polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
அணுபவ வாய்ப்பாடாக இருந்த போதிலும் இச்சேர்மத்தில் வெள்ளி +2 என்ற ஆக்சிசனேற்ற நிலையில் இருப்பதாக பரிந்துரைக்கப்படுகிறது. மேலும் இது டயா காந்தப் பண்பை பெற்றிருப்பதாகவும் அறியப்படுகிறது. வெள்ளி அணுக்கள் இரண்டு வேறுபட்ட ஒருங்கிணைவு சூழல்களை கொண்டிருப்பதாக எக்சுகதிர் விளிம்பு நிலை ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. இரண்டு ஒரே நேர்கோட்டமைவு ஆக்சைடுகளை அடுத்துள்ள வெள்ளி அணுக்களும் மற்றொன்று நான்கு இணைதள ஆக்சைடுகளை அடுத்துள்ள வெள்ளி அணுக்களும் கொண்ட சூழலில் இருப்பதாக ஆய்வு முடிவுகள் தெரிவிக்கின்றன . எனவே என்ற அனுபவ வாய்ப்பாட்டை 2 என்றும் அல்லது 2•23 என்றும் முறைப்படுத்தலாம். வெள்ளி ஆக்சைடும் வெள்ளி ஆக்சைடும் 1:1 என்ற மோலார் விகிதத்தில் கலந்துள்ள கலவையாக இச்சேர்மம் பார்க்கப்படுகிறது. முன்னதாக இச்சேர்மம் வெள்ளி பெராக்சைடு என்று அழைக்கப்பட்டது. ஆனால் இது தவறான ஒரு பெயராகும். ஏனெனில் இச்சேர்மத்தில் பெராக்சைடு அயனி ஏதுமில்லை என்பதை கவனிக்க வேண்டும்.
வெள்ளி ஆக்சைடு ) என்பது 44 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். இச்சேர்மம் வெள்ளி துத்தநாக மின்கலத்தின் ஓர் உட்கூறாகும். வெள்ளி உப்பை மெல்ல பெர்சல்பேட்டு கரைசலுடன் சேர்ப்பதன் மூலம் இதை தயாரிக்கலாம். 228 கரைசலில் 3 சேர்ப்பதை இதற்கு ஓர் உதாரணமாகக் கூறலாம். கலப்பு இணைதிறன் சேர்மமான வெள்ளி ஆக்சைடு வழக்கத்திற்கு மாறான படிகக் கட்டமைப்பை ஏற்கிறது . அடர்பழுப்பு நிறத்துடன் காணப்படும் இச்சேர்மம் சிதைவடையும்போது தண்ணீரில் ஆக்சிசனை வெளிவிடுகிறது. அடர் நைட்ரிக் அமிலத்தில் கரைந்து பழுப்பு நிறத்தில் 2+ அயனிகளை கொடுக்கிறது .
நீர்மத்தை சுமார் 85 செல்சியசு வெப்பநிலைக்கு சூடுபடுத்த வேண்டும். நீர்மம் இவ்வெப்பநிலையை அடைந்ததும் மொத்தம் 200 கிராம் பொட்டாசியம் பெராக்சிடைசல்பேட்டு சேர்மத்தை ஒவ்வொரு முறையும் சுமார் 40 கிராம் அளவுக்கு பகுதி பகுதியாக இடைவெளி விட்டு நீர்மத்துடன் சேர்க்க வேண்டும். எடுத்துக்காட்டாக, 1 மணி நேரம். இறுதி பகுதியை சேர்த்த ஒரு மணி நேரத்திற்குப் பிறகு கிளறல் மேலும் 3 மணி நேரம் தொடர்கிறது. பின்னர் கிடைக்கும் நீர்மம் வடிகட்டப்பட்டு, காரப் பொருட்களிலிருந்து விடுவிக்கும் பொருட்டு நன்றாக கழுவப்படுகிறது. பின்னர் சுமார் 80 செல்சியசு வெப்பநிலையில் உலர்த்தப்பட்டு துகள் வடிவமாக ஒடுக்கப்படுகிறது.
அமெரிக்கக் காப்புரிமை எண் 4003757 இந்த ஆக்சைடை தயாரிக்கும் ஒரு முறையை -ஆக்சைடு என்று அழைக்கப்பட்டது) விவரிக்கிறது. இம்முறை மின்கலன்களுக்கு ஏற்ற வடிவத்தில் தயாரிப்பதற்கான ஒரு முறையாக அறிவிக்கப்பட்டு பின்வரும் உதாரணங்களை அளிக்கிறது:
சிலிக்கான் டெட்ராசைடு என்பது சிலிக்கான் மற்றும் நைட்ரசன் தனிமங்கள் சேர்ந்து உருவான கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். 12 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் இச்சேர்மம் விவரிக்கப்படுகிறது. வெப்பவியல் ரீதியாக நிலைப்புத் தன்மையற்ற இச்சேர்மம் ஓர் இருபடிச் சேர்மமாகக் கருதப்படுகிறது. சிலிக்கான் டெட்ராசைடில் நைட்ரசனின் உள்ளடக்கம் 85.7 சதவீதம் ஆகும். இந்த உயர் ஆற்றல் வேதிச் சேர்மம் தன்னிச்சையாக தீப்பிடித்து எரிகிறது கரைசல் நிலையில் மட்டுமே மட்டுமே இதன் பண்புகளை ஆய்வு செய்யமுடியும் . எக்சாசிடோ சிலிசைடு 6]2 போன்ற ஆறுமடிப்பு ஒருங்கிணைப்புக் கட்டமைப்பில் இருக்கும்போது அல்லது ஒரு இரண்டு நேர்மின் அயனி ஈந்தணைவியாக 42 இருக்கும்போது சிலிக்கான் டெட்ராசைடு நிலைப்புத்தன்மையைப் பெறுகிறது. இந்த படிகத்திண்மங்கள் அறைவெப்பநிலையில் கையாளப்படவேண்டும்.
