polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1947 ஆம் ஆண்டில், பாலஸ்தீன நாட்டிற்கான ஐ.நா. விசேட ஆணைக்குழு யோப்பா நகரம் யூத மாநிலத்தில் சேர்க்கப்பட வேண்டும் என்று பரிந்துரை செய்தது.ஆனால் அரபு பெரும்பான்மை மக்கள் உள்ள காரணமாக யூத மாமாநிலத்திற்கு பதிலாக அரபு மாநிலத்தின் ஒரு பகுதியாக யோப்பா இருக்கும் அந்த அரபு நாட்டிற்கு பாலஸ்தீன நாடு எனப் பெயரிடப்படும் என்று 1947 ஐக்கிய நாடுகள் பிரிவினை திட்டம் குறிப்பிட்டுள்ளது.
மகா அலெக்சாண்டர் படைகள் யோப்பாவில் வைக்கப்பட்டு இருந்தன. அது மக்கபேயர் கைப்பற்றும் வரை செலூசியப் பேரரசு உடைய துறைமுகமாக இருந்தது. முதல் யூத-ரோமன் போரின் போது, யோப்பா கைப்பற்றப்பட்டு செஸ்டியஸ் காலஸ் என்பவரின் மூலம் எரிக்கப்பட்டது. புதிய ஏற்பாட்டில் புனித பேதுரு யோப்பாவை மறுகட்டுமானம் செய்தார் எனக் கூறப்படுகிறது. புனித பேதுரு காலத்தில் யோப்பா என்று அழைத்தனர். புனித பேதுரு யோப்பா நகர மக்களுக்கு கிறித்துவம் போதிக்க வந்த விதம் குறித்துஅப்போஸ்தலர் நடபடிகள் 10ஆம் அதிகாரத்தில் விளக்கப்பட்டுள்ளது.
யோப்பா கி.மு. 1440இல் எழுதப்பட்ட ஒரு பண்டைய எகிப்திய கடிதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.இந்த நகரம் பண்டைய எகிப்திய ஆட்சியில் யாஃபோ எனப் பெயர் இருந்ததாக அமர்னா கடிதங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. நகரம் முழுவதும் 800 கி.மு. வரை எகிப்திய ஆட்சியின் கீழ் இருந்தது.
யோப்பா நகர குன்று 40 மீட்டர் உயரம் உள்ளதால் பரவலான கடற்கரையில் இருந்து தெளிவாகத் தெரியும்.அதனால் அது இராணுவ பயன்பாட்டுக்கு உதவியது. பல நூற்றாண்டுகளாக குப்பைகளை நிலத்தில் குவிப்பது காரணமாக அதிக உயரமாக உருவாகியது.தொல்லியல் சான்றுகள் யோப்பா நகரில் சுமார் கி.மு. 7500 காலத்திலிருந்து மக்கள் வசித்து வருவதாக கூறுகிறது.
18 ஆம் நூற்றாண்டின் போது, யோப்பாவை சுற்றியுள்ள கடலோர பகுதிகள் அடிக்கடி கடற் கொள்ளையர்களால் முற்றுகையிடப்பட்டது. பொருட்கள் இறங்கவும் மற்றும் பயணிகளுக்கும் படுபயங்கர ஆபத்தானதாக இருந்தது.20-ஆம் நூற்றாண்டு வரை, கப்பல்கள் தங்கள் சரக்குகளை கரைக்கு கொண்டு செல்ல பாதுகாப்பு படைகள் தங்கியிருக்க வேண்டியிருந்தது.
7 மார்ச் 1799 அன்று பிரான்சு மன்னரா நெப்போலியன் யோப்பாவை முற்றுகையிட்டார்.யோப்பா சூறையாடப்பட்டது. சரணடைவதற்கான இறுதி எச்சரிக்கை கொடுக்கும்போது மக்கள் கொடூரமாக கொல்லப்பட்டனர்.பிரஞ்சு சிறையில் சரணடைந்த ஆயிரக்கணக்கான முஸ்லீம் வீரர்களை படுகொலை செய்ய நெப்போலியன் கட்டளையிட்டார்.
இந்த பேரழிவு நிகழ்வுகளுக்கு பிறகு ஓட்டோமான் பேரரசால் கவர்னராக நியமிக்கப்பட்ட முகமது அபு-நபூத் அவர்கள் மகமூதியா பள்ளிவாசல் , சாபில் அபு நபூத் உட்பட பல யோப்பா கட்டிடம் மற்றும் மறுசீரமைப்புப் பணியை தொடங்கினார்.
யோப்பா இஸ்ரேல் நாட்டின் டெல் அவிவ்க்கு தெற்கு பகுதியில் உள்ள பண்டைய துறைமுக நகரம் ஆகும்.இந்நகர் விவிலிய கதைகளில் வரும் யோனா, சாலமன்,செயிண்ட் பீட்டர் ஆகியோர் வாழ்வில் தொடர்புடைய நகரமாகும்.
யோப்பா நகரம் முதலாம் சிலுவைப்போரின் போது ஜூன் 1099 இல் பிடிக்கப்பட்டு ஜெருசல அரசின் ஒரு மையமாக இருந்தது. சிலுவை போர் காலத்தில், யூத வரலாற்றாசிரியர் பெஞ்சமின் துதுலா யோப்பாவிற்கு வந்தார்.
எகிப்திய ஆதாரங்கள் மற்றும் அமர்னா கடிதங்களில் இந்நகரம் யாப்பு என குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.தொன்மவியல் படி நோவா மகன்களில் ஒருவரான யாப்பேத்து இந்நகரை அமைத்ததால் இப்பெயர் வந்தது.
25 ஏப்ரல் 1948 அன்று,யூத இர்குன் படையால் யோப்பா மீது தாக்குதல் தொடங்கப்பட்டது.இருபது டன் வெடிகுண்டுகள் உடன் இயந்திர துப்பாக்கி கொண்டு யோப்பா முஸ்லிம் மீது தாக்குதல் நடத்த பட்டது.
17 ஆம் நூற்றாண்டில் எருசலேமுக்கு மற்றும் காலிக்கு கிறிஸ்துவ பக்தர்கள் செல்ல தேவாலயங்கள் பாதைகளை மறுசீரமைப்பு செய்தது.
1669 இல், ,ரானே ராபர்ட் கவாலியர் , செயுர் டே லா சால்லே தலைமையிலான ஒரு பிரஞ்சு பயணம் குழு ஒகையோ ஆற்றை முதன்முதலாக கண்டறிகிறது. இதுவே ஐரோப்பியர்கள் இதை பார்த்த முதல் நிகழ்வாகும். பிறகு ஐரோப்பிய-அமெரிக்க குடியேற்றங்களுக்கு பிறகு இவ்வாறே தற்போதுள்ள இந்தியானா, கென்டக்கி மாநிலங்களுக்கு எல்லையாக விளங்குகிறது. அமெரிக்காவை மேற்கு பகுதி விரிவாக்கத்திற்கு படைகள் செல்ல இவ்வாறு வழியாக பயன்பட்டது. தாமசு செவ்வர்சன் எழுதிய குறிப்பான நோட்சு ஆன் தி இசுடேட் ஆப் வர்சூனியா 1781-82 காலத்தில் வெளியானது இதில் அவர் நீர் தெளிவாக உள்ளதாகவும், கற்களும் வேகமான ஆற்று ஓட்டதும் நீரின் தெளிவை பாதிக்கவில்லை என்றும் இது உலகிலுள்ள மிக அழகான ஆறு என்றும் குறிப்பிடுகிறார்
பல அமெரிக்க தொல் குடிகளின் மொழியில் இதற்கு பல பெயர்கள் உண்டு இதற்கு நல்ல ஆறு என்றும் பொருள் உண்டு அமெரிக்க தொல் குடிகளின் வரலாற்றில் இவ்வாறுக்கு சிறப்பான இடம் உண்டு. அவர்களின் பல நாகரிகங்கள் இதன் பள்ளத்தாக்கிலேயே உருவாகின. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக, அமெரிக்க தொல்குடிகள் போக்குவரத்திற்கும் வணிக வழியாகும் இவ்வாறை பயன்படுத்தினார்கள். அதன் பல சமூகங்கள் இவ்வாற்று வழியே இணைக்கப்பட்டிருந்தன. ஐந்து நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் ஐரோப்பிய படையெடுப்புக்கு முன் பல குழுதலைவர்கள் மிசிசிப்பி பண்பாடு நிலத்தை உயர்த்தி கூமாச்சி வடிவ மண் கல் இலை மேடுகளை கட்டியிருந்தனர், இவான்சுவில் இந்தியானா அருகே ஏஞ்சல் மேடு இதுபோன்றதாகும்.
ஒகையோ ஆறு , மிசிசிப்பி ஆற்று பாதைக்கு மேற்கே பிட்சுபர்க், பென்சில்வேனியா, பகுதியில் தோன்றி கெய்ரோ, இலினொய் பகுதியில் மிசிசிப்பி ஆற்றுடன் கலக்கிறது. அதிக நீர் கொண்டு வருவதில் இதுவே மிசிசிப்பியின் மிகப் பெரிய துணை ஆறு ஆகும். மிசிசிப்பியுடன் கூடும் இடத்தில் இதுவே பெரியதாக தோன்றும். ; தெப்சில் மிசிசிப்பி வினாடிக்கு: 208,200 கன அடி ) அதனால் நீரியல் முறையில் முழு ஆற்றுப் படுகைக்கும் இவ்வாறு சிறப்பு வாய்ந்ததாகும்.
19ஆம் நூற்றாண்டில் வடமேற்கு பகுதியின் தென் எல்லையாக ஒகையோ ஆறு இருந்தது. சில முனை இது மேரிலாந்து - பென்சில்வேனியா எல்லையை குறிக்கும் மாசன்-டிக்சன் கோட்டின் நீட்சியாக கருதப்பட்டது. அதனால் இதை அடிமைகள், விடுதலையான நிலத்திற்கு வரும் எல்லைப்பகுதியாகவும் கொள்ளலாம். ஆறு குறுகலாக உள்ள இடத்தை கடந்து ஆயிரக்கணக்கான அடிமைகள் அடிமைத்தனம் அற்ற வடமாநிலங்களுக்கு தப்பித்தனர்.
இதன் நீளம் 081 மைல் ஆகும். இவ்வாறு ஆறு மாநிலங்களின்,எல்லையில் பாய்ந்து செல்கிறது. இதன் வடிகால் படுகை 15 மாநிலங்களில் உள்ளது. இதன் பெரிய துணை ஆறான டென்னிசி ஆறு அமெரிக்காவின் பல தென் மாநிலங்களை கடக்கிறது. மூன்று மில்லியன் மக்களுக்கு குடிநீர் மூலமாக விளங்குகிறது.
1866 ஆம் ஆண்டு சனவரி 31ம் தேதி இந்தியாவுக்குச் சென்று ஊர்காவற்றுறை ஊடாகத் திரும்பிய ஒருவர் பெப்ரவரி முதலாம் தேதி வாந்திபேதியினால் இறந்தார். தொடர்ந்து ஊர்காவற்றுறைப் பகுதியில் தொற்று ஏற்பட்டது. பெப்ரவரி மாதம் முழுவதும் ஏறத்தாழ ஒவ்வொரு நாளும் இப்பகுதியில் இறப்புக்கள் ஏற்பட்டன. தொடர்ந்து மார்ச் மாதத்திலும் ஊர்காவற்றுறைக்கு அண்மையில் உள்ள கரம்பொனிலும், வலிகாமம் பகுதியைச் சேர்ந்த கொக்குவில், வட்டுக்கோட்டை ஆகிய ஊர்களிலும் வாந்திபேதியால் சிலர் இறந்தனர். மே மாதத்திலும் சிலர் வாந்திபேதி ஏற்பட்டு இறந்தனர். இதன் பின்னர் அந்த ஆண்டு நவம்பர் மாதம் வரை யாழ்ப்பாணத்தில் எந்த ஊரிலும் வாந்திபேதித் தொற்றுக் காணப்படவில்லை. மேற் குறிப்பிட்ட காலப்பகுதியில் ஏற்பட்ட தொற்று பலரால் தனித்தனியாக யாழ்ப்பாணத்துக்கு வெளியேயுள்ள பகுதிகளில் இருந்து குறிப்பாக, தமிழ்நாடு, இலங்கையின் மலைநாட்டுப் பகுதிகள் போன்ற இடங்களில் இருந்து கொண்டுவரப்பட்டவை. இக்காலப்பகுதியில், நோய்த்தொற்று ஏற்பட்ட இடங்களில் இருந்து அயலூர்களுக்கு நோய் பெரிய அளவில் பரவவில்லை.
யாழ்ப்பாணத்து நகரங்களிலும், ஊர்களிலும் காற்றோட்டக் குறைவு நோய் பரவுவதற்கு ஒரு முக்கியமான காரணமாக எடுத்துக்காட்டப்பட்டது. ஊர்களின் குடியிருப்புப் பகுதிகளில் காணப்படும் ஒடுக்கமான வழைந்து நெளிந்து செல்லும் ஒழுங்கைகள், வீட்டு வளவுகளைச் சுற்றி அமைக்கப்படும் உயரமான வேலிகள், தாழ்வான கூரைகளுடன் கூடிய சாளரங்கள் அற்ற வீடுகள், பல இடங்களில் வீடுகள் அடர்ந்த பனந்தோப்புகளிடையே இருத்தல் போன்றவை இவ்வாறான காற்றோட்டக் குறைவுக்கான காரணங்களாகச் சொல்லப்பட்டன. இவை தவிரக் குடியிருப்புக்களில் வீடுகளை நெருக்கமாக அமைத்தல், வீடுகளுக்குள் நெருக்கமாக மக்கள் வாழ்தல், சுகாதாரமான கழிப்பறைகளைப் பயன்படுத்தாமை போன்றவையும்; இடுகாடுகளை முறையாகப் பேணாமை, நோயினால் இறந்தவர்களைப் புதைக்கும்போது போதிய ஆழத்தில் புதைக்காமை போன்றவையும் நோய் பரவ வாய்ப்புக்களை உருவாக்குவதாக எடுத்துக்காட்டப்பட்டது.
இந்த வாந்திபேதித் தொற்றுக்கான காரணங்கள் குறித்தும் அதைத் தடுப்பதற்கான வழிமுறைகள் குறைத்தும் ஆராய நியமிக்கப்பட்ட ஆணைக்குழு இந்த நோயின் மூலம் பற்றி ஆராய்ந்தது. ஒவ்வொரு ஊரிலும் நோய் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட விதத்தை ஆராய்ந்ததில், கண்டியிலிருந்து யாழ்ப்பாணம் வரும் மத்திய வீதியூடாக வந்தவர்களே குடா நாட்டுக்குள் நோயைக் கொண்டுவந்தது தெளிவாகியது. அக்காலத்தில் மன்னாரில் இருந்த துணை அரச அதிபர் துவைனம் அவர்களின் சாட்சியத்தை வைத்தும், யாழ்ப்பாண அரசாங்க அதிபர் குடியேற்றநாட்டுச் செயலருக்கு அனுப்பிய கடிதத்தை அடிப்படையாகக்கொண்டும், இந்தியாவில் இருந்து மன்னாருக்கு ஊடாக அழைத்துவரப்பட்டு, மத்திய வீதியூடாக மலைநாட்டுப் பகுதிகளுக்குக் கொண்டுசெல்லப்பட்ட தொழிலாளர்களூடாகவே மத்திய வீதி வழியாக யாழ்ப்பாணம் வருபவர்களுக்கு நோய்த்தொற்று ஏற்பட்டதாகக் கண்டறியப்பட்டது.:
யாழ்ப்பாணத்தில் வாந்திபேதி என்பது, 1866 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கி 1867 மார்ச் மாதம் வரை யாழ்ப்பாணத்தில் பெரும் உயிர்ச்சேதங்களை விளைவித்த வாந்திபேதி நோய்ப் பரவலைக் குறிக்கும். யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டில் உள்ள ஏறத்தாழ எல்லா ஊர்களிலும் பரவி ஆயிரக்கணக்கான பெரியவர்களையும், குழந்தைகளையும் இந்நோய் காவு கொண்டது. இந்தியாவின், தமிழ்நாட்டில் இருந்து இலங்கையின் மலைநாட்டுப் பகுதிகளில் இருந்த கோப்பித் தோட்டங்களில் வேலை செய்வதற்காக அழைத்து வரப்பட்ட தொழிலாளர்கள் ஊடாகவே இது யாழ்ப்பாணத்தில் பரவியதாகக் கண்டறியப்பட்டது. அதேவேளை யாழ்ப்பாணத்தின் பௌதீகச் சூழல், மக்களின் வாழ்க்கை முறை என்பன நோய் பரவுவதற்கு வாய்ப்பாக இருந்ததாகவும் சொல்லப்பட்டது.
யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டிலும் பூனகரிப் பகுதியிலும் இருந்த 226 ஊர்களில் 164 ஊர்களில் நோய் பரவியது. தப்பிய 62 ஊர்களில், 55 ஊர்கள் குடாநாட்டின் மக்கள் தொகை மிகக் குறைவான பச்சிலைப்பள்ளிப் பிரிவையும் குடாநாட்டுக்கு வெளியேயுள்ள கரைச்சி, பூனகரிப் பகுதியையும் சேர்ந்தவை. எனவே குடாநாட்டிற்குள், மக்கள்தொகைச் செறிவு கூடிய பகுதிகளான வலிகாமம், வடமராட்சி, தென்மராட்சிப் பிரிவுகளில் 7 ஊர்கள் மட்டுமே நோய்த்தொற்று ஏற்படாமல் தப்பியவை.
1866 நவம்பரில் மீண்டும் வாந்திபேதி நோய் யாழ்ப்பாணத்தில் தலை தூக்கியது. இந்தத் தடவை நோய் யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டிலும், அதை அண்டிய பகுதிகளிலும் பெரிய அளவில் பரவி 1867 மார்ச் வரை பெரும் அழிவை ஏற்படுத்தியது.
வங்காளத்தில் உள்ள தாம்ரலிப்பதி துறைமுகத்திற்கும் கடல்வாணிபத் தொடர்புகள் இருந்து வந்தது. பௌத்தம் முன்பேயே வடக்கிலுள்ள மாதோட்டம், கிழக்கே உள்ள கோணேஸ்வரப்பகுதி ஆகியவை நாகரிக வளர்ச்சியில் முன்னின்ற துறைமுகங்கள் ஆகும். இக்கருத்துக்களில் இருந்து சில எண்ணங்களை இங்கு சுட்டிக்காட்டிட முடியும். அனைத்துப் பெயர்களும் பொதுக்கூறுகளில் வேறுபாடு கொண்டாலும் சிறப்புக் கூறாக "சம்பு"வை கொண்டுள்ளது. பொதுகூறுகளில் துறை, கோவளம் என்பன கடல் சார்ந்த இருப்படித்தை சூட்டிட வல்லன. கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டிற்கு முன்னரேயே இப் பெயர் கொண்டதாக இவ்விடம் திகழ்ந்துள்ளது. சிங்கள இலக்கியங்களில் ஜம்புக்கோளம் என குறிப்பிடப்பட்டாலும் தமிழ் பெயரே முதன்மையானது. திரிந்த பின்னரே சிங்களத்தில் இவ்வாறு கூறப்படுகின்றது. ஜம்புகோளப்பட்டினமும் மணிப்பல்லவம் ஒன்று.ஏன் எனில் மணிப்பல்லவம் காரைதீவே ஆகும். எனவே இக் கூற்றும் ஜம்புகோளத்துறை மணிப்பலவாம் எனும் காரைதீவில் அமைந்துள்ள ஒரு துறை ஆகும்.
கி.மு.மூன்றாம் நூற்றாண்டில் அசோகன் புத்த சமயத்தைப் பரப்பும் நோக்குடன் தன் மகள் சங்கமித்தையை வெள்ளரசுக் கிளைகளுடனும் பரிவாரங்களுடனும் இலங்கைக்கு அனுப்பினான். அவர்கள் இந்த சம்புத்துறையில் வந்து இறங்கித் தரைமார்க்கமாக அனுராதபுரம் சென்றனர். அவர்களை தேவநம்பிய தீசன் வரவேற்று வெள்ளரசுக் கிளை ஒன்றை சம்புகோளத்தில் நாட்டினான். அதன் அருகே "திசமாக விகாரை" என்ற புத்த பள்ளியை கட்டுவித்தான். இதன் அழிபாடுகள் சம்பில்துறை திருவடிநிலை பகுதிகளில் காணப்படுகின்றது.
இங்கிருந்த பாத பீடிகையை வணங்குவதற்காக வெளிநாட்டில் இருந்து யாத்திரைகள் வந்தனர்.வெகு துயரத்தில் இருந்து யவன தேசதிலிருந்து யாத்திரைகள் வந்தனர்.மணிமேகலையும்,சாவக நாட்டு அரசனும், நாக நாட்டு மக்கள் பீலிவளை என்பவளும் இந்த சேதியத்தை வணங்கினார்கள்.பிராமணன் திஸ்ஸன் காலத்தில் இலங்கையில் இருந்த பௌத்த பிக்குகள் இந்த நாட்டை விட்டு இந்தியாவிற்கு வந்த போது இந்த ஜம்புகோளப்பட்டினத்துக்கு வந்து கப்பல் ஏறி சென்றார்கள்.
சம்புத்துறை ஜம்புக்கோள எனக் கூறப்படுகின்றது. இது சம்புக்கோளம் என்ற பழைய பெயரின் மாறுபாடு ஆகும். இது மாதகல்லுக்கு அருகில் உள்ளது. இந்த சம்புத்துறையிலிருந்தே தேவநம்பிய தீசனால் அசோக மன்னனிடம் அனுப்பட்ட தூதுவர்கள் மரக்கலம் ஏறிச்சென்றனர்.
இந்த பாளி நூலின் பொருள் வருமாறு -தங்கையின் மகனும் ,மாமனும் கொடுத்த உத்தமமான மணி ஆசனமானது எந்த இடத்தில் உள்ளதோ அங்கு பிக்குகளுக்கு தர்மத்தை போதித்த நாகத்தீவை தலை குனிந்து வணங்குகின்றேன் .
இமயமலையில் 8,848 மீட்டர் உயரம் கொண்ட எவரெஸ்ட் கொடுமுடியை நேபாளம் வழியாக மலை ஏறும் வெளி நாட்டுச் மலையேற்ற வீரர்களுக்கு சோலுகும்பு மாவட்டம் புகலிடமாக உள்ளது. இம்மாவட்டத்தின் செர்ப்பா இன இளைஞர்கள் மலையேற்ற வீரர்களுக்கு துணையாகச் செல்கின்றனர்.
இம்மாவட்டத்தின் [[சாகர்மாதா தேசியப் பூங்காவை, யுனேஸ்கோவால் இயற்கையாக அமைந்த உலகப் பாரம்பரியக்களங்களில் ஒன்றாக ஏற்றுக் கொண்டுள்ளது.
சோலுகும்பு மாவட்டம் (, செர்ப்பா: , தெற்காசியாவில் உள்ள நேபாள நாட்டின், கிழக்கு வளர்ச்சி பிராந்தியத்தில், மாநில எண் 1-இல், சாகர்மாதா மண்டலத்தில் அமைந்துள்ளது. சோலுகும்பி மாவட்டம், நேபாளத்தின் எழுபத்தி ஐந்து மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். சோலு மற்றும் கும்பு பகுதிகளை உள்ளடக்கியதே சோலுகும்பு மாவட்டாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் சல்லேரி நகரம் ஆகும்.
கிராதர்கள் என அழைக்கப்படும் உள்ளூர் இராய் மற்றும் செட்டிரி மலைவாழ் இன மக்கள் இமயமலையின் நடுவிலும், செர்ப்பா இன மக்கள் உயர்ந்த மலைப் பகுதிகளில் வாழ்கின்றனர்.
யாக்கூப் கொட்ஃபிரீட் ஆஃப்னர் ஒரு செருமன் - ஒல்லாந்த பயண எழுத்தாளர் ஆவார். இவர் தென்னாப்பிரிக்கா, இந்தியா, இலங்கை ஆகிய நாடுகளில் தனது பயணங்கள் குறித்து ஐந்து நூல்களை எழுதியுள்ளார். இவர் மேற்கத்தியக் குடியேற்றவாதம், மதம் பரப்பும் நிறுவனங்கள், அடிமை முறை அகியவற்றுக்கு எதிரான கருத்துக்களைக் கொண்டவர். இவர் நெதர்லாந்துக்குத் திரும்பிய பின்னர் குடியேற்றவாதத்துக்கும், மதம் பரப்பும் நிறுவனங்களுக்கும் எதிரான முதல் நூலை எழுதினார். இவர் தமிழ் மொழியை நன்கு அறிந்தவர். அத்துடன், இந்தி, வங்காளி போன்ற மொழிகளிலும், ஓரளவுக்கு சமசுக்கிருதத்திலும் இவருக்குப் பழக்கம் உண்டு.
கல்கத்தாவில் இருந்த பிரித்தானிய ஆளுனரிடம் கணக்குப் பதிவாளராகப் பணியில் அமர்ந்தார். 1786ல் ஒரிசாவிலும், கோரமண்டல் கரையிலும் விரிவான பயணம் ஒன்றை மேற்கொண்டார். கடைசியாக இந்தியாவில் இருந்த ஆண்டுகளில் போதிய அளவு பணத்தையும் சேர்க்கக்கூடியதாக இருந்தது. 1787ல் அவர் மீண்டும் ஐரோப்பாவுக்குத் திரும்பினார். அங்கும் சில ஆண்டுகள் விரிவாகச் சுற்றுப்பயணம் செய்த ஆஃப்னர், 1790ல் அம்சுட்டர்டாமுக்கு வந்து அங்கே தங்கினார். அங்கிருந்த காலத்தில் தனது பயண அனுபவங்களை நூல்களாக எழுதினார். இவரது முதல் நூல் 1806ல் வெளியானது.
2013 இல் இங்கு நடத்தப்பட்ட பறவைகளைப் பற்றிய ஆய்வின்படி, 20 குடும்பங்களைச் சேர்ந்த சுமார் 48 பறவை இனங்கள் இங்கு காணப்படுவதாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. பெரும்பாலான பறவை இனங்கள் கோடைகாலம் தொடங்குவதற்கு முற்பட்ட மார்ச் மாதத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டன. ஆனால் இவை நவம்பர் மற்றும் திசம்பர் ஆகிய குளிர்கால மாதங்களில் குறைந்தது விடுகின்றன. சனவரி மற்றும் பிப்ரவரி மாதங்களில் பறவைகளின் எண்ணிக்கை அதிகரித்துக் காணப்படுகிறது. இங்கு குறிப்பாக முக்களிப்பான், மஞ்சள் மூக்கு நாரை, ஊதா கானாங்கோழி போன்ற பறவைகள் காணப்படுகின்றன.
இந்த ஏரிக்கு, நொய்யல் ஆற்றில் இருந்து வரும் கால்வாய்கள் வழியாக நீர் சேர்க்கப்படுகிறது. மேலும் இந்த ஏரிக்கு வடக்கில் அமைந்துள்ள செல்வசிந்தாமணி ஏரியின் உபரி நீரும் வாய்க்கால் வழியாக கிடைக்கின்றது. இந்த ஏரி நிரம்பியபின் வெளியேறும் உபரி நீர் வாலன்குளத்தை அடையும் வகையில் உபரிநீர் வாய்க்கால் அமைந்துள்ளது. இந்த ஏரியின் உபரி நீர் ஏரியின் தெற்குப் பக்கத்தில் அமைந்துள்ள நான்கு கதவணைகள் மூலம் வெளியிடப்படுகிறது.
இங்கு உள்ளூர் மீனவர்களால் மீன்பிடிக்கப்படுகிறது. 2000 ஆம் ஆண்டுகளில், ஆக்கிரமிப்பு காரணமாக சுத்திகரிக்கப்படாத சாக்கடை நீர், உலோகங்கள் ஏரி நீரில் கலந்து மாசடைந்தது. இதனால் உள்ளூர் மீனவர்கள் ஆரோக்கியமான மீன்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கும்விதமாக ஏரியை சுத்தப்படுத்த கோரினர்.
உக்கடம் பெரியகுளம் என்பது தமிழ்நாட்டின், கோயம்புத்தூரின் உக்கடத்தில் உள்ள ஒரு ஏரி ஆகும். இந்த ஏரி பரப்பளவில் உள்ளது. இதன் சராசரி ஆழம் . 2010 ஆம் ஆண்டு இந்த ஏரியைப் பொதுப்பணித்துறையிடமிருந்து கோயம்புத்தூர் மாநகராட்சி 90 ஆண்டு கால குத்தகைக்கு எடுத்தது.
ஏரியில் 2003-04 ஆண்டுகளில் நடத்தப்பட்ட ஆய்வுகளில் இந்த ஏரியில் 36 மிதவை உயிர்கள் உள்ளிட்ட தாவர இனங்களும் அதில் எட்டு மூத்தவிலங்கு உள்ளிட்டவையும் உள்ளதாக அறியப்பட்டது. இந்த நீர்நிலை தென்மேற்கு பருவ மழைக் காலத்தில் நீர்பெறுகிறது.
எடிசுட்டன் கலங்கரை விளக்கம் ஐக்கிய இராச்சியத்தின் இங்கிலாந்தில் உள்ள ரேம் நிலமுனைக்குத் தெற்கே 9 மைல்கள் தொலைவில் ஆபத்தான எடிசுட்டோன் பாறைகள் மீது அமைந்துள்ள ஒரு கலங்கரை விளக்கம். ரேம் நிலமுனை கோர்ண்வாலிலும், பாறைகள் டெவொனிலும் உள்ளன. இப்போதுள்ள கலங்கரை விளக்கம் இந்த இடத்தில் கட்டப்பட்ட நான்காவது அமைப்பு ஆகும். முதலாவதும் இரண்டாவதும் புயலாலும், தீயாலும் அழிந்துவிட்டன. சுமீட்டன்ன் கோபுரம் எனவும் அறியப்பட்ட மூன்றாவது கலங்கரை விளக்கம், கலங்கரை விளக்கங்களின் வடிவமைப்பில் அதன் செல்வாக்குக் காரணமாகவும், காங்கிறீட்டுக் கட்டிடங்களின் வளர்ச்சியில் அதன் முக்கியத்துவம் காரணமாகவும் பரவலாக அறியப்பட்டது. இதன் மேற்பகுதி ஒரு நினைவுச்சின்னமாகப் பிளைமவுத்தில் திரும்பக் கட்டப்பட்டுள்ளது. கோர்டுவான் கலங்கரை விளக்கமே முதல் கரைக்கு அப்பாலான கலங்கரை விளக்கம் எனினும், 1699ல் இவ்விடத்தில் கட்டி முடிக்கப்பட்ட முதல் கலங்கரை விளக்கமே முதல் திறந்த பெருங்கடல் கலங்கரை விளக்கம் ஆகும்.
சிமீட்டனின் கலங்கரை விளக்கம் எனவும் அறியப்படும் மூன்றாம் கலங்கரை விளக்கம் இவ்வாறான அமைப்புக்களில் ஒரு முக்கிய முன்னேற்றம் ஆகும். அரசக் கழகத்தினால் பரிந்துரைக்கப்பட்டபடி குடிசார் பொறியாளரான ஜான் சிமீட்டன் இக்கலங்கரை விளக்கத்தை ஓக் மரத்தில் வடிவில் கருங்கற் குற்றிகளைப் பயன்படுத்தி அமைத்தார். நீரினால் இறுக்கமடையும் ஒரு வகைக் காங்கிறீட்டான நீரியல் சுண்ணாம்பை முதன் முதலாகப் பயன்படுத்தியதுடன், கருங்கற்களைப் பிணைப்பதற்கு புறாவால் பொருத்தையும் மார்பிள் முளைகளையும் பயன்படுத்தினார். கட்டுமானம் 1755ல் தொடங்கியது. 16 அக்டோபர் 1759ல் முதன் முதல் ஒளியேற்றப்பட்டது. சிமீட்டனின் கலங்கரை விளக்கம் 59 அடி உயரம் கொண்டது. அடியில் இதன் விட்டம் 26 அடிகளும் , மேற்பகுதியில் 17 அடிகளும் ஆகும்.
1755 டிசம்பர் 2ம் தேதி விளக்கின் மேற்பகுதியில் தீப்பிடித்தது. இது விள்ள்க்கு ஏற்றப் பயன்படும் மெழுகுவர்த்தி ஒன்றில் இருந்து தெறித்த பொறியினால் ஏற்பட்டிருக்கக்கூடும் எனக் கருதப்படுகிறது. அங்கிருந்த மூன்று காவலர்கள் நீரூற்றித் தீயை அணைக்க முயன்றனர் ஆனால் அவர்களது படகு பாறையில் மேதியது. அவர்கள் பின்னர் மீட்கப்பட்டனர். ஆனால், கலங்கரை விளக்கம் முற்றிலுமாக எரிந்துவிட்டது. அந்நேரம் அங்கிருந்த 94 வயதான காவலர் என்றி ஹோல், விளக்குக்கு மேல் அமைந்த கூரையிலிருந்து உருகிய ஈய ஆவியைச் சுவாசித்ததால் இறந்துபோனார். இந்நிகழ்வு தொடர்பான அறிக்கை ஒன்றை மருத்துவர் எட்வார்டு இசுப்பிரி சமர்ப்பித்திருந்தார். இந்நிகழ்வுடன் தொடர்புடைய ஈயத்தின் துண்டு ஒன்று இசுக்காட்லாந்து தேசிய அருங்காட்சியகத்தில் உள்ளது.
1841ல் பொறியாளர் என்றி நோரிசு என்பவரின் வழிகாட்டலில் பெரிய திருத்த வேலைகள் செய்யப்பட்டன. கற்களிடையேயான இடைவெளிகளை நிரப்புதல், கலங்கரை விளக்கத்தின் அத்திவாரத்துக்கு அருகில் பாறையில் இருந்த பெரிய துவாரம் நிரப்புதல் ஆகிய வேலைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. 1877 வரை இது நிலைத்து இருந்தது. பாறையின் கீழ் ஏற்பட்ட அரிப்பினால், அலைகள் கலங்கரை விளக்கத்தைத் தாக்கும்போது அது ஆடத்தொடங்கியது. இது பின்னர் அகற்றப்பட்டு, பிளைமவுத் ஹோ என்னும் இடத்தில் ஒரு நினைவுச் சின்னமாக மீளக் கட்டப்பட்டது. வில்லியம் டிரெகார்த்தென் டக்லசு என்பார் இந்த வேலைகளை மேற்பார்வை செய்தார். பிளைமவுத் ஹோவில் மீளக் கட்டப்பட்ட சிமீட்டன் கோபுரம் இப்போது ஒரு சுற்றுலாத் தலமாக உள்ளது.
முதல் கலங்கரை விளக்கம் அழிந்துபோன பின்னர் கப்பித்தான் ஜான் லோவெட்டு பாறையை குத்தகைக்கு எடுத்தார். நாடாளுமன்றச் சட்டம் ஒன்றின் மூலம் அவ்வழியாகச் செல்லும் கப்பல்களிடமிருந்து தொன்னுக்கு ஒரு பென்னி கட்டணம் அறவிடுவதற்கு அனுமதியும் கிடைத்தது. அவர் புதிய கலங்கரை விளக்கம் ஒன்றை அமைப்பதற்கு ஜான் ருடியார்ட் என்பவரை அமர்த்தினார். இவர் செங்கற்களாலும், கல்லாலும் கட்டப்பட்ட உட்பகுதியையும், கூம்பு வடிவ மரத்தாலான வெளிப்புறத்தையும் கொண்ட கலங்கரை விளக்கம் கட்டப்பட்டது. 1708ல் தர்காலிக விளக்கு ஒன்று பொருத்தப்பட்டது. 1709ல் வேலைகள் நிறைவடைந்தன. இது 50 ஆண்டுகள் நிலைத்திருந்தது.
இது வின்சுட்டன்ட்லியின் கலங்கரை விளக்கம் எனவும் அழைக்கப்படும் இது என்றி வின்சுட்டன்ட்லியினால் கட்டப்பட்ட எண்கோண மரக் கட்டமைப்பு ஆகும். இது பதிவில் உள்ள முதல் கரைக்கு அப்பாலான கலங்கரை விளக்கமாகவும் உள்ளது. 1696ல் கட்டிடவேலைகள் தொடங்கின. 14 நவம்பர் 1698ல் ஒளியேற்றப்பட்டது. இது கட்டப்படும்போது, அனுமதி பெற்ற தனியார் போர்க்கப்பலில் வந்தோர் வின்சுட்டன்ட்லியைப் பிடித்ததுடன் அதுவரை செய்து முடித்திருந்த வேலைகளையும் அழித்தனர். பதினாறாம் லூயி தலையிட்டு அவரை விடுவிக்க உத்தரவிட்டார்.
இக்கலங்கரை விளக்கம் அதன் முதல் மாரிக்குத் தாக்குப் பிடித்தது. ஆனால், திருத்தம் செய்யவேண்டியிருந்தது. இது பின்னர் 12 பக்கங்களைக் கொண்டதும், கற்பலகைகளால் மூடப்பட்டதுமான அமைப்பாக மாற்றம் பெற்றது. இது 1703ம் ஆண்டின் பெரும் புயல்வரை நின்றுபிடித்தது. 27 நவம்பருடன் எவ்வித தடயமும் இன்றி அழிந்துவிட்டது.
சிமீட்டன் கலங்கரை விளக்கத்தின் அத்திவாரமும், அடிப்பகுதியும் இன்னும் புதிய கலங்கரை விளக்கத்துக்கு அருகில் உள்ள பாறையில் காணப்படுகிறது. அத்திவாரத்தை அகற்றுவது கடினமாக இருந்ததால், அது இருந்த இடத்திலேயே விடப்பட்டது.
அந்நேரம் திருத்த வேலைகளில் ஈடுபட்டிருந்த வின்சுட்டன்ட்லியும் கலங்கரை விளக்கத்திலேயே இருந்தார். அவரதும், அவருடன் இருந்த மேலும் ஐவரினதும் தடயங்களும் கிடைக்கவில்லை.
இட்டாவா நகரம், கொல்கத்தா-தில்லி இருப்புப் பாதையில் உள்ளது. பருத்தி, எண்ணெய் வித்துக்கள் முக்கிய வேளாண் பயிர்கள் ஆகும். உயர் ரக ஜம்னாபாரி ஆடுகள் மற்றும் படாவாரி எருமைகள் வளர்த்து ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது. மேலும் இட்டாவா நகரத்தைச் சுற்றிலும் ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட செங்கல் காளவாசல்கள் அமைந்துள்ளது.
இட்டாவா இந்திய மாநிலமான உத்திரப் பிரதேசத்தின் இட்டாவா மாவட்டத்தில், யமுனை ஆற்றின் கரையில் அமைந்த நகரம் ஆகும். இந்நகரம் இட்டாவா மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடமாகும். மேலும் இந்நகரத்தில் யமுனை ஆறு மற்றும் சம்பல் ஆறு ஒன்று கூடுகிறது.
கன்னோசி மன்னர் இரண்டாம் நாகபட்டரை வென்று, கி பி 9 மற்றும் 10ஆம் நூற்றாண்டில் கூர்ஜர-பிரதிகாரப் பேரரசில் இட்டாவா நகரம் இருந்தது.
லாரன்சு வளைகோட்டின் மூலம் எந்த அளவு வருமான ஏற்றத்தாழ்வு உள்ளது என்பதை அளக்க இந்த கினி குணகம் உதவும். இது வரைபடத்தில் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வைக் குறிக்கும் லாரென்சு வளைகோட்டிற்கும், ஏற்றத்தரழ்வே இல்லாத நிலையை குறிக்கும் நேர்க்கோட்டிற்கும் இடைப்பட்ட பகுதியில் அறியப்படுகிறது.
கினி குணகத்தை வரைபடம் தெளிவாக விளக்குகிறது. வண்ணமிட்ட பகுதி கினி குணகம் ஆகும்.கினி குணகம் பூஜ்யத்திற்கும் ஒன்றிற்கும் இடைப்பட்டதாகவே இருக்கும். கினி குணகம் 0' என்றால் இது ஏற்றத் தாழ்வே இல்லாத சமுதாயம் எனவும் கினி குணகம் 1 என்றால் முற்றிலுமாக ஏற்றத்தாழ்வு உள்ள சமுதாயம் என்றும் பொருள். கினி குணகம் 1 என்றால் நாட்டின் செல்வம் எல்லாம் ஒருவனிடமே குவிந்து கிடக்கின்றது என்று பொருள். அதிகமான கினி குணகம் அதிகமான ஏற்றத்தாழ்வுகளையும் குறைந்த கினி குணகம் குறைவான ஏற்றத்தாழ்வுகளையும் தொிவிக்கும்
சமுதாயத்தில் ஏற்றத்தாழ்வுகள் எங்கும் பரவிகிடக்கின்றது. இவ்வகையான ஏற்றத்தழ்வுகளை குறிப்பாக பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகளின் நிலையை அறிய லாரென்சு வளைகோடு உதவும். இது ஒரு முழுமையான அளவு கோல் அல்ல என்றாலும் நிலையை அறிய இது ஓரளவு உதவும். சமுதாயம் குடும்பங்களைக் கொண்டது. குடும்பங்களைக் குழுக்களாக வகுத்துக் கொள்ளவெண்டும் அவைகளின் வருமானத்தை கணக்கிட்டு அதனை விழுக்காட்டில் கணக்கிட்டுக் கொண்டு லாரென்சு வளை கோட்டை வரையலாம். இது குடும்பங்களின் திரண்ட மொத்த விழுக்காட்டையும் , வருமானத்தின் திரண்ட விழுக்காட்டினையும் கொண்டு இதனை வரையலாம்.
வருமானத்தில் ஏற்றத்தாழ்வே இல்லை என்றால் எப்படிப்பட்ட வளைகோடு இருக்கும் என்பதையும் இவ்வரைபடத்தி்லேயே அறியலாம். ஒவ்வொரு விழுக்காடு குடும்பமும் ஒரே மாதிரியான வருமான விழுக்காட்டைப் பெற்றால் இது 45 கோணம் நேர் கோடாக இருக்கும். இதையும் வரைபடத்தில் காணலாம். இந்த நேர்க்கோட்டில் எந்த புள்ளியிலும் குடும்பங்களின் விழுக்காடும் திரண்ட வருமானத்தின் விழுக்காடும் சமமாகவே இருக்கும். எடுத்துக்காட்டாக புள்ளி ‘’ ல் 40 விழுக்காடு குடும்பத்தினர் 40 விழுக்காடு வருமானதை ஈட்டுகின்றனர். இங்கு வருமானத்தில் ஏற்ற தாழ்வு இல்லை.
வரைபடம் லாரென்சு வளைகோட்டை விளக்குகிறது.வரைபடத்தில் ‘’ அச்சில் குடும்பங்களின் திரண்ட வருமான விழுக்காடும் ‘’ அச்சில் குடும்பங்களின் திரண்ட விழுக்காடும் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. வளைகோடு ‘’ பட்டியலில் உள்ள குடும்பங்களின் குழுக்களின் அடிப்படையிலும், குடும்பங்களின் திரண்ட வருமானத்தின் விழுக்காடின் அடிபடையில் வரையப்ப்பாட்டுள்ளது. இந்த வளைகோடு தான் லாரென்சு வளை கோடு என அழைக்கப்படுகிறது. இவ் வளைகோட்டின் புள்ளி ‘’, 40 விழுக்காடு குடும்ங்கள் 20 விழுக்காடு வருமானமே ஈட்டுகின்றன எனபதைக்காட்டுகிறது
பொருளியலில் லாரன்சு வளைகோடு என்பது வருமான ஏற்றத்தாழ்வுகளை அளக்கப்பயன்படும் உத்தி ஆகும். லாரன்சு வளைகோடு வருமானம் எவ்வளவு பரவலாக உள்ளது என்பதை அளக்கும் உபாயம். மார்க்சு ஓ லாரென்சு என்பவர் 1905 ஆம் ஆண்டு இதை முதலில் உருவாக்கினார்.
பட்டியலில் காண்பது போல் கடைசி ஐந்து குழு, மொத்த வருமானத்தில் 10 விழுக்காடு மட்டும் பெறுகின்றனர். அதற்கு மேல் இரண்டாவதாக உள்ள குடும்பங்கள் குழு 15 விழுக்காடு வருமானத்தையும் இதுபோல மற்ற குடும்பங்களும் பெறுகின்றன.
மூலவர் சன்னதியின் இடது புறமாக உள்ள அம்மன் சன்னதி தெற்கு நோக்கிய நிலையில் உள்ளது.சன்னதியின் முன்புறம் இருபுறமும் துவாரபாலகிகள் உள்ளனர். கோயிலின் வெளிச்சுற்றில் நான்கு பக்கங்களிலும் வாயில்கள் காணப்பட்டபோதிலும் இந்தத் தென்புற கோயில் வாயில் மட்டுமே பயன்பாட்டில் உள்ளது. இந்த கோபுரத்தின் முன்பாக நந்தி மண்டபம் கோயிலின் வெளியே உள்ளது.
தஞ்சாவூர் வசிஷ்டேஸ்வரர் கோயில் என்பது தமிழ்நாட்டின் தஞ்சாவூரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோயிலாகும். இந்தக் கோயில் தஞ்சாவூர்-கும்பகோணம் சாலையில் தஞ்சாவூரிலிருந்து 3 கி.மீ. தொலைவில் கருந்தட்டாங்குடியில் அமைந்துள்ளது. வைப்புத்தலமான இத்தலம் சுந்தரர் பாடியதாகும்.
இக்கோயிலில் உள்ள இறைவன் வசிஷ்டேஸ்வரர், கருணாசாமி, கருவேலநாதசுவாமி என்றழைக்கப்படுகிறார். இறைவி பெரியநாயகி, திரிபுரசுந்தரி என்றழைக்கப்படுகிறார்.
சுலாவெசித் தீவின் தெற்குப் பகுதியில் இருந்த சக்தி வாய்ந்த பேரரசின் கோவ்வா இசுலாமியச் சூளுரைக்குப் பின்னர் 17 ஆம் நூற்றாண்டில் இசுலாம் இந்த மண்டலத்திற்கு வந்து சேர்ந்தது. டச்சு காலனிய ஆட்சி 18 ஆம் நூற்றாண்டில் இங்கு நிறுவப்பட்டது மற்றும் கத்தோலிக்கக் கொள்கையை மறுக்கும் சமயப் பரப்பாளர்கள் தொகை பெருகத் தொடங்கியது. அவர்களில் கால்பகுதியினர் தற்சமயம் திருச்சபையிலிருந்து பிரிந்து சென்றவர்கள் ஆகும். இந்த எண்ணிக்கை இந்தோனேசிய தீவுக்கூட்டத்தில் நிகழ்ந்த ஒரு அதிகபட்ச சதவீத அளவாகும். இரண்டாம் உலகப் போரில் சப்பானியர்களால் ஆக்கிரமிப்பு செய்யப்பட்ட பின்னர், வடக்கு சுலாவெசி மாகாணத்தைச் சேர்ந்த இப்பிராந்தியம் பிரிக்கப்பட்டு 1964 இல் மத்திய சுலாவெசி புதியதாக உருவாக்கப்பட்டது.