polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
முகமாலையை சேர்ந்த கேகயர்த்தன முதலியார் என்பவர் தனது காணியில் கொள்ளு பயிரிடும்படி முத்தன் எனும் விவசாயிக்கு பணித்தார். முத்தன் நிலத்தை கொள்ளு விதைப்பதற்காக தரையை பண்படுத்திக்கொத்தினார். கொத்தும்போது வெள்ளை மா மரத்தின் அடியில்திருநீலகண்டம் எனும் ஜந்து புகுந்தது. அதைதேடி முத்தன் ஆழமாக்க்கொத்தும் போது மண் வெட்டி ஒரு பொருளில் பட்டு சத்தம் கேட்டது. திருநீலகண்டம் மறைந்து விட்டது. அவ்விடத்தில் இரத்தம் பெருகியது. அதை கண்ட முத்தனின் மனநிலை மாற்றம் ஏற்பட்டு மயக்கம் ஏற்பட்டது. முத்தன் இரவு படுக்கையில் இருக்கும்போது கனவில் விநாயகர் உருவத்தில் தோன்றி " துன்ப படாதே , அவ்விடத்தே ஒரு விநாயகர் சிலை இருக்கின்றது. அதை எடுத்து நீராட்டி அந்த மாவின் அடியில் வைத்து பூசிப்பாயாக. நீ உண்ணும் உணவில் ஒரு பகுதியை எனக்கு படைத்துவிடு"என்று கூறினார். விடிந்ததும் அந்த அடியார் விநாயகர் சிலையை தோண்டி எடுத்து அந்த மரத்தடியில் வைத்து அமுது செய்து வணங்கினார்.
உலகத்தில் நாம் உய்வதற்காக பார்க்கும் இடம் எல்லாம் நீக்கமற நிறைந்துள்ள இறைவனை ஆலயத்தில் எழுத்தருளச்செய்து வழிபடுவதே கும்பாபிடேகம் ஆகும். இறைவன் பஞ்சபூதங்கள் முதலிய எட்டு இடங்களில் வியாபிக்கின்றார். அவை பின்வருமாறு நிலம், நீர், காற்று, ஆகாயம், சந்திரன், ஆன்மா ஆகிய எட்டும். இது குடமுழுக்கு அல்லது பெரும்சாந்தி எனப்படும்.
கும்பாபிஷேகம் 12 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை செய்யப்படுகின்றது. இதைக்ககண்டு களிப்பது 12 ஆண்டுகள் தினந்தோறும் ஆலயம் சென்று வழிபடுவதற்கு சமமாகும். கும்பாபிஷேகம் காண்பது கோடி புண்ணியமாகும். அக்கினி, நீர், குரு ஆகிய மூவரும் கும்பாபிஷேகத்தில் முக்கியம் பெறுகின்றனர். 1981 ஆம் ஆண்டுக்கு முன்னர் நடைபெற்ற கும்பாபிஷேகங்களுக்கு எமது ஆலயத்தில் எழுத்து மூலமான சான்றுகள் இல்லை.ஆலய மூத்தோர் கூற்றுப்படி 1947 ஆம் ஆண்டிலும் 1957 ம் ஆண்டிலும் கும்பாபிஷேகங்கள் நடந்துள்ளதாக கருதப்படுகிறது.
திரு.மு.தா.சுப்பிரமணியம் அவர்களது தலமையில் செயலாற்றிய திருப்பணிச்சபை 1980.01.28 திங்கள் அன்று மாவடிப் பிள்ளையாருக்கு பாலஸ்தாபன கும்பாபிஷேகத்தை நடாத்தி திருப்பணிச்சேவைகள் ஆரம்பித்தது. மூலஸ்தானம் உட்பட நான்கு மண்டபங்களையும் வைரக்கல்லால் அமைத்து ஏனைய பகுதிகளையும் புனரமைத்தனர்.1981.06.22 திங்கள் மகாகும்பாபிஷேகம் நடைபெற்றது. எமது ஆலயப் பிரதம குரு கலாபூசணம் சிவஸ்ரீ சி.சிதம்பரநாதக்குருக்கள் அவர்கள் பிரதம குருவாகச் செயற்பட்டு கும்பாபிஷேகத்தை இனிதே நிறைவேற்றினார். 45 நாட்கள் எம்பெருமானுக்கு மண்டலாபிஷேகம் சிறப்பாக நடைபெற்று 1981.08.05 புதன்கிழமை மண்டலாபிஷேகம் பூர்த்தி விழா கொண்டாடப்பட்டது. சங்காபிஷேகத்தை தொடர்த்து கும்பாபிஷேக சிறப்பு மலர் வெளியிடப்பட்டது. பண்டிதர் ந.கந்தையா ஆசிரியர், மலராசிரியராகச் செயற்பட்டார். இக்காலப்பகுதியில் திரு.வி.சபாரத்தினம் முகாமையாளராக செயப்பட்டார்.
முகப்புப் பக்ககமான கிழக்கில் வலது பாகத்தில் பால கணபதி , நடன கணபதி, நிருத்த கணபதி, பஞ்சமுக விநாயகர் , சித்தி விநாயகர் , முத்தி விநாயகர் என வடிவங்களும் இடது பாகத்தில் பாலமுருகன், சுப்பிரமணியர், பழனி திருக்கோல முருகன், ஆறுமுக வடிவம் , வள்ளி தேவசேனா சமேத முருகன் என முருகனது வடிவங்களும் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. மேற்குப்புறம் உள்ள கோபுரத்தின் அபர பாகத்தில் விஷ்ணு, பைரவர் ஆகியோரின் சிற்பங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.
கோபுரத்தின் தாங்கிகள் குறவன், குறத்தி வடிவங்கள் என்றவகையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. அத்துடன் வேடன் புலியுடன் சண்டையிடும் காட்சியும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் தட்ஷணாமூர்த்தி, பிரம்மா ஆகியோரின் திருவுருவங்களும் இணையாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. இதில் 5ம் தளம் உட்பட கோபுரத்தின் வடபுறம் பூராகவும் பிரம்மாவின் வடிவங்களும் , தென்புறம் பூராகவும் தட்ஷணாமூர்த்தியின் வடிவங்களும் காட்சி தருகின்றன.
