polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ముఖ్యంగా 19 వశతాబ్దంలో ఉత్తరరామచరిత్ర సంస్కృత రూపకానికి దాదాపు అన్ని ప్రధాన ప్రాంతీయ భాషలలోనూ అనువాదాలు వచ్చాయి. తెలుగులో 1918 లో మంత్రి ప్రెగడ భుజంగరావు ఆంధ్రీకృతోత్తర రామచరిత్రము పేరిట అనువదించాడు. 1920 లో వేదం వేంకటరాయ శాస్త్రి ఉత్తర రామ చరిత నాటకము పేరిట అనువదించాడు. 1930 లో బలిజేపల్లి లక్ష్మీకాంతం కవి ఉత్తరరాఘవం పేరుతొ అనువదించడం జరిగింది. 1931 లో జయంతి రామయ్య పంతులు ఉత్తర రామ చరితము పేరిట అనువదించాడు. 1959 లో వాధూల వీర రాఘవాచార్యులు ఉత్తర రామ చరిత నాటకము పేరుతోనూ, రాయప్రోలు సుబ్బారావు ఉత్తర రామ చరిత పేరుతోను అనువదించడం జరిగింది.
రాముని పట్టాభిషేకానంతరం సన్నిహితులు, బంధువులు తిరిగి తమ తమ స్వస్థలాలకు పయనమవడంతో నాటకం ప్రారంభమవుతుంది. విచారంగా వున్న సీతను రాముడు ఓదారుస్తాడు. రాముని చిత్రపట దర్శన సమయంలో సీతకు అరణ్యాన్ని ఒకపరి సందర్శించాలనే కోరిక కలుగుతుంది. రాముడు కూడా గర్భవతి అయిన సీత కోరికను నెరవేర్చమని లక్ష్మణునకు పురమాయిస్తాడు. ఇంతలో దుర్ముఖుడు వచ్చి సీతపై వేయబడిన లోకాపవాదు గురించి రామునికి తెలియచేస్తాడు. అన్న అభిమతానుసారం సీతను అరణ్యానికి తోడ్కోనిపోతాడు లక్ష్మణుడు.
నభూతో నభవిష్యతిగా కరుణరసానికి పట్టం కట్టిన ఈ నాటకంలో చిత్రితమైన మహోన్నత పాత్రలు, ఉదాతమైన విలువలు, కళాత్మకత, అత్యంత కరుణరస ప్లావితమైన కథా సంవిధానం మొదలైనవి ఈ నాటకాన్ని మహత్తర నాటక కావ్యంగా, సంస్కృత సాహిత్యంలో క్లాసిక్స్ సరసన సమున్నతంగా నిలబెట్టాయి. ఈ సంస్కృత నాటకం అన్ని భారతీయ భాషలలోనే కాకుండా ఇంగ్లీష్, జర్మన్, ఫ్రెంచ్ తదితర యూరోపియన్ భాషలలో సైతం అనువదించబడింది. ఈ నాటక రచనలో భవభూతి చూపిన ఒరవడి ఇతర నాటక కర్తలకు ప్రేరణ కలిగించింది.
ఉత్తరరామచరిత్ర మహాకవి భవభూతిచే విరచితమైన ఒక సంస్కృత నాటకం. వాల్మీకి ఉత్తరరామాయణ కథను ఇతివృత్తంగా తీసుకొని భవభూతి దానికి మార్పులు చేరుస్తూ కొత్త సన్నివేశాలను సృష్టిస్తూ, మూలకథకు భిన్నంగా సరికొత్త రూపంలో దీనిని వ్రాసాడు. కరుణ రసభరితమైన ఈ నాటకం భవభూతి మహత్తర రచనగా కీర్తించబడింది. ఇది 7 అంకాల నాటకం. ఈ సంస్కృత నాటకం భారతీయ భాషలలోనే కాకుండా ఇంగ్లీష్, జర్మన్, ఫ్రెంచ్ తదితర యూరోపియన్ భాషలలో సైతం అనువదించబడింది.
వాల్మీకి రామాయణంలోని ఉత్తర రామాయణ కథను ఇతివృత్తంగా గ్రహించిన భవభూతి ఆ మూలకథలో అనేక మార్పులు ప్రవేశపెడుతూ, కొత్త పాత్రలను కల్పిస్తూ, కొత్త కల్పనలను చేరుస్తూ ఉత్తరరామచరిత్ర నాటకాన్ని అద్వితీయంగా రచించాడు. మూలకథకు భిన్నంగా ఉత్తరరామచరిత్ర నాటకంలో సృష్టించిబడిన ప్రధాన మార్పులు, కల్పనలు:
ఆత్రేయి, వాసంతి సంభాషణల ద్వారా సీత వాల్మీకి ఆశ్రమంలో కుశలవులను కన్నదని తెలుస్తుంది. రాముడు శంభూకుని సంహరించడం, క్రౌంచపక్షిని చంపిన బోయవానికి వాల్మీకి శాపమివ్వడం, బ్రహ్మ వాల్మీకిని రామాయణం రచించమని కోరడం, సీత స్వర్ణ ప్రతిమతో రాముడు అశ్వమేధయాగాన్ని చేయపూనడం మొదలగునవి ఆత్రేయి సంభాషణల వల్ల తెలుస్తుంది.
భవభూతికి వచ్చిన యశస్సుకంతటికీ కారణం ఉత్తరరామచరిత్ర. .ఈ ఒక్క నాటక రచనతోనే నాటకకర్త భవభూతిని విమర్శకులు సంస్కృత సాహిత్యంలో కాళిదాసు సరసన నిలబెట్టతగినవాడుగా కీర్తించారు.
రాముని తల్లులు, కులగురువు వశిష్టుని సమేతంగా వాల్మీకి ఆశ్రమానికి వచ్చి అక్కడ కుశలవులను చూడటం, వారిని వాల్మీకి శిష్యులుగా భావించడం జరుగుతుంది. అశ్వమేధయాగంలో భాగంగా యాగాశ్వానికి రక్షణగా లక్ష్మణుడు కుమారుడైన చంద్రకేతువు వెంటరాగా, ఆ యాగాశ్వాన్ని లవుడు అపహరించడం జరుగుతుంది.
బాలురైన లవుడు-చంద్రకేతువుల మధ్య యుద్ధం జరుగుతుంది. యుద్ధరంగంలో ప్రవేశించిన రాముడు కుశలవులను కలుసుకోవడం జరుగుతుంది. వారిని ప్రేమాలింగన చేసుకొని, వారిలో రాజోచిత లక్షణాలను, సీత పోలికలను గుర్తుపడతాడు.
