polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
కాపర్ క్లోరైడ్ అనునది ఒక రసాయన సమ్మేళనం.ఇది ఒక అకర్బన రసాయన సంయోగపదార్థం. కాపర్ క్లోరైడును సాధారణంగా కుప్రస్ క్లోరైడ్ అనికూడా పిలుస్తారు.రాగి ధాతువు యొక్క కనిష్ఠ క్లోరైడ్ సంయోగ పదార్థం ఇది. కాపర్ క్లోరైడ్ నీటితో అల్పతమ ద్రావణీయత కలిగిఉన్నది. గాఢ హైడ్రోక్లోరిక్ ఆమ్లంలో కాపర్ క్లోరైడు బాగా కరుగుతుంది. కాపర్ క్లోరైడ్‌లో కాపర్ క్లోరైడ్ మలినంగా ఉన్నప్పుడు కాపర్ క్లోరైడ్ పచ్చరంగులో కనపడును. ఈ సమ్మెళనపదార్థం యొక్క రసాయన సంకేత పదం .
కాపర్ క్లోరైడును ఎక్కువగా కాపర్ ఆక్సీక్లోరైడ్ అను శిలీంధ్రనాశనిని ఉత్పత్తి చెయ్యుటకు పుర్వగామి గా ఉపయోగిస్తారు. ఈ విధానానికై ద్వారా సజల కాపర్ ద్రవాణాన్ని తయారుచేసి,దానిని గాలితో ఆక్సికరించడం వలన కాపర్ ఆక్సీక్లోరైడ్‌ను ఉత్పత్తి చెయ్యుదురు.
హైడ్రో క్లోరిక్ ఆమ్లం, ఆమ్మోనియా ద్రావణాలలోని కాపర్‌క్లోరైడ్ కార్బన్‌మొనాక్సైడ్‌ను గ్రహించి, రంగులేని క్లోరైడ్ బ్రిడ్జేడ్ డైమర్ ]2వంటి సంక్లిష్టాలను ఏర్పరచును.అలాగే కాపర్ క్లోరైడ్ కలిగిన హైడ్రోక్లోరిక్ ఆమ్లద్రావణం అసిటిలిన్‌వాయువుతో చర్య వలన ] ఏర్పరచును .అమ్మోనికల్ ద్రావణాన్ని కలిగిన కాపర్ క్లోరైడ్‌అసిటైలిన్ తో రసాయనిక చర్య వలన కాపర్ అసిటేలిడ్ ను ఏర్పరచును.
గట్టర్మాన్ –కోచ్ రియాక్షన్ విధానంలో కార్బన్ మొనాక్సైడ్,అల్యూమినియం క్లోరైడ్,హైడ్రోజన్ క్లోరైడ్‌లతో కాపర్ క్లోరైడును ఉపయోగించి బేంజాల్డిహైడ్స్‌ను ఉత్పత్తి చెయ్యుదురు. శాండీ మేయర్ రియాక్షన్ ప్రక్రియలో అరెన్‌డైఅజోనియం లవణం కాపర్ క్లోరైడుతో చర్యజరపడం వలన అరైల్ క్లోరైడ్ ఏర్పడును.
హేమ్పెల్ వాయు పరికరం ద్వారా వాయువులలోని కార్బన్ మొనాక్సైడ్ను గుర్తించుటకై చెయ్యు విశ్లేషణలో కాపర్ క్లోరైడ్‌ను ఉపయోగించెడివారు.కోల్‌గ్యాస్‌ను విస్తృతంగా వేడి చెయ్యుటకు, దీపాలను వెలిగించుట ఉపయోగించిన 19వ శతాబ్ది, 20వ శతాబ్ది మొదటికాలంలో, ఈ హేమ్పెల్ వాయుపరికరం ద్వారా కార్బన్ మొనాక్సైడ్ వాయువు శాతాన్ని లెక్కించేవారు.
నోబెల్ సాహిత్య పురస్కార గ్రహీతల పుర స్కార ప్రసంగాలను తెలుగులోకి అనువాదం చేసి ప్రచురణ చేశారు. ‘విశ్వనాథ సౌందర్య దర్శనం’, గిడుగు రామ్మూర్తి రచనలను సరళ భాషలో తిరిగి రాశారు. నరసింహ మూర్తి గారు రచించిన ‘నన్నెచో డుడి కుమార సంభవం’ ఉత్తమ విమర్శకునిగా గుర్తింపు తెచ్చింది. గురజాడ 150వ జయంతి రాష్ట్ర వ్యాప్త ఉత్సవాల్లో భాగంగా గుర జాడ పురస్కారం పేరిట లక్ష రూపా యల నగదు పురస్కారం పొందా రు. అజో-విభో సంస్థ జీవిత సాఫల్య పురస్కారం అందించి, మాస్టారి సేవలను సమున్నతంగా గౌర వించింది. విజయభావన ‘అధ్యయన భారతి’ బిరుదాన్ని సమర్పించి సత్కరించింది.
నరసింహమూర్తి 1944, ఫిబ్రవరి 10వ తేదీన విజయనగరం జిల్లా, లింగాలవలస లో జన్మించారు. విజయనగరంలో సంస్కృత కళాశాలలో భాషా ప్రవీణ ఉత్తీర్ణులయ్యారు. అనంతరం ఆంధ్ర విశ్వవిద్యాలయం నుంచి తెలుగు భాషలో ఎంఏ, పీహెచ్‌డీ పొందారు. తెలుగు ఉపాధ్యాయుడిగా విజయనగరం మున్సిపల్‌ పాఠశాలలో జీవితాన్ని ప్రారంభించిన నర్సింహమూర్తి మహారాజా డిగ్రీ కళాశాలలో తెలుగు శాఖాధిపతిగా పదవీ విరమణ చేశారు.
పెళ్లకూరు జయప్రద ప్రముఖ నవలా రచయిత్రి. కథారచయిత్రి. ఈమె 1945లో నెల్లూరు జిల్లా, కొడవలూరు మండలం, బొడ్డువారిపాలెంలో సుందరరామిరెడ్డి, యశోదమ్మ దంపతులకు జన్మించింది. ఆంధ్రా మెడికల్‌ కాలేజ్‌, విశాఖపట్నం నుండి వైద్యవిద్యలో పట్టాపుచ్చుకున్నది. నెల్లూరు పట్టణంలో వంశీ నర్సింగ్ హోం పేరుతో ప్రైవేటుగా వైద్యసేవ చేస్తున్న జయప్రద తన 15వ యేట రచనలు చేయడం ప్రారంభించింది. నెల్లూరు జిల్లా రచయితల సంఘం అధ్యక్షురాలిగా, హేతువాద సంఘం అధ్యక్షురాలిగా, మదర్ థెరీసా హోమ్‌ సోషల్ సర్వీస్ గ్రూప్ సభ్యురాలిగా, హేండీకేప్డ్ అసోసియేషన్ అడ్వయిజర్‌గా ఈమె సాహిత్య సామాజిక సేవారంగాలలో కృషి చేస్తున్నది.
