polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இந்தோனேசியாவிடம் இருந்து சுதந்திரம் பெறுவதற்கு இந்நாட்டினர் மேற்கொண்ட மிக நீண்ட பத்தாண்டுப் போராட்டத்தின் விளைவாக கிழக்கு திமோர் நாட்டின் உள்கட்டமைப்பு மிகவும் சீர்குலைந்தது. ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் நாட்டை விட்டு வெளியேறினர்.
சத்தி மனைவியாகிய அதிர்சந்தி மகப்பெற்றுச் சடங்குகளுடன் இளம் பிறைபோல் வளர வளர்க்கும் நாளில் அன்னை மடியிலிருந்த குழவியாகிய பராசரர் தன் தாயை நோக்கி ‘மங்கல மின்றி இருப்ப தென்னை’?
என் தந்தை எங்கே என வினவினர். வசிட்டர் முதலானோர் வருந்தி யழுமாறு ‘தந்தை முதலானோரை அரக்கன் விழுங்கினன்’ என்றனள் தாய். ‘உலகை விழுங்குவேன்’ என்ற பெயரனை நோக்கி ‘உலகம் என் செய்யும்? அரக்கர் குலத்தை வேரொடும் களையச் சிவபூசனையைத் தனக்கு ஒத்ததும் உயர்ந்ததும் இல்லாத காஞ்சியில் ஓர் நாள் செய்யினும் திருவருள் வாய்க்கப் பெறும்’ என்னும் வசிட்டர் மொழியைச் சிரமேற் கொண்டு காஞ்சியை நண்ணிக் கம்பா நதியில் மூழ்கித் திருவேகம்பரை வணங்கி மஞ்சள் நதிக்கரையில் மணிகண்டேசத்திற்கு வடமேற்கில் ‘பராசரேசர்’ எனச் சிவலிங்கம் நிறீஇப் போற்றி வழிபட்டனர் பராசரர். காட்சி தந்த சிவபிரானார் ‘மைந்தனே நின் பூசனையால் எம்மை அடைந்து உன்னைக் காணப் போந்த நின் தந்தையைக் காண்க. ஓர் யாகம் செய்து அதில் அசுரர்களை நீறு செய்க. இந்தச் சிவலிங்கத்தில் என்றும் வாழ்வோம்’ என்றருளி மறைந்தனர்.
பராசரேசம், வசிட்டர் மாட்டுத் தீராப் பகைகொண்ட விசுவாமித்திரர், வசிட்டர் சாபமேற்று அரக்கனாகிய சுதாசன் என்னும் அரசனைத் தூண்ட அவன் வசிட்டர் புதல்வர்களாகிய சத்தி முதலாம் நூற்றுவரையும் விழுங்கினன். கேள்வியுற்ற வசிட்டர் மனைவி அருந்ததியோடும் வருந்திப் புத்திர சோகத்தால் உயிரைவிடத் துணிந்து மலைமேல் ஏறி வீழ்ந்தனர். பூமாதேவி தாங்கிப் பிழைப்பித்தனள்.
காஞ்சிபுரம் பராசரேசுவரர் கோயில் என்று அறியப்படும் இது, காஞ்சிபுரத்திலுள்ள சிவன் கோயில்களில் ஒன்றாகும். மேலும் பராசரர் வேள்வியொன்றை செய்து இறையருளால் அரக்கர்களை அழித்தாதாக கூறப்படும் இக்கோயில் பற்றிய குறிப்புகள், காஞ்சிப் புராணத்தில் தனிப்படலமாகச் சொல்லப்பட்டு காணப்படுகிறது.
வசிட்டர் மூத்த மகனாகிய சத்தியின் மனைவி கருப்பம் சிதையுமாறு வயிற்றில் அடித்துக் கொண்டனள். ‘சந்ததியை அழிக்காதே’ என்னும் வசிட்டர் ஆணைக் கஞ்சிய வழிக் கருவில் இருக்கும் குழவியின் அழுகுரல் கேட்டது.
அப்பொழுது திருமால் எதிரெழுந்தருளி ‘அறிவான் மிக்கு என்னை ஒப்பவனாய்ச் சிவபிரானிடத்து மெய்யன்புடையனாய்க் குலந்தழைக்க மகனுக்கு மகன் இப்பொழுதே தோன்றுவன்’ என்றருளி மறைந்தனர்.
1960 ஆம் ஆண்டு லோரோங் ஜாவா தமிழ்ப்பள்ளி மீண்டும் பழைய இடத்திலேயே செயல்பட ஆரம்பித்தது. தலைமையாசிரியர் சின்னத்தம்பியிடம் இருந்து வி. கந்தையா என்பவர் புதிய தலைமையாசிரியராகப் பொறுப்பேற்றார். பின்னர் 1973 ஆம் ஆன்டில் கி. தோமஸ் என்பவர் தலைமையாசிரியரானார். இவருடைய காலத்தில் இப்பள்ளி பெரும் மாறுதல்களைக் கண்டது. மாணவர்களின் எண்ணிக்கையும் அதிகரித்தது. அதனால் இரு வகுப்பறைகளைக் கொண்ட புதிய கட்டடமும் கட்டப்பட்டது.
மாணவர்களின் உடல்நலத்திற்கும் பாதுகாப்பிற்கும் பழைய கட்டடம் ஏற்புடையது அல்ல என்று முடிவு செய்யப்பட்டது. அதனால் லோரோங் ஜாவா தமிழ்ப்பள்ளி அருகில் இருந்த விவேகானந்தா தமிழ்ப்பள்ளியுடன் ஒன்றிணைக்கப்பட்டது. தலைமையாசிரியராக இராசையா பொறுப்பேற்றார். 96 மாணவர்கள் அப்பள்ளியில் கல்வியைத் தொடர்ந்தனர்.
