polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
మాంసాహారం కొరకు మానవులు జంతువులను, పక్షులను పెంచడము అనాదిగా వస్తున్నది. కాని పక్షుల విషయంలో అనాదిగా వున్నది కోళ్ళను పెంచడము. కోళ్ళలో బ్రాయిలర్ కోళ్ళు, గ్రుడ్లు పెట్టే కోళ్ళు, గినీ కోళ్ళు, సీటీ కోళ్ళు, ఈము పక్షులు, కౌజు పిట్టల పెంపకం. వీటిలో కౌజు పిట్టల పెంపకం నవీనమైనది. బ్రతికి ఉన్న కౌజు పిట్టలో 70 – 73 శాతం బరువు, కౌజు పిట్ట మాంసం కలిగి ఉంటుంది. సాధారణంగా, 140 గ్రాముల బరువు ఉన్న కౌజు పిట్ట నుండి 100 గ్రాముల కౌజు పిట్ట మాంసం వస్తుంది .
మాంసం కొరకు పెంచే పక్షులకు మొదటి మేతలో, 5 కేజీల తెలగ పిండి కలిపి 75 మేతలను ఇవ్వవచ్చు. మేతలో ఉండే రేణువులను, ఇంకొకసారి నూరడం వలన వాటిని ఇంకొంచెం మెత్తగా చేయవచ్చు.
ఏడు వారాల వయసులో, కౌజు పిట్టలు గుడ్లు పెట్టడం మొదలు పెడతాయి. 8వ వారం వయసులోనే 50 శాతం గుడ్లు ఉత్పత్తి చేసే స్ధితికి చేరుకుంటాయి.
సామాన్యంగా, ఒక రోజు వయసు గల కౌజు పిట్ట పిల్ల 8 – 10 గ్రాముల బరువు కలిగి ఉంటుంది. అందువలన, కౌజు పక్షి పిల్లలకు ఎక్కువ ఉష్ణోగ్రత అవసరం. చాలినంత ఉష్ణోగ్రత లేకపోవడం, వేగంగా వీచే చల్లటి గాలులకు గురికావడం వలన, పిల్లలు గుంపుగా చేరతాయి. దీని వలన ఎక్కువగా చనిపోయే అవకాశం ఉంటుంది.
రెల్లుగడ్డి పరచిన స్థలం 6 కౌజు పిట్టలను 1 చదరపు అడుగు స్థలంలో పెంచవచ్చు. రెండు వారాల తరువాత, కౌజు పిట్టలను, పంజరాలలో పెట్టి పెంచవచ్చు. అనవసరంగా పక్షులు, అటూ యిటూ తిరగలేక పోవడం వలన, మంచి శరీర బరువు వస్తుంది.
సంబా అనే పేరు సాంబా అనే పదం వలన వచ్చింది. సాంబుడు భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు, జాంబవతి కుమారుడు. సాంబుడు అందగాడు అందరికీ అభిమానపాత్రుడు. సాంబుడు సహించరాని పనులు అనేకం చేసాడు. సాంబుడు చేసిన క్రియల ఫలితంగా యాదవవంశం అంతా నిర్మూలం అయింది. శ్రీకృషుడు పుత్రులను కోరుకుని మునుల సలహా మీద ఏకాంతజీవనం స్వీకరించి శరీరమంతా భస్మధారణ చేసి చెట్లబెరడును వస్త్రాలుగా చేసుకుని సంవత్సరాల తరబడి పరమశివుని కొరకు తపసుచేసి శివుని మెప్పించి శివపార్వతులను ప్రత్యక్షం చేసుకున్నాడు.
జమ్మూ కాశ్మీరు రాష్ట్రంలోని 20 జిల్లాలలో సంబా జిల్లా ఒకటి. ఈ జిల్లా కొత్తగా రూపొందించబడింది. ఈ ప్రాతం ముందు జమ్మూ జిల్లాలో అంతర్భాగంగా ఉండేది. ప్రస్తుతం ఈ జిల్లాలో సంబా, విజయ్పుర్, సర్వాల్ గ్రామం, గహ్వాల్ అతర్భాగంగా ఉన్నాయి. చారిత్రకంగా సంబా 22 పట్టణాలను కలిగిన ప్రాంతం. ఒక్కొక్కటి ఊక్కో ప్రత్యేక కుటుంబానికి చెందింది.
సంబాలో అత్యధికులు రాజపుత్రులు. ప్రధానంగా సంబియన్లు. అంద్య్వలన సంబా ప్రజలలో అత్యధికులు భరతసైన్యంలో పనిచేస్తున్నారు. వీరు భారతీయ కాల్బలం, భారతీయ వాయుసేన, భారతీయ నౌకాదళం, సరిహద్దు రక్షణ శాఖ, ఐ.టి.బి.పి, సి.ఆర్.పి, ఎఫ్, ఐ, ఆర్. ఎఫ్, ఇతర పలు శాఖలలో పనిచేస్తున్నారు. సంబా బసంతర్ సెలఏరు పక్కన ఉపద్థితమై ఉంది. జమ్ము కాశ్మిర్ జిల్లా నుండి ఈ జిల్లాను పురమండలం వంతెన వేరు చేస్తుంది. జిల్లాలో 6% మాత్రమే ముస్లిములు ఉన్నారు.
సంబా జిల్లాలో 2 అసెంబ్లీ నియోజకవర్గాలు ఉన్నాయి. సంబా, విజయ్పుర్.జమ్మూ కాశ్మీరు పార్లమెంటు నియోజకవర్గంలో 2 రెండు అసెంబ్లీ నియోజకవర్గాలు అంతర్భాగంగా ఉన్నాయి.
