polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
మార్గోవా లేదా మార్‌గావ్ భారతదేశంలోని వాణిజ్య రాజధాని గోవా రాష్ట్రం లో ఉన్న రెండు జిల్లాల్లో, ఇది ఒక జిల్లా కేంద్రం. ఇది సాల్ నది ఒడ్డున ఉంది, సాల్సెట్ ఉప జిల్లా, దక్షిణ గోవా జిల్లా పరిపాలనా ప్రధాన కార్యాలయం. వాస్కో తరువాత జనాభా ప్రకారం ఇది గోవా రెండవ అతిపెద్ద నగరం.
పోర్చుగీస్ పూర్వ కాలంలో మార్గో సాల్సెట్‌లోని ముఖ్యమైన స్థావరాలలో ఒకటి దీనిని మాథా గ్రామా అని పిలుస్తారు, ఎందుకంటే ఇది ఆలయ పాఠశాలలలో తొమ్మిది మంది మాథాలతో ఆలయ పట్టణం. ప్రస్తుత చర్చి 1675 లో నిర్మించబడింది.
జాతీయ రహదారి 66 ద్వారా మార్గోను మంగుళూరు, ఉడిపి, భట్కల్, కుమతా, కార్వార్, రత్నగిరి ముంబై వంటి ఇతర నగరాలకు రహదారి ద్వారా అనుసంధానించారు. రాష్ట్రంలోని ఇతర పట్టణాలకు అనుసంధానించే రహదారి ఉంది.
15 వ శతాబ్దం చివరిలో స్థాపించబడిన ద్విత శాఖకు చెందిన వైష్ణవ మఠం కారణంగా మడగావోను మాథగ్రామ అని పిలిచారు పోర్చుగీస్ శక్తి స్థాపించబడిన తరువాత పార్టగలికి మార్చారు.
సాల్ నది ఒడ్డున ఉన్న పోర్చుగీస్ శైలి భవనాలు దాని ప్రకృతి దృశ్యాన్ని కలిగి ఉన్నాయి. గోవాలో వేగంగా అభివృద్ధి చెందుతున్న నగరాల్లో ఒకటి.
1961 లో, గోవా ఆక్రమణ నుండి విముక్తి పొంది. భారతదేశంలో కలిసిపోయింది, మార్గవో దక్షిణ గోవా జిల్లా పరిపాలనా కేంద్రంగా ప్రకటించారు.
బాలన్ పుట్టుకతో పవిత్రుడు కాకపోయినా 33 ఏండ్ల వయస్సులో సన్యాస దీక్ష స్వీకరించాడు. దీని గురించి అతని మాటలలో "ఇది మాత్రమే చేయదగినది" అని తెలిపారు. 19 శతాబ్దపు తొలి నాళ్ళలో కేరళ ఎర్నాకుళంలోని పూతమ్ప ఇంట్లో త్రిచూర్కి చెందిన వడక్కే కురుపాత్ కుట్టన్ మీనన్, శ్రద్ధాభక్తులు కలిగిన అతని భార్య పారుకుట్టి మీనన్ లకు ఇద్దరు కుమార్తెల తర్వాత మూడవ సంతానంగా జన్మించాడు. వీరి కుటుంబం గురించి చెప్పాలంటే భోజన సమయం కన్నా భక్తి తో కూడిన ప్రార్ధన అధిక సమయం చేసే సంప్రదాయ కుటుంబం. వీరి ఇల్లు దయకు, ఆతిథ్యం అందించడంలో పేరు గాంచినది ఎందుకంటే వీరి కుల గురువులు అయిన చట్టంబి స్వామిగల్, యోగిరాజ్ భైరవానంద లకు మర్యాదలతో గడిచేది. ఇంట్లో వారి ప్రకారం చిన్నప్పుడు బాలన్ అన్నీ విషయాల మీద అధికంగా ప్రశ్నలు వేసేవాడు, ప్రశ్నించే మనస్తత్వం కలిగినవాడు.
కాల గమనంలో ఆధ్యాత్మిక గురువుగా మారినప్పటికి, విద్యార్థి దశలో మతాన్ని అధికారికంగా స్వీకరించలేదు. తర్వాత ఆంగ్ల సాహిత్యం లో పట్టా పుచ్చుకోవడం, 1942-1944 లో విస్తృతంగా జరిగిన "క్విట్ ఇండియా" ఉద్యమం భారత స్వాతంత్ర్య సంగ్రామం లో ఉత్సాహంగా పాల్గొనడం, జైలుకు వెళ్ళడం జరిగాయి. చరసాలలోని అపరిశుభ్ర పరిస్థితులలో కొన్ని నెలలు గడపడం వల్ల తీవ్ర అనారోగ్యానికి గురికావడం వల్ల ఓ రాత్రి బయటకు తీసుకు వెళ్ళి నగర శివారులో రోడ్డు పక్కన పడేశారు. అటుగా వెళ్తున్న ఓ క్రైస్తవ భారతీయ మహిళ సైన్యం లో పనిచేసే తన కొడుకులా భావించి ఇంటికి తీసుకెళ్ళి వైద్యున్ని పిలిచింది. తరువాత అతను ఓ హాస్పిటల్కి తీసుకెళ్ళాడు.
నేషనల్ హెరాల్డ్ లో పనిచేస్తుండగా ఒకరోజు హిమాలయాల్లోని సాధువుల గురించి నిజాలు వెలికి తీయడానికి పూనుకున్నాడు. ఈ సంధర్భంలో రిషికేశ్ లోని స్వామి శివానంద ఆశ్రమానికి వెళ్లాడు. స్వామి శివానంద దైవత్వం, ప్రేమ, వేదాంత బోధనలు ఆత్మశోధన కు ప్రేరేపించి ఆధ్యాత్మికతవైపు నడిపించాయి. బాహ్య ప్రపంచం గురించి వదిలేసి శాశ్వత ఆనందం గురించి ఆలోచనల్లో మునిగి తేలేవాడు. వారి సాంగత్యంలో బోధన స్పష్టత వలన అన్నీ వదిలేయడానికి, పరిత్యజించడానికి సిద్దపడ్డాడు.
