polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
బెంజీన్ ఒక ముఖ్యమైన సేంద్రియ రసాయన సంయోగ పదార్థం. ఇది ఆరోమాటిక్ వర్గానికి చెందిన హైడ్రోకార్బన్. బెంజీన్ యొక్క రసాయన సంకేత పదం66.ఒక అణువు బెంజీన్ లో ఆరు కార్బను, ఆరు హైడ్రోజన్ పరమాణువులు ఆరుభుజాలతోఒక వలయంలా ఏర్పడి ఉండును.ముడి పెట్రోలియంలో స్వాభావికంగా ఉండు పదార్థం బెంజీన్. బెంజీన్ అణువులోని కార్బన్ పరమాణువుల మధ్య ఉన్న చక్రీయ అనియత పై బంధం కారణంగా బెంజీన్‌ను ఆరోమాటిక్ హైడ్రోకార్బన్ గా వర్గీకరించడమైనది.బెంజీన్ రంగులేని, అత్యంత వేగంగా మండుస్వాభావమున్న ద్రవం, ద్రావణి. బెంజీన్ తియ్యని వాసన వెలువరించును. ఇథైల్ బెంజీన్, కుమేన్ వంటి సంక్లిష్ట అణునిర్మాణమున్న రసాయన పదార్థాల ఉత్పత్తికి బెంజీన్ ను పూర్వగామిగా గా ఉపయోగిస్తారు.బెంజీన్ అధికస్థాయి ఆక్టేన్ సంఖ్య కల్గిఉన్నందున, గాసోలిన్/పెట్రోలు లోని బెంజీన్ అంశీభూతాలలోముఖ్యమైనది.బెంజీన్ క్యాన్సర్ కారణం కనుక పారిశ్రామికేతర వినిమయం పరిమితం
కేటలైటిక్ రిఫార్మింగు విధానంలో 60–200 మధ్య మరుగు స్థానం/బాష్పీ భవన స్థానం కల్గిన హైడ్రో కార్బనుల మిశ్రమానికి, హైడ్రోజన్ వాయువును మిళితం /మిశ్రితం చేసి,8-50 అట్మాస్పియరు వత్తిడిలో బై ఫంక్షనల్ ప్లాటినం క్లోరైడ్ లేదా రేనియం క్లోరైడ్ ఉత్ప్రేరకం సమక్షంలో 500–525 వద్ద చర్యకులోను కావించి బెంజీన్ ను ఉత్పత్తి చేయుదురు. పైన పేర్కొన్న రసాయనచర్య పరిస్థితులలో అలిపాటిక్ హైడ్రోకార్బనులు వలయాకృతి హైడ్రోకార్బనులుగా పరివర్తన చెందును., హైడ్రోజన్ పరమాణువులను కోల్పోయి ఆరోమాటిక్ హైడ్రోకార్బనులను ఏర్పరచును. రసాయనచర్య ఫలితంగా ఏర్పడిన ఆరోమాటిక్ హైడ్రోకార్బనులను డైఇథైలిన్ గ్లైకోల్ లేదా సల్ఫోలేన్ వంటి ద్రావణి లను ఉపయోగించి వేరుచేయుదురు.తరువాత స్వేదనప్రక్రియ ద్వారా బెంజీన్‌ను మిగతా ఆరోమాటిక్ హైడ్రోకార్బనులనుండి వేరుచేయుదురు.
అల్ప ప్రమాణంలో బెంజీన్ ను పెట్రోలియం, కోల్/రాకాసి బొగ్గులో గుర్తించారు. పలు పదార్థాలను అసంపూర్ణంగా దహన పరచినపుడు ఉప ఉత్పత్తిగా బెంజీన్ ఏర్పడును. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధ సమయం వరకు, ఉక్కుపరిశ్రమకు అవసరమైన కోక్ ను ఉత్పత్తి చేయునపుడు బెంజీన్ ఉపఉత్పత్తిగా లభ్యమైయ్యేది.టోలిన్.క్సైలెన్ లను ఉత్పత్తి చేయునపుడు బెంజీణ్ విడుదల అగును 1950 నాటికి, పెరిగిన పాలిమర్ పరిశ్రమలకు బెంజీన్ వాడకం పెరిగినందున, బెంజీన్‌ను పెట్రోలియం నుండి ఉత్పత్తి కావించడం ప్రారంభించారు. వర్తమానకాలంలో అధిక మొత్తంలో బెంజీన్ ఉత్పత్తి పెట్రో కెమికల్ /పెట్రో రసాయన పరిశ్రమలనుండి ఉత్పత్తి చేయబడుచున్నది. అతి తక్కువ ప్రమాణంలో మాత్రం రాకసిబోగ్గు/కోల్ నుండి బెంజీన్ తయారు చేస్తున్నారు.
ఎక్సు-కిరణాల వివర్తనం ద్వారా బెంజీన్ అణువును పరిశీలించగా, కార్బన-కార్బన్‌లమధ్య దూరం సమానంగా 140 పైకోమీటర్లు ఉంది.ఈ బంధదూర విలువలు, కార్బన్-కార్బన్‌ల మధ్య ఉండు ద్విబంధ దూరం కన్న ఎక్కువ, ఏకబంధం కన్న తక్కువ.ఈ మధ్యంతర బంధదూర విలువలకు కారణం అణువులలోని పరమాణు ఎలక్ట్రాన్‌ల స్థానంతరం వలన జరిగింది. కార్బన్-కార్బన్ బంధంలోని ఎలక్ట్రానులు సమానంగా ఆరు కార్బన్ పరమాణువుల మధ్య పంచబడినవి.బెంజీన్ 6 హైడ్రోజన్ పరమాణువుల మాత్రమే కల్గిఉన్నది. ఇది దీని మాతృకలైన ఆల్కేన్, హెక్సేన్ కన్న తక్కువ హైడ్రోజన్ పరమాణువులను కల్గి ఉన్నది
ఐతిహాసికంగా బెంజీన్ అనుపదం, 15 వ శతాబ్ది నుండియు దక్షిణ తూర్పుఆసియా కు చెందిన, 15 వ శతాబ్ది నుండియు యూరోపియన్ మందుల తయారిదార్లకు, సుగంధ ద్రవ్య ఉత్పత్తిదారులకు తెలిసిన గమ్‌బెంజోయిన్ నుండి వచ్చింది. బెంజోయిన్ నుండి ఉత్పాదితం ద్వారా అమ్లగుణమున్న రాసాయాన్ని ఉత్పత్తి చేసి, దానికి ఫ్లవర్స్ ఆఫ్ బెంజోయిన్ లేదా బెంజోయిక్ ఆమ్లం అని వ్యవహరించేవారు.ఈ విధంగా బెంజోయిక్ఆమ్లం నుండి ఉత్పతి చేయబడిన ఈ హైడ్రోకార్బన్ కాలక్రమేనా బెంజైన్, బెంజోల్, లేదా బెంజీన్ అని వ్యవహరింపబడింది.
