా నాటకం సాగదు. కాబట్టి ఉప నాయకుడు అనుకోవడానికి సాధ్యం కాదు. ఇక ప్రతినాయకుడు అసలే కాదు. నాయకుడూ, ఉపనాయకుడు, విదూషకుడు, ప్రతినాయకుడు ఏదీ కాని ప్రాధాన్యమున్న విచిత్రమైన పాత్ర - గిరీశం. నాటకంలోని ప్రధాన ఇతివృత్తాన్ని మార్చే ఘటనలకు కేంద్రం కాకున్నా, సుబ్బి పెళ్ళి తప్పించే గందరగోళంలో బుచ్చెమ్మను తీసుకుపోవడం కొంత తోడ్పడింది. ఇక నాటకంలోని ప్రధానమైన ఉప కథలకు అతనే ఆయువు పట్టు.
అన్నిటిలోనూ ఉండి దేనితోనూ గట్టి ప్రమేయం లేకపోవడమనే లక్షణాన్ని సామాన్య ధర్మంగా తీసుకుని చార్లెస్ డికెన్స్ రాసిన పిక్నిక్ పేపర్స్ లోని జింగిల్ పాత్రకు, కన్యాశుల్కంలోని గిరీశానికి పోలిక తెచ్చాడు సర్దేశాయి తిరుమలరావు. గిరీశం పాత్రకీ, విలియం షేక్‌స్పియర్ రాసిన హెన్రీ నాటకంలోని ఫాల్ స్టాఫ్ అన్న పాత్రకీ ఉన్న పోలికలు ఆర్.యస్.సుదర్శనం వివరించాడు. వాగ్ధోరణి, వయసు, రూపురేఖలు, అభిరుచులు, వగైరాల్లో భేదాలున్నా, వారిద్దరికీ జీవితం పట్ల ఉన్న దృక్పథం ఒకటేననీ, వారు జీవితంలో దేన్నీ సీరియస్ గా తీసుకోకపోవడం వల్ల, జీవితం అనుభోగ్యవస్తువై, ఇతర పాత్రలన్నీ వారిద్దరికీ సాధనోపకరణాలుగా మారిందనీ సుదర్శనం భావించాడు.
కన్యాశుల్కంలో విజయనగరంలో అప్పులు, చేసిన తప్పులు చుట్టుముట్టడంతో శిష్యుడు వెంకటేశానికి చదువుచెప్పే మిషతో అతని ఊరైన కృష్ణరాయపుర అగ్రహారానికి వెళ్తాడు. అక్కడ బాల్యవివాహం వల్ల మీదపడ్డ వైధవ్యంతో కాలం గడుపుతున్న వెంకటేశం అక్క బుచ్చమ్మను ప్రేమలోకి దింపి పెళ్ళాడదామని, తద్వారా రకరకాలుగా డబ్బు, ఆస్తి కలిసివస్తుందని ఆలోచిస్తాడు. బుచ్చమ్మ చెల్లెలికీ ముసలివాడితో పెళ్ళిచేయబోగా, దాన్ని తప్పించేందుకు అని వంక పెట్టి బుచ్చమ్మను తీసుకుపోతాడు. విజయనగరంలో సంస్కర్త, న్యాయవాది అయిన సౌజన్యారావు పంతులు వద్ద వినయం నటించి నమ్మిస్తాడు. ఇతను మొదట్లో ఉంచుకున్న మధురవాణి బండారం బయటపెట్టడంతో కథ అడ్డం తిరుగుతుంది.