மலேசியாவின் மிகப் பழமையான தமிழ்ப்பள்ளிகளில் இந்தப் பள்ளியும் ஒன்றாகும். இப்பள்ளி தொடங்கப்பட்ட போது 26 மாணவர்கள் மட்டுமே கல்வி கற்றனர். தற்சமயம் 58 ஆசிரியர்களையும் 971 மாணவர்களையும் கொண்டு சிறப்பாகச் செயல்பட்டு வருகிறது. கல்வி விளையாட்டுத் துறைகளில் அதிக முன்னேற்றம் கண்டு வருகிறது.
லோரோங் ஜாவா தமிழ்ப்பள்ளி மலேசியா, நெகிரி செம்பிலான், சிரம்பான் நகர்ப் பகுதியில் உள்ள ஒரு தமிழ்ப்பள்ளி. இப்பள்ளி பிரித்தானியர் ஆட்சியின் போது 1897-ஆம் ஆன்டில் தூவாங்கு முனாவீர் சாலையில் தோற்றுவிக்கப்பட்டது.
பிரித்தானியர் ஆட்சியின் போது, இப்பள்ளி 1897 இல் தூவாங்கு முனாவீர் சாலையில் ஒரு சாதாரண கட்டடத்தில் முதலில் தொடங்கப்பட்டது. மாணவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கவே இடப் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டது.
அதனால் 1940 இல் லோரோங் ஜாவாவில் உள்ள மற்றொரு கட்டடத்திற்கு இடமாற்றம் செய்யப்பட்டது. அரசாங்க நிதியுதவி பெற்று தமிழைப் பயிற்று மொழியாகக் கொண்ட பள்ளியாக மாற்றம் கண்டது.
1949 ஆம் ஆண்டுக்குள் மாணவர்களின் எண்ணிக்கை 150 ஆக உயர்வு கண்டது. இடவசதி இல்லாத நிலையில் புதிய கட்டடம் கட்டப்பட வேண்டும் என்று கோரிக்கைகள் முன் வைக்கப்பட்டன.
சந்து ரவிதாஸ் நகர் மாவட்டம் 30 சூன் 1994 அன்று உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தின் 65-வது மாவட்டமாக துவக்கப்பட்டது. உத்தரப் பிரதேச மாவட்டங்களில் குறைந்த பரப்பளவு கொண்டது இம்மாவட்டம். இம்மாவட்டத்தின் முன்னாள் பெயர் பதோகி ஆகும். மாயாவதி உத்தரப் பிரதேசத்தின் முதல்வராக இருந்த போது பதோகி மாவட்டத்தின் பெயரை சந்து ரவிதாஸ் நகர் மாவட்டம் எனப் பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது. இம்மாவட்டம் முன்னர் வாரணாசி மாவட்டத்தின் பகுதியாக இருந்தது.
இம்மாவட்டம் ஔராய், கியான்பூர் மற்றும் பதோயி என மூன்று வருவாய் வட்டங்களைக் கொண்டது. மேலும் பதோயி, சூரியவான், கியான்பூர், தீக், அப்ஹோலி, ஔராய் என ஆறு ஊராட்சி ஒன்றியங்களைக் கொண்டது.
சந்து ரவிதாஸ் மாவட்டத்தின் வடக்கில் ஜவுன்பூர் மாவட்டம் கிழக்கில் வாரணாசி மாவட்டம், தெற்கில் மிர்சாபூர் மாவட்டம், மேற்கில் அலகாபாத் மாவட்டம் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.
ं िा ़िा), இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தின் 70 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத் தலைமையிட நகரம் கியான்பூர் ஆகும். இது மிர்சாபூர் கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது.
இந்தோர் மாவட்டத்தில் இந்தோர் 1, இந்தோர் 2, இந்தோர் 3, இந்தோர் 4, இந்தோர் 5, அம்பேத்கர் நகர் - மகௌ, ரௌ மற்றும் சன்வெர் என ஒன்பது சட்டமன்ற தொகுதிகள் உள்ளன.
அம்பேத்கர் நகர் - மகௌ சட்டமன்ற தொகுதி, தார் நாடாளுமன்ற தொகுதியின் கீழும், மற்ற எட்டு தொகுதிகள் இந்தோர் நாடாளுமன்ற தொகுதியின் கீழும் வருகிறது. 2014-ஆம் ஆண்டு நடந்த நாடாளுமன்ற தேர்தலில், இந்தோர் நாடாளுமன்ற தொகுதியில், சுமித்ரா மகஜன் வெற்றி பெற்று பதினாறாவது மக்களவையின் தலைவராக உள்ளார்.
இந்தோர் மாவட்டம் மத்திய இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் ஐம்பத்து ஒன்று மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் நகரம் இந்தோர் ஆகும். இம்மாவட்டம் இந்தோர் கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. இம்மாவட்ட்டத்தின் பகுதிகள் 1948 வரை இந்தூர் அரசு ஆண்டது.
இம்மாவட்டத்தின் டாக்டர். அம்பேத்கர் நகரத்தில் மாவ் இராணுவப் பொதுப் பள்ளி, இராணுவப் போர்க் கல்லூரி மற்றும் இராணுவத் தகவல் தொடர்பு பொறியியல் கல்லூரி உள்ளது.
இந்தோர் நகரம் இம்மாவட்டத்தின் பெரிய நகரமாகும். மகௌ நகரம் இந்திய இராணுவப் படையினரின் நகரமாக உள்ளது. தேபல்பூர், சன்வெர் மற்றும் ஹதோத் பிற நகரங்களாகும்.
இந்தோர் மாவட்டத்தின் வடக்கில் உஜ்ஜைன் மாவட்டம், கிழக்கில் தேவாஸ் மாவட்டம், தெற்கில் கார்கோன் மாவட்டம், மேற்கில் தார் மாவட்டம் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.
