polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
తబ్లీఘీ జమాత్ లౌకికవాదాన్ని, ప్రజాస్వామ్యాన్ని, స్వయం-నిర్ణయాధికారాన్నీ తిరస్కరిస్తుంది. ఇస్లామిక్ జీవనశైలికి కఠోరంగా కట్టుబడి ఉండాలని నమ్ముతారు. సమూహపు భావజాలాన్ని కొంతమంది ఖవారీజ్‌తో పోల్చారు. ఖవారీజ్‌ది ప్యూరిటానికల్ విధానమనీ, తబ్లీఘీ జమాత్ దానికి భిన్నంగా "సాంప్రదాయవాద" విధానాన్ని అవలంబిస్తుందనీ మరికొందరు అభిప్రాయపడ్డారు.
వ్యాధి వ్యాప్తిస్తూ ఉన్నప్పటికీ, తబ్లీఘీ జమాత్ మార్చి 18 న ఇండోనేషియాలోని దక్షిణ సులవేసిలోని మకాస్సార్ సమీపంలో గోవా రీజెన్సీలో రెండవ అంతర్జాతీయ సామూహిక సమావేశాన్ని నిర్వహించింది. సమావేశాన్ని రద్దు చేయమన్న ప్రభుత్వ ఆదేశాలను నిర్వాహకులు మొదట్లో తిరస్కరించినప్పటికీ, వారు ఆ తరువాత సమావేశాన్ని రద్దు చేశారు.
తబ్లీఘీ జమాత్ చాలా రహస్య సమూహం. అది ఎలా పనిచేస్తుందో దాని నాయకత్వం ఎప్పుడూ చెప్పలేదు. అపొలిటికల్‌గా ఉంటుందని చెప్పుకుంటారు గానీ, దీనికి పాకిస్తాన్ బంగ్లాదేశ్ వంటి దేశాల రాజకీయ సైనిక రంగాలతో సంబంధాలు ఉన్నాయి. పశ్చిమ దేశాలలో, అనేక మంది యువకులు ఈ సంస్థలో పనిచేస్తూనే, మతం పట్ల తీవ్ర భావజలం పెంపొందించుకున్నారు.
తన గురువు రషీద్ అహ్మద్ గంగోహి చేయాలని కలలు కన్నట్లు, ఖురాన్ ఆదేశించినట్లుగా మంచిని ఆజ్ఞాపించే, చెడును నిషేధించే ఒక ఉద్యమాన్ని సృష్టించాలని తబ్లిఘీ జమాత్ వ్యవస్థాపకుడు ముహమ్మద్ ఇలియాస్ కోరుకున్నారు. 1926 లో మక్కాకు తన రెండవ తీర్థయాత్రలో దీనికి ప్రేరణ వచ్చింది.
ఆ సమయంలో, కొంతమంది ముస్లిం భారతీయ నాయకులు ముస్లింలు తమ మతపరమైన గుర్తింపును కోల్పోతున్నారని, ఇస్లామిక్ ఆచారాలను పట్టించుకోరని భయపడ్డారు. ఈ ఉద్యమానికి అధికారికంగా ఏ పేరు ఇవ్వలేదు, కాని ఇలియాస్ దీనిని తహ్రిక్-ఇ ఇమాన్ అని పిలిచేవారు.
తబ్లీఘీ జమాత్ యొక్క ఆవిర్భావం ఉద్యమం వ్యక్తిగత సంస్కరణ అంశాల తీవ్రతను సూచిస్తుంది. మరాఠా సామ్రాజ్యానికి ముస్లిం రాజకీయ ఆధిపత్యం పతనమైన నేపథ్యంలో, తరువాత బ్రిటిష్ రాజ్యపు ఏకీకరణ నేపథ్యంలో భారతదేశంలో ఇస్లామిక్ పునరుజ్జీవనం యొక్క విస్తృత ధోరణికి ఇది కొనసాగింపు.
ఇస్లాం, క్రైస్తవ మతంలోకి మారిన హిందువులను తిరిగి మార్చడానికి ఇరవయ్యవ శతాబ్దం ప్రారంభంలో ప్రారంభించిన శుద్ధి , సంఘతాన్ వంటి వివిధ హిందూ పునరుజ్జీవనాత్మక ఉద్యమాల పెరుగుదలతో తబ్లీఘీ జమాత్ ఆవిర్భావం దగ్గరగా ఉంది.
ఢిల్లీ చుట్టూ టిజే ప్రారంభించిన మేవాట్ ప్రాంతంలో మీజ్ అనే రాజ్‌పుట్ జాతి సమూహం ఉండేది, వీరిలో కొందరు ఇస్లాం మతంలోకి మారారు, తరువాత ముస్లిం రాజకీయ అధికారం క్షీణించినప్పుడు హిందూ మతంలోకి మార్చారు.
అల్లా మాటలను బోధించే వారిని తబ్లీఘీ అని పిలుస్తారు. జమాత్ అంటే సంస్థ. తబ్లీఘీ జమాత్ అంటే అల్లా మాటలను బోధించే సంస్థ అని అర్థం. సమావేశ స్థలాన్ని మర్కజ్ అంటారు.
హరియాణా లోని మేవాట్ ప్రాంతంలో మౌలానా ఇలియస్ కాంద్లావి 1927లో ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ఇస్లాం మత బోధనలు ప్రచారం చేసేందుకు దీనిని ప్రారంభించాడు.
తుల్జాజీ తరువాత ఆయన టీనేజు కుమారుడు రెండవ సెర్ఫోజీ 1787 లో అధికారపీఠం స్వీకరించాడు. వెంటనే ఆయన మామ రాజప్రతినిధి అమర్సింగు రెండవ సెర్ఫోజీని పదవీచ్యుతుడయ్యాడిని చేసి ఆయన తన కోసం సింహాసనాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. బ్రిటిషు వారి సహాయంతో రెండవ సెర్ఫోజీ 1798 లో సింహాసనాన్ని తిరిగి పొందాడు. తరువాతి ఒప్పందం ఆయనను రాజ్యం పగ్గాలను బ్రిటిషు ఈస్టు ఇండియా కంపెనీకి అప్పగించమని బలవంతం చేసింది. ఫలితంగా తంజావూరు జిల్లా లో భాగమైంది. ఆ తరువాత ప్రజా ఆదాయాలను నిర్వహించడానికి జిల్లా కలెక్టరేటు వ్యవస్థను ఏర్పాటు చేశారు. తరువాత రెండవ సెర్ఫోజీ కోట, పరిసర ప్రాంతాల నియంత్రణలో ఉంచబడింది. ఆయన 1832 వరకు పరిపాలించాడు. ఆయన పాలన తంజావూరు దేశం సాహిత్య, శాస్త్రీయ, సాంకేతిక విజయాలకు ప్రసిద్ది చెందింది.
