polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
திருடப்பட்ட பொருட்களை திருப்பி அனுப்ப சாலரின் குழு சவுதி அரேபியாவுக்கு சென்றது. இருப்பினும், சவூதி அரேபிய அதிகாரிகள் நீல வைரத்தைக் காணவில்லை என்றும், திரும்ப ஒப்படைக்கப்பட்ட விலை உயர்ந்த கற்களில் பாதி போலியானவை என்றும் கண்டுபிடித்தனர்.
விருது பெற்ற கலாமண்டலம் ராமன்கட்டி நாயர், கலாமண்டலம் பத்மநாபன் நாயர் மற்றும் கீஷ்படம் குமரன் நாயர் ஆகியோரின் சீடர் கோபி, ஷோரனூர் அருகே கேரள கலாமண்டலத்தில் பயிற்சி பெற்றார். அதற்கு முன்பு, அவர் ஒரு நையாண்டி கவிஞரான குஞ்சன் நம்பியாரின் பாடல்களுடன் தனி நடன வடிவமான ஒட்டம்துல்லலின் பயிற்சியாளராக ஒரு சுருக்கமான வாழ்க்கையைப் பெற்றார். அதைத் தொடர்ந்து கதகாலிக்கு அவர் துவக்கியது, கோத்தாசிராவுக்கு அருகிலுள்ள கூடல்லூர் மனாவில் தெக்கின்கட்டில் ராமுன்னி நாயர் என்ற முன்னணி குரு.
கதகளியில் நல்ல பச்சை வண்ண பாத்திரங்களின் காதல் மற்றும் வியத்தகு சித்தரிப்புக்கு கோபி நன்கு அறியப்படுகிறார். அவற்றில் குறிப்பிடத்தக்கவை நலன், கர்ணன் போன்ற வேடங்கள். இருக்மாங்கதன் வீமன் , அருச்சுனன் மற்றும் தருமன் ஆகியோரின் நடனவியல் அடர்த்தியான பாத்திரங்களிலும் நடித்துள்ளார். மஞ்சள் நிற முகம் கொண்ட பழுப்பு பாத்திரங்கள் மற்றும் பிற பாணிகளை சித்தரிப்பதற்கும் கோபி மிகவும் மதிக்கப்படுகிறார்.
கேரளாவின் தென்னிந்திய கிராமமான கோத்தாசிராவில் வடக்கே மணலத் கோவிந்தன் நாயராகப் பிறந்த இவர், 1957 ஆம் ஆண்டில் கேரள கலாமண்டலத்திலிருந்து நடனத்தில் முறையான படிப்பினை முடித்தார். 1960 கள் மற்றும் 1970 களில் கதகளி மேடையில் தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். ஆனால் 1957 ஆம் ஆண்டில் கேரள கலாமண்டலம் என்ற அவர் படித்த பள்ளியில் ஆசிரியராக பள்ளியை நிறுவிய கவிஞர் பரிசு பெற்ற வள்ளத்தோள் நாராயண மேனனால் நியமிக்கப்பட்டார்.
1960 களில், கோபியின் ஆண் கதாநாயகன் பாத்திரங்கள் கோட்டக்கல் சிவராமனால் பூர்த்தி செய்யப்பட்டன. இவர் மேடையில் பெண் வேடங்களின் நிபுணராக பெயர் பெற்றார். இந்த இணை இன்னும் ஒன்றாக மேடையில் நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்துகிறது. இருப்பினும் கோபி இப்போது ஒரு இளைய சகாவான மார்கி விஜயகுமார் உடன் பணிபுரிகிறார்.
1992 ஆம் ஆண்டில், கோபி பள்ளி முதல்வராக பதவியில் இருந்து ஓய்வு பெற்றார். மேலும் வள்ளத்தோள் நாராயண மேனனால் நியமிக்கப்பட்ட ஒரே கலைக் கலைஞர் இவராவார். நடன நிகழ்ச்சிகளின் சின்னமாக இவர் கருதப்படுகிறார்.
கலாமண்டலம் கோபி என்று பிரபலமாக அழைக்கப்படும் வடக்கே மணலத் கோவிந்தன் நாயர் , இவர் கதகளி எனப்படும் பாரம்பரிய நடன-நாடக பாணியின் நிபுணராவார்.
உலக பொது மன்றம் என்பது ஒரு ஆலோசனைக் குழுவாகும். இது பல்வேறு அரசு சாரா நிறுவனங்கள் , பொது, கல்வி, கலாச்சார, ஆன்மீகம், சமூக மற்றும் வணிக நிறுவனங்கள் உலகளாவிய பிரச்சினைகள் மற்றும் அவற்றின் தீர்மானங்கள் குறித்த கருத்துகளையும் கருத்துகளையும் பரிமாறிக்கொள்வதற்கான தளமாக செயல்படுகிறது. நாகரிகங்களின் உரையாடல் அல்லது ரோட்ஸ் மன்றம் இன் அத்தகைய ஒரு முயற்சியாகும். ஜகதீஷ் கபூரால் நிறுவப்பட்டது உருசிய இரயில்வேயின் முன்னாள் தலைவர் விளாடிமிர் யாகுனினுடன், ஆஸ்திரியாவின் கூட்டாட்சி அதிபர் ஆல்பிரட் குசன்பவுர், நோட்ரே டேம் பல்கலைக்கழ பேராசிரியர் பிரெட் டால்மெய்ர், நிக்கோலஸ் பாபனிகோலாவ், டைட்டனின் தலைவர் கார்ப்பரேஷன், கிரீஸ், ஐரோப்பா கவுன்சிலின் முன்னாள் பொதுச்செயலாளர் வால்டர் ஸ்விம்மர் மற்றும் பிரான்சின் தேசிய டி லா ரெச்செர்ச் சயின்டிஃபிக் மையத்தில் ஆராய்ச்சி எமரிட்டஸின் இயக்குநர் ஹான்ஸ் கோச்லர் ஆகியோர். ஹென்றி பாவ்ரே போன்ற பல அறியப்பட்ட பிரமுகர்கள் இருந்து பங்களிப்பைக் கொண்டுள்ளது .
ஜெகதீஷ் சந்திர கபூர் இவர் ஓர் இந்திய சமூக விஞ்ஞானியும், தொழில் முனைவோரும் மற்றும் கபூர் சூர்யா அறக்கட்டளை மற்றும் கபூர் சூரியப் பண்ணைகள் ஆகியவற்றின் நிறுவனரும் ஆவார். இவர் உலக விவகார இதழின் ஆசிரியராகவும் உள்ளார். இது வளர்ந்த மற்றும் வளரும் நாடுகளுக்கு இடையில் சிறந்த தொடர்பு கொள்ள ஒரு தளத்தை நோக்கமாகக் கொண்ட ஒரு வெளியீடாகும். அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத் துறைகளில் இவர் செய்த சேவைகளுக்காக இந்திய அரசு 2010 ல் இவருக்கு மூன்றாவது மிக உயர்ந்த குடிமக்கள் விருதான பத்ம பூசண் விருது வழங்கியது .
புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் மற்றும் மனிதகுலத்தின் எதிர்காலம் குறித்த பரவல் தகவல்கள் மற்றும் அறிவைப் பற்றிய கபூரின் முயற்சிகள் முக்கியமாக இவர் வெளியிடும் பத்திரிகை, உலக விவகாரங்கள்: சர்வதேச சிக்கல்களின் இதழ் மூலம் செயல்படுத்தப்படுகின்றன. இது வளரும் நாடுகளின் கருத்துக்களை வளர்ந்த நாடுகளின் கவனத்திற்குக் கொண்டு செல்ல முயற்சிக்கிறது, இதன் மூலம் அவற்றுக்கிடையேயான தகவல் ஓட்டத்தின் இடைவெளியைக் குறைக்க முயற்சிக்கிறது. பத்திரிகையின் வாசகர்களில் அரசியல்வாதிகள், கல்வியாளர்கள், தலைவர்கள் மற்றும் பொது மக்கள் உள்ளனர்.
சூர்யா அறக்கட்டளை, ஒரு அரசு சாரா அமைப்பு மற்றும் அதன் சகோதர நிறுவனம் சூர்யா சூரிய பண்ணைகள் ஆகியவை கபூரால் நிறுவப்பட்டவை. சூரிய ஆற்றல் போன்ற புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி குறித்த ஆராய்ச்சியில் கவனம் செலுத்தி அவற்றை நடைமுறை பயன்பாடுகளுக்கு கொண்டு வருகின்றன. அறக்கட்டளை, காலாண்டு இடைவெளியில் பத்திரிகைகளை வெளியிடுவதைத் தவிர, இந்த விஷயத்தில் கூட்டங்கள் மற்றும் கருத்தரங்குகளை ஏற்பாடு செய்கிறது. இது சுகாதாரம் மற்றும் கல்வி ஆகிய துறைகளில் தொண்டு நடவடிக்கைகளிலும் ஈடுபட்டுள்ளது.
கபூரின் நடவடிக்கைகள் பெரும்பாலும் இவர் கண்டுபிடித்த நான்கு நிறுவனங்களை மையமாகக் கொண்டவை. உலக பொது மன்றம், உலக விவகார இதழ், கபூர் அறக்கட்டளை மற்றும் கபூர் சூரியப் பண்ணைகள் மற்றும் கருத்தரங்குகளை ஏற்பாடு செய்தல் மற்றும் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பம், நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புற வளர்ச்சி மற்றும் மனிதகுலத்தின் எதிர்காலம் போன்ற தலைப்புகளில் முக்கிய உரைகளை வழங்குதல் போன்ற சமூக நடவடிக்கைகள் ஆகியன.
ஜெகதீஷ் சந்திர கபூர் 1920 பிப்ரவரி 16 அன்று பிறந்தார். பஞ்சாப் பல்கலைக்கழகத்தில் பட்டப்படிப்பை மேற்கொண்ட இவர், பெங்களூரில் உள்ள இந்திய அறிவியல் நிறுவனத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார். பின்னர், இவர் அமெரிக்கா சென்று நியூயார்க்கின் இத்தாக்காவில் உள்ள கார்னெல் பல்கலைக்கழகத்தில் உயர் கல்வி பயின்றார்.
இந்த கடை, 2015 சூலையில் மூடப்பட்டது. குறித்து பரவலான எதிர்வினை இருந்தது. இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் கூறியது: "பழைய தில்லியின் சலசலப்பான சாந்தினி சவுக் சந்தையில் 200 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக பழமையான இனிப்பு கடை கந்தேவாலா இறுதியாக அதன் அடைப்புகளை வீழ்த்தியுள்ளது. இது உணவு இணைப்பாளர்கள், இனிப்பு பிரியர்கள் மற்றும் பிற பார்வையாளர்களிடையே அதிர்ச்சியையும் இழப்பு உணர்வையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது." "தி இந்து" எழுதியது: "என்ன நடந்தது என்று அவர்கள் கேட்டபோதும், வெளியில் காட்சி மற்றும் காட்சி அலகுகள் துண்டாக விற்கப்படுபவர்களின் முகங்களில் உள்ள அவநம்பிக்கை ஒரு இறுதிச் சடங்கை நினைவூட்டுவதாகும். பாரம்பரிய பிரியர்களுக்கும், கடையின் ரசிகர்களுக்கும், இது நகரத்தின் சின்னங்களில் ஒன்றின் மரணம்; - கடந்த காலத்தின் ஒரு வாழ்க்கை நினைவூட்டல், தற்போதைய தலைமுறையினருடன் இன்னும் தொடர்பு கொண்டிருந்தது. "
உரிமையாளர் சுசாந்த் ஜெயின் கூற்றுப்படி,இக்கடையில் தயாராகும் ' சோகன் அல்வா ' வளைகுடா வரை தொலைவில் உள்ள வாடிக்கையாளர்களுக்கு மிகவும் பிடித்த இனிப்பு வகைகளில் ஒன்றாகும். பிஸ்தா பர்பி போன்ற 'எப்போதும் பிடித்த இலட்டு, கலாகந்த், கராச்சி அல்வா மற்றும் மக்கன் சூரா போன்ற தின்பண்டங்கள் மேலும், வாடிக்கையாளர்கள் மத்தியில் மிகவும் பிரபலமாக இருந்தன. கடையின் விற்பனையை நிறுத்துவதற்கு முன்னால், பாரம்பரிய இந்திய தின்பண்டங்களான, நாம்கீன், சமோசா, கச்சோரி போன்றவற்றை தயாரித்து விற்பனை செய்தனர். பண்டிகை இனிப்புகள் தவிர, குஜியாஸ் போன்றவற்றை ஹோலி பண்டிகைக்காக தயாரித்தனர். மேலும், ஆன்லைன் உணவு சில்லறை விற்பனை வலைத்தளமான . என்ற இணையதளத்துடன் கூட்டு சேர்ந்து அவர்கள் இணைய வர்த்தகத்திலும் ஈடுபட்டனர். இருப்பினும் அது வெற்றிபெறவில்லை.
