polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
బెర్బర్యాన్ కు ఏథెన్స్ లో జరిగిన 2004 వేసవి ఒలింపిక్స్ లో పదకొండో స్థానంల వచ్చింది. ఒలింపిక్స్ తర్వాత, అతను 55 కిలోల నుండి 60 కిలోల విభాగానికి మారారు. అతను కొత్త బరువు తరగతి లోకి 2005 లో ప్రవేశించారు. బెర్బర్యాన్ 2005 ప్రపంచ రెజ్లింగ్ ఛాంపియన్షిప్లో ఆ ఏడాది ఒక బంగారు పతకాన్ని గెలిచారు. తదుపరి రెండు సంవత్సరాలు తన కెరీర్ కు ఇటీవలి వివాహం వలన అంతరాయం ఏర్పడింది అలా అతను తన కుటుంబంతో అమెరికా సమ్యుక్త రాజ్యాలలో స్థిరపడ్డారు. బెర్బర్యాన్ తిరిగి కుస్తీ పోటీలను 2008 లో ప్రారంభించారు. 2008 వేసవి ఒలింపిక్స్ బీజింగ్ లో జరిగిన పోటీలలో అర్హత సాధించారు. అతను పదిహేడవ స్థానంలో వచ్చారు. ఆ తరువాత, మార్టిన్ బెర్బర్యాన్ తన కుస్తీ జీవితానికి ముగింపు పలకాలని నిర్ణయించుకున్నారు. 2008వ సంవత్సరం నుండి అతను లాస్ ఏంజెలెస్ స్పోర్ట్స్ క్లబ్, అంతర్జాతీయ క్రీడలు యూనియన్ లో ప్రధాన రెజ్లింగ్ కోచ్.
మార్టిన్ బెర్బర్యాన్, 1980 మే 22న జన్మించిన ఒక ఆర్మేనియన్ ఫ్రీస్టైల్ కుస్తీ పోటీదారుడు. అతను ఆర్మేనియన్ ఛాంపియన్, యూరోపియన్ ఛాంపియన్, ప్రపంచ పతకదారుడు, మూడు-సార్లు ఒలింపిక్స్ లో గెలిచారు. 1998లో బెర్బర్యాన్ కు ఆర్మేనియాలో మాస్టర్ క్రీడాకారుడు, అంతర్జాతీయ స్థాయి శీర్షిక వచ్చింది.
చెన్నైలోని ఓ మురికివాడలో గ్యాంగ్‌స్టర్‌గా ఉన్న రాయప్పన్ తన కొడుకు మైఖేల్ అలియాస్ విజిల్‌ను జాతీయ ఫుట్‌బాల్ క్రీడాకారుడిగా తయారుచేయాలి అనుకుంటాడు. ఫుట్‌బాల్ నేషనల్ ఛాంపియన్‌ఫిప్‌లో పాల్గొనడానికి విజిల్ ఢిల్లీ వెళ్తున్న సమయంలో రాయప్పన్ హత్య చేయబడుతాడు. దాంతో మైఖేల్ పుట్‌బాల్ ఆటను వదిలేసి తన తండ్రి బాధ్యతల్ని స్వీకరించి గ్యాంగ్‌స్టర్‌గా మారుతాడు. కానీ స్నేహితుడి మరణంతో విజిల్ జీవితం మలుపు తిరుగి, మహిళా ఫుట్‌బాల్ జట్టుకు కోచ్‌గా వెళ్ళాల్సివస్తుంది. ఈ నేపథ్యంలో విజిల్ జీవితంలో ఎదురైన సంఘటనలు, మహిళల్ని స్ఫూర్తివంతంగా తీర్చిదిద్ది విజేతలుగా నిలిపే క్రమంలో విజిల్ ఎలాంటి ప్రయత్నాలు చేశాడన్నది చిత్రకథ.
విజిల్ 2019, అక్టోబరు 25న విడుదలైన తమిళ అనువాద చలనచిత్రం. ఫుట్‌బాల్ ఆట నేపథ్యంలో అట్లీ దర్శకత్వం వహించిన ఈ చిత్రంలో విజయ్, నయనతార, వివేక్, యోగిబాబు, జాకీష్రాఫ్, డేనియల్ బాలాజీ, అనంత్‌రాజ్ తదితరులు నటించగా, ఏ.ఆర్. రెహమాన్ సంగీతం అందించాడు. ఏజీఎస్ ఎంటర్‌టైన్మెంట్ ప్రైవేట్ లిమిటెడ్ పతాకంపై కల్పతి సుబ్రమణ్యన్ అఘోరం ఈ చిత్రాన్ని నిర్మించాడు. అట్లీ, విజయ్ కాంబినేషన్ లో 2016లో పోలీసోడు , 2017లో అదిరింది సినిమాలు వచ్చాయి. ఈ సినిమాలో విజయ్‌ ద్విపాత్రాభినయం చేశాడు. 2019, జూన్ 22న విజిల్ టైటిల్ ప్రకటించారు.
నిర్మాత: కల్పతి సుబ్రమణ్యన్ అఘోరం, కల్పతి సుబ్రమణ్యన్ గణేష్, కల్పతి సుబ్రమణ్యన్ సురేష్, మహేష్ ఎస్. కోనేరు
స్క్రీన్ సీన్ మీడియా ఎంటర్టైన్మెంట్ అనే సంస్థ ద్వారా ఈ చిత్రం ప్రపంచవ్యాప్తంగా పంపిణి చేయబడింది. ఈస్ట్ కోస్ట్ ప్రొడక్షన్ పతాకంపై మహేష్ ఎస్. కోనేరు రెండు తెలుగు రాష్ట్రాలలో ఈ చిత్రాన్ని తెలుగులో విడుదల చేశాడు. 2019, అక్టోబరు 6న ఫస్ట్ లుక్ పోస్టర్, అక్టోబరు 17న ట్రైలర్ విడుదల అయింది.
2019, జనవరి 21న అధికారిక ఫోటోగ్రఫీ ప్రారంభమయింది. విజయ్, నయనతార, వివేక్, ఆనంద్ రాజ్ లు ఎంపికయ్యారు. జి.కె. విష్ణును ఛాయాగ్రాహకుడిగా, రూబెన్ ను ఎడిటర్ గా తీసుకున్నారు. వీరు మెర్సెల్ సినిమాకి కూడా పనిచేశారు. 2019, ఆగస్టులో సినిమా నిర్మాణం పూర్తి అయింది.
