polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ఈ గంగమ్మతల్లి తిరుమల వేంకటేశుడికి చెల్లెలని ప్రతీతి. అందుకే ఏటా జాతర సమయంలో తితిదే నుంచి గంగమ్మకు సారె అందుతుంది. జాతర నాలుగోరోజున శ్రీవారి ప్రతినిధులుగా అధికారులు, అర్చకులు కలిసి పసుపు-కుంకుమలూ. శేషవస్త్రాలూ గంప, చేట తదితర మంగళద్రవ్యాలను మేళ, తాళాలతో తీసుకొచ్చి, పుట్టింటి సారెగా అందజేస్తారు. పూర్వం తిరుమల వచ్చే భక్తులు ముందుగా గంగమ్మను పూజించిన తరువాతే స్వామివారి దర్శనానికి వెళ్లేవారట. ఈ విషయం తెలిసినవారు ఇప్పటికీ అదే తరహాలో గంగమ్మ తల్లిని దర్శించుకున్నాకే శ్రీవారి దర్శనం చేసుకుంటారు.
అర్జునుడు తపస్సు మాను ఎక్కుట; ఇది పగటి పూట జరిగే ఒక ఘట్టం ఒక పొడవైన మానును భారత మిట్టలో పాతి ఉంటారు. దానిని ఎక్కడానికి కర్ర మెట్లను ఏర్పాటు చేసి, బాగా అలంకరించి ఉంటారు. అర్జున వేష ధారి తన వెంట పెద్ద జోలెలను మెట్లకు తగిలించు కొని, పద్యాలు పాటలు పాడుతూ మెట్లను ఎక్కుతుంటాడు. ఆ తపస్సు మాను చుట్టు పిల్లలు కలగని తల్లులు తడి బట్టలతో సాష్టాంగ ప్రమాణ ముద్రలో వరానికి పడి ఉంటారు. వారు దోసిళ్లను పట్టుకొని ఉంటారు. అర్జునుడు మెట్లు ఎక్కుతూ పాటలు పాడుతూ తన జోలిలో ఉండే, విభూతి పండ్లను, నిమ్మకాయలను, అరటి పండ్లను పూలను విసురుతుంటాడు. ఆ విసిరినవి క్రింద 'వరానికి' పడి ఉన్న వారి చేతిలో పడితే వారి కోరిక నెరవేరి నట్లే. చుట్టు అనేక మంది ప్రేక్షకులు కూడా ఉంటారు. వారు కూడా అర్జునుడు విసిరే ప్రసాదం కొరకు ఎదురు చూస్తుంటారు. అర్జునుడు చివరకు వెళ్లి అక్కడ ఏర్పాటు చేసిన వేదిక పై ఆసీనుడై, విల్లంబులు చేత బూని కొన్ని పద్యాలు పాడతాడు. ఈ ఉత్సవానికి కూడా ప్రజలు తండోప తండాలుగా వస్తారు. ఈ కార్యక్రమం సుమారు రెండు మూడు గంటలు సాగు తుంది.
నారాయణదాసు సమకాలికులు బి.బాలజీదాసు, చేవూరి ఎరుకయ్య దాసు, పాణ్యం సీతారామ భాగవతార్‌, ప్రయాగ సంగయ్య, కోడూరు భోగలింగదాసు వంటి వారు సుప్రసిద్ధులు. దాసుగారి శిష్యుల్లో పసుమర్తి కృష్ణమూర్తి, వాజపేయాజుల వెంకటసుబ్బయ్య, నేతి లక్ష్మీనారాయణ, పుచ్చల భ్రమరదాసు, మైనంపాటి నరసింగరావు, పెద్దింటి సూర్యనారాయణ దీక్షిత దాసు, ముసునూరి సూర్యనారాయణ, పరిమి సుబ్రహ్మణ్యశాస్త్రి, ములుకుట్ల పున్నయ్య, అద్దేపల్లి లక్ష్మణదాసు వంటి వారెందరో ఉన్నారు. ఆ శిష్యులకు శిష్యులు, ప్రశిష్యులు హరికథాగానాన్ని సుసంపన్నం చేశారు. ఆర్‌.దుర్గాంబ, బెజవాడ నాగరాజ కుమారి వంటి భాగవతారిణుల ప్రేరణతో ఇప్పుడు అనేకమంది భాగవతారిణులు హరికథాగానం చేస్తున్నారు.
కోలాటం ఆడే వారు అందరు ఒక బృందంగా ఏర్పడి, ఈ నృత్యాన్ని చేస్తారు. కళాకారులందరూ వర్తులాకారంగా నిలబడి, ఇష్ట దేవతా ప్రార్థన చేసిన అనంతరం ఆట ప్రారంభిస్తారు. బృందం నాయకుడిని పంతులనీ, అయ్యగారనీ పిలుస్తారు. ఇరవై నుంచి నలభై మంది ఆటగాళ్ళు ఇందులో ఉంటారు. ఆటగాళ్ళ సంఖ్య మాత్రం ఎప్పుడూ సరి సంఖ్యలోనే ఉంటుంది. అందరూ ఒకే విధమైన దుస్తులతో, కాళ్ళకు గజ్జెలతో చూడ ముచ్చటగా ఉంటారు. ఆట ఆడుతున్న వారి మధ్యలో నాయకుడు నిలబడి పాట పాడుతుండగా, ఇద్దరు మద్దెలను వాయిస్తుండగా, మరొకరు తాళం వేస్తుంటారు. పంతులు పాడే పాటను మిగతా ఆడే వారు అనుకరించి పాడుతూ కోలాటం ఆడుతారు. ఇది చాల ఉత్సాహ భరితమైన ఆట. ఈ కోలాటంలో ఒక ప్రత్యేకమైన పద్ధతి ఒకటి ఉంది. దాన్ని జడ కోలాటం అంటారు. దాన్ని చాల నేర్పరులు మాత్రమే ఆడగలరు.
భజనలు, కోలాటం : కొన్ని ఊళ్లలో రామ భజనలు ప్రతి రోజు జరుగుతుంటాయి. సుమారు రెండు మూడు గంటలు జరిగే ఈ భజన కార్యక్రమంలో చాలామందే పాల్గొంటారు. చూసే వాళ్లు వస్తుంటారు. అప్పుడప్పుడు కోలాటం కూడా ఆడుతారు. కోలాటంలో పాడే పాటలు కూడా భజన పాటలే. కోలాటం ఆడడము ప్రస్తుతము అంత విస్తారముగా లేదు. కానీ కొన్ని పల్లెల్లో ఈ కోలాటము ఆడనేర్చిన వారు బృందాలుగా ఏర్పడి ఎవరైనా పిలిస్తే, వారి వద్దకు వెళ్ళి ఆడి, డబ్బులు తీసుకుంటారు. ముఖ్యంగా, గంగ జాతర సందర్భాలలోను, ఎవరింట్లో నైనా పెద్ద కర్మ జరిగితే వారి పిలుపు మేరకు వెళ్ళి ఆడి వస్తారు. రామ భజనలు అక్కడక్కడా జరుగుతున్నాయి. ఈ విధంగా పల్లె వాసులు తాము ఏర్పాటు చేసుకున్న వినోద కార్యక్రమాలు కాకుండా, పండుగల రూపంలో నిర్ణీత సమయానికి వచ్చే వినోదం ఉండనే ఉంది.