மீசாலை திருநீலகண்ட வெள்ளை மாவடிப்பிள்ளையார் ஆலயம் இயற்கை வளம் நிறைந்த இலங்கையின் வடமாகாணத்தின் யாழ் குடா நாட்டின் தென்மராட்சிப் பிரதேச செயலகப்பிரிவுக்குட்பட்ட மா, பலா, தென்னை போன்ற மரங்களால் சூழப்பட்ட மீசாலைக் கிராமத்தில்ஏ-9 வீதிக்கண்மையில் மீசாலை அல்லாரை வீதியில் அமைந்துள்ளது.
சபாபதியார் மாளிகை போன்ற மேல்மாடியினை வைரமான வேப்பமரம் கொண்டமைத்து ஏழைப்பிள்ளைகளை அங்கே ஓடி விளையாட வைத்து உணவு உடை அளித்து உறங்க வைத்தார். பிறர் பிள்ளைகளை தலை தடவ தன் பிள்ளை தானே வளரும் என்ற நாகரிகத்தை சபாபதியார் நன்கு அறிந்தவர்.அவர் தனது மனைவி, மக்கள், பேரப்பிள்ளைகளை ஏழைப்பிள்ளைகளுக்கு உணவூட்டப் பழக்கியவர் அந்த வகையில் அவரின் பேரக்குழந்தைகள் மண்சோறு ஆக்கி விளையாடாமல் உண்மையில் விளையாட்டுத் தோழர் தோழியர்களிற்கு உணவு ஊட்டியவர்கள். இளமையிலே ஏழைகளுக்கு சமையல் புரிந்த ஒருவர் திருவாட்டி குழந்தையம்மா குமாரசாமி என்பவராவர். திருவாளர் குமாரசாமி அந்த காற்றுப் பட்டமையால் போலும் சைவ வித்தியா விருத்திச் சங்கத்தின் இயக்குனராகவும் பிற்காலத்தில் கடமையாற்றினார்.
சபாபதிப்பிள்ளை அவர்கள் தன் மனையில் ஆரம்பித்த சைவ சிறுவர் இல்லத்தை சைவ வித்தியா விருத்திச் சங்கத்தினர் 1928 ம் ஆண்டு விஜய தசமி நாளில் பொறுப்பேற்று நடத்த தொடங்கினார்கள். அன்று தொடக்கம் சைவப் பெரியார் இராசரத்தினம் அவர்கள் எண்ணற்ற பிள்ளைகளுக்குத் தந்தையானார்.
இச்சங்கம் தலைவர், செயலாளர், நிதிச்செயலாளர் உள்ளிட்ட இருபத்தைந்து பணிப்பாளர்களைக் கொண்ட சபையால் நிர்வகிக்கப்படுகின்றது. இவர்களுள் இல்லம்,கல்வி,மருத்துவம்,சமயம்,பண்ணை,தொழிற்பயிற்சி எனும் ஆறு முக்கிய விடயங்களுக்கு உரிய திட்டப் பணிப்பாளர்களும் உள்ளடங்குவர், பொதுச்சபையே இப்பணிப்பாளர் சபையை நியமிக்கின்றது. இப்பணிப்பாளர் சபையில் அங்கம் வகிக்கும் அனைத்து உறுப்பினர்களும் "ஊதியம் பெறாது" சேவை மனப்பான்மையோடு தொண்டாற்றி வருகின்றனர் .
இங்கு நிர்வாக அலுவலர் ஒருவர், முகாமைத்துவ உதவியாளர் நால்வர், அலுவலக உதவியாளர் ஒருவர், தையற் பயிற்சியில் இருவர், நூலகர் ஒருவர், அறிவகத்தில் இருவர், விடுதிக்காப்பாளர் இருவர், விடுதிக்காப்பாளர் பதினொரு பேர், சிற்றூழியர் ஒருவர், சாரதி ஒருவர், காவலாளிகள் அறுவர், சமையலாளர்கள் ஐவர் என அமைந்த ஆளணியினர் சங்கச் செயற்பாடுகளைத் திறம்பட மேற்கொள்வதற்கு உதவி வருகின்றனர்.
தையல் பயிற்சி நிலையத்தினால் பெண் பிள்ளைகளுக்கான ஆடைகள் தைத்து வழங்கப்படுகின்றன. வகுப்பு 4 முதல் சகல பெண் பிள்ளைகளுக்கும் தையற் பயிற்சி வழங்கப்படுகிறது. கா.பொ.த வகுப்பு மாணவர்கள் தையல் இயந்திரத்தில் தைப்பதற்கு பயிற்சி பெற்று ஓய்வு நேரத்தில் சிறார்களின் உள்ளாடைகள், வீட்டு உடுப்புக்கள் தைக்கின்றார்கள்.
இல்லப் பிள்ளைகளுக்குத் தேவையான ஆடைகள் இங்கேயே தைத்து வழங்கப்படுகிறன. இல்லத்தில் இருந்து விலகிய மற்றும் ஊர்ப் பெண் பிள்ளைகளுக்குத் தையற்பயிற்சி வழங்கப்படுகின்றன. முதலாவது குழு தையற்பயிற்சி பெற்று வெளியேறியுள்ளது. அத்துடன் நிறுவனத்துடன் இணைந்த பயிற்சிகளும் நடாத்தப்பட்டுச் சான்றுதழ்கள் வழங்கப்படுகின்றன.
இறைவனின் திருவருளாலும் சபாபதிப்பிள்ளையாரின் தூண்டுதலாலும் மனம் மகிழ்ந்த திருநெல்வேலி கந்தையா அவர்களும் அவருடைய மனைவியாரும் ஒரு ஏக்கர் நிலப்பரப்பைச் சைவ சிறுவர் இல்லம் அமைப்பதற்கு மகிழ்வுடன் அளித்தனர்.
ஏழைப்பிள்ளைகளின் வாழ்விற்காக சபாபதியார் எதனையும் கொடுக்க ஆயத்தமானார். காணி வாங்குதல், உறுதி எழுதுதல், கொட்டிலமைத்தல் ,கட்டில் இடுதல், உணவு கொடுத்தல் எதற்கும் அவரது வலது கை கொடுப்பதற்கு நீண்டது.
ஈழத்தில்சைவமும் தமிழும் காக்க சேர்.பொன் இராமநாதன் தலைமையில் 1923.12.09 அன்று ஸ்தாபிக்கப்பட்ட நிறுவனமே சைவ வித்தியா விருத்திச் சங்கம் ஆகும். இச்சங்கம் 1960களின் தொடக்கம் வரை 187 நிறுவனங்களை (பாடசாலைகள்,ஒரு சைவாசிரியர் கலாசாலை,தொழிற்பயிற்சி நிலையங்கள், இரு சிறுவர் இல்லங்கள்) நடாத்தியது. பாடசாலைகளையும் சைவாசிரியர் கலாசாலைகளையும் அரசாங்கம் பொறுப்பேற்றதன் பின் சங்கம் இரு சிறுவர் இல்லங்களை மட்டும் நிர்வகித்து வருகின்றது.
சிறார்களை தொழிநுட்ப உலகிற்கேற்பத் தயார்படுத்தும் முகமாக கணிணிப் பயிற்சி வழங்கப்படுகின்றது. அடிப்படைக் கணினி அறிவோடு நெசனல ஊடாக ஒரு கற்கை நெறியும் நடாத்தப்படுவது குறிப்பிடத்தக்கது.
கொடையாளிகள் சிலர் கணினிகள் அன்பளிப்புச் செய்தனர். அக்கணினிகளைக் கொண்டு கணினிப்பயிற்சிக் கூடம் நிறுவப்பட்டது அதில் ஒரு போதனாசிரியர் தரம் 06க்கு மேற்பட்ட மாணவர்களிற்குப் பயிற்சி வழங்கி வருகிறார். உயர் தர மாணவர்கள் மென் பொருள் தயாரிப்பில் முன்னேற்றமடைந்து சான்றிதழ்கள் பெற்றுள்ளனர்.
சைவ வித்தியா விருத்திச் சங்கம் ஆரம்ப காலம் தொடக்கம் இரு சிறுவர் இல்லங்களை கலாசாலை வீதி, திருநெல்வேலியில் நடாத்தி வருகின்றது.அவற்றில் ஒன்று ஆண்கள் இல்லமாகவும் மற்றையது பெண்கள் இல்லமாகவும் விளங்குகின்றன. ஆண்கள் இல்லத்தில் தற்போது 61 ஆண் பிள்ளைகளும் பெண்கள் இல்லத்தில் தற்போது 106 பெண் பிள்ளைகளும் தங்கியுள்ளனர். உரும்பிராயில் இயங்கி வரும் கருணை இல்லத்தில் தற்போது 38 பெண் பிள்ளைகளும் தங்கியுள்ளனர்.
சிறார்களின் ஆற்றல்களை மேம்படுத்தும் முகமாக சங்கீதம், பண்ணிசை, வஜலின், வீணை, மிருதங்கம், நடனம், நாடகம் ஆகிய வகுப்புக்கள் நடைபெறுகின்றன. இதன் மூலம் மாணவர் மன்றங்கள், இல்ல நிகழ்வுகள் மற்றும் பாடசாலை பொது நிகழ்வுகளிலும் சிறார்கள் தமது கலை சார்ந்த ஆற்றல்களை வெளிப்படுத்தி வருகின்றனர். அத்தோடு வட இலங்கை சங்கீத சபை நடாத்தும் கவின்கலை சார்ந்த பரீட்சைகளிலும் தோற்றி சிறந்த பெறுபேறுகளைப் பெற்று வருகின்றனர்.
சிறுவர் நன்னடத்தை பிரிவினராலும் நீதிமன்றாலும் இல்லங்களுக்குச் சிறுவர்கள் அனுமதிக்கப்படுகின்றனர். தற்போது திருநெல்வேலி சைவச்சிறுவர் இல்லங்களுக்கு சிறுவர்கள் நன்னடத்தை உத்தியோகத்தராக திரு.ரெஜினோல்ட்ராஜ் அவர்களும் உரும்பிராய் கருணை இல்லத்தின் சிறுவர் நன்னடத்தை உத்தியோகத்தராக திரு.கமலதாஸ் அவர்களும் தொழிற்படுகின்றனர். இவர்கள் தமக்குரிய நிகழ்ச்சி நிரலின்படி தத்தம் கடமைகளை நிறைவேற்றி வருகின்றனர்.
சைவச்சிறுவர் இல்லத்தில் உள்ள பண்ணையில் தென்னைகளும், எலுமிச்சைகளும் , வாழைகளும் பயிரிடப்பட்டுள்ளன. மிகுதிக்காணியில் வெங்காயம், வெண்டி, கீரை, மிளகாய் போன்றன பயிரிடப்படுகின்றன. செம்மணியில் உள்ள சங்கத்தின் வயலில் கடந்த இரு வருடங்களாக நெற் பயிர்ச்செய்கை மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றது இச் செயற்பாடுகளில் சிறார்கள் ஈடுபடுவதனூடாகத் தமக்குரிய விவசாயப் பயிற்சியினைப் பெற்றுக் கொள்கின்றனர்.
பிள்ளைகள் கல்வியோடு கைத்தொழில் ஒன்றைக் கற்று கவலையின்றி வாழ்வதற்கு வழிகாட்டினார்கள். விவசாயம்,நெசவு,அச்சுக்கலை, தச்சுவேலை இவற்றில் ஏதாவது ஒரு துறையின் அபிவிருத்திக்கு பொது மக்களிடம் உதவி கோரினார்கள்.அந்தக் காலத்தில் 1928 ம் ஆண்டளவில் ஒரு பிள்ளைக்கு மூன்று வேளை போதியளவு உணவும் வேறு தேவைகளையும் கொடுத்து வளர்ப்பதற்கு எட்டு ரூபா ஐம்பது சதம் செலவாகும் என பரிந்து கேடடார்கள்.
