polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இம்மாவட்டத்தின் நிவாரி, ஓர்ச்சா மற்றும் பிரித்திவிபூர் என 3 வருவாய் வட்டங்களைக் கொண்டு 52-வது புதிய நிவாரி மாவட்டம் 1 அக்டோபர் 2018 அன்று நிறுவப்பட்டது.
இவர்மீது பெரியார் திராவிடர் கழக மாவட்ட அமைப்பாளரான பழனி என்பவரைத் துப்பாக்கியால் சுட்டுக் கழுத்தை அறுத்துக் கொன்றது, மார்க்சிய லெனினீய கட்சியில் மாவட்டச் செயலாளரான பாஸ்கர் என்பவர் கடத்திக் கொல்லப்பட்டது உட்பட மூன்று கொலை வழக்குகளும், 15 க்கும் மேற்பட்ட கொலை முயற்சி வழக்குகளும், கிரானைட் குவாரி முறைகேடு வழக்குகள் என பல வழக்குகள் உள்ளன. இந்த குற்றங்களுக்காக இவரும் இவரது மாமனார் லகுமையா உட்பட 17 பேர் குண்டர் சட்டத்தில் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் இருந்தார் பின் பிணையில் வெளியே வந்தார். கிருட்டிணகிரி மாவட்ட ஆட்சியரின் விசாரணையில் சுமார் 100 கோடி மதிப்பிலான கிரானைட் மோசடி செய்ததாக ராமச்சந்திரன் மீது குற்றச்சாட்டு சுமத்தப்பட்டது. இந்நிலையில் இவருக்கு மீண்டும் இந்தியப் பொதுவுடமைக் கட்சியின் சார்பில் போட்டியிட வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டது குறித்து விமர்சனங்கள் எழுந்தன.
தீபா கர்மாகார் என்பவர் ஒரு இந்திய கலைநய சீருடற்பயிற்சி விராங்கனையாவார். இவர் திரிபுரா மாநிலத்தைச் சேர்ந்தவர். இவர் இந்தியாவின் சார்பாக 2016 கோடை ஒலிம்பிக்கில் பங்கேற்ற ஒரே சீருடற்பயிற்சி மெய்வல்லுநர் ஆவார். ஒலிம்பிக் போட்டியொன்றில் இந்தியாவின் சார்பாக பங்கேற்ற முதல் பெண் சீருடற்பயிற்சியாளரும் இவரேயாவார். இரியோ ஒலிம்பிக் போட்டியில் பெண்களுக்கான தனிநபர் போட்டியில் குதிரை தாவுதல் போட்டியில் 15.066 புள்ளிகள் எடுத்து நான்காவதாக வந்தார்; மூன்றாவதாக வந்த சுவிட்சர்லாந்தின் கியுலியா இசுடெய்ன்கிருபர் பெற்ற 15.216ஐ விட 0.015 புள்ளிகளில் மயிரிழையில் வெங்கலப் பதக்கத்தைத் தவறவிட்டார்.
2016 ஒலிம்பிக்கில் புராடுநோவா பிரிவில் கலந்து கொண்ட தீபிகா தகுதிச்சுற்றில் மிக சிறப்பாகச் செயல்பட்டு 14.833 புள்ளிகள் பெற்று இறுதிச்சுற்றுக்குத் தகுதிபெற்றார். இதன் மூலம் ஒலிம்பிக் போட்டியின் சீருடற்பயிற்சி பிரிவின் இறுதி சுற்றுக்குத் தகுதிபெற்ற முதல் இந்தியர் என்ற பெருமையைப் பெற்றார். இந்தப் போட்டியில் நாகாகாவது இடத்தைப் பிடித்து நூலிழையில் வெண்கலம் வெல்லும் வாய்ப்பை இழந்தார்.
2017ஆம் ஆண்டு 30 வயதுக்குட்பட்ட ஆசியாவின் மிகச் சிறந்த சாதனையாளர்கள் என ஃபோர்ப்ஸ் பத்திரிகை வெளியிட்ட பட்டியலில் தீபா கர்மாகர் இடம்பிடித்தார்.
அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் வசிக்கும் இந்த குறிப்பிட்ட வகை எறும்புகள், உலகின் முதல் விவசாயி என அறியப்படுகிறது. மனிதர்களுக்கு முன்பே விவசாயம் செய்து, உணவைப் பெற்று உயிர் வாழ்ந்து வருகின்றன இலை வெட்டி எறும்புகள், மற்ற எறும்புகளைப் போன்றே கட்டமைக்கப்பட்டிருக்கும் குமுக வாழ்வு முறையைப் பின்பற்றுகிறது, இவற்றிலும் ராணி எறும்பு, ஆண் எறும்பு, வேலைக்கார எறும்பு போன்று இருக்கின்றன. ராணி எறும்பு உருவத்தில் சற்றுப் பெரிதாக இறக்கையுடையதாக இருக்கும். 15-ஆண்டுகள் வரை உயிர்வாழும், 30 மிமீ நீளமுள்ள ராணியின் வழிநடத்தலில் எறும்புக் கூட்டமாக இயங்குவதாக உள்ளது. முட்டையிட்டு சந்ததியை உருவாக்குவதுதான் ராணியின் பிரதான வேலையாகும். ஒரு நாளைக்குச் சுமார் 1000 முட்டைகள் வரை இடக்கூடிய ராணி எறும்பு, தனது வாழ்நாள் முழுவதும் இனப்பெருக்கத்தில் ஈடுபடுவது மட்டுமே தன் பணியாக உள்ள ஆண் எறும்புடன் குடும்பம் நடத்துவது மட்டும்தான்.
