polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
మోరెనో మొదలైనవారి అభిప్రాయం ఆధారంగా స్పెయినులోని "లా మంచాలా" లో మొదటి పాలియో హైడ్రోజెలాజికల్ ఇంటర్ డిసిప్లినరీ పరిశోధన నివేదికలో:
భూటియా ప్రజలు సాంప్రదాయకంగా జంతువుల కొవ్వుతో-వేయించిన కూరగాయలు లేదా మాంసం అన్నంతో కలిపి తింటారు. సాధారణంగా పంది మాంసం లేదా గొడ్డు మాంసం, అప్పుడప్పుడు మేక లేదా కోడిమాసం తింటుంటారు. ఇతర ప్రసిద్ధ ఆహారాలు మోమో అనే ఉడికించిన మాంసం కుడుములు, తుక్పా అంటే ఉడకబెట్టిన పులుసులో నూడుల్సు. భూటియా సమాజం జరుపుకునే అనేక పండుగలలో లోసారు, లూసాంగు రెండు ఉంటాయి. దాదాపు అన్ని భూటియా పండుగలు, సెలవులు బౌద్ధ మత ప్రాముఖ్యతను కలిగి ఉన్నాయి. ఇవి 70 రకాల జంతువులు, శిలీంధ్రాలు, మొక్కలను ఉపయోగించుకుంటాయి. భూటియాల ఇష్టమైన పానీయం ఛాయాంగు, భూటియాలతో కలిసి ఉన్న ఇతర సమాజాలలో ఎక్కువగా అందిస్తుంటారు. ఇది పులియబెట్టిన బార్లీ లేదా చిరుధాన్యాలతో తయారు చేయబడుతుంది. టోంగ్బా అనే వెదురు కంటైనరులో దీనిని వడ్డిస్తారు. పాలు, చక్కెరతో కూడిన టీ, బటరు టీ కూడా మతపరమైన లేదా సామాజిక సందర్భాలలో వడ్డిస్తారు.
భూటియాలు వజ్రయాన బౌద్ధమత అనుచరులు. ప్రధానంగా నియింగ్మా, కగ్యు పాఠశాలలను అనుసరిస్తారు. వారు జరుపుకునే ప్రధాన పండుగలు లోసారు, లోసాంగు. ఫిబ్రవరి మొదటి వారం సాధారణంగా లోసారు సమయం ఎందుకంటే ఇది టిబెటను న్యూ ఇయరు ప్రారంభానికి గుర్తుగా ఉంటుంది. లోసరు సమయంలో సాయంత్రం అగ్ని నృత్యాలు సర్వసాధారణం. లోసాంగు సాధారణంగా టిబెటను సంవత్సరం ముగింపుగా జరుపుకుంటారు. పదవ టిబెటను చంద్ర మాసం చివరలో వస్తుంది. భారతదేశంలోని భూటియాలలో ఇది చాలా ముఖ్యమైన పండుగ. ఇది సాంప్రదాయ చాను నృత్యం ఉల్లాసంగా ఉంటుంది. భూటాను, నేపాలు, భారతదేశంలోని మఠాలలో లోసాంగు జరుపుకుంటారు. సిక్కింలో, లోసాంగు పండుగ సందర్భంగా, తరచూ నృత్య రూపాలు పద్మసంభవ లేదా గురు ఉగ్యెను జీవితం నుండి కథలను వర్ణించాయి.
భూటియాలు సాంప్రదాయిక దుస్తులలో బఖు . ఇది ఒక వదులుగా ఉండే వస్త్రాలలో ఒక రకమైన వస్త్రం. ఒక వైపు మెడ వద్ద, నడుము దగ్గర పట్టు లేక నూలు బెల్టుతో కట్టుతారు. మగ సభ్యులు వదులుగా ఉన్న ప్యాంటుతో బఖును అమర్చుతారు. మహిళా ప్రజలు హంజు అని పిలువబడే పొడవు చేతులతో ఉండే పట్టు జాకెట్టుతో బఖును ధరిస్తారు; ఒక వదులుగా ఉన్న గౌను రకం వస్త్రం, దగ్గర గట్టిగా బెల్టుతో కట్టుకుంటారు. ముందు భాగంలో రేఖాగణిత డిజైన్లతో రంగురంగుల ఉన్ని వస్త్రం వదులుగా ఉన్న షీటుతో కట్టివేయబడుతుంది. దీనిని పాంగ్డెను అని పిలుస్తారు. ఇది వివాహిత మహిళకు చిహ్నం. ఈ సాంప్రదాయ దుస్తులను పురుషులు, మహిళలు ధరించే ఎంబ్రాయిడరీ చేసిన తోలు బూట్లు పూర్తి చేస్తాయి.
పొరుగు ప్రాంతాలలో ముఖ్యంగా ఆధునిక బంగ్లాదేశులో భూటియా కులీనులను కాజీలు అని పిలుస్తారు. ఈ భూస్వామ్య వ్యవస్థ 1975 కి ముందు సిక్కిం స్వతంత్ర రాచరికవ్యవస్థగా ఉన్న సమయంలో భుటియాలో చోకియలు రాచరికంలో అంతర్భాగంగా ఉన్నారు; 1970 ల మధ్య ప్రజాభిప్రాయ సేకరణకు ముందు సిక్కిం రాజ్యం పాలక రాజవంశం భూటియా నాంగ్యాలు రాజవంశం పాలనలో ఉండేది. భూటియాలలో లాచెన్పాసు, లాచుంగుపాసులు ప్రాంతప్రజలు తమ స్వంత సాంప్రదాయ న్యాయ వ్యవస్థను "డుమ్సా" అని పిలుస్తారు. అంటే ప్రజల సమావేశ స్థలం. పిపోను అని పిలువబడే గ్రామపెద్ద డుమ్సాకు నాయకత్వం వహిస్తాడు. ఉత్తర సిక్కిం ప్రజలకు పంచాయతీ వార్డు హోదా, పంచాయతీ అధిపతి హోదా ఇవ్వడం ద్వారా పిపానువ్యవస్థకు రాష్ట్ర ప్రభుత్వం పూర్తి రక్షణ కల్పించింది.