వ్యాపారశైలిలో కాకున్నను బెంజీన్‌ను ఉత్పత్తి కావించు ఇతర ప్రక్రియలు పలురకాలు ఉన్నాయి. లోహాల ద్వారా ఫెనోల్, హలోబెంజిన్‌లను క్షయికరించడం ద్వారా కూడా బెంజీన్‌ను ఉత్పత్తి కావించవచ్చును. బెంజోయిక్ ఆసిడ్, దాని లవణాలను డికార్బోక్సిలేసన్ చెయ్యడం వలన బెంజీన్‌ను ఉత్పత్తి చేయవచ్చును. డైఅజోనియం సమ్మేళన/సంయోగ పదార్థం ద్వారా హైపో ఫాస్పరస్ఆమ్లంతో అనిలైన్ రసాయన చర్యవలన కూడాబెంజీన్ ఏర్పడును. అలాగే ఎసిటిలిన్ను ట్రైమెరిజేసన్ చెయ్యడం వలన కూడా బెంజీన్‌ను ఉత్పత్తి చేస్తారు.
బెంజీన్, క్సైలిన్ లు రెండు కూడా ఉత్పాదితాలుగా అవసరమైనప్పుడు టోలిన్ డిస్‌ప్రొపోరసనేసన్ విధానాన్ని అనుసరిస్తారు.రెండు టోలిన్ అణువులు పరస్పరం చర్యలో పాల్గొని, వాటి అణువులోని మిథైల్ గ్రూప్‌లు పునఃఅమరిక చెందటం వలన ఒక అణువు బెంజీన్, ఒక అణువు క్సైనెన్ ఏర్పడును.మామూలు ఇతర క్సైలెన్ ఐసోమర్ లకన్నపారా-క్సైలెన్ ఉత్పత్తి అవసరమై నప్పుడు, సెలెక్టివ్ టోలిన్ డిస్‌ప్రొపోరసనేసన్ విధానం ఉపయోగిస్తారు.
నాలుగురకాలైన ప్రక్రియల ద్వారా ప్రాశ్రామికంగా బెంజీన్ ను ఉత్పత్తి చేయుదురు. అవి కేటలైటిక్ రిఫార్మింగు, టోలిన్ హైడ్రోడిఅల్కలైసన్ టోలిన్ డిస్ప్రొపోర్షనేసన్ , స్టీమ్ క్రాకింగ్.1978, 1981మధ్యలో అమెరికాలో ఉత్పత్తి కావింపబడిన బెంజీన్‌లో కేటలైటిక్ రిఫార్మింగు విధానప్రక్రియ పద్ధతిలో 45-50% వరకు బెంజీన్ ఉత్పత్తి చేయబడింది.
స్టీమ్ క్రాకింగ్ అను ప్రక్రియ ద్వారా అలిపాటిక్ హైడ్రోకార్బన్లనుండి ఇథైలిన్, ఇతర ఆల్కినులను ఉత్పత్తి చేస్తారు.ఒలిఫినులను ఉత్పత్తిచేయు ఈ స్టీమ్ క్రాకింగ్ ప్రక్రియలో వాడు ఫీడ్ స్టాక్‌ను బట్టి, బెంజీన్‌ను అధిక ప్రమాణంలో కల్గిన పైరోలైసిస్ గ్యాసోలిన్ ఉత్పత్తిచేయవచ్చును.
మిగతా కెమిస్ట్‌లు కుడా బెంజీన్‌కు సంబంధిన రసాయనాలను ఉత్పత్తి కావించడం మొదలుపెట్టారు.1855లో హోఫ్ మాన్ ఆరోమాటిక్అనేపదాన్ని బెంజీన్ కుటుంబానికి చెందిన పదార్థాల సంబంధాన్ని తెలుపుటకు వాడాడు. 1997లో అంతరిక్ష అంతర్భాగంలో బెంజీన్ ఉనికిని గుర్తించారు.
గుంటూరులో బి.ఎ. చదువుకునే సమయంలో ఇతనికి నాటకరంగం పట్ల ఆసక్తి కలిగింది. ఇతడికి మొట్టమొదటి సారి 1935లో షేక్‌స్పియర్‌ ఆంగ్ల నాటకం ‘ట్వెల్త్‌ నైట్‌’లో పాత్ర ధరించే అవకాశం వచ్చింది. ఈయన ఆరణాల ఆంధ్రుడే అయినా ఇంగ్లీషును దొరలకి ఏమాత్రం తీసిపోనివిధంగా పలికేవాడు!
ఎంతటి గొప్ప నటులైనా సరే నాటకంలో చిన్న పాత్రల్ని కూడా ధరించడానికి సిద్ధం కావాలన్నది ఇతడి సిద్ధాంతం. 1975లో హైదరాబాద్‌లో జరిగిన ప్రపంచ తెలుగు మహాసభల్లో ‘ప్రతాపరుద్రీయం’ నాటకం ప్రదర్శించాడు. 1981లో విజయవాడలో జరిగిన సభలో ‘మయసభ’లో తన దుర్యోధన పాత్రకు సత్కారం అందుకున్నాడు. మలేసియాలో జరిగిన ప్రపంచ తెలుగు మహాసభల్లో దుర్యోధనుడిగా నటించి ప్రవాసాంధ్రుల మన్ననలు పొందాడు.
ఇతడు గుంటూరు జిల్లా, తెనాలి మండలానికి చెందిన కఠెవరం అనే గ్రామంలో 1915, డిసెంబరు 26వ తేదీన వెంకాయమ్మ, జగన్నాథరావు దంపతులకు జన్మించాడు. ఇతడి ప్రాథమిక విద్య తెనాలిలో జరిగింది. తరువాత గుంటూరులో బి.ఎ. చదివాడు. అటు పిమ్మట మద్రాసులో బి.ఎల్‌. పూర్తి చేశాడు. ఇతడు ఆంధ్రప్రదేశ్‌ నాటక అకాడమీలో మూడు పర్యాయాలు సభ్యుడిగా కొనసాగాడు. ఆంధ్రప్రదేశ్‌ శాసనమండలి సభ్యుడిగా ఉన్నాడు. నాటక అకాడమీలో ఉన్నపుడు సైతం నాటకరంగం అభివృద్ధికి చేపట్టాల్సిన చర్యల గురించి అనేక స్థాయిల్లో చర్చలు జరిపాడు. పేద కళాకారులకు సాయపడటం తన కర్తవ్యంగా భావించాడు. అకాడమీ ద్వారానే కాకుండా ఇతరత్రా వారికి ఆర్థిక, హార్దిక సాయం అందించాడు.
