polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
நான்காவது நாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சிவசக்தி ஆனந்தன் ஜனாதிபதிக்கு நிலைமையை விளக்கிக் கடிதமொன்றை எழுதி அனுப்பினார். அதே நாளில் புதுக்குடியிருப்பிலும் பிலக் குடியிருப்பு மக்களின் போராட்டத்திற்கு ஆதரவு தெரிவித்தும் தமது காணிகளையும் விடுவிக்கக் கோரியும் புதுக்குடியிருப்பு மக்கள் பிரதேச செயலக வாசலின் முன் போராட்டத்தில் குதித்தார்கள்.
தேசிய மீனவர் ஒத்துழைப்பு இயக்கமும் கிராமிய உழைப்பாளர் சங்கமும் இணைந்து யாழ்ப்பாணத்தில் கேப்பாப்புலவு மக்களின் போராட்டத்திற்கு ஆதரவு தெரிவித்ததோடு போராட்டத்தை நடத்தவுள்ளனர். இலங்கை ஆசிரியர் சங்கமும் அதே தினத்தில் கொழும்பில் ஒரு ஆர்ப்பாட்டத்தை நடத்தினர்.
ஒன்பதாவது நாள் போராடும் மக்களுக்கு ஆதரவு வழங்கும் நோக்கில் ஒன்றிணைந்த சிங்கள ஊடகவியலாளர்கள், சிங்கள மக்கள் இணைந்து நீர்கொழும்பில் கவனயீர்ப்பு ஒன்றை நடத்தினர்.அதே நாளில் வெயில் உருக்கும் வீதியில் அமர்ந்து பிலக் குடியிருப்பு மக்கள் போராட்டம் நடத்தினர்.
2017 நடைபெறவிருந்த காணி அளவீடு தொடர்பான செயன்முறை மக்களுக்கு அறிவிக்கப்படாமல் வான் படை, நில அளவைத் திணைக்களம், வன வளப் பாதுகாப்பு துறையினர் மற்றும் அரச பொறுப்பதிகாரிகளுடன்
பதினான்காவது நாள் அமைச்சர் பா. டெனிஸ்வரன், ப. சத்தியலிங்கம், வடமாகாணசபை உறுப்பினர் ஐ. ரி. லிங்கநாதன், மன்னார் மாவட்ட பொது அமைப்புக்களின் ஒன்றியத் தலைவர், தனியார் பேருந்து உரிமையாளர் சங்க பிரதிநிதிகள் ஆகியோர் கலந்து கொண்டனர்.
பதினாறாவது நாள் கடற் தொழிலாளர் கூட்டுறவுச் சங்கம் தனது ஆதரவைத் தெரிவித்து போராட்டத்தில் கலந்து கொண்டது. நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சரவணபவன் தனது ஆதரவினைத் தெரிவித்தார். பிரான்சில் கவனயீர்ப்பு போராட்டம் இடம்பெற்றது.
புதிய ஜனநாயக மார்க்சிச லெனினிசக் கட்சி உறுப்பினர்கள் நேரடியாகச் சென்று தமது ஆதரவினைத் தெரிவித்தனர். கிழக்கு மாகாண கல்வி அமைச்சர் மற்றும் உறுப்பினர்கள் மக்களைச் சந்தித்தனர்.
கிராம சேவையாளரின் மூலம் கிடைக்கப் பெற்ற தகவலையடுத்து 31. 01. 2017 வருகை தந்த மக்கள் பல தரப்பட்ட குழப்பமான தகவல்களினாலும் முரண்பாட்டினாலும் போராட்டத்தை ஆரம்பித்தனர்.
வவுனியா பேருந்து நிலையத்திற்கு முன்னதாக சமூக நீதிக்கான வெகுஜன அமைப்பு பிலக் குடியிருப்பு மக்களுக்கு ஆதரவு தெரிவித்து கவனயீர்ப்பொன்றை நிகழ்த்தினர்.
பதினேழாவது நாள் பாடசாலை மாணவர்களும் போராட்டத்திற்கு வந்து ஆதரவு தெரிவித்தனர். தமிழ்மக்கள் பேரவையும் மன்னார் பிரஜைகள் குழுவும் ஆதரவு தெரிவித்தன.
பத்தொன்பதாவது நாள் கனடாவில் ஆதரவு ஒன்றுகூடல் இடம்பெற்றது. முன்னிலை சோஷலிஸக் கட்சி மக்களின் போராட்டத்திற்கு முழுமையான ஆதரவு தெரிவித்தது.
இவர்1929 இல் பிலடெல்பியாவைச் சேர்ந்த, ஒருசாலை வானியலாளராக பணிபுரிந்த, எம்மா வில்லியம்சை மணந்தார். எம்மா வுசோத்சுகி பிறகு வாழ்நாள் முழுவதும் வுசோத்சுகியுடன் அறிவியல் கூட்டாய்வாளராக இருந்தார். இவர்களுக்கு விக்தர் ஏ. வுகோத்சுகி என ஒருமன் உண்டு இவரது மகன் ஒரு கணிதவியலாளரும் கணினியியலாளரும் ஆவார். இவரது மகன் மல்டிசு திட்டத்தில் பணிபுரிந்து டார்வின் விளையாட்டு நிரலைஉருவாக்கினார்.
