polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ప్రేమ్‌ నజీర్ ట్రావన్కోర్ సంస్థానం లోని చిరయింకీళు గ్రామంలో అక్కోడ్ షాహుల్ హమీద్, ఆస్మా బీవీ దంపతులకు 1926, ఏప్రిల్ 7వ తేదీన జన్మించాడు. ఇతనికి ఇరువురు సోదరులు ప్రేమ్‌ నవాజ్, అష్రాఫ్, ఆరుగురు అక్కచెల్లెళ్లు సులేఖ, అలీఫా, అనీసా, ఉమైబా, సునైసా, సుహారా ఉన్నారు. ఇతని తల్లి ఇతని పసి వయసులోనే మరణించగా ఇతని తండ్రి అదే పేరుగల స్త్రీని రెండవ వివాహం చేసుకున్నాడు. ఇతడు సాధారణ విద్యను కడినంకులం లోయర్ ప్రైమరీ స్కూల్, శ్రీ చితిరవిలాసం స్కూల్, ఎస్.డి కాలేజ్ ఆలప్పుళా, సెయింట్ బెర్చ్‌మన్స్ కాలేజ్ చంగనస్సేరి లలో చదివాడు. ఇతని విద్య పూర్తి అయ్యే సమయానికి గొప్ప రంగస్థల నటుడిగా పేరు సంపాదించాడు. ఇతని రెండవ సినిమా తీసే సమయంలో ఆ సినిమా దర్శకుడు తిక్కురుసి సుకుమారన్ నాయర్ ఇతని పేరును అబ్దుల్ ఖాదర్ నుండి ప్రేమ్‌ నజీర్‌గా మార్చాడు.
ఇతడు చంగనస్సేరి ఎస్.బి.కాలోజీలో విద్యార్థిగా ఉన్నప్పుడు 1951లో తొలి సారి ది మర్చెంట్ ఆఫ్ వెనీస్ నాటకంలో షైలాక్‌ పాత్రను నటించడంతో నట జీవితాన్ని ప్రారంభించాడు. ఆ పాత్రకు అతనికి ఉత్తమ నటుడు అవార్డు లభించింది. ఇతని తొలి సినిమా మారుమకళ్ 1952లో విడుదలయ్యింది. ఇతడు 1950లోనే త్యాగసీమ అనే సినిమాలో పనిచేశాడు కానీ ఆ సినిమా విడుదలకు నోచుకోలేదు. ఇతడు తన జీవితంలో మొత్తం 700కు పైగా మలయాళ చిత్రాలు, 55 తమిళ చిత్రాలు, 7 తెలుగు చిత్రాలు, 2 కన్నడ సినిమాలలో నటించాడు. ఇతని చివరి సినిమా ధ్వని 1988లో విడుదలయ్యింది. ఇతడు షీలా, జయభారతి, శారద, ఆడూర్ బాసీ, జయన్, సుకుమారన్, సోమన్, మోహన్, మోహన్‌లాల్ వంటి నటీనటులతో కలిసి పనిచేశాడు.
ఇతడు మద్యాన్ని ముట్టుకోలేదు. ఇతడు రాజకీయాలలో ప్రవేశించి కాంగ్రెస్ పార్టీలో చేరాడు. కానీ ఎప్పుడూ ఎన్నికలలో నిలబడలేదు. ఇతనిది సేవా దృక్పథం. ఎందరికో సహాయం చేశాడు. తన స్వగ్రామం పరిసరాలలో కొన్ని సామాజిక అవసరాలకు ఇతడు ఇతోధికమైన ధన సహాయం చేశాడు. కుంతల్లూర్ స్కూలు (తరువాత ఇతని జ్ఞాపకార్థం ప్రేమ్‌ నజీర్ మెమోరియల్ గవర్నమెంట్ హైయర్ సెకండరీ స్కూల్‌గా పేరు మార్చబడింది.), చిరయింకీళు ఆసుపత్రి, పాలకున్ను లైబ్రరీ ఇతడు సహాయం చేసిన వాటిలో కొన్ని. చిరయింకీళు లోని శర్కరాదేవి దేవాలయానికి ఇతడు ఒక ఏనుగును బహూకరించాడు. ఇతడు తను నటించిన సినిమా పాత్రలపై ఎన్నె తెడియాత కథాపత్రగళ్ అనే పుస్తకాన్ని వ్రాశాడు.
ఇతడు హబీబా బీవీని వివాహం చేసుకున్నాడు. వీరికి ముగ్గురు కూతుళ్ళు, లైలా, రసియా, రీటా ఒక కుమారుడు షానవాజ్ కలిగారు. ఇతని కుమారుడు షానవాజ్ కొన్ని మలయాళ సినిమాలలో నటించాడు కానీ తండ్రిలా రాణించలేకపోయాడు. షానవాజ్ కుమారుడు షమీర్ ఖాన్ కూడా సినిమా నటుడే.
ప్రేమ్‌ నజీర్ తమ్ముడు ప్రేమ్‌ నవాజ్ , అతని కుమారుడు ప్రేమ్‌ కిషోర్‌లు కూడా సినిమాలలో నటించారు. వీరెవరూ ప్రేమ్‌ నజీర్ సినీ వారసత్వాన్ని కొనసాగించలేక పోయారు. ప్రేమ్‌ నజీర్ కొన్ని సినిమాలను నిర్మించాడు.
ప్రేమ్‌ నజీర్ ఒక భారతీయ చలనచిత్ర నటుడు. ఇతడు "నిత్య హరిత నాయకన్" గా పేర్కొనబడ్డాడు. ఇతడు రంగస్థల నటుడిగా మొదలై 1952లో తొలి సినిమాలో నటించి మూడు దశాబ్దాలకు పైగా మలయాళ సినిమాలలో నటించాడు.
ఇతడు రెండు గిన్నిస్ ప్రపంచ రికార్డులను సృష్టించాడు. మొదటిది 725 సినిమాలలో నాయకునిగా నటించడం అయితే రెండవ రికార్డు ఒకే నటి తో కలసి 130 సినిమాలలో నటించడం.
ఇతడు 1975-95 మధ్యకాలంలో సుమారు 100కు పైగా అష్టావధానాలు నిర్వహించాడు. చాలా వరకు విజయవాడలోనే అవధానాలు చేసినా హైదరాబాదు, గుంటూరు, మంగళగిరి, నర్సరావుపేట, మచిలీపట్నం, కంచికచర్ల, నందిగామ, ఆగిరిపల్లి, ఏలూరు, నర్సాపురం, అనంతపురం, నెల్లూరు మొదలైన చోట్ల కూడా తన అవధాన విద్యను ప్రదర్శించాడు. ఇతని అవధానాలలో సమస్య, దత్తపది, వర్ణన, నిషిద్ధాక్షరి, వ్యస్తాక్షరి, వారకథనము, యాంత్రికచిత్రము, అప్రస్తుత ప్రసంగము అనే అంశాలు ఉంటాయి.
