polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
கோட்டையின் வரலாறு கி.பி 1330 முதல் தில்லியின் முகம்மது பின் துக்ளக் ஆட்சியின் கீழ் காணப்படுகிறது. ஆனால் அதன் பண்டைய வரலாறு, பெரும்பாலும் இந்து மன்னர்களால் ஆளப்படும் ஒரு நகரமாக, ஆரம்பத்தில் சந்திரகுப்த மெளரியருக்கு கீழ் இருந்ததாக ஒரு கல்வெட்டில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. பின்னர் அங்க ராஜ்யத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. கி.பி 9 ஆம் நூற்றாண்டில் பாலா மன்னர்களிடமும் இருந்தது.
இந்தக் கோட்டையில் பிர் ஷா நுபாவின் கல்லறை , ஷா சுஜாவின் அரண்மனை, முல்லா முகம்மது சையதின் கல்லறை , கங்கை நதியில் உள்ள கஷ்டஹரினி கணவாய், சண்டிஸ்தானா ,18 ஆம் நூற்றாண்டு பிரித்தானியர் கல்லறை போன்ற பல மத மற்றும் வரலாற்று நினைவுச்சின்னங்கள் உள்ளன. சமீபத்திய காலங்களில், ஒரு பிரபலமான யோகா பள்ளி இங்கு நிறுவப்பட்டுள்ளது.
இம்பீரியல் பதிவுத் துறை மார்ச் 11, 1891 ஆம் நாளன்று கல்கத்தாவில் அமைக்கப்பட்டது. ஜி.டபிள்யூ ஃபாரஸ்ட் என்பவர் அதன் துறைத் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார். 1911 ஆம் ஆண்டில் இது புதிய தலைநகரான புது தில்லிக்கு மாற்றப்பட்டது, 1926 ஆம் ஆண்டில் அது அதன் புதிய கட்டிடத்திற்கு மாற்றப்பட்டது. கட்டிடக் கலைஞர் எட்வின் லுடியன்ஸ் என்பவரால் நகரத் திட்டத்தில் கிங்ஸ் வே மற்றும் குயின்ஸ் வே சந்திப்பில் 'பாயிண்ட் பி' ஐச் சுற்றி திட்டமிடப்பட்ட நான்கு அருங்காட்சியகம் மற்றும் ஆவணக் காப்பகக் கட்டடங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். இருந்த போதிலும், இந்த ஒரு கட்டடம் மட்டுமே அப்போது கட்டப்பட்டது. இது நியோ-கிளாசிக்கல் பாணியில் கட்டப்பட்ட கட்டிடம் ஆகும். முதலில் இது இம்பீரியல் ரெக்கார்ட் அலுவலகம் என்று அழைக்கப்பட்டு வந்தது.
இந்திய தேசிய ஆவணக்காப்பகம் என்பது இந்திய அரசின் அலுவல்சாராத ஆவணங்களைப் பாதுகாத்து வைக்கின்ற இடம் ஆகும். இதுநிர்வாகிகள் மற்றும் அறிஞர்களின் பயன்பாட்டிற்காக இயங்கி வருகிறது. பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் தலைநகரான கல்கத்தாவில் 1891 ஆம் ஆண்டில் இம்பீரியல் பதிவுத் துறையாக முதலில் நிறுவப்பட்ட தேசிய ஆவணக் காப்பகம் டெல்லியில் ஜன்பத் மற்றும் ராஜ்பத் சந்திப்பில் அமைந்துள்ளது. இது இந்திய அரசின் பண்பாட்டுஅமைச்சகத்தின் கீழ் பண்பாட்டுத் துறையின் இணைக்கப்பட்ட அலுவலகமாக செயல்பட்டு வருகிறது.
தேசிய காப்பகங்களில் உள்ள இருப்புகள் 1748 ஆம் ஆண்டு முதல் உள்ளவையாக அமைந்துள்ளன. இங்கு உள்ள ஆவணங்கள் ஆங்கிலம், அரபு, இந்தி, பாரசீகம், சமஸ்கிருதம், மோடி மற்றும் உருது உள்ளிட்ட மொழிகளில் அமைந்துள்ளன. அவை காகிதம், பனை ஓலை, பிர்ச் பட்டை மற்றும் காகிதத்தோல் ஆகிய பொருள்களைக் கொண்டு செய்யப்பட்டவையாக அமைந்துள்ளன. இங்குள்ள பதிவுகள் பொது ஆவணங்கள், ஓரியண்டல் பதிவுகள், கையெழுத்துப் பிரதிகள் மற்றும் தனியார் ஆவணங்கள் என நான்கு பிரிவுகளில் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
அப்போதைய இந்திய ஜனாதிபதியாக இருந்த ஸ்ரீ கே.ஆர்.நாராயணன், தேசிய ஆவணக்காப்பகத்தின் அருங்காட்சியகத்தை ஜூலை 6, 1998 ஆம் நாளன்று பொது மக்களுக்காகத் திறந்து வைப்பதாக அறிவித்தார். இந்த அருங்காட்சியகம் தேசிய ஆவணக்காப்பகத்தின் பன்முக இருப்புக்கள் பற்றிய ஒரு பிரதிநிதித்துவ கண்ணோட்டத்தை வழங்குகிறது, மேலும் ஆவணக்காப்பக இருப்புக்களில் ஒரு சாதாரண மனிதனின் ஆர்வத்தை ஊக்குவிக்கின்ற வகையில் இது அமைந்துள்ளது.
இந்திய தேசிய ஆவணக் காப்பகம் போபாலில் ஒரு பிராந்திய அலுவலகத்தையும், புவனேஸ்வர், ஜெய்ப்பூர் மற்றும் பாண்டிச்சேரி ஆகிய இடங்களில் மூன்று பதிவு மையங்களையும் கொண்டு செயல்பட்டு வருகிறது.
பதிவுகளைப் பாதுகாப்பதிலும் கையாளுதலிலும் அக்கறை செலுத்தப்படாதது குறித்து ஒரு குறிப்பிட்ட அளவிலான விமர்சனங்கள் எழுந்துள்ளன.
