polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1804இல், மராத்தியர்கள் சகாரன்பூர் மாவட்டத்தை கிழக்கிந்திய நிறுவனத்துக்கு விட்டுக் கொடுத்தனர். நிறுவனத்தின் ஆட்சிக்கு முன், அரித்துவாரில் கும்பமேளாவை சாதுக்கள் என்று அழைக்கப்படும் இந்துத் துறவிகளின் அகாராக்கள் நிர்வகித்து வந்தனர். மராட்டியர்கள் மற்ற அனைத்து மேளாக்களுக்கும் வரும் வாகனங்களுக்கும் பொருட்களுக்கும் வரி விதித்தனர். ஆனால் கும்பமேளாவின் போது, அவர்கள் அனைத்து அதிகாரத்தையும் தற்காலிகமாக அகாரக்களுக்கு மாற்றினர். சாதுக்கள் வணிகர்களாகவும் போர்வீரர்களாகவும் இருந்தனர். வரி வசூலிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், காவல் பணியையும் நீதித்துறை பணிகளையும் மேற்கொண்டனர். பெருகிய முறையில் பிச்சை எடுக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்ட சாதுக்களின் வணிகர்-வீரர் பாத்திரத்தை கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தின் நிர்வாகம் கடுமையாகக் கட்டுப்படுத்தியது.
1760இல் நடந்த திருவிழாவில் சைவ சன்னியாசிகளுக்கும் வைணவ பைராகிகளுக்கும் இடையே வன்முறை மோதல் ஏற்பட்டது. 1760 மோதலுக்குப் பிறகு, ஆங்கிலேயர்கள் திருவிழாவைக் கட்டுப்படுத்தி சைவர்களை நிராயுதபாணியாக்கும் வரை, வைணவ சாதுக்கள் அரித்துவாரில் பல ஆண்டுகளாக நீராட அனுமதிக்கப்படவில்லை. கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தின் புவியியலாளர் கேப்டன் பிரான்சிஸ் ராப்பரின் 1808 கணக்கின்படி, 1760 மோதலில் 18,000 பைராகிகள் கொல்லப்பட்டனர். நிகழ்வில் பாதுகாப்புப் படைகளை நிலைநிறுத்துவதன் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தும் பின்னணியில் ராப்பர் இதனைக் கூறினார். 1888ஆம் ஆண்டில், அலகாபாத்தின் மாவட்டத் குற்றவியல் நடுவர், இறந்தவர்களின் எண்ணிக்கை "சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி ரேப்பரால் மிகைப்படுத்தப்பட்டிருக்க வேண்டும்" என்று எழுதினார். வரலாற்றாசிரியர் மைக்கேல் குக்கின் கூற்றுப்படி, இந்த எண்ணிக்கை 1800 ஆக இருக்கலாம்
அரித்துவாரில் நடைபெறும் திருவிழா அசல் கும்பமேளாவாகத் தோன்றுகிறது. ஏனெனில் இது 'கும்பம்' என்ற சோதிட அடையாளத்தின்படி நடத்தப்படுகிறது. மேலும் இதன் 12 வருட சுழற்சியைப் பற்றிய பல குறிப்புகள் உள்ளன. அரித்துவார் கும்பமேளா குறைந்தது 1600களின் முற்பகுதியில் இருந்து தொடங்குகிறது. குலாசத்-உத்-தவாரிக் , சாஹர் குல்ஷன் ஆகியவை "கும்ப மேளா" என்ற பெயரைப் பயன்படுத்தும் ஆரம்பகால நூல்கள். இந்த இரண்டு நூல்களும் அரித்துவாரின் திருவிழாவை மட்டுமே விவரிக்க "கும்பமேளா" என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்துகின்றன. இருப்பினும் அவை அலகாபாத் , நாசிக் கும்பமேளா போன்ற திருவிழாக்களையும் குறிப்பிடுகின்றன. மற்ற மூன்று இடங்களில் நடைபெறும் கும்பமேளா அரித்துவாரின் கும்பமேளாவை தழுவியதாகத் தெரிகிறது.
1867 மேளா மேம்பட்ட போக்குவரத்து மேலாண்மைக்காகவும் குறிப்பிடப்பட்டது. முகாம்களில் இருந்து புனித நீராட்டும் படித்துறைக்கு பக்தர்கள் செல்வதற்கு சிறப்பு பாலங்கள் கட்டப்பட்டன. படித்துறைக்குச் செல்வதற்கும் திரும்புவதற்கும் தனி வழிகள் அமைக்கப்பட்டன. மேலும் நெரிசலைத் தவிர்க்க வேறு திசையில் போக்குவரத்து பராமரிக்கப்பட்டது. முதன்முறையாக, புனித நீராடும் நாள் அன்று நகரத்தில் விலங்குகள் அனுமதிக்கப்படவில்லை. 1879ஆம் ஆண்டு நடந்த அடுத்த கும்பமேளாவின் போது, போக்குவரத்து ஏற்பாடுகள் மேலும் கட்டுப்படுத்தப்பட்டன. யாத்ரீகர்கள் காவல்துறையினரால் "ஒழுங்குபடுத்தப்" பட்டனர். 1885ஆம் ஆண்டு அர்த்த கும்பமேளாவின் போது, கூட்ட நெரிசலைத் தவிர்க்கும் வகையில், காவல் துறையினர் படித்துறைகளுக்கு நுழைவுத் தடைகளை அமைத்தனர்.
குலாசத்-உத்- தவாரிக் என்ற முகலாய ஆட்சியின் தில்லி பகுதிகளைப் பற்றிய ஒரு விளக்கத்தில் திருவிழா பற்றி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் வைசாகி காலத்தில் சூரியன் மேழ ராசியில் நுழையும் போது, அருகிலுள்ள கிராமப்புற மக்கள் அரித்துவாரில் கூடுவார்கள் என்று அது கூறுகிறது. 12 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை, சூரியன் கும்பத்தில் பிரவேசிக்கும் போது, அரித்துவாரில் தொலைதூர மக்கள் கூடுவார்கள். இத்தருணத்தில் ஆற்றில் நீராடுவதும், அன்னதானம் செய்வதும், முடியை மொட்டையடிப்பதும் புண்ணியச் செயல்களாகக் கருதப்படும். இறந்தவர்களின் இரட்சிப்புக்காக மக்கள் இறந்தவர்களின் எலும்புகளை ஆற்றில் வீசுவார்கள் என்றும் அது கூறுகிறது.
அடுத்த சில கும்பமேளாக்கள் வாந்திபேதிகளும், தொற்றுநோய்களும் பரவுவதில் பெரும் பங்கு வகித்தன. பொதுமக்கள் நீராடல், அதே போல் பக்தர்கள் கங்கை நீரை உறவினர்கள் பருகுவதற்காக மீண்டும் கொண்டு வரும் நடைமுறையும் இந்த நோயை பரவலாகப் பரப்பியது. வால்டெமர் ஆப்கின் வாந்திபேதிக்கான தடுப்பூசியை உருவாக்கிய போதிலும், சாத்தியமான பொது எதிர்ப்புகளுக்கும் அரசியல் வீழ்ச்சிக்கும் பயந்து பிரித்தானிய இந்திய அரசாங்கம் நீண்ட காலமாக கட்டாய தடுப்பூசி பரிந்துரைகளை நிராகரித்தது. 1945இல் மற்றொரு வாந்திபேதி வெடித்ததைத் தொடர்ந்து, 1945 அரித்துவார் கும்பமேளாவில் கட்டாய வாந்திபேதி தடுப்பூசிகள் போடப்பட்டன.
1820 கும்பமேளாவின் போது கூட்ட நெரிசலில் 430 பேர் இறந்தனர். அதைத் தொடர்ந்து, கிழக்கிந்திய நிறுவன அரசு படித்துறையில் விரிவானதாகவும் விலையுயர்ந்தகாவுமான பழுதுபார்க்கும் பணிகளை மேற்கொண்டது. இந்த நடவடிக்கை அப்பகுதி மக்களை கவர்ந்ததாக கூறப்படுகிறது. ஏசியாடிக் ஜர்னல் ஒரு யாத்ரீகரை மேற்கோள் காட்டி: "உங்கள் ஆட்சி ஆசீர்வதிக்கப்படட்டும்! உங்கள் ஆட்சி வருங்காலங்களுக்கு நீடிக்கட்டும்! நீங்கள் ஒரு அற்புதமான கும்பமேளாவை உருவாக்கியுள்ளீர்கள்! கலி யுகத்தை உண்மை மற்றும் நீதியின் யுகமாக மாற்றியுள்ளீர்கள்!" எனக் கூறியது.
கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தின் புவியியலாளர் கேப்டன் பிரான்சிஸ் ராப்பர் 1806ஆம் ஆண்டு கும்பமேளா பற்றிய விவரத்தை ஏசியாடிக் ரிசர்ச்சஸ் என்ற நூலில் வெளியிட்டார் . 1796 வன்முறை மீண்டும் நிகழாமல் தடுக்க, "வழக்கத்தை விட அதிக பலம் கொண்ட" ஆயுதம் ஏந்திய பிரிவு பயன்படுத்தப்பட்டது. மகாராஜா ரஞ்சித் சிங் ஏப்ரல் 1808இல் கும்பமேளாவிற்குச் செல்லத் திட்டமிடப்பட்டார். மேலும் அரித்துவாரில் அவரை வரவேற்பதற்காக கிழக்கிந்திய நிறுவனம் அதன் லாகூர் தூதர் சார்லஸ் மெட்கால்பை அனுப்பியது. ஆனால், சிங் தனது பயணத்தை ரத்து செய்தார்.
1867 மேளாவில் ஆற்றங்கரையோர நிலத்தின் 9 மைல் அளவில் வெவ்வேறு இடங்களில் 2 முதல் 6 மைல் அகலத்தில் யாத்ரீகர்களுக்கான முகாம் அமைந்திருந்தது. 1867ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 9 ஆம் தேதி இரவு ஆங்கிலேயர்களால் எடுக்கப்பட்ட யாத்ரீகர் முகாமின் தோராயமான கணக்கெடுப்பின்படி, யாத்ரீகர்களின் எண்ணிக்கை 2,855,966 ஆக இருந்தது. ஏப்ரல் 9க்கு முன்னும் பின்னும் முகாமுக்கு வருகை தந்த யாத்ரீகர்கள் உட்பட மொத்த யாத்ரீகர்களின் எண்ணிக்கை சுமார் 3 மில்லியன் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
1783ஆம் ஆண்டு அரித்துவாரில் நடந்த கும்பமேளாவின் போது வாந்திபேதி ஏற்பட்டது. அந்த ஆண்டு 1-2 மில்லியன் பார்வையாளர்கள் திருவிழாவில் கலந்து கொண்டனர். இவர்களில், முதல் எட்டு நாட்களில் 20,000க்கும் மேற்பட்டோர் அரித்துவார் நகரத்தில் மட்டுமே இறந்தனர். மேலும் திருவிழாவுடன் இந்த நோய் முடிந்தது. நகரத்திலிருந்து சுமார் 8 மைல் தொலைவில் இருந்த பக்கத்து கிராமமான சுவாலாபூரில் இந்த நோய் கண்டறியப்படவில்லை.
பல இந்து மன்னர்களும், முஸ்லிம் நவாப்புகளும், சீக்கிய அரச குடும்பத்தினரும் இந்தத் திருவிழாவிற்கு வருகை தந்தனர். சர்தானாவின் பேகம் சம்ரு, 1,000 குதிரைப்படை, 1,500 காலாட்படை கொண்ட தனது பரிவாரங்களுடன் அடிக்கடி திருவிழாவிற்கு வருவார். ஒரு சில கிறித்துவ மறைபணியாளர்களும் மேளாவை பார்வையிட்டுள்ளனர். மேலும் "கீழை நாடுகளின் பல்வேறு பேச்சுவழக்குகளில்" மொழிபெயர்க்கப்பட்ட விவிலியத்தின் பிரதிகளையும் விநியோகித்தனர்.
வியாழன் கும்பத்தில் நுழையும் வைசாகி மாதத்தில் அரித்துவாரில் மேளா நடைபெறும் என்றும் சாஹர் குல்ஷன் என்ற நூல் கூறுகிறது. இந்தத் திருவிழா 'கும்பமேளா' என்று அழைக்கப்பட்டது என்றும் அதில் லட்சக்கணக்கான பக்கிரிகளும். சன்யாசிகளும் கலந்து கொண்டனர் என்றும் குறிப்பிடுகிறது. மேளாவில் கலந்து கொள்ள வந்த பிரயாகையின் பக்கிரிகளை உள்ளூர் சன்யாசிகள் தாக்கியதாகவும் அது கூறுகிறது.
அரித்துவார் கும்பமேளா என்பது இந்தியாவின் உத்தராகண்டம் மாவட்டத்திலுள்ள அரித்துவாரில் ஒவ்வொரு 12 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை நடத்தப்படும் கும்பமேளாவாகும். இந்து சோதிடத்தின்படி சரியான தேதி தீர்மானிக்கப்படுகிறது : வியாழன் கும்பத்தில் இருக்கும் போதும் சூரியன் மேழத்தில் நுழையும் போது இந்தத் திருவிழா நடத்தப்படுகிறது.
ஆனால் எந்த பூசாரி சடங்குகளும் இல்லாமல் செய்யப்படும் நீராடும் சடங்குகளில் எந்த ஒரு புனிதமான பங்கையும் கொண்டிருக்கவில்லை. முந்தைய ஆண்டுகளில், பக்தர்கள் ஆற்றங்கரையை நோக்கி விரைந்தபோது நெரிசலில் சிக்கி பலர் இறந்ததாக அவர் கூறுகிறார். இருப்பினும், அரசு புதிய படித்துறை அமைத்து, அதற்கு செல்லும் சாலையை அகலப்படுத்தியதால், நெரிசல் அபாயம் குறைந்தது.
கும்பமேளா நடைபெறும் நான்கு இடங்களில் அரித்துவாரும் ஒன்று. பிரயாகை , திரிம்பகம் , உஜ்ஜைன் ஆகியவை பிற இடங்களாகும். பண்டைய இந்திய இலக்கியங்களில் ஆற்றங்கரையில் குளிக்கும் திருவிழாக்கள் பற்றி பல குறிப்புகள் இருந்தாலும், கும்பமேளாவின் சரியான காலம் நிச்சயமற்றது.
கோவிட்-19 தொற்றுநோய்க்கு மத்தியில் 2021 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 1 முதல் ஏப்ரல் 30 வரை அரித்துவார் கும்பமேளா நடத்தத் திட்டமிடப்பட்டது. ஒரு கும்பமேளா முடிந்து ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஒரு அர்த்த கும்ப மேளா நடைபெறுகிறது. கடந்த அர்த் கும்ப மேளா 2016இல் நடந்தது
ஈரானைச் சேர்ந்த ஒரு குறிப்பிடத்தக்க பாரசீக வரலாற்றாசிரியரான மொக்சின் பானி தபெஸ்தான்-இ மசாஹேப் என்ற தனது படைப்பில் 1640இல் அரித்துவாரில் அகாராக்களிடையே நடந்த ஒரு மோதலைப்பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார். ஒருவேளை இது கும்பமேளாவாக இருக்கலாம்.
இந்த நிகழ்வு இந்துக்களுக்கும் ஆன்மீகத்தில் நாட்டம் கொண்ட பிறருக்கும் ஆழ்ந்த மத முக்கியத்துவத்தைக் கொண்டுள்ளது. வரலாற்று ரீதியாக, இது ஒரு முக்கியமான வணிக நிகழ்வாக இருந்துள்ளது. அரேபியாவிலிருந்து வணிகர்கள் இந்தத் திருவிழாவில் கலந்து கொண்டுள்ளனர்.
பிராமணர்கள் வரிகளை வசூலித்ததாக மார்ட்டின் குறிப்பிடுகிறார். ஆனால் பூசாரிகள் சடங்குகள் ஏதுமின்றி நடத்தப்பட்ட நீராட்டுச் சடங்குகளில் எந்தப் புனிதப் பாத்திரத்தையும் செய்யவில்லை.
சட்டம் ஒழுங்கை பாதுகாக்க காவலர்களும், நீதித்துறை நடுவர்களும் குவிக்கப்பட்டனர். தேராதூனிலிருந்த கூர்க்கா வீரர்களின் சிர்மூர் படைப்பிரிவு அமைதியை நிலைநாட்ட நிறுத்தப்பட்டது.
முஸ்லிம் படையெடுப்பாளர் தைமூர் 1398இல் அரித்துவாரை ஆக்கிரமித்தார். மேலும் கும்பமேளாவில் பல யாத்ரீகர்களை படுகொலையும் செய்தார்.
1887 ஆம் ஆண்டில்,அதிக வேலைப் பளு மற்றும் மோசமான உடல்நிலையிலிருந்து விடுபட எண்ணி, செக்கோவ் உக்ரைனுக்குப் பயணப்பட்டார்.அப்போது அங்கிருந்த அழகான புல்வெளி அவரை வெகுவாக ஈர்த்தது. அவர் தாயகம் திரும்பியவுடன், "புல்வெளி" என்னும் நீளமான சிறுகதை ஒன்றை எழுதத் தொடங்கினார். இதனை அவர் "சிறிது முரணானதும், மிகவும் உண்மையானதும்" என்று குறிப்பிட்டார். இது இறுதியில் செவர்னி வெஸ்ட்னிக் இல் வெளியிடப்பட்டது. இது கதைமாந்தர்களின் சிந்தனைச் செயல்பாடுகளோடு கலந்த ஒரு கதையாகும். செக்கோவ் இக்கதையின் வாயிலாக, வீட்டை விட்டு வெளியே அனுப்பப்பட்ட ஓர் இளம் சிறுவனின் பார்வை வழியாகவும், அவரது தோழர்கள், ஒரு மதபோதகர் மற்றும் வணிகர் மூலமாகவும் ஓர் ஒற்றைக் குதிரை, இரு சக்கர வாகனப் பயணத்தைத் தூண்டுகிறார். மேலும், இது செக்காவின் கவித்துவமிக்க படைப்புகளின் அகராதி என்று பரவலாக அறியப்படுகிறது. இது அன்டன் செக்காவிற்குப் புகழையும், அவரது முதிர்ந்த கற்பனையின் தரத்தையும் மிக அதிகமாக வெளிப்படுத்தியது. தவிர, இதனை ஒரு இலக்கிய இதழில் வெளியிடப்படக்கூடிய சந்தர்ப்பத்தை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தது.
செக்கோவ் இப்போது குடும்பப் பொறுப்பு முழுவதையும் ஏற்றுக்கொண்டார். குடும்பத்தை நிர்வகிப்பதற்காகவும்,பயிற்சிக்கான கட்டணத்தைச் செலுத்துவதற்காகவும் தம் எழுத்துப் பணியினைத் துவக்கினார். அவருடைய எழுத்துகள் அன்றாட ரஷ்ய வாழ்க்கையின் தினசரி நடவடிக்கைகளைக் குறுகிய, நகைச்சுவையான காட்சிகளை விளக்கும் காட்சிகளாக அமைந்திருந்தன. அவற்றில் பலவற்றை "அன்டோஷா செக்கோன்ட்" மற்றும் மண்ணீரலற்ற மனிதன் போன்ற புனைபெயர்களிலேயே எழுதி வந்தார். அவரது அந்த குறிப்பிடத்தக்க எழுத்துகள் அவருக்குப் படிப்படியாக, நன்மதிப்பைப் பெற்றுத் தந்தன. ரஷ்ய தெரு வாழ்க்கையை வஞ்சகப் புகழ்ச்சியுடன் எழுதக்கூடியவர் என அடையாளப்படுத்தப்பட்டார். 1882 ஆம் ஆண்டில், நிகோலாய் லேய்க்கின் என்னும் அக்காலகட்டத்து முன்னணிப் பதிப்பாளருக்குச் சொந்தமான, ஓஸ்கோல்கியில் எழுதினார். இந்தக் காலகட்டத்தில் செக்கோவின் எழுத்துத் தொனி, அவரது வழமையான முதிர்ச்சியான புனைவுகளைவிடக் கடுமையானதாகக் காணப்பட்டன.
1890 ஆம் ஆண்டில், செக்காவ் ஜப்பான் நாட்டின் வடக்கில் காணப்படும் ஷேகலின் தீவில், ரஷ்ய தூர கிழக்கு மற்றும் கத்தோர்கா அல்லது தண்டனைக்குரிய குடியிருப்புப் பகுதியில், தொடர்வண்டி, குதிரை பூட்டப்பட்ட வண்டி மற்றும் ஆற்றின் நீராவிப் படகு மூலம் கடினமான பயணம் மேற்கொண்டார். சுமார் மூன்று மாத காலம் அந்த இடத்தில் தங்கியிருந்து, அங்கு வசித்த ஆயிரக்கணக்கான குற்றவாளிகள் மற்றும் மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பிற்காகக் குடியேறியவர்கள் ஆகியோரிடம் நேர்காணல் எடுத்தார். செக்காவினின் ஷெகாலினுக்கான அந்த இரண்டரை மாத பயணத்தின்போது அவர் எழுதிய கடிதங்கள் சிறந்த படைப்பாக நோக்கப்படுகின்றன. டோம்சுக் என்னும் நகரைப்பற்றி அவர் தனது சகோதரிக்கு எழுதிய குறிப்புகள் தவறானவையாகக் கருதப்பட்டன. அந்த நகரத்து மாந்தர் அனைவருமே மந்தமானவர்கள் என அவர் குறிப்பிட்டிருந்தார். பிற்காலத்தில் டோம்சுக் மக்கள், அவர் கூறிய கருத்துக்குப் பதிலடி கொடுக்கும் விதமாக, அவரைக் கேலி செய்வதுபோன்ற அவருடைய ஒரு சிலையை நிறுவினார்கள்.
ஆன்டன் பாவ்லோவிச் செகாவ் ஒரு உருசிய நாடக ஆசிரியர் மற்றும் சிறுகதை எழுத்தாளர் ஆவார். இவர் புனைகதை இலக்கிய உலகில் தலைசிறந்தவராகக் கருதப்படுகிறார். நாடக ஆசிரியராக இருந்து இவர் படைத்த கடற்புறா, அங்கிள் வான்யா, மூன்று சகோதரிகள், செர்ரிப் பழத்தோட்டம் ஆகிய நான்கு செவ்வியல் நாடகங்கள் மற்றும் இவரது சிறந்த சிறுகதைகளும் ஏனைய எழுத்தாளர்கள் மற்றும் விமர்சகர்களிடம் இவருக்குத் தனி மரியாதையை ஏற்படுத்தின. ஹென்ரிக் இப்சன், ஆகஸ்ட் ஸ்ட்ரின்ட்பெர்க் ஆகிய இருவருடனும் செகாவ் இணைந்து நவீனத்துவத்தை மேடைகளில் புகுத்தினார். நவீனத்துவத்தை நாடகங்களில் தொடங்கி வைத்ததில் இம்மூவரும் முக்கியமானவர்களாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றனர். செகாவ் தனது இலக்கியப் பயணத்தினுடன் கூடவே, மருத்துவர் பணியையும் செவ்வனே மேற்கொண்டு வந்தார். "மருத்துவம் என் சட்டப்பூர்வமான மனைவி" என்றும், இலக்கியம் எனது துணைவி என்றும் கூறியுள்ளார்.
1904 ஆம் ஆண்டு மே மாதத்தில் செக்கோவ் காசநோயால் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டார். அதுகுறித்து "அவரைப் பார்த்த அனைவரும் அவர் இறுதிக் கட்டத்தை நெருங்கிவிட்டதாகத் தமக்குள் நினைத்தனர். ஆனால் அவர் தனது முடிவை நெருங்க நெருங்க, அதனை உணர்ந்து கொள்ளாதவராகவே காணப்பட்டார்". மிக்கேல் செக்கோவ் நினைவுகூர்ந்தார். இறுதியில், ஜூன் மாதம் மூன்றாம் நாள், அவர் பிளாக் வனிலுள்ள ஜேர்மனிய ஸ்பா நகரமான பேடன்வெலைருக்காக ஓல்காவுடன் சென்றார். அங்கிருந்து அவர் தனது சகோதரியான மாஷாவிற்கு வெளிப்படையாக, நகைச்சுவையாக எழுதிய கடிதங்களில் உணவு மற்றும் சமுதாயவெளி பற்றி விவரிக்கிறார். மேலும், அன்டன் செக்காவ் அவரது தாயாருக்கும் சகோதரிக்கும் தான் நலமாகி வருவதாகக் கூறி வந்தார். அவர் எழுதிய கடைசி கடிதத்தில், ஜேர்மானியப் பெண்கள் ஆடைகள் அணிந்திருக்கும் முறை பற்றி மனவேதனையடைந்தார்.
1896 ஆம் ஆண்டில் இவரது முதல் நாடகமான கடற்புறா படுதோல்வியடைந்த போது, செக் கோவ் நாடகம் எழுதுவதைக் கைவிட்டார். த சீகல் நாடகத்தின் வரவேற்புக்குப் பின், மீளவும் 1898-இல் கான்சிட்டாண்டின் தாலின்சிலாவிசிக்கியின் மாஸ்கோ கலை அரங்கில் அரங்கேறியபோது இது பெரும் புகழ்பெற்றது. அதன் பின்னரே, மூன்று சகோதரிகள் மற்றும் செர்ரி பழத்தோட்டம் ஆகிய நாடகங்கள் அரங்கேற்றப்பட்டன. இவை நாடகக் குழுமத்தினருக்கும், பார்வையாளர்களுக்கும் சவாலாக இருந்தன. மேலும், செகாவின் இந்நாடகங்கள் மரபுவழி நடிப்புக்குப் பதிலாக, பார்வையாளர்களுக்கு "மனநிலை சார்ந்த அரங்கியல்" என்னும் நுட்பத்தையும், "நாடகத்தின் உரைகளுக்குள் ஆழ்ந்து போகும் நிலையையும்" கொடுத்தன.
1884 மற்றும் 1885 ஆம் ஆண்டுகளில், செக்கோவ் காசநோய் பாதிப்பிற்கு ஆட்பட்டார். 1886 இல் அதன் பாதிப்புகளால் உடல்நிலை மோசமடைந்தது. ஆனால், அவர் தனது குடும்பத்தாரோ அல்லது அவரது நண்பர்களிடமோ தனது காசநோயைப் பற்றிக் கூற மறுத்து விட்டார். வாராந்திர ப் பத்திரிகைகளுக்கு அவர் தொடர்ச்சியாக எழுதி, அதன் மூலமாகப் பணம் சம்பாதித்துக் குடும்பத்தைப் படிப்படியாக அனைத்து வசதிகளுடன் மேம்படுத்தினார்.
1879 இல் செக்கோவ் தனது பள்ளிப்படிப்பை நிறைவு செய்தார். அதன்பின், அவரது குடும்பத்தினருடன் மாஸ்கோ சென்றடைந்தார். பிறகு, மருத்துவப் பள்ளிப் படிப்பிற்கான சேர்க்கையினை . செசெநோவ் மாஸ்கோ மாநில முதல் மருத்துவப் பல்கலைக்கழகத்தில் தொடங்கினார்.
செக்கோவ் தான் முதலில் எழுதிய கதைகளைப் பணத்துக்காகவே எழுதினார். ஆனால், அவரது கலைப்படைப்பு ஈர்ப்பு அதிகரித்தபோது, தற்காலச் சிறுகதை வளர்ச்சியில் பின்னர் செல்வாக்கு ஏற்படுத்திய பல புதுமைகளை அவர் தனது கதைகளில் அன்று புகுத்தினார்.
1884 ஆம் ஆண்டில், செக்கோவ் மருத்துவராகப் பணியாற்றத் தொடங்கினார். இதனை அவர் தனது முதல் தொழிலாகக் கருதினார். ஆனாலும், ஏழை மக்களுக்கு இலவசமாகவே மருத்துவம் செய்ததனால், அவருக்கு அதிலிருந்து சிறிதளவு பணமே சம்பாதிக்க முடிந்தது.
அவருடைய ஆய்வுப்பணி 1948 இல் தொடங்கியது. 1951 இல் பிரான்சுக்குப் பயணமானார். அங்கிருந்து திரும்பி வந்ததும் பொருளியல் ஆலோசகர் குழுவில் ஆய்வு உதவியாளராகச் சேர்ந்தார். இவருடைய ஆசிரியர் பணி ஆர்வர்டு பல்கலைக் கழகத்தில் தொடங்கியது.
1964 இல் லாய்ட் ருடால்ப் சிகாகோ பல்கலைக் கழகத்தில் பேராசிரியராகச் சேர்ந்து 34 ஆண்டுகள் பல பொறுப்புகளில் இருந்து பணி செய்தார். 2002 இல் ஒய்வு பெற்றாலும் மதிப்புறு பேராசிரியராக சிகாகோ பல்கலைக் கழகத்தில் தொடர்ந்து பணி செய்தார்.
லாயிட் ருடால்ப் சிகாகோவில் பிறந்தார். சிகாகோவிலும் எல்ஜினிலும் வளர்ந்தார். எல்ஜின் பள்ளியில் சேர்ந்து படித்தார். ஆர்வர்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் இளங்கலைப் பட்டம் 1948 ஆம் ஆண்டில் பெற்றார். எம்பிஏ பட்டம் 1950 ஆம் ஆண்டில் பெற்றார்.
பின்னர் 1956 இல் ஆர்வர்ட் பல்கலைக் கழகத்தில் ஆய்வுப் பட்டம் பெற்றார். 18 ஆம் நூற்றாண்டில் இங்கிலாந்திலும் அமெரிக்காவிலும் அரசியல் கட்சிகளின் நிலைமைகள் பற்றிய ஆய்வைச் செய்தார்.
லாயிட் ருடால்ப் என்பவர் அமெரிக்க நூலாசிரியர், கல்வியாளர் மற்றும் அரசியல் ஆய்வாளர் ஆவார். சிகாகோ பல்கலைக்கழகத்தின் மதிப்புறு பேராசிரியராக இருந்தார். இவருடைய எழுத்துக்களும் படைப்புகளும் இந்தியாவின் அரசியல் சமூக தளங்களைப் பற்றியதாக இருந்தன.
நிறுவனப்படுத்தப்பட்ட அரசியல், பொருளாதாரம் பற்றியும் தெற்கு ஆசிய நிலைமைகளை ஒப்பிட்டும் ருடால்பின் ஆய்வுகள் இருந்தன.
ருடால்பும் அவருடைய மனைவியும் சேர்ந்து எட்டு நூல்கள் எழுதினார்கள். இந்தியாவின் பழைய மரபுகள் பற்றியும் புதிய பழக்கங்கள் பற்றியும் ஆய்வு செய்து தி மாடர்னிட்டி ஆப் டிரெடிஷன் என்னும் நூலில் எழுதினர்.
ருடால்ப் தம் நீண்ட கால நண்பர், உடன் பணி செய்த நூலாசிரியர், பெண்மணியான சூசன் ஹோபர் என்பவரை 1952இல் திருமணம் புரிந்து கொண்டார். இவர்களுக்கு மூன்று பிள்ளைகள்.
சிகாகோ பல்கலைக் கழகத்திலிருந்து இருவரும் பணி ஒய்வு பெற்ற பிறகு ருடால்ப் இணையர் அமெரிக்காவிலும் இந்தியாவிலும் மாறி மாறி வாழ்ந்து வந்தார்கள்.
பொன்னுசாமி மோகன் ஒரு இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் இந்திய மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்டு கட்சியின் மாநில செயற்குழு உறுப்பினராக இருந்தார். இவர் 13 ஆவது மற்றும் 14 ஆவது மக்களவையின் உறுப்பினர் ஆவார். தமிழ்நாட்டில் மதுரை மக்களவைத் தொகுதியிலிருந்து இந்திய பொதுவுடமைக் கட்சி சார்பில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார்.
துளையிடப்பட்ட அட்டைக்கற்றை, கோளஆடிகள், ஒளிசிந்தும் இருமைவாய், ஒளிப்பரவலாக்கும் அமைப்பு, டுநுனு ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைத்து மடிப்புநோக்கி அமைக்கப்படுகிறது. 8 கிராம் எடையுள்ள ஒரு மடிப்பு நோக்கி 140 மடங்கு முதல் 2000 மடங்கு வரை உருப்பெருக்குகிறது. ஒரு காந்தமும் அதனுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளதால் மடிப்புநோக்கியை அலைபேசி கருவியுடன் கூட ஒட்டவைத்துக்கொள்ள முடியும். மடிப்பு நோக்கியைக் கொண்டு எஸ்சொ;ஸியா மற்றும் லெய்ஷ்மேனியா போன்ற ஒட்டுண்ணிகளைக்கூடக் காண முடியும்.
மடிப்புநோக்கி என்பது ஒரு காணியல் நுண்ணோக்கி ஆகும். இது காகிதத் தாள்கள், வில்லைகள் போன்ற எளிய பொருட்களால் ஆன பாகங்களைக்கொண்டு உருவாக்கப்படுவது ஆகும். இது மனுபிரகாஷ் என்பவரால் வடிவமைக்கப்பட்டு, மிகவும் மலிவான விலையில் உருவாக்கப்பட்ட நுண்ணோக்கி ஆகும். மனுபிரகாஷ் என்பவர் ஒரு அமெரிக்கவாழ் இந்திய அறிவியலாளர் ஆவார். அறிவியலை எளிமைப்படுத்தும், மலிவானதாக்கும் எளிய அறிவியல் என்னும் ஒரு இயக்கத்தின் ஒரு பகுதியான கண்டுபிடிப்பாக இது உள்ளது.
மனுபிரகாஷ் அமெரிக்காவின் ஸ்டான்ஃபோர்டு மருத்துவ பல்கலைக்கழகத்தில் உயிரிப்பொறியியல்துறையில் துணைநிலை பேராசிரியராகப் பணியாற்றுகிறார். அவரது குழுவினரால் மடிப்புநோக்கி என்ற புதியவகை நுண்ணோக்கி உருவாக்கப்பட்டது. பில்ரூமெலிண்டாகேட்ஸ் அறக்கட்டளை உட்பட பல்வேறு நிறுவனங்களால் இத்திட்டத்திற்கு நிதி ஒதுக்கப்பட்டது. பில் ரூமெலிண்டா கேட்ஸ் அறக்கட்டளை மட்டும் 2012ம் ஆண்டு 100000 உதவித்தொகை கொடுத்துள்ளது.
மனுபிரகாஷ் தாய்லாந்தில் ஒரு ஆராய்ச்சி நிலையத்தில் பணியாற்றும் போது அங்குள்ள பணியாளார்கள் பெரும்பான்மையானோர் ஆய்வக நுண்ணோக்கியை பயன்படுத்த தயங்கினர். ஏனெனில் அதன் விலை பணியாளார்களின் மாத சம்பளத்தை விட உயர்வானதாக இருந்ததாகும். அப்போதுதான் மனுபிரகாஷ் விலைமலிவான நுண்ணோக்கியை உருவாக்க முனைந்தார்.
ஆண்டன்வான் லூவன்ஹூக் என்பவரால் முதன்முதலாக எளிய கோள ஆடிகளைப் பயன்படுத்தி நுண்ணோக்கி உருவாக்கப்பட்டது. அவர் அந்நுண்ணோக்கியை பயன்படுத்து முதன் முதலாக ஓரணு உயிரினங்களை கண்டவராவார்.
சங்க உறுப்பினர்களிடமிருந்து பெறப்பட்ட நன்கொடைகளைக் கொண்டு 1965 ஆம் ஆண்டில் நாடார் மகாஜன சங்கத்தால் இக்கல்லூரி துவங்கப்பட்டது. இக்கல்லூரிக்கு எஸ். வெள்ளைச்சாமி நாடார் ஒரு லட்சம் ரூபாய் நன்கொடை அளித்தார். இதன் துவக்கத்தில் 330 மாணவர்கள்,15 ஆசிரியர்கள்,12 அலுவலக பணியாளர்களுடன் துவங்கப்பட்டது. இக்கல்லூரியை 1965 சூலை 20 அன்று கு காமராசர் திறந்துவைத்தார். 986 ஆம் ஆண்டில், இது இருபாலருக்கான கல்வி நிறுவனமாக மாற்றப்பட்டது, 2007 இல், தன்னாட்சி பெற்றது. இது முதுகலை ஆராய்ச்சி படிப்புகளை வழங்கும் நிறுவனமாகவும் இப்போது உள்ளது.
1990 ஆம் ஆண்டு, கல்லூரி தனது வெள்ளி விழாவை கொண்டாடியது அதற்கு அப்போதைய தமிழ்நாட்டின் ஆளுநராக இருந்த சுர்ஜீத் சிங் பர்னாலா அவர்கள் சிறப்பு விருந்தினராக பங்கேற்றார். முன்னாள் மத்திய மந்திரி மோகன் குமாரமங்கலம், முன்னாள் முதலமைச்சர்மு.கருணாநிதி, ஜோர்ஜ் பெர்னாண்டஸ் ஆகிய பலர் இந்த கல்லூரிக்கு விஜயம் செய்துள்ளனர்.
நாடார் மகாஜன சங்கத்தின் எஸ். வெள்ளைச்சாமி நாடார் கல்லூரி என்பது இந்தியாவின், தமிழ்நாட்டின், மதுரையின், நாகமலையில் அமைந்துள்ள ஒரு கல்வி நிறுவனமாகும். இது 1965 ஆம் ஆண்டில் நாடார் மகாஜன சங்கத்தால் தொடங்கப்பட்டது. இக்கல்லூரியானது இளங்கலை மற்றும் முதுநிலை பட்டப் படிப்புகளை வழங்குகிறது. இந்த கல்லூரியானது மதுரை காமராசர் பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைவுபெற்றுள்ளது. இது தன்னாட்சி பெற்றதாகவும், ஐஎஸ்ஓ 9001: 2008 சான்றளிக்கப்பட்ட நிறுவனமாக உள்ளது. மேலும் 10 மார்ச் 2012 அன்று பெங்களூரில் உள்ள தேசிய மதிப்பீட்டு மற்றும் அங்கீகார கவுன்சில் "ஏ" தர அங்கீகாரத்தை பெற்றது.
இந்த வளாகத்தில் 14 வழக்கமான படிப்புகள் மற்றும் 24 சுயநிதி படிப்புகள் ஆகியவை அடங்கும். இதில் ஏஐசிஇடிஏ -வின் அங்கீகாரம் பெற்ற, எம்பிஏ மற்றும் எம்.சி.ஏ போன்றவையும் அடங்கும்.
வை. பாலசுந்தரம் , ஓர் இந்திய அரசியல்வாதியும், தமிழ்நாட்டின் முன்னாள் சட்டமன்ற உறுப்பினரும் ஆவார். சென்னை மாநகராட்சியின் மேயராக 1969–70ஆம் ஆண்டுகள் பதவி வகித்தார்.இவர் 1971 ஆம் ஆண்டு நடந்த சட்டமன்ற தேர்தலில், அச்சரப்பாக்கம் தொகுதியிலிருந்து, திராவிட முன்னேற்றக் கழக வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டு, தமிழ்நாடு சட்டமன்றத்திற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.சென்னையின் ஐம்பெரும் ஆளுமைகள் என்று அறியப்படுகிற ஐயா இளைய பெருமாள், சொல்லின் செல்வர் சக்திதாசன், பெரியவர் சுந்தரராசனார், டாக்டர் சேப்பன் இவர்களோடு ஒரு இணைப் போராளியாகச் செயலாற்றியவர்.அம்பேத்கர் மக்கள் இயக்கத்தின் நிறுவனத் தலைவருமாவார் .
பொதுத்துறை நிறுவனங்களுக்கான ஆய்வுக்குழுவின் சட்டமன்றக் குழுத்தலைவராகவும் செயற்பட்டார். அக்குழு சார்பாக வெளிநாடுகளுக்குப் பயணம் மேற்கொண்டு திரும்பிய அவர் அப்போது சென்னையில் கட்டத் தொடங்கியிருந்த அண்ணா மேம்பாலத்திற்கான மாதிரியாக, வரைபடம் ஒன்றைப் பரிந்துரைத்தார். அதன்படி அண்ணா மேம்பாலத்தின் அமைப்பு ஒழுங்கு செய்யப்பட்டது. காவலர்களுக்கான கால்சட்டை பற்றிச் சட்டப்பேரவையில் இவர் எழுப்பிய கேள்வியின் பேரிலேயே முழுக்கால்சட்டையாக அது மாற்றப்பட்டது.
அம்பேத்கர் மக்கள் இயக்கம் தொடங்கப்பட்ட பின்னால் வைபா நடத்திய பேரணிகள், மாநாடுகள் தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் குறிப்பிடத்தக்கவை. 1980களில் நிறையப் போராட்டங்களில் அமைப்பு ஈடுபட்டது. குறிப்பாக அம்பேத்கரிய இயக்கங்கள் பெரும்பாலும் வடமாவட்டச் செல்வாக்கிலானதாக இருந்துவந்த நிலையில் வடக்கே தொடங்கப்பட்ட அமைப்பானது தென்மாவட்டங்களிலும் சற்றே விரிந்து செயல்பட்டதென்றால் அது அம்பேத்கர் மக்கள் இயக்கம்தான்.
கலாம் சோதனைக் கோளின் எடை 64 கிராம் ஆகும். இச்செயற்கைக்கோள் 3.8 செ.மீ அளவுள்ள கனசதுரத்தில் பொருத்தப்பட்டது. மேலும், இச்சோதனைக்கோள் முப்பரிமாணப் பொருட்கள் உற்பத்தித் தொழில் நுட்பத்துடன் கார்பன் இழை பலபடியைப் பயன்படுத்தி உருவாக்கப்பட்டது. துணை சுற்றுவட்டப் பாதையில் செலுத்தும் ராக்கெட் மூலம் இச்செயற்கைக் கோள் விண்வெளிக்கு அனுப்பப்பட்டது. விண்வெளிப் பயணத்திற்குப் பிறகான செயற்கைக்கோளின் திட்ட நேரம் சுமார் 240 நிமிடங்கள் இருக்கும் என எதிர்பார்க்கப்பட்டது. புவியீர்ப்பு விசை குறைந்த விண்வெளிச் சூழலில் முப்பரிமாண தொழில் நுட்ப கார்பன் இழையின் செயற்பாட்டை விளக்க 12 நிமிடங்கள் மட்டுமே இச்செயற்கைக் கோளை இயக்கமுடியும்.
சென்னையில் அமைந்துள்ள ஆராய்ச்சி நிறுவனமான இந்திய விண்வெளிக் குழந்தைகள் என்ற அமைப்பின் மூலம் கியூப்சு இன் சுபேசு என்ற உலகாய அளவு போட்டியில் கலந்து கொள்வதற்காக இந்தியாவைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் சேர்ந்து இச்செயற்கைக் கோளை உருவாக்கினார்கள். தமிழ் நாட்டின் கரூர் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த முகமத் ரிசத் சாரூக் என்ற 18 வயது மாணவர் இரண்டு ஆண்டுகள் உழைத்து இச்செயற்கோளை வடிவமைத்தார். இவர் தானிசுக் திவேவ்டி, அப்துல் காசிப், கோபிநாத், யாக்னாசாய், வினய் எசு பரத்வாச் போன்ற மாணவர்களுடன் இணைந்து இச்சாதனையை நிகழ்த்தினார். இப்போட்டியில் கலந்து கொண்ட 80 மாதிரிகளில் ரிசத் சாருக்கின் வடிவமைப்பே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.
1770-இல் பாஸ்டன் படுகொலை மற்றும் 1772-இல் ரோட் தீவில் காஸ்பீ எரிக்கப்பட்டது, பின்னர் 1773-ஆம் ஆண்டில் போஸ்டன் தேநீர் விருந்து என ஆர்ப்பாட்டங்கள் சீராக அதிகரித்தன. போஸ்டன் துறைமுகத்தை மூடி, தொடர்ச்சியான தண்டனைச் சட்டங்களை அமல்படுத்தியதன் மூலம் பிரித்தானிய அரசு பதிலளித்தது. இது மாசசூசெட்ஸ் பே காலனியின் சுய-அரசாங்க உரிமைகளை திறம்பட ரத்து செய்தது. மற்ற காலனிகள் மாசசூசெட்ஸின் பின்னால் அணிதிரண்டன, மற்றும் அமெரிக்க தேசபக்த தலைவர்களின் ஒரு குழு 1774-ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் கான்டினென்டல் காங்கிரசில் தங்கள் சொந்த அரசாங்கத்தை அமைத்து பிரிட்டனுக்கு எதிரான தங்கள் எதிர்ப்பை ஒருங்கிணைத்தது. மற்ற காலனித்துவவாதிகள் அரசாட்சிக்கு விசுவாசத்தை தக்க வைத்துக் கொண்டனர், மேலும் அவர்கள் விசுவாசவாதிகள் அல்லது டோரிகள் என்று அழைக்கப்பட்டனர்.
அமெரிக்கப் புரட்சி என்பது 1765 மற்றும் 1783-ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடையில் நடைபெற்ற ஒரு அரசியல் எழுச்சியாகும். அமெரிக்க புரட்சிகரப் போரில் , அமெரிக்க தேசபக்தர்கள் பதின்மூன்று காலனிகளில் பிரான்சின் உதவியுடன் ஆங்கிலேயர்களை தோற்கடித்து, பிரிட்டனில் இருந்து சுதந்திரம் பெற்றதோடு அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளை நிறுவினர். அமெரிக்காவின் காலனித்துவ வரலாறு 1765-ஆம் ஆண்டில் முத்திரைச் சட்டம் பேராயத்துடன் தொடங்குகிறது. இந்த மாநாட்டில் கலந்து கொண்ட வட அமெரிக்காவின் காலனித்துவ நாடுகளின் பிரதிநிதிகள் பிரித்தானிய பாராளுமன்றத்தால் அமைக்கப்பட்டுள்ள நிர்வாக அமைப்பில் தங்களுக்கான பிரதிநிதித்துவம் அளிக்காமல் வரி செலுத்த இயலாது என்று அறிவித்தனர்.
14 ஜனவரி - சுர்ஜித்சிங் பர்னாலா, 91, முன்னாள் மத்திய அமைச்சர், பஞ்சாபின் முன்னாள் முதலமைச்சர், பல மாநிலங்களின் முன்னாள் கவர்னர்
இந்திய நிகழ்வுகள் 2017 என்பது இந்த ஆண்டில் நிகழ்ந்த தேசிய மட்ட நிகழ்வுகள் மற்றும் சம்பவங்கள் ஆகியவையின் தொகுப்பு ஆகும்.