polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
குறுகிய தட்டையான கடலோரத் தாழ் சமவெளி சிவப்பு ஆற்றுக் கழிமுகப் படுகைக்குத் தேற்கில் இருந்து மேகாங் கழிமுகப் படுகைவரை அமைகிறது. தாழ்நிலப் பக்கத்தில், தாய் திருவோங் சோன் மலை. தாழ் மட்டத்தில் இருந்து செங்குத்தாக மேலெழுகிறது; இதன் தொடர்ச்சி கடலிலும் பல இடங்களில் துருத்திக் கொண்டு காணப்படுகிறது. பொதுவாக கடலோரப் பகுதியின் நிலம் செழிப்பானது. இங்கு நெல் செறிவாகப் பயிரிடப்படுகிறது.
சிவப்பு ஆறு சீனாவின் யுன்னான் மாகாணத்தில் ஏறத்தாழ, 1,200 கிமீ நீளத்துக்கு அமைந்துள்ளது. இதன் இரண்டு கிளையாறுகளாகிய, சோங்லோ (இது உலோ ஆறு அல்லது கிளேரி ஆறு அல்லது தெள்ளிய ஆறு எனவும் அழைக்கப்படுகிறது), சோங்தா ஆகியவை, பெரும்பருமனளவு நீரை வழங்குகின்றன. அதாவது, நிரலாக நொடிக்கு 4,300 பருமீட்டர்கள் அள்வுக்கு தருகின்றன.
வியட்நாம் மேட்டுச் சமவெளியாகவும் வடக்கில் உள்ள சிவப்பு ஆற்றுக் கழிமுகப் படுகையாகவும் நடுவண் மேட்டுச் சமவெளியாகவும் கடலோரத் தாழ் சமவெளியாகவும் தெற்கில் அமைந்த மேகாங் கழிமுகப் படுகையாகவும் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
வியட்நாமிய நாடு வெப்பமண்டலத் தாழ்நிலப்பகுதியும் மலைகளும் அடர்ந்த காடுகள் அமைந்த மேட்டுச் சமவெளிகளும் மொத்தத்தில் சமவெளியாக 20% பரப்பளவும் கொண்டமைகிறது.
விகிதாசாரப் பிரதிநிதித்துவத் தேர்தல் முறையில், நாடு முழுவதும் பதிவான மொத்த வாக்குகளில், மூன்று சதவீதம் அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட வாக்கு சதவீதம் பெற்ற அரசியல் கட்சிகளின் 110 உறுப்பினர்கள் நேபாள பிரதிநிதிகள் சபைக்கு மறைமுகமாகத் தேர்வு செய்யப்படுவர்.
நேபாள நாடாளுமன்றம் மொத்தம் 334 உறுப்பினர்களைக் கொண்டது. அதில் பிரதிநிதிகள் சபை 275 உறுப்பினர்களைக் கொண்டது. தேசிய சட்டமன்றம் 59 உறுப்பினர்களைக் கொண்டது.
பிரதிநிதிகள் சபை , நேபாள நாடாளுமன்றம் ஈரவை முறைமை கொண்டது. மேலவையை தேசிய சட்டமன்றம் என்றும், கீழவையை நேபாள பிரதிநிதிகள் சபை என்றும் அழைப்பர்.
நேபாள நாடாளுமன்றத் தேர்தல் முறையில், பிரதிநிதிகள் சபையின் 165 உறுப்பினர்களை, வாக்காளர்கள் நேரடியாக வாக்களித்துத் தேர்ந்தெடுக்கலாம்.
தீபகற்ப தாய்லாந்திலிருந்து தெற்கே சுமாத்திரா, ரியாவ் தீவுக்கூட்டம் மற்றும் மேற்கு சாவகம் போன்ற பகுதிகளை தாயகமாக கொண்டது.
ஆண் பறவைகளும் பெண் பறவைகளும் உச்சந்தலையும் கொண்டையும் நிறத்தில் வேறுபடுகிறன, ஏனெனில் ஆண் பறவைகளுக்கு பிரகாசமான சிவப்பு கொண்டை உள்ளது, பெண் பறவைகளுக்கு வெள்ளை கோடுகளுடன் கருப்புக் கொண்டை உள்ளது. இரு பாலினத்தவைக்கும் வெள்ளைப் புருவம், வெள்ளை கன்னம் மற்றும் வெள்ளை தொண்டை பகுதி உள்ளன. இவை அனைத்தும் கருப்பு நிற கோடுகளைக் கொண்டுள்ளதாக உள்ளன. மேலும் இவற்றின் அடிப்பகுதி கருப்பு மற்றும் வெள்ளை நிறத்தில் உள்ளன. இந்தப் பறவையானது பெரிய பொன்முதுகு மரங்கொத்தி மற்றும் அதை ஒத்த பிற பொன் முதுகு மரங்கொத்திகளிலிருந்து இதன் சிறிய கறுப்பு முனையுள்ள அலகால் வேறுபடுகிறது. அதேபோல பொன்முதுகு மரங்கொத்தியிலிருந்து சிவப்பு பிட்டம், வெள்ளைத் தொண்டையாலும் வேறுபடுகிறது.
மேற்கத்திய பொன்முதுகு மரங்கொத்தியானது கூச்ச சுபாவமுள்ளதும் மறைந்து வாழும் பறவை என்பதால், பொதுவாக நகர்ப்புறங்களில் காணப்பட வாய்ப்பில்லை. இவை ஈரமான அடர்த்தியற்ற காடுகள், புதர்க்காடு மற்றும் சதுப்புநிலங்கள் என பல்வேறு வாழ்விடங்களில் வாழ்கின்றன. இவை பொதுவாக தாழ்வான பகுதிகளில் வாழ்ந்தாலும், இந்தியாவில் கடல் மட்டத்திலிருந்து 1700மீ உயரம் வரை காணப்படுகின்றன மற்றும் அந்தப் பகுதிகளில் பைன் காடுகளில் வாழ விரும்புகின்றன.
தென்கிழக்காசியா முழுவதும், இந்தியாவின் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகள் முதல் இந்தோசீன தீபகற்பம் மற்றும் சுந்தா பெருந் தீவுகள் வரை அவற்றின் பரவியுள்ளன.