சா-இ முத்துர் சோமர்யே 6 டரே வ டுசேக்கு என்பது ஓர் ஊரின் பெயர் ஆகும் இந்த ஊரானது, ஈரான் நாட்டின் தெற்கு கொராசான் மாகாண மண்டலங்களில் ஒன்றான, நஃபந்தான் மண்டலத்தின் ஆளுகையின் கீழ் இருக்கிறது. இந்த மண்டலத்தின் பாக்ச்சுகளில் ஒன்றான, சூசெஃப்பு மாவட்டத்தின் ஆளுகையில், இரு தெகெசுதன்கள் உள்ளன. இவற்றைத் தமிழில் ஊரக வட்டங்கள் எனலாம். அந்த இரு ஊரக வட்டங்கள் யாதெனில், அரபுகானே ஊரக வட்டம், சூசெஃப்பு ஊரக வட்டம் என்பனவாகும். இதில் சூசெஃப்பு ஊரக வட்டத்தில், சில ஆண்டுகளுக்கு முன் எடுக்கப்பட்ட கணக்கெடுப்பின் படி, மொத்தம் 85 ஊர்கள் உள்ளன. அந்த ஊர்களில் ஒன்றே, இந்த ஊராகும். ஈரானிய நாட்டு புள்ளியியல் நடுவத்தின், 2006 ஆம் ஆண்டு எடுத்தப் புள்ளியியல் கணக்கெடுப்பின் படி, இங்கு வாழ்ந்த மக்கள் தொகை 50 நபர்கள் ஆகும். இந்த நபர்கள் மொத்தம் 10 குடும்பங்களில் வாழ்ந்து இருந்தனர்.
வெண்குடைக் காளான் போலத்தசு பேரினம் சார்ந்த ஒரு பேசிடியோமைசீட் பூஞ்சை ஆகும். இது ஐரோப்பா, ஆசியா, வட அமெரிக்கா எங்கணும் வடக்கு அரைக்கோளத்தில் பரவலாகக் காணப்படுகிறது. இது இயல்பாகவே தென் அரைக்கோளத்தில் வளர்வதில்லை. என்றாலும் இது தென் ஆப்பிரிக்காவிலும் ஆத்திரேலியாவிலும் நியூசிலாந்திலும் பிரேசிலிலும் அறிமுகப் படுத்தப்பட்டுள்ளது.முன்பு போலத்தசு எடிலசு இனத்தின் வகைமைகளாகக் கருதிய மிக நெருக்கமான பல ஐரோப்பியக் காளான்கள் இன்று மூலக்கூற்று தொகுதிமரபாய்வால் தனித்த தாவர இனமாகக் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. இதேபோல, முன்பு பல தாவர இனங்களாகக் கருதிய காளான்கள் உண்மையில் போலத்தசு எடுலிசு இனத்தோடு நெருங்கினவாகக் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. இவ்வகையில் மேற்கு வட அமெரிக்காவின் இனமான கலிபோர்னியா பெரும்போலத்தே ) ஆக வகைப்படுத்தி 2007 இல் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. இது அடர்ந்த நிறமுள்ள பெரிய பழவுடல் வகையாகும்.
இந்தக் காளான் இலையுதிர் காடுகளிலும் ஊசியிலைக் காடுகளிலும் வளர்ப்பு மரங்களிலும் மர நிலத்தடி வேர்களில் பூஞ்சத் திசுக்களால் கவித்து வேர்ப்பூஞ்சைகளாக இணைவாழ்வில் ஈடுபடுகிறது. இந்தப் பூஞ்சை கோடையிலும் இலையுதிர் காலத்திலும் விதைத்துள் தாங்கிய பழவுடலை வெளியிடுகிறது. இப்பழவுடல் பெரிய பழுப்புநிறக் குடையைக் கொண்டுள்ளது. இது சிலவேளைகளில் 35 செமீ விட்டத்துடன் 3கிகி எடை வரை வளரும். இதில் பிற போலத்தே காளான்களைப் போல குடையின் அடிப் பகுதியில். விதைத்தூள்பைகளுக்கு மாற்றாக, அதிலிருந்து தண்டின் ஊடாகக் குழல்கள் கீழிறங்கும்; முதிர்ந்த விதைத்தூள்கள் திறந்த குழல்களில் இருந்து அல்லது அதன் புரை களில் இருந்து வெளியேறும். போலத்தசு எடுலிசுப் பழவுடலின் இத்துளை அமைந்த மேற்பரப்பு இளமையில் வெண்ணிறமாகவும் முதிர்ந்ததும், பசுமஞ்சளாகவும் மாறும். 25 செமீ உயரமும் 10 செமீ விட்டமும் உள்ள இதன் தண்டின் நிறம், வெண்மையாகவோ மஞ்சளாகவோ அமையும். தண்டின் ஒரு பகுதி இணையான, புடைத்த வலைப்பின்னல் உறையுடன் அமையும்.
பலவகை உணவுகளில் உட்கூறாக அமையும் போ. எடுலிசு பெறுமதி வாய்ந்த ஓர் உண்ணும் காளான் ஆகும். இது வழக்கமாக நறுஞ்சுவைச்சாற்றிலும் கூட்டாகவும் பிற அடுமுறை உணவுகளிலும் சமைத்து உண்ணப்படுகிறது. இந்தக் காளான் கொழுப்பு குறைந்தது; செரிக்கும் மாப்பொருள்களும் உயரளவு புரதமும் உயிர்ச்சத்துகளும் கனிமச்சத்துகளும் நார்ச்சத்துகளும் கொண்டது. இது வணிகவியலாக விற்கப்பட்டாலும் இதைப் பயிரிடுவது அரிது. நடுவண் ஐரோப்பாவிலும் தென் ஐரோப்பாவிலும் வடக்கு ஐரோப்பாவிலும் இலையுதிர் காலத்தில் மட்டும் கிடைக்கும் இது உலர்த்திப் பதப்படுத்தி பொட்டணமிட்டு உலகெங்கும் அனுப்பி விற்கப்படுகிறது. உலர்நிலையிலும் இதன் வாசம் குறைவதில்லை. போ. எடுலிசு ஊறுகாயிட்டு விற்கும் காளான்களில் ஒன்றாகும்.
போலத்தசு எடுலிசு முதலில் 1782 இல் பிரெஞ்சு தாவரவியல் அறிஞராகிய ழீன் பாப்திசுத்தே பிராங்குவாயிசு பியேர் புல்லார்டுவால் விவரிக்கப்பட்டது. இது இன்றும் தன் முதற்பெயரைத் தக்கவைத்துக் கொண்டுள்ளது.
சின்னமைல் அசிடேட்டின் சராசரி ஆண்டு உற்பத்தி மற்றும் வாசனைப் பொருளாக சின்னமைல் அசிடேட்டின் தினசரி உட்கொள்ளல் உலக சுகாதார அமைப்பினால் அறிக்கையாக அளிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த அறிக்கையின்படி, ஐரோப்பாவில் இதன் ஆண்டு உற்பத்தி 1498 கிகி மற்றும் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் 2255 கிகி என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. இந்தச் சேர்மத்தின் தினசரி உட்கொள்ளல் அளவு ஐரோப்பாவில் 210 மைக்ரோ கிராம் ஆகவும், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் 300 மைக்ரோ கிராமாகவும் மதிப்பிப்பட்டுள்ளது. ஐரோப்பியர்களுக்கு உடல் எடையின் படியான உட்கொள்ளலானது 4 மைக்கரோகிராம்/கிகி ஆகவும் அமெரிக்கர்களுக்கு 5 மைக்ரோகிராம்/கிகி ஆகவும் உள்ளது.
சின்னமைல் அசிட்டேட்டு என்பது 11122 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கரிம வேதியியல் சேர்மமாகும். 3-பீனைல்புரோப்-2- யீனைல் அசிட்டேட்டு என்ற பெயராலும் அழைக்கப்படும் இச்சேர்மம் சின்னமைல் எசுத்தர் குடும்பத்தின் ஒரு வேதிச் சேர்மம் ஆகும். மாறுபடும் ஆல்கைல் குழு இங்கு ஒரு மெத்தில் குழுவால் மாற்றப்படுகிறது. அரோமேடிக் தன்மையற்ற கார்பன்-கார்பன் இரட்டைப் பிணைப்பு தோன்றுவதன் விளைவாக, சின்னமைல் அசிட்டேட்டு இசட் மற்றும் ஈ மாற்றிய அமைப்பைக் கொண்டிருக்கலாம்.
புதிய இலவங்கப்பட்டையில் சின்னமைல் அசிட்டேட்டு இயற்கையில் தோன்றுகிறது. இதில் சின்னமைல் அசிட்டேட்டின் செறிவு மில்லியனுக்கு 2800 முதல் 51000 பகுதிகள் என்ற அளவில் இருக்கிறது.
சின்னமைல் அசிட்டேட்டு ரொட்டி தயாரித்தலின் போது பயன்படுத்தப்படும் வாசனை எசுத்தராகும். எடுத்துக்காட்டாக, ரொட்டி மற்றும் விலங்குத் தீவனம் போன்றவற்றிற்கு இனிமையான பழ வாசனையைத் தருகிறது. மேலும், இது பல அழகுசாதனப் பொருட்களிலும், சில கழிப்பறை பயன்பாடுகளிலும், தூய்மையாக்கிகளிலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
சின்னமைல் அசிடேட்டு, வாசனை திரவியங்களிலும் உணவிற்கான சுவை மூலப்பொருளாகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இது பல நிறுவனங்களால் விவாதிக்கப்பட்டது. 1965 ஆம் ஆண்டில், ஃப்ளேவர் அண்ட் எக்ஸ்ட்ராக்ட் உற்பத்தியாளர்கள் சங்கம் இந்த சேர்மத்தைப் பொதுவான, பாதுகப்பான சுவையூட்டும் மூலப்பொருளாக அங்கீகரிக்கப்பட்டது என்று குறிப்பிட்டது. பாதுகாப்பானது என்று கருதப்பட்ட பல தயாரிப்புகளில் சராசரி அதிகபட்ச பயன்பாட்டு நிலைகளை சங்கம் தீர்மானித்தது:
சின்னமைல் அசிடேட்டு இயற்கையாகவே தாவரங்களில் காணப்படுவதால், அதைப் பிரித்தெடுத்து சுத்திகரிக்கலாம். இருப்பினும், இது குறைந்த அளவு விளைச்சலைக் கொண்டுள்ளதால், எனவே உற்பத்தி செலவுகள் அதிகமாகும். வேதி முறைகளைப் பயன்படுத்துவது சின்னமைல் அசிடேட்டு தயாரிக்க மிகவும் திறன் வாய்ந்த உத்திகளை வழங்க முடியும்.
ஸ்டார் விருதுகள் 2017 இல், ஹீரோ நாடகத்திற்கான சிறந்த துணை நடிகை விருதைப் பெற்ற டான், சிறந்த துணை நடிகைக்கான விருதைப் பெறுவது இதுவே கடைசி முறையாக இருக்கலாம் என ஒரு பேட்டியில் அறிவித்தார், இந்த விருதைப் பெற அவர் மேடைக்குச் செல்லும் முன்பே, ஸ்டார் விருதுகள் 2018 இல், ஹேவ் எ லிட்டில் ஃபெய்த் என்ற நாடகத்திற்கான சிறந்த துணை நடிகைக்கான 4 வது பரிந்துரையை அவர் பெற்றார்.
டான் லே சிங் அய்லின் தற்பொழுது செயல்படாதுள்ள விண்டோஸ் மேல்நிலைப் பள்ளியில் கல்வி பயின்றார். டான் தனது நடிப்புலக வாழ்க்கையின் முதல் 15 ஆண்டுகளில் பெரும்பாலும் முக்கிய வேடங்களில் நடித்தார், ஆனால் அதன் பின்னர் சமீபத்திய ஆண்டுகளில் துணை வேடங்களில் நடித்தார்.
பாஸ்கரன் தனது பள்ளி நாட்களில் திரு. சுவாமிநாதன் மற்றும் திரு. சண்முகசுந்தரம் ஆகியோரால் பயிற்றுவிக்கப்பட்டார். தமிழக கபடி வீரரும், தமிழ்நாடு மின்சார வாரியத்தின் பணியாளருமான இராஜராஜேந்திரன் என்பவரால் கபடி விளையாடுவதற்கு இவர் ஈர்க்கப்பட்டார். குடியரசு தின விளையாட்டு போட்டிகளில் பங்கேற்ற இவர் 1984-85ல் இரண்டாம் இடத்தையும் 1985-86ல் முதல் இடத்தையும் பிடித்தார். 1987 ஆம் ஆண்டில் இவருக்கு மதுரை பாண்டியன் போக்குவரத்துக் கழகத்தில் விளையாட்டு ஒதுக்கீட்டில் பணி நியமனம் வழங்கப்பட்டது. 1989-92 வரை, இவர் சென்னை ஐ.சி.எப்பிற்காக விளையாடினார். 1992-98 காலப்பகுதியில் இவர் ஒரு மதுரை மத்திய கலால் துறையில் காவல் ஆய்வாளராக பணி புரிந்தார். 2003-05 முதல் அவர் ஏர் இந்தியாவுக்காக ஒப்பந்த அடிப்படையில் விளையாடினார்.
2004 ஆம் ஆண்டில், பாஸ்கரன் தேசிய விளையாட்டு நிறுவனத்தில் ஒரு சிறப்பு பயிற்சியாளராக பட்டம் பெற்றார். 2009 ஆம் ஆண்டில் இளையோர் கபடிக் குழுவின் இந்திய பயிற்சியாளராக நியமிக்கப்பட்டார். இந்த காலகட்டத்தில் சர்வதேச கவனத்திற்கு வந்த இவர் தாய்லாந்து தேசிய கபடி அணியின் பயிற்சியாளராக நியமிக்கப்பட்டார். 2010 ஆம் ஆண்டில் அவர் மலேசிய தேசிய கபடி அணியின் பயிற்சியாளராக இருந்தார். இவர் 2010 ஆசிய விளையாட்டுக்களுக்கான தயாரிப்பு மற்றும் தேர்வு செயல்முறைகளுடன் முக்கியமாக தொடர்புடையவர் ஆவார். 2014 ஆம் ஆண்டில் தாய்லாந்தில் நடைபெற்ற கடற்கரை ஆசிய விளையாட்டு 2014 க்கான இந்திய ஆண்கள் கபடி அணிக்கு வழிகாட்டினார். இந்த நிகழ்வில் அணி வெண்கலப் பதக்கத்தைப் பெற்றது.
காசினாதன் பாஸ்கரன் அல்லது கே. பாஸ்கரன் என்று அழைக்கபடும் இவர் ஒரு தொழில்முறை இந்திய கபடி விளையாட்டு வீரராவார். இவர் சர்வதேச விளையாட்டுகளில் இந்திய தேசிய ஆண்கள் கபடி அணியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியுள்ளார். கபடி பயிற்சியாளராக வழிகாட்டுகிறார். இவர் தேசிய மற்றும் சர்வதேச பதக்கங்களை வென்றுள்ளார். இவர் சர்வதேச அணிகள் மற்றும் கபடி போட்டிக் குழுக்களின் உரிமையாளர்களுக்கு தொழில்முறை பயிற்சியாளராக இருந்து வருகிறார். இவர் இந்திய தேசிய ஆண்கள் கபடி அணியின் பயிற்சியாளராகவும், புரோ கபடி உரிமையாளரான தமிழ் தலைவாசின் பயிற்சியாளராகவும் பணியாற்றுகிறார்.
2014 ஆம் ஆண்டில் புரோ கபடி போடிகள் தொடங்கியது. கபடிக்கான விளையாட்டு நிகழ்வு இந்தியாவின் பல்வேறு கபடி உரிமையாளர்களிடையே விளையாடியது. தொடக்க நிகழ்வில் பிங்க் பாந்தர்ஸ் உரிமையை அதன் முதல் வெற்றிக்கு கே. பாஸ்கரன் வழிநடத்தினார். 2014 முதல் 2016 வரை பிங்க் பாந்தர்ஸ் பயிற்சியாளராக இருந்தார். இவர் 2016 முதல் புனேரி பால்டன்ஸ் உரிமையைப் பயிற்றுவிக்கத் தொடங்கினார். நான்காவது பருவத்தில் மூன்றாவது இடத்தைப் பிடித்தனர். புரோ கபடி 2017 இல் தமிழ் தலைவாசின் தலைமை பயிற்சியாளராக இருந்தார்.
கே.பாஸ்கரன், இந்திய மாநிலமான தமிழ்நாட்டின் தஞ்சையில் உள்ள சூலியகோட்டையில் பிறந்த காசிநாதன்-கிருஷ்ணம்மாள் தம்பதியினரின் நான்காவது குழந்தையாவார். இவர் அம்மாப்பேட்டை சாலியமங்கலம் சுலியக்கோட்டை அரசுப் பள்ளியில் படித்தார். மதுரை காமராசர் பல்கலைக்கழகத்தில் பட்டம் பெற்றார். பெங்களூர் தேசிய விளையாட்டு நிறுவனத்தில் சிறப்பு பயிற்சியாளராக பட்டம் பெற்றார்.
இவர் 12 வயதில் கபடி விளையாடத் தொடங்கினார். இவர் தேசிய அணியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியபோது புகழ் பெற்றார். இந்தியன் புரோ கபடி குழுவுக்கு பயிற்சியாளராகவும், 2016 கபடி உலகக் கோப்பையில் பயிற்சியாளராகவும் இணைந்ததிலிருந்து ஊடகங்களின் கவனத்தைப் பெற்றார்.
கே. பாஸ்கிரன் பி. பிரபா என்பவரை மணந்தார். இவருக்கு மூன்று குழந்தைகள் உள்ளனர்: மகன் பி. சூர்யா, ஒரு வட்டெறிதல் தடகள வீரர் மற்றும் இரண்டு மகள்கள் பி. நீதா மற்றும் பி. நீராஜா இருவரும் கூடைப்பந்து விளையாடுகிறார்கள்.
இவர் ஒரு தீவிர விளையாட்டு ஆர்வலர் மற்றும் ஒரு பயிற்சியாளராக இருப்பதைத் தவிர, இளம் விளையாட்டு வீரர்களை அடையாளம் கண்டு பயிற்சி அளிப்பதில் கவனம் செலுத்துகிறார்.
ஓரணு ஒட்டுண்ணி கருச்சிதைவுநோய் ; என்பது ஓர் ஒட்டுண்ணியால் பாதிக்கப்பட்ட தொற்று நோய் ஆகும். சுமார் 70% பெண்கள் மற்றும் ஆண்களுக்கு இந்த நோய்த்தொற்றின் போது அறிகுறிகள் தென்படுவது இல்லை. இந்நோய்த் தொற்று ஏற்படும்போது அவை வெளிப்பட்ட 5 முதல் 28 நாட்களுக்குப் பிறகு தான் இதன் அறிகுறிகள் தொடங்குகின்றன. பிறப்புறுப்பு பகுதியில் அரிப்பு, யோனியில் மோசமான மணம் கொண்ட மெல்லிய திரவம் வெளியேறுதல், சிறுநீர் கழிக்கும்பொழுதுஎரிச்சல் ஏற்படுதல், பாலுறவின் பொழுது வலி ஆகியவை இதற்கான அறிகுறிகளில் அடங்கும். ஓரணு ஒட்டுண்ணி கருச்சிதைவுநோய் இருப்பதால் எச்.ஐ.வி / எய்ட்ஸ் வருவதற்கான ஆபத்து அதிகரிக்கிறது. இது கர்ப்ப காலத்தில் சிக்கல்களையும் ஏற்படுத்தக்கூடும்.
ஓரணு ஒட்டுண்ணி கருச்சிதைவுநோய் என்பது பாலியல் ரீதியாக பரவும் நோய்த்தொற்று ஆகும், இது பெரும்பாலும் யோனி, வாய்வழி அல்லது குதவழிப் பாலுறவு மூலம் பரவுகிறது. இது பிறப்புறுப்பினைத் தொடுவதன் மூலமும் பரவுகிறது. அறிகுறிகள் எதுவும் வெளிப்படாத போதும் நோய்த்தொற்றுடையவர்கள் நோயைப் பரப்பலாம். நுண்ணோக்கியைப் பயன்படுத்தி யோனி திரவத்தில் ஒட்டுண்ணியைக் கண்டுபிடிப்பது, யோனி அல்லது சிறுநீரைப் பரிசோதித்தல் அல்லது ஒட்டுண்ணியின் டி.என்.ஏவை பரிசோதிப்பதன் மூலம் நோய் கண்டறிதல் செய்யப்படுகிறது. இந்நோய்த் தொற்று இருப்பின் பிற பால்வினை நோய்கள் பரவ சாத்தியமிருப்பதால் அதற்கான சோதனைகளும் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.
பாலுறவு இல்லாமலிருத்தல், ஆணுறைகளை பயன்படுத்துதல், பிறப்புறுப்பை டவுச்சிங்க் எனப்படும் நீர்ப்ப்பொழிச்சல் செய்யாது இருத்தல், மேலும் புதிய நபர் ஒருவருடன் உடலுறவில் ஈடுபடும் முன்னர் பால்வினை நோய்களுக்கான பரிசோதனைகளைச் செய்தல் ஆகியவை இதற்கான தடுப்பு நடவடிக்கைகள் ஆகும். ஓரணு ஒட்டுண்ணி கருச்சிதைவுநோயை மெட்ரோனிடசோல் அல்லது டினிடாசோல் போன்ற நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகளால் குணப்படுத்த முடியும். பாலியல் கூட்டாளிக்கும் இந்த சிகிச்சையளிக்கப்பட வேண்டும். ஆயினும் சிகிச்சையின் மூன்று மாதங்களுக்குள் சுமார் 20% மக்கள் மீண்டும் இவ்வகைத் தொற்றுநோய்க்கு ஆளாகின்றனர்.
2015 ஆம் ஆண்டில் சுமார் 122 மில்லியன் நபர்கள் இந்த புதிய ஓரணு ஒட்டுண்ணி கருச்சிதைவுநோயால் பாதிக்கப்பட்டு இருந்தனர். அமெரிக்காவில், சுமார் 2 மில்லியன் பெண்கள் இந்த ஓரணு ஒட்டுண்ணி கருச்சிதைவுநோயால் பாதிக்கப்பட்டனர். இது ஆண்களை விட பெண்களுக்கு அடிக்கடி நிகழ்கிறது. ஓரணு ஒட்டுண்ணி முதன்முதலில் 1836 ஆம் ஆண்டில் ஆல்ஃபிரட் டோனே என்பவரால் அடையாளம் காணப்பட்டது. 1916 ஆம் ஆண்டில் இந்த நோயை ஏற்படுத்தும் ஒட்டுண்ணியாக இது முதலில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.
கிரேட் ஜெனரலாக இருந்த அப்துல் ஹரிஸ் நாசுஷன் என்பவரின் வாழ்க்கை மற்றும் பணிகள் குறித்த கலைப்பொருள்கள் இந்த அருங்காட்சியகத்தில் காட்சியில் வைக்கப்பட்டுள்ளன. அவர் முக்கிய இராணுவ பிரமுகர் ஆக மட்டுமல்லாது அப்போதைய இந்தோனேசிய ஆயுதப்படைகளின் தலைமைத் தளபதியாகவும் இருந்தார். 1965 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற கம்யூனிச ஆட்சி கவிழ்ப்பு இயக்கத்தின் போது தப்பிக்க முயன்று, பின்னர் அவர்களால் படுகொலை செய்யப்பட்டார். 1949 ஆம் ஆண்டில் இந்தோனேசிய ஆயுதப்படைகளின் தலைமைத் தளபதியாக அவர் இருந்தது முதல் 2000 செப்டம்பர் 6 ஆம் நாளன்று அவர் இறக்கும் வரை இந்த அருங்காட்சியகம் முதலில் நாசுஷன் மற்றும் அவரது குடும்பத்தினரின் இல்லமாக இருந்தது. செப்டம்பர் 30, 1965 ஆம் நாளன்று, கக்ராபிராவா ஜி 30 எஸ் / பி.கே.ஐ.யின் துருப்புக்கள் நாசுஷனைக் கடத்தி கொலை செய்ய முயன்றன.அப்போது நாசுஷன் அந்த முயற்சியில் இருந்து தப்பித்தார். ஆனால் அவருடைய மகளானஅடே இர்மா சூர்யானி நாசுஷன் மற்றும் முதல் லெப்டினன்ட் ஆகப் பணியாற்றிய பியர் டெண்டியன் ஆகியோர் கொலை செய்யப்பட்டனர்.
டி.ஆர். அப்துல் ஹரிஸ் நாசுஷன் அருங்காட்சியகம் மென்டெங்கில் அமைந்துள்ளது. இது ஒரு காலத்தில் ஜகார்த்தாவின் முக்கிய காலனித்துவ பகுதியாக இருந்து வந்தது. தற்போது இப்பகுதியில் அதில் பல அருங்காட்சியகங்கள் மற்றும் வெளிநாட்டு தூதரகங்கள் உள்ளன. நாசுஷனுக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் விதமாக இந்த அருங்காட்சியகம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
கிரேட் ஜெனரல் டி.ஆர். அப்துல் ஹரிஸ் நாசுஷன் மியூசியம் இந்தோனேசியாவின் ஜகார்த்தாவில் உள்ள ஒரு அருங்காட்சியகம் ஆகும்.
உதய் பெம்ப்ரே பாரதிய பாஷா சுரக்சா மன்ச் தலைவராக இருக்கிறார். ஆங்கிலத்தில் கல்வி வழங்கும் தொடக்கப் பள்ளிகளுக்கு உதவி வழங்குவதற்கான மாநில அரசின் முடிவை எதிர்ப்பதற்காக கோவாவில் இந்த மன்ச் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. மாணவர்களின் தாய்மொழியில், அதாவது கொங்கனி மற்றும் மராத்தியில் ஆரம்பக் கல்வியை வழங்கும் கல்வி நிறுவனங்களுக்கு மட்டுமே அரசு மானியங்கள் ஒதுக்கப்பட வேண்டும் என்று பெம்ப்ரே மற்றும் பிபிஎஸ்எம் கோருகின்றன.
கோவா கருத்துக் கணிப்பில், கோவா மகாராட்டிராவுடன் இணைவதற்கு எதிராக பெம்ப்ரே பிரச்சாரம் செய்தார். அந்த நேரத்தில், பிரபலமான மராத்தி இணைப்பு எதிர்ப்பு செய்தித்தாளான இராஷ்டிராமத்தில் பெம்ப்ரே ஒரு கட்டுரையை எழுதினார். பக்மாஸ்திரா என்ற தலைப்பில் தனது கட்டுரையில், உதய் பெம்ப்ரே இணைப்பு எதிர்ப்பு முகாமுக்கு பிரச்சாரம் செய்தார். மேலும் அவரது பத்தியில் இணைப்பு எதிர்ப்பு முகாமுக்கு ஆதரவளிப்பதில் கோவா மக்களின் செல்வாக்கு செலுத்துவதில் பெரும் பங்கு வகித்தது.
உதய் பெம்ப்ரே இவர் ஒரு இந்திய வழக்கறிஞரும், கொங்கனி எழுத்தாளரும் மற்றும் கோவா சட்டமன்றத்தின் முன்னாள் உறுப்பினருமாவார். கொங்கனி நாளேடான சுனாபரந்தின் ஆசிரியராகவும், கொங்கனி மொழி ஆர்வலராகவும் அவர் இருந்தற்காக அவர் புகழ்பெற்றவர். புகழ்பெற்ற கோன் கொங்கனி மொழிப் பாடலான சன்னேச் ரதியின் பாடலாசிரியர் என்றும் பெம்ப்ரே பரவலாக அறியப்படுகிறார்.
கோவாவில் தனது ஆரம்பக் கல்விக்குப் பின்னர், உயர் கல்வியைத் தொடர பெம்ப்ரே 1957 இல் மும்பைக்குச் சென்றார். பெம்ப்ரே மும்பையின் சித்தார்த் கல்லூரியின் பழைய மாணவராவார். மும்பையின் அனைத்திந்திய வானொலி ஒலிபரப்பு மையத்தில் சேர்ந்து பாடலாசிரியரானார். பெம்ப்ரே தொழில் ரீதியாக ஒரு வழக்கறிஞராகவும் இருக்கிறார்.
பெம்ப்ரே கொங்கனி மொழி கிளர்ச்சியின் தலைவராகவும் இருந்தார். மேலும் கோவா மற்றும் தாமன் தியுவின் அதிகாரப்பூர்வ மொழிச் சட்டம், 1987 ஐ இயற்ற வழிவகுத்த இயக்கத்தில் அவர் பெரும் பங்கு வகித்தார். இந்தச் சட்டம் கொங்கனியை கோவாவின் உத்தியோகபூர்வ மொழியாக மாற்றியது.
இந்திய அரசியலமைப்பின் எட்டாவது அட்டவணையில் கொங்கனியைச் சேர்ப்பதிலும், கொங்கனிக்கு ஒரு சுதந்திர மொழியாக சாகித்திய அகாதமியின் அங்கீகாரத்தை வழங்குவதிலும் பெம்ப்ரே ஒரு பங்கைக் கொண்டிருந்தார்.
பெம்ப்ரே கொங்கனி மொழிக்கு வளர்ச்சிக்கு குரல் கொடுக்கும் வழக்கறிஞராக இருந்து வருகிறார். மொழி தொடர்பான பல்வேறு இயக்கங்களில் அவர் பெரும் பங்கு வகித்தார்.
உதய் பெம்ப்ரே தெற்கு கோவாவில் உள்ள சம்பாலிம் என்ற கிராமத்தில் பிறந்தார். அவர் பிரபல சுதந்திர போராட்ட வீரர் லட்சுமிகாந்த் பெம்ப்ரேவின் மகனாவார்.
முகமது அனத்தோலியாவில் மீண்டும் ஒன்றிணைந்து தனது வெற்றிகளைத் தொடர்ந்தார் மற்றும் தென்கிழக்கு ஐரோப்பாவில் போஸ்னியா வரை மேற்கே சென்றார். அவரது கட்டுப்பாட்டுப் பகுதிகளில் அவர் பல அரசியல் மற்றும் சமூக சீர்திருத்தங்களைச் செய்தார், கலை மற்றும் அறிவியலை ஊக்குவித்தார், மற்றும் அவரது ஆட்சியின் முடிவில், அவரது தலைநகரம் ஒரு வளர்ந்து வரும் ஏகாதிபத்திய தலைநகராக மாறியது. நவீன கால துருக்கி மற்றும் பரந்த முஸ்லீம் உலகின் சில பகுதிகளில் அவர் ஒரு கதாநாயகனாக கருதப்படுகிறார். மற்றவற்றுடன், இசுதான்புல்லின் ஃபெயித் மாவட்டம், பாத்தி சுல்தான் மெஹ்மத் பாலம் மற்றும் பாத்தி மசூதி என்ற பெயர்கள் அவருக்கு சூட்டப்பட்டுள்ளன.
மெகுமெது தொடர்ந்து அனத்தோலியாவைக் கைப்பற்றி ஒருங்கிணைத்தார். தென்கிழக்கு ஐரோப்பாவில் பொசுனியா வரை கைப்பற்றினார். உள்நாட்டில் அவர் பல அரசியல் மற்றும் சமூக சீர்திருத்தங்களை அறிமுகப்படுத்தினார். கலை மற்றும் அறிவியலை ஊக்குவித்தார், அவரது ஆட்சியின் முடிவில், அவரது மறுகட்டுமானத் திட்டம் நகரத்தை ஒரு வளர்ந்து வரும் ஏகாதிபத்திய தலைநகராக மாற்றியது. நவீன கால துருக்கி மட்டுமல்லாது, பரந்த முசுலிம் உலகின் பல பகுதிகளில் இவர் ஒரு வீரராகக் கருதப்படுகிறார். இஸ்தான்புல்லின் பாத்தி மாவட்டம், பாத்தி சுல்தான் மெகுமது பாலம், பாத்தி மசூதி ஆகியவை இவரின் நினைவாகப் பெயரிடப்பட்டவை ஆகும்.
இரண்டாம் முகமது, 30 மார்ச் 1432 இல் ஆட்டோமான் அரசின் அப்போதைய தலைநகரான எட்ரின் என்ற ஊரில் . அவரது தந்தை சுல்தான் இரண்டாம் முராத் மற்றும் அவரது தாயார் குமா வாலித் கட்டன் என்பவராவார்கள். இரண்டாம் முகமது பதினொரு வயதான போது ஒட்டோமான் ஆட்சியின் அனுபவம் பெற அவர் அமாசியவிற்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டார் , சுல்தான் இரண்டாம் முராத் மேலும் பல ஆசிரியர்களை கல்வி பயில நியமித்தார். இந்த இசுலாமிய கல்வி முகமதின் மனநிலையை வடிவமைப்பதிலும் அவரது முசுலீம் நம்பிக்கைகளை வலுப்படுத்துவதிலும் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
இரண்டாம் மெகமுது , பொதுவாக மெகமுது, வெற்றியாளர் , என்பவர் உதுமானிய சுல்தானாக 1444 ஆகத்து முதல் 1446 செப்டம்பர் வரையும், பின்னர் 1451 பெப்ரவரி முதல் 1481 மே வரை ஆட்சி புரிந்தார். இவரது முதலாவது ஆட்சியின் போது, யோன் உனியாடியின் தலைமையிலான சிலுவைப் போரை வெற்றி கொண்டார். 1451 இல் மீண்டும் ஆட்சியேறிய போது, உதுமானியரின் கடற்படையை வலிமைப்படுத்தி கான்சுடான்டினோப்பிளைக் கைப்பற்றும் முயற்சியில் இறங்கினார்.
தனது 21-வது அகவையில், கான்ஸ்டண்டினோபிலைக் கைப்பற்றினார். இதன் மூலம் பைசாந்தியப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்கு வழிவகுத்தார். அக்காலத்தில் கிழக்கு உரோமைப் பேரரசின் தலைநகராக கான்ஸ்டண்டினோபில் விளங்கியிருந்தது. இதனால், மெகுமெது உரோமைப் பேரரசின் "சீசர்" பட்டத்திற்கும் உரிமை கோரினார். இவர் தனது வாழ்வுக் காலத்தில் உதுமானியப் பேரரசை உரோமைப் பேரரசின் தொடர்ச்சியாகவே கருதி வந்திருந்தார்.
விஞ்ஞான பயிற்சியாளர்களால், குறிப்பாக அவரது வழிகாட்டியான மொல்லா செரானியால் இசுலாமிய நடைமுறையில் அவர் செல்வாக்கு செலுத்தினார், மேலும் அவர் அவர்களின் அணுகுமுறையைப் பின்பற்றினார். முகமதுவின் வாழ்க்கையில் அக்சாம்சாதீனின் செல்வாக்கு சிறு வயதிலிருந்தே பிரதானமாக இருந்தது, குறிப்பாக கான்ஸ்டான்டினோபிளைக் கைப்பற்றி பைசாந்திய பேரரசைக் கவிழ்ப்பதற்கான தனது இசுலாமிய கடமையை நிறைவேற்ற வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்தது.
தனது 21 வயதில், கான்ஸ்டான்டினோபிளை கைப்பற்றி பைசாந்திய பேரரசிற்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தார். வெற்றியின் பின்னர் முகமது இது கான்ஸ்டான்டினோபில் உரோமானியப் பேரரசின் இடமாகவும் தலைநகராகவும் இருந்தது என்ற கூற்றின் அடிப்படையில் உரோமானியப் பேரரசின் " சீசர் " என்ற தலைப்பைக் கோரினார், இந்த கூற்று கிழக்கு மரபுவழி திருச்சபையால் மட்டுமே அங்கீகரிக்கப்பட்டது.
ஒட்டோமான் இராணுவம் பெல்கிரேட் வரை முன்னேறியது, அங்கு 1456 ஜூலை 14 அன்று பெல்கிரேட் முற்றுகையின்போது ஜான் ஹுன்யாடியிலிருந்து நகரத்தை கைப்பற்ற முயற்சித்தது ஆனால் தோல்வியுற்றது. பின்னர் 1459 இல் முகமது மீண்டும் தனது இராணுவத்தை அனுப்பி செர்பியாவை கைப்பற்றி, செர்பிய சர்வாதிகாரியின் இருப்பை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது.
கான்ஸ்டான்டினோபிளுக்குப் பிறகு இரண்டாம் முகமதுவின் கவனம் செர்பியாவின் திசையில் இருந்தன, இது 1389 இல் கொசோவோ போருக்குப் பின்னர் ஒட்டோமான் வசல் மாநிலமாக இருந்தது. 1454 ஆம் ஆண்டு செர்பியா முற்றுகையிடப்பட்டது. ஒட்டோமான்களும் ஹங்கேரியர்களும் 1456 வரை ஆண்டுகளில் போரிட்டனர்.
துருக்கிய பீரங்கி போன்றவைகளை உடைய பீரங்கிப்படையானது, துருக்கியின் சுவரைத் திறம்பட தகர்த்தது.தங்கக் கொம்பு துறைமுகத்தை, வலுவான 28இராணுவப் போர் கப்பல்கள் பாதுகாப்பைத் தகர்ப்பதும் சவாலாக இரண்டாம் முகம்மதுக்கு இருந்தது.
கான் சந்தை கிட்டத்தட்ட நகரின் மையத்தில், இந்தியாவின் வாயிலுக்கு அருகில் உள்ளது. இது அரசாங்கம் மற்றும் தனியார் குடியிருப்பு வளாகங்களால் சூழப்பட்டுள்ளது. கோல்ஃப் இணைப்புகள், லோதி எஸ்டேட், ஷாஜகான் ரோடு, பண்டாரா சாலை, இரவீந்திர நகர் மற்றும் சுஜன் சிங் பூங்கா உள்ளிட்டவை. அதன் சுற்றுப்புறங்கள் மத்திய அரசாங்கத்தின் கணிசமான எண்ணிக்கையிலான அதிகாரத்துவத்தினருக்கும், நையாண்டி எழுத்தாளர் குஷ்வந்த் சிங் போன்ற பிரபலமானவர்களுக்கும் சொந்தமானவை. இது புகழ்பெற்ற லோதி தோட்டங்களுக்கு மிக அருகில் உள்ள நகரத்தின் பசுமையான இருப்பிடங்களில் ஒன்றாகும். இந்தியா சர்வதேச மையம், இந்தியா வாழ்விட மையம், இயற்கைக்கான உலகளாவிய நிதியத்தின் அலுவலகங்கள் மற்றும் பிற அமைப்புகளும் அருகிலேயே உள்ளன.
1980 கள் வரை, முதல் மாடியில் உள்ள அனைத்து குடியிருப்புகளும் வீடுகளாக தொடர்ந்து இருந்து வந்துள்ளன. அக்கம்பக்கத்து மளிகைக் கடைகள் மற்றும் நடுத்தர வர்க்கக் கடைகள் நடுத்தரப் பாதையில் இருந்தன. இருப்பினும் இது கோல்ஃப் லிங்க்ஸ், சுந்தர் நகர் மற்றும் சாணக்யபுரியிலிருந்து வந்த இராஜதந்திர கூட்டங்கள் வரை அதிகம் வழங்கப்பட்டது. படிப்படியாக, ரியல் எஸ்டேட் ஏற்றம் மற்றும் முதல் தலைமுறை குடியிருப்பாளர்களின் குடும்பங்கள் விரிவடைவது பல குடும்பங்களை வெளியேற கட்டாயப்படுத்தியது. இவ்வாறு இந்த வீடுகள் விற்கப்பட்டு கடைகளாக மாறத் தொடங்கின. 2010 களில், இந்த இரண்டு அறைகள் கொண்ட குடியிருப்புகளில் ஒரு சில குடும்பங்கள் மட்டுமே வசித்து வந்தன.
கான் சந்தை , என்பது 1951 இல் நிறுவப்பட்டது. இது, சுதந்திர போராளி கான் அப்துல் ஜபார் கானின் நினைவாக பெயரிடப்பட்டது. இது 2007 ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவில் மிகவும் விலையுயர்ந்த சில்லறை வியாபாரத்தின் இருப்பிடமாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 2019 ஆம் ஆண்டில், அசையாச் சொத்து வணிக நிறுவனங்களால் இது உலகின் 20 ஆவது மிக விலையுயர்ந்த சில்லறை வணிகத் தெருவாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இப்போது இது, அதே நிறுவனத்தால் உலகின் 20 வது மிக விலையுயர்ந்த சில்லறை வியாபார உயர் தெருவாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 2011 ஆம் ஆண்டு குஷ்மேன் & வேக்ஃபீல்ட் கணக்கெடுப்பு கான் சந்தையை உலகின் 21 வது மிக விலையுயர்ந்த விற்பனை செய்யும் தெருவாக மதிப்பிட்டது.