polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
17వ శతాబ్దంలో తనను ప్రేమించిన విషయం తనకి తెలుసంటూ, ఆ విషయం ఇప్పుడైనా చెప్పమంటూ రాకుమారి అభ్యర్థించడంతో సినిమా ప్రారంభమౌతుంది. తన అంగరక్షకుడు, ప్రేమికుడు ఐన కాలభైరవ కోసం చేయిజాస్తుంది. అప్పటికే ఆమె కొండకొమ్ముపై రక్తిసిక్తమై ఉంటుంది, అతని స్థితీ అదే. అతను చేయందించే సరికి ఆమె తుళ్ళిపోయి లోయలోకి జారిపోతుంది. హతాశుడైన కాలభైరవ ఆమె కోసం పరుగులెత్తి దూకేస్తాడు. చివరకి వారిద్దరూ పడిపోవడంలోనూ ఒకరి కోసం ఒకరు చేయిజాపుతూంటారు, కానీ కలుసుకోకుండానే పడి మరణిస్తారు. అతని స్నేహితుడు షేర్ ఖాన్ కాలభైరవ రక్షణ కవచానికి చితి అంటించి, దిగిపోతున్న సూర్యుణ్ణి చూస్తూ "కమ్ముకొస్తున్న చీకటిని చీల్చుకుంటూ మళ్ళీపుడతావురా భైరవా" అంటూండగా సన్నివేశం ముగుస్తుంది.
వారిద్దరి ప్రేమ గురించీ తెలుసుకున్న ఇందూ తండ్రి, వారికి పెళ్ళిచేయాలని నిశ్చయించుకుని రఘువీర్, హర్షలకు చెప్తాడు. ఇందూ కింద లేని సమయం చూసుకుని ఇందూ తండ్రిని చంపి ఆ నేరాన్ని హర్ష మీద నెట్టేస్తాడు. హెలీకాఫ్టర్ మీద అప్పటికప్పుడు ఇందూను తీసుకుని వాళ్ళ కోటకు వెళ్ళిపోతూండగా, రఘువీర్ మనుషుల్ని కొట్టి అగ్ని ప్రమాదం ఎదుర్కొని మరీ హెలీకాఫ్టర్ కు వేళ్ళాడుతూ వెళ్తాడు హర్ష. ఇందూ చేయి తగలడంతో మళ్ళీ ఆ అనుభూతికి లోనై హెలీకాఫ్టర్ మీంచి పడిపోతాడు. ఓ సరస్సులో పడిపోతూ దాదాపు మృత్యువును దగ్గర నుంచి చూస్తాడు. ఆ సమయంలో ఇందూ చేతి స్పర్శ వల్ల అతనికి పూర్తిగా గత జన్మ జ్ఞాపకాలు మేల్కొంటాయి.
ఖగోళంలో ఏర్పడనున్న అష్టగ్రహకూటమి రాజ్యానికీ, రాకుమారికి అరిష్టమని జ్యోతిష్కులు చెప్తారు. ఈ దోషం తగ్గడానికి భైరవకోనలోని దేవతాప్రతిమను రాకుమారి మిత్ర పూజించాలని సూచిస్తారు. దీనికి తగ్గట్టు షేర్ ఖాన్ రాజ్యసరిహద్దుల్లో అపారమైన సైన్యంతో పొచివున్న సంగతి మంత్రి చెప్తారు.
వెంటనే పూజకి సిద్దం కమ్మని రాజు మిత్రవిందని భైరవని ఆదేశిస్తాడు వారు పల్లకిలో భైరవ లోనికి వెళతారు. అక్కడ రాజ గురువు మిత్రవిందని ఎనిమిది రంగులతో కాలభైరవుడుకి పూజ చేయమని చెప్తాడు
మగధీర 2009లో విడుదలైన తెలుగు సినిమా. దీనిని అల్లు అరవింద్ నిర్మాణంలో ఎస్.ఎస్.రాజమౌళి దర్శకత్వంలో రాం చరణ్ తేజ కథానాయకుడిగా నటించారు.
అత్తరు, సెంట్లు వాసనలే కాకుండా మిగతా పదార్థాల వాసనలన్నీ నేరుగా మెదడులోకి ప్రవేశిస్తాయి. ఈ వాసనలో అనేక వందల రకాల, అతిసూక్ష్మమైన, ఏమాత్రం బరువులేని వాసన సంబంధిత అణువులు కలిగి ఉంటాయి. దాంతో ఈ అణువులు గాలిలో అతి సులువుగా ఎక్కువ కాలం వ్యాపించి ఉంటాయి. ఈ అణువులు మన ముక్కు రంధ్రాలలోని పై భాగాలకు అతి త్వరగా చేరుకుంటాయి. అక్కడ ఘ్రాణ సంబంధిత గ్రాహకాల న్యూరాన్లు ఉంటాయి. అత్తరు వాసనను వ్యాపింపజేసే అణువులు ఈ గ్రాహకాలకు సులభంగా అంటుకుపోతాయి. వివిధ రకాలైన ఈ గ్రాహకాలు 350 వరకు ఉంటాయి. అవి అనేక వేల రకాల వాసనల సమ్మేళనాలను వాటి మధ్య ఉండే వ్యత్యాసాలను గుర్తించగలవు. అత్తరు, సెంట్లనుంచి వచ్చే వాసనలు మనకు ఆహ్లాదం కలిగించి సేదతీరిస్తే చెడువాసనలు భయాన్ని, అసహ్యాన్ని కలగజేస్తాయి.
ఆపిల్ 1981 లో ఈ ఫాంటుని అభివృద్ధి పరిచింది, అడోబ్ పోస్ట్‍స్క్రిప్ట్ టైప్-1 ఫాంటుకి ఇది పోటీ. తరువాత మైక్రోసాఫ్ట్తో కలసి దీనిని ఇంకా మెరుగు పరిచారు. దీనిలో ఆకారాలను సరళ రేఖలతో, వర్గ సమీకరణాలతో రూపు దిద్దుతారు. దీనివలన ఏ పరిమాణంలో నైనా సరియైన రూపు దిద్దబడుతుంది. వీటిలో తెలుగు అక్షర రూపాల సంఖ్యపై పరిమితి వుండేసరికి, ఒక ఆక్షర రూపాన్ని తయారు చేయడానికి రెండు లేక ఎక్కువ చిహ్నాలు వాడేవారు. ఉదాహరణకి, ఋ కోసం బ తరువాత కొమ్ము జతచేసి చూపించడం. ఈ రకపు ఫాంట్లునే, చాలా తెలుగు, భారతీయ భాష వార్తాపత్రికలు తమ అంతర్జాల స్థలాలకి ప్రారంభంలో వాడేవి. డిటిపి సాఫ్ట్వేర్ లో వీటిని సాధారణంగా వాడతారు.
