polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இடர் எதுவுமில்லாத கருத்தரிப்பில், 24 கிழமைகளுக்கு முன்னர் செய்யப்படும் மீயொலிப் பரிசோதனை விளைவில் எந்தவொரு மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்துவதில்லை. சாதாரண நிலமைகளில், 28 கிழமைக்குப் பின்னர் தொடர்ந்து செய்யப்படும் மீயொலிப் பரிசோதனையால் தாய்க்கோ, குழந்தைக்கோ எந்த விதமான நன்மையும் விளைவதில்லை என்றும், அறுவைச் சிகிச்சைக்கான சூழிடரைக் கூட்டக்கூடும் என்றும் சில அறிக்கைகள் கூறுகின்றன. அதனால் அவ்வாறு செய்வது பரிந்துரைக்கப்படுவதில்லை. நவீன முப்பரிமாண மீயொலிப் பிம்பங்கள், முன்னைய இருபரிமாணப் படங்களைவிடவும் திருத்தமான, விளக்கமான பிறப்புக்கு முந்திய நிலையறிதல்களைத் தருகின்றன. பெற்றோர் தமது மகிழ்வான நினைவுக்காக முப்பரிமாணப் படங்களைச் சேகரிக்க விரும்புகின்றார்களாயினும், முப்பரிமாண அல்லது இருபரிமாண மீயொலிப் படங்களை, மருத்துவத் தேவைக்கல்லாது பெறப்படுவதை அமெரிக்க உணவு மற்றும் மருந்து நிர்வாகம் ஊக்கப்படுத்துவதில்லை. ஆனாலும், மீயொலிப் பரிசோதனைகளுக்கும், மருத்துவம் தொடர்பில் தீங்குதரும் விளைவுகள் எதற்குமிடையிலான தொடர்பைக் காட்டும்படி எந்த இறுதியான ஆய்வுகளும் இல்லை.
கருக்கட்டல் நிகழுமாயின் கருப்பையில் புதிய கருவணு தங்கியதும், இயக்குநீர் செயற்பாடுகளில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் காரணமாக மாதவிடாய் ஏற்படல் தற்காலிகமாகத் தடைப்படும். மாதவிடாயானது 28 நாட்களுக்கு ஒருமுறை நிகழும். இறுதி மாதவிடாய் ஏற்பட்டு 14 நாட்களில் புதிய கருமுட்டை சூலகத்தில் இருந்து வெளிவரும். எனவே இறுதி மாதவிடாய் நிகழ்ந்து 14 நாட்களில், அதாவது 2 கிழமைகளில் கருக்கட்டல் நிகழ்வதற்கான சாத்தியம் ஏற்படுகின்றது. பெண்களில் கருக்கட்டல் நிகழ்ந்து 38 கிழமைகளில் பொதுவாக குழந்தை பிறப்பு நிகழும். எனவே மாதவிடாய் ஒழுங்காக நிகழும் பெண்களில், இறுதி மாதவிடாய் ஆரம்பித்த நாளில் இருந்து 40 கிழமைகளில் குழந்தை பிறப்பு நிகழும். இறுதி மாதவிடாய் வந்த காலத்தைக் கருத்தில் கொண்டே, குழந்தை பிறப்பதற்கான நாள் தீர்மானிக்கப்படுவதனால், இந்தக் காலமே, அதாவது 40 கிழமைகளே முழுமையான கருக்காலம் அல்லது கருத்தரிப்புக் காலம் எனக் கணக்கிடப்படுகின்றது.
கருக்கட்டல் நிகழ்ந்த பின்னர், தோன்றும் கருவணுவானது கிட்டத்தட்ட 24-36 மணித்தியாலங்களில் இழையுருப்பிரிவு என்னும் கலப்பிரிவுக்குள்ளாகும். கலப்பிரிவின்போது, உயிரணுக்களின் எண்ணிக்கை விரைவாகவும், இரட்டிப்படைந்து கொண்டும் அதிகரித்துச் செல்லும். கிட்டத்தட்ட 70-100 உயிரணுக்களைக் கொண்ட நிலையில், இளம்கருவளர் பருவம் என அழைக்கப்படும். பொதுவாக கருக்கட்டல் நிகழ்ந்து 5 நாட்களில் இவ்வாறு அழைக்கப்படும். இந்நிலையில் இது மூன்று படலங்களைக் கொண்டிருக்கும். இவை புறப்படலம் , இடைப்படலம் , அகப்படலம் எனப்படும். வளர்ச்சியுற்ற நிலையில் புறப்படலம் தோல், நரம்புத் தொகுதியையும், இடைப்படலம் தசை, எலும்புத் தொகுதியையும், அகப்படலம் சமிபாடு, சுவாசத் தொகுதி போன்றவற்றையும் உருவாக்க வல்லன. கருப்பையை வந்தடையும் இளம் கருவளர் பருவமானது கருப்பைச் சுவரில் பதிந்து உறுதியாக இருக்கும்.
இது மேலும் விருத்தியடைந்து செல்லும் நிலையில், அது முளையம் எனப்படும். அப்படி உயிரணுகளின் எண்ணிக்கை அதிகரித்துச் செல்லும்போது உயிரணுக்களில் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டு, உயிரணு வேற்றுமைப்பாடு மூலம், வெவ்வேறு இழையங்கள் உருவாகும். இது முளைய விருத்தி எனப்படும். கருவின் வளர்ச்சிக்கு ஆதாரத்தைக் கொடுக்கும் சூல்வித்தகம், தொப்புள்கொடி போன்றனவும் விருத்தியடையும். இந்த விருத்தி நிலைகளின்போது உருவாகும் குழந்தைக்கு தகுந்த பாதுகாப்பை வழங்குவதற்காக, கருவை அல்லது முதிர்கருவைச் சுற்றி பனிக்குட நீர் அல்லது பனிக்குடப்பாய்மம் என்னும் திரவத்தைக் கொண்ட, பனிக்குடப்பை எனப்படும் ஒரு பையும் உருவாகியிருக்கும். தொடரும் விருத்தியின்போது கண், விரல்கள், வாய், காது போன்ற உடல் உறுப்புக்கள் தெரிய ஆரம்பிக்கும். உயிரணு வேற்றுமைப்பாடு கிட்டத்தட்ட 8 கிழமைகளில் நிறைவடைந்துவிடும். அந்நிலையில் முதிர்கரு என அழைக்கப்படும்.
ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு பெண்ணின் சூல்முட்டை வெடித்து வெளிவருகிறது. வெளி வந்து ஒரு நாள் அது உயிரோடு இருக்கும். அக்காலத்தில் ஆணும் பெண்ணும் கலவியில் ஈடுபட்டால், ஆணின் விந்துக்கள் பெண்ணின் இனப்பெருக்க உறுப்பினூடாக நீந்தி கருமுட்டையைச் சென்றடைகின்றன. கலவியின்போது பெண்ணின் இனப்பெருக்க உறுப்பினுள் உட்புகும் விந்தானது, யோனி, அதைத் தொடர்ந்து கருப்பை வாய், கருப்பை வழியாக நீந்திச் சென்று பாலோப்பியன் குழாயை அடையும். அதேவேளை சூலகத்தில் இருந்து வெளியேறும் முட்டையும் பாலோப்பியன் குழாயை அடையுமாயின், விந்தானது அங்கே கருமுட்டையுடன் இணையும். அந்த விந்துக்களில் ஏதாவது ஒன்று சூல்முட்டைக்குள் உள்புகுந்தால் கருக்கட்டல் நிகழ்ந்து கருத்தரிக்கும். ஒரு விந்து சூல்முட்டைக்குள் போன பின்னர், வேறு விந்துக்கள் அந்த முட்டைக்குள் உள்ளே போக முடியாது.
சிறுநீர்வழித் தொற்று ]) பெண்களிலேயே அதிகளவில் ஏற்படுவதாகவும், அதில் கர்ப்பிணிப் பெண்கள் மிக அதிகளவில் இத்தொற்றுக்கு உள்ளாகும் வாய்ப்பைக் கொண்டிருப்பவர்களாகவும் அவதானிக்கப்பட்டுள்ளது. கர்ப்பிணிப் பெண்களில் ஏற்படும் இயக்குநீர் மாற்றமும், கருப்பை பெரிதாவதனால் சிறுநீர்ப்பையில் ஏற்படும் அழுத்தம் காரணமாக் சிறுநீர் முழுமையாக வெளியேறாமல் உள்ளே தங்குவதும், இவர்களில் இத்தொற்றுக்கான வாய்ப்பைக் கூட்டுகின்றது. சுகாதாரமாக இருத்தல், அதிகளவு நீர் அருந்துதல் என்பன நோயிலிருந்து பாதுகாக்க உதவும். நோய் தீவிரமடைந்தால் அது சிறுநீரகத்திற்கும் பரவி, சிறுநீரகத் தொற்றாக மாறும் வாய்ப்பிருப்பதனால் அவதானமாக இருத்தல் அவசியம். அவசியமெனில் மருத்துவர், நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகளைப் பரிந்துரைப்பார்.
கருத்தரிப்பில் உருவாகியிருக்கும் முளையம் அல்லது முதிர்கருவானது தாயின் மரபியல் கூறுகளிலிருந்து வேறுபட்டிருப்பதனால், இந்த கருத்தரிப்பானது, மரபுக் கூறுகள் வேறுபட்ட இருவரிடையே வெற்றிகரமாகச் செய்யப்படும், உயிரணு, இழைய அல்லது உறுப்பு மாற்றல் போன்று கருதப்படும். இத்தகைய வெற்றிக்குக் காரணம், கருத்தரிப்பின்போது, தாய்வழி நோயெதிர்ப்புத் தாங்குதிறன் அதிகரிப்பதாகும். ஆனால் வெளி இழையத்தை ஏற்கும் இந்த இயல்பானது, தாயில் நோய்த் தொற்றுக்களின்போது, நோயை ஏற்கும் தன்மைக்கும், நோயின் தீவிரம் அதிகரிக்கவும் காரணமாகிவிடுகின்றது. இதனால் தொற்றுநோய்களை ஏற்படத்தக்கூடிய நோய்க்காரணிகளிலிருந்து பாதுகாக்கப்பட வேண்டியது மிகவும் அவசியமாகின்றது.
கருத்தரிப்பானது கருத்தரிப்பு பரிசோதனைகள் மூலம் உறுதி செய்யப்படும். பொதுவாக இது புதிதாக கருப்பையினுள் உருவாகும் சூல்வித்தகத்திலிருந்து தோற்றுவிக்கப்படும் இயக்குநீரைக் கண்டறியும் சோதனையாக இருக்கும். குருதி, சிறுநீர் ஆகியவற்றில் செய்யப்படும் இந்த மருத்துவ சோதனையானது பொதுவாக கருப்பதிந்து 12 நாட்களின் பின்னர் செய்யப்படும். சிறுநீரில் செய்யப்படும் சோதனையை விடவும் குருதியில் செய்யப்படும் சோதனையே நம்பகத்தன்மை கூடியதாக இருக்கும். வீட்டில் செய்யப்படும் சோதனையான சிறுநீர்ச் சோதனை மூலம் கருக்கட்டலின் பின்னர் 12-15 நாட்களின் பின்னரே முடிவைக் கண்டறியக் கூடியதாக இருக்கும். ஒரு அளவறி குருதிச் சோதனை மூலம் முளையம் பதிந்த நாளை அண்ணளவாக நிர்ணயிக்கலாம்.
