polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
గెర్త్రుడ్ ఎదెరెలె యొక్క విజయవంతమైన క్రాస్ ఛానల్ ఈత 1926 ఆగస్టు 6 ఉదయం 07:05 వద్ద ఫ్రాన్స్ లో కాప్ గ్రిస్ వద్ద ప్రారంభమైంది . ఆమె శిక్షకుడు బర్గెస్ ఉంది . 14 గంటల, 30 నిమిషాల తరువాత, ప్రయత్నాన్ని పూర్తి ఆమె మొదటి మహిళా దీనితో 14 గంటల, 39 నిమిషాల ఒక మొత్తం సమయంలో, , కెంట్, ఇంగ్లాండ్ వద్ద ఒడ్డుకు వచ్చి కోసం రికార్డు వేగవంతమైన సమయాన్ని, దాదాపు రెండు గంటల తిఱబొచి ద్వారా సెట్ మార్క్ బద్దలు . ఒక టగ్ బోట్ న ఎదెరెలె యొక్క మద్దతు బృందం కలిసి చేసిన న్యూయార్క్ టైమ్స్ నుండి ఒక విలేఖరి, ఎదెరెలె ఓడ, ఎవరూ వీరిలో వారి మోస్తున్న బోర్డు ఎదెరెలె యొక్క జీవిత వివరాలు, వ్యక్తులు రికార్డు చేసిన ఒక బ్రిటిష్ ఇమ్మిగ్రేషన్ అధికారిక చే ముఖాముఖి అని జ్ఞాపకాల పాస్పోర్ట్ . ఎదెరెలె చివరకు క్రింది ఉదయం అధికారులకు రిపోర్ట్ అని వాగ్దానం తర్వాత ఒడ్డుకు వచ్చిన వీలుపడింది.
1911 సెప్టెంబరు 6 న 15 విజయవంతం ప్రయత్నాలు తర్వాత, థామస్ విలియం బర్గెస్ 22 గంటల్లో గ్రిస్ డోవర్ నుండి క్రాసింగ్ దీనితో బర్గెస్ వెబ్ యొక్క ఫీట్ నకిలీ ముందు 80 విజయవంతం క్రాసింగ్ల మొత్తం, విజయవంతంగా క్రాసింగ్ చేయడానికి రెండవ వ్యక్తి అయ్యాడు, 35 నిమిషాల . బర్గెస్ తన ఈత ప్రారంభించటానికి ముందు హామ్, గుడ్లు ఒక హృదయపూర్వక భోజనం తిన్న, అతను తన పొడవైన ఈత ఆరు మైళ్ళ నిచ్చి దాటాయి ముందు మాత్రమే 18 గంటలు చేసింది .
ఒక నావికుడు గడ్డి ఒక కట్టలో ఛానల్ అంతటా ఆవిష్కరించారు తరువాత, మాథ్యూ వెబ్ కృత్రిమ తేలే యొక్క చికిత్స లేకుండా క్రాసింగ్ చేయడానికి తొలిసారి . అతని మొదటి ప్రయత్నం విఫలమయింది, కానీ ఆగస్టు 25, 1875 న, అతను డోవర్ నావికాదళం పీర్ నుండి ప్రారంభించారు, సవాలు అలలు , ఒక జెల్లీ ఫిష్ స్టింగ్ ఉన్నప్పటికీ, 21 గంటల, 45 నిమిషాల దాటాయి.
విస్సన్నపేటలోని ఇండేన్ గ్యాస్ కంపెనీవారు దత్తత తీసుకున్న విస్సన్నపేట మండలంలోని రెండు గ్రామాలలో ఇది ఒకటి. ఆ కంపెనీవారు ఈ గ్రామస్తులందరికీ గ్యాస్ కనెక్షన్ పంపిణీ చేసారు. అందువలన అధికారులు ఈ గ్రామానికి, 2016, ఫిబ్రవరి-1వ తేదీనాడు, పొగరహిత గ్రామం గా ధృవీకరణ పత్రం అందజేసినారు. ఈ గ్రామంలో మొత్తం 232 కుటుంబాలు ఉండగా, 46 గృహాలకు ఇదివరకే గ్యాస్ కనెక్షన్ ఉంది. ఇప్పుడు మిగతా 186 మందికి గూడా, "దీపం" పథకం క్రింద గ్యాస్ కనెక్షన్ పంపిణీ చేయడంతో గ్రామం పొగరహిత గ్రామంగా గుర్తించబడింది.
ఎర్రమంజిల్ ప్యాలెస్ ఒక రాజ ప్రాసాదం. భాగ్యనగరాన్ని పరిపాలించిన కుతుబ్‌షాహీ రాజుల కాలంలో ఇది నిర్మితమైంది. వారి అద్భుత కట్టడాల్లో ఇది ఒకటి. ఖైరతాబాద్, పంజాగుట్ట మార్గంలో ఉన్న దీన్నే ఒకప్పుడు ‘ఎపూరంమంజిల్’ అని కూడా పిలిచేవారు "ఇరం మంజిల్", ఎర్రమంజిల్ గా మారిందంటారు. "ఇరం" అంటే స్వర్గం . నవాబ్ సఫ్దర్ జంగ్ ముషీర్-ఉద్దౌలా ఫక్రూల్ ముల్క్ దీనిని నిర్మించిండు. 1870 నాటికి దీని నిర్మాణం పూర్తయింది. ఇండో-యురోపియన్ శైలిలో ఉన్న ఈ ప్యాలెస్‌ను నవాబులు విందులు, అంతర్గత కార్యక్రమాల కోసం వినియోగించేవారు. ఇందులో 150 గదులు, డ్రాయింగ్ రూమ్, ప్యాలెస్‌కు పక్కన గోల్ఫ్ కోర్స్, పోలో గ్రౌండ్, గుర్రపు శాల, పశువుల శాల ఉండేవి. ప్రస్తుతం దీన్ని అర్ అండ్ బీ చీఫ్ ఇంజనీర్ కార్యాలయంగా వినియోగిస్తున్నారు. హైదరాబాదు పట్టణ అభివృద్ధి సంస్థ చే వారసత్వ కట్టడంగా గుర్తించబడింది.
ఈ భవనం ఇండో-యూరోపియన్ బరోక్ శైలి లోనిర్మిచబడినది. ఈ భవనంలో 150 గదులు లూయిస్ ఫర్నిచర్తో అమర్చబడి ఉన్నాయి. తొమ్మిది రంధ్రాల గోల్ఫ్ కోర్సు, పోలో గ్రౌండ్, గుర్రపు శాల, పాడి పరిశ్రమ ఉన్నాయి. ఈ రాజభవనం గట్టి, అలంకారమైన పనులతో నిండి ఉంది. ఈ భవనం రాజ విందులకు, ఇతర గ్రాండ్ ఈవెంట్ల కు ఉపయోగించబడింది. తర్వాత, రాజప్రాసాదాన్ని రికార్డుల స్టోర్ గృహంగా ఉపయోగించుకోవాలని ప్రభుత్వం ఆదేశించింది. కొన్నేళ్లుగా ఇది పబ్లిక్ వర్క్స్ డిపార్టుమెంట్ చేతిలోకి బదిలీ చేయబడింది. ప్రస్తుతం ఈ భవనంలో ఇంజనీర్స్ ఇన్ చీఫ్, రోడ్స్ అండ్ బిల్డింగ్స్, ఇరిగేషన్ / కమాండ్ ఏరియా డెవెలప్మెంట్ డిపార్ట్మెంట్స్ యొక్క చీఫ్ ఇంజనీర్స్ కార్యాలయాలు ఉన్నాయి.
ఈ భవంతి ఎర్రగడ్డ అనే కొండపై నెలకొని ఉన్నది. దీనికి నవాబ్ ఫాఖ్రుల్ ముల్క్ "ఇరం మంజిల్" పాలెస్ గా నామకరణం చేసాడు. పర్షియన్ భాషలో స్వర్గం అని అర్థాన్నిచ్చే 'ఇరం' అనే పదం "ఎర్రం" గా ఉచ్ఛరింపబడుతుంది. ఇది తెలుగుపదమైన "ఎర్ర" తో సమానంగా ఉచ్ఛరింపబడుతుంది. అతడు ఆ భవనానికి ఎరుపు రంగు వేయించాడు. ఆ భవనం ఎర్రగడ్డ కొండపై ఎరుపు రంగులో దర్శనమిస్తుంది. నవాబ్ యొక్క ఈ భవనం రెండు ఇదే రకమైన ఉచ్ఛారణ గల పేర్లతో పిలువబడుతుంది: అవి పర్షియన్ ముస్లింల స్నేహానికి గుర్తుగా "ఇరం మంజిల్" అని, స్థానిక ప్రజల కోసం "ఎర్రం మంజిల్" అని పిలిచారు. తరువాత కాలంలొ ఈ భవనం "ఎర్ర మంజిల్" గ పిలువబడుతుంది.
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి ఉంది.బాలబడి, మాధ్యమిక పాఠశాల‌లు కైకలూరులో ఉన్నాయి.సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల కైకలూరులోను, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల భీమవరంలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల ఏలూరులోను, పాలీటెక్నిక్ కలిదిండిలోనూ ఉన్నాయి.సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల ఏలూరులో ఉన్నాయి.
సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.
వాదర్లపాడులో పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. మొబైల్ ఫోన్, ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామంలో వ్యవసాయ పరపతి సంఘం ఉంది. గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం, వారం వారం సంత ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి.
రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం, ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్, ఆటో సౌకర్యం, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి.
ఆల్ ఇండియా సర్వీసెస్ లో మూడు సివిల్ సర్వీసులు ఉన్నాయి. అవి ఇండియన్ అడ్మినిస్ట్రేటివ్ సర్వీస్ , ఇండియన్ పోలీస్ సర్వీస్ , ఇండియన్ ఫారెస్ట్ సర్వీస్ . ఆల్ ఇండియా సర్వీసెస్ ప్రత్యేక లక్షణం ఈ సర్వీసుల సభ్యులను కేంద్రం నియమించింది, కానీ వారి సేవలను వివిధ స్టేట్ క్యాడర్ల కింద ఉంటాయి.కేంద్రం కింద రాష్ట్రం, కేంద్రం రెండింటిలోనూ సేవలందించే బాధ్యత వారికి ఉంది.దేశంలోని సమాఖ్య రాజ్యం కారణంగా, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల కంటే యూనియన్ ప్రభుత్వాన్ని బలోపేతం చేసే సాధనాల్లో ఇది ఒకటిగా పరిగణిస్తారు. ఈ మూడు సేవల అధికారులు చెల్లింపు, ప్రవర్తన, సెలవు, వివిధ అలవెన్సులు మొదలైన వాటికి సంబంధించిన ఆల్ ఇండియా సర్వీసెస్ రూల్స్ వర్తిస్తాయి.
భారత పౌర సేవలు, భారత పౌరసేవలకు మారుపేరు. ఈ సేవలు భారత ప్రభుత్వ అధికారులు భారతదేశానికి, ప్రజలకు చేసే సేవలు. భారత పరిపాలనా వ్యవస్థలో ఈ "భారత పౌర సేవలు" అతిముఖ్య రంగం.భారతీయ పార్లమెంటరీ ప్రజాతంత్ర వ్యవస్థలో పరిపాలనా బాధ్యతలను నిర్వర్తించే గురుతర బాధ్యత ఈ రంగానిది. ప్రజలచే ఎన్నుకోబడ్డ ప్రతినిధులు మంత్రులుగా వ్యవహరిస్తారు. కానీ అతికొద్ది మంది ప్రజా ప్రతినిధులు పరిపాలన సాగించలేరు. కావున ఈ సేవారంగం దేశంలో గల సమస్యలను సమర్థవంతంగా ఎదుర్కొనే బాధ్యతను నిర్వర్తిస్తారు. మంత్రులు పాలసీలను తయారు చేస్తే, సేవారంగం వాటిని అమలు పరుస్తుంది.
సెంట్రల్ సెక్రటేరియట్ సర్వీస్, ఇండియన్ రెవెన్యూ సర్వీస్ తో ఎక్కువ మంది సిబ్బంది ఉన్న ఏజెన్సీలు ఉన్నాయి. భారత ప్రభుత్వం 2015 లో ఇండియన్ స్కిల్ డెవలప్‌మెంట్ సర్వీస్, 2016 లో ఇండియన్ ఎంటర్‌ప్రైజ్ డెవలప్‌మెంట్ సర్వీస్‌ని ఏర్పాటు చేయడానికి ఆమోదించింది.ఇంకా, భారతీయ రైల్వేలో ఉన్న అన్ని సివిల్ సర్వీసులను నిర్మాణాత్మకంగా భాగంగా ఒకే ఇండియన్ రైల్వే మేనేజ్‌మెంట్ సర్వీస్‌గా విలీనం చేయడానికి భారత కేబినెట్ ఆమోదం తెలిపింది. 2019 లో ఈ రంగంలో సంస్కరణలు జరిగాయి.
