polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో బనస్‌కాంతా జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న గుజరాత్ రాష్ట్ర 6 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
జాతీయరహదారి 15 జిల్లాను పఠాన్‌కోట్, అమృత్సర్, భంతిడ, గంగానగర్, బికనీర్, కండ్ల, జైసల్మేర్ జిల్లాలతో అనుసంధానిస్తూ ఉంది.
గుజరాత్ రాష్ట్ర 33 జిల్లాలలో బనస్‌కాంతా జిల్లా ఒకటి. పాలన్‌పూర్ పట్టణం జిల్లాకేంద్రంగా ఉంది. ఇది గుజరాత్ రాష్ట్ర ఈశాన్య భూభాగంలో ఉంది. ఆదవల్లీ పర్వతావళిలో ఉన్న మౌంట్ అబూ నుండి ప్రవహిస్తున్న పశ్చిమ బనాస్ నది ఈ జిల్లాలో ప్రవహిస్తున్నందున ఈ జిల్లాకు ఈ పేరు వచ్చింది. ఈ నది ఇక్కడి నుండి కచ్ వైపు ప్రవహిస్తుంది. జిల్లాలో ఉన్న అంబాజీ ఆలయం, బలరాం ఆలయం అనేకమంది యాత్రీకులను ఆకర్షిస్తూ ఉంది.
పాలన్‌పూర్ జంక్షన్ జిల్లాలో పెద్దదిగానూ, ప్రధానమైనదిగానూ ఉంది. ఇది జిల్లాను ముంబై - అహమ్మదాబాదు - జైపూర్ - ఢిల్లీ వంటి దేశంలోని ప్రధాన నగరాలతో అనుసంధానం చేస్తూ ఉంది. ఇక్కడ నుండి జిల్లాలోని దీసా, డియోదర్, ధనెరా, భభర్‌లకు చేరుకోవచ్చు.
1753లో, దక్కన్ సుబేదారు సలాబత్ జంగ్, సుబాలో ఫ్రెంచి సేనల పోషణ నిమిత్తం, వారి సహాయానికి ప్రతిఫలంగా సాలీనా రెండు లక్షల ఆదాయం కల చికాకోలు, ఏలూరు, రాజమండ్రి పరగణాలను బుస్సీ ధారాదత్తం చేస్తూ ఫర్వానా జారీచేశాడు. బుస్సీ పది లక్షల ఆదాయం కలిగిన దక్కన్ సుబాలో అధికారం నిలబెట్టుకొనేందుకు సహాయపడ్డాడు. ఔరాంగాబాదులో ఫ్రెంచి, సలాబత్ జంగుకు మధ్య కుదిరిన ఈ ఒప్పందంపై సలాబత్ జంగ్ యొక్క సయిద్ లష్కర్ యొక్క సంతకం చేశాడు. బుస్సీ, డూప్లే యొక్క కీలక అనుయాయి. ఉత్తర సర్కారులు, కోరమండల్ తీరం వెంటా ఫ్రెంచి కార్యకలాపాలను విస్తరించండంలో విశేషపాత్ర పోషించాడు. మైసూరుకు చెందిన హైదర్ అలీ కూడా ఈయన నేతృత్వంలో కొన్నాళ్ళు ఉన్నాడు.
ఈస్టిండీసులో జోసెఫ్ ఫ్రాంషోయిస్ డూప్లే ఆధ్వర్యంలో అసాధారణ కార్యనిర్వహణ చేసి ఆర్డర్ ఆఫ్ సెయింట్ లూయి అందుకున్నాడు. 1748లో బ్రిటీషు వారి నుండి పాండిచ్చేరి తిరిగి చేజిక్కించుకోవటానికి దోహదం చేశాడు. ఈ కృషికిగానూ ఈయన గుడ్‌హోప్ అగ్రము ఆవల ఉన్న ఫ్రెంచి సేనలన్నింటికి సైన్యాధ్యక్షునిగా నియమించబడ్డాడు. అమెరికా స్వాతంత్ర్యోద్యమంలో భాగంగా జరిగిన ఇండియన్ దాడులలో పియర్ ఆంధ్రే దె సఫ్రెన్ తో తన కార్యకలాపాలను సమన్వయపరచుకొని సంఖ్యాబలం కలిగిన బ్రిటీషు సేనలపై సమర్ధవంతగా పోరాడాడు.
1756లో బుస్సీ రాజమండ్రిని సందర్శించాడు. రాజమండ్రి వద్ద విజయరామరాజు ఎదురువెళ్ళి బుస్సీకి ఘనంగా స్వాగతం పలికాడు. విజయనగరం రాజులకు బొబ్బిలి పాలకులకు వచ్చిన భేదాభిప్రాయలు 1757, జనవరి 23న బొబ్బిలి యుద్ధానికి దారితీసాయి. ఆ యుద్ధంలో విజయరామరాజు పక్షాన బుస్సీ యుద్ధంచేశాడు. యుద్ధంలో బొబ్బిలి కోట పూర్తిగా నేలమట్టమైంది. అనేకమంది బొబ్బిలి సైనికులు మరణించారు. యానాంలో ఇప్పటికీ బుస్సీ పేరు మీద ఒక వీధి ఉంది.
బొబ్బిలి పాలకులపై జరిగిన పోరాటంలో చేసిన సహాయానికి కృతజ్ఞతతో విజయనగరం రాజు పూసపాటి పెద విజయరామరాజు బుస్సీకి యానాం ప్రాంతాన్ని బహూకరించాడు. 1750లో బుస్సీ తన సైనికబృందంతో హైదరాబాదులో స్థావరం ఏర్పరచుకొని ఉన్నప్పుడు, అనేకమంది సైనికులు మశూచి బారినపడి మరణించారు. ఆర్థిక ఇబ్బందులతో కొట్టమిట్టాడుతున్న బుస్సీకి విజయనగరం రాజు విజయరామరాజు ఆర్థిక సహాయంతో పాటు, తన సైనికదళాన్ని పునర్మించేందుకు సహాయం చేశాడు.
18వ శతాబ్దపు దక్షిణ భారతదేశ చరిత్రలో బుస్సీగా ప్రసిద్ధి చెందిన మార్కీస్ దే బుస్సీ-కాస్తెల్నూ ఫ్రెంచి సైనికాధికారి. 1783 నుండి 1785 వరకు ఫ్రెంచి వలస స్థావరమైన పాండిచ్చేరి గవర్నరు జనరలుగా పనిచేశాడు. బుస్సీ అసలు పేరు చార్లెస్ జోసెఫ్ పతిత్సీ . మార్కీస్ దే బుస్సీ, పానగల్ రాజా, డచ్చెస్ ఆఫ్ విండసర్ లలాగా వంశపారంపర్యంగా కలిగిన నామప్రశస్తమే.
