polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
சபி அகீல் ஒரு பாகிஸ்தான் பத்திரிகையாளர், எழுத்தாளர், கவிஞர், கலை விமர்சகர் மற்றும் மொழிபெயர்ப்பாளர் ஆவார். இவர் பல பத்திரிகைகளில் பதிப்பாசிரியராகவும் ,இணைப் பதிப்பாசிரியராகவும் பணியாற்றியுள்ளார். மேலும் தேசிய உருது மொழி செய்தித்தாளான டெய்லி ஜாங்கிற்கு கலை மற்றும் இலக்கியம் குறித்த கட்டுரைகளை வழங்கியுள்ளார். 2013 ஆம் ஆண்டில் இவர் காலமானார். டெய்லி ஜாங் செய்தித்தாளில் கிட்டத்தட்ட அறுபது ஆண்டுகள் பணியாற்றிய அவர், அதன் இலக்கிய இதழின் பொறுப்பாளராக இருந்தார்.
சிறுகதைகள் மற்றும் ஒரு புதினத்தினையும் எழுதினார். 1952 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்ட அவரது முதல் சிறுகதைத் தொகுப்பு, பூக்கே என்ற தலைப்பில் வெளியானது. அந்த சிறுகதை மூலம் இவர் சில சிக்கல்களைச் சந்தித்தார்.மேலும் அந்த படைப்பிற்காக ஆபாச சட்டம் பிரிவு 292 இன் கீழ் இவர் விசாரணைக்கு ஆளானார். பின்னர் இவர் பத்திரிகையாளர் ஆகா ஷோரிஷ் காஷ்மீரி மற்றும் எழுத்தாளரும் நாடக ஆசிரியருமான சதாத் ஹசன் மாண்டோ ஆகியோரை தனது பாதுகாப்பு சாட்சிகளாக அழைத்தார் . விசாரணை இரண்டரை ஆண்டுகள் நடந்தது.
அவரது முதல் கட்டுரை 1947 ஆம் ஆண்டில் ஜமீன்தார் செய்தித்தாளில் வெளிவந்தது, மேலும் இவர் தனது பெயரை முகமது ஷாஃபி என்பதிலிருந்து ஷாஃபி அகீல் என்று மாற்றினார். ஆம் ஆண்டில் ம்-உத்-தின் எனும் வன்பகடி பிரச்சினையால் இவர் தனது பெயரினை சாபி அகீல் என மாற்றிக் கொண்டார். மரபு ரீதியாக இவர் கவிதை எழுதக் கற்றுக் கொள்ளவில்லை.இருந்தபோதிலும் 1948 ஆம் ஆண்டில் கவிதைகளை எழுதத் துவங்கிய இவர் 1951 ஆம் ஆண்டில் ஏர்னஸ்ட் எனும் கவிதையினை வெளியிட்டார்.
அகீல் 1950 சனவரியில் கராச்சிக்கு குடிபெயர்ந்தார். இவர் ஒரு ஓவியராகவும் பணியாற்றியுள்ளார். மஜீத் பல்வேறு பனிகளில் பல்வேறு பத்திரிகைகள் மற்றும் செய்தித்தாள்களிலும் பணியாற்றினார். பின்பு அவருக்கு நமக்தனில் உதவி ஆசிரியராக பணியாற்றும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அவருக்கு மாதத்திற்கு ரூ .60 சம்பளத்துடன் ஒரு பத்திரிகை ஆசிரியரின் வேலை கிடைத்தது.
மும்பை-நாக்பூர்-கொல்கத்தா சாலை கோந்தியா மாவட்டம் வழியாக செல்லும் ஒரே தேசிய நெடுஞ்சாலை ஆகும். இது மொத்தம் 99.37 கிமீ தூரத்தை உள்ளடக்கியது. விதர்பா பிராந்தியத்தின் நாக்பூரிலிருந்து சாலை வழியாக சுமார் 170 கி.மீ தொலைவில் கோந்தியா அமைந்துள்ளது. இந்த மாவட்டத்தில் இருந்து சந்திரபூர், பண்டாரா, நாக்பூர் ஆகிய மாவட்டங்களுக்கான சாலை இணைப்புகள் காணப்படுகின்றன. நகரம் சாலைகளால் நன்கு இணைக்கப்பட்டுள்ளது. நாக்பூரிலிருந்து மாநில போக்குவரத்து பேருந்து மூலம் கோந்தியாவை 4 மணி நேர பயணத்தில் அடையலாம். கோந்தியாவில் இருந்து ஜபல்பூர், நாக்பூர், ராய்ப்பூர் மற்றும் ஐதராபாத் ஆகிய இடங்களுக்கான பேருந்து இணைப்பு உள்ளது. கோந்தியா ரயில் நிலையம் மகாராஷ்டிராவின் ரயில் சந்திப்பாகும். இது ஒரு ஏ-தர நிலையம் ஆகும். இது ஹவுரா-மும்பை வழியில் அமைந்துள்ளது . இந்த நிலையத்தில் ஏழு நடைப் பாதைகள் உள்ளன. ஒவ்வொன்றிலும் குடிநீர், தேநீர் கடைகள், இருக்கைகள் மற்றும் காத்திருப்பு கொட்டகைகள் என்பன உள்ளன. இந்த நிலையத்தில் உயர் வகுப்புகளில் பயணிக்கும் பயணிகளுக்கு குளிரூட்டப்பட்ட காத்திருப்பு அறைகள் அமைந்துள்ளன.