டிரான்சுவாலின் தலைவர் பவுல் குருகர் பிரித்தானியர் வெளியேற இறுதி எச்சரிக்கை விடுத்தார். இதற்கு மறுதளித்த பிரித்தானியர் திசம்பர் 16, 1880இல் முதலாம் பூவர் போர் மூண்டது. சாண்டுசுபுரூய்ட், வொல்க்சுகிரஸ்ட் ஆரஞ்சு விடுதலை இராச்சியம், டிரான்சுவால் ஆகியன இணைந்து போரில் ஈடுபட்டன. போரில் இறந்த வீரர்களுக்கு மாற்றாக இளைஞர்களையும் முதியோரையும் பூவர் அரசு ஈடுபடுத்தியது. இவர்களுடன் கருப்பின மக்களும் இணைந்தனர். மொத்த பூவர் போர்ப்படையில் 20 முதல் 25 % கருப்பர்களாக இருந்தனர். செருமானியப் பேரரசு பூர்களுக்கு ஆதரவளித்தது. அவர்களது கிரப் துப்பாக்கிகளை பூர்களுக்கு வழங்கியது. பெரும்பான்மையானச் சண்டை குதிரைப்படை வீரர்களுக்கிடையே நடைபெற்றது.
19ஆம் நூற்றாண்டில் ஆபிரிக்காவைப் பிடிக்க நடந்த போட்டியில் பிரித்தானியப் பேரரசு தெற்கு ஆபிரிக்கா முழுமையையும் தனது கட்டுக்குள் கொணர முயன்றது. 1815இல் நெப்போலியப் போர்கள் முடிவடைந்த நிலையில் நன்னம்பிக்கை முனையைக் கைப்பற்றியிருந்தனர். தாங்கள் குடியேறிய பகுதிகளை பிரித்தானியா கட்டுப்படுத்துவதை டச்சு, செருமனி, பிரான்சிய நாட்டினரின் கலவையினமாகிய பூர்கள் விரும்பவில்லை. சிலர் வடக்கு நோக்கிச் சென்று ஆரஞ்சு விடுதலை இராச்சியம் என்ற புதிய நாட்டை உருவாக்கிக் கொண்டனர். வைரச் சுரங்கங்கள் நிறைந்திருந்த ஆரஞ்சு விடுதலை இராச்சியத்தைக் கைப்பற்ற 1877இல் பிரித்தானியப் படையினர் முன்னேறினர்.
அமெரிக்கப் போருக்குப் பின்னர் பிரித்தானியர் தோல்வியடைந்த முதல் போராக முதலாம் பூவர் போர் திகழ்ந்தது. தோல்வியடைந்த பிரித்தானியர் அமைதி உடன்படிக்கையில் தங்களுக்கு விருப்பமில்லாத சரத்துக்களுடன் கையொப்பமிட வேண்டியதாயிற்று. இதுவே பிரித்தானியர் தங்களது சிவப்பு மேலங்கியுடன் போரிட்ட கடைசி போராக அமைந்தது; இப்போரிலிருந்து காக்கி சீருடைகளை அணிந்து பிரித்தானியர் போரிட்டனர். பூர்களின் கரந்தடிப் போர் முறை, நகரும் தன்மை, குறிபார்த்து சுடும் திறன், தற்காப்பு நிலைகளை கூடுதலாகப் பயன்படுத்துதல் ஆகியவற்றால் நவீனத் துப்பாக்கிகளைக் கொண்டிருந்த, பட்டறிவு வாயந்த பிரித்தானியரை வென்றனர்.
முதல் பூவர் போர் , அல்லது முதல் ஆங்கில-பூவர் போர் அல்லது டிரான்சுவால் போர், எனப்படும் போர் பெரிய பிரித்தானியா, அயர்லாந்தின் ஐக்கிய இராச்சியத்திற்கும் தென்னாபிரிக்கக் குடியரசுக்கும் இடையே திசம்பர் 16, 1880 முதல் மார்ச் 23, 1881 வரை நடந்த போராகும்.
முதல் பட்டியல் சாதிகள் மற்றும் பட்டியல் பழங்குடி மக்களின் ஆணையம், ஆகஸ்டு 1978ஆம் ஆண்டில் போலோ பாஸ்வான் சாஸ்திரி தலைமையில் நான்கு உறுப்பினர்கள் கொண்ட ஆணையமாக நிறுவப்பட்டது.
1990-ஆம் ஆண்டில் இவ்வாணையத்தின் பெயர் பட்டியல் சாதிகள் மற்றும் பட்டியல் பழங்குடி மக்களுக்கான தேசிய ஆணையம் என திருத்தி அமைக்கப்பட்டு, பட்டியல் சாதிகள் மற்றும் பட்டியல் பழங்குடி மக்களின் நலன்கள், மேம்பாடு மற்றும் பாதுகாப்பு, குடியுரிமைகளை காத்தல் போன்றவைகளில் பரந்த கொள்கைகளை இந்திய அரசுக்கு விளக்கும் தேசிய ஆலோசனை குழுவாகவும் செயல்பட்டது.
பட்டியல் சமூகத்தினருக்கான தேசிய ஆணையம் பட்டியல் சாதி சமூக மக்களைப் பொருளாதாரச் சுரண்டல்களிலிருந்து பாதுகாக்கவும்,அவர்கள் மீதான தாக்குதல்களைத் தடுக்கவும், அத்தகைய வன்முறைகள் குறித்து சுயேச்சையாக விசாரித்து உரிய நடவடிக்கைகளுக்கு ஆலோசனைகளை வழங்கவும் , சமூக, கல்வி, பொருளாதாரம் மற்றும் கலாச்சார, பண்பாடு மற்றும் குடியுரிமைகளை பாதுகாக்கவும் மற்றும் மேம்படுத்தவும் இந்திய அரசியல் அமைப்பு சட்டத்தின் கீழ் நிறுவப்பட்ட ஆணையம் ஆகும்.
முதல் ஆணையம் 1992-ஆம் ஆண்டில் எஸ். எச். இராம்தன் தலைமையில் நிறுவப்பட்டது. இரண்டாவது ஆணையம் அக்டோபர் 1995-ஆம் ஆண்டில் எச். அனுமந்தப்பா தலைமையில் செயல்பட்டது. மூன்றாவது ஆணையம் டிசம்பர் 1998-ஆம் ஆண்டில் திலீப் சிங் பூரியா தலைமையில் செயல்பட்டது. நான்காவது ஆணையம் மார்ச் 2002-ஆம் ஆண்டில் டாக்டர். விஜய் சங்கர் சாஸ்திரி தலைமையில் செயல்பட்ட்து.