1959 లో ప్రస్తుత దలైలామా టిబెట్ నుండి తప్పించుకుని ధర్మశాలకు రావడంతో ఇక్కడికి టిబెట్ కాందిశీకుల రాక మొదలైంది. వారిని ఎగువ ధర్మశాలలో ఉన్న మెక్‌లియోడ్‌గంజ్ లో తలదాచుకునేందుకు అప్పటి ప్రధాని జవహర్ లాల్ నెహ్రూ అనుమతించాడు. స్వాతంత్ర్యానికి ముందు ఈ ప్రాంతం బ్రిటిషు వారికి వేసవి విడిదిగా ఉండేది. "'అడవుల్లో నిష్ప్రయోజనంగా పడి ఉన్న ఆ నిర్జన పట్టణాన్ని' నెహ్రూ వాళ్లకు సంతోషంగా అప్పగించాడు." 1960 లో దలైలామా అక్కడ తన ప్రవాస ప్రభుత్వాన్ని, నామ్‌గ్యాల్ విహారాన్నీ ఏర్పాటు చేసుకున్నాడు. ధర్మశాల అనేక శతాబ్దాలుగా హిందువులకు, బౌద్ధులకూ ధార్మిక స్థలంగా ఉంటూ వచ్చింది. 19 వశతాబ్దం లోనే టిబెట్ వలసదారులు అక్కడ బౌద్ధారామాలను స్థాపించారు. 1970లో టెంజిన్ గ్యాట్సో 80,000 రాత ప్రతులతోను, టిబెట్ చరిత్ర, సంస్కృతులకు సంబంధించిన ఇతర గ్రంథాలతోనూ కూడిన గ్రంథాలయాన్ని స్థాపించాడు. టిబెటాలజీకి సంబంధించి ఇది ప్రపంచం లోనే అత్యుత్తమ అధ్యయన కేంద్రంగా భావిస్తారు.
ధర్మశాల హిమాచల్ ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని నగరం, కాంగ్రా జిల్లా లోని ఒక మునిసిపల్ కౌన్సిల్. ఇది జిల్లా ప్రధాన కేంద్రం. దీన్ని గతంలో భాగ్సు పిలిచేవారు. దలైలామా నివాసం, ప్రవాస టిబెట్ ప్రభుత్వానికి చెందిన మధ్య టిబెట్ అడ్మినిస్ట్రేషన్ యొక్క ప్రధాన కార్యాలయం ధర్మశాలలో ఉన్నాయి. ఇది కాంగ్రా నుండి 18 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది. ధర్మశాల పట్టణం దాదాపు 8.51 చదరపు కిలోమీటర్ల విస్తీర్ణంతో, సముద్ర మట్టానికి 1457 మీటర్ల ఎత్తున ఉంది. క్రింద లోయలలో పెరిగిన ప్రధాన పంటలు, గోధుమ, తేయాకు. ధర్మశాల పట్టణం గాగ్గల్ విమానాశ్రయం ద్వారా చేరుకోవచ్చు.
ధర్మశాలలో ఋతుపవన ఆధారిత ఉప ఉష్ణమండల శీతోష్ణస్థితి ఉంటుంది. వేసవి కాలం ఏప్రిల్లో మొదలై, జూన్‌లో గరిష్ఠ స్థాయికి చేరుతుంది. ఉష్ణోగ్రతలు గరిష్ఠంగా కు చేరి జూన్ మధ్య వరకు ఉంటాయి. జూలై నుండి సెప్టెంబరు మధ్య వరకు వర్షాకాలం ఉంటుంది. సగటున 3,000 మి.మీ. వరకు వర్షం పడుతుంది. ధర్మశాల రాష్ట్రంలో కెల్లా అత్యధిక వర్షపాతం ఉండే ప్రదేశాల్లో ఒకటి.
ప్రస్తుతం అనేక వేల మంది టిబెటన్లు ధర్మశాల లోని మెక్‌లియోడ్‌గంజ్ లో స్థిరపడ్డారు. అనేక ఆరామాలు, పాఠశాలలనూ వాళ్ళు స్థాపించారు. ప్రస్తుతం ఇది పెద్ద పర్యాటక కేంద్రంగా విలసిల్లుతోంది. ధర్మశాల హిమాచల ప్రదేశ్ రాష్ట్రపు శీతాకాల రాజధాని. ఇక్కడున్న శాసనసభలో శీతాకాల సమావేశాలు జరుగుతాయి. ధర్మశాల ప్రఖ్యాత పక్షి పరిశీలనా కేంద్రం కూడా.
శరత్కాలం నవంబరు చివరి వరకూ ఉంటుంది. ఈ కాలంలో ఉష్ణోగ్రతలు . వరకు ఉంటాయి. శీతాకాలం డిసెంబరులో మొదలై, ఫిబ్రవరి వరకూ ఉంటుంది. ఎగువ ధర్మశాలలో మంచు కురియడం మామూలే. 2012 జనవరి 7 న కురిసిన మంచు ఇటీవలి కాలంలో అత్యధికం.
ధర్మశాల టీ తోటలకు, ముఖ్యంగా కాంగ్రా టీకి ప్రసిద్ధి. దీనితో పాటు అనేక ఇతర రకాల టీ కూడా ఇక్కడ ఉత్పత్తి అవుతుంది, టీ తోటల్లో, టీ తయారీ కర్మాగారాల్లో సందర్శకులు చూడవచ్చు, వివిధ రకాల టీని రుచి చూడవచ్చు.
ధర్మశాల నుండి అనేక ట్రెక్కింగు దారులు బయలుదేరి చంబా వైపు సాగుతాయి.దేవదారు, పైన్, ఓక్ అడవుల గూండా, వాగులు వంకలను దాటుకుంటూ ఈ ట్రెక్కింగులు సాగుతాయి.