மாணவர்களுக்கு புறநிலைக் கற்கை வகுப்புக்கள் கிரமமாக நடைபெறுகின்றன. 20 ஆசிரியர்கள் கற்பிக்கின்றார்கள். வகுப்பு 6-11 வரை கட்டாய பாடங்களான கணிதம், விஞ்ஞானம், தமிழ், ஆங்கிலம் போன்ற பாடங்களும் உயர்தர வகுப்பிற்கு சகல பாடங்களும், மேலதிக வகுப்புக்களும் நடைபெறுகின்றன. அதை விட கற்றலில் பின் தங்கிய மாணவர்களை இனங்கண்டு அவர்களுக்கான விசேட கற்பித்தல் நடைபெறுகின்றது.
தாய் தந்தை இல்லாதவர்கள் இறைவன் இருக்கும் போது அனாதைகளாக மாட்டார்கள். அவர்கள் இறைவனின் குழந்தைகள் சிவன் பிள்ளைகள் வாழும் இல்லம் சைவச் சிறுவர் இல்லம் .சைவ சமயத்தவர்கள் மெய்யடியார்களான தனியடியார்கள் அறுபத்துமூவர் என எண்ணிக்கொள்ளும் வண்ணம் அங்கே அறுபத்து மூன்று பிள்ளைகள் வந்து கூடினர்.அவர்களில் சிலர் போதிய கல்வி பெற்று முன்னேறினார்கள்.
இல்லச் சிறார்களுக்கான அனைத்துப் பாடங்களும் பிரத்தியேக வகுப்புக்கள் அவ்வவ்வில்லங்களில் நடைபெற்று வருகின்றன. இவ்வகுப்புக்களில் இணைப்பாட விதானங்களும் கவின்கலை வகுப்புக்களும் உள்ளடங்குகின்றன. இப்பிரத்தியேக வகுப்புச் செயற்பாட்டிற்கு ஏறத்தாழ 100,000 த்திற்கு மேல் செலவாகின்றமை குறிப்பிடத்தக்கது.
இரு சைவச் சிறுவர் இல்லங்களையும் சேர்ந்த சிறார்கள் யாழ்/முத்துத்தம்பி மகா வித்தியாலயத்தில் கல்வி பயின்று வருகின்றனர். கருணை இல்லத்தில் தங்கியுள்ள சிறார்கள் 18 பேர் யாழ்/உரும்பிராய் சைவத் தமிழ் வித்தியாலயத்திலும், 20 பேர் யாழ்/உரும்பிராய் இந்துக்கல்லூரியிலும் கல்வி பயில்கின்றனர்.
சைவப்பிரபுக்கள் அனாதைகள் மேலிரங்கி ஆளுக்கொரு பிள்ளையாவது வளர்க்கக் கை கொடுக்கலாம் என்று சங்கத்தார்கள் வேண்டுகோள் விடுத்தார்கள். அல்லது உணவிற்கு உதவும் முகமாக நெல், அரிசி, தேங்காய், காய்கறி ஏதாவது கொடுங்கள் என்று கூறினார்கள். உடுக்கத் துணி கொடுங்கள் என்று தன்மையாகக் கேட்டார்கள்.
யாழ் கல்வி வலயத்தின் முறைசாராக் கல்விப்பிரிவினர் எமது சிறார்களுக்குக் கணினி, கைப்பணி, முக அலங்காரம் முதலான பயிற்சி நெறிகளை மேற்கொண்டு அதற்கான பரீட்சைகளையும் நடாத்தி சித்தியெய்தும் சிறுவர்களுக்குச் சான்றுதல் வழங்கி வருகின்றனர்.
மாணவர்கள் யா/முத்துத்தம்பி மகா வித்தியாலய மைதானத்திற்கு விளையாட அழைத்துச் செல்லப்படுகின்றனர். பெண்கள், ஆண்களுக்குமான காற்பந்தாட்ட அணிகள் தனித் தனியே உருவாக்கப்பட்டு பயிற்சிகள் வழங்கப்பட்டு வருகின்றன.
வீட்டிலிருந்து பெறக்கூடிய ஊறுகாய், ஒடியல், புளுக்கொடியல், மோர்மிளகாய், உற்பத்திகளும் மாணவர்களுக்குப் பயிற்றுவிக்கப்படுகின்றன. கைப்பணிப் பயிற்சிகளும் வழங்கப்படுகின்றன.
புத்தகங்களை உரிய முறையில் கட்டுவதற்கான பயிற்சி சிறார்களுக்கு வழங்கப்பட்டு வருகின்றது. இதனுடாக எதிர்காலத்தில் தொழில் வாய்ப்பை பெற்றுக்கொள்ள முடியும்.
சிறுவர்களுக்கு மின்னிணைப்பிற்குரிய பயிற்சி வழங்கப்படுவதோடு நிறுவனத்துடன் இணைந்த பரீட்சைகளை நடாத்தவும் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது.
சிறுவர்களுக்கு மரவேலைகளுக்குரிய உபகரணங்கள் வாங்கப்பட்டு பயிற்சி வழங்குவதற்கான நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன.
டாக்காவில் ஒரு விலங்குக்காட்சியகம் அமைக்கப்படும் என்று 1950 ஆண்டு டிசம்பர் 26 அன்று வங்கதேச விவசாயம் மற்றும் நிதியுதவி அமைச்சகம் அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவித்தது. இவ்வறிவிப்பைத் தொடர்ந்து டாக்கா உயர்நீதி மன்றத்திற்கு அருகில் விலங்குக்காட்சியகம் தொடங்கப்பட்டது. புள்ளி மான்கள், குரங்குகள் மற்றும் யானைகள் போன்ற விலங்குகள் மட்டும் தொடக்கத்தில் அங்கு இருந்தன. பின்னர் இந்த இருப்பிடம் தற்போது இருக்குமிடமான ஈத்கா மைதானத்திற்கு மாற்றப்பட்டது. அதிகமான விலங்குகள் இங்கு சேர்த்துக் கொள்ளப்பட்டன. 1961 ஆம் ஆண்டு இக்காட்சியகத்தை சரியான முறையில் நிர்வகிக்கு வாரியம் அமைக்கப்பட்டது. உள்நாட்டு மற்றும் வெளி நாட்டு விலங்குகள் மேலும் பல சேர்க்கப்பட்டு தற்போதைய இருப்பிடத்தில் 23 சூன் 1974 இல் முறையாகத் தொடக்க விழா நடத்தப்பட்டது.