సంగీత దర్శకుడు ఎ.ఆర్.రహ్మాన్ ఆయన్ను 1992 లో తమిళ చిత్రసీమకి పరిచయం చేశాడు. మణిరత్నం దర్శకత్వంలోని రోజా సినిమాలో "తమిఝ తమిఝ" అనే దేశభక్తి గీతం పాడారు. తరువాత మణిరత్నం దర్శకత్వంలో నిర్మింపబడ్డ బొంబాయి సినిమాలో "ఉరియే ఉరియే" పాటకు తమిళనాడు రాష్ట్ర ప్రభుత్వ ఫిల్మ్‌ అవార్డుల కార్యక్రమంలో ఉత్తమ నేపథ్యగాయకునిగా ఎంపికయ్యాడు. ఈ పాటను హరిహరన్ కె.ఎస్.చిత్రతో కలసి పాడాడు. రహ్మాన్ తో చేసిన గాయకులలో ముఖ్యమైనవాడు హరిహరన్. ముత్తు, మిన్సార కనవు, జీన్స్, ఇండియన్, ముదల్వాన్, తాల్, రంగీలా, ఇందిర, ఇరువర్, అంబే ఆరుయిరే, కంగలాల్ కైతు సె, శివాజి, అలైపయుతే" , కన్నతిల్ ముతమిట్టల్ , గురు , మొదలైన అనేక సినిమాలలో పాటలు పాడాడు. 1998 లో హిందీ సినిమా "బోర్డర్" లో "అను మల్లిక్" కూర్చిన "మేరే దుష్మన్ మేరే భాయీ" పాటకు జాతీయ స్థాయిలో ఉత్తమ నేపధ్య గాయకునిగా అవార్డు అందుకున్నాడు. ఆయన 2009 లో "అజయ్ అతుల్" ట్యూన్ చేసిన "జోగ్వా" సినిమాలోని "జీవ్ రంగ్లా" పాటను మరాఠీ భాషలో పాడి జాతీయ బహుమతిని గెలుచుకున్నారు.
హరిహరన్‌ కేరళ లోని తిరువనంతపురంలో 1955 ఏప్రిల్‌ 3 న ఓ తమిళ అయ్యర్‌ కుటుంబంలో జన్మించాడు. ఆయన తల్లిదండ్రులు అలమేలు, హెచ్‌.ఎ.ఎస్‌.మణి ప్రముఖ కర్ణాటక శాస్ర్తీయ సంగీతకారులు. ముంబయిలో పెరిగాడు. ముంబయిలోని ఐ.ఐ.ఇ.ఎస్‌ కళాశాలలో సైన్స్‌, న్యాయశాస్త్రంలో డిగ్రీలను పూర్తిచేశాడు. ఆయన తల్లిదండ్రులు శ్రీమతి అలమేలు, అనంత సుబ్రహ్మణ్య అయ్యర్లు. ఆయనకు వారసత్వంగా సంగీత విద్య అబ్బింది. హరిహరిన్‌ తల్లి అలమేలు ఆయనకు తొలి గురువు. చిన్నతనంలోనే కర్నాటక సంగీతాన్ని నేర్చుకున్న ఆయన హిందూస్తానీ సంగీతంలో కూడా శిక్షణపొందాడు. ఆయన హిందూస్థానీ సంగీతం కూడా బాల్యంలో నేర్చుకుననరు. కౌమరదశలో ఆయన "మెహ్దీ హసన్", "జగ్జీత్ సింగ్" వంటి గాయకుల ప్రభావానికి లోనయి గజల్ సంగీతాన్ని అభివృద్ధి పరచుకున్నాడు. ఆయన "ఉస్తాద్ గులాం ముస్తఫా ఖాన్" వద్ద హిందూస్థానీ సంగీతాన్ని నేర్చుకున్నారు. ఆయన ప్రతిరోజూ 13 గంటలకు పైగా సంగీత సాధన చేస్తుంటారు.
తన కెరీర్ ప్రారంభంలో హరిహరన్ టెలివిజన్లో ప్రదర్శనలిచ్చేవాడు. అనేక టెలివిజన్ సీరియళ్ళకు పాటలు పాడాడు. 1977 లో ఆయనకు "ఆల్ ఇండియా సర్ సింగర్ కాంఫిటీషన్"లో ఉన్నత బహుమతి వచ్చిన తరువాత ఆయన 1978 లో "జైదేవ్" దర్శకత్వంలో విడుదలైన హిందీ చిత్రం "గమన్"లో పాడుటకు ఒప్పందం చేసుకున్నాడు. ఆయన పాడిన "అజీబ్ సా నహ ముఝ్ పార్ గుజర్ గయ యారో" పాటకు ఉత్తరప్రదేశ్ ప్రభుత్వ ఫిల్మ్‌ అవార్డు లభించింది. అదే విధంగా జాతీయ అవార్డుకు నామినేట్ చేయబడింది.
హరిహరన్ ప్రముఖ భారతీయ నేపథ్య గాయకుడు.ఈయన మలయాళ, హిందీ, కన్నడ, మరాఠీ, భోజ్‌పురి, తెలుగు సినిమాలలో నేపథ్య గాయకునిగా యున్నారు. ఈయన గజల్ గాయకుడు. 2004 లో భారత ప్రభుత్వం పద్మశ్రీ అవార్డుతో సత్కరించింది. 500కు పైగా తమిళ సినీ పాటలు, దాదాపు 1000 హిందీ పాటలు పాడాడు.
ఆయన 500 కి పైగా తమిళ పాటలను, 200 కి పైగా హిందీ పాటలను పాడారు. అనేక వందల మలయాళ, తెలుగు, కన్నడ, మరాఠీ, బెంగాలీ భాషలలో పాటలను ఆలపించారు.
దక్షిణ దినాజ్‌పూర్ దీర్ఘకాలంగా వ్యవసాయ ఆధారిత ప్రాంతంగా ఉంది. జిల్లాలో అత్యధిక భూభాగం వ్యవసాయానికి ఉపయోగపడుతుంది. జిల్లాలో ఆట్రై నది, పునబాబా నది, టంగన్ నది, బ్రహ్మణి నదులు ప్రవహిస్తున్నాయి. ఇవి పుష్కలమైన పంటను, చేపలను అందిస్తున్నాయి. జిల్లాలో బృహాత్తరమైన పరిశ్రమలు ఏవీ లేవు. కనుక ఇది పరిశ్రమ రహిత జిల్లాగా గుర్తించబడుతుంది. 2003 నవంబరు మాసంలో జిల్లాలో మొదటి మద్యతరహా పరిశ్రమ ప్రారంభం అయింది. బ్రాడ్ బాండ్ కనెక్షన్లు లేనప్పటికి పలు నగరాలలో ఇంటర్నెట్ లభిస్తుంది. ప్రయాణసదుపాయంగా జిల్లాలో రాష్ట్రీయ రహదారి ఒకటి, జాతీయరహదారి 34 ఉన్నాయి. బలూర్ఘాట్, ఎక్లఖి మద్య నూతనంగా రైలు మార్గం నిర్మించబడంది. 2004 డిసెంబరు 30 నుండి రైలు సేవలు లభిస్తున్నాయి.
