polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
13 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో తన అన్నయ్య జాతవర్మ కులశేఖర తరువాత అధికార పీఠం అధిష్టించిన మొదటి మారవర్మ సుందర పాండ్య దక్షిణ భారతదేశంలో పాండ్య ఆధిపత్యానికి పునాదివేసాడు. ఆయన చోళ దేశం మీద దండెత్తి, ఉరైయూరు, తంజావూర్లను ఆక్రమించి చోళ రాజు మూడవ కులోతుంగను తరిమివేసాడు. చోళ రాజు మారవర్మ మొదటి సుందర పాండ్యుని అధిపత్యాన్ని అంగీకరించి ఆయనకు సామంతుడయ్యాడు. తదుపరి చోళ రాజు మూడవ రాజరాజా స్వయం పాలన కోసం చేసిన ప్రయత్నించాడు. . హొయసల రాజు రెండవ నరసింహ కాలంలో కావేరి లోయలోని మహేంద్రమంగళం వద్ద పాండ్య, హొయసల దళాల మధ్య యుద్ధం జరిగింది. యుద్ధంలో మొదటి మారవర్మ సుందర పాండ్య ఓడిపోయాడు. పాండ్యుల బలహీనతను ఆసరాగా చేసుకుని మూడవ రాజరాజ చోళ దేశాన్ని తిరిగి పునరుద్ధరించాడు. కొంతకాలం తరువాత చోళ యువరాజు మూడవ రాజేంద్ర పాండ్యుల మీద దాడి చేశాడు. రెండవ మారవర్మ సుందర పాండ్యునితో సహా ఇద్దరు పాండ్య నాయకర్లను ఓడించాడు. అప్పుడు హొయసల రాజు సోమేశ్వర పాండ్యుల సహాయానికి వచ్చి మూడవ రాజేంద్రని ఓడించి చోళుల నుండి శాంతిస్థాపించాడు.
మొదటి మారవర్మ కులశేఖర మరణం తరువాత ఆయన కుమారులు 4వ వీర పాండ్యుడు, 4 వ సుందర పాండ్యుడు సామ్రాజ్యం నియంత్రణాధికారం కొరకు వారసత్వ యుద్ధం చేశారు. మరవర్మ కులశేఖర తన తరువాత వీర పాండ్యుని రాజును చేసాడు. స్వల్ప కాలం తరువాత సుందర పాండ్యుడు వీరపాండ్యుని ఓడించాడు. దురదృష్టవశాత్తు, పాండ్య అంతర్యుద్ధం దక్షిణ భారతదేశంలో ఖిల్జీ దాడులతో సమాంతర కాలంలో సాగింది. రాజకీయ పరిస్థితిని సద్వినియోగం చేసుకుని పొరుగున ఉన్న హొయసల రాజు మూడవ బల్లాల పాండ్య భూభాగం మీద దాడి చేశాడు. ఏదేమైనా ఖిల్జీ సేనాధిపతి " మాలిక్ కాఫూర్ " అదే సమయంలో తన రాజ్యం మీద దండయాత్ర కారణంగా బల్లాలా తన రాజధానికి తిరిగి వెళ్ళవలసి వచ్చింది. మూడవ బల్లాలాను లొంగదీసుకున్న తరువాత ఖిల్జీ దళాలు 1311 మార్చిలో పాండ్య భూభాగానికి వెళ్ళాయి. ఇది తెలుసుకున్న పాండ్య సోదరులు వారి రాజధాని నుండి పారిపోయారు. ఖిల్జీలు వారిని జయించడంలో సఫలం కాలేదు.1311 ఏప్రెలు చివరి నాటికి ఖిల్జీలు పాండ్య యువరాజులను వెంబడించే ప్రణాళికలను వదులుకుని నగరాన్ని దోపిడీ చేసి ఢిల్లీకి తిరిగి వెళ్ళారు. 1312 నాటికి దక్షిణ కేరళ మీద కూడా పాండ్యులు నియంత్రణ కోల్పోయారు.
గ్రీకు, లాటిను మూలాలు తమిళకం మాదిరిగానే పురాతన తమిళ దేశాన్ని "లైమిరికు" లేదా "డామిరిసు" , దాని పాలక కుటుంబాలను సూచిస్తాయి.
గ్రీకు రచయిత మెగాస్తేనిసు కూడా పాండ్యుల గురించి ప్రస్తావించారు. అందులో ఆయన " దక్షిణ భారత రాజ్యం మహిళలచే పరిపాలించబడుతోంది " అని ఆయన పేర్కొన్నాడు. ఇండికాలోని పాండ్య దేశాన్ని "భారతదేశం భాగంలో దక్షిణ దిశగా, సముద్రం వరకు విస్తరించి ఉంది" అని ఆయన అభివర్ణించారు. ఆయన రచన ఆధారంగా రాజ్యంలో 365 గ్రామాలు ఉన్నాయి. వీటిలో ప్రతి ఒక్కటి సంవత్సరంలో ఒక రోజు రాజ గృహ అవసరాలను తీర్చగలదని భావించారు. ఆయన ఆ సమయంలో పాండ్య రాణి, పాండ్య హేరక్లెసు కుమార్తెగా అభివర్ణించాడు.
చివరి చాళుక్య రాజు రెండవ కీర్తివర్మ , పాండ్యులతో జరిగిన యుద్ధాల ఫలితంగా తన దక్షిణాది దేశాలను కోల్పోయాడు. 760 లో గంగాలను ఓడించగలిగిన పల్లవ రాజు రెండవ నందివర్మ పల్లవమల్లుడు ను పాండ్య రాజులు మారవర్మ, మొదటి రాజసింహ (సా.శ. మొదటి వరగుణవర్మ పల్లవ దేశం మీద దాడి చేసి కొంగు దేశం వెనాడు ను జయించాడు. శ్రీమర శ్రీవల్లభ శ్రీలంకకు ప్రయాణించి రాజు మొదటి సేనను లొంగదీసుకుని ఆయన రాజధాని అనురాధపురాను తొలగించారు . ఏదేమైనా శ్రీమర శ్రీవల్లభను త్వరలోనే పల్లవ రాజు నృపతుంగ అధిగమించాడు. శ్రీలంక రాజు రెండవ సేన పాండ్య దేశం మీద దండెత్తి, మదురైని కొల్లగొట్టి రెండవ వరగుణవర్మ ను కొత్తరాజుగా ఎన్నుకున్నాడు. సా.శ. 825 లో కేరళ క్యాలెండరు కొల్లం యుగం ప్రారంభం పాండ్య నియంత్రణ నుండి వేనాడు విముక్తిని సూచిస్తుంది.
ఆరంభకాల పాండ్య అధిపతులు వారు ప్రాచీన కాలం నుండి వారి దేశాన్ని పరిపాలించారు. ఇందులో లోతట్టు నగరం మదురై, దక్షిణ ఓడరేవు కోర్కై ఉన్నాయి. పాండ్యుల దేశం అనేక గ్రెకో-రోమన్ మూలాలలో మౌర్య చక్రవర్తి అశోకుడి కాలంలో ప్రస్తావించబడింది. తొలి తమిళ కవిత్వం లో కూడా పాండ్యుల ప్రస్థాన ఉంది. గ్రీకు, లాటిన్ సాహిత్యం , తమిళ-బ్రాహ్మి లిపిలో ఇతిహాసకథనాలతో కూడిన నాణేలు, తమిళ-బ్రాహ్మి శాసనాలు పాండ్య రాజవంశం క్రీస్తుపూర్వం 3 వ శతాబ్దం నుండి సా.శ. ప్రారంభ శతాబ్దాల వరకు కొనసాగి ఉండవచ్చని సూచిస్తున్నాయి. భారతదేశంలో కలభ్రా రాజవంశం అభివృద్ధి తరువాత ప్రారంభ పాండ్యులు దక్షిణభారతంలో చారిత్రాత్మకంగా మరుగున పడ్డారు.
6 వ శతాబ్దం చివరిలో కడుంగోన్ ఆధ్వర్యంలో పాండ్యులు పునరుద్ధరించబడ్డారు. ఇది దక్షిణ భారతదేశంలో కళాభ్రాల అభివృద్ధిని కూడా సూచిస్తుంది. 6 వ శతాబ్దం నుండి 9 వ శతాబ్దం వరకు, బదామి, చాళుక్యులు లేదా దక్కన్ రాష్ట్రకూటలు, కంచి పల్లవులు, మదురైకి చెందిన పాండ్యులు దక్షిణ భారతదేశ రాజకీయాలలో ఆధిపత్యం వహించారు. పాండ్యులు ఒకానొక సమయంలో కావేరి , పురాతన చేరదేశం , వెనాడు , పల్లవ దేశం, శ్రీలంక సారవంతమైన ప్రాంతాన్ని పాలించారు. 9 వ శతాబ్దంలో తంజావూరు చోళుల పెరుగుదలతో పాండ్యులు క్షీణించిన కారణంగా వారు పాండ్యులతో నిరంతరం యుద్ధంలో పాల్గొన్నారు. 13 వ శతాబ్దం చివరలో తమ అదృష్టాన్ని పునరుద్ధరించడానికి అవకాశం లభించే వరకు పాండ్యులు చోళ సామ్రాజ్యాన్ని ఎదిరించడానికి సింహళీయులు , చేరాలతో పొత్తు పెట్టుకున్నారు.
పాండ్యులు, రాష్ట్రకూటలు పల్లవులను ఎదిరించడంలో నిమగ్నమై ఉండగా, కావేరి డెల్టాలో గంగా, సింహళీయులు చోళులతో కలిసి తంజావూరు అధిపతులుగా ఉద్భవించారు. (ముదరాయరు అధిపతి వారి విధేతతను పల్లవుల నుండి పాండ్యులకు మార్చుకున్నారు.). సా.శ.850 నాటికి ముదరాయరు అధిపతిని ఓడించి చోళరాజు విజయాలయ తంజావూరును జయించాడు. ఈ చర్య ద్వారా కావేరి నదికి ఉత్తరాన ఉన్న పాండ్యుల నియంత్రణ తీవ్రంగా బలహీనపడింది . ప్రతిస్పందనగా పాండ్య పాలకుడు రెండవ వరగుణ-వర్మ చోళ దేశంలోకి ప్రవేశించి పల్లవ యువరాజు అపరాజిత, చోళ రాజు ఆదిత్య, గంగా రాజు మొదటి పృధ్వీపతులతో కూడిన బలీయమైన కూటమిని ఎదుర్కొన్నాడు. ఈ కూటమి ఏర్పాటు కుంబకోణం సమీపంలో జరిగిన యుద్ధంలో పాడ్యరాజు ఓటమికి దారితీసింది.
మధురైకాంచి రచనలో రచయిత మాంగుడి మరుదనార్, తన పోషకుడైన తలైయంగనం నెడుంజెళియనును కోర్కై ప్రభువుగా, దక్షిణ పరంతపర్ ప్రజలను రక్షించే యుద్దవీరుడిగా పేర్కొన్నాడు. ఇందులో నెడుంజెళియన్ పాలనలో మదురై, పాండ్య దేశం గురించి పూర్తి నిడివి ప్రస్తావన ఉంది. ప్రసిద్ధ తలైయలంగనం యుద్ధంలో పాండ్యులు తన శత్రువులను ఓడించారని చెబుతారు.
పాండియన్ అనే భారతీయ రాజు అగస్టసు సీజరుకు గౌరవపూర్వకంగా " బహుమతులు" పంపించాడని స్ట్రాబో పేర్కొన్నాడు. 1 వ శతాబ్దపు కాలంనాటి గ్రీకు చరిత్రకారుడు నికోలస్ డమాస్కసు ఆంటియోక్యలో కలుసుకున్న దూత భారతదేశం నుండి "పాండియన్" పంపి ఉండవచ్చని కొందరు అభిప్రాయపడగా ఇతరుల అభిప్రాయం అనుసరించి పోరస్ " క్రీ.పూ.13 లో సీజరు అగస్టసుకు పంపాడు.
చోళ రాజు మొదటి ఆదిత్య పల్లవ గంగా, కొంగు దేశాలకు పూర్వ అధిపతిగా ఉండేవాడు. మొదటి ఆదిత్య పాండ్యరాజు పరాంతక వీరనారాయణ నుండి కొంగు దేశాన్ని స్వాధీనం చేసుకుని ఉండవచ్చు అని అభిప్రాయపడుతున్నారు. ఆదిత్య వారసుడు మొదటి పరాంతక పాలనలో ఉన్న పాండ్య భూభాగాల మీద దాడి చేసి మదురై రాజు మారవర్మ, రెండవ రాజసింహ ఆధీనంలో ఉన్న భూభాగాలను స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. . రెండవ రాజసింహ శ్రీలంక రాజు ఐదవ కస్సాపా సహాయం పొందినప్పటికీ వేలూరు యుద్ధంలో మొదటి పరాంతక చేతిలో ఓడిపోయి శ్రీలంకకు పారిపోయాడు. శ్రీలంకలో తన రాజ చిహ్నాన్ని కూడా విడిచిపెట్టి రాజసింహ చేరా దేశంలో ఆశ్రయం పొందాడు.
నేతృత్వంలోని తుగ్లక్లు మాజీ పాండ్య భూభాగాన్ని మాబర్ ప్రావింసుగా సుల్తానేటులో విలీనం చేసారు. క్రమంగా దక్షిణ భారతదేశంలో ఎక్కువ భాగం సుల్తానేటు పాలనలో చేర్చబడింది. దేవగిరి, టైలింగు, కంపిలి, డోరసముద్ర, మాబారు అనే ఐదు ప్రావిన్సులుగా విభజించబడింది.
కొత్తగా సృష్టించిన దక్షిణ-మాబర్ ప్రావింసు రాజప్రతినిధిగా జలాల్ ఉద్-దిన్ హసన్ ఖాన్ నియమితుడయ్యాడు. సి. 1334 జలాల్ ఉద్-దిన్ హసన్ ఖాన్ తన స్వాతంత్ర్యాన్ని ప్రకటించి మదురై సుల్తానేటును సృష్టించాడు. పాండ్యులు రాజధానిని దక్షిణకాశీకి మార్చారు. 16 వ శతాబ్దం చివరి వరకు ఒక చిన్న ప్రాంతాన్ని పాలించారు.
ప్రారంభ చారిత్రాత్మక దక్షిణ భారతదేశాన్ని పాలించిన మూడు ప్రధాన పాలకులు - చేరాలు, పాండ్యులు చోళులు - మూ- వేందర్ గా పిలువబడ్డారు. వారు తమిళనాడులోని వారి రాజధానులను కేంద్రంగా చేసుకుని పాలించారు. ప్రారంభ చారిత్రాత్మక దక్షిణ భారతదేశం రాజకీయ, ఆర్థిక జీవితంలో మూ వేందరు అనే మూడు శక్తివంతమైన ప్రధాన రాజ్యాలు ఆధిపత్యం వహించాయి. చేరా, చోళ, పాండ్యుల మధ్య తరచూ జరిగే యుద్ధాలు పురాతన తమిళ కవిత్వంలో చక్కగా నమోదు చేయబడ్డాయని తెలుస్తోంది.
మూ "వేందరు" పాలకులలో పాండ్యులు ప్రముఖులు. క్రీస్తుపూర్వం 3 వ శతాబ్దం నుండి పాండ్య రాణి గురించి తమిళ దేశాల సమాఖ్య సూచిస్తుంది. దక్షిణ భారతదేశంలో తమిళ మాట్లాడేవారికి దక్షిణ తమిళనాడులోని మదురై ప్రధానమైన సాంస్కృతిక కేంద్రంగా ఉంది. దక్షిణ భారతదేశంలో మెహాలిర్లు, డాల్మెన్లు, ఎర్న్ సమాధులు, రాతి వృత్తాలు, గుహలు, నడక మార్గాలు వంటి మెగాలిథికు అవశేషాలను చూడవచ్చు. ఖననం చేసే వస్తువులలో ఇనుప వస్తువులు, దంతపు ఆభరణాలు, బ్లాక్-అండ్-రెడ్ పాత్రలు, కొన్ని రోమన్ సామ్రాజ్య నాణేలు కూడా ఉన్నాయి. ఈ మెగాలిథికు ఖననాలతో "వెలిర్" కొండ అధిపతులు అని పిలువడే ప్రజలు సంబంధం కలిగి ఉంటారని భావించబడుతుంది.
13 వ శతాబ్దంలో ప్రధాన పాండ్య నాయకర్లతో కలిపి ఏడుగురు ప్రధాన పాండ్య "చక్రవర్తులు" రాజ్యపాలన చేసారు. వారి శక్తి 13 వ శతాబ్దం మధ్యలో మొదటి జాతవర్మ సుందర పాండ్య ఆధ్వర్యంలో పాండ్యరాజ్యం అత్యున్నత స్థాయికి చేరుకుంది. మొదటి మారవర్మ సుందర పాండ్య
చోళ చక్రవర్తి మొదటి రాజరాజా పాండ్యుల మీద దాడి చేసినట్లు భావిస్తున్నారు. ఆయన పాండ్య, చేర, శ్రీలంక రాజుల కూటమికి వ్యతిరేకంగా పోరాడాడు. యుద్ధంలో చేరాలను ఓడించి, పాండ్యులను వారి ప్రాచీన రాజధాని మదురై నుండి తరిమాడు. మొదటి రాజేంద్ర చోళచక్రవర్తి పాండ్య రాజ్యాన్ని ఆక్రమించడం కొనసాగించి మదురై కు "చోళ పాండ్యా" అనే శీర్షికతో చోళ రాజప్రతినిధులను నియమించాడు. చోళ చక్రవర్తి కులోత్తుంగ చోళుడు పాలనప్రారంభంలో శ్రీలంకను కోల్పోయాడు. అదేసమయంలో పాండ్య దేశంలో తిరుగుబాటు తలెత్తింది.
చారిత్రకపరిశోధకుడు జాన్ ఇ. హిల్ పాన్యును పాండ్య రాజ్యంగా, అయినప్పటికీ ఇతర చారిత్రకపరిశోధకులు దీనిని ఆధునిక బర్మా, లేదా అస్సాంలో ఉన్న ఒక పురాతన రాజ్యంగా గుర్తించారు.
చైనా యాత్రికుడు జువాన్జాంగ్ కాంచిపురం తరువాత ఉన్న మాలకుట్ట అనే రాజ్యానికి దక్షిణాన ఉన్న ఒక రాజ్యం గురించి ప్రస్తావించాడు. కాంచీపురంలో తన బౌద్ధ స్నేహితులు వర్ణించిన మదురైగా గుర్తించారు.
13 వ శతాబ్దం చివరి భాగంలో వెనీషియా యాత్రికుడు మార్కో పోలో పాండ్య రాజ్యాన్ని సందర్శించి ఇక్కడి భూమిగురించి, దాని ప్రజల గురించి స్పష్టమైన వివరణ ఇచ్చారు.
రాజు ఖరవేల స్థాపించిన ప్రసిద్ధ హతిగుంప శాసనం కళింగకు ముప్పుగా ఉన్న "ట్రామిరా" దేశాల సమాఖ్య ఓటమిని గురించి ప్రస్తావించింది. ఇది "పాండ్యా" రాజ్యం నుండి కొల్లగొట్టిన విలువైన ముత్యాలు రాజధానికి తీసుకువచ్చినట్లు సూచిస్తుంది. ముత్యపు చిప్పల పెంపకం, పట్టు పరిశ్రమకు పాండ్య ఆస్థానం ప్రసిద్ధి చెందింది. కోర్కై, అలగంకుళం పాండ్యుల మార్పిడి కేంద్రాలుగా భావిస్తున్నారు. కొంబై, తాంబ్రపర్ణి ఉప నది వద్ద ఉన్న ఓడరేవు ప్రసిద్ధ ముత్యాల మత్స్యకారులతో ముడిపడి ఉన్న అలగంకుళం కూడా ఓడరేవుగా అభివృద్ధి చేయబడింది.
మదురైలోని పాండ్యులలో మూడవ రాజు అయిన సెందన్ తన రాజ్యాన్ని చేరా దేశం వరకు విస్తరించి ప్రసిద్ధి చెందాడు. నాల్గవ పాండ్యుని పాలకుడు అరికేసరి మరవర్మ , కంచిలోని పల్లవులతో జరిగిన యుద్ధాలకు ప్రసిద్ధి చెందాడు. పల్లవ రాజు మొదటి నరసింహవర్మ , బాదామిని జయించిన ప్రసిద్ధుడు, పాండ్యులను ఓడించాడని పేర్కొన్నారు. చాళుక్య రాజు మొదటి పరమేశ్వరవర్మ "విక్రమాదిత్య" పల్లవులు, గంగాలు, బహుశా కావేరీ ముఖద్వారం సమీపంలో పాడ్యులతో కూడా యుద్ధంచేసాడని ప్రతీతి.
సా.శ. 949 లో తక్కోలం యుద్ధంలో చోళులను రాష్ట్రకూట-నాయకత్వ సమాఖ్య ఓడించింది. 950 ల నాటికి చోళ రాజ్యం ఒక చిన్న రాజ్యం పరిమాణానికి తగ్గిపోయింది (దక్షిణాదిలోని చోళుల సామంతరాజ్యాలు స్వాతంత్ర్యాన్ని ప్రకటించాయి). పాండ్య పాలకుడు వీర పాండ్యుడు చోళ రాజు గండరాదిత్యను ఓడించి స్వాతంత్ర్యం ప్రకటించి ఉండవచ్చు. ప్రతిస్పందనగా చోళ పాలకుడు రెండవ సుందర పరాంతక రెండు యుద్ధాలలో వీర పాండ్యుని ఓడించాడు. (చోళ యువరాజు రెండవ ఆదిత్య రెండవ సందర్భంలో వీర పాండ్యుని చంపాడు). రాజు నాలుగవ మహీంద శ్రీలంక దళాలు పాండ్యులకు సహాయం చేశాయి.
సా.శ. 1251 లో జాతవర్మ మొదటి సుందర పాండ్యుడు పాండ్య సింహాసనాన్ని అధిష్టించాడు. తరువాత ఆయన తన సైన్యాన్ని చోళ దేశానికి , శ్రీలంకకు, దక్షిణ కేరళకు నడిపించాడు. హొయసల నియంత్రణను మైసూరు పీఠభూమికి పరిమితం చేయడంలో కూడా ఆయన విజయం సాధించాడు . ఆక్రమించారు). కంచి రాజ్యంలో రెండవ ప్రధాన నగరంగా పనిచేసింది. తన విజయాలలో మొదటి జాతవర్మ సుందర పాండ్యునికి జాతవర్మ వీర పాండ్యుడు వంటి పాండ్య రాజకుటుంబీకులు సహాయపడ్డారు.
6 వ శతాబ్దం నుండి 9 వ శతాబ్దం వరకు బాదామి చాళుక్యులు, కంచిలోని పల్లవులు, మదురైకి చెందిన పాండ్యాలు దక్షిణ భారతదేశ రాజకీయాలలో ఆధిపత్యం వహించారు. బాదామి చాళుక్యుల స్థానాన్ని చివరికి దక్కనులో రాష్ట్రకూటలు భర్తీ చేశారు. పాండ్యాలు దక్షిణ భారతదేశంలో పెరుగుతున్న పల్లవులను నియంత్రించారు. ఎప్పటికప్పుడు వారు దక్కన్ పీఠభూమి రాజ్యాలతో పొత్తులు కుదుర్చుకున్నారు. 9 వ శతాబ్దం మధ్యలో పాండ్యులు కుంబకోణం వరకు ముందుకు సాగారు.
వారి చరిత్రలో పాండ్యాలు పల్లవులు, చోళులు, హొయసలలు, చేరాలు తో పదేపదే సంఘర్షణలలో పాల్గొన్నారు. 1310–11లో దక్షిణ భారతదేశం మీద ఖిల్జీ దండయాత్రతో సమాంతరంగా పాండ్య సామ్రాజ్యంలో అంతర్గత సంక్షోభం కొనసాగింది. రాజకీయ సంక్షోభం మరిన్ని సుల్తానేటుల దాడులు, దోపిడీ, దక్షిణ కేరళ , ఉత్తర శ్రీలంక కోల్పోవడం మదురై సుల్తానేటు స్థాపన . 16 వ శతాబ్దం మధ్యలో మదురై విజయనగర రాజప్రతినిధులు స్వాతంత్ర్యం ప్రకటించి మదురై నాయక్ రాజవంశాన్ని స్థాపించారు.
మొదటి సుందర పాండ్యుని తరువాత మొదటి మారవర్మ కులశేఖర పాండ్యుడిని 1279 లో హొయసల రాజు రామనాధుడిని మూడవ రాజేంద్ర సంయుక్త సైనికశక్తి ఓడించింది. తరువాత మొదటి మారవర్మ కులశేఖర అధీనంలో లేని చోళ దేశం, హొయసల రాజ్యంలో తమిళం మాట్లాడే దక్షిణ భూభాగాలను పరిపాలించాడు. ఆయన మొదటి భువనైకాబాహు పాలించిన శ్రీలంక మీద దాడి చేశాడు. "పాండ్య దేశానికి గౌరవనీయమైన " దంతశేషం ", ద్వీపం సంపద దోచుకున్నాడు. సా.శ. 1308-09 వరకు శ్రీలంక పాండ్యా నియంత్రణలో ఉంది.
పాండ్యుల తొలి చారిత్రక పాలకులలో అల్లి రాణి ఒకరు అని జానపద కథలు పేర్కొన్నాయి. ఆమె "అమెజోనియన్ రాణి"గా పేర్కొనబడింది. ఆమె సేవకులు పురుషులు, పరిపాలనా అధికారులు, సైన్యం మహిళలు. ఆమె రాజధాని కుడిరామలై నుండి శ్రీలంక మొత్తం పశ్చిమ, ఉత్తర తీరాన్ని పరిపాలించిందని భావిస్తున్నారు. ఇక్కడ ఆమె కోటగా భావించే అవశేషాలు కనుగొనబడ్డాయి. ఆమెను కొన్నిసార్లు పాండ్య అనుబంధ దేవతలు, మీనాక్షి, కణ్ణకి అవతారంగా భావించినట్లు కనిపిస్తుంది.
పాండ్య అనే పదం పురాతన తమిళ పదం "పాండు" నుండి ఉద్భవించిందని భావిస్తున్నారు. ప్రారంభ చారిత్రాత్మక తమిళ నిఘంటువులో పాండ్య అనే పదానికి పాత దేశం అంటే చోళ అంటే కొత్త దేశం, చేరా అంటే కొండ దేశం, పల్లవ అంటే సంస్కృతంలో శాఖ అని అర్ధం. పాండ్య శబ్దవ్యుత్పత్తి ఇప్పటికీ పరిశోధకులలో గణనీయమైన ఊహాగానాలకు దారితీస్తుంది. పేర్కొన్న ఉదాహరణలు కాకుండా అనేక ఇతర సిద్ధాంతాలు చారిత్రక అధ్యయనాలలో కనిపిస్తాయి.
విజయనగర సామ్రాజ్యానికి చెందిన మొదటి బుక్కరాయ మదురై నగరాన్ని సా.శ. 1370. సుల్తానును ఖైదు చేసి ఆర్కాటు యువరాజు సంబువరాయను సింహాసనం మీద అధిష్టింప చేసి పునరుద్ధరించారు. మొదటి బుక్క రాయ తన కుమారుడు వీర కుమార కంపనను తమిళ ప్రాంత రాజప్రతినిధిగా నియమించారు. ఇంతలో మదురై సుల్తానేటు స్థానంలో 1378 లో విజయనగర నాయక రాజప్రతినిధులు పాలకులుగా వచ్చారు. 1529 లో నాయకు గవర్నర్లు స్వాతంత్ర్యం ప్రకటించారు. మదురై నాయక్ రాజవంశం స్థాపించారు.
సుందర పాండ్యుడు ఓడిపోయి ఖిల్జీల సహాయం కోరాడు. వారి సహాయంతో ఆయన 1314 నాటికి దక్షిణ ఆర్కాటు ప్రాంతం మీద తిరిగి నియంత్రణ సాధించాడు. తదనంతరం 1314 లో ఖుస్రో ఖాను నేతృత్వంలోని సుల్తానేటు, 1323 లో సుల్తాన్ గియాత్ అల్-దిన్ తుగ్లకు ఆధ్వర్యంలో ఉలుగ్ ఖాన్ నాయకత్వంలో రెండు దండయాత్రలు జరిగాయి.
పాండుల ఆధ్వర్యంలో మదురైలో పురాతన సంగం పేరుతో సాహిత్య కేంద్రాలు స్థాపించబడ్డాయి. కొంతమంది పాండ్య పాలకులు తాము కవులు అని చెప్పుకున్నారు. పాండ్య దేశం మదురైలోని మీనాక్షి ఆలయంతో సహా పలు ప్రసిద్ధ దేవాలయాలకు నిలయంగా ఉంది. కడుంగోన్ పాండ్య శక్తి పునరుద్ధరించిన తరువాత, శైవ నాయనార్లు, వైష్ణవ ఆల్వార్లు ప్రాముఖ్యత పొందారు. . పాండ్య పాలకులు చరిత్రలో స్వల్ప కాలం జైన మతాన్ని అనుసరించారని తెలిసింది.
పాండ్య సామ్రాజ్యంలో విస్తృతమైన భూభాగాలు ఉన్నాయి. కొన్ని సమయాలలో దక్షిణ భారతదేశం, శ్రీలంకలోని పెద్ద భాగాలు కూడా ఇందులో భాగంగా ఉన్నాయి. మదురైలోని పాండ్య రాజు మదురై ఆధీనంలో ఉన్న కుటుంబ శాఖల ద్వారా ఈ విస్తారమైన ప్రాంతాలను నియంత్రించాడు. ఈ రాజ్యం కుటుంబంలోని అనేక రాజకుటుంబంలోని పురుషసభ్యుల మద్య పంచుకోబడింది. వారిలో ఒకరికి మాత్రం మిగతా వారి మీద నియంత్రణ ఉండేది.
పాండ్య రాజ్యాన్ని 6 వ శతాబ్దం చివరిలో రాజు కడుంగోన్ పునరుద్ధరించాడు. వెల్వికుడి శాసనం, తరువాత రాగిఫలకాలలో, కడుంగోన్ "బ్రాహ్మణ వ్యతిరేక" కలభ్రా రాజుల "నాశకుడిగా"గా పేర్కొనబడింది. కళాభ్రా రాజవంశం క్షీణించడంతో పాండ్యులు అధికారంలో, రాజ్యవిస్తరణ అభివృద్ధి చెందుతుంది. ఉరైయూరులో చోళులు ఉన్నారన్నది అస్పష్టంగా ఉన్నప్పటికీ తమిళ దేశం కాంచీలోని పల్లవులు, మదురై పాండ్యాల మధ్య విభజించబడింది.
ప్రారంభ చారిత్రాత్మక దక్షిణ భారతదేశానికి చెందిన పాండ్య పాలకుల పాక్షిక జాబితా క్రిందిది: ప్రారంభ తమిళ కవితలలో పన్నెండు పాండ్య పాలకులు ఉన్నారు.
ప్రారంభ చారిత్రాత్మక పాండ్యులు తొలి తమిళ కవిత్వం సాధకులుగా పేర్కొంటారు. ఈ కవితలు పన్నెండు పాండ్య పాలకులను సూచిస్తాయి. సాంప్రదాయ సమాచారం ఆధారంగా పాండ్యుల ఆధ్వర్యంలో పురాణ తమిళసంగం కార్యక్రమాలు మదురైలో జరిగాయని విశ్వసిస్తున్నారు. ఇరయ్యనారు అగపోరుళ్ వంటి అనేక తమిళ సాహిత్య రచనలు సంగం పురాణకథనాలను పాండ్యులను వారి పోషణను మూడు వేర్వేరు కథనాలలో ప్రస్తావించాయి.
పురాతన తమిళ ఇతిహాసాల ఆధారంగా చేర, చోళ, పాండ్య అనే ముగ్గురు సోదరులు దక్షిణ నగరమైన కోర్కైలో ఉమ్మడిగా పాలించారు. పాండ్య స్వస్థలంలో ఉండగా ఆయన ఇద్దరు సోదరులు చేర, చోళ విడిపోయిన తరువాత ఉత్తర, పడమరలలో తమ సొంత రాజ్యాలను స్థాపించారు. ఇతహాసం సిలప్పతికారం లోని ఒక పద్యం పాండ్యుల చిహ్నం ఒక చేప అని పేర్కొంది. పాండ్యులు అనేక బిరుదులను స్వీకరించారు. వారిలో ఒకటి మీనవన్ అంటే "జాలరి" అని అర్ధం.
పాండ్య రాజవంశాన్ని మదురై పాండ్యాలు అని కూడా పిలుస్తుంటారు. దక్షిణ భారతదేశపు తమిళ వంశాలలో ఇది ఒకటి, మిగిలిన రెండు చోళ, చేరా. దక్షిణ భారతదేశంలోని "తమిళ దేశాన్ని నమూడు వంశాలకు చెందిన పాలకులు " పాలించారు. పాండ్యులు విస్తృతమైన భూభాగాలను పరిపాలించారు. కొన్ని సార్లు ప్రస్తుత దక్షిణ భారతదేశంతో శ్రీలంక చేరిన భూభాగాన్ని పాలించారు.
క్రీ.పూ 3, 2 వ శతాబ్దాలలో స్థాపించిన తమిళ-బ్రాహ్మిలో లిఖించబడిన మంగలం శాసనం లో ఎపిగ్రాఫ్‌లో కనిపించే తొలి పాండ్యుడిగా నెడుంజెళియన్ పేరు ఉంది. ఇది జైన సన్యాసికి రాతిచెక్కడాల పడకల బహుమతిని ఇచ్చినట్లు నమోదు చేసింది. మంగూలం శాసనం ఆధారంగా నెడుంజెళియన్, కడలాన్ పూర్వపాలకులుగా తలైయంగనం నేడుంజెలియన్, పల్యగ-సలై ముడుకుడిమి పెరువాలుడి వంటి వారు ఉన్నారని భావిస్తున్నారు.
అగనానురు, పురనానూరు సేకరణలలో లభించిన అనేక చిన్న కవితలతో సమాంతరంగా మధురైకాంచి, నెడునాళ్వడై అనే రెండు ప్రధాన రచనలు ఉన్నాయి - ఇవి ప్రారంభ చారిత్రక కాలంలో పాండ్యా దేశంలో సమాజం, వాణిజ్య కార్యకలాపాల గురించి ఒక సంగ్రహావలోకనం ఇస్తాయి.
పురనానూరు, అగనానూరు సేకరణలలో వివిధ పాండ్య పాలకులను ప్రశంసిస్తూ పాడిన కవితలు, పాలకులు స్వరపరిచినట్లు పేర్కొన్న కవితలు కూడా ఉన్నాయి.
గ్రీకు, లాటిన్ వృత్తాంతాలు , తమిళ-బ్రాహ్మి లిపిలో ఇతిహాసాలతో కూడిన నాణేలు, తమిళ-బ్రాహ్మి శాసనాలు పాండ్య రాజవంశం క్రీస్తుపూర్వం 3 వ శతాబ్దం నుండి సా.శ. ప్రారంభ శతాబ్దాల వరకు కొనసాగిందని సూచిస్తున్నాయి.
పాండ్యులు వారి స్వర్ణయుగంలోకి ప్రవేశించి మారవర్మ, మొదటి జాతకవర్మ సుందర పాండ్యులు సామ్రాజ్యాన్ని తెలుగు దేశంలో విస్తరించి , దక్షిణ కేరళ, శ్రీలంకను జయించింది. తుంగభద్ర లోయలోని ఉచ్చంగి పాండ్యులు మదురై పాండ్యులకు సంబంధించినవారని భావిస్తున్నారు.
దంతివర్మ పాలనలో పల్లవ భూభాగం దక్షిణం నుండి పాండ్యుల ఆక్రమణ కారణంగా కొంత క్షీణించింది. పల్లవరాజు మూడవ నందివర్మ గంగాలు, అభివృద్ధి చెందుతున్న చోళుల సహాయంతో పాండ్యాలు, తెలుగు-చోడులను ఓడించగలిగారు.
12 వ శతాబ్దం రెండవ భాగంలో పాండ్యదేశంలో తీవ్రమైన అంతర్గత సంక్షోభం కనిపించింది. కులశేఖరల ఆధ్వర్యంలో శ్రీలంక పొరుగు రాజ్యాలు, మొదటి పరాక్రమబాహు, వెనాడు చేర , చోళులు, రెండవ రాజధీరాజ నాయకత్వంలో మూడవ కులోత్తుంగ చోళుడి ఇద్దరు యువరాజులు కలిసారు.
మౌర్య చక్రవర్తి అశోకుడి శాసనాలలో దక్షిణ భారతదేశ ప్రజల గురించి సూచించబడింది;- చోడాలు, కేరళపుత్రులు, పాండ్యులు, సత్యపుత్రులు. ఈ రాజ్యాలు మౌర్య సామ్రాజ్యంలో భాగం కాకపోయినప్పటికీ అశోకచక్రవర్తితో స్నేహపూర్వకంగా ఉన్నాయి:
మౌర్య చక్రవర్తి అశోకుడు శ్రీలంక ప్రజలతో (చోళులు, పాండ్యులు, సత్య పుత్రులు, కేరళ పుత్రులు, తామ్రపర్ణులు) ప్రజలతో కలిసిన దక్షిణ భారతదేశంతో స్నేహపూర్వకంగా వ్యవహరించాడు. సుదూర దక్షిణ భారతదేశాన్ని జయించటానికి అశోకుడు ప్రయత్నించినట్లు సూచనలు లేవు.
కుటుంబ కలహాలు, సుల్తానేటు దండయాత్రలు పాండ్య సామ్రాజ్యాన్ని ముక్కలు చేశాయి. నాణేల పరిశోధనలు పాండ్యులు పాత దక్షిణ ఆర్కాట్ ప్రాంతానికి పరిమితం అయినట్లు సూచిస్తున్నాయి. 1323 లో జాఫ్నా రాజ్యం విచ్ఛిన్నమైన పాండ్య ప్రభావం నుండి తప్పించుకుంటూ స్వాతంత్ర్యాన్ని ప్రకటించింది.
గొప్ప ఇతిహాసాలు పురాణాలు వంటి ఉత్తర భారత సంప్రదాయాలు తరచుగా దక్షిణ భారతదేశాన్ని ఋషి అగస్త్యుడితో అనుబంధిస్తాయి . మధ్యయుగ తమిళ సాహిత్యంలో కూడా అగస్త్యుడు ప్రముఖంగా కనిపిస్తాడు.
సా.శ. మొదటి శతాబ్దంలో పాలించిన కళింగ రాజు ఖరవేల తన హతిగుంఫా శాసనంలో 132 సంవత్సరాల పాటు కొనసాగిన తమిళ దేశాల పాత సమాఖ్య నాశనం చేయబడిందని, పాండ్యాల నుండి పెద్ద మొత్తంలో ముత్యాలను సంపాదించినట్లు పేర్కొంది.
పాండ్య పాలకులు - తలైయళంగనం, ముదుకుడిమి పెరువలుడి విజేత రెండవ నెడుంజెళియను అనేక యాగశాలా మండపాల పోషకుడుగా ఉన్నాడని అనేక పద్యాలలో ప్రస్తావించారు.
ఈ ప్రాంతంలో ప్రారంభ పాండ్యులకు చెందిన అనేక నాణేలు కనుగొనబడ్డాయి. పాండ్య దేశంలో క్రీస్తుపూర్వం 2 వ శతాబ్దంలో రాజూలు, సంపన్నులు జారీచేసిన శాసనాలు కూడా కనుగొనబడ్డాయి.
శ్రీనివాసరెడ్డి తన సినీజీవితం ప్రారంభంలో వివిధ దర్శకుల దగ్గర కన్నడ, తెలుగు చిత్రాలకు సహాయ దర్శకుడిగా పనిచేశాడు. 1984లో కన్నడ దర్శకుడు విజయరెడ్డికి సహాయకుడిగా చేరాడు. ఎం. శ్యామ్ ప్రసాద్ రెడ్డి పరిచయంతో తెలుగులో తొలిసారిగా ఆహుతి సినిమాకు కోడి రామకృష్ణ ఆధ్వర్యంలో దర్శకత్వ విభాగంలో పనిచేశాడు. తరువాత జి. రామ్ మోహన్ రావు, వై. నాగేశ్వరరావులు దర్శకత్వం వహించిన వివిధ చిత్రాలకు సహాయ దర్శకుడిగా పనిచేశాడు. శివనాగేశ్వరరావుతో కలిసి మరో మూడు చిత్రాలకు సహ దర్శకుడిగా పనిచేశాడు.
అదే సమయంలో శ్రీనివాసరెడ్డి, తన స్నేహితులు (ఆనంద్ రెడ్డి, శ్రీనివాసరెడ్డి, రామలింగేశ్వరారెడ్డి, రామకృష్ణారెడ్డి) సహకారంతో 1997లో ఆలీ హీరోగా ఆషాడం పెళ్ళికొడుకు సినిమాకు తొలిసారిగా దర్శకత్వం వహించాడు. తరువాత సుమన్, భానుప్రియ ప్రధాన పాత్రల్లో ఫిబ్రవరీ 14 నెక్లెస్ రోడ్డు పేరుతో సస్పెన్స్ చిత్రానికి దర్శకత్వం వహించాడు. ఎం.ఎస్. రెడ్డి, టి. సుబ్బిరామి రెడ్డిల నిర్మాణంలో అందం అనే చిత్రాన్ని రూపొందించాడు. కానీ ఈ చిత్రం విడుదలకాలేదు.
ఆ తరువాత త్రినాధ్ పెదిరెడ్ల ద్వారా నిర్మాత ఎన్. సూర్యప్రకాశరావు పరిచయంతో 2005లో శివాజీ హీరోగా అదిరిందయ్యా చంద్రం సినిమాను రూపొందించాడు. 2006లో టాటా బిర్లా మధ్యలో లైలా, 2007లో మల్టీస్టారర్ సినిమా యమగోల మళ్ళీ మొదలైంది సినిమాలకు దర్శకత్వం వహించాడు. 2008లో బొమ్మన బ్రదర్స్ చందన సిస్టర్స్ సినిమాకు దర్శకత్వం వహించాడు, ఇది విజయవంతంగా ప్రదర్శించబడింది.
శ్రీనివాసరెడ్డి 1969లో పశ్చిమ గోదావరి జిల్లా తణుకు మండలంలోని వెలగలవారిపాలెం గ్రామంలో జన్మించాడు. స్వగ్రామంలో ప్రాథమిక విద్యను, పెనుమంట్రలో హైస్కూల్ విద్యను పూర్తిచేశాడు. తరువాత భీమవరంలోని డిఎన్ఆర్ ఇంటర్ కాలేజీలో చేరి, చదువు మధ్యలోనే ఆపేసి కర్ణాటకకు వెళ్ళాడు.
శ్రీనివాసరెడ్డి తెలుగు చలనచిత్ర దర్శకుడు. తక్కువ బడ్జెటుతో హాస్య చిత్రాలు తీసి గుర్తింపు పొందాడు. సహాయ దర్శకుడిగా సినీజీవితం ప్రారంభించిన శ్రీనివాసరెడ్డి, 1997లో ఆలీ హీరోగా వచ్చిన ఆషాడం పెళ్ళికొడుకు సినిమాతో దర్శకుడిగా మారాడు.
ప్రపంచవ్యాప్త చిన్మయ మిషన్ అధిపతిగా, స్వామి తేజోమయానంద ని మిషన్‌లో పూజ్య గురూజీగా పిలుస్తారు. అంతేకాకుండా కోయంబత్తూరులోని చిన్మయ ఇంటర్నేషనల్ రెసిడెన్షియల్ స్కూల్, కొత్త డిల్లీలోని చిన్మయ సెంటర్ ఆఫ్ వరల్డ్ అండర్స్టాండింగ్, కొచ్చిన్ సమీపంలో ఉన్న చిన్మయ ఇంటర్నేషనల్ ఫౌండేషన్, చెన్నైలోని చిన్మయ హెరిటేజ్ సెంటర్, బెంగళూరులోని చిన్మయ మిషన్ హాస్పిటల్ విస్తరణ, పూణే సమీపంలోని చిన్మయ విభూతి విజన్ సెంటర్ వంటి ప్రాజెక్టులలో పాల్గొన్నారు. అంతర్జాతీయంగా కూడా ఎక్కువ గా ప్రయాణాలు చేశారు. తన ప్రయాణాలలో, అతను ప్రతి వారం వివిధ నగరాలు, వివిధ దేశాలలో జ్ఞాన యజ్ఞాలను నిర్వహిస్తాడు
స్వామి చిన్మయానంద నుండి భగవద్గీతపై కొన్ని చర్చలలో పాల్గొన్న తరువాత, సుధాకర్ కైట్వాడే ముంబైలోని సందీపని సాధనలయలో చిన్మయ మిషన్ వారి నివాస వేదాంత కోర్సులో చేరడానికి ప్రేరణ పొందారు. 1975 లో కోర్సు పూర్తి చేసిన తరువాత, అతను బ్రహ్మచారి వివేక్ చైతన్యగా మారడంతో పాటు దీర్ఘకాలిక నివాస కోర్సు నిర్వహిస్తున్న స్వామి దయానంద సరస్వతి నుండి కూడా విద్యను అభ్యసించాడు.
ఉదాహరణకు, వర్షం రాకముందే టీం 1 20 ఓవర్లకు బ్యాటింగ్ చేస్తే, వారు మొత్తం 50 ఓవర్లు కలిగి ఉంటారని అనుకుంటారు, కాని తిరిగి ప్రారంభంలో టీమ్ 2 కి 20 ఓవర్లకు బ్యాటింగ్ చేయడానికి సమయం మాత్రమే ఉంది, ఇవ్వడం స్పష్టంగా అన్యాయం టీం 2 సాధించిన లక్ష్యం టీం 1, తక్కువ సంప్రదాయబద్ధంగా బ్యాటింగ్ చేసి ఎక్కువ పరుగులు సాధించి ఉంటుంది, తెలిసి ఉంటే వారికి 20 ఓవర్లు మాత్రమే ఉంటాయి.
టీమ్ 2 యొక్క ఇన్నింగ్స్‌కు ఆటంకాలు ఉంటే, అది ప్రారంభమయ్యే ముందు, సమయంలో లేదా తగ్గించబడితే, అప్పుడు డి/ఎల్ టీం 2 యొక్క టార్గెట్ స్కోర్‌ను టీమ్ 1 ఇన్నింగ్స్ చివరిలో నిర్దేశించిన ప్రారంభ లక్ష్యం నుండి తగ్గిస్తుంది. జట్టు 2 యొక్క వనరులను తగ్గించే నిష్పత్తి. రెండవ ఇన్నింగ్స్‌లో బహుళ అంతరాయాలు ఉంటే, లక్ష్యం ప్రతిసారీ క్రిందికి సర్దుబాటు చేయబడుతుంది.
లక్ష్య స్కోరును పెంచే, తగ్గించే అంతరాయాలు ఉంటే, అప్పుడు లక్ష్యంపై నికర ప్రభావం పెరుగుదల లేదా తగ్గుతుంది, ఏ అంతరాయాలు పెద్దవిగా ఉన్నాయో దానిపై ఆధారపడి ఉంటుంది.
ఈ మునుపటి పద్ధతులు, ప్రకృతిలో సరళమైనవి అయినప్పటికీ, అవి లోపాలను కలిగి ఉన్నాయి, అంటే అవి అన్యాయమైన సవరించిన లక్ష్యాలను ఉత్పత్తి చేస్తాయి, ఇవి మ్యాచ్ యొక్క సమతుల్యతను మారుస్తాయి, సులభంగా దోపిడీకి గురిచేస్తాయి:
సగటు పరుగు రేటు పద్ధతి రెండవ బ్యాటింగ్ జట్టు ఎన్ని వికెట్లు కోల్పోయిందో లెక్కించలేదు, కానీ మ్యాచ్‌కు అంతరాయం ఏర్పడినప్పుడు వారు ఎంత త్వరగా స్కోరు చేస్తున్నారో ప్రతిబింబిస్తుంది. కాబట్టి, వర్షం ఆగిపోయే అవకాశం ఉందని ఒక జట్టు భావిస్తే, వారు వికెట్లు కోల్పోయే అవకాశం లేకుండా స్కోరింగ్ రేటును బలవంతం చేయడానికి ప్రయత్నించవచ్చు, మొదటి జట్టుతో పోలికను వదులుతారు.
మోస్ట్ ప్రొడక్టివ్ ఓవర్స్ పద్ధతి జట్టు బ్యాటింగ్ రెండవసారి కోల్పోయిన వికెట్లను పరిగణనలోకి తీసుకోలేదు, సవరించిన లక్ష్యాన్ని నిర్దేశించడంలో వారి ఉత్తమ ఓవర్లను విస్మరించడం ద్వారా మంచి బౌలింగ్ కోసం జట్టు బ్యాటింగ్ రెండవ స్థానంలో ఉంటుంది.
0 ఓవర్ లు కోల్పోయినప్పుడు, జట్టు బ్యాటింగ్ కోసం రెండవసారి సర్దుబాటు చేసిన లక్ష్యాన్ని సెట్ చేయడం ఓవర్ల నష్టానికి అనులోమానుపాతంలో రన్ లక్ష్యాన్ని తగ్గించడం అంత సులభం కాదు, ఎందుకంటే చేతిలో పది వికెట్లు, 25 బ్యాటింగ్ చేయడానికి ఓవర్లు పది వికెట్లు, పూర్తి 50 ఓవర్లు కలిగి ఉంటే కంటే దూకుడుగా ఆడగలవు, ఉదాహరణకు, ఎక్కువ రన్ రేట్ సాధించగలవు. పద్ధతి రెండవ జట్టు ఇన్నింగ్స్ కోసం గణాంకపరంగా సరసమైన లక్ష్యాన్ని నిర్ణయించే ప్రయత్నం, ఇది అసలు లక్ష్యం వలె అదే కష్టం. ప్రాథమిక సూత్రం ఏమిటంటే, పరిమిత-ఓవర్ల మ్యాచ్‌లో ప్రతి జట్టుకు రెండు వనరులు అందుబాటులో ఉన్నాయి, వీటిలో పరుగులు , ఈ రెండు వనరుల కలయికలో మార్పుకు అనులోమానుపాతంలో లక్ష్యం సర్దుబాటు చేయబడుతుంది.
అధిక రేటును తగ్గించడం ద్వారా ఉపయోగించే వనరుల పరిమాణాన్ని తగ్గించడానికి 'తటస్థ', 'సెమీ-దూకుడు', 'సూపర్-దూకుడు' లేదా టైమ్‌వాస్టింగ్. ఏ వ్యూహం ఉత్తమమైనదో కనుగొనడం వాస్తవాలను, ఒకరి అభిప్రాయాలను లెక్కల్లోకి ఇన్పుట్ చేయడం ద్వారా, ఉద్భవించిన వాటిని చూడటం ద్వారా మాత్రమే కనుగొనబడుతుంది. వాస్తవానికి, ఎంచుకున్న వ్యూహం ఎదురుదెబ్బ తగలవచ్చు. ఉదాహరణకు, టీమ్ 1 సంప్రదాయబద్ధంగా బ్యాటింగ్ ఎంచుకుంటే, టీమ్ 2 దీనిని చూసి దాడి చేయాలని నిర్ణయించుకోవచ్చు , టీం 1 రెండూ చాలా ఎక్కువ పరుగులు చేయడంలో విఫలం కావచ్చు, వికెట్లు కోల్పోతాయి. జట్టు 1 ఇన్నింగ్స్‌కు ఇప్పటికే అంతరాయాలు ఏర్పడితే, వారు ఉపయోగించే మొత్తం వనరుల గణన ఈ ఉదాహరణ కంటే క్లిష్టంగా ఉంటుంది.