polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
அதற்குப் பின்னர் கூச்சிங், சரவாக் இராச்சியத்தின் தலைநகரானது. உள்துறை போர்னியோ காடுகளில் வாழ்ந்த டயாக் மக்களில் பெரும்பாலோர் ஜேம்சு புரூக்கினால் மன்னிக்கப் பட்டார்கள். பின்னர் அவரின் விசுவாசிகளானார்கள்.
சரவாக் மாநிலத்தை பிரித்தானிய அரசாங்கத்திற்கு ஒரு காலனிப் பகுதியாக விட்டுக்கொடுக்க முடிவு செய்தார். பிரித்தானியக் காலனித்துவக் காலத்திலும் கூச்சிங் தலைநகரமாகவே இருந்தது.
1963-இல் மலேசியா உருவான பிறகு, கூச்சிங் தன் மாநிலத் தலைநகர்த் தகுதியைத் தக்க வைத்துக் கொண்டது. 1988-ஆம் ஆண்டில் கூச்சிங்கிற்கு மாநகர் தகுதி வழங்கப்பட்டது.
இந்த நகரம் போர்னியோ தீவில், சரவாக் மாநிலத்தின் தென்மேற்குப் பகுதியில், சரவாக் ஆற்றுக் கரைகளின் இரு மருங்கிலும் அமைந்து உள்ளது.
தனது பாதுகாவலர்களை நீதிமன்றத்திற்கு இழுக்க விரும்பியதாலும், அவர் "நுட்பமான உடலமைப்பு" கொண்டிருந்ததாலும், அங்குள்ள வழக்கமான, உடற்பயிற்சிக் கல்வியைப் பெற முடியாதிருந்ததாலும் டெமோஸ்தனிஸ் சொல்லாட்சிக் கலைகளைக் கற்றுக்கொள்ளத் தொடங்கினார். பேரலல் லைவ்ஸ் என்ற நூலில், புளூடார்ச், டெமோஸ்தனிஸ் ஒரு நிலத்தடி அறையைத் தனது படிப்பிற்காக கட்டியெழுப்பினார், அங்கு அவர் தனது தலையில் ஒரு பாதியை சிரைத்துக் கொண்டு வேறெங்கும் செல்லாமலும், பேசுவதற்கான பயிற்சியை எடுத்துக் கொண்டும் இருந்தார். புளூடார்ச் அவர் "ஒரு தெளிவாகப் பேச இயலத மற்றும் திக்குவாய் உச்சரிப்பு" கொண்டிருந்தார் என்கிறார். தனது இக்குறைபாட்டில் இருந்து விடுபடுவதற்காக அவர் வாயில் கூழாங்கற்களுடன் பேசுவதன் மூலமும், ஓடும்போது அல்லது மூச்சு விடும்போது வசனங்களை மீண்டும், மீண்டும் சொல்வதன் மூலமும் பயிற்சியில் ஈடுபட்டார். ஒரு பெரிய கண்ணாடியின் முன் பேசுவதையும் தனது பயிற்சியாகக் கொண்டிருந்தார்.
டெமோஸ்தனிஸ் ஒரு கிரேக்க அரசியல்வாதியும் மற்றும் பண்டைய ஏதென்சின் சொற்பொழிவாளரும் ஆவார். அவரது சொற்பொழிவுகள் சமகால ஏதெனிய அறிவுசார் வலிமையின் குறிப்பிடத்தக்க வெளிப்பாடாக அமைகின்றன மற்றும் கிமு 4 ஆம் நூற்றாண்டில் பண்டைய கிரேக்கத்தின் அரசியல் மற்றும் கலாச்சாரம் குறித்த ஒரு உட்காட்சியை வழங்குகின்றன. முந்தைய சிறந்த சொற்பொழிவாளர்களின் உரைகளைப் படிப்பதன் மூலம் டெமோஸ்தனிஸ் சொல்லாட்சியைக் கற்றுக்கொண்டார். அவர் தனது 20 வயதில் தனது முதல் நீதி உரைகளை நிகழ்த்தினார், அதில் அவர் தனது பரம்பரைக்கு எஞ்சியிருப்பதைப் பெற்றுத் தருவதற்காக தனது பாதுகாவலர்களிடமிருந்து பெற திறம்பட வாதிட்டார்.
டெமோஸ்தனிஸ் கி.மு 384 இல் (98ஆம் ஒலிம்பியாடின் இறுதி ஆண்டு அல்லது 99 ஆம் ஒலிம்பியாடின் முதலாம் ஆண்டு) பிறந்தார். இவருடைய தந்தையாரின் பெயரும் டெமோஸ்தனிஸ் ஆகும். இவரது குடும்பம் ஏதெனிய நாட்டுப்புறத்தின் பேனியாவின் டெமே எனுமிடத்தில் வாழ்ந்து வந்த ஒரு நாடோடி பழங்குடி இனமான பாண்டியோனிசு இனத்தைச் சார்ந்தவர். டெமோஸ்தனிசின் தந்தை ஒரு வளமையான வாள் தயாரிப்பாளர் ஆவார். தனது 7 ஆம் வயதில் டெமோஸ்தனிஸ் அனாதையானார். அவரது தந்தை அவருக்கு நல்ல செல்வத்தை சேர்த்து வைத்திருந்த போதிலும், அவரது சட்டபூர்வமான பாதுகாவலர்கள் அபோபஸ், டெமோபோன் மற்றும் தெரிப்பிடிஸம் ஆகியோர் அவரது வாரிசுடைமையை தவறாகக் கையாண்டனர்.