ఇతడు ఒకటవ క్లాసు నుండి అయిదవ క్లాసు వరకు గుడివాడ వీధిబడిలో చదువుకున్నాడు. పిదప గుడివాడ బోర్డు హైస్కూలులో థర్డు ఫారం నుండి ఎస్.ఎస్.ఎల్.సి వరకు చదివి 1943లో స్కూలు ఫైనల్ పరీక్షలో ఉత్తీర్ణుడైనాడు. తరువాత ఇతడు ఉద్యోగంలో చేరి ఉద్యోగం చేసుకుంటూ ఫ్రైవేటుగా ఇంటర్మీడియెట్, బి.ఎ., భాషా ప్రవీణ ప్రిలిమినరీ, బి.ఓ.ఎల్., ఎం.ఎ. పరీక్షలలో ఉత్తీర్ణుడైనాడు. ఇతని ప్రధాన విద్యాగురువు, అవధాన గురువు భమిడిపాటి అప్పయ్యశాస్త్రి.
ఇతడు మొదట విజయా కమర్షియల్ బ్యాంకులో స్టెనోగా ఉద్యోగంలో ప్రవేశించి, క్రమక్రమంగా విజయవాడలో ఎ.పి.వర్క్స్ సంస్థలో అకౌంట్స్ గుమాస్తాగా కొంతకాలం, భారత్ పిక్చర్స్‌లో టైపిస్టుగా కొంతకాలం, రేషనింగ్ ఆఫీసులో క్లర్క్‌గా కొంతకాలం, ఏషియన్ అష్యూరెన్స్ కంపెనీలో క్లర్క్‌గా మరికొంతకాలం పనిచేసి విజయవాడ ఆంధ్ర లయోలా కళాశాలలో తెలుగు ట్యూటర్‌గా చేరాడు. 1968లో తెలుగు ఉపన్యాసకుడిగా పదోన్నతి పొంది 1984లో పదవీ విరమణ చేశాడు.
ఇతడు 1924, సెప్టెంబరు 3వ తేదీ వినాయకచవితి నాడు కృష్ణా జిల్లా, గుడివాడ పట్టణంలో బగళాదేవి, సూర్యప్రకాశరావు దంపతులకు జన్మించాడు. ఇతని స్వగ్రామము చింతలపూడి అగ్రహారం.
అనంతపురం జిల్లా తాడిపత్రిలో ఏడో తరగతి వరకు చదువుకున్నాడు. ఆ తర్వాత చిత్తూరు జిల్లా మదనపల్లెలో మూడో ఫాం నుంచి పీయూసీ పూర్తిచేశాడు. ఇతడి సోదరుడు నారాయణరెడ్డికి ఉపాధ్యాయుడిగా ఉద్యోగం వచ్చింది. ఆయన మదనపల్లెలో పనిచేశాడు. దీంతో తల్లిదండ్రులు అక్కడే చదువుకోవాలని చెప్పడంతో మదనపల్లెకి వెళ్లాడు. 20 ఏళ్ల వయసు దాటిన తర్వాత ఓ రోజు నోట మాట రాలేదు. ఎంతోమంది వైద్యులకు చూపించారు. ఎన్నో ఆలయాల చుట్టూ తిప్పారు. మాటలు మాత్రం రాలేదు. ఏం చేయాలో అర్థం అయ్యేది కాదు. ఇతడి వైద్యానికి చాలా ఖర్చు చేశారు. భూములను కూడా అమ్మే పరిస్థితి వచ్చింది. దేవుడు చల్లని చూపుతో మళ్లీ మాటలొచ్చాయి. ఆ తర్వాత ఎంఏ పూర్తి చేశాడు. కొన్నాళ్లు ప్రైవేటుగా నాగార్జునసాగర్‌లో పనిచేశాడు. ఆ సమయంలో చిత్రరంగంపై ఆసక్తి పెరిగింది. ఉద్యోగం మానేసి మద్రాసు వైపు అడుగులేశాడు. ఇతడికి పాత తరం కథనాయకుల్లో అక్కినేని నాగేశ్వరరావు అంటే ఎనలేని అభిమానం. ఆయన చిత్రాలంటే భలే ఇష్టం. ఇతడు చిత్రసీమలోకి రావడానికి అది కూడా ఒక కారణంగా పేర్కొన్నాడు.
ఇతడికి తెలుగు, ఆంగ్లం, తమిళం, కన్నడభాషల్లో ప్రావీణ్యం ఉంది. తెలుగుభాషపై పట్టు ఉండటంతో నవల రాయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. 1976లో వసంత, 1982లో స్వర్గానికి వీడ్కోలు పేరుతో రెండు నవలలు రచించాడు. తర్వాత సినిమాలు తీయాలని ముందడుగు వేశాడు. సామాజిక ఇతివృత్తంతో సినిమాలు తెరకెక్కించాలని నిర్ణయం తీసుకున్నాడు. ఇతడి రచనలకు ప్రముఖుల నుంచి మంచి ప్రశంసలు అందాయి. అవి ఇతడిలో మరింత పట్టుదలను నింపాయి. ఇతడి చిన్నతనంలో చూసిన సంఘటనలు కూడా ఇతదిని కదిలించాయి. దళితులను వూరి వెలుపల ఎందుకు ఉంచుతారనే ప్రశ్న ఇతదిని ఎంతగానో ఆలోచింపజేసింది. ఇది చాలా సున్నితమైన సామాజిక అంశం. తన నవల రచనకు దీన్నే కథా వస్తువుగా చేసుకున్నాడు. ఇదే అంశంతో తొలి చిత్రం బదిలి తెరకెక్కించాడు. తన మొదటి చిత్రానికే నంది అవార్డు వరించింది.
ఇతడి స్వగ్రామం కడప జిల్లా, కొండాపురం మండలం కోనవారిపల్లి. తల్లిదండ్రులు నారాయణమ్మ, లక్ష్మిరెడ్డి. 1938 జులై 1న జన్మించాడు. వీరికి వ్యవసాయమే జీవనాధారం. మెట్ట భూములు. వర్షం కురిస్తేనే పంటలు సాగయ్యేవి. కొర్ర, జొన్న, పత్తి, శనగ, కుసుమ పైర్లు సాగు చేసేవారు. చిన్నప్పటి నుంచి సామాజిక బాధ్యతతో నడుచుకోవాలనేది ఇతడి ఆశయం. బాల్యంలో ఓనమాలు వీరి వూర్లోనే దిద్దాడు. వీరు ఐదుగురు అన్నదమ్ములు. చివరి సంతానం ఇతడే.
