polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இம்மாவட்டம் நூ, பிரோஸ்பூர் - ஜிர்கா, புனாஹானா மற்றும் தோரு என நான்கு வருவாய் வட்டங்களை கொண்டுள்ளது. மேலும் நூ, தோரு, நாகினா, பிரோஸ்பூர் ஜிர்கா மற்றும் புன்ஹானா என ஐந்து ஊராட்சி ஒன்றியங்கள் கொண்டது. இம்மாவட்டத்தில் 512 வருவாய் கிராமங்களும்; 197 கிராமப் பஞ்சாயத்துகளையும் கொண்டது.
நூக் மாவட்டம் வட இந்தியாவின் அரியானா மாநிலத்தின் இருபத்து ஒன்று மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் நூக் நகரம் ஆகும். இம்மாவட்டத்தின் முந்தைய பெயர் மேவாத் மாவட்டம் ஆகும்.
இம்மாவட்டம் நூ, பிரோஸ்பூர், ஜிர்கா மற்றும் புனஹானா என நான்கு சட்டமன்ற தொகுதிகளை கொண்டது. குர்கான் நாடாளுமன்ற மக்களவை தொகுதியில் இம்மாவட்டத்தின் நான்கு சட்டமன்ற தொகுதிகளும் அடங்கும்.
மேவாத் மாவட்டத்தின் வடக்கில் குர்கான் மாவட்டம், மேற்கே ரேவாரி மாவட்டம், கிழக்கில் பரிதாபாத் மாவட்டம் மற்றும் பல்வல் மாவட்டம் எல்லைகளாக கொண்டது.
கொங்கண முனிவர் தன்னிடம் அதிசயக் குளிகை ஒன்றை வைத்திருந்தார். அந்தக் குளிகையை எந்தப் பொருளின் மீது வைத்தாலும் கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் அப்பொருளைச் சாம்பலாக்கிவிடும். காஞ்சியிலே வீராட்ட காசத்திலே கோவில் கொண்டிருக்கும் இறைவன் பெருமையைக் கேள்விபட்ட கொங்கண முனிவர் காஞ்சி வந்து வீராட்டகாசத்திலே லிங்கத்தைக் கண்டு அதன் திருமுடிமேல் தன்னிடம் உள்ள குளிகையை வைத்தார். அடுத்தகணமே சிவலிங்கம் குளிகையைத் தன்னுள் மறைத்துக் கொண்டு விட்டது. இதனைக் கண்ட முனிவர் பெரிதும் வியந்து அப்பெருமானை வணங்கி, அவர் முன்னிலையில் தவம் செய்ய தொடங்கினார். சில நாளில் கொங்கண முனிவர் சிவன் திருவருளை அடைந்து தாம் விரும்பிய பயன்களைப் பெற்றார். அவரைப் போலவே பலர் அத்தலத்திற்கு வந்து இறைவனை வழிபட்டுப் பேறு பெற்றார்கள். இத்தலத்து இறைவனைத் திருமால் வழிபட்டு பவள நிறம் பெற்றார்.
காஞ்சிபுரம் வீராட்டகாசர் கோயில் என்று அறியப்படும் இது, காஞ்சியிலுள்ள சிவக் கோயில்களில் ஒன்றாகும் . மேலும், சித்தர்கள் பலரும் இப்பெருமானை வழிபட்டு கிடைக்கற்கரிய சித்திகளைப் பெற்றுள்ளதும், திருமால் இப்பெருமானைப் பூசித்து தனக்கு பவளநிறத்தினைப் பெற்றுக்கொண்டதுமான இக்கோவில் குறிப்புகள், காஞ்சிப் புராணத்தில் தனிப்படலமாகச் சொல்லப்பட்டு காணப்படுகிறது
சங்கார காலத்தில் காலாக்னி ருத்ரர் நெற்றிக்கண் தீயினால் அனைத்தையும் அழித்தபோது, சிவபெருமான் ஆர்த்தெழுந்து வீரமாக பெருஞ்சிரிப்பு சிரித்தமையால் இத்தலம் வீராட்டகாசம் எனப்பட்டது. சாக்கிய நாயனார் கல்லெறிந்து வழிபட்டது இத்தலத்து மூர்த்தம் என்று சொல்லப்படுகிறது. (இத்தலத்தில் சாக்கிய நாயனார் கையில் கல்லுடன் உள்ள திருமேனி உள்ளது.)
பஞ்ச திருமுகங்களைக் கொண்டுள்ள எம்பெருமான் நெற்றிக் கண்ணிலிருந்து அக்னி, வெளிப்பட்டு அண்டசராசரங்களையும் எரித்துச் சாம்பலாக்கியது. அந்த பிரளய காலத்திலும் அழியாது விளங்கும் காஞ்சிபுரத்தில் எழுந்தருளி ஆனந்த மிகுதியால் மென்மேலும் வீரநகையைச் செய்தார். ஆனால் அவ்விடம் வீராட்டகாசம் ஆனது.
மொகா மாவட்டம் மொகா, பாகபுராணா, நிகில் சிங் வாலா, தரம்கோட் என நான்கு வருவாய் வட்டங்களும்; மொகா, மொகா , பாகபுராணா, நிகில் சிங் வாலா, கோட்-சே கான் தரம்கோட் என ஆறு ஊராட்சி ஒன்றியங்களும்; 318 கிராமங்களும்; பாகபுராண மற்றும் தரம் கோட் என இரண்டு நகராட்சி மன்றங்களும்; பத்னி காலன், நிகில் சிங் வாலா மற்றும் கோட்-சே கான் என மூன்று நகரப் பஞ்சாயத்துகளும்; மொகா எனும் மாநகராட்சியும் கொண்டுள்ளது.
மொகா மாவட்டத்தின் வடக்கில் ஜலந்தர் மாவட்டம், கிழக்கில் லூதியானா மாவட்டம், தென்கிழக்கில் பர்னாலா மாவட்டம், தெற்கில் பதிண்டா மாவட்டம், தென்மேற்கில் பரித்கோட் மாவட்டம், வடமேற்கில் பெரோஸ்பூர் மாவட்டம் எல்லைகளாக உள்லது.