89-வது இந்திய அரசியல் அமைப்பு திருத்தச் சட்டம், 2003-இன் படி முன்பிருந்த பட்டியல் சாதிகள் மற்றும் பட்டியல் பழங்குடி மக்களுக்கான ஆணையத்தை பட்டியல் சாதிகளுக்கான தேசிய ஆணையம் பட்டியல் பழங்குடி மக்களுக்கான தேசிய ஆணையம் என இரண்டு ஆணையங்கள் அமைக்கப்பட்டது.
இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தின் பிரிவு 338ன் படி 1952ம் ஆண்டு தேசிய பட்டியல் சாதியினர் ஆணையம் அமைக்கப்பட்டது. இதன் கீழ் நாடு முழுவதும் 12 மாநில ஆணையங்கள் இயங்குகின்றன. தமிழ்நாடு, புதுச்சேரிக்கென்று சென்னையில் தமிழ்நாடு பட்டியல் சாதியினர் ஆணையம் செயல்படுகிறது.
இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் மற்றும் பிற சட்டங்களின் படி பட்டியல் சாதி மக்களின் நலன்களை காத்தல், ஆராய்தல், கண்காணித்தல் மற்றும் வழிகாட்டு நெறிகளை வகுத்தல்.
கோல்டுமேன் சுற்றுச்சூழல் விருது என்பது அமெரிக்காவின் கலிபோர்னியா மாநிலத்தில் அமைந்துள்ள முக்கிய நகரமான சான் பிரான்சிஸ்கோவைத் தலைமை இடமாகக்கொண்டு செயல்படும் ஒரு சூழலியல்அமைப்பு ஆகும். ஆப்பிரிக்கா, ஆசியா, ஐரோப்பாவின் தீவுப்பகுதி, வட அமெரிக்கா, தென் அமெரிக்கா, மத்திய அமெரிக்கா என உலகில் 6 முக்கிய பகுதிகளில் கிளைகளைக் கொண்டு செயல்பட்டுவருகிறது. இவ்விருதைப் பெறும் ஒவ்வொருவருக்கும் பாராட்டுப் பத்திரம் மட்டுமின்றி 1,75,000 அமெரிக்க டாலர்கள் பரிசாக வழங்கப்படுகிறது. இந்த விருது 1990 ஆம் ஆண்டு துவங்கப்பட்டு 2013 ஆண்டுவரை 79 நாடுகளைச் சேர்ந்த 157 நபர்களுக்கு 15.9 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் வழங்கப்பட்டுள்ளது. பச்சை நோபல் என்று அழைக்கும் இப்பரிசை உலகச் சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு வழங்குகிறது. 2015 ஆண்டுக்கான சுற்றுச்சூழல் விருதினைக் ஹொண்டுராஸ் நாட்டைச் சேர்ந்த சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர் பெர்த்தா காசிரீஸ் என்பவருக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது.
மாஸ்கோ செல்லும் வழியில் ஒரு தேயிலைத் தொழிற்சாலைக்கு வெளியே இரு பெண்களைச் சந்தித்தனர். தமது பயணத்தின் நோக்கத்தை இவர்கள் விளக்கக் கேட்ட அப்பெண்களுள் ஒருவர் நான்கு தேயிலைப் பொட்டலங்களை இவர்களிடம் கொடுத்து அணு ஆயுத நாடுகளின் தலைவர்களிடம் அவற்றை ஒப்படைக்கக் கோரினார். ஒப்படைத்துவிட்டு அவர்களிடம் "நீங்கள் அணு ஆயுதங்களை ஏவுவதற்கான பொத்தானை அழுத்துமுன் ஒரு நிமிடம் தாமதியுங்கள்; கொஞ்சம் தேநீர் அருந்துங்கள்" என்று சொல்லும்படி வேண்டினார். அந்தப் பெண்மணியின் இச்செயல் நடை பயணத்துக்கு மேலும் ஊக்கமளிப்பதாக அமைந்தது. சொன்னவாறே அவர்கள் நான்கு அணு ஆயுத நாடுகளின் தலைவர்களுக்கும் "அமைதித் தேயிலை"யைப் பரிசளித்தனர். இந்தப் பயணம் சதீஷ் குமாரின் நோ டெஸ்டினேஷன் என்ற நூலில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.
சதீஷ் குமார் என்பவர் இந்திய களச்செயற்பாட்டாளரும், இதழாசிரியரும் ஆவார். 1962-இல் அணு ஆயுதம் தரித்திருந்த நான்கு நாடுகளின் தலைநகர்களான வாஷிங்டன், இலண்டன், பாரிஸ், மாஸ்கோ ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய 8000 மைலுக்கும் மேற்பட்ட தொலைவை "அமைதி நடை" பயணமாக நண்பர் ஒருவரோடு சேர்ந்து சுற்றிவந்தவர். சமணத்துறவியாகவும், அணு ஆயுத எதிர்ப்பாளராகவும், அமைதிவாதியாகவும் திகழ்ந்த இவர், தற்பொழுது ரீசர்ஜன்ஸ் & ஈகாலஜிஸ்ட் என்ற இதழின் ஆசிரியராக இருந்துவருகிறார். இயற்கையின் மீதான பெருமதிப்பே எந்தவொரு சமூக அரசியல் விவாதத்தின் மையமாகவும் திகழவேண்டும் என்று வலியுறுத்துபவர்.
பெர்ட்ரண்டு ரசலின் அணு ஆயுதத்துக்கு எதிரான ஒத்துழையாமைக் கருத்தால் உந்தப்பட்டு, 1962 ஆம் ஆண்டு சதிஷ்குமாரும் அவரது நண்பருமான இ. பி. மேனோனும் அமைதிக்கான புனித நடைப்பயணம் மேற்கொள்வதென முடிவெடுத்தனர். இந்தியாவிலிருந்து அப்போதைய அணு ஆயுத நாடுகளின் தலைநகர்களான மாஸ்கோ, பாரிஸ், இலண்டன், வாசிங்டன், டி. சி. ஆகியவற்றுக்கு கையில் காசு எதுவும் வைத்துக்கொள்ளாமல் பயணிக்கத் தீர்மானித்தனர். இவ்விரு இளைஞர்களுக்கும் வினோபா பாவே இரண்டு கட்டளைகள் இட்டார்: கையில் காசு வைத்துக் கொள்ளக்கூடாது என்பது ஒன்று; சைவ உணவையே உட்கொள்ள வேண்டும் என்பது மற்றொன்று.
வரலாற்றுரீதியாக இந்தியாவுக்கு எதிரான எதிர்ப்புணர்வு நிலவியதாகக் கருதப்பட்ட பாகிஸ்தானுக்கு முதலில் சென்ற அவர்களுக்கு அன்பான வரவேற்பு கிடைத்தது. ஆப்கானிஸ்தான், இரான், ஆர்மீனியா, ஜார்ஜியா, காக்கசஸ் மலைத்தொடர், கைபர் கணவாய் வழியாகப் பயணித்து மாஸ்கோ, பாரிஸ், இலண்டன், வாஷிங்டன் டி.சி ஆகிய இடங்களுக்குச் சென்றனர். பணம் இன்றி, கால்நடையாகச் சென்ற அவர்கள் உணவும், உறைவிடமும் எவர் தந்தாலும் ஏற்றுத் தங்கினர்.
சதீஷ்குமார் இராஜஸ்தானிலுள்ள டூங்கர்கரில் பிறந்தவர். 9 வயதில் வீட்டைவிட்டு வெளியேறி சமணத் துறவியானவர். 18 வயதில் மகாத்மா காந்தியின் நூல் ஒன்றைப் படித்துவிட்டு இரந்துண்ணும் துறவு வாழ்வை விடுத்து, காந்தியின் சீடரும் அவரது அகிம்சை மற்றும் நிலச்சீர்திருத்தக் கருத்துக்களை முன்னெடுத்தவருமான வினோபா பாவேயிடம் சேர்ந்தார்.
சித்திரகூடம் மத்திய இந்தியாவின் புந்தேல்கண்ட் எனும் காடுகள் அடர்ந்த மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் சத்னா மாவட்டத்தில் அமைந்த வரலாறு, கலாசாரம், தொல்லியல் கொண்ட ஊராகும். உத்தரப் பிரதேசம் - மத்தியப் பிரதேசம் மாநிலங்களின் எல்லையை ஒட்டி அமைந்தது சித்திரகூடம். இவ்வூர் 15 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட ஒரு பேரூராட்சி ஆகும். சித்திரகூடம், உத்தரப் பிரதேசம் மற்றும் மத்தியப் பிரதேச மாநிலங்களைப் பிரிக்கும் இடமாக உள்ளது. சித்திரகூட ஊரில் பல இந்து கோயில்கள் அமைந்துள்ளது.
சித்திரகூட கானகத்தில் இருந்த இராமனைச் சந்தித்த பரதன், அயோத்தியை அடைந்து பட்டம் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டினான். அவனின் கோரிக்கையை இராமன் மறுத்து விட்டார். பின்னர் தசரதன் இறந்த செய்தி கேட்ட இராமன், தனது தம்பியர்களுடன் இறந்த தன் தந்தை தசரதனுக்கு இறுதிக் காரியத்தை சித்திரகூடத்தில் பாயும் மந்தாகினி ஆற்றின் கரையில் செய்தனர். பின்னர் இராமன் சித்திரகூடத்தை விட்டு மலைக்காடுகள் அடர்ந்த தண்டகாரண்யம் பகுதியை அடைந்தார்.
இராமன் பதினான்கு ஆண்டு காடுறை வாழ்வின் போது, சீதை மற்றும் இலக்குவனுடன் சித்திரகூட காட்டில் சில மாதங்கள், அனுசுயா, அத்ரி, மார்க்கண்டேயர் போன்ற முனிவர்களுடன் தவமியற்றியதாக இராமாயணத்தில் கூறப்படுகிறது. அமாவாசை, பௌர்ணமி, தீபாவளி, மகரசங்கராந்தி, இராமநவமி போன்ற இந்து சமய திருநாட்களின் போது சித்திரகூடத்தில் பெருங்கூட்டமாக மக்கள் கூடி, இங்கு பாயும் மந்தாகினி ஆற்றில் புனித நீராடி இராமனை வழிபடுவார்கள்
மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தில் மேற்கு - கிழக்காக பரவியுள்ள வடக்கு விந்திய மலைத்தொடரில் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தின் சித்திரகூட மாவட்டத்திலும், மத்தியப் பிரதேசத்தின் சத்னா மாவட்டத்திலும் சித்திரகூடம் ஊர் பரந்துள்ளது.சித்திரகூடத்தில் மந்தாகினி ஆறு பாய்கிறது.
இராமன் தனது பதினான்கு ஆண்டு கால காடுறை வாழ்வின் போது, சீதை மற்றும் இலக்குவனுடன் சித்திரகூடம் அடர்ந்த காட்டில் சில மாதங்கள் கழித்தார். அப்போது அத்ரி, அனுசுயா, மார்கண்டேயர் போன்ற முனிவர்களின் நட்பு இராமனுக்கு கிடைத்தது.
மூலவர் முருகப்பெருமான் ஜபமாலை, கமண்டலம் ஏந்தி படைப்புக் கோலமூர்த்தியாகக் காட்சிதருகிறார். பிரமனுக்குப் பிரணவத்தின் பொருள் தெரியாதபோது அவனைக் குட்டிச் சிறையிலிட்டுப் பின்பு அவனுடைய தொழிலாகிய படைப்புத் தொழிலை தான் மேற்கொண்ட திருக்கோல காட்சி. முருகப்பெருமானை கவனியாது அலட்சியம் செய்த பிரமனிடம் தர்க்கம் செய்ய; அவரிடமிருந்து உரிய பதில் வராததால் பிரமனை சிறைப் பிடிக்கிறார் முருகன். விடுவிக்க கோரி ஈசனின் கட்டளையை எடுத்துரைத்த நந்தி தேவனையும் திருப்பி அனுப்பி விடுகிறார். இறைவன் நேரில் சென்று எடுத்துரைத்து பிரமனை விடுவிக்க செய்கிறார். தந்தையின் கட்டளையை மீறியதற்கு பிராயச்சித்தம் வேண்டி சிவலிங்கம் அமைத்து வழிப்பட்டார். அச்சிவலிங்கமே தேவசேனாதீச்வரர் என்பது மூலத்தில் அறியப்பட்டது.
குமரகோட்ட தல விளக்கத்தில் அறிவது, முருகப்பெருமானார் தாருகன் முதலாம் அசுரரை அழித்துத் தேவரை வாழ்வித்தபின் திருக்கயிலையில் அம்மை அப்பரை வணங்கி அருள்விளையாடல்களைப் புரிந்துகொண்டிருந்தனர். பிரமன் தேவர் குழாங்களுடன் சிவபிரானை வணங்கச் செல்லும்பொழுதும் மீளும் பொழுதும் முருகப் பெருமானை மதியாது சென்றனன். அவனது அகந்தையை நீக்கக் கருதிய கருணையொடும் குமரப்பிரானார் வேதனை அடைந்து ஒருவாறு வணங்கிய வேதனை ‘வேதம் வல்லையோ’ என வினவினர். ஓம் மொழிப் பொருளின் உண்மைகாணாது மயங்கிய பிரமனைக் குட்டிச் சிறையி லிட்டுப் பிரம கோலத்துடன் படைத்தற்றொழிலை மேற்கொண்டனர் தேவசேனாதிபதி.
தேவர் முறையீட்டிற்குத் திருச்செவி சாத்திய சிவபிரானார் நந்தியை விடுத்தபோது முருகப்பெருமான் பிரமனைச் சிறைவீடு செய்யாமையின் தாமே போந்து பிரமனை விடுவித்தனர். பிரமன் வேற்கடவுள் கருணையால் நல்லறிவு பெற்றேனென வணங்கித் தன் இருக்கை சார்ந்து படைப்புத் தொழிலை மேற்கொண்டனன். சிவபிரான் மடித்தலத்திலிருந்து முருகப்பெருமான் ஓம்மொழிப் பொருளைத் தந்தையார்க்கு வெளிப்படுத்தி அவரருளைப் பெற்றனர். ஆயினும் தந்தையார் பணியாகிய பிரமனைச் சிறைவீடு புரியாமையான் நேர்ந்த பிழைதீரத் தம்பெயரால் தேவசேனாபதீசர் எனச் சிவலிங்கம் இருத்திப் போற்றினர்.
இத்தலத்தின் நுழைவாயிலில் காட்சிதரும் விநாயகப் பெருமானின் பேர்ருவத்தை தரிசித்து ஆசிபெற்ற பின்பு ஆலயத்திற்குள் செல்கின்றனர். மூலவர் சுப்ரமண்ய சுவாமி ருத்ராட்ச மாலையுடனும், கையில் கமண்டலமும் கொண்டு தரிசனம் தருகிறார். இடப்புறமும், வலப்புறமும் வள்ளி, தெய்வானை தேவியர்கள் தனித்தனி சந்நிதிகள் கொண்டுள்ளனர். அனந்தசுப்ரமண்யர் என்கிற நாகசுப்ரமண்யரின் உலாத் திருமேனி இத்தலத்தின் சிறப்பு மூர்த்தமாகும். மேலும், இவரது வலக்கரம் அபயமாகவும், இடக்கரம் ஊரு முத்திரையும் கொண்ட எழில் தோற்றத்துடன் உள்ளது.
இக்கோயில் மூலத்தானத்தின் மூலவராக தேவசேனாபதீச்வரர் எழுந்தருளியுள்ளார். சிவலிங்க ஸ்வரூபமாக மூலத்தானத்து மேல் விமானத்தில், முருகனும், திருமாலும் இவ்விறைவனை வணங்கும் சிற்பமாக வடிவமைத்துள்ளனர். குமரக்கோட்டத்துக்குள், உருகும் உள்ளப் பெருமாள் சந்நிதி, முருகப்பெருமானின் பள்ளியறைக்கு அடுத்து அமைந்துள்ளது. (மூலவர்: உருகு உள்ள மூலப் பெருமாள். தாயார்கள்: ஸ்ரீதேவி, பூதேவி மற்றும் மார்க்கண்டேய முனிவர்.)
திருவிழா: ஆண்டுதோறும் வைகாசி 11ம்நாள் பிரம்மோற்சவத்தில் வள்ளியுடன் சேர்ந்த சுப்பிரமணியருக்கும், ஐப்பசி கந்த சஷ்டியில் தேவசேனாவுடன் முருகனுக்கும் திருமணம் நடக்கிறது. கந்தசஷ்டி திருவிழாவின் போது இந்தக் கோயிலை 108 முறை சுற்றி தங்கள் கோரிக்கைக்காக பக்தர்கள் வேண்டுவார்கள். வைகாசி விசாகப் பெருவிழாவும், திருக்கார்த்திகையும் இங்கு சிறப்பு. இது தவிர செவ்வாய், வெள்ளி, பரணி, கார்த்திகை, பூசம், சஷ்டி முதலியன இங்கு சிறப்பான நாட்களாகும்.
காஞ்சிபுரம் சுப்பிரமணியர் கோயில் புராணப் பெயர் செனாதீச்வரம் என்று அறியப்பட்ட இது, காஞ்சியிலுள்ள முருகன் கோயில்களில் ஒன்றாகும். கந்தபுராணம் தோன்றிய தலமும், கந்தபுராணம் அரங்கேறிய தலமும் இதுதான். (கந்தபுராணம் அரங்கேறிய கல் மண்டபம் தற்போது கச்சியப்பர் நூலகமாக உள்ளது.) மேலும், அருணகிரிநாதர், பாம்பன் சுவாமிகள் ஆகியோரின் பாடல் கொண்ட இக்கோவில் குறிப்புகள், காஞ்சிப் புராணத்தில் தனிப்படலமாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.