ఈ సినిమా కథపై వివాదాలు ఉన్నాయి. తన సినిమా ‘స్లమ్‌ సాకర్’ కాన్సెప్ట్‌తో అట్లీ ‘విజిల్‌’ తీశాడని నంది చిన్ని కుమార్‌ తెలంగాణ సినిమా రచయితల సంఘాన్ని కోరగా, తన కథను కాపీ కొట్టారంటూ దర్శకుడు కేపీ సెల్వ మద్రాసు హైకోర్టులో పిటిషన్‌ వేశాడు.
ఈ చిత్ర నిర్మాణానికి 180 కోట్లు ఖర్చు చేశారు. సినిమా ప్రదర్శన, విదేశాల్లో ప్రదర్శన, డిజిటల్, శాటిలైట్, ఆడియో హక్కులు అన్నీ కలిపి విడుదలకు ముందే 220 కోట్ల బిజినెస్ చేసింది. టీవి హక్కులు సన్ టీవి దక్కించుకుంది.
విజయ్ తండ్రి కొడుకు పాత్రల్లో తనదైన నటనను కనబరచడమేకాకుండా రాజప్ప పాత్రలో మాస్‌ ప్రేక్షకులను ఆకట్టుకున్నాడు. కథానాయికగా నయనతార అభినయంతో మెప్పించింది. రహమాన్ నేపథ్య సంగీతం, జి.కె. విష్ణు ఛాయాగ్రహణం బాగున్నాయి.
4 వ శతాబ్దం మొదటి త్రైమాసికంలో చంద్రగుప్తుడు కచ్చితంగా పరిపాలించాడు. కాని అతని పాలన కచ్చితమైన కాలం అనిశ్చితంగా ఉంది. మహారాజాధిరాజా అనే బిరుదును ఆయన ఊహించడం వలన ఆయన గుప్తశకాన్ని స్థాపించాడని, ఆయన పట్టాభిషేకంతో ఈ శకం ప్రారంభం అయిందని భావిస్తున్నారు. ఈ వాదన ఆధారంగా వి. ఎ. స్మితు, పి. ఎల్. గుప్తాతో సహా పలువురు చరిత్రకారులు చంద్రగుప్తుడి అధిరోహణను సా.శ. 319-320 వరకు ప్రకటించారు. ఇది గుప్తశకం ప్రారంభమని వారు నమ్ముతారు. అయినప్పటికీ ఇది కేవలం ఊహ మాత్రమే గుప్తశకం స్థాపకుడి గుర్తింపు కచ్చితంగా లేదు. డి. సి. సిర్కారు, ఆర్. సి. మజుందారు వంటి కొందరు చరిత్రకారులు గుప్తశకం తన కుమారుడు సముద్రాగుప్తుడి పట్టాభిషేకాన్ని సూచిస్తుందని సిద్ధాంతీకరించారు.
ఎస్. ఆర్. గోయలు ఈ యుగం తరువాత రాజు రెండవ చంద్రగుప్తుడితో ప్రారంభించబడిందని సిద్ధాంతీకరించాడు. అయినప్పటికీ దాని ప్రారంభకాలం సముద్రగుప్త అధిరోహణ కాలంతో సరితూగుతుంది.
మొదటి చంద్రగుప్తా (గుప్తా లిపి: చ-ఎన్ద్రా-గు-ప్తా, సా.శ. 319-335 లేదా సా.శ. 319-350) ఉత్తర భారతదేశంలో పాలనసాగించిన గుప్తరాజవంశానికి చెందిన రాజు. అతని పేరు మహారాజాధిరాజ అనే బిదుదుతో పాలించిన చంద్రగుప్తుడు రాజవంశంలో మొదటి చక్రవర్తి అని సూచిస్తుంది. ఆయన తన పూర్వీకుల చిన్న రాజ్యాన్ని ఒక సామ్రాజ్యంగా మార్చిన వివరాలు కచ్చితంగా తెలియనప్పటికీ ఆధునిక చరిత్రకారులు విస్తృతంగా ఆమోదించబడిన సిద్ధాంతం ఆధారంగా లిచ్చావి యువరాణి కుమారదేవితో ఆయన వివాహం తన రాజకీయ శక్తిని విస్తరించడానికి సహాయపడిందని భావిస్తున్నారు. వారి కుమారుడు సముద్రగుప్తుడు గుప్తా సామ్రాజ్యాన్ని మరింత విస్తరించాడు.
నేపాలులోని లిచ్చావి రాజవంశం 8 వ శతాబ్దపు శాసనం వారి పురాణాలలో వర్ణించబడిన పూర్వీకుడు సుపుష్పా పుష్పుపుర రాజకుటుంబంలో మగధలోని పాటలీపుత్రలో జన్మించారని పేర్కొంది. వి. ఎ. స్మితు వంటి కొంతమంది చరిత్రకారుల అభిప్రాయం ఆధారంగా సముద్రాగుప్తుడి కాలంలో లిచ్చావిలు పటాలిపుత్ర వద్ద పరిపాలించారు. ఏది ఏమయినప్పటికీ 5 వ శతాబ్దపు రాజు మనదేవుడు కాలానికి 38 తరాల ముందు సుపుష్ప పరిపాలించాడని ఈ శాసనం పేర్కొంది. అందువల్ల ఈ శాసనంలో చేసిన వాదన నిజమే అయినప్పటికీ ఇది చంద్రగుప్తుడి కాలంలో పాటలీపుత్ర వద్ద లిచ్చావి పాలనకు నిదర్శనంగా పరిగణించలేము.
కుమారదేవికి చెందిన లిచ్చావి రాజ్యం ప్రస్తుత నేపాలులో ఉండే అవకాశం లేదు. ఎందుకంటే సముద్రగుప్త అలహాబాదు స్తంభం శాసనం నేపాలా ను ఒక ప్రత్యేకమైన సామంత రాజ్యంగా పేర్కొంది. ఇతర ఆధారాలు లేనందున చరిత్రకారుడు ఆర్. సి. మజుందార్ చంద్రగుప్తా కాలంలో, లిచ్చావీలు వైశాలి వద్ద పాలించారు. ఇది చారిత్రక రికార్డుల నుండి తెలిసిన వంశానికి చెందిన ఏకైక ఇతర స్థావరం.
చంద్రగుప్తుడు గుప్తరాజు ఘటోత్కాచా కుమారుడు. గుప్త రాజవంశం వ్యవస్థాపకుని మనవడు. వీరిద్దరినీ అలహాబాదు స్థభం శాసనంలో మహారాజా అని పేర్కొన్నారు. చంద్రగుప్తుడు మహారాజాధిరాజా . బంగారు నాణ్యాలు విడుదలజేసాడు. ఇది ఆయన ఈ రాజవంశానికి మొదటి చక్రవర్తి అని తెలియజేస్తుంది.
చంద్రగుప్తుడు లిచ్చావి యువరాణి కుమారదేవిని వివాహం చేసుకున్నాడు. గౌతమ బుద్ధుని కాలంలో నేటి బీహారులోని వైశాలిలో ప్రధాన కార్యాలయం ఉన్న ఒక పురాతన వంశం పేరు లిచ్చావి. సా.శ. మొదటి మిలీనియంలో నేపాలులో ఒక లిచ్చావి రాజ్యం ఉంది. అయినప్పటికీ కుమారదేవి లిచ్చావి రాజ్యం గుర్తింపు కచ్చితంగా లేదు.
మొదటి చంద్రగుప్తుడు బహుశా సుదీర్ఘ పాలనను కలిగి ఉన్నాను. అలహాబాదు స్తంభం శాసనం ఆధారంగా ఆయన తన కొడుకును తన వారసుడిగా నియమించాడని అయినప్పటికీ అతని పాలన గురించిన కచ్చితమైన కాలం చర్చనీయాంశంగా ఉంది.
ఎన్నో అపార్థాల తరువాత ధర్మా, శాంతి సోదరుడని తెలుసుకున్న ఆర్కె, ధర్మా నిజాయితీగల మనిషి అని స్నేహితుడు సెల్వాకు అతని కార్యకలాపాలలో సహాయం చేస్తున్నాడని నిర్ధారణకు వస్తాడు. శాంతి తల్లిదండ్రుల మరణానికి కారణమైన వారిని పట్టుకుంటానని ఆర్.కె., ధర్మాకు వాగ్దానం చేస్తాడు. ధర్మా, కీర్తన, సెల్వాల మధ్య ముక్కోణపు ప్రేమకథ గందరగోళంగ ఉంటుంది. (ధర్మాని కాపాడినందుకు సెల్వను వివాహం చేసుకోవాలని కీర్తనను సెల్వా తల్లి బ్లాక్ మెయిల్ చేస్తుంది) ఫలితంగా ధర్మా, ఆర్కె, సెల్వాలకు తీవ్రమైన శత్రుత్వం ఏర్పడుతుంది. వారిని చంపడానికి బాంబు పేలుడు ప్రణాళికలు జరుగుతాయి. ఫలితంగా దయా, ఆర్కె, శాంతిలు చనిపోతారు. వారి కుమారుడు మహీధర్ నాయుడి మిగులుతాడు.
మొగలిరేకులు జెమినీ టీవీలో ప్రసారమైన తెలుగు డైలీ ధారావాహిక. బిందునాయుడు రచన, మంజులానాయుడు దర్శకత్వంలో 2008, ఫిబ్రవరి 18 నుండి 2013, మే 24 వరకు ప్రసారమయింది. ఐదు సంవత్సరాలపాటు ప్రసారమైన ఈ ధారావాహికలో సాగర్, షీలా, ఇంద్రనీల్, మేధా ప్రధాన పాత్రల్లో నటించారు. ఇది చక్రవాకం తరువాత జెమినీ టీవీలో ఎక్కువకాలం ప్రసారమై అత్యంత ప్రజాదరణ పొందిన ధారావాహికగా నిలిచింది. ప్రేక్షకుల కోరిక మేరకు 2016, మే 6 నుండి మధ్యాహ్నం గం. 1:30 ని.లకు జెమిని టివిలో పునఃప్రసారం చేస్తున్నారు.
వేర్వేరు సందర్భాల్లో జీవితంలో ఎదురు దెబ్బలు తిన్న ఐదుగురు అనాథల కథ ఇది. ఈ ధారావాహిక పగ నేపథ్యంలో సాగుతుంది. సీజన్ 1లో ఐదుగురు అనాథలలో పెద్దవాడైన ధర్మా తనకంటే చిన్నవాళ్ళు అయిన సత్య, దయా, శాంతి, కీర్తనల బాగోగులు చూసుకుంటూ తన తల్లిదండ్రుల మరణానికి ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలనుకుంటుంటాడు. ఈ కథలో చాలా మలుపులు, సామాజిక బాధ్యతలపై స్పందనలు ఉన్నాయి. సీజన్ 2లో వారి పిల్లలు మహీధర్ నాయుడు/మున్నా, దేవి, దుర్గా, పల్లవి, ఈశ్వర్, సింధుల నేపథ్యంలో కథ సాగుతుంది.
ధర్మా, సత్య, దయా అనే ముగ్గురు యువకులతో, వారి చిన్న చెల్లెలు శాంతితో ఈ ధారావాహిక కథ ప్రారంభమవుతుంది. వారి తల్లిదండ్రులు, అమ్మమ్మను వారి సవతి అమ్మమ్మ, మేనమామలు హత్య చేస్తారు. పొరుగింటి పాప కీర్తనతో కలిసి హైదరాబాదుకు బయలుదేరాలని నిర్ణయించుకుంటారు. కాని ముగ్గురు అన్నలు, కీర్తన హైదరాబాదుకు చేరుకుంటారు, వారి సోదరి శాంతి సోదరుల నుండి విడిపోయి మామయ్య, సవతి అమ్మమ్మతో కలిసి జీవిస్తుంది.
కథానాయకుడు ఎసిపి ఆర్కె నాయుడు కఠినమైన, డైనమిక్, బాధ్యతాయుతమైన ఐపిఎస్ అధికారి, శాంతిని మామ, బామ్మల బారి నుండి కాపాడిన తరువాత ఆమెను వివాహం చేసుకుంటాడు. ఆర్కె, సెల్వా మధ్య శత్రుత్వాన్ని తెచ్చే చట్టవిరుద్ధమైన కార్యకలాపాలకు పాల్పడే సెల్వా స్వామిని ధర్మా కలుస్తాడు.