ఖతులు ముద్రణ వ్యవస్థతో పాటే అభివృద్ధి చెందాయని చెప్పుకోవచ్చు. డీటీపీ చేసే సమయం నుండి తెలుగుకు ఎన్నో ఖతులు ఏర్పడ్డాయి. కంప్యూటర్ల రాకతో ఖతులు కూడా సాంఖ్యిక రూపాన్ని సంతరించుకున్నాయి. శ్రీలిపి వారు మొదట్లో కొన్ని ఖతులను తెలుగులో ప్రవేశ పెట్టారు, కానీ అవి ఎక్స్టెండెడ్ ఆస్కీలో ఉండేవి. తరువాత భారత ప్రభుత్త్వం వారి ఖతులు కూడా ఎక్స్టెండెడ్ ఆస్కీలో మరికొన్ని ఖతులు ప్రవేశ పెట్టాయి. అంతకు ముందు డీటీపీలో పేరుగాంచిన అను సంస్థ వారు కూడా వారి ఖతులను సాంఖ్యీకరించి విడుదల చేసారు. కానీ ఇవేవీ యూనికోడ్ లో లేవు.
ఖతి అనేది ఒక లిపిని చూపే విధానం. లిపి ఒక భాషను లిఖిత రూపంలో చూపించే సాధనం, స్థూలంగా చెప్పాలంటే ముద్రణలో లేదా కంప్యూటర్లలో భాష యొక్క అక్షరాలను చూపే శైలే ఖతి. అంటే ఖతిలో ఒక లిపికి సంబంధించిన అన్ని అక్షరాలు, అంకెలు, చిహ్నాలు ఉంటాయనమాట!
ఒక ఖతిలో ఉండే అన్ని అక్షరాల-అంకెల-చిహ్నాల ఆకృతి, రూపూ-రేఖా-లావణ్యాలు ఒకే విధంగా ఉంటాయి. ఒకే రకమయిన నిబంధనలను అనుసరించి, ఆకారంలో కొద్ది కొద్ది మార్పులతో ఉండే ఖతుల సమూహమును ఖతి పరివారం అనవచ్చును. ఆంగ్లంలో కొన్ని వేల ఖతులు వెలువడినాయి.
దీనిలో అక్షరరూపం ఒక చుక్కల దీర్ఘచతురస్రపు గడి పై రూపు దిద్దుతారు. పరిమాణం పెంచడానికి, ఇంకా పెద్ద దీర్ఘచతురస్రపుపై రూపు దిద్దుతారు. సరియైన పరిమాణం లేక పోతే, దగ్గరగా ఉన్న పరిమాణాన్ని పెంచి వాడితే, అక్షరరూపం సరిగారాదు. ఇది చాలాకాలం క్రిందట కంప్యూటర్ ల తోవాడేవారు. ఇప్పటికి బిందు మాత్రిక ప్రింటర్లో లేక ఆక్షరాలు మాత్రమే చూపే టర్మినల్స్ లో వాడతారు.
ఇది ట్రూటైపు కన్నా మెరుగైనది. దీనిని మైక్రోసాఫ్ట్, అడోబ్ కంపెనీలు తయారుచేశాయి. దీనిలో ఆకారాలు పోస్ట్‍స్క్రిప్ట్ లో లాగా బెజియర్ స్ప్లైన్ లతో కాని, లేక ట్రూటైప్ లో లాగా కాని వుండవచ్చు. వీటి ఫైళ్లు . లేక . పొడిగింత లతో వుంటాయి. దీనిలో యూనికోడ్ అనుకూలంగా వుంటాయి. సాధారణంగా కంప్యూటర్ వాడేవారు అందరూ దీనినే వాడుతున్నారు. ఉదా: పోతన ఫాంటు, లోహిత్ ఫాంటు
రెడ్ హేట్ సంస్థ మాడ్యులర్ అభివృద్ధి చేసిన భారతీయ భాషల ఖతిని కొని 2004 లో లోహిత్ పేరుతో తొలిగా జిపిఎల్ లైసెన్స్ తో విడదల చేసింది. ఆ తరువాత స్వేచ్ఛా ఖతి లైసెన్స్ కు మారింది. లోహిత్ తెలుగు ఆధారంగా రమణీయ, వజ్రం ఖతులు 2011 లో విడుదల అయ్యాయి.
2003 లో మైక్రోసాఫ్ట్ సంస్థ వారి గౌతమి ఖతి యూనికోడ్ లో వచ్చిన ఖతి, కానీ ఇది స్వేచ్ఛా నకలుహక్కులు లేని ఖతి. అదేకాలంలో కృష్ణ దేశికాచారి పోతన, వేమన ఖతి వ్యక్తిగత వాడుకకు విడుదల చేశాడు. కొంతకాలం తరువాత వీటిని స్వేచ్ఛానకలుహక్కులలో విడుదలచేశాడు.
ఖతి అనే పదం ఖత్ అనే సంస్కృత మూల పదం నుండి వచ్చింది. సాధారణంగా సంస్కృత పదాలకు 'ఇ' కారం చేర్చి తెనుగీకరించే విధానం ద్వారా ఈ ఖతి పదం వచ్చింది.
కొవ్వొత్తిలో ఇంధనం వత్తి గుండా మంటని చేరుకుంటోంది. వత్తి కొసలో, అంటే ఆ ఒక్క చిన్న బిందువు వద్ద, మంటని పక్కకి ఊదేస్తే ఇక మళ్లీ మంట పుట్టదు. కానీ కట్టెల పొయ్యిలో ఇంధనం ఒక్క బిందువు వద్ద లేదు. కట్టె ఉపరితలం మొత్తం ఇంధనానికి మూలం. కనుక ఊదినప్పుడు మంటని పక్కకి తొలగించడం సాధ్యం కాదు. ఎందుకంటే అన్ని కట్టెల మీద మంటని ఒకే సారి తొలగించడం జరగదు. ఊదినప్పుడు ఏర్పడ్డ వాయు ప్రవాహంలో పీడనం తగ్గుతుంది. దీన్నే వెంచురీ ప్రభావం అంటారు. కనుక కట్టెపొయ్యిలోకి గాలి ఊదినప్పుడు, చుట్టూ ఉన్న గాలి పీడనం కాస్త ఎక్కువగా ఉండడం వల్ల చుట్టుపక్కల గాలి లోపలికి చొచ్చుకొస్తుంది. దాని వల్ల మరింత ఆక్సిజన్ కట్టెలకి లభ్యం అవుతుంది. మంట వృద్ధి చెందుతుంది. కట్టె పొయ్యిలో ఊదినప్పుడు మరొకటి కూడా జరుగుతుంది. మండే కట్టె వల్ల బూడిద పుడుతుంది. ఆ బూడిద పొయ్యిలోనే పేరుకుంటూ ఉంటుంది. కట్టె మీద బూడిద పేరుకుని కట్టె లోపలి ఇంధనానికి, బయట ఉన్న ఆక్సిజన్ కి మధ్య ఓ నిరోధకపు తెరలాగా ఏర్పడి అడ్డుపడుతూ ఉంటుంది. దీన్నే మనం కాస్త కవితా ధోరణిలో “నివురు గప్పిన నిప్పు” అంటూ వుంటాం.
