polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
పిక్టోరియలిజం అనునది 19 ద్వితీయార్థంలో, 20వ శతాబ్దంలో ఫోటోగ్రఫిని అంతర్జాతీయ స్థాయిలో నడిపించిన ఒక కళా ఉద్యమం. ఈ పదానికి ప్రామాణిక నిర్వచనం లేకున్ననూ ఇది సాధారణంగా యథాతథంగా ఏర్పడే ఛాయాచిత్రాన్ని కేవలం నమోదు చేయటానికి మాత్రమే పరిమితం కాకుండా, ఛాయాగ్రహకుడు ఏదో ఒక విధంగా దానిని మార్చి ఒక భావాత్మకమైన ఛాయాచిత్రాన్ని సృష్టించే శైలిని సూచిస్తుంది. సాధారణంగా ఒక పిక్టోరియల్ ఛాయాచిత్రం స్పష్టత లోపించినదై బ్లాక్-అండ్-వైట్ కే పరిమితం కాకుండా లేదా ఊదా రంగులలో ముద్రితమై కుంచెతో అక్కడక్కడా మెరుగులు అద్దబడి, ఏర్పడిన ఛాయాచిత్రం యొక్క అందాన్ని పెంపొందించేవిధంగా ఉంటుంది. ఒక పిక్టోరియలిస్ట్ కళాకారుడి యొక్క ఛాయాచిత్రం ఒక చిత్రపటం వలె భావోద్రేక ఉద్దేశ్యాన్ని కలిగించి వీక్షకుని యొక్క ఊహాలోకాన్ని ప్రభావితం చేసేదిగా ఉంటుంది.
ఈ కాలంలోనే ప్రపంచంలో ఉన్న వివిధ సంస్కృతులు, సంఘాల పై వాణిజ్య ప్రయోజనార్థం విపరీతంగా పెరిగిపోయిన ఖండాంతర ప్రయాణాలు ప్రభావం చూపటం మొదలు పెట్టాయి. ఒక ఖండంలో అచ్చయిన పుస్తకాలు పత్రికలు మరో ఖండానికి ఎగుమతి చేయటం సులభతరం అయిపోవటం, తపాలా అభివృద్ధి వలన వ్యక్తిగత ఆలోచనలను, సాంకేతిక అంశాలను ముఖ్యంగా అసలైన ఫోటోగ్రఫిక్ ప్రింట్ లను పరస్పరం తెలుసుకొనగలగటం సులభతరమైనది. ఫలితంగా "ఛాయాచిత్రకళలోని శైలులన్నింటి కెల్లా పిక్టోరియలిజమే అత్యంత అంతర్జాతీయ కళా ఉద్యమం"గా గుర్తించబడింది. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు, ఇంగ్లాండ్, ఫ్రాన్స్, జర్మనీ, ఆస్ట్రియా, జపాన్, ఇతర దేశాల ఛాయాచిత్రకారుల సంఘాలు ఒకరి కళాఖండాలు మరొకరికి ప్రదర్శిస్తూ, వాటిలోని సాంకేతికాంశాలని చర్చిస్తూ, వాటిపై వ్యాసాలను, విమర్శలను ప్రచురిస్తూ పరస్పర ఆసక్తులని తెలుసుకుంటూ ఈ ఉద్యమానికి అంతర్జాతీయ హోదా కల్పించారు.
ఈ చర్చలు 19వ శతాబ్దపు అంతంలో, 20వ శతాబ్దపు ప్రారంభంలో అత్యధికంగా జరిగి ఫోటోగ్రఫీ రంగంలో పిక్టోరియలిజం అనే ఒక ప్రత్యేకమైన శైలికి దారి తీశాయి. ఈ శైలి ప్రాథమికంగా వ్యక్తిగత అభిప్రాయాన్ని వెలిబుచ్చటానికి, ఛాయాచిత్రకళ యొక్క సామర్థ్యం కేవలం వాస్తవాలని నమోదు చేయటానికే పరిమితం కాకుండా దృశ్యానికి మరింత అందం కూడా చేకూర్చవచ్చని నిర్వచించబడింది. అయితే చరిత్రకారులు ఇటీవలె పిక్టోరియలిజం కేవలం దృశ్యాన్ని అందంగా చిత్రించటం కోసమే పుట్టలేదని గుర్తించారు. సంఘసంస్కృతులలో వచ్చిన మార్పుల ప్రత్యక్ష సందర్భంలో ఉద్భవించినది కావున పిక్టోరియలిజం అనునది కేవలం ఒక దృశ్య శైలిగా పరిగణించరాదని వీరి వాదన. ఒక రచయిత ప్రకారం పిక్టోరియలిజం అనునది "ఒక ఉద్యమం, ఒక తత్త్వం, సౌందర్యం పట్ల ఒక ఆరాధనా భావం, ఒక శైలి, ఇవన్నీ కలగలసినది".
కొందరు చిత్రకారులు మాడళ్ళ భంగిమలని, ఒక ప్రకృతి దృశ్యాన్ని, ఇతర అంశాలని చిత్రీకరించటానికి ఫోటోగ్రఫిని ఒక పనిముట్టుగా వాడుకొన్నారు. 19వ శతాబ్దానికి చెందిన పాశ్చాత్య చిత్రకారులు చాలా మంది వారంతట వారే తీసిన ఛాయాచిత్రాలని గానీ, ఇతరులు తీసిన ఛాయాచిత్రాలని గానీ వినియోగించి చాలా చిత్రపటాలు గీశారు. చిత్రకళకీ, ఛాయాచిత్రకళకీ ఉన్న అవినాభావ సంబంధం పై చర్చలు ఒక ప్రక్క జరుగుతుండగనే ఈ రెండు కళల మధ్య భేదం కనుమరుగవటం మొదలైనది. ఫోటోగ్రఫీ ముందడుగు వేసే కొద్దీ చిత్రకళతో పరస్పర అన్యోన్యత పెరిగింది. పిక్టోరియల్ ఫోటోగ్రఫర్ లు అదనంగా చిత్రకళలో కూడా నైపుణ్యం సంపాదించవలసిన అవసరం ఏర్పడినది.
కొన్ని సంవత్సరములలోనే చాలా మార్పు వచ్చింది. 1888లో జార్జ్ ఈస్ట్మన్ ఈ జ్ఞానం అవసరంలేని ఔత్సాహికులు కూడా ఫోటోలు తీయగల కొడాక్ కెమెరాని రూపొందించాడు. " , ." అనే ఉపశీర్షికని చేర్చారు. వినియోగంలో సౌలభ్యం, ఎక్కడికైననూ తీసుకెళ్ళగలిగే సౌకర్యం గల ఈ కెమెరాలో 2.5 ఇంచిల వృత్తాకారపు ఛాయాచిత్రాలు వంద ఉండే ఫిలిం చుట్ట ముందే లోడ్ చేసి ఉండబడేది. వంద షాట్లు అయిపోగనే మొత్తం కెమెరాని కొడాక్ సంస్థ వారికి ఇచ్చినచో వారు ఆ ఫిలింని అభివృద్ధి చేసి, అచ్చు వేసి, కెమెరాలో మరొక ఫిలిం చుట్టని ఇమిడ్చి ఇచ్చేవారు.
