polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ஆண்டுகள் செல்லச் செல்ல, வயதின் காரணமாகவும், காவல்துறையினரால் கொல்லப்பட்டதின் காரணமாகவும், வீரப்பனின் கூட்டாளிகளின் எண்ணிக்கை நான்காக குறைந்தது.
பின்னர் தன் சட்டபூர்வமற்ற தொழிலுக்கு இடையூறு விளைவிப்பதாக நினைத்து, பத்திற்கும் மேற்பட்ட காவல்துறையினரையும், பழங்குடி மக்களையும் கொன்றார்.
நக்கீரன் இதழாசிரியர் இரா. கோபால், வீரப்பனை சந்தித்தப் பின் வெளியிட்ட காணொளியில், வீரப்பன் தான் 120 பேரைக் கொன்றதாகக் கூறியுள்ளார்.
இது தென் ஆப்பிரிக்காவின் முக்கிய நீர் சேமிக்கும் பகுதியாக இருப்பதால் இது தென் ஆப்பிரிக்க பொருளாதாரத்தில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. இது நாட்டின் வேளாண்மை, தொழிற்சாலை மற்றும் சுரங்க தொழிலுக்கு உதவி செய்கிறது. இதில் உதவி செய்ய இரு பெரிய நீர் மேலாண்மை திட்டங்கள் உருவாக்கப் பட்டது. ஆரஞ்சு ஆறு திட்டம் மற்றும் லெஸோதோ உயர்நில நீர் திட்டம் ஆகும். வரலாற்று பூர்வமாக இந்த ஆறு தென் ஆப்பிரிக்காவின் வைர தேடலில் முக்கிய பங்கு வகித்துள்ளது. ஏனெனில் முதல் வைரம் இவ்வாற்றின் வண்டல் மண்ணில்தான் கண்டுபிடிக்கப் பட்டது. இன்று இந்த ஆறைச் சுற்றிலும் நெடுக அநேக வைரச் சுரங்கங்கள் உள்ளன. காட்டு விலங்குகள் இல்லாததாலும் கோடையில் அதிக அளவு நீர் இருப்பதாலும் இந்த ஆறு பொழுது போக்கு அம்சமாக அநேக நிறுவனங்களால் உபயோகப் படுத்தப் படுகிறது.
கடைசி கட்டமாக தனது ஓட்டத்தில் 800கி.மீல் ஆரஞ்சு ஆறு பல இடையிட்ட நீரோட்டங்கள் மற்றும் பெரிய காட்டாறுகளைச் சந்திக்கிறது. இந்த இடத்தில் மறுபடியும் ஆரஞ்சு ஆறு ஆழமாக உருவாக்கப் பட்டுள்ளது. இந்த ஆற்றுப் பகுதியில் தான் ஆக்ரபிஸ் நீர்வீழ்ச்சி காணப்படுகிறது, இங்கு ஆறு 122 மீட்டர் நீர் வீழ்ச்சியாக இறங்கி 26 கி.மீ தூரத்திற்கு செல்லுகிறது. இது நாம்பியாவில் உள்ள ஆரஞ்சுமண்ட் என்ற சிறிய நகரத்திற்கும் தென் ஆப்பிரிக்காவில் உள்ள அலெக்ஸாண்டர் வளைகுடாவிற்கும் இடையில் அட்லாண்டிக் பெருங்கடலில் கலக்கிறது. இது முழுவதுமாக நீரோடைகள் மற்றும் மணற் திட்டுகளால் உருவாக்கப் பட்டுள்ளது எனவே போக்குவரத்திற்கு சாதகமானது அல்ல.
வறண்ட குளிர் காலங்களில் இந்த ஆறு தண்ணீர் வற்றி காணப்படும். காரணம் அதி வேக ஓட்டம் மற்றும் அதிவேகமாக நீர் நீராவியாக மாறுவதுதான். இந்த ஆறு ஆரம்பிக்கும் இடத்தில் மழைவீழ்ச்சி ஒரு வருடத்திற்கு 2.000 மி.மீ ஆகும் ஆனால் மேற்கு நோக்கி ஆறு செல்ல செல்ல இந்த மழை அளவு குறைந்து வருடத்திற்கு 50மி.மீ க்கு குறைந்து விடுகிறது. மழை காலங்களில் இந்த ஆரஞ்சு ஆறானது மூர்க்கமான காபி வண்ண பெரும் நீரோட்டமாக மாறும். அப்போது அது கொண்டு வருகிற வண்டல் படிவுகள் அங்கு நடைபெறக் கூடிய எல்லா பொறியியல் வேலைக்கும் ஒரு நீண்ட கால அச்சிறுத்தலாக இருந்து வருகிறது.
சுதந்திர மாகாணத்தின் மேற்கிலும் கிம்பெர்லிக்கு தென்மேற்கிலும் ஆரஞ்சு ஆறு தனது முதல் உப ஆறு அல்லது கிளை ஆறான வால் ஆறைச் சந்திக்கிறது, இந்த ஆறே கிட்டத்தட்ட மாகாணத்தின் வட எல்லையை உருவாக்குகிறது. இங்கிருந்து மேற்கு நோக்கி தென் கலாஹரி பகுதியில் உள்ள வனப் பகுதிகளுக்குச் சென்று நமிபியா ஆறை 200 தீர்க்க ரேகையில் சந்திக்கிறது. இக்கிருந்து மறுபடியும் 550 கி.மீ மேற்கு புறமாக ஓடி இந்த மாகாணத்திற்கும் நாம்பியாவின் ஐகாரஸ் பகுதிக்கும் சர்வதேச எல்லையை உருவாக்குகிறது. எல்லையில் இந்த ஆறு வியூல்ஸ்ட்ரிஃப் என்ற நகரை கடந்து செல்கிறது.