கோர்த்திசியா தீவின் தாவரங்கள் உலர்ந்த புல்வெளி காற்று மற்றும் ஒரு பெரிய நன்னீர் ஆற்று படுகை காரணமாக தனித்துவமானது மற்றும் வேறுபட்டவை, இது காசு மாசுபடுவதை சுத்தம் செய்கிறது. கோர்த்திசியா தீவு ஒரு தேசிய பூங்காவாகும். தீவின் மேற்பரப்பு பெரிய பள்ளத்தாக்குகள், நடக்கும் வழிகள் மற்றும் வரலாற்று நினைவுச் சின்னங்களால் சூழப்பட்டுள்ளது. குழந்தைகள் மற்றும் பெரியவர்கள் இருவருக்கும் இந்த தீவு மிகவும் பிரபலமான பொழுதுபோக்கு பகுதியாகும். ஓய்வு விடுதிகள் மற்றும் சுகாதார நிலையங்கள் ஏராளமான அளவில் இங்கு அமைந்துள்ளது. நீச்சல் மற்றும் பிற நீர் நடவடிக்கைகளுக்கான வசதியான மணல் கடற்கரைகளும் இங்கே உள்ளன:
குடிமக்களில் பெரும்பாலோர் உக்ரேனிய மரபுவழி திருச்சபையின் மரபுவழி கிறிஸ்தவர்கள் அல்லது உக்ரைனின் புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட மரபுவழி தேவாலயத்தை பின்பற்றுபவர்கள் ஆவர் . மரபுவழி தேவாலயங்களில் மாஸ்கோ பேட்ரியாசேட்டின் கீழ் உள்ள மெர்செசன் தேவாலயம் மிகவும் பிரபலமானது. நகரில் புனித நிக்கோலசு தேவாலயம் மற்றும் புனித ஆண்ட்ரூ தேவாலயம் ஆகியவை உள்ளன. சப்போரியா மாவட்டத்தில் உக்ரைன் முஸ்லிம்களின் ஆன்மீக நிர்வாகத்தின் ஒரு பகுதியாக ஐந்து சமூகங்கள் மற்றும் நான்கு சுயாதீன இசுலாமிய சமூகங்கள் உள்ளன. இந்து மதம் வேத அகாதமியின் ஒரு கிளை இந்த நகரம் கொண்டுள்ளது.
இந்த நகரம் தென்கிழக்கு உக்ரைனில் அமைந்துள்ளது. தினேப்பர் ஆறு நகரத்தை இரண்டு பகுதிகளாக கோர்த்திசியா தீவுகளுக்கிடையில் பிரிக்கிறது . நகரம் 334 கி.மீ பரப்பளாவைக் கொண்டது. கடல் மட்டத்திலிருந்து 50 மீ உயரத்தில் அமைந்துள்ளது. கோர்த்திசியா தீவைச் சுற்றியுள்ள இரண்டு நீரோடைகள் புதிய மற்றும் பழைய தினேப்பர் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. புதிய தினேப்பர் சுமார் 800 மீ அகலமும், பழைய தினேப்பர் சுமார் 200 மீ அகலமும் கொண்டது. தீவு 24 கி.மீ பரப்பளாவைக் கொண்டுள்ளாது. நகரத்தில் பல சிறிய ஆறுகளும் உள்ளன, அவை தினேப்பர் ஆற்றில் கலக்கின்றன .
சப்போரியா உக்ரைனின் ஒரு முக்கியமான தொழில்துறை மையமாகும், இது நாட்டின் முக்கிய வாகன உற்பத்தி நிறுவனமான மோட்டார்-சிச் உலக புகழ்பெற்ற விமான இயந்திர இயந்திர உற்பத்தியாளர். உக்ரேனின் முன்னணி தொழில்துறை வளாகங்களில் ஒன்றான டோனெட்ஸ் பேசின், நிகோபோல் மாங்கனீசு மற்றும் கிரிவி ரி இரும்பு சுரங்கங்கள் ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளது. சப்போரியா, உக்ரைனின் நான்காவது பெரிய உருக்கு தயாரிப்பு நிறுவனமாகும். உலகின் 54 வது இடத்தில் இந்த நகரம் அமைந்துள்ளது.
சப்போரியா என்பது தென்-மத்திய உக்ரைனில் உள்ள ஒரு நகரம் ஆகும். இது தினேப்பர் ஆற்றின் கரையில் அமைந்துள்ளது. இது சப்போரியா மாகாணத்தின் நிர்வாக மையமாகும். அதன் கோர்த்திசியா தீவு மற்றும் நீப்பர் நீர் மின் நிலையத்திற்கு பெயர் பெற்றது . இது எஃகு, அலுமினியம், விமான இயந்திரங்கள், தானியங்கித் துறை, துணை மின்நிலையங்களுக்கான மின்மாற்றிகள் மற்றும் பிற கனரக தொழில்துறை பொருட்களை உற்பத்தி செய்யும் ஒரு முக்கியமான தொழில்துறை மையமாகும்.
சப்போரியா நகரத்தின் குடியிருப்பாளர்கள் பெரும்பாலும் உருசிய மொழியில் பேசுகிறார்கள், ஆனால் புற நகரங்கள் மற்றும் கிராமங்களில் உக்ரேனிய மொழி ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது. உத்தியோகபூர்வ அரசாங்க வணிகத்திற்காக உக்ரேனிய மொழி பயன்படுத்தப்படுகிறது.
திரிப்போலி லேசான ஈரமான குளிர்காலம் மற்றும் மிகவும் வறண்ட, வெப்பமான கோடைகாலங்களைக் கொண்ட ஒரு சூடான-கோடைகால மத்தியதரைக் கடல் காலநிலையை கொண்டுள்ளது. மேற்கு ஐரோப்பாவிலிருந்து வரும் சூடான மத்திய தரைக்கடல் காற்றினால் ஆண்டு முழுவதும் வெப்பநிலை மிதமாகிறது. எனவே, குளிர்காலத்தில் வெப்பநிலை 10 ஆக வெப்பமும் மற்றும் கோடையில் 7 க்குள் குளிரும் இருக்கும்ல ெபனானின் உட்புறத்துடன் ஒப்பிடும்போது. பனி என்பது ஒரு மிக அரிதான நிகழ்வு என்றாலும், இது ஒவ்வொரு பத்து வருடங்களுக்கும் ஒரு முறை மட்டுமே நிகழ்கிறது, ஆலங்கட்டி பொதுவானது மற்றும் குளிர்காலத்தில் தவறாமல் நிகழ்கிறது. குளிர்கால மாதங்களில் மழைப்பொழிவு குவிந்துள்ளது, கோடை பொதுவாக மிகவும் வறண்டதாக இருக்கும்.
திரிப்போலி என்பது வடக்கு லெபனானின் மிகப்பெரிய நகரம் மற்றும் நாட்டின் இரண்டாவது பெரிய நகரம் ஆகும். தலைநகர் பெய்ரூத்திலிருந்து வடக்கே தொலைவில் அமைந்துள்ள இது வடக்கு மாகாண மற்றும் திரிப்போலி மாவட்டத்தின் தலைநகராகும். திரிப்போலி கிழக்கு மத்தியதரைக் கடல் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இது லெபனானின் வடக்கே அமைந்துள்ள துறைமுகமாகும் . இது கடலில் நான்கு சிறிய தீவுகளின் கரையண்மைப் பரப்பு கொண்டுள்ளது. மேலும் அவை லெபனானில் உள்ள ஒரே தீவாகும். பாம் தீவுகள் ஒரு பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதியாக அறிவிக்கப்பட்டன, ஏனெனில் அவை ஆபத்தான லாகர்கெட் ஆமைகள் , அரிய மான்க் சீல் மற்றும் புலம்பெயர்ந்த பறவைகளுக்கான புகலிடமாக இருக்கின்றன.
1102 ஆம் ஆண்டில் நகரத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்திய ரேமண்ட் டி செயிண்ட்-கில்லசிடமிருந்து இந்த கோட்டையானது அதன் பெயரைப் பெற்றது, மேலும் அவர் இங்கு ஒரு கோட்டையைக் கட்டும்படி கட்டளையிட்டார். அதில் அவர் மாண்த் பெலரின் என்று பெயரிட்டார். அசல் கோட்டை 1289 இல் எரிக்கப்பட்டது, மேலும் பல சந்தர்ப்பங்களில் மீண்டும் கட்டப்பட்டது மற்றும் 1307-08 இல் எமிர் எசென்தெமிர் குர்கியால் மீண்டும் கட்டப்பட்டது.
லெபனான் உருவாக்கம் மற்றும் 1948 ஆம் ஆண்டு சிரிய-லெபனான் சுங்க ஒன்றியம் முறிந்ததன் மூலம், பெய்ரூத்துக்கு பொருளாதார மற்றும் வணிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த திரிப்போலி, சிரிய உள்நாட்டுப் பகுதியுடனான அதன் பாரம்பரிய வர்த்தக உறவுகளிலிருந்து துண்டிக்கப்பட்டு, அதனால் செழிப்பு குறைந்துவிட்டது.
திரிப்போலியின் வரலாறு குறைந்தது கிமு 14 ஆம் நூற்றாண்டுக்கு முந்தையது என்றாலும், இந்த நகரம் லெபனானில் மிகப்பெரிய குருசேடர் கோட்டையை கொண்டதாக புகழ் பெற்றது, மேலும் இது மம்லுக் கட்டடக்கலை பாரம்பரியத்தின் இரண்டாவது பெரிய அளவைக் கொண்டுள்ளது .
திரிப்போலியில் சுன்னி முஸ்லிம்கள் பெரும்பான்மையாக உள்ளனர். லெபனானின் சிறிய அலவைத் சமூகம் சபல் மொக்சென் சுற்றுப்புறத்தில் குவிந்துள்ளது. நகரத்தின் மக்கள் தொகையில் 10% கிறிஸ்தவர்கள் .
திரிப்போலி மாவட்டத்தின் துறைமுகமான எல் மினா நகர எல்லையாக உள்ளது, இது புவியியல் ரீதியாக ஒன்றிணைந்து பெரிய திரிப்போலி நகரத்தை உருவாக்குகிறது.
மட்பாண்ட காலத்திய புதிய கற்கால பண்டைய அண்மை கிழக்கு நாகரிகத்திற்கும், இந்தியத் துணைக் கண்டத்தின் சிந்துவெளி நாகரிகத்திற்கும் அதிக ஒற்றுமைகள் இருப்பதை தொல்லியல் அறிஞர்கள் உறுதிப்படுத்துகின்றனர். தற்கால பாகிஸ்தான் நாட்டின் பலூசிஸ்தானில் உள்ள மெஹெர்கர் தொல்லியல் களம் கிமு 7000 - கிமு 2500/2000 காலத்திற்குரியதாகும். மெஹெர்கர் தொல்லியல் கள அகழ்வாய்வுவில் மக்கள், அனதோலியா மக்களைப் போன்று ஆடு, மாடு, பன்றி போன்ற சில காட்டு விலங்குகளை வீட்டு விலங்குகளாக வளர்த்தையும், அதிக அளவில் பார்லியும் மற்றும் சிறு அளவில் கோதுமை பயிரிட்டதையும் அறிய முடிகிறது. மேலும் மெசொப்பொத்தேமியா மக்களைப் போன்று, களிமண்னில் செய்த பெரிய அளவிலான தானியக் களஞ்சியங்களைப் பயன்படுத்தினர். தெற்கு ஈரானின் சாக்ரோஸ் மலைத்தொடரில் கண்டெடுக்கப்பட்ட மனித எலும்புக்கூடுகள் போன்றே, மெஹகரின் கல்லறைகளிலும் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளது. பண்டைய அண்மைக் கிழக்கிலிருந்து தெற்காசியாவிற்கு நாகரிகம் பரவியதை கதிரியக்கக்கரிமக் காலக்கணிப்பு மூலம் அறிய முடிகிறது.
மட்பாண்ட புதிய கற்காலம் மட்பாண்டத்திற்கு முந்தைய புதிய கற்காலம் -வுக்குப் பின்னர் மேற்காசியாவின் வளமான பிறை பிரதேசத்தில், குறிப்பாக புறாத்து ஆறு மற்றும் டைகிரிசு ஆறுகள் பாயும் வடமேற்கு மற்றும் வடமத்திய மெசொப்பொத்தேமியாவில் கிமு 6,400 முதல் கிமு 3,500 வரை நீடித்தது.இக்காலத்தில் தற்கால தென் துருக்கியில் ஹலாப் பண்பாடும், வடக்கு சிரியா மற்றும் மெசொப்பொத்தேமியாவில் உபைது பண்பாடும் செழித்து விளங்கியது. மட்பாண்ட புதிய கற்காலம் கிமு 6,400 துவங்கி கிமு 3,500 முடிகிறது. மட்பாண்ட புதிய கற்காலத்திற்குப் பின்னர் செப்புக் காலம் கிமு 4500-இல் துவங்குகிறது. அதன் பின்னர் கிமு 3,500-இல் துவங்கிய வெண்கலக் காலத்தில் எழுத்து முறைகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.
வடக்கு மெசொப்பொத்தேமியாவின் அசுன்னா மற்றும் ஜார்மோ தொல்லியல் மேடுகளில் கிமு 7,000 காலத்திய களிமண் மட்பாண்டங்கள் அகழ்வாய்வுவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. கையினால் செய்த இம்மட்பாண்டங்கள் எளிமையான அமைப்பில், தடித்தும் இருந்தது.மேலும் களிமண்னால் செய்யப்பட்ட விலங்குகள் உருவங்கள், கருவுற்ற பெண் உருவங்கள்அஆஅ கிடைத்துள்ளது.
தொல்லியல் அறிஞர்கள் மட்பாண்டத்திற்கு முந்தைய புதிய கற்காலத்தை இரண்டாகப் பிரிப்பர். அவைகள்: மட்பாண்டத்திற்கு முந்தைய புதிய கற்காலம் மற்றும் மட்பாண்டத்திற்கு முந்தைய புதிய கற்காலம் ஆகும். புதிய கற்காலத்திற்குப் பின்னர் கிமு 3,000-இல் வெண்கலக் காலம் தோன்றியது.
உபைதுகள் காலத்திய அழகிய வடிவிலான மட்பாண்டங்கள், புறாத்து ஆறு மற்றும் டைகிரிசு ஆறுகள் பாரசீக வளைகுடாவில் கலக்கும் கழிமுகங்களில் உள்ள தொல்லியல் களங்களில் கண்டெடுக்கப்பட்டது. இம்மட்பாண்டங்கள் சிந்துவெளி நாகரிகத்தின் மட்பாண்டங்கள் போன்று காணப்படுகிறது.
ஹலாப் பண்பாடு காலத்திய அழகுடன் கூடிய சுடுமட் மட்பாண்டங்களில் குவளைகள், குடுவைகள், பானைகள் களிமண்ணில் பல்வேறு கனிமங்களை கலந்து செய்தனர். மட்பாண்டங்களின் வெளியே சிவப்பு நிற இரும்பு ஆக்சைடுகளால் பூசி வரிக்கோடுகளுடன் விளங்கியது.
ஒளி வீசும் அழகிய நவரத்தின மணிகளை தயாரிக்கும் தொழில் நுட்பத்தை அறிந்திருந்தனர். மேலும் சுடுமண் சிற்பங்களை செய்யும் கலையை அறிந்திருந்தனர். ஓவியம் தீட்டப்பட்ட சுடுமண் பெண் சிற்பங்கள் நகைகள் மற்றும் அழகிய கூந்தலுடன் இருந்தது.
தற்கால வடக்கு ஈராக்கின் மேல் மெசொப்பொத்தேமியா பகுதியில் அசுன்னா பண்பாட்டின் புதிய கற்காலத்திய தொல்லியல் மேடுகளில் அழகுடன் கூடிய மட்பாண்டங்கள் பல்வேறு வடிவங்களில் அகழ்வாய்வுவில் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளது.
கிமு 5500 - 4800 காலத்திய கல்லறையில் கண்டெடுத்த மனித உடலில் சிவப்பு கனிம நிறமிகள் பூசப்பட்டிருந்தது. ஈமச்சடங்கின் போது இறந்த பெண் உடல் அருகே நகையணிகள் வைத்திருந்தனர்.
சுடுமண் களிமண்ணால் செய்யப்பட்டு, வண்ணம் தீட்டிய கருவுற்ற பெண்ணின் உருவம் ஹலாப் பண்பாட்டு தொல்லியல் களத்தில் கிடைத்துள்ளது.
இதற்கான கட்டடம் 1745 ஆம் ஆண்டில் காலனித்துவ இராணுவ வீரர்களால் ஐரோப்பிய பாணியில் கட்டப்பட்டதாகும். 1943 ஆம் ஆண்டில், இந்த கட்டிடம் இராணுவ பயிற்சி மையமாக பயன்படுத்தப்பட்டது (அப்போது வரை அந்தக் கட்டடம் ஜப்பானின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது). துணை ஜனாதிபதியான உமர் விராதிகுசுமா என்பவரால் இந்தக் கட்டடத்திற்கான முதல் அடிக்கல் 1993 நவம்பர் 14 ஆம் நாளன்று நடப்பட்டது. அது முதல் இந்த அருங்காட்சியகத்தின் வளர்ச்சி ஆரம்பனமாது. இந்த வளர்ச்சி ஏறக்குறைய இரண்டு ஆண்டுகள் தொடர்ந்து வந்தது. பின்னர் இந்த அருங்காட்சியகம் ஜனாதிபதி சுஹார்ட்டோவால் டிசம்பர் 18, 1995 ஆம் நாளன்று திறந்து வைக்கப்பட்டது.
பெம்பேலா டானா விமானப்படை அருங்காட்சியகம் இந்தோனேஷியாயாவில் பொகோர் என்னும் இடத்தில் உள்ள அருங்காட்சியகம் ஆகும். இது பெட்டா அருங்காட்சியகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. நாட்டிற்காக தம் பங்களிப்பினை நல்கி நாடு உருவாகக் காரணமாக இருந்த முன்னாள் படையினருக்கு அஞ்சலி செலுத்துவதற்காக இந்த அருங்காட்சியகம் நிறுவப்பட்டது. கூடுதலாக, இந்தோனேசியாவின் சுதந்திரப் போராட்டம் மற்றும் அதன் சுதந்திரத்தை நிறைவேற்றுவதற்கான தயாரிப்பு பற்றிய ஒரு கண்ணோட்டத்தையும் இந்த அருங்காட்சியகம் வழங்குகிறது.
இந்த அருங்காட்சியகத்தின் முக்கியமான காட்சிப்பொருள்களாக இங்குள்ள 14 டயோராமக்களைக் கூறலாம். அவை இந்தோனேசியாவின் மீது படையெடுத்த படையெடுப்பாளர்களைப் பற்றிய, அவர்களை எதிர்த்து இந்தோனேசியாவின் சுதந்திரத்தைப் பெற்றவை தொடர்பானதாக உள்ளன.
சான் பானிசிட்டர் கூடினஃபு ஓர் அமெரிக்கப் பேராசிரியர். இவர் திண்மநிலை இயற்பியலாளரும், நோபல் விருதாளரும் ஆவார். இவர் டெக்சசு ஆசுட்டினில் உள்ள தெக்சாசு பல்கலைக்கழகத்தில் இயந்திரப் பொறியியல் துறையிலும் பொருளறிவியல் துறையிலும் பேராசிரியராக உள்ளார். இவர் இலித்தியம் மின்மவணு மின்கலங்கள் பற்றிய ஆய்விற்கும் கூடினஃபு-கானமோரி விதிகளுக்கும் புகழ் பெற்றவர். இவர் இசுட்டான்லி விக்கிங்காம், அக்கிரா யோசினோ ஆகிய இருவரோடு சேர்ந்து, இலித்தியம்-மின்மவணு மின்கல வளர்ச்சிகளுக்காக செய்த ஆய்வுகளுக்காக 2019 ஆம் ஆண்டுக்கான வேதியியல் நோபல் பரிசை தனது 97-வது அகவையில் வென்றார். இவரே வரலாற்றில் மிகவும் வயதான காலத்தில் நோபல் பரிசு பெற்றவர் ஆவார்.
1856 ஆம் ஆண்டில் விக்டோரியா அணிக்குத் திரும்பி அதன் தலைவராக விளையாடினார். காலணிகளுக்கு இடையிலான பல போட்டிகளில் இவரின் தலைமையிலான அணி வெற்றி பெற்றது. 1858 ஆம் ஆண்டில் கால்பந்து துடுப்பாட்ட சங்கம் அமைப்பதற்காகவும் அதற்கான விதிமுறைகளை வகுப்பதற்காகவும் இவர் அழைக்கப்பட்டார். 1859 ஆம் ஆண்டில் ஆத்திரேலியவில் " மெல்போர்ன் கால்பந்து துடுப்பாட்ட சங்கம் " உருவானது. அதன் விதிகளை உருவாக்கிய குழுவில் இவரும் இருந்தார். இவரும் இவரின் உறவினர் எச். சி. ஏ. ஹாரிசனும் அந்த விளையாட்டினை வளர்ச்சி பெறச் செய்வதற்காக தலைவராகவும், நடுவர்கள் மற்றும் நிர்வாகிகளாகவும் பணியாற்றினர்.
வலதுகை மட்டையாளரும் வலதுகை மித வேகப் பந்துவீச்சாளருமான இவர் கேம்பிரிட்ஜ் துடுப்பாட்ட அணி, கெண்ட் மாகாணத் துடுப்பாட்ட அணி மற்றும் ஸ்பென்சர் வில்ஸ் துடுப்பாட்ட அணி ஆகிய அணிகளுக்காக விளையாடியுள்ளார். இதுவரை 37 முதல் தரத் துடுப்பாட்ட போட்டிகளில் விளையாடியுள்ள இவர் 602 ஓட்டங்களை எடுத்துள்ளார். அதில் ஒரு ஐம்ப்து ஓட்டங்களும் அடங்கும். பந்துவீச்சில் 1200 ஓட்டங்களுக்கும் அதிகமாக விட்டுக் கொடுத்து 130 இலக்கௌகளைக் கைப்பற்றியுள்ளார். அவரின் பந்துவீச்சு சராசரி 0.09 ஆக இருந்தது.
வில்ஸ் ஆகஸ்ட் 19, 1835 இல் பிரிட்டிஷ் காலணி ஆதிக்கத்தில் இருந்த மொலொன்கலோ சமவெளியில் பிறந்தார். தற்போது இந்த இடம் ஆத்திரேலியாவில் உள்ள நியூ சவுத் வேல்சில் உள்ளது. இவரின் பெற்றோரான ஹொரோசியோ மற்றும் எலிசபெத்திற்கு மூத்த மகனாகப் பிறந்தார்.
ருத்தேனியம் டிரை குளோரைடு சேர்மத்தை ஆக்சிசனேற்றம் செய்து ருத்தேனியம் ஆக்சைடு தயாரிக்கலாம். கிட்டத்தட்ட விகிதவியல் அளவுகளில் ருபீடியம் ஆக்சைடு ஒற்றை படிகங்கள் உருவாகின்றன. கடத்தும் முகவராக ஆக்சிசன் செயற்பட்டு வேதியியல் ஆவி போக்குவரத்து முறையில் மேற்கண்ட ஒற்றைப் படிகங்கள் கிடைக்கும் மின்னியல் ரீதியாக உறுதிப்படுத்தப்பட்ட ருத்தேனியம் டையாக்சைடு நீரேற்றின் திரவக்கூழை ருத்தேனியம் டெட்ராக்சைட்டின் தன்னியக்கக் குறைத்தல் வினையை பயன்படுத்துவதன் மூலம் தயாரிக்கலாம். இவ்வினையில் உருவாகும் விளைபொருள் துகள்களை 40 நானோ மீட்டர் – 160 நானோ மீட்டர் விட்டம் அளவுள்ள சீரான கோளங்களை உள்ளடக்கியதாக கட்டுப்படுத்தலாம்.
ருத்தேனியம் ஆக்சைடு ) என்பது 2 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். ருத்தேனியம் தனிமத்தின் மிகப் பொதுவான ஆக்சைடுகளில் ருத்தேனியம் ஆக்சைடும் ஒன்றாகும். இது கருப்பு நிறத்தில் ஒரு திண்மமாக கானப்படுகிறது. குளோரின் மற்றும் குளோரின் ஆக்சைடுகளை தயாரிக்க உதவும் மின் வினையூக்கியாக ருத்தேனியம் ஆக்சைடு பரவலாகப் பயன்படுகிறது. பல டையாக்சைடுகளைப் போல ருத்தேனியம் ஆக்சைடு உரூட்டைல் கட்டமைப்பை ஏற்றுக் கொள்கிறது.ருத்தேனியம் டையாக்சைடு என்ற பெயராலும் அழைக்கப்படுகிறது.
கண்ணாடி, ஒளியியல் கருவிகள், பீங்கான் போன்ற பயன்பாடுகளுக்கு ருத்தேனியம் ஆக்சைடின் கரையாத தன்மையும் வெப்ப இயங்கியல் ரீதியாக உயர் நிலைப்புத் தன்மையுடன் இருக்கும் பண்பும் மிகுந்த பயனளிக்கின்றன. நீரிய அமிலங்களில் மின்சுமையை நன்றாக சேமித்து வைக்கும் தன்மையை பெற்றுள்ளது. ஆக்சைடு உப்புகள் பொதுவாக மின்சாரத்தை கடத்தாது. இருப்பினும் சில பெரோவ்சிகைட்டு கட்டமைப்பிலுள்ள ஆக்சைடுகள் திண்ம ஆக்சைடு எரிபொருள் கலன்களின் எதிர்மின் முனைகளிலும், ஆக்சிசன் உற்பத்தி திட்டங்களிலும் பயன்படுகின்றன.
ஐதரசன் குளோரைடை ஆக்சிசனேற்றம் செய்து குளோரின் உற்பத்தி செய்யும் சுமிட்டோமோ- டீக்கன் செயல்முறையின் வினையூக்கியில் ருத்தேனியம் ஆக்சைடு முக்கிய அங்கமாக பயன்படுத்தப்படுகிறது .
2 சேர்மத்தை பல சூழ்நிலைகளில் வினையூக்கியாகப் பயன்படுத்தலாம். கார்பன் மோனாக்சைடும் ஐதரசனும் சேர்ந்த கலவையை நீர்ம ஐதரோகார்பனாக மாற்றும் பிசர்-டிராப்சு செயல்முறை, ஏபர்-போசுச் செயல்முறை மற்றும் பல்வேறு எரிபொருள் கலங்களின் மின்வாய்கள் போன்றவை சில குறிப்பிடத்தக்க வினைகள்.ஆகும்.
ருத்தேனியம் டையாக்சைடு 1200 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலையில் கொதிக்கிறது. இது எளிதில் தீப்பற்றாது. நீரில் கரையாது. கொதிநிலை வெப்பநிலையில் இது பதங்கமாகிறது.
பபிதா மேற்கு வங்கதேச மாவட்டமான ஜெஸ்சூரில் ஒரு படித்த குடும்பத்தில் பிறந்தார். அவரது தந்தை நிசாமுதீன் அதாப் அரசாங்க அதிகாரியாகவும், தாய் சகான் அரா பேகம் ஒரு மருத்துவராகவும் இருந்தனர். தந்தையின் வேலை காரணமாக அவர்கள் பாகர்காட்டில் இருந்தனர். இவரின் புனைபெயர் பாப்பி ஆகும். இவருக்கு மூன்று சகோதரிகள் மற்றும் மூன்று சகோதரர்கள் உள்ளனர். பபிதாவின் தாய் கொல்கத்தாவில் உள்ள லேடி பிராபோர்ன் கல்லூரியில் படித்தவர். 2004 ஆம் ஆண்டில் இன்டிபென்டன்ட் செய்தித்தாளுக்கு அளித்த பேட்டியில், பபிதா என்ற திரைப் பெயரை தனக்கு பரிந்துரைத்தவர் அப்சல் சவுத்ரி என்று கூறுகிறார். 2005 ஆம் ஆண்டில் டெய்லி ஸ்டார் உடனான மற்றொரு நேர்காணலில், சாகிர் எரைகான் முதலில் சோங்சார் படத்திற்காக தன்னை நடிக்க வைத்ததாக குறிப்பிடுகிறார். மேலும், எத்தேஷாமின் 'பிட்ச் தலா பாத்' திரைப்படத்தில் நடித்த பின்னர் பரிதா அக்தர், பபிதா என்ற பெயரை ஏற்றுக்கொண்டார்.
பரிதா அக்தர் பபிதா, என அழைக்கப்படும், பரிதா அக்தர் பாப்பி ஒரு வங்க தேசத் திரைப்பட நடிகை ஆவார். அவரது மேடைப் பெயரான பபிதாவால் மக்களிடம் நன்கு அறியப்படுகிறார். இவர் 1970 களில் வங்காளதேசப் படங்களில் நடித்த பிரபலமான நடிகையாக உள்ளார். 1943 ஆம் ஆண்டு வங்காள பஞ்சத்தைப் பற்றிய ஒரு புதிய தழுவலான சத்யஜித் ரேயின் அஷானி சங்கத் என்ற திரைப்படத்தில் இவர் நடித்துள்ளதால் மிகவும் பிரபலமானவராக உள்ளார். 1973 ஆம் ஆண்டில் 23 வது பெர்லின் சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் கோல்டன் பியர் பரிசை அத் திரைப்படத்தில் நடித்ததற்காக பெற்றுள்ளார். மேலும் இவர் 1970 முதல் 1990 வரை உள்ள காலத்தில் வங்க தேசப் படங்களில் முக்கிய நடிகையாக செயல்பட்டார்.
இவருக்கு மூன்று சகோதரிகள் மற்றும் மூன்று சகோதரர்கள் உள்ளனர். அவர்களில் மூத்த சகோதரி சுச்சந்தா ஒரு பிரபல திரைப்பட நடிகையாவார். மூத்த சகோதரர் ஷாஹிதுல் இஸ்லாம் ஒரு மின் பொறியாளராகவும், மற்றொரு சகோதரர் இக்பால் இஸ்லாம் ஒரு பைலட் அதிகாரியாகவும் உள்ளனர். இவரது இளைய சகோதரி சம்பா ஒரு திரைப்பட நடிகை ஆவார். இவருடைய இளைய சகோதரர், ஃபெர்டஸ் இஸ்லாம் தற்போது அமெரிக்காவில் வசித்து வருகிறார்.
பபிதாவின் மைத்துனர் ஜாஹிர் ரைஹான் தனது ஜால்டி சூரஜ் கா நிச்சே திரைப்படத்திற்காக இவரை முதலில் நடிக்க வைத்தார். அத் திரைப்படம் நிறைவடையவில்லை. அதனால் டாக்கா திரையுலகில் ஒரு இடைவெளியைக் கண்டார். அவரது முதல் வெளியிடப்பட்ட திரைப்படம் ஷேஷ் போர்ஜோன்டோ ஆகும்.
பாரம்பரியமிக்க இந்த கல்லூரியின் வரலாறு பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் இருந்து தொடங்குகிறது. பாரிஸ் மாநகரத்தில் இருந்து இந்தியாவிற்கு அருட்தொண்டாற்ற வந்த அருட்தந்தையர் பலரின் முயற்சியால் 1868 ஆம் ஆண்டு முதன்முதலில் புனித வளனார் மேல்நிலைப்பள்ளி, கடலூர் மாவட்டத்தில் தொடங்கப்பட்டது. பின்னர் 1884 ஆம் ஆண்டு அந்த பள்ளி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரியாக தரம் உயர்த்தப்பட்டது. அப்போதைய பள்ளி செயலாளராக இருந்த அருட்தந்தை தர்பேஸ் அவர்கள் இந்த உயர்நிலைப்பள்ளி, கல்லூரியாக உயர்த்தப்படுவதற்க்கும் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைவதற்கும் காரணமானவர் ஆவார்.
பிரிக்கப்படாத தென்னாற்காடு மாவட்டத்தின் மாவட்ட கணக்காயர் இன் குறிப்பின்படி அந்த காலகட்டத்தில் புனித வளனார் கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரியே அந்த மாவட்டத்தில் இருந்த ஒரே கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி என அறியமுடியுகிறது. ஆனால் 1909ஆம் ஆண்டு நிர்வாகம் மற்றும் நிதிப்பற்றாக்குறை காரணமாக இக்கல்லூரி உயர்நிலைப் பள்ளியாக தரம் குறைக்கப்பட்டது. அதிலிருந்து மறுபடியும் கல்லூரியாக உயர்த்துவதற்கு பள்ளி நிர்வாகம் மற்றும் அருட் சகோதரர்கள் பல்வேறு முயற்சியில் ஈடுபட்டனர். அதன்படி 1991ம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் 13ஆம் தேதி முதல் உயர்திரு அருட்தந்தை ஆர் இரட்சகர் அவர்களின் முயற்சியால் இந்த கல்லூரி மறுபடியும் அப்போதைய தமிழ்நாட்டின் கவர்னரான பீஷ்மா நரேன் சிங் அவர்களால் தொடங்கி வைக்கப்பட்டது.
2008 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் எட்டாம் தேதி புனித வளனார் கலை அறிவியல் கல்லூரி திருவள்ளுவர் பல்கலைக் கழகத்துடன் நிரந்தரமாக இணைக்கப்பெற்றது. மேலும் பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவினரால் 2008 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் ஒன்பதாம் தேதி தன்னாட்சி அந்தஸ்து பெற்றது. மேலும் 2015 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 28ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 28ம் தேதி 12 குறீயிட்டினைப் பெற்றது. 2017ம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் 22 ஆம் தேதி தன்னாட்சி கல்லூரிகளுக்கான தேசிய மதிப்பீடு மற்றும் தரச்சான்று அவையால் ஏ தர சான்றிதழ் பெற்றது. தற்போதைய கல்லூரி செயலாளர் அருட்திரு ஜி பீட்டர் ராஜேந்திரம் அவர்கள் தலைமையில், இக்கல்லூரி இயங்கி வருகிறது.
புனித வளனார் கலை அறிவியல் கல்லூரியில் இளங்கலை மற்றும் முதுகலை பட்டப்படிப்பு மட்டுமல்லாது விளையாட்டு, தொலைதூரக்கல்வி, ஆலோசனை மையம், பெண்கள் நலன் மற்றும் மாணவர் சங்கம் போன்றவைகளின் மூலம் சேவைகள் வழங்கப்படுகிறது.
மேலும் 1996 ஆம் ஆண்டு கல்லூரி ஆரம்பிக்கப்பட்ட புதிதில் கிட்டத்தட்ட ஆயிரத்து 150 க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களுடன் மாணவர்கள் மற்றும் ஆசிரியர்கள் பயன் பெறும் வகையில் நூலகம் அமைக்கப்பட்டது. ஒவ்வொரு வருடமும் புத்தகங்களின் எண்ணிக்கை, நாளிதழ்கள் மற்றும் தினசரி நாளிதழ்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து 2006 ஆம் ஆண்டு நூலகத்திற்கு என தனி கட்டிடம் அமைக்கப்பட்டது. தற்சமயம் 31,500 க்கும் மேற்பட்ட நூல்கள், 72 சஞ்சிகைகள் மற்றும் 8 தினசரி நாளிதழ்கள் வாங்கப்பட்டு கல்லூரி மாணவர்கள் மற்றும் ஆசிரியர்கள் பயன் படுத்தப்படுகிறது.
புனித வளனார் கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி அல்லது செயின்ட் ஜோசப் கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி தமிழ்நாட்டின் கடலூர் மாவட்டத்தில் இயங்கிவரும் தன்னாட்சி பெற்ற கலைக் கல்லூரி ஆகும். 1991ம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட இக்கல்லூரியானது, தற்போது திருவள்ளுவர் பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. கலை, அறிவியல் மற்றும் பொருளாதார பிரிவுகளில் இளங்கலை, முதுகலை மற்றும் முனைவர் பட்டப் படிப்புகளை இக்கல்லூரி கற்பித்து வருகிறது.
கணிதம், இயற்பியல், வேதியியல், கணினி அறிவியல், உயிரியல், உயிர்வேதியியல், நுண்ணுயிரியல், புள்ளியியல், உயிர்வேதியியல், விலங்கியல், கணினி பயன்பாடுகள், உளவியல் போன்ற அறிவியல் படிப்புகளில் இளங்கலை பட்டமும், முதுகலை பட்டமும் பெற வகுப்புகள் நடைபெறுகின்றன.
பொருளாதாரம், வங்கி மேலாண்மை, வணிக மேலாண்மை, வணிகவியல், வரலாறு, ஆங்கிலம், தமிழ், கணினி பயன்பாடு, உளவியல், சமூக சேவை போன்ற கலை மற்றும் வணிக பிரிவுகளில், இளங்கலைப் பட்டத்திற்கும், முதுகலைப் பட்டத்திற்கும் பயிற்றுவிக்கப் படுகின்றன.
ஆண்கள், பெண்கள் என இருபாலரும் பயிலும் இந்த கல்லூரியில் கலை அறிவியல் மற்றும் பொருளாதாரம் போன்ற துறைகளில் இளங்கலை முதுகலை மற்றும் முனைவர் பட்ட பிரிவுகளில் பாடங்கள் கற்பிக்கப்படுகின்றன.
சமகால ஓவியம் என்பது, இருபதாம் நூற்றாண்டின் பின்னரைப் பகுதியிலும், இருபத்தோராம் நூற்றாண்டிலும் உருவாக்கப்பட்ட தற்கால ஓவியத்தைக் குறிக்கிறது. சமகால ஓவியர்கள், உலக மட்டத்துச் செல்வாக்குக்கு உட்பட்டதும், பண்பாட்டுப் பல்வகைமை கொண்டதும், தொழிநுட்ப அடிப்படையில் முன்னேறியதுமான ஒரு உலகில் வேலை செய்கின்றனர். இவர்களுடைய ஓவியங்கள், பொருட்கள், வழிமுறைகள், கருத்துருக்கள், எண்ணப் பொருள்கள் போன்றவற்றின் இயங்குநிலையில் உள்ள சேர்க்கையாக உள்ளது. இவற்றிடையேயான எல்லைகள் தொடர்ந்தும் மாறிக்கொண்டிருக்கும் நிலை காணப்படுகின்றது. பல்வகைப்பட்டனவும், வேறுபட்ட கோட்பாட்டுக் கூறுகளை உள்ளடக்கியனவுமான சமகால ஓவியங்களை முழுமையாக நோக்கும்போது அவற்றில் சீர்மைத்தன்மை, ஒழுங்குபடுத்தும் கொள்கை, கருத்தியல் என்பன குறைவாகக் காணப்படுகின்றன. சமகால ஓவியம், தனிப்பட்ட மற்றும் பண்பாட்டு அடையளம், குடும்பம், சமுதாயம், தேசம் போன்ற பெரிய சூழல்சார்ந்த விடயங்களைக் கவனத்தில் எடுக்கும் பண்பாட்டு கருத்தாடல்களின் ஒரு பகுதியாக இருக்கின்றது.
சிலர், சமகால ஓவியம் என்பது நம்முடைய காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட ஓவியம் என வரைவிலக்கணம் தருகின்றனர். இங்கே "நம்முடைய காலம்" என்பது, "நமது ஆயுட் காலம்" என்பதிலிருந்து வேறுபட்டது என்பது கவனத்தில் கொள்ளவேண்டியது. எனினும், இந்தப் பொதுமைப்படுத்திய வரைவிலக்கணம் சிறப்பு வரையறைகளுக்கு உட்பட்டது.
ஆங்கிலம், தமிழ் மற்றும் வேறு பல மொழிகளில் "சமகாலம்" என்பதையும், "நவீனம்" என்பதையும் ஒத்த பொருள் கொண்டனவாகவே பொதுவாகப் புரிந்துகொள்கின்றனர். இதனால் சிறப்புத் துறையறிவு இல்லாதவர்கள் நவீன ஓவியம், சமகால ஓவியம் என்னும் இரண்டையும் ஒன்றுடன் ஒன்று குழப்பிக்கொள்ளும் நிலை ஏற்படலாம்.
பாரத்பென்சு என்ற வர்த்தக பெயரானது சென்னையில் பெப்ரவரி 17,2011 ல் டெய்ம்லர் நிறுவனத்தின் தலைவரான அறிமுகப்படுத்தினார். மேலும். சென்னையில் தயாரிக்கப்பட்ட முதல் வணிக பயன்பாட்டுக்கான முதல் சரக்கு வாகனம் சனவரி 4,2012 டெல்லியில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டது. தனது சக போட்டியாளர்களான அசோக் லேலண்ட் மற்றும் டாடா மோட்டார்ஸ் போன்ற இந்திய நிறுவனங்களுக்கும், சர்வதேச நிறுவன கூட்டிணைப்பான வால்வோ -எய்கர் வர்த்தக வாகனங்கள் போன்ற நிறுவனங்களுக்கும் மத்தியில் தனகக்கான சந்தையைக் கவரும் விதமாக ஒரே ஆண்டுற்குள் தனது வாகனத்தை தயாரித்து அதை காட்சிப்படுத்தியது சிறந்த முடிவாக கருதப்பட்டது. மேலும் 25டன் முதல் 31 டன் சுமை இழுக்கும் திறன் கொண்ட பிரிவில் 3 புதிய டிரக் மாடல்களை இந்திய வாகனச்சந்தையில் முதலாவதாக விற்பனைக்கு கொண்டு வந்தது.