polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
மெகர்பூர் மாவட்டத்தின் வடக்கில் குஸ்தியா மாவட்டம் மற்றும் இந்தியாவின் மேற்கு வங்காளம் மாநிலமும், தெற்கில் மேற்கு வங்காள மாநிலமும், சௌதாங்கா மாவட்டமும், கிழக்கில் சௌதாங்கா மாவட்டமும், குஸ்தியா மாவட்டங்களும், மேற்கில் இந்தியாவின் மேற்கு வங்காள மாநிலமும் எல்லைகளாக உள்ளது.
இம்மாவட்டம் வேளாண் பொருளாதாரத்தை நம்பியுள்ளது. இம்மாவட்டத்தில் மதவங்க, வைராப், சௌதியா, கஜ்லா முதலி ஆறுகள் பாய்வதால் நீர் வளமும், மண் வளமும் கொண்டுள்ளது. இங்கு நெல், சணல், மா, கடுகு, வாழை, உருளைக்கிழங்கு, மிளகு, கடுகு, கோதுமை, அன்னாசி முதலியன பயிரிடப்படுகிறது.
மெகர்பூர் மாவட்டம் (, தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டம் குல்னா கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. வங்காளதேசத்தின் மேற்கில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் மெகர்பூர் நகரம் ஆகும்.
ஏ.ஈ. டவுகிளாசு ) (ஜூலை 5, 1867, விண்டுசர், வெர்மாண்ட் – மார்ச்சு 20, 1962, தக்சான், அரிசோனா) ஓர் அமெரிக்க வானியலாளர் ஆவார். இவர் சூரியக் கரும்புள்ளி வட்டிப்புக்கும் மர வலயங்களுக்கும் இடையில் உள்ள ஒப்புறவைக் கண்டுபிடித்தார். இதனால் தருக்காலவியல் புலத்தை உருவாக்கினார். இத்துறை மரத்தின் அகவையை மர வளர்ச்சி வலயங்களில் இருந்து கணிக்கிறது. இந்தப் புலத்தில் உலோவெல் வான்காணகத்தில் இவர் 1894 இல் இருந்தபோதிலிருந்தே கண்டுபிடிப்புகளை நிகழ்த்தினார். அப்போது இவர் பெர்சிவால் உலோவெலின் உதவியாளராக இருந்தார். ஆனால் இவரது செய்முறைகள் செவ்வாயில் செயற்கையான கால்வாய்கள் இருப்பதையும் வெள்ளியில் செயற்கைக் குழிகள் இருப்பதையும் ஐயமுறச் செய்ததும் அவரிடம் இருந்து விலகினார்.
1936 ஆம் ஆண்டு மகாநதி படுகையில் ஏற்பட்ட வெள்ளப்பேரழிவுக்கு முன்பு, மகாநதிப் படுகையில் ஏற்படக்கூடிய வெள்ளத்தின் பிரச்சினையைச் சமாளிக்க நீர்த்தேக்கங்களில் வெள்ள நீரை சேகரிக்க சர். விசுவேசுவரய்யாவால் விரிவான திட்டம் முன்மொழியப்பட்டது. 1945 ஆம் ஆண்டில், தொழிலாளர் உறுப்பினர் டாக்டர். பி. ஆர். அம்பேத்கர் தலைமையில், மகாநதியை பல நோக்கத்திற்காக பயன்படுத்த வெள்ளத்தை கட்டுப்படுத்தும் சாத்தியமான முடிவுகளில் முதலீடு செய்ய முடிவு செய்யப்பட்டது. அதன்படி நடுவணரசு நீர்வழி நீர்ப்பாசன ஆணையம் கட்டுமானப் பணியைத் தொடங்கியது.
ஈராக்குது அணை இந்தியாவின் ஒடிசா மாநிலத்தில், மகாநதி ஆற்றின் குறுக்கே சம்பல்பூர் இருந்து சுமார் 15 கிமீ தொலைவில் கட்டப்பட்டுள்ளது. அணைக்கு பின்னால் ஏரி மற்றும் 55 கி.மீ. நீர்த்தேக்கம் பரவியுள்ளது. இது இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற பிறகு செயற்படுத்தப்பட்ட முதலாவது பெரிய பல்நோக்கு நதி பள்ளத்தாக்கு திட்டங்களில் இவ்வணையும் ஒன்றாகும்.
அணையில் இரண்டு வெவ்வேறு நீர்மின் நிலையங்கள் உள்ளன. நீர்மின் நிலையம்- முக்கிய அணையின் அடிப்பகுதியில் உள்ளது. இதன் மின் உற்பத்தி 3 37.5 மெகாவாட்டுகள் மற்றும் 2 24 மெகாவாட்டுகள் ஆகும். நீர்மின் நிலையம்- அணையின் தென் கிழக்கு பகுதியில் உள்ளது. இதன் மின் உற்பத்தி 3 24 மெகாவாட்டுகள் ஆகும். அணையின் மொத்த மின் உற்பத்தி 307.5 மெகாவாட்டுகள் ஆகும்.
ஈராக்குது அணை கலப்பு அமைப்பு ஆகும். இது இந்தியாவில் மிகவும் நீண்ட முக்கிய மண் அணை ஆகும். மகாநதி ஆற்றின் குறுக்கே ஈராக்குது அணை 4.8 கி.மீ. ஒட்டுமொத்த நீளம் கட்டப்பட்டுள்ளது. இலம்டுங்கிரி மலைக்கும் சந்திரிகாடாங்கி மலைக்கும் நடுவில் இது கட்டப்பட்டுள்ளது. இங்கு காந்தி மினார் கோபுரம் நேரு மினார் கோபுரம் என இரண்டு காட்சிக் கோபுரங்கள் உள்ளன.