భారత రాజ్యాంగం, భారత పౌరసేవ కొత్త శాఖలను సృష్టించే అధికారాన్ని రాజ్యసభకు ఇచ్చింది. రాజ్యసభలో రెండూ బై మూడొంతుల మెజారిటీతో కొత్త శాఖలను సృష్టించే తంతును పూర్తి చేస్తుంది. ఇవి మూడుగా విభజింపబడ్డాయి. ఇండియన్ అడ్మినిస్ట్రేటివ్ సర్వీస్, ఇండియన్ ఫారెస్ట్ సర్వీస్ , , ఇండియన్ పోలీస్ సర్వీస్ ఇవి రాజ్యాంగ అధికారాలచే ఏర్పాటు చేయబడ్డాయి.
పౌర సేవకులు భారత ప్రభుత్వం లేదా రాష్ట్రాల ఉద్యోగులు, కానీ ప్రభుత్వ ఉద్యోగులందరూ పౌర సేవకులు కాదు. 2010 నాటికి, భారతదేశంలో 6.4 మిలియన్ ప్రభుత్వ ఉద్యోగులు ఉన్నారు, కానీ వాటిని నిర్వహించడానికి 50,000 కంటే తక్కువ పౌర సేవకులు ఉన్నారు.
ప్రస్తుతం అమలులో వున్న భారత పౌరసేవా రంగం క్రితపు బ్రిటీషు ఇండియా భారత ప్రజా సేవ విధానాలపై ఆధారపడి తయారైన విధానం. ఈ విధానం భారత విభజన జరిగిన 1947 తరువాత నుండి అమలులోకి వచ్చింది.
భారత సేవల ముఖ్య ఉద్దేశం, భారత పరిపాలనా బాధ్యతలను నిర్వర్తించుట. భారతదేశం అనేక సేవారంగ సంస్థలచే ఆయా మంత్రిత్వ శాఖల పాలసీల ఆధారంగా పరిపాలనను నిర్వర్తిస్తాయి.
నీ సాహసానికి ఎంతో సంతోషంగా ఉంది.నీకు ఏం కావాలో కోరుకో అని పలుకగా దొంగలనాయకుడు మహర్షి మోక్షమార్గ ముపదేశించు అనగా ఆరుణి నీవు నేటి నుండి మాంసము తినడం మాని, సత్య వ్రతుడివై నారాయణ స్మరణ చేయుచూ జీవించు అదే నీకు మార్గం ప్రసాదిస్తూంది.
ఆరుణి మరికొంతకాలమునకు పెళ్ళిచేసికొని, భార్య వలన ఒక కుమారుని కన్నాడు.అతనికి శ్వేతకేతు అని నామకరణం చేసి పెంచి పెద్దచేశారు.తల్లి తండ్రులు .శ్వేతకేతు బ్రహ్మచర్య దీక్షతో విద్యాధ్యయనం సాగించాడు.తను నేర్చినదే సమస్తమని గర్వించసాగాడు.
శాపవిమోచనం ప్రసాదించమని కోరగా వారు నారాయణ మంత్రం నా చెవిని శోకిన మరు క్షణం ఈ పులి రూపం పోయి మనుష్యు రూపం వస్తుందని పలికారు.మీరు పలికిన నారాయణ మంత్రం నేను విన్నాను.శాపవిమోచనం కలిగింది.అని చెప్పాడు.మహర్షి ఆనందించడు
మహర్షి వెంటబడ్డాడు.అతనికి సేవ చేయసాగాడు.సంవత్సరముల తరబడిసేవచేస్తూనే ఉన్నాడు.మహర్షికి ఏ ఆపదా రాకుండ కాపాడుచున్నాడు.ఒకనాడొక బెబ్బులి మహర్షి పైకి రాబోగా ఆ దొంగల నాయకుడు బాణంతో దానిని సంహరించాడు.
సాధన చేయి అని మహర్షి మౌనం వహించాడు ముని అదేశానుసారం హరిస్మరణ చేస్తూ తపస్సు ప్రారంభించడు.అతడే సత్యతవుడను నామంతో ముక్తినందాడు.మహర్షుల కృపకు పాత్రులైనవారు దేనినైనా సాధించగలదు గదా.
మరణించి పడివున్న బెబ్బులి శరీరం నుండి ఒక దివ్వ పురుషుడు బయటకు వచ్చాడు.అతడు మహర్షికి నమస్కరించి మహాత్మా నేనొక వీరుడను.విప్రులను బాధించుటచే వారు నన్ను పులివికమ్మని శపించారు.
ఆ క్రూరుడు ఆ మహర్షి దివ్వతేజస్సును చూపి మంత్రముగ్ధుడై సాష్ఠాంగపడ్డాడు.అతడొక దొంగల నాయకుడు.అనేక క్రూరకృత్యాలు చేసాడు.మహర్షిని చూడగానే అతని మనస్సు మారినది.వద్దన్నా
పూర్వకాలమున ఆరుణుడను పేరు గల ముని ఉండెడివాడు.ఆయనకు ఆరుణి యను పేరు గల కుమారుడు గలడు.ఆరుణి చిన్నతనమునుండి తపస్సాధనలో ఉండేవాడు.ఈతడు సర్వ గుణ శోభితుడు, మౌనవ్రతుడు.
ఒకనాడు ఆరుణి దేవికానదిలో స్నానం చేయుటకు బయలుదేరిపోతూ ఉండగా భయంకరాకారంలో ఒకక్రూరుడు ఎదురుగా రాసాగాడు.మహర్షి శ్రీహరినాయం జపిస్తూ నడుస్తూన్నాడు.అంత
20వ శతాబ్ధపు స్వాతంత్ర్య ఉద్యమం సమయంలో ఈ ప్రాంతపు ప్రజలు కూడా క్రియాశీలక పాత్ర వహించారు. వీరికి దేశంలో స్వాతంత్ర్య సమరయోధులతో దగ్గర సంబంధాలునుండేవి. ఇక్కడకు మహాత్మాగాంధీ కూడా వచ్చాడు. గాంధీ పిలుపు మీద వారివారి స్వంత వృత్తులను వదులుకుని వందలాది మంది ప్రజలు స్వాతంత్ర్య సమరంలో పాల్గొన్నారు. కుమార్బద్రీ నారాయణ్ 1930లో నమక్ సత్యాగ్రహ ఉద్యమానికి నాయకత్వం వహించాడు. బిభూతి అనురాగ్ సింగ్ స్వాతంత్ర్యసమర పోరాటం కూడా చాలా గుర్తింపు పొందింది. ఆసమయంలో ప్రముఖ స్వాతంత్ర్య యోధులు ఇక్కడ కొంతకాలం ఆశ్రయం పొందారు. హాజారీబాగ్ జైలు నుండి తప్పించుకున్న లోక్ నాయక్ జైప్రకాష్ నారాయణ్ ఇక్కడ కొంతకాలం తలదాచుకున్నాడు. కుమార్ బద్రీ నారాయణ్ చౌరాం ఆశ్రమంలో
నేతాజీ సుభాష్ చంద్రా కొంతకాలం ఆశ్రయం పొందాడు. అమర్ సాహిద్ జగపతి కుమార్ 1942 ఆగస్టు 9 న స్వతంత్రసమరంలో భాగంగా రాష్ట్ర రాజధాని పాట్నా నగరంలోని సెక్రటరేట్ భవనం మీద త్రివర్ణ పతాకం ఎగరువేసిన సందర్భంలో ఆరుగురు పోరాటయోధులతో కలిసి ప్రాణాలను త్యాగం చేసాడు. వారి త్యాగానుకి గుర్తుగా అమరవీరుల స్మృతి చిహ్నం బీహార్ అసెంబ్లీ భవనం ముందు ఎగురవేయబడింది. కియాఖాప్ గ్రామానికి చెందిన సర్వస్వరూప్ సింగ్, కర్షర గ్రామం నుండి సుఖదీప్ సింగ్, బద్వా గ్రామం నుండి దరోగా సింగ్, బుధయి గ్రామం నుండి రాం నరేష్ సింగ్, కర్మా గ్రామం నుండి రామనారాయణ్ సింగ్, జంహోర్ గ్రామం నుండి మిథిలేష్ సింగ్ స్వతంత్ర సమరంలో భాగంగా బాంబుల తయారీలో పాల్గొన్నారు. వారు బ్రిటిషర్లకు వ్యతిరేకంగా ఆయుధాలను
మానవ వికాసానికి సాహిత్యం, సంస్కృతి దోహదం చేస్తుంటాయి. సాహిత్యం, సంస్కృతి అభివృద్ధిచెందకుండా ఎసంస్కృతి వర్ధిల్లదు. వ్యవసాయం భూమిని సారవంతం చేస్తుంది. సంస్కృతి ఙానం వికదుంపజేస్తుంది. సంస్కృతి స్వతంత్రంగా వృద్ధిచెందినపూడు సౌరభాలు వెదజల్లుతుంది. ఔరంగాబాదు సాహిత్యం, సస్కృతిలలో ప్రంతీయంగానే కాక దేశీయంగా కూడా తనకంటూ ప్రత్యేకత సాధించుకుంది. ఔరంగాబాదు భూమి తరతరాలుగా పలువురు ప్రముఖులను అందిస్తూనే ఉంటుంది. పవుత్ర గ్రంథంగా దేశమంతా ప్రస్తుతించబడిన కాదంబరి పుస్త్తకం ఇక్కడ రచించబడింది. వీరిలో పీరూ, రాజా జగన్నాథ్ ప్రసాద్, కింకర్, పండిట్ గంగాధర్ శాస్త్రి , రుద్రాష్ట పాఠిక్, పండిట్, దామోదర్ మిశ్రా, శ్రీ కమలేశ్వర్ జీ,శ్రీ కమత ప్రసాద్ సింగ్, క్వాం, శ్రీ రాం గులాంరాం, శంకర్ దయాళ్ సింగ్, శ్రీ కంత ప్రసాద్ సింగ్ కుమారుడు మొదలైనవారు ముఖ్యులు. జిల్లాలో ఝుజ్ఝునవా కొండలు ప్రత్యేకమైన సహజ సౌందత్యంతో అలరాతుతుంటాయి . బెంగాలి, ఉర్దూ, పర్షియన్, సాంస్కృతం, హిందీ, ఆంగ్లం భాషాసంబంధిత పురాతన గ్రంథాలు రాజనారాయణ సింఘ్ కుటుంబసభ్యుల వద్ద బధ్రపరచబడి ఉన్నాయి. ప్రముఖ గాయకుడు పేరుపొందిన కళాకారుడు ఇసరాజ్ ఈ జిల్లకు చెందినవాడే.
జిల్లాలో కోణార్క శైలిలో సూర్యదేవాలయం ఉంది. త్రేతాయుగంలో రాజా అయేల్ ఈ ఆలయాన్ని నిర్మించాడని భావిస్తున్నారు. ఆయన శ్రీరాముని వంశజుడని భావిస్తున్నారు. ముగల్ పాలనా కాలంలో ఆలయంలోని సూర్యుని శిల్పం విరగకొట్టబడింది. తరువాత త్రికాల సూర్యుని విగ్రహం ప్రతిష్ఠించబడింది. ప్రాంతీయ ప్రజలు ఆదివారాలలో సూర్యుని విశేషంగా ఆరాధిస్తుంటారు. చైత్రమాసం, ఆర్ద్రా నక్షత్రం, కార్తిక మాసంలో వచ్చే సూర్యాష్టమి దినాలలో ఆలయంలో ప్రత్యేకపూజలు నిర్వహించబడుతుంటాయి. జిల్లా ప్రజలు, సమీపప్రాంత ప్రజలు సూర్యుని ప్రత్యక్ష దైవంగా ఆరాధిస్తుంటారు. సూర్యుని నుండి ప్రాణులన్ని శక్తిని పుంజుకుంటాయి కనుక అలా ఆరాధిస్తుంటారు. రాణాప్రతాప్ సింగ్ వంశజుడు రాజా ఫతేహ్ నారాయణ సింగ్ కుష్టు వ్యాధి పీడితుడని ఆయన వేటాడుతూ గుర్రానికి దాహం తీర్చడానికి ఈ ప్రాంతానికి వచ్చి ఇక్కడ ఉన్న జలకుండంలో పడగానే ఆయన కుష్టు వ్యాధి నుండి విముల్తుడయ్యడని ఇక్కడ ఒక జానపద కథనం ప్రచారంలో ఉంది.
ఔరంగాబాద్ న్యాయవాదులు అందరూ ఆద్వకేట్ లేక ముఖతార్ ప్రాక్టీస్ చేసారు. వీరంతా స్వాతంత్ర్య సమరానికి నేరుగానూ, వెనుక నుండి సహకరిస్తూ ధనసహాయం కూడా చేసారు. వారిలో సర్వశ్రీ రామేష్ ప్రసాద్ సింగ్, సర్యూ ప్రసాద్ సింగ్, ప్రియభారత్ నారాయణ్ సింగ్ మొదలైనవారు ప్రథమ స్థానంలో ఉన్నారు. వారు పార్లమెంటు సభ్యులుగానూ, అసెంబ్లీ సభ్యులుగానూ సేవలందించారు. మొక్తియార్లలో సర్వశ్రీ జీవరతన్ ప్రసాద్ సింగ్, రాం జనం సింగ్, త్రివేణి సింగ్, రానణేశ్వర్ ప్రసాద్ సింగ్, జనార్ధన్ ప్రసాద్, సర్యూ సింగ్ మొదలైనవారు ముఖ్యులు. రెండు బార్ అసోసియేషన్‌లకు చెందిన లాయర్లు సాంఘసేవకు కృషిచేసారు. బీహార్ బిభూతి దువంగత అనురాగ్ నారాయణ్ సింగ్, ఆయన కుమారుడు శ్రీ సత్యేంద్ర నారాయణ సింగ్‌లు కూడా న్యాయవాదులే.దివంగత అనురాగ్ సింగ్ మొదటి బిహార్ ఉపముఖ్యమంత్రిగా, సత్యేంద్ర నారాయణ సింగ్ విద్యామంత్రిగాన్ సేవలు అందించారు.
అలాగే 1200 సంవత్సరంలో సిరియా నుండి భారతదేశానికి వచ్చిన షాహ్ సద్రుద్దీన్ సుఫీ ఇక్కడ నివసించాడు. రెండవ సయ్యద్ మొహమ్మద్ అల్‌కదరి బగ్దాది 1446 లో 40 మంది అనుయాయులతో ఇక్కడకు వచ్చాడు.మూడవ షాహ్ జలాలుద్దీన్ కబీర్ పానిపతి, నాలుగవ మొహమ్మద్ సయ్యద్ స్యాల్కోటి కూడా తనఙాపకాలను ఇక్కడ వదిలి వెళ్ళాడు.
వీరంతా మహిమాంవితులని ప్రజలు విశ్వసించారు. వారంతా వారివారి మార్గంలో ప్రజలకు సేవలు అందించారు. అంఝర్ షర్ఫి వద్ద సయ్యద్ మొహమ్మద్ అలకాద్రి బగ్దాది సమాధి చేయబడ్డాడు. సిహులి గ్రామంలో సయ్యద్ స్యాల్‌కోటి సమాధిచేయబడ్డాడు. వీరిద్దరూ హిందూ, ముస్లిం సామరస్యానికి కృషిచేసారు. ముస్లిములు వారిని కానుకలతో ప్రార్ధిస్తారు. అలాగే హిందువులు కూడా వారిని చైత్రమాసం నవరాత్రి, ఆశ్వీజమాసం నవరాత్రులలో కానుకలతో ప్రార్థిస్తుంటారు. వీరు ప్రజలలో విద్యాతృష్ణను కూడా ఉద్దీపింపజేసారు.
ఉంగాకు చెందిన సిసోడియా పాలకుడు స్థాపించిన నగరం దేవ్. ప్రబిల్ సింగ్, మహారాజా ప్రబిల్ సింగ్ 17వ శతాబ్దంలో దేవ్ రాజాస్థానాన్ని స్థాపించాడని విశ్వసిస్తుంబారు. ఇక్కడ ప్రబలమైన సన్ ఆలయం, చైతి చాత్ పూజ, కార్తిక్ చాత్ పూజలు నిర్వహించబడుతున్నాయి. ఇక్కడ ఉన్న సూర్యకుండం బీహార్ పర్యాటక రంగం ఆధ్వర్యంలో పని చేద్తుంది. సిసీదయా రాజు ఔరంగాబాదును 17వ శతాబ్దంలో సిసోదయా రాజు స్థాపించాడు. ఉమగా రాజ్య రాజధానిని ఇక్కడకు మార్చిన తరువాత దేవ్ రాజ్యం స్థాపించబడింది.తరువాత పాలనా ప్రాంతం ఔరంగాబాదు నుండి పాలం, చత్రా, షెర్గతి వరకు రాజ్యవిస్తరణ జరిగింది. జిల్లాలో దేవ్ నుండి 1 కి.మీ దూరంలో ఉన్న పాతాళగంగ వద్ద నాలుగు మూలలతో నిర్మించబడిన కుండం ఒకటి, త్రికోణాకారంలో నిర్మించబడిన కుండం ఒకటి ఉన్నాయి. ఈ కుండాలలో నీరు ఎప్పటికీ ఎండదు.
20వ శతాబ్దంలో కొన్ని బెగలి కుటుంబాలు మాత్రమే ఇక్కడ మిగిలి పోయాయి. వారు స్వాతంత్ర్యసమరయోధులకు ప్రేరణ, సహాయాసహకారాలు అందించారు. వీరిలో కుంద, హంసౌలి, సుందర్‌గంజ్ ప్రథమ స్థానంలో ఉన్నారు. శ్రీ పూర్బిచంద్ర ముఖర్జీ, మాణిక్ చంద్ భట్టాచార్జీ చిరస్త్యాయిగా నిలిచారు. వీరిరువురు గేట్ ఉన్నత పాఠశాల ప్రధానోపాధ్యాయులుగా ఉండేవారు. వారి ఆధ్వర్యంలో గేట్ ఉన్నత పాఠశాల రాష్ట్రంలో ఉన్నత విద్యాసంస్థగా ప్రాముఖ్యత సంతరించుకుంది. పండిత మాణిక్ చంద్ భట్టాచార్జీ సాంఘిక సంస్కర్తగా ప్రజలకు సేవలు అందించారు.
ఆయన ఆయన శిష్యులకు దేశభక్తిని నూరిపోసాడు. ఆరోజులలో ఇక్కడ పదవీ స్వీకారం చేసిన బ్రిటిష్ అధికారులు వీరిని చూసి భయపడేవారు. ఆయన శిష్యులు దేశవిదేశాలలో ఖ్యాతి గడించారు.