வீரர்களாக உள்ள எறும்புகள் விவசாயம் செய்வதற்கான இலைகளைக் கொண்டுசேர்க்கிறது, புற்றுக்குச் சரியாகத் திரும்பி வரவேண்டும் என்பதற்காக ரசாயனத்தைச் சுரந்தபடியே செல்கின்றன. சரியான இலைகள் கிடைக்காவிட்டால், நெடுந்தூரம் பயணம் செய்கின்றன. உரிய இலைகள் கிடைத்தவுடன் வலுவான தாடைகளால் மிக வேகமாக இலைகளை வெட்டுகின்றன. இலைகளை வெட்டும்போது எதிரிகள் தாக்காமல் இருக்கவும், இலைகளில் எதிரிகளின் முட்டைகள் ஒட்டிக்கொண்டிருப்பதைப் பரிசோதிக்கவும் சில எறும்புகள் இருக்கின்றன. ஒவ்வொரு எறும்பும் தன்னைவிட 50 மடங்கு எடையுடைய இலையைச் சுமந்தபடி வேகமாகப் புற்றை நோக்கித் திரும்பும்.
எறும்புப் புற்றின் உள் கட்டமைப்புகள் பல பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருக்கும். முட்டைகள் இட, புழுக்களைப் பராமரிக்க, விவசாயம் செய்ய, உணவைச் சேமிக்க, தூங்க என்று எல்லாவற்றுக்கும் தனித் தனி அறைகள் உள்ளன. இலைகளை கொண்டுவரும் எறும்புகள் இருளடைந்த பகுதியில் இலைகளை சேமிக்கிறன. ஓர் எறும்புப் புற்றில் சுமார் 50 இலட்சம் இலைவெட்டி எறும்புகள் வரையில் வசிக்கின்றன. எறும்பு காலனி ஒரு சிறிய சீருந்து அளவுக்குப் பெரியதாக இருக்கும். இராணி எறும்பு காலனிக்கு தலைமை வகிக்கிறது. இராணி இறந்துவிட்டால் மற்ற எறும்புகளும் விரைவில் இறந்துவிடுகின்றன.
இலைவெட்டி எறும்புகள் இலைகளைத் தாடைகளால் வெட்டி, நசுக்கப்பட்டு, உமிழ்நீரையும் இரசாயனத்தையும் இலை கூழ் மீது பாய்ச்சிவிட்டு பிறகு மீண்டும் இலைகளை வெட்டக் கிளம்பிவிடுகின்றன. இலை கூழ் நொதிக்க ஆரம்பித்து அதிலிருந்து சில நாட்களில் பூஞ்சைகள் உருவாகும். அந்தப் பூஞ்சைகள் எறும்புப் புழுக்களின் உணவாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. விவசாயம் செய்த பூஞ்சைகளைத் தவிர வேறு எந்த உணவையும் இலை வெட்டி எறும்புப் புழுக்கள் உண்பதில்லை பெரிய எறும்புகள் பூஞ்சைகளுடன் இலைகளில் உள்ள சாற்றையும் சேர்த்து உண்கின்றன.
பணியாற்றும் எறும்புகளில் பல வகைகள் உள்ளன. உருவம் சற்றுப் பெரிதாகவும், வலிமையான தாடையும் உள்ள எறும்புகள் வீரர்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இந்த எறும்புகளின் பணி இலைகளை வெட்டிக்கொண்டு வந்து, புற்றில் சேர்ப்பதாகும். உருவத்தில் சிறிய வேலைக்கார எறும்புகளுக்கு ராணியைக் கவனிப்பது, புழுக்களுக்கு உணவளிப்பது, கூட்டைச் சுத்தம் செய்வது, உணவைச் சேமித்து வைப்பது, எதிரிகளிடமிருந்து புற்றைப் பாதுகாப்பது, புற்றைக் கட்டுவது என ஏராளமான பணிகள் இருக்கின்றன.
இலைவெட்டி எறும்பு எனும் இவ்வெறும்பு, உலகின் முதல் விவசாயி எனப்படுகிறது. இது, நடு அமெரிக்கா, மெக்சிக்கோ, மற்றும் தென்னமெரிக்காவின் ஒரு பகுதியான வெப்பமண்டல பகுதிகளில் இவ்வகை எறும்புகள் பெருமளவில் காணப்படுகிறன. மேலும், இலை மென்றுண்ணும் எறும்புகளில் 47 வகையான பரம்பரையியல் பெயர்கள் இருப்பினும் "அட்டா" மற்றும் அக்ரோமிர்மெக்ஸ் எனும் இருவகை பெயர்களில் குறிப்பிடப்படுவதாக அறியப்படுகிறது.
எறும்புகளால் பூஞ்சைகள் உருவாக்கப்படுகிறது சிலநேரம் நச்சு இலைகளாக இருந்தால், பூஞ்சைகள் எறும்புகளுக்குக் காட்டிக் கொடுத்துவிடுகின்றன. இதன் மூலம் எறும்புகளின் உயிர் காப்பாற்றப்படுகிறது. நஞ்சு தன்மையுடைய பூஞ்சைகள் உருவாகிவிட்டால் அவற்றை அப்புறப்படுத்தும் வேலைகளை வேலைக்கார எறும்புகள் உடனே செய்கின்றன. விவசாயக் கழிவு, இறந்த எறும்புகள் போன்றவற்றையும் இரவு நேரங்களில் சுத்தம் செய்துவிடுகின்றன.
மழைக்காடுகளின் சூழலியலைக் காப்பதில் இலைவெட்டி எறும்புகள் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. மிகச் சிறந்த சமூக வாழ்க்கை வாழும் இக்குமுகம் கூட்டு முயற்சி, வேலைப் பகிர்வு, சுறுசுறுப்பு, விடாமுயற்சி போன்றவற்றை காலங்காலமாக கடைபிடித்து வருவதாக கண்டறியப்பட்டுள்ளது.
இம்மாவட்டம் பௌரி வட்டம், லான்ஸ்டோவன் வட்டம், கோட்வாரா வட்டம், தலிசைன் வட்டம், துமாகோட் வட்டம், ஸ்ரீநகர் வட்டம், சட்புலி வட்டம், சௌபட்டக்கல் வட்டம் என ஒன்பது வருவாய் வட்டங்களை கொண்டுள்ளது.
