polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ప్రకాండమున కడుగున చాల వేళ్ళు గలవు. ఇవి కొంచెమెర్రగను చిటికిన వ్రేలు లావునను నుండును. ఈ ఉపవంశపు చెట్లు తల్లి వేరు చిన్నదిగ నున్నప్పుడే చచ్చి పోవుట చేత, ప్రకాండమడుగున నుండి ఇన్ని వేళ్ళు పుట్టు చున్నవి.ఆకులు చెట్టు చివర దగ్గరి దగ్గరిగా నుండును. ఇవి మిక్కిలి పెద్దవి. మిశ్రమ పత్రములు. పక్ష వైఖరి. చిట్టి ఆకులు పొడుగుగానే యుండును. సమరేఖ పత్రము. సమాంచలము. దట్టముగను బిరుసుగను నుండును. పుష్ప మంజరి రెమ్మకంకి, లేత రెమ్మకంకులను గప్పుచు బిరుసుగ ఊరుచేటిక గలదు. పువ్వులు చిన్నవి. సరాళము. ఏక లింగ పుష్పములు.
అండ కోశము. అండాసయము ఉచ్చము. 3 గదులు. కాని ఒక గదియే పెద్దదగును. కాయలో నున్న తెల్లని కొబ్బరి విత్తనము పెరుగుటకు నిలువ చేసికొనిన పదార్థము. కొబ్బెర పీచు లోపల నుండు పెంకు కూడా కాయ లోని భాగము కాని గింజ కాదు. ఒలచిన కొబ్బరి కాయ కొకవైపున మూడు రంద్రములున్నట్లు కనబడును. ఒక దాని ద్వారా సులభముగ పొడవ వచ్చును గాని, మిగిలిన రెండును మూసికొని వుండును. ఈ రంద్రముల ద్వారా కాయ పెరుగుటకు ఆహార పదార్థమ్లు వచ్చినవి. లేత పొందెలో నున్న మూడు గదులలోను రెండు గదులు పెరుగక పోవుటచే రెండు రంద్రములు మూసికొని పోయినవి.
ఈ కుటుంబపు చెట్లులో దేనికిని కొమ్మలు లేవు. ఆకులు చివర నుండును. కొన్ని మొక్కలకు ప్రకాండమే లేదు. పేవబెత్తముల వంటివి మరి కొన్ని చెట్ల మీద ప్రాకుచుండును. దీని ఆకులు పెద్దవి. వీని మిశ్రమ పత్రములు. గులాబి, తుమ్మ ఆకు లేర్పడినట్లేర్పడుట లేదు. కొబ్బ్రి, ఈత మొదలగు వానిలో, చిట్టి ఆకునకు, చిట్టి అకునకును మధ్య నుండు సన్నని పొర తెగి పోవుటచే మిశ్రమ పత్రములగుచున్నవి. పుష్పమంజరి కంకి. పుష్పములకు ఉప వృంతములు లేవు. పుష్ప భాగములన్నియు మూడు మూడు చొప్పున నుండును.
ఆకులు చెట్టు చివరనే యుండువు. పెద్దవి. లఘు పత్రములు. చివర కొంచము చీలి యున్నవి. పత్రము సమానముగ నుండక, మెరక పల్లములతో నున్నది. మిక్కిలి బిరుసుగా నుండును. సమ రేఖ పత్రము. లేత ఆకు ముణుచుకొని యున్నప్పుడు ఈనెలు మాత్రము ఎండ, గాలుల పాలగుచున్నవి. కాని మిగిలిన భాగము జాగ్రతగనే రక్షింప పడుచున్నది. ఈనెలు ఎంత ఎండకైన ఆగ గలవు. ఆకులలో పువ్వారమను గోధుమ వర్ణముగల పొడి యున్నది.
మగకంకి మధ్యాగంధమంజరి. కంకి మీద పువ్వులును చేటికలను ఒత్తుగా గలవు. కంకి నుండి అరంగుళము దట్టముగ నొక ముక్క కోసిన యెడల కొన్ని గుంటలగుపడును. ఈ గుంటలలో నుండియే కొన్ని పుష్పములు వచ్చును. వానిలో పెద్దది పైన నుండును. చిన్నది వంగి కొంచెము లోపలగా నుండును. ఒక దాని తరువాత నొకటి వరుసగ వికసించును.
ప్రకాండము, కొబ్బరి చెట్టునకంటె కొంచెము సన్నముగాను తిన్నగాగు వుండును. దీని బెరడు నలుపు. దీని మీదను రాలిపోయిన ఆకుల ఆనవాళ్ళు గలవు. దీనికిని కొమ్మలుండవు.
పుష్పమంజరి కంకి, ఏక లింగ పుష్పములు. చెట్టులోనె మగ, ఆడు భేదము ఉంది. మగ చెట్టు సదా మగపువ్వులను, ఆడు చెట్టు, ఆడు పువ్వులను పూయును.
జిల్లాలోని ముగల్ సరాయ్ నగరంలోని రైల్వే స్టేషను తూర్పు భారతదేశంలో రద్ది అయిన స్టేషను. జిల్లాలో సుంఫరమైన " చంద్రప్రభా శాంక్చ్యురీ " ఉంది. జిల్లాలో దేవ్‌దారి, రాజ్‌దారి జలపాతాలు ఉన్నాయి. జిల్లాలో వరి, గోధుమ, వంటి ధాన్యాలు పండించబడుతున్నాయి. జిల్లా " ధాన్ కా కటోరా ఆఫ్ ఉత్తర ప్రదేశ్ " గా గుర్తించబడుతుంది. జిల్లాలో అత్యధికంగా గంగామైదానం ఉండడమే ఇందుకు కారణం. భారతస్వాతంత్ర్య సమరంలో చైందౌలి జిల్లా ప్రధానపాత్ర వహించింది. చందౌలీ జిల్లాలో అభివృద్ధి తగినంత జరగలేదు. జిల్లాలో మౌలిక సౌకర్యాలు, విద్యావసతుల కొరత అధికంగా ఉంది. ప్రస్తుతం ప్రజలలో చౌతన్యం వచ్చింది. జిల్లాలో అభివృద్ధి పనులు కొనసాగుతున్నాయి. జిల్లాలో ఖఖారా గ్రామానికి స్వాతంత్ర్య సమరంలో ప్రధాన పాత్ర వహించిన ప్రత్యేకత ఉంది. జిల్లా ప్రస్తుతం రెడ్ కార్పెట్‌లో భాగంగా ఉంది.
థనస్: 12: మొఘల్సరాయ్, అలినగర్, బలూ, చకియ, చందౌలీ, సైయ్యద్రజ, సకల్దీహ, షహబ్గంజ్, బబురి, ధీన, ధనపుర్, నౌఘర్.