డాక్టర్ అనురాగ్ నారాయణ సింహా నాయకత్వంలో ఔరంగాబాదు స్వతంత్రసమరంలో క్రియాశీలకపాత్ర వహించింది.అనురాగ్ మిశ్రా గాంధీజీ మిత్రుడు, రాజేంద్రప్రసాద్‌తో కలిసి పనిచేసి బీహారులో సత్యాగ్రహా ఉద్యమాన్ని నడిపించాడు. ఔరంగాబాదు సత్యేంద్రనారాయణ్ సింగాకు జన్మస్థలం. ప్రజలచేత చోటా సాహెబ్ అనిపిలువబడిన సత్యేంద్రనారాయణ్ సింగా స్వాతంత్ర్యసమరంలో పాల్గొన్నాడు. ఆయన బీహారు ముఖ్యమత్రులలో ఒకరుగా పనిచేసాడు. 1972లో ఔరంగాబాదుకు గయ జిల్లా నుండి విడదీసిన తరువాత పూర్తి స్థాయి జిల్లా అంతస్తు ఇవ్వబడింది.
తపోస్థలి చవన్ మహర్షి తపోభూమి అని విశ్వసిస్తున్నారు. చ్యవన మహర్షి ఆయుర్వేదిక ఔషధం చ్యవనప్రాసను కనిపెట్టాడు. ఆయన ఆరాధించిన పరమశివ లింగం ఇప్పటికీ ఉనికిలో ఉంది. శివలింగం బ్లాక్‌సఫైర్‌తో చేయబడింది. ప్రాంతీయ ప్రజలు చ్యవన మహర్షి ఆరాధిత శివలింగాన్ని " ధూధేశ్వర్ నాథ్ " అంటారు. చ్యవన మహర్షి ఆశ్రమంలో ఇప్పటికీ అఖండ ధుని ఉనికిలో ఉంది.
అఖండ ధునికి ముందు బాలయోగి సమాధి ఉంది. ఇప్పటికీ ప్రజలు సమాధి చుట్టూ కూర్చుని వారి ప్రార్థనలు వినిపిస్తుంటారు. యోగి ఆత్మ ఇప్పటికీ సజీవంగా ఉందని తమ సమస్యలకు మార్గదర్శకం వహించి పరిష్కారం చూపిస్తుందని ప్రజలు విశ్వసిస్తున్నారు. ప్రజలు ఇక్కడ ప్రమాణపూర్వకంగా సమస్యలకు పరిష్కారం అంవేషిస్తుంటారు.
ఈ ప్రాంతాన్ని అశోకుడు పాలించిన సమయంలో ఈ ప్రాంతానికి ప్రత్యేక గుర్తింపు వచ్చింది. అశోకుని పాలన ముగింపుకు వచ్చిన తరువాత ఈ భూభాగం బౌద్ధమత విస్తరణను అడ్డగించింది.
తరువాత ఈ ప్రాంతానికి వచ్చిన రాజపుత్రులు గయలో తమ పితరులకు పిండప్రధానం చేయడం ఆరంభించారు. ఈ ప్రాంతపు సహజ సౌందర్యం వారిని ఆకర్షించింది. వారు వారిక్కడ స్థిరపడి సహజంగా వారి స్థానాలను బలపరచుకున్నారు. దేవ్.మాలి, పావై, చంద్రఘర్, సిరిస్ మొదలైన రాజపుత్రుల వారసులు ఈ ప్రాంతానికి పాలకులయ్యారు. రాజపుత్రులు ధైర్యసాహసాలతో ముగల్ సుల్తానులను, బ్రిటిష్ పాలకులను ఆధిక్యాన్ని శక్తివంతంగా ఎదుర్కొన్నారు.
ఔరంగాబాద్ చరిత్ర పురాతన మగధ్ చరిత్రలో భాగంగా ఉంటుంది. ఇందులో మునుపు పాట్నా, గయ భాగంగా ఉండేవి. భారతదేశ పురాతన చరిత్రలో చాలాభాగం మగధతో ముడివడి ఉంది. పురాతన మగధ ప్రస్తుత ఔరంగాబాదుగా ఉంది కనుక పూరాతన చరిత్ర జిల్లా వాసులు సగర్వంగా చెప్పుకుంటారు. ఇది మగధ మహాజనపధంలో భాగంగా ఉండేది. జిల్లా వంశానుగత, సంస్కృతికు చిహ్నంగా ఉంది. మగధసామ్రాజ్యంలో భాగంగా దీనిని బింబిసారుడు, అజాతశతృ పాలించాడు. తరువాత చంద్రగుప్త మౌర్యుడు, అశోకుడు పాలించారు. సోనా నది మగధ సామ్రాజ్యానికి సరిహద్దుగా ఉండేది.
మహాత్మాగాంధీ ఆంగ్రేజో భారత్ చార్తొ నినాదం అందించాడు. ఔరంగాబాద్ ప్రజలను భారతజాతీయ కాంగ్రెస్ గొప్పగా ప్రభావితం చేసింది. బీహార్ బిభూతి అనురాగ్ నారాయణ్ సింగ్, కమ్తా సింగ్, అబ్దుల్ గఫార్, రామచంద్ర సావో , తంద్వా సైనిక్ రామనారాయణ , బలరాం సింగ్, రాందేవ్ సింగ్ , రాచా ప్రదాద్ లాల్ , బాలకృశ్వర్ రాం , ప్రియాభారత్ నారాయణ్ సింగ్ స్వతంత్ర సమరంలో పాల్గొన్న వారిలో ప్రముఖులు.
దివంగత కంత సింగ్ క్వాం, ఆయన కుమారుడు శంకర్ దయాళ్ సింగ్ జాతికి మరువలేని సేవలు అందుంచారు. వారిరువురు రాజకీయంగానే కాక హిందీసాహిత్యంలో కూడా మరువలేని సేవ అందించారు. శ్రీ క్వాం రాష్ట్రరాజధాని పాట్నా నగరంలో పారిజాత్ ప్రకాశన్ పేరుతో ప్రచురణా సంస్థను స్థాపించాడు. అది ప్రస్తుతం హిందీ రచయితలకు యాత్రాస్థలంగా మారింది. శ్రీ శంకర్ దయాళ సింగ్ ప్రతిసంవత్సరం శ్రీ కాం పుట్టినరోజున కవిసమ్మేళనం నిర్వహించేవాడు. ఈ కవి సమ్మేళనానికి దేశం అంతటి నుండి కవులు పాల్గొనేవారు.