வேத காலத்திற்கு பின்பு, பல்வேறு சிறு அரசுகள் தோன்றி மகதத்தை ஆதிக்கம் செய்தன. இந்த நாடுகள் பொ.ஊ.மு. 1000க்கு முற்பட்ட பௌத்த, சமண இலக்கியங்களில் குறிப்பிட்டுள்ளன. பொ.ஊ.மு. 500 ஆம் நூற்றாண்டு காலகட்டத்தில், மகாசனபதம் என்னும் பதினாறு முடியாட்சிகளும மற்றும் குடியரசுகள் குறிப்பிடப்படுகின்றன, அவை காசி நாடு, கோசல நாடு, அங்கம், மகதம், வச்சி நாடு, , மல்லம், சேதி நாடு, வத்ச நாடு , குருதேசம், பாஞ்சாலம், மத்சய நாடு , சூரசேனம் அஸ்மகம், அவந்தி, காந்தாரதேசம், காம்போசம் என அழைக்கப்பட்டன. இந்த நாடுகள் சிந்து-கங்கைச் சமவெளிப் பகுதியில் ஆப்கானித்தானில் இருந்து மகாராட்டிரம் வங்காளம்வரை பரவி இருந்தன. அங்கம், மகதம் ஆகிய நாடுகள் முறையே தற்கால வட பீகார் மற்றும் தென் பீகார் பகுதியில் இருந்தன. இந்த பதினாறு தேசங்களில் சில பொ.ஊ.மு. 500/400 நூற்றாண்டு காலகட்டத்தில் நான்கு பெரும் நாடுகளாக ஒன்றாக திரண்டு மாறின, இது கௌதம புத்தர் காலமாகும். இந்த நான்கு தேசங்கள் வட்சா, அவந்தி, கோசலை, மகதம் என்பனவாகும்.
பொ.ஊ.மு. 537இல், கவுதம புத்தர் பீகாரின் கயாவில், "ஞானம்" பெற்றார். ஏறக்குறைய அதே காலகட்டத்தில், மகாவீரர் பிறந்தார் அவர் பிறந்த இடம் தற்கால பீகாரின் சமூய் மாவட்டத்தில் இருந்த பழமைவாய்ந்த லச்சூர் நாட்டில் குண்டலகிராமம் என்று அழைக்கப்பட்ட பகுதி ஆகும். இவரே சைன சமயத்தின் 24வது தீர்த்தரங்கராக அறியப்படுகிறார். இவர் தான் கண்டறிந்த இறையியலை பரப்பினார். இதுவே பின்னர் சைன சமயமாக அறியப்பட்டது. வேதங்களில் சில சைன தீர்த்தங்கரர்களைப் பற்றி குறிப்பிடப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது, மேலும் இதில் குறிப்பிப்படுபவர்கள் சமணத்தை ஒத்த இயக்கத் துறவிகளாகவும் இருக்கலாம். புத்தரின் போதனைகளும் சைனத்தின் துறவு வாழ்வும் மக்கள் மத்தியில் ஆதரவைப்பெற்றன, மக்கள் மொழியான பிராகிருதம் பரப்புரைக்கு பயன்படுத்தப்பட்டது. இவர்களின் கொள்கைகளும், நடைமுறைகளும் இந்து சமயத்தில் செல்வாக்கு பெற்றன அதனால் இந்து சமயமானது சைவ உணவு, விலங்குகளைக் கொல்லாமை, அகிம்சை போன்றவற்றை சுவீகரித்துக்கொண்டது.
நந்த வம்சமானது அதற்கு முந்தைய சிசுநாக வம்சத்தின் மன்னனான மகாநந்தினின் முறைகேடான மகனால் நிறுவப்பட்டது. நந்த வம்சமானது மகதத்தை பொ.ஊ.மு. 5 வது மற்றும் 4 வது நூற்றாண்டுகளில் ஆண்டது. நந்த பேரரசானது, அதன் உச்சத்தின்போது பரப்பளவில் கிழக்கில் பர்மாவரையும், மேற்கே பலூசித்தான் வரையிலும் தெற்கைப் பொருத்தவரை ஒருவேளை கருநாடகம் வரையும் பரவி இருந்திருக்கலாம் என கருதப்படுகிறது. நந்த வம்சத்தின் மகாபத்ம நந்தர், அனைத்து சத்ரியர்களையும் அழித்ததாக பெருமையாகக் கூறிக்கொண்டார். இவர் இசுவாகு வம்சத்தினரை வெற்றி கொண்டார், அதேபோல பாஞ்சாலம், காசி நாடு, ஏகேய நாடு, கலிங்க நாடு, அஸ்மகர், குருதேசம், மைதிலா, சூரசேனம், விதிகோத்திரா ஆகியோரையும் தோற்கடித்தார். இவர் தன் பேரரசை தக்கான பீடபூமிவரை நீட்டித்தார். மகாபத்ம நந்தர் தன் 88 ஆம் வயதில் இறந்தார், 100 ஆண்டுகள் நீடித்த இந்த மரபில் இவரே மிகுதியான காலம் ஆட்சிசெய்தவர்.
பொ.ஊ. 240 முதல் 550 வரையான காலகட்டத்தில் குப்த மரபினர் ஆட்சி புரிந்தார். குப்தா வம்சத்தின் தோற்றம் தெளிவற்றதாக உள்ளது. மகதத்தின் குப்தப் பேரரசு பற்றிய முதல் ஆதாரம் சீனப் பயணி யுவான்சுவாங்கின் குறிப்புகள் வழங்குகின்றன. அவர் பொ.ஊ. 672 இல் இந்தியா வந்து குப்த பேரரசின் நிறுவனராகக் கருதப்படும் மன்னர் ஸ்ரீகுப்தர் சீன புனித பயணிகளுக்காக ஒரு கோயிலை மிருகசிகவனா அருகே கட்டியது குறித்துக் கேள்விபடுகிறார். கடோடோத்கஜாவுக்கு , முதலாம் சந்திரகுப்தர் குழப்பி கொள்ள கூடாது) என்ற மகன் இருந்ததார். ஒரு திருப்புமுனை பேரத்தில், முதலாம் சந்திரா குப்தர் மகதத்தின் ஆற்றல்மிக்க குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரு லிச்சாவிப் பெண்ணைத் திருமணம் செய்துகொண்டார்.
