polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இவர் பேரளவு விண்மீன்களைப் பட்டியலியலிட்டுள்ளார். இவரது வானியல் சார்ந்த வெளியீடுகளில் ஜார்ஜ் பியூர்பக்கின் எனும் நூலுக்கான 1542, 1553 ஆகிய ஆண்டு குறிப்புரைகளும் அடங்கும்.இவர் கோப்பர்னிக்கசு தனது நூலை வெளியிடுவதற்கு முந்தைய சூரிய மையக் கோட்பாட்டு வடிவத்தை இரீன்கோல்டு அறிந்திருந்தார். இதைப் பின்பற்றி மேற்கோள்களைப் பியூர்பக்கின் நூலுக்கான தனது குறிப்புரையில் இரீன்கோல்டு பயன்படுத்தினார். என்றாலும், இவர் கெப்ளர், கலீலியோ ஆகியோருக்கு முந்தைய வானியலாளர்களைப்போலவெ கோப்பர்னிக்கசுவின் கணிதவியல் முறைகளைத் தன் புறநிலைச் சூழல், இறையியல் காரணங்களுக்காக சூரிய மையக் கோட்பாட்டு அண்டவியலைப் புறக்கணித்துவிட்டு புவி மையக் கோட்பாட்டு வட்டத்துக்குள் கொணர்ந்து மொழிபெயர்த்துள்ளார்.
பிரசிய மன்னர் ஆல்பெர்ட் இரீன்கோல்டுக்கு நிதிஏற்பாடு செய்து இரீன்கோல்டை ஆதரித்தார். இரீன்கோல்டின் அல்லது பிரசிய அட்டவணைகள் எனும் நூலை வெளியிட நிதியளித்தார். இந்த அட்டவணைகள் பிரசியா எங்கும் கோப்பர்னிக்கசுவின் கணக்கீட்டு முறையை பரப்பிட உதவியது. என்றாலும் கிங்கெரிச் என்பார் அவை உண்மையான சூரிய மையக் கோட்பாட்டுக் கடப்பாடின்மையைக் காட்டுவனவாக குறிப்பிடுகிறார், மேலும், அவை புவி தனித்து இயங்குவதாகக் காட்டுவதற்காக கவனமாக புனைந்த்தாகத் தெரிகிறது எனவும் கருதுகிறார். இரீன்கோல்டின் பிரசிய அட்டவணைகளும் கோப்பர்னிக்கசுவின் ஆய்வுகளும் ஆகிய இரண்டுமே பதின்மூன்றாம் போப் கிரிகொரியின் நாட்காட்டிச் சீர்திருத்தத்துக்கு 1582 இல் அடைப்படையாகின.
இவர் விட்டன்பர்கு பல்கலைக்கழகத்தில் யாகோபு மிலிச் கீழ் கல்வி கற்று பின்னர் அதன் முதல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட புலத் தலைவராகவும் பின்னர் காஆளராகவும் விளங்கிய இவர் 1536 இல் பிலிப் மெலஞ்சுதானால் உயர்கணிதப் பேராசிரியராகப் பணியில் அமர்த்தப்பட்டார். அக்காலத்தில் கணிதவியல் பயன்முறைக் கணிதவியலையும் உள்ளடக்கியது, குறிப்பாக வானியலையும் உள்ளடக்கியது. இவரது சமகாலப் பணியாளராகிய யோச்சிம் இரெடிகசுவும் விட்டன்பர்கில் படித்தார். இவரும் தாழ்கணிதவியல் பேராசிரியராக 1536 இல் பணியில் அமர்த்தப்பட்டார்.
எடின்பர்கில் அமைந்த அரசு வான்காணகத்தில் உள்ள இரீன்கோல்டின் பரவலான குறிப்புரையுள்ள படிதான், ஓவன் கிங்கெரிச்சை அதன் முத்லிரு பதிப்புகளைத் தேட்த் தூண்டியுள்ளது. இவற்ரைப் பற்றி, இவர் தன் எவராலும் படிக்கப்படாத நூல்கள். இரீன்கோல்டு தனது வெளியிடப்படாத எனும் நூலின் குறிப்புரையை வைத்து புவிக்கும் சூரியனுக்கும் உள்ள தொலைவைக் கணித்துள்ளார். தாலமியின் மதிப்பைக் கொணரப் பெரிதும் பூசி மெழுகியுள்ளார்.
எராசுமசு இரீன்கோல்டு ஒரு செருமானிய வானியலாளரும் கணிதவியலாளரும் ஆவார். இவர் இவரது தலைமுறையின் ஆழ்ந்த தாக்கம் செலுத்திய வானியல் கல்வியியலாளராகக் கருதப்படுகிறார். இவர் சாக்சானில் உள்ள சால்பீல்டில் பிறந்து அங்கேயே இறந்தார்.
இவரும் இவரது சமகால அறிஞர்களும் ஆல்பிரெடு வாகனர் முன்மொழிந்த கண்ட நகர்வுக் கோட்பாட்டை கடுமையாக மறுத்தனர். இவரைப் பொறுத்தவரை, புவி மேற்பரப்பில் கண்டங்களை நகர்த்தக் கூடிய பேரளவு விசை செயல்படுவற்கான சான்றில்லை என்பதால் கண்ட நகர்வுக்கு இடமே இல்லை. கண்ட நகர்வுக்கும் கண்டத்தட்டு நகர்வியலுக்கும் 1960 களிலும் அதற்கப்பாலும் புவியியல், புவி இயற்பியல் சான்று நிறுவப் பட்டு, புத்தியல் புவியியலின் ஒருங்கினைப்புக் கோட்பாடாக ஏற்ற பின்னரும், ஜெப்ரீசு தன் இறப்புவரை இக்கோட்பாட்டை கடுமையாக எதிர்த்துவந்தார்.
இவர் 1924 அளவில் நேரியல் இரண்டாம்படி வகைநுண் கணிதவியல் சமன்பாடுகளுக்கான தோராயத் தீர்வுகளைத் தரும் பொதுமுறையை உருவாக்கினார். இது சுரோடிஞ்சரின் சமன்பாட்டுக்கும் பொருந்தும். இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தான் சுரோடிஞ்சர் தன் சமன்பாட்டை வெளியிட்டார். வின்ட்செல்லும் கிராமெர்சும் பிரில்லவுயினும் , ஜெப்ரீசின் முந்தைய பணியை அறியாததால், இம்மூவரின் பெயரில் வழங்கும் தோராயப் பணிக்கு முன்னரே ஜெப்ரீசு ஆற்றிய பணி கண்டுகொள்ளப்படாமலே இருந்தது.
இவர் இங்கிலாந்தின் தர்காம் ஆட்சிப் பிரிவில் உள்ள வாழ்சிங்டனில் அமைந்த பேட்பீல்டில் பிறந்தார். இவரது தந்தையார் பேட்பீல்டுபேராயப் பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியராகிய இராபெர்ட் ஆல் ஜெப்ரீசு ஆவார். இவரது தாயார் எலிசபத் மேரி சார்ப்பே ஆவார். இவர் தன் தந்தையாரின் பள்ளியில் கல்விகற்று, பின் தர்காம் பல்கழகத்தினைச் சேர்ந்த, நியூசேசிலில் இருந்த ஆர்ம்சுடிராங் கல்லூரியில் இலண்டன் பல்கலைக்கழகப் புறநிலைக் கல்வித் திட்ட்த்தில் பயின்றார் .
சர் அரோல்டு ஜெப்ரீசு , ஓர் ஆங்கிலேய வானியலாளரும் கணிதவியலாளரும் புள்ளியியலாளரும் புவி இயற்பியலாளரும் அரசு கழக ஆய்வுறுப்பினரும் ஆவார். 1939 இல் இவர் வெளியிட்ட இவரது நூலாகிய நிகழ்தகவுக் கோட்பாடு நிகழ்தகவு சார்ந்த பாயேசியன் கண்ணோட்டத்துக்குப் புத்துயிர்ப்பு அளிப்பதில் பெரும்பங்காற்றியது.
இவர் 1937 இல் அரசு வானியல் கழகத்தின் பொற்பதக்கத்தைப் பெற்றார். 1960 இல், இவர் அரசு கழகத்தின் கோப்ளே பதக்கத்தைப் பெர்றார். இவர் 1962 இலரசு புள்ளியியல் கழகத்தின் பொன்னாற் செய்த குய் பதக்கத்தைப் பெற்றார். இவர் 1948 இல் பெலிஜிய அறிவியல், எழுத்து, கலைக் கல்விக்கழகத்தின் பிரிக்சு சார்லசு இலாகிரேஞ்சு விருதைப் பெற்றார்.
இயற்பியலாளராலும் நிகழ்தகவுக் கோட்பாட்டாளர் எடுவின் டி. ஜாய்னெசாலும் எழுதப்பட்ட நிகழ்தகவுக் கோட்பாடு: அறிவியலின் அளவையியல்9தருக்கவியல்) எனும் பாடநூல் ஜெப்ரீசுக்கு காணிக்கையாக்கப் பட்டுள்ளது. காணிக்கையில், "இந்த உண்மையைக் கண்டறிந்த் பேணிக்காத்த சர் அரோல்டு ஜெப்ரீசுக்கு" எனக் குறிக்கப்பட்டுள்ளது.
இவர் 1914 இல் கேம்பிரிட்ஜ் புனித ஜான் கல்லூரியில் ஆய்வு உறுப்பினர் ஆனார். கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் கணிதமும் புவு இயற்பியலும் கற்பித்தார். இறுதியா அங்கு புளூமிய வானியல் பேராசிரியராகப் பணிபுரிந்தார்.