భూటియా (ོ་ ི; లాంగ్-సిప్; భూటాను లోని ప్రామాణిక టిబెటీయులు. 2001 లో భూటియాల సంఖ్య 70,300. ఇక్కడ భూటియా టిబెట్టు వంశానికి చెందిన సిక్కిములను సూచిస్తుంది; ఈశాన్య నేపాలులో భుటియాలు అధిక సంఖ్యలో నివసిస్తుంటారు. వీరు లోపో లేక సిక్కిం మాడలిక భాషను మాట్లాడుతుంటారు. ఇది ప్రామాణిక టిబెట్టు భాషాసంబంధిత టిబెట్టు మాండలికంగా గుర్తించబడుతుంది. దీనికి విరుద్ధంగా భోటియా ఈశాన్య నేపాలులోని సంబంధిత టిబెటను ప్రజల పెద్ద కుటుంబం. వీటిలో భూటియా ఒక సభ్యుల సమూహం. నేపాలు స్థానిక జాతులలో భుటియా ఒకటి.
భూటియా పూర్వీకులు టిబెట్టు నుండి ఈశాన్య నేపాలు, సిక్కిం, డార్జిలింగు, కాలింపాంగు, ఆధునిక నేపాలు, భారతదేశం, భూటాను ఇతర ప్రాంతాలకు వలస వచ్చారు. వారు హిమాలయాలలో వేర్వేరు ద్వారా వలస వచ్చారు. భూటియాసు చివరి పేర్ల పేరిట భౌగోళిక సూచనలు సాధారణం. ఉదాహరణకు ఉత్తర సిక్కింలో, భూటియాలు ఎక్కువ మంది నివసించేవారు. వారిని లాచెన్పాసు లేదా లాచుంగ్పాసు అని పిలుస్తారు. అంటే లాచెను నివాసులు లేదా లాచుంగు . వరుసగా.
భూటియాల నివాసగృహాలు ఇంటి వెలుపల రాతి నిర్మాణాన్ని కలిగి ఉంటాయి. ఇది ధూపం వేయడానికి ఉపయోగించబడుతుంది. దీనిని "సాంగ్బం" అని పిలుస్తారు. "సాంగు" అంటే ధూపం, "బం" అంటే వేయడం; నిర్మాణం ఆకారం ఒక జాడీ వంటిది. ఇది దేవతలకు పవిత్రమైన నైవేద్యమైన సాంగు బర్నింగు కోసం ఉపయోగిస్తారు. భుటియా ప్రజలు రోడోడెండ్రాను ఆంథోపోగను, జునిపెరసు రికర్వా, రోడోడెండ్రాను సెటోసం లేదా పైన్తో చేసిన ధూపం కర్రల సువాసనగల ఎండిన ఆకులు - కాండాలను దేవతలకు అందిస్తారు.
భూటియాలో ప్రభుత్వ రంగంలో, వ్యవసాయంలో, వ్యాపార రంగంలో కూడా ఎక్కువగా పనిచేస్తున్నారు. డార్జిలింగు జిల్లాలో, భూటియాలు తరచుగా ప్రభుత్వ, వాణిజ్య రంగాలలో పనిచేస్తున్నారు. భూటియాలు వారి వంశాలలో మాత్రమే వివాహం చేసుకుంటారు. వధూవరుల ఎంపిక చాలా క్రమానుగత వ్యవస్థను అనుసరిస్తారు. వంశ వివక్ష విస్తృతంగా ఉంది. సమాజానికి వెలుపల వివాహం తక్కువగా చూడబడుతుంది.
సిక్కింలో భూటియా మాట్లాడే భాష సిక్కిమీసు. దీనికి టిబెటన్, భూటాన్ భాష అయిన జొంగ్ఖాతో 85% పరస్పరం పోలిక ఉంటుంది. చాలా మంది భూటియాలు నియింగ్మా పాఠశాలను అభ్యసిస్తారు. తరువాత టిబెట్టు బౌద్ధమతం కాగ్యు పాఠశాను అనుసరిస్తారు. భూటియాలు నేపాలు, భూటాను, ఉత్తర పశ్చిమ బెంగాలులో, ముఖ్యంగా సిక్కిం, కాలింపాంగు, డార్జిలింగు పట్టణాలలో విస్తరించి ఉన్నారు.
భూతియా బ్రాహ్మణ కులానికి చెందిన మార్వారీ ప్రజల ఇంటిపేరు. వారు దేవత రామదేవ్ పిర్, ఖతుష్యం, సలాసరు బాలాజీని ఇష్ట-దేవతగా ఆరాధిస్తారు. చారిత్రాత్మకంగా బ్రాహ్మణ వర్ణాల ప్రజలతో సంబంధం ఉన్నప్పటికీ ఈ పేరును ఇతర వర్గాలు విస్తృతంగా స్వీకరించాయి.
భూటియా మహిళలు ఇతర వర్గాల వారి కంటే చాలా ఎక్కువ హోదాను పొందుతారు. స్త్రీలు, పురుషులు ఇద్దరూ బంగారం కోసం దాని స్వచ్ఛమైన రూపంలో బలహీనతను కలిగి ఉన్నారు. సాంప్రదాయ ఆభరణాలు ఎక్కువగా 24 క్యారెట్ల బంగారంతో తయారు చేయబడతాయి.
భారతదేశంలో వివిధ ప్రదేశాలలో భూటియాల మఠాలు ఉన్నాయి. ముఖ్యంగా సిక్కిం లోని రుమ్టెకు మొనాస్టరీ, భూటియా బస్టీ మొనాస్టరీ , ఇది డార్జిలింగు లోని పురాతన మఠం.
వాజపేయాజుల రామసుబ్బరాయ కవి 1895 అక్టోబర్ 10న పశ్చిమ గోదావరి జిల్లా, పేకేరు గ్రామంలో జన్మించాడు. ఇతడు రాజమహేంద్రవరంలోని కందుకూరి వీరేశలింగం హైస్కూలులో స్కూల్ ఫైనల్ పూర్తి చేశాడు. తరువాత కలకత్తాలో డిగ్రీని, రాజమండ్రిలో బి.ఇడి. పూర్తి చేశాడు. తిరుపతి వెంకట కవులలో ఒకరైన చెళ్లపిళ్ల వేంకటశాస్త్రి ఇతని గురువు. ఇతడు కలకత్తాలోని కివేట్ చంద్ర ఇన్‌స్టిట్యూట్‌లో ట్యూటర్‌గా పనిచేశాడు. ఇతడు మెట్రిక్యులేషన్ విద్యార్థులకు ఇంగ్లీషుతో పాటు పాళీ భాషను నేర్పించాడు. చిలుకూరి నారాయణరావుకు ఇతడు పాళీభాషను నేర్పాడు. తరువాత తేలప్రోలు జమీందారు రాజా శోభనాద్రి అప్పారావు కుమారుడు రాజా విజయ అప్పారావుకు చదువు చెప్పేందుకు ఆ సంస్థానంలో కొలువుకు కుదిరాడు. అక్కడ ఇతనికి జటప్రోలు రాజు సురభి వెంకటలక్ష్మణరావుతో పరిచయం అయ్యింది. జటప్రోలు రాజు ఆహ్వానంపై జటప్రోలు ఆస్థాన కవిగా నియమించబడ్డాడు. జటప్రోలు ఆస్థాన కవిగా ఉంటూనే కొల్లాపూర్ హైస్కూలులో ఆంధ్రోపాధ్యాయుడిగా 32 సంవత్సరాలు పనిచేశాడు.