கோந்தியா மத்திய பிரதேச மாநிலமான சத்தீஸ்கருக்கு மிக அருகில் உள்ளது. இது மத்திய மற்றும் கிழக்கு இந்தியாவிலிருந்து மகாராஷ்டிராவிற்கு நுழையும் நுழைவாயிலாக கருதப்படுகிறது. கோந்தியா நகராட்சி மன்றம் 1920 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது. அந்த நேரத்தில் கோந்தியாவில் 20,000 மக்களுடன் 10 வார்டுகள் மட்டுமே இருந்தன. மேலும் நகராட்சி 7.5 சதுர கி.மீ பரப்பளவு கொண்டதாக இருந்தது. தற்போது 42 வார்டுகளும், மக்கட் தொகை ஏறத்தாழ 2 லட்சம் வரையிலும் காணப்படுகின்றது. நகரமயமாக்கலினால் அருகிலுள்ள கிராமங்களான குட்வா, கட்டாங்கி, புல்ச்சர், நாக்ரா, கரஞ்சா, முர்ரி, பிண்ட்கேப்பர் மற்றும் கமரி என்பனவும் இணைகின்றன. நகர்ப்புற மேம்பாட்டு அமைச்சகம் சமீபத்தில் நகராட்சி மன்றத்தின் நகர அந்தஸ்தை வழங்க அருகிலுள்ள 20 கிராமங்களை கோண்டியாவில் இணைப்பதாக அறிவித்தது. இந்த நகரம் தேசிய நெடுஞ்சாலை 753 உடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்தியாவில் பிரித்தானிய ஆட்சியின் போது 1876–78 ஆம் ஆண்டில் ஏற்பட்ட பெரும் பஞ்சம் நாக்பூரை சத்தீஸ்கர் ரயில் பாதை என்று அழைக்கப்படும் 150 கிலோமீட்டர் நீளமுள்ள ரயில் இணைப்பை நிர்மாணிப்பதற்கான வாய்ப்பை வழங்கியது. இந்த ரயில்பாதை நாக்பூரை ராஜ்நந்த்கானுடன் இணைக்கிறது. இந்த பாதை 1888 டிசம்பரில் செயற்படத் தொடங்கியபோது கோந்தியா ரயில் நிலையம் உருவாக்கப்பட்டது. இந்த பாதையை மேம்படுத்தவும் விரிவுபடுத்தவும் 1887 ஆம் ஆண்டில் வங்காள நாக்பூர் ரயில் பாதை உருவாக்கப்பட்டது. பின்னர் கோந்தியா-நைன்பூரின் முதல் பகுதி திறக்கப்பட்டது. 1905 ஆம் ஆண்டில் நைன்பூர்-கோந்தியா பாதை ஜபல்பூருக்கு நீட்டிக்கப்பட்டது. ரயில் இணைப்புக்களினால் கோந்தியாவின் வர்த்தகம் வளர்ச்சி கண்டது.
கோந்தியா என்பது இந்திய மாநிலமான மகாராஷ்டிராவில் உள்ள ஒரு நகரம் மற்றும் நகராட்சி மன்றமாகும். இது கோந்தியா மாவட்டத்தின் நிர்வாக தலைமையகம் ஆகும். இப்பகுதியில் அரிசி ஆலைகள் ஏராளமாக இருப்பதால் கோந்தியா ரைஸ் சிட்டி என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது.
மத்திய இந்தியாவின் பழங்குடியினரான கோண்டி மக்களின் பெயரால் இந்த நகரம் பெயரிடப்பட்டது. இது ஒரு கால கட்டத்தில் முகலாய சாம்ராஜ்யத்தால் ஆளப்பட்டது.
விஜய்தன் தேதா சரண் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர். அவரது தந்தை சபால்தன் தேதா மற்றும் தாத்தா சூக்திதன் தேதா ஆகியோரும் ராஜஸ்தானின் நன்கு அறியப்பட்ட கவிஞர்கள். நான்கு வயதாக இருந்தபோது ஒரு சண்டையில் தேதா தனது தந்தையையும் அவரது இரண்டு சகோதரர்களையும் இழந்தார். தனது ஆறு வயதில் அவர் ஜெய்தரனுக்குச் சென்றார். அங்கு உரிமையியல் நீதிமன்றத்தில் பணிபுரியும் அவரது சகோதரர் சுமேர்தன்னுடன் சேர்ந்தார். அங்குள்ள பள்ளியில் நான்காம் வகுப்பு வரை தேதா படித்தார். சுமேர்தன் அடிக்கடி தனது பணியில் மாறிக்கொண்டிருந்தார். எனவே தேதா அவருடன் செல்ல வேண்டியிருந்தது. பீகார் மற்றும் பார்மேரில் படித்தார். பார்மேரில் தான், நர்சிங் ராஜ்புரோகித் என்ற மற்றொரு மாணவனுடன் போட்டியிடும் போது, தான் ஒரு எழுத்தாளராக விரும்புவதை தேவா உணர்ந்தார். சுமேர்தன் பின்னர் ஜோத்பூருக்கு மாற்றப்பட்டார். அங்கு தேதா தர்பார் பள்ளியில் படித்தார்.
தேதா தனது கணக்கில் 800 க்கும் மேற்பட்ட சிறுகதைகள் வைத்திருக்கிறார், அவை ஆங்கிலம் மற்றும் பிற மொழிகளில் மொழி பெயர்க்கப்பட்டுள்ளன. கோமல் கோத்தாரியுடன், அவர் ராஜஸ்தானி நாட்டுப்புறக் கலை, கலை மற்றும் இசை ஆகியவற்றை ஆவணப்படுத்தும் உரூபாயன் சான்ஸ்தான் என்ற நிறுவனத்தை நிறுவினார். இவரது இலக்கியப் படைப்புகளில் படான் ரி புல்வாரி , ராஜஸ்தானின் பேசப்படும் பேச்சுவழக்குகளில் நாட்டுப்புறக் கதைகளை ஈர்க்கும் 14 தொகுதிகள் கொண்ட கதைகளின் தொகுப்பு அடங்கும். அவரது கதைகளில் மற்றும் புதினங்கள் பல மேடைகள் மற்றும் திரைகளில் தழுவப்பட்டுள்ளது. அதில் ஹபீப் தன்வீரின் சரந்தாஸ் சோர், பிரகாசு சாவின் பரினாதி, மணி கவுலின் துவிதா, மற்றும் அமோல் பலேகரின் பகெலி போன்றவை குறிப்பிடத்தக்கதவையாகும்.