அறிவியல் உய்த்தறிவு எனும் ஜெப்ரீசு நூலின் மூன்றாம் பதிப்புப் பின்னிணைப்பு வழியாகத் தான் பை எனும் எண்னின் மதிப்பு பகா எண்ணாக அமைதல் பற்றிய மேரி கார்ட்ரைட்டின் மெய்ப்பிப்பை அறிய வருகிறொம்.
இவர் இயற்பியலாளரும் கணிதவியலாளருமான பெர்த்தா சுவிர்ல்சுவை 1940 இல் மணந்தார். இருவரும் இணைந்து கணித இயற்பியல் முறைகள் எனும் நூலை எழுதினர்.
இவரது பெரும்பங்களிப்புகள் நிகழ்தகவுக்கான பாயேசிய அணுகுமுறையை உருவாக்கியதும் புவி அகடு நீர்மநிலையில் அமைகிறது எனும் கருதுகோளும் ஆகும். இவருக்கு 1953 இல் சர் பட்டம் வழங்கப்பட்டது.
உலக அன்னையாகிய ஒளவைப்பிராட்டி 'விதியே மதியாய் விடும்' என்கிறார். அதற்குப் பரிகாரமாக சிவசாய நம என சிந்தித்துக் கொண்டு திருவருளை முன்னிட்டு இருப்பவர்களின் மதியை விதி செய்வதொன்றில்லை என்றுங் கூறுகிறார். இதே கருத்தை நாவுக்கரசர் பெருமான் இப்பதிகத்தில் வலியுறுத்திக் கூறுகின்றார். நமச்சிவாய என்ற நாமத்தை இடைவிடாது உச்சரித்து நாமும் இடுக்கண் களைவோமாக.
கூழங்கைத்தம்பிரான் சுவாமிகள் மேற்பார்வையில் ஆகமம் வல்லார் அமைத்த திருக்கோயிலின் ஆதிமூலம் என்னும் கர்ப்பக்கிருகமும் அதனையடுத்த ஏயைய மண்டப வரிசைகளும் விமானமும் மூன்று பிரகாரங்காரங்களும் மிக அமைவாக ஏற்பட்டுள்ளன. மூலமூர்த்தியும் பரிவாரதெய்வங்களும் எழுந்தருளிகளும் தென்னகத்துத் தெய்வாம்சம் நிறையச் சமைந்துள்ளன. ஆனந்த நடனஞ் செய்யும் அதியற்புத நடராசமூர்த்தம், பிச்சாடணடூர்த்தம், சோமஸ்கந்தமூர்த்தம், சந்திரசேகரடூர்த்தம் முதலாய தெய்வங்கோலங்கள் சிறப்பிடம் வகிக்கும் திருக்கோயில் வாகனங்களும் கலைப்பொழிவு நிறைந்தனவாகும். தையல் நாயகிக்குத் தெற்கு நோக்கிய தனிவாசலும், ஆடியுற்சவமும் அழகும் அலங்காரச்சிறப்பும் அமைந்தவை. அப்பன் வைத்தீஸ்வரனுக்குப் பங்குனிப் பெருவிழா பல வகைச் சிறப்புக்களும் ஒருங்கமைய நடைபெறுவன. மிகவும் வியக்கத்தக்க ஆலயம் அமைப்பதில் தன கவனம் முழுவதையும் செலுத்தினார் .
உத்தரப் பிரதேச மாநில சாலைப் போக்குவரத்துக் கழகம், இந்திய மாநிலமான உத்தரப் பிரதேச அரசு இயக்கும் பொதுத்துறை நிறுவனமாகும். இந்தக் கழகம் உத்தரப் பிரதேசம் மட்டுமல்லாது, அருகிலுள்ள மாநிலங்களுக்கும் பேருந்துகளை இயக்குகிறது. கிட்டத்தட்ட 12429 பேருந்துகளைக் கொண்டுள்ளது. கிட்டத்தட்ட 14 லட்சம் மக்கள் ஒவ்வொரு நாளும் இப்பேருந்துகளில் பயணிக்கின்றனர். இந்தக் கழகத்தின் தலைமையகம் லக்னோவில் உள்ளது. 116 பேருந்து நிலையங்களில் இருந்து பல்வேறு ஊர்களுக்கு பேருந்துகள் இயக்கப்படுகின்றன.
மாவட்டத் தலைநகரங்களில் இருந்து மாவட்டத்தில் உள்ள வட்டத் தலைநகரங்களுக்கும் பிற ஊர்களுக்கும் இயக்கப்படுகின்றன. ஊர்ப்புறங்களில் வசிக்கும் மக்களுக்கு பயன்படும். குறைவான போக்குவரத்துக் கட்டணம் வசூலிக்கப்படுகிறது.
மாவட்டத் தலைநகரங்களில் இருந்து மாவட்டத்தில் உள்ள வட்டத் தலைநகரங்களுக்கும் பிற ஊர்களுக்கும் இயக்கப்படுகின்றன. ஊர்ப்புறங்களில் வசிக்கும் மக்களுக்கு பயன்படும். இவை ஜனதா வகை பேருந்துகளைக் காட்டிலும் விரைவாகச் செல்லக்கூடியவை.
