polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
14 ஆம் நூற்றாண்டில் இறுதியில் வட ஐரோப்பாவில் உருவப்படக்கலை தனிக்கலையாக வளர்ச்சியடைந்தது. ஜான் வான் ஐக் டுரா , ஹால்பைன் போன்ற ஓவியர்கள் உருவப்படக்கலையை வளர்த்தனர். லியனார்டோ டா வின்சீ, ராபல்ஸோ சன்டி ஆண்டிரியா டல் சார்ட்டோ , புரான் ஜீனோ போன்ற இத்தாலி நாட்டு சமயத்துறை ஓவியர்களும் உருவப்படக்கலையில் தலை சிறாந்தவர்களாக இருந்தனர். இவர்கள் காலத்தில் உருவப்பட வடிவமைப்பு வளம் பெற்றது. படத்தில் முழு விளக்கங்களும் காட்டப்பட்டன. ஒளியையும் நிழலையும் கலந்து உடலின் பருமன், உடையின் தன்மை, ஆகியவைகளை உள்ளது உள்ளபடி புலப்படுத்தும் வண்னம் படம் தீட்டப்பட்டது. தெளிவான வடிவும் பளபளப்பான வண்னமும், முடிந்த அமைப்பும் ஓவியத்தின் சிறப்பியல்புகளாகத் திகழ்ந்தன. டிஷன் வீசெல்லி என்ற வெனிசு நகர ஓவியரது வண்ண அமைப்புக் கவின் மிக்கது.
இத்தாலியில் 13 ஆம் நூற்றாண்டில் ஜாட்டோ என்பவர் முதன்முதலாக உருவப்படக் கலையில் ஈடுபட்டார். இவர் தாந்தே போன்ற அறிஞர்களின் உருவப்படங்களைக் கோயிற் சுவர்களில் வரைந்தார். பிலீப்பீனோ லீப்பி, ஜீர்லாண்டாயா ஆகியவர்களும் கோயில் சுவர்களில் உருவப்படங்களை வரைந்தனர். பிளாண்டர்ஸில் நீடித்து நிற்கக்கூடிய நெய்வண்ண ஓவிய முறையைப் பின்பற்றினர். இத்தாலிய உருவப்படக்கலை சிறந்திருந்தது. மறுமலர்ச்சிக் காலத்தில் உருவப்படக்கலை மேலும் வளர்ந்தது. செல்வர்கள் கலைக்கு ஆதரவு அளித்தனர். பிரா ஆன்ஜெலீக்கா என்ற ஓவியர் போப் ஐந்தாம் நிக்கலஸ், பிரெடரிக் மன்னர் ஆகியவர்களின் உருவங்களைத் தீட்டினார். கஜோலி, ஹோகார்த் ஆகியவர்களும் தம் காலத்தவரின் உருவப்படஙக்ளை வரைந்தனர்.
ஹாலந்தில்ல் 1579 இல் டச்சு குடியரசு நிறுவப்பட்டது. வாணிகம் வளம்பெற்றது. அதனால் வளம்பெற்ற மக்கள் கலைத் துறையில் நாட்டம் செலுத்தினர். செல்வர்கள் தங்கள் உருவப்படங்களை எழுதி வைத்துக்கொள்ள விரும்பினர். உருவப்படக்கலை வளர்ந்தது.டச்சுக் கலைவானில் ரெம்பிராண்டின் உருவப்படங்கள் ஆன்மிகச் சிறப்புடையவை. ஆட்களின் அக இயல்புகளைத் தெற்றெனக் காட்டுவனவாகத் தீட்டப்பட்டிருந்தன. ஹால்ஸ் சிரிப்பைக் காட்டும் ஓவியர். இவருடைய ஓவியங்களில் புன்சிரிப்பு மலர்ந்தது. பார்த்தலாமெயோ வாண்டர் ஹெல்ஸ்ட், யான் ஸ்டேன் ஆகியவர்களும் டச்சு ஓவியர்களில் சிறப்புடையவர்களாவர்.
கி.மு. 1326 லேயே சீன மக்கள் உருவப்படத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளனர். பெரியோர்களின் உருவப்படங்கள் வருங்கால மக்களுக்கு எடுத்துக்காட்டாக விளங்க வேஎண்டும் என்று கன்பூசியஸ் கி.மு. ஆறாம் நூற்றாண்டில் போதித்துள்ளார். சீனக் கோயில்களில் கலைச்சிறப்பு மிக்க பண்டைக்கால ஓவியங்கள் அழியாமல் காப்பாற்றப்பட்டு வருகின்றன. பண்டைச் சீன உருவப்படங்கள் பெரும்பாஉம் சுவர்களில் தீட்டப்பெற்றன. வண்ண அமைப்பு அவைகளுக்கு அழகைத் தந்தது.
உருவப்படக்கலை தொன்மையானது. தொன்றுதொட்டே ஆட்சியாளர்களாலும் பெருமக்களாலும் போற்றப்பட்டும் பேணப்பட்டும் வரும் சீரிய கலை. பண்டைக் காலத்தில் காதலர், காதலிகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கும், காதல் பிரிவுத் துன்பத்தை ஆற்றுவதற்கும் உருவப்படம் உறுதுணையாக இருந்துவந்ததைப் பண்டை இலக்கியங்கள் இயம்புகின்றன. உருவப்படக்கலையின் தொன்மைக்குப் பண்டைக்கால ஓவியங்களும் இலக்கியங்களும் சான்றாக உள்ளன.
உருவப்படம்; என்பது ஒருவரைப் பார்த்து அவரது உருவத்தைப் போன்றே கையினால் எழுதுவதே உருவப்படமாகும். ஓவியத்தைப் பார்க்கும்போது அவ்வோவியத்தில் யாருடைய உருவம் எழுதப்பட்டுள்ளதோ அவரே உயிரோடு நம்முன் நின்று காட்சியளிப்பது போன்று தோன்றுவதாக ஓவியம் அமைய வேண்டும். அவரது உள்ளத்தின் இயல்புகளையும் காட்டுவதாக அமைந்திருக்க வேண்டும்.