చిన్నా చితకా నేరాలు, మీద పడి తన్నడాలు, అప్పులు ఎగ్గొట్టడాలు, స్త్రీలతో విచ్చలవిడి శంగార సంబంధాల యావ, వివాహితలైన యువతులకు లవ్‌ లెటర్లు రాయడాలు, ఆధునికత ముసుగులో, ఒక నేరపూరిత, దగుల్బాజీ మనస్తత్వం గల వ్యక్తి. మాటలు చెప్పి మభ్యపెట్టేందుకు సరిపడా తప్ప ఉద్యోగం చేయగలిగేంత చదువు చదివినవాడు కాడు. కానీ హైదరాబాద్ నవాబు నెలకు వెయ్యి హాళీ సిక్కాలిస్తామని హమేషా తమతో ఉండమని పిలిచారని చెప్పుకు తిరుగుతూంటాడు. దొంగ పెద్దమనుషులకు ప్రతీకగా ఈ పాత్రను గురజాడ సృష్టించాడని ద్వానా శాస్త్రి విశ్లేషించాడు. ఒక సిద్ధాంతం, లక్ష్యం లేకుండా స్వప్రయోజనం కోసం ఇతరులు కష్టపడినా పట్టించుకోని పద్ధతి ఇతనిది.
గిరీశం పాత్ర మరెవరో కాదు స్వయానా గురజాడ అప్పారావేనని బుర్రా వెంకట శేషగిరిరావు విశ్వసించేవాడు. దాన్ని అతని నుంచి విని, నమ్మిన కొడవటిగంటి కుటుంబరావు గిరీశం పాత్రలోని మంచి లక్షణాలు ఎత్తిచూపుతూ వ్యాసాలు రాశాడు. అయితే కె.వి.రమణారెడ్డి ఈ వాదన కొట్టిపారేస్తూ "హతోస్మి! ఏ పాత్ర అయినా రచయిత చేతిబంకమన్నే. అప్పారావు హాస్యం, అపహాస్యం, చమత్కారం, సూక్ష్మబుద్ధి గిరీశానికి సంక్రమించాయి" తప్ప గిరీశం అప్పారావు అంశ కాదని వ్యాఖ్యానించాడు. అంశ కాకపోవడం అటుంచి కనీసం అభిమాన పాత్ర కూడా కాదనీ, కాబట్టే తన్ని తగలేయగలిగి నాటక లక్ష్యాన్ని కాపాడుకోగలిగాడని రమణారెడ్డి వాదన.
గిరీశం పాత్ర కన్యాశుల్కం రెండవ కూర్పు ద్వారానే బాగా ప్రాచుర్యం పొందింది. అందులో అతని జీవితం సాగిన తీరుకు, ఇతర రూపాలైన గురజాడ రాసిన తొలి కూర్పులోనూ, 1955 నాటి కన్యాశుల్కం సినిమాలోనూ పాత్ర విషయంలో కొన్ని భేదాలున్నాయి.
గిరీశం కన్యాశుల్కం నాటకంలో గురజాడ అప్పారావు సృష్టించిన కాల్పనిక పాత్ర. కన్యాశుల్కం నాటకానికి ఉన్న తొలి, మలి కూర్పులు రెంటిలోనూ గిరీశం ప్రధాన పాత్ర. కన్యాశుల్కం నాటకంలో అతనిది ప్రధాన పాత్రే అయినా నాయక పాత్ర కాదు.
సమీప బాలబడి నర్సీపట్నంలోను, మాధ్యమిక పాఠశాల కొయ్యూరులోను, ప్రాథమిక పాఠశాల, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల‌లు శరభన్నపాలెంలోనూ ఉన్నాయి.సమీప జూనియర్ కళాశాల కొయ్యూరులోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల నర్సీపట్నంలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్ విశాఖపట్నంలో ఉన్నాయి.సమీప అనియత విద్యా కేంద్రం అనకాపల్లిలోను, వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల‌లు విశాఖపట్నం లోనూ ఉన్నాయి.