జిల్లా మధ్య నుండి గ్రాండ్ చోర్డ్ రైలు మార్గం పయనిస్తుంది. జిల్లాకు సమీపంలో గ్రాండ్ చోర్డ్ రైలు మార్గంలో " అనుగ్రహ్ నారాయణ్ రోడ్డు " రైలు స్టేషన్ ఉంది. ఇది జిల్లాకేంద్రం నుండి 13 కి.మీ దూరంలో ఉంది. జిల్లాలో జాతీయరహదారి -2 , జాతీయరహదారి 98 రహదార్లు జిల్లా కేంద్రం మీదుగా పయనిస్తున్నాయి. జిల్లాలో విమానాశ్రయం లేదు. జిల్లాకు 25కి.మీ దూరంలో ఉన్న రోహతాస్ జిల్లాలో జాతీయరహరి -2 సమీపంలో సౌరా ఎయిర్ స్ట్రిప్ ఉంది.
జిల్లా పూర్తిగా పురాతన మగధ సామ్రాజ్యంలో పశ్చిమ మద్య ప్రాంతంలో ఉంది. త్రేతాయిగ, ద్వాపరయుగలోని శ్రీరామ, శ్రీకృష్ణ సంబంధిత సమస్త సాహిత్యం లభిస్తుంది. ప్రంపంచంలోని నలుమూలల నుండి వచ్చే హిందువులు ఇక్కడ పిండప్రధానం చేద్తుంటారు. మొదటి పిండం సమీపంలో ఉన్న పున్- పున్ నదిలో వదులుతుంటారు. పుపు- పున్ నదిని పురాణాలలో అర్ధగంగ అంటారు. ఈ ప్రాంతానికి చెందిన కచ్చితమైన చరిత్ర వ్రాయడం కష్టం. జిల్లాలోని ప్రతి ప్రాంతానికి ఒక స్వంత చరిత్ర ఉంటుంది.
శ్రీరాం నరేష్ సింగ్ ఇప్పటికీ ఔరంగాబాదు పితృస్థానంలో గౌరవించబడ్జుతున్నాడు. ఆయన రాజకీతనాయకుడుగా ప్రజలకు సేవలు అందించారు. ఆయన 1977, 1978, 1985, 1990 లలో రాజకీయంగా విజయం సాఫ్హించాడు. ఆయన కుమారుడు సుషీల్ సింగ్ ప్రస్తుతం ఔరంగాబాదున్పార్లమెంటు సభ్యునిగా సేవలందిందిస్తున్నాడు. కేతకి పంచాయితీ నుండి మనీష్ పతక్ , ఇబ్రహీంపూర్ నుండి మృత్యుంజయ మిశ్రా, కర్మా రోడ్డు నుండి ప్రసన్ ఉదిత్ జిల్లాలో యువరాజకీయ నాయకులుగా గుర్తించబడుతున్నారు.
బ్రహ్మదేవుడు ఇక్కడ ఒకే రాత్రిలో మూడు ఆలయాల నిర్మాణం ఆరంభించాడని మరొక కథనం ప్రచారంలో ఉంది. వాటిలో డియో, ఉంగ పూర్తి అయ్యాయని మూడవ దేవకుండ్ నిర్మించే లోపు సూర్యోదయం అవడం కారణంగా కాకి అరచిందని బ్రహ్మదేవుడు నిర్మించలేక పోయాడని మరొక కథనం ప్రచారంలో ఉంది. ఉంగ కొండా మీద పూర్తిగా దేవాలయాలు ఉన్నాయి. ఇక్కడ దేవసమూహాల విగ్రహాలు అనేకం ఉన్నాయి.ప్రస్తుతకాలంలో పురాతన వస్తువులను దొంగరవాణా దారులకు జిల్లా కేంద్రంగా మారిందని వ్హావిస్తున్నారు.
1973లో ఉపన్యాయాధిపతి కోర్టును అప్పటి చీఫ్ జడ్జి నద్లాల్ ఉంత్వాలియా ప్రాంరంభించాడు.మొదటి సబ్‌జడ్జిగా నారాయణ్ ప్రసాద్ సింగ్ పనిచేసాడు. నారాయణ్ ప్రసాద్ సింగ్ ఔరంగాబాదు మొదటి చీఫ్ జ్యుడీషియల్ మెజిస్ట్రేట్‌గా పనిచేసాడు. జిల్లాకోర్టు, సెషన్ జడ్జి 1977ఇ సెప్టెంబరు 10న ప్రారంభించబడిందిత్. హైకోర్ట్ జడ్జిగా సాంబు ప్రసాద్ సింగ్ నియమితుడాఅయ్యాడు.
మౌర్యుల పతనం తరువాత ఈ ప్రాంతం సుంగాలు, కుషానుల పాలనలోకి మారింది. ఈ ప్రాంతం కొంతకాలం హర్షవర్ధనుడి పాలనలో ఉంది. సంస్కృత సహిత్యంలో పేరుపొందిన కాదంబరి, హర్షచరిత్ర బాణభట్టుడి చేత వ్రాయబడ్డాయి. ఆయన పిరూ గ్రామంలోని ప్రితకులపర్వతంలో జన్మించాడు. భోజ్పత్ర, తాళపత్రాల మీద అనేక చేవ్రాతలు పిరూ గ్రామంలోని బాణభట్టా పుస్తాకాలయంలో భద్రపరచబడి ఉన్నాయి. బెంగాల్ లో పాల్ సామ్రాజ్యం తలెత్తి స్వల్పకాలంలోనే తన ప్రాభవం కోల్పోయింది.
ఈ ప్రాంతం ముగల్ సుల్తానుల పాలనలో ఉన్న సమయంలో ఇది సేన్, ఘర్వాల్ రాజపుత్రుల ఆధిక్యంలో ఉండేది. ఈ ప్రాంతం సూర్యవంశ ఘర్వాల్ రాజపుత్రుల ధైర్యసాహసాలకు పేరుగాంచింది. రాజపుత్రులు ఈ ప్రాంతంలో పలువురు ముగల్ పాలకులను ఎదుర్కొని ఓడించారు. తరువాత ఘర్వాల్ రాజపుత్రులు జగదీష్ పూర్ రాజు వీర్ కుంవర్ సింగుకు మద్దదతుగా నిలిచారు. కుంవర్ సింగ్ సాగించిన పలు యుద్ధాలలో ధైర్యవంతులౌన రాజపుత్రసైన్యాలతో మద్ధతు పలికారు.