1993లో పెళ్లిగోల చిత్రాన్ని నిర్మించాడు. ఆ తర్వాత 1995లో స్వీయ రచన, దర్శకత్వంలో సొంతంగా బదిలీ చిత్రాన్ని తెరకెక్కించాడు. ఆ చిత్రం చూసిన సినీరంగ పెద్దలంతా ఇతడిని మెచ్చుకున్నారు. ఇతని తొలి ప్రయత్నమే ఘనకీర్తిని తెచ్చిపెట్టింది. ఉత్తమ చిత్రంగా ఎంపికైంది. మొదటి చిత్రానికే నంది పురస్కారం అందుకోవడం తనజీవితంలో ఎప్పటికీ మరచిపోలేని అనుభూతిగా చెబుతాడు.
సి. వి. రెడ్డి గా పిలువబడే చప్పిడి వెంకటరెడ్డి ఒక తెలుగు సినిమా దర్శకుడు. 2017 సంవత్సరంలో ఇతడు ఆస్కార్‌ ఇండియా జ్యూరీ ఛైర్మన్‌గా ఎంపికయ్యి వార్తలలో నిలిచాడు.
స్వతంత్ర భారత దేశానికి రాజ్యంగ నిర్మాణం చేసేందుకు 1946 డిసెంబరు 9న భారత రాజ్యాంగ అసెంబ్లీ ఏర్పడింది. భాష విషయంపై రాజ్యాంగ అసెంబ్లీలో తీవ్రమైన వాదాలు జరిగాయి. జాతీయ భాషను స్వీకరించడం, రాజ్యాంగం రాసేందుకు ఎంచుకునే భాష, రాజ్యాంగ అసెంబ్లీలో చర్చలకు ఉపయోగించాల్సిన భాష రాజ్యాంగ నిర్మాతలు చేసిన భాషాపరమైన చర్చల్లో ప్రధాన ప్రశ్నలు. ఒకవైపున హిందీ మాట్లాడే ప్రావిన్సులకు చెందిన అల్గు రాయ్ శాస్త్రి, పండిట్ రఘునాథ్‌ వినాయక్‌ ధులేకర్, బాలకృష్ణ శర్మ, పురుషోత్తమ్ దాస్ టాండన్, , బాబూనాథ్‌ గుప్త , హరి వినాయక్ పటాస్కర్ , రవిశంకర్ శుక్లా, సేథ్‌ గోవింద్ దాస్ ఉన్నారు. వీరు హిందీ అనుకూల సవరణలు ప్రతిపాదించి, హిందీని ఏకైక జాతీయ భాషగా స్వీకరించాలని వాదించేవారు. 1946 డిసెంబరు 10న ధులేకర్ మాట్లాడుతూ - హిందుస్తానీ తెలియని ప్రజలకు భారతదేశంలో నివసించే హక్కు లేదు. రాజ్యాంగాన్ని రూపకల్పన చేసేందుకు ఏర్పాటైన సభలో ఉండీ హిందుస్తానీ తెలియనివారు, ఈ అసెంబ్లీ సభ్యులుగా ఉండతగరు. వాళ్ళు అసెంబ్లీ విడిచి వెళ్ళడం ఉత్తమం అన్నారు.
భారతదేశంలో వందలాది భాషలు ఉన్నాయి. బ్రిటీషు రాజ్ సమయంలో, ఆంగ్లం అధికారిక భాష. భారత స్వాతంత్ర్యోద్యమం 20వ శతాబ్దిలో వేగం పుంజుకున్నప్పుడు హిందుస్తానీని వేర్వేరు భాషా సమూహాలను బ్రిటీష్ ప్రభుత్వానికి వ్యతిరేకంగా ఏకం చేసేందుకు సామాన్య భాషగా చేసే ప్రయత్నాలు సాగాయి. 1918లో మహాత్మా గాంధీ దక్షిణ భారతదేశంలో హిందీ వ్యాప్తి చేయడం లక్ష్యంగా దక్షిణ భారత హిందీ ప్రచార సభ ఏర్పాటుచేశారు. 1925లో భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ తన కార్యక్రమాలు, చర్చలను జరపడానికి భాషగా ఇంగ్లీషుని విడిచిపెట్టి హిందుస్తానీని స్వీకరించింది. గాంధీ, జవహర్ లాల్ నెహ్రూ - ఇద్దరూ హిందుస్తానీ హిందుస్తానీ సమర్థకులు, హిందీయేతర భాషలు మాట్లాడే ప్రావిన్సుల్లో హిందుస్తానీ నేర్చుకోవడం పెరగాలని కాంగ్రెస్ ఆశించింది. హిందీ లేదా హిందుస్తానీ భాషని సాధారణ భాషగా ఏర్పరిచే ఆలోచన ఇ.వి.రామస్వామి నాయకర్ వంటివారికి రుచించలేదు, ఈ ప్రయత్నాన్ని వారు ఉత్తర భారతీయులు తమిళులపై ఆధిపత్యం చెలాయించేందుకు చేస్తున్న ప్రయత్నంగా భావించారు.
మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీలో సి.రాజగోపాలాచారి నేతృత్వంలోని భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వం హిందీ బోధన అన్ని పాఠశాలల్లో తప్పనిసరి చేయడంతో మొట్టమొదట హిందీ వ్యతిరేకోద్యమం 1937లో జరిగింది. ప్రభుత్వ ఉత్తర్వులను వెనువెంటనే ఇ.వి. రామస్వామి నాయకర్ , ప్రతిపక్షమైన జస్టిస్ పార్టీ వ్యతిరేకించారు. మూడు సంవత్సరాల పాటు కొనసాగిన ఆందోళన బహుముఖీనంగా సాగింది, దీనిలో భాగంగా నిరాహారదీక్షలు, సమావేశాలు, పాదయాత్రలు, పికెటింగ్, ఆందోళన వంటి చేశారు. ప్రభుత్వం తీవ్రంగా ప్రతిస్పందించింది, ఇద్దరు ఆందోళనకారులు మృతిచెందగా, పిల్లలు, మహిళలు సహా 1198 మంది అరెస్టయ్యారు. 1939లో కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వం రాజీనామా చేశాకా, 1940 ఫిబ్రవరిలో మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ బ్రిటీష్‌ గవర్నర్ నిర్బంధ హిందీ విద్యాభ్యాసాన్ని ఉపసంహరించారు. యునైటెడ్ కింగ్‌డం నుంచి భారతదేశానికి స్వాతంత్ర్యం లభించాకా రాజ్యాంగ రచన సందర్భంగా భారత రిపబ్లిక్‌కు అధికారిక భాషను స్వీకరించడం తీవ్ర చర్చలకు కేంద్ర బిందువు అయింది.
హిందీని జాతీయ భాషగా గుర్తించాలన్న దానికి అనుకూలంగా ఉన్న రాజ్యాంగ సభ సభ్యుల్లో కూడా రెండు శిబిరాలున్నాయి: టాండన్, శివశంకర్ శుక్లా, గోవింద్ దాస్, సంపూర్ణానంద్, కె.ఎం.మున్షీ వంటివారితో కూడిన హిందీ శిబిరం ఒకటి, జవహర్‌లాల్ నెహ్రూ, అబుల్ కలాం ఆజాద్ లతో కూడిన హిందుస్తానీ శిబిరం మరొకటి. రాజ్యాంగ సభలో దక్షిణ భారతదేశానికి చెందిన సభ్యులు - టి.టి.కృష్ణమాచారి, జి. దుర్గాబాయ్, టి.ఎ. రామలింగం చెట్టియార్, ఎన్.జి.రంగా, ఎన్. గోపాలస్వామి అయ్యంగార్ , ఎస్.వి.కృష్ణమూర్తి రావు వంటివారు హిందీని జాతీయ భాషగా స్వీకరించడాన్ని వ్యతిరేకించారు. ఈ హిందీ వ్యతిరేక పక్షం వారు ఇంగ్లీషుని అధికారిక భాషగా కొనసాగించడానికి మొగ్గుచూపారు.
మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీలో 1937 ఎన్నికల్లో భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ గెలుపొందింది. రాజాజీ 1937 జూలై 14న ముఖ్యమంత్రి అయ్యారు. ఆయన దక్షిణ భారతదేశంలో హిందీ విస్తరణ సమర్థకుడు. 1937 ఆగస్టు 11న అధికారంలోకి వచ్చిన నెల లోపు విధాన ప్రకటన చేస్తూ హిందీ బోధనని మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీలోని మాధ్యమిక పాఠశాలల్లో ప్రవేశపెట్టే ఉద్దేశాన్ని వెల్లడించారు. 1938 ఏప్రిల్ 21న ప్రెసిడెన్సీలోని 125 మాధ్యమిక పాఠశాలల్లో హిందీ బోధన తప్పనిసరి చేస్తూ గవర్నమెంట్ ఆర్డర్ జారీచేశారు. ఇ.వి.రామస్వామి నాయకర్ , ఎ.టి.పన్నీర్‌సెల్వం నాయకత్వంలోని ప్రతిపక్ష జస్టిస్ పార్టీ దీన్ని వ్యతిరేకించాయి. రాజాజీకీ, హిందీకి వ్యతిరేకంగా రాష్ట్రవ్యాప్త ఆందోళనలు ప్రారంభించారు.
తమిళనాడు (గతంలో మద్రాసు రాష్ట్రంగా కొన్నాళ్ళు, మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీలో భాగంగా కొన్నాళ్ళు ఉండేది) లో భారత స్వాతంత్ర్యానికి ముందు, తర్వాత హిందీ వ్యాప్తి చేసే ప్రయత్నాలకు వ్యతిరేకంగా జరిగిన వరుస ఆందోళనలను తమిళనాడులో హిందీ వ్యతిరేకోద్యమం అని పిలుస్తారు. ఈ ఆందోళనల్లో భారీ ప్రదర్శనలు, దాడులు ఉన్నాయి, రాష్ట్రంలో హిందీకి అధికార హోదా ఏర్పడడానికి వ్యతిరేకంగా పలు రాజకీయ, విద్యార్థి ఉద్యమాలు జరిగాయి.
1939లో హైదరాబాద్ స్టేట్ కాంగ్రెస్, హిందూ మహాసభ, ఆర్యసమాజ్ - మూడూ కలిసి నైజాం నిరంకుశ పాలనను వ్యతిరేకిస్తూ పౌరహక్కుల సాధనకోసం సత్యాగ్రహం ప్రారంభించాయి. రామచంద్రరావు జైలుకెళ్ళాడు. జైలులో జరిగిన ఒక సంఘటన ఇతని జీవితంలో మలుపు తెచ్చింది. జైలులో వున్న సత్యాగ్రహులందరూ ప్రతిరోజు వందేమాతరం గీతాన్ని పాడుతుండేవారు. జైలు సూపరింటెండెంట్ వందేమాతరం గీతం జైల్లో పాడటాన్ని నిషేధించాడు. జైలులో వున్న సత్యాగ్రహులు జైలు సూపరింటెండెంట్ ఆదేశాలను వ్యతిరేకిస్తూ యథావిధిగా పాడేవారు. జైలు సూపరింటెండెంట్ రామచంద్రరావును పిలిపించి స్వయంగా రెండు చెంపలు వాయించి, 24 కొరడా దెబ్బల శిక్ష విధించాడు. ప్రతి దెబ్బకు రామచంద్రరావు ‘‘వందేమాతరం’’ అంటూ నినాదం చేశాడు. 24 లాఠీ దెబ్బలు తిన్న రామచంద్రరావు తుదకు స్పృహ తప్పిపడిపోయాడు. అప్పటినుంచి ‘‘ప్రజలు’’ ఇతడిని ‘వందేమాతరం రామచంద్రరావు’ అన్న బిరుదుతో గౌరవించారు. తర్వాత అతడు జీవితాంతం వందేమాతరం రామచంద్రరావుగా ప్రఖ్యాతిగాంచాడు.
1942 క్విట్ ఇండియా ఉద్యమంలో పాల్గొని జైలు శిక్షను అనుభవించాడు. 1947లో నిజాం స్టేట్‌లో ప్రారంభమైన ప్రజా ఉద్యమానికి అతను నాయకత్వం వహించాడు. కొంతకాలం అజ్ఞాతంగా వుండి పోరాటం సాగించాడు. నిజాం సైనిక రహస్యాలను సేకరించి, అప్పట్లో హైదరాబాద్‌లో వున్న భారత ప్రభుత్వ ఏజెంట్ జనరల్ కె.ఎం.మున్షీకి తెలియజేస్తూండేవాడు. హైదరాబాదు సంస్థానం భారతదేశంలో విలీనమైన తర్వాత, ఇతడు సహకారోద్యమంలో పనిచేశాడు. నల్లగొండ జిల్లా, మల్కాపూర్‌లో వ్యవసాయదారుల సహకార సంఘం స్థాపించి వారి అభివృద్ధికి కృషి చేశాడు. మజ్దూర్ యూనియన్ స్థాపించి కార్మికుల హక్కుల కోసం పోరాడాడు.
వావిలాల రామచంద్రరావు 1918, ఏప్రిల్ 25వ తేదీన మహబూబ్‌నగర్ జిల్లా, క్యాతూరులో వావిలాల వారింట జన్మించాడు. తండ్రి వావిలాల రామారావు - తల్లి రామలక్ష్మమ్మ. ఇతడు గద్వాలలో మాధ్యమిక పాఠశాలలో ప్రాథమిక విద్య ముగించి కొంతకాలం కర్నూలులో చదివాడు. ఉన్నత విద్యాభ్యాసానికి హైదరాబాదు చేరి సీతారాంబాగ్‌లో నివసించాడు. అప్పట్లో ఆర్య సమాజనేత, రాంచందర్ దేహెల్వా ఉపన్యాసాలతో ప్రభావితులైన యువకులలో ఇతడు ఒకడు. ఇతడు, ఇతని సోదరుడు నరేంద్రరావు ఆర్య సమాజ సభ్యులుగా చేరారు. తర్వాత సీతారాంబాగ్‌లో ఆర్య సమాజ శాఖను ప్రారంభించాడు.
రామఛంద్రరావు అనర్గళ వక్త. హిందీ, తెలుగు, ఉర్ద్ భాషలో గొప్ప పండితుడు. ఇతని రచనలలో ముఖ్యమైనవి ‘‘హైదరాబాద్ పై పోలీస్ చర్య’’ ‘‘చైనా దురాక్రమణ’’, స్వామి దయానంద జీవితంలోని కొన్ని ఘట్టాలు, స్వాతంత్ర్య వీర సావర్కర్ మొదలైనవి. ఇవే కాక హిందీ, తెలుగు పత్రికలలో వివిధ సాంఘిక, సాంస్కృతిక విషయాలపై వ్యాసాలు వ్రాశాడు. ఆంధ్రప్రదేశ్ అధికార భాషా సంఘ అధ్యక్షుడిగా 1978-81 మధ్యకాలంలో తెలుగును ప్రభుత్వ శాఖలలో అమలుపరచటానికి విశేష కృషి చేశాడు. మొదటి ప్రపంచ తెలుగు మహాసభల తర్వాత, అంతర్జాతీయ తెలుగు సంస్థ అధ్యక్షుడయ్యాడు.
వందేమాతరం రామచంద్రరావు ప్రముఖ స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడు. ఇతడు హైదరాబాద్‌స్టేట్‌లో నిజాం పాలనకు వ్యతిరేకంగా పోరాటం చేశాడు. నిజాం సంస్థానాన్ని భారతదేశంవిలీనం చేయడానికి చేసిన కృషికి గాను ఇతడిని వందేమాతరం పేరుతో గౌరవిస్తూ వస్తున్నారు. నిజాం నిరంకుశ పాలనకు వ్యతిరేకంగా పోరాడిన రామచంద్రరావు రెండు సార్లు జైలు శిక్ష అనుభవించాడు. ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్ర శాసనసభకు ఇతడు రెండు పర్యాయాలు ఇండిపెండెంట్‌ అభ్యర్థిగా పోటీ చేసి గెలుపొందాడు.
1957, 1962, 1967లలో జరిగిన సాధారణ ఎన్నికలలో రాష్ట్ర శాసనసభకు స్వతంత్ర అభ్యర్థిగా పోటీచేశాడు. ఇద్దరు మంత్రులు, వి.బి.రాజు, మర్రి చెన్నారెడ్డి ఎన్నికలలో అవినీతికి పాల్పడినట్లు కోర్టులో నిరూపించి వారి శాసనసభ, సభ్యత్వాన్ని రద్దు చేయించాడు. 1967లో అప్పటి రాష్ట్ర ఉప ముఖ్యమంత్రి కె.వి.రంగారెడ్డిని ఓడించి శాసనసభకు ఎన్నికయ్యాడు. ప్రత్యేక తెలంగాణ వాదనను బలపరిచాడు.
సిద్ధా రెడ్డి ఒక మాఫియా నాయకుడు. అతని కుడిభుజం దేవుడు . దేవుడి మల్లి అనే అమ్మాయిని ప్రేమిస్తుంటాడు. ఆ అమ్మాయి మీద చేయి వేసినందుకు దేవుడు సిద్ధారెడ్డిని చంపేసి తానే ఆ ముఠాకు నాయకుడవుతాడు. వెంకటేశ్వర్లు ఒక నిజాయితీ గల ఫైర్ ఆఫీసరు. తన భార్య శాంతి , కొడుకు సీతారాం తో కలిసి ఆనందంగా జీవితం గడుపుతుంటాడు. ఒకసారి దేవుడు మార్కెట్ ను తగులబెట్టిస్తాడు. అప్పుడు వెంకటేశ్వర్లు తన సిబ్బందితో సహా వచ్చి మంటలు ఆర్పిస్తాడు. కానీ అది ఇష్టం లేని దేవుడు మంటలపై కిరోసిన్ పోసి మరింత తగులబెట్టాలనుకుంటాడు. దాంతో వెంకటేశ్వర్లు అతన్ని కొడతాడు.
వెంకటేశ్వర్లు మీద కక్షతో అతన్ని ఓ తప్పుడు కేసులో అరెస్టు చేయిస్తాడు దేవుడు. సీతారాం తన తండ్రిని ఎలాగైనా బయటకు తీసుకురావాలని చాలా మంది అధికారుల చుట్టూ తిరుగుతాడు. కానీ వాళ్ళందరూ లంచం లేనిదే పనిజరగదని చెబుతారు. దేవుడి సూచనల మేరకు ఓ సి. ఐ వెంకటేశ్వర్లును చంపించేస్తాడు. అతని భార్య శాంతి తన భర్త మరణానికి కారణమైన వారి మీద ఎలాగైనా పగ సాధించాలనుకుంటుంది. అప్పటి దాకా అమాయకుడుగా ఉన్న తన కొడుకు సీతారాంను అనేక రకాలుగా శిక్షణనిచ్చి ఒక పద్ధతి ప్రకారం వెంకటేశ్వర్లు మృతికి కారణమైన వారిని ఒక్కొక్కరిని మట్టుబెడుతూ వస్తారు. పోలీసులు ఎంత ప్రయత్నించినా ఎటువంటి ఆధారాలు దొరక్కుండా జాగ్రత్తపడతారు.
నిజం 2003 లో తేజ దర్శకత్వంలో విడుదలైన సినిమా. మహేష్ బాబు, తాళ్ళూరి రామేశ్వరి, గోపిచంద్ ఇందులో ప్రధాన పాత్రధారులు. ఈ సినిమాలో నటనకు గాను మహేష్ బాబుకు ఉత్తమ నటుడిగా, తాళ్ళూరి రామేశ్వరికి ఉత్తమ సహాయనటిగా నంది పురస్కారం లభించింది. ఇది ఒడియాలో అర్జునగా, బంగ్లాదేశ్‌లో టాప్ లీడర్‌గా రీమేక్ చేయబడింది.
ఈ సినిమాలో ప్రకాష్ రాజ్ పోషించిన పోలీసు అధికారి పాత్రకు మొదటగా మురళీ మోహన్ అనుకుని సుమారు 70 శాతం చిత్రీకరణ జరిపారు. కానీ రషెన్ చూసిన తర్వాత ఆయన ఆ పాత్రకు సరిపోరని భావించి మళ్ళీ ప్రకాష్ రాజ్ తో తీశారు.
పద్మప్రియ 1979, ఆగస్టు 11న భళ్లముడి కృష్ణమూర్తి, కళ్యాణి దంపతులకు హైదరాబాదు లో జన్మించింది. డిగ్రీ పూర్తిచేసిన పద్మప్రియ, కేంద్రీయ విశ్వవిద్యాలయం లోని రంగస్థలశాఖలో ఎం.పి.ఏ. చదివారు. తెలుగు విశ్వవిద్యాలయంలో పిహెచ్.డి. చేసింది.
1992లో ఏడవ తరగతిలోనే మళ్లీ గిళ్లీ పుడితే అనే నాటకం ద్వారా రంగస్థలంపై అడుగుపెట్టిన పద్మప్రియ సుమారు 500 నాటిక, నాటకాల్లో నటించడమేకాకుండా, 25 నాటికలకు దర్శకత్వం వహించింది. ఈవిడ నాటకరంగ గురువు దుగ్గిరాల సోమేశ్వరరావు.
పద్మప్రియ భళ్లముడి ప్రముఖ రంగస్థల నటి, దర్శకురాలు, అధ్యాపకురాలు. 1992లో రంగస్థలంపై అడుగుపెట్టిన పద్మప్రియ, దాదాపుగా 500లకు పైగా ప్రదర్శనల్లో పాల్గొని, అనేక బహుమతులను అందుకుంది.
సిహెచ్. నటరాజ్ తో పద్మప్రియ వివాహం జరిగింది. వీరికి కూతురు . తెలుగు విశ్వవిద్యాలయం లోని రంగస్థల కళలశాఖలో రంగస్థల అధ్యాపకులుగా పనిచేస్తున్నది.
విభజన సమయంలో ప్రశాంతంగా ఉన్న కాశ్మీరు లోయ లాగా కాకుండా, పంజాబు పక్కనే ఉన్న జమ్మూ ప్రాంతం సామూహిక వలసలను, దాంతో హింసాత్మక సంఘటనలనూ చూసింది. 1947 మార్చి నాటికి పెద్ద సంఖ్యలో హిందువులు, సిక్ఖులూ రావల్పిండి, సియాల్‌కోట్‌ల నుండి వచ్చి చేరుకున్నారు. వారు "పశ్చిమ పంజాబులో ముస్లిములు జరుపుతున్న ఘోర అకృత్యాల గురించిన" కథనాలను చెప్పారు. ఇవి జమ్మూలోని ముస్లిములపై ప్రతీకార హింస చేసేందుకు ముస్లిమేతరులను ప్రేరేపించాయి. "ఈ హింసకు సియాల్‌కోట్‌లో జరిగిన హింసకూ చాలా సామ్యాలున్నాయి". ఇల్యాస్ చత్తా ఇలా రాసారు, "పశ్చిమ పంజాబులో జరిగిన హింసకు ప్రతిగా 1947 సెప్టెంబరు-అక్టోబరుల్లో కాశ్మీరీ ముస్లిములు భారీ వెల చెల్లించారు."
1947 దేశ విభజన సమయాంలో బ్రిటిషు వారు సంస్థానాలపై తమ ఆధిపత్యాన్ని వదలుకున్నారు. ఈ సంస్థానాల వారు తమ ఇష్టానుసారం భారత్‌లోనో, పాకిస్తాన్‌లోనో చేరవచ్చు లేదా స్వతంత్ర దేశంగానూ ఉండిపోవచ్చు. జమ్మూకాశ్మీరు సంస్థానాధీశుడు, మహారాజా హరిసింగ్ తన సంస్థానాన్ని స్వతంత్రంగా ఉంచాలనుకుంటున్నట్లు సూచించాడు. సంస్థానంలోని రాజకీయ పక్షాలన్నీ అతడి నిర్ణయాన్ని హర్షించాయి. ఒక్క ముస్లిము కాన్ఫరెన్స్ మాత్రం పాకిస్తాన్‌లో చేరాలని 1947 జూలై 19 న ప్రకటించింది. దీనికి జమ్మూ ప్రాంతంలో ప్రాబల్యం ఉంది. పాకిస్తాన్ కోసం పోరాడి సాధించుకున్న ఆల్ ఇండియా ముస్లిం లీగ్‌తో ముస్లిం కాన్ఫరెన్స్‌కు సన్నిహిత సంబంధాలున్నాయి.
ఇయాన్ కోప్‌ల్యాండ్ ప్రకారం, ముస్లిములపై పాలనా యంత్రాంగం చేపట్టిన మారణ కాండకు పాక్షిక కారణం అంతకు ముందు మొదలైన పూంచ్ తిరుగుబాటుకు ప్రతీకారమే. పరిశీలకులు ఇలా అంటారు: హరి సింగ్, అతడి పాలనా యంత్రాంగం యొక్క ప్రధాన లక్ష్యం ఆ ప్రాంతంలోనిముస్లిము ప్రజలను తీసివేసి, హిందూ మెజారిటీ ప్రాంతంగా మార్చడమే. ఇల్యాస్ చత్తా, పాత్రికేయుడు వేద్ భసీన్‌లు విస్తృతమైన మత కల్లోలాలకు కారణం మహారాజా హరిసింగ్, అతడి బలగాలు శాంతి భద్రతలను సరిగా నిర్వహించలేక పోవడమేనని ఆరోపిస్తారు.
ఉధంపూర్ జిల్లాలో ముస్లిములపై విస్తృతంగా ఊచకోతలు జరిగాయని వార్తలు వచ్చాయి. ముఖ్యంగా ఉధంపూర్ పట్టణం, చెనాని, రామ్‌నగర్, భదర్వా, రీసి ప్రాంతాల్లో ఎక్కువగా జరిగాయి. చంబ్, దేవ బటాలా, మనాసర్, అఖ్నూర్‌లలో పెద్ద సంఖ్యలో ముస్లిములను హతమార్చారని తెలిసి, అనేకమంది ముస్లిములు పాకిస్తానుకో, జమ్మూకో పారిపోయారు. కథువా, బిలావర్ ప్రాంతాల్లో కూడా అనేకమంది ముస్లిములను హతమార్చారు. స్త్రీలను ఎత్తుకుపోయి చెరచారు.
వేద్ భసీన్, ఇల్యాస్ చత్తా ఇలా చెప్పారు: "జమ్మూ అల్లర్లు రాష్ట్రీయ స్వయం సేవక్ సంఘ సభ్యులు, పశ్చిమ పాకిస్తాన్ నుండి వచ్చిన వ్యక్తులతో కలిసి చేసారు. హరి సింగ్, అతడి పాలనా యంత్రాంగం వీరికి గట్టి మద్దతు ఇచ్చారు. వారి ప్రధాన ధ్యేయం జమ్మూ ప్రాంతాన్ని ముస్లిమేతర మెజారిటీ ప్రాంతంగా చెయ్యడమే. భసీన్ ఇలా అన్నాడు: ఈ అల్లర్లు అరెస్సెస్ కార్యకర్తలు రచించినవే నన్నది స్పష్టం."
భారత విభజన తరువాత, 1947 సెప్టెంబరు-నవంబరు కాలంలో జమ్మూ ప్రాంతంలో అనేక మంది ముస్లిములను ఊచకోత కోసారు. ఎంతో మందిని పాకిస్తాను భూభాగంలోకి తరిమికొట్టారు. ఈ ఊచకోతను చేసినది తీవ్రవాద హిందువులు, సిక్ఖులూను. వీరికి మహారాజా హరిసింగ్ యొక్క డోగ్రా సేనలు. రాష్ట్రీయ స్వయం సేవక్ సంఘ్ కార్యకర్తలు ఈ అల్లర్ల పథకరచనలోను, అమలులోనూ కీలక సహాయం అందించారు.
1947 డిసెంబరు 25 న ఢిల్లీలో ఒక ప్రార్థనా సమావేశంలో మాట్లాడుతూ మహాత్మా గాంధీ జమ్మూ పరిస్థితి గురించి ఇలా మాట్లాడాడు: "జమ్మూ లోని హిందువులు, సిక్ఖులు, అక్కడికి బయటినుండి వెళ్ళినవారూ కలిసి, ముస్లిములను హతమార్చారు. అక్కడ జరుగుతున్న దానికి కాశ్మీరు మహారాజా బాధ్యుడు. పెద్ద సంఖ్యలో ముస్లిములను చంపారు. ముస్లిము స్త్రీలను అగౌరవపరచారు"
ఈ ఊచకోతలు అప్పటి జమ్మూ కాశ్మీరు ప్రధాన మంత్రి మెహర్ చంద్ మహాజన్, జమ్మూ గవర్నరు చేత్ రాం చోప్రాల సమక్షంలో జరుగాయని భసీన్ చెప్పాడు. ఉధంపూర్, భదర్వాల్లో అల్లర్లకు నాయకత్వం వహించిన వారిలో కొందరు, తరువాతికాలంలో నేషనల్ కాన్ఫరెన్సులో చేరి మంత్రులు కూడా అయ్యారని కూడా చెప్పాడు.
ఆ తరువాత, నేటి పాకిస్తాన్ ఆక్రమిత కాశ్మీరులోని మీర్‌పూర్‌లో పాకిస్తాన్ గిరిజన జాతులు, సైనికులూ 20,000 మంది హిందువులను ఊచకోత కోసారు. అలాగే జమ్మూ డివిజను లోని రాజౌరి ప్రాంతంలో అనేక మంది హిందువులు, సిక్ఖులను ఊచకోత కోసారు.
2010లో పునీత్ రాజ్‌కుమార్ సరసన జాకీ అనే కన్నడ సినిమాలో నటించారు భావన. ఇది ఆమె మొట్టమొదటి కన్నడ చిత్రం. ఈ సినిమా బ్లాక్ బస్టర్ హిట్ గా నిలిచింది. ఈ సినిమా విజయవంతం కావడంతో తెలుగు, మలయాళ భాషల్లోకి కూడా డబ్ చేశారు. ఇమ్రన్ హష్మీ, అమితాబ్ బచ్చన్ ల బాలీవుడ్ సినిమాలో ఆమె నటిస్తారని కూడా అన్నారు. విష్ణువర్ధన్, సుదీప్ లతో కలసి ఆమె తన రెండో కన్నడ సినిమాలో నటించారు. ఈ సినిమాకు మంచి స్పందన లభించింది. 2012లో హనీ బీ, 2013లో ఎళమతే వరవు అనే మలయాళ చిత్రాల్లో నటించారు ఆమె. తరువాత శ్యాంప్రసాద్ దర్శకత్వం వహించిన క్రైమ్ థ్రిల్లర్ ఇవిడేలో ఐటీ కంపెనీలో పనిచేసే సింగిల్ మదర్ పాత్రలో నటించారు భావన. ఈ సినిమాలో అమెరికాలో వరుసగా ఐటి ప్రొఫెషనల్స్ ను చంపుతుంటారు. ఈ సినిమాలో ఆమె నటనకు విమర్శకుల ప్రశంసలు లభించాయి.
ఆమె 16వ ఏట మలయాళ చిత్రం నమ్మాళ్ తో వెండితెరకు పరిచయమయ్యారు. ఈ సినిమా సమయంలోనే తన పేరు భావనగా మార్చుకున్నారు ఆమె. ఈ సినిమా మంచి విజయం సాధించడమే కాక, ఆమె నటనకు కూఆ ప్రశంసలు లభించాయి. ఈ విజయంతో ఆమెకు ఎన్నో సినిమా అవకాశాలు వచ్చాయి. కేరళ రాష్ట్ర స్పెషల్ జ్యూరీ పురస్కారం కూడా అందుకున్నారు భావన. ఆ సినిమాలో నటించేప్పుడు ఆమె 11వ తరగతి చదువుతున్నారు. మలయాళ సినీ రంగంలో ఆ సమయంలో ఉన్న దాదాపు అందరి నటులతోనూ ఆమె నటించారు. తమిళ సినిమాల్లో కూడా ఆమె నటించారు. తమిళ ప్రముఖ హీరోలైన అజిత్ కుమార్, మాధవన్, జయం రవి, భరత్, జీవా, శ్రీకాంత్ వంటి వారి పక్కన హీరోయిన్ గా నటించారు భావన.
కేరళలోని త్రిస్సూర్ జిల్లాలో జన్మించారు భావన. ఆమె తండ్రి జి.బాలచంద్రన్ సినిమాల్లో అసిస్టెంట్ సినిమాటోగ్రాఫర్, తల్లి పేరు పుష్ప. ఆమె త్రండ్రి2015 సెప్టెంబరు 24న మరణించారు. ఆమెకు ఒక అన్నయ్య జయదేవ్. త్రిస్సూర్ లోని చెంబుక్కవులో హోలీ ఫ్యామిలీ గర్ల్స్ హై స్కూల్ లో చదువుకున్నారు ఆమె. భావన అన్నయ్య జయదేవ్ తమిళ సినిమా పట్టినప్పాక్కంతో దర్శకుడిగా పరిచయమయ్యారు.
భావన , ప్రముఖ దక్షిణ భారత సినీ నటి. ఆమె అసలు పేరు కార్తికా మీనన్. మలయాళంలో దర్శకుడు కమల్ తీసిన నమ్మళ్ సినిమాతో నటిగా తెరంగేట్రం చేశారు భావన. ఈ సినిమాలోని నటనకు ఆమె మంచి ప్రశంసలు అందుకున్నారు. దశబ్దం పాటు కొనసాగిన ఆమె కెరీర్ లో దాదాపు 70 సినిమాల్లో నటించిన భావన, రెండు కేరళ రాష్ట్ర సినీ పురస్కారాలు అందుకున్నారు.
తనకు చిన్నప్పటినుంచీ నటి కావాలని కోరిక ఉండేదని భావన ఒక ఇంటర్వ్యూలో వివరించారు. తన ఐదేళ్ళ వయసు నుంచి అమలకు అభిమాని అని, మలయాళ చిత్రం ఎంటె సూర్యపుత్రిక్కులో అమల నటనను అద్దంలో చూస్తూ అనుకరిస్తుండేవారని తెలిపారు. ఆ సినిమాలో అమల ఒక సీన్ లో బిల్డింగ్ పైనుంచీ దూకడం చూసి, భావన కూడా అలాగే దూకి, చేయి విరగ్గొట్టుకున్నారని చెప్పారు.
తనకు కావలసిన సౌకర్యాలు ఆ కుగ్రామంలో దొరక్కపోవచ్చేమోనని భయపడి ఒక కారవాన్ ని అద్దెకు తీసుకుంటాడు. చరణ్ పూర్ చేరుకుని కావేరి అమ్మను కలుసుకుంటాడు. తన చిన్ననాటి స్నేహితురాలైన గీత తన తల్లిదండ్రులు చనిపోవడంతో తనకు పెద్దదిక్కుగా ఉంటుందని కావేరి అమ్మను అక్కడికి రప్పించిందని తెలుసుకుంటాడు. గీత అదే ఊర్లో ఒక చిన్న పాఠశాల నడుపుతూ విద్య నేర్పడం ద్వారా ఆ గ్రామాన్ని అభివృద్ధి చేయాలని ప్రయత్నిస్తూ ఉంటుంది. కానీ ఊర్లో కులం, సాంప్రదాయాల కట్టుబాట్లు బాగా వేళ్ళూనికుని ఉంటాయి. మోహన్ అక్కడికి రావడం గీతకు పెద్దగా ఇష్టం ఉండదు. అతను ఎక్కడ కావేరి అమ్మను తనతో తీసుకెళ్ళిపోతే తాను, తన తమ్ముడు చిక్కు అనాథలు మిగిలిపోతామో అని ఆమె భయం. కావేరీ అమ్మ కూడా గీతకు ముందు పెళ్ళి చేసే పంపించడం తన బాధ్యత అని చెబుతుంది. గీతకు మహిళా సాధికారత అంటే ఆసక్తి. తాను పెళ్ళైనా కూడా ఉద్యోగం చేయడానికి ఎటువంటి అడ్డంకులూ ఉండకూడదనుకుంటుంది. అందుకోసం కొన్ని సంబంధాలు కూడా వదులుకుంటుంది. ఈ లక్షణాలన్నీ చూసి మోహన్ ఆమె ప్రేమలో పడతాడు. అక్కడి తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లల్ని బడికి పంపించేలా ఒప్పించడానికి తన వంతు కృషి చేస్తాడు.
మోహన్ భార్గవ అమెరికా అంతరిక్ష పరిశోధనా సంస్థ నాసాలో ప్రాజెక్టు మేనేజరుగా పనిచేస్తుంటాడు. తాను పుట్టి పెరిగిన ఉత్తర ప్రదేశ్ లో చిన్నతనంలో తన ఆలనా పాలనా చూసుకున్న కావేరి అమ్మ గురించి మోహన్ అప్పుడప్పుడూ బాధ పడుతూ ఉంటాడు. మోహన్ తల్లిదండ్రులిద్దరూ చనిపోయిన తర్వాత ఆమె ఢిల్లీ వెళ్ళిపోయి ఒక వృద్ధాశ్రమంలో చేరడంతో ఆమె ఆచూకీ తెలియకుండా పోతుంది. మోహన్ ఎప్పుడైనా భారతదేశానికి వెళ్ళి ఆమెను తనతోబాటు అమెరికాకు తీసుకురావాలనుకుంటూ ఉంటాడు. కొన్ని రోజులు తన ఆఫీసులో సెలవు తీసుకుని భారత్ కు బయలుదేరుతాడు. ఢిల్లీ చేరుకుని ఆమె చేరిన వృద్ధాశ్రమంలో వాకబు చేస్తాడు కానీ ఆమె అక్కడ నుంచి కొన్ని సంవత్సరాల క్రితమే చరణ్ పూర్ అనే ఊరికి వెళ్ళిపోయినట్లుగా తెలుసుకుంటాడు. తర్వాత మోహన్ ఉత్తరప్రదేశ్ లోని చరణ్ పూర్ కి వెళ్ళాలనుకుంటాడు.
నాసాలో మోహన్ నేతృత్వం వహిస్తున్న ప్రాజెక్టు కీలక దశలకు చేరుకోవడంతో అతన్ని వాళ్ళు అక్కడికి రమ్మని తొందరపెడుతుంటారు. కావేరీ అమ్మ తాను మలి వయసులో కొత్త దేశానికి అలవాటు పడలేక అక్కడ రాలేనని చెబుతుంది. గీత కూడా తనతో బాటు వచ్చి పరాయి దేశంలో స్థిరపడ్డానికి ఒప్పుకోదు. మోహన్ అన్యమనస్కంగానే ప్రాజెక్టు పూర్తి చేయడానికి అమెరికా తిరుగు ప్రయాణమవుతాడు. అక్కడికి వెళ్ళినా అతన్ని చరణ్ పూర్ జ్ఞాపకాలు వెంటాడుతూనే ఉంటాయి. తను నేతృత్వం వహించిన ప్రాజెక్టు విజయవంతంగా పూర్తవుతుంది. మోహన్ భారత్ కి తిరిగి వచ్చి విక్రం సారాభాయ్ స్పేస్ సెంటర్ లో పనిచేయడానికి నిర్ణయించుకుంటాడు. అక్కడి నుంచి కూడా నాసాతో పనిచేయవచ్చని అనుకుంటాడు. మోహన్, గీతను పెళ్ళిచేసుకుని చరణ్ పూర్ లో స్థిరపడినట్లు చూపడంతో కథ పూర్తవుతుంది.