தேதா 1944 இல் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். அதற்குள், அவர் ஏற்கனவே தனது பெயரை கவிதைகளில் நிறுவியிருந்தார். இருப்பினும், அவர் தனது வெற்றியை தனது உறவினர் சகோதரர் குபேர்தன் தேத்தாவுக்கு வழங்கினார், அவர் பத்தாம் வகுப்புக்குப் பிறகு பள்ளியை விட்டு வெளியேறினார். தேதா தனது கவிதைகளை குபேர்தன் மூலம் பயன்படுத்தினார். அந்தக் கவிதைகளுக்கு குபேர்தன் பெற்ற பாராட்டு தேதவை ஒரு எழுத்தாளராக தனது சொந்த பெயரை நிலைநிறுத்த விரும்பியது .
1950–52 ஆம் ஆண்டில், 19 ஆம் நூற்றாண்டின் உருசிய இலக்கியங்களால் தேதா படித்து ஈர்க்கப்பட்டார். அப்போதுதான் அவர் தன்னைத்தானே நினைத்துக் கொண்டார்: "நீங்கள் ஒரு சாதாரண எழுத்தாளராக விரும்பவில்லை என்றால், நீங்கள் உங்கள் கிராமத்திற்குத் திரும்பி ராஜஸ்தானியில் எழுத வேண்டும்." அதற்குள் அவர் ஏற்கனவே 1300 கவிதைகளையும் 300 சிறுகதைகளையும் எழுதியிருந்தார்.
அவரது முதல் சர்ச்சைக்குரிய படைப்புகளில் ஒன்று பாபு கே தீன் கத்தியரே என்பதாகும். ஹரிவன்சராய் பச்சன், சுமித்ரானந்தன் பந்த் மற்றும் நரேந்திர சர்மா இந்த மூவரும் எழுத்தாளர்கள், இவர்கள் காந்தி இறந்த இரண்டு மாதங்களுக்குள் காந்தி பற்றிய புத்தகங்களை வெளியே கொண்டு வந்தனர். இந்த மூவரின் படைப்புகளையும் விமர்சித்து எழுதியதே பாபு கே தீன் கத்தியரே ஆகும்.
விஜய்தன் தேதா பிஜ்ஜி என்றும் அழைக்கப்படுபடும் இவர் ராஜஸ்தானின் ஒரு புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர் மற்றும் பத்மஸ்ரீ விருதைப் பெற்றவர் ஆவார். சாகித்திய அகாதமி விருது போன்ற பல விருதுகளையும் அவர் பெற்றுள்ளார்.
சரத் சந்திர சட்டோபாத்யாயை தனது முதல் உத்வேகமாக தேதா கருதுகிறார். இவர் அன்டன் செக்கோவ் மீது சமமான ஆர்வம் கொண்டவர். தேகா ஆரம்பத்தில் ரவீந்திரநாத் தாகூரை விமர்சித்தார். ஆனால் தாகூரின் "ஸ்தீரி பத்ரா" படித்த பிறகு அவர் தனது எண்ணத்தை மாற்றிக்கொண்டார்.
அமைதி இலக்கியம் மற்றும் கலாச்சாரத்திற்கான சர்வதேச மன்றத்தின் அழைப்பின் பேரில் டெல் அவீவில் நடந்த ஒரு கருத்தரங்கில் இவர் கலந்து கொள்ள முயன்றபோது சலா உதீன் சோயிப் சவுத்ரி நவம்பர் 29, 2003 அன்று கைது செய்யப்பட்டார். அவர் மீது தேசத் துரோக குற்றச்சாட்டுகள் சுமத்தப்பட்டன. ஜனவரி 24, 2004 அன்று அவர் மீது டாக்காவின் விமான நிலைய காவல் நிலையத் தலைவர் முகமது அப்துல் ஹனிஃப் எனப்வரால் வழக்குப் பதிவு செய்யப்பட்டது. அவர் வைத்திருந்த ஆவணங்களின் அடிப்படையில் அவர் ஒரு மொசாட் முகவர் என்பதால் இவர் மீது வாக்கு பதிவு செய்யப்பட்டதாக கூறப்பட்டது. ஜனவரி 9, 2014 அன்று பங்களாதேஷின் தண்டனைச் சட்டத்தின் 505 பிரிவின் கீழ் தேசத்துரோக வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்ட இவர் நீதிமன்றத்தால் அவர் குற்றவாளி என அறிவிக்கப்பட்டார்.
சலா உதின் சோயிப் சவுத்ரி வங்காளதேச பத்திரிகையான வீக்லி பிளிட்ஸின் ஆசிரியர் ஆவார். 1996 இல், வங்காளதேசத்தின் முதல் தனியார் தொலைக்காட்சி சேனலான ஏ -21 என்பதனை நிறுவினார். ஜிஹாதிகளுக்கு எதிர்ப்பு கருத்துக்கள் தெரிவிப்பதன் மூலம் இவர் பரவலாக அறியப்பட்டார்.மேலும் இஸ்ரேலுக்கும் இஸ்லாமிய உலகிற்கும் இடையில் ஒரு கலாச்சார புரிந்துணர்வை உருவாக்குவதற்காக தான் இஸ்ரேலுடன் இணைந்து பணியாற்ற விரும்புவதாக தெரிவித்தார். இதன் காரணமாக இவர் மூன்று முறை உடல் ரீதியாக தாக்கப்பட்டார். மேலும் வங்களாதேசத்தில் ஒரு முறை இவர் கடத்தப்பட்டார்.
சவுத்ரி பெங்காலி மற்றும் ஆங்கில மொழிகளில் ஏராளமான நூல்களை எழுதியுள்ளார். அவரது சமீபத்திய புத்தகம், இஞஸ்டிஸ்& ஜிஹாத். இந்த நூல் அக்டோபர் 2007 இல் வெளியிடப்பட்டது. மே 2008 இல், இத்தாலிய வெளியீட்டு இல்லமான நெப்டாசியா இந்தப் புத்தகத்தை இத்தாலிய மொழியில் சோனோ கோல்பெவோல் என்ற தலைப்பில் வெளியிட்டது. இதன் மூலம் சமகால வங்காளதேச எழுத்தாளரின் ஒரு நூல் இத்தாலிய மொழியில் மொழிபெயர்க்கப்படுவது இதுவே முதல் முறையாகும்.