பண்டைக்கால எகிப்தியக் கல்லறைகளில் உறைகளில் போடப்பட்ட உருவப்படங்கள் பல தோண்டி எடுக்கப்பட்டுள்ளன. அவை கலைச்சிறப்புடையவை. அப்பாலோடோரஸ் என்ற கிரேக்க ஓவியர் முதன்முதலாக ஒளி நிழல் அமைப்போடு உருவப்படத்டை வரைந்தார். பாம்ப்பியை, ஹெக்குலேனியம் ஆகிய இடங்களில் பண்டைக்கால ஓவியங்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன.
கி. பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டில் ரோமானியர் மரப்பலகைகளில் வ ண்ண மெழுகால் ஓவியம் தீட்டினர். தீட்டப்பட்ட ஓவியத்தைப் பிணப்பெட்டிகளுள் வைத்தனர்.
தமிழ்நாடு மின்சார வாரியம் 1957-ஆம் ஆண்டு ஜுலை மாதம் 1-ஆம் தேதி மின்சாரம் சட்டம் 1948 பிரிவு 54-இன் கீழ் தமிழ்நாட்டில் நிறுவப்பட்டு மின் உற்பத்தி, மின் தொடரமைப்பு மற்றும் மின் பகிர்மானப் பணிகளை ஒருங்கிணைந்து செயல்பட்டு வரும் நிறுவனமாக இயங்கி வந்தது.
திருத்தியமைக்கப்பட்ட மின்சார வழங்கல் சட்டம் 2003ம் ஆண்டு சட்ட பிரிவு 131ன் படி மாநில மின்சார வாரியங்கள் பிரிக்கப்பட வேண்டியதாகும். அதன்படி தமிழ்நாடு அரசின் கொள்கை எண்.114 எரிசக்தி படி இரண்டு துணை நிறுவனங்கள் அதாவது , தமிழ்நாடு மின் தொடரமைப்பு கழகம் மற்றும் தமிழ்நாடு மின்சார வாரியம் என்ற உடைமை நிறுவனம் என மூன்று நிறுவனங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
தமிழ்நாடு மின்சார வாரியம் நிறுவப்பட்டதிலிருந்து தமிழ்நாட்டில் உள்ள அனைத்து கிராமங்கள் மற்றும் நகரங்களுக்கு மின் கட்டமைப்பு விரிவுபடுத்தப்பட்டு உள்ளது.
தமிழகத்தில் 10வது ஐந்தாண்டு திட்டத்திலேயே நீர் மூலம் மின் சக்தி பெறுவதற்கான மின் நிலையங்கள் முழுவதுமாக நிறுவப்பட்டுவிட்டன. இருப்பினும் நாளுக்கு நாள் அதிகரிக்கும்
மின் தேவைக்கும், தயாரிக்கப்படும் மின் உற்பத்திக்கும் இடையே உள்ள தொடர்ந்து வரும் இடைவெளியை குறைக்கும் பொருட்டு இந்நிறுவனம் பல்வேறு புதிய மின் உற்பத்தி திட்டங்களை செயல்படுத்தி வருகிறது. உச்சநேர மின் தேவையை பூர்த்தி செய்வதற்காக 1200 மெகாவாட் திறன் கொண்ட 3 நீரேற்று புனல் மின் நிலையங்கள் குந்தா, மேட்டூர் மற்றும் வெள்ளிமலையில் நிறுவப்பட்டுள்ளது. மேலும் தமிழகத்தில் உள்ள ஆற்றின் குறுக்கே சிறு புனல் மின் திட்டத்தின் கீழ் சுமார் 110 மெகாவாட் திறன் கொண்ட சிறுபுனல் மின்நிலையங்கள் நிறுவப்பட்டு மின் உற்பத்தியில் ஈடுபட்டுள்ளன.
நாட்டின் மின் தேவையை பூர்த்தி செய்ய தமிழ்நாடு மின் உற்பத்தி மற்றும் பகிர்மான கழகம், பல்வேறு மரபுசார்ந்த அனல், புனல் ), காற்று, அணு மற்றும் சூரிய ஒளிஆற்றலைக் கொண்டு மாநில, மத்திய மற்றும் தனியார் மின் உற்பத்தி திட்டங்களுடன் கிட்டத்தட்ட 13,231.44 மெகாவாட் அளவிற்கு மின் நிறுவு திறனை பெற்றுள்ளது.
மரபு சாரா எரிசக்தி ஆதாரங்கள் பயன்படுத்தும் முன்னிலை நாடுகளில் இந்தியா நான்காவது நாடாக விளங்குகிறது. மரபுசாரா எரிசக்தி ஆதாரங்களைக் கொண்டு மின்சாரம் தயாரிப்பதை ஊக்குவிப்பதில் இந்தியாவிலுள்ள மற்ற மாநில மின்சார வாரியங்களை விட தமிழ்நாடு மின்சார வாரியம் தான் முன்னோடியாக விளங்குகிறது.
இவைத் தவிர, மரபு சாரா எரிசக்தி ஆதாரங்களான காற்றாலை, சூரிய சக்தி, தாவரக்கழிவு மற்றும் இணை மின் உற்பத்தி திட்டங்கள் மூலம் சுமாராக 8470.16 மெகாவாட் அளவு மின் நிறுவுதிறன் கொன்டுள்ளது.
2000 ஜூன் 5 ஆம் நாள் அப்போதைய இந்திய பிரதமர் அடல் பிகாரி வாச்பாய் அடிக்கல் நாட்டினார். 2004 ஜனவரி நான்காம் நாள் கட்டுமானங்கள் தொடங்கின. தேசிய அனல் மின் நிறுவனத்தால் கட்டப்பட்ட முதல் அணை இதுவாகும். காடு இழப்பு மற்றும் மறுகுடிபெயர்வு காரணங்களால் இத்திட்டம் தாமதமாகியது. மாற்று கால்வாய்களின் சிக்கல்களால் 2013 டிசம்பரில் இதன் நீர் தேக்கு முயற்சிகள் தோல்வியடைந்தன. தொடர்ந்து நான்காவது முயற்சியில் 2014 மார்ச் 18 இல் வெற்றிகரமாகக் கால்வாய்களைத் தடுத்து நீர் தேக்கப்பட்டது. 2014 ஏப்ரலில் ஏற்பட்ட நீர்க்கசிவால் மீண்டும் நீரைத் தேக்கமுடியாமல் போனது. பின்னர் 2014 நவம்பர் 3 தொடங்கி, 2015 ஜனவரி 3 வரை சீரமைப்புப் பணி நடைபெற்று, சரி செய்யப்பட்டது. கால்வாய்களில் சிறிய கசிவு இருந்தாலும் அதிகாரிகளின் உத்திரவாதத்தில் ஏப்ரலில் நீர்மின் நிலையம் செயல்படத் தொடங்கியது.