மேலும் கிராமப்புற வளர்ச்சிக்காக கோட், கல்ஜிக்கல், பௌரி, பபௌ, பிரான்கோல், துவாரிக்கல், துகாட்டா, ஜெய்ரிகல், ஏகஸ்வர், ரிக்கினிகல், யாம்கேஸ்வர், நைனிதண்டா, பொக்காரா மற்றும் கிர்சு என பதினான்கு ஊராட்சி ஒன்றியங்கள் செயல்படுகிறது.
5,329 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட, இம்மாவட்டம், வடக்கில் ருத்ரபிரயாக் மாவட்டம், வடகிழக்கில் சமோலி மாவட்டம், கிழக்கில் அல்மோரா மாவட்டம், தென்கிழக்கில் நைனிடால் மாவட்டம், தென்மேற்கில் பிஜ்னோர் மாவட்டம் , மேற்கில் அரித்துவார் மாவட்டம், வடமேற்கில் டெக்ரி கார்வால் மாவட்டம் டேராடூன் மாவட்டம் எல்லைகளாக கொண்டுள்ளது.
பௌரி கார்வால் மாவட்டம் , இந்தியாவின், உத்தராகண்டம் மாநிலத்தின் பதின்மூன்று மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைமையிடம் பௌரி நகரத்தில் அமைந்துள்ளது. ஸ்ரீநகர் நகராட்சி இம்மாவட்டத்தில் உள்ளது.
பௌரி, கோட்வார், லான்ஸ்டோவன் மற்றும் ஸ்ரீநகர் வட்டங்கள் தரம்வாய்ந்த மருத்துவ, பொறியியல் கல்வி நிலையங்களைக் கொண்டுள்ளது.
சிறிய பறவையான இது குளிர்காலத்தில் பெரும்பாலும் தோற்றத்தில் டன்லின் உள்ளானை ஒத்திருக்கும். ஆனால் அதைவிட சற்று பெரியதான தோன்ற்றம, நீண்ட கீழ்-வளைந்த அலகு, நீண்ட கழுத்து, கால்கள் மற்றும் வெள்ளை பிட்டம் ஆகியவற்றைக் கொண்டிருப்பதில் வேறுபடுகின்றன. கோடைக் காலத்தில் இதன் தோற்றம் டன்லின் உள்ளானில் இருந்து பெரிதும் மாறுபட்டிருக்கும். இப்பறவை 18–23 செமீ நீளமும், 44-117 கிராம் எடையும், 38–41 செமீ இறக்கை அகலமும் கொண்டிருக்கும். இனப்பெருக்க காலத்தில் முதிர்ந்த பறவைகளின் மேல் பகுதி அடர் சாம்பல் நிறத்திலும், அடிப்பகுதி செங்கல்-சிவப்பு நிறத்திலும் காணப்படும். குளிர்காலத்தில், இந்த பறவையின் மேல் பகுதி வெளிர் சாம்பல் நிறத்திலும், அடிப்பகுதி வெள்ளையாகவும், கண்களின் மேற்பகுதியில் வெள்ளை புருவமும் காணப்படும்.
இவை சூன் முதல் ஆகத்து இறுதி வரை இனப்பெருக்கம் செய்கின்றன. இனப்பெருக்க காலங்களில் ஆண் பறவை பெண் பறவையைக் கவர வானில் வட்டமிட்டு பல வித்தைகள் காட்டுகிறது. இவை சதுப்பு நிலம் அல்லது குளத்தின் விளிம்பில் அல்லது தூந்திரத்தின் உலர்ந்த திட்டுகளி கூடு அமைக்கிறது. சராசரியாக 3.8 முட்டைகளை இடும். முட்டைகள் பெண் பறவையால் அடைகாக்கப்பட்டு 19-20 நாட்களில் குஞ்சு பொரிக்கின்றது. குஞ்சுகளை பெண் பறவை 14-16 நாட்கள் பராமரிக்கிறது.
வளைமூக்கு உள்ளான் என்பது ஆர்க்டிக் சைபீரியாவின் தூந்திரத்தில் இனப்பெருக்கம் செய்யும் ஒரு சிறிய உள்ளான் ஆகும். இது உலகில் பல பகுதிகளிலுக்கு வலசை போகிறது. இவை குளிர்காலத்தில் முக்கியமாக ஆப்பிரிக்கா, தென்கிழக்கு ஆசியா, ஆத்திரேலியா, நியூசிலாந்து போன்ற இடங்களுக்கு வலசை போகிறது. மேலும் வட அமெரிக்காவிலும் இப்பறவைக் காணமுடிகிறது.
இது சதுப்பு நிலத்திலும், கடற்கரையிலும் உள்ள சேற்றில் உணவு தேடுகிறது. முக்கியமாக பார்வை வழியாக உணவை தேடி எடுக்கிறது. இது பெரும்பாலும் பூச்சிகள் மற்றும் பிற சிறிய முதுகெலும்பிலி உயிரினங்களை உண்கிறது.
வெள்ளை ஈக்களை கட்டுப்படுத்த, ஏக்கர் ஒன்றிற்க்கு 4 என்ற எண்ணிக்கையில் மஞ்சள் வண்ண ஒட்டுப் பொறிகளை வைத்து கட்டுப்படுத்தலாம். மேலும், சாறு உறிஞ்சும் பூச்சிகளின் அதிக தாக்குதலின் போது ரசாயன பூச்சிக்கொல்லி மருந்துகளான தயாமித்தாக்சிம் 4 கிராம் அல்லது பிப்ரோனில் 10 மில்லி அல்லது அசிபேட் 20 கிராம் அல்லது அசிடமாபிரைடு 10 கிராம் இவற்றில் ஏதாவது ஒன்றை 10 லிட்டர் தண்ணீருடன் 10 மில்லி ஒட்டும் திரவம் கலந்து தெளித்து கட்டுப்படுத்தலாம்.
