polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
అనలాగ్ కెమెరాల వలన కెమెరాలు పనిచేసే విధానం కూడా బోధపడుతుంది. ఈ విషయంలో డిజిటల్ కెమెరాలు కేవలం సర్క్యూట్ బోర్డులుగా మాత్రమే పనికివస్తాయి.
ఫిలిం ఫోటోగ్రఫీలో ఎల్ సీ డీ మానిటర్ ఉండదు. మెమరీ కార్డు ఉండదు. కేవలం కొన్ని షాట్లు మాత్రమే ఉంటాయి. కావున ఫోటో తీసే ముందే ఫోటోగ్రఫర్ ఒకటికి రెండు మార్లు అమరికలను అన్నింటినీ (సూక్ష్మరంధ్రం, కెమెరా కటకం, కటక నాభి, షట్టరు వేగం, ఫిలిం వేగం వంటివి) సరి చూసుకోవాలి. అనలాగ్ ఫోటోగ్రఫీ ఛాయాచిత్రకారునిలో ఒక రకమైన క్రమశిక్షణను, జాగ్రత్తను అలవరుస్తుంది.
ఇది నా సృష్టి అనే భావన అనలాగ్ ఫోటోగ్రఫీలో మాత్రమే ఉండటం. డిజిటల్ కెమెరాలలో ఏవో కొన్ని అమరికలవల్ల ముద్రణ అయ్యే ఛాయాచిత్రంలో కంటే, ప్రతి అమరికను ఫోటోగ్రఫర్ తనకు కావలసినట్లుగా అమర్చుకొని తీయటం వలన, ఛాయాచిత్రం తాను అనుకొన్నట్లు రావటం వలన, ఒక అనలాగ్ ఫోటోగ్రాఫ్ తన స్వంతం అవుతుంది.
ఫిలిం సంవర్థన లోని రహస్యాన్ని ఛేదించే అవకాశం అనలాగ్ ఫోటోగ్రఫీలోనే ఉంది. ఇవ్వాళ్టి డిజిటల్ పరికరాల ఆవిష్కరణకు డార్క్ రూం యే వేదిక అని తెలుసుకోగలగటం. డిజిటల్ సాంకేతికతతో చేసే అన్ని పనులను, డార్క్ రూంలో కూడా చేయగలం అని తెలుసుకొనే అవకాశం కూడా అనలాగ్ ఫోటోగ్రఫీలోనే ఉంది.
అనలాగ్ ఫోటోగ్రఫీ సమగ్రమైనది, పరిపూర్ణత గలది అనే భావన. మన ఇళ్ళలో ఫిలింతో తీసిన ఫోటోగ్రాఫ్ లన్నీ ముద్రితమై ఆల్బంలలో భద్రంగా ఉండటమే దీనికి నిదర్శనం.
బ్లాక్ అండ్ వైట్ ఫిలింను కావాలనుకొంటే ఆరు రెట్లు ఎక్కువగానీ, ఆరు రెట్లు తక్కువగానీ బహిర్గతం చేసి, వాటిలో మనకి నచ్చింది ఎంచుకోవచ్చు. కలర్ ఫిలింలో ఇదే వెసులుబాటు కాస్త తగ్గిననూ, దీనిని రెండు రెట్లు ఎక్కువగానీ, రెండు రెట్లు తక్కువగాన్నీ బహిర్గతం చేసి, వాటిలో మనకి నచ్చింది ఎంచుకోవచ్చు. అనే నానుడి ఇలానే పుట్టింది!
డిజిటల్ కెమెరాలలో ఉన్న సౌకర్యాల వలన పొరబాటున కూడా పొరబాటుకు స్థానం లేకపోవటం. ఫిలిం ఫోటోగ్రఫీలో ఒక్కోమారు జరిగే పొరబాట్లే, ఆసక్తికరమైన ప్రత్యామ్నాయ ఛాయాచిత్రకళకు దారులు అవ్వటం. (ఉదా: తప్పుడు దిశలో లోడ్ చేసిన కలర్ ఫిలిం, రెడ్ స్కేల్ అనే పద్ధతిని సృష్టించింది. ఒకమారు షాట్ తీసిన తర్వాత, ఫిలింను తదుపరి ఫ్రేంకు కదపటం మరచిపోవటం వలన బహుళ బహిర్గతం అనే పద్ధతిని సృష్టించింది). డిజిటల్ కెమెరాలు ఫోటోగ్రఫర్లను బద్ధకస్తులు చేస్తాయనే అభిప్రాయం ఉండటం.
ఫిలిం ఎప్పటికప్పుడు ఫోటోగ్రఫర్ లను ఆశ్చర్యచకితులను చేస్తూనే ఉంటుంది. పురాతన కెమెరాలలో వాడటం వలన లేదా గడువు తీరిన ఫిలిం వాడటం వలన సరిగా బహిర్గతం కాకపోవటం, విగ్నెటింగ్కు గురికావటం, లైట్ లీకులు, సాఫ్ట్ ఫోకస్ వంటి లక్షణాలతో ఫిలిం క్రొత్త సమస్యాత్మక లక్షణాలను సృష్టిస్తుంది. ఈ సమస్యాత్మక లక్షణాలే డిజిటల్ యుగంలో కళాత్మక లక్షణాలుగా పరిగణించబడుతోన్నాయి. కొందరు ఫోటోగ్రఫర్లు అయితే ఏకంగా ఇలాంటి పురాతన కెమెరాలను, గడువు తీరిన ఫిలింను అదేపనిగా వాడి సమస్యాత్మక లక్షణాలను కొనితెచ్చుకొంటారు.
డిజిటల్ ఫోటోలలో వచ్చే మితిమీరిన స్పష్టత పై ఆసక్తి తగ్గటం. అనుకోకుండా అనలాగ్ ఫోటోలలో వచ్చే అస్పష్టత, ఫిలిం గ్రెయిన్, అవి ఫోటోలకు ఇచ్చే పురాతన అనుభూతుల పై మోజు పెరగటం.
కొన్ని అనలాగ్ కెమెరాల వలన ఫిలిం పై వచ్చే అనుభూతి, డిజిటల్ ఫోటోగ్రఫీ/ఫోటో ఎడిటింగ్ అప్లికేషన్లు/సాఫ్టువేర్లతో ఎప్పటికీ అసాధ్యాలుగానే మిగిలి పోవటం
ఒక్కో అనలాగ్ కెమెరా, ఆయా తరం చరిత్రకు ప్రత్రిరూపం కావటం. ఫోటోగ్రఫీ రంగం ఎన్ని మార్పులకు గురి అయ్యిందో తెలపటం
ఫిలిం పై తీసినట్టే డిజిటల్ ఫోటోలను మార్చేసే సత్తా ఫోటో కన్వర్షన్ యాప్ లకు ఉన్నా, నిజానికి ఫిలిం పై తీసిన ఫోటోల అందం ఈ డిజిటల్ యాప్ లతో రాదు. అనలాగ్ ఫోటోగ్రఫీ చీకటి-వెలుగుల గురించి, రంగుల గురించి లోతైన అవగాహనను ఇస్తుంది. కొన్ని రకాల ఫిలింలు రంగులను యథాతథంగా నమోదు చేస్తాయి. కొన్నేమో వర్ణ వైరుధ్యాన్ని , వర్ణ సంతృప్తతలను అతిశయించి నమోదు చేస్తాయి. మరి కొన్ని రంగుల తీవ్రతను తగ్గించి ఛాయాచిత్రాన్ని నమోదు చేస్తాయి.