பிரளய பெருவெள்ளத்தில் அடித்து செல்லப்பட்ட மார்க்கண்டேய முனிவர், திருமாலைக் கண்டு உலகத்து பொருட்களெல்லாம் எங்கே போயின என வினவ; எனது வயிற்றுக்குள் அடக்கம் என்று கூறிய திருமாலை இகழ்ந்தார் முனிவர். இதனால் மனம் வருந்திய திருமால் பிலாகாசத்து அன்னையை வழிபட்டு, பின்னர் இங்கு வந்து ஈசனருகில் சந்நிதி கொண்டார். என்றும் அன்புடயன் ஆனதால் உருகும் உள்ளத்தான் எனும் திருநாமம் கொண்டாரென்பது இத்தல வரலாறாக உள்ளது.
நாகசுப்ரமண்யரின் திருமேனிக்கு ஐந்து தலை நாகம் குடை பிடிப்பது போல் நின்றுள்ளதோடு, வள்ளி-தெய்வானை உலாத் திருமேனிகளுக்கு மூன்று தலை நாகம் குடை பிடிப்பது போலும் காட்சிதருகிறது. மேலும், சந்தான கணபதி திருவுருவமும் அழகுற அமைக்கப்பட்டுள்ளது. காஞ்சி ஏகாம்பரநாதர் கோயிலுக்கும், காஞ்சி காமாட்சியம்மன் கோயிலுக்கும் நடுவில் இக்கோயில் தாபிக்கப்பட்டுள்ளதால் இது சோமசகந்தரை பூர்த்திசெய்வது போல் அமைந்துள்ளது.
வேண்டுவன: நாக ஸ்கந்த வழிபாட்டிற்காக இந்த விக்கிரகம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இவரை வழிபட்டால் திருமணத் தடை, நாக தோஷம் விலகும் என்பது தொன்மை .
வட இந்தியாவின் அரியானா மாநிலத்தின் இருபத்து ஒன்று மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் யமுனாநகர் ஆகும். இதன் பரப்பளவு 1756 சதுர கிலோ மீட்டர் ஆகும். இம்மாவட்டம் நவம்பர் 1989 - ஆம் ஆண்டில் புதிதாக துவக்கப்பட்டது.
மேலும் யமுனாநகர் மாவட்டம் பிலாஸ்பூர், சதௌரா, முஸ்தபாபாத், ரதௌர், ஜகாதரி, மற்றும் சச்ரௌலி என ஆறு ஊராட்சி ஒன்றியங்களை கொண்டுள்ளது.
இம்மாவட்டத்தின் வடக்கில் இமாச்சலப் பிரதேசம், கிழக்கில் உத்தரப் பிரதேசம், தெற்கில் கர்னால் மாவட்டம், தென்மேற்கில் குருச்சேத்திர மாவட்டம் மற்றும் மேற்கில் அம்பாலா மாவட்டம் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.
இம்மாவட்டம் சடௌரா, ஜகாதரி, யமுனாநகர் மற்றும் ராதௌர் என நான்கு சட்டமன்ற உறுப்பினர் தொகுதிகளை உடையது. இம்மாவட்டம் அம்பாலா மக்களவைத் தொகுதியின் கீழ் வருகிறது.
காஞ்சியிற் போந்தவ் விலிங்கம் தாபித்துப் போற்றி நிலத்தில் சிறப்புத் தங்கிய தென் கயிலையை மீள நண்ணி நீப்பரிய பெரிய வாழ்வு நிலாவியது.
மகாளேசம், மாகாளன் என்னும் பாம்பு திருக்காளத்தியில் பூசனை புரிந்து வீடு பேற்றை விரும்பப் பெருமான் கட்டளைப்படி காஞ்சியை அடைந்து சிவலிங்கம் நிறுவிப் போற்றி அருள்பெற்றுப் போய்த் திருக்காளத்தியில் முத்தியை எய்திற்று. இத்தலம் காமகோட்டத்திற்கும், காளிகோயிலுக்கும் இடையில் உள்ளது.
காஞ்சிபுரம் மாகாளேசுவரர் கோயில் என்றறியப்படும் இது, காஞ்சிபுரத்திலுள்ள சிவக்கோயில்களில் ஒன்றாகும். மேலும், இராகு-கேது பூஜித்த தலமும், இராகு - கேது பரிகார தலமுமாக அறியப்பட்ட இக்கோயில் குறிப்புகள் காஞ்சி புராண படலத்துள் உட்கோயில்களாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.
காளத்தியில் மாகாளன் என்னும் பாம்பு வீடு பேற்றையடைய வேண்டி வழிபட்டுக்கொண்டிருந்தது. இறைவன் பணித்தமையால், அப்பாம்பு காஞ்சியை அடைந்து தன் பெயரில் சிவலிங்கத்தை பிரதிட்டை செய்து வழிபட்டு, மீண்டும் காளத்தியை அடைந்து வீடு பேற்றையடைந்ததென்பது தல வரலாறாகும்.
ஐந்து பில்லியன் ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் சூரியன் தன் அகட்டில் எல்லியப் பிணைவை நிறுத்திவிட்டுபுர அடுக்குகளை கோளாக்க வளிம முகில் வட்டாக வெளியே வீசும்போது அது வெண்குறுமீனாக மாறும்.அடுத்த ஒரு பில்லியன் ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் அது ஒளி ஏதும் காலாது . பிறகு, அதை ந்ம்மால் கண்வழி பார்க்க முடியாது. ஈர்ப்பு விளைவை மட்டுமே கொண்டிருக்கும். கருப்புக் குறுமீனாக சூரியன் குளிர ஆகுங்காலம் தோரயமாக, 1015 ஆண்டுகள் ஆகும். மெல்விசை ஊடாட்ட அடர்துகள்கள் இருந்தால் ஒருவேளை இதற்கும் மேலான கால அளவும் இதற்குத் தேவைப்படலாம்.