பொ.ஊ.மு. 321 இல், நாடுகடத்தப்பட்ட சந்திரகுப்த மௌரியர், சாணக்யரின், உதவியுடன், நந்த வம்சத்தின் தனநந்தரை தூக்கி எறிந்து ஆட்சியைக் கைப்பற்றி மவுரியா வம்சத்தையும் மௌரியப் பேரரசையும் நிறுவினார். மௌரியப் பேரரசு , மவுரிய வம்சத்தினரால் ஆளப்பட்டது, இந்த அரசு புவியியல் ரீதியில், பெரிய ஆற்றல் வாய்ந்ததாகவும், பண்டைய இந்தியாவில் ஒரு இராணுவ ஆற்றல் வாய்ந்த பேரரசாக இருந்தது. இந்த நேரத்தில்தான், முதல் முறையாக துணை கண்டத்தின் முழு பகுதிகளும் ஒரே அரசாங்கத்தின் கீழ் இருந்தது. விதிவிலக்காக மௌரிய பேரரசுக்குள் அடங்காமல் இன்றைய தமிழ்நாடும் கேரளமான அன்றைய தமிழகம் (அந்த காலகட்டத்தில் இறைமையுள்ள ஆட்சியைத் தமிழகம் பெற்று இருந்தது) இருந்தது. பேரரசின் தலைநகரான பாடலிபுத்திரம் இருந்தது.
இக்காலத்தில் வானியலில் முன்னேற்றங்கள் ஏற்பட்டன. ஆர்யபட்டர் மற்றும் வராகமிகிரர் ஆகிய இரண்டு பெரிய வானியல் மற்றும் கணிதவியலாளர்களாக இருந்தனர். ஆர்யபட்டர் புவி சூரியனைச் சுற்றி வருகிறது என்றும் அது தன் அச்சில் சுழலுவதாகவும் கூறினார். ஆர்யபட்டரே, பூச்சியம் குரித்த கருத்தாக்கத்தைக் முதலில் கொண்டுவந்ததாக நம்பப்படுகிறது, ஆர்யபட்டரின் மிகவும் புகழ் பெற்ற படைப்பாக ஆர்யபட்டா நூல் உள்ளது. வராகமித்திரரின் மிக முக்கியமான பங்களிப்புகள் களஞ்சியமாகன பிருகத்சம்கிதம் மற்றும் பஞ்சசித்தாந்திகம் ஆகியன உள்ளன. இவர்கள் கால உலோகவியல் தொழில் நுட்பத்துக்கு ஆதாரமாக வைசாலியில் உள்ள இரும்புத் தூணைக் காணலாம் மேலும் தில்லியின் புறநகர் பகுதியான மெஹ்ராலியிலும் உள்ள இது பீகாரைச் சேர்ந்தது அங்கிருந்து கொண்டுவரப்பட்டது.
சந்திரகுப்தரை அடுத்து பொ.ஊ. 335 இல் சமுத்திரகுப்தர் ஆட்சிப் பொறுப்புக்கு வந்தார் அதைத் தொடர்ந்து பொ.ஊ. 380 இல் அவர் இறக்கும் வரை, சுமார் 45 ஆண்டுகளுக்கு அரசாண்டார். இவர் ஸ்ரீசாசத்ரா, மால்வா பத்மாவதி, யௌதேயர், அருச்சுனயானர்கள், மதுரா, ஆபீர நாடு ஆகிய இராஜ்ஜியங்களிலுள்ளத் தாக்கி, தனது பேரரசுடன் அவற்றை இணைத்துக்கொண்டார். 380 இல் அவர் இறக்கும்போது, அவரின் பேரரசின் ஆதிக்கத்தின்கீழ் இருபதுக்கும் மேற்பட்ட இராஜ்ஜியங்களை உள்ளடக்கி இருந்த்து. இவரது ஆட்சிப்பரப்பானது இமய மலையில் இருந்து நர்மதை ஆறு வரையிலும், மற்றும் யமுனை முதல் செய்ய பிரம்மபுத்திரா ஆறு வரை விரிவாடைந்து இருந்திது. இவர் தன்னை மன்னாதி மன்னர் என்று குறிப்பிட்டுக் கொண்டார். இவரை வரலாற்றாலர்கள் இந்திய நெப்போலியன் என குறிப்பிடுகின்றனர்.
அசாதசத்துரு லிச்சாவி மீது பல முறை படையெடுத்தார். இவர் பொ.ஊ.மு. 551 முதல் பொ.ஊ.மு. 519 வரை ஆட்சி செய்தார் என்று கருதப்படுகிறது. மகத பேரரசின் தலைநகரை இராசகிருகத்தில் இருந்து பாடலிபுத்ரத்துக்கு மாற்றினார். அசாதசத்துருக்குப்பின் அவர் மகன் உதயபாத்ரா பதவிக்கு வந்தார் என மகாவம்சம் சொல்கிறது. மேலும் அவர் காலத்தில் பாடலிபுத்திரம் உலகின் மிகப்பெரிய நகரமாக ஆனது. அவர் பதினாறு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தார் என்று கருதப்படுகிறது. நாட்டில் பதவிக்காக அடுத்தடுத்து இரத்தக்களரிகள் ஏற்பட்டன. மன்னர் உதயபத்ராவை அவரது மகன் அனுருத் படுகொலை செய்து பதவிக்கு வந்தார். அதைப்போலவே அவரது மகன் முண்டா தன் தந்தையை இரத்தக்களரியில் மூழ்கடித்து ஆட்சியைப்பிடித்தார், பின் அவரும் அவரது மகனான நாகதாசகாவால் படுகொலை செய்யப்பட்டார்.
பாலப் பேரரசும் தங்கள் தலைநகராகப் பாடலிபுத்திரத்தைக் கொண்டிருந்தனர். பாலப் பேரரசின் காலத்திற்கு பிறகு, இந்திய வரலாற்றில் பீகார் மிகச்சிறிய பாத்திரத்தையே வகித்தது. ஆனால் 1540களின் இடைக்காலத்தில் சூர் பேரரசு தோன்றியபின் இந்நிலை மாறினாலும், 1556 ஆம் ஆண்டில் சூர் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு பீகார் மீண்டும் இந்தியாவில் ஒதுக்கப்பட்டப் பகுதியாக மாறியது. அதன்பிறகு இப்பகுதி பிரித்தானியர் காலத்தில் 1750 முதல் 1857-58 வரை நடந்த போர்களின் களமாக இருந்தது. 1912 ஆம் ஆண்டு, மார்ச் 22 இல் பீகார் பிரித்தானிய இந்தியப் பேரரசில் ஒரு தனி மாகாணமாகப் பிரிக்கப்பட்டது. 1947 சுதந்திரம் பெற்றபிறகு, பீகார் இந்திய ஒன்றியத்தின் ஒரு மாநிலமாக இருந்து வருகிறது.
மவுரியப் பேரரசின் மன்னராக பிந்துசார்ருக்குப்பின் அவரது மகன், அசோகர் ஆனார். அசோகர் தனது பேரரசை விரிவாக்க துவக்கத்தில் முயன்றார் ஆனால் கலிங்க படையெடுப்பின் போது ஏற்பட படுகொலைகளைக் கண்ட பின்னர், பௌத்த சமயத்தைத் தழுவி, போர் செய்வதைத் துறந்து, அகிம்சை வழியைமேற்கொண்டார். அசோகரின் கலிங்க வெற்றியோடு பேரரசின் இராணுவ விரிவாக்கத்தை நிறுத்தினார், ஒப்புமையளவில் அமைதியான, நல்லிணக்கமான, செழிப்பான ஆட்சிக்கு 40 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக தலைமைதாங்கினார், இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் பாதுகாக்கப்பட்ட மிகப் பழமையான வரலாற்று ஆவணங்களில் ஒன்றான, அசோகரின் கல்வெட்டுகளில், கலிங்கப் போர் பற்றியும் அவரது ஆணைகள் பற்றியும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன.
அசோகர் பௌத்த சமயத்தை பரப்புவதில் ஆர்வம் கொண்டு, இலங்கை, கிழக்கு ஆசியா மற்றும் தென் கிழக்கு ஆசியா முழுவதும் புத்த கொள்கைகளை பரப்ப தகுதியான துறவிகளை அனுப்பியும், நிதி உதவிகளையும் அளித்தார். அசோகரின் ஆட்சியின் கீழ், இந்தியாவின் அரசியல் செல்வாக்கு மற்றும் வர்த்தகம் ஆசியா முழுவதையும் தாண்டி ஐரோப்பாவரை நீண்டது, மேலும் பெரிய பொருளாதார மற்றும் இராணுவ சக்தி மிக்க வளமான மற்றும் நிலையான பேரரசாகவும் இருந்தது. சாரநாத் தூணில் உள்ள அசோக சிங்கத் தூபியின் தலைப்பகுதியானது, இந்திய தேசிய இலச்சினை ஆகும். அர்த்தசாஸ்திரம், அசோகரின் கல்வெட்டுகள் அசோகவர்தனா நூல் போன்றவை மௌரியர் கால வரலாற்றை அறிந்துகொள்ள உதவுக்கூடிய மூலங்களாக உள்ளன.
சந்திரா குப்தருக்குப்பின் இவரின் மகனான இரண்டாம் சந்திரகுப்தர் ஆட்சிக்கு வந்தார் இவர் பொ.ஊ. 380 முதல் 413 வரை ஆட்சி செய்தார். இவர் அவரது தந்தையை விட சற்றே குறைவான வெற்றிகளையே பெற்றார் என்றாலும், தன் பேரரசை மேற்கு நோக்கியும் விரிவாக்கும் விதமாக சகர்கள், மால்வாவின் மேற்கு சத்ரபதிகள், சௌராட்டிர நாடு, குசராத்து ஆகியவற்றை பொ.ஊ. 409 வரையிலான காலகட்டத்தில் தோற்கடித்து வெற்றிகொண்டார். இரண்டாம் சந்திரகுப்தருக்குப்பின் அவரது மகன் முதலாம் குமாரகுப்தன் பட்டத்துக்கு வந்தார். மஹேந்த்ராதித்யாவின் என்று அழைக்கப்பட இவர் பொ.ஊ. 455 வரை ஆட்சி புரிந்தார். இவரது ஆட்சிப்பரப்பின் எல்லை நர்மதை பள்ளத்தாக்காக இருந்தது.
குப்தப் பேரரசின் தலைநகரமாக பாடலிபுத்திரம் இருந்தது. குப்தப் பேரரசு மற்றும் மௌவுரிய பேரரசு ஆகியவற்றின் நிர்வாகத்திற்கும் இடையே வேறுபாடு இருந்தது, மௌவுரிய நிர்வாகத்தில் அதிகாரம் மையப்படுத்தப்பட்டு இருந்தது ஆனால் குப்தர் நிர்வாகத்தின் பொறுப்புகள் மேலும் பரவலாக்கப்பட்டு இருந்தது. பேரரசு மாகாணங்களாக பிரிக்கப்பட்டு மேலும் மாகாணங்கள் மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டன. கிராமங்கள் சிறிய அலகுகளாக இருந்தன. பேரரசானது குஜராத், வட கிழக்கு இந்தியா, தென்கிழக்கு பாக்கிஸ்தான், ஒடிசா, வடக்கு மத்தியப் பிரதேசம், கிழக்கு இந்தியா ஆகியவற்றை கொண்டதாக இருந்தது. வழிபாடுக்கு அனைத்து வடிவங்களிலும் சமஸ்கிருதம் பயன்படுத்தப்பட்டது.
அரியங்கா வம்சத்தின் மன்னனான பிம்பிசாரன் பல போர்களினால் மகத நாட்டை விரிவு படுத்தினான். கோசல நாட்டையும் திருமண உறவினால் மகதத்துடன் இணைத்தார். பிம்பிசாரன் புத்தரின் சமகாலத்தைச் சேர்ந்தவர், மற்றும் இவர் புத்தரின் சீடராகவும் இருந்தார் என பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. பிம்பிசாரன் தனது மகன் அசாத சத்ருவினால் சிறைப்பிடிக்கப்பட்டு, கொல்லப்பட்டதாக கூறப்படுகிறது. இந்நிகழ்வு பொ.ஊ.மு. 491 வாக்கில் நடந்திருக்கலாம் என எண்ணப்படுகிறது. அசாதசத்துருவின் , ஆட்சியில் வம்சத்தின் ஆட்சி பெரிய அளவை அடைந்தது.