హిందూ ఆలయాలలో అప్పుడప్పుడు హరికథను ఏర్పాటు చేసేవారు ఆలయ నిర్వహకులు. దానిని చూడడానికి చుట్టుపక్కల పల్లెల నుండి జనం వచ్చేవారు. ఇలాంటి కథల వలననే నిరక్షరాస్యులైన పల్లె వాసులు పురాణాలలోని విషయాలను అవహగాహన చేసుకునేవారు. ఈ హరికథకుడు ఒక్కడే ఉన్నా పక్కవాయిద్య కారులు ఇద్దరు ముగ్గురు ఉంటారు. ఇందులో ఉపయోగించే వాయిద్యాలు తబల, వయొలిన్, హర్మోనియం, వంటివి ఉంటాయి. వాటికి తోడు ప్రధాన కథకుడు చేతిలో చిడతలు పట్టుకొని, కాళ్లకు గజ్జెలు కట్టుకొని సందర్భాను సారంగా నర్తిస్తూ కథ చెపుతుంటాడు. అప్పుడప్పుడు మధ్యలో పిట్టకథలు, హాస్య సంభాషణము కథను రక్తి కట్టిస్తుంటాయి. ఈ హరికథ కూడా ప్రజలకు చాలా వినోదాన్ని పంచేది. చదువు రాని పల్లె ప్రజలకు పురాణ విజ్ఞానము కలగడానికి ఈ హరికథలే ముఖ్య కారణం.
బోయ కొండ గంగమ్మ చిత్తూరు జిల్లాలోని చౌడే పల్లి సమీపాన ఉన్న కొండపై వెలసిన దేవత. ఈ ఆలయం పురాతనమైనా, ఈ మధ్యనే ఎక్కువ ప్రాచుర్యంలోనికి వచ్చింది. జంతు బలులు ఇక్కడి నిత్యకృత్యం. భక్తులు కుటుంబ, బంధు, మిత్ర సమేతంగా వచ్చి వేటను తెచ్చుకొని, ఇక్కడే కోసి వంట చేసుకొని, తిని, ఆ తర్వాత అమ్మవారిని దర్శించుకొని నిదానంగా ఇళ్లకు వెడతారు. ఇక్కడ భక్తులకు వంట చేసుకోడానికి పాత్రలు, గుడారాలు వంటివి అద్దెకు కూడా ఇస్తారు. ఇతర పూజా సామాగ్రి కూడా అందు బాటులో ఉంటుంది. ఇది కర్ణాటక, తమిళ నాడు రాష్ట్రాలకు కూడా దగ్గరగా ఉన్నందున ఆ యా రాష్ట్రాల భక్తులు కూడా వస్తుంటారు.
పల్లెవాసుల వినోద కార్యక్రమాలు గా బుర్రకథ, హరికథ, జాతరలు, సర్కస్, మోడి, మహా భారత నాటకము, వీధి నాటకాలు, భజనలు, కోలాటము మొదలైనవి ఉన్నాయి. పల్లెవాసులకు గతంలో, అనగా టి.వి.లు పూర్తిగాను, సినిమాలు పెద్ద పట్టణాలలో తప్ప పల్లెల్లో లేని కారణంగా, ఆకాలంలో ఇటువంటి కార్యక్రమాలే పల్లె ప్రజలకు వినోద కార్యక్రమాలుగా ఉండేవి.
2008లో అమెరికా-భారత వాణిజ్య మండలి అధ్యక్షురాలిగా ఎన్నిక. ఈ పదవిలో ఈవిడ అమెరికా లోని వివిధ రంగాల నుండి ఎన్నికైన 60 మంది సభ్యుల బృందానికి నాయకత్వం వహించింది.
2009 లో ప్రపంచ అత్యుత్తమ ముఖ్య కార్యనిర్వహణాధికారులలో ఒకరిగా బ్రెండెన్ ఉడ్ ఇంటర్నేషనల్ ద్వారా గుర్తింపు.
2010 లో'ఫార్చూన్ పత్రిక ద్వారా ప్రపంచ శక్తివంతమైన మహిళల జాబితాలో ఒకటో స్థానం, ఫోర్బ్స్ జాబితాలో ఆరవ స్థానం.
వరుసగా ఐదేళ్ళు అమెరికాలో విజయవంతమైన మహిళా పారిశ్రామికవేత్తగా అగ్రస్థానం అలంకరించిన తర్వాత ఈమె స్థానాన్ని క్రాఫ్ట్ సంస్థ ముఖ్య కార్యనిర్వహనాధికారి ఇరీన్ రోస్‍ఫీల్డ్ దక్కించుకొంది.
1994లో పెప్సీకోలో చేరింది. అనతి కాలంలోనే తన ప్రతిభ చూపి 2001 లో ప్రధాన ఆర్థిక నిర్వహణాధికారిగా పదోన్నతి పొందింది. ప్రపంచ వ్యాప్తంగా పెప్సీకో అనేక రంగాలలో కాలుమోపడానికి తన పదునైన వ్యూహాలను ఉపయోగించింది. దశాబ్ధకాలంలో పెప్సీకో దశ, దిశ మార్చి వేసింది. దాదాపు దశాబ్దకాలం పాటు ఆ సంస్థ ప్రపంచ వ్యాప్త వ్యూహాలను మెరుగు పరచడంలోనూ, సంస్థ పునర్నిర్మాణంలోనూ పాలు పంచుకుంది. ఈమె తెచ్చిన వ్యూహాత్మక మార్పులలో 1997లో పెప్సీకో ఆధీనంలో ఉన్న ఫాస్టుఫుడ్ రెస్టారెంటులను ట్రైకాన్ ఒక కొత్త సంస్థగా విభజించడం ఒకటి. ఈ ట్రైకాన్ సంస్థే ఇప్పుడు యమ్ బ్రాండ్స్ గా మారింది. 1998లో ట్రాపికానాను పెప్సీకోలో విలీనం చేయడంలో ముఖ్య పాత్ర పోషించింది. అలాగే క్వేకర్ ఓట్స్ సంస్థ, గేటరేడ్ యొక్క విలీనాలు కూడా ఈవిడ కృషి ఫలితంగానే జరిగాయి. 44 సంవత్సరాల పెప్సీకో సంస్థకు ఐదవ ముఖ్య కార్య నిర్వహణాధికారిగా 2006 లో బాధ్యతలు చేపట్టింది.
