polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
அலுமினியக் கலப்புலோகமான 6000 வரிசை கலப்புலோகம் தயாரிக்க மக்னீசியம் சிலிசைடு பயன்படுகிறது. இக்கலப்புலோகத்தில் தோராயமாக 1.5% 2 காணப்படுகிறது. மேலும், இத்தொகுதியைச் சேர்ந்த கலப்புலோகங்களைப் பயன்படுத்தி கினீயர்-பிரசுடோன் மண்டலத்தின் நாட்பட்ட வன்மை மற்றும் நுண் வீழ்படிவை உருவாக்க முடியும். இவ்விரு நிகழ்வுகளும் கலப்புலோகத்தின் வலிமையை மேலும் அதிகரிக்கச் செய்யும்.
மக்னீசியம் சிலிசைடு என்பது 2 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு கொண்ட ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும், மக்னீசியம் மற்றும் சிலிக்கன் தனிமங்கள் சேர்ந்து இச்சேர்மம் உருவாகிறது. மக்னீசியம் சிலிசைடு தூளாக இருக்கும்போது அடர் நீலம் அல்லது இலேசான பழுப்பு நிறத்தில் காணப்படுகிறது.
அஷ்டாத்யயியில் யௌதேயர்கள் பற்றிய குறிப்பைக் காண முடிகின்றது. பொ.பி 150ஐச் சேர்ந்ததாகக் கருதப்படும் யுனகாட் மலைப்பொறிப்பில், சத்திரியர்களில் பெருவீரரும் யாருக்கும் திறை அளிக்கா மாவீரர்களுமான யௌதேயர்களை, முதலாம் உருத்திரதாமன் தோற்கடித்தான் என்று குறிப்பிடப்பட்டிருக்கின்றது, " ", 132 சமுத்திரகுப்தனின் அலகாபாத் தூண் கல்வெட்டிலும் யௌதேயர் பற்றிய குறிப்பைக் காணலாம். வராகமிகிரரின் பிருகத் சங்கிதை அவர்களை இந்தியாவின் வட பகுதியில் வாழ்பவர்களாக இனங்காட்டுகின்றது.
யௌதேயர் அல்லது யௌதேய கணம்' என்போர் கங்கை மற்றும் சிந்து நதிச் சமவெளிகளுக்கிடையே வாழ்ந்த கூட்டத்தினர் ஆவர். பாணினியின் அஷ்டாத்யயியிலும், கணபதம் நூலிலும் அவர்கள் பற்றிய குறிப்பைக் காண முடிகின்றது. வடமொழிப் பதினெண் புராணங்கள், மகாபாரதம், முதலான நூல்களிலும் அவர்கள் பற்றிய குறிப்புக்களைக் காண முடிகின்றது. கிடைக்கின்ற சான்றுகளின் அடிப்படையில், அவர்கள் பொ.மு 500இலிருந்து, பொ.பி 200 வரை வாழ்ந்த குலத்தோர் எனக் கொள்ள முடிந்தாலும், அவர்கள் வலுவான அரசியல் சக்தியாக மிளிர்ந்த காலம் பொ.மு 200இலிருந்து பொ.பி 400 என்று உறுதிபடக் கூறமுடிகின்றது.
உசிநாரர் மற்றும் நிருகுவின் வழிவந்தவர்களாக யௌதேயர்களைக் குறிப்பிடும் வரிகள், பிரம்மாண்ட, வாயு, பிரம்ம புராணங்களிலும், அரிவம்சத்திலும் காணக்கிடைக்கின்றன.
கி பி ஐந்தாம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் இந்தியாவின் வடமேற்கு பகுதிகளைக் கைப்பற்ற வந்த ஹெப்தலைட்டுகளின் கூட்டாளிகளான ஹூணர்களைக் குப்தப் பேரரசர் ஸ்கந்தகுப்தர் விரட்டியடித்தான். பின்னர் ஐந்தாம் நூற்றாண்டின் முடிவில் ஹூணர்கள் குப்தப் பேரரசை வென்று மத்திய மற்றும் வட இந்தியாவைக் கைப்பற்றினர். கி பி 510-இல் ஹெப்தலைட்டுகளின் பேரரசன் தோரமணன் கீழ் ஒருங்கிணைந்த ஹூணர்களை குப்தப் பேரரசன் பானுகுப்தன் தோற்கடித்தார். கி பி ஆறாம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் ஹெப்தலைட்டுகளின் கூட்டாளிகளான ஹூணர்களை, சந்தேல அரசரான யசோதர்மன் மற்றும் குப்தப்பேரரசர் நரசிம்மகுப்தர் இந்தியாவை விட்டு விரட்டியடித்தனர்.
ஹெப்தலைட்டுகள் என்பவர்கள் நடு ஆசியாவின் கால்நடைகளை மேய்க்கும் நாடோடி மற்றும் வேளாண் இன மக்களின் கூட்டுக் குழுவினர் ஆவர். கி பி ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் புதிய புல்வெளிகளைத் தேடி நடு ஆசியாவின் மேற்கில் கிழக்கு ஐரோப்பாவிலும், கிழக்கு ஆசியாவிலும் தங்கள் நிலப்பரப்பை விரிவு படுத்தினார்கள். ஹெப்தலைட்டு மக்கள் வெள்ளை ஹூணர்களுடன் தொடர்புடையவர்களாக கருதப்படுகிறது.
பண்டைய இந்தியாவில் ஹெப்தலைட்டுகளைப் பற்றிய குறிப்புகள் இல்லை எனினும் ஹெப்தலைட்டுக்கள் ஹூணர்கள் அல்லது துருக்கர்களைக் குறிப்பதாகும். ஹெப்தலைட்டுகளை ஆர்மீனியர்கள் ஹைதல் என்றும், பாரசீகர்கள் மற்றும் அரபியர்கள் ஹைதாலியர்கள்" என்றும் குறிப்பிப்பிட்டனர். ஹெப்தலைட்டுகளின் பேச்சு மொழி பாக்திரியா மொழியாகும்
வடகிழக்கு இந்து குஷ் மலைத் தொடர்களில் அமைந்த பாக்திரியாப் பகுதியைத் தலைமையிடமாகக் கொண்ட ஹெப்தலைட்டுகள், கி பி 479-இல் சோக்தியானாப் பகுதியைக் கைப்பற்றி, அங்கு வாழ்ந்த கிடாரைட்டுகளை மேற்கு நோக்கித் துரத்தி அடித்தனர். கி பி 493-இல் வடமேற்கு சீனாவின் பகுதிகளைக் கைப்பற்றினர்.
ஆறாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் உச்ச கட்டத்தில் இருந்த ஹெப்தலைட்டுகளின் பேரரசு தற்கால ஆப்கானித்தான், துருக்மேனிஸ்தான், உஸ்பெகிஸ்தான், கிர்கிஸ்தான், கசக்ஸ்தான், பாகிஸ்தான், இந்தியா மற்றும் சீனாவின் சிங்ஜியாங் பகுதிகளை கொண்டிருந்தது.
ஹெப்தலைட்டு மக்கள் பௌத்தம், மாணி சமயம், நெஸ்டோரியம் மற்றும் சரத்துஸ்திர சமயம் மற்றும் இந்து சமயங்களைப் பின்பற்றினர். ஹெப்தலைட்டுகளின் பகுதியான பால்க் பகுதியில் நூறு பௌத்த விகாரைகளுடன் 30,000 பௌத்த பிக்குகள் இருந்ததாக யுனேஸ்கோ நிறுவனம் கூறியுள்ளது.
இந்து சமய காபூல் சாகி மன்னர் கி பி 670-இல் ஹெப்தலைட்டுகளின் இறுதி மன்னரான யுதிஷ்டிரனை வென்று, ஹெப்தலைட்டுகளின் ஆட்சியை முடிவுக்கு கொண்டு வந்தார்.
இந்தியாவின் தென்கடை மாநிலம் தமிழ்நாட்டிலுள்ள காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தின் தலைநகரான பெரிய காஞ்சிபுரம் எனப்படும் சிவகாஞ்சியின் காஞ்சி திருவேகம்பத்தின் பிரகாரத்தில் - பிள்ளையார் சந்நிதிக்கு பக்கத்தில் விண்டுவீசம் அமைந்துள்ளது. மேலும், தமிழ்நாட்டின் தலைநகர் சென்னையிலிருந்து 75 கிலோமீட்டர் தொலைவிலுள்ள, காஞ்சிபுரம் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து வடமேற்கில் ½ மைல் தூரமுள்ள காஞ்சி சங்கர மடத்தை கடந்து சற்று தூரம் சென்றால் திருவேகம்பத்தில் இக்கோயில் தாபிக்கப்பட்டுள்ளது.
காஞ்சிபுரம் விண்டுவீசர் கோயில் என விளங்கும் இது, காஞ்சிபுரத்திலுள்ள சிவக் கோயில்களில் ஒன்றாகும். திருமால் வழிபட்ட இக்கோயில் காஞ்சி திருவேகம்பத்தின் மூன்றாம் பிராகாரம் தெற்கு பக்கம் ஆயிரங்கால் மண்டபத்திலுள்ள கோபுர வாயிலுக்கு நேரே தென் பிராகாரத்தில் பிள்ளையார் சந்நிதிக்கு பக்கத்தில் உள்ளது. மேலும், இவ்விறைவரை விஷ்ணுவேஸ்வரர் என்ற பெயராலும் அழைக்கப்படும் இக்கோயில் குறிப்புகள், காஞ்சி புராண படலத்துள் உட்கோயில்களாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.
தில்லையில் இறைவன் ஆடுகின்ற ஆனந்த நடனத்தை தன்யோக நித்திரையில் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கும் திருமால், அந்தற்புத நடனத்தை இலக்குமி முதலியோருக்கும் காட்ட விரும்பி, காஞ்சியில் விண்டுவீசர் என்ற பெயரில் சிவலிங்கம் பிரதிட்டை செய்து வழிபட்டு, இறைவனின் அருளால் அனைவரையும் தில்லைக்கு அழைத்துச் சென்று ஆனந்த நடனத்தைக் காட்ட, அனைவரும் கண்டு பரவசப்பட்டனர் என்பது வரலாறாகும்.
திருப்பாற்கடலிலிருந்து திருமால் தன் மனையாட்டியினருடன் தில்லையில் வந்து திருநடனம் காணத் தவம்புரியங்கால் தில்லை நாதன் திருக்காஞ்சியில் எம்மை வழிபட்டு வருவாய் எனில் இங்கு எமது நடனத்தைப் பெறுவாயென்று கட்டளையிட அவ்வண்ணமே வந்து பூசித்தனர்.
அனந்தப்பூர் சாகிப் தீர்மானத்தின்படி ஆகஸ்டு 1982-இல் சீக்கிய மரபுகளை காக்கும் பொருட்டு விடுதலைக்கான தர்மயுத்தம் எனப்படும் காலிஸ்தான் இயக்கத்தை நிறுவினார். சண்டிகர் நகரத்தை பஞ்சாப் மாநிலத்துடன் இணைக்க போராடினார். மேலும் இறுதியாக பஞ்சாப் மாநிலத்தை தனி நாடாக அறிவிக்கக் கோரி இந்திய அரசுக்கு எதிராக ஆயுதமேந்திய போராட்டங்களை நடத்தினர்.
என்பதை சுருக்கமாக பிந்தரன் வாலா என்று அழைப்பர். இவரது இயற்பெயர் ஜர்னையில் சிங் பிரார் ஆகும். )) இவர் சீக்கிய சமய அமைப்புகளில் ஒன்றான தம்தம்மி தக்சல் எனும் அமைப்பின் நிறுவனத் தலைவராவர்.
காலிஸ்தான் இயக்கத்தின் தலைவர் ஜர்னைல் சிங் பிந்தரன்வாலாவால் தலைமை தாங்கப்பட்ட பஞ்சாப் பிரிவினைவாதிகள் பெருமளவு ஆயுதங்களை அமிர்தசரஸ் நகரத்தின் பொற்கோயிலில் சேர்த்து வைத்ததாக இந்திய அரசு குற்றம் சாட்டியது.
இந்திய அரசியல் அமைப்பு சட்டம், பிரிவு 25, சீக்கியர், பௌத்தர், சமணர் ஆகிய சிறுபாண்மை மக்களை இந்து சமயத்துடன் இணைத்து வைத்திருப்பதை பிந்தரன்வாலே கடுமையாக எதிர்த்தார்.
மது அருந்துதல், போதைப் பொருட்களை பயன்படுத்துதல், இளைஞர்கள் முடி வெட்டுதல் போன்ற சீக்கிய சமய நெறிகளுக்கு எதிரான போக்குகளை கண்டித்தார்.
போலிங்கெர் பட்டைகள் என்பது ஜான் போலிங்கெர் என்பவரால் 1980களில் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு தொழினுட்பப் பகுப்பாய்வுக் கருவி ஆகும். இந்த போலிங்கெர் பட்டைகள் சராசரியாக நகர்கிற முறையைப் போன்றது. பங்குகளின் சராசரியாக நகர்கிற விலைக்கு மேலும் கீழும் ஒரு குறிப்பிட்ட இடைவழியில் இரண்டு கோடுகள் ஒரு உறை போன்று வரையப்பட்டிருக்கும். இந்த இரண்டு கோடுகளுக்கும் இடையில் உள்ள பகுதி ஒரு பட்டை ஆகும். சராசரியாக நகர்கிற முறைக்கும் போலிங்கெர் பட்டைக்கும் இடையில் சிறிது வித்தியாசம் உள்ளது. சராசரியாக நகர்கிற முறையில் அதனுடைய பட்டையகலம் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவைக் கொண்டிருக்கும். போலிங்கெர் பேண்டில் இந்த குறிப்பிட்ட அளவுக்குப் பதிலாக திட்ட விலக்கத்தை கொண்டு அளவிடப்படுகிறது. திட்ட விலக்கம் பொதுவாகப் பங்கு சந்தையின் ஏற்ற இறக்கம் பொறுத்து அமைவதால் இதன் பட்டையகலம் தன்னைத்தானே சரி செய்துகொள்ளும் தன்மையைக் கொண்டுள்ளது.
போலிங்கெர் பட்டைகள் பங்குச்சந்தையில் பங்குகளின் விலையின் ஏற்ற இறக்கங்களை அறிய உபயோகப்படுத்தப்படும் பங்கு காட்டி ஆகும். பங்குகளின் விலைக்கு ஏற்றவாறு இந்தப் பட்டை அகலம் வேறுபடும். பங்குகளின் விலையில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் அதிகமாக இருந்தால் போலிங்கெர் பேண்டில் பட்டை அகலம் கூடும். மாறாகப் பங்குகளின் விலையில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் குறைவாக இருந்தால் போலிங்கெர் பேண்டில் பட்டை அகலம் குறையும். இதைக் கொண்டு பங்குகள் வாங்குவதை அல்லது விற்பதை முடிவுசெய்யலாம்.
பங்குகளின் அதிக விலையும் குறைவான விலையும் இந்தப் பட்டைக்கு வெளியேயும், அதனைத் தொடர்ந்து பங்குகளின் அதிக விலையும் குறைவான விலையும் இந்தப் பட்டைக்கு உள்ளேயும் ஏற்பட்டால் போக்கில் மாற்றம் ஏற்பட வாய்ப்பு உள்ளது.
போலிங்கெர் பட்டைகளில் மூன்று கோடுகள் உள்ளன. அதாவது பங்குகளின் சராசரியாக நகர்கிற விலையின் மேல் மற்றும் கீழ் புறத்தில் உள்ளது இரண்டு கோடுகள் உள்ளன. பின்வரும் சமன்பாட்டில் "" என்பது சராசரியாக நகர்கிற விலையின் எடுத்துக் கொள்ளப்படும் நாட்கள் ஆகும்.
தனது மருமகனான அயோலசுடன் இணைந்து தேரில் லேர்னா ஏரி இருந்த இடத்திற்கு எர்க்குலிசு சென்றான். அதீனா தெய்வத்தின் ஆலோசனைப்படி நெருப்பு அம்புகளால் ஐட்ராவின் எட்டுத்தலைகளையும் எர்க்குலிசு வீழ்த்தினான். இவ்வாறு எர்க்குலிசு ஐட்ராவுடன் மும்முரமாக சண்டையில் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருந்த பொழுது எரா தெய்வம் அவனைக் கொல்வதற்காக கொடிய நண்டு ஒன்றை அனுப்பினாள். எனினும் தனது பலமான கால்களால் அந்நண்டின் ஓட்டை உடைத்து அதனை எர்க்குலிசு கொன்றான். பின்னர் அதீனா தெய்வம் வழங்கிய பொன் வாளால் ஐட்ராவின் அழியா சக்தி பெற்ற தலையை வெட்டினான். பின்னர் ஐட்ராவின் இரத்தத்தை தன்னுடைய சில அம்புகளின் முனையில் தோய்த்தெடுத்தான். எரா தெய்வம் எர்க்குலிசினால் கொல்லப்பட்ட ஐட்ரா மற்றும் நண்டு ஆக்ய இரண்டையும் வானில் இருவேறு விண்மீன் தொகுதிகளாக அமர்த்தினார்.
உண்மையிலேயே எர்குலிசிற்குப் பத்து வேலைகளே வழங்கப்பட்டன. அவற்றில் இரண்டாவது வேலையான ஒன்பது தலைகளைக் க்ண்ட லேர்னியன் ஐட்ராவை கொல்லல் மற்றும் ஐந்தாவது வேலையான ஓகியன் மாட்டுத்தொழுவங்களைச் சுத்தம் செய்தல் ஆகியவை கணக்கில் எடுக்கப்படவில்லை. அயோலஸ் என்பரின் உதவியுடனேயே லேர்னியன் ஐட்ராவை கொன்றதால் அவ்வேலை கணக்கில் எடுக்கப்படவில்லை. ஓகியன் மாட்டுத்தொழுவங்களைச் சுத்தம் செய்ததன் மூலம் எர்குலிசிற்கு சன்மானங்கள் கிடைத்தமையால் அவ்வேலையும் கணக்கில் எடுக்கப்படவில்லை. இவை இரண்டிற்கும் பதிலாக மேலதிகமாக இரு வேலைகள் கொடுக்கப்பட்டன. அவையே ஹெஸ்பிரிடீஸின் அப்பிள்களைத் திருடல் மற்றும் செர்பெரஸ் எனும் பாதாள உலகைக் காவல் செய்யும் நாயினைப் பிடித்து பூமியிற்குக் கொண்டுவருதல் ஆகியவையாகும்.
இம்மானானது மிகவும் வேகமாக ஓடக்கூடியது. கிரேக்கத் தொன்மவியலில் காணப்படும் வேட்டைத் தெய்வமான ஆர்ட்டிமிசு சிறுபிள்ளையாக இருந்தபோது அனோரஸ் ஆற்றின் அருகில் ஐந்து பெண்மான்கள் புல் மேய்ந்து கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தார். அவை எருது போன்ற தோற்றத்தில் காணப்பட்டன. அவற்றின் கொம்புகள் தங்கத்தாலும் குளம்புகள் வெண்கலத்தினால் ஆனவையாகும். அவற்றில் நான்கைப் பிடித்து ஆர்ட்டிமிசு தனது தேரில் பூட்டினார். அவற்றில் ஐந்தாவது மானானது ஆர்ட்டிமிஸிடம் இருந்து தப்பித்து அர்காடியாவில் அமைந்துள்ள செரினியன் மலையில் வாழ்ந்து வந்தது. இம்மானை எர்க்குலிசிற்கு எதிராகப் பயன்படுத்துவதற்கு எரா தெய்வம் முன்னரே திட்டமிட்டிருந்தாள். இம்மானை வேட்டையாட சென்ற எவரும் உயிருடன் திரும்பியதில்லை.
நீமியா நகரத்திற்குச் சென்ற எர்க்குலிசு அங்கு மொலொர்கோசு எனும் ஆடு மேய்க்கும் மனிதனின் குடிசையில் தங்கினான். மொலொர்கோசின் மகனையும் அச்சிங்கமே கொன்றது என்பதை எர்க்குலிசு அறிந்தான். ஹேர்க்கியூலசின் பெருமைகளை அறிந்த மொலொர்கோஸ் தன்னிடமிருந்த ஒரேயொரு செம்மறி ஆட்டுக்கடாவினை எர்க்குலிசிற்குக் கொடுக்கத் தீர்மானித்தான். எனினும் அதனை மறுத்த எர்க்குலிசு அவரிடம் முப்பது நாட்கள் காத்திருக்குமாறு கூறினான். முப்பது நாட்களில் நீமியன் சிங்கத்தைக் கொன்று நான் திரும்பி வந்துவிட்டால் செம்மறி ஆட்டுக்கடாவினை சீயசிற்குப் பலியிடுமாறும் திரும்பி வராவிடில் சியுசு தெய்வத்திற்கு இறந்த தன்னையே பலியிடுமாறும் எர்க்குலிசு பதிலளித்தான்.
எர்க்குலிசின் பன்னிரு வேலைகள் என்பது கிரேக்க மற்றும் உரோமத் தொன்மவியலில் காணப்படும் கதாநாயகரான எர்க்குலிசிற்கு கொடுக்கப்பட்ட பன்னிரு பாரிய வேலைகளைக் குறிக்கும். இப்பன்னிரு வேலைகளும் யுரிசுதியசு எனும் கிரேக்க மன்னனால் எர்க்குலிசிற்கு வழங்கப்பட்டவையாகும். இவற்றைச் செய்து முடிக்க எர்க்குலிசிற்குப் பன்னிரு ஆண்டுகள் தேவைப்பட்டன. கி.மு. 600 ஆண்டளவில் பெய்சான்டர் எனும் கிரேக்கக் கவிஞரினால் இப்பன்னிரு வேலைகள் பற்றியதோர் கவிதைத் தொகுப்பொன்று எழுதப்பட்டது.
ஓகியன் தொழுவங்களைச் சுத்தம் செய்தலை யுரிசுதியசு எர்க்குலிசிற்கு ஐந்தாம் வேலையாகக் கொடுத்தான். ஓசியஸ் என்பவர் ஒரு காலத்தில் கிரேக்கத்திலேயே அதிகமான கால்நடைகளைக் கொண்டிருந்த அரசராகக் காணப்பட்டார்.
இவ்வேலையை ஒரு நாளிலேயே செய்து முடித்தல் வேண்டும் என்பது நியதியாகும். முப்பது வருடங்களாக சுத்தம் செய்யப்படாத இத்தொழுவங்களில் ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட மாடுகள், ஆடுகள், எருதுகள், குதிரைகள் மற்றும் வேறு சில கால்நடைகள் இருந்துவந்தன.
யுரிசுதியசு மன்னன் எரிமான்தியக் காட்டுப்பன்றியை உயிருடன் பிடித்தலை எர்க்குலிசிற்கு நான்காவது வேலையாகக் கொடுத்தான். எரிமான்தசு எனும் மலையின் உச்சியில் வசித்து வந்ததாதில் இக்காட்டுப்பன்றி எரிமான்தியன் காட்டுப்பன்றி எனும் பெயரைப் பெற்றது. மிகவும் கொடூரமான இக்காட்டுப்பன்றி அங்கு வாந்து வந்த மக்கள் அனைவரையும் கொடுமைப்படுதியதுடன் அதன்வழியில் வருகின்ற அனைத்தையும் தனது தந்தங்களால் முட்டிமோதுவதை வழக்கமாககொண்டிருந்தது.
பின்னர் எர்க்குலிசு காட்டுப்பன்றியைத் தேடிச்சென்றான். அங்கு அப்பன்றியைக் கண்டுகொண்ட அவன் தன்னால் முடியுமான அளவு சத்தத்தை எழுப்பி அப்பன்றியை மிரள வைத்து மலை முழுவதும் துரத்தினான். அகப்படாத அப்பன்றி இறுதியில் புதர் ஒன்றினுள் நுழைந்து கொண்டது. அப்புதரினுள் தனது ஈட்டியை நுழைத்த எர்க்குலிசு இறுதியில் ஆழமான பனிக்குழி ஒன்றினுள் விழவைத்து வலையினால் அதனை உயிருடன் பிடித்துத் தூக்கிக்கொண்டு மகசீனி இராச்சியத்திற்குத் திரும்பினான்.
லேர்னா எனப்படும் ஏரியில் ஒன்பது தலைகளைக் கொண்ட ஐட்ரா ஒன்று வாழ்ந்து வந்தது. அதன் தலைகள் வெட்ட வெட்ட இரண்டு மடங்காக பெருகும் ஆற்றல் படைத்திருந்தன. அதன் உடல் நாயைப் போன்று அமைந்திருந்தது. அது வெளியிடும் மூச்சுக்காற்றும் நச்சுத்தன்மை வாய்ந்ததாகும். ஒன்பது தலைகளில் நடுவில் காணப்பட்ட தலை ஒருபோதும் அழியாத ஆற்றலைக் கொண்டிருந்தது. லேர்னியன் ஐட்ராவைக் கொல்வதே எர்க்குலிசிற்குக் கொடுக்கப்பட்ட இரண்டாவது வேலையாகும்.
நீமியா எனும் இடத்தில் பெரிய கொடிய சிங்கம் ஒன்று அந்நகரத்தில் வாழும் மக்களை அச்சுறுத்திவந்தது. இரும்பாயுதங்களோ வெண்கலத்தினாலான ஆயுதங்களே கூரிய கற்களோ அதன் தோலைத் துளைக்க முடியாது. நீமியன் சிங்கத்தைக் கொன்று அதன் தோலை எடுத்து வருதலை முதலாவது வேலையாக யுரிசுதியசு மன்னன் எர்குலிசிற்குக் கொடுத்தான்.
அப்போது எர்க்குலிசை ஆர்ட்டிமிசு தெய்வம் வழிமறித்தார். அம்மானைப் பிடித்ததற்கு மன்னிப்புக் கேட்ட எர்க்குலிசு தனக்கு வைக்கப்பட்டிருக்கும் வேலைகள் பற்றிக்கூறி அம்மானை மீண்டும் திருப்பியளிப்பதாக எர்க்குலிசு கூறவே அவன் மீது இரக்கம் கொண்ட ஆர்ட்டிமிசு எர்க்குலிசு அம்மானை எடுத்துச் செல்ல அனுமதியளித்தாள்.
நீமியன் சிங்கம் மற்றும் லேர்னியன் ஐட்ரா ஆகிய இரண்டிடமும் இருந்து எர்க்குலிசு தப்பித்து விட்டதால் யுரிசுதியசு மன்னனும் எரா தெய்வமும் கோபம் கொண்டனர். யுரிசுதியசு மன்னன் எர்க்குலிசிற்கு மூன்றாவது வேலையாக செரினியன் பெண்மானைப் உயிருடன் பிடிக்குமாறு உத்தரவிட்டான்.
ஒரு வருடமாக எர்க்குலிசு இம்மானைத் துரத்தியும் அது அகப்படவில்லை. இறுதியில் ஆர்ட்டிமீசின் மலையில் அம்மான் சென்று தஞ்சம் அடைந்தது. எர்க்குலிசு அம்மானின் முன்கல்களை தனது அம்பொன்றினால் இரத்தம் வராதவாறு சுற்றி இணைத்துக்கட்டி தனது முதுகில் தூக்கி வைத்தபடி மகசீனி இராச்சியத்திற்குத் திரும்பினான்.
இவ்வேலையை செய்து முடிப்பதற்கு எர்க்குலிசு அயோலசின் உதவியை நாடியதால் அது யுரிசுதியசு மன்னனால் கணக்கில் எடுக்கப்படவில்லை. இதற்குப் பதிலாக வேறொரு வேலை கொடுக்கப்பட்டது.
இவர் தமிழகத்தின், திருவாரூர் மாவட்டம், திருத்துறைப்பூண்டி அருகேயுள்ள அலிவலம் என்னும் சிற்றூரில் பிறந்தவர். இவரின் தந்தை இராமசாமி, தாய் மாரிமுத்து, உடன்பிறந்தோர் அக்கா, அண்ணன், தம்பி, இரண்டு தங்கைகள் ஆகியோர் ஆவர். இவர் ஊரில் பள்ளிக்கூடம் இல்லாத காரணத்தால், கிராமத்துக் கணக்குப்பிள்ளை வீட்டில் திண்ணைப் பள்ளிக்கூடத்தில் படிக்கத் தொடங்கினார். ஊருக்கு ஒற்றை ஆசிரியருடன் பள்ளிக்கூடம் துவக்கப்பட்ட பின், அதில் உரிய வயதைக் கடந்த நிலையில் சேர்க்கப்பட்டார். பின் 1965 இல் ஆலத்தம்பாடி ஜானகி அண்ணி உயர்நிலைப் பள்ளியில், ஆறாம் வகுப்பில் சேர்ந்தார். அந்த ஆண்டில் இந்தித் திணிப்பு எதிர்ப்புப் போராட்டம் தமிழகம் எங்கும் தீவிரமடைந்தது. மாணவர்கள் போராட்டத்தில் இறங்கினர். இந்தி எழுத்துகளை அழிக்கும் போராட்டத்தில், முத்தரசன் உள்ளிட்ட மாணவர்கள் ஈடுபட்டனர்.
எட்டாம் வகுப்போடு படிப்பை விட்டார் முத்தரசன். இதன்பிறகு திருத்துறைப்பூண்டியில், இந்திய பொதுவுடமைக் கட்சியின் பகுதிக் குழு அலுவலகத்தில் முத்தரசனை அழைத்துச்சென்று கோவிந்தராசனால் சேர்க்கப்பட்டார். அங்கு அலுவலகத்தில் தலைவர்களுக்கு உதவியாக இருந்தார். அதன்பிறகு கட்சியில் பல பொறுப்புகளை வகித்து, மக்கள் சார்ந்த பல போராட்டங்களில் ஈடுபட்டு, படிப்படியாக உயர்ந்து மாநிலப் பொதுச்செயலாளராக உயர்ந்தார். தேர்தலில் ஒரேயொரு முறை மட்டும் போட்டியிட்டுள்ளார். 2011 சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் வேதாரண்யம் தொகுதியில் போட்டியிட்டு, வெற்றி வாய்ப்பை இழந்தார்.
பள்ளிப் பருவத்திலேயே சமூக அக்கறையுடன் செயல்பட்ட முத்தரசன் அலிவலம் இந்திய பொதுவுடமைக் கட்சியின் கிளைச் செயலாளரான கோவிந்தராசு என்பவரின் கவனத்தை ஈர்த்தார். அவர் பொதுவுடமை இதழான ஜனசக்தியை, முத்தரசனிடம் கொடுத்து படிக்கவைத்து அவருக்கு பொதுவுடமைக் கருத்தில் நாட்டத்தை உண்டாக்கினார்.
மால்வாவின் இளவரசன் கணக்பால் இமயமலையில் உள்ள பத்ரிநாத் கோயிலுக்கு சென்ற போது, அங்கிருந்த சந்தரப்பூர் கார்கியின் மலையரசன் பானுபிரதாப்பின் மகளை திருமணம் செய்து கொண்டதன் மூலம் சந்திரப்பூர் கார்கி பகுதியின் மன்னரானார். பின்னர் 52 குறுநில மன்னர்களை வென்று
கார்வால் நாடு இந்தியாவின் வடக்கில் இமயமலை பகுதியில், சிவாலிக் மலைத் தொடரில், உத்தரகண்ட் மாநிலத்தில் அமைந்த கார்வால் இராச்சியத்தை இராஜபுத்திர குலத்தவர்கள் ஆண்ட அரசாகும். கார்வால் நாடு கி பி 888-ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது.
பிரித்தானியாவின் இந்தியப் பேரரசிற்கு கப்பம் செலுத்தும் சுதேச சமஸ்தானமாக 1815 முதல் ஆகஸ்டு, 1949 முடிய விளங்கியது. இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் இந்திய அரசுடன் இணைந்தது.
கார்வால் நாடு, தற்கால உத்தரகண்ட் மாநிலத்தின் டெக்ரி கர்வால் மாவட்டம் மற்றும் உத்தரகாசி மாவட்டம் எனும் இரண்டு மாவட்டங்களைக் கொண்டது.
இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் வடக்கில் தார் பாலைவனத்தில், ஜங்களாதேஷ் பிரதேசத்தில் அமைந்த சூரூ மாவட்டத்தின் வடக்கில் அனுமான்காட் மாவட்டம், கிழக்கில் அரியானா மாநிலம், தென்கிழக்கில் சுன்சுனூ மாவட்டம் மற்றும் சீகர் மாவட்டம், மேற்கில் பிகானேர் மாவட்டம் மற்றும் நாகவுர் மாவட்டம் எல்லைகளாகக் கொண்டுள்ளது.
இம்மாவட்டம் சூரூ, ரத்தன்கர், தரண்நகர், ராய்கர், ரேணி, சர்தார்சாகர், சுஜன்கர் மற்றும் பிடாசர் என ஏழு வருவாய் வட்டங்களையும் சூரூ, தரண்நகர் மற்றும் சூஜன்கர் என மூன்று நகரங்களையும்; ராய்கர் மற்றும் சர்தார்சாகர் என இரண்டு ஊர்களையும் கொண்டது.
சூரூ மாவட்டம் மேற்கு இந்தியாவில் அமைந்துள்ள இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் 33 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத் தலைமையிட நகரம் சூரூ ஆகும்.
சூரூ மக்களவைத் தொகுதியும்; சாதுல்பூர், தரண்நகர், சூரூ, ரத்தன்கர், நோகர், பத்ரா, சர்தார்சாகர் மற்றும் சுஜன்கர் என எட்டு சட்டமன்ற தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது.
ஐந்து இலைக் கரைசலை (எருக்கு, காட்டாமணக்கு, வேம்பு, சீந்தில் கொடி, நொச்சி, ஆடாதோடை, சிறியா நங்கை, பீநாரிசங்கு, அரப்பு ஆகியவையின் கலவையாகும். இதன் இலைகள் அனைத்தும் சுமார் 1 கிலோ அளவுக்கு எடுத்து, தூளாக்கி, கூழாக்கப்படுகிறது. இந்த கூழை 5 லிட்டர் மாட்டு சிறுநீருடன் கலக்கப்படவேண்டும். மீண்டும், இதை, 5 லிட்டர் தண்ணீரில் கரைத்து, கைபடாமல் ஐந்து நாட்கள் வைத்திருக்கவும் பின் தேவையான போது இதில் இருந்து 500 மில்லி கரைசலை 10 லிட்டர் தண்ணீருடன் கலந்து) செடிகளுக்கு காலை 6 முதல் 8.30 மணி வரையிலும் மாலை 4 முதல் 6.30 வரையிலுமான நேரத்தில் தெளிக்கவும்.
வளர்ச்சிப் பருவத்தில் பொருளாதார சேதநிலை 10%, பூக்கும் தருணத்தில் 5% தாண்டும்பொழுது வேப்பங் கொட்டைச்சாறு 5 சத கரைசலை தெளிக்க வேண்டும் (5 கிலோ வேப்பம் பருப்பை நன்றாக இடித்து தூளாக்கி ஒரு சாக்கு துணியில் முடிச்சாகக் கட்டி 100 லிட்டர் தண்ணீரில் சுமார் 8 மணி நேரம் வரை வைக்க வேண்டும். பின்னர் சாக்குப்பையினை பிழிந்து வேப்பங் கொட்டைச் சாறுடன் தூளாக்கிய காதி சோப்பு 300 கிராமை கரைத்து தெளிக்க வேண்டும்).
10 கிலோ வேப்ப இலையை விழுது போல் அரைத்து அதனை 1 லிட்டர் நீரில் ஒரு நாள் முழுவதும் ஊற வைக்க வேண்டும். பின்னர் அதை 30 நிமிடங்கள் கொதிக்க விடவேண்டும். இரவு முழுவதும் ஆற வைத்து 200 லிட்டர் நீருடன் கலந்து 15 நாட்கள் இடைவெளியில் தெளிக்க வேண்டும்.
3-5 சதம் சிறியாநங்கை கசாயம், பூண்டு, இஞ்சி, பச்சை மிளகாய் கரைசல் அல்லது 5 சதம் வேப்ப விதைக் கரைசலைத் தெளித்து கட்டுப்படுத்தலாம்.
இந்த பூச்சியின் தாக்குதல் இருக்கும் சமயம் தழைச்சத்து உரங்களை வயலில் இடுவதை குறைக்க வேண்டும். தழைச்சத்தை தேவைக்கு அதிகமாகவோ, ஒரே தடவையாகவோ போடக் கூடாது. பூக்கும் பருவத்தில் அதிக அளவு தழைச்சத்து இடுவதை தவிர்க்க வேண்டும்.
இலந்தை மரக்கிளையால் பிணைக்கப்பட்ட இலைகளை உரசி, மறைந்திருக்கும் புழுக்களை முட்களால் குத்தி அழிக்கலாம். இது போல சீமைக்கருவேல கிளைகளையும் பயன்படுத்தலாம். முட்செடிகளின் கிளைகளை பயிரின் மீது படும்படி உராயச் செய்வதன் மூலம் மடங்கியுள்ள இலைகள் கிழிக்கப்பட்டு உள்ளிருக்கும் புழுக்கள் இயற்கை எதிரிகளான கோனியோசஸ் குளவி, ஸ்டைபலினிட் வண்டு மற்றும் சிலந்திகளின் தாக்குதலுக்கு ஏதுவாக இருக்கச் செய்யலாம்.
டிரைக்கோகிரம்மா இன முட்டை ஒட்டுண்ணிகள் இப்பூச்சியின் முட்டையை தாக்கி அழிக்கக்கூடியது. டிரைக்கோகிரம்மா கைலோனிஸ் என்னும் முட்டை ஒட்டுண்ணி அட்டைகளை ஒரு ஏக்கருக்கு 2 மி.லி. என்ற வீதத்தில் நடவு செய்த 25, 40 மற்றும் 55ம் நாளில் ஒட்டுகட்டி வெளியிட வேண்டும்.
வயல் வெளிகளில் காணப்படும் சில புல் பூண்டுகள் இப்பூச்சிக்கு மாற்றுப் பயிராகக் காணப்படுவதால், புல் பூண்டுகளை அகற்றி, வயல்வெளிகளை சுத்தமாகப் பராமரிக்க வேண்டும். இதன் மூலம் இலை சுருட்டுப்புழுவின் மாற்று உறைவிடங்களை அழிக்கலாம்.
இலை சுருட்டுப் புழுவின் தாய் அந்துப்பூச்சி மஞ்சள் கலந்த பழுப்பு நிறத்தில் இருக்கும். முன் இறக்கையில் குறுக்காக இரண்டு கோடுகளும் பின் இறக்கையில் ஒரு கோடும் காணப்படும். இறக்கைகளின் ஓரம் கருமை நிறத்தில் பட்டையாக காணப்படும். தாய் அந்துப் பூச்சி, தளிர் இலைகளின் அடிப்பரப்பில் 10-15 வெண்மையான முட்டைகளை நீளவாக்கில் இலை நரம்பின் ஓரத்தில் ஒரே தொகுதியாக, பெரும்பாலும் வரிசையாக சுமார் 300 முட்டைகள் வரை குவியலாக இடும். முட்டைகள் மஞ்சள் கலந்த வெண்மை நிறத்தில் நீள்கோள வடிவத்தில் இருக்கும். 4 முதல் 6 நாட்களில் முட்டைகள் பொரிந்து இளம் புழுக்கள் வெளிவரும். இளம் புழுக்கள் பசுமை கலந்த மஞ்சள் நிறத்திலும், வளர்ந்தபின் பசுமை நிறத்திலும் காணப்படும். புழுப்பருவம் 25 முதல் 30 நாட்கள் வரை நீடிக்கும். பின் கூட்டுப்புழு பருவத்தை சுருட்டப்பட்ட இலைக்குள்ளேயே கழிக்கும். கூட்டுப்புழு பழுப்பு நிறத்தில் காணப்படும். கூண்டுப் புழுக்களிலிருந்து 4 முதல் 8 நாட்களில் தாய் அந்துப்பூச்சிகள் வெளிவரும். வாழ்க்கைச் சுழல் 30-42 நாட்களில் முடியும்.
முன்னிரவு நேரங்களில் விளக்குப் பொறிகளால் கவரப்படும் பூச்சிகளின் எண்ணிக்கையைக் கணித்து, தேவைப்பட்டால் பூச்சிக்கொல்லிகளைப் பயன்படுத்தலாம். எல்லாப் பூச்சிகளையும் கொல்லும் தன்மையுடைய பூச்சிக்கொல்லி மருந்துகளை தேவைக்கு அதிகமாக பயன்படுத்தினாலும் இப் பூச்சியின் தாக்குதல் அதிகமாக ஏற்படக் கூடும். ஒருங்கிணைந்த பூச்சிக் கட்டுபாட்டு முறைகள் கீழ்வருமாறு:
இலை சுருட்டுப் புழு விட்டில் பூச்சி வகைகளுள் ஒன்றாகும். ஆசியா மற்றும் ஆத்திரேலியா கண்டங்களில் இது காணப்படுகிறது. மக்காச்சோளம், நெல், கோதுமை, கரும்பு, சோளம் முதலியப் பயிர்களில் தீமை விளைவிக்கும் பூச்சியாக உள்ளது. பூச்சி தாக்குதல் அதிகமானால் 30 முதல் 80 சதவீதம் மகசூல் இழப்பு ஏற்படும்.
தொடர் மழை, பனி மூட்டம் காரணமாக காற்றின் ஈரப்பதம் அதிகளவிலும், வெப்பநிலை குறைந்த அளவிலும் உள்ள காலங்களில் இலை சுருட்டுப் புழுவின் தாக்குதல் அதிகளவில் இருக்கும். அதிகப்படியான தழைச்சத்து இடுதல் மற்றும் நெருக்கமான பயிர் இடைவெளி போன்ற காரணிகளும் இவற்றின் பெருக்கத்திற்கு ஏதுவாகின்றன.
மனக்கருத்தை முற்றுவிக்க வாயிலில் வீற்றிருக்கும் பெருமானாரைத் தோள்தினவு தீரப்போருக்கு அழைத்தனன் வாணன். பெருமான் புன்முறுவலுடன் ‘முப்பதுமுறை உன்னிடத்துத் தோற்ற கண்ணன் உபமன்னியர்பால் சிவதீக்கை பெற்று எம்மைப் பூசித்துப் பெருவலி பெற்று நின்னை வெல்லும் வலியினனாய் நின்மகள் உஷைக்கோர் பழிவருங்கால் மதிற் கொடியும் அற்றுவிழும் துன்னிமித்தத்தில் போர்க்கு வருவன்’ என்றனர்.
அங்ஙனே, உஷை கனாக் கண்டு நனவில் வருந்தும்போது சித்திரலேகை என்னும் தோழி தீட்டிய அரசிளங்குமரர்களுள் தன்னைக் கனவிற் கலந்தவனைக் காட்டக் கண்டு கண்ணபிரான் பெயரனும் பிரத்தியும்நன் மகனுமான அநிருத்தனைத் துயிலும் அணையொடும் கொணர்ந்தனள் தோழி. அந்தப்புரத்தில் அவனொடும் இருந்த உஷை கருவுற்றமை அறிந்த வாணன் அநிருத்தனை அரிதிற் சிறைப்படுத்தினன்.
அநிருத்தன் சிறைப்பட்டமை நாரதரால் அறிந்த கண்ணன் சோணிதபுரத்தின்மேற் படையெடுத்துழி வாயிலில் காவல்கொண்டிருந்த சிவபிரானார் பல்வகையாகத் தேற்றி என்னையும் வெல்லும் ஆற்றலை முன்னொருகால் மந்தரமலையில் வழங்கியுள்ளோம் அதனை மறந்தனை’ ஏனத் துவாரகை மன்னனைத் தெருட்ட வேறு வழியின்மையால் எதிர்நின்று போர்செய்கையில் கண்ணனுக்கு வெற்றியை வழங்கினர்.
வாணேசம், வாணன் தவத்தினுக்கு எளிவந்து சிவபிரானார் திருநடனம் செய்தனர். திருநந்திதேவரொடு வாணனும் குடமுழா முழக்கினன். பெருமானார். ஆயிரங் கைகளை அவ்வசுரனுக்கு அளித்து மேலும், அவன் விரும்பிய நெருப்புவடிவமான கோட்டையையும் மூவுலகையும் ஆளும் வல்லமையையும், அழியாத இயல்பையும் பிறவற்றையும் வழங்கினர்.
யாவரையும் அடிப்படுத்து அவ்வசுரன் ஆளும் நாளில் கயிலைக்குச் சென்று பெருமானை வணங்க ‘நினக்கு வேண்டும் வரம் யாதென’ வினவிய கயிலைநாயகர்பால் நாளும் திருக்காட்சி தர அம்மையொடும்குமரர்களோடும் என் இல்லத்தில் எழுந்தருளி இருத்தல் வேண்டும் என்றனன்.
காஞ்சிபுரம் வாணேசுவரர் கோயில் என்று அறியப்படும் இக்கோயில், காஞ்சிபுரம் சிவிஎம் அண்ணாமலை நகரிலுள்ள சிவன் கோயிலாகும். மேலும், இத்தல குறிப்புகள், காஞ்சிப் புராணத்தில் தனிப்படலமாகச் சொல்லப்பட்டு காணப்படுகிறது.
வாணாசுரன் இப்பெருமானை வழிபட்டு முத்தி தரும்படி வேண்டினான். இறைவனின் திருவருளால் வாணாசூரன் கணங்களுக்கு தலைமையைப் பெற்றான் என்பது வரலாறு.
திகம்கர் மாவட்டம் அல்லது டிக்கம்கர் மாவட்டம் மத்திய இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் ஐம்பத்து ஒன்று மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் டிக்கம்கர் ஆகும். இது சாகர் கோட்டத்தில் புந்தேல்கண்ட் புவியியல் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் இம்மாவட்டம் ஓர்ச்சா சமஸ்தானத்தின் பகுதியாக இருந்தது.
பொருளாதாரத்தில் மிகவும் பின் தங்கிய 250 இந்திய மாவட்டங்களில் செஹோர் மாவட்டமும் ஒன்றாக இந்திய அரசால் 2006- ஆம் ஆண்டில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
டிக்கம்கர் மாவட்டம் டிக்கம்கர், பிரிதிவிபூர், ஜாதரா, கர்காபூர், நிவாரி என ஐந்து சட்டமன்ற தொகுதிகளை கொண்டுள்ளது. இவ்வைந்து சட்டமன்ற தொகுதிகளும் டிக்கம்கர் நாடாளுமன்ற மக்களவை தொகுதியின் கீழ் வருகிறது.
டிக்கம்கர் மாவட்டம் மூன்று உட்கோட்டங்களாகவும்; டிக்கம்கர், பல்தேவ்கர், நிவாரி, பிரிதிவிபூர், ஜாதரா, ஓர்ச்சா, லித்தோரக்காஸ், கர்க்காபூர் மற்றும் பலேரா என ஒன்பது வருவாய் வட்டங்களைக் கொண்டது.
மேலும் ஊரக வளர்ச்சி திட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்த டிக்கம்கர், பல்தேவ்கர், ஜாதரா, பலேரா, நிவாரி மற்றும் பிரிதிவிபூர் என ஆறு ஊராட்சி ஒன்றியங்களைக் கொண்டுள்ளது.