ఇతడు రాజకీయాల పట్ల ఆకర్షితుడై భారతీయ జనసంఘ్ పార్టీలో పనిచేశాడు. జనసంఘ్ పార్టీ ఆంధ్రప్రదేశ్ అధ్యక్షుడిగా పనిచేశాడు. 1971లో గుంటూరు లోక్‌సభకు జనసంఘ్ తరఫున ఎన్నికలలో నిలబడి కొత్త రఘురామయ్య చేతిలో పరాజయం పొంది రెండవస్థానంలో నిలిచాడు.1975లో ఎమర్జెన్సీ కాలంలో జైలు శిక్షను అనుభవించాడు.
1990 సెప్టెంబరులో, బిజెపి నాయకుడు ఎల్.కె.అద్వానీ ఒక రథయాత్రను ప్రారంభించాడు. ఉత్తర భారతదేశంలో చాలా ప్రాంతాల్లో పర్యటించి ఈ రాజకీయ యాత్ర, అయోధ్యకు చేరింది. ప్రతిపాదిత రామాలయానికి మద్దతు సమీకరించడం, ముస్లిం వ్యతిరేక భావనలను రేకెత్తించి హిందూ ఓట్లను ఏకం చేయడం ఈ యాత్ర ఉద్దేశం. అద్వానీ అయోధ్య చేరుకోక ముందే బీహార్ ప్రభుత్వం అతన్ని అరెస్టు చేసింది. అయినప్పటికీ, కర సేవకులు, సంఘ్ పరివార్ కార్యకర్తలూ పెద్ద సంఖ్యలో అయోధ్యకు చేరుకుని మసీదుపై దాడి చేయడానికి ప్రయత్నించారు. దీని ఫలితంగా పారామిలిటరీ దళాలతో పోరాటం జరిగి, అనేకమంది కర సేవకుల మరణంతో ముగిసింది. 1990 అక్టోబరు 23 న భాజపా, వి.పి.సింగ్ ప్రభుత్వానికి మద్దతును ఉపసంహరించుకుంది. తాజాగా ఎన్నికలు జరపల్సిన పరిస్థితి ఏర్పడింది. 1991 లో జరిగిన లోక్‌సభ ఎన్నికలలో భారతీయ జనతా పార్టీ తన స్థానాలను 120కి పెంచుకొని, అతి పెద్ద రాజకీయ పక్షంగా అవతరించింది. ప్రధాన ప్రతిపక్షంగా మారింది. కాంగ్రెస్ మైనార్టీ ప్రభుత్వంగా పాలన కొసాగించింది. భాజపా ఉత్తర ప్రదేశ్ శాసనసభ ఎన్నికల్లో మెజారిటీ సాధించింది.
బాబ్రీ మసీదు విధ్వంసం దేశవ్యాప్తంగా ముస్లిముల్లో ఆగ్రహాన్ని రేకెత్తించింది. అనేక నెలల పాటు జరిగిన మతకలహాల్లో హిందువులు ముస్లింలు ఒకరిపై ఒకరు దాడులు చేసుకున్నారు. ఇళ్ళు, దుకాణాలు, ప్రార్థనా స్థలాలను తగలబెట్టారు, దోచుకున్నారు. పలువురు బిజెపి నాయకులను అదుపులోకి తీసుకున్నారు, వీహెచ్‌పీని కొంతకాలం ప్రభుత్వం నిషేధించింది. అయినప్పటికీ, అల్లర్లు ముంబై, సూరత్, అహ్మదాబాద్, కాన్పూర్, ఢీల్లీ, భోపాల్ అనేక ఇతర నగరాలకు వ్యాపించాయి. సుమారుగా 2,000 మందికి పైగా - ప్రధానంగా ముస్లికులు - మరణించారు. ఒక్క ముంబై అల్లర్ల లోనే సుమారు 900 మంది మరణించారు. సుమారు, 9,000 కోట్ల ఆస్తి నష్టం కలిగిందని అంచనా వేసారు. 1992 డిసెంబరు - 1993 జనవరిల్లో జరిగిన ఈ అల్లర్లలో శివసేన పెద్ద పాత్ర పోషించింది. 1993 ముంబై బాంబు దాడులకు, ఆ తరువాతి దశాబ్దంలో జరిగిన అనేక అల్లర్లకూ వెనుక ఉన్న ప్రధాన కారకాలు ఈ కూల్చివేత, ఆ తరువాత జరిగిన అల్లర్లే. భారతీయ ముజాహిదీన్లతో సహా జిహాదీ గ్రూపులు తమ ఉగ్రవాద దాడులకు బాబ్రీ మసీదును కూల్చివేయడం ఒక కారణమని పేర్కొన్నాయి.
కనీసం నాలుగు శతాబ్దాలుగా, ఈ స్థలాన్ని హిందువులు ముస్లింలు మతపరమైన ప్రయోజనాల కోసం ఉపయోగించారు. మసీదు నిర్మించిన స్థలంలో ఆలయం ఉండేదని తొలిసారి 1822 లో ఫైజాబాద్ కోర్టు అధికారి ఒకరు చెప్పాడు. నిర్మోహి అఖాడా విభాగం ఈ ప్రకటనను ఆధారంగా చూపిస్తూ 19 వ శతాబ్దపు తరువాతి కాలంలో ఒక దావా వేసింది. ఇది 1855 లో ఈ ప్రదేశంలో జరిగిన మొట్టమొదటి మత కలహాలకు దారితీసింది. 1859 లో బ్రిటిషు పాలకులు వివాదాలను నివారించడానికి మసీదు బయటి ప్రాంగణాన్ని వేరు చేయడానికి ఒక కంచె‌ను ఏర్పాటు చేసింది. 1949 వరకు ఈ స్థితి ఇలాగే కొనసాగింది. 1949 లో రామ విగ్రహాలను ఎవరూ చూడకుండా మసీదు లోపల పెట్టారు. హిందూ మహాసభ స్వచ్ఛంద సేవకులు ఈ పని చేసారని ఆరోపణలు వచ్చాయి. దీనిపై గందరగోళం చెలరేగింది. ఆ స్థలం మాదంటే మాదంటూ ఇరు పక్షాలూ కోర్టులో సివిల్ కేసులు దాఖలు చేసాయి. విగ్రహాలను లోపల ఉంచడాన్ని మసీదును అపవిత్రం చెయ్యడంగా ముస్లిములు భావించారు. ప్రభుత్వం ఈ స్థలాన్ని వివాదాస్పదంగా ప్రకటించి, మసీదు గేటుకు తాళం వేసింది.
