polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
நோயினால் பாதிக்கப்பட்ட தாய் ஆட்டிடம் இருந்து வயிற்றில் உள்ள குட்டிகளுக்கு நஞ்சுக் கொடி மூலம் இந்த வைரஸ் பரவ வாய்ப்புள்ளது.
ஆடுகளில் இந்த வெரிசெல்லா-ஜோஸ்டர் வைரஸ் ஒரு தீவிர தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இந்நோயினால் பாதிக்கப்பட்ட செம்மறியாடுகளின் தோல் பகுதியிலும், அவற்றின் கண், மூக்கு, வாய் போன்ற பகுதிகளின் உட்சவ்வுகளிலும் அம்மைக் கொப்புளங்கள் தோன்றும். குறிப்பாக இந்த அம்மை நோய் வெள்ளாட்டு இனங்களை அதிகளவில் பாதிக்கிறது. ஒரு ஆட்டிடம் இருந்து மற்ற ஆட்டிற்கும், செம்மறியாட்டிற்கும் கூட இந்த நோய் பரவ வாய்ப்புள்ளது.
இந்த அம்மை நோய் மனிதர்களை மட்டுமல்ல கால்நடைகளில் மாடு, பன்றி, ஆடு, குதிரை, ஒட்டகம், குரங்கு போன்ற பாலூட்டிகளையும் தாக்கக் கூடியது. இந்த வைரஸ் கால்நடைகளை தாக்கி அம்மை நோயை ஏற்படுத்துகிறது. பாதிக்கப்பட்ட கால்நடைகளின் தோல் மூலமாகவோ அல்லது சுவாசிக்கும் காற்றின் மூலமாகவோ மற்றவர்களுக்கு பரவுகிறது.
சமிக்கா கருணாரத்தின இலங்கைத் துடுப்பாட்ட அணியின் வீரர் ஆவார். இவர் இலங்கைத் துடுப்பாட்ட அணிக்காக சர்வதேச தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் விளையாடி வருகிறார். மேலும் இவர் பட்டியல் அ துடுப்பாட்டம், முதல் தரத் துடுப்பாட்டம் மற்றும் இருபது20 ஆகிய உள்ளூர் போட்டிகளிலும் விளையாடி வருகிறார். மேலும் இவர் 2015 ஆம் ஆண்டில் முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 2015 ஆம் ஆண்டில் பட்டியல் அ துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் அறிமுகமான இவர் 2019 ஆம் ஆண்டில் சர்வதேசப் போட்டிகளில் அறிமுகமானார். இவர் தற்போது வரை 31 முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் விளையாடி 1041 ஓட்டங்களையும் , 37 பட்டியல் அ துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் விளையாடி 273 ஓட்டங்களையும் , 1 தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் விளையாடி 22 ஓட்டங்களையும் 10 இருபது20 போட்டிகளில் விளையாடி 60 ஓட்டங்களையும் எடுத்துள்ளார்.
இவர் 2015 ஆம் ஆண்டில் முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் அறிமுகமானார். டிசம்பர் 18 இல் கொழும்பு துடுப்பாட்ட அரங்கத்தில் தமிழ்நாடு யூனியன் துடுப்பாட்ட சங்க அணிக்கு எதிரான போட்டியில் இவர் மூர்ச் துடுப்பாட்ட அணி சார்பாக முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் அறிமுகமானார். பின் 2019 ஆம் ஆண்டில் மே 25 இல் பேல்கம் துடுப்பாட்ட அரங்கத்தில் இந்திய அ துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான போட்டியில் இவர் இலங்கை அ துடுப்பாட்ட அணி சார்பாக விளையாடினார். 2019 சூப்பர் மாகாண ஒரு நாள் போட்டியில் இவர் கொழும்பு அணியில் இடம் பெற்றார்.
2015 ஆம் ஆண்டில் இவர் பட்டியல் அ துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் அறிமுகமானார். நவம்பர் 28 இல் கொழும்பு துடுப்பாட்ட அரங்கத்தில் தமிழ்நாடு யூனியன் துடுப்பாட்ட சங்க துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான போட்டியில் இவர் சராசென்ஸ் துடுப்பாட்ட சங்க அணி சார்பாக பட்டியல் அ துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் அறிமுகமானார்.பின் 2019 ஆம் ஆண்டில் நவம்பர் 18,இல் காக்ஸ் பசாரில் உள்ள துடுப்பாட்ட அரங்கத்தில் ஆப்கானித்தான் லெவன் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான பட்டியல் அ போட்டியில் இவர் இலங்கை லெவன் அணி சார்பாக விளையாடினார்.
சேந்தமங்கலம் முந்தைய கொச்சின் மாநிலத்தின் கனையனூர் வட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. பஞ்சாயத்து 1914 இல் உருவாக்கப்பட்டது. வடக்கு, கிழக்கு, தெற்கில் உள்ள ஆறுகளின் எல்லையில் அமைந்துள்ள இது கலாச்சார பன்முகத்தன்மையின் சந்திப்பு இடமாகும். யூதர்கள், கிறித்தவர்கள், முஸ்லிம்கள், பல தனித்துவமான இந்து சாதிகள் இங்கு இணக்கமாக வாழ்கின்றனர். கொங்கணியர்கள் , மூப்பன்கள் போன்ற புலம்பெயர்ந்த சமூகங்களின் இருப்பும் இங்கு உள்ளது. கைவினைக் கலைஞர்களின் பிரிவுகளில் கல்தச்சர்கள், மரத் தச்சர்கள், வார்ப்பவர்கள், கொல்லர்கள், பொற்கொல்லர்கள், நெசவாளர்கள், குயவர்கள் போன்றோர் இன்று வரை தொழில்துறைக்கும் வணிகத்துக்குமான முக்கியத்துவத்தை நினைவூட்டுகிறார்கள்.
பாளையம் சத்தியாக்கிரகம் கொச்சின் மாநிலத்தில் கோயில் நுழைவு பிரகடனத்தின் விளைவாக இருந்தது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் மாதப்பிறப்புக்கு முன்னதாக நடத்தப்படும் வருடாந்திர கண்காட்சியான மட்டச்சந்தை, மக்கள் தங்கள் உள்நாட்டுத் தேவைகளான உணவுப் பொருட்கள், சுவையூட்டும் பொருள்கள், வெட்டுக்கருவிகள், மட்பாண்டங்கள், தளவாடங்கள் போன்றவற்றை அவர்களின் விவசாய விளைபொருட்களுக்கு அல்லது கையால் தயாரிக்கப்பட்ட பொருட்களுக்கு ஈடாக வாங்குவதற்கு அருகிலிருந்தும் தூரத்திலிருந்தும் வருவது கடந்த கால வரலாற்றை நினைவூட்டுகிறது.
கி.பி 69 இல் எருசலேத்தில் தங்களின் இரண்டாவது கோவில் அழிக்கப்பட்டு இறுதியில் பாழடைந்து போய், பின்னர் யூதர்கள் சேந்தமங்கலத்திற்கு வந்து தங்களுக்கென ஒரு காலனியை நிறுவினார். கி.பி 1341 இல் பெரும் வெள்ளத்திற்குப் பிறகு அவர்கள் கொச்சி கோட்டைக்குச் சென்றனர். சமீபத்திய நூற்றாண்டுகளில் கட்டப்பட்ட கேரளாவில் உள்ள அனைத்து 8 தொழுகை ஆலயங்களிலும் - சேந்தமங்கலம், பரவூர், மாளா, கொச்சி, எர்ணாகுளம் ஆகிய இடங்களில் அமைந்துள்ளவற்றிலும் இதேபோன்ற பாரம்பரிய கட்டடக்கலை அம்சங்கள் உள்ளன:
கோட்டையில் கோவிலகத்தில் உள்ள மலைகளில் உள்ள ஒரு இந்துக் கோயில், ஒரு சிரிய கிறித்தவத் தேவாலயம், ஒரு பள்ளிவாசல், மீட்டெடுக்கப்பட்ட யூத தொழுகைக் கூடம் என ஒன்றுக்கொன்று தனித்துவமானவை. தொழுகைக் கூடம் கி.பி 1614 இல் கட்டப்பட்டது. அது அமைதியான வனப்பகுதியில் உள்ளது. இந்த தொழுகைக் கூடத்தின் பின்னால் உள்ள முற்றத்தில், கி.பி 1264 தேதியிட்ட ஒரு யூதப் பெண்மணியின் உருவச்சிலை உட்பட பழைய யூத கல்லறைகளைக் காணலாம்.
கொச்சியின் முன்னாள் மகாராஜாக்களுக்கு பரம்பரை அமைச்சர்களாக இருந்த பாளையத்து அச்சன்களின் இல்லமான பாளையம் அரண்மனை கேரளாவின் கட்டடக்கலை சிறப்புகளில் ஒன்றாகும். இந்த அரண்மனை 450 ஆண்டுகளுக்கும் மேலானது. இது வரலாற்று ஆவணங்களையும் நினைவுச்சின்னங்களின் தொகுப்புகளையும் கொண்டுள்ளது.
யூத சமூகம் 1950கள்-1960களில் இசுரேலுக்கு குடிபெயர்ந்தது. அவர்களின் தொழுகை ஆலயம் தற்போது தொல்பொருள் துறையால் பராமரிக்கப்படுகிறது. மசூதிக்கு பின்னால் கைவிடப்பட்ட யூத கல்லறையும் உள்ளது, ஆலயத்திலிருந்து சுமார் 400 மீ நிலம், இது இன்னும் மீட்கப்படவில்லை.
16 ஆம் நூற்றாண்டில் போர்த்துகீசியர்களால் சிரியர்களுக்காக கட்டப்பட்ட வைபெனகோட்டா பாடசாலையின் எச்சங்களும் இங்கே உள்ளன. பாடசாலைக்கு அருகில் 1201 இல் கட்டப்பட்ட ஒரு பழைய சிரிய கத்தோலிக்க தேவாலயம் உள்ளது. இது இந்தியாவின் முதல் அச்சகத்தின் தளமாகும்.
சேந்தமங்கலம் என்பது இந்தியாவின் கேரள மாநிலத்தில் எர்ணாகுளம் மாவட்டத்துக்குட்பட்ட பறவூர் வட்டத்திலுள்ள ஒரு சிறிய நகரம் ஆகும். இது இதே பெயரில் உள்ள ஊராட்சியையும் உள்ளடக்கியது.
மார் இசுலீவா தேவாலயம் 1075 இல் நிறுவப்பட்டது. தேவாலயத்தின் பழைய தொகுதியின் சிறப்பு வலுவூட்டப்பட்ட கட்டுமானம் திப்பு சுல்தான் மலபார் மீது படையெடுத்த நேரத்தில் கட்டப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது.
இது எர்ணாகுளத்திலிருந்து சுமார் 23 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது. இக்கிராமத்தில் மூன்று ஆறுகள், நதிகளின் ஏழு நுழைவாயில்கள், மலைகள், பசுமையான சமவெளிகள் ஆகியவற்றால் அமையப்பெற்றது.
நியூ ஜெர்சியில் பிறந்து வளர்ந்த மெண்டெஸ் தனது தொழில்முறை மல்யுத்த வாழ்க்கையை 2007 ஆம் ஆண்டில் மாநிலத்தின் சுயாதீன மல்யுத்த சுற்றுகளில் போட்டியிட்டு தனது தொழ்ல்முறை வாழ்க்கையினைத் தொடங்கினார். இவர் 2009 இல் உலக மற்போர் மகிழ்கலை நிறுவனத்துடன் ஒப்பந்தம் செய்தார். பின்னர் புளோரிடா வாகையாளர் மல்யுத்தத்தில் இரண்டு ஆண்டுகள் பங்குபெற்றார். 2012 ஆம் ஆண்டில் மூன்று மாதங்கள் ரா பிரிவின் மேலாளராகப் பதவியில் இருந்தார். அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில், இவர் பெண்கள் வாகையாளராக மூன்று முறை பட்டம் வென்றார் மற்றும் 406 நாட்கள் உலக மற்போர் மகிழ்கலை நிறுவன பெண்கள் வாகையாளராக இருந்தார். இதன்மூலம் அதிக நாட்கள் பெண்கள் வாகையாளராக இருந்தவர் எனும் சாதனையைப் படைத்தார். 2012 மற்றும் 2014 ஆம் ஆண்டுகளில் சிறந்த பெண் வீராங்கனைக்கான சிலாமி விருது பெற்றார். மேலும் 2012 முதல் 2014 ஆம் ஆண்டு வரை வாசகர்களால் தேர்வு செய்யப்படும் ஆண்டின் சிறந்த பெண் வீராங்கனை விருதிற்குத் தேர்வானார்.2015 ஆம் ஆண்டில் உலக மற்போர் மகிழ்கலை நிறுவனத்தில் இருந்து தனது ஓய்வினை அறிவித்தார்.
ஏப்ரல் ஜீனெட் மென்டெஸ் ஒரு அமெரிக்க எழுத்தாளர் மற்றும் முன்னாள் தொழில்முறை மல்யுத்த வீரர் . ஏ.ஜே. லீ என்ற மேடைப் பெயரில் உலக மற்போர் மகிழ்கலை நிறுவனத்தில் மற்போரில் ஈடுபட்டதற்காக உலக மற்போர் மகிழ்கலை நிறுவனம் பரவலாக அறியப்படுகிரார்.
மெண்டெஸ் தொழில்முறை மல்யுத்தப் போடியில் இருந்து ஓய்வு பெற்ற பிறகு பின்னர் எழுத்துப் பணியில் கவனம் செலுத்தினார். 2017 ஆம் ஆண்டு நினைவுக் குறிப்பு, கிரேஸி இஸ் மை சூப்பர் பவர் போன்ற இவரின் படைப்புகள் நியூயார்க் டைம்சின் அதிகம் விற்பனையான பிரதிகள் பிரிவில் இடம்பெற்றது.
1509 ஆம் ஆண்டில், கஜபதி பிரதாருத்ரா தேவா விஜயநகர பேரரசின் கிருஷ்ணதேவராயருக்கு எதிராக ஒரு போரைத் தொடங்கினார். ஆனால் வங்காளத்தைச் சேர்ந்த சுல்தான் அல்லாவுதீன் உசான் ஷாவின் தாக்குதலில் இருந்து தப்பிக்க கஜபதி வடக்கே பின்வாங்க வேண்டியிருந்தது. இதன் விளைவாக கிருஷ்ணதேவராயர் ஜூன் 1515 இல் கஜபதி ஆக்கிரமிப்பில் இருந்த கொண்டப்பள்ளியை எளிதாக வெற்றி பெற்றார். 1519 இல் நடந்த கடைசி போரில், கிருஷ்ணதேவராயர் மீண்டும் ஒரிசா ஆட்சியாளரை தோற்கடித்தார். கொண்டப்பள்ளி கோட்டை மிகவும் வலுவாக இருந்ததால், கோட்டையை மூன்று மாதங்கள் முற்றுகையிட்ட பின்னர், கோட்டையின் கட்டுப்பாட்டைப் பெற கிருஷ்ணதேவராயர் தனிப்பட்ட முறையில் நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டியிருந்தது. இந்தப் போரைத் தொடர்ந்து, கிருஷ்ணதேவராயர் கஜபதி பிரதாருத்ரா தேவாவின் மகள் கலிங்க குமாரி ஜெகன்மோகினியை மணந்தார். கிருஷ்ணா ஆற்றின் தெற்கு எல்லை வரையிலான அனைத்து நிலங்களையும் ஒரிசாவுக்கு மீட்டெடுப்பதற்கான ஒப்பந்ததம் கையெழுத்தானது, அதில் கொண்டப்பள்ளி அடங்கும்.
முசுனூரி நாயக்கர்களால் கொண்டப்பள்ளி கோட்டை கட்டப்பட்டுள்ளது. கி.பி 1370 இல் முசுனூரி நாயக்கர்களின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, கி.பி 1370 இல் கொண்டவீடு ரெட்டிப் பேரரசு கோட்டையை ஆக்கிரமித்தார்கள். தனது தந்தையின் மரணத்திற்குப் பிறகு ஒரிசாவின் சிம்மாசனத்திற்காக ஹம்விரா தனது சகோதரர் புருஷோத்தத்துடன் போராட வேண்டியிருந்தது. இந்த போரில் அவர் பாமினி சுல்தானின் உதவியை நாடினார். இதனால் தனது சகோதரரை தோற்கடித்து ஒரிசா இராச்சியத்தின் சிம்மாசனத்தை 1472 இல் கைப்பற்றினார். இதற்காக அவர் பாமினி சுல்தானுக்கு கொண்டப்பள்ளியையும் ராஜமுந்திரியையும் கொடுத்தார். அதைத் தொடர்ந்து, புருஷோத்தம் 1476 இல் ஹம்விராவைத் தோற்கடித்து ஒரிசாவின் அரியணையைக் கைப்பற்றினார். ஆனால் 1476 ஆம் ஆண்டில், பாமினி இராச்சியத்தில் பஞ்சம் ஏற்பட்டபோது கொண்டப்பள்ளியில் ஒரு புரட்சி தொடங்கியது என்றும், கொண்டப்பள்ளியில் காரிசன் செய்த கிளர்ச்சி கோட்டையை "ஹேமர் ஒரியா" என்றழைக்கப்பட்ட ஹம்விராவுக்குக் கொடுத்தது என்றும் கூறப்படுகிறது.
கிருஷ்ணா மாவட்டத்தில் கொண்டப்பள்ளி என்று அழைக்கப்படும் பிரதான மலைத்தொடரில் விசயவாடா நகரின் மேற்கே இந்த கோட்டை அமைந்துள்ளது. மலைத்தொடர், சுமார் நீளம், நந்திகம மற்றும் விசயவாடா இடையே நீண்டுள்ளது. இந்த மலைத்தொடரில் உள்ள வனப்பகுதி 'பொனுகு' என்று அழைக்கப்படும் ஒரு வகை லைட்வுட் மரம் மூலம் நிறைந்துள்ளது. இது பிரபலமான கொண்டப்பள்ளி பொம்மைகளின் உற்பத்திக்கு பிரத்தியேகமாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. கொண்டப்பள்ளி கோட்டை மற்றும் அருகிலுள்ள குன்றுகளை சுற்றி கீழாநெல்லி, நெல்லி, நிலவேம்பு, வெப்பாலை, கொழுஞ்சி, உசில மரம் என்ற அரப்பு, காவலம், வாய் மரம் போன்ற மருத்துவ தாவரங்கள் மற்றும் மரங்கள் காணப்படுகின்றன. மலைத் தொடர் சார்னகைட் பாறை, சில பைராக்சீன் பரல் கட்டமைப்பு உருமாற்றப் பாறை, கருங்கல் , இலைகளுடையஉருமாற்றப் பாறை, பற்றவைக்கப்பட்ட பாறை மற்றும் சரளைக்கற்காளகப் பெரிதும் பயன்படுத்தப்படும் எரிபாறை ஆகியவற்றால் ஆனது.
இந்த பகுதி 17 ஆம் நூற்றாண்டில் முகலாய பேரரசின் கீழ் வந்தது. 18 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் முகலாய சாம்ராஜ்யம் சிதைந்த பின்னர், நிசாம் உல்-முல்க், ஐதராபாத் நிசாம் ஆனதும் சுதந்திரத்தை அறிவித்து, அந்தப் பகுதியை கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவந்தார். 18 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், இப்பகுதி ஐதராபாத் நிசாம் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தது, நிசாம் அலி மற்றும் பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனம் இடையே ஒரு எல்லை ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது. இந்த ஒப்பந்தம் நவம்பர் 12, 1766 இல் கையெழுத்திடப்பட்டது. இதன் விளைவாக பிரதேசத்தின் மானியத்திற்கு பதிலாக நிறுவனம் 90,000 பிரித்தானிய பவுண்டுகள் ஆண்டு செலவில் நிசாமின் உதவிக்காக கோட்டையில் துருப்புக்களை பாதுகாக்க ஒப்புக்கொண்டது. 1766 ஆம் ஆண்டில் ஜெனரல் கெயிலாட்டின் கீழ் ஆங்கிலேயர்கள் கோட்டையைத் தாக்கி அதன் கட்டுப்பாட்டைக் கைப்பற்றினர் என்றும் கூறப்படுகிறது.
புருஷோத்தம் ராஜாவானதும், மூன்றாம் பாமினி சுல்தான் என்பவரிடமிருந்து கொண்டப்பள்ளி மற்றும் ராஜமுந்திரியை திரும்பப் பெற முயன்றார். ஆனால் அவர் ராஜமுந்திரி மீது முற்றுகையிட்டபோது, சில அறியப்படாத காரணங்களால் அவர் சுல்தானுடன் ஒரு சமாதான ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டார். இதன் விளைவாக பாமினி மற்றும் விஜயநகர ஆட்சியாளர்களிடையே சிறிய போர்கள் ஏற்பட்டன. 1481 ஆம் ஆண்டில், சுல்தான் மகம்மதுவின் மரணத்திற்குப் பிறகு, பாமினி சுல்தானியத்தில் ஏற்பட்ட குழப்ப சூழ்நிலையைப் பயன்படுத்தி புருஷோத்தம் சுல்தானின் மகனான மகம்மது ஷாவுடன் சண்டையிட்டு ராஜமுந்திரி மற்றும் கொண்டப்பள்ளி கோட்டையினைக் கைப்பற்றினார். கஜபதி புருஷோத்தம் தேவா 1497 இல் இறந்தார், அவருக்குப் பிறகு அவரது மகன் கஜபதி பிரதாருத்ரா தேவா அரியணை ஏறினார்.
ஆனால், விஜயநகர சக்கரவர்த்தியுடனான ஒப்பந்தத்தின் பின்னர், 1519 மற்றும் 1525 க்கு இடையில், கோல்கொண்டாவின் சுல்தானான சுல்தான் குலி குதாபின் படையெடுப்பிற்கு எதிராக கஜபதி பிரதாருத்ரா தேவா தனது பிரதேசத்தை பாதுகாக்க வேண்டியிருந்தது. ஆனால் இறுதி தாக்குதலில், 1531 இல், கொண்டப்பள்ளி கோல்கொண்டா சுல்தானின் ஆட்சியின் கீழ் வந்தது. கோல்கொண்டா சுல்தான்களுடனான போரை ஒரிசா இராச்சியத்தின் புதிய ஆட்சியாளரான கோவிந்தா பித்யாதர் தொடர்ந்தார். அவர் கஜபதி பிரதாபிருத்ரா தேவாவுக்குப் பின் 1533 இல் இறந்தார். இறுதியாக சுல்தானுடனான ஒரு ஒப்பந்தத்துடன் முடிந்தது.
இந்தியாவின் ஆந்திராவின் இரண்டாவது பெரிய நகரமான விசயவாடாவுக்கு அருகில் கொண்டப்பள்ளி கோட்டை அமைந்துள்ளது. இது விசயவாடா அருகே கிருஷ்ணா மாவட்டத்தில் கொண்டப்பள்ளிக்கு மேற்கே அமைந்துள்ளது.
கொண்டப்பள்ளி கோட்டா என்று அழைக்கப்படும் கொண்டப்பள்ளி கோட்டை கிருஷ்ணா மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது . கொண்டப்பள்ளி கோட்டையை முசுனூரி நாயக்க மன்னர்கள் கட்டியுள்ளனர்.
1978 ஆம் ஆண்டில் கோழிக்கோடு பல்கலைக்கழகத்தின் மலையாளத் துறையின் தலைவராக பணியில் இருந்து மேலதிகமாக பணியாற்றுவதற்காக, கேரளா முழுவதும் ப்ரென்னென் கல்லூரி போன்ற பல கல்வி நிறுவனங்களில் பணியாற்றினார். தலச்சேரி,எர்ணாகுளம் மகாராஜா கல்லூரி மற்றும் பாலக்காடு அரசு விக்டோரியா கல்லூரி பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவின் பேராசிரியராகவும் பணியாற்ற்றினார். பின்னர், கேரள சாகித்ய அகாதமி மற்றும் சாகித்ய பிரவர்த்தக சாகரண சங்கம் ஆகியவற்றிக்குத் தலைமை தாங்கினார். இதைத்தவிர, கேரள சாகித்ய சமிதி, மார்கி, வித்யப்யாச சுரேக்ச சமிதி மற்றும் சிறீ சித்திரைத் திருநாள் கிரந்தசாலா ஆகியவற்றின் தலைவராகவும், கேரள பாசா நிறுவனத்தின் உதவி இயக்குநராகவும், மலையாளி, கிரந்தலோகம் மற்றும் விஜயனா கைரளி போன்ற வெளியீடுகளின் ஆசிரியராகவும் பணியாற்றினார். கேரளாவில் உள்ள கல்வி நிறுவனங்களில் மாணவர் அரசியலுக்கு எதிரான இயக்கமான கல்வி பாதுகாப்பு மன்றத்திலும் இவர் ஈடுபட்டார்.
கேரள சாகித்ய அகாதமி 1966 ஆம் ஆண்டில் இலக்கிய விமர்சனத்திற்காக ஆண்டு விருதை நிறுவியது. அதன் இரண்டாம் ஆண்டுக்கான விருது இசங்கல்கப்பூரம் என்ற அவரது படைப்பிற்காக குப்தன் நாயருக்கு வழங்கப்பட்டது. நாயர் 1983 இல் கேந்திரா சாகித்ய அகாதமி விருதையும் 1995 இல் லலிதாம்பிகா அந்தர்ஜனம் விருதையும் பெற்றார். 1996 இல் கேரள சாகித்ய அகாதமி புகழ்பெற்ற இவரது சிறந்த கூட்டுறவுப் பணிகளுக்காக கெளரவித்தது. இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இவர் வயலார் விருதைப் பெற்றார். பின்னர் வள்ளிதோள் விருது 1999 இல் இவரை அடைந்தது. கேரள அரசு 2005 ஆம் ஆண்டில் எழுத்தச்சன் புரஸ்காரமான மிக உயர்ந்த இலக்கிய மரியாதையை அவருக்கு வழங்கியது. ஜி . சங்கர குருப் விருது, செ. அச்சுத மேனன் விருது, ஆர்.சங்கரநாராயணன் தம்பி விருது, சி.வி.ராமன் பிள்ளை விருது மற்றும் பி. என். பணிக்கர் விருது ஆகியவற்றையும் இவர் பெற்றுள்ளார்.
எஸ். குப்தன் நாயர் இவர் ஒரு இந்திய அறிஞரும், கல்வியாளரும், விமர்சகரும் மற்றும் மலையாள இலக்கிய எழுத்தாளரும் ஆவார். தனது இலக்கியப் படைப்புகளுக்கும், சொற்பொழிவுத் திறனுக்கும் பெயர் பெற்ற நாயர், 35 க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களைக் கொண்ட ஒரு சிறந்த எழுத்தாளராக இருந்தார். அவர் கேரள சாகித்ய அகாதமியின் புகழ்பெற்ற சக ஊழியராகவும், கேந்திரா சாகித்ய அகாதமி விருது, கேரள சாகித்ய அகாதமி விருது, வயலார் விருது, வள்ளத்தோள் விருது மற்றும் எழுத்தச்சன் புரஸ்காரம் உள்ளிட்ட பல கௌரவங்களை பெற்றவராகவும் இருந்தார். இதுவே கேரள அரசின் மூலம் கடைசியாக வழங்கப்பட்ட மிக உயர்ந்த இலக்கிய விருதாகும்.
எஸ். குப்தன் நாயர், தென்னிந்திய மாநிலமான கேரளாவின் இன்றைய கொல்லம் மாவட்டத்தில் காயம்குளத்திற்கு அருகிலுள்ள பரபிரம்ம கோயிலுக்கு புகழ்பெற்ற ஓச்சிறை என்ற கோயில் நகரத்தில் 1919 ஆகஸ்ட் 22, அன்று பிறந்த ஆயுர்வேத அறிஞரும் மருத்துவரும் சங்கரன் பிள்ளைக்கும் அவரது மனைவி காளி அம்மாவிற்கும் மகனாகப் பிறந்தார். காயம்குளத்தில் உள்ள உள்ளூர் பள்ளியில் ஆரம்ப பள்ளிப்படிப்பு படித்தார். பின்னர் அவர் 1941 இல் திருவனந்தபுரம் அரசு கலைக் கல்லூரியில் மலையாள இலக்கியத்தில் கெளரவவப் பட்டம் பெற்றார். 1945 ஆம் ஆண்டில், திருவனந்தபுரம் பல்கலைக்கழக கல்லூரியின் மலையாளத் துறையில் விரிவுரையாளராக சேர்ந்தார்.
குப்தன் நாயர் பகீரதியம்மா என்பவரை மணந்தார். இத்தம்பதியருக்கு பி. லட்சுமி குமாரி, வரலாற்றாசிரியரும் எழுத்தாளருமான எம்.ஜி.சசிபூஷன், மற்றும் பி.சுதா குமாரி என்ற மூன்று குழந்தைகள் இருந்தனர். நாயர் 2006 பிப்ரவரி 6, அன்று திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள ஒரு தனியார் மருத்துவமனையில் சுவாச நோய் காரணமாக தனது 86 வயதில் இறந்தார்.
சைந்தியா பொருளாதார முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நகரமாகவும், மேற்கு வங்கத்தின் நடுத்தர பகுதியில் மிகவும் பரபரப்பான வணிக மையங்களில் ஒன்றாகவும் திகழ்கின்றது. சைந்தியா நகரம் மாவட்டத்தின் முக்கிய வர்த்தக மையமாகும். பொருளாதாரம் விவசாய பொருட்கள் மற்றும் அவற்றுடன் தொடர்புடைய வணிகங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது. விவசாய பொருட்களின் விற்பனையால் சைந்தியாவின் பொருளாதாரம் உயர்ந்துள்ளது. குடிசை தொழில் மற்றும் விவசாய அடிப்படையிலான வெவ்வேறு பொருட்களுக்கான ஏற்றுமதி மற்றும் இறக்குமதி மையமாக இந்த நகரம் அறியப்படுகிறது. இந்த நகரம் நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளுடன் நன்கு இணைக்கப்பட்டுள்ளது. நகரத்திலிருந்து, விவசாய பொருட்கள் மாநிலத்தின் பல்வேறு பகுதிகளுக்கும், கிழக்கு இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளுக்கும் உயர் சாலைகள் மற்றும் இரயில் பாதைகள் வழியாக ஏற்றுமதி செய்யப்படுகின்றன. இது நகரத்தை அனைத்து வகையான பொருட்கள் விநியோகம் மற்றும் போக்குவரத்தின் வணிக மையமாக மாற்றுகிறது. நகரின் கல்வி விகிதம் சீராக அதிகரித்து வருகிறது.
சைந்தியா என்பது இந்திய மாநிலமான மேற்கு வங்கத்தின் பிர்பூம் மாவட்டத்தின் சூரி சதர் துணைப்பிரிவில் உள்ள ஒரு நகரம் மற்றும் நகராட்சி ஆகும். இந்த நகரம் பிர்பம் மாவட்டத்தின் வணிக நகரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்நகர் சைந்தியா காவல் நிலையத்தின் எல்லைக்கு உட்பட்டது. சைந்தியா நகரம் பிர்பூம் மாவட்டத்தில் நான்காவது அதிக மக்கட் தொகை கொண்ட நகரமும், மேற்கு வங்கத்தின் 95 வது அதிக மக்கட் தொகை கொண்ட நகரமும் ஆகும். இந்த நகரம் 16 கிமீ 2 பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. 2011 ஆம் ஆண்டின் சனத்தொகை கணக்கெடுப்பில் 44,601 சனத்தொகையைக் கொண்டிருந்தது. மயூராசி ஆற்றின் கரையில் அமைந்துள்ள சைந்தியா ஒரு பெரிய குடியேற்றமாக இருந்து வருகிறது. இந்த நகரம் இந்திய துணைக் கண்டத்தில் உள்ள சக்தி பீடங்களின் ஒன்றான நந்திகேஸ்வரி கோயிலுக்கு பிரபலமானது.
சைந்தியா 23.9451 வடக்கு 87.6803 கிழக்கு என்ற புவியியல் இருப்பிடத்தில் அமைந்துள்ளது. இதன் சராசரி உயரம் 54 மீ ஆகும். இந்த நகரம் மயூராசி ஆற்றின் தென் கரையில் அமைந்துள்ளது . மண் வளமானதாகவும், பொதுவாக வண்டல் மண்ணாகவும் காணப்படும். வளமான நிலத்தடி நீரின் நீர்த்தேக்கம் இருந்தது. ஆனால் இதன் அதிகப்படியான பயன்பாடு காரணமாக இது ஓரளவு குறைந்துவிட்டது.
இசுலாமிய மதகுருவை குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் வங்காள மொழி வார்த்தையான 'சைன்' என்பதிலிருந்து சைந்தியா என்ற பெயர் உருவானதாக நம்பப்படுகிறது. புகழ்பெற்ற நந்திகேஸ்வரி கோயிலுக்குப் பிறகு சைந்தியா 'நந்திபூர்' என்றும் அழைக்கப்பட்டது.
சைந்தியா நகராட்சி பகுதி 16 கிமீ 2 பரப்பளவில் 16 வார்டுகளைக் கொண்டுள்ளது . நகரின் வடக்கு-தெற்கு பரிமாணம் ஒப்பீட்டளவில் குறுகலானது. வடக்கில் மயூராசி ஆற்றிலிருந்து தெற்கில் உள்ள பரிஹார்பூர் கிராமம் வரை பரவியுள்ளது.
சைந்தியா வெப்பமண்டல காலநிலையை கொண்டதாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. குளிர்காலத்தில், கோடைகாலத்தை விட மழைப்பொழிவு மிகக் குறைவு. சைந்தியாவில் சராசரி ஆண்டு வெப்பநிலை 26.3 ஆகும். சராசரி மழைவீழ்ச்சி 1328 மி.மீ ஆகும்.
கி.பி ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் கட்டப்பட்ட மெண்டுத்து, பாவோன் மற்றும் போரோபுதூர் உள்ளிட்ட மூன்று கோயில்களில் இது பழமையானது ஆகும். கரங்க்டெங்கா கல்வெட்டு, சைலேந்திர வம்சத்தின் மன்னர் இந்திரனின் ஆட்சிக் காலத்தில் இந்த கோயில் கட்டப்பட்டு முடிக்கப்பட்டது. கி.பி 824 தேதியிட்ட கல்வெட்டில் சைலேந்திர மன்னர் இந்திரன் வேணுவனா என்ற புனித கட்டிடத்தை கட்டியதாகக் குறிப்பிடப்ட்டுள்ளது. அதாவது "மூங்கில் காடு" என்று பொருள். கரங்டெங்கா கல்வெட்டில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள கோயிலை மெண்டுத்து கோயிலுடன் டச்சு தொல்பொருள் ஆய்வாளர் ஜே.ஜி டி காஸ்பரிஸ் இணைத்து அதனைப் பற்றி விவாதித்துள்ளார்.
மெண்டுத்துக் கோயில் என்பது ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு புத்த கோவிலாகும், இது இந்தோனேசியாவின் மத்திய ஜாவாவின் முங்க்கிட் துணை மாவட்டம், மாகெலாங் ரீஜென்சி, மெண்டுத்து கிராமத்தில் அமைந்துள்ளது. போரோபுதூரிலிருந்து கிழக்கே மூன்று கிலோமீட்டர் தொலைவில் இந்த கோயில் அமைந்துள்ளது. மெண்டட், போரோபுதூர் மற்றும் பாவோன் ஆகிய மூன்று புத்தர் கோயில்களும் ஒரே நேர் கோட்டில் அமைந்துள்ளன. மூன்று கோயில்களுக்கு இடையே பரஸ்பர மத உறவு உள்ளது. இருப்பினும் அக்கோயில்களில் காணப்பட்ட சரியான சடங்கு செயல்முறைபாடுகளைப் பற்றி அறியமுடியவில்லை.
முதன்மை அறையில் மூன்று செதுக்கப்பட்ட பெரிய கல் சிலைகள் உள்ளன. அவற்றில் ஒன்று 3 மீட்டர் உயரமான தியான புத்தர் சிலை ஆகும். வைரோசன புத்தர் எனப்படுகின்ற அந்த புத்தர் உடல் கர்மாவிலிருந்து பக்தர்களை விடுவிப்பவர் ஆவார். அச்சிலையின் இடது புறத்தில் போதிசத்துவர் அவலோகிதர் சிலை உள்ளது. அவர் பேச்சு கர்மாவிலிருந்து பக்தர்களை விடுவிப்பவர் ஆவார். இடது புறத்தில் வச்ரபானி சிலை உள்ளது. அவர் சிந்தனை கர்மாவிலிருந்து பக்தர்களை விடுவிப்பவர் ஆவார்.
1836 ஆம் ஆண்டில் இது புதர்களால் மூடப்பட்ட இடிபாடுகளாக இருந்த நிலையில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இந்த கோயிலின் மறுசீரமைப்பு 1897 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்டு 1925 ஆம் ஆண்டில் நிறைவு பெற்றது. இந்த கோயிலைப் பற்றி ஆய்வு செய்த சில தொல்பொருள் ஆய்வாளர்கள் ஜே.ஜி.டி. காஸ்பரிஸ், தியோடூர் வான் எர்ப் மற்றும் அரிசத்ய யோகஸ்வரா ஆகியோர் ஆவர்.
இராமநாதபுரம் சீமை கி.பி.1733 ஆம் ஆண்டில் இராமநாதபுரம், சிவகங்கை என்று இரண்டு பிரிவுகளாகத் தஞ்சாவூர் மராட்டியர்களால் பிரிக்கப்பட்டு, மறவர் குலத்தைச் சேர்ந்த சிற்றசர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. சிவகங்கைப் பகுதியை ஆண்ட சசிவர்ணத்தேவர் வம்சத்வரால் சிறுவயல் என்ற ஊரில் இந்த அரண்மனை கட்டப்பட்டது. இவ்வூரில் கி.பி.18ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த பாண்டியர் காலத்தைச் சேர்ந்த கோயில் ஒன்றும் உள்ளது. கி.பி.18ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிப்பகுதியில் மருது சகோதரர்கள் படையுடன் இவ்வூர் அரண்மனையில் தங்கி ஆங்கிலேயருடன் போர் புரிந்துள்ளனர், இந்த அரண்மனை மருதுபாண்டியர் கோட்டை என்று வழங்கப்படுவதற்கு இதுவே காரணமாகும். தற்போது இந்த அரண்மனை புத்துருவாக்கம் பெற்றுவருகிறது. அதற்கான சீரமைப்புப்பணிகள் அங்கு நடைபெற்று வருகின்றன.
மருது பாண்டியர் எனப்படும் மருது சகோதரர்கள் தமிழ்நாட்டில் ஆங்கிலேயருக்கு எதிரான விடுதலைப் போராட்ட முன்னோடிகளுள் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள். ஆங்கிலேயரைத் தமிழ் மண்ணிலிருந்து விரட்ட 1785 முதல் 1801 இறுதி வரை ஆயுதம் தாங்கிப் போராடினார்கள். பெரிய மருது, சின்ன மருது எனப்படும் இவர்கள் ஆங்கிலேயருக்கு எதிராகப் போராடிய அனைத்திந்திய குழுக்களையும் ஒன்றிணைத்துத் திரட்ட முயன்ற போதுதான் ஆங்கிலேயரின் அதிருப்திக்கும் கோபத்திற்கும் ஆளானார்கள். இவர்களது களம் சிவகங்கைச் சீமையைச் சேர்ந்த காளையார்கோயில் ஆகும். ஆங்கிலக் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியரால் 1801 அக்டோபர் 24 இல் திருப்பத்தூரில் இவ்விருவரும் தூக்கிலிடப்பட்டனர். இவர்களது நினைவாலயம் காளையார் கோயிலில் அமைந்துள்ளது.
சிவகங்கைச் சீமைப் பகுதியை ஆண்டு வந்த மருது சகோதரர்கள் என்னும் மருதுபாண்டியர் மன்னர்கள் ஆங்கிலேயரை எதிர்த்து போரிட்டு வந்தனர். அம்மன்னர்கள் வாழ்ந்த அரண்மனை தற்போது சிதிலமடைந்த நிலையில் காணப்படுகிறது. இருந்த போதிலும் அந்த அரண்மனை தொன்மைச் சின்னமாக பாதுகாக்கப்பட்டு வருகின்றது. சிவகங்கை மாவட்டத்தில் உள்ள தொல்லியல் சின்னங்கள் காளையார் கோயில், காரைக்குடி அரண்மனை, திருமய்யம் கோட்டை, திருக்கோட்டியூர் போன்றவையாகும். அரண்மனை சிறுவயல் மருதுபாண்டியர் கோட்டை, பழங்கால ஓவியங்களும், தமிழ் பிராமி எழுத்துக்களும் உள்ள திருமலை சமணர் படுக்கை, ஆகியவையும்கூட இப்பகுதியில் காணப்படுகின்ற பாதுகாக்கப்பட்ட சின்னங்களாகும்.