மகத நாடானது புராண கால மன்னனான சராசந்தனால் நிறுவப்பட்டது. இவன் புரு வம்சத்தைச் சேர்ந்தவன். மகாபாரதத்தில் மகத மன்னனான இந்த சராசந்தன் இந்தியாவின் பேரரசனாக சி்த்தரிக்கப்படுகின்றான். இவனது தலை நகரம் இராசகிருகம் அல்லது இராச்சுகிர் தற்போதைய பீகாரின் மலை வாசத்தலமாக உள்ளது. சராசந்தன் ஆற்றல் மிக்க மன்னனாக பெரும் புகழ் ஈட்டினான். மகத நாட்டை பல திசைகளிலும் விரிவாக்கினான். இவன் யாதவர்களுக்கும், குரு வம்சத்தவர்களுக்கும் பெரும் அச்சுறுத்தலாக இருந்தான். இறுதியில் இவன் கிருட்டிணனின் துணையுடன் பீமனால் கொல்லப்பட்டான்
சந்திரகுப்த மவுரியருக்குப்பின், அவரது மகன் பிந்துசாரர் ஆட்சிக்கு வந்தார். இவர் இன்றைய இந்தியாவின் தெற்கு, கிழக்குப் பகுதிகளைத் தவிர பெரும்பாலான பகுதிகளில் தனது அரசை விரிவாக்கினார். பேரரசின் எல்லையாக வடக்கில் இமயமலை, கிழக்கில் தற்கால அசாம், மேற்கே தற்போதைய பாக்கித்தானைத் தாண்டி எல்லை சென்றது. பேரரசர்கள் சந்திரகுப்தர் பிந்துசார் ஆகியோர் பேரரசை இந்தியாவின் மத்திய மற்றும் தெற்கு பகுதிகளில் விரிவாக்கினர், ஆனால் கலிங்கக் குடியரசு இவர்களின் ஆட்சி எல்லைக்குள் உட்படாமல் இருந்தது.
தற்கால பீகார் பிராந்தியத்தில் மவுரிய அரசுக்கு முந்தைய காலகட்டத்தில் மகதம், அங்கம், மற்றும் வாச்சி கூட்டமைப்பு போன்ற பல அரசாட்சிகளும், குடியரசுகளும் எழுச்சிபெற்றிருந்தன. வாச்சி கூட்டமைப்பு, மகாவீரர் பிறப்புக்கு முன்பே இப்பகுதியிலிருந்த உலகில் நன்கறியப்பட்டப் பழங்கால குடியரசாகும். பீகாரைச் சேர்ந்த குப்த மரபினரின் ஆட்சிக்காலத்தில் கலாச்சார மலர்ச்சி, கல்வியிலும் சிறந்து விளங்கியதால் இக்காலகட்டம் இந்தியாவில் பொற்காலம் என அழைக்கப்படுகிறது.
இந்த வம்சத்தின் ஆட்சி பொ.ஊ.மு. 424 வரை நீடித்தது, பின் இந்த மரபு நந்த வம்சத்தினால் தூக்கியெறியப்பட்டது. இந்தக் காலகட்டத்தில் இந்தியாவின் முதன்மையான இரண்டு சமயங்களும் மகதத்தில் வளர்ச்சி கண்டன. பொ.ஊ.மு. 6 அல்லது பொ.ஊ.மு. 5 ஆம் நூற்றாண்டில் கவுதம புத்தர், புத்த சமயத்தை நிறுவினார், இது பின்னர் கிழக்கு ஆசியா மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியா வரை பரவியது, மகாவீரர் பண்டைய சிராமனிச சமயத்துக்கு சைன சமயத்தின் வடிவில் பரப்புரையினால் புத்துயிர் அளித்தார்.
அசோகரின் ஆட்சி 50 ஆண்டுகள் தொடர்ந்தன. மவுரிய வம்சத்தின் கடைசி ஆட்சியாளர் பிரகத்திர மௌரியன் ஆவார். இவர் காலத்தில் பேரரசின் பரப்பளவு அசோகரின் காலத்தில் இருந்ததைவிட கணிசமாக குறைந்து விட்டது, இவர் பௌத்த நம்பிக்கையில் உறுதியானவராகவே இருந்தார். இவரை இவரது போர்படைத் தளபதியான பிராமணர் கலத்தைச் சேர்ந்த புசியமித்திர சுங்கன் கொன்றுவிட்டு பொ.ஊ.மு. 185 இல் சுங்க வம்சத்தை நிறுவினார் இந்நிகழ்வு அசோகர் இறந்த ஐம்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நடந்த்தது.
இம்மரபின் பெரிய ஆட்சியாளர்களில் இறுதியானவராக கந்தகுப்தர் அறியப்படுகிறார். இவர் தனக்கு அச்சுறுத்தலாக இருந்த புஷ்யமித்திரனை தோற்கடித்தார், ஆனால் பின்னர் வடமேற்கில் இருந்து, ஹெப்தலைட்டுகள் அல்லது ஹூணர்கள் போன்றோரின் ஆக்கிரமிப்பை எதிர் கொள்ளவேண்டியதாயிற்று. இவர் பொ.ஊ. 477 இல் நட்ந ஒரு ஹூனர் தாக்குதலை முறியடித்ததார். கந்தகுப்தர் பொ.ஊ. 487 இல் இறந்தார் அவரது மகன் நரசிம்மகுப்தர் அடுத்து ஆட்சிக்குவந்தார்.
புசியமித்திர சுங்கன் ஆட்சியைக் கைப்பற்றியவுடன் பௌத்த சமயத்தினர் அலை அலையாய் பல கொடுமைகளுக்கு உள்ளாயினர் என பௌத்த சமய நூல்கள் குறிப்பிடுகின்றன, சான் மார்சலின் ஆய்வின்படி அதன் பிறகு இந்து சமயத்தின் எழுச்சியும் உண்டானது. புசியமித்திர சுங்கன் காலத்தில்தான் பௌத்தர்கள் பெரும் துன்பங்களை அனுவித்தனர் அதன்பிறகான சுங்க வம்ச மன்னர்கள் பௌத்தர்களை அவ்வளவு துன்புறுத்தவில்லை என ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.