ఈ గ్రంథాలయం కృష్ణా బ్యాంక్ కాలువ గుండా పెదవడ్లపూడి నుండి కొల్లూరుల మద్య తిప్పేవారు. రేవులలో ఆగుతూ పాఠకులకు పఠనా సౌకర్యాన్ని కలిగించేవారు. గ్రామీణ జీవితములోని ఈ విన్నూత్న గ్రంధాలయ సేవలను ప్రజలు ఉత్సాహముతో వినియోగించుకొనుట వలన ఈ గ్రంథాలయం విశేష ప్రాచుర్యం పొందటంతో నాగభూషణము మరో ఇరవై రోజులకే అంటే 1935 నవంబర్ 17న రెండవ బోటు గ్రంధాలయమునకు శ్రీకారం చుట్టారు. దీనిని పెదవడ్లపూడి - పిడపర్రు గ్రామాల నడుమ నడిపారు. ఈ గ్రంధాలయాలలో భారతి, కృష్ణాపత్రిక, గ్రంధాలయసర్వస్వం, ఆరోగ్యపత్రిక, ప్రకృతి వంటి సాహిత్య పత్రికలు, పుస్తకాలు ఉంచేవారు. ఈ బోటు గ్రంధాలయాల కొరకు కొందరు దాతలు, ప్రచురణకర్తలు పత్రికలు, పుస్తకాలు, ఇచ్చేవారు. వేసవిలో మాత్రము ఈ సేవలను తాత్కాలికముగా నిలిపేవారు. రెండవ సంవత్సరం బోటు గ్రంధాలయాలు ప్రారంభం నాటికి మరి కొంతమంది కొన్ని చోట్ల బోటు గ్రంధాలయాలు ఆరంభించారు. ఇదే విధంగా తెనాలి తాలూకా సంగం జాగర్లమూడి లోని సర్వజన విద్యాప్రదాయని గ్రంధాలయం కూడా బోటు గ్రంధాలయాలను పడవ ప్రయాణీకులకొరకు ఆరంభించారు.
పాతూరి నాగభూషణం ఆర్యబాల సమాజం, సేవాశ్రమవాణీ మందిరంల సహకారంతో బోటు గ్రంథాలయాన్ని ప్రారంభించారు.ఈ కార్యక్రమానికి గుంటూరు మండల గ్రంధాలయ అధ్యక్షులు శరణు రామస్వామి చౌదరి 1935 అక్టోబరు 25న లాంచనంగా ప్రారంబించారు. బోటు గ్రంధాలయ ప్రారంభోత్సవం అక్టోబర్ 28న అక్కడ ఆర్యబాల సమాజంలో పూజలు నిర్వహించారు. సేవాశ్రమవాణీ మందిరం నుండి సంచార గ్రంథాలయ పెట్టెలను ఊరేగించారు. ఈ ఉత్సవంలో పెద్దలు, గ్రామ ప్రముఖులు, చుట్టు ప్రక్కల గ్రామాల వారు పాల్గొన్నారు. కాలువ వద్ద సభ నిర్వహించి ప్రముఖుల ఉపన్యాసాల అనంతరం గ్రంథాల పెట్టెలను బోటులో అమర్చారు. చినపాలెం వాస్తవ్యురాలు వాశిరెడ్డి అన్నపూర్ణమ్మ బోటులో పుస్తకాలు పెట్టుకోవడానికి ఒక పెట్టెను కానుకగా ఇచ్చారు.
ఈ విన్నూత్న బోటు గ్రంధాలయ సేవలు పలు ప్రజాప్రతినిధులు, పుర ప్రముఖులు, గ్రంధాలయ ప్రముఖుల ప్రశంసలను పొందాయి. హిందూ, ఆంధ్రపత్రిక వంటి ప్రముఖ వార్తాపత్రికలు ఈ విషయాన్ని ప్రచురించి ప్రచారం చేశాయి. హిందూ దిన పత్రికలో ఈ వార్త చదివిన అప్పటి మద్రాస్ గ్రంధాలయ సంఘం కార్యదర్శి ఎస్.ఆర్.రంగనాధన్ బోటు గ్రంధాలయాల వివరాలను తెలుసుకొని ఈ వృత్తాంతాన్ని తమ అష్టమ వార్షిక నివేదికలో ప్రకటించారు.లండన్ లోని ప్రపంచ వయోజన విద్యా సంఘం వారు కూడా ఈ బోటు గ్రంధాలయాల వివరాలు సేకరించారు .
పాతూరి నాగభుషణం తమ ఆంధ్ర ప్రదేశ్ గ్రంధాలయోద్యమ కార్యక్రమాలతో పాటు బోటు గ్రంధాలయ సేవలను కూడా 1935 వ సంవత్సరం లో ఆరంభించి సుమారు ఏడు సంవత్సరాలు 1942 పెదపాలెం సేవాశ్రమ వాణీ మందిరం తరపున వరకూ నిర్వహించారు. ఆరోజుల్లో ఆంధ్రప్రదేశ్ కి చెందిన గుంటూరు జిల్లాలో అన్ని గ్రామాలలోని ప్రజలు అందరూ పడవలనే ప్రధాన ప్రయాణ, రవాణా సౌకర్యముగా వినియయోగించుకొనేవారు.ఆ ప్రయాణ సమయాన్ని వినోదంగా గడిపేవారు. ప్రజలందరూ ఈ బోటు గ్రంధాలయ సేవలను కూడా సంతోషంగా వినియోగించుకున్నారు.
దీని ఆలోచనకు అమలుకు మొదట కృషిచేసిన వారు పాతూరి నాగభూషణం. పాతూరి నాగభుషణం మొదట బోటు గ్రంధాలయ ప్రారంభ ఉత్సవం పెదపాలెం వద్ద సేవాశ్రమ వాణీ మందిరం ఆధ్వర్యంలో కృష్ణా బాంక్ కాలువ మీద పెదవడ్లపూడి - కొల్లురు మధ్య ప్రయాణం చేసే పడవలో 1935 అక్టోబర్ 25న గ్రామప్రజలు, పెద్దలు, మండల అధ్యక్ష్యులు, సేవాశ్రమ సభ్యుల సమక్షములో అత్యంత చైతన్యవంతముగా ప్రారంభించారు.
విజయవాడలో ఆంధ్ర ప్రదేశ్ గ్రంధాలయ సంఘం ఆధ్వర్యంలో బోటు గ్రంధాలయం నడిపారు. ప్రజలకు పుస్తకపఠనం, గ్రంథాలయాల మీద ఆసక్తి పెరగాలనే ఆలోచన దీని ప్రారంభానికి నాంది పలికింది.