பிற்காலத்தில் சிவகங்கை ஜமீன்தாரின் அரண்மனை ஒன்று இங்கு அமைந்ததால் அரண்மனை சிறுவயல் எனப் பெயர் பெற்றது. பிற்காலப் பாண்டியர் காலத்திலேயே இங்கு ஒரு சிவன் கோயில் ஒன்றும் கட்டப்பட்டுள்ளது. மருது சகோதரர்கள் இங்கு சிலகாலம் தங்கி போர் செய்திருக்கின்றனர். அவர்களது படைவீரர்கள் தங்கிய பகுதிகள் தற்போது வரலாற்றுச் சின்னமாகப் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது. கி.பி.18 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த, சிவகங்கைச் சீமையை ஆண்ட மருதுபாண்டிய மன்னர்களின் இந்த அரண்மனை வரலாற்றுச் சின்னமாகும்.
இந்த அரண்மனை சிவகங்கை மாவட்டத்தில் காளையார் கோயிலுக்கு அருகில் அமைந்துள்ள அரண்மனையாகும். சென்னையிலிருந்து 431 கி.மீ. தொலைவில் உள்ள சிவகங்கையிலிருந்து 30 கி.மீ. தொலைவில் இது அமைந்துள்ளது. சிறுவயல் என்பது இந்த ஊரின் பழமையான பெயராக இருந்தது. அரண்மனை சிறுவயல் என்னுமிடத்திற்கு அருகே உள்ள ஊர்கள் காரைக்குடி, சிவகங்கை, திருப்புவனம், பரமக்குடி ஆகியவையாகும்.
மருதுபாண்டியர் கோட்டை தமிழ்நாட்டின் சிவகங்கை மாவட்டத்தில், காரைக்குடி வட்டத்தில் கல்லல் அருகில் அரண்மனை சிறுவயல் என்னும் கிராமத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு கோட்டையாகும்.
ரஷீத் டிசம்பர் 28, 1939 இல் பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் அசாமின் டின்சுகியாவில் பிறந்தார். இரண்டாம் உலகப் போருக்கு முன்னதாக, அவரது தந்தை மறைந்த ரஹிமுதீன் அகமது, அஸ்ஸாம் மாநில ரயில்வே ஊழியராகப் பணிபுரிந்தார். பணிமாற்றம் காரணமாக இவர் சிட்டகாங்கிற்கு மாற்றப்பட்டார். இவர் தனது குழந்தைப் பருவத்தை பஹர்தலி மற்றும் சிட்டகாங் மலைகளின் அருகில் அதிக நேரம் செலவிட்டார். ஜப்பானியர்கள் சிட்டகாங்கில் குண்டுவீச்சு நடத்தியபோது, அவரது தந்தை இவர்களை பிரம்மன்பேரியாவின் நபினகரில் உள்ள தனது கிராமத்திற்கு அனுப்பினார். மெராட்டலியில் உள்ள அவரது வீடு டைட்டாஸ் நதியின் அருகில் இருக்கிறது. இவரது ஆரம்பக் கல்வியினை அவரது தாயார் சலேமா கட்டூனுட் கற்றுத் தந்தார். ஏனெனில் அந்த கிராமத்தில் ஒரே கல்வியறிவு பெற்ற பெண்மணி அவரின் தாய் மட்டுமே ஆவார்.
அவரது குடும்பம் பஹர்தலிக்கு குடிபெயர்ந்தது. இவர் 1947 ஆம் ஆண்டில் பஹர்தலி ரயில்வே உயர்நிலைப் பள்ளியில் படித்தார். இவரின் தந்தைக்கு பணிமாறுதல் கிடைத்ததால் அடுத்த ஆண்டு இவர்களின் குடும்பம் சிட்டகாங்கிற்கு குடிபெயர்ந்தது. இவரின் தந்தை இவரை சிட்டகாங் கல்லூரி பள்ளியில் சேர்த்தார் . அந்தப் பள்ளியில் இவர் ஒன்பதாம் வகுப்பு வரை படித்தார். பின் இவரது தந்தை பணி ஓய்வு பெற்றதனைத் தொடர்ந்து பிரம்மன்பரியா நகரத்திற்கு சென்றார். இவர் 1955 ஆம் ஆண்டில் இவர் அன்னடா மாடல் உயர்நிலைப் பள்ளியில் மெட்ரிகுலேஷன் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றார். பின்பு பிரம்மன்பரியா கல்லூரியில் சேர்ந்தார், மேலும் டாக்கா பல்கலைக்கழகத்தில் இடைநிலை கலை தேர்வில் 1957 ஆம் ஆண்டில் தேர்ச்சி பெற்றார்.
டாக்கா பல்கலைக்கழகத்தில் 1960 ஆம் ஆண்டில் இளங்கலைப் பட்டத்தினையும் 1961 ஆம் ஆண்டில் முதுகலைப் பட்டத்தினையும் பெற்றார். பின்பு இவர் இங்கிலாந்தில்உள்ள கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்திற்கு சென்று 1966 ஆம் ஆண்டு மேதகமை இளங்கலைப் பட்டத்தினையும் 1970 ஆம் ஆண்டில் முதுகலைப் பட்டத்தினையும் பெற்றார். 1970 ஆம் ஆண்டுகளில் இவர் ஹவாயில் உள்ள ஈஸ்ட் வெஸ்ட் மையத்திற்குச் சென்று ஈ எஸ் ஓ எல் பயிற்சியினை மேற்கொண்டார். அங்கு பயிற்சியில் இருந்தபோது அந்த மாநிலத்தில் உள்ள முக்கியமான மொழிப் பாடசாலைகளை பார்க்கும் வாய்ப்பினைப் பெற்றார்.