ప్రతిబింబాలను ఒక ఆచరణాత్మక పద్ధతి ద్వారా బంధించటం, పునరుత్పత్తి చేయటం ప్రారంభమైన నలభై సంవత్సరాల తర్వాత ఫోటోగ్రఫీ అనునది కేవలం ఒక అంకితమైన, విజ్ఞాన శాస్త్రంలో, యంత్రగతి శాస్త్రంలో, కళలో నైపుణ్యం కలిగిన వర్గానికి మాత్రమే పరిమితమైనది. ఒక ఛాయాచిత్రమును రూపొందించటానికి ఒక వ్యక్తి రసాయన శాస్త్రాన్ని, కటక శాస్త్రాన్ని, కెమెరా యొక్క యంత్రగతులని, వీటి కలయికల వల్ల ఏర్పడే దృశ్యాన్ని అవపోసన పట్టవలసిన అవసరం ఉండేది. సులభంగా, సరదాగా నేర్చుకొనే వ్యాపకంగా కాకుండా, విద్యావంతులకు, శాస్త్రవేత్తలకు, నిపుణులైన ఛాయాచిత్రకారులకి మాత్రమే పరిమితమైనది.
ఫిలింని డార్క్ రూం లలో అభివృద్ధి చేయటం, ఫోటోలని ముద్రించటం వంటి ప్రక్రియలతో 19వ శతాబ్దానికి ఫోటోగ్రఫి ఒక సాంకేతిక ప్రక్రియగా అవతరించింది. ఈ నూతన మాధ్యమం అవతరించిన ప్రారంభంలోనే ఛాయాచిత్రకారులు, చిత్రకారులు, ఇతర కళాకారులు ఈ మాధ్యమంతో విజ్ఞాన శాస్త్రానికి, కళకి ఉన్న అవినాభావ సంబంధాన్ని చర్చించసాగారు. 1853వ సంవత్సరంలోనే విలియం జాన్ న్యూటన్ అనే చిత్రకారుడు కెమెరా యొక్క ఫోకస్ ని కొద్దిగా తప్పిస్తే కళాత్మక ఫలితాలు సాధించవచ్చని ప్రతిపాదించారు. ఇతరులు ఛాయాచిత్రం అనునది కేవలం దృశ్యాన్ని భద్రపరచే ఒక రసాయనిక చర్య అని కఠినమైన అభిప్రాయానికి వచ్చారు.
పిక్టోరియలిజం 1885 నుండి 1915 వరకు ఉద్యమంగా వర్థిల్లిననూ 1940 వరకూ ఈ కళని ప్రచారం చేసినవారూ లేకపోలేదు. ఒక ఛాయాచిత్రం కేవలం వాస్తవాన్ని నమోదు చేయుటకు మాత్రమే ఉపయోగపడుతుంది అనే విమర్శనాత్మక ప్రస్తావనను వ్యతిరేకిస్తూ ఉద్భవించిన పిక్టోరియలిజం ఫోటోగ్రఫిని ఒక కళగా గుర్తించి అంతర్జాతీయ ఉద్యమంగా రూపుదిద్దుకొన్నది. దాదాపు మూడు దశాబ్దాలకు పైగా చిత్రకారులు, ఛాయాచిత్రకారులు, కళావిమర్శకులు వ్యతిరేక అభిప్రాయాలతో చర్చించిన తర్వాత పిక్టోరియల్ ఛాయాచిత్రాలను పలు కళా ప్రదర్శనశాలలు కైవసం చేసుకొన్నాయి .
ఈ మార్పుతో బాటు కొత్తగా వివిధ రకాలైన కెమెరాలకి, ఫిలిం లకి, ప్రింట్ లకి ఏర్పడిన గిరాకీని తీర్చటానికి అనేక జాతీయ, అంతర్జాతీయ వాణిజ్య సంస్థలు పుట్టుకొచ్చాయి. 1893లో చికాగోలో జరిగిన వరల్డ్ కొలంబియన్ ఎక్స్పొజిషన్లో 27 మిలియన్ల జనం పాల్గొనగా ఇందులో ప్రధానాంశమైన ఔత్సాహిక ఫోటోగ్రఫీకి అంచనాలకి మించిన స్పందన వచ్చింది. ఈ ఎక్స్పొజిషన్ లో వివిధ దేశాలలో తీసిన ఛాయాచిత్రాలు, కెమెరాలు, డార్క్ రూం పరికరాలు రూపొందించే సంస్థలు రూపొందించిన కొత్త సరుకులు వంటివి ప్రదర్శింపబడ్డాయి. హఠాత్తుగా ఛాయాచిత్రకళ, ఛాయాచిత్రకారులు ప్రతి ఇంటిలో వెలిశాయి .
ఈ మార్పు ఛాయాచిత్రకళపై చాలా కీలకమైన ప్రభావం చూపినది. అకస్మాత్తుగా ఎవరైననూ ఛాయాచిత్రాలు తీయగల పరిస్థితి ఏర్పడటమే కాక, అత్యల్ప సమయంలోనే ఫోటోగ్రఫీపై ప్రపంచంలోనే అత్యధికులు వ్యామోహాన్ని పెంచుకొన్నారు. మైఖేల్ విల్సన్ అనే ఛాయాచిత్ర సేకరి, "వేల సంఖ్యలో వాణిజ్య ఛాయాచిత్రకారులు, వీరికన్నా వందల రెట్ల లో ఔత్సాహిక ఛాయాచిత్రకారులు ఏటా కొన్ని మిలియన్ల ఛాయాచిత్రాలని ఉత్పత్తి చేస్తున్నారు. నైపుణ్యంలో నాణ్యత తగ్గి తక్షణమే ఛాయాచిత్రం తీయాలన్న కోరిక వలన ప్రపంచాన్ని ఫోటోలు ముంచెత్తుతున్ననూ వాటిలో సౌందర్యం కొరవడినది." అని అభిప్రాయపడ్డారు.
