polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
மித்ரா 1836 இல் கொல்கத்தா பொது நூலகத்தில் துணை நூலகராக சேர்ந்தார். எஸ்ப்ளேனேடில் ஸ்ட்ராங் என்ற ஆங்கிலேயரின் இல்லத்தில் அதே ஆண்டு நூலகம் நிறுவப்பட்டது. இது பின்னர் ஃபோர்ட் வில்லியம் கல்லூரிக்கு மாற்றப்பட்டது, சார்லஸ் மெட்கால்பின் நினைவாக மரியாதை செலுத்துவதற்காக மெட்காஃப் ஹால் கட்டப்பட்டபோது, நூலகம் 1844 இல் மண்டபத்திற்கு மாற்றப்பட்டது. அங்கு, மித்ரா விரைவாக ஏணியில் ஏறி புத்தகங்களை எடுத்துத் தரும் நூலகர், செயலாளர் மற்றும் இறுதியாக நூலகத்தின் மேற்பார்வையாளர், போன்ற பதவிகளை ஓய்வு பெறும் வரை அவர் வகித்தார்.
மித்ரா குறிப்பாக பத்திரிகை மற்றும் வங்காள இலக்கிய வளர்ச்சியில் தனது பங்களிப்புக்காக அறியப்படுகிறார். இங்கிலீசுமேன், இந்தியன் ஃபீல்ட், இந்து பேட்ரியாட், ஃப்ரெண்ட் ஆப் இந்தியா, கொல்கத்தா ரெவ்யூ, பெங்கால் ஹர்கரா மற்றும் பெங்கால் ஸ்பெக்டேட்டர் போன்ற பத்திரிகைகளுக்கு, வழக்கமான பங்களிப்பாளராக இருந்தார். அவரது தெரோஜியன் நண்பர் ரசிக் கிருஷ்ணா மல்லிக்குடன் இணைந்து, அவர் ஞானேசுவான் பத்திரிகையைத் திருத்தியுள்ளார். மற்றொரு தெரோஜியன், ராம் கோபால் கோஷ், அதனுடன் தொடர்புடையவர் ஆவார்.
நாட்டின் விவசாய வளர்ச்சியில் அவருக்கு ஆர்வம் இருந்தது. நிரந்தர தீர்வு, தி ஜெமிந்தர் மற்றும் ரியோட்ஸ் பற்றிய அவரது விமர்சனம் ஒரு பரபரப்பை உருவாக்கியது. வேளாண் சங்கத்தில் உறுப்பினராக இருந்தபோது, விவசாயம் குறித்த புத்தகங்களை ஆங்கிலத்திலிருந்து வங்காளத்திற்கு மொழிபெயர்ப்பதற்கான ஒரு அமைப்பைத் தொடங்கினார். 1881 ஆம் ஆண்டில், மேடம் பிளேவட்ஸ்கி மற்றும் கர்னல் ஓல்காட் ஆகியோர் இந்தியாவுக்குச் சென்றபோது, அவர் பிரம்மஞான சபையுடன் தொடர்பு கொண்டார்.
அவர் தனது ஒவ்வொரு நாளையும், பல்வேறு சமூக நல நடவடிக்கைகளுடன் தொடர்பு கொண்டிருந்தார். அவர் கொல்கத்தா பல்கலைக்கழக செனட், விலங்குகள் மீதான கொடுமையைத் தடுக்கும் சமூகம் மற்றும் பெத்துன் சமூகம் ஆகியவற்றில் உறுப்பினராக இருந்தார். அவர் பிரித்தானிய இந்திய சமூகத்தின் செயலாளராக இருந்தார். மேலும், அவர் சமாதான நீதிபதியாகவும் இருந்தார் .
1310-1311 காலப்பகுதியில், தில்லி சுல்தானகத்தின் ஆட்சியாளர் அலாவுதீன் கில்சி தன் தலைமைப் படைத்தலைவர் மாலிக் கபூர் தலைமையிலான படைகளை இந்திய துணைக்கண்டத்தின் தெற்கே உள்ள நாடுகளைக் கைப்பற்ற அனுப்பினார். போசளர்களை அடிமைப்படுத்திய பின்னர், மாலிக் கபூர் இன்றைய தமிழ்நாட்டின் பாண்டிய நாட்டின் மீது படையெடுத்தார். இதற்கு பாண்டிய சகோதரர்களான வீரபாண்டியன் மற்றும் சுந்தரபாண்டியன் ஆகியோருக்கு இடையிலான தொடர்ச்சியான போரைப் பயன்படுத்திக் கொண்டார். 1311 மார்ச்-ஏப்ரல் காலக்கட்டத்தில், பாண்டிய நாட்டில் அவர்களின் தலைநகர் மதுரை உட்பட பல இடங்களில் திடீர்த்தாக்குதல் நடத்தினார். தில்லி சுல்தானகத்துக்கு அடங்கிய ஆட்சியாளராக பாண்டிய மன்னரை அவரால் செய்ய முடியவில்லை, ஆனால் தமிழ்நாட்டில் இருந்து யானைகள், குதிரைகள், தங்கம் மற்றும் விலைமதிப்பற்ற கற்கள் உட்பட பெரிய கொள்ளை பொருட்களைப் பெற்றார்.
அடுத்து, மாலிக் கஃபூர், வீர பாண்டியானின் தலைமையகத்திற்கு அணிவகுத்தார். இந்த தலைமையகமானது அமீர் குஸ்ராவால் "பேர்துல்" என்று அழைக்கப்பட்டது. இது குர்திஷ் எழுத்தாளர் அபுல்-ஃபிதாவின் புத்தகமான தக்வாம் அல்-புல்டினில் குறிப்பிடப்படும் ம'பார் நாட்டின் தலைநகராக குறிப்பிடப்படும் "பர்தாவல்" என்பதை ஒத்து உள்ளது. பிரிட்டிஷ் அறிஞர் ஏ. பர்னெல் பர்துலை விருத்தாச்சலம் என்று அடையாளம் காட்டினார். "பிர்-தோல்" என்று பெயரை மொழிபெயர்க்கும் முகமது ஹபீப் மற்றும் பனார்சி பிரசாத் சக்ஸேனா ஆகியோரின் கூற்றுப்படி, இந்த சொல் வீர பாண்டியனின் தலைநகரைக் குறிக்க குஸ்ராவ் கண்டுபிடித்த பேச்சின் உருவமாக இருக்கலாம். இது "பிர்" மற்றும் "தோல்" ஆகிய சொற்களிலிருந்து பெறப்படலாம், இதனால் இது "வீர பாண்டியானின் டிரம் " க்கு சமம். மாலிக் கஃபூர் நகருக்குள் நுழைந்ததை விவரிக்கும் போது, குசுராவ் "பிர் தப்பி ஓடிவிட்டார், மற்றும் தோல் காலியாக இருந்தது" என்று கூறுகிறார்.
இந்த நேரத்தில், போசள நாட்டின் தெற்கே அமைந்துள்ள பாண்டிய நாடு அரசியல் கொந்தளிப்பில் இருந்தது. மன்னர் முதலாம் மாறவர்மன் குலசேகர பாண்டியன் இறந்த பிறகு, அவரது மகன்களான வீரபாண்டியன் மற்றும் சுந்தர பாண்டியன் ஆகியோர் அரியணைக்காக அடுத்தடுத்து போரில் ஈடுபட்டனர். பிற்கால வரலாற்றாசிரியர்கள் கூற்றின்படி சுந்தரபாண்டியன் மாலிக் கஃபூரின் உதவியை நாடினார், இது தில்லி படைகள் பாண்டிய நாட்டின் மீது படையெடுக்க வழிவகுத்தது. இருப்பினும், சமகால எழுத்தாளரான அமீர் குஸ்ராவின் எழுத்துக்கள் இந்த கூற்றில் சந்தேகத்தை ஏற்படுத்துகின்றன: குஸ்ராவின் குறிப்பில், மாலிக் கஃபூர் அவர்கள் இருவரின் கட்டுப்பாட்டுப் பிரதேசங்களிலும் திடீர்த்தாக்குதல் நடத்தப்பட்டதாக கூறுகிறது.
பாண்டிய நாடு உயரமான மலையால் அரண்செய்யப்பட்டதாக குஸ்ராவ் கூறுகிறார், ஆனால் மலையின் இருபுறமும் இரண்டு கணவாய்கள் இருந்தன. இந்த கணவாய்களை தர்மலி மற்றும் தபார் என்று குறிப்பிடுகிறார். இவை தாரமங்கலம் மற்றும் தொப்பூர் என அடையாளம் காணலாம். தில்லி இராணுவம் இந்த கணவாய்கள் வழியாக அணிவகுத்து, பின்னர் ஒரு ஆற்றின் கரையில் முகாமிட்டன . அடுத்து, படையெடுப்பாளர்கள் ஒரு கோட்டையைக் கைப்பற்றினர், அதை குஸ்ராவ் "மார்டி" என்று அழைக்கிறார். பனார்சி பிரசாத் சக்ஸேனாவின் கூற்றுப்படி, கோட்டையின் பாதுகாவலர்களைக் குறிக்க, குஸ்ராவ் "மார்டி" ஐ "நமார்டி" க்குப் பயன்படுத்துகிறார். தில்லி இராணுவம் மார்டி மக்களை படுகொலை செய்தது.
தில்லி தளபதிகள் வீர பாண்டியனைக் கண்டுபிடிக்க விரும்பினர், மேலும் அவரை தில்லி சுல்தானகத்தின் மேலாட்சியை ஏற்று கப்பம் செலுத்தும் அரசாக மாறும்படி கட்டாயப்படுத்த விரும்பினர். வீர பாண்டியன் தனது மூதாதையர்களின் ஜல-கோட்டைக்கு தப்பிச் சென்றதாக அவர்கள் சந்தேகித்தனர். அவர்கள் ஜல-கோட்டையை நோக்கி அணிவகுக்கத் தொடங்கினர், ஆனால் அந்த இடத்திலிருந்து வரும் மக்கள் அவர் அங்கு இல்லை என்று அவர்களுக்குத் தெரிவித்தனர். இறுதியில், தில்லி தளபதிகள் வீர பாண்டியனைக் கண்டுபிடிப்பதில் நம்பிக்கையற்று அது கடினமான பணி என்று முடிவு செய்து, கண்ணனூருக்குத் திரும்ப முடிவு செய்தனர்.
இந்த நேரத்தில், சுந்தர பாண்டியன் ஏற்கனவே தனது ராணிகளுடன் நகரத்தை விட்டு வெளியேறிவிட்டார். தில்லி இராணுவம் முதலில் "ஜக்னர்" கோயிலுக்கு யானைகளையும் புதையல்களையும் கண்டுபிடிக்கும் நோக்கத்துடன் சென்றது. (எச். எம். எலியட் "ஜக்னரை" "ஜகந்நாதர்" என்று மொழிபெயர்த்தார், ஆனால் வரலாற்றாசிரியர் சா. கிருஷ்ணசுவாமி ஐயங்கார் "ஜக்னரை" "சொக்கநாதர்" என்று அடையாளப்படுத்துகிறார், இது மதுரையின் காவல் தெய்வமான சிவனின் ஒரு அம்சமாகும்.) கோயிலில் 2-3 யானைகள் மட்டுமே எஞ்சியிருப்பதைக் கண்டு மாலிக் கஃபூர் ஏமாற்றமடைந்தார். இதனால் அவர் மிகவும் கோபமடைந்து, கோவிலுக்கு தீ வைத்தார்.
1310 வாக்கில், தில்லி சுல்தானகத்தின் அலாவுதீன் கில்சி தென்னிந்தியாவில் தக்காணப் பகுதியின் யாதவர் மற்றும் காக்கத்தியர் போன்ற ஆட்சியாளர்களை தனது பேரரசுக்கு அடங்கிய அரசுகளாக்க கட்டாயப்படுத்தினார். 1310 காக்கத்தியர்களுக்கு எதிரான வாரங்கல் முற்றுகையின் போது, அலாவுதீனின் தளபதியான மாலிக் கபூர், யாதவர் மற்றும் காக்கத்தியரின் நாடுகளுக்கு தெற்கே உள்ள பகுதியும் மிகவும் செல்வவளம் கொண்டவை என்பதை அறிந்தார். தில்லிக்குத் திரும்பிய பிறகு, காஃபூர் இது குறித்து அலாவுதீனிடம் கூறினார், மேலும் இந்தியாவின் தென்பகுதிக்கு ஒரு பயணத்தை மேற்கொள்ள அனுமதி பெற்றார்.
மாலிக் கஃபூர் 1311 மார்ச் 10 அன்று துவாரசமுத்ரத்திலிருந்து பாண்டிய நாட்டை நோக்கி தனது பயணத்தைத் தொடங்கினார். அதன்பிறகு ஐந்து நாட்களுக்குப் பிறகு பாண்டிய நாட்டு எல்லையை அடைந்தார். தில்லி அரசவையைச் சேர்ந்த அமீர் குஸ்ராவ் என்பவர் குறிப்பிடுகையில், இந்த படை நடத்திய போது, தில்லி இராணுவம் கடுமையான நிலப்பரப்பைக் கண்டது, அங்கு கூர்மையான கற்கள் குதிரை குளம்புகளைக் கிழித்தன, மேலும் வீரர்கள் இரவில் "ஒட்டகத்தின் முதுகைவிட சீரற்ற" தரையில் படுத்துறங்க வேண்டியிருந்தது.
இரு சகோதரர்களுக்கிடையேயான போர் காரணமாக, பாண்டிய படைகள் அதிக எதிர்ப்பை காட்டக்கூடிய நிலையில் இல்லை. வீர பாண்டியன் முதலில் ஒரு தீவுக்கு தப்பிச் செல்ல திட்டமிட்டிருந்தார், ஆனால் சில காரணங்களால் அவ்வாறு செய்ய முடியவில்லை. அதற்கு பதிலாக, அவர் முதலில் கபம் என்ற நகரத்திற்கு படைகளுடன் சென்றார். அது எந்த நகரம் என்பது அடையாளம் காண இயலவில்லை. அவர் கபாமில் இருந்து வீரர்களையும் செல்வத்தையும் திரட்டினார், பின்னர் கந்தூருக்கு தப்பினார் (இது கொள்ளிடம் ஆற்றின் கரையில் உள்ள கண்ணனூர் என அடையாளம் காணப்பட்டது).
முசுலீம் வீரர்களின் உதவியுடன், தில்லி இராணுவமானது தப்பிச் சென்ற வீர பாண்டியனை பின் தொடர முயன்றது, ஆனால் அதிக மழை பெய்ததால் அவர்கள் பின்வாங்க வேண்டியிருந்தது. குஸ்ராவின் கூற்றுப்படி, கிராமப்புறங்கள் வெள்ளத்தில் மிகவும் மூழ்கியிருந்தன, "கிணற்றையும் சாலையையும் வேறுபடுத்தி பார்க்க இயலாதவாறு" வெள்ளம் சூழ்ந்திருந்தது. தில்லி இராணுவத்தின் பெரும்பகுதி பர்தூலில் முகாமிட்டது, அதே நேரத்தில் ஒரு படையணி வீர பாண்டியனைத் தேடிச் சென்றது. நள்ளிரவில், வீர பாண்டியன் கண்ணனூரில் இருப்பதாக செய்தி வந்து சேர்ந்தது.
தில்லி இராணுவம் நள்ளிரவில் பர்மத்புரியை அடைந்தது, மறுநாள் காலையில் 250 யானைகளை கைப்பற்றியது. படையெடுப்பாளர்கள் பின்னர் தங்கக் கோயிலைக் கொள்ளையடித்தனர், அதன் கூரை மற்றும் சுவர்கள் மாணிக்கங்கள் மற்றும் வைரங்களால் பதிக்கப்பட்டிருந்தன. அவர்கள் அனைவரும் சிவ லிங்கங்களை அழித்து மற்றும் நாராயண சிலையை வீழ்த்தினர். ஒரு காலத்தில் கஸ்தூரி வாசனை இருந்த தரையில் இப்போது துர்நாற்றம் வீசுகிறது என்று குஸ்ராவ் குறிப்பிடுகிறார்.
பர்மபுரியிலிருந்து, தில்லி இராணுவம் 1311 ஏப்ரல் 3 ஆம் தேதி பர்துலில் உள்ள தனது முகாமுக்கு திரும்பிச் சென்றது. அங்கு, படையெடுப்பாளர்கள் வீர பாண்டியனின் கோவிலை அழித்தனர். பின்னர் தில்லி படைகள் 1311 ஏப்ரல் 7 அன்று கனும் வந்தன. 5 நாட்களுக்குப் பிறகு, அவர்கள் சுந்தர பாண்டியனின் தலைநகரான மதுரையை அடைந்தனர்.
1311 இன் துவக்கத்தில், மாலிக் கஃபூர் ஒரு பெரிய இராணுவத்துடன் தக்காணத்தை அடைந்தார். பிப்ரவரியில், அவர் 10,000 வீரர்களுடன் போசளர்களின் தலைநகரான துவாரசாமுத்திரத்தை முற்றுகையிட்டார், மேலும் போசள மன்னர் வல்லாளரை தில்லி சுல்தானகத்தின் மேலாட்சியை ஏற்கும்படி கட்டாயப்படுத்தினார். அவர் 12 நாட்கள் துவாரசாமுத்ரத்தில் தங்கியிருந்தார், மீதமுள்ள இராணுவமும் துவாரசமுத்ரத்துக்கு வரும் வரை காத்திருந்தார்.
குஸ்ராவின் கூற்றுப்படி, மறுநாள் காலையில், பர்மத்புரி நகரத்தில் ஒரு தங்கக் கோயில் இருப்பதை தில்லி இராணுவம் அறிந்திருந்தது, அதைச் சுற்றி பல அரச யானைகள் சுற்றித் திரிகின்றன என்றும் அறிந்தது. சா. கிருஷ்ணசுவாமி ஐயங்கார் பர்மத்புரியை "பிரம்மபுரி" என்று அடையாளம் காணுகின்றார், அந்த நடராசர் கோயிலில் கூரையானது தங்கத்தால் வேயப்பட்டு இருந்தது.
தில்லி இராணுவம் கன மழையில் கண்ணனூரை நோக்கி அணிவகுத்துச் சென்றது, ஆனால் இந்த நேரத்தில், வீர பாண்டியன் தனது சில ஆதரவாளர்களுடன் ஒரு காட்டுக்கு தப்பிச் சென்றார். மழை நின்றபோது, முத்துக்கள் மற்றும் விலைமதிப்பற்ற கற்கள் போன்றவை ஏற்றப்பட்ட 108 யானைகளை படையெடுப்பாளர்கள் கைப்பற்றினர். கண்ணண்ணூரில் வசிப்பவர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர்.
14 ஆம் நூற்றாண்டின் வரலாற்றாசிரியர் இசாமியின் கூற்றுப்படி, தோற்கடிக்கப்பட்ட போசள மன்னர் வல்லாலார் பாண்டிய நாட்டை சூறையாடியபோது தில்லி இராணுவத்திற்கு வழிகாட்டினார். இருப்பினும், வரலாற்றாசிரியர் பனார்சி பிரசாத் சக்ஸேனா இந்த கூற்றை சந்தேகிக்கிறார், ஏனெனில் இது குஸ்ராவின் சமகால எழுத்துக்களில் இல்லை.
பர்துலில், தில்லி இராணுவம் பாண்டிய படையில் சுமார் 20,000 முஸ்லிம் படையினரைக் கண்டது. இந்த வீரர்கள் பாண்டியர்களை விட்டு வெளியேறி, தில்லி இராணுவத்தில் சேர்ந்தனர். விசுவாசதுரோகிகளாக இருப்பதற்காக அவர்களைக் கொல்வதற்கு பதிலாக, தில்லி தளபதிகள் அவர்களின் உயிரைக் காப்பாற்ற முடிவு செய்தனர்.
குஸ்ராவ் சுந்தர பாண்டியனை ஒரு பிராமணர் என்று வர்ணிக்கிறார், அவர் இந்து மன்னர்களிடையே ஒரு "முத்து" போன்றவர். நிலம் மற்றும் கடல் போன்றவற்றை ஆண்ட சுந்தரபாண்டியனுக்கு பெரிய இராணுவமும் பல கப்பல்களும் இருந்தன என்று அவர் கூறுகிறார்.
ஹரிஷ் வாஸ்வானி 1940 நவம்பரில் பலுசிஸ்தானின் மலைப்பிரதேசத்தில் லோர் இலாயியில் வாஸ்வானி குடும்பத்தில் பிறந்தார். இவரது குடும்பம், இவரது நான்கு உடன்பிறப்புகளுடன், 1947 இல் இந்தியப் பிரிவினைக்குப் பிறகு இந்தியாவுக்குச் சென்றது. அங்கு, இவர்கள் அகதிகளாக கடல் வழியாக சவுராஷ்டிரா மாநிலத்தை அடைந்தனர். இவர்கள் ஏராளமான இன்னல்களை எதிர்கொண்டனர். மேலும், இவர்கள் அகதி முகாம்களில் வாழ வேண்டியிருந்தது. சவுராஷ்டிராவில் உள்ள பன்ட்வாவில் தற்காலிகமாக குடியேறும் வரை குடும்பம் ஒரு ஊரிலிருந்து இன்னொரு ஊருக்குச் சென்றதால் இவரது பள்ளிக் கல்வி அடிக்கடி தடைபட்டது.
ஹரிஷ் ஹன்ஸ்ராஜ் வாஸ்வானி , ஒரு சிந்தி எழுத்தாளர், கவிஞர் மற்றும் விமர்சகர் ஆவார். இவர் அரசியல் அறிவியல் மற்றும் ஆங்கில இலக்கிய பேராசிரியராக இருந்தார். புதிய சிந்தி கவிதைகளின் முன்னோடியாக அறியப்பட்ட இவர் சிந்தி இலக்கியத்தின் செல்வாக்கு மிக்க எழுத்தாளராக இருந்தார். 1987 ஆம் ஆண்டில் இவருக்கு சாகித்ய அகாதமி விருது வழங்கப்பட்டது.
வாஸ்வானி ஆங்கிலம், அரசியல் அறிவியல் மற்றும் இந்தி ஆகிய மூன்று பிரிவுகளில் முதுகலை பட்டங்களைப் பெற்றார்; ஒவ்வொன்றும் அலிகார் முஸ்லீம் பல்கலைக்கழகத்தில் தொலைதூரக் கல்வி முறையில், மாணவராக சேர்ந்து படித்து பெற்ற பட்டங்களாகும். படிக்கும் போதும், பழைய தில்லியின் தரியகஞ்ச் பகுதியில் உறவினருடன் வசிக்கும் போதும், தன்னைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள, இளங்கலை மாணவர்களுக்கு ஆசிரியராகப் பணியாற்றினார்.
தனது இருபதுகளின் நடுப்பகுதியில், வாஸ்வானி, கச்சின் ஆதிபூருக்குச் சென்று, டோலானி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரியில் விரிவுரையாளராக சேர்ந்தார். இதையடுத்து, இவர் அரசியல் அறிவியல் துறைத் தலைவர் பதவிக்கு உயர்த்தப்பட்டார். இவர் ஓய்வு பெறும் வரை ஆங்கில இலக்கியங்களையும் கற்பித்தார்.
திருவத்திபுரம் என்ற பெயர் இங்குள்ள இறைவன் உயர்த்த மந்திரமான வேதத்தை ரிஷிகளுக்கு உரைத்ததால் வந்தது. 'திரு' என்ற சொல் இறைவனையும் 'ஓதுதல்' என்ற சொல் உரைத்தல் என்பதையும் குறிக்கிறது. இதன் பழைய பெயர் திருவோத்தூர் என்பதாகும். இதுதான் இன்று மருவி திருவத்திபுரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. அதேபோல், செய்யார் என்ற பெயர் செய்யாறு என்ற நதி இங்கு ஓடுவதால்தான் தோன்றியது என கூறப்படுகிறது. 'சேய்' என்ற வார்த்தை பிள்ளை என்பதயும், 'ஆறு' என்ற வார்த்தை நதி என்பதயும் குறிக்கிறது. வரலாற்றில் பார்வதி அவரது மகன் முருகன் விளையாட தனது திரிசூலம் மூலம் உருவாக்கிய ஆறுதான் 'சேயாறு' என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்த ஊரின் பழைய பெயர் சேயாறு. இதுதான் இன்று மருவி செய்யாறு என்றழைக்கப்படுகிறது. ஆனால், நகரம், செய்யாறு என இன்றுவரை அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்காமல் வெறும் வாய்ச்சொல்லாகத் தான் கூறப்பட்டு வருகிறது. ஆதலால் ஆற்றின் பெயராகத் தான் செய்யாறு குறிக்கப்படுகிறது. ஆனால் நகரத்தின் பெயராக திருவத்திபுரம் என்று தான் அழைக்கப்படுகிறது.
செய்யாறு , அல்லது திருவத்திபுரம் அல்லது திருவோத்தூர் இந்தியாவில், தமிழ்நாடு மாநிலத்தில், அமைந்துள்ள திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் உள்ள செய்யாறு வட்டம், செய்யாறு ஊராட்சி ஒன்றியம், செய்யாறு வருவாய் கோட்டம், செய்யாறு ஆகியவற்றின் நிர்வாகத் தலைமையிடமும் மற்றும் 27 நகராட்சி உறுப்பினர்களுடன் கூடிய இரண்டாம் நிலை நகராட்சியாகவும் அமைந்துள்ளது. இது ஆரணி மக்களவைத் தொகுதிக்கு உட்பட்டதாகும். செய்யாறு ஆற்றங்கரையில் அமைந்துள்ள திருவத்திபுரம் நகரம் இங்கு அமைந்துள்ள வேதபுரீஸ்வரர் ஆலயம் மற்றும் செய்யாறு ஆற்றின் மூலம் நன்கு அறியப்படுகிறது. நகரின் உள்ளாட்சி நிர்வாகம் திருவத்திபுரம் நகராட்சியின் மூலம் மேற்கொள்ளப்படுகிறது.
திருவத்திபுரம் நகரத்தில் போக்குவரத்து நிர்வாக வசதிக்காக பேருந்து நிலையம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இப்பேருந்து நிலையத்திலிருந்து நகரப் பேருந்துகள் மற்றும் வெளியூர் செல்லும் பேருந்துகள் இயக்கப்படுகின்றன. இந்த உள்ளூர் பேருந்து சேவைகளை தமிழ்நாடு மாநில போக்குவரத்துக் கழகத்தின் விழுப்புரம் பிரிவு வழங்குகிறது. அதுமட்டுமின்றி, 30 கி.மீ. தொலைவுள்ள புறநகர் பகுதிகளை இணைக்கும் வகையில் நகரப்பேருந்து சேவைகளும் மற்றும் ஆரணி, காஞ்சிபுரம் மற்றும் வந்தவாசியுடனும் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இங்கிருந்து மாவட்ட தலைநகரம் திருவண்ணாமலை செல்லவேண்டும் என்றால் ஆரணி, போளூர் வழியாகத் தான் செல்லமுடியும். அதற்கு உண்டான பேருந்து வசதிகளும் அடிக்கடி உள்ளன.
திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் உள்ள 12 வட்டங்களில் செய்யார் வட்டமும் ஒன்றாகும். இந்த வட்டத்தின் தலைமையகமாக திருவத்திபுரம் உள்ளது. இந்த வட்டத்தில் 131 வருவாய் கிராமங்களும், 2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி இந்த வட்டத்தில் மக்கள் தொகை 2,18,188 ஆகும். இந்த வட்டத்தில் செய்யார் ஊராட்சி ஒன்றியம் மற்றும் அனக்காவூர் ஊராட்சி ஒன்றியம் ஆகிய ஒன்றியங்கள் இந்த வட்டத்தில் அமைந்துள்ளது . அதுமட்டுமில்லாமல் இந்த வட்டத்தில் திருவத்திபுரம் நகராட்சி அமைந்துள்ளது.
திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் உள்ள 3 வருவாய் கோட்டங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். செய்யார் வருவாய் கோட்டம் 01.04.1959 ம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்டது. இந்த வருவாய் கோட்டத்தின் கீழ் செய்யார், வெம்பாக்கம், வந்தவாசி, சேத்துப்பட்டு ஆகிய தாலுகாக்கள் அடங்கியுள்ளது. செய்யாறு வருவாய் கோட்டத்தில் 459 வருவாய் கிராமங்கள் உள்ளன. இந்த வருவாய் கோட்டத்தின் தலைமையகம் திருவத்திபுரம் நகரில் அமைந்துள்ளது.
திருவத்திபுரம் நகரம் திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் வடகிழக்கு மூலையில் கடைக்கோடி பகுதியாக அமைந்துள்ளது. செய்யாறு நதிக்கரையில் மற்றும் ஆற்காடு-திண்டிவனம் மாநில நெடுஞ்சாலை 5 மற்றும் ஆரணி-காஞ்சிபுரம் ஆகிய நகரங்களை இணைக்கும் இடத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு நகரமாகும். இந்நகரம் பட்டு மற்றும் அரிசி நகரான ஆரணிக்கும் மற்றும் காஞ்சிபுரம் நகருக்கு மிக அருகாமையில் உள்ளது.
செய்யார் வட்டம், திருவண்ணாமலை வட்டாரப் போக்குவரத்து அலுவலகம் 25 மூலம் இயங்கி வந்தது. பின்னர் 2017 ஆம் ஆண்டு செய்த மறுசீரமைப்பு காரணமாக ஆரணி வட்டாரப் போக்குவரத்து அலுவலகம் உருவாக்கப்பட்டது .இதன் கீழ் மோட்டார் வாகன ஆய்வாளர் அலுவலகம் செய்யாரில் உருவாக்கப்பட்டு இன்று வரை செயல்பட்டு வருகிறது.
அதன்பின்னர் 1993 ஆம் ஆண்டு இரண்டாம் நிலை நகராட்சியாக தரம் உயர்த்தப்பட்டு இன்று வரை செயல்பட்டு வருகிறது. திருவத்திபுரம் நகரம்,தமிழ்நாட்டில், திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு இரண்டாம் நிலை நகராட்சியாகும். இந்த நகராட்சியில் மொத்தம் 27 வார்டுகள் உள்ளன. இந்த நகரை திருவத்திபுரம் நகராட்சி நிர்வாகம் மூலம் தூய்மைப்படுத்துகிறது.
திருவத்திபுரம் நகரானது ஆரணி மற்றும் காஞ்சிபுரம் ஆகிய பட்டு நகரங்களை இணைக்கும் மாநில நெடுஞ்சாலை 5 உம் மற்றும் புதுச்சேரி, திண்டிவனம், மேல்மருவத்தூர், வந்தவாசி மற்றும் ஆற்காடு, இராணிப்பேட்டை நகரை இணைக்கும் மாநில நெடுஞ்சாலை 5 உம் இந்த நகரத்தை இணைக்கும் வகையில் வலைப்பின்னலாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
அதேபோல் செய்யார் 2007 ஆம் ஆண்டு அரக்கோணம் மக்களவைத் தொகுதியின் ஓர் அங்கமாக இருந்து வந்தது. தற்போது தொகுதி மறுசீரமைப்பு காரணமாக 2008 ஆம் ஆண்டு முதல் இன்று வரை ஆரணி மக்களவைத் தொகுதி உருவாக்கப்பட்டு அந்த மக்களவைத் தொகுதியின் அங்கமாக செய்யார் உள்ளது.
பெரிய நகரங்களான சென்னைக்கு 30பேருந்துகளும், சேலத்திற்கு 8 பேருந்துகளும், பெங்களூருக்கு 3பேருந்துகளும், திருச்சிக்கு 1பேருந்து வீதமும் மற்றும் 30கிமீ தொலைவுள்ள கிராமப்புறங்களை இணைக்கும் வகையில் 12பேருந்துகளும் திருவத்திபுரம் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து இயக்கப்படுகின்றன.
1989 ஆம் ஆண்டு வட ஆற்காடு மாவட்டத்திலிருந்து திருவண்ணாமலை மாவட்டம் மற்றும் வேலூர் மாவட்டம் என இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டது. இந்த திருவத்திபுரம் நகராட்சி, செய்யார் வட்டம் மற்றும் செய்யார் ஆகிய பகுதிகள் திருவண்ணாமலை மாவட்டத்துடன் இணைக்கப்பட்டது.
இந்திய விடுதலையின் போது மாநிலம் மற்றும் மாவட்டம் மறுசீரமைப்பு செய்யப்பட்டது. கிராமமாக இருந்த திருவத்திபுரம் வட ஆற்காடு மாவட்டத்தில் இருக்கும் போது 1959 ஆம் ஆண்டு புதிய செய்யார் வருவாய் கோட்டம் உருவாக்கப்பட்டது.
திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் செய்யார் ஒரு தனி சுகாதார மாவட்டம் ஆகும். இவற்றில் ஆரணி, ஆரணி மேற்கு, பெரணமல்லூர், தெள்ளார், வந்தவாசி, அனக்காவூர், செய்யார் மற்றும் வெம்பாக்கம் ஆகிய ஒன்றியங்கள் அமைந்துள்ளன.
தமிழ்நாட்டில் உள்ள 234 சட்டமன்றத் தொகுதிகளில் செய்யார் தொகுதி ஒன்றாகும். திருவத்திபுரம் நகராட்சியானது, செய்யார் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் மற்றும் ஆரணி மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும்.
ஆற்காடிலிருந்து 41 கி.மீ. தொலைவிலும், வேலூரிலிருந்து 65 கி.மீ. தொலைவிலும், பட்டு நகரான காஞ்சிபுரத்திலிருந்து 30 கி.மீ. தொலைவிலும், வந்தவாசியிலிருந்து 21 கி.மீ. தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது.
திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் செய்யார் ஒரு தனி கல்வி மாவட்டம் ஆகும். இந்த கல்வி மாவட்டத்தில் செய்யார், அனக்காவூர், வந்தவாசி, மற்றும் வெம்பாக்கம் ஆகிய ஒன்றியங்கள் அமைந்துள்ளது
மாவட்ட தலைமையிடம் மற்றும் ஆன்மீக நகரான திருவண்ணாமலையிலிருந்து 94 கி.மீ. தொலைவிலும், பட்டு மற்றும் அரிசி நகரான ஆரணியிலிருந்து 33 கி.மீ. தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது.
பல்லவர்கள், சோழர்கள் ஆட்சிப்பகுதியின் முக்கிய இடமாக இந்த திருவோத்தூர் பகுதி இருந்து வருகிறது இத்திருத்தலம் திருஞானசம்பந்தரால் பாடப்பட்ட சிவத்தலமாகும்.
திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் செய்யார் ஒரு தனி நெடுஞ்சாலை கோட்டம் ஆகும். இவற்றில் ஆரணி, வந்தவாசி மற்றும் செய்யார் ஆகிய சட்டமன்றத் தொகுதிகள் அடங்கியுள்ளன.
2021 ஆம் ஆண்டு நடந்த சட்டமன்றத் தேர்தலில், இச்சட்டமன்றத் தொகுதியை திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தை சேர்ந்த திரு.ஓ.ஜோதி அவர்கள் வென்றார்.
சோடியம் டைதயோனைட்டும் சோடியம் டைதயோனேட்டும் வெவ்வேறான வகை சேர்மங்களாகும். சோடியம் டைதயோனேட்டு வேதியியல் மற்றும் உயிர் வேதியியலில் பல பயன்பாடுகளைக் கொண்ட சக்திவாய்ந்த ஓர் ஒடுக்கும் முகவராகும். இச்சேர்ம உற்பத்தியாளர்களின் பெயர்ப்பட்டியல்களில் கூட, சோடியம் டைதயோனைட்டு மற்றும் சோடியம் டைதயோனேட்டு பெயர்களுக்கிடைய குழப்பம் பொதுவாக எதிர்கொள்ளப்படுகிறது.
சோடியம் டைதயோனேட்டு என்பது 226 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். டைசோடியம் டைதயோனேட்டு, இருசோடியம் இருதயோனேட்டு, சோடியம் ஐப்போசல்பேட்டு, சோடியம் மெட்டாபைசல்பேட்டு போன்ற பெயர்களாலும் இச்சேர்மம் அறியப்படுகிறது. சோடியம் டைதயோனேட்டில் +5 என்ற ஆக்சிசனேற்ற நிலையில் கந்தகம் உள்ளது.
படிகத் திண்மமான இச்சேர்மம் வெண்மை நிறப் பொடியாக காணப்படுகிறது. இதன் உருகுநிலை 190 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலையாகும். 267 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலையில் இது கொதிக்கிறது.
சோடியம் தயோசல்பேட்டை சோடியம் ஐப்போ குளோரைட்டு கரைசலுடன் சேர்த்து சூடுபடுத்தியும் மற்றொரு தயாரிப்பு முறையில் சோடியம் டை தயோனேட்டை தயாரிக்கலாம்.
அலெக்சு ஓ'நெல் ( ' இயற்பெயர் அலெக்சாண்டர் லியோனார்ட் ஓ நீல் பிறப்பு: ஜூலை 26, 1980 ) என்பவர் ஓர் அமெரிக்க வம்சாவளியைச் சேர்ந்தஇந்திய நடிகர் மற்றும் இசைக்கலைஞர் ஆவார். இவர் தற்போது இந்திய மொழிகளித் திரைப்படங்கள் மற்றும் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளில் நடித்து வருகிறார். மெயின் அவுர் சார்லஸ் , சீனி கம், மதராசபட்டினம், ஜோக்கர், ஏக் ஜே சிலோ ராஜா, சிட்டகாங் மற்றும் உருமி ஆகியவை இவர் நடித்ததில் குறிப்பிடத் தகுந்த படங்கள் ஆகும்.
ஓ'நெல் அமெரிக்காவில் உள்ள சமூகம் மற்றும் பிராந்திய நாடக திரையரங்கில் தனது நடிப்பு வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். பின்னர் இந்தியாவிலும் சர்வதேச அளவிலும் பல தொலைக்காட்சி விளம்பரங்களில் பணியாற்றினார். 2007 ஆம் ஆண்டில் சீனி கம் திரைப்படத்திலும் அதே ஆண்டில் லோயின்ச் ஆஃப் பஞ்சாப் பிரசன்ஸ் திரைப்படங்களில் நடித்தார். இந்தியாவின் முன்னணி நடன நிகழ்ச்சியான நாச் பாலியே நடனப் போட்டியில் பங்கேற்பாளராகக் கலந்துகொண்டதன் மூலம் இவர் பரவலாக அறியப்பட்டார்.
ஓ'நெல் சிறு வயதிலிருந்தே பல்வேறு வேலைகளில் பணியாற்றத் தொடங்கினார். மேலும் தனது இளமைக் கால வாழ்க்கை முழுவதும் ஆலோசனை,சந்தைப்படுத்தல் மற்றும் விளம்பர மாதிரி போன்ற பல பணிகளில் ஈடுபட்டார். லெஸ்டர் இன்க் என்ற விளாம்பரத் துறையில் இவர் பணியாற்றினார்.
இந்திய நடிகை ஸ்வேதா கெஸ்வானியுடன் இருந்த உறவைத் தொடர்ந்து ஓ'நெல் மற்றும் கெஸ்வானி ஆகியோர் அக்டோபர் மற்றும் நவம்பர் 2008 இல் நடைபெற்ற நான்கு விதமான நிகழ்வுகளில் இவர்கள் திருமணம் செய்து கொண்டனர்.
2010 ஆம் ஆண்டில் வெளியான மதராசப் பட்டினம் திரைப்படத்தில் நடித்தார்.பின்னர் இவர் ஜான்சி கி ராணி எனும் தொலைக்காட்சி நாடகத்தில் நடித்தார்.
ஓ'நெல் மற்றும் கெஸ்வானி ஆகியோர் 2011 ஆம் ஆண்டின் மத்தியில் பிரிந்து சென்றனர். அதுவரை இவர்கள் இந்தியாவின் மும்பையில் ஒன்றாக வாழ்ந்தனர்.
நடிகர்களிடமிருந்து சிறந்த நாடக நடிப்பை வெளிப்படுத்தியதில் குறிப்பிடத்தக்கவராகக் கருதப்படுகிறார்.இவர் இயக்கத்தின் கீழ் 21 நடிகர்கள் ஆஸ்கார் விருதுக்கு பரிந்துரை ஆகியுள்ளனர்.இதில் ஒன்பது ஆஸ்கர் விருது கிடைத்தன. எ ஸ்ட்ரீட்கார் நேமட் டிசையர் , ஆன் தி வாட்டர்ஃபிரண்ட் , ஈஸ்ட் ஆஃப் ஈடன் உள்ளிட்ட வெற்றிகரமான படங்களின் பாகங்களை இயக்கியுள்ளார். அவரது தொழில் வாழ்க்கையில், சிறந்த இயக்குநருக்கான இரண்டு ஆஸ்கார் விருதுகளையும், மூன்று டோனி விருதுகளையும், நான்கு கோல்டன் குளோப் விருதுகளையும் வென்றுள்ளார். மேலும் கௌரவ ஆஸ்கார் விருதினையும் வென்றுள்ளார்.
கசான் கிரேக்க ஆர்த்தடக்ஸ் மதத்தில் வளர்க்கப்பட்டார். மேலும் ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக்கிழமையும் அதன் சேவைப் பனிகளில் கலந்து கொண்டார். அங்கு இவர் தனது தந்தையுடன் பல மணி நேரம் நிற்க வேண்டியிருந்தது. அவரது தாயார் பைபிளைப் படிக்கும் பழக்கம் கொண்டவராக இருந்தபோதிலும் இவர் தேவாலயத்திற்கு செல்லவில்லை. கசானுக்கு சுமார் எட்டு வயதாக இருந்தபோது இவரது குடும்பம் நியூயார்க்கில் உள்ள நியூ ரோசெல்லுக்கு குடிபெயர்ந்தது. அருகிலேயே ஆர்த்தடக்ஸ் தேவாலயம் இல்லாததால் இவரது தந்தை இவரை ஒரு ரோமன் கத்தோலிக்க கேடீசிசம் பள்ளிக்கு அனுப்பினார்.
ஈலிய கசான் இஸ்தான்புல்லின் ஃபெனர் மாவட்டத்தில், கபடோசிய கிரேக்க பெற்றோருக்கு மகனாகப் பிறந்தார். இவர்கள் அனத்தோலியாவில் உள்ள கெய்சேரியிலனைப் பூர்வீகமாகக் கொண்டவர்கள் ஆவர் . இவர் தனது பெற்றோர்களான ஜார்ஜ் மற்றும் அதீனா கசான்ட்ஸோக்லோ ஆகியோருடன் 1913 ஜூலை 8 அன்று அமெரிக்காவிற்கு வந்தார். ஈலியாவின் சகோதரர் அவ்ராம், பேர்லினில் பிறந்தார். இவர் ஒரு மனநல மருத்துவர் ஆவார்.
இவர் கான்ஸ்டண்டினோபிலில் பிறந்தார் .வில்லியம்ஸ் கல்லூரியில் பயின்ற இவர் பின்னர் யேல் பல்கலைக்கழகத்தில் உள்ள ஸ்கூல் ஆப் டிராமாவில் பயின்றார். பிறகு எட்டு ஆண்டுகள் தொழில்முறை நடிகராக நடித்தார். 1932ஆம் ஆண்டு குழு நாடக அரங்கு என்பதில் சேர்ந்தார்.1947ஆம் ஆண்டு ஆக்டர்ஸ் ஸ்டுடியோ என்பதனை நிறுவினார்.சிட்டி ஃபார் கான்வெஸ்ட் உட்பட ஒரு சில படங்களில் கசான் நடித்தார்.
ஈலிய கசான் செப்டம்பர் 7, 1909 - செப்டம்பர் 28, 2003) ஒரு கிரேக்க-அமெரிக்க இயக்குநர், தயாரிப்பாளர், எழுத்தாளர் மற்றும் நடிகர் ஆவார். தி நியூயார்க் டைம்ஸ் இவரை பிராடுவே மற்றும் ஹாலிவுட் வரலாற்றில் மிகவும் மரியாதைக்குரிய மற்றும் செல்வாக்குமிக்க இயக்குநர்களில் ஒருவர் எனக் கூறியது.
கோப்பாயை மையமாகத் தெரிவு செய்தமைக்கும் முக்கிய பாதுகாப்பு மையமாகத் தெரிவு செய்தமைக்கும் அதன் அமைவிடம் ஒரு முக்கிய காரணமாகும். தற்போது கோட்டையின் அழிபாடுகள் காணப்படும் இடம் பெரு நிலப்பரப்பிலிருந்து தென்மராட்சி ஊடாக யாழ்ப்பாண அரசின் மீது மேற்கொள்ளப்படும் படையெடுப்புக்களைத் தடுப்பதற்கு முக்கிய மையமாகக் காணப்படுகிறது. இதற்கு கோப்பாய்க்கும் தென்மராட்சிக்கும் இடைப்பட்ட சிறு கடல் பெருந்துணையாக இருந்தது. 12ஆம் நூற்றாண்டில் பொலநறுவையில் ஆட்சி செய்த முதலாம் பராக்கிரமபாகு கோப்பாய்க்கு எதிரேயுள்ள மட்டுவழல் என்னும் இடத்தில் தன்படைகளை நிறுத்தி வைத்திருந்தான். இதே காலப்பகுதிக்குரிய சோழர் கல்வெட்டுக்கள் கோப்பாய்க்கு நேரெதிரே அமைந்த மட்டுவில் என்னும் இடத்தைப்பற்றி அங்கிருந்த படைவீரர்களையும் யானைகளையும் சிறைப்பிடித்ததாக கூறுகின்றன.
கோப்பாயை யாழ்ப்பாண மன்னர்கள் தமது நடவடிக்கைகளின் முக்கிய ஒரு மையமாக தெரிவு செய்ததற்குப் பல காரணங்கள் இருக்கலாம். நல்லூர் இராசதானியின் கடற்கரைப் பட்டினமாக யாழ்ப்பாணம் விளங்கினாலும் இதன் பாதுகாப்பிற்காகப் பண்ணைத்துறை, கொழும்புத்துறை, கோப்பாய், செம்மணி போன்ற இடங்களில் அரண்களை அமைத்தனர் எனக் கூறப்படுகிறது. 16 ஆம் நூற்றாண்டில் போரத்துக்கேயருக்கும் யாழ்ப்பண மன்னர்களுக்கும் இடையே நடந்த போராட்டத்தில் யாழ்ப்பாண மன்னர்களுக்கும் இடையே நடந்த போராட்டத்தில் யாழ்ப்பாண மன்னர்கள் கோப்பாயில் உள்ள கோட்டையைத் தமது முக்கிய பாதுகாப்பு அரண்களாகப் பயன்படுத்தியதாகக் கூறப்படுகிறது. குறிப்பாக சங்கிலி மன்னன் காலத்தில் போர்த்துக்கேயர் மீண்டும் படையெடுக்கலாம் என அஞ்சித் தமது படையின் ஒரு பிரிவை நல்லூரிலும் இன்னொரு பிரிவை கோப்பாயிலும் வைத்திருந்ததாகத் தெரிகிறது.