polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இவ்வண்டியானது வாரம் மூன்று முறை செயல்படுத்தப்படுகிறது. சென்னை எழும்பூர் முதல் செங்கோட்டை வரை செல்லும் நேரமானது சென்னையிலிருந்து இரவு 08 மணி 20 நிமிடங்களுக்கு புறப்படும் இரயிலானது இரவு 02 மணி 10 நிமிடங்களுக்கு திருச்சியைச் சென்றடைந்து, பின்னர் மறுநாள் காலை 09 மணி 25 நிமிடங்களுக்கு செங்கோட்டையைச் சென்றடைகிறது. இதன் பயண நேரம் ஏறக்குறைய 13 மணி 30 நிமிட நேரம் ஆகும். இந்த இரயில் செல்லும் நாட்கள் திங்கள், புதன் மற்றும் சனிக்கிழமை ஆகிய நாட்கள் ஆகும். பின்னர் செங்கோட்டை முதல் சென்னைக்கு திரும்பி வரும் நேரமானது செங்கோட்டையில் மாலை 04 மணிக்கு புறப்படும் இரயிலானது இரவு 11 மணி 40 நிமிடங்களுக்கு திருச்சியை வந்தடைந்து, பின்னர் மறுநாள் காலை 5 மணி 35 நிமிடங்களுக்கு சென்னை எழும்பூரை வந்தடைகிறது. இதன் பயண நேரம் ஏறக்குறைய 14 மணி நேரம் ஆகும். இந்த இரயில் திரும்பும் நாட்கள் செவ்வாய்,வியாழன் மற்றும் ஞாயிறு ஆகிய நாட்கள் ஆகும்.
இத்தொடர்வண்டியின் பெயருக்கான காரணம், தென்னிந்திய இதிகாசமான சிலப்பதிகாரத்தின் நாயகி வீரதமிழ் பெண்மணி கண்ணகியின் புகழைபோற்றும் விதமாக அவளது கணவனான கோவலனை சங்ககாலத்தில் மதுரையை ஆண்ட பாண்டிய மன்னனின் தவறான தீர்ப்பால் கோவலன் தலை வெட்டப்பட்டு விட்டதால். அந்த அநீதியை எதிர்த்து பாண்டிய மன்னனின் சொந்த நாடான மதுரையை கண்ணகி தனது மாணிக்க ரத்னங்களாலான சிலம்பால் மதுரையையும், பாண்டியரின் கோட்டையையும் எறித்து மதுரையை மயான பூமியாக மாற்றிய சிலம்பை ஆதராமாக கொண்டு இந்த இரயிலுக்கு "சிலம்பு விரைவு வண்டி" என்று பெயரிடப்பட்டது.
சிலம்பு விரைவுத் தொடர்வண்டி என்பது சென்னை எழும்பூரிலிருந்து செங்கோட்டை வரைச் செல்லும் ஓர் விரைவுத் தொடர்வண்டி ஆகும். தாம்பரம், செங்கல்பட்டு, விழுப்புரம், விருத்தாச்சலம், அரியலூர், திருச்சிராப்பள்ளி, புதுக்கோட்டை, காரைக்குடி, சிவகங்கை, மானாமதுரை,அருப்புக்கோட்டை,விருதுநகர், சிவகாசி, திருவில்லிப்புத்தூர், இராஜபாளையம், தென்காசி ஆகியவை இதன் முக்கிய வழித்தடமாகும். இத்தொடர்வண்டியானது 683 கி.மீ தூரத்தை, 14 மணி நேரங்களில் கடக்கிறது.
2013 ஆம் ஆண்டு சூன் மாதம் 22 ஆம் தேதி சென்னை மற்றும் காரைக்குடி இடையே வாரமிருமுறை இவ்விரைவுவண்டி அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. பின்னர் பொதுமக்களின் கோரிக்கையை ஏற்று சிவகங்கை வழியாக மானாமதுரை வரை நீட்டிக்கப்பட்டது. பின்பு மார்ச் 04, 2017 அன்று அருப்புக்கோட்டை வழியாக செங்கோட்டை வரை நீட்டிக்கப்பட்டது.
சென்னையிலிருந்து - திருச்சி வரை மின்சார இயந்திரம் செயல்படுத்தப்படுகிறது. திருச்சியிலிருந்து - செங்கோட்டை வரை மின்சார இணைப்பு இல்லாததால், டீசல் இயந்திரம் மூலம் இயக்கப்படுகிறது.
பால்டிக் தற்காப்பு ஆட்டம் என்பது ராணியின் பலியாட்ட மறுப்பு திறப்பு ஆட்டத்திற்கு பதிலாக வழக்கத்திற்கு மாறாக விளையாடப்படும் ஒரு மாற்று ஆட்டமாகும். ராணியின் பலியாட்ட மறுப்பு திறப்பை எதிர்த்து விளையாடும் பெரும்பாலான நகர்வுகளில் ராணியின் அமைச்சரை முன்னே கொண்டுவருவதில் பிரச்சினைகள் இருக்கின்றன. இப்பிரச்சினையைத் தீர்க்கும் விதமாக இத்திறப்பில் ஓர் அடிப்படை அனுகுமுறையாக ராணியின் அமைச்சர் உடனடியாக வெளியே கொண்டு வரப்படுகிறது.
பால்டிக் திறப்பின் இந்த அணுகுமுறை சதுரங்க மாசுட்டர்களால் பரவலாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டதாக கண்டறிய முடியவில்லை. ஆனால் சில உலக சதுரங்க வீர்ர்கள் இத்திறப்பு ஆட்டத்தை பயன்படுத்தியுள்ளனர். பால் கீரசு, அலெக்சி சிரோவ் போன்ற கிராண்டு மாசுட்டர்களும் பால்டிக் திறப்பைக் கொண்டு விளையாட்டைத் தொடங்கியுள்ளனர்.
கருப்பு நிறக்காயின் இந்த தற்காப்பு ஆட்டத்திற்கு எதிராக விளையாட வெள்ளைக்கு 3. 3, 3. 3, 3.5, மற்றும் 3. 3 என்ற நகர்வுகள் உள்பட பல நகர்வு சாத்தியங்கள் உள்ளன. விளையாட்டு இவ்வாறு தொடர்கிறது.
14 ஜனவரி 1761ல் தில்லிக்கு வடக்கே 60மைல் தொலைவில் பானிபட் என்ற இடத்தில், மராட்டிய பேரரசின் வடக்கு படைகளுக்கும், ஆப்கானிஸ்தான் மன்னர் அகமது சா அப்தாலிக்கும் இடையில் நடந்த மூன்றாம் பானிபட் போரில் கலந்து கொண்டவர். இப்போரில் மராத்தியப் படைகள் தோல்வி கண்டது. ஆப்கானியர்களின் வெற்றி இந்திய வரலாற்றில் ஒரு பெரும் திருப்புமுனையாக அமைந்தது.
இரகுநாதராவ், கிபி 1753 - 1755களில் வட இந்தியாவின் ஜாட் மக்களுடன் உடன்படிக்கை செய்து கொண்டு, முகலாயர்கள் ஆட்சியில் இருந்த மதுரா, பிருந்தாவனம், கயை, குருச்சேத்திரம் போன்ற இந்துக்களின் புனித நகரங்களைக் கைப்பற்றியதுடன், முகலாய அரசன் அகமத் ஷாவை கைது செய்து, ஆலம்கீர் என்பவரை தில்லி அரசனாக நியமித்தார்.
பேஷ்வாவைக் கொலை செய்த காரணத்தினால், இரகுநாதராவ் நாடு கடத்தப்பட்டார். நாடு கடத்தப்பட்ட இரகுநாதராவ், 6 மார்ச் 1775 அன்று பிரித்தானியர்களுடன் செய்து கொண்ட உடன்படிக்கையின்படி, தானே, வசாய் மற்றும் சஸ்டி நகரங்கள் பிரித்தானியர் வசம் ஒப்படைப்பது என்றும், அதற்கு பிரதிபலனாக, இரகுநாதராவை பேஷ்வா பதவியில் நியமிப்பது என முடிவானது.
பேஷ்வா இளைய மாதவராவின் அரச காப்பாளராகப் பணியாற்றியவர் இரகுநாதராவ். ஐதராபாத் நிசாமுடன் கூட்டு சேர்ந்து இளைய மாதவராவை ஒழித்துக் கட்டி, தான் பேஷ்வா பதவியில் அமர திட்டமிட்ட இரகுநாதராவைக் கைது செய்து வீட்டுச் சிறையில் அடைத்தனர்.
1772ல் முதலாம் மாதவராவ் இறந்த பின்னர், பேஷ்வா பதவியேற்ற அவரது இளைய தம்பி நாராயண ராவின் பாதுகாவலராக இரகுநாதராவ் நியமிக்கப்பட்டார். சனிவார்வாடா அரண்மனையில் இரகுநாதராவ், தனது மனைவி ஆனந்திபாயுடன் சேர்ந்து, நாராயண ராவைக் கொலை செய்தார்.
11 திசம்பர் 1783ல் இரகுநாதராவ் மரணமடைந்தார். அவரது மரணத்துக்குப் பின்னர் இரகுநாத ராவின் மகன்களான இரண்டாம் பாஜி ராவ், இரண்டாம் சிம்மாஜி ராவ் மற்றும் மனைவி ஆனந்திபாய் பேஷ்வாவின் அமைச்சரான நானா பட்நாவிசின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தனர்.
இரகுநாதராவ் மராத்தியப் பேரரசின் பிரதம அமைச்சராக 1773 முதல் 1774 முடிய பணியாற்றியவர். மராத்திய பேஷ்வா முதலாம் பாஜிராவின் மகன் இரகுநாத ராவ் ஆவார்.
கா. உதயசங்கர் ஒரு தமிழ்நாட்டு எழுத்தாளர் ஆவார். இவர் சிறுகதை, கவிதை, மொழிபெயர்ப்பு, சிறார் இலக்கியம், கட்டுரை போன்றவற்றை எழுதி வருகிறார். இவருக்கு 2023 ஆம் ஆண்டுக்கான பால சாகித்திய புரசுக்கர் விருது ஆதனின் பொம்மை என்ற குழந்தை இலக்கிய நூலிற்காக வழங்கப்பட்டது.
இன்றைய தூத்துக்குடி மாவட்டத்திலுள்ள கோவில்பட்டியில் 10 பெப்ரவரி 1960 அன்று கமலம் - ச. கார்மேகம் இணையருக்கு மகனாகப் பிறந்தார் உதயசங்கர்.
கசல் பாடகியான சிறீரஞ்சனி ஒரு மலைவாசஸ்தலத்திற்கு செல்வதாக இக்கதை ஆரம்பிக்கிறது. தனது மனதிற்கு நெருக்கமான உறவான தனது தாயார் கொடூரமாக கொலை செய்யப்பட்ட சோகத்தை மறக்க அவ்விடத்திற்கு வரும் நாயகி அங்கே முகேஷ் என்ற வாகன ஒட்டுனரைச் சந்திக்கிறாள். அவரது தாயாரும் உடன்பிறந்தோரும் அவரது தந்தையாலேயே கொல்லப்பட்ட சோகத்தை முகேஷ், சிறீரஞ்சனியிடம் பகிர்ந்து கொள்கிறார். இதைக்கேட்ட நாயகி தனது வாழ்க்கையை விட மற்றவர்களின் வாழ்க்கை பல்வேறு சோகங்களைக் கொன்டது என எண்ணி தனது துயரத்தை மறக்க ஆரம்பிக்கிறாள். ஒரு கட்டத்தில் முகேஷும் சிறீரஞ்சனியும் ஒரே வீட்டில் சேர்ந்து வாழக்கூடிய சூழ்நிலை அமைகிறது.