ఒక్కొక్క ఫిలిం, ఒక్కొక్క పరిస్థితిలో, ఒక్కొక్క రకంగా స్పందిస్తుంది. డిజిటల్ యాప్ లతో వీటిని తెలుసుకోలేము. కొన్ని రకాల ఫిలింలు స్పష్టతలో డిజిటల్ ఫోటోలతో పోటీపడటం ఒక ఎత్తు అయితే, కొన్నింటిలోని కళాత్మక లక్షణాలను ఈ డిజిటల్ యాప్ లు పుణికిపుచ్చుకోవటం మరో ఎత్తు. ఒక ఛాయాచిత్రం నిజంగా ఫిలిం పై తీయబడిందా, లేక ఫోటో ఎడిటింగ్ సాఫ్టువేరుతో డిజిటల్ ఫోటోనే అలా మార్చివేశారా అనే విషయం నిపుణులు ఇట్టే పసిగట్టేయగలరు.
సరిక్రొత్త సౌకర్యాలు రోజు రోజుకీ పెరిగిపోతుండటం వలన డిజిటల్ కెమెరాలు త్వరగా కాలగర్భంలో కలిసిపోవటం. అనలాగ్ కెమెరాల వినియోగంలో, ఈ నాటికి కూడా ఏ మార్పులూ రాకపోవటం
నానాటికీ ఫిలిం ఉత్పత్తులు, కెమెరాలు, ఫిలింను సంవర్థించే ల్యాబ్ లు కనుమరుగవటం. ఫిలిం ఫోటోగ్రఫీ భవితవ్యం ఆగమ్యగోచరం కావటం మూలాన, పాశ్చాత్య యువతలో ఇవి అంతరించిపోయేలోపే వీటిని ఆస్వాదించాలి అనే భావన పెరిగిపోవటం.
డిజిటల్ ఫోటోలు శాశ్వతత్వం లేనివి. వీటిని మెమరీ కార్డులలో నిక్షిప్తం చేసుకొన్నా, అవి కనబడకపోయినా/పని చేయకపోయినా ఆ ఫోటోలు ఇక దొరకవు. (మనం ఇటీవలె తీసుకొన్న ఫోటోలు కూడా దొరక్క సతమతం అవుతూ ఉండటం ఈ కాలంలో గమనించవచ్చును.)
అనలాగ్ ఫోటోగ్రాఫ్ లకు సమయం పడుతుంది. దీనితో తాము తీసిన ఛాయాచిత్రాలు ఫిలిం పై కనబడగనే, ఫోటోగ్రఫర్ లలో కలిగే ఆనందం, డిజిటల్ ఫోటోగ్రఫీలో కలుగదు.
1816 లో కళాకారులైన ఫ్రెంచి సోదరులు జోసెఫ్ నీప్సే, క్లైడ్ నీప్సెలు మొదటి నెగిటివ్ ను, దాని పాజిటివ్ ను సాధించారు. 1826-27 లో వీటిని శాశ్వత పరచే ప్రక్రియలను కనుగొన్నారు. ఇదే పద్ధతిని అనుసరించి కొద్దిగా మెరుగులు దిద్ది వారి భాగస్వామి లూయిస్ డాగురే, డాగురోటైప్ ను కనుగొన్నాడు. 1839 ఆగస్టు 19 న ఫ్రాన్సు, ఫోటోగ్రఫీని ప్రపంచానికి తాము ఇచ్చే కానుకగా పరిచయం చేసింది. 50వ దశకానికి లార్జ్ ఫార్మాట్ ఫోటోగ్రఫీ జన బాహుళ్యం లోకి వచ్చింది. సిల్వర్ అద్దకం గల రాగి పలక పై జరిగే రసాయన చర్యలతో నమోదయ్యే కాంతితో ఛాయాచిత్రం ఏర్పడేది. తర్వాత రాగి పలకల స్థానే గాజు పలకలు వచ్చాయి. అప్పట్లో ప్లాస్టిక్ నాణ్యతా పమాణాలు తక్కువగా ఉండటం, ప్లాస్టిక్ కంటే గాజు పలకలే చవకగా లభ్యం కావటంతో డాగురోటైప్ లు ఫోటోగ్రఫీలో రాజ్యం ఏలాయి. కొద్ది పాటి మార్పులతో ఇంగ్లాండుకు చెందిన హెన్రీ ఫాక్స్ టాల్బాట్ క్యాలోటైప్ ను కనుగొన్నాడు. క్యాలోటైప్ లో కాగితపు నెగిటివ్ లు తయారయ్యేవి.
1981 లో టీ. ఎం. లీ చే హాంగ్ కాంగ్ లో రూపొందించబడింది. హోల్గా కెమెరా యొక్క ప్రధాన ఉద్దేశం దిగువ మధ్య తరగతి ఉద్యోగులు అధిక జనులకు పండుగ-పబ్బాలకు సకుటుంబసపరివార ఛాయాచిత్రాలను అతి చవకగా అందుబాటులోకి తేవటం. విదేశీ విపణులకు హోల్గా పరిచయమైన కొన్ని సంవత్సరాలకే కొందరు ఛాయాచిత్రకారులు ప్రకృతి దృశ్యాలను, నిశ్చలన చిత్రాలను, రూప చిత్రాలను ప్రత్యేకించి వీధి ఛాయచిత్రకళను అవాస్తవికంగా, ఇంప్రెషనిజం కళాశైలిని స్ఫురింపజేసేలా చిత్రీకరించటం మొదలుపెట్టారు. కెమెరా సాంకేతికతలో నానాటికీ పెరిగిపోతున్న ఖరీదైన ఆధునిక సాంకేతికతో పోలిస్తే, హోల్గా కెమెరాలో ఖచ్చిత గుణం లేకపోవటం, ఛాయాచిత్రాలు కాంతి తప్పటం, ఇటువంటి ఇతర చవక లక్షణాల వలన ఛాయాచిత్రకారుడు ఆవిష్కరణపై, సృజనాత్మకతలపై దృష్టి పెట్టవలసి రావటాన్ని ఈ అనుభవపూర్వక వాడుకరులు కొనియాడారు. ఈ అంశాలలో హోల్గా డయానా కెమెరాకు, అదివరకూ ఉపయోగంలో ఉన్న ఇతర టాయ్ కెమెరాలకు వారసురాలైనది.