அதற்கு "கந்தேவாலா" என்ற பெயர் எப்படி வந்தது என்பது பற்றி இரண்டு காரணங்கள் உள்ளன. முதல் காரணமாக, இப்பெயர், முகலாயப் பேரரசர், இரண்டாம் ஷா ஆலம் அவர்களால் பெயரிடப்பட்டது என்கிற கருத்து நிலவுகிறது. அவர் தனது ஊழியர்களிடம் கண்டே கி நீச்சே வாலி துகான் கடையில் இருந்து இனிப்புகளைப் பெற்று வரச் சொன்னார். இது காலப்போக்கில் வெறுமனே கந்தேவாலாவாக சுருக்கப்பட்டது என்பதாகும். அந்த நாட்களில் இப்பகுதி மிகச் சிறியதாகவே இருந்தது. செங்கோட்டையில் வசித்து வந்த பேரரசர், இந்த இனிப்பு கடைக்கு அருகில் அமைந்திருந்த பள்ளியின் மணியோசையைக் கேட்க முடிந்தது என்கிற குறிப்பும் உள்ளது.
திரைப்பட தயாரிப்பாளர் பி.ஆர்.சோப்ரா தனது நகைச்சுவை இந்தி திரைப்படமான சாந்தினி சவுக் என்றத் திரைப்படத்தைத் தயாரித்தபோது, கடையின் பிரதி தனது தொகுப்பில் சேர்க்கப்படுவதை உறுதி செய்தார். அவர் கூறினார்: "கந்தேவாலா இல்லாமல் சாந்தினி சவுக்? நினைத்துப் பார்க்கவே முடியாது. " என்று திட்டவட்டமாகக் கூறினார். திரைப்படத்தின் முடிவில், கந்தேவாலா விற்பனை நிலையத்திற்கு முன்னால் வியத்தகு முடிவு நிகழ்கிறது. ஆங்கிலம் மற்றும் உருது மொழியில் ஒரு அடையாளமாக முகலாய பேரரசர்களுடன் கடையின் தொடர்பை அறிவிக்கிறது.
"கந்தேவாலா" என்று எப்படி பெயரிடப்பட்டது என்பது பற்றிய மற்றொரு காரணம் என்னவென்றால், நிறுவனர் லாலா சுக் லால் ஜெயின், தெருவில் நடந்து சென்று தனது இனிப்புகளை விற்பதற்காக, அனைவரின் கவனத்தை ஈர்ப்பதற்காக மணி அடித்தார். அவர் பிரபலமான போது மக்கள் அவரை "கந்தேவாலா" என்று அழைக்கத் தொடங்கினர். மணியை அடித்துச்செல்லும் ஒருவரை அழைப்பதற்காக, 'கந்தேவாலா' என்ற இந்தி மொழி சொல் பயன்படுத்தப்பட்டது. பின்னர், சுக் லால் ஜெயின், ஒரு கடையை நிறுவியபோது, அதற்கு "கந்தேவாலா" என்று பெயரிட்டார் என்பதாகும்.
முகலாயப் பேரரசர் இரண்டாம் சா ஆலம் சிந்தியாவை மீட்டெடுத்த சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு , இந்தியாவின் அம்பர் நகரிலிருந்து, கோட்டைகள் நகரமான டெல்லிக்கு வந்த லாலா சுக் லால் ஜெயின் என்பவரால் இது நிறுவப்பட்டது. இந்த கடை பின்னர் அவரது சந்ததியினரால் ஏழு தலைமுறைகளாக நடத்தப்பட்டு வந்துள்ளது.
இது முகலாய பேரரசர்கள், குடியரசுத்தலைவர்கள் மற்றும் இந்திய பிரதமர்கள், நேரு முதல் அவரது பேரன் ராஜீவ் காந்தி வரை அவகளுக்கு இனிப்புகள் வழங்கப்பட்டுள்ளாது. பல ஆண்டுகளாக, இது பழைய தில்லி பகுதியில் பிரபலமான பார்வையாளர்களை ஈர்க்கும் இடமாகவும், சோகன் அல்வாவுக்கு பெயர் பெற்றதாகவும் உள்ளது .
கந்தேவாலா அல்வா எனப்படும், இந்தியாவின் பழமையான 1790 இல் தில்லியில் சாந்தினி சவுக்கில் நிறுவப்பட்ட இந்த இனிப்பு கடை, பாரம்பரிய இனிப்பு கடைகளில் ஒன்றாகும் .
சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய காலத்தில் இந்திய சமுதாயத்தில் வீழ்ச்சியடைந்த தார்மீக விழுமியங்களை சுக்லா தனது நாவல்கள் மூலம் எடுத்துரைத்துள்ளார். அவரது எழுத்துக்கள் கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புற இந்தியாவில் வாழ்க்கையின் எதிர்மறையான அம்சங்களை நையாண்டி முறையில் அம்பலப்படுத்துகின்றன. இவரது மிகச்சிறந்த படைப்பான ராக் தர்பாரி ஆங்கிலத்திலும் மற்றும் 15 இந்திய மொழிகளிலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. இதை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு தொலைக்காட்சி தொடர் 1980 களில் தேசிய வலையமைப்பில் பல மாதங்கள் தொடர்ந்தது. ஆத்மி கா சஹார் என்ற தலைப்பில் ஒரு துப்பறியும் நாவலையும் இவர் எழுதியுள்ளார் என்பது குறைவாக அறியப்பட்ட உண்மை. இது 'இந்துஸ்தான்' வார இதழில் தொடராக வெளியிடப்பட்டது.
சிறீலால் சுக்லா என்பவர் ஒரு இந்தி எழுத்தாளர் ஆவார். இவர் எழுத்தில் நையாண்டித்தனத்திற்கு குறிப்பிடத்தக்கவர் ஆவார். அவர் உத்தரபிரதேச மாநில அரசில் மாநிலத்திற்குரி குடிமைப் பணி அதிகாரியாக பணியாற்றினார். பின்னர் இந்திய குடிமைப் பணி அதிகாரியாக பதவி உயர்விற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இவர் ராக தர்பாரி, மகான், சூனி காடி கா சூரஜ் மற்றும் பீஸ்ராம்பூர் கா சந்த் உள்ளிட்ட 25 க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களையும் எழுதியுள்ளார்.
யூகோஸ்லாவியா, ஜெர்மனி, இங்கிலாந்து, போலந்து, சுரினாம் ஆகிய நாடுகளுக்கு பல்வேறு இலக்கிய கருத்தரங்குகள், மாநாடுகள் மற்றும் விருதுகளைப் பெறுவதற்காக சென்றுள்ளார். இந்திய அரசு சீனாவிற்கு அனுப்பிய எழுத்தாளர்கள் குழுவிற்கும் தலைமை தாங்கினார்.
மேய் ஹால்டேமன் 1948 இல் கனடாவின் ரெஜைனாவில் இரட்டையர்களில் ஒருவராகவும் ஐந்து பிள்ளைகளில் ஒருவராகவும் பிறந்தார். இவரது குடும்பம் 1950 இல் தென்னாப்பிரிக்காவின் பிரிட்டோரியாவுக்கு குடிபெயர்ந்தது. அவரது பெற்றோர் வின்னிஃபிரட் ஜோசபின் "வின்" மற்றும் டாக்டர் ஜோசுவா நார்மன் ஹால்டேமன் ஒரு மூட்டுப்பொருத்துனர் தொழில்முறை அல்லாத தொல்லியல் ஆய்வாளர் ஆவார் டாக்டர் ஜோசுவா நார்மன் ஹால்டேமன் ஒரு சாகசக்காச விரும்பியாக இருந்தனர் மேலும் 1952 ஆம் ஆண்டில் ஒற்றை எஞ்சின் விமானத்தை செலுத்தி அதில் குடும்பத்துடன் உலகம் முழுவதும் சுற்றிவந்தார். பத்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, குடும்பம் கலகாரி பாலைவனத்தில் சுற்றித் திரிவதில் காலகாரியில் மறைந்துபோன நகரத்தைத் தேடும் முயற்சியிலும் ஈடுபட்டது. இவரின் பெற்றோர் படவில்லைக் காட்சிகள் மற்றும் அவர்களின் பயணங்களைப் பற்றி பேசினர், "என் பெற்றோர் மிகவும் பிரபலமானவர்கள், ஆனால் அவர்கள் ஒருபோதும் போலிப் பகட்டர் அல்ல," என்று இவர் குறிப்பட்டார்.
இவரது மாதிரி உருவக் கலைஞர் வாழ்க்கை கனடா மற்றும் அமெரிக்காவில் தொடர்ந்தது. இவர் ஸ்பெசல் கே தானிய பெட்டிகளில், ரெவ்லான் அழகுசாதனப் பொருள் விளம்பரங்களில், பியான்சே நோல்ஸ் கானொளி போன்றவற்றிலும் டைம் பத்திரிகையின் அட்டைப்படத்தில் நிர்வாணமாகவும் தோன்றினார்; 2011 ஆம் ஆண்டில் நியூயார்க் பத்திரிகையின் அட்டைப்படத்தில் கர்ப்பிணி போன்ற போலி வயிற்றுடன் நிர்வாணமாக இடம்பெற்றார்; இவர் 2012 இல் எல்லே கனடாவின் அட்டைப்படத்தில் இடம்பெற்றார்; மற்றும் டார்கெட் மற்றும் விர்ஜின் அமெரிக்கா போன்றவற்றுக்கான விளம்பரப் படங்களில் நடித்தார். 2015 ஆம் ஆண்டில், அவர் ஐஎம்ஜி மாடல் நிறுவனத்தின் ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டார். 2017 செப்டம்பரில் கவர் கேர்ள் என்ற அழகுப்பொருள் தயாரிப்பாளர்கள் இவரது 69 வயதில் தங்கள் மாதிரி உருவக் கலைஞராக நியமித்தனர். இந்த ஒரு செய்தியை "வரலாற்றை உருவாக்குகிறது" என்று பெருமிதத்துடன் அறிவித்தது.
இவர் 1969 இல் மிஸ் தென்னாப்பிரிக்கா அழகிப் போட்டியில் இறுதிச் சுற்றில் இடம்பெற்றார். 1970 ஆம் ஆண்டில், இவர் உயர்நிலைப் பள்ளியில் சந்தித்த தென்னாப்பிரிக்க பொறியியலாளர் எரோல் மஸ்க்கை மணந்தார். இந்த இணையருக்கு மூன்று குழந்தைகள் அவர்கள் எலோன் மஸ்க், கிம்பல் மஸ்க், டோஸ்கா மஸ்க் ஆகியோர் ஆவர். இவர் தென்னாப்பிரிக்காவில் உள்ள ஆரஞ்சு விடுதலை மாநில பல்கலைக்கழகத்தில் உணவியல் துறையில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார். பின்னர் அவர் டொராண்டோ பல்கலைக்கழகத்தில் ஊட்டச்சத்து அறிவியலில் மற்றொரு முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார்.
1979 இல், இவர் எரோல் மஸ்க்கை விவாகரத்து செய்தார். இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, எலோன் தனது தந்தையுடன் வாழ முடிவு செய்தார். கிம்பல் நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு எலோனிடம் சென்று சேர்ந்தார். உயர்நிலைப் பள்ளியில் பட்டம் பெற்ற பிறகு, எலோன் கனடாவுக்குச் செல்ல முடிவு செய்தார். இதனையடுத்து ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு 1989 இல் மே தனது மற்ற குழந்தைகளுடன் எலோனைத் தொடர்ந்து கனடா சென்றனர்.
மே மஸ்க் என்பவர் கனடிய-தென்னாப்பிரிக்க மாதிரி உருவக் கலைஞர் மற்றும் ஊட்டச்சத்து நிபுணர் ஆவார். மேலும் இவர் எலோன் மஸ்க், கிம்பல் மஸ்க் மற்றும் டோஸ்கா மஸ்க் ஆகியோரின் தாயும் ஆவார். இவர் 50 ஆண்டுகளாக ஒரு உரு மாதிக் கலைஞராக இருந்து வருகிறார், டைம் உள்ளிட்ட இதழ்களின் அட்டைபடத்தில் இடம்பெற்றுள்ளார்.
ஒரு பிரெஞ்சு பொறியியலாளர் கீழ் கோட்டையின் கட்டிடக் கலைஞராகவும், கட்டமைப்பாளராகவும் இருந்தார். அவர் மேல் கோட்டையையும் புதுப்பித்தார். கோட்டைகள் கட்டி முடிந்தபின், கட்டப்பட்ட கோட்டைகள் 'கும்பாரா குடா' என்று அழைக்கப்படும் எதிரெதிர் மலையை விட குறைந்த உயரத்தில் இருப்பதால், இக்கோட்டை இராணுவ ரீதியாக குறைந்த போர்த்திறம் வாய்ந்ததாக உள்ளதை ஐதர் அலி கண்டறிந்தார். இந்த குறைபாட்டால் கோபமடை ஐதர் அலி கோட்டையின் கிழக்கு வாசலில் பிரெஞ்சு பொறியாளரை தூக்கிலிட உத்தரவிட்டார் என்று கூறப்படுகிறது. 1769 தேதியிட்ட பிரெஞ்சு பொறியாளரின் கல்லறை கோட்டையின் கிழக்கு வாசலில் அமைந்துள்ளது. மேலும், உள்ளூர் முஸ்லிம்களினால் பாதுகாக்கப்படுவதால், இது ஒரு முஸ்லீம் துறவியின் கல்லறை என்றும் கூறுகின்றனர்.
வரலாற்று ரீதியாக இணைக்கப்பட்ட புராணக்கதை பெல்லாரி என்பது பழைய கன்னட வார்த்தையான “வல்லரி” மற்றும் “வல்லபுரி” ஆகியவற்றிலிருந்து பெறப்பட்ட பெயர் என்று கூறுகிறது. தலக்காட்டின் மேலைக் கங்கர் வம்சத்தின் ஆட்சிக் காலத்திலிருந்த ஒரு கல்வெட்டு, சிந்தா விசாயாவின் பிரதேசத்திற்கு ஆதாரமளிக்கிறது. இது இன்று பெல்லாரி மற்றும் தார்வாட் மாவட்டங்களைக் கொண்டுள்ளது. போசளப் பேரரசு காலத்தில், "பெல்லாரியா நரேடு" வம்சம் குந்தலா தேசம் என்று அழைக்கப்பட்டபோது பெல்லாரி மீது இறையாண்மையைக் கொண்டிருந்தது. இதுவே பின்னர் 'வல்லாரி-வல்லபுரி' என்ற பெயரில் அறியப்பட்டது.
பெல்லாரி கோட்டை "பல்லாரி குடா" அல்லது "கோட்டை மலை" என்று அழைக்கப்படும் சிறு குன்றின் மேல் கட்டப்பட்டது. இது இந்தியாவின் கருநாடக மாநிலத்தில் பெல்லாரி மாவட்டத்தில் உள்ள வரலாற்று நகரமான பெல்லாரியில் அமைந்துள்ளது. இது மேல் கோட்டை மற்றும் கீழ் கோட்டை என இரண்டு பகுதிகளாக கட்டப்பட்டது. மேல் கோட்டை விஜயநகர பேரரசின் நிலப்பிரபுவான அனுமப்ப நாயக்கரால் கட்டப்பட்டது. ஆனால் கீழ் கோட்டை 18 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் ஐதர் அலியால் கட்டப்பட்டது.
மற்றொரு புராதன புராணக்கதை இந்த இடத்தை ராமாயண காவியத்தின் சில நிகழ்வுகளுடன் இணைக்கிறது. விஜயநகர பேரரசின் புகழ்பெற்ற தலைநகரான பெல்லாரியில் இருந்து 30 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள அம்பிக்கு அருகிலுள்ள ஒரு இடத்தில் சீதையைத் தேடும் போது இராமர் சுக்கிரீவரையும் அனுமனையும் சந்தித்ததாகக் கூறப்படுகிறது.
கோட்டைகள் பல வரலாற்று மற்றும் மத நினைவுச்சின்னங்களையும், சிறந்த கோபுரங்களையும் கொண்டுள்ளன. ஒரு கோட்டையானது பல பழங்கால தொட்டிகளுடன் மேல் கோட்டையில் இருந்தது, கிழக்கில் கீழ் கோட்டை ஆயுதக் கிடங்கைக் கொண்டிருந்தது.
ஒரு புராணக்கதை இந்த நகரத்தில் தெய்வங்களின் ராஜாவான இந்திரன் பெயரிடப்பட்ட பகுதியில் வசித்த ராட்சசனை ‘‘பல்லா’’ அழித்தார் என கூறுகிறது.
1950 ஆம் ஆண்டு முதல் 1980 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடையில் கணவரின் தையல் என்று அழைக்கப்பட்ட தையல் முறையைப் பயிற்சி செய்தனர். கணவரின் தையல் பற்றிய ஆதாரங்கள் வட அமெரிக்க மகப்பேறியல் நிபுணர்கள் மற்றும் மகளிர் மருத்துவ வல்லுநர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். கணவரின் தையல் என்பது எபிசியோடமி அல்லது இயற்கையான கிழிப்புக்குப் பிறகு பெண்ணின் யோனியில் கூடுதல் தையல்களை இடுவதாகும். இதனால் கணவரின் எதிர்கால பாலியல் இன்பத்தை அதிகரிக்கும் என்றும்,பெரும்பாலும் நீண்ட கால வலி மற்றும் பெண்ணுக்கு கோளாறுகளைத் தரக்கூடியதாக அமையும்.
ஆனால் இத்தகைய நடைமுறை வட அமெரிக்காவில் பரவலாக இருந்தது என்பதற்கு எந்த ஆதாரமும் அளிக்கப்படவில்லை. ஆனால் எபிசியோடொமி பற்றிய ஆய்வுகளில், பிரேசில் போன்ற பிற அமெரிக்க நாடுகளிலும் இது அடிக்கடி குறிப்பிடப்படுகிறது.
குழந்தைபிறப்பு வன்கொடுமை நடைமுறைகள் பரவலாக இருப்பது குறித்து உலக சுகாதார அமைப்பால் ஆய்வுகள் நடத்தப்பட்டது. இது ஒரு உலகளாவிய பிரச்சினை என்பது நிறுவனத்தின் ஆய்வுகள் நிரூபிக்கின்றன. மருத்துவ மற்றும் சுகாதார வசதிகளில் பிறப்பு ஏற்படும் போது பெண்கள் அவமரியாதை, தவறான அல்லது புறக்கணிக்கப்பட்ட சிகிச்சையைப் பெறுகிறார்கள். பெண்கள் மற்றும் சுகாதார வழங்குநர்களிடையே தவறான உறவு மற்றும் நம்பிக்கை பிறக்கும் போது மருத்துவ உதவியைப் பெற தயக்கம் காட்டுகிறார்கள். இதனால் கர்ப்ப காலத்தில் அவமரியாதை மற்றும் தவறான சிகிச்சையை பெற வேண்டிவருகிறது. பிரசவத்தின்போது ​​ஒரு பெண் மிகவும் பாதிப்பு அடைகிறாள். மேலும் தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள இயலாது. இவ் வன்முறைகளால் குழந்தை மற்றும் தாய்க்கு எதிர்மறையான விளைவுகளை ஏற்படுத்துகிறது.
கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்கு வட அமெரிக்க மருத்துவர்களின் சிகிச்சை முறைகள் குறித்து அண்மைய சிறப்பம்சங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. மகப்பேறியல் வன்முறைக்கு ஒரு "நிவாரணம்" பெண்கள் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமைகள் சில சூழ்நிலைகளில் சமரசம் செய்யப்படுகிறது. ஒரு பெண்ணின் கருவின் உயிருக்கு ஆபத்து இருந்தால், கவனிப்பை மறுக்க பெண்ணுக்கு உரிமை உண்டு. மேலும் அறுவைசிகிச்சை பிரிவு, எபிசியோடமி மற்றும் வெற்றிட உதவியுடன் வழங்கல் எனப் பட்டியல் நீண்டு கொண்டே செல்கிறது. பலாத்காரப்படுத்தி பெண்களை நடைமுறைக்குள் வைத்திருப்பதற்கு கட்டாயப்படுத்தப்படுவது நீண்டகால சேதத்தை ஏற்படுத்துவதாக கண்டறியப்பட்டுள்ளது. இந்த நிகழ்வை பல பெண்கள் கற்பழிப்புடன்
என்பது பிரசவத்தின்போது புறக்கணிப்பு, உடல் ரீதியான வன்கொடுமை மற்றும் மரியாதை இல்லாமை போன்றவைகளாகும். இவ் வன்கொடுமைகள் பெண்களின் உரிமைகளை மீறுவதாக கருதப்படுகிறது. குழந்தை பிறப்புக்கு முன் கவனிப்பு இல்லாமையும் பிற சுகாதார சேவைகளைப் பயன்படுத்துவதில் பெண்களைத் தடுக்கும் நிலையையில் இருந்தது. பிரசவத்தின்போது வன்முறை செய்வது என்பது பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகளில் முக்கியமானதகும்.
மகப்பேறியல் வன்முறை" என்ற சொல் குறிப்பாக லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது, அங்கு மகப்பேறியல் வன்முறை நடத்தைகளை சட்டம் தடை செய்துள்ளது. இத்தகைய சட்டங்கள் அர்சென்டினா, புவெர்டோ ரிக்கோ மற்றும் வெனிசுலா போன்ற நாடுகளில் தடைச்செய்யப் பட்டுள்ளது.
இதனால் பெண்கள் பிரசவத்தின் போது வன்கொடுமை அனுபவிக்கும் வாய்ப்புகள் அதிகம். மேலும் இளம் பருவத்தினர், புலம்பெயர்ந்த பெண்கள், எச்.ஐ.வி. நோயால் பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள் மற்றும் சிறுபான்மை இனப்பெண்கள் மற்ற பெண்களை விட வன்கொடுமைக்கு அதிகம் ஆளாகிறார்கள்.
கி.பி 1838 இல், ஆங்கில ஆட்சியாளர்கள் ஜலவர் மாநிலத்தை கோட்டா மாநிலத்திலிருந்து பிரித்து ஜலா சலீம் சிங்கின் பேரனான ஜாலா மதன் சிங்குக்குக் கொடுத்தனர். ஜலவர் மாநிலத்தை அபிவிருத்தி செய்வதற்காக தனது நிர்வாக சேவைகளை உருவாக்கினார். அவர் ஜலாரா படானில் நீண்ட காலம் வசித்து வந்தார், கர் அரண்மனையை கட்டத் தொடங்கினார். ஜலாவர் மாநிலத்தின் முதல் ஆட்சியாளராக இருந்த அவர், ஜலவர் வரலாற்றில் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பை வழங்கினார். ஜாலா மதன் சிங் 1838 முதல் 1845 வரை ஜலாவரை ஆட்சி செய்தார். அவரது மரணத்திற்குப் பிறகு, ஜலா பிருத்வி சிங் ஜலாவரின் ஆட்சியாளரானார், மேலும் இவர், சுமார் 30 ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தார்.
ஜலா சலீம் சிங் இந்த இடத்தின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து அதை ஒரு இராணுவ பாசறை மற்றும் நகரமாக உருவாக்கத் தொடங்கினார். இதனால் அவர் இந்த இடத்தைப் பயன்படுத்தி மராட்டிய படையெடுப்பாளர்கள் கோட்டா மாநிலத்தை அடைவதற்கு முன்பே அவர்களைத் தாக்கி நிறுத்த முடியும். கி.பி. 1803-04 ஆம் ஆண்டில் சவோனி உமேத்புரா அவர்களால், இந்த இடம் பாசறை மற்றும் நகரமாக உருவாக்கப்பட்டது. 1821 டிசம்பரில் இப்பகுதிக்கு விஜயம் செய்த கர்னல் டோட், இந்த பகுதியை ஜலா சலீம் சிங் நிறுவிய பாசறை என்றும், பெரிய வீடுகள், தங்கும் அறைகள் மற்றும் சுற்றியுள்ள சுவர்களைக் கொண்ட நன்கு நிறுவப்பட்ட நகரம் என்றும் விவரித்தார். .
படான் அல்லது ஜலாரா படான் என்றும் அழைக்கப்படும் ஜலாவரின் பிரதான நகரம், பெயரிடப்பட்ட சுதேச அரசின் வர்த்தக மையமாக இருந்தது. இதன் முக்கிய ஏற்றுமதிகள் ஓபியம், எண்ணெய் விதைகள் மற்றும் பருத்தி போன்றவை ஆகும். அரண்மனை ஊருக்கு வடக்கே, நான்கு மைல் . தொலைவில் அமைந்துள்ளது. நகருக்கு அருகில் ஒரு விரிவான அழிவை மேற்கொண்ட பண்டைய நகரமான சந்திராவதி உள்ளது. இது, அவுரங்கசீப் . அரசரால் அழிக்கப்பட்டது என்று கூறப்படுகிறது. இதன் எச்சங்களின் மிகச்சிறந்த அம்சமாக, சீதலேஸ்வர் மகாதேவாவின் கோயில் உள்ளது.
ஜலவர் மாவட்டத்தில் நன்கு வளர்ந்த கல்வி உள்கட்டமைப்பு உள்ளது. தொடக்கக் கல்வித் துறை மற்றும் இடைநிலைக் கல்வித் துறை ஆகியவை தொடக்கப் பள்ளிகள், நடுநிலைப் பள்ளிகள், இடைநிலை மற்றும் மேல்நிலைப் பள்ளிகள் மூலம் தங்கள் சேவைகளை வழங்குகின்றன. ராஜஸ்தான் அரசு நடத்தும் ராஜீவ் காந்தி பாடசாலா திட்டமும் ஆரம்பக் கல்வியை வழங்குவதற்காக மாவட்டத்தில் இயங்கி வருகிறது.
ஜாலா சலீம் சிங் அடிக்கடி வேட்டைக்காக இங்கு வந்தார். அவர் இந்த இடத்தை மிகவும் விரும்பினார். இதை ஒரு நகரமாக மாற்ற விரும்பினார். மராத்தா படையெடுப்பாளர்கள் இந்த மைய இடத்தின் வழியாக மால்வாவிலிருந்து கோட்டா நோக்கி ஹடோடி மாநிலங்களை கைப்பற்றுவதற்காக சென்றனர். அதனால் இந்த இடத்தை இராணுவ பாசறையாக அபிவிருத்தி செய்வதற்கான நோக்கம் ஏற்பட்டது.
ஜலவார் நகரம் ஒரு ராஜ்புத் ஜலா ஜலிம் சிங் என்பவரால் நிறுவப்பட்டது, அவர் அப்போது கோட்டா மாநிலத்தின் திவானாக இருந்தார் . அவர் இந்த நகரத்தை நிறுவினார். பின்னர் சாவோனி உமேத்புரா என்று அழைக்கப்பட்டார். இது ஒரு பாசறையாக இருந்தது. அடர்த்தியான காடுகள் மற்றும் வனவிலங்குகளால் சூழப்பட்டதாக இந்த நகரம் இருந்தது.
ஜலவர் என்பது, இந்திய மாநிலமான ராஜஸ்தானில் உள்ள ஒரு நகரம் ஆகும். இது மாநிலத்தின் தென்கிழக்கு பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இது முன்னாள் சுதேச மாநிலமான ஜலாவரின் தலைநகராக இருந்தது. மேலும் ஜலவர் மாவட்டத்தின் நிர்வாக தலைமையகமாக உள்ளது. ஜலவர் ஒரு காலத்தில் பிரிஜ்நகர் என்று அழைக்கப்பட்டது.
1899 முதல் கி.பி 1929 வரை ஜலவர் மாநிலத்தை ஆண்ட ராணா பவானி சிங் ஜி, ஜலவர் மாநிலத்தின் வளர்ச்சியில் குறிப்பிடத்தக்க பணிகளைச் செய்தார். சமூக நடவடிக்கைகள், பொதுப்பணி , கல்வி மற்றும் நிர்வாகத் துறைகளில் அவரது தீவிர ஈடுபாடு இருந்தது.
தேசிய காவலர் நினைவகம் என்பதுஇந்தியாவில் 1947 ஆம் ஆண்டில் இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த நாள் முதல் மத்திய மற்றும் மாநில காவல் படையில் பணியில் இருக்கும்போது உயிர் நீத்த 34,844 காவலர்களை நினைவுகூறும் வகையில் அமைக்கப்பட்ட நினைவகம் ஆகும். இந்த நினைவகம் புதுதில்லியின் சாணக்யபுரி பகுதியில் பரப்பளவில் அமைந்துள்ள நினைவுச் சின்னம் ஆகும். இந்த நினைவகத்தில் உயரமும் 238 டன் எடையும் கொண்ட கனமான கருப்பு நிற கிரானைட் சிற்பம், ஒரு அருங்காட்சியகம் ஆகியவை உள்ளன. மேலும் இந்த வளாகத்தில், கடமையாற்றிக் கொண்டிருக்கும்போது இன்னுயிரை ஈத்த 34,844 காவலர்களின் பெயர்கள் பொறிக்கப்பட்ட ஒரு 'வீரச்சுவர்' அமைந்துள்ளது. இங்கு நிலத்தடியில் அமைந்துள்ள அருங்காட்சியகம் இந்தியாவில் இந்த வகையாச் சேர்ந்த முதல் காவலர் அருங்காட்சியகமாகக் கருதப்படுகிறது. இங்கு பொ.யு.மு.310 காலமான, கௌடில்யரின் சட்டம் மற்றும் ஒழுங்கு முறையின் காலம் தொடங்கி 2000 ஆண்டு கால காவல் துறை செயல்பாடுகளை விளக்குகின்ற காட்சிப்பொருள்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன.
இந்த நினைவுச்சின்னத்திற்கான கருத்தாக்கம் முதன்முதலில் 1984 ஆம் ஆண்டில் உருப்பெற்றது. ஆனால் அடல் பிஹாரி வாஜ்பாய் பிரதமராக இருந்தபோதுதான் ஒரு தேசிய காவலர் நினைவுச்சின்னம் கொண்ட திட்டம் முதலில் முன்மொழியப்பட்டது. அப்போது உள்துறை அமைச்சராக இருந்த எல்.கே.அத்வானி இதற்கான அடிக்கல்லை நாட்டினார். முந்தைய நினைவுச்சின்னம் 150 அடி உயர எஃகு அமைப்பினால் ஆனதாகும். ஆனால் அது சுற்றுச்சூழல் விதிகளை மீறியதால் 2008 ஆம் ஆண்டில் டெல்லி உயர்நீதிமன்றத்தின் உத்தரவின் பேரில் அகற்றப்பட்டது.
இந்தத் தேசிய காவலர் நினைவகம் ஜம்மு-காஷ்மீர், பஞ்சாப், அசாம், நாகாலாந்து, மணிப்பூர், மிசோரம் மற்றும் சிவப்பு தாழ்வாரத்தால் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்ற பயங்கரவாதம் மற்றும் கிளர்ச்சிகளுக்கு எதிரான எதிரான போராட்டத்தில் உயிர் நீத்த காவலர் பணியாளர்களை நினைவுகூர்கிறது. குற்றங்களைத் தடுப்பதிலும், சட்டம் ஒழுங்கை பராமரிப்பதிலும் ஈடுபடும்போது உயிரை இழந்த ஏராளமான காவலர்களை இந்த நினைவகம் நினைவுகூர்கிறது.
புதுப்பிக்கப்பட்ட மற்றும் மேம்படுத்தப்பட்ட இந்த நினைவகம் மற்றும் அருங்காட்சியகத்தை பிரதமர் நரேந்திர மோடி, காவலர் நினைவு நாளான 21 அக்டோபர் 2018 ஆம் நாளன்று திறந்து வைத்தார்.
இந்தியா சுதந்திரம் அடைவதற்கு முன்னர், திருவிதாங்கூர் இராச்சியத்தின் வணிக தலைநகராக குயிலன் இருந்தது. திருவிதாங்கூர் - மலபார் கடற்கரைப் பகுதியில் அதிகபட்ச வணிக மற்றும் வணிகம் சார்ந்த நிலையில் நற்பெயரைக் கொண்ட நகரமாக கொலலம் இருந்தது. கொல்லம் துறைமுகத்தின் வழியாக அதிக அளவிலான ஏற்றுமதி-இறக்குமதி நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. அப்போது கொல்லம் நகரத்தில் பல அரண்மனைகள் இருந்ததால் கொல்லம் நகரமானது அரண்மனை நகரம் என்று அழைக்கப்பட்டது. திருவிதாங்கூர்-மலபார் கடற்கரையில் அமைந்த ஒரே ஒரு விமான நிலையம் அப்போது கொல்லம் நகரில் இருந்தது. அந்த காலகட்டத்தில், திருவனந்தபுரத்திற்கு ரயில் இணைப்போ விமான இணைப்போ இல்லை. திருவாங்கூர் மன்னர்கள் கொல்லத்தில் பயணம் செய்வதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர். அதற்காக அவர்கள் கொல்லம் ரயில் நிலையத்திற்கு அருகில் சீனா கோட்டாரம் எனப்படுகின்ற இந்த அரண்மனையைக் கட்டியுள்ளனர்.