மகாநதி ஆற்றின் மேல் வடிகால் சத்தீஸ்கர் சமவெளிப் பகுதிகளில் அவ்வப்பொழுது வெள்ளம் வந்து பயிர்கள் பாதிப்படைந்தது. அணையின் மூலம் நீர்த்தேக்கம் உருவாக்கி, வடிகால் அமைப்பு மூலம் ஆற்றொழுக்கை கட்டுப்படுத்தி இந்த பிரச்சினைகளைப் போக்க அணை கட்டப்பட்டது. இந்த அணையின் மூலம் 75,000 சதுர கிலோமீட்டர்கள் பாசன வசதி பெறுகின்றன.
ஜர்சுக்டா மற்றும் சம்பல்பூர் மாவட்டங்களில் பல்வேறு தொழிற்சாலைகளுக்கு, முதன்மையாக கனிம செயலாக்கம் மற்றும் நிலக்கரி எரிக்கும் அனல்மின் நிலையங்களுக்கு ஹிராகுட் அணையில் இருந்து வரும் நீர் பயன்படுகிறது.
தொ‌ழி‌ற்சாலைகளுக்கு தண்ணீர் ஒதுக்கீடு செய்வதன் காரணமாக கால்வாய் நீர் மட்டம் குறைந்துள்ளது. இதனால் 30,000 விவசாயிகள் கலந்து கொண்ட மனித சங்கிலி போராட்டம் அறிவிக்கப்பட்டது.
வேட்கை உணவு உண்பதற்கான வேட்கையாகும்; இது சிலநேரங்களில் பசியாலும் ஏற்படுவதுண்டு. பசியற்ற போதிலும் சுவைமிக்க உணவுகள் வேட்கையைத் தூண்டக்கூடும். அனைத்து உயிரிய உயிரினங்களிலும் வேட்கை நிலவுகின்றது. வளர்சிதை மாற்றத் தேவைகளுக்கேற்ப உணவு உட்கொள்வதைச் சீர்படுத்த வேட்கை பயனாகின்றது. செரிமானக் குழாய், கொழுப்பிழையம், மனித மூளை இவற்றிடையேயான நெருங்கிய கூட்டிணைவு மூலம் இது கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றது. வேட்கை ஒவ்வொருவரின் நடத்தையுடனும் நெருங்கிய தொடர்புள்ளதாக உள்ளது. மனவழுத்தத்தினால் வேட்கையின் அளவு கூடுவதும் உணவு உண்பது அதிகரிப்பதும் வழமையாகும். குறைவான வேட்கையுணர்வு பசியின்மை எனவும், கூடிய வேட்கையுணர்வு மிகுபசி எனவும் அறியப்படுகின்றன. கட்டுப்பாடற்ற வேட்கை பசியற்ற உளநோய், மிகுதியாக உண்டு வாந்தியெடுத்தல், , உடல் மெலிவுச் சீர்கேடு, மீதூண், மிகை உண்ணல் குறைபாடு ஆகியவற்றிற்கு காரணமாக அமைகின்றது.
உடலின் ஊட்டச் சத்துக்களின் சேமிப்பு குறையும் போது பசி ஏற்படுவதாக கருதப்பட்டது. நமது உயிரணுக்களுக்கான முதன்மை உணவாக குளூகோசும் கொழுப்பமிலங்களும் உள்ளன. செரிமானத் தொகுப்பில் உணவிருப்பின் இந்த ஊட்டச்சத்துக்கள் குருதியில் உறிஞ்சப்பட்டு உயிரணுக்களுக்கு வழங்கப்படுகின்றன. ஆனால் சில நேரங்களில் செரிமானத் தொகுதி வெறுமையடைகின்றது; ஒவ்வொருநாள் காலையிலும் நாம் எழுந்திருக்கும்போது இத்தொகுதியில் உணவு எதுவும் இருக்காது. இவ்வாறு வெறுமையடையும்போது உடலின் உயிரணுக்களுக்கு உணவுவழங்க இந்த ஊட்டச்சத்துக்கள் எங்காவது சேமிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். உண்மையில் இரண்டு சேமிப்பகங்கள் உள்ளன: குறுங்காலத்திற்கு ஒன்றும் நெடுங்காலத்திற்கும் ஒன்றுமாக இரண்டுள்ளன. குறுங்கால சேமிப்பகம் மாவுச்சத்தையும் நெடுங்கால சேமிப்பகம் கொழுப்பையும் சேமிக்கின்றன.
வெற்று வயற்றுடன் இருக்கும் போது உண்ணல் துவங்குவதாக கேனன், வாசுபர்ன் என்பவர்கள் முன்மொழிந்தனர். வெற்று வயிற்றின் சுவர்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று உரசுவதால் பொதுவாக "பசி கூர்வலி" என்று பொதுவாக அறியப்படும் வலியை ஏற்படுத்துவதாக அவர்கள் பரிந்துரைத்தனர். இருப்பினும் அறுவை சிகிச்சை மூலம் வயிறு நீக்கப்பட்ட நோயாளிகளுக்கும் பசி கூர்வலி ஏற்படுவதால் இது காரணமல்ல என இங்கில்பிங்கர் நிறுவினார் . (புற்றுநோய் அல்லது பெரும் வயிற்றுப் புண் காரணமாக இவர்களது வயிறு நீக்கப்பட்டு உணவுக்குழல் நேரடியாக சிறுகுடலுடன் இணைக்கப்பட்டிருந்தன.) வயிறில்லாததால் இந்த நோயாளிகள் அடிக்கடி உணவு உட்கொள்ள வேண்டியிருந்தாலும் அவர்களது பசியுணர்வும் திருப்தியுணர்வும் வழமையாகவே இருந்தது.
தனிநபரின் வேட்கைத் தூண்டலுக்கு பல காரணிகள் அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இவற்றில் முதன்மையானவை பாலினமும் வயதும் ஆகும்; பெண்களுக்கு ஆண்களை விட வேட்கை தணிதல் கூடுதலாக உள்ளது, வயது ஏற ஏற வேட்கை குறைகின்றது. புகைப்பழக்கம் உள்ளவர்களும் சினைமுட்டை வெளியேற்றும் பெண்களும் குறைவான வேட்கை உணர்வை உணர்கின்றனர்.