పేలవమైన దహన పరిస్థితుల నుండి విడుదలయ్యే కణాలు కలప నుండి పెద్ద మొత్తంలో మండని సేంద్రియ పదార్ధాలను కలిగి ఉంటాయి, వీటిలో కొన్ని పాలిసైక్లిక్ ఆరోమాటిక్ హైడ్రోకార్బన్లు వంటి క్యాన్సర్ కారకాలు ఉండవచ్చు. ఈ కణాలు నీటిలో కరిగేవి.ఊపిరితిత్తుల నుండి త్వరగా తొలగించబడతాయి.
మెరుగైన దహన పరిస్థితులతో , కరగని అంతర్భాగం ఉన్న కార్బన్ కణాలు ఏర్పడతాయి. దహన పరిస్థితుల ఆధారంగా కార్బన్ కణాలు ఉపరితలలపై వివిధ రకాల సేంద్రీయ సమ్మేళనాలను కలిగి ఉంటాయి. ఈ కణాలు కరగనివి కాబట్టి ఎక్కువసేపుఊపిరితిత్తులలో ఉండే అవకాశం ఉంది.
పూర్తి దహనంతో, ఉదాహరణకు చిన్న ఉండల పొయ్యిలలో, చెక్కలోని అన్ని సేంద్రియ పదార్థాలు దహన గదిలో విచ్ఛిన్న మవుతాయి. చిమ్నీ నుండి మండే పదార్థాలు విడుదలవుతాయి. ఇవి ప్రధానంగా పొటాషియం సల్ఫేట్ వంటి నీటిలో కరిగే ఉప్పు కణాలు. ఈ కణాలు ఊపిరితిత్తులలో జమ అయినప్పుడు, అవి ఊపిరితిత్తుల లైనింగ్ ద్రవంలో త్వరగా కరిగిపోతాయి తద్వారా తొలగించబడతాయి.
ఇప్పుడంటే గీజర్లు, వాటర్ హీటర్స్ వచ్చాయి కానీ అప్పట్లో వేడి నీళ్ళు కావాలంటే కట్టెల పొయ్యి మీద రాగి, ఇత్తడి లేదా అల్యూమినియం లోహాలు లేదా మట్టి పాత్రలన పెట్టి, ఆ పాత్రల్లో నీరు పోసి, క్రిందన కట్టెలు, కొబ్బరి పీచు కానీ, పిడకలు కానీ పెట్టి, వాటిని కాసింత కిరసనాయిలుతో తడిపి, అగ్గిపుల్ల సహాయాన దాన్ని మండించే వారు. ఆ వేడికి కాగిన నీళ్ళను స్నానాలకు వాడుకొనే వారు. అప్పట్లో చాలామంది ఇళ్ళల్లో - చలికాలం వచ్చిందంటే ఇదే తంతు. మరింత పెద్ద కుటుంబాలలో అయితే వారి స్నానపు గదుల్లో కానీ, ఆరు బయట గానీ, పెరడుల్లో గానీ బాత్ రూమ్ ప్రక్కన గానీ మూడు రాళ్ళు వేసి, వాటిల్లో కట్టెలను పేర్చి, వాటిని కిరసనాయిల్ తో వెలిగించి, పైన పెద్ద అండా / డేకిసా / బగోనే / కొప్పెర / పెద్ద పాత్రని ఉంచి నీరు వేడి చేసేవారు.
కట్టెలను మండించడం ద్వారా వంటను చేసే పొయ్యిని "కట్టెల పొయ్యి" అంటారు. ఇందులో ఇంధనంగా వంటచెరకు ఉపయోగిస్తారు. వంటలకు ఉష్ణాన్నివ్వడానికి ప్రధాన ఇంధనం కట్టెలు. ఇవి మండినపుడు రసాయన శక్తి ఉష్ణ శక్తి గాను, కాంతి శక్తి గాను మారుతుంది. వెలువడిన ఈ ఉష్ణంతో వంట చేయడానికి చాలా గ్రామాలలో అనాదిగా ఈ పొయ్యిలను ఉపయోగిస్తున్నారు. పూర్వకాలంలో కేవలం కట్టెల పొయి మాత్రం ఒక్కటే అందరి ఆధారం. ప్రతీ ఊర్లో ఇటువంటి పొయ్యిలే వాడేవారు. ఈ పొయ్యి మంట సరిగా మండక భరించరాని ఘాటైన పొగలకు కళ్లు మంటలు పుట్టడం, ఊపిరాడకపోవడం వంటివి సంభవిస్తాయి. కట్టెల పొయ్యి, బొగ్గుల కుంపటిపై వంట చేస్తున్నవారిలో 2017లొ ప్రపంచ వ్యాప్తంగా 40 లక్షలమంది చనిపోయినట్టు ప్రపంచ ఆరోగ్య సంస్థ వెల్లడించింది.
ఇంట్లో ఉపయోగించే కట్టె పొయ్యిల ద్వారా 2015లో మనదేశంలో ఐదులక్షల మంది ప్రాణాలు కోల్పోయారు. కట్టెలు, బొగ్గువంటి ఘనపదార్థాలను మండించడం ద్వారా ఏర్పడే కాలుష్యంతో ఊపిరితిత్తులు, రక్తకణాలు దెబ్బతింటాయని మెడికల్ జర్నల్ లాన్సెంట్ పేర్కొంది. వెంట్రుకల పరిమాణం కంటే మూడు రెట్లు చిన్నగా వుండే కార్బన్ డై యాక్సిడ్ అనే ఈ కాలుష్యకారకం సులభంగా ఊపిరితిత్తుల్లో కలిసిపోతుందని వైద్యులు అంటున్నారు. ఇలా కట్టెల పొయ్యితో ఏర్పడిన కాలుష్యం ద్వారా 2015లో మాత్రం ఐదులక్షల మంది మృతి చెందారని మెడికల్‌ జర్నల్‌ లాన్సెంట్‌ జాబితాలో వెల్లడి అయ్యింది.
