polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
அணிகள் நான்கு குழுக்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு, ஒவ்வொன்றும் தமது குழு அணிகளுடன் ஒரு தடவை மோதுகின்றன. போட்டி ஒன்றில் வெற்றி பெறும் அணிக்கு 3 புள்ளிகளும், வெற்றி தோல்வி இன்று முடிவடையும் போட்டிகளுக்கு ஒவ்வோர் அணியும் ஒரு புள்ளியும் பெறும். குழு நிலையில் முதல் இரண்டு அணிகள் காலிறுதிப் போட்டிக்குத் தகுதி பெறும்.
வெளியேறு நிலைப் போட்டிகளில், ஆட்டம் ஒன்று சமநிலையில் முடிவடைந்தால், மேலதிகமாக 30 நிமிடங்கள் கூடுதல் நேரம் ஒதுக்கப்படும். இதற்குப் பின்னரும் ஆட்டம் சமநிலையில் இருந்தால், சமன்நீக்கி மோதல் முறையில் வெற்றியாளர் தீர்மானிக்கப்படுவார்.
இப்போட்டிகள் ஒலிம்பிக் போட்டிகள் நடந்த இரியோ டி செனீரோ, மற்றும் பெலோ அரிசாஞ்ச், பிரசிலியா, சவ்வாதோர், சாவோ பாவுலோ, மனௌசு ஆகிய நகரங்களில் இடம்பெற்றன. இந்த ஆறு நகரங்களும் 2014 உலகக்கோப்பை காற்பந்து போட்டிகளை நடத்தியிருந்தன.
1999 - 2012 காலகட்டத்தில் 19 பழந்தமிழ் இலக்கியங்களை ஆங்கிலத்தில் முழுமையாக மொழியாக்கம் செய்தார். அவற்றில் 13 சங்க இலக்கிய நூல்களும் 6 பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களும் அடங்கும். இவர் பெருநூலான அகநாநூற்றை முதன் முதலில் முழுமையாக ஆங்கிலத்தில் மொ ழியாக்கம் செய்தது குறிப்பிடத்தக்க ஒன்று. இதை 1999-இல் பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகம் வெளியிட்டது. பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களுள் ஆறு நூல்களின் முதல் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பையும் தந்துள்ளார். குறுந்தொகையின் முதல் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு வெளிவந்து 31 ஆண்டுகளுக்குப்பிறகு வெளிவந்த இரண்டாவது முழு மொழிபெயர்ப்பு இவருடையதாகும் .இது 2012 - ஆம் ஆண்டிற்கான நல்லி – திசையெட்டும் விருது பெற்றது. உலகத் தமிழாராய்ச்சிக் கழகம், 2001 - ஆம் ஆண்டு வெளியிட்ட இவருடை நற்றிணையின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு மூலத்துக்கு நெருக்கமான முதல் முழுபெயர்ப்பாகக் கருதப்படுகிறது. இவரது பத்துப்பாட்டின் மொழிபெயர்ப்பு, முதல் மொழிபெயர்ப்பு வெளிவந்து 67 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு வெளிவந்த இரண்டாவது முழு மொழிபெயர்ப்பாகும்.
1962-இல் திருவாரூர் வடபாதி மங்கலம் சோமசுந்தரம் ஆண்கள் மேல்நிலைப்பள்ளியில் முதல்நிலைத் தமிழாசிரியராகத் தம் பணியைத் தொடங்கியவர், தொடர்ந்து 33 ஆண்டுகள் தமிழ் ஆசிரியராகவும் பேராசிரியராகவும் பல கல்வி நிலையங்களில் பணியாற்றினார்.
1965-67-இல் மன்னம்பந்தல் ஏ.வி.சி அறத்துறைக்கல்லூரியில் பயிற்றுநராகவும், 1967-91 காலங்களில் பூண்டி அ. வீரையா வாண்டையார் நினைவு திரு. புட்பம் கல்லூரியில் இருபத்துநான்கு ஆண்டுகள் தமிழ் விரிவுரையாளராகவும் பணியாற்றினார். பாண்டித்துரைத்தேவர் அமைத்த நான்காம் தமிழ்ச் சங்கம் ஆகிய மதுரைத்தமிழ்ச்சங்கத்தைச்சேர்ந்த செந்தமிழ்க் கலைக்கல்லூரியின் முதல்வராகப் 1991 - இல் பொறுப்பேற்றார். நிதியின்மையால் பொலிவிழந்திருந்த சங்கத்தை சீரமைக்கும் பணியையும் மேற்கொண்டார். பல வளர்ச்சித் திட்டங்களை வகுத்து தமிழக அரசிடம் நிதிக்கோரிக்கை வைத்தார். 1996 - இல் பணிவோய்வு பெற்ற நிலையில் அம்முயற்சியில் வெற்றியும் கொண்டார். பணி ஓய்வுக்குப்பின் தஞ்சை நகரத்தில் வாழ்ந்து வருகிறார்.
1973 ஆம் ஆண்டில், தமிழர் நாகரிகமும் பண்பாடும் என்னும் வரலாற்று நூலின் எழுதி வெளியிட்டார். தமிழ் நாகரிகத்தின் பண்பாட்டுக்கூறுகள் ஒவ்வொன்றும் காலப்போக்கில் வளர்ந்த வரலாற்றை ஒரே நூலில் தொடர்ச்சியாக விளக்கும் இந்த அரிய நூல் அவரைத் தமிழ் உலகுக்கு அடையாளம் காட்டியது. இந்நூல் இன்றுவரை ஆராய்ச்சி மாணவர்களுக்கும், தமிழ்ப் பெருமக்களுக்கும் பெரிதும் பயன்படுகிறது. 2001-இல் வெளியான சங்க இலக்கியங்கள் உணர்த்தும் மனித உறவுகள் என்னும் ஆய்வு நூல் சங்ககாலச் சமுதாயத்தில் நிலவிய பல்வேறு உறவு நிலைகளை நடைமுறை சார்ந்தும் குறிக்கோள் நிலையிலும் விரிவாக விளக்குகிறது. தமிழியற் சிந்தனைகள், திணைப்புலவரும் தெய்வப்புலவரும், பெயரும் பின்னணியும் போன்ற
ஆய்வு நூல்கள் தமிழ் இலக்கியமும் இலக்கணமும் தொடர்பான பல்வேறு தலைப்புகளில் எழுதப்பட்ட ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளின் அரிய தொகுப்புகளாகும். சங்க இலக்கியங்களாகிய ஐங்குறுநூறு, பரிபாடல் ஆகியவற்றிக்கான உரைகளையும் எழுதியுள்ளார்.
செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனம் செவ்விலக்கிய நூல்களின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புக்களை தொகுதிகளாக வெளியிடும் திட்டத்தின் கீழ் முனைவர் அ. தட்சிணாமூர்த்தி, பதிப்பாசிரியாகப் பணியாற்றி, —, என்ற பத்துப்பாட்டு மொழிபெயர்ப்புத்தொகுதியினை தொகுத்து உருவாக்கியுள்ளார். திருமுருகாற்றுப்படை முதல் மலைபடுகடாம் வரை அமைந்த பத்து நூல்களின் மூலப்பனுவல்கள், அவற்றின் ஒலிபெயர்ப்புக்கள், ஆய்வுக் கட்டுரைகள், கவிதையிலும் உரைநடையிலும் அமைந்த மூன்று மொழிபெயர்ப்புக்கள், பதிப்பாசிரியரின் விரிவான அடிக்குறிப்புக்கள், தமிழ்ப்பண்பாடு தொடர்பான சொற்களுக்கும் தொடர்களுக்கும் உரிய விளக்கங்கள் ஆகியவை இதில் அடங்கியுள்ளன. 1946 முதல், இந்நூல் தொகுத்து முடிக்கப்பட்ட 2010 ஆம் ஆண்டு வரையில் கிடைத்த முப்பத்தாறு மொழிபெயர்ப்புக்களிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மொழிபெயர்ப்புக்கள் இந்நூலில் இடம்பெறுகின்றன.
சங்க இலக்கிய அகத்திணைப் பாடல்களில் திணைக்கலப்பு மணத்திற்கும் இடமுண்டு என்று அறிஞர் வ. சுப. மாணிக்கனார் தம் ‘தமிழ்க்காதல்’ என்ற ஆய்வு நூலில் குறிப்பிடுகிறார். அகம் 140-ஆம் பாடல், நெய்தல் நிலத்தலைவிக்கும் குறிஞ்சித்திணைத் தலைவனுக்கும் இடையே ஏற்பட்ட காதலையும், அகம் 390- ஆம் பாடல், நெய்தல் தலைவிக்கும் முல்லைத் தலைவனுக்கும் இடையே ஏற்பட்ட காதலையும் விளக்குவதாகக் கூறியுள்ளார். ஆனால், தட்சிணாமூர்த்தி தன்னுடைய “சங்க இலக்கியத்தில் திணைக்கலப்பு மணம்” எனும் கட்டுரையில், இவ்விரு செய்யுட்களிலும் தலைவியாக வரும் உமணப்பெண் மருத நிலத்தைச் சார்ந்தவள் என்பது நற்றிணை 183-ஆம் பாடலால் அறியப்படுவதாலும், நெல்லே உப்புக்குப் பண்டமாற்றுப்பொருளாக அமைவதாலும், இக்காதலர்கள் மருத நிலத்தைச் சார்ந்தவர்களே என்று நிறுவுகிறார். இப்பாடல்களில் வரும் நில வருணனைகள் உமணர் உப்பு விற்கும் ஊர்களைக் குறிப்பனவேயன்றித் தலைவர்களின் ஊர்களைக் குறிக்கவில்லை என்றும் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
இவருடைய முனைவர் பட்ட ஆய்வேடு சங்க இலக்கியங்கள் உணர்த்தும் மனித உறவுகள் பற்றியதாகும். குறிக்கோள் நிலையிலும் நடைமுறை சார்ந்த நிலையிலும் சங்ககால மாந்தரிடையே நிலவிய உறவுகளை ஆள்வோர்-ஆளப்படுவோர், பேரரசர்-குறுநிலத் தலைவர்கள் அரசர்-மறவர் வள்ளல்கள்-புலவர், வள்ளல்கள்-பிற கலைஞர்கள், காதலன்-காதலி, கணவன்-மனைவி, தலைவன்-பரத்தையர், தனிமனிதன்-சமூகம் எனப் பல நிலைகளிலும் இவர் ஆய்ந்திருக்கிறார். பண்டைக்காலத்துக் கலைப்பிரிவினருள் ‘பொருநர்’ என்பாரைக் ‘கூத்தர்’ என்றே பலரும் கருதினர். நச்சினார்க்கினியர் இதில் முதன்மையானவர். ஆனால் தட்சிணாமூர்த்தி தன் முனைவர்பட்ட ஆய்வேட்டில் பொருநர் என்பார் கூத்தரினும் வேறுபட்டவர் என்ற கருத்தை வலிவுறுத்துகிறார். தம் கருத்துக்கு ஆதரவாகத் தொல்காப்பியர் தம்முடைய ஆற்றுப்படை இலக்கணம் பற்றிய நூற்பாவில் கூத்தரையும் பொருநரையும் தனித்தனியே குறிப்பிடுதலை எடுத்துக் காட்டுகிறார்.
ஆய்வியல் நிறைஞர் பட்டத்திற்கு இவர் தேர்ந்தெடுத்தத் தலைப்பு ஐந்குறுநூற்றில் முல்லைத்திணை என்பதாகும். பல்லாண்டுகள் ஆய்ந்து ஐங்குறுநூறு ஐந்து புலவர்களன்றி, ஏனைத் தொகைநூல்களில் ஆழ்ந்த பயிற்சியுடைய ஒரே புலவர் வேறுபல புதுமைகளையும் புகுத்தி நூல்வடிவாக எழுதியது ஆகலாம் என்றும், அது கலித்தொகை, பரிபாடல் ஆகிய இரண்டுக்கும் முன்னும் குறுந்தொகை முதலிய பிறவற்றிக்குப் பின்னும் தோன்றியிருக்க வேண்டும் என்றும் நிறுவியுள்ளார். சங்ககாலப்புலவர்கள் தனிச்செய்யுள்களின் ஆசிரியர்களே. நூலாசிரியர்கள் அல்லர். முதன்முதலாக அகத்துறை சார்ந்த சில நூறு செய்யுட்களை உள்ளடக்கிய ஒரு நூலைப்படைத்தவராகப் பெயர் அறியப்படாத இந்தப்புலவர் காணப்படுகிறார் என்பது இவருடைய ஆய்வுமுடிவாகும். இது ஒரு புதிய பார்வையாகவும் சங்க இலக்கியத் தொகையாக்கம் பற்றிய வரலாற்றை மறுஆய்வு செய்யவேண்டும் என்பதற்குத் தூண்டுதலாகவும் அமைகிறது.
"தமிழர் நாகரிகமும் பண்பாடும்” முதல் பதிப்பு : வெற்றிச்செல்வி வெளியீட்டகம்‌, தஞ்சாவூர்‌, 1973, திருத்திய இரண்டாம் பதிப்பு:- வெற்றிச்செல்வி வெளியீட்டகம்‌, தஞ்சாவூர் 1980, பத்து மறு அச்சுகள்: ஐந்திணைப் பதிப்பகம், சென்னை, திருத்திய மூன்றாம் பதிப்பு: ஐந்திணைப் பதிப்பகம், சென்னை, 2016
"சங்க இலக்கியங்கள் உணர்த்தும் மனித உறவுகள்", முதல் பதிப்பு: மங்கையர்க்கரசி பதிப்பகம், தஞ்சாவூர்‌, 2001. இரண்டாம் பதிப்பு: நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸ், சென்னை, 2016
பள்ளிப்படிப்பை மன்னார்குடி பின்லே பள்ளியில் முடித்தார். பின்னர் அண்ணாமலை பல்கலைக்கழகத்தில், பி. ஏ. - தமிழ்மொழியும் இலக்கியமும் , பி. எட்., - தமிழ்மொழியும் சமூகவியலும் பயின்றார். சென்னைப்பல்கலைக்கழகத்தில் "ஐங்குறுநூற்றில் முல்லைத்திணை" எனும் தலைப்பில் ஆய்வு செய்து தமிழில் எம்.பில் பட்டமும் , "சங்க இலக்கியங்கள் உணர்த்தும் மனித உறவுகள்" எனும தலைப்பில் ஆய்வு மேற்கொண்டு முனைவர் பட்டமும் பெற்றார். அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் பேரறிஞர்கள் தெ. பொ. மீனாட்சிசுந்தரம், தண்டபாணி தேசிகர் ஆகியோரின் மாணவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
வினைத்தொகையும் பெயரெச்சமும் என்ற விரிவான கட்டுரை வினைத்தொகை ‘செய்யும்’, ‘செய்த’ என்னும் வாய்ப்பாட்டு எச்சங்களாகவே உரையாசிரியர்களால் விரிக்கப்பட்டுள்ளமையை எடுத்துக்காட்டுகிறது. சில பொருள்களின் பண்பினை விளக்கும் சூழ்நிலையில் மூன்று காலமும் அடங்கி இருக்கின்றன என்றும், ஏற்ற இடங்களில் ஒவ்வொரு காலத்தையே சுட்டுவது உண்டு என்றும், வினைத்தொகையின் முதற்சொல் வினையே என்றும், தொல்காப்பியர் தம் எழுத்ததிகாரத்தில் தொழிற்பெயர் என்று குறித்தவை பெயராகவும் சிலபோது வினையாகவும் இயங்கும் சொற்களே என்றும் சான்றுகளுடன் நிறுவுகிறது.
தொல்காப்பியத்தின் மரபியலில் உள்ள உயிர் வகைகள் பற்றிய சூத்திரத்தில் ‘மாவும் புள்ளும் ஐயறிவினவே’ என்ற பாடம் இளம்பூரணத்திலும், ‘மாவும் மாக்களும் ஐயறிவினவே’ என்ற பாடம் பேராசிரியத்திலும் உள்ளன. நச்சினார்க்கினியர் முதல் தற்காலத்துப் பேரறிஞர்கள் உள்படப் பலரும் பேராசிரியருடைய உரையைத் தழுவி மாக்கள் என்பார் ஆறாம் அறிவு இல்லாதவர்கள் என விளக்கம் கூறியுள்ளனர். தட்சிணாமூர்த்தி இளம்பூரணர் பாடமே பொருத்தமானது என்பதைத் தம்முடைய மக்களும் மாக்களும் எனும் கட்டுரையில் மிகப்பல சான்றுகளைக்காட்டி நிறுவியுள்ளார்.
மணிமேகலையில் உள்ள ஆதிரை பிச்சையிட்ட காதை, புத்தபகவானின் மொழிக்கொள்கையைத் தெளிவு படுத்துகிறது என்றும், புத்தர் வைதீகர்களுக்கு மாறாக மக்களின் பேச்சு மொழியையே பயன்படுத்தினார்; அதனை விளக்கவே சாதுவன் நாகரிகம் அற்ற சாரணர் மொழியினை அறிந்தவனாகப் படைக்கப்பட்டுள்ளான் என்றும் கூறும் தட்சிணாமூர்த்தி, வணிகர்களின் வாயிலாகவே புத்தநெறி தமிழ்நாட்டிலிருந்து கீழைத்தீவுகளுக்குப் பரவிற்று என்றும் தம் பண்பாட்டுத்தூதன் சாதுவன் என்ற கட்டுரையில் கூறுகின்றார்.
இந்தியப்பல்கலைக்கழகத் தமிழாசிரியர் மன்ற ஆய்வுக்கோவை, கரந்தைத் தமிழ்ச் சங்க வெளியீடான தமிழ்ப்பொழில், மதுரைத் தமிழ்ச்சங்க வெளியீடான செந்தமிழ் முதலான பல்வேறு இதழ்களில் இவர் வெளிட்டுள்ள ஆய்வுக்கட்டுரைகள் பல புதிய செய்திகளைத் தமிழுலகுக்கு அளித்துள்ளன. இவற்றில் தொல்காப்பியம், சங்க இலக்கியம், சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, பண்டைத்தமிழர் பண்பாடு, இடப்பெயர், மக்கள் பெயர் முதலான பல்வேறு பொருள்கள் பற்றிய இவருடைய ஆய்வுமுடிவுகள் இடம்பெறுகின்றன.
சொல்லிசை அளபெடை எனும் கட்டுரை, தொல்காப்பியர், அளபெடையை, செய்யுள் ஓசை பற்றிய இலக்கணக்கூறாகவே கருதுகிறார் என்றும், பின் வந்தவர்கள் பெயரெச்சம் வினைச்சொல்லாக ஆவதற்கு அளபெடுப்பது சொல்லிசையளபெடை என்று கூறுவது பொருத்தமில்லை என்றும் நிறுவுகிறது. சேனாவரையர் வெரீஇ, தழீஇ போன்ற வடிவங்களின் இறுதியில் நிற்கும் இகரம் வினையெச்சத்தைக் குறிக்கும் விகுதியே என்றும், அது ‘செய்து’ என்னும் வாய்ப்பாட்டுக்குரிய செய்யுள் வடிவம் என்றும் விளக்குகிறது.
‘ஆயர்’ என்ற குடிப்பெயர் பசுவைக்குறிக்கும் ‘ஆ’ என்ற சொல்லின் அடியாக உருவானது என்று பலர் கருதுகின்றனர். ஆனால், தட்சிணாமூர்த்தி அது ‘ஆயம்’ என்ற சொல்லின் அடியாகப் பிறந்தது என்பதை விளக்கமாகப் பல சான்றுகளுடன் தம் ‘ஆயர்--சொல்லாய்வு” எனும் கட்டுரையில் எடுத்துக்காட்டியுள்ளார். ஆங்கிலத்தில் ‘’ என்று சொல்வதும் தமிழில் ‘ஆயம்’ என்று சொல்வதும் பொருளால் ஒத்திருப்பதையும் காட்டுகிறார்.
நும்மின் வரலாறு எனும் கட்டுரை முன்னிலைப்பன்மையான ‘நீம்’ என்ற பழைய சொல்லின் திரிபான ‘நிம்’ என்பதிலிருந்து மேலும் திரிபுற்று ‘நும்’ என்று ஆயிற்று என்பதும், இந்தச்சொல்லின் முதலில் உள்ள நகர இகரம் நகர உகரமாகத் திரிந்த வரலாற்றைத் தொல்காப்பியத்தில் உள்ள ‘நுந்தை’ என்னும் முறைப்பெயர் பற்றிய சூத்திரம் காட்டுகிறது என்றும் குறிப்பிடுகிறது.
தட்சிணாமூர்த்தி அய்யாசாமி, திருவாரூர் மாவட்டம், மன்னார்குடி அருகிலுள்ள நெடுவாக்கோட்டை என்னும் சிற்றூரில் மிக எளிய உழவர் குடும்பத்தில் பிறந்தவர். தந்தை அய்யாசாமி நெடுவாண்டார், தாய் இராசம்மாள். மூன்று மூத்த சகோதரிகளோடு குடும்பத்தில் கடைசி மகனாகப் பிறந்தவர். இவர் தம் குடும்பதின் முதல் பட்டதாரி ஆவார்.
அதுபோலவே, கன்னிப்பெண்கள் பண்டு தம் கூந்தலில் மலர் அணிவதில்லை; திருமணநாளில் மணமகன் தான் முதன்முதல் மலர் அணிவிக்கிறான் என்று வ.சுப. மாணிக்கனார் தமிழ்க்காதலில் கூறியுள்ளார். தட்சிணாமூர்த்தி, “கன்னியர் கூந்தலில் கடிமலர்” என்ற தம் கட்டுரையில், பல சான்றுகளை மேற்கோள்காட்டி இக்கருத்தினை மறுத்துள்ளார்
பாரதிதாசனின் புரட்சிக்கவி, சஞ்சீவிபருவதத்தின் சாரல், தமிழச்சியின் கத்தி, காதலா கடமையா, இருண்டவீடு, நல்ல தீர்ப்பு, கடல்மேல் குமிழிகள் ஆகிய அண்மைக்கால படைப்புகளையும் முதல் முறையாக ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்த்துள்ளார். பாரதியின் பாரதி அறுபத்தாறும் இவரால் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.
ஆனும் நீனும் எனும் கட்டுரை, தொல்காப்பியர் வெளியிட்டுள்ள ஓரெழுத்து ஒரு மொழிகள் பலவற்றில் சில ஒரு காலத்தில் ஈற்றில் னகர ஒற்றோடு முடிந்தவை என நிறுவுகிறது.
அ. ச. ஞானசம்பந்தன் என்னும் அறிஞரின் கம்பன் -- புதிய பார்வை என்னும் நூலை இவர் ஆங்கிலத்தில் மொழி ஆக்கம் செய்து 2013 இல் சாகித்திய அகாதமி வெளியிட்டது.
அஃபன்டேசியா என்பது மாந்தர்கள் சிலருக்கு உள்ளத்திலே தாங்கள் கண்ட காட்சியைப் படமாகக் காண முடியாமல் இருக்கும் ஒருவகையான மனித அனுபவத்தின் மாறுபாடாகும். கடற்கரையில் மீனவப் படகுகள் பல இருந்தன என்றால், அக்காட்சியை உள்ளத்துக்குள் படமாகக் காண இயலாதவர்களாக இருக்கின்றார்கள். இக்குறைபாட்டை பிரான்சிசு கால்டன் என்பார் 1880 -இலேயே குறிப்பிட்டார், ஆனால் 2015 ஆம் ஆண்டுவரை யாரும் அதிகம் அறிந்திருக்கவும் இல்லை ஆய்வுகள் செய்யவுமில்லை. இந்த அஃபன்டேசியா என்னும் ஆங்கிலக் கலைச்சொல்லை பேராசிரியர் ஆடம் சீமன் உருவாக்கினார். இவர் எக்ஃசீட்டர் பல்கலைக்கழகத்தின் மருத்துவக்கல்லூரியில் இருக்கின்றார். இம்மாறுபாடு பற்றி மேலும் ஆய்வுகள் இப்பொழுது நடந்துவருகின்றன.
இந்த நிகழ்வை முதன்முதலில் 1880 ஆம் ஆண்டில் பிரான்சிஸ் கால்டன் மன உருவத்தைப் பற்றிய புள்ளிவிவர ஆய்வில் விவரித்தார், இது அவரது சகாக்களிடையே ஒரு பொதுவான நிகழ்வு என்று விவரித்தார். எக்ஸிடெர் பல்கலைக்கழகத்தின் பேராசிரியர் ஆடம் ஜீமானை எம்.எக்ஸ் அணுகியபோது, ​​2005 ஆம் ஆண்டு வரை இது பெரும்பாலும் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி இருந்தது, அவர் சிறிய அறுவை சிகிச்சைக்குப் பிறகு காட்சிப்படுத்தும் திறனை இழந்துவிட்டதாகத் தெரிகிறது. 2010 ஆம் ஆண்டில் எம்.எக்ஸ் வழக்கு வெளியிடப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, ஏராளமான மக்கள் ஜீமானை அணுகினர். 2015 ஆம் ஆண்டில், ஜீமானின் குழு அவர்கள் "பிறவி அஃபன்டேசியா" என்று ஒரு கட்டுரையை வெளியிட்டது, இந்த நிகழ்வில் புதிய ஆர்வத்தைத் தூண்டியது.
ஏப்ரல் 2016 இல், ஃபயர்பாக்ஸின் இணை உருவாக்கியவர் பிளேக் ரோஸ், தனது சொந்த அஃபன்டேசியாவையும், எல்லோரும் அதை அனுபவிப்பதில்லை என்பதை அவர் உணர்ந்ததையும் விவரிக்கும் ஒரு கட்டுரையை வெளியிட்டார். இந்த கட்டுரை சமூக ஊடகங்களிலும் பல்வேறு வகையான செய்தி ஆதாரங்களிலும் பரவலாகப் பரவியது.
இம்மாறுபாடு பலருக்கும் இருப்பதாக அண்மையில் அறியப்பட்டுள்ளது. நன்கறியப்பட்ட மோசில்லா மென்பொருளை ஆக்கிய பிளேக்கு இராசு , மரபணுத்தொகுதிய ஆய்வாளர் கிரைகு வெண்டர் போன்ற பலருக்கும் இம்மாறுபாடு உண்டு.
தேவி மகாத்மியம் , இதனை துர்காசப்தசதீ அல்லது சண்டி பாடம் என்றும் அழைப்பர். தேவியின் மகிமைகளை எடுத்துக் கூறும் தேவி மகாத்மியம் நூல் 13 அத்தியாயங்கள், 700 செய்யுட்களுடன் கூடியது. கொண்டது.
தேவி மகாத்மியம் நூல், இந்தியாவின் கிழக்குப் பகுதியில் உள்ள மேற்கு வங்காளம், ஜார்கண்ட், ஒரிசா, அசாம் போன்ற மாநிலங்களிலும் மற்றும் நேபாளத்திலும் பிரபலமாக உள்ளது. துர்கா பூஜையின் போது தேவி மகாத்மிய நூலின் சுலோகங்கள் துர்கை கோயில்களில் பாடப்படுகிறது.
தேவி மகாத்மியம் நூல், தேவியானவள் துர்கை, சண்டி போன்ற பல வடிவங்கள் எடுத்து மகிசாசூரன் போன்ற கோரமான தீய அரக்கர்களை போரில் வீழ்த்தும் கதைகளை கூறுகிறது.
பிற அனைத்து கள்ளி இனச்செடிகளைப்போல சப்பாத்திக் கள்ளியும் அமெரிக்காவைச் சேர்ந்தவையே, அங்கிருந்தே உலகின் பிற பகுதிகளுக்கு பரவியது. சப்பாத்திக் கள்ளி இனங்கள் மிகுதியாகக் காணப்படுவது மெக்சிக்கோ குறிப்பாக , மற்றும் கரீபியன் தீவுகள் ஆகும். ஐக்கிய அமெரிக்காவிலும் பல இடங்களில் சப்பாத்திக் கள்ளி இனங்கள் காணப்படுகின்றன, குறிப்பாக மேற்கு ஐக்கிய அமெரிக்காவின் , ராக்கி மலைத்தொடரில், மற்றும் ஆகிய சப்பாத்திக் கள்ளி சிற்றினங்கள், மற்றும் தென்மேற்கு பாலைவனப்பகுதிகளில் பலவகையான சப்பாத்திக் கள்ளி சிற்றினங்கள் காணப்படுகின்றன, புலோரிடாவில் இருந்து கனெக்டிகட் / லாங் தீவு வரையிலான கிழக்கு கடற்கரை பகுதிகள் இன சப்பாத்திக் கள்ளிகள் காணப்படுகின்றன. சப்பாத்திக் கள்ளிகள் தமிழ்நாட்டில் பரவலாக தரிசு நிலங்களிலும் வேளியோரங்களிலும் காணப்படுகின்றன.
கலாப்சு தீவுகளில் ஆறு வெவ்வேறு இனங்கள் காணப்படுகின்றன. அவை: . , . , . , . , . , . ஆகும். இவை 14 வகைகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன; இவற்றில் பெரும்பாலானவை ஒருசில தீவுகளிலிலேயே உள்ளன. இதனாலேயை இவற்றைச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகள் என அழைக்கின்றனர். கலாப்சு தீவுகள் சிலவற்றில் இராச்சத ஆமைகள் உள்ளன இந்த ஆமைகள் வாழக்கூடிய தீவுகளில் உள்ள சப்பாத்திக் கள்ளி இனங்கள் உயரமானவையாக உள்ளன. இராட்சத ஆமைகள் இல்லாத தீவுகளில் உள்ள சப்பாத்திக் கள்ளிகள் உயரம் குறைந்தவையாக உள்ளன. காரணம் இந்த இராட்சத ஆமைகளின் முதன்மை உணவுத் தேவைக்கு இந்தச் சப்பாத்திக் கள்ளிகளையே சார்ந்துள்ளன.
முட்கள் நிறைந்தும், தட்டையாக, வட்டவடிவில் வளரக்கூடிய கள்ளிகளேயே சப்பாத்திக் கள்ளி என அழைக்கின்றனர். இவற்றில் இரண்டுவிதமான முட்கள் காணப்படுகின்றன அவை பெரிய முட்கள், மெல்லிய முட்கள் ஆகும். இதில் பெரிய முட்கள் தோலில் கடுமையாகக் குத்தி கிழிக்கககூடியனவாகவும், சிறியமுட்கள் குத்தி மாட்டிக் கொண்டால் எளிதில் அகற்ற இயலாததாகவும் இருக்கும்.
பொதுவாகக் காணப்படும் சப்பாத்திக் கள்ளி என்பது இந்திய சப்பாத்திக் கள்ளி என்ற சிற்றினமாகும். சமையலுக்கு பிரிக்கிளி சப்பாத்திக் கள்ளி இனத்தின் கனிகள் பயன்படுகிறன.
இந்த பேரினத்தை ஆங்கிலத்தில் குறிக்கும் பெயரான ஒபுன்டா என்பது பண்டைய கிரேக்க நகரான ஒபஸ் என்ற பெயரில் இருந்து பெறப்பட்டது. அங்கு சமையல் தேவைக்காக இவற்றை பயிரிட்டு வளர்த்தால் இப்பெயர் பெற்றது.
ஸ்ரீ தர்மராஜர் உடனுறை ஸ்ரீ திரௌபதியம்மன் கோயில், பிள்ளைச்சாவடி, வானூர் வட்டம், விழுப்புரம் மாவட்டம், தமிழ்நாடு, இந்தியா 605014
திரௌபதியம்மன் சமசுகிருத மகாபாரதத்தில் பல கடவுள்களின் அவதாரம் என விவரிக்கப்படுகிறார். ஆதி பார்வதத்தில் சாம்பவா பிரிவில் இந்திராணியின் பகுதி அவதாரம் எனக் குறிப்பிடப்படுகிறார். இருந்தபோதிலும், வைவாகிகாவில் வியாசர், லட்சுமியாகக் குறிப்பிடுகிறார். இசுவர்கரோகணிக பார்வதத்தில், யுதிஸ்டர் சொர்க்கத்தில் திரௌபதி இலட்சுமியாக இருந்தபோது பார்த்ததாக நம்பப்படுகிறது.
ஆந்திரப் பிரதேசம், தமிழ்நாடு, கருநாடகம் ஆகிய மாநிலங்கள் மற்றும் இலங்கை, சிங்கப்பூர், மலேசியா மற்றும் தென்னாப்பிரிக்கா ஆகிய நாடுகளில் சுமார் 400 கோயில்கள் உள்ளன. கோனார், வன்னியர் மற்றும் முதலியார் ஆகிய சாதி மக்களால் பெரும்பான்மையாக வணங்கப்படுகிறார். திருவிழாக்களின் போது திரௌபதியம்மன் கதைப் பாடலை வில்லிசையில் பாடும் வழக்கமும் உள்ளது.
இவரை நாட்டுப்புறத் தெய்வமாகக் கருதப்படுகிறார்.விழாக்காலங்களில் தீ மிதித்தல், அக்னி சட்டி ஏந்தி வலம் வருதல், அலகு குத்துதல் போன்ற நேர்த்திக் கடன்களை பக்தர்கள் செய்கின்றார்கள். பெங்களூர் கரகா திருவிழாவின் ஒன்பதாம் நாள் விழாவில் திரௌபதி அம்மன் ஆதிசக்தி மற்றும் பார்வதி ஆகியோரின் அவதாரமாக வணங்கப்படுகிறார்.
இந்த அருவிக்கு பெயர் வரக்காரணமான நீர்காத்த அய்யனார் கோயில் மேற்கு தொடர்ச்சி மலையடிவாரத்தில் இரண்டு ஆறுகளான பழையாறு, நீராறு ஆகியன சேருமிடத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்தக் கோயில் 500 ஆண்டுகள் பழமை வாய்ந்தது. பக்தர்கள் தங்கள் குடும்பத்தின் பல்வேறு பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வுகாண அய்யனாரை அணுகி வணங்குகின்றனர். பக்தர்கள் அய்யனாருக்கு அபிஷேகம் செய்து ஏழைகளுக்கு அன்னதானம் அளிக்கின்றனர்.
அய்யனார் அருவிக்கு நாள்தோறும் ஏராளமான பயணிகள் வருகின்றனர். மழைக் காலங்களில் ஏற்படும் திடீர் வெள்ளப்பெருக்கால் மக்கள் கோயிலினுள் மாட்டிக் கொள்கின்றனர். அந்தச் சமயங்களில் இராஜபாளையத்தில் உள்ள தீயணைப்பு மீட்டுபுத் துறையினர் வந்து பயணிகளை மீட்டு ஆற்றைக் கடக்க உதவுகின்றனர். பெருமழைக் காலத்தில் அருவியில் குளிக்க அனுமதி வழங்கப்படுவதில்லை.
இந்த அருவி இராஜபாளையம் பகுதியின் முதன்மை சுற்றுலா ஈர்ப்பு பகுதியாக உள்ளது. இது விருதுநகர் மாவட்டத்தின் கிழக்குப் பகுதி மக்களின் குறிப்பாக திருவில்லிபுத்தூர், சிவகாசி மக்களின் புகழ்பெற்ற சுற்றுலா தலமாக உள்ளது. இங்கு உள்ள வனப்பகுதி மலை ஏற்றத்தை விரும்புவர்களுக்கு நல்ல இடமாக உள்ளது. அருவிக்கு போகும் வழியில் உள்ள அணை நகரத்திற்கு தேவையான நீரை வழங்குகிறது.
இந்த அருவியைச் சூழ்ந்த மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைப் பகுதியானது காட்டுயிர் ஒளிப்படக் கலைஞர்களுக்கு ஆர்வமூட்டும் இடமாக உள்ளது. இந்த அருவியானது இங்கு வாழும் காட்டு விலங்குகளான குரங்குகள், யானைகள், மான்கள், காட்டெருமைகள் ஆகியவற்றிர்கும் நீராதாரமாக விளங்குகிறது. இந்த அருவிக்கு அய்யனார் பெயர் வந்ததற்கு காரணம் இங்கு உள்ள சிறிய காட்டு அய்யனார் கோயிலாகும்.
அய்யனார் அருவி என்பது தமிழ்நாட்டின் விருதுநகர் மாவட்டம், இராஜபாளையம் நகரில் இருந்து 10 கிமீ மேற்கே அமைந்துள்ளது. இந்த அருவி மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைப்பகுதியில் உள்ளது. இது வடகிழக்கு பருவ கால மழையில் நீர் பெறுகிறது. இராஜபாளையம் நகர மக்களின் குடிநீர் தேவையை நிறைவுசெய்கிறது.
1968 கோடைக்கால ஒலிம்பிக் விளையாட்டுப் போட்டிகள் , அலுவல்முறையாக ஒலிம்பியாடின் விளையாட்டுக்கள், அக்டோபர் 1968இல் மெக்சிக்கோவின் தலைநகரம் மெக்சிக்கோ நகரத்தில் நடைபெற்ற பன்னாட்டு பல்துறை விளையாட்டுப் போட்டிகள் ஆகும். 18 அக்டோபர் 1963 அன்று, மேற்கு ஜெர்மனியின் பேடன்-பேடனில் நடந்த 60வது பன்னாட்டு இலிம்பிக் கூட்டமைப்பின் அமர்வின்போது நடைபெற்ற ஏலத்தில் டெட்ராய்ட், பியூனஸ் அயர்ஸ் மற்றும் லியோன் ஆகிய நகரங்களை பின்னுக்குத் தள்ளி மெக்சிகோ நகரம் போட்டிகளை நடத்துவதற்கு முந்தியது.
இலத்தீன் அமெரிக்காவில் நடத்தப்பட்ட முதல் ஒலிம்பிக் விளையாட்டுக்கள் இதுவாகும். எசுப்பானிய மொழி பேசும் நாடொன்றில் நடத்தப்பட முதல் நிகழ்வும் இதுவேயாகும். ஓர் வளர்ந்து வரும் பொருளாதார நாட்டில் நடத்தப்பட்ட முதல் ஒலிம்பிக்கும் இதுவாகும். இந்தப் போட்டிகளில் வழக்கமான சாம்பல் தடகளத்திற்கு மாற்றாக அனைத்து-வானிலை தடகளம் அமைக்கப்பட்டது. அத்துடன் மின்னணு நேரக்கட்டுப்பாடு கருவிகளைப் பயன்படுத்தி நடத்தப்பட்ட ஒலிம்பிக்கின் முதல் எடுத்துக்காட்டாகும்.
இலையுதிர்காலத்தில் நடத்தப்பட்ட மூன்றாம் ஒலிம்பிக் விளையாட்டுக்களாக இது அமைந்தது. 1956 ஆம் ஆண்டு மெல்போர்னில் நடந்த விளையாட்டுப் போட்டிகள் மற்றும் 1964 ஆம் ஆண்டு டோக்கியோவில் நடைபெற்ற விளையாட்டுப் போட்டிகளுக்குப் பிறகு, 1968 ஆம் ஆண்டின் கடைசி காலாண்டில் நடைபெற்ற மூன்றாவது விளையாட்டுப் போட்டிகள் ஆகும். 1968 மெக்சிகன் மாணவர் இயக்கம் சில நாட்களுக்கு முன்பு நசுக்கப்பட்டது, எனவே விளையாட்டுகள் அரசாங்கத்தின் அடக்குமுறையுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டன.
முன்னதாக 1956 கோடைக்கால ஒலிம்பிக் விளையாட்டுப் போட்டிகளும் 1964 தோக்கியோ ஒலிம்பிக்கும் அந்நாட்டு இலையுதிர்காலங்களில் நடத்தப்பட்டன. இந்த ஒலிம்பிக் நிகழ்வு மெக்சிக்கோ அரசின் அடக்குமுறையுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டு மெக்சிக்க மாணவர்கள் இயக்கம் போராட்டங்களை நடத்தி வந்தது.
கடைசியாக 1984 கோடைக்கால ஒலிம்பிக் விளையாட்டுப் போட்டிகள் வரை அமெரிக்கா அதிக தங்கம் மற்றும் ஒட்டுமொத்த பதக்கங்களை வென்றது.
எம். என். நம்பியார் என்று அழைக்கப்படும் வில்லன் மற்றும் குணச்சித்திர வேடங்களில் நடித்த தமிழ் நடிகரின் திரைப்படங்களைப் பற்றிய குறிப்புகள் இக்கட்டுரையில் பட்டியலிடப்படுகின்றன.
சீக்கியம் தனித்துவமான கட்டிடக்கலைப் பாணியை உருவாக்கியுள்ளது. சீக்கியக் கட்டிடக்கலை குரு நானக்கின் போதனைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது. சீக்கியக் கட்டிடக்கலை நடைமுறை ஆன்மீகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட முழுதளாவிய மனிதநேயத்தின் அடையாளம் என்று பாத்தி என்பவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். சீக்கியக் கட்டிடக்கலையின் சிறப்பு குருத்துவாரா ஆகும். இது இசுலாமிய, சூஃபி, இந்துப் பண்பாடுகளின் செல்வாக்குகளை வெளிக்காட்டுவதன் மூலம் பஞ்சாப் பகுதியின் கலப்புப் பண்பாட்டுத் தன்மையை உருவகப்படுத்துகிறது. சீக்கியப் பேரரசின் ஆட்சிக்காலமே தனித்துவமான சீக்கிய வெளிப்பாட்டு வடிவத்தை உருவாக்குவதில் முக்கிய ஊக்கியாகச் செயற்பட்டது. இக்காலத்தில் மகாராசா ரஞ்சித் சிங்கின் ஆட்சியின்போது சீக்கியப் பாணியிலான கட்டிடங்கள், கோட்டைகள், மாளிகைகள், பங்காக்கள் , கல்லூரிகள் போன்றவை கட்டப்பட்டன. சீக்கியப் பாணியில் கட்டப்பட்ட கட்டிடங்களுள் சிறப்பானதாகக் கருதப்படுவது அர்மந்திர் சாகிப் ஆகும்.
சீக்கியக் கலையும் பண்பாடும் என்பது பஞ்சாப் பகுதி என்பதுடன் இணைந்தது. இந்தியாவுக்குள் படையெடுத்து வந்த முகலாயர், பாரசீகர் போன்றோரின் பண்பாடுகளோடு கலந்ததின் விளைவாக பஞ்சாப் பகுதியை இந்தியாவின் கலப்புப் பண்பாட்டுப் பகுதி என்கின்றனர். எனவே சீக்கியப் பண்பாடும் பெருமளவுக்கு இந்தக் கலப்பின் விளைவே.
குறிப்பாக விவசாயக்கருவிகள்,அறிவியல் உபகரணங்கள் மற்றும் மின்சாதனக்கருவிகள் போன்றவற்றுக்கு இம்மாநிலம் இந்தியா முழுவதும் புகழ் பெற்றிருக்கிறது.
மற்றொரு தொன்மை தகவல்படி, 1540 முதல் 1545] வரையில் வட இந்தியாவின் பெரும்பகுதிகளை ஆண்ட சூர் வம்சத்தை நிறுவிய முதலாவது அரசரான சேர் சா சூரி என்பவர் பயன்படுத்திய 'தாரிக்-இ-ஷேர் ஷா' என்ற புத்தகத்தில் "பஞ்சாப் ஷெர் கான்" எனும் பெயரில் ஒரு கோட்டையைக் குறிப்பிடுகிறார் அப்புத்தகம் 16 ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில் பரந்தளவில் பயன்பாட்டுக்கு வந்ததாகவும், மற்றும் தாரிக்-இ-ஷேர் ஷா சூரி 1580-ன் காலகட்டத்தில் பெருமளவில் பயன்படுத்தப்பட்டதாகவும் மூலாதாரத்தில் உள்ளது. முதலில் 'பஞ்சாப்' சமசுகிருதத்திற் இணையானதென்று குறிப்பிட்டுள்ளது,
எனினும், இந்திய பெரும் காவியமான மகாபாரதத்தில் 'பஞ்சா-நாடா' . என்றுள்ளது. அதேபோல், அபுல் பைசல் என்பவரால் பாரசீக மொழியில் எழுதப்பட்ட 'அயினி அக்பரி' எனும் நூலின் பகுதி 1-ல், பஞ்சாபின் பகுதி, லாகூர் மற்றும் முல்தான் என இரண்டு மாகாணங்களாக பிரிக்கப்பட்டது என்று குறிப்பிடுகிறார். இதேபோல், 'அயினி அக்பரி' நூலின் இரண்டாவது தொகுதியில், ஒரு அத்தியாயத்தின் தலைப்பு 'பஞ்ச நாட் என்ற வார்த்தை அடங்கியுள்ளது.
சிந்து, சத்லஜ், பியாஸ், ராவி மற்றும் கக்கர் போன்ற ஐம்பெரும் ஆறுகள் இப்பிராந்தியத்தில் ஓடுவதால் இந்த பகுதிக்கு, பஞ்சாப் (தமிழில் ஐந்து எனும் இலக்கத்திற்கு, இந்தியில் பாஞ்ச் எனும் பொருளாகும்) என்ற பெயர்பெற்றதாக கூறப்படுகிறது. மேலும், மற்றொரு மூலக் கூற்றுப்படி, மொரோக்கோ நாட்டைச் சேர்ந்த கல்வியாளரும் ஒரு நாடுகாண் பயணியுமான இப்னு பதூதா என்பவர், 14 ஆம் நூற்றாண்டில் இந்தியத் துணைக் கண்டதிற்கு விஜயம் செய்தபோது, 'சேநோன்ய்ம்' அல்லது எசோன்ய்ம் என்றழைக்கப்படும் கிரேக்க மொழியில் பஞ்சாப் எனும் வார்த்தையை முதன்முதலில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
பஞ்சாப் வரலாறு என்பது, ஆசியா கண்டத்தின் வட மேற்கிந்தியாவில் அமைந்திருக்கும் பஞ்சாப் மாநில பின்புலம் பற்றிய சிறு தகவல்களாகும். மேற்கில் பாகிஸ்தான் நாட்டையும், மற்ற திக்குகளில் இமாச்சலப் பிரதேசம், காசுமீர், அரியானா, இராசத்தான் போன்ற மாநிலங்களையும் எல்லைகளாக கொண்டிருக்கிறது. இந்தியாவிலுள்ள மாநிலங்களில், மிகச்சிறிய மாநிலமாக உள்ள போதிலும் வளமான மாநிலமாக இது அறியப்படுகிறது.
வயது முதிர்ந்த இப்பறவைகளில் ஆண் பறவையின் கழுத்து குட்டையாகவும், தலைப்பகுதியில் காணப்படும் கருமைநிறம் தொப்பி அணிந்ததுபோல் காட்சி அளிக்கிறது. கழுத்துக்கு கீழ் காணப்படும் தூவல் முந்திரி கொட்டையின் நிறத்தைப்போல் மற்றவற்றிலிருந்து இவற்றை வேறுபடுத்திக்காட்டுகிறது. ஆண் பெண் இனங்களைப் பிரித்தரியமுடியாமல் இருந்தாலும் பெண் பறவையின் முகப்பகுதியில் கருப்பு நிறம் அதிகமாக உள்ளது. இவை உட்காரும்போது இறகுகள் வால் பகுதியின் நீளம் வரை இருக்கிறது. இவற்றின் கணுக்கால்கள் வரை இறகுகள் வளர்ந்து ஒட்டிக்கொண்டு இருக்கிறது. இவற்றின் குஞ்சுகளின் உடல்களில் வெள்ளை நிறத்திலான ரோமங்களுடன் இருண்ட கோடுகளும் கொண்டு ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும்.