polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
கமல் சிறு வயது முதலே பாட கற்றுக் கொண்டார். டிசம்பர் 25, 1964 அன்று, கிழக்கு பாகிஸ்தான் மையமான பாகிஸ்தான் தொலைக்காட்சியில் நடைபெற்ற நிகழ்ச்சி ஒன்றில் தோன்றினார். தனது கல்வியினைத் தவிர்த்து இவர் உஸ்தாத் பிசி கோம்ஸ், உஸ்தாத் அக்தர் ஷாட்மானி, உஸ்தாத் குவாடர் ஜமீரி மற்றும் பண்டிட் ஜஸ்ராஜ் உள்ளிட்ட பல குறிப்பிடத்தக்க குருக்களிடமிருந்து இசையைக் கற்கத் தொடங்கினார் இசை மற்றும் பாடலைக் கற்றுக்கொள்வதோடு மட்டுமல்லாமல், அவர் ஒரு விவாத நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்பவராகவும் மற்றும் தொலைக்காட்சி தொகுப்பாளராகவும் ஆனார். பங்களாதேஷில் டோர்கோ ஜுக்தி டோர்கோ என்றழைக்கப்படும் முதல் தொலைக்காட்சி விவாத போட்டியில் பங்கேற்றபோது இவருக்கு 975 ஆம் ஆண்டில் கமலுக்கு சிறந்த பேச்சாளர் பரிசு வழங்கப்பட்டது,
நசித் கமல் ஒரு பங்களாதேச பாடகர், எழுத்தாளர் மற்றும் மக்கள்தொகையியல் பேராசிரியர் ஆவார். இவர் பெங்காலி நாட்டுப்புற பாடகர் அப்பாசுதீன் அகமதுவின் மூத்த பேத்தி ஆவார். கமல் ஒரு காஜி நஸ்ருல் அதிபராக பரவலாகக் கருதப்படுகிறார். நஸ்ருலின் படைப்புகளுக்காவும் அவர் செய்த பங்களிப்பிற்காகவும், 2009 இல் நஸ்ருல் அகாடமியிலிருந்து நஸ்ருல் விருது மற்றும் 2014 இல் நஸ்ருல் நிறுவனத்திலிருந்து நஸ்ருல் படக் உள்ளிட்ட விருதுகளைப் பெற்றுள்ளார்.
கமல் வங்காளம் இராணுவத்தில் பணியாற்றிய அனிஸ் வைசு எனும் ஒரு மருத்துவரைத் திருமணம் செய்தார். இவர் ஓய்வு பெற்ற மேஜர் ஜெனரல் ஆவார் . அவர் 2002 இல் இறந்தார். இவருக்கு அர்மீன் மூசா மற்றும் ஆஷ்னா மூசா என்ற இரண்டு மகள்கள் உள்ளனர். ஆர்மீன், ஒரு பாடகர்-பாடலாசிரியராக உள்ளார். ஆஷ்னா ஒரு வழக்கறிஞர் மற்றும் இங்கிலாந்தில் வசிக்கிறார்
ஜவஹர்லால் நேரு அருங்காட்சிகத்திற்குச் செல்வதற்கு டாக்ஸி வாடகைக்கு எளிதாக கிடைக்கும். இந்த அருங்காட்சியகத்தின் மூலமாக பார்வையாளர், பார்வையிடுவதைவிட மற்றொரு வாய்ப்பும் உள்ளது. அது
கரும்பு பொருட்களை தயாரிக்க கற்றுக்கொள்வதற்காக அருங்காட்சியகம் நடத்தும் பட்டறையில் ஒருவர் பங்கேற்கலாம் என்ற வசதியேயாகும். பழங்குடியினர் கைவினைப் பொருட்களை ஒரே இடத்தில் வாங்குவதற்கான வசதியையும் இந்த அருங்காட்சியகம் கொண்டுள்ளது. இந்த அருங்காட்சியகத்தை ஆண்டு முழுவதும் பார்வையிடலாம். அதற்கான கால வரையறை எதுவுமில்லை. இங்கிருந்து 2.6 கி.மீ தொலைவிலுள்ள இட்டா கோட்டை, 0.8 கி.மீ தொலைவிலுள்ள புத்தர் கோயில், மற்றும் 10.7 கி.மீ தொலைவிலுள்ள கியாகர் சினி ஆகிய இடங்கள் இந்த அருங்காட்சியகத்திற்கு அண்மையில் உள்ள இடங்களாகும். பார்வையாளர்கள் அருகிலுள்ள இந்த அருங்காட்சியகங்களுக்கும் இங்கிருந்து செல்லலாம்.
ஜவஹர்லால் நேரு அருங்காட்சியகம் என்றும் அழைக்கப்படும் ஜவஹர்லால் நேரு மாநில அருங்காட்சியகம் இட்டாநகரில் உள்ள அருணாச்சல பிரதேசத்தின் மாநிலத்தில் அமைந்துள்ள அருங்காட்சியகமாகும். 1980 களில் நிறுவப்பட்ட, இந்த அருங்காட்சியகம், இந்தியாவின் அருணாச்சல பிரதேசத்தின் பழங்குடி வாழ்க்கையின் அம்சங்களை வெளிப்படுத்தும் வகையில் அமைந்துள்ளது. இந்த அருங்காட்சியகத்தில் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ள பொருள்களில் தொல்பொருள் கண்டுபிடிப்புகள் உள்ளன. மேலும், துணி வகைகள், தலைக்கவசம் தொடர்பானவை, ஆயுதங்கள், கைவினைப் பொருட்கள், இசைக்கருவிகள், நகைகள் மற்றும் அன்றாட வாழ்வில் பயன்படுத்தக்கூடிய மற்றும் கலாச்சாரத்தை வெளிப்படக்கூடிய பிற கலைப்பொருட்கள் ஆகியவை அடங்கும். பல ஆண்டுகளாக, இந்த அருங்காட்சியகம் மாநில தலைநகரான இட்டாநகரில் ஒரு முக்கியமான சுற்றுலா தலமாக மாறியுள்ளது.
