polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இந்திய நாடாளுமன்றம் நிறைவேற்றிய 2019 ஜம்மு காஷ்மீர் மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின்படி ஜம்மு காஷ்மீர் மாநிலத்திற்கு வழங்கப்பட்டிருந்த இந்திய அரசியல் அமைப்புச் சட்டப் பிரிவு, 370 மற்றும் ஜம்மு காஷ்மீருக்கு சிறப்புரிமை அளிக்கும் இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம், பிரிவு 35ஏயும் நீக்கப்பட்டது. மேலும் ஜம்மு காஷ்மீர் மாநிலத்தை 31 அக்டோபர் 2019 முதல் ஜம்மு காஷ்மீர் ஒன்றியப் பகுதி மற்றும் லடாக் ஒன்றியப் பகுதி என இரண்டாகப் பிரித்து, சட்டமன்றம் கொண்ட ஜம்மு காஷ்மீர் யூனியன் பிரதேசமாகவும் மற்றும் சட்டமன்றம் இல்லாத லடாக் ஒன்றியப் பிரதேசமாக நிறுவ வகை செய்யப்பட்டது. ஜம்மு காஷ்மீர் ஒன்றியப் பகுதியின் முதல் துணைநிலை ஆளுநராக 31 அக்டோபர் 2019 அன்று நள்ளிரவில் கிரீஷ் சந்திர முர்மு பதவி ஏற்றது முதல் ஜம்மு காஷ்மீர் ஒன்றியப் பகுதி நிறுவப்பட்டது.
சம்மு காசுமீர் ஒன்றியப் பகுதி இந்திய நாடாளுமன்றம் 5 ஆகத்து 2019 அன்று இயற்றிய சம்மு காசுமீர் சீரமைப்புச் சட்டத்தின்படி, சம்மு காசுமீர் மாநிலத்தை சம்மு காசுமீர் ஒன்றியப் பகுதி மற்றும் லடாக் ஒன்றியப் பகுதி என இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டது. இவ்விரு ஒன்றியப் பகுதிகளின் ஆட்சி முறை 31 அக்டோபர் 2019 அன்று நள்ளிரவு முதல் நடைமுறைக்கு வந்துள்ளது. சம்மு காசுமீர் ஒன்றியப் பகுதியின் முதல் துணைநிலை ஆளுநராக 31 அக்டோபர் 2019 அன்று நள்ளிரவில் கிரீசு சந்திர முர்மு பதவி ஏற்றது முதல் சம்மு காசுமீர் ஒன்றியப் பகுதி நிறுவப்பட்டது.
ஜம்மு காஷ்மீர் ஒன்றியப் பகுதியின் சட்டமன்றம் 107 முதல் 114 உறுப்பினர்கள் இருப்பர். சட்டமன்ற உறுப்பினர்களின் பதவிக்காலம் 5 ஆண்டுகள் ஆகும். முதலமைச்சர் மற்றும் அமைச்சர்களை துணைநிலை ஆளுநரே நியமிப்பார். சட்டமன்ற நிர்வாகத்தில் துணைநிலை ஆளுநருக்கு அமைச்சரவைக் குழு ஆலோசனைகள் வழங்குவர். மற்ற விசயங்களில் துணைநிலை ஆளுநரே முடிவு எடுக்கும் அதிகாரம் உள்ளது.சட்டமன்ற உறுப்பினர்களின் பதவிக்காலம் 5 ஆண்டுகள் ஆகும்.
இதன் வடக்கில் பாகிஸ்தான் ஆக்கிரமிப்பில் உள்ள வடக்கு நிலங்கள், கிழக்கில் லடாக், தெற்கில் இமாச்சலப் பிரதேசம் மற்றும் பஞ்சாப் மாநிலங்கள், மேற்கில் பாகிஸ்தான் ஆக்கிரமிப்பில் உள்ள ஆசாத் காஷ்மீர் எல்லைகளாக உள்ளது. புதிய ஜம்மு காஷ்மீர் ஒன்றியப் பகுதியின் புதிய வரைபடத்தை 2 நவம்பர் 2019 அன்று இந்திய அரசு வெளியிட்டுள்ளது. புதிய வரைபடத்தில் ஜம்மு காஷ்மீர் ஒன்றியப் பகுதியில் பாக்கித்தான் ஆக்கிரமிப்பு பகுதிகள் காட்டப்பட்டுள்ளது.இந்தியாவின் புதிய வரைபடத்திற்கு பாகிஸ்தான் எதிர்ப்பு தெரிவித்துள்ளது.
இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் பிரிவு 239ஏ-இன் கீழ் ஜம்மு காஷ்மீர் பிரதேசம், இந்தியாவின் ஒன்றியப் பகுதியாக நிர்வகிக்கப்படுகிறது. 25 அக்டோபர் 2019 அன்று ஜம்மு காஷ்மீர் ஒன்றியப் பகுதியின் முதல் துணைநிலை ஆளுநராக கிரீஷ் சந்திர முர்மு நியமிக்கப்பட்டார்.
இவ்வொன்றியப் பகுதிக்கான புது காவல் துறை உருவாக்கப்படும் வரை, ஏற்கனவே உள்ள ஜம்மு காஷ்மீர் மாநில காவல்துறையே ஜம்மு காஷ்மீர் ஒன்றியப் பகுதிக்கும், லடாக் ஒன்றியப் பகுதிக்கும் பணியாற்றும்.
சம்மு காசுமீர் அரசின் அலுவல் மொழிகளாக காசுமீரி, உருது, இந்தி, தோக்கிரி மற்றும் ஆங்கிலம் ஆகியவைகள் இருக்கும் என 1 செப்டம்பர் 2020 அன்று இந்திய அரசு அறிவித்துள்ளது.
ஜம்மு காஷ்மீர் ஒன்றியப் பகுதி மற்றும் லடாக் ஒன்றியப் பகுதிக்கும் சேர்த்து ஜம்மு காஷ்மீர் உயர் நீதிமன்றம் செயல்படும்.
கொன்சுதன்தினோப்பிளை வெற்றிகொண்ட பின் ஆறு ஆண்டுகள் கழித்து வெற்றியாளன் மெகமெத்தின் ஆணைப்படி 1459 இல் கட்டுமான வேலைகள் தொடங்கின. பெயாசிட் சதுக்கத்தில் உள்ள பழைய மாளிகையில் இருந்து வேறுபடுத்துவதற்காக தொப்காப்பி மாளிகையை முன்னர் "புதிய மாளிகை" என அழைத்தனர். 19 ஆம் நூற்றாண்டில் "பீரங்கி வாயில்" எனப் பொருள்படும் "தொப்காப்பி" என்னும் இன்றைய பெயர் வழக்குக்கு வந்தது. பல நூற்றாண்டுகளாக விரிவடைந்து வந்த இந்த மாளிகைத் தொகுதி 1509 ஆம் ஆண்டின் நிலநடுக்கத்துக்குப் பின்னரும், 1665 இல் இடம்பெற்ற தீ விபத்துக்குப் பின்னரும் பெரிய அளவில் திருத்தி அமைக்கப்பட்டன. மாளிகைத் தொகுதி நான்கு பெரிய முற்றங்களையும் பல சிறிய கட்டிடங்களையும் உள்ளடக்கியிருந்தது. சுல்தான் குடும்பத்தின் பெண் உறுப்பினர்கள் ஹாரெம் எனப்படும் அந்தப்புரத்தில் வசித்தனர். முன்னணி அரச அதிகாரிகள் அரசவைக் கட்டிடத்தில் கூட்டங்களை நடத்தினர்.
17 ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பின்னர் தொப்காப்பி படிப்படியாகத் தனது முக்கியத்துவத்தை இழந்தது. அக்காலத்தைச் சேர்ந்த சுல்தான்கள் பொசுபோரசுக் கரையோரமாக இருந்த தமது புதிய மாளிகைகளிலேயே கூடிய நேரத்தைச் செலவிட விரும்பினர். 1856 ஆம் ஆண்டில் சுல்தான் முதலாம் அப்துல்மெசித் தனது அரசவையை புதிதாகக் கட்டப்பட்ட தொல்மாபாச்சே மாளிகைக்கு மாற்ற முடிவு செய்தார். அரசாங்கத்தின் நிதிப் பகுதி, நூலகம், நாணய உற்பத்திப் பிரிவு உள்ளிட்ட சில தொடர்ந்தும் தொப்காப்பி மாளிகையிலேயே செயற்பட்டன.
தொப்காப்பி மாளிகை , அல்லது செராக்லியோ, என்பது துருக்கியின் இசுத்தான்புல்லில் உள்ள மிகப் பெரிய அருங்காட்சியகம் ஆகும். 15 ஆம் நூற்றாண்டில் இது ஓட்டோமான் சுல்தான்களின் முதன்மை வதிவிடமாகவும், நிர்வாகத் தலைமையிடமாகவும் இருந்தது.
எர்பியம் ஆக்சைடு ) என்பது 23 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். இலாந்தனைடு உலோகமான எர்பியத்திலிருந்து இது தொகுப்பு முறையில் தயாரிக்கப்படுகிறது. 1843 ஆம் ஆண்டு காரல் குசுடாப் மொசாண்டரால் எர்பியம் ஆக்சைடு பகுதியாக தனித்துப் பிரிக்கப்பட்டது. 1905 ஆம் ஆண்டு சியார்ச்சசு உர்பெயின் மற்றும் சார்லசு யேம்சு ஆகியோர் இதை தூய்மையான நிலையில் பிரித்து தயாரித்தனர் ஒரு கனசதுரப் படிக அமைப்பைக் கொண்ட இச்சேர்மம் இளஞ்சிவப்பு நிறத்தைக் கொண்டுள்ளது. சில நிபந்தனைகளின் கீழ் எர்பியம் ஆக்சைடு ஓர் அறுகோண வடிவத்தையும் கொண்டிருக்க வாய்ப்பிருக்கிறது. எர்பியம் ஆக்சைடை உள்ளிழுக்கும்போதும், வாய்வழியாக எடுத்துக் கொள்ளும்போதும் அல்லது பெரிய அளவில் இரத்த ஓட்டத்தில் செலுத்தப்படும்போதும் அது நச்சுத்தன்மையுடையதாகிறது. மனிதர்களுக்கு குறைந்த செறிவுகளில் எர்பியம் ஆக்சைடுகளின் தாக்கம் நீண்ட காலமாக தீர்மானிக்கப்படாமல் இருந்தது
நீரில் இது கரையாது ஆனால் கனிம அமிலங்களில் கரையும். சுற்றுச்சூழலிலுள்ள ஈரத்தையும் கார்பன் டை ஆக்சைடையும் ஈர்த்துக் கொள்ளும். அமிலங்களுடன் வினைபுரிந்து தொடர்புடைய எர்பியம் உப்புகளை உருவாக்கும்.
காற்றில் மெல்ல மெல்ல எர்பியம் உலோகம் ஒளிமங்குகிறது. காற்றுடன் சேர்ந்து எரிந்து எர்பியம் ஆக்சைடாக மாறுகிறது. இம்மாற்றம் கீழ் கண்ட சமன்பாட்டின் வழியாக காட்டப்பட்டுள்ளது.
இந்த இனத்தை பெரும்பாலும் இலத்தீன் சொற்றொடரான பர்வோவில் என்பதில் இருந்துத் தோன்றியதாகக் கருதுவர். இந்நாயினத்தை,"சிறியதில் மிகச்சிறியது" என்றோ, "ஒரு சிறிய இடத்தில் நிறைய நாய்" என்றோ அழைப்பர். சிறிய அளவிலான போதிலும், இதன் குறிப்பிடத்தக்க மற்றும் அழகான ஆளுமையைக் குறிக்கிறது. இந்த வலுவான இனம், அரிதாகவே முரண்டு பிடிக்கும்.குழந்தைகளுடன் நன்கு பழகுவதால், குடும்பங்களுக்கு ஏற்றதது. அவற்றின் உரிமையாளரின் மனநிலையைப் பொறுத்து, அமைதியாகவே இருக்கும. ஆனால் உயிரோட்டமான இதனை, கிண்டலும் செய்வார்கள். இந்த இனமானது, அவற்றின் உரிமையாளரின் ஆளுமையை ஆர்வமாக விரும்புகின்றன. இந்த இனமானது, விளையாட்டுத்தனமானவையாகவும், மனிதத் தோழமையுடனும் வளர்க்கின்றன. அவற்றின் உரிமையாளர்களிடமிருந்து, கவனத்தையும் பாசத்தையும் விரும்புகின்றன.
பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில், இந்த நாயினமானது, ஒரு நீளமான, மெலிதான ஓவியம் போன்ற கருதப்பட்டது. பெரும்பான்மையான, இதன் கலப்பின நாயினமானது, சற்று பருத்து, கனச்சதுரம் போன்றே காணப்படும். இதன் நெஞ்சுப்பகுதியான சற்று குழிந்தும், நன்கு வளர்ந்த தசைப்பிடிப்படனும் காணப்படும். இளம் குட்டிகளின் தோலானது மென்மையாகவும், பளபளப்புடனும் ஆப்ரிகாட் பழ நிறத்துடனும், வெண்மையான நிறத்துடனும், கருநிறத்துடனும் காணப்படுகின்றன. கருமையான வரிகள் பின்தலையில் இருந்து, வால் வரை நீண்டு இருந்ததற்கு உரிய, தோற்ற அடையாளங்கள் காணப்படுகின்றன. இந்த இன நாயின் வாலானது, அதன் இடுப்பினை நோக்கி, இறுக்கமாகச் சுருண்டு அமைந்துள்ளது.
இந்த 'பக்' இன நாய்களின் கால்கள் உறுதியாக இருக்கும். அதே நேரத்தில் நீண்டும், நடுத்தரமான உயரத்துடனும், அமைப்புடன் காணப்படுகின்றன. இதன் தோள்களானது, சற்று நடுத்தரமாக, பின்னோக்கி சரிந்து இருக்கும். இந்த நாயின் கணுக்கால்களானது, சிறியதாகவும், உறுதியுடனும், நன்கு பிளவு ஆகக்கூடிய பாதங்களையும், அதிலுள்ள விரல்கள் கருமை நிறத்துடனும் அமைந்து இருக்கின்றன. கீழ்தாடையில் உள்ள பற்களானது, பொதுவாக, மேற்புறப் பற்களை விட, புடைத்து, வெளியில் நீட்டிக் கொண்டு இருக்கின்றன. இந்த அமைப்பினால், கடிக்கும் போது, இரு பற்தாடைகளும் ஒட்டாது.
இதன் காதுகளானது இருவித வடிவங்களைக் கொண்டு வேறுபட்டு காணப்படுகின்றன. ஒன்று ரோசா போலவும், பொத்தான் போலவும் இருக்கின்றன. ரோசா காதுகள் சிறிய வடிவத்தில் இருக்கும். இருப்பினும் பெரும்பான்மையான இந்த நாயினங்களில் காதுகளாது பொத்தான் போன்றே சற்று பெரியதாக ஒப்பிட்டு அளவில் இருக்கும். அதாவது, ரோசாக் காதுகளை விட, இந்த பொத்தான் காதுகள் பெரியதாக அமைந்து இருக்கும். இக்காதுகள், தலையின் பக்கவாட்டில், நுனி வளைந்து, இயல்பாகவே அமைந்து இருக்கும்.
சோதனை முயற்சியில் ஈடுபட்ட பல கார்கள் உள்ளன. இவற்றுள் சோதனை முயற்சியில் ஈடுபட்ட ஒரு கார் அருங்காட்சியகத்தின் அலுவலமாகச் செயல்படுகிறது.
1899 ஆம் ஆண்டுக்கு முந்தைய மஹாராணி சலூன் வண்டி சமையலறை, காரில் இருந்து உணவு உண்ணும் வசதி கொண்ட பிரிவு மற்றும் அரசக் குடும்பத்தினர் பயன்படுத்திய கழிப்பறை ஆகியவற்றைக் கொண்டு அமைந்துள்ளது.
குஷல்கர் - கோஹாட் - தால் ரயில்வே தடத்திற்காக 1900 ஆம் ஆண்டில் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு பாக்னல் # 1625 இங்கு உள்ளது. இது இராணுவப் பகுதியில் பயன்படுத்தப்பட்டதாகும். பின்னர் இது வடமேற்கு ரயில்வேக்கு மாற்றப்பட்டது. மரலாவில் உள்ள டிம்பர் டிப்போவில் இது இயக்கப்பட்டது. பின்னர் அது டில்வான் கிரேசோட்டிங்கிற்கு மாற்றப்பட்டது. 2 அடியும் 6 அங்குலமும் கொண்ட இந்த லோகோமோட்டிவ் 2-4-2 வடிவில் அமையும் வகையில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது.
ரயில் அருங்காட்சியகம் 1979 ஆம் ஆண்டில் இந்திய ரயில்வேயால் நிறுவப்பட்டது, டெல்லியில் உள்ள தேசிய ரயில் அருங்காட்சியகத்திற்குப் பிறகு இதுபோன்ற வகையில் அமைக்கப்பட்ட இரண்டாவது அருங்காட்சியகமாகும். இந்த அருங்காட்சியகம் கிருஷ்ணராஜா சாகர் சாலையில் உள்ள மத்திய உணவு தொழில்நுட்ப மற்றும் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்திற்கு எதிரே அமைந்துள்ளது. இந்த அருங்காட்சியகத்தில் என்ஜின்கள் மற்றும் இந்தியாவில் ரயில்வேயின் வளர்ச்சியை சித்தரிக்கும் புகைப்படங்கள் மற்றும் ஓவியங்களின் காட்சிக்கூடங்கள் உள்ளன. ரயில்வே சிக்னல்கள் மற்றும் விளக்குகளும் இங்கு காட்சிப் படுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்த அருங்காட்சியகத்தில் பேட்டரி மூலம் இயக்கப்படும் சிறிய ரயில் உள்ளது. இது பேட்டரியில் இயங்குகிறது. அந்த ரயிலில், மைதானத்தில் குழந்தைகள் சிறிது நேரம் பயணிக்க முடியும். இந்த ரயில் குறிப்பாக குழந்தைகள் மத்தியில் பிரபலமானது.
1979 ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பிக்கப்பட்ட இந்த அருங்காட்சியகத்தில் இந்திய ரயில்வேயின் வளர்ச்சியில் பல்வேறு கட்டங்களை சித்தரிக்கும் புகைப்படங்கள் மற்றும் பல்வேறு பொருட்களின் தொகுப்புகள் உள்ளன. முன்னதாக அருங்காட்சியகங்களின் கண்காட்சிகளில் பெரும்பாலானவை மைசூர் அரண்மனையில் வைக்கப்பட்டிருந்தன. பின்னர் அவை தற்போதுள்ள இடத்திற்கு மாற்றி அமைக்கப்பட்டன. அருங்காட்சியகத்தில் பல அரிய காட்சிப்பொருள்கள் உள்ளன. இவை சுற்றுலாப் பயணிகளை கடந்த காலங்களுக்கு அழைத்துச் செல்லும் வகையில் அமைந்துள்ளன. பழைய ஸ்ரீரங்கப்பட்டண ரயில் நிலையத்திற்கு சொந்தமான ஒரு மரத் தூண் மற்றும் கதவுகள் மற்றும் ஒரு முக்கிய பகுதிக்கு பயன்படுத்தப்படும் கம்பி வேலி ஆகியவையும் இங்கு காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ள பொருள்களில் முக்கியமானவையாகும்.
இடதுபுறத்தில் உள்ள புகைப்படத்தில் உள்ளது 1925 ஆண்டு மாடல் வகையினைச் சார்ந்த ஆஸ்டின் கார் ஆகும், முதலில் சாலையில் இயங்குவதற்காக உருவாக்கப்பட்ட ஆட்டோமொபைல் ஆகும். பின்னர் ஒரு ரயில்வே பணியாளர் இதனை பழைய பொருள்களை வாங்கி விற்கின்ற ஒரு வியாபாரியிடம் வாங்கி, அதில் சில மாற்றங்களைச் செய்தார். பின்னர் அது புதிய வடிவம் தந்தார். காருக்கு ரயில் சக்கரங்களைப் பொருத்தினார். அதில் இருந்த ஸ்டீயரிங்கை அகற்றினார். இந்த வகையில் தான் இந்த ரெயில்கார் தனது பயணத்தை ஆரம்பித்தது.ஆய்வு அதிகாரிகளை பாதையில் கொண்டு செல்வதற்காக இது பயன்படுத்தப்பட்டது. இதில் ஆறு பேர் வரை செல்ல முடியும்.
வாக்னல் 119-இ குறுகலான இடைவெளியைக் கொண்ட நீராவி இயந்திரமாகும். இது வாக்னல் அண்ட் கோ நிறுவனத்தார் 1900 ஆம் ஆண்டில் கட்டப்பட்டதாகும். இந்த இயந்திரம் 119- என்ற எண்ணைக் கொண்டிருந்தது. பெங்களூர் மற்றும் தும்கூர் நகரங்களுக்கு இடையே பயன்படுத்தப்பட்டது இந்த நீராவி இயந்திரம் நிலக்கரிக்கு பதிலாக மரத்தைப் பயன்படுத்தியது.
மைசூர் ரயில்வே அருங்காட்சியகப் பார்வையாளர் நேரம் காலை 10.00 மணி முதல் மாலை 5.30 மணி வரை ஆகும். திங்கட்கிழமை தவிர வாரத்தின் அனைத்து நாட்களிலும் இந்த அருங்காட்சியகம் திறந்திருக்கும். இந்த ரயில்வே அருங்காட்சியகத்தில் அற்புதமான சேகரிப்பை ஆராய பார்வையாளர்களுக்கு குறைந்தபட்ச நுழைவு கட்டணம் வசூலிக்கப்படுகிறது.
ரயில்வே அருங்காட்சியகம், மைசூரு இந்தியாவின் கர்நாடக மாநிலத்தில் மைசூரில் அமைந்துள்ள விண்டேஜ் என்ஜின்களின் வெளிப்புற காட்சியகம் ஆகும்.
கையசு யூலியசு சீசர் ஒக்டேவியன் நான்காவது தடவையாக உரோமைப் பேரரசின் உயரதிகாரியாக நியமிக்கப்பட்டார். இவருக்குத் துணையாக மார்க்கசு கிரேசசு நியமிக்கப்பட்டார்.
ஒக்டேவியத் தனது இராணுவத்துக்குத் தலைமை தாங்கி தார்தனெல்சு நீரிணையை அடைந்து, அனத்தோலியாவுக்கு கப்பல்கள் மூலம் சென்றான். அங்கிருந்து சிரியாவுக்கு அணிவகுத்துச் சென்றான். அவனுக்கு ஆதரவாக முதலாம் ஏரோது தனது ஆயிரக்கணக்கான படையினரை அனுப்பி வைத்தான்.
கோர்னேலியசு காலசு சைரீனில் தரையிறங்கி பரத்தோனிய நகரைக் கைப்பற்றினான். மார்க் அந்தோனி நகர சுவர்களை உடைத்தெறிந்து துறைமுகத்தைச் சுற்றி வளைத்தான். பின்னர் அவனது இராணுவத்தை எகிப்தை நோக்கிப் பின்வாங்கியது.
சூலை 31 – அலெக்சாந்திரியா சமர்: மார்க் அந்தோனி ஒக்டேவியனின் படைகளுடன் மோதி சிறிய வெற்றியைப் பெற முடிந்தது. ஆனாலும், ஆனாலும், பெருமளவு படையினர் அவனைக் கைவிட்டு ஓடியதை அடுத்து, மார்க் அந்தோனி தற்கொலை செய்ய வேண்டி வந்தது.
ஆகத்து 1 – ஒக்டேவியன் அலெக்சாந்திரியாவைக் கைப்பற்றினான். இதன் மூலம் பண்டைய எகிப்து அதிகாரபூர்வமாக உரோமைக் குடியரசுடன் இணைக்கப்பட்டது.
ஏழாம் கிளியோபாற்றா தனது அரண்மனையை விட்டு வெளியேறி செங்கடலின் மேற்குக் கரையின் பெரவிசு துறைமுகத்தை அடைந்தாள். ஆனாலும் நபாத்தா மன்னர் மால்ச்சசு பாலைவனத்தில் இருந்து தாக்கி எகிப்தியக் கப்பல்களை எரியூட்டினான்.
ஆகத்து 10 அல்லது 12 – கிளியோபாட்ராவின் இறப்பை அடுத்து அவரது மகன் செசேரியன் தூக்கிலிடப்பட்டான். இவனுடன் பண்டைய எகிப்தின் தாலமைக் அரசமரபு முடிவுக்கு வந்தது. எகிப்தில் ஒக்டேவியனின் முதலாம் ஆண்டு ஆட்சி ஆரம்பமானது.
ஆண்டு கிமு 30 என்பது யூலியன் நாட்காட்டியில் ஒரு புதன், வியாழன் அல்லது வெள்ளிக்கி9ழமையில் துவங்கிய சாதாரண ஆண்டு அல்லது ஒரு வியாழக்கிழமையில் துவங்கிய நெட்டாண்டு ஆகும். இவ்வாண்டு அக்காலத்தில் "ஒக்டேவியன், கிராசசு ஆகியோரின் ஆட்சி ஆண்டு" எனவும், பண்டைய உரோமன் அப் ஊர்பி கொண்டிட்டா நாட்காட்டியில் ஆண்டு 724 எனவும் அழைக்கப்பட்டது. நடுக் காலப்பகுதி முதல் ஐரோப்பாவில் அனோ டொமினி ஆண்டுகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பின்னரே இவ்வாண்டுக்கு கிமு 30 என அழைக்கும் முறை நடைமுறைக்கு வந்தது.
கோரேஸ்ம் பிராந்தியத்தின் பொருளாதாரம் முதன்மையாக பருத்தியையும் அதைசார்ந்த பொருட்களையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது. கடந்த பல ஆண்டுகளில் நெல் உற்பத்தி கணிசமாக அதிகரித்துள்ள போதிலும் பருத்தி இதுவரை முக்கிய பயிர் ஆகும். ( உஸ்பெக் அரசாங்கம் பாலைவனங்களுக்கு அருகில் நெல் உற்பத்தியை ஊக்கப்படுத்தினாலும், நீர் பயன்பாட்டுக் கவலைகள் உள்ளன ) மேலும் இந்த பிராந்தியத்தில் பலவகையான பழத் தோட்டங்கள் உள்ளன. குறிப்பாக திராட்சைத் தோட்டங்கள், முலாம்பழம் மற்றும் சுரைக்காய் தோட்டங்கள் மற்றும் உருளைக் கிழங்கு வயல்களும் உள்ளன. கோரேஸ்ம் பகுதி உஸ்பெகிஸ்தானில் உள்ள "குர்வாக்" முலாம்பழத்திற்கு பிரபலமானது. இங்குள்ள தொழில் துறையானது பருத்தியை மையமாக கொண்டுள்ளது. பருத்தி தொடர்பான தொழில்களான பருத்தி சுத்திகரிப்பு, பருத்தி விதை எண்ணெய் பிரித்தெடுத்தல் மற்றும் துணி ஆகிய தொழில்கள் முக்கியமானவை.
சோராஸ்ம் பிராந்தியம் ( , உசுபேகிய மொழி : , , அல்லது என்று இன்னும் பொதுவாக அறியப்படுவது ) உஸ்பெகிஸ்தானின் நாட்டின் ஒரு விலோயாட் அல்லது பிராந்தியம் ஆகும். இது உசுபெக்கிசுத்தான் நாட்டின் வடமேற்கு எல்லைப் பகுதியியல் ஆமூ தாரியா ஆற்றின் கீழ் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இது துருக்மெனிஸ்தான் நாட்டின் எல்லையை ஒட்டி, கரகல்பக்ஸ்தான் பிராந்தியம் மற்றும் புகாரா பிராந்தியம் போன்ற பிராந்தியப் பகுதிகளுடன் எல்லைப் பகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இந்த பிராந்தியமானது பரப்பளவும், சுமார் 1,776,700 மக்கள் தொகையைக் கொண்டுள்ளதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இப்பகுதி மக்களில் சுமார் 80% பேர் கிராமப்புறங்களில் வாழ்கின்றனர்.
கோரேஸ்ம் பகுதியானது நிர்வாக வசதிக்காக 10 மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. பிராந்தியத்தின் தலைநகரமாக உர்கென்ச் நகரம் உள்ளது. பிற முக்கிய நகரங்களாக சோன்கா நகரம், கிவா நகரம், ஷோவோட் நகரம் மற்றும் பிட்னக் நகரம் ஆகிய நகரங்கள் உள்ளன.
கோரேஸ்ம் பிராந்தியத்தில் உள்ள கிவா நகரம் உலக புகழ்பெற்ற கட்டடக்கலை மற்றும் பழங்கால நினைவுச் சின்னங்களைக் கொண்ட யுனெஸ்கோ உலக பாரம்பரிய தளம் ஆகும். இந்த கிவா நகரானது நாட்டின் சர்வதேச சுற்றுலாவின் முக்கிய மையங்களில் ஒன்றாக உள்ளது.
பிராந்தியத்தின் காலநிலை என்பது பொதுவாக வறண்ட ஐரோப்பியத் தட்பவெப்ப கால நிலையாக உள்ளது. பொதுவாக இந்த பிராந்தியத்தில் குளிர்ந்த குளிர் காலமும், மிகவும் வெப்பமான, வறண்ட கோடைக் காலமும் நிலவுகிறது.
இந்நகரின் பாலைவன சூழலுடன், பல தலைமுறைகளின் சுவடுகள் இருப்பதால், யாசுதுக்கு என தனித்துவமான பாரசீக கட்டிடக்கலை எழில் உள்ளது . இதற்கு " விண்ட்காட்சர்ஸ் நகரம்" . இதன் சிறப்புத்தன்மைகளை, பல கட்டிடங்களிலிருந்து, நன்றாக அதன் அறியப்படுகிறது ஜோரோஸ்ட்டிரிய தீ கோவில்களில், அப் அன்பர்சு கோட்டைகள் , நிலத்தடி வழித்தடங்கள் , குளிர்விப்பான்கள் , பாரசீக கைவினைப்பொருட்களான,கைகளால் தைக்கப்பெற்ற இறைவனுக்கானத் துணி , பட்டு நெசவு, பாரசீக பருத்தி மிட்டாய் போன்றவைகளாகும். தனிநபரின் மிக உயர்ந்த மிதி வண்டிகளின் பயன்பாடு, இந்த ஈரானின் நகரில் தான் அதிகம் என்பதால், இந்த நகரத்தினை 'மிதிவண்டி நகரம்' என்றும் அழைக்கப்பர். கடந்த நூற்றாண்டில் ஐரோப்பிய பார்வையாளர்கள் மற்றும் சுற்றுலாப் பயணிகளுடன் தொடர்பு கொள்வதில், மிதிவண்டிக் கலாச்சாரம், இந்நகரில் உருவாக்கப்பட்டது என்று தெரிவிக்கப்படுகிறது.
இந்நகரத்தின் பட்டுத்துணிகளும், பிற தரைவிரிப்புகளும், பல்லாண்டுகளாகத் தரத்திற்கு எப்போதும் பெயர் பெற்று திகழ்கின்றன. யாசுது நகரமானது, இன்று ஈரானின் ஜவுளித் தொழில்துறை நடுவங்களில் ஒன்றாகப் பெயர் பெற்றுள்ளது. இங்கு கணிசமான மட்பாண்டங்கள் மற்றும் கட்டுமானப் பொருட்கள் தொழில் மற்றும் தனித்துவமான மிட்டாய் தொழில்கள், நகை தொழில்கள் உள்ளன. மக்கள்தொகையில் கணிசமான பகுதியினர், விவசாயம், பால், உலோக வேலைகள், இயந்திர உற்பத்தி உள்ளிட்ட பிற தொழில்களிலும் பணியாற்றுகின்றனர். வளர்ந்து வரும் தகவல் தொழில்நுட்ப துறையில், ஏராளமான நிறுவனங்கள் ஈடுபட்டுள்ளன. முக்கியமாக கேபிள்கள் எனப்படும் முறுக்குவடம் உற்பத்தித் தொழில்களும், இணைப்பிகள் உருவாக்கலும் சிறப்பாக நடைபெற, அதற்குரிய முதன்மை பொருட்களை உற்பத்தி செய்யப் படுகின்றன. தற்போது யாசுத்தில், ஈரானின் மிகப்பெரிய ஃபைபர் ஒளியியல் உற்பத்தியாளரின் கட்டகம் அமைந்து உள்ளது.
யாசுது என்ற ஈரானின் நகரமானது, , முன்னர் யெஸ்டு என்றும் அழைக்கப்பட்டது. ஈரானின் யாசுது மாகாணத்தின் தலைநகரமாக இந்நகரம் உள்ளது. இந்நகரமானாது, எஸ்பஹானின் தென்கிழக்கில் தொலைவில் அமைந்துள்ளது. 2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, இந்நகரத்தின் மக்கள் தொகையானது 529,673 ஆக இருந்தது. தற்போது ஈரானின் 15 வது பெரிய நகரமாக, இந்நகரம் திகழ்கிறது. 2017 ஆம் ஆண்டு முதல், வரலாற்று நகரமான யாஸ்டை யுனெஸ்கோ உலக பாரம்பரிய தளமாக, இந்நகரை அறிவித்துள்ளது.
பேசும் படங்கள் வரத் தொடங்கிய காலத்தில் காட்சி படமாக்கும் போதே நடிகர்கள் வசனம் பேச வேண்டும், பாடல்கள் பாடவேண்டும். அது அப்படியே ஒலிப்பதிவாகும். ஆகவே படம் பார்க்கும்போது மட்டுமே பாடல்களைக் கேட்க முடியும். ஆனால் சில இசைத்தட்டு நிறுவனங்கள் பாடகர்களை மீண்டும் பாடவைத்து ஒலிப்பதிவு செய்து இசைத்தட்டுகளாக வெளியிட்டன. அவ்வாறு வெளியான இசைத்தட்டுகள் பற்றிய விபரங்கள் தனியாகக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.
தமிழ் சினிமா உலகம், தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பேசும் படங்களாக வெளிவர ஆரம்பித்த 1931 ஆம் ஆண்டிலிருந்து வெளிவந்த இந்திய தமிழ்த் திரைப்படங்களின் விபரங்கள் அடங்கிய ஒரு ஆவண, தொகுப்பு நூலாகும். நூலின் ஆசிரியர் திருப்பூர் அகிலா விஜயகுமார். இதன் முதல் தொகுதி வெளிவந்துள்ளது. இரண்டாவது தொகுதிக்கான பணிகள் ஆசிரியரால் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன.
சில திரைப்படங்கள் ஒரே தலைப்பில் வெவ்வேறு நிறுவனங்களால் தயாரிக்கப்பட்டு வெளிவந்தன. அவ்வாறு ஒரே பெயரில் வெளியான வெவ்வேறு படங்கள் பற்றிய விபரங்களும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.
அதே போன்று ஒரே கதையை வெவ்வேறு நிறுவனங்கள் ஒரே பெயரில் அல்லது வேறு பெயர்களில் தயாரித்து வெளியிட்டன. அவற்றின் விபரமும் நூலில் உள்ளது.
அத்துடன் படத்தில் இடம்பெற்ற பாடல்களின் முதலடி, ராகம், தாளம், பாடியவர்/நடித்தவர் பெயர் ஆகியவை பட்டியலிடப்பட்டு வெளியிடப்பட்டுள்ளன.
நாணயவியலாளர் இரா. கிருஷ்ணமூர்த்தி இக்காசுகளில் 11 வகையான காசுளைத் தமது நூலில் வெளியிட்டுள்ளார். காசுகளின் எடையும் அளவும் எல்லாக் காசுகளுக்கும் ஒன்று போல் இல்லை. எனவே இக்காசுகளின் எடை சராசரியாக 1 கிராம் முதல் 2 கிராம் வரை எனக் கொள்ளப்படுகின்றன. இந்நாணயத்தைப் பற்றி விளக்கும் இரா.கிருஷ்ணமூர்த்தி நாணயங்களில் வரையப்பெற்றிருக்கும் உருவங்களைக் கொண்டு இதில் இறுதியாகக் கொடுக்கப்பெற்றிருக்கும் உருவம் வயதான தோற்றமுடையதாக இருப்பதானால் இந்நாணயம் ஒரே வம்சத்தைச் சேர்ந்த ஐந்து அரசர்களால் வெளியிடப்பெற்றுள்ளது. இந்த அரசர்கள் ஒவ்வொருவரும் 25 வருடங்கள் ஆட்சி செய்து வந்தனர் என்று கணிக்கின்றனர். தமிழ்நாடு கல்வெட்டியல் மற்றும் தொல்லியல் துறை உதவிப்பேராசிரியர் முனைவர் மா.பவானி நாணயங்களின் உருவ ஒற்றுமையைக்கொண்டு மாக்கோதையே தனது நடுத்தர வயதிலிருந்து முதிய வயதுவரை இந்நாணயங்களை வெளியிட்டிருக்கலாம் எனக் கருதுகிறார். மேலும், இந்நாணயத்தின் தலை உருவம் வழுக்கையாகவே காணப்பெறுகின்றது. இதில் மூக்கிற்குப் பின் குடுமி இருப்பதாக ஐ.கே. சர்மா குறிப்பிடுகின்றார்.
காசுகள் எவற்றிலும் காலம் குறிக்கப்பெறுவதில்லை. கருவூரில் கிடைத்த இக்காசிற்குக் கிருஷ்ணமூர்த்தி பொ.ஆ.மு. 100 - பொ.ஆ.100 எனக் காலம் கணிக்கிறார். இவர் தலைபொறிக்கப் பெற்ற காசுகள் கிரேக்கர்களைப் பின்பற்றிச் செய்யப்பட்டது எனக் கருதுகிறார். கிரேக்கர்கள் தமிழகத்தோடு செய்த வணிகத்தை அடியொட்டி அக்காலத்தைக் கணிக்கிறார். உள்நாட்டு அரசுகளில் குறிப்பாக இந்தியாவிற்குள் முதன் முதலில் தலைப் பொறிப்பு வெள்ளிக் காசுகளை வெளியிட்ட பெருமை சேர அரசர்களை அதுவும் மாக்கோதையையே சாரும் என்கிறார். மாக்கோதை காசிற்கு ஐராவதம் மகாதேவன் பொ.ஆ. 3ஆம் நூற்றாண்டென்று காலம் கணிக்கிறார்.
சங்ககாலச்சேரர் காசுகள் என்பவை சங்ககாலச் சேரர்களால் வெளியிடப்பட்ட காசுகளாகும். குட்டுவன் கோதை, மாக்கோதை, கொல்லிப்புறை, கொல்லிரும்புறை என்ற சங்ககாலத்தமிழ் எழுத்துக்கள் பொறிக்கப்பட்ட காசுகள் தமிழகத்தில் கிடைத்துள்ளன.
மொலாய் காடு பற்றியும் சாதவ் பயேங்பற்றியும் பல ஆவணப்படங்கள் தயாரிக்கப்பட்டுள்ளன 2012 ஆம் ஆண்டில் ஜித்து கலிதா என்பவர் அசாமில் தயாரித்த தி மொலாய் ஃபாரஸ்ட், என்ற ஆவணப்படம் ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகத்தில் திரையிடப்பட்டது. பயேங்கின் வீட்டிற்கு அருகில் வசித்து வரும் ஜித்து கலிதாவும் தனது ஆவணப்படத்தின் மூலம் பயேங்கின் வன வாழ்க்கையைப் பற்றி ஆவணம் செய்ததின் மூலம் பயேங்கிற்கு வாழ்வில் ஓர் அங்கீகாரத்தை அளித்துள்ளார். இந்திய ஆவணப்படத் தயாரிப்பாளர் ஆர்த்தி ஸ்ரீவாஸ்தவா இயக்கிய ஆவணப்படம் மற்றும் வில்லியம் டக்ளஸ் மெக்மாஸ்டர் என்பவரின் 2013ஆம் ஆண்டு திரைப்பட ஆவணப்படமான ஃபாரஸ்ட் மேன் 2013 ஆம் ஆண்டு ஃபாரெஸ்டிங் லைஃப் ஆவணப்படத்திலும் மொலை காடு இடம்பெற்றது. 2013 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் இந்த ஆவணப்படத்தின் பிந்தைய தயாரிப்புக்காக கிக்ஸ்டார்ட்டர் பிரச்சாரத்தில் மக்கள் 8,327 அமெரிக்க டாலர்களை ஒப்படைத்தனர். இப்படம் 2014 கேன்ஸ் திரைப்பட விழாவில் திரையிட்டுக் காட்டப்பட்டது.
1980 ஆம் ஆண்டில் அசாமில் உள்ள ஜோர்ஹாட் மாவட்டத்தில் கோலாகாட் மாவட்டத்தின் கோகிலமுக் இடத்துக்கு அருகில் 200 ஹெக்டேர் மணல் படுகையில் அரசாங்கத்தின் 'சமூககாடுகள் வளர்ப்பு' திட்டத்தின் படி வனத்துறையினர், மற்றும் தொழிலாளர்களும் இணைந்து மரக் கன்றுகளை நடும் திட்டம் தொடங்கப்பட்டது, 1983 ஆம் ஆண்டு இப்பணி கைவிடப்பட்ட பின்னர் வனத்துறையினரும், மற்றவர்களும் இதனை அப்படியே மறந்துவிட்டனர்., பணி முடிந்ததும் மற்றவர்கள் சென்று விட இவர் மட்டும் மர கன்றுகளைப் பராமரித்து அங்கேயே தங்கிக்கொள்ள அனுமதி கேட்டு அங்கேயே தங்கி விட்டார். சுமார் 30 ஆண்டுகளாக சாதவ் பயேங்கால் தன்னந்தனியாக இக்காடு பராமரிக்கப்பட்டது. அவர் பராமரித்த இந்தக் காடு இப்போது சுமார் 1,360 ஏக்கர் / 550 ஹெக்டேர் பரப்பளவை உள்ளடக்கியதாகப் பரந்து நிற்கிறது. பயேங் பிரம்மபுத்ரா ஆற்றில் மஜூலி தீவின் ஒரு மணல் படுகையில் மரங்களை நட்டு வளர்த்தார், இறுதியில் இன்று அது மிகப்பெரிய ஒரு வனப்பகுதியாக மாறியுள்ளது.
மொலாய் காட்டில் இப்போது வங்காள புலிகள், இந்திய காண்டாமிருகம், 100 க்கும் மேற்பட்ட மான் மற்றும் முயல்கள் குரங்குகள் மற்றும் பல வகையான பறவைகள் உள்ளன, இதில் ஏராளமான கழுகுகள் உள்ளன . வால்கோல், வெண்மருது, டெர்மினியா அர்ஜுனா), கதலி , செம்மயிற்கொன்றை , பட்டு மரங்கள் , மோஜ் மற்றும் கோங்கு மரங்கள் உட்பட பல ஆயிரம் மரங்கள் உள்ளன. மூங்கில் 300 ஹெக்டேர் பரப்பளவில் வளர்க்கப்பட்டு உள்ளது.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் சுமார் 100 யானைகளைக் கொண்ட ஒரு யானைக் கூட்டம் வழக்கமாக இந்த மொலாய்க் காடுகளுக்குச் சென்று பொதுவாக ஆறு மாதங்கள் வரை தங்கியிருக்கும். அவை காட்டில் 10 கன்றுகளை பெற்றெடுத்துள்ளன.
மொலாய் காடு என்பது இந்தியாவின் அசாம் மாநிலத்தின், ஜோர்ஹாட் மாவட்டத்தில், கோகிலாமுக் அருகே உள்ள பிரம்மபுத்ரா ஆற்றில் மஜூலி தீவில் உள்ள ஒரு காடு ஆகும்.
இந்தியச்சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலரும் வனத்துறை ஊழியருமான ஜாதவ் பயேங்கின் செல்லப்பெயரான மொலாய் என்ற பெயர் இந்த காட்டுக்கு சூட்டப்பட்டது.
தி ஈவில் டெட் என்பது 1981 ஆம் ஆண்டு அமெரிக்க அமானுசுய திகில் படமாகும். சாம் ரைமி என்ற இயக்குநர் எழுதி இயக்கயுள்ளார். ரைமி மற்றும் புரூஸ் காம்ப்பெல் ஆகியோரால் தயாரிக்கப்பட்ட இப்படத்தில் எல்லன் சாண்ட்வீஸ் மற்றும் பெட்ஸி பேக்கர் ஆகிய இருவரும் இணைந்து நடித்துள்ளனர். படத்தின் கதை ஐந்து கல்லூரி மாணவர்கள் தொலைதூர வனப்பகுதியில் உள்ள தனிமைப்படுத்தப்பட்ட ஒரு விடுதிக்கு விடுமுறைக்கு செல்வதை மையமாகக் கொண்டுள்ளது. அவர்கள் விடுதிக்குச் சென்ற போது, ஆவிகளினால் பாதிக்கப்படுகின்றனர். ரைமி மற்றும் நடிகர்கள் முதலீட்டாளர்களிடமிருந்து நிதி பெறும் பொருட்டு ஒரு "முன்மாதிரியாக" வின் வூட்ஸ் என்ற குறும்படத்தை தயாரித்தனர். இது தி ஈவில் டெட் படம் தயாரிக்க 90,000 அமெரிக்க டாலர்களை ஈட்டித் தந்தது. டென்னசி, மொரிஸ்டவுனில் அமைந்துள்ள ஒரு தொலைதூர கட்டிடத்தில் இந்த படம் படமாக்கப்பட்டது. இந்தக் கடினமான சூழலில் நடைபெற்ற படப்பிடிப்பில், நடிகர்கள் மற்றும் குழுவினருக்கு மிகவும் சங்கடம் ஏற்பட்டது.
ரைமி மற்றும் காம்ப்பெல் இருவரும் ஒன்றாக வளர்ந்தனர். சிறு வயதிலிருந்தே நண்பர்களாக இருந்தனர். இருவரும் சேர்ந்து பல குறைந்த பொருட்செலவில் சூப்பர் 8 மிமீ திரைப்படங்களை உருவாக்கினர். கிளாகொர்க் மற்றும் இட்ஸ் மர்டர் உட்பட பல படங்களைத் தயாரித்தனர் !
இட்ஸ் மர்டர் படத்தில் ஒரு திகில் காட்சியை படமாக்கும்போது திகில் படங்களை தொடர்ந்து இயக்க ரைமிக்கு உத்வேகம் அளித்தது, மேலும் டிரைவ்-இன் திரையரங்குகளில் திகில் சினிமாவை ஆராய்ச்சி செய்த பின்னர், ரைமி ஒரு திகில் படத்தை இயக்குவதில் ஈடுபட்டார் . நிதியாளர்களின் ஆர்வத்தை ஈர்க்க முதலில் ஒரு குறும்படத்தை படமாக்குதல், மற்றும் திரட்டப்பட்ட நிதியை முழு நீள திட்டத்தை படமாக்க பயன்படுத்தவும் முனைந்தார். ரைமி உருவாக்கிய குறும்படம் வின் தி வூட்ஸ் என்று அழைக்கப்பட்டது. தி ஊட்ஸ் 6 1,600 அமெர்க்க டாலரில் தயாரிக்கப்பட்டது. தி ஈவில் திரைபடத்திற்கு டெட் ரைமிக்கு, 100,000 க்கும் அதிகமாக அமெரிக்க டாலர்கள் தேவைப்பட்டது.