அலகுக்கு 200 மெகாவாட் வீதம் நான்கு அலகுகளில் மொத்தம் 800 மெகாவாட் கொள்ளளவு கொண்டது. முதல் 200 மெகாவாட் பிரான்சிஸ் டர்பின் மின்னாக்கி 2015 மார்ச் 30 ஆம் நாள் செயல்படத் தொடங்கியது. இந்த அணையினால் டெல்லி, ஹரியானா, பஞ்சாப், ராஜஸ்தான், உத்தர பிரதேசம், ஹிமாச்சல் பிரதேசம், ஜம்மு & காஷ்மீர் மற்றும் சண்டிகார் பகுதிகள் பலனடைகின்றன. ஹிமாச்சல் பிரதேசத்தின் 28% மின்சாரப் பயன்பாடு இதன் மூலமே கிடைக்கிறது. 2019 ஜனவரியில் இவ்வணையில் கூடுதலாகப் பதினைந்து மேகாவாட் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யும் விதத்தில் மிதக்கும் சூரிய மின்தகடுகள் பதிக்கும் திட்டம் அறிமுகம் செய்யப்பட்டு, ஒப்பந்தப்புள்ளிகள் கோரப்பட்டன.
சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புச் சட்டம் 2005 இன் படி குறைந்தது 15% நீர் நீர்வாழ் உயிரினங்களின் நலனுக்காக வெளியேற்றப்பட வேண்டும். இதை மீறியதாக 2018 ஆண்டுவாக்கில் இதனை நிர்வகிக்கும் என்.டி.பி.சி.க்கு சுற்றறிக்கையினை ஹிமாச்சல் பிரதேச மாநில மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியம் அனுப்பியது. வரட்சி காரணமாக வெளியேற்றும் நீர் குறைந்ததாகவும் குற்றச்சாட்டு எழுந்தது. ஆனால் இந்தக் குற்றச்சாட்டை அணையின் தரப்பினர் மறுத்துள்ளனர். அடுத்த ஆண்டே கனமழை பொழிந்தது அதன் காரணமாக 2019 ஆகஸ்ட் மாதத்தில் அணை நிறைந்து உபரி நீர் வெளியேற்றப்பட்டது.
பாறைகள் மற்றும் பசுமை சூழ்ந்த அணையாக இருப்பதால் இது சுற்றுலாத் தலமாக உள்ளது. சுற்றுலாப் பயணிகளை ஈர்க்கும் விதமாக, மாநில சுற்றுலாத் துறையினர் தட்டபணி முதல் கோல் அணை வரை நீர்வழிப் போக்குவரத்தை அறிமுகம் செய்யத் திட்டமிட்டுள்ளனர். மேலும் ஏரியையும், ஆற்றையும் சுத்தமாக வைத்துக் கொள்ள முயல்கின்றனர்.
கோல் அணை அல்லது கோலணை நீர்மின் உற்பத்தித் திட்டம் என்பது சத்லஜ் ஆற்றின் குறுக்கே அமைந்துள்ள கட்டுக்கரை அணையாகும். இது இமாச்சல் பிரதேச பிலாஸ்பூர் சண்டிகார்-மணாலி தேசிய நெடுஞ்சாலையிலிருந்து 18 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் உள்ளது. நீர்மின் உற்பத்திக்காக தேசிய அனல் மின் நிறுவனத்தால் கட்டப்பட்டது.
முஹாஜிர்கள் உருது மொழி பேசும் முஸ்லிம்கள், அவர்கள் 1947 இல் பிரித்தானிய இராச்சியத்திலிருந்து நாடு சுதந்திரம் அடைந்தபோது பாகிஸ்தானுக்கு குடிபெயர்ந்தனர். கராச்சி அப்போது உருது மற்றும் குஜராத்தி பேசும் புலம்பெயர்ந்தோர், பஞ்சாபியர்கள், பஷ்தூன்கள், பலூச் மற்றும் பல தெற்காசிய நாடுகளைச் சேர்ந்த வெளிநாட்டினர் உள்ளிட்ட பலதரப்பட்ட இனங்களின் தாயகமாக இருந்தது. முஹாஜிர்கள் வர்த்தகம் மற்றும் அதிகாரத்துவத்தில் முன்னேறினர், ஆனால் பலர் இட ஒதுக்கீடு முறையை எதிர்த்தனர், இது பல்கலைக்கழக அனுமதி மற்றும் ஆட்சிப் பணிகளைப் பெறுவதில் சிந்திக்கு உதவியது. இந்த இனப் போட்டிதான் முஹாஜிர் அரசியல் அணிதிரட்டலுக்கு வழிவகுத்தது, இது தேக்கமடைந்த பொருளாதாரம் மற்றும் பங்களாதேஷ் வதை முகாம்களில் சிக்கித் தவிக்கும் பாகிஸ்தானியர்கள் நிலை ஆகியவற்றால் மேலும் தூண்டப்பட்டது.
இது 1978 ஆம் ஆண்டில் அல்தாஃப் உசேன் என்பவரால் ஆல் பாக்கித்தான் முஹாஜிர் மாணவர் அமைப்பு என்ற மாணவர் அமைப்பு ஒன்று நிறுவப்பட்டது. இது 1984 இல் முஹாஜிர் குவாமி இயக்கமாக உருவெடுத்தது. 1997 ஆம் ஆண்டில், இந்த இயக்கம் முஹாஜிர் (நாட்டின் உருது மொழி பேசும் சமூகத்தினரிடையே கட்சி வேர்களைக் குறிக்கும்) என்ற வார்த்தையை அதன் பெயரிலிருந்து நீக்கி, அதற்கு பதிலாக முத்தாஹிதா என்று மாற்றியது. இத இயக்கம் பொதுவாக கராச்சியில் வலுவான அணிதிரட்டும் திறனைக் கொண்ட ஒரு கட்சியாக அறியப்படுகிறது, பாரம்பரியமாக நகரத்தில் ஒரு அரசியல் சக்தியாக உள்ளது.
ஆகஸ்ட் 2016 இல், அல்தாஃப் உசேனின் ஆகஸ்ட் 22 உரையின் பின்னர், கட்சி மீது இராணுவத் தாக்குதல் தொடுக்கப்ப்பட்டது. மற்றும் அதன் அலுவலகமான நைன் ஜீரோ மூடப்பட்டு , ஃபாரூக் சத்தார் உள்ளிட்ட அதன் தலைவர்கள் கைது செய்யப்பட்டனர் மற்றும் முத்தாஹிதா குவாமி இயக்கத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பெரும்பாலான நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் அல்தாஃப் உசேனிடமிருந்து தங்களை ஒதுக்கி வைக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. தனக்கு சொந்தமான கட்சியில் விதி மீறல் ஏற்பட்ட பிறகு ஃபாரூக் சத்தரின் கட்சி உறுப்பினர் பொறுப்பை முத்தாஹிதா குவாமி இயக்க நீக்கியது.
முத்தாகிதா குவாமி இயக்கம் , என்பது பாக்கித்தானில் ஒரு மதச்சார்பற்ற அரசியல் கட்சியாகும், இது 1984 இல் அல்தாஃப் உசேன் என்பவரால் நிறுவப்பட்டது. தற்போது கட்சி 2 முக்கிய பிரிவுகளாக பிளவுபட்டுள்ளது. இதன் லண்டன் பிரிவை லண்டனைச் சேர்ந்த அல்தாஃப் உசேன் கட்டுப்படுத்துகிறார், இதன் பாகிஸ்தான் பிரிவு பாகிஸ்தானை தளமாகக் கொண்ட காலித் மக்பூல் சித்திகி நடத்தி வருகிறார். பட்டம் அதன் தேர்தல் சின்னமாகும்
1980 களின் பிற்பகுதியிலிருந்து ஒரு முக்கிய கூட்டணி பங்காளராக பாகிஸ்தானின் மத்திய அரசு மீது கட்சி தனது செல்வாக்கை வைத்திருக்கிறது. இருப்பினும், கட்சி ஆதரவாளர்கள் மீதான ஒடுக்குமுறைக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து முத்தாஹிதா குவாமி இயக்க நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் சிந்து தேசிய சட்டமன்றம், செனட் மற்றும் மாகாண சபையில் இருந்து விலகினர்.
இந்த கண்காட்சி அறையில் பாண்டாங் உருவாக்கம், மற்றும் இர்ராவடி வண்டல் உருவாக்கம் ஆகியவற்றில் காணப்படும் பாடஞ்செய்யப்பட்ட தாவரங்கள் காணப்படுகின்றன. இந்த காட்சி மியான்மர் நாகரிகம் தடையின்றி வளர்ந்தது என்பதையும், ஹோமோ சேபியன்களின் அசல் இடங்களில் மியான்மர் ஒன்றாகும் என்பதையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது. கண்காட்சி அறையில் மியான்மரின் மனித உருக்கொண்ட காட்சி மானுடவியல் தொகுப்புகளில் மிக முக்கியமான ஒன்றாகும் என்பதை உலகெங்கிலும் உள்ள மானுடவியலாளர் ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்.
இந்த கண்காட்சி அறையில், மியான்மர் கற்காலம், வெண்கலக் காலம் மற்றும் இரும்புக் காலம் ஆகியவற்றின் கருவிகள், ஆயுதங்கள் மற்றும் பாத்திரங்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. படா-லின் குகைகளின் சிறிய அளவிலான மாதிரிகள் சிறப்பு விளக்குகளுடன் காட்சியளிக்கின்றன. காட்சியின் மையப் பகுதி வெண்கலக் கால அகழ்வாராய்ச்சி தளத்தின் சிறிய அளவிலான மாதிரிகள் ஆகும், இதில் பானைகள், அடுப்புகள், மணிகள் மற்றும் வெண்கல ஆயுதங்கள் போன்றப் பொருட்கள் உள்ளன.
யுனெஸ்கோவின் உலக பாரம்பரியத்தின் சிறிய அளவிலான மாதிரிகள் மற்றும் கட்டடக்கலை கூறுகள் பட்டியலிடப்பட்ட ஹன்லின், பெய்க்தானோ மற்றும் ஸ்ரீ க்ஷேத்ரா பியூ நகரங்கள் மற்றும் நாடு முழுவதிலுமிருந்து பிற ஆரம்ப மியான்மர் நகர மாநிலங்கள் இந்த அறையில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும், இந்த கண்காட்சி அறையில் ஐந்து பியூ சிலைகளும், தோண்டப்பட்ட இடங்களிலிருந்து தங்கம், வெள்ளி, வெண்கலம் மற்றும் மண் கலைப்பொருட்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன.
தேசிய அருங்காட்சியகம் என்பது மியான்மரில் குமுத்ரா வட்டத்திற்கு அருகில், ஒட்டராதிரி நகரத்தின், நைப்பியதோவில் அமைந்துள்ள ஒரு நவீன அருங்காட்சியகமாகும். யாங்கோனில் உள்ள மியான்மரின் பழைய தேசிய அருங்காட்சியகத்தைத் தவிர, மியான்மரில் உள்ள பர்மிய கலை, வரலாறு மற்றும் கலாச்சாரத்திற்கான இரண்டு தேசிய அருங்காட்சியகங்களில் இது இரண்டாவது.
இந்த கண்காட்சி அறையில், மத கட்டமைப்புகள், கட்டிடக்கலை, கலாச்சார கலைப்பொருட்கள் மற்றும் மத பொருட்களின் சிறிய அளவிலான மாதிரிகள் காட்சிப்படுத்தப்படுகின்றன. காட்சியின் மையப் பகுதி பாகன் கட்டிடக்கலை ஆகும், இது மத கட்டிடங்கள், சுவர் ஓவியங்கள், சுதை ஓவியங்கள், கட்டுமானம் மற்றும் பீங்கான் படைப்புகளைக் காட்டுகிறது.
இந்த அருங்காட்சியகத்தின் மொத்த நிலப்பரப்பு , மற்றும் அருங்காட்சியகத்தில் ஏ, பி, சி, டி மற்றும் ஈ. என் ஐந்து பகுதிகள் உள்ளன நுழைவினில் ஏ பகுதி உட்பட ஒரு சிறிய திரையரங்கம், முக்கிய விருந்தினர்கள் வரவேற்பு அறைகள், அதிபருக்கு பரிசுகளைக் காண்பிக்கும் அறை, வரலாற்று கார்கள் மற்றும் பொதுப் பகுதிகள் உள்ளன.
முன்னர் ஹைதராபாத் அருங்காட்சியகம் என்றும் ஆந்திரப்பிரதேச மாநில தொல்பொருள் அருங்காட்சியகம் என்றும் அழைக்கப்பட்ட தெலுங்கானா தொல்பொருள் அருங்காட்சியகம் பப்ளிக் கார்டன் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. ஹைதரபாத்தில் மட்டுமன்றி தென்னிந்தியாவின் மிகச்சிறந்த அருங்காட்சியகங்களில் ஒன்றாக இந்த அருங்காட்சியகம் கருதப்படுகிறது. இந்த அருங்காட்சியகத்தில் குறிப்பிடத்தக்க வித்தியாசமான பலவகையான கலைப்பொருள்கள் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அதில் அஜந்தா ஓவியங்களின் மாதிரியும் அடங்கும்.இதனைக் காட்சிப்படுத்துகின்ற பெருமையுடைய அருங்காட்சியகம் இது மட்டுமேயாகும். இத்துடன் பல காலங்களைச் சேர்ந்த காட்சிப்பொருட்கள் இங்கு காணப்படுகின்றன. உலோக சிலைகள், போர்க்கருவிகள், நாணயங்கள், கற்சிற்பங்கள், சுவடிகள், நவீன கால ஓவியங்கள் உள்ளிட்ட பலவற்றிக்கு தனித் தனியாகக் காட்சிக்கூடங்கள் உள்ளன. புத்தர் சிற்பங்களுக்காக தனிக் காட்சிக்கூடம் உள்ளது. சாளுக்கிய மற்றும் விஜயநகர் காலத்தைச் சேர்ந்த இந்து சிற்பங்களும் இங்கு காணப்படுகின்றன.
இந்த அருங்காட்சியகத்தின் முக்கிய காட்சிப்பொருளாக அமைந்தது இளவரசி நைஷுவின் எகிப்து நாட்டு மம்மி ஆகும். இது 1930 ஆம் ஆண்டில் ஹைதராபாத்திற்கு நசீர் நவாஸ் ஜங் என்பவரால் கொண்டு வரப்பட்டது. நசீர் நவாஸ் ஜங், ஆறாம் ஆசாப் ஜாவின் மருமகன் ஆவார்., அவர் அதை ஆறாம் ஆசாப் ஜாவிற்கு அன்பளிப்பாக வழங்கியுள்ளார். அவர் அதனை அருங்காட்சியகத்திற்கு நன்கொடையாக வழங்கினார். அவர் அதை 1000 பவுண்டுகளுக்கு வாங்கியதாக கூறப்படுகிறது. இது இந்தியாவில் காணப்படுகின்ற ஆறு எகிப்திய மம்மிகளில் ஒன்றாகும், பிற மம்மிகள் லக்னோ, மும்பை, வதோதரா, ஜெய்ப்பூர் மற்றும் கொல்கத்தாவில் உள்ளன.
தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர் ஹென்றி கௌசன்ஸ் சன்ஸ் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் இந்த இடத்தை முதன்முதலில்ஆய்வு செய்தார். 1940 ஆம் ஆண்டில் ஹைதராபாத்தின் நிஜாமின் மேற்பார்வையின்கீழ் இங்கிருந்த மண் மேட்டுப் பகுதி அகழாய்வு செய்யப்பட்டது. அகழ்வாராய்ச்சியின்போது கண்டுபிடிக்கப்பட்டபொருட்கள் அதே இடத்தில் கட்டப்பட்ட அருங்காட்சியகத்தில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டன. 1952ஆம் ஆண்டில், அருங்காட்சியகத்தில் காட்சிப்படுத்தப்பட்டிருந்த பொருட்கள்இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வுத் துறையின் நிர்வாகக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் உள்ள தற்போதைய கட்டடத்திற்கு மாற்றப்பட்டன.
தொல்பொருள் அருங்காட்சியகம், தெலுங்காணா அல்லது ஹைதராபாத் அருங்காட்சியகம் என்பது இந்தியாவின் ஹைதராபாத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு அருங்காட்சியகமாகும். இது ஹைதராபாத்தில் உள்ள மிகப் பழமையான அருங்காட்சியகம் ஆகும்.
1930 ஆம் ஆண்டில், ஹைதராபாத்தின் மாநில பாரம்பரியத்தை பாதுகாக்க விரும்பிய மிர் ஒஸ்மான் ஆயில் கான், இந்த அருங்காட்சியகத்திற்கு ஹைதராபாத் அருங்காட்சியகம் என்று பெயர் சூட்டினார்.
2014 ஆம் ஆண்டில் ஆந்திரா மற்றும் தெலுங்கானா இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டதற்குப் பின்னர் இந்த அருங்காட்சியகம் தெலுங்கானா மாநில தொல்பொருள் அருங்காட்சியகம் என மறுபெயரிடப்பட்டது.
ஜஸ்பூர் நகரம் இந்தியாவின் மர நகரம் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது. இந் நகரத்தில் பாரம்பரியமான மரத் தொழிலும், வேளாண்மைத் தொழில்களும் நடைப்பெறுகின்றன. நகரத்தின் பொருளாதாரம் முக்கியமாக விவசாயத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தாலும், நகரத்தில் பலர் சுயதொழில்களையும், வர்த்தக நிலையகங்களையும் நடத்துகிறார்கள். நகருக்கு அருகில் உள்ள நந்தேஹியில் ஒரு சர்க்கரை ஆலை அமைந்துள்ளது. மேலும் நகரின் அருகே பல அரிசி மற்றும் காகித ஆலைகள் உள்ளன. நகரத்தில் ஏராளமான மருத்துவமனைகள் காணப்படுகின்றன. , துணிமணிகள் மற்றும் ஆடைகள், புத்தகக் கடைகள், நகைக்கடைகள், மிட்டாய் பொருட்கள், இரும்புக் கடைகள், நிறப்பூச்சு கடைகள், இனிப்பு கடைகள் மற்றும் உணவகங்கள் போன்ற பல வணிகங்கள் நகரத்தில் நடைப்பெறுகின்றன. இந்த நகரத்தில் சிறந்த விருந்து மண்டபங்கள் கட்டப்பட்டுள்ளன.
மக்கட் தொகையில் பெரும்பான்மையானவர்கள் இந்துக்கள் ஆவார்கள். சீக்கியர்கள், முஸ்லிம்கள் சிறுபான்மையினர் ஆவார்கள். இந்த நகரம் மத நல்லிணக்கத்திற்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு ஆகும். இந்த நகரில் ஒருபோதும் இனவாத மோதல்கள் நடந்ததில்லை. மக்கள் அனைவரும் பிற மதத்தவர்களின் பண்டிகைகளில் பங்கேற்கிறார்கள். இப்தார் விருந்துக்கு இந்துக்கள் அழைக்கப்படுகிறார்கள். முஸ்லிம்கள் இந்து பண்டிகையான ஹோலியில் பங்கேற்கிறார்கள். அனைத்து மக்களும் பௌத்த பண்டிகைகளுக்கும் அழைக்கப்படுகிறார்கள்.
ஜஸ்பூர் மக்கட் தொகையில் 17% வீதமானோர் 6 வயதுக்குட்பட்டவர்கள் ஆவார்கள். இப்பகுதியின் பொதுவான மொழி இந்தி ஆகும். ஆனால் சிலர் பஞ்சாபி மொழி, உருது மொழி மற்றும் ஆங்கிலத்தையும் புரிந்து கொள்கிறார்கள்.
ஜஸ்பூர் இந்தியாவின் உத்தராகண்டம் மாநிலத்தின் உதம் சிங் நகர் மாவட்டத்தில் வளர்ந்து வரும் நகரம் மற்றும் நகராட்சி வாரியம் ஆகும்.
இந்தோனேசியாவிற்கு ஹக்கா சீன சமூகத்தின் பங்களிப்பினை வெளிப்படுத்தும் வகையில் இந்த அருங்காட்சியகம் அமைந்துள்ளது. கிழக்கு ஜகார்த்தாவில் உள்ள தமன் மினி இந்தோனேசியா இண்டா என்னும் இடத்தில் அமைந்துள்ள இந்த அருங்காட்சியகம் ஒரு கலாச்சார சுற்றுலா பூங்காவாகத் திகழ்கிறது. இதில் நாட்டின் 34 மாகாணங்களிலிருந்தும், பிற பகுதிகளிலிருந்தும் கொண்டுவரப்பட்ட பாரம்பரிய இந்தோனேசிய பழங்குடி வீடுகள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தோனேசிய ஹக்கா அருங்காட்சியகம், துலோவில் உள்ள இரண்டு சீன அருங்காட்சியகங்களான இந்தோனேசிய சீன அருங்காட்சியகம் மற்றும் இந்தோனேசிய யோங்டிங் ஹக்கா அருங்காட்சியகம் ஆகியவற்றுடன் இணைந்து அமைந்துள்ள நிலையில் சீன இனத்தைச் சேர்ந்த மக்கள் பல நூற்றாண்டுகளாக இந்தோனேசியாவின் ஒரு பகுதியாக இருந்து வருகின்றனர் என்பதையும், இந்தோனேசியாவின் பிற பழங்குடியினருக்கு அவர்கள் சமமான நிலையில் உள்ளனர் என்ற கருத்தையும் முன்வைக்கின்றன.
ஹக்கா சீனர்களால் விரும்பப்படுகின்ற பெரிய, வட்டமான, மண் கட்டிடங்கள் அதிக எண்ணிக்கையிலான மக்களை, சில நேரங்களில் நூற்றுக்கணக்கானவர்களை ஒரே கூரையின் கீழ் வாழ உதவி செய்கிறது. அவை பொதுவாக சீனாவின் புஜியான் மாகாணத்தில் உள்ள யோங்டிங் மாவட்டத்தின் மலைப் பகுதிகளில் காணப்படுகின்றன. மேலும் அவை மிகவும் அடர்த்தியான வெளிப்புறச் சுவர்களைக் கொண்டு, பலப்படுத்தப்பட்டு மூடப்பட்டுள்ள வகையில் காணப்படுகின்றன. துலோ வடிவ வீடுகளை காஸ்மோபோலிடன் நகராகக் காணப்படுகின்ற
இந்தோனேசியாவின் தலைநகரான ஜகார்த்தாவில் காண்பது அரிதாகும். இருந்தபோதிலும் இந்தோனேசிய ஹக்கா அருங்காட்சியகம் நகரின் கிழக்குப் பகுதியில் துலோ வடிவ அமைப்பில் நிர்மாணிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த அருங்காட்சியகம், ஜகார்த்தா துலோ இல்லத்தைப்போல மூன்று தளங்களைக் கொண்டு அமைந்துள்ளது. பாரம்பரிய துலோவில் வழக்கமாக மூன்று தளங்கள் காணப்படும்.