పైన పేర్కొన్న అన్ని అంశాలు అనగా ఫోటోగ్రఫి, కళల పై చర్చోపచర్చలు, కొడాక్ కెమెరాల ప్రభావం, సంఘసంస్కృతులలో వీటివలన కలిగిన మార్పులు, ఇవన్నీ; కళ, ఛాయాచిత్రకళ స్వతంత్రంగా, ఒకదానికొకటి ముడిపడి ఈ కీలక మలుపులో ఎలా ఆవిర్భవిస్తాయి అనే ప్రశ్నకి వేదిక వేశాయి. ఫోటోగ్రఫిక్ ప్రక్రియలు తెలిసేనాటికే పిక్టోరియలిజం ఆవిర్భవించిననూ, 19వ శతాబ్దపు ఆఖరి దశకంలో కానీ పిక్టోరియలిజం ఒక అంతర్జాతీయ ఉద్యమంగా ఎదగలేదు.
1920 తర్వాత పిక్టోరియలిజం యొక్క ఆదరణ క్రమంగా తగ్గిపోయింది. పూర్తిగా కనుమరగవకున్ననూ రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం పిక్టోరియలిజానికి చరమగీతం పాడినది. యుద్ధం తర్వాతి కాలంలో మరింత స్పష్టత కలిగిన మాడర్నిజం అనే శైలి జనాదరణకి నోచుకొన్నది. 20వ శతాబ్దానికి చెందిన పలు ఛాయాగ్రహకులు మొదట పిక్టోరియలిస్టులుగా వారి ఉద్యోగాలని ప్రారంభించిననూ, కాలానుగుణంగా స్పష్టత గల ఛాయాచిత్రాల వైపు మళ్ళారు
ఆమె మొదటిసారి విద్యాశాఖా మంత్రిగా ఉన్నపుడు "లోక్‌దర్బార్"ను ప్రారంభించి పాఠశాలల, విద్యలోని వివిధ సమస్యలను వెంటనే పరిష్కరించేవారు. ఆమె నాయకత్వంలో రాష్ట్ర ప్రభుత్వం "షాల ప్రవేతోత్సవ్"ను ప్రారంభించి పాఠశాలలోని నమోదును పెంచుటకు కృషిచేసింది. ఈ కార్యక్రమం ఈనాటికి కూడా విద్యాశాఖలో కొనసాగుతుంది. ఆమె కృషి ఫలితంగా 100 శాతం ఫలితాలను సాధించడం జరిగింది. మొదటిసారి రెండుసార్లు విద్యాశాఖామంత్రిగా ఉన్నపుడు ఆమె 26,000 మంది ఉపాద్యాయుల నియామకం జరిపి గత 6 సంవత్సరాల కాలంలో ఉన్న ఖాళీ పోస్టులను భర్తీ చేశారు. ఆమె విద్యాశాఖలో ఉపాద్యాయుల బదిలీలలో జరిగే అవినీతిని నియంత్రించి విశేష ఖ్యాతిని పొందారు. ఆమె అంధవికలాంగుల బాలల కోసం ప్రత్యేక పాఠశాలలను నెలకొల్పడానికి నిర్ణయించారు.
1987 లో పాఠశాలలో జరిగిన విహారయాత్ర లో జరిగిన దుర్ఘటన కారణంగా ఆమె రాజకీయ జీవితం ప్రారంభమైనది. ఆ విహారయాత్ర లో ఇద్దరు బాలికలు ప్రమాద వశాత్తు నర్మదా నదిలో పడిపోయారు. ఆ పరిస్థితిలో ఆమె తెగించి వారిరి రక్షించడం కోసం ప్రవహిస్తున్న నదిలోకి దూకారు. అతి కష్టం మీద సాహసంతో వారిని రక్షించారు. ఆ సంఘటనతో ఆమె సాహసోపేత చర్యను గమనించి భారతీయ జనతా పార్టీ అధిష్టానం ఆమెను పార్టీలోకి చేరమని ఆహ్వానించింది. మొదట ఆమె ఆ ప్రతిపాదనను వ్యతిరేకించిప్పటికీ తర్వాత రాజకీయాల ద్వారా ప్రజా సేవ చేయవచ్చుననే భావంతో రాజకీయాలలోకి స్వచ్ఛందంగా చేరదలచి భారతీయ జనతా పార్టీలో చేరి 1997 లో గుజరాత్ ప్రదేశ్ మహిళా మోర్చా అధ్యక్షురాలిగా ఎంపికయ్యారు.
2014 భారత సార్వత్రిక ఎన్నికలలో నరేంద్ర మోడీ భారత పార్లమెంటుకు భా.జ.పా తరపున ప్రధానమంత్రి అభ్యర్థిగా ఎన్నిక అయినప్పటి నుండి ఆయన దేశవ్యాప్తంగా విస్తృత ప్రచారంలో ఉన్న కాలంలో ఆమె గుజరాత్ ముఖ్యమంత్రి పాత్రను సమర్ధవంతంగా పోషించారు. ఇండియన్ ఎక్స్‌ప్రెస్ ఆమెను దేశంలో అత్యంత ప్రభావశీలురైన వ్యక్తుల జాబితాలో ఒకరిగా చేర్చింది. గుజరాత్ ముఖ్యమంత్రి అయిన నరేంద్ర మోడీ ప్రధాన మంత్రి అభ్యర్థిగా ఎంపికైనందున ఆయన మే 21 2014 న తన ముఖ్యమంత్రి పదవికి రాజీనామా చేశారు. ఆ స్థానంలో గుజరాత్ ముఖ్యమంత్రిగా ఆనందిబెన్ పటేల్ ను శాసన సభా పక్షం ఎన్నుకొంది. ఆమె గుజరాత్ ముఖ్యమంత్రిగా బాధ్యతలు నిర్వహించారు.
ఆమె భా.జ.పా గుజరాత్ శాఖలో కీలక నాయకురాలు. ఈమె గుజరాత్ పూర్వ ముఖ్యమంత్రి కేశూభాయి పటేల్, ప్రస్తుత ముఖ్యమంత్రి నరేంద్ర మోడి మంత్రి వర్గాలలో అత్యంత కీలకమైన వ్యక్తిగా ఉన్నారు. ఆమె ప్రస్తుతం గుజరాత్ రాష్ట్రంలో మహిళా శాసనసభ్యులలో అత్యధిక కాలం శాసనసభ్యురాలిగా ఉన్న మహిళ. ఆమె రాజకీయ జీవితాన్ని 1994 లో రాజ్యసభ సభ్యురాలిగా ప్రారంభించారు. ఆ తర్వాత 1998 లో గుజరాత్ రాష్ట్ర ఎన్నికలలో పోటీ చేసి ఆ రాష్ట్ర శాసనసభ్యురాలిగా ఎన్నికైనారు. ఆమె ప్రస్తుతం గుజరాత్ లో వరుసగా నాలుగుసార్లు మహిళా ఎన్నికైన వ్యక్తిగా నిలిచారు. ఆమె నాలుగవ సారి ఎన్నికైన తర్వాత గుజరాత్ రాష్ట్ర కేబినెట్ మంత్రి అయినారు.