ஒருசமயம் சிறீரஞ்சனி முகேஷ் அவரது குடும்பம் பற்றி தன்னிடம் கூறிய அனைத்தும் பொய் என கண்டறிகிறார். பின்பு முகேஷ் தனது குடும்பத்தைப் பற்றிய உண்மையை கூறுகிறார். பரம்பரைச் சொத்துக்களும் பாரம்பரிய மரியாதையும் கொண்ட ஊரின் பெரிய குடும்பமாக இருந்தாலும் சொத்துச்சண்டை காரணமாக நிம்மதியான வாழ்க்கை இல்லாத முகேஷ் அந்த குடும்பத்தையும் சொத்துக்களையும் விட்டு விட்டு ஒரு வாகன ஒட்டுனராக நிம்மதியான அளவான வாழ்க்கை வாழ்வதாகக் கூறுகிறார். இதைக்கேட்ட கதாநாயகி வாழ்க்கையின் மறுபக்கத்தை புரிந்து கொள்கிறார். ஆனால் முகேஷ் மீது வருத்தமும் கொள்கிறார்.
அதேசமயம் மாஸ்கோ மற்றும் பெர்லின் என்று புனைப்பெயரைக்கொன்ட இரு காதலர்களை அவர்கள் சந்திக்கின்றனர். வெவ்வேறு மதத்தை சார்ந்த இவர்களின் காதலை அவர்களின் பெற்றோர் ஏற்றுக்கொள்ளாத காரணத்தால் வீட்டை விட்டு வெளியேறியதாக கூறும் அவர்கள் இந்து மற்றும் முஸ்லிம் மதத்தை சார்ந்தவர்கள் என்று குறிப்பால் உணர்த்தும் இயக்குனர் யார் இந்து யார் முஸ்லிம் எனக் கடைசிவரை வெளிப்படுத்துவதில்லை.
ஜாதி மல்லி 1993 ஆண்டில் வெளியான தமிழ் மொழி திரைப்படம் ஆகும். இதனை கே. பாலச்சந்தர் இயக்கினார். முகேஷ், குஷ்பூ, நாசர்,வினீத், யுவராணி ஆகியோர் முக்கியக் கதாப்பாத்திரங்களில் நடித்திருந்தனர். "பிரணாயதீரம்" என்ற பெயரில் இத்திரைப்படம் மலையாள மொழியிலும் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
இயக்குனர் பாலச்சந்தர் இப்படத்தில் சிறப்பு தோற்றத்தில் நடிக்க டி. ராஜேந்தரை கேட்டுக்கொண்டும் சில காரணங்களால் அவரால் நடிக்க முடியவில்லை. இப்படத்தில் கதாநாயகி குஷ்புவின் பெயரானது கருநாடக இசையின் இராகம் ஒன்றின் பெயரான சிறீரஞ்சனியைப் பின்பற்றி வைக்கப்பட்டுள்ளது.
இளம் காதலர்களும் சிறீரஞ்சனி மற்றும் முகேஷ் உடன் ஒரே வீட்டில் வசிக்கத் தொடங்குகின்றனர். மேலும் அக்காதலர்கள் இவ்விருவரையும் சேர்த்துவைக்க நினைக்கின்றனர். இவர்கள் அனைவரின் துணையோடு சிறீரஞ்சனி தனது சோகத்தில. இருந்து மீள்கிறார்.
விஜயநகரப் பேரரசு தன்னை கர்நாடக சாம்ராச்சியம் என்று அழைத்துக் கொண்டது. இதற்கும் தற்கால கர்நாடகத்துக்கும் ஒரு சம்பந்தமும் இல்லை. ஆந்திரத்தின் கோரமண்டல் கரைப் பகுதியை ஒட்டி விசயநகர பேர்ரசு ஆண்ட பகுதியே கர்நாடகப் பகுதி என்று கூறுகின்றனர். கர்நாடகம் எனபதற்கு விளக்கம் கூறும் கால்டுவெல் 'கர் என்றால் கறுப்பு. நாடு என்பது தேசம். கரிசல் நிலம் உள்ள பிரதேசம் எனபதால் கர்நாடகம் என்று பெயர் பெற்றது என்று கூறுகிறனர்.' என்றார்.
தென்னிந்தியாவின் தற்கால தமிழ்நாடு மற்றும் ஆந்திரப் பிரதேசம் ஆகிய பகுதிகளில் அமைந்த கர்நாடகப் பிரதேசம், கிழக்குத் தொடர்ச்சி மலைகளுக்கும், மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைத்தொடர்களுக்கும் மற்றும் சென்னை மாகாணத்தின் சோழ மண்டலக் கடற்கரைக்கும் இடைப்பட்ட பகுதியாகும். உண்மையில் இப்பகுதிகள் மைசூர் இராச்சியத்தால் கைப்பற்றப்பட்ட தமிழ்நாட்டின் வடக்குப் பகுதிகளும் மற்றும் கேரளாவின் பாலக்காடு பகுதிகளும் கொண்டது.
வங்காள விரிகுடாவின் சோழ மண்டலக் கடற்கரையின் 600 கிலோ மீட்டர் நீளமும், 50 முதல் 100 கிலோ மீட்டர் அகலமும் கொண்டது. இதன் வடக்கில் வட சர்க்காரின் குண்டூர் மாவட்டமும், தெற்கில் கன்னியாகுமரி வரை எல்லையாகக் கொண்டது. கர்நாடகப் பிரதேசம் தெற்கு, வடக்கு மற்றும் மத்திய கர்நாடக பிரதேசம் என மூன்றாகப் பிரிக்கப்பட்டது.
மத்திய கர்நாடக பிரதேசத்தின் வடக்கில் பெண்ணாறு முதல் தெற்கில் கொள்ளிடம் ஆறு வரையிலான வட ஆற்காடு, தென் ஆற்காடு பகுதிகளைக் கொண்டது. மத்திய கர்நாடகப் பகுதியின் முக்கிய நகரங்கள் சென்னை, புதுச்சேரி, ஆற்காடு, வேலூர், திருவண்ணாமலை, கடலூர், விழுப்புரம், செங்கம், பழவேற்காடு, நெல்லூர் ஆகும்.
1692ல் அவுரங்கசீப் கைப்பற்றிய கர்நாடகப் பிரதேசங்களை, ஆற்காடு நவாப் மூலம் நிர்வகித்தார். இறுதி ஆற்காடு நவாப் முகமது கவுஸ் கானுக்கு வாரிசு இன்மையால், அவகாசியிலிக் கொள்கையின் படி, 1867ல் கர்நாடக பிரதேசங்கள், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியினரால், சென்னை மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது.
1692ல் அவுரங்கசீப் கர்நாடகப் பிரதேசங்களை கைப்பற்றி, அதனை நிர்வகிக்க, ஆற்காடு நவாப்பை தனது பிரதிநிதியாக நியமித்தார். அவுரங்கசீப்பின் மறைவிற்குப் பின் ஆற்காடு நவாப் முதலாம் சாதுல்லா கான் தன்னாட்சியுடன் கர்நாடகப் பிரதேசங்களை ஆண்டார்.
கர்நாடகப் பிரதேசம் என்பது தென்னிந்தியாவின் கிழக்குத் தொடர்ச்சி மலைகளுக்கும், மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைத்தொடர்களுக்கும் இடையே உள்ள தற்கால தமிழ்நாடு, தெற்கு கர்நாடகா மற்றும் தெற்கு ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் நிலப்பரப்புகளைக் குறிக்கும்.
16ம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் தக்காண சுல்தான்களால் விஜயநகரப் பேரரசு வீழ்ச்சியுற்றது. எனவே மதுரை நாயக்கர்கள், தஞ்சை நாயக்கர்கள், செஞ்சி நாயக்கர்கள் மற்றும் காளஹஸ்தி நாயக்கர்கள் தன்னாட்சியுடன் கர்நாடகப் பிரதேசங்களை ஆண்டனர்.
கொள்ளிடம் ஆறு பாயும் திருச்சிராப்பள்ளி வரையிலான பகுதியை தெற்கு கர்நாடகம் என்றும்; இதில் அடங்கிய முக்கிய நகரங்கள், திருச்சிராப்பள்ளி, மதுரை, தரங்கம்பாடி, நாகப்பட்டினம், திருநெல்வேலி ஆகும்.
1674ல் மராத்தியர்கள் தஞ்சாவூரைக் கைப்பற்றி, தஞ்சாவூர் மராத்திய அரசை நிறுவினர். அவகாசியிலிக் கொள்கையின் படி, வாரிசு அற்ற தஞ்சாவூர் மராத்திய அரசை, 1855ல் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியில் இணைக்கப்பட்டது.
துவக்க காலத்தில் கர்நாடக பிரதேசங்களின் நிலப்பரப்புகள் சேர, சோழ, பாண்டிய, பல்லவர்களின் கீழிருந்தது. பின்னர் 15ம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் கர்நாடக பிரதேசம் விஜய நகரப் பேரரசின் கீழ் வந்தது.
வடக்கு கர்நாடகப் பிரதேசத்தின் ஒங்கோல் முதல் தெற்கில் பெண்ணாறு வரையிலான பகுதிகள் ஆகும். வடக்கு கர்நாடகப் பிரதேசத்தின் முக்கிய நகரம் ஒங்கோல் ஆகும்.
அபாயகரமான பாலியல் நடத்தை அல்லது இடர்மிகு பாலியல் நடத்தை என்பது ஒரு நபர் பால்வினை நோயால் பாதிக்கப்பட்ட பிற நபருடன் பாலியல் உறவுகொள்ளும் போது மேற்கொள்ளும் நடவடிக்கைகள் மூலம் அதிகரிக்கப்படும் சாத்தியமான பாதிப்புகள் குறித்ததாகும். கர்ப்பமாதல் அல்லது தனது இணையரைக் கர்ப்பமாக்குதல் என்ற நிகழ்வில் சுய நடத்தை அல்லது இணையரின் நடத்தையை இது குறிக்கிறது. பாதுகாப்பற்ற உடலுறவு, வாய்வழிப் பாலுறவு குறிப்பிட்ட இணையர் இல்லாத இணையர், எய்ட்ஸ் நோயாளி அல்லது நரம்புவழி மருந்துட்கொள்பவர், ஆகியோருடன் பாலுறவு போன்றவை அபாயகரமான பாலியல் நடத்தைகள் ஆகும். தொடர்ச்சியாக மருந்து உட்கொள்வது என்பதும் அபாயகரமான பாலியல் நடத்தையுடன் தொடர்புடையதாகும்.
வட அமெரிக்க இளைஞர்கள் பாலியல் உறவில் நன்கு செயல்பாடுள்ளவராக இருந்தாலும் நோய்த்தொற்று அல்லது கருத்தரித்தலுக்கு எதிராக எந்தவித நடவடிக்கையும் எடுப்பதில்லை. அவர்களின் தவறான புரிதல் மற்றும் தவறான நடவடிக்கைகள் அவர்களை அபாயகரமான பாலியல் நடத்தைகளின் ஊக்குவிக்க முனைகிறது. அபாயகரமான பாலியல் நடத்தைகள் பாலியல் உறவில் ஈடுபடும் இருவரையும் சில நேரஙக்ளில் கருப்பை வாய்ப் புற்றுநோய், வேற்றிடச்சூல், மலட்டுத்தன்மை போன்ற சில மோசமான விளைவுகளுக்கு இட்டுச்செல்கின்றன. அடிக்கடி உடலைத் துளையிடுதல், பச்சை குத்துதல் ஆகியவையும் அபாயகரமான பாலியல் நடத்தையுடன் தொடர்புடையதாகும்.
அபாயகரமான இணையருடன் உறவுகொள்ளுதல், சிலர் பலருடன் பாலியல் உறவு கொள்வோருடன் உறவு வைத்துள்ளவராகவோ அல்லது பாலியல் நோய் பாதிக்கப்பட்ட ஒருவராகவோ இருக்கலாம்.
மது அருந்துதல் மற்றும் தவறான சட்டவிரோதமான மருந்துகளை உட்கொள்ளுதல் ஆகியவை கொணோறியா, கிளமிடியா,ட்ரைக்கோமோனியாசிஸ், மஞ்சள் காமாலை, எய்ட்ஸ் ஆகியவற்றை அதிகரிக்கும் ஆபத்தான காரணிகளாகும். குதவழி பாலியல் உறவின்மூலம் ஆண்குறியில் காயம் தென்படல் மிகவும் ஆபத்தான பாலியல் நடத்தையின் அறிகுறியாகும்.
அபாயகரமான பாலியல் நடத்தை என்பது பாதுகாப்பற்ற உடலுறவு, பலருடன் உறவுகொள்ளுதல், சட்டவிரோதமான மருந்து பயன்படுத்துதல் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியதாகும்.
அக்கறை இன்மையாலும், போரினாலும், வேண்டுமென்றே சிதைக்கப்பட்டதனாலும், இக்கலை மரபு பெருமளவு அழிந்துவிட்டது. கூடுதலான அழிவுகள் 20 ஆம் நூற்றாண்டிலேயே இடம்பெற்றன. என்றி பார்மென்டியர், ஜேன் பொய்செலியர் போன்ற சில பிரெஞ்சு அறிஞர்கள், பிற்காலத்தில் அழிந்துவிட்ட சில கலைப்பொருட்களின் ஒளிப்படங்களை எடுத்தும், வரைபடங்களை வரைந்தும், எழுத்துமூல விபரங்களை உருவாக்கியும் அவற்றை ஆவணப்படுத்தி உள்ளனர். சம்பாவின் மரபுச் செல்வங்கள் அழிவதற்குக் காரணமான அக்கறையின்மை இன்றுவரை தொடர்ந்தே வருகிறது. குறிப்பாக, சம்பாவின் வரலாறு தொடர்பான முக்கியமான தகவல்களின் மூலங்களாக இருக்கும் எழுத்துக்கள் பொறிக்கப்பட்ட நினைவுக் கற்கள் தொடர்பிலான அக்கறையின்மையைக் குறிப்பிடலாம். வியட்நாம் போரில் ஈடுபட்ட தரப்புக்களும் தமது பங்குக்கு அழிவுகளை ஏற்படுத்தினர். டொங் டுவோங்கில் இருந்த புத்த மடத்தின் எச்சங்கள் அழிக்கப்பட்டதை எடுத்துக்காட்டாகக் கொள்ளலாம். வேண்டுமென்றே சிதைத்தலும், கலைத் திருட்டும் இன்றும் தொடர்கின்றன.
சம்பாவின் கலைகள் என்பவை இன்றைய வியட்நாமின் தெற்கு, மத்திய பகுதிகளின் கரையோரப் பகுதிகளில் செழித்திருந்த இந்தியச் சார்புப் பண்பாடான சம்பா பண்பாட்டுக்குரிய கலைகளைக் குறிக்கும். இந்தப் பண்பாடு ஏறத்தாழ கிபி 500 தொடக்கம் 1500 வரையான ஆயிரம் ஆண்டுக் காலத்தில் நிலைத்திருந்தது. இந்தோனீசியத் தீவுகளில் இருந்து வியட்நாமியப் பகுதிகளில் குடியேறிய இந்தப் பண்பாட்டுக்குரிய சம் மக்கள் வணிகம், கப்பலோட்டுதல், கடற்கொள்ளை ஆகிய தொழில்களில் ஈடுபட்டிருந்தனர். இவர்களது நகரங்கள், இந்தியா, சீனா, இந்தோனீசியத் தீவுகள் ஆகியவற்றை இணைக்கும் வணிகப் பாதையில் அமைந்த துறைமுக நகரங்களாக இருந்தன. சம்பாவின் வரலாறு சாவா, கெமெர், கம்போடியாவில் உள்ள அங்கூர், இன்று வியட்நாமின் வட பகுதியாக இருக்கும் டாய் வியெட் ஆகிய பகுதிகளைச் சேர்ந்த மக்களுடனான முரண்பாடுகளையும், ஒத்துழைப்புக்களையும் கொண்டதாகக் காணப்படுகின்றது. சம்பா இறுதியாக டாய் வியெட் மக்களிடம் தனது சுதந்திரத்தை இழந்தது.
சம்பாவின் கலை மரபு முதன்மையாக மணற்கற்களில் செதுக்கப்பட்ட முழுமையான அல்லது புடைப்புச் சிற்பங்களையும், செங்கற் கட்டிடங்களையும் உள்ளடக்குகின்றது. இவற்றுடன் சில உலோகச் சிலைகளையும், அலங்காரக் கூறுகளையும் காணக்கூடியதாக உள்ளது. இன்று எஞ்சியுள்ள பெரும்பாலான கலைப்பொருட்கள் சமயக் கருத்துக்களை வெளிப்படுத்துவனவாக உள்ளன. இவற்றுட் சில பொருட்கள் வெறும் அலங்காரங்களாக இருக்கின்றன. ஏனையவை சம் மக்களின் சமய வாழ்க்கை சார்ந்த செயற்பாடுகளுக்கு உரியவை. இவை இந்து சமயம் , புத்த சமயம், உள்ளூர் வழிபாடுகள் ஆகியவற்றின் கூறுகளைக் கொண்டவையாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளன.
சாம் கலையின் மிகப் பெரிய சேகரிப்பு டா நாங்கில் உள்ள சாம் சிற்ப அருங்காட்சியகத்தில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளது. பாரிசில் உள்ள குய்மெட் அருங்காட்சியகத்திலும், சைகோனில் உள்ள வியட்நாம் வரலாற்று அருங்காட்சியகத்திலும், அனோயில் உள்ள வரலாற்று அருங்காட்சியகத்திலும் குறிப்பிடத்தக்க அளவு சேகரிப்புக்கள் உள்ளன. சைகோனிலும், அனோயிலும் உள்ள நுண்கலைகள் அருங்காட்சியகங்களில் குறைந்த அளவு சேகரிப்புக்களைக் காண முடியும்.
1997இல் மசந்தரன் மாகாணத்திலிருந்து கொலெஸ்தான் மாகாணம் பிரிக்கப்பட்டது. இதன் மக்கள் தொகையானது 1.7 மில்லியன் ஆகும். மாகாணத்தின் பரப்பளவு 20,380 கிமீ² ஆகும். மாகாணமானது அலாபாத் கவுண்டி, அக்வாலா கவுண்டி, ஆசாத்ஷாஹார் கவுண்டி, பண்டார்-இ-கஸு கவுண்டி, கோன்பட்-இ-கபூசு கவுண்டி, கர்கான் கவுண்டி, கலகௌக் கவுண்டி, கர்ட்க்யூய் கவுண்டி, மராவ் தொப்பே கவுண்டி, மினுட்ஷஷ்ட் கவுண்டி, ராமியன் கவுண்டி, மற்றும் டர்காம் கவுண்டி என பன்னிரண்டு மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்தப் பகுதியில் மனித குடியேற்றங்களானது கி.மு 10,000 முன்பு ஏற்பட்டது. இதற்கு சான்றாக பண்டைய நகரமான ஜொன்ஜான் நகரத்தின் சான்றுகள் தற்போதைய நகரமான கோன்பட்-எ காஸ்ஸுக்கு அருகில் காணப்படுகின்றன. இது பட்டுச் சாலையில் அமைந்திருந்த பாரசீகத்தின் முக்கிய நகரமாகும்.
இந்த மாகாணமானது ஈரானின் முதல் வட்டாரத்தில் உள்ளது. நாட்டில் உள்ள மாகாணங்களின் வளர்சியை நோக்கமாக கொண்டு மாகாணங்களை 2014 சூன் 22 அன்று ஐந்து பிராந்தியங்களாக ஒருங்கிணைக்கப்பட்டது. இந்த மாகாண மக்களில் சுன்னி முசுலீம்கள் பெரும்பான்மையினராக உள்ளனர்.
கொலெஸ்தான் மாகாணம் என்பது ஈரானின் முப்பத்தோறு மாகாணங்களில் ஒன்றாகும். இது நாட்டின் வடகிழக்கிலும், காசுபியன் கடலின் தெற்கிலும் உள்ளது. மாகாணத்தின் தலைநகராக கோர்கான் நகரம் உள்ளது.
பெரும்பாலான மசாந்தரனிகள் கோர்கனில் வாழ்கின்றனர். அலி அபாத், கோர்ட்குய், பண்டார்-இ காஸ், கோன்பட்-எ காஸ் ஆகிய மக்கள் மசாந்தரனி மொழிகளைப் பேசுகின்றனர்.
நினைவகத்தின் இரு பக்கமும் அகன்ற எல்இடி திரையில் அம்பேத்கரின் வாழ்க்கை வரலாறு குறித்த செய்திகள், அரிய படங்கள், காணொளி மற்றும் ஒலிப்பதிவுகள், நிகழ்ச்சிகளின் தொகுப்பு போன்றவை காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அம்பேத்கரின் வீடு, குடும்பம், வகுப்பறை, நூலகம், பரோடா சமஸ்தானத்தில் பணியாற்றியது, விடுதியிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டது உள்ளிட்டவை நவீனச் சிற்பக் கலையின் வழியாக தத்ரூபமாகச் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும் அலுவலகத்தில் அம்பேத்கர் அமர்ந்து எழுதுவது போன்ற சிலையும், அதன் அருகே அவர் பயன்படுத்திய மை பேனா, தேடலுக்கான நூல்கள், பூதக் கண்ணாடி, தொலைபேசி, குடை, கைத்தடி, தொப்பி, தட்டச்சு இயந்திரம், சுற்றிலும் நூல்கள் வைக்கப்பட்டுள்ளன. பக்கத்து அறையில் அவரது உடைமாற்றும் மேசை, அதன் மேல் அம்பேத்கர் கடைசிக் காலத்தில் கற்றுக்கொண்டு இசைத்த‌ வயலின், சாய்வு நாற்காலி போன்றவை உள்ளன.
அம்பேத்கர் தேசிய நினைவகம் என்பது இந்தியாவின் தலைநகரமான புது டில்லியில், அலிப்பூர் சாலையில் உள்ள ஒரு நினைவகமாகும். இந்த இடத்தில்தான் அம்பேத்கர் தன் வாழ்வின் இறுதிக் காலத்தைக் கழித்தார். இந்த நினைவகமானது அரசியலமைப்புச் சட்டப் புத்தக வடிவில் வடிவமைக்கப்பட்டு, பிரம்மாண்டமாகக் கட்டப்பட்டுள்ளது.
இந்தப் புற்றுநோயின் நிலைகளைப் பொறுத்து அதற்கு சிகிச்சை வழங்கப்படுகிறது. அறுவைச் சிகிச்சை, வேதிச்சிகிச்சை, கதிரியக்கச் சிகிச்சை அல்லது நோயெதிர்ப்புச் சிகிச்சை போன்ற பல வழிகளில் சிகிச்சைகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. அறுவைச் சிகிச்சைகளின் போது பகுதியாகவோ அல்லது முழுமையாகவோ சிறுநீர்ப்பையினை நீக்க வேண்டியிருக்கும். இந்த நோயினால் பாதிக்கப்பட்ட அமெரிக்க ஐக்கிய நாட்டில் உள்ள 77 விழுக்காடு மக்கள் ஐந்து வருட உயிர்வாழும் வீதத்தில் உள்ளனர்.
சிறுநீர்ப்பை புற்றுநோய் என்பது சிறுநீர்ப்பை இழையங்களைப் பாதிக்கக்கூடிய ஒருவகைப் புற்று நோய் ஆகும். இந்த நோயானதுஉயிரணுக்கள் அபரிமிதமான வளர்ச்சியடைந்து உடலின் மற்ற பாகங்களுக்கும் பரவப்படும் திறன் பெற்றது ஆகும். சிறுநீரில் குருதி வடிதல் ,வலி ஏற்படுதல் மற்றும் முதுகு வலி ஏற்படுதல் ஆகியன இதன் அறிகுறிகளாகும்.
புகையிலை பிடித்தல், மரபு வழி நோய்கள், முந்தைய கதிரியக்கச் சிகிச்சைகள், அடிக்கடி சிறுநீர்ப்பையில் ஏற்படும் தொற்றுகள் மற்றும் சில வேதியல் பொருட்களால் இவ்வகையான புற்றுநோய்கள் ஏற்படுகின்றன. பைநோக்கியல் சிகிச்சை மூலம் இதனைக் கண்டறியலாம்.
அலெசாந்திரோ துராந்தி குறிப்பிட்டபடி, இந்தத் துணைத்துறை தொடர்பில் மூன்று கருத்தாக்கங்கள் உருவாயின. முதலாவது "மானிடவியல் மொழியியல்" எனப்பட்டது. இது மொழிகளை ஆவணப்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்தியது. இரண்டாவது, "மொழியியல் மானிடவியல்" இது மொழிப் பயன்பாடு தொடர்பிலான கோட்பாட்டு ஆய்வுகளில் ஈடுபட்டது. கடந்த மூன்று அல்லது நான்கு பத்தாண்டுகளில் வளர்ச்சிபெற்ற மூன்றாவது பிரிவு, மொழியியல் ஆய்வு முறைகளைப் பயன்படுத்தி மானிடவியலின் பிற துணைத்துறைகள் தொடர்பான விடயங்களை ஆய்வு செய்தது. இவை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக உருவானபோதும், மூன்று கருத்தாக்கங்களுமே இன்றும் பயன்பாட்டில் உள்ளன.
தற்கால மொழியியல் மானிடவியல், மேலே குறிப்பிடப்பட்ட மூன்று கருத்தாக்கங்கள் தொடர்பிலும் ஆய்வுகளை மேற்கொண்டு வருகிறது. சமூக அடையாளங்கள்; பரவலாகப் பகிரப்படும் கருத்தியல்கள்; தனிப்பட்டவர்களுக்கும் குழுக்களுக்கும் இடையிலான தொடர்பாடல்களில் பயன்படும் உரையாடல்களின் அமைப்பும் பயன்பாடும் போன்றவை இதற்குள் அடங்கும். மானிடவியல் பிரச்சினைகளை ஆய்வு செய்தல் ஆகிய மூன்றாவது கருத்தாக்கத்துடன் தொடர்புடைய பல விடயப்பரப்புக்கள் தற்கால மொழியியல் மானிடவியல் ஆய்வுகளுக்கான வாய்ப்புக்கள் செறிந்த பகுதியாகும்.
மொழியியல் மானிடவியல் என்பது, எவ்வாறு மொழி சமூக வாழ்க்கையில் செல்வாக்குச் செலுத்துகிறது என்பதை அறிய விழையும் பல்துறை ஆய்வுத்துறை ஆகும். அழியும் நிலையில் உள்ள மொழிகளை ஆவணப்படுத்தும் முயற்சிகளில் இருந்து தோற்றம்பெற்ற இத்துறை மானிடவியலின் ஒரு பிரிவு ஆகும். இது கடந்த ஒரு நூற்றாண்டு காலத்துக்கும் மேலாக, மொழியமைப்பு, பயன்பாடு ஆகியவை தொடர்பான பெரும்பாலான அம்சங்களை உள்ளடக்கியதாக வளர்ச்சியடைந்துள்ளது.
மொழியானது எவ்வாறு தொடர்பாடலை வடிவமைக்கிறது, எவ்வாறு சமூக அடையாளத்தையும் குழு உறுப்புத்தன்மையையும் உருவாக்குகிறது, எவ்வாறு பெரும்படியான பண்பாட்டு நம்பிக்கைகளையும் கருத்தியல்களையும் ஒழுங்குபடுத்துகிறது, எவ்வாறு இயற்கை மற்றும் சமூக உலகில் பொதுவான பண்பாட்டு வெளிப்பாடுகளை வளர்த்தெடுக்கிறது போன்ற விடயங்களை மொழியியல் மானிடவியல் ஆய்வு செய்கிறது.
இப்படம் ஆரம்பத்தின் போதே கொக்கைன் மாபியா தலைவன் பாய் ஒர் காவலரைக் கொல்வதுடன் தொடங்குகிறது. கோகிலா நடுத்தர குடுபத்து மூத்த பெண் பிள்ளை. வேலை தேடி அலையும் அவளுக்கு அழகுக்கலை நிலையத்தில் ஒரு வேலை கிடைக்க தெரியாமல் கொக்கைன் போதைப்பொருள் கடத்தல் காரர்களிடம் சிக்கிகொள்கிறாள். அதன் பின்னர் தனது தாய் புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்ட பலரிடம் உதவி கேட்டும் கிடைக்காமல் கொக்கைன் போதைப்பொருள் கடத்தல் காரர்களுடன் சேர்ந்து கொக்கைனை அல்போன்ஸிற்கு கடத்துவதில் ஈடுபடுகிறாள் கோகிலா. இது இவ்வாறு இருக்க காவல் அதிகாரி குரு கடத்தல் காரர்களை பிடிக்க பல செயல்களில் ஈடுபட்டு வருகிறார்.அதன் பிறகு கோகிலா கடத்துவதை யாரோ காவல் துறையிடம் காட்டி கொடுத்துவிட அவர்கள் இருவரையும் கடத்தல்காரத் தலைவனிடம் கொல்லச் சொல்கிறாள்.
கோலமாவு கோகிலா 2018 ல் வெளிவந்த இந்திய தமிழ் நகைச்சுவை திரைப்படமாகும். நெல்சன் திலீப்குமார் இத்திரைப்படத்தை எழுதி இயக்கியியுள்ளார். இத்திரைப்படத்தை லைகா புரடக்சன் தயாரித்திருந்தது. இத்திரைப்படத்தின் முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் நயன்தாரா நடிக்க அவருடன் இணை கதாபாத்திரங்களில் யோகி பாபு, சரண்யா பொன்வண்ணன், ஆர்.எஸ் சிவாஜி, சார்ள்ஸ் வினோத் மற்றும் ஹரீஸ் பேர்டி ஆகியோரும் நடித்திருந்தனர். அனிருத் ரவிச்சந்தர் இத்திரைப்படத்திற்கான இசையை அமைத்திருந்தார். இத்திரைப்படம் ஆகஸ்ட் 17, 2018 ல் வெளிவந்தது. இத்திரைப்படம் தெலுங்கிலும் இதே தினத்தில் கொ கொ கோகிலா எனும் பெயரில் வெளியானது.