అచ్యుతమానస ఆంధ్రప్రదేశ్ లో పుట్టింది. ఈమె తల్లిదండ్రులు రాజ్యలక్ష్మి, రవిచంద్ర. ఈమె అధికారిక జాలస్థలిని రవిశంకర్ ప్రారంభించాడు .అచ్యుత మానస కూచిపూడి నాట్యంలో అత్యంత యువ నాట్య కళాకారిణిగా గుర్తింపు పొందింది. ఈమె తన ఆరవ యేట నుండే కూచిపూడి అభ్యాసం ప్రారంభించింది. ఈమె గురువు మధు నిర్మల, ఆపై గురువు శ్రీ నరసయ్య. తరువాత ప్రముఖ గురువు మహంకాళి సూర్యనారాయణ శర్మ వద్ద మూడేళ్ళ పాటూ అభ్యాసం చేసింది. అక్కడి నుండి ఈమె కాజా వెంకట సుబ్రమణ్యం వద్ద తదుపరి అభ్యాసం మొదలు పెట్టింది. ఈ వెంకట సుబ్రమణ్యం పేరుపొందిన నాట్యాచార్యులు. ఇతను వెంపటి చినసత్యం, చింతా ఆదినారాయణ శర్మల వద్ద శిష్యరికం చేసారు.అచ్యుత మానసకు ప్రస్తుతం 19 సంవత్సరాలకు పైబడి నాట్యానుభవం ఉంది. ఈమె 800 పైగా కూచిపూడి ప్రదర్శనలు ఇచ్చింది. ఈమెకు ఎన్నో గుర్తింపులు, పురస్కారాలు వచ్చాయి. ఎందరో ప్రముఖుల నుండి, ప్రేక్షకుల నుండి ప్రశంసలు వచ్చాయి. ఈమె ఇప్పుడు దూరదర్శన్ లో గ్రేడెడ్ ఆర్టిస్ట్. ఈమె 2011 కు గానూ యునెస్కో వారి మెంబెర్ ఆఫ్ ఇంటర్నేషనల్ డ్యాన్స్ కౌన్సిల్ - సీఐడీ , గ్రీకులో జరిగిన 31వ ప్రపంచ నృత్య పరిశోధన కాంగ్రెస్ లో ప్రదర్శన ఇచ్చేందుకు ప్రత్యేకంగా ఆహ్వానం పొందింది.
4వ లక్ష్మణ గర్నాయిక్ స్మృతి - అంతర్జాతీయ నృత్య సంగీత ఉత్సవం - అంతర్జాతీయ నృత్య సంగీత సమారోహ్-2013, కటక్, ఒడిశాలో
ఈమె నాట్యానికి అదనంగా ఇంజనీరింగ్ చదివింది. ఒక సాఫ్టువేర్ కంపెనీలో పని కూడా చేసేది, కానీ నృత్యానికి పూర్తి సమయం కేటాయించాలి అనే భావంతో ఉద్యోగం వదిలేసింది.
1980లో అర్జున్ సింగ్ మధ్యప్రదేశ్ ముఖ్యమంత్రిగా ఉన్న సమయంలో సిద్ధీ జిల్లాలో విద్యాసంబంధిత విషయాల అభివృద్ధి అవకాశాలను పరిశీలించడానికి ఒక కమిటీ రూపొందించబడింది.
జిల్లాలో ప్రధానంగా మధ్వాస్ మొదటి పట్టదారిగా భావిస్తూ వచ్చారు. కాని పరిశీలనలో చుర్హత్ తాలూకాలోని ఝల్వార్ గ్రామవాసి అయిన శ్రీ బహదూర్ సింగ్ మొదటి పట్టదారిగా నిర్ణయించబడింది. 1924లో ఆయన బి.ఎ పట్టా పుచ్చుకుని 1926లో ఎల్.ఎల్.బి పట్టా అలహబాదులో పుచ్చుకున్నాడు. తరువాత ఆయన ఝాల్వార్‌ గ్రామానికి వచ్చి ప్రాక్టీస్ ప్రారంభించాడు. ఆయన వారసులు ఇప్పటికీ ఝల్వార్ గ్రామంలో నివసిస్తున్నారు. వీరిలో బతక్ ప్రతాప్ వద్ద జిల్లా గురించిన చారిత్రక వివరాలు లభిస్తున్నాయి.
తరువాత ఈ ప్రాంతంలో కసౌటా రీవా నుండి బఘేలా రాజపుత్రులు ప్రవేశించారు. వారు రీవాలో 19వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో ప్రవేశించారు. వారు సిద్ధీ పశ్చిమ ప్రాంతాన్ని పాలించారు. . దేశానికి స్వతంత్రం లభించే వరకు వారి పాలన కొనసాగింది. చుర్హత్ చివరి పాలకుడు రావు బహదూర్ సింగ్జీ. .
బర్ది ఖాతై చెందిన రాజా కాంత్ దేవ్ సోనే నదీతీరంలో ఉన్న తమ పూర్వీక రాజభవనంలో నివసిస్తున్నాడు. ఆయన భారతీయ జనతాపార్టీకి సభ్యుడుగా చురుకుగా పార్టీకార్యక్రమాలలో భాగస్వామ్యం వహిస్తున్నాడు.
జిల్లాలో " ది వింధ్యా సూపర్ థర్మల్ పవర్ స్టేషను " నుండి విశాలమైన ప్రాంతానికి విద్యుత్తు సరఫరా జరుగుతుంది. జిల్లా సాంఘిక - సాంస్కృతిక వైవిధ్యం, గిరిజన సంప్రదాయ చరిత్ర కలిగి ఉంది. కైమూర్, కెహెజుయా, రాణిముండా కొండలు, పుష్పాలతో, మహువా సువాసనలతో కాలుష్య నివారణ చేస్తున్న అరణ్య ప్రాంతాలు పర్యాటకులను రంజింపజేస్తున్నాయి. మొత్తం సిద్ధీ జిల్లా ప్రాంతం రీవా రాజాస్థానంలో భాగంగా ఉండేది.
సిద్ధీ జిల్లా మధ్యప్రదేశ్లో ఉంది. జిల్లాకు అధిక చరిత్రక, సాంస్కృతిక ప్రాధాన్యత ఉంది. జిల్లా రాష్ట్ర ఈశాన్య భూభాగంలో ఉంది. సిద్ధీ ప్రకృతి సౌందర్యానికి ప్రత్యేక గుర్తింపును కలిగి ఉంది. జిద్ది జిల్లాలో విస్తారమైన ఖనిజ సంపద ఉంది. నదులు ఈ జిల్లాలో సముద్రంలో సంగమిస్తున్నాయి. జిల్లాలో బొగ్గు నిక్షేపాలు ఉన్నాయి. ఇవి దేశంలోని ప్రధాన పరిశ్రమలకు అవసరమైన ముడిసరుకును అందిస్తుంది.