గర్భాంకం అనే నాటక కల్పన ద్వారా గతంలో జరిగిన సంఘటనలన్నింటినీ చూపించబడతాయి. సీత ప్రాతివత్యాన్ని, సౌశీల్యాన్ని గ్రహించిన అందరూ ఆమెకు నమస్కరిస్తారు. ఈ విధంగా సీతా రాముల సంయోగంతో నాటకం సుఖాంతమవుతుంది.
ఆమె లండన్, దుబాయ్ కేంద్రంగా ఉన్న తన తండ్రి కంపెనీలో పార్ట్ టైమ్ వెంచర్ క్యాపిటలిస్ట్ గా కూడా పనిచేస్తుంది. ఆమె తండ్రి పేరు మిస్టర్ జితేంద్ర సింగ్. కేన్స్ ఫిల్మ్ ఫెస్టివల్‌లో ఆమె రెడ్ కార్పెట్‌లో తరచూ కనిపించే వ్యక్తి. 2014 లో ఫెస్టివల్ డి కేన్స్‌లో నిర్మాతల వర్క్‌షాప్‌లో భాగంగా ఉంది. స్వతంత్ర ఇటాలియన్, యూరోపియన్ చలన చిత్ర నిర్మాతల కోసం 2015లో రోమ్ లోజరిగే అతిపెద్ద చలన చిత్రోత్సవమైన రోమ్ ఇండిపెండెంట్ ఫిల్మ్ ఫెస్టివల్ లో జ్యూరీలో ఉండాలని ఆమెను ఆహ్వానించారు. ఆమె ఇటలీలో జరిగిన మోలిస్ సినిమా ఫిల్మ్ ఫెస్టివల్‌కు అతిథి, న్యాయమూర్తిగా కూడా ఉన్నారు. ఆమె శ్రీ మధురై కమిటీ సభ్యులలో ఒకరు.
ఆమె అబుదాబి ఇండియన్ స్కూల్ ఢిల్లీ పబ్లిక్ స్కూల్ నుండి పాఠశాల విద్యను చేసింది. ఢిల్లీ విశ్వవిద్యాలయం నుండి బిజినెస్ స్టడీస్‌లో గ్రాడ్యుయేషన్ పూర్తి చేసింది. తాను ఉపాధ్యాయురాలిగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నానని, ప్రకటనలు, ప్రజా సంబంధాలలో పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేషన్ చేశానని ఆమె అన్నది. ఆమె 2007 లో మోడలింగ్ ప్రారంభించింది. అనేక టెలివిజన్, ప్రింట్ వాణిజ్య ప్రకటనలలో కనిపించింది. 2007 లో తెలుగు చిత్రం గ్నాపాకం చిత్రంతో ఆమె సినీరంగ ప్రవేశం చేసింది. అందులో బాగా చేయలేదు. ఆ తరువాత ఆమె ఒక తమిళ చిత్రం, రెండు కన్నడ చిత్రాలలో నటించింది.
విశాఖ సింగ్ భారతీయ సినీ నటి, నిర్మాత, వ్యవస్థాపకురాలు. ఫుక్రీ సిరీస్‌లో జాఫర్ గర్ల్‌ఫ్రెండ్‌గా ఆమె ఆదరణ పొందింది. ఆమె బాలీవుడ్ లో చేసే ముందు దక్షిణ భారత సినిమాల్లో నటించింది . 2010లో అశుతోష్ గోవరికర్ దర్శకత్వంలో అభిషేక్ బచ్చన్, దీపికా పడుకోణెలతో కలసి ఖెలైన్ హమ్ జీ జాన్ సే అనే సినిమాలో నటించింది. ఈ సినిమాతోనే బాలీవుడ్ లో తెరంగేట్రం చేసింది. ఈ సినిమాలోని నటనకు గానూ ఆమె 2010 స్టార్ డస్ట్ ఉత్తమ బ్రేక్ త్రూ పెర్ఫార్మెర్స్ ఆఫ్ ది ఇయర్ పురస్కారం అందుకుంది.
అయినప్పటికీ దర్శకుడు అశుతోష్ గోవారికర్ చిత్రం ఖలీన్ హమ్ జీ జాన్ సే ద్వారా అతని దృష్టిని ఆకర్షించింది, దీనికి ఆమె "ఉత్తమ పురోగతి ప్రదర్శన" ఫిమేల్ "స్టార్‌డస్ట్ అవార్డ్స్ కు నామినేషన్ అయింది. ఆమె విడుదల చేయని అభిజీత్ సేన్‌గుప్తా యొక్క దో ఔర్ దో పాంచ్ ‌లో నటించింది.
2008 ఆమె హమ్ సే జహాన్ తో ఆమె హిందీ చిత్ర రంగంలో ప్రవేశించింది. ఆ చిత్రం డి.వి.డిలలో కాకుండా థియేటర్లలో మాత్రమే విదుదలయ్యింది.
రారండోయ్ వేడుక చూద్దాం ఒక కుటుంబ ప్రేమ కథా చిత్రం. ఇది 2017 మే 26న విడుదలైంది. అన్నపూర్ణ స్టూడియోస్ బ్యానర్ పై అక్కినేని నాగార్జున నిర్మించిన ఈ సినిమాకు కురసాల కళ్యాణకృష్ణ దర్శకత్వం వహించాడు. నాగచైతన్య, రకుల్ ప్రీత్ సింగ్, జగపతిబాబు, సంపత్ రాజ్ ప్రధాన తారాగణంగా నటించిన ఈ సినిమాకు దేవిశ్రీ ప్రసాద్ సంగీతం సమకూర్చాడు. ఈ సినిమాకు గౌరం రాజ్ ఎడిటింగ్ చేయగా ఎన్. విశ్వేశ్వర్ ఛాయాగ్రహణం చేసాడు.
ఆమె స్త్రీవాద సాహిత్యంలో తొలివాద స్త్రీవాద కవయిత్రి. ఆమె కవిత్వంలో స్త్రీవాద ఛాయలే కనిపిస్తాయి. ధిక్కార స్వరమే వినిపిస్తుంది. 1979లో ఆమె తన డైరీలో రాసుకున్న కవితలన్నీ 1980లో "శిలాలోలిత" అనే కావ్యాంగా ప్రచురించబడ్డాయి. ఫిలసాఫికల్ అవుట్ లుక్ తో స్త్రీ సహజ భావోద్వేగంతో చక్కటి కవిత్వం రాసిన కవయిత్రి ఆమె. తరతరాలుగా పురుషాధిక్య సమాజం స్త్రీలను బానిసలుగా భావించి దోచుకున్న వైనాన్ని ఆమె తన కవితల్లో ఎండకట్టారు. గాఢ తాత్వికతతో ఆమె కవితల్లో నిండుతనం వస్తుంది. ‘స్త్రీ భావాల్ని ఉన్నవి ఉన్నట్లుగా ఏ ముసుగులూ, తొడుగులూ లేకుండా వ్యక్తీకరించిన వెైఖరి కనిపిస్తుంది. రేవతిదేవి భావాల్లో నిజాయితీ, ఆమె ఆవేదనలోని శీలతత్వం, ఆమె ఆలోచనలోని పరిపూర్ణత్వం, ఆమె ఆరాటంలోని అస్థిత్వవాద ధోరణి, ఆమె ఆంతరంగంలోని సంక్షుభిత విలయనృత్యాలు’ అని పి. లక్ష్మి వ్యాఖ్యానించారు.