1992 డిసెంబరు 6 న, ఆర్ఎస్ఎస్ దాని అనుబంధ సంస్థలు వివాదాస్పద నిర్మాణం జరిగిన ప్రదేశంలో 1,50,000 మంది విహెచ్‌పి, బిజెపి కర సేవకులతో ర్యాలీని నిర్వహించాయి. ఈ వేడుకలలో బిజెపి నాయకులైన అద్వానీ, మురళీ మనోహర్ జోషి, ఉమా భారతి లు ప్రసంగించారు. ర్యాలీ మొదటి కొన్ని గంటలలో, జనంలో అసహనం క్రమంగా పెరుగుతూ పోయి, నినాదాలు చేయడం ప్రారంభించారు. దాడిని ఎదుర్కొనేందుకు సన్నాహకంగా నిర్మాణం చుట్టూ పోలీసు రక్షణ వలయం ఏర్పరచారు. అయినా, మధ్యాహ్నం సమయంలో, ఒక యువకుడు ఒక కాషాయ జెండాను మోసుకుంటూ, పోలీసు రక్షణ వలయాన్ని దాటి, నిర్మాణాన్ని అధిరోహించగలిగాడు. ఇది జనసమూహానికి ఒక సంకేతమైంది. వళ్ళు నిర్మాణాన్ని చుట్టుముట్టారు. ఈ స్థాయి దాడికి సిద్ధంగా లేని పోలీసులు అక్కడినుండి పారిపోయారు. జనసందోహం గొడ్డళ్ళు, సుత్తులు, కొక్కేలతో సహా భవనం పైకి ఎక్కారు. కొన్ని గంటల్లోనే, మట్టి సుద్దతో తయారైన నిర్మాణాన్ని కూల్చేసారు.
"రామ జన్మభూమి" అని పిలిచే రాముడి జన్మస్థలాన్ని పవిత్ర ప్రదేశంగా హిందువులు పరిగణిస్తారు. ఉత్తర ప్రదేశ్‌లోని అయోధ్య నగరంలో బాబ్రీ మసీదు ఉన్న ప్రదేశంలో ఈ నమ్మకానికి ఊతమిచ్చే చారిత్రక ఆధారాలు చాలా తక్కువ. 1528 లో, ఈ ప్రాంతాన్ని మొగలులు ఆక్రమించుకున్న తరువాత, మొగలు సేనాధిపతి మీర్ బాకి ఈ స్థలంలో ఒక మసీదును నిర్మించాడు. మొగలు చక్రవర్తి బాబర్ పేరు మీద దీనికి "బాబ్రీ మసీదు" అని పేరు పెట్టాడు. మసీదు నిర్మించడం కోసం రాముడి ఆలయాన్ని కూల్చివేసారని ప్రజాబాహుళంలో నమ్మకం ఉంది; ఈ నమ్మకానికి చారిత్రక ఆధారం చర్చనీయం. మసీదుకు ముందు ఆ స్థలంలో ఒక నిర్మాణం ఉండేదని చెప్పే పురావస్తు ఆధారాలు కనుగొన్నారు. ఈ నిర్మాణం హిందూ దేవాలయమనీ, బౌద్ధ నిర్మాణమనీ వివిధ రకాలుగా భావించారు.
ఈ స్థలంలో రాముడికి ఒక ఆలయాన్ని నిర్మించాలంటూ 1980 వ దశకంలో విశ్వ హిందూ పరిషత్ ఒక ఉద్యమం చేపట్టింది. భారతీయ జనతా పార్టీ దానికి రాజకీయ స్వరమిచ్చింది. తాళాలు వేసిన గేట్లు తెరిపించి, అక్కడ హిందువులను పూజలు చేసుకోనివ్వాలని 1986 లో జిల్లా న్యాయమూర్తి తీర్పు ఇచ్చారు. ఈ తీర్పుతో ఉద్యమానికి బలం చేకూరింది. షా బానో వివాదంపై తాను కోల్పోయిన హిందువుల మద్దతును తిరిగి పొందాలని భావించిన భారత జాతీయ కాంగ్రెసు నాయకుడు, అప్పటి భారత ప్రధాని రాజీవ్ గాంధీ ఈ నిర్ణయానికి మద్దతు పలికాడు. 1989 సార్వత్రిక ఎన్నికలలో కాంగ్రెసు ఓడిపోయింది, పార్లమెంటులో బిజెపి బలం 2 నుండి 88 కి పెరిగింది, వి.పి.సింగ్ ప్రభుత్వానికి భాజపా మద్దతు కీలకమైన పరిస్థితి ఏర్పడింది.
హిందూ విశ్వాసాల ప్రకారం, అయోధ్య నగరం శ్రీరాముడి జన్మస్థలం. 16 వ శతాబ్దంలో మొగలు జనరల్ మీర్ బాకి, కొంతమంది హిందువులు రాముడి జన్మస్థలం అని భావించే ప్రదేశంలో బాబ్రీ మసీదు అనే పేరుతో ఒక మసీదును నిర్మించాడు. ఈ మసీదును, గతంలో ఇస్లామేతర నిర్మాణం ఉన్న స్థలం లోనే నిర్మించారని ఆర్కియాలజికల్ సర్వే ఆఫ్ ఇండియా పేర్కొంది. 1980 వ దశకంలో, విశ్వ హిందూ పరిషత్ ఈ ప్రదేశంలో రాముడికి ఒక ఆలయాన్ని నిర్మించాలని ఒక ప్రచారాన్ని ప్రారంభించింది. భారతీయ జనతా పార్టీ దానికి రాజకీయంగా గొంతు కలిపింది. ఈ ఉద్యమంలో భాగంగా ఎల్‌కె అద్వానీ చేసిన రామ ‌రథ‌యాత్రతో సహా పలు ప్రదర్శనలు, కవాతులూ జరిగాయి.
1992 డిసెంబరు 6 న భాజపాలు ఈ మసీదు వద్ద 1,50,000 మంది కరసేవకులతో ఒక ప్రదర్శన జరిపాయి. ఈ ప్రదర్శన హింసాత్మకంగా మారింది. ప్రదర్శనకారులు పోలీసులను పక్కకు నెట్టేసి, మసీదును కూలదోసారు. ఈ సంఘటనపై జరిపిన దర్యాప్తులో 68 మందిని దీనికి బాధ్యులుగా గుర్తించారు.వీరిలో అనేకమంది విహింప, భాజపా నాయకులు ఉన్నారు. ఈ మసీదు కూల్చివేత తరువాత అనేక నెలల పాటు దేశంలో హిందూ, ముస్లిముల మధ్య మతకలహాలు జరిగాయి .వీటిలో సుమారుగా 2,000 మంది ప్రాణాలు కోల్పోయారు. పాకిస్తాను, బంగ్లాదేశ్‌లలో హిందువులపై ప్రతీకార దాడులు జరిగాయి.