உலகெங்கிலும் உள்ள தி ஹில் போன்ற முக்கிய செய்தித்தாள்களால் சலா உதின் சோயிப் சவுத்ரி மேற்கோள் காட்டப்படுகிறார். தீவிர இஸ்லாம், யூத எதிர்ப்பு மற்றும் இஸ்லாமிய போர்க்குணம் ஆகிய தொடர்பான தலைப்புகளில் விரிவுரை ஆற்றுவதற்காக பல்வேறு சர்வதேச அமைப்புகள் மற்றும் கல்வி நிறுவனங்களால் இவர் அழைக்கப்படுகிறார்.
இஸ்ரேலின் அமைப்பு, இலக்கியம் மற்றும் அமைதி கலாச்சாரம் ஆகியன பற்றிய சர்வதேச அமைப்பு ஒன்றினை இவர் நிறுவினார்.வங்காளதேசத்தில் எவ்வாறு அல்கொய்தா வளர்ச்சி அல்லது ஆதரவு பெற்றது என்பதனைப் பற்றி எழுதினார்.
இவரின் இன்சைட் மெட்ராஸா அக்டோபர் 2009 இல் வங்காளதேசத்தில் வெளியிடப்பட்டது. இந்த புத்தகத்தில், சவுத்ரி மதரஸா கல்வி குறித்த விரிவான தகவல்களை அவர் அந்த நூலில் இடம்பெறச் செய்தார்.
அமெரிக்காவின் சிட்டிசன்ஸ் யுனைடெட் தயாரிப்பு நிறுவனம் தயாரித்த 'அமெரிக்கா அட் ரிஸ்க்' என்ற ஆவணப்படத்தில் இவர் நேர்காணல் காணப்பட்டார்.
1949 துரையின் வாழ்க்கையில் ஒரு நீரோட்டமாக இருந்தது. ஏனெனில் அவர் சென்னைக்கு முதல் முறையாக வந்து செம்பையுடன் ஒரு இசை நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்றார். இதற்கிடையில், பொன்னம்மாளுக்கு ஒரு மலையாள படத்தில் பாட வாய்ப்பு கிடைத்தது. சென்னையில் வாய்ப்புகள் அதிகம் இருந்ததால், இவரது தந்தை சென்னையில் குடியேற முடிவு செய்தார். துரை, பொன்னம்மாள், இராஜாமணி மற்றும் இவரது தந்தை ஆகியோர் நகரத்தில் ஒரு வாடகை வீட்டில் தங்கியிருந்தனர். மீதமுள்ள குடும்பத்தினர் குருவாயூரில் தங்கியிருந்தனர். அதே ஆண்டில், திருபூந்தரை என்ற புகழ்பெற்ற மிருதங்கக் கலைஞர் பழணி சுப்பிரமணியம் பிள்ளையை சந்தித்தார். பழனி சுப்பிரமணியம் பிள்ளை 1953 இல் சென்னைக்குச் சென்ற பிறகு, துரை அம்மேதையுடன் வகுப்புகளைத் தொடங்கினார். இது புதுக்கோட்டை பாணியிலான மிருதங்கத்தின் சிக்கல்களைப் புரிந்துகொள்ளவும் உள்வாங்கவும் அவருக்கு உதவியது. துரை பழனி சுப்பிரமணியம் பிள்ளையுடன் அவரது இல்லத்தில் கிட்டத்தட்ட ஒன்பது ஆண்டுகள் குருகுலவாசம் பாணியில் தங்கியிருந்தார்.
புதுக்கோட்டை பாணியிலான மிருதங்கத்தின் ஒரு நிபுணரான குருவாயூர் துரை கேரளாவில்கோயில் நகரமான குருவாயூரில், ஜி.எஸ். கிருஷ்ண ஐயர் மற்றும் மீனாட்சி ஆகியோருக்கு பிறந்தார். இவரது தந்தை ஒரு பூசாரி, தாய், இல்லத்தரசியாவார். இவருக்கு இரண்டு சகோதரர்களும் மூன்று சகோதரிகளும் உள்ளனர். இவரது சகோதரி குருவாயூர் பொன்னம்மாள் அப்போது மிகவும் புகழ்பெற்ற பாடகியாக இருந்தார். இவரது மற்றொரு சகோதரி சென்னையில் புகழ்பெற்ற இசை ஆசிரியராக உள்ளார். அதே நேரத்தில் இவரது சகோதரர் ஜி. கே. இராஜாமணி பாலக்காட்டில் வசிக்கும் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க வயலின் கலைஞராவார்.
குருவாயூர் துரை 1935 சூலை 2 அன்று பிறந்துள்ள இவர் ஒரு இந்திய தாளவாத்திய கலைஞராவார். இவர் தென்னிந்திய பாரம்பரிய தாளக் கருவியான மிருதங்கத்தின் பெரிய மேதையாவார். இவர் தனது ஆரம்ப பயிற்சியை பாலக்காடு சுப்பு ஐயர், ஈ. பி. நாராயண பிசரோடி மற்றும் புகழ்பெற்ற கலைஞர் பழனி சுப்ரமணியம் பிள்ளை ஆகியோரிடமிருந்து மேற்கொண்டார். தனது எட்டு வயதில் இசை நிகழ்ச்சிகளைத் தொடங்கிய குருவாயூர் துரை கடந்த 60 ஆண்டுகளாக மேடைக் கச்சேரிகளை நிகழ்த்தியுள்ளார். மிருதங்கம் மற்றும் இசைத்துறையில் அவரது பரந்த அளவிலான முயற்சிகள் உலகம் முழுவதும் கலையை பரப்புவதற்கு உதவியுள்ளன.
குடும்பத்தில் ஏற்கனவே ஒரு வாய்ப்பாட்டு கலைஞர் மற்றும் ஒரு வயலின் கலைஞர் இருந்தனர். ஒரு மிருதங்க வாத்திய கலைஞர் இல்லை. எனவே இவரது தந்தை இவரை அதில் செதுக்க முடிவு செய்தார். பொன்னம்மாள், இராஜாமணி மற்றும் துரை ஆகியோர் ஒன்றாகச் சேர்ந்து இசை நிகழ்ச்சிகளை வழங்க முடியும் என்றும், உடன்பிறப்புகள் துரையைக் கவனித்துக்கொள்வார்கள் என்றும் இவரது தந்தை நினைத்தார். அதுமட்டுமல்லாமல், அவர்கள் அதிலிருந்து ஒரு வாழ்க்கையை உருவாக்க முடியும் என்றும் நம்பினார்.