உள்ளூர்ப் புவியியலை நன்கு தெரிந்து வைத்திருந்ததால், போர்த்துக்கேயரின் உள்ளூர் இராச்சியங்களுடனான போர்களில் லசுக்காரின்களின் பங்கு முக்கியமானதாக இருந்தது. இலங்கையில் போர்த்துக்கேயர் பங்குபற்றிய ஏறத்தாழ எல்லாத் தொடக்ககாலப் போர்களிலும் அவர்களின் படைகளிற் பெரும்பான்மையினர் லசுக்காரின்களாகவே இருந்தனர். சில சந்தர்ப்பங்களில் போர்களின்போது லசுக்காரின்கள் அணிமாறி உள்ளூர் இராச்சியங்களுக்காகப் போராடியதும் உண்டு. தந்துறைப் போரில் போர்த்துக்கேயப் படைகளில் இருந்து அணிமாறிய லசுக்காரின்களால் கண்டியரசனின் படைகள் இரு மடங்காகின. 1630 இல் ரந்தெனிவலச் சண்டையிலும் போர்த்துக்கேயருடன் சேர்ந்து போரிட்ட ஏறத்தாழ எல்லா லசுக்காரின் படையினருமே அணிமாறிவிட்டனர். இதனால் தமது பிற்காலப் போர்களில் இந்திய, ஆப்பிரிக்க , மலே கூலிப்படைகளில் போர்த்துக்கேயர் கூடுதலாகத் தங்கியிருக்க வேண்டியதாயிற்று. இலங்கையில் கரையோர இராச்சியங்களில் போர்த்துக்கேயரின் ஆட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்த போர்த்துக்கேய - ஒல்லாந்தப் போர்களில் இரண்டு பக்கங்களிலும் லசுக்காரின்கள் போரிட்டனர்.
போர்த்துக்கேயர் முதலில் 1505 ஆண்டு இலங்கைக் கரையில் இறங்கினர். 1517 அளவில் அவர்கள் கொழும்பில் ஒரு கோட்டையைக் கட்ட முடிந்ததோடு உள்வரும், வெளிச்செல்லும் வணிகத்தையும் கட்டுப்படுத்தினர். 1521க்குப் பின்னர் உள்ளூர் இராச்சியங்களின் விடயங்களிலும் அவர்களுடைய தலையீடு தொடங்கியது. போர்த்துக்கேய ஆளணிகள் குறைவாக இருந்ததால், தங்களைப் பாதுகாக்கவும், கோட்டே இராச்சியத்தின் நலன்களைப் பாதுகாக்கவும், தாக்குதல் நடவடிக்கைகளில் உதவவும் உள்ளூர் போர்வீரர்களைப் பணிக்கு அமர்த்தினர். ஏறத்தாழ எல்லா லசுக்காரின்களுமே கத்தோலிக்கராக மதம் மாறிய சிங்களவராகவே இருந்தனர். இக்காலத்திலேயே பல அரச குடும்பத்தினரும் கத்தோலிக்க மதத்துக்கு மாறினர். போர்த்துக்கேயர் உள்ளூர் இராச்சியங்கள் மீது நேரடிக் கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டுவந்த பின்னர் உள்ளூர் அரசர்களுடைய வீரர்களும் லசுக்காரின்கள் ஆகியதுடன், முதலி, முகாந்திரம், ஆராய்ச்சி, கங்காணி போன்ற பதவிகளையும் அப்படியே பயன்படுத்தி வந்தனர்.
இச்சொல், "படை முகாம்" அல்லது "படை" என்னும் பொருள் கொண்ட பாரசீக மொழிச் சொல்லான "லசுக்கர்" என்பதிலிருந்து பெறப்பட்டது. தொடர்புடைய அரபிச் சொல்லான "அஸ்கர்" என்பது "காவலன்" அல்லது "போர்வீரன்" என்னும் பொருள் தருவது. போர்த்துக்கேயர் ஆசியப் படைவீரர்களையோ மாலுமிகளையோ குறிக்க "லஷ்கர்" என்பதை லஸ்காரின் எனப் பயன்படுத்தினர். ஆங்கிலத்தில் இதே பொருளில் எனப் பயன்பாட்டுக்கு வந்தது. இலங்கையில் இது உள்ளூர்ப் போர்வீரர்களைக் குறிக்கவே பயன்பட்டது. இந்தியாவில் எனக் கூறப்பட்டது.
லசுக்காரின் என்பது, இலங்கையில் 1505-1658 காலப்பகுதியில் போர்த்துக்கேயருக்குக் கீழும் பின்னர் 1930கள் வரை பிற குடியேற்றவாத ஆட்சியாளர்களின் கீழும் பணியாற்றிய உள்நாட்டுப் போர்வீரர்களைக் குறிக்கும் சொல் ஆகும். லசுக்காரின்கள் குடியேற்றவாதப் படைகளில் முக்கிய பங்காற்றியது மட்டுமன்றி உள்ளூர் இராச்சியங்களின் படைநடவடிக்கைகளின் வெற்றிக்கும் பங்களிப்புச் செய்துள்ளன.
இவர் மசாசூசட், போசுட்டனில் பிறந்தார். இவரது தந்தையார் போசுடன் இலத்தீன் பள்ளியின் முதல்வரான பெஞ்சமின் ஆர்தார்ப் கவுல்டு ஆவார். இந்தப் பள்ளியில் தான் ஆர்தார்ப் கவுல்டு கல்வி கற்றார். இவரது தாயார் உலுக்ரீழ்சியா தானா கோடார்டு ஆவார். கவிஞர் அன்ன பிளேகு கவுல்டு இவரது மாமா ஆவார். ஆர்வார்டு கல்லூரியில் சேர்ந்து 1844 இல் பட்டம் பெற்றதும், இவர் செருமனி, கோட்டிங்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் காசின் கீழ் கணிதவியலும் வானியலும் படித்தார். அப்போது இவர் வால்வெள்ளிகள், குறுங்கோள்கள் ஆகியவற்றின் நோக்கீடுகள் பற்றியும் அவற்றின் இயக்கம் பற்றியும் 29 ஆய்வுரைகளை வெளியிட்டார். அமெரிக்கவிலேயே முதன்முதலாக வானியலில் முனைவர் பட்டம் பெற்றதும், ஐரோப்பாவின் வான்காணகங்களுக்குப் பயணம் மேற்கொண்டு, அமெரிக்காவில் வானியலை மேம்படுத்த என்ன செய்யவேண்டும் என அறிவுரைகள் கேட்டுப் பெற்றார். அங்கு இவருக்கு இதழின் அமைப்பில் ஒரு வானியல் இதழை அமெரிக்காவில் தொடங்குமாறு முதன்மையான அறிவுரை வழங்கப்பட்டது.
இவர் மசாசூசட்டில் உள்ள கேம்பிரிட்ஜ் மீண்டதும், ஒரு வானியல் இதழைத் 1849 இல் தொடங்கி, 1861 வரை நடத்தினார் . பிறகு 1885 இல் நடுவில் நின்ற இந்த இதழை மீள நடத்தலானர். இது இன்றும் வெளியிடப்படுகிறது. இவர் 1855 இலிருந்து 1859 வரை நியூயார்க், அல்பானியில் உள்ள டட்லி வான்காணகத்தின் இயக்குநராகச் செயல்பட்டார். இவர் 1859 இல் ஐக்கிய அமெரிக்கக் கடற்கரை அளக்கைத் துறை விண்மீன்களின் முனைவட்ட உண்மை இயக்கத்தையும் இருப்பிடங்களையும் செந்தரங்களாகப் பயன்படுத்தவேண்டும் என்பது பற்றிய விவாதத்தை வெளியிட்டார். இவர் 1861 இல், ஐக்கிய அமெரிக்க நாவாய் வான்காணகத்தின் வானியல் நோக்கீடுகளின் பதிவுகளை வெளியிடும் பணிக்கான தகவல்களை 1850 ஆம் ஆண்டு முதலாகத் திரட்டினார்.
இவர் தன் மாபெரும் பணியாகிய யுரோனோமெட்ரியா அர்ஜென்டீனா விண்மீன் அட்டவணையை 1874 இல் முடித்து, 1879 இல் வெளியிட்டார். இதற்காக இவருக்கு 1883 இல் அரசு வானியல் கழகப் பொற்பதக்கம் வழங்கப்பட்டது. இந்த வெளியீடு தென் விண்கோளத் தென் முனையில் இருந்து 100 பாகை வரையிலான பொலிவுமிகு விண்மீன்களுக்கான கவுல்டின் பெயரீடுகளைத் தாங்கி வந்தது. இப்பணி பிளேசுட்டீடு வட அரைக்கோளத்தில் நிகழ்த்திய பணிக்கு இணையானதாகும். இருபதாம் நுற்றாண்டின் அனைத்து விண்மீன்களின் தரவுகளையும் இணைத்து இது நாளதுபடுத்திய பதிப்பு யுரோனோமெட்ரியா அர்ஜென்டீனா, இங்கே ./ கிடைக்கிறது.
இவர் 1848 இல் அமெரிக்காவுக்குத் திரும்பிவந்தார். இவர் 1852 இலிருந்து 1867 வரை ஐக்கிய அமெரிக்க கடல் அளக்கைத் துறையின் நெட்டாங்குப் புலத்துக்குப் பொறுப்பேற்றார். இவர் இப்பணியை வளர்த்தெடுத்து ஒழுங்கமைத்தார். தொலைவரி ஊடாக நெட்டாங்கைத் தீர்மனித்த முதல் முனைவு இதுவே எனலாம். இதற்காக இவர் 1866 இல் அட்லாண்டிக் வடத்தைப் பயன்படுத்தி ஐரோப்பாவுக்கும் அமெரிக்காவுக்கும் இடையிலான நெட்டாங்கைத் துல்லியமாக நிறுவினார்.
பெஞ்சமின் ஆர்தார்ப் கவுல்டு ஓர் அமெரிக்க வானியலாளர் ஆவார். இவர் வானியல் இதழைத் தொடங்கியதற்காகவும் கவுல்டு பட்டையின் கண்டுபிடிப்புக்காகவும் அர்ஜெண்டினா வான்காணகத்தை உருவாக்கியதற்காகவும் அர்ஜெண்டீனா தேசிய வானிலையியல் சேவையை தோற்றுவித்ததற்காகவும் பெயர்பெற்றவர்.
இவர் இவரது தாத்தா பெஞ்சமின் கவுல்டின் பேராளராக 1864 இல் மசாசூசட் சிஞ்சினாட்டிக் கழகத்தில் சேர்க்கப்பட்டார். இவர் 1890 களில் மசாசூசட்டின் அமெரிக்கப் புரட்சியாளர்களின் மைந்தர்கள் கழகத்தில் தொடக்கநிலை உறுப்பினரானார்.
இவர் 1851 இல் கண்டுபிடிப்பு வரிசையில் சிறுகோள்களுக்கு எண்ணையிட முன்மொழிந்தார். இந்த எண்ணைச் சிறுகோளின் மரபுக் குறியீடாக ஒரு வட்டில் பதிவிட வேண்டினார்.
தற்போது காக்ஸ் பஜார் என அழைக்கப்படும் இப்பகுதியை முன்னர் பனோவா என வங்காள மொழியில் அழைக்கப்பட்டது. பின்னர் கிழக்கிந்திய கம்பெனியினர் இப்பகுதியைக் கைப்பற்றி வணிக மையமாக மாற்றினர். வாரன் ஹேஸ்டிங்ஸ் வங்காள ஆளுநராக இருக்கும் போது கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் படைத்தலைவரான கேப்டன் ஹிரம் காக்ஸ் என்பவர் பனோவா பகுதியின் கண்காணிப்பாளாராக பணியில் இருந்தார். பணியின் போது பர்மிய அரக்கான் பகுதி அகதிகளுக்கும், உள்ளூர் ராக்கெயின் மக்களுக்கும் இடையே நடந்த கலவரத்தை அடக்கி அமைதியை நிலைநிறுத்தியதால், அவரின் மறைவுக்குப் பின்னர் பனோவா பகுதிக்கு, காக்ஸ்சின் நினைவாக காக்ஸ் பஜார் எனப் பெயரிடப்பட்டது.