ఇతనికి చిన్నతనం నుండే కవిత్వం వ్రాయడం అబ్బింది. కలకత్తాలో చదువుకునే రోజుల్లో స్నేహలతా కవితా సంఘం స్థాపించాడు. ఒక తెలుగువాడు ఆంధ్రేతర ప్రాంతంలో ఒక కవితా సంఘాన్ని ప్రారంభించి సాహిత్యసేవ చేయడం విశేషం. ఇతడు కవులను, కవయిత్రులను ప్రోత్సహిస్తూ స్నేహలతా కవితా సంఘం ద్వారా 200కు పైగా పుస్తకాలను ప్రచురించాడు. ఇతడు స్వయంగా నూటయాభైకి పైగా రచనలు చేశాడు. ఇతడు 1931లో రెడ్‌లెటర్స్ అనే లిఖిత పత్రికను ప్రారంభించి అందులో పద్యరూప లేఖలను నిరంతరాయంగా ప్రకటించాడు. ఈ లేఖలలో ఇతడు ఆశీర్వదిస్తూ వ్రాసిన లేఖలు, అభినందిస్తూ వ్రాసిన లేఖలు, స్నేహపూర్వక లేఖలు, తత్వజ్ఞానంతో కూడిన లేఖలు అనేకం ఉన్నాయి. ఇతడు శతకాలు, తారావళి, అష్టకాలు వంటి ప్రక్రియలలో నూత్న ఒరవడి సృష్టించాడు. ఇతను వ్రాసిన గ్రంథాలలో పేరెన్నిక గన్నది ప్రసన్నభారతం. ఈ కావ్యం జ్ఞానపీఠ పురస్కారానికి పరిశీలింపబడింది.
సాహిత్యాన్ని జీవితంగా మలుచుకున్న రామసుబ్బరాయకవి కొల్లాపూర్ సంస్థానంతో పాటు, వనపర్తి, గద్వాల, ఆత్మకూర్, జడ్చర్ల, గోపాల్‌పేట, మహబూబ్‌నగర్, కొవ్వూరు, తాడేపల్లిగూడెం మొదలైన ప్రాంతాలలో ఘన సన్మానాలను అందుకున్నాడు. 1954, 1964, 1968లలో బొంబాయి ఆంధ్రమహాసభ ఇతడిని సత్కరించింది. 1964లో కలకత్తా ఆంధ్రా అసోసియేషన్ పక్షాన బెంగాల్ రాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రి ఇతడిని సన్మానించాడు. ఇతనికి కవివీర, కవిరత్న, సాహిత్యస్థాపక, కవిజనారాధ్య, ఆర్షవిద్యావిభూషణ మొదలైన బిరుదులు వరించాయి.
ఈ ప్రభలు భక్తులు వచ్చే దారంట రావు.కౌశిక నది దాటుకుంటూ, పొలాల మధ్య నుండి ఈ ప్రభలు ఊరేగింపుగా వస్తాయి.ఈ ప్రభలను ఒక్కసారి ఎత్తేకా క్రిందకి దింపకూడదు. కౌశిక నది దాటేటప్పుడు ప్రభ ఏ మాత్రం తడవకుండా తీసుకోస్తారు.ఈ ప్రభలను మోయడానికి ఇరవై మంది వ్యక్తులు ఉంటారు. కౌశిక నది దాటించడానికి మాత్రం యాభై మంది పైగా శిక్షణ పొందిన వారు ఉంటారు. కౌశిక నది దాటించి జగ్గన తోట తీర్థ ప్రదేశానికి తీసుకోస్తారు. తీర్థ పూర్తి అయిన తరువాత వచ్చిన దారినే తిరిగి ప్రభలని ఆయా గ్రామాలకి తీసుకెళతారు.ఈ ప్రభలను చూడటానికి వేలాది మంది తరలి వస్తారు.
ప్రతి గ్రామం నుండి వచ్చే ప్రభకు సోంతగా ప్రభ నిర్మాణానికి కావలిసిన వస్తు సామాగ్రి ఉంటుంది. సంక్రాంతి 10 రోజుల ముందు ఒక మంచి రోజున ప్రభ తయారీ మొదలు పెడతారు. ముందుగ వెదురు కర్రలతో ప్రభకు ఒక ఆకారాన్ని తీసుకొస్తారు. వెదురు బొంగులు ఒకదానికి ఒకటి కలిసే చోట కొబ్బరి పీచు తాడుతో గట్టిగ కడతారు. తరువాత వాటి పై రంగు రంగులు వేస్తారు. దీంతో ప్రభకు ఒక రూపు వస్తుంది.రంగు రంగుల వస్త్రాలతో,పూలతో అలంకరిస్తారు.గంగలకుర్రు,అగ్రహారం ప్రభపై చెన్నమల్లేశ్వర స్వామీ, వీరేశ్వర స్వామీ విగ్రహాలని అలంకరించి జగ్గన్నతోట మోసుకు వస్తారు.
ఏకాదశ రుద్రుల కొలువు లోక కళ్యాణార్థం ప్రతీ సంవత్సరం కనుమ రోజున ఏకాదశ రుద్రులు జగ్గన్న తోటలో సమావేశం అవుతారని ప్రతీతి. సుమారు 400 సంవత్సరాల క్రితం 17వ శతాబ్దంలో కనుమ రోజున ఏకాదశ రుద్రులు లోక కళ్యాణార్ధం జగ్గన్నతోటలో సమావేశమై లోక పరిస్థితుల గురించి చర్చించారనీ, అప్పటినుండి కనుమ రోజున జగ్గన్నతోటలో ప్రభల తీర్ధం నిర్వహించబడుతున్నదని చారిత్రాత్మక కథనం.
తూర్పుగోదావరి జిల్లా కోనసీమలోని అంబాజీపేట మండలం, మొసలపల్లి శివారు జగ్గన్నతోట కొబ్బరితోటలో మకర సంక్రమణ ఉత్తరాయణ పుణ్యకాలంలో కనుమనాడు ఈ ప్రభల తీర్థం నిర్వహిస్తారు.అత్యంత ప్రాచీనమైనది.కోనసీమ చుట్టుపక్కనున్న 90 గ్రామాల ప్రభలు ఈ తీర్థంలో పాలుపంచుకుంటారు. ఈ తోటని జగ్గన్న తోటగా పిలుస్తారు. జగ్గన్నతోటలో గుడి గానీ, గోపురం గానీ ఉండదు.