1974 - 1976 లో నిర్వహించిన ప్రజాభిప్రాయ సేకరణలో కొమరోసు ద్వీపాలలో మాయొట్టి ద్వీపం మాత్రమే కొమరోసు నుండి స్వాతంత్రం పొందడానికి ఫ్రెంచితో సంభంధాలు కొనసాగించడానికి వరుసగా 63.8% ఓట్ల 99.4% ఓట్లను నమోదు చేసింది. యునైటెడ్ నేషన్సు వలసరాజ్యాల ఉపసంహరణ 'విధానంలో స్థిరంగా ఉంటూ వలసరాజ్యాల సరిహద్దుల స్వాతత్ర్యానికి మద్దతుగా నిలిచి ఈ ప్రజాభిప్రాయసేకరణను గౌరవించలేదు. స్వతంత్ర కొమొరోస్ మయొట్టె ద్వీపం మీద అధికారం కోరలేదు. ఐఖ్యరాజ్యసమితి మాయొట్టెను ఫ్రాన్సు విలీనం చేసుకోవడాన్ని ఖండించింది. 1976 లో ఐక్యరాజ్యసమితి భద్రతా మండలి తీర్మానంలో మాయొట్టి మీద కొమొరియన్ సార్వభౌమత్వాన్ని గుర్తించి కౌన్సిల్ సభ్యులు 15 లో 11 మద్దతు ప్రకటించారు. కౌన్సిలులో ఫ్రాసు ఒంటరిగా వీటో ప్రకటించింది.1995 వరకు యునైటెడ్ నేషన్స్ జనరల్ అసెంబ్లీ టైటిల్ "మాయొట్టి కొమొరియన్ ద్వీపం ప్రశ్న" మాయొట్టె విషయం వరుస నిర్ణయాలు ప్రకటించింది. 1955 వరకు జనరల్ అసెంబ్లీ మయొట్టె సమస్య చర్చించ లేదు. తరువాతి ప్రజాభిప్రాయ సేకరణలు అన్నింటిలో మయొట్టె ప్రజలు ఫ్రెంచితో ఉండటానికి బలమైన ఆసక్తిని చూపాయి.
1832 లో మయొట్టెను ఆండ్రియాంట్సోలి ఆక్రమించుకున్నాడు. మాజీ రాజు ఐబోనియా మడగాస్కరు పారిపోయాడు. 1833 లో ఇది పొరుగున మ్వాలి సుల్తానేటు స్వాధీనం చేసుకున్నారు. 1835 నవంబరు 19 న మయొట్టెను తిరిగి డ్జువాని సుల్తానేటు ఆక్రమించింది. తరువాత ఈప్రాంతానికి రాజప్రతినిధి నియమించబడ్డాడు. తరువాత ఈ ద్వీపాలలో ఇస్లామిక్ శైలి స్థాపించబడింది. అయితే స్థానిక సుల్తాను ఆధ్వర్యంలో 1836 లో స్వతంత్రాన్ని పొందింది. 1836 లో ఈ ద్వీపాన్ని తిరిగి ఆండ్రియాంట్సోలి గెలుచుకున్నాడు. కానీ జనసాంధ్రత తక్కువగా ఉండడం, రక్షణ లేని ద్వీపం కొమొరోస్, మాలాగసి సుల్తానుల దాడులు, దొంగల దాడుల కారణంగా బలహీనపడింది. అందువలన సుల్తానుల శక్తివంతమైన మిత్రుల సహాయం కొరకు ఫ్రెంచి వారితో చర్చించడం ప్రారంభించాడు. 1840 లో నోసి సమీపంలోని నోసి ద్వీపంలోని మలగాసి వారికి స్థావరంగా ఇచ్చాడు.