భారతదేశం విభజించబడిన సమయంలో మునుపటి దీనాజ్‌పూర్ జిల్లా పశ్చిమ దినాజ్‌పూర్, తూర్పు దినాజ్‌పూర్ జిల్లాలుగా విభజించబడింది. తూర్పు దీనాజ్‌పూర్‌గా ప్రస్తుతం పిలువబడుతున్న ఈ ప్రాంతం దినాజ్‌పూర్‌గా జిల్లా బంగ్లాదేశ్ తూర్పు పాకిస్థాన్‌లో భాగంగా మారింది. 1956లో " స్టేట్స్ రీ ఆర్గనైజేషన్ " సిఫారసులకు అనుగుణంగా పశ్చిమ దినాజ్‌పూర్ జిల్లా బీహార్ రాష్ట్రం లోని కొన్ని ప్రాంతాలను కలుపుకుని విస్తరించబడింది. 1992 ఏప్రిల్ 1 తారీఖున పశ్చిమ దినాజ్‌పూర్ జిల్లా ఉత్తర దినాజ్‌పూర్, దక్షిణ దినాజ్‌పూర్ జిల్లాలుగా విభజించబడింది.
జిల్లా 2 ఉపవిభాగాలుగా విభజించబడి ఉంది. బాలూర్ఘాట్ విభాగంలో 1 పురపాలకం, 4 కమ్యూనిటీ డెవెలెప్మెంటు బ్లాకులు ఉన్నాయి.
పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్ర 20 జిల్లాలలో దక్షిణ దినాజ్‌పూర్ ఒకటి. 1992 ఏప్రిల్ 1 పశ్చిమ మదీనాపూర్ లోని విభాగంగా ఉన్న ఈ ప్రాంతానికి జిల్లాహోదా ఇవ్వబడింది. తరువాత ఈ జిల్లా 2 ఉపవిభాగాలుగా విభజించబడింది. 2011 గణాంకాలను అనుసరించి పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్రంల్ 20 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా అత్యల్ప జనసంఖ్య కలిగిన జిల్లాగా గుర్తింపు పొందింది.
బాలూర్ఘాట్ పార్లమెంటరీ నియోజకవర్గం :- ఉత్తర దీనాజ్‌పూర్ జిల్లా నుండి ఒక శాసనసభ నియోజకవర్గాలతో చేర్చి. బాలూర్‌ఘాట్ పార్లమెంటరీ నియోజకవర్గం నుండి 6 శాసనసభ నియోజక వర్గాలు.
బాలూర్ పార్లమెంటరీ నియోజకవర్గం :- ఉత్తర దీనాజ్‌పూర్ జిల్లా నుండి ఒక శాసనసభ నియోజకవర్గాలతో చేర్చి బాలూర్ పార్లమెంటరీ నియోజకవర్గం నుండి 6 శాసనసభ నియోజకవర్గాలు.
ఒక్కో ఉపవిభాగంలో పురపాలకం కాక అదనంగా కమ్యూనిటీ డెవెలెప్మెంటు బ్లాకు ఉంది. కమ్యూనిటీ డెవెలెప్మెంటు బ్లాకును గ్రామీణ ప్రాంతాలు, పట్టణాలుగా విభజించబడ్డాయి.
2011 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో దక్షిణ దినాజ్‌పూర్ జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్రజిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
జిల్లా కేంద్రం మహేంద్రగఢ్ పట్టణం కారణంగా జిల్లకు ఈ పేరువచ్చింది. ముందు ఈ జిల్లాకు కనౌడ్ అనే పేరు ఉండేది. ఆ పేరు రావడానికి ఇక్కడ కనౌడియా బ్రాహ్మణులు అధికంగా నివసించడం ఒక కారణం. ఈ నగరాన్ని బాబర్ సేవకుడు మాలిక్ మహాదుబ్ ఖాన్ స్థాపించాడు. 19వ శతాబ్దంలో ఈ ప్రాంతంలో మరాఠీ మహారాజు తాంతియాతోపే ఒక కోట నిర్మించాడు. 1861లో తన కుమారుడు మహేంద్రసింగ్ గౌరవార్ధం పటియాలా మహారాజా నరేంద్ర సింగ్ ఈ కోటకు మహేంద్రగఢ్ అని నామకరణం చేసాడు. ఫలితంగా పట్టణానికి కూడా మహేంద్రగఢ్ అనే పేరు వచ్చింది. నిజామత్ నిజామౌల్ అనే పేరు మహేంద్రగఢ్ నిజామౌత్ అయింది.
1948లో మహేంద్రగఢ్ జిల్లా మునుపటి రెండు రాజాస్థానాలకు చెందినదిగా ఉండేది. పాటియాలా రాజాస్థానాల నుండి నార్నౌల్, మహేంద్రగఢ్ తాలూకాలు, జింద్ రాజాస్థానం నుండి చర్కిదాద్రి తాలూకాలు, నభా రాజాస్థానం నుండి భవాల్ నిజామత్ ప్రాంతాలను కలిపి ఈ జిల్లా రూపొందించబడింది. 1956 నవంబరు 1 న పెప్సు పంజాబుతో కలుపబడిన తరువాత ఇది పంజాబు రాష్ట్రంలో భాగం అయింది. 1956లో హర్యానా రాష్ట్రం ఏర్పాటు చేయబడిన తరువాత ఇది హర్యానా రాష్ట్రంలో భాగంగా మారింది. 1972లో గుర్‌గావ్ జిల్లాలోని రెవారి భూభాగం ఈ జిల్లాలో కలుపబడింది. 1989లో తాలూకా ప్రత్యేక జిల్లాగా రూపొందించబడింది.
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో . జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. . బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న హర్యానా రాష్ట్ర 2 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
గిల్బర్ట్ సిండ్రోమ్‌ ఒక జన్యు సంబంధమైన కాలేయ వ్యాధి. దీని ప్రధాన వ్యాధి లక్షణం పచ్చకామెర్లు. ఇది సుమారు 5 నుండి 10 శాతం జనాభాలో కనిపించే వ్యాధి. 10% ). ఈ వ్యాధిలో వచ్చే పచ్చకామెర్లకు బిలిరుబిన్ సాంద్రత పెరగడమే కారణం. గ్లుకురోనైల్ ట్రాన్స్ఫెరేసె అనే ఎంజైము యొక్క చర్యాహీనత ప్రధాన కారణం.
గిల్బర్ట్ సిండ్రోమ్ ఒక సాధారణ, హానిచేయని కాలేయ పరిస్థితి, దీనిలో కాలేయం బిలిరుబిన్‌ను సరైన రీతిలో ప్రసరణ చేయదు. ఎర్ర రక్త కణాల విచ్ఛిన్నం ద్వారా బిలిరుబిన్ ఉత్పత్తి అవుతుంది. గిల్బర్ట్ సిండ్రోమ్ ఉంటే హెపాటిక్ పనిచేయకపోవడం, నాన్‌హెమోలిటిక్ కామెర్లు అని కూడా పిలుస్తారు .
జిల్లా పరిపాలనకు జిల్లా కలెక్టర్ నేతృత్వం వహిస్తాడు. రెవెన్యూ పరిపాలన నిమిత్తం కృష్ణగిరి జిల్లా రెండు డివిజన్లు, ఏడు తాలూకాలుగా విభజించబడింది. ప్రతి డివిజన్‌కు ఒక రెవెన్యూ డివిజనల్ అధికారి నాయకత్వం వహిస్తాడు. తాలూకా స్థాయి పరిపాలనకు ఒక తహశీల్దార్‌లు బాధ్యత వహిస్తాడు. ఈ జిల్లాలో అభివృద్ధి పరిపాలన గ్రామీణ ప్రాంతాల్లోని పంచాయితీలు ద్వారా సమన్వయం చేయబడుతుంది. ఈ జిల్లాలో ఏడు పట్టణ పంచాయతీలు, 352 గ్రామ పంచాయతీలు, 874 రెవెన్యూ గ్రామాలు ఉన్నాయి. కృష్ణగిరి, హోసూరు రెండు రెవెన్యూ డివిజన్లు, కృష్ణగిరి, హోసూర్, పోచంపల్లి, ఉత్తంగరై, శూలగిరి, బర్గూర్, అంశెట్టి డెంకనికోట్టై ఎనిమిది తాలూకాలు ఉన్నాయి. కెలమంగళం, తల్లి, , కృష్ణగిరి, శూలగిరి, వేప్పనపల్లి, హోసూర్, కావేరిపట్టణం, పోచంపల్లి, మాథుర్, ఉత్తంగరై 12 పంచాయతీ యూనియన్లు ఉన్నాయి.
కృష్ణగిరి జిల్లా, భారతదేశం తమిళనాడు రాష్ట్రం లోని జిల్లాలలో వాయువ్య భాగంలో ఒక జిల్లా. ఈ జిల్లా ధర్మపురి జిల్లా నుండి 2004 నాటికి వేరు చేయబడింది. కృష్ణగిరి మునిసిపల్ పట్టణం జిల్లా కేంద్రంగా ఉంది. తమిళనాడులో రెవెన్యూ, సాంఘిక సంక్షేమ శాఖలలో పైలట్ ప్రాతిపదికన నేషనల్ ఇ-గవర్నెన్స్ ప్రాజెక్ట్ కింద ఈ జిల్లాలో ఇ-గవర్నెన్స్ మొదటిసారిగా ప్రవేశపెట్టబడింది. భారతదేశంలో మామిడిని అత్యధికంగా ఉత్పత్తి చేసే జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి 2011 భారత జనాభా లెక్కలు ప్రకారం జిల్లాలో ప్రతి 1,000 మంది పురుషులకు 958 స్త్రీల లింగ నిష్పత్తితో 1,879,809 మొత్తం జనాభాను ఉంది. జిల్లాలో అత్యధిక జనాభా కలిగిన ప.ట్టణం హోసూర్.
క్రిష్ణగిరి జిల్లాలో ప్రభుత్వనిర్వహణలో నడుస్తున్న కమ్యూనిటీ పాలిటెక్నిక్ ఉంది. అంతేకాక తమిళనాడు ఆది ద్రావిడర్ హౌసింగ్ డెవలెప్మెంటు కార్పొరేషన్ నర్సింగ్, కేటరింగ్ ఒకేషనల్ ట్రైనింగ్ కోర్సులను చదవడానికి అవకాశం కలిగిస్తుంది. ఈ కోర్సులను ప్రైవేట్ శిక్షణా సంస్థద్వారా షెడ్యూల్డ్ జాతి, షేడ్యూల్డ్ తెగల ప్రజలకు శిక్షణ అందిస్తుంది.అలాగే పారిశుధ్యకార్మికులకు కూడా ఈ శిక్షణకు అవకాశం ఇస్తుంది.
క్రిష్ణగిరి పర్వతాలతో నిండిన భూభాగం కలిగిన జిల్లా. మైదానభూభాగంలో దక్షిణ పెన్నా నది జాలాలతో పంటలు పండిస్తున్నారు. జిల్లాలోని తూర్పు భూభాభాగం వేడివాతావరణం, పడమర భూభాభాగం విభిన్నంగా ఆహ్లాదకరమైన వాతావరణం కలిగిఉంది. వార్షిక వర్షపాతం 830 మిల్లీమీటర్లు ఉంటుంది. జూన్ మాసంలో వేసవి, జూలై మాసలో వర్షాలు, డిసెనర్- ఫిబ్రవరి వరకు చలిఉంటుంది.
క్రిష్ణగిరి జిల్లా మామిడికాయలకు ప్రసిద్ధిచెందింది. అలాగే క్రిష్ణగిరి జిల్లా గ్రానైట్ పరిశ్రమకు కూడా ప్రసిద్ధిచెందినది. జిల్లా అంతటా క్వారీలు, ప్రొసెసింగ్ యూనిట్లు విస్తరించి ఉన్నాయి. హోసూరు జిల్లాలో అత్యధికంగా పారిశ్రమికంగా అభివృద్ధిచేయబడింది.
క్రిష్ణ అనేది నలుపు అనే మాటకు పర్యాయపదం. నల్లటి గిరులు ఉన్నాయి కనుక ఇది క్రిష్ణగిరి అయింది. క్రిష్ణగిరిలో నల్లని గ్రానైటు గనులు అత్యధికంగా ఉన్నాయి. అంతేగాక ఈ ఉరు క్రిష్ణదేవరాయలు పాలనలో భాగంగా ఉంటూ వచ్చింది. కృష్ణదేవరాయలు మరణానంతరం ఈ ఊరికి ఈ పేరు వచ్చిందని భావిస్తున్నారు.
క్రిష్ణగిరి జిల్లా 2004 ఫిబ్రవరి 9న తమిళనాడు రాష్టంలో 30వ జిల్లాగా ఏర్పడింది. ఇది పూర్వపు ధర్మపురి జిల్లాలోని ఐదు తాలూకాలు, పది పంచాయితీ సముతులను విభజించి ఏర్పాటు చేయబడింది. కృష్ణగిరి జిల్లా మొదటి కలెక్టర్ మంగత్ రామ్ శర్మ.
ఫార్మసీ అనేది క్లినికల్ హెల్త్ సైన్స్, ఇది మెడికల్ సైన్స్‌ను కెమిస్ట్రీతో కలిపి డిస్కవరి, ప్రొడక్షన్‌, పారవేయడం, సురక్షితమైన మరియు సమర్థవంతమైన ఉపయోగం మరియు మేడికేషన్ మరియు డ్రగ్స్, చార్జ్ చేయబడతాయి. ఫార్మసీ సాధనకు డ్రగ్స్ గురించి అద్భుతమైన జ్ఞానం, వాటి చర్యల విధానాలు, దుష్ప్రభావాలు, పరస్పర చర్యలు, కదలికలు మరియు విషలక్షణాలు. అదే సమయంలో, దీనికి చికిత్స పరిజ్ఞానం మరియు రోగలక్షణ ప్రక్రియలను అవగాహన చేసుకోవడం. క్లినికల్ ఫార్మసిస్ట్‌ ఫార్మసిస్ట్‌ల వంటి కొన్ని ప్రత్యేకతలు ఇతర నైపుణ్యాలు అవసరం, ఉదాహరణకి భౌతిక మరియు ప్రయోగశాల డేటాను తెలుసుకుని నిర్దారణ చేసే పరిజ్ఞానం.
యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో, జనరల్ ఫార్మసిస్ట్ డాక్టర్ ఆఫ్ ఫార్మసీ డిగ్రీ సాధించాలి. ఫార్మ్.డి. కనీసం ఆరు సంవత్సరాలలో పూర్తి చేయవచ్చు, ఇందులో రెండు సంవత్సరాల ప్రీ-ఫార్మసీ తరగతులు మరియు నాలుగు సంవత్సరాల వృత్తిపరమైన అధ్యయనాలు ఉన్నాయి. ఫార్మసీ పాఠశాలలో గ్రాడ్యుయేట్ అయిన తరువాత, విద్యార్థి ఒకటి లేదా రెండు సంవత్సరాల రెసిడెన్సీని పూర్తి చేయాలని సూచించారు, ఇది సాధారణ లేదా ప్రత్యేకమైన ఫార్మసిస్ట్‌గా స్వతంత్రంగా బయటకు వెళ్ళే ముందు విద్యార్థికి విలువైన అనుభవాన్ని అందిస్తుంది.
ఫార్మసీ ప్రాక్టీస్ పరిధిలో సంప్రదాయకమైన బాధ్యతలు అంటే మందుల సమ్మేళనం మరియు పంపిణీవంటివి ఉన్నాయి, ఇందులో ఇంకా ఆరోగ్య సంరక్షణకు సంబంధించి క్లినికల్ సేవలతో కలిపి, భద్రత మరియు సమర్థత కోసం మందులను సమీక్షించి వాటి గురించిన సమాచారాన్ని అందించడంలాంటి మరిన్ని ఆధునిక సేవలు ఉన్నాయి. అందువల్ల, ఫార్మసిస్ట్‌లు మందులు చికిత్సలలో నిపుణులై ఉండి రోగుల ప్రయోజనం కోసం మందుల వాడకాన్ని అనుకూలపరిచే ప్రాథమిక ఆరోగ్య నిపుణులు.
ప్రపంచవ్యాప్తంగా కనీసం 2.6 మిలియన్ల మంది ఫార్మసిస్ట్‌లు మరియు ఇతర ఔషధ సిబ్బంది ఉన్నారని ప్రపంచ ఆరోగ్య సంస్థ అంచనా వేసింది.
మెనోపాజ్‌ దశ అంటే స్త్రీ శరీరంలోని అండాశయాల్లో నిల్వ ఉన్న అండాలన్నీ కరిగిపోయి విడుదల ఆగిపోతుంది. హార్మోన్ల ఉత్పత్తి కూడా ఉండదు. దాంతో పన్నెండు, పద్నాలుగేళ్ల వయసులో మొదలైన రుతుక్రమం నిలిచిపోతుంది. అలాంటి పరిస్థితుల్లో రక్తస్రావం కొద్దిగానైనా సరే కనిపించినప్పుడు తేలిగ్గా తీసుకోకూడదు. తప్పనిసరిగా వైద్యుల్ని సంప్రదించాలి. అవసరమైన పరీక్షలు చేయించుకోవాలి. ఎందుకంటే నలభైఏళ్లలోపు రుతుక్రమంలో మార్పు వచ్చినా క్యాన్సర్‌ రావడానికి అవకాశాలు తక్కువగా ఉంటాయి కానీ. ఏళ్లు గడిచేకొద్దీ ఆ ప్రమాదం పెరుగుతుంది. సాధారణంగా అయితే యాభై, అరవైఏళ్లు దాటాక ఇలా రక్తస్రావం కనిపిస్తే. ఎండోమెట్రియల్‌ క్యాన్సర్‌ వచ్చే ఆస్కారం పది నుంచి పదిహేను శాతం వరకూ ఉంటుంది. అలాంటప్పుడు మందులివ్వడం, డీఅండ్‌సీ చేయడం లాంటి చిన్న చికిత్సలు సరిపోవు. కూలంకషంగా పరిశీలించి కచ్చితమైన కారణాన్ని తెలుసుకోవాల్సి ఉంటుంది.
ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో అల్ట్రాసౌండ్‌, ట్రాన్స్‌వెజైనల్‌ స్కాన్‌ చేస్తారు. ఈ పరీక్షలో గర్భాశయ పనితీరూ, ఎండోమెట్రియం పొర మందం గురించి తెలుస్తుంది. మెనోపాజ్‌ దశ దాటిన స్త్రీలలో ఎండోమెట్రియం పొర మందం ఐదు మిల్లీమీటర్ల కన్నా తక్కువగా ఉండాలి. పదిహేను, ఇరవై మిల్లీమీటర్లు ఉంటే అది క్యాన్సర్‌కి సంకేతం కావచ్చు కాబట్టి ఇతర పరీక్షలు చేయించుకోవాల్సి ఉంటుంది. అల్ట్రాసౌండ్‌ స్కాన్‌ వల్ల గర్భాశయంలో ఉండే ఫైబ్రాయిడ్లూ, గర్భాశయ పరిమాణం, ఆకృతి గురించి తెలుస్తుంది. అండాశయాలు చిన్నగా కుంచించుకుపోయినట్లుగా కనిపిస్తాయి. అందుకు భిన్నంగా అండాశయాల్లో సిస్టులు ఉండటం, వాటి పరిమాణం పెరగడం, కణుతుల్లాంటివి ఉంటే అసహజమని భావించాలి.