2006 గణాంకాల ప్రకారం పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో చందౌలి జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. . బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న ఉత్తరప్రదేశ్ రాష్ట్ర 34 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
ఈయన నర్సింహ, శివమ్మ దంపతులకు 1939 మార్చి 17, న రంగారెడ్డి జిల్లా శంషాబాద్ పట్టణంలోని సిద్దంతి బస్తీలోని అతి సామాన్య దళిత కుటుంబంలో జన్మించాడు. హైదరాబాద్ నాంపల్లి గవర్నమెంట్ హైస్కూలులో పదవ తరగతి వరకు, ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయం లా కాలేజీలో ఎల్‌ఎల్‌బీ చదివాడు. 12 ఏళ్ల వయస్సులోనే ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌లో చేరాడు. 1958 -69 వరకు రాష్ట్ర విద్యుత్ శాఖలోనూ, కేంద్ర రైల్వే, ఏజీ శాఖలలో వివిధ ఉద్యోగ బాధ్యతలను నిర్వహించి ఆ తరువాత జనసంఘ్‌లో పూర్తి స్థాయి రాజకీయ నాయకుడిగా చేరిపోయాడు.
1978లో అప్పటి జనతా పార్టీ రాష్ట్ర ప్రధాన కార్యదర్శిగానూ, 1986లోనే బీజేపీ రాష్ట్ర అధ్యక్షుడిగా రెండేళ్ల పాటు పదవీ బాధ్యతలు నిర్వహించాడు. బీజేపీ ఎస్సీ మోర్చా జాతీయ అధ్యక్షుడుగా ఏడేళ్లు పనిచేశాడు. 1985- 86 మధ్య కాలంలో రాష్ట్ర శాసనమండలి సభ్యుడిగానూ, 1996లో గుజరాత్ రాష్ట్రం నుంచి రాజ్యసభ సభ్యుడిగాను ఎన్నికయ్యాడు. వాజ్‌పేయ్ మంత్రివర్గంలో రైల్వే, ప్లానింగ్, ప్రోగామింగ్ మంత్రిత్వ శాఖల సహాయ మంత్రిగా, పార్టీ జాతీయ ఉపాధ్యక్షుడుగా పనిచేశాడు.
పరలఖేముండి పాలకుడు మహారాజ కృష్ణచంద్ర చంద్ర గజపతి నారాయణదేవ్ ఒడిషాను దాదాపు 7శతాబ్ధాల కాలం పాలించిన గజపతి వంశానికి చెందిన వాడు. వీరి పాలనలో ఒడిషా ఉత్తరంలో
గంగానది నుండి దక్షిణంలో నెల్లూరు జిల్లాలోని ఉదయగిరి వరకు విస్తరించి ఉంది. 15వ శతాబ్దంలో గజపతి వంశానికి చెందిన కపిలేంద్రదేవ్ కుమారులలో ఒకడైన కొలహొమి ఈ ప్రాంతంలోని పరలఖేముండికి వచ్చిన సమయంలో పరలఖేముండి రాజ్యాన్ని స్థాపించాడు. గంజాం జిల్లా నైరుతీ ప్రాంతంలో పురాతన జమీందారి ఉండేది. జమిందారి పశ్చిమంలో విశాఖపట్నం ఉత్తర సరిహద్దులో జాజ్‌పూర్ సంస్థానం, తూర్పు కనుమలు ఉండేవి.
కబిచంద్ర గోపాల్ కృష్ణ 1975లో పరలఖేముండిలో జన్మించాడు. ఆయన కవిసూర్య బలదేవ్ రాథ్ సమకాలీనుడు. బలదేవ్ రాథ్ బ్రజకు చోర అసిచ్చి, ఉథిలు ఇదే బెగి కహింకిరె, మొకృష్ణ చంద్రమ, దుఖిందన చంద్రానన మొదలైన ప్రేమను వెలువరించే వచన కవితలను రచించాడు. ఆయన 1962లో మరణించాడు.
సత్యనారాయణ రాజ్గురు ఒక చరిత్రకారుడు. ఆయన జగన్నాథుడు, జగన్నథ ఆలయం గురించిన ఆశ్చర్యకరమైన విశేషాలను కనిపెట్టాడు. ఒడిషా రాష్ట్రంలో పురాతన శిలాక్షరాలు, పాలి లిపిని అర్ధంచేసుకుని వివరించగలిగిన ఒకేఒక చరిత్రకారునిగా సత్యనారాయణ రాజ్గురు గుర్తించబడ్డాడు. ఆయన వ్రాసిన " మొ జీవన సంగ్రామ " కొరకు సాహిత్య అకాడమీ అవార్డును అందుకున్నాడు. సత్యనారాయణ రాజ్గురు 2001లో మరణించాడు.
కృష్ణ శ్రీచంద్ర ఖేముండి మహారాజ్ పద్మనాభ్ దేవ్ సభలో కృష్ణ శ్రీచంద్ర మంత్రిగా ఉండేవాడు. ఆయన గొప్ప కవి, నాటక రచయిత.
చైతన్య రాజగురు గజపతి జగన్నాథ నారాయణ దేవ్ ఆస్థానంలో కవి. ఈయన ఒక గొప్ప జ్యోతిష్కుడు. ఈయన మొగల్ చక్రవర్తి ఔరంగజేబు యొక్క జాతకం సిద్ధం చేసాడు.
అపర్ణ పాండా పర్లాకిమిడి వృత్తిరీత్యా ఈయన మహారాజు యొక్క గురువు, మహారాజా శ్రీ కృష్ణ చంద్ర గజపతి నారాయణ దేవ్, గజపతి ప్రెస్ కార్యదర్శి, ప్రఖ్యాత జ్యోతిష్కుడు ప్రైవేటు గురువును ఉన్నాడు.
నీలమణి పాణిగ్రాహి ఒక గొప్ప జ్యోతిష్కుడు. ఈయన తన అత్యుత్తమ ప్రదర్శనలకి నబరంగ్‌పూర్ యొక్క మహారాణి 'సిద్ధాంత' బిరుదు అందుకున్నాడు.
పద్మనాభ నారాయణ దేవ్ . ఈయన ఒరియా, హిందీ, బెంగాలీ & తెలుగు భాష పైగా నైపుణ్యం కలిగి ఉన్నాడు. అతను 'గజపతి ప్రెస్' స్థాపించాడు. అతను 'డ్రామా' లో తన వ్యత్యాసం పని కోసం గుర్తుండిపోయే.