బిజినెస్ వీక్ పత్రిక కథనం ప్రకారం, 2000 సంవత్సరంలో ప్రధాన ఆర్థికాధికారిగా ఆమె బాధ్యతలు చేపట్టిన తర్వాత పెప్సీకో రాబడి 72 శాతం వృద్ధి చెందింది., లాభాలు రెండింతలయ్యి 5.6 బిలియన్ డాలర్లకు చేరుకున్నాయి.
ఇంద్రా నూయి 1955, అక్టోబరు 28న, తమిళనాడులోని చెన్నై నగరంలో జన్మించారు. ఆమె ఉన్నత విద్యాభ్యాసం, చెన్నైలోని హోలీ ఎంజెల్సు ఆంగ్లో ఇండియను హైయరు సెకండరీ పాఠశాలలో జరిగింది. 1974లో మద్రాసు క్రిస్టియను కళాశాల నుండి భౌతికశాస్త్రము, రసాయనశాస్త్రము, గణితములు పాఠ్యాంశములుగా డిగ్రీ పట్టా పొంది అటు పిమ్మట కలకత్తాలోని ఇండియన్ ఇనిస్టూట్ ఆఫ్ మేనెజిమెంట్ కాలేజినుండి 1976లో పోస్టు గ్రాడ్యుయేసను డిప్లొమా ఇన్ మేనేజ్మెంట్ ను పొందారు. ఇంద్రా యొక్క మొదటి ఉద్యోగపర్వం భారతదేశంలోనే ప్రారంభమైనది. జాన్సను అండ్ జాన్సను లోనూ, మెట్టూరు బెర్డుసెల్ నూలుమిల్లులోనూ ఉత్పత్తుల అధికారిణిగా పనిచేశారు. ఆ తరువాత 1978లో ఆమె యేల్ విశ్వవిద్యాలయంలోని యేల్ స్కూల్ ఆఫ్ మేనెజిమెంట్లో చేరి పబ్లిక్ అండ్ ప్రెవేటు మెనేజిమెంటులో మాస్టరు పట్టాను పొందారు. యేల్‌లో వున్నసమయంలోనే ఆమె బూజ్ అల్లెన్ హామిల్టన్ లో సమ్మరు ఇంటర్నుషిప్పు చేసింది. అటుపిమ్మట ఇంద్రానూయి బొస్టన్ కన్సల్టెంట్ గ్రూపులో చేరారు. 1980లో యేల్‌లో చదువు పూర్తయిన తరువాత మోటరోలా, ఆసియ బ్రౌన్ బొవెరీ సంస్థలలో కీలకమైన పదవీ బాధ్యతలు నిర్వహించారు.
ప్రపంచ ఆర్థిక సదస్సు, అంతర్జాతీయ రక్షణ సంఘం, స్వచ్ఛంద సంస్థ కాటలిస్ట్,లింకన్ సామర్థ్య కేంద్రము లలో చురుకైన సభ్యురాలు.
ప్రపంచ న్యాయ యోజన గౌరవాధ్యక్షురాలిగా వ్యవహరించింది. ఈ యోజన ప్రపంచవ్యాప్తంగా అందరికీ సమాన అవకాశాల పరికల్పనకు కృషిచేస్తుంది.
ఇంద్రా కృష్ణమూర్తి నూయి భారతీయ మహిళా వాణిజ్యవేత్త, పెప్సికో ప్రస్తుత ముఖ్య కార్య నిర్వహణాధికారి. ప్రపంచంలో అత్యధిక వేతనం తీసుకున్న ముఖ్య కార్యనిర్వహణాధికారిగా చరిత్ర సృష్టించిన భారతీయ మహిళ. ప్రముఖ పత్రిక ఫోర్బ్స్ కథనం ప్రకారం ఈమె ప్రపంచవ్యాప్తంగా ప్రభావశీలురైన 100 మంది మహిళలో ఒకరు.
ఈమె వివాహము రాజ్ కె, నూయితో జరిగింది. వీరికి ఇద్దరు కుమార్తెలు. వీరు గ్రీన్‍విచ్, కనెక్టికట్ లో నివసిస్తున్నారు. పెద్దమ్మాయి యేల్ విశ్వవిద్యాలయంలో చదువుతోంది. నూయి ప్రపంచవ్యాప్తంగా శక్తివంతమైన అమ్మల్లో 3వస్థానంలో నిలిచింది.
ప్రజాదరణ పొందిన టీవీ కార్యక్రమం గాసిప్ గర్ల్ రెండు భాగాలలో ఈవిడ నటించింది. బ్లైర్ వాల్డార్ఫ్ ఈమె దగ్గర శిష్యరికం చేయడానికి ప్రయత్నించిన సన్నివేశాలలో ఈవిడ కనిపించింది.
దేవాంగ పిల్లి అనేది లోరిస్డే కుటుంబానికి చెందిన జంతువు. వీనిలో లోరిస్ ప్రజాతి కి చెందినవాటిని సన్నని దేవాంగిపిల్లులు అని, నిక్టిసెబస్ ప్రజాతి కి చెందినవాటిని మెల్లని దేవాంగిపిల్లులు అని అంటారు. ఆంగ్లంలో స్లెండర్ లోరిస్ అని వీటికి పేరు. దేవాంగ పిల్లుల్లో రెడ్ స్లెండర్ లోరిస్ , గ్రే స్లెండర్ లోరిస్ అను రెండు రకాలున్నాయి. ఇవి సాధారణంగా శ్రీలంక, దక్షిణ భారత దేశాల్లో విస్తరించి ఉన్న దట్టమైన అడవుల్లో కనిపిస్తాయి. భారత దేశంలో ఇవి ఎక్కువగా అగ్నేయమూల అటవీ శ్రేణుల్లో కనిపిస్తాయి. అనే ఉప జాతి కేవలం భారత దేశంలోనే కనిపిస్తుంది. వీటికి నంగనాచి , పిగ్మీ, నైట్ మంకీ, మూడు జానల మనిషి అనే పేర్లు కూడా ఉన్నాయి.
దేవాంగ పిల్లులు 6 నుండి 15 అంగుళాల పరిమాణంలో ఉంటాయి. ఇవి 275 గ్రాముల నుండి 348 గ్రాముల వరకూ బరువుంటాయి. వీటికి గుండ్రటి తల, పెద్ద గోధుమ రంగు కళ్ళు, కళ్ళు చుట్టూరా ముదురు గోధుమ లేదా నలుపు జూలు చుట్టిముట్టి ఉంటుంది. చెవులు గుండ్రటి ఆకారంలో పెద్దగా ఉంటాయి. వీపు పై జూలు ఎరుపు-గోధుమ సమ్మేళనం లో ఉండి గుండె భాగం, పొట్ట భాగం పై తెలుపు రంగులో ఉంటుంది. ఆడ దేవాంగ పిల్లులు ఒకటి లేదా రెండు పిల్లలకు జన్మనిస్తాయి. చెట్ల చిటారు కొమ్మలపై జీవిస్తూ ఆకుల్ని, పురుగుల్ని తినే ఈ చిన్న జీవుల సగటు జీవితకాలం 12 నుండి 15 సంవత్సరాలు.
2012 వరకు ఆంధ్రప్రదేశ్ సాంస్కృతిక శాఖ, ఆంధ్రప్రదేశ్ హౌసింగ్ బోర్డ్, సమాచార శాఖ, తిరుమల తిరుపతి దేవస్ధానం మొదలైన అనేక శాఖలకు ఉన్నత అధికారిగా బాధ్యతలు నిర్వహించారు. 2013 లో
ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ర్ట ప్రభుత్వ సాంస్కృతిక సలహాదారుగా నియమితులయ్యారు. 2010లో ఉస్మానియా యూనివర్సిటీ తెలుగు శాఖ నుంచి తెలుగు పద్య కవిత్వం మీద పి.హెచ్.డి పట్టా పొందారు. నిజాయితీ, నిబద్ధత కలిగిన ప్రభుత్వాధికారిగా వీరికి విశేషమైన గుర్తింపు లభించింది. సాహిత్యం, కళలు, నాటకం మొదలైన అంశాల పట్ల విశేషమైన అభిమానం కల్గి రాష్ట్రంలోని అనేక సాహితీ, కళా సంస్ధలకు అనేక రకాలుగా సహాయ సహకారాలు అందించారు. ఆంధ్ర ప్రదేశ్ ప్రభుత్వం పక్షాన నంది నాటకోత్సవాలు నిర్వహించడం రమణాచారి కృషివలనే ప్రారంభమయ్యాయి.
ఆయన స్వస్థలం కరీంనగర్ జిల్లా, నారాయణపురం. ఆయన తండ్రి రాఘవాచారి సంస్కృత, ఆంధ్ర, తమిళ భాషల్లో పండితుడు. ఊరి రామాలయంలో అర్చకులుగా ఉండేవారు. యజ్ఞయాగాదులు నిర్వహించేవారు. ఆయన ఏడో తరగతి చదువుకున్న తన శ్రీమతి నుంచి ఆంగ్ల భాష నేర్చుకుని అధ్యాపకుడిగా కూడా పనిచేశాడు. రమణాచారి గారికి ముగ్గురు చెళ్లెళ్లు, ఒక తమ్ముడు. రమణాచారి గారి శ్రీమతి లత. హైదరాబాద్ లోని మాసాబ్‌టాంక్‌లో నివాసం ఉంటున్నారు. కె.వి.రమణాచారికి ముగ్గురు పిల్లలు. పెద్దమ్మాయి వీణ ఎమ్‌ఎస్సీ చేసి పుణేలో రీసెర్చి చేస్తోంది. రెండో అమ్మాయి ప్రవీణ అమెరికాలో ఉన్నతోద్యోగంలో ఉంది. అబ్బాయి కిరణానంద్ హైటెక్ సిటీలో జాబ్ చేస్తున్నాడు.
కారంచేడు వెంకట రమణాచారి మాజీ ఐఏయస్ అధికారి, తెలంగాణ రాష్ర్ట ప్రభుత్వ సాంస్కృతిక సలహాదారుడు. దేవాదాయ శాఖ కమిషనర్‌గా, తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానం కార్యనిర్వహణాధికారిగా, దేవాదాయశాఖ ముఖ్యకార్యదర్శిగా, దేవాదాయ శాఖలో ఉన్న ఈ మూడు ఉన్నతపదవులను నిర్వహించారు. 2012 డిసెంబర్‌లో ఆయన స్వచ్ఛంద పదవీ విరమణ చేశారు. పరిపాలనా రంగంలోనే కాకుండా, సాహిత్య, సాంస్కృతిక, ఆధ్యాత్మిక రంగంలో వారికున్న ప్రతిభ అందరికీ తెలిసిందే. ఆయన తెలంగాణ బ్రాహ్మణ సంక్షేమ పరిషత్‌ అధ్యక్షులుగా కూడా వ్యవహరిస్తున్నారు.
కె.వి.రమణాచారి 1982 ప్రాంతాలలో ఆంధ్రప్రదేశ్ కేడర్ కి చెందిన ఐ.ఏ.యస్. అధికారిగా నియమించబడ్డారు. 1986లో గోదావరి తీవ్రమైన వరదలు వచ్చినప్పుడు రమణాచారి పశ్చిమగోదావరి జిల్లాలో పర్యవేక్షణ బాధ్యతలు నిర్వహించారు.
ఈ వికీపీడియా:తెలుగు ప్రముఖుల జాబితా వికీపీడియా:వికీప్రాజెక్టు/తెలుగు ప్రముఖులు ప్రాజెక్టు అభివృద్ధి చేయుటకు తయారుచేయబడినది.
ఐయోడిన్‌విలువ: ప్రయోగశాలలో 100గ్రాములనూనెచే గ్రహింపబడు ఐయొడిన్‌గ్రాములసంఖ్య. ప్రయోగసమయంలో ఫ్యాటిఆసిడుల ద్విబంధమున్న కార్బనులతో ఐయోడిను సంయోగంచెంది, ద్విబంధాలను తొలగించును.ఐయోడిమ్ విలువ అసంతృప్తఫ్యాటిఆసిడ్‌లు ఏమేరకు నూనెలో వున్నది తెలుపును.
అన్‌సపొనిఫియబుల్‌మేటరు: పోటాషియం హైడ్రాక్సైడుతో సపొనిఫికెసను చెందని నూనెలో వుండు పదార్థంలు.ఇవి అలిపాటిక్‌ఆల్కహల్‌లు, స్టెరొలులు, హైడ్రొకార్బనులు, రంగునిచ్చు పదార్థములు , రెసినులు.
ఈమొక్క భారతదేశానికి చెందిన మొక్క. మద్యస్థంగా, కొన్నిచోట్ల గుబురైన పొదవలె పెరిగే, ఆకురాల్చు చెట్టు. సంయుక్త దళాలను కలిగి వుండును. భారతదేశంలో మధ్య, పశ్చిమ ప్రాంతాలలోని ఆకురాల్చుఆడవులలో విస్తరించి ఉంది.