இந்தோனேசியாவில் ஹக்காவின் வரலாறு இந்தோனேசிய சீன வரலாற்றின் ஒரு ஒருங்கிணைந்த பகுதியாக இருக்கிறது. ஆதலால் இந்தோனேசிய சீன வரலாற்றை முதலில் முன்வைப்பது இயற்கையாக அமைகிறது. அதைத் தொடர்ந்து அமைவது இந்தோனேசிய ஹக்காவின் வரலாறு ஆகும். இதற்கிடையில், யோங்டிங் ஹக்கா இந்தோனேசியாவில் ஏராளமான ஹக்கா மக்களைக் கொண்டுள்ளது. அவர்களில் பலர் மருந்தாளுநர்களாக உள்ளார்கள். அவர்களின் மூதாதையர்கள் யோங்டிங் புஜியனின் மலைப்பகுதிகளில் 'துலோ' என்னுமிடத்தில் அவர்களின் தனித்துவமான குடியிருப்புகளில் வாழ்ந்து வந்தனர். இந்த அருங்காட்சியகத்தின் கட்டட வடிவமைப்பானது 'ஜெங் செங் லூ' என்று அழைக்கப்படும் பூர்வீக துலோவின் மாதிரியாக அமைந்துள்ளது. துலோ என்ற வடிவமைப்பானது ஒரு அருங்காட்சியகத்திற்கு சாத்தியமில்லாத, அத்துடன் பொருந்தி வராத வீடாகக் காட்சிக்குத் தெரியலாம்.
இந்தோனேசிய ஹக்கா அருங்காட்சியகம் என்பது இந்தோனேசியாயாவில் ஜகார்த்தாவின் கிழக்குப் பகுதியில் உள்ள கிழக்கு ஜகார்த்தாவில் உள்ள தமன் மினி இந்தோனேசியா இண்டா என்னும் இடத்தில் உள்ள ஹக்கா மக்களைப் பற்றிய ஒரு அருங்காட்சியகமாகும்.
இந்தோனேசிய ஹக்கா அருங்காட்சியகக் கட்டிடத்தின் கட்டிடக்கலை பாரம்பரிய புஜியன் துலோ வீடுகளைப் பின்பற்றி அமைந்துள்ளது. இந்த அருங்காட்சியகம் பின்வரும் மூன்று பிரிவுகளைக் கொண்டு அமைந்துள்ளது:
அசர்பைஜானியர்கள் என்பவர்கள் ஒரு துருக்கிய மக்கள். இவர்கள் முக்கியமாக ஈரானிய பிராந்தியமான அஜர்பைஜான் மற்றும் அசர்பைஜான் குடியரசில் வாழ்கின்றனர். துருக்கிய மக்களுக்குப் பிறகு துருக்கிய மக்களிடையே இரண்டாவது மிக அதிகமான இனக்குழுவைக் கொண்டுள்ளனர். அவர்கள் பெரும்பாலும் சியா முஸ்லிம்கள் ஆவர். அவை அசர்பைஜான் குடியரசின் மிகப்பெரிய இனக்குழுவையும், அண்டை நாடான ஈரான் மற்றும் சியார்சியாவில் இரண்டாவது பெரிய இனக்குழுவையும் உள்ளடக்கியது. உலகின் மிகப்பெரிய எண்ணிக்கையிலான அசர்பைஜானியர்கள் ஈரானில் மற்றும் அதைத் தொடர்ந்து அசர்பைஜான் குடியரசில் வாழ்கின்றனர். அவர்கள் துருக்கிய மொழிகளின் ஓகுஸ் கிளையைச் சேர்ந்த அசர்பைஜான் மொழியைப் பேசுகிறார்கள்.
அசர்பைஜானியர்களில் பெரும்பான்மையானவர்கள் அசர்பைஜான் குடியரசு மற்றும் ஈரானிய அசர்பைஜானில் வாழ்கின்றனர். 8 முதல் 18.5 மில்லியன் வரை அசர்பைஜானியர்கள் ஈரானில் முக்கியமாக வடமேற்கு மாகாணங்களில் வாழ்கின்றனர். அஜர்பைஜான் குடியரசில் சுமார் 9.1 மில்லியன் அசர்பைஜானியர்கள் காணப்படுகிறார்கள். ஒரு மில்லியனுக்கும் அதிகமான புலம்பெயர்ந்தோர் உலகம் முழுவதும் பரவுகின்றனர். எத்னோலோக்கின் கூற்றுப்படி, தெற்கு தாகெஸ்தான், எஸ்டோனியா, சோச்சியா, கஜகஸ்தான், கிர்கிஸ்தான், உருசிய முறை, துர்க்மெனிஸ்தான் மற்றும் உஸ்பெகிஸ்தான் ஆகிய நாடுகளில் வடக்கு அசர்பைஜான் பேச்சுவழக்கில் 1 மில்லியனுக்கும் அதிகமான மொழியின பேசுபவர்கள் உள்ளனர்.
பல குறிப்புகளில், அசர்பைஜானியர்கள் துருக்கிய மொழியின் காரணமாக துருக்கிய மக்களாக கருதப்ப்படுகிறார்கள். நவீனகால அசர்பைஜானியர்கள் முதன்மையாக காகசியன் அல்பேனிய மற்றும் துருக்கிய மொழி மற்றும் கலாச்சாரத்தை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு முன்னர் முறையே காகசஸ் மற்றும் வடக்கு ஈரான் பகுதிகளில் வாழ்ந்த ஈரானிய மக்களின் சந்ததியினர் என்று நம்பப்படுகிறது. வரலாற்றாசிரியர் விளாடிமிர் மைனர்ஸ்கி பெரும்பாலும் ஈரானிய மற்றும் காகசியன் மக்கள் துருக்கிய மொழி பேசும் மக்களாக மாறினர் என்று எழுதுகிறார்.