అనంత చరణ్ పత్రం గొప్ప గుర్తింపు ఉన్న రేడియో కళాకారుడు. అతను సితార్ ప్లే ఒక మాస్టర్. ఈయన ఒడిషా సంగీత్ నాటక్ అకాడెమీ అవార్డును సంవత్సరం 1989 లో అందుకున్నాడు.
డాక్టర్ బేనిమాధబ్ పతి గొప్ప గుర్తింపు ఉన్న ప్రముఖ పండితుడు. ఈయన ఒడిషా తన 'జగన్నాథుని సంస్కృతి' లో పరిశోధన, ఒరియా & సంస్కృతం భాష .అతను రచనలు క్లిష్టమైన విశ్లేషణ కోసం ఒడిషా సంగీత్ నాటక్ అకాడెమ అవార్డును, 'రైటర్స్ ఫోరం', 'జగన్నాథలో ప్రసిద్ధి చెందింది. రీసెర్చ్ ఫౌండేషన్, 'కేదార్నాథ్ రీసెర్చ్ ఫౌండేషన్, భారత సంస్కృత ఫౌండేషన్' మొదలైన వాటి నుండి కూడా అవార్డును అందుకున్నాడు.
21వ శతాబ్దం ఆరంభంలో ఒడిషా మాధ్యమంలో గణనీయమైన మార్పు సంభవించింది. పలు ప్రాంతీయ వార్తా చానళ్ళు, దినపత్రికలు ఉనికిలోకి వచ్చాయి. పలు పారిశ్రామిక వేత్తలు మాధ్యమ రంగంలో తమ అదృష్టాన్ని పరీక్షించుకున్నారు. 10 కంటే అధికమైన సంస్థలు, విద్యా సంస్థలు తమ పాఠ్య ప్రణాళికలో జర్నలిజం ప్రవేశపెట్టారు. ఎలెక్ట్రానిక్ మీడియా అందుబాటులోకిం అచ్చిన తరువాత పలు విద్యార్థులు జర్నలిజం అధ్యయనం చేయడానికి ముందుకు వచ్చారు. 21 వ శతాబ్ధానికి ముందు మాధ్యమరంగంలో జర్నలిజం డిగ్రీని కొంతమంది విద్యార్థులు మాత్రమే ఎంచుకునేవారు. మాధ్యమరంగం అభివృద్ధి చెందిన తరువాత కూడా జర్నలిజంలో పరిపూర్ణత సాధ్యం కాలేదు. వార్తా కథనాలు వాస్తవం ప్రతిబింబించడంలో సఫలత సాధించలేక పోయాయి. వార్తాపత్రికలలో సంఘటన నివేదిక లేక రాజకీయ నాయకుల వాణిగా మాత్రమే ఉండేది. పాతశైలికి స్వస్తి చెప్తూ పలువురు యువకులు ముందుకు వచ్చి పత్రికాసంపాదనలో
విప్లవాత్మకమైన మార్పులు తీసుకువచ్చారు. 21వ శతాబ్దంలో కొందరు జర్నలిస్టులు తమ సహజ సరిహద్దులు దాటి బహుముఖ ప్రఙను సంపాదించారు. వీరిలో సత్యఖడ్గరాయ్, గణేశ్‌కుమార్ రాజు, సునీల్ పాట్నాయక్, దేబాసిష్ పాఢి, ద్విజన్ పాఢి, నభిననంద గంతయత్, కీ.శే శైలేష్ గంటాయత్, కీ.శే ప్రకాష్ పాఢి, లంబోదర్ ప్రసాద్ దాష్, రూపేష్ సాహూ, గోవింద ఆచార్య, అమూల్యసాహూ, రాజీవ్ లోచన్ రథన్ వంటి జర్నలిస్టులు ముఖులు. గజపతి జిల్లాలో మొదటిసారిగా ఏంటి కరెప్షన్, ప్రొ-పీపుల్స్ రిపోర్టింగ్ కొరకు ఖైదు చేయబడ్డాడు.
పురాణాలలో ప్రస్తావించబడిన మహేంద్రగిరి పరలఖేముండి ప్రాంతంలోని తూర్పుకనుమలో ఉంది. పురాణకథనం అనుసరించి చిరంజీవి అయిన పరశురాముడు మహేంద్రగిరిలో తపమాచరించాడని చెప్పబడింది. ఇక్కడ పాండవులు నిర్మించిన ఆలయాలు ఉన్నాయి. ఇక్కడ ప్రధానంగా శివరాత్రి పండుగను ఘనంగా నిర్వహిస్తారు. శివుడు పరశురాముని గురువు, హితైషిగా పురాణ కథనాలు వివరిస్తున్నాయి.
గజపతి ఒడిషా రాష్ట్రంలోని జిల్లా. ఇది గంజాం జిల్లా నుండి 1992 అక్టోబరులో ఏర్పడింది. ఈ జిల్లా పేరు పర్లాకిమిడి మహారాజా, ఒడిషా మొదటి ముఖ్యమంత్రి అయిన శ్రీ కృష్ణచంద్ర గజపతి నారాయణ దేవ్ పేరున ఇవ్వబడింది. ఈ జిల్లా ముఖ్యపట్టణం పర్లాకిమిడి . ఇది ప్రస్తుతం రెడ్ కారిడార్ (: లో భాగంగా ఉంది.
ఎం.పి.ఎక్స్. టి.వి రాధా వరల్డ్ విజన్ సహకారంతో స్థాపినబడిన మొదటి వినోదం అందించే మీడియా ఇది. ప్రధానకార్యాలయం పర్లాకిమిడి వద్ద ఉంది. దీనిని 2003లో ప్రారంభించారు ఉంది.
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో గజపతి జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న ఒడిషా రాష్ట్ర 19 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
ఈ జిల్లా ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని శ్రీకాకుళం జిల్లాకు ఉత్తర సరిహద్దుగా ఉంది. రెండు జిల్లాల మధ్య మహేంద్రతనయ నది ప్రవహిస్తుంది.పర్లాకిమిడి ఈ జిల్లా ముఖ్యపట్టణం, అది పెద్ద నగరం. కాశీనగర ఈ జిల్లాలోని రెండవ పెద్ద నగరం.