ఒక ప్రక్క 1991లో సోవియట్ యూనియన్ విచ్ఛిన్నంతో ఉక్రెయిన్ లో సినీ పరిశ్రమ చావు దెబ్బ తిన్నది. దీనితో సంయుక్త రష్యాకు ప్రియమైన స్వెమా ఫిలిం ఉత్పత్తి ఆగిపోయింది. పౌరాణిక అంశాలను ఉక్రెయిన్ సినీ ప్రేక్షకులు ధిక్కరించటం, వాస్తవానికి దగ్గరగా ఉన్న కథాంశాలను తప్పనిసరి పరిస్థితులలో ఫిలిం స్కూలు విద్యార్థులు గడువు తీరిన ఫిలిం పై చలన చిత్రాలు చిత్రీకరించవలసి రావటం, ఫలితంగా లఘు చిత్రానికి చలన చిత్రానికి మధ్య ఉన్న సన్నని గీత చెరిగిపోవటం, దాని వలన వచ్చిన ఆ ప్రత్యేకమైన శైలికి అంతర్జాతీయ స్థాయిలో మన్ననలు రావటంతో ఫిలిం యొక్క ప్రత్యేకత ఏమిటో ప్రపంచానికి తెలిసివచ్చింది. చలనచిత్ర సాంకేతిక వర్గం/స్టిల్ ఫోటోగ్రఫర్ల యొక్క నైపుణ్యానికి, గడువు తీరిన స్వెమా ఫిలిం పై చిత్రీకరణే ఒక ఒక కొలబద్ధగా మిగిలిపోయింది.
ఒక ప్రక్క కొడాక్ వేగం పెంచింది. అంతకు మునుపు ఫోటోగ్రఫీ ఒక కళగా, శాస్త్రంగా పరిగణించబడి కేవలం నిపుణులకు మాత్రమే సాధ్యపడేది. ఫోటోగ్రఫీకి కావలసిన పరికరాలు పెద్దవిగా ఉండటం, దాని వలన వాటి ధర కూడా ఎక్కువగా ఉండటం, ఫోటోగ్రఫీలో ఔత్సుకుత పెరగటం, సాధారణ ప్రజానీకం కూడా ఫోటోగ్రఫీని అభిరుచిగా అలవరచుకోవటం గమనించిన కొడాక్ ఫోటోగ్రఫీని జనబాహుళ్యంలోకి తీసుకెళ్ళే ప్రయత్నంలో 1901 లో కొడాక్ బ్రౌనీ అనే ఒక మీడియం ఫార్మాట్ కెమెరాను తయారు చేసింది. రెండుంపాఫు ఇంచిల పొడవు, అంతే వెడల్పు గల ఫోటోలను 117 ఫిలిం పై నమోదయ్యే ఈ కెమెరా మీడియం ఫార్మాట్ ఫిలింకు బీజాలు వేసింది. తర్వాతి కాలంలో 117 ఫిలిం వాడే కెమెరాల తయారీ ఆగిపోవటం, మీడియం ఫార్మాట్ లో 120, 620, 220 ఫిల్ంలు రావటంతో కొడాక్ 117 ఫిలిం తయారీని ఆపివేసింది.
2004 తర్వాత డిజిటల్ ఫోటోగ్రఫీ జనబాహుళ్యం లోకి రావటం వలన అనలాగ్ ఫోటోగ్రఫీ తగ్గుముఖం పట్టింది. రోజురోజుకీ పెరుగుతోన్న సాంకేతికాభివృద్ధితో, మెగాపిక్సెళ్ళ వలన డిజిటల్ ఫోటోగ్రఫీలో అంతులేని స్పష్టత రావటం; డిజిటల్ ఫోటోగ్రఫీలో, రసాయనాల, డార్క్ రూం యొక్క అవసరం లేకపోవటం; ఫోటోగ్రఫీలో ప్రాథమిక అంశాలు తెలియకపోయినా, నైపుణ్యం లేని వారు కూడా కేవలం మోడ్-డయల్ ను మార్చి డిజిటల్ కెమెరాలలో అద్భుతమైన ఫోటోలు తీయగలగటం; వివిధ రకాల డిజిటల్ ఫిల్టర్ లు, ఫోటో ఎడిటింగ్ అప్లికేషన్లు వాడి ఇష్టానుసారం డిజిటల్ ఫోటోలను మర్చుకోగలిగే సౌలభ్యం కలిగి ఉండటం; ఇలా మార్చిన ఫోటోలను సాంఘిక మాధ్యమాలలో అప్ లోడ్ చేసి మన్ననలు పొందటం డిజిటల్ ఫోటోగ్రఫీలో సులువు కావటంతో ఔత్సాహికులు, నిపుణులు డిజిటల్ బాట పట్టారు.
ఫిలిం, రసాయనాల, డార్క్ రూం అవసరం లేదు. కాబట్టి ఫిలిం పై తీసే ఫోటో కన్నా డిజిటల్ ఫోటో తీయటం/ముద్రించటం చవక కావటం
వాడుకలో సులువు. సాంకేతిక విప్లవంతో డిజిటల్ కెమెరాలు మొబైల్ ఫోన్లలో ఇమిడిపోవటం వలన చిన్నపిల్లలు కూడా ఫోటోలు తీయగలగటం
తీసిన ఫోటో సరిగా రాకపోతే తక్షణమే దానిని డిలీట్ చేసి, కెమెరా అమరికలను సరిచేసుకొని మరల ఇంకో ఫోటోను ఎటువంటి ఖర్చు లేకుండా సరిగా తీయగలగటం. ఇలా ఎన్ని మార్లు ఫోటో అనుకొన్న విధంగా రాకపోయిననూ, సరి చేసుకొనే అవకాశం ఎప్పటికీ ఉండటం
ఫోటోగ్రఫీ కేవలం నిపుణులకే కాదని, సగటు వినియోగదారుడు కూడా చక్కని ఫోటోలు తీయవచ్చని, దీని కోసం వినియోగదారుడు శ్రమ పడవలసిన అవసరం లేదని, కేవలం కెమెరా పైనున్న మీట వారు నొక్కితే చాలు, మిగతాది తాము చూసుకొంటామని కొడాక్ తెలిపింది. ఫోటోగ్రఫీని ఒక వైజ్ఞానిక శాస్త్రం, ఒక కళ అనే మూసల నుండి బయటపడవేసి అనలాగ్ కెమెరా లను, ఫిలింను జనబాహుళ్యంలోకి తెచ్చింది ఈస్ట్‌మన్‌ కొడాక్‌ యే. కొడాక్ కంటే మేలిమి ఫిలిం చుట్టలను ఆన్స్కో తయారు చేసిననూ, ఆన్స్కో ఎన్నటికీ కొడాక్ ను ఢీ కొట్టలేకపోయింది. తన పరిశోధనలతోనే ఫిలిం చుట్టకు అనేక మెరుగులు దిద్దిన కొడాక్ సంస్థ, బలమైన ప్రత్యర్థి లేకపోవటంతో ఫిలిం తయారీలో కొంతకాలం గుత్తాధిపత్యం చెలాయించింది.