இயற்கையான கருத்தரிப்பில், கருக்கட்டல் நிகழ்ந்த நாளை மிகச் சரியாகக் கணித்தல் கடினமாகும். எனவே இறுதியாக ஏற்பட்ட மாதவிடாயின் முதல் நாளைக் கருத்தில்கொண்டே குழந்தை பிறப்பிற்கான நாள் பொதுவில் தீர்மானிக்கப்படுகின்றது. இந்தக் கணிப்பீடானது, கருக்கட்டலுக்கும், குழந்தை பிறப்பிற்கும் இடையிலான காலத்தை விட 2 கிழமைகள் அதிகமாக இருக்கும். இறுதியான மாதவிடாயின் ஆரம்ப நாளிலிருந்து 2 கிழமைகளிலேயே கருக்கட்டலுக்கான சாத்தியம் அதிகமாக இருப்பதுவே இத்தகைய கணிப்பீட்டிற்குக் காரணமாகும். பெண்களில் கருக்கட்டல் நிகழ்ந்து 38 கிழமைகளில் பொதுவாக குழந்தை பிறப்பு நிகழும். இதனால் பொதுவான கருத்தரிப்புக் காலம் 40 கிழமைகளாகக் கொள்ளப்படுகின்றது.
கருத்தரித்திருக்கும் பெண்களில், அதற்கான பல அறிகுறிகள் தோன்றும். அவற்றில் குமட்டல், வாந்தி, அளவுக்கு மீறிய அசதி, களைப்பு போன்றன கருத்தரிப்பின் ஆரம்ப காலத்தில் தோன்றும் முக்கியமான அறிகுறிகளாகும். அதோடு மசக்கை ஏற்படும். இதை ஆங்கிலத்தில் என்பார்கள். இது காலை வேளையிலே ஏற்படும் பிறகு போக போக குறைந்துவிடும். கருவுற்ற பெரும்பாலான பெண்களுக்கு இது ஏற்படும் என்று கூறப்படுகிறது. இது தவிர அடிக்கடி, அனேகமாக இரவில் சிறுநீர் கழிக்க வேண்டிய உணர்வு ஏற்படும். சிலருக்கு குறிப்பிட்ட உணவுகளில் விருப்பம் அதிகமாக இருப்பதாகவும் கூறப்படுகின்றது.
மனிதரில், பருவமடைந்த ஆரோக்கியமான பெண்களுக்கு தொடர்ந்து ஒவ்வொரு மாதமும் சினை முட்டைகள் உற்பத்தியாகும். அந்த கருமுட்டைகள் கருக்கட்டத் தேவையான ஆணினது விந்து கிடைக்கப்பெறாத சந்தர்ப்பத்தில் அம்முட்டைகளுடன் கருவறை சுவர்களும் சுத்திகரிக்கப்பட்டு கழிவுகளாக வெளியேற்றப்படும். இச்செயற்பாடே மாதவிடாய் எனப்படுகிறது. மாறாக ஆண் பெண் கலவியினால் சினை முட்டையுடன் ஆணின் விந்து இணையுமாயின் அங்கு கருத்தரிப்பு இடம்பெறுகிறது. ஆண் பெண் கலவியற்ற செயற்கை முறையாலும், அதாவது வெளிச் சோதனை முறை கருக்கட்டல் அல்லது செயற்கை விந்தூட்டல் மூலமும் பெண் கருத்தரிக்க முடியும்.
கருத்தரிப்பின்போது பல உடலியங்கியல், உளவியல், உணர்வெழுச்சி தொடர்பான மாற்றங்கள் நிகழ்கின்றன. இம்மாற்றங்கள் கருத்தரிப்பின்போது தாயின் உடலில் இயக்குநீர் அளவுகளில் ஏற்படும் மாற்றங்களாலோ, அல்லது பிறக்கப்போகும் குழந்தையையிட்டு மகிழ்ச்சியோ, குழந்தையை நல்லபடியாக வளர்த்தெடுக்க வேண்டும் என்பது தொடர்பான அக்கறை, கவலை போன்ற உணர்வுகளாலோ ஏற்படலாம். பெண்களில் இக்காலத்தில் பல்வேறு பிரச்சனைகள் ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது. இப்படியான பிரச்சனைகளை முடிந்தளவு தவிர்க்க தமது வாழ்முறையில் பொருத்தமான மாற்றங்களைச் செய்வது நல்லது.
குழந்தையானது தாயின் கருப்பையிலிருந்து வெளியேறும் குழந்தை பிறப்பு என்னும் நிகழ்வு நிகழ்ந்த அந்தக் கணத்திலிருந்து, 6 கிழமைகள் வரையிலான காலம் குழந்தை பிறப்புக்குப் பின்னரான குறிப்பிடத்தக்க காலமாக இருக்கின்றது. குழந்தை பிறப்புக்குப் பின்னரான காலத்தில் தாயின் உடல்நலம் நன்றாக இருப்பதும், குழந்தையைக் கவனித்துக் கொள்ளக் கூடியவாறு தாயின் உடல், உள நலம் இருப்பதும் உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும். அத்துடன் தாய்ப்பாலூட்டல், இனப்பெருக்க உறுப்புக்களின் நலப் பராமரிப்பு, இனப்பெருக்க செயற்பாடுகள், குறித்த சரியான தகவல்கள் வழங்கப்பட வேண்டும்.
பெண்ணின் உடலில் நிகழும் மாற்றங்கள் அனைத்தும் முளையம், அல்லது முதிர்கருவைச் சிறந்த முறையில் உடலினுள் வைத்துப் பராமரிப்பதற்கான ஒழுங்குகளாக இருக்கும். இந்த மாற்றங்கள் சாதாரணமான உடற்கூற்றியல் மாற்றங்களே. இவை சுற்றோட்டத் தொகுதி, வளர்சிதைமாற்றம், சிறுநீர்த்தொகுதி, மூச்சியக்கம் போன்றவற்றை உள்ளடக்கிய மாற்றங்களாக இருப்பதுடன், மகப்பேற்றுச் சிக்கல்கள் ஏதாவது ஏற்படுகையில், அப்போது மிக முக்கியமானவையாகவும் இருக்கின்றன. கருத்தரிப்புக் காலமானது மூன்று பருவங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுப் பார்க்கப்படுகின்றது.
இயற்கையில் பெண்ணினது சூல்முட்டையும், ஆணினது விந்தும் கலவியினால் இணையும் போதே கருவணு அல்லது நுகம் உருவாகி அவைகள் 2-4-8-16-32 என கருவணுவை நூறு சதவீத ஒத்த பிரதிகளாக தொடர்ந்து பெருக்கமடைந்து முளையமாகிறது. கருக்கட்டல் நடந்த 9 ஆவது கிழமையில் அல்லது கருக்காலத்தின் 11 ஆவது கிழமையின் பின்னர், இம்முளையமானது முதிர்கரு என அழைக்கப்படுகிறது. முதிர்கருவானது ஒன்பது மாதங்கள் கருவறையில் வளர்ச்சியடைந்த பின்னர், இறுதியில் முழு உயிராக அல்லது குழந்தையாக குழந்தை பிறப்பு நிகழ்வின் மூலம் பிரசவிக்கின்றது.
கருத்தரிப்பின்போது, இந்த மூன்றாவது பகுதியிலேயே மிக அதிகளவில் நிறை அதிகரிப்பு ஏற்படுகின்றது. முதிர்கருவின் தலைப் பகுதி கீழ்நோக்கித் திரும்புவதனால், வயிற்றின் கீழ்ப்புறம் தொங்குவது போன்ற தோற்றத்தைத் தரும். இக் காலத்தில் முதிர்கருவின் அசைவு மிக இலகுவாக தாயினால் உணரப்படும். இந்த அசைவானது வலிமையானதாக இருப்பதனால், தாயின் இயல்புநிலையைக் குழப்புவதாகவும் இருக்கக் கூடும். வயிற்ருப் பகுதி தொடர்ந்து விரிவடைந்து செல்வதனால், தொப்புள் வெளியே துருத்திக்கொண்டு இருப்பது போல் தெரியும்.
கருத்தரிப்புக் காலமானது கிட்டத்தட்ட மூன்று மாதங்களைக் கொண்ட மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்படுகின்றது. பிரசவ மருத்துவர்கள், 14 கிழமைகள் கொண்ட முப்பருவங்களாகப் பிரிக்கின்றபோது, மொத்தமாக 42 கிழமைகளைக் கருத்தில் கொள்கின்றனர். உண்மையில் சராசரியான கருத்தரிப்புக் காலமானது 40 கிழமைகளாக இருக்கின்றது. இந்த முப்பருவங்களையும் தெளிவாக வேறுபடுத்தும் எந்த விதிகளும் இல்லாவிட்டாலும், இந்த பிரிவுகளானது, குறிப்பிட்ட காலத்தில் நிகழும் மாற்றங்களைக் காட்ட மிகவும் உதவியாக இருக்கும்.
கர்ப்பமுற்றிருப்பதைத் தீர்மானிக்கவும், வேறு பல பயனுள்ள தகவல்களைப் பெறவும் இந்த மீயொலிப் பரிசோதனை செய்யப்படுகின்றது. மீயொலிப் பரிசோதனையில், கர்ப்பகாலத்தில் சிசுவிற்கு இருக்கக்கூடிய சில நோய்நிலைகளை அறியவும், குழந்தை பிறக்கும் நாளைத் தீர்மானிக்கவும், ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட கரு உருவாகியிருப்பின் அதனை அறிந்துகொள்ளவும் முடியும். இறுதியான மாதவிடாய் நாளைக்கொண்டு கணக்கிடப்படும் குழந்தை பிறக்கும் நாளை விட, இம்முறையால் பெறப்படும் நாள் கூடியளவு திருத்தமாக இருப்பது அறியப்பட்டுள்ளது.
வெளியேறும் விந்தானது உடனேயே கருக்கட்டக் கூடிய இயல்பை முழுமையாகக் கொண்டிருப்பதில்லை. அவை நீந்திச் செல்லும்போது, பல மணித்தியாலங்களுக்கு அவற்றில் நிகழும் சில மாற்றங்களே, அவற்றைக் கருக்கட்டலுக்குத் தயார்ப்படுத்துகின்றன. கருக்கட்டலின்போது ஒருமடிய விந்தும், ஒருமடிய கருமுட்டையும் இணைந்து இருமடிய நிலையிலுள்ள கருவணுவை உருவாக்குகின்றது. கருவணுவானது பின்னர் கருப்பை நோக்கி நகர ஆரம்பிக்கும். அது கருப்பையை வந்தடைய 4-7 நாட்கள் எடுக்கும். அதேவேளை கருவணு தொடர்ந்து பல மாற்றங்களுக்கு உட்படும்.
மீயொலிப் பரிசோதனையின்போது முதிர்கருவை அளந்து பார்த்து, எப்போது கருக்கட்டல் நிகழ்ந்திருக்கக் கூடும் என்பதைக் கணித்தும் குழந்தை பிறப்பிற்கான நாள் தீர்மானிக்கப்படும். இந்தக் கணிப்பானது கருக்கட்டல் நிகழ்ந்த நாளிலிருந்து, குழந்தையின் வளர்ச்சியைக் கருத்தில் கொண்டு கணிக்கப்படுகின்றது. குழந்தைப் பிறப்பிற்கான மிகச் சரியான நாளைத் தீர்மானிக்க முடியாத போதிலும் 8 - 18 கிழமைகளில் எடுக்கப்படும் அளவீடானது ஓரளவு திருத்தமான கணிப்பீடாக இருக்குமென கூறப்படுகின்றது.
குழந்தை பிறப்பிற்கான காலம் அண்மிப்பதனால், குழந்தையின் தலை கீழ்நோக்கி நகர்ந்து இடுப்புப் பகுதிக்கு வரும். இதனால், சிறுநீர்ப்பையின் கொள்ளளவு குறைவதுடன், இடுப்புப் பகுதி, குதம் போன்ற இடங்களில் ஒரு அழுத்தம் உணரப்படும். அத்துடன் இந்தக் காலப்பகுதியில் தாய் படுத்திருக்கும் நிலைகள் முதிர்கருவிற்கான குருதியோட்டத்தினைக் கட்டுப்படுத்தக் கூடியதாக இருக்கின்றமையால், விருத்தியில் மாற்றங்கள் ஏற்படக்கூடும்.
கருத்தரிப்பு என்பது, பாலூட்டிகளில், கருக்கட்டல் நிகழ்வின்போது உருவாகும் ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட அடுத்த சந்ததிக்கான உயிரி, முளைய விருத்தி மூலம் முளையமாக விருத்தியடைந்து, பின்னர் முதிர்கரு நிலையில் குழந்தை பிறப்புவரை, பெண்களின் இனப்பெருக்க உறுப்பான கருப்பையில் பதிந்து, தாங்கிக் கொள்ளப்படும் நிலையாகும். இந்தக் கட்டுரையில் மனிதரில் நிகழும் கருத்தரிப்பே விரிவாக ஆராயப்படுகின்றது.
அமெரிக்க பிரசவ மருத்துவர், பெண் நோயியலாளர் குழுவின் அறிக்கையின்படி, கருத்தரிப்புக் காலத்தை அளவிடுவதற்கான முக்கிய மூன்று முறைகள்:
இந்தக் கணிப்பீட்டின்படி 40 கிழமை கருக்காலத்திற்கு 2 கிழமைகள் முன்னராகவோ, 2 கிழமைகள் பின்னராகவோ, அதாவது , பொதுவாக குழந்தைப் பிறப்பு நிகழும். குழந்தை பிறப்பு 38 கிழமைக்கு முன்னர் நிகழுமாயின் அது குறைப்பிரசவம் அல்லது தவணைக்கு முன்னான பிறப்பு என்றும், 42 கிழமைகளின் பின்னர் நிகழுமாயின் முதிர் பிறப்பு அல்லது தவணைக்குப் பின்னான பிறப்பு எனவும் அழைக்கப்படும்.
முதலாவது பகுதியிலேயே முதிர்கருவானது மனித உருவத்தை ஓரளவு பெற்று அசைய ஆரம்பித்தாலும், இந்த இரண்டாம் பகுதியிலேயே அசைவை தாய்மார் உணரத் தொடங்குவார்கள். நாலாவது மாதத்திலேயே, குறிப்பாக 20ஆம், 21 ஆம் கிழமைகளில் அசைவுகள் உணர ஆரம்பிப்பார்கள். ஏற்கனவே கருத்தரித்த பெண்களாயின், 19 கிழமையிலேயே இதனை உணர ஆரம்பிக்கக்கூடும். இருப்பினும் சிலர் இந்த அசைவை பிந்திய நிலைகளிலேயே உணர்வார்கள்.
வெளிச் சோதனை முறை கருக்கட்டல் ஆயின், வெளிவரும் முட்டைகள் பெண்ணின் உடலில் இருந்து வெளியே எடுக்கப்பட்டு, வெளிச் சூழலில், அதாவது பரிசோதனைக் கூடத்தில், விந்துடன் கலக்கப்படும்போது, கருக்கட்டல் வெற்றிகரமாக நிகழுமாயின், கருக்கட்டப்பட்ட கருவணு அல்லது, முளைய விருத்திக்கு உட்படும் முளையம் மீண்டும் பெண்ணின் இனப்பெருக்க உறுப்பினுள் வைக்கப்பட்டு, கருத்தரிப்பு நிகழும்.
முளைய விருத்தியில் விருத்தியடையத் தொடங்கிய உடல் உறுப்புக்கள், மற்றும் உடலியக்கத் தொகுதிகள் முதிர்கருவில் தொடர்ந்தும் விருத்தியடையும். கருத்திரிப்பின் மூன்றாவது மாதத்தில் பால் உறுப்புக்கள் வெளித்தெரிய ஆரம்பிக்கும். தொடர்ந்தும் முதிர்கருவானது நீளம், நிறை அதிகரித்துச் செல்லும். அதிகளவு நிறை அதிகரிப்பு கருத்தரிப்பின் இறுதி நிலைகளிலேயே ஏற்படும்.
கருத்தருப்பில் 13 தொடக்கம் 28 கிழமைக்கிடையிலான காலமே இந்த இரண்டாவது பகுதியாகக் கொள்ளப்படுகின்றது. இந்தக் காலத்தில் பொதுவாக தாய்மாரில் மசக்கை என்று அறியப்படும் காலை நேர அசெளகரியங்கள் குறைந்து, நின்றுபோவதனால் நிறை அதிகரிப்பு ஏற்படுவதுடன் அதிகரித்த ஆற்றலைப் பெறுவதாக உணர்வார்கள். கருப்பையானது தனது சாதாரண அளவைவிட 20 மடங்கு அதிகரிக்கும்.
இவை தவிர பல ஆரம்ப மருத்துவ அறிகுறிகள் தென்படும். பொதுவாக அவை கருத்தரித்து சில கிழமைகளில் கண்டுபிடிக்கக் கூடியதாக இருக்கும். இவற்றில் மிக முக்கியமானது குருதியிலும், சிறுநீரிலும் மனிதக்கரு வெளியுறை கருவகவூக்கி என்னும் இயக்குநீர் காணப்படுதல். இதனை இலகுவாக மருத்துவச் சோதனைகள் மூலம் கண்டுபிடிக்கலாம்.
மூச்சியக்கத்தில் ஒரு நிமிடத்தில் உள்ளெடுக்கும், வெளிவிடும் வளிமத்தின் கனவளவு 40% ஆல் அதிகரிக்கும். 8 கிழமைகளில் கருப்பையின் அளவானது ஒரு எலுமிச்சை அளவில் வளர்ந்து காணப்படும். கருத்தரிப்பிற்கான அறிகுறிகளும், அதிலுள்ள பல சங்கடங்களும் இந்தக் காலத்திலேயே காணப்படும்.
மனிதர்களில் கர்ப்பகாலம் அல்லது கருத்தரிப்புகாலம் முடிவடையும்போது, கருவானது வளர்ச்சியடைந்த குழந்தையாக உருமாற்றம் பெற்று, ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட கைக்குழந்தையாக பெண்ணின் கருப்பையிலிருந்து வெளியேறும் தொழிற்பாட்டையே குழந்தை பிறப்பு என அழைக்கிறோம்.
ஆனாலும் கலவி நிகழாமலேயே செயற்கை விந்தூட்டல், வெளிச் சோதனை முறை கருக்கட்டல் போன்ற முறைகள் மூலம் கருத்தரிப்பு நிகழும் வாய்ப்புக்கள் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளன. பொதுவாக இம்முறைகள் ஏதாவது காரணங்களால் மலட்டுத்தன்மை இருக்கும் நிலையில் மேற்கொள்ளப்படும்.
செயற்கை விந்தூட்டல் மூலம் சூல்முட்டை வெளிவரும் காலத்தில் விந்து பெண்ணின் இனப்பெருக்க உறுப்பினுள் உட்செலுத்தப்படுவதன் மூலம், கருக்கட்டல் நிகழ்வதற்கான சந்தர்ப்பம் அளிக்கப்படும். அங்கே கருக்கட்டல் வெற்றிகரமாக நிகழுமாயின் கருத்தரிப்பு நிகழும்.
ஒரு பெண் கருப்பமுற்றிருப்பதைப் பல வழிகளில் கண்டுபிடிக்கலாம். மருத்துவ பரிசோதனகள் மூலமாகவோ, அல்லது அவ்வாறில்லாமலோ கருப்பத்தைக் கண்டறியலாம். மருத்துவ பரிசோதனையில் மருத்துவ தொழிலில் உள்ளவர்களின் உதவியுடன் கண்டறிய முடியும்.
கர்ப்பகாலத்தின் ஆரம்பத்தில் குருதிப்போக்கு இருக்கும் பெண்களில் செய்யப்படும் புரோஜெஸ்தரோன் இயக்குநீர்ச் சோதனையானது, கருவின் உயிர்வாழ்வதற்கான நிலைப்பாட்டைக் கூறும்.
இம்மீன்கள் ஈல்மீனைப் போன்று வழவழப்பான தடித்த தோலை கொண்டுள்ளன. நோயுற்ற பிற மீன்கள் இம்மீனை உரசுகின்றபோது குணமடைகின்றன என நாட்டுப்புறக் கதை ஒன்று கூறுகிறது.
இம்மீன்கள் பெரும்பாலும் இரவில் இரை தேடும் அசைவப் பிராணிகளாகும். தாவரங்கள் நிறைந்த நீர்நிலைகளின் அடியில் வாழ்கின்ற சிரோநோமிட்சு, நத்தைகள் மற்றும் மட்டிகள் ஆகிய உயிரினங்களை உணவாக உட்கொள்கின்றன. இவை வழக்கமாக ஆழமற்ற நீர்நிலைகளில் வளரும் நீர்த்தாவரங்களின் மீது ஒட்டிக் கொள்ளுமாறு பச்சை நிற முட்டைகளை இட்டு இனப்பெருக்கம் செய்கின்றன. வழக்கமாக கோடைகாலத்தில் நடைபெறுகின்ற இந்த இனப்பெருக்கத்தின்போது இம்மீன்கள் 3,00,000 முட்டைகள் வரை இடுகின்றன. மீன்குஞ்சுகள் விரைவான வளர்ச்சி பெற்று ஓராண்டிற்குள் 0.11கி.கி. எடையினைப் பெற்றுவிடுகின்றன.
டென்ச்சு அல்லது மருத்துவ மீன் என்றழைக்கப்படும் நன்னீர் மற்றும் உவர் நீர்-வாழ் மீன்கள் பொதுவாக யூரேசியா கண்டம் முழுவதிலும் காணப்படுகின்ற சைப்ரினிடே குடும்பத்தைச் சார்ந்த மீன்வகையாகும். இவ்வகை மீன்கள் மேற்கு ஐரோப்பாவிலுள்ள பிரித்தானியத் தீவுகள் முதல் கிழக்கு ஆசியாவிலுள்ள ஒபு மற்றும் ஏநிசை ஆறுகள் வரை பரவலாகக் காணப்படுகின்றன. இது பைக்கால் ஏரியிலும் காணப்படுகிறது. இம்மீன்கள் பொதுவாக மெல்ல ஓடும் நன்னீர் ஓடைகளிலும், குறிப்பாக ஏரிகள் மற்றும் தாழ்நில ஆறுகளிலும் வாழ்கின்றன.
டென்ச்சு மீன்கள் களிமண் கலந்த, ஏராளமானத் தாவரங்களைத் தன்னகத்தே கொண்ட தேங்கிய நீர்நிலைகளில் மிக அதிக அளவில் வாழ்கின்றன. இவ்வகை மீன் இனம் தெளிந்த நீர்நிலைகளில் அரிதாகவே காணப்படுகின்றன. வேகமாகப் பாய்ந்து செல்லும் நீரோடைகளில் இவை காணப்படுவதில்லை. கெண்டை மீன்கள் வாழ முடியாத சூழல் நிலவும், ஆக்சிசனின் அளவு மிகவும் குறைந்துள்ள நீரிலும் இவ்வகை மீன்கள் தாக்குப் பிடித்து வாழ்கின்றன.
சி.சட். 52 கைத்துப்பாக்கி உருளைப் பூட்டை பிரயோகிக்கிறது, நழுவி, குழல், பூட்டும்-துண்டு மற்றும் உருளைகள் இங்கே காணலாம். இயல்பாக, பின்னுதைப்புச் சுருள்வில் பூட்டும்-துண்டை பின்பக்கமாக தள்ளும், இதனால் இது குழலையும் பின்தள்ளி, பூட்டும்-உருளைகளை அதன் குழிகளுக்குள்ளேயே பிடித்து வைக்கிறது. (இங்கே சில படங்களில், பின்னுதைப்புச் சுருள்வில் கழற்றப்பட்டு இருக்கும்)
துப்பாக்கி சுடப்படுகையில், குழல், நழுவி மற்றும் பூட்டும்-துண்டு ஆகியவை ஒரு சற்றே பின்பக்கமாக நகரும், அப்போது பூட்டும்-துண்டு மட்டும் சட்டத்தின்மேல் இருக்கும் ஒரு இரும்பிதழால் தடுத்து நிறுத்தப்படும். (படத்தில் இடப் பக்கத்தில் தடுக்கும் இரும்பு-இதழை ஒரு குச்சியால் சுட்டிக் காட்டப்பட்டுள்ளது).
சுடுகலன் இயக்க அமைப்புகளில், உருளை பூட்டுதல் எனும் சொல்லானது, உருளைகளைக் கொண்டு ஆணியை பூட்டுவதை குறிக்கும். இந்த முறையை பிரயோகிக்கும் சில எடுத்துக்காட்டுகள் எம்.ஜி.42, ரெயின்மெட்டல் எம்.ஜி. 3 எந்திரத் துப்பாக்கிகள், மற்றும் சி.சட். 52 கைத்துப்பாக்கி.
எச்.கே. ஜி3-யில் இருக்கும் உருளை-தாமத பின்தள்ளுதல் இயக்கத்திலும் இதே போன்ற உருளைகளை பயன்படுத்துவதால், சிலநேரம் தவறுதலாக இதையும் உருளை பூட்டுதல் என்பர், ஆனால் உருளை-தாமத பின்தள்ளுதலில் ஆணியும் பூட்டப் படுவதில்லை, குழலின் பின்னுதைப்பும் இருப்பதில்லை.
கிறிஸ்தவ ஆன்மீகத்தை அதன் சரியான பொருளில் நடைமுறைப்படுத்திய அதிரியன் கௌசானல் அடிகளார், 1910 ஆம் ஆண்டுவாக்கில் கள்ளிகுளத்திலும் பங்குத் தந்தையாகப் பணியாற்றியுள்ளார். தற்போதும் கள்ளிகுளத்தில், கௌசானல் அடிகளார் பெயரில் ஒரு மருத்துவமனை நடத்தப்பட்டு வருகிறது. மேலும் அவரது பெயரால் தொடங்கப்பட்ட கல்லூரியைத் தொடர்ந்து நடத்தும் அளவிற்கு அவ்வூர் மக்களின் நிதி நிலைமை இடமளிக்கவில்லை. அதனால், கல்லூரி திருநெல்வேலி தட்சண மாற நாடார் சங்கத்திடம் ஒப்படைக்கப் பட்டது. அதுவரை அக்கல்லுரிக்காக திரட்டியிருந்த பணம், நிலம், கட்டடம் அனைத்தும், அச்சங்கத்திற்கு, ஊர் மக்களால் நன்கொடையாக வழங்கப் பட்டது. இன்று, திருநெல்வேலி தட்சண மாற நாடார் சங்க கல்லூரி என்ற பெயரில் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.
வடக்கன்குளம் தேவாலயத்தின் வெள்ளாளர், நாடார் சமூக மக்களிடையே இருந்த தீண்டாமைச் சுவரை இடித்ததில் கௌசானல் அடிகளின் பங்கு அளப்பரியதாகும். இவரால் “இயேசுவின் திரு.இருதய சகோதரர் சபை” என்ற பெயரில் ஒரு துறவறசபையும் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
பிரான்சு தேசத்தில் ரோடஸ் மறைமாவட்டத்தில் 1850 ஆம் ஆண்டு பிறந்த இவர். சேசு சபை குருவாக பணியாற்ற 1888 ஆம் ஆண்டு தமிழக மண்ணிற்கு வந்தார். தூத்துக்குடியில் 1890 ஆம் ஆண்டு மறைமாவட்ட ஆயராக பொறுப்பேற்ற அதிரியான் கெளசானல் அடிகளார், வடக்கன்குளம், கள்ளிகுளம் போன்ற பகுதிகளில் மத பரப்புரையோடு, கல்வி, சமூக முன்னேற்றத்திற்காகவும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு தேவையான பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளைச் செய்துள்ளார். அந்த காலகட்டத்தில் நிகழ்த்தப்பட்ட சாதிய ரீதியான ஏற்றத்தாழ்வை அகற்றி, சமத்துவ நிலை தொடர தொடர்ச்சியாக பாடுபட்டுள்ளார்.
திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் உள்ள பெரிய குன்றுகளால் சூழப்பட்டுள்ள இருதயகுளம் என்ற கிராமம். முன்னதாக உச்சங்குளம் என்று அழைக்கப்பட்டது. அப்பகுதியில் கெளசானல் அடிகளார்களால் திரு இருதய சகோதரர் சபையை ஏற்படுத்தியதன் காரணமாக உச்சங்குளம் என்ற பகுதி இருதயகுளமாக மாற்றப்பட்டுள்ளது.
ஐரோப்பியக் கண்டத்திலுள்ள பிரான்சு நாட்டில் பிறந்து கிறித்தவ மத மறையைப் பரப்ப இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டிற்கு வந்து தமிழுக்காகவும், சமூக நீதிக்காகவும், தலித் மக்களுக்காகவும் தன்னை அர்ப்பணித்தவர்களுள்அருட்தந்தை அதிரியான் கெளசானல் அடிகளாரும் ஒருவராவார்.
இதுவரையிலும் கிடைத்த அனைத்துச் சான்றுகளும் சென்லா இராச்சியத்தின் நிர்வாக மையம் லாவோஸ், சம்பசாக் மாநிலம், , பு காவோ - லிங்கபர்வதத்தில் அமைந்திருக்க வேண்டும் எனும் கருத்தை ஆதரிக்கின்றன. இந்த இடம் ஒரு காலத்தில் சம்பா நாகரிகத்திற்கு சொந்தமான இடமாக இருந்தது.
லிங்கபர்வதா மலையின் உச்சியில் கட்டப்பட்ட கோயில் வாட் பாவு அல்லது லிங்கபர்வதம் கோயில் ஆகும். கெமர் மொழியில் வாட் என்பது கோயில் என்று பொருள்படும். இது ஒரு கெமர் இந்துக் கோயில் . இந்தக் கோயில் இப்போது லாவோஸ் நாட்டில் உள்ள பூ காவோ மலையின் அடிவாரத்தில் அமைந்துள்ளது.
அந்தக் கல்வெட்டு வீரவர்மன் எனும் ஆட்சியாளரின் பெயரைக் குறிப்பிடுகிறது. அவரின் தந்தையாரின் பெயர் சர்வபவுமா என்றும் குறிப்பிடுகிறது. அத்துடன் வீரவர்மன் தெய்வீக அரசாட்சியின் கருத்தை ஏற்றுக் கொண்டதாகவும்; அரிகரர் சிவபெருமான் நம்பிக்கையை நிலைநிறுத்தினார் என்றும் கூறுகிறது.
1053-ஆம் ஆண்டு சுடோக் காக் தோம் கல்வெட்டு பதிவுகளில் இரண்டாம் செயவர்மன் பற்றிய தகவல்கள் உள்ளன. அந்தக் கல்வெட்டில் இரண்டாம் செயவர்மன்; அவரின் மகன் இந்திரயுதா ; இருவரும் இணைந்து 790-ஆம் ஆண்டில் சம்பா இராணுவத்தை தோற்கடித்தனர் என்று பதிவாகி உள்ளது.
ஒரு காலக்கட்டத்தில், சென்லா அரசு கம்போடியா, இலாவோசு, தென் தாய்லாந்து வரை பரவியிருந்தது. சென்லா அரசின் தலைநகரமாக இந்திரபுரி விளங்கியது. சென்லா அரசு இடைக் காலத்தில் கடல் அரசு ; நில அரசு என இரண்டாகப் பிரிந்ததாகச் சீன வரலாற்றுக் குறிப்புகள் முலம் தெரிய வருகின்றது.
பூனான் இராச்சியத்தின் அடிமை அரசாக இருந்த சென்லா, 616 அல்லது 617-ஆம் ஆண்டுகளில் சீனாவுக்கு தன் தூதர்களை அனுப்பிய பதிவுகள் உள்ளன. சென்லா சுதந்திரம் பெற்ற பிறகு, சென்லா ஆட்சியாளர் சித்ரசேன மகேந்திரவர்மன் பூனானை கைப்பற்றிய பதிவுகளும் உள்ளன.
700-ஆம் ஆண்டுகளில் சென்லாவில் ஏற்பட்ட உள் பிளவுகள்; மற்றும் வெளிப்புற தாக்குதல்களின் விளைவுகளால் சென்லா ஆட்சி வீழ்ச்சி அடையத் தொடங்கியது. வெளிப்புற தாக்குதல்கள் என்பது இங்கே ஜாவாவின் சைலேந்திர வம்சத்தின் மூலமாக வந்த வெளிப்புறத் தாக்குதல்களைக் குறிப்பிடுவதாகும்.
சீனாவின் சுயி அரசமரபு வம்சத்தின் வரலாற்று ஏடுகள் லிங்கபர்வதா மலையைப் பற்றி குறிப்பிடுகின்றன. லிங்-சியா-போ-போ அல்லது லிங்கபர்வதா என்ற மலைக்கு அருகில் சென்லா அரச இல்லம் இருந்ததாக அந்த சீனப் பதிவுகள் அடையாளப் படுத்துகின்றன.
சென்லா என்பது கம்போசம் என்ற கம்போடியா நாட்டில் தமிழர் வம்சாவளியினரால் தோற்றுவிக்கப்பட்ட ஓர் அரசாகும். பூனான் அரசை வீழ்த்தி ஆட்சிக்கு வந்த சென்லா அரசு கிபி 525 முதல் கிபி 802 வரை ஆளுமையில் இருந்தது.
இந்திய செல்வாக்கு மண்டலம் ; கிழக்கு ஆசிய கலாசார மண்டலம் ; ஆகிய இரண்டும் கடல் வர்த்தக வழிகளில் ஒன்றிணைந்த ஓர் இடத்தில் சென்லா அமைந்து இருந்தது. இதன் விளைவாக நீண்டகால சமூக - பொருளாதார மற்றும் கலாசாரத் தாக்கங்கள் ஏற்பட்டன.
சென்லாவைப் பற்றிய பெரும்பாலான சீனப் பதிவுகள், , பொதுவாக சீன ஆண்டுக் குறிப்புகளை அடிப்படையாகக் கொண்டவை. சீனாவின் சுயி அரசமரபு வம்சத்தின் வரலாற்றில் சென்லா என்ற மாநிலத்தின் உள்ளீடுகள் உள்ளன.
தெய்வீக அரசாட்சி அதிகாரத்தின் கீழ் வீரவர்மனின் வாரிசுகள் தெய்வீகச் செயல்பாடுகளைத் தொடர்ந்தனர். அந்த வகையில் அரசியல் மற்றும் மத அதிகாரங்களுக்கு இடையே உள்ள தொடர்பு பற்றிய கருத்துகளை வெளிப்படுத்தினர் என்றும் அந்தக் கல்வெட்டு குறிப்பிடுகின்றது.
706-ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு, சென்லா நாடு இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டு நில சென்லா என்றும்; நீர் சென்லா என்றும் ஆட்சி செய்யப்பட்டதாக நியூ புக் ஆப் டாங் எனும் நூல் கூறுகிறது.
வியட்நாம் சுடுங் திரெங் மாநிலத்தின் வால் காண்டேல் எனும் இடத்தில் ஒரு கல்வெட்டு கிடைத்தது. அதன் பெயர் வால் காண்டேல் கல்வெட்டு . அது ஒரு சமஸ்கிருதக் கல்வெட்டு.
பின்னர் அவர்கள் தொன்லே சாப் ஏரியின் வடக்கே சென்றனர். அங்கு அரிகரலயா என்ற நகரத்தை நிறுவினர். இந்த நகரம் அங்கோர் நகரில் இருந்து 15 கிலோமீட்டர் தெற்கே உள்ளது.
அதன் தொடர்ச்சியாக, தென்னிந்திய பல்லவ வம்சம் மற்றும் சாளுக்கிய வம்சம் ஆகிய அரச வம்சங்களின் கல்வெட்டு முறையும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.