పనిచేసే ప్రదేశం యజమాని గానీ. బాధ్యతాయుతమైన వ్యక్తి గానీ సదరు సంస్థలో లైంగిక వేధింపులు నిరోధించేందుకు తగిన చర్యలు తీసుకోవాలి.
స్త్రీలపై జరిగే అత్యాచారాలన్నింటిలో పైకి కనబడకుండా ఎన్నో సార్లు, మరల మరలా ఆమెపై జరిగే అతిహేయమైన అత్యాచారం ఈ ‘లైంగికపరమైన వేధింపులు, దీనిని ఆంగ్లములో సెక్సువల్ హెరాస్మెంట్ అని అంటారు కన్నార్పకుండా చూడడం, సైగలు చేయడం, తాకడం లేదా అసభ్య కరమైన వ్యాఖ్యానాలు చేయడం వంటి ‘సెక్స్’ పరమైన అనుచితమైన ప్రవర్తనను లైంగిక వేధింపులు అని వ్యవహరించ వచ్చు .భారత రాజ్యాంగంలో అధికరణం 14, 15 ప్రకారం మహిళలకు పురుషులతో సమానంగా ప్రాథమిక హక్కులు కల్పించబడ్డాయి. అయితే వారిపై జరిగే లైంగిక వేధింపులు ఈ హక్కులను ఉల్లంఘిస్తునట్లే అని ఈ చట్టం గుర్తించింది. అలాగే ఆర్టికల్‌ 21 ప్రకారం ఎటువంటి వేధింపులు లేని, సురక్షితమైన వాతావరణంలో స్త్రీలు తమకు నచ్చిన వృత్తి లేక వ్యాపారం చేసుకునే హక్కు కల్పించబడింది.
స్త్రీలపై అత్యాచారానికి పాల్పడినా, శారీరక సంబంధం పెట్టుకొమ్మని బలవంతం చేసినా, వారితో అశ్లీల పదజాలం వాడినా, అశ్లీలంగా ఎటువంటి సైగలు చేసినా, అశ్లీల చిత్రాలు తీసినా, చూపించినా, శారీరకంగా గాని మానసికంగా గాని వారిని ఎటువంటి లైంగిక ఇబ్బందులకు గురిచేసినా అవి లైంగిక వేధింపుల క్రిందికి వస్తాయి,
బేరియం కార్బొనేట్ తెల్లని స్పటిక ఘనపదార్థం. బేరియం కార్బొనేట్ వాసన లేనటువంటి సంయోగ పదార్థం. బేరియం కార్బొనేట్ సంయోగ పదార్థం యొక్క అణుభారం 197.34 గ్రాములు/మోల్. బేరియం కార్బొనేట్ యొక్క సాంద్రత 4.286 గ్రాములు/సెం.మీ3.బేరియం కార్బొనేట్ పదార్థం యొక్క ద్రవీభవన స్థానం 811 . బాష్పీభావన స్థానం1,450 ,అయితే 1360 వద్ద ఈ సమ్మేళన పదార్థం వియోగం చెందటం మొదలగును.బేరియం కార్బొనేట్ నీటిలో కరుగుతుంది.నీటిఉష్ణోగ్రత పెరిగే కొలది,నీటిలో ఈ సమ్మెళన పదార్థం కరుగు ద్రావణీయత పెరుగుతుంది.ఇథనాల్‌లో కరుగదు.ఆమ్లాలలో వియోగం పొందును.బేరియం కార్బొనేట్ యొక్క వక్రీభవనసూచిక 1.676.విశిష్ణ ఉష్ణ సామర్ధ్యం 85.35జౌల్స్/మోల్-
బేరియం కార్బొనేట్‌^ను వ్యాపార స్థాయిలో బేరియం సల్ఫైడ్ నుండి తయారు చేయుదురు. ఒక విధానంలో బేరియం సల్ఫైడ్‌ను 60-70వద్ద సోడియం కార్బొనేట్‌తో చర్య జరిపించడం ద్వారా ఉత్పత్తి చెయ్యుదురు. మరోవిధానంలో బేరియం సల్ఫైడ్ మీదుగా 40 -90వద్ద కార్బన్ డైఆక్సైడ్‌వాయువును ప్రసరింపచేసి బేరియం కార్బొనేట్‌ను ఉత్పత్తి చెయ్యుదురు. సోడా యాష్ ప్రక్రియలో ఘన లేదా కరిగించిన సోడియం కార్బొనేట్‌ను బేరియం సల్ఫైడ్ ద్రావణంకు చేర్చెదరు, ప్రతి చర్య ఫలితంగా అవక్షేపగా ఏర్పడిన బేరియం కార్బొనేట్‌ ను వడబోత చేసి,శుభ్రంగా కదిహి,పొడిపర్చెదరు .బేరియం కార్బొనేట్ అణువులోని రెండు ఆక్సిజన్ పరమాణువులు,విడిగా ఒక్కొక్క ఎలక్ట్రాన్‌ను బేరియం పరమాణువు నుండి గ్రహించును.
బేరియం కార్బొనేట్ సమ్మేళన పదార్థాన్ని1784 లో విలియం విథేరింగ్ అనుశాస్త్ర వేత్త రసాయనికంగా కు భిన్నమైనదని మొదటగా గుర్తించడం వలన ఈ సమ్మేళనంనకు విథేరైట్అని పేరు పెట్టారు.
నార్త్‌అంబర్‌లాండ్ లోని హేక్సుహామ్ లోని సీసపు ఖనిజం లోను,కుంబ్రియాలోనిఅల్స్టాన్,లాంకషైర్ లోని చోర్లె, కొన్ని ఇతర ప్రాంతాలలో గుర్తించారు.బేరియం కార్బొనేట్ అనునదీతర బేరియం లవణాల ఉత్పత్తికి ముఖ్య వనరు,నార్త్ అంబర్‌లాండ్ లోని గనులనుండి గణనీయ ప్రమాణంలో ఈ ఖనిజాన్నిత్రవ్వి తీసారు. దీనిని ఎలుకల సంహారక మందులలో,గాజు,పింగాణి వస్తువుల తయారీలో వాడుతారు,గతంలో చక్కెరను శుద్ధికరించుటకు ఉపయోగించేవారు.
బేరియం కార్బొనేట్ ఆమ్లాలతో చర్య జరుపును.హైడ్రోక్లోరిక్ ఆమ్లం తోచర్య వలన నీటిలో కరుగు బేరియం క్లోరైడ్ ఏర్పడును.
సల్ఫ్యూరిక్ ఆమ్లంతో బేరియం కార్బొనేట్ సమ్మేళనం జరుపు రసాయనక చర్య బలహీనమైనది. కారణం బేరియం సల్ఫేట్ ద్రావణీయత లేని పదార్థం కనుక.
బేరియం కార్బొనేట్ స్పటిక అణువు అర్థోరొంబిక్ సౌష్టవము కలిగి యున్నది స్పటికాలు ఒకదానితో ఒకటిమెలిపడి మూడు గ్రూపులుగా, నకిలీ షట్కోణ రూపంగా, కొంతవరకు సిలికాఖనిజం యొక్క బై పిరమిడ్ స్పటికాల వలె ఉండును.అణుసౌష్టవం1084వద్ద షట్కోణస్థితి లో,1254 .వద్దచతుర్కోణస్థితిలో ఉండును.
బేరియం కార్బొనేట్ ఒక రసాయన సమ్మేళన పదార్థం.ఇది ఒక ఆకర్బన సమ్మేళనం.ఈ సంయోగ పదార్థాన్ని విథేరైట్ అనికూడా పిలుస్తారు.దీనిని ఎలుకల సంహారక మందుగా వాడెదరు.ఈ సమ్మెళనపదార్థం బేరియం,కార్బన్, ఆక్సిజన్మూలకాల సంయోగం /సమ్మేళనం వలన ఏర్పడును.
క్రోమియం ఎలక్ట్రోప్లేటింగ్‌లో క్రోమేట్:సల్ఫేట్ నిష్పత్తిని నియంత్రించుటకు బేరియం కార్బొనేట్‌ను ఉపయోగిస్తారు.
విడిపోయిన పదహారు సంవత్సరాలనంతరం మహావీరుడు శ్రావస్తికి తిరిగి వచ్చినపుడు మక్ఖలి గోశాలుడిని కలిసాడు. కుమ్మరి స్త్రీ సంరక్షణలో ఉంటున్న మక్ఖలి గోశాలుడిని, అతని అనుచరులను “ స్త్రీ దాసులు”గా వర్ర్ధమాన మహావీరుడు తులనాడడంతో మళ్ళీ రెండు మత తెగలు శ్రావస్తిలో తీవ్రంగా ముఖాముఖి ఘర్షణ పడ్డాయి. రెండు మత తెగల శిష్య గణాలు ముష్టిఘాతాలతో తలపడ్డాయి. చివరకు బాహి బాహి పోరులో వర్ధమాన మహావీరుడు మక్ఖలి గోశాలుని ఓడించి తీవ్రంగా అవమానించాడు. మహావీరుని చేతిలో జరిగిన ఈ అవమానానికి శ్రావస్తిలో అజీవక మత ప్రచారకుడిగా మక్ఖలి గోశాలుని ప్రాభవం పూర్తిగా అడుగంటింది. ఈ దారుణ పరాభవానికి తట్టుకోలేని మక్ఖలి గోశాలుడు వెర్రి వాడై పోయి తాగుబోతుగా మారి విచ్చలవిడిగా బ్రతికాడని, అయితే ఆరు నెలల అనంతరం తెలివి తెచ్చుకొని పశ్చతాపం చెందాడని, చనిపోయే ముందు తన శిష్యులను పిలిచి మరణాంతరం తన కాయానికి ఆగౌరవ పరిచే రీతిలో, అవమానకరంగా ఖననం చేయవలసిందిగా కోరాడని, అయితే శిష్యులు దానిని ఎందువలనో పాటించలేదని జైన గ్రంథాలు వర్ధమాన మహావీరుని ఉన్నతీకరిస్తూ, మక్ఖలి గోశాలుని పట్ల అసహ్యం కలిగించేటట్లు అనేక విధాలుగా పేర్కొన్నాయి.
బుద్ధఘోషుని “సుమంగళ విలాసిని” ప్రకారం మక్ఖలి గోశాలుడు పూర్వాశ్రమంలో బానిసగా వుండే వాడని, ఒకరోజున నూనె కుండను మోస్తూ బురద నేలలో పోతున్నప్పుడు, అతని యజుమాని మఖలి అంటూ గదమాయిస్తుప్పటికీ తొట్రుపడి కింద పడిపోయాడని, నూనె కుండ చేజారి పోవడంతో పగిలిపోయిందని, కోపోద్రేకుడైన యజమాని అతనిని వెంటబడి కొట్టబోగా తప్పించుకొని పారిపోయాడని, ఆ తోపులాటలో అతని అంగ వస్త్రం యజమాని చేతికి చిక్కినప్పటికి భయంతో దిగంబరంగానే పరిగెత్తుతూ వీధిలో పారిపోయాడని, ఆప్పటి నుంచి నగ్నంగానే సంచరించాడని అపహాస్యం చేస్తూ పేర్కొంది. ఈ వృత్తాంతాన్ని బట్టి మక్ఖలి గోశాలుడు తన సమకాలీన మత ప్రచారకులైన వర్ధమాన మహావీరునివలె, గౌతమ బుద్ధుని వలె జన్మతా పాలక వంశాల నుంచి వచ్చిన వాడు కాదని, సంపన్న కులీన వర్గానికి చెందిన వాడు కాదని తెలుస్తుంది. ఒక నిరుపేద యాచక కుటుంబం నుండి వచ్చిన వాడని, దయానీయమైన పరిస్థితులలో పశువుల కొట్టంలో జన్మించాడని, బానిసగా బ్రతికాడని తెలియవస్తుంది. బానిస జీవితం నుండి పారిపోయి తాత్విక ప్రచారకుడిగా మారాడని అవగతమవుతుంది.
జైనుల “భగవతి సూత్ర” ప్రకారం వర్ధమాన మహావీరుడి కన్నా 16 సంవత్సరాలు పెద్దవాడని పేర్కొంది. వర్ధమాన మహావీరుని వద్ద ఆరు సంవత్సరాలు శిష్యరికం చేసాడని అ తరువాత అభిప్రాయభేదాల కారణంగా వారిరువురూ విడిపోయారని విడిపోయిన అనంతరం మక్ఖలి గోశాలుడు అజీవక శాఖను ప్రారంభించాడని తెలుస్తుంది. మక్ఖలి గోశాలుడు నలందలో వర్ధమాన మహావీరుని వద్ద శిష్యునిగా చేరాడు. మక్ఖలి గోశాలుడు ఆదినుంచి దిగంబరుడిగానే సంచరించేవాడని, ప్రారంభంలో వస్త్రాలు ధరించిన మహావీరుడు తరువాత దిగంబరత్వం లోకి మారడానికి దిగంబర శిష్యుడైన మక్ఖలి గోశాలుని ప్రభావం వుంది అని భద్రబాహుని “కల్పసూత్రం” ద్వారా తెలుస్తుంది. శిష్యుడిగా చేరిన ఆరు సంవత్సరాల పిదప మహావీరుని కన్నా తానే ముందుగా జ్ఞానం పొందిన వానిగా భావించిన మక్ఖలి గోశాలుడు 24 వ తీర్ధంకరుడిగా తనకు తానే ప్రకటించుకొని మహావీరునికి సవాల్ గా నిలిచాడు.