குப்தப் பேரரசு பண்டைய இந்தியாவின் மிகப்பெரிய அரசியல் மற்றும் இராணுவப் பேரரசுகளின் ஒன்றாக இருந்தது. குப்தர் காலத்தை பெரும்பாலான வரலாற்றாசிரியர்கள் இந்திய காவிய யுகம் எனக் குறிப்பிடப்படுகின்றனர். குப்தர் பேரரசின் காலத்தை இந்திய அறிவியல், தொழில்நுட்பம், பொறியியல், கலை, மொழிகள், இலக்கியம், தர்க்கம், கணிதம், வானியல், மதம், மெய்யியல் ஆகியவற்றில் பொற்காலம் என குறிப்பிடப்படுகிறது.
தற்கால பீகாரில் மகாவீரர் பிறப்பதற்கு முந்தைய காலத்திய பழமையான குடியரசு லிச்சாவி ஆகும். வைசாலியானது லிச்சாவி மற்றும் வச்சி கூட்டமைப்பின் தலைநகரமாக இருந்தது. மகாவம்சம், அந்த நகரத்தில் இருந்த ஒரு நடனமங்கையைப் பற்றிச் சொல்கிறது, ஆம்ரபாலி என்னும் அவளின் அழகு நாடுகளைக் கடந்து பிரபலமானதாக இருந்தது, மேலும் நகரை வளமானதாக்க அவள் மிகப் பெரிய அளவில் உதவினாள்.
இக்காலத்தில் சமசுகிருத இலக்கியம் மிகவும் செழிப்பாக இருந்துள்ளது. இதற்கு ஆதாரமாக காளிதாசரின் படைப்புகளான இரகுவம்சம், மாலவிகார்ணிமித்ரம், மேகதூதம், அபிஞான சாகுந்தலம், குமாரசம்பவரம் ஆகியவையும், சுத்ரகா எழுதிய மிரிச்சகதிகா, விஷ்ணுசர்மாவின் பஞ்சதந்திரம் ஆகியவையும் காம சூத்திரம் மற்றும் பாசாவின் 13 நாடகங்கள் இந்த காலத்தில் எழுதப்பட்டன.
சிசுநாகன் சிசுநாக வம்சத்தின் நிறுவனராவார். இவரால் மகத பேரரசு உருவாக்கப்பட்டது. இந்தப் பேரரசின், தலைநகராக இராசகிரகம் இருந்தது பின்னர் பாடலிபுத்திரத்துக்கு மாற்றப்பட்டது. சிசுநாக மரபானது இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் பெரிய பேரரசுகளில் ஒன்றாக இருந்தது.
விதேக தேசமானது இராமாயணம், மகாபாரதம் ஆகிய இரண்டிலும் குறிப்பிடப்படுகிறது இத்தேசம் பீகார் பகுதிகளை உள்ளடக்கியதாகவும், நேபாளத்தின் சிறிய பகுதிகளைக் கொண்டதாக கருதப்படுகிறது. இராமனின் மனைவியான சீதை விதேக மன்னரான சனகரின் மகளான இளவரசி என விவரிக்கப்படுகிறது. விதேக நாட்டின், தலைநகரான சனக்குபூர் தற்கால நேபாளத்தின் பகுதியாக உள்ளது.
சைன சமயமானது இந்தியாவில் மட்டும் உள்ள நிலையில், பௌத்த துறவிகள் நடு ஆசியா, கிழக்கு ஆசியா, திபெத், இலங்கை, தென் கிழக்கு ஆசியா போன்ற பகுதிகளில் பௌத்த சமயத்தைப் பரப்பினர். பழமையான உண்டு உறைவிட பல்கலைக்கழகங்களான நாளந்தா பல்கலைக்கழகம், விக்கிரமசீலா பல்கலைக்கழகம் போன்றவை இந்தக் காலகட்டத்தில் பீகாரில் நிறுவப்பட்டன.
அங்க தேசம் மகாபாரதத்தில் விவரிக்கப்பட்டு உள்ளது. துரியோதனின் நண்பனான கர்ணன், அங்க தேசத்து அரசனாக இருந்தார். ககரியா, பாகல்பூர், முங்கர் ஆகிய இன்றைய பகுதிகள் பண்டைய அங்க தேசத்துடன் தொடர்புடைய பகுதிகளாகும்.
ஒரு வசதியான மனிதருக்கு ஒரு மகளும் ஒரு மகனும் இருக்கிறார்கள். மகள் கண்மணி மேற்படிப்புக்காகச் சென்னை செல்கிறாள். அங்கே ஒரு வறிய குடும்பத்தைச் சேர்ந்த அன்னம் என்ற பெண்ணைச் சந்தித்து அவளுடன் நட்புக் கொள்கிறாள். விடுமுறையின் போது அன்னத்தைத் தன் வீட்டிற்குக் கண்மணி அழைத்து வருகிறாள். வந்த இடத்தில் அன்னத்தின் மீது கண்மணியின் சகோதரன் காதல் கொள்கிறான். அவர்களுக்குத் திருமணம் நடக்கிறது. ஆனால் திருமணத்தின் பின் கண்மணியின் சகோதரன் இறந்து விடுகிறான். அன்னம் விதவையாகிறாள்.
சிறிது காலத்தில் கண்மணி பாபுவைத் திருமணம் செய்கிறாள். ஆனால் அவர்கள் மணவாழ்வு கசந்து போகிறது. பாபு விவாகரத்துப் பெற முயலுகிறான். ஆனால் கண்மணி அதற்குச் சம்மதிக்கவில்லை. விதவையான அன்னத்தை பாபுவின் தம்பிக்குத் திருமணம் செய்து வைக்க கண்மணி முயற்சி செய்கிறாள். இந்தச் சிக்கல்கள் எப்படித் தீர்வாகின்றன என்பதே மீதிக் கதையாகும்.
