polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
கலா ராம்நாத் இவர் ஓர் இந்தியவைச் சேர்ந்த பாரம்பரிய வயலின் கலைஞர் ஆவார் . இவர் மேவதி கரனாவைச் சேர்ந்தவர் ஆவார் இவருக்கு 2016 ஆம் ஆண்டில் சங்கீத நாடக அகாதமி புரஸ்காரம், 2008 ல் இராட்டிரிய குமார கந்தர்வ சம்மன் மற்றும் 1999 இல் பண்டிட் ஜஸ்ராஜ் கௌரவ் புரஸ்காரம் போன்ற விருதுகள் வழங்கப்பட்டது.
ஹாலிவுட் படங்களின் பின்னணி இசைகளிலும் கலா ராம்நாத் ஈடுபட்டுள்ளார். அவற்றில் குறிப்பிடத்தக்கவை ஜேம்ஸ் நியூட்டன் ஹோவர்ட் மற்றும் ஜார்ஜ் அகோக்னி போன்ற இசையமைப்பாளர்களுடன் பிளட் டயமண்ட் என்றத் திரப்படத்தில் பணியாற்றியது ஆகும்.
சித்ரா லட்சுமணன் ஒரு திரைப்பட பத்திரிகையாளராக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். மேலும் இயக்குனர் பாரதிராஜாவுடன் திரைத்துறையில் அறிமுகமானார். பின்னர் அவரது சகோதரர் சித்ரா ராமுவுடன் இணைந்து அவரது அனைத்து படங்களிலும் இணை தயாரிப்பாளராக பணியாற்றினார். 1983 ஆம் ஆண்டில், காயத்ரி பிலிம்ஸின் கீழ் மண் வாசனை திரைப்படத்தை தயாரித்தார். இது வணிக ரீதியான வெற்றிகளையும் சிறந்த தமிழ் திரைப்படத்திற்கான பிலிம்பேர் விருதையும் வென்றது . 1980 களில் தமிழ் படங்களுக்கான பத்திரிகை உறவு அதிகாரியாகவும் பணியாற்றினார், பின்னர் ஒரு நடிகராக உத்தம வில்லன் திரைப்படத்தில் நடித்தார். கமல்ஹாசனுடன் சூரா சம்ஹாரம் , பிரபுவுடன் பெரிய தம்பியை மற்றும் கார்த்திக்குடன் சின்ன ராஜா படங்களை இயக்கினார். ஜப்பானில் கல்யாண ராமன் திரைப்படத்தில் இவரது நகைச்சுவை வேடம் பாராட்டுக்களைப் பெற்றது. பாஸ் என்கிற பாஸ்கரன் மற்றும் தீயா வேலை செய்யணும் குமாரு ஆகிய திரைப்படங்களில் இவரது நகைச்சுவை போற்றப்பட்டது.
தனது வாழ்க்கை முழுவதும், லட்சுமணன் பொறுப்பான பதவிகளையும் வகித்துள்ளார். தமிழ் திரைப்பட தயாரிப்பாளர்கள் சங்கம் என்பதன் செயலாளராக நான்கு ஆண்டுகள் பணியாற்றினார் மற்றும் தென்னிந்திய திரைப்பட வர்த்தக சபை, இந்திய திரைப்பட கூட்டமைப்பு மற்றும் தமிழ் திரைப்பட இயக்குநர்கள் சங்கத்தில் நிர்வாக குழு உறுப்பினராக பல ஆண்டுகள் பணியாற்றினார். 2011 ஆம் ஆண்டில், தமிழ் சினிமாவின் வரலாற்றை ஆவணப்படுத்தும் 80 ஆண்டு தமிழ் சினிமா என்ற புத்தகத்தை வெளியிட்டார்.
சித்ரா லட்சுமணன் என்பவர் இந்திய இயக்குனர் மற்றும் தமிழ் மொழி திரைப்படங்களின் தயாரிப்பாளர் ஆவார். 2000 களில், திரைப்படங்கள் மற்றும் தொலைக்காட்சி தொடர்களில் நடித்தும் உள்ளார்.
குமாரி 1963 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற பன்னிரண்டாவது அகில இந்திய இசை மாநாட்டில் பிரயாக் சங்கீத் சமிதி என்ற அமைப்பிடமிருந்து நிருத்திய சிரோமணி என்றப் பட்டத்தை பெற்றார். . 1976 ஆம் ஆண்டு சங்கீத நாடக அகாதமி விருது இவருக்கு வழங்கப்பட்டது. ஒரு வருடம் கழித்து, சுர் சிங்கர் சம்சாத் இவருக்கு நிருத்யா விலாசு என்ற கௌரவத்தை வழங்கினார். இந்திய அரசு 1984 ஆம் ஆண்டில் இவருக்கு பத்மசிறீ விருதினை வழங்கியது மேற்கு வங்காள அரசு இவருக்கு 1989 ஆம் ஆண்டு விசுவ உன்னியன் சம்சத் என்ற பட்டத்தினை வழங்கியது. 1990 ஆம் ஆண்டில் மகாராட்டிரா அரசிடமிருந்து மகாராட்டிர கௌரவ புரசுகார் விருதும் 1993 ஆம் ஆண்டு செய்ப்பூரில் உள்ள கதக் கேந்திராவிடமிருந்து மன் பத்ரா ஆகிய கௌரவங்களையும் பெற்றார். அகில இந்திய புவல்கா விருது மற்றும் அனுமந்த் விருது ஆகியவற்றையும் குமாரி பெற்றுள்ளார். இந்திய அரசின் மதிப்புமிக்க சக கூட்டாளர் கௌரவும் இவருக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது.
ரோசன் குமாரி கிறித்துமசுக்கு முன்னர் திசம்பர் மாதம் 24 ஆம் நாள் பிறந்தார். இவர் பிறந்த ஆண்டு உறுதியாகத் தெரியவில்லை. வட இந்திய மாநிலமான அரியானாவிலுள்ள அம்பாலாவில் ஒரு பிரபலமான கைம்முரசு இணைக் கலைஞர் சவுத்ரி பக்கிர் முகமது மற்றும் புகழ்பெற்ற இந்துசுதான் மற்றும் பின்னணி பாடகர் யோகராபாய் அம்பலேவாலி ஆகியோருக்குப் பிறந்தார். . கே. எசு. மோரேவிடமிருந்து கதக்கின் அடிப்படை நுட்பங்களைக் கற்றுக்கொண்ட இவர், சுந்தர் பிரசாத்திடம் மும்பையின் கதக் மகாராச் பிந்தாடின் பள்ளியில் தனது நடனப் பயிற்சியைத் தொடர்ந்தார். . பின்னர், இவர் குலாம் உசேன் கான் மற்றும் அனுமன் பிரசாத் ஆகியோரிடம் பயிற்சி பெற்றார். கோவிந்தராச் பிள்ளை மற்றும் மகாலிங்கம் பிள்ளை ஆகியோரிடமிருந்து பரதநாட்டியத்தைக் கற்றுக்கொண்டார்.
குமாரி, குடியரசுத் தலைவர் இல்லத்தில் நடைபெற்ற ஒரு சிறப்பு நிகழ்ச்சியில் நடனமாடியது உட்பட இந்தியாவில் பல இடங்களில் தனது நடன நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தியுள்ளார். சவகர்லால் நேரு, இந்திரா காந்தி, நிகிட்டா குருசேவ், மில்டன் ஒபோட், சோர்டானின் உசைன் மற்றும் நேபாள மன்னர் போன்ற ஆளுமைகளுக்கு முன்னால் இவர் தனது தனது நடன நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தியுள்ளார். . 1971 ஆம் ஆண்டில், மும்பையிலுள்ள பாந்த்ராவில் நிருத்யா கலா கேந்திரா என்ற நடன நிறுவனத்தை நிறுவினார். அங்கு இவர் பல மாணவர்களுக்கு நடனம் கற்பித்து வருகிறார். முக்தா யோசி, அதிதி பகவத், நந்திதா பூரி, அனோனா குகா மற்றும் சைலா அரோரா போன்றவர்கள் இவரது குறிப்பிடத்தக்க மாணவர்களில் ஒரு சிலராவர்.
ரோசன் குமாரி ஓர் இந்திய பாரம்பரிய நடனக் கலைஞர், நடிகர் மற்றும் நடன இயக்குனர் என்ற பல பரிமாணங்களை கொண்டவராவார். கதக் என்ற பாரம்பரிய நடன வடிவத்தில் முன்னணியில் இருக்கும் கலைஞர்களில் ஒருவராக பலராலும் கருதப்படுகிறார். ஜெய்ப்பூர் கரானைவைப் பின்தொடரும் இவர் கதக் நடனத்தை ஊக்குவிக்கும் அகாதமியான மும்பையின் நிருத்யா கலா கேந்திராவையும் நிறுவினார். இந்தியாவில் இசை,நடன நாடகக் கலைகளுக்காக வழங்கப்படும் உயரிய விருதான சங்கீத நாடக அகாதமி விருது 1975 ஆம் ஆண்டு ரோசன் குமாரிக்கு வழங்கப்பட்டது . இந்திய அரசு வழங்கும் நான்காவது மிக உயர்ந்த இந்திய குடிமை விருதான பத்மசிறீ விருது இவருக்கு 1984 ஆம் ஆண்டு வழங்கப்பட்டது.
1835 ஆம் ஆண்டில், கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் இயக்குநர்கள் மன்றம் கிளர்ச்சி செய்து ஐதராபாத் மாநிலத்தில் சட்டம் ஒழுங்கு பிரச்சனை ஏற்பட்டுள்ளதாகவும், இந்தத் தவறை தங்களால் புறக்கணிக்க முடியாது என்றும் பிரித்தன் அரசாங்கத்திற்கு கடிதம் எழுதியது. இதற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, வருவாய் அதிகாரிகளின் நடவடிக்கைகளை கண்காணிக்கவும், எந்தவொரு அடக்குமுறையையும் அடக்குவதற்கும், நீதியை நிர்வகிப்பதற்கும் சில அரசு ஊழியர்களை மாநிலத்தின் பல்வேறு மாவட்டங்களுக்கு ரகசிய ஊழியர்களாக நசீர்-உத்-தௌலா நியமித்தார். எவ்வாறாயினும், ஊழியர்கள் குறைந்த தரத்தில் படிப்பறிவற்ற மன்சப்தார்களாக இருந்ததால் , இந்த முறை தோல்வியடைந்தது. இந்த ஊழியர்கள் பதிலாக தாலுக்தார்களின் முகவர்களாக மாறினர், அவர்கள் தனி நபர்களிடமிருந்து பணம் பறிப்பது போன்ற தவறாக நடக்க ஆரம்பித்தனர். நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இயக்குநர்கள் நீதிமன்றம் இதே போன்ற ஒரு கடிதத்தை மீண்டும் எழுத வேண்டியதாயிற்று.
நிசாம் சிகந்தர் ஜா மற்றும் பாசிலத்துன்னிசா பேகம் ஆகியோருக்கு பர்குண்டா அலிகான் என்ற பெயரில் பிறந்த நசீர்-உத்-தௌலா 1829 இல் அரியணையில் ஏறினார். இவர் பொருளாதாரா ரீதியாக பலவீனமான இராச்சியத்தை பெற்றார். இவரது வேண்டுகோளின் பேரில், வில்லியம் பெண்டிங்கு பிரபு ஐரோப்பிய ஆட்சித் துறைகளின் அனைத்து கண்காணிப்பாளர்களையும் திரும்பப் பெற்றுக்கொண்டார். மேலும், நிசாமின் விவகாரங்களில் தலையிடாத கொள்கையை பின்பற்றினார். நிசாம் 1846 இல் ஐதராபாத் மருத்துவப் பள்ளியை நிறுவினார். இவர் அரேபியர்கள், ரோகில்லாக்கள் மற்றும் ஆங்கிலேயர்களுக்கும் பெரும் கடன்பட்டிருந்தார். மேலும் 1853 ஆம் ஆண்டில் இந்தியத் தலைமை ஆளுநர் டல்ஹெளசியின் ஆட்சியில் ஆங்கிலேயர்களுடன் ஒரு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டார். இவரது பிரதேசத்தின் ஒரு பகுதியை ஆங்கிலேயருக்குக் கொடுத்ததற்கு ஈடாக அவரது கடன்கள் அனைத்தையும் அடைக்க ஆங்கிலேயர்கள் ஒப்புக்கொண்டனர்.
நசீர்-உத்-தௌலாவின் தம்பி, இளவரசர் முபரேசு-உத்-தௌலா இந்தியாவில் வகாபி இயக்கத்தால் ஈர்க்கப்பட்டார். அவர் நாட்டில் பிரித்தன் இருப்பை வெறுத்தார். அவர்களையும் நிசாமையும் தூக்கி எறிய விரும்பினார். அவர் கர்நூலின் நவாப் இரசூல் கானுடன் ஒரு ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டார். சில முகவர்களின் உதவியுடன், ஐதராபாத்தின் அரசப்பிரதிநிதி ஜேம்ஸ் எசுடூவர்ட் ப்ரேசர் அவர்களின் திட்டங்களைத் தடுத்தார். பின்னர் முபரேசு-உத்-தௌலா நசீர்-உத்-தௌலாவுக்கு எதிராக சதித்திட்டம் தீட்டியதாக குற்றம் சாட்டப்பட்டார். 1839 ஆம் ஆண்டு ஜூன் 15 ஆம் தேதி, முபரேசு-உத்-தௌலாவின் அரண்மனை மீது தாக்குதல் நடத்த நசீர்-உத்-தௌலா உத்தரவிட்டார். இதனால் முபரேசு-உத்-தௌலா கைது செய்யப்பட்டு கொல்கொண்டா கோட்டையில் சிறை வைக்கப்பட்டார். முபரேஸ் அவர் 1854 இல் இறக்கும் வரை அங்கேயே இருந்தார்.
மாநிலத்தின் நிதி சிக்கல்கள் காரணமாக, நசீர்-உத்-தௌலா தனது இராணுவத்தை நடத்துவதில் சிரமப்பட்டார். அரசு ஆங்கிலேயர்களுக்கு மேலும் மேலும் கடன்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. இவர் தனது இராச்சியத்தின் சில பகுதிகளை அரேபியர்களுக்கும் ரோகிலாக்களுக்கும் அடமானம் வைத்தார். சிறிய சாகிர்தார்களும் தங்கள் தோட்டங்களை அடமானம் வைத்தனர். இதன் விளைவாக, இந்த பணக்காரர்கள் பீடு மற்றும் உஸ்மானாபாத் மாவட்டங்களின் விரிவான பகுதிகள் உட்பட இராச்சியத்தின் குறிப்பிடத்தக்க பகுதிகளை கட்டுப்படுத்தினர். இது ஜமீன்தார்கள் மற்றும் பெரிய சாகிர்தார்களை மேலும் திமிர் பிடிக்க வைத்தது. ஹிங்கோலி மாவட்டத்தில், ஒரு கிளர்ச்சியை ஒடுக்க துருப்புக்களை அனுப்ப வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.
பிரதமர் சிராஜ்-உல்-முல்க் மற்றும் அடுத்த பிரதமர் சலார் ஜங் ஆகியோரின் வழிகாட்டுதலின் கீழ், நசீர்-உத்-தௌலா ஒரு நவீன வருவாய் நிர்வாக முறையை நிறுவினார். இராச்சியம் 16 மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டது. ஒவ்வொன்றும் அதன் நீதித்துறை மற்றும் ஆட்சி நிர்வாகத்திற்கு பொறுப்பான ஒரு தாலுக்தாரால் நிர்வகிக்கப்பட்டது. 1846 ஆம் ஆண்டில், நசீர்-உத்-தௌலா ஐதராபாத் மருத்துவப் பள்ளியை நிறுவி ஆண்களையும் பெண்களையும் மருத்துவத் துறையில் சேர்ப்பதில் அவர் ஆர்வம் காட்டினார். இது இப்போது உஸ்மானியா மருத்துவக் கல்லூரி என்று அழைக்கப்படுகிறது.
டிசம்பர் 31, 1850 வாக்கில், நசீர்-உத்-தௌலாவின் பிரித்தானியர்களுக்கான கடன்கள் 7 மில்லியன் டாலர்களை எட்டின. 1852 ஆம் ஆண்டின் நடுப்பகுதியில், அவர் தனது சொந்த அதிகாரிகளுக்கு பணம் செலுத்துவது கூட கடினமாயிற்று. 1853 ஆம் ஆண்டில் இந்தியத் தலைமை ஆளுநர் டல்ஹெளசியின் ஆட்சியில் ஆங்கிலேயர்களுடன் ஒரு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டார். இந்த ஒப்பந்தத்தின்படி, பேரர் மாகாணத்தை நிசாம் ஆங்கிலேயர்கள் பெற்றுக்கொண்டு அதற்கீடாக இவரது கடன்களை அடைக்க ஆங்கிலேயர்கள் ஒப்புக்கொண்டனர். பதிலுக்கு, ஆங்கிலேயர்கள் நிசாமின் அதிகாரிகளுக்கு பணம் கொடுத்தனர்.
அரியணை ஏறியதும், மகாராஜா சாந்து இலாலின் ஆலோசனையின் பேரில், நசீர்-உத்-தௌலா, இந்திய இந்தியத் தலைமை ஆளுநர் வில்லியம் பெண்டிங்க் பிரபு, ஐதராபாத்தின் அரசப்பிரதிநிதியான சர் சார்லசு மெட்காப் என்பவரிடம் அரசுதுறைகளில் தலையிடுவதை நிறுத்துமாறு கேட்டுக்கொண்டார். ஆளுநரால் ஆட்சித் துறைகளின் ஐரோப்பிய கண்காணிப்பாளர்கள் நீக்கப்பட்டனர். இவரது ஆட்சி முழுவதும், பென்டின்க் அரசின் விவகாரங்களில் தலையிடாத கொள்கையைப் பின்பற்றினார்.
நசீர்-உத்-தௌலா பர்குண்டா அலிகான் என்ற பெயரில் இந்தியாவின் கர்நாடக மாநிலத்தில் பீதர் என்ற இடத்தில் நிசாம் சிக்கந்தர் ஜாவின் மூத்த மகனாகப் பிறந்தார். நசீர்-உத்-தௌலாவின் தாயார் பாசிலத்துன்னிசா பேகம் என்பவராவார். பிரித்தானிய இந்தியாவின் மிகப்பெரிய சுதேச மாநிலமான ஐதராபாத்தின் முன்னாள் ஆட்சியாளராக நிசாம்கள் இருந்தனர்.
சமகால பதிவுகளின்படி, நசீர்-உத்-தௌலாவின் ஆட்சியில் நெடுஞ்சாலை கொள்ளை, கொலைகள் மற்றும் நில அபகரிப்பு ஆகியவை அதிகரித்தன. மேலும் லஞ்சம் மற்றும் ஊழல் பொதுவானதாகிவிட்டது. ஜமீன்தார்கள் தொழிலாளர்களை சுரண்டினர். பிரித்தானிய அதிகாரிகள் திரும்பப் பெற்றதால் இந்த நடவடிக்கைகள் நிகழ்ந்தன என்று நிசாமின் மந்திரி பதுல்லா கான் கூறினார்.
பொதுவாக நசீர்-உத்-தௌலா என அழைக்கப்படும் மிர் பர்குண்டா அலிகான் என்பவர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் சுதேச மாநிலமான ஐதராபாத்தைச் சேர்ந்த நிசாமாவார், 1829 மே 24 முதல் 1857 இல் இறக்கும் வரை நிசாமாக இருந்தார்.
நசீர்-உத்-தௌலாவின் தந்தை நிசாம் சிக்கந்தர் ஜா 1829 மே 21 அன்று இறந்தார். மே 24 அன்று இவர் ஐதராபாத்தின் சிம்மாசனத்தில் ஏறினார். உதவி வருவாய் மந்திரி மகாராஜா சாந்து இலாலின் முறைகேடுகள் காரணமாக இவர் பொருளாதாரா ரீதியாக சிக்கலான ஒரு மாநிலத்தை பெற்றார்.
1857 மே 16 அன்று, நசீர்-உத்-தௌலா இறந்தார். அவர் மக்கா மஸ்ஜித் மசூதியில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார். அவருக்குப் பிறகு அவரது மகன் அப்சல்-உத்- தௌலா ஐதராபாத்தின் ஐந்தாவது நிசாமானார்.
கிர்ரான் கெர், ஜூன் 14, 1955 அன்று ஜாட் சீக்கிய குடும்பத்தில் பிறந்தார். சண்டிகரில் வளர்ந்தார். அவரது பெற்றோரால் அவருக்கு 'கிரண்' என்று பெயரிடப்பட்டது. மற்றும் அவரது முழு பெயர் 'கிரண் தாக்கர் சிங்' என்பதாகும். கௌதம் பெர்ரியுடனான முதல் திருமணத்தின் போது, அவர் 'கிரண் பெர்ரி' என்று அழைக்கப்பட்டார். அவர் அனுபம் கெர் ஐ மணந்தபோது, அவர் தனது முதல் பெயரை மீண்டும் பயன்படுத்த தொடங்கினார். மேலும் தனது சமீபத்திய கணவரின் குடும்பப் பெயரையும் சேர்த்தார். இதனால் அவரது பெயர் 'கிரண் தாக்கர் சிங் கெர்' என்று அறியப்பட்டது. பிற்கால வாழ்க்கையில், அவர் எண் கணிதத்தில் உறுதியான நம்பிக்கையை வளர்த்துக் கொண்டார். மேலும் 2003 ஆம் ஆண்டில் தனது 48வது வயதில், அவர் தனது பெயரை "கிரண்" என்பதிலிருந்து "கிர்ரான்" என்று எண்ணியல் கணக்கீடுகளின் அடிப்படையில் மாற்றினார். அதனால் தனது முதல் பெயர்களை பயன்படுத்தாமல் 'கிர்ரான் கெர்' என அறியப்பட்டார்.
மும்பையில், திரைத்துறையில் கால் பதிக்க கிரண் 1980 களில் முயன்றார். ஆனால் வெற்றி பெறவில்லை. திரைப்படங்களில் ஒரு கதாபாத்திரத்தில் நடிப்பதற்காக, தயாரிப்பாளர்களை அணுகும்போது, கிர்ரான் அனுபம் கெர் உடனான தனது அறிமுகத்தை புதுப்பித்தார். அவரும் இதேபோல் திரைப்படத்தில் நடிப்பதற்காக போராடிக் கொண்டிருந்தார். மேலும், சண்டிகரில் உள்ள பல்கலைக்கழகத்தில் படித்துக் கொண்டிருந்த போது, அனுபம் கெர், கிர்ரான் கெர்ருக்கு தெரிந்தவர். அதனால், இருவரும் ஒன்றாக திரை அரங்கு வட்டங்களில் வாய்ப்புத் தேடி, சந்த்புரி கி சம்பபாய் என்ற நாடகத்தில் ஒன்றாக வேலை செய்தனர். 1985 ஆம் ஆண்டில், சாரன்ஷுடனான படங்களில் அனுபம் கெர், ஒரு இடைவெளியைப் பெற்ற பிறகு, கிர்ரான் தனது கணவரை விவாகரத்து செய்தார்.
கிர்ரான் கெர் , எனப்படும் கிர்ரான் அனுபம் கெர் ஜூன் 14, 1955இல் பிறந்த ஒரு இந்திய நாடக, திரைப்பட மற்றும் தொலைக்காட்சி நடிகை ஆவார். மேலும், இவர் ஒரு தொலைக்காட்சி பேச்சு நிகழ்ச்சி தொகுப்பாளர் மற்றும் பாரதீய ஜனதா கட்சியின் உறுப்பினராவார். மே 2014 இல், சண்டிகரில் இருந்து இந்திய நாடாளுமன்றத்தின் கீழ் சபையான மக்களவையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
கிர்ரான் மத்திய பிரதேசத்தின் ஜபல்பூரில் பள்ளிக்குச் சென்றார். சண்டிகரில் பள்ளி கல்வியை முடித்தார், பின்னர் சண்டிகரில் உள்ள பஞ்சாப் பல்கலைக்கழகத்தின் இந்திய நாடகத் துறையில் பட்டம் பெற்றார். பின்னர் அவர் மும்பையைச் சேர்ந்த பணக்கார தொழிலதிபர் கௌதம் பெர்ரியை 1979 மார்ச் முதல் வாரத்தில் திருமணம் செய்து கொண்டார், அவருக்கு ஒரு மகன், சிக்கந்தர் கெர் பிறந்தார்.
கிர்ரான் கெர் 1983 ஆம் ஆண்டில் பஞ்சாபி திரைப்படமான ஆஸ்ரா பியார் டா திரைப்படத்தில் அறிமுகமானார். இதற்குப் பிறகு, அவர் 1996 வரை படங்களில் இருந்து இடைவெளி எடுத்தார். 1983 மற்றும் 1996 க்கு இடையில், அவர் பெஸ்டன்ஜி என்ற ஒரு படத்தில் தோன்றினார். அதில் அவர் தனது இரண்டாவது கணவர் அனுபம் கெருடன் இணைந்து ஒரு சிறிய பாத்திரத்தில் நடித்தார்.
கிர்ரானுக்கு ஒரு சகோதரர் மற்றும் இரண்டு சகோதரிகள் உள்ளனர். அவரது சகோதரர், கலைஞர் அமர்தீப் சிங், 2003 இல் இறந்தார். அவரது சகோதரிகளில் ஒருவர், அர்ஜுனா விருது வென்ற பேட்மிண்டன் வீரர் கன்வால் தாக்கர் கவுர் ஆவார். அவரது மற்றொரு சகோதரி, ஷரஞ்சித் கவுர் சந்து, இந்திய கடற்படையின் ஓய்வுபெற்ற மூத்த அதிகாரியின் மனைவி ஆவார்.
1970 ஆம் ஆண்டுகளில், கோர்தன் ஆப்பிரிக்க தேசிய காங்கிரசு மற்றும் தென்னாப்பிரிக்க பொதுவுடைமைக் கட்சி ஆகியவற்றுடன் திரைமறைவு நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்ட அடிமட்ட அமைப்புகளை நிறுவ உதவினார். அவர் 1974 ஆம் ஆண்டில் கிங் எட்வர்ட் மருத்துவமனையில் தனது மருந்தியல் பணிசார்ந்த உள்ளிருப்பு பயிற்சியினை முடித்தார். மேலும் 1981 ஆம் ஆண்டு வரை அங்கு பணியாற்றினார். அவர் காவலில் இருந்தபோது நடால் மாகாண நிர்வாகம் அவரது அரசியல் நடவடிக்கைகளுக்காக அவரை பணிநீக்கம் செய்தது. 1982 ஆம் ஆண்டில் சிறையில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்ட அவர், 1983 ஜூன் வரை தடை உத்தரவுகளைப் பெற்றார். 1983 ஆம் ஆண்டு கேப்டவுனில் ஐக்கிய ஜனநாயக முன்னணி தொடங்குவதில் கோர்தன் கலந்து கொண்டார். அங்கு நடால் இந்திய காங்கிரசும் ஒரு இணைந்த அமைப்பாக மாறியது.
ஒருங்கிணைந்த நடால் இந்திய காங்கிரசு/ டிரான்ஸ்வால் இந்திய காங்கிரஸ் பிரதிநிதியாக 1991 ஆம் ஆண்டில் ஜனநாயக தென்னாப்பிரிக்க மாநாட்டிற்கான ஆயத்த கூட்டத்தில் கோர்தன் கலந்து கொண்டார், மேலும் கோடெசா 1 ஐ ஒழுங்கமைக்கும் பொறுப்பான வழிநடத்தல் குழுவிற்கு என்.ஐ.சி / டி.ஐ.சி பிரதிநிதியாக நியமிக்கப்பட்டார். 1993 ஆம் ஆண்டில் அவர் பல தரப்பு பேச்சுவார்த்தை செயல்முறையின் திட்டக் குழுவில் தலைவர் குழுவில் நியமிக்கப்பட்டார்.
பிரவீன் கோர்தன் டர்பனில் பிறந்தார், 1967 ஆம் ஆண்டில் சாஸ்திரி கல்லூரியில் பதின்மக் கல்வியைப் பயின்றார். 1973 ஆம் ஆண்டில் டர்பன்-வெஸ்ட்வில் பல்கலைக்கழகத்தில் இளங்கலை மருந்தியல் பட்டம் பெற்றார். கோர்டன் 1971 ஆம் ஆண்டில் நடால் இந்திய காங்கிரசின் உறுப்பினர்களுடன் தொடர்பு கொண்டார் மற்றும் 1974 ஆம் ஆண்டில் அதன் நிர்வாகக் குழுவிற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
ஜனவரி 8, 2003 ஆம் நாளன்று புனேவில் உள்ள இந்தியத் திரைப்பட மற்றும் தொலைக்காட்சி நிறுவனத்தில் இயங்கி வருகின்ற பிரபாத் ஸ்டுடியோ வளாகத்தில் வைக்கப்பட்டிருந்த தேசிய திரைப்பட ஆவணக் காப்பகத்தில் பெரும் தீ விபத்து ஏற்பட்டு பெரும் அழிவை ஏற்படுத்தியது. இதில் 1700 நைட்ரேட் திரைப்பட அடிப்படையில் அமைந்திருந்த பிரதிகள் அழிந்து போயின. 5,097 ரீல்களில் 607 படங்கள் தீயில் அழிந்து போனதாக அப்போதைய தகவல் மற்றும் ஒளிபரப்பு அமைச்சின்மாநில அமைச்சரான, ரவிசங்கர் பிரசாத் மாநிலங்களவையில் அறிவித்தார். இந்த மிகப் பெரிய இழப்பில் தாதாசாகேப் பால்கேவின் படங்கள் உள்ளிட்ட திரைப்படங்கள், ராஜா ஹரிச்சந்திரா, , லங்கா தஹான் , கலியா மர்தான் . பிரபாத் பிலிம் கம்பெனி, வாடியா மூவிடோன், பாம்பே டாக்கீஸ் மற்றும் நியூ தியேட்டர்கள் தயாரித்த முக்கியமான படங்களான பக்த பிரஹ்லதா , அமர் ஜோதி , மனோஸ் ஆஜ் பாதோ உள்ளிட்ட திரைப்படங்கள் அடங்கும்.
தேசிய திரைப்பட ஆவணக் காப்பகத்தின் மூன்று முக்கிய நோக்கங்கள்: இந்தியத் திரைப்படப் பாரம்பரியத்தை வருங்கால சந்ததியினருக்கு பாதுகாத்துக் கொண்டு செல்லுதல், திரைப்படங்களை வகைப்படுத்தி, ஆவணப்படுத்தி, ஆய்வு மேற்கொள்ளல்; திரைப்படப் பண்பாட்டின் பரவலுக்கான இதனை ஒரு மையமாகக் கொண்டு செயல்படல்.
தேசிய திரைப்பட ஆவணக் காப்பகத்தில் 1910 கள் தொடங்கி திரைப்படங்கள், வீடியோ கேசட்டுகள், டிவிடிகள், நூல்கள், சுவரொட்டிகள், ஸ்டில்கள், பத்திரிகை நறுக்குகள், ஸ்லைடுகள், ஆடியோ சிடிக்கள் மற்றும் இந்திய சினிமாவின் வட்டுப் பதிவுகள் ஆகியவற்றைப் பாதுகாத்து வைத்திருக்கிறது.
தேசிய திரைப்பட ஆவணக் காப்பகம் பிப்ரவரி 1964 இல் தகவல் மற்றும் ஒளிபரப்பு அமைச்சின் ஊடகப் பிரிவாக நிறுவப்பட்டது. இது சர்வதேச திரைப்பட காப்பகங்களின் கூட்டமைப்பின் உறுப்பின நிறுவனமாக உள்ளது.
தனது ஆரம்ப வாழ்க்கையில், சாது ஒரு சில தேசிய ஆங்கில செய்தித்தாள்களின் ஊழியராக வெவ்வேறு பிரிவுகளில் பணியாற்றியுள்ளார். பின்னர் புனே பல்கலைக்கழகத்தில் ஆறு ஆண்டுகள் பேராசிரியராகவும், தகவல் தொடர்பு மற்றும் பத்திரிகைத் துறையின் தலைவராகவும் பணியாற்றியுள்ளார். ஒரு அரசியல் நிருபராக, 1960களில் புனேவின் மராத்தி நாளேடான 'கேசரி'யில் தனது பத்திரிகைத் தொழிலைத் தொடங்கினார். தனது முப்பதாண்டு கால பத்திரிகை வாழ்க்கையில், தி ஸ்டேட்ஸ்மேன், தி டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா, தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் மற்றும் மும்பையில் உள்ள ஃப்ரீ பிரஸ் ஜர்னல் ஆகியவற்றில் பணியாற்றியுள்ளார். மேலும் இவர் டைம் பத்திரிகைக்கு அடித்தளமாக இருந்துள்ளார்.
சாங்லியில் நடைபெற்ற 2008 மராத்தி சாகித்யா சம்மேளனத்தின் தலைவர் பதவியிலிருந்து விலகவிருந்த சாது, சம்மேளனத்தின் மேடையில் சில அரசியல்வாதிகளுடன் அமர்ந்திருந்த மராத்தி எழுத்தாளர்கள் அரசியல்வாதிகள் காரணமாக தொடக்க அட்டவணையில் மேடையில் பேசவுள்ள எழுத்தாளர்களுக்கான நேரத்தை சம்மேளனத்தின் தலைவர் என்ற முறையில் குறைத்ததற்காக எதிர்ப்பு தெரிவித்ததையடுத்து அதன் தொடக்க விழாவைவிட்டு வெளியேறினார்.
அருண் சாது இவர் இந்தியாவின் மகாராட்டிராவைச் சேர்ந்த எழுத்தாளரும் ஒரு சுதந்திரமான பகுதிநேர பத்திரிகையாளருமானவார். இவர் மராத்தி, இந்தி, ஆங்கிலம் போன்ற மொழிகளில்எழுதியுள்ளார். " சிம்காசன் " மற்றும் " மும்பை தினங்க்" என்ற புதினங்களின் மூலம் இவர் மிகவும் பிரபலமானவர்
சாது தனது இலக்கியப் பணிகளுக்காக பல விருதுகளை வென்றுள்ளார். 2007இல் நாக்பூரில் மராத்தி சாகித்ய சம்மேளனத்தின் தலைமை வகித்தார். இவர் சீனா, உருசியா பற்றிய தனது எழுத்துக்கள் மூலம் நகரத்தில் ஒரு காலணி மெருகேற்றும் ஒரு சிறுவனைப் பற்றிய கதையை சித்தரித்தார். இவரது எழுத்துக்கள் சர்வதேச, தேசிய விவகாரங்கள் பற்றிய நுண்ணறிவைத் தருகின்றன.
இவர் ஒரு சில படங்களில் திரைக்கதை எழுத்தாளராகவும் பணியாற்றியுள்ளார். சூனி தாராபொரேவாலா மற்றும் தயா பவார் ஆகியோருடன் இணைந்து முனைவர் பாபாசாகேப் அம்பேத்கர் என்றத் திரைப்படத்தின் இணை திரைக்கதை எழுத்தாளராகவும் இருந்துள்ளார்.
இலட்சுமி திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள மகாராஜாவின் பள்ளியில் பயின்றார், 1920 இல் மகாராஜா கலைக் கல்லூரியில் வரலாற்றில் இளங்கலை பட்டம் பெற்றார். . பின்னர் இவர் மகாராஜா உயர்நிலைப் பள்ளியில் மாணவர்களுக்கு கற்பித்தார். 1922இல் பொருளாதாரம் மற்றும் சமூக அறிவியலில் முதுகலைப் பட்டமும் பெற்றார். பின்னர் இவர் சென்னை மற்றும் லேடி வில்லிங்டன் பயிற்சி கல்லூரிக்கு சென்றார். ஒரு கல்வியாளராக உயர் தகுதிகளைப் பெற இலண்டனின் மரியா கிரே பயிற்சி கல்லூரிக்கு கடல்களைக் கடந்து பயணம் செய்தார். 1920கள் மற்றும் 1930களில், அன்னி பெசண்ட், மார்கரெட் கசின்சு மற்றும் சரோஜினி நாயுடு போன்றவர்கள் இவரது சிந்தனையை பாதித்தனர். ‘மதர் இந்தியா’ என்ற புத்தகம் வெளியாகி பரபரப்பு ஏற்பட்டபோது இவர் இலண்டனில் இருந்தார்.
மேனன் தனது வாழ்க்கையை அரசியலுக்குப் பிறகு தேசத்திற்காக அர்ப்பணித்தார். அகில இந்திய மகளிர் மாநாட்டிற்கு பல ஆண்டுகளாக தலைவராகவும் புரவலராகவும் பணியாற்றினார். மொரார்ஜி தேசாயுடன் அகில இந்திய தடை அமைப்பின் துணைத் தலைவராக இருந்துள்ளார். 1988 ஆம் ஆண்டில், ஏ. பி. உதயபானு மற்றும் ஜான்சன் ஜே எடயரன்முலா ஆகியோருடன் மது மற்றும் மருந்து தகவல் மையத்தை -இந்தியா என்பதை நிறுவி, அவர் இறக்கும் வரை அதன் தலைவராக பணியாற்றினார். பெண்கள் மத்தியில் கல்வியறிவை ஒழிப்பதற்கான அகில இந்தியக் குழுவின் தலைவராகவும், 1972 முதல் 1985 வரை கஸ்தூர்பா காந்தி தேசிய நினைவு அறக்கட்டளையின் தலைவராகவும் பணியாற்றினார்.
பிரபல சீர்திருத்தவாதியும், கல்வியாளருமான இராம வர்மா தம்பன் மற்றும் மாதவிக்குட்டி அம்மா ஆகியோருக்கு மகளாக திருவனந்தபுரத்தில் பிறந்தார். சிறுமியாக தனது 6 வயதிலேயே தாயை இழந்து தனது பாட்டி இலட்சுமிகுட்டி அம்மாவால் வளர்க்கப்பட்டார். 1930 ஆம் ஆண்டில், பேராசிரியர் வி. கே. நந்தன் மேனன் என்பவரை மணந்தார். பின்னர் திருவிதாங்கூர் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் பாட்னா பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தராகவும், இந்திய பொது நிர்வாக நிறுவனத்தின் இயக்குநராகவும் ஆனார் .
லட்சுமி என். மேனன் இவர் ஓர் இந்திய சுதந்திர போராட்ட வீரரும் ஆசிரியரும், வழக்கறிஞரும், சமூக ஆர்வலரும் மற்றும் அரசியல்வாதியுமாவார். இவர் 1962 முதல் 1966 வரை மத்திய அமைச்சராகவும் இருந்துள்ளார். இந்திய அரசியலமைப்பின் ஆவணத்தில் கையொப்பமிட்டவர்களில் லட்சுமி மேனன் ஒருவர் என்று கூறப்படுகிறது.
இதயத்தசை வீக்கத்துடன் தொடர்புடைய அறிகுறிகளும் உணர்குறிகளும் பலவேறாக உள்ளன. இவை நேரடியாக இதயத்தசை சுவரின் வீக்கத்துடனோ அல்லது இதயத்தசை வலுவிழந்து அதனால் ஏற்படும் வீக்கத்துடனோ தொடர்புள்ளவை. பின்வருபவை இவற்றில் சிலவாகும்:
இளம் சிறார்களிடையே அறிகுறிகள் குறிப்பிடும் வகையில் இல்லை; பொதுவான உடல்நலக் குறை, பசியின்மை, வயிற்று வலி, நாள்பட்ட இருமல். நோய் முற்றிய நிலையில் மூச்சுத் திணறல் ஏற்பட்டு ஈழை நோயாக கண்டுணற வாய்ப்புண்டு.
இதயத்தசை வீக்கம் 1600 ஆம் ஆண்டு காலத்திலேயே பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. ஆனால் 1837 ஆம் ஆண்டில் இதயத்தசை வீக்கம் என்ற சொற்பதம் செர்மானிய மருத்துவர் ஜோசப் பிரிடரிக் சோபர்ன்ஹீம் என்பவரால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இருந்தபோதும் இந்த சொற்பதம் இரத்த சுற்றோட்ட மண்டல நோய்களான உயர் இரத்த அழுத்தம் மற்றும் குருதி ஊட்டக்குறை இதய நோய்க்கு தவறாக பயன்படுத்தினர். இதயத்தசை வீக்கத்தால் பாதிப்பு பற்றிய சரியான தகவல்கள் இல்லை ஆயினும் 1 முதல் 9% நோயாளிகள் இதயத்தசை வீக்கத்தால் பாதிப்புக்கு ஆளானவர்களே. இளம் இளைஞர்கள் திடீரென இறப்பதற்கு 20% இந்த இதயத்தசை வீக்கம் காரணமாக இருக்கிறது.ஹச்.ஐ.வி நோய் தொற்று உள்ள நோயாளிகளில் 50% அல்லது அதற்கு மேல் இந்த இதயத்தசை வீக்க நோயால் பாதிக்கப்படுகின்றனர்.
நோயின் தாக்கம் மற்றும் நோயின் காரணிகளை பொறுத்து சிகிச்சை முறை அமையும். பொதுவாக இதய அழுத்த மாற்று நொதியம் குறைப்பான், இரத்த அழுத்தம் குறைப்பான் மற்றும் நீர் சத்து குறைப்பான் ஆகிய மருந்துகள் பயன்படுத்தப்படும். மருந்துகள் மூலம் நோய் தாகம் குறையும் போது உடற்பயிற்சி செய்வது அவசியமில்லை. உயிர் கிரியா ஊக்கி அல்லது பிறபொருளெதிரிகளை இரத்த நாளத்தில் உட்செலுத்துவதால் சில நோய்களை குணப்படுத்த முடியும். மிகவும் மோசமான நோய் தாகத்திற்கு தானியங்கி இதய துடிப்பான் அல்லது இதய மாற்று அறுவை சிகிச்சை பரிசீலனை செய்யப்படுகிறது.
இதயத்தசை வீக்கம் பொதுவாக வைரஸ் கிருமி தொற்றுதலால் ஏற்படுகிறது. மற்ற நோய் காரணிகளாக பாக்டீரியா கிருமிகள், சில வகை மருந்து பொருட்கள், நச்சு பொருட்கள் மற்றும் தன்னுடல் தாக்குநோய்கள் அமைகிறது. நோய் கண்டறியும் முறைகளாக இருப்பவை முறையே இதய துடிப்பலைஅளவி பயன்படுத்துவது, தரோபோனின் அளவு அதிகரித்துள்ளதா என காண்பது, இதய காந்த அதிர்வு அலை வரைவு பார்ப்பது, சில சமயங்களில் இதய உயிரகச்செதுக்கு ஆராய்வது ஆகும். இதய மீயொலி ஆய்வு இதய அடைப்பிதழ் குறைபாடுகளை கண்டறிய பெரிதும் உதவுகிறது.
இதயத்தசை வீக்கம் என்பது நோய் கிருமிகளின் தோற்றுதலாலோ அல்லது உடற்செயலியல் மாற்றம் ஏற்படுவதலோ இதய தசையில் ஒவ்வாமை ஏற்பட்டு வீக்கமடைத்தல் ஆகும்.நோய் அறிகுறிகள் சுவாசக்கோளாறு, நெஞ்சுவலி, உடற்பயிற்சி திறன் குறைதல், சோர்வு மற்றும், அசாதாரண இதய துடிப்பு ஆகும். நோய் தாக்கம் சில மணி நேரம் முதல் பல மாதங்கள் வரை இருக்கும். இதன் விளைவுகளாக இதயம் செயலிழப்பு, இதய தசை நோய்கள் மற்றும் மாரடைப்பு ஏற்படும்.
பொதுவாக இதயத்தசை வீக்கம் நச்சுயிரி தொற்றினால் ஏற்படுவதால் பல நோயாளிகள் நச்சுயிரி தொற்றுக்கான அறிகுறிகளான சுரம், தடிப்புகள், வயிற்றுப்போக்கு, மூட்டுவலி, எளிதாக சோர்வடைதல் போன்ற உணர்குறிகளைத் தெரிவிப்பர்.
தைத்ய பாண்டாவின் மகன் கதுர்பாஹு என்பவர் திரிபுரசுந்தரியை எதிர்த்து போரிட வந்திருந்தார் என்று கேள்விப்பட்டதும், பாலா அதில் ஆர்வம் காட்டினார். இவர் லலிதா தேவியின் தங்க கவசத்திலிருந்து வந்தவர் என்கிற குறிப்பு இப் புராணத்தில் காணப்படுகிறது. மேலும், இவர் எப்போதும் தேவியின் அருகில் இருப்பவர் எனவும், எல்லா சக்திகளாலும் வணங்கப்படுவதற்கு தகுதியானவராகவும் இருந்தார். இவர் தற்காப்பு சாதனைகள் மற்றும் எதிரிகளை வெல்வதில் திறமையானவர். இவரது வடிவமும் அம்சங்களும் தேவி லலிதாவைப் போலவே இருந்தன. இவர், எப்போதுமே ஒன்பது வயதுப் பெண்ணைப் போலவே காட்சியளித்தார். இவரது உடல் உதய சூரியனைப் போல இருந்தது. இவர் எப்போதும் பெரிய தேவியான லலிதாவின் பாதத்திற்கு அருகே நிரந்தரமாக இருந்தார்.
பால திரிபுரசுந்தரி பெரும்பாலும் பதினாறு வயதுடைய ஒரு பெண்ணாக குறிப்பிடப்படுகிறார். எனவே இவர் "பதினாறு" எனும் பொருளுடைய 'ஷோடாஷி' அல்லது "இளம்பெண்" என்பதைக் குறிக்கும் "பாலா" என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கையில், பதினாறு வயதிற்குரிய மகிழ்ச்சியான அம்சம் இந்த நூலில் குறிப்பிடப்படுகிறது. இளம் வயதிற்குரிய, விளையாடுவது, புதிய அனுபவங்களைத் தேடுவது, மற்றவர்களை அவரிடம் கவர்ந்திழுப்பது போன்றவை பாலாவின் இயல்பாக உள்ளது எனவும், இவருடைய அப்பாவித்தனம் அனைவரையும் இவரிடம் ஈர்க்கிறது எனவும் ஆசிரியர் கூறியுள்ளார். அது உண்மை மற்றும் நல்லதாக கருதப்படுகிறது. ஒரு இளம்பெண்ணாக, பால திரிபுர சுந்தரி, இளம் ஆர்வலரை சரியான பாதையில் வழிநடத்துகிறார் என்று ஆசிரியர் குறிப்பிடுகிறார்.