புகழ்பெற்ற பாடகர் செம்பை வைத்தியநாத பாகவதர் அப்போது பொன்னம்மாளுக்கு கற்பித்துக் கொண்டிருந்தார். அவர் குருவாயூருக்கு வரும்போதெல்லாம், செம்பை அவர்களின் வீட்டில் தங்கியிருந்தார். துரையின் மிருதங்கப் பயிற்சியில் தீவிர அக்கறை காட்டினார். துரை தனது எட்டு வயதில் தனது முதல் அரங்கேற்றத்தை செய்தார். செம்பையைத் தவிர வேறு பலருடன் மிருதங்கம் வாசித்தார்.
துரை ஆறு வயதில் இருந்தபோது மறைந்த பாலாகாடு சுப்பு ஐயரின் கீழ் மிருதங்கம் கற்கத் தொடங்கினார். எரானல்லூரைச் சேர்ந்த இ. பி. நாராயண பிச்ரோடியும் இந்த நேரத்தில் அவருக்கு கற்பித்தார். பிசரோடியின் 'மிருதங்க நட மஞ்சரி' என்றப் புத்தகம் 2001 செப்டம்பர் 23 அன்று குருவாயூர் துரையால் வெளியிடப்பட்டது.
இளம் துரை தாளத்தின் மீது மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். தூக்கத்தில் இருந்தபோதும் அவரது உடலில் விரல்களால் வாசிப்பதை அடிக்கடி காண முடிந்தது. ஐந்து வயதில் போலியோ நோயால் பாதிக்கப்பட்ட இவரது தந்தை, துரை குருவாயூருக்கு வெளியே உயர் படிப்பு மற்றும் வேலைக்காக செல்வது கடினம் என்று நினைத்தார்.
தோக்ரா கலை அருங்காட்சியகம், ஜம்மு ஒரு அரசு அருங்காட்சியகம் ஆகும். இந்த அருங்காட்சியகம் ஜம்மு பகுதியில் மிகப் பெரிய அருங்காட்சியகம் என்ற சிறப்பினைப் பெற்றது. இது வட இந்திய மாநிலமான ஜம்மு-காஷ்மீரில் உள்ள மூன்று பிரிவுகளில் ஒன்றான ஜம்மு பகுதியில் உள்ளது. இந்த அருங்காட்சியகத்தில் காப்பகங்கள், தொல்பொருள் மற்றும் அருங்காட்சியகங்களின் இயக்குநரகத்தின் பிரிவு இந்த அருங்காட்சியகம் ஜம்மு-காஷ்மீர் அரசாங்கத்தின் சுற்றுலா மற்றும் பண்பாட்டு அமைச்சகத்தின் கீழ் செயல்பட்டு வருகின்ற அருங்காட்சியகம் ஆகும். 1875 ஆம் ஆண்டில் வேல்ஸ் இளவரசர் என்ற நிலையில் பிரிட்டிஷ் மன்னரான ஏழாம் எட்வர்ட் ஜம்மு வந்தபோது அந்த வருகையின் நினைவாக இந்த கட்டிடம் கட்டப்பட்டது. இந்த கட்டிடத்தில் பொது நூலகம் மற்றும் அருங்காட்சியகம் ஆகிய பிரிவுகள் அமைந்துள்ளன.
அக்னூரைச் சேர்ந்த சுடுமண் பாண்டங்கள், சிற்பங்கள், நாணயவியல், கையெழுத்துப் பிரதிகள், தோக்ரா உடைகள், நகைகள், ஆயுதங்கள் மற்றும் கவசங்கள், உலோகப் பொருட்கள் மற்றும் அலங்காரப் பொருள்கள் தொடர்பான கலைப்பொருட்கள் ஆகியவை இங்கு காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. பளிங்கு மண்டபத்தில் அதிக விலைமதிப்பிலான கற்களால் பதிக்கப்பட்ட, நுணுக்கமாக அலங்கரிக்கப்பட்ட பளிங்கு ஜரோக்காக்கள் அருங்காட்சியக சேகரிப்பின் சிறப்பினை மேலும் அழகுபடுத்துகின்றன. இருந்தாலும், இந்த அருங்காட்சியகம் பசோலியின் பஹாரி சிறிய அளவிலான ஓவியங்களுக்காகவே அனைவராலும் அறியப்படுகிறது. முகலாயப் பேரரசர் ஷாஜஹானுக்குச் சொந்தமான தங்க முலாம் பூசப்பட்ட ஒரு வில், தக்ரி எழுத்துப்பொறிப்போடு கூடிய கல் தகடு ஆகியவை அருங்காட்சியகத்தின் மிகவும் மதிப்புமிக்க பொருள்களில் குறிப்பிடத்தக்கவையாக உள்ளன.
இந்த அருங்காட்சியகத்தில் வரலாறு மற்றும் பண்பாட்டு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த 7216 பொருட்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. இங்கு காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ள தொகுப்புகளில் புகழ்பெற்ற பசோலியைச் சேர்ந்த பஹாரி ஓவியப் பாணியில் அமைந்த, ராஸ்மஞ்சரி தொடரில் அமைந்த, சிறிய அளவிலான ஓவியங்கள் உள்ளன. மேலும் சில அரிய ஓலைச்சுவடிகள் காட்சியில் உள்ளன. பாரசீக மொழியில் அழகாக விளக்கப்பட்ட சா நாமா மற்றும் சிக்கந்தர்நாமா உள்ளிட்ட கையெழுத்துப் பிரதிகள் அவற்றில் உள்ளன.