రేవతీదేవి తెలుగు రచయిత్రి. ఆమెకు 1983 లో "శిలాశోలిత"కు ఫ్రీవర్స్ ఫ్రంట్ పురస్కారం లభించింది. స్ర్తీ వాద కవిత్వంలో తొలి తెలుగు కవయిత్రి రేవతీ దేవి. తన అనుగార దగ్థ హృదయ జ్వాల సెగలతో తెలుగు కవితా ప్రపంచాన్ని జ్వలింపచేశారు.
మైసూరులో జరిగే దసరా ఉత్సవాలు కర్ణాటక రాష్ట్ర పండుగ . ఈ నవరాత్రి ఉత్సవాలు విజయదశమితో కలిపి పదిరోజులు వరుసగా జరుపుకుంటారు. ఎక్కువగా దసరా పండుగ సెప్టెంబరు, అక్టోబరు నెలల్లో వస్తుంది. హిందూ పురాణాలను అనుసరించి విజయదశమి చెడుపై మంచి విజయానికి సంకేతంగా జరుపుకుంటారు. తొమ్మిదిరోజులు వివిధ అవతారాల్లో మహిషాసురుని సేనలను నాశనం చేసిన పరాశక్తి తొమ్మిదోరోజున మహిషాసురుణ్ణి సంహరించింది. ఆ విజయానికి సూచనగా ఆ తరువాతిరోజు విజయదశమిగా పండుగ జరుపుకుంటారు ప్రజలు. మైసూరులోని అమ్మవారి పేరు చాముండేశ్వరీదేవి. మైసూరు దసరా ఉత్సవాలకు వందల ఏళ్ళ చరిత్ర ఉంది. ఈ పదిరోజులు జరిగే, పూజలు, ఉత్సవాలు, ఊరేగింపులు దేశంలోని పర్యాటకులనే కాక, విదేశీయులనూ ఆకట్టుకోవడం విశేషం. ఈ ఉత్సవాలు చూసేందుకు ప్రతీ ఏడూ లక్షల సంఖ్యలో పర్యాటకులు మైసూరు వస్తూంటారు. 2010 నాటికి ఈ ఉత్సవాలు మొదలుపెట్టి 400 ఏళ్ళు అయ్యాయి.
దసరా ఉత్సవాలు నిర్వహించడం ప్రారంభించారు. దీనికి మనకు చారిత్రక ఆధారులు కూడా లభిస్తున్నాయి. పర్షియాకు చెందిన రాయబారి అబ్దుర్ రజాక్ తన పుస్తకం మట్లా-ఉస్-సదైన్ వా మజ్మా-ఉల్-బహ్రెయిన్ అనే పుస్తకంలో విజయనగర సామ్రాజ్యంలో రాజులు జరిపిస్తున్న దసరా ఉత్సవాల గురించి రాసుకున్నారు. ఈ పుస్తకంలో 1304-1470 వరకు ఆయనకు తెలిసిన ప్రపంచ చరిత్ర గురించి రాశారు. అలా మనకు 15వ శతాబ్దం కన్నా ముందే దసరా ఉత్సవాలు ఘనంగా జరిగేవని తెలుస్తుంది.
టి.టి.డి దేవస్థానంలో ఎగ్జిక్యూటివ్ ఆఫీసర్ గా పి.వి.ఆర్.కె ప్రసాద్ నాలుగు సంవత్సరాలు పనిచేసి. ఆ కాలంలో ఆయనకు ఎదురయిన అనుభవాలను “సర్వసంభవామ్” అనే శీర్షికలో వ్రాయటం జరిగింది. ఈ పుస్తకము శ్రీ వేంకటేశ్వరుని మహత్యాలని తెలుపుతుంది. ఈ పుస్తకాన్ని ఇంగ్లీషులో పేరుతో అనువదించారు.
నేను కర్తను కాను, శ్రీహరి మాత్రమె కర్త, నేను చేసే ప్రతి కార్యము నా ఆరాధన . నా ఆరాధన కేవము దైవానుగ్రహము వల్లే సాద్యము అవుతుంది. నా ఆరాధన ఫలితము కేవలము కేవలము దైవానుగ్రహము వల్లనే నాకు కలుగుతాయి.
ఈ పుస్తకము నకు సర్వసంభవామ్‌ అనే పేరు బహుశా, శ్రీ మధ్వాచార్యుడు తన గీతా తాత్పర్యము లోని ఈ క్రింది శ్లోకమును దాని గూడార్థమును పరిగణ లోనికి తీసుకొని ఉన్నారేమో అని అనిపిస్తుంది.
కేంద్ర ప్రభుత్వ సంగీత నృత్య విభాగంలో సంగీత కళాకారిణిగా ఉద్యోగంలో చేరిన రాజేశ్వరి ఎదుర్కొన్న అనేక సమస్యల చిత్రణే "రాజీ" నవల. నవలా ప్రారంభంలో రాజేశ్వరికి ఉత్తతోద్యోగంలో అనంత్, రవికాంత్ లు అనబడే ఇద్దరు వ్యక్తులతో ఏర్పడిన సన్నిహిత సంబంధాన్ని ఆమె సున్నితంగా చిత్రించింది. వారిలో అనంత్ రాజేశ్వరిని ప్రేమిస్తాడు. నవల రెండోభాగంలో దేశంమీద విధించబడిన అత్యవసర పరిస్థితి ప్రజల ప్రాథమిక హక్కుల్ని ఎలా కాలరాచి వేసిందో రచయిత్రి చూపించింది. అత్యవసర పరిస్థితి సృష్టించిన భీభత్సంలో ఆమె చిక్కుకుని ఎన్నో అవమానాలకు, అవస్థలకు గురు కాబడుతుంది. నవల చివరిలో ఆమె హిమాలయ పర్వత సానువుల్లోని డెహ్రాడూన్ లో ఉన్న స్వామీజీ ఆశ్రమాన్ని చేరుకుంటుంది. అక్కడి పవిత్ర క్షేత్రాలు, ప్రకృతి సౌందర్యం, నిర్మల జీవనం రాజీకి ప్రశాంతతను చేకూరుస్తాయి. అనంత్ కు రాజీ రాసిన ఉతరంతో "రాజీ" నవల పూర్తవుతుంది.
స్వతంత్ర భారతదేశాన్ని ఒకనాడు ఒక ఊపు ఊపిన రాజకీయ పరిణామం "ఎమెర్జెన్సీ". ఆ పూర్వ రంగంగా 1979లో రాసిన నవల ఇది. "ఎందుకయినా మంచిది. దానిని కలం పేరుతో అచ్చు వేయించండి అంటూ ఆమె సెక్రటరీ పేరిశాస్త్రిగారు సలహా యిచ్చారనీ, అందువల్ల ఆ నవలనప్పుడు "నిశ" అనే కలం పేరుతో అచ్చువేయించారని ఆమె పుస్తకం ముందు మాటలో తెలిపారు. ఈ కలం పేరుతో ఆమె మ్యాగజైన్లలో రచనలు ప్రచురించబడుతూండేవి. ఆనాడు "నిశ: పేరుతో రాసిన నవల తరువాత ప్రచురణలలో "వి.ఎస్.రమాదేవి" పేరుతో పాఠకుల ముందుకు వచ్చింది.
డా. వి. ఎస్. రమాదేవి' భారతదేశపు మొట్టమొదటి మహిళా ప్రధాన ఎన్నికల కమీషనరు, హిమాచల్ ప్రదేశ్, కర్ణాటక రాష్ట్రాల గవర్నరు. భారతదేశం గర్వించతగ్గ అడ్మినిస్ట్రేటర్ గా ఖ్యాతికెక్కింది. సుమారు 15 నవలలు రాసింది.
రాజీ నవలను వి. ఎస్. రమాదేవి రచించారు. ఒకానొక చారిత్రక ఎమెర్జెన్సీ సందర్భంలో జాతీయ రాజకీయ సామజిక సంక్షోభాన్ని నేపథ్యం చేసి రాసిన నవల. ఈ నవలను రామావతార్ గార్కి అంకితం ఇచ్చింది.
ఈ నవలలో 1975లో ఆనాటి ప్రధాని ఇందిరాగాంధీ విధించిన అత్యవసర పరిస్థితి కారణంగా ఏర్పడిన ఆర్థిక సంక్షోభాన్ని రచయిత్రి చిత్రించింది.
రెండవ ప్రపంచయుద్దానంతరం ఐక్యరాజ్య సమితి ప్రోద్బలంతో ఇంగ్లాండ్ అమెరికాల అవసరార్థం స్వతంత్ర ఏర్పాటుకు అంగీకారంతో 1948 లో ఆవిర్భావం జరిగింది .
అనుకున్నంత భూభాగం గానీ,. అనుకున్న వనరులేవీ లభించకున్నా ., ఎలాగోలా మాతృభూమికి చేరుకోగలిగామనే ఆత్మతృప్తితో అంగీకరించాల్సివచ్చింది .
జాతి పునర్నిర్మాణం కోసం యూదులంతా మాతృభూమికి తరలిరావల్సిందిగా అధ్యక్షుడు ఇచ్చిన పిలుపుకు స్పందించిన వేలాదిమంది ఇజ్రాయెల్ కు తరలిరావడం జరిగింది .
గొప్పగొప్ప శాస్త్రవేత్తలు, ఇంజనీర్లు నిరంతర ప్రణాళికలతో ఎందుకూ పనికిరాదనుకున్న భూమిని అతితక్కువ కాలంలోనే దేశమంతా నీటిపారుదల సౌకర్యాలు ఏర్పర్చుకొని సస్యశ్యామలం చేసుకున్నారు .
ఈరోజు వ్యవసాయంలో ప్రపంచమంతా వాడుతున్న అనేక అధునాతన యంత్రపరికరాల్లో దాదాపు అన్నీ ఇజ్రాయెల్ శాస్త్రవేత్తలు రూపొందించినవేనని చాలామందికి తెలియదు కూడా, .
12వ శతాబ్దం తర్వాత క్రైస్తవ ప్రాబల్యం తగ్గి ఇస్లాం ప్రాబల్యం పెరగడంతో కొంతలోకొంతైనా ప్రమాదం నుండి బయటపడ్డామని సంతోషించారు యూదులు .
ఒక్క భారతదేశం, అమెరికాల్లోనే ఏ వివక్షాలేకుండా ఉండగలిగామని ., భారతదేశంలో పొందగలిగినంత గౌరవం మరెక్కడా పొందలేదనీ ఇప్పటికీ గుర్తుచేస్తుండడం ఈ మధ్య పత్రికల్లో కూడా చూసాము కూడా .
లోనైతే ఏకంగా లో బంధించి విషవాయువు వదలడం ద్వారా, ఇంకా అనేక రకరకాలుగా హింసించి సుమారు 60 లక్షల మందిని పొట్టనబెట్టుకున్నాడు . యూదుడైన * * కూడా వీళ్ళ ఆగడాలు భరించలేక పారిపోవాల్సివచ్చిందంటే పరిస్థితి ఎంత భయానకంగా ఉండేదో ఊహించుకోవచ్చు .
"ఎన్నో త్యాగాలతో సాధించుకున్న మనదేశం మళ్ళీ ప్రమాదంలో పడింది. దురాక్రమణకారులను తరిమికొట్టి దేశాన్ని రక్షించుకునేందుకు యుద్దరంగంలోకి దూకండి"* అన్న అధ్యక్షుడు * * ఒకేఒక్క పిలుపుతో మొదట్లో *కేవలం 50 వేలు మాత్రమే ఉన్న సైన్యం 48 గంటల్లోనే రెండులక్షల యాబై వేలకు చేరింది* .
డాక్టర్లు, టీచర్లు, లాయర్లు, ఇంజనీర్లు, విద్యార్థులు,. స్త్రీలు పురుషులు అనకుండా పెద్దపెట్టున సైన్యంలో చేరి *సుశిక్షితులైన సైనికులకంటే కూడా వీరోచితంగా పోరాడి పక్కనున్న పాలస్తీనానే ఉల్టా ఆక్రమించారు* .
స్వాతంత్ర్యం లభించిన సంవత్సరం లోపే పక్కనున్న దేశాలు ( *ఈజిప్టు, సిరియా, జోర్డాన్, పాలస్తీనా, లెబనాన్ సౌదీఅరేబియా, ఇరాక్*),. వారిపై దాడులకు తెగబడ్డాయి .
ఇన్ని అత్యాచారాలు అరాచకాలు అవమానాలు భరిస్తూ కూడా యూదులు వారి ఆత్మవిశ్వాసాన్నిగానీ ., దేశభక్తినిగానీ కోల్పోలేదు., మతంపై వారికిగల విశ్వాసం చెక్కుచెదరలేదు .
సతీష్ ధావన్ భారతీయ ఏరోస్పేస్ ఇంజనీరు. ఆయన్ను భారత ఎక్స్పెరిమెంటల్ ఫ్లూయిడ్ డైనమిక్స్ కు పితామహుడిగా పరిగణిస్తారు. శ్రీనగర్లో జన్మించిన ధావన్, భారత్‌ లోను, అమెరికా లోనూ తన విద్యాభ్యాసాన్ని పూర్తి చేసాడు. టర్బులెన్స్, బౌండరీ లేయర్స్ రంగాల్లో ఆయన్ను అత్యున్నత స్థాయి పరిశోధకుల్లో ఒకరిగా పరిగణిస్తారు. ఈ రంగాల్లో ఆయన శక్తి సామర్థ్యాలు భారత స్వదేశీ అంతరిక్ష కార్యక్రమ అభివృద్ధికి దోహదపడింది. 1972 లో ఎమ్.జి.కె. మీనన్ తరువాత, ఇస్రో ఛైర్మన్‌గా బాధ్యతలు స్వీకరించాడు.
ప్రస్తుతం పాకిస్తాన్‌లో ఉన్న లాహోరు లోని యూనివర్సిటీ ఆఫ్ పంజాబ్ నుండి బాచిలర్ ఆఫ్ సైన్స్ డిగ్రీ, మెకానికల్ ఇంజనీరింగ్ డిగ్రీ, ఇంగ్లీషు సాహిత్యంలో ఎమ్.ఏ డిగ్రీ పొందాడు. 1947 లో మిన్నియాపోలిస్ లోని యూనివర్సిటీ ఆఫ్ మిన్నెసోటా నుండి ఏరోస్పేస్ ఇంజనీరింగులో ఎమ్.ఎస్., కాలిఫోర్నియా ఇన్‌స్టిట్యూట్ ఆఫ్ టెక్నాలజీ నుండి ఏరోనాటికల్ ఇంజనీరింగులో డిగ్రీ, ఆ తరువాత 1951 లో డా. హాన్స్ డబ్ల్యు లేప్‌మ్యాన్ మార్గదర్శకుడిగా గణితం, ఏరోస్పేస్ ఇంజనీరింగుల్లో డబల్ పి.హెచ్.డి పొందాడు.
డా. ధావన్ స్పేస్ కమిషను ఛైర్మనుగా, ఇస్రో ఛైర్మనుగా భారత ప్రభుత్వ అంతరిక్ష శాఖలో సెక్రెటరీగా బాధ్యతలు స్వీకరించాడు. బాధ్యతలు తీసుకోగానే అణుశక్తి కమిషనులో ఉన్న బ్రహ్మ ప్రకాష్‌ను తిరువనంతపురంలో ఉన్న విక్రం సారాభాయ్ అంతరిక్ష కేంద్రానికి ఛైర్మనుగా నియమించాడు. ఇస్రో శీఘ్రగతిన ఎదగడానికి ఈ చర్య ఎంతో తోడ్పడింది. ఆ తరువాత భారత తొలి ఉపగ్రహ వాహక నౌక ఎస్‌ఎల్‌వి అభివృద్ధి కార్యక్రమానికి అబ్దుల్ కలాంను నాయకుడిగా నియమించాడు.
1975 లో ఎ.పి.జె. అబ్దుల్ కలామ్ నాయకత్వంలో ఎస్‌ఎల్‌వి అభివృద్ధి జరుగుతోంది. దాని మొదటి ప్రయోగం విఫలమైంది. వైఫల్యానికి బాధ్యత వహిస్తూ ఆనాటి పత్రికా సమావేశంలో పాల్గొని వైఫల్యాన్ని స్వీకరించాడు. రెండవ ప్రయోగం విజయవంతమైనపుడు ఆనాటి పత్రికా సమావేశాన్ని అబ్దుల్ కలాం చేత చేయించాడు.
ధావన్ గ్రామీణ విద్యలోను, రిమోట్ సెన్సింగు, ఉపగ్రహ సమాచారాల లోను పరిశోధనలు చేసాడు. వాటి ఫలితంగానే ఇన్‌శాట్, ఐఆర్‌ఎస్, పిఎస్‌ఎల్‌విలు రూపొందాయి.
నెదర్లాండ్స్ నుంచి స్వాతంత్ర్యం పొందేందుకు సాగిన ఇండోనేషియా స్వాతంత్ర్య సంగ్రామంలో నాయకుడు. ఆయన ఇండోనేషియా జాతీయోద్యమంలో ప్రముఖ నాయకుడు కావడంతో దశాబ్ది పాటు డచ్ జైళ్ళలో మగ్గారు. జపనీస్ సైన్యం ఇండోనేషియాను ఆక్రమించినప్పుడు ఆయనను విడిపించారు. సుకర్ణో, అతని సహ జాతీయవాదులు జపనీస్ యుద్ధ కార్యకలాపాలకు మద్దతు సంపాదించేందుకు కృషిచేయగా, దానికి ప్రతిగా జపనీయులు ఇండోనేషియా జాతీయ భావాలు వ్యాప్తి చేసేందుకు సహాయ సహకారాలు అందించారు. జపనీయులు రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో లొంగిపోవడంతో 1945 ఆగస్టు 17న సుకర్ణో, మొహమ్మద్ హట్టా ఇండోనేషియా స్వాతంత్ర్యాన్ని ప్రకటించారు, సుకర్ణో తొలి అధ్యక్షుడయ్యారు. 1945-49 మధ్యకాలంలో ఇండోనేషియాను తిరిగి వలసరాజ్యంగా మార్చుకునేందుకు డచ్ వారు సాగించిన సైనిక, దౌత్యపరమైన కార్యకలాపాలను ఎదిరించి స్వాతంత్ర్యాన్ని నిలుపుకునేందుకు పోరాటం సాగించారు. చివరకు ఆయన కృషి ఫలించి 1949లో డచ్చివారు ఇండోనేషియాను సార్వభౌమ రాజ్యంగా గుర్తించారు. ప్రేమొద్య అనంత తోర్ - ఆధునిక యుగంలో వివిధ జాతి, సంస్కృతి, మత భేదాలు కలిగిన ప్రజలను ఒక్క చుక్క రక్తం చిందకుండా ఐక్యం చేయగలిగిన ఆసియా నాయకుడు సుకర్ణో ఒకడేనని వ్యాఖ్యానించారు.