చోక్కనాథ తన సోదరుడు అలగిరిని తంజావూరు సింహాసనం మీద స్థాపించాడు. కాని ఒక సంవత్సరంలోనే తన విధేయతను విరమించుకున్నాడు. చోక్కనాథ తంజావూరు స్వాతంత్ర్యాన్ని గుర్తించవలసి వచ్చింది. విజయ రాఘవ కుమారుడు తాంజావూరు సింహాసనాన్ని తిరిగి పొందడానికి బిజాపూరు సుల్తానును ప్రేరేపించాడు. 1675 లో బీజాపూరు సుల్తాను కొత్త ఆక్రమణదారుడి నుండి రాజ్యాన్ని తిరిగి స్వాధీనం చేసుకోవడానికి మరాఠా జనరలు వెంకోజీ నేతృత్వంలోని శక్తిని పంపాడు. వెంకోజీ అళగిరిని ఓడించి తంజావూరును ఆక్రమించాడు. అయినప్పటికీ బీజాపూరు సుల్తాను ఆదేశాల మేరకు ఆయన తన ప్రతినిధిని సింహాసనంపై ఉంచనప్పటికీ కానీ రాజ్యాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్న తరువాత తనను తాను రాజుగా ప్రకటించుకున్నాడు. ఆ విధంగా తంజావూరు మీద మరాఠాల పాలన ప్రారంభమైంది.
పాండ్య నాడు చాలా త్వరగా వారి స్వాతంత్ర్యాన్ని పునరుద్ఘాటించి ఢిల్లీ సుల్తానును తంజావూరు నుండి పారిపోవాలని ఒత్తిడి చేశారు. అయితే వెంటనే విజయనగర సామ్రాజ్యం వారిని స్వాధీనం చేసుకుంది. తెలుగు బలిజ కులానికి చెందిన తన నమ్మకమైన బంధువును చక్రవర్తి మదురై, తంజావూరు రాజప్రతినిధులుగా నియమించారు. మదురై నాయక రాజవంశానికి చెందిన చోక్కనాథ నాయక, తంజావూరుకు చెందిన ఆయన మామ విజయరాఘవ నాయక మధ్య తలెత్తిన ఒక అంతర్గత కుటుంబ గొడవలు ఒక యుద్ధానికి వీలు కల్పించి చివరికి తంజావూరును ఓడించింది. తంజావూరు నాయకుల పాలన 1673 వరకు కొనసాగింది. మదురై పాలకుడు చోక్కనాథ నాయకు తంజావూరు మీద దాడి చేసి దాని పాలకుడు విజయరాఘవను చంపాడు.
తుక్కోజీ మరణం తరువాత అరాచక కాలం 1739 లో ప్రతాపుసింగు సింహాసనం అధిష్టించడంతో ముగిసింది. ఆయన 1763 వరకు పరిపాలించాడు. ఆయన కర్ణాటక నవాబు అయిన మహ్మదు అలీతో పొత్తు పెట్టుకున్నాడు. ఫ్రెంచుకు వ్యతిరేకంగా బ్రిటిషు ఈస్టు ఇండియా కంపెనీకి సహాయం చేశాడు. కర్నాటక యుద్ధాలు, ఏడు సంవత్సరాల యుద్ధంలో ఈస్టు ఇండియా కంపెనీ. బ్రిటిషు ఈస్టు ఇండియా కంపెనీకి డైరెక్టరుగా "హిజు మెజెస్టి" అని సంబోధించబడిన చివరి రాజు ఆయన. 1762 లో తంజావూరు, కర్ణాటక, బ్రిటీషు వారి మధ్య త్రైపాక్షిక ఒప్పందం కుదిరింది. దీని ద్వారా ఆయన కర్ణాటక నవాబుకు అధిపతి అయ్యాడు.
మరాఠా రాజు శివాజీకి సోదరుడు వెంకోజీ భోసలే రాజవంశం నుండి వచ్చిన తంజావూరుకు చెందిన మొదటి రాజా. ఆయన 1674 ఏప్రెలులో తంజావూరు పరిపాలనను చేపట్టి 1684 వరకు పరిపాలించాడని విశ్వసిస్తున్నారు. తన పాలనలో శివాజీ 1676-1677లో జింగీ, తంజావూరుల మీద దాడి చేసి తన సోదరుడు శాంతాజీని కొలెరూనుకు ఉత్తరాన ఉన్న అన్ని భూములకు పాలకుడిగా చేసాడు. తన పాలన చివరి సంవత్సరాలలో మైసూరు నుండి వెంకోజీ చేసిన దండయాత్రను తిప్పికొట్టడానికి మదురైకి చెందిన చోక్కనాథతో పొత్తు పెట్టుకున్నాడు.
రెండవ శివాజీ తంజావూరు చివరి మరాఠా పాలకుడుగా బలహీనమైన యువరాజుగా 1832 నుండి 1855 వరకు పరిపాలించాడు. ఆయన మొదటి భార్యకు మగ వారసుడు లేనందున రాణి తన మేనల్లుడిని దత్తత తీసుకుంది. 1855 లో మహారాజా మరణం తరువాత దత్తత జరిగింది. బ్రిటిషు వారు ఈ దత్తతను అంగీకరించలేదు. లాప్సు సిద్ధాంతం నిబంధనల ఆధారంగా తంజావూరును వారు స్వాధీనం చేసుకున్నారు.
తంజావూరు స్వతంత్ర పాలకుడు. 1773 లో తంజావూరును కర్నాటక నవాబు చేజిక్కించుకుని 1776 వరకు పాలించాడు. బ్రిటిషు ఈస్టు ఇండియా కంపెనీ డైరెక్టర్లు ఈ సింహాసనాన్ని పునరుద్ధరించినప్పటికీ ఆయన పునరుద్ధరణ కొరకు భారీ మూల్యం చెల్లిమవలసి వచ్చింది. వచ్చింది, ఎందుకంటే ఇది ఆయన స్వతంత్ర్యం కోల్పోయేలా చేసింది.
పన్నెండు సంవత్సరాల వయస్సులో సింహాసనం అధిష్టించాడు. ఆయన పాలనలో మొఘలులు కోరమాండలు తీరం, తిరుచిరాపల్లిని ఆక్రమించడంతో ఆయన మొగలులకు కప్పం అర్పించవలసి వచ్చింది. షాహుజీ సాహిత్య పోషకుడు. ఆయన పాలనలో సరిహద్దు భూముల నియంత్రణ కోసం మదురై, రామ్నాధుపురం రాజాతో తరచూ సంఘర్షణలు, యుద్ధాలు జరిగాయి.
15 వ శతాబ్దంలో చోళ పాలన పతనం అయిన తరువాత , తంజావూరు ప్రాంతం పాండ్య పాలనలో వచ్చింది. తరువాత మాలికు కాఫూరు దాడి తరువాత అది అస్తవ్యస్తంగా మారింది.
" తంజావూరు మరాఠీ రాజ్యం " భోంస్లే రాజవంశం మరాఠా రాజ్యం 17 - 19 వ శతాబ్దాల మధ్య తమిళనాడు రాజ్యంగా ఉంది. వారి మాతృభాష మరాఠీ. ఈ రాజవంశాన్ని వెంకోజీ స్థాపించాడు.
మాయ సీతా మూలాంశం కూర్మ పురాణంలో, బ్రహ్మ వైవార్త పురాణం లో కనబడింది. అందులో మాయ సీత, సీత యొక్క స్వచ్ఛతను భద్రపరచడానికి ఉపయోగపడింది. అధ్యాత్మ రామాయణం లో మాయ సీత చాలా పెద్ద పాత్ర పోషిస్తుంది. మాయ అనే భావన కథనంలో అంతర్భాగం; దీనికి ఉత్తమ ఉదాహరణలు మాయ సీత, మాయ మృగా . ప్రారంభమయ్యాయి అధ్యాత్మ రామాయణం ఉత్తర భారతదేశం లోని వారణాసి లో జన్మించినప్పటికీ, మలయాళం , ఒరియా రామాయణం పాత్రాభినయాలను బాగా ప్రభావితం చేసింది. కానీ ముఖ్యంగా తులసీదాస్ యొక్క రామచరితమానస్ ను ప్రధానంగా ప్రభావితం చేసింది
రామచరితమానస్ అగ్ని పరీక్ష కథనంలో విస్తరిసాతుంది . నిజమైన సీతను మాయ సీత స్థానంలో మార్చడం గురించి ఎవరికీ తెలియదు కాబట్టి, సీత యొక్క పవిత్రత ప్రశ్నార్థకంగా మిగిలింది . ఈ కథనంలో అగ్ని పరీక్ష, మాయ సీతను, అలాగే "ప్రజా అవమానాల కళంకాన్ని" నాశనం చేస్తుందని, జరగని పక్షంలో సీత వీటిని భరించాల్సి ఉంటుందని స్పష్టంగా పేర్కొంది. అగ్ని పరీక్ష సమయంలో రాముడు "సీత" గురించి కఠినమైన పదాలు ఉపయోగించలేదు, ఎందుకంటే అతను ఆరోపించేది మాయ సీత అని అతనికి తెలుసు. ఆమె పవిత్రతను అగ్ని పరీక్ష నిరూపించినందున సీత బహిరంగ అవమానం నుండి రక్షింపబడింది . మాయ సీత మూలాంశం ద్వారా రాముడితో పాటు సీత యొక్క నైతిక స్థితి రక్షించబడింది.
ఈ మూలాంశం దేవి భాగవత పురాణము , అద్భుత రామాయణం , ఒరియా లోని బలరాముడు దాసు యొక్క జగన్మోహన రామాయణం, ఉపేంద్ర యొక్క వైదేహి విలాస , ఒరియా లోని రామాయణం యొక్క నాటకీయ జానపద పునః నిర్మాణం . అయినా రామ్లీలా, లలో కూడా కనపడుతుంది .
కథ యొక్క అనేక వృత్తాంతాల ప్రకారం, సర్వజ్ఞుడు అయిన రామునికి సీత యొక్క అపహరణ గురించి తెలుసు కనుక మాయ సీతను సృష్టిస్తాడు. ఇటువంటి సంస్కరణలు రాముడి దైవిక స్థితిని నొక్కిచెప్పాయి, రాముడిని మానవ కథానాయకుడిగా చిత్రీకరించిన వాల్మీకి వాదనలకు నుండి నిష్క్రమణ పలికాయి .
పరమార్ది శక్తివంతమైన చందేలా పాలకులలో చివరివాడు. పరమల రాసో , పృథ్వీరాజ్ రాసో, అల్హా-ఖండు వంటి అనేక పురాణ గ్రంథాలలో ఆయన పేరు ప్రస్తావించబడింది. ఈ గ్రంథాలు చారిత్రక సంఘటనల మీద ఆధారపడి ఉన్నప్పటికీ వాటిలోని ఎక్కువ భాగం పృథ్వీరాజు చౌహాను లేదా పరమార్దిని కీర్తింపజేయడానికి కల్పించబడింది. అందువలన ఈ గ్రంథాలు సందేహాస్పదమైన చారిత్రకత విలువలు కలిగివుంటాయి. అందువలన పరమార్ది పాలనలో ఎక్కువ భాగం అస్పష్టతతో కప్పబడి ఉంది.
పృథ్వీరాజు మహోబా వైపు సైనికయాత్ర ప్రారంభించాడు. ఆసన్నమైన ఓటమిని ఎదుర్కొంటున్న పరమార్ది, ఆయన ప్రభువులు ఆయన పట్టమహిషి మల్హను దేవి సలహా మేరకు సంధిని కోరాడు. పృథ్వీరాజు ఈ ఒప్పందానికి అంగీకరించినప్పటికీ చందేలా భూభాగంలోని బెట్వా నది ఒడ్డున శిబిరంలో ఉన్నాడు. ఇంతలో చందేలాలు కన్నౌజు నుండి తిరిగి రావాలని అల్హా, ఉడాలులను అభ్యర్థించారు.
ఇద్దరు సోదరులు మొదట్లో సంశయించినప్పటికీ వారి తల్లి చందేల పట్ల విధేయతను గౌరవించాలని విజ్ఞప్తి చేసిన తరువాత తిరిగి రావడానికి అంగీకరించారు. జైచందు తన ఇద్దరు ఉత్తమ కుమారులతో తన ప్రధాన సేనాపతుల నేతృత్వంలో సైన్యాన్ని చందేలాకు మద్దతుగా పంపించాడు. పరమార్ది స్వీయనేతృత్వంలో తన సైనికులను నడిపించి కలంజర కోటకు తిరిగి వెళ్ళాడు. తరువాత ఆయన కుమారుడు బ్రహ్మజితు, అల్హా, ఉడాలుతో కలిసి పృథ్వీరాజు చౌహనుకు వ్యతిరేకంగా చందేలా సైన్యాన్ని నడిపించాడు. తరువాతి యుద్ధంలో చందేలాలు ఓడిపోయారు. ఈ ఘర్షణలో బ్రహ్మజితు, ఉడాలు, జైచందు ఇద్దరు కుమారులు మరణించారు. విజయం తరువాత పృథ్వీరాజు చందేలా రాజధాని మహోబాను తొలగించాడు.
తరువాత పృథ్వీరాజు తన సేనాపతి చావందు రాయ్‌ని కలన్జారాకు పంపించాడు. చౌహాను సైన్యం కోటను స్వాధీనం చేసుకుని పరమార్డిని ఖైదీగా తీసుకుని ఢిల్లీ వైపు తిరిగి వెళ్ళింది. పర్మలు రాసో అభిప్రాయం ఆధారంగా తిరిగి వచ్చిన చౌహాను సైన్యం మీద అల్హా కుమారుడు ఇందాలు కుమారు ఆశ్చర్యకరమైన దాడి చేసి పరమార్దిని విడిపించాడు. తరువాత పరమార్ది సిగ్గుతో గజరాజ ఆలయంలో ఆత్మహత్య చేసుకున్నాడు.ఆయన మరణించిన తరువాత పరమార్ధి 50 మంది భార్యలు సతీసహగమనానికి పాల్పడినట్లు పరమలు రాసో పేర్కొన్నాడు.చాందు బర్దాయి అభిప్రాయం ఆధారంగా ఆయన రాజ్యాన్ని విసర్జించి గయలో నివసించి అక్కడ మరణించాడు కొంత మంది భావిస్తున్నారు.
పృధ్వీరాజు పజ్జును రాయ్‌ను మహోబా రాజప్రతినిధిగా నియమించినట్లు పృథ్వీరాజు రాసో పేర్కొన్నాడు. తరువాత పరమార్ది కుమారుడు సమర్జితు జైచందు అధికారి నరసింహ సహాయంతో మహోబాను తిరిగి స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. అప్పుడు సమర్జితు కలంజర, గయా మధ్య భూభాగాన్ని పరిపాలించాడు. అయినప్పటికీ అటువంటి యువరాజును చందేలా వ్రాతపూర్వక ఆధారాలు పేర్కొనలేదు.
ఈ పురాణ కథనం కచ్చితమైన చారిత్రకత చర్చనీయాంశమైంది. కాని పృథ్వీరాజు చౌహాను మహోబాను తొలగించిన విషయం తెలిసిందే. ఇది అతని మదన్పూరు రాతి శాసనాలు ధ్రువీకరించాయి. ఏది ఏమయినప్పటికీ చౌహానులు మహోబా లేదా కలంజరాను సుదీర్ఘంగా ఆక్రమించడం చారిత్రక ఆధారాలకు మద్దతు ఇవ్వదు. అంతేకాకుండా చౌహాను విజయం సాధించిన వెంటనే పరమార్ది చనిపోలేదు లేదా పదవీ విరమణ చేయలేదని తెలిసింది. ఈ సంఘటన తరువాత ఆయన అనేక శాసనాలు జారీ చేసినట్లు తెలుస్తుంది: కలంజర శిలాశాసనం సా.శ. 1184 మహోబా రాతి శాసనం, సా.శ. 1187 అజయగడు రాతి శాసనం, సా.శ. 1195 బఘారీ రాతి శాసనం, సా.శ. 1201 కలంజర రాతి శాసనం.
ఈ రికార్డులు పరమార్దికి సామ్రాజ్య బిరుదులను ఇస్తాయి. అందువలన ఆయన సార్వభౌమ పాలకుడిగా కొనసాగాడని సూచిస్తుంది. ఢిల్లీ సుల్తానేటు చందేలా రాజ్యం మీద దండెత్తిన తరువాతి శతాబ్దం ప్రారంభం వరకు పరమార్ది పరిపాలించినట్లు ముస్లిం చరిత్రలు ఆధారాలు ఇస్తున్నాయి.
ఢిల్లీ చరిత్రకారుడు హసను నిజామి వ్రాసిన తాజ్-ఉల్-మాసిరు, పర్మారు ఆరంభంలో కొంత ప్రతిఘటనను ఇచ్చినప్పటికీ తరువాత భద్రత కొరకు పారిపోయాడని పేర్కొన్నది. తదనంతరం ఆయన ఢిల్లీ పాలకుడి ముందు లొంగిపోయి ఆయన స్వాధీనంలో ఆయన సామంతుడిగా ఉండటానికి అంగీకరించాడు. ఆయన సుల్తానుకు నివాళి అర్పిస్తానని వాగ్దానం చేసినప్పటికీ ఆయన ఈ ఒప్పందాన్ని అమలు చేయడానికి ముందే మరణించాడు. ఆయన మరణం తరువాత ఆయన దివాను అజు డియో ఢిల్లీల్లీ పాలకుడిని ప్రతిఘటించడం కొనసాగించాడు. కరువు సమయంలో కోటలోని నీటి నిల్వలు ఎండిపోవడంతో చివరికి దివాను లొంగిపోవలసి వచ్చింది. సుల్తానేటు విజయం తరువాత దేవాలయాలను మసీదులుగా మార్చారని, 50,000 మంది పురుషులను బానిసలుగా తీసుకున్నామని తాజ్-ఉల్-మాసిర్ పేర్కొన్నాడు. కుతుబ్ అల్-దిన్ ఐబాక్ కలంజారా రాజప్రతినిధిగా హజబ్బరు-ఉద్-దిన్ హసన్ అర్నాలును నియమించి మహోబాను కూడా స్వాధీనం చేసుకున్నాడు.