ఇప్పుడు అందుబాటులో ఉన్న మరో పరీక్ష హిస్టెరోస్కోపీ. గర్భాశయ ముఖద్వారం నుంచి సన్నని టెలిస్కోప్‌ని లోపలికి పంపి, కెమెరా ద్వారా మానిటర్‌పై చూస్తారు. భూతద్దంలో చూసినట్లు స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. ఫలితంగా సరైన చోటనుంచే సేకరించవచ్చు. గర్భాశయం లోపలి పొర మందం, పాలిప్‌, ఫైబ్రాయిడ్‌, క్యాన్సర్‌ కణితి లాంటి వివరాలన్నీ తెలుసుకోవచ్చు. ఈ పద్ధతి ద్వారా చిన్నచిన్న పాలిప్స్‌, ఫైబ్రాయిడ్ల లాంటివి గుర్తించడంతోపాటూ అదే సమయంలో చికిత్స కూడా చేయొచ్చు. సమస్యను గుర్తించేందుకు మరో పరీక్ష సెలైన్‌ ఇన్‌ఫ్యూజన్‌ సోనోగ్రఫీ. అంటే, గర్భాశయంలోకి సెలైన్‌ని ఎక్కించి అల్ట్రాసౌండ్‌ స్కాన్‌ చేస్తూ కారణాలు తెలుసుకుంటారు.
స్కాన్‌ కాకుండా అవసరాన్ని బట్టి ఎండోమెట్రియల్‌ భయాప్సీ కూడా చేయాల్సి రావచ్చు. గర్భాశయం లోపలి ఎండోమెట్రియం పొర నమూనా సేకరించి భయాప్సీకి పంపిస్తారు. ఎలాంటి మత్తూ, ఆస్పత్రిలో ఉండాల్సిన అవసరం లేకుండా చిన్న గొట్టం ద్వారా నమూనాను సేకరిస్తారు. అయితే దీనివల్ల సమస్య ఉన్న నమూనానే రాకపోవచ్చు. దాంతో రిపోర్టు తప్పుగా రావచ్చు. కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం వరకూ డీఅండ్‌సీ పద్ధతిలో నమూనాలను సేకరించేవారు. అంటే విడివిడిగా గర్భాశయం పైభాగం, కిందిభాగం, గర్భాశయ ముఖద్వారం నుంచి సేకరించేవారు. అప్పుడు నూటికి నూరుశాతం కచ్చితమైన ఫలితం వస్తుందని చెప్పలేం.
వృద్ధాప్యంలో బాత్రూంకి వెళ్లినప్పుడు రక్తస్రావం కనిపించగానే చాలామందికి అది ఎక్కడి నుంచి వచ్చిందో అర్థం కాదు. అందుకే వైద్యులు ముందు జననేంద్రియభాగం చుట్టుపక్కల ఉండే ఇతర అవయవాలనూ వివరంగా పరీక్షిస్తారు. మూత్రాశయం, మలద్వారం నుంచి కూడా రక్తస్రావం కావచ్చు. మలబద్ధకం ఉన్నప్పుడు, మలద్వారం నుంచి కూడా కొన్నిసార్లు రక్తస్రావం అవుతుంది. ఏళ్లు గడిచేకొద్దీ యోనిలోని పొర పలుచబడటం వల్ల పొడిబారి చిట్లిపోయి, అక్కడి నుంచి రక్తస్రావం అవుతుంది.
మెనోపాజ్‌ దశ దాటాక హార్మోన్లు వాడే వారిలో మధ్యమధ్య రక్తస్రావం కనిపిస్తుంది. రొమ్ము క్యాన్సర్‌ కోసం వాడే టామోక్సిఫిన్‌ వల్ల. గర్భాశయం లోపలి పొర మళ్లీ పెరిగి కొంతమందిలో పాలిప్స్‌, మరికొందరిలో ఎండోమెట్రియల్‌ క్యాన్సర్‌ రావచ్చు. కొందరికి వంశపారంపర్యంగా క్యాన్సర్లు వస్తాయి. ఈ పరిస్థితిని 'లించ్‌ సిండ్రోమ్‌' అంటారు.
నెలసరి సమయంలో రక్తస్రావం కావడం ఎంత సహజమో. మెనోపాజ్‌ వచ్చాక కొద్దిగానైనా సరే రక్తస్రావం కనిపించడం అంతే ప్రమాద సంకేతం. అంతకన్నా ముందు అసలు ఎలాంటి పరిస్థితుల్లో అలా జరుగుతుంది. దాన్నుంచి బయటపడేందుకు ఏం చేయాలనే విషయాలపై అవగాహన పెంచుకోవడం చాలా అవసరం.
ఇలాంటి పరీక్షలు చేసినా కూడా కారణం కనిపించకపోతే సిస్టోస్కోపీ, ప్రాక్టోస్కోపీ, కొలనోస్కోపీ లాంటివీ, గర్భాశయ ముఖద్వారా క్యాన్సర్‌ని అంచనా వేసేందుకు పాప్‌స్మియర్‌ లాంటివి చేయాల్సి రావచ్చు. ఈ ఫలితాలను బట్టి ఏం చేయాలనేది వైద్యులు నిర్ణయిస్తారు.
జననేంద్రియాల్లో ఇన్‌ఫెక్షన్‌ ఉన్నా, గర్భాశయంలో పాలిప్స్‌, ఉన్నా ఇలా జరుగుతుంది. అలాగే జననేంద్రియ, గర్భాశయ ముఖద్వార, ఫెల్లోపియన్‌ ట్యూబులు, అండాశయ క్యాన్సర్లున్నా కూడా రక్తస్రావం అవుతుంది.
అధిక బరువూ, అధిక రక్తపోటూ, మధుమేహం ఉన్నవారికి రెండు నుంచి నాలుగు రెట్లు సమస్య బారినపడే అవకాశాలెక్కువ. కాబట్టి వ్యాయామం చేయడం తప్పనిసరి.
మూడు శతాబ్దాల నుండి వీరిది పండితవంశము. ఈతని ప్రపితామహుడు మాధవకవి. ఈయన వ్యాసభారతము యధామాతృకముగ ననువదించి "అభినవ భారతము" అని పేరుపెట్టెను. ఇందు కొంతభాగము తాడిపత్రి గ్రామమున తగులబడినట్లు చెప్పుదురు. తెనాలి గోవర్ధనస్వామి కోవెల యెదుటగల గరుడవిగ్రహము మాధవకవి శిల్పకళాకుళలతకు తార్కాణము. ఈయన పుత్రులు నృసింహశాస్త్రి గారు. వీరు వేదవిదులు, గొప్ప వైయాకరణులు. కనకాద్రిశాస్త్రిగారు వీరి కుమారులు. వీరే మన నృసింహకవి జనకులు. కనకాద్రిశాస్త్రిగారు సకలశాస్త్ర ప్రవీణులు. శ్రీ మల్రాజు గుండారాయుడుగారి సంస్థాన పండితులు. గుండా రాయడుగారు నాడు పేరుమోసిన పెద్ద జమీందారులలో నొకరు. శ్రీ వేటూరి ప్రభాకరశాస్త్రిగారు వీరిని గూర్చి యీకథ ముచ్చటించిరి:
సంస్థాన ప్రభువు నాగయ్యనాయడుగారితో కలిసి నీ కవి చెన్నపురము వెళ్ళినపు డాపట్టనవిలాసములు ప్రబంధరూపముగ వర్ణింపుడని యడుగనీ "చెన్నపురీవిలాసము" రచించిరట. అది 1860 ప్రాంతము. నాటి మదరాసులోని విశేషములన్నియు నిందు గన్నులకు గట్టినట్లు వర్ణింపబడినవి. వీధులు, మేడలు, సముద్రము, రైలు, పోటోగ్రాపు, అచ్చు కూటములు, ఆసుపత్రులు, మ్యూజియము, లైటుహౌసు, హార్బరు పువ్వులయంగడి మున్నగు నెన్నో ప్రకరణము లిందు గలవు. కావ్యము గద్యపద్యాత్మకము. కవిలోకజ్ణత కిది యద్దము. ఆకాలమున నిట్టిక్రొత్తయూహ లూహించిన కృతికర్తను నేటిచారిత్రకులు ప్రశంసింప దగియున్నది. ఇందలిపద్యము లన్నియు గొప్పవి. అచ్చటచ్చటివి మచ్చు.
మన నృసింహవిద్వత్కవి పూర్వులను మించిన పండితుడు అజచరిత్రమును ప్రౌఢ ప్రబంధ మితని కృతులలో నుతికెక్కినది. ఇందలి శైలి వసుచరిత్రకు సహపాఠి. తెలుగు కంటే సంస్కృతపుబాలు వీరి కవితలో హెచ్చు. భావములు మహోన్నతములు. భావ నిర్దుష్టము. ఈ పద్యమిన్నిటికి నాదర్శమైనది.
"ఒకప్పుడు వాసిరెడ్డి వేంకటాద్రినాయడునును, నర్సారావుపేట మల్రాజు గుండారాయడును, నూజవీటి అప్పారావును, చల్లపల్లి అంకి నీడును గూడి యిష్టాగోష్టి సల్పుకొను సందర్భమున హాస్య చతురుడు గుండారాయడు 'మన జీవితములు కడచిన తర్వాత లోకము మనల నెటు ప్రశంసించునో తలచి చూచుకొందమా? అనెనట. అందఱు నంగీకరించిరట. నూజవీటి అప్పారాయడు చనిపోయెనా బైరాగులందఱును బలవించెదరు. తాను చనిపోయితినా వేశ్యలందఱు పలవించెదరు. వేంకటాద్రి నాయుడు చనిపోయెనా అందఱు ఆహా యని సంతోషించెదరు."
ఆయన సా.శ. 1816 - ధాత సంవత్సర శ్రావణ బహుళ చతుర్దశి రోజున తెనాలిలో జన్మించాడు. తల్లి జానకమ్మ, తండ్రి కనకాద్రి శాస్త్రి. ఆయన సకలశాస్త్ర ప్రవీణుడు. శ్రీ మల్రాజు గుండా రాయుడు దగ్గర ఆస్థాన పండితుడిగా ఉండేవాడు. ఆయన తల్లి కూడా విదుషీమణియే. మూడు శతాబ్దాల నుండి వారిది పండిత వంశము.
ఈ అజచరిత్రకే ఇందుమతీ పరిణయమని మాఱుపేరు. ఇందున్నవి యాఱాశ్వాసములు. ఆద్యంత మొక్కరీతిని కవిత మహాప్రౌఢముగా నడిచింది. వసుచరిత్రాదుల ఛాయలు పెక్కులున్నను గవి ప్రతిభావ్యుత్పత్తులు వానిని కప్పిపుచ్చినవి. ఈ కావ్యము మంగళాంతము. ఈ కృతిని నృసింహస్వామికే అంకితము చేసెను.
ఈ గుండారాయని యాస్థానమున నుండి పాండిత్య శక్తిచే నీ కనకాద్రి శాస్త్రిగారు స్థిరమైన భూమి నార్జించి సుఖించెను. నృసింహవిద్వత్కవి తల్లి కూడా విదుషి. ఆమె పేరు జానకమ్మ. చదలపాక సుబ్బయామాత్యుని కొమార్తె.
మన కవివరుని తమ్ముడు కృష్ణశాస్త్రి. ఆయన తన యన్నగారి "అజ చరిత్రము"లో నక్కడక్కడ నాశ్వాసాంతపద్యములు పోయినవి మరల వ్రాసెను. అతడు కూడా జక్కని కవితాధార కలవాడు.
మతుకుమల్లి నృసింహకవి లేదా మతుకుమల్లి నృసింహశాస్త్రి ఒక ప్రముఖ కవి. ఆయన రాసిన రచనల్లో అజ చరిత్రము, చెన్నపురీ విలాసము పేరు గాంచినవి.
మోగా జిల్లాలో బఘా పురాణా, ధర్ంకోట్, నిహాల్ సింగ్ వాలా వంటి పట్టణాలు ఉన్నాయి. జిల్లాలో సమాధ్ భాయి, బుఘిపురా, చుగువన్ వంటిగ్రామాలు ఉన్నాయి. మోగా, ఫరీద్‌కోట్ కూడలిలో బఘద్ పురాణా ఉంది. ఇది రాష్ట్రమంతటి నుండి వచ్చే బస్సులకు ప్రధాన కూడలిగా ఉంది. బఘ పురాణ పోలీస్ స్టేషను న్యాయపరిధి అతిపెద్దదిగా భావించబడుతుంది. బఘ్ పురాణా న్యాయపరిధిలో 65 కంటే అధికంగా గ్రామాలు ఉన్నాయి. ఈ పట్టణం 3 భాగాలుగా విభజించబడింది: ముగు పట్టి , బగ పట్టి పురాణా పట్టి. ఈ పట్టణంలో సంపన్నులు అధికంగా ఉన్నారు. సమీప గ్రామాలు, పట్టణాలతో పోల్చి చూసినట్లైతే బఘ్ పురాణాలో నివసించే సంపన్నుల సంఖ్య అధికం.
పంజాబు రాష్ట్రం లోని 22 జిల్లాలలో మోగా జిల్లా ఒకటి. 1995 నవంబరు 24న ఈ జిల్లా రాష్ట్రంలో 17వ జిల్లాగా అవతరించింది. ఇది ఎన్.ఆర్.ఐ జిల్లాగా కూడా గుర్తింపు పొందింది. పంజాబు రాష్ట్రానికి చెందిన అత్యధికమైన విదేశీ భారతీయులు ఈ జిల్లాలో నివసిస్తున్న కారణంగా ఈ జిల్లాకీ పేరు వచ్చింది. ఈ జిల్లా నుండి అధికంగా ప్రజలు యు.ఎస్.ఎ, యు.కె, కెనడాలకు 30-40 నుండి వలస వెళ్ళారు. జిల్లా నుండి విదేశాలకు వలస పోయిన ప్రజలలో 40-45% ప్రజలు కెనడా, అమెరికా, యు.కె దేశాలకు వలస పోయారు. పంజాబు రాష్ట్రం నుండి విదేశాలకు వలసపోయిన ప్రజలు అధికంగా దోడా, జలంధర్, హోషియార్‌పూర్ జిల్లాలకు చెందిన వారు కాగా మోగా జిల్లా నుండి స్వల్ప సంఖ్యలో మాత్రమే విదేశాలకు పోయారు.
జిల్లాలో గోధుమ, వడ్లు అత్యధికంగా పండించబడుతున్నాయి. రాష్ట్రంలో వడ్లు, గోధుమ అత్యధింకా పండిస్తున్న జిల్లాగా ఈ జిల్లా గుర్తించబడుతుంది. మోగా పట్టణం, మోగా జిల్లాకు లోని ప్రజలు అధికంగా మాల్వా సంప్రదాయానికి చెందినవారు. మోగా జిల్లా రూపొందించడానికి పలు ప్రయత్నాలు జరిగినప్పటికీ అన్ని ప్రయత్నాలు విఫలమై చివరికి ప్రజల వత్తిడికి అంగీకరించి ప్రభుత్వం, 1995 నవంబరు 24న ఈ జిల్లాను ఏర్పాటు చేసింది. మునుపు ఈ జిల్లా ఫరీద్‌కోట్ జిల్లాలో ఉపవిభాగంగా ఉంటూ వచ్చింది. జిల్లాకు మోగా పట్టణం కేంద్రంగా ఉంది. ఈ జిల్లా ఫరీద్‌కోట్, లుధియానా రహదారి మార్గంలో ఉంది.
1880 సెప్టెంబర్ నెలలో నైనితాల్‌లో కొండచరియలు విరిగిపడ్డాయి. నగరానికి ఉత్తరదిశలో జరిగిన ఈ ప్రమాదంలో 151 మంది ప్రజల ప్రాణాలు భూస్తాపితం అయ్యాయి. మొదట నమోదైన విపత్తు 1866లో సంభవించింది. రెండవ విపత్తు 1879లో ఆల్మా హిల్‌లో అదే ప్రదేశంలో సంభవించింది. తరువాత సంవత్సరం 1880 సెప్టెంబర్ 18న జరిగిన విపత్తు గొప్ప విపత్తు గా పేర్కొనబడింది. " " రెండురోజులపాటు కొండచరియలు విరిగిపడిన తరువాత 40 గంటల సమయం భారీగా వర్షం కురిసింది. నుండి కొండచరియలు విరిగిపడిన తరువాత కూడా వర్షం కొనసాగింది. కొండచరియల నుండి భారీగా కిందకు ప్రవహించిన జలాలు విక్టోరియా హోటల్ వంటి భవనాలను ఆపదలో పడవేసాయి. ప్రవాహాలను తిప్పడం ద్వారా బెల్స్ షాప్, దివాలంటీర్ ఆర్డర్లీ రూం, నైనాదేవి ఆలయాలను సురక్షితంగా కాపాడలేకపోయారు. రెండు ప్రమాదాలలో నగరంలోని నాలుగవ వంతు భవనాలు ధ్వంసం అయ్యాయి. మొత్తం 108 మంది భారతీయులు, 48 బ్రిటిష్ పౌరులు తప్పిపోవడం, చనిపోయిన జాబితాలో చేరారు. అసెంబ్లీ రూములు నైనాదేవి ఆలయాలు ధ్వంసం అయ్యాయి. అదే ప్రదేశంలో సరికొత్త నిర్మాణాలు నైనాదేవి ఆలయం తిరిగి నిర్మించబడ్డాయి.
19 వశతాబ్ధం చివరిలో బాలలు, బాలికల కొరకు యురోపియన్ పాటశాలలు స్థాపించబడ్డాయి. విక్టోరియన్ శకంలో ఎడ్వర్డ్ కాలంలో ఇక్కడి విద్యార్ధులలో అధికంగా బ్రిటిష్ కాలనీ అధికారులు, స్థానికుల పిల్లలై ఉండేవారు. ప్రస్తుతం ఉత్తరాఖండ్ హైకోర్ట్‌కు సమీపంలో 1869లో స్థాపినచబడిన అప్పటి " డియోస్కాన్ గరల్స్ ఉన్నత పాఠశాల " ప్రస్తుతం " ఆల్ సెయింట్స్ కాలేజ్ " గా మార్చబడింది. 1906 నాటికి అలాంటి పాఠశాలలు 6 పైగా స్థాపించబడ్డాయి. అవి వరుసగా " డియోసీజన్ బాయ్స్ స్కూల్ " ది , " ది ఫిలాండర్ స్మిత్స్ కాలేజ్ " (తరువాత అది " హాల్టర్ వార్ స్కూల్ గా మార్చబడి ప్రస్తుతం " బిర్లావిద్యా మందిర్‌గా) మారింది. ఐరిష్ సహోదరలచే స్థాపింపబడిన డే, బోర్డింగ్ స్కూల్ " సెయింట్ జోసెఫ్స్ కాలేజ్; నైనితాల్. 1888లో ఇది 2013లో 125వ వార్షికోత్సవం జరుపుకున్నది. సెయింట్ జోసెఫ్స్ కాలేజ్ ఎస్.ఇ.ఎంగా పిలువబడుతుంది. ఇతర 1878లో స్థాపించబడిన పాఠశాలలో ప్రధానమైనవి. ప్రధానంగా రామ్నీ అని పిలువబడే " సెయింట్ మేరీ కాలేజ్" ప్రధానమైంది.