விடிவி8 : வியட்நாமின் நடுவன் மேட்டுச் சமவெளிப் பகுதிகளுக்கன அலைவரிசை, காலை 05 மணி முதல் நள்ளிரவு வரை இயக்கம். இதன் உயர் வரையறை அலைவரிசைகளாகிய விடிவி8 யும் விடிவி8 எச்டி யும் 2016 ஜனவரி 1 இல் தொடங்கப்பட்து.
வட்டாரத் தன்னியக்க அலைவரிசைகள் விடிவி கியூவேவிடிவி தா நாங்விடிவி பூ யேன்விடிவி சான் தோ 1விடிவி சான் தோ 22003 ஆம் ஆண்டளவில் மேலே உள்ள அனைத்து அலைவரிசைகளும் வியட்நாம் நாடு முழுவதும் செயற்கைகோள் வழியாகவும் இலக்கவியல் தரைநிலையங்கள் வழியாகவும் இலக்கவியல் வட வலையமைப்புகள் வழியாகவும் கிடைக்கின்றன. விடிவி மட்டுமே இருகட்டண முறையில் 15 அலைவரிசைகளை இயக்குகிறது. இவை முறையே + எனவும் விடிவி எனவும் அழைக்கப்படுகின்றன. இவற்றில் போன்ற பன்னாட்டு நிகழ்ச்சிகளும் அடங்கும். பன்னாட்டு அலைவரிசைகளில், ராய்ட்டர்ஸ், ஈஎஸ்பிஎன், டிஸ்னி, டிஸ்கவரி தொலைக்காட்சி, பிபிசி, எச்பிஓ ஆகியவற்றோடு ஏறத்தாழ 40 தன்னாட்டு அலைவரிசைகளும் அடங்கும்.
விடிவி வட்டார அலைவரிசைகளில் 2016 ஜனவரி 1 முதல் சில மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டன. விடிவி கியூயே, விடிவி தாநாங், விடிவி பூயேன்]] ஆகியவை நிகழ்ச்சிகளை ஒளிபரப்பலை நிறுத்திவிட்டன. வியட்நாமின் நடுவண், மேட்டுநில வட்டாரங்களுக்காக தனியாக விடிவி8 சிறப்பு அலைவரிசையாக இயங்கத் தொடங்கியது. பழைய விடிவி9 (ஓ சி மின் நகருக்கும் தென்மேற்கு வட்டாரங்களுக்கும் ஒளிபரப்பிய்து), விடிவி சான் தோ 1 ஆகிய இரண்டும் புதிய விடிவி9 ஆக ஒருங்கிணக்கப்பட்டது. இது வியட்நாமின் தென்கிழக்கு, தென்மேற்கு வட்டாரங்களுக்கு ஒளிபரப்பலானது. விடிவி சான் தோ 2 எனும் அலைவரிசை விடிவி5 தாய்நாம் போ எனப் பெயர் மாற்றப்பட்டு கேமர்-வியட்நாமிய இருமொழி அலைவரிசையாக இயங்கலானது.
வியட்நாம் தொலைக்காட்சியின் வட்டார ஒளிபரப்பு நிலையங்கள் ஓ சி மின் நகரிலும் கியே விலும் தாநாங்கிலும் பூயென்னிலும் நாதிராங்கிலும் சாந்தோவிலும் அமைந்துள்ளன. நிகழ்ச்சிகள் தேசிய வலைதொகுப்பில் இருந்து நாடுமுழுவதும் மாகாண, நகராட்சி நிலையங்கள் வழியாக ஒளிபரப்பப்படுகின்றன. நாட்டின் நெடுதொலைவுப் பகுதிகளிலும் அலைசெலுத்திகள் அமைந்துள்ளன. 2003 ஆம் ஆண்டளவில் நகர்ப்புற வீடுகளில் 80% அளவுக்கும் கூடுதலாக தொலைக்காட்சிக் கருவிகள் இணைந்திருந்தன. ஊரக வீடுகளில் இந்த விழுக்காடு குறைவாக இருந்தாலும் மிக நெடுந்தொலைவில் உள்ள ஊர் உணவு விடுதிகளிலும் ஒரு தொலைக்காட்சிக் குறுந்தட்டு வழி காணொளிப் படங்கள் காண ஏற்பாடுகள்.
வியட்நாமில் முதல் தொலைக்காட்சி ஒளிபரப்பு 1966 இல் தொடங்கியது. அப்போது ஐக்கிய அமெரிக்கா வியட்நாம் மொழியிலும் ஆங்கில மொழியிலும் ஒவ்வொரு அலைவரிசையை வியட்நாம் குடியரசுக்காக சாய்கோன் நகரில் தோற்றுவித்தது. இது தாய் திரூயேன் கின் வியட்நாம் எனப்பட்டது. இது சாய்கோன் வீழ்ச்சி வரை செயல்பட்டது.
வியட்நாம் தொலைக்காட்சி கியூபாவின் தொழில்நுட்ப உதவியுடனும் பயிற்சியுடனும் 1970 செப்டம்பர் 6 இல் கனாயில் வியட்நாம் அரசுத் துறையாக நிறுவப்பட்டது. வியட்நாம் போரின்போது ஒரு மலை வட்டாரத்தில் இருந்து அவ்வப்போது ஒளிபரப்பப்பட்டது .
வியட்நாம் போர் முடிந்து 1975 இல் வியட்நாம் ஒருங்கிணைந்ததும், தெற்கில் இயங்கிய அமெரிக்க நிலையங்கள் வியட்நாம் தேசிய வலைத்தொகுப்பில் இணைந்தன. அவற்றில் இருந்து நாடு முழுவதும் ஒளிபரப்பு நிகழத் தொடங்கியது.
இந்தியன் யூனியன் முஸ்லிம் லீக்கில் இணைந்து தனது அரசியல் பணியை துவக்கினார். கட்சியின் கிளைப்பொறுப்புகளில் துவங்கி மாநில பொறுப்புவரை அனைத்து மட்டத்திலும் பணியாற்றினார். அன்றைய சென்னை மாகணத்தின் 1948 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற இடைத்தேர்தலில் இராமநாதபுரம் தொகுதியில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்று சட்ட மன்ற உறுப்பினரானார்.
தொடக்க மற்றும் இடை நிலைக்கல்வியை உள்ளூரிலேயே பயின்ற இவர் சென்னை பெரம்பூரில் செயல் பட்டுவரும் ஜமாலியா அரபுக்கல்லூரியில் ஓதி ஜமாலி என்ற பட்டம் பெற்றார், இதனாலேயே இவரை ஜமாலி என்றே மக்கள் அழைக்களாயினர்.
மேலும் திருவையாற்றிலுள்ள தமிழ்க்கல்லூரியில் பயின்று தமிழில் புலவர் பட்டம் பெற்றார். தமிழக முஸ்லிம் லீக் தலைவர்களிலேயே தமிழ் வித்வான் பட்டம் பெற்றவர் இவர் ஒருவர்தான் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
அப்துல் காதர் ஜமாலி சாகிப் ஆம் ஆண்டு அரசியல்வாதி ஆவார். பெரம்பலூர் மாவட்டம் இலப்பைகுடிக்காடு பேரூராட்சியில் பிறந்தார்.
1839ஆம் ஆண்டில் இங்கிலாந்து மருத்துவரும் இயற்கை ஆர்வலருமான தாமஸ் ஜெர்டன் என்பவரால் வயநாடு சிரிப்பான் விவரிக்கப்பட்டது. இவர் இதற்கு குரேடிரோபசு தெலெசெர்தி என இருசொல் பெயரிட்டார். இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் உள்ள கோத்தகிரிக்கு அருகிலிருந்து மாதிரிகளை சேகரித்த பிரெஞ்சு இயற்கை ஆர்வலர் அடோல்ப் தெலெசெர்ட்டைக் கௌரவிப்பதற்காக சிற்றினப் பெயரிடப்பட்டது. பிரெஞ்சு பறவையியலாளர் பிரடெரிக் டி லாப்ரெஸ்னேயின் மற்றொரு விளக்கம் 1840-ல் வெளியிடப்பட்டது.
இந்த சிற்றினத்தின் பேரினம் காலப்போக்கில் மாற்றபட்டது மற்றும் கடந்த காலத்தில் டிரையோனாசுடசு மற்றும் கருலாக்சு கீழ் வைக்கப்பட்டது. 2012ஆம் ஆண்டின் இன உறவுமுறை ஆய்வின் மூலம், ஐந்தோசின்க்லா பேரினத்தின் கீழ் கர்ருலாக்சில் இருந்து பிரிக்கப்பட வேண்டும் என்ற கருத்தின் அடிப்படையில் 2018ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற விரிவான மூலக்கூறு இன உறவுமுறை ஆய்வின்படி காரூலக்சிலிருந்து தெரோரிகினசு பேரினத்திற்கு மாற்றப்பட்டது.
இதன் உடல் நீளம் சுமார் 23 செ. மீ. ஆகும். உடலின் மேற்பகுதி சிவந்த பழுப்பு நிறத்திலும் அடிப்பகுதி சாம்பலும் பழுப்புமாகக் காணப்படும். தலை உச்சி, கழுத்தின் பக்கங்கள் மேல் முதுகு ஆகியன சிலேட் சாம்பல் நிறத்திலும், கண்கள் வழியாக அகன்ற செல்லும் பட்டைக்கோடு காதுவரை உள்ளது.
வயநாட்டுச் சிரிப்பான் என்பது லெயோதிரிசிடே குடும்பத்தினைச் சார்ந்த சிரிக்கும் பறவையாகும். இது மேற்கு தொடர்ச்சி மலைத்தொடரில் கோவாவின் தெற்கு பகுதிகளில் மட்டுமே காணப்படும் அகணிய உயிரியாகும்.
பிரித்தானிய ஆட்சியின் மீது ஏற்பட்ட அதிருப்தியின் காரணமாக, வட இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளில் மிகப்பெரிய கிளர்ச்சி வெடித்தது; வங்காள ரெஜிமென்டின் சிப்பாயான மங்கள் பாண்டே என்பவர்தான் அதன் ஆரம்ப புள்ளி என பரவலாக அறியப்படுகிறது. இது சிப்பாய்க் கிளர்ச்சி, 1857 என அறியப்படுகிறது. கிளர்ச்சி தோல்வியடைந்த பிறகு, பிரித்தானிய பகுதியில் உள்ள நிர்வாக எல்லைகளை மறுசீரமைப்பதன் வழியாக, கிளர்ச்சிப் பகுதிகளை பிரிப்பதற்கு முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டன. வட மேற்கு மாகாணங்கள் பகுதியில் இருந்து சில பகுதிகளை பிரித்து, பஞ்சாபுடன் இணைக்கப்பட்டன. அஜ்மீர்-மார்வர் பகுதி இராஜபுதனம் மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. ஔத் மாநிலமாக இணைக்கப்பட்டது. புதிய மாநிலமாக 'ஆக்ரா மற்றும் ஔத் என்ற வடமேற்கு மாகாணங்கள்' என்று அழைக்கப்பட்டது, இப்பெயர் 1902 ஆம் ஆண்டில் ஐக்கிய ஆக்ரா மற்றும் அயோத்தி மாகாணம் என்று மாற்றப்பட்டது. இது பொதுவாக ஐக்கிய மாகாணங்கள் அல்லது அதன் சுருக்கமான என குறிப்பிடப்பட்டது.
தொல்லியல் கண்டுபிடிப்புகளானது உத்திரப்பிரதேசத்தில் கற்கால ஓமோ சப்பியன்சு வேட்டைக்காரர்கள் வாழ்ந்ததை காட்டுகின்றன. இவர்கள் ஏறக்குறைய 85 மற்றும் 73 ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் இவர்கள் வாழ்ந்துள்ளனர். மேலும் இடைக் கற்காலம்/குறுனிக்கல் கால வேட்டைக் காரர்களின் குடியேற்றமானது கி.மு. 10550-9550 காலகட்டத்தில் பிரதாப்கர் அருகே இருந்துள்ளது. செம்மறி, வெள்ளாடுகள் போன்ற கால்நடை வளர்ப்பு மற்றும் விவசாயத்துடன் கூடிய கிராமங்கள் குறித்த ஆதாரங்கள் கி.மு. 6000 ஆம் ஆண்டளவில் இருந்து தொடங்கி, கி.மு 4000 மற்றும் 1500 இல் சிந்து சமவெளி நாகரிகம் மற்றும் சிந்துவெளி நாகரிகம் தொடங்கி வேதகாலம் வரை; இரும்புக் காலம் விரிவடைகிறது.
மகாஜனபாத காலத்திய, கோசல நாடு தற்கால உத்தரப் பிரதேசத்தின் எல்லைகளுக்குள் அமைந்துள்ளது. இந்து புராணத்தின் படி, இராமாயண இதிகாசத்தின் தெய்வீக அரசனான இராமன் கோசலையின் தலைநகரான அயோத்தியில் இருந்து ஆட்சி செய்தான். மற்றொரு இதிகாசமான மகாபாரதக் கதையின் ஒரு முக்கிய பாத்திரத்திரமும் இந்து புராணத்தின் மற்றொரு தெய்வீக மன்னும், இந்து கடவுளான விஷ்ணுவின் எட்டாவது அவதாரம் என மதிக்கப்படும் கிருஷ்ணன், உத்திரப்பிரதேசத்தில் மதுரா நகரில் பிறந்தவர் என்று கூறப்படுகிறது. மகாபாரத இதிகாசக் கதையில் பாண்டவர்களுக்கும் கௌரவர்களுக்கும் இடையில் நடந்த குருச்சேத்திரப் போரானது நட்த இடமானது மேல் தோவாப்புக்கும் தில்லிக்கும் இடையில் நடந்தது என்று நம்பப்படுகிறது.
18 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் வங்காளத்திலிருந்து தொடங்கி, தொடர்ச்சியான போர்களின் வழியாக இறுதியில் வட இந்திய நிலப்பரப்புக்குள் வந்த பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனி மாநிலத்தின் எல்லைகளுக்குள் நுழைந்தது. அஜ்மீர் மற்றும் ஜெய்ப்பூர் ராஜ்யங்களும் இந்த வடக்குப் பிராந்தியத்தில் சேர்க்கப்பட்டன, அவை "வட மேற்கு மாகாணங்கள்" என பெயரிடப்பட்டன. வட மேற்கு மாகாணங்கள் பகுதியானது பிரிட்டிஷ் இந்தியப் பேரரசின் மிகச் சிறிய மாநிலங்களில் ஒன்றாக இருந்தது. ஆனால் பிறகு உத்திரப் பிரதேசமானது இந்தியாவின் ஐந்தாவது பெரிய மாநிலமாக உருவெடுத்தது. அதன் தலைநகரம் ஆக்ரா மற்றும் அலாகாபாத் இடையே இரண்டு முறை மாறியது.
நகர்புற நகராட்சிகள் மற்றும் கிராமிய நகராட்சிகள் ஒரு மேயர்/தலைவர், ஒரு துணை மேயர்/துணைத் தலைவர், வார்டு தலைவர் மற்றும் நான்கு வார்டு உறுப்பினர்கள் கொண்டிருக்கும். நான்கு உறுப்பினர்களில் இரண்டு பெண் உறுப்பினர்களுக்கு ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டுள்ளது. அனைத்து பதவிகளும் ஐந்தாண்டு காலம் மட்டுமே.
வாக்காளர்களால் உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் மேயர்/தலைவர் மற்றும் உறுப்பினர்கள் நேரடியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவர். பதிவான வாக்குகளில், செல்லத்தக்க வாக்குகளில் பெரும்பாலன வாக்குகள் பெற்றவரே வெற்றியாளர் என அறிவிக்கப்படுவர்.
ஜங் பகதூர் ராணாவின் அனுமதி இன்றி மன்னர் சுரேந்திரனை, யாரும் சந்திக்க இயலாதவாறு காத்மாண்டு அரண்மனையில் ஒரு கைதியாக அடைத்து வைக்கப்பட்டார். மாதம் ஒரு முறை முன்னாள் மன்னர் ராஜேந்திர விக்ரம் ஷாவைப் பார்க்க மட்டும் சுரேந்திர விக்ரம் ஷா அனுமதிக்கப்பட்டார். சுரேந்திர ஷா, 1881ல் இறக்கும் வரை அரண்மனையிலே, நேபாள தலைமை அமைச்சர் ஜங் பகதூர் ராணாவின் கைதியாக வாழ்ந்தார். ஜங் பகதூர் ராணா மன்னரின் பெயரில் நாட்டை முழு அதிகாரத்துடன் ஆண்டார்.
இத்திட்டத்திற்கு ஜங் பகதூர் ராணா உதவினார். கோத் படுகொலைகளின் போது, பிரதம அமைச்சர் பதே ஜங் ஷா உள்ளிட்ட நாற்பது முக்கிய அரசவை பிரமுகர்களை கொன்றார். பின்னர் ராணி ராஜ்ஜிய லெட்சுமிக்கு எதிராக திரும்பிய ஜங் பகதூர் ராணாவைக் கொல்ல, ராணி ராஜ்ஜிய லெட்சுமி தேவி சதித்திட்டம் தீட்டினார். ஆனால் சதித்திட்டம் தோல்வியில் முடிந்தது.
இவரது தந்தையும், மன்னராக இருந்தவருமான ராஜேந்திர விக்ரம் ஷாவை, அரண்மனையில் வலுக்கட்டாயமாக அடைத்து வைத்து, நேபாள பிரதம அமைச்சர் ஜங் பகதூர் ராணாவால் 1847ல் சுரேந்திர விக்ரம் ஷா நேபாள மன்னராக முடிசூட்டப்பட்டவர்.
மன்னர் சுரேந்திர விக்ரம் ஷாவை கைப்பொம்மையாகக் கொண்டு, ராணா வம்சத்து பிரதம அமைச்சர் ராணா பகதூர் ஷா 1847 முதல் நேபாள இராச்சியத்தை முழு அதிகாரத்துடன் நிர்வகித்தார்.
நேபாள இராச்சியத்தின் மன்னர் ராஜேந்திர விக்ரம் ஷா - பட்டத்து ராணி சாம்ராஜ்ஜிய லெட்சுமி தேவி இணையரின் மூத்த மகனும், பட்டத்து இளவரசரும் ஆவார்.
சுரேந்திர ஷாவின் சிற்றன்னை ராஜ்ஜிய லெட்சுமி தேவி, தன் மகன் ரணேந்திர விக்ரம் ஷாவை பட்டத்து இளவரசன் பதவியில் அமர்த்த சதித் திட்டம் தீட்டினார்.
பர்ட், 1851 ஆம் வருடம் ஒரு நாளில், ஐரோப்பாவிலிருந்து அமெரிக்காவிலுள்ள பிலடெல்பியாவிற்கு மெதுவாகச் செல்லும் கப்பலில் திரும்பிக் கொண்டிருந்தார். தனது நீண்ட பயணத்தின் போது, கடலை கூர்ந்து கவனித்து பல குறிப்புகளை எழுதிய படி பயணித்தார். தனது சூரிய திசைகாட்டியை, மாலுமிகள் கடற் பயணத்திற்கு எவ்வாறு பயன்படுத்த இயலும் என ஆராயத் தொடங்கினார். தனது ஆறு வார கால பயணத்தில், மாலுமிகள் பயன்படுத்திய திசைகாட்டிகள், பல முறை தவறாக திசை காட்டியதைக் கண்கூடாக கண்டறிந்தார். அதனாலேயே தனது பயணம் தாமதமானதை உணர்ந்தார். தனது சூரிய திசைகாட்டியில் சில மாற்றங்களைச் செய்து, அது கடற் பயணத்திற்கு சரியான திசையை காட்டிடும்படி வடிவமைத்தார். தனது வடிவமைப்பிற்கு பல பெயர்களை மாற்றி மாற்றி வைத்து, இறுதியாக பூமத்திய ரேகை கோணமானி என்ற பெயரை வழங்கினார். மற்ற திசைகாட்டிகள் கப்பலில் இருந்த அதிகப்படியான இரும்பினால் திசையை சரியாகக் காட்டவில்லை.
பர்ட்டின் கருவி, திசைக்கோணம், உயரம், காந்தவிலக்கம் ஆகியவற்றை கண்டறிய உதவுகிறது. இக்கருவியில் இரண்டு முதன்மையான வளையங்கள் உள்ளன. உள் அட்சக்கோடு வளையம் வெளி தீர்க்க ரேகை வளையத்துடன் 90 டிகிரி கோணத்தில் அமைந்திருக்கும். திசைக்கோண வளையம் தீர்க்க ரேகை வளையத்துடன் இணைக்கப்பட்டிருக்கும். இவை கப்பல் எவ்வாறு திரும்பினாலும் காந்த ஊசி சரியான திசையை மட்டும் சரியாகக் காட்டும்படி வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.
1856 ஆம் ஆண்டு, தனது கண்டுபிடிப்பை அமெரிக்க கப்பற்படை மற்றும் கடலோர காவற்படை ஆகியவற்றிற்கு அனுப்பினார். அவர்கள், பர்ட்டின் கண்டுபிடிப்பை ஏற்று கொண்டனர். 1856 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 15 ஆம் நாளில் அவரின் கண்டுபிடிப்பிற்கு காப்புரிமை பெற்றார்.
கோயிலின் மையத்தில் ஒரு மைய மண்டபம் உள்ளது, இது எளிதில் செல்லும் வகையில் உள்ளது. நூற்றுக்கணக்கான புத்தர் சிலைகள் முக்கிய மண்டபத்தில் உள்ளன, அவற்றில் சில அசல் நிலைகளிலும், மற்றவைகள் அருகிலுள்ள அகழ்வாராய்ச்சி களங்களில் இருந்து கொண்டுவரப்பட்டவை. இருப்பினும், சிதி-தாங்கின் மிக முக்கியமான அம்சம் மைய மண்டபம் அல்ல, மாறாக பிரதான மண்டபத்தை சுற்றிலும் வளைவாக உள்ள மூன்று அடுக்குகள் போன்ற தாழ்வாரங்கள் தான் முக்கிய அம்சமாகும். ஏனென்றால் ஒவ்வொரு வளையங்களிலும் எண்ணிலடங்கா புத்தர் சிலைகளும், போதிசாதுக்கள், ஆன்மீக தலத்தின் மன்னர்கள், காவல் காக்கும் வீரர்கள், 550 ஜாதகாஸ், அரக்கனீஸ் கலாச்சாரம் மற்றும் உண்மையான மற்றும் கற்பனை விலங்குகள் போன்ற அறிய தொண்மையான தொகுப்புகளை பார்க்க முடியும்.
மராக் யு நகரம் கடற்கரை அருகில் வெப்பமண்டல பருவ மழைப் பகுதியில் இருப்பதன் காரணமாக, அதன் கோயில்களில் பெரும்பாலானவை பருவ மழையினால் சேதமடைந்துள்ளன. 2003 ஆம் ஆண்டில் மத்திய தூபிப் பகுதியில் மழை நீர் கசிவு தொடங்கியது, இரண்டு அறைகளில் இருந்த தொன்மையான சில சிலைகளை கரைத்துவிட்டது. மேலும் பாதிப்பை தடுக்க, உள்ளூர் தொல்பொருள் துறை அவசரமாக தூபிகளின் மீது கான்கிரீட் கலவையை ஊற்றினர். இந்த வழிமுறையால் மற்ற சிலைகள் அழிக்கப்படுவது தடுக்கப்பட்டது, ஆனால் இது கோவிலின் வெளிப்புற தோற்றத்தையும் மாற்றிவிட்டது, தூபியின் பெரும்பகுதி வடக்கு அரக்கானியை மையமாகக் கொண்டதாக மாறியது.
இந்தக் கோவில் ஒரு மலையின் மீது அமைந்துள்ளது. இதன் கட்டிட அமைப்பை பார்க்கும் போது ஒரு பெரிய பதுங்கு குழி போன்ற தோற்றும் கொண்டதாக உள்ளது, அது போரின் போது ஒரு புகலிடமாகவும் மற்ற நேரங்களில் வழிபாட்டுத் தலமாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டது என தொல்லியல் வல்லுநர்கள் நம்புவதற்கு வழிவகுத்தனர். அதன் கட்டிடக்கலை, குறிப்பாக தூபி போன்ற அதன் கோபுரம் 16 ஆம் நூற்றாண்டு வங்காளம் பாணியை ஒத்திருக்கிறது.
பர்மாவில் காணப்படும் பல பௌத்த கோயில்களில் இது ஒரு தனிச்சிறப்பு வாய்ந்தது: ஒரு மத்திய மணி வடிவ தூபி, நான்கு மூலைகளிலும் சிறிய தூபிகள், அவற்றைச் சுற்றிளும் பல சிறிய தூபிகளாலும் நிறைந்துள்ளது.கோவிலின் கிழக்கே, அண்மையில் தொடர்ச்சியான மாடிப் படிகளும், தசாங்ளும் கூடுதலாக
வங்காளத்தை வென்றதன் நினைவாக மன்னர் மின் பார்ரால் 1535-1536 ஆண்டுகளில் இந்தக் கோவிலை கட்டினார். மேலும் இந்தக் கோவில் மன்னரின் அரண்மனைக்கு வடக்கே போகோங் மலையில் மேற்கு முகப்பகுதியில் மற்றும் அன்டா-தின் கோயிலுக்கு அருகில் உள்ளது.
சிதி-தாங் கோவில் பர்மாவின் இராகினி மாநிலம், மராக் யு நகரத்தில் உள்ளது. இந்தக் கோவிலை வெற்றியின் கோவில் என்றும் 80,000 புத்தர் உருவங்கள் கொண்ட கோவில் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. சிதத்தாங் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.
சிதி-தாங் கோவில் மராக் யு நகரின் முக்கிய இடமாகவும் மற்றும் சுற்றுலா பயணிகளை ஈர்க்கும் இடமாக உள்ளது. மேலும் இந்தக் கோவிலின் அருகில் புகழ்பெற்ற ஹடுக்கன்தீன் கோவில் உள்ளது.
றெக்கை கட்டி பறக்குது மனசு என்பது ஜீ தமிழ் தொலைகாட்சியில் ஜூன் 19, 2017 முதல் திங்கள் முதல் வெள்ளி வரை இரவு 10 மணிக்கு ஒளிபரப்பாகி மார்ச்சு 4, 2019 முதல் திங்கள் முதல் வெள்ளி வரை மாலை 6:30 மணிக்கு ஒளிபரப்பான காதல் மற்றும் குடும்பம் பின்னணியை கொண்ட தொலைக்காட்சித் தொடர். இந்த தொடரை பசீர் என்பவர் இயக்க, சித்தார்த், சமீரா, அஸ்வின் கார்த்திக், வந்தனா, சாந்தி வில்லியம்ஸ் உள்ளிட்ட பலர் நடிக்கிறார்கள். இது ஒரு ஜீ மராத்தி தொலைக்காட்சி தொடரான 'துஜித் ஜீவ் ரங்கலா' என்ற தொடரின் மறு தாயாரிப்பாகும். இந்த தொடரை நடிகை சமீரா தயாரிக்கிறார். இந்த தொடர் 24 மே 2019 ஆம் அன்று 520 அத்தியாங்களுடன் நிறைவு பெற்றது.
இந்த தொடர் மலையாளம் மொழியில் 'அளியம்பாள்' என்ற பெயரில் மறுதயாரிப்பு செய்யப்பட்டு ஜீ கேரளம் தொலைக்காட்சியில் நவம்பர் 26, 2018ஆம் ஆண்டு முதல் திங்கள் முதல் சனி வரை இரவு 8 மணிக்கு ஒளிபரப்பானது.
பிறகு அச்சுத நாயகர் ஆசார்யரது நியமனம் பெற்று தஞ்சை சென்று அரச வேலை ஒன்றில் அமர்ந்தார். பூர்வஜன்ம புண்ய விசேஷத்தால் பல சோதனைகளிலும் வெற்றிபெற்று மன்னனது அபிமானத்தைப் பெற்றார். அரச னும் தனக்கு மகன் இல்லாத குறையை எண்ணி அச்சுதநாயகரும் தனக்குப் பழைய பந்துவர்க்கத்தைச் சேர்ந்தவராதலால் அவரை ஸ்வீகாரம் எடுத்துக் கொண்டார். இளவரசனாக முடிசூடப்பட்டதும் தம் ஸ்வீகாரத் தந்தையான மன்னர் சேவுகப்ப நாயகரை அச்சுதநாயகர் தம் திறமைமிக்க செயல்களால் மகிழச் செய்தார். மன்னர் மறைந்ததும் அச்சுதநாயகர் மன்னராக முடிசூடப் பட்டார்.
அச்சுதநாயகர் தாம் தஞ்சை மன்னராக முடிசூட்டப்பட்ட செய்தியை விரைவில் ஆசார்யரான குமாரதாததேசிகனுக்குத் தெரிவித்து, அவரையும் அவரது குடும்பத்தாரையும் பல்லக்கில் எழுந்தருளச்செய்து நகர வாஸத்தை விரும்பாத ஆசார்யனை வெண்ணாற்றங்கரையில் நீலமேகப் பெருமாள் திருவ டிவாரத்தில் நிலையாகத் தங்கச்செய்து ஏராளமான பொருள்களை காணிக் கையாக்கினார். அந்தப் பொருள்களின் உதவியால் உத்தம ரித்விக்குகளைக் கொண்டு பலவகையான யாகங்களைச் செய்ய விரும்பிய குமாரதாததேசிகன் அவ்வாறே செய்துமுடித்தார். எல்லா யாகங்களிலும் யஜ்ஞபீடத்தில் நீலமேகன் எழுந்தருளி ஹவிர்பாகங்களை ஸ்வீகரித்தது விசேஷம். இதனால் அக்காலத்தி லிருந்த மஹான்கள் ஸ்வாமிக்கு "சதுர்வேத சதக்ரது" என்ற விருதை அளித்தனர்.
பிறகு திம்மயதாதாசாரியர் குமாரரான ஸ்ரீநிவாஸதாதாசாரியரும் ப்ரதி ஸம்வத்ஸரம் பிதாவைப்போல் ஸ்ரீநிவாஸனை ஸேவித்துவந்தார். முதுமையால் மலைக்கு எழுந்தருள முடியாமல் போய் சிஷ்யர்களின் ஸஹாயத்துடன் எழுந் தருளி ஸ்ரீநிவாஸனை மங்களாஸாசனம் செய்து இனி மலையப்பனின் ஸேவை அடியேனுக்கு எப்படிக் கிடைக்கும் என்று அனுசோசித்து நிற்க அப்போது எம்பெருமான் அர்ச்சகமுகேந தேவரீர் இருக்குமிடத்திலேயே நாம் அவதரிக்க ஸங்கல்பம் கொண்டோம். எனவே சோகிக்கவேண்டாம் என்று நியமித்தருள வும் ஸ்வாமியும் நாவல்பாக்கம் எழுந்தருளி ஸ்ரீநிவாஸனின் சுபாச்ரயதிருமே னியை எழுந்தருளப்பண்ணி தனக்கு நியமித்த கோவிந்த தீக்ஷிதபட்டர் மூலம் ப்ரதிஷ்டை செய்துவைத்து காஞ்சி வைகுண்டப் பெருமாள் கோவிலில் தீர்த்த பரிக்ரஹம் செய்து ஸகல கைங்கர்யங்களையும் செய்துகொண்டு ஆனந்தப் பரவசரானார். ஸ்ரீநிவாஸனிடத்தில் இவருக்கிருந்த அபரிமிதமான பக்தியை பின்வரும் இவரது தனியனே காட்டும்.
என்று நாவல்பாக்கத்தில் திருவேங்கடமுடையான் அவதரித்த பிறகு அவன் திருவடிவாரத்தில் நித்யாராதனம் செய்து கொண்டும் அவன் முக்கோல்லாஸார்த் தமாக யஜ்ஞாதிகளைச் செய்துகொண்டும் பஞ்சகால பராயணராக எழுந்தரு ளியிருந்தார்.
இவரது குமாரரான ஸ்ரீவேங்கட தேசிகனின் புண்ய பரிபாகமாக அவதரித்த ஸ்ரீகுமாரதாததேசிகன் தம் தகப்பனாரால் உபதேசிக்கப்பட்ட ஸுதர்சனமந்த்ரோபாஸனத்தால் அநிதர ஸாதாரண ஜ்ஞானானுஷ்டானங்களை யும் விலக்ஷணப்ரஹ்ம தேஜஸ்ஸையும் பெற்றிருந்தார். இவருக்குத் தகுந்த காலத்தில் மௌக்திகாம்பா என்கிற கன்னிகையை ஸ்ரீவேங்கட தேசிகன் விவாஹம் செய்துவைத்தார். ஸ்ரீகுமாரதாததேசிகனும் அதுமுதல் அக்னி பரிசர்யை செய்துகொண்டும், ரமாநிவாஸனை ஆராதித்துக்கொண்டும் நாவல் பாக்கத்திலேயே எழுந்தருளியிருந்தார். இதைக் குமாரதாததேசிகனின் குமாரர் வேங்கடாசாரியர் பார் என்ற க்ரந்தத்தில்
இக்குமார தாததேசிகனுக்கு பத்னிமார் இருவர். இவருக்குக் குமாரர்கள் எழுவர். அவர்களுள் முதல்வர் நீலமேக தாததேசிகன். இவருடைய பரம்பரை யைச் சேர்ந்தவர்களே நாவல்பாக்கத்தில் இருப்பவர்கள். கடைசி குமாரரான வேங்கடாசாரியர் பாட்டராசாரியர் எனப்படுபவர். இவரது ஸந்ததியினரே கும்பகோணத்திலுள்ள பாட்டராசாரியர் வீதியில் இருப்பவர்கள். மூன்றாமவ ரான ரகுநாதாசாரியரின் ஸந்ததியினர் திருச்சேரை திவ்யதேசத்திலுள்ள பாட்டராசாரியர்கள். மற்றொரு குமாரரான ஸ்ரீனிவாஸாசாரியரின் வம்சத்தவர் கள் த்வார் என்னும் ஊரில் உள்ளனர். ஸச்சரித்ரஸுதாநிதி என்னும் தர்மசாஸ்த்ர க்ரந்தத்தைச் செய்தருளியவரும், நைத்ருவ வம்சஸ்தரும், ஸ்ரீஅஹோபிலமடத் தில் 11-ஆம் பட்டத்தில் மூர்த்தாஷிக்தராய் எழுந்தருளியிருந்தஸ்ரீநிவாஸ சடகோப யதீந்த்ர மஹாதேசிகனின் சிஷ்யருமான ஸ்ரீவீரராகவாசாரியர் ஸ்வாமி மேற்படி ஸ்ரீநிவாஸதாதாசாரியரிடம் சாஸ்த்ரங்கள் வாசித்ததாகவும், அவர் நியமனப்படியே இக் க்ரந்தத்தைச் செய்ததாகவும் எழுதியுள்ளார். மற்ற குமாரர் களது வம்சத்தவர்கள் ஆந்திரதேசத்தில் ஆங்காங்குள்ளனர்.
நாவல்பாக்கத்திற்கு ஸமீபத்தில் நெடுங்குன்றம் என்றொரு க்ராமம் உண்டு. அதனருகிலுள்ள வேப்பம்பட்டு என்ற ஊரிலுள்ளவரனைவரும் ஸ்ரீகுமாரதாத தேசிகனது சிஷ்யர்கள். அவர்களுள் நாயகர் குலத்தைச் சேர்ந்த நான்கு ஸஹோ தரர்கள் இருந்தனர். அந்நால்வருள் அச்சுதநாயகர் என்பவரும் ஒருவர். இவரே பிற்காலத்தில் தஞ்சையை ஆண்டார். அச்சுதநாயகருக்கு தம் வீட்டில் ஏற்பட்ட
ஸ்ரீநிவாஸதாதாசாரியர் ஸ்வாமியின் திருக் குமாரரான ஸ்ரீவேங்கட தேசிகனுக்கு அய்யா குமார தாததேசிகன் குமாரராக அவதரித்தார். உரியகாலத்தில் குமாரதாததேசிகன் பிதாவினிடத்திலேயே உபநயநாதி ஸம்ஸ்காராதிகளைப் பெற்றார். அங்கமாறு ஐந்து வேள்வி நால் வேதமருங்கலை பயின்று எரி மூன்றும் செங்கையால் வளர்க்கும் துளக்க மில் மனத்தோர்" என்று ஆழ்வார் அருளிச்செய்தபடி வாழும் திருவம்சத்தில் அவதரித்ததற்கு ஏற்ப அங்கங்களுடன் நான்கு வேதங்களையும், நால்வகை சாஸ்த்ரங்களையும், ஸம்ப்ரதாய க்ரந்தங்களையும் தன் பிதாவின் அரு நிழலிலேயே கற்றார்.
தங்களுக்கு அரசர்களால் ச்ரோத்ரியமாகக் கொடுக்கப்பட்ட நாவல் பாக்கம் என்னும் அக்ரஹாரத்தில் எழுந்தருளியிருந்த திம்மயாசாரியர் ஸ்வாமி காஞ்சீபுரத்தில் ஸ்ரீவைகுண்டப் பெருமாள் ஸந்நிதி நிர்வாஹம் போன்ற காரணங்களால் சிலகாலம் பெருமாள் கோவிலிலேயே எழுந்தருளியிருக்க நேர்ந்தது. இவர்களுக்குக் குலக்ரமமாக வந்த வாஸஸ்தானமான திருப்பதியிலேயே நியதமாக வஸிக்காமல் அவ்வப் போது வந்து மலையப்பனை ஸேவித்துப்போவதாக இவர்கள் இருந்தனர். அதி லும் திம்மயாசாரியர் ஸ்வாமி ப்ரதிஸம்வத்ஸரமும் தவறாமல் ஸ்ரீநிவாஸனை ஸேவித்துப் போவது வழக்கம். ஒரு சமயம் திம்மயாசாரியர் ஸ்வாமி திருமலைக்கு எழுந்தருளி வேங்கடவனை மங்களாஸாசனம் செய்துகொண்டிருந்தபோது எம்பெருமானுக்குக் கைங்கர்யம் புரிந்துகொண்டிருந்த ஸ்ரீசேஷதீக்ஷிதர் என் னும் பட்டரை அணுகி அடியேன் சற்று கர்ப்பக்ரஹத்தில் ஏகாந்தமாக எம்பெருமானை ஸேவிக்க அவகாசம் ஸாதித்தருள வேண்டும் என்று விஜ்ஞா பித்தார். அர்ச்சகர் ஸ்வாமி தேவரீர் ஏகாந்தத்தை விரும்புவானேன் என்று
"காசி முதலான நன்னகரெல்லாம் கார்மேனியருளாளரது கச்சிக்கொவ்வா" என்று ஸ்வாமி தேசிகன் புகழ்ந்து பேசிய காஞ்சீபுரத்திற்கு சமீபத்தில் விளங்கும் சுரோத்ரியம் நாவல்பாக்கம் என்று ப்ரஸித்த மான அக்ரஹாரத்தில் விஷ்ணு வ்ருத்தகணத்தைச் சேர்ந்த சடமர்ஷண கோத்ரத்தில் இப்பாரத தேசத்தில் மிக்க புகழுடன் விளங்கியவர்களும், தூய்மை நிறைந்தவர்களும், குண புருஷ தத்வ ஸ்திகளை அறிந்தவர்களும், இயற்கையிலேயே பகவானது திருவடிகளிலேயே நிலைநின்ற மனமுடையவர்களுமான நாத, யாமுன, ஸ்ரீசைல பூர்ண, குருகாதீசர் போன்ற உத்தமர்களான ஆசார்யர்கள் அவதரித்த திருவம்சத்தினர் இவ்வூரினர்
உண்மையில், தாய் நிகுயேன் ஒருதன்மை வாய்ந்த மேட்டுச் சமவெளியில் அம்மையவில்லை. மாறாக, பல குத்துயர மேட்டுநிலத் தொடர்களில் அமைகிறது; இதில் உள்ள கோன் தும் மேட்டுச் சமவெளியின் குத்துயரம் 500 மீ. கோன் பிளோங் மேட்டுச் சமவெளியும் கோன் நாநுங் மேட்டுச் சமவெளியும் பிளிய்கு மேட்டுச் சமவெளியும் 800 மீ குத்துயரத்தில் அமைகின்றன. மதிராக் மேட்டுச் சமவெளியின் குத்துயரம் 500 மீ, தாக்லாக் மேட்டுச் சமவெளியின் குத்துயரம் 800 மீ. மோநோங் மேட்டுச் சமவெளியின் குத்துயரம் 800 மீட்டரில் இருந்து 1000 மீட்டர் வரை அமைகிறது, தாலாத் அல்லது இலாம் வியேன் மேட்டுச் சமவெளியின் குத்துயரம் 1500 மீ. தீலின் மேட்டுச் சமவெளியின் குத்துயரம் 900 மீ முதல்1000 மீ வரை அமைகிறது. இந்த அனைத்து மேட்டுநிலங்களும் உயர்ந்த மலைத்தொடர்களாலும் மலைகளாலும் (தெற்கு ஆன்னமைட்டு மலைத்தொடர்.
நடுவண் மேட்டுச் சமவெளியில் காலங்காலமாக தேகர் எனப்படும் மோந்தகுனார்து மக்கள் வாழ்ந்துவந்தனர். நாம் தியேன் எனும் தெற்குநோக்கி அணிவகுப்போம் இயக்கத்தின்போது வியட்நாம் இப்பகுதியை வென்றது. தென்வியட்நாம் அரசும் இன்றைய ஒன்றுபட்ட வியநாம் பொதுவுடைமைக் குடியரசும் கட்டாயமாக கின் வியட்நாமியரைக் குடியேற்றியதும் இப்போது கின் வியட்நாமியர் இப்பகுதியில் தேகர்களைவிட பெரும்பான்மையினராக உள்ளனர். மோந்தகுனார்துகள் அனைத்து வியட்நாமியரின் முற்றுகையையும் அதாவது, பொதுவுடைமை எதிர்ப்பு தென்வியட்நாம் அரசையும் இன்றைய ஒன்றுபட்ட வியட்நாம் பொதுவுடைமை அரசையும், எதிர்த்துப் போராடினர்.