ప్రధాన ద్వీపం గ్రాండే-టెర్రె భౌగోళికంగా కొమొరో దీవులలో భాగంగా ఉండేది. ఈ ద్వీపాల పొడవు 39 కిలోమీటర్ల , వెడల్పు 22 కిలోమీటర్లు వెడల్పు ఉంటుంది. 660 మీటర్లు ఎత్తైన బెనరా పర్వతం ఈ ప్రాంతంలో ఎత్తైన ప్రాంతంగా గుర్తించబడుతుంది. కొన్ని ప్రాంతాలలో అగ్నిపర్వత శిఖరం మట్టి సమృద్ధిగా ఉండేది. ఒక పగడపు దిబ్బ ఓడల నుండి ద్వీపాలను రక్షిస్తుంది. రాజధానిగా డ్జౌడ్జి ఉండేది. 1977 లో తరువాత రాజధాని ప్రధానదీవి గ్రాండే-టెర్రెలోని మమౌడ్జౌకు తరలించబడింది. పెటిటే-టెర్రె వైశాల్యం 10 చ.కి.మీ మయోరి ఆనుకొని ఉన్న పలు లఘుద్వీపాలు ఉన్నాయి. రీఫ్ వెనుక మడుగు ప్రాంతం గరిష్టంగా 8 మీ లోతుకు చేరుకుంది. దీని వైశాల్యం సుమారు 1,500 . ఇది నైరుతి హిందూ మహాసముద్రం సంక్లిష్టమైన "అతిపెద్ద అవరోధంగా వర్ణించబడుతుంది.
వెస్టు ఇండీస్, రీయూనియన్ జాగృతమయ్యే సమయంలో మాయొట్టెను ఒక చక్కెర ద్వీపంగా చేయాలని ఫ్రెంచిప్రభుత్వం ప్రణాళిక వేసింది. లోతైన ఏటవాలుప్రాంతాలు ఉన్నప్పటికీ తోటలు పెద్ద ఎత్తున అభివృద్ధి చేయబడ్డాయి. 1851 నుండి అభివృద్ధిలో భాగంగా 17 చక్కెర ఫ్యాక్టరీలు నిర్మించి వందలాది విదేశీ కార్మికులు చెందిన వారు) నియమించబడ్డారు. అయితే ఉత్పత్తి మాత్రం ఆశించినంత సాధించలేక పోయారు. 1883-1885 చక్కెర సంక్షోభం మయొట్టెలో చెరకు పంట ముగింపుకు దారితీసింది. ఫలితంగా కొన్ని ఫ్యాక్టరీ అవశేషాలు మాత్రమే మయొట్టెలో మిగిలాయి. వీటిలో కొన్నింటిని ఇప్పటికీ చూడవచ్చు. 1955 లో జౌమొగ్నె ద్వీపంలో ఉన్న ఫ్యాక్టరీ చివరిగా మూసివేయబడింది. ద్వీపానికి దక్షిణంలో ఉన్న సౌలౌ చక్కెర ప్లాంటు చక్కగా సంరక్షించబడింది.
1500 లో మయోరి ద్వీపంలో సుల్తానేటు స్థాపించబడింది. 1503 లో మాయోట్టేను పోర్చుగీసు అన్వేషకులు చేరుకుని దీనికి మొదటగా ఎస్పిరిటూ శాంటో పేరు పెట్టారు. అయినప్పటికీ ఈ ప్రాంతాన్ని కాలనీగా చేయలేదు. ద్వీపం స్వాహిలి తీరం సంస్కృతిలో ఒక ముఖ్యమైన భాగంగా ఉంది. (అకౌ సమీపంలో 11 వ శతాబ్ధంలో, 9 వ - 12 వ శతాబ్దాల మధ్య డెంబెనీ సమీపంలో ముఖ్యంగా 11 వ శతాబ్ద కాలంలో ద్వీపం సుసంపన్నంగా ఉంది. అయితే దాని సోదర ద్వీపం అంజౌన్ సముద్రతీరంలో పెద్ద బోటు నిలుపగలిగిన కారణంగా అంతర్జాతీయ వర్తకులు మయొట్టె ద్వీపాలకు ముఖ్యత్వం ఇచ్చారు. ఇతర మూడు కొమొరోస్ దీవులు పోలిస్తే మయొట్టె అభివృద్ధి దీర్ఘకాలం పేలవంగా ఉండిపోయింది. ఫలితంగా మయొట్టె తరచుగా సముద్రపు దొంగలకు, మాలాగసి లేదా కొమొరియన్ దాడులు లక్ష్యంగా ఉంది.