రెండవ భోజా ను మొదటి మహిపాల పడగొట్టాడు. గుర్జర ప్రతీహారుల తాత్కాలిక బలహీనతను సద్వినియోగం చేసుకుని సామ్రాజ్యంలోని అనేక మంది భూస్వామ్యవాదులు తమ స్వాతంత్ర్యాన్ని ప్రకటించారు. వీరిలో మాల్వా పరమారాలు, బుందేలుఖండు చందేలాలు, మహాకోషలు, కలాచురీలు, హర్యానా తోమారాలు, శకాంభరి చాహమానాలు ఉన్నారు. రాష్ట్రకూట రాజవంశంలోని దక్షిణ భారత చక్రవర్తి మూడవ ఇంద్ర 916 లో కన్నౌజ్ను స్వల్పకాలం స్వాధీనం చేసుకున్నారు. ప్రతిహరులు నగరాన్ని తిరిగి పొందినప్పటికీ 10 వ శతాబ్దంలో వారి స్థానం బలహీనపడటం కొనసాగింది. కొంతవరకు ఏకకాలంలో పోరాటాల ఫలితంగా పడమటి నుండి తురుక్కుల దాడులతో పోరాడటం, దక్షిణం నుండి రాష్ట్రకూట రాజవంశం నుండి దాడులు, తూర్పున పాల పురోగతి ప్రతిహరాలను మరింత బలహీన పరచింది. గుర్జర ప్రతీహారులు తమ భూస్వామ్యవాదులకు రాజస్థాను నియంత్రణను కోల్పోయారు. చందేలాలు 950 లో మధ్య భారతదేశంలోని గ్వాలియరు కోటను వ్యూహాత్మకంగా స్వాధీనం చేసుకున్నారు. 10 వ శతాబ్దం చివరి నాటికి గుర్జర ప్రతీహార డొమైన్లు కన్నౌజ్ కేంద్రీకృతమై ఉన్న ఒక చిన్న రాజ్యంగా క్షీణించాయి.
అరబ్బు సైన్యాలను సింధు నదికి తూర్పుప్రాంతం దాటకుండా చేయడంలో గుర్జర ప్రతీహారులు కీలక పాత్ర పోషించాయి. మొదటి నాగభట భారతదేశంలో కాలిఫేటు పోరాటంలో జునైదు టామిను ఆధ్వర్యంలో అరబు సైన్యాన్ని ఓడించారు. రెండవ నాగభట ఆధ్వర్యంలో గుర్జర ప్రతీహారులు ఉత్తర భారతదేశంలో అత్యంత శక్తివంతమైన రాజవంశం అయ్యాయి. అతని తరువాత అతని కుమారుడు రామభద్ర, అతని కుమారుడు మిహిరా భోజా తరువాత కొంతకాలం పాలించారు. భోజా, అతని వారసుడు మొదటి మహేంద్రపాల కింద, ప్రతీహార సామ్రాజ్యం శ్రేయస్సు, శక్తి గరిష్ఠ స్థాయికి చేరుకుంది. మహేంద్రపాల సమయానికి, గుప్తా సామ్రాజ్యం పశ్చిమాన సింధు సరిహద్దు నుండి తూర్పున బెంగాలు వరకు ఉత్తరాన హిమాలయాల నుండి దక్షిణాన నర్మదా దాటిన ప్రాంతాల వరకు విస్తరించి ఉంది. ఈ విస్తరణ భారత ఉపఖండం నియంత్రణలో రాష్ట్రకూట, పాల సామ్రాజ్యాలతో త్రైపాక్షిక శక్తి పోరాటాన్ని ప్రేరేపించింది. ఈ కాలంలో ఇంపీరియలు ప్రతీహార ఆర్యావర్త మహారాజాధిరాజ బిరుదును పొందారు.
786 లో రాష్ట్రకూట పాలకుడు ధ్రువ నర్మదా నదిని మాల్వాలాను దాటి, అక్కడి నుండి కన్నౌజ్ను పట్టుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు. రాష్ట్రకూట రాజవంశానికి చెందిన ధ్రువ ధరవర్ష 800 లో వత్సరాజును ఓడించాడు. వత్సరాజును వెన్నంటి రెండవ నాగభట పాలించాడు. ఆయనను మొదట రాష్ట్రకూట పాలకుడు మూడవ గోవింద ఓడించాడు. కాని తరువాత మాల్వాను రాష్ట్రకూటుల నుండి స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. పలాల నుండి బీహారు వరకు కన్నౌజ్, ఇండో-గంగా మైదానాన్ని జయించి, పశ్చిమాన ముస్లింలను తిరిగి ఎదుర్కొన్నాడు. సింధు నుండి అరబ్బుల దాడిలో కూల్చివేసిన గుజరాతులోని సోమనాథ వద్ద ఉన్న గొప్ప శివాలయాన్ని ఆయన పునర్నిర్మించారు. కన్నౌజ్ గుర్జర ప్రతీహార రాష్ట్రానికి కేంద్రంగా మారింది. ఇది వారి శక్తి శిఖరాగ్రస్థితిలో ఉన్న సమయంలో ఉత్తర భారతదేశాన్ని చాలా వరకు కవరు చేసింది. సి. 836-910.
గుర్జర అనే పదం మొదట గిరిజన తెగ అని విశ్వసించే వారిలో వారు స్థానిక భారతీయులు లేదా విదేశీయులు అనే దానిపై భిన్నాభిప్రాయాలు ఉన్నాయి.ఆ ప్రాంతం మీద హుణులు దాడి చేసిన కొద్దికాలానికే సా.శ. 6 వ శతాబ్దంలో గుర్జర ప్రతీహారులు అకస్మాత్తుగా ఉత్తర భారతదేశంలో రాజకీయ శక్తిగా ఉద్భవించాయని విదేశీ మూలం సిద్ధాంతం ప్రతిపాదకులు అభిప్రాయపడుతున్నారు. విదేశీ మూలం సిద్ధాంతం విమర్శకులు వారి విదేశీ మూలానికి నిశ్చయాత్మకమైన ఆధారాలు లేవని వాదించారు: వారు భారతీయ సంస్కృతిలో బాగా కలిసిపోయారు. అంతేకాకుండా వారు వాయవ్య దిశలో భారతీయుల మీద దాడిచేస్తే వారు సారవంతమైన ఇండో-గంగా మైదానం వదిలి ప్రస్తుత రాజస్థాను అర్ధ-శుష్క ప్రాంతంలో ఎందుకు స్థిరపడతారో వివరించలేము.
పృథ్వీరాజు రాసో తరువాతి వ్రాతప్రతులలో ఇచ్చిన అగ్నివాంశా పురాణం ఆధారంగా ప్రతీహారులు, మరో మూడు రాజపుత్ర రాజవంశాలుఅ మౌంట్ అబూ వద్ద ఉన్న అగ్నికుండం నుండి ఉద్భవించాయి. కొంతమంది వలసరాజ్యాల యుగ చరిత్రకారులు ఈ రాజ్యాన్ని ఒక విదేశీ మూలాన్ని సూచించడానికి ఈ పురాణాన్ని ఆధారం చేసుకున్నారు. ఈ సిద్ధాంతం ప్రకారం అగ్నికర్మ చేసిన తరువాత విదేశీయులను హిందూ కుల వ్యవస్థలో చేర్చారు. అయితే ఈ పురాణం పృథ్వీరాజు రాసో తొలి కాపీలలో కనుగొనబడలేదు. ఇది పరమరా పురాణం మీద ఆధారపడి ఉంటుంది; 16 వ శతాబ్దపు రాజపుత్ర బోర్డులు మొఘలులకు వ్యతిరేకంగా రాజపుత్ర ఐక్యతను పెంపొందించడానికి ప్రతిహరాలతో సహా ఇతర రాజవంశాలను చేర్చడానికి అసలు పురాణాన్ని విస్తరించాయి.
హర్షుడు వారసులు లేకుండా మరణించినందున కన్నౌజ్ మహానగరంలో అధికార శూన్యత ఏర్పడింది. దీని ఫలితంగా హర్ష సామ్రాజ్యం విచ్ఛిన్నమైంది. ఈ స్థలం చివరికి ఒక శతాబ్దం తరువాత యశోవర్మ ఆక్రమించాడు. కాని ఆయన స్థానం లలితాదిత్య ముక్తపీడుడితో పొత్తు మీద ఆధారపడింది. ముక్తపీడుడు యశోవర్మను బలహీనం చేసినప్పుడు, నగరనియంత్రణ కొరకు త్రి-పక్ష పోరాటం అభివృద్ధి చెందింది. ఇందులో ప్రతీహారులు పాల్గొన్నారు. ఆ సమయంలో పశ్చిమ, ఉత్తరాన ఉన్న భూభాగం, తూర్పున బెంగాలు పాలాలకు, రాష్ట్రకూటుల స్థావరం దక్షిణాన ఉన్నాయి. కన్నౌజ్ నియంత్రణ కొరకు వాలాజరా పాల పాలకుడు ధర్మపాల, రాష్ట్రకూట రాజు దంతిదుర్గను సవాలు చేసి ఓడించాడు.
మొదటి నాగభట తన నియంత్రణను మాండోరు నుండి తూర్పు, దక్షిణాన విస్తరించి, మాల్వాను గ్వాలియరు వరకు స్వాధీనం చేసుకుని గుజరాతు లోని భరూచు నౌకాశ్రయాన్ని జయించాడు. ఆయన తన మాల్వాలోని అవంతిని రాజధానిగా స్థాపించాడు. సింధులో తమను తాము స్థాపించుకున్న అరబ్బుల విస్తరణను ఎదుర్కొన్నాడు. ఈ యుద్ధంలో అప్పటి వరకు పశ్చిమ ఆసియా, ఇరాను నుండి విస్తరణ కావడానికి ప్రయత్నిస్తున్న ముస్లిం అరబ్బులను ఓడించడానికి నాగభట గుర్జర ప్రతీహారుల సమాఖ్యకు నాయకత్వం వహించారు. మొదటి నాగభట తరువాత ఇద్దరు బలహీనమైన వారసులు ఉన్నారు. వీరి తరువాత వత్రజరాజ అధికారం చేపట్టాడు.
ప్రతీహారుల శక్తి రాజవంశ కలహాలతో బలహీనపడింది. రాష్ట్రకూట పాలకుడు మూడవ ఇంద్ర నేతృత్వంలోని గొప్ప దండయాత్ర ఫలితంగా ఇది మరింత తగ్గిపోయింది. సుమారు 916 లో కన్నౌజ్ను తొలగించారు. అస్పష్టమైన పాలకుల వారసత్వంలో ప్రతీహారులు తమ పూర్వ ప్రభావాన్ని తిరిగి పొందలేదు. వారి భూస్వామ్య అధిపతులు మరింత శక్తివంతమయ్యారు. 10 వ శతాబ్దం చివరినాటికి ప్రతీహారుల సామంతులు ఒక్క్కొకరుగా వారి విధేయతను వదిలివేసి స్వతత్రులయ్యారు. చివరికి ప్రతీహారులు గంగామైదానంతో మరికొంత ప్రాంతాన్ని మాత్రం నియత్రించగలిగారు. వారి చివరి ముఖ్యమైన రాజు రాజపాలను కన్నౌజ్ నుండి 1018 లో ఘజ్నీ మహముదు తరిమికొట్టాడు.
రాజవంశం మూలం దాని పేరులో "గుర్జర" అనే పదం అర్థం చరిత్రకారులలో చర్చనీయాంశం. ఈ రాజవంశం పాలకులు తమ వంశం కోసం "ప్రతీహార" అనే స్వీయ-హోదాను ఉపయోగించారు. తమను తాము గుర్జరులమని ఎప్పుడూ పేర్కొనలేదు. పురాణ హీరో లక్ష్మణుడు పదానికి మూలమని వచ్చినట్లు వారు పేర్కొన్నారు. ఆయన తన సోదరుడు రాముడికి ప్రతీహారుడి గా వ్యవహరించాడని చెబుతారు. కొంతమంది ఆధునిక పరిశోధకులు ప్రతీహార పూర్వీకుడు రాష్ట్రకూట రాజసభలో "రక్షణ మంత్రి" గా పనిచేశారని సిద్ధాంతీకరించారు. ఈ విధంగా రాజవంశం ప్రతీహార అని పిలువబడింది.
గుర్జర ప్రతీహార చక్రవర్తి నాగభట "శక్తివంతమైన మ్లేచా రాజు పెద్ద సైన్యాన్ని ధ్వంశం చేసాడు" అని రికార్డు చేయబడింది. ఈ పెద్ద సైన్యంలో అశ్వికదళం, పదాతిదళం, ముట్టడి ఫిరంగిదళాలు, బహుశా ఒంటెల శక్తి ఉన్నాయి. టామిను కొత్త రాజప్రతినిధి అయినందున, ఆయనకు డమాస్కసు నుండి సిరియను అశ్వికదళం ఉంది. స్థానిక అరబ్బు దళాలు సింధు హిందువులను, తురుక్కులు వంటి విదేశీ కిరాయి సైనికులను ముస్లిములుగా మార్చాయి. ఆక్రమణ సైన్యం మొత్తం 10–15,000 అశ్వికదళం, 5000 పదాతిదళం, 2000 ఒంటెల దళం ఉండవచ్చు.