கடத்தல்காரத் தலைவன் கோகிலாவைக் கற்பழிக்க வர அவனை அடிக்கிறாள். அதனால் அவன் உணர்வற்றுகிடக்க 100 கிலோ கொக்கைனையும் கோகிலாவே கடத்த வேண்டும் என பாய் கட்டளையிடுகிறான். அதன் பின்னர் கோகிலா அக் கொக்கைனை கடத்த தன் குடும்பத்துடன் எடுக்கும் சாகசங்கள். அதன் பின்னர் அனைத்து தடைகளையும் தாண்டி வெற்றி பெறுகிறாள் கோகிலா.
உத்திரபிரதேசத்தில், பெத்தாவும் அன்வரும் ஜித்துவை எதிர்கொள்கிறார்கள், அவர் தனது தந்தையும் பெட்டாவும் எதிரிகள் என்பதை அறிந்த பிறகு இருவரையும் கொல்ல முடிவு செய்தார். இருவரும் ஜித்துவிடம் இருந்து தப்பிக்கிறார்கள். பின்னர், ஜித்துவைத் தனிப்பட்ட முறையில் சந்தித்த பெட்டா, அவர் வேறு யாருமல்ல, அவரது மகன் சின்னா, வெடிகுண்டு வெடிப்பில் இறக்கவில்லை, ஆனால் குண்டுவெடிப்பின் சிதைவில் அவர் உயிருடன் இருப்பதைக் கண்டு சிங்காரால் தத்தெடுக்கப்பட்டார். ஜித்து சிங்காரை அவனது பெற்றோருக்காக எதிர்கொண்டபோது, ​​பிட்டாவால் மீட்கப்பட்ட ஜிதுவைக் கொல்ல தனது ஆட்களை அனுப்புகிறார். அன்வர் மற்றும் மைக்கேலின் உதவியாளர்களுடன் சேர்ந்து, பெட்டாவும் ஜித்துவும் சிங்காரின் மாளிகைக்குள் நுழைந்து அவரையும் அவரது உதவியாளர்களையும் கொன்றனர்.
காளி, மர்மமான மற்றும் ஏமாற்றும் முதியவர், ஊட்டியில் உள்ள ஒரு கல்லூரியில் சிறுவர்கள் விடுதி வார்டன் வேலையை எடுத்துக்கொள்கிறார். ஞானம் என்ற உள்ளூர் தலைவரின் கெட்டுப்போன மகன் மைக்கேல் தலைமையிலான, கட்டுக்கடங்காத இறுதியாண்டு மாணவர்களின் குழுவால் ஹாஸ்டல் ஆதிக்கம் செலுத்துவதை அவர் கவனிக்கிறார். காளி மைக்கேலின் செயல்களுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கிறார், இது இருவருக்கும் இடையே பகைக்கு வழிவகுக்கிறது. காளி ஒரு அன்வர் என்ற என்ஆர்ஐ ஹாஸ்டலைட்டுடன் நெருங்கிய பிணைப்பை உருவாக்குகிறார், அவர் மங்கலத்தின் மகள் அனுவுடன் உறவு வைத்துள்ளார். காளி தனது மகள் அன்வருடனான உறவை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி மங்கலத்தை சமாதானப்படுத்துகிறார், மேலும் அவர்கள் காதலில் விழுகிறார்கள்.
சிங்காரின் மரணத்தைத் தொடர்ந்து, பெத்து ஜித்துவுக்கு ஒரு ஆச்சரியம் காத்திருக்கிறது. அவர் ஜித்து தனது மகன் அல்ல, அவர் உண்மையில் சிங்காரின் மகன் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறார். பிந்தையவரை கொல்லும் ஒரு உத்தியின் ஒரு பகுதியாக அவரை சிங்கருக்கு அழைத்துச் செல்ல அவர் பயன்படுத்தினார். அவர் மேலும் கூறுகையில், சின்னா இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு குண்டுவெடிப்பில் இறந்தார். இந்த அதிர்ச்சியூட்டும் வெளிப்பாட்டிற்குப் பிறகு, பெட்டா தனது துப்பாக்கியை ஜித்துவிடம் காட்டினார். திரை கருப்பு நிறத்தில் வெட்டப்பட்டது, அதன் பிறகு துப்பாக்கிச்சூடு சத்தம் கேட்டது, இது பெத்து ஜித்துவைக் கொன்றது என்பதைக் குறிக்கிறது.
பெப்ரவரி, 2018 இல் ரஜினிகாந்தின் 165 ஆவது திரைப்படத்தை, இயக்குநர் கார்த்திக் சுப்புராஜ் இயக்கவிருக்கும் படத்தினை சன் படங்கள் தயாரிப்பு நிறுவனம் சார்பாக கலாநிதி மாறன் தயாரிக்க இருப்பதாக அதிகாரப்பூர்வமாக தகவல் வெளியானது. திரு ஒளிப்பதிவாளராக தேர்வானார். விவேக் அர்சன் படத்தொகுப்பாளராகவும் நியமிக்கப்பட்டார். சூன், 2018 இல் இத்திரைப்படத்தின் படப்பிடிப்பு டார்ஜீலிங்கில் துவங்கியது. இதன் தலைப்பு பேட்ட என்பது அதிகாரப்பூர்வமாக செப்டம்பர் 7, 2018 இல் வெளியானது.
பேட்ட என்பது ரஜினிகாந்தின் 165 ஆவது திரைப்படமாகும். இத்திரைப்படத்தை கார்த்திக் சுப்புராஜ் எழுதி, இயக்கி சன் பிக்சர்ஸ் நிறுவனம் தயாரித்தது. இத்திரைப்படத்திற்கு அனிருத் ரவிச்சந்திரன் இசையமைத்துள்ளார். ரஜினிகாந்த், விஜய் சேதுபதி, பாபி சிம்ஹா, சிம்ரன், திரிஷா, சசிக்குமார், நவாசுதீன் சித்திக் ஆகியோர் முக்கியக் கதாப்பாத்திரத்தில் நடித்துள்ளனர்.