அசர்பைஜானியர்களின் ஈரானிய தோற்றம் ஈரானிய அசர்பைஜானில் உள்ள மீடியாப் பேரரசு மற்றும் கிமு எட்டாம் நூற்றாண்டில் வந்த சித்தியன் படையெடுப்பாளர்கள் போன்ற பண்டைய ஈரானிய பழங்குடியினரிடமிருந்து பெறப்பட்டதாக இருக்கலாம். மீடியர்கள் மன்னாயுடன் கலந்ததாக நம்பப்படுகிறது. அரபு வரலாற்றாசிரியர் அல்-மசூடி எழுதியது போன்ற பண்டைய எழுதப்பட்ட கணக்குகள் இப்பகுதியில் ஈரானிய இருப்பை உறுதிப்படுத்துகின்றன. இது பொதுவாக ஈரானிய அசர்பைஜான் மக்களுக்கு மட்டுமல்ல, அசர்பைஜான் குடியரசின் மக்களுக்கும் பொருந்தும்
2001 ஆம் ஆண்டு ஆர்மீனியாவில் நடந்த மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பில் அசர்பைஜானியர்கள் யாரும் பதிவு செய்யப்படவில்லை. தேசிய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு போன்ற பிற ஆதாரங்கள், முன்னாள் சோவியத் ஒன்றியத்தின் பிற மாநிலங்கள் முழுவதும் சர்பைஜானியர்கள் இருப்பதை உறுதிப்படுத்துகின்றன.
என்சைக்ளோபீடியா ஈரானிகா கூறுகையில், "சர்பைஜானின் துருக்கிய மொழி பேசுபவர்கள் முக்கியமாக முந்தைய ஈரானிய பேசுபவர்களிடமிருந்து வந்தவர்கள்" என்கிறது. ஈரானிய மொழி பேசுபவர்களிடையே தொடர்ந்து தால்யுச் மற்றும் காகசீய தாட் ஆகியவைகள் அஜர்பைஜான் குடியரசிலிலும் உள்ளன.
18ம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வாக்கில் உருசியப் பேரரசானது சைபீரியாவுக்குள் விரிவடைய ஆரம்பித்தது. உருசிய குடியிருப்புகள் வோல்கா மற்றும் எய்க் ஆற்றுப் பகுதிகளில் தோன்ற ஆரம்பித்தன. எல்லைப்பகுதிகளில் கசக்-உருசிய உறவானது பதட்டமானதாக இருந்தது. இதன் காரணமாக உருசிய கொசக்குகள் கசக் நிலங்கள் மீதும் கசக்குகள் உருசிய குடியிருப்புகள் மீதும் தாக்குதல் நடத்தினர்.
இது மார்வெல் ஸ்டுடியோஸால் தயாரிக்கப்பட்டு வால்ட் டிஸ்னி ஸ்டுடியோஸ் மோஷன் பிக்சர்ஸ் மூலம் விநியோகிக்கப்பட்டது. இது 2014 ஆம் ஆண்டு வெளியான கார்டியன்ஸ் ஆப் தி கேலக்ஸி என்ற திரைப்படத்தின் தொடர்ச்சியாகும். இது மார்வெல் திரைப் பிரபஞ்சத்தின் பதினைந்தாவது படமாகும். இப்படத்தை ஜேம்ஸ் கன் என்பவர் எழுதி இயக்க, கிறிஸ் பிராட், ஜோ சால்ட்னா, டேவ் பாடிஸ்டா, வின் டீசல், பிராட்லி கூப்பர், மைக்கேல் ரூக்கர், கரேன் கில்லான், போம் க்ளெமென்ட்டிப், எலிசபெத் டெபிக்கி, கிறிஸ் சல்லிவன், சீன் கன், சில்வெஸ்டர் ஸ்டலோன் மற்றும் கர்ட் ரஸ்ஸல் ஆகியோர் இப்படத்தில் நடித்துள்ளனர்.
முன்னதாக எடுக்கப்பட்ட பேட்டரி சாதனங்களுடன் ஈகோ கிரகத்தின் மையத்தை உடைக்க ராக்கெட் மற்றும் க்ரூட் முயற்சிசெய்யும்போது அய்ஷாவின் செவரன் படைகளும் கார்டியன்ஸை எதிர்க்கின்றனர். பெரும் முயற்சியுடன் ஸ்டார்லார்டு எல்லோரையும் தொலைவிலுள்ள பாதுகாப்பான விண்கப்பலுக்கு அனுப்பினாலும் ஸ்டார்லார்டால் விண்கப்பலை சேர முடியவில்லை. யாண்டு வளர்ப்பு மகனான ஸ்டார்லார்டை காப்பாற்ற உயிர் தியாகம் செய்கிறார். அவருடைய இறுதி மரியாதையின்போது ஸ்டார்லார்டிடம் யாண்டுவின் தளபதி ஒரு ஜூன் என்ற இசை-கேட்கும் சாதனத்தை யாண்டுவின் நினைவாக கொடுக்கிறார்.
இந்த திரைப்படத்தின் கதை 2014 ல் வெளிவந்த கார்டியன்ஸ் ஒப் த கலக்ஸி திரைப்படத்தை தொடர்ந்து அமைந்துள்ளது. விண்வெளி கதாநாயகர்களான ஸ்டார் லார்ட் , கமோரா, டிராக்ஸ் , க்ரூட் மற்றும் ராக்கெட் செவரைன் என்ற அமைப்புக்கு உதவி செய்கின்றனர். செவரைன் அமைப்பின் அரசி அய்ஷா அங்கே இருந்த பேட்டரிகள் என்ற சக்திவாய்ந்த சாதனத்தை ராக்கெட் அவரோடு எடுத்து சென்றதால் கார்டியன்ஸ் அமைப்பை துரத்துகிறார்.
கார்டியன்ஸ் ஆப் தி கேலக்ஸி 2 அமெரிக்கா மற்றும் கனடாவில் 389.8 மில்லியன் டாலர் மற்றும் மற்ற நாடுகளில் 473.9 மில்லியன் டாலர்கள் என உலகளவில் மொத்தம் 863.8 மில்லியன் டாலர் வருவாயை ஈட்டியது. இப்படம் வெளிவந்த நான்காம் வாரத்திற்குப் பிறகு மார்வல் திரைப் பிரபஞ்சத்தின் வெளியிட்டில் ஐந்தாவது அதிக வருவாய் ஈட்டிய படமாக இது ஆனது.