polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
எல்.டெல்ப்ருக்கி இன பாக்டீரியாவின் மரபணுவை ஆய்வு செய்த போது இது ஒரு தாவரத்திலிருந்து தோன்றியிருக்கலாம் எனக் கருதப் படுகிறது. பால் ஒருவேளை தன்னிச்சையாக எந்த வித வெளி உந்துதலும் இன்றி இந்த பாக்டீரியாவுடன் சேர்ந்து இன் தயிரை உருவாக்கி இருக்கலாம் . அல்லது பால் கொடுக்கும் விலங்கின் மடிக்காம்பில் இருந்து பாலோடு தொடர்பு கொண்டு இருக்கலாம். இன் தயிரின் பிறப்பு அல்லது உருவாக்கப் பட்ட விதம் தெரியவில்லை ஆனால் இது கி.மு 5000 இல் மெஸப்படோமியாவில் முதன் முதலில் கண்டு பிடிக்கப் பட்டதாக்க கருதப் படுகிறது. இந்தியாவின் பழைய வரலாற்று ஏடுகளில் இன் தயிரும் தேனும் கலந்த உணவு ”கடவுளரின் உணவு” என்று அழைக்கப் படுகிறது. பெர்சியர்களின் கலாச்சாரம் ஆபிரகாமின் இனப்பெருக்க ஆற்றலுக்கு காரணம் அவன் ஒழுங்காக சாப்பிட்டு வந்த இன் தயிரே என்று கூறுகிறது.
இத்தீவுகள் கனட ஆர்டிக் தீவுக் கூட்டத்தில் உள்ள தீவுக் கொத்துகளில் ஒன்றாகும். (பிரெஞ்சு மொழிழியில் ஐல் டி லெ இரயினே எலிசபெத் முன் காலங்களில் பாரிஸ் தீவுகள்), இத்தீவுகள் ஏறத்தாழ இவ்வுலகின் 14% பனியாறுகள் மற்றும் பனிமுகப்புகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் கிரீன்லாந்து தீவுகள் மற்றும் அண்டார்டிகாவில் உள்ள உள்நாட்டு பனிப் படிவுகள் கணக்கில் வராது.
1616இல் முதன்முதலில் ஐரோப்பியர்களால் காணப்பட்ட இராணி எலிசபெத் தீவுகள் பிரிட்டிஷ் அரசின் வடகிழக்கு பாதை அதை ஆராய்ச்சி செய்யும் வரை முழுவதும் ஆராயப் படவில்லை . பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் நார்வே நாடு முழுவதும் சென்று ஆராய்ந்தது.
இத்தீவுகள் 130 வருடங்கள் பாரி தீவுக்கூட்டங்கள் என்றே அழைக்கப் பட்டது. இவைகள் முதலில் இதை ஆராய்ந்த சர்.வில்லியம் பாரி எனும் ஆராய்ச்சியாளரின் பெயரால் அழைக்கப் பட்டது. இவர் 1820 ஆம் ஆண்டு ஹெக்லா எனும் கப்பலில் பயணம் செய்து இந்த இடத்தை அடைந்தார். 1953இல் இத்தீவுக் கூட்டத்திற்கு வேறு பெயரிட்ட பிறகு பாரி தீவுகள் எனும் பெயர் மீதமிருந்த தீவுகளுக்கு தொடர்ந்து வழங்கப் பட்டது. எனவே இந்த உள்நாட்டு தீவுக்கூட்டங்கள் கீழ்கண்டவாறு மூன்று வகையாகப் பிரிக்கப் பட்டது.
எல்ஸ்மீர் தீவுகள் வடஎல்லையில் காணப்படுகிறது மற்றும் இவை மிகப் பெரியவையாகும். ஸ்வெர்ட்ரப் தீவுகள் எல்ஸ்மீர் தீவுக்கு மேற்காகவும் நார்வேஜியன் வளைகுடாவிற்கு வடக்காகவும் உள்ளது. மீதமுள்ள தீவுகள் பாரி கால்வாய்க்கு வடக்காகவும் இன்னும் தெற்கு மற்றும் மேற்கு திசையிலுக் காணப் படுகின்றன, இவை பாரித் தீவுகள் என்ற பெயரைப் பெற்றுள்ளன. 1953 வரை எல்ஸ்மீர் மற்றும் ஸ்வெர்ட்ரப் தீவுகள் கூட இந்த பெயரில்தான் இருந்தன.
இங்குள்ள அநேகத் தீவுகள் உலகிலேயே பெருந்தீவு வகைகளைச் சார்ந்தவையே. அவைகளில் மிகப் பெரியது எல்ஸ்மீர் தீவாகும். அமண்ட் ரிங்னெஸ் தீவுகள், அலெக்ஸ் ஹெல்பெர்க் தீவுகள், பாத்ரஸ்ட் தீவுகள், பார்டன் தீவுகள், கார்ன்வால் தீவுகள் மற்றும் கார்ன்வாலிஸ் தீவுகள் மற்ற பெரிய தீவுகளாகும். மெல்வில் மற்றும் தேவான் தீவுகளும் இதில் அடங்கும். இவைகளின் மொத்த பரப்பளவு 150,000 சதுர மைல்களாகும். . இந்த தீவுகள் 1615-16களில் ஆங்கில மாலுகிகளான வில்லியம் பாஃபின் மற்றும் ராபர்ட் பைலாட் பகுதியளவு ஆராயப் பட்டிருக்கலாம் ஆனால் இதை முதன் முதலில் பார்வையிட்டவர்கள் கி.பி1000இல் வைகிங்களாய் இருக்கலாம் எனக் கருதப் படுகிறது.
மற்ற சிறிய மற்றும் குறிப்பிடத்தக்க தீவுகளாவன பீச்சே தீவுகள் இங்கு அதிகாரி ஜான் டாரிங்டன், ராஜ கடற்படை அதிகாரி வில்லியம் ப்ரேய்ன் மற்றும் திறமையான மாலுமி ஜான் ஹர்ட்னெல் ஆகியோரின் கல்லறை உள்ளது. பறவைகள் வாழ முக்கியமான மூன்று தீவுகள், பறவைகள் வலசை போகும் முக்கிய நில வாழிடம் அண்ட் ஸ்கேரேலிங் தீவு ஆகியவை மூன்று முக்கிய சிறு தீவுகளாகும். இதில் ஸ்கேரேலிங் தீவானது அகழ்வாராய்ச்சிக்கு முக்கியமான இடமாகும்.
இங்கு மக்கள் தொகை நெருக்கம் மிகக் குறைவு. 400 பேருக்கும் குறைவான மக்கள் தொகையைக் கணக்கிட்டால் இங்கு மனித நடமாட்டமே இல்லை என்று கூறலாம். மூன்றே மூன்று நிரந்தரமான மக்கள் வாழிடங்கள் மட்டுமே இங்கு உண்டு. இரண்டு நகராட்சி அலுவலகங்கள் உண்டு. ஒன்று கார்னிவெல் தீவில் உள்ள குக்கிராமம் மற்றொன்று எல்ஸ்மீர் தீவில் உள்ள கிரீஸ் ஃபியார்டு என்ற இடத்தில் மற்றொன்று . கனடாவின் சுற்றுச்சூழல் காலநிலை நிலையம் மற்றும் புவி வளிமண்டல கண்காணிப்பு நிலையம் , எல்ஸ்மீரி தீவில் உள்ள வளிமண்டலத்தை கண்காணிக்கும் சோதனை நிலையம் ஆகியவற்றில் அநேக தற்காலிகமாக வாழ்பவர்கள் அநேகர் இங்கு உண்டு. யுரேகா எனும் சிறிய ஆராய்ச்சி நிலையத்தில் எட்டு பணி செய்பவர் உள்ளனர். இவர்கள் சுழற்சி முறையில் பணி செய்கின்றனர். இந்த நிலையமும் எல்ஸ்மீர் தீவில் தான் உள்ளது. ஆனால் இங்கு ஒருவர் கூட வாழவில்லை.
1999 இல் நுனாவெட் பகுதி உருவாக்கப் பட்ட போது சிறு தீவுகளும், 110 ஆவது மேற்கு தீர்க்க ரேகையின் தீவுக் கொத்தின் அங்கமான மிகச் சிறிய தீவுக் துகள்களும் கியூக்கிட்டாலுக் எனும் புதிதாய் உருவாக்கப் பட்ட பகுதியின் அங்கமாக மாறியது. இந்த புதிய பகுதியே இத்தீவுக் கொத்தின் மிகப் பெரிய பகுதியை உருவாக்குகிறது. மீதமுள்ள தீவுகள் தற்போது குறைக்கப் பட்ட வட மேற்கு பிரதேசத்தின் பகுதிகளாக மாறியது. போர்டன் தீவுகள், மெகென்ஸி கிங் தீவுகள் மற்றும் மெல்வைல் தீவுகள் இந்த இரண்டு பிரதேசங்களுக்கும் இடையில் பிரிக்கப் பட்டது.
அட்லசு மலைத்தொடர் மக்ரிபில் உள்ள ஒரு மலைத்தொடர் ஆகும். இந்த மலைத்தொடர் 2500 கி.மீ தொலைவிற்கு மொராக்கோ, அல்சீரியா மற்றும் தூனிசியா ஆகிய நாடுகளின் வழியாக விரவிக் கிடக்கிறது. இந்த மலைத்தொடரின் உயர்ந்த சிகரமானது தெளப்கால் ஆகும். இந்த சிகரமானது மொராக்கோவின் தென்மேற்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இந்த மலைத்தொடரானது, நடுநிலக்கடல் மற்றும் அத்திலாந்திக்குப் பெருங்கடல் கடற்கரைகளைச் சகாரா பாலைவனத்திலிருந்து பிரிக்கிறது. அட்லசு மலைத்தொடரில் பேர்பர்கள் முதன்மையாக வசித்து வந்தனர் மலை என்பதற்கான பேர்பர் மொழி வார்த்தைகள் அட்ரார் மற்றும் அட்ராஸ் ஆகும். அட்லசு என்பதற்கான பெயராய்வியலில் மேலே சொன்ன வார்த்தைகள், மொழியியல் உடன்பிறப்புகளாகக் கருதப்படுகின்றன. இந்த மலைத் தொடரானது பெரும்பான்மையாக ஐரோப்பாவில் உள்ளதைப் போல ஆப்பிரிக்காவில் மட்டுமே காணப்படும் தனித்தன்மை வாய்ந்த பல்வேறு விலங்குகள் மற்றும் தாவர இனங்களின் இருப்பிடமாகத் திகழ்கிறது. அவற்றுள் பல அருகிய இனமாகவும் சில ஏற்கெனவே அற்றுவிட்ட இனங்களாகவும் ஆகிவிட்டன.
பெரும்பான்மையான ஆப்பிரிக்கா கண்டப்பகுதியின் அடித்தளப் பாறையானது, தொன்மைமுந்திய மாபேரூழிக் காலத்தில் உருவானதாகும். மேலும், அட்லசு மலைகள் கண்டப் பகுதியில் காணப்படுவதைக் காட்டிலும் மிகவும் முந்தைய காலத்தைச் சார்ந்ததாகும். அட்லசு மலைத்தொடரானது, பூமியின் புவியியல் மூன்று அடுத்தடுத்து நிகழ்ந்த மூன்று வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் உருவாக்கப்பட்டதாகும்.
தொண்மை ஊழிக்காலத்தில் , கண்டத்திட்டுகளுக்கு இடையேயான மோதல்களின் விளைவாக, முதல் புவி ஓட்டு சீர்குலைவு என்பது ஆண்டிஅட்லசு மலைப்பகுதியிலேயே ஏற்பட்டது.வட அமெரிக்கா, ஐரோப்பா மற்றும் ஆப்பிரிக்கா மில்லியன் கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இணைக்கப்பட்டிருந்தன.
ஆண்டி-அட்லசு மலைத்தொடர்கள் உண்மையில் அல்லேகெனியன் மலையாக்கச் செயல்பாடுகளின் ஒரு பகுதியாக உருவாகியிருக்க வேண்டும் என்று நம்பப்படுகிறது. ஆபிரிக்காவும், அமெரிக்காவும் மோதிக்கொண்டபோது இந்த மலைகள் உருவாகியதோடு இன்றைய இமயமலையோடு போட்டியிடுகின்ற ஒரு சங்கிலித்தொடர் போல் இருந்தன. இன்று, இந்த சங்கிலித் தொடரின் எஞ்சிய பகுதிகளை, ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளின் கிழக்குப் பகுதியில் காணப்படும் அத்திலாந்திக்குக் கடலோர எல்லைக் கோட்டுப்பகுதியில் காணலாம். சில எஞ்சிய பகுதிகளை வட அமெரிக்கக் கண்டத்தில் உள்ள அப்பலேச்சியன் மலைத்தொடர் பகுதியிலும் காண முடியும்.
நான்காம் கல்லறையில் இந்தியாவில் இருந்து வந்த ஒரு பௌத்த தங்க நாணயமானது கிடைத்துள்ளது. நாணயத்தின் ஒரு பக்கத்தில் ஒரு சிங்கம் மற்றும் நந்திபாதம் ஆகிய உருவங்கள் உள்ளன. மேலும் இதில் கரோஷ்டி எழுத்தில் " " என்ற வாசகம் இருந்தது. இதன் மறு புறத்தில் தலையில் தொப்பியணிந்த கிட்டத்தட்ட நிர்வாண நிலையில் ஒரு தெய்வமானது தர்மசக்கரத்தை சுற்றியபடி உள்ளது. மேலும் கரோஷ்டி எழுத்தில் "தர்மசக்ரவர்த்தா" என்று உள்ளது. இது புத்தரின் முற்பிறப்பு கதையில் சம்பந்தப்பட்ட உருவமாக இருக்கலாம் என கருதப்படுகிறது.
இங்கு கி.பி. முதலாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த ஆறு கல்லறைகளை அகழ்ந்தது, அதில் நாணயங்கள் மற்றும் தங்கம், வெள்ளி, தந்தத்தால் செய்யப்பட்ட 20,600 அணிகலன்கள் போன்றவை எடுக்கப்பட்டன. இந்த அணிகலன்களில் விலை உயர்ந்த கற்கள் பதிக்கப்பட்ட அட்டிகை, இடுப்புவார், பதக்கங்கள், கிரீடம் உள்ளிட்டவை அடங்கும். இவை கண்டறியப்பட்டப் பிறகு, ஆப்கானிஸ்தானில் நடந்த போர்களின் போது, காணமல்போன இவை மீண்டும் "கண்டறியப்பட்டன". அதன்பிறகு 2003 இல் மீண்டும் மக்கள் பார்வைக்கு கொண்டுவரப்பட்டன. காபூலில் கட்ட திட்டமிடப்பட்டுள்ள ஒரு புதிய அருங்காட்சியகத்தில் பாக்திரியா தங்கம் வைக்கப்படும்.
இங்கு கண்டறியப்பட்ட பல நாணயங்கள் முதலாம் நூற்றாண்டுக்கு முற்பட்டவையாக உள்ளன. அதற்கு பிற்காலத்தியவை எதுவும் இல்லை என்பதால், இந்தக் கல்லறையின் காலம் கி.பி. முதல் நூற்றாண்டு என்று கருதப்படுகிறது. இந்தக் கல்லறைகளில் புதைக்கப்பட்டுள்ள உடல்களானது அப்போது இந்தப் பகுதியை ஆண்ட சிதியப் பழங்குடியினர் அல்லது பார்த்தியப் பழங்குடியினராக இருக்கலாம் என்று சிலர் கருத்து தெரிவித்தார்கள். சீனப் பழங்குடியினரான யுவஸி வம்சத்தினரது ராஜ்ஜியமாக பாக்திரியா அப்போது இருந்திருக்கலாம். அந்த ராஜ குடும்பத்தினரது உடல்கள் இங்கே புதைக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்றும் சிலர் சொன்னார்கள். ஆனால் எதுவும் உறுதி செய்யப்படவில்லை.
ஆப்கானிய அரசாங்கம் மற்றும் பிரான்ஸ் இடையே ஏற்பட்ட ஒரு உடன்பாட்டை தொடர்ந்து, இந்தச் சேகரிப்புகளானது மதிப்பிடப்பட்டது. மேலும் தேசிய புவியியல் சங்கத்தின் ஒத்துழைப்போடு பல முக்கிய அருங்காட்சியகங்கள் மற்றும் கண்காட்சிகளில் சர்வதேச அளவில் பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டன. இந்தப் பொருட்கள் 2007-2009 காலகட்டத்தில் பாரிசின் குய்மெட் அருங்காட்சியகம் , வாசிங்டன், டி. சி.யின் வாசிங்டன் தேசிய கலைக்காட்சியகம் , சான் பிரான்சிஸ்கோவின் ஆசியக் கலை அருங்காட்சியகம் , ஹியூஸ்டன் கவின் கலை அருங்காட்சியகம், நியூயார்க் நகரின் மெட்ரோபொலிட்டன் மியூசியம் ஆஃப் ஆர்ட் ஆகிய இடங்களில் காட்சிப்படுத்தப்பட்டன.
2003 இல், தலிபான்களிடம் இருந்து நாடு மீட்கப்பட்டபோது, புதிய அரசாங்கம் பெட்டகத்தை திறக்க விரும்பியது, ஆனால் சாவிகளை வைத்திருந்தவர்களின் பெயர்கள் அறியப்படாத காரணத்தினால் அவர்களை அழைக்க முடியவில்லை. இதையடுத்து ஹமித் கர்சாய் நிலவறை பெட்டகத்தை உடைப்பதற்கான அங்கீகார உத்தரவை வெளியிட்டார். ஆனால் உரிய நேரத்தில், சாவிகளை வைத்திருந்த அந்த ஐந்து முக்கிய நபர்களும் சேர்ந்து பெட்டகத்தைத் திறந்தனர். அதன் பின்னர், தேசிய புவியியல் சங்கமானது அதில் இருந்த சேகரிப்பை பட்டியலிட்டது, அதன்படி மொத்தம் 22,000 பொருள்கள் இருந்தன.
இதில் தங்க வளையல்கள், காதணிகள், அட்டிகைகள், காப்புகள், மோதிரங்கள் போன்ற விதவிதமான நகைகள், இரண்டு தங்கக் கிரீடங்கள், தங்கச் சிலைகள், ஆயுதங்கள், நாணயங்கள், தங்கம் – வெள்ளி – யானைத் தந்தத்தால் செய்யப்பட்ட கலைப்பொருட்கள் என சுமார் 22,000 பொருள்கள் அந்தக் கல்லறைகளில் இருந்து சேகரிக்கப்பட்டன. இதில் கிடைத்த நகைகள் நுணுக்கமான வேலைப்பாடுகளுடனும், அதில் மதிப்புமிக்க கற்கள் பதிக்கப்பட்டும் உருவாக்கப்பட்டிருந்தன. சிதியர்களே இப்படிப்பட்ட வேலைப்பாடுகள் கொண்ட நகைகளைச் செய்வதில் வல்லவர்கள் என்பது ஆய்வாளர்களது கருத்து.
டில்யா மலை என்பது வட ஆப்கானித்தானின், ஜோவ்ஸ்ஜான் மாகாணத்தின் தலைநகரான செபேர்கனுக்கு அருகில் உள்ள ஒரு தொல்லியல் தளம் ஆகும். ஆப்கானித்தான் மீது சோவியத் படையெடுப்புக்கு ஒராண்டுக்கு முன்பாக, 1978இல் சோவியத் அரசு ஆப்கனிய அரசின் குழுக்களுடன் இணைந்து கிரேக்க உருசியரான விக்டர் சரியானிடி தலைமையில் மேற்கொண்ட தொல்லியல் ஆய்வில் இவை கண்டறியப்பட்டன. இந்த சேகரிப்பானது பெரும்பாலும் பாக்திரியா தங்கம் என அழைக்கப்படுகிறது.
அங்கு இருப்பதாக கருதப்பட்ட ஏழு கல்லறைகளில் ஆறு கல்லறைகள் தோண்டப்பட்டன. அதில் ஒன்றில் ஆண் எலும்புக்கூடும், மற்ற ஐந்திலும் பெண் எலும்புக்கூடுகளும் கிடைத்தன. அந்த ஆண் எலும்புக்கூடானது அரசருக்குரியது, மற்ற ஐவரும் அவரது மனைவிகளாக இருக்கக்கூடும். ஏனெனில் அரசர், அரசிகளையே இவ்வளவு தங்கத்துடன் புதைக்கும் வழக்கம் அப்போது இருந்தது. இறந்தபின் வேறு உலகத்துக்கு அவர்கள் செல்வார்கள். அப்போது இந்தச் செல்வங்கள் அவர்களுக்கு உதவும் என்ற நம்பிக்கையுடன் புதைத்தார்கள்.
1990களில் இந்த அரிய செல்வங்கள் ஏதேனும் ஒரு காலகட்டத்தில் இல்லாமல் போயிருக்கலாம் என்று கருதப்பட்டது. அக்காலகட்டத்தில் ஆப்கானிஸ்தானின் தேசிய அருங்காட்சியகமானது ஏராளமான முறை சூறையாடப்பட்டு அங்கிருந்த 100,000 பொருட்களில் 70% இல்லாமல் போனது. இருப்பினும் 2003இல், காபூல் மத்திய வங்கி கட்டிடத்தின் கீழுள்ள இரகசிய அறைகளில் இது காணப்பட்டது.
1989 இல் ஆப்கானிஸ்தானின் நான்காவதும் கடைசிமான கம்யூனிச அதிபரான முகமது நஜிபுல்லாவின் உத்தவின்பேரில் அருங்காட்சியகத்தில் இருந்த இந்த அரிய பொக்கிசங்கள் காபூல் மத்திய வங்கியில் இருந்த நிலவறையில் வைக்கப்பட்டன. நிலவரைக் கதவின் சாவிகள் நம்பிக்கைக்குரிய ஐந்து நபர்களிடம் பிரித்து வழங்கப்பட்டன.
மூன்றாம் கல்லறையில் இருந்த பெண்ணின் ஒரு கையில் ஒரு வெள்ளி நாணயம் இருந்தது. இந்த நாணயமானது பார்த்தியா அரசரான இரண்டாம் மித்ரிதாதிஸ் கால நாணயமாகும். இவரது ஆட்சிக்காலம் கி.மு. 123–88 ஆகும்.
ஆறாம் கல்லறையில் புதைக்கப்பட்ட பெண்ணின் இடது கையில் ஒரு தங்க நாணயம் இருந்தது. இந்த நாணயமானது கி.மு. 95-90 இல் ஆண்ட பார்த்தியா அரசரான முதலாம் கோட்டாரஸ் காலத்து நாணயமாகும்.
மூன்றாம் கல்லறையில் ஒரு தங்க நாணயம் கண்டறியப்பட்டது. இது ரோமானிய பேரரசர் திபெரியஸின் மார்பளவு உருவம் பொறிக்கப்பட்ட நாணயமாகும்.
புலனாய்வு இதழியலில் ‘தி கிரசென்ட்’ ஒரு முன்னோடி. இந்த இதழின் மூலம் பிரிட்டிஷ் நாடாளுமன்ற எதிர்க் கட்சியைச் சேர்ந்த டேன்பி சேமோரை லட்சுமிநரசு இந்தியாவுக்கு வரச் செய்தார். உள்ளூர் விவசாயிகளை நிலபிரபுக்கள் எவ்வளவு மோசமாக நடத்துகிறார்கள் என்பதை டேன்பி சேமோர் கண்டார். சேமோரை அழைத்துக் கொண்டுபோய் எல்லா அவலங்களையும் லட்சுமிநரசு காண்பித்தபோது நிலபிரபுக்களின் அட்டூழியங்களைக் கண்டு சேமோர் அதிர்ந்துபோனார். இதுகுறித்து பிரிட்டிஷ் நாடாளுமன்றக் கீழவையில் கடுமையான கேள்விகளை சேமோர் எழுப்பினார். அதன் விளைவாக ‘விவசாயிகள் சித்ரவதை குறித்த கமிஷன்’ 1854இல் அமைக்கப்பட்டது. நிலைமையை மேம்படுத்த அந்த கமிஷனின் அறிக்கைகள் அதிகம் உதவவில்லை என்றாலும் தொழிலாளர்களின் நாயகனாய் லட்சுமிநரசு தன்னை நிலைநிறுத்திக்கொள்ள முடிந்தது.
‘தி கிரசென்ட்’ இதழ் வெளியிட்ட புலனாய்வு கட்டுரைகள், செய்திகளின் பின்னணியில் அரசாங்கத்துக்குள் ஒரு கையாள் இருப்பதை ஆளுநர் கண்டறிந்தார். அந்தக் கையாள் மூலமாக ‘தி கிரசென்ட்’ இதழுக்கு ரகசியத் தகவல்கள் கசிவது தெரிந்ததும் அரசும் பிரிட்டிஷ்காரர்களும் அந்த இதழுக்கு விளம்பரம் தருவதை நிறுத்திக்கொண்டார்கள். அந்த இதழை மூட வேண்டியதாக ஆயிற்று. உடனடியாக லட்சுமிநரசு ‘தி ரைஸிங் சன்’ என்ற இதழை ஆரம்பித்தார். அதன் மூலமாக எண்ணற்ற செயல்பாடுகளை மேற்கொண்டார்.
இண்டிகோ சாயத்தொழில் மற்றும் ஜவுளித்துறையில் பெரும் வணிகரான சித்துலு செட்டியாருக்கு 1806ல் காசுலு லெட்சுமிநரசு செட்டி, சென்னையில் பிறந்தார். ஆரம்பப் பள்ளிப் படிப்பை முடித்த லெட்சுமிநரசு செட்டி, இளமையிலே குடும்ப வணிகத்தை மேற்கொண்டார். அரசியல், சமூக முன்னேற்றத்திற்கு அறக்கொடைகள் வழங்கினார். 1852ல் ’’மெட்ராஸ் நேட்டிவ் அசோசியேஷன்’’ என்ற அமைப்பை நிறுவினார். சில ஆண்டுகள் கழித்து ஒரு பத்திரிக்க்கையை வாங்கி அதற்கு "த கிரசென்ட்" எனப்பெயரிட்டார்.
காசுலு லட்சுமிநரசு செட்டி பிரித்தானிய இந்தியாவின் வணிகரும், சமூக, அரசியல் ஆர்வலரான இவர் மெட்ராஸ் மக்கள் சங்கம் எனும் அமைப்பை நிறுவி கிரசண்ட் எனும் செய்தி நாளிதழை முதலில் வெளியிட்டவர். சென்னை மாகாணத்தைத் தாண்டியும் அவர் புகழ் பரவியவதிற்கு, வணிகத்தைவிட முக்கியமான காரணங்கள் சமூகப் பணிகளும் அரசியல் செயல்பாடுகளும்தான்.
சென்னை பெரியமேட்டில், இண்டிகோ சாயத்தொழில் மற்றும் ஜவுளித் துறை வணிகரான சிந்துலு செட்டியாருக்கு 1806ல் காசுலு லெட்சுமிநரசு பிறந்தார். துவக்க பள்ளிப் படிப்பை மட்டும் முடித்த காசுலு லெட்சுமிநரசு செட்டியார் தனது தந்தை செய்து கொண்டிருந்த வணிகத்தில் ஈடுபட்டார். அத்துடன் பிரித்தானியர்களின் அரசியல் மற்றும் சமூகப் பிரச்சனைகளையும் விவாதித்தார்.
1854 ஆம் ஆண்டிலிருந்து வாரம் இருமுறை இதழாக அது வெளிவர ஆரம்பித்தது. கிறித்தவ மிஷனரிகளின் ‘தி ரெக்கார்டு’ என்ற பத்திரிகைக்கு எதிர்க் குரலாக ‘தி கிரசென்ட்’ பத்திரிகை வெளிவந்தது. கிறித்துவ மிஷனரிகள் குறித்து "மெட்ராஸ் நேட்டிவ் அசோசியேசன்" எனும் தமிழ் இதழ் துவக்கினார்.
1852ல் இந்தியர்களின் குறைகளையும், பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய அதிகாரிகளின் நியாமற்ற நடவடிக்கைகளையும் விவரமாகத் தொகுத்து பிரித்தானிய நாடாளுமன்றத்திற்கு கடிதம் வாயிலாக அனுப்பினார். இக்கடிதத்தின் உள்ளடக்கங்கள் 25 பிப்ரவரி 1853 அன்று பிரபுக்கள் சபையில் விவாதிக்கப்பட்டது.
பிரித்தானியக் கிழக்கிந்திய நிறுவன அரசின் நியாமற்ற செயல்களை எதிர்த்து குரல் கொடுக்க, கசுலு லெட்சுமிநரசு செட்டி, 1849ல் மெட்ராஸ் மக்கள் சங்கத்தை நிறுவினார்.
1863இல் சென்னை மாகாணத்தின் சட்டமன்ற உறுப்பினராக லெட்சுமிநரசு நியமிக்கப்பட்டார். இந்த சிறப்பைப் பெற்ற இரண்டாவது இந்தியர் இவர்.
அரசுப் பள்ளிகளில் விவிலியத்தை அறிமுகப்படுத்துவதைத் தடுப்பதில், அவரும் வழக்கறிஞர் ஜான் புருஸ் நார்ட்டனும் வெற்றி கண்டனர்.
வேலூர் மாவட்டம், காட்பாடியில் நடந்த ஆய்வாளர் பழனிச்சாமியின் இறுதி ஊர்வலத்தில் அப்போதைய முதல்வர் எம். ஜி. ஆர் கலந்துகொண்டார். தமிழ்நாட்டில் நக்சலைட்டுகளை ஒழிக்க பழனிச்சாமியின் மகள் அஜந்தா பெயரில் ‘ஆபரேஷன் அஜந்தா’ தொடங்க உத்தரவிட்டார். நக்சல் இயக்கத்தினரைப் பிடிக்க நான்கு பிரிவுகள் கொண்ட ஒரு சிறப்பு காவல் படையை அமைக்கப்பட்டது. இந்த நடவடிக்கை அப்போது டிஐஜியாக இருந்த வால்டர் தேவாரம் தலைமையில் நடைபெற்றது. களத்தில் இருந்த காவல் படையினருக்கு உளவுத்துறை தகவல்களை டிஐஜி மோகன்தாஸ், எஸ்.பி. அலெக்சாண்டர் போன்றோர் அளித்தனர். நடவடிக்கைத் துவக்கப்பட்ட ஓராண்டில் 19 நக்சலைட்கள் கொல்லப்பட்டனர். கடைசியாக 1981இல் மூன்று நக்சலைட்கள் கொல்லப்பட்டனர். இவ்வாறு கொல்லப்பட்டவர்களில் பலர் நிராயுதபாணிகள் என்றும், பலர் கொல்லப்பட்டு கணக்கில் கொண்டுவரப்படாமல் காணாமல் போனவர்களாக ஆக்கப்பட்டனர் என்றக் குற்றச்சாட்டு நிலவுகிறது.
மேற்கு வங்கத்தில், நக்சல்பாரி கிராமத்தில் 1967இல் விவசாய எழுச்சி உண்டானது. அதைத் தொடர்ந்து நாட்டின் பல பகுதிகளில் நக்சலைட் இயக்கத்தில் இளைஞர்கள் இணைந்தனர். நக்சலைட் இயக்கத்தை ஆரம்பித்த சாரு மசூம்தார் தமிழகத்திற்கு வந்தபொழுது. அவரைப் பெண்ணாடம் அருகில் உள்ள முந்திரிக் காட்டுக்கு வரவழைத்து கு. கலியபெருமாள், தமிழரசன் போன்றவர்கள் இரகசியமாகக் கூட்டம் போட்டனர். இதனால் தமிழகத்தின் இயக்கத்தில் பல இளைஞர்கள் இணைந்தனர். குறிப்பாக வேலூர் மாவட்டம், தென்னாற்காடு மாவட்டம், தர்மபுரி மாவட்டங்களில் நக்சலைட் ஆதிக்கம் அதிகமாக இருந்தது. இந்த மாவட்டங்களில் கந்துவட்டிக் கொடுமையில் ஈடுபடுபவர்கள், மக்களைச் சுரண்டுபவர்கள் என கருதப்படுவர்களை நக்சலைட்டுகள் அழித்தொழிப்பு செய்து வந்தனர்.
அப்போது வேலூர் மாவட்டத்தில் செயல்பட்டுவந்த நக்சல் குழுவினர் மீது 1978இல், மத்தூரில் அப்பாசாமி ரெட்டியார் என்பவரை கொலை செய்தது, மடவாளம் இரட்டை கொலை வழக்கு, ஏலகிரிமலை ரெட்டியார் கொலை என, பல கொலை, கொள்ளை, கடத்தல் வழக்குகள் பதியப்பட்டன. இதனால் இதில் சம்பந்தப்பட்ட நக்சசலைட்டுகளை காவல்துறையினர் தேடிவந்தனர். வேலூர் மாவட்டம் திருப்பத்தூர் வட்ட காவல் ஆய்வாளர் பழனிச்சாமி தலைமையிலான காவலர்கள் 1980ஆம் ஆண்டு ஆகத்து 6ஆம் தேதி அதிகாலை ஏலகிரி மலை அடிவாரத்தில் பதுங்கி இருந்த நக்சலைட் சிவலிங்கம், பெருமாள், ராஜப்பா, செல்வம், சின்னதம்பி ஆகியோரை பிடித்தனர்.
திருப்பத்தூர் நகர காவல் நிலையத்தில் இவர்களிடம் முதல் கட்ட விசாரணை முடித்துவிட்டு அனைவரையும் வேறு ஒரு தனி இடத்துக்கு காரில் அழைத்துச் சென்றபோது, வக்கணம்பட்டி என்ற இடத்தின் அருகே சென்றபோது மறைத்து வைத்திருந்த வெடிகுண்டை நக்சலைட்டுகள் வெடிக்கச் செய்தனர் என்று கூறப்படுகிறது.
இதில் ஆய்வாளர் பழனிச்சாமி, தலைமைக் காவலர் ஏசுதாஸ், முருகேசன், நக்சலைட்டுகள் பெருமாள், ராஜப்பா, செல்வம் ஆகியோர் உயிரிழந்தனர். படுகாயங்களுடன் நக்சலைட் சின்னதம்பி மீட்கப்பட்டார்.
அஜந்தா நடவடிக்கை என்பது தமிழ்நாட்டில், நக்சலைட்டுகளை ஒடுக்க தமிழ்நாடு அரசின் காவல்துறை அதிகாரி வால்டர் தேவாரம் தலைமையில் காவல் படைகளால் மேற்கொண்ட சிறப்பு நடவடிக்கையாகும்.
1936 மார்ச் மாதத்தில் மார்க் வெளியுலக வாழ்வைத் தேடி ஆத்திரேலியாவை விட்டுப் புறப்படத் தீர்மானித்தார். இலங்கையில் மலையகத்தில் மாத்தளை அருகேயுள்ள மடுல்கெல்ல, ரெலுகாஸ் தோட்டத்தில் பணிப்பாளராக இருந்த தோமசு என்பவருடன் ஏற்பட்ட தொடர்பில், தேயிலை பயிரிடலில் ஆர்வம் கொண்டு பென்டிகோ கப்பலில் இலங்கை சென்றார். இங்கு தேயிலைத் தோட்டக் கூலியாட்களாக பணிபுரிந்த மலையகத் தமிழர்களிடையே பணியாற்றினார். அங்கே இம்மக்கள் அத்தியாவசிய அடிப்படை சுகாதாரம், கல்வி இன்றி சிறு வரிசை வீடுகளில் வசித்து வந்தனர். இது இங்கிலாந்தில் கால்நடைகளை வளர்க்கும் இடத்தை விட மோசமாக இருந்தது. இவர்கள் மனிதத் தன்மையற்ற முறையில் நடத்தப்பட்டனர் இதனால் இந்தத் தொழிலாளர்கள் மத்தியில் போராட்டம் பெருகியது. மார்க் தொழிலாளர்களுடன் கூட்டுறவு கொள்வதற்காகவும், தொழிலாளர்கள் போராட்டத்தை ஆதரிக்கும் செயலில் ஈடுபட்டதற்காகவும் நீக்கப்பட்டார். பின்னர் லங்கா சமசமாஜக் கட்சியில் இணைந்தார்.
மார்க் பிரேசுகர்டில் இலண்டனில் 1912 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 10 ஆம் நாள் ஈனா மார்ஜரி லைசுடர், ஜேம்ஸ் சீமோர் பிரேசுகர்டில் ஆகியோருக்குப் பிறந்தார். தெற்கு இலண்டனில் உள்ள கெனிங்டனில் பள்ளிப் படிப்பை தொடர்ந்தார். அவரின் தாய் பிரித்தானியத் தொழிற் கட்சியில் பெண்கள் வாக்குரிமை மூலம் இணைந்து 1925 இல் ஒல்போர்ன் பெருநகரத்திற்கு வேட்பாளராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். மார்க் தனது தாயுடன் ஆத்திரேலியாவில் குடியேறினார். சிட்னி கலைப் பள்ளியில் பயின்ற மார்க் தொலைதூர வரண்ட நிலப்பகுதி வேளாண்மையாளராகப் பயிற்சி பெற்றார். 1935 இல் அந்நாட்டின் இளம் கம்யூனிஸ்ட் லீக் இயக்கத்தில் தன்னை இணைத்துக்கொண்டார்.
1936 நவம்பர் 28 இல் கொழும்பில் நடைபெற்ற லங்கா சமசமாஜக் கட்சியின் பொதுக்கூட்டத்தில் கலந்துகொண்டார். அக்கட்சியின் தலைவர் கொல்வின் ஆர். டி சில்வா மார்க்கை "ஒரு வெள்ளைத் தோழர் ஒரு தெரு முனையில் நடைபெற்ற கட்சி கூட்டம் ஒன்றில் கலந்துகொள்வது இதுவே முதல் தடவையாகும்", எனக் கூறி அறிமுகப்படுத்தினார். மார்க் இலங்கையில் தனது முதலாவது பொது உரையை தொடங்கினார். ஆங்கிலேய முதலாளிகள் இலங்கைத் தொழிலாளர்களை பிளவுபடுத்துவதற்கும், ஒருவர் மற்றொருவருக்கு எதிராகவும் செயல்பட குழிபறிக்க முயற்சிப்பதாக எச்சரித்தார்.
1937 சனவரி 10 ஆம் நாள் ஆங்கிலேய காவல் ஆணையர் சர் எர்பர்ட் டவுபிகின் என்பவர் இலங்கைத் தீவை விட்டுப் புறப்படும் நிகழ்வில் கொழும்பு காலிமுகத் திடலில் எதிர்ப்புக் கூட்டமொன்றை கட்சி ஏற்பாடு செய்ததில் அவர் ஆர்வத்துடன் பங்கெடுத்துக் கொண்டார். 1915 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற ஆங்கிலேயர் கலகம் முதல் ஆங்கிலேய காவல் ஆணையர் சர் டவுபிகினின் அட்டூழியங்களுக்கு எதிராக லங்கா சமசமாஜக் கட்சியின் சார்பில் ஆர்ப்பாட்டம் செய்யப்பட்டது.
மார்க் அந்தோனி லைச்டர் பிரேசுகர்டில் ஒரு ஆங்கிலோ-ஆஸ்திரேலிய மார்க்சியம் சார்ந்த புரட்சியாளர் ஆவார். இவர் இலங்கையில் வாழ்ந்தபோது இலங்கை விடுதலைப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட ஐரோப்பிய இனக்குழுவினரில் ஒருவர் ஆவார்.
1924 முதல் அட்டன் தொகுதியின் இலங்கை அரசாங்க சபையில் உறுப்பினராக இருந்த கோ. நடேசய்யர் இவரை நாவலப்பிட்டியின் தொழிலாளர்கள் இயக்கத்தின் மூலம் தேயிலை தோட்ட தொழிலாளர்கள் நலன் மற்றும் இயக்க செயலாளர்களின் எதிர்காலப் பணியை ஆராய்வதற்காக பணியிலமர்த்தினார்.
1937 கோடை காலத்தில் மார்க் இங்கிலாந்து திரும்பினார். இவரை என். எம். பெரேரா, செலினா பெரேரா, வேர்ணன் குணசேகரா ஆகியோர் துறைமுகத்தில் வழியனுப்பி வைத்தனர்.
கல்வியில் பட்டம் பெற்ற பின்னர் அவர் வளரும் நாடுகளில் வறுமையைத் தொழில்நுட்பம் வழியாகக் குறைக்கும் நோக்கம் கொண்ட பிராக்டிக்கல் ஆக்சன் என்ற தொண்டு நிறுவனத்தில் பணிபுரிந்தார். இமயமலையிலும் இலங்கையிலும் தென் அமெரிக்கக் காடுகளிலும் பணிபுரிந்தார். பின்னர் ஐக்கிய இராச்சியம் திரும்பி புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் மற்றும் பருவநிலை மாற்றக் கொள்கைகள் தொடர்பாக அறிவியல் கொள்கை ஆய்வக அலகிலும் வார்விக் பல்கலைக்கழகத்திலும் பணிபுரிந்தார்.
தெரசா மான்செசுட்டர் பல்கலைக்கழகத்தின் இயற்பியல் பள்ளியில் 1986-ம் ஆண்டு இளநிலைப் பட்டமும் பின்னர் கருவியியல் மற்றும் பகுப்பாய்வு அறிவியலில் முதுநிலைப் பட்டமும் பெற்றார். எடின்பரோ பல்கலைக்கழகத்தில் மின் பொறியியலில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். பர்மிங்காம் கலை மற்றும் வடிவியில பயிலகத்தில் நுண்கலையில் முதுநிலைப் பட்டமும் பெற்றுள்ளார்
தெரசா மேரி ஆண்டர்சன் ஒரு பிரித்தானிய இயற்பியலாளர் ஆவார். இவர் மான்செசுட்டர் பல்கலைக்கழகத்தின் ஜோடுரெல் வான்காணகக் கண்டுபிடிப்பு மைய இயக்குநரும் ஆவார். இவர் மான்செசுட்டர் பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியராகவும் புளூடாட் விழாவின் அறிவியல் காப்பாளராகவும் உள்ளார்.
1772ல் பரக்பூர், இந்தியாவில் கம்பெனி ஆட்சி காலத்தில், முதலாவது ஆங்கிலேய போர்ப்படைவீரர்களின் பயிற்சி கூடமாகவும், குடியிருப்பு நகரமாகவும் இருந்தது. மேலும் பரக்பூர் நகரம், இந்தியத் தலைமை ஆளுநரின் வாழ்விடம் மற்றும் அலுவலமாக விளங்கியது.
பரக்பூர் , இந்தியாவின் மேற்கு வங்காள மாநிலத்தின் வடக்கு 24 பர்கானா மாவட்டத் தலைமையிடமும், நகராட்சியும் ஆகும். மாநிலத் தலைநகரான கொல்கத்தாவிற்கு வடக்கே 15 கிமீ தொலைவில் பரக்பூர் நகரம் உள்ளது.
ஆங்கிலேய ஆட்சிக்கு எதிராக நடைபெற்ற இரண்டு சிப்பாய்க் கிளர்ச்சிகளில் முதன்மையான, 1824ல் சிப்பாய் பிண்டி திவாரி தலைமையில் நடைபெற்ற பரக்பூர் பரக்பூர் சிப்பாய் கிளர்ச்சி நடைபெற்றது.
பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் படைவீரர்களின் முதல் பாசறையாகவும், போர் பயிற்சி புரியும் இடமாக இருந்ததால், இவ்விடத்திற்கு பரக்பூர் எனப் பெயராயிற்று.
கசாமான் பாடலானது ஒரு போர்ப் பாடல் போன்று உள்ளது. இப்பாடலானது தேசிய முன்னணி முன்னணியின் நடவடிக்கைகள், ஆயுதப் போராட்டம் போன்றவையே, விடுதலையை வென்றெடுப்பதற்கான ஓரே வழி என்னபதை வலியுறுத்துவதாக உள்ளது. இப்பாடலில் சில வரிகள், பிரான்சு நாட்டுக்கு எதிராக அமைந்துள்ளன. அல்ஜீரியாவின் முன்னாள் காலனித்துவ ஆட்சியாளர்களின் "தீர்ப்பு நாள்" எப்படி வரும் என்பதை பாடல் ஆரூடம் கூறுவதாக உள்ளது. பாடலின் தன்மையானது திரும்பத்திரும்ப ஒரேமாதிரியாக இருப்பதாக சில விமர்சகர்கள் குறை கூறுகின்றனர்.
கசாமான் ( என்பது அல்சீரியாவின் நாட்டுப்பண் ஆகும். கசாமான் என்ற சொல்லுக்கு எங்கள் உறுதிமொழி அல்லது எங்கள் சத்தியம் என்பது பொருளாகும். மௌஃப்தி ஜகாரியா எழுதிய பாடல் வரிகளுக்கு, எகிப்திய இசையமைப்பாளரான மொகமது ஃபாசி இசையமைத்த வடிவம் தற்போது நடைமுறையில் உள்ளது. பிரான்சு நாட்டிலிருந்து விடுதலைப் பெற்றபிறகு, 1962 ஆம் ஆண்டில் இப்பாடல் நாட்டுப் பண்ணாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.
1962 ஆம் ஆண்டில் "கசாமான்" ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டாலும், 2008 நவம்பரில்தான் இது அல்ஜீரியாவின் அரசியலமைப்பின் ஐந்தாவது திருத்தத்தில் "மாறாதது" என்று அறிவிக்கப்பட்டது, இது நாட்டின் புரட்சியில் இணைந்திருப்பதைக் காட்டுகிறது. மேலும் இந்த தேசிய கீதத்தின் அனைத்து வரிகளும் உள்ளடக்கியது என்றும், இன்றைய நாளிலும் பிரான்சிற்கு எதிரான வரிகளைக் கொண்டுள்ளது பொருத்தமானதா எனவும் விவாதிக்கப்பட்டது.
1962 இல் இந்தப் பாடலும், இசையும் அதிகாரப்பூர்வமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன; அதே ஆண்டு, எயியன் உடன்படிக்கையின்படி அல்ஜீரியர்களின் விடுதலைக் கோரிக்கைக்க குறித்து நடத்தப்பட்ட பொதுசன வாக்கெடுப்பில் விடுதலைக்கு ஆதரவான வான கோரிக்கை வெற்றிபெற்றது. "கசாமான்" தற்காலிக தேசிய கீதமாக ஏற்கப்பட்டது என்றாலும், இது இன்றுவரை நீடித்துவருகிறது.
காத்தரைன் பிளாட்ஜெட் கெபி ஓர் அமெரிக்க வானியற்பியலாளரும் பொதுத்துறை பணியாளரும் ஆவார். இவர் செந்தரங்கள், தொழில்நுட்பத்துக்கான தேசிய நிறுவனத்தின் இயற்பியல் அளவையியல் ஆய்வகத்துக்கும் அதன் முன்னோடிகளாய இயர்பியல் ஆய்வகம், அணு, மூலக்கூற்று, ஒளியியல்சார் இயற்பியல் மையம் ஆகியவற்றுக்கும் இயக்குநர் ஆவார். பின் குறிப்பிட்ட இரு அமைப்புகளுக்கும் இவர் மட்டுமே இயக்குஅராக இருந்து அவற்றின் மேலாண்மைப்பணிகளை மேற்கொண்டார். இவரது ஆட்சிக் காலத்தில் இந்நிறுவனங்கள் சார்ந்த நான்கு அறிவியலாளர்கள் இயற்பியலில் நோபல் பரிசைப் பெற்றுள்ளனர். நிசுட்டுவின் காத்தரைன் பிளாட்ஜெட் கெபி ஆய்வகக் கட்டிடம் இவரது நினைவாக 2015 இல் பெயரிடப்பட்டுள்ளது.