polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1991 ஆம் ஆண்டில் வெளியான ராபின் ஹூட்: பிரின்ஸ் ஆஃப் தீவ்ஸ் திரைப்படத்தில் மார்கன் ஃப்ரீமேனின் அஜீம் என்ற கதாபாத்திரத்தை, ராபின் ஹூட் சிறையிலிருந்து காப்பாற்றுகிறார்.
2009 இல் எடுக்கப்பட்ட ஜர்னி டூ மெக்கா என்ற ஆவணப்படத்தில் 1325 இல் அவரது சொந்த நாடான மொரோக்கோவிலிருந்து மெக்காவிற்கு ஹஜ் பயணம் மேற்கொள்ளும் இப்னு பதூதா ஒரு மூர்ஸ் ஆவார்.
இந்த சொல் ஐரோப்பாவில் பொதுவாக முசுலிம்களைக் குறிக்க பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது, குறிப்பாக அரபு அல்லது பேர்பர் வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள், எசுப்பானியத்தில் அல்லது வட ஆப்பிரிக்காவில் வாழ்ந்தாலும் மூர்ஸ் என்றே அழைக்கப்பட்டனர். போர்த்துகீசியர்கள் தங்களது காலனித்துவ காலத்தில், தெற்காசியா மற்றும் இலங்கை மூர்ஸ் " (சோனகர் " மற்றும் "இந்தியன் மூர்ஸ்" என்ற பெயர்களை அறிமுகப்படுத்தினர், மேலும் வங்காள முசுஸ்லிம்களையும் மூர்ஸ் என்றே அழைத்தனர்.
மூரிசு கட்டிடக்கலை என்பது வட ஆபிரிக்கா மற்றும் எசுப்பானியம் மற்றும் போர்ச்சுகலின் சில பகுதிகளின் காணப்படும் ஒரு இஸ்லாமியக் கட்டிடக்கலை ஆகும். அங்கு மூர்ஸ் இனம் 711 மற்றும் 1492 க்கு இடையில் ஆதிக்கம் செலுத்தியது. இந்த கட்டடக்கலை பாரம்பரியம் எஞ்சியிருக்கும் சிறந்த உதாரணங்களாக கோர்தோபா பள்ளிவாசல் - தேவாலயம் மற்றும் கிரனாதாவில் ஆலம்பரா போன்றவை உள்ளன.
மூர்ஸ் ஒரு தனித்துவமான அல்லது இனமாக வரையருக்கபட்ட மக்கள் அல்ல, மற்றும் 1911 பிரித்தானிகா கலைக்களஞ்சியம் "மூர்ஸ்" என்ற சொல்லுக்கு உண்மையான இனவியல் பொருள் இல்லை "என்று குறிப்பிட்டுள்ளது. இடைக்காலத்தின் ஐரோப்பியர்கள் மற்றும் நவீன காலத்தின் ஆரம்ப அராபியர்கள், வட ஆப்பிரிக்க பேர்பர்கள் மற்றும் முஸ்லீம் ஐரோப்பியர்கள் ஆகியோரைக் குறிக்க இந்த பெயரைப் பயன்படுத்தினர்.
மூர்ஸ் என்ற சொல் முதன்மையாக மாக்ரெப், ஐபீரிய தீபகற்பம், சிசிலி மற்றும் மால்ட்டா ஆகிய இடங்களின் இடைக்கால முசுலீம் குடிமக்களை குறிக்கிறது . மூர்ஸ் என்பது ஆரம்பத்தில் பூர்வீக மாக்ரெபைன் போபர்களைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டது. இந்த பெயர் பின்னர் அராபியர்களுக்கும் பயன்படுத்தப்பட்டது.
ஒரு பெரிய மற்றும் பரவலான இனக்குழுவாக, மூர்ஸ் பெரும்பாலும் மொராக்கோ மற்றும் மேற்கு அல்ஜீரியாவிலிருந்து வந்த பேர்பர்கள், மவுரித்தேனியா, வடக்கு செனகல் மற்றும் மேற்கு மாலி, அரபு பெதோயின்சு மற்றும் யேமன் மற்றும் சிரியாவிலிருந்து வந்த துணை சகாரா ஆப்பிரிக்கர்கள் போன்றவர்கள் அடங்குவர்.
சவுத் சீல்டில் உள்ள ஆர்பியா ரோமன் அருங்காட்சியகத்தில் விக்டர் என்பவர் அமைத்த கல்லறை ஒன்று உள்ளது, அதில் அவர் தன்னை ஒரு மூர் என்று விவரித்துள்ளார்.
இப்போது மெர்டேகா அரண்மனை என்று அழைக்கப்படும் கட்டிடம் ரிஜ்ஸ்விஜ் அரண்மனையின் வளாகத்தில் கட்டப்பட்டதாகும். இது 19 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில்பெரிய வரவேற்புகள் மற்றும் மாநாடுகள் நடத்துதல் உள்ளிட்ட பல நிர்வாக நோக்கங்களுக்காக அது போதுமானதாக இல்லை என்று கருதப்பட்டது அதனைத் தொடரந்து 1869 ஆம் ஆண்டில், புதிய அரண்மனையை நிர்மாணிப்பதற்கான வழிமுறைகளை கவர்னர் ஜெனரல் பீட்டர் மிஜெர் வழங்கினார். ஆளுநர் ஜெனரல் ஜேம்ஸ்லௌடன் ஆட்சிக் காலத்தின்போது மார்ச் 23, 1873 ஆம் நாளன்று ரிஜ்ஸ்விஜ் அரண்மனையின் தெற்கு புல்வெளியில் கட்டுமானப் பணிகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டன.
மெர்டேகா அரண்மனை ( ; இந்தோனேசியாவில் இஸ்தானா காம்பீர் என்றும், டச்சு காலனித்துவ காலங்களில் பலீஸ் டெ கொனிங்ஸ்ப்ளீன் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது ) இந்தோனேசியாவின் மத்திய ஜகார்த்தாவில் உள்ள மெர்டேகா சதுக்கத்தின் வடக்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ள இந்தோனேசியாவின் ஆறு ஜனாதிபதி மாளிகைகளில் ஒன்றாகும். இது இந்தோனேசியா குடியரசின் ஜனாதிபதியின் உத்தியோகபூர்வ இல்லமாக பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது.
இந்த நியோ-பல்லடியன் அரண்மனை ஜேகப்பஸ் பார்த்தலோமியஸ் ட்ரோசர்ஸ் என்பவரால் வடிவமைக்கப்பட்டது. இதனை பொதுப்பணித் துறை மற்றும் ஒப்பந்த நிறுவனமான ட்ரோசர்ஸ் கம்பெனி நிறுவனத்தாரால் 360,000 செலவில் கட்டப்பட்டது . புதிய கட்டிடம் ரிஜ்ஸ்விஜ் அரண்மனை மைதானத்தின் தெற்கு பகுதியில் கட்டப்பட்டது, இது தற்போது மெர்டேகா சதுக்கம் என்றழைக்கப்படுகின்ற, கொனிங்ஸ்ப்ளினை நோக்கிய வகையில் அமைந்துள்ளது.
மெர்டேகா அரண்மனை பரப்பளவில் அமைந்துள்ள, ஜகார்த்தா ஜனாதிபதி மாளிகை வளாகத்தின் ஒரு பகுதியாக உள்ளது இதில் இஸ்தானா நெகாரா எனப்படுகின்ற நெகாரா அரண்மனை, விஸ்மா நெகாரா , செக்ரேட்டரியட் நெகாரா மற்றும் பினா கிரஹா கட்டிடம் போன்றவை அடங்கும். இது இந்தோனேசிய நிர்வாக அதிகாரத்தின் மையமாகச் செயல்பட்டு வருகிறது.
கவர்னர் ஜெனரல் ஜோஹன் வில்ஹெல்ம் வான் லான்ஸ்பெர்கேவின் காலத்தில் 1879 ஆம் ஆண்டில் அரண்மனையின் கட்டுமானப் பணிகள் முடித்து வைக்கப்பட்டன. புதிய அரண்மனை டச்சு கிழந்திய ஆளுநர் ஜெனரல் மற்றும் அவரது குடும்பத்தினரின் உத்தியோகபூர்வ இல்லமான பலீஸ் வான் டி கவர்னூர் ஜெனரல் என்று அறிவிக்கப்பட்டு அந்தப் பெயரே சூட்டப்பட்டது.
இந்த அரண்மனையானது காலனித்துவ காலத்தில் டச்சு கிழக்கிந்திய இண்டீஸின் கவர்னர் ஜெனரலுக்கான இல்லமாக இருந்தது. 1949 ஆம் ஆண்டில், இந்த அரண்மனைக்கு மெர்டேகா அரண்மனை என்று பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது, " மெர்டேகா என்ற சொல்லுக்கு " அதாவது "சுதந்திரம்" அல்லது "சுதந்திரம்" என்று பொருளாகும்
இந்தோனேசியாவின் ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்பின் போது , ஜப்பானிய காரிஸனின் சாய்கோ ஷிகிகன் ரிஜ்ஸ்விஜ் அரண்மனை வளாகத்தில் வசித்து வந்தார். அதே காலகட்டத்தில் மூன்று ஜப்பானிய தளபதிகள் மெர்டேகா அரண்மனையில் தங்கியுள்ளனர்.
கவர்னர் ஜெனரல் ஜோஹன் வில்ஹெல்ம் வான் லான்ஸ்பெர்க் இந்த கட்டிடத்தில் முதன்முதலில் வசித்து வந்தார். இந்த அரண்மனையில் வசித்த கடைசி டச்சு கவர்னர் ஜெனரலாக கவர்னர் ஜெனரல் டிஜார்டா வான் ஸ்டார்கன்போர்க் ஸ்டாச்சவர் ஆவார்.
சீனாவில் உள்ள வனவிலங்குகள் வாழ்விடத்தைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றன. மேலும் உலகின் மிகப்பெரிய பாலூட்டிகளான மனிதர்களிடமிருந்து கடுமையான அழுத்தத்தைத் தாங்குகின்றன. சீனாவில் குறைந்த பட்சம் 840 விலங்கினங்கள் அச்சுறுத்தப்படுகின்றன; பாதிக்கப்படக்கூடியவை அல்லது உள்ளூர் அழிவின் ஆபத்தில் உள்ளன. விலங்குகள், முக்கியமாக வாழ்விட அழிவு, மாசுபாடு மற்றும் உணவு, ஃபர் மற்றும் பாரம்பரிய சீன மருத்துவத்திற்கான பொருட்கள் ஆகியவற்றிற்கான வேட்டையாடுதல் போன்ற மனித நடவடிக்கைகள் காரணமாக, ஆபத்தான வனவிலங்குகள் சட்டத்தால் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. மேலும் 2005 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, நாட்டில் 2,349 க்கும் மேற்பட்ட இயற்கை இருப்புக்கள் உள்ளன. மொத்த பரப்பளவு ஆகும். இது சீனாவின் மொத்த நிலப்பரப்பில் 15 சதவீதமாக உள்ளது.
சீனாவின் வனவிலங்கு : சீனாவின் பரந்த மற்றும் மாறுபட்ட நிலப்பரப்பு ஆழ்ந்த வகை மற்றும் ஏராளமான வனவிலங்குகளுக்கு தாயகமாக உள்ளது. உலகின் 17 பெரும்பல்வகைமை நாடுகளில் ஒன்றான, சீனாவில், 4,936 மீன்கள், 1,269 பறவைகள், 562 பாலூட்டிகள், 403 ஊர்வன மற்றும் 346 நீர்நில வாழ்வன இனங்கள் உட்பட 7,516 வகையான முதுகெலும்பிகள் உள்ளன. உயிரினங்களின் எண்ணிக்கையைப் பொறுத்தவரை, பாலூட்டிகளில் சீனா உலகில் மூன்றாவது இடத்திலும், பறவைகளில் எட்டாவது இடத்திலும், ஊர்வனவற்றில் ஏழாவது இடத்திலும் மற்றும் நீர்நில வாழ்வனவற்றில் ஏழாவது இடத்திலும் உள்ளது.
கிப்பன்கள், மாகாக்ஸ், இலை குரங்குகள், சாம்பல் லாங்கூர்கள், ஸ்னப்-மூக்கு குரங்குகள் மற்றும் தேவாங்குகள் உள்ளிட்ட 12 பிரைமேட் இனங்கள் சீனாவில் உள்ளன. 1.3 பில்லியனுக்கும் அதிகமான மனிதர்களைப் போலல்லாமல், சீனாவின் பிற விலங்கின உயிரினங்களில் பெரும்பாலானவை ஆபத்தில் உள்ளன. குரங்குகளில், குறிப்பாக கிப்பன்கள் மற்றும் மக்காக்கள் சீன கலாச்சாரம், நாட்டுப்புற மதம், கலை மற்றும் இலக்கியங்களில் முக்கியமாக இடம்பெற்றுள்ளன. சீன சோதிடத்தில் காணப்படும் 12 விலங்குகளில் குரங்கு ஒன்றாகும்.
மனிதர்களைத் தவிர, சீனாவை பூர்வீகமாகக் கொண்ட மற்ற மனிதக் குரங்குகள் கிப்பன்கள் மட்டுமே ஆகும். கிப்பன்கள் மரத்தில் வசிப்பவை. தங்கள் நீண்ட கைகளைப் பயன்படுத்தி மரக் கிளைகளிலிருந்து தொங்கும் . கிப்பன்களை அவைகளின் உரத்த அழைப்புகளால் அடையாளம் காணலாம், இனச்சேர்க்கை ஜோடிகள் பெரும்பாலும் ஒரு பாடலை ஒன்றாக பாடுகின்றன.
நாட்டின் மிகப் பிரபலமான வனவிலங்கு இனங்கள், பாண்டா கரடி உட்பட பல வகையான விலங்குகள் சீனாவுக்குச் சொந்தமானவை. மொத்தத்தில், ஆறில் ஒரு பங்கு பாலூட்டி இனங்களும், மூன்றில் இரண்டு பங்கு நீர்வாழ் உயிரினங்களும் சீன நாட்டிற்குச் சொந்தமானவையாக உள்ளது.
மதுரை சந்திப்பு - சென்னை எக்மோர் விரைவு தொடருந்து அல்லது மகால் விரைவு தொடருந்து கும்பகோணம் சந்திப்பு வழித்தடத்தில் தெற்கு ரெயில்வே துறையால் இயக்கப்படும் இந்திய ரெயில்வே துறைக்கு சொந்தமான தொடருந்தாகும். இந்த வண்டி மதுரை சந்திப்பில் இருந்து திருச்சிராப்பள்ளி சந்திப்பு தஞ்சாவூர் சந்திப்பு, கும்பகோணம் சந்திப்பு, மயிலாடுதுறை சந்திப்பு, சிதம்பரம், விழுப்புரம் சந்திப்பு வழியாக சென்னை எக்மோர் சந்திப்பு நிலையத்தை சென்று அடைகிறது.
முதல் வகுப்பு ஈரடுக்கு குளிர்சாதன பெட்டி ஒன்று, இரண்டாம் வகுப்பு மூன்றடுக்கு பெட்டிகள் இரண்டு, முன்பதிவு கொண்ட படுக்கை வசதி கொண்ட பெட்டிகள் எட்டு, முன்பதிவு வசதி இல்லாத பொதுப் பெட்டிகள் நான்கு, இரண்டாம் வகுப்பு சரக்கு பெட்டிகள் இரண்டு என மொத்தம் பதினேழு பெட்டிகள் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. கிழே வரிசைக்கிரமம் சுட்டப்பட்டுள்ளது.
இவ்விரு நிலையங்களுக்கும் இடையே உள்ள இருப்புப்பாதையில் மின்சார இழுவை வசதி இன்னமும் அமல்படுத்தப் படாத படாத காரணத்தால் பொன்மலை ரயில்வே பணிமனையால் பராமரிக்கப்படும் 3 என்ற டீசல் இழுவை இயந்திரம் பயன்படுத்தி இந்த தொடர்வண்டி இயக்கப்படுகிறது .
தமிழ் நாட்டின் மதுரை மாவட்டத்தில் சுற்றுலாத் தலங்களில் ஒன்றான நாயக்கர் கால கட்டிடக்கலைக்கு சான்றாக விளங்கும் நாயக்கர் மகால் வரலாற்று சின்னத்தை பெருமைப்படுத்தும் விதமாக விதமாக இந்த தொடருக்கு மகால் விரைவு தொடருந்து என பெயர் சூட்டப்பட்டுள்ளது.
மதுரை சந்திப்பு முதல் சென்னை எக்மோர் சந்திப்பு வரை இயக்கப்படும் தொடர் வண்டி 22624 என்ற எண்ணிலும் மறு மார்க்கமாக சென்னை எக்மோர் முதல் மதுரை சந்திப்பு வரை இயக்கப்படும் தொடர்ந்து 22623 என்ற எண்ணிலும் வாரம் இருமுறை இயங்கி வருகிறது.
பயணிகளின் எண்ணிக்கை, விழாக்காலங்கள் போன்றவைகளைப் பொறுத்து ரெயில்வே நிர்வாகத்துறையினர் பெட்டிகளின் எண்ணிக்கை மற்றும் நிறுத்தங்கள் போன்றவற்றை அவ்வப்போது மாற்றம் செய்து அறிவிப்பார்கள்.
பள்ளிக்கு தாய் அரசிடமிருந்து ஒரு சிறிய அளவு நிதி கிடைத்தது. உறைவிடப்பள்ளி தங்குமிடங்களுக்கான கட்டிட பொருட்கள் நன்கொடையாக பெறப்ப்பட்டன, மேலும் பள்ளியில் பெரும்பாலான கட்டிட வேலைகள் மற்றும் பிற மேம்பாடுகள் மாணவர்களாலும் ஆசிரியர்களாலும் மேற்கொள்ளப்பட்டன. அரசாங்கத்தின் சிறிய உணவு கொடுப்பனவுக்கு கூடுதலாக, மாணவர்கள் தங்கள் சொந்த காய்கறி பயிர்கள் மற்றும் கால்நடைகளை வளர்க்கிறார்கள். பான் மே தோ பள்ளி மேட்டாயோம்மூன்று அல்லது ஒன்பதாம் வகுப்பு வரை வகுப்புகளை வழங்குகிறது. பள்ளியில் பட்டம் பெற்றதற்கான வெகுமதியாக, பிரயூன் வகுப்பிற்கு பிரச்சுப் கிரி கான் மாகாணத்தில் உள்ள கடற்கரைக்கு பயணம் செய்ய ஏற்பாடு செய்கிறார், பயணம்ட ிரக் மற்றும் பேருந்து மூலம்.1,000 கிலோமீட்டருக்கும் அதிகமான பயணம் மசெய்து ூன்று நாட்கள்ில் அவ்விடத்தை அடையும். எல்லா குழந்தைகளுக்கும், அவர்கள் கடலைப் பார்ப்பது இதுவே முதல் முறை. வழியில், குழந்தைகள் புத்த கோவில்களில் இலவசமாக தங்கியிருக்கிறார்கள், மேலும் யணத்தின் செலவு குறைவாகவே
தயாரிப்பாளர்-இயக்குனர் ஆரியா சும்சாய் தாய்-அமெரிக்க விளம்பர நடிகர் ஆவார், இவர் மிஸ் தாய்லாந்து யுனிவர்ஸ் 1994 பட்டம் பெற்றவர். பின்னர் அவர் நிரந்தரமாக தாய்லாந்திற்கு குடிபெயர்ந்தார், தாய் இராணுவத்தில் அதிகாரியாகி, இராணுவத்தின் இராணுவ அகாதமியில் ஆங்கிலம் கற்பித்தார், அத்துடன் பத்திரிகை பத்திகள் மற்றும் புத்தகங்களை எழுதினார். இணை இயக்குனர், முதன்மை ஒளிப்பதிவாளர் மற்றும் ஆசிரியர் நிசா கொங்ஸ்ரியுடம் உதவி இயக்குநராக பணியாற்றியவர், சயாம் மறுமலர்ச்சி மற்றும் ஒன் நைட் ஹஸ்பண்ட் போன்ற படங்களில் பணியாற்றினார். மலைவாழ் குழந்தைகளைப் பற்றிய ஒரு படத்திற்கான தனது யோசனையை ஆராய்ச்சி செய்ய விரும்பிய ஆரியா, உதவிக்காக நிசாவைத் தொடர்பு கொண்டார். இருவரும் ஒரு கூட்டணியை உருவாக்கி, இன்னசென்ஸின் திரைக்கதையை உருவாக்கினர், இது 2003 பூசன் சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் விளக்கக்காட்சிக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.
குழந்தைகள் பெரும்பாலும் 80 முதல் 90 கிலோமீட்டர் தூரம் குறுகிய, கடினமான மலைப்பாதைகளில் பயணிக்க வேண்டியிருந்ததால், மழைக்காலத்தில் பள்ளிக்குச் செல்ல முடியாததாகிவிட்டது. பெரும்பாலும், குழந்தைகளின் பெற்றோர் கல்விக்கு செலவளிக்க முடியாத அளவுக்கு மோசமாக இருந்தனர். பிரயூன் 1983 ஆம் ஆண்டில் பள்ளியில் கற்பிக்கத் தொடங்கினார். அப்போது முதலில் குழந்தைகளுக்கு உணவு இல்லை என்பதைக் கவனித்தார், எனவே இலவச மதிய உணவுத் திட்டத்தைத் தொடங்க முடிவு செய்தார். பின்னர் அவர் ஒரு உறைவிடப் பள்ளியை உருவாக்கி, பள்ளி அதிகமான குழந்தைகள் படிக்க வருவதற்கான ஒரு வழியைக் கண்டுபிடித்ததன் மூலம் போக்குவரத்து சிக்கலைத் தீர்த்தார்.
டிஜிட்டல் காணொளியாக படமாக்கப்பட்ட இந்த ஆவணப்படம், கிராமப்புற, மலைப்பாங்கான சியாங் மாய் மாகாணத்தில் உள்ள பான் மே தோ பள்ளியின் முதல்வர் பிரயூன் கம்சாயின் கதையைச் சொல்கிறது. பிரயூன் விவசாயத்தை வாழ்வாதார கொண்டும் மற்றும் கரடுமுரடான நிலப்பரப்புகளை வைத்திருக்கும் மலைவாழ் பழங்குடியின மக்களின் குழந்தைகளுக்கு மாவட்டத்தில் தொலைதூரத்தில் உள்ள முறையான பள்ளிக் கல்வியைப் பெறுவதை உறுதி செய்வதற்கான வழியைக் கண்டுபிடிக்க முயன்றார்.
இன்னசென்ஸ் வெளியிடப்பட்டபோது, தாய்லாந்து அரசாங்கம் தனது கல்வி வரவு செலவுத் திட்டத்தில் வெட்டுக்களைச் செய்து, மாணவர் உணவு கொடுப்பனவுகளை ஒரு நாளைக்கு 20 பாட் முதல் 12 பாட் வரை குறைத்தது. தாய் ஊடகங்களில் படத்தின் பாதுகாப்பு இந்த விவகாரத்தில் கவனத்தை ஈர்த்தது மற்றும் அரசாங்கம் வெட்டுக்களை ரத்து செய்தது. படத்தின் வருமானம் மற்றும் நிதி திரட்டும் பிரச்சாரமும் பள்ளியை ஆதரிக்கச் சென்றுள்ளன.
இன்னசன்ஸ் , தாய்லாந்தின் சியாங் மாய் மாகாணத்தில் உள்ள மலைவாழ் குழந்தைகளுக்கான ஒரு உறைவிடப் பள்ளியைப் பற்றி 2005 ஆம் ஆண்டு தாய்லாந்து ஆவணப்படம் ஆகும். இதை ஆரிய சும்சாய் மற்றும் நிசா கொங்ஸ்ரி இயக்கியுள்ளனர். 2005 பூசன் சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் இந்த படம் அதன் உலக அரங்கேற்றத்தைக் கொண்டிருந்தது.
தென்மேற்கு பருவமழை தவிர மாவட்டத்தின் காலநிலை முழு வறண்ட நிலையில் உள்ளது. ஆண்டு நான்கு பருவங்களாக பிரிக்கப்படலாம். திசம்பர் முதல் பிப்ரவரி வரையிலான குளிர் காலமானது மார்ச் முதல் மே வரை வெப்பமான பருவத்தைத் தொடர்ந்து வரும். அதன் பின்னர் வரும் தென்மேற்கு பருவமழை செப்டம்பர் வரை நீடிக்கும். அக்டோபர் மற்றும் நவம்பர் மாதங்கள் மழைக்காலத்திற்கு பிந்தைய பருவமாகும். மாவட்டத்தில் சராசரி ஆண்டு மழைவீழ்ச்சி 674.0 மி.மீ. ஆகும். பிப்ரவரி பிற்பகுதியில் இருந்து, மே வரை வெப்பநிலை சீராக அதிகரிக்கும். இது ஆண்டின் வெப்பமான பருவமாகும். இது சராசரி தினசரி அதிகபட்ச வெப்பநிலை 40.7 டிகிரி செல்சியஸ் ஆகும்.
ஷிண்ட்கேடா தாலுகாவில் உள்ள டொண்டிச்சா பகுதி மிளகாய் சந்தைக்கு பிரபலமானது. இங்கே ஒரு மாவு தொழிற்சாலையும் உள்ளது. மாவட்டத்தில் பல குடிசைத் தொழில்கள் செயற்பட்டு வருகின்றன. பீடி உருட்டல், மட்பாண்டங்கள், செங்கல் தயாரித்தல், கைத்தறிகளில் பின்னல் வேலைப்பாடு செய்த புடவைகள், நிலக்கடலை மற்றும் எள்ளில் இருந்து எண்ணெய் பிரித்தெடுத்தல் ஆகியவை அவற்றில் சிலவாகும். துலே, ஷிர்பூர் மற்றும் பிம்பால்னர் ஆகிய இடங்களில் மர வெட்டு அலகுகள் இயக்கப்படுகின்றன.
துலே இந்தியாவின் மகாராட்டிர மாநிலத்தின் வடமேற்கு பகுதியில் உள்ள துலே மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு முக்கிய நகரமாகும். பன்சாரா ஆற்றின் கரையில் அமைந்துள்ள துலே நகரமானது மகாராஷ்டிரா தொழில்துறை மேம்பாட்டுக் கழகம், வட்டாரப் போக்குவரத்து அலுவலகம் என்பவற்றின் பிராந்திய தலைமையகமாகும்.
துலே மாவட்டத்திற்கு மேற்கில் குஜராத் மாநிலமும் , வடக்கே மத்தியப் பிரதேசமும், நந்துபார் மாவட்டமும் , தெற்கு மற்றும் கிழக்கில் முறையே நாசிக் மாவட்டம் மற்றும் ஜல்கான் மாவட்டமும் உள்ளன. இது பன்சாரா ஆற்றின் கரையில் தப்பி ஆற்றின் பள்ளத்தாக்கில் அமைந்துள்ளது.
துலே சராசரி கல்வியறிவு வீதத்தை 85% ஆகக் கொண்டுள்ளது. இது தேசிய சராசரியான 59.5% ஐ விட அதிகமாகும். ஆண்களின் கல்வியறிவு 80% வீதமாகவும், பெண்களின் கல்வியறிவு 69% வீதமாகவும் காணப்படுகின்றது. மக்கட் தொகையில் 13% வீதமானோர் ஆறு வயதிற்கு உட்பட்டவர்கள்.
துலே 20.9 வடக்கு 74.78 கிழக்கு என்ற புவியியல் இருப்பிடத்தில் அமைந்துள்ளது. இது சராசரியாக 250 மீட்டர் உயரத்தைக் கொண்டுள்ளது. டெக்கான் பீடபூமியின் வடமேற்கு மூலையில் உருவாகும் காண்டேசு பகுதியில் துலே அமைந்துள்ளது.
தூலேயின் பொருளாதாரத்தில் தூய்மையான 'பால் மற்றும் நெய்' உற்பத்தி, நிலக்கடலை உற்பத்தி, வேளாண் சார்ந்த தொழில்களில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. இந்த நகரத்தில் காற்றாலை மின் உற்பத்தியில் முன்னணியில் உள்ளது.
மெசொப்பொத்தேமியாவின் துவக்க வம்ச காலம் பண்டைய மெசொப்பொத்தேமியாவில் அமைந்த தற்கால ஈராக் நாட்டில் உரூக் மற்றும் செம்தேத் நசிர் காலத்திற்குப் பின்னர் கிமு 2900 முதல் கிமு 2350 வரை விளங்கிய தொல்பொருள் வம்ச காலம் ஆகும். மெசொப்பொத்தேமியாவின் வரலாற்றில் இக்காலம் ஒரு பகுதியாகும். இக்காலத்தில் எழுத்துக் கலை வளர்ச்சி, நகரங்கள் கட்டுமானம் மற்றும் சிறு நகர இராச்சியங்கள் தோன்றத் துவங்கியது.
துவக்க வம்ச ஆட்சிக் காலத்தில் சுமேரியாவில் கிஷ் நாகரிகம் செழித்திருந்தது. கீழ் மெசொப்பொத்தேமியாவில் பாயும் புறாத்து ஆறு மற்றும் டைகிரிசு ஆறுகளால் வேளாண்மை செழித்து விளங்கியது. பார்லி, பேரிச்சம் பழ மரங்கள் மற்றும் பழத்தோட்டங்கள் பயிரிடப்பட்டன. ஆடு போன்ற விலங்குகளை கால்நடை வளர்ப்பு விலங்களாக வளர்த்தனர். துவக்க வம்ச ஆட்சியில் பல நகரங்களும், நகர இராச்சியங்களும் தோன்றியதால் கீழ் மெசொப்பொத்தேமியாவில் மக்கள்தொகை பெருகியது.
மெசொப்பொத்தேமியாவில் கிபி 1800 முதல் ஊர், எசுன்னா, கிர்சு, காபாஜா போன்ற தொல்லியல் மேடுகளில் அகழ்வாய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டது. அகழாய்வில் ஆப்பெழுத்துகளுடன் கூடிய களிமண் பலகைகளில் உருவங்களுடன் கூடிய உருளை முத்திரைகள் போன்ற தொல்பொருட்கள் கண்டறியப்பட்டது. பின் தொடரப்பட்ட பண்டைய அண்மை கிழக்கு பகுதிகளின் அகழ்வாராய்ச்சிகளில் மெசொப்பொத்தேமியாவின் பல தொல்லியல் மேடுகளில் ஆயிரக்கணக்கான தொல்பொருட்கள் கண்டறியப்பட்டது.
ஆப்பெழுத்துக் கலை வளர்ச்சியடைந்திருந்தது. மேல் மெசொப்பொத்தேமியாவில் அரசியல் நிறுவனங்கள் வளர்ச்சியடைந்திருந்தது. ஊர், எல்பா, லகாசு எசுன்னா, கபாஜா, அக்ரப், எரிது, லார்சா, சிப்பர், கிஷ், மாரி
செம்தேத் நசிர் காலத்திற்குப் பின்னர் தோன்றிய மெசொப்பொத்தேமியாவின் துவக்க வம்ச காலத்திற்கு பின்னர் அக்காதியர்கள் காலம் நிலவியது. அக்காதியப் பேரரசின் கீழ் முதன்முதலில் முழு மெசொப்பொத்தேமியா இருந்தது. மெசொப்பொத்தேமியாவின் துவக்க வம்ச காலம் கிமு 2900 – 2350 வரை என கணிக்கப்பட்டுள்ளது.
இரண்டாவது வம்ச காலத்தில் கீழ் மெசொப்பொத்தேமியாவில் எழுத்து, மொழி, கலை, இலக்கியம், மற்றும் தொழில்கள் வளரத் துவங்கியது. கீழ் மெசொப்பொத்தேமியாவை கில்கமெஷ், என்மெர்கர் மற்றும் ஆகா போன்ற புகழ்பெற்ற மன்னர்கள் ஆண்டனர். மேலும் உலகின் முதல் காவியமான கில்கமெஷ் காப்பியம் எழுதப்பட்டது.
உரூக் காலத்திற்கு பின்னர் கீழ் மெசொப்பொத்தேமியாவில் துவக்க வம்ச ஆட்சிகளின் காலத்தில் செமிடிக் மொழிகள் பேசிய முதல் நகரக் குடியிருப்புகளும், நகர இராச்சியங்களும், ஆப்பெழுத்து முறைகளும் தோன்றத் துவங்கியது.
கீழ் மெசொப்பொத்தேமியாவின் உரூக் காலம் மற்றும் செம்தேத் நசிர் காலம் காலங்களுக்குப் பின் தோன்றிய மெசொப்பொத்தேமியாவின் துவக்க வம்ச காலத்தின் முதல் பகுதி குறைவாக அறியப்படுகிறது.
மெசொப்பொத்தேமியாவின் இத்துவக்க வம்ச காலத்தில் சுமேரியாவில் தெற்கில் எரிது, உரூக், ஊர், லகாசு, நிப்பூர், உம்மா போன்ற புகழ் பெற்ற நகர இராச்சியங்கள் தோன்றியது.
மெசொப்பொத்தேமியாவின் துவக்க வம்ச கால ஆட்சிக்குப் பின்னர் அக்காத் நகரத்தை தலைமையிடமாகக் கொண்டு அக்காடியப் பேரரசு எழுச்சி கொண்டது.
அக்காதியப் பேரரசர் சர்கோன் போன்ற மன்னர்கள் மெசொப்பொத்தேமியாவின் துவக்க வம்சங்களின் ஆட்சியை படிப்படியாக முடிவிற்கு கொண்டு வந்தனர்.
ரப்திசாகர் விரைவு இரயில் இந்தியாவில் ஓடும் ஓர் அதிவிரைவு இரயில் ஆகும். இது திருவனந்தபுரம் மத்திய இரயில் நிலையம் / எர்ணாகுளம் சந்திப்பு மற்றும் இந்தியாவின் கோரக்பூர் / பரவுனி சந்திப்புகளுக்கு இடையே வாராத்திற்கு மூன்று நாட்கள் இயங்குகிறது. கொல்லம், ஆலப்புழை, கொச்சி, திருச்சூர், பாலக்காடு, கோயம்புத்தூர், திருப்பூர், ஈரோடு, சேலம், சென்னை மத்திய,தொடர் வண்டி நிலையம் சிசயவாடா},கம்மம், வாரங்கல், ராமகுண்டம் , நாக்பூர், போபால், ஜான்சி, கான்பூர், லக்னோ, கோண்டா மற்றும் பாசுட்டி முதலிய நகரங்களின் வழியாக ரப்தி சாகர் இரயில் ஓடுகிறது. இந்திய இரயில்வேயின் வடகிழக்கு தொடருந்து மண்டலம் }வடகிழக்கு தொடருந்து மண்டலம்]]/கிழக்கு மத்திய தொடருந்து மண்டலம் ஆகிய இரயில்வே மண்டலங்கள் இந்த அதிவிரைவு இரயிலை இயக்குகின்றன.
12512 – என்ற எண்ணுடன் திருவனந்தபுரம் மத்திய இரயில் நிலையத்திலிருந்து புறப்படும் ரப்தி சாகர் அதி விரைவு இரயில் து ஒவ்வொரு ஞாயிறு., செவ்வாய் மற்றும் புதன்கிழமைகளில் மாலை 6:15 மணிக்கு புறப்பட்டு கோரக்பூர் சந்திப்பு இரயில் நிலையத்தை 3 ஆம் நாள் பிற்பகல் 15:20 மணிக்கு வந்தடைகிறது.
அரேபிய கடலுக்கு அருகில் அமைந்துள்ள திருவனந்தபுரம் / கொச்சின் நகரங்களையும், ரப்தி நதி ஓடும் இடத்திலிருந்து கோரக்பூர் / பரவு னி ஆகிய நகரங்களையும் இந்த இரயில் இணைக்கிறது என்பதால் இந்த விரைவு இரயிலுக்கு "ரப்தி சாகர்" என்ற பெயர் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
கோரக்பூர் சந்திப்பிலிருந்து 12511 – என்ற எண்கொண்ட ரப்தி சாகர் அதிவிரைவு வண்டி ஒவ்வொரு ஞாயிறு, செவ்வாய், வெள்ளி கிழமைகளில் 6.35 மணி நேரத்திற்கு புறப்படுகிறது. திருவனந்தபுரம் மத்திய இரயில்நிலையத்தை மூன்றாவது நாள் 17.20 மணிக்கு சென்று சேர்கிறது.
ரப்தி சாகர் விரைவு இரயிலில் மொத்தம் 24 இரயில் பெட்டிகள் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றில் இரண்டாம் வகுப்பு ஏசி மற்றும் மூன்றாம் வகுப்பு ஏசி பெட்டிகளும் குளிரூட்டப்பட்டு வருகின்றன.
1928 முதல் 1949 வரையிலான காலகட்டத்தில், அம்டோவின் பெரும்பகுதி படிப்படியாக சீனாவின் கோமிண்டாங் குடியரசின் கிங்காய் மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1952 வாக்கில், சீனப் படைகளின் பொதுவுடமைக் கட்சியானது கோமிண்டாங் மற்றும் உள்ளூர் திபெத்தியர்கள் இரண்டையும் தோற்கடித்து, மேலும் அது இப்பிராந்தியத்தின் கட்டுப்பாட்டையும் கையிலெடுத்தது. பல முக்கியமான திபெத்திய பௌத்த பிக்குகள் அல்லது லாமாக்களான, 14 வது தலாய் லாமா, சோக்கியி கியால்ட்சன், 10 வது பஞ்சன் லாமா, மற்றும் சிறந்த கெலுக் சீர்திருத்தவாதியான சோங்க்காபா போன்ற திபெத்தின் அரசியல் மற்றும் மத வளர்ச்சியில் பெரும் செல்வாக்கு செலுத்திய அறிஞர்கள் இப்பகுதியைச் சார்ந்தவர்கள்.
அம்டோ என்பது திபெத்தின் மூன்று பாரம்பரிய பிராந்தியங்களில் ஒன்றாகும், மற்றொன்று உ- சாங் மற்றும் காம் என்பதாகும். இது 14 வது தலாய் லாமாவின் பிறப்பிடமாகும். மச்சு முதல் டிரிச்சு வரை ஒரு பெரிய பகுதியை அம்டோ உள்ளடக்கியது. வரலாற்று ரீதியாகவும், கலாச்சார ரீதியாகவும், இன ரீதியாகவும் இது ஒரு திபெத்திய பகுதி என்றாலும், 18 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் இருந்து தொடர்ச்சியான உள்ளூர் ஆட்சியாளர்களால் அம்டோ நிர்வகிக்கப்பட்டு வந்துள்ளது. தலாய் லாமாக்கள் அந்தக் காலத்திலிருந்து நேரடியாக இப்பகுதியை நிர்வகிக்கவில்லை. 1917 முதல் 1928 வரை, அம்டோவின் பெரும்பகுதி முஸ்லீம் போர்வீரர்களால் இடைவிடாது ஆக்கிரமிக்கப்பட்டது.
காம்போ மற்றும் யு-சாங் ஆகியவற்றிலிருந்து பிராந்திய வேறுபாடாக அம்டோவின் திபெத்திய மக்கள் அம்டோவா என்று குறிப்பிடப்படுகிறார்கள், இருப்பினும், அவர்கள் அனைவரும் இனரீதியாக திபெத்தியர்களாகவே கருதப்படுகிறார்கள். இன்று, அம்டோவின் மேற்கு மற்றும் தெற்கு பகுதிகளில் இன திபெத்தியர்கள் ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றனர், அவை இப்போது பல்வேறு திபெத்திய, திபெத்திய-கியாங் அல்லது மங்கோலிய-திபெத்திய தன்னாட்சி மாகாணங்களாக நிர்வகிக்கப்படுகின்றன.
அம்டோ முன்னாள் வடகிழக்கு திபெத்தை உள்ளடக்கியது, இதில் மச்சு அல்லது மஞ்சள் நதி மற்றும் கிங்காய் ஏரி ஆகியவற்றின் பகுதிகள் உள்ளன. பேயன் கார் மலைகள் இதன் தெற்கு எல்லை ஆகும். இப்பகுதியில் காற்று வீசும் மரங்கள் குறைவாக உள்ளது, நிறைய புல் உள்ளது. இப்பகுதியில் காட்டு யாக் மற்றும் கியாங் போன்ற விலங்குகள் உள்ளன. உள்நாட்டு யாக், ஆடுகள், செம்மறி ஆடுகள் மற்றும் மங்கோலியன் குதிரைகள் இப்பகுதியில் வளர்க்கப்படுகிறது.
மங்கோலியர்களும் அம்டோவில் நீண்டகால குடியேறியவர்களாக இருந்தனர், செங்கிஸ் கானின் காலத்தில் முதலில் இங்கு வந்தனர். பல நூற்றாண்டுகளாக, பெரும்பாலான அம்டோ மங்கோலியர்கள் திபெத்தியமயமாக்கப்பட்டுள்ளனர், அவர்களின் அசல் திபெத்தியரல்லாத இனத்தை அறிந்து கொள்வது இப்போது கடினம். அம்டோ காவியக் கதையிலும் வரலாற்றிலும் அற்புதமான குதிரைகளை வளர்த்து காட்டுக்குள் ஓட்டும் நிலமாக புகழ் பெற்றது.
வரலாற்று காலங்களில், இப்பகுதியின் மக்கள் பொதுவாக திபெத்தியரல்லாதவர்களாக இருந்துள்ளனர், அதாவது மங்கோலியர்கள் அல்லது திபெத்திய அல்லாத வம்சாவளியைச் சேர்ந்த கோ மக்களாக இருந்துள்ளனர்.
ருவிந்து குணசேகர இலங்கையில் பிறந்த கனடா துடுப்பாட்ட அணியின் வீரர் ஆவார். இவர் கனடா துடுப்பாட்ட அணிக்காக ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டம் மற்றும் பன்னாட்டு இருபது20 ஆகிய துடுப்பாட்ட வடிவங்களிலும் விளையாடி வருகிறார். இடதுகை மட்டையாளரான இவர் கனடா தேசியத் துடுப்பாட்ட அணி தவிர 19 வயதிற்குட்பட்ட கனடாத் துடுப்பாட்ட அணி சிலா மரியான்ஸ் துடுப்பாட்ட சங்கம் , ஐசிசி அமெரிகாஸ், மூர் துடுப்பாட்ட சங்கம், நுவரா எலியா மாவட்டத் துடுப்பாட்ட அணி, சரசென்ஸ் துடுப்பாட்ட சங்கம் மற்றும் வான்கவர் நைட்ஸ் துடுப்பாட்ட அணி ஆகிய அணிகளுக்காகவும் விளையாடியுள்ளார். இவர் பெர்முடா துடுப்பாட்ட அணிக்காக ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் அறிமுகமானார்.
மார்ச் 2018 இல், இலங்கையில் நடைபெற்ற 2017–18 எஸ்.எல்.சி இருபது -20 போட்டியில், ஐந்து போட்டிகளில் விளையாடி 272 ஓட்டங்கள் எடுத்தார். இதன்மூலம் அதிக ஓட்டங்கள் எடுத்த சரசென்ஸ் துடுப்பாட்ட சன்கத்திற்காக அதிக ஓட்டங்கள் எடுத்த பேட்டிங் வீரர்கள் வரிசையில் முன்னணியில் இருந்தார். அதற்கு அடுத்த மாதம், 2018 சூப்பர் மாகாண ஒருநாள் போட்டித் தொடரில் இவர் தம்புல்லா துடுப்பாட்ட அணியிலும் இவர் இடம் பெற்றார் .
குணசேகர இலங்கையின் கொழும்பில் பிறந்தார், அங்கு அவர் சிறு வயதிலேயே கிரிக்கெட் விளையாடத் தொடங்கினார், அவரது தந்தையின் செல்வாக்கினால் இவர் இலங்கைத் துடுப்பாட்ட அ அணியில் பங்கேற்றார். குணசேகர 2006 இல் கனடாவின் டொராண்டோவில் குடியேறினார். அவர் 2010 இல் டொராண்டோ ஸ்கார்பாரோ பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்ந்து நிர்வாக பிரிவில் பட்டம் பெற்றார்.
இந்தத் அதி விரைவு தொடருந்தானது இருவழிகளிலும் தினந்தோறும் இயக்கப்பட்டு வருகிறது. 12225 என்ற எண்ணின் கீழ் இயக்கப்படும் சங்கமித்ரா அதி விரைவு தொடருந்து தினமும் பெங்களூரு நகர சந்திப்பிலிருந்து காலை 9 மணிக்கு இயக்கப்பட்டு பங்காருபேட்டை, குப்பம், ஜோலார்பேட்டை, காட்பாடி சந்திப்பு, அரக்கோணம், சென்னை சென்ட்ரல், நெல்லூர், வாரங்கல், ஓங்கோல், விஜயவாடா சந்திப்பு, கம்மம், ராமகுண்டம், நாக்பூர், இட்டரசி சந்திப்பு ஜபல்பூர் மற்றும் மிர்சாபூர் என 36 நிறுத்தங்களை கடந்து 2699 கிலோமீட்டர் மணிக்கு 56 கிலோமீட்டர் வீதம் பயணம் செய்து மூன்றாம் நாள் காலை 09.05 மணிக்கு பீகார் மாநிலத்திலுள்ள தானாபூர் நிலையத்தை அடைகிறது.
இந்த சங்கமித்ரா அதிவேக விரைவுத் தொடருந்து, பெங்களூர் முதல் சென்னை வரை ராயபுரம் இருப்பூர்தி நிலையத்தால் பராமரிக்கப்படும் 7 இழுவை இயந்திரத்தின் மூலம் இழுத்து செல்லப்படுகிறது. சென்னை முதல் ஜபல்பூர் நிலையம் வரை ஜபல்பூர் இருப்பூர்தி நிலையத்தால் பராமரிக்கப்படும் 5 இழுவை இயந்திரம் அல்லது துக்ளகாபாத் இருப்பூர்தி நிலையத்தால் பராமரிக்கப்படும் 7 இழுவை இயந்திரத்தால் இழுத்துச் செல்லப்படுகிறது. அதன்பின்பு ஜபல்பூர் நிலையம் முதல் தானாபூர் நிலையம் வரையில் மத்திய பிரதேசம் மாநிலம் இட்டரசி நிலையம் மூலம் பராமரிக்கப்படும் 4 என்ற இழுவை இயந்திரத்தால் இழுத்துச் செல்லப்படுகிறது.
சங்கமித்ரா விரைவுத் தொடருந்து பெங்களூரு கிராந்தி வீர சங்கொலி ராயண்ணா நிலையத்திலிருந்து தினந்தோறும் இயக்கப்பட்டு பீகார் மாநிலம் பாட்னாவிலுள்ள தானாபூர் நிலையம் வரை இயக்கப்படுகிறது. கர்நாடகா, தமிழ்நாடு, தெலுங்கானா, ஆந்திர பிரதேசம், மகாராஷ்டிரா, மத்திய பிரதேசம், உத்தரபிரதேசம், மற்றும் பீகார் என பல்வேறு மாநிலங்களில் உள்ள வழியாக 2698 கிலோ மீட்டர் தூரத்தை 48 மணி நேரம் 5 நிமிடங்களில் வந்தடைகிறது.