polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
மே 8, 1965 அன்று கேரளாவின் இடுக்கி மாவட்டத்தில் உள்ள தொடுபுசாவில் பிறந்த ஷைனி, குழந்தைப் பருவத்திலிருந்து தடகளத்தில் ஆர்வம் காட்டினார். பின், கோட்டயத்தில் விளையாட்டு பிரிவில் சேர்ந்த பிறகு தனது திறமையை வளர்த்துக் கொண்டார்.
உண்மையில் ஷைனி, பி.டி. உஷா மற்றும் எம்.டி. வல்சம்மா ஆகியோர் கேரளாவின் பல்வேறு பகுதிகளில் அதே விளையாட்டு பிரிவில் பயின்றார்கள். அவர்கள் வளர்ந்தபின், பயிற்சியாளர் பி.ஜே. டெவெச்ல என்பவரால் பயிற்றுவிக்கப்பட்டனர்.
நான்கு ஒலிம்பிக்கில் எந்தவொரு பதக்கத்தையும் அவர் வெல்லவில்லை என்றாலும், அவரும் பி.டி. உஷா இணைந்து பெண்களுக்கான 400 மீட்டர் தொடர் ஓட்டப்போட்டியில் இறுதிச்சுற்றுவரை இந்தியாவை அழைத்துச் சென்றனர்.
இவர், சர்வதேச நீச்சல் வீரர் மற்றும் அர்ஜுனா விருது பெற்ற வில்சன் செரியனை மணந்தார். டிசம்பர் 1988 இல் திருமணம் நடைபெற்றது. இவர்களுக்கு மூன்று குழந்தைகள் உள்ளனர்: ஷில்பா, சாண்ட்ரா மற்றும் ஷேன்.
இவர் தற்போது இந்திய அணி தேர்வாளராகவும், தேர்வுக் குழு வாரியத்திற்கான அரசாங்க நியமிக்கப்பட்டவராகவும் உள்ளார். தற்போது சென்னையில் எஃப்.சி.ஐ-இன் பொது மேலாளராகவும் பணியாற்றி வருகிறார்.
அவர் மூன்று ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டிகளிலும் இந்தியாவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியுள்ளார், மேலும் தங்கம், 2 வெள்ளி மற்றும் வெண்கலம் வென்றுள்ளார்.
பாலி நகரில் உள்ள அல்போன்சா கல்லூரிக்குச் செல்வதற்கு முன்பு ஷைனி திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள ஜி.வி.ராஜா விளையாட்டுப் பள்ளியில் பயிற்சி பெற்றார்.
ஒரு இளம் பெண்ணான இவர் ஆண் நடனக் கலைஞர்களின் பாதுகாப்பான கதகளி என்ற அனைத்து வடிவங்களையும் படித்தார். இந்த கடினமான, கடினமான கலையை அவளுக்குக் கற்பித்த சிறந்த கதகளி மேதை ரவுன்னி மேனனின் கீழ் இவர் கடுமையான பயிற்சியை மேற்கொண்டார். நம்பூதிரிகள் மற்றும் கதகளி நிபுணர்களைக் கொண்ட ஒரு விமர்சன பார்வையாளர்களுக்கு முன்பாக இவர் 1940 இல் திருச்சூரில் அறிமுகமானார். அதே ஆண்டு இலங்கைக்கு விஜயம் செய்த இவர், குரு குணயாவின் கீழ் கண்டியன் நடனங்களையும் கற்றுக் கொண்டார்.
சரஸ்வத் பிராமணரான மங்களூரிலிருந்து வந்த சாந்தா, சுதந்திரப் போராளிகளாக இருந்த பெற்றோரின் மகளாவார். முப்பதுகளின் முற்பகுதியில் மும்பையில் அவர்களது வீடு 1931 ஆம் ஆண்டு உள்நாட்டு ஒத்துழையாமை இயக்கத்தின் அகிம்சை கிளர்ச்சியாளர்களுக்கான சந்திப்பு இடமாக இருந்தது. சாந்தா மும்பையில் உள்ள தனது பள்ளியில் மாணவர் ஒன்றியத்தின் இணை செயலாளராகவும் இருந்தார். கவிஞர்கள், ஓவியர்கள் மற்றும் இசைக்கலைஞர்களும் இவரது பெற்றோரின் இல்லத்தில் சந்தித்தனர்.
1930 இல் மங்களூரில் பிறந்தார். பின்னர், மும்பை மற்றும் பெங்களூரில் வசித்து வந்தார். இவர் மிகவும் தனிப்பட்ட நபராக இருந்தார் எவருடனும் தொடர்பு கொள்ளாதவர். தனது சொந்த உலகில் தனியாக இருந்தார். இவருடன் இவரது அத்தை வசந்தி என்பவர் மட்டுமே இருந்தார். இவர் 2007 திசம்பர் 28, அன்று பெங்களூரில் உள்ள மல்லேஸ்வரத்தில் உள்ள தனது வீட்டில் காலமானார்.
சாந்தா ராவ் இவர் இந்தியாவின் ஓர் குறிப்பிடத்தக்க நடனக் கலைஞர் ஆவார். இவர் பரதநாட்டியத்தின் நிபுணராகவும் இருந்தார். மேலும் கதகளி மற்றும் குச்சிப்புடியையும் பயின்றார்.
யமுனாபாய் வைகர் பல விருதுகள் மற்றும் கௌரவங்களைப் பெற்றுள்ளார். 2012 இல் இந்திய அரசிடமிருந்து பத்மஸ்ரீ விருது பெற்றுள்ளார். 1990 இல் மகாராட்டிரா மாநில விருது இவருக்கு வழங்கப்பட்டது.
சங்கீத நாடக அகாதமி 1995 ஆம் ஆண்டில் யமுனாபாயை அவர்களின் சங்கீத நாடக அகாதமி விருது வழங்கி கௌரவித்தது. 1997 இல் சகாகர் மகரிசி சங்கர்ராவ் மோகைத்-பாட்டீல் லவானி கலாவந்த் விருதினை பெற்றார். 2000 ஆம் ஆண்டில் மகாராட்டிரா அரசிடமிருந்து அகில்யாபாய் கோல்கர் விருது கிடைத்தது. 2010 இல் நிலு பூலே சம்மன் விருதும், 2012 இல் தாகூர் இரத்னா சம்மனின் வாழ்நாழ் சாதனை விருதும் இவருக்கு வழங்கப்பட்டது. ஆதித்யா விக்ரம் பிர்லாவின் 2012 ஆம் ஆண்டு நிறுவிய சங்க கால மையத்திலிருந்து ஆதித்யா விக்ரம் பிர்லா கலசிகாரா விருதும், 2014 ஆம் ஆண்டு உத்தங் ஆண்டு விழாவில் இரசிகமணி சிறீகிருட்டிணா பண்டிட் உத்தங் குணகௌரவ் விருதும் வழங்கப்பட்டது.
அதிகமான வருவாயைத் தேடி, குடும்பம் மும்பைக்குச் சென்றது. யமுனாபாய் மும்பையின் தெருக்களில் லாவானி மற்றும் திரைப்படப் பாடல்களுக்கு ஆடத் தொடங்கினார். தனது தெரு நிகழ்ச்சிகளின் வெற்றிகளால் ஊக்கப்படுத்தப்பட்ட இவர், ஒரு மேடை நிகழ்ச்சியை நிகழ்த்தினார். இது 1975 ஆம் ஆண்டு வரை நீடித்த மேடை நிகழ்ச்சியாகத் தொடங்கியது, திரைப்படத்தின் புகழ் மற்றும் பார்வையாளர்கள் குறைதல் ஆகியவை வருவாயைப் பாதித்தன. யமுனாபாய் தனது வாழ்க்கையை மீண்டும் புதுப்பிக்க முயன்றாலும், ஒரு புதிய குழுவை உருவாக்கி, தனது மருமகளை குழுவில் சேகரித்தாலும், அந்த முயற்சி வெற்றிபெறவில்லை. இந்த காலகட்டத்தில், இவர் தனது கோலாத்தி பழங்குடியின உறுப்பினர்களுக்கான குறைந்த கட்டண வீட்டுவசதி திட்டத்த்தில் இருப்பிடம் ஒன்றை பெற்றதாக கூறப்படுகிறது.
மகாராட்டிராவின் சாத்தாரா மாவட்டத்திலுள்ள மகாபலேசுவர் அருகிலுள்ள நுனேகலேம் கிராமத்தில் கோலத்தி சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஒரு குடும்பத்தில் யமுனாபாய் பிறந்தார். இவரது தந்தை குடும்பத்திற்கு உதவி ஏதும் செய்யாதவராக இருந்தார் எனவும், இவரது தாயார், ஐந்து குழந்தைகளில் மூத்தவராக இருந்த யமுனாபாயை தனக்குத் துணையாகக் கொண்டு தெரு நடனங்களை நிகழ்த்தியதாகவும் தெரிகிறது. இவரது 10ஆவது வயதில், ஒரு நாட்டுப்புற கலைக் குழுவில் சேர்ந்தார். அங்கிருந்து லாவணியின் முதல் பாடங்கள் ஆரம்பமாயின. பின்னர், இவருடைய தந்தை இவர்களுடன் சேர்ந்தபோது, குடும்பம் ஒரு தமாசா குழுவை உருவாக்கியது. இவருடைய தந்தை தோல்கி வாசித்தபோது, யமுனாபாய் மற்றும் இவரது உறவினர் நடனமாடினார்கள்.
யமுனாபாய் வைகர் யமுனாபாய விக்ரம் சாவ்லே என்ற இயற்பெயர் கொண்ட இவர் , ஓர் இந்திய நாட்டுப்புற கலைஞராவார். லாவணி மற்றும் தமாசாவின் மராத்தி நாட்டுப்புற மரபுகளில் இவரது நிபுணத்துவத்திற்காக அறியப்பட்டவர், இசை மற்றும் நடனம் சம்பந்தப்பட்ட நாட்டுப்புற கலை வடிவங்கள் மற்றும் கலை வகைகளின் முன்னணி நிபுணர்களில் ஒருவராக அறியப்பட்டவர். மேலும் சங்கீத நாடக அகாதமி விருதையும் பெற்றுள்ளார். 2012 ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசாங்கம் இந்தியக் குடிமகனின் நான்காவது மிக உயர்ந்த விருதான பத்மசிறீ விருது வழங்கி கௌரவித்தது.
யமுனாபாய் புகழ்பெற்ற கதக் குருவான பிர்ஜு மகாராஜுடன் மேடையை பகிர்ந்துள்ளார். இவர் 1975 ஆம் ஆண்டில் தில்லியில் தனது நிகழ்ச்சியை அரங்கேற்றினார். இந்த செயல்திறன் இவரது வாழ்க்கையை மீண்டும் புதுப்பிக்க உதவியது. மேலும் கொல்கத்தா, போபால், இராய்ப்பூர் போன்ற நாட்டின் பிற பகுதிகளிலும் நிகழ்ச்சியை நிகழ்த்த இவருக்கு வாய்ப்பு கிடைத்தது.
கலிஃபோர்னியா தொழில்நுட்பக் கழகத்தில் பட்டம் பெற்ற இவர், 1933 ஆம் ஆண்டில் பிரின்ஸ்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார், மேலும் பெர்க்லி கதிர்வீச்சு ஆய்வகத்தில் சேர்ந்தார். அங்கு, ஆக்ஸிஜன் -15 மற்றும் பெரிலியம் -10 ஆகியவற்றைக் கண்டுபிடித்தார் . இரண்டாம் உலகப் போரின்போது, எம்ஐடி கதிர்வீச்சு ஆய்வகத்தில் கதிரலைக் கும்பா, கடற்படை வானொலி மற்றும் ஒலி ஆய்வகத்தில் ஒலிச் செலுத்துவழி மற்றும் வீச்சளவிலும் பணியாற்றினார். 1942 ஆம் ஆண்டில் அவர் அணுக்கரு ஆயுதங்களை உருவாக்குவதற்கான போர்க்கால முயற்சியான மன்ஹாட்டன் திட்டத்தில் சேர்ந்தார்.
மெக்மில்லன் விளாடிமிர் வெக்ஸ்லருடன் ஒத்தியங்கு முடுக்கியினைக் கண்டுபிடித்தார். அவர் போருக்குப் பிறகு கதிர்வீச்சு ஆய்வகத்திற்குத் திரும்பி, அவற்றைக் உருவாக்கினார். 1954 ஆம் ஆண்டில் அவர் கதிர்வீச்சு ஆய்வகத்தின் இணை இயக்குநராக நியமிக்கப்பட்டார், 1958 இல் துணை இயக்குநராக பதவி உயர்வு பெற்றார். அந்த ஆண்டு லாரன்ஸ் இறந்தபோது, அவர் இயக்குநரானார், 1973 இல் ஓய்வு பெறும் வரை அவர் அந்தப் பதவியில் இருந்தார்.
எட்வின் மட்டிசன் மெக்மிலன் ஓர் அமெரிக்க நோபல் பரிசு பெற்ற இயற்பியலாளர் மற்றும், நெப்டியூனியம் என்ற யுரேனியப் பின் தனிமங்களை முதன்முதலில் உற்பத்தி செய்தவர் என்ற பெருமையைப் பெற்றார். இதற்காக , வேதியியலுக்கான நோபல் பரிசை க்ளென் சீபோர்க்குடன் 1951ஆம் ஆண்டில் இணைந்து பெற்றார்.
கொமரம் பீம் இவர் ஐதராபாத்தின் விடுதலைக்காக ஆசாப் ஜாகி வம்சத்திற்கு எதிராக போராடிய ஒரு பழங்குடித் தலைவராக இருந்தார். கொமரம் பீம் அபோதைய ஆளும் ஐதராபாத் நிசாமின் அரசாங்கத்திற்கு எதிராக கெரில்லா போரில் பகிரங்கமாக போராடினார். இவர் நீதிமன்றங்கள், சட்டங்கள் மற்றும் வேறு எந்த நிசாம் அதிகாரத்தையும் மீறி, காடுகளின் வாழ்வாதாரத்தை விட்டு வெளியேற மறுத்தார். இவர் நிசாம் நவாபின் வீரர்களுக்கு எதிராக ஆயுதங்களை பயன்படுத்தினார். மேலும் பாபி ஜாரியை அடைவதற்கு கடைசி மூச்சு வரை போராடினார். இவரது வாழ்க்கை வரலாற்றை முதலில் தெலுங்கானா கிளர்ச்சியின் தோழர் புச்சலப்பள்ளி சுந்தரையா என்பவர் எழுதியுள்ளார்.
பின்னர் நிசாமின் ஆட்சியில் தெலங்காணா மாநிலத்தில் உள்ள கொமரம் பீம் மாவட்டத்தின் காடுகளில் கோண்ட் பழங்குடியினரின் குடும்பத்தில் பீம் பிறந்தார். இவர் வெளி உலகிற்கு தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்ளவில்லை. முறையான கல்வியும் இல்லை. ஆதிவாசிகளின் உரிமைகளை உறுதிப்படுத்தியதற்காக இவரது தந்தை வன அதிகாரிகளால் கொல்லப்பட்டபோது கொமரம் பீமுக்கு வெறும் 15 ஆண்டுகள் தான் ஆகியிருந்தது. இவரது தந்தை இறந்த பிறகு, பீமின் குடும்பம் சர்தாபூர் கிராமத்திற்கு குடிபெயர்ந்தது.
கொமரம் பீம் கோண்டு ஆதிவாசி சமூகத்தினரிடையே ஒரு தெய்வமாக கருதப்படுகிறார். மேலும் கோண்டுகள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் அஸ்வயுஜா பௌர்ணமியில் பீமின் நினைவு ஆண்டு விழாவைக் கொண்டாடுகிறாரகள். அங்கு இவரது வாழ்க்கை மற்றும் போராட்டத்தை நினைவுகூரும் விதமாக ஜோடேகாட்டில் ஒரு நிகழ்வு ஏற்பாடு செய்யப்படுகிறது. 2011 ஆம் ஆண்டில் டேங்க் பண்டில் பீம் சிலை நிறுவப்படும் என்று அறிவிக்கப்பட்டது. பின்னர் இது பிப்ரவரி 2, 2012 அன்று செயல்படுத்தப்பட்டது.
இவர் " ஜல், ஜங்கிள், ஜமீன் " என்ற முழக்கமிட்டார். வரையறையின்படி, காடுகளில் வாழும் மக்களுக்கு வனத்தின் அனைத்து வளங்களிலும் உரிமை இருக்க வேண்டும் என்பதாகும்.
பல்பீர் சிங் தோசன்ஜ் என்பவர் இந்தியாவைச் சேர்ந்த முன்னாள் வளைதடிப் பந்தாட்ட வீரராவார். இந்தியா மூன்று முறை ஒலிம்பிக்கில் தங்கம் வெல்ல இவர் முக்கியப் பங்கு வகித்துள்ளார். லண்டன் , ஹெல்சின்கி , மற்றும் மெல்போர்ன் போன்ற போட்டிகளில் இந்தியாவின் வெற்றிக்கு வித்திட்ட வீரர்களில் ஒருவராவார். இவர் எல்லா காலத்திலும் சிறந்த வளைதடி பந்தாட்ட வீரர்களில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார். ஒலிம்பிக்கில் ஆண்கள் வளைதடி பந்தாட்ட இறுதிப் போட்டியில் ஒரு நபர் அடித்த அதிக கோல்களுக்கான இவரது ஒலிம்பிக் சாதனை எவராலும் முறியடிக்க முடியாமல் உள்ளது. 1952 ஒலிம்பிக் போட்டியின் தங்கப் பதக்க ஆட்டத்தில் நெதர்லாந்துக்கு எதிரான இந்தியாவின் 6–1 வெற்றியில் ஐந்து கோல்களை அடித்தபோது சிங் இந்த சாதனையை படைத்தார். பல்பீர் சிங் என்ற பிற இந்திய வளைதடி பந்தாட்ட வீரர்களிடமிருந்து இவரை வேறுபடுத்துவதற்காக இவர் பெரும்பாலும் பல்பீர் சிங் மூத்தவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
1936 ஒலிம்பிக் வளைதடி பந்தாட்ட போட்டியில் இந்தியாவின் வெற்றிகுறித்த ஒரு செய்திப்படத்தை சிங் கண்டார். அப்போது கல்சா கல்லூரி வளைதடி பந்தாட்ட அணியின் பயிற்சியாளராக இருந்த ஹர்பைல் சிங் இவருடைய ஆட்டதிறமையை அடையாளம் கண்டார். பிரிக்கப்படாத இந்தியாவில் லாகூரின் சீக்கிய தேசியக் கல்லூரியில் இருந்து அமிர்தசரஸ், கல்சா கல்லூரிக்கு பல்பீரை இடமாற்றம் செய்ய வேண்டும் என்று பலமுறை வலியுறுத்தியது ஹர்பைல் தான். இறுதியாக, பல்பீர் தனது குடும்பத்தினரிடமிருந்து 1942 ஆம் ஆண்டில் கல்சா கல்லூரிக்கு இடமாற்றம் செய்ய அனுமதி பெற்றார். ஹர்பைலின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் தீவிர பயிற்சிகளைத் தொடங்கினார். பின்னர், ஹெல்பிங்கி மற்றும் மெல்போர்ன் ஒலிம்பிக்கில் வெற்றிகரமான இந்திய தேசிய வளைதடி பந்தாட்ட அணியை ஹர்பெயில் பயிற்றுவித்தார்.
இவரது தந்தைவழி தாத்தா, பாட்டி பவாட்ரா பஞ்சாபி கிராமத்தைச் சேர்ந்த தோசன்ஜ் மற்றும் தாய்வழி தாத்தா பாட்டி ஹரிபூர் கல்சா கிராமத்தைச் சேர்ந்த தனோவா ஆவர். இருவரும் பஞ்சாபில் உள்ள ஜலந்தர் மாவட்டத்தில் உள்ள பில்லார் வட்டத்தில் இருந்தனர். பல்பீரின் தந்தை தலிப் சிங் தோசன்ஜ் ஒரு சுதந்திர போராட்ட வீரராவார். பல்பீரின் மனைவி சுசில் லாகூரின் நவீன நகரத்தைச் சேர்ந்தவர். இவர்களுக்கு 1946 இல் திருமணம் நடந்தது. இவர்களுக்கு சுஷ்பீர் என்ற ஒரு மகளும் மற்றும் கன்வல்பீர், கரன்பீர், குர்பீர் என்ற மூன்று மகன்களும் இருக்கின்றனர். இவர்கள் கனடாவின் வான்கூவரில் குடியேறினர்.
ஆரம்பத்தில், வானூர்தி சுட்டு வீழ்த்தப்பட்டதை நிராகரித்திருந்த ஈரானிய அதிகாரிகள், தொழினுட்பக் கோளாறே விபத்திற்குக் காரனம் என அறிவித்திருந்தனர். ஈரானின் "டோர்" என்ற நில வான் ஏவுகணை மூலம் விமானம் சுட்டு வீழ்த்தப்பட்டதாக உளவுக் கண்காணிப்பு செயற்கைக்கோள் படங்கள் காட்டுவதாக அமெரிக்க அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர், ஆனால் இதற்கான எந்த ஆதாரத்தையும் அவர்கள் அப்போது வெளியிடவில்லை. தமது வானூர்தி "சுட்டு வீழ்த்தப்பட்டிருக்கலாம்" என உக்ரேனிய அதிகாரிகள் கூறினர், அதே நேரத்தில் ஈரானிய அதிகாரிகள் இதனை மறுத்தனர். ஐக்கிய இராச்சியத்தின் பாதுகாப்பு அதிகாரிகள் சுட்டு வீழ்த்தப்பட்டமை குறித்த அமெரிக்க மதிப்பீட்டை ஏற்றுக்கொண்டனர். கனடியப் பிரதமர் ஜஸ்டின் துரூடோ வானூர்தி சுட்டு வீழ்த்தப்பட்டதற்கான சான்றுகள் இருப்பதாகக் கூறினார். வானூர்தி உயரத்தை எட்டிக்கொண்டிருக்கும்போது ஈரானிய ஏவுகணை ஒன்று தாக்கியதைக் காட்டும் செல்லிடத் தொலைபேசிக் காட்சிகள் உறுதி செய்யப்பட்ட காட்சிகள் எனத் தெரிவிக்கப்பட்டது.
வானூர்தி நிலையத்திற்கு வடக்கே 15 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் அமைந்துள்ள நிலப்பரப்பில் வானூர்தி மோதியது பற்றிய ஒரு காணொளி சமூக ஊடகங்களில் பரப்பப்பட்டது. விமானம் கீழ்நோக்கி வந்தபோது அது தீப்பற்றி எரிந்தது காணொளியில் பதிவாகியுள்ளது. அதன் சில பாகங்கள் வானில் உடைந்து வீழ்ந்தன. பின்னர் அது கீழே வீழ்ந்து நொறுங்கி வெடித்தது. இக்காணொளியின் நம்பகத்தன்மை உறுதி செய்யப்படவில்லை, ஆனாலும் வானூர்தி நொருங்குவதற்கு முன்னரே அது தீப்பிடித்திருந்ததாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது. இதனால், இவ்வானூர்தி தவறுதலாகச் சுட்டு வீழ்த்தப்பட்டிருக்கலாம் என நம்பப்படுகிறது. இது சுட்டு வீழ்த்தப்பட்டதை ஈரானிய இராணுவம் மறுத்திருக்கிறது. ஆரம்பக் கட்ட விசாரணைகளின் படி, தொழில்நுட்பக் கோளாறே விபத்துக்குக் காரணம் என ஈரானின் பேரழிவு தணிப்பு மற்றும் மேலாண்மை அமைப்பு கூறியுள்ளது.
வானூர்தியில் மொத்தம் 167 பயணிகளும் 9 பணியாளர்களும் இருந்ததாக ஈரான் வான் பரப்பு அமைப்பின் செய்தித் தொடர்பாளர் உறுதிப்படுத்தினார். பெரும்பாலான பயணிகள் உக்ரைன் ஊடாக கனடா திரும்பிக் கொண்டிருந்தவர்கள் ஆவர். 138 பேர் கனடா நோக்கி சென்றதாக கனடியப் பிரதமர் ஜஸ்டின் துரூடோ தெரிவித்தார். பெரும்பாலான கனடிய ஈரானியர்கள் தமது விடுமுறைகளைக் கழித்து விட்டு கனடா திரும்பிக் கொண்டிருந்த கனடியப் பல்கலைக்கழக மாணவர்களும், ஆய்வாளர்களும் அவர்களது குடும்பங்களும் ஆவர்.
உக்ரைனின் மிகப்பெரிய வானூர்தி நிறுவனமான உக்ரைன் பன்னாட்டு ஏர்லைன்சு இவ்வானூர்தியை இயக்கியது. இவ்வானூர்தியில் 9 பணியாளர்கள் உட்பட 176 பேர் பயணம் செய்ததாக உறுதி செய்யப்பட்டது. பயணிகளில் 15 பேர் சிறுவர்கள் ஆவார்.
நாராயணன் மத்திய அமைச்சர் பாண்டியனாரின் மகன். நாராணனன் பாண்டியனாரின் பெயரைப் பயன்படுத்தி ஊழலில் ஈடுபட்டு பணம் சம்பாதிக்கிறார். பின்னவரால் இவை கண்டும் காணாமலும் விடப்படுகின்றன. ஒரு நாள், நாராயணனின் அறிவுறுத்தலின்படி சில அடியாட்கள் ஒரு மனிதனைப் பட்டப்பகலில் கொல்ல முயற்சிக்கின்றனர். அம்மனிதன் இரத்த வெள்ளத்தில் சாய்கிறான். அச்சம்பவத்தை அருகில் இருந்து பார்த்த ஒருவர் அவசர சிகிச்சை ஊர்திக்கு தகவல் தெரிவிக்கிறார். அந்த அவசர சிகிச்சை ஊர்தியின் ஓட்டுநர் மகா விஷ்ணு , இரக்க குணம் படைத் மனிதராக இருக்கிறார். இவரது வாகனத்தில் ஏற்றப்பட்ட யாரும் இறந்து விடக்கூடாது என்பதில் உறுதியாக இருக்கிறார். விஷ்ணு அந்த மனிதனை ஒரு மருத்துவமனையில் சேர்த்து காப்பாற்றி விடுகிறார். நாராணன் தனது எதிரியைக் காப்பாற்றிய நாராயணன் மீது சினம் கொள்கிறார். அதற்கு பதிலளிக்கும் விஷ்ணு உயிருக்குப் போராடும் மக்களைக் காப்பாற்றுவது தனது கடமை எனக் கூறுகிறார்.
தொண்டன் என்பது 2017 ஆம் ஆண்டு வெளியான ஒரு இந்தியத் தமிழ் திரைப்படம் ஆகும். இத்திரைப்படத்தை சமுத்திரக்கனி எழுதி இயக்கியுள்ளார். இத்திரைப்படத்தில் சமுத்திரக்கனி முன்னணி கதாபாத்திரத்தில் நடிக்கிறார். அவருடன் விக்ராந்த், சுனைனா, அர்த்தனா பினு மற்றும் கௌரி நாயர் ஆகியோர் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் நடிக்கின்றனர். இத்திரைப்படத்திற்கு ஜஸ்டின் பிரபாகரன் என்பவர் பின்னணி இசை அமைத்துள்ளார். இத்திரைப்படத்தின் தயாரிப்பு டிசம்பர் 2016 இல் தொடங்கப்பட்டு, 2017 ஆம் ஆண்டு மே 26 ஆம் நாள் திரைக்கு வந்தது.
வருமான வரித்துறை நாராயணனின் வீட்டினை ஆய்வு செய்து அவரது உடமைகளைக் கைப்பற்றுவதோடு கைதும் செய்கிறது. இந்த நேரத்தில் அவர் தப்பி ஓட முயற்சிக்கிறார். அப்போது ஒரு விபத்தில் சிக்கிக்கொள்கிறார். இந்த நேரத்தில் விஷ்ணு தனது அவசர சிகிச்சை ஊர்தியுடன் சென்று நாராயணனின் உயிரைக் காப்பாற்றுகிறார்.
தனா லாட் என்பது 16 ஆம் நூற்றாண்டின் டாங்யாங் நிரார்த்தா என்பவரின் படைப்பு என்று கூறப்படுகிறது. தென் கடற்கரையில் மேற்கொண்ட தனது பயணத்தின்போது, அந்தத் தீவு, பாறையில் அமைந்துள்ள அழகிய அமைப்பைக் கண்டார். அதன் பின்னர் அவர் அங்கே ஓய்வெடுக்க முடிவு செய்தார். சில மீனவர்கள் அவரைப் பார்த்து, அவருக்கு பரிசுகளை வாங்கினர். நிரார்த்தா பின்னர் அந்த சிறிய தீவில் இரவைக் கழித்தார். பின்னர் அவர் மீனவர்களிடம் பேசினார், பாறையில் ஒரு கோயில் கட்டும்படி அவர்களிடம் சொன்னார், ஏனென்றால் அவர் அந்த இடம் பாலினிய கடல் கடவுள்களை வணங்குவதற்கான புனித இடமாக அவர் உணர்ந்தார். கோயிலின் முக்கிய தெய்வம் தேவா பருணா அல்லது படாரா செகர எனப்படும். நிரார்த்தா அங்கு கடல் கடவுள் அல்லது கடல் சக்தி எனப்படும் அங்கு வழிபட்டார்.
1980 ஆம் ஆண்டில், கோயிலின் பாறை முகம் நொறுங்கத் தொடங்கியது. அதனைத் தொடர்ந்து கோயிலைச் சுற்றியுள்ள பகுதியும், கோயிலின் உட்பகுதியும் ஆபத்தை எதிர்கொள்ளும் சூழல் எழுந்தது. அப்போது ஜப்பான் அரசாங்கம் வரலாற்றுசிறப்பு மிக்க இந்த கோவில் மற்றும் பாலி சுற்றி அமைந்துள்ள குறிப்பிடத்தக்க இடங்களையும் பாதுகாக்கும் நோக்கில் இந்தோனேசிய அரசாங்கத்திற்கு கடனாக ஆர்.பி. 800 பில்லியன் (சுமார் $ 130 மில்லியனை வழங்கியது. இதன் விளைவாக, ஜப்பானிய நிதியுதவி மற்றும் மேற்பார்வையிடப்பட்ட புதுப்பித்தல் மற்றும் உறுதிப்படுத்தல் திட்டத்தின் காரணமாக தனா லாட்டின் "பாறை" மூன்றில் ஒரு பங்கு சிறப்பாக உரு பெற்றது.
பல நூற்றாண்டுகளாக பாலினிய புராணங்களின் ஒரு பகுதியாக தனா லாட் கோயில் இருந்து வருகிறது. அக்கோயில் அங்கு கட்டப்பட்டது ஆகும். கடற்கரையைச் சுற்றியுள்ள ஏழு பாலினியக் கடல் கோயில்களில் இந்தக் கோயிலும் ஒன்றாகும். கடல் கோயில்கள் ஒவ்வொன்றும் தென்மேற்கு கடற்கரையில் ஒரு சங்கிலியாக, ஒன்றிலிருந்து அடுத்ததைப் பார்க்கும் வகையில் அமைந்துள்ள பெருமையினைக் கொண்டவையாகும். பாலினிய புராணங்களில் கூறப்படுகின்ற முக்கியத்துவம் தவிர, இந்த கோயில் இந்து மதத்தால் கணிசமாக ஒரு தாக்கத்தினை உண்டாக்கிய கோயிலாகக் கருதப்படுகிறது.
நுழைவுச் சீட்டுக் கட்டணம் இந்தோனேசிய நாட்டினருக்கு 20,000 ரூபியா ஆகும். . ஆனால் வெளிநாட்டினர் மூன்று மடங்கு கட்டணமாக 60,000 செலுத்த வேண்டும். கோயிலை அடைய, பார்வையாளர்கள் பாலினிய சந்தை வடிவில் அமைந்துள்ள கடைகளைக் கடந்து நடந்து செல்ல வேண்டும், அவை கடலுக்கு செல்லும் பாதையின் ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் காணப்படுகின்றன. நிலப்பகுதியில் சுற்றுலாப் பயணிகளின் வசதிக்காக உணவகங்கள் உள்ளன.
பாறை தீவின் அடிவாரத்தில், விஷமுள்ள கடல் பாம்புகள் இக்கோயிலை தீய சக்திகள் மற்றும் ஊடுருவல்காரர்களிடமிருந்து பாதுகாத்து வருவதாக நம்பப்படுகிறது. இந்த கோயில் ஒரு மாபெரும் பாம்பால் பாதுகாக்கப்படுவதாக நம்புகின்றனர். அந்தப் பாம்பு இது தீவை நிரார்த்தா நிறுவியபோது அவருடைய செலெண்டாங் இலிருந்து உருவாக்கப்பட்டதாகும்.
தனா லாட் என்ற சொற்களுக்கு பாலினிய மொழியில் "கடல் நிலம்" என்று பொருள் ஆகும். தபனானில் அமைந்துள்ளது. டென்பாசரின் வடமேற்கில்,சுமார் தொலைவில் ஒரு பெரிய கடல் பாறையில் இந்த கோயில் உள்ளது. இது பல ஆண்டுகளாக கடல் அலைகளால் தொடர்ந்து வடிவமைக்கப்பட்டுள்ள பாறையாகும்.
தனா லாட் என்பது இந்தோனேசிய தீவான பாலிக்கு வெளியே அமைந்துள்ள ஒரு பாறை உருவாக்கம் ஆகும். இது பழங்கால இந்து புண்ணிய கோயிலான புரா தனா லாட் , இங்கு அமைந்துள்ளது. சிறந்த சுற்றுலா இடமாகவும், புகைப்படம் எடுப்பதற்கான பிரபலமான இடமாகவும் இது அமைந்துள்ளது.
இந்த சுற்றுலாத் தலமானது தபனான் தென் பகுதியில் தோராயமாக 13 கிலோமீட்டர் தொலைவில் கேடிரி என்ற இடத்தில் உள்ள பெராபனில் அமைந்துள்ளது.
90 எம்எல் என்பது 2019 ஆம் ஆண்டு வெளியான இந்திய, தமிழ் மொழி, நகைச்சுவைத் திரைப்படம் ஆகும். இதை அனிதா உதீப் எழுதி இயக்கியுள்ளார். 90 எம்எல் திரைப்படத்தில் இந்திய திரைப்பட நடிகை ஓவியா முக்கிய கதாப்பாத்திரமாக நடிக்க, ஆன்சன் பால், மசூம் சங்கர், மோனிசா ராம், சிறீ கோபிகா மற்றும் பொம்மு இலக்சுமி ஆகியோர் துணை கதாப்பாத்திரங்களாக நடித்துள்ளனர். என்விஸ் என்டெர்டெய்ன்மெண்ட் எனும் பெயரில் இத்திரைப்படம் உதீப் அவர்களால் தயாரிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த திரைப்படத்துக்கு சிலம்பரசன் இசை அமைத்துள்ளார். அத்துடன் ஆண்டோனி தொகுக்க அரவிந்த் கிருசுனா இத் திரைப்படத்தினை ஒளிப்பதிவு செய்துள்ளார். 90 எம்எல் திரைப்படம் மார்ச் 1 2019 அன்று திரை அரங்குகளில் வெளியானது.
சிறிது காலத்தின் பின் சுகன்யா ஒரு விருந்திற்கு அனைவரையும் அழைக்கின்றார். அங்கு அவர் தனது காதலரான கிறிஸ் பாண்டிச்சேரியில் திருமணம் செய்யப் போவதாக கூறி அழ, அவர்கள் அனைவரும் சென்று மணமக்களை கடத்தி வருகின்றனர். அங்கு சுகன்யா மணமக்களை ஓடி சென்று கட்டிப்பிடித்து அனைவரையும் அதிர்ச்சியடைய செய்கின்றார். கடைசியில் மற்றவர்கள் ஒரு போலீஸ் நிலையத்தில் மாட்டி எச்சரிக்கப்பட்டு அனுப்பப்படுகின்றனர். அங்கே சதீசுக்கும் ரீட்டாவின் காதலனுக்கும் சிறிய சண்டை ஏற்படுகின்றது.
பின்னர் ரீட்டாவின் காதலரான வெங்கி திருமணம் செய்ய கேக்க ரீட்டா அதை மறுக்கின்றார். அதனால் அவர்கள் பிரிக்கின்றனர். பின்னர் அவர்கள் அனைவரும் சுகன்யாவையும் அவரது காதலியையும் சந்திக்கின்றனர். அங்கே அவர்கள் மதுபான பழக்கத்தில் இருந்து போதைப்பொருள் பாவிக்க தொடங்குகின்றனர். கஞ்சா வாங்க செல்லும் போது போலிசினால் துரத்தப்பட்டு சதீஸ் மற்றும் அவரின் எதிர் கும்பல் சண்டையில் மாட்டுகின்றனர். எனினும் சதீஸ் அவர்களை காப்பாற்றுகின்றார்.
தாமரை பின்னர் அவரும் அவரது அயலவர்களான காஜல் , பாரு , சுகன்யா ஆகியோர் ரீட்டாவை சந்தித்த கதையை கூறுகின்றார். பின்னர் ஒரு நாள் இவர்கள் மதுபானக் கடையில் மது அருந்த செல்கின்றனர். இது தெரிந்த தாமரையின் கணவர் சதீஷ் தாமரையை அவரின் குடிகார நண்பிகளுடன் சகவாசம் வைக்க வேண்டாம் என அச்சுறுத்துகின்றார்.
பின்னர், அவர்கள் மறுபடியும் விருந்து கொண்டாடும் பொழுது ஒருவர் தனது காதலியிடம் தனக்கு திருமணத்தில் நம்பிக்கை இல்லை எனவும் தான் யாருடைய சொத்தும் இல்லை என கூற, அவர்கள் அவன் ரீட்டாவை போல் இருக்கின்றான் என கூறுகின்றனர். ரீட்டா அவனுக்கு அருகில் சென்று முத்தமிடுகின்றார்.
தாமரை மற்றும் அவரது கணவர் சதீஷ் பிரியதர்சினி எனும் உளவியலாளரை ஆலோசனை அமர்விற்காக போதைப்பொருள் தடுப்பு பிரிவில் சந்திக்கின்றனர். எனினும் ரவுடியாகிய சதீஸ் கோபத்துடன் அங்கிருந்து வெளியேறுகின்றார்.
இறுதியில் தாமரை சதீஷை அவரது முதலாளியிடம் இருந்து விடுவிக்க தனது நண்பிகளின் உதவியை நாடுகின்றார். பின்னர் அவர்கள் சென்று முதலாளியை சண்டையிட்டு பிடிக்க சதீஸ் வந்து காப்பாற்றுகின்றார்.
சேது பார்வதி பாய் 1896 நவம்பர் 7 ஆம் நாள் பிறந்தார். இவர் மாவேலிகரை அரச இல்லத்தின், உற்சவமடம் கிளையின் மகளான திருவதிரை நாள் பகீரதி பாயி உமா கொச்சுகுஞ்சி அம்மா தம்புராட்டி மற்றும் பாளையக்கார கிழக்கு அரண்மனை ஸ்ரீ திருவோணம் நாள் கேரள வர்மா தம்புரான் ஆகியோரின் மகளாகப் பிறந்தார். இவருக்கு நான்கு சகோதரர்களும் மூன்று சகோதரிகளும் இருந்தனர். இவரது இரண்டு சகோதரிகள், ஸ்ரீமதி அவிட்டம் நாள் பவானி அம்மா தம்புராட்டி மற்றும் ஸ்ரீமதி மாகிராம் நாள் ராஜம்மா அம்மா தம்புராட்டி ஆகிய கலைஞர்கள் ஆவர். சேது பார்வதி பாயின் பாட்டி திருவிதாங்கூரில் உள்ள கோலத்துநாடு அரச இல்லத்தைச் சேர்ந்தவர். சேது பார்வதி பாயின் பாட்டியான ஸ்ரீமதி மகாயிராம் நாள் ராஜம்மா அம்மா தம்புரட்டியின் பேத்தியான லேகா வர்மாவும் 1996 ஆம் ஆண்டில் திருவிதாங்கூர் அரச இல்லத்தால் தத்தெடுக்கப்பட்டார்.
சேது பார்வதிபாய் திருவிதாங்கூர் அரச குடும்பத்தின் தூரத்து சொந்தத்தில் நேரடி பெண் வாரிகள் வரிசையில் பிறந்தவர். திருவிதாங்கூர் அரச குடும்பத்துக்கு வாரிசுகள் இல்லாததைத் தொடர்ந்து, 1900 ஆம் ஆண்டில், இவர், இவரது மூத்த தாய்வழி உறவினர் சேது லட்சுமி பாயுடன், இவரது தாய்வழி பெரியம்மா, மூத்த மகாராணி லட்சுமி பாயால் தத்தெடுக்கப்பட்டார். ஐந்து வயதில், திருவிதாங்கூரின் இளைய மகாராணி ஆனார். கிளிமனூர் அரண்மனையைச் சேர்ந்த சிறீ பூரம் நாள் ரவி வர்மா தம்புரானை சேது பார்வதி பாய் தனது துணைவராக தேர்வு செய்தார். இவர்களது திருமணம் 1907 இல் நடந்தது. 1912 ஆம் ஆண்டில், பதினைந்து வயதில் வாரிசாக சிறீ சித்திரைத் திருநாளை பெற்றெடுத்த பிறகு, இவர் அம்மா மகாராணி அல்லது திருவிதாங்கூர் இராஜ மாதா ஆனார்.
சேது பார்வதி பாய் ஒரு திறமையான வீணை இசைக் கலைஞர். மற்றும் கருநாடக இசை மற்றும் பிற கலைகளை ஊக்குவித்தவர் ஆவார். திருவிதாங்கூரைச் சேர்ந்த தனது மூதாதையர் மகாராஜா சுவாதித் திருநாள் ராம வர்மாவின் இசையமைப்பை வெளிச்சத்திற்கு கொண்டு வருவதில் இவர் முக்கிய பங்கு வகித்தார். இவரும் இவரது உறவினரான சேது லட்சுமி பாயியும் புகழ்பெற்ற இந்திய கலைஞரான ரவி வர்மாவின் பேத்தி மகள்கள் ஆவர்.
மூலம் திருநாள் சேது பார்வதி பாயி அல்லது அம்மா மகாராணி என்று சிறப்பாக அறியப்பட்டவர் திருவாங்கூரின் இளைய மகாராணி ஆவார். இவர் இந்திய பாரம்பரிய இசையை ஊக்குவித்தவர். இவர் திருவிதாங்கூரின் கடைசி மன்னரான சித்திரைத் திருநாள் பலராம வர்மரின் தாயார் ஆவார்.
காட் ஆஃப் வார் முதன்முதலில் பிளேஸ்டேஷன் 2 க்காக மார்ச் 13, 2007 அன்று வட அமெரிக்காவில் வெளியிடப்பட்டது. தனது சக கடவுளர்களிடம் கோபமடைந்த க்ராடோஸ் ரோட்ஸ் நகரம் முழுவதும் பரபரப்பாக ஓடுகிறார். டைட்டன் கியாவால் காப்பாற்றப்பட்ட க்ராடோஸை ஜீயஸ் தலையிட்டு காட்டிக்கொடுக்கிறார். அவர் இப்போது அவர் சகோதரிகளை கண்டுபிடிக்க வேண்டும் என்று கூறுகிறார், அவர் தனது விதியை மாற்றி ஜீயசால் அவரது மரணத்தைத் தடுக்க முடியும். க்ராடோஸ் இறுதியில் வெற்றிகரமாக அவரது பணிகளைச் செய்து முடிக்கிறார், அவர் கடவுளைக் கொல்லப் போகிறபோது, ஜீயஸைக் காப்பாற்றவும் ஒலிம்பஸைப் பாதுகாக்கவும் அதீனா தன்னைத் தியாகம் செய்கிறாள், மேலும் அவர் க்ராடோஸிடம் சீயஸ் தான் அவரின் தந்தை எனக் கூறுகிறார். . கிராடோஸ் பின்னர் கியா மற்றும் டைட்டன்ஸுடன் சேர்ந்து ஒலிம்பஸைத் தாக்குகிறார்.
காட் ஆஃப் வார் முதன்முதலில் பிளேஸ்டேஷன் 2 க்காக மார்ச் 22, 2005 அன்று வட அமெரிக்காவில் வெளியிடப்பட்டது. பத்தாண்டுகள் ஒலிம்பிக் தெய்வங்களுக்கு ஸ்பார்டன்சேவை செய்து வருகிறார்.அதீனாஎனும் பெண் தெய்வம் பண்டோராபெட்டியினைக் கண்டறியும் பணியின கிராடோசுக்கு வழங்குகிறது. அதனை வைத்து தான் ஏரஸ் என்பவரை வீழ்த்த முடியும் எனக் கூறுகிறது. ஆனால் ஏரஸ் ஒரு சமயம் இவரைக் காப்பாற்றுகிறது. இருந்தபோதிலும் கிராடோசினைக் எராஸ் குழப்பமுறச் செய்து அவரின் மனைவிமற்றும் குழந்தைகளைக் கொலை செய்கிறது. அவரைப் பழி வாங்குவதற்காக பண்டோராவின் பெட்டி என்பதனைத் தேடிச் செல்கிறார்.
யமுனை ஆற்றின் கரையில் இருந்த சிரி கோட்டையில் ராணுவ முகாமை ஏற்படுத்திய அலாவுதீன் தனது அதிகாரிகள் அனைவரையும் அழைத்தார். அலாவுதீனின் மாமாவும் மற்றும் தில்லியின் கொத்தவாலும் ஆகிய அலவுல் முல்க் ராஜதந்திர நடவடிக்கைகள் மற்றும் பேச்சுவார்த்தைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்று கூறினார். ராஜ்ஜியத்தை பணயம் வைக்க வேண்டாம் என கேட்டுக்கொண்டார். ஆனால் அந்த அறிவுரையை அலாவுதீன் நிராகரித்தார். அவ்வாறு செய்தால் அது தனது பலவீனமாகிவிடும் என்று வாதிட்டார். மேலும் பொதுமக்கள் மற்றும் வீரர்களின் மத்தியில் தனக்கிருக்கும் மதிப்பு இல்லாமல் போய்விடும் என்றார். கிளியை நோக்கி அணிவகுத்து மங்கோலியர்களுடன் போர்புரியும் தனது எண்ணத்தை வெளிப்படையாக அறிவித்தார்.
தில்லியின் புறநகர் பகுதிகளில் இருந்து பத்து கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருந்த கிளி என்ற இடத்தில் மங்கோலியர்கள் முகாமிட்டனர். மங்கோலியர்களின் வருகை பற்றிய செய்தி சுற்றிலும் இருந்த பகுதிகளுக்கு பரவத் தொடங்கிய உடனேயே அங்கிருந்த மக்கள் தங்களை பாதுகாத்துக்கொள்ள மதில் சுவர்கள் கொண்ட தில்லிக்கு இடம் பெயர ஆரம்பித்தனர். நகரத்தின் வீதிகள், சந்தைகள் மற்றும் மசூதிகளில் மக்கள் கூட்டம் நிரம்பி வழிந்தது. தில்லியை நோக்கி வந்த வணிக வண்டிகள் மங்கோலியர்களால் தடுக்கப்பட்டன. இதன் விளைவாக தில்லியில் பொருட்களின் விலை மிக அதிகமாகியது. இதனால் பொதுமக்கள் துயரப்பட்டனர்.