తాము క్రొత్తగా తయారు చేసిన రోల్ ఫిలిం విక్రయించేందుకు వీలుగా కొడాక్, మొట్టమొదటి పెట్టె కెమెరా అయిన కొడాక్ నెంబరు 1 ని విడుదల చేసింది. ఫోటోగ్రఫీ అంటే ఉత్సాహం చూపే చిన్నారులను దృష్టిలో ఉంచుకొని ఈ కెమెరా తయారు చేయబడింది. అందుకే అప్పటి పిల్లలు ఇష్టపడే కార్టూన్ బ్రౌనీ పేరు ఈ కెమెరాకు పెట్టబడింది. కేవలం ఒక్క డాలరు ధరతో బ్రౌనీ అమ్మకాలు మొదలయ్యాయి. చవకగా లభ్యమవటం, వాడుకలో సులభంగా ఉండటంతో బ్రౌనీ జనాదరణ పొందింది. ఇతర సంస్థలు కూడా బ్రౌనీ వలె పెట్టె కెమెరాలు తయారు చేయటం ప్రారంభించాయి. బ్రౌనీని మరింత అభివృద్ధి చేసి కొడాక్ బ్రౌనీ 2 ను కూడా విడుదల చేసింది.
మొదట నష్టాలను చవి చూసినా, ఇటలీకి చెందిన ఫెర్రానియా ఫిలిం 30వ దశకంలో లాభాల బాట పట్టింది. అనలాగ్ కెమెరాల తయారీ కూడా మొదలు పెట్టింది. తరాలు, అభిరుచులు మారినా ఇటలీ వాడే ఫెర్రానియా ఫిలిం మాత్రం మారలేదు. క్రొత్తదనం కూడా పాత ఫెర్రానియా పై అద్భుతంగా ఆవిష్కరించబడింది. 40, 50 వ దశకాలలో కూడా ఫెర్రానియాకు తిరుగులేకుండా పోయింది. 60వ దశకంలో విడుదలైన ఫెర్రానియా 30 బ్లాక్ అండ్ వైట్ ఫిలిం, ఇటాలియన్ సినిమాను క్రొత్త పుంతలు త్రొక్కించింది. హాలీవుడ్ లో 30 ఫిలిం పై నిర్మితమైన చలన చిత్రాలకు ఆస్కార్ల పంట పండింది.
అయితే ఏ కారణాల వలన అనలాగ్ ఫోటోగ్రఫీ కనుమరుగైందో, అవే కారణాల వలన గోడకు కొట్టిన బంతి వలె మరల తిరిగి వచ్చింది. ముఖ్యంగా పాశ్చాత్య దేశాలలో 2014 నుండి కొడాక్‌, ఫూజీఫిల్మ్, ఇల్ఫోర్డ్ వంటి బ్రాండ్ల ఫిలిం విక్రయాలను మిన్నంటాయి. 20వ, 30వ పడులలో ఉన్న యువ పోర్ట్రెయిట్, వెడ్డింగ్ ఫోటోగ్రఫర్లు, తాము తీసే ఫోటోలలో ఒక ప్రత్యేక శైలి రావటం కోసం ఫిలింను వినియోగించటమే దీనికి ప్రధాన కారణం. ఫిలిం ఫోటోగ్రఫీలోని సమస్యలు, సాంకేతిక అవరోధాలు, దాని అవలక్షణాలే డిజిటల్ యుగంలో కళాత్మక లక్షణాలుగా పరిగణించబడటం మరొక కారణం.
మీడియం ఫార్మాట్ కెమెరాలు వచ్చిననూ అవి కొంత ఖరీదైనవి కావటంతో చవక కెమెరాల అవసరం ఏర్పడింది. పలు సంస్థలు చవకైన మీడియం ఫార్మాట్ టాయ్ కెమెరాలు నిర్మించాయి. వీటిలో లుబిటెల్, డయానా, హోల్గాలు మంచి జనాదరణ పొందాయి. చవకగా ఉండటానికి ప్లాస్టిక్ తో నిర్మాణం చేయటం వలన, నిర్మాణ లోపం వలన ఛాయాచిత్రాలలో కలిగే లైటు లీకులు, ప్లాస్టిక్ కటకాల వలన పిక్టోరియలిజం, ఇంప్రెషనిజం శైలులకు దగ్గరగా ఛాయాచిత్రాలు సృష్టించబడటం/విగ్నెటింగ్ వంటి ప్రభావాలు కనబడటం వంటి వాటిని ఫోటోగ్రఫర్లు కళాత్మక లక్షణాలుగా గుర్తించారు.
లార్జ్ ఫార్మాట్లు అయిన డాగురోటైప్, కొలాయిడన్ ప్రక్రియలలో వాడబడే ప్లేట్లలో పగిలిపోయే అవకాశాలు ఎక్కువగా ఉండటం, కాపీ చేయటం కష్టతరంగా ఉండటంతో క్రొత్త దారులు వెదకవలసి వచ్చింది. ఫోటోగ్రఫీ నైపుణ్యం అవసరమయ్యే ఒక కళ/వైజ్ఙానిక శాస్త్రంగా మాత్రమే కాక, ఔత్సాహికులకు అభిరుచిగా మారటం, ఫోటోగ్రఫీలో వచ్చిన ఈ పెనుమార్పును ఈస్ట్‌మన్‌ కొడాక్‌ అందిపుచ్చుకొంటూ మీడియం ఫార్మాట్ కెమెరాలు, వాటికి తగిన ఫిలింను తయారీ ప్రారంభించటంతో లార్జ్ ఫార్మాట్ ఫిలిం మరుగున పడింది.
2 లాగే ఉండే కెమెరా ఒకటి, రష్యాలో ప్రజలందరికీ అందుబాటులో ఉండే ధరలో నిర్మించాలన్న ఆలోచనతో లోమో ఎల్ సి-ఏ తయారు చేయబడింది. 70వ దశకంలో స్మెనా అనే మరో టాయ్ కెమెరా కూడా 135 ఫిలిం కొరకు నిర్మించబడింది. 90వ దశకంలో కళా ఉద్యమంగా మొదలైన లోమోగ్రఫీ, సంస్థగా ఏర్పడి స్ప్రాకెట్ రాకెట్, లా సార్డీనా వంటి 135 ఫిలిం టాయ్ కెమెరాలను రూపొందించింది. దీనితో టాయ్ కెమెరాలు 135 ఫిలింకు కూడా విస్తరించబడ్డాయి.
పలు చేతులు మారిన ఫెర్రానియాను 1964లో 3 అనే సంస్థ సొంతం చేసుకొంది. 80వ దశకం వరకు ఫిలిం ఉత్పత్తి రంగంలో పలు ఆవిష్కరణలు చేసిననూ, 90వ దశకంలో మందగించిన ఎదుగుదల నుండి కోలుకొనేందుకు ఫిలిం ఉత్పత్తిని 3 నుండి ఇమేషన్ అనే సంస్థకు తరలించడం జరిగింది. 2000 సంవత్సరం నాటికి ఇమేషన్ కూడా డిజిటల్ ఫోటోగ్రఫీ యుద్ధాన్ని గెలవలేకపోయింది. 2010 లో ఫెర్రానియా ఫ్యాక్టరీకి తాళం వేయబడింది. ఫ్యాక్టరీని స్థానిక ప్రభుత్వం సొంతం చేసుకొంది.
1960వ దశకంలో హాంగ్‌కాంగ్ లోని కౌలూన్ ప్రదేశానికి చెందిన గ్రేట్ వాల్ ప్ల్యాస్టిక్ ఫ్యాక్టరీ చే ఒక చవకైన కెమెరాగా డయానా కెమెరాని రూపొందించటం జరిగింది. అధిక భాగం కెమెరాలు యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలకి ఎగుమతి అయ్యేవి. డయానా కెమెరాలలో అధికభాగం నామమాత్రపు ధరలకి వాణిజ్య ప్రదర్శనశాలలో, సంతలలో, తిరునాళ్ళలలో, లాటరీలలో ఇవ్వబడేవి. కొంతకాలం తపాలా ద్వారా కూడా విక్రయించబడినవి.
ను 1965 లో గా మార్చారు. లోమో సంస్థ మొదట అనే టి ఎల్ ఆర్ కెమెరాను తయారు చేసింది. దీనికి మరిన్ని మెరుగులు దిద్ది ) అనే కెమెరాను విడుదల చేసింది.
1948 లో అమెరికాకు చెందిన ఎడ్విన్ ల్యాండ్ అనే శాస్త్రవేత్త ఇన్స్టంట్ కెమెరాను కనుగొనటంతో, ఇన్స్టంట్ ఫిలిం ల తయారీ మొదలయ్యింది. పోలరాయిడ్ సంస్థ పలు ఇన్స్టంట్ కెమెరాలను, ఇన్స్టంట్ ఫిలిం లను తయారు చేసింది. కొడాక్, ఫూజీఫిలింలు కూడా ఈ రంగంలో కాలు మోపాయి. ఫోటో తీసిన కొద్ది సెకనులలోనే తమ కళ్ళ ముందే ఫిలిం కాస్తా స్వయంచాలితంగా ఫోటోగా సంవర్థన చెందటం చూసి జనాలు మురిసిపోయేవారు.
అనలాగ్ ఫోటోగ్రఫీ అనగా ప్రస్తుతం ఉన్న డిజిటల్ సాంకేతిక లో, సంబంధిత డిజిటల్ ఉపకరణాలను ఉపయోగించకుండా, ఫిలిం చుట్ట/ఇన్స్టంట్ ఫిల్మ్/ఫోటోగ్రఫిక్ కాగితం లనును సంబంధిత ఫిలిం కెమెరాలలో వాడి, వాటికి అనువైన సారూప్య ప్రక్రియలను అవలంబించి ఛాయాచిత్రాలను సృష్టించటం/ముద్రించటం.
చాప క్రింద నీరులా పారుతూ ఉన్న నవీన ఫిలిం విప్లవం ఇప్పుడు తూర్పు దేశాలలో కూడా విస్తరిస్తూ ఉంది. అనేక కెమెరాలు, కటకాలు తయారు చేయబడే, ప్రపంచపు ఫోటోగ్రఫీ రాజధానిగా పిలువబడే జపాన్ దేశంలో సైతం ఫోటోగ్రఫర్లు ఫిలిం పైనే మొగ్గు చూపిస్తున్నారు. భారతదేశంలో అనలాగ్ ఫోటోగ్రఫీ పాశ్చాత్య దేశాలలో అంతగా విస్తరించకపోయిననూ, ఇక్కడి ఫోటోగ్రఫర్లలో కొంత శాతం దీనిపై కూడా దృష్టి పెట్టారు.
1935 లోరష్యాలోని కాజాన్ కు చెందిన ఫ్యాక్టరీ ఫిలిం నెంబరు 8 మొట్టమొదటి ఫిలింను విడుదల చేసింది. ఫిలిం తయారీలో పలు ఆవిష్కరణలు చేసిన ఈ ఫ్యాక్టరీ, రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో సైతం ఫిలిం తయారీని ఆపలేదు. అప్పటి సోవియట్ యూనియన్ ప్రశంసలు చూరగొన్న ఫ్యాక్టరీ, 1974లో టాస్మాగా పేరు స్థిరపరచుకొంది. యుద్ధం తర్వాత కూడా టాస్మా ఫిలింలో పలు పరిశోధనలు చేసి, నూతన ఆవిష్కరణలను చేసింది.
లార్జ్ ఫార్మాట్ కెమెరాలకు వాడే ముసుగులోకి ఫోటోగ్రఫర్ వెళ్ళటం, కూర్చవలసిన దృశ్యంలో మార్పులు చేయటం కోసం బయటికి రావటం, మరల ముసుగు లోపలికి వెళ్ళటం వలన ఒక్కొక్క ఫోటోగ్రాఫ్ కు చాలా సమయం వెచ్చించవలసి వచ్చేది. ఇలా కాకుండా కూర్చవలసిన దృశ్యం యొక్క ప్రతిబింబం కెమెరాలో కనబడితే సమయం ఆదా అవుతుంది అనే ఉద్దేశంతో టే ఎల్ ఆర్ కెమెరాలు అవతరించాయి.
బెల్జియం నుండి ఆగ్ఫా, జర్మనీ నుండి అడాక్స్, మాకో, ఆర్వో, చైనా నుండి లక్కీ ఫిలిం, షాంఘై ఫిలిం, జపాన్ నుండి నిప్పాన్ ఫిలిం, కోనీకా, మిత్సుబిషి, చెక్ రిపబ్లిక్ నుండి ఫోమా, ఇంగ్లండు నుండి ఇల్ఫోర్డ్, క్రొయేషియా నుండి ఎఫ్కే, భారతదేశానికి చెందిన ఇందు ఫిలింలు ఫోటోగ్రఫీలో, చలనచిత్రరంగంలో సందడి చేశాయి.
సయనోటైప్ అనునది ఫోటోలని సయాన్ బ్లూ రంగులో ముద్రించే ఒక ఫోటోగ్రఫిక్ ప్రింటింగ్ ప్రక్రియ. 20వ శతాబ్దంలో ఈ ప్రక్రియ ఇంజినీరింగ్ రంగాల్లో బాగా ప్రాచుర్యం పొందినది. సరళమైన తక్కువ ఖర్చుతో కూడుకొన్న ఈ ప్రక్రియ ఇంజనీరింగ్ రంగంలో భాగమైన బ్లూప్రింట్ లని పెద్దమొత్తంలో కాపీ చేయటానికి ఉపయోగపడేది. ఇందులో రెండు రసాయనాలని ఉపయోగిస్తారు.