ஆங்கிலேய காலனி ஆட்சிக்கு முன்பாக இங்கு வாழ்ந்தவர்கள் இதை காரியப் என்று அழைத்தார்கள். முந்தைய டச்சு பெயர் க்ரூடே ஆறு அர்த்தம் பெரிய ஆறு ஆகும். இது பின்னாளில் டச்சு கிழக்கு இந்திய கம்பெனியின் படைத் தளபதி கர்னல் இராபர்ட் கார்டன் என்பவரால் ஆரஞ்சு ஆறு எனப் பெயரிடப் பட்டது. 1779 இல் இவர் இந்த ஆறு பாயும் உள்நாட்டு பகுதிக்குள் செல்லும் போது வில்லியம் வி ஆரஞ்சு என்பவரின் நினைவாக இதை ஆரஞ்சு ஆறு என அழைத்தார். ஆனால் அநேகர் தவறாக இந்த ஆறு அதனுடைய வண்ணத்தினால் இவ்வாறு அழைக்கப் படுவதாக தவறாகக் கருதுகின்றனர்.
ஆரஞ்சு ஆறு இந்திய பெருங்கடலுக்குத் தெற்காக 193கி.மீ தொலைவில் 3000 மீ உயரத்தில், ட்ராகன்ஸ்பெர்க் என்ற மலையில் எழும்பி உருவாகி தென் ஆப்பிரிக்கா மற்றும் லெஸோதோ எல்லைகளை ஒட்டி ஒடுகிறது. லெஸோதோ விற்குள் செல்லும் போது இது செங்கு என்ற பெயரால் அழைக்கப் படுகிறது. இந்த ஆற்றின் ஒரு பகுதி மிக உயரமாக இருப்பதால் குளிர் காலங்களில் உறைந்து விடும் விளைவு ஆற்றின் கரையோர கீழ் பகுதிகளில் நீரற்ற வறட்சியை உருவாக்குகிறது இதனால் ஆடுகளும் கால்நடைகளும் அதிகம் பாதிக்கப் படுகிறது.
பின் இந்த ஆறு தென் ஆப்பிரிக்காவில் மேற்கு நோக்கி ஓடி தென் மேற்கு எல்லைகளை உருவாக்குகிறது. இந்த பகுதியில் முதலில் இந்த ஆறு கரியெப் அணைக்கட்டுக்குள் செல்லும். அதன் பிறகு வாண்டர்க்லூஃப் அணைக்குச் செல்லும். லெஸோதோ எல்லையிலிருந்து இந்த அணையின் கீழே வரை ஆற்றின் கரை ஆழமாக அமைக்கப் பட்டுள்ளது. இதற்கு கீழே நிலமானது தட்டையாக உள்ளது. இங்கு ஆற்றின் நீரானது பாசனத்திற்கு அதிக அளவு உபயோகப் படுத்தப் படுகிறது.
இடைக்காலத்தில் "ஃபிளாண்டர்சு கவுன்ட்டி" என்பது கிபி 900இல் டோவர் நீரிணையிலிருந்து செல்ட் ஆறு கயவாய் வரை இருந்த பகுதியாகும்; இது மேலும் விரிவாக்கப்பட்டது. இந்த கவுண்ட்டி தற்போதைய பெல்ஜியத்தில் உள்ள கிழக்கு பிளாண்டர்சையும் மேற்கு பிளாண்டர்சையும் ஒன்றுசேர்த்தப் பகுதியுடன் அடுத்துள்ள பிரான்சு, நெதர்லாந்து பகுதிகளும் இணைந்தது. பழைய நிலப்பகுதி வரையறை இன்னமும் பொருந்தும் என்றாலும் பிளாண்டர்சு என்ற சொல் 19ஆம், 20ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இடச்சு பேசும் மியூசே ஆறு வரையான அனைத்துப் பகுதிகளையுமே குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படலாயிற்று. தவிரவும் பிளெமிசக் கலை என்பது இடச்சு பேசும் மக்களின் கலை என்பதாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. 20ஆம் நூற்றாண்டில் மேற்கொள்ளப்பட்ட நிர்வாகச் சீர்திருத்தற்கப்பால் பெல்ஜிய நாட்டினுள் உள்ள பிளாண்டர்சு பகுதி இரண்டு அரசியல் அமைப்புகளாக வரையறுக்கப்பட்டன.: "பிளெமிச சமூகம்" , "பிளெமிச மண்டலம்" . இவை இரண்டும் இணைக்கப்பட்டன, இருப்பினும் புவியியல்படி பிளெமிச சமூகம் பிரசெல்சை உள்ளடக்கும், பிளெமிச மண்டலம் உள்ளடக்காது.
எந்த வரையறையானாலும், பிளாண்டர்சு ஐரோப்பிய வரலாற்றில் முதன்மையாக இருந்துள்ளது. நடுக்காலத்தின் பிற்பகுதியில் கென்ட், புர்ஜெசு, ஆண்ட்வெர்ப், பிரசெல்சு போன்ற நகரங்கள் ஐரோப்பாவின் மிகவும் செல்வச்செழிப்புள்ள நகரியமாக்கப்பட்டவையாக விளங்கின. அடுத்துள்ள பகுதிகளிலிருந்த கம்பளியை நெய்து துணித் தயாரித்தன; உள்நாட்டுத் தேவைகளுக்கு மட்டுமன்றி ஏற்றுமதியும் செய்தன. இதனால் மிகவும் உயர்தர பண்பாடு உருவானது; கலை, கட்டிடக்கலை ஆகியவற்றில் இத்தாலிக்கு இணையான மேம்பாட்டை எட்டியிருந்தது. 19ஆம் நூற்றாண்டின் தொழிற்புரட்சி மையங்களில் ஒன்றாக பெல்ஜியம் விளங்கியது. இதற்கு முன்பே பிளாண்டர்சை பிரான்சியம் பேசிய வல்லோனியா கைப்பற்றியது. 20ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் பிளாண்டர்சின் பொருளியல் விரைவாக வளர்ந்தது. இன்றைய நாளில் பிளாண்டர்சு குறிப்பிடத்தகளவில் தெற்கத்தியப் பகுதிகளை விட செல்வச் செழிப்புடன் உள்ளது. பொதுவாகவும் ஐரோப்பா மற்றும் உலகின் செல்வமிக்க பகுதிகளில் ஒன்றாக விளங்குகின்றது.