அறை வெப்பநிலையில் மிகையளவு சோடியம் அசைடு சிலிக்கான் டெட்ராகுளோரைடுடன் வினை புரியும்போது அசிட்டோநைட்ரைல் உருவாகிறது. 2,2-பைபிரிடின் மற்றும் 1,10 பினாந்த்ரோலின் போன்ற ஈந்தணைவிகளை சேர்ப்பதன் மூலம் சோடியம் எக்சாசிடோசிலிசைடு உருவாக்கப்படும் . இவ்வினையின் இறுதியில் சிலிக்கான் டெட்ராசைடு சேர்க்கைப் பொருள் நிலைப்புத்தன்மையுடன் கிடைக்கிறது.பிரிடின் மற்றும் டெட்ராமெத்தில் எத்திலீன் டையமீன் போன்ற பிற காரங்கள் எக்சாசிடோசிலிசைடு அயனியுடன் வினைபுரியாது.
சிலிக்கான் டெட்ராசைடு வெள்ளை நிறத்திலுள்ள ஒரு படிகச் சேர்மமாகும். இது 0 செல்சியசு வெப்பநிலையில் கூட வெடிக்கும் . தூய சிலிக்கான் டெட்ராசைடு, சிலிக்கான் குளோரைடு டிரையசைடு மற்றும் சிலிக்கான் டைகுளோரைடு டையசைடு போன்ற மாசுகலந்த மாதிரிகள் தெளிவான காரணமின்றி தன்னிச்சையாக வெடிக்கின்றன இச்சேர்மம் எளிதில் நீராற்பகுப்புக்கு உள்ளாகிறது. டை எத்தில் ஈதர் மற்றும் பென்சீன் போன்ற கரைப்பான்களில் இது கரைகிறது .
பிசு இமினியம்யெக்சாசிடோ 2 6, 6]) உப்பை பிசு இமினியமசைடு அணைவு +3)) உப்பாக மாற்றுவது மற்றொரு தயாரிப்பு முறையாகும். வினைபொருளுடன் அசிட்டோநைட்ரைலில் உள்ள சிலிக்கான் டெட்ராகுளோரைடு சேர்க்கப்படுவதால் இவ்வினை மாற்றம் நிகழ்கிறது.
சிலிக்கான் டெட்ராகுளோரைடுடன் பென்சீனில் உள்ள சோடியம் அசைடுடன் வினைபுரியச் செய்து மாற்றுவதன் மூலம் சிலிக்கான் டெட்ராசைடு தயாரிக்கப்படுகிறது.
நியூயார்க் நகரில் மையப் பூங்காவின் ஆணையர்கள் 1869 ஆம் ஆண்டு சனவரித்திங்கள் முதல்நாள் இக்காட்சியகம் தொடங்குவதற்கான ஒப்புதலும், இடமும் அளித்தனர். அருங்காட்சியகத்தின் அமைப்பு முறையும் விதிமுறைகளும் 1869, மே, ஐந்தாம் நாள் நிறைவேற்றப்பட்டன. பின்னர் ஏற்பட்ட இடப்பற்றாக்குறை காரணமாக 1877, டிசம்பர், 22-ஆம் நாள் தற்போதுள்ள இடத்திற்கு அருங்காட்சியகம் மாற்றப்பட்டது. புதிய வளாகத்திலுள்ள கட்டிடங்களின் அடிப்பரப்பு 23 ஏக்கர்களாகும்.
அமெரிக்க இயற்கை வரலாற்று அருங்காட்சியகம் என்பது உலகிலுள்ள அனைத்து இயற்கை அறிவியல் காட்சிச் சாலைகளுள் மிகப்பெரியதாகக் கருதப் படுகிறது. மனித சமுதாயத்திற்குப் பெருமளவு பயன்பட்டுவரும் இந்த அருங்காட்சியகத்தில் பல தலைசிறந்த அறிவியல் அறிஞர்களும், திறமை மிகுந்த ஆய்வாளர்களும். பணி செய்கின்றனர். நியூயார்க் நகரத்திலுள்ள மையப் பூங்காவின் மேற்குப் பகுதியில், இதன் தலைமையகம் அமைந்திருக்கிறது. நியூயார்க்கிலுள்ள ஹண்டிங்டன் , புளோரிடாவிலுள்ள பிளாசிட் ஏரிப்பகுதி , அரிசோனாவின் போர்ட்டல் , பகாமாத் தீவுகளைச் சேர்ந்த பிமினித்தீவு போன்ற இடங்களில் இதன் துணை நிலையங்கள் உள்ளன. ஹேடன் வான் காட்சியகம் , நியூயார்க் தலைமையகத்தில் சிறப்பான பகுதியாகச் செயல்பட்டு வருகிறது.
அமெரிக்க இயற்கை வரலாற்று அருங்காட்சியகம், ஓர் அறக்கட்டளையின் கீழ் இயங்கி வருகிறது. இதன் இயக்குநர் இந்த அறக்கட்டளையினரால் நியமிக்கப்படுகிறார். இங்கு நுாற்றுக்கு மேற்பட்ட ஆசிரியர்கள், ஆய்வாளர்கள் உள்ளிட்ட அறுநூறுக்கு மேற்பட்ட அலுவலர்கள் பணியாற்றுகின்றனர். இதனை நல்ல முறையில் நடத்துவதற்குத் தேவையான நிதி, நியூயார்க் பெருநகர மன்றம் அளிக்கும் நல்கை, தனியார் அறக்கட்டளைகள், உறுப்பினர் கட்டணம் போன்றவற்றிலிருந்து கிடைக்கிறது. அருங்காட்சியகத்திற்குள் செல்ல நுழைவுக்கட்டணம் ஏதுமில்லை. ஆனால் வான்காட்சியகத்தினுள் செல்லக் கட்டணம் உண்டு. ஒவ்வோர் ஆண்டும் மூன்று மில்லியன் மக்கள் அருங்காட்சியகத்தையும், வான்காட்சியகத்தையும் கண்டு களிக்கின்றனர்.
