polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
தாவரவியலின் பிரிவுகள் என்பது தாவரங்களுடன் தொடர்புடைய இயற்கை அறிவியலைக் குறிக்கும். தாவரவியலின் முக்கிய பிரிவு பொதுவாக மூன்று குழுக்களாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன; முதன்மை தாவர பிரிவுகள், தாவரங்களின் வாழ்க்கைச் செயல்முறை மற்றும் அவற்றின் அடிப்படை இயற்கை நிகழ்வுகள், அவற்றின் வகைப்பாடு மற்றும் தாவரங்களின் பன்முகத்தன்மை பற்றி படிப்பது; பயன்பாட்டு தாவர பிரிவுகள் என்பது தோட்டக்கலை, வேளாண்மை மற்றும் வனவியல் துறைகளில் தாவரங்கள் எவ்வாறு பொருளாதார ரீதியாக பயன்படுகிறது என்பதைப் பற்றி படிப்பது ; உயிரிதொடர்பான தாவர பிரிவுகள் என்பது பாசிகள், மாசஸ் அல்லது பூக்கும் தாவரங்கள் போன்ற தாவர பிரிவுகளைப் பற்றி படிப்பது.
சிவபெருமானின் திருமுடையைக் காண பிரம்மனும் பாதத்தினைக் கண்டு வருவதாக திருமாலும் சென்ற வேளை நான்முகன் சிவனின் திருமுடியினைத் தொட்டதாகப் பொய் ஒன்றைக் கூறினார் அதற்குத் தண்டனையாக மனித உருவத்தினைப் பெற்று விரிஞ்சிபுரம் இறைவனைப் பூசை செய்து வந்த சிவநாதன் - நயனா, நந்தினி தம்பதியினருக்கு மகனாகப் பிறந்தார். சிவசர்மன் எனப்பெயரிடப்பட்ட அவர் தன் ஜந்தாம் வயதில் தந்தையினை இழந்தார், பூசை செய்யும் உரிமையினை உறவினர் பறித்துக்கொண்டனர். இதனால் கவலையுற்ற சிவசர்மனின் தாயார் சிவனிடம் மன்றாட சிவன் அவர் கனவில் தோன்றி திருக்கோயிலின் பிரம்ம தீர்த்தத்தில் மகனை நீராட்டிக் காத்திருக்கும் படியும் தாம் வழிகாட்டுவதாகவும் கூறினார் எனக் கருதப் படுகின்றது. கனவு கண்ட மறுநாள் கார்த்திகை ஞாயிற்றுக்கிழமை ஒரு முதியவர் உருவில் வந்த அம்பலவாணன் சிவசர்மனுக்குப் பூணூல் அணிவித்து, பிரம்ம, சிவதீட்சை அனைத்தும் செய்து மறைந்ததாகக் கூறப்படுகின்றது. இவ்வாறு சிவசர்மன் விரிஞ்சிபுரம் வழித்துணைநாதர் ஆலயத்தினை அடைந்து பூசைகள் செய்ய அதை ஏற்க சிவன் தலை சாய்த்ததாகக் கூற்றுக்கள் உளன குறிப்பிடத்தக்கது.
தமிழ்நாடு மாநிலம் வேலூர் மாவட்டத்தில் வேலூர் நகரத்திலிருந்து 12 கி. மீ தொலைவில் அமைந்துள்ள விரிஞ்சிபுரம் என்னும் ஊரில் இத் திருத்தலம் அமைந்துள்ளது. இக்கோயில் ஆம்பூர், குடியாத்தம் பகுதிகளில் செல்லும் பேருந்துப் பயணத்தின் மூலம் சென்று சதுவாலை என்னும் இடத்திலிருந்து நடந்தோ முச்சக்க வாகனத்திலோ சென்றால் அடையலாம். இங்குள்ள கோயில் 1300 வருடங்கள் பழமையானதாகும். இக்கோவிலின் இராஜகோபுரம் மற்றும் கலைநயத்துடன் அமைக்க பட்டுள்ள சிற்பங்கள் நிறைந்த அர்த்த மண்டபம் மகா மண்டபம் விஜயநகரப் பேரரசின் நாயக்க மன்னர்களால் கட்டப்பட்டது.இங்கு பிரதான தெய்வம் மார்க்கபந்தீஸ்வரர் சுயம்புலிங்கமாக வடகிழக்கு திசையில் சிறிது சாய்ந்த நிலையில் உள்ளது.
முனிவர்கள் கூடும் புண்ணியத்தலமாக விளங்கியது. சிவபெருமான் கௌரியிடம் கறுப்பு நிறமாய் இருப்பதால் 'ஹே சங்கரீ' என அழைக்க விளையாட்டாகக் கேட்டார் எனவும் இதனால் கோபமுற்ற கௌரி பாலாற்றின் வடகரையில் பொற்பங்காட்டினுள் ஜந்து வேள்விக் குண்டங்களை அமைத்து அதன் நடுவே ஒற்றைக்காலில் நின்று தவமிருந்தார் என்பது வரலாறாக கூறப்படுகின்றது. அத்தவத்தின்போது சிம்மகுளத்தில் நீராடி தனது கருமேனி நீங்கி பொன்மேனி கொண்ட மரகதவல்லியாக மார்க்கசகாயரின் இடப்பாகத்தில் இடம் கொண்டாள் என்பதும் வரலாறு.
சிம்மக்குள நீராடல் - பிரம்மாவிற்குச் சாப விமோசனம் கிடைத்த கார்த்திகை மாதம் இறுதி ஞாயிறு மகளிர் ஈர ஆடையுடன் நீராடிப்பின் விரிஞ்சிபுரம் வழித்துணைநாதர் ஆலயத்தில் அமைந்துள்ள மகா மண்டபத்தில் உறங்குவர். அன்றிரவு உறங்குபவர்கள் கனவில் பூக்கள், பழங்கள், புத்தாடைகள் ஆகியவற்றினைத் தாங்கியபடி முதியவர் கனவில் காட்சி தந்தால் அப்பெண்கள் விரைவில் கருத்தரிக்கும் பாக்கியத்தினை அடைவர் என்பது தொன்நம்பிக்கை. இச்சிம்மக்குளத் தீர்த்தத்தின் பீஜாட்சர யந்திரம் ஆதி சங்கரரால் ஸ்தாபனம் செய்யப்பட்டது.
கோயிலின் உள்ளே தென்புறத்தில் விஜயநகரப் பேரரசின் மன்னர்கள் காலத்தில் அமைக்கப்பட்ட "நேரம் காட்டும் கல்" உள்ளது. அர்த்த சந்திரவடிவில் 1 முதல் 6 வரையும், 6 முதல் 12 வரையும் எண்கள் அந்த கல்லில் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. மேற்புறம் உள்ள பள்ளத்தின் வழியே ஒரு குச்சியை நீட்டினால், குச்சியின் நிழல் எந்த எண்ணின் மீது விழுகிறதோ அதுதான் அப்போதைய நேரம் என்று அறிந்து கொள்ளலாம்.
வழித்துணைநாதர் கோயில் அல்லது மார்க்கபந்தீஸ்வரர் கோயில் என்பது தமிழ்நாட்டின், வேலூர் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள 1300 வருடங்கள் பழமையான சிவன் கோயிலாகும். இது ஒரு தேவார வைப்புத்தலமாகும். விரிஞ்சிபுரத்தலத்தில் அமைந்துள்ள சிம்மக்குளத்தில் பக்தர்கள் நீராட அனுமதி அளிக்கப்படுகின்றது. தமிழகத்தின் எந்தவொரு சிம்மக்குளங்களிற்கும் இல்லாத சிறப்பை உடையது இத்திருத்தலச் சிம்மக்குளம்.
இக்கோயிலில் உள்ள இறைவன் மார்க்கபந்தீஸ்வரர் ஆவார். இறைவி மரகதாம்பிகை ஆவார். மூலவரான மார்க்கபந்தீஸ்வரர் சுயம்புலிங்கமாக வடகிழக்கு திசையில் சிறிது சாய்ந்த நிலையில் காணப்படுகிறார். மேலும் இக்கோயிலில் விநாயகர், முருகன்உடன் வள்ளி,தெய்வானை, தட்சணாமூர்த்தி , பைரவர் , விஷ்ணு துர்க்கை, சரஸ்வதி, பிரம்மா, 63 நாயன்மார்கள் ஆகியோரும் உள்ளனர்.
கோயிலின் உட்பிரகாரத்தில் தலமரமாக பனைமரம் உள்ளது. இது ஒரு அதிசய பனை மரமாக உள்ளது. அதாவது இந்த பனைமரத்தில் காய்க்கும் பனை காய்கள் கருப்பாக காய்க்கின்றன. மறு வருடம் காய்க்கும் பனை காய்கள் வெள்ளையாக காய்க்கின்றன. மூலவரின் மீது பங்குனி மாதத்தில் சூரியக் கதிர்கள் விழுகின்றன.
தினமும் காலை, மாலை வேளைகளில் பூஜை நடைபெறும். பிரதோஷம் வழிபாடு, சிவராத்திரி , வைகாசி விசாகம், சித்ரா பெளர்ணமி, தை அமாவாசை போன்ற நாட்களில் சிறப்பு பூஜைகள் நடைபெறும்.
ஒரு வழக்கரைஞரான இவர், தனது வாழ்நாட்களின் அதிருப்தியுற்றதன் காரணமாக 25 வயதில் தனது வழக்குரைஞர் வாழ்க்கையில் இருந்து விலகி, சுய-வெளியிடப்பட்ட பெரு வாழ்வில், மேற்கு மற்றும் கிழக்கு ஆன்மீக நுட்பங்களை உள்ளடக்கிய மன அழுத்த நிர்வகிப்பிற்கு வழிகாட்டினார். இவர் ஆரம்பத்தில் தனது ""பொக்கிஷத்தை இழந்த துறவி"" என்ற சுய-பதிப்பையும் வெளியிட்டார், பின்னர் அது ஹார்ப்பர் கோலினின் பரந்த விநியோகத்திற்காக எடுத்தது மற்றும் கனடிய மற்றும் சர்வதேச சிறந்த விற்பனையாளர் ஆனது. 20 வருடங்களுக்கும் மேலாக அவரது அனுபவத்தில், ஷிமா நைக், மைக்ரோசாப்ட், பிவிசி மற்றும் ஹெச்பி போன்ற அமைப்புகளுக்காக பேசினார். அவருடைய விளக்கக்காட்சிகள் அவரது புத்தகமான ""தலைப்பில்லாத தலைவர்"" அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கின்றன. இதில் எந்தவொரு பாத்திரத்திலும் யாரும் ஒரு தலைவராக இருக்கக்கூடாது என்ற செய்தியை வழங்க முயற்சிக்கிறார். ஷர்மாவின் பேச்சு பேச்சுவார்த்தைகள் ஹாரி வாக்கர் ஏஜென்சி மூலம் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டுள்ளன.
இவர் 11 புத்தகங்களை வெளியிட்டார், மேலும் இவர் தலைமைதாங்கல் பயிற்சி நிறுவனமான சர்மா பன்னாட்டுத் தலைமைதாங்கல் நிறுவனத்தை நிறுவினார். 2007 ஆம் ஆண்டில், தொழிலதிபர்களின் ஒரு தன் ஓர்வான ஆய்வு, சர்மாவை உலகின் மிக செல்வாக்குமிக்க தலைமை குருக்கள் என்றே பெயரிட்டது.
இராபின் சர்மா கனடிய எழுத்தாளர் மற்றும் தலைமைத்திறன் மேம்பாட்டுப் பேச்சாளர் ஆவார். அவரது தனது செல்வ வளத்தை விற்ற துறவி தொடரின் மூலம் மிகவும் பெயர்பெற்றவர்.
எம். ஜி. சுரேஷ் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் பின் நவீனத்துவப் படைப்பாளிகளில் குறிப்பிடத்தக்கவர். 1970 களில் தமது எழுத்துப் பணியைத் தொடங்கிய இவர் தீபம், கணையாழி உள்ளிட்ட இதழ்களில் புதுக்கவிதை எழுதினார். இளவேனிலின் தூண்டுதலால் எழுதிய, இவர் சிறுகதையானது, கார்க்கி பத்திரிகையில் முதன்முதலில் வெளிவந்தது. இவரின் அட்லாண்டிஸ் மனிதன், அலெக்சாண்டர் ஆகிய இரு புதினங்கள் தாம்பரம் கிறிஸ்தவக் கல்லூரியில் எம்.ஏ பட்டப் படிப்புக்குப் பாடமாக வைக்கப்பட்டிருந்தது. இவரின் படைப்புகளை ஆய்வு செய்து பலர் முனைவர், இளமுனைவர் பட்டங்களைப் பெற்றுள்ளனர். இவர் மொத்தம் ஆறு புதினங்கள், மூன்று சிறுகதைத் தொகுதிகள், மூன்று குறுநாவல்கள் எழுதியுள்ளார். இவருடைய கட்டுரைகள், பத்தி எழுத்துக்கள், நேர்காணல்கள் போன்றவையும் நூல்களாகத் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. பன்முகம் என்னும் காலாண்டு இதழையும் அவர் நடத்திவந்தார்.
இவர் அரசுத்துறையில் தணிக்கையாளராகப் பணியாற்றினார். இலக்கியத்தின் மீதுதான ஈடுபாட்டால், அரசுப் பணியிலிருந்து விருப்ப ஓய்வில் பெற்றார்.
அமோனியம் குளோரைடு , என்பது 4 என்ற மூலக்கூறு வாய்ப்பாட்டை உடைய, வெண்மை நிறப்படிக அமோனியாவின் சோ்மமாகும். இது ஒரு கனிமச்சோ்மம். இது நீரில் கரையக்கூடியது. அம்மோனியம் குளோரைடின் நீர்க்கரைசல் சிறிதளவு அமிலத்தன்மை கொண்டதாகும். சால் அம்மோனியாக் என்பது அம்மோனியம் குளோரைடின் இயற்கையில் கிடைக்கக்கூடிய கனிமவியல் வடிவம் ஆகும். இந்தக் கனிமமானது நிலக்கரி குவியல்களை எாிக்கும் போது வெளிவரும் வாயுக்களை ஒடுக்கத்திற்கு உட்படுத்துவதால் கிடைக்கிறது. இது சில வகை எாிமலைத் துளைகளைச் சுற்றிலும் கூட காணப்படுகிறது. அம்மோனியம் குளோரைடானது முக்கியமாக உரமாகவும், சில வகை மதுபானங்களில் மணமூட்டும் காரணியாகவும் பயன்படுகிறது. அமோனியா மற்றும் ஐதரோ குளோரிக் அமிலம் இவற்றின் வினையிலிருந்து கிடைக்கும் விளைபொருளாகும்.
அம்மோனியம் குளோரைடானது வணிகரீதியில் அம்மோனியா மற்றும் ஹைட்ரஜன் குளோரைடு வாயு அல்லது ஹைட்ரோகுளோரிக் அமிலம் இவற்றின் நீா்க்கரைசலை இணைத்து வினைபுரியச் செய்வதால் பெருமளவில் தயாரிக்கப்படுகிறது.:
இயற்கையில் அம்மோனியம் குளோரைடானது எரிமலைப் பகுதிகளில் எாிமலைக் குழிகளைச் சுற்றிலும் காணப்படும் பாறைகளில் காணப்படுகிறது. வாயுநிலையிலுள்ள அம்மோனியம் குளோரைடில் இருந்து நேரடியாக உருவாகும் இந்தப் படிகங்கள் எளிதில் நீரில் கரையக்கூடிய தன்மையைப் பெற்றுள்ளதால் நிலைப்புத்தன்மை அற்றவையாக உள்ளன.
வெப்பப்படுத்தும் போது அம்மோனியம் குளோரைடு பதங்கமாவது போலத் தோன்றும். ஆனால், அது அம்மோனியாவாகவும், ஐதரசன் குளோரைடாகவும் சிதைவுறுகிறது.
இதேபோன்று, அம்மோனியம் குளோரைடு அதிக வெப்பநிலைகளில் கார உலோக கார்பனேட்டுகளுடன் வினைபுரிந்து அம்மோனியா மற்றும் கார உலோக குளோரைடு ஆகியவற்றைத் தருகிறது.
அம்மோனியம் குளோரைடைத் தயாாிப்பதற்கான முதன்மையான முறையாக இருந்தாலும் கூட சில தொழிலக செயல்முறைகளில் அம்மோனியாவின் வெளியேற்றத்தைக் குறைப்பதற்கான முறையாகவும் இது பயன்படுகிறது.
பேரியம் ஐதராக்சைடுடன் அம்மோனியம் குளோரைடு வினை போலவே, மற்ற வேதிப்பொருட்களுடனான அம்மோனியம் குளோரைடின் வினைகள் வெப்பம் கொள் செயல்முறை வகையைச் சேர்ந்ததாக உள்ளன.
எடை விகிதாச்சாரப்படி அம்மோனியம் குளோரைடின் நீா்க்கரைசலின் காரகாடித்தன்மைச் சுட்டெண் மதிப்பானது 4.6 முதல் 6.0 வரை என்ற எல்லைக்குள் உள்ளது. .
இருநைட்ரசன் இருபுளோரைடு தயாரிக்கும் பல்வேறு முறைகளிலும் இருவகையான மாற்றிய வகைகளின் கலவையே உருவாகிறது. ஆனால் இவற்றைத் தனித்தனியாகவும் தயாரிக்க இயலும்.
என்–என் டைபுளோரோயூரியாவுடன் அடர் பொட்டாசியம் ஐதராக்சைடு சேர்த்து நீரிய நிலையில் இருநைட்ரசன் இருபுளோரைடு தயாரிக்கப்படுகிறது.இம்முறையில் 40% அதிகமாக மூன்று மடங்கு மாறுபக்க மாற்றியன் உருவாகிறது டைபுளோரமீன் பொட்டாசியம் புளோரைடுடன் சேர்ந்து நிலைப்புத்தன்மை இல்லாத திண்மமாக உருவாகிறது. பின்னர் இது சிதைவடைந்து டைநைட்ரசன் டைபுளோரைடாக உருவாகிறது .
ஒருபக்க மாற்றிய அமைப்பு 2 சீரொழுங்கிலும், மாறுபக்க மாற்றிய அமைப்பு 2 சீரொழுங்கு அமைப்பிலும் உள்ளன. இவ்விரண்டு மாற்றியன்களையும் ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்றாக இடைமாற்றம் செய்யலாம். ஆனால் இவற்றை தாழ்வெப்பநிலை பகுதிப்பிரித்தலால் மட்டுமே பிரிக்கமுடியும். மாறுபக்க வடிவம் வெப்பவியல் படி குறைவான நிலைப்புத்தன்மை கொண்டவையாகும். ஆனால் கண்ணாடிப் பாத்திரங்களில் இவற்றை சேகரிக்கலாம். ஒருபக்க வடிவமைப்பு இருநைட்ரசன் இருபுளோரைடு இரு வார காலத்தில் கண்ணாடியைத் தாக்கி சிலிக்கான் டெட்ராபுளோரைடு மற்றும் நைட்ரசு ஆக்சைடுகளாக உருவாகின்றன.
இந்த பூங்காவானது இந்தியாவிலுள்ள அழிக்கப்படாத தடங்கள் கொண்ட தென் மேற்கு தொடர்ச்சி மலை மழை காடுகள் மற்றும் வெப்பமண்டல ஈரமான பசுமையான காட்டில் உள்ளது. முன்மொழியப்பட்ட கரிம்புழா தேசியப் பூங்கா வடக்கே தொடர்ச்சியாக மற்றும் முக்கூர்த்தி தேசியப் பூங்கா வடகிழக்கில், நீலகிரி உயிர்க்கோளக் காப்பகம் மையப் பகுதியாக, மற்றும் ஒரு பகுதியாக நீலகிரி துணை கொத்து , மேற்கு தொடர்ச்சிமலை உலகப் பாரம்பரியக் களம், அங்கீகாரம் மூலம் யுனெஸ்கோ 2007ல் அங்கீகரிக்கப்பட்டது.
அமைதி பள்ளத்தாக்கு தேசியப் பூங்கா என்பது கேரளாவின் இரண்டாவது பெரிய தேசியப் பூங்கா ஆகும். இது பரப்பளவில் அமைந்துள்ளது. இது இடையக மண்டலத்தால் சூழப்பட்டுள்ளது. இது தென் இந்தியாவின், கேரள மாநிலத்தின் பாலக்காடு மாவட்டத்திலுள்ள நீலகிரி மலைகளில் அமைந்துள்ளது. இந்த தேசியப் பூங்காவில் சில அரிய வகை தாவரங்கள் மற்றும் விலங்கினங்கள் உள்ளன. 1847ல் தாவரவியல் அறிஞர் ராபர்ட் வெயிட் என்பவர் இந்த பகுதியில் ஆராய்ந்தார்.
பூங்காவின் பல்லுயிரியலை அச்சுறுத்தும் ஒரு நீர்மின் திட்டத்திற்கான திட்டங்கள் 1970களில் ஒரு சுற்றுச்சூழல் சமூக இயக்கத்தைப் போராடத் தூண்டின. இது "சேவ் சைலண்ட் வேலி இயக்கம்" என அழைக்கப்பட்டது. இதன் விளைவாக இந்தத் திட்டம் இரத்து செய்யப்பட்டு 1980 இல் பூங்கா உருவானது. பூங்காவிற்கான பார்வையாளர்களின் மையம் சைரந்திரியில் உள்ளது.
சித்தலிங்கமடம் என்ற ஊர் தமிழ்நாட்டின் வடபகுதியில் விழுப்புரம் மாவட்டத்தில், திருவெண்ணெய்நல்லூர் ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் உள்ள கிராமம் ஆகும். இக்கிராமம் தென்பெண்ணை ஆற்றின் தென்கரையில் இருந்து சுமார் 4 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இவ்வூர் விழுப்புரத்தில் இருந்து 25 கி.மீ. தொலைவிலும், திருக்கோயிலூரிலிருந்து 10 கி.மீ. தொலைவிலும் திருவெண்ணைநல்லூரில் இருந்து 12 கி.மீ. தொலைவிலும், மாநிலத் தலைநகரான சென்னையில் இருந்து 191 கி.மீ. தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. இவ்வூர் சுமார் 1000 ஆண்டுகள் பழமையான ஊராகும். நன்கு திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்ட தெருக்களைக் கொண்டுள்ளது. இவ்வூரில் 9 ஆம் நுாற்றாண்டைச் சோ்ந்த வியாக்ரபாதீஸ்வரா் ஆலயம் அமைந்துள்ளது. இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர் அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது
ஔவையார் பாடலுக்கு மகிழ்ந்து, பால், தயிர், நெய் பெருக்கெடுத்து வந்த பெருமையினையுடைய தென்கங்கை, என்னும் புகழ்பெறும் தென்பெண்ணையின் தென்கரையில் உள்ள இந்த பிராசீனமான கோயில் பற்றிய குறிப்பு ஸ்காந்த புராணத்தில் காணப்படுகிறது. சுயம்புவாகிய சித்தலிங்கத்தை வழிபட்டுப் புலிப்பாதம் பெற்ற வியாக்கிரபாத முனிவர், இங்கிருந்து தில்லைத் திருத்தலம் எழுந்தருளி, அங்கு பதஞ்சலி முனிவரால் பூஜிக்கப்பட்ட இளமையாக்கியனாரையும் வழிபட்டுப் பேறுபெற்றார். ஆகவே இப்பெருமானுக்குத் திருப்புலிப்பகவனார் என்ற திருநாமமும் உண்டு. மூர்த்தி, தலம், தீர்த்தம் என்ற சிறப்புகளைப் பெற்றது இத்தலம்.
இந்த ஊா் பழங்காலத்தில் சிற்றிங்கூர் என்று அழைக்கப்பட்டது. பின்னா் அப்பெயா் மருவியது. இது மருத நிலத்தில் அமைந்துள்ளதால் ஊா் என்ற பின்னொட்டு பெற்றிருந்தது. இவ்வூரில் அமைந்துள்ள ஸ்ரீ ஞானானந்தகிரி களின் மடம் இந்த ஊரின் தற்போதைய பெயருக்குக் காரணமாகக் கருதப்படுகிறது.
ஜான் மிச்சல் ஓர் ஆங்கிலேய இறையியலாளரும் இய்ற்கை மெய்யியலாளரும் ஆவார். இவர் வானியல், புவியியல், ஒளியியல், ஈர்ப்பியல் என அறிவியலின் பல புலங்களில் முன்னோடி ஆய்வுப் பணிகளை மேற்கொண்டுள்ளார். இவர் "அனைத்து காலத்துக்குமான பெரறிவியலாளர்" ஆகக் கருதப்படுகிறார். இவர்தான் தன் வெளியீடொன்றில் கருந்துளைகள் நிலவலை முதன்முதலில் குறிப்பிட்டார்; முதன்முதலில் நிலநடுக்கம் அலைகளாகப் பரவுதலைக் கூறினார்; செயற்கைக் காந்தங்களைச் செய்யும் வழிமுறையை விளக்கினார்; அண்டவியல் ஆய்வில் புள்ளியியலை முதன்முதலில் பயன்படுத்தினார்.இவர் இரட்டை விண்மீன்கள் தம்மிடையே நிலவும் ஈர்ப்பால் கட்டுண்ட இணைகள் என விளக்கினார். இவர் புவியின் பொருண்மையை அளக்கும் கருவியை உருவாக்கினார். இவர் நிலநடுக்கவியல், காந்த அளவியல் ஆகிய இருபுலங்களின் தந்தையாகக் கருதப்படுகிறார்.
உலகளாவிய மதிப்பிடல்: தார்ன்கில்லின் மாண்புறு ஜான் மிச்சல் , இரசல் மெக்கார்ம்மக் என்ற நூல் இவரது வாழ்க்கை வரலாற்று நூலாகும்
பேரவை மாளிகையின் மறுசீரமைப்பு 2006-ல் சென்னை பல்கலைக்கழகத்தின் செஸ்கி-நூற்றாண்டு கொண்டாட்டத்துடன் இணைந்து நிறைவு செய்யப்பட்டது. இந்த வரலாற்று கட்டிடத்தின் பல்வேறு அம்சங்களை மீட்டெடுக்க இண்டாக் மற்றும் தொல்லியல் துறையின் நிபுணர்கள் ஆலோசனை பெறப்பட்டது. செப்டம்பர் 2006-ல், அப்போதைய இந்திய குடியரசுத் தலைவர் ஆ. ப. ஜெ. அப்துல் கலாம் அவர்களால் பேரவை மாளிகை மீண்டும் பொதுமக்களுக்குத் திறக்கப்பட்டது. இருப்பினும், இது ஏறக்குறைய ஒரு தசாப்தத்திற்குப் மேல் பயன்படுத்தப்படாமல் இருந்தது. ஆகத்து 2015-ல் மீண்டும் இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோதி, இந்தியாவின் முதல் தேசிய கைத்தறி தினத்தை, பேரவை மாளிகை கட்டிடத்தில் தொடங்கி வைத்தார். பிப்ரவரி-மார்ச் 2019-ல் இந்தியாவிலேயே முதன்முறையாக நடத்தப்பட்ட புகைப்படக்கலை மாநாட்டான சென்னை போட்டோ இரண்டாம் பதிப்பின் கண்காட்சி ஒரு மாத காலத்திற்கு நடைபெற்றது.
இந்தோ-சராசெனிக் கட்டிடக்கலை பாணியில் கட்டப்பட்ட பேரவைக் கட்டிடத்தில், பைசண்டைன் பாணியின் பல கூறுகளை உள்ளடக்கியது. பேரவைக் கட்டிடத்தில், பெரிய மண்டபம், மிகப்பெரிய உயரம் மற்றும் விகிதாச்சாரத்தில் உள்ளது. இந்தியாவில் இது சிறந்ததாக கருதப்படுகிறது. கட்டிடத்தின் தனித்துவமான உட்புறத்தில் வர்ணம் தீட்டப்பட்ட கண்ணாடி ஜன்னல்கள், அரிய ஓவியங்கள், சுவரோவியங்கள் மற்றும் வர்ணம் பூசப்பட்ட பட்டைகள் ஆகியவை அடங்கும்.
ராபர்ட் சிஷோம் என்பவர் 19ஆம் நூற்றாண்டு பிரித்தானிய கட்டடக்கலைஞர் ஆவார். இவர் இந்தோ-சரசெனிக் கட்டிடக்கலை முன்னோடிகளில் ஒருவராக கருதப்படுகிறார். ஆரம்பத்தில் ரினைசன்ஸ் மற்றும் கோதிக் கட்டிடக்கலை பாணியை பயன்படுத்தி கட்டிடங்கள் வடிவமைக்கப்பட்டதை சிஷ்லோம் இந்தோ-சரசெனிக் முறைக்கு மாற்றினார். 1871-ல் சேப்பாக்கம் அரண்மனையின் பொதுப்பணித்துறை கட்டிடங்கள் கட்டப்பட்டடதையடுத்து இம்மாற்றம் கொண்டுவரப்பட்டது.
சென்னப் பல்கலைக்கழக பேரவைக் கட்டிடம் என்பது சென்னை பல்கலைக்கழகத்தின் நிர்வாக மையம் ஆகும். இது மெரினா கடற்கரையோரம் வாலாஜா சாலையில் அமைந்துள்ளது.1874 மற்றும் 1879 ஆண்டுகளுக்கிடையே இராபர்ட் சிஷோம் என்பவரால் கட்டப்பட்டது. இந்த பேரவைக் கட்டிடம் இந்தோ சரசனிக் பாணி மற்றும் பழமையான இந்தியாவில் சிறந்த கட்டிடக்கலையின் உதாரணங்களில் ஒன்றாக கருதப்படுகிறது.
சிறிய சுடுகலனை சுடும் செயல்பாட்டை எளிதாக்குவதற்கான முதல் முயற்சி தான் "திரி இயக்கம்". இந்த இயங்குமுறை ஒரு எளிய சுழல்மையம் கொண்ட நெம்புகோல் இழுக்கப்படுகையில், எரியும் திரி தாழ்ந்து தொடுதுளையில் இடப்படும். நைட்ரேட்டு, கரி, மற்றும் கந்தக கரைசலில் ஊறவைத்து, உலர்த்தப்பட்ட தாவர நார்களால் ஆனது, இந்த திரி; இதனால் மெதுவாக எரியும் பண்பைக் கொண்டது. இந்த "மந்தகதி திரி" துப்பாக்கியின் தேவைக்கு, முன்கூட்டியே தீமூட்டப்படும், இது மெதுவாக எரிகையில், சூடான கங்கு அதன் எரியும் முனையில் இருக்கும். துப்பாக்கியில் குண்டேற்றப்பட்டு, தொடுதுளை துகள்களால் நிரப்பப்பட்ட பின்பு, திரியின் எரியும் நுனியை தொடுதுளையை தொடும் வகையில், இயங்குமுறை இருக்கும். துப்பாக்கியை சுடுவதற்கு, அதில் குறிவைத்து, விசை இழுக்கப்படும். இது திரியை தொடுதுளையில் இட்டு, பொடியை தீமூட்டும். மிகக் கவனமாக மெதுவாக எரியும் திரியை நீண்ட நேரத்திற்கு எரியும்படி செய்வர். இந்த இயங்குமுறையால் ஓரளவுக்கு துல்லியத்துடன் சுட முடிந்தது.
உந்துபொருளை தீமூட்டுதல் தான், எந்த ஒரு சுடுகலனை சுடுவதற்கும் முதற்படி ஆகும். எளிய மூடிய குழாய்களான, பீரங்கிகள் தான் முற்கால சுடுகலன்கள். குழாயின் மூடிய முனையில் குடையப்பட்டு இருக்கும் "தொடுதுளை" எனப்படும் சிறு-துளை ஆனது, முதன்மை வெடிபொருளுக்கு இட்டுச்செல்லும். நன்கு நுணுக்கப்பட்ட மருந்தைக் கொண்டு இத்துளை நிரப்பப்பட்ட பின், பந்தம் அல்லது சூடான கங்கு மூலமாக தீமூட்டப்படும். கையடக்க சுடுகலன்களின் வருகைக்கு பின்பு, துப்பாக்கியைச் சுடுவதற்கு இம்முறை விரும்பப் படவில்லை. எரிந்து கொண்டிருக்கும் குச்சியை கையில் ஏந்தியவாறு, வெடிமருந்தை கவனமாக குழலின் அடிப்பகுதி வரை இட முயற்சிப்பது, ஆபத்தானது ஆகும். மேலும், துப்பாக்கியை ஒற்றைக் கையால் பிடித்துக்கொண்டு இருக்கும் அதே வேளையில், இலக்கை நோக்கி குறிவைத்துக் கொண்டு, மறுகையில் தீப்பந்தத்தை ஏந்தி தொடுதுளையை தேடுவது, துல்லியமாக சுடுவதை மிகக்கடினம் ஆக்கியது.
ஊசியடி வெடிப்பொதி என்பது, ஒரு வழக்கொழிந்த உலோக வெடிபொதி வகை ஆகும். வெடிபொதியின் அடித்தட்டிற்கு சற்று மேலே, ஆரப்போக்கில் துருத்திக்கொண்டு இருக்கும் ஒரு சிறிய ஊசியை அடித்து, இதில் எரியூட்டி பற்றவைக்கப்படும். 1830-களில் பிரெஞ்சுக்காரர் கசீமிர் லெஃபொஷொ என்பவரால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, 1835-ல் காப்புரிமம் பெறப்பட்டது. இது ஒரு முற்கால உலோக வெடிபொதி ஆகும். இதன் வரலாறு, வாய்குண்டேற்ற ஆயுதங்களுக்கு மாற்றாக வந்த பின்-குண்டேற்றிகளின் மேம்பாட்டுடன் மிகவும் நெருங்கியது. இருந்தாலும், துருத்திக் கொண்டிருக்கும் ஊசியானது, எளிதில் சேதமடையக் கூடியது, தவறுதலாகவும் பற்றக்கூடியது. அதிலும், இதை குண்டேற்றுகையில் இதன் ஊசி, ஒரு சிறிய பள்ளத்தில் பதியும் வகையில் குண்டேற்றப்பட வேண்டும். தற்காலத்தில், சில மிகச்சிறிய வெற்று வெடிபொதிகளில் மட்டுமே ஊசியடி எரியூட்டல் உள்ளது.
விளிம்படி வெடிபொதிகள், பின்முனையில் விளிம்புடைய ஒரு மெல்லிய பித்தளை உறையை பயன்படுத்தும். உற்பத்தியின்போது இந்த விளிம்பில் அதிர்வுணர் எரியூட்டி நிரப்பப்படும். ஈரமான நிலையில் இருக்கும் எரியூட்டியை, ஒரு குண்டுமணி அளவில் உறைக்குள் இடுப்படும்; பிறகு அந்த உறை வேகமாக சுழற்றப்படுவதால் ஈரமான எரியூட்டி விளிம்புகளில் தங்கிவிடும். உலர்ந்த நிலையில், அந்த எரியூட்டி அதிர்வுணர் பண்பை அடைந்துவிடும். இதன்பின் விளிம்பு சுத்தியல் அல்லது வெடியூசியால் அடித்து நொறுக்கப்படுகையில், எரியூட்டி வெடித்து, முதன்மை வெடிபொருளை பற்றவைக்கும். விளிம்படி வெடிபொதிகளை ஒருமுறை மட்டுமே பயன்படுத்த முடியும், அதில் மீள்குண்டேற்றம் செய்ய இயலாது.
சுடுகலன் எறியியலில், எரியூட்டி என்பது, கைத்துப்பாக்கி, புரிதுமுக்கி, மற்றும் சிதறுதுமுக்கி வெடிபொதியின் ஓர் கூறு / பாகம் ஆகும். ஆயுதத்தை சுடுவதற்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட அதே வெடிமருந்து தான், முற்கால எரியூட்டிகளாக விளங்கின; ஆனால் அது ஒரு கிண்ணியில் அல்லது துளையில் இடப்பட்டு, எரியும்-திரி அல்லது தீப்பொறி போன்றவையால் பற்றவைக்கப்படும். இந்த வெளிப்புற மருந்து, ஓர் குழாயின் வழியாக, துமுக்கிக் குழலிலுள்ள முதன்மை வெடிபொருளுடன் இணைக்கப் பட்டிருக்கும். ஈரமானால் இந்த மருந்து எரியாது என்பதால், மழையில் ஆயுதங்கள் சுடுவதற்கு திராணியற்றதாக இருந்தது.
அதிர்வுணர் வேதிப்பொருட்களே, நவீன எரியூட்டிகள் ஆகும். சிறிய ஆயுதங்களில், வழக்கமாக இவை வெடிபொதியின் பின்பகுதியோடு இணைக்கப்படும். பீரங்கியைப் போல பெரிய ஆயுதங்களில், எரியூட்டி என்பது, முதன்மை வெடிபொருளுக்கு பின்னால் குழலுள் இடப்படும், ஒரு தனிக்கூறு / தனி-பாகம் ஆகும். வெடியூசி அடிப்பதால், அல்லது மின்-எரியூட்டல் மூலமாக போதுமான விசை உருவாகும் பட்சத்தில், இந்த எரியூட்டிகள் வேதிவினை புரிந்து, வெப்பத்தை உண்டாக்கி, அதன்மூலம் முதன்மை வெடிபொருளை தீமூட்டி, எறியத்தை சுடுகிறது.
சிறிய எண்ணிக்கையிலான உறையிலா வெடிபொதிகள் எரியூட்டியையே பிரயோகிக்காது, மாறாக முதன்மை உந்துபொருள் வெளிப்புறத்தில் இருந்து அளிக்கப்படும் மின்னூட்டத்தால் பற்றவைக்கப்படும். மின்சாரத்தால் பற்றவைக்கப்படும் அக எரியூட்டலுடன், இதை ஒப்பிட்டு குழம்ப வேண்டாம்.
வேதியியற் எரியூட்டிகள், மேம்பட்ட உலோகவியல் மற்றும் உற்பத்தி நுணுக்கங்கள் ஆகியவன ஒன்று சேர்ந்து, 19-ஆம் நூற்றாண்டில் ஓர் புத்தம்புதிய சுடுகலன் வகுப்பை உருவாக்கியது — வெடிபொதி இடப்படும் ஆயுதம்.
மூன்று உலோக வெடிபொதி எரியூட்டல் அமைப்புகள் தற்காலம் வரை நிலைத்து உள்ளன. அவை விளிம்படி எரியூட்டி, பெர்டான் நடுவடி எரியூட்டி, மற்றும் பாக்ஸர் நடுவடி எரியூட்டி ஆகும்.
ஆர்க்காட்டை தங்கள் கட்டுப்பாட்டிற்காக கொண்டுவர போராடிய வெவ்வேறு வம்சங்களுக்கிடையில் நீண்டகால மோதல்களால் இருந்ததால், ஆர்காடானது இடையில் வந்த பிரித்தானியர் மற்றும் பிரஞ்சுக்கார்கள் வசம் வந்தது. என்றாலும் பிரிட்டித்தானியர் மற்றும் பிரெஞ்சு படைகளுக்கு இடையே நடந்த போரானது தென்னிந்தியாவை தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவரும் நோக்கத்துக்காக மட்டுமே இருந்தது. ஆர்காட்டைக் கைப்பற்ற இராபர்ட் கிளைவ் கட்டுப்பாட்டிலான பிரித்தானியப் படைகளின் போர் என்பது பிரித்தானியரால் நடத்தப்பட்ட மிக் குறிப்பிடத்தக்கப் போர்களில் ஒன்றாக இருந்தது. இந்த முற்றுகை ஐம்பது நாட்கள் நீடித்தது, 15 நவம்பர் 1751 அன்று முடிவுக்கு வந்தது.
இந்த நுழைவாயில் இரண்டு தளங்களைக் கொண்டு அமைந்துள்ளது. கீழ்தளத்தில் உள்ள நுழைவாயில் இஸ்லாமிய வளைவு அமைப்பில் காணப்படுகிறது. இந்த வாயிலின் இருபுறங்களிலும் காவலர்கள் தங்குவதற்கான அறைகள் உள்ளன. நுழைவு வாயிலின் வெளிப்புறம் பாலாற்றை ஒட்டியுள்ள பகுதியிலும் சிறு சிறு அறைகள் இருந்ததற்கான தடயங்களும் உள்ளன. வாயிலின் மேல்தளத்தில் ஓர் அலங்கம் காணப்படுகிறது. எதிரிப் படைகள் வருவதை வேவுபார்க்கும் வகையில் இது அமைக்கப்பட்டுள்ளது. தற்போது டெல்லி கேட் இந்திய தொல்பொருள் துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. ஆற்காடு முற்றுகையிடப்பட்டபோது, ராபர்ட் கிளைவ் செய்த மறக்கமுடியாத பாதுகாப்பின் தளமாக இருந்தது.
இந்தியாவில் ஆங்கிலேயர்களின் ஆட்சி அமைவதற்குக் காரணமான வெற்றியைக் கொண்டாடுகின்ற வகையில் வடக்கில் மொகலாய சாம்ராஜ்யம் அமைந்த டெல்லியை நோக்கி அதனைக் கைப்பற்றுவதுதற்கான ஒரு தொடக்கமாகக் காட்டுவதற்காக இந்த வாயில் அமைக்கப்பட்டது. வரலாற்று ரீதியாக, இப்பகுதி போர்கள் பல நடக்கும் இடமாக இருந்தது. இந்தச் சூழல் ஆற்காட்டைச் சுற்றி கோட்டைகட்டும் நிலையை ஏற்படுத்தியது. கர்நாடகாவின் முகலாய நவாப் மராத்தியரிடம் இருந்து இந்தப் பகுதியைக் கைப்பற்றினார். தாட் கான் பன்னி என்பவர் 1698 இல் ஜுல்ப்காஹர் அலி கானால் ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டார்.
ஆற்காடு பாலாற்றங்கரையில் செய்யாறு புறவழிச் சாலையில் உள்ள ஒரு உயர்ந்த நுழைவுவாயில் டெல்லி கேட் என்றழைக்கப்படுகிறது. 1751இல் ஆற்காடு நவாப்பிடம் இருந்து ராபர்ட் கிளைவ் ஆட்சியை கைப்பற்றியதன் நினைவாக கட்டப்பட்டுள்ளது. அப்போது ஆற்காட்டுக்குள் நுழைபவர்கள் இவ்வழியாகத்தான் வரவேண்டியிருந்தது. இது ஆற்காட்டின் ஒரு பகுதியாகும். ஆற்காடு கோட்டையின் பிரதான நுழைவாயிலாக இது விளங்கியது. 18 ஆம் நூற்றாண்டின் முதல் பாதியில், முகலாய ஆளுநரான டாட் கான் பன்னியின் கட்டடத்தின் ஒரு பகுதியாக இந்த வாயில் இருந்தது.
1783 ஆம் ஆண்டில் திப்பு சுல்தானால் ஆற்காட்டின் முதன்மை அரணாக இருந்த பழைய செங்கல் மதில் சுவர்கள் அழிக்கப்பட்டன, அதன் அடித்தளங்கள் இன்னும் காணப்படலாம். இன்று, முதலாம் சதாத்துல்லா கான் மற்றும் ஜமா மஸ்ஜித் கல்லறைகள் என்று அக்காலத்திய கட்டுமானங்கள் அக்காலத்தின் சாட்சியாக எஞ்சியுள்ளன.
டெல்லி கேட் தமிழ்நாட்டில், இராணிப்பேட்டை மாவட்டத்திலுள்ள, ஆற்காடு நகரில் அமைந்துள்ளது. இது ஆற்காட்டில் அமைந்துள்ளதால், இதனை ஆற்காடு டெல்லி கேட் என்றும் அழைக்கின்றனர். வேலூர் மாவட்ட சுற்றுலாத் தலங்களில் இந்த வாயிலும் ஒன்றாகும்.
1710 ஆம் ஆண்டில், மொஹமட் ஸாயீத் கடைசி மொகலாய ஆளுநராக இருந்தார், இவர் கர்னாநாடக நவாபாக முதலாம் சாடடூல்லா கான் என்ற பட்டத்துடன் நியமிக்கப்பட்டார். இவர் தன் தலைநகரை செஞ்சியில் இருந்து ஆற்காடுக்கு மாற்றினார்.
அய்ன்சுட்டீனின் பொதுச் சார்பியல் புலச் சமன்பாடுகளுக்கு முதல்சரிநிகர் தீர்வை அக்கோட்பாடு வெளியாகிய அதே 1915 இல் தந்தார். இத்தீர்வு மிக எளிய ஒற்றைக் கோள சுழலாத பொருண்மை வரம்புநிலைக்கு தரப்பட்டது. சுவார்சுசைல்ட் ஆயங்களையும் சுவார்சுசைல்டுப் பதின்வெளியையும் பயன்படுத்தும் இந்தச் சுவார்சுசைல்டு தீர்வு, சுவார்சுசைல்டு ஆரத்தைக் கொணர உதவியது. இந்த ஆரம் சுழலாத கருந்துளையின் நிகழ்ச்சித் தொடுவான் உருவளவாகும்.
இவர் முதல் உலகப் போரில் செருமானியப் படையில் பணிபுரிந்தபோது இச்சாதனையைப் படைத்துள்ளார். அடுத்த ஆண்டே இவர் பெம்பகசு எனும் தோல்நோயால் இறந்தார். முதல் உலகப்போரின்போது இந்நோய் இவரை உருசிய போர்முனையில் கிழக்கு முகப்பில் இருந்தபோது தாக்கியது. அசுகெனாசி யூதர்களை பல்வேறு நோய்வகைகள் தாக்குதல் உண்டு.
கார்ல் சுவார்சுசைல்டு ஒரு செருமானிய இயற்பியலாளரும் வானியலாளரும் ஆவார். இவர் வானியற்பியலாளர் மார்ட்டின் சுவார்சுசைல்டு அவர்களின் தந்தையார் ஆவார்.
கொன்னி வில்லிசு எழுதிய "சுவார்சுசைல்டு ஆரம்" எனும் அறிபுனைவுச் சிறுகதையில் கார்ல் சுவார்சுசைல்டு ஒரு பாத்திரமாக வருகிறார்.
கியார்கு யோவாச்சிம் தெ போரிசு அல்லது இரேடிக்கசு ஒரு கணிதவியலாளரும் நிலப்பட வரைவியலாளரும் நாவாய்க் கருவி ஆக்குநரும் மருத்துவரும் ஆசிரியரும் ஆவார். இவர் தனது முக்கோணவியல் பட்டியலுக்காகவும் நிக்கோலசு கோப்பர்நிக்கசுவின் மாணவராகவும் நன்கு அறியப்பட்டவர். இவர் தன் ஆசிரியரின் நூலான எனும் நூலை வெளியிட ஏற்பாடு செய்தார்.