மஞ்சள் தேமல் நோய் என்னும் கொடிய நச்சுயிரி நோய் ஒரு செடியில் இருந்து மற்றொரு செடிக்கு வெள்ளை ஈ மூலம் பரவுகின்றது. கோடைக்காலங்களில் வெள்ளை ஈக்கள் சுறுசுறுப்பாக இயங்குவதால் இந்நோய் தாக்கம் அதிகமாக தென்படும். நோய் கண்ட செடிகளின் இலைகளிலிருந்து வெள்ளை ஈக்கள் இலைச் சாற்றை உறிஞ்சும் போது நச்சுயிரியின் துணுக்கள் ஈக்களின் உறிஞ்சு குழலில் ஒட்டிக்கொண்டு, பின்பு அதே ஈக்கள் நோயற்ற ஆரோக்கியமான செடிகளுக்கு சென்று இலைச்சாற்றை உறிஞ்சும் போது அந்த செடிகளுக்கும் நோய் பரவுகிறது. மேலும் வெள்ளை ஈக்கள் பருத்தி செடிகளின் இலைகளைத் தாக்கி, சாற்றை உறிஞ்சுவதால் பருத்தி இலைகள் தடிமனாக மாறுவதோடு நிறமிழந்து காணப்படுகின்றன.
கரும்பு பயிரில் வெள்ளை ஈக்கள் தாக்குவதால் இலைகள் மஞ்சள் நிறமாகும். கரும்பு தோகைகள் இளஞ்சிவப்பு அல்லது கருஊதா/நாவல் நிறமாக மாறிப் பின் உலர்ந்து காய்ந்து போய்விடும். பாதிக்கப்பட்ட தோகைகளில் வெள்ளை மற்றும் கறுப்புப் புள்ளிகள் காணப்படும். தாக்குதல் அதிகரிக்கும் போது இலைகள் எரிந்ததுப்போல் தோற்றமளிக்கும். இதனால் கரும்பின் வளர்ச்சி தாமதமாகும்.
வெள்ளை ஈக்கள் சுருள் வளைய அறை இறக்கையினத்தைச் சேர்ந்த தாவர இலைகளின் அடிபகுதியை உணவாக உட்கொள்ளும் சிறிய பூச்சிகளாகும். வெள்ளை ஈக்களில் 1550க்கும் மேற்பட்ட சிற்றினங்கள் உள்ளன.
கொடுங்கனவுகளினால் ஏற்படும் விளைவுகள் தூக்கத்தின் தரத்தில் எவ்வாறு செல்வாக்குச் செலுத்துகின்றது என்பது தொடர்பாக இளங்கலை மாணவர் குழு ஒன்றினால் ஆய்வு செய்யப்பட்டது. ஆய்விற்கு உட்படுத்தப்பட்டவர்கள் அசாதாரண தூக்க வடிவமைப்பைக் கொண்டிருந்தார்கள் என ஆய்வு கூறியது. கொடுங்கனவினால் பாதிக்கப்பட்டவர்களும் தூக்கமின்மை நோயினால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் போலவே காணப்பட்டார்கள். அதாவது இவ்வாறான கனவினால் பாதிக்கப்படுபவர்களுக்கு சாதாரண மக்களைப் போன்று ஒய்வு கிடைப்பதில்லை. இவர்கள் தரமான தூக்க வடிவமைப்பைக் கொண்டிருப்பதில்லை. இரவு நேரங்களில் அடிக்கடி தூக்கம் கலைவதனாலும் மற்றும் மீண்டும் நித்திரைக்குத் திரும்புவதில் உள்ள பயம் காரணமாகவுமே தூக்க வடிவமைப்பு பாதிக்கப்படுவதாக கருதப்படுகின்றது.
நித்திரையில் மூச்சுத்திணறல் ஏற்படுகின்ற நோயாளிகளை மையமாகக் கொண்டு கொடுங்கனவிற்கான காரணிகளை கண்டறிவதற்கான மற்றுமொரு ஆய்வு நிகழ்த்தப்பட்டது. நித்திரையில் ஏற்படும் மூச்சுத்திணறல் அல்லது சுவாசிக்க முடியாமையினால் தான் கொடுங்கனவுகள் ஏற்படுகின்றதா என நிரூபிப்பதற்காக இவ் ஆய்வு நிகழ்த்தப்பட்டது. பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டளவில் சுவாசத்திற்கு போதுமான ஒட்சிசன் இன்மையால் தான் கொடுங்கனவுகள் ஏற்படுவதாக ஆய்வாளர்கள் கருதினார்கள். ஏவ்வாறாயினும் அவ் எடுகோள் தவறானது என நிரூபிக்கப்பட்டது. அதாவது தூக்கத்தில் மூச்சுத்திணறல் ஏற்படுபவர்களை விட உடல் ஆரோக்கியமானவர்களே கொடுங்கனவினால் அதிகம் பாதிக்கப்படுவதாக அறியப்பட்டது.
கொடுங்கனவுகள் ஏற்பட பல காரணிகள் இருப்பதாக விஞ்ஞான ஆராய்ச்சிகள் கூறுகின்றன. சிறுவர்களை மையப்படுத்திய ஆய்வுகளின் படி கொடுங்கனவுகளுக்கும் அவர்களது வாழ்வில் ஏற்படுகின்ற மன அழுத்தத்திற்கும் தொடர்பிருப்பதாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்துள்ளனர். பொதுவாக சிறுவர்களுக்கு பாடசாலை மற்றும் சமூக காரணிகளால் ஏற்படும் மனஅழுத்தம் காரணமாகவும் கொடுங்கனவுகள் ஏற்படுகின்றன. குடும்ப அங்கத்தவர் அல்லது நெருங்கிய நண்பர் ஒருவரின் மரணத்தை அனுபவித்த சிறுவர்களுக்கே மிக அதிகமாக கொடுங்கனவுகள் ஏற்படுகின்றன.