వారి పొరుగు రాజవంశాల బహుళ శాసనాలు ప్రతీహారులను "గుర్జర"గా వర్ణించాయి. "గుర్జర ప్రతిహర" అనే పదం తనను తాను "గుర్జర ప్రతీహార"గా అభివర్ణించే మథానదేవ అనే భూస్వామ్య పాలకుడి రాజోరు శాసనంలో మాత్రమే సంభవిస్తుంది. ఒక ఆలోచనా విధానం ఆధారంగా గుర్జర అనేది ప్రతీహారుల చేత పాలించబడిన భూభాగం ; క్రమంగా ఈ పదం ఈ భూభాగంలోని ప్రజలను సూచిస్తుంది. ఒక వ్యతిరేక సిద్ధాంతం ఏమిటంటే గుర్జర అనేది రాజవంశం చెందిన తెగ పేరు ప్రతీహార ఈ తెగకు చెందిన వంశం.
సా.శ. 851 లో ప్రతీహారుల సైన్యం ఉన్నట్లు అరబు చరిత్రకారుడు సులైమాను వివరిస్తూ "గుర్జార్ల పాలకుడు అనేక శక్తులను నిర్వహిస్తున్నాడు. ఆయనకు మినహా మరే ఇతర భారతీయ యువరాజుకు అశ్వికదళం లేదు. ఆయన రాజు అని అంగీకరించాడు. అరబ్బులు గొప్పపాలకులని ఆయన గ్రహించినప్పటికీ ఆయన అరబ్బులతో స్నేహపూర్వకంగా లేడు. భారత రాజకుమారులలో ఆయన కంటే ఇస్లామికు విశ్వాసానికి గొప్ప శత్రువు మరొకరు లేరు. ఆయన సంపన్నుడు అయ్యాడు. ఆయనకు ఒంటెలు, గుర్రాలు చాలా ఉన్నాయి. "
ప్రతీహార శక్తి అసలు కేంద్రం వివాదాస్పదమైంది. సా.శ. 783 లోని హరివంశ-పురాణంలోని ఒక పద్యం ఆధారంగా ఆర్.సి.మజుందారు అభిప్రాయంలో వత్సరాజు ఉజ్జయిని కేంద్రంగా చేసుకుని పరిపాలించాడని భావిస్తున్నారు. దశరథ శర్మ దీనిని భిన్నంగా అర్థం చేసుకుని అసలు రాజధాని భిన్మల జలోరు ప్రాంతంలో ఉంది. ఎం.డబల్యూ. మీస్టరు, శాంత రాణి శర్మ
ఘజ్నీ మహమూదు 1018 లో కన్నౌజ్ను స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. ప్రతిహర పాలకుడు రాజపాల పారిపోయాడు. తరువాత అతన్ని చందేలా పాలకుడు విద్యాధరుడు బంధించి చంపాడు. అప్పుడు చందేలా పాలకుడు రాజపాల కుమారుడు త్రిలోచన్పాలాను సింహాసనం మీద ప్రతినిధిగా ఉంచాడు. కన్నౌజ్ చివరి గుర్జర ప్రతీహార పాలకుడు జసపాల 1036 లో మరణించారు.
రెండవ నాగభట తరువాత రాంభద్ర కొంతకాలం వచ్చారు. మిహిరా భోజా ప్రతీహార రాజ్యాలను పశ్చిమాన సింధు సరిహద్దుకు, తూర్పున బెంగాలుకు, దక్షిణాన నర్మదాకు విస్తరించింది. ఆయన కుమారుడు మొదటి మహేంద్రపాలుడు , మగధ, బెంగాలు, అస్సాంలలో మరింత తూర్పువైపు విస్తరించాడు.
గుర్జర ప్రతీహార రాజవంశం భారత ఉపఖండంలో చివరి క్లాసికలు కాలంలో ఒక సామ్రాజ్య శక్తి. ఇది 8 వ శతాబ్దం మధ్య నుండి 11 వ శతాబ్దం వరకు ఉత్తర భారతదేశంలో ఎక్కువ భాగం పరిపాలించింది. వారు మొదట ఉజ్జయినిని రాజధానిగా చేసుకుని, తరువాత కన్నౌజ్ను రాజధానిగా చేసుకుని పాలించారు.
ప్రతీహార శకం శిల్పాలు, చెక్కిన ప్యానెల్స్‌తో సహా. వారి దేవాలయాలు, బహిరంగ మహాద్వారం శైలిలో నిర్మించబడ్డాయి. గుర్జర ప్రతీహార శిల్పకళలో గుర్తించదగినది ఖజురాహో. దీనిని వారి సామ్రాజ్యాలైన బుందేలు ఖండు చందేలాలు నిర్మించారు.
గుర్జర ప్రతీహార శిల్పాలు, కుడ్యచిత్రాలు, మాహాద్వారాలు, దేవాలయాలకు ప్రసిద్ధి చెందాయి. వారి ఆలయ నిర్మాణ శైలి గొప్ప నిదర్శనం ప్రస్తుత యునెస్కో ప్రపంచ వారసత్వ ప్రదేశమైన ఖాజురాహో వద్ద ఉంది.
ఈ తీర్మానంతో ఏకీభవించారు. జైన కథనం కువలయమల రచయిత దీనిని సా.శ. 778 లో వత్సరాజు కాలంలో జలోరు వద్ద కంపోజు చేశారని పేర్కొంది. హరివంశ-పురాణం కూర్పుకు ఇది ఐదేళ్ళకు ముందు జరిగింది.
పంజీరి పాకిస్తాన్, భారతదేశంలో గల పంజాబ్ ప్రాంతాలలోని వంటకం. దీనిని పోషక పదార్థంగా భావిస్తారు. ఇది గోధుమ పిండిని నెయ్యి, పంచదారలో కలిపి తయారుచేస్తారు. దీనిలో ఎండు పండ్లను వేస్తారు. సహజమైన హెర్బల్ గమ్స్ ను కలుపుతారు. దీనిని ఔషధంగా కూడా ఉపయోగిస్తారు. దీనిని శీతాకాలంలో జలుబు చేసినపుడు ఔషథంగా తీసుకుంటారు. ఈ పంజీరి ని చంటిపిల్లలను పోషించే తల్లులకు వాడుతారు. ఈ పదార్థం చనుబాలు ఉత్పత్తి చేయడానికి ఉపయోగపడుతుందని భావిస్తారు.
ఈ పదార్థాన్ని వేల సంవత్సరముల నుండి హిందువులు వాడుతున్నారు. కొన్ని శతాబ్దముల తరువాత సిక్కులు కుడా ఎక్కువగా వాడేవారు. దీనిని గర్భం సమయంలో సాధ్యమైనంత వరకు ఆచారంగా వాడుతారు.