1934 లో జపాన్కు చెందిన ఫూజీఫిల్మ్ ఫిలిం తయారీ మొదలుపెట్టింది. ఫూజీఫిలిం అమెరికాలో ఫిలిం విక్రయించటం మొదలుపెట్టిననూ అది తమకు ఎన్నటికీ పోటీదారు కాలేదు అని కొడాక్ పొరబడింది. తర్వాత ఫూజీ కూడా కొడాక్ తో పోటీ పడటం, ఫూజీ పై కొడాక్ దావా వేయటం, ఆ దావాలో కొడాక్ వైఫల్యం చవిచూడటం జరిగింది. ఈ లోగా ఫూజీ, అమెరికాలో పుంజుకొంది.
లార్జ్ ఫార్మాట్ లో ఎస్ ఎల్ ఆర్ కెమెరా 1884 కే అమెరికాకు చెందిన సి ఆర్ స్మిత్ సంస్థ రూపొందించింది. 1920వ దశాబ్దంలో చిన్న ఫార్మాట్ లకు పలు ఇతర సంస్థలు ఎస్ ఎల్ ఆర్ లు రూపొందించాయి. 1936 లో జర్మనీకి చెందిన కినీ ఎగ్జాక్టా వినియోగదారుల కోసం విడుదల చేయబడ్డ మొట్టమొదటి ఎస్ ఎల్ ఆర్ కెమెరా అయ్యింది.
హానిబాల్ గుడ్ విన్ గ్లాస్ ప్లేట్లకు ప్రత్యామ్నాయంగా పారదర్శక ఫిలిం రోల్ ను కనుగొన్నాడు. చాలా ప్రయత్నాల తర్వాత గుడ్విన్ ఫిలిం పై పేటెంటు హక్కులను పొందాడు. గుడ్విన్ తో ఒప్పందం ప్రకారం పేటెంటు హక్కులు గల ఫిలింను స్కోవిల్ సంస్థ తయారు చేయటం మొదలు పెట్టింది.
ఇత్తడి బొత్తాములు తయారు చేసే స్కోవిల్ సంస్థ, లార్జ్ ఫార్మాట్ ఫోటోగ్రఫీకి ఇత్తడి/వెండితో తయారు చేయబడే ఫోటోగ్రఫిక్ ప్లేట్ల తయారీలోకి అడుగిడింది. 1839 లోనే ఫ్రాన్సు నుండి దిగుమతి అయ్యే ఫోటోగ్రఫిక్ ప్లేట్లకు దీటుగా అమెరికాలోనే స్కోవిల్ కంపెనీ ఫోటోగ్రఫిక్ ప్లేట్లను తయారు చేసింది.
డిజిటల్ ఫోటోగ్రఫీని అందిపుచ్చుకోలేకపోవటం, ఫిలిం, అనలాగ్ కెమెరాల విక్రయాలు తగ్గుముఖం పట్టటంతో, 90వ దశకం ద్వితీయార్థంలో కొడాక్ ని ఆర్థిక సమస్యలు చుట్టుముట్టాయి. 2004 లో కొడాక్ ఇకపై అనలాగ్ కెమెరాలు, ఫిలిం తయారీ నిలిపివేస్తున్నట్లు ప్రకటించింది.
డిజిటల్ కెమెరాలతో పోలిస్తే, అనలాగ్ కెమెరాలు చవకగా లభ్యం అవుతాయి. లక్షలు వెచ్చించి, డిజిటల్ కెమెరాలను కొని, వాటితో ఫోటోలు తీసి, సాఫ్టువేరు ద్వారా పురాతన అనుభూతిని పొందటం కన్నా, చవకగా ఫిలిం కెమెరాలు కొని ఫోటోలు తీసి అదే అనుభూతి పొందటం సులువు కావటం.
టే ఎల్ ఆర్ కెమెరాలలో వీక్షణ ఒక కటకం, ఛాయాచిత్రం నమోదు చేయటానికి మరొక కటకం ఉండటం వలన కొన్ని తప్పులు దొర్లేవి. ఈ తప్పులను సరి చేయటానికి వీక్షణకు, ఛాయాచిత్రం నమోదు చేయటానికి ఒకే కటకం వాడవలసిన అవసరం ఏర్పడింది. ఫలితంగా ఎస్ ఎల్ ఆర్ కెమెరాలు తయారు చేయబడ్డవి.
1851 లో బ్రిటన్ కు చెందిన ఫ్రెడెరిక్ స్కాట్ ఆర్చర్, ఫ్రాన్సుకు చెందిన గుస్తావ్ లే గ్రే దాదాపు ఒకేసారిగా కొలాయిడన్ అనే వెట్ ప్లేట్ ప్రక్రియను కనుగొన్నారు. 1860 నాటికి కొలాయిడన్ ప్రక్రియ డాగురోటైప్ లకు స్వస్తి పలికించింది.
1910 నాటికి ఇన్ఫ్రారెడ్ ఫిలింను ఉపయోగించి ఇన్ఫ్రారెడ్ ఫోటోలు తీయటం జరిగింది. సాంకేతిక, భద్రతా రంగాలకు పరిమితమైన ఇన్ఫ్రారెడ్ ఫోటోగ్రఫీ, 1930 నాటికి సాధారణ వినియోగదారులకు చేరింది. 60వ దశకానికి ఇన్ఫ్రారెడ్ ఫోటోగ్రఫీని విరివిగా వాడటం జరిగింది.
అంతకు మునుపే డిజిటల్ ఫోటోలు తీయబడినను, సగటు వినియోగదారుడిని దృష్టిలో ఉంచుకొని 1975 లో మొట్టమొదటి డిజిటల్ కెమెరాను కొడాక్ తయారు చేసింది. 90వ దశకంలో ఊపందుకొన్న డిజిటల్ ఫోటోగ్రఫీ, అనలాగ్ ఫోటోగ్రఫీకి చరమగీతం పాడింది.
అధిక ఖర్చు, వాడుక కష్టతరం కావటం వలన యాభయ్యవ దశకం వరకు కలర్ ఫిలింకు పెద్ద గుర్తింపు రాలేదు. 60వ దశకం నుండి కొన్ని ప్రత్యేక సందర్భాలకు మాత్రం కలర్ ఫిలింను వాడేవారు. 70వ దశకం నాటికి కలర్ ఫిలిం చవకగా లభ్యం కావటం మొదలయ్యింది.
1885 లోనే లండన్ కు చెందిన ఒక సంస్థ మొట్టమొదటి టి ఎల్ ఆర్ కెమెరాను తయారు చేసినట్లుగా చెప్పుకొంది. 1929 లో జర్మనీ తయారీలు అయిన రోలీకార్డ్, రోలీఫ్లెక్స్ కెమెరాలతో టి ఎల్ ఆర్ కెమెరాలు జనాదరణ పొందాయి.