ఆనంది బెన్ పటేల్ మెహసాన జిల్లాలోని విజపూర్ తాలూకాకు చెందిన ఖరోడ్ జిల్లాలో నవంబరు 21, 1941 న జన్మించారు. ఆమె తండ్రి జేథాభాయి ఒక సాధారణ రైతు. ఆమె 4వ గ్రేడు వరకు విద్యను స్థానికంగా ఉన్న బాలికల పాఠశాలలో పూర్తిచేశారు. కానీ దగ్గరలో బాలికల పాఠశాల లేనందువల్ల తదుపరి విద్యాభ్యాసాన్ని బాలుర పాఠశాలలో చేరారు. ఆ పాఠశాలలో గల 700 మంది బాలురలో ఒకతే బాలిక ఆమె. ఆమె 8 వ గ్రేడు విద్యాభ్యాసం కోసం విశనగర్ లో గల సూతన్ సర్వ విద్యాలయంలో చేరారు. ఆమె అథ్లెటిక్స్ లో సాధించిన విజయాలకు గానూ "వీరబాల" పురస్కారాన్ని అందుకున్నారు.
ఆమె 10 సంవత్సరాల పాటు "పటాన్"లో శాసన సభ్యురాలిగా ఉన్నప్పుడు అవిశ్రాంతంగా ఆ ప్రాంత అభివృద్ధికి కృషి చేశారు. ఆమె మంత్రిణిగా ఉన్న కాలంలో రైతుల సంక్షేమం కోసం నర్మదా కాలువను పటాన్ కు చేర్చారు. ఆ ప్రాంతంలో 174 చెక్‌డ్యాం లను నిర్మించారు. పటాన్ లోని ప్రజలకు స్వఛ్ఛమైన త్రాగునీరు అందించుటకు అతి పెద్ద నీటి శుద్ధి ప్లాంటును ఏర్పాటుచేశారు. ఆ ప్రాంతంలో క్రొత్త ఇంజనీరింగు, మెడికల్ కళాశాలలను నెలకొల్పారు. 700 కి.మీ పొడవు గల రోడ్లను నిర్మించారు. భూగర్భ డ్రైనేజీ వ్యవస్థను అభివృద్ధి చేశారు.
ఆనందిబెన్ పటేల్ 2002, 2007 లలో నరేంద్రభాయి మోడీ నాయకత్వంలో రెండవసారి , మూడవసారి ఎన్నికలలో పోటీచేసి పటాన్ నియోజకవర్గం నుండి గెలుపొందారు. ఆమె విద్యాశాఖలో విశేషంగా చేసిన కృషి ఫలితంగా ఆమె ఈ విజయాలను సాధించారు. ఆమె రెండవ సారి ఎన్నికైనప్పుడు కూడా విద్యాశాఖ మంత్రిణిగానే పనిచేసారు. మూడవసారి ఎన్నికైనపుడు ఆమె ముఖ్య శాఖలైన రోడ్లు, భవనాలు, రెవెన్యూ శాఖలను సమర్థవంతంగా నిర్వహించారు.
ఆనంది బెన్ పటేల్ 1998 లో రాజ్యసభ సభ్యత్వానికి రాజీనామా చేసి గుజరాత్ లోని మండలం నియోజవర్గం నుండి పోటీచేశారు. ఆమె ఆ ఎన్నికలలో విజయం సాధించి గుజరాత్ రాష్ట్ర ప్రభుత్వంలో కెశూభాయి పటేల్ గారి మంత్రి వర్గంలో విద్యా శాఖా మంత్రిగా పనిచేశారు. ఆ తరువాత గుజరార్ రాష్ట్రంలో ఐదవ కేబినెట్ మంత్రిగానూ, విద్యా శాఖలోని మంత్రిగాను ఉన్నారు.
1965 లో ఆమె అహ్మదాబాదుకు ఆమె భర్త మఫత్లాల్ పటేల్ తో కలసి వెళ్లారు. అచట ఆమె సైన్సులో మాస్టర్ డిగ్రీ కోసం చేరారు. ఆమె అహ్మదాబాదులోని వారి ఉమ్మడికుటుంబంలోని అందరు పిల్లలను విద్యావంతులను చేసే బాధ్యతను చేపట్టారు. ఆ రోజుల్లో ఆమె కుటుంబంలోని 10 మంది వరకు అహ్మదాబాదులో విద్యాభ్యాసం కోసం ఉండేవారు. ఆమెకు విద్యాబోధన పట్ల ఉన్న ఆసక్తితో బ్యాచిలర్ ఆఫ్ ఎడ్యుకేషన్ లో చేరారు.
ఆనందిబెన్ జేతాభాయి పటేల్ 1998 నుండి భారతదేశం లోని గుజరాత్ రాష్ట్ర శాసనసభ్యులుగా ఉన్న రాజకీత వేత్త. ఆమె 1987 నుండి భారతీయ జనతా పార్టీ సభ్యురాలుగా ఉన్నారు. ఆమె ప్రస్తుతం గుజరాత్ రాష్ట్ర ప్రభుత్వంలో రోడ్లు, భవనాలు, రెవెన్యూ, పట్టణాభివృద్ధి, పట్టణ గృహనిర్మాశాఖ, డెసాస్టర్ మేనేజిమెంటు, ప్రధాన ప్రాజెక్టులు శాఖలకు మంత్రిగా ఉన్నారు.
ఆమె గుజరాత్ లోని విరమ్‌గ్రాం జిల్లాలో బర్డ్ ఫ్లూ వ్యాధి ప్రబలినపుడు అనేక మంది పిల్లలు మృత్యువాత పడినపుడు ఆమె విశేష సేవలందించారు. ఆమె స్థానిక ప్రజలకు సహకారాన్ని అందించుటకు, ప్రభుత్వ అధికారులను వివిధ కార్యక్రమాలను అందించి విశేష కృషిచేశారు. 1992 లో గుజరాత్ లో భారతా జనతా పార్టీ నిర్వహించిన ఏక్తా యాత్రాలో ఏకైన మహిళా నాయకురాలిగా ఉన్నారు.
ఆమె 1960 లో బిల్వాయి కళాశాలలో చేరారు. ఆ కళాశాలలో మొదటి సంవత్సరంలో విజ్ఞాన శాస్త్ర విభాగంలో చదివిన ఏకైక వ్యక్తి ఆమె. ఆ తర్వాత బిస్‌నగర్ లో సైన్సులో బాచిలర్ డిగ్రీని పొందారు. ఆమె మహిళలను పైకి తీసుకురావడానికి మహిళా వికాస్ గృహ్ లో ఉద్యోగంలో చేరారు. ఆమె 50 కంటే ఎక్కువ మంది వితంతువులకు వృత్తి విద్యా కోర్సును అందించారు.