మడగాస్కర్) మయొట్టెను జయించాడు . తరువాత మొహేలి, అంజుయాన్ ద్వీపాలను స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. మాయొట్టి ప్రజలు ఉండటానికి ఓటు 1974 కొమొరోస్ స్వాతంత్ర్య ప్రజాభిప్రాయ సేకరణలో మయొట్టె రాజకీయంగా ఫ్రాన్సులో భాగంగా ఉండటానికి అనుకూలంగా, కొమరోసు నుండి స్వాతత్రం పొందడానికి అనుకూలంగా ఓటు వేసారు. 2009 ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ ఆధారంగా జనవరి 2011 మార్చన ఐరోపా సమాఖ్య ఓవర్సీస్ శాఖగాను, 2014 జనవరి 1 న సుదూర ప్రాంతంగా మారింది.
ఇందులో ఒక ప్రధాన ద్వీపం గ్రాండే-టెర్రె , ఒక చిన్న ద్వీపం పెటిటే-టెర్రె ఉన్నాయి. ఈ రెండు ద్వీపాల చుట్టూ అనేక ద్వీపాలు ఇందులో భాగంగా ఉన్నాయి. ద్వీపసమూహం వాయువ్య మడగాస్కరు ఈశాన్య మొజాంబిక్ మధ్య ఆగ్నేయ ఆఫ్రికా తీరంలో హిందూ మహాసముద్రంలో ఉత్తర మొజాంబిక్ చానలులో ఉంది. ఫ్రాంసు ప్రాంతాలలో " డిపార్టుమెంట్ ఆఫ్ మయొట్టె " పేద ప్రాంతంగా భావించబడుతున్నప్పటికీ మొజాంబిక్ చానెల్‌లో ఉన్న దేశాలలో ఇది సుసంపన్న దేశంగా భావించబడుతుంది. ఫలితంగా మాయొట్టి అక్రమ వలసలకు ఒక ప్రధాన గమ్యంగా ఉంది.
2009 మార్చిలో ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ నిర్వహించబడింది. ఈ ప్రజాభిప్రాయ సేకరణలో ప్రజలు అత్యుత్సాహంగా పాల్గొని 95% ఓట్లతో ప్రజాభిప్రాయసేకరణకు అనుకూలంగా ఓట్లు వేసారు. తరువాత 2011 మార్చి 31 న ఫ్రాన్స్ విదేశీ శాఖ మారింది. విదేశీ శాఖగగా మారడం అంటే మిగతా ఫ్రాన్సు ఉపయోగించిన అదే చట్టపరమైన, సామాజిక వ్యవస్థను దత్తతగా స్వీకరించడం అవుతుంది. ఈ విధానంలో కొన్ని చట్టాలు మినహాయింపుగా ప్రామాణిక ఫ్రెంచి పౌర కోడ్ ఆచరించే న్యాయవ్యవస్థకు అంగీకారం ఉంటుంది. విద్యా సాంఘిక, ఆర్థిక వ్యవస్థల సంస్కరణలు 20 సంవత్సరాల కాలం పైగా జరుగడానికి ఈ విధానం ద్వారా అవకాశం లభిస్తుంది.
మాయోట్టే ఒక ప్రత్యేక విభాగంగా ఉన్నప్పటికీ ప్రస్తుతం ఫ్రాన్సులో అంతర్భాగంగా ఉన్నప్పటికీ ప్రజలలో చాలామందికి మొదటి భాషగా ఫ్రెంచి వాడుకభాషగా ఉంది. అయినప్పటికీ పాతనివేదికలో 14 సంవత్సరాలకు మించిన వారు తాము ఫ్రెంచి మాట్లాడగలగలమని గణాంకాలలో పేర్కొన్నారని వివరించబడింది.ప్రజలలో చాలామందికి షిమావొరె, వైవిధ్యమైన మాండలికాలలో స్వాహిలి వాడుకలో ఉన్నాయి. అత్యంత విస్తృతంగా మాట్లాడే ద్వితీయస్థాయిలో ఉన్న స్థానికభాష కిబుషి భాష వాడుకలో ఉంది. ప్రజలలో అత్యధికులు ముస్లిం మత అనుయాయులుగా ఉన్నారు.