పూలు ఫిబ్రవరి-జూన్ నెలల్లో పూయడం మొదల్వవుతుంది. పళ్ళు ఏప్రిల్ నుండి జూన్ నెల వరకు దిగుబడి ఇస్తాయి. కాయ 15-20 సెం, మీ. పొడవుండి,2.2-5 సెం.మీ వెడల్పుండును. విత్తనంలో 17-19% వరకు నూనె వుండును. చెట్టు నుండి ఒకకిలో వరకు కాయల దిగుబడి వచ్చును. విత్తనంపైన నున్న పొట్టును తొలగించిన తరువాతనే గింజల నుండి నూనెను తీస్తారు.
సేకరించిన గింజల మీది పొట్టు ను డెకార్డికేటరు యంత్రాల ద్వారా తొలగించి తరువాత, కుటీర పరిశ్రమల స్ధాయిలో రోటరి నూనె యంత్రాల ద్వారా లేదా నూనెతీయు ఎక్సుపెల్లరు యంత్రాలలలో ఆడించి నూనె తీయుదురు. కేకులో మిగిలిన నూనెను సాల్వెంట్ఎక్సుట్రాక్షను పరిశ్రమలోని యంత్రాల ద్వారా పొందెదరు. ఎక్సుపెల్లరుల ద్వారా నూనెను ఉత్పత్తిచేసిన 8-9% వరకు దిగుబడివచ్చును. విత్తనాలను నేరుగా సాల్వెంట్ ప్లాంట్లో ప్రాసెస్ చేసిన 17-18% వరకు రికవరి పొందవచ్చును.
సంస్కృతం: పలాష్ .హిందీ: పలష్ , ధాక్ , కంకెరి . తెలుగు: మోదుగ, మోదుగు. మలయాళం: మురికు , శమత , బ్రీమ వృక్షం . తమిళం: పొరొసం , కత్తుమురుక , కన్నడం: ముత్తుగ , బ్రహ వృక్ష . పంజాబ్, హర్యానా: కాకాక్ .ఒరియా: కింజుకొ , పొరసు
మోదుగ చెట్టును ఆంగ్లంలో ఫ్లేమ్‍ ఆఫ్ ఫారెస్ట్ అంటారు. బుటియ గమ్ ట్రీ అని కూడా పిలుస్తారు. ఈ చెట్టు ఫాబేసి కుటుంబంలో బుటియా ప్రజాతికి చెందినది. ఈచెట్టు వృక్షశాస్తనామం: బుటియ మొనొస్పెర్మ .
నూనె పసుపురంగులో వుండి, రుచిలేకుండా వుండును. ఈనూనె వేరుశనగ నూనె, నువ్వుల నూనెలకు దగ్గరగా భౌతిక, రసాయనిక గుణాలను కలిగివున్నది.అయినప్పటికి ఈ నూనెను వంటనూనెగా వినియోగించటం లేదు.
కథ ప్రారంభంలో ఒక ముసలామె కోడలు మూడోసారి కానుపులో మృత శిశువుకు జన్మనిచ్చేసరికి పక్కనే ఉన్న కవల పిల్లల్లో ఒకడిని తమ బిడ్డగా తీసేసుకుంటుంది. కవలపిల్లల్లో ఒకడైన నరసింహ మాత్రమే ఒంటరియైన తల్లి దగ్గర పెరుగుతాడు. పోలీసు కావాలనే లక్ష్యంతో పోలీసు అధికారియైన నాయక్ దగ్గర అండర్ కవర్ ఏజెంటుగా పనిచేస్తుంటాడు. మరో వైపు చారి బ్రాహ్మణ కుటుంబంలో పెరుగుతుంటాడు. అతనికి గురువైన భట్టు చంద్రకళ అనే అమ్మాయిని ప్రేమిస్తూ ఉంటాడు. కానీ ఆమె మాత్రం చారిని ప్రేమిస్తుంటుంది. దానికి కారణం అదే పోలికలతో ఉన్న నరసింగ ఆమెను పోకిరీల నుండి ఆమెను రక్షిస్తూ ఉంటాడు. నరసింహ నాయక్ కూతురైన నందును ప్రేమిస్తూ ఉంటాడు. ధనరాజ్, బాబా అనే ఇద్దరు వ్యక్తులు ఒక పేరొందిన ఆర్మీ సైంటిస్ట్ కుటుంబంకోసం వెతుకుతుంటారు. ఆయనే నరసింహ తండ్రి. నరసింహను వారిద్దరూ కనిపెట్టి, నాయక్ తన కూతురు మీదున్న ప్రేమను ఆసరాగా తీసుకుని నరసింహను తమ దగ్గరికి రప్పించుకుంటారు. నరసింహ వారినుంచి తప్పించుకుంటాడు. కానీ అదే సమయానికి ఇద్దరు వ్యక్తులు వెళ్ళి చారిని నరసింహగా నటించేందుకు ఒప్పిస్తారు.
అదుర్స్ 2010 లో వి.వి.వినాయక్ దర్శకత్వంలో విడుదలైన తెలుగు చిత్రం. ఇందులో జూనియర్ ఎన్. టి. ఆర్, నయనతార, షీలా ప్రధాన పాత్రల్లో నటించారు. జూనియర్ ఎన్.టి.ఆర్ మొదటి సారిగా ద్విపాత్రాభిమానం చేసిన చిత్రం ఇది. వల్లభనేని వంశీమోహన్ ఈ చిత్ర నిర్మాత. దేవి శ్రీ ప్రసాద్ ఈ చిత్రానికి సంగీతాన్నందించాడు. 2010 జనవరి 13 న ప్రపంచ వ్యాప్తంగా 1300 తెరలమీద విడుదలైన ఈ సినిమా వాణిజ్య పరంగా మంచి లాభాలు రాబట్టింది. 155 కేంద్రాల్లో 50 రోజులు ఆడింది. ఈ సినిమాను మలయాళంలో కవచం అనే పేరుతో అనువాదం చేశారు.
భారతదేశాన్ని స్వాతంత్ర్యం రాక పూర్వం అనేక రాజవంశాలు పరిపాలించారు. రాజులు, రాజ్యాలు, రాజ వంశాలు కాల గర్భంలో కలిసిపోయినా వారు వారు నిర్మించిన కట్టడాలు, కోటలు వారి జ్ఞాపకార్థం అవి ఇంకా నిలిచే ఉన్నాయి. అవి ఆనాటి చరిత్రను, నాగరికతను, అనాటి జనజీవనాన్ని, ఆర్థిక సామజిక పరిస్థితులకు సాక్ష్యాలుగా ఇంకా మిగిలే ఉన్నాయి. కొన్ని పురావస్తు శాఖ వారి ఆధ్వర్యంలో వుండగా కొన్ని ఆలనా పాలన లేక ముష్కరుల చేతిలో మరింత దోపిడికి గురౌతున్నాయి. ఆయా రాజులు, రాజ్యాలు ఆనాటి సంపదను ఆ యా కోటలలో దాచి వుంచారని దుండగులు వాటిని తస్కరించే ప్రయత్నంలో చారిత్రాత్మిక ప్రధానమైన ఆ యా కట్టడాలు మరింత శిథిల మవుతున్నాయి. ఆ నాటి కోటలు నిధినిక్షేపాలకు ఆలవాలమే గాదు, విజ్ఞాన బాండాగారాలు, సాంస్కృతిక సంపదకు ఆలవాలాలు. వీటి పరి రక్షణ భావి తరాలకు ఎంతో ముఖ్యం.
