polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இந்த நகரத்தில், பண்டைய நாகரிகம் வரை விரிவடைந்த வரலாற்றைக் கொண்ட ஒரு பகுதியில், கி.பி. 300 க்கு முந்தைய ஒரு பாலம் அமைந்துள்ளது.
ஈய சல்பேட்டு உள்ளிழுத்தல், உட்கொள்வது மற்றும் தோலில் படுதல் ஆகியவற்றின் காரணமாக நச்சுத்தன்மை வாய்ந்தது. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சேர்ந்து இதன் அளவு அதிகமாகும் போதும், மீண்டும் மீண்டும் ஈய வெளிப்பாட்டுடன் தொடர்பு ஏற்படுவதன் மூலமும் இரத்த சோகை, சிறுநீரக பாதிப்பு, கண்பார்வை பாதிப்பு அல்லது மத்திய நரம்பு மண்டலத்திற்கு சேதம் ஏற்படலாம். இது அரிக்கும் தன்மையுடையது. கண்களுடன் தொடர்பு ஏற்படும் போது கடுமையான எரிச்சலும் தோலோடு தொடர்பு ஏற்படும் போது தீக்காயங்கள் போன்ற புண்கள் எற்படவும் வழிவகுக்கும். வழக்கமான தொடக்க நிலை வரம்பு மதிப்பு 0.15 மிகி/மீ3 ஆகும்.
இது பெரும்பாலும் ஈய அமில மின்கலன்களின் தகடுகள் / மின்முனைகளில் காணப்படுகிறது, மின்கலங்கள் மறுமின்னேற்றம் செய்யப்படும்போது ஈய சல்பேட்டானது அல்லது ஈய ஆக்சைடு மற்றும் கந்தக அமிலமாக எதிர் மின்முனையிலோ உலோக ஈயம் மற்றும் கந்தக அமிலமாக நேர்மின் முனையிலோ சேகரமாகிறது. ஈய சல்பேட்டு தண்ணீரில் மிகக் குறைந்த அளவே கரையக்கூடியது.
பல ஈய கார சல்பேட்டுகள் அறியப்பட்டுள்ளன: 4·; 4·2;4·3; 4·4 போன்றவை அத்தகைய ஈய கார சல்பேட்டுகள் ஆகும். இவை ஈய அமில மின்கலங்களுக்கான செயலுறு பசை தயாரிப்பதில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இதனுடன் தொடர்புடைய ஒரு கனிமமானது லெட்ஐலைட்டு 23·4· 2 ஆகும்.
ஈயம் சல்பேட் ) என்பது 4 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டை உடைய கனிமச் சேர்மம் ஆகும். இது ஒரு வெண்மை நிறத் திண்மமாகும். இது நுண்படிக அமைப்பைக் கொண்டுள்ளது. இது பால் வெள்ளை, சல்பூரிக் அமிலத்தின் ஈய உப்பு அல்லது ஆங்கிள்சைட் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது .
இச்சேர்மம் சோடியம் ஹைட்ராக்சைடு கரைசலில் கரையக்கூடியதாகும். செறிவூட்டப்பட்ட ஐதரயோடிக் அமிலம் மற்றும் சூடான நீரில் சிறிதளவு கரையக்கூடியது. ஆனால், எத்தனாலில் கரையாது. கரிம உலோகச் சேர்மங்கள் நீர் மற்றும் கரிமக் கரைப்பான்களில் கரையும் தன்மை கொண்டவை ஆகும்.
ஈய ஆக்சைடு அல்லது ஈய ஐதராக்சைடு அல்லது ஈய கார்பனேட்டு ஆகியவற்றில் ஒன்றை சூடான கந்தக அமிலத்துடன் வினைப்படுத்துவதன் மூலமோ அல்லது கரையக்கூடிய ஈய உப்பை கந்தக அமிலத்துடன் வினைப்படுத்துவதன் மூலமோ ஈய சல்பேட் தயாரிக்கப்படுகிறது.
இயற்கையான கனிமம் ஆங்கிள்சைட்டு, 4, முதன்மையான ஈய சல்பைடு தாது, கலீனாவின் ஆக்சிசனேற்றத்தால் கிடைக்கப்பட்ட விளைபொருளாகக் கிடைக்கிறது.
ஒரு நாள் அவர் ஒரு திருமண நிகழ்விடத்திற்கு செல்கிறார். அங்கு பணக்காரர் மற்றும் அழகாக இருக்கும் மணமகள் பூவு தனது ஆடைகளை அகற்றுவதை காண்கிறார். அவளை முற்றிலும் நிர்வாணமாகப் பார்த்தபின், அவளுடன் ஏதேனும் வழியில் உடலுறவு கொள்ள ஆசைகொள்கிறார். அதற்கு திருமணமே சிறந்த வழியென உணர்கிறார். அவர் மணமகனை அடித்து, அங்குள்ளவர்களை சமாதானப்படுத்தி, இறுதியில் ஏழைப் பெண்ணை மணக்கிறார். அவருடன் சேரி திரும்பியதும், அவரது தாயும் பிற பெண்களும் பூவுவின் அழகைப் பாராட்டுகின்றனர்.
பச்சமுத்து சென்னையில் ஒரு சேரிப் பகுதியை ஆளுகிறார். அவர் ஒரு வக்கிரம் நிறைந்த மனிதராக உள்ளார். தனது சொந்த தாயை ஒரு அடிமைத் தொழிலாளி போல நடத்துகிறார். பணத்திற்காக எந்தவிதமான கொடூர செயலை செய்யவும் துணிந்தவராக உள்ளார்.
ஒரு நாள் பச்சை இறந்துவிட்டதாக நடித்து காலனி மக்களின் விசுவாசத்தை சோதிக்க முடிவு செய்கிறார். ஆனால் அந்த இடத்திலுள்ள அவரது தாயைத் தவிர மற்ற அனைத்து மக்களும் அவரது மரணத்தை கொண்டாடுவதைக் கண்டு அவர் அதிர்ச்சியடைகிறார். இது அவரை முற்றிலும் மாற்றுகிறது.
இத்திரைப்படம் எழுதி இயக்கிய நாடகத் திரைப்படம் ஆகும். இப்படத்தில் பார்த்திபன், நமீதாவும் ஆகியோர் முக்கிய வேடங்களில் நடித்தனர். இந்தப்படம் 14 ஏப்ரல் 2006 அன்று எதிர்மறையான விமர்சனங்களுக்கு வெளியிடப்பட்டது.
கொல்கத்தாவில் 'டோவர்லேன் இசை விழா' யூரோபாலியா, மேரு, புனேவில், சவாய் காந்தர்வா பீம்சென் விழா, டோவர் லேன் இசை மாநாடு, சப்தக் இசை விழா, மிலாப்ஃபெஸ்ட், யக்சா , பஞ்சம் நிஷாத்துக்கான ஆரோகி, நடிகை, ஹேம மாலினி ஏற்பாடு செய்த ஜெய ஸ்மிருதி, நுண்கலை கோயில், இந்திய கலை நிகழ்ச்சிகளின் சங்கம், டி. என். கிருட்டிணன் அறக்கட்டளை, மற்றும் வங்காள இசை அறக்கட்டளை போன்ற பல்வேறு மதிப்புமிக்க விழாக்களில் இவர் தனது வயலின் இசை நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தியுள்ளார். மேலும் ஐடியா ஜல்சா என்ற தொலைக்காட்ட்சியிலும் இவரது இசை ஒளிபரப்பப்பட்டது. இவர் தனது சகோதரி நந்தினி சங்கருடன் ஒரு காணொளிக் காட்சி ஒன்றையும் வெளியிட்டுள்ளார். மற்றும் பாரம்பரிய இசை குறுந்தகட்டினையும் வெளியிட்டுள்ளார்.
இந்தியா முழுவதும் நிகழ்ச்சிகளைல் தோன்றியதோடு, ஐக்கிய அமெரிக்கா, கனடா, இங்கிலாந்து, நெதர்லாந்து, ஜெர்மனி, பிரான்ஸ், பெல்ஜியம், ஹங்கேரி, சிங்கப்பூர், மலேசியா மற்றும் துபாய் போன்ற இடங்களிலும் தனது இசை நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தியுள்ளார். ராகினி தனது பயணங்களின் போது விரிவுரைகளயும் வழங்குகிறார் . மேலும், ஒரு வழக்கமான அடிப்படையில் பட்டறைகளையும் நடத்துகிறார்.
இராகினி சங்கர் இவர் ஓர் இந்திய வயலின் கலைஞர் ஆவார். இவர் இந்துஸ்தானி பாரம்பரிய இசை மற்றும் இணைவை நிகழ்த்துகிறார். இவர் முனைவர் சங்கீதா சங்கர் என்பவரின் மகளாவார். மேலும், புகழ்பெற்ற பத்ம பூசண் முனைவர் என் ராஜம் என்பாரது பேத்தியாவார். இவர் தற்போது மும்பையில் வசிக்கிறார்.
இவர் தனது 4 வயதில் இசைப் பயிற்சியைத் தொடங்கினார். 11 வயதில் போபாலில் உள்ள பாரத் பவன் கலாச்சார மையத்தில் தனது முதல் பொது நிகழ்ச்சியினை நிகழ்த்தினார். இவர் "கயாக்கி ஆங்" என்ற வயலின் வாசிப்பவராவார் .
மட்பாண்டத்திற்கு முந்தைய புதிய கற்காலம் காலத்தில் மக்கள் காட்டு விலங்குகளில் ஆடு, மாடு, ஒட்டகம், கழுதை போன்றவைகளை வீட்டு விலங்குகளாக வளர்த்தனர். தானியங்களை பயிரிடுதல் முறையை முதலில் கற்றனர். செய்தொழிலுக்கான கருவிகள் மற்றும் புதிய கட்டிட அமைப்புகளை கற்றிருந்தனர். கருங்கல், அரகோனைட்டு, கால்சைட்டு, படிகம் போன்ற கற்களிலிருந்து மட்பாண்டங்கள் செய்தனர். களிமண்னைக் கொண்டு பானைகள் செய்யும் முறை இக்காலத்தவர்கள் அறிந்திருக்கவில்லை.
தற்கால ஜோர்தான் நாட்டின் அம்மான் நகரத்தின் அருகே உள்ள தொல்லியல் களத்தில், மட்பாண்டத்திற்கு முந்தைய புதியகற்காலத்தின் காலத்திய, கிமு 6,200 முந்தைய 15 அயின் காஜல் சிலைகள் அகழ்வாய்வுவில் கண்டெடுத்தனர். கிமு 6,200 முதல் நாடோடி அரேபியர்கள் கால்நடைகளை மேய்ச்சலுக்கு கொண்டு சென்றனர். இப்பண்பாடு பண்டைய எகிப்து மற்றும் லெவண்ட் முதல் மெசொப்பொத்தேமியா வரை பரவியிருந்தது.
இதன் பின்னர் இப்பகுதியில் இடைக்கற்காலத்தில் மலர்ந்த நாத்தூபியன் பண்பாட்டு காலத்தில் மக்கள் கால்நடை வளர்த்தல் மற்றும் பயிரிடுதல் முறை அறிந்திருந்தினர். மட்பாண்டாத்திற்கு முந்தைய புதியகற்காலப் பகுதி கிமு 6200 வரை விளங்கியது. பின்னர் மட்பாண்ட புதிய கற்காலம் துவங்கியது.
மட்பாண்டத்திற்கு முந்தைய புதிய கற்காலம் மேற்கு ஆசியாவின் பண்டைய அண்மை கிழக்கில் அமைந்த வளமான பிறை பிரதேசத்தில் உள்ள லெவண்ட் மற்றும் மேல் மெசொப்பொத்தேமியாவில் கிமு 10,000 - கிமு 6,500 வரை நிலவியது.
மட்பாண்டத்திற்கு முந்தைய புதிய கற்காலம் காலத்தில் கிமு 9,000-களில் உலகின் முதல் நகரங்களான எரிக்கோ மற்றும் லெவண்ட் பகுதிகளின் தொல்லியல் களங்களில் கண்டெடுக்கப்பட்டது.
இவர், குச்சிபுடி பரம்பரை என்ற அறக்கட்டளையின் நிறுவனர் ஆவார். இந்த அறக்கட்டளை குழுவின் ஒரு பகுதியாக திறமையான ஆலோசகர்களுடன் பெங்களூரில் குச்சிபுடி கலை வடிவத்தை பயிற்றுவிப்பதற்கும் பிரச்சாரம் செய்வதற்கும் சமீபத்தில் கோழிகோட்டில் உள்ள சுவாதி திருநாள் அகாதமியில் ஸ்ரீ கைத்பிரம் தாமோதரன் நம்பூதிரி தலைமையிலான முதன்மை வகுப்புகளை நடத்துவதில் தனது சேவைகளை விரிவுபடுத்தியுள்ளது. நம்பூதிரி, ஒரு சுயாதீன ஆசிரியராக, செய்துள்ள அவரது சேவைகளை பெங்களூரின் பல மூத்த கலைஞர்கள் பயன்படுத்தினர். பெங்களூரில் மிகவும் எதிர்நோக்கும் நிகழ்வுகளான புதுமையான நடன விழாக்கள், பட்டறைகள் ஆகியவற்றைக் கொண்டுவருவதிலும் இவர் ஈடுபட்டுள்ளார்.
தீபா ஆரம்பத்தில் புகழ்பெற்ற மேதைகளான கலாமண்டலம் உஷா தாதர் மற்றும் முனைவர் சாவித்ரி ராமையா ஆகியோரின் கீழ் தனது 5வது வயதில் பரதநாட்டியத்தின் பாரம்பரிய நடனத்தை கற்றுக் கொள்ள ஆரம்பித்தார். பின்னர் தனது 8வது வயதில், புகழ்பெற்ற குச்சிபுடி நடனத்தில் நிபுணத்துவம் பெற்ற திருமதி.மஞ்சு பார்கவியிடம் முப்பது ஆண்டுகளாக குச்சிபுடி நடனத்தைக் கற்றுக்கொண்டார்.இவர் தற்போது குரு வேம்பதி ரவிசங்கர் அவர்களிடம் பயிற்சி பெறுகிறார் .
கர்நாடக அரசின் குச்சிபுடி உரை புத்தகக் குழு, இவரது நடனப் படங்களை மாநிலத்தின் குச்சிபுடி உரை புத்தகத்தில் இணைத்துள்ளது. வட அமெரிக்காவின் ஹூஸ்டன்-டெக்சாஸில் சமஸ்கிருதி என்ற அமைப்பு ஏற்பாடு செய்த முதல் சர்வதேச குச்சிபுடி நடன மாநாட்டிற்கு இவர் அழைக்கப்பட்டார். மேலும் காகித விளக்கக்காட்சிக்கான தூதுக்குழுவின் ஒரு பகுதியாகவும் இருந்தார். மேலும், தனி நடன நிகழ்ச்சிகளையும் வழங்கினார்.
தெந்நிந்திய மாநிலமான கர்நாடகாவின் யுவரங்காவைச் சேர்ந்த சிறந்த குச்சிபுடி கலைஞர், கட்டாக்கில் நிருத்யா சிரோமணி தேசிய விருது மற்றும் விசாகப்பட்டினத்தில் குச்சிபுடி நடன மேதைகளான பத்மசிரீ சோபா நாயுடு வழங்கிய சத்தியபாமா விருது போன்ற பல பட்டங்கள் மற்றும் விருதுகள் இவருக்கு வழங்கப்பட்டன. 1995 ஆம் ஆண்டில் இவர் தூர்தர்சன் தொலைக்காட்சியில் அங்கீகாரம் பெற்ற கலைஞராகவும் இருந்தார்
தீபா சசீந்திரனின் நடனம் மற்றும் நாடகங்களில் முக்கிய கதாபாத்திரங்கள் எழுதப்பட்டு, இந்தியாவிலும் வெளிநாட்டிலும் எண்ணற்ற தனி நடன நிகழ்ச்சிகளை நடந்தி வருகிறார். மேலும், இவரது குருவின் இணை கலைஞராகவும் இருக்கிறார். பல மதிப்புமிக்க திருவிழாக்கள் மற்றும் சந்தர்ப்பங்களில் இவரது குருவுடன் இணைந்து நடன நிகழ்ச்சிகளில் பங்களித்து வருகிறார்.
தீபா சசீந்திரன் இவர் ஓர் இந்திய நடனக் கலைஞர் ஆவார். குச்சிபுடி நடனத்தில் நிபுணத்துவம் பெற்ற திருமதி. மஞ்சு பார்கவியின் பிரதான சீடராக தீபா கருதப்படுகிறார். இவர் இந்திய பாரம்பரிய நடன வடிவத்தின் ஒரு பகுதியான குச்சிப்புடி நடனக் கலை ஆசிரியராகவும், ஊக்குவிப்பாளராகவும் மற்றும் தொழில்முனைவோராகவும் உள்ளார்.
ஆரம்பத்தில், ஊடுருவலின் தன்மை அல்லது அளவைப் பற்றி போதிய அளவில் அனுமானிக்க முடியாததால், அப்பகுதியில் உள்ள இந்திய துருப்புக்கள் ஊடுருவியவர்கள் ஜிஹாதிகள் என்று கருதினர். தொடர்ந்து சில நாட்களுக்குள் அவர்களை வெளியேற்றுவதாக அறிவித்தனர். எல்லைக்கட்டுப்பாட்டுக் கோட்டுப் பகுதியை ஒட்டி வேறு இடங்களில் ஊடுருவல் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அதனைத் தொடர்ந்து ஊடுருவல்காரர்கள் தம் உத்திகளை வேறு வகையில் பயன்படுத்த ஆரம்பித்தனர். இதன் காரணமாக தாக்குதலின் திட்டம் மிகப் பெரிய அளவில் அமையப்போவதை இந்திய இராணுவம் உணர்ந்தது. அப்போது கைப்பற்றப்பட்ட மொத்த பரப்பளவு பொதுவாக 130 கிமீ² – 200 கிமீ²க்கு இடையே ஆனதாக அமையும்.
200,000 இந்திய துருப்புக்களை அணிதிரட்டிக் கொண்டு ஆபரேஷன் விஜயை செயல்படுத்தியதன் மூலம் இந்திய அரசு சரியான முறையில் பதிலளித்தது. ஜூலை 26, 1999 ஆம் நாளன்று அதிகாரப்பூர்வமாக போர் முடிவுக்கு வந்தது, இதனால் இது கார்கில் வெற்றி நாள் என்று குறிக்கப்படுகிறது.
இந்த நகரம் 11 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் பைசல் பாசி என்பவரால் நிறுவப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. பின்னர் இது ஒரு கயாஸ்த் குடும்பத்தினரால் கைப்பற்றப்பட்டது. பிற்காலத்தில், பாபர் மற்றும் அக்பரின் ஆட்சிக் காலத்தில் அதிக எண்ணிக்கையில் வந்த முஸ்லிம்களுக்கு பல வாடகை இல்லாத நிலங்கள் வழங்கப்பட்டன, ஆனால் இந்த மானியங்கள் அனைத்தும் 1800 களின் முற்பகுதியில் அயோத்தி நவாபினால் திரும்பப் பெறப்பட்டன. மேற்கூறிய கைரா பாசியின் காலத்திற்கு முன்பு, இந்த இடம் மாசிசைத் என்று அழைக்கப்பட்டது. மேலும் இது விக்ரமாத்தியனின் ஆட்சிக்காலம் வரை யாத்திரைக்கான இடமாக இருந்தது. இந்தப் பெயரில் ஒரு குளம் இன்னும் இங்குள்ளது. அவற்றின் நீர் குணப்படுத்தும் பண்புகளைக் கொண்டிருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது மேலும் இது "மஸ்வாசி தலாவ்" என்றும் அழைக்கப்ப்படுகிறது.
இது ஒரு பெரிய வர்த்தக மையமாக இருந்துள்ளது. இங்கு காஷ்மீர் சால்வைகள், பர்மிங்காமின் நகைகள் மற்றும் அசாமின் யானைகள் போன்றவை வர்த்தகம் செய்யப்பட்டு வந்துள்ளன. கிழக்கிந்திய கம்பெனி கைராபாத் மற்றும் தரியாபாக் ஆகியவற்றில் தயாரிக்கப்படும் கைத்தறி ஆடைகளை ஏற்றுமதி செய்ய ஏற்பாடு செய்தது. பிஸ்வான் என்ற இடம் மண் மட்பாண்டங்களுக்கு பிரபலமானது. 1886 ஆம் ஆண்டில், பிஸ்வானைச் சேர்ந்த கலைஞர்கள் லண்டனில் நடைபெற்ற பேரரசு கண்காட்சியில் வெண்கலப் பதக்கத்தைப் பெற்றனர். பொறிக்கப்பட்ட கதவுகளின் வடிவத்திற்கும் இந்த மாவட்டம் பிரபலமானது.
1857 எழுச்சியின் போது, மௌலானா பாஸல் பாக் நாட்டிலிருந்து பிரித்தானியர்களை வெளியேற்றுவதற்காக தீவிரமாக பங்கேற்றார். துரதிர்ஷ்டவசமாக, அவர் கைது செய்யப்பட்டு அந்தமான் தீவிலுள்ள காலா பானி சிறைக்கு அனுப்பப்பட்டார். அதே காலகட்டத்தில், பக்சுல்லா கான் என்பவர் ஆப்கானிஸ்தானில் இருந்து இந்தியாவுக்கு வந்தார். அவர் முதலில் இராம்பூரில் குடியேறினார். பின்னர் கைராபாத்தை தனது இல்லமாக மாற்றினார். அவரது சந்ததியினரான பதான்கள் வசிக்கும் இடத்தில் பக்சுல்லா வீடு என்று பெயரிடப்பட்டது. லஹார்பூர்
கைராபாத் என்பது கைராபாத் அவத் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு வரலாற்று நகரம் ஆகும். இது முகலாய காலத்தில் கற்றலுக்கு புகழ்பெற்ற இடமாக இருந்தது. பிரபல சுதந்திர போராட்ட வீரர் மௌலான பசல்-இ-கக் கைராபாதி இந்த ஊரைச் சேர்ந்தவராவார். பிரபல எழுத்தாளர் மாயல் கைராபாதியும் இந்த ஊரைச்சேர்ந்தவராவார். இந்த நகரம் பல உருது கவிஞர்கள் மற்றும் எழுத்தாளர்களின் தங்குமிடமாக இருந்து வருகிறது. ஜாமியா பாத்திமா செக்ரா என்று அழைக்கப்படும் பெண்கள் கல்விக்கான பிரபலமான மதரஸா இங்கு அமைந்துள்ளது
கைராபாத் என்பது இந்தியாவின் உத்தரப்பிரதேச மாநிலத்தின் சீதாபூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு நகரமாகும். இது மாநில தலைநகர் லக்னோவிலிருந்து 80 கி.மீ தொலைவில் உள்ள தேசிய நெடுஞ்சாலை 24 இல் சீதாபூரிலிருந்து 8 கி.மீ தூரத்தில் உள்ளது. நகராட்சி வாரியம் நகரத்தின் விவகாரங்களை நடத்துகிறது.
சமாரியம் உலோகத்துடன் டையையோடோ மெத்தேன் அல்லது டையையோடோ எத்தேன் சேர்த்து வினைபுரியச் செய்து சமாரியம் அயோடைடு அளவியல் அளவுகளில் எளிதாக தயாரிக்கப்படுகிறது . இந்த வழியில் தயாரிக்கப்படும் போது சமாரியம் அயோடைடின் கரைசல்கள் பெரும்பாலும் கனிம வேதியியல் வினையாக்கியாக சுத்திகரிக்கப்படாமலேயே பயன்படுத்தப்படுகிறது. .
சமாரியம் அயோடைடு ) என்பது 2 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். கரிம வேதியியல் தொகுப்பு வினைகளில் பயன்படுத்தப்படும்போது இச்சேர்மத்தின் கரைசல் ககன்சு வினையாக்கி என்ற பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது. சமாரியம் அயோடைடும் அதன் கரைசலும் பச்சை நிறத்தில் உள்ளன. எலக்ட்ரான் ஒடுக்க முகவராக கரிமவேதியியலில் இச்சேர்மம் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
கார்பன் – கார்பன் பிணைப்பு உருவாக்கத்திற்கான ஒரு வினையாக்கியாக சமாரியம் அயோடைடு பயன்படுகிறது. ஒரு கீட்டோனும் ஓர் ஆல்க்கைல் அயோடைடும் சேர்ந்து ஈடுபடும் பார்பியர் வினையில் மூவிணைய ஆல்ககால் உருவாகும் வினையை இதற்கு உதாரணமாகக் கூறலாம் :.
சமாரியம் அயோடைடு ஒரு வலிமையான ஒடுக்கும் முகவராகும். உதாரணமாக இது தண்ணீரை அதிவிரைவாக ஐதரசனாக ஒடுக்கம் அடையச் செய்கிறது. டெட்ரா ஐதரோ பியூரானிலுள்ள 0.1 மோலார் கரைசல் நிலையில் அடர் நீலம் நிறத்துடன் வர்த்தக ரீதியாக கிடைக்கிறது.
ஈதர் கூட்டுவிளை பொருள்களில் சமாரியம் அதேபோல ஏழு ஒருங்கிணைப்புகளுடன் ஐந்து ஈதர் மற்றும் இரண்டு விளிம்பு நிலை அயோடைடு ஈந்தணைவிகளை கொண்டுள்ளது .
பும்டியில் காணப்படும் தாவரங்கள் பல நூற்றாண்டுகளாக இருந்தபோதிலும், 1886 வரை மணிப்பூர் வர்த்தமானியில் மிதக்கும் தீவுகளைக் கொண்ட ஈரநிலங்கள் குடியிருப்பாளர்களால் மீன்பிடிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டன என்று பதிவு செய்தன. 1986 ஆம் ஆண்டில் இத்தாய் தடுப்பணை கட்டப்படுவதற்கு முன்பு, பும்டிகளில் 207 காங்போக்ஸ் பதிவாகியிருந்தன. ஆனால் 1999 ஆம் ஆண்டில் அணை கட்டி முடிக்கப்பட்ட பின்னர், லோக்டாக் மேம்பாட்டு ஆணையம் இதுபோன்ற 800 கட்டமைப்புகளை அறிவித்தது. பல குடிசைகள் நிரந்தர குடியிருப்புகளாக மாற்றப்பட்டது. சுமார் 4,000 பேர் இந்த மிதக்கும் குடிசைகளில் வாழ்கிறார்கள். மீனவர்களாக தங்கள் வாழ்க்கைக்காக சம்பாதிக்கிறார்கள். நெகிழிக் கயிறுகள், கனமான பாறைகள், மரம், மூங்கில், துத்தநாக தகடுகள் மற்றும் இரும்பு கம்பிகளைப் பயன்படுத்தி குடிசைகள் கட்டப்பட்டுள்ளன. சாண்ட்ரா தீவில் உள்ள பும்டிகள் ஒரு சுற்றுலா விடுதியாக கட்டப்பட்டுள்ளது.
பும்டிகளின் வாழ்க்கைச் சுழற்சி பொதுவாக பருவகால மாறுபாட்டிற்கு உட்பட்டது. மழைக்காலங்களில் நீர்மட்டம் அதிகமாக இருக்கும் போது, பும்டிகள் மிதக்கிறது. ஆனால் வறண்ட காலங்களில், நீர் மட்டம் குறையும் போது, பும்டிகள் ஏரி படுக்கையைத் தொட்டு அதிலிருந்து ஊட்டச்சத்துக்களை உறிஞ்சிவிடுகிறது. ஈரமான பருவம் திரும்பும்போது, அவை மீண்டும் மிதக்கின்றன. மேலும் தாவரங்களின் வேர்களில் போதுமான ஊட்டச்சத்துக்களைக் கொண்டிருக்கும் உயிரி உயிர்வாழ்கிறது. இருப்பினும், ஆண்டு முழுவதும் ஏரியில் அதிக நீர்மட்டம் கொண்ட சமகால நிலைமை, ஏரி – கீழ் ஊட்டச்சத்துக்களுக்கு 'உணவளிக்கும்' செயல்முறை கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் விளைவாக ஒவ்வொரு ஆண்டும் உயிர்வாழ்வு இழப்பு மற்றும் தீவுகள் சுருங்கிப் போகின்றன. ஜனவரி 1999 இல், பூங்காவின் வடக்கில் ஒரு பெரிய பகுதியான பும்டி துண்டுகளாக உடைந்து பூங்கா பகுதியிலிருந்து விலகி, சங்காய் மானின் வாழ்விடத்தை அச்சுறுத்தியது.
படர்ந்த தாவரங்கள், கரிம குப்பைகள் மற்றும் மண்ணின் மிதக்கும் நிறை தடிமனாக இருக்கும். இது சில சென்டிமீட்டர் முதல் இரண்டு மீட்டர் வரை மாறுபடும். அது மட்கிய கருப்பு நிறத்திலும், நுண்துகள்கள் கொண்டதாகவும் இருக்கும். ஒரு பும்டியின் தடிமன் 20 சதவீதம் மட்டுமே நீர் மேற்பரப்புக்கு மேலே மிதக்கிறது. மற்ற 80 சதவீதம் நீரில் மூழ்கியுள்ளது. லோக்டாக் நீர்மின் திட்டத்தை நிர்மாணிப்பதற்கு முன்பு, பும்டிகளை கொண்ட பூங்கா பகுதி வெறும் சதுப்பு நிலமாக இருந்தது. ஆனால் இந்த திட்டம் தொடங்கப்பட்டதிலிருந்து, இரண்டு சுற்றுச்சூழல் மண்டலங்கள் உருவாகியுள்ளன. ஒன்று, ஏரியின் விரிவாக்கம், மூன்றில் ஒரு பகுதியை உள்ளடக்கியது. மற்றொன்று, பும்டி, மீதமுள்ள மூன்றில் இரண்டு பகுதியை உள்ளடக்கியது.
பும்டி என்பது வடகிழக்கு இந்தியாவில் மணிப்பூர் மாநிலத்தில் உள்ள லோக்டாக் ஏரியின் பிரத்யேகமான மிதக்கும் தீவுகளின் தொடராகும். அவை ஏரிப் பகுதியின் கணிசமான பகுதியை உள்ளடக்கியது. இதன் சிதைவின் வெவ்வேறு கட்டங்களில் தாவரங்கள், மண் மற்றும் கரிமப் பொருட்களின் பன்முகத்தன்மை கொண்டவை. ஏரியின் தென்கிழக்கு பகுதியில் 40 கிமீ 2 பரப்பளவைக் கொண்ட மிகப்பெரிய ஒற்றை பெருந்திரள் பும்டி ஒன்று உள்ளது. இந்த பெருந்திரளானது கெய்புல் லாம்சோ தேசிய பூங்கா என்று பெயரிடப்பட்ட உலகின் மிகப்பெரிய மிதக்கும் பூங்காவாகும். இந்த பகுதியில் பூர்வீகமாக உள்ள மணிபுரி மொழியில் சங்காய் எனப்படும் ஆபத்தான தாமின் மான் இனங்களை பாதுகாக்க இந்த பூங்கா உருவாக்கப்பட்டது.
ஏரியின் அனைத்து பும்டிகளிலும் மிகப்பெரியது லோக்டாக் ஏரியின் தென்கிழக்கு பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இது கெய்புல் லாம்சோ தேசிய பூங்காவை உருவாக்குகிறது. இந்த பூங்கா ஆபத்தான மணிப்பூர் தாமின் மானின் கடைசி இயற்கை அடைக்கலம் ஆகும். இது உள்நாட்டில் சங்காய் என அழைக்கப்படுகிறது, இது சங்காய் மானின் மூன்று துணை இனங்களில் ஒன்றாகும். இது இயற்கை பாதுகாப்புக்கான சர்வதேச ஒன்றியத்தால் ஆபத்தான உயிரினங்களாக பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.
பூங்காவின் முதன்மை இனமான தாமின் மானைத் தவிர, பூங்காவில் காணப்படும் பிற விலங்கினங்கள் பாலூட்டிகள், ஊர்வன மற்றும் புலம் பெயர்ந்த மற்றும் வசிக்கும் பறவையினங்களும் உள்ளன.
மீன்பிடித்தல் மற்றும் பிற வாழ்வாதார பயன்பாடுகளுக்காக உள்ளூர் மக்களால் தங்கள் குடிசைகளை கட்டியெழுப்ப பும்டிகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர். மேலும் இங்கு சுமார் 4000 பேர் வசிக்கின்றனர். அதபூம்கள் என்பது செயற்கையான வட்டவடிவ பும்டியாகும். இது கிராம மக்களால் மீன் வளர்ப்புக்கான கட்டடங்களாக பயன்படுத்தபட்டு வருகிறது. இவ்வகை நீர் வேளாண்மை முறையானது ஏரியில் பும்டிகளின் பெருக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
பாலூட்டி இனங்களான பன்றி மான், காட்டுப்பன்றி, பெரிய இந்திய குரங்குகள், பொதுவான ஓட்டர், நரி, காட்டுப் பூனை, ஆசிய பொன்னிறப் பூனை, வளைகுடா மூங்கில் எலி, கஸ்தூரி எலி, பொதுவான எலி, பழ வௌவால், மற்றும் கடமான் போன்றவை.
பிற்காலத்தில், திறைத்துறையில் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தபோது, இது தான் விரும்புவதல்ல என்று இவர் உணர்ந்தார். அதே நேரத்தில், கர்நாடகாவிற்கு வந்த குச்சிபுடி குரு சி.ஆர்.ஆச்சார்யாவை சந்தித்தார். ஒரு நேர்காணலில் இவர் மேற்கோள் காட்டியது இவரது வாழ்க்கையின் திருப்புமுனையாக மாறியது. இவர் தனது 30 வயதில் மீண்டும் குச்சிபுடியை ஆடத் தொடங்கினார். இந்திய பாரம்பரிய நடன வகைகளான, பரதநாட்டியம், குச்சிபுடி மற்றும் கோயில் சடங்கு குறித்த நடனங்களில், தமது பயிற்சியைக் கொண்டிருந்தார் என்பது நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. மறைந்த குரு சி.ஆர். ஆச்சார்யா, மறைந்த வேதாந்தம் பிரகலாத சர்மா, பத்மஸ்ரீ வேதாந்தம் சத்யநாராயண சர்மா, பரதக்கலா பிரபூரணா, கொரட நரசிம்ம ராவ் போன்ற ஒரு ஆரம்ப பழம்பெரும் குருக்களின் கீழ் சிறு வயதிலிருந்தே பயிற்சி பெற்றுள்ளார். அதனால் குச்சிபுடி நிபுணர் என அழைக்கப்படுகிறார்.
வைஜயந்தி காசி ஒரு இந்திய பாரம்பரிய குச்சிபுடி நடனக் கலைஞர் ஆவார். குச்சிபுடி இந்தியாவின் ஆந்திராவைச் சேர்ந்த இந்திய பாரம்பரிய நடன வடிவங்களில் ஒன்றாகும். இவர் இந்திய நாடக இயக்குநராக இருந்த டாக்டர் குப்பி வீரண்ணாவின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவராவார். குப்பி வீரண்ணா, நடன முன்னோடிகளில் ஒருவராகவும், கன்னட நாடகத்திற்கு அதிக பங்களிப்பு செய்தவராகவும் இருந்தார். கன்னட நாடகத்தை மேம்படுத்துவதில் முக்கிய பங்கு வகித்த "குப்பி வீரண்ணா நாடக நிறுவனத்தை" நிறுவினார். திருமதி. வைஜயந்தி காசி ஒரு புகழ்பெற்ற குச்சிபுடி நடனக் கலைஞர்; நடன இயக்குனர் மற்றும் சாம்பவி ஸ்கூல் ஆஃப் டான்ஸ் என்கிற நடனப் பள்ளியின் கலை இயக்குனர் ஆவார். அங்கு இவர், பாரம்பரிய நடன வடிவமான குச்சிபுடியைக் கற்பிக்கிறார். மேலும், கர்நாடக சங்கீத நிருத்யா அகாதமியின் தலைவராகவும் இருந்தார்
அமெரிக்காவில் நடைபெற்ற சர்வதேச குச்சிபுடி மாநாடு, ஐக்கிய ராச்சியத்தில் மிலாப் திருவிழா, ஜெர்மனியில் ஓரியண்டல் நடனத் திருவிழா, ஆப்பிரிக்காவில் இந்திய விழா, மலகாவில் இந்தியா திரைப்பட விழா, கொரியாவில் அப்பன் நடன விழா, இத்தாலியில் ஒலிம்பிக் விழா, லாஸ் ஏஞ்சல்ஸில் சர்வதேச கன்னட மாநாடு, எகிப்தில் சர்வதேச நடனம் மற்றும் இசை விழா, மால்டா, துனிசியா, இஸ்ரேலில் கார்மியேல் நடன விழா உள்ளிட்ட பல சர்வதேச விழாக்களில் வைஜயந்தியின் பணிகள் இடம்பெற்றுள்ளன. அமெரிக்கா, இத்தாலி, ஜெர்மனி, இத்தாலி, துபாய், சிங்கப்பூர், மலேசியா, ஜப்பான், பெர்லின், ஆஸ்திரேலியா, ஆஸ்திரியா, ஸ்பெயின், சுவிட்சர்லாந்து மற்றும் பல நாடுகளில் விரிவுரை-செயல்திறன் மற்றும் பட்டறைகளை நடத்தியுள்ளார்.
திருமதி. வைஜயந்தி காசி, மறைந்த ஜே.எம். விஸ்வந்த் மற்றும் மறைந்த ஜி.வி. கிரிஜம்மாவின் மகள் ஆவார். வைஜயந்தி காசி தனது ஆறாவது வயதில் தும்கூரைச் சேர்ந்த ராமண்ணாவிடமிருந்து பரதநாட்டியத்தைக் கற்கத் தொடங்கினார். இறுதியில், இவர் முதல் தரவரிசையில் மாநிலத்தில் முதலிடம் பிடித்தார். மேலும் தங்கச் சங்கிலியையும் பரிசாக வென்றார். ஆரம்பத்தில் இவர் நடனத்தில் அதிக ஆர்வம் காட்டவில்லை. எனவே இறுதியில் இவர் கன்னட திரையுலகில் இந்திய திரைப்பட இயக்குனராக இருக்கும் டி.எஸ்.நாகபாரணாவுடன் பணிபுரிந்தார். இவர், தொலைக்காட்சி மற்றும் நாடகக் கலைஞரான விஜயா காசியை மணந்தார். இவருடைய மகள் பிரதீக்சா காசி, குச்சிபுடி நடனக் கலைஞராக உள்ளார்.
குச்சிபுடி கலையைப் பற்றிய ஆழமான மற்றும் ஒருங்கிணைந்த புரிதலுக்காக மட்டுமல்லாமல், தொலைக்காட்சி மற்றும் நாடகங்களில் ஒரு நடிகையாகவும், நடன இயக்குனர், நடன-கல்வியாளர் மற்றும் நடன-சிகிச்சையாளராகவும் இவர் பணியாற்றியதற்காக வைஜயந்தி கொண்டாடப் படுகிறார்.
இவர் பிரபல குச்சிபுடி நடன கலைஞரும், தனது மகளுமான பிரதீக்சா காசியுடன் இணைந்து பல நிகழ்ச்சிகளை வழங்குகிறார். இந்த தாயும் மகளும் உலகெங்கிலும் உள்ள குச்சிபுடி நடனக் கலைஞர்களில் இந்தியாவைச் சேர்ந்த சிறந்த ஜோடிகளில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார்கள்.
1950 களின் தசாப்தத்தில், ஜவகஹர்லால் நேரு அரசாங்கம் "சமூக நவீனமயமாக்கல்" என்ற திட்டத்தை தீவிரமாக முன்வைத்தது. இது இந்தியாவின் பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் மரபுகளை பின்தங்கிய மற்றும் வெறுக்கத்தக்கது என்று தள்ளுபடி செய்வதற்கும், "நவீன மதிப்புகள்," "முற்போக்கான கண்ணோட்டம்" மற்றும் "விஞ்ஞான மனநிலை" என்பது மேற்கத்திய முன்னோக்குகள் மற்றும் திருமணம், விவாகரத்து, பரம்பரை மற்றும் மனித உறவுகள் ஆகியவற்றின் அமைப்புகளை இந்திய நீதிமன்றங்கள் ஆதரிக்கும் சட்டமாகக் குறிப்பிட்டது. என்ன நடக்கிறது என்பதை உணர்ந்த சமூகத்தின் படித்த பிரிவினரிடையே இந்த தீவிர முயற்சிகள் பெரும் அதிருப்தியை ஏற்படுத்தின. எவ்வாறாயினும், ஒரு ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட எதிர்க்கட்சி இல்லாதது இந்த திட்டதிற்குக்கு ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட அரசியல் எதிர்ப்பிற்கு ஒரு தடையாக இருந்தது. பிரித்தனில் இருந்து இந்தியாவின் சுதந்திரத்தைப் பெற்றதன் நற்பெயரும் கவர்ச்சியும் காங்கிரசு கட்சிக்கு இருந்தது. தேர்தல் களத்தில் இரண்டாவது அரசியல் கட்சியும் இல்லை.
சட்டத்தில் பட்டம் பெற்ற பிறகு, சோத்பூர் விசாரணை மற்றும் அமர்வு நீதிமன்றங்களில் சிங்வி தனது சட்டப் பயிற்சியைத் தொடங்கினார். 1962 இல் சோத்பூரில் இருந்து நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் சுயேட்சை வேட்பாளராக போட்டியிட்டு வெற்றி பெறுவதற்கு முன்பு இவர் ஒரு வழக்கறிஞராகப் பயிற்சி பெற்றார். நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்த ஐந்தாண்டு காலப்பகுதியில், நீதிமன்றத்திற்கு இவர் வருகை புரிவது நாடாளுமன்றத்திலும் அவரது தொகுதியிலும் பணிபுரியும் கோரிக்கைகளால் மட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்தது. பின்னர் இவர் தனது சட்ட பயிற்சிக்கு முழுநேரமும் திரும்பினார். ஆனால் மீண்டும், ராஜஸ்தான் உயர் நீதிமன்றத்திலும் இந்திய உச்ச நீதிமன்றத்திலும் பயிற்சி மேற்கொள்வதற்காக மாவட்ட நீதிமன்றத்தில் தனது பயிற்சியை கைவிட்டார். இவர் வழக்கறிஞர் தலைவர் என்று பெயர் பெற்றார். பின்னர் இவர் இந்திய உச்சநீதிமன்றத்தில் மூத்த வழக்கறிஞராக நியமிக்கப்பட்டார்.
ஜவகர்லால் நேரு தலைமையிலான இந்த தீவிரமான சமூகத் திட்டத்தின் எதிர்ப்பாளராக சிங்வி அரசியலுக்கு ஈர்க்கப்பட்டார். தீவிரமான சட்டங்கள் பெரும்பாலானவை இரண்டாவது மக்களவையின் காலப்பகுதியில் நிறைவேற்றப்பட்டன. 1962 இல் மூன்றாவது மக்களவைக்கு தேர்தல்கள் நடைபெற்றபோது, சிங்வி தனது சொந்த ஊரான சோத்பூரிலிருந்து ஒரு சுயேச்சை வேட்பாளராக தேர்தலில் நின்றார். சோத்பூரில் அவரது குடும்பத்தினர் கொண்டிருந்த நல்ல பெயரின் அடிப்படையிலும், மேலும் இவரது சட்ட நடைமுறையின் மூலம் உருவாக்கப்பட்ட நல்லெண்ணம் மற்றும் தொடர்புகளின் அடிப்படையில், இவர் தேர்தலில் ஒரு சிறு வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்று சோத்பூர் தொகுதியில் இருந்து நாடாளுமன்றத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
சிங்வி இந்தியாவின் ராஜஸ்தானின் சோத்பூரில் மார்வாட் சமண குடும்பத்தில் பிறந்தார். இவருக்கு பிரசன் மால் சிங்வி மற்றும் குலாப் மால் சிங்வி என்ற இரண்டு சகோதரர்களும், புஷ்பா சேத் மற்றும் சந்திர பண்டாரி என்ற இரண்டு சகோதரிகளும் இருந்தனர். சிங்வி அலகாபாத் பல்கலைக்கழகத்தில் இளங்கலையில் தங்கப்பதக்கம் வென்றவர். பின்னர் ஜெய்ப்பூர் பல்கலைக்கழகத்தில் சட்டத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றுள்ளார். இவர் தனது சட்டப் படிபிற்காக ஆர்வர்டு பல்கலைக்கழகத்தின் உதவித்தொகைப் பெற்ற ராஜஸ்தானின் முதல் அறிஞர் ஆவார். பின்னர் இவர் தனது சட்ட மேற்படிப்பை அமெரிக்காவின் கோர்னெல் பல்கலைக்கழகத்தில் முடித்தார்.
நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக, புலனாய்வு அதிகாரங்களுடன் ஒரு சுயேட்சயாக, சட்டரீதியான விழிப்புணர்வு அமைப்பை உருவாக்க இவர் முன்மொழிந்தார், அரசாங்கத்தில் ஊழலைக் கண்டுபிடித்தார். எசுகாண்டிநேவிய நாடுகளில் குறைகேள் அதிகாரியின் பங்கு குறித்த இவரது ஆய்வின் அடிப்படையில் இந்த திட்டம் உருவாக்கப்பட்டது. சிங்வி மக்களவை உறுப்பினராக ஐந்து ஆண்டுகள் பணியாற்றினார். ஆனால் 1967 தேர்தலில் தோல்வியடைந்தார். முப்பத்தொன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நாடாளுமன்றத்திற்கு திரும்பவில்லை.
லட்சுமி மால் சிங்வி இவர் ஒரு இந்திய நீதிபதியாகவும், நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகவும், அறிஞராகவும், எழுத்தாளராகவும் மற்றும் இராஜதந்திராகவும் இருந்தார். ஐக்கிய இராச்சியத்தில் இந்தியாவின் இரண்டாவது மிக நீண்ட கால உயர் ஸ்தானிகராக இருந்த வி. கே. கிருஷ்ண மேனனுக்குப் பிறகு இவர் அப்பதவியில் இருந்தார். இவருக்கு 1998 இல் பத்ம பூசண் விருது வழங்கப்பட்டது.