சரியான முறையில் உடலை வைத்து தூங்காமை, காய்ச்சல் மற்றும் பதட்டம், விரக்தி போன்ற மன அழுத்த காரணிகளால் இவ்வாறான கொடுங்கனவுகள் ஏற்படுகின்றன. தூங்குவதற்குச் சற்று முன்னதாக உணவு உட்கொள்வதனால் உடலின் வளர்சிதை அதிகரிப்பதோடு மூளையின் செயற்பாடும் அதிகரிக்கும். இது கொடுங்கனவு ஏற்படுவதற்கு பிரதான காரணமாக அமைகின்றது. மீண்டும் மீண்டும் இவ்வாறான கனவு ஏற்பட்டால் வைத்திய ஆலோசனையைப் பெறுவது சிறந்தது. ஏனெனில் கொடுங்கனவுகள் அன்றாட தூக்க வட்டத்தில் செல்வாக்குச் செலுத்தி தூக்கமின்மையை ஏற்படுத்தக் கூடும்.
கொடுங்கனவு என்பது ஒருவரைத் தூக்க வட்டத்திலிருந்து இடைநடுவே எழுப்பி பயம் போன்ற எதிர்மறை உணர்வை தோற்றுவிக்கின்ற ஒரு வகைக் கனவு எனவும் வரைவிலக்கணப்படுத்த முடியும். இவ்வாறான நிகழ்வுகள் சராசரியாக மாதம் ஒரு முறை ஏற்படும் என கூறப்படுகின்றது. பொதுவாக 5 வயதிற்கு குறைந்த பிள்ளைகளுக்கு கொடுங்கனவுகள் ஏற்படுவதில்லை. இளம் வயதினருக்கே இவ்வாறான கனவுகள் ஏற்படுகின்றன .
கொடுங்கனவு' என்பது மூளையில் வலிமையான உணர்வு பூர்வ விளைவை ஏற்படுத்துகின்ற ஒரு விரும்பத் தகாத நிகழ்வாகும். இதனால் பிரதானமாக பயமும் மற்றும் பதட்டம் விரக்தி கவலை என்பனவும் ஏற்படும். இக் கனவுகள் பொதுவாக மன உளைச்சல் அல்லது உடல் ரீதியான பயங்கரமானதாக இருக்கலாம். இவ்வாறு கனவினால் பாதிக்கப்பட்டோர் அவ்வப்போது தூக்கம் கலைந்து எழுந்து மீண்டும் சிறிது நேரத்திற்குத் தூங்க முடியாமல் தவிப்பார்கள்.
கலிடே சிகிச்சை வழிமுறைகளை நான்கு வகைப்படுத்தினார். மேற்படி வழிமுறைகளில் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட வழிமுறைகளை இணைத்துப் பயன்படுத்துவதால் சிறந்த கிகிச்சையை வழங்க முடியும்.
கனவுகள் பற்றிய ஆய்வுகளின் படி 75% வரை கனவுகள் மூலம் எதிர்மறையான உணர்வுகளே தோற்றுவிக்கப்படுகின்றன. எப்படியாகினும், மனிதர்கள் விரும்பத்தகாத கனவுகளையே நினைவில் வைத்திருப்பார்கள்.
பிராய்ட் மற்றும் யுங் ஆகிய ஆய்வாளர்களிடையே கொடுங்கனவு பற்றி ஒரு பொதுவான கருத்து காணப்பட்டது. இருவரும் இது ஒரு தீர்வு காணப்படக்கூடிய பிரச்சினை என்றே கூறினார்கள்.
இந்திய நாட்டின் 2001 ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி கரீம்பூர் நகரத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 9,070 ஆகும் இம்மக்கள் தொகையில் 51% பேர் ஆண்கள் மற்றும் 49% பேர் பெண்கள் ஆவர். இம்மக்கள் தொகையில் கல்வியறிவு சதவீதம் 75% ஆகும். இது நாட்டின் தேசிய கல்வியறிவு சதவீதமான 59.5% என்பதைவிட அதிகமாகும். மக்கள் தொகையில் ஆண்களில் 79 சதவீதத்தினர் கல்வியறிவு பெற்றவர்களாகவும் பெண்களில் 71 சதவீதம் பேர் கல்வியறிவு பெற்றவர்களாகவும் உள்ளனர். ஆறுவயதிற்குக் குறைவான சிறுவர்கள் 10% அளவில் உள்ளனர்.
கரீம்பூர் சகன்னாத் உயர்நிலைப்பள்ளி, கரீம்பூர் பெண்கள் உயர்நிலைப்பள்ளி மற்றும் யாம்செர்பூர் பி.என். உயர்நிலைப்பள்ளி உட்பட கரீம்பூரில் 4 உயர்நிலைப் பள்ளிகள் உள்ளன. கரீம்பூர் பண்ணாதேவி இளங்கலை கல்லூரி மற்றும் நமீதா சங்கர் கல்வியியல் கல்லூரி போன்ற இளங்கலை கல்லூரிகள் காணப்படுகின்றன. இவை தவிர ஒரு தொடக்கப்பள்ளி ஆசிரியர்ப் பயிற்சி நிறுவனம் மற்றும் திறந்தவெளிப் பல்கலைக்கழகங்களின் கற்றல் மையங்கள் பலவும் இங்குள்ளன.
உள்ளூர் வணிகமானது, சணல், வாழை, வெள்ளரி, கத்தரி, வெங்காயம், பிற காய்கறிகள், தானியங்கள் மற்றும் வெற்றிலை இலைகள் ஏற்றுமதியை அடிப்படையாக கொண்டுள்ளது. இந்நகரத்தில் கிட்டத்தட்ட 3000 கடைகள், 120 சிறுதொழில் அலகுகள் காணப்படுகின்றன. நகரத்தில் பாரம்பரியமாக தொடரும் சணல் வணிகத்தை இங்கு பெருவாரியாக வாழும் மார்வாரிகள் கட்டுப்படுத்துகின்றனர். இவற்றைத் தவிர, போக்குவரத்து வணிகமும் இங்கு நடைபெற்று வருகிறது.
கரீம்பூர் என்பது இந்தியாவின் மேற்கு வங்காளம் மாநிலத்தில் உள்ள நதியா மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள தெகாட்டா உட்கோட்டத்தில் உள்ள கரீம்பூர் 1 சி.டி கட்டிடத்தொகுதியில் உள்ள ஒரு கணக்கெடுப்பில் உள்ள ஊர் ஆகும்.