నరసరావుపేట కోట - నరసరావుపేట పట్టణంలో ఉన్న కోట.రాష్ట్రంలో ఉన్న పురాతన స్వదేశీ సంస్థానాలలో నరసరావుపేట మల్రాజు సంస్థానం వారు నిర్మించిన కోట. ఇది నేడు కనుమరుగైంది.
బెల్లంకొండ కోట - ఇది గుంటూరు - పొందుగల రహదారి పక్కన సత్తెనపల్లికి 19 కి మీల దూరంలో బెల్లంకొండలో ఉంది.ఇది పర్యాటక ప్రదేశం.
కొండారెడ్డి బురుజు - ఇది కర్నూలు నగరానికి నడిబొడ్డులో ఉంది.కందనవోలు కోటకు నాలుగువైపుల ఉన్న బురుజులలో కొండారెడ్డి బురుజు ఒకటి. కానీ మిగతా మూడు బురుజులు శిధిలమైపోయాయి.
ఇలాగే ఈ మతాలకు ముక్తి కూడా ఈ భూమి మీద, ఈ లోకంలో లేదు. పరాయి లోకంలో ఉంది . ఆ ముక్తి కూడా, ఈ జన్మలో కాదు. జన్మల తరువాత. ఇదంతా వైదేశిక లక్షణం. పరాయితనం అంటే ఈ లోకం తనకు పరాయిది. ఈ లక్షణం చైనా సంస్కృతిలో లేదు. ప్రకృతి పరమం. ప్రకృతి తెలివిని మార్చపనిలేదు. మనిషి ప్రకృతిలో భాగం. అందుకని మనిషిని ఆ సంస్కృతి మంచిగానె, పరాయివానిగా కాక, స్వంతదారునిగానే పరిగణిస్తుంది. మనిషి ఎంత మంచిగా ఉండగలరో ప్రకృతం అంత మంచిగా ఉన్నారు.ఇక ఇతడు ఇంతకన్నా మంచిగా ఉండగలిగినది లేదు. ఈ సంస్కృతి ప్రకారం జీవిత లక్ష్యం అప్పటి ఈ వాస్తవ ప్రపంచంలోసుఖంగా ఉండటమె.వారికీ ప్రకృతం తప్ప భావిలేదు. అహం తప్ప పరంలేదు. "చైనీయులు అహం కోసం కాక పరంకోసం, ప్రకృతి కోసం కాక భావికోసం చూడాలి" అనిభావించె పరాయి దేశస్తులు వారికి మతం లేదన్నారు. అన్ని శతాబ్దాలుగా వారిని భౌద్ధమతం పరివేష్టించినా, ఆ తరువాత క్రైస్తవ మిషనరీలు వారిని మార్చాలని ప్రయత్నించినా, మార్క్స్ మతం పై కొన్నా వారి శీల లక్షణం మానలేదు. అది ప్రాకృతికం. కనుక జీవిత లక్ష్యం మత లక్ష్యాలను "జీవించడం"లో దానిని ఒప్పుకోవడంలో, గుర్తించటంలో చూడాలి.
డౌ తత్వానికి మూలగ్రంథం డౌ డె కింగ్ డౌ డె జింగ్ "డౌ" అంటె "ప్రకృతి", "స్వభావం" లెదా "సమానత్వం", "డె " అనగా తెలివి, వివేచన. 'కింగ్" అనిన గ్రంథం. డౌ డె కింగ్ అంటే ప్రకృతి వివేచన గ్రంథం. అది డౌ తత్వానికి గొప్ప ప్రామాణిక అత్యంత ప్రాచీన గ్రంథం. దీనిని లౌడ్జు క్రీ.పూ. ఆరవ శతాబ్దంలో వ్రాశారంటారు. అయితే ఈ గ్రంథ కాలం, దీని రచయిత రెండూ సందేహాస్పదాలే. ఏది ఏమైనా ఈ గ్రంధాన్ని ఎప్పుడు వ్రాసినా, ఎవరు వ్రాసినా, వ్రాసిన వ్యక్తి అన్ని కాలాల్లోకి గొప్ప మత చింతనాపరుడై ఉండాలి. ప్రకృతి ప్రక్రియలపై మానవ జీవితం ఆధారపడిందన్న సత్యాన్ని గుర్తించవలసిన నాటి ప్రజల వ్యవసాయిక అనుభవాల నుంచి, గ్రామీణ విజ్ఞానం నుంచి, ఆ గ్రంథంలోని భావాలు ఎదిగాయి., అసలు ఈ భాఆలను లౌద్జు క్రీ.పూ.2697 లో నివసించాడని చెప్పబడిన హుయాంగ్ - టికి ఆపాదించబడ్డాయి. ఇతడే చైనాను నాగరికం చేశాడంటారు. ఈ గ్రంథంలోని విషయాలు ఎవరైన అర్థం చేసుకోవడానికి వీలుగా, సరళంగా చెప్పబడ్డాయి. అయినా అవి ఇంతో అర్థగర్భితాలు.
భారతీయ, చైనీయ సంస్కృతులు రెండూ చాలా పురాతనమయినవె. ఈ రెండింటికి మధ్య ఒక సామ్యం కూడా ఉంది. అది మరి ఏ ఇతర సంస్కృతికి లేదు. నాతి నుంచి నేటివరకు అవిచ్ఛిన్నంగా కొనసగాయి. మిగతా ప్రాచీన సంస్కృతులు పుట్టి అంతరించాయి. వాటి స్థానాల్లో వెలిసిన సంస్కృతులకు వాటికి మధ్య ఎటువంటి సంబంధం లేదు. ఉదాహరణకు ప్రాచీన ఈజిప్టు సంస్కృతి అంతరించిన తరువాత దాని స్థానంలో వచ్చిన సంస్కృతి పూర్తిగా భిన్నమయింది. భారతదేశంలో నాటి వేదమంత్రాలు-గాయత్రీ మంత్రం- నేతికీ పఠించబడుతు ఉన్నాయి. చైనాలో డౌ వాదానికి ముందరి అంశాలు గూడ నాటి నుంచి నేటి వరకు వారి జీవితాన్ని ప్రభావితం చేస్తున్నాయి. అయితే ఈ రెండు నాగరికతలు స్తబ్దాలని ఏమీ మార్పు చెందలేదని భావించరాదు.