ఔరంగాబాదు జిల్లాలోని ప్రతికూట్ధేయానం నగరంలో బాణభట్టు విరచిత ప్రపంచ ప్రఖ్యాత గ్రంథం కాదంబరి రూపుదిద్దుకుంది. ఇది గురుకుల వ్యవస్థ కానీ ముగల్ కాలంనాటి విద్యాసంస్థ లేక బ్రిటిష్ కాలం నాటి విద్యాసంస్థ అయినా అది ఔరంగాబాదులో తన ప్రభావం చూపింది. ప్రస్తుతకాలంలో కూడా జిల్లాలో సంస్కృత పాఠశాల, మదరసా స్థాపించబడి ఉంది. జిల్లాలో హిందూ ముస్లిం సమఒఖ్యతకు ఇది చక్కని నిదర్శనంగా ఉంది.
మదంపూర్ మండలంలో ఉన్న చిన్న పర్వతం ఉంగా. ఇది మదన్‌పూర్ బజారు వెనుక ఉంది. ఇక్కడ ప్రఖ్యాతి చెందిన సప్త సూర్య మందిరాలు ఉన్నాయి. ఈ భూభాగాన్ని చంద్రవంశరాజు భైరవేంద్ర పాలించాడని భావిస్తున్నారు. తరువాత ఈ ప్రాంతాన్ని సిసోడియా పాలకుడు రాజా సహారమల్లు సింగ్ పాలించాడు. సూర్యకుండు వాద ఇప్పటికీ వారి అవశేషాలు ఉన్నాయి. ఇప్పటికీ సజీవంగా ఉన్న సూరూమందిరం బీహార్ పర్యాటకం ఆధ్వర్యంలో ఉంది.
షేర్ షాహ్ పాలనలో ఈ ప్రాంతానికి వ్యూహాత్మకమైన ప్రాధాన్యత వచ్చింది. ఇది రోహ్తార్ సిరకార్‌లో భాగం అయింది. ఆఫ్గన్ పాలకుడు ప్రఖ్యాత గ్రాండ ట్రంక్ రోడ్డు నిర్మాణం చేపట్టాడు. షేర్షా మరణం తరువాత ఇది అక్బర్ సంరాజ్యంలో భాగం అయింది. అయినప్పటికీ ఇప్పటికీ ఆఫ్ఘన్ నిర్మాణాలు దర్శనం ఇస్తుంటాయి. ఔరంగజేబు పాలనాకాలంలో ఆయన సుబేదార్ దావుద్ ఖాన్ కురాషి దావుద్ నగరును స్థాపించాడు.
భృగు మహర్షి ఇక్కడ తపసు చేసాడని విశ్వసిస్తున్నారు. పున్- పున్, మదార్ నదీ సంగమం వద్ద భృగుమహర్షి ఆరాధించిన భవాని మందిరం ఉంది. ఆలయంలో భావానీమాత శిల్పం ఇంకా ఉనికిలో ఉంది. శిల్పం ముక్కు విరిగింది. అందుకని ప్రజలు భావానీమాతను " నక్తి భవాని " అంటారు. భృగు మహర్షి విరవిత భృగుసంహిత ఇక్కడ వ్రాయబడిందని విశ్వసిస్తున్నారు.
నదులు, కొండలు భవననిర్మాణానికి మూలపదార్ధాలుగా ఉపకరిస్తున్నాయి. జిల్లాలో ముప్పాతిక భాగం వ్యవసాయభూములకు సోనెనదీ జలాలు, ఇతర నదీ కాలువలు నీటిని అందిస్తున్నాయి. గత నాలుగు దశాబ్ధాలుగా జిల్లా పచ్చదనం అధికరిస్తూ ఉంది. జిల్లాలో మగాహి తమలపాకుకు పెద్ద ఎత్తున పండించబడుతున్నాయి. ఇవి దేశీయ, విదేశీ మార్కెట్లలో విక్రయించబడుతున్నాయి.
6వశతాబ్ధానికి చెందిన ఉమాగా రాజైన రాజా భరవేంద్రా త్రవ్వించిన చెరువు రాణిగంజ్ పర్వతం మీద ఉంది. ఇక్కడ ఉన్న భవన్ ఆలయం భారతీయుల పరాక్రమం, ఆత్మగౌరవానికి చిహ్నంగా ఉంది. జిల్లాలో మా సత్యచంఢీ, సత్యవాహినీ, సీత, తప, నదిమీద నిర్మించబడిన హరియాహి ఆనకట్ట, బతానే, దేవ్ కోట, కర నవాబు, వివిధ భవనాలు శిథిలాలు ఇప్పటికీ నగరంలో కనిపిస్తుంటాయి.
దేవ్ కుండ్ ఒక చిన్న గ్రామం. దీనికి ఆసక్తికరమైన పురాణకథతో సంబంధం ఉంది. హిందూ పురాణ కథనాలు అనుసరించి విశ్వకర్మను ఒకే రాత్రిలో మూడు ఆలయాలను నిర్మించమని కోరగా అందుకు అంగీకారం తెలిపిన విశ్వకర్మ ఒకే రాత్రిలో మూడు ఆలయాలను నిర్మించి పూర్తి చేసాడు. మూడు ఆలయాలు ఒకే శైలిలో పుష్కరిణి సహితంగా నిర్మించబడి ఉన్నాయి.
1973లో జ్యుడీషియల్ కోర్టు స్థాపించడానికి ముందు మంసిబ్ న్యాయపరిష్కార బాధ్యత వహించేచాడు. 1846లో ఔరంగాబాదు సబ్‌డివిషంగా మారింది.దావూద్ నగర్ వద్ద హానరరీ మెజిస్ట్రేట్ శాఖ ఉండేది. అందువలన ఔరంగాబదు న్యావవ్యవస్థ పురాతనమైనది. ఔరంగాబాదు సబ్డివిజన్ ఏర్పాటు చేసిన తరువాత అదనపు అధికారంతో ముంసిఫ్ నియమించబడ్డాడు.
జిల్లా కేంద్రం ఔరంగాబాదులో కోజొ మొహల్లా, దివాన్ మొహల్లా ఉన్నాయి. ఇక్కడ కాజి మొహమ్మద్, కాజి షరుల్లా కబ్రాలు ఉన్నాయి. ఔరంగజేబు కాలంలో ఇవి నిర్మించబడ్డాయి. ఔరంగాబాదు జ్యుడీషనరీ చరిత్ర చాలా పురాతనమైనది. ముస్లిం ఆచారం అనుసరించి ప్రజల వివాదాలను పరిష్కరించే బాధ్యత ఖాజీ తీసుకునేవాడు.