வங்காளதேசத்தின் மிகப்பெரிய விலங்குக்காட்சியகமாக 186 ஏக்கர் பரப்பளவில் 1974 ஆம் ஆண்டு டாக்கா விலங்குக்காட்சியகம் நிறுவப்பட்டது. மீன்வளம் மற்றும் கால்நடைத்துறை அமைச்சகம் இப்பூங்காவை நிர்வகித்து வந்தது. தினந்தோறும் 10000 பர்வையாளர்கள் வந்து போகுமிடமாக விளங்கிய இவ்விலங்ககத்திற்கு வாரக்கடைசி விடுமுறை நாட்களில் இவ்வெண்ணிக்கை மேலும் அதிகமாக இருந்தது. இங்கு வாழும் விலங்குகளுக்குப் போதிய வசதிகள் செய்யப்படவில்லை என்பதும் , இங்கு பணிபுரியும் ஊழியர்களிடம் ஊழல் மிகுந்திருந்தது என்பதாலும் விலங்குக்காட்சியத்தின் பெயருக்கு மாசு ஏற்பட்டிருந்தது.
வங்காளதேசத்தின் தேசிய விலங்குக்காட்சியகம் வங்காளதேசத்தின் தலைநகரான டாக்காவில், அதனுடைய உள்மாவட்டங்களில் ஒன்றான மிர்பூரில் அமைந்துள்ளது. இந்நாட்டைத் தாயகமாகக் கொண்ட விலங்குகளும், பிற நாடுகளைச் சேர்ந்த விலங்குகளும் இவ்விலங்குக் காட்சியகத்தில் உள்ளன. ஒவ்வோர் ஆண்டும் மூன்று மில்லியன் பார்வையாளர்கள் இவ்விலங்ககத்தை பார்வையிட்டுச் செல்கின்றனர். டாக்கா விலங்குக் காட்சியகம் என்ற பெயர் 2015 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 5 ஆம் நாள் அன்று வங்காளதேச தேசிய விலங்குக்காட்சியகம் என்று பெயர் மாற்றப்பட்டது
2009 ஆம் ஆண்டு இவ்விலங்குக் காட்சியகத்திலிருந்த பல விலங்குகள் இறந்துவிட்டன. இதைத் தொடர்ந்து விலங்ககத்தின் காப்பாட்சியரும் துணைக் காப்பாட்சியரும் தற்காலிகமாக பணிநீக்கம் செய்யப்பட்டனர். இறப்புக்கான காரணங்களை புலனாய்வு செய்ய ஒரு குழு நியமிக்கப்பட்டது. போதுமான அளவிற்கு கால்நடை மருத்துவர்கள் இல்லாமையே இந்த இறப்புகளுக்கு காரணமென்றும், ஏற்கனவே கூடுதலாக மருத்துவப்பணியாளர்கள் தேவை என்று சுட்டிக்காட்டப்பட்டதாகவும் நிர்வாகப்பிரிவில் தெரிவிக்கப்பட்டது
மயில்கள், ரியா, ஆப்பிரிக்க சாம்பல் கிளிகள், நியுகினி வகைத் தீக்கோழிகள், ஆந்தைகள், தீக்கோழி, ஈமுக்கள், கிளுவைகள், வானம்பாடிகள், பிதற்றல், ஆந்தைகள், கழுகுகள், மற்றும் கழுகுகள் போன்ற 91 இனங்களைச் சேர்ந்த 1500 பறவைகள் இங்கு வாழ்ந்தன. ஒவ்வொரு குளிர்காலத்திலும் நீர்ப்பறவைகளின் இடப்பெயர்ச்சிகு இங்கிருந்த இரண்டு ஏரிகள் பெரிதும் உதவின.
யானைகள், சிறுத்தைகள், காண்டாமிருகங்கள், வரிக்குதிரைகளை, நீர்மான்கள் நீர்நாய், கழுதைப்புலி, மான், ஒட்டகச்சிவிங்கி, இம்பாலா, கருப்பு கரடிகள் தாபிர்பன்றிகள், நீர்யானை, சிங்கங்கள், குரங்குகள், சிம்பான்சிகள், பபூன் மற்றும் வங்கப்புலிகள் போன்ற 58 இனப்பாலூட்டிகள் இங்கு இருந்தன
டாக்கா விலங்குக்காட்சியகத்தின் ஓராண்டிற்கான நிதி ஒதுக்கீடு 37.5 மில்லியன் இட்டாக்காக்கள் ஆகும். இத்தொகையில் 25 மில்லியன் இடாக்காக்கள் விலங்குகளின் உணவுக்காக மட்டுமே செலவழிக்கப்படுகிறது.
யானை முதுகில் சவாரி, குதிரை முதுகில் சவாரி மற்றும் மீன்பிடித்தல் போன்ற சில தினசரி நடவடிக்கைகள் பார்வையாளர்களுக்காக இங்கு நடைபெறுகின்றன.