காமாட்சி அம்மன் சன்னதியின் இடப்புறத்தில் சிவன் கோயில் உள்ளது. இங்குள்ள மூலவர் ஆவுடைநாதர் என்றும் ஆத்மநாதர் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். சிவன் கோயில் சன்னதியின் வாயிலின் இரு புறமும் விநாயகரும், வள்ளிதெய்வானையுடன் கூடிய முருகன் உள்ளனர். உள்ளே பலிபீடமும், நந்தியும் உள்ளன. கருவறை வாயிலின் இரு புறமும் துவாரபாலகர்கள் உள்ளனர். கருவறையில் லிங்கத்திருமேனியாக மூலவர் உள்ளார். மூலவர் சன்னதியின் வலப்புறத்தில் மீனாட்சி அம்மன் சன்னதி உள்ளது. அம்மன் சன்னதியிலும் பலிபீடமும், நந்தியும் உள்ளன. ஆவுடைநாதர் சன்னதியின் கருவறை கோஷ்டத்தில் தட்சிணாமூர்த்தி, அடிமுடிகாணா அண்ணல், பிரம்மா, துர்க்கை உள்ளனர் . திருச்சுற்றில் விநாயகர், வள்ளி தெய்வானையுடன் கூடிய சுப்பிரமணியர், லிங்க பானம், பைரவர் உள்ளிட்டோர் காணப்படுகின்றனர். அருகே சண்டிகேஸ்வரர் சன்னதி உள்ளது. சிவன் கோயில் வளாகத்தில் நவக்கிரக சன்னதி உள்ளது. பைரவர், விநாயகர், நாகம் உள்ளிட்ட பல சிற்பங்கள் உள்ளன.
இக்கோயில் கும்பகோணம் தஞ்சாவூர் சாலையில் தாராசுரத்தில் உள்ள கம்மாளர் தெருவில் அமைந்துள்ளது. கோயிலின் வாயிலில் ஆவுடைநாதசுவாமி காமாட்சி அம்மன் ஆலயம் என்ற பெயர்ப்பலகை காணப்படுகிறது.
தாராசுரம் ஆவுடையநாதர் கோயில் என்பது தமிழ்நாட்டில் தஞ்சாவூர் மாவட்டத்திலுள்ள தாராசுரத்தில் அமைந்துள்ள சிவன் கோயிலாகும். மூலவர் ஆத்மநாதர் இலிங்க வடிவில் காட்சி தருகிறார்.
முதன்மை நுழைவாயிலைக் கடந்து உள்ளே செல்லும்போது பலிபீடமும், நந்தியும் உள்ளன. கருவறை வாயிலின் இரு புறமும் துவாரபாலகிகள் உள்ளனர். கருவறையில் காமாட்சி அம்மன் உள்ளார்.
திபெத்திய வெள்ளி நாணயங்களுக்கு பதிலாக 17-ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப் பகுதியில் செப்பு நாணயங்களை மல்ல மன்னர்கள் புழக்கத்திற்கு வெளியிட்டனர். 1641 முதல் 1674 முடிய காத்மாண்டு சமவெளியை ஆண்ட பிரதாப மல்ல அரசன் அனுமந்துகோ எனும் புதிய அரண்மனை மற்றும் தங்கள் காவல் தெய்வமான துளஜா அம்மனுக்கு கோயிலை கட்டினார். பதான் நகரத்தில் உயரமான பதான் நகரச் சதுக்கத்தைக் கட்டித் தேர்த் திருவிழாக்களை நடத்தினர்.
மல்ல அரசர்கள் தங்களை விஷ்ணுவின் அம்சமானவர்கள் என்றும்; தெய்வீக அம்சம் பொருந்திய வாழும் ஒரு சிறுமியை தேர்ந்தெடுத்து, குமரி எனப் பெயரிட்டு, தனிக் கோயிலை கட்டி அதில் குடி வைத்த்து தொழுதனர். ஆண்டு விழாவின் போது அந்த தெய்வீகச் சிறுமியிடம் மன்னரும், மன்னர் குடும்பத்தவர்களும், பொது மக்களும் வாழ்த்துப் பெற்றனர்.
மல்லர்களின் ஆளுகைக்குட்பட்ட காத்மாண்டு, லலித்பூர், பக்தப்பூர் போன்ற நகரங்களில் காத்மாண்டு நகர சதுக்கம், பக்தபூர் நகர சதுக்கம், பாதன் நகர சதுக்கம் போன்ற அரண்மனை சதுக்ககங்கள் கட்டப்பட்டது. இச்சதுக்கத்தில் பெரிய அளவிலான வணிக மையங்களுடன் கூடிய பௌத்தக் கட்டிடிடக்கலை வடிவில் மரச்சிற்பங்களுடன் கூடிய அழகிய கோயில்களும், விகாரைகளும் எழுப்பப்பட்டது.
நேபாள நாட்டு மல்லர்கள் தங்களை மகாஜனபதங்களில் ஒன்றான மல்லர்களின் வழி வந்த சத்திரிய குலத்தவர் என்றும் கூறிக்கொள்கிறார்கள். மல்லர் என்பதற்கு சமஸ்கிருத மொழியில் மற்போர் செய்பவர்கள் எனப் பொருளாகும். காத்மாண்டு சமவெளியில் மல்ல வம்சத்தவர்கள் காத்மாண்டு, லலித்பூர் மற்றும் பக்தபூர் நகரங்களை தலைநகராகக் கொண்டு அரசாண்டனர்.
ஷா வம்ச மன்னர் பிரிதிவி நாராயணன் ஷா என்பவர், காத்மாண்டு மல்லர்களின் இறுதி மன்னரான ஜெயப்பிரகாஷ் மல்லாவையும், மற்ற மல்ல மன்னர்களையும், கி பி 1768- 1769-இல் காட்மாண்டுப் போர், கீர்த்திப்பூர் போர் மற்றும் பக்தபூர் போர்களில் வென்று காத்மாண்டு சமவெளியை கைப்பற்றி ஒன்றிணைந்த நேபாள இராச்சியத்தை நிறுவினார்.