தெய்வத்தின் தெய்வம் 1962 ஆம் ஆண்டு வெளியான ஒரு இந்திய தமிழ்த் திரைப்படமாகும். இத்திரைப்படத்தை கே. எஸ். கோபாலகிருஷ்ணன் எழுதி, தயாரித்து, இயக்கியிருந்தார். இத்திரைப்படத்தில் எஸ். எஸ். ராஜேந்திரன், விஜயகுமாரி, குமாரி மணிமாலா, எஸ். வி. ரங்கா ராவ், எம். வி. ராஜம்மா ஆகியோர் முக்கிய வேடங்களில் நடித்திருந்தனர். ஆனந்த விகடன் இதழில் முன்னர் வெளியான பிலஹரி எழுதிய ஜடம் என்ற சிறுகதையைத் தழுவி இத்திரைப்படக் கதை அமைக்கப்பட்டிருந்தது.
இவ்வாலய அமைப்பினை நோக்கும் போதுகருவறை ,அர்த்தமண்டபம், மகாமண்டபம், நயனமண்டபம் , ஸ்தம்பமண்டபம் என்பவற்றை கொண்டதாக அமையப்பட்டுள்ளது. ஸ்தம்பமண்டபத்தில் மயில் பலிபீடம் ஸ்தம்பம் ,ஸ்தம்ப விநாயகர் ஆகிய அமைந்துள்ளன. தென்மேற்கு பக்கத்தில் வாகனசாலையும் அமையப்பெற்றுள்ளது. வடக்கே வசந்தமன்டபமும் அதன் கிழக்கே யாகசாலையும் வைரவர்சந்நிதியும் மணிக்கூட்டுகோபுரமும் அமைந்துள்ளது. இவ்வாலயத்தில் நித்தியபூசையாக காலை மாலை என இருவேளை நடைபெறுகின்றது. வருடப்பிறப்பு தீபாவளி ,கந்தசஷ்டி, கார்த்திகைநோன்பு, திருவெம்பாவை , தைப்பொங்கல் என்பன நடைபெறுகின்றன. மாசிமாத புரணையன்று தீர்த்ததிருவிழா நடைபெறும் முகமாக 10நாட்கள் கொண்ட மகோற்சவ திருவிழா நடைபெறுகின்றது.
யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து 6கிலோமீற்றர் தூரத்தில்உள்ளது சுதுமலை.சுதுமலை ஸ்ரீ முருகமூர்த்தி ஆலயத்தை சென்றடைவதற்கு யாழ்ப்பாணம் காங்கேசன்துறை வீதியால் சென்று தாவடி மானிப்பாய் வீதியால் திரும்பி 1கீமீதூரம் போய் இக்கோயிலை அடையலாம். ஆலயத்தின் வடக்குப் பகுதியில்அருள்மிகு விசாலாட்சிசமேத விஸ்வநாதர் ஆலயமும் ,அருள்மிகு ஸ்ரீபுவனேஸ்வரி அம்பாள் கோவிலும் , கண்ணகை அம்மன் களைதீர்த்த இடமென கருதப்படும் தங்குசங்களையம் , கிழக்குப் பக்கத்தில் அருள்மிகு புட்டிவைரவர் ஆலயமும் அமைந்துள்ளன. இவ்வாலய தெற்கு பக்கத்தில் தாவடி – மானிப்பாய் வீதி அமைந்துள்ளது. இக்கோயில் அமைந்துள்ள இடம் வேலன்கண்டடி என பதியப்பட்டுள்ளது.
1987ம் ஆண்டு நாட்டில் ஏற்பட் அசாதாரண சூழ்நிலை காரணமாக கோயில் பலத்த சேதத்திற்குள்ளானது. மீண்டும் 1988ம் ஆண்டுபு னருத்தாரணம் செய்யப்பட்டது. 1999 பாலஸ்தாபனம் செய்யப்பட்டு புதிதாக வசந்தமண்டபம், வாகனசாலை, உள்வீதி கொட்டகை என்பன அமைக்கப்பெற்றன. 2008 ம்ஆண்டு முதல் மகோற்சவம் ஆரம்பமாகி மிகச் சிறப்பாக நடைபெற்று வருகின்றது. ஆலயத்தின் ஸ்கந்தஷஷ்டி உற்சவம் ஒவ்வொரு வருடமும் மிகச்சிறப்பாக நடைபெற்று வருகின்றமை குறிப்பிடத்தக்கது.
இவரது முனைவர் ஆய்வுரை கரும்பொருண்மம் குறித்த தொடக்கநிலை புலப்பாடுகளைக் கொண்டிருந்தது. இவர் ஆந்திரமேடாவின் சுழற்சி வரைவின் அளவீடுகளை அறிவித்தார். இது ஆரம் சார்ந்து பொருண்மை-ஒளிர்மை விகிதம் உயர்தலை எடுத்து காட்டியது. என்றாலும் இவர் இதை பால்வெளிக்குள் அமையும் ஒளி உட்கவர்தலாலோ பால்வெளிச் சுருளின் வெளிப்புற பகுதியின் இயக்கவியலாலோ ஏற்படுவதாகக் கருதினாரே தவிர விடுபட்ட பொருண்ம்ம் எதற்கும் சுட்டவில்லை.
பாப்காக் பல வானியல் கருவிகளைப் புதிதாக வடிவமைத்து கட்டியமைத்தார். இவர் 1953 இல் முதன்முதலில் தகவமை ஒளியியல் பற்றிய எண்ணத்தை வெளியிட்டார். இவர் கதிர்நிரலியலில் சிறப்பு தகுதி பெற்றார்; விண்மீன்களின் காந்தவியல் குறித்து ஆய்வு மேற்கொண்டார். இவர் சூரியக் கரும்புள்ளிகளுக்கன காந்தவியல் கோட்பாட்டுப் படிமத்தை உருவாக்கினார். இது பாப்காக் படிமம் என வழங்குகிறது.