இந்த அருங்காட்சியத்தைத் தொடங்கவேண்டுமென, முதன்முதலில் ஹார்வார்டு பல்கலைக் கழகத்தில் பேராசிரியராகப் பணியாற்றிய லுாயிஸ் அகாசிஸின் மாணவர், ஆல்பர்ட் எஸ். பிக்மோர் கூறினார்.
சார்லஸ் ஹேடன் என்னும் அமெரிக்க வங்கி அதிபரின் பொருளுதவியுடன் 1935, அக்டோபர் 3ஆம் நாள், ஹேடன் வான் காட்சியகம் தொடங்கப்பட்டது. இவ்வான் காட்சியகத்தில் உள்ள மையக்கூடத்தின் குவிந்த கூரையில் வானத்தில் உள்ள விண்மீன்கள், கோள்கள், சூரியன், சந்திரன் ஆகியவற்றைத் தெளிவாகவும் எளிதாகவும் இயல்பாகவும் காணுமாறு காட்சிக்கு வைத்துள்ளனர். அங்கு வைக்கப்பட்டுள்ள காட்சிப் பொருள்களிலிருந்து பேரண்டத்தின் அமைப்பு, கோள்களின் மேற்பரப்பு அமைப்பு ஆகியவற்றை எளிதாகத் தெரிந்து கொள்ளலாம். பல கோள்களைத் தெளிவாக ஒளிப்படம் எடுத்துத் தேவையான குறிப்புகளுடன் காட்சிக்கு வைத்துள்ளனர்.
கல்லூரி, பள்ளி மாணவர்கள், அறிவியல் ஆர்வமுள்ளவர்கள் போன்ற பலரும் இங்கு நடைபெறும் ஆய்வுப் பணிகளையும் கல்விப் பணிகளையும் பயன்படுத்திக் கொள்கின்றனர். அமெரிக்காவின் பல பகுதிகளிலிருந்தும், உலகின் பல பகுதிகளிலிருந்தும் அறிஞர்கள் இக்காட்சியகத்துடன் தொடர்பு கொண்டு இங்கு செயல்படும் ஆய்வுகளின் பயனைப் பெறுகின்றனர். மானிடவியல் , முதுகெலும்பிகளின் தொல்விலங்கியல், ஊர்வனவியல் , பாலூட்டியியல் , பறவையியல் , விலங்கு நடத்தையியல் போன்ற பல துறைகளுடன் தொடர்புடைய ஆய்வுகள் இங்கு நடைபெற்று வருகின்றன.
2018 இல், நூர் தனது நீண்ட கால நடிப்பு தோழரான ஜாகீருடன், ஒரு பெங்காலி தழுவல் நாடகத்தில் நடித்தார். இந்த நாடகம், பெர்டோல்ட் பிரெக்ட்டின் தி லைஃப் ஆஃப் கலிலியோ என்பதாகும். இது, 17ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த பல்துறை வல்லுநர் கலிலியோ கலிலியைப் பற்றி எடுக்கப்பட்ட நாடகமாகும். கலிலியோவின் பாத்திரத்தை ஜாகர் ஏற்று நடித்தார். இதில், நூர் பல துணை வேடங்களில் நடித்தார். இந்த நாடகம் டாக்காவின் பெய்லி சாலையில் குறைந்த எண்ணிக்கையிலான அரங்கில் ஓடியது.
நூர் நாடகம், திரைப்படம் மற்றும் தொலைக்காட்சி தயாரிப்புகளில் நடிகராக பணியாற்றினார். கோத்தாவ் கியூ நீ என்ற தொலைக்காட்சி தொடரில் பேக்கர் பாய் என்ற கதா பாத்திரத்தில் நடித்ததின் மூலமாக மக்களிடையே மிகவும் பிரபலமானவராக உள்ளார். அயோமாய், போஹுப்ரிஹி மற்றும் ஈ ஷோப் தின் ரத்ரி ஆகியவை இவரது மற்ற குறிப்பிடத்தக்க தொலைக்காட்சி தொடர்கள் ஆகும். அவரது குறிப்பிடத்தக்க திரைப்படங்கள் ஷொன்கோனில் கரகர் மற்றும் அகுனர் போரோஷ்மோனி போன்றவை ஆகும்.
நூர் 1946 இல் மேற்கு வங்காளத்தின் ஜல்பைகுரியில் பிறந்தார். இவரது குடும்பம் 1948 இல் கிழக்கு வங்காளத்தின் நில்பமரி மாவட்டத்திற்கு குடிபெயர்ந்தது. இவரது பெற்றோர் இருவரும் பள்ளி ஆசிரியர்களாக பணியாற்றினர். இவர், நீல்பமரி கல்லூரி, கார்மைக்கேல் கல்லூரி மற்றும் டாக்கா பல்கலைக்கழகத்தில் படித்தார் .
நூர் தனது கவிதை, உரைநடை பாணி, மற்றும் அவரது சொற்பொழிவு ஆகியவற்றிற்கு பெயர் பெற்ற ஒரு சொற்பொழிவாளராக உள்ளார். இவர் பல தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளுக்கு கதை எழுதியுள்ளார். மற்றும் விளம்பரங்களுக்கு குரல் கொடுத்துள்ளார்.
நூர் பங்களாதேஷ் தொலைக்காட்சி நாடகக் கலைஞராக தனது ஆரம்ப நாட்களில் நடித்தார். பின்னர் பல தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளிலும் திரைப்படங்களிலும் நடித்தார்.
2018 இல், வங்காளதேச அரசு வங்காளதேசத்தின் மிக உயரிய சிவிலியன் மாநில விருதான சுதந்திர தின விருதினை அசாதுசமான் நூருக்கு வழங்கி கௌரவித்தது.
இந்தோனேசியாவின் தேசிய அருங்காட்சியகம், ஒரு தொல்பொருள், வரலாற்று, இனவியல் மற்றும் புவியியல் அருங்காட்சியகம் ஆகும், இது மத்திய ஜகார்த்தாவின் ஜலான் மேதன் மெர்டேகா பராட்டில் அமைந்துள்ளது, இது மெர்டேகா சதுக்கத்தின் மேற்குப் பகுதியில் உள்ளது. இங்குள்ள யானைக் கட்டிடம் பிரபலமாக அறியப்படுகிறது. யானை சிலைக்குப் பிறகு அதன் முன்னணியில். அதன் பரந்த தொகுப்புகள் இந்தோனேசியாவின் அனைத்து பிரதேசங்களையும் கிட்டத்தட்ட அதன் வரலாற்றையும் உள்ளடக்கியது. இந்தோனேசியாவின் பாரம்பரியத்தை இரண்டு நூற்றாண்டுகளாக பாதுகாக்க இந்த அருங்காட்சியகம் முயன்றது.
இந்த அருங்காட்சியகம் இந்தோனேசியாவின் மிக முழுமையான மற்றும் சிறந்த ஒன்றாக கருதப்படுகிறது, அத்துடன் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் மிகச்சிறந்த அருங்காட்சியகமாகவும் கருதப்படுகிறது. வரலாற்றுக்கு முந்தைய கலைப்பொருட்கள், தொல்பொருள், நாணயவியல், மட்பாண்டங்கள், இனவியல், வரலாறு மற்றும் புவியியல் சேகரிப்புகள் வரையிலான சுமார் 141,000 பொருட்களை இந்த அருங்காட்சியகம் பாதுகாத்துள்ளது. இது பண்டைய ஜாவா மற்றும் சுமத்ராவின் கிளாசிக்கல் இந்து-பௌத்த காலத்தின் கல் சிலைகளின் விரிவான தொகுப்புகளையும், ஆசிய மட்பாண்டங்களின் விரிவான தொகுப்புகளையும் கொண்டுள்ளது.
இந்த அருங்காட்சியகம் அதிகாரப்பூர்வமாக 1868 இல் திறக்கப்பட்டது. மற்றும் பிரபலமாக கெதுங் கஜா அல்லது சில நேரங்களில் கெதுங் அர்கா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. முன் முற்றத்தில் இருந்த வெண்கல யானை சிலை காரணமாக இது கெதுங் கஜா என்று அழைக்கப்பட்டது. இச் சிலை, 1871 ஆம் ஆண்டில் சியாமின் மன்னர் சுலலாங்கொர்ன் படேவியாவுக்கு கொடுத்த பரிசு ஆகும். வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் இருந்து பல்வேறு வகையான சிலைகள் இங்கு காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளதால் இது கெதுங் ஆர்கா என்றும் அழைக்கப்பட்டது.
இந்த அருங்காட்சியகத்தில், கெதுங் கஜா எனப்படும் யானை கட்டிடம் தெற்கு திசையில் அமைந்துள்ளது. அல்லது நுழைவாயிலிலிருந்து இடதுபுறம் உள்ளது. இது பழைய பிரிவு மற்றும் அசல் அருங்காட்சியக அமைப்பு ஆகும், இது காலனித்துவ டச்சு ஈஸ்ட் இண்டீஸ் காலத்தில் கட்டப்பட்டது. பிரபலமாக உள்ள வெண்கல யானை சிலை கட்டிடத்தின் முன் பகுதியில் உள்ளது. இது, சியாமி மன்னர் சுலாலாங்கார்ன் கொடுத்த பரிசாகும். இந்த அருங்காட்சியக சேகரிப்புகள் பொருள் வாரியாக தொகுக்கப்பட்டுள்ளன.
இந்த அருங்காட்சியகத்தில் 61,600 வரலாற்றுக்கு முந்தைய மற்றும் மானுடவியல் கலைப்பொருட்கள் மற்றும் இந்தோனேசியா மற்றும் ஆசியா முழுவதிலும் இருந்து 5,000 தொல்பொருள் கலைப்பொருட்கள் உள்ளன. இந்தோனேசியாவில் இந்த வகையான அருங்காட்சியக பொருட்கள் மிகவும் மதிப்பு வாய்ந்தது. மேலும், இங்குள்ள சேகரிப்புகள் மிகவும் முழுமையானதாகவும், மிகச் சிறந்தவையாகவும் உள்ளது. மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவில் இந்த அருங்காட்சியகம் மிகச் சிறந்த ஒன்றாக கருதப்படுகிறது.
1931 ஆம் ஆண்டில், அருங்காட்சியகத்தின் தொகுப்புகள் பாரிஸில் நடந்த உலக கலாச்சார கண்காட்சியில் காட்டப்பட்டன. துரதிர்ஷ்டவசமாக, கண்காட்சி மண்டபத்தில் ஏற்பட்ட தீ, டச்சு ஈஸ்ட் இண்டீஸின் கண்காட்சி பெவிலியனை இடித்து, பெரும்பாலான பொருட்களை அழித்தது. அருங்காட்சியகம், காப்பீட்டு பணத்தை இழப்பீடாகப் பெற்றது, அடுத்த ஆண்டு இந்த நிதிகள் பழைய மட்பாண்ட அறை, வெண்கல அறை மற்றும் இரண்டாவது மாடியில் அமைந்துள்ள இரு புதையல் அறைகளையும் கட்ட பயன்படுத்தப்பட்டன.
இந்தோனேசிய பாரம்பரிய சங்கம் என்பது ஒரு இலாப நோக்கற்ற அமைப்பாகும், இது இந்தோனேசியாவின் கலாச்சார பாரம்பரியத்தின் மீதான ஆர்வத்தையும் அறிவையும் ஊக்குவிக்கிறது. 1970 ஆம் ஆண்டில் ஜகார்த்தாவின் பன்னாட்டு சமூகத்தின் உறுப்பினர்களால் உருவாக்கப்பட்டது. இது தேசிய அருங்காட்சியகத்தை ஆதரிக்கும் திட்டங்களில் ஈடுபட்டுள்ளது. இதன் செயல்பாடுகள் பின்வருமாறு:
இன்று தேசிய அருங்காட்சியகம் புதிய வடக்குப் பிரிவை நிறைவு செய்துள்ளது, இது ஒரு அடித்தளத்தையும் ஏழு நிலைகளையும் கொண்டுள்ளது, அவற்றில் நான்கு நிரந்தர கண்காட்சிகளை நடத்துகின்றன, மற்ற நிலைகள் அருங்காட்சியக அலுவலகமாக செயல்படுகின்றன. நான்கு நிலைகளின் தளவமைப்பு பின்வருமாறு கொடுக்கப்பட்டுள்ளன:
இந்த அருங்காட்சியகத்தில் பண்டைய ஜாவா மற்றும் சுமத்ராவின் கிளாசிக்கல் இந்து-பௌத்த காலத்தின் கல் சிலைகளின் விரிவான தொகுப்புகள் உள்ளன, இது இந்தோனேசிய இனவியல் கலைப்பொருட்களின் மிகவும் மாறுபட்ட சேகரிப்பின் முப்பரிமாணமாகவும் மற்றும் ஆசிய மட்பாண்டங்களின் விரிவான தொகுப்புகள் நிறைந்ததாகவும் உள்ளது.
பழைய கட்டிடத்தின் கண்காட்சி அமைப்பைப் போலன்றி, புதிய கட்டிடத்தில் அருங்காட்சியகத்தின் நிரந்தர கண்காட்சி கலாச்சார கூறுகளின் கட்டமைப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டது, இது பேராசிரியர். கோயன்ட்ஜரனிங்க்ராட் கலாச்சாரத்தின் ஏழு பொருட்களாக கீழே வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது:
பரிசால் தென் மத்திய வங்காளதேசத்தில் கீர்த்தன்கோலா ஆற்றின் கரையில் அமைந்துள்ள ஒரு முக்கிய நகரமாகும். இது பரிசால் மாவட்டம் மற்றும் பரிசால் பிரிவு ஆகிய இரண்டினதும் மிகப்பெரிய நகரம் மற்றும் நிர்வாக தலைமையகம் ஆகும். இது நாட்டின் பழமையான நகராட்சிகள் மற்றும் நதி துறைமுகங்களில் ஒன்றாகும். பரிசால் நகராட்சி 1876 ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய ராஜ் காலத்தில் நிறுவப்பட்டது. சூலை 25, 2002 அன்று மாநகராட்சியாக மேம்படுத்தப்பட்டது. 2011 ஆம் ஆண்டின் தேசிய மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி 328,278 மக்கள் வசிக்கின்றனர். இந்த நகரம் 30 வார்டுகள் மற்றும் 50 மஹாலாக்களைக் கொண்டுள்ளது. நகரின் பரப்பளவு 58 கி.மீ. ஆகும்.
பரிசால் மாவட்டம் 2790.51 கிமீ 2 பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. பரிசால் மாவட்டத்தின் வடக்கே மதாரிபூர், சரியத்பூர், சந்த்பூர் மற்றும் லட்சுமிப்பூர் ஆகிய மாவட்டங்களும், தெற்கில் பதுகாலி, பார்குனா மற்றும் ஜலோகதி மாவட்டங்களும், கிழக்கில் போலா மற்றும் லட்சுமிபூர் மாவட்டங்களும், மேற்கில் ஜாலோகதி, கோரோப்கூர்ஜா மாவட்டங்களும் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளன. கீர்த்தன்கோலா, ஏரியல் கான், கொய்ராபாத், கலிஜிரா மற்றும் சந்தா உட்பட பல ஆறுகள் பரிசால் முழுவதும் பாய்கின்றன. பரிசால் நகரம் 58 கிமீ 2 பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது.
பரிசால் வங்காளதேசத்தின் அரிசி உற்பத்தி மையமாகும். பாலிசல் பாரிசலில் மிகவும் பிரபலமான அரிசி. தெற்காசியாவில் பிரபலாமான மெல்லும் பொருளான வெற்றிலைக்கும் இந்தப்பகுதி பிரபலமானது. பரிசால் நதியால் சூழப்பட்டிருப்பதால் மீன்கள் ஏராளமாக உள்ளன. நகரம் கடற்கரைக்கு அருகில் அமைந்துள்ளதால் தேங்காய் ஒரு பொதுவான உற்பத்தி பொருளாகும். விவசாய பொருட்கள், இல்சா மீன், மருந்துகள், அன்கர் சீமெந்து போன்றவை ஏற்றுமதி பொருட்களாகும்.
பரிசால் நதி துறைமுகம் பங்களாதேஷின் இரண்டாவது பெரிய நதி துறைமுகமாகும். பரிசால் மக்களுக்கு தலைநகரான டாக்காவிற்கு தொடர்பு கொள்வதற்கான மிகவும் பிரபலமான இணைப்பாகும். இது போலா, பார்குனா, லட்சிமிப்பூர் போன்ற பிற மாவட்டங்களுடன் பிரபலமான போக்குவரத்து முறையாகும்.
பரிசால் நாட்டின் பிற பகுதிகளுடன் என்8 தேசிய நெடுஞ்சாலை வழியாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது. பரிசாலில் நாதுல்லாபாத் மத்திய பேருந்து முனையம், மற்றும் ரூபட்டாலி பேருந்து முனையம் ஆகிய இரு பிரதான முனையங்கள் உள்ளன. பல பேருந்துகள் பரிசாலை மற்ற மாவட்டங்களுடன் இணைக்கின்றன.
பரிசால் விமான நிலையம் ஒரு உள்நாட்டு விமான நிலையமாகும். பிமன் பங்களாதேஷ் ஏர்லைன்ஸ் , நோவோயர் மற்றும் யுஎஸ்-பங்களா ஏர்லைன்ஸ் ஆகியவை இந்த விமான நிலையத்தை பயன்படுத்துகின்றன. செயலில் உள்ள விமான பாதை பரிசால்-டாக்கா-பரிசால் ஆகும்.
இம்முறையில் கைவிளக்குக்கள், குத்துவிளக்குக்கள், விக்கிரகங்கள் முதலியவை செய்யப்படுகின்றன. இந்தியா முழுவதும் இம்முறையில்மேற் சொல்லிய பொருள்கள் செய்வது வெகு நாட்களாகப் பழக்கத்தில் இருந்து வந்திருக்கிறது. இருந்தாலும், இக்கலை சிறப்பாகத் தென்னிந்தியாவில் வழக்கில் இருந்து வந்திருக்கிறது. கஜலட்சுமி உருவம் பெற்ற கைவிளக்குக்களும் கோயில்களில் காணப்படும் பல கிளைகளுடன் அழகிய வேலைப்பாடுகளமைந்த விளக்குக்களும், அன்னப் பறவையைத் தலையில் கொண்ட குத்துவிளக்குக்களும் பிரசித்தமானவை, தீபலட்சுமி என்ற ஒருவகை விளக்கையும் கோயில்களில் சாதாரணமாகக் காணலாம். இதில் ஒரு பெண் தன் கைகளில் ஒரு விளக்கை ஏந்தி நிற்பாள். இப்பாவையின்மேல் பலவித அழகிய வேலைப்பாடுகளைக் காணலாம். இம்முறையில் செய்யப்பட்ட சாமான்களில் சிறப்பு வாய்ந்தவைகளாகப் பொதுவாக உலோக வேலைக்கலையின் உயர்ந்த தன்மைக்கே உதாரணமாக இருப்பவை கோயில்களில் காணப்படும் பலவிதச் சிலைகளாகும்.
இந்திய உலோக வேலைக் கலை என்பது இந்தியாவின், மிகப் பழமையான கலைகளுள் ஒன்றாகும். இக்கலை சிறப்பாகத் தென்னிந்தியாவில் பழக்கத்திலிருந்து வந்திருக்கிறது. ஏனைய நுண்கலைகளில் போன்றே இக்கலையிலும் இந்திய நாட்டுக் கலைஞர்கள் மிகவும் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார்கள். பிற நாடுகளுடன் சம்பந்தம் ஏற்பட்டதால் அந்நாடுகளின் கலைகளின் சில அம்சங்களை இவர்கள் ஏற்றுக் கொண்டார்கள். அந்த அம்சங்கள் இவர்கள் கையில் ஒரு தனிப்பட்ட அழகைப் பெற்றன. அப்படியாயினும் இவர்கள் கையாண்ட முறை இந்திய நாட்டிற்கே உரிமையானதாகும். தவிர இந்திய நாட்டு உலோக வேலைக்கலைக்கு இரண்டு சிறந்த குணங்கள் உண்டு. இவை கலைஞர்கள் தாம் கையாளும் பொருள்களின் தன்மையை அறிந்திருப்பதும், அதிகமான வேலைப்பாடுகள் பெற்றிருப்பதுமாகும். தங்கம், வெள்ளி, செம்பு, இரும்பு இவற்றாலும், துத்தநாகம், ஈயம் முதலியவை சேர்ந்த கலப்பு உலோகத்தாலும் சாமான்கள் செய்யப்பட்டு வந்திருக்கின்றன.
இதில் இரண்டு விதிகள் உண்டு. இரும்பு அல்லது காரியத்தாலான சாமான்களின் மேல் குறுக்கும் நெடுக்குமாகக் கோடுகள் செதுக்கி, அவற்றில் வெள்ளித்தகடு அல்லது கம்பியைப் புதைப்பது ஒரு முறை. மேல் சொன்ன சாமான்களில் நமக்கு வேண்டிய பூ, கொடி முதலிய வேலைகளைச் செதுக்கி, அவற்றில் வெள்ளித் தகட்டைப் புதைப்பது மற்றொரு முறை. வெள்ளி வேலை கறுப்புப் பாத்திரத்தில் இருப்பது ஒரு தனி அழகைக் கொடுக்கின்றது. தவிர, பாத்திரங்களில் பல வடிவங்களும் அழகை மிகுவிக்கின்றன, இவ்விதமான பாத்திரங்கள் ஐதராபாத் இராச்சியத்திலுள்ள பீடார் என்ற ஊரில் மிகுதியாகச் செய்யப்பட்டன. பெரும்பாலும் முகம்மதியர்களே இவற்றை மிகுதியாகக் கையாண்டனர்.
இதைச் ‘சுவாமி’ வேலை என்றும் சொல்லுவதுண்டு. இம்முறை திருப்பதி, தஞ்சாவூர் இவ்விரண்டு ஊர்களிலும் அதிகமாகப் பழக்கத்திலிருந்து வந்தது. செம்பாலான பாத்திரங்களின் மேல் வெள்ளியில் செய்த துணுக்குக்ககளைப் பதிப்பது வழக்கம். இச்சாமான்களில் செம்பு, தாம்பாளங்கள் பிரசித்தமானவை. திருப்பதி சாமான்களில் விக்கிரக வேலை அதிகமாகவும், தஞ்சாவூர் சாமான்களில் பூ, கொடி வேலைகள் அதிகமாகவும் காணப்படுகின்றன.
பல அழகிய வடிவுள்ளவைகளாக மட்டுமன்றி, அழகிய வேலைப்பாடுகள் பெற்றவைகளாகவும் இருக்கின்றன. இவ்வித சாமான்களைப் பல முறைகளில் செய்கிறார்கள். அம்முறைகளாவன :
1935 நவம்பர் 5 இல், நகரம் வோரோசிலோவ்கிராட் என மறுபெயரிடப்பட்டது சோவியத் இராணுவத் தளபதியும் அரசியல்வாதியுமான கிளிமென்த் வோரோசிலோவின் நினைவாக. 1958 மார்ச் 5 அன்று, நகரங்களுக்கு வாழும் மக்களின் பெயர்களைக் கொடுக்க வேண்டாம் என்று குருச்சேவ் அறிவித்ததால், இலுகன்சுக் என்ற பழைய பெயரே மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்பட்டது. ஜனவரி 5, 1970 அன்று, டிசம்பர் 2, 1969 இல் வோரோசிலோவ் இறந்த பிறகு, பெயர் மீண்டும் வோரோசிலோவ்கிராட் என்று மாற்றப்பட்டது. இறுதியாக, மே 4, 1990 இல், உக்ரேனிய சோவியத்தின் ஆணை நகரத்திற்கு அதன் அசல் பெயரைத் திரும்பக் கொடுத்தது.