వంటకొరకు గ్రామాల్లో ఒక వైపుగా వంటచెరకును సిద్ధం చేసుకొని ఉండేవారు. వర్షాకాలంలో తడిచి చెక్కలు నాని మంట సరిగా రాక బాగా పొగ వచ్చేది. ఒక గొట్టం సహాయంతో ఆ నిప్పుల మీదకు నోటితో ఊదుతూ మంటకు ప్రయత్నించే వారు. ఈ తెల్లని పొగ వల్ల ఇల్లంతా వ్యాపించేది. సరిగా మండని కట్టెల వాసన దీనికి అదనంగా ఉండేది. ఈ పొయ్యిలపై వంట చేయడం వలన ఆ వేడి నీటి పాత్రల బాహ్య రూపం అంతా ఆ పొగ వల్ల నల్లగా మసిబారిపోయేది.
మనకు కట్టెలు వృక్షాల నుండి లభిస్తాయి. దాదాపు భూభాగంలో 30% మాత్రమే అడవుల్ని కలిగి ఉన్నాము. వంటచెరకు కోసం చెట్లను కొట్టివేయడం ద్వారా కలప వనరులు చాలా త్వరితంగా అంతరించిపోతున్నాయి. దీనివల్ల వర్షపాతం తగ్గటమే కాక పర్యావరణ కాలుష్యం యేర్పడుతుంది.
పెద్ద కార్యక్రమాలకు వ౦టలు చేయాల్సి వచ్చినప్పుడు గాడిపొయ్యి ఉపయోగించేవారు. తరువాత ఈ గాడిపొయ్యి స్థానంలో గ్యాస్ స్టవ్ వచ్చింది.
చెట్లు చల్లని వాతావరణ ప్రాంతాలలోనే పెరుగుతాయి. ఈ చెట్లనుంచి వీచేగాలి ఆరోగ్యాన్ని పెంపొందిస్తుంది. నీలగిరి చెట్టు ఆకులు, వేళ్ళు, చెట్టుబెరడు ఆయుర్వేద వైద్యంలో వాడబడుతుంది. నీలగిరి తైలం ఔషధంగా ఉపయోగిస్తుంది. ఈ తైలాన్ని ఇంగ్లీషులో యూకలిప్టస్‌ ఆయిల్‌ అంటారు.
గోరువెచ్చని నీటిలో మూడు, నాలుగు చుక్కల నీలగిరి తైలాన్ని కలిపి త్రాగినట్లయి తే అజీర్ణం, అజీర్తి విరేచనాలు తగ్గుతాయి.
నడుం నొప్పితో బాధపడేవారు నీలగిరి తైలాన్ని వేడినీటిలో కలిపి నొప్పి ఉన్న ప్రదేశంలో కాపడం పెడితేనొప్పి ఉపశ మిస్తుంది.
ఒళ్ళు నొప్పులుగా ఉంటే, స్నానం చేసే నీటిలో ఏడెనిమిది చుక్కల నీలగిరి తైలాన్ని కలిపి స్నానం చేస్తే నొప్పులన్నీ తగ్గిపోతాయి.
శ్వాసకోశంలో చేరే పాథో జెనిక్ బాక్టీరియా నాశక మందుల్లో ఉపయోగిస్తారు.ఇన్హేలరులో ఉపయోగిస్తారు.శ్వాస కోశ ఇబ్బంది వున్నవాళ్లకు గా యూకలిప్టస్ నూనె వున్న మందులను ఉపయోగిస్తారు. - గుణం వున్నందున ముక్కు శ్వాస నాళం కుండా నీరు కారడం ఆపును.యూకలిప్టస్ నూనెలోని ఇతర ముఖ్య రసాయనాలైన యూకలిప్టోల్,ఆల్ఫా టేర్పినోల్,వంటివి నూనె త్వరగా ఆవిరి ఆవడం వలన చల్లదనాన్ని ఇచ్చును. - గుణాలు కల్గి వున్నది.యూకలిప్టస్ నూనె మంచి వాసన ను వెలువరించు ఆరోమాటిక్ సమూహానికి చెందిన సువాసన రసాయనాలను కల్గివున్నందున ఈ నూనెను సుగంధ /పరిమళ ద్రవ్యాలలో తక్కువ ప్రమాణంలో ఉపయోగిస్తారు.డెటెర్జెంటులు,సబ్బులు తయారీలో కూడా యూకలిప్టస్ నూనెను ఉపయోగిస్తారు.
నీలగిరి తైలాన్ని దక్షిన ఆఫ్రికా, పోర్చుగళ్, స్పైన్, బ్రెజిల్,ఆస్ట్రేలియా,చీలే, స్వాజిలాండ్ దేశాల్లో ఎక్కువ గా ఉత్పత్తి చేస్తారు.నీలగిరి తైలం లో సినోల్ ఎక్కువ పరిమాణంలో వుండును.
యూకలిప్టస్ చెట్టుల్లో పలురకాలు వున్నాయి. నీలగిరి తైలాన్నిఎక్కువ గా యూకలిప్టస్ గ్లోబులస్ చెట్టు ఆకులనుండి ఉత్పత్తి చేస్తున్నప్పటికి, యూకలిప్టస్ కోచీ., యూకలిప్ట స్ బ్రాక్టియా చెట్టా ఆకులనుండి ఉత్పత్తి చేసిన నూనెలో సినోల్ శాతం అధికంగా వుండును. వాటి నూనెలో సినోల్ 80-95% వరకు ఉండును. యూకలిప్టస్ సిట్రీయోడోర అనే చెట్టు ఆకుల నుండి తీసిన నూనెను ఎక్కువ పెర్ఫ్యూమ్స్/సుగంధ ద్రవ్యాలు తయారీలో ఉపయోగిస్తారు.సినోల్ ఎక్కువ ఉన్న యూకలిప్టస్ నూనెను ఔషడ తయారీ రంగంలో జలుబు, ఇన్ఫ్లూయోజా ల నివారణ మందులలో ఉపయోగిస్తారు.
నీలగిరి చెట్టును జామాయిల్ అని కూడా అంటారు. దీనిని ఇంగ్లిషులో యూకలిప్టస్ అంటారు. ఈ చెట్టు నుంచి లభించే తైలాన్ని నీలగిరి తైలం అంటారు. నీలగిరి కొండలలో పెరగటం వల్ల ఈ చెట్లకు నీలగిరి చెట్టు అనే పేరు వచ్చింది. ఈ చెట్టు ఆకులను నలిపితే జండు బామ్ మాదిరిగా ఘాటైన వాసన వస్తుంది.నూనె రంగులేని లేదా లేత పసుపు రంగు ద్రవ్యం.నీలగిరి తైలం వోలటైల్ ద్రవ్యం.అనగా తక్కువ ఉష్ణోగ్రత వద్ద ఆవిరిగా మారు పదార్థాలను వోలటైల్ లు అంటారు.నీలగిరి తైలం ఒకఘాటైన విశిష్టమైన సువాసన కల్గి వున్నది.పలుచనిద్రవాం,అనగా సిగ్నత తక్కువ వున్న ద్రవం.
నీలగిరి/యూకలిప్టస్ తైలం ఆవశ్యక నూనెలుకు చెందిన నూనె/తైలం.నీలగిరి తైలం లేదా యూకలిప్టస్ నూనె ఒక ఆవశ్యక నూనె. నీలగిరి తైలాన్ని యూకలిప్టస్ ఆకుల నుండి తీస్తారు.స్టీము డిస్టిలేసను పద్ధతిలో ఆకులనుండి ఉత్పత్తి చేస్తారు.ఈ నూనెను వైద్యపరంగా వాళ్ళునొప్పులు,తలనొప్పి,కీళ్ల నొప్పుల వంటి వాటికి మర్దన నూనెగా ఉపయోగిస్తారు. ఆమ్టే కాకుండా యాంటీ సెప్టిక్ గా,సువాసన ఇచ్చు ద్రవ్యంగా,క్రిమి కీటకాలను పారదోలుతాకు ఉపయోగిస్తారు. నీలగిరి తైలాన్ని మందుల తయారీలో,సుగంధ ద్రవ్యాల తయారీలో, పారిశ్రామికంగా ఉపయోగిస్తారు.
భోజరాజు కథలో పరివారంతో వెళుతున్న రాజుకు మంచెపై ఉన్న రైతు మంచెపై ఉన్నప్పుడు “రాజా మీరు మీ సైన్యం ఎండనపడి వెళుతున్నారు* *అలసిపోయి ఉన్నారు, జొన్నచేను కంకులు తినడానికి సిద్దంగా ఉన్నాయి సందేహం లేకుండా అందరూ ఆ కంకులు తిని మీ ఆకలి తీర్చుకుని విశ్రాంతి తీసుకుని వెళ్ళండి. మీకు ఆతిథ్యం ఇవ్వడం నా కర్తవ్యం” అని అంటాడు. మంచె దిగిన తరువాత ఆ రైతు “రాజ ఇదేమిటి, ధర్మవంతుడివి అని నీకు పేరు, నీ పరివారం అన్యాయంగా నా చేనునంతా నాశనం చేస్తున్నారు. ఇది నీకెలా న్యాయంగా తోచింది? నేను పేదవాడిని కష్టపడి జొన్న చేను పెంచుకున్నాను. ఇదే నా ఆధారం. కంచే చేను మేసినట్టుగా ఇతరులకు చెప్పవలసిన వారు మీరే ఇలా చేస్తే నాకు దిక్కేది? ఇప్పుడు *నేనూ నాకుటుంబం జీవించేదెలా?” అంటూ విలపించసాగాడు. రైతు మాటలలో తేడాను గమనించిన రాజు మంచె కింద నేలలో ఏదైనా విచిత్రం ఉందని భావించి మంచె క్రింద త్రవ్వితే విక్రమాదిత్యుని సింహాసనం లభిస్తుంది.
మళ్ళున్నా మాన్యాలున్నా మంచెమీద మగువుండాలి : చిత్రం: తోడూ-నీడా , గానం: ఘంటసాల, సుశీల, సాహిత్యం: ఆత్రేయ, సంగీతం: కె.వి. మహదేవన్
సన్నజాజి పడక. మంచె కాడ పడక. చల్ల గాలి పడక. మాట వినకుంది ఎందుకే.:చిత్రం: క్షత్రియపుత్రుడు, రచన: వెన్నెలకంటి, సంగీతం: ఇళయరాజా
చీర లేని చిన్నదాన. ఓయబ్బా.చిగురాకు వన్నెదానా.చిగురాకు వన్నెదానా.హేహె… ఓహో.మంచె కాడ నాటి రాతిరి.వంచెన చేసావే. మరిచావా.వంచెన చేసావే…: చిత్రం: వాడే వీడు, సంగీతం: సత్యం
ఊరంతా అనుకుంటున్నారు. ఏమనీ ఏమనీ ఏమనీ ఏమనీ చరణం:చిన్నోడి వాలకం చిత్రంగా ఉందనీ.సన్నజాజులంటేనే సరదా పెరిగిందనీ.మంచె మీద నిల్చొన్న.ఇంటికాడ కూర్చున్నా.పూలరంగడి మనసంతా.ఆ బుల్లెమ్మ మీదే ఉందనీ : చిత్రం: రైతు కుటుంబం
మంచె అనగా జొన్న, సజ్జ చేలల్లో పంటను నాశనం చేసె పిట్టలను తోలడానికి, చేల మధ్యలో కర్రలతో ఏర్పాటు చేసిన ఎత్తైన వేదిక. రైతులు దీనిపైకెక్కి వడిసెలలో రాళ్లు పెట్టి విసిరి కంకులపై వాలిన పిట్టలను తరుముతారు. అన్నదాతలు కష్టించి పంటలను పండిస్తారు. ఆ పంటలు చేతికొచ్చే సమయానిని వానరాలు , పక్షులు నాశనం చేయకుండా ఉండేందుకు వారు ప్రతీ రోజూ పొలానికి వెళ్ళి రక్షణ చర్యలు చేపడుతుంటారు. కోసేందుకు సిద్ధంగా ఉన్న పంటలను వానరాలు, పక్షుల బారిన పడకుండా ఉండేందుకు పొలం మధ్యలో మంచెగా ఏర్పాటు చేసుకొని దానిపై కాపలా ఉంటారు.
గోడలు, నాదిగాఁగఁ గపి కుంజరుఁ డప్పుడు చొచ్చి చూచుచున్‌.ఈ పద్యం ఆధారంగా రామాయణ కాలంలో కూడా లంకా నగరంలో మంచెలు ఉన్నట్లు తెలుస్తుంది.
ఎముక మూలుగ సమస్యలు: ఎనిమియా , రక్తంలో ఎర్ర రక్త కణాల సంఖ్య తగ్గిపొవటం లాంటివి. అలసట, అకలి మందగించటం, కళ్ళు పసుపు రంగులోనికి మారటం, చర్మం కాంతిని విహీనం కావటం, శ్వాస తీసుకొవటంలో ఇబ్బందులు దీని ప్రదాన లక్షణాలు.
ఇది తరగతి మందుల తిసుకునే వారిలో వస్తుంది. రక్తంలో ఉండవలసిన దానికంటె ఎక్కువ అవుతుంది . చాల అరుదుగా వస్తుంది. ప్రాణాంతకమైనది. వాంతులు, కడుపులో నొప్పి, నిస్సత్తువ, అలసట, శ్వాస తీసుకొవటంలో ఇబ్బంది వంటివి వీటి ప్రదాన లక్షణాలు. ఈ లక్షణాలు కనక కనిపిస్తే వెంబడె రక్తంలో ను చూసి మీడాక్టరు ఈ వ్యాధి తీవ్రతను నిర్ణయిస్తాడు.మహిళలో ఇది ఎక్కువగా కనిపిస్తుంది.
కొన్ని తరగతికి చెందిన మందులవల్ల ఈ సమస్య వస్తుంది. కాళ్ళల్లొ, చెతుల్లో, మొహంలో కొవ్వు కుంచించికుపొతుంది. ఇది దీర్ఘకాలికంగా వాడినప్పుడు మాత్రమే వస్తుంది. కాళ్ళు, చేతులు సన్నబడిపోతున్నట్టు అనిపిస్తె వెంబడె మీ డాక్టరుగారిని సంప్రందించండి.అలాగే మీ శరీరంలో ఎక్కడైన కొవ్వు కుంచించుకు పోయినట్టు అనిపించిన మీ డాక్టరు గారిని సంప్రందించండి.
చాల అరురుగా వస్తుంది.కండరాలకు నష్టాన్ని చేకురుస్తుంది. ను దీర్ఘకాలికంగా వాడినప్పుడు మాత్రమే వస్తుంది.కండరాలలో నొప్పి దీని ప్రధాన లక్షణం.
సాధారణంగా వచ్చే దుష్ప్రబావాలు: వాంతులు, కడుపునొప్పి, విరేచనాలు, తలనొప్పి, ఆకలి మందగించటం, కాళ్ళు చేతులు మొద్దుబారటం, ఎదలో కాలటం . ఇవ్వన్ని కొన్ని రోజుల్లో మాయమవుతాయి.
టాబ్లెట్లను ఉదయం, సాయంత్రం తీసుకోవాల్సి వుంటుంది. ఈ మందును పిల్లలు కూడా తీసుకొనవచ్చును. పరికడుపున కాని తిన్న తర్వాతగాని వెసుకొవచ్చు. ఈమందును ఒక్కదానినే వెసుకొకూడదు దీనితో పాటుగా ఇదే తరగతికి చెందిన కనీసం ఒక మందును అలాగే కి చెందిన ఒక మందుతొ కలిపి వేసుకుంటెనే వైరస్ రెజిస్టెన్స్ ను నివారించవచ్చు.ఒక వేళ మీరు మీ డొసేజ్ ను మరిచిపొతె గుర్తుకు వచ్చిన వెంబడె వేసుకొనండి కాని రెండవ డొసు వెసుకొనే సమయం దాదాపు దగ్గరకు మొదటిడొసును వదిలివేయండం మంచిది. తొ ఉన్న పెద్దలకు డొస్ 300 రెండుసార్లు ప్రతిరోజు వేసుకొవాలి.
అప్పటికింకా, ప్రభుత్వ ఆస్పత్రులు పల్లె వాసులకు అందు బాటు లోకి రాలేదు. వచ్చినా పల్లెవాసులకు వాటిని అవగాహన చేసుకొని ఉపయోగించుకునే తెలివి వారికి లేదు. ఎక్కడో పట్టణాలలో వుండే ఆస్పత్రులకు ఈ మారు మూల పల్లె వాసులు పోలేరు. పో గలిగినా అక్కడి వారితో ఎలా వ్వహరించాలో తెలియక ఎం మాట్లాడితో ఏం జరుగు తుందో అవమాన పడవలసి వస్తుందో అనే అనుమానం ఎక్కువ. ఎందుకంటే ఆనాటి పల్లె ప్రజలు రైతులు చాల నిజాయితి పరులు, నిక్కచ్చి మనుషులు, ఆనవసరంగా ఎవరైనా ఒక మాట అనరు, ఒకరు అంటే పడరు. ఆంచేత . పరావూరికెళ్లి ఎవరినో బతిమాలి బామాలి మందులు తెచ్చుకోవడమేమిటని దాని పై శ్రద్ధచూపరు. తమకు తెలిసిన వైద్యమో తమ ఇంటి ముందుకు వచ్చిన వైద్యమో . దాన్నే ఆశ్ర యిస్తారు. అది పల్లె వాసుల నైజం. ఇది ప్రభుత్యం గ్రహించడం లేదు. అప్పటికి ప్రభుత్వం తమ స్థానాలల్లో పూర్తిగా కూర్చొని సర్దుకోలేదు. ఇంత చిన్న విషయాన్ని ఎలా పట్టించు కోగలదు ?
చిట్కా వైద్యం, ఆకు పసరుల వైద్యం, మంత్రాలతో వైద్యం బహుళ ప్రచారంలో వుండేది. కాలిలో ముల్లు గుచ్చుకుంటే చేతి మీద రుద్దితే కాలిలో విరిగిన ముల్లు బయటకు వచ్చేది. తేలు మంత్రం గాళ్లు, పాము కరిస్తే దండలు వేసే వాళ్లు, జెర్రి కాటుకు ఎర్ర నీళ్లు ఇచ్చేవారు అక్కడక్కడా పల్లెల్లో వుండే వారు. కాని వారు తాము చేసిన పనికి ప్రతి ఫలము ఆశించే వారు కాదు. అంతా ఉచితమే. అదే విధంగా అప్పట్లో ఎక్కడో ఆంధ్ర ప్రాంతంలో చాల దూరంలో పాముల నర్సయ్య అనే ఒక రైల్వే ఉద్యోగి వుండే వాడు. అతను రాష్ట్ర వ్వాప్తంగా ప్రసిద్దుడు. ఎవరికి పాము కాటేసినా అతనికి ఫోన్ చేసి చెప్పితే ఫోన్ లోనే మంత్రం వేసే వాడు. అతని ఫోన్ నెంబరు చాల మందికి సుపరిచితమే. దగ్గర్లోని రైల్వే స్టేషనుకు వెళ్లితే వారే పాముల నర్సయ్యకు ఫోన్ కలిపి ఇచ్చేవారు. అతనికి ఈ పని చేయడానికి రైల్వే శాఖ కూడా సహకరించిందని చెప్పుకునేవారు. చిన్న చిన్న దెబ్బలకు, గాయాలకు ఆకు పసరు వైద్యం పెద్ద వారి అందరికి తెలిసిన విద్యే. మందు కన్నా మందు ఇచ్చే వారి మీద నమ్మకంతో వారికి అ వ్వాది నమయమయేది. ఇది సహజమేగదా.
ఆ రోజుల్లో చిన్న పిల్లలకు, కక్కాయి దగ్గు, బాల గ్రహం, ఎదురు గుతుకులు, తట్టు, అమ్మవారు, గజ్జి, మొదలగు వాదులు వచ్చేవి. పెద్దలకు ఎటు వంటి వ్వాదులు వచ్చేవి కావు. ముసలి తనంలో వచ్చే రోగాలు సామాన్యమే. దెబ్బలు తగలడము, పాము కాటు, తేలు కాటు మొదలగు నవి వుండేవి.