இம்மாவட்ட மக்களில் 40% - 45% விழுக்காட்டினர் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடு, கனடா மற்றும் ஐக்கிய இராச்சியங்களில் பணி புரியும் வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்களாக உள்ளனர். இம்மாவட்ட மக்கள் மால்வா பண்பாட்டைப் பின்பற்றுபவர்கள்.
மோகா மாவட்டம் அல்லது மொகா மாவட்டம் வடமேற்கு இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாநிலத்தின் 22 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத் தலைமையிட நகரம் மொகா ஆகும். மொகா நகரம் ஒரு மாநகராட்சி ஆகும்.
அடுத்த ஆண்டில், அனைத்து-இந்திய மகளிர் மாநாடு நிறுவப்பட அதன் முதல் அமைப்புச் செயலாளராக ஆனார். தொடர்ந்து வந்த ஆண்டுகளில், அ.இ.ம.மா. கிளைகள் நாடு முழுவதும் இயங்கத் துவங்கின, தன்னார்வ திட்டங்கள் கொண்டு மதிப்புள்ள தேசிய அமைப்பானது. கமலாதேவி, இந்தியா மட்டுமின்றி அய்ரோப்பிய நாடுகளிலும் விரிவாகச் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டு பெண்களுக்கான கல்வி, சமுதாய வளர்ச்சிக்கான திட்டங்கள் முதலியவை குறித்து ஆராய்ந்தார். அதன் பயனாக டெல்லியில் பெண்களுக்கான ஹோம் சயின்ஸ் கல்லூரியை ஆரம்பித்தார்.
காந்தியடிகளால் 1930-ஆம் ஆண்டு அறிவிக்கப்பட்ட உப்பு சத்தியாகிரகக் குழு உறுப்பினர்களான ஏழு பேர்களில் இவரும் ஒருவராக இருந்து மும்பை கடற்கரையில் பெண்கள் பிரிவில் உப்பு சத்தியாக்கிரகம் செய்தார். உப்பு சத்தியாகிரகப் போராட்டத்தின்போது சுதேசி உப்பை மும்பையை பங்கு சந்தையில் விற்க முயன்றபோது கைது செய்யப்பட்டார். இதற்கு ஓராண்டு கழித்து 1936இல் காங்கிரஸ் சோசலிஸ்ட் கட்சியின் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, ஜெயபிரகாஷ் நாராயணன், ராம்மனோகர் லோகியா, மினுமசானி முதலிய தலைவர்களுடன் இணைந்து பாடுபட்டார்.
கமலா சட்டோபாத்தியாயா 3 ஏப்ரல் 1903–29 அக்டோபர் 1988) என்பவர் ஒரு இந்திய சமூக சீர்திருத்தவாதி, பெண்ணியவாதி மற்றும் சுதந்திரப் போராட்ட வீரர் ஆவார். இவர் இந்திய விடுதலை இயக்கத்தில் ஈடுபட்டதற்காக நினைவு கூரப்படுகிறார். மேலும் இந்திய கைவினைப் பொருள்கள், கைத்தறி வளர்ச்சி, சுதந்திர இந்தியாவில் நாடக மறுமலர்ச்சி ஆகியவற்றிற்கு உந்து சக்தியாக இருந்தார். மேலும் கூட்டுறவு இயக்கத்தின் முன்னோடியாகவும், இந்திய பெண்களின் சமூக, பொருளாதார மேம்பாட்டுக்காக உழைத்தவர்.
பிற்காலத்தில் இவர் சில திரைப்படங்களில் நடித்தார். அக்காலத்தில் நல்ல குடும்ப்ப் பெண்கள் திரைப்படங்களில் நடிப்பது ஆதரிக்கப்படாத காலம் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இவர் முதலில் ஊமைப்படங்களில் நடித்தார். இதில் ஒன்று கன்னடத் திரையுலகின் முதல் படமான, மிரிச்சகட்டிகா . இரண்டாவது படமாக தான்சேன் என்ற இந்தி படத்தில் 1943இல் நடித்தார். உடன் நடித்தவர்கள் கே.எல் சய்கல் மற்றும் குர்ஷீத் , தொடர்ந்து ஷங்கர் பார்வதி , மற்றும் தான்னா பஹத் ஆகிய படங்களில் நடித்தார்.
இதற்கிடையில், சென்னை ராணி மேரி கல்லூரியில் தன் படிப்பைத் தொடர்ந்தார். அப்போது அவருடன் படித்த சக மாணவரான சுஹாசினி சட்டோபாத்யாவின் இளைய சகோதரி சரோஜினி நாயுடு, அறிமுகமானார். பின்னர் தங்கள் திறமையான சகோதரனான அரியை கமலாதேவிக்கு அறிமுகப்படுத்தினர். அவர் நன்கு அறியப்பட்ட ஒரு கவிஞர்- எழுத்தாளர், நடிகர் போன்ற பன்முகத்தன்மை உடையவராக இருந்தார். கலைகளில் ஈடுபாடு உடைய இருவருக்கும் நல்ல புரிதல் உண்டாயிற்று.
கமலாதேவி இலண்டனில் இருந்தபோது, இந்தியாவில் காந்தி ஒத்துழையாமை இயக்கத்துக்கு 1923இல் அழைப்புவிடுத்ததை அறிந்து இந்தியா திரும்பி, சேவாதளத்தளம் என்னும் காந்திய அமைப்பில் இணைந்தார். விரைவில் கமலாதேவி தளத்தின் மகளிர் பிரிவின் பொறுப்பாளராக ஆனார். சேவாதளத்தின் சார்பில் அனைத்திந்திய அளவில் ஆளெடுப்பது பெண்களுக்கு பயிற்சி அளிப்பது ஆகிய பணிகளில் ஈடுபட்டார்.