భారతదేశంలో మతం ఆధ్యాత్మికమైతే, పాశ్చాత్యంలో మతం ద్వైతం, దైవ కేంద్రీకృతం అయితే, చైనా మతం ప్రకృతిని కేంద్రంగా చేసుకొంది. పాశ్చాత్య మతం దేవుణ్ణి అతై ప్రాకృతికం, పార లౌకికం చేసింది. హిందూ మతానికి గూడ ఊపిరి "అతిప్రాకృతిక" ప్రపంచంలోనే ఉంది. అందుకని ఈ రెండింతికి లక్ష్యం ఈ లోకంలో కాక బాహ్య లోకంలో ఉంది. అందుకని జీవితం, చూపు ఆ వైపుకే నిర్దేశితమయ్యాతి. అందుకని మనిషి ఈ ప్రపంచంలో పరాయివారుగా ఉంటున్నారు. ఈ అస్తిత్వం కలుషిత మయింది. అందుకని తనకు తాను కాదనుకోవాలి. తను మారాలి. ఇప్పుడున్న తనకు, తానుపూర్తిగా వైదేశికుడు కావాలి. కొత్త మనిషి కావాలి. అప్పుడే మతస్తుడవుతాడు అంటుంది పాశ్చాత్యమతం.
చైనా కున్న సుసంపన్నమయిన సంస్కృతి మరి ఏ దేశానికి లేదు. ప్రచ్య, పాశ్చాత్య సంస్కృతులని సంస్కృతులను విభజించేటప్పుడు, ప్రాచ్య సంస్కృతి అంటే ఇండియా, చైనా, జపాను ల సంస్కృతికి సంబంధం ఏమీ లేదు. రెండూ రెండు వేరె వేరు ప్రపంఆలే. ఆ మాటకొస్తే అప్పటి రెండు దేశాల మధ్య తేడాలే ఎక్కువ. ఇండియాలో కోట్లాది దేవతలతో సతమవుతూ ఉంటే, చైనాకు ఈ ప్రపంచం తప్ప "మరో ప్రపంచం" లేదు. భారతదేశం రెండు ముఖ్యమయిన మతాలను తయారు చేసింది. ఒకటి తన కోసం రెండవది ఎగుమతి కోసం. చైనా గూడా రెండు మతాలను తయరు చేసింది. అయితే వీటిని అసలు మతాలనవచ్చా అనేది విజ్ఞుల ప్రశ్న.
డె యాంగ్ యిన్ లో లేని "డౌ" అస్ంపూర్ణం. మొత్తం చైనీయ తత్వంలో కెల్లా "డౌ" అనేది చాలా ప్రాథమిక భావన. ఈ పదాన్ని అనువదించటం కష్టం. దీనిని అనేకమంది అనేక రకాలుగా అనువదించారు. ఈ అనువాదమూ సరైనది కాదు. "డౌ" గురించి చదివినప్పుడు, దానికి సంబంధించిన భావనను ఎవరికీ వారు ఏర్పరచు కోవలసిందే. కేవలం "సర్జకశక్తి", "సత్యం", "పథం", "విధానం", "మాన", "అస్తిత్వం" అనే పదాలతో దానిని అనువదించారు. అందులో దర్శించ ప్రయత్నించారు. ఒకరు మాత్రం డౌ డె కింగ్ గ్రంథం నామాన్ని "ప్రకృతి దాని తెలివి"గా అనువదించారు.
మతం అంటే దేవునిపై విశ్వాసం అని చెప్పే పాశ్చాత్యులు తమను అత్యంత విశ్వాసులుగా హిందువులను అంధ విశ్వాసులుగ, కన్ఫ్యూషియనిజాన్ని పూర్వ పురుషుల పూజగా వర్ణిస్తారు. అందుకని చైనీస్ సంస్కృతి అత్యంత మతైకమని చప్పచ్చునా అంటారు.
హిందూ మతం గూడ ఇదే చేసింది. పుట్టిన మనిషి పుట్టినట్తుగా ఉండనీయలేదు. రెండవసారి పుట్టమంది. అంతే ద్విజుడు కమ్మంది. యజ్ఞోపవీతం ధరించి ద్విజుడు కమ్మంది. ఇలాగయితేనే మతస్తుడవుతావు. ఇదే బాణీలో క్రైస్తవం "బాప్తీజమ్"ను పాటిస్తుంది.
ఐతరేయ బ్రాహ్మణంలో ఆంధ్రజాతిని గురించి ప్రస్తావించిన వాక్యానికి వ్యాఖ్యానం సంశయాస్పదంగా ఉంది. ఆ బ్రాహ్మణంలోని కథ ఇది; యజ్ఞపశువుగా కొంపోవడుచున్న బ్రాహ్మణయువకుడు శునశ్శేపుని రక్షించి విశ్వామిత్రుడు తన ఆశ్రమానికి తీసుకొనివెళ్ళి, తన కుమారులను శునశ్శేపుని సోదరునిగా స్వీకరించమనగా వారిలో కొందరు నిరాకరించారు. విశ్వామిత్రుడు కోపించి అవిధేయులైన వారిని ఆర్యభూముల నుండి బహిష్కరించగా వారే ఆంధ్ర, పుళింద, శబర, మూతిబాది జాతులయినారు. ఈ కథను బట్టి ఆంధ్రులు విశ్వామిత్రుని సంతతివారు.విశ్వామిత్రుడు ఆర్యర్షి, అవిధేయత వల్ల పతితులైన ఆర్యులు ఆంధ్రులని ఒక వ్యాఖ్యానం.
అనే వాక్యానికి విశ్వామిత్రుని కుమారులు పై జాతులలో కలసిపోయినారు అనే వ్యాఖ్యానం కొందరు చేస్తున్నారు.ఇది యిట్లుంచి విశ్వామిత్రుని జాతీయతే అనుమానాస్పదంగా ఉంది. విశ్వామిత్రుడు ఆర్యేతరుడని ఆర్యదండ యాత్రికులలో మొట్టమొదట చేరిన స్థానికుడని ఒకరి పరిశీలన. స్వర్గంపై ఇంద్రుని గుత్తాధిపత్యం మీద, బ్రాహ్మణాధిపత్యం మీద, రక్తసిక్తమైన వైదిక క్రతుకాండ మీద విశ్వామిత్రుడు విప్లవధ్వజం ఎత్తినాడు. వశిష్ఠునితో సుదీర్ఘ సంఘర్షణ అనంతరం బ్రహ్మత్వం సాధించాడు. ఆర్య దేవతాగణంలో తాను జేరడానికి ప్రతిఘటించిన దక్షుని నిర్జించిన శివునివలె విశ్వామిత్రుని జీవితంలోని ఈ సంఘటనలు పై అభిప్రాయాన్ని బలపరుస్తున్నాయి. శునశ్శేపుని కథ కూడా పై అభిప్రాయాన్నే సూచించవచ్చు. ఆర్యులతో చేరిన విశ్వామిత్రుడు తనవారిని సయితం ఆర్యాధిపత్యం అంగీకరించవలసిందని కోరగా అందుకు అంగీకరించనివారు ఆర్యాధికారాన్ని ప్రతిఘటించే శక్తి చాలక ఆర్యాక్రమిత భూములనుండి నిర్గమించారనేదే ఆ సూచన.