தோக்ரா கலை அருங்காட்சியகம், ஜம்மு , முன்னர் தோக்ரா கலைக்கூடம் என்று அழைக்கப்பட்ட அருங்காட்சியகம் ஆகும். இது, இந்தியாவின் ஜம்மு மாநிலத்தில் முபாரக் மண்டி வளாகத்தின் பிங்க் ஹாலில் உள்ள தோக்ரா பண்பாட்டு பாரம்பரியத்தின் அருங்காட்சியகமாகும். இந்த அருங்காட்சியகத்தில் பசோலியைச் சேர்ந்த பஹாரி ஓவியப் பாணியில் அமைந்த சிறிய அளவிலான ஓவியங்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. .
இந்த அருங்காட்சியகம் காலை 10.00 மணி முதல் முதல் மாலை 5.00 வரை பார்வையாளர்கள் பார்ப்பதற்காக திறந்து வைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த அருங்காட்சியகத்திற்கு திங்கள் கிழமை விடுமுறை நாள் ஆகும். அருங்காட்சியக வளாகத்திற்குள் நுழைவதற்கு பார்வையாளர்களிடம் குறைந்தபட்ச நுழைவு கட்டணம் வசூலிக்கப்படுகிறது.
கிபி 64-இல் உரோமைப் பேரரசர் பாம்பே இத்லிப் நகரத்தை கைப்பற்றி சிரியாவை உரோமப் பேரரசுடன் இணைத்தார். பைசாந்தியப் பேரரசின் ஒரு பகுதியாக இருந்த இத்லிப் நகரத்தை, ஏழாம் நூற்றாண்டில் அரேபியர்கள் கைப்பற்றினர்.
இத்லிப் (, சிரியாவின் வடமேற்கில் அமைந்த இட்லிப் மாகாணம் மற்றும் இத்லிப் மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைநகரம் ஆகும். இது சிரியாவின் அலெப்போ நகரத்திற்கு தென்மேற்கில் 59 கிமீ தொலைவில் உள்ளது. இது கடல் மட்டத்திலிருந்து 500 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ளது.
2011 சிரிய உள்நாட்டுப் போரின் போது சிரிய கிளர்ச்சிப் படைகள் தற்காலிகமாக இத்லிப் நகரத்தை கைப்பற்றினர். 2012-இல் மீண்டும் சிரிய அரசுப் படைகள் இத்லிப் நகரத்தை கிளர்ச்சிப் படைகளிடமிருந்து மீண்டும் கைப்பற்றியது.
2010 மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, இத்லிப் நகர மக்கள்தொகை 1,65,000 ஆகும். மக்களில் பெரும்பான்மையோர் சுன்னி முஸ்லீம்கள் ஆவார்.இருப்பினும் அரபுக் கிறித்தவர்களும் சிறுபான்மையோராக வாழ்கின்றனர்.
சிரிய உள்நாட்டுப் போரின் போது இத்லிப் நகரத்தை, 2011-இல் சிரியாவின் கிளர்ச்சிப் படைகள் கைப்பற்றியது. 2017-இல் இத்லிப் நகரத்தை மீண்டும் சிரியாவின் அரசுப் படைகள் கைப்பற்றியது.
இது ஒரு மறு தயாரிப்பு தொடர் ஆகும் இந்த தொடரில் ராகுல் ரவி என்பவர் அர்ஜுன் என்ற கதாபாத்திரத்தில் ராகுல் ரவி நடித்துள்ளார். இது இவரின் இரண்டாவது தமிழ் தொடர் ஆகும். இதற்க்கு முதல் நந்தினி என்ற வெற்றி தொடரில் கதாநாயகனான நடித்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இவர் மலையாள பதிப்பிலும் இதே கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார், அந்த தொடரிலிருந்து விலகி தமிழ் தொடரில் நடிக்கின்றார். இதனால் மலையாளிகள் மத்தியில் இவருக்கு சில எதிர்ப்புகள் வலைத்தளங்களில் உருவானது.
சாக்லேட் என்பது சன் தொலைக்காட்சியில் திசம்பர் 16, 2019 முதல் திங்கள் முதல் சனிக்கிழமை வரை பிற்பகல் 3 மணிக்கு ஒளிபரப்பான சமையல் மற்றும் காதல் காட்சிகள் நிறைந்த தொலைக்காட்சி நாடகத் தொடர் ஆகும். இந்த தொடர் இதே பெயரில் சூர்யா தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பாகும் மலையாள மொழித் தொடரின் மறு ஆக்கம் ஆகும்.
இந்த தொடரில் கதாநாயகனாக நந்தினி தொடர் புகழ் ராகுல் ரவி என்பவர் அர்ஜுன் என்ற கதாபாத்திரத்திலும் இவருக்கு ஜோடியாக இனியா என்ற கதாபாத்திரத்தில் புதுமுக நடிகை ஷாமிலி நடித்துள்ளார்கள். இந்த தொடர் கொரோனாவைரசு காரணத்தால் 31 மார்ச்சு 2020 முதல் 84 அத்தியாயங்களுடன் நிறுத்தப்பட்டது.
இந்த தொடரின் கதை இனிப்பு தொழிலை தனது உயிராகவும் விருப்பத்துடனும் செய்யும் மான்நிற கதாநாயகி. இன்னொரு பக்கம் தொழிலை தொழிலாக மட்டும் பார்க்கும் கதாநாயகனும் ஒன்றாக வேலை செய்தால் என்னவாகும் என்பதுதான் கதை.