2012 లో శాసన అహ్మదాబాదు లోని ఘటోలియా నియోజకవర్గం నుండి ఆమె పోటీచేశారు. ఆమె చేసిన కృషి ఫలితంగా ఆమె ఘన విజయాన్ని సాధించింది. ప్రస్తుత ప్రభుత్వంలో ఆమె ముఖ్యమైన శాఖలైన "రోడ్లు, భవనాలు", "రెవెన్యూ", "పట్టణాభివృద్ధి", " అర్బన్ హౌసింగ్ అండ్ డిసాస్టర్ మేనేజిమెంటు" శాఖలను చేపట్టారు.
1994 లో ఆనందిబెన్ పటేల్ రాజ్యసభ సభ్యురాలిగా చేరారు. పార్లమెంటు సభ్యురాలిగా ఆమె భారతదేశం తరపున 1994-95 లో చైనా లో జరిగిన ప్రపంచ మహిళా సదస్సులో పాల్గొన్నారు. ఆమె మాజీ ప్రధానమంత్రి అటల్ బిహారీ వాజ్‌పేయి, స్పీకరు పి.ఎ.సంగ్మా లతో పాటు బల్గేరియాను కూడా సందర్శించారు.
ఆమె 1970 లో మొహ్నిభా విద్యాలయంలో ప్రాథమిక పాఠశాల ఉపాధ్యాయినిగా చేరారు. ఆమె ముఖ్యమైన రాజకీయ స్థానాలలో ఉన్నప్పటికీ 30 సంవత్సరాల వరకు ఆ పాఠశాలలో తన సేవలను అందించారు.
మహాంధ్ర సామ్రాజ్యమన్న పదాన్ని ఈ నవలలో కాకతీయుల పరిపాలనకు ప్రతిగా ప్రయోగించారు. కాకతీయ వంశము ప్రస్తుత ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్ర ప్రాంతమును క్రీ. శ. 1083 నుండి క్రీ. శ. 1323 వరకు పరిపాలించిన రాజవంశము. క్రీ. శ. 9వ శతాబ్దము ప్రాంతములో రాష్ట్రకూటుల సేనానులుగా రాజకీయ జీవితాన్ని ప్రారంభించిన కాకతీయులు ఆంధ్రదేశాన్ని అంతటిని ఒకే త్రాటిపైకి తెచ్చి పరిపాలించారు. శాతవాహనుల అనంతరం ఆంధ్రదేశాన్ని, జాతినీ సమైక్యం చేసి, ఏకచ్ఛత్రాధిత్యం క్రిందికి తెచ్చిన హైందవ రాజవంశీయులు కాకతీయులొక్కరే. కాకతీయుల కాలంలోనే ఆంధ్ర, త్రిలింగ పదాలు సమానార్థకాలై, దేశపరంగా, జాతిపరంగా ప్రచారం పొందాయి. వీరు ఆంధ్రదేశాధీశ్వర బిరుదు ధరించారు. కాకతీయ సామ్రాజ్యంలో ఆఖరి రాజైన ప్రతాప రుద్రుడిని మహాసైన్యముతో వచ్చిన ఉలుఘ్ ఖాన్ ఓడించాడు. కాకతీయ నాయకులలో తలెత్తిన అనైక్యత, ఈర్ష్యాద్వేషాలు కూడా ఓటమికి కారణాలని చరిత్రకారుల అభిప్రాయం. కాకతీయ సామ్రాజ్యంలోని పలువురు సైన్యాధిపతులతో సహా ప్రతాప రుద్రుని బంధించి ఢిల్లీ తీసుకువెళ్తూండగా నర్మదా నదీ తీరంలో ఆయన మరణించారు. ఇది కాకతీయ సామ్రాజ్య పతన గాథ. దీనినే ఈ నవలలో చిత్రీకరించారు.
1975లో ఈ చారిత్రిక నవలను కవిరాజ సాహిత్య విహారమనే సంస్థ ద్వారా తొలి ప్రచురణ చేశారు. రచయిత డా.త్రిపురనేని వెంకటేశ్వరరావు వృత్తిరీత్యా వైద్యుడు, ప్రవృత్తి రీత్యా సాహిత్యకారుడు. ఆయన ఆంధ్రప్రాదేశ్ సాహిత్య అకాదెమీకి సభ్యునిగా వ్యవహరించారు. తణుకు వాస్తవ్యుడు, నరేంద్ర గ్రంథమాల ద్వారా పలు పుస్తకాలు ప్రచురణ చేసిన వ్యక్తి ఐన ముళ్ళపూడి తిమ్మరాజుకు ఈ గ్రంథాన్ని అంకితమిచ్చారు. చారిత్రిక వివరాలను సాహిత్యరచనలో పరిగణించక మొత్తం చరిత్రనే మరుగుపరుస్తున్నారని ఆరోపిస్తూ, అందుకే ఈ చారిత్రిక నవలను హేతువాదం, ప్రామాణిక చరిత్రల ఆధారంగా రచించానని రచయిత పేర్కొన్నారు.
మహాంధ్ర సామ్రాజ్య పతనం అన్న గ్రంథం కాకతీయ సామ్రాజ్యం పతనం చెందిన వివరాలను ఇతివృత్తంగా స్వీకరించిన చారిత్రిక నవల. ఈ నవలను డాక్టర్.త్రిపురనేని వెంకటేశ్వరావు రచించారు. ఓరుగల్లు కోటను అంతర్గత కుమ్ములాటలను ఉపయోగించుకుని ఢిల్లీ సుల్తాను సైన్యం పట్టుకుని, ప్రతాపరుద్రుని ఢిల్లీకి బందీగా తీసుకుపోగా మహా సామ్రాజ్యం పతనమైపోయిన వైనాన్ని రచించారు.
ఓ టెలివిజన్ రిపోర్టర్ గా పనిచేసే మేఘన చిన్నతనం నుంచి జరగబోయే సంఘటనలు ముందే తెలిసే ఈఎస్పీ అనే వ్యాధితో బాధపడుతుంటుంది. వృత్తిలో భాగంగా ప్రముఖ ఫ్యాషన్ డిజైనర్ సిద్దార్థ్ వర్మ తో కలిసి పనిచేయాల్సి వస్తుంది. ఈ క్రమంలో సిద్ధూ, మేఘన ఒకర్నిమరొకరు ప్రేమించుకుంటారు. అయితే తన చిన్ననాటి స్నేహితురాలు పూజా కు సిద్దూకి పెళ్ళి కుదిరిందనే నిజం తెలుస్తుంది. అంతేకాకుండా సిద్దూ ఫస్ట్ లవర్ వైశాలి రోడ్డు ప్రమాదంలో అనుమానస్పద స్థితిలో మృతి చెందుతుంది. వైశాలి మృతి విషయంలో సిద్దూపై అనేక అనుమానాలు తలెత్తుతాయి. ఇలా ఉండగా పూజాను సిద్దూ చంపబోతున్నట్టు మేఘనకు ముందే తెలుస్తుంది. పూజాను సిద్దూ నిజంగానే చంపుతాడా?