అయోధ్య వివాదానికి సంబంధించి విశ్వ హిందూ పరిషత్, దాని అనుబంధ సంస్థలకు చెందిన కార్యకర్తలు పెద్ద యెత్తున చేరి 1992 డిసెంబర్ 6 న బాబ్రీ మసీదును కూల్చివేసారు. హిందూ జాతీయవాద సంస్థలు నిర్వహించిన రాజకీయ ర్యాలీ హింసాత్మకంగా మారడంతో, ఉత్తర ప్రదేశ్‌, అయోధ్య నగరంలోని 16 వ శతాబ్దపు బాబ్రీ మసీదు వారి లక్ష్యంగా మారింది. అప్పటికే సంవత్సరాలుగా వివాదం జరుగుతున్న ప్రదేశం కావడం, కొద్ది నెలలుగా మత ఘర్షణలు జరుగుతూండడం వంటివి ఈ సంఘటనకు నేపథ్యం.
2014 ఏప్రిల్‌లో కోబ్రాపోస్ట్ చేసిన ఒక స్టింగ్ ఆపరేషను, కూల్చివేత ఉన్మాద ముఠా చర్య కాదనీ ఏ ప్రభుత్వ సంస్థకు కూడా దాని వాసన కూడా తగలనంత రహస్యంగా ప్రణాళిక చేసిన విధ్వంసక చర్య అని పేర్కొంది. ఈ విధ్వంసానికి విశ్వ హిందూ పరిషత్, శివసేన చాలా నెలల ముందుగానే ప్రణాళిక వేసాయి, అయితే అవి విడివిడిగా ప్లాను చేసుకున్నాయి.
ఆయన గుంటూరు జిల్లా చేబ్రోలులో 1954 జన్మించారు. ఆంధ్ర విశ్వవిద్యాలయంలో బోటనీలో పి.జి.చేసారు. బోటనీలోనే పి.హెచ్.డి కూడా చేసారు. "ఆర్కిడ్స్ ఆఫ్ అరుణాచల ప్రదేశ్"ను పరిశోధనాంశంగా సిద్దాంత వ్యాసం రాసారు. టిప్పి లోని ఆర్కిడ్ పరిశోధనా కేంద్రంలో ఆర్కిడాలజిస్టు గా ప్రవేశించి పరిశోధనలు కొనసాగించారు. పశ్చిమ కామెంగ్‌లోని ఈ టిప్పి గ్రామం అసోంలోని తేజ్‌పూర్ నుండి రోడ్డు మార్గంగుండా వెళతే 60 కి.మీ దూరంలో ఉంది. అక్కడ ఆసియాలో అతిపెద్ద ఆర్కిడారియం, టిప్పి పూలతోటల పరిశోధనా కేంద్రం ఇక్కడ ఉన్నాయి. అరుణాచల అడవుల్లో విస్తృతంగా సంచరించి అపారమైన విజ్ఞానం గడించారు.
పుష్పించే మొక్కల మాదిరిగానే ఒక రకమైన పూలజాతి మొక్కలు ఆర్కిడ్స్ "ఆర్కిడీస్" కుటుంబానికి చెందినవి. ఈ మొక్కలు పూల అలంకరణలో ఎంతో ప్రాధాన్యత సంతరించుకున్నాయి. అరుణాచల్ లో కేవలం 250 రకాలు మాత్రమే నాగేశ్వరరావు పరిశోధనల ఫలితంగా దేశ వ్యాప్తంగా అయితే 1200 రకాల ఆర్కిడ్స్ ఉండగా అరుణాచల్ ప్రదేశ్ ను అగ్రగామిగా నిలిపారు. 30 రకాలు ప్రపంచంలో మరెక్కడా లభించనివి కావడం వల్ల ఈ రోజు అరుణాచల ప్రదేశ్ ను "ఆర్కిడ్స్ రాజధాని"గా పేర్కొంటున్నారు.
టిప్పి ఆర్కిడ్స్ పరిశోధనా కేంద్రాన్ని అనూహ్య రీతిలో అభివృద్ధి చేసిన ఘనత ఆయనకే దక్కుతుంది. ప్రపంచంలో ప్రకృతి సృష్టించిన సహజసిద్ధమైన ఆర్కిడ్స్ దాదాపు 30 వేల రకాలుంటాయి. వాటిద్వారా శాస్త్రవేత్తలు 1.3 లక్షల రకాలను సృష్టించారని తాజా నివేదికలు చెబుతున్నాయి. డా. నాగేశ్వరరావు సృష్టించిన 250 ఆర్కిడ్స్ లో అయిదారు కొత్త రకాల హైబ్రిడ్స్ ను రిజిస్టర్ చేసారు.
ఒకటి రెండు రోజుల్లో వాడిపోయి స్వరూప రూపలావణ్యాలను కోల్పోయె పూల స్థానంలో ఆర్కిడ్స్ రంగం ప్రవేశం చేసిన నేపథ్యంలో ఈయన పరిశోధనా విజయం ఉంది. రోజుల తరబడి తాజాదనాన్ని కోల్పోకుండా ఆకట్టుకొనే ఈ ఆర్కిడ్స్ కోసం విదేశాల్లో గిరాకీ ఉంది. ప్రపంచ దృష్టిని ఆకర్షించి, విశేష ప్రాచుర్యం పొందుతున్న ఆర్కిడ్స్ ను రంగ ప్రవేశం చేసిన ఘనత ఈయనది.
1980లో అస్సాం లోని తేజపూర్ పట్టణానికి 65 కి.మీ దూరంలో ఉన్న టిప్పి ఆర్కిడ్ స్టేషన్‌లో ప్రవేశించి ఆర్కిడ్ పరిశోధనలు విస్తృతంగా చేపట్టారు. టిప్పి నుండి అరుణాచల ప్రదేశ్ లోని పశ్చిమ కామెంగ్ జిల్లా కేంద్రమైన బొమ్‌దిలాకు వెళ్ళే మార్గంలో ఆయన కొత్తగా 250 ఆర్కిడ్స్ ను కనుగొని రికార్డు చేసారు.
ఆర్కిడ్స్ విజ్ఞానరంగంలో అంతర్జాతీయ స్థాయి ప్రతిభ ఉన్న కొద్ది మందిలో ఆయన ఒకరు. అరుణాచల ప్రదేశ్‌లో "డా.రావు"గా పేరు పొందారు. ఆయన "అరుణాచెలన్సీస్" , బీర్ మానియా జైనియాన ఓబోరోనియా కమ్‌లాంగినెస్ మొదలగు అనేక రకాల ఆర్కిడ్స్ ను ఆయన అభివృద్ధిచేసారు.