1980 களில் நிறுவப்பட்ட ஜவஹர்லால் நேரு மாநில அருங்காட்சியகம் அருணாச்சல பிரதேசத்தில் பழங்குடி வாழ்வின் பல்வேறு அம்சங்களைக் காட்சிப்படுத்துவதோடு அந்த மாநிலத்தின் இயற்கை பாரம்பரியத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறது. இந்த அருங்காட்சியகத்தின் தரை தளத்தில் ஒரு விரிவான இனவியல் தொடர்பான சேகரிப்புகள் உள்ளன. மேலும் மரபு சார்ந்த கலைப் பொருள்கள், இசைக்கருவிகள், மதம் தொடர்பான பொருள்கள் மற்றும் மரம் செதுக்குதல் மற்றும் கரும்பு பொருட்கள் போன்ற கைவினைப்பொருட்கள் காட்சிப்படுத்தப்பட்டப்பட்டுள்ளன.
இம்மாநிலத்தில் இட்டாநகரில் பாபம்பரே என்னுமிடத்தில் உள்ள ஜவஹர்லால் நேரு மாநில அருங்காட்சியகம் தவிர தவாங்,மேற்கு காமெங், கிழக்கு காமெங், மேல் சுபன்சிரி, மேற்கு சியாங், கிழக்கு சியாங், லோஹித், சங்லங், டிராப், ரோயிங், கீழ் திபாங் பள்ளத்தாக்கு ஆகிய இடங்களிலும் மாவட்ட அருங்காட்சியகங்கள் உள்ளன. கீழ் திபாங் பள்ளத்தாக்கின் அருங்காட்சியகம் இன்னும் செயல்பட ஆரம்பிக்கவில்லை.
இவ்வாறான சேகரிப்பைத் தவிர, இந்த அருங்காட்சியகம் அதன் கைவினைப்பொருட்கள் மையத்தில் பாரம்பரிய கரும்பு வகைகளுக்காக பட்டறை ஒன்றை நடத்துகிறது. இந்த அருங்காட்சியகத்தில் உள்ள கடையில் பழங்குடியினரின் கைவினைப்பொருட்களை விற்பனை செய்யப்படுகின்றன.
2011 ஆம் ஆண்டில், எவரெஸ்ட் மலையை அளந்த, இந்த மாநிலத்தைச் சேர்ந்த முதல் நபர் என்ற பெருமைக்குரிய ரான டாபி மிரா எவரெஸ்ட் மலைப் பயணத்தின்போது கையாண்ட தனது முழு பயணக் கருவிகளையும் இந்த அருங்காட்சியகத்திற்கு நன்கொடையாக வழங்கியுள்ளார்.
இந்த அருங்காட்சியகத்தின் முதல் தளத்தில் இட்டா கோட்டை, நோக்ஸ்ஸ்பார்பாட் மற்றும் மேற்கு சியாங் மாவட்டத்தில் உள்ள மாலினிதன் ஆகிய இடங்களில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட தொல்பொருள் காட்சிப்படுத்தப்பட்டு உள்ளன.
குழந்தையின் அழுகைக்கான சிகிச்சை மிகவும் பழமையான முறையைச் சார்ந்ததாகும். இம்முறையில் மருந்துகள் அல்லது மாற்றுச் சிகிச்சைகளால் எந்தப் பயனும் இல்லை. குழந்தையின் பெற்றோர்களுக்குக் கூடுதல் ஆதரவு பயனுள்ளதாக அமையும். இக் குழந்தைகளுக்கு சிறுவாழூண் என்னும் நுண்ணுயிர் கலந்த உணவுகளையும், தாய்ப்பால் கொடுப்பவர்கள் குறைந்த ஒவ்வாவையூக்கி கொண்ட உணவுகளை உண்டு தாய்ப்பால் கொடுக்கலாம்.மேலும் குழந்தைகளுக்காக தயாரிக்கப்படும் பால் பொடிகளைப் பாட்டிலில் அடைத்து குழந்தைகளுக்கு உணவாகக் கொடுக்கலாம். .
குழந்தை அழுகையானது 10 முதல் 40 சதவீதக் குழந்தைகளைப் பாதிக்கிறது. இந்த அழுகையானது பொதுவாக ஆறு வாரங்களுக்கு நீடிக்கும். சில குழந்தைகளுக்கு ஆறு மாதங்கள் கூட அழுகை இருக்கும். ஒருசில நேரங்களில் குழந்தைகளுக்கு ஒரு வயது வரை நீடிக்கும்.
குழந்தைகள் அழுகை ஆண் மற்றும் பெண் குழந்தைகளிடம் ஒரே விகிதத்திலேதான் உள்ளது. இப் பிரச்சினைக்கு விரிவான முதல் மருத்துவ விளக்கம் 1954 ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பிக்கப்பட்டது.
குழந்தையின் அழுகை ஒரு நாளைக்கு மூன்று மணி நேரத்திற்கும் மேலாகவோ அல்லது வாரத்தில் மூன்று நாட்களுக்கும் மேலாகவோ நீடிக்கும். மேலும் ஒரு ஆரோக்கியமான குழந்தை மூன்று வாரங்களுக்கு கூட அழுவதற்கான காரணங்கள் அமையாலாம் என வரையறுக்கப் பட்டுள்ளது. அழுகை
ஆறு வாரங்கள் வரை எல்லா குழந்தைகளுக்கும் பொதுவானது. பிறகு ஆறு மாத காலத்தில் குழந்தை குணமடைந்து விடுகிறது. இதற்கு நேர்மாறாக, குழந்தைகள் ஒரு நாளைக்கு சராசரியாக இரண்டு மணிநேரத்திற்கு மேல் அழுவார்கள். மேலும் இந்த அழுகை ஆறு வாரங்களுக்கு மேல் நீடிக்கும். குழந்தையின் அழுகை பொதுவாக மாலை நேரங்களில் ஆரம்பிக்கும். இதற்கு வெளிப்படையான அல்லது குறிப்பிட்ட காரணங்கள் ஏதும் கூறயியலாது. அழுகைக்கு தொடர்புடைய அறிகுறிகளாக வயிறு வரை இழுக்கப்பட்ட கால்கள், சிவந்த முகம், கைகளை முறுக்கியும் மற்றும் புருவங்களைச் சுருக்குவது போன்றவைகள் ஆகும். அழுகை பெரும்பாலும் உரத்த குரலில் சத்தம் அதிகமாக இருக்கும்.
குழந்தை குடல் வலி என்பது குழந்தை அழுகை எனவும் அழைக்கப்படுகிறது. குழந்தையின் அழுகை ஒரு நாளைக்கு மூன்று மணி நேரத்திற்கும் மேலாகவோ அல்லது வாரத்தில் மூன்று நாட்களுக்கும் மேலாகவோ நீடிக்கும். மேலும் ஒரு ஆரோக்கியமான குழந்தை மூன்று வாரங்களுக்குக் கூட அழுவதற்கான காரணங்கள் அமையலாம். பெரும்பாலும் குழந்தையின் அழுகை மாலை நேரங்களில் நிகழ்கிறது. இந்த வகையான அழுகை குழந்தைகளுக்கு நீண்டகாலச் சிக்கல்களை எதுவும் ஏற்படுத்துவதில்லை. குழந்தையின் அழுகையால் பெற்றோருக்கு ஏமாற்றத்தையும்,பின் மகப்பேற்று இறுக்கம் என்பதையும், மருத்துவரிடம் அதிகப்படியாகச் செல்வதற்கும் மற்றும் குழந்தைகள் முறைகேடு ஏற்படுவதற்கும் காரணமாகிறது.
குழந்தையின் அழுகையால் குடும்பத்தின் அமைதியைப் பாதிக்கிறது. இதனால் பெற்றோர்கள் கவலையும் மனச்சோர்வும் மற்றும் மன அழுத்தத்திற்கும் ஆளாகக் காரணமாகிறது.
தொடர்ச்சியான குழந்தை அழுகையால் பெற்றோர்களுக்கிடையே திருமண முரண்பாடும், மகப்பேற்றுக்கு பிறகான மனச்சோர்வும், தாய்ப்பால் கொடுப்பதை முன்கூட்டியே நிறுத்துதல், மருத்துவர்களை அடிக்கடி சந்தித்தல், அதிகப்படியான ஆய்வக சோதனைகள் மற்றும் அமில வகையான மருந்துகளைப் பரிந்துரைத்தல் போன்றவைகள் ஏற்படக் காரணமாகிறது. அழுகையால் குழந்தைகளுக்கு தவறு நடக்கவும் , கழுத்து அசைவு நோய்க்குறி உண்டாகவும் காரணங்களாக இருக்கலாம்.
ஆனால் குழந்தைக்கு இரைப்பை கோளாறுகளாகவோ அல்லது குடல் தசைப்பிடிப்பு நோய் போன்ற காரணங்களாக இருக்கலாம் எனக் கூறப்படுகிறது. மேலும் நோயறிதலுக்கு வேறுவகையான காரணங்களும் அமையக்கூடும். அழுகையின் பிற காரணங்களாகக் காய்ச்சல், குழந்தைக்குக் களைப்பு அல்லது அடிவயிற்றில் வீக்கம் போன்றவையும் அடங்கும். அதிகப்படியான அழுகை என்பது 5% சதவீதத்திற்கும் குறைவான குழந்தைகளுக்கு உடல் உறுப்புகள் சார்ந்த நோய்களாக இருக்கும்.
இலுவாங்பிரபாங், அல்லது இலுவாங் பாபாங் என்பது இது வட மத்திய லாவோஸில் உள்ள ஒரு நகரமாகும். 1975 க்கு முந்தைய லாவோ எழுத்துப்பிழைகளிலிருந்து மொழிபெயர்க்கப்பட்ட, இதன் பெயருக்கு "ராயல் புத்தர் படம்" என்று பொருள்படும். இது அருகிலுள்ள 58 கிராமங்களை உள்ளடக்கியது, இதில் 33 கிராமங்கள் யுனெஸ்கோ பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளத் தளமாகும். இலுவாங் பிரபாங் நகரம் உலக பாரம்பரிய தளத்தை.உள்ளடக்கியது. இது இது 19 ஆம் மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் பிரெஞ்சு காலனித்துவ தாக்கங்கள் உட்பட பல நூற்றாண்டுகளில் கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புற வளர்ச்சிகளின் கலவையான தனித்துவமான மற்றும் "குறிப்பிடத்தக்க" நன்கு பாதுகாக்கப்பட்ட கட்டடக்கலை, மத மற்றும் கலாச்சார பாரம்பரியத்திற்காக 1995 இல் பட்டியலிடப்பட்டது.
நகரின் மையம் நான்கு முக்கிய சாலைகளைக் கொண்டுள்ளது மற்றும் நம் கான் மற்றும் மீகாங் நதியின் சங்கமத்தில் ஒரு தீபகற்பத்தில் அமைந்துள்ளது. இலுவாங் பிரபாங் ஏராளமான பௌத்த கோவில்கள் மற்றும் மடங்களுக்கு பெயர் பெற்றது. தினமும் காலையில், பல்வேறு மடங்களில் இருந்து நூற்றுக்கணக்கான துறவிகள் தெருக்களில் பிச்சை சேகரிக்கின்றனர். நகரின் முக்கிய அடையாளங்களில் ஒன்று பௌசி மலை ; இது ஒரு பெரிய செங்குத்தான மலை, இது நகரத்தின் அளவைக் கொண்டிருந்தாலும், உயரத்தில் அமைந்துள்ளது. ஒரு செங்குத்தான படிக்கட்டு வாட் சோம் சி சன்னதிக்கு செல்கிறது மற்றும் நகரம் மற்றும் ஆறுகளை பார்த்துக் கொண்டு அமைந்துள்ளது.
இந்த நகரம் முன்பு அதே பெயரில் ஒரு ராச்சியத்தின் தலைநகராக இருந்தது. இது சியெங் தாங் என்ற பண்டைய பெயரிலும் அறியப்பட்டது. 1975 ஆம் ஆண்டில் பாத்தே லாவோ கையகப்படுத்தும் வரை இது லாவோஸ் இராச்சியத்தின் தலைநகரம் மற்றும் அரசாங்கத்தின் இருக்கை. இந்த நகரம் இலுவாங் பிரபாங் மாகாணத்தின் இலுவாங் பிரபாங் மாவட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகும், இது தலைநகர் வியஞ்சானுக்கு வடக்கே சுமார் 300 கிமீ அமைந்துள்ளது. தற்போது, ஒட்டுமொத்த நகரத்தின் மக்கள் தொகை சுமார் 56,000 மக்கள், யுனெஸ்கோ பாதுகாக்கப்பட்ட தளத்தில் சுமார் 24,000 பேர் வசிக்கின்றனர். .
இலுவாங் பிரபாங் ஒரு சிறந்த கலை மற்றும் சமையல் வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளது மற்றும் நகரத்தின் சமையல்காரர்கள் அரசனால் பணியமர்த்தப்பட்டனர். வழக்கமான உள்ளூர் உணவுகள் பின்வருமாறு: ஓர் லாம் , இலுவாங் பிரபாங் தொத்திறைச்சி, மோக்பா , மற்றும் மெகாங் நதி பாசியிலிருந்து தயாரிக்கப்பட்ட கைபன் இலுவாங் பிரபாங்கின் புகழ்பெற்ற ஜியோவ் போங்க் போன்றவை.
முன்பு உஸ்மானாபாத்தை முகலாயர்கள், பஹ்மானி, நிஜாம்கள் மற்றும் ஆதில் ஷா இராச்சியங்களும் ஆட்சி செய்தன. ஐதராபாத்தின் நிஜாமின் ஆட்சிக்கு முன்பு இப்பகுதி முகலாய மன்னர் ஔரங்கசீப்பின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. நிஜாம் ஆட்சியின் கீழ் இருந்ததால் 1947 ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவின் பிற பகுதிகள் சுதந்திரமானபோது உஸ்மானாபாத் மாவட்டம் சுதந்திரத்தை பெறவில்லை. இருப்பினும் விரைவில் 1948 ஆம் ஆண்டில் ஐதராபாத் மாநிலம் சுதந்திர இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது. மேலும் இந்த மாவட்டம் அப்போதைய மும்பை மாவட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக மாறியது. 1960 ஆம் ஆண்டில் மகாராட்டிர மாநிலம் உருவானபோது இது மகாராட்டிர மாநிலத்தின் ஒரு பகுதியாக மாறியது.
உஸ்மானாபாத் நகரம் அதன் பெயரை ஐதராபாத்தின் கடைசி ஆட்சியாளரான 7 வது நிஜாம் மிர் உஸ்மான் அலிகான் என்பவரிடமிருந்து பெற்றது. இதில் இப்பகுதி 1947 ஆம் ஆண்டு வரை நிசாம்களின் ஆட்சி பகுதியாக இருந்தது. உஸ்மானாபாத்தின் வரலாறு இராமாயண சகாப்தத்திற்கு முந்தையதாக கருதப்படுகின்றது. வரலாற்று சான்றுகளின்படி இந்த மாவட்டத்தை மௌரியர்கள், சடவஹான்கள், ராட்டிரகுட்டாக்கள் மற்றும் யாதவர்கள் ஆட்சி செய்துள்ளனர். ஆரம்ப நூற்றாண்டுகளில் இந்த நகரம் இந்து சாளுக்கியர்கள் மற்றும் தேவகிரி யாதவர்களுக்கு உரித்தானதாக இருந்தது. பின்னர் பஹ்மானி மற்றும் பிஜாப்பூர் இராச்சியங்களின் ஒரு பகுதியாக மாறியது.
உஸ்மானாபாத் நகரம் 653 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ளது. உஸ்மானாபாத் தெஹ்சிலின் மேற்கு மத்திய பகுதியில் உஸ்மானாபாத் நகரம் அமைந்துள்ளது. துல்ஜாப்பூர் , பூம் , பராண்டா , வாஷி , மற்றும் கலாம்ப் ஆகியன அருகிலுள்ள நகரங்கள் ஆகும். போகவதி நதி நகரம் வழியாக பாய்ந்து சோலாப்பூர் மாவட்டத்தில் மொஹோல் அருகே சினா நதியை சந்திக்கிறது.
உஸ்மானாபாத் என்பது இந்திய மாநிலமான மகாராட்டிராவில் உள்ள உஸ்மனாபாத் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு நகரம் மற்றும் நகராட்சி மன்றமாகும். ஐதராபாத்தின் கடைசி ஆட்சியாளரான மிர் ஒஸ்மான் அலிகானிடமிருந்து உஸ்மானாபாத் அதன் பெயரைப் பெற்றது. உஸ்மானாபாத் நகரம் நிர்வாக தலைமையகம் ஆகும்.
முதலில் 1737 இல் ஆந்திரூ உரோட்சர் எனும் உழவர் உரோக்சு பர்குசயரில் உள்ள கேவர்சு தோட்ட வளாகத்தில், கூலங்களைத் தூற்றுதலுக்கான தூற்றுதல் எந்திரத்தை உருவாக்கினார். இது தூற்றி எனப்பட்டது. இது வெற்றிபெற்றதால் அக்குடும்பம் இவ்வெந்திரங்களை இசுகாட்லாந்து முழுவதும் பல ஆண்டுகளாக விற்பனை செய்துள்ளனர். அன்றைய இசு காட்லாந்து மட அதிபதிகள் இச்செயலைக் கடவுளுக்கு எதிரான செயலாகக் கருதினர். காற்று கடவுள் படைத்தது. அதற்கு மாற்றாக செயற்கை முறையில் காற்றை உருவாக்குதல் கடவுள் பொருளைத் திருடுவதாகும் எனக் கூறியுள்ளனர். தொழிற்புரட்சியில், தூற்றுதல் செயல்முறை எந்திரமயமாக்கப்பட்டு, தூற்றுதல் ஆலைகள் பல உருவாக்கப்பட்டன.
மத்தேயு நற்செய்தி 3:12 இன்படி, ஒரு தொடர் கோதுமையையும் அதன் பதரையும் பிரிக்கும் கருவியை " அவரது கையில் உள்ள தூற்றுதல் விசிறி" எனக் குறிக்கிறது. புதிய பன்னாட்டுப் பதிப்பும் புதிய அமெரிக்கச் செந்தர விவிலியமும் "தூற்றுதல் கவை" என மொழிபெயர்க்கின்றன; கோல்மன் கிறிஸ்தவச் செந்தர விவிலியம் இச்சொல்லை "தூற்றுதல் முறம்" என மொழிபெயர்க்கிறது.
காற்றில் தூற்றுதல் என்பது நெல் தாளில் இருந்து நெல்மணிகளப் பிரிக்க பண்டைய பண்பாடுகளில் பயன்படுத்திய வேளாண்மை முறையாகும் இம்முறை தேக்கிவைக்கப்பட்ட நெல்மணிகளில் இருந்து தீங்குயிரிகளைப் பரிக்கவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. நெற்கதிர்களை கால்நடைகளைக் கொண்டு மிதித்துப் போரடித்த பிறகு காற்றில் தூற்றி நெல்மணிகள் பிரிக்கப்படுகின்றன.
தூற்றுதல் விசிறி , "தொட்டில்" எனும் பொருள் கொண்டது) தியோனிசசு அளித்த சடங்கிலும் எலியூசினிய மர்மங்களிலும் விவரிக்கப்படுகிறது: " இது ஒரு எளிய வேளாண்கருவி. ஆனால் இது தியோனிசசு சமயத்தில் மருள்படுத்தப்படுகிறது," என்கிறார் ஜேன் எல்லன் ஆரிசன்.
மிக எளிய முறையில் கூலமும் பதரும் கலந்த கலவை காற்றில் எறியப்படுகிறது. அப்போது பதர்கள் காற்றில் அடித்துச் செல்ல கூலமணிகள் நேரடியாக கீழே விழுகின்றன. இங்குத் தூற்றுதலுக்குக் கூடையோ முறமோ அறுவடை செய்து மிதித்த கலவையைக் காற்றில் தூவப் பயன்படுகின்றன.
தொல்சீனாவில், சுழல்வகை விசிறி கண்டுபிடித்ததும் தூற்றுதல் நுட்பம் மேம்படலானது. இது காற்றை உருவாக்க திருகிய அலகுகளைப் பயன்படுத்தியது. இது கி.பி 1313 ஆண்டைய வாங் ழென் இயற்றிய நோங் சூ எனும் நூலில் தரப்பட்டுள்ளது.
நர்க்கொண்டம் அல்லது நரகக்குன்றம் தீவு அந்தமான் கடலில் அமைந்துள்ள ஒரு சிறிய எரிமலை தீவு ஆகும். தீவின் உச்சி கடல் மட்டத்திலிருந்து 710 மீ உயரத்திற்கு உயர்கிறது, மேலும் இது அண்டிசைட் எனப்படும் எரிமலைப் பாறைகளால் உருவானது. இது அந்தமான் தீவுகளின் ஒரு பகுதியாகும், இதன் முக்கியப்பகுதி மேற்கு நோக்கி சுமார் உள்ளது . நர்க்கொண்டம் தீவு இந்திய யூனியன் பிரதேசமான அந்தமான் மற்றும் நிக்கோபார் தீவுகளின் ஒரு பகுதியாகும். சுமார் 6.8 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளஉ உடைய இந்த தீவு சிறியதாகும். இது ஒரு செயலற்ற எரிமலை என இந்திய புவியியல் ஆய்வு மையம் வகைப்படுத்தியது.
1986 வரை பர்மா நர்க்கொண்டம் தீவின் மீது இறையாண்மையைக் கோரியது. இரு நாடுகளுக்கிடையிலான அந்தமான் கடல், கோகோ சேனல் மற்றும் வங்காள விரிகுடா ஆகிய கடல் எல்லையை வரையறுப்பது தொடர்பாக இந்தியாவுடன் உடன்பாட்டை எட்டியதில் இந்தக் கோரிக்கை கைவிடப்பட்டது. 1983 ஆம் ஆண்டு நர்கொண்டம் தீவின் சரிவுகளில் ஒரு கலங்கரை விளக்கம் நிறுவப்பட்டது.
இங்கு ஒரு கிராமம் மட்டுமே உள்ளது. இந்தியாவின் 2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, தீவில் ஒரு வீடு உள்ளது. பயனுள்ள கல்வியறிவு விகிதம் (அதாவது 6 வயது மற்றும் அதற்கும் குறைந்த குழந்தைகளைத் தவிர்த்து மக்கள்தொகையின் கல்வியறிவு விகிதம்) 100% ஆகும்.
நர்க்கொண்டம் தீவின் எரிமலையனது 710 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ளது அந்தமான் மற்றும் நிக்கோபார் தீவுகளில் இரண்டாவது மிக உயரமான இடம் இதுவேயாகும். முதலாவது 752 மீட்டர் உயரமான, வடக்கு அந்தமான் தீவில் உள்ள சாடில் முனையாகும்.
நர்க்கொண்டம் என்ற பெயர் தமிழ்ச் சொல்லான "நரகத்தின் குழி" என்று பொருள்படும் நரக-குன்றம் என்பதிலிருந்து பெறப்பட்டதாகும் இருப்பினும் இது இந்தத் தீவுக்கும் பாரன் தீவுக்கும் இடையிலான குழப்பத்தின் விளைவாக இருக்கலாம்.
நர்க்கொண்டம் தீவு வடக்கு மற்றும் மத்திய அந்தமான் நிர்வாக மாவட்டத்தைச் சேர்ந்தது, இது டிக்லிபூர் வருவாய் வட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகும். கிராமம் காவல் நிலையத்திற்கு அருகில் உள்ளது.
அலி முகமது கான் லாகரி பலூசின் மகனான நபி பக்சு பலூசி 1917 டிசம்பர் 16 அன்று பாகிஸ்தானின் சிந்து மாவட்ட சங்கர் ஜாஃபர் கான் லாகரி கிராமத்தில் பிறந்தார். அவர் தனது ஆரம்பக் கல்வியை பாலியோ கான் கிஆமத்தின் உள்ளூர் ஆசிரியரிடமிருந்து கற்றார். லாகரியில் பெற்றார். பின்னர் புகழ்பெற்ற நஷெரோ ஃபெரோஸ் மெட்ரெஸாவிடமிருந்து இடைநிலைக் கல்வியைப் பெற்றார். 1941 ஆம் ஆண்டில் பலோசு பின்னர் அலிகார் முஸ்லிம் பல்கலைக்கழகத்திற்குச் சென்றார்.
வரலாறு, கல்வி, நாட்டுப்புறவியல், தொல்பொருள், மானுடவியல், இசை, இஸ்லாமிய கலாச்சாரம் மற்றும் நாகரிகம் உள்ளிட்ட பல துறைகளிலும் அவர் பங்களித்தார். அவர் வெளியிட்ட 100 க்கும் மேற்பட்ட படைப்புகள் ஆங்கிலம், அரபு, பாரசீக, உருது, சிந்தி மற்றும் சராய்கி மொழிகளில் உள்ளன . 1972 ஆம் ஆண்டு என்சைக்ளோபீடியா பிரிட்டானிக்காவின் பதினைந்தாம் பதிப்பில் இவரின் 'சிந்து' மற்றும் 'பலுசிஸ்தான்' பற்றிய கட்டுரைகள் வெளிவந்தன.
நபி பக்சு கான் பலோசு ஒரு ஆராய்ச்சி அறிஞர் மற்றும் எழுத்தாளர் ஆவார். அவர் பாகிஸ்தானின் சிந்து மாகாண பகுதிகளில் 'நடமாடும் நூலகம்' என்று அழைக்கப்பட்டார்.
அண்டகங்கள் பெண் இனப்பெருக்க சுரப்பிகள் ஆகும். இதிலிருந்து பெண் பாலின உயிரணு மற்றும் பெண் பாலின ஹார்மோன்கள் உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றன. ஒரு முதிர்ந்த அண்டகத்தில் பல்வேறு நிலைகளில் வளர்ச்சியடைந்துள்ள அதிகப்படியான அண்டங்கள் / கரு முட்டைகள் காணப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரே ஒரு கருமுட்டையானது முதிரச்சியடைகி்றது. ஒரு முதிரந்த கருமுட்டை ஏதாவது ஒரு அண்டகத்திலிருந்து ஒவ்வொரு 28 நாட்கள் இடைவெளியில் வெளியி்டப்படுகி்றது. இவ்வோறு கருமுட்டையானது அண்டகத்திலிருநது வெளியேறும் செயல் கருமுட்டை வெளிப்படு்தல் என்று அழைக்கப்படுகி்றது. இதற்கு புரோஜெஸ்டிரோன் காரணம்.
புரோஜெஸ்டிரோன் ஒரு பாலியல் ஹார்மோன், ஒரு ஸ்டீராய்டு. மாதவிடாய் சுழற்சி, மார்பக வளர்ச்சி ஆகியவைக்கு புரோஜெஸ்டிரோன் காரணமாக இருக்கிறது. கார்பஸ் லியூட்டியத்தினால் புரொஜெஸ்டிரோன் ஹார்மோன் சுரக்கப்படுகி்றது. இத்தயாரிப்பு பிட்யூட்டரின் , கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. இது கர்ப்பபையில் கருவுற்ற முட்டையைப் பதிய வைத்தல், நஞ்சுக்கொடி உருவாதல் மற்றும் கர்ப்பத்தினைப் பராமரித்தல் போன்ற வேலைகளை செய்கி்றது.
ஹார்மோன் பயன்பாட்டிற்கென மாத்திரைகளை, ஊசி மருந்துப் பொருட்கள், கருப்பை மருந்துகள் ஆகியவை உண்டு. சில மருந்துப் பொருட்கள் அண்ட அனு வெளியேற்றத்தைத் தடுக்கும். அண்டநாளத்தின் வழியே அண்ட அணு இறங்குதலும் நிறுத்தப்படும். இவை எண்டோமெட்ரியம் எனும் கருப்பை உட்சுவரைத் தடிக்கச் செய்கிறது.
இது கர்ப்பக்காலத்தில் கருப்பை சுருங்குவதை குறைத்து, பால் சுரப்பியின் வளர்ச்சி மற்றும் பால் உற்பத்தியைத் தூண்டுகிறது. கருப்பையில் உருவாகும் முன்மாதவிடாய் மாற்றங்களுக்கும், தாய் சேய் இணைப்பு திசு உருவாக்கத்திற்கும் காரணமாக உள்ளது.