நீரக எரிப்பைப் பேணவல்ல அணுக்கருப் பிணைவை நிகழ்த்தவியலாத 0.08 பகுதிச் சூரியப் பொருண்மையுள்ள துணை உடுக்கணப் பொருள்களுக்குக் கருப்புக் குறுமீன்கள் எனும் பெயர் முதலில் இடப்பட்டது. இவ்வகைப் பொருள்களுக்கு இப்போது பழுப்புக் குறுமீன்கள் என்ற பெயர் 1970 களில் வழங்கலானது. கருப்புக் குறுமீன்கள் எனும் பெயரை கருந்துளைகளுடனோ நொதுமி விண்மீன்களுடனோ குழப்பிக் கொள்ளக்கூடாது.
தம் உயர் ஈர்ப்பினால் கருப்புக் குறுமீன்களின் மேற்பரப்பு மலைகள் தவிர்த்து மற்றபடி போன்ற மேற்பொருக்கின்றிச் சீராக அமையும். தண்ணீர் போன்ற ஆவியாகும் பொருட்கள் ஏதுமின்றி உலர்ந்திருக்கும். இவற்றின் வளிமண்டலம் முழுவது கரிமம் நிறைந்திருக்கும். முகில்கள் ஏதும் இருக்காது.வளிமண்டலம் மெலிந்துள்ளதால் வானிலை இயல்பேதும் நிலவாது.
எம் டி எம் வான்காணகத்தின் 2.4 மீ தொலைநோக்கியால் வானியலாளர்கள் 3900 வெப்பநிலையினும் குறைந்த வெப்பநிலையுள்ள வகைசார்ந்த பல வெண் குறுமீன்களைக் கண்டறிந்துள்ளனர். இவை 11 முதல் 12 பில்லியன் ஆண்டு அகவையினவாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
உலகில் உள்ள ஏதேனும் இரு பொருள்களுக்கு இடையே செயல்படுவது ஈர்ப்பு விசையாகும். இவ்விசையானது, பொருள்களின் நிறைகளைச் சார்ந்த கவர்ச்சி விசையாகும். நியூட்டனின் ஈர்ப்பு விதிப்படி, ஈர்ப்பு விசை கணக்கிடப்படும் இரு பொருட்களின் நிறைகளின் பெருக்கற்பலனுக்கு நேர்த்தகவிலும், அவற்றிற்கிடையேயுள்ள தொலைவின் இருமடிக்கு எதிர்த்தகவிலும் இருக்கும். அடிப்படை விசைகளில், ஈர்ப்பு விசையே மிகவும் வலிமை குன்றிய விசையாகும். ஆனால், அண்டத்திலே நெடுந்தொலைவிற்குச் செயல்படக் கூடியது. மற்ற விசைகளைப் போல் அல்லாமல், பொதுவாக அனைத்துப் பருப்பொருள்களிலும், ஏன், ஆற்றலிலும் செயல்படக்கூடிய ஒரு கவர்ச்சி விசையாக இவ்விசை இருக்கிறது.இரு பொருட்கள் அவற்றின் திணிவுகளின் பெருக்கத்துக்கு விகிதசமமாக ஒன்றுக்கொன்று ஏற்படுத்தும் விசை ஈர்ப்பு விசையாகும்.
ஒரு பொருளின் மீது செயல்படும் விசைகளைக் காட்ட வேண்டும் எனில், எந்தப் பொருள்கள் கொடுக்கப்பட்டுள்ள பொருளோடு செயலெதிர் செயலில் ஈடுபடுகின்றன என்பதை முதலில் நிர்ணயித்துக் கொள்ள வேண்டும்.
மையநோக்கு விசை என்பது பிற விசைகளோடுகூடப் பொருளின் மீது செலுத்தப்படும் ஒரு தனிப்பட்ட விசையே இல்லை; மாறாக, சீரான நேர்த்திசைவேகத்துடன் ஒரு வட்டப்பாதையில் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் பொருளின்மீது செலுத்தப்படும் அனைத்து விசைகளின் தொகுவிசையே ஆகும்.
நியூட்டனின் முதலாவது விதி: ஒரு பொருளின் மீது வெளிப்புற நிகர சக்தி அல்லது விசை செயற்படுத்தப்படும் வரை , அப்பொருள் தான் இருந்த தன் அசையா நிலையிலோ அல்லது தான் ஒரு நேர்க்கோட்டில் ஒரே சீரான விரைவோடு முன்பு சென்று கொண்டிருந்த தன் நிலையிலோதான் தொடர்ந்து இருந்துவரும்.
நியூட்டனின் இரண்டாம் விதி: ஒரு விசை ஒரு பொருளின் மீது செலுத்தும் பொழுது, அப்பொருளின் நகர்ச்சியில் ஏற்படும் விரைவு முடுக்கம் அவ்விசையின் திசையிலேயே இருப்பதுடன் அவ்விசைக்கு நேர் சார்புடையதும் ஆகும். (முடுக்கம் என்பது திசைவேகம் நேரத்துடன் மாறும் வீதத்தைக் குறிக்கும்).
மின் மற்றும் காந்த பொருட்களால் உண்டாகும் விசை மின்காந்த விசையாகும். இலத்திரன்கள்கள்,புரோட்டான் போன்ற இரு மின்னூட்டத் துகள்களுக்கிடையே அல்லது மின்னோட்டம் நிகழும் இரு கடத்திகளுக்கிடையே செயல்படுவது மின்காந்த விசையாகும். இது வேறின மின்னூட்டங்களுக்கு கவர்ச்சி விசையாகவும், ஓரின மின்னூட்டங்களுக்கு விலக்கு விசையாகவும் இருக்கும். மின்காந்த விசை எதிர் இருமடி விதிக்கு உட்படுகிறது. ஈர்ப்பியல் விசையுடன் ஒப்பிடும்போது, இவ்விசை மிக வலிமையுடையதாக இருக்கிறது. மின்னியல் மற்றும் காந்த விசைகளின் தொகுப்பே மின்காந்த விசையாகும்.