1872 ஆம் ஆண்டில், அமிர்தசரசுவில் பிறந்த பாய் வீர் சிங் முனைவர் சரண் சிங்கின் மூன்று மகன்களில் மூத்தவர் ஆவார். வீர் சிங்கின் குடும்பத்தினர் அதன் வம்சாவளியை முல்தான் நகரின் துணை ஆளுநர் திவான் கௌரா மால் வரை காணலாம். அவரது தாத்தா, கான் சிங் , இளைஞர்களுக்கு பயிற்சி அளிப்பதிலும், மடங்களில் பாரம்பரிய சீக்கிய பாடங்களைக் கற்றுத்தரவும் தனது காலத்தைச் செலவிட்டார். சமசுகிருதம் மற்றும் பிரஜ் மொழிகளிலும், கிழக்கித்திய மருத்துவ முறைகளிலும் சரளமாக விளங்கினார் . அவரது ஒரே மகனான டாக்டர் சரண் சிங் தந்தையால் ஈர்க்கப்பட்டார். பின்னர், சீக்கிய சமூகத்தின் தீவிர உறுப்பினராக விர் சிங் பிறந்தார், சீக்கிய சமூகத்தை மீட்டெடுக்கும் நம்பிக்கையில் பெரும்பாலும் கவிதை, இசை மற்றும் எழுத்துக்களைத் தயாரித்தார். பதினேழு வயதில், பாய் வீர் சிங் தானே சதர் கவுர் என்பவரை மணந்தார், அவர்களுக்கு இரண்டு மகள்கள் இருந்தனர். அவர் 1957 சூன் 10 அன்று அமிர்தசரசில் இறந்தார்.
வீர் சிங் பஞ்சாபின் அமிருதசரசுவில் பிறந்த இவர் ஒரு இந்தியக் கவிஞரும், அறிஞரும் மற்றும் சீக்கிய மறுமலர்ச்சி இயக்கத்தின் இறையியலாளரும் ஆவார். பஞ்சாபி இலக்கிய பாரம்பரியத்தை புதுப்பிப்பதில் முக்கிய பங்கு வகித்துள்ளார். சிங்கின் பங்களிப்புகள் மிகவும் முக்கியமானவை மற்றும் செல்வாக்குமிக்கவையாக இருந்தன. அவர் பாய் என்ற புனிதராக பட்டம் சூட்டப் பெற்றார். இது சீக்கிய நம்பிக்கையின் துறவியாகக் கருதப்படக்கூடியவர்களுக்கு பெரும்பாலும் வழங்கப்படும் மரியாதையாகும்.
சிங் ஒரு எழுத்தாளராக தன்னைத் தேர்வு செய்தார். தனது பத்தாம் வகுப்புத் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்ற பிறகு, அவர் தனது தந்தையின் நண்பரான வசீர் சிங்குடன் பணிபுரிந்தார். மேலும் ஒரு அச்சகத்தை அமைத்தார். சில பள்ளிகளுக்கான புவியியல் பாடப்புத்தகங்கள் எழுதவும் அச்சிடவும் அவர் பெறப்பட்ட முதல் பணியாகும்.
பாய் வீர் சிங் 'சிங் சபை இயக்க'த்தின் விவகாரங்களில் ஆர்வம் காட்டத் தொடங்கினார். அதன் நோக்கங்களையும் பொருள்களையும் மேம்படுத்துவதற்காக, அவர் 1894 இல் கால்சா டிராக்ட் சொசைட்டியைத் தொடங்கினார். கல்சா டிராக்ட் சங்கம் தயாரித்த துண்டுப்பிரதிகள் ஒரு புதிய பாணி இலக்கிய பஞ்சாபியை அறிமுகப்படுத்தின.
ஆதி கிரந்தம் குறித்த அவரது வர்ணனையின் பகுதி - பரிசுத்த புத்தகத்தின் கிட்டத்தட்ட ஒரு பாதி - அவர் முடித்த ஏழு பெரிய தொகுதிகளில் மரணத்திற்குப் பின் வெளியிடப்பட்டது.
1972 ஆம் ஆண்டில் பாய் சாகிப்பின் பிறந்த நூற்றாண்டு விழாவை நினைவுகூரும் வகையில் இந்திய அரசு ஒரு அஞ்சல் முத்திரையை வெளியிட்டது.
" தி ரேவன் " அமெரிக்க எழுத்தாளர் எட்கர் ஆலன் போவின் ஒரு கவிதைத் தொகுப்பாகும். ஜனவரி 1845 இல் முதன்முதலில் வெளியிடப்பட்ட இந்த கவிதை பெரும்பாலும் அதன் இசை, பகட்டான மொழி மற்றும் இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட சூழ்நிலையை குறிப்பிடப்படுகிறது. கலக்கமடைந்த காதலனுடன் பேசும் காக்கையின் மர்மமான வருகையைப் பற்றி இது கூறுகிறது, பெரும்பாலும் ஒரு மாணவராக அடையாளம் காணப்பட்ட காதலன் ஒருவன் மெதுவாக பைத்தியக்காரத்தனத்தில் வீழ்வதை இது விவரிக்கிறது. பல்லாஸின் அருகே உட்கார்ந்து லெனோர் தனது காதலை இழந்ததைப் பற்றி புலம்புகிறார். காக்கை கதாநாயகனை "நெவர்மோர்" என்ற வார்த்தையின் தொடர்ச்சியாக மறுபடியும் மறுபடியும் துன்பப்படுத்துகிறது. இந்த கவிதை நாட்டுப்புற, புராண, மத மற்றும் பழங்கால குறிப்புகளைப் பயன்படுத்துகிறது.
"தி ரேவன்" பெயரிடப்படாத ஒரு கதையை டிசம்பரில் ஒரு மந்தமான இரவில் பின்தொடர்கிறார், அவர் தனது அன்பான லெனோரின் மரணத்தை மறக்க ஒரு வழியாக இறக்கும் நெருப்பால் "மறந்துபோன கதையை" படித்துக்கொண்டிருக்கிறார் . அறை வாசலில் யாரோ தட்டுவது கேட்கிறது அது தன்னைப்பற்றி எதையும் வெளிப்படுத்தாது இருக்கிறது, ஆனால் அந்த சப்தம் அவரது ஆன்மாவை "எரிக்க" தூண்டுகிறது. தட்டுதல் மீண்டும் மீண்டும், சற்று சத்தமாக கேகிறது , அது தனது சாளரத்திலிருந்து வருவதை உணர்ந்தார். அவர் அதைப் பற்றிய விசாரணைக்குச் செல்லும்போது, ஒரு காக்கை அவரது அறைக்குள் பறக்கிறது. அந்த காக்கை அவரை கவனிக்காமல், வாசலுக்கு மேலே இருக்கும் ஏதெனா மார்பு மீது நிற்கிறது .