అదే సంవత్సరంలో కన్యా కుమారి లో రాష్ట్రీయ స్వయంసేవక్ సంఘ్ నిర్మిస్తున్న వివేకానంద రాక్ మెమోరియల్ కు నిధులు అందించడానికి చిన్మయ మిషన్ రూ. 10,000 వసూలు చేసింది. అంతేకాకుండా 1964 ఆగస్టులో పోప్ నవంబర్లో ముంబైలో లో జరిగే అంతర్జాతీయ యుచరిస్టిక్ సమావేశంలో 250 హిందువులు క్రైస్తవ మతంలోకి మారుతారని ప్రకటించాడు. బదులుగా చిన్మయానంద స్వామి 500 మందిని క్రైస్తవ మతం నుండి హిందూ మతంలోకి మారుస్తానని ప్రకటించాడు.
పాఠశాల విద్య కొచ్చిలోని శ్రీరామవర్మ హై స్కూల్ లోనూ,త్రిసూర్లోని వివేకోదయం స్కూల్ లోనూ పూర్తి చేశాడు. ఎర్నాకులం లోని మహారాజస్ కాలేజీ లో ఫెల్లో ఆఫ్ ఆర్ట్స్ , త్రిసూర్లోని సెయింట్ థామస్ కాలేజీలో బ్యాచ్లర్ ఆఫ్ ఆర్ట్స్ పూర్తి చేశాడు. జర్నలిజం లోని కోర్సులను పూర్తి చేస్తూనే న్యాయశాస్త్రం, సాహిత్యం లో పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేషన్ లక్నో విశ్వవిద్యాలయం లో చదివాడు.
ఉన్నత చదువులు పూర్తి అయిన తరువాత పత్రికలలో రాసేవాడు. అలా రాస్తూ బ్రిటిష్ వారికి వ్యతిరేఖంగా ప్రసంగాలు కూడా ఇచ్చేవాడు. బాలకృష్ణన్ జాతీయవాద కార్యకలాపాలు జైలుపాలు చేశాయి. అందరిలాగే బాలన్ కూడా మూఢ నమ్మకాలపై, అసమానతలపై పోరాడాడు. ఈ విప్లవాత్మక పోరాటాలు స్వతంత్రంగా ఆలోచించడానికి జ్ఞాన మార్గం వైపు ప్రయాణించడానికి దోహదం చేశాయి.
అసలు పేరు లేదా జన్మ నామము పూతమ్పల్లి బాలకృష్ణన్ మీనన్ . ఆశ్రమ నామము స్వామి చిన్మయానంద సరస్వతి అయినప్పటికీ స్వామి చిన్మయానంద గా పరిచితులు. ఈయన హిందూ ఆధ్యాత్మిక వేత్త, చిన్మయ మిషన్ స్థాపకులు. ఈ సంస్థ ద్వారా అద్వైత వేదాంతము, భగవద్గీత, ఉపనిషత్తులు, ఇతర పురాతన హిందూ రచనల జ్ఞానాన్ని పంచుతున్నారు. చిన్మయ మిషన్ లాభదాయకత ఆశించని సంస్థ.
బాలన్ ఆరోగ్యం నెమ్మదిగా కుదుటపడింది. తరువాత జవహర్ లాల్ నెహ్రూ చే ప్రారంభించబడిన కొత్త వార్తాపత్రిక ది నేషనల్ హెరాల్డ్ లో కోటంరాజు రామారావు జర్నలిస్ట్ గా తొలి ఉద్యోగం ఇచ్చాడు. ఇక్కడ సోషల్ఇజం గురించి పత్రికలో పలు వ్యాసాలు రాసేవాడు. చరిత్ర, సామాజికం, రాజకీయం, సంస్కృతి పలు అంశాల మీద విభిన్న వ్యాసాలు రాశాడు.
1963 లో స్వామి చిన్మయానంద "హిందూ సంస్కృతి మనుగడ, అభివృద్ది" కోసం "ప్రపంచ వ్యాప్త హిందూ సమాఖ్య" అనే సంస్థ ఒకటి ఏర్పడాలని ఆశిస్తూ కష్టానష్టాలను చర్చించడానికి ప్రపంచవ్యాప్త అతిథులను ఆహ్వానిస్తూ ఓ వ్యాసం రాశారు. ఈ ఆలోచన ఇదే విధమైన ఆలోచనలు కలిగి ఉన్న రాష్ట్రీయ స్వయంసేవక్ సంఘ్ ప్రచారక్ గా ఉన్న ఎస్.ఎస్. ఆప్టే ని ఆకర్షించింది.
1949 ఫిబ్రవరి 25 మహా శివరాత్రి పర్వదినాన స్వామి శివానంద ఆదేశం మేరకు సన్యాసం స్వీకరించి స్వామి చిన్మయానంద సరస్వతి అని పేరు పెట్టి ఆశీర్వదించబడ్డాడు. తర్వాత అక్కడి కఠిన పద్దతులు అలవరుచుకున్నాడు. తరువాత జ్ఞానాన్ని వివిధ కోర్సుల ద్వారా అందించడానికి పూనుకున్నాడు. తానే స్వయంగా వేదాంత ఉపనిషత్తుల మీద 95 పుస్తకాలు రాశాడు.
స్వామి చిన్మయానందగా అని పిలువబడే బాలకృష్ణ మీనన్ కేరళలోని ఎర్నాకులంలో 1916 మే 8 వ తేదీన ప్రఖ్యాత న్యాయమూర్తి వడక్కే కురుప్పాత్తు కుట్టన్ మీనన్ ఇంట పెద్ద కొడుకుగా జన్మించాడు. తల్లి గృహిణి. ఈమె తన మూడవ బిడ్డకు జన్మనిస్తుండగా మరణించింది. తరువాత తండ్రి మళ్ళీ వివాహం చేసుకున్నాడు.
చిన్నతనంలో సాయం వేళలో తన ఇంట్లో రోజు జరిగే పూజలు తన తర్వాత వయస్సులో తన మనసు భగవంతుని ఆరాధన వైపు, ప్రపంచానికి మార్గదర్శనం చేసే దిశగా వెళ్ళేలా చేశాయి. తన కళ్ళు మూసుకున్న , బయట ఆడుకుంటునప్పుడు కూడా భగవంతుని ధ్యాసలో పరమ శివుని అన్వేషణలో ఉన్నట్టు మొహం తీయని దరహాసం ఉండేది.
అంతేకాకుండా వి.హెచ్.పి, "సాంస్కృతిక విధులు, ధార్మిక విలువలు" గురించి సభ్యులైన హిందూ మతంలోని హిందువులను వారి పిల్లలను విద్యావంతులను చేయడం, "మన సంప్రదాయాలను నేర్పించడం, అలవాటుచేయడం, ప్రోత్సహించడం" మొదలగు అవకాశాలు కల్పించడం మీద ఖచ్చితంగా శ్రద్ద పెట్టాలని విశ్వసించాడు.
1964 ఆగస్టులో సాందీపనీ ఆశ్రమంలో జరిగిన సమావేశంలో స్వామి చిన్మయానంద, ఆప్టే కలిసి పాల్గొన్నారు. ఈ సమావేశం మూలంగా విశ్వ హిందూ పరిషత్ ఏర్పడింది. ఈ కొత్త సంస్థకు చిన్మయానంద అధ్యక్షుడిగా, ఆప్టే జనరల్ సెక్రెటరీ గా నియమితులయ్యారు.
ఆనంద కుటీరం లో ఉన్నప్పుడు తన గతాన్ని నెమరు వేసుకున్నప్పుడు చిన్మయానంద తన మాటలలో "పరమేశ్వరునితో జ్ఞాన మార్గంలో ప్రయాణించడానికి బాలన్ చిన్నతనంలో వేసుకున్న బాటలు తెలుసుకోవడానికి 20 సంవత్సరాల పైన పట్టింది".
బ్యాండ్ యొక్క రెండవ ఆల్బమ్ 'ఇట్ వోంట్ బీ సూన్ బిఫోర్ లాంగ్, మే 2007 లో విడుదలైంది. ఇది యుఎస్ బిల్బోర్డ్ 200 చార్టులో మొదటి స్థానంలో నిలిచింది, లీడ్ సింగిల్ " మేక్స్ మి వండర్ ", బిల్బోర్డ్ హాట్ 100 లో బ్యాండ్ యొక్క మొదటి నంబర్ వన్ సింగిల్ గా నిలిచింది . 2010 లో, బ్యాండ్యొక్క మూడవ ఆల్బమ్ హ్యాండ్స్ ఆల్ ఓవర్ కువచ్చిన సమీక్షలల్లో ప్రశంసలు, విమర్శలు సమానంగా వచ్చాయి, ఒక సంవత్సరం తరువాత " మూవ్స్ లైక్ జాగర్ " అనే సింగిల్‌ను చేర్చడానికి తిరిగి విడుదల చేసింది, ఇది బిల్‌బోర్డ్ హాట్ 100 లో అగ్రస్థానంలో ఉంది. 2012 లో, కార్మిచాయెల్ బ్యాండను వదిలివెళ్లిపోయారు. పిజె మోర్టన్ ఆయన స్థానంలో భర్తీ చేయబడ్డారు.
1757 లో, మరాఠా సైన్యం సహారన్‌పూర్ ప్రాంతంపై దండెత్తింది. మరాఠా పాలకులు రఘునాథ్ రావు, మల్హారావ్ హోల్కర్లు నజీబ్-ఉద్-దౌలా నుండి సహారన్‌పూర్‌ను వశపరచుకున్నారు. రోహిల్లాలు, మరాఠాలకూ మధ్య పోరు 1788 డిసెంబరు 18 న మరాఠా జనరల్ మహాదాజీ సింధియా చేతిలో ఓడిపోయిన నజీబ్-ఉద్-దౌలా మనవడు గులాం ఖాదిర్ బందీ కావడంతో ముగిసింది. సహారన్‌పూర్ నగరానికి నవాబ్ గులాం ఖాదిర్ చేకూర్చినది నవాబ్ గంజ్ ప్రాంతం, అహ్మదాబాదీ కోట. ఈ కోట ఇప్పటికీ ఉంది. గులాం ఖాదిర్ మరణం సహారన్‌పూర్‌లోని రోహిల్లా పరిపాలనకు ముగింపు పలికింది. సహారన్‌పూర్ మరాఠా సామ్రాజ్యానికి ఉత్తరాన ఉన్న జిల్లాగా మారింది. ఘనీ బహదూర్ బందా మొదటి మరాఠా గవర్నర్‌గా నియమితుడయ్యాడు. మరాఠా పాలనలో సహారన్‌పూర్ నగరంలోభూతేశ్వర ఆలయం, బాగేశ్వర్ ఆలయాలను నిర్మించారు. 1803 లో, రెండవ ఆంగ్లో-మరాఠా యుద్ధంలో బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ మరాఠా సామ్రాజ్యాన్ని ఓడించినప్పుడు, సహారన్‌పూర్ బ్రిటిష్ ఆధీనంలోకి వెళ్ళింది.
సహారన్‌పూర్ వద్ద, సముద్ర మట్టానికి 269 మీటర్ల ఎతున ఉంది. ఇది చండీగఢ్ నుండి ఆగ్నేయంగా140 కి.మీ., ఢిల్లీకి ఈశాన్యంగా 170 కి.మీ.0, షామ్లీకి ఈశాన్యంగా 65 కి.మీ. డెహ్రాడూన్ నుండి నైరుతిలో 61 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సహారన్‌పూర్ భౌగోళిక దోఅబ్ ప్రాంతంలో ఒక భాగం. సహారన్‌పూర్ జిల్లాకు హిమాచల్ ప్రదేశ్, ఉత్తరాఖండ్, హర్యానా రాష్ట్రాల సరిహద్దులు ఉంటాయి
సహారన్‌పూర్ నగరానికి ఈ పేరు "షా హరూన్ చిష్టి" పేరు మీదుగా వచ్చింది. సహారన్‌పూర్ లో "శాకంబరీ దేవి" ఆలయం ప్రసిద్ధి చెందినది. నవరాత్రి సమయంలో లక్షలాది మంది యాత్రికులు ఈ ఆలయాన్ని సందర్శిస్తారు . ఈ నగరాన్ని జైనుడైన సా రణబీర్సింగ్ స్థాపించాడని కొందరు భావిస్తారు. ఒక సైనికదళ స్థావరంవద్ద అతడు ఈ నగరానికి శంకుస్థాపన చేసాడు.
సహారన్‌పూర్, ఉత్తరప్రదేశ్ లోని నగరం. ఇది సహారన్‌పూర్ జిల్లా ముఖ్యపట్టణం. నగర పరిపాలనను మునిసిపల్ కార్పొరేషన్ నిర్వహిస్తుంది.
సి. సుజాత 1950 డిసెంబరు 12న తెనాలిలో కొంజేటి జయమ్మ, వెంకటేశ్వర్లు దంపతులకు జన్మించింది. గుంటూరు జిల్లా జగ్గాపురానికి పెళ్ళిచేసుకుని వచ్చింది. ఆమె తల్లికి పుస్తకాలు చదివే అలవాటు బాగా ఉండడంతో అదే అలవాటు సుజాతకి చిన్నతనం నుంచీ వచ్చింది. కొమ్మూరి వేణుగోపాలరావు వంటివారి నవలలు, యద్దనపూడి సులోచనారాణి, మాదిరెడ్డి సులోచన వంటివారి సీరియల్స్ నుంచి ప్రారంభించి శ్రీశ్రీ, రంగనాయకమ్మ, మాలతీ చందూర్ వంటివారి సాహిత్యం వరకూ తొలినాళ్ళలో విపరీతంగా చదివింది. మహీధర రామమోహనరావు నవలల గురించి వాకబు చేయడంతో తొలిసారిగా సాహిత్య ప్రపంచంలోని వ్యక్తులతో వ్యక్తిగత పరిచయం ఏర్పడింది. ఆ పరిచయంతోనే ఆమె పాత్రికేయ రంగంలోకి ప్రవేశించింది.
విమర్శకులు సి. సుజాత రచనలను 1970లు, 80ల్లో ప్రారంభమైన స్త్రీవాద సాహిత్యోద్యమంలో భాగంగా భావిస్తారు. సుజాత గురించి సాహిత్య విమర్శకురాలు కె.శ్రీదేవి రాస్తూ "1990 ల నుంచి తెలుగు సాహిత్యంలో స్త్రీవాద భావజాలం వాస్తవికతా పునాది మీద నిలబడడానికి, స్త్రీవాద దృక్పథపు మరో భావజాలం అభివృద్ధి చెందడానికి సి. సుజాత చేసిన యోగదానాన్ని ని కూడా పరిగణనలోనికి తీసుకోవాల్సి ఉంటుంది. రెండు దశాబ్దాల తెలుగు స్త్రీవాద సాహిత్యానికి, ఒక కాల్పనిక రచయితగా ఆమె చేసిన దోహదం చాలానే వుంది." అంటుంది.
2003లో ఈటీవీ 2లో చేరి ఎలక్ట్రానిక్ మీడియా రంగంలోకి అడుగుపెట్టింది. ఆమె ఈటీవీ 2 కోసం మహిళలకే ప్రత్యేకించిన సఖి కార్యక్రమాన్ని డిజైన్ చేసి, 2008 వరకు ఐదేళ్ళ పాటు నడిపించింది. వీక్షకుల వ్యక్తిత్వం, దృక్పథాలకు తోడ్పడేలా ఈ కార్యక్రమాన్ని రూపకల్పన చేసింది. సఖి కార్యక్రమం కోసం ఆమె దాదాపు 2000 ఎపిసోడ్ల వరకు రాసింది. ఆపైన హెచ్.ఎం.టీవి, టీవీ 7 వంటి న్యూస్ ఛానెళ్ళకు ప్రోగ్రామింగ్ హెడ్ హోదాలో పనిచేసింది. వనిత టీవీలో సినీ సందడి, అంత్యాక్షరి వంటి కార్యక్రమాలు, తేజ టీవీలో ఫ్యూచర్ ఫాక్ అన్న సీరియల్ రూపొందించి, నడిపించింది.
1986లో పాత్రికేయ వృత్తిలోకి సి. సుజాత ప్రవేశించింది. ఆమె 1986 నుంచి 1995 వరకు విజయవాడ నగరంలో సబ్ ఎడిటర్ నుంచి సీనియర్ సబ్ ఎడిటర్ వరకు వివిధ హోదాల్లో పనిచేసింది. ఆపైన ఆంధ్రజ్యోతి వారపత్రికలో అసోసియేట్ ఎడిటర్ గా పనిచేసింది. ప్రింట్ జర్నలిజంలో హారతి మాసపత్రికకు మేనేజిగ్ ఎడిటర్ హోదాలో, విజేత, స్నేహ, సెల్యూట్, రైతు సేవ వంటి పత్రికలకు సంపాదకురాలిగానూ పనిచేసింది.
సి. సుజాత తెలుగు రచయిత్రి, పాత్రికేయురాలు. స్త్రీవాద ఉద్యమంతో ఆమె సాహిత్య జీవితం పెనవేసుకుపోయింది. ఆమె రాసిన సుప్త భుజంగాలు, రాతిపూలు, 247 న్యూస్ ఛానెల్, కాంచన వీణ వంటి నవలలు, సుజాత కథలు, రెప్పచాటు ఉప్పెన, నెరుసు కథా సంపుటాలు ప్రచురితమయ్యాయి. 1986 నుంచి మూడు దశాబ్దాలకు పైగా పాత్రికేయ వృత్తిలో కొనసాగింది. ప్రింట్, ఎలక్ట్రానిక్, ఇంటర్నెట్ జర్నలిజం రంగాల్లో పనిచేసింది.
2010 దశకంలో ఇంటర్నెట్ జర్నలిస్టుగా కళ్యాణమస్తు.కాం, సందడి.కాం వంటి ఇ-పత్రికలకు కంటెంట్ ఎడిటర్ గా పనిచేసింది.
పురాతన నియరు ఈస్టు, ప్రాచీన భారతదేశం , పురాతన ఇరాను, పురాతన గ్రీసు ప్రాంతాలలో కాంస్య యుగం పతనం తరువాత ఐరోపాలో ఇనుప యుగం అభివృద్ధి చెందినదని భావిస్తున్నారు. మధ్య ఐరోపాలో క్రీస్తుపూర్వం 8 వ శతాబ్దంలో, ఉత్తర ఐరోపాలో 6 వ శతాబ్దం ఇనుపయుగం ప్రారంభమైంది. నియరు ఈస్టు ఇనుప యుగం మొదటి ఇనుపయుగం, రెండవ ఇనుపయుగం అనే రెండు ఉపవిభాగాలుగా విభజించబడింది. కాంస్య యుగం ముగింపులో మొదటి ఇనుపయుగం మొదలైంది. మొత్తం ప్రాంతంలో క్రీ.పూ 13 - 12 వ శతాబ్దాల మధ్య కచ్చితమైన సాంస్కృతిక విరామం లేదు. అయినప్పటికీ కొండ దేశం, ట్రాంసుజోర్డాను తీరప్రాంతంలో కొన్ని కొత్త లక్షణాలు కలిగిన అరామియా, సీ పీపులు సమూహాల ఉనికిని సూచిస్తుంది. ఈ ప్రాంతాలలో కాంస్య యుగ సంస్కృతి కొనసాగింపు జరిగినట్లు బలమైన ఆధారాలు ఉన్నాయి. 2 వ సహస్రాబ్ది చివరి నుండి మొదటి ఇనుపయుగం లోకి ప్రవేశించే సమయంలో సంస్కృతి మరింత భిన్నంగా మారడం ప్రారంభం అయింది.
19 వ శతాబ్దం మొదటి భాగంలో ఐరోపా పురావస్తు శాస్త్రంలో మూడు-యుగాల వ్యవస్థ ప్రవేశపెట్టబడింది. 19 వ శతాబ్దం తరువాత పురాతన నియరు ఈస్టు పురావస్తు శాస్త్రానికి ఇది విస్తరించబడింది. దీని పేరు తిరిగి హేసియోడు పౌరాణిక "యుగపురుషుడు"కి ఇవ్వబడింది. దీనిని 1830 లలో " క్రిస్టియను జుర్గెన్సెన్ థామ్సెన్ " స్కాండినేవియా పురావస్తు యుగంగా ప్రవేశపెట్టారు. 1860 ల నాటికి ఇది "మానవజాతి తొలి చరిత్ర" విభాగంగా స్వీకరించబడింది. తరువాత ఇది అస్సిరియాలజీలో ఉపయోగించడం ప్రారంభమైంది. పురాతన నియరు ఈస్టు పురావస్తు శాస్త్రంలో ఇది 1920 - 1930 వరకు అభివృద్ధి చేయబడింది. దాని పేరులో సూచించినట్లుగా ఇనుప యుగం సాంకేతిక పరిజ్ఞానం ఫెర్రసు మెటలర్జీ సాధనాలు, ఆయుధాల ఉత్పత్తి చేయబడిన కాలంగా వర్గీకరించబడుతుంది.
దక్షిణ ఆసియాలో ఇనుప యుగంలో ఇనుప పనిచేయబడిన పెయింటెడు గ్రే వేరు సంస్కృతితో ప్రారంభించబడి అశోకచక్రవర్తి పాలనతో ముగుస్తుంది. దక్షిణ, తూర్పు, ఆగ్నేయాసియా పురావస్తు శాస్త్రంలో "ఇనుప యుగం" పశ్చిమ యురేషియా కంటే చాలా కాలం తరువాత ప్రాంరంభం అయింది. చైనాలో ఇనుము ఉపకరణాల ఉపయోగం రాకముందే కనీసం చైనాలో చరిత్రపూర్వ కాలం ముగిసింది. కనుక ఈ పదాన్ని చాలా అరుదుగా ఉపయోగిస్తారు. సహెలు , ఉప-సహారా ఆఫ్రికా ఈ మూడు-యుగ వ్యవస్థలకు వెలుపల ఉన్నాయి. అక్కడ కాంస్య యుగం లేదు, కానీ "ఇనుప యుగం" అనే పదాన్ని కొన్నిసార్లు నైజీరియా నోకు సంస్కృతిలో ఇనుప ఉపకరణాలను ఉపయోగించిన ప్రారంభ సంస్కృతుల గురించి సూచించబడింది.
ఇనుప యుగం వ్యవధి ప్రాంతాన్ని అనుసరించి మారుతుందని పురావస్తు సమావేశాలలో నిర్వచించబడింది. ఇనుప యుగం సంస్కృతిని సూచించడానికి జ్యోతిష ఆధారాలు, ఇనుప ఉపకరణాలు ఉండడం సరిపోదు. కంచు వస్తువుల కంటే విస్తృతంగా ఇనుము లేదా ఉక్కు ఉపకరణాలు, ఆయుధాలు ఉపయోగించినట్లు ఆధారాలు లభించిన ప్రాంతంలో స్థానికంగా "ఇనుప యుగం" ప్రారంభం అయిందని భావించబడుతుంది. ఉదాహరణకు " టుతంఖామును ఇనుప బాకు " కాంస్య యుగానికి చెందినదని భావించబడుతుంది. క్రీ.పూ 12 వ శతాబ్దంలో పురాతన నియర్ ఈస్టులో సంభవించిన ఈ పరివర్తన కాంస్య యుగం పతనం అని భావించబడుతుంది. ఈ సాంకేతికత మధ్యధరా బేసిను ప్రాంతం, దక్షిణ ఆసియా వరకు వేగంగా వ్యాపించింది.
నమోదిత చరిత్రకాలం ప్రారంభంతో ఇనుప యుగం ముగిసింది. సాధారణంగా వ్రాతపూర్వ పురావస్తు ఆధారాలలో రెండింటి మద్య స్పష్టమైన విరామం ఉన్నట్లు సూచించదు. ప్రాచీన నియర్ ఈస్టు అచెమెనిదు సామ్రాజ్యం స్థాపన . క్రీ.పూ. 550 (హెరోడోటసు నమోదుచేసిన ఆధారాలు చారిత్రాత్మకంగా పరిగణించబడుతుంది) రెండింటినీ విభజించే తేదీగా తీసుకోబడుతుంది. మధ్య, పశ్చిమ ఐరోపాలో క్రీస్తుపూర్వం మొదటి శతాబ్దంలో రోమను విజయాలు ఇనుప యుగం ముగింపుకు గుర్తుగా పనిచేస్తాయి. స్కాండినేవియా, జర్మనీ ఇనుప యుగం . సా.శ. 800 లో వైకింగు యుగంతో ప్రారంభం ఔతుంది.
రాతియుగం , కాంస్య యుగం తరువాత ఇనుపయుగానికి ప్రారంభం అయింది. ఈ యుగం అధికంగా ఐరోపా, ప్రాచీన నియరు ఈస్టు వంటి పురాతన ప్రపంచంలోని ఇతర ప్రాంతాలకు వర్తించబడింది.
ఇది మధ్య ఆసియా, తూర్పు ఐరోపా, మధ్య ఐరోపాకు మరింత విస్తరించడం కొంత ఆలస్యంగా జరిగింది. క్రీ.పూ 500 నాటికి ఉత్తర ఐరోపా చేరుకుంది.
ఒరాను అనేక వంశాలుగా విభజించబడింది. ఒరాను వంశాలు పక్షులు, చేపలు, జంతువులు, మొక్కల నుండి తీసుకోబడ్డాయి. కొన్ని ముఖ్యమైన వంశాలు ఐండు , బకులా , బారా , బార్వా , బెకు , చిద్రా . ), ఖాఖా , ఖల్ఖో , ఖెసు , కుజూరు , లక్రా , మిన్జు , నాగు , పన్నా , టిడో , టిర్కీ , తోప్పో , మొదలైనవి. ఒరాను పితృస్వామ్య వ్యవస్థను ఆచరిస్తారు. తండ్ర నుండి వంశం పేరు కొడుకు సంక్రమిస్తుంది. ప్రధాన వంశాన్ని భుయిన్హారీ ఖుంటు అంటారు. భున్హరి అంటే నేల యజమాని. ఖుంటులో రెండు ఉప సమూహాలు ఉన్నాయి: పహాను ఖుంటు, మహాటో ఖుంటు. పహాను, మహాటో భూయిన్హారీ వంశానికి రెండు ప్రధాన కార్యాలయాలు ఉంటాయి.
ఒరాను లేదా కురుఖు , యురాను లేదా ఓరం అని కూడా పిలుస్తారు, జార్ఖండు, ఒరిస్సా, ఛత్తీసుగఢు రాష్ట్రాలలో నివసించే ఒక జాతి సమూహానికి చెందిన వారు ప్రధానంగా వారి మాతృభాష కురుఖు భాష. ఇవి ద్రవిడ భాషల కుటుంబానికి చెందినవి. సాంప్రదాయకంగా ఒరాన్సు వారి కర్మ, ఆర్థిక జీవనోపాధి కోసం అటవీ, పొలాల మీద ఆధారపడ్డారు. అయితే ఇటీవలి కాలంలో వారిలో కొందరు ప్రధానంగా స్థిరపడిన వ్యవసాయవేత్తలుగా మారారు. చాలా మంది ఒరాను అస్సాం, పశ్చిమ బెంగాలు టీ గార్డెన్కు వలస వచ్చారు. భారతదేశ రిజర్వేషన్ వ్యవస్థ ప్రయోజనం కోసం వారు షెడ్యూల్డు తెగగా జాబితా చేయబడ్డారు. గయానా, ట్రినిడాడు సురినాం లోని చాలా మంది భారతీయులు ఒరాను మూలానికి చెందినవారు.
పన్నెండు నుండి ముప్పై గ్రామాలు పార్హా కౌన్సిలును ఏర్పాటు చేస్తాయి. ప్రతి గ్రామంలో ఒక గ్రామ మండలి ఉంటుంది. గ్రామ మండలి సభ్యుడు పార్హా అధిపతి సభ్యునిగా పర్హా కౌన్సిలు సభ్యులుగా వ్యవహరిస్తారు. పర్హ్రాలోని ఒక గ్రామాన్ని రాజా గ్రామంగా ఉంటుంది. మరొక గ్రామం దేవాను గ్రామంగా ఉంటుంది. మరొక గ్రామం పన్రే గా ఉంటుంది, నాల్గవ కోత్వారు గ్రామంగా ఉంటుంది. మిగిలిన గ్రామాన్ని ప్రజ గ్రామం అంటారు. రాజాకు గ్రామంలో అత్యధిక సామాజిక హోదా ఉంటుంది. ఎందుకంటే ఆయన ఈ గ్రామానికి అధిపతిగా పార్హా పంచాయతీ సమావేశంలో అధ్యక్షత వహిస్తారు.
ఒరాను గ్రామంలో గ్రామ స్థాయి రాజకీయ సంస్థను పహ అని పిలుస్తారు. ఇందులో పహాను , పానిభర్వా , పూజారు , భండారి, చౌకిదారు వంటి పదవులు ఉన్నాయి. గ్రామంలో మతపరమైన వేడుకలు, పండుగలు, వివాదాలను పరిష్కరించడంలో ప్రతి ఒక్కరికి ప్రత్యేక పాత్ర ఉంది. సాంప్రదాయ అనధికారిక విద్యా సంస్థ యువ వసతి గృహాన్ని ధుమ్కురియా అంటారు. బహిరంగ, సాధారణ సమావేశ స్థలం అఖ్రా. ఇక్కడ చర్చలు, వివాదాల పరిష్కారం కోసం ప్రజలు సమావేశం ఔతారు.
ప్రాచీన కాలం నుండి ఒరాను ప్రజలు జానపద పాటలు, నృత్యాలు, కథలు ప్రచారంలో ఉన్నాయి. అలాగే సాంప్రదాయ సంగీత వాయిద్యాలను కలిగి ఉన్నారు. సాంఘిక కార్యక్రమాలు, ఉత్సవాలలో ప్రదర్శించే నృత్యాలలో పురుషులు, మహిళలు ఇద్దరూ పాల్గొంటారు. మందార, నగరా, కర్తాలు ప్రధాన సంగీత వాయిద్యాలుగా ఉన్నాయి. కొన్ని కురుఖు జానపద నృత్యాలు యుద్ధ నృత్యం , కర్మ నృత్యం, ఖడ్డీ లేదా సర్హులు నృత్యం, ఫగు, జాదూరు, జాగ్రా, మాతా, బెంజా నల్నా , చాలీ .
ఓరోను సాధువులు తారా భగతును జాత్రా భగతు, తురియా భగతులను ఏర్పాటు చేశారు. తానా భగతులు బ్రిటిషు వారు విధించిన పన్నులను వ్యతిరేకించారు. వీరు మహాత్మా గాంధీకి ముందే సత్యాగ్రహ ఉద్యమం చేశారు. స్వాతంత్ర్య ఉద్యమంలో తానా భగతులందరూ గాంధీ అనుచరులు. తానా భగతులు ఇప్పటికీ తమ టోపీలో త్రివర్ణ జెండాతో ఖాదీ కుర్తా, ధోవతి, గాంధీ టోపి ధరిస్తారు. తానా భగతులందరూ మహాదేవునికి, త్రివర్ణానికి చక్ర చిహ్నం పూజలు చేస్తారు. ఇది వారి ప్రాంగణంలో స్థిరంగా ఉంటుంది.
మహాత్మా గాంధీ, చోటనగ్పూరు సందర్శించినప్పుడు పర్హా సంస్థ యోగ్యత గురించి తెలుసుకున్నారు. ఈ పాత పర్హా సంస్థ పనితీరును అనుసరించి మహాత్మా గాంధీ 'పంచాయతీ రాజు' వ్యవస్థను కనుగొన్నారు. పెసా పర్హా వ్యవస్థ కారణంగా ఇప్పటికీ ఒరాను గిరిజనుల ఉత్తమ, చౌకైన న్యాయ వ్యవస్థ. వారు తమ విభేదాలను పరిష్కరిస్తారు. ప్రాధాన్యత ఉన్న ప్రాంతాలను నిర్దేశిస్తారు. సమాజ శ్రేయస్సు కోసం నిర్ణయాలు తీసుకుంటారు.
ఒరాను ప్రకృతి ఆరాధన మీద ఆధారపడిన సర్ణ ధరం ను అనుసరిస్తుంది. కొన్ని సమూహాలు హిందూ శైలిలో సరనిజాన్ని అనుసరించడం ప్రారంభించాయి. ఎందుకంటే బిష్ణు భగతులు, బచింద భగతులు, కర్మ భగతులు, తానా భగతులు. ఒరాన్సు అనేక సర్ణ శాఖలను స్థాపించారు. ఒరానులు సూర్యుడిని బిరిగా ఆరాధిస్తారు . కురుఖు కూడా యనిమిజాన్ని విశ్వసిస్తారు.
జనాభాలో ఎక్కువ భాగం సర్ణా ఇది మధ్య భారతదేశంలో ఆదివాసులకు చెందిన ఒక మతం. పవిత్రమైన తోట నీడలో సర్ణా మతపరమైన కర్మలు చేస్తారు. వారు సూర్యుడిని బిరిగా, చంద్రుడిని చందో అని, భూమిని ధార్తి ఆయో అని పిలుస్తారు. సర్ణో పూజలలో ఉపయోగించే పదాలు చందో బిరి. ధర్మేషు వారి సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుడు.
పండుగలు లేదా వేడుకల సందర్భాలలో వారు పులియబెట్టిన బియ్యంతో తయారైన బియ్యం సారాయి అయిన హడియా అనే మద్యాన్ని తీసుకుంటారు. ఇది గ్రామస్తులందరికీ దోనెలు, ఆకుల గిన్నెలో పంపిణీ చేస్తుంది.
మహిళలు సాంప్రదాయకంగా ఊదా లేదా ఎరుపు దారంతో వివరణాత్మకంగా కుట్టిన సరిహద్దులతో మందపాటి నేత చీర ధరిస్తారు. వారి ముంజేతులు, చీలమండలు, ఛాతీ చుట్టూ విస్తృతమైన స్పష్టమైన సాంప్రదాయ పచ్చబొట్లు నమూనాలను కలిగి ఉంటాయి. పురుషులు ధోవతి లేదా లుంగీ వంటి సారూప్య మందపాటి వస్త్రాన్ని ధరిస్తారు.
ఇండియన్ ఆంత్రోపోలాజికల్ సొసైటీ అభిప్రాయం ఆధారంగా కొంకణ కురుఖౌ తెగల వారి అసలు నివాసం అని వారు అక్కడి నుండి ఉత్తర భారతదేశానికి వలస వెళ్ళారని పేర్కొన్నది. కొంకణి భాషలో కురుఖు మాండలికం చాలా ప్రముఖమైనది.
వాస్తవానికి ఒరానులు ఆర్థిక జీవనోపాధి కోసం అడవి, దాని వస్తువుల మీద ఆధారపడ్డారు. ఏదేమైనా ఇటీవల చాలా మంది వ్యవసాయదారులుగా మారారు. మరికొందరు టీ ఎస్టేట్లలో వలస కార్మికులుగా మారారు.
దుర్గాదేవికి గౌరవం ఇవ్వడానికి అస్సాంలోని కామాఖ్యకు తీర్థయాత్ర చేసిన తరువాత ఓరోను ప్రత్యేక అధికారాలను పొందినప్పుడు కమ్రూ భగతులు ఉద్భవించారు.
అకోలా అకోలా జిల్లాకు పరిపాలనా ప్రధాన కేంద్రం. రాష్ట్ర రాజధాని ముంబైకి 580 కి.మీ. దూరంలో తూర్పు, రెండవ రాజధాని నాగ్‌పూర్‌కు 250 కి.మీ. దూరంలో పశ్చిమాన, అమరావతి డివిజన్‌లో ఉన్నది ఈ పట్టణం అకోలా. అకోలా మోర్నా నది ఒడ్డున పశ్చిమ భారతదేశంలోని మహారాష్ట్ర రాష్ట్రానికి ఉత్తరాన ఉంది. ఇది సాధారణ పర్యాటక కేంద్రంగా పరిగణించబడనప్పటికీ, అకోలా చరిత్ర, సంస్కృతి, రాజకీయాలు వ్యవసాయం కారణంగా ఒక ముఖ్యమైన నగరం. తప్తీ నది లోయలో ఇది ఒక రహదారి రైలు జంక్షన్ కలిగి ఉంది, ఇది వాణిజ్య వాణిజ్య కేంద్రంగా పనిచేస్తుంది. అకోలా సంత్ గాడ్జ్ బాబా అమరావతి విశ్వవిద్యాలయంతో అనుబంధంగా ఉన్న అనేక కళాశాలలతో ఒక ముఖ్యమైన విద్యా కేంద్రం. నగరం మార్కెట్ కేంద్రంగా అభివృద్ధి చెందుతోంది. అకోలా ప్రజలు మాట్లాడే ప్రాథమిక భాష మరాఠీ. కొన్ని వర్గాలు ఉర్దూ హిందీ మాట్లాడతాయి.
14 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో ఢిల్లీ సుల్తాన్ అలౌద్దీన్ ఖల్జీ ఈ ప్రాంతాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్నప్పుడు ముస్లిం పాలన కాలం ప్రారంభమైంది. ఈ ప్రాంతం 14 వ శతాబ్దం మధ్యలో ఢిల్లీ సుల్తానేట్ నుండి విడిపోయిన బహమనీ సుల్తానేట్లో భాగం. 15 వ శతాబ్దం చివరలో బహమనీ సుల్తానేట్ చిన్న సుల్తానేట్లుగా విడిపోయింది, 1572 లో బెరార్ అహ్మద్ నగర్ కేంద్రంగా ఉన్న నిజాం షాహి సుల్తానేట్‌లో భాగమైంది. నిజాం షాహిస్ 1595 లో బేరార్‌ను మొఘల్ సామ్రాజ్యానికి అప్పగించారు, మొఘలులు 17 వ శతాబ్దంలో బేరార్ ప్రావిన్స్‌ను పాలించారు. మొఘల్ రాజు ఔరంగజేబు పాలనలో అకోలా కోట భారీగా బలపడింది. మొఘల్ పాలన 18 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో విప్పు ప్రారంభించారు, ఆసిఫ్ జాహ్ నేను, నిజాం హైదరాబాద్ సామ్రాజ్యం దక్షిణ ప్రాంతాలలో 1724 లో ఒక స్వతంత్ర రాష్ట్రంగా ఏర్పాటు స్వాధీనం.
అకోలా అక్షాంశం 20.7 రేఖాంశం 77.07 వద్ద ఉంది. ఇది 925 అడుగులు నుండి 1036 వరకు సముద్ర మట్టానికి అడుగులు , తేమతో కూడిన ఉపఉష్ణమండల వాతావరణం సరిహద్దులో ఉష్ణమండల సవన్నా వాతావరణం ఉంది. అకోలాలో జాతీయ వాతావరణ కేంద్రం ఉంది, ఇది స్థానిక వాతావరణ కేంద్రంగా పనిచేస్తుంది. వార్షిక ఉష్ణోగ్రతలు 47.6 గరిష్ట స్థాయి నుండి ఉంటాయి 2.2 కనిష్టానికి . అకోలా ట్రాపిక్ ఆఫ్ క్యాన్సర్ సమీపంలో ఉంది వేసవిలో, ముఖ్యంగా మేలో చాలా వేడిగా ఉంటుంది. వార్షిక వర్షపాతం సగటున 800 మి.మీ. వర్షాకాలం జూన్ సెప్టెంబర్ మధ్య వర్షాకాలంలో ఎక్కువగా వస్తుంది, అయితే జనవరి ఫిబ్రవరిలో కొంత వర్షపాతం ఉంటుంది.
అకోలాను బెరార్ ప్రావిన్స్‌లో ఒక భాగమని సంస్కృత ఇతిహాసం మహాభారతంలో విదర్భ పురాణ రాజ్యం అని పేర్కొన్నారు. బేరార్ కూడా భాగస్థుడు మౌర్య సామ్రాజ్యం హయాంలో అశోక పాలించిన చేస్తున్నారు ముందు , శాతవాహన, - రాజవంశం వాకటక రాజవంశం , చాళుక్య రాజవంశం , రాష్ట్రకూట రాజవంశం , చాళుక్య రాజవంశం , దేవగిరి యాదవ రాజవంశం .
అకోలాను 80 ఎలక్టోరల్ వార్డులుగా నాలుగు మండలాలుగా విభజించారు, ఇవి 124 కి.మీ. అకోలా మునిసిపాలిటీ కార్పొరేషన్ 1 అక్టోబర్ 2001 న స్థాపించబడింది దీనికి మునిసిపాలిటీ కమిషనర్ మేయర్ నేతృత్వం వహిస్తారు, వీరికి డిప్యూటీ మేయర్ సహాయం చేస్తారు. అకోలా మునిసిపాలిటీ ట్రాన్స్పోర్ట్ అకోలా ప్రజా రవాణా సేవను నడుపుతుంది. పొరుగున ఉన్న శివారు ప్రాంతాలైన ఉమ్రీ, గురుది, ఖాడ్కి, శివానీ , మల్కాపూర్, అకోలి ఖరాప్ మునిసిపాలిటీ పరిమితుల్లో చేర్చబడ్డాయి.
1803 లో అర్గావ్ యుద్ధం రెండవ ఆంగ్లో-మరాఠా యుద్ధంలో బ్రిటిష్ మరాఠాల మధ్య అకోలాలో జరిగింది. మూడవ ఆంగ్లో-మరాఠా యుద్ధంలో, చివరి పేష్వా, బాజీ రావు ఓడిపోయాడు. 1853 లో, అకోలా జిల్లా మిగతా బెరార్‌తో కలిసి బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ పరిపాలనలోకి వచ్చింది. అకోలా జిల్లాను పశ్చిమాన చేర్చడంతో బెరార్‌ను తూర్పు పశ్చిమ బెరార్‌గా విభజించారు. 1903 లో, బెరార్‌ను హైదరాబాద్ నిజాంకు బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ అప్పుగా ఇచ్చింది.
ఈ ప్రాంతం ఛత్రపతి శివాజీ పాలనలో వచ్చింది, తరువాత అతని కుమారులు మరాఠా సామ్రాజ్యం 1674 నుండి 1760 వరకు పెరిగింది. 1749 లో షాహు మరణించినప్పుడు, అతను కొన్ని షరతులతో పేష్వాను మరాఠా సామ్రాజ్యానికి అధిపతిగా నియమించాడు. 1761 లో జరిగిన పానిపట్ మూడవ యుద్ధం మరాఠా సామ్రాజ్యాన్ని నిర్వీర్యం చేసింది పేష్వా శక్తిని బలహీనపరిచింది, కాని బెరార్ మరాఠా పాలనలో ఉండిపోయాడు.
అకోలా పోలీసులు నగరంలోని మెట్రోపాలిటన్ ప్రాంతాన్ని విస్తరించే అకోలా నగర ఉపవిభాగంలో ఎనిమిది పోలీసు స్టేషన్లను నిర్వహిస్తున్నారు. అకోలా, వార్ధా, బద్నేరా రైల్వే పోలీసు యూనిట్లను కలిగి ఉన్న కొత్త రైల్వే పోలీస్ అకోలా సబ్ డివిజన్ ఏర్పాటుకు కూడా ప్రభుత్వం ఆమోదం తెలిపింది. అకోలా పోలీసు ఉపవిభాగం రైల్వే నాగ్పూర్ జిల్లా పరిధిలోకి వస్తుంది.
బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం నుండి 1947 లో భారతదేశం స్వాతంత్ర్యం పొందిన తరువాత, కొత్తగా ఏర్పడిన దేశం వివిధ రాష్ట్రాలుగా విభజించబడింది. భారత స్వాతంత్ర్యం ముందు కాంగ్రెస్ ప్రతిపాదించిన భాషా ప్రావిన్సుల ప్రణాళిక అకోలాను బెరార్ ప్రాంతానికి ప్రధాన కార్యాలయంగా ఉంచింది.
భారతదేశంలోని రాష్ట్రాలు ప్రావిన్సులు 1956 లో పునర్వ్యవస్థీకరించబడ్డాయి. బెరార్ ప్రాంతం వివిధ రాష్ట్రాల మధ్య విభజించబడింది. అకోలా ద్విభాషా బొంబాయిలో భాగమైంది, ఇది 1960 లో అకోలా కొత్త రాష్ట్రమైన మహారాష్ట్రలో భాగమైనప్పుడు రెండు రాష్ట్రాలుగా విభజించబడింది.