polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
பழைய தில்லி நகரம் செங்கோட்டை, ஜும்மா மசூதி, திகம்பர சமணக் கோயில், சாந்தினி சவுக், குரு தேக் பகதூர் குருத்துவாரா, தோட்டங்கள், நினைவுக் கட்டிடங்கள் போன்ற வரலாற்று புகழ் பெற்ற கட்டிடங்களைக் கொண்டது.
முகலாயப் பேரரசின் 12 மாகாணங்களில் ஒன்றாக தில்லி விளங்கியது. இதன் எல்லைகளாக அவத், அஜ்மீர், முல்தான் மற்றும் லாகூர் மாகாணங்கள் விளங்கியது. தாரியா கஞ்ச் பகுதி முகலாயர்களின் ஒரு படைவீடாக விளங்கியது.
புத்தர் வாழ்ந்த காலத்தில் நான்கு பிக்குகள் மட்டுமே அருக நிலைக்கு உயர்ந்திருந்தனர். புத்தருக்கு பின்னர் பௌத்த சமயத்தில் பதினெட்டு பிக்குகள் அருகதநிலையை அடைந்திருந்தனர். திபெத்திய பௌத்தத்தில் பதினெட்டு அருகதர்களின் ஓவியங்களில், பிந்தோல பரத்துவாஜர் ஒரு கையில் பிட்சை பாத்திரத்தையும், மற்றொரு கையில் ஏட்டுச் சுவடிகளுடன் ஓவியங்களில் காட்சியளிக்கிறார்.
பிந்தோல பரத்துவாஜர் , கௌதம புத்தரின் நேரடிச் சீடர்களில் ஒருவர் ஆவார். பௌத்த சமயத்தின் துவக்க கால அமிதாப் புத்தரின் சூத்திரங்கள் கூறும் நான்கு முக்கிய பௌத்த அருகதர்களில் ஒருவர். புத்தரின் வழிகாட்டுதல்களின் படி, பிந்தோல பரத்துவாஜர், பௌத்த சமய தருமங்களை பரத கண்டத்தின் கிழக்கு திசையில் பரப்பியவர்.
புத்தரின் கட்டளையை மீறி, எளிய மக்கள் முன் தனது பெருமையை வெளிப்படுத்த அட்டமாசித்திகளை தேவையின்றி தவறாக பயன்படுத்தியதால் பிந்தோல பரத்துவாஜர், பௌத்த சங்கத்திலிருந்து சில காலம் விலக்கி வைக்கப்பட்டிருந்தார்.
புத்தரின் முதன்மைச் சீடர்களில் ஒருவரான ஆனந்தருடன், பிந்தோலா பரத்துவாஜர், மகத நாட்டு மன்னர் உதயணனின் கௌசாம்பி அரண்மனைப் பெண்களுக்கு, இரண்டு நிகழ்வுகளின் போது, புத்தரின் உபதேசங்களை அருளியவர் ஆவார்.
பௌத்த ஓவியங்களில் பிந்தோல பரத்துவாஜரை, வலது கையில் ஏட்டுச் சுவடிகள் தாங்கியவாறும், இடக்கையில் பிட்சை பாத்திரத்தை தாங்கி இருப்பது போன்று காட்சிப்படுத்தப்படுகிறது.
அரச குடும்பத்தில் பிறந்த பிந்தோல பரத்துவாஜர், தன் வாழ்க்கை அர்த்தமற்றது என உணர்ந்து, பிக்குவாக மாறி, பௌத்த சமயத்தில் இணைந்து, புத்தரின் சீடரானார்.
வசந்த பஞ்சமி, வட இந்தியாவில் கொண்டாடப்படும் சிறப்பு நாட்களில் ஒன்றாகும். வசந்த பஞ்சமி நாளை ரிஷி பஞ்சமி என்றும் ஸ்ரீ பஞ்சமி என்றும் அழைப்பர். வட இந்தியாவில், மக மாதம் சுக்ல பட்ச ஐந்தாம் நாளான வசந்த பஞ்சமியன்று, சரஸ்வதி பூஜையை சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. வாக்தேவி, சாரதா, பாரதி, பிராமி, வீணாவாதினி, வாணி எனப் பலபெயர்களால் அழைக்கப்படும் சரசுவதி தேவி தோன்றிய நாளாக வசந்த பஞ்சமி கருதப்படுகிறது. வட இந்தியாவில் வசந்த பஞ்சமி திருநாளை வீடுகளிலும், கோயில்களிலும், பொது இடங்களிலும், சமுதாயத் திருநாளாகக் கொண்டாடப்படுகிற்து.
பஞ்சாப், அரியானா, மேற்கு வங்காளம், ஜம்மு காஷ்மீர், அசாம், திரிபுரா, ஒடிசா ஆகிய மாநிலங்களில் வசந்த பஞ்சமி நாளில் சரஸ்வதி பூஜையை சிறப்பாகக் கொண்டாடுகின்றனர். வசந்த பஞ்சமி அன்று, சரஸ்வதி தேவிக்கு மஞ்சள் ஆடை, மஞ்சள் மலர் மாலைகள் அணிவித்து பூஜை செய்கின்றனர். பூஜையில் வைக்கப்படும் விநாயகரும் மஞ்சள் நிறத்தில் இருக்கும். சரசுவதி தேவிக்கு படையல் வகைகளும் மஞ்சள் நிறத்தில் தயாரிக்கப்படுகிறது. வசந்த பஞ்சமி நாளான்று பெண்களும் மஞ்சள் நிற ஆடைகள் அணிகின்றனர்.
மேற்கு வங்கத்தில் வசந்த பஞ்சமி நாளன்று குழந்தைகளின் கல்வி துவங்குகிறது. இந்நாளில் கல்வியைத் துவக்கவுள்ள குழந்தைகள் முன்பாக பென்சில், பேனா, சிறிய தொழிற் கருவிகள் போன்றவற்றை வைத்து அவற்றில் ஏதாவது ஒன்றை எடுக்கச் சொல்வர். குழந்தை எடுக்கும் பொருளின் அடிப்படையில் அதன் ஆர்வமும், எதிர்காலம் அமையும் என்பது நம்பிக்கை.