1898 లో రెండు తుఫానులు ద్వీపాన్ని నేలమట్టం చేసాయి. ప్రాణాలతో బయటపడినవారి ప్రాణాలను మశూచి మహమ్మారి మట్టుపెట్టింది. మాయొట్టి మరోసారి మొదలు నుండి జీవనం ప్రారంభించింది. ఫ్రెంచ్ ప్రభుత్వం మొజాంబిక్, కొమొరోస్, మడగాస్కర్ నుండి తీసుకుని వచ్చిన కార్మికులతో ద్వీపంలో తిరిగి మానవనివాసితంగా మారింది. చక్కెర పరిశ్రమ వదిలివేయబడి ఆస్థానం వనిల్లా, కాఫీ, కొబ్బరి, నువ్వుల భర్తీ చేయబడింది. తరువాత ద్వీపంలో వెటివేర్, క్రిమిసంహారిక తైలము, ముఖ్యంగా చందనం వంటి సువాసన మొక్కల పంటలు అభివృద్ధి చేయబడ్డాయి. తరువాతి కాలంలో ద్వీపం చిహ్నాలలో సుగంధద్రవ్యాలు ఒకటి అయ్యాయి.
మయొట్టె పరిస్థితి ఫ్రాన్సుకు ఇబ్బందికరంగా ఉంటుంది; ఒకవైపు స్థానిక ప్రజలు ఫ్రాన్సు నుండి స్వతంత్రం పొంది కొమొరోసులో విలీనం కావాలని కోరుకోలేదు. కాలనీ తరువాత లెఫ్టిస్టు ప్రభుత్వాలు సంబంధాలను విమర్శించాయి. ఎక్కువగా సదాచార ముస్లిం మతం చట్టం ద్వారా పాలించబడుతున్న మాయొట్టిలో ఫ్రాన్సు న్యాయవ్యవస్థలో సమైఖ్యపరచడం క్లిష్టంగా ఉంటుంది. మయొట్టె ప్రజల జీవనస్థాయి, జీవన ప్రమాణాలు ఫ్రాన్సు ప్రధాన భూభాగంలోని ప్రజలకు జీవనప్రమాణ స్థాయికి సమానంగా తీసుకుని రావడంలో విఫలం అయ్యారు. ఈ కారణాల వలన జాతీయ పార్లమెంటు ఆమోదించిన చట్టాలను మయొట్టెలో అనువర్తింప చేయాలని వారు భావించారు.
రెండు అగ్నిపర్వత కేంద్రాలు ఉన్నాయి. , వాయవ్యంలో ఒక బిలం, ఉత్తర మద్యప్రాంతంలో ఒక బిలంతో ) ఉంది. ఈ రెండు శిఖరాల మలుపులో ఉన్న బెనరత్ పర్వతం రెండు శిఖరాలను అనుసంధానిస్తుంది. అగ్నిపర్వత సంబంధమైన కార్యకలాపాలు 2.7 మిలియన్ సంవత్సరాల క్రితం నిలిచిపోయింది. దక్షిణప్రాంతంలో 7.7 మిలియన్ సంవత్సరాల క్రితం ప్రారంభమైంది. కార్యాచరణ 4.7 మిలియన్ సంవత్సరాల క్రితం ప్రారంభమై 1.4 మిలియన్ సంవత్సరాల క్రితం నిలిచిపోయింది. ఇటీవల బి.పి. 7000 క్రితం ఒక బూడిద బ్యాండు వెలువడినట్లు నివేదించబడింది.