సిద్ధూ పాత్ర లాంటివి పాజిటివ్, నెగటివ్‌లకు రెంటికీ కాకుండా పోయాయి. అప్పటి దాకా జరగబోయేది తెలుస్తున్న నాయికకు ఉన్నట్టుండి, జరిగిపోయిన సంఘటన తెలియడమనేది నప్పని విషయం. కథ నడిపించడం కోసం దర్శక, రచయిత తనకు తాను కల్పించుకున్న ఓ వెసులుబాటు. అలాగే, ఎన్నో ఏళ్ళ క్రితం చిన్నప్పటి ఫ్రెండైన కథానాయికను పూజ పాత్ర చటుక్కున ఎలా గుర్తించేస్తుందని అడగకండి. ఇక, ద్వితీయార్ధంలో ఫ్యాషన్ షో ఎపిసోడ్ దగ్గర ‘ఢిల్లీ, రాత్రి వేళ.’ అంటూ వేసిన లొకేషన్ ఇండికేషన్ టైటిల్ మరింత గందరగోళం రేపింది.
ఆసక్తికరమైన ప్రారంభ దృశ్యంతో వెండితెరపై ‘మాయ’ మొదలవుతుంది. అక్కడ చిన్నారి మేఘన పాత్రధారితో చేయించిన అభినయం, సౌండ్ ఎఫెక్ట్‌లు ఆకట్టుకుంటాయి. అలా ఆసక్తికరమైన అనుభవం కోసం మొదలైన ప్రేక్షకుల ప్రయాణం కాసేపటికే ఇది ప్యాసింజర్ బండిలో ప్రయాణంగా మారుతుంది. అప్పుడే ప్రథమార్ధం అయిపోయిందా అనిపించే ఈ సినిమా ఆ తరువాత క్రమంగా గాడి తప్పుతుంది. ఆ తరువాత మళ్ళీ మునుపటి ‘మాయ’ కనిపించే ఘట్టాలు తక్కువే. దర్శక, రచయిత ఏ సీను రాసుకున్నప్పుడు ఆ సీనుకు తగ్గట్లు పాత్రలు ప్రవర్తిస్తూ ఉంటాయి.
కథ ఆ క్షణానికి జరుగుతున్నది ఢిల్లీలోనా, హైదరాబాద్‌లోనా అన్నది అర్థం కాదు. సిద్ధూ పాత్ర, పోలీసు అధికారి కలసి చివరలో వెతుకులాట, ‘చంపడం మినహా మరో మార్గం లేద’నుకోవడం లాంటి వాటికి కథలో సరైన భూమిక లేదు. చివరలో నాయిక పాత్ర ద్వారా వేరొకరి ద్వారా సస్పెన్స్ ముడిని విప్పించడం తృప్తినివ్వదు. వెరసి, మూడు ముఖ్య పాత్రలు, వారి వారి కోణాల నుంచి కథ నడవడమనే అంశం బాగుందనిపించినా, రెండు గంటల సినిమా చూశాక, అర్ధాకలితో బయటకొచ్చిన భావనే మిగులుతుంది.
మాయ 2014 ఆగస్టులో విడుదలైన తెలుగు సినిమా. జాతీయ పురస్కార గ్రహీత నీలకంఠ దర్శకత్వం వహించిన ఈ చిత్రంలో హర్షవర్ధన్ రాణే, అవంతిక మిశ్రా, సుష్మా రాజ్, నాగబాబు, ఝాన్సీ తదితరులు నటించగా, శేఖర్ చంద్ర సంగీతం అందించాడు.
వేదం అనగా విశ్వకోటికి విజ్ఞానాన్ని అందించేది, మోక్ష సాధనకు పునాది అయిన విద్య వేదం. అలాంటి వేద విద్యని సమస్త సమాజానికి విస్తరింపజేయడానికి, ఎన్నో ఆశ్రమాలను స్థాపించారు స్వామివారు. విద్య అనేది ఒక వర్గానికో, వర్ణానికో కాక, మానవాళికంతటికి అందాలనే ఉద్దేశంతో ఆ వేద పాఠశాలలనే గురుకుల పాఠశాలలుగా మలచి, అన్ని రకాల విద్యలనీ బోధించే సౌకర్యాన్ని ఆ పాఠశాలల్లో కల్పించారు12నెలల్లో 12 భాషలు నేర్చుకున్న ఘనత స్వామివారికుంది. దీన్నిబట్టి స్వామివారి పట్టుదల, స్వామివారికి విద్యపై ఉన్న గౌరవం, ప్రేమ అర్థం చేసుకోవచ్చు. ధార్మిక సైనికులను తయారు చేయడంలో, కీలకపాత్ర పోషించారు. . శ్రీరామ నగరం, శంషాబాద్ లో జిమ్స్ అనేటటువంటి ఒక ఆస్పత్రిలో ఉచిత వైద్య విధానాన్ని ప్రవేశపెట్టి, వైద్యరంగ పరమైన అనుగ్రహాన్ని కూడా స్వామివారు సమాజంపై చూపినారు. అయితే మరలా సోమరితనపు ఛాయలు కమ్ముతున్న సమయంలో శాంతి సుందరం కార్యక్రమం నిర్వహించారు. ఆ పిదప ఎన్నో సామాజిక, సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలనిర్వహణ జరిగాక, రామానుజాచార్యుల వారి సహస్రాబ్ది ఉత్సవాలను ఎంతో ఘనంగా నిర్వహణ చేస్తున్నారు.
సన్యాస స్వీకరణ తర్వాత కొన్నేళ్లకు గీతాజ్యోతి ఉద్యమాన్ని చేపట్టారు. గీతాజ్యోతి ఉద్యమం కేవలం భగవద్గీత ప్రాచుర్య రూపకాన్నే కాక, సమాజంలో ఉన్న సోమరితనాన్ని తొలగించే, సౌభ్రాతృత్వ భావనను ప్రతి ఒక్కరిలో మేల్కొల్పగలిగే వ్యూహంగా కూడా రూపుదిద్దుకుంది. ఆ ఉద్యమ రూపకల్పన తర్వాత ఎంతోమంది మాకు అద్భుతమైన ఖాళీ సమయం దొరుకుతుంది, ఇప్పుడు మేము ఆ సమయంలో ఎన్నో సేవా కార్యక్రమాలలో పాల్గొనగలుగుతున్నామని చెప్పడం గమనార్హం. అక్కడితో స్వామివారు వారి కర్తవ్యం పూర్తి అయిందని అనుకోలేదు. అంధులను చేరదీసి వారు కళ్లు లేకున్నా. కంప్యూటర్ విద్యలో గొప్ప నిపుణులు అవ్వాలని, ఎన్నో చోట్ల కాలేజీలని స్థాపించారు. అక్కడ అంధులకు శిక్షణనిచ్చేటందుకు, కొందరు నిపుణులను నియమించారు.
శ్రీశ్రీశ్రీ త్రిదండి చిన్న శ్రీమన్నారాయణ రామానుజ జీయర్ స్వామి వారు, దీపావళి పండుగ రోజున రాజమండ్రి సమీపంలోని అర్తమూరులో అలమేలు మంగతాయారు, వేంకటాచార్యులు గార్లకి శ్రీమన్నారాయణాచార్యులుగా జన్మించారు. ఈ సమీపంలోని గౌతమ విద్యాపీఠంలో స్వామి వేద గ్రంథముల, వైష్ణవ సంప్రదాయాలలో శిక్షణ పొందారు. తర్క శాస్త్రం, సంస్కృత భాషను నల్లాన్‌ చక్రవర్తుల రఘునాథాచార్యస్వామి వద్ద అభ్యసించారు. స్వామి 23 సంవత్సరాల వయసులో ఐహిక సుఖములను త్యజించి సన్యాసిగా మారతానని ప్రమాణం చేసారు, దీని పర్యవసానంగా జీయర్ అయ్యారు
త్రిదండి శ్రీమన్నారాయణ రామానుజ చిన్న జీయర్ స్వామి ఒక వేద గురువు, ఉపదేశకుడు, శ్రీవైష్ణవ ప్రముఖుడు. ఈయన 31 అక్టోబర్ 1956న చిలకమర్రి అలుమేలుమంగతాయారు, డాక్టర్ కృష్ణమాచార్యుల దంపతులకు జన్మించాడు.
గాయకునిగా, కవిగా, సంగీత కారుడుగా, దళిత సాహితీవేత్తగా తెలుగు సాహితీ లోకంపై చెరిగిపోని స్థానం పొందినవాడు పైడి తెరేష్ బాబు . తండ్రి నుంచి వచ్చిన వారసత్వాన్ని పుణికిపుచ్చుకున్న ఆయన అనతికాలంలోనే సమాజం మెచ్చే కవిగా ఎదిగారు. తెలంగాణ ఉద్యమం ఉధృతంగా సాగుతున్న సమయంలో ఆంధ్రా ప్రాంతానికి చెందిన పైడి తెరేశ్‌ బాబు తెలంగాణకు గట్టి మద్దతుదారుగా నిలిచారు. అంతేకాక. ఆంధ్రా ప్రాంతంలో కవులు, కళాకారులను కలిసి తెలంగాణ ఉద్యమానికి బాసటగా నిలిచేలా కృషి చేశారు.
ప్రకాశం జిల్లా, ఒంగోలు పట్టణంలోని గద్దల కుంటలో సుబ్బమ్మ, శాంతయ్య దంపతులకు 1963 నవంబర్ 3 న జన్మించాడు. శాంతయ్య పద్యాలు రాయడం, పాడడం చేయడంతో తెరేశ్‌బాబు కవిత్వంపై మక్కువ పెంచుకున్నారు. మొదటిసారిగా కొత్తగూడెం లోని ఆలిండియా రేడియోలో వ్యాఖ్యాతగా ఉద్యోగ జీవితం ప్రారంభించారు. 20 సంవత్సరాల క్రితం హైదరాబాద్‌ లోని ఆలిండియా రేడియోలో ఉద్యోగిగా స్థిరపడ్డారు.
మలిదశ తెలంగాణ ఉద్యమ కాలంలో సూటిగా, సున్నితంగా గుండెలను తట్టే తడితో ఆయన రాసిన ఎన్నో కవితలు పేరొందాయి. దళిత కవిత్వంలోని అగ్నిజ్వాలలను, అదే సమయంలో మానవ జీవితంలోని ప్రేమ, అనుభూతి అలాంటి అనేక అంశాలను ఆయన తన గేయాల్లో ఆవిష్కరించారు.
తెలుగులో గజల్స్‌ రాసి వాటికి ట్యూన్స్‌ చేసి పాడడంలో ఈయన నిష్ణాతుడు. ముఖ్యంగా అల్పపీడనం, ', హిందు మహాసముద్రం, నేను నా వింతల మారి ప్రపంచం"' వంటి ఎన్నో రచనలు చేశారు.
11 ఏళ్ల క్రితం పారుపల్లి కశ్యప్ హైదరాబాద్ లో ఎస్.ఎం.ఆరిఫ్ నిర్వహిస్తున్న శిక్షణా శిబిరంలో మొదట చేరాడు. కశ్యప్ తండ్రి ఉద్యోగస్తుడు, ఆయన బదిలీ అయినప్పుడు వారి కుటుంబం కూడా మారుతూ ఉండేది. వీరు బెంగుళూర్ కి మారినపుడు కశ్యప్ "పడుకొనే అకాడమీ"లో చేరాడు. 2004 లో వారు తిరిగి హైదరాబాద్ వెళ్లారు. కొద్దికాలం కశ్యప్ ఆస్తమాకు గురై కొన్ని వైద్య పరీక్షలు చేయించుకున్నాడు. 2000-03 సమయంలో బెంగుళూరులో వీరు ఉన్నప్పుడు ఇతనికి ఆ వాతావరణం పడక ఇలా అయ్యుంటుందని భావించారు. రోగనిర్ధారణతో తను విస్మయానికి గురై తన క్రీడా జీవితం ముగిసిపోతుందేమోనని భావించాడు, కానీ ఈ సమస్యను అధిగమించాలని సంకల్పించుకొని చాలా చాలా ప్రయత్నాలు చేశాడు. తగిన మందులు ఉపయోగించడంతో తన పరిస్థితి సమూలంగా మెరుగయ్యింది. తరువాత పూర్వ ఆల్ ఇంగ్లాండ్ ఓపెన్ బాడ్మింటన్ ఛాంపియన్ పుల్లెల గోపీచంద్ చే నిర్వహించబడుతున్న "గోపిచంద్ అకాడమీ"లో తన శిక్షణను కొనసాగించాడు.