మహీలు పరిహారు రాజకీయ వ్యూహాన్ని భరించలేక ఉడాలు, ఆయన సోదరుడు అల్హా చందేలా రాజసభ నుండి నిష్క్రమించారు. వారు కన్నౌజు గహదవాలా పాలకుడు జైచందు ఆశ్రయం పొందారు. మహీలు పృథ్వీరాజు చౌహానుకు రహస్య సందేశం పంపాడు. పరమార్ది ప్రథమ సేనాధిపతి మహోబాను విడిచిపెట్టినట్లు సమాచారం. ఆయనచేత ప్రేరేపించబడిన పృథ్వీరాజు సా.శ. 1182 లో ఢిల్లీ నుండి బయలుదేరి గ్వాలియరు, బటేశ్వరు మీదుగా చందేలా భూభాగానికి వెళ్ళాడు. మొదట ఆయన అల్హా ఉడాలు బంధువు మల్ఖాను నేతృత్వంలో సిర్సాగరును ముట్టడించాడు. పృథ్వీరాజు మల్ఖాను మీద గెలిచేందుకు ప్రయత్నించాడు. కాని మల్ఖాను పరమార్దికి విధేయుడిగా ఉండి ఆక్రమణదారుల మీద పోరాడాడు. మల్ఖాను ఆక్రమణలోని సైన్యం 8 మంది సేనాపతులను చంపిన తరువాత పృథ్వీరాజు స్వయంగా యుద్ధానికి బాధ్యత వహించాడు. చందేలాలు చివరికి యుద్ధంలో ఓడిపోయి, మల్ఖాను చంపబడ్డాడు.
అనేక చందేలా శాసనాలు కూడా పరమార్ది గురించి ప్రస్తావించినప్పటికీ వీటిలో చారిత్రక సమాచారం చాలా తక్కువ. ఉదా;సమేరా రాగిఫలక శాసనం అందంలో ఆయన మకరధ్వజుడిని అణిచివేసిన రాజు అని, సముద్రంవటి లోతైన వ్యక్తి అని, గొప్పతనంలో స్వర్గాధిపతి ఇంద్రుడితో సమానుడని, విశ్వసించతగిన వ్యక్తులలో ఆయన యుధిష్టరుడికి సమానుడని శాసనాలు ఆయనను స్తుతించాయి. బాఘరి రాతి శాసనం అతనికి సైనిక విజయాలు దక్కాయని, ఇతర రాజులు ఆయనకు నమస్కరించారని, కానీ ఈ రాజులలో ఎవరికీ పేరు పెట్టలేదని పేర్కొంది. ఆయన మనవడు భార్య కల్యాణదేవి అజయగడ్ శాసనం కూడా ఆయనను సార్వత్రిక సార్వభౌమాధికారిగా వర్ణిస్తుంది. ఆయన శత్రువులు దయనీయ స్థితిలో మిగిలిపోయారు. విస్తృతమైన విజయాల గురించిన ఇటువంటి వ్రాతలు చారిత్రక ఆధారాల ద్వారా ధ్రువీకరించబడవు.
పరమార్ది పాలన మొదటి కొన్ని సంవత్సరాల శాసనాలలో సెమ్రా , మహోబా , ఇచావారు , మహోబా , పచారు , చార్ఖారీ . ఈ శాసనాలు అన్నీ ఆయనకు సామ్రాజ్య బిరుదులను ఉపయోగిస్తాయి: పరమభట్టారక-మహారాజాధిరాజ-పరమేశ్వర పరమ-మహేశ్వర శ్రీ-కలంజరాధిపతి శ్రీమంత పరమార్దిదేవ. ఇది తన పాలన ప్రారంభంలో పరమార్ది తన తాత మదనవర్మ నుండి వారసత్వంగా పొందిన భూభాగాలను నిలుపుకున్నట్లు సూచిస్తుంది.
పరమార్ది మధ్య భారతదేశంలోని చందేలా రాజవంశం రాజు. ఆయన చివరి శక్తివంతమైన చందేలా రాజు, జెజకభుక్తి ప్రాంతాన్ని పరిపాలించాడు. సా.శ. 1182-1183లో చందేలా రాజధాని మహోబా మీద దాడి చేసిన పృథ్వీరాజు చౌహానును ఆయనను ఓడించాడు. పారమార్ది తరువాత కొన్నిసంవత్సరాలలో చందేలా అధికారాన్ని తిరిగి పొందగలిగినప్పటికీ సా.శ. 1202-1203లో గురిదు జనరలు కుతుబు అల్-దిన్ ఐబాకు చేతిలో ఓడిపోయాడు.
ఆయన శాసనాలలో ఆయనను పరమార్ది-దేవా అని పేర్కొన్నారు. మధ్యయుగ బార్డికు ఇతిహాసాలు ఆయనను పరమల లేదా పరిమల అని పిలుస్తాయి. ఆధునిక మాతృభాషలలో ఆయనను పారామార్దిదేవు, పర్మారు, పరమలు డియో లేదా పరిమలు చందేలు అని కూడా పిలుస్తారు . ఆయన జారీ చేసిన బంగారు నాణెం, కూర్చుని ఉన్న దేవతను రూపం కలిగి ఉంది. అందులో ఆయన పేరు శ్రీమతు పరమార్ది.
సా.శ. 1192 లో ఘురిదుల మీద జరిగిన రెండవ తారైను యుద్ధంలో పృథ్వీరాజు చౌహాను చంపబడ్డాడు. చాహమానాలు , గహదవాలను ఓడించిన తరువాత, ఢిల్లీ ఘురిదుల రాజప్రతినిధి చందేలా రాజ్యం మీద దండయాత్రకు ప్రణాళిక వేశారు. కుతుబు అల్-దిన్ ఐబాకు నేతృత్వంలోని ఒక శక్తి, ఇల్టుట్మిషు వంటి బలమైన సేపతులతో కలిసి సా.శ. 1202 లో కలంజారా చందేలా కోటను ముట్టడించారు.
పరమార్ది బాతేశ్వరు శాసనం ఆయన తన తండ్రి యశోవర్మ తరువాత వచ్చాడని సూచిస్తుంది. అయినప్పటికీ ఇతర చందేలా శాసనాలు ఆయన తన తాత మదనవర్మ తరువాత అధికారపీఠం స్వీకరించాడాని సూచిస్తున్నాయి. అయినప్పటికీ మదనవర్మ జీవించి ఉన్నప్పుడు యశోవర్మ చాలా తక్కువ కాలం పాలించాడు. లేదా అస్సలు పాలించలేదు భావిస్తున్నారు.