కేకాయల రాజు అక్షౌహినిని కలిగి ఉన్నాడు. పాండవ యుద్ధ శ్రేణి కుడి విభాగాన్ని ఏర్పాటు చేశాడు. ఐదుగురు కేకాయ సోదరులు యుద్ధం మరొక రోజు మరొక శ్రేణి వామపక్షాలను కలిగి ఉన్నారు.
1700 కేకయ ఈటెవిసరడంలో నైపుణ్యం, పాంచాల దళాల బృందంతో ఐక్యమై యుధిష్ఠిరుడిని పట్టుకోవటానికి ప్రయత్నిస్తున్న కౌరవులను ఎదుర్కొన్నారు.
కేకయ పాలకుడు బృహద్క్షత్రానికి వ్యతిరేకంగా కృపాచార్యుడు ముందుకు నడిచాడు. . సింధు జాతికి చెందిన అందమైన అవయవాలు, బూడిదవర్ణం కలిగిన అద్భుతజాతికి చెందిన అశ్వాలతో నిలిచిన బృహత్క్షత్రను కృపాచార్యుడు ఎదుర్కొన్నాడు . బృహత్క్షత్ర, ఇతరులు ద్రోణుడు ని ఎదుర్కొన్నారు. కేకయులలో అతిరధశ్రేష్టుడు వృహత్క్షత్ర ఉరుములతో సమానమైన తీవ్రమైన బాణాలతో కౌరవసైన్యాలను చెదరగొట్టి ద్రోణుడి వైపు వెళ్ళాడు; గొప్ప ఖ్యాతి పొందిన క్షేమధుర్తి త్వరగా బృహత్క్షత్ర కు వ్యతిరేకంగా పరుగెత్తాడు. తన శత్రువు అయిన క్షేమధుర్తిని చంపిన తరువాత, అతిరధశ్రేష్టుడు బృహత్క్షత్ర ఆనందంతో ఉప్పొంగిపోయాడు . బృహద్క్షత్ర, ఇతరులు అశ్వత్థామ కు వ్యతిరేకంగా పరుగెత్తారు.
శతయూప గొప్ప కేకాయలకు రాజు. తన రాజ్య సార్వభౌమత్వాన్ని తన కొడుకుకు అప్పగించిన తరువాత ఆయన అడవులలోకి వెళ్ళాడు. కురు రాజు ధృతరాష్ట్రుడు, కురుక్షేత్ర యుద్ధం ముగిసిన తరువాత పాండవ రాజు యుధిష్ఠిరుడు కురురాజధాని హస్థినాపుర సింహాసనం అధిష్టించాడు. అనంతరం కొంతకాలం తరువాత దృతరాష్ట్రుడు అడవులలోకి వేళ్ళాడు. అప్పుడు శతయూప ధృతరాష్ట్రుడిని రాజును తగిన కర్మలతో అందుకున్నాడు. అతనితో వ్యాసుడు అడవులకు వెళ్ళాడు. వ్యాసుడు చేరుకున్న తరువాత ధృతరాష్ట్రుడు తన ఆశ్రమవాస దీక్షను స్వీకరించాడు. తరువాత ధృతరాష్ట్రుడు శతయూప ఆశ్రమంలో తన నివాసం స్వీకరించాడు. పవిత్ర ఆత్మ కలిగిన శతయూప వ్యాస ఆజ్ఞ మేరకు ఆశ్రమవాస ఆచారాలన్నింటిని ధృతరాష్ట్రునికి ఆదేశించాడు.
మహాభారతంలోని కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో పాండవులలో చేరిన ఐదుగురు కేకాయ రాకుమారులు ప్రస్తావించబడ్డారు. వారిలో పెద్దవాడిని రాజుగా అభివర్ణించారు. ఆయనను బృహత్క్షత్ర అని పిలుస్తారు. తమ పెదతండ్రి కుమారుడైన దుర్యోధనుడి నేతృత్వంలోని కౌరవుల కారణంగా కురు రాజ్యం వదిలి అరణ్యవాసానికి పంపబడిన పాండవుల మాదిరిగా వారి బంధువులచే వారు వారి రాజ్యం నుండి బహిష్కరించబడ్డారు. ఆ విధంగా ఈ కేకయ సోదరులు సందర్భానుసారంగా పాండవులతో పొత్తు పెట్టుకునేవారు. ఇది కాక కేకయ సోదరులు పాండవుల తల్లి కుంతి సోదరి కుమారులు కనుక వారిని దాయాదులుగా చేసుకున్నారు. కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో కేకయసోదరులు తమ సొంత బంధువులతో పోరాడారు. అంటే దుర్యోధనుడి పక్షాన ఇతర కేకాయ సోదరులు యుద్ధంలో పాల్గొన్నారు.
ఐదుగురు రాజ సోదరులు కేకాయ రాకుమారులు దళయోధనునికి ఒక అక్షౌహిని దళాలతో మద్దతు ఇచ్చి ఆయన హృదయాన్ని ఆనందపరిచారు. . దుర్కాధనుడి మిత్రులుగా వాసతీలు, సాల్వకులు, అమ్వాష్టాలు, త్రిగర్తలతో కేకయలను ప్రస్తావించారు. కౌరవపక్షాన ఉన్న కేకాయలు అవంతి, బాహ్లుకులు ఇద్దరూ విందా, అనువిందలతో కలిసి ద్రోణుడి ఆధ్వర్యంలో ముందుకు నడిచారు చేశారు. . 100 మంది కేకాయ సోదరులు కౌరవ సైన్యంలో సైనికాధికారులుగా, అవంతి కి చెందిన వింద, అనువింద వంటివారితో కలిసి యుద్ధంలో పాల్గొన్నారు.
ప్రస్తావించబడింది: - కేకయ సింహాసనం నుండి పదవీచ్యుతుడయ్యాడు. దానిని తిరిగి పొందాలని కోరుకుంటాడు. ఆ భూమి నుండి ఐదుగురు శక్తివంతమైన సోదరులు, శక్తివంతమైన విల్లులను పట్టుకొని, ఇప్పుడు పోరాడటానికి సిద్ధంగా ఉన్న పాండవులను అనుసరిస్తున్నారు. పంచాల, కేకయ, మత్స్యాలతో పాటు, వారి బంధువులు, గొర్రెల మందలను సంరక్షించే పశువుల కాపరులు, యుధిష్ఠిరుడిని అనుసరిస్తూ ఆనందిస్తున్నారు. కేకయ ఐదుగురు సోదరులు, అందరూ ఊదావర్ణ జెండాలతో ఒక అక్షౌహిని దళాలతో పాండవులతో చేరారు. .