இராஜஸ்தான் மாநிலம் புஷ்கரில் உள்ள பிரம்மா - சரஸ்வதி கோயில், கர்நாடகத்தில் உள்ள உடுப்பி கிருஷ்ணர் கோயில், ஒரிசாவில் உள்ள புரி ஜெகன்நாதர் கோயில்களில் வசந்த பஞ்சமி திருநாள் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.
கொகஷி , என்பவை சப்பானிய பொம்மைகள். இவை வடக்கு சப்பானை பூர்வீகமாக கொண்டவை. இவை மரத்தைக் கொண்டு கைகளால் செய்யப்படும் பொம்மைகளாகும், இவை பெரிய உருண்டைத் தலை, கை கால் இல்லாத உருளை உடல் அதில் எளிய வண்ணக் கோடுகளுடன் இருக்கும். கண், காது, மூக்கு எனச் சில கறுப்புத் தீற்றல்கள் மட்டுமே முகத்தில் வரையப்படும். உடலில் கறுப்பு, சிவப்பு, மஞ்சளில் எளிய பூ வேலைப்பாடுகள் இருக்கும். அதன் மேலே மெல்லிய மெழுகு பூச்சுடன் இருக்கும். கோகேஷி பொம்மைகளின் ஒரு தனிச் சிறப்பானது அவை கை கால்கள் இல்லாது இருப்பது ஆகும். மொம்மையின் கீழே பொதுவாக அதை உருவாக்கிய கலைஞரின் கையொப்பத்தைக் கொண்டிருக்கும்.
செர்ரி, மிசுகி போன்ற மரங்களில் இருந்து கொகஷி பொம்மைகள் செய்யப்படுகின்றன. பொம்மை செய்யத் தொடங்குவதற்கு முன்னர் மரமானது பல மாதங்கள் பக்குவப்படுத்தப்படும். பின்னர் முதலில் கரடாக மரத்திலிருந்து பொம்மையை வெட்டியெடுப்பார்கள். பின்னர் அதை கடைசல் எந்திரத்தில் கொடுத்துக் கடைந்து மெருகேற்றுவார்கள்.
தலையையும் உடலையும் தனித்தனியாகச் செய்து பின்னர் பொருத்தி வண்ணங்களைத தீட்டுவார்கள். ஆண், பெண் என இரண்டு பாலின கொகஷி பொம்மைகளும் உண்டு.
கோகேஷியின் தோற்றம் மற்றும் பெயர் குறித்த தகவல்கள் தெளிவாக இல்லை, இது வரலாற்றுரீதியாக , , , மற்றும் என எழுதப்பட்டது. 1939 ஆகத்தில் நருக்கா ஓன்சனில் உள்ள ஜப்பானின் அனைத்து ஜப்பானிய கொக்கேஷி கண்காட்சியில் ஹிரகனா உச்சரிப்பு என்று ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.
மருத்துவ வசதிகள் அவ்வளவாக இல்லாத அக்கால சப்பானில், குழந்தைகள் பிறப்பதற்கு முன்பும் பிறந்த பின்பும் உயிரிழப்பது அதிகமாக இருந்தது. ஆரோக்கியமான குழந்தைகளைப் பெறுவதற்கு ஆசைப்படும் அம்மாக்களின் பிரார்த்தனையின் வெளிப்பாடாகவும் இந்த கொகஷி பொம்மைகள் இருந்துள்ளன.
கொகஷி முதலில் டோக்கியோ பிராந்தியத்திலும் பிறகு மற்ற ஸ்பா பகுதிகளுக்கும் பரவியது. சப்பான் நாட்டின் வட கிழக்கில் உள்ள ஒன்சென் வெந்நீர் ஊற்றுகளுக்குப் புகழ்பெற்ற பகுதி என்பதால் மசாஜ் கருவிகளில் ஒன்றாகவும் இந்தப் பொம்மை தயாரிக்கப்பட்டதாக கூறப்படுகிறது.
மரபுவழியாக "கொகஷி" என்ற சொல்லானது மர அல்லது சிறிய மற்றும் பொம்மைகள் ஆகிய சொற்களிலில் இருந்து பெறப்பட்டது என்பது ஒரு நம்பத்தகுந்த கோட்பாடாகும்.
கா. ந. அண்ணாதுரையின் தலைமையில் திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் 1969 தேர்தலில் வெற்றி பெற்றது. தமிழ்த் தேசியவாதம் தமிழக அரசின் நிரந்தர அம்சமாக இருந்து வந்தது.
அதே போல் பேரறிஞர் அண்ணா திமுக கட்சியில் முதலமைச்சர் ஆன பிறகு மத்திய கட்சிகளுடன் கூட்டாட்சி கொள்கை இல்லை என்ற அவர் முடிவில் அதற்கு பதிலாக மாநில சுயாட்சி கொள்கை முறையை அவர் இருக்கும் வரை கடைபிடித்த மாநில சுயாட்சி கொள்கை இருந்த வரை தமிழ் தேசியம் கொள்கையால் தமிழ் மக்கள் ஓரளவு சுயநிர்ணயத்தை அடைந்த பின்னர் பிரிவினைக்கான முழக்கங்கள் ஒரு சிலரைத் தவிர மிக முக்கிய அரசியல் கட்சிகளிடம் இல்லாமலே போய்விட்டது. ஒன்றுபட்ட இந்தியாவில் தமிழ்நாட்டின் வளர்ச்சிக்கும், மக்களுக்கு வேண்டிய திட்டங்களை செய்தே தங்கள் கடமை எனக் கூறியும் மாநில கட்டுபாட்டில் உள்ள அதிகாரங்களுக்கு உட்பட்ட செயல் திட்டங்களை நிறைவேற்றியும், மத்திய அரசாங்க கட்டுப்பாட்டில் உள்ள தேவையான அதிகாரங்களை போராடியோ அல்லது கேட்டு பெறுவதில் தான் அரசியல் மாண்புமிக்க செயல்களாக மாநில சுயாட்சி தத்துவத்தும் கூறும் உயிர் நாடி கொள்கைகளாகும்.
பின்பு திமுகவில் பேரறிஞர் அண்ணா மறைவிற்குப் பிறகு முதலமைச்சர் பதவியில் இருந்த மு. கருணாநிதி அவர்கள் 1971 நாடாளுமன்றத் தேர்தலின் போது திமுக மற்றும் அதன் முன்னோடி கட்சியான திராவிடர் கழகம் கட்சியின் அடிப்படை கொள்கைக்கு எதிரான மத்திய காங்கிரஸ் கட்சியுடன் முதல் முதலாக கூட்டணி வைத்த போது தி.க தலைவர் பெரியார் அவர்களால் கடுமையாக விமர்சிக்கப்பட்ட போதிலும் அதை பொருட்படுத்தாமல் தேர்தல் கூட்டணியே தவிர கொள்கை கூட்டணி இல்லை என்ற மு. கருணாநிதி அவர்கள் கூற்றாக இருந்தாலும் மத்திய கட்சிகளான காங்கிரஸ் மற்றும் அதன் பிறகு வந்த ஜனதா கட்சி, மதச்சார்பற்ற ஜனதா கட்சி, ஜனதா தளம், சமாஜ்வாடி ஜனதா கட்சி, பாரதிய ஜனதா கட்சி போன்ற மத்திய கட்சிகளிடம் தனது உயிர் நாடி கொள்கைகளான திராவிடம், தமிழ் தேசியம், சமூகநீதி, சிறுபான்மையினத்துவம், சாதி, மதம், கடவுள் மறுப்பு கொள்கைகள்யாவும் மத்திய கட்சிகளின் கூட்டாட்சி தத்துவம் என்ற முறையில் மாநில சுயாட்சி தத்துவம் நசுக்கப்பட்டுவிட்டது. என்பதே இன்றைய காலத்தில் திராவிட கட்சிகளான திமுக, அதிமுக கட்சிகளின் நிலையாகும்.
திராவிடத் தேசியம் என்பது தென் இந்தியாவில் உள்ள நான்கு முக்கிய இன-மொழி மக்களை உள்ளடக்கிய சென்னை மாகாணத்தில் வளர்ந்தது. இந்த கருத்தானது 1930 களில் இருந்து 1950 ஆம் ஆண்டு காலகட்டத்தில் தென்னிந்தியர்கள் வட இந்தியர்களிடமிருந்து வேறுபட்ட இன மற்றும் கலாச்சாரத்தைக் கொண்ட மக்கள் என்று கூறி வந்த சிறிய இயக்கங்கள் மற்றும் அமைப்புகளின் தொடர்ச்சியான பரப்புரைகளால் பிரபலமடைந்தது. இந்த இயக்கத்தினர் பிராமணர்கள் வடக்கிலிருந்து வந்தவர்கள் என்று கூறியது, அவர்கள் தென் இந்திய மக்களின் மீது தங்கள் மொழியான, சமஸ்கிருதத்தையும், சமயம் மற்றும் பாரம்பரியம் போன்றவற்றை திணிக்கின்றனர் என குற்றஞ்சாட்டினர்.
பெரியார் ஈ. வே. ராமசாமி தலைமையிலான துவக்கக் கால திராவிட இயக்கமானது தென்னிந்தியாவின் அனைத்து திராவிட மொழி பேசும் மாநிலங்களையும் உள்ளடக்கிய சுதந்திர திராவிட நாடு வேண்டும் என்று கோரியது. இந்த இயக்கமானது மற்ற திராவிட மக்களிடையே ஆதரவை பெற இயலாமல் தோல்வியுற்றது ஆனால் தமிழர்களிடையே ஓரளவு ஆதரவை பெற்றிருந்தது. 1930 இல் இருந்து 1950 வரையிலான காலகட்டங்களில் தமிழ் பேச்சாளர்களிடையே திராவிடத் தேசியமானது புதிய சித்தாந்தமாக உருவானது. ஆனால் மொழிவழி மாநிலங்களின் பிரிவினைக்குப் பிறகு தமிழ்நாட்டில் தமிழ்த் தேசியமே திராவிட தேசியம் என்ற பெயரில் இயங்கியது.
1960 களின் பிற்பகுதியால், திராவிட சிந்தனைகளைக் கொண்ட அரசியல் கட்சிகள் தமிழ்நாட்டில் அதிகாரத்தை பெற்றன. பின்னர் தேசியக் கருத்துக்களாக தமிழ்த் தலைவர்களின் மத்தியில், குறைந்தபட்சம், தமிழர்கள் சுயாட்சி கொண்டிருக்க வேண்டும் அல்லது அதிகபட்சம் இந்தியாவில் இருந்து பிரிவினை வேண்டும் என்பதாக இருந்தது
தமிழ்த் தேசியம் மூன்று கருத்தியல்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது: பிராமண மேலாதிக்கத்தை அகற்றுவது; "தனித்ததமிழுக்கு புத்துயிரூட்டுவது, சமூகச் சீர்திருத்தங்களாக, சாதி அமைப்பை ஒழித்தல், சமய நடைமுறைகள் மற்றும் சமுதாயத்தில் பெண்களுக்கு சம உரிமையை மீட்டு அளித்தல் போன்றவை ஆகும்.
மின்மலங்கு தென் அமெரிக்காவில் அமேசான், அரினாக்கோ ஆகிய ஆறுகளிலும், பிரேசில், கயானா ஆகிய பகுதிகளில் சதுப்புக் குட்டைகளிலும் வாழ்கிறது. இது சுமார் இரண்டு மீட்டர் நீளமிருக்கும். உடலின் நீளத்தில் ஐந்தில் நான்கு பங்கு வால். வால் நெடுகிலும் பக்கத் தசைகள் மின்னுறுப்புகளாக மாறி இருக்கின்றன. மின்மீன்களில் மிகக்கடும் அதிர்ச்சியைத் தரக்கூடியது மின்மலங்குதான். இதன் மின்சக்தி ஒரு குதிரையைக்கூடக் கலங்கச் செய்துவிடும். மனிதனுக்கும் பலத்த அதிர்ச்சி ஏற்படும்.
மின்திருக்கை அட்லாண்டிக் பெருங்கடலிலும், இந்தியப் பெருங்கடலிலும், மத்தியதரைக் கடலிலும் காணப்படுகிறது. இது சுமார் ஒன்றரை மீட்டர் நீளமும் ஒரு மீட்டர் அகலமும் உள்ளது. உடல் தட்டையாக இருக்கும். வட்டமான உடம்பின் இரு பக்கங்களிலும் மின்னுறுப்புகள் உள்ளன. தசைத் திசுக்கள் இவ்வாறு மாறியுள்ளன. மேல்தோலை நீக்கிவிட்டுப் பார்த்தால் தேனடைகள் போல் மின்னுறுப்புகள் காணப்படும். மின்திருக்கை தன் இரையைப் பற்ற இந்த மின்சக்தியைப் பயன்படுத்துகிறது.
இம்மீன்கள் பகை உயிர்களினின்றும் மின் அதிர்ச்சி மூலம் தம்மைக் காத்துக் கொள்கின்றன. தமக்கு இரையாகக்கூடிய உயிரினங்களைப் பிடிக்கவும் இவை மின் அதிர்ச்சியைப் பயன்படுத்துகின்றன. இவ்வதிர்ச்சியினால் அவற்றை நினைவிழக்கச் செய்தோ, கொன்றோ தின்பதுண்டு.
மின்சாரத்தை உண்டாக்கும் ஆற்றலுடைய இத்தகைய மீன்களில் சுமார் 50 வகைகள் உள்ளன. மின்மீன்களில் முக்கியமானவை மின்மலங்கு , மின்திருக்கை , மின்கெளிறு முதலிய வகைகளாகும்.
ஐதரோசிர்க்கோனேற்றத்திற்கு முன்னரே சிர்க்கோனியம் ஐதரைடுகள் வளர்ச்சி பெற்றிருந்தன. 1966 ஆம் ஆண்டில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட முதலாவது சிர்க்கோனியம் ஐதரைடு 22 ஆகும். 2 2 உடன் பென்சீனிலுள்ள டிரையெத்திலமீனை வினைபுரியச் செய்து எம்.கி.எச். வால்பிரிட்சு இதைத் தயாரித்தார். இதுவொரு அசாதாரணமான கரையாத திண்மமாகும். 1970 ஆம் ஆண்டில் எச். வேகோல்ட் மற்றும் பி.சி. வேயில் ஆகியோர் ஐதரோகுளோரைடு வகை சேர்மத்தை டைகுளோரைடுடன் இலித்தியம் அலுமினியம் ஐதரைடைச் 3) சேர்த்துத் தயாரித்தனர். இந்தப் புதிய ஐதரைடுகளை இவர்கள் கார்பாக்சிலிக் அமிலங்களுடன் வினைபுரியச் செய்வதற்காக ஆய்வுகளை மேற்கொண்டனர். 1971 ஆம் ஆண்டில் ஆல்கைன்களுடன் வினைபுரியச் செய்து 3) போன்ற சேர்மங்கள் தயாரிக்க முயன்றதை இதற்கு உதாரணமாகக் கூறலாம்
டைபீனைலசிட்டிலீனில் இருந்து இவர்கள் தயாரித்துப் பெற்ற ஒருசமநிறை 2 சேர்மத்தில் இச்சேர்மத்துடன் தொடர்புடைய ஆல்கீனைல்சிர்க்கோனியத்தின் ஒருபக்க மற்றும் மறுபக்க மாற்றியன்களின் கலவை காணப்பட்டது. இருசமநிறை ஐதரைடு சேர்மத்தில் எரித்ரோ மற்றும் திரியோசிர்க்கோனோ ஆல்கேன்களின் கலவை இறுதி விளைபொருளாக இருந்தது.
கரிமசிர்க்கோனியம் சேர்மங்கள் என்பவை கார்பனுடன் சிர்க்கோனியம் வேதிப் பிணைப்பால் பிணைக்கப்பட்டுள்ள கரிம உலோகச் சேர்மங்களைக் குறிக்கும். இச்சேர்மங்களின் பண்புகள், கட்டமைப்புகள், வேதி வினைகள் ஆகியனவற்றைப் படிக்கும் அறிவியல் பிரிவு கரிமசிர்க்கோனியம் வேதியியல் எனப்படுகிறது. பொதுவாக கரிமசிர்க்கோனியம் சேர்மங்கள் நிலைப்புத்தன்மை மிக்கவையாகவும் நச்சுத்தன்மை அற்றும் உள்ளன. கரிம வேதியியலில் இவற்றை வேதித் தொகுப்பு வினைகளில் இடைநிலைகளாகப் பயன்படுத்துகிறார்கள். இவை நெடுங்குழு 4 தனிமமான கரிமதைட்டானியத்துடன் பண்புகளைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றன. சீக்ளர்-நட்டா பலபடியாதல் வினையில் மிக்க பயனுள்ள ஒரு வினையூக்கிகளாக இருப்பதால் கரிமசிர்க்கோனியம் சேர்மங்களின் ஒரு பகுதி விரிவாக ஆராயப்பட்டு வருகின்றன.
1974 ஆம் ஆண்டில் கண்டறியப்பட்ட சிக்வார்ட்சு வினைப்பொருள் ஒரு சிர்க்கோனோசீன் ஐதரோகுளோரைடு ஆகும். ஐதரோ உலோகயேற்றம் அல்லது ஐதரோசிர்க்கோனேற்றம் என்று அழைக்கப்படும் வினைகளில் ஒரு வினைப்பொருளாக இது செயல்படுகிறது. கரிமத் தொகுப்பு வினைகளில் இது சிறிதளவு பயனளிப்பதாகவும் உள்ளது. ஐதரோசிர்க்கோனேற்றத் தளப்பொருட்களாக ஆல்கீன்களும் ஆல்கைன்களும் பயன்படுகின்றன. விளிம்பு நிலை ஆல்கைன்களுடன் வினைல் சிர்க்கோனியம் விளைபொருள்கள் பிரதானமாக உருவாகின்றன. அணுக்கருகவர் கூட்டுவினைகள், ஈந்தணைவி உலோகமாற்ற வினைகள், இனைக்கூட்டு வினைகள், உலோக வினையூக்கப் பிணைப்பு வினைகள், கார்பனைலேற்ற வினைகள், ஆலசனேற்ற வினைகள் முதலியன இரண்டாம் நிலை வினைகளாகும்.
1953 ஆம் ஆண்டில் கண்டறியப்பட்ட சிர்க்கோனோசீன் டைபுரோமைடு சேர்மம் நுதலாவதாகக் கண்டறியப்பட்ட கரிமசிர்க்கோனியம் சேர்மமாகக் கருதப்படுகிறது . இச்சேர்மம் மெட்டலோசீன் குடும்பத்தைச் சேர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது. இரண்டு வளையபெண்டாடையீனைல் எதிர்மின் அயனிகள் ஒர் உலோக மையத்துடன் இணைந்திருக்கும் வகைச் சேர்மங்கள் மெட்டலோசீன் வகைச் சேர்மங்கள் என்பர். வளையபெண்டாடையீனைல் மக்னீசியம் புரோமைடுடன் சிர்க்கோனியம் குளோரைடை வினைபுரியச் செய்து சிர்க்கோனோசீன் டைபுரோமைடைத் தயாரிக்கிறார்கள். சிர்க்கோனோசீன்கள் பலபடியாதல் வினையூக்கிகளாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. பல்லின சீக்ளர்-நட்டா வினையூக்கிகளின் ஒரு பகுதிக்கு இவை மாற்றாக உள்ளன.
கரிமசிர்க்கோனியம் இடைநிலைகள் ஐதரோகுளோரிக் அமிலம், புரோமின் மற்றும் அமிலக்குளோரைடுகள் போன்ற மின்னணுகவரிகளுடன் வினைபுரிந்து தொடர்புடைய ஆல்கேன்கள், புரோமோ ஆல்கேன்கள் மற்றும் கீட்டோன்களாக உருவாகின்றன என்பதை 1974 ஆம் ஆண்டில் டோனால்டு டபிள்யூ ஆர்ட் மற்றும் யெஃப்ரி சிக்வார்ட்சு ஆகியோர் விவரித்தனர் :
இதனையொத்த கரிமபோரான் மற்றும் கரிம அலுமினியம் சேர்மங்கள் ஏற்கனவே அறியப்பட்டவையாகும். ஆனால் அவை காற்றுச் சிதைவு மற்றும் காற்றில் தீப்பிடிக்கும் சேர்மங்களாகும். ஆனால் கரிமசிர்க்கோனியம் சேர்மங்கள் இத்தகைய பண்புகளைப் பெற்றவையல்ல.
துத்தநாகக் குளோரைடுடன் சேரும்போது ஆல்கைன் ஐதரோசிர்க்கோனேற்றத்தின் தலத்தேர்வு வழக்கத்திற்கு மாறாகத் தலைகீழாக இருப்பதாக ஓர் ஆய்வு தெரிவிக்கிறது :
சில அல்லைல் ஆல்ககால்களுடன் வினைபுரியும் போது ஆல்ககால் குழுவானது அணுக்கரு கார்பனால் இடப்பெயர்ச்சி செய்யப்பட்டு வளையபுரோப்பேன் வளையமாக உருவாகிறது :
ரிஷிகள் மற்றும் தேவர்கள்களின் தவ ஆற்றலை கெடுத்த எனக்கு மனிதனாகிய நீ ஏன் என்னிடம் அச்சமின்றி உள்ளாய் என மாரன், கௌதமரைக் கேட்க, அதற்கு கௌதமராகிய போதிசத்துவர், நான் தானம், சீலம், , நியமம், , பஞ்ஞா , வீரியம் , கந்தி , வாய்மை , அதிட்டானம் , மேத்தை , உபேட்சை (விருப்பு வெறுப்பு இல்லாதிருத்தல் என பத்து தருமங்களை நிறைவேற்றியவன் ஆகையால் உன்னிடம் எனக்கு அச்சமில்லை என்றார்.
கௌதமரின் தவத்தை கலைக்க அங்கு வந்த மாரன், வெடிப்பான குரலில் அச்சமுண்டாகும்படி பேசினான். போதிசத்துவராகிய கௌதமர் அஞ்சாமல் வீற்றிருந்தார். எனவே மாரன் கௌதமர் மீது பெருமழை பொழியச் செய்தான். இவைகளினாலே போதிசத்துவருக்கு எவ்விதமான துன்பமும் உண்டாகவில்லை. பின்னர் மாறன், கிரிமேகலை என்னும் யானையைப் போதிசத்துவர் மேல் ஏவினான். கௌதமரை நோக்கித் தவத்தை கலைத்து விட்டு இருந்து எழுந்து ஓடிப்போ என்று அதட்டிக் கூவினான். கௌதமர், மாரனைப் பார்த்து, இவ்விடத்தை விட்டு நான் போகமாட்டேன் என்று உறுதியாகக் கூறினார்.
மாறன் அல்லது மாரன் (, பௌத்த சாத்திரங்களில் கூறப்படும் அசுரர் ஆவான். தனது அழகிய பெண்களை அனுப்பி முனிவர்கள், தேவர்கள், அரக்கர்கள் மற்றும் மனிதர்களின் கடுமையான தவத்தை கலைக்கும் ஆற்றல் படைத்தவன் மாரன். புத்தரின் தவத்தை கலைக்க முயன்று, மாறன் தோற்ற கதைகள் பௌத்த சாத்திரங்களில் விரிவாக உள்ளது. இந்து சமயத்தில் கூறப்படும் மன்மதனுக்கு நிகரானவன் மாறன்.
என மாரன் கேட்டதற்கு, கௌதமர், துவராடையிலிருந்து கையை வெளியே நீட்டி, பூமியைச் சுட்டிக்காட்டினார். அப்போது கதிரவன் மறையும் வேளையில் பூமியானது ஆறு முறை குலுங்கியதை கண்ட மாரன் தனது படைகளுடன் அவ்விடத்தை விட்டு அகன்றான்.
சுஜாதை படைத்த பால் அன்னம் உண்ட போதிசத்துவரான கௌதம முனிவர், வைகாசி மாதம் பௌர்ணமி அன்று கயையின் உருவேலா சமவெளியில் அரச மரத்தின் கீழ் கிழக்கு முகமாக பத்மாசனத்தில் அமர்ந்து தியானம் செய்துகொண்டிருந்தார்.
வைசாசி மாத பௌர்ணமி அன்று மாலை வசவர்த்தி மாரனை வென்ற போதிசத்துவர், இரவு முழுவதும் யோகத்திலிருந்து கிலேசங்களையெல்லாம் வென்று மிகவுயர்ந்த மேலான சம்போதி ஞானம் அடைந்தார்.
இதில் உள்ள கூடம் நான்கு பிரிவுகளாக உள்ளன அவை, அதில் அப்துல் கலாம் விஞ்ஞானி யாகப் பணியாற்றிய காலம், கண்டுபிடிப்புகளை உருவாக்கிய காலம், அறிவியல் ஆலோசகராக பணியாற்றிய காலம், குடியரசுத் தலைவராக பணியாற்றிய காலம் என உள்ளன. மேலும் கலாம் வீணை வாசிப்பது, குடியரசுத் தலைவராக பதவியேற்றபோது குதிரைகள் பூட்டப்பட்ட சாரட் வண்டியில் வருவது, சகோதரர் முத்து மீரா மரைக்காயர், உலகத் தலைவர்கள் மற்றும் குழந்தைகளுடன் கலாம் இருக்கும் ஓவியங்கள் தீட்டப்பட்டுள்ளன கலாம் தொடர்பான ஓவியங்கள், ஒளிப்படங்கள், கலாம் கண்டுபிடிப்பின் மாதிரிகள், கலாம் பயன்படுத்திய பொருட்கள், நூல்கள், உடைகள் உள்ளிட்டவை இந்த மணிமண்டபத்தில் பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும், குழந்தைகளுடன் கலாம் விளையாடுவது, குழந்தைகளுடன் கிரகங்களை பார்வையிடுவது, குழந்தைகளை புத்தகங்கள் படிக்கத் தூண்டுவது, குழந்தை களை கைத் தூக்கி உதவுவது உள்ளிட்ட 4 சிலைகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.
இந்த மணிமண்டபமானது இந்திய ஒன்றிய அரசால் சுமார் 20 கோடி ரூபாய் மதிப்பில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. மணிமண்டபத்தைக் கட்டப் பயன் படுத்தப்பட்ட மஞ்சள் நிற பளிங்கு கற்கள், ராஜஸ்தான் மாநிலம் ஜோத்பூரில் இருந்தும், சிவப்பு நிற கற்கள் ஆக்ராவில் இருந்தும் கொண்டுவரப்பட்டன. கிருஷ்ணகிரியில் இருந்து கொண்டு வரப்பட்டு தரையில் பதிக்கப்பட்டுள்ள கிரனைட் கற்கள் 150 மி.மீ. தடிமன் கொண்டவையாக உள்ளன. இதனால் ஆண்டுக்கணக்கில் தினந்தோறும் 3 ஆயிரம் பார்வையாளர்கள் வந்தாலும் தேயாத வகையில் தரை உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.
கலாம் சமாதியை ஒட்டி வட்ட வடிவில் சிறப்பு பிரார்த்தனை கூடமும், கலாம் பயன்படுத்திய உடைகள், புத்தகங்கள், 200 அரிய வகை புகைப்படங்கள், கலாம் நினைவிடத்தின் பின்புறம் அக்னி ஏவுகணையின் மாதிரி வடிவமும் நிறுவப்பட்டுள்ளன. விரைவில் நினைவிடம் அருகிலேயே அறிவுசார் மையம், கலையரங்கம், கோளரங்கம், வாகனம் நிறுத்தும் இடம் ஆகியவையும் அமைக்கப்படும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்த மணிமண்டபம் இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோதியால் 2017 சூலை 27 அன்று திறந்துவைக்கப்பட்டது.
அப்துல் கலாம் மணிமண்டபம் என்பது தமிழ்நாட்டின், இராமநாதபுரம் மாவட்டம், இராமேசுவரம் தீவில் பேக்கரும்பு என்ற இடத்தில் அமைந்துள்ள அப்துல் கலாம் நினைவிடத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ள ஒரு நினைவு மண்டபமாகும். இது சுமார் மூன்றரை ஏக்கர் பரப்பளவில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது இதன் தோற்றம், டெல்லியில் உள்ள குடியரசுத் தலைவர் மாளிகையை பிரதிபலிப்பது போன்று அமைந்துள்ளது.
மணிமண்டபத்தின் நுழை வாயில் இந்தியா கேட் தோற்றத்தில் உள்ளது. வாயிலை அலங்கரிக்கும் முகப்பு கதவுகள் ஒவ்வொன்றும் 250 கிலோ வீதம், 500 கிலோ எடையுடன் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தக் கதவுகள் மலேசிய தேக்கைப் பயன்படுத்தி, காரைக்குடி செட்டிநாடு தச்சர்களால் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.
என்றும் அழைப்பர். பண்டைய தட்சசீலம் நகரத்தில் கிமு 3,360 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே மனிதக் குடியிருப்புகள் இருந்ததற்கான ஆதாரங்கள், இங்குள்ள ஹத்தியால் தொல்லியல் அகழ்வாய்வுகள் மூலம் அறியப்பட்டுள்ளது.
கிமு 3360 முதல் தட்சசீலம் நகரத்தில் மனிதர்கள் நாகரீகத்துடன் வாழ்ந்தனர் என்பதை, இந்நகரத்தை சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் கிடைத்த தொல்பொருட்கள் மூலம் அறியப்படுகிறது.
கிமு 2900 காலத்திய சிந்து வெளி நாகரீகம் மற்றும் ஹரப்பா காலத்திய கட்டுமானங்கள் மற்றும் தொல்பொருட்கள் தட்சசீலம் நகர அகழ்வாய்வின் போது கிடைத்துள்ளது. சிந்து வெளி நாகரீகத்தின் அழிவின் போது, தட்சசீலம் நகரமும் கைவிடப்பட்டுள்ளது.
வெள்ளை ஹூணர்களான ஹெப்தலைட்டுகள் ஆட்சியில், கிபி 470ல் காந்தாரம் மற்றும் பஞ்சாப் பகுதிகளை கைப்பற்றும் போது தட்சசீலம் நகரத்தின் பௌத்த விகாரங்கள் மற்றும் தூபிகள் முற்றிலும் அழிக்கப்பட்டது.
சீன பௌத்த பிக்குவான யுவான் சுவாங் கிபி 630 மற்றும் 643ல், பண்டைய தட்சசீல நகரத்திற்கு வருகை புரிந்த போது தட்சசீலம் நகரமும், தட்சசீலப் பல்கலைக்கழகமும் சிதிலமடைந்து காணப்பட்டதாக தனது பயணக்குறிப்பில் குறித்துள்ளார்.
பண்டைய தட்சசீலத்தில் கற்கால குகைகள், தர்மராஜிக தூபி உள்ளிட்ட நான்கு தொல்லியற்களங்களில் பௌத்த விகாரைகள் மற்றும் தூபிகளின் சிதிலங்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டது. சிதிலமடைந்த பண்டைய தட்சசீல நகரத்தை 1980ல் யுனெஸ்கோ நிறுவனம் உலகப் பாரம்பரிய களமாக அறிவித்துள்ளது.
வெட்டி எடுக்கப்பட்ட கற்களால் இந்நகரம் நிறுவப்பட்டதால், சமசுகிருத மொழியில் தட்சசீலம் எனப்பெயராயிற்று. இராமரின் தம்பி பரதன் தன் மகன் தட்சனின் பெயரால் இந்நகரை நிறுவியதால், சமசுகிருத மொழியில் இந்நகரை தட்சனின் பாறை என்றும் அழைப்பர்.
பின்னர் தட்சசீலம் நகரத்தின் முதல் பெரிய குடியிருப்பு கிமு 1100ல் நிறுவப்பட்டது. கிமு 900ல், தட்சசீலம் காந்தார நாட்டின் தலைநகரான புஷ்கலாவதியுடன் வணிகத் தொடர்புகள் கொண்டிருந்தது என இந்நகரத்தில் கிடைத்த மண்பாண்ட சில்லுகள் மூலம், அறியப்படுகிறது.
தட்சசீலம் , பாகிஸ்தான் நாட்டின் பஞ்சாப் மாகாணத்தில் ராவல்பிண்டி மாவட்டத்தில் உள்ளது. பாகிஸ்தானின் தலைநகரான இஸ்லாமாபாத் நகரத்திலிருந்து வடமேற்கே 32 கிமீ தொலைவில் தட்சசீலம் நகரம் உள்ளது.
மகத நாட்டையும் நடு ஆசியாவையும் இணைக்கும் நெடுஞ்சாலையில் பண்டைய நகரங்களான பாடலிபுத்திரம், பெஷாவர், காஷ்மீர், தட்சசீலம், பெஷாவர், காந்தாரத்தின் புஷ்கலாவதி நகரம், கபீசா மற்றும் பாக்திரியா இருந்தது.
சீன பௌத்த பிக்குவான யுவான் சுவாங் கிபி 400ல், பண்டைய தட்சசீல நகரத்திற்கு வருகை புரிந்த போது தட்சசீலப் பல்கலைக்கழகம் சிறப்புடன் செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்ததாக தனது பயணக்குறிப்பில் குறித்துள்ளார்.
பங்கோர் தீவிற்கு அருகில் பாங்கோர் லாவுட் தீவு ; கியாம் தீவு ; மெந்தாகோர் தீவு ; சிம்பான் தீவு மற்றும் துக்குன் தெரிண்டாக் தீவு ஆகிய தீவுகள் உள்ளன. பாங்கோர் தீவில் ஏறக்குறைய 30,000 மக்கள் வாழ்கிறார்கள். இந்தத் தீவின் முக்கிய தொழில்கள் சுற்றுலாத் துறை மற்றும் மீன்பிடித்தல்.
பங்கோர் தீவு 18 சதுர கி மீ. நிலப்பரப்பைக் கொண்டது. தீபகற்ப மலேசியாவில் இருந்து மலாக்கா நீரிணையில் 3.5 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. தீவின் உட்புறத்தில் நிறைய காடுகள் உள்ளன. அந்தக் காடுகளில் 65 ஊர்வன இனங்கள்; 17 நிலநீர் வாழ்வன இனங்கள்; மற்றும் 82 ஊர்வன இனங்கள் உள்ளன.
பிரித்தானியர் இந்தத் தீவிற்குப் வைத்த பெயர் டிண்டிங்ஸ் . இப்போது இந்தப் பகுதி மஞ்சோங் மாவட்டம் என்று அழைக்கப் படுகிறது. 1874-ஆம் ஆண்டில், இந்தத் தீவில் தான் பிரித்தானிய அரசாங்கத்திற்கும் பேராக் அரச ஆட்சியாளருக்கும் இடையில் ஒரு வரலாற்று ஒப்பந்தம் செய்து கொள்ளப்பட்டது.
17-ஆம் நூற்றாண்டில், பேராக் மாநிலத்தின் ஈய வணிகத்தைக் கட்டுப்படுத்த டச்சுக்காரர்கள் இந்தத் தீவில் ஒரு கோட்டையைக் கட்டினார்கள். அதன் பெயர் பங்கோர் டச்சு கோட்டை . டச்சுக்காரர்களுக்குப் பின்னர் பிரித்தானியர் இந்தத் தீவிற்கு வந்தார்கள்.
இந்தத் தீவு, மலேசியாவில் மட்டும் அல்ல; உலகளாவிய நிலையில் நன்கு அறியப்பட்ட சுற்றுலா இடமாகும். பினாங்கு மற்றும் கோலாலம்பூருக்கு இடையில் பேராக், லூமுட் கடற்கரையில் பாங்கோர் தீவு அமைந்து உள்ளது.