కలంజర శాసనం ఆధారంగా పరమార్ది పూర్వీకులలో ఒకరు పాలకుల భూలోక భార్యలను ఖైదు చేయగా పరమార్ది దేవలోక యోధులు దైవీక పాలకులు కూడా వారి భార్యల భద్రత గురించి ఆందోళనచెందారు. తత్ఫలితంగా దేవతలు ఆయనకు మ్లేచ్చ సైన్యాన్ని ఎదుర్కొనడానికి తగిన శక్తిని ఇచ్చారు.
సా.శ. 1182-1183 సమయంలో చాహమన పాలకుడు పృథ్వీరాజు చౌహాను జెంజకాభక్తి చందేల రాజ్యం మీద దాడి చేశాడు. చందేలా వ్రాతపూర్వక ఆధారాలు ఈ దండయాత్ర గురించి ప్రస్తావించలేదు. బహుశా వారి రాజు అవమానకరమైన ఓటమిని వివరించకుండా ఉండటానికి అవి నమోదుచేయబడలేదని భావిస్తున్నారు.
సా.శ. 1195 బతేశ్వరు శాసనం ఇతర భూస్వామ్య రాజులు ఆయన ముందు నమస్కరించారని సా.శ. 1201 కలంజర శాసనం ఆయనను దశర్నా దేశానికి ప్రభువుగా అభివర్ణించింది. పృథ్వీరాజు చౌహాను ఢిలీకి తిరిగి వచ్చిన తరువాత పరమార్ది తిరిగి చందేలాను శక్తివంతం చేసాడని ఈ ఆధారాలు సూచిస్తున్నాయి.
పర్మలు రాసో అభిప్రాయం ఆధారంగా పరమార్ది 5 సంవత్సరాల వయస్సులో సింహాసనాన్ని అధిష్టించాడు. ఈ వాదనను అజయగడ్ శాసనం ధ్రువీకరించినట్లు కనిపిస్తుంది: చిన్నతనంలో కూడా పరమార్ది నాయకుడని పేర్కొంది .
సా.శ. 1183 మహోబా శాసనం ఆధారంగా త్రిపుర ప్రభువు పరమార్డి ధైర్యం గురించి పాటలు విన్నప్పుడల్లా మూర్ఛపోయాడు. పరమార్ది త్రిపురి, కలచురి రాజును, బహుశా జయసింహను ఓడించాడని ఇది సూచిస్తుంది.
16 వ శతాబ్ధానికి చెందిన ముస్లిం చరిత్రకారుడు ఫిరిష్టా దళాలకు లొంగిపోవాలని రాజు తీసుకున్న నిర్ణయంతో విభేదించిన పరమార్ధి సొంత మంత్రి ఆయనను హత్య చేసాడని సూచించాడు.
ఇక్కడ సరైన నీటి వసతులు ఉండేవి కావు. ఆ సందర్భంలో స్వామి చిన్మయానంద," భగవంతుడు భూమిని ఇచ్చినప్పుడు నీరు ఎందుకు ఇవ్వడు ? దేవుడు భూమిలోపల నుండి లేదా కొండ పై నుండి గంగని అనుగ్రహిస్తాడు!" అని అన్నాడు. గురుదేవులు చెప్పిన విధంగానే జియోలాజి శాఖ వారు పరిశీలించి ఈ భూమిలో నీరు ఉందని తెలిపి మూడు చోట్ల బోరు వేయడానికి గుర్తులు పెట్టారు. ఆ మూడు చోట్ల రెండు బోర్లు మోటారు పంపుల కోసం ఒకటి రోజువారీ అవసరాల కోసం బోరు వేశారు. ఎనిమిది నెలల్లోనే విద్యుత్ అందుబాటులోకి రావడంతో ఈ ప్రాంతం రూపు రేఖలు మారిపోయాయి. ఖాళీగా నిరుపయోగంగా పడి ఉన్న నేల నీటి గలగలలతో ఆకు పచ్చని అందమైన తోటగా మారింది.
చిన్మయారణ్యం ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రం, కడప జిల్లా, ఓబులవారిపల్లె మండలం, యల్లాయ పల్లె గ్రామంలోని ఓ ఆశ్రమం. ఇది చిన్మయ మిషన్ వారి అనుబంధ సంస్థ. ఈ ఆశ్రమం పచ్చని చెట్లతో, దేవాలయాలతో అందంగా ఉంటుంది. పూజ్య స్వామిని శారదాప్రియానంద, స్వామి చిన్మయానంద గార్లచె స్థాపించబడిన ఈ ఆశ్రమం ఇక్కడ హిందూ మతానికి, అధ్యాత్మికతకు, చుట్టు పక్కల ఊర్ల ప్రజలకు విశేష కృషి చేస్తోంది. ఇక్కడ ఆశ్రమవాసులు, చుట్టుపక్కల గ్రామాల వారందరూ ఈ ఆశ్రమ స్థాపకురాలైన శారద ప్రియానంద గారిని అమ్మ అని వచిస్తూ ఆమె యందు ఎంతో భక్తి ప్రపత్తులు కలిగి ఉంటారు.
గ్రామంలో ఈ ఆశ్రమం ప్రారంభించిన నెలాఖరు కల్లా ఉన్నత చదువులు చదివిన ఓ బ్రహ్మచారి రాత్రి బడిని ప్రారంభించి సత్సంగాలు కూడా నిర్వహించాడు. మూడు నెలల్లో రెండు కుటీరాలు నిర్మించారు. తద్వారా చిన్మయ మిషన్ లోని ఐదుగురు ప్రముఖుల్లో నలుగురు ఇక్కడికి ఉండడానికి వచ్చారు. ఓ సంవత్సరం తిరిగే లోగా ఏ ఆసరా లేని పేద వృద్దులను పోషించడం ప్రారంభించారు. ప్రారంభంలో వీరు ఓ 15 మంది ఉండే వారు. తరువాత ఇదే విధముగా సత్య కామ మందిరం ప్రారంభించడంతో బాటు ఇద్దరు అనాధాలైన ఆడ పిల్లలకు ఆశ్రయం కల్పించారు.
ఈ ఆశ్రమం కోసం యల్లాయ పల్లె గ్రామస్తులు 1982 లో 24 ఎకరాల భూమిని దానం చేశారు. తద్వారా స్వామి చిన్మయానంద సరస్వతి 1982 ఫిబ్రవరి 8 న భూమి పూజకు నిశ్చయించారు. ఈ ఆశ్రమం ప్రారంభిస్తూ గురుదేవులు స్వామి చిన్మయానంద ఉత్సాహంగా ," ఈ ఆశ్రమం బాగా అభివృద్ది చెందుతుంది అని, దేశం మొత్తం ఈ ఆశ్రమం వైపు చూస్తుందనడంలో సందేహం లేదు" అని తెలిపారు. చిన్మయానంద స్వామి మరో నిమిషం వృధా చేయకుండా ఉత్సాహంతో వివిధ కార్యక్రమాల రూపకల్పన చేశారు. తర్వాత ఈ ఆశ్రమం బాగా అభివృద్దిలోకి వచ్చింది.