ఉత్తారాంచల్ రాష్ట్రంలోని పలు పట్టణాలలో ఉన్నట్లు ణ అల్మోరాలో కూడా పర్వతారోహణ ఒక పర్యాటాకార్షణగా ఊంది. అల్మోరా నుండి సుమారు 5 కి.మీ.ల దూరంలో అల్మోర పర్వత శ్రేణుల దృశ్యాలు కనపడతాయి. అల్మోర నుండి జగేస్వర్‌కు చక్కని మార్గం ఉంది. కుమావొనీ గ్రామాల మీదుగా ఈ మార్గంలో పర్వతారోహకులు పయనిస్తుంటారు. ఈ పర్వతమార్గంలో జగేశ్వర్ ఆలయసమూహం, వ్రిద్ జగేశ్వర్‌ ఆలయాలు ప్రధాన ఆకర్షణలు. ఇక్కడ నుండి కాసర్ దేవి టెంపుల్‌కు కూడా వెళ్ళవచ్చు. పర్వతారోహణకు అక్టోబరు నుండి మార్చి వరకూ అనుకూలం. సాహసికులకు పిండారీ పర్వతమార్గం అనుకూలమైనది. ఈ మార్గం సుందరమైన అడవులు, లోయల గుండా వెళుతుంది. నంద దేవి, నందాకోట్ పర్వతాల మధ్య పిండారీ గ్లేసియర్ ఉంది.
అల్మోరా గుర్రపు జీను ఆకారపు కొండ ఆకారంలో మధ్య హిమాలయ శ్రేణిలోని కుమావోన్ కొండల దక్షిణ అంచున ఉన్న ఒక శిఖరంపై ఉంది. శిఖరం తూర్పు భాగాన్ని తాలిఫత్ అని పిలుస్తారు పశ్చిమ భాగాన్ని సెలిఫాట్ అని పిలుస్తారు. అల్మోరా మార్కెట్ శిఖరం పైభాగంలో ఉంది, ఇక్కడ ఈ రెండు, తాలిఫత్, సెలిఫాట్ సంయుక్తంగా ముగుస్తాయి. దీని చుట్టూ దట్టమైన పైన్, దేవదార్, ఫిర్ చెట్లతో కూడిన అడవులు ఉన్నాయి. నగరం పక్కనే కోషి , సుయల్ నదులు ప్రవహిస్తున్నాయి. మంచుతో కప్పబడిన హిమాలయాలు నేపథ్యంలో కనిపిస్తాయి.
అల్మోరా, భారతదేశం, ఉత్తరాఖండ్ రాష్ట్రం, అల్మోరా జిల్లా లోని పర్వతప్రాంత పట్టణం. ఇది కుమావొన్ ప్రాంతంలో ఎత్తైన ప్రదేశంలో కల ఒక ప్రసిద్ధ హిల్ స్టేషను. 5 కి. మీ. ల పరిధి గల ఈ ప్రదేశం సూయల్ నది, కోసి నది మధ్య ఉంది. ఈ హిల్ స్టేషను సముద్ర మట్టానికి 1651 మీ. ల ఎత్తులో, చుట్టూ అందమైన పచ్చని అడవులు కలిగి వుంటుంది. సా. శ. 15, 16 శతాబ్దాలలో ఈ ప్రాంతాన్ని చాంద్, కాత్యూర్ వంశాలు పరిపాలించాయి.
అల్మోరా నగర మొత్తం జనాభాలో హిందూ సమాజ జనాభా 90.84% మంది ఉన్నారు. ఇది అల్మోరాలో మెజారిటీ మతం. ఇస్లాంను 7.54% మంది ప్రజలు ఆచరిస్తున్నారు ఇది అతిపెద్ద మైనారిటీ మతం. సిక్కు మతం, క్రైస్తవం, బౌద్ధమతం వంటి ఇతర మతాలను కూడా తక్కువ సంఖ్యలో ప్రజలు ఆచరిస్తున్నారు. హిందీ, సంస్కృతం రాష్ట్ర అధికార భాషలు కాగా కుమావోని మెజారిటీ మాతృభాష.
పర్యాటక ఆకర్షణ ప్రదేశాలలో మంచుతో నిండిన హిమాలయ శిఖరాలను అల్మోర కొండల నుండి చూసి ఆనందించవచ్చు. ఈ ప్రదేశం ప్రతి సంవత్సరం జాతీయ, అంతర్జాతీయ పర్యాటకులను ఆకర్షిస్తోంది.ఇక్కడ కాసర్ దేవి ఆలయం, నందా దేవి ఆలయం, చితి ఆలయం, కాతర్మాల్ సూర్య ఆలయం మొదలైనవి ఇక్కడ కల కొన్ని మత సంబంధిత క్షేత్రాలు.
అల్మోరాకు 3 కి.మీ.ల దూరంలో సింటోలా ఉంది. సింటోలా అనేది గ్రానైట్ హిల్, డైమండ్ మైనింగ్ సెంటర్. ఇక్కడి నుండి సుందరమైన పైన్, దేవదార్ చెట్లతో కూడిన పర్వత శ్రేణులను చూడవచ్చు. అల్మోరా లోని పర్యాటకాకర్షణ ప్రాంతాలలోఇది ఒకటి. ఇది హార్స్ షూ రిజ్ కు ఎదురు భాగంలో వుంటుంది.
ఇక్కడ ఉన్న ప్రాచీనమైన నందా దేవి ఆలయం ముఖ్యమైంది. ఈ ఆలయం కుమావొనీ శిల్ప శైలిలో నిర్మించబడింది. ఈ ఆలయం లోని దేవతను చంద్రవంశ రాజులు పూజించారని విశ్వసిస్తారు. ప్రతి సంవత్సరం భక్తులతో దేవాలయం కిట కిట లాడుతుంది.
అల్మోరలో ఉన్న లాల్ బజార్ ఒక షాపింగ్ ప్రాంతం. రుచికరమైన స్వీట్‌లు, అనేక అలంకరణ వస్తువులూ ఇక్కడ అనుకూలమైన ధరలలో లభ్యమౌతాయి. ఇక్కడ కుందేలు చర్మంతో తయారు చేయబడి వెచ్చగా వుండే చక్కని దుస్తులు లభ్యమౌతాయి.
అల్మోరాలో కాసర్ దేవి ఆలయం కూడా అల్మోరాకు 5 కి.మీ.ల దూరంలో ఉంది. ఈ ఆలయాన్ని 2 వ శతాబ్దంలో నిర్మించారు. స్వామి వివేకానందుడు తన తపస్సును ఇక్కడ చేసారని విశ్వసించబడుతుంది.
పర్యాటకులు ఇక్కడ అందమైన సూర్యోదయ, సూర్యాస్తమయ దృశ్యాలు బ్రైట్ ఎండ్ కార్నర్ నుండి చూడవచ్చు. సిమ్టోల, మర్టోల ప్రదేశాలు పిక్నిక్ కు బాగుంటాయి.
డిబాంగ్ వ్యాలీ జిల్లా, భారతదేశం, అరుణాచల్ ప్రదేశ్ రాష్ట్రం లోని జిల్లా. ఈ జిల్లాలో డిబాంగ్ నది ప్రవహిస్తున్న కారణంగా దీనికీ ఈ పేరు వచ్చింది. మిష్మి ప్రజలు దీనిని టాలన్ అంటారు. 9,128 చ.కి.మీ వైశాల్యం ఉన్న డిబాంగ్ లోయ జిల్లా రాష్ట్రంలో వైశాల్యపరంగా ప్రథమ స్థానంలో ఉన్నప్పటికీ భారతదేశంలో అత్యల్ప జనసాంధ్రత ఉన్న జిల్లాలలో ఇది ప్రథమ స్థానంలో ఉంది.
దిబాంగ్ లోయ జిల్లాలో మిష్మి ప్రజలు అధికంగా ఉన్నారు. మిష్మి ప్రజలలో వారి వలస గురించిన కథ ఒకటి ప్రచారంలో ఉంది. ఈ కథలో చీతూ- హులుని ప్రాంతం, మిష్మి ప్రజలు సంచరించిన 12 నదీ ప్రాంతాలు గురించిన వర్ణన ఉంది. వీరు మొదట అహూం రాజ్యంలో నివసించారని ఈ కథనాలు వివరిస్తున్నాయి. మిష్మి ప్రజలు సాధారణంగా దట్టమైన అటవీ ప్రాంతంలో నివసిస్తుంటారు.
రిపబ్లిక్ చైనాలో జన్మించిన డిబాంగ్ నది ఈ జిల్లా గుండా ప్రవహిస్తుంది, కనుక ఈ జిల్లాకు ఈ పేరు వచ్చింది. ఈ జిల్లాకు అనిని కేంద్రంగా ఉంది. ఇది భారతదేశ ఉత్తర, ఈశాన్య జిల్లాలలో చివరిది.
దిబాంగ్ లోయ జిల్లాలో మిష్మి, సిన్జొ-టిబెటన్ భాషలను దాదాపు 25,000 మంది ప్రజలు మాట్లాడుతున్నారు. దీనిని టిబెటన్, లాటిన్ లిపిలో వ్రాస్తుంటారు.
దిబాంగ్ లోయ జిల్లాలో ఒకే ఒక అనిని అసెంబ్లీ నియోజకవర్గం ఉంది. ఇది అరుణాచల్ ప్రదేశ్ పార్లమెంటరీ నియోజకవర్గంలో భాగంగా ఉంది.
ఈ పుస్తకం మూలరచయిత ఎస్.కె.పొట్టెక్కాట్ మలయాళ సాహిత్యరంగంలో ప్రఖ్యాత రచయిత, జ్ఞానపీఠ్ పురస్కారాన్ని పొందిన ప్రతిభాశాలి. పొట్టెక్కాట్ కథలు, నవలలే కాక కవిత్వం, యాత్రాకథనం వంటివి కూడా రచించారు. ఆయన ఒక్క ఆస్ట్రేలియా తప్ప మిగిలిన ప్రపంచ దేశాలన్నిటా పర్యటించి, తన అనుభవాలను యాత్రా రచనలుగా మలిచారు. నాడమ్, ప్రేమమ్, ప్రేమ శిక్ష, కరాంపు మొదలైనవి పొట్టెక్కాట్ చిన్న నవలలు. ఆయన రచించిన పెద్ద నవలల వరుసలో కేరళలో ఆస్తిపాస్తులు వదిలేసి బొంబాయి వెళ్ళిన కడు నిరుపేద, నిస్సహాయ కుటుంబాల బాధాతప్త గాథలను ఇతివృత్తంగా తీసుకుని మూడూ పడమ్, తాను చాలాకాలంగా నివాసముంటున్న వీధిలోని మనుషుల నిజస్వరూపాన్ని ఇతివృత్తంగా ఒరు తెరువింటె కథ , తిరువాన్కూరు క్రైస్తవులు వయనాడు ప్రాంతంలోని కొండలు, అడవుల మధ్యకు వెళ్లి అక్కడ వ్యవసాయాన్ని అభివృద్ధి చేసి స్వావలంబనకు చేసిన ప్రయత్నం కథాంశంగా విషకన్య తదితర నవలలను రాశారు.
విషకన్య అనువాద నవలకు మూలమైన ఎస్.కె.పొట్టెక్కాట్ మలయాళ నవల పేరు కూడా విషకన్య. అంతర భారతీయ పుస్తకమాల పథకం కింద విషకన్య నవలను పి.వి.నరసారెడ్డిచే అనువదింపజేసి నేషనల్ బుక్ ట్రస్ట్, ఇండియా వారు ప్రచురించారు. ఈ పుస్తకం 2002లో ప్రథమ ముద్రణ చేశారు. 1940ల్లో స్వాతంత్ర్యానికి పూర్వపు రాజ్యాలైన తిరువాన్కూరు నుంచి మలబారు చేరుకుని అక్కడి అడవిని పంటపొలాలుగా పండించాలని ప్రయత్నం ప్రారంభించిన తిరువాన్కూరు క్రిస్టియన్ల సాహసాన్ని ఈ నవలలో చిత్రించారు. 1944లో మలబారు కొండల మధ్య కొంతకాలం గడిపే అవకాశం వచ్చినప్పుడు పొట్టెక్కాట్ అక్కడికి వలస వెళ్ళి స్వావలంబనకు ప్రయత్నిస్తున్న క్రిస్టియన్ల జీవన విధానం ఆకర్షించింది. పొట్టెక్కాట్ ఆ అనుభవాన్ని గురించి వ్రాస్తూ నా హృదయంలో వారి ప్రాచీన సభ్యత, పనిపాటలు, సంస్కృతి గురించి తెలుసుకోవాలనే జిజ్ఞాస ఉత్పన్నమయింది. ఈ నవలకు నా యీ జిజ్ఞాసే ఆధారం అని పేర్కొన్నారు.
స్వతంత్రం రాకపూర్వం కేరళ రాజ్యం మూడు భాగాలుగా విడి వడి వుండేది - తిరువాన్కూరు, కొచ్చిన్, మలబారు ప్రాంతాలుగా. మొదటి మూడు ప్రాంతాలు స్థానిక సంస్థానాధీశుల అధీనంలో వుండేవి. మలబారు ప్రాంతం మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీలో భాగంగా బ్రిటీష్ వారి అధీనంలో వుండేది. భారతదేశం దశాబ్దకాలంలోపుగా స్వతంత్రం పొందే ముందు తిరువాన్కూరు ప్రాంతం నుంచి కొందరు పేద క్రైస్తవ రైతులు అక్కడి తమ చిన్న చిన్న తోటలను, కయ్యలను అమ్మేసి అక్కడికి దూరంగా ఉన్న మలబారు ప్రాంతపు వయనాడు కొండల్లో నివాసమేర్పరుచుకున్నారు. అక్కడి అటవీ భూములను కొనుక్కున్నారు. అవి నరికి, వ్యవసాయ క్షేత్రంగా మలచుకునే ప్రయత్నంలో ఎన్నో కల్లోలాలకు లోనవుతారు. ఎక్కువమంది అటవీభూముల్లో రోగాలకు, పంటలను పాడుచేసే పందులకు బలైపోతారు. అతితక్కువ మంది మాత్రమే ఆ ప్రయత్నంలో సఫలం పొందురారు.
విషకన్య పుస్తకం జ్ఞానపీఠ్ పురస్కార గ్రహీత, ప్రముఖ మలయాళీ రచయిత ఎస్.కె.పొట్టెక్కాట్ రచించిన మలయాళ నవలకు తెలుగు అనువాదం.
భంజ రాజులకు మయూర్భంజ్ జిల్లా ప్రాంతం కేంద్రంగా ఉండేది. వారికి కెందుజహర్ లోని మయూర్ రాజులతో సత్సంబంధాలు ఉండేవి. మయూర్, భంజ్ వంశాల కలయిక వలన ఈ ప్రాంతానికి మయూర్‌బని అనే పేరు వచ్చింది. ఈ ప్రాంతాన్ని భంజా రాజులు దీర్ఘకాలం పాలించారు. ప్రస్తుత ఖిచింగ్ ప్రాంతం మునుపటి భంజ్ రాజధాని అని భావిస్తున్నారు. ఈ ప్రాంతాన్ని భంజ్ వంశస్థులు 1000 సంవత్సరాల కాలం నిరంతరాయంగా దేశానికి స్వతంత్రం వచ్చే వరకుపాలించారు. భంజ్ రాజ్యాన్ని శిలా భంజ్ అంగడ్డి స్థాపించాడు. ఈ ప్రాంత అభివృద్ధికి భంజా రాజులు పూర్తి బాధ్యత వహించారు. భంజ్ రాజులు ఈప్రాంతంలో కళలు, నిర్మాణకళ, సాంస్కృతిక అభివృద్ధికి దోహదపడ్డారు. వీరి కాలంలో హరిబలదేవ్ ఆలయం, ఖిచింగ్ ఆలయం, మయూర్భని జిల్లా లోపల, చుట్టుపక్కల ప్రాంతాలలో నిర్మించిన ఇతర కట్టాడాలు అందుకు సాక్ష్యంగా నిలిచాయి. భంజ్ రాజులు చౌ నృత్యాన్ని రూపకల్పన చేసి అభివృద్ధి చేసారు. చౌ నృత్యం గిరిజన, యుద్ధ, సంప్రదాయ నృత్యాల కలయికతో ప్రపంచం అంతటా గుర్తింపును కలిగి ఉంది.
ఒడిషా రాష్ట్రం లోని జిల్లాలలో మయూర్బంజ్ జిల్లా ఒకటి. వైశాల్యపరంగా ఈ జిల్లా ఒడిషాలో అత్యంత పెద్దాదిగా గుర్తించబడుతుంది. బైరపదా పట్టణం జిల్లాకు కేంద్రంగా ఉంది. 2011గణాంకాలను అనుసరించి జనసంఖ్యా పరంగా ఈ జిల్లా 3వ స్థానంలో ఉంది. మొదటి 2 స్థానాలలో గంజాం, కటక్ జిల్లాలు ఉన్నాయి. భౌగోళికంగా మయూర్భంజ్ భూ అంతర్గత జిల్లాగా ఉంది. జిల్లా వైశాల్యం 10,418 చ.కి.మీ. జిల్లా ఈశాన్య సరిహద్దులో పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్రానికి చెందిన మదీనాపూర్ జిల్లా, వాయవ్య సరిహద్దులో జార్ఖండ్ రాష్ట్రానికి చెందిన సింగ్‌భుం జిల్లా, నైరుతీ సరిహద్దులో బాలాసోర్ జిల్లా, ఆగ్నేయ సరిహద్దులో కెందుఝార్ జిల్లాలు ఉన్నాయి. జిల్లాలో 39% భూభాగం అరణ్యాలు, కొండలతో నిండి ఉంది. జిల్లాలో 26 మండలాలు, 382 గ్రామపంచాయితీలు, 3945 గ్రామాలు ఉన్నాయి. జిల్లా ఉత్తర మధ్య పీఠభూమి లో భాగంగా ఉంది.
మయూర్భంజ్ ప్రజాజీవితాలలో సంస్కృతి లోతుగా వేళ్ళూనింది. వైభవోపేతం, సుసంపాన్నమైన మయూర్భంజ్ సంస్కృతి ఒడిషా రాష్ట్రానికి ప్రత్యేకత తీసుకు వస్తుంది. మకర్ పర్వ, కర్మ పర్వ ఉత్సవాలను ప్రజలు ఉత్సాహంగా జరౌకుంటారు. మయూర్భంజ్ అత్యంత అనదమైన ప్రకృతి దృశ్యాలకు ఆలవాలంగా ఉంది. సునదర ప్రకృతి మద్య ప్రదర్శించబడే చౌనృత్యం ప్రేక్షకులను మంత్రముగ్ధులను చేస్తుంది. ఈ నృత్యరూపం అంతర్జాతీయంగా పేతుప్రతిష్ఠలు సాధించింది. ఇది తన సౌందర్యం, తేజస్సు, అద్భుత శైలికి గుర్తింపు పొందింది. ఝుమర్ అనే ప్రబల జానపద గీతం మయూర్భంజ్ ప్రజా జీవితాలాలో అనివార్యభాగంగా మారింది. ఈ గీతాలను ఉత్సవాలలో, వివాహాలలో, ఇతర సాంఘిక ఉత్సవాలలో, దుఃఖంలో,
తరువాతి కాలంలో జిల్లాలో హస్థకళలకు ప్రాధాన్యత తగ్గుతూ వస్తుంది. ప్రజాజీవితంలో ఆధునికత ప్రవేశించడం, ఫ్యాక్టరీ వస్తువుల ఉపయోగం అధికరించడం వలన హస్థకళలకు క్షీణదశ ఆరంభం అయింది. ఈ ప్రాతంలో హస్థకళలకు సరికొత్త గిరాకి తీసుకురావడానికి ప్రయత్నాలు ఆరంభం అయ్యాయి. ఫలితంగా వసువుల నాణ్యత, డిజైన్, సాంకేతికత వంటి విషయాలలో మార్పులు సంభవించాయి. అదేసమయం శైలిలో, రూపం, వర్ణాలు మాత్రం ఎప్పటిలా శతాబ్ధాల సంప్రదాయాన్ని అలాగే కాపాడబడుతున్నారు. ప్రస్తుతం కస్థకళాకారులకు ఆధునికత చొప్పిస్తూ, సంప్రదాయం అనుసరిస్తూ, పాతపద్ధతులను సరక్షించిస్తూ హస్థకళళా ఖండాలను తయారు చేయడంలో శిక్షణ ఇస్తున్నారు.
స్వాతంత్ర్యం తరువాత మహారాజా ప్రతాప్ భంజ్‌దేవ్ ఆధ్వర్యంలో మయూర్భంజ్ రాజాస్థానం 1949 జనవరి 1 భారతప్రభుత్వంతో విలీనం చేయబడి ఒడిషా భూభాగంతో చేర్చబడింది. ప్రతాప్ భంజ్‌దేవ్ తండ్రి శ్రీరాం చంద్ర భంజ్ దేవ్ ఒడిషా అభివృద్ధికి, ఒరియా ప్రజల శ్రేయస్సుకు చేసిన కృషి ప్రత్యేక గుర్తింపును పొందింది. రావెన్‌షా కాలేజ్, ఎస్.సి.బి మెడికల్ కాలేజ్ ఆయన చేసిన గుర్తించతగిన సేవకు నిదర్శనంగా ఉన్నాయి. ఆయన పాలనా సమయంలో భరతదేశ మొదటి ఇనుప గనులైన గురుమహిసని, బదంపహర్, సులెయిపత్ టాటా సంస్థకు లీజుకు ఇవ్వబడ్డాయి.
బ్రిటిష్ ప్రభుత్వ పాలనా సమయంలో మయూర్‌భంజ్ రాజులు ఒడిషా అభివృద్ధికి అవసరమైన మార్గదర్శక శక్తిగా వ్యవహరించారు. బ్రిటిష్ పాలనా కాలంలో మయూర్భంజ్ దేశంలో అత్యధికంగా
అభివృద్ధి చెందిన జిల్లాలలో ఒకటిగా గుర్తింపును పొందింది. భంజ్ రాజులు రాష్ట్రంలో మొట్టమొదటి " మెడికల్ కాలేజ్ " కటక్‌లో స్థాపించారు. భంజ్ రాజులు రావెన్‌షా కాలేజ్ వంటి విద్యా సంస్థల అభివృద్ధి కొరకు అత్యధిక పెద్ద మొత్తంలో నిధి సహాయం చేసారు. ఒడిషా రాష్ట్రంలో రైలు మార్గం నిర్మించడానికి బ్రిటి ప్రభుత్వాన్ని ఒప్పినడానికి భంజ్ రాజుల ప్రయత్నం గుర్తించతగినదిగా భావిస్తున్నారు.
మయూర్భంజ్ జిల్లాలో పచ్చని వృక్షాలు అధికంగా ఉన్నాయి. జిల్లా గొప్ప సాంస్కృతిక వారసత్వం కలిగి ఉంది. ఈ ప్రాంతం గతంలో సిమిలిపలి బియోస్ఫేర్ రాజాస్థానం "గా ఉండేది. 1949 జనవరి 1 న రాజాస్థానం ఒడిషా రాష్ట్రంలో కలుపబడింది. తరువాత ఈ ప్రాంతం ఒడిషా రాష్ట్ర జిల్లాలో ఒకటిగా మారింది. జిల్లాలో ఇనుము, వనడిఫెర్రోస్, టైటాని ఫెర్రోస్ మేగ్నటిక్, చైనా క్లే, గలేనా గనులు) క్యానైట్, అస్బెస్టాస్, స్టీటైట్ , క్వార్ట్‌జిట్ మొదలైన ఖనిజ సంపద ఉంది. 50 సంవత్సరాలుగా గిరుమహిసని, బదాంపహర్, సులెయిపత్ గనులు దోపిడీకి గురౌతున్నాయి.
మయూర్భంజ్‌లో శిలాయుగం నుండి మానవులు నివసించారని భావిస్తున్నారు. ప్రాచీన దిగువ శలాయుగానికి సంబంధించిన మానవులు నివంచారనడానికి అవసరమైన ఆధారాలు లభించాయి.
ఇక్కడ లభించిన ఆధారాలు ఈ మానవులు ఐరోపా‌కు చెందిన అచులియన్ తెగకు చెందినవారని తెలియజేస్తున్నాయి. ఈ ఆధారాలు పశ్చిమ బెంగాల్ లోని మదీనాపూర్లో లభించిన ఆధారాలను పోలి ఉన్నాయి. చరిత్రకారుల భావనలో మయూర్భంజ్ అతి ప్రాచీన శలాయుగానికి చెందిన మాననివాసాల సంస్కృతి సంపదతో విలసిల్లిందని భావిస్తున్నారు. ఇలాంటి నాగరికత
చిన్నతరాహా పరిశ్రమలు అధికంగా ఉన్నందున ఖనిజాలు నలుగకొట్టడం, రాళ్ళు పగులకొట్టడం, చైనా క్లే వాషింగ్, సెరామిక్ ఇండస్ట్రీస్, ఎరువులు, సేఫ్టీ మ్యాచెస్, పేరర్ మిల్లులు, పెయింట్లు, కెమికల్స్, వాషింగ్ సోప్, ఎలెక్ట్రికల్ వస్తువులు, హైవోల్టేజ్ కేబుల్ తయారీ, అల్యూమినియం యుటెంసిల్స్, కోల్డ్ స్టోరేజ్, మెకానైజ్డ్ హాచరీ, జనరల్ ఫ్యాబ్రికేషన్, షీట్ - మెటల్స్,
పాలీ - లీఫ్ కప్పులు, ప్లేట్ తయారీ, సిమెంట్ ఉత్పత్తులు, సబై ఉత్పత్తులు, రైస్ హుల్లర్, పిండి మరలు, అలైడ్ రిపేరింగ్ సర్వీసెస్ మొదలైనవి మయూర్భంజ్ ఆర్థిక రంగానికి చేయూత ఇస్తుంది.