2006 గణాంకాల ప్రకారం పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో సిద్ధీ జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. . బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్ర 24 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
సిద్ధీ జిల్లాలో 6 తాలూకాలు ఉన్నాయి:- గోపాడ్ బనాస్, చుర్హట్, రాంపూర్ నాయికిన్, మఝౌల్, కుస్మి, పత్పర సిహవల్.
మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్రం లోని జిల్లాలలో సిద్ది జిల్లా ఒకటి. సిద్ధీ పట్టణం జిల్లాకు కేంద్రంగా ఉంది. జిల్లా రీవా డివిజన్లో ఉంది.
తిరునెల్వేలి జిల్లా వర్షపాతం 953 మిల్లీమీటర్లు. జిల్లాలో నైరుతి, ఈశాన్య ౠతుపవనాలు వర్షం అందిస్తున్నాయి. ఈశాన్య ఋతుపవనాలు జిల్లాకు 548.7 మిల్లీమీటర్ల వర్షపాతం అందిస్తున్నాయి. 184.2 మిల్లీమీటర్ల వర్షపాతం అందిస్తున్నాయి. జిల్లా భూభాగానికి పడమటి కనుమల నుండి ప్రవహిస్తున్న . పలు నదులను వ్యవసాయానికి నీరు అందిస్తున్నాయి. తాంరపర్ణి నది, మణిముత్తారు నదులకు పలు ఆనకట్టలు, రిజర్వాయర్లు వ్యవసాయానికి అవసరమైన నీటిని అందిస్తూ ఉన్నాయి. తాంరపర్ణి నది ద్వారా జిల్లా వ్యవసాయ భూభాగానికి నిరంతరంగా
జలాలను అందిస్తున్నది. చిత్తారు నది కూడా తిరునెల్వేలి జిల్లా నుండి ప్రవహిస్తుంది. జిల్లాలో ప్రసిద్ధిచెందిన కుట్రాళం, మణిముత్తారు జలపాతాలు ఉండడం తిరునెల్వేలి ప్రత్యేకత.
తిరునెల్వేలి జిల్లా తమిళనాడు రాష్ట్రంలో దక్షిణ భూగాంలో ఉంది. జిల్లా ఉత్తర సరిహద్దులో విరుదునగర్ జిల్లా, పడమర సరిహద్దులో పడమర కనుమలు, జిల్లా దక్షిణ సరిహద్దులో కన్యాకుమారి జిల్లా , జిల్లా తూర్పు సరిహద్దులో తిరుచ్చి జిల్లా ఉన్నాయి. జిల్లా మొత్తం వైశాల్యం 6,823 చదరపు మైళ్ళు. జిల్లా ఉత్తరం, దక్షిణ దిశలో 805' , 930 జిల్లా తూర్పు, పడమర దిశగా 7705' నుండి 7825' ఉన్నాయి. జిల్లాలో భూభాగమంతా పడమటి కనుమలలోని కొండలు , లోయలు విస్తరించి ఉన్నాయి. ఇసుక నేలలు , సారవంతమైన భూమి సహితంగా ఉంటుంది. జిల్లాలో మైదాన , పర్వత అరణ్యాలు విస్తరించి ఉన్నాయి.
పాడ్యసామ్రాజ్య పాలనా సమయంలో తిరునెల్వేలి భూభాగం " తెన్‌పాండ్యనాడు" అని పిలువబడేది. తరువాత చోళసామ్రాజ్యం ఈభూభాగానికి " ముదికొండ చోళమండలం " అని నామకరణం చేసింది. మదురై నాయక్ దీనిని తిరునెల్వేలి సీమై అని పిలిచాడు. బ్రిటిష్ పాలనా కాలంలో ప్రస్తుత తిరునల్వేలి, తూత్తుకుడి జిల్లాలు, రామనాథపురం, విరుదునగర్ జిల్లాలలో కొంత భూభాగం కలిపి తిరునల్వేలి జిల్లాగా ఉండేది. 1990లో మదురై, తిరునెల్వేలి జిల్లాల భూభాగం నుండి రామనాథపురం జిల్లా రూపుదిద్దుకుంది.
భారతదేశానికి స్వతంత్రం వచ్చిన తరువాత 1996 అక్టోబరు 20న తిరినెల్వేలి జిల్లాను " నెల్లై కట్టబొమ్మన్ జిల్లాగానూ, తూత్తుకుడిని చిదంబరనార్ జిల్లాగాను మార్చారు. తరువాత తమిళనాడు ప్రభుత్వం ప్రతి జిల్లాను దాని ప్రధాన నగరం పేరుతో ఉండాలని నిర్ణయించిన తరువాత ఇది తిరిగి తిరునల్వేలి జిల్లాగా మార్చబడ్టాయి.
పూర్ణియా జిల్లాలో కిషంగంజ్ పురాతనమైనదీ, ప్రాముఖ్యత కలిగిన ప్రాంతగా గుర్తింపును పిందింది. ఈ ప్రాంతంలోని సాంఘిక కార్యకర్తలు, రాజకీయవాదులు, పాత్రికేయులు, వ్యాపారులు, వ్యవసాయదారుల వంటి ప్రజలు పలువురి 7 సంవత్సరాల ఎడతెగని పోరాటం కారణంగా 1990 జనవరి 14 న కిషన్‌గంజుకు జిల్లా అంతస్తు వచ్చింది.
ముగల్ పాలనా కాలంలో ఈ ప్రాంతం నేపాల్ దేశంలో భాగంగా ఉంటూ వచ్చింది. దీనిని నేపాల్గర్ అని పిలిచేవారు. ముగల్ చక్రవర్తుల సూచనలను అనుసరించి మొహమ్మద్ రేజా నేపాల్గర్ కోటను స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. తరువత ఈ ప్రాంతానికి అలంగంజ్ అని పేరు మార్చబడింది. తరువాత ఇది కిషన్‌గజ్‌గా మార్చబడింది.
ఖగాడ నవాబ్ సమయంలో మొహమ్మద్ ఫక్రుద్దీన్ కాలంలో ఈ ప్రాంతానికి ఒక సన్యాసి వచ్చడు. ఆయన చాలా అలసి ఉన్నాడు కనుక ఈ ప్రాంతాన్నీ తాను విశ్రమించడానికి కావాలని అడిగాడు. ఆయన ఈ ప్రాంతం పేరు అలంగంజ్ అనీ ఇక్కడ ప్రవహిస్తున్న నది పేరు రంజాన్ అనీ జమీదర్ పేరు ఫకురుద్దీన్ అని తెలుసుకున్న తరువాత ఆయన అలంగజ్‌లోకి ప్రవేశించడానికి నిరాకరించాడు. అది తెలుసుకున్న నవాబు రంజాన్ పూల్ గంధి ఘాట్ వద్ద ఉన్న కొంత ప్రాంతాన్ని కృష్ణ్ - కుంజ్ అని నామకరణం చేసాడు. కాలక్రమంలో అది కిషన్‌గంజ్‌గా మారింది.
కిషన్‌గంజ్ జిల్లా పశ్చిమ సరిహద్దులో అరారియా జిల్లా, నైరుతీ సరిహద్దులో పూర్ణియా జిల్లా, తూర్పు సరిహద్దులో పశ్చిమబెంగాల్ రాష్ట్రంలోని ఉత్తర దీనాజ్‌పూర్ జిల్లా, ఉత్తర సరిహద్దులో పశ్చిమబెంగాల్ రాష్ట్రంలోని డార్జిలింగ్ జిల్లా, నేపాల్ దేశం ఉన్నాయి.
2006 గణాంకాల ప్రకారం పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో కిష్న్‌గంజ్ జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న బీహార్ రాష్ట్ర 36 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
జిల్లాలో ప్రజలు అధికంగా గ్రామీణ ప్రాంతాలలో నివసిస్తున్నారు. జిల్లాలో ప్రధానంగా ముస్లిములు అధికంగా ఉన్నారు. జిల్లాలో ముస్లిములు 70% ఉన్నారు., జిల్లాలో హిందువులలో అధికంగా సూరజపురీలు ఉన్నారు. జిల్లాలో కొంతమంది సంతల్ ప్రజలు ఉన్నారు.
బీహార్ రాష్ట్రం లోని జిల్లాల్లో కిషన్‌గంజ్ జిల్లా ఒకటి. కిషన్‌గంజ్ పట్టణం జిల్లాకు కేంద్రంగా ఉంది. కిషన్‌గంజ్ జిల్లా పూర్ణియా డివిజన్‌లో భాగం.
1901 నాటికి రాజ్య వైశాల్యం 2000 చ.కి.మీ,ంజనసంఖ్య 52,63. బుల్డానా రాజ్యాలలో ఇది అతిపురాతన రాజ్యంగానూ, ఉత్తమ శ్రేణికి చెందిన రాజ్యంగా గుర్తుంచబడింది. మహారాజా బుండేల్‌ఖండ్ రాజకుమారుడిగా గౌరవించబడ్డాడు. 1950 జనవరి 1 ప్రతాప్‌సింగ్ వారసుడు వీర్‌సింగ్ తనరాజ్యాన్ని సమైక్యభారతదేశంతో విలీనం చేసాడు. తరువాత జిల్లా వింధ్యప్రదేశ్‌లో భాగం అయింది. 1956లో మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్రంలో భాగం అయింది. ప్రస్తుతం అర్చా అనామకంగా స్వల్పమైన జంఖ్య కలిగి ఉంది. అర్చాలోని పురాతన వారసత్వ భవనాలు, పర్యాటకం మాత్రమే గుర్తించబడుతుంది. ప్రాంతీయ దుకాణాలలో అర్చా చరిత్ర గురించిన పుస్తకాలు లభ్యం ఔతున్నాయి.
17వ శతాబ్దంలో రాజా జుఝర్ సింగ్ ముగల్ చక్రవర్తి షాజహాన్ మీద తిరుగుబాటు చేసాడు. షాజహాన్ సౌన్యంరాజ్యాన్ని ధ్వంసం చేసాడు. 1635-1641 నాటికి ఈ ప్రాంతం అంతా ముగల్ పాలకుల వశం అయింది. 18వ శతాబ్ధానికి అర్చా, దతియా తప్ప మిగిలిన బుండేలా అంతటినీ మరాఠీపాలకుల వశం అయింది. 1783 లో తెహ్రి పట్టణం అర్చా రాజ్యానికి రాజధాని అయింది. తెహరీలో టికంగఢ్ కోట నిర్మించబడింది. తరువాత పట్టణానికి టికంగఢ్ పేరు నిర్ణయించబడుంది.
2012లో టికంగఢ్ రైలుమార్గం నిర్మాణపు పనులు పూర్తి అయ్యాయి. 2013 ఏప్రిల్ 13న ఇక్కడి నుండి రైల్వే సర్వీసులు ఆరంభం అయ్యాయి. ఇక్కడి నుండి టికంగఢ్- లలిత్‌పూర్‌కు రైలు సర్వీసులు ఆరంభం అయ్యాయి. తరువాత లలిత్‌పూర్ - సింగ్రౌలి రైలు ప్రాజెక్టు మొదలైంది. ఇక్కడి నుండి మొదటి సారిగా ఝాన్సీ వరకు పాసుంజర్ రైలు నడుపబడింది. టికంగఢ్- లలిత్‌పూర్ రైలు మార్గం పొడవు 40 కి.మీ.
ముగలుల కాలంలో షాజహాన్ చక్రవర్తి సామంతుడు బీర్ సింగ్ దేవ్ కాలంలో ఒర్చా ఉన్నత స్థాయికి చేరుకుంది. జహంగీర్ మహల్, , సావన్ భదాన్ మహల్ వంటి భవనాలు నిర్మించబడ్డాయి. 17 శశతాబ్దంలో జుఝర్ సింగ్ ముగల్ చక్రవర్తి షాజహాన్ మీద తిరుగుబాటు చేసాడు. 1635-1641 మధ్యకాలంలో ముగల్ సైన్యాలు రాజ్యాన్ని విధ్వశం చేసి ఒర్చారాజ్యాన్ని ఆక్రమించుకున్నాయి.
బుండేలా నాయకుడు రుద్ర ప్రతాప్ సింగ్ చేత స్థాపించబడింది. ఆయన ఈ ప్రాంతానికి మొదటి రాజు అయ్యాడు. ఇక్కడ కోట నిర్మించబడింది.
రాజ్యాన్ని స్థాపించిన ప్రతాపరుద్రుడు ఒక ఆవును సింహం నుండి రక్షించే ప్రయత్నంలో మరణించాడు. అక్బర్ కాలంలో ఒర్చా మహారాణి " చతుర్భుజ " ఆలయనిర్మాణం చేసింది.
సమైక్య భారతంలో విలీనం అయ్యేవరకు జిల్లా ప్రాంతం పూర్వం ఒర్చా రాజాస్థానంగా ఉండేది. రుద్రప్రతాప్ 1501లో ఒర్చా రాజ్యాన్ని స్థాపించాడు. సమైక్య భారతంలో విలీనం తరువాత ఈ ప్రాంతం విద్యప్రదేస్‌ 1948లో భాగం అయింది. తరువాత 1956 నవంబరు 1 లో మధ్యప్రదేశ్ రూపొందించబడిన తరువాత జిల్లా మధ్యప్రదేశ్ లో భాగం అయింది.
మధ్యకాలంలో ఈ ప్రాంతాన్ని పాలించిన హమీర్ సింఘ్ 1865 నాటికి మాహారాజుగా అతస్థుకు చేరాడు. 1874లో మహారాజు మరణం తరువాత ఆయన వారసుడు మహారాజా హమీర్ సింగ్ అధికారం చేపట్టాడు. ఆయన రాజ్యంలో అభివృద్ధి కార్యక్రమాలు చేపట్టి స్వయంగా ఇంజనీరింగ్, నీటిపారుల మార్గాలకు రూపకల్పన చేసాడు.
జిల్లాకేద్రం పేరు టికంగఢ్ జిల్లాకు నిర్ణయించబడింది. పట్టణం అసలు పేరు తిహ్రి. 1783లో అర్చా పాలకుడు విక్రమాజిత్ రాజధానిని అర్చా నుండి తిహ్రికి బదిలీ చేసాడు.
2006 గణాంకాల ప్రకారం పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో టికంగఢ్ జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్ర 24 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
ఇక్కడి నుండి ఢిల్లీ, నాగ్పూర్, కాన్పూర్, ఇండోర్, భూపాల్, గౌలియార్, జబల్‌పూర్, చింద్వారా నగరాలకు నేరు బసులు ఉన్నాయి.
మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్రం లోని జిల్లాలలో టికంగఢ్ జిల్లా ఒకటి. టికంగఢ్ పట్టణం జిల్లా కేంద్రంగా ఉంది. టికంగఢ్ జిల్లా సాగర్ డివిజన్‌లో భాగం. జిల్లాలో యాదవులు అధికంగా నివసిస్తున్నారు.
టికంగఢ్ భరియా భాష వాడుక భాషగా ఉంది. ఈ భాషకు 2,00,000 మందికి వాడుక భాషగా ఉంది. ఈ భాషను వ్రాతడానికి దేవనాగరి లిపిని వాడుతున్నారు.
జిల్లా తూర్పు, ఆగ్నేయ సరిహద్దులో చత్తర్‌పూర్, పశ్చిమ సరిహద్దులో ఉత్తర ప్రదేశ్ రాష్ట్ర లలిత్‌పూర్, ఉత్తర సరిహద్దులో ఝాన్సీ జిల్లాలు ఉన్నాయి. జిల్లా వైశాల్యం 5,048 చ.కి.మీ.
జిల్లాకు సమీపంలో ఉన్న విమానాశ్రయం : ఖజూరహో విమానాశ్రయం. ఇది జిల్లా కేంద్రానికి 125 కి.మీ దూరంలో ఉంది. ఇక్కడి నుండి ఢిల్లీ, ఆగ్రా లకు విమానసేవలు లభిస్తున్నాయి.
అతను వృత్తిపరంగా న్యాయవాది అయిన నిమ్మ రాజిరెడ్డి 25 సంవత్సరాల వయస్సు నుండి తన ప్రాంతానికి నాలుగు దశాబ్దాలకు పైగా వివిధ పదవులలో పనిచేశాడు. మొదట గ్రామ సర్పంచ్ గా, తరువాత సమితి అధ్యక్షుడిగా, తరువాత బ్యాంక్ చైర్మన్ గా గెలిచాడు. అతను 1978 లో అసెంబ్లీ ఎన్నికలలో మొదటిసారి పోటీ చేసాడు. ఆ తరువాత 1983 లో పోటీ చేసి తెలుగు దేశం పార్టీ కోసం నాలుగు సార్లు వరుసగా గెలిచాడు. రెండు దశాబ్దాలుగా వరంగల్ జిల్లాలో చెరియల్ నియోజకవర్గానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్న ఎమ్మెల్యేగా పనిచేశాడు. ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వంలో ఆర్థిక మంత్రి, విద్యుత్ & చేనేత మంత్రి గా రెండు శాఖలకు మంత్రిగా కూడా పనిచేశాడు.
నిమ్మ రాజా రెడ్డి, వరంగల్లు జిల్లాకు చెందిన రాజకీయ నాయకుడు. ఆంధ్రప్రదేశ్ శాసనసభ్యునిగా పనిచేసాడు. రెండు దశాబ్దాల పాటు చేర్యాల నియోజకవర్గం కి ప్రాతినిధ్యం వహించాడు. నాలుగు సార్లు ఎమ్మెల్యేగా ఎన్నికైనాడు. అతను ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్ర మంత్రిగా కూడా తన సేవలనందించాడు.
విశ్వ సంవాద కేంద్రం - ఐటి ప్రొఫెషనల్ బృందాన్ని కలిగి ఉన్న మీడియా సంబంధిత పనుల కోసం భారతదేశం అంతటా వ్యాపించి ఉన్న సంస్ధ
1960 లలో ఆర్.ఎస్.ఎస్ స్వయంసేవకులు, ప్రముఖ గాంధేయవాది వినోభాభావే నేతృత్వంలోని భూదాన్, భూ సంస్కరణ ఉద్యమంలో, మరో గాంధేయవాది జయప్రకాష్ నారాయణ నేతృత్వంలోని సర్వోదయలో సహా భారతదేశంలోని వివిధ సామాజిక, రాజకీయ ఉద్యమాలలో చేరారు. కార్మిక సంఘాల ఏర్పాటుకు, భారతీయ మజ్దూర్ సంఘ్, విద్యార్థుల సంస్థ అఖిల భారతీయ విద్యార్థి పరిషత్, సేవా భారతి, లోక్ భారతీ, దీనదయాళ్ రీసెర్చ్ ఇన్స్టిట్యూట్ వంటి మొదలైన అనేక ఇతర సంస్థలకు కూడా రాష్ట్రీయ స్వయంసేవక్ సంఘ్ తోడ్పాటునందించింది. ఆర్.యస్.యస్ స్వయం సేవకులు ప్రారంభించిన, తోడ్పాటునందించిన సంస్థలన్నింటిని కలిపి సంఘ్ పరివార్ గా పేర్కొంటారు.
సంఘ్ పరివార్, హిందూ జాతీయవాదుల సంస్థల కుటుంబాన్ని సూచిస్తుంది. రాష్ట్రీయ స్వయంసేవక్ సంఘ్ సభ్యులచే లేదా దాని ఆలోచనల ప్రేరణతో ఇది ప్రారంభించబడింది. సంఘ్ పరివార్ హిందూ జాతీయోద్యమానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుంది. ఆర్.ఎస్.ఎస్, అనేక చిన్న సంస్థలను ఇది కలిగి ఉంది, ఇందులోని సభ్యులు, విషయాల పరిధిలో విభిన్న అభిప్రాయాలు వెలిబుచ్చుతారు. నామమాత్రంగా, వివిధ సంస్థలు సంఘ్ పరివార్ పరిధిలో స్వతంత్రంగా పనిచేస్తాయి, వివిధ విధానాలను, కార్యకలాపాలను కలిగి ఉంటాయి.
దాల్చిన చెట్లను మన దేశములో అంత శ్రద్ధతో పెంచుట లేదు. అవి పడమటి కనుమల మీద బెరుగు చున్నవి. సాధారణముగ అన్ని నేలలందును పెరుగ గలవు కాని, మంచి నేలలు కానిచో చెక్క బాగుండదు. ఈ చెట్లు కొమ్మలను పాతినగాని గింజలను బాతిన గాని మొలచును. ఆరేడడుగుల దూరమున గోతులు తీసి వానిలో నాలుగైదేశ కాయలను పాతుదురు. మొక్కలు బాగుగ నెదిగిన పిమ్మట వానిని గురించి మనమంత జాగ్రత పుచ్చుకొన నక్కర లేదు. వాని చుట్తు నుండు చెత్త మొక్కలను పెరిగి వైచిన చాలును. కొంత ఎత్తు ఎదిగిన పిమ్మట వాని చిగుళ్ళను గోసి వేయుదురు. ఆరేడేండ్లెదిగన పిమ్మట బెరడును గొయ్య వచ్చును. మానుకును చుట్టుగాక రెండు వైపులనే గోయుదురు. కోయుట వర్షకాలములో నయ్యేఅ బెరడు సులభముగ వచ్చును. బెరడును గోసిస తరువాత నొక చెక్కమీద నొక దానిని జేర్చి గట్టిగా బిగించి కట్టి ఒక దినముంచెదరు. మరు నాడు ఆ చెక్కలపై నున్న పొరను కత్తితో గీసి వైచి వానిని నీడలో ఆర బెట్టుదురు. దానినే ముక్కలుగా కోసి అమ్మదెచ్చు చున్నారు.
ఈ కుటుంబపు మొక్కల ఆకులు సువాసన వేయును. ఆకులలో గ్రంథి కణములు గలవు. అవి ఒంటరి చెరికగా నున్నవి. వానికి, కణుపు పుచ్చములు లేవు. పుష్ప మంజరులు కణుపు సందులందుండి మధ్యారంభ మంజరులుగా వచ్చు చున్నవి. కింజల్కములు రెండు మూడు వరుసలుగా నుండును. వానిలో కొన్నిటి మొదట గ్రంథి కణములు గలవు. అండాశయమొక గది.
పుష్ప మంజరి కణుపు సందులందుండి మధ్యారంభమంజరులగు రెమ్మ గెలలు. ఇవి ఆకుల కంటే పొడుగగా నున్నవి. వాని మీద రోమములు గలవు. మిథున పుష్పములును స్త్రీ పుష్పములును గలవు. స్త్రీ పుష్పములు పెద్దవి.
కింజల్కములు 9 తొమ్మిదికి తక్కువ కూడా గలుగు చుండును. ఒక వరుస గొడ్డు కింజల్కములు గూడ ఉన్నాయి. మూడవ వరుస వానిలో గ్రంథి కణములున్నవి. పుప్పొడి తిత్తులు నాలుగు గదులు.
ఆకులు ఒంటరి చేరిక. కణుపు పుచ్చములు లేవు. అండాకారము దట్టముగాను బిరుసు గానుండును. రోమములు లేవు. మూడు పెద్ద ఈనెలు గలవు. కొన గుండ్రము. ఆకులకు సువాసన గలదు.
వృక్షశాస్త్రంలో సతతహరితం అనగా ఒక మొక్క మొత్తం నాలుగు సీజన్లలో ఎల్లప్పుడు పచ్చని ఆకులతో ఉంటుంది. సతత హరిత మొక్కలు ఆకురాల్చే మొక్కలకు భిన్నంగా ఉంటాయి, ఆకురాల్చే మొక్కలు శీతాకాలంలో లేదా ఎండా కాలంలో వాటి ఆకులను పూర్తిగా కోల్పోతాయి. సతత హరిత మొక్కలు చెట్లు, పొదలగా అనేక రకాలు ఉన్నాయి.
సరళ యంత్రం అనగా మోటారు లేని పరికరం ఇది దిశతో లేదా ఒక బలం యొక్క తీవ్రతతో మార్పుచెందుతుంది. సాధారణంగా, ఒక సరళ యంత్రమును ఈ విధంగా నిర్వచించవచ్చు, సులభమైన యంత్రాంగాల్లో ఒకటి ఇది యాంత్రిక ప్రయోజనాన్ని అందిస్తుంది.ఇవి అత్యంత ప్రాధమిక యూనిట్ సాధారణ యంత్రాలు , ఇది శక్తిని పెంచడానికి, సమయాన్ని ఆదా చేయడానికి లేదా దిశను మార్చడానికి పరపతిని ఉపయోగించే సాధనంగా నిర్వచించబడింది . సాధారణ యంత్రాలు ప్రజలు శక్తిని ఉపయోగించే ప్రాథమిక యాంత్రిక మూలకం. మానవజాతి యొక్క మొట్టమొదటి గొప్ప ఆవిష్కరణ ఆవిష్కరణలో, అగ్ని, భాష సాధనాల నైపుణ్యం మానవాళి చివరకు భూమి యొక్క జీవావరణ శాస్త్రంలోని అనేక జాతుల నుండి నిలబడి ఉండేలా చేసింది. నాగరిక సమాజాన్ని నిర్మించడంలో ప్రజలు ఉపయోగించే సాధనాల జ్ఞానం యొక్క సాధారణ యంత్రాలు, ఇది న్యూటోనియన్ మెకానిక్స్ పరిశోధన యొక్క ముఖ్యమైన వస్తువులు .
సాధారణ యంత్రం అనగా ఒక ప్రాథమిక పరికరం, ఇది ఒక నిర్దిష్ట చలనమును కలిగి ఉంటుంది, ఇది ఇతర పరికరాలతో కలిసి ఉండి, యంత్ర కదలికలు ఏర్పరుస్తుంది.పారిశ్రామిక విప్లవం సమయంలో ఉద్భవించిన ఆధునిక యంత్రాల యొక్క వైవిధ్యం, సంక్లిష్టత ఈ ఆరు సాధారణ వర్గాలలో పూర్తిగా వివరించబడలేదు. పునరుజ్జీవనోద్యమానంతర వివిధ పుస్తక రచయితలు "సరళ యంత్రాల" యొక్క విస్తరించిన జాబితాను సంకలనం చేశారు, సాధారణంగా వాటిని వేరు చేయడానికి ప్రాథమిక యంత్రాలు, సమ్మేళనం యంత్రాలు లేదా యంత్ర భాగాలు వంటి పదాలను ఉపయోగిస్తారు. 19 వ శతాబ్దం చివరి నాటికి, వందలాది యంత్ర అంశాలను గుర్తించారు, వాటిని సాధారణ యంత్రాలు అని పిలిచారు. ఆధునిక యంత్రాంగం సిద్ధాంతం వివిధ యంత్రాల నిర్మాణాన్ని విశ్లేషిస్తుంది.
ఒక సరళ యంత్రం ఆపరేట్ చేయడానికి దానిపై శక్తిని ప్రయోగించినప్పుడు, స్థిరమైన దూరం కోసం శరీరం యొక్క యాంత్రిక పని లేదా స్థానభ్రంశం ఉంటుంది. ఒక పనిని నిర్వహించడానికి అవసరమైన పని మొత్తం నిర్ణయించబడ్డాయి, అయితే ఈ తక్కువ శక్తిని ఎక్కువ దూరానికి వర్తింపజేస్తే ఈ పనికి అవసరమైన శక్తిని తగ్గించవచ్చు; అంటే, ఒకే పని చేయడానికి రెండు ఎంపికలు ఉన్నాయి -
సాధారణంగా ఈ పదం ఆరు శాస్త్రీయ సాధారణ యంత్రాలను సూచిస్తుంది, ఇవి పునరుజ్జీవన శాస్త్రవేత్తలు వివరించిన వాటిలో ఉన్నాయి:
కృతి పరేఖ్ భారతదేశంలోని మొదటి టెస్ట్‌ట్యూబ్ బేబీ గా జన్మించింది. సైన్స్ సృష్టించిన ఇంద్రజాలికురాలు. 1984 లో లండన్ లో డాక్టర్ పాట్రిక్ స్టెప్టో పర్యవేక్షణలో జన్మించిన తొలిభారతీయురాలు. ఇంద్రజాలంలో సైన్స్ ను ప్రదర్శించిన బాలమేధావి. ఐదేళ్ళ వయసులో వీధిలో ఒక వ్యక్తి ప్రదర్శిస్తున్న గారడీ విద్య ఈమెను ఆకర్షించింది. ఆ తరువాత అతడి వద్ద పట్టుబట్టి కొన్ని చిట్కాలు తెలుసుకొని సొంతంగా సాధన చేశారు. సైన్స్ పుస్తకాల అధ్యయనం చేసారు. ఈమె ప్రస్తుతం కార్పొరేట్స్ కు మోటివేషనల్ స్పీకరుగా పనిచేయుచున్నారు.
ఆమె అనేక జాతీయ, అంతర్జాతీయ అవార్డులను అందుకున్నారు. వాటిలో "యువ ఓజశ్విని అవార్డు" ను భారత జాతీయ స్థాయి అవార్డుగానూ, అమెరికా కౌన్సిలేట్ నుండి "యంగ్ అఛీవెర్స్" అవార్దు అందుకున్నారు. 2002 లో ఆమె బాలల నోబెల్ ప్రైజ్ కు జూరీ సభ్యురాలుగా ఎంపికకాబడినారు. ఆమె ప్రపంచ యువ శాంతి సమితి - ఆసియా పసిఫిక్ లకు యువ నాయకునిగా హాజరైనారు. ఆమె కథను యు.ఎస్.ఎ లోని ఫ్రీ స్పిరిట్ పబ్లికేషన్స్ ద్వారా "సాధారణ పిల్లలు విశేష కార్యాలు చేస్తారు" అనే అంశంగా ప్రచురింపబడినది. ఆమె కథను ప్రపంచంలోని 30 దేశాలు ఎంపిక చేశాయి.
బాల ఇంద్రజాలికురాలుగా ఆమె దూరదర్శన్ ఛానెల్ లో అనేకసార్లు ప్రదర్శనలిచ్చారు. 11 సంవత్సరాల వయస్సులో ఆమె ఎఫ్.ఐ.ఇ.ఫౌండేషనల్ నేషనల్ అవార్డును పొందారు. ఆమె యునైటెడ్ నేషన్స్ ఎన్విరాన్ మెంట్ ప్రోగ్రాం నుండి "గ్లోబల్ 500 ఆఫ్ హానర్" అవార్దును పొందారు
నాయకత్వానికి ప్రత్యామ్నాయ నిర్వచనాలు ఉన్నప్పటికీ, అందరికీ సంబంధించిన ఒక లక్ష్యాన్ని ఛేదించటానికి ఒక వ్యక్తి ఇతరుల యొక్క సహాయం, మద్దతుతో ముందుకెళ్ళే ఒక సాంఘిక ప్రభావాత్మక ప్రక్రియగా నాయకత్వం వర్ణించబడింది. ఇతరులచే అనుసరించబడేవారే, ఇతరులకి దిశానిర్దేశం చేసేవారే నాయకుడు/నాయకురాలు అని కొందరు అనుకొంటే, "ప్రేరణని అందించటం , ఒక సమిష్టి లక్ష్యాన్ని ఛేదించటానికి జనాన్ని సమీకరించి వారిని నిర్విహంచటమే" నాయకత్వం అని మరికొందరు నిర్వచిస్తారు.నాయకత్వం పై అధ్యయనాలు అలవాట్లు, పరిస్థితుల సంకర్షణ, ధర్మము, ప్రవర్తన, అధికారము, విలువలు, సమ్మోహన శక్తి, మేధస్సు, ఇతర లక్షణాల ఆధారంగా జరిగాయి.ఆంగ్లంలో అనే పదాన్ని లింగభేదం లేకుండానే వాడినా, తెలుగులో మాత్రం నాయకత్వం వహించే పురుషుడిని నాయకుడు అని అదే మహిళ అయితే నాయకురాలు అని వ్యవహరిస్తారు.