இலுகன்சுக் உக்ரைன் நாட்டின் கிழக்கில் அமைந்த தொன்பாஸ் பிரதேசத்தில் உள்ள லுகான்ஸ்கா மாகாணத்தின் தலைநகரம் ஆகும். முன்னர் இந்நகரம் வோரோசிலோவ்கிராட் என அழைக்கப்பட்டது. இது கிழக்கு உக்ரேனில், மேற்கு உருசியாவின் எல்லைக்கு அருகிலுள்ள ஒரு நகரமாகும். தற்போது இந்நகரம் இலுகான்சுக் மக்கள் குடியரசில் ஒரு நகராமாக உள்ளது. இது 2014-ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட அங்கீகரிக்கப்படாத ஒரு நாடு ஆகும்.
2001 ஆம் ஆண்டின் உக்ரேனிய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பில், 49.6% மக்கள் தங்களை இனரீதியாக உக்ரேனியர்கள் என்றும் 47% பேர் தங்களை இனரீதியாக உருசியர்கள் என்றும் அறிவித்தனர். மக்கள்தொகையில் 85.3% ஆக, மிகவும் பரவலான சொந்த மொழி உருசிய மொழியாகும். 13.7% மக்கள்தொகைக்கு உக்ரேனிய மொழியாக இருந்தது, மேலும் ஆர்மீனிய மற்றும் பெலாரசியன் பேசுபவர்களும் எண்ணிக்கையும் குறைவாகவே இருந்தது.
உக்ரேனில் உள்ள சில மதிப்புமிக்க பல்கலைக்கழகங்கள் இலுகன்சுக்கில் அமைந்துள்ளன. இலுகன்சுக் நகரம் இலுகன்சுக் தாராசு செவ்சென்கோ தேசிய பல்கலைக்கழகம் , கிழக்கு உக்ரேனிய வோலோதிமைர் தால் தேசிய பல்கலைக்கழகம், இலுகன்சுக் மாநில மருத்துவ பல்கலைக்கழகம், இலுகன்சுக் மாநில மருத்துவ பல்கலைக்கழகம் மற்றும் இலுகன்சுக் மாநில மருத்துவ பல்கலைக்கழகம் போன்றவற்றின் முக்கிய வளாகத்தின் இருப்பிடமாகும்.
இந்நகரம் சோரியா இலுகன்சுக் கால்பந்து அணியின் தாயகமாக உள்ளது, இது இப்போது உக்ரேனிய பிரீமியர் லீக் வருடாந்திர கால்பந்து போட்டிகளில் அவன்கார்த் மைதானத்தில் விளையாடுகிறது. கிளப் 1972 சோவியத் டாப் லீக்கை வென்றது. டைனமோ இலுகான்சுக் என்பது மற்றொரு கால்பந்து அணியாகும்.
2014 ஜூன் 25 அன்று, இலுகன்சுக் பிரிவினைவாத குடியரசின் அரசாங்கத்தால் இலுகன்சுக் மக்கள் குடியரசின் தலைநகராக அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டது. இந்நகரம் இலுகன்சுக் மக்கள் குடியரசின் தலைநகராகவும் நிர்வாக மையமாகவும் ஆனது.
கற்பித்தல்-கற்றல், ஆராய்ச்சி மற்றும் சமூக விரிவாக்க சேவையின் கல்வி மைய செயல்முறைகளில் சிறந்து விளங்கும் சூழலில் திறமையான, சமூக பொறுப்புள்ள தொழில் வல்லுநர்களையும் வாழ்நாள் முழுவதும் கற்பவர்களையும் வளர்ப்பதே இந்நிறுவனத்தின் உரிமைக் கட்டளையாகும். விரைவாக மாறிவரும் உலகில் உள்ளூர், தேசிய மற்றும் உலகளாவிய சமூகங்களின் தேவைகளுக்கு பதிலளிக்கக்கூடிய சரியான நேரத்தில், பொருத்தமான மற்றும் உருமாறும் கல்வித் திட்டங்களை வழங்குவதே இதன் நோக்கம். ஆசிய-பசிபிக் பிராந்தியத்தின் சர்வதேச தரங்களை நோக்கி அதன் கல்வித் திட்டங்களை முன்னெடுத்துச் செல்லும் அதே வேளையில் 2030 ஆம் ஆண்டளவில் முழுமையான தீவிர ஆராய்ச்சி மற்றும் தொழில் முனைவோர் பல்கலைக்கழகமாக மாறுவதே அதன் மூலோபாய திசையாகும்.
இப்பல்கலைக்கழகம் சுமார் 22,000 மாணவர்களைக் கொண்டுள்ளது இதில் 200 க்கும் மேற்பட்டவர்கள் சர்வதேச மாணவர்கள், அடிப்படைக் கல்வி, இளங்கலை பட்டப்படிப்பு மற்றும் முதுகலைப் பட்டப் படிப்புகளில் சேர்ந்துள்ளனர். சுமார் 1,100 கல்விப்புல பேராசிரியர்கள், ஆசிரியர்கள் மற்றும் ஊழியர்கள் உள்ளனர். ஆசிரியர் மாணவர் விகிதமானது 1:20 என்ற நிலையில் உள்ளது. சுமார் 600 கரோலினிய மாணவர்கள் கல்விப்புல அறிஞர்களாகவும், 200 மாணவர்கள் பணிபுரிந்து கொண்டே கற்பவர்களாகவும் மற்றும் 300 மாணவர்கள் பிறதுறை அறிஞர்களாகவும் (எ.கா. தடகள மற்றும் விளையாட்டு, கலாச்சார மற்றும் நிகழ்த்து கலைகள்) உள்ளனர்.
இப்பல்கலைக்கழகம் மெட்ரோ செபுவின் வெவ்வேறு பகுதிகளில் ஐந்து வளாகங்களைக் கொண்டுள்ளது - பி. டெல் ரொசாரியோ செயின்ட் உடன் டவுன்டவுன் வளாகம் ; தலம்பன் வளாகம் மானுவல் குயென்கோ அவே, ப்ர்கி. தளம்பன்; ஜெனரல் மேக்சிலோம் அவே உடன் வடக்கு வளாகம் ; தெற்கு வளாகம் மூலைகளிலும் ஜே. அல்காண்டரா செயின்ட் மற்றும் வி. ராமா அவென்யூ; புதியது எஃப். சோட்டோ டிரைவ் உடன் மாண்டிசோரி அகாடமி ஆகும் .
உலகெங்கிலும் குறைந்தது 26 நாடுகளில் உள்ள 125 பல்கலைக்கழகங்கள், கல்லூரிகள் மற்றும் பள்ளிகளுடன் இந்த பல்கலைக்கழகம் செயலுறு சர்வதேசத் தரக் கல்வி, ஆராய்ச்சி மற்றும் விரிவாக்க இணைப்புகளை நிறுவியுள்ளது. பல ஆசியான், அமெரிக்க, ஐரோப்பிய மற்றும் கிழக்கு ஆசிய பல்கலைக்கழகங்களுடனான இந்த இணைப்புகள் மற்றும் கூட்டாண்மை ஒப்பந்தங்கள் கூட்டு ஆராய்ச்சி திட்டங்கள், ஆசிரியர்கள் மற்றும் மாணவர்கள் பரிமாற்றம் மற்றும் கெளரவ பேராசிரியர் பரிமாற்றம் போன்றவற்றில் இந்தப் பல்கலைக்கழகத்தை உலகளாவிய தரங்களுக்கான பொதுவான முயற்சியால் பிணைக்கப்பட்ட சமூகமாக மாற்றியுள்ளது.
சான் கார்லோஸ் பல்கலைக்கழகம் ( யு.எஸ்.சி அல்லது சான் கார்லோஸ் என சுருக்கமாக அழைக்கப்படுகிறது) பிலிப்பைன்ஸின் செபு நகரில் உள்ள ஒரு தனியார் கத்தோலிக்க ஆராய்ச்சி பல்கலைக்கழகம் ஆகும். இது 1935 முதல் சொசைட்டி ஆஃப் டிவைன் வேர்ட் சமயப்பரப்புக் குழுவினரால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. இது அடிப்படை கல்வி (மாண்டிசோரி அகாடமி, கிரேடு பள்ளி, ஜூனியர் உயர்நிலைப்பள்ளி மற்றும் மூத்த உயர்நிலைப்பள்ளி), இளங்கலை மற்றும் முதுகலை பட்டப்படிப்புகளை உள்ளடக்கிய உயர் கல்வியை வழங்குகிறது.
90 ஹெக்டேர் பரப்பளவைக் கொண்ட 5 வளாகங்களைக் கொண்ட செபூ நகரத்தின் மிகப்பெரிய பல்கலைக்கழகமாக இந்நிறுவனம் உள்ளது (தலம்பன் வளாகமானது பல்கலைக் கழகத்தின் அமைப்பு வசதிகளை விரிவாக்கம் மற்றும் மேம்பாடு செய்வதற்கான 80 ஹெக்டேர் பரப்பளவு கொண்டது). இந்நிறுவனமானது, நாடு தழுவிய அளவில் முதல் நான்கு இடங்களுக்குள்ளும் விசயன் தீவுகள் மற்றும் மிண்டனாவோ அளவில் முதல் இடத்திலும் தரநிலைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
" ஆசியாவின் பழமையான கல்வி நிறுவனம் அல்லது பள்ளி " என்ற இப்பல்கலைக்கழகத்தின் கூற்றுக்கள் இதே கூற்றுக்கு உரிமை கொண்டாடும் சாண்டோ டோமாஸ் பல்கலைக்கழகத்துடன் நீண்ட காலமாக சர்ச்சைக்குள்ளாகியுள்ளன.
முகமது உசைன் தலத் பாக்கித்தானியத் துடுப்பாட்ட அணியின் வீரர் ஆவார்.இவர் பாக்கித்தான் தேசிய அணி சார்பாக முதல் தரத் துடுப்பாட்டம் , பட்டியல் அ துடுப்பாட்டம் மற்றும் இருபது20 ஆகிய போட்டிகளிலும் விளையாடி வருகிறார். இவர் 2013 ஆம் ஆண்டில் தனது பட்டியல் அ துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் 2013 ஆம் ஆண்டில் முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் அறிமுகமானார். 2019 ஆம் ஆண்டில் இவர் சர்வதேச அளவில் பாக்கித்தான் அணியின் சார்பாக விளையாடினார். இவர் முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் 1666 ஓட்டங்களையும் , பட்டியல் அ போட்டிகளில் 1453 ஓட்டங்களையும் எடுத்தார். மேலும் இவர் 19 வயதிற்கு உட்பட்ட பாக்கித்தான் அணி , பாக்கித்தான் அ அணி சார்பாகவும் இவர் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் கலந்து கொண்டார் . இவர் பாகிஸ்தான் சூப்பர் லீக்கில் இஸ்லாமாபாத் யுனைடெட் அணி சார்பாக இவர் விளையாடினார்.
2013 ஆம் ஆண்டில் இவர் முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் அறிமுகமானார். 2013 இல் நடைபெற்ற பிரசிடெண்ட் துடுப்பாட்டக் கோப்பைத் தொடரில் இவர் விளையாடினார்.அக்டோபர் 23, ராவல்பிண்டி துடுப்பாட்ட அரங்கத்தில் நடைபெற்ற போர்ட் கசிம் அத்தாரிட்டி துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான போட்டியில் இவர் அறிமுகமானார். இந்தப் போட்டியின் முதல் ஆட்டப் பகுதியில் இவர் 7 பந்துகைல் 1 ஓட்டம் எடுத்து முகமது தல்கா பந்துவீச்சில் ஆட்டமிழந்தார். இரண்டாவது ஆட்டப் பகுதியில் 6 பந்துகளில் 1 ஓட்டங்களை எடுத்து முகமது சமி பந்துவீச்சில் ஆட்டமிழந்தார். இந்தப் போட்டியில் சூயி நார்தர்ன் அணி 5 இலக்குகளில் வெற்றி பெற்றது.