భంజ్ రాజవంశానికి చెందిన రాజుల పాలన సా.శ. 9వ శతాబ్దం వరకు నిరంతరంగా కొనసాగింది. భంజ వంశరాజులు కజింగకోటను రాజధానిగా చేసుకుని కజింగ మండల రాజ్యాన్ని పాలించారు. కజింగ రాజుల తామ్రపత్రాలు కజింగభంజ ప్రస్తుత మయూర్భంజ్, కెందుఝార్ జిల్లాల మద్య అలాగే బీహార్ రాష్ట్రంలోని సింగ్‌భుం జిల్లాలో కొంతభాగం, పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్రం లోని మదీనాపూర్ వరకు విస్తరించి ఉందని భావిస్తున్నారు. మొగల్ పాలనా కాలంలో భంజారాజుల రాజ్యం బంగాళాఖాతం వరకు విస్తరించి ఉంది. ఆసమయంలో భంజ్ రాజధాని కజింగ కోట నుండి హరిపూర్‌కు మార్చబడింది.
మయూర్భంజ్ సంపన్న సంస్కృతి వారసత్వంలో హస్థకళలు కూడా ప్రధాన్యత కలిగి ఉన్నాయి. ప్రస్తుతం ఈ కళలో కాలానుగత మార్పులు చోటు చేకునుటున్నాయి. ఈ ప్రాంతంలో ప్రజాజీవితంలో దనసరి అవసరాలకు అనుగుణంగా మారుతూ వస్తుంది. ఇది ప్రజలలోని కళాతృష్ణను తృప్తి పరచడానికి, కళాకారుల నైపుణ్యం వెలిబుచ్చడానికి సహకరిస్తున్నాయి.
ఈ ప్రాంతంలో హస్థకళలను దైనందిక జీవితాలలో వస్తువులకు అందాలను చేకూర్చడానికి ఉపయోగించుకుంటారు. ఇలా చేయడం జీవితాన్ని ఆసక్తికరంగా వర్ణమయంగా చేయడానికి సహకరిస్తుంది. హస్థకళలకు నిరంతర ప్రోత్సాహం ఉంటుంది.
మయూర్భంజ్‌లో పలు పర్యాటక ఆకర్షణలు ఉన్నాయి. " సిమిలిపల్ నేషనల్ పార్క్" పులుల అభయారణ్యం అంతర్జాతీయంగా గుర్తించబడుతుంది. 1960లో టైగర్ రిజర్వ్ డైరెక్టర్ ఖైరి అనే ఆడ పులిని దత్తత చేసుకున్న తరుణంలో ఈ అభయారణ్యం అంతర్జాతీయ గుర్తింపును పొందింది. బంగ్రిపొసిలో ప్రబల దుయర్సుని ఆలయం ఉంది. ఈ ప్రాంతంలో మనోహరమైన చిన్న చిన్న అరణ్యాలు ఉన్నాయి. ఈ అభయారణ్యం ఎవరినైనా ఆకర్షిస్తుందనడంలో సందేహం లేదు. ప్రతి సంవత్సరం జనవరి మాసంలో ఆలయ ప్రాంగణంలో అత్యుత్సాహంగా " మకర సంక్రాంతి "పండుగ జరుపుకుంటారు.
మయూర్భంజ్ జిల్లా ఆర్థికరంగం అధికంగా వ్యవసాయ ఆధారితం. వ్యవసాయ అనుకూల భూభాగం, వ్యవసాయ అనుకూలమైన భూమి వ్యవసాయాభివృద్ధికి ప్రేరణ కలిగిస్తుంది.
జిల్లాలో వడ్లు అధికంగా పండించబడుతున్నాయి. నూనె గింజలు, పప్పుధాన్యాలు తరువాత స్థానంలో ఉన్నాయి. ఎగువభూములలో కరీఫ్ వరిపంట తగ్గుతూ వస్తుంది. అదేసమయంలో
జిల్లా సరాసరి వార్షిక వర్షపాతం 1648.20 మి.మీ. ఈ ప్రాతం సముద్రతీరానికి దూరంగా ఉంది. జిల్లాలో ఉప ఉష్ణమండల వాతావరణం నెలకొని ఉంది. వేడి వేసవులు, చలితో కూడిన శీతాకాలం మంచి వర్షపాతం ఉంటాయి. బమంఘాటి, పాంచ్పిర్ పీఠభూమితోచేర్చి జిల్లాలో అధికంగా ఎర్రమట్టి భూములు అధికంగా ఉంటాయి.
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో మయూర్భంజ్ జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న ఒడిషా రాష్ట్ర 19 జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
1979లో ఉన్నత చదువులు కొనసాగించడానికి ఇప్పటిలా సలహాలు కాని సమాచారం కాని లభించేది కాదు. ఇంజనీరింగ్ కాలేజిలో స్థానం లభించడం అంతసులువు కాదు. అయినప్పటికీ కంప్యూటర్ విభాగంలో ఇంజనీరిగ్ పట్టాపుచ్చుకుంటే మాత్రం సౌకర్యవంతమైన జీవితానికి గ్యారంటీ ఉండేది. ఆసమయంలో మహిళలు అంతగా ఇంజనీరింగ్ చేసేవారు కాదు.
అందుకని సుజాతా రామదొరై కుటుంబం ఆమెను ఏదైనా డిగ్రీ చదవమని సలహా ఇచ్చారు. తరువాత సుజాతా రామదొరై తాను ఆరాధించే మాథనెటిక్స్ చేయడానికి నిశ్చయించుకున్నది.
ప్రి యూనివర్శిటీ అయిన తరువాత సహవిద్యార్థుల నిరుత్సాహపరచిప్పటికీ లక్ష్యపెట్టక ఇంజనీరింగ్, మెడికల్ గురించి ఆలోచించక ఆమె మాథమెటిజ్స్ డిగ్రీ చేయాలని అనుకున్నది.
అని కూడా ఆలోచించేది. అయినప్పటికీ " ది కమర్షియల్ సక్సెస్ ఆఫ్ జాన్ నాష్'స్ లైఫ్ హిస్టరీ " చదివిన తరువాత, " ఎ బ్యూటిఫుల్ మైండ్ " చిత్రం చూసిన తరువాత మాథమెటికల్ నాలెడ్జ్ అంటే మక్కువ ఏర్పడింది. ప్రాథమిక స్థాయిలోనే ఆథమెటిక్స్ అంటే భయం స్థానంలో మక్కువ ఏర్పడింది. కొంచం అర్ధం చేసుకుంటే చాలు ఎవరైనా చక్కగా మాతమెటిక్స్‌లో ఉన్నతస్థాయిలో ఉత్తీరత సాధించవచ్చని అర్ధం చేద్కున్నది.
సుజాతా రామదొరై బెంగుళూరులో పెరిగింది. ఆమె కుటుంబంలో విద్యావేత్తలు లేనప్పటికీ ఆమె తల్లితండ్రులు ఆమెను చదివించడానికి ముఖ్యత్వం ఇచ్చారు. ఆమె విద్యావేత్తగా ఎదగడానికి