1937 జూన్‌లో నిడుబ్రోలులో గుంటూరు జిల్లా చేనేత మహాసభ జరిగింది. ఈ సభను వెనుక వుండి నడిపించింది ప్రగడ కోటయ్యే. ఎన్.జి.రంగా, తాడిపర్తి శ్రీకంఠం, దామెర్ల రమాకాంతరావు, రామనాథం రామదాసు, పెండెం వెంకట్రాములు మొదలైన ప్రముఖ నాయకులు ఈ సభలకు హాజరయ్యారు. ఆ తర్వాత గుంటూరులో చెన్న రాష్ట్ర చేనేత మహాసభ ఘనంగా జరిగింది. ఈ సభలో అప్పటి మద్రాసు రాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రి సి.రాజగోపాలాచారి ముఖ్య అతిథిగా పాల్గొన్నాడు. 1939లో జరిగిన మద్రాసు రాష్ట్ర కేంద్ర చేనేత సహకార సంఘం ఎన్నికల్లో డైరెక్టర్లుగా చేనేత నాయకులు ఎన్నికయ్యేలా ఇతడు పథకం రచించి కృతకృత్యుడయ్యాడు. 1941లో బ్రిటిష్‌ ప్రభుత్వం దేశవ్యాప్తంగా చేనేతరంగం స్థితిగతులను అధ్యయనం చేసేందుకు థామస్‌ కమిటీని నియమించింది. ఈ కమిటీని కోటయ్య గుంటూరు జిల్లాకు ఆహ్వానించాడు. వంద పేజీల మెమొరాండాన్ని ఆ కమిటీకి అందజేశాడు. 1942లో చెన్నరాష్ట్ర చేనేత పారిశ్రామిక సంఘాన్ని చైతన్యవంతంగా చేసేందుకు దామెర్ల రమాకాంతరావు అధ్యక్షులుగా, ఇతడు ప్రధాన కార్యదర్శిగా కృషి చేశారు. నూలు కొరతను అధిగమించేందుకు నూలు ధరల స్థిరీకరణ కోసం చేనేత రక్షణ యాత్రలు నడిపాడు.
చేనేత పారిశ్రామికులకు చాలినంత నూలు సరఫరా చేయాలని, నూలు ధరలు అదుపులో పెట్టాలని, నూలు ఎగుమతులు ఆపాలని నినదిస్తూ ఇతడు ఆందోళనలు చేపట్టాడు. 1950 వరకు పరిస్థితులలో మార్పు రాలేదు. దాంతో చేనేత కాంగ్రెస్‌ సమర శంఖం పూరించింది. అన్ని జిల్లాల్లో ఆకలియాత్రలు, సత్యాగ్రహాలు పెద్దఎత్తున చేపట్టాడు. అయినా ఫలితం రాలేదు. దాంతో మద్రాసు నగరంలో 1950 ఏప్రిల్‌ 16 నుంచి జూన్‌ 30 వరకు 75 రోజులపాటు కోటయ్య సత్యాగ్రహం నడిపాడు. దాదాపు పదివేల మంది చేనేత కార్మికులు ఈ సత్యాగ్రహంలో పాల్గొన్నాడు. 75 రోజుల అనంతరం కేంద్ర పరిశ్రమల శాఖ మంత్రి హరేకృష్ణ మెహతాబ్‌ మద్రాసు వచ్చి చేనేత కాంగ్రెస్‌ నాయకులతో చర్చలు జరిపాడు. ఇతడు మంత్రి ఇచ్చిన హమీలతో సత్యాగ్రహాన్ని విరమించాడు.
ప్రగడ కోటయ్య గుంటూరు జిల్లా, నిడుబ్రోలులో చేనేత వృత్తి చేసుకొనే ప్రగడ వీరభద్రుడు, కోటమ్మ దంపతులకు 1915, జూలై 26న రెండవ కుమారుడుగా జన్మించాడు. ఇతడికి ఐదుగురు సోదరులు, ఇద్దరు సోదరీ మణులు. 1931లో ఎస్‌ఎస్‌ఎల్‌సీ స్కూలు ఫైనల్‌ ప్యాసయ్యాడు. కొంతకాలం బాపట్ల తాలూకా బోర్డులో ఉపాధ్యాయుడుగా ఉద్యోగం చేసాడు. ఇతడి కుటుంబం చీరాల ఈపురుపాలెంలో కొంతకాలం నివాసం ఉంది. ఇతడి వివాహం ఇందిరాదేవితో జరిగింది. ఈ దంపతులకు ఆరుగురు కుమార్తెలు, ఒక కుమారుడు.
ఆక్స్ ఫర్డు విశ్వవిద్యాలయంలో భారతీయ చేనేత పరిశ్రమ పై పరిశోధన జరిపిన ఆచార్య ఎన్ జి రంగా సలహా మేరకు మద్రాసు లోని టెక్స్‌టైల్స్‌ ఇన్‌స్టిట్యూట్‌లో చదివి అక్కడ సూపర్‌వైజర్‌గా పనిచేసాడు. ఇదే అనుభవంతో 1935లో ఏర్పడిన మద్రాసు రాష్ట్ర చేనేత పారిశ్రామికుల సహకార సంఘంలో ప్రొడక్షన్‌ ఇన్‌ఛార్జిగా ఉద్యోగంలో చేరి సర్కారు జిల్లాల్లో ప్రాథమిక చేనేత సహకార సంఘాలు ఏర్పాటు చేసేందుకు విశేషంగా కృషి చేశాడు.
1952 మద్రాసు శాసనసభ ఎన్నికల్లో ప్రకాశం పంతులు గారి కిసాన్‌ మజ్దూర్‌ ప్రజాపార్టీ అభ్యర్థిగా ఇతడు చీరాల నియోజకవర్గం నుంచి పోటీచేసి ఎన్నికయ్యాడు.శాసనసభలో కోటయ్య వాక్పటిమను చూసిన ఆనాటి ముఖ్యమంత్రి రాజాజీ, కాంగ్రెసు పార్టీలో చేరితే మంత్రి పదవి అప్పగిస్తానని అన్నారు.కానీ కోటయ్య నైతిక విలువలకే ప్రాముఖ్యతనిచ్చి ఆయన అవకాశాన్ని సున్నితంగా తిరస్కరించారు.
1953 తర్వాత చేనేత వర్గాల ప్రయోజనాల కోసం రేపల్లెలో సత్యాగ్రహం చేపట్టాడు. ఫలితంగా జైలు శిక్ష అనుభవించాడు. కనుంగో కమిటీ సిఫార్సులకు వ్యతిరేకంగా ఆయన ఉద్యమించాడు. చేనేత కార్మికులకు ప్రయోజనం కలిగించేందుకు సహకార సంఘాలు ఒక మార్గంగా ఇతడు నమ్మాడు. ఇతడు చేనేతరంగంతో పాటు రైతులు, జిన్నింగ్‌, స్పిన్నింగ్‌, కాంపోజిట్‌ మిల్లులపై ఆమూలాగ్రం అధ్యయనం చేశాడు.
ఆయన హయాం లోనే ఆంధ్ర ప్రాంతంలో ఆనాడు 200 పైగా నూతన చేనేత సహకార సంఘాలు ఏర్పాటు చేసారు.అసంఘటితంగా ఉన్న చేనేత రంగం అభివృధ్హికి వారు నేసి బట్టలకు సరైన గిట్టుబాటు ధర లభించడానికి కార్మికుల కష్టాలు కడతెర్చడానికి ప్రగడ కోటయ్య కృషి చేసారు.
మెడికల్ సెలక్షన్ కమిటీ సభ్యుని గా, ప్రదేశ్ కాంగ్రేశ్ కమిటీ జనరల్ సెక్రటరీ గా ఆంధ్ర విశ్వ విద్యాలయం సెనేట్ సభ్యునిగా పదవీ బాధ్యతలు సమర్ధవంతంగా ప్రగడ కోటయ్య నిర్వహించారు.
చేనేత రంగం అభివృద్ధికి కోటయ్య అభిప్రాయాలు, సూచనలు, సలహాలు విన్న ఆనాటి తోటి పార్లమెంట్ సభ్యులేకాక, ఉపరాష్ట్రపతి శంకర్ దయాళ్ శర్మ సైతం అబ్బురపడేవారు.
టెలీపతీ అనేది ఎవరో తమలో ఆలోచనలు ప్రేరేపిస్తున్నారనో, లేదా ఆలోచనలు తీసివేస్తున్నారనే భావన కన్నా కొత్తదేం కాదు. కానీ దీనివల్ల ఒక వ్యక్తి టెలీపతీకి గురవుతున్నారా లేదా అని నిర్ధారించవచ్చు. ఆలోచనలు చొప్పించడం లేదా తీసివేయడం అనేది సైకోసిస్ లేదా ఇంకా కచ్చితంగా చెప్పాలంటే స్కిజోఫ్రీనియా అనే మానసిక వ్యాధికి సూచన. దీని భాదితులు కొన్ని ఆలోచనలు తమవి కావనీ, ఎవరో (ఇతర వ్యక్తులు, గ్రహాంతర వాసులు, దయ్యాలు లేదా దేవతలు, గూఢచారి సంస్థలు) తమలో కొన్ని ఆలోచనల్ని ప్రవేశపెడుతున్నారని భావిస్తుంటారు. మరికొంతమంది తమలో ఆలోచనలు తొలగిస్తున్నారని భావిస్తుంటారు. ఈ లక్షణాలన్నింటినీ యాంటీసైకోటిక్ మందుల ద్వారా తగ్గించుకోవచ్చు. సైకియాట్రిస్టులు, క్లినికల్ సైకాలజిస్టులు కొన్ని పరిశోధనా ఫలితాల ఆధారంగా స్కైజోటైపీ అనే మానసికవ్యాధి ఉన్నవారు టెలీపతీని నమ్ముతారని విశ్వసిస్తున్నారు.
టెలిపతీ లేదా భావ గ్రాహక ప్రసారణ శక్తి (గ్రీకులో టెలీ అంటే దూరంగా ఉన్న అనీ, పాతోస్ అంటే అనుభూతి లేదా అనుభవం అని అర్థం) అంటే ఎటువంటి జ్ఞానేంద్రియాలను వాడకుండా ఒక వ్యక్తి నుండి మరో వ్యక్తికి సమాచారాన్ని చేరవేయడం. ఈ పదాన్ని మొట్టమొదటి సారిగా ఫ్రెడరిక్ మయ్యర్స్ అనే మానసిక శాస్త్ర పరిశోధకుడు, పండితుడు మొట్టమొదటిసారిగా 1882 లో ప్రయోగించాడు. అంతకుముందు ఇలాంటి భావనలను పేర్కొనేందుకు థాట్ ట్రాన్స్ ఫర్ అనే పేరు ఉండేది. ఈ పేరు దానికన్నా ప్రాచుర్యం పొందింది.
పాశ్చాత్య నాగరికతలో టెలిపతీకి 19వ శతాబ్దపు రెండో అర్ధబాగంలో బీజం పడిందని చెప్పవచ్చు. భౌతిక శాస్త్రంలో శక్తివంతమైన ఆవిష్కరణలు జరగడంతో కొన్ని శాస్త్రీయ విషయాలను మానసిక పరిస్థితులకు కూడా అన్వయించడం ప్రారంభించారు. దీని ద్వారా విపరీత మానసిక ప్రవర్తనలను అర్థం చేసుకోవచ్చని భావించారు. టెలిపతీ ఒక ఆధునిక భావనగా ఇక్కడే ఆవిష్కృతమైంది.
టెలిపతీ అనేది నిజం అనడానికి శాస్త్రీయమైన ఆధారాలు లేవు. దీన్ని కనుక్కోవడానికి, అర్థం చేసుకోవడానికి, వాడుకోవడానికి ఎన్నో ప్రయోగాలు చేశారు. కానీ వేటిలోనూ సమానమైన ఫలితాలు కనిపించలేదు. దీన్ని కాల్పనిక సాహిత్యంలో కథానాయకులకు, సూపర్ హీరోలకు ఆపాదిస్తూ అనేక రచనలు వచ్చాయి.
1917లో ఆయన అక్క ఈసారి కోబెలోని యుయ్షిన్ నిప్పొన్ అనే పత్రికలో అడ్వర్టైజ్మెంట్ డిజైనర్ ఉద్యోగాన్ని చూసిపెట్టింది. టడయొ సాటో అనే రచయిత మిజొగుచి జీవితంలోని తొలినాళ్ళకీ, షింపా నాటకాల ఇతివృత్తాలకు పోలికలున్న విషయాన్ని చెప్పారు. ఆ రచనలలో సాధారణంగా గేషాలు తమకన్నా చిన్నవారైన ప్రియుల కోసం త్యాగాలు చేయడం కనిపిస్తుంది. సిజుకి మిజొగుచి తమ్ముడే అయినా, "స్త్రీల వేదన, దు:ఖం ఆయన తర్వాతి సినిమాల్లో ప్రాథమికమైన అంశాలు; తమ్ముడి కోసం అక్క చేసిన త్యాగం ఆయన అనేక సినిమాల్లో ముఖ్యమైన అంశంగా నిలుస్తోంది- సాన్షో డయు అందుకొక ఉదాహరణ." సంవత్సరంలోపే కోబె నుంచి టోక్యోలోని బొహెమీన్ డిలైట్స్ కు తిరిగి వచ్చారు. 1920లో మిజోగుచి టోక్యో సినిమా పరిశ్రమలోకి నటునిగా ప్రవేశించారు; మూడేళ్ళ తర్వాత ఆయన పూర్తిస్థాయి దర్శకుడు అయ్యారు. నిక్కత్సు స్టూడియోలో వర్కర్ల సమ్మె కాలంలో ఐ-ని యోమిగేరు హి , అన్న పేరుతో ఆయన తొలి చిత్రం ప్రారంభమైంది.