பின்வரும் நோய்களின் நிலை மற்றும் அறிகுறிகளில், சிகிச்சை, கட்டுப்படுத்தல், தடுப்பு மற்றும் முன்னேற்றம் ஆகியவற்றுக்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது:
தென்னிந்தியாவின் மேற்கு கடற்கரையில், மேற்கு தொடர்ச்சி மலைகளுக்கும் அரேபிய கடலுக்கும் இடையில் உப்பாலா அமைந்துள்ளது . உப்பாலா நதி கலாய் நதி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது கர்நாடகாவின் வீரகாம்பா மலையிலிருந்து உருவாகிறது. காசர்கோடு மஞ்சேஸ்வர் தாலுக் வழியாக உப்பலா நதி கேரளாவுக்குள் நுழைந்து கடைசியில் உப்பாலா நுழைவாயில் அருகே முடிகிறது. ஆற்றின் நீளம் சுமார் 50 கி.மீ. ஆகும். உப்பலா நதி கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 150 மீ உயரத்தில் உருவாகிறது. காசராகோடு மாவட்டத்தில் சுமார் 50 சதுர கிலோமீட்டர் தொலைவில் உப்பாலா நதி அமைந்துள்ளது. இந்த நதி ஷிரியா நதிக்கு பிறகு மாவட்டத்தின் இரண்டாவது பெரிய நதியாக இது திகழ்கிறது. மங்கல்படி நதி உப்பலாவின் மற்றொரு நதி.
உப்பாலாவின் சராசரி ஆண்டு வெப்பநிலை 27.1. ஆகும். ஆண்டுதோறும் சுமார் 3801 மி.மீ மழைவீழ்ச்சி பதிவாகும். சனவரி வறண்ட மாதம். சனவரியில் மழைவீழ்ச்சி 1 மிமீ ஆகும். பெரும்பாலான மழைவீழ்ச்சி சூலை மாதத்தில் சராசரியாக 1178 மி.மீ. பதிவாகும். ஆண்டின் வெப்பமான மாதமான ஏப்ரலில் சராசரி வெப்பநிலை 29.2. ஆகும். சூலை மாதத்தின் சராசரி வெப்பநிலை 25.9. ஆகும். இது ஆண்டின் மிகக் குறைந்த சராசரி வெப்பநிலை. வறண்ட மாதத்திற்கும் ஈரப்பதமான மாதத்திற்கும் இடையிலான மழைவீழ்ச்சி வேறுபாடு 1177 மி.மீ ஆகும்.
உப்பலா இந்தியாவின் கேரளாவின் காசர்கோடு மாவட்டத்தின் முக்கிய நகரம் ஆகும். இந்த நகரம் காசர்கோடு நகரத்திற்கு வடக்கே 22 கி.மீ தொலைவில் வளரும் செயற்கைக்கோள் நகரம். தேசிய நெடுஞ்சாலை 66 உடன் வேகமாக வளர்ந்து வரும் நகர்ப்புறங்களில் ஒன்றாகும். இது மாவட்டத்தில் ஒரு வர்த்தக மையமாக அறியப்படுகிறது.
கோப்பன்- கீகர் வகைப்பாட்டின் கீழ் உப்பலாவில் வெப்பமண்டல காலநிலை நிலவுகின்றது. பெரும்பாலான மாதங்களில் இந்த நகரம் குறிப்பிடத்தக்க மழையைப் பெறுகிறது. குறுகிய வறண்ட காலம் மட்டுமே உள்ளது.
உப்பாலாவின் கடற்கரைகளில் உப்பாலா கடற்கரை, மூசோடி கடற்கரை மற்றும் மீன்பிடி மண்டலம், அய்யூர்-பரக்கட்டா கடற்கரை, அய்யூர்-பெரிங்கடி கடற்கரை மற்றும் பெரிகா கடற்கரை ஆகியவை அடங்கும்.
உப்பலாவின் அண்டை நகரங்கள் கும்ப்லா, மஞ்சேஸ்வரம், பைவாலிகை , புத்தூர் , விட்டல் , காசர்கோடு மற்றும் மங்களூர் என்பனவாகும்.
இந்த அருங்காட்சியகம் அதன் பார்வையாளர்களுக்கு முக்கியமான தகவல்களை வழங்குகின்ற மையப் புள்ளியாக செயல்படத் திட்டமிட்டுள்ளது; பள்ளிகளிலிருந்து இளம் குழந்தைகளுக்கும் மற்றும் பல்கலைக்கழக மாணவர்களுக்கும் பணிப்பட்டறைகள் நடத்தப்படுகின்றன. அவை கைவினைக் கலைஞர்களின் துணயுடன் நடத்தப்படுகிறது. கைவினைக் கலைஞர்கள் தம் கைவினைத் தொழிலை சமகால தயாரிப்புகளை அவர்களின் மரபுகளின் உத்வேகத்தின் அடிப்படையில் தயாரிக்கும் அளவிற்கு வளர்த்துக்கொள்ள உதவுகிறது. , இதன்மூலமாக அவர்கள்நல்ல பொருள் ஈட்டவும், கண்ணியமான வாழ்க்கையை வாழவும் முடிகிறது. "திட்டத்தின் செயல்பாட்டைப் பற்றிய தகவல்களை முறையாக சேகரிப்பதற்கு உத்தரவாதம் அளிப்பதற்கும், இதே போன்ற பிற திட்டங்களுடன் தகவல்களைப் பகிர்வதற்கான அடிப்படையை வழங்குவதற்கும் ஒரு ஆவணமாக்கல்-பரவல் திட்டத்தை உருவாக்குதல்" என்ற திட்டமும் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகிறது.
டைம் இதழ் இந்த அருங்காட்சியத்தைப் பற்றி ஒரு கட்டுரையில் பின்வருமாறு கூறியுள்ளது: "இந்த அருங்காட்சியகத்தில் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ள பொருள்களில் நூற்றுக்கணக்கான உழவு கருவிகள் உள்ளன, இது விவசாயத்தின் முக்கிய இடமாக கோவா இருந்து வருவதை நிரூபிக்கின்றன. (இப்போது, சுற்றுலா மற்றும் சுரங்கமே முக்கிய தொழில்களாக இங்கு மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன. தானியங்கள் மற்றும் காய்கறிகளுக்கு கோவா அண்டை மாநிலங்களை சார்ந்துள்ளது. கிட்டத்தட்ட ஐந்து மீட்டர் உயரத்தில் நிற்கும் ஒரு கரும்புச்சாறு பிழியும் கருவி அருங்காட்சியகத்தின் முக்கியமான காட்சிப்பொருளாக உள்ளது. இந்த அருங்காட்சியகத்தை மீட்டெடுக்க கோம்ஸ் இரண்டு ஆண்டுகள் செலவழித்துள்ளார்."
கோவா சித்ரா அருங்காட்சியகம், கோவாவின் கடற்கரைப் பகுதியில் உள்ள பெனாலிம் என்ற கிராமத்தில் அமைந்துள்ளது. 2010ஆம் ஆண்டு இந்த அருங்காட்சியகமானது கலைஞர்-காப்பாட்சியர்-மறுசீரமைப்பாளர் விக்டர்-ஹ்யூகோ கோம்ஸ் என்பவரால் அமைக்கப்பட்டதாகும். மும்பையிலிருந்து வெளிவருகின்ற டைம் அவுட் இதழ் இந்த அருங்காட்சியகத்தை கோவாவின் மிகவும் கவர்ச்சிகரமான இடங்களில் ஒன்று என்று வர்ணித்துள்ளது. மேலும் இந்த சிறிய கிராமப்புற வளாகத்தில் ஆயிரக்கணக்கான பாரம்பரிய கருவிகள் உள்ளிட்டகருவிகள் உள்ளன என்றும், அவை கோவாவின் விவசாயத்தை மையமாகக் கொண்ட விவசாயம் மற்றும் மற்றும் தொடர்புடைய பிற பாரம்பரிய வர்த்தகங்களைச் சார்ந்தவை என்றும் கூறியுள்ளது.
கோவா சித்ரா அருங்காட்சியகத்தின் தொகுப்பில் உள்ளூர் மட்பாண்டங்கள், விவசாயம் சார்ந்த கருவிகள், இசைக்கருவிகள், பண்டைய வண்டிகள் மற்றும் பல்லக்குகள் போன்றவை உள்ளன. அவை கடந்த காலத்தின் பல்வேறு கட்டங்களைச் சார்ந்தவையாக அமைந்துள்ளன. மேலும் இந்த அருங்காடசியகத்தில் பல்வேறு காய்கறிகள், மூலிகைகள், மசாலா பொருட்கள், கரும்பு மற்றும் அரிசி சாகுபடி செய்வதற்கான பண்ணையின் அமைப்பைக் காட்சிப்படுத்துகிறது. இவை கடலோர மேற்கு இந்தியாவின் முக்கியமான கூறுகளாக உள்ளவையாகும்.
கோவா சித்ரா அருங்காட்சியகம், முன்னாள் போர்த்துகீசியக்காலனியாக இருந்த, தற்போது இந்தியாவின் மிகச்சிறிய மாநிலமான கோவாவில்உள்ள ஓர் அருங்காட்சியகம் ஆகும். மாக உள்ளது . இந்த அருங்காட்சியகத்தில் கோவாவின் பாரம்பரிய விவசாய தொழில்நுட்பம் மற்றும் வாழ்க்கை முறையை மையமாகக் கொண்ட 4000 க்கும் மேற்பட்ட கலைப்பொருட்கள் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
பயன்படுத்தப்படும் உரங்கள் மற்றும் பூச்சிக்கொல்லிகள் பாரம்பரிய நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி பண்ணைக் கழிவுகளிலிருந்து தயாரிக்கப்படுகின்றன. மனித கழிவுகள்கூட உயிர் வாயுவாக மாற்றப்படுகின்றன, மேலும் சூரிய சக்தியைப் பயன்படுத்திபண்ணையின் தேவைகள் பூர்த்தி செய்யப்படுகின்றன.
கோவா சித்ரா அருங்காட்சியகத்தை இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வு நிறுவனம் இந்தியாவில் "மிக உயர்ந்த சமகால அருங்காட்சியகம்" என்று மதிப்பிட்டுள்ளது.
1940ஆம் ஆண்டு மைசூர் அரசால் இந்த விமான நிலையம் கட்டப்பட்டதாக வரலாறு கூறுகிறது. விமான நிலையத்தில் பல ஆண்டுகளாக பயணிகள் சேவையும், இந்திய விமானப்படையின் பயிற்சி விமானங்களும் மற்றும் பிற நடவடிக்கைகள் நடைபெறுகின்றன. நிலையத்தில் திட்டமிடப்பட்ட விமானங்களின் சேவைகள் 1990ஆம் ஆண்டு முதல் 2010ஆம் ஆண்டு வரை செயல்பட்டது. இந்திய வானூர்தி நிலையங்களின் ஆணையத்தின் விரிவான புதுப்பிப்புகளைத் தொடர்ந்து கிங்பிசர் விமானங்கள் மைசூர் நிலையத்தில் சேவையை தொடங்கியது. மைசூரில் சேவையை பராமரிப்பதில் விமான நிறுவனங்கள் சிரமங்களை எதிர்கொண்டன. ஆயினும்கூட, ட்ரூசெட் விமான நிறுவனம் சென்னையில் இருந்து செப்டம்பர் 2017ஆம் ஆண்டில் விமான சேவையை ஆரம்பித்தது. விமானச் சேவை ஆரம்பித்தவுடன் பெல்காவியில் இருந்து 2வது விமானம் சென்னைக்கு சென்றது. மேலும் இண்டிகோ விமான நிறுவனம் மைசூரிலிருந்து ஐதராபாத்திற்கு 2வது சேவையைத் தொடங்கியது. கூட்டணி விமானங்கள் மற்றும் ட்ரூசெட் விமான நிறுவனம் அனைத்து வழிகளிலும் 85% விமானச் சேவைகளைக் கொண்டுள்ளது.