కేకయ సోదరులు, ఇంద్రగోపాక కీటకాల . వీరందరికీ ఊదా జెండాలు ఉన్నాయి. ఐదుగురు కేకయ సోదరులు, ఇంద్రగోపకులు అని పిలువబడే కీటకాలను పోలి ఉన్నరని వర్ణించారు. ఎర్రటి కోటు, ఎర్రటి ఆయుధాలు, ఎరుపు బ్యానర్లు ఉన్నాయి. . ఐదుగురు కేకయ సోదరులు లోతైన ఎరుపు రంగుతో పుట్టారు. వారు బంగారం వర్ణంతో ఎరుపు రంగు ప్రమాణాలను కలిగి ఉన్నారు. బంగారు గొలుసులతో అలంకరించబడ్డారు .
పాండవులు అరణ్యవాసం చేస్తున్న సమయంలో పాండవులతో పొత్తు పెట్టుకున్న ఐదుగురు కేకాయ రాకుమారులు, ఇతర పాండవ మిత్రులు వాసుదేవ కృష్ణుడు, ధృష్టద్యుమ్నుడు, ధృతకేతుడు , పాండవులను సందర్శించారు. కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో, పాండవుల మామ అయిన ద్రుపదుడు ప్రాచీన భారతదేశపు రాజులను పిలవాలని నిర్ణయించుకున్నప్పుడు, పాండవుల తరఫున పోరాడడానికి తయారు చేయబడిన యోధులలో కేకాయలు మొదటివారుగా ఉన్నారు. .
మహాభారతపురాణంలో సమూహం చేయబడిన పశ్చిమరాజ్యాలలో కేకయరాజ్యం కూడా జాబితాచేయబడింది. రామాయణ ఇతిహాసం కోసలరాజు, రాఘురాముడి తండ్రి దశరధుడి ముగ్గురి భార్యలలో ఒకరు కేకేయ రాజ్యానికి చెందిన మహిళగా పేర్కొనబడింది. ఆమెను కైకేయి అని పిలుస్తారు. ఆమె కుమారుడు భరతుడు పొరుగున ఉన్న గాంధార రాజ్యాన్ని జయించి తక్షశిల నగరాన్ని నిర్మించాడు. తరువాత భరతుడు కుమారులు, వారసులు తక్షశిల నుండి ఈ ప్రాంతాన్ని పరిపాలించారు.
కేకయులలో అతిరధశ్రేష్టుడు, ఐదుగురు సోదరులలో పెద్దవాడు బృహత్క్షత్ర, కౌరవుల సైన్యాధ్యక్షుడు ద్రోణుడికి వ్యతిరేకంగా ముందుకు నడిచాడు. ఆయన తన బ్రహ్మాయుధంతో ద్రోణుడి బ్రహ్మాయుధాన్ని అడ్డుకున్నాడు. తన విల్లు నుండి మూడో అంబును ఎక్కుపెట్టి ద్రోణుడు, బృహత్క్షత్రుని ఛాతీలో కొట్టాడు. ఆ తరువాత మరికొన్ని బాణాలతో ఛాతీలో కొట్టబడి, తన రధం నుండి కిందపడి మరణించాడు. .
కేకయ పాలకుడి కుమారుడు విశోకుడిని కర్ణుడు చంపాడు. కైకాయ యువరాజును వధించిన తరువాత కేకయ సైనికవిభాగ సైన్యాధ్యక్షుడిని ఉగ్రకర్మ వేగంతో ముందుకురికి కర్ణ కుమారుడు ప్రసేనుడిని కొట్టాడు. అప్పుడు కర్ణుడు, మూడు అర్ధచంద్రాకార ఆకారపు బాణాలతో, తన కుమారుడిని సంహరించిన ఉగ్రకర్మ చేతులు నరికి దుండగుడి తలను కత్తిరించాడు.
కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో పాండవుల పక్షాన, కౌరవుల పక్షాన పోరాడిన కేకాయ సోదరులు కేకయ రాజకుటుంబంలో ద్వితీయతరానికి చెందినవారు. వారిలో మొట్టమొదటివాడు పాండవులతో కలిసి ఉన్న సోదరులలో పెద్దవాడు బృహత్క్షత్ర. ఆయనను కేకయరాజుగా అభివర్ణించారు. ఆయనకు విసోకుడు అనే కుమారుడు ఉన్నాడు. ఆయన కూడా కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో పోరాడాడు.
పురురాజు పరిక్షిత్తు కుమారుడు భీమసేనుడు కేకాయ యువరాణి కుమారిని వివాహం చేసుకున్నాడు. ఆమె ప్రతిస్రావులకు జన్మ ఇచ్చింది. ఆయన కుమారుడు ప్రతీపుడు. ప్రదీపుడి కమారుడు శంతనుడు.
పాండవుల పక్షంలో , యుధామన్యుడు, ఉత్తమౌజాలు, అర్జునుడి రధచక్రాలకు రక్షకులుగా ఉన్నారు. కేకయ సోదరులలోని ధృష్టకేతు, గొప్ప శౌర్యం కలిగిన చేకితాసులు చక్రరక్షకులుగా మారారు. . వారి దళాల అధిపతి, ఐదుగురు గాంధార రాకుమారులు తమ దళాలతో యుద్ధంలో ఎదుర్కొన్నారు. .
కేకయ ఐదుగురు రాజ సోదరులు, ధురోధుడి పక్షాన ఉన్న కేకాయ యోధులను విరోధులుగా అంగీకరించారు. వారి వాటాలో మాళవులు, సాల్వకాలు కూడా ఉన్నారు. త్రిగర్త యోధులలో ఇద్దరు ప్రసిద్ధ యోధులు జయించటం లేదా చనిపోవడమో చేస్తామని ప్రమాణం చేశారు. .
కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో పాండవ పక్షంలో పోరాడిన ఐదుగురు కేకాయ సోదరులు చాలా చోట్ల ప్రస్తావించబడ్డారు . వారిని పాండవుల తల్లి దాయాదులుగా పేర్కొన్నారు.
భీముడు బాలరాముడి నుండి శిక్షపూర్తి చేసుకున్న తరువాత ఆయన ద్యుమత్సేనుడి వలె బలంగా ఉన్నాడు. . కేకయులలో విలుకాండ్ర అధిపతి ఇంద్రప్రస్థ వద్ద కొత్తగా ప్రారంభిన యుధిష్ఠిరుడి రాజసభకు హాజరయ్యారు .
కేకాయల పాలకుడు సహస్రచిత్య, ఆయన కురుడు ధృతరాష్ట్రునికి సమకాలీనుడైన రాజు సత్యుపుడి తాత. ఆయన తన పెద్ద కొడుకుకు తన రాజ్యాన్ని విడిచిపెట్టి, సహస్రచిత్య రాజు అడవులలోకి వెళ్ళాడు.
ఐదుగురు కేకాయ సోదరులు ద్రోణుడి చేత చంపబడ్డారు. ఒకే లోహంతో తయారు చేయబడిన వారి స్వర్ణకవచాలు, వారి పొడవైన శరీరాలు, రధాలు, దండలు భూమి మీద మండుతున్న మంటల వలె ప్రకాశవంతమైన కాంతిని చంపుతున్నాయి.
కేకాయ, ధృష్టకేతు, కాశీరాజు కుమారుడు, శ్రీనిమతు, వాసుదానా, అజేయ శిఖండి అందరూ హృదయపూర్వకంగా కవచంలో కప్పబడి, ఆయుధాలతో, ఆభరణాలతో అలంకరించబడి, యుధిష్ఠిరుడిని అనుసరించారు.
తెలంగాణ రాష్ట్ర క్రీడా పాఠశాల తెలంగాణ ప్రభుత్వంకు చెందిన క్రీడా పాఠశాల. హైదరాబాదు సమీపంలో మెదక్ జిల్లా, ఎల్దుర్తి మండలం హకీంపేట్లో ఉన్న ఈ పాఠశాలలో క్రీడల శిక్షణతో పాటు పాఠాలు కూడా బోధిస్తారు. ఎస్.ఎఫ్.ఎ. హైదరాబాద్ ఛాంపియన్‌షిప్‌లో 2017లో భారతదేశంలోనే ఉత్తమ క్రీడా పాఠశాలగా గుర్తింపుపొందింది. ఈ పాఠశాల విద్యార్థులు అంతర్జాతీయంగా 100 పతకాలు, జాతీయ స్థాయి పోటీలలో 1800కి పైగా పతకాలు సాధించారు. 2017లో తెలంగాణ ప్రభుత్వం నుండి క్రీడల విభాగంలో తెలంగాణ ఆవిర్భావ పురస్కారం అందుకుంది.
ప్రతి సంవత్సరం మే నెలలో 40మంది విద్యార్థుల ప్రవేశానికి నోటిఫికేషన్ జారీ చేయబడుతుంది. ఈ పాఠశాలలో 144 గదులతో హాస్టల్ సౌకర్యం ఉంది. 8 సంవత్సరాల వయస్సు విద్యార్థులను 4వ తరగతికి ఎంపిక చేస్తారు. వివిధ క్రీడలలో మండల స్థాయి, జిల్లా స్థాయి, రాష్ట్ర స్థాయిలో పరీక్షల ద్వారా ఎంపికలు జరుగుతాయి. వారివారి ప్రతిభను బట్టి విద్యార్థులను ఎంపిక చేస్తారు. ఈ పాఠశాలలో 12వ తరగతి వరకు చదువుకోవచ్చు.
1993లో హకీంపేట వైమానిక దళం స్టేషన్ సమీపంలో ఉన్న తూముకుంట వద్ద 206 ఎకరాలలో ఈ పాఠశాల ప్రారంభమైంది. కబడీ, విలువిద్య, జిమ్నాస్టిక్స్, జూడో, వాలీబాల్, ఫుట్‌బాల్, రోయింగ్, సెయిలింగ్, కయాకింగ్, కానోయింగ్, సెపాక్ తక్రావ్, ట్రాక్, ఫీల్డ్ అథ్లెటిక్స్ మొదలైన క్రీడలలో శిక్షణ ఇస్తారు.
ఈ పాఠశాలలో జిమ్నాస్టిక్స్ కోసం ఇండోర్ స్టేడియం, 400 మీటర్ల ట్రాక్, ఆర్చరీ గ్రౌండ్, ఫుట్‌బాల్ గ్రౌండ్, వాలీబాల్ కోర్టులు, వెయిట్ లిఫ్టింగ్ హాల్, కండిషనింగ్ హాల్ ఉన్నాయి.
ఈ పుస్తకం భారతదేశంలో నాలుగు చరిత్రపూర్వ వలసలను చర్చిస్తుంది. హరప్పన్లు జాగ్రోలు, వ్యవసాయదారుల మొదటి భారతీయుల మిశ్రమజాతి అని పుస్తకం పేర్కొంది. ఇది 65,000 సంవత్సరాల క్రితం ఆఫ్రికా నుండి అరేబియాలోకి తరువాత భారతదేశానికి చేరుకున్న వలసదారుల తరంగం. ఇటీవలి జన్యు సాక్ష్యాలను ఉదహరిస్తూ ఈ పుస్తకం శరీర నిర్మాణపరంగా ఆధునిక మానవులు భారతదేశంలోకి వలస వచ్చినట్లు గుర్తించింది. ఇరాను నుండి వ్యవసాయదారులు క్రీ.పూ. 7000 - 3000 మధ్య బృహత్తర వలసప్రవాహంగా భారతీయ ఉపఖండానికి చేరుకున్నారు. తరువాత ఇండో-యూరోపియన్ భాషలు మాట్లాడే మధ్య ఆసియా సోపానక్షేత్రాలలోని పశువులకాపరులు క్రీ.పూ. 2000 - 1000 భరతీయ ఉపఖండానికి చేరుకున్నారు. ఇతరులు. టోనీ జోసెఫు పిజ్జాను ఉపఖండ సమాజం విచ్ఛిన్నతను వివరించడానికి ఒక రూపకంగా ఉపయోగించారు. సింధు లోయ నాగరికత. ప్రారంభ వేద నాగరికత మధ్య సారూప్యతలు, వ్యత్యాసాల గురించి కూడా ఈ పుస్తకం చర్చిస్తుంది.
ఇండో-యూరోపియన్ భాషలను భారతదేశానికి తీసుకువచ్చిన వారు అప్పటికే బాగా స్థిరపడిన నివాసులలో పరస్పర చర్య, సంస్కృతి స్వీకరణ అనుసరణ ఫలితంగా భారత ఉపఖండంలో 'ఆర్య ' సంస్కృతి ఏర్పడిందని, సంస్కృతం, వేదాలు అభివృద్ధి చెందాయని ఈ పుస్తకం పేర్కొంది. అండమానీయులు, సెమాంగు , మణి , ఈటా ప్రజలు వంటి వివిధ తెగలు ఆగ్నేయాసియాలో తొలి నివాసులుగా భావించబడుతున్నారు. జోసెఫు అభిప్రాయం ఆధారంగా, ప్రోటో-ద్రవిడియన్ ఇరానుకు చెందిన ఎలామిటికు భాషకు సంబంధించింది. భారతదేశంలో కుల వ్యవస్థ ఇటీవలి సామాజిక వ్యవస్థ ఇది సా.శ. 100 తరువాత బాగా తగ్గిన జాత్యంతర-వివాహం , జన్యు మిశ్రమంలో ఇది ప్రతిబింబిస్తుంది. ఈ పుస్తకం మార్గం విచ్ఛిన్నం చేసే డి.ఎన్.ఎ. పరిశోధన, జన్యు శాస్త్రవేత్త డేవిడు రీచ్ పరిశోధనలను కూడా పరిగణనలోకి తీసుకుంటుంది.
ప్రారంభ భారతీయులు:" ది స్టోరీ ఆఫ్ అవర్ యాంసెస్టర్సు ", మేము ఎక్కడ నుండి వచ్చాము అనేది భారతీయ జర్నలిస్ట్ టోనీ జోసెఫ్ రాసిన 2018 నాన్-ఫిక్షన్ పుస్తకం. ఇది దక్షిణ ఆసియాలో నివసించే ప్రజల పూర్వీకుల మీద దృష్టి పెడుతుంది. టోనీ జోసెఫు 65,000 సంవత్సరాల క్రితం - శరీర నిర్మాణపరంగా ఆధునిక మానవులు మొదట ఆఫ్రికా నుండి భారత ఉపఖండంలోకి ప్రవేశించిన సమయం నుడి భారతీయ ఉపఖండంలో ప్రవేశించిన మానవుల గురించి ఇందులో వివిరించాడు. ఈ పుస్తకం ఆరు ప్రధాన విభాగాల నుండి పరిశోధన ఫలితాల మీద ఆధారపడుతుంది - చరిత్ర, పురావస్తు శాస్త్రం, భాషాశాస్త్రం, జనాభా జన్యుశాస్త్రం, భాషాశాస్త్రం, ఎపిగ్రఫీ, ఇటీవలి సంవత్సరాలలో పురాతన పరిశోధనతో సహా. ప్రపంచవ్యాప్తంగా 92 మంది శాస్త్రవేత్తలు సహ రచయితగా, హార్వర్డు మెడికలు స్కూలుకు చెందిన జన్యు శాస్త్రవేత్త డేవిడ్ రీచ్ సహ-దర్శకత్వం వహించిన ‘ది జెనోమిక్ ఫార్మేషన్ ఆఫ్ సెంట్రల్ అండ్ సౌత్ ఆసియా’ అనే విస్తృతమైన అధ్యయనం మీద ఈ పుస్తకం ఆధారపడుతుంది.
ఈ పుస్తకం పాఠకుల నుండి మంచి ఆదరణ పొందింది. ది హిందూకు చెందిన సుజాతా బైరవన్ ఈ పుస్తకం జన్యు ఆధారంగా మన పూర్వీకుల కథను చెబుతుందని పేర్కొన్నారు. ఇండియా టుడేకు చెందిన రజీబ్ ఖాన్ ఈ పుస్తకం ప్రారంభ భారతీయుల మీద స్పష్టమైన అవగాహనను కలిగి ఉందని పేర్కొన్నారు. టైమ్స్ ఆఫ్ ఇండియాకు చెందిన స్వామినాథన్ అయ్యర్ భారతీయులందరికీ ఆఫ్రికన్, హరప్పన్, సోపానక్షేత్రాల ఆసియా జన్యువులు వేర్వేరు మోతాదులలో ఎలా ఉన్నాయో అర్థం చేసుకోవడానికి ఈ పుస్తకం మాకు సహాయపడుతుందని పేర్కొంది. భారతీయులు పెద్ద సంఖ్యలో చిన్న జనాభాతో ఉన్నారని అర్థం చేసుకోవడానికి ఈ పుస్తకం మాకు సహాయపడుతుందని రచయిత గుర్చరను దాసు పేర్కొన్నారు. భారతీయ చరిత్ర అధ్యయనం ప్రారంభించగల ఆధారాన్ని ఈ పుస్తకం చూపిస్తుందని ది హిందూకు చెందిన కేశవన్ వేలుతాట్ పేర్కొన్నారు. పురాణాల తయారీ ప్రామాణికమైన జ్ఞానాన్ని భర్తీ చేయడానికి ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడు ప్రస్తుత-సత్య-అనంతర పరిస్థితుల సందర్భంలో ఇది ప్రత్యేక ప్రాముఖ్యత కలిగి ఉంది.
నిజాంపేట రోడ్‌లో పెక్కు ఆధునిక సౌకర్యలు కల్గిన ఎస్‌ఎల్‌జి , శ్రీ శ్రీ హోలిస్టిక్ హాస్పిటల్స్, మెట్రో హాస్పిటల్, గ్రామం మధ్యలో ఒక మల్టీస్పెషాలిటీ ఆసుపత్రి ఉన్నాయి. ప్రధాన రహదారిలో అపోలో క్లినిక్‌ ఉంది. నిజాంపేట్ రోడ్‌లో 3 కి.మీ. దూరంలో రెండు అపోలో క్లినిక్‌లు ఉన్నాయి. హనుమాన్ ఆలయానికి సమీపంలో ఉన్న నెస్ట్ చిల్డ్రన్ హాస్పిటల్, ప్రసిద్ధ ఫార్మసీ రిటైలర్ మెడ్‌ప్లస్ హనుమాన్ ఆలయం సమీపంలో ప్రారంభమయ్యాయి. అక్రుతి ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ ప్లాస్టిక్ అండ్ కాస్మెటిక్ సర్జరీ, ఇక్కడికి 4 కి.మీ. దూరంలో ఉంది.నిజాంపేట్ పరిసర ప్రాంతాలను వాణిజ్య కేంద్రాలుగా పరిగణిస్తారు. హనుమాన్ ఆలయం సమీపంలో ఆహారం, బట్టలకు సంబంధించిన చాలా షాపులు ప్రజల అవసరాలకు తగ్గట్టుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి.
2022, మార్చి 20న నిజాంపేట మున్సిపల్‌ కార్పోరేషన్‌ పరిధిలోని 16, 17, 19, 28 డివిజన్లలో రూ.కోటి15 లక్షల నిధులతో నిర్మించనున్న సీసీ రోడ్లు, లైబ్రరీ, డ్వాక్రా భవన నిర్మాణ పనులను, 30వ డివిజన్‌ జర్నలిస్ట్‌ కాలనీలో రూ. 30లక్షల వ్యయంతో నిర్మించిన సీసీ రోడ్డుతోపాటు హైరైజ్‌ ఫేజ్‌-2లో రూ.26లక్షలతో నిర్మించిన బీటీ రోడ్డును కుత్బుల్లాపూర్‌ ఎమ్మెల్యే కె.పి. వివేకానంద్‌, మేయర్‌ కొలన్‌ నీలాగోపాల్‌రెడ్డితో ప్రారంభించారు. ఈ కార్యక్రమంలో డిప్యూటీ మేయర్, కార్పోరేటర్లు, ఇతర ప్రజాప్రతినిధులు, అధికారులు పాల్గొన్నారు.
నిజాంపేట, జెఎన్‌టియు, మెట్రో రైలు, కూకట్‌పల్లి, బాచుపల్లి, మియాపూర్‌లకు అతి దగ్గరగా ఉంది. ఇవి అన్నీ మెట్రో రైల్ కనెక్టివిటీతో అన్ని షాపులు, పెద్ద వాణిజ్య సంస్థలకు కేంద్రాలుగా ఉన్నాయి. నిజాంపేట్ రోడ్ - నిజాంపేట్ విలేజ్ - బాచుపల్లి రహదారికి రెండు వైపులా హెరిటేజ్ ఫ్రెష్ @, మోర్ మెగా మార్ట్, విజేతలాంటి పెద్ద సూపర్ మార్కెట్లు విరివిగా ఉన్నాయి. ఈ ప్రాంతాల అన్నీ నిజాంపేట్ విలేజ్ నుండి కేవలం 2 కి.మీ. దూరంలోనే ఉన్నాయి.
ప్రగతి నగర్ చెరువు చుట్టూ సుమారు 20,000 ఫ్లాట్లు, కొన్ని విల్లాస్ తో సహా కలిపి అనేక భారీ నిర్మాణాలు ఉన్నాయి. ఇళ్ళు, ఫ్లాట్లు స్వతంత్రంగా నిర్మించిన ఈ ప్రదేశంలో చాలా కాలనీలు ఉన్నాయి.రాబోయే టౌన్‌షిప్‌ల కారణంగా నిజాంపేట్ జీవించడానికి చాలా ప్రాచుర్యం పొందిన ప్రదేశంగా ఉందనే అభిప్రాయం మధ్యతరగతి వినియోగదారులలో ఉంది.హైదరాబాద్ ప్రతిపాదిత అవుటర్ రింగ్ రోడ్ నిజాంపేట నగరానికి చాలా దగ్గరగా ఉంది.
2020 లో జరిగిన సాధారణ ఎన్నికలలో మేయరు పదవికి తెలంగాణ రాష్ట్ర సమితికి చెందిన కె.నీలారెడ్డి ఎన్నికైంది.అలాగే డిప్యూటీ మేయరు పదవికి తెలంగాణ రాష్ట్ర సమితికి చెందిన యస్.ధనరాజ్ యాదవ్ ఎన్నికయ్యాడు.
నారాయణరావు పేష్వా బాలాజీ బాజీ రావు , గోపికాబాయికి మూడవ కుమారుడు. పేష్వా బిరుదు వారసుడు నారాయణరావు పెద్ద సోదరుడు విశ్వాస రావు మూడవ పానిపటు యుద్ధంలో చంపబడ్డాడు. 1761 లో బాలాజీ బాజీ రావు మరణించిన తరువాత రెండవ సోదరుడు మాధవరావు తండ్రి వారసత్వంగా పేష్వా అధికారం స్వీకరించాడు. వారి మామ రఘునాథరావును మాధవరావుకు ప్రతినిధిగా నియమించారు. ఆయన మేనల్లుడికి వ్యతిరేకంగా కుట్ర పన్ని చివరికి గృహ నిర్బంధంలో ఉంచారు.
మొదటి మాధవరావు 1772 లో క్షయవ్యాధితో మరణించాడు. ఆయన తరువాత 17 నారాయణరావు ఆయన మామ రఘునాథరావు గృహ నిర్బంధం నుండి విడుదలయ్యాక మళ్ళీ ప్రతినిధిగా వ్యవహరించాడు. బాలాజీ బాజీ రావు మరణం నుండి పేష్వా కావాలని కోరుకునే అపరిపక్వ నారాయణరావు, ఆయన ప్రతిష్టాత్మక మామ మధ్య త్వరలో విభేదాలు తలెత్తాయి. ఇద్దరి చుట్టూ దుర్మార్గపు సలహాదారులు ఉన్నారు. వారు ఒకరి మీద ఒకరు తమ మనస్సును మరింత విషపూరితం చేసుకున్నారు. తత్ఫలితంగా నారాయణరావు తన మామను తిరిగి గృహనిర్భంధంలో ఉంచారు.
ఈ హత్యలో మొత్తం 49 మంది ఉన్నారు: ఇరవై నాలుగు బ్రాహ్మణులు, ఇద్దరు సరస్వత్లు, ముగ్గురు ప్రభులు, ఆరు మరాఠాలు, ఒక మరాఠా పనిమనిషి, ఐదుగురు ముస్లింలు, ఎనిమిది మంది ఉత్తర-భారత హిందువులు.
తాయి ఖంతి ) ) లేదా ఖంతి అని అంటారు. వారు హ్కమ్తి లాంగ్, మొగాంగు, కాచిను రాష్ట్రంలోని మైట్కినా ప్రాంతాలు, మయన్మార్‌లోని సాగింగు డివిజనులోని హ్కమ్తి జిల్లాకు చెందిన తాయ్ జాతి సమూహం. భారతదేశంలో వారు అరుణాచల ప్రదేశు లోని నామ్సాయి జిల్లా, చాంగ్లాంగు జిల్లాలో కనిపిస్తారు. అస్సాంలోని టిన్సుకియా జిల్లాలోని లఖింపూరు జిల్లా, ధేమాజీ జిల్లా, ముంగ్లాంగు ఖంతి గ్రామం, బహుశా చైనాలోని కొన్ని ప్రాంతాలలో చిన్న సంఖ్యలలో వీరిని చూడవచ్చు. ఖంతీల జనాభా 1,00,031, అందులో 40,005 మంది అరుణాచల ప్రదేశు, 60,026 అస్సాంలో నివసిస్తున్నారు. అయినప్పటికీ, మయన్మారులో వారి మొత్తం జనాభా 2,00,000 ఉంటుందని అంచనా వేయబడింది.