జైసల్మేర్ కోట, భారత రాజస్థాన్ లోని జైసల్మేర్ నగరంలో ఉంది.ప్రపంచంలోని అతి కొద్ది "జీవన కోటలలో" ఇది ఒకటి అని నమ్ముతారు . ఎందుకంటే పాత నగర జనాభాలో నాలుగవ వంతు ఇప్పటికీ కోటలోనే నివసించుచున్నారు.జైసల్మేర్ నగరం 800 సం.ల చరిత్రలో చెప్పుకోదగిన విషయంగా ఈ కోటకు గుర్తింపు ఉంది.జైసల్మేర్ నగరంలో పెరుగుతున్న జనాభాకు అనుగుణంగా కోట వెలుపల మొదటి స్థావరాలు 17 వ శతాబ్దంలో వచ్చాయని చెబుతారు.జైసల్మేర్ కోట రాజస్థాన్‌లో ఉన్న పురాతన కోటలలో ఇది రెండవది.దీనిని సా.శ. 1156 లో భాటి రాజపుత్రుడు జైసల్ నిర్మించాడు.జైసల్ నిర్మించినందున దానికి అతనిపేరు వాడుకలోకి వచ్చింది.ముఖ్యమైన వాణిజ్య వ్యాపారాలకు అనువుగా పురాతన సిల్క్ రోడ్డు కూడలి వద్ద ఉంది.
కోట లోపల ప్రముఖ ఆకర్షణ మహారావాల్ ప్యాలెస్.అక్కడ పరచిన,గోడలకు వాడిన మహారావాల్ పాలరాయి సందర్శకులకు ఆశ్చరాన్ని కలిగించే ప్రదేశం. కోటలోని ఇతర ఆసక్తికరమైన ప్రదేశాలలో జైన దేవాలయాలు, లక్ష్మీనాథ్ దేవాలయాలు ఉన్నాయి. ఈ కోటలో దేశంలోని ఇతర కోటల మాదిరిగా కాకుండా మ్యూజియంలు, షాపులు, రెస్టారెంట్లు, నివాస వసతులు ఉన్నాయి. జైసల్మేర్ కోటలో 2000 మంది నివాసితులు ఉన్నట్లు తెలుస్తుంది. ఈ కోట నమ్మశక్యం కాని వివరాలతో చిత్రీకరించబడింది.ఇక్కడి నుండి సూర్యాస్తమయం చూడటం జీవితకాలపు అనుభవం. ఆర్కిటెక్చర్ ప్రొఫెసర్ విక్రమాదిత్య ప్రకాష్, “రాజ్‌పుట్ కోటలు నిర్మించడం అంత సులభం కాదు” అనే వాఖ్యను ఉటంకించాడు.శతాబ్దాలుగా కోట క్షీణిస్తోంది.ఇది భారతదేశం చివరి “జీవన కోట”గా మారుతుంది.
కోటలోకి ప్రవేశించడానికి అఖై, గణేష్, సూరజ్, హవా అనే నాలుగు ప్రధాన ద్వారాలు ఉన్నాయి. వెలుపల నుండి కోటలోకి వచ్చేవారికి అఖై ప్రధానద్వారం కోటకు దగ్గరి మార్గంగా ఉంటుంది. ఇది 18 వ శతాబ్దంలో అఖై ప్రధానద్వారం బేస్ గోడను ఎడారిలోకి విస్తరించినప్పుడు నిర్మించబడింది. గేట్లను దాటిన తర్వాత కోట మధ్యలో చదరపు ఆకారంలో ఉన్న " దశరా " కూడలికి చేరుకోవచ్చు.మూలాలను విశ్వసిస్తే, 14 వ, 15 వ శతాబ్దాలలో జౌహర్‌కు ఈ దశరా చౌక్ ప్రధాన ప్రదేశం అని చెప్పబడింది. జౌహర్ ఒక మూలాధార ఆచారం. ఇక్కడ కోట మహిళలు బందీలుగా, బానిసలుగా ఉండకుండా ఉండటానికి తమను తాము అగ్నిలో పడవేస్తారు.
భారీ పసుపు ఇసుకరాయితో నిర్మించిన కోట గోడలు పగటిపూట సింహం రంగుగానూ, సూర్యుడు అస్తమించేటప్పుడు తేనె - బంగారం రంగుగా కనపడతాయి.దీనివలన ఎడారిలో కోట ఉందనే విషయాన్ని మభ్యపెడుతుంది.ఈ కారణంగా దీనిని సోనార్ క్విలా, గోల్డెన్ ఫోర్ట్ అని పిలుస్తారు. త్రికూటా కొండపై ఉన్న గొప్ప థార్ ఎడారి ఇసుక విస్తరణ మధ్య ఈ కోట ఉంది. ఇది నేడు నగరం దక్షిణ అంచున ఉంది. అది కొండప్రాంతం అంతా అవరించి ఉంటుంది. కోట చుట్టూ ఉన్న విస్తారమైన టవర్లు చాలా మైళ్ళ వరకు కనిపించేలా చేస్తాయి.
జైసల్మేర్ కోట భారతదేశంలోని బంగారు రంగుగల థార్ ఎడారిలో ఉన్న ఒక అద్భుతమైన కోట. ఇది భారతదేశంలోని అతిపెద్ద కోటలలో ఒకటిగా పరిగణించబడుతుంది. ఇది మరో రెండు ముఖ్యమైన బిరుదులను కూడా కలిగిఉంది.ఒకటి ఇది ప్రపంచంలోని పురాతన ఎడారి కోటని, రెండవది ఇది రాజస్థాన్ లోని అన్ని కోటలలో పురాతనమైందని గుర్తింపు పొందింది. రాజస్థాన్ పర్యటనలో పర్యాటకులు ఈ కోటను తప్పనిసరిగా దర్శిస్తారు.
జైసల్మేర్ కోట సా.శ. 1156 లో నిర్మించబడింది. నగరాన్ని స్థాపించిన భాటి రాజపుత్రుడు రాజు రావల్ జైస్వాల్ తన పాలనలో ఈ కోటను నిర్మించాడు.ఎందుకంటే ప్రస్తుత జైసల్మేర్ నుండి 16 కి.మీ.దూరంలో లుడెర్వా వద్ద ఉన్నకోట కాల్చని మట్టి ఇటుకలు ద్వారా నిర్మించబడినందున మున్ముందు చాలా హాని కలిగిస్తుందనే ఆలోచనతో అసౌకర్యానికి గురై ఈ కోటను నిర్మించాడు.