1911లో, మిజొగుచి తల్లిదండ్రులు పేదరికం కారణంగా కొడుకు ప్రాథమిక విద్యాభ్యాసానికి ఫీజు చెల్లించలేక ఉత్తర జపాన్ లోని మొరియొకాలో కుర్రాడి మామయ్య వద్దకు పంపేశారు. సంవత్సర కాలంలో కీళ్ళవాతం వల్ల అవిటితనం ప్రారంభమైంది, తత్కారణంగా ఆయన జీవితమంతా కొంత పక్కకు తిరిగి నడవాల్సిన పరిస్థితి వచ్చింది. 1912లో తిరిగి తల్లిదండ్రుల వద్దకు చేరుకుని సంవత్సరమంతా లేవలేని స్థితిలో మంచం మీదే గడిపారు. 1913లో మిజొగుచి కిమొనొ, యుకటా అనే జపనీయ దుస్తులను డిజైన్ చేసే పనిలో అప్రెంటిస్ గా ఆయన అక్క సుజు పని చూసిపెట్టారు. 1915లో ఆయన తల్లి చనిపోయారు, సుజు తన తమ్ములను ఆమె వద్దకే తెచ్చుకుని స్వంత ఇంట్లో పెట్టుకుని చూసుకోవడం ప్రారంభించారు. 1916లో అయొయ్ బషి యోగా కెన్క్యుటొ ఆర్ట్ స్కూల్లోపాశ్చాత్య పెయింటింగ్ పద్ధతులు నేర్పే కోర్సులో చేరారు. ఈ కాలంలో ఓపెరాలో ఆసక్తిని పెంచుకున్నారు, ప్రత్యేకించి అకసకలోని రాయల్ థియేటర్లో సెట్ అలంకరించేవారికి సహకరించే పనీ చేసేవారు.
మిజొగుచి టోక్యోకు చెందిన హాంగోలో, పైకప్పుల వడ్రంగికి ముగ్గురు సంతానంలో ఒకనిగా జన్మించారు. ఆయన తండ్రి రష్యన్-జపనీస్ యుద్ధం కాలంలో సైనికులకు రెయిన్ కోట్లు అమ్మే వృత్తి చేపట్టేవరకూ వారి కుటుంబం నిరాడంబరమైన మధ్యతరగతి జీవితాన్ని గడపగలిగింది. యుద్ధం ఆయన పెట్టిన పెట్టుబడి తిరిగివచ్చేలోపుగానే ముగిసిపోయింది; మిజొగుచి కుటుంబ స్థితిగతులు దాంతో దారుణమైన స్థితికి చేరుకున్నాయి, దాంతో మిజొగుచి అక్కని దత్తత ఇచ్చేసి అక్కణ్ణుంచి అసకుసకు, థియేటర్ కు దగ్గర్లో వేశ్యావాటిక ప్రాంతంలో నివాసం వెళ్ళిపోయారు. తత్ఫలితంగా ఆయన సోదరి సుజుకోను గీషా గా అమ్మేశారు - ఈ సంఘటన మిజొగుచికి జీవితంపై ఉన్న దృక్పథంపై తీవ్ర ప్రభావం చూపించింది. వీటికి మధ్య, ఆయన తల్లి, సోదరిలతో తండ్రి వ్యవహరించిన తీరు వల్ల జీవితాంతం ఆయన తండ్రి పనులకు తీవ్ర ప్రతిఘటన నిలుపుకుంటూ జీవించారు.
ఆయన కెరీర్ మధ్యకాలంలో తీసిన సినిమాల్లో, మిజొగుచి జపాన్ సమాజం భూస్వామ్య యుగం నుంచి ఆధునికతలోకి ప్రవేశించడాన్ని నమోదుచేసే సినిమాలు తీసిన 'నూతన వాస్తవికత'కు చెందిన దర్శకుడిగా ప్రశంసలు పొందారు. ది స్టోరీ ఆఫ్ ది లాస్ట్ క్రైసాంతిమమ్స్ విద్యాశాఖ నుంచి ఓ బహుమతి పొందింది. సిస్టర్స్ ఆఫ్ ది గియోన్, ఓసకా ఎలెగీ లతో పాటు ఇది కూడా అన్యాయమైన పురుషాధిక్య సమాజంలో స్త్రీలు అనుభవిస్తున్న న్యూనమైన స్థితిని ప్రతిబింబిస్తుంది. ఇదే కాలంలో సినిమా నిర్మాణంలో "ఒక-సీన్-ఒక-షాట్" అన్న ప్రత్యేకమైన విధానాన్ని తనదైన ముద్రగా మిజొగుచి అభివృద్ధి చేసుకున్నారు. క్షుణ్ణంగా పరిశీలించి ప్రామాణికంగా సెట్స్ రూపొందించే సెట్ డిజైనర్ హిరోషి మిజొతుని పనితనం మిజొగుచి తరచుగా ఉపయోగించే వైడ్-యాంగిల్ లెన్సెస్ కి సహకరించింది.
కెంజి మిజోగుచి జపనీస్ సినిమా దర్శకుడు, స్క్రీన్ ప్లే రచయిత. ఆయన సినిమా ఉగెత్సు వెనిస్ ఫిల్మ్ ఫెస్టివల్ లో సిల్వర్ లయన్ గెలుచుకుంది, 1962, 1972ల్లో సైట్ & సౌండ్ పోల్ లో సినీ విమర్శకుల టాప్ టెన్ దర్శకుల్లో ఆయన నిలిచారు. మిజోగుచి సినిమాలు లాంగ్ టేక్ లు, దృశ్యప్రధానంగా కథనం సాగడం వంటి వాటికి సుప్రసిద్ధి పొందాయి. విమర్శకుడు మార్క్ లె ఫను ప్రకారం - "ఆయన సినిమాలకు అసాధారణమైన శక్తి, స్వచ్ఛత ఉంది. అవి వీక్షకులను మానవుల దు:ఖాన్ని ప్రతిపిబింబిస్తూ, తద్వారా వచ్చిన శక్తి, స్వచ్ఛత, దయలతో కదలించేస్తాయి"
అతిపెద్ద కెంటో భూకంపం తర్వాత 1923 సెప్టెంబరు 1న, మిజోగుచి నిక్కత్సుకు చెందిన క్యోటో స్టూడియోకి తరలిపోయారు. అక్కడ ఆయన చాన్నాళ్ళు పనిచేశారు. ఆయనతో సహజీవనం చేస్తున్న యోరికొ ఇచిజొ అనే కాల్ గర్ల్ ఆయనపై దాడిచేసి మిజొగుచి వీపును రేజర్ బ్లేడ్ తో గాయపరిచారు. ఈ వివాదం కారణంగా ఆయనను కొన్నాళ్ళు తాత్కాలికంగా సస్పెండ్ చేశారు. "సంప్రదాయ కళలకు నిలమైన క్యోటోలో పనిచేయడం నిర్ణయాత్మకమైన ప్రభావం చూపింది. మిజొగుచి కబుకి, నోహ్, సంప్రదాయ నాట్యం, సంగీతం అభ్యసించారు."