1926, இல் இவர் அனைத்திந்திய மகளிர் மாநாடு அமைப்பின் நிறுவனரான மார்கரெட் கசின்சு என்பவரை சந்தித்தார். அவரின் தாக்கத்தால் சென்னை மாகாண சட்டசபைக்கு போட்டியிட்டார். இவர் இந்திய சட்டமன்றத்துக்கு போட்டியிட்ட முதல் பெண் ஆவார் இவர் தேர்தல் வேலைகளை சில நாட்கள்தான் பார்க்கதான் இயன்றது. ஆனாலும் இவர் 55 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் தோல்வியுற்றார்.
அவர்களது திருமணத்திற்கு கொஞ்ச காலத்திற்கு பிறகு அரிந்திரநாத் தனது முதல் வெளிநாட்டு பயணத்தை மேற்கோண்டு, லண்டன் சென்றார். ஒரு சில மாதங்கள் கழித்து கமலாதேவி, அங்கு சென்று அவருடன் சேர்ந்தார், அவருடன் சேர்ந்து இலண்டன் பல்கலைக்கழகத்தின் பெட்ஃபோர்ட் கல்லூரியில் சமூகவியல் பாடத்தில் டிப்ளோமா பட்டம் பெற்றார்.
கமலாதேவி படிப்பில் கெட்டிக்காராக இருந்தார் இவரது பெற்றோர்களைப் பார்க்க வீட்டிற்கு வரும் மகாதேவ கோவிந்த ராணடே, கோபாலகிருஷ்ண கோகலே, ராமாபாய் ராணடே, அன்னிபெசண்ட் அம்மையார் போன்ற தலைவர்களின் உரையாடல்களைக் கேட்டு, இளம் வயதிலேயே சுதேச இயக்கத்தில் ஆர்வம் கொண்டார்.
திருமணமான பல ஆண்டுகளுக்கு பிறகு, கமலாதேவியும் அவர் கணவரும் பிரிந்தனர். கமலாதேவி விவாகரத்து பெற்றார். அந்நாளில் இது பெண்கள் பின்பற்ற அஞ்சும், தயங்கும் மிகப் புதிதான ஒரு நடைமுறை. எனவே இதைக் குறித்தும் கமலா தேவி மீது மிகுந்த விமர்சனங்கள் எழுந்தன.
இவர் சமசுகிருத பாரம்பரிய நாடக்கலையான கேரள- கூடியாட்டத்தை, அதில் சிறந்த ஆசிரியரும் அபிநயத்தில் சிறந்த நடன ஆசிரியரான பத்மசிறீ மணி மாதவ சாக்கியார் என்பவரின் ஊரான கிள்ளிக்குரிசிமங்களத்தில் உள்ள அவரது வீட்டில் தங்கியிருந்து கற்றார்.
கமலாதேவிக்கு இருபது வயது இருக்கும்போது அரிந்திரநாத் சட்டோபாத்யாய உடன் திருமணம் நடந்த்து. இந்த விதவை திருமணத்திற்கு சமூகத்தில் எதிர்ப்பு கடுமையாக இருந்தது. இந்த தம்பதியினரின் ஒரே மகன் ராமா அடுத்த ஆண்டு பிறந்தார்.
இவரது இளமைக் காலம் சோகம் நிறைந்ததாக இருந்தது. இவரது முன்மாதிரியாக இருந்த இவரது அக்காள், சகுணா, அவரது இளம் வயதில் திருமணம் முடிந்த உடனேயே, இறந்து போனார். கமலாவின் தந்தை அவருக்கு ஏழு வயதிருக்கும் போதே இறந்தார்.
இரண்டாம் உலகப்போர் துவங்கிய காலத்தில் கமலாதேவி இங்கிலாந்தில் இருந்தார், அவர் உடனடியாக மற்ற நாடுகளுக்கு இந்தியாவின் நிலைமையை இந்தியாவின் பிரதிநிதியாக சென்று இந்தியாவின் விடுதலைக்கு ஆதரவைத் திரட்டினார்.
இவர் 3 ஏப்ரல் 1903 அன்று மங்களூரில் இவரது பெற்றோருக்கு நான்காவது மகளாகப் பிறந்தார். இவரின் தந்தை ஆனந்தையா தரேஸ்வர் மாவட்ட ஆட்சியராக மங்களூரில் இருந்தார், இவரின் தாயார் பெயர் கிரிஜாபாய் ஆகும்.
சங்கீத நாடக அகாதெமியின் துணைத்தலைவர், பாரதீய நாட்டிய சங்கத்தின் தலைவர், அகில இந்திய கைவினைஞர்கள் வாரியத் தலைவர், யுனெஸ்கோவின் உறுப்பினர் எனப் பல பதவிகளை வகித்து சிறப்பாகப் பணியாற்றியவர்.
தௌசா மாவட்டம் மேற்கு இந்தியாவில் அமைந்துள்ள இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் 33 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இராஜஸ்தானில் பரப்பளவிலும், மக்கள் தொகையிலும் மிகவும் சிறிய மாவட்டமாகும். இம்மாவட்டத் தலைமையிட நகரம் தௌசா ஆகும். இம்மாவட்டத்தில் சாந்த் பௌரி படிக்கிணறு அமைந்துள்ளது. தௌசா நகரம் ஜெய்பூரிலிருந்து 55 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் வடகிழக்கு பகுதியில் அமைந்த இம்மாவட்டம் ஜெய்ப்பூர் கோட்டத்தில் உள்ளது.
தௌசா மாவட்டம் தௌசா, நாகல் ராஜாவதன், லால்சோத், சிக்ராய், மக்வா, லவன், பஸ்வா என ஏழு வருவாய் வட்டங்களையும்; பண்டிக்குய், தௌசா, லால்சோத், சிக்கிராய், மாக்வா மற்றும் லவன் என ஆறு ஊராட்சி ஒன்றியங்களையும் கொண்டுள்ளது.
தௌசா மாவட்டத்தின் வடக்கில் அல்வார் மாவட்டம், வடகிழக்கில் பரத்பூர் மாவட்டம், தென்கிழக்கில் கரௌலி மாவட்டம், தெற்கில் சவாய் மாதோபூர் மாவட்டம், மேற்கில் ஜெய்ப்பூர் மாவட்டம் எல்லைகளாக உள்ளது.
இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் ஆட்சி மொழியான இந்தி மொழியுடன், உருது மற்றும் இராச்சசுத்தானி, மார்வாரி போன்ற வட்டார மொழிகளும் இம்மாவட்டத்தில் பேசப்படுகிறது.
உதயமார்த்தாண்டபுரம் பறவைகள் சரணாலயத்தில் காணப்படும் பறவை இனங்களின் சில பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது: நத்தைகுத்தி நாரை, நீலத் தாழைக்கோழி, இரவுநாரை , பாம்புத் தாரா , கூழைக்கடா, துடுப்பு வாயன், நாமக்கோழி, வெள்ளை ஐபிஸ், இந்திய பாறைகள் நாரை, வெள்ளை கழுத்து நாரை, சாம்பல்-ஹெரான், சிறிய நீர்க்காகம், மேலும் பல வகைப் பறவைகளும் இங்கு காணப்படுகின்றன. மேலும் சைபீரியா, உருசியா, திபெத் உள்ளிட்ட நாடுகளின் பறவைகளும், இந்த சரணாலயத்திற்கு வந்து செல்கின்றன.
உதயமார்த்தாண்டபுரம் பறவைகள் சரணாலயம் என்பது இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் இருக்கும் திருவாரூர் மாவட்டம், முத்துப்பேட்டை ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் உள்ள உதயமார்த்தாண்டபுரம் ஊராட்சியில் 45 சகிமீ 2 பரப்பளவில் அமைந்துள்ள ஒரு பறவைகள் சரணாலயமாகும். இந்தியாவின் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளில் ஒன்றான இச்சரணாலயம் 10 26'59 வடக்கு 79 27'58" கிழக்கு என்ற அடையாள ஆள்கூறுகளில் அமைந்திருக்கிறது.
பிப்ரவரி மற்றும் மார்ச் மாதங்களில் அதிக எண்ணிக்கையில் இங்கு காணப்படும் ஊதா கானான் கோழி மற்றும் நத்தை குத்தி நாரைகள் முதலியன இச்சரணாலயத்தின் குறிப்பிடத்தக்க அம்சம் ஆகும். இவை தவிர இங்கு வெள்ளை அரிவாள் மூக்கன், இந்தியப் பாறை நாரை, வெண்கழுத்து நாரை, சாம்பல் நாரை, நாமக்கோழி, ஊதா நாரை, சிறிய நீர்க்காகம், துடுப்பு வாயன், செங்கால் நாரை முதலிய பறவைகள் இங்கு காணப்படுகின்றன.
45 கி.மீ பரப்பளவில் அமைந்துள்ள உதயமார்தாண்டபுரம் பறவைகள் சரணாலயம் மேட்டூர் அணையிலிருந்து நீர் பெறுகின்ற ஓர் பாசன ஏரியால் பாசனவசதி பெறுகிறது. ஏப்ரல் மற்றும் ஆகத்து மாதங்களில் இவ்வேரி வறண்ட நிலையில் காணப்படுகிறது.
புண்ணியகோடீசர், தல விளக்கத்தின்படி, திருமால் பிரமனையும் பதினான்கு உலகங்களையும் படைக்க விரும்பித் தனக்குப் பொற்றாமரைப் பொய்கையினின்றும் மலர் பறித்துதவிய கசேந்திரன் என்னும் யானை ஆதிமூலம் என்றலறப் பற்றிய முதலையைச் சக்கரத்தால் பிளந்து அவ்வியானையைக் காத்து அதன் பூத்தொண்டினைக் கொண்டு சிவபிரானை அருச்சித்து ஆங்குச் செய்யப்படும் புண்ணியம் ஒன்று கோடியாகவும் ‘வரதா வரதா’ என இறைவனைப் பலமுறை எதிரெழுந்தருள்கையில் போற்றி, வரதராசன் என்னும் திருப்பெயர் தனக்கு உண்டாகவும் வரம் அருளப்பெற்ற திருத்தலம். சின்ன காஞ்சிபுரம் அமுதுபடித் தெருவின் பின்னுள்ளது இது.
திருமால் மேகவடிவில் இவ்விறைவனை தாங்கி வழிபட்டமையால், அவருக்கு பணிசெய்த கஜேந்திரன் யானையை, இறைவன் முதலையின் பிடியிலிருந்து மீட்டார், அவ்யானையோடு திருமால் காஞ்சிக்கு வருகைத்தந்து இவ்விறைவனை வழிபட்டார். மனமகிழ்ந்த இறைவன் திருமால் முன் தோன்றி அவருக்கு வேண்டிய வரங்களை கொடுத்தருளினார். அவ்வரங்களால் திருமால் "வரதன்" என்னும் நாமத்தையும், அவர் தங்கிய இடம் யானையின் பெயரால் அத்திகிரி என்னும் பெரும்பெயர் பெற்று சிறப்புற்றதாக இத்தல வரலாறு காணப்படுகிறது.
காஞ்சிபுரம் புண்ணியகோடீசுவரர் கோயில் என்று அறியப்படும் இது, காஞ்சிபுரத்திலுள்ள ஒரு சிவன் கோயில் ஆகும். மேலும் திருமால், மற்றும் கசேந்திரன் எனும் யானையும் வழிப்பட்டதாக கூறப்படும் இக்கோயில் பற்றிய குறிப்புகள் காஞ்சிப் புராணத்தில் தனிப்படலமாகச் சொல்லப்பட்டு காணப்படுகிறது.
இத்தலத்திலுள்ள தீர்த்தத்தில் நீராடி இவ்விறைவனை வழிபட்டால், வழிபட்ட புண்ணிய பலன் பன்மடங்கு பெருகுமென்று சொல்லப்படுகிறது. ஆதலினால் இக்கோயில் புண்ணியகோடீசம் எனப்பட்டது.
மிஸ்வாக் என்பது உகாய் மரத்தினால் ஆன பற்களை சுத்தப்படுத்தும் கிளை ஆகும். இது நவீன பற்தூரிகைக்கு பாரம்பரியமானதும் மற்றும் இயற்கையானதுமான மாற்றீடு ஆகும், இது நீண்ட, நன்கு ஆவணப்படுத்தப்பட்ட வரலாற்றையும் மற்றும் அதன் மருத்துவ நலன்களுக்கும் புகழ்பெற்றது. இது 7000 ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேலாக பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றது. மிஸ்வாக்கின் பண்புகள் பின்வருமாறு விபரிக்கப்படுகிறது: "பற்தகடு உருவாக்கத்தையும் அதன் செயற்பாட்டையும் கட்டுப்படுத்தக்கூடிய அதன் பாக்டீரியா எதிர்ப்பு நடவடிக்கைக்கு அப்பால், பற்சுகாதாரத்திற்கு இயற்கை பற்தூரிகையாக இதனை வினைத்திறனாக பயன்படுத்தலாம். இப்படியான குச்சிகள் மலிவானவை, பயனுள்ளவை, பொதுவானவை, எளிதில் கிடைக்ககூடியவை. மற்றும் பல மருத்துவ பண்புகளையும் கொண்டுள்ளது." இவ் அம்சங்கள் இசுலாமிய சுகாதார நீதி பரிபாலனத்தில் முக்கியமாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
ஹதீஸ் (நபிகள் நாயகம் முகம்மது நபி சொல், செயல், தீர்ப்புகள், முன்னெடுத்துக்காட்டுகள், நடைமுறைகள், விமர்சனப் பதிவுகளைக் கொண்ட தொகுதி ஆகும்) இல் மிஸ்வாக் இன் பயன்பாடு அடிக்கடி வலியுறுத்தப்பட்டிருக்கின்றது . மிஸ்வாக் பயன்படுத்துவதற்கு பரிந்துரைத்துள்ள சந்தர்ப்பங்கள் ஆவன,மார்க்க கடமைகளுக்கு முன்னர்,இன்னொரு நபரின் வீட்டிற்கு நுழையும் முன்,ஒரு பயணத்திற்கு செல்லும் முன் மற்றும் சென்ற பின்,வெள்ளிக்கிழமை நாட்களில் , தூங்குவதற்கு முன் மற்றும் தூங்கி எழுந்த பின் ,பசி அல்லது தாகம் ஏற்படும் போது மற்றும் நல்ல ஒன்றுகூடலிற்கு நுழையும் முன்.
பல் ஈறுகளை பலப்படுத்துதல்,பற்சொத்தையை தடுத்தல்,பல் வலியை இல்லாமற் செய்தல் போன்றவற்றிற்கு மேலதிகமாக, மிஸ்வாக் ஏற்கனவே ஏற்பட்டுள்ள பற்சொத்தையை மேலும் வராமல் தடுக்கின்றது. இதுமட்டுமல்லாமல்,அது வாயில் நறுமணத்தை உண்டாக்குகின்றது, வாய் துர்நாற்றத்தை இல்லாமற் செய்கின்றது மற்றும் சுவை அரும்புகளின் உணர்திறனை அதிகரிப்பதுடன் சுத்தமான பற்களை தருகின்றது.
மிஸ்வாக் முஸ்லிம் மக்கள் வசிக்கும் பகுதிகளில் முதன்மையானவை. அவை பொதுவாக அராபியத் தீபகற்பம், ஆப்பிரிக்காவின் கொம்பு, வடக்கு ஆப்பிரிக்கா, சகேலின் பாகங்கள், இந்தியத் துணைக்கண்டம், நடு ஆசியா மற்றும் தென்கிழக்காசியா போன்ற இடங்களில் பயன்படுத்தபடுகிறது. மலேசியாவில் மிஸ்வாக் "காயு சுகி" என அழைக்கப்படும் .
டாக்டர் ரமி முஹம்மத் டைஅபி, மிஸ்வாக் சுகாதாரத்தில் ஏற்படுத்தும் விளைவுகள் மற்றும் புகை பிடிப்பவர்களின் போதை எதிர்ப்பு விளைவுகள் என்பவற்றை அறிவதற்கு, இவர் 17 வருடத்திற்கு மேல் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டுள்ளார், அவருடைய கடந்த வெளியீடு அறிவியல் துறை மற்றும் ஆராய்ச்சிக்கு வழிவகுத்துள்ளது:
ஏனைய வாய்வழி கிருமிநாசினிகளான டிரைக்குளோசான் மற்றும் க்லோர்ஹெக்ஷிடின் க்ளுகோநெட் உடன் ஒப்பிடும் போது உகாய் சாரம் குறைந்தளவு வாய்வழி கிருமிநாசினி செயல்பாட்டை வெளிப்படுத்துகின்றது.
மிஸ்வாக் பயன்படுத்துவதை முகம்மது நபி பல தடவைகள் பரிந்துரைத்துள்ளார்கள்.அவர்கள் அதன் சிறப்பம்சங்கள் பற்றி பல ஹதீஸ்களில் கூறியுள்ளார்கள் :
ஊர்த் 1924 இல் பால்வழி எனும் நம் பால்வெளியின் புறவட்டத்தைக் கண்டுபிடித்தார். இதில் அணிதிரண்ட விண்மீன்கள் ஒரு குழுவாகப் பால்வழியை முதன்மை வட்ட்த்தின் வெளியே சுற்றிவருகின்றன என்றார்.
இவர் 1932 இல் பால்வழி விண்மீன்களின் இயக்கங்களை அளந்து முதன்முதலில் கரும்பொருண்மம் நிலவுவதைச் சான்றோடு காட்டினார். அதாவது, பால்வழித் தளத்தின் பொருண்மை காணும் பொருள்களின் பொருண்மையை விட கூடுதலாக இருத்தலால், அதன்வழி கரும்பொருண்மம் பால்வழியின் மையத்தில் இருப்பதை நிறுவினார்.
இவர் 1950 இல் சூரியக் குடும்பத்தின் பொது வட்டரத்தில் இருந்து வால்வெள்ளிகள் வருவதை முன்மொழிந்தார். இவ்வட்டரம் இப்போடு ஊர்த் முகில் எனப்படுகிறது.
இவர் நண்டு ஒண்முகிலின் ஒளி முனைவுற்றுள்ளதைக் கண்டறிந்து இது ஒத்தியங்கு முடுக்கி உமிழ்வால் விளையும் கதிர்வீச்சாகும் என்றார்.
ஜான் என்றிக் ஊர்த் நெதெர்லந்து சார்ந்த ஒரு டச்சு வானியலாலர். இவர் பால்வழி பற்றிய புரிதலில் பெரும்பங்களிப்பு செய்துள்ளார். இவர் ஒரு கதிர்வீச்சு வானியல் முன்னோடி. நியூயார்க் டைம்சு இதழ் தன் நினைவேந்தலில் இவரை இந்த நூற்றாண்டின் ”புடவி தேட்டத்தில் பெரும்பணியாற்றிய முன்னோடி வானியலாளர்களில் ஒருவராக” பாராட்டியுள்ளது. ஐரோப்பிய விண்வெளி முகமையின் வலைத்தளம் இவரை “இருபதாம் நூற்றாண்டின் தலைசிறந்த வானியலாளராக்க் கருதுவதோடு இவர் தன் அரிய கண்டுபிடிப்புகளால் வானியலையே புரட்சிகரமாக மாற்றியதாகக் கூறுகிறது.” ஊர்த்தின் பெயர் 1955 இல் நூறு வாழும் பெருமக்களில் ஒருவராக லைஃப் இதழில் வெளியிடப்பட்டது. போருக்குப் பின்னரான வானியலில் நெதெர்லாந்தை அதன் முன்னணிக்கு வந்தவரகக் கருதப்படுகிறார்.”
ஊர்த் பால்வழி சுழல்கிறதென்று தீர்மானிது, சூரியன் அதன் மையத்தில் அமையவில்லையென்று உறுதிப்படுத்தினார். இவர் 1932 இல் கரும்பொருண்ம்ம் நிலவுவதையும் முன்மொழிந்தார். இதுவே புடவியின் 84.5% பங்களவுக்கு அமைகிறதென்றார். இதன் ஈர்ப்பே விண்மீன்களைப் களக்கொத்துகளாக்கி, அவற்றைப் பால்வெளிகளின் சரங்களாக அணிதிரட்டுகிறதென்றார்.” இவர்தான் பால்வெளியின் புறவட்டத்தை அதாவது பால்வழியின் விண்மீன்களின் குழுவொன்று முதன்மை வட்டத்தின் வெளியே சுற்றி வருவதைக் கண்டறிந்தார். இவர் மேலும் வால்வெள்ளிகள் வட்டணைகளில் சுற்றிவருவதைத் தெளிவாகக் கூறியதோடு அவற்றின் பல கருத்துப்படிமங்களையும் உருவாக்கினார் “ .”
போர் எதிர்ப்பு, மிகைநுகர்வு எதிர்ப்பு, பாசிச எதிர்ப்பு, ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பு, சர்வாதிகார எதிர்ப்பு, அரசுவேண்டாக் கொள்கை, மறுப்பியல், இருத்தலியல் போன்றன இவரது படைப்புகளில் காணலாகும் சமூக, அரசியல் கருப்பொருட்கள். பேராசை, வறுமை, இரட்டை நிலைப்பாடு, சலிப்பு, மனக்கசப்பு, அபத்த மனநிலை, சமுக அந்நியமாதல் போன்ற மாந்தர்நிலைக் கூறுகளையும் விமர்சிக்கிறார். பாங்க்சி பொதுவாக காட்சிப்புலம் சார்ந்த படிமங்களையே தனது படைப்புகளில் சார்ந்திருந்தாலும், அவரது பல நூல்களிலும் அரசியல் சார்ந்த கருத்துக்களைத் தெரிவித்துள்ளார். "யாரெல்லாம் சுட்டுக்கொல்லப்பட வேண்டும்" என்ற தனது பட்டியலைத் தொகுத்துச் சொல்லும்போது, "பாசிசக் குண்டர்கள், மத அடிப்படைவாதிகள், இந்த மாதிரி யாரையெல்லாம் சுடவேண்டும் என்று உங்களுக்குச் சொல்பவர்கள்" என்று பட்டியலிடுகிறார். தனது அரசியல் நிலைப்பாட்டைப் பற்றி வேடிக்கையாகச் சொல்லும்போது " நான் இவ்வுலகின் நிலை கண்டு எந்த அளவுக்குத் துயருறுகிறேன் என்றால், நான் தின்னும் இரண்டாவது ஆப்பிள் பணியாரத்தைத் தின்று முடிக்க முடியவில்லை என்றால் பார்த்துக்கொள்ளுங்களேன்" என்கிறார்."
பாங்க்சி என்பவர் இன்னாரென்று உறுதிப்படுத்தப்படாத, இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்த சுவரோவியரும், அரசியற் செயற்பாட்டாளரும், திரைப்பட இயக்குனரும் ஆவார். சுவிஸ் கலைஞரான மீஸ்டர் டெர் ஸ்பீகல் பேங்க்ஸியாக இருக்கலாம் என்று ஊகங்கள் உள்ளன. இதை மாட்ரே டி காசன் தனது இணையதளத்தில் மறுக்கிறார். 2008இல் நாளிதழ் ஒன்று நடத்திய புலனாய்வும், 2016இல் நிலவியல் தடவரைவு முறையில் நடந்த ஆய்வொன்றும் அவர் ராபின் கன்னிங்ஹாமாக இருக்கலாம் என்று சுட்டுகின்றன. நையாண்டி மிகுந்த அவரது தெரு ஓவியங்களும், அதிரடியான வாசகங்களும், தனித்துவமான துளைவழி படியெடுத்தல் பாணியில் அமைந்த சுவரோவியங்களைக் கசப்பு நகைச்சுவை கலந்து அளிப்பவை. இவரது அரசியல், சமூக விமர்சனப் படைப்புகள் உலகெங்கிலும் உள்ள தெருக்களிலும், சுவர்களிலும், பாலங்களிலும் இடம்பெற்றுள்ளன. பாங்க்சியின் படைப்புகள் ஓவியர்களும், இசைக்கலைஞர்களும் சேர்ந்து பங்களித்த "பிரிஸ்டல் திரைமறைவுப் பண்பாட்டுச் செயற்பாடுகளின்" பின்புலத்தில் பிறந்தவையாகும்.
சுவரோவியம் என்பது அடித்தட்டு வர்க்கத்தின் பழிவாங்கல் நடைமுறை அல்லது கெரில்லா போர்முறைகளில் ஒன்று என்றும், தம்மிலும் பெரிய, வலுவான எதிரியிடமிருந்து அதிகாரம், நிலப்பரப்பு, புகழ் ஆகியவற்றை பறித்துக்கொள்ள உதவுகிறது என்றும் பாங்க்சி கருத்துரைத்தார். "உங்களிடம் தொடர்வண்டி நிறுவனம் ஒன்று சொந்தமாக இல்லையென்றால் அப்படியொன்றை வரைந்துகொள்ளுங்கள்" என்று சொல்லும் பாங்க்சி இந்த "வர்க்கப் போராட்டத்தில்" ஒரு சமூக வர்க்கக் கூறு இருப்பதாகக் கருதுகிறார். பாங்க்சியின் படைப்புகளில் மையமாகக் குவிந்த அதிகாரத்தைக் கேலிசெய்யும் வேட்கை தெரிகிறது. அதிகாரம் இருப்பதுவும், தமக்கு எதிராகச் செயற்படுவதுவும் உண்மையே என்றாலும் அஃதொன்றும் அவ்வளவு செயற்திறன் கொண்டதல்ல; அதை எளிதில் ஏமாற்ற முடியும், ஏமாற்ற வேண்டும் என்பதை பொதுமக்களுக்கு தமது படைப்புகள் உணர்த்தும் என்றும் நம்புகிறார்.
இயக்குநர்கள் இடம் பெயர்ந்தபோதும் கோட்டையின் பாதுகாப்புக்கு 18 துப்பாக்கிகள் மற்றும் 40 காவலர்கள் விடப்பட்டனர். கோட்டை 1714 இல் மீண்டும் பழைய நிலைக்கு மேம்படுத்தப்பட்டது. ஆனால் பிரித்தானியர்களால் 1781 முதல் 1785 வரையான காலகட்டத்தில் கோட்டை ஆக்கிரமிக்கப்பட்டது ஆனால் கோட்டை நிர்வாக மாற்றங்களால் வணிகம் பாதிக்கப்படவில்லை என்று தெரிகிறது. உதாரணமாக 1786 இல் செங்கடல், கோவா, மலபார் கடற்கரை போன்ற பகுதிகளில் இருந்து வணிகக் கப்பல்களில் இருந்து வரும் வணிகப் பொருட்களை ஏற்றிக்கொண்டு செல்ல கோல்கொண்டா, சூரத் போன்ற பகுதிகளில் இருந்து வந்து வணிகர்கள் ஒவ்வொரு மாதமும் வந்தனர். ஒரு 1792 ஆண்டைய டச்சு வர்த்தக அறிக்கை பதிவுகளின்படி இங்கு சர்க்கரை , சாராயம் , சப்பானிய செம்பு, மசாலா பொருட்கள் போன்றவை வணிகத்தில் முதன்மை இடம் பெற்றதாக தெரிகிறது. 1804 அல்லது 1805 க்கு இடையில் கோட்டையில் இருந்த டச்சுக்காரர்கள் பிரித்தானியரிடம் சரண்டைந்தனர். சூன் முதலாம் தேதி கோட்டையின் உரிமை பிரித்தானியருக்கு வந்தது அதன்பிறகு கோட்டையை அவர்கள் தகர்த்தனர் .
பழவேற்காடு கோட்டை என்பது தமிழ்நாட்டின், பழவேற்காட்டில் இருந்த கோட்டையாகும். இக்கோட்டை டச்சுக் குடியசின் காலனிக்காக இந்தியாவில் கட்டப்பட்ட முதல் கோட்டையாகும். இதுவே டச்சு சோழமண்டலத்தின் தலைமையகமாகவும் இருந்தது. இது டச்சு கிழக்கிந்திய கம்பெனியால் கி.பி. 1613 ஆண்டில் கட்டப்பட்டு, 1616 இல் உள்ளூர் அரசு மையமானது. இதற்கு அவர்கள் ஜெல்டிரியா கோட்டை என பெயர்வைத்தனர். ஜெல்டிரியா என்பது நெதர்லாந்தில் உள்ள ஒரு மாகாணத்தின் பெயர். இந்தக் கோட்டையின் முதல் இயக்குநர் ஜெனரலான வெம்மர் தனது சொந்த ஊரின் பெயரையே கோட்டைக்கு வைத்துவிட்டார். எந்நேரமும் கோட்டையை 80 இல் இருந்து 90 பேர் காவல் காத்ததாக ஒரு குறிப்பு சொல்கிறது,
பழவேற்காட்டில் இருந்த துறைமுக வர்தகம் பிரித்தானியர் இதைக் கைப்பற்றிய 1825 முதல் இந்திய சுதந்திர வரை நடந்தது. கோட்டைப்பகுதி தற்போது இந்தியத் தொல்லியல் துறையின் வசம் உள்ளது. டச்சு மற்றும் இந்திய அரசாங்கங்களின் நிதி உதவியுடன், டச்சு கட்டடவியல் அறிஞர்களைக் கொண்டு கோட்டையில் மீதமுள்ள டச்சுக் கட்டடங்களையும், கல்லறைகளையும் புணரமைக்கவும், நீர்தடங்களின் சூழலைக் காக்கவும் தமிழ்நாடு அரசாங்கத்துடன் திட்டமிடப்பட்டு வருகிறது. நெதர்லாந்தர்களின் செதுக்கப்பட்ட 76 கல்லறைகள் இங்கு உள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.
இப்போது பழவேற்காடு கோட்டையின் எச்சமாக அதன் அகழி மட்டும்தான் இருக்கிறது. சுவர்கள், கோட்டையின் கல்லறை போன்றவை இந்தியத் தொல்லியல் துறையின் பராமரிப்பில் இருக்கிறன. பழைய டச்சு கல்லறைகள், இரு சோழர் காலக் கோயில்கள், 300 ஆண்டுகள் பழமைவாய்ந்த பள்ளிவசால்கள், ஆங்கிலோ-டச்சு வம்சாவழியினரின் இரண்டு தேவாலயங்கள் ஆகியவை அந்தக் காலத்தில் இருந்ததைப் போலவே இன்னமும் மாறாமல் இருக்கின்றன. சில வீதிகளில் உள்ள வீடுகளும் கடை வீதியும் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் வளர்ச்சியை உள்வாங்கியுள்ளன.
சாந்தோமிலிருந்து போர்ச்சுக்கீசியர்கள் வாணிபம் செய்து வந்தனர். அவர்கள் பழவேற்காட்டைத் தாக்கக்கூடும் என்று எண்ணி அப்பகுதியின் அரசனான வேங்கடனின் மனைவி ஒபோயம்மா என்பவள் இந்தக் கோட்டையைப் பழவேற்காட்டில் கட்டிக்கொண்டிருந்தாள். அதை டச்சுக்காரர்கள் தங்களுடைய செலவில் விரைந்து கட்டித்தந்தனர். வேங்கடன் இறந்தபிறகு விசயநகரப் பேரரசில் ஏற்பட்ட குழப்பத்தால் டச்சுக்காரர்கள் நல்ல பாதுகாப்புடன் பழவேற்காட்டுக் கோட்டையில் இருந்து கொண்டு வாணிகம் செய்தனர்.
இந்தக் கோட்டை பழவேற்காடு ஏரிக் கரையில் கட்டப்பட்டுள்ளது இது வங்காள விரிகுடா மற்றும் சோழமண்டலக் கடற்கரை வர்த்தகத்தில் ஒரு முக்கிய சக்தியாக போத்துகீசிய மற்றும் பிரித்தானிய காலனித்துவ சக்திகளுக்கு இடையில் இருந்தது.
இந்தியாவில் பொருளாதாரத்தில் மிகவும் பின் தங்கிய 250 மாவட்டங்களில் ஒன்றாக இம்மாவட்டத்தையும் 2006-ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசு அறிவித்துள்ளது. எனவே இம்மாவட்டத்தின் ஊராக வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கு இந்திய அரசின் பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைச்சகம் ஆண்டு தோறும் நிதியுதவி வழங்குகிறது.
தார் பாலைவனத்தின் மேற்கு பகுதியில் அமைந்த பார்மர் மாவட்டத்தின் வடக்கில் ஜெய்சல்மேர் மாவட்டம், தெற்கில் ஜாலாவார் மாவட்டம், கிழக்கில் ஜோத்பூர் மாவட்டம் மற்றும் பாலி மாவட்டம், மேற்கில் பாகிஸ்தான் எல்லைகளாகக் கொண்டது.
பார்மேர் மாவட்டம் , மேற்கு இந்தியாவில் அமைந்துள்ள இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் 33 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத் தலைமையிட நகரம் பார்மேர் ஆகும்.
இம்மாவட்டத்தின் கோடைகால வெப்பம் 46 முதல் 51 முடிய வரை உள்ளது. குளிர்காலத்தில் வெப்பநிலை பூஜ்ஜியம் பாகைக்கு கீழ் செல்கிறது. ஆண்டு சராசரி மழை அளவு 277 மிமீ ஆகும்.
இம்மாவட்டத்தில் பாயும் 480 கிலோ மீட்டர் நீளம் கொண்ட லூனி ஆறு, ஜாலாவார் மாவட்டம் வழியாக கட்ச் வளைகுடாவில் கலக்கிறது.
முத்து மாரியம்மன் கோயில்: இதில் முத்து மாரியம்மன் படிமம் வைக்கப் பட்டுள்ளது. இந்தக் கோயில் தாழ்த்தப் பட்ட சாதியினருக்கு என்று கட்டப்பட்டதாகும். இந்த அம்மனை தாழ்த்தப் பட்டவர்கள் மட்டும் தான் வணங்குகிறனர்.
அங்காளம்மன் கோயில்: இதில் அங்காளம்மன் படிமம் வைக்கப் பட்டுள்ளது. இந்தக் கோயில் உயர் சாதியினருக்கு என்று கட்டப்பட்டதாகும். இந்த அம்மனை உயர் சாதியினர் வணங்குகின்றனர்; தாழ்த்தப் பட்டவர்கள் நுழையக் கூடாது என்ற கட்டுப்பாடு உள்ளது. (இது அண்மைக் காலங்களில், கி.பி. 2010 - உக்குப் பிறகு சற்று தளர்ந்து இருக்கிறது.)
தாழ்த்தப் பட்டவர்கள் தீண்டினால் தீட்டு என்று சொல்லப்பட்டு வந்தது ஆனால் 1975யில் இந்த ஊரில் கருதப்பட்டு வருகின்றது. ஆண்டைகள் எதிரில் பறையர்கள் வேட்டியை இடுப்பில் கட்டிக்கொண்டு செல்லக் கூடாது, கோவணம்தான் கட்டிக்கொண்டு செல்ல வேண்டும். மீறினால், ஆண்டையின் வீட்டு வாசலில் உள்ள கருங்கல் தூணில் கட்டிவைத்து அடிப்பார்கள். (மே ரெட்டியார் என்ற ஆண்டையரின் வீட்டு எதிரில் இந்தத் தண்டனை நிறை வேற்றுவது வழக்கம். பயன்படுத்தப் பட்ட கருங்கல் தூண்கள் அண்மைக் காலம் வரை அந்த வீட்டு எதிரில் கிடந்தது என ஊரார் அறிவர்.)