மல்லர் வம்சம் இமயமலையின் அடிவாரத்தில் அமைந்த நேபாள நாட்டின் காத்மாண்டு சமவெளிப் பகுதிகளை கிபி 1201 முதல் 1769 முடிய ஆட்சி செய்த அரச வம்சமாகும். இவர்களை நேவார் மக்கள் என்றும் அழைப்பர். மல்லர்கள் இந்து சமயத்தைச் சார்ந்தவர்கள்
அமிர்தரஸ் மாவட்டம் அஜ்னாலா, இராஜசான்சி, மஜிதா, சண்டியாலா , அமிர்தசரஸ் வடக்கு, அமிர்தசரஸ் மேற்கு , அமிர்தசரஸ் மையம், அமிர்தசரஸ் கிழக்கு, அமிர்தசரஸ் தெற்கு, அட்டாரி , பாபா பாக்லா என 11 சட்டமன்ற தொகுதிகளை கொண்டுள்ளது.
அமிர்தசரஸ் மாவட்டம் அமிர்தசரஸ் , அமிர்தசரஸ் , அஜ்னாலா மற்றும் பாபா பாகாலா என நான்கு வருவாய் வட்டங்களும், அட்டாரி, லோபோக், மஜிதா, இராம்தாஸ், தர்சிகா என ஐந்து துணை வருவாய் வட்டங்களையும் கொண்டது.
அமிர்தசரஸ் மாவட்டம் வட இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாநிலத்தின் இருபத்து இரண்டு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் அமிர்தசரஸ் நகரம் ஆகும்.
ஊரக வளர்ச்சிக்காக அஜ்னாலா, அட்டாரி, சோகவான், ஹர்ச சீனா, சண்டியாலா, மஜிதா, ராய்யா, வெர்கா மற்றும் தர்சிகா என ஒன்பது ஊராட்சி ஒன்றியங்களை கொண்டுள்ளது.
அமிர்சரஸ் மாவட்டத்தின் வடகிழக்கில் குர்தாஸ்பூர் மாவட்டம், தென்கிழக்கில் கபூர்தலா மாவட்டம், தெற்கில் தரண் தரண் மாவட்டம், மேற்கில் பாகிஸ்தான் எல்லைகளாக கொண்டது.
மக்கள் தொகை மிகுந்த பஞ்சாப் மாநில மாவட்டங்களில் லூதியானா மாவட்டத்திற்கு அடுத்து இரண்டாவது இடத்தில் அமிர்தசரஸ் மாவட்டம் உள்ளது.
நாகர்கோவில் – திருவனந்தபுரம் நெடுஞ்சாலைக்கு அருகில் இக்கிராமம் அமைந்துள்ளது. தோராயமாக ஆறு கிலோமீட்டருக்கு அருகில் இரணியல் தொடருந்து நிலையம் மற்றும். இக்கிராமத்திற்கு அருகில் அதாவது 54 கிலோமீட்டர் தொலைவில் திருவனந்தபுரம் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம் ஆகியன இருக்கின்றன. செம்மன்விளை கிராமத்தை அப்பாட்டுவிளை என்றும் அழைக்கிறார்கள்.
செம்மன்விளை என்பது இந்திய நாட்டின் தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் இருக்கும் கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தின், கல்குளம் தாலுக்காவில் இருக்கும் சடயமங்கலம் பஞ்சாயத்தில் உள்ள ஒரு கிராமம் ஆகும். புனித அந்தோனியார் பேராலயம் இக்கிராமத்தின் நடுவில் நின்று அழகு சேர்க்கிறது.
இம்மாவட்டம் தூரி, லெராகாகா, மெலர்கோட்லா, மூனாக், சங்கரூர் சாகிப் மற்றும் சுனாம் என ஆறு வட்டங்களையும்; மெலர்கோட்லா , மெலர்கோட்லா , செர்பூர், சங்கரூர், பவானிகாட், சுனாம், லெகரா, மூனாக், திர்ப்பா என பத்து ஊராட்சி ஒன்றியங்களையும்; பத்து நகராட்சி மன்றங்களையும்; 581 கிராமங்களையும் கொண்டது.
சங்கரூர் மாவட்டத்தின் வடக்கில் லூதியானா மாவட்டம், வடகிழக்கில் பதேகாட் சாகிப் மாவட்டம், கிழக்கில் பட்டியாலா மாவட்டம், தென்கிழக்கில் ஜிந்து மாவட்டம், , தெற்கில் அரியானாவின் பதேகாபாத் மாவட்டம், தென்மேற்கில்
பர்னாலா மாவட்டம் துவக்குவதற்கு முன்பு இம்மாவட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. இம்மாவட்டம் துரி, லெரகாகா, மெலர்கோட்லா, சங்கரூர், மற்றும் சுனாம் ஆகிய நகரங்களைக் கொண்டது.
சங்கரூர் மாவட்டம் வடமேற்கு இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாநிலத்தின் 22 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத் தலைமையிட நகரம் சங்கரூர் சாகிப் ஆகும்.
ரேவா மாவட்டம் மத்திய இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் ஐம்பத்து ஒன்று மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் நகரம் ரேவா ஆகும். இந்த மாவட்டம் ரேவா கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. ரேவா மாவட்டம், மத்தியப் பிரதேசத்தின் வடகிழக்கு எல்லைப் பகுதியில் உத்தரப் பிரதேச மாநில எல்லை ஓரம் அமைந்துள்ளது. இந்திய விடுத்லைக்கு முன்னர் இம்மாவட்டம் ரேவா சமஸ்தானத்தில் இருந்தது.
இந்திய அரசின் பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைச்சகம், இந்தியாவின் மிகவும் பின் தங்கிய 250 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகவும், மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் 51 மாவட்டங்களில், பின் தங்கிய 24 மாவட்டங்களில் ரேவா மாவட்டமும் ஒன்று. இதனால் இம்மாவட்டம் ஊரக வளர்ச்சி திட்டங்களுக்கு இந்திய அரசிடமிருந்தும், மாநில அரசிடமிருந்தும் நிதியுதவி பெறுகிறது.
6240 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட ரேவா மாவட்டத்தின் வடக்கில் அலகாபாத் மாவட்டம் , வடகிழக்கில் மிர்சாபூர் மாவட்டம், , தென்கிழக்கில் சிங்கரௌலி மாவட்டம், தெற்கில் சித்தி மாவட்டம், மேற்கில் சத்னா மாவட்டம், வடமேற்கில் சித்திரகூட மாவட்டம், எல்லைகளாக கொண்டது.
ராஞ்சி - குவாலியர் நகரங்களை இணைக்கும் தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 27 மற்றும் தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 75 ரேவா வழியாக செல்கிறது.
ரேவா மாவட்டம் ஹுஜூர், மன்கவா, சிர்மௌர், நய்கர்கி, ஜாவா, தியோந்தர், குர்க், அனுமனா, ராய்ப்பூர் கர்சுலியன் மற்றும் மௌகஞ்ச் என பத்து வருவாய் வட்டங்களை கொண்டது. மாவட்டத் தலைமையிடமான ரேவா நகரம் ஹூஜூர் வட்டத்தில் அமைந்துள்ளது.
மௌரியப் பேரரசர் அசோகர் நிறுவிய, கி மு மூன்றாம் நூற்றாண்டு காலத்திய தூபிகள் இம்மாவட்டத்தின் தியோகோத்தார் எனும் இடத்தில் அமைந்துள்ளது. கியோட்டி நீர் வீழ்ச்சி சுற்றுலா பயணிகளை கவரும் வண்ணம் உள்ளது.
அலகாபாத் வழியாக மும்பை - கொல்கத்தாவை இணைக்கும் சத்னா தொடருந்து நிலையம் ரேவா நகரத்திலிருந்து ஐம்பது கிலோ மீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ளது.
இம்மாவட்டம் ஜாவா, தியோந்தர், சர்மௌர், கங்கதேவ், அனுமனா, மௌகஞ்ச், நய்கர்கி, ரேவா, ராய்பூர் கர்சுழியான் என ஒன்பது ஊராட்சி ஒன்றியங்களைக் கொண்டுள்ளது.
மணலூர் மணியம்மை ஒரு பிராமணக் குடும்பத்திலே பிறந்தவர். இவருக்குப் பெற்றோர் இட்ட பெயர் வாளாம்பாள். இவர் தன் இளம் வயதிலேயே தந்தையை இழந்தவர். குடும்பச் சூழலால் தன்னை விடவும் 20 வயது மூத்த, ஒரு நாகப்பட்டினம் வழக்கறிஞருக்குத் திருமணம் செய்விக்கப்பட்டார். திருமணமான 10 ஆண்டுகளிலேயே கணவனை இழந்து தாய்வீடு வந்து சேர்ந்தார்.
மணலூர் மணியம்மை என்பவர் தென்னிந்தியாவின், தமிழ்நாட்டின், பழைய தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த விடுதலைப் போராட்ட வீராங்கனை, சாதித் தீண்டாமை எதிர்ப்பாளர், பெண்ணியலாளர், வர்க்கப் போராட்டக்காரர் எனப் பன்முகம் கொண்டவர்.
அலங்காவைத் இதைத்தாண்டினால் எதிர்ப்படுவது ‘சாவடி’ எனப்படும் அறையாகும். இதுதான் விட்டின் முதன்மையானப் பகுதியாகும். இந்தச் சாவடி அறை மரத் தூண்களால் உருவாக்கப்பட்டிருக்கும். அதன் மேற்பகுதியில் உள்ள மரம் வேலைப்பாடுகள் கொண்டதாக இந்து புராணக் கதைகள், பறவைகள், விலங்குகள், துளு நாட்டுச் சிறப்புகள் போன்றவை சிற்பங்களாகச் செதுக்கப்பட்டிருக்கும். இந்த அறையில் இருக்கும் கம்பீரமான மர இருக்கையை ”நியாயபீட” என அழைக்கின்றனர். இதுதான் அந்த வீட்டின் முடிவெடுக்கும் அதிகாரமுள்ள மூத்த தாய் அமருமிடம். ஏனென்றால் இச்சமூகம் ஒரு தாய்வழிச் சமூகமாகும். சாவடிக்கு அடுத்துள்ள பகுதி ‘நடுமனே’ என்பதாகும். இது பெண்கள் மட்டும் புழங்கும் பகுதி. இந்த அறையின் கதவுகள் பலா மரத்தால் செய்யப்பட்டவை. இந்த நடுமனையில்தான் பெண்கள் பயன்படுத்தும் பொருள்களான நகைகள் போன்றவை வைக்கும் அலமாரி போன்றவை இருக்கும். இதற்கு அடுத்தபடியாக ‘பண்டசால’ என்னும் கிடங்கு அறை உள்ளது.
வீட்டின் முன் உள்ள நிலப்பகுதி ‘பகிமர் கந்தே’ என்று அழைக்கப்படும் இங்குதான் இம்மக்களின் முக்கியமான சடங்குகள் செய்யப்படும். மூங்கில் கம்புகளால் உருவாக்கப்பட்டுள்ள வீட்டின் முன் வாசலை ‘துடமே’ என்றும், வீட்டின் முன் பகுதியில் உள்ள வரந்தாவை ‘ஜால்’ என்றும், வீட்டின் நுழைவுப் பகுதியை ‘முகசாலே’ என்றும், வீட்டின் கதவுகளை ‘ஹெப்பகிலு’ என அழைக்கப்படுகிறனர். இக்கதவுகள் தேக்கு அல்லது கருங்காலி மரப் பலகைகளைக் கொண்டு நுட்பமான வேலைப்பாடுகளுடன் செய்யப்பட்டிருக்கும். முன்வாசலைத் தாண்டி உள்ளே நுழையும் பகுதி ‘அங்கலா’.என்று அழைக்கப்படுகிறது.