polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
மதுரை வாலாட்டிப்பாம்புகள் சோலைக்காடுகளில் மட்டுமே காணப்படுகின்றன. அத்தகைய காடுகளுக்கு அருகிலுள்ள தோட்டங்களிலும் காணலாம். பாறைகளுக்கு அடியிலும், இலைச்சருகுகளுக்கு இடையேயும், குவிந்து கிடக்கும் காய்ந்த இலைகள், மரக்கிளைகள் போன்றவற்றுக்கு இடையேயும் இவற்றைக் காணலாம். காடுகள் அழிக்கப்பட்டு வருவதாலும் சாலைகளில் வண்டிகளில் அடிபட்டு இறப்பதாலும் இவ்வினம் அருகிவருகிறது. அதனால் பன்னாட்டு இயற்கைப் பாதுகாப்புச் சங்கம் மதுரை வாலாட்டிப்பாம்புகளை அருகிய இனமாக அறிவித்துள்ளது.
மதுரை வாலாட்டிப்பாம்புகள் இந்திய மேற்குத்தொடர்ச்சி மலைகளின் தென்பகுதியில் சில இடங்களில் மட்டுமே காணப்படுகின்றன. குறிப்பாக இதன் முதல் முறைப்படியான பதிவு "பழநி மலைத்தொடரில் குறிப்பாக 6000 அடி உயரத்தில் கொடைக்கானலுக்கருகே " காணப்பட்டதாகத் தெரிவிக்கிறது. மற்றொரு செருமன் பதிவு "தென்னிந்தியா " என்கிறது. இவ்வினத்தின் உள்ளினமாகச் சிலர் கருதும் . எனும் இனத்துக்கான பதிவு காலி, தென் மாகாணம், இலங்கை என்றுள்ளது.
மதுரை வாலாட்டிப்பாம்புகளின் முதுகுப்புறம் கரும்பழுப்பு நிறத்தில் மினுமினுக்கும். அடிப்பகுதியும் பக்கவாட்டிலுள்ள செதில்களும் நடுவில் வெண்ணிறமாகவும் கரும்பழுப்புக் கரையுடனும் இருக்கும். இவ்வினத்துக்கான பாம்பியலறிஞர் பெத்தோமின் முறையான பதிவுப்பாடங்களுள் மிகநீளமான பாம்பு தலைமுதல் வாலின் நுனிவரை இருந்தது.
பொதுவாக பாம்புகள் முட்டையிடுகின்றன. அவற்றிலிருந்து பார்ப்புகள் வெளிவரும். ஆனால் சில பாம்பினங்களில் மட்டும் தாயுள் முட்டை வளர்ச்சி நிகழும். ஒரு கட்டத்தில் தாயின் உடலுக்குள்ளேயே முட்டைகள் பொரிந்து தாய்ப்பாம்பு பார்ப்புகளை ஈனும். மதுரை வாலாட்டிப் பாம்புகளில் இவ்வகை இனப்பெருக்கம் நிகழ்கிறது.
மதுரை வாலாட்டிப்பாம்புகள் சிறு முதுகெலும்பிலா விலங்குகளையும் மண்புழுக்களையும் தின்கின்றன. இவை மண்ணின் மேற்பரப்பில் குழிபறித்துச் செல்லுகின்றன.
மதுரை திருமலை நாயக்கரின் எழுபத்து இரண்டு பாளையக்காரர்களில் ஒருவரான எட்டையபுரத்துப் பாளையக்காரர் மதுரை மன்னருக்கு எதிராக தன்னுடன் சில பாளையக்காரர்களை அணி திரட்டி கலகக்கொடி உயர்த்தினார். இவர்களை முறியடிக்க திருமலை நாயக்க மன்னரின் அழைப்பையடுத்து திருமலை ரெகுநாத சேதுபதி தன் படைகளுடன் சென்று, எட்டயபுரம் பாளையக்காரரையும் அவரது கூட்டணியையும் முறியடித்து எட்டையபுரம் பாளையக்காரரைக் கைது செய்து மதுரையில் திருமலை நாயக்கர் அரசவையில் நிறுத்தினார்.
இதன்படி தங்களது ஆட்சியினை மூவரும் தொடங்கினார்கள். ஆனால் கொஞ்ச காலத்தில் காளையார் கோவிலில் தம்பித்தேவரும், அஞ்சுக்கோட்டையில் தனுக்காத்தத் தேவரும் அடுத்தடுத்து, காலமானார்கள். அவர்களுக்கு உரிய வாரிசுகள் இல்லாத காரணத்தினால் அந்த இரு பகுதிகளும் திருமலை ரெகுநாத சேதுபதியின் ஆட்சியின் கீழ் வந்தன.
சேதுபதி மன்னர் தன் நாட்டு எல்லையை விரிவாக்கும் நோக்கில் சேதுநாட்டின் வடபகுதி கிழக்குக் கடற்கரை வழியாக அறந்தாங்கி, பட்டுக்கோட்டைச் சீமைகளைக் கடந்து திருவாரூர்ச் சீமை, கள்ளர் சீமை ஆகியவைகளையும் சேதுநாட்டில் இணைத்துச் சேதுநாட்டின் பரப்பை விரிவுபடுத்தினார்.
திருமலை ரெகுநாத சேதுபதி என்பவர் இராமநாதபுரம் சமஸ்தான மன்னராவார். இவர் தளவாய் சேதுபதிக்கு அடுத்து ஆட்சிக்கு வந்து 31 ஆண்டுகள் ஆட்சிபுரிந்தார். இவர் தளவாய் சேதுபதியின் தங்கை மகனாவார்.
முன் ஜென்மத்தில் காதலிக்கும் ரிஷி மற்றும் துர்கா. இவர்களின் காதலுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து துர்காவை ரிஷியின் குடும்பத்தினர் கொலை செய்கிறார். கதாநாயகனும் கொல்லப்படுகிறான். 300 வருடம் கழித்து மறுபடியும் சந்திக்கும் காதல் ஜோடிகள். இந்த ஜென்மத்திலும் இவர்களின் காதலுக்கு எதிராக இருக்கும் குடும்பம். தடைகளை தாண்டி முன் ஜென்மத்தில் கதாநாயகனை கொலை செய்தது யார்?
இந்தத் தொடரின் நாயகியாக புதுமுக நடிகை மதுமிதா ஏழை பெண்ணாக துர்கா என்ற கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருந்தார். ரிஷி என்ற கதாபாத்திரத்தில் விமல் வெங்கடேசன் பணக்காரவீட்டு பையனாக நடித்திருந்தார். அ. இராமச்சந்திரன் என்பவர் இந்த தொடரை இயக்கியிருந்தார். இந்தத் தொடருக்காக 2 கோடி ரூபாயில் பிரமாண்டமான அரண்மனை வீடு உருவாக்கப்பட்டது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
இவை பெரும்பாலும் மரங்களில் இலை, புல், சிறு வளார், வேர், பாசம் முதலியவற்றைக் கொண்டு கிண்ணம்போன்ற கூடு கட்டும் சாதாரணமாக 3-5 முட்டைகள் இடும். மாசி முதல் ஆடி வரையில் இவை குஞ்சு பொரிக்குங்காலம். இவற்றின் ஒலி சாதாரணமாகக் கிண்கிணி போலச் செவிக்கு இனிமையாக இருக்கும். தென்னிந்தியாவிலுள்ள சில இனங்கள் இங்குக் குறிக்கப்படுகின்றன. கருநீல ஈப்பிடிப்பான் ஊர்க்குருவி அளவுள்ளது. ஆண் முதுகுபுறம் நீலி. நெற்றியும் புருவமும் தோளும் பளிச்சென்ற நீலம். மார்பு இரும்புத் துருபோன்ற மங்கலான செந்நிறம். வயிற்றுப்புறம் இறங்கி வரவர வெண்மை நிறம் மிகும். பெண் ஆணைவிட மங்கலாக வெளுத்துத் தோன்றும். இவை தனித்தனியாக இருக்கும். செறிவில்லாத முட்செடிக் குறுங்காடுகளிலும் இலையுதிர் காடுகளிலும் வசிக்கும். மேடு பள்ளமான மலையடிவாரப் பள்ளத்தாக்குக்களில் குளிர்ச்சியான நிழலுள்ள சோலைகளிலும் மூங்கில் புதர்களிலும் இருக்கும். வீட்டுத்தோட்டங்கள் தோப்புக்களிலும் வரும்.
மிகவும் அழகான இந்தப் பறவை நிழலான தோப்புக்களிலும் தோட்டங்களிலும் இலையுதிர் காடுகளிலும் மூங்கிற் புதர்களிலும் வசிக்கும். இவை தாமாகவும் மற்றும் வேறு சாதிச் சிறு பறவைகளோடு கூடியும் பூச்சி வேட்டையாடும். பூச்சியைப் பிடிக்க ஆண் துவண்டு வளைந்து பறந்து போகும் போதும், மரத்திலிருந்து மரம் மேலுயர்ந்தும் கீழே தாழ்ந்தும் அலை போலப் பறக்கும் போதும் அதன் வால் இறகுகள் கொடிபோலப் பின்னால் ஆடிக்கொண்டு வருவது அழகாக இருக்கும். இதன் ஒலி சே-சேச்வே என்று கேட்கும்; காதுக்கு இனிமையாக இராது. இணைகூடும் காலங்களில் ஆணும் பெண்ணும் இனிமையான சில கலகள் ஒலி செய்யும். மாசி முதல் ஆனி வரையில் முட்டையிடும். விசிறிக்குருவி போலவே இதுவும் மெல்லிய புல்இழை முதலியவற்றைக் கொண்டு கூடுகட்டிச் சிலந்தி வலையைக் கொண்டு போர்த்தும். 3-5 வெண்மை கலந்த ரோஜா நிறமானதும் செம்பழுப்புநிறப் புள்ளி விழுந்ததுமான முட்டையிடும். ஆணும் பெண்ணும் கூடு கட்டுவது முதலிய தொழிலில் ஈடுபடும். எனினும் பெண்ணே நிரம்ப வேலை செய்யும். 15-16 நாள் அடைகாக்கும். குஞ்சு பொரித்து 12 நாளில் கூட்டைவிட்டுப் பறக்கக் கூடும்.
ஈப்பிடிப்பான் பெரும்பாலும் ஊர்க்குருவி அல்லது புல்புல் என்னும் கொண்டைக்குருவி யளவிலுள்ள சிறு பறவைச் சாதிகள் இவற்றின் அலகு குட்டையாகவும் அகலமாகவும், அடி அழுந்தியும், நுனிமுனை கொக்கிப்போல வளைந்தும் இருக்கும். ஈ, சுள்ளான், கொசு, ஈசல், விட்டில் முதலிய சிறு பூச்சிகளே இவற்றிற்கு முக்கியமான இரை. மரத்தின் மேற்கிளைகளிலோ, தந்திக்கம்பி முதலியவற்றின் மேலோ, நிமிர்ந்து உட்கார்ந்திருந்து, பூச்சியைக் கண்டவுடன் துடுமெனப் பாய்வதுபோலப் பறந்துபோய்ப் பற்றும். பூச்சி தப்பித்துக் கொள்ள முயன்று இங்குமங்கும் பாய்ச்சல் காட்டிச் சுழலுமானால், அதற்கேற்றவாறு இப்பறவையும் தக்கவாறு திரும்பியும், சுழன்றும், கரணம் போட்டும், அவற்றைப் பிடிக்க முயலும் திறமை அதிசயமாக இருக்கும். இரையைப் பிடித்துக்கொண்டு திரும்பத் தானிருந்த விடத்திற்கு வந்து உட்காரும். இவற்றில் சில சாதிகளுண்டு. அவற்றில் சில அவை காணப்படும் பகுதியிலேயே வாழ்பவை. சில சில பருவங்களில் அவ்விடங்களுக்கு வலசை வருவன.
வெண்ணீல ஈப்பிடிப்பான் : ஆண், பளபளப்பான நீலமும் பச்சையும் கலந்த நிறமுடையது. இதுவும் ஊர்க்குருவியளவே இருக்கும். பெண் ஆணைவிட மங்கலாகவும் நரையாகவும் காணும். இது கோடையில் இமயமலை நெடுக 4-10 ஆயிரம் அடிகளிலும், அஸ்ஸாம், பர்மாவைக் கடந்தும் இருக்கும். குளிர்காலத்தில் தெற்கு நோக்கி வலசைவந்து, தமிழ் நாட்டின் தென்கோடிவரையிலும் செல்லும். இதற்கு நெருங்கிய ஓர் இனம் நீலகிரி வெள்ளைவால் ஈப்பிடிப்பான் , தென்னிந்திய மலைகளில் மிகச்சாதாரணமாக வாழ்வது. இதன் நிறமும் நீலமே. வாலின் அடிப்பாகமும் அடிவயிறும் வெண்மையாக இருக்கும்.
1932-37 காலப்பகுதியில், லந்தாவு உக்ரைனில் கார்கீவ் இயற்பியல் தொழில்நுட்பக் கல்விக்கூடத்தில் கோட்பாட்டு இயற்பியல் துறைக்கு தலைமைதாங்கிப் பணியாற்றினார். இவரது இயற்பில் துறையை பொதுவாக "லந்தாவு பள்ளி" எனக் குறிப்பிடுவர். கார்கீவில் இவரும், இவரது நண்பரும் முன்னாள் மாணவருமான எவ்கேனி லீப்சிட்சும் இணைந்து கோட்பாட்டு இயற்பியலில் பல்கலைக்கழகப் பட்டப்படிப்புக்கான பாட நூல் தொகுப்பைப் பத்து பாகங்களாக எழுதி வெளியிட்டனர். இந்நூல்கள் இன்றும் இயற்பியல் பட்டப்படிப்புத் துறையில் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. 1932-இல், லந்தாவு சந்திரசேகர் வரையறையைத் துல்லியமாகக் கணித்தார். ஆனாலும், அவர் இதனை வெள்ளிக் குறு விண்மீன்களுக்குப் பயன்படுத்தவில்லை. பெரும் துப்புரவாக்கக் காலத்தில் , லந்தாவும் அவரது இரண்டு சகாக்களும் கார்க்கீவில் கைது செய்யப்பட்டு விசாரிக்கப்பட்டனர். ஆனாலும், லந்தாவு விசாரணைகளில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்டார். பின்னர் அவர் மாஸ்கோ சென்றார்.
லேவ் தாவீதவிச் லந்தாவு என்பவர் கோட்பாட்டு இயற்பியலில் பெரும் பங்காற்றிய சோவியத் இயற்பியலறிஞர் ஆவார். இவரது சாதனைகளில், குவாண்டம் இயங்கியலில் அடர்த்தி அணி முறையின் தன்னிச்சையான இணைக் கண்டுபிடிப்பு, காந்த விலக்கத்தன்மையின் குவாண்டம் விசையியல் கொள்கை, மீப்பாய்மத்தன்மை கொள்கை, இரண்டாம்-படி நிலைமாற்றங்களின் கொள்கை, மீக்கடத்துதிறனின் கின்சுபூர்க்-லந்தாவு தொள்கை, பெர்மி திரவக் கொள்கை, அயனிமத்தில் லந்தாவு ஒடுக்கத்திற்கான விளக்கம், குவாண்டம் மின்னியக்கவியலில் லந்தாவு முனை, நியூட்ரினோக்களின் இரட்டை உறுப்புக் கொள்கை, அணி அருநிலைகளின் லந்தாவு சமன்பாடுகள் ஆகியன குறிப்பிடத்தக்கவை ஆகும். மீப்பாய்மத்தன்மையில் கணிதக் கொள்கைக்கான விளக்கத்தில் இவரது பங்களிப்புகளுக்காக இவருக்கு 1962 ஆம் ஆண்டிற்கான இயற்பியலுக்கான நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது.
1937 முதல் 1962 வரை லந்தாவு மாஸ்கோவில் இயற்பியல் சிக்கல்களுக்கான கல்விக்கழகத்தில் கோட்பாட்டு இயற்பியல் துறைக்குத் தலைமை தாங்கிப் பணியாற்றினார். 1938 ஏப்ரல் 27 இல் இசுட்டாலினிசத்தை நாட்சிசத்துடன் ஒப்பிட்டமைக்காக கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். அன்று புகழ்பெற்ர உருசிய இயற்பியல் அறிஞர் பியோத்தர் காப்பித்சா அரசுத்தலைவர் யோசப் இசுட்டாலினுக்குக் கடிதம் எழுதினார். அதில் அவர் லந்தாவுவின் செயலுக்குத் தாம் பொறுப்பெடுப்பதாகவும், லந்தாவு விடுதலை செய்யப்படாவிடில், தாம் இயற்பியல் பள்ளியில் இருந்து விலகப்போவதாகவும் தெரிவித்தார். சிறையில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்ட பின்னர், லந்தாவு காப்பித்சாவின் மீப்பாய்மத்தன்மையை ஒலி அலைகள் அல்லது போனோன்களைக் கொண்டு விளக்கினார்.
லந்தாவு 1908 சனவரி 22 இல் யூதக் குடும்பத்தில் அன்றைய உருசியப் பேரரசின் கீழிருந்த அசர்பைஜான், பக்கூ நகரில் பிறந்தார். இவரது தந்தை தாவீது லிவோவிச் லந்தாவு உள்ளூர் எண்ணெய்த் தொழிற்சாலையில் பொறியியலாளராகப் பணியாற்றியவர். தாயார் லியூபோவ் கார்க்கவி ஒரு மருத்துவர். கணிதத்தில் ஒரு சிறுமுது அறிஞராக விளங்கிய லேவ் லந்தாவு 12 வயதில் வகை நுண்கணிதத்தையும், 13-ஆம் ஆகவையில் தொகையீட்டையும் கற்றுத் தேர்ந்தார். பக்கூ பொருளியல் தொழில்நுட்பப் பள்ளியில் ஓராண்டு உயர்கல்வி கற்று பின்னர் பக்கூ மாநிலப் பல்கலைக்கழகத்தில் இயற்பியல், மற்றும் கணிதத் துறையிலும், வேதியியல் துறையிலும் படித்துப் பட்டம் பெற்றார்.
1924-ஆம் ஆண்டில், லெனின்கிராட் அரசுப் பல்கலைக்கழகத்தில் இயற்பியல் துறையில் இணைந்து 1927 ஆம் ஆண்டில் கோட்பாட்டு இயற்பியலில் பட்டம் பெற்றார். பின்னர் லெனின்கிராது இயற்பியல்-தொழில்நுட்பக் கழகத்தில் 1934 ஆம் ஆன்டில் இயற்பியல் மற்று கணித அறிவியல்களின் முனைவர் பட்டம் பெற்ரார். 1929-31 ஆம் ஆண்டுகளில் புலமைப்பரிசில் பெற்று ஐரோப்பியப் பல்கலைக்கழகங்களில் பணியாற்றினார். இக்காலப்பகுதியில் அவர் இடாய்ச்சு மொழியையும், பிரெஞ்சு மொழியையும் கற்றுத் தேறி, ஆங்கிலத்திலும் இலகுவாகத் தொடர்பாட முடிந்தது.
லந்தாவு அணு மற்றும் ஐதரசன் குண்டுகளுக்கான வளர்ச்சியை ஆதரிக்கும் சோவியத் கணிதவியலாளர்கள் குழுவிற்குத் தலைமை தாங்கி செயற்பட்டார். முதலாவது சோவியத் வெப்ப அணுகுண்டின் இயக்கத்தைக் கணித்தார். இவ்வாக்கத்திற்காக இவருக்கு 1949 இலும், 1953 இலும் இவருக்கு இசுட்டாலின் பரிசு வழங்கப்பட்டது. 1954 இவருக்கு சோசலிசத் தொழிலுக்கான வாகையாளர் விருது வழங்கப்பட்டது.
கோட்டிங்கன், லைப்சிக் ஆகிய நகரங்களில் ஆய்வுகளை மேற்கொண்ட பின்னர், 1930 இல் கோபனாவன் சென்று அங்கு, நீல்சு போர் கல்விக்கழகத்தில் பணியாற்றி, நீல்சு போரின் மானவரானார். அதன் பின்னர் கேம்பிரிட்ச் சென்று பால் டிராக்குடன் இனைந்து பணியாற்றினார். 1930-31 இல் சூரிக்கில் உவூல்ஃபுகாங் பவுலியுடன் பணியாற்றினார்.
மீப்பாய்மத்தன்மையில் கணிதக் கொள்கைக்கான விளக்கத்தில் இவரது பங்களிப்புகளுக்காக இவருக்கு 1962 ஆம் ஆண்டிற்கான இயற்பியலுக்கான நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது. திரவ ஈலியத்தின் இயல்புகளை 2.17 வெப்பநிலைக்குக் கீழ் இவரது கணிப்புகள் விளக்குகின்றன
நவக்கிரகம் கிரகம் பூமித்தாயின் மடியில் வாழ்பவர்கள்மீது ஒருவிதமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவதாகும். இந்து ஜோதிடத்தில் நவக்கிரகங்கள் முக்கியமான இடத்தைப் பெறுகின்றன. அனைத்து ஒன்பது கிரகங்களும் ராசி மண்டலத்தில் உள்ள நட்சத்திரங்களின் பின்னணியில் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையன. அவற்றுள் சூரியன், சந்திரன், செவ்வாய், புதன், வியாழன், வெள்ளி, சனி, இராகு, கேது ஆகிய கோள்கள் அடங்கும்:
லிங்கம் (லிங்கா, லிங், சிவ லிங்கா, சிவ் லிங்எனப்படும் குறி அல்லது குறியீடானது) இந்து மதக் கடவுளான இந்துக் கோயிலில் வழிபாட்டில் உள்ள தெய்வமான சிவனைக் குறிக்கும் பெரும்பாலான தென்னிந்திய சைவக்கோயில்களில் லிங்கமே முதன்மை தெய்வமாகக் காணப்படும். லிங்கம் என்பதானது சக்தி அல்லது பெண்மையின் ஆக்க சக்தியின் அடையாளமான யோனியுடன் காணப்படும். லிங்கமும் யோனியும் இணைந்து பிரிக்கமுடியாத ஆண் பெண் ஒன்றிணைப்பைக் குறிக்கும். எல்லையற்ற இறைவனின் தன்மையைக் குறிக்கின்ற ஆரம்பம் மற்றும் முடிவை உணர்த்துவது லிங்கத்தைப் பற்றிய ஒரு கோட்பாடாகும்.
தென்னிந்தியாவில் சோழர் காலத்தில் லிங்க வழிபாடானது அதிகமாகக் காணப்பட்டது. சிவனை லிங்க வடிவில் வழிபடுவது பற்றி மிகவும் பழமையான ரிக் வேதத்தில் காணப்படுகிறது. பல்லவர் காலத்தில், சைவ ஆகமங்களிலிருந்து சற்று வேறுபட்டு, சோமாஸ்கந்தர் வடிவம் அதிகமாக வழிபடப்பெற்றது. மாறாக சோழர்கள் பெரும்பாலும் சைவர்களாக இருந்தபடியால் அனைத்துக் கோயில்களிலும் லிங்கத்தை அமைத்தனர். சிவனுக்கும் லிங்கத்திற்குமான தொடர்பு சிந்து சமவெளி நாகரிக காலந்தொட்டே இருந்துவருகிறது. ஹரப்பாவில் லிங்கத்தையொத்த உருவ அமைப்பு கொண்ட கற்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆதலால் அக்காலத்திலிருந்தே இவ்வழிபாடு இருந்ததாக ஆய்வாளர்கள் நம்புகின்றனர். சுயம்புலிங்கம் என்பதானது மனிதர்களால் அமைக்கப்படாத, தானால் உருவானதாகக் கருதப்படுவதாகும். சில கோயில்கள் லிங்கத்தைச் சுற்றியே, கருவறையில் அது அமையும் வகையில், கட்டப்பட்டுள்ளன.
தமிழக சிவன் கோயில்களின் சிற்பவியல் , சிவபெருமானின் முழுமுதற்கடவுளாகக் கொண்ட சைவ ஆகமங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டமைந்ததாகும். ஆகமங்கள் மதக்கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் அமைந்ததாகும்.
நடராசர், நடனத்தின் ராஜா ஆவார். அவரைக் கூத்தன் என்பர். சிவபெருமான் களைப்புற்ற உலகை அழித்து, புதிய பூவுலகைப் படைக்கும் தொழிலை பிரம்மா மேற்கொள்வதற்காக கூத்தனாக நடனமாடினார். தமிழ் மரபின் ஒரு கூறாக சோழர்களின் செப்புத்திருமேனிகளிலும் சிற்பங்களிலும் சிவன் நடராஜராகக் கொண்டமைந்த சிற்பமே காணப்படுகிறது. தில்லை எனப்படும் சிதம்பரத்தில் சிவபெருமான் ஆடும் நடனம் சிவனை நடராஜராகச் சித்தரிப்பதாகும். அவர், சபையில் ஆடும் ஈசன் என்று குறிக்கும் வகையில் சபேசன் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். இவ்வடிவமானது தென்னிந்தியாவில் உள்ள பல சிவன் கோயில்களில் காணப்படுவதோடு, சிதம்பரத்தில் முக்கியக்கடவுளாகக் கருதப்பெறுகிறது.
பொதுவாக செம்பு உலோகத்தினால் செதுக்கப்படுகின்ற இச்சிற்பத்தில் சிவன் நடமாடும் கோலத்தில் இருப்பார். தீப்பிழம்போடு இருக்கும் அச்சிற்பத்தில் அவர் தன் இடது காலைத் தூக்கிய நிலையில் அறியாமை என்ற முயலகன் மீது நின்று நடனமாடிய நிலையில் தோன்றுவார்.
பார்வதி ஓர் இந்துக் கடவுளாவார். சைவ மரபில் அதிக எண்ணிக்கையிலான பெண் தெய்வங்களும் துணைத் தெய்வங்களும் உள்ளனர். அவர்களில் பார்வதி மிகவும் முக்கியமானவராகக் கருதப்படுகிறார். பார்வதியை அழித்தல் மற்றும் அருளலுக்குரிய சிவனின் இரண்டாவது துணைவராகக் கூறுவர். சிவனின் துணைவரின் மறு அவதாரமான தாட்சாயிணி அவரிடமிருந்து வேறுபட்டவர் அல்லர். பார்வதி, அனைத்து ஆண் மற்றும் பெண் தெய்வங்களுக்கும், விநாயகருக்கும், முருகனுக்கும் தாயாகக் கருதப்படுகிறார். அவரை விஷ்ணுவின் சகோதரியாகக் கூறுவதும் உண்டு. சிவனுடன் இருக்கும்போது பார்வதி பொதுவாக இரு கைகளுடன் காணப்பெறுவார். தனியாக இருக்கும்போது நான்கு அல்லது எட்டு கைகளுடன், அருகில் புலி அல்லது சிங்கத்துடன் இருப்பார். பொதுவாக இரக்கக் குணம் கொண்ட பார்வதி துர்க்கை, காளி, சீதளா தேவி, தாராதேவி சண்டி, போன்ற வடிவங்களிலும், காத்யாயினி, மகாகௌரி, கமலாம்பிகா, புவனேஸ்வரி மற்றும் திரிபுரசுந்தரி போன்ற இரக்க குண வடிவங்களிலும் காணப்படுவார்.
கணேசர், கணபதி, விநாயகர் மற்றும் பிள்ளையார் என்றழைக்கப்படுகிறார். இவர் இந்துத் தெய்வங்களில் முக்கியமானவராகக் கருதப்படுகிறார். விநாயகர், சிவனின் முதல் திருக்குமாரனாகக் கருதப்படுகிறார். ஆதலால் அனைத்து சிவன் கோயில்களிலும் அவரை வணங்குவதில் வழிபாடு தொடங்குகிறது. பிள்ளையார் என்பதற்கு பிள்ளை + யார் என்பதானது யாருடைய பிள்ளை என்றும் கூறுவர். சமஸ்கிருத சொல்லான புலிசாரா என்பதிலிருந்து இச்சொல் வந்ததாகக் கூறுவர். இச்சொல்லுக்கு யானை என்பது பொருளாகும். சாளுக்கியர்களிடமிருந்து விநாயகர் என்ற கருத்தினை பல்லவர்கள் எடுத்துக்கொண்டதாக கே.ஏ.நீலகண்ட சாஸ்திரி கூறுகிறார். கி.பி.7ஆம் நூற்றாண்டில் வாதாபி கணபதி சிற்பம் சாளுக்கியர்களின் தலைநகரான வாதாபியிலிருந்து சாளுக்கியர்களைத் தோற்கடித்த பல்லவர்களின் படைத்தளபதியான பரஞ்சோதியால் கொண்டுவரப்பட்டது.
சுப்ரமண்யர், வேலன், சாமிநாதன் என்ற பெயர்களும் அவருக்கு உண்டு கி.மு.3ஆம் நூற்றாண்டிற்கும் கி.பி.5ஆம் நூற்றாண்டிற்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் தோன்றிய பழந்தமிழ் இலக்கியமான தொல்காப்பியத்தில் என்றும் இளமையான, நீல நிற மயிலில் அமர்ந்துள்ள, தமிழர்களின் அபிமான கடவுள் என்று குறிப்பிடுகிறது. சங்க இலக்கியம் ஐவகை நிலங்களைக் குறிப்பிடுகிறது. சங்க காலப்புலவரான நக்கீரரால் இயற்றப்பெற்ற திருமுருகாற்றுப்படையில் குறிஞ்சி நிலத்தலைவனாக முருகன் சுட்டப்பெறுகிறார். திருமுருகாற்றுப்படை, மூன்றாம் சங்க காலத்தில் தோன்றிய பத்துப்பாட்டின் ஒரு பிரிவாகும். கி.பி.6ஆம் நூற்றாண்டில் மறைய ஆரம்பித்த கந்த வழிபாடு கி.பி.7ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், பல்லவர் காலத்தில் பரவ ஆரம்பித்தது. இதற்குச் சான்றாக பல்லவர் காலத்திய சோமாஸ்கந்தர் சிற்பங்களைக் கூறலாம்.
பல்லவர் கால ஆரம்ப நிலைக் கட்டுமானமாக கோபுரம் கருதப்படுகிறது. கி.பி.12ஆம் நூற்றாண்டில், பாண்டியர் காலத்தின்போது இந்த வாயில்கள் வெளியில் இருந்து பார்க்கும்போது அதன் பிரம்மாண்ட தோற்றம் காரணமாக உள்ளே உள்ள கருவறையைவிடவும் முக்கியமானவையாக, அமைந்தன. உள் கருவறையில் வேலைப்பாட்டுடன் காணப்படும். ஒரு சன்னதிக்கு ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட கோபுரம் உண்டு. சதுர அல்லது செவ்வக வடிவினைக் கொண்ட கருங்கல் அல்லது செங்கல் அடித்தளத்தின்போது பல நிலைகளைக் கொண்டு அது அமைந்துள்ளது. ஒரு கோயிலில் மூலவர் சன்னதியினைச் சுற்றி பல கோபுரங்களைக் காணலாம். இருந்தாலும் ராஜ கோபுரம் முதன்மை கோபுரமாகக் கருதப்படுகிறது. அது பெரும்பாலும் உயரமானதாகவும், பொதுவாக மக்களால் அதிகம் பயன்படுத்தப்படுகின்ற வழியினைக் கொண்டதாகவும் அமைந்திருக்கும்.
பைரவர் பைரவர், பார்ப்பதற்கு பயங்கரமானவர்.), ராஜஸ்தானில் சில இடங்களில் பைரோ, பைரோன், பைரோட்யா, பேருஜி என்றவாறு அழைக்கப்படுகிறார். அதற்கு அழிவினை உணர்த்துகின்ற சிவனோடு தொடர்புடையவர் என்று பொருளாகும். உடலில் நெளிந்த பாம்புகளை காதணிகளாகவும், கழுத்தணியாகவும், இடையணியாகவும், புரிநூலாகவும் கொண்டவர். புலித்தோலையும், மனித எலும்புகளையும் ஆடையாக அணிந்தவர். பைரவரின் வாகனம் நாய் ஆகும். பைரவரை வைரவர் என்றும் அழைப்பர். அவர் எண்திசைகளிலிருந்து பக்தரைக் காக்கின்ற கிராமத்தெய்வமாகவும், நாட்டுப்புறத் தெய்வமாகவும் அறியப்படுகிறார். சோழர் காலத்தில் பைரவரை பிட்சாடனர் என்று கூறினர். பெரும்பாலான சோழர் கோயில்களில் அவரது சிற்பங்களைக் காணமுடியும்.
தட்சிணாமூர்த்தி அல்லது ஞான தட்சிணாமூர்த்தி என்பவர் சிவன் குரு நிலையில் காணப்படுகின்ற அம்சமாகும். விழிப்புணர்வு, புரிதல், அறிவு போன்ற அனைத்தும் அறிந்தவர் என்ற நிலையில் அவர் கருதப்படுகிறார். இச்சிற்பமானது சிவனை ஒரு யோக, இசை, மற்றும் அறிவின் ஆசிரியராக இருந்து சாத்திரங்களை சீடர்களுக்கு விளக்கும்முகத்தான் அமைந்துள்ளது. அவர் அறிவின் கடவுளாகவும். தியானத்தை உணர்த்துபவராகவும் வழிபடப்படுகிறார். சிவனின் இவ்வகையான உருவ வழிபாடு இந்தியாவின் தென் மாநிலங்களில், குறிப்பாக தமிழகத்தில் பிரபலமானதாகும். தட்சிணா என்பது தென் திசையைக் குறிக்கும் நிலையில் இந்த சிற்பமானது பெரும்பாலும் தென் திசையை நோக்கியே, கருவறை கோஷ்டத்தில் காணப்படும்.
சண்டிகேஸ்வரர் சண்டிகேஸ்வரர், கி.பி.7-10ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த 63 நாயன்மார்களில் ஒருவராவார். அவருக்குத் தரப்பட்ட பாலை மண்ணால் ஆன லிங்கத்திற்கு அபிஷேகம் செய்ததாகவும், அவருடைய தந்தை கோபத்தால் அந்த லிங்கத்தை உதைக்கவே, கோபம் கொண்ட மகன் தன் தந்தையின் காலை மழுவால் வெட்டியதாகவும் கூறப்படுகிறது. சிவன் அவர்முன் தோன்றி அவரைத் தன்னுடைய கணங்களில் முதன்மையாவராக நியமித்ததோடு, சிவன் கோயில்களில் அவர் வணங்கப்பபடும்படி செய்தார். தமிழகத்திலுள்ள சிவன் கோயில்களில் கையில் மழுவுடன் உள்ள சண்டீஸ்வரர் சிற்பத்தை கருவறையைச் சுற்றி அமைந்துள்ள முதல் பிரகாரத்தில் காணமுடியும்.
லிங்கோத்பவர் பற்றிய குறிப்புகள், சிவனின் வடிவமாக, தூண் மற்றும் லிங்க வடிவின் இணைப்பாக, பல புராணங்களில் காணப்படுகின்றன. தூணில் இருக்கின்ற கடவுள், பின்னர் லிங்கத்திலிருந்து வெளிவருகின்ற சிவன் என்ற நோக்கில் காணப்பட்டார். லிங்கோத்பவர் சிற்பத்தை கருவறை கோஷ்டத்தில் மூலவருக்கு பின்புறமாக இருக்கக் காணலாம். சிவனின் லிங்கோத்பவர் வடிவத்தைப் பற்றி 7ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த சைவ நாயன்மாரான அப்பர், புராண நிகழ்வின் அடிப்படையில் கூறுகிறார். ஞானசம்பந்தரோ பிரம்மாவாலும், விஷ்ணுவாலும் கண்டுபிடிக்கப்பட முடியாத அடிமுடிகாணா அண்ணலாகக் கூறுகின்றார்.
முருகன், கார்த்திகேயன், கந்தன், சுப்ரமணியர் என்றெல்லாம் தென்னிந்தியாவில் அழைக்கப்படுகிறார். அவரை தமிழ்க்கடவுள் என்றும் கூறுவர். அவர் தமிழர்களுக்கும், தமிழ்நாட்டுக்குமான முக்கியமான கடவுளாகக் கருதப்படுகிறார். பிற தெய்வங்களுக்கு உள்ளதுபோலவே இவருக்கும் செந்தில், சரவணன், கார்த்திகையின் மகன் என்று குறிக்கும் வகையில் கார்த்திகேயன், ஆறு முகங்களைக் கொண்டவர் என்பதைக் குறிக்கும் ஆறுமுகம், சண்முகம், குழந்தை அல்லது மகனைக் குறிக்கும் குமரன், கந்தன் போன்ற பல பெயர்கள் உண்டு.
இந்துக் கோயிலின் மூலவர் அமைந்துள்ள இடத்தின் மேலுள்ள பகுதி விமானம் எனப்படும். பிற தெய்வ சிற்பங்கள் அமைந்துள்ள கூரையின்மீதுள்ள வடிவமும் விமானம் எனப்படும். கோபுரத்தினைப் போல இது அதிக முக்கியம் பெறுவதில்லை. அதற்கு விதிவிலக்காக சிதம்பரம் தில்லை நடராஜர் கோயிலில் தங்கத் தகடுகளால் வேயப்பட்ட கூரையினைக் கொண்டமைந்த விமானத்தைக் கொண்ட கனகசபையையும், திருப்பதி வேங்கடேசப்பெருமாள் கோயிலின் விமானத்தையும் கூறலாம்.
கோயிலின் கட்டட அமைப்பானது மனித உடலை ஒத்து அமைந்த வடிவில் காணப்படுகிறது. ஒன்றையோடு ஒன்று சுற்றி அமைந்துள்ள ஐந்து சுவர்கள் மனித இருப்பின் கோசமாகக் கருதப்படுகிறது. வெளிச்சுவரானது அன்னமய கோசமான நம் உடலையும் அடுத்ததாக உள்ள பிரணமய கோசா முக்கியமான சக்தியான மூச்சையும் மூன்றாவது மனத்தையும் நான்காவது விஞ்ஞானமயமான புத்தியையும் ஐந்தாவதும் முக்கியமானதுமான கோசா ஆனந்தமயத்தையும் குறிக்கிறது.
கோயிலின் வடிவமானது ஐந்து லிங்க வடிவங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. அதில் முக்கியமானது கருவறையில் உள்ள, மற்றவற்றிற்கு சக்தி தருகின்ற லிங்கமாகும். மற்றவை த்வஜ லிங்கம் அல்லது கொடி லிங்கம் , பத்ர லிங்கம் , ஸ்தூப லிங்கம் , மற்றும் பூசாரியாகச் செயல்படுபவர்.
தென்னிந்தியாவில் கோபுரம் என்பது பெரும்பாலும் அழகாக வடிவமைக்கப்பட்ட நிலையில் கோயிலின் தென் புற வாயிலில் காணப்படும். திராவிடக்கட்டடக்கலையின் முக்கியமான கூறாக அமையும். கோபுரத்தின் மேல் கலசங்கள் அமைக்கப்பட்டிருக்கும். கோபுரத்தைச் சுற்றிலும் கோயிலின் சுவர் அமைந்திருக்கும். கோபுரம் வாயிலாகக் காணப்படும்.
கருவறையைச் சுற்றி அமைந்துள்ள வெளிப்பாதை பிரகாரம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. அது பெரும்பாலும் திறந்த நிலையில் காணப்படும். சில கோயில்களில் உள் பிரகாரம் சுவர்களால் மூடப்பட்ட நிலையில் காணப்படும். ஓர் இந்துக் கோயிலின் வழிபாட்டுக்கூடமானது முதல் பிரகாரத்தில் கருவறையின் முன்பாகக் காணப்படும்.
கர்ப்பகிருஹா அல்லது கர்ப்ப க்ரஹா என்பது சமஸ்கிருத சொல்லாகும். ஓர் இந்துக் கோயிலில் இறைவன் மூலவராகக் குடிகொண்டுள்ள கருவறையைக் குறிக்கும். கரு உள்ள அறை என்ற நிலையில் கர்ப்ப என்பது கருவினையும் க்ரஹா என்பது இடத்தையும் குறிக்கும். கருவறையில் கோயில் பூசாரிகள் மட்டுமே செல்ல அனுமதியுண்டு.
சிவபெருமானை லிங்கம், லிங்கோத்பவர், சந்திரசேகரர், சோமாஸ்கந்தர், பைரவர், வீரபத்திரர், நடராஜர், தட்சிணாமூர்த்தி ஆகிய ஒன்பது வடிவங்களில் வணங்குகின்றனர். .
இவ்வகையான சொற்கள் தமிழ்நாட்டிலுள்ள சிவன் கோயில்களுக்கு மட்டுமன்றி திராவிட கட்டடக்கலையில் அமைந்த அனைத்துக்கோயில்களுக்கும் பொருந்தும்,
மார்ட்டின் லூதர் 1517 க்குப் பிறகு கத்தோலிக்க திருச்சபைக்கு எதிரான புராட்டஸ்டன்ட் சீர்திருத்தத்திற்கு தலைமை தாங்கினார், பின்னர் வட மாநிலங்கள் புராட்டஸ்டன்ட்களாக ஆனது, அதே நேரத்தில் தென் மாநிலங்கள் கத்தோலிக்கர்களாக இருந்தன. புனித ரோமானியப் பேரரசின் இரண்டு பகுதிகளும் முப்பது வருடப் போரில் மோதின, இது இரு பகுதிகளிலும் வாழும் இருபது மில்லியன் பொதுமக்களுக்கு அழிவுகரமானதாக இருந்தது. முப்பது ஆண்டுகால போர் ஜெர்மனிக்கு மிகப்பெரிய அழிவைக் கொடுத்தது; ஜெர்மன் மாநிலங்களில் மக்கள்தொகையில் கால் பகுதிக்கும் அதிகமானோர் மற்றும் ஆண் மக்கள்தொகையில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவர்கள் பேரழிவுகரமான போரினால் கொல்லப்பட்டனர். 1648 புனித ரோமானியப் பேரரசின் பயனுள்ள முடிவைக் குறித்தது.
இது நவீன தேசிய-அரசு அமைப்பின் தொடக்கத்தைக் குறித்தது, ஜெர்மனி பிரஸ்ஸியா, பவேரியா, சாக்சனி, ஆஸ்திரியா மற்றும் பிற மாநிலங்கள் போன்ற பல சுதந்திர நாடுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது, அவை "ஜெர்மனி" என்று கருதப்படும் பகுதிக்கு வெளியே உள்ள நிலத்தையும் கட்டுப்படுத்தின.
டூடோபர்க் வனப் போரில் ஜெர்மானிய பழங்குடியினரின் வெற்றி,ரோமானியப் பேரரசுடன் ஜெர்மனி இணைக்கப்படுவதைத் தடுத்தது, இருப்பினும் ரோமானிய மாகாணங்கள் உயர்ந்த ஜெர்மானியா மற்றும் தாழ்வான ஜெர்மானியா ஆகியவை ரைனுடன் நிறுவப்பட்டன. மேற்கு ரோமானியப் பேரரசின் வீழ்ச்சியைத் தொடர்ந்து ஃபிராங்க்ஸ் இனம், மற்ற மேற்கு ஜெர்மானிய பழங்குடியினரைக் கைப்பற்றினார். 843 இல் பிராங்கிஷ் பேரரசு சார்லஸ் தி கிரேட் வாரிசுகளிடையே பிரிக்கப்பட்டபோது, ஜெர்மானியாவின் கிழக்கு பகுதி, கிழக்கு பிரான்சியா ஆனது. 962 ஆம் ஆண்டில், ஓட்டோ இடைக்கால ஜெர்மன் அரசான புனித ரோமானியப் பேரரசின் முதல் புனித ரோமானிய பேரரசர் ஆனார். இடைக்காலத்தின் பிற்பகுதியில், பிராந்திய பிரபுக்கள், இளவரசர்கள் மற்றும் கிருத்தவ பாதிரியர்கள், பேரரசர்கள் இல்லாததால், அதிகாரத்தைப் பெற்றனர்.
பிரஷியா, அதன் தலைநகர் பெர்லினுடன், அதிகாரத்தில் வளர்ந்தது. ஜேர்மன் பல்கலைக்கழகங்கள் அறிவியல் மற்றும் மனிதநேயங்களுக்கான உலகத் தரம் வாய்ந்த மையங்களாக மாறியது, அதே நேரத்தில் இசையும் கலையும் செழித்து வளர்ந்தன. ஜெர்மனியின் ஒருங்கிணைப்பு (ஆஸ்திரியா மற்றும் சுவிட்சர்லாந்தின் ஜெர்மன் பேசும் பகுதிகளைத் தவிர) 1871 இல் ஜெர்மன் பேரரசு உருவானதன் மூலம் அதிபர் ஓட்டோ வான் பிஸ்மார்க்கின் தலைமையில் அடையப்பட்டது. 1900 வாக்கில், ஐரோப்பிய கண்டத்தில் ஜெர்மனி ஆதிக்கம் செலுத்தியது மற்றும் அதன் வேகமாக விரிவடைந்துவரும் தொழில் பிரிட்டனை கடற்படை ஆயுதப் போட்டியில் தூண்டிவிடுகிறது.
1803-1815 முதல் பிரெஞ்சு புரட்சி மற்றும் நெப்போலியன் போர்களுக்குப் பிறகு, நிலப்பிரபுத்துவம் விலகியது மற்றும் தாராளமயம் மற்றும் தேசியவாதம் எதிர்வினையுடன் மோதியது. 1848-49ல் ஜெர்மன் புரட்சிகள் தோல்வியடைந்தன. தொழில்துறை புரட்சி ஜேர்மன் பொருளாதாரத்தை நவீனமயமாக்கியது, நகரங்களின் விரைவான வளர்ச்சிக்கும் ஜெர்மனியில் சோசலிச இயக்கம் தோன்றுவதற்கும் வழிவகுத்தது.
ஜெர்மனியை மத்திய ஐரோப்பாவில் ஒரு தனித்துவமான பிராந்தியமாகக் கருதியது ரோமானிய தளபதி ஜூலியஸ் சீசரின் காலம் முதல் தான். அவர் ரைனுக்கு கிழக்கே தான் கைப்பற்றாத ஓர் பகுதியை ஜெர்மானியா என்று குறிப்பிட்டார், இதனால் அவர் கைப்பற்றிய கவுல் எனும் பகுதியிலிருந்து ஜெர்மனியை வேறுபடுத்தினார்.