பிளாண்டர்சு இடச்சு மொழி-பேசும் பெல்ஜியத்தின் வடபகுதியாகும். பண்பாடு, மொழி, அரசியல், வரலாற்றினபடி பல்வேறு வரையறைகள் உள்ளன. இது பெல்ஜியத்தின் மூன்று சமூகங்களில் ஒன்றாகும். இப்பகுதி நபர்கள் பிளெமிங் எனப்படுகின்றனர்; இப்பகுதியைக் குறிக்கும் உருச்சொல் ஃபிளம்மியர் ஆகும். பிளாண்டர்சின் அலுவல்முறைத் தலைநகரம் பிரசெல்சு ஆகும்; இருப்பினும் பிரசெல்சுக்குத் தனியான மண்டல அரசு உள்ளது. பிளாண்டர்சின் அரசு பிளம்மியர் வாழ்க்கை குறித்த, பண்பாடு, கல்வி போன்ற, விவகாரங்களை மட்டுமே பிரசெல்சில் மேற்பார்வையிடுகிறது.
கர்ட் லெவின் ஒரு ஜெர்மானிய-அமெரிக்க உளவியலாளர் ஆவார். இவர் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் சமூக, நிறுவன மற்றும் பயன்பாட்டு உளவியலின் முன்னோடிகளில் ஒருவராவார். அவரது பிறந்த நாட்டில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்ட லெவின், தனக்கென ஒரு புதிய வாழ்வை உருவாக்கியிருந்தார். அவர் தன்னையும் தனது பங்களிப்புகளையும் மூன்று பகுப்பாய்வுகளுக்குள் வரையறுத்துக் கொண்டார்: பயன்பாட்டு ஆராய்ச்சி, செயல் ஆராய்ச்சி மற்றும் குழு தொடர்பு ஆகியவை அவர் தேர்ந்தெடுத்த பகுதிகளாகும். இவற்றில் தகவல் தொடர்புத் துறையில் அவரது பிரதானமான கொடைகள் இருந்தன எனலாம்.
லெவின் பெரும்பாலும் "சமூக உளவியல் பிரிவின் நிறுவனர்" என்று அங்கீகரிக்கப்படுகிறார். இவர் தான் முதன் முதலில் குழு இயக்கவியல் மற்றும் நிறுவன மேம்பாடு குறித்த ஆய்வுகளை மேற்கொண்டவராவார். 2002 ஆம் ஆண்டில் பொது உளவியல் பார்வை இதழால் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வொன்றில் கர்ட் லெவின் மிகவும் அதிகமாகக் குறிப்பிடப்பட்ட 20 ஆம் நூற்றாண்டு உளவியலாளர்களின் வரிசையில் 18 ஆம் இடத்தைப் பெற்றுள்ளார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
1970 ஆம் ஆண்டின் ஒசாக்கா அமைப்பு பிரித்தானியக் கட்டிடக்கலைஞரான “ரிச்சார்ட் ரோஜர்சு” என்பவரால் பாராட்டப்பட்டது. 1971 இல் ரோஜர்சும், பியானோவும் சேர்ந்து “பியானோ அன்ட் ரோஜர்சு” என்னும் நிறுவனத்தை உருவாக்கி 1971 இலிருந்து 1977 வரை ஒன்றாகப் பணியாற்றினர். இந்த நிறுவனம் ஈடுபட்ட முதல் திட்டம், இத்தாலியத் தளவாட நிறுவனம் பி & பி இத்தாலியாவுக்காக இத்தாலியின் கோமோவில் உள்ள நோவேட்ரேட் என்னும் இடத்தில் கட்டிய கட்டிடம் ஆகும். இக்கட்டிடம் தொங்க விடப்பட்ட கொள்கலனையும், திறந்த தாங்கும் கட்டமைப்பையும் கொண்டிருந்தது. கட்டிடத்தின் வெளிப் பகுதியில் இருந்த வெப்பமாக்குவதற்கும், நீர் வழங்குவதற்குமான குழாய்களுக்குப் பிரகாசமான நிறங்கள் பூசப்பட்டிருந்தன. இந்த வழமைக்கு மாறான அம்சங்கள் கட்டிடக்கலை உலகில் பெருமளவு கவனத்துக்கு உள்ளானதுடன், பொம்பிடூ மையத்தை வடிவமைப்பதற்கான போட்டியில் பியானோ & ரோஜர்சு நிறுவனம் தெரிவு செய்யப்படுவதில் நடுவர்கள் மத்தியில் செல்வாக்கும் செலுத்தியிருந்தது.
பியானோ இத்தாலியின் செனோவா நகரில், கட்டுமானத் தொழில் சார்ந்த ஒரு குடும்பத்தில் பிறந்தார். பியானோவின் பாட்டனார் ஒரு கற்கட்டுமானத் தொழிலைத் தொடங்கி நடத்தி வந்தார், அதை பியானோவின் தந்தை கார்லோ பியானோவும் பாட்டனாரின் மூன்று உடன்பிறந்தோரும் இணைந்து விரிவாக்கினர். தந்தையார் ஓய்வுபெற்ற பின்னர், ரென்சோவின் மூத்த தமையன் எர்மானோ தொழிலைப் பொறுப்பேற்றார். எர்மானோ செனோவாப் பல்கலைக் கழகத்தில் பொறியல் கல்வி கற்றவர். ரென்சோ மிலான் பல்தொழில்நுட்பப் பல்கலைக்கழகத்தில் கட்டிடக்கலை பயின்றார். ‘’கியுசெப்பே கிரிபினி’’ என்பவரின் கீழ் மட்டு ஒருங்கிணைப்பு பற்றிய ஆய்வுடன், 1964 இல் பட்டம் பெற்றார். பின்னர், இவர் இலகு கட்டமைப்புகள், அடிப்படைக் கட்டிடங்கள் தொடர்பான சோதனைகளில் ஈடுபட்டார்.
ரென்சோ பியானோ ஒரு இத்தாலியக் கட்டிடக்கலைஞரும் பொறியாளரும் ஆவார். பாரிசில் உள்ள ஜார்ச் பொம்பிடோ மையம் , இலண்டனில் உள்ள “த சார்ட்” , நியூயார்க் நகரத்தில் உள்ள அமெரிக்கக் கலைக்கான விட்னி அருங்காட்சியகம் என்பன இவர் வடிவமைத்த கட்டிடங்களுள் அடங்கும். 1998 ஆம் ஆண்டுக்கான கட்டிடக்கலைக்கான பிரிட்ஸ்கர் பரிசு இவருக்கு வழங்கப்பட்டது.
இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகத்தின் முதல் தலைமை இயக்குனர் சர் அலெக்சாண்டர் கன்னிங்காம் தலைமையிலான அகழ்வாய்வுவில் கண்டுடெத்த தொல்பொருட்களைக் கொண்டு, சர் ஜான் மார்ஷல் எனும் தொல்லியல் அறிஞர், சாரநாத் , ஆக்ரா , அஜ்மீர் , தில்லி செங்கோட்டை , பிஜப்பூர் , நாளந்தா மற்றும் சாஞ்சி போன்ற இடங்களில் பிரித்தானிய இந்திய அரசின் தொல்பொருள் அருங்காட்சியகங்களை அமைத்தார்.
இந்தியத் தொல்லியல் துறையின் அருங்காட்சியகங்கள், இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகத்தின் முதல் தொல்பொருள் அருங்காட்சியகம், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆசிய சமூக நிறுவனத்தினரால், 1814ல் கொல்கத்தா வில்லியம் கோட்டையில் இந்தியாவில் கம்பெனி ஆட்சியின் போது நிறுவப்பட்டது.
இந்தியத் தொல்லியல் துறையின் அருங்காட்சியகப் பிரிவு, வடக்கு மண்டலம், தெற்கு மண்டலம், கிழக்கு மண்டலம் மற்றும் மேற்கு மண்டலம் என நான்கு மண்டலங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகம், இந்தியாவில் 44 இடங்களில் தொல்பொருட்கள் மற்றும் பண்பாட்டு நினைவுச் சின்னங்களைக் கொண்ட அருங்காட்சியகங்களில் அமைத்துப் பராமரித்து வருகிறது.
அம்பேத்கர் எழுதிய சாதி ஒழிப்பு நூலுக்கு, சூலை 1936ல், ஹரிஜன் எனும் வாரந்திர செய்தி இதழில் நியாய நிருபணம்' எனும் தலைப்பில், அம்பேத்கருக்கு மறுப்புக் கடிதம் எழுதியிருந்தார்.
பிரித்தானிய இந்தியா ஆட்சியில், லாகூரில் செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்த சாதிய அமைப்பு ஒழிப்புச் சங்கத்தின் செயலாளர், அம்பேத்கருக்கு 12 டிசம்பர் 1935ல் எழுதிய கடிதத்தில், 1936ல் சாதிய அமைப்பு ஒழிப்புச் சங்கத்தின், லாகூர் மாநாட்டில், இந்தியாவில் சாதிய அமைப்பு எனும் தலைப்பில் அம்பேத்கரை உரையாற்ற வேண்டினர். லாகூர் மாநாட்டில் அம்பேத்கர் ஆற்ற வேண்டிய உரையை முன்னதாக சாதிய ஒழிப்பு எனும் தலைப்பில் கட்டுரையாக எழுதி மாநாட்டு அமைப்பாளர்களுக்கு முன்னதாக அனுப்பிவைத்தார்.
இதனை கவனமாக கருத்தில் கொண்ட, மாநாட்டு விழாக் குழுவினர், சாதிய அமைப்பு ஒழிப்பு மாநாட்டையே ரத்து செய்து விட்டு, அம்பேத்கருக்கு அனுப்பட்ட, அழைப்புக் கடிதத்தையும் திரும்பப் பெற்றனர். இருப்பினும் அம்பேத்கர் தான் லாகூர் மாநாட்டில் உரையாற்றுவதற்கு எழுதி வைத்திருந்த சாதிய ஒழிப்பு உரையை, தன் சொந்த செலவில், 15 மே 1936ல் ஆங்கில மொழியில் எனும் தலைப்பில் நூலாக வெளியிட்டார்.
இந்நூலில் அம்பேத்கர், இந்து சமயத்தில் காலம்காலமாக வழக்கத்தில் உள்ள வர்ணாசிரம தர்மத்தையும்; பழமையான இந்து சாத்திரங்களையும் மிகக் கடுமையாக சாடியிருந்தார். சமபந்தி உணவு உண்ணும் முறை மற்றும் சாதிக்கலப்பு திருமணங்கள் முறைகள், சாதிய அமைப்புகளை ஒழிக்க போதுமானதல்ல என்றும், இந்து சமயத்தில் வர்ணங்களை வலியுறுத்தும் சாத்திரங்களையும்; சாதிய முறைகளையும் சட்டப்படி ஒழிக்க வேண்டுமென அம்பேத்கர் வலியுறுத்தினார்.
அம்பேத்கரின் கட்டுரையில் இந்து சமயத்திற்கு எதிராக அதிக அளவில் கடுமையான விமர்சனங்களும்; வெறுப்பு நிறைந்த உள்ளடக்கங்களும் இருப்பதாக மாநாட்டு அமைப்பாளர்கள் சிலர் கருதினர். எனவே மாநாட்டு விழாக் குழுவினர், அம்பேத்கரிடம், கட்டுரையில் இந்து சமயம் குறித்து சகித்துக் கொள்ள முடியாத அளவில் விமர்சனங்கள் உள்ளதால் அவற்றை நீக்கி விடுமாறு கேட்டு கடிதம் எழுதினர்.
சாதி ஒழிப்பு இந்தியாவில் தீண்டாமை மற்றும் சாதி அமைப்புகளை ஒழிப்பதற்காக, அம்பேத்கர் எழுதிய கட்டுரையைத் தொகுத்து, 1936ல் இந்நூல் வெளியிடப்பட்டது. இந்நூலை அம்பேத்கர் வெளியிட்டார்.
ரவி கவலையற்ற இளைஞன். அவர் தனது தந்தையிடம் இரண்டு மணி நேரத்தில் பத்தாயிரத்தை ஒரு லட்சமாக மாற்ற முடியும் என்று சவால் விடுகிறார். ரவி அனைத்து பணத்தையும் கிரிக்கெட் பந்தயத்தில் முதலீடு செய்ய கிளப்புக்குச் செல்லும் வழியில் மோசமான குற்றவாளியான பிட்டுவை சந்திக்கிறார். சூதாட்டத்தில் பணத்தை இழக்கும் ரவி காவல் துறையிடம் சிக்குகிறார். அதே காவல் துறையினரின் உதவியுடன் 1500 கோடி பணத்தை வங்கியில் இருந்து கொள்ளையடிக்கும் பிட்டுவின் கும்பலைத் தன் உயிரை பணயம் வைத்து மீட்டெடுத்து உரியவரிடம் ஒப்படைப்பதே படத்தின் கதை
சாகசம் என்பது பெப்ரவரி 5, 2016 ஆம் ஆண்டில் வெளிவந்த தமிழ் திரைப்படம் ஆகும். இதில் பிரசாந்த், அமந்தா ஆகியோர் முதன்மைக் கதாப்பாத்திரங்களில் நடித்துள்ளனர். நாசர் , தம்பி ராமையா ஆகியோர் துணைக் கதாபாத்திரங்களில் நடித்துள்ளனர். இந்தத் திரைப்படத்தை பிரசாந்தின் தந்தையான தியாகராஜன் தயாரித்துள்ளார். இதற்கு இந்தியத் திரைப்படத் தணிக்கை குழு யு சான்றிதழ் வழங்கியது.
இந்தத் திரைப்படம் 2012 ஆம் ஆண்டில் வெளிவந்த தெலுங்கு திரைப்படத்தின் மறு உருவாக்கம் ஆகும். இத்திரைப்படம் விமர்சகர்களிடமிருந்தும் பார்வையாளர்களிடமிருந்தும் எதிர்மறையான விமர்சனங்களைப் பெற்றது. படம் வசூலில் தோல்வியுற்றது.
1920 மாவட்ட ஆட்சியராக பதவி உயர்வு பெற்ற பின், 1921ல் உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் தலைமைப் பதிவாளராக ஏழாண்டுகள் பணியாற்றினார். இவரது பணிக்காலத்தில் குண்டூர் மற்றும் இராமநாதபுரம் மாவட்டங்களில் ஊராட்சி அமைப்புகளை நிறுவினார்.
பின்னர் 562 இந்திய சுதேச சமஸ்தானங்களின் சார்பாக இந்திய அரசியலமைப்பு நிர்ணய மன்றத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 93 உறுப்பினரகளில், ந. கோபாலசாமி அய்யங்காரும் ஒருவராவர். கோபாலசாமி அய்யங்கார், அம்பேத்கர் தலைமையிலான அரசியலமைப்புச் சட்ட வரைவோலை குழுவில் பணியாற்றியவர்.
தஞ்சாவூரில் பிறந்த கோபாலசாமி அய்யங்கார், பள்ளிக் கல்வி, கல்லூரிக் கல்வி மற்றும் சட்டக் கல்வியை சென்னையில் முடித்தவர். 1904ல் சிறிது காலம் சென்னை பச்சையப்பா கல்லூரியில் உதவிப்பேரராசிரியராக பணிபுரிந்தார்.
இந்திய நாடாளுமன்றத்தின் மாநிலங்களவை உறுப்பினராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட, கோபாலசாமி அய்யங்கார், இந்திய இரயில்வே மற்றும் போக்குவரத்து அமைச்சகத்தின் அமைச்சராக 1948 - 1952 ஆண்டுகளில் பணியாற்றியவர்.
கருக்கவர் காரணியிலிருந்து வரும் எதிர்மின்னி இரட்டையானது வினைவேதிமத்தைத் தாக்கி ஒரு புதிய சகப்பிணைப்பை -- உருவாக்குகிறது. விடுபடு தொகுதியானது ஒரு எதிர்மின்னி இரட்டையுடன் விடுபட்டுச் செல்லும் போது முந்தைய நிலையின் மின்சுமையானது தக்க வைக்கப்படுகிறது. இதில் முதன்மையான விளைபொருளாக - உள்ளது. இத்தகைய வினைகளில், கருக்கவர் காரணியானது, வழக்கமாக, மின்சுமைகளின் அடிப்படையில் நடுநிலைத்தன்மை உடையதாகவோ அல்லது எதிர்மின் சுமை உடையதாகவோ இருக்கிறது. வினைவேதிமமானது மின்சுமையினடிப்படையில் நடுநிலைத்தன்மை உடையதாகவோ அல்லது நேர்மின் சுமை உடையதாகவோ இருக்கிறது.
கரிம மற்றும் கனிம வேதியியலில், கருக்கவர் பதிலீட்டு வினை என்பது ஒரு அடிப்படை வகை வினையாகும். கருக்கவர் காரணியானது நேர்மின் சுமையுடைய அல்லது பகுதி நேர்மின் சுமையுடைய ஒரு அணு அல்லது அணுக்களின் தொகுதியைத தாக்குகின்ற அல்லது தேர்ந்தெடுத்து பிணைப்பை ஏற்படுத்திக் கொள்ளக்கூடிய ஒரு அடிப்படை வினையாகும். இவ்வாறு நிகழ்வதால், இது ஒரு பலவீனமான கருக்கவர் காரணியை இடப்பெயர்ச்சி செய்து விடுபட்டுச் செல்லும் தொகுதியாக மாறுகிறது. பின்னர் மீதமிருக்கிற நேர் அயனி அல்லது பகுதியளவு நேரயனியானது ஒரு எலக்ட்ரான் கவர் பொருளாக மாறுகிறது. எலக்ட்ரான் கருக்கவர் பொருள் மற்றும் விடுபடு தொகுதி இவை எந்த முழு மூலக்கூறுத் தொகுதியின் பகுதியாக உள்ளதோ அது வினைவேதிமம் எனப்படுகிறது.
கரிம பதிலீட்டு வினைகளானவை பல முக்கிய கரிம வினை வகைகளின் படியாக வினையில் ஈபடுகின்ற வினைப்பொருட்கள் எலக்ட்ரான் கவர் பொருளா அல்லது கருக்கவர் பொருளால் பதிலீட்டு வினையை நிகழ்த்துகிறதா?
என்பதைப் பொறுத்து வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. விரிவான அளவில் வினை வகையைப் புரிந்து கொள்வது, வினையின் விளைவாக கிடைக்கப் போகின்ற விளைபொருளைத் தீர்மானிக்க உதவுகிறது. வினையின் வகையை அடையாளம் காண்பது வினை நிகழத் தேவையான மாறிகளான வெப்பநிலை மற்றும் தகுந்த கரைப்பானைத் தேர்ந்தெடுத்தல் போன்றவற்றிற்கு உதவுகிறது.
பதிலீட்டு எதிர்வினையின் ஒரு நல்ல உதாரணம் ஆலசனேற்றம் ஆகும். குளோரின் வாயு கிளர்வுறச் செய்யப்பட்டால், சில மூலக்கூறுகள் இரண்டு குளோரின் தனி உறுப்புகளாக பிளவுறுகின்றன. இந்த கட்டற்ற எலக்ட்ரான்கள் வலுவான கருக்கவர் தன்மை கொண்டவை ஆகும். இத்தகைய தனி உறுப்புகள் பலவீனமான - சகப்பிணைப்பை உடைத்து, விடுவிக்கப்பட்ட புரோட்டானை மின்சுமையற்ற நடுநிலை - மூலக்கூறுகளை உருவாக்குகிறது. மற்ற தனி உறுப்புகள் 3 தொகுதியுடன் மீண்டும் சகப்பிணைப்பை உருவாக்கி மெதில் குளோரைடை உருவாக்குகின்றன.
பதிலீட்டு வினை என்பது ஒரு வேதிச் சேர்மத்தில் உள்ள வேதி வினைக்குழுவானது மற்றொரு வேதி வினைக்குழுவால் இடப்பெயர்ச்சி செய்யப்படும் ஒரு வேதி வினையாகும். பதிலீட்டு வினைகளானவை கரிம வேதியியலில் மிகுந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவையாகும். கரிம வேதியியலில் பதிலீட்டு வினைகள் எலக்ட்ரான் கவர் வினை அல்லது கருக்கவர் வினை என வினையில் ஈடுபடும் வேதிக்காரணிகளைப் பொறுத்து இரண்டு வகைப்படும். இவை தவிர கீழே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளவாறு இன்னும் சில வகைப்பாடுகளும் உள்ளன.
முர்ரே ஆற்றின் நீர் பல உவர்ப்பான ஏரிகளின் வழியே செல்கிறது; அலெக்சாண்டிரினா ஏரி, கூரொங் தேசியப் பூங்காவிலுள்ள கூரொங் ஏரிக்களின் வழியே முர்ரே மவுத் எனப்படும் கழிமுகத்தில் இந்தியப் பெருங்கடலின் தென்கிழக்குப் பகுதியில் சேர்கிறது. ஆனால் ஆத்திரேலிய நிலப்படங்களில் இது கூல்வா எனுமிடத்தில் தென்முனைப் பெருங்கடலில் சேர்வதாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன. பெரும்பான்மையான நேரமும் பெருமளவில் நீரைத் தாங்கிச் சென்றபோதும் முர்ரே கழிமுகம் ஒப்பீட்டளவில் சிறியதும் ஆழம் குறைந்ததுமாகும். 2010 நிலவரப்படி, முர்ரே ஆற்றுக்கு 58% இயற்கையான நீர்பெருக்கு உள்ளது. ஆத்திரேலியாவின் மிக முதன்மையான பாசனப் பகுதிகளில் இது ஒன்றாகும். எனவே இது நாட்டின் உணவுக் களஞ்சியமாக பரவலாக அறியப்படுகின்றது.
முர்ரே ஆறு நீளமான முர்ரே–டார்லிங் ஆற்று கூட்டமைப்பின் அங்கமாகும். இந்த ஆற்றுக் கூட்டமைப்பு விக்டோரியா, நியூ சவுத் வேல்ஸ், தெற்கு குயின்ஸ்லாந்து நிலப்பகுதிகளுக்கு பாசனமளிக்கிறது. மொத்தமாக இதன் வளப்பகுதி ஆத்திரேலியாவின் மொத்த நிலப்பகுதியில் ஏழில் ஒரு பங்காகும். உலகின் மற்ற பகுதிகளில் இதே அளவுள்ள ஆறுகளிலுள்ள நீருடன் ஒப்பிட்டால் முர்ரே ஆறு மிகக்குறைந்த பின்னத்தையே தாங்கிச் செல்கின்றது. ஆண்டின் பல காலங்களில் செல்லும் நீரின் அளவும் மிகவும் வேறுபடுகின்றது. மிகுந்த வறண்ட காலங்களில் முற்றிலும் நீரின்றி இருக்கலாம். ஆனால் இது மிக அரிதான நிகழ்வாகவே உள்ளது; ஆவணப்படுத்தப்பட்ட காலத்தில் இரண்டொருமுறையே முர்ரே ஆறு முற்றிலுமாக வறண்டுள்ளது.
முர்ரே ஆறு ஆத்திரேலியாவின் நீளமான ஆறு ஆகும். இதன் நீளம் . முர்ரே ஆறு ஆத்திரேலிய ஆல்ப்சு மலைகளில் உருவாகி ஆத்திரேலியாவின் மிக உயர்ந்த மலைகளின் மேற்குப் பகுதிகளின் வழியாக கீழிறங்கி ஆத்திரேலியாவின் உட்புறச் சமவெளியில் ஓடுகின்றது. இந்த ஆறே தெற்கு ஆஸ்திரேலியா வின் வடமேற்கில் செல்கையில் மாநிலங்களான நியூ சவுத் வேல்சிற்கும் விக்டோரியாவிற்கும் இடையேயான எல்லைக்கோட்டை தீர்மானிக்கின்றது. தனது பாதையின் இறுதியில் மோர்கனில் தெற்கு நோக்கித் திரும்பி தொலைவில் உள்ள பெருங்கடலை அலெக்சாண்டிரினா ஏரி வழியாக அடைகின்றது.
முர்ரே ஆறு விக்டோரியா, நியூ சவுத் வேல்ஸ் இடையேயான எல்லைகளை வரையறுக்கிறது. அவ்வாறான எல்லைகளில் ஆற்றின் மேற்புரமுள்ள கரையே விக்டோரியாவின் எல்லையாகும். அதாவது ஆறு விக்டோரியாவிற்குள் வருவதில்லை. இதனை 1980இல் ஆஸ்திரேலிய உச்சநீதிமன்றம் முடிவு செய்து விதி செய்தது; விக்டோரியா ஆற்றங்கரையில் மீன் பிடித்துக் கொண்டிருந்தவர் இறந்தபோது எந்த மாநிலம் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்ற வழக்கில் இவ்வாறு தீர்ப்பளிக்கப்பட்டது. இந்த எல்லை வரையறை குழப்பம் விளைவிக்கக்கூடியது; காலப்போக்கில் ஆறு தனது செல்கையை மாற்றிக்கொள்ளலாம், ஆற்றங்கரைகள் மாறுதல் அடையலாம்.
நிலநிரைக்கோடு 141 க்கு மேற்கே, ஆறு விக்டோரியாவிற்கும் தெற்கு ஆத்திரேலியாவிற்கும் இடையே எல்லைக்கோடாக ஏறத்தாழ நீளத்திற்கு தொடர்கிறது. இப்பகுதியில் எல்லைக்கோடு ஆற்றின் நடுவில் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது. 1840களில் ஏற்பட்ட ஓர் கணிதப் பிழையால் இவ்வாறானது. இதன்பிறகு முர்ரே ஆறு முழுமையாக தெற்கு ஆஸ்திரேலியாவிற்குள் செல்கிறது.
முர்ரே ஆற்றுவழியே பின்வரும் முதன்மை குடியிருப்புகள் அமைந்துள்ளன. கொடுக்கப்பட்டுள்ள மக்கள்தொகை 2011 மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின்படியானவை.
இயற்பியல் என்பது அறிவியலின் ஒரு அடிப்படை பிரிவு ஆகும். இயற்பியல் என்பதன் ஆங்கிலப் பெயர் கிரேக்க மொழியிலிருந்து வந்தது. அதற்கு இயற்கை என்பது பொருள். இப்பிரிவு இயற்கையினை பற்றியும் அதன் தன்மைகளைப் பற்றியும் ஆராய்ந்து அறிந்து கொள்ள உதவுகிறது. இயற்பியல் இயற்கையின் பொருட்களைப் பற்றியும் அதன் ஆற்றலைப் பற்றியும் படிக்க உதவுகின்றது. இத்துறை மிகவும் பழமையானது, மேலும் அடிப்படை அறிவியல் கோட்பாடுகளினால் உருவாக்கப்பட்டது. பொருட்களும், ஆற்றலும் இயற்கையின் மிக முக்கியமான கூறுகள் என்பதால் இயற்பியலின் மூலம் அனைத்து வகையான கண்டுபிடிப்புகளையும் மேற்கொள்ள முடியும்.
இயற்பியலின் கூறுகள் வடிவியலின் உதவியுடன் இயங்கக்கூடிய பிரிவுகளான வானவியல், இயந்திரவியல் மற்றும் ஒளியியல் ஆகியவற்றிலிருந்து பெறப்பட்டது. கணித கோட்பாடுகளின் மூலம் இயற்பியலை வரையறுப்பது ஹெலனிய கால பண்டைய எழுத்தாளர்களான ஆர்க்கிமிடிஸ், தாலமி மற்றும் பாபிலோனியர்கள் காலத்திலிருந்தே தொடங்கப்பட்டது. பண்டைய மெய்யியல் அறிஞர்கள் தமது கருத்துக்கள் மூலம் இயற்பியலை விளக்க முற்பட்டனர். உதாரணத்திற்கு அரிஸ்டாட்டிலின் நான்கு வகையான காரணங்கள்.
இயற்பியல் துறையைப் போல் அல்லாமல் மற்ற அறிவியல் துறைகள் தனக்கென்று ஒரு எல்லைகளை வரையறுத்துள்ளன. அதனால் சில பொருட்களைப் பற்றியும் அதன் இயக்கங்களைப் பற்றியும் மட்டுமே அத்துறைகளில் படிக்க இயலும். அனைத்து அறிவியல் துறைகளும் இயற்பியலின் மூலம் வளர்ந்து பின்னர் தனித்துறையாக மாறியதாக கருதப்படுவதும் உண்டு. பொதுவாக இயற்பியலில் இரு பிரிவுகள் உள்ளன. ஒன்று பாரம்பரிய இயற்பியல் இரண்டாவது நவீன இயற்பியல்.
தாய்லாந்தின் வரலாறு என்பது, தலைநிலத் தென்கிழக்காசியாவில் உள்ளதும் முன்னர் "சியாம்" என அழைக்கப்பட்டதுமான இன்றைய தாய்லாந்து நாட்டின் வரலாறு ஆகும். இந்நாட்டுக்குத் "தாய்லாந்து" எனப் பெயர் வரக் காரணமான "தாய்" இனத்தவர் முன்னர் தென்மேற்குச் சீனாவைத் தாயகமாகக் கொண்டிருந்தனர். இவர்கள் பல நூற்றாண்டுகளாக அங்கிருந்து தலைநிலத் தென்கிழக்காசியாவுக்குப் புலம் பெயர்ந்தனர். இவர்கள் இப்பகுதியில் வாழ்ந்தது குறித்த மிக முந்திய குறிப்பு கம்போடியாவின் அங்கூர் வாட்டில் உள்ள கெமர் கோயில் தொகுதியில் உள்ள 12 ஆம் நூற்றாண்டுக் கல்வெட்டில் காணப்படுகிறது. இக்கல்வெட்டு, இவர்களை வெளியார் அழைத்த "சியாமியர்" என்னும் பெயரால் குறிப்பிடுகின்றது. "சியாம்" என்பது "கரு மண்ணிற" மக்கள் என்னும் பொருள்படும். இச்சொல், குறித்த மக்களின் ஒப்பீட்டளவில் கருமையான தோல் நிறத்தைக் குறிக்கும் வகையில் சமசுக்கிருத மொழியில் கருமையான நிறம் என்ற பொருள் கொண்ட சியாமா என்ற சொல்லில் இருந்து தோன்றியதாகக் கருதப்படுகிறது. தாய் மக்கள் தம்மை எப்போதும் முவெயாங் தாய் என்னும் பெயராலேயே அழைத்துக்கொள்கின்றனர்.
நாட்டை மேற்கத்தியர் "சியாம்" என்று அழைக்கும் வழக்கம் போர்த்துக்கேயரிடம் இருந்து வந்திருக்கக்கூடும். போர்த்துக்கேய வரலாற்று ஆவணங்கள், ஆயுத்தய இராச்சிய அரசனான "போரோம்மட்ரைலோக்கானத்" 1455 இல் மலாய்த் தீவக்குறையின் முனையில் உள்ள மலாக்கா சுல்தானகத்துக்குப் படைகளை அனுப்பியதாகக் குறிப்பிடுகின்றன.1511 இல் மலாக்காவைப் போர்த்துக்கேயர் கைப்பற்றிய பின்னர் அவர்கள் தூதுக்குழு ஒன்றை ஆயுத்தயாவுக்கு அனுப்பினர். ஒரு நூற்றாண்டுக்குப் பின்னர், 1612 ஆகத்து 15 இல் த குளோப் என்னும் கிழக்கிந்தியக் கம்பனியின் வணிகக் கப்பல் அரசர் முதலாம் ஜேம்சின் கடிதத்துடன் "சியாம் வீதி"க்கு வந்தது. 19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், சியாம் என்னும் பெயர் புவியியல் பெயர் முறையில் முழுமையாக உள்வாங்கப்பட்டதால் அப்பெயரைத் தவிர வேறெந்தப் பெயரும் அந்நாட்டுக்கு வழங்கவில்லை.
“தோட்டத்தில் வேண்டாத செடிகள் இருந்தால் காவலாளிகளிடம் சொல்லி வெட்டியிருக்கலாமே. எழுத்தாணி பிடிக்கும் கைகள் அரிவாள், மண்வெட்டி பிடிக்கலாமா” என்று அன்புடன் கூறினார்.
காமிண்டன் என்னும் புலவர் இவரைக் காண இவரது இல்லத்துக்கு வந்தார். சர்க்கரையார் சற்றே அளவளாவி விட்டு அவருக்கு விருந்தளிப்பதற்காக, காமிண்டனிடம் சொல்லிவிட்டு, உள்ளே சென்றார். சற்றே காலம் தாழ்ந்தது. அங்கு வந்த அவது வேலையாள் ஒருவன் ‘விருந்து படைக்கக் காலமாகும்’ என்று காமிண்டனிடம் கூறினார். சர்க்கரையார் தன்னை மதிக்கவில்லை என்று காமிண்டன் கருதினார். எழுந்து சென்றுவிட்டார். சமையல் முடிந்த பின் சர்க்கரையார் புலவரைத் தேடினார். தேடிச் சென்றார். கண்டார். வருக என அழைத்துவந்தார். தன்னை இழிவு படுத்தியதாகப் புலவர் சர்க்கரையாரிடம் தெரிவித்தார். சர்க்கரையார் காய்ந்துகொண்டிருக்கும் நெய்யில் தன் கையை விட்டு, தாம் அவரை இழிவுபடுத்தவில்லை என்று சத்தியம் செய்தார். புலவர் ஏற்றுக்கொண்டு சர்க்கரையார் அளித்த உணவை உண்டார். புலவர் மேலும் சர்க்கரையாரைச் சோதனை செய்வாராய் உண்ட தன் வாயைக் கழுவி விட வேண்டும் என்றார். சர்க்கரையார் அதனையும் செய்தார். சர்க்கரையாருக்குத் தமிழ்மீது அத்துணைப் பற்று.
இவர் சம்பந்த சர்க்கரை எனவும் குறிப்பிடப்படுகிறார். இவர் ஆணூர் பாளையக்காரர். பாளையக்காரர்கள் அரசுக்கு இறைவரி செலுத்த வேண்டும். இவர் வரி செலுத்தவில்லை என்பதற்காக மதுரை நாயக்கர்கள் ஆட்சிக் காலத்தில் தளவாய் இராமப்பய்யர் இவரைச் சிறையில் அடைத்திருந்தார். இந்த வள்ளலைக் காணத் தமிழ்ப் புலவர் ஒருவர் சிறைக்குச் சென்றார். சர்க்கரையார் தன் மனைவிக்குச் சொல்லி அனுப்பி அவர் விரும்பித் தந்த தாலியைப் புலவருக்குத் தந்தார். புலவர் பெற்றுக்கொண்டு சென்று, அதனைத் தளவாயிடம் காட்டி நிகழ்ந்ததைத் கூறினார். தளவாய் சர்க்கரையாரை விடுதலை செய்தார். சர்க்கரையார் விருப்பப்படி ஏனைய பாளையக்காரர்களையும் விடுதலை செய்தார்.
மதுரையில் திருமலை அய்ய நாயுடு காரு 1623-1699 ஆண்டுகளில் ஆட்சி புரிந்தார். இவர் காலத்தில் பாளையக்காரராக இருந்த ராமப்பய்யர் என்பவர் சங்ககிரி என்பவர் சர்க்கரையாரைச் சிறையிலிட்டார். எனவே இந்த வள்ளல் 17-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர் என்பது தெரியவருகிறது. நல்லதம்பி சர்க்கரை காதல் என்னும் நூல் இவர்மீது பாடப்பட்டுள்ளது.