మక్ఖలి గోశాలుడిని మక్కలి గోశాలుడిగా, మస్కరి గోశాలుడిగా, మస్కరి పుత్ర గోశాలుడిగా కూడా జైన బౌద్ద గంధాలు పేర్కొన్నాయి. జైన వాజ్మయం “భగవతి సూత్ర” ప్రకారం మక్ఖలి గోశాలుడు శ్రావస్తి సమీపంలోని సారవన గ్రామంలో ఒక గోశాలలో జన్మించాడు. తల్లి ‘భద్ద’. తండ్రి ‘మంఖలి’. వీరిది చిత్రపటాలను, బొమ్మలను ప్రదర్శిస్తూ యాచక వృత్తి అవలంబించిన పేద కుటుంబం అని తెలుస్తుంది. మంఖలి శ్రావస్తి నగరానికి చేరుకొన్నప్పుడు వసతి లభించని కారణంగా అప్పటికే నిండు గర్భిణి అయిన భార్యతో సారవన గ్రామంలోని ఒక గోశాలలో ఉండవలసి వచ్చిందని, అటువంటి నిరుపేద దుర్భర పరిస్థితులలో మక్ఖలి గోశాలుడు జన్మించాడని, గోశాలలో జన్మించినందువల్ల అతనిని గోశాలుడిగా పిలిచారని, తొలిదశలో మక్ఖలి గోశాలుడుకూడా తన తండ్రి వలె యాచక వృత్తి చేపట్టాడని పేర్కొంటున్నది.
క్రీ.పూ.6 వ శతాబ్దంలో అంటే వర్ధమాన మహావీరుడు, గౌతమ బుద్ధుని కాలంలోనే సాంస్కృతిక తిరుగుబాటుకు ప్రేరణ కలిగిస్తూ ప్రజలలో భౌతికవాదాన్ని ప్రచారం చేసిన భౌతిక వాద దార్శనికులలో మక్ఖలి గోశాలుడు ప్రసిద్దుడు. అజీవక మత శాఖను స్థాపించినవాడుగా ఇతనిని పేర్కొంటారు. బౌద్ద గ్రంథాలలో పేర్కొనబడ్డ ఆరుగురు ప్రసిద్ధ తీర్ధంకరులలో రెండవ వాడు. ఇతను మహావీరుని, గౌతమ బుద్ధుని సమకాలికుడు. వైదిక మత విశ్వాసాలకు వ్యతిరేకంగా భౌతిక వాదాన్ని ప్రచారం చేసిన తాత్వికుడు. ఇతనిని జైన బౌద్ద మతాలు ప్రమాదకరమైన ప్రత్యర్థిగా గుర్తించాయి. బౌద్ద మతం కొంతవరకు సమకాలికుల చేత సమ్మానితుడైన దార్శనికుడుగా గుర్తిస్తే, జైన మతం మాత్రం మక్ఖలి గోశాలుని జైన మతానికి ప్రబల విరోధిగా పరిగణించి అతనిని, అతను స్థాపించిన అజీవక మత శాఖను చివరివరకూ ద్వేషించింది.
తరువాత మహావీరుని విడిచి అజీవక మతాన్ని స్థాపించాడు. శ్రావస్తి నగరానికి వచ్చి విధవరాలైన ఒక కుమ్మరి స్త్రీ “హాలాహాల” సంరక్షణలో స్థావరం ఏర్పాటు చేసుకొని తన దిగంబర శిష్యులతో సంచరిస్తూ ప్రజలకు బోధించడం ప్ర్రారంభించాడు. 16 సంవత్సరాల పాటు శ్రావస్తి కేంద్రంగా గంగా మైదాన ప్రాంతాలలో పర్యటిస్తూ ప్రజలలో అజీవక మత ప్రచారం చేసాడు. చేర వచ్చిన శిష్యులతో, ఆకట్టుకొంటున్న బోధనలతో ప్రజలలో అజీవకులకు ఆదరణ నానాటికి పెరుగుతుండడంతో సమకాలికులైన గౌతమ బుద్ధుడు, మహావీరుడు ఇరువురు కలవరపాటుకి గురయ్యారు. ముఖ్యంగా మొదటనుంచి వున్న స్పర్ధ వలన మహావీరునికి ప్రబల శత్రువుగా మక్ఖలి గోశాలుడు మారాడు.
మరికొన్నిజైన గ్రంథాలు మక్ఖలి గోశాలుడు తన స్థాయిని గుర్తించలేదనే ఆగ్రహంతో మహావీరుని పైకి తన శరీరం నుండి ఒక శక్తి జ్వాలను పంపి దాడిచేయబోగా, మహావీరుడు ప్రతిక్రియగా తన కఠోర వజ్రదేహంతో ఆ జ్వాలను తిరగగొట్టడంతో ఫలితంగా మక్ఖలి గోశాలుని మరణం సంభవించినదని కథలల్లాయి.
మక్ఖలి గోశాలుని గురించి అతని తాత్విక ధోరణి గురించి ఉటంకించిన కథనాలు, వ్యాఖ్యలు జైన గ్రంథాలైన భగవతి సూత్ర, సూత్ర కృతాంగ; బౌద్ధ గ్రంథాలైన దిఘ నికాయ, మధ్యమ నికాయ, అంగుత్తర నికాయ, బుద్దఘోషుని “సుమంగళ విలాసిని” మొదలగు గ్రంథాలలో లభిస్తాయి.
1975లో బెంగుళూరులో జరిగిన వికలాంగుల క్రీడా పోటీలలో మొదటిసారి మాలతి పాల్గొన్నది. దానిలో రెండు బంగారు పతకాలు సాధించిన ఈమె వికలాంగుల క్రీడా పోటీలలో పాల్గొని 100 మీటర్లు, 200వ మీటర్ల వీల్‌ఛేర్‌ పరుగు పందాలలో తన ప్రతిభ కనబరచింది, వీల్‌ ఛైర్‌లో కూచునే బ్యాడ్‌మింటన్‌, షాట్‌ ఫుట్‌ విసరటం, డిస్క్‌త్రో, జావ్‌లిన్‌ విసరటం వంటివి ప్రాక్టీస్ చేసి వాటిలో అనేక బంగారు పతకాలు గెలుపొందినది. ఈమె ప్రతిభ ప్రపంచాన్నే ఆశ్చర్య పరిచింది. 1989లో డెన్మార్క్‌లో జరిగిన అంతర్జాతీయ పోటీలలో 4 బంగారు పతకాలు అందు కొన్నది. పలు దేశాలలో జరిగిన ఆటల పోటీలలో పాల్గొని ఇప్పటికీ 158 బంగారుపతకాలతోపాటుగా 20 రజితపతకాలుకూడా పొందారు. క్రీడారంగంలో అత్యధిక పతకాలను గెలుచుకొన్న వికలాంగ వ్యక్తిగా రికార్డు నెలకొల్పారు.
మాలతి జూలై 6వతేదీ 1958లో కర్ణాటకలోని ఉడిపి జిల్లా కోట గ్రామంలో జన్మించింది. నలుగురు పిల్లలలో ఒకరైన ఈమె తండ్రి హొటల్ నడుపుతుండేవాడు. అలాంటి సమయంలో చక్కని పాప పుట్టిందని మురిసిపోతున్న వారికి జ్వరం రూపంలో పాప పక్షవాతానికి గురికావడం పెద్ద షాక్. పెద్దయాక పక్షవాతం సంభవించడం ఒకరకమైతే తెలిసీతెలియని వయసులో ఇలాంటి కష్టం రావడం మరీ భయంకరం. పాప బ్రతుకుతుందా అనే స్థితి నుండి, బ్రతికితే ఆమె భవిష్యత్ ఏమిటి అనే ప్రశ్న పెద్ద భూతంలా కనిపించేది. మద్రాస్‌లోని అడయార్‌ ఆంధ్ర మహిళా సభ ఆసుపత్రిలో చేరారు. రెండు సంవత్సరాలు రకరకాల చికిత్సలు, కరెంట్ షాక్‌లూ వంటి వాటి ద్వారా పైభాగానికి శక్తి వచ్చింది. పై భాగానికి అయితే స్పర్శ వచ్చింది కాని క్రింది భాగంలో ఏ మార్పూ లేదు.
తరువాత 15 ఏళ్ళు ఆమె జీవితం హాస్పిటళ్ళు, ఆపరేషన్లు, డాక్టర్ల చుట్టూనే తిరిగింది. బాల్యంలో సహజంగా ఉండే ఆటపాటలు, సుఖసంతోషాలు ఏవీ ఆమె జీవితంలో లేవు. ఈ 15సంవత్సరాల్లో ఆమె 27 ఆపరేషన్లు చేయించుకుంది. శక్తి ఉన్న భాగంతోనే ఎన్నో అవరోధాలతో ఆమె తన చదువు కొనసాగించింది. ఉన్నత పాఠశాల‌ చదువు పూర్తి అయ్యేంతలో, మాలతి నడుము పైభాగం బలపడింది కాలేజీలో చేరదామని వెళితే తన తరగతి మొదటి అంతస్తులో ఉండేది. ఎవరి సాయంతోనో తప్ప సాధ్యం కాదు. ఎలా రోజూ ?
తండ్రి ప్రోత్సాహంతో కళాశాల ప్రినిసిపల్‌ను కలసి తన తరగతి గదిని క్రింది ప్లోర్‌కు మార్పించగలిగింది. ఈ సంఘటన ద్వారా ఆమె తనూ ఏదైనా చేయగలన్న నూతనోత్సాహంతో ముందుకు నడిచింది.
మాలతి కృష్ణమూర్తి హొళ్ళ. అంగవైకల్యం శాపం అనుకొనే ఎందరికో ఆదర్శంగా నిలిచే ధీర వనితామణి. 14 నెల ప్రాయంలో వైరల్ జ్వరం ద్వారా శరీరం అంతా పక్షవాతంతో చచ్చుబడిపోయిన ఆమె జాతీయ స్థాయిలో సుమారు 300 స్వర్ణ, కాంశ్య పతకాలు గెల్చుకొనే స్థాయిలో ఎలా నిలిచింది. ?
1999లో కేంబ్రిడ్జి విశ్వ విద్యాలయం, మాలతికృష్ణమూర్తిని 'విశ్వశ్రేష్ట మహిళ'గా గౌరవించింది. భారత ప్రభుత్వం ఈమెను పద్మశ్రీ పురస్కారంతో గౌరవించింది. క్రీడాశాఖ అర్జున అవార్డుతో సత్కరించింది.
నాట్యావధానము అనే నూతన ప్రక్రియను ఇతడు ప్రారంభించాడు. పృచ్ఛకులు సాంఘిక, చారిత్మిక, ఆధ్యాత్మిక, పౌరాణిక అంశాలలో ఏదైనా ఒక సన్నివేశం చెబితే అప్పటికప్పుడు పది నిమిషాలలో ఆ సన్నివేశానికి తగిన ఆహార్యంతో పాత్రోచితంగా నటించడం ఈ అవధానంలో భాగం. అంటే నాట్యావధాని నటుడు, రచయిత, దర్శకుడు, మేకప్‌మేన్ ఈ నలుగురి పని ఒక్కడే చేయగలగాలి. నటన, సాహిత్య సంపద, ఆశుధోరణి తోపాటు ఆ పాత్రలో పరకాయప్రవేశం చేయగలగాలి. ఈ నాట్యావధానాన్ని మొదట 1953లో ఒంగోలులో ప్రారంభించి సుమారు 500కు పైగా ప్రదర్శనలిచ్చి ఎందరో ప్రముఖులను మెప్పించగలిగాడు. ఈతని నాట్యావధానాన్ని ప్రశంసించిన వారిలో పుట్టపర్తి సత్యసాయిబాబా, కంచి పీఠాధిపతి జయేంద్ర సరస్వతి, పండిట్ రవిశంకర్, ఎ.ఎస్.రామన్, హరీంద్రనాథ్ చటోపాధ్యాయ, పృథ్వీరాజ్ కపూర్, బలరాజ్‌ సహానీ, భారత రాష్ట్రపతి వి.వి.గిరి, ఎన్.టి.రామారావు మొదలైనవారు అనేకులు ఉన్నారు.
ఇతడు సంప్రదాయక వైదిక కుటుంబంలో జన్మించాడు. ఇతడు 1932, జూన్ 11న ఒంగోలులో సత్యవతమ్మ, వెంకటేశ్వరశాస్త్రి దంపతులకు జన్మించాడు. ఇతని తాత ధారా వెంకట సుబ్బయ్య, తండ్రి వెంకటేశ్వరశాస్త్రి ఇరువురూ నాటకాలలో వేషాలు వేసినవారే. చిన్నప్పటి నుండే నాటకాలు, బుర్రకథలు చూసి ప్రభావితుడయ్యాడు. చీరాల, తెనాలిలలో ప్రాథమిక విద్య పూర్తి చేశాడు. 1947-49 మధ్యకాలంలో గుంటూరు హిందూ కళాశాలలో ఇంటర్మీడియట్ చదువుకున్నాడు. తరువాత బి.ఏ. చదివాడు. మద్రాసు యూనివర్శిటీలో ఎం.ఏ. పూర్తిచేశాడు. 1970లో ఆంధ్ర విశ్వవిద్యాలయం నుండి కె.వి.ఆర్.నరసింహం పర్యవేక్షణలో తెలుగులో కృష్ణకథ అనే అంశం మీద పరిశోధించి పి.హెచ్.డి సాధించాడు.
1953లో ఒంగోలులోని సి.ఎస్.ఆర్.శర్మ కాలేజీలో అధ్యాపకుడిగా చేరి 1995 జూన్ నెల వరకు పనిచేశాడు. ఈ నాలుగు దశాబ్దాలలో ఎందరో శిష్యులను తయారు చేశాడు. ఇతని భార్య పేరు సావిత్రి. ఇతనికి ఆరుగురు కుమార్తెలు, ఒక కుమారుడు ఉన్నారు.
నాట్యావధాన కళాస్రష్ట, బహుముఖ ప్రజ్ఞాశాలి, ప్రముఖ సాహిత్యవేత్త డాక్టర్‌ ధారా రామనాధ శాస్త్రి శనివారం ఆగస్టు 7, 2016 స్థానిక మామిడిపాలెంలోని తన స్వగృహంలో కన్నుమూశారు.
తిరిగి ఈ పత్రిక వికృతి నామ సంవత్సరం శ్రావణ మాసానికి సరియైన 1950, ఆగస్టు నెలలో గడియారం రామకృష్ణశర్మ సంపాదకత్వంలో పునరుద్ధరింపబడి మూడు సంవత్సరాలు నడిచింది. రెండవసారి ప్రారంభమైన ఈ పత్రిక తొలి సంచికలో సంపాదకుడు ఈ విధంగా నివేదనము చేశాడు.“నాటి ‘సుజాత’ పోకడలు ఆదర్శనీయములు. ఆ గౌరవము చేతనే ఆ పేరును గ్రహించితిమి. ఆ స్థాయిని అందుకొనగలిగినచో కృతార్థులమయ్యెదము. సంస్కృతి ప్రచారము, ఆంధ్రుల అభ్యుదయ వికాసములే మా పరమ లక్ష్యములు.సాహిత్యము, చరిత్ర, విజ్ఞానములకు సంబంధించిన రచనలకు ప్రాధాన్యత ఒసగబడును. సరళములై, సుబోధకములై ఉన్న ఉత్తమ రచనలకు స్వాగతము పల్కెదము”
ప్రాచీన భారతీయ భౌతికవాదులలో ఒకడైన అజితకేశ కంబళుడు గంగ మైదాన ప్రాంతాలలో పర్యటిస్తూ వైదిక మత విశ్వాసాలకు వ్యతిరేకంగా భౌతికవాద తత్వాన్ని ప్రజలలో విస్తృతంగా ప్రచారం చేసాడు. ఇతని అనుచరులను శ్రమణకులు అంటారు. బౌద్ద గ్రంథం 'దిఘ నికాయ' ఇతని మత తత్వాన్ని కొంతవరకు ఉటంకిస్తుంది. యజ్న యాగాదుల కర్మకాండలకు నిరసిస్తూ దానం-యజ్ఞం లేవని, పాప పుణ్యాలు లేవని, స్వర్గ నరకాలు లేవని ప్రచారం చేసాడు. పరలోకం గురించి ప్రత్యక్షంగా చెప్పేవాడెవడూ లేడు. మానవుడు మరణించిన తరువాత కాల్చిన బూడిద తప్ప మిగిలేది ఏదీ లేదు. ఆత్మ లేదు. చనిపోయినపుడు పండితుడూ, పామరుడూ ఒకటే, ఏమీ మిగలదు.దానము దండుగ. యజ్ఞం చేయడం వృధా. అని బోధించాడు.
మానవుడు నాలుగు భూతాల కలయిక. ఈ చతుర్ భూతాల యాదృచ్ఛిక సంయోగమే మనిషిలో చైతన్యాన్ని కలిగిస్తుంది. మనిషి మరణిస్తే ఏ భూతం ఆ భూతంలో విలీన మవుతుంది. మరణించిన తరువాత ఏదీ మిగలదు.
అజితకేశ కంబళుని ప్రకారం దేహమూ చైతన్యమూ ఒకటే. అదేవిధంగా వస్తువూ దాని గుణమూ రెండూ ఒకటే అని సూచించాడు. పదార్దాన్నీ దాని లక్షణాల్ని అవిభాజ్యంగా పరిగణించాడు.
ఏ పనిచేసినా ఒకటే. మంచి పనిచేసినా ఒకటే. చెడు పనిచేసినా ఒకటే. దాన ధర్మాలు చేసినా, యజ్న యాగాదులను చేసినా పుణ్యం రాదు. దాన ధర్మాలు చేయకపోయినా, యజ్న యాగాదులను చేయకపోయినా పాపం రాదు.
ఇతని బోధనలు అక్రియావాదాన్ని తెలియ చేస్తాయి. అక్రియా వాదంలో ఆత్మ అకర్త. దానికి కర్మ ఫలం అంటదు. అంటే. చేసిన కర్మ ఫలితం ఆత్మకు అంటదు అన్నది ఇతని సిద్ధాంతం. ఏ పనిచేసినా దాని ఫలితం ఆత్మకు దక్కదు
అయితే బౌద్ద, జైన గ్రంథాలు అజితకేశ కంబళుడు పాపం లేదు, పుణ్యం లేదు, ఇహం లేదు, పరం లేదు, తల్లి లేదు, తండ్రి లేడు, ఇంద్రియ సుఖాలు అనుభవించమన్నాడని పరోక్షంగా ఉటంకించాయి. ఇతని అసలు బోధనలకు సంబంధించిన మూల ఆధార గ్రంథాలు ధ్వంసం అవడంతో, తదనంతర కాలంలో అతని తత్వాన్ని ద్వేషించిన వారు తమ గ్రంథాలలో అవహేళన చేస్తూ వ్రాసుకున్న వ్యాఖ్యలు, పరోక్ష ఉటంకలు విశ్వాస పరీక్షకు నిలబడవని అందువలన ఆ రాతలు నమ్మ తగినవి కాదని పండితుల అభిప్రాయం. కేవలం ఇంద్రియ సుఖాలకే ప్రాధాన్యం ఇచ్చినట్లయితే ఈ భౌతికవాది బోధనలు ప్రజలలో చొచ్చుకొనిపోలేవు. మొత్తం మీద అజితకేశ కంబళుడిని భారతీయ భౌతికవాదానికి మూలపురుషుడిగా భావిస్తారు.