வானியலில் வகுப்பெடுத்தபடி, இவர் பெர்க்கேலி கலிபோர்னியா பல்களைக்கழகத்தில் தன் முனைவர் பட்டத்தை 1931 இல் பெற்றார். பட்டம் படிக்கும் போதே இவர் புதிதாக்க் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட குட்டைக்கோளான புலூட்டோவின் வட்டணையின் வடிவத்தைப் படமாக வரைய உதவியுள்ளார். இவர் 1931 இல் ஆர்வார்டு கல்லூரி வான்காணகத்தில் சேர்ந்தார். வால்வெள்ளிகளின் இயக்கத்தடங்களைப் பற்றி ஆய்வு செய்தார். அவை, உடுக்கணவெளியில் அல்லாமல், சூரியக் குடும்பத்துக்கு உள்ளேயே தோன்றுவதை உறுதிப்படுத்தினார். 1933 இல், 36/விப்பிள் எனும் குறிப்பிட்ட அலைவுநேரம் உள்ள வால்வெள்ளியையும் குறுங்கோள் 1252 செலெழ்சியாவையும் கண்டுபிடித்தார். மற்ற ஐவரோடு இணைந்து இவர் ஐந்து அலைவில்லா வால்வெள்ளிகளையும் கண்டுபிடித்தார். இவற்றில் முதலாவது /1932 1 பெல்டியர்-விப்பிள் ஆகும். இதை தனியாக இலெசுலி பெல்டியர்எனும் பயில்நிலை வானியலாளரும் கண்டுபிடித்தார்.
விப்பிள் 1006 நவம்பர் 5 இல் அயோவாவில் உள்ள இரெட் ஓக்கில் ஓர் உழவரின் மகனாகப் பிறந்தார். இளம்பருவத்தின் தொடக்கத்திலேயே இளம்பிள்ளை முடக்குவாதம் தாக்கியதால், தன் வளைதடிப்பந்து வீரராகும் வாழ்க்கையைத் துறக்க நேர்ந்துவிட்டது. இவர் தென்கலிபோர்னியாவில் உள்ல ஆச்சிடெண்ட் கல்லூரியில் கல்வி பயின்றார். பின் இலாசு ஏஞ்சலீசுவில் உள்லகலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தில் கனிதவியலில் 1927 இல்முதன்மைப் பட்டம் பெற்றார். இவர் 1978 இல் கணிதத்தில் இருந்து வானியலுக்கு மாறிய தன் வாழ்க்கையைப் பற்றி இவ்வாறு நினைவுகூர்கிறார் "கணிதம் இயற்பியல், ஊடாக என்னைக் கவர்ந்திழுத்து இறுதியாக வானியலில் குவியவைத்த்து. இங்கே தான் காலமும் வெளியும் கணிதமும் இயற்பியலும் பொதுச் சந்திப்பில் என்னை மயக்கின."
பிரெட் இலாரன்சு விப்பிள் ஓர் அமெரிக்க வானியலாளர் ஆவார். இவர் ஆர்வார்டு வான்காணகத்தில் 70 ஆண்டுகல் பணிபுரிந்தார்.இவர் சில குறுங்கோள்களைக் கண்டுபிடித்தார். வால்வெள்ளிக்கான தூசுப்பந்து கருதுகோளை உருவாக்கினார். இவர் விப்பிள் கவசத்தை வடிவமைத்தார்.
பிரித்தானிய வர்ஜின் தீவுகளில் உள்ள கிரேட் கோமனோ நகரின் விப்பிள் வீடு (இதை மசாசூசட் இலிப்சுவிச்சில் உள்ள ஜான் விப்பிள் வீட்டுடன் குழப்பிக் கொள்ளக்கூடாது).
அந்தக் காலகட்டத்தில் மவுனப் படங்கள் பெரும் வரவேற்பு பெற்று இருந்தது. அந்நிலையில் அப்போது புதியதாக வந்த க்ரோனோமெகாபோன் என்ற ஒலியை வெளிப்படுத்தும் கருவியைப் பயன்படுத்தி மவுனப் படங்களைப் பேசும்படங்கள்போல் காட்டலாம் என்ற செய்தியை பத்திரிகைகளில் அறிந்தார். அக்கருவியை வாங்க அவர் மனைவி அளித்த ஊக்கத்தால் ஒளிப்பட கடையை அடகு வைத்த பணத்தைக் கொண்டு 30 ஆயிரம் செலவில் ஜான் டிக்கென்ஸன் நிறுவனத்தின் மூலம் அந்த ஒலிக் கருவியைத் தருவித்தார். பின்னர் க்ரோனோமெகாபோன் ஒலிப்பதிவுத் தட்டுடன் இங்கிலாந்தில் அன்று புகழ்பெற்று விளங்கிய 12 துண்டுப் படங்களை வாங்கினார். அந்தப் படங்களை மக்கள் மத்தியில் திரையிட்டார். திரைக்குப் பின்னால் ஒளித்து வைக்கப்பட்டிருந்த க்ரோனோ மெகாபோனிலிருந்து திரையில் படம் தொடங்கும் அதே நேரத்துக்குத் துல்லியமான ஒத்திசைவுடன் ஒலிக்க விட்டார்.
வெங்கைய்யா இன்றைய ஆந்திர மாநிலத்தின், இன்றைய கிருஷ்ணா மாவட்டத்தில் உள்ள மச்சிலிப்பட்டினத்தில் பிறந்தவர். இவரது தந்தையான ரகுபதி பிரித்தானிய படையில் சுபேதாராக இருந்தார். வெங்கய்யாவுக்கு 18 வயது ஆனபோது அவரது பெற்றோர் மச்சிலிப்பட்டினத்திலிருந்து மதராசுக்கு குடிபெயர்ந்தனர் அவர்களுடன் வெங்கைய்யாவும் சென்னைக்கு வந்து சேர்ந்தார். சென்னையில் வெங்கய்யா தனது இருபதாவது வயதில் அப்பா அளித்த நிதியுதவியுடன் சிறு கலைப்போருள் கடையை ஆரம்பித்தார். அதில் ஒளிப்பட கருவிக்கு வேண்டிய ஒற்றை பிலிம்களை விற்று வந்தார். இந்த தொழிலால் பல ஒளிப்படக் கலைஞர்களின் அறிமுகம் ஏற்பட்டு, அதனால் ஒளிப்பட கலை மீது ஆர்வம் கொண்டு அக்கலையைக் கற்று, தனது கலைப் பொருள் கடையை ஒளிப்படம் எடுக்கும் கடையாக மாற்றி திறமையான ஒளிப்படக்காரராக மாறினார்.