ఈ ఆశ్రమం తరపున ఈ ఊరిలో చిన్మయ హరిహర విద్యాలయ అనే పాఠశాల నడుపుతున్నారు. అనాథలకు, పేద వారికి ఉచిత లేదా అత్యల్ప ధరకు 10 వ తరగతి వరకు ఇక్కడి పాఠశాలలో బోధన చేస్తున్నారు. వసతి గృహ సదుపాయం కూడా ఉంది.
సమీప బాలబడి, ప్రాథమిక పాఠశాల వెంకటాపురంలోను, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల. మాధ్యమిక పాఠశాల అలుబాకలోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల వెంకటాపురంలోను, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల భద్రాచలంలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల ఖమ్మంలోను, పాలీటెక్నిక్‌ భద్రాచలంలోను, మేనేజిమెంటు కళాశాల పాల్వంచలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల వెంకటాపురంలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం పాల్వంచలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల ఖమ్మం లోనూ ఉన్నాయి.
ఇది మండల కేంద్రమైన వెంకటాపురం నుండి 40 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన మణుగూరు నుండి 77 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2016 అక్టోబరు 11 న చేసిన తెలంగాణ జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణకు ముందు ఈ గ్రామం పాత ఖమ్మం జిల్లాలో, ఇదే మండలంలో ఉండేది. పునర్వ్యవస్థీకరణలో దీన్ని కొత్తగా ఏర్పాటు చేసిన జయశంకర్ జిల్లా లోకి చేర్చారు. ఆ తరువాత 2019 లో, కొత్తగా ములుగు జిల్లాను ఏర్పాటు చేసినపుడు ఈ గ్రామం, మండలంతో పాటు కొత్త జిల్లాలో భాగమైంది.
వరద నీటి ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోయే పెట్రోలియం హైడ్రోకార్బన్లు, ఇంధనాలు , కందెనలు , ఇంధన దహనం కారణంగా వెలువడే ఉప ఉత్పత్తులు
క్లోరినేటెడ్ ద్రావకాల వంటి ద్రవరూపంలో ఉండని పదార్థాలు నీటిలో కరగవు, నీటికంటే సాంద్రంగా ఉంటాయి. అందుచేత ఇవి జలాశయాల అడుక్కు చేరుతాయి.
యాంటిడిప్రెసెంట్ మందులు లేదా గర్భనిరోధక మాత్రలు వంటి హార్మోన్ల మందులు. ఈ మోలిక్యూళ్ళు చిన్నవిగా ఉంటాయి. ఖరీదైన యంత్రాలు, శుద్ధి పద్ధతులూ లేకుండా శుద్ధి కేంద్రాల్లో వీటిని తొలగించడం కష్టం.
నీటి నమూనాలను విశ్లేషించడం ద్వారా నీటి కాలుష్యాన్ని కొలుస్తారు. ఈ విశ్లేషణలో భాగంగా శారీరక, రసాయన, జీవ పరీక్షలు చేయవచ్చు. నీటి కాలుష్య నియంత్రణకు సరైన మౌలిక సదుపాయాలు, నిర్వహణ ప్రణాళికలూ అవసరం. మౌలిక సదుపాయాలలో మురుగునీటి శుద్ధి కర్మాగారాలు ఒక భాగం. మురుగునీటి శుద్ధి కర్మాగారాలు, పారిశ్రామిక మురుగునీటి శుద్ధి కర్మాగారాలు నీటి వనరులను మురుగునీటి నుండి రక్షిస్తాయి. వ్యవసాయ మురుగునీటి శుద్ధి, నిర్మాణ స్థలాల్లో కోత నియంత్రణ కూడా నీటి కాలుష్యాన్ని నివారించడంలో సహాయపడుతుంది. నీటి కాలుష్యాన్ని నివారించడంలో మరొక విధానం ప్రకృతి ఆధారిత పరిష్కారాలు. పట్టణ ప్రాంతాల్లో నీటి ప్రవాహం వేగాన్ని, పరిమాణాన్నీ నియంత్రించడం ఒక పద్ధతి. అమెరికాలో, నీటి కాలుష్యాన్ని తగ్గించేందుకు నీటి పరిమాణాన్ని తగ్గించడం, నీటి నాణ్యతను మెరుగుపరచడం చేస్తారు.
మహాసముద్రాలలో ఉండే పెద్ద సుడిగుండాలు ఈ తేలియాడే ప్లాస్టిక్ శిథిలాలను సంగ్రహిస్తాయి. ప్లాస్టిక్ శిథిలాలు సముద్రాల్లో ఉండే విష రసాయనాలను గ్రహిస్తాయి. వాటిని తినే ఏ జీవి అయినా విషపూరిత మౌతుంది. దీర్ఘకాలం పాటు ఉండే ఈ ప్లాస్టిక్ ముక్కలు సముద్ర పక్షులు, జంతువుల కడుపులో చేరుతాయి. ఇది జీర్ణ వ్యవస్థలకు ఆటంకం కలిగించి, ఆహారేచ్ఛ తగ్గిపోవడానికి, ఆకలితో అలమటించడానికీ దారితీస్తుంది. అసలు కాలుష్య కారకం నుండి కాకుండా, తదుత్పన్నాల వలన అనేక రకాల ద్వితీయ స్థాయి దుష్ప్రభావాలు కలుగుతాయి. ఒండ్రుతో కూడిన ఉపరితల ప్రవాహం దీనికి ఒక ఉదాహరణ. నీటి గుండా సూర్యరశ్మి చొచ్చుకుపోవడానికి ఈ ఒండ్రు, అడ్డుపడుతుంది. దీంతో నీటి మొక్కలలో కిరణజన్య సంయోగక్రియకు ఆటంకం కలుగుతుంది.
సముద్ర కాలుష్యం, పోషకాల కాలుష్యం నీటి కాలుష్యంలోని ఉపసమితులు. నీటి కాలుష్యానికి కారణమయ్యే మూలాలు ఒక్క చోటనే ఉండవచ్చు, లేదా పలు చోట్ల ఉండే మూలాలూ కావచ్చు. వరద నీటి కాలువ, మురుగునీటి శుద్ధి కర్మాగారం లేదా వాగు వంటివి ఏక మూల కాలుష్య కారకాలు. వ్యవసాయ మురుగు నీరు వంటివి అనేక మూలాలు కలిగినవి (ఏక మూలం కాని, చాలా విస్తరమైన ప్రదేశంలో విస్తరించి ఉండే మూలాలు). కాలుష్యం అనేది కాలక్రమంలో జరిగే సంచిత ప్రభావం యొక్క ఫలితం. కలుషితమైన నీటి వనరులలో నివసించే లేదా ఆ నీటిని గ్రహించే మొక్కలు, జీవులు అన్నీ ప్రభావితమవుతాయి. ఈ ప్రభావాలు జాతులను దెబ్బతీస్తాయి. వాటిపై ఆధారపడిన సహజ జీవ సమాజాలను కూడా ప్రభావితం చేస్తాయి.
పోషకాలను కలిగి ఉన్న ఎరువులు - నైట్రేట్లు, ఫాస్ఫేట్లు - పొలాల నుండి నీటి ప్రవాహంలో, అలాగే వాణిజ్య, గృహ వాడకాల్లో ఇవి కనిపిస్తాయి
నిర్మాణ స్థలాలు, చెట్లు కొట్టే స్థలాలు, పోడు వ్యవసాయం కోసం చెట్లను తగలబెట్టే స్థలాల నుండి నీటిలో కొట్టుకు పోయే సిల్ట్
సముద్రంలోకి సాధారణంగా నదుల ద్వారా కాలుష్యం చేరుతుంది. మురుగునీటిని, పారిశ్రామిక వ్యర్థాలను నేరుగా సముద్రంలోకి విడుదల చేయడానికి నదులొక మార్గం. ఈ కాలుష్యం ముఖ్యంగా అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాలలో జరుగుతుంది. ప్రపంచవ్యాప్తంగా సముద్రపు ప్లాస్టిక్ కాలుష్యానికి 10 అతిపెద్ద కారక దేశాలు చైనా, ఇండోనేషియా, ఫిలిప్పీన్స్, వియత్నాం, శ్రీలంక, థాయిలాండ్, ఈజిప్ట్, మలేషియా, నైజీరియా, బంగ్లాదేశ్ లు. ఎక్కువగా యాంగ్జీ, సింధు, యెల్లో, హై, నైలు, గంగ, పెర్ల్, అముర్, నైగర్, మెకాంగ్ నదుల ద్వారా ఈ కాలుష్యం సందురాల్లోకి చేరుతోంది. "సముద్రాల్లోకి చేరే మొత్తం ప్లాస్టిక్‌లలో 90 శాతం" వాటా ఈ 10 దేశాలదే.
నీటి కాలుష్యం అంటే సాధారణంగా మానవ కార్యకలాపాల ఫలితంగా నీటి వనరులను కలుషితం చెయ్యడం. సరస్సులు, నదులు, సముద్రాలు, జలాశయాలు, భూగర్భజలాలు అన్నీ నీటి వనరులే. సహజ వాతావరణంలో కలుషితాలను ప్రవేశపెట్టినప్పుడు నీటి కాలుష్యం ఏర్పడుతుంది. ఉదాహరణకు, తగినంతగా శుద్ధి చేయని మురుగునీటిని సహజ జలాల్లోకి విడుదల చేయడం జల పర్యావరణ వ్యవస్థల క్షీణతకు దారితీస్తుంది. దీంతో ఈ నీటిపి ఆధారపడి నివసించే వారిలో ఆరోగ్య సమస్యలకు దారితీస్తుంది. వారు అదే కలుషితమైన నీటిని తాగడానికి లేదా స్నానం చేయడానికి లేదా నీటిపారుదల కొరకు ఉపయోగించవచ్చు . ప్రపంచవ్యాప్తంగా మరణాలకు, వ్యాధులకూ నీటి కాలుష్యం ప్రధాన కారణం.
ఉష్ణ కాలుష్యం అంటే మానవ ప్రభావం వల్ల సహజ జలాశయాల్లోని నీటి ఉష్ణోగ్రత పెరగడం లేదా తగ్గడం. ఉష్ణ కాలుష్యం, రసాయన కాలుష్యం లాగా కాకుండా, నీటి భౌతిక లక్షణాలలో మార్పుకు దారితీస్తుంది. ఉష్ణ కాలుష్యానికి ఒక సాధారణ కారణం విద్యుత్ ప్లాంట్లు, తయారీ పరిశ్రమల్లో నీటిని శీతలీకరణిగా ఉపయోగించడం. అధిక ఉష్ణోగ్రతలు నీటిలో ఆక్సిజన్ స్థాయిలను తగ్గిస్తాయి. దీని వలన చేపలను మరణిస్తాయి. దీంతో ఆహార గొలుసు కూర్పు మారుతుంది, జాతుల జీవవైవిధ్యం తగ్గుతుంది. కొత్త థర్మోఫిలిక్ జాతులు వీటి స్థానాన్ని ఆక్రమిస్తాయి . పట్టణ ప్రవాహాల వలన కూడా ఉపరితల జలాల ఉష్ణోగ్రత పెరుగుతుంది.
భౌతిక పరామితులతో పాటు అనేక రసాయనాలు, వ్యాధికారక పదార్థాలు కూడా నీటి కాలుష్యానికి కారణాలు. కాలుష్య కారకాల్లో సేంద్రియ , నిరింద్రియ పదార్థాలు రెండూ ఉంటాయి. పెరిగిన ఉష్ణోగ్రతలు కూడా నీటి కాలుష్యానికి దారితీస్తాయి. విద్యుత్ కేంద్రాలు, పారిశ్రమలూ నీటిని శీతలీకరణిగా ఉపయోగించడం ఉష్ణ కాలుష్యానికి ఒక సాధారణ కారణం. అధిక ఉష్ణోగ్రతలు నీటిలో ఆక్సిజన్ స్థాయిని తగ్గించి, చేపల మరణానికి కారణమౌతాయి. దీనివల ఆహారపు గొలుసు కూర్పు మారుతుంది, జాతుల జీవవైవిధ్యం తగ్గుతుంది, కొత్త థర్మోఫిలిక్ జాతులు వృద్ధి చెంది ఇతర జీవుల స్థానాన్ని ఆక్రమిస్తాయి.