పార్లమెంటరీ ప్రజాస్వామ్యపు అస్తవ్యస్త పరిస్థితుల అనంతరం సుకర్ణో గైడెడ్ డెమొక్రసీ పేరిట నిరంకుశ పాలనా విధానం 1957లో ప్రవేశపెట్టి తద్వారా భిన్నత్వం కలిగిన ఆ దేశపు మనుగడను ప్రశ్నార్థకం చేస్తున్న అనిశ్చిత పరిస్థితి, తిరుగుబాట్లు అంతం చేశారు. 1960ల్లో సుకర్ణో ఇండోనేషియాను వామపక్షం వైపుకు మొగ్గుచూపించేలా చేయడం చూడొచ్చు. సోవియట్ యూనియన్, చైనాల నుంచి సహాయం తీసుకుంటూ ఇంపీరియలిజానికి వ్యతిరేకం అన్న నినాదంతో దూకుడుగా వరుస విదేశాంగ విధానాల అమలు ప్రారంభించారు. 1965లో 30 సెప్టెంబరు ఉద్యమం జాతి వివక్షాపూరితం, వామపక్ష వ్యతిరేకం అయిన అల్లర్లకు దారితీసింది. ఈ పరిణామాలతో 1967లో ఆయన సైన్యాధ్యక్షుల్లో ఒకరైన సుహార్తో ఆయనను తప్పించి పాలనా పగ్గాలు చేపట్టారు. అప్పటి నుంచి మరణించేవరకూ గృహనిర్బంధంలో సుకర్ణో గడిపారు.
సుకర్ణో 1926 మే 25న ఇంజనీరింగ్ డిగ్రీ పొందారు. జూలైలో ఆయన మిత్రుడు అన్వారితో కలిసి ఆర్కిటెక్చర్ సంస్థను స్థాపించారు. బందుంగ్ లో సుకర్ణో & అన్వారీ అన్న సంస్థ ఏర్పరిచారు. వారు అర్కిటెక్చర్ లో ప్లానింగ్, కాంట్రాక్ట్ సేవలు చేసేవారు.
కువాంటర్ కె గెర్బాంగ్, రామధన్.కె.హెచ్. రాసిన ఇండోనేషియన్ నవల, దీనిలో సుకర్ణో, ఆయన రెండవ భార్య ఇంగిట్ గర్నాసియల మధ్య శృంగారాన్ని, అనుబంధాన్ని చిత్రీకరించారు.
1961 తొలినాళ్ళలో నెహ్రూ, జనరల్ బి.ఎమ్‌.కౌల్‌ను గా నియమించాడు. కానీ అతడు సైన్యానికి చెందిన అన్ని నిర్ణయాలనూ ప్రభావితం చేసేవాడు. కౌల్ జనరల్ స్టాఫ్‌ను పునర్వ్యవస్థీకరించాడు. వివాదాస్పద ప్రదేశాల్లో గస్తీ నిర్వహించడాన్ని వ్యతిరేకించిన అధికారులను తొలగించాడు. సైన్యంపై ఖర్చును పెంచేందుకు, అంటే యుద్ధానికి సిద్ధమవడం కోసం నెహ్రూ ఇంకా వ్యతిరేకంగానే ఉన్నప్పటికీ ఆయన ఈ పని చేసాడు. 1961 వేసవిలో చైనా మెక్‌మహాన్ రేఖ వెంబడి గస్తీ కాయడం మొదలుపెట్టింది. వాళ్ళు భారత పాలిత భూభాగాల్లోకి ప్రవేశించారు. అది భారతీయులకు కోపం తెప్పించింది. 1961 మే తరువాత చైనా బలగాలు దేహ్రా కంపాస్‌ను ఆక్రమించి, చిప్ చాప్ నదిపై ఒక స్థావరాన్ని స్థాపించాయి. చైనీయులు మాత్రం తాము భారత భూభాగంలోకి చొరబడినట్లు అనుకోలేదు. దీనికి స్పందనగా, భారత సైనికులు చైనా బలగాల వెనుక స్థావరాలను నెలకొల్పి, వాళ్ళ సరఫరాలను ఆపేసి, వాళ్ళు వెనక్కి వెళ్ళేలా చెయ్యాలని అనుకున్నారు. 1962 ఫిబ్రవరి 4 న భారత గృహమంత్రి దిల్లీలో ఇలా అన్నాడు:దీన్ని "ఫార్వర్డ్ పాలసీ" అని వ్యవహరిస్తారు. మొత్తమ్మీద 60 అలాంటి స్థావరాలు ఏర్పరచారు. వాటిలో 43 మెక్‌మహాన్ రేఖకు ఉత్తరాన ఏర్పాటయ్యాయి.
1959 లో దలైలామా భారత్‌కు పారిపోయి వచ్చినపుడు ఆయనకు అక్కడ లభించిన స్వాగతం చైనా ప్రముఖ నాయకుడైన మావో జెడోంగ్‌ కు తలవంపులుగా అనిపించింది. చైనా మాధ్యామాల్లో టిబెట్‌కు సంబంధించిన పరస్పర భేదాభిప్రాయాలకు ప్రాధాన్యత లభించింది. టిబెట్‌లో పనిచేస్తున్న గుర్తు తెలియని భారత శక్తుల గురించి వ్యాఖ్యానాలు రాయమని ఏప్రిల్ 19 న మావో స్వయంగా జిన్‌హువా వార్తా సంస్థను ఆదేశించాడు. నెహ్రూ యొక్క టిబెట్ విధానంపై ఆయనను బహిరంగంగా విమర్శించాలని మావో ఏప్రిల్ 25 న నిర్ణయించాడు:టిబెట్‌లో జరిగిన లాసా తిరుగుబాటు భారత్‌ చేయించిందని మావో ఉద్దేశించడంతో ఇరు దేశాల మధ్య ఉద్రిక్తతలు పెరిగాయి. 1959 మే 6 న మావో "టిబెట్ విప్లవం, నెహ్రూ తాత్వికత"ను ప్రచురించాడు. అందులో టిబెట్ తిరుగుబాటుదార్లకు నెహ్రూ బహిరంగంగా మద్దతు ఇచ్చాడని ఆరోపించాడు. టిబెట్‌లో తమ పాలనకు భారత్ ప్రతిబంధకమని చైనా భావిస్తున్నట్లు ఆ ప్రచురణ ద్వారా నిరూపితమైంది. భారత చైనా యుద్ధానికి ఇది అంతర్లీనమైన కారణం. 'భారత్ సామ్రాజ్యవాది అయిన శత్రువు. చైనా తన భూభాగమైన టిబెట్‌లో తన సార్వభౌమాధికారాన్ని స్థాపించుకోవడాన్ని అడ్డుకుని, ఒక తటస్థ ప్రాంతాన్ని నెలకొల్పుకోవాలని నెహ్రూ, అతడి బూర్జువా చూస్తున్నారు.'
1958 నాటి చైనా మ్యాపులు జమ్మూ కాశ్మీరుకు ఈశాన్యాన ఉన్న పెద్ద భూభాగాన్ని తమదిగా చూపించాయి. 1960 లో జౌ ఎన్‌లై, భారత్ అక్సాయ్ చిన్‌పై తన వాదనను వదులుకోవాలని, బదులుగా చైనా నేఫా పై తన దావాను ఉపసంహరించుకుంటుందనీ ప్రతిపాదించాడు. జాన్ గార్వర్ ప్రకారం, జౌ ప్రతిపాదనలు అనధికారికమైనవి, మోసపూరితమైనవీను. భూభాగాలపై భారత్ యొక్క దావాల చట్టబద్ధతను గుర్తించేందుకు అతడు ఎప్పటికప్పుడు తిరస్కరిస్తూనే ఉన్నాడు; చర్చలేవైనా సరే, క్షేత్ర వాస్తవాలను దృష్టిలో ఉంచుకునే జరగాలని అతడు ప్రతిపాదించాడు. నెహ్రూ అక్సాయ్ చిన్‌ను వదులుకునేలా చేయాలని జౌ అనేక మార్లు ప్రయత్నించాడు. 1960 లో అతడు నాలుగు సార్లు భారత్‌లో పర్యటించాడు. ఆయితే, ఈ రెండు ప్రాంతాలపై చైనాకు న్యాయమైన హక్కు లేదని నెహ్రూ నమ్మాడు. అందుచేత ఈ రెంటినీ వదులుకోవడానికి ఆయన సిద్ధపడలేదు. సిమ్లా ఒప్పందపు చట్టబద్ధతపై ఇద్దరికీ అభిప్రాయ భేదాలున్నందువలన వారు ఒక నిర్ణయానికి రాలేకపోయారు. నెహ్రూ పట్టుదలను, టిబెట్‌పై చైనా పరిపాలనకు వ్యతిరేకంగా చైనాలో భావించారు -టిబెట్‌పై చైనా నియంత్రణకు వీలుగా అక్సాయ్ చిన్‌ గుండా అక్కడికి వెళ్ళే రహదారి చైనాకు అవసరం కాబట్టి.
నెవిల్ మాక్స్‌వెల్ ప్రకారం, నెహ్రూకు ఆ ప్రాంతాన్ని వదిలేసుకుని, చర్చలను ఆపేద్దామనే ఆలోచన లేదు. చర్చలకు ఆయన సిద్ధంగా ఉన్నాడు. తమవిగా దావా చేస్తున్న ప్రాంతాల నుండి తమ బలగాలను ఉపసంహరించడానికి ఆయన ఒప్పుకోలేదు. నెహ్రూ"మేము చివరి దాకా చర్చలు చేస్తూనే చేస్తూనే చేస్తూనే ఉంటాం. ఆ స్థాయిలోనూ చర్చలను ఆపడాన్ని నేను వ్యతిరేకిస్తాను" అని చెప్పాడు. చైనా బలగాలు అక్సాయ్ చిన్ నుండి, మెక్‌మహాన్ రేఖకు దక్షిణం నుండి ఉపసంహరించుకుంటే తప్ప సరిహద్దు చర్చలు మొదలుపెట్టేది లేదని ఆయన దృఢ నిశ్చయంతో ఉన్నాడు. చైనీయులు దీన్ని ఆమోదించలేదు; వాళ్ళు మెక్‌మహాన్ రేఖ చట్టబద్ధతను ఎప్పుడూ గుర్తించలేదు. నెహ్రూ, "మేం మా సరిహద్దులపై ఎన్నటికీ రాజీ పడబోం. అయితే మేం వాటి విషయంలో చిన్న చిన్న మార్పు చేర్పులను పరిశీలించేందుకు, ఆ విషయమై అవతలి పక్షంతో చర్చించేందుకూ సిద్ధంగా ఉన్నాం." అని అన్నాడు. ఈ వ్యాఖ్యల నేపథ్యంలో చర్చలు జరపడానికి చైనా ముందుకు రావడంలేదనే నెహ్రూ వాదనకు అంతర్జాతీయ సమాజం బాసటగా నిలిచింది. నెహ్రూ మాటలు సందిగ్ధంగా ఉన్నాయని మాక్స్‌వెల్‌ అన్నాడు.
గార్వర్ కథనం ప్రకారం, టిబెట్‌పై చైనా భారత్‌లు పరస్పర అంగీకారం, పట్టువిడుపుల ద్వారా ఒక బలమైన భాగస్వామ్యాన్ని ఏర్పరచుకోవాలనేది టిబెట్‌పై నెహ్రూ విధానంగా ఉండేది. నెహ్రూ, తాను గతంలో తీసుకున్న చర్యల కారణంగా (కొరియా యుద్ధం, ఐక్యరాజ్యసమితిలో చైనా సభ్యత్వం, జపాన్‌తో శాంతి ఒప్పందం, తైవాన్‌ను చైనాకు అప్పగించడం, ఇండోచైనా, వలసవాదాన్ని వ్యతిరేకించడం, ఆఫ్రో ఏషియన్ ఉద్యమం మొదలైన విషయాల్లో చైనాతో మైత్రి నెరపడం వంటివి) భారత్‌తో కలిసి ఒక ఆసియా అక్షాన్ని తయారుచేసేందుకు చైనా ముందుకొస్తుందని నమ్మేవాడని గార్వర్ భావన. ఇరు దేశాల మధ్యన ఉన్న అపార్థాలు, టిబెట్‌పై దౌత్య యుద్ధానికు దారితీసింది. నెహ్రూ దలైలామాకు ఆశ్రయం ఇవ్వడం, టిబెట్‌లోని సాయుధ తిరుగుబాటు టిబెట్‌కు ఆత్మహత్యా సదృశం వంటి అతడి అభిప్రాయాలను, అతడు చేపట్టిన ఇతర చర్యలనూ పూర్వపక్షం చేసింది. టిబెట్‌పై భారత కున్న ఆందోళలనను చైనా విస్తరణవాదంగా భావించగా, భారత్‌లో కొంతమంది మాత్రం టిబెట్‌తో తమకున్న సంబంధాన్ని చారిత్రిక సాంస్కృతిక నేపథ్యంలోంచి చూసారు.
1950 లో చామ్‌దో వద్ద చైనా పీపుల్స్ లిబరేషన్ ఆర్మీ టిబెట్ సైన్యాన్ని ఓడించింది. 1951 లో లాసా, టిబెట్‌పై చైనా సార్వభౌమత్వాన్ని గుర్తించింది. ఈ సమయంలో భారత్ తవాంగ్‌ లోని టిబెట్ పాలకులను వెళ్ళగొట్టి దాన్ని నియంత్రణలోకి తెచ్చుకుంది. 1954 లో భారత్‌ చైనాలు పంచశీల పై సంతకాలు చేసాయి. ఈ పంచశీలలో టిబెట్‌పై చైనా సార్వభౌమత్వాన్ని భారత్ గుర్తించింది. మెక్‌మహాన్ రేఖ తో కూడిన సరిహద్దు మ్యాపును భారత్, చైనాకు సమర్పించగా, చైనా దానికి అభ్యంతరం తెలుపలేదు. ప్రధాని నెహ్రూ ఈ సమయంలోనే హిందీ చీనీ భాయి భాయి అనే నినాదాన్ని చాటాడు.రాజ్యసభలో బి. ఆర్. అంబేద్కర్, 1954గతంలో సరిగ్గా గుర్తించని సరిహద్దులను కచ్చితంగా గుర్తిస్తూ భారత మ్యాపులను సవరించాల్సిందిగా 1954 జూలై 1 న నెహ్రూ ఒక మెమో పంపించాడు. కొత్త మ్యాపులు తూర్పు సరిహద్దులో హిమాలయ శిఖరాలను హద్దుగా చూపిస్తూ సవరించారు. కొన్ని ప్రదేశాల్లో ఈ రేఖ మెక్‌మహాన్ రేఖకు కొన్ని కిలోమీటర్లు ఉత్తరాన ఉంది. ఈ కొత్త మ్యాపులు, భూటాన్, సిక్కింలను కూడా భారత్‌లో అంతర్భాగంగా చూపించాయి.
ఆవిర్భావం కాగానే చైనా, తన సైన్యం టిబెట్‌ను ఆక్రమించుకుంటుందని ప్రకటించింది. భారత్ ఈ విషయమై తన అభ్యంతరాన్ని ఉత్తరం ద్వారా తెలిపి, టిబెట్‌పై చర్చలు జరుపుదామని ప్రతిపాదించింది. కొత్తగా ఏర్పడిన చైనా దేశం, కొత్తగా ఏర్పడిన భారతదేశం కంటే ఎక్కువగా అక్సాయ్ చిన్ సరిహద్దు వద్ద సైన్యాన్ని మోహరించడంపై దృష్టి పెట్టింది. భారత చైనా సరిహద్దులో సుస్థిరత్వం కోసం చర్యలు చేపట్టాలని భారత్ నిర్ణయించింది. ఈ విషయమై చర్యలు తీసుకుంటున్నందుకు గాను 1950 ఆగస్టులో చైనా భారత్‌కు కృతజ్ఞతలు తెలిపింది. సరిహద్దు విషయమై సందేహాలు, సందిగ్ధతలూ ఏమైనా ఉంటే నివారించేందుకు, ప్రధాని నెహ్రూ 1950 లో పార్లమెంటులో "మెక్‌మహాన్ రేఖ మన సరిహద్దు అని మన మ్యాపులు చూపుతున్నాయి, అదే మన సరిహద్దు. ఆ సరిహద్దును మనం గౌరవిస్తాం. ఆ హద్దును మీరేందుకు ఎవరినీ మనం అనుమతించం." అని ప్రకటించాడు. చైనా ఈ ప్రకటన పట్ల ఏమీ స్పందించలేదు.
భారత ఔట్‌పోస్టులు తమవైపు వస్తూన్నపుడు చైనీయుల తొలి స్పందన వెనక్కి వెళ్ళాలనే. అయితే, దీని వలన భారత దళాలకు ఉత్సాహం హెచ్చి తమ ఫార్వర్డ్ పాలసీని మరింత వేగవంతం చేసేటట్లు వారికి కనిపించింది. దీనికి స్పందనగా చైనా కేంద్ర సైనిక కమిషను "సాయుధ సహజీవనం" అనే విధానాన్ని అనుసరించింది. తమను చుట్టుముట్టిన భారత బలగాల ఔట్‌పోస్టుల చుట్టూ తమ ఔట్‌పోస్టులను స్థాపించాలనేది ఈ వ్యూహం. రెండు సైన్యాల ఈ చుట్టుముట్టు వ్యూహాల కారణంగా ఒక దాని చుట్టూ మరొక సైనిక వరుసతో ఒక చదరంగపు బల్ల లాంటి ఆకృతి ఏర్పడింది. ఇలా ఒక బలగం చుట్టూ మరొక బలగం చుట్టుముట్టి ఉన్నప్పటికీ కాల్పులేమీ జరగలేదు. ఆత్మరక్షణ కోసమే కాల్పులు జరపాలన్న రెండు సైన్యాధికారుల ఆదేశాలే ఇందుకు కారణం. ఈ పరిస్థితిపై మావో జెడోంగ్ ఇలా వ్యాఖ్యానించాడు,
అయితే, ఇందుకు ప్రతిచర్యగా భారత్ తమ దేశంలో అమెరికా వారి యు-2 గస్తీ విమానాలను నియోగిస్తుందని భయపడిన మావో, ఉద్రిక్తతలు మరింతగా పెరగకుండా నివారించాడు. జిన్‌జియాంగ్ లోని లాప్ నార్ వద్ద ఉన్న తమ అణు పరీక్షా కేంద్రాన్ని ఫోటో తీసుకునే వీలు దీనివలన సిఐఏ కు కలుగుతుంది. కోంగ్‌కా సంఘటన తరువాత కొద్ది రోజులకు చైనా ప్రధాని జౌ ఎన్‌లై, ఇరుపక్షాలూ ఓ "వాస్తవాధీన రేఖ" నుండి 20 కిలోమీటర్లు వెనక్కి వెళ్ళాలని ప్రతిపాదించాడు. ఈ రేఖ "తూర్పున ఉన్న మెక్‌మహాన్ రేఖ, పశ్చిమాన ఇరు పక్షాలూ నియంత్రిస్తూ ఉన్న రేఖ వరకూ" అని వాస్తవాధీన రేఖను ఆయన నిర్వచించాడు. వివాదాస్పద ప్రాంతాన్ని ఎవరికీ చెందని ప్రాంతంగా గుర్తించాలని దీనికి ప్రతిగా నెహ్రూ ప్రతిపాదించాడు.
గత దౌత్యానుభవాల ననుసరించి చైనా బలప్రయోగానికి దిగదని కౌల్ విశ్వసించాడు. భారత అధికారిక చరిత్ర ప్రకారం, భారత స్థావరాలు, చైనా స్థావరాలు ఒక సన్నటి భూభాగానికి చెరోవైపునా ఉన్నాయి. చైనా ఆ భూభాగంలోకి క్రమంగా విస్తరిస్తూ ఉంది. ఈ భాగాలు ఎవరి నియంత్రణలోనూ లేవని నిరూపించేందుకు, భారత్ తన ఫార్వర్డ్ పాలసీతో స్పందించింది. భారత్ తాను చైనా భూభాగంలోకి చొరబడుతున్నాని అనుకోలేదు. బ్రిటిషు రచయిత నెవిల్ మ్యాక్స్‌వెల్, ఈ ఆత్మవిశ్వాసానికి మూలం, దిల్లీలోని సిఐఏ ప్రతినిధితో ఎప్పుడూ సంప్రదిస్తూ ఉన్న మల్లిక్ అని చెప్పాడు. అందుచేత మల్లిక్‌కు యు-2 విమానాల పట్ల మావో కున్న భయం గురించి తెలిసి ఉండవచ్చు.