இரண்டாம் உலகப் போரின்போது இவர் மசாசூசட்டிலும் கால்டெக்கிலும் கதிர்வீச்சு ஆய்வில் ஈடுபட்டார். போர் முடிந்த்தும், தன் தந்தையாருடன் ஆக்கமுறை வாய்ந்த கூட்டுப்பணியில் ஈடுபட்டார். இவர் தன் பட்டப்படிப்பைக் கால்டெக்கிலும் முனைவர் பட்ட ஆய்வை பெர்க்கேலியில் உள்ள கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்திலும் மேற்கொண்டார்.
திருவாங்கூர் ஆட்சியாளரே திருவாங்கூர்-கொச்சியின் ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டார். கொச்சி மகாராஜவுக்கு துணை உபராஜபிரமுகர் பதவி கொடுக்க முன்வந்தபொது, ஆட்சி அதிகாரத்தை தந்தபிறகு எந்த பட்டத்தையும் ஏற்க மறுத்துவிட்டார். கொச்சி மகாராஜா அரச குடும்பத்தின் மூத்த வலிய தம்புரானை அழைத்து மக்களின் நன்மைக்காக நிபந்தனையின்றி அரச அதிகாரங்களை கைவிட்ட வேண்டும் என்று கூறினார். 1954 இல் பிரஜா சோசலிஸ்ட் கட்சியின் பட்டம் ஏ. தாணுபிள்ளை முதலமைச்சராக இருந்தபோது, திருவாங்கூர் தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் மதராஸ் மாநிலத்துடன் அதன் அண்டை பகுதியான தென் திருவிதாங்கூரின் தமிழ் பேசும் பகுதிகளை இணைக்கக்கோரி பிரச்சாரத்தை முன்னெடுத்தது. இந்த போராட்டத்தை வன்முறையால் அடக்க உள்ளூர் போலீசார் முயன்று அதனால் பொதுமக்கள் மற்றும் உள்ளூர் காவல்துறையினர் மார்தாண்டம், புதுக்கடை ஆகிய இடங்களில் கொல்லப்பட்டு, திருவாங்கூர்-கொச்சியின் இந்த இணைப்பால் தமிழ் மக்கள் ஈடு செய்ய முடியாத அளவுக்கு அந்நியப்பட்டுப்போயினர்.
திருவாங்கூர்-கொச்சி அல்லது திரு-கொச்சி என்பது இந்தியவாவில் குறைந்த காலம் இருந்த ஒரு மாநிலமாகும். இந்த மாநிலத்தின் இயற்பெயர் திருவாங்கூர் மற்றும் கொச்சி ஐக்கிய மாகாணம் என்பதாகும் இது 1949 சூலை 1 அன்று, இரண்டு மன்னர் அரசுகளான, திருவாங்கூர் மற்றும் கொச்சி ஆகியவற்றை இணைத்து திருவனந்தபுரத்தை தலைநகராக கொண்டு உருவாக்கப்பட்டதாகும். இதன் பெயர் 1950 சனவரியில் இல் திருவாங்கூர்-கொச்சி மாநிலம் என பெயர் மாற்றப்பட்டது.
1956 ஆம் ஆண்டு, மாநில மறுசீரமைப்பு சட்டத்தின் கீழ், திருவாங்கூரின் நான்கு தெற்கு வட்டங்களான, தோவாளை, அகஸ்தீஸ்வரம், கல்குளம், விளவங்கோடு மற்றும் செங்கோட்டையின் ஒரு பகுதி சென்னை மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 திருவிதாங்கூர்-கொச்சியுடன் மதராஸ் மாநிலத்தின் மலபார் மாவட்டம் புதியதாக கேரள மாநிலத்தை உருவாக்க ஏதுவாக, அதனுடன் இணைக்கப்பட்டது. ராஜபிரமுகருக்கு பதிலாக இந்திய ஜனாதிபதியால் மாநிலத் தலைவராக ஆளுநர் நியமிக்கப்பட்டார்.
திருவாங்கூரின் காங்கிரஸ் பிரதமராக இருந்த பட்டம் டி.கே. நாராயணப் பிள்ளை, திருவாங்கூர்-கொச்சியின் முதலமைச்சராக ஆனார். முதல் தேர்தல் 1951 நடந்தது அதில் காங்கிரஸ் வெற்றிபெற்று, ஏ. ஜே. ஜோன் அன்னபரம்பள்ளி முதலமைச்சராக ஆனார், இவர் 1954 வரை ஆட்சிப்பொறுப்பில் இருந்தார்.
நைட்ரோசைக்ளோபுரோப்பேன்களை சோடியம் மெத்தாக்சைடுடன் சேர்த்து சூடுபடுத்துவதால் நைட்ரைல் நீக்கமடைந்து தொடர்புடைய சைக்ளோபுரோப்பீன் வழிப்பொருள் உருவாகிறது. கார்பீன்களை ஆல்க்கைன்களாக மாற்றும் தாமிர வினையூக்கி கூட்டு வினைகளில் முதன்முதலாக அலிபாட்டிக் வலையபுரோப்பீன்கள் தயாரிக்கப்பட்டன. தாமிர சல்பேட்டு வினையூக்கியின் முன்னிலையில் எத்தில் டையசோ அசிட்டேட்டு அசிட்டிலீன்களுடன் வினைபுரிந்து சைக்ளோபுரோப்பீனைத் தருகிறது. 2-பியூட்டைனிலி இருந்து இவ்வழிமுறையில் 1,2-டைமெத்தில்சைக்ளோபுரோப்பீன்-3-கார்பாக்சிலேட்டு தோன்றுகிறது. சைக்ளோ புரோப்பீன் தயாரிப்புத் தொகுப்பு முறைகளில் தாமிரம் ஒரு பயனுள்ள வினையூக்கியாக நிருபிக்கப்பட்டுள்ளது. தாமிர சல்பேட்டும், தாமிரத் தூளும் சமீபத்தில் பிரபலமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. அறை வெப்பநிலையில், அதிக அளவில் சைக்ளோ புரோப்பீன் வழிப்பொருட்கள் தயாரிப்பதற்கு ரோடியம் அசிட்டேட்டு பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது.