polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இந்த வகையான சாலையோர விடுதிகள் பட்டுப் பாதையில் மட்டுமல்லாமல், அகாமனியப் பேரரசின் அரசருக்கான சாலையிலும், 2,500 கிலோமீட்டர் நீளமுள்ள பழங்கால நெடுஞ்சாலை, எரோடோட்டசின் கூற்றுப்படி சர்தீசிலிருந்து சூசா வரை நீண்டுள்ளது: இந்திய துணைக் கண்டத்தில் பெரும் தலைநெடுஞ்சாலையில், குறிப்பாக முகலாய டெல்லி மற்றும் வங்காள சுபா பகுதியில் மற்ற குறிப்பிடத்தக்க நகர்ப்புற சாலையோர விடுதிகள் கட்டப்பட்டது.
சாரை என்ற வார்த்தையை அடிப்படையாகக் கொண்ட பல இடப் பெயர்கள் வளர்ந்தன: முகலாய செராய், சாராய் ஆலம்கீர் மற்றும் டெல்லி சராய் ரோகில்லா ரயில் நிலையம், மற்றும் பல பெரிய இடங்களும் "அரண்மனை" என்பதன் அசல் பொருளை அடிப்படையாகக் கொண்டவை.
இந்த தொடரில் கேளடி கண்மணி என்ற தொடரில் நடித்த 'திவ்யா ஸ்ரீதர்' என்பவர் பாரதி என்ற கதாபாத்திரத்தில் நடித்துள்ளார். அத்தியாயம் 414 முதல் பிரபல தொலைக்காட்சி நடிகை ஸ்ரிதிகா என்பவர் சக்தி மற்றும் பாரதி என்ற கதாபாத்திரத்தில் நடிக்கின்றார். திரைப்பட நடிகர் எஸ்.எஸ்.ஆர். ஆர்யான் என்பவர் புவி என்ற கதாபாத்திரத்திலும் நடிகை சிறீரஞ்சனி என்பவர் தமிழ் அரசு மற்றும் புவியின் தாயாக செண்பகம் என்ற கதாபாத்திரத்திலும் நடிக்க, ராம்ஜி, விஜய்,ரியாஸ் கான், காயத்ரி யுவராஜ், மகாலட்சுமி போன்ற பலர் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் நடித்துள்ளார்கள்.
இந்த தொடரின் கதை ஹரித்துவாரில் பிறந்து வளர்ந்த தமிழ் குடும்பத்தை சேர்ந்த ஒரு பாரதி என்ற பெண். சிலரால் தேடப்படுகின்றார். அவர்களிடமிருந்து தப்பித்து தமிழ்நாடு செல்லும் புகையிரத்தித்தில் வருகின்றார். அங்கு தமிழை சந்திக்கின்றார். சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையால் தமிழின் மனைவி போன்று நடிக்க நெருடுகிறது. ஆனால், புகுந்த வீட்டில் இவள் மருமகள் அல்ல என்கிற உண்மையை ஏற்படி தெரியவருகின்றது. இவர்களுக்குள் இருக்கும் மர்ம கதை என்பது தான் என்ன?
மகராசி என்பது சன் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பாகும் குடும்பம் சார்ந்த தொலைக்காட்சி நாடகத் தொடர் ஆகும். இந்த தொடரை சன் என்டர்டெயின்மெண்ட் மற்றும் சித்திரம் இசுடியோசு ஆகிய நிறுவனங்கள் இணைந்து தயாரிக்க, இயக்குனர் எஸ். பி. இராஜ்குமார் மற்றும் என். சுந்தரேஸ்வரன் ஆகியோர் இயக்கியுள்ளார்கள்.
இந்த தொடரில் திவ்யா ஸ்ரீதர், ஸ்ரிதிகா, எஸ்.எஸ்.ஆர். ஆர்யான், சிறீரஞ்சனி, ராம்ஜி, விஜய்,ரியாஸ் கான், காயத்ரி யுவராஜ், மகாலட்சுமி போன்ற பலர் போன்ற பலர் நடிக்கிறார்கள். இந்த தொடர் அக்டோபர் 21, 2019 முதல் திங்கள் முதல் சனிக்கிழமை வரை மதியம் 12 மணிக்கு ஒளிபரப்பாகிறது.
நகரின் அசல் பெயர் "போசோக்", என்பதாகும் பின்னர் இந்த பெயர் யோஸ்கட் மாகாணம் என மாற்றப்பட்டது. யோஸ்கட் என்ற பெயர் பயன்படுத்தப்பட்டாலும் இப்பகுதி "போசோக்" என்று குறிப்பிடப்பட்டது. "யோஸ்கட்" என்ற பெயர் எப்படி வந்தது என்ற பெயர் தோற்றம் குறித்த கருத்துகளானது சர்ச்சைக்குரியதாக உள்ளது. இது குறித்து வெவ்வேறு கருத்துகள் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன. ஒரு நம்பிக்கையின் படி, யோஸ்கட் தரையின் அடுக்குகள் அதாவது நகரத்தின் தரைப் பகுதியானது தொடர்ந்து உயர்ந்து கொண்டிருக்கின்றது. இதனால், முதலில் உயரமானது "நூறு மடங்கு" உயர்வு மற்றும் உயரம் பல மடங்கு என்று அழைக்கப்பட்டது. "யோஸ்கட்" என்ற பெயர் வைக்கப்பட்டது குறித்து மக்கள் மத்தியியல் இருந்த முனுமுனுப்பு மாறிவிட்டது.
இந்த மாகாணமானது மத்திய அனடோலியா பிராந்தியத்தில் சிவப்பு ஆற்றின் பகுதியில் போசோக்கின் பீடபூமியில் அமைந்துள்ளது. சாம்சூன்-அங்காரா-சிவாஸ் நெடுஞ்சாலை மற்றும் கெய்சேரி மற்றும் மெர்சின் நெடுஞ்சாலைகள் யோஸ்கட் வழியாக செல்கின்றன. துருக்கி நாட்டிலிருந்தும், ஐரோப்பிய நாடுகளிலிருந்தும் மத்திய கிழக்கு நாடுகள் வரை வர்த்தகம் செய்யப் பயன்படும் இந்த பாதையின் முக்கியத்துவமானது மேலும் மேலும் அதிகரித்துவருகிறது. வீழ்த்தப் பரப்பு 13,597 கிமீ ² அதேநேரம், உண்மையான பரப்பளவு 14,123 கிமீ ² ஆகும். இந்த மாகாணத்தைப் பொறுத்தவரை பொதுவாக அதிகமான மலைப்பிரதேசம் இல்லை.
யோஸ்கட் மாகாணம் என்பது துருக்கியியில் உள்ள என்பத்தோரு மாகாணங்களில் ஒரு மாகாணம் ஆகும். இது மத்திய துருக்கியில் அமைந்து உள்ளது. அதன் அருகில் உள்ள மாகாணங்களாக வடமேற்கில் கோரம் மாகாணம், மேற்கில் கோர்கலே மாகாணம், தென்மேற்கில் கரேஹிர் மாகாணம், தெற்கே நெவஹிர் மாகாணம், தென்கிழக்கில் கெய்சேரி மாகாணம், கிழக்கில் சிவாஸ் மாகாணம், வடகிழக்கில் டோகாட் மாகாணம் மற்றும் வடக்கே அமஸ்யா மாகாணம் ஆகியவை சூழ்ந்து உள்ளன. இந்த மாகாணத்தின் தலைநகரமாக யோஸ்கட் நகரம் உள்ளது.
மாகாணத்தில், இளங்கலை பட்டப் படிப்பு வழங்கும் போசோக் பல்கலைக்கழகம் உள்ளது. இது தவிர, அனாடோலியன் ஆசிரியர் பயிற்சிப் பள்ளி, சுற்றுலா மற்றும் விருந்தோம்பல் மேலாண்மை மற்றும் அனடோலியன் உயர்நிலைப்பள்ளிகள், அறிவியல் உயர்நிலைப்பள்ளி மற்றும் யோஸ்கட் மாகாண யோஸ்கட் தொழிற்கல்வி உயர்நிலைப்பள்ளி ஆகிய கல்வி நிலையங்கள் உள்ளன.
யோஸ்காட் 5000 ஆண்டுகளின் வரலாற்றைக் கொண்டிருக்கலாம் எனப்படுகிறது. மாநிலத்தைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளுடன் யோஸ்கட் உள்ளிட்ன முதல் அரசியல் ஒன்றியத்தை இட்டைட்டுகள் பேரரசால் நிறுவப்பட்டது. இட்டைட்டு பேரரசானது, இன்றைய யோஸ்கட் பண்டைய நகரமான ஹட்டுசாவில் நிறுவப்பட்ட பேரரசின் எல்லைக்குள் அமைந்திருந்தது.
சுபீதா ஹபீப் ரகிம்தூலா , ஆகஸ்ட் 12, 1917 அன்று பம்பாயில் பிறந்தவர் ஆவார். இளமையில் சுபீதா சுல்தான் சினாய் என அழைக்கப்பட்டார். இவர், ஒரு பாகிஸ்தான் அரசியல் பிரமுகர் மற்றும் சமூக சேவகர் ஆவார் . இங்கிலாந்தில் அகில இந்திய முஸ்லீம் லீக்கின் தலைவராகவும், அனைத்து பாகிஸ்தான் பெண்கள் சங்கத்தின் நிறுவன உறுப்பினராகவும் இருந்தார். இவரது பெண்கள் நலன் சார்ந்த சேவைகளுக்காக, பாகிஸ்தான் ஜனாதிபதி அயூப்கானிடமிருந்து சித்தாரா-இ-கிட்மத் விருதினைப் பெற்றார்.
அனைத்து பாகிஸ்தான் பெண்கள் சங்கத்தின் ஸ்தாபக உறுப்பினர்களில் ஒருவராக சுபீதா ரஹிம்தூலா உள்ளார். அவர் 1947 இல் பிரிவினையில் ஐக்கிய இராச்சியத்தில் இருந்ததால் , அவர் பிரிட்டனின் அனைத்து பாகிஸ்தான் பெண்கள் சங்கத்தின் முதல் ஜனாதிபதியானார். பாகிஸ்தான் பிரிவினைக்குப் பிறகு ஐக்கிய இராச்சியத்தில் ஜின்னாவின் அகில இந்திய முஸ்லீம் லீக்கின் முதல் ஜனாதிபதியாக இருந்தார்.
சுபீதா சினாய் 1935 இல் ஹபீப் ரகிம்தூலாவை மணந்தார்.அப்போதிருந்து அவர் பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் முஸ்லீம் பெண்களை ஆதரிப்பதற்காக ஒரு தீவிரமான சமூக நல முன்னணியை மேற்கொண்டார். அதைத் தொடர்ந்து முக்கியமாக பாகிஸ்தானை உருவாக்கிய பின்னர், பல பெண்கள் மேம்பாட்டுத் திட்டங்கள் கல்வியைச் சுற்றி வருகின்றன.
சுபீதா, தனது ஆரம்பக் கல்வியை பம்பாயிலுள்ள, காம்பென்ட் ஆஃப் ஜீசஸ் மற்றும் மேரி, பள்ளியில் கல்வி கற்றார். பின்னர் ராணி மேரி பள்ளியில் மெட்ரிகுலேஷன் கல்வி பெற்றார். பின்னர் அவர் எல்பின்ஸ்டன் கல்லூரியில் பயின்றார், அங்கு அவர் தனது இளங்கலை பட்டத்தைப் பெற்றார்.
குடும்ப முன்னணியில் சுபீதா ரஹிம்தூலாவின் தந்தை சுல்தான் சினாய் ஒரு தொழிலதிபர் மற்றும் பம்பாய் மேயராக இருந்தார் . ஹபீப் இப்ராஹிம் ரகிம்தூலாவுடான திருமணத்திற்கு பிறகு அவருக்கு, அதாவது இரண்டு மகன்கள் மற்றும் ஒரு மகள் உட்பட மூன்று குழந்தைகள் உள்ளனர்.
அகமது நதீம் காசிமி அஹ்மத் ஷா அவான் என்ற இயற்பெயருடன் பிறந்த இவர் ஒரு உருது மொழி பாகிஸ்தான் கவிஞர், பத்திரிகையாளர், இலக்கிய விமர்சகர், நாடக ஆசிரியர் மற்றும் சிறுகதை எழுத்தாளருமாவார். இவர் கவிதை, புனைகதை, விமர்சனம், பத்திரிகை மற்றும் கலை போன்ற தலைப்புகளில் 50 புத்தகங்களை எழுதியுள்ளார். மேலும் சமகால உருது இலக்கியத்தில் ஒரு முக்கிய நபராக இருந்தார். இவரது கவிதை அதன் மனிதநேயத்தால் வேறுபடுத்தப்பட்டது. இவரது உருது அஃப்சானா பணி கிராமப்புற கலாச்சாரத்தை சித்தரிப்பதில் முன்ஷி பிரேம் சந்திற்கும் இவருக்கும் இடைவெளி சில வினாடிகள் மட்டுமே எனக் கருதப்படுகிறது. ஏறக்குறைய அரை நூற்றாண்டு காலம் ஃபனூன் என்ற இலக்கிய இதழின் ஆசிரியராகவும் வெளியீட்டாளராகவும் இருந்தார். 1968 ஆம் ஆண்டில் 'செயல்திறன் பெருமை' மற்றும் 1980 இல் சித்தாரா-இ-இம்தியாஸ் போன்ற விருதுகளை அவர் பெற்றார்.
பிரித்தானிய இந்தியாவின் குஷாப் மாவட்டத்தில் அங்கா கிராமத்தில் காசிமி பிறந்தார். அவர் 1931 ஆம் ஆண்டில் காம்ப்பெல்பூரில் உள்ள ஒரு உயர்நிலைப் பள்ளியில் பட்டம் பெற்றார். . அவர் அட்டோக்கின் அரசு கல்லூரியில் படிக்கும் போது தனது முதல் கவிதையை எழுதினார். பின்னர் பகவல்பூரில் உள்ள சாதிக் எகெர்டன் கல்லூரியில் பயின்றார். அவர் 1935 இல் லாகூரின் பஞ்சாப் பல்கலைக்கழகத்தில் பட்டம் பெற்றார். அவருக்கு பீர்சாடா முகமது பக்ஷ் காசிமி எனற ஒரு சகோதரர் மற்றும் ஒரு சகோதரி இருந்தனர். முற்போக்கு எழுத்தாளர்கள் இயக்கத்தின் தீவிர உறுப்பினரான காசிமி அதன் செயலாளராகவும் இருந்தார். இதன் விளைவாக 1950 கள் மற்றும் 1970 களில் பல முறை கைது செய்யப்பட்டார். லாகூரில் உள்ள பஞ்சாப் இருதவியல் நிறுவனத்தில் ஆஸ்துமாவால் ஏற்பட்ட சிக்கல்களால் அவர் 2006 ஜூலை 10 அன்று இறந்தார்.
1948 ஆம் ஆண்டில், பஞ்சாப்பிற்கான அஞ்சுமான்-இ-தராக்கி பசந்த் முசன்னிஃபீன் என்ற இயக்கத்தின் பொதுச் செயலாளராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1949 இல், அவர் பாகிஸ்தானுக்கான அமைப்பின் பொதுச்செயலாளராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். கதீஜா மஸ்தூர், ஹஜ்ரா மஸ்ரூர், அகமது ஃபராஸ், அம்ஜத் இஸ்லாம் அம்ஜாத், அட்டா உல் ஹக் காஸ்மி, மற்றும் முன்னு பாய் உள்ளிட்ட எழுத்தாளர்கள் மற்றும் கவிஞர்களின் ஆதரவோடு 1962 ஆம் ஆண்டில், காசிமி தனது சொந்த இலக்கிய இதழான ஃபனூனை வெளியிட்டார். கவிஞர் பர்வீன் ஷாகீரின் வழிகாட்டியாக காஸ்மி இருந்தார். 1974 ஆம் ஆண்டில், மேற்கு பாக்கித்தான் அரசாங்கத்தால் 1958 இல் நிறுவப்பட்ட ஒரு இலக்கிய அமைப்பான மஜ்லிஸ்-தாரகி-அடாபின் பொதுச் செயலாளராக நியமிக்கப்பட்டார்.
ஃபூல், தெஹ்ஸீப்-இ-நிஸ்வான், அடாப்-இ-லத்தீப், சவேரா, நகூஷ் மற்றும் அவரது சொந்த பத்திரிகையான ஃபனூன் உள்ளிட்ட பல முக்கிய இலக்கிய இதழ்களில் காசிமி பதிப்பாசிரியராக பணிபுரிந்துள்ளார். உருது நாளேடான இம்ரோஸின் ஆசிரியராகவும் பணியாற்றினார். காசிமி பல ஆண்டுகளாக தேசிய செய்தித்தாள்களான ராவன் தவான் மற்றும் டெய்லி ஜாங் ஆகிவற்றுக்கு வாராந்திர கட்டுரைகளை வழங்கினார். இவரது கவிதைகளில் பாரம்பரிய கசல்கள் மற்றும் நவீன உரைநடை பாணி கவிதைகள் இரண்டையும் உள்ளடக்கியுள்ளது. அகமத் நதீம் காசிமியும் பிற கவிஞர்களுக்கு வழிகாட்டுதல் மற்றும் சீர்ப்படுத்துவதில் உறுதியாக இருந்தார்.
டிசம்பர் 2011 இல், பேராசிரியர் ஃபதே முஹம்மது மாலிக் மற்றும் பிரபல கட்டுரையாளர் அடா உல் ஹக் காசிமி ஆகியோர் இஸ்லாமாபாத்தின் சர்வதேச இஸ்லாமிய பல்கலைக்கழகத்தில் அஹ்மத் நதீம் காசிமியின் வாழ்க்கை மற்றும் சாதனைகள் குறித்த கருத்தரங்கை ஏற்பாடு செய்தனர். அவரது இலக்கியப் படைப்புகளை உருது எழுத்தாளர்கள், கவிஞர்கள் மற்றும் விமர்சகர்கள் ஆகியோர் போற்றிப் பாராட்டியுள்ளனர்.
முகிலஸ் சவுத்ரி மக்கள் தகவல் தொடர்பியல் மற்றும் ஊடகவியல் பிரிவில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார். மேலும் தாக்கா பல்கலைக்கழகத்தில் அரசியல் அறிவியலில் பட்டம் பெற்றார். சவுத்ரி லண்டன் பல்கலைக்கழகத்தின் பிர்க்பெக்கிலிருந்து அரசியல் பிரிவில் ஆய்வுப் படிப்பில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார். மேலும் கிங்ஸ்-யு.என்.எச்.சி.ஆர் உதவித்தொகையின் கீழ் லண்டன் பல்கலைக்கழகத்தின் கிங்ஸ் கல்லூரியில் அரசியலில் ஆராய்ச்சி பட்டம் பெற்றார். வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் பல்கலைக்கழகத்தில் குர்ஆனுக்காக அரபு மொழியில் இரண்டு ஆராய்ச்சி படிப்புகளை முடித்தார், மேலும் ராயல் ஹோலோவேயில் குர் ஆன் பற்றிய ஆராய்ச்சியையும் மேற்கொண்டார். சவுத்ரி இலண்டன் பொருளியல் பள்ளியில் இரண்டு ஆராய்ச்சி படிப்புகளை முடித்தார் மற்றும் பிரிட்டனில் உள்ள ஷெஃபீல்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் அரசியலில் பி.எச்.டி பட்டம் பெற்றார்.
1985 ஆம் ஆண்டில் டைனிக் பத்ரிகா என்ற செய்தித்தாளில் தலைமை நிருபராக சேர்ந்தார். சவுத்ரி 1986 ஜனவரி 31 இல் இவர் முதன்மைப் பதிப்பாளராக பணியில் சேர்ந்தார். 1989 ஆம் ஆண்டின் முற்பகுதியில், அவர் டைனிக் நாபா அவிஜான் நிறுவனத்ஹில் பணியில் சேர்ந்தார். ஆனால் அந்த ஆண்டின் இறுதியில் டைனிக் பத்ரிகாவுக்கு மீண்டும் சேர்ந்தார். 1981 ஆம் ஆண்டு முதல் அவர் இதழியல் சேவைகளில் ஈடுபட்டு வருகிறார். தைனிக் பங்களா, தைனிக் தேஷ், பிசித்ரா, ராபர், சண்டே எக்ஸ்பிரஸ், ஹாலிடே மற்றும் கபோரர் கராஜ் ஆகிய பத்திரிக்கைகளில் பணிகளை மேற்கொண்டார். ஜனவரி 1991 இல், அவர் அஜ்கர் ககோஜின் சிறப்பு நிருபராகப் பணியில் சேர்ந்தார். செப்டம்பர் 1991 இல், சவுத்ரி தூதரக ஆசிரியராகவும், டைனிக் தின்கலின் சிறப்பு நிருபராகவும் ஆனார்
மக்லசுர் ரகுமான் சவுத்ரி , மக்கல்சு சவுத்ரி என்றும் இவர் பரவலாக அழைக்கப்படும் இவர் வங்காளதேச பத்திரிகையாளர் ,அரசியல்வாதி ஆவார். 2004 ஆம் ஆண்டில், சவுத்ரி பத்திரிகையாளர் செயலாளராகவும், செய்தித் தொடர்பாளராகவும் வங்காளதேசத்தின் குடியரசுத் தலைவர் இஜுதீன் அகமதுவால் நியமிக்கப்பட்டார். அந்தப் பணியில் டிசம்பர் 2004 முதல் நவம்பர் 2006 வரை பணியாற்றினார். 2006 இல் தலைமை ஆலோசகராக இஜுதீன் பொறுப்பேற்றபோது, சவுத்ரியை தனது ஆலோசகர்களில் ஒருவராக குடியரசுத் தலைவர் நியமித்தார்.
முகலேசூர் ரஹ்மான் சவுத்ரி, அஜிசூர் ரஹ்மான் சவுத்ரியின் மூத்த மகன் ஆவார். வாராந்திர பிரீக்ஷிட்டின் முதல் தலைமை பாதிப்பாசிரியர் ஆவார். இவரது சொந்த கிராமம் லக்காவில் உள்ள கதிஹாரா ஆகும். இவர் நசிர்நகரின் குலிகுண்டாவில் பிறந்தார். சவுத்ரி தனது குழந்தைப் பருவத்தின் அதிக நாட்களை சில்ஹெட் மாவட்டத்தில் கழித்தார்.
1993 ஆம் ஆண்டில், இலங்கையின் செய்தித்தாளின் வங்காளதேசத்தின் நிருபராகப் பணியில் சேர்ந்தார். அவர் வீக்லி சரக், வீக்லி ப்ரீக்ஷித் மற்றும் ஸ்ரோமோ ஆகிய பத்திரிகைகளின் ஆசிரியராகவும். பணியாற்றினார்.
1993 நவம்பர் 24 ஆம் நாளன்று, எரிமலை மணல் சுரங்கத் தொழிலாளர்கள் குழு நிலத்தை குவாரி செய்தபோது, இதன் முதன்மைக்கோயில் எதிர்பாராத விதமாக தற்செயலாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இந்த நிலம் கிராமத்திற்கு சொந்தமானது ஆகும். இதனைத் தொடர்ந்து பிபி 3 யோககர்த்தா தலைமையில் தொல்பொருள் அகழ்வாராய்ச்சியினர் அகழாய்வுப் பணியை மேற்கொண்டனர். அப்போது 6 முதல் 7 மீட்டர் ஆழத்தில் கோயிலின் முதன்மைக் கட்டிடத்தின் இடிபாடுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. கோயிலின் தரைத் தளம் ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் 13.7 மீட்டர் அளவைக் கொண்ட ஒரு சதுரத்தில் அமைந்துள்ளது. முதன்மைக் கட்டிடத்தின் உயரம் 8.009 மீட்டர் உயரம் ஆகும். தற்போது, கோயில் பழுதடைந்துள்ளது; கோயிலின் சில பகுதிகள் இன்னும் புதைக்கப்பட்டுள்ளன, சில கற்கள் காணவில்லை.
அண்மையில் தென் பகுதியில் காணப்படுகின்ற பெர்வாரா கோயில் எனப்படுகின்ற துணைக்கோயில் முழுமையாக அகழாய்வு செய்யப்பட்டது. அந்த பெர்வாரா கோயில் தரையின் கீழ்ப் பகுதியில் 4 மீட்டரில் இருந்தது. இந்தப் பெர்வாரா கோயிலின் அமைப்பானது ஜலான் பாங்க் என்னுமிடத்திற்கு அடியில் இருந்ததாகும். அதே சமயத்தில் அந்த பெர்வாரா கோயிலின் மீதிப் பகுதியினை அகழாய்வு செய்யும் பணி தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகிறது. அத்தகைய அகழ்வாராய்ச்சியின்போது சில பாறைப் பகுதிகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. வடக்குப் பகுதியில் உள்ள பெர்வாரா கோயிலில் இன்னும் அகழாய்வுப் பணி மேற்கொள்ளப்படவில்லை. அகழாய்வுப் பணியின்போது அகத்தியர் சிலையின் அருகில் இரு கல்வெட்டுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. அவை சமஸ்கிருத மொழியில் உள்ளன.
கேதுலன் கோயில் என்பது சாம்பிசரி கோயிலிலிருந்து வெகு தொலைவில் அமைந்துள்ள 9 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த இந்துக் கோயிலின் இடிபாடு ஆகும். இக்கோயில் இந்தோனேஷியாவில் யோக்யகர்த்தாவில்ஸ்லீமன் ரீஜன்சியில் உள்ள கலாசன் துணை மாவட்டத்தில் உள்ள தீர்த்தோமார்த்தனி என்னும் கிராமத்தில் உள்ளது. இதன் பாணியும் கட்டிடக்கலையும் அருகிலுள்ள சாம்பிசரி கோயிலின் பாணியுடன் ஒத்த நிலையில் உள்ளது. சாம்பிசாரியைப் போலவே, கோயில் வளாகமும் தற்போதைய மேற்பரப்பில் இருந்து கீழே 6 மீட்டர் புதைந்த அளவில் உள்ளது.வடக்கில் உள்ள மெராபி மலையின் கடந்தகால வெடிப்பின் லஹார் ஓட்டத்தின் விளைவாக இந்த நிலையில் அது உள்ளது.
கோயில் வளாகம் கல் சுவர்களில் மூடப்பட்ட நிலையில் உள்ளது. அதன் பாகங்கள் இன்னும் நிலத்தடியில் புதைக்கப்பட்டுள்ளன. உள்ளே அடைப்புக்குள், நான்கு கோயில்கள் உள்ளன. கிழக்கு நோக்கிய நிலையில் ஒரு முதன்மைக் கோயில் உள்ளது. மற்ற மூன்று சிறிய துணை கோயில்கள் கிழக்கு திசையில் முதன்மைக் கோயிலுக்கு முன்னால் வடக்கு திசையிலிருந்து தெற்கு நோக்கிய நிலையில் வரிசையில் உள்ளன. இதன் கட்டடப்பாணியும் அமைப்பும் சாம்பிசரி கோயிலை ஒத்த நிலையில் காணப்படுகிறது. இருப்பினும் சாம்பிசரி கோயில் மேற்கு நோக்கிய நிலையில், தென்மேற்கில் சுமார் 2.5 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ளது.
2017 ஆம் ஆண்டு வரை தொல்பொருள் ஆய்வு மற்றும் புனரமைப்பு திட்டம் தொடர்ந்து நடந்து வருகிறது. 2018 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில், கோயில் புனரமைப்பு கட்டம் அனஸ்டைலோசிஸ் நிலையில் தொடர்ந்தது. கேதுலன் கோயில் வளாகத்தின் முழுமையான மறுசீரமைப்பு 2018 இறுதிக்குள் நிறைவடையும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது.
கிருஷன் சந்தர் ஒரு இந்திய உருது மற்றும் இந்தி சிறுகதைகள் மற்றும் புதினங்களை எழுதிய சிறந்த எழுத்தாளர் ஆவார். அவர், ஆங்கில மொழியிலும் எழுதியுள்ளார். அவர் ஒரு எழுத்தாளராக, 20 க்கும் மேற்பட்ட புதினங்கள், 30 சிறுகதைத் தொகுப்புகள் மற்றும் உருது மொழிகளில் ஏராளமான வானொலி நாடகங்களை எழுதினார். பின்னர், இந்திய பிரிப்பிற்குப் பின்னர், இந்தி மொழியிலும் எழுதத் தொடங்கினார். நையாண்டி கதைகளின் ஆசிரியராக தனது சொற்ப வருமானத்தை ஈடுசெய்ய பாலிவுட் திரைப்படங்களுக்கு
திரைக்கதைகளையும் எழுதினார். கிருஷன் சந்தரின் புதினங்கள், குறிப்பாக, ஏக் காதே கி சர்குஷாஷ் எனப்படும் ஒரு கழுதையின் சுயசரிதை புதினமானது, 16 க்கும் மேற்பட்ட இந்திய மொழிகளிலும், ஆங்கிலம் உட்பட சில வெளிநாட்டு மொழிகளிலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.
சந்தர் சல்மா சித்திகியை மணந்தார். அவர் மார்ச் 8, 1977 அன்று மும்பையில் உள்ள தனது வீட்டு மேசையில் எழுதிக்கொண்டு இருந்தபோது இறந்துவிட்டார். இறக்கும்போது, அவர் அதாப் பராய்-இ-படாக் என்ற தலைப்பில் ஒரு நையாண்டி கட்டுரை எழுதத் தொடங்கியிருந்தார். மேலும் நூராணி கோ பச்ச்பன் ஹை சே பால்தூ ஜான்வரோன் கா ஷௌக் தா என்ற ஒரு வரியை மட்டுமே எழுதினார். கபூட்டர், பந்தர், ரங் பரங்கி சிரியன்… ( சிறுவயதில் இருந்தே நூரானி புறாக்கள், குரங்குகள், பல வண்ண பறவைகள் போன்ற செல்லப்பிராணிகளை விரும்பினார்… ) ஆனால் அவர் அந்த சொற்றொடரை நிறைவு செய்வதற்கு முன்பு, அவருக்கு பெரிய மாரடைப்பு ஏற்பட்டதால் இறந்தார்.
வங்காள பஞ்சம் மற்றும் 1947 இல் இந்தியா பிரிக்கப்பட்ட நேரத்தில் நிகழ்ந்த காட்டுமிராண்டித்தனம் மற்றும் காட்டுமிராண்டித்தனம் பற்றிய அவரது தலைசிறந்த இலக்கிய படைப்புகள் நவீன உருது இலக்கியத்தின் மிகச்சிறந்த மாதிரிகளாக உள்ளது. ஆனால் மற்ற சமயங்களில் அவர் அதிகார துஷ்பிரயோகத்தை விமர்சிக்க இடைவிடாமல் எழுதினார். வறுமை மற்றும் பூமியில் வாழும் மோசமானவர்களின் துன்பம் போன்றவற்றைப் பற்றி எழுதினார். ஆனால் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அவர் சாதி, வெறி, இனவாத வன்முறை மற்றும் பயங்கரவாதத்தை எதிர்ப்பதை ஒருபோதும் நிறுத்தவில்லை. அவர் ஒரு மனிதநேயவாதி மற்றும் ஒரு பிரபஞ்சவாதியாக இருந்தார்.
அவரது சிறுகதை "அன்னதாதா" (ஆங்கில மொழியில்: தி கிவர் ஆஃப் கிரெய்ன் - இந்திய விவசாயிகள் நிலப்பிரபுத்துவ நில உரிமையாளர்களுக்காகப் பயன்படுத்திய ஒரு முறையீடு), குவாஜா அஹ்மத் அப்பாஸ் திரைக்கதை எழுதி தார்தி கே லால் என்கிற திரைப்படமாக உருவாக்கப்பட்டது. இது அவருக்கு பாலிவுட்டின் திரைக்கதை எழுத்தாளராக வழிவகுத்தது. "மம்தா மற்றும் ஷராபத் போன்ற பிரபலமான திரைப்படங்களுக்கு திரைக்கதை எழுதியுள்ளார். அவர் தனது திரைப்பட திரைக்கதைகளை உருது மொழியில் எழுதினார்.
1930 களில் அவர் ஃபோர்மன் கிறிஸ்டியன் கல்லூரியில் பயின்றார் மற்றும் கல்லூரி இல்ல இதழின் ஆங்கிலப் பகுதியைத் திருத்தியுள்ளார். அந்த நேரத்தில் ஆங்கில எழுத்துக்களில் ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். 1932 ஆம் ஆண்டில், பத்திரிகையின் உருது பிரிவின் அப்போதைய ஆசிரியராக, மெஹ்ர் லால் சோனி ஜியா ஃபதேஹாபாடி, சந்தரின் முதல் உருது சிறுகதையான "சாது" வெளியிடப்பட்டதில் அவரது தொழில் வாழ்க்கைக்கு முக்கிய பங்கு வகித்தார்.
அவர், புதினங்கள், சிறுகதைகள், நாடகங்கள், கற்பனைகள், நையாண்டிகள், கேலிக்கூத்துகள், அறிக்கைகள், திரைப்பட வசனங்கள் மற்றும் குழந்தைகளுக்கான புத்தகங்கள் உட்பட 100 க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களை எழுதியுள்ளார்.
மற்றொரு முறையில் தண்ணீரை நன்கு கொதிக்கவைத்து, அதில் கைப்பிடி அளவு தேயிலைச் சேர்க்கப்படுகிறது. இது கிட்டத்தட்ட கருப்பு நிறமாக மாறும் வரை கொதிக்க வைக்கப்படுகிறது. பின்னர் சிறிது சோடாவும் உப்பும் சேர்க்கப்படுகிறது. கொதிக்க வைக்கப்பட்ட தேநீர், பின்னர் ஒரு குதிரை-முடி அல்லது நாணல் வடிகட்டி மூலம் ஒரு மரத்தாலான கடைசல் கலனில் வடிகட்டப்படுகிறது, பின்னர் மிகப்பெரிய அளவில் வெண்ணெய் ஒரு பெரிய கட்டியாகச் சேர்க்கப்படுகிறது. தேநீர் சரியான நிலைத்தன்மையை அடையும் வரை, அவை சூடாக இருக்க சூட்டடுப்பில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் செப்புப் பானைகளுக்கு மாற்றப்படும் வரை இது கடையப்படுகிறது. கடைசல் மத்து கிடைக்காதபோது, அதற்குப் பதிலாக மர கிண்ணமும் விரைவாக கிளறப் போதுமானதாக இருக்கும்.
திபெத்திய வழக்கப்படி, வெண்ணெய் தேநீர் தனித்தனி மிடறுகளாகக் குடிக்கப்படுகிறது, மேலும் ஒவ்வொரு மிடற்றுக்குப் பிறகும் விருந்து தருபவர் விருந்தாளியின் தேநீர்க்கிண்ணத்தின் விளிம்பினை தேநீரால் நிரப்புகிறார். இவ்வாறு, விருந்தினர் தனது கிண்ணத்தை ஒருபோதும் காலிசெய்ய விடுவதில்லை. மாறாக, அது தொடர்ந்து நிரப்பட்டே வருகிறது. விருந்தினர் தேநீரைக் குடிக்க விரும்பவில்லை என்றால், செய்ய வேண்டிய சிறந்த விஷயம் என்னவென்றால், வெளியேறும் நேரம் வரும் வரை தேநீரைத் தீண்டாமல் விட்டுவிட்டு, பின்னர் கிண்ணத்தை காலிசெய்ய வேண்டும். என்ற வழக்கம் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது இதனால் விருந்தளிப்பவரின் மனம் புண்படுவதில்லை.
வெண்ணெய்த் தேநீர் குடிப்பது திபெத்திய வாழ்க்கை முறையின் ஒரு வழக்கமான அங்கமாகும். வேலையில் ஈடுபடும் முன்னர் ஒரு திபெத்தியர் பொதுவாக இந்த வெண்ணெய்த் தேநீரை பல கிண்ணங்கள் வரை குடித்து மகிழ்வர், மேலும் இது விருந்தினர்களுக்கும் வழங்கப்படும் ஒரு முக்கியப் பானமாகும். இந்தத் தேநீரைத் தயாரிக்க வெண்ணெய் முக்கிய மூலப்பொருள் ஆகும். வெண்ணெய் தேநீர் ஏராளமான கலோரி ஆற்றலை வழங்குகிறது. மேலும் குறிப்பாக திபெத்தின் அதிக உயரத்திற்கு மிகவும் பொருத்தமான பானமாகும். பனியின் காரணமாக வெடித்துப் பிளவுபடும் உதடுகளுக்கு அதனைத் தடுக்க வெண்ணெய் உதவக்கூடும்.
திபெத்திய வெண்ணெய்த் தேநீர்; என்பது போ சா என்றும் போட் சா என்றும் சா சுமா என்றும் குர் குர் என்றும் திபெத்திய, சீன, லடாக் மொழிகளில் அழைக்கப்படும் திபெத்தியத் தேநீர் ஆகும் . இமயமலைப் பகுதிகளில் வசிக்கும் நேபாளம், பூட்டான்,திபெத்து, ஆகிய நாடுகளிலும் மேற்கத்திய நாடுகளின் கலாச்சாரத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் சீன மக்களாலும், இந்தியாவில் குறிப்பாக லடாக், சிக்கிம்,அருணாசலப் பிரதேசம், ஆகியவிடங்களில் வசிக்கும் மக்களால் அருந்தப்படும் தேநீர் வகையாகும்.
தேயிலை இலைகளை அரை நாள் தண்ணீரில் வேகவைத்து, அடர் பழுப்பு நிறத்தை அடைவதன் மூலம் மிக உயர்ந்த தரமான தேநீர் தயாரிக்கப்படுகிறது. பின்னர் அது ஆடை நீக்கப்பட்டு, ஒரு உருளையில் புதிய யாக் வெண்ணெய் மற்றும் உப்பு சேர்த்து ஊற்றப்படுகிறது. இதன் விளைவாக அடர்த்தியான கூழ் அல்லது அடர்த்தி நிறைந்த எண்ணைய் போன்றஒரு ஊதா நிற திரவமாக தேநீர் மாறுகிறது. பின்னர் இது தேநீர் பானைகளில் அல்லது ஜாடிகளில் ஊற்றப்படுகிறது.
நகரப் பகுதிகளில் பல நாட்கள் சேமித்து வைக்கப்படும் தேயிலை, தேநீர் தயாரிக்கப் பயன்படுகிறது. மீண்டும் மீண்டும் கொதிக்க வைக்கப்படுவதால் இந்தத் தேயிலைகள் செறிவூட்டப்படுகின்றன. பின்னர் உப்பு மற்றும் வெண்ணெ சேர்த்துஒரு சிறப்பு தேநீர் கலனில் ஊற்றி வைக்கப்படுகிறது. மேலும் சூடாகப் பரிமாறுவதற்கு முன்பு தீவிரமாகச் கடையப்படுகிறது. தற்காலத்தில் மின்சார கலப்பான் பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
பாரம்பரியமாக, இது தேயிலை இலைகள், யாக் வெண்ணெய், நீர் மற்றும் உப்பு ஆகியவற்றைச் சேர்த்து தயாரிக்கப்படுகிறது, இருப்பினும் அதன் மிக அதிக அளவில் கிடைக்கும் தன்மை மற்றும் குறைந்த தயாரிப்புச் செலவின் காரணமாக பசுவின் பாலில் இருந்து தயாரிக்கப்படும் வெண்ணெய் அதிக அளவில் பயன்படுத்தப்படுகிறது,
இப்போதெல்லாம், தேயிலை இலைகள், யாக் வெண்ணெய் மற்றும் மர வெண்ணெய் சுருள்கள் கிடைக்காதபோது, மக்கள் பெரும்பாலும் தேநீர் பைகள், சந்தையில் கிடைக்கும் பல்வேறு வகையான வெண்ணெய் மற்றும் ஒரு கலப்பான் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி வெண்ணெய் தேநீர் தயாரிக்கிறார்கள்.
திபெத்தில் தேயிலை வரலாறு 7 ஆம் நூற்றாண்டில் டாங் வம்சத்தின் காலத்திற்கு முந்தையது. இருப்பினும், இது 13 ஆம் நூற்றாண்டு வரை, சக்யா வரிசைமுறை மற்றும் பக்மோடு மன்னர்களின் காலம் வரை அதன் கிட்டத்தட்ட உலகளாவிய நிலையை அடையவில்லை .
இம்மக்கள் மாவுப்பொருளால் தயாரான சாம்பா அல்லது சம்பா எனப்படும் ஓர் உணவுடன் வெண்ணெய்த் தேநீரை நன்கு கலந்தோ அல்லது அதன்மீது ஊற்றியோ அல்லது அதனை தேநீரில் நனைத்தோ சாப்பிடுகின்றனர்.
பிரித்தானிய இந்திய சாம்ராஜ்யத்தின் வடமேற்கு எல்லைப்புற மாகாணத்தின் மர்தான் என்ற சிறிய கிராமத்தில் 1923 செப்டம்பர் 23 அன்று கான் பிறந்தார், யூசுப்சாய் பழங்குடியினத்தைச் சேர்ந்த ஒரு இனமான பஷ்டூன் குடும்பத்தில் பிறந்தார் 1939 ஆம் ஆண்டில், அவர் உள்ளூர் உயர்நிலைப் பள்ளியில் பயின்றார். 1942 இல் போர்மன் கிறிஸ்டியன் கல்லூரியில் சேர்ந்து ஆங்கில இலக்கியத்தில் பி.ஏ. பட்டம் பெற்றார். இவருக்கு கல்லூரியில் சூழ்நிலை தாராளமாகவும், சகிப்புத்தன்மையுடனும், முற்போக்கானதாகவும் இருந்தது தனது தந்தையின் விருப்பத்திற்கு மதிப்பளித்த கான் 1946 இல் அலிகார் முஸ்லீம் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கில வரலாற்றில் எம்.ஏ. பட்டம் பெற்றார் மர்தானுக்குத் திரும்பியதும், மேலும் இஸ்லாமியா கல்லூரியில் வரலாற்றுப் பேராசிரியராக சேர்ந்தார்.
1949 ஆம் ஆண்டில் பாக்கித்தானின் ஆட்சிப் பணியில் சேர்ந்த இரோய்தாத் கான், சிந்துவின் தலைமைச் செயலாளர், கைபர் பக்துன்க்வாவின் தலைமைச் செயலாளர் , பாக்கித்தான் தொலைக்காட்சி கழகத்தின் நிர்வாக இயக்குநர், பாக்கித்தானின் தகவல் செயலாளர், தொழிலாளர் அமைச்சகம், செயலாளர் அமைச்சகம் சுற்றுலா, பாக்கித்தான் உள்துறை செயலாளர் உள்துறை அமைச்சகத்தின் பொதுச் செயலாளர், தனிபொறுப்புடன் கூடிய பெடரல் அமைச்சர் மற்றும் செய்ய பாக்கித்தான் பிரதமருக்கு ஆலோசகராக மற்றும் பாக்கித்தான் அதிபர் உட்பட பல பதவிகளை வகித்துள்ளார். .
அவர் பாக்கித்தானிய அதிகாரத்துவத்தின் மிக உயர்ந்த பதவியான பொதுச்செயலாளராக ஆனார். அதிபர் முஹம்மது ஜியா உல் ஹக் மற்றும் அதிபர் குலாம் இஷாக் கான் ஆகியோரின் ஆட்சியில் இரோய்தாத் கான் முக்கிய அலுவலராக பணிபுரிந்துள்ளார். பொதுச்செயலாளராக நியமிக்கப்படுவதற்கு முன்பு , பாக்கித்தானின் உள்துறை செயலாளர் பதவியை வகித்தார். மூன்று புத்தகங்களையும் எழுதியுள்ளார்.
இரோய்தாத் கான் இவர் ஒரு பாக்கித்தான் அரசியல்வாதியும் முன்னாள் அரசு ஊழியரும் ஆவார் . அவர் பனிப்போரின் ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை பாக்கித்தானில் ஒரு முன்னணி நபராக இருந்தார். தனது நீண்ட தொழில் வாழ்க்கையில், கான் பாக்கித்தானின் மிக மூத்த அரசு ஊழியர்களில் ஒருவராகவும் இருந்தார்.
குரும்பப்பட்டி விலங்கியல் பூங்கா இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலத்திலுள்ள சேலம் மாவட்டத்தின் சேர்வராயன் மலை அடிவாரத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு சிறிய மிருகக்காட்சி சாலையாகும், சேலத்திலிருந்து 10 கி.மீ தூரத்தில் சேர்வராயன் மலை அமைந்துள்ளது. 1981 ஆம் ஆண்டில் ஒரு சிறிய அருங்காட்சியகமாக இப்பூங்கா அமைக்கப்பட்டது, பின்னர் இது 31.73 எக்டேர் அளவுக்கு நீட்டிக்கப்பட்டு விரிவாக்கப்பட்டது. .மிருகக்காட்சி சாலையில் பல வகையான வனவிலங்குகள் உள்ளன. இங்குள்ள குரங்குகள் சுற்றுலாப் பயணிகளின் முக்கிய ஈர்ப்பாக உள்ளன, மேலும், இவை பாதுகாக்கப்பட்ட காடுகளின் அருகிலேயே உள்ளன, பார்வையாளர்களுக்கு அங்குள்ள தாவரங்கள் மற்றும் விலங்கினங்களை பார்த்து அனுபவிப்பதற்கான ஒரு வசதி வாய்ப்பையும் பூங்கா அனுமதிக்கிறது. இந்த பூங்காவில் மென்மையான நிலப்பரப்பு, மூங்கில் மற்றும் வனப்பகுதி மற்றும் அரை வற்றாத நீரோடைகள் போன்றவை உள்ளன. குழந்தைகள் விளையாட்டு மைதானம் ஒன்றும் இங்குள்ளது. இந்த சிறு பூங்காவானது ஒரு சிறிய வகை மிருகக்காட்சிசாலையாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது
குரும்பப்பட்டி விலங்கியல் பூங்காவில் புள்ளி மான், சாம்பார் மான், வெள்ளை மயில், பொன்னட் குரங்கு , சாம்பல் நாரை, சாம்பல்நிற சதுப்புநிலக் கொக்கு, ஆமை, சதுப்பு முதலை, நட்சத்திர ஆமை, பிளம் வகை கிளிகள், 58 வயதான யானை ஆண்டாள், மஞ்சள்-கால் பச்சை புறா, கலைமான், மற்றும் காட்டெருமை நான்கு அலெக்சாண்ட்ரிய கிளிகள், 20 ரோஜா வளையம் கொண்ட கிளிகள் மற்றும் ஐந்து பிளம் தலை கொண்ட கிளிகள் வண்டலூரில் உள்ள அரிஞர் அண்ணா விலங்கியல் பூங்காவிலிருந்து கொண்டு வரப்பட்டு கண்காட்சி நோக்கத்திற்காக கட்டப்பட்ட அடைப்புகளில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. பார்வையாளர்கள் சிறப்பாகப் பார்க்க அனுமதிக்க கிளிகள் தனித்தனி உறைவிடங்களில் உள்ளன.
நான்கு பாலூட்டி இனங்களில் 34 விலங்குகளும், ஒன்பது பறவைகள் இனத்தில் 109 பறவைகளும், நான்கு ஊர்வன இனத்தில் 14 விலங்குகளும், என மொத்தமாக பதினேழு இனங்களை சேர்ந்த 157 விலங்குகள் அங்கு காணப்பட்டன.