அந்த ஒப்பந்தத்தின் பெயர் பங்கோர் ஒப்பந்தம் . இந்த ஒப்பந்தத்திற்குப் பின்னர்தான் மலாயா தீபகற்பத்தில் பிரித்தானியர்கள் தங்களின் காலனித்துவ ஆதிக்கத்தைத் தொடங்கினார்கள்.
வரலாற்று ரீதியாகப் பார்த்தால், இந்தப் பாங்கோர் தீவு உள்ளூர் மீனவர்கள், வணிகர்கள் மற்றும் கடற்கொள்ளையர்களுக்கு அடைக்கலம் வழங்கிய ஒர் புகலிடமாக விளங்கி உள்ளது.
தாய்லாந்து மொழியில் “பாங் கோ” என்றால் “அழகான தீவு” என்று பொருள்படும். அதிசயமான நிலப்பரப்பைக் கருத்தில் கொண்டு அந்தத் தீவிற்கு அவ்வாறு பெயர் வைக்கப்பட்டது.
பருவமழை தாக்கத்தால் பாதிப்பு இல்லாத தீவு. ஆண்டு முழுவதும் மிதமான தட்பவெப்ப நிலை. மலேசியாவில் பார்க்க வேண்டிய பிரபலமான இடங்களில் ஒன்றாகும்.
இக்கோயிலில் மங்களநாதர் சுவாமி, மங்களேஸ்வரி அம்மன் சன்னதிகளும், நடராஜர், சுயம்புலிங்கம், பைரவர், தட்சிணாமூர்த்தி, பைரவர், சண்டிகேஸ்வரர், பாலபைரவர் உபசன்னதிகளும் உள்ளன. இங்குக் கோயில் குளம் உள்ளது. இக்கோயிலில் ஏழு நிலை கொண்ட ராஜகோபுரம் உட்பட மொத்தம் ஐந்து கோபுரங்கள் உள்ளன. உட்பிரகாரம் நுழையும் பொழுது அழகிய வேலைப்பாடுகளுடன் காணப்படும் யாழிகளில் இரண்டு யாளிகள் வாயில் கல்லால் ஆன பந்தைக் கொண்டுள்ளது. கையை நுழைத்து, இந்தப் பந்தை நகர்த்த முடியும்.
இக்கோயில் முதன்மைத் திருக்கோயில் என்ற வகைப்பாட்டில் இந்து அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பரம்பரை அறங்காவலர்களால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
திருஉத்திரகோசமங்கை மங்களநாதசுவாமி கோயில் அல்லது உத்திரகோசமங்கை மங்களநாதசுவாமி கோயில் என்பது தமிழ்நாட்டில் இராமநாதபுரம் மாவட்டம், உத்தரகோசமங்கை என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோயிலாகும். இங்கு மங்களேசுவரி சமேத மங்களேசுவரர் சிவன் கோவில் எனும் பிரபலமான இந்து கோவில் உள்ளது. ஐந்தரை அடி உயரம் - முழுவதும் விலை மதிப்பிட முடியாத மரகதத் திருமேனி. நடராசர் ஆண்டு முழுவதும் சந்தனக் காப்பில் காட்சியளிக்கிறார்.
மதுரை - இராமநாதபுரம் தேசிய நெடுஞ்சாலையில்; பரமக்குடி, சத்திரக்குடி முதலியவற்றைத் தாண்டி, இராமநாதபுரத்திற்கு 10 கி.மீ. முன்பாகவே, வலப்புறமாக பிரிந்து செல்லும் தூத்துக்குடி - திருச்செந்தூர் சாலையில் சென்று, இவ்வூரை அடையலாம்.
இவ்வூர்க் கோயிலிலுள்ள சிவபெருமானைத் திருவாசகம் 38 இடங்களில் குறிப்பிட்டு திருவாசகத் திருத்தலங்களில் ஒன்று என்ற பெருமையினைக் கொண்டது. தேவாரப் பாடல்கள் இதனைப் பாடவில்லை.
இக்கோயிலின் தலமரம் இலந்தை. ‘இலவந்திகை’ என்னும் சொல்லே மருவி ‘இலந்தை’ எனக் கருதுகின்றனர். இதனால் சங்ககால ‘இலவந்திகைப்பள்ளி’ இக்கால உத்தரகோசமங்கை எனக் கருதுகின்றனர்.
இவ்வூர் சிவனுக்கு வழிபாட்டுக்கு உரியதல்லாமல் போன தாழம்பூவும் சாத்தப்படுகிறது. மண்டோதரி இவ்வூர் இறைவனை வழிபட்டு இராவணனைக் கணவனாகப் பெற்றதாக ஒரு கதை உண்டு.
வேளானூர், தமிழ்நாடு, இராமநாதபுரம் மாவட்டம், திருப்புல்லாணி ஒன்றியத்தில், வேளானூர் ஊராட்சியில் உள்ள ஒரு அழகிய சிற்றூர் ஆகும். வேளானூரிலிருந்து கிழக்கே 7 கிலோமீட்டர் தொலைவில் கீழக்கரையும், வடக்கே 17 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இராமநாதபுரமும், தென்மேற்கில் 7 கிலோமீட்டர் ஏர்வாடி தர்காவும் இதன் அருகில் அமைந்துள்ளது. வேளானூரின் மொத்த மக்கள் தொகை 1320 ஆகும், இதில் ஆண்கள் 770 பெண்கள் 550 மொத்த மக்கள் தொகையில் சிறப்பு வகுப்பினர் 58.3 சதவீதமாகும். இங்கு தேவேந்திர குல வேளாளர்கள், யாதவர்கள், அருந்ததியினர், நாயக்கர்கள் மற்றும் ஆச்சாரியர்கள் இங்கு வசிக்கின்றனர். வேளானூர் 80 க்கும் மேற்பட்ட பட்டதாரிகளையும் 30 க்கும் மேற்பட்ட அரசு ஊழியர்களையும் கொண்ட சிறப்பினை பெற்றுள்ளது.