కోట చుట్టూ నగరం విస్తరించి ఉంది. ఈ కోట 1500 అ.ల. పొడవు, 750 అ.ల. వెడల్పుతో నిర్మితమై ఉంది.చుట్టుపక్కల గ్రామీణ ప్రాంతం నుండి ఎవరైనా దాని ఎత్తును చూస్తే సుమారు కోట 250 అ.ల. ఎత్తులో ఉన్నట్లుగా అనిపిస్తుంది.సాహిత్యపరంగా, సందర్శకులు ఈ కోటను 30 మైళ్లు దూరం నుండి చూసినప్పుడు వారు కొంత బంగారు రంగులో ఉన్న కొండను మాత్రమే చూడగలరు.
2013 లో కంబోడియాలోని నమ్ పెన్లో జరిగిన ప్రపంచ వారసత్వ కమిటీ 37 వ సెషన్లో, జైసల్మేర్ ఫోర్ట్, రాజస్థాన్ లోని 5 ఇతర కోటలతో పాటు, రాజస్థాన్ లోని హిల్ ఫోర్ట్స్ గ్రూప్ క్రింద యునెస్కో ప్రపంచ వారసత్వ ప్రదేశంగా ప్రకటించింది.
కవి శేషాలను (తన వ్యక్తిగత వస్తువులు, మాన్యుస్క్రిప్ట్స్, పత్రాలు, పుస్తకాలు, ఫొటోలు, ఇతర నమూనాలను, చారెంట్స్ ఆధారాన్ని భరించేందుకు మద్దతుగా ఉన్నవి, అతని గొప్ప టాలెంట్ ఏమిటంటే కవిత్వం రాయడం మాత్రమే కాకుండా వాటిని అనువాదించి ప్రచురించడం) ఉన్నాయి. మ్యూజియం లో ప్రదర్శించిన.
1987లో చారెంట్స్ పంతొమ్మిదవ జన్మదిన వార్షికోత్సవం సందర్భంగా కరెన్ డెమిర్చియన్ సహకారంతో ఆ ఫ్లాట్ లో అనేక మార్పులు చేశారు, మ్యూజియం విస్తరించి ఉన్న ప్రాంతాన్ని 626.3 2 ప్రాంతంగా మార్చారు.
యెగిషె చారెంట్స్ మెమోరియల్ మ్యూజియాన్ని అతని జీవితాన్ని, తన సాహిత్య, సాంస్కృతిక, సామాజిక-రాజకీయ కార్యకలాపాలాను చదవడానికి ఒక రీసెర్చు సెంటరు .
శ్రీకృష్ణ క్షేత్రం:ఇది కల్యాణి చాళుక్యుల కాలం నాటిది. హాల్‌మార్క్ నిర్మాణాలు, వారసత్వ ప్రాముఖ్యత కలిగిన ఇతర నిర్మాణాల ముద్రను చూసిన వివిధ రాజవంశాల వైభవాన్ని ఈ ప్రాంతం చూసింది. ఆలయం గర్భగృహ, అంతరాల, స్తంభాల మండపాలను కలిగి ఉంటుంది. ఇవి ఆలయంలోని వివిధ దిశలను ఇవి అలంకరించాయి. మధ్య నాలుగు స్తంభాలు కొన్ని అత్యుత్తమ శిల్ప ప్రాతినిధ్యాలను చూపుతాయి. శైవ ద్వారపాలాలు ఇక్కడ అంతరాల ద్వారబంధాలు, ఆలయ ప్రవేశ ద్వారం వద్ద ఉన్న ద్వారపాల శిల్పాలపై చెక్కబడ్డాయి. ఈ సాక్ష్యం కారణంగా ఇది ఒకప్పుడు శైవక్షేత్రంగా పరిగణించబడేది. కానీ గర్భగృహంలో శివలింగం లేదు. ప్రస్తుతం ఈ ఆలయంలో కృష్ణుడి విగ్రహం ఉన్నందున దీనిని గోపాల్ ఆలయం/గోపాలకృష్ణ మందిరం అని పిలుస్తారు. దీనిని గర్భగృహంలో ఉంచి స్థానిక ప్రజలు పూజిస్తారు. శైవ మతానికి చెందిన నిర్మాణాలతో కూడిన వైష్ణవ దేవాలయం. విశిష్టమైందిగా పరిగణించబడుతుంది.అందువల్ల ఈ ఆలయం దాని ఆకట్టుకునే చరిత్రతో పాటు గోడలు, స్తంభాలను అలంకరించే శిల్పాలకు చరిత్రకారులచే ప్రసిద్ధి చెందింది.
భైంసా, తెలంగాణ రాష్ట్రం, నిర్మల్ జిల్లా, భైంసా మండలం లోని రెవెన్యూ గ్రామం, ఒక పట్టణం పురపాలక సంఘం హోదా కలిగిన పట్టణం.ఇది భైంసా పురపాలకసంఘానికి, భైంసా మండలానికి పరిపాలనా కేంధ్రం.ఇది భైంసా మండలానికి, భైంసా రెవెన్యూ డివిజన్ ప్రధాన కార్యాలయం. 2016 అక్టోబరు 11 న చేసిన తెలంగాణ జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణకు ముందు ఈ గ్రామం పాత ఆదిలాబాద్ జిల్లా లోని ఇదే మండలంలో ఉండేది.
దీనికి పశ్చిమాన మహారాష్ట్రకు చెందిన నాందేడ్ జిల్లా, భోకర్ తాలూకా, దక్షిణాన నిజామాబాద్ జిల్లాతో సరిహద్దులుగా ఉన్నాయి. భైంసా వద్ద ఉంది. దీని సగటు ఎత్తు సముద్రమట్టానికి 363 మీటర్లు ఉంది. .ఈ పట్టణం గత కొన్నేళ్లుగా అనేక మతపరమైన అల్లర్లను చూసింది. మత ఘర్షణలను సక్రమంగా నిర్వహించడం లేదని పట్టణ పోలీసు అధికారులు విమర్శలకు గురయ్యారు.
గడ్డెన్న వాగు లేదా సుద్దవాగు నిర్మల్ జిల్లాలోని భైంసా సమీపంలో గోదావరికి ఉపనది అయిన సుద్దవాగు మీదుగా మధ్యస్థ నీటిపారుదల ప్రాజెక్టుఉంది. ఈ రిజర్వాయర్ భైంసాకు వాయువ్యంగా 2 కి.మీ దూరంలో ఉంది. ప్రాజెక్ట్ 2000లో ప్రారంభించబడింది. 2006లో పూర్తయింది.
భైంసా మునిసిపాలిటీ 1994లో స్థాపించబడింది. 32 ఎన్నికల వార్డులతో ఫస్ట్ గ్రేడ్ మునిసిపాలిటీగా వర్గీకరించబడింది. పౌర సంస్థ అధికార పరిధి .