ఆంధ్రుల అనార్యత్వానికి ఆర్య వాఙ్మయంలో సందేహానికి తావులేదు. ఐతరేయ బ్రాహ్మణం ఆంధ్రులను శబరజాతితో కలిపి చెప్పింది కదా!
నేటికి శబరులు ఆంధ్ర ఉత్కళ రాష్ట్రాల్లో ఉన్నారు. వారి శరీర నిర్మాణాన్నిగాని సంస్కృతినిగాని పరిశీలించినవారు వారిని మంగోలు జాతివారిగా నిర్ణయిస్తున్నారు. అయినచో శబరుల సోదరులైన ఆంధ్రులు ఆర్యజాతివారని చెప్పడం సమంజసం కాదు. ఇక మహాభారతం ఆంధ్రులను దక్షిణాపథవాసులైన చేర, చోళ, పాండ్యాదులతో కలిపిచెప్పింది. మత్స్య, భాగవతాది పురాణాలుకూడా వారిని మ్లేచ్ఛులుగా వర్ణిస్తున్నాయి. ఆంధ్రులు గ్రామబహిప్రదేశాల్లో మాత్రమే నివసించడానికి యోగ్యులు అని మనుధర్మశాస్త్రం శాసించింది.అయితే ఈ స్మృతి వాఙ్మయం తయారైన రోజుల్లో ఆంధ్రులు బౌద్ధమతాభిమానులైనందున ఆ వాఙ్మయం వారిని మ్లేచ్ఛులుగా చిత్రించిందని ఒక ఊహ . కాని బౌద్ధమత చరిత్రలో రెండో అశోకుడుగా ప్రసిద్ధుడైన కనిష్కుని ఆస్థాన వైద్యుడు, బౌద్ధుడునైన చరకుడు తన సంహితలో-
"గృథ్రోలూ కశ్వకాకాద్వైఃస్పప్నేయ పరివార్యతే రక్షఃప్రేత పిశాచ స్త్రీ చండాల ద్రవిడాంధ్రకైః" అంటూ ఆంధ్రుడు కలలోకి వస్తే ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకోవాలని సూచించాడు. అందుచేత ఆంధ్రుల మ్లేచ్ఛత్వానికి వారి బౌద్ధమతం కారణం కాదని తెలుస్తున్నది.
అని వాయుపురాణం, నేటికి మధ్య ఆసియాలోని బలక్ పశ్చిమాన నూరుమైళ్ళ దూరంలో "అన్థకుయి" అనే ప్రాంతం ఉంది. ఆఫ్ఘనిస్తాన్ లో యుద్ధప్రియులైన ఒక జాతిపేరు అన్ధ్రి లేక అంధేరి. వక్షు నదితీర వాసులుగా పురాణాలు పేర్కొంటున్న దరద, పహ్లవ, ములక, పారదాది తెగలు చారిత్రక కాలంలో తిరిగి ఆంధ్రులకు పొరుగువారుగా దక్షిణాపథంలో కనిపిస్తున్నారు. ములకులాక్రమించిన ప్రాంతమే ములక రాష్ట్రమయింది. పహ్లవులు స్థిరపడిన ప్రదేశం పల్లవ భోగ్య మై నేటి పలనాడయింది. ఆంధ్రుల నివాసస్థలమే ఆంధ్రాపథంగా జాతక కథలలో ప్రవేశించింది. అశోకుని శాసనాలు పారదులను దాక్షిణాత్యులుగా పేర్కొన్నాయి.దరదులను పిశాచులని, వారిది పైశాచీభాష అనీ ఆర్యులు నిందించారు. పైశాచీ భాషకు సంస్కృతానికి పోలికలున్నవని పండితుల అభిప్రాయం. కథాసరిత్సాగరములోని గుణాఢ్యుని కథ శాతవాహనుల కాలంలో పైశాచీభాష మాతృభాషగా ఉన్నవారు ఆంధ్రుల్లో ఉన్నట్లు సూచిస్తుంది. కథాసరిత్సాగరాన్ని గుణాఢ్యుడు పైశాచీభాషలో వ్రాసినాడట!
కారణాంతరాలవల్ల బహుశా ఆర్యదండయాత్రల తాకిడివల్ల చక్షునదీ వాసులైన ఈ జాతులన్నీ వలసవచ్చి దక్షిణా పథంలో స్థిరపడినారని భావించవచ్చు. ఈ జాతులన్నింటిని సృతివాఙ్మయం మ్లేచ్ఛులని పేర్కొంటున్నది.
భాగవతాది పురాణాల్లో అంధకులే ఆంధ్రులని యదువృష్ణి భోజకుమారాది ఆర్యజాతులలోని వారైన ఆంధ్రులు ఆర్యులని ఒక వాదన. ప్రాకృత వాఙ్మయం ఆంధ్రులను అంధకులని వ్యవహరిస్తున్నది. ప్రాకృతాంధకులు పౌరాణికాంధకులు ఒకరేననేది కూడా వీరి వాదంలో ఒక భాగం. పౌరాణిక అంధకులు ఆంధ్రులనడానికి వీలులేదు. ఆంధ్రశబ్దం ప్రాకృతంలో అంధ అవుతుంది. 'క' అనేది నివాస స్థలన్ని సూచించే ప్రత్యాయం. పురాణాలు అంధకులను వృష్ణి భోజాది ఔత్తరాహజాతులతో కలిపి చెప్పినాయి గాని దక్షిణాత్యులైన శరబ పుళిందాదులతో చెప్పలేదు. మరోక విశేషం; వృష్ణి భోజాంధక అని చెప్పిన భాగవత పురాణానికి ఆంధ్ర పదంతో పరిచయం ఉంది. అందుచేత భాగవతకారునకు అంధక, ఆంధ్ర అనే రెండు భిన్న జాతులున్నట్లు తెలుసుకొనడం స్పష్టం, కాబట్టి అంధకులే ఆంధ్రులనడం సరియైనవాదం కాదు.