ரகுபதி வெங்கய்யா நாயுடு என்பவர் சென்னையில் மவுனபடக் காலத்தில் தொழில் நுட்பத்தால் மவுன படத்தை பேசும் படமாக காட்டியவர் மற்றும் திரையரங்க உரிமையாளர் ஆவார். இவரின் மகனான ஆர். பிரகாஷ் அக்காலத்தில் பல மவுனப் படங்களையும், பேசும் படங்களையும் இயக்கிய பிரபல திரைப்பட இயக்குநராவார்.
இந்த புதிய அனுபவம் பார்வையாளர்களை ஈர்த்தது. பேசும்படம் பார்ப்பது போன்ற அனுபவத்தை, பேசும்படங்கள் அறிமுகமாவதற்கு 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பார்வையாளர்களுக்குக் கொடுத்தார். இந்த தொழில் நுட்பத்தைக் கொண்டு ஊர் ஊராக சுற்றியும், இலங்கை, பர்மா ஆகிய நாடுகளில் திரையிட்டும் பணம் ஈட்டினார்.
ராஜம் தன் முதுமைக் காலத்தில் மர்ரே நிறுவனத்தைத் தம் உறவினரிடம் ஒப்படைத்து, அவரிடமிருந்து பெற்றுவந்த பணத்தில் சில அறக்கட்டளைகள் நிறுவி, அறச்செயல்கள் செய்துவந்தார். கோயில்களுக்கும் நன்கொடைகள் பல வழங்கி வந்துள்ளார். இவ்வாறு அறச்செயல்கள் செய்து வந்த ராஜத்திற்கு 1940களில் பெ. நா. அப்புசாமி மூலமாகப் எஸ். வையாபுரிப்பிள்ளையின் தொடர்பு கிடைத்தது. வையாபுரிப்பிளையின் ஆலோசனையினால் தமிழிலக்கியங்களை மலிவுப்பதிப்பில் வெளியிடும் நோக்கத்துடன் ராஜம் வையாபுரிப்பிள்ளையை பதிப்பாசிரியராகக் கொண்டு பதிப்புப் பணிகளை தொடங்கினார். முதல் நூலாக, திவ்யபிரபந்தத்தின் முதலாயிரம் சந்தி பிரிக்கப்பட்டு 1955 இல் வெளியானது. எஸ். ராஜம், நெ 5, தம்புச்செட்டித் தெரு, சென்னை-01 என்ற முகவரியில் இருந்து பதிப்பகம் செயல்படத்தொடங்கியது.
வையாபுரிப்பிள்ளை, பெ. நா. அப்புசாமி, மு. சண்முகம் பிள்ளை, வி. மு. சுப்பிரமணிய ஐயர், பி. ஸ்ரீ ஆச்சார்யா, கி. வா. ஜகந்நாதன், தெ. பொ. மீனாட்சிசுந்தரம், ரா.பி. சேதுப்பிள்ளை முதலான தமிழறிஞர்களை உள்ளடக்கிய ஆசிரியர் குழுவைக் கொண்டு சாந்தி சாதனாவால் பழந்தமிழ் இலக்கியங்கள், இலக்கணங்கள் என்று 40 க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களைத் தரமான அச்சில் மலிவு விலையில் வெளியிடப்பட்டன. குறிப்பாக இவர்கள் வெளியிட்ட பேரகராதிகளான வரலாற்று முறைத் தமிழ் இலக்கியப் பேரகராதி , தமிழ் கல்வெட்டுச் சொல்லகராதி ஆகியன குறிப்பிடத்தக்கன.
மர்ரே சாக்கை ராஜம் 1904, நவம்பர், 22 அன்று திருத்துறைப்பூண்டியிலிருந்து ஆறு கல் தொலைவிலுள்ள துளசாபுரம் என வழங்கும் சாக்கை என்னும் ஊரில் கோபாலையங்கார், கோமளத்தம்மாள் ஆகியோருக்கு பிறந்தவர். கணக்குத் தணிக்கைக்கை படிப்பை முடித்த ராஜம், சென்னையில் ஆங்கிலேயர்களால் நடத்தப்பட்ட ஏல நிறுவனமான மர்ரே நிறுவனத்தில் பணிக்குச் சேர்ந்தார். இந்திய விடுதலைக்குப்பிறகு ஆங்கிலேயர்கள் இந்தியாவை விட்டு வெளியேறியபோது இவர் தம் தமையனாருடன் சேர்ந்து இந்த நிறுவனத்தை ஏற்று நடத்தினார். பின்னாளில் மர்ரே ராஜம் என்று அவர் ஏற்று நடத்திய நிறுவனத்தின் பெயராலேயே அடையாளப்படுத்தப்பட்டார்.
1960 இல் இலக்கிய வெளியீட்டிற்காக சாந்தி சாதனா என்ற அறக்கட்டளை, ஏழை மக்கள் இறுதிக்கடனுக்கு உதவ வகைசெய்யும் வகையில் கிரியா சாதனா அறக்கட்டளை, குழந்தைகள் படிப்பு, மேம்பாட்டிற்காக சேவா சாதனா என அறக்கட்டளைகளை ராஜம் ஏற்படுத்தினார்.
சிதைவு விளைபொருள் என்பது கதிரியக்கச் சிதைவின் இறுதியில் எஞ்சியிருக்கும் ஒரு வேதிப்பொருளைக் குறிக்கிறது. மகள் விளைபொருள், மகள் ஓரிடத்தான், மகள் ஐசோடோப்பு, மகள் நியுக்ளைடு என்ற பெயர்களாலும் இப்பொருள் அழைக்கப்படுகிறது. பெரும்பாலும் கதிரியக்கச் சிதைவுகள் ஒரு நிரலொழுங்குடன் பல்வேறு படிநிலைகளில் நிகழ்கின்றன. உதாரணமாக, 238 சிதைவுற்று 234 ஆகவும், பின்னர் இது சிதைவுற்று 234 ஆகவும், இது மேலும் சிதைவுற்று நிலைப்புத்தன்மை உடைய 206 ஆகவும் மாற்றம் அடைகின்றன.