ఈ ప్రాంతాల్లో పురాతత్వశాఖ జరిపిన తవ్వకాల్లో మూడు బౌద్ధ స్తూపాలు బయటపడ్డాయి. ఇంకా తవ్వకాలు చేపడితే మహా స్థూపం బయటపడుతుందని ఆశిస్తున్నారు. ఇదిలా చాలా ఏళ్ళ క్రితం నాటి బౌద్ధమతానికి చెందిన స్ధూపమని అప్పుడు కట్టడం ఇటుకల నిర్మాణం సాలిహుండం స్తూపాన్ని పోలి ఉండడం విశేషం. అలాగే అక్కడ పై పై త్రవ్వకాలలో బయట పడిన ఆధారముల ప్రకారం ఒక అంతఃపురం వంశధార నదికి ఒక సొరంగం ఉన్నట్లుగా శాఖా పరమైన సాంకేతిక నిపుణులు చెప్పారు. త్రవ్వకాలలో దొరికిన ఆధారాలు రిపోర్టులు ప్రకారం ఈ ప్రాంతాన్ని ఒక పర్యాటక కేంద్రంగా తీర్చిదిద్దవచ్చుననే భావంతో పర్యాటక శాఖావారు శ్రీకాకుళం జిల్లా పర్యాటక కేంద్రంలలో ఒకటిగా ప్రకటించారు. 2002 జూన్‌ పదో తేదీ నుంచి మూడు రోజుల పాటు ఇక్కడ ఉత్సవాలు నిర్వహించారు. అప్పట్లో కోట మధ్య ప్రాంతంలో బుద్ధుని ఏకశిల విగ్రహాన్ని ప్రతిష్టించారు. 2003, 2004 సంవత్సరం బుద్దజయంతి ఏర్పాట్లుతో ఉత్సవాలు దంతపురిలోనే జరిగాయి.
ఈ ప్రాంతములో పురాతన బౌద్ధ స్థూపములు కలవు. ఈ ప్రాంతములో బౌద్ధ మతస్థులు నివసించేవారని ప్రతీతి. ఇది ముఖ్యమైన పురాతన భౌద్ధ ప్రదేశం.ఇది బుద్ధ జ్ఞాన దంతపురిగా పిలువబడుతుంది. పురాతత్వ పరిశోధకులు ఇచట కొన్ని ఇటుకలు, కుండలు, టెర్రాకోటా పాత్రలు, గాజులు, రాతి, ఇనుప వస్తువులను కనుగొన్నారు. క్రీ.ఫూ 261లో కళింగ యుద్ధం తర్వాత ఈ ప్రాంతం బౌద్ధ ప్రదేశంగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఈ ప్రాంతాన్ని కళింగ రాజులు తమ మత రాజధానిగా భావించేవారు. బుద్ధుని నిర్యాణం తర్వాత అతని జ్ఞానదంతం అర్హఖేరుతేరుడు ద్వారా కళింగ రాజైన బ్రహ్మదత్తకు అందజేయబడినది. బ్రహ్మదత్తుడు ఈ దంతమును భూస్థాపితం చేసి దానిపై ఒక స్థూపమును నిర్మించినాడని ప్రతీతి. ఈ ప్రాంతంలో బుద్దుని జ్ఞాన దంతం ఉన్నందున దంతపురి లేదా దంతవరపుకోటగా పిలువబడుతున్నది. బౌద్ధ వాజ్ఞ్మయంలో ఈ ప్రదేశం దంతవక్తృని కోటగా వ్యవహరించబడింది.
దంతపురి శ్రీకాకుళం జిల్లాలోని సరుబుజ్జిలి మండలానికి చెందిన గ్రామం. ఆమదాలవలస నుండి హీరమండలం వెళ్ళే మార్గములో ఉన్నది. ఇది ఆమదాలవలస పట్టణానికి 10 కి.మీ, శ్రీకాకుళం పట్టణానికి 22 కి.మీ దూరంలో కలదు.
నవగ్రహ హిందూ జ్యోతిషశాస్త్రం ఒక గ్రహం రీజెన్సీ కింద వాసర అనే పదం కింద ఉపయోగిస్తుంది, వారంలోని రోజులను ఆదిత్య-, సోమ-, మంగళ-, బుద్ధ-, గురు-, శుక్ర-, శని-, అని పిలుస్తారు. శుక్ర అనేది శుక్రుడి పేరు ; గురు ఇక్కడ బహస్పతి అనే బిరుదు, అందుకే బృహస్పతి; బుద్ధ "మెర్క్యురీ"ను సోమ కుమారుడు, అనగా చంద్రుడు. క్రీస్తుపూర్వం 2 వ శతాబ్దం నుండి గ్రీకు జ్యోతిషశాస్త్రం పరిజ్ఞానం ఉనికిలో ఉంది, కాని గుసప కాలంలో , అనగా అదే సమయంలో రోమన్లో ఈ వ్యవస్థ ప్రవేశపెట్టబడింది. ఆగ్నేయాసియా సంప్రదాయం వారంలోని హిందూ పేర్లను కూడా ఉపయోగిస్తుంది.
జర్మనీ ప్రజలు రోమన్లు ​​ప్రవేశపెట్టిన వ్యవస్థను రోమన్ దేశాల కోసం ప్రత్యామ్నాయ జర్మనీకా అని పిలుస్తారు. ఈ వ్యవస్థను ప్రవేశపెట్టిన తేదీ కచ్చితంగా తెలియదు, కాని ఇది సా.శ. 200 కన్నా తరువాత జరిగి ఉండాలి కాని 6 నుండి 7 వ శతాబ్దాలలో క్రైస్తవ మతం ప్రవేశపెట్టడానికి ముందు, అంటే చివరి దశలో పాశ్చాత్య రోమన్ సామ్రాజ్యం పతనం తరువాత. ఈ కాలం కామన్ జర్మానిక్ దశ కంటే తరువాత, కానీ ఇప్పటికీ విభజించబడని పశ్చిమ జర్మనీ దశలో ఉంది. ఉత్తర జర్మనీ భాషలలో వారంలోని రోజుల పేర్లు లాటిన్ నుండి నేరుగా లెక్కించబడలేదు, కానీ పశ్చిమ జర్మనీ పేర్ల నుండి తీసుకోబడ్డాయి.
వారపు రోజులకు తూర్పు ఆసియా నామకరణ విధానం లాటిన్ వ్యవస్థతో సమానంగా ఉంటుంది సూర్యుడు, చంద్రుడు నగ్న కంటికి కనిపించే ఐదు గ్రహాలను కలిగి ఉన్న "సెవెన్ లూమినరీస్". గ్రహ వ్యవస్థ పీరియడ్ జపాన్‌లో వాడుకలో ఉన్న ఏడు రోజుల వ్యవస్థను చూపించాయి. జపాన్‌లో, ఏడు రోజుల వ్యవస్థను పూర్తిస్థాయిలో పదోన్నతి పొందే వరకు వాడుకలో ఉంచారు. మీజీ కాలంలో పెద్ద క్యాలెండర్ ప్రాతిపదిక. చైనాలో, 1911 లో రిపబ్లిక్ ఆఫ్ చైనా స్థాపనతో, చైనాలో సోమవారం నుండి శనివారం వరకు ఇప్పుడు సంఖ్యలతో అవ్యక్తంగా ప్రకాశించే వారి పేరు పెట్టబడింది.
శనివారం: జ్యూస్ తండ్రి చాలా మంది ఒలింపియన్ల టైటాన్ క్రోనస్‌తో సంబంధం ఉన్న రోమన్ దేవుడు సాటర్న్ పేరు పెట్టారు. దీని అసలు ఆంగ్లో-సాక్సన్ రెండరింగ్ సాటర్నెస్డాగ్. లాటిన్లో, ఇది సాటర్ని, "సాటర్న్ డే". స్కాండినేవియన్ లార్డాగ్ / లార్డాగ్ నార్స్ రోమన్ పాంథియోన్ గురించి ప్రస్తావించనందున గణనీయంగా మారుతుంది; ఇది పాత నార్స్ లాగర్డగర్ నుండి వచ్చింది, అక్షరాలా "వాషింగ్-డే". జర్మన్ సోనాబెండ్ తక్కువ జర్మన్ పదాలు సన్నావెండ్ అంటే "సండే ఈవ్", జర్మన్ పదం సామ్‌స్టాగ్ షబ్బత్ అనే పేరు నుండి వచ్చింది.
1 వ, 3 వ శతాబ్దాల మధ్య, రోమన్ సామ్రాజ్యం క్రమంగా ఎనిమిది రోజుల రోమన్ నండినల్ చక్రాన్ని ఏడు రోజుల వారంతో భర్తీ చేసింది. ఈ క్రొత్త వ్యవస్థకు మొట్టమొదటి సాక్ష్యం 60 సంవత్సరంలో 8 ఫిబ్రవరి ను డైస్ సోలిస్ గా సూచించే ఒక పాంపీయన్ గ్రాఫిటో. మరో ప్రారంభ సాక్షి, క్రీస్తుశకం 100 లో వ్రాసిన ప్లూటార్క్ రాసిన గ్రంథానికి సూచన, ఇది ఈ ప్రశ్నను సంధించింది: "గ్రహాల పేర్లు 'అసలు' క్రమం నుండి వేరే క్రమంలో ఎందుకు లెక్కించబడ్డాయి?".
వారం రోజుల పేర్లు రోమన్ కాలంలో ఏర్పడ్డాయి. సంఖ్యాశాస్త్రం, సంప్రదాయ ఖగోళ శాస్త్రంలోని ఏడు గ్రహాలు రెండింటిని పరిగణనలోనికి తీసుకొని వారం రోజులకు పేర్లను నిర్ణయించడం జరిగింది. స్లావిక్ భాషలలో ఆదివారం మొదట వస్తుంది. సంఖ్యా వ్యవస్థను తీసుకున్నట్లయితే సోమవారం మొదట వస్తుంది. ఈ పద్ధతులను అన్ని ప్రాంతాల వారు అనేక భాషలలో అవలంభిస్తున్నారు.
సూర్యుడు, చంద్రుడు, అంగారక , మెర్క్యురియస్ , బృహస్పతి , వీనస్ శని : హెలెనిస్టిక్ జ్యోతిషశాస్త్రం గ్రహాలకు ఈ రోజులు పేరు పెట్టారు.
ఏడు రోజుల వారం లేట్ పురాతన కాలంలో రోమన్ సామ్రాజ్యం అంతటా వ్యాపించింది. 4 వ శతాబ్దం నాటికి, ఇది సామ్రాజ్యం అంతటా విస్తృతంగా వాడుకలో ఉంది. ఇది భారతదేశం, చైనాకు కూడా చేరుకుంది.
బుధవారం: ఓల్డ్ ఇంగ్లీష్ వాడ్నెస్డాగ్ అంటే జర్మనీ దేవుడు వోడెన్, ఇంగ్లాండ్‌లోని ఆంగ్లో-సాక్సన్స్ ప్రముఖ దేవుడు గురించి ఏడవ శతాబ్దం. ఇది లాటిన్ కౌంటర్ డైస్ మెర్క్యురి, "డే ఆఫ్ మెర్క్యురీ"కు కూడా అస్పష్టంగా సంబంధం కలిగి ఉంది. ఐస్లాండిక్ మివివికు, జర్మన్ మిట్వోచ్,లో జర్మన్ మిడ్‌వీక్ ఫిన్నిష్ కెస్కివిక్కో అన్నీ వారం మధ్యలో అర్థం.
అల్బేనియన్ మంగళవారం, బుధవారం శనివారం లాటిన్ పదాలను స్వీకరించింది, ఆదివారం సోమవారం లాటిన్ పదాల అనువాదాలను స్వీకరించింది, గురువారం శుక్రవారం స్థానిక పదాలను ఉంచింది. ఇతర భాషలు వలసరాజ్యాల కాలంలో వారంలోని రోజులు లాటిన్ పేర్లతో కలిసి వారాన్ని స్వీకరించాయి. కొన్ని నిర్మించిన భాషలు లాటిన్ పరిభాషను కూడా స్వీకరించాయి.
ఆదివారం: పాత ఇంగ్లీష్ దీని అర్థం "సూర్యుని రోజు". ఇది లాటిన్ పదబంధం డైస్ సోలిస్ అనువాదం. ఇంగ్లీష్, జర్మనీ భాషల మాదిరిగానే, సూర్యుడితో రోజు అనుబంధాన్ని కాపాడుతుంది. అన్ని రొమాన్స్ భాషలతో సహా అనేక ఇతర యూరోపియన్ భాషలు దాని పేరును పశ్చిమ జర్మనీ ఉత్తర జర్మనీ పురాణాలలో, సూర్యుడిని సున్నా / సోల్ అని పిలుస్తారు.
గురువారం: పాత ఇంగ్లీష్, దీని అర్థం అంటే ఉరుము దాని వ్యక్తిత్వం, ఆధునిక ఆంగ్లంలో థోర్ అని పిలువబడే నార్స్ దేవుడు. అదేవిధంగా డచ్ డోండర్‌డాగ్, జర్మన్ డోన్నర్‌స్టాగ్ , ఫిన్నిష్ టోర్స్టాయ్ స్కాండినేవియన్ టోర్స్‌డాగ్ . థోర్స్ డే లాటిన్ డైస్ ఐయోవిస్, "బృహస్పతి రోజు"కు అనుగుణంగా ఉంటుంది.