క్రీ.పూ.6 వ శతాబ్దంలో అంటే గౌతమ బుద్దుని కాలంలోనే సాంస్కృతిక తిరుగుబాటుకు ప్రేరణ కలిగిస్తూ ప్రజలలో భౌతికవాదాన్ని ప్రచారం చేసిన భౌతిక వాద దార్శనికులలో అజితకేశ కంబళుడు సుప్రసిద్దుడు. భారతీయ భౌతికవాదానికి మూలపురుషుడిగా ఇతన్ని భావిస్తారు. గౌతమ బుద్ధుని కన్నా వయులో పెద్దవాడైన ఇతను బుద్ధుని సమకాలికుడు. బౌద్ద గ్రంథాలలో పేర్కొనబడ్డ ఆరుగురు ప్రసిద్ధ తీర్ధంకరులలో మూడవ వాడు. వైదిక మత విశ్వాసాలకు వ్యతిరేకంగా భౌతిక వాదాన్ని ప్రచారం చేసిన తాత్వికుడు.
ఇతని అసలు పేరు అజితుడు. మానవ కేశాలతో నేసిన వస్త్రాలను ధరించడం చేత అజితకేశ కంబళునికి ఆ పేరు వచ్చినదని, ఇతను పారిపోయిన బానిస అని బుద్ద ఘోషుని “సుమంగళ విలాసిని” ఇతన్నిచులకనగా చేసి పేర్కొంది. బౌద్దగ్రంధాల ప్రకారం ఇతను నైతిక జీవనం గడిపేవాడని తెలియవస్తున్నది. కఠోర బ్రహ్మచర్యం అవలంబించేవాడని, ఇంద్రియ నిగ్రహం పాటించేవాడని బౌద్ద గ్రంథాలు పేర్కొన్నాయి.
బౌద్ధుల త్రిపిటకాలు, దిఘ నికాయ, బుద్దఘోషుని “సుమంగళ విలాసిని” మొదలగు గ్రంథాలలో అజితకేశ కంబళుని గురించిన వివరాలు పరోక్షంగా తెలియ చేస్తాయి.
థగ్గుల్లో హిందువులు, ముస్లిములు కూడా ఉండేవారు. అయితే కులమత భేదం లేకుండా అందరూ కాళికాదేవిని పూజించేవారు. కాళికాదేవి రక్తబీజుడనే రాక్షసునితో యుద్ధం చేసినప్పుడు అతని రక్తబిందువుల నుంచి ఒక్కొక్క రక్తబీజుడు జన్మించాడు. అయితే అతణ్ణి అంతం చేసేందుకు కొందరిని సృష్టించి యుద్దరంగమంతా నాలికలు పరవమని ఆదేశించిందని, రక్తబీజుల శరీరం నుంచి చిందిన ప్రతి రక్తబిందువూ వారు తాగేయడంతో నిర్వీర్యుడై రక్తబీజుడు నశించాడని, అలా కాళికామాత తనకు సహాయంగా సృష్టించినవారే థగ్గుల ఆదిపురుషులనీ వీరు నమ్మేవారు. భగవంతుని రెండు ముఖాలని ఒకటి సృష్టి చేయడానికి అయితే, మరొకటి నాశనం చేయడానికని వీరు చెప్పేవారు. సృష్టిక్రమం వేగంగా సాగుతూ, నాశనం మందకోడిగా జరుగుతూండడంతో లయకారకులుగా తమను సృజించాడని వారు చెప్పుకునేవారు. అందువల్ల హత్యలు చేయడాన్ని తప్పుగా తీసుకునేవారు కాదు సరికదా భగవదాజ్ఞని నిర్వర్తిస్తున్నామని గర్వించేవారు.
18-19 శతాబ్దాల్లో భారతదేశంలో దోపిడీలు, హత్యలను వృత్తిగా స్వీకరించిన దుండగులను థగ్గులు లేదా థగ్గిస్టులు అని వ్యవహరించారు. ఒకరు. హిందువులు, ముస్లింలు కూడా ఉండే ఈ థగ్గులు కాళికాదేవిని పూజించేవారు. తాము చేస్తున్న దొంగతనాలు, దోపిడీలు తప్పు అని భావించేవారు కారు. అన్ని వృత్తుల్లాగానే అది కూడా ఒకటని నమ్మేవారు. ప్రణాళికాయుతంగా, అత్యంత దారుణంగా అకృత్యాలు చేసే వారు. థగ్గులు స్త్రీలు, పిల్లల విషయంలో కొన్ని నియమాలు పాటించేవారు.
థగ్గులు శకునాలను తీవ్రంగా పాటిస్తారు, సరైన శకునం లేకుంటే ముందుకు అడుగువేయరు. అలానే బయలుదేరాకా ఒక హత్యైనా చేయకుంటే గడ్డం గీసుకోవడం కానీ, క్షవరం చేసుకోవడం కానీ చేయరు. ఒక్క హత్య అయినా చేశాకే తాంబూలం అయినా వేసుకుంటారు.
1931లో జన్మించాడు. వినుకొండ, గుంటూరులో విద్యాభ్యాసం చేశాడు. ఆంధ్రవిశ్వవిద్యాలయం నుండి బి.ఎ. ఆనర్స్ చేశాడు. 1954లో గుడివాడ కాలేజీలో లెక్చెరర్‌గా చేరి 3 సంవత్సరాలు పనిచేశాడు. అక్కడ త్రిపురనేని మధుసూధన రావు, చలసాని ప్రసాద్, శివసాగర్ మొదలైన వారు ఇతనికి శిష్యులుగా ఉన్నారు. 1959 ప్రాంతంలో హైదరాబాదు చేరి బిరుదురాజు రామరాజు పర్యవేక్షణలో తిక్కన కావ్యశిల్పము తత్త్వదర్శనము అనే అంశం మీద పి.హెచ్.డి చేశాడు. నిజాం కాలేజీలో ఉపన్యాసకుడిగా చేరాడు. తరువాత కాకతీయ విశ్వవిద్యాలయం పి.జి.సెంటర్‌లో తెలుగుశాఖలో ఉపన్యాసకుడిగా నియమించబడ్డాడు. తరువాత కాకతీయ విశ్వవిద్యాలయం తెలుగు శాఖకు అధ్యక్షుడిగా ఉన్నాడు. ఇతని పర్యవేక్షణలో కోవెల సంపత్కుమారాచార్య ఆధునిక తెలుగుసాహిత్య విమర్శ - సంప్రదాయిక రీతి అనే అంశంపై, వరవరరావు తెలంగాణ విమోచన ఉద్యమం తెలుగునవల అనే అంశంపై పరిశోధనలు జరిపి పి.హెచ్.డి పట్టాలు పొందారు.