ఫిలిం దూరమయ్యే కొద్దీ, దానికి కావలసిన నైపుణ్యం, ఫిలిం ఫోటోగ్రఫీ యొక్క శైలి, ప్రత్యామ్నాయ ఛాయాచిత్రకళకు ఫిలిం దగ్గరగా ఉండటం వంటి అంశాలపై ప్రజలలో మోజు పెరిగింది.
ద్విబహిర్గతం అనగా రెండు లేదా అంతకన్నా ఎక్కువ బహిర్గతాలని ఒకే ఫిలిం ఫ్రేం పై జరపడం. ఇలా బహిర్గతం జరపటం వలన ఒకే ఛాయాచిత్రంలో పలు ప్రతిబింబాలు ఒకదాని పై ఒకటి ఉన్నట్టు అగుపిస్తాయి.
21వ శతాబ్దంలో పుంజుకొన్న డిజిటల్ ఫోటోగ్రఫీ నుండి అప్పటికే పాతబడిపోయిన ఫిలింను ఉపయోగించే ఫోటోగ్రఫీని వేరు చేయటానికి, అనలాగ్ ఫోటోగ్రఫీ అనే పదం సృష్టించబడింది.
కాంతిని నమోదు చేయటం పై అంతకు మునుపు నుండే పలువురు పలువిధాలుగా గుర్తించినను, పరిశోధనలు చేసినను వాటిని శాశ్వత పరచే ప్రక్రియలో మాత్రం 18వ శతాబ్దం వరకూ ముందడుగు పడలేదు.
నవంబరు 2007 లో షోస్త్కా నగర పాలిక సంస్థ స్వెమా ఫిలిం పునురుద్ధరణలో పెట్టుబడులను ఆకర్షించటానికి ప్రణాళిక మొదలుపెట్టిననూ, ఇది కాగితాల వరకే పరిమితమైంది.
డిజిటల్ విప్లవం అనలాగ్ ఫోటోగ్రఫీకి గొడ్డలి పెట్టు అయ్యింది. ఒక్కొక్కటిగా అన్ని సంస్థలు, తమ అనలాగ్ ఉత్పత్తుల తయారీని నిలిపివేస్తున్నట్లు ప్రకటించాయి.
3 జనవరి 1983న కొడాక్ డి ఎక్స్ ఎన్ కోడింగ్ ఫిలింను విడుదల చేసింది. ఆటోమేటిక్ కెమెరాలలో ఫిలింను లోడ్ చేయటాన్ని సులభతరం చేసింది.
జగ్గారెడ్డిగా ప్రసిద్ధి చెందిన తూర్పు జయప్రకాష్ రెడ్డి తెలంగాణ రాష్ట్రానికి చెందిన రాజకీయ నాయకుడు. ప్రస్తుతం భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ పార్టీ తరపున సంగారెడ్డి శాసనసభ నియోజకవర్గం శాసనసభ సభ్యుడిగా ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్నాడు. కౌన్సిలర్‌గా రాజకీయ ప్రస్థానం ప్రాంరంభించి, మున్సిపాలిటి చైర్మెన్‌గా, శాసనసభ్యుడిగా, ప్రభుత్వ విప్‌గా పదవులు నిర్వహించాడు. 2021, జూన్ 28 నుండి తెలంగాణ ప్రదేశ్ కాంగ్రెస్ కమిటీకి వర్కింగ్ ప్రెసిడెంట్ గా ఉన్నాడు.
జయప్రకాశ్ రెడ్డి 1966, జూలై 7న జగ్గారెడ్డి - జామాయమ్మ దంపతులకు తెలంగాణ రాష్ట్రం, సంగారెడ్డి జిల్లా, కంది మండలంలోని ఇంద్రకరణ్ గ్రామంలో జన్మించాడు. పదవ తరగతి వరకు చదువుకున్నాడు.
1931లో హిందూస్తాన్ టైమ్స్ లో ప్రతి దినం కార్టూన్లేయడం ప్రారంభించారు.అతని కార్టూన్లు ప్రతి చోటా చర్చనీయాంశంగా వుండేవి. సాధారణంగా కార్టూనిస్ట్ కార్టున్ చూసి ఎడిటర్ అనుమతి పొందాకే ప్రచురించ బడుతుంది.కాని, శంకర్ విషయంలో ఆ నియమం ఉండేది కాదట. 1941 హిందూస్తాన్ టైమ్స్ లో శంకర్ అప్పటి భారత దేశ వైస్రాయి లార్డ్ విన్త్ గో కాళికాదేవిలా పుర్రెలు మెళ్ళోవేసుకొని శ్మశానంలో కరాళ నృత్యం చేస్తున్నట్లు బొమ్మ వేసారు. ఉదయాన్నే ఆ బొమ్మ చూసిన ఎడిటర్ బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం తన పత్రికను నిషేధించడం తప్పదనుకున్నాడట. అనుకున్నట్లుగానే వైస్రాయి ఆఫీసు నుంచి మీ కార్టూనిస్ట్ ను మా ఆఫీస్ కు పంపించండి అంటూ ఫోనొచ్చింది. భయపడూతూ శంకర్ వైస్రాయి గదిలోకి అడుగుపెట్టాడు. వైస్రాయి లార్డ్ విన్త్ గో తన సీటులోంచి లేఛి కరచాలనంచేసి "నీ కార్టూన్ అద్భుతంగా వుంది. కీప్ ఇట్ అప్. ఆ కార్టూన్ ఒరిజినల్ నాకివ్వగలవా? దాచుకొంటాను" అన్నాడట. అలా తన కార్టూన్లను భారతీయ నాయకుల్లో అభిమానించినది, గాంధీ, నెహ్రూలని శంకర్ అనేవారు. 1948 లో "శంకర్స్ వీక్లీ"ని ప్రారంభించి నప్పుడు నెహ్రూ "నా మీద కూడా నువ్వు కార్టూన్లు ప్రతీ సంచికలోను గీసి నా లోపాలను ఎత్తి చూపాలి సుమా" అని నెహ్రూ కోరారు.
ఆయన చదువుకునే రోజుల్లోనే కార్టూన్లు వేసేవాడు. తన కార్టూన్లతో గాంధీ, జిన్నా, నెహ్రూ, ఇందిరాగాంధీ మొదలగు ఎందరో నాయకుల వ్యంగ్య చిత్రాలు గీసి వారి చేత 'సెహబాష్‌ శంకర్‌' అనిపించుకున్న అద్భుత ప్రజ్ఞాశాలి ఆయన. శంకర్‌ ఎందరో నాయకుల తప్పులను వ్యంగ్య చిత్రాలుగా గీసి వారి తప్పును బయటపెట్టాడు. 1948 లో శంకర్స్‌ వీక్లిని ప్రారంభించి తన విజయకేతన మెగుర వేశాడు. అప్పట్లో 'శంకర్స్‌ వీక్లి' ప్రపంచ ప్రసిద్ధి పొందింది. ఒకవైపు పెద్దల అభిమానాన్ని పొందుతూనే మరోవైపు తన కిష్టమైన పిల్లల కోసం ఎన్నో కార్యక్రమాలు చేపట్టాడు. పిల్లలకోసం అతడు 1965లో దేశ విదేశాల నుండి బొమ్మలను సేకరించి ఢిల్లీలో ఒక డాల్స్‌ మ్యూజియం ఏర్పాటు చేశాడు. ఈ మ్యూజియంలో దేశ దేశాలకు చెందిన దాదాపు అయిదువేల బొమ్మలు మనకు కనువిందు చేస్తాయి. అలాగే బాలల కోసం బాలల పుస్తకసంస్థ , చిల్డ్రన్స్‌ వరల్డ్‌ అనే పిల్లల గ్రంథాలయాన్ని నెహ్రూ నివాసంలో ఈయన నెలకొల్పారు.
శంకర్ 1902 లో కేరళ లోని కాయంకుళంలో జన్మించారు. ఆయన ప్రారంభ విద్యను కాయంకుళం మైర్యు మాలెలిక్కర ప్రాంతాలలో చేసారు. ఆయన వేసిన మొదటి కార్టూన్ పాఠశాలలో ఉపాధ్యాయుడు నిద్రిస్తున్న భంగిమలో కలది. ఆ చిత్రాన్ని ఆ తరగతి గదిలోనే వేసారు. ఆ సంఘటన ప్రధానోపాధ్యాయుని ఆగ్రహానికి గురిచేసింది. కానీ ఆయన పినతండ్రి ప్రోత్సాహం మేరకు ప్రసిద్ధ కార్టూనిస్టుగా ఎదిగారు
కేశవ శంకర్ పిళ్ళై , భారతీయ కార్టూనిష్టు. ఆయన "శంకర్"గా సుపరిచితులు. ఆయన 1948 లో "శంకర్ వీక్లీ", "పంచ్ ను స్థాపించారు. ఆయన సృష్టించిన వారపత్రిక అబూ అబ్రహం, రంగ, కుట్తీ వంటి కార్టూనిస్టులను సృష్టించింది. ఆయన జూన్ 25 1975న ఎమర్జెన్సీ కాలంలో పత్రికను ఆపివేసారు. అప్పటి నుండి ఆయన బాలలకు హాస్యాన్నందిస్తూ జీవితాన్ని ఆనందంగా గడిపారు.
ఆయన కార్టూన్లు "ద ఫ్రీ ప్రెస్ జర్నల్", "బాంబే క్రానికల్" లలో ప్రచురితమయ్యాయి. 1932లో "ద హిందూస్థాన్ టైమ్స్" పత్రిక సంపాదకుడు పోథన్ జోసెఫ్ ఈయనను ధిల్లీకి తీసుకొనివచ్చి స్టాప్ కార్టూనిస్టును చేసారు. ఆయన 1946 వరకు స్టాఫ్ కార్టూనిస్టుగానే ఉన్నారు. తరువాత ఆయన కుటుంబం న్యూఢిల్లీలో స్థిరపడింది.
ఆయన భార్యపేరు తంకం. ఆయనకు ఇద్దరుకుమారులు, ముగ్గురు కుమార్తెలు. భారత ప్రభుత్వం 1991లో ఆయనపై రెండు తపాలా బిళ్లలు విడుదలచేసింది. ఆయన కేరళ లలితకళా అకాడమీలో సభ్యులు. ఆయన స్వీయ చరిత్రను "లైఫ్ విత్ మై గ్రాండ్ ఫాదర్" అనే పేరుతో 1965లో ప్రచురించారు.
పట్టభద్రుడైన తరువాత ఆయన 1927 లో త్రివేండ్రం లోని మహారాజా కాలేజి ఆఫ్ సైన్స్ లో చేరారు. ఆయన ఉన్నత విద్యకోసం ముంబై విడిచి వెళ్ళి న్యాయ కళాశాలలో చేరారు. కానీ న్యాయశాస్త్ర విద్యను మధ్యంతరంగా విడిచిపెట్టారు.
ఆయన నాటకాలు, స్కౌట్స్, రచనా వ్యాసంగాలలో పాల్గొనడానికి ఇష్టపడేవారు. ఆయన వరద బాధితుల కోసం విరాళాల సేకరణ కూడా చేసారు. ఆయన చిత్రాలు పేద ప్రజల జీవన చిత్రాలను ప్రతిబించేటట్లు ఉండేవి.
అప్పట్లో ఏ వస్తువుకైనా ప్రచారమంటే అంత తేలిక కాదు. పగలంతా వైద్యం చేసి చీకటి పడగానే మహ్మద్ మొయిజుద్దీన్ ఫారూఖీ ఏదో గ్రామానికి వెళ్లేవాడు. ఈ మందు వాడండి. మీ ఇంటిల్లిపాదికీ సర్వరోగ నివారిణి. అంటూ ఇంటింటా ప్రచారం చేసేవాడు. గ్రామాల్లో గోడలపై ఆయనే ప్రకటనలు వ్రాసేవాడు. ప్రయాణాల్లో పక్కనున్నవారికి ఉచితంగా జిందా తిలిస్మాత్ ఇచ్చేవాడు. గాలిపటాలపై కూడా వ్రాయించేవారు. ఆయన శ్రమ ఫలించింది. ప్రతి ఇంట్లోనూ తప్పక ఉండాల్సిన సర్వరోగ నివారిణిగా జిందా తిలిస్మాత్ అవతరించింది. జిందా తిలిస్మాత్, ఫారూఖీ పళ్లపొడి మందులకు తయారీదారు. ప్రకటనకర్త. అమ్మకందారు. కార్మికుడు. యజమాని అన్నీ మొయిజుద్దీన్ ఫారూఖీయే.
హకీం మహ్మద్ మొయిజుద్దీన్ ఫారూఖీ యునానీ కోర్సు చేశాడు. షికాగో మెడికల్ కాలేజీ ఆఫ్ హోమియోపతి నుంచి హోమియోపతి మెడిసిన్ అండ్ సర్జరీ కోర్సు చేశాడు. ఇతడికి పరిశోధనలంటే ఇష్టం. హైదరాబాద్ మోతీ మార్కెట్‌లోని ఇతని ఇంట్లోనే ఆసుపత్రిని ఆరంభించాడు. ఒకవైపు పేదలకు వైద్యం చేస్తూనే మరోవైపు ఔషధ తయారీకి శ్రమించాడు. మందు కనిపెట్టడం ఒక ఎత్తయితే అది సరిగ్గా పనిచేస్తుందో లేదో తెలుసుకోవడం మరో ఎత్తు. ఫలితాలను అంచనావేసి మందు తయారీలో మార్పులు చేర్పులు చేసేవాడు. అలా సర్వరోగ నివారిణి జిందా తిలిస్మాత్ ఫార్ములాను కనిపెట్టాడు. దానితో పాటు ఫారుఖీ పళ్లపొడి ఫార్ములాను కూడా కనిపెట్టాడు.