காக்கையின் நகைச்சுவையான தீவிரமான மனநிலையால் மகிழ்ந்த மனிதன், பறவையிடம் அதன் பெயரைத் தன்னிடம் சொல்லும்படி கேட்கிறான். காக்கையின் ஒரே பதில் "நெவர்மோர்" என்பதாகும். இந்த நேரத்தில் அது மேலும் எதுவும் சொல்லவில்லை என்றாலும், காக்கைக்கு பேச முடியும் என்று கதை ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. தனது "நண்பர்" காக்கை விரைவில் தனது வாழ்க்கையிலிருந்து வெளியேறிவிடும் என்று கதை தன்னைத்தானே குறிப்பிடுகிறது. பதிலளிப்பது போல், காக்கை மீண்டும் "நெவர்மோர்" என்று பதிலளிக்கிறது. பறவை "நெவர்மோர்" என்ற வார்த்தையை சில "மகிழ்ச்சியற்ற எஜமானரிடமிருந்து" கற்றுக் கொண்டதாகவும், அது அறிந்த ஒரே வார்த்தை என்றும் கதை கூறுகிறது.
ஆலன் போ தனது 1846 இன் பின்தொடர்தல் கட்டுரையான " கலவை தத்துவத்திற்கு விளக்கமளிக்கும் வகையில், விமர்சன மற்றும் பிரபலமான சுவைகளை ஈர்க்கும் ஒரு கவிதையை உருவாக்க நினைத்து, தர்க்கரீதியாகவும் முறையாகவும் இந்த கவிதையை எழுதியதாகக் கூறினார். சார்லஸ் டிக்கன்ஸ் எழுதிய 'எண்பது' என்ற பர்னபி ரட்ஜ்: எ டேல் ஆஃப் தி ரியாட்ஸ் நாவலில் பேசும் காக்கையால் இந்த கவிதை ஓரளவு ஈர்க்கப்பட்டது. ஆலன் போ சிக்கலான போக்குக்கு எலிசபெத் பாரெட்டின் "லேடி ஜெரால்டின் கோர்ட்சிப்" என்ற கவிதையை, பயன்படுத்திக்கொள்கிறார்
ஆலன் போவின் இக்கவிதை முதன்முதலில் ஜனவரி 29, 1845 இல் நியூயார்க் ஈவினிங் மிரரில் "தி ரேவன்" அச்சிடப்பட்டது. அதன் வெளியீடு போவை அவரது வாழ்நாளில் பிரபலமாக்கியது, இருப்பினும் அது அவருக்கு அதிக நிதியைக் கொடுக்கவில்லை. கவிதை விரைவில் மறுபதிப்பு செய்யப்பட்டது, பகடி செய்யப்பட்டது, விளக்கப்பட்டுள்ளது. கவிதையின் இலக்கிய நிலை குறித்து விமர்சனக் கருத்து மாறுபாடு ஏற்பட்டது, ஆனால் இதுவரை எழுதப்பட்ட மிகவும் பிரபலமான கவிதைகளில் ஒன்றாகும்.
நீரிழிவு வெளிப்புற நரம்பியல் குறைபாடானது நீரிழிவு குறைபாடுள்ளவர்களின் நோய் வரலாறு மற்றும் சில உடல் பரிசோதனைகள் மூலம் கண்டறியலாம். இந்த பரிசோதனையானது பாத வலி மற்றும் உணர்வின்மை குறையுள்ள நீரிழிவு குறைபாடுள்ளவர்களின் பாத பரிசோதனைகள் மற்றும் நோய் குறைபாட்டின் வரலாற்று நிலைப்பாட்டினையும் கொண்டு கருத்தில் கொள்ளப்படுகிறது. உடல் பரிசோதனைகள் பாத உருமாற்றம், ஆறாத புண் மற்றும் கணுக்கால் அனிச்சை குறைபாடு போன்றவற்றை உள்ளடக்கியதாக இருக்கலாம். மனித நரம்பியலில் பெரிய நரம்பிழையில் உண்டாகும் உணர்வு குறைபாட்டினை கண்டறிய அதிர்வுணர்வு திறன் சொதனையானது பயனுள்ளதாக இருக்கிறது. இந்த சோதனையானது 128 அதிர்வெண் உடைய "" வடிவ அதிர்வு இசைகவடு கருவியின் மூலமோ அல்லது 10 கிராம் அழுத்தம் தரக்கூடிய மோனோஃபிலமெண்ட் எனும் உபகரணத்தின் மூலமோ பரிசோதிக்கபட்டு வருகிறது. நரம்பு செயல்பாட்டு பரிசோதனை முடிவுகள் சில சமயங்களில் குறைவான செயல்பாட்டினை காட்டகூடும் ஆனாலும் தீவிர நரம்பு குறைபாட்டுடன் தொடர்பு படுத்த படுகிறது.
நீரிழிவு நரம்பியல் என்பது நீரிழிவு நோயுடன் தொடர்புடைய நரம்பின் உட்சுரப்பு சேதப்படுவதால் ஏற்படும் கோளாறு ஆகும். நீரிழிவு நோய் உள்ளவர்கள் அதனைக்கட்டுப்படுத்தாமல் விடும்பட்சத்தில் இந்நோய் அதிகரிக்கிறது.
குருதியின் உள்ள சர்க்கரையின் அளவை கட்டுப்படுத்தாதபோது அதன் அளவு அதிகரித்து குருதிக்குழல் பகுதியில் சார்பிட்டால் என்னும் வேதிப்பொருளாக மாற்றம் அடைந்து ரத்தகுழாயின் உட்பகுதியில் ஒட்டிக்கொள்கிறது. பின்னர் இது இலைகளைத்தின்னும் பூச்சிகளைப்போல் நரம்பிழைகளை சேதப்படுத்துகிறது. இதன் காரணமாக நரம்புத் தொகுதியின் வழியாக கடத்தப்படும் தகவல் பரிமாற்றம் தடைபடுவதோடு, நுண்ணிய ரத்தகுழாய்களும் பாதிக்கப்பட்டு நரம்பின் கடைசிப்பகுதிக்கு சத்தும் கிடைக்காமல் ஆக்சீசன் தடைப்படுகிறது.