polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
வங்காளத்தின் இறுதி நவாப் சிராஜுதின் உத் தௌலாவை, 1757ல் நடைபெற்ற பிளாசிப் போரின் போது, பிரித்தானிய கிழக்கிந்தியக் கம்பனி படைத்தலைவர்களிடம், மிர் ஜாஃபர் என்ற படைத்தலைவர் காட்டிக் கொடுத்ததால், அவருக்கு வஙகாள நவாப் பதவியை ஆங்கிலேயர்கள் பரிசாக அளித்தனர்.
நவம்பர், 1880ல் வங்காளத்தின் இறுதி நவாப் மன்சூர் அலி கானுக்குப் பதிலாக அவரது மகன் அசன் அலி மிர்சாவை வங்காளம் மற்றும் முர்சிதாபாத் நவாபாக பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் நியமித்தனர். . 1880ல் வங்காள நவாபுகளின் பட்டங்களை ஆங்கிலேயர்கள் பறித்தனர்.
1751ல் வங்காள நவாப் அலிவர்த்தி கான், மராத்தியர்களுடன் செய்து கொண்ட போர் ஒப்பந்தப்படி, வங்காள நவாபுகள் தங்களின் ஆட்சிப் பகுதியான ஒடிசாவின் பெரும்பகுதிகளை மராத்தியர்களுக்கு விட்டுக்கொடுத்ததுடன், ஆண்டுக்கு 12 இலட்சம் ரூபாயும் கப்பம் கட்ட வேண்டியதாயிறு.
வங்காள நவாபுகள் முகலாயப் பேரரசின் வங்காளம், ஒடிசா, பிகார் மற்றும் முர்சிதாபாத் பிரதேசங்களின் நவாப் நிசாம் எனும் ஆளுநர்கள் ஆவர்.
1750களில் மராத்தியப் படைகளால், முகலாயப் பேரரசின் முதுகெலும்பு முறிக்கப்பட்ட நிலையில், பேரரசு முழுவதும் தன்னாட்சி கொண்ட சிறிதும், பெரிதுமான புதிய இராச்சியங்கள் உருவாயின.
வங்காள நவாபுகள் முகலாயப் பேரரசின் பிரதிநிதிகளாக பெயரளவில் இருப்பினும், 1717 - 1765க்கு இடைப்பட்ட காலங்களில், வங்காள மாகாணத்தின் தன்னாட்சியாளர்களாகவே விளங்கினர்.
1793ம் ஆண்டு முதல் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி ஆட்சியினர், வங்காள நவாபுகளின் ஆளுநர் பதவிகளை பறித்துக் கொண்டு, அதற்கு பதிலாக ஓய்வூதியம் வழங்கினர்.
யப்பானியத் திரைப்படங்களின் திறனாய்வு 1910 களில்தான் அறிவாளிகளிடைவளரலானது. பிறகு இது யப்பானியத் திரைப்படத் திறனாய்வு இயக்கமாக வளர்ந்தது. முதல் திரைப்பட இதழான கத்சுதோ சாழ்சிங்கை போன்றவற்றில் இத்திறனாய்வுகள் வெளியாகின. யாசுனோசுகி கோந்தா 1914 இல் ஒரு முழுநீலத் திரைப்படத் திறனாய்வு நூலை எழுதி வெளியிட்டார். எனினும், பல திறனாய்வாளர்கள் நிக்காத்சு, தென்காத்சு போன்ற கலைக்கூடங்களின் பணியைத் தூய்மையாக்குவதிலேயே கவனத்தைக் குவித்தனர். இவர்கள் பென்ழ்சிகளைப் பயன்படுத்தும் மரபு அரங்கியல் கூறுகளான காபுகி, சின்பா வகைமைகளை பயன்படுத்துவதைக் கண்டித்து, கதைகளைக் கூறுவதற்குப் புதிய திரைப்பட நுட்பங்களைப் பயன்கொள்ளுமாறு வற்புறுத்தினர். இது பின்னர் தூய திரைப்பட இயக்கம் எனப் பெயரிடப்பட்டது. தூய திரைப்பட இயக்கம் கெந்தைகெக்கி வடிவத்தையும் திரைப்பட உரையாடலையும் வென்றெடுத்தது.
யப்பான் 1898 இல் சில பேய்ப்படங்களை எடுத்தது. இவற்றில் சிரோ அசுனோவின் குறும்படங்களாகிய பேக் யிழோ , ஆகியன அடங்கும். முதல் ஆவணப்படம் 1899 ஜூனில் கெய்சா நோ தியோதோரி எனும் குறும்படம் எடுக்கப்பட்டது. திசுனேகிச்சி சிபாட்டா பல தொடக்க காலத் திரைப்படங்களை எடுத்தார். இவற்றில் 1899 இல் இரண்டு பெயர்பெற்ற நடிகரை வைத்து, நன்கு அறிமுகமாகிய காபுகி நாடகத்தின் காட்சியைக் கொண்ட மோமியிகாரி எனும் திரைப்படமும் அடங்கும். இது 1899 இல் பெரும்புகழை ஈட்டியது. தொடக்க காலத் திரைப்படங்கள் காபுகி, புன்றாகு ஆகிய மரபு நாடக அரங்கு வடிவத்தில் அமைந்தன.
கிட்டதட்ட 100 ஆண்டு வரலாறு உடையதாகும். யப்பான் உலகிலேயே மிகவும் பழைமையானதும் பாரியதுமான திரைப்படத் தொழில்களைக் கொண்ட நாடுகளில் ஒன்றாகும். யப்பான் 2010 அளவில் உலகில் நான்காவது பேரெண்ணிக்கையில் திரைப்படங்களை உருவாக்கும் நாடாகும். யப்பான் 2011 இல் 411 திரைப்படங்களை வெளியிட்டது. இந்த ஆன்டில் அமெரிக்க திரைப்பட வருமானத்தைப் போல 54.9% வருமானத்தினை ஈட்டியது. யப்பானில் முதல் வெளிநாட்டுப் படப்பிடிப்புத் தொழிலாளர் வந்த்தில் இருந்தே திரைப்படங்கள் 1897 முதலே வெளியிடப்படுகின்றன.யப்பான் நல்ல அயல்நாட்டு மொழிப் படங்களுக்காக நான்குமுறை விருதுகளைப் பெற்றுள்ளது. இது மற்ற ஆசியப் படங்களை விட அதிகமானதாகும்.
தாமசு எடிசன் 1894 இல் அமெரிக்காவில் வணிகவியலாக வெற்ரிகரமாக காட்டிய இயங்குபடம், யப்பானில் 1896 நவம்பரில் காட்டப்பட்டது. உயிர்ப்புப் படமும் உலூமியேர் உடன்பிறப்புகளின் திரைப்படமும் யப்பானில் முதலில் 1897 இல் காட்டப்பட்டன. இவை இனபாட்டா கட்சுதாரோவால் காட்டப்பட்டன. யப்பானில் முதைல் திரைப்படம் எடுத்தவர்கள் உலூமியேர் ஒளிப்படத் தொழிலாளர்களாகும். கென்ட்டோ எனும் மாயவிளக்கு படமெடுப்புக் கலையில் வல்லவர்களாகிய யப்பானியர்களுக்கு இந்த இயங்குபட முறை முற்றிலும் புதியதல்ல எனலாம். முதல் யப்பானியத் திரைப்படம் 1897 இல் டோக்கியோ நகரின் இயல்காட்சிகளை வெற்றிகரமாக எடுத்துக் காட்டியது.
யப்பானியத் திரைப்பட முன்னோடி இயக்குநராகிய சோழோ மகினோ தன் திரைவாழ்க்கையை 1908 இல் யாகோட்டா சொகாய்க்காக கொன்னோயி காசன் எனும் திரைப்படத்தில் தொடங்கினார். சோழோ மட்சுனசுகி ஒனியே எனும் முந்தைய காபுகி நடிகரைத் தன் படங்களில் நடிக்க தேர்வு செய்தார்ரொனியே யப்பானிய முதல் திரைப்பட நடிகரானார்; இவர் 1909 இல் இருந்து 1926 வரை 1000 குறும்படங்களில் நடித்தார்.ஈவர்கள் இருவரும் இடைகெக்கி எனும் வகைத் திரைப்பட வடிவத்தை உருவாக்கினர். இதே கால கட்டத்தில் தோக்கிகிக்கோ பரவலாக சிறந்த காதல்நய நடிகராக ஏற்கப்பட்டார்.
இருபதாம் நூற்றாண்டின் விடியலில் யப்பானியத் திரையரங்குகள் கதைசொல்ல பென்ழ்சிக்களை வாடகைக்கு அமர்த்தின. இவரகள் மரபுவழிக் கதைசொல்லிகளாவர். இவர்கள் திரையருகே அமர்ந்து உம்மைப்படங்களின் கதைகளை எடுத்துரைத்தனர்ரிவர்கள் காபுகி, யோரூரி, கோதான், அரங்கு உரையாளர், வாய்மொழி கதைசொல்லிகள் ஆகிய மரபான கதைசொல்லிகளின் வழித்தோன்றல்கள் ஆவர் . மேற்கத்தியத் திரைப்படங்களைக் காட்டும்போது இவர்களின் எடுத்துரைப்புகளோடு இசையும் கூடுதலாக அமைவதுண்டு. பிறகு 1930 களில் பேசும்படங்கள் உருவாகியதும், பென்ழ்சி போன்ற கதைசொல்லிகளின் பங்களிப்பு தேவைப்படவில்லை.
யப்பானியத் திரைப்படங்களில் முதலில் நடன மங்கையாகவும் நடிகையாகவும் தோகுக்கோ நாகை தகாகி நடித்தார்; இவர் 1911 இல் இருந்து 1914 வரை அமெரிக்கத் திரைப்படக் குழுமமாகிய தானவுசர் குழுமத்துக்கு நான்கு குறும்படங்களில் நடித்தார்.
டெபியன் கட்டற்ற மென்பொருளுக்கான வரையறைகளை சற்றே மாற்றி, திறமூல மென்பொருட்களுக்கான வரையறைகள் உருவாக்கி, வெளியிடப்பட்டன. பின் கட்டற்ற மென்பொருள் அறக்கட்டளையின் கட்டற்ற மென்பொருட்களுக்கான விதிகள் உருவாக்கப்பட்டன. ரிச்சர்டு ஸ்டால்மன் திறமூல மென்பொருட்களுக்கும், கட்டற்ற மென்பொருட்களுக்கும் உள்ளவித்தியாசங்களை உணர்ந்தார். கட்டற்ற மென்பொருட்களை சிறந்தவை என்று அறிந்து, அந்தக் கொள்கைகளையே பின்பற்றி, பரப்புரை செய்து வருகிறார். கட்டற்ற மென்பொருட்களுக்கான 4 சுதந்திரங்களே டெபியனின் மென்பொருட்களுக்கான வரையறைகளில் அமைந்துள்ளன,
டெபியன்-சட்டங்கள் என்ற மின்னஞ்சல் குழுவில் இவ்விதிகள் சார்ந்த உரையாடல்கள் நடைபெறுகின்றன. டெபியனில் ஒரு மென்பொருளைச் சேர்க்க, அவர் இந்தக் குழுவிற்கு மென்பொருளை அனுப்ப வேண்டும். அதை பல்வேறு நிரல்களும் பிறரும், உண்மையிலே கட்டற்ற மென்பொருளா என்று சோதிப்பர். அனைவரும் ஒத்துக் கொண்டபின்னர், அந்த மென்பொருளை டெபியனில் சேர்த்துக் கொள்வர்.
டெபியன் கட்டற்ற மென்பொருள் வரையறைகள் முதலில் ஜூலை 1997 ல் டெபியன் சமூக ஒப்பந்தம் வெளியானபோது, சேர்ந்து வெளியிடப்பட்டன. என்பவர் இந்த உரிமங்களுக்கான தேவையை உணர்த்தினார். மற்றும் பிற டெபியன் பங்களிப்பாளர்கள் இவற்றை இணைந்து உருவாக்கினர்.
டெபியன் கட்டற்ற மென்பொருள் வரையறைகள் என்பவை, ஒரு மென்பொருளானது உண்மையாகவே கட்டற்ற மென்பொருள்தானா என்பதைத் தீர்மானிக்க உதவும் வழிகாட்டிகள். அவை கட்டற்ற மென்பொருட்கள் எனில் டெபியன் இயக்குதளத்தில் சேர்க்கப்பட, இவை உதவுகின்றன. இவை டெபியன் சமூக ஒப்பந்தத்தின் ஒரு பகிமியாக உள்ளன.
டெபியன் இயக்குதளத்தை கட்டற்ற மென்பொருளாக மட்டுமே வெளியிடுவோம் என்பதை டெபியன் இயக்குதளம் மற்றும் அதைச் சார்ந்த அனைத்தையும் கட்டற்ற மென்பொருளாக வெளியிடுவோம் என்று புது முடிவுகள் எடுக்கப்பட்டன.
2011 வரையிலும் எந்த மாற்றங்களும் அனுமதிக்கப்படவில்லை. ஆனால் டெபியன் சமூக ஒப்பந்த்த்தில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் இவற்றிலும் மாற்றங்கள் உருவாகக் காரணமாயின.
நவம்பர் 1998ல் ஐயான் ஜாக்சன் என்பவரும் பலரும் இணைந்து இந்த வரைமுறைகளில் மாற்றங்களை பரிந்துரை செய்தனர். ஆனால் அந்த மாற்றங்கள் அனுமதிக்கப்படவில்லை.
வடக்கு பாரசீகத்தின் துருக்கிய அஃப்ஷர் வம்சத்தின் நாதிர் ஷா1738 ஆம் ஆண்டு கந்தகாரை கைப்பற்றி, கஜினி, காபூல், பெசாவர், சிந்து மற்றும் லாகூர் பகுதிகளைக் கைப்பற்றி, பின்னர் சிந்து ஆற்றை கடந்து, முகலாயப் பேரரசின் பகுதியில் புகுந்தார். அப்போது தில்லி முகலாய மன்னர் முகம்மது ஷாவின் படைகளுக்கும், நாதிர் ஷாவின் படைகளுக்கும், 1739 ல் அரியானாவின் கர்ணல் பகுதியில் போர் நடைபெற்றது. இப்போரில் 30 ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட மொகலாய வீரர்களை, நாதிர் ஷாவின் படைகள் கொன்று குவித்தது. தோல்வியடைந்த முகமது ஷா, நாதிர் ஷாவுடன் செய்து கொண்ட உடன்படிக்கையின் விளைவாக கோஹினூர் வைரமும், விலை மதிப்பு மிக்க மயிலாசனமும், கோடிக்கணக்கான ரூபாய் மதிப்புள்ள தங்க நகைகளும் நாதிர் ஷாவுக்கு கொடுக்கப்பட்டன. முகமது ஷாவின் மகளை, நாதிர் ஷா தன் மகனுக்கு திருமணம் செய்வித்தார்.
அப்சரித்து வம்சம் இவ்வம்சத்தினர் பாரசீகத்தின் வடகிழக்கில் வாழ்ந்த துருக்கிய பழங்குடி அப்சரித்து இன மக்கள் ஆவார். இராணுவ வலிமை படைத்த அப்சரித்து வம்சத்தினர் பாரசீகத்தில், பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில், கிபி 1736ல் நாதிர் ஷா என்ற படைத்தலைவர் தலைமையில், சபாவித்து வம்சத்தின் இறுதி மன்னரை வென்று, தன்னை ஈரானின் மன்னராக அறிவித்துக் கொண்டார். அப்சரித்து வம்சத்தினர் ஈரானை கிபி 1736 முதல் 1796 முடிய அறுபது ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தனர். அப்சரித்து வம்சத்தினருக்குப் பின் குவாஜர் வம்சத்தினர் ஈரானை ஆண்டனர்.
1747ல் நாதிர் ஷா இறப்பிற்கு பின் அவரது அண்ணன் மகன் அடில் ஷா, தன்னை பாரசீகப் பேரரசின் மன்னராக அறிவித்துக் கொண்டார். அதே நேரத்தில், முன்னாள் கருவூலத்துறை அமைச்சராக இருந்த அகமது ஷா துரானி தன்னை துராணிப் பேரரசராக அறிவித்துக் கொண்டார். பாரசீகத்தின் கிழக்கு பகுதிகள் மற்றும் ஆப்கானித்தான் ஆகியவை துராணிப் பேரரசின் பகுதிகளானது. பாரசீகத்தின் நடு ஆசியாப் பகுதியின் கர்டிலி-காக்கேத்தி இராச்சியம் ஜார்ஜியர்களின் ஆட்சியின் கீழ் சென்றது.
அப்சரித்து வம்சத்தின் நாதிர் ஷாவின் மறைவிற்குப் பின்னர் அவரது பேரரசு சந்த் இராச்சியம், துராணி இராச்சியம், கர்டிலி-காகேத்தி எனும் ஜார்ஜியா மற்றும் காக்கேசியா கானகங்கள் எனப் பலவாகச் சிதறுண்டது. அதனால் அப்சரித்து வம்சத்தினர் தங்கள் இறுதிக் காலத்தில் பாரசீகத்தின் வடகிழக்கில் அமைந்த குராசான் என்று குறுகிய பகுதியை மட்டும் ஆட்சி செய்தனர்.
பாரசீக அப்சரித்து வம்சத்தின் மன்னர் நாதிர் ஷாவின் ஆட்சிப் பரப்பில் தற்கால ஈரான் உள்ளிட்ட ஆர்மீனியா, ஜார்ஜியா, அசர்பைஜான், உஸ்பெகிஸ்தான், துருக்மெனிஸ்தான் வடக்கு காக்கேசியாப் பகுதிகள், பகுரைன், ஓமன், ஈராக்கின் பகுதிகள், ஆப்கானித்தான் மற்றும் பாகிஸ்தான் நாடுகள் இருந்தது.
அப்சரித்து வம்சத்தின் நிறுவனரான நாதிர் ஷா தற்கால ஈரானின் வடகிழக்கில் உள்ள குராசான் பகுதியில் துருக்கிய அப்சரித்து நாடோடிப் பழங்குடி இனத்தில் பிறந்தவர். நாதிர் ஷா அப்பகுதியில் பழங்குடியினத் தலைவராக உயர்ந்தார்.
1735ல் நாதிர் ஷா உதுமானியப் பேரரசின் பகுதிகளான தற்கால ஆர்மீனியா மற்றும் ஜார்ஜியாவை வென்றார். உருசியப் பேரரசிடம் இருந்த ஈரானியப் பகுதிகளான தெற்கு காக்கேசியப் பகுதிகளை மீண்டும் பாரசீகப் பேரரசில் இணைத்தார்.
இந்தியப் படையெடுப்பிற்குபின் நாதிர் ஷா தன் மகன் ரேசா குவாலி மிர்சாவை பெரும் படைகளுடன் அனுப்பி நடு ஆசியாவின் திரான்சாக்சியானா பகுதிகளை கைப்பற்றினார்.
இறுதியாக குவாஜர் வம்சத்தின் முகமது கான் குவாஜர் என்பவர் 1796ல் அப்சரித்து வம்சத்தின் ஆட்சியை முற்றிலுமாக ஈரானிலிருந்து அகற்றி பாரசீகப் பேரரசை நிறுவினார்.
நாதிர் ஷா சபாவித்து பேரரசின் பாரசீகப் படையில் சேர்ந்து, 1729ல் பாரசீகத் தலைநகரைக் கைப்பற்ற வந்த ஆப்கானியப் படைகளின் தலைவர் அஷ்ரப் கானை விரட்டியடித்தார்.
கல்வியறிவு விகிதமானது 70.5% என்றுள்ளது. மேலும் இங்கு 1000 ஆண்களுக்கு 940 பெண்கள் என்ற எண்ணிக்கையில் உள்ளனர். மக்கள் தொகையில் 12.6% பேர் 0 முதல் 6 வயதுக்கு உட்பட்டவர்கள். இந்திய விடுதலைக்குப் பிறகு இப்பகுதி மக்களில் ஒரு பிரிவினர் மும்பை போன்ற பெரு நகரங்களுக்குச் சென்று குடியேறினர். இதற்கு அடையாளமாக நகரத்தின் பிரதான வோரா வர்த்தகர் தெருவில் உள்ள பல கட்டிடங்கள் காலியாக உள்ளன.
பாலசினார் என்பது இந்தியாவின் குஜராத் மாநிலத்தின் மஹிசாகர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு நகரம் ஆகும். இது பஷ்டூன் பழங்கிடியைச் சேர்ந்த பாபி வம்சத்துக்கு உட்பட்ட முன்னாள் சுதேச அரசு பகுதி ஆகும். இது ஜூனாகத் இராச்சியத்தில் இருந்து 7156 செப்டம்பர் 28 அன்று வெளியேறி உருவாக்கப்பட்டது.
ஆன் வம்சத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, இலாண்சூ பழங்குடி நாடுகளின் தொடர்ச்சியான தலைநகரமானது. 4 ஆம் நூற்றாண்டில் இது சுதந்திர மாநிலமான லியாங்கின் தலைநகராக இருந்தது. வடக்குப் பகுதியின் வீ வம்சத்தின் தளபதி ஜின்ஷெங் இதை மீண்டும் நிறுவி, ஜின்ஷெங் என்று பெயர் மாற்றினார். வெவ்வேறு கலாச்சார பரம்பரைகளுடன் கலந்த, இன்றைய கான்சு மாகாணத்தில், 5 முதல் 11 ஆம் நூற்றாண்டு வரை, பௌத்த ஆய்வுக்கான மையமாக மாறியது. சூய் வம்சத்தின் கீழ் இந்த நகரம் முதன்முறையாக இலாண்சூ மாகாணத்தின் இடமாக மாறியது, இந்த பெயரை தாங் வம்சம்தின் கீழ் தக்க வைத்துக் கொண்டது. 763 ஆம் ஆண்டில் இந்த பகுதி திபெத்திய பேரரசால் கைப்பற்றப்பட்டது. மற்றும் 843 இல் தாங் கைப்பற்றியது.
இலாண்சூ வடமேற்கு சீனாவிலுள்ள கான்சு மாகாணத்தின் தலைநகரமும் மிகப்பெரிய நகரமுமாகும். மஞ்சளாற்றங்கரையில் அமைந்துள்ள இந்த மாவட்டநிலை நகரம் முக்கியமான வட்டார போக்குவரத்து மையமாகும். தொலை வடக்குப் பகுதிகளை நாட்டின் கிழக்கு பாதியுடன் தொடர்வண்டியால் இணைக்கிறது. காலக்கோட்டில், வட பட்டுச் சாலையின் முதன்மை இணைப்பிடமாக விளங்கியது. இந்நகரம் கனரகத் தொழிற்சாலைகளுக்கும் பெட்ரோலிய வேதித் தொழிற்சாலைகளுக்கும் மையமாக விளங்குகின்றது. தொழிலக மாசுபாட்டாலும் குறுகலான ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கில் அமைந்துள்ளதாலும் உலகில் மிகவும் மோசமான காற்றுத் தரம் கொண்டதாக இலாண்சூ இருந்தது. அரசு எடுத்துள்ள முயற்சிகளால், 2015இல் சீனாவின் மிக முன்னேறிய வானிலை உள்ள நகரமாக விருது பெற்றுள்ளது.
முதலில் மேற்கு சீனப் பிரதேசத்தில் இலாண்சூ கிமு 6 ஆம் நூற்றாண்டில் கின் மாநிலத்தின் ஒரு பகுதியாக மாறியது. கிமு 81 இல், ஆன் வம்சத்தின் கீழ் இருந்துள்ளது. , இது தங்க நகரம் என்று அழைக்கப்பட்டது, மேலும் கி.மு. முதல் நூற்றாண்டிலிருந்தே இது பண்டைய வடக்கு பட்டுச் சாலையின் ஒரு முக்கிய இணைப்பாக இருந்தது, மேலும் ஒரு முக்கியமான வரலாற்று நிகழ்வான மஞ்சள் நதி கடக்கும் இடமாகவும் இருக்கிறது. நகரத்தைப் பாதுகாக்க, சீனாவின் பெருஞ் சுவர் யுமேன் வரை நீட்டிக்கப்பட்டது. பெருஞ்சுவரின் பகுதிகள் கட்டப்பட்ட பகுதிக்குள் இன்னும் உள்ளன.
1864-1875 இல் தங்கன் கிளர்ச்சியின் போது இலாண்சூ மோசமாக சேதமடைந்தது. 1920 கள் மற்றும் 1930 களில் இது வடமேற்கு சீனாவில் சோவியத் ஒன்றியத்தின் செல்வாக்கின் மையமாக மாறியது. இரண்டாவது சீன-சப்பானியப் போரின் போது 1935 ஆம் ஆண்டில் சிய்யான் உடன் நெடுஞ்சாலை மூலம் இணைக்கப்பட்ட இயாண்சூவின் முனையமாக மாறியது . சீன-சோவியத் நெடுஞ்சாலை, ஜியான் பகுதிக்கு விநியோகங்களுக்கான பாதையாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. இந்த நெடுஞ்சாலை வடமேற்கு சீனாவின் முதன்மை போக்குவரத்து பாதையாக இருந்தது.
உருமுச்சியிலிருந்து சின்சியாங்கின் வரை ரயில் பாதை முடியும் வரை இது இருந்தது. போரின் போது இலாண்சூ சப்பானிய விமானப்படையால் குண்டு வீசப்பட்டு பெரிதும் பாதிக்கப்படது.
1937 ஆம் ஆண்டு சப்பானிய சீனா போரின் போது, குமின்ஜுன் முஸ்லீம் படைத்தலைவர்கள் மா ஹொங்குய் மற்றும் மா புஃபாங் ஆகியோர் இலாண்சூவை தங்கள் குதிரைப்படை படையினரால் பாதுகாத்தனர், சப்பானியர்கள் ஒருபோதும் லான்ஷோவைக் கைப்பற்ற இயல வில்லை.
1127 க்குப் பிறகு அது சின் வம்சத்தின் கைகளில் சென்றது, 1235 க்குப் பிறகு அது மங்கோலியப் பேரரசின் வசம் வந்தது. மிங் வம்சத்தின் கீழ் இந்த மாவட்டம் ஒரு மாவட்டமாக தரமேற்றப்பட்டு லிண்டாவோ மாகாணத்தின் நிர்வாகத்தின் கீழ் வைக்கப்பட்டது, ஆனால் 1477 இல் இலாண்சூ ஒரு அரசியல் பிரிவாக மீண்டும் நிறுவப்பட்டது.
நகரம் அதன் தற்போதைய பெயரை 1656 இல், சிங் வம்சத்தின் போது பெற்றது. 1666 இல் கான்சு ஒரு தனி மாகாணமாக மாற்றப்பட்டபோது, இலாண்சூ அதன் தலைநகரானது. 1739 ஆம் ஆண்டில் லிண்டாவோவின் தலைநகரம் லான்ஷோவுக்கு மாற்றப்பட்டது, பின்னர் இது இலாண்சூ என்று அழைக்கப்படும் ஒரு சிறந்த மாகாணமாக மாற்றப்பட்டது.
இந்த நகரம் தற்போது காலியாக உள்ள ரோமன் கத்தோலிக்க மறைமாவட்டத்தின் இடமாகும் இது முன்னர் ஒரு விகாரிய அப்போஸ்தலிக்கின் மையமாக இருந்தது .
இப்பண்டைய நகர அரசுகளின் ஆட்சிகள், கிமு 6ம் நூற்றண்டில் பாரசீகத்தின் அகாமனிசியப் பேரரசு மற்றும் கிமு நான்காம் நூற்றாண்டில் பேரரசர் அலெக்சாந்தர் படையெடுப்புகளாலும், பின்ன்ர் கிபி ஏழாம் நூற்றாண்டில் இசுலாமிய படையெடுப்புகளாலும் முடிவிற்கு வந்தது.
பண்டைய அண்மைக் கிழக்கின் தற்கால மத்திய கிழக்கு நாடுகளில், கிமு 3,000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய வரலாறு கொண்ட பண்டைய நகர அரசுகள் இருந்தன.
கிமு 323ல் பாபிலொனில் பேரரசர் அலெக்சாந்தரின் மறைவிற்குப் பின்னர், கிரேக்கப் பேரரசின் தியாடோச்சி எனும் வாரிசுமைப் போரில், அலெக்சாந்தரின் ஐந்து போர்ப்படைத்தலைவர்களான, தாலமி சோத்தர், டயடோட்டஸ், செலூக்கஸ் நிக்காத்தர், ஆண்டிகோணஸ் சசாண்டர் மற்றும் லிசிமச்சூஸ் ஆகியோர் கிரேக்கப் பேரரசை தமக்குள் பிரித்து ஆண்டனர். இக்கிரேக்கப் படைத்தலைவர்கள் கிரேக்கப் பேரரசை ஆண்ட காலத்தை ஹெலனிய காலம் என்பர்.
முதலாம் தாலமி சோத்தர், தாலமைக் வம்சத்தை நிறுவி தாலமைக் பேரரசை கிமு 323 முதல் கிமு 283 வரை ஆண்டார். இவரது வழித்தோன்றல்கள் கிமு 30 வரை மூன்று நூற்றாண்டுகள் ஆண்டனர். ஹெலனிய காலத்திய தாலமி சோத்தர் ஆட்சியில் எகிப்து பிரதேசத்தில் கிரேக்கப் பண்பாடு பரவியது. எகிப்து கடற்கரையில் அலெக்சாந்திரியா நகரம் சிறப்புடன் விளங்கியது.
தாலமி சோத்தரின் தாலமைக் பேரரசின் கிரேக்கப் பண்பாட்டு மையமாக அலெக்சாந்திரியா நகரம் விளங்கியது. இருப்பினும் பண்டைய எகிப்து மன்னர்களின் பெயரான பார்வோன் எனும் பட்டத்தை கிமு 305 முதல் இவரது வழித்தோன்றல்கள் சூட்டிக் கொண்டனர்.
தாலமி சோத்தர் நிறுவிய தாலமி வம்சத்தின் எகிப்தை மையமாகக் கொண்டு நிறுவப்பட்ட தாலமைக் பேரரசின் இறுதி காலத்தில் தற்கால எகிப்து, லிபியா மற்றும் துனிசியா நாடுகள் அடங்கியிருந்தது.
தாலமி சோத்தர் பேரரசில் வாழ்ந்த யூக்ளிடு எனும் கிரேக்க கணிதவியல் அறிஞர் புதிய வடிவவியல் மற்றும் எண்ணியல் கோட்பாட்டை கண்டுபிடித்தார்.
உசுமான் கான் சின்வாரி பாக்கித்தானியத் துடுப்பாட்ட வீரர் ஆவார். இவர் பாக்கித்தான் அணிக்காக ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டம், தேர்வுத் துடுப்பாட்டம் மற்றும் பன்னாட்டு இருபது20 போட்டிகளில் விளையாடி வருகிறார். இடது கை வேகப் பந்துவீச்சாளரான இவர் சரய் தராகியத்தி வங்கி அணிக்காக முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் விளையாடி வருகிறார். அதற்கு முன்பாக இவர் கான் ஆய்வக அணி சார்பாக விளையாடினார் .2013 ஆம் ஆண்டு திசம்பரில் நடைபெற்ற இருபது20 போட்டித் தொடரின் இறுதிப் போட்டியில் 4 ஓவர்கள் வீசி 9 ஓட்டங்களில் 5 இலக்குகளைக் கைப்பற்றினார்.மேலும் இலங்கைத் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிராக ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தில் நடைபெற்ற இருபது 20போட்டியிலும் பாக்கித்தான் தேசிய அணி சார்பாக விளையாடினார். ஆகஸ்டு 2018 இல் பாக்கித்தான் துடுப்பாட்ட வாரியம் இவர் உட்பட முப்பத்து மூன்று வீரர்களுக்கு 2018-19 ஆம் ஆண்டிற்கான மத்திய ஒப்பந்த விருதினை வழங்கியது.
உள்ளூர்ப் போட்டிகளில் சிறப்பாக விளையாடியதால் இவர் பாக்கிஸ்தான் தேர்வுக் குழுவினரின் கவனத்தை ஈர்த்தார். அதனால் 2013-14 ஆம் ஆண்டிற்கான் இலங்கைத் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான் பன்னாட்டு இருபது20 தொடரில் பாக்கித்தான் அணியில் இடம் பெற்றார். டிசம்பர் 11, 2013 இல் ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தில் நடைபெற்ற முதல் பன்னாட்டு இருபது20 போட்டியில் இவர் அறிமுகமானார். அந்தப் போட்டியில் ஒரு ஓவர் வீசி 9 ஓட்டங்களை விட்டுக் கொடுத்தார். ஆனால் இலகினைக் கைபப்ற்றவில்லை. பின் இரண்டாவது போட்டியில் நான்கு ஓவர்கள் வீசி 52 ஓட்டங்க:ளை விட்டுக் கொடுத்தார். ஆனால் இலக்கினைக் கைப்பற்றவில்லை. பின் மட்டையாட்டத்தில் 3 பந்துகளில் இறுதிவரை ஆட்டமிழக்காமல் 2 ஓட்டங்கள் எடுத்தார்.
இவர் இசட் டி பி எல் இ அணிக்காக உள்ளூர்ப் போட்டிகளில் விளையாடி வருகிறார். 2013 ஆம் ஆண்டில் டிசம்பரில் ஃபைசல் பேங் இருபது20 கோப்பைகான தொடர் நடந்தது. அந்தத் தொடரில் சூயி வடக்கு எரிவாயு பைபலைன்ஸ் அணிக்கு எதிரான இறுதிப் போட்டியில் நான்கு ஓவர்கள் வீசி 9 ஓட்டங்களை விட்டுக் கொடுத்து 5 இலக்குகளைக் கைப்பற்றினார். இந்தப் போட்டியில் மிஸ்பா-உல்-ஹக் இலக்கினை வீழ்த்தி அணியினை வெற்றி பெற உதவினார். இந்தத் தொடரின் 6 போட்டிகளில் விளையாடி 11 இலக்குகளைக் கைப்பற்றினார். இதன்மூலம் அதிக இலக்குகளை வீழ்த்திவர்கள் பட்டியலில் முதலிடம் பிடித்தார்.
உஸ்மான் சின்வாரி பஷ்தூன் இனத்தைச் சேர்ந்தவர் ஆவார். இவர் பாக்கித்தான், கைபர் மாவட்டத்தில் உள்ள லந்தி கொடலில் வளர்ந்தார். இந்தப் பகுதி ஆப்கானித்தான் எல்லை அருகே உள்ளது. இங்கு உள்ள ததாரா மைதானத்தில் தனது துடுப்பாட்ட வாழ்க்கையை ஆரம்பித்தார். இதற்கு அருகில் ததாரா மலைப் பகுதி இருந்ததால் இந்தப் பெயர் வந்தது.
2018 ஆம் ஆண்டிற்கான பாக்கித்தான் கோப்பைக்கான தொடரில் இவர் ஃபெடரல் ஏரியாஸ் அணிக்காக விளையாடினார். பாக்கித்தான் சூப்பர் லீக் தொடரில் இவர் கராச்சி கிங்ஸ் அணி சார்பாக 2017 ஆம் ஆண்டு முதல் விளையாடி வருகிறார்.
1941ல் இரண்டாம் சீன ஜப்பான் போரில் சினிங் ஜப்பானியப் போர் விமானங்களால் வான்வழித் குண்டுவீச்சுக்கு உள்ளானது. இந்தத் குண்டுவீச்சு உள்ளூர் சிங்கை மங்கோலியர்கள் மற்றும் சிங்கை திபெத்தியர்கள் உள்பட அனைத்து இனத்தை சேர்ந்த மக்களையும் ஜப்பானியர்களுக்கு எதிராகத் தூண்டியது. சலர் முஸ்லிம் தளபதியான ஹான் யூவென் ஜப்பானிய விமானங்களின் வான்வழித் தாக்குதலின்போது பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை எடுத்தார். ஹான் சிங்கையில் ஜப்பானிய விமானங்களின் வான்வழி குண்டுவீச்சில் இருந்து தப்பித்தார். அப்போது மா புஃபங்கிடம் இருந்து ஹான் தொலைபேசியில் கட்டளைகளைப் பெற்றுக்கொண்டிருந்தார். மா புஃபங் வான்வழித் தாக்குதலில் இருந்து தப்பிக்க ஒரு ராணுவ முகாமில் பதுங்கிப் பேசிக்கொண்டிருந்தார். இந்நிலையில் தாக்குதலால் ஹான் இடிபாடுகளுக்கிடையில் சிக்கினார். பின்னர் அதிலிருந்து மீட்டு எடுக்கப்பட்டார். இரத்தம் சிந்திக் கொண்டிருந்த அவர் ஒரு இயந்திரத் துப்பாக்கியை எடுத்து ஜப்பானிய போர் விமானங்கள் மீது சுட்டுக் கொண்டு தனது சொந்த மொழியில் ஜப்பானியர்களை நாய்கள் என்று திட்டினார்.
ஹான் அரசமரபின் கீழ் உள்ளூர் சியாங் பழங்குடியினரைக் கட்டுப்படுத்த லிங்கியாங் கவுன்டி ஏற்படுத்தப்பட்டது. இது எல்லைப்புறக் கவுன்டியாக சுயி மற்றும் தாங் அரசமரபினரின் கீழ் மீண்டும் இருந்தது. 7ம் மற்றும் ஆரம்பகால 8ம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் இது துயுகுன் மற்றும் திபெத்திற்கு இடையேயான தொடர்ந்த போரின் ஒரு மையமாக இருந்தது. 763ல் திபெத்தியர்கள் இதனை வென்றனர். திபெத்தியர்களின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இது சிங்டங்செங் என்று சீனர்களால் அழைக்கப்பட்டது. 1104ல் சாங் அரசமரபினரால் இது மீட்டெடுக்கப்பட்டது. இதற்கு சினிங் என்ற பெயர் கொடுக்கப்பட்டது. இதன் பொருள் "மேற்கிலுள்ள அமைதி" என்பதாகும். அன்று முதல் இது ப்ரிபெக்சர் அல்லது பெரிய ப்ரிபெக்சரின் தலைமையிடமாக இருந்து வந்துள்ளது. பிந்தைய 16ம் நூற்றாண்டில் சுமார் தென்கிழக்கில் கும்பும் மடாலயம் நிறுவப்பட்டது. இதனால் பௌத்தர்களின் கெலுக் பள்ளியின் ஒரு முக்கியமான மத மையமாக சினிங் உருவானது.
இந்நகரம் வடக்குப்பட்டுப் பாதையின் ஹெக்ஷி நடைபாதையுடன் சேர்ந்த வணிக இடமாகச் சுமார் 2000 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இருந்து வருகிறது. மேற்கிலிருந்து வரும் நாடோடிகளின் தாக்குதலுக்கு எதிர்ப்புக்கான ஒரு கோட்டையாக ஹான், சுயி, தாங் மற்றும் சாங் அரசமரபினருக்கு இப்பகுதி இருந்து வந்துள்ளது. இது பல காலமாக கன்சு மாகாணத்தின் பகுதியாக இருந்துள்ளது. 1928ல் சிங்கை மாகாணத்தில் இணைக்கப்பட்டது. இது மத ரீதியாக முஸ்லிம்கள் மற்றும் புத்த மதத்தினருக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த டோங்குவான் பள்ளிவாசல் மற்றும் தயேர் மடாலயம் ஆகிய தளங்களைக் கொண்டுள்ளது. இந்நகரம் ஹுவாங்ஷுயி ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கில் அமைந்துள்ளது. கடல் மட்டத்திலிருந்து உயரமான பகுதியில் அமைந்திருப்பதால் இது குளிர்ந்த பகுதி வறண்ட காலநிலையைக் கொண்டுள்ளது. இது லாசா மற்றும் திபெத் ஆகிய பகுதிகளுக்கு ரயில் மூலமும் லான்சோவு, கன்சு மற்றும் க்ஷின்ஜியாங்கின் உரும்கி ஆகிய பகுதிகளுக்கு வேகமான ரயில் மூலமும் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
சினிங் 2100 வருடங்களுக்கும் மேற்பட்ட வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளது. திபெத்திற்கான ஹெக்ஷி நடைபாதை வணிகவண்டி வழித்தடத்தில் முதன்மை வணிக மையமாக இருந்துள்ளது. இங்கு முக்கியமாக மரம், கம்பளி மற்றும் உப்பு ஆகியவை பழங்காலத்தில் வணிகம் செய்யப்பட்டுள்ளன. ஹெக்ஷி நடைபாதையுடன் சேர்ந்த வணிகமானது ஒரு பெரிய வணிக நடைபாதையான வடக்குப்பட்டுப் பாதையின் ஒரு பகுதியாகும். வடக்குப் பட்டுப்பாதையின் உபயோகமானது கி.மு. 1ம் நூற்றாண்டில் ஹான் அரசமரபினர் இதனைக் கட்டுப்படுத்த முயற்சித்தபோது அதிகரித்தது.
மே 22, 1927ல் ரிக்டர் அளவுகோலில் 7.6 ஆகப் பதிவான ஒரு பெரிய பூகம்பம் ஏற்பட்டது. சீனாவில் ஏற்பட்ட பூகம்பங்களிலேயே இது மிகுந்த உயிர்ச்சேதத்தை ஏற்படுத்திய பூகம்பங்களுள் ஒன்றாகும். இதில் சுமார் 40,000 பேர் இறந்தனர். நிலப்பகுதியிலும் மிகப்பெரிய விரிசல் ஏற்பட்டது.
சினிங் நகரமானது கோகோ நோரின் எல்லைக்கு வெளியிலிருந்து கட்டுப்படுத்திய ஒரு தலைநகரமாக ஆனது. இது 1928 வரை கன்சுவில் இருந்தது. பிறகு புதிதாக நிறுவப்பட்ட சுதந்திர மாகாணமான சிங்கையின் மாகாணத் தலைநகரமானது.
சினிங் மீது ஜப்பானியப் போர் விமானங்கள் குண்டுவீசியபோது போது மா புகாங் மற்றும் மா புஃபங் ஆகியோர் மா பியாவோ பற்றிய ஒரு விவாதத்தில் இருந்தனர்.
மங்கோலியர்களின் இரகசிய வரலாறு கூற்றின்படி பர்லாஸ் மங்கோலிய வம்சத்தை சார்ந்தவர்கள் ஆவர். செங்கிஸ் கான் மற்றும் அவர் பின் வந்த மங்கோலிய மன்னர்களின் மத்திய ஆசிய வழித்தோன்றள்கள் ஆவர் என ஒக்தாயி கான் வாழ்ந்த காலத்திலிருந்து அறியப்படுகின்றனர். ஒக்தாயி செங்கிஸ் கானின் மூன்றாவது பிள்ளை ஆவார். இரண்டாம் மிகச்சிறந்த கான் என்றும் அழைக்கப்படுவார். தன்னுடைய தந்தை தொடங்கி வைத்த மங்கோலிய பேரரசை சரியான முறையில் வழிநடத்தி மங்கோலிய சாம்ராஜியத்தை ஐரோப்பா, ஆசியா கண்டத்தில் சீனா, ஈரான் மற்றும் மத்திய ஆசியாவில் வேரூன்றியவர் ஒக்தாயி கான் ஆவார். க்யாராஜர் பர்லாஸ் என்பவர் மிகச்சிறந்த பர்லாஸ் என குறிப்பிடப்படுகிறார் இவர் சகதை கான் படைத்தலபதியும் ஆவார்.
செங்கிஸ் கானின் இரண்டாவது மகன் ஆவார். இவர் கி.பி. 1226லிருந்து-கி.பி. 1242 வரை சகதை கானேட்டின் கான் ஆக பதவி வகித்தார்.சகதை மொழி மற்றும் சகதை மக்கள் இவருக்குப்பின் பெயரிடப்பட்டனர். தனது தந்தையின் மரணத்திற்குப் பிறகு ஐந்து மத்திய ஆசிய நாடுகளில் பெரும்பாலானவற்றை பெற்றார். இவர்களின் மூதாதையராக போடோன்சார் முன்ஹாக் கருதப்படுகிறார்.போடோன்சார் முன்ஹாக் என்பவர் ஒரு புகழ்பெற்ற மங்கோலியப் போர்த்தலைவர் ஆவார். இவர் செங்கிஸ் கான் மற்றும் பர்லாஸ் மங்கோலியர்களின் மூதாதையர் ஆவார். இந்த பர்லாஸ் இனத்தில் தான் தைமூரும் தோன்றினார். ஆகையால் இவர் இந்தியாவை ஆண்ட முகலாயர்களுக்கும் மூதாதையர் ஆவார். இவர்கள் தங்களது அதிகாரத்தை நிலைநாட்டி அரசு பதவிகளை பெற்றனர். மற்றும் உள்நாட்டு இசுலாமிய இன கலப்பு மூலம் ஈரான்,அரபி மற்றும் துருக்கி மொழிகள், மத வழக்கங்களை கற்றனர் . இது பலதார மணத்தினால் பெரிதும் மாறுதல் பெற்றது. இவர்களின் ஆளுகையின் இந்து குஷ் பகுதி வந்தது தற்போதய உசுபெக்கிசுத்தான் நாட்டின் பகுதிகள்.
தைமூர் 14 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த துருக்கிய - மங்கோலிய கலப்பினப் பேரரசர் ஆவார். இவர் மேற்கு ஆசியா, மத்திய ஆசியா ஆகியவற்றின் பெரும் பகுதிகளைக் கைப்பற்றி தைமூரியப் பேரரசை நிறுவினார். தைமூரிய வம்சத்தை உருவாக்கியவரும் இவரே.தைமூரிய வம்சம் மங்கோலிய துருக்கிய இன வழித்தோன்றலின் பாரசீக மன்னர்கள். பதினான்காம் நூற்றாண்டுகளில் இவர்களின் ஆளுகைக்கு தற்போதய ஈராக், ஈரான், மத்திய ஆசிய நாடுகள், ஆப்கானிஸ்தான், பாகிஸ்தான், இந்தியா பகுதிகள் வந்தது.
மனித வளர்ச்சி அல்லது மனித மேம்பாடு என்பது எல்லா வயதுடைய மக்களின் வாழ்க்கை, எல்லா சூழ்நிலைகலுக்கும் ஏற்றவாறு எதனால் மற்றும் ஏன் மாறிக்கொண்டிருக்கிறார்களா?
என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முயலும் ஒரு அறிவியலாகும். இது மனித நிலை குறித்த முக்கியமாக மனிதனின் முக்கிய திறன் அணுகுமுறை பற்றிய ஆய்வுகளை உள்ளடக்கியது. மனித வளர்ச்சி அட்டவனையில் சமத்துவமின்மையையும் சேர்த்துக்கொள்வதன் மூலம் ஐ.நா சபையால் மனித வளர்ச்சியின் உண்மையான முன்னேற்றம் அளவீடு செய்யும் வழியாக பார்க்கப்படுகிறது. இது பொருளாதார வளர்ச்சியில் கவனம் செலுத்துவதற்கான ஒரு மாற்று அணுகுமுறை ஆகும், மேலும் சமூக நீதி மீது மேலும் கவனம் செலுத்துவதன் மூலம் முன்னேற்ற பாதையில் செல்கிறோமா?