ஈயத்தைக் காட்டிலும் அதிகமான அணு எண் கொண்ட தனிமங்களின் சிதைவுச் சங்கிலிகள் தாலியம் அல்லது ஈயம் தனிமத்தில் முடிவடைகின்றன.
அரசின் அடக்குமுறைகள் அவரை மேலும் பேசத் தூண்டின. கூடிய சமயச் சுதந்திரம் கோரியதோடு இவ்வாறு அரசுக்கு எதிராக போராடியவர்களை ஆதரித்தார். இதனால் அவர் சிறையிலிடப்பட்டார். சோவியத் இரகசியக் காவல்துறை அவரைக் குறித்த தகவல்களைத் திரட்டத் துவங்கினர். சோவியத்தின் அராபியர் கொள்கைகளை விமர்சித்ததால் அராபிய வன்முறையாளர்கள் ஒரு மணி நேரத்திற்கும் மேலாக அவரையும் அவரது குடும்பத்தையும் அவரது வீட்டிலேயே சிறை பிடித்தனர். அவர்களை மிகக் கொடூரமாகத் துன்புறுத்தப் போவதாகப் பயமுறுத்தினர். ஆனால் எதுவும் செய்யாமல் ஒருமணி நேரத்திற்குப் பிறகு சென்று விட்டனர்; இதனைக் குறித்து சாகரவ் காவல்துறையில் புகாரளித்தபோதும் அதனைக் காவல்துறை கண்டுகொள்ளவில்லை.
சோவியத் ஒன்றியத்தின் அணுவாயுதத் திட்டத்தின் மூன்றாம் கருத்துரு எனக் குறியீடு இடப்பட்ட அணுவெப்பாற்றல் ஆயுதங்களின் வடிவமைப்பிற்காக மிகவும் அறியப்பட்டார். பின்னதாக சோவியத் ஒன்றியத்தில் மனித உரிமைகளுக்காகவும் குடிமைச் சீர்திருத்தங்களுக்காகவும் போராடினார். இதற்காக அரசின் துன்புறுத்தல்களை எதிர்கொண்டார். இவரது முயற்சிகளுக்காக 1975இல் சாகரவிற்கு அமைதிக்கான நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது. இவரைப் போற்றும் வண்ணம் ஐரோப்பிய நாடாளுமன்றம் ஆண்டுதோறும் மனித உரிமைகளுக்காக தங்களை அர்ப்பணித்துக்கொண்ட நபர்களுக்கும் அமைப்புகளுக்கும் சாகரவ் பரிசு வழங்கி வருகின்றது.
சோவியத் ஒன்றியத்திற்கு வெளியிலும் சாகரவ் புகழ் பெற்றிருந்தமையால் அரசு அவரைக் கவனத்துடன் கையாள வேண்டியதாயிற்று. அவருக்கு ஏதாவது நேர்ந்தால் தங்கள் பிம்பத்திற்கு ஊறு விளையும் என்று பொதுவுடமையாளர்கள் அஞ்சினர். இருப்பினும் 1979இல் சோவியத் ஒன்றியத்தின் ஆப்கானித்தான் ஆக்கிரமிப்பை விமரிசித்ததை அடுத்து அவரை கோர்க்கி நகருக்கு இடம் பெயரச் செய்தனர். அங்கு அவரது வீட்டை எந்நேரமும் காவல்துறை கண்காணித்து வந்தது. இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து சாகரவ் உண்ணாநிலைப் போராட்டம் மேற்கொண்டார். காவல்துறை அவருக்கு கட்டாயமாக உணவூட்டியது.
தான் கண்டறிந்த அணுகுண்டே அவரை அரசுக்கு எதிராக மாற்றியது. தேவையற்ற அணுகுண்டு சோதனைகளை நடத்துவதாக நிக்கிட்டா குருசேவிடம் வாதிட்டார். இதனால் மக்களின் உயிரும் உடல்நலமும் கேடுறுவதாக அறிவுறுத்தினார். கூடுதலான கருத்து வெளிப்பாட்டுச் சுதந்திரத்திற்காக போராடினார். இதனால் அரசு அவரை அவராற்றிய பணியிலிருந்து நீக்கியது. பாதுகாக்கப்பட்ட சூழலில் இருந்து வெளிவந்த சாகரவ் மற்ற சோவியத் மக்களின் கவலைமிகு வாழ்க்கையை கண்டார்.
சாகரவ் கிளாஸ்னாஸ்ட் எனப்படும் வெளிப்படைத் தன்மைக்கு கோரிக்கை விடுத்தார். 1986இல், சாகரவுடன் உடன்பட்ட மிக்கைல் கொர்பச்சோவ், அவரை விடுவித்து வீடு திரும்ப அனுமதித்தார். சீர்திருத்தங்களுக்காகத் தொடர்ந்து போராடி வந்த சாகரவ் திசம்பர் 1989இல் தமது 68ஆம் அகவையில் இயற்கையெய்தினார். அவரது மரணத்திற்கு பிறகு இரண்டாண்டுகளில் அவரது கனவு நனவாயிற்று; சோவியத் ஒன்றியம் கலைக்கப்பட்டது.
சாகரவ் மிகச்சிறந்த அறிவியலாளராக இருந்தார். இரண்டாம் உலகப் போரின் போது கல்லூரியிலிருந்து பட்டம் பெற்று வெளிவந்த சாகரவ் கட்டாய படைத்துறைப் பணிக்கு மாறாக அரசுக்கான இரகசிய அறிவியல் ஆய்வுப்பணியில் ஈடுபடுத்தப்பட்டார். 1950களில் சோவியத்து ஐதரசன் அணுகுண்டைத் தயாரிக்க உதவினார். அதேநேரம் பல அமைதிப்பணிகளிலும் அணுவாற்றலை பயன்படுத்தினார்.
ஆந்திரே திமித்ரியேவிச் சாகரவ் உருசிய அணுக்கருவியலாளரும், சோவியத் அதிருப்தியாளரும், அணுவாயுதக் குறைப்பு, அமைதி மற்றும் மனித உரிமைகளுக்கான செயற்பாட்டாளரும் ஆவார்.