காக்ஸ் பஜார் (, வங்காளதேச நாட்டின் சிட்டகாங் கோட்டத்தில் உள்ள காக்ஸ் பஜார் மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் ஆகும். இந்நகரம் வங்காள விரிகுடாவில் 120 கிலோ மீட்டர் நீளமான கடற்கரை கொண்ட பன்னாட்டுச் சுற்றுலாத் தலமாகும். இந்நகரத்தின் கடற்கரை உலகின் நீளமான கடற்கரைகளில் ஒன்றாகும். காக்ஸ் பஜார் நகரம், சிட்டகாங் நகரத்திலிருந்து தெற்கில் 150 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் வங்காள விரிகுடாவின் கடற்கரையில் அமைந்துள்ளது. காக்ஸ் பஜார் நகரத்தின் பழைய பெயர் பனோவா ஆகும். பனோவா என்பதற்கு வங்காள மொழியில் மஞ்சள் பூ எனப் பொருள்படும்.
தென்கிழக்கு வங்காளதேசத்தில் வங்காள விரிகுடாவில் 6.85 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 51,918 மக்கள் தொகையும் கொண்ட காக்ஸ் பஜார் நகராட்சி மன்றம் 1869-இல் நிறுவப்பட்டது. காக்ஸ் பஜார் வானூர்தி நிலையம் சிட்டகாங் மற்றும் பிற நகரங்களுடன் இணைக்கிறது மூன்று இலட்சம் ரோகிஞ்சா மக்கள் அகதிகளாக காக்ஸ் பஜார் நகரத்திலும், நகரைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளிலும் வாழ்கின்றனர். காக்ஸ் பஜாரின் மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 7579 ஆக உள்ளது. இந்நகரத்தில் வங்காள மொழியுடன், ஆங்கிலம் மற்றும் ரோகிஞ்சா மொழிகள் பேசப்படுகிறது.
காக்ஸ் பஜார் நகரத்தில் காக்ஸ் பஜார் அரசு சட்டக் கல்லூரி, காக்ஸ் பஜார் அரசுக் கல்லூரி, காக்ஸ் பஜார் அரசு மகளிர் கல்லூரி, காக்ஸ் பஜார் அரசு மருத்துவக் கல்லூரி, காக்ஸ் பஜார் நகரக் கல்லூரி, ராமு பட்டப்படிப்பு கல்லூரி, உக்கியா பட்டப்படிப்பு கல்லூரி, தெக்நாப் பட்டப்படிப்பு கல்லூரி, காக்ஸ் பஜார் அரசு உயரிநிலைப் பள்ளி, காக்ஸ் பஜார் அரசு மகளிர் உயர்நிலைப் பள்ளி முதலிய கல்வி நிறுவனங்கள் அமைந்துள்ளது.
காக்ஸ் பஜாரின் பொருளாதாரம் உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டு சுற்றுலாப் பயணிகளின் வருகையால் பெறுகிறது. சுற்றுலாப் பயணிகளின் வருகையால் காக்ஸ் பஜாரில் பன்னாட்டு உணவகங்கள், விடுதிகள், நட்சத்திர விடுதிகள் உள்ளது. மேலும் மீன்பிடி தொழில் மூலம் போதுமான வருவாய் பெறுகிறது.
காசினி செவ்வாய் மேற்பரப்பின் குறிப்புகளை நோக்கீடு செய்து அதன் முடிவுகளை வெளியிட்டார். ஏற்கெனவே அய்கென்சு இவற்றைக் கண்ணுற்றும் வெளியிடவில்லை; செவ்வாய், வியாழன் கோள்களின் சுழற்சி நேரங்களைத் தீர்மானித்தார். காரிக்கோளின் இலாப்பெட்டசு நிலவை1671 இலும் இரியா நிலவை 1672 இலும் கண்டுபிடித்தார். மேலும், இவர் டெத்திசு நிலவையும் தயோன் நிலவையும் 1684 இல் கண்டுபிடித்தார்.இந்த நான்கு காரிக்கோளின் நிலவுகளையும் காசினி தான் முதலில் கண்டறிந்து அவற்றுக்கு சிடெரல் லொடொயிசியா எனப் பெயரிட்டார். இதில் இலாப்பெட்டசு விண்மீனும் உள்ளடங்கும். மேலும், இதன் பிறழ்நிலையான மிகப் பேரளவு பொலிவு மாற்றம் அதன் ஒரு அரைக்கோளத்தில் இருக்கும் கருப்புப் பொருளாலே ஏற்படுவதாக விளக்கவும் செய்தார். இப்பகுதி இப்போது காசினிப் பகுதி என இவரது நினைவாக வழங்கப்படுகிறது. மேலும் இவர்1675 இல் காரிக்கோளின் வலயங்களின் காசினிப் பிரிவையும் கண்டறிதார். இவரும் இராபெர்ட் ஊக்கும் இணைந்து வியாழனின் பெருஞ்செம்பொட்டைக் கண்டுபிடித்தனர்1665 இல். காசினி 1690 வாக்கில் வியாழனின் வளிமண்லத்தின் வேறுபடும் சுழற்சியை முதன்முதலாக நோக்கினார்.
காசினி தசுக்கான் நகர யாகோபோ காசினிக்கும் கியூலியாகுரோவெர்சிக்கும் மகனாகப் பிறந்தார். ஒருசெல்வந்தப் பயில்நிலை வானியலாளரான மார்க்குவிசு கார்னெலியோ மல்வாசியாவுடன் பொலோகுனா அருகில் இருந்த பாஞ்சானா வான்காணகத்தில் ஒருபதவியில் பணிபுரிய ஒப்புக்கொண்டார். காசினியின் வாழ்க்கையின் முதற்பகுதி இப்படி தான் 1648 இல் தொடங்கியது.இவர் பாஞ்சானா வான்காணகத்தில் பணிபுரிந்த போது, தன் கல்வியை ஜியோவன்னி பாட்டிசுட்டா இரிக்கியோலி, பிரான்சிசுக்கோ மரியா கிரிமால்டி ஆகியோரிடம் படித்து முடித்துள்ளார். பொலோகுனா சட்டமன்றக் குழு 1650 இல் பொலோகுனா பல்கலைக்கழக வானியல் துறையின் முதன்மைக் கட்டிலில் காசினியைப் பணியமர்த்தியது. இவர் பொலோகுனாவைச் சார்ந்த சான் பெத்ரோனியோவில் சான் பெத்ரோனியா பேசிலி எனும் ஒரு சூரியக் கடிகையை உருவாக்கினார். இது அண்டம் புவிமைய அமைப்பா எனும் விவாதத்தை வெற்றிகரமாக முடித்து வைத்துள்ளது. பாரீசு வான்காணகத்தில் உதவிபுரிய சோல்பெர்ட்டு பாரீசுக்கு காசினியை அழைக்கும் வரை இவர் பொலோகுனாவைலேயே தங்கியிருந்தார். இவர் 1669 பிப்ரவரி 25 இல் பாரீசுக்குப் போக பொலோகுனாவில் இருந்து புறப்பட்டார்.
இவர் 1673 ஜூலை 14 இல் பிரான்சின் குடிமகனுக்குரிய நலங்களை பெற்றார். இவர்1674 இல் ஜெனிவீவே இலசுத்திரேவை மணந்தார். இவரது மனைவி கிளெர்மான்ட்டு, காம்ப்தே சார்ந்த மாதண்ட நாயகரின் மகளாவார். " இந்தத் திருமணம் வழி காசினி இரு மகன்களைப் பெற்றார்; இவரது இளைய மகன் யாக்குவசு காசினி புவியளவை இயலாளராகவும் வானியலாளராகவும் இரண்டாம் காசினி எனும் பெயரில் விளங்கினார்."
காசினி 1669 இல் பாரீசு நகருக்குச் சென்றார். இவர பாரீசு வான்காணகத்தை கட்டியமைக்க, பதினான்காம் உலூயிசு எனும் பாரீசின் மன்னர் உதவினார். இந்த வான்காணகம் 1671 இல் திறக்கப்பட்டது; காசினி இதன் இயக்குநராக வாழ்நாள் முழுவதும் தான் இறந்த 1712 ஆம் ஆண்டு வரை இருந்துள்ளார். கடைசி 41 ஆண்டுகளும் இவர் பதினான்காம் உலூயிசுக்கு வானியலாளராகவும் அரசருக்குக் கணியம் கணிப்பவராகவும் இருபதவிகளிலும் இருந்துள்ளார். என்றாலும், தன் இளமையிற் பயின்ற கணியத்தை விட இவர் வானியலில் தன் நேரத்தைக் கூடுதலாகச் செலவிட்டார்.
காசினி பெரினால்டோவில் பிறந்தார். பெரினால்டோ அப்போது நைசு நாட்டின் இம்பீரியாவுக்கு அருகில் சாவோய் துச்சியின் பகுதியாக இருந்தது . இவர் தன் வானியல், பொறியியல் பங்களிப்புகளுக்காகப் பெயர்பெற்றவர். இவர் காரிக்கோளின் நான்கு துணைக்கோள்களைக் கண்டுபிடித்தார், காரிக்கோள் வலயங்களின் பிரிவுகளையும் கண்ணுற்றார் காசினிப் பிரிவு இவரது நினைவாகப் பெயர் இடப்பட்டது. இவர்தான் முதன்முதலில் பிரான்சின் நிலக் கிடப்பியல் வரைபடத் திட்டத்தைத் தன் குடும்பத்தில் மேற்கொண்டு வரைந்தார்.
இவர் பாரீசிலேயே இருந்தபடி, 1672 இல் பிரெஞ்சு கயானா, சியென்னேவுக்கு ழீன் இரிச்சர் எனும் உடன்பணியாளரை அனுப்பினார். இவர்கள் இருவரும் சேவ்வாயின் நோக்கீடுகளைச் செய்து இடமாறு தோற்றப்பிழையைக் கண்டறிந்து புவியில் இருந்து செவ்வாயின் தொலைவைக் கண்டறிந்தனர். இது சூரியக் கோள்களின் தொலைவுகளைக் கண்டறிய வழிவகுத்தது: ஏற்கெனவே சூரியக் கோள்களின் சார்புத் தொலைவுகள் வடிவியல் முறையில் அறியப்பட்டிருந்ததால், ஒரேயொரு சூரிய்ன் - கோளிடைத் தொலைவு இவற்றைக் கணக்கிட தேவைபட்டது.
வானின் மீதேற்பட்ட ஈர்ப்பால், இவரது கவனம் முதலில் கணியவியலைப் படிக்க ஆர்வத்தைத் தூண்டியுள்ளது. எனவே, இவர் இளமையில் கணியவியல் நூல்களை அகன்றாழ்ந்து படித்துள்ளார். இந்த விரிவான கணியவியல் அறிவே இவருக்கு வானியலாளர் பதவியை ஈட்டித் தந்துள்ளது. பின்னர், இவர் தன் வாழ்வில் வானியலிலேயே பெரிதும் தன் கவனத்தைக் குவித்துள்ளார். இவர் தொடர்ந்து அறிவியல் புரட்சிக்கு ஆட்பட்டநிலையில், கணியவியல் ஆர்வத்தில் இருந்து விடுபட்டுள்ளார்.
ஜியோவன்னி தொமினிக்கோ காசினி 1683 இல் புவியின் வட, தென்முனைகளின் கனல்களுக்கான சரியான விளக்கத்தை முன்வைத்தார். சூரியனில் இருந்து வான நீள்வட்டத் தளத்தில் விரிவுறும் மங்கலான இக்கனல்கள் கோளிடைவெளியில் நிலவும் அண்டத் தூசுத்துகள்களால் உருவாகின்றன. இந்த அண்டத் தூசுகள் சிறுகோள்களின் மொத்தலாலும் வால்வெள்ளிகளின் மீது பதங்கமாகிக் கவிந்த பனித்துகள்களாலும் ஆனவை என விளக்கினார்."
இவர் 1648 முதல் 1669 வரை பாஞ்சானோ வான்காணக வானியலாளராக இருந்தார். இவர் 1650 இல் பொலோகுனா பல்கலைக்கழக வானியல் பேராசிரியராகப் பணியமர்த்தப்பட்டார். பிறகு, 1671 இல் பாரீசு வான்காணக இயக்குரானார். இவர் தன்னைப் புதிய நாட்டுக்கேற்ப தகவமைத்துக் கொண்டார். எனவே, இவர் ழீன்-தொமினிக் காசினி என அழைக்கப்படுவதுமுண்டு; இவரது கொள்ளுப் பேரனின் பெயரும் தொமினிக் காம்ப்தே தெ காசினி ஆகும்.
இக்காலத்தில் இவர் தனது நெட்டாங்கு தீர்மானிப்பு முறையைப் பின்பற்றி பிரான்சின் பரப்பளவை முதன்முதலாகத் துல்லியமாகக் கணித்தார். நாட்டின் பரப்பளவு எதிர்பார்த்ததைவிட குறைவாக் அமைந்தது. எனவே அரசர் தான் அனைத்துப் போர்களிலும் வென்ற பகுதிகளைவிட, தன் நாட்டை மிகவும் குறைத்து, அதைக் காசினி பறித்துவிட்டதாகக் குறைகூறினார்.
ஜியோவன்னி அல்லது ஜியோவான் அல்லது ஜியான் டொமினிகோ காசினி ஓர் இத்தாலிய வானியலாளரும் கணிதவியலாளரும் பொறியாளரும் கணியவிய்ல் வல்லுனரும் ஆவார்.
இவரது நினைவாக, 1997 இல் ஏவப்பட்ட காசினி விண்ணாய்கலம் பெயர் இடப்பட்டது. இக்கலம் காரிக்கோளுக்கு நான்காவதாக வந்த விண்கலமாகும். இதுவே முதன்முறையாக காரிக்கோளை முதன்முதலாகச் சுற்றிவந்தது.
கலீலிய நிலவுகளின் ஒளிமறைப்பு நேரங்களைக் கலீலியோ கூறிய முறைப்படி, பயன்படுத்திக் காசினி முதன்முதலாக புவி நெட்டாங்குகளை வெற்றிகரமாக அளந்தார்.
இந்த வீடுகளின் அமைப்பு எளியதாகவும், மிகுதியான எண்ணிக்கையில் வாழும் குடும்பத்தினருக்கு இடமளிக்கும் வகையில் உள்ளவை ஆகும். இதே அமைப்பைக் கொண்டு குடும்பத்தின் தேவைக்கேற்ப எட்டுகெட்டு , பதினாறுகெட்டு என கட்டப்பட்டவை உண்டு. இந்த வகை வீடுகளில் சில வீடுகள் ஒவ்வொரு பகுதியும் சூரிய ஒளியைப் பெறும்வகையில் நன்கு திட்டமிட்டு கட்டப்பட்டுள்ளன. இவை சிறந்த காற்றோட்டமுடையவை, கோடைக் காலத்தில் வீட்டினுள் குறைந்த வெப்ப நிலையே இருக்கும்.
இந்த வீடுகளைக் கட்டுவதில் தச்சு சாஸ்திரமும் பாரம்பரிய வாஸ்து முறையும் செல்வாக்கு செலுத்துகின்றன. இந்தப் பாரம்பரிய அறிவு வளர்ந்து பாரம்பரியக் கட்டடக் கலையில் நான்கு கிளைகளாக உருவாயின. இந்த நான்கு கிளைகள் தந்திரசமுச்சயா, வாஸ்துவித்யா, மனுஷ்யாலயா-சந்திரிகா, சில்பரத்னா என்ற பெயர்களின் கீழ் அறியப்படுகிறன.
எல்லா சொடுக்கியக்கிகளிலும், சுத்தியல் எனப்படும் ஒரு வளைந்த நெம்புகோலின் முனையில் உள்ள பற்றுக்கருவியில் தீக்கல் இருக்கும். துப்பாக்கி "இழுக்கப்பட்டு" இருக்கும் போது, சுருள்வில்லின் அழுத்தத்திற்கு எதிராக, விசை இயக்கத்தின் அங்கமான பிடிப்பானால், சுத்தியல் பின்னால் இழுத்துப்பிடித்து வைக்கப்பட்டிருக்கும். விசை இழுக்கப்படுகையில், பிடிப்பானும், சுருள்வில்லும் விடுவிக்கப்பட்டு, சுத்தியல் அதிவேகமாக முன்னால் நகரும். தீக்கல், ஒரு கடினமூட்டப்பட்ட எஃகினால் ஆன வளைந்த தகட்டின்மீது அடிக்கும். எஃகின் மீதான இந்த மோதலால், தீப்பொறிகளை உண்டாகி, கிண்ணியில் இருக்கும் எரியூட்டும் துகள்களில் விழும். பற்றவைக்கப்பட்ட எரியூட்டியின் தீயானது, குழலின் பிற்பகுதியிலுள்ள சிறு துளை வழியாக, சுடும் அறைக்குள் இருக்கும் முதன்மை வெடிபொருளை பற்றவைக்கும்.
சுருள்வில்லால் ஆற்றல்பெறும் சுத்தியல், கடினமூட்டப்பட்ட எஃகின் மேல், ஒரு தீக்கல்லை அடிக்கும்போது; உண்டாகும் தீப்பொறியைக் கொண்டு, ஒரு சொடுக்கியக்க ஆயுதத்தின் உந்துபொருள் பற்றவைக்கப்படும். இந்தவகையில், சொடிக்கியக்கியும் சொடுக்குஞ்சேவலும் (சிலசமயங்களில் சொடுக்கியக்கத்தைவிட மேம்பட்டது என்று வகைப்படுத்த பட்டது) ஒரே மாதிரி தான். பிற்காலத்தில் தீக்கல்லியக்கி வந்தது.
சொடுக்கொலி இயக்கம் என்பது துப்பாக்கியை வெடிக்கச் செய்யும் ஒரு இயங்குமுறை ஆகும். இத்தகைய இயங்குமுறையில் இயங்கும் துப்பாக்கிகளை, சொடுக்கியக்கி என்பர்.
ஈரானில் இருந்து எல்பிஜி எரிவாயுவை ஏற்றிக் கொண்டு பி. டபிள்யூ. மேப்பிள் என்ற கப்பல் எண்ணூர் துறைமுகத்துக்கு வந்தது. இந்த எரிவாயு, லாரிகள் மூலம் ஏற்றப்பட்டு அத்திப்பட்டு புதுநகரில் உள்ள எண்ணெய் நிறுவனத்துக்கு கொண்டுசெல்லப்பட்டது. சமையல் எரிவாயு இறக்கப்பட்ட பிறகு, துறைமுகத்தில் இருந்து அந்தக் கப்பல் 28 சனவரி 2017 அதிகாலை 3 மணிக்கு ஈரானுக்குப் புறப்பட்டது.
துறைமுகத்தை ஒட்டியுள்ள பகுதி என்பதால், இரு கப்பல்களும் குறைந்த வேகத்திலேயே வந்தன. அதனால், பெரிய அளவிலான சேதம் தவிர்க்கப்பட்டது. கப்பல்களில் இருந்த 30-க்கும் மேற்பட்ட ஊழியர்கள் ஆபத்தின்றி தப்பினர். ஆனால், மும்பை கப்பலின் பாகங்கள் உடைந்ததால், அதில் கொண்டு வரப்பட்ட எண்ணெய்ப் பீப்பாய்களில் இருந்து கச்சா எண்ணெய் கசிந்து கடலில் கலந்தது.
அப்போது, மும்பையில் இருந்து டீசல் ஏற்றிக்கொண்டு எம். டி. டான் காஞ்சிபுரம் என்ற கப்பல் எண்ணூர் துறைமுகத்துக்கு வந்துகொண்டிருந்தது. துறைமுகத்துக்கு வெளியே ஒரு கடல் மைல் தொலைவில் வந்தபோது, எதிர்பாராதவிதமாக இரண்டு கப்பல்களும் பயங்கர சத்தத்துடன் நேருக்கு நேர் மோதிக்கொண்டன. இதில் இரு கப்பல்களும் பலத்த சேதம் அடைந்தன.
2017 எண்ணூர் எண்ணெய்க் கசிவு அல்லது எண்ணூர் துறைமுக கப்பல் மோதல் விபத்து என்பது இந்திய மாநிலமான தமிழ்நாட்டின் தலைநகர் சென்னை அருகே எண்ணூர் துறைமுகத்தில் இரண்டு கப்பல்கள் மோதிக்கொண்ட விபத்தாகும். இவ்விபத்து 28 சனவரி 2017 அன்று நடந்தது.
இரு கப்பல்கள் மோதியதில் 65 டன் கச்சா எண்ணெய் கடலில் கொட்டியது. கச்சா எண்ணெய் கடலில் கலந்து, கடல் நீர் மாசடைந்தது. கடலில் எண்ணெய் கலந்ததால் கடல்வாழ் உயிரினங்கள் உயிரிழந்தன.
நிக்கொலாய் செமனோவிச் கர்தசோவ் சோவியத் ஒன்றிய, உருசிய வானியலாளர் ஆவார். இவர் இயற்பியலிலும் கணிதவியலிலும் முனைவர் பட்டம் பெற்றுள்ளார். இவர் மாஸ்கோவில் உள்ள உருசிய அறிவியல் கல்விக்கழக, பி. என். இலெபெதோவ் இயற்பியல் நிறுவனத்தின் உருசிய விண்வெளி மையத்தில் இணை இயக்குநராக இருந்தார்.
தியாகராசா அகில இலங்கைத் தமிழ்க் காங்கிரசு கட்சியின் வேட்பாளராக வட்டுக்கோட்டைத் தொகுதியில் 1970 நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் போட்டியிட்டு இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சி வேட்பாளர் அ. அமிர்தலிங்கத்தை 725 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்று நாடாளுமன்றம் சென்றார். தேர்தலில் வெற்றி பெற்ற சில நாட்களில் அவர் சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்கா தலைமையிலான இலங்கை சுதந்திரக் கட்சி அரசில் சேர்ந்து புதிய குடியரசு அரசமைப்புக்கு ஆதரவாக வாக்களித்தார். 1972 ஆம் ஆண்டில் இவரது கொழும்பு இல்லத்தில் வைத்து இவர் மீது இடம்பெற்ற கொலை முயற்சியில் உயிர் தப்பினார்.
தியாகராசா 1977 தேர்தலில் சுயேட்சை வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டு தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி வேட்பாளர் தா. திருநாவுக்கரசுவிடம் 18,200 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் தோற்றார். இவர் பின்னர் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியில் சேர்ந்தார். 1981 சூன் 4 இல் நடத்தப்படவிருந்த முதலாவது மாவட்ட அபிவிருத்தி சபைத் தேர்தலில் யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் அக்கட்சியின் முதன்மை வேட்பாளராக அறிவிக்கப்பட்டார். ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் வேட்பாளர்களுக்கு எதிராக ஈழப்போராளிகள் எச்சரிக்கை விடுத்திருந்தனர்.
தியாகராசா, ஆறுமுகம் மற்றும் அமிர்தவல்லி ஆகியோருக்கு 1916 ஏப்ரல் 17 இல் மலேசியாவில் பிறந்தார். தனது எட்டு வயதில் இலங்கை வந்து யாழ்ப்பாணத்திலே கல்வி கற்றார். பின்பு இவர் சென்னை அடையாறு கலாசேத்திராவில் சேர்க்கப்பட்டு கல்வி பயின்றார்.