32 ఏళ్ల సుదీర్ఘ నిరీక్షణ తరువాత కశ్యప్ కామన్వెల్త్ గేమ్స్ బ్యాడ్మింటన్ పురుషుల సింగిల్స్ విభాగంలో భారత్ కు స్వర్ణ పతకాన్ని అందించాడు. ఫైనల్లో కశ్యప్ 21-14, 11-21, 21-19తో డెరెక్ వోంగ్ పై గెలిచాడు. 1982లో సయ్యద్ మోడీ తరువాత కామన్వెల్త్ క్రీడల్లో స్వర్ణ పతకాన్ని గెలుచుకున్న భారత క్రీడాకారుడిగా కశ్యప్ ఘనత సాధించాడు. ఈ సందర్భంగా భారత బ్యాడ్మింటన్ సంఘం అధ్యక్షుడు అఖిలేష్ దాస్ గుప్తా కశ్యప్ కు 25 లక్షల రూపాయల నగదును నజరానా గా ప్రకటించాడు. అలాగే హైదరాబాద్ జిల్లా బ్యాడ్మింటన్ సంఘం తరపున కశ్యప్ కు లగ్జరీ కారును బహుమతిగా అందించనున్నట్లు హెచ్‌డీబీఏ అధ్యక్షుడు వి.చాముండేశ్వరీనాథ్ ప్రకటించాడు.
2005లో కశ్యప్ ఆంధ్రప్రదేశ్ తరపున ప్రాతినిధ్యం వహించి నేషనల్ జూనియర్ ఓపెన్ బ్యాడ్మింటన్ ఛాంపియన్షిప్ లో బాలుర సింగిల్స్ టైటిల్ గెలుచుకున్నాడు. 2006 నుండి ఇతను అంతర్జాతీయ టోర్నమెంట్లలో కనిపించటం ప్రారంభమైంది. ఆ సంవత్సరం హాంగ్ కాంగ్ ఓపెన్ లో ఇతను ప్రీ క్వార్టర్ ఫైనల్స్ లో అప్పటి ప్రపంచ నెంబర్ 19 "ప్రీజీమీస్లా వాచ" ను ఓడించాడు, అయినప్పటికి ఇతను తదుపరి రౌండ్లో ఓడిపోయాడు. కొన్ని నెలల తరువాత ఇతను సెమీఫైనల్స్ కు చేరుకొని బిట్‌బర్గర్ ఓపెన్ లో మళ్ళీ వాచ ను ఓడించాడు. 2006లో తన ప్రపంచ ర్యాంకింగ్ 100 నుండి 64 కు అభివృద్ధి చెందింది.
కశ్యప్ గురువు పుల్లెల గోపిచంద్, 1998 కౌలాలంపూర్ గేమ్స్ లో గోపిచంద్ కాంస్యం సాధించగా 2014 కామన్వెల్త్ గేమ్స్ లో పురుషుల సింగిల్స్ లో కనక పతకాన్ని నెగ్గి తన కోచ్ ఆశయాన్ని నిజం చేస్తూ పురుషుల సింగిల్స్ లో స్వర్ణ పతకాన్ని నెగ్గిన మూడో భారతీయ క్రీడాకారుడిగా గుర్తింపు పొందాడు.
పారుపల్లి కశ్యప్ భారతదేశానికి చెందిన బ్యాడ్మింటన్ క్రీడాకారుడు. ఇతని తల్లిదండ్రులు ఉదయ్ శంకర్, సుభద్ర. ఇతను గోపిచంద్ బ్యాడ్మింటన్ అకాడమీలో శిక్షణ తీసుకున్నాడు, ఈ అకాడమీ భారత అథ్లెట్స్ ఒలింపిక్ గోల్డ్ సాధించాలనే ఉద్దేశ్యంతో స్థాపించబడినది.
మంగళగిరి: గుంటూరు-విజయవాడ మార్గంలో ఉన్న, మంగళగిరి ఒక ప్రఖ్యాత మైన హిందూ మతం ఆలయం ఉన్న ప్రదేశంలో ఉంది, ఇది చేనేత పరిశ్రమకు ప్రసిద్ధి చెందింది.
నాగార్జున సాగర్: 29 కిలోమీటర్ల దూరంలో మాచెర్ల స్టేషను నుండి, నాగార్జునసాగర్ కృష్ణా నది మీద ఒక ఆనకట్ట, జలవిద్యుత్ కేంద్రం నిర్మాణం, భారీ కృత్రిమ సరస్సు రూపొందించారు. ప్రస్తుతం మునిగిన ఉన్న ఆ లోయ పురాతన కృష్ణా నది లోయ నాగరికత యొక్క ప్రాంతంగా ఉంది. తర్వాత బౌద్ధ కాలంలో వృద్ధి చెందింది. ఒక 2000 ఏళ్ల స్థూపం శేషాలు ఉన్నాయి, ఒక విశ్వవిద్యాలయం యొక్క అవశేషాలు ఇప్పుడు నీటి అడుగున ఉంటాయి. రక్షించబడ్డ, వెలికి తీసిన శేషాలను, ఇప్పుడు నాగార్జునకొండలో పురావస్తు మ్యూజియం, సరస్సులో ఒక ద్వీపం వద్ద ప్రదర్శించబడతాయి. భారతదేశంలో అతిపెద్ద జలపాతాలు వాటిలో ఒకటి అయిన, బాగా తెలిసిన ఎత్తిపోతల జలపాతాలు కూడా సమీపంలోనే ఉంది.
విజయవాడ నుంచి సికింద్రాబాదుకు ఒక ప్రత్యామ్నాయ మార్గం తెరవడం, హైదరాబాదుకు తెలంగాణ లోపలి ప్రాంతమునకు అనుసంధానము చేయడం, 152 కిలోమీటర్ల పొడవైన బీబీనగర్-నడికుడి రైలు ప్రాజెక్టు శంకుస్థాపన 1974 ఏప్రిల్ 7 న అప్పటి భారతదేశం యొక్క ప్రధాన మంత్రి ఇందిరా గాంధీ చేశారు. ప్రాజెక్టు చివరకు 1989 లో పూర్తయ్యింది, ఈ మార్గమును ఒక సంవత్సరం తరువాత ప్రారంభించారు. . కృష్ణా నది, మూసి నది పరిధిలోకి రెండు ప్రధాన వంతెనలు ఈ భాగంలో ఉంటాయి. ఈ మార్గము గుండా అనేక దక్షిణ / తూర్పు వెళ్ళే రైళ్ళను ఉపయోగిస్తారు. అందుకు ప్రత్యేక కారణము కూడా ఉంది. అత్యధిక భారీగా, రద్దీగా ఉండే వరంగల్-విజయవాడ రైలు మార్గము యొక్క ఒత్తిడిని తగ్గించుటకు ఈ మార్గమును ఉపయోగిస్తారు. ఈ మార్గము ద్వారా క్వార్ట్జ్, బొగ్గు, ఎరువులు పాటు సిమెంట్ రవాణా ఒక ముఖ్యమైన వస్తువుగా ఉంది.