இவை பாய்ண்டு-பாய்ண்டு வகை பேருந்துகளாகும். மாவட்டங்களுக்கு இடையே இயக்கப்படுகிறது. சரியான நேரத்தில் புறப்படக் கூடிய பேருந்துகள்
இம்மாவட்டம் ஒரு நகராட்சி மன்றத்திற்கு ஒன்பது தொகுதிகள் வீதம் எட்டு நகராட்சிகளைக் கொண்டுள்ளது. அவைகள்; நவகாளி நகராட்சி, சௌமுஹானி நகராட்சி, சத்கில் நகராட்சி, போசுர்ஹாத் நகராட்சி, சென்பாக் நகராட்சி, கபீர்ஹாத் நகராட்சி மற்றும் சோனைமுரி நகராட்சிகள் ஆகும்.
நவகாளி மாவட்டத்தில் மெக்னா ஆறு, டாகாதியா ஆறு, பெனி ஆறு, முகுரி ஆறு, செலொனெஹா ஆறு, பாபானிகஞ்ச் முதலிய வற்றாத ஆறுகள் பாய்வதால், நெல், சணல், கோதுமை, தென்னை, வெற்றிலை, கடலை, வெங்காயம், வெள்ளைப்பூண்டு, எண்ணெய்வித்துக்கள், பயறுகள் பயிரிடப்படுகிறது.
4202 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பு கொண்ட நவகாளி மாவட்டத்தின் வடக்கில் கொமில்லா மாவட்டமும், தெற்கில் வங்காள விரிகுடாவும், கிழக்கில் பெனி மாவட்டம் மற்றும் சிட்டகாங் மாவட்டமும், மேற்கில் லெட்சுமிபூர் மாவட்டம் மற்றும் போலா மாவட்டமும் எல்லைகளாக உள்ளது.
நவகாளி மாவட்டம் தெற்காசியாவின் வங்காளதேசத்தின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். வங்கதேசத்தின் தென்கிழக்கில் அமைந்த இம்மாவட்டம் சிட்டகாங் கோட்டத்தில் உள்ளது.
நவகாளி மாவட்டம் நவகாளி சதர், பேகம்கஞ்ச், சத்கில், கம்பெனிகஞ்ச், சென்பாக், ஹாத்தியா, கபீர்ஹத், சோனைமுரி மற்றும் சுபோர்னோ சார் என ஒன்பது துணை மாவட்டங்களைக் கொண்டுள்ளது.
மெகனா அற்றின் வடிநிலத்தின், வங்காள விரிகுடாவின் கடற்கரை கொண்ட இம்மாவட்டம் தொடர்ந்து கடல் அலைகளாலும், புயல் மற்றும் சூறாவளிக் காற்றாலும் ஆண்டு தோறும் பேரிடரை எதிர்கொள்கிறது.
தொடர்ச்சியான போர்களால் கண்டி அரசு பலமிழந்திருந்தது. உட்கலவரங்களும், கரையோரங்களைப் பிடித்திருந்த ஒல்லாந்தரும், மட்டுப்பட்ட வளங்களுடன் கண்டி அரசைத் திண்டாட வைத்திருந்தன. இந்நிலையில் 1652இல் போர்த்துக்கேயருக்கு எதிராக இறுதிப்போரை ஆரம்பித்திருந்த கண்டி - இடச்சு கூட்டுப்படை, ஆகஸ்டு 1655இல் ஜெரார்டு பீட்டர்சு அல்ஃப்ட் தலைமையில், படையெடுத்துச்சென்று, போர்த்துக்கேயரின் தலைநகர் தாக்க ஆரம்பித்திருந்தது. இடச்சு அரசு மீது நம்பிக்கை இழந்திருந்த இராஜசிங்கன், 1656இல் கொழும்பைக் கைப்பற்றிய இடச்சுப்படை, கண்டிப்படையை வெளியே விட்டுவிட்டு, கோட்டையை ஆக்கிரமித்துக்கொண்டதுடன் சீற்றமுற்று, 40களில் கீழைநாட்டில் தான் ஆட்டிய வெறியாட்டத்தை கொழும்புப்பகுதியிலும் தொடர்ந்துவிட்டு, படைகளை மீள அழைத்துக்கொண்டான். பெருந்துரோகம் இழைத்ததன் மூலம், அன்றிலிருந்து கண்டியின் எதிரி என்ற பதவியைப் போர்த்துக்கேயரிடமிருந்து பறித்து, தன்வசம் தக்கவைத்துக்கொண்டது, இடச்சுப்படை.
இறுதியாக, கண்டி - இடச்சு இணைப்படையொன்று 1639 மே 18இல், கண்டியின் நீணாள் ஆட்சிப்பரப்பான மட்டக்களப்பு மீது படையெடுத்து, அதைக் கைப்பற்றியிருந்த போர்த்துக்கேயரை ஓட ஓட விரட்டியது. 1640 மார்ச் 13இல் இக்கூட்டுப்படை காலியைக் கைப்பற்றியதுடன், 1641இல் மேற்கிலங்கையில் போர்த்துக்கேயரின் ஆதிக்கம் பெருமளவு நீங்கியது. 1649 வரை, கிழக்கிலங்கையில் போர்த்துக்கேயரின் ஆதரவாளர்களுக்கான தன் பழைய பழிக்கணக்குகளைத் தீர்க்கும் நடவடிக்கைகளிலேயே கண்டி அரசு ஈடுபட்டிருந்ததாகத் தெரிகிறது. நிலங்களை எரிப்பதும், கிராமங்களை இடம்பெயரச் செய்வதும், கீழை இலங்கையைத் தம் கைக்குள் வைத்திருந்த இடச்சுக்கும் பெரும் தலையிடியாக இருந்ததால், அவர்கள் கண்டியுடன் சமாதானத்துக்கு வந்தனர். 1649இல், கண்டி - இடச்சு நல்லுறவு புத்துயிர்ப்படைந்ததாகத் தெரிகின்றது.
போர்த்துக்கேயரிடமிருந்து கண்டியைக் காப்பாற்றுவதற்காக, ஒல்லாந்தரின் உதவியை நாடி, செனரத் எடுத்த முயற்சிகளை இராஜசிங்கனும் தொடர்ந்தான். கண்டிக்கும் ஒல்லாந்துத் தூதர், மார்செலிஸ் போஸ்சோவருக்கும் இடையில் ஒப்பந்தமொன்று கைச்சாத்தானாலும், அது நடைமுறையில் இருக்கவில்லை. கிழக்கே பத்தேவியாவில் தீவிரமாக நிலைநிறுத்தப்பட்ட ஒல்லாந்தர், கோவாவையும் முற்றுகையிட்டிருந்தனர். 1638 மார்ச் 28இல் நிகழ்ந்த கன்னொருவைப் போரில் இராஜசிங்கனும் போர்த்துக்கேயரை வெற்றிகண்டிருந்தான். இதையடுத்து, மே 23இல், இடச்சு கடற்படைத் தலைவன் ஆதம் வெஸ்டர்வோல்டுடன் உதவிகோரி ஒப்பந்தமொன்றில் கைச்சாத்திட்டான்.
கண்டி அரசின் இரண்டாவது மன்னனான செனரத்தின் மகன் மகாஸ்தானன். இலங்கைத்தீவின் கரையோரம் முழுக்க போர்த்துக்கேயரின் ஆதிக்கத்தில் இருக்க, மத்தியில் தன்னாட்சி அலகாக கண்டி அரசு மட்டுமே எஞ்சியிருந்தது. அதையும் கைப்பற்ற போர்த்துக்கேயர் முழுமுயற்சி எடுத்துக்கொண்டிருந்த காலத்தில், 1612இல், கண்டிக்குள் நுழைந்த போர்த்துக்கேயரை புறமுதுகிடு ஓடவைத்தான் இளம்வீரன் மகாஸ்தானன். தந்தையை அடுத்து 1629இல் ஆட்சியில் அமர்ந்த மகாஸ்தானன், 1634இல் இரண்டாம் இராஜசிங்கன் என்ற பெயரில் முடிசூடிக்கொண்டான்.
இரண்டாம் இராஜசிங்கன் 1629 முதல் 6 டிசம்பர் 1687 வரை இலங்கையின் கண்டி அரசை ஆண்ட சிங்கள மன்னன் ஆவான். இலங்கையிலிருந்து போர்த்துக்கேயரை வெளியேற்றுவதற்காக இடச்சு அரசை உதவிக்கழைத்து, அதில் 1656இல் வெற்றி கண்டவன் இவன். எனினும், போர்த்துக்கேயரை வெளியேற்றி, தம்மை ஒரு பலமிக்க காலனித்துவ சக்தியாக நிலைநிறுத்துவதே ஒல்லாந்தரின் திட்டம் என்பதை அவனால் சற்று தாமதமாகவே புரிந்துகொள்ள முடிந்தது.
இத்தகைய குழப்பங்களாலும், இராஜசிங்கனுக்கெதிராக கண்டியில் எழுந்த கிளர்ச்சிகள் தீவிரமடைந்திருந்தன. இத்தனைக்கும் மத்தியில் அவனால் தன் ஆட்சியைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள முடிந்தது என்பதுடன், தலதா மாளிகையின் ஒரு மாடியும் அவனால் திருப்பணி செய்யப்பட்டது.
இவரது குடும்பம் 1905 இல் கெண்ட் நகருக்குச் சென்றது. பிறகு டெர்பிசயருக்குச் சென்றது. இவர் அங்கு செசுட்டர்பீல்டு இலக்கணப் பள்ளியில் சேர்ந்தார். இவரது தந்தையார் டெர்பிசயரின் சுடாவ்லியில் உள்ள நெதெர்தோர்ப் இலக்கணப் பள்ளியின் ஆசிரியர் ஆவார். இவர் 1923 இல் கேம்பிரிட்ஜ் டிரினிட்டி கல்லூரியில் சேர்ந்து பயின்றார். இங்கு இவர் கணிதவியல் கற்றார். இவர் அங்கு 1929 இல் இரால்ப் எச். பவுலரின் கீழ் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். இவர் பின்னர் 1929 இல் எடின்பர்கு பல்கலைக்கழகத்தின் கணிதவியல் விரிவுரையாளர் ஆனார். இவர் இலண்டன் இம்பீரியல் கல்லூரியிலும் உயர்விரிவுரையாளராகவும் உதவிப் பேராசிரியராகவும் பணிபுரிந்துள்ளார். இவர் 1936 இல் பெல்பாசுட்டு அரசி பல்கலைக்கழகத்தில் கணிதவியல் துறையின் தலைவரானார். போரில் பணியாற்றிய பிறகு, 1944 இல் அரசு ஆல்லோவே கல்லூரியில் கணிதவியல் துறையில் சேர்ந்தார் (அரசு ஆல்லோவே வளாக மெக்கிரியா கட்டிடம் இவரது நினைவாகப் பெயர் இடப்பட்டுள்ளது). இவர் 1965 இல் சூசெக்சு பல்கலைக்கழகத்தின் இயற்பியல் துறைசார்ந்த வானியல் மையத்தை உருவாக்கினார்.
இவர் 1928 இல் ஆல்பிரெக்ட் அன்சோல்டுவின் கருதுகோளைப் படித்துவிட்டு சூரியனின் முக்கால் பகுதி நீரகத்தால் ஆனது எனவும் எஞ்சிய கால்பகுதி எல்லியத்தால் ஆனது எனவும் 1% மட்டும் பிற தனிமங்களால் ஆனது எனவும் கண்டுபிடித்தார் . இதற்கு முன்பு அனைவரும் சூரியன் இரும்பாலானது என நம்பியிருந்தனர். இதற்குப் பின்னர், அனைத்து விண்மீன்களிலும் நீரகம் உள்ளதை உணரலாயினர்.
மைமன்சிங் கோட்டம் பல ஆறுகளும், ஏரிகளும், காடுகளும் கொண்டது. பிரம்மபுத்திரா ஆறு, சதியா ஆறு, பகாரியா ஆறு, நாகேஷ்வரா ஆறு, நிதாய் ஆறு, கன்சா ஆறு போன்ற ஆறுகள் பல இக்கோட்டத்தில் பாய்கிறது. இக்கோட்டத்தின் பொருளாதாரம் வேளாண்மையைச் சார்ந்து உள்ளது.
இக்கோட்டத்தில் பல ஆறுகள் பாய்வதால் நீர் வளமும், மண் வளமும் கொண்டுள்ளது. எனவே இங்கு நெல், கோதுமை, கரும்பு, பருத்தி, வாழை, எண்ணெய் வித்துக்கள், நவதானியங்கள், சோளம், உருளைக்கிழங்கு முதலியன பயிரிடப்படுகிறது.
மைமன்சிங் கோட்டம் தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் எட்டு கோட்டங்களில் ஒன்றாகும். இக்கோட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடமான மைமன்சிங் நகரம், மைமன்சிங் மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடமும் ஆகும்.
இக்கோட்டத்தின் பெரும்பாலான மக்கள் இசுலாமிய சமயத்தைப் பின்பற்றுபவர்களாகவும், வங்காள மொழியுடன், மலைவாழ் பழங்குடி இன மொழிகளையும் பேசுபவர்களாகவும் உள்ளனர்.
மைமன்சிங் கோட்டத்தின் வடக்கில் இந்தியாவின் மேகாலயா மாநிலமும், வடகிழக்கிலும், கிழக்கிலும் சில்ஹெட் கோட்டமும், தென்கிழக்கில் கொமில்லா கோட்டமும், தெற்கிலும், தென்மேற்கிலும் டாக்கா கோட்டமும், மேற்கில் ரங்க்பூர் கோட்டமும் மற்றும் வடமேற்கில் ராஜசாகி கோட்டமும் எல்லைகளாக உள்ளது.
மைமன்சிங் கோட்டத்தின் நிர்வாக வசதிக்காக மைமன்சிங் மாவட்டம், செர்பூர் மாவட்டம், நேத்ரோகோனா மாவட்டம் மற்றும் ஜமால்பூர் மாவட்டம் என நான்கு மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
டாக்கா கோட்டத்தின் வடக்கில் உள்ள நான்கு மாவட்டங்களைக் கொண்டு செப்டம்பர் 2015-ஆம் ஆண்டில் மைமன்சிங் கோட்டம், வங்காளதேசத்தின் எட்டாவது கோட்டமாக துவக்கப்பட்டது.
வட அமெரிக்காவில் குளிர்காலத்தில் குளிர் கடுமையாக இருக்கும் வெப்ப நிலை உறைநிலைக்குச் சென்றுவிடும் இந்த குளிரிலிருந்த காட்டுத்தவளைகள் தங்களுடைய குருதி உறைவதையும், திசுக்கள் சுருங்குவதையும் தாங்கிக் கொள்ளக்கூடிய தகவமைப்பைப் பெற்றிருக்கின்றன. கடும் குளிரைத் தாங்கிக் கொள்ளக்கூடிய அளவுக்கு அவற்றின் திசுக்கள் செயலாற்றுகின்றன. குளிர்காலம் தொடங்கும்போது, தவளையின் கல்லீரலில் இருக்கக்கூடிய கிளைக்கோஜன், மிகுதியான அளவில் குளூக்கோசாக மாற்றப்படுகிறது. இந்தக் குளூக்கோசுடன் தவளையின் திசுக்களில் உள்ள யூரியாவும் சேர்ந்து கிரையோபுரொட்டக்டன்ஸ என்ற பொருளாக மாறிவிடுகிறது. இந்தக் கிரையோபுரொட்டக்டன்ஸ் என்ற பொருள் அதன் செல்கள் குளிரால் சுருங்கிடாதவண்ணம் பாதுகாப்பு அளிக்கிறது. குளிர் காலத்தில் காட்டுத்தவளையின் உடம்பில் உள்ள நீர் 65 சதவீதம் உறைந்து விடும். இதயத் துடிப்பும் நின்றுவிடும். இந்த நிலையில் இந்தத் தவளைகள் பனிப்படர்வுக்குக் கீழ் உறைந்து குளிர்கால உறக்கம் கொள்கின்றன. குளிர் காலம் முடிந்து கோடைக் காலம் தொடங்கும்போது, தவளைகள் கண் விழிக்கின்றன.
காட்டுத்தவளை நீளமுடையதாக இருக்கின்றன. பெண் தவளைகள் ஆண் தவளைகளைவிட பெரியதாக உள்ளன. வளர்ந்த காட்டுத்தவளைகள், பொதுவாக பழுப்பு, அல்லது துரு நிறத்தவையாக உள்ளன. இதன் கண்பகுதியைச் சுற்றி கரிய நிற அடையாளம் கொண்டிருக்கும். இத்தவளைகளின் அடிப்பகுதி மஞ்சள் அல்லது பச்சை நிறமுடையவையாக இருக்கும். காட்டுத்தவளைகள் காடு வாழ்பிராணியாகும். இவை தேங்கி நிற்கும் நீர் நிலைகளில் குஞ்சு பொரிக்கின்றன. இதனால் இவற்றுக்கு குளம், குட்டை போன்ற பெரிய நீர் நிலைகள் தேவையில்லை. சதுப்பு நிலங்கள், சிறிய நீர்க்குட்டைகள் போன்ற நீர் நிலைகளில் மரத்தவளைகள் குஞ்சு பொரித்து இனப்பெருக்கம் செய்கின்றன. காடுகளில் இருக்கக்கூடிய சிறுசிறு பூச்சிகள்தான் காட்டுத்தவளைகளின் உணவு. குட்டித் தவளைகள் பாசிகளை உணவாகக் கொள்கின்றன. கோடைக்காலத்தில் பெரிய காட்டுத்தவளைகள் வெப்பத்தைத் தாக்குப் பிடிப்பதற்காக நல்ல ஈரப்பதமுள்ள இடத்துக்கு இடம் பெயர்ந்து, காடுகளில் இருக்கக்கூடிய சேற்று நிலங்கள், நீர் தேங்கிய பள்ளங்கள் ஆகிய இடங்களைத் தஞ்சம் அடைகின்றன.
காட்டுத்தவளை என்பது ஒரு தவளை இனமாகும். இது வட அமெரிக்காவின், பெரும்பகுதியில் பரவலாக தெற்கு ஆப்பலேச்சிய மலைத்தொடரின் தெற்குப் பகுதியில் இருந்த வடக்கு கரோலினா தாழ் நிலங்கள் வரையிலான வனப்பகுதிகளில் காணப்படுகின்றன. கடந்த நூற்றாண்டு உயிரிரலாளரகளின் கவனத்தை ஈர்த்ததாக இருந்துதது. காரணம் அளவுக்கு அதிகமான குளிரைத் தாங்கி மரணத்தை வெல்லும் இந்தத் தவளைகளின் ஆற்றல்தான் அது உயிரியல் அறிஞர்களின் கவனத்தை ஈர்ப்பதற்குக் காரணமாக அமைந்தது. காட்டுத்தவளை நியூயார்க் மாநிலத்தின் மாநில நீர்நிலவாழியாக அதிகாரபூர்வமாக அறிவிக்க முன்மொழியப்பட்டுள்ளது.
கோதண்டண்டராம சுவாமி கோவில் என்னும் ஆதித்தேஸ்வரம்: பள்ளிப்படை கோவில் ஆந்திரப் பிரதேச மாநிலம் சித்தூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஸ்ரீகாளஹஸ்தி மண்டலத்தில், புத்தூர் - திருக்காளத்தி செல்லும் பாதையில் திருக்காளத்திக்கு முன்னதாக அருகில் உள்ள தொண்டமானாற்றூர் பக்கத்தில் உள்ள பொக்கசம் பாளம் கிராமத்தில் அமைந்துள்ள இந்து சமயக் கோவிலாகும். இவ்வூர் திருக்காளத்தியிலிருந்து 6 மைல் தொலைவில் உள்ளது. இக்கோயில் ஒரு பள்ளிப்படைக் கற்றளி ஆகும். தொண்டமானாற்றூரில் இறந்த ஆதித்த சோழனின் அஸ்தியை புதைத்து அந்த இடத்தில் அவரது மகன் பராந்தக சோழனால் கட்டப்பட்ட பள்ளிப்படை இதுவாகும். இது தற்காலத்தில் கோதண்ட இராமேசுவரம் என்றும் ஆதித்தீசுவரம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது ஆந்திரப் பிரதேச அரசின் தொல்லியல் மற்றும் அருங்காட்சியகத் துறையால் பராமரிக்கப்பட்டுவரும் இக்கோவில் ஒரு நினைவுச்சின்னம் ஆகும்.
ஊரின் நடுவே, கிழக்குப் பார்த்தவாறு அமைந்துள்ள, இக்கோவிலின் மூலவர் கோதண்டராம சுவாமி, அம்பிகை காமாட்சி அம்மை ஆவார். மூலவர் சிவலிங்கம் சதுர வடிவம் கொண்ட தனிக் கருவறையில் நிறுவப்பட்டுள்ளது. மூலவர் கோவில் விமானம், உபானம் முதல் பிரஸ்தாரம் வரையிலான உறுப்புகள் கருங்கல்லால் கட்டப்பட்டுள்ளன. சிகரம் உள்ளிட்ட மேற்கட்டுமானம் செங்கல் மற்றும் சுண்ணாம்புக் காரையில் கட்டப்பட்டுள்ளன. கருவறை அர்த்தமண்டபம் கொண்டு அமைந்த கட்டுமானம். வடபுறத்தின் திரிபட்ட குமுதப்படையில் ஒரு கல்வெட்டு காணப்படுகிறது. காமாட்சி அம்மன் சன்னதி, மூலவர் சன்னதிக்கு இடது புறம் கிழக்கு நோக்கி அமைந்துள்ளது. இது பிற்கால கட்டுமானம் ஆகும். அருகில் நவக்கிரக மேடை உள்ளது. விசாலமான இக்கோவில் வளாகம் செவ்வக வடிவச் சுற்று மதிற்சுவர் சூழ அகன்ற திருச்சுற்றுடன் காணப்படுகிறது. மூன்று நிலைகளுடன் கூடிய இராஜகோபுரம், பலிபீடம், நந்தி மண்டபம், கொடிமரம் எல்லாம் ஒரே நேர் கோட்டில் அமைந்துள்ளன.
விஜயாலய சோழனின் மகனாகிய முதலாம் ஆதித்த சோழன் கி.பி. 907 ஆம் ஆண்டு தொண்டமானாற்றூர் என்னுமிடத்தில் இறந்து போனார். சோழ மன்னனின் மரணம் குறித்து “தொண்டைமானரூர் துஞ்சின உடையார்” என்ற அடைமொழியுடன் உத்தம சோழனின் திருமால்புரம் கல்வெட்டு பதிவு செய்துள்ளது. முதலாம் ஆதித்த சோழனின் அஸ்தியின் மீது முதலாம் பாரந்தக சோழன் தொண்டமாநாட்டில் எடுப்பித்த பள்ளிப்படைக் கோவிலாகும். இது முதலாம் ஆதித்த சோழன் என்ற கோதண்டராமனின் நினைவாக எழுப்பப்பட்டது. தொல்லியல் ஆய்வாளர் திரு. வெங்கய்யா இந்தத் தொண்டமானாற்றூரை ஸ்ரீ காளஹஸ்திக்கு அருகில் உள்ள தொண்டமாநாடு என்று அடையாளம் கண்டுள்ளார். இவ்வூரை "திருவேங்கடக் கோட்டத்து ஆற்றூர் நாட்டு தொண்டமான் பேராற்றூர்' என்று கல்வெட்டுக் குறிப்பிடுகிறது.
“ஆதித்தீஸ்வரா தொண்டமாநாட்டில், முதலாம் பரந்தகனால் அவரது தந்தைக்குப் பள்ளிப்படையாக எழுப்பப்பட்டது; அரிஞ்சிகை ஈஸ்வரா மேல்பாடியில் முதலாம் இராஜராஜனால், ஆற்றூரில் மரணமடைந்த அரிஞ்சய சோழனை நினைவூட்டுவதற்காகக் கட்டப்பட்டது; இராமநாதன் கோயிலில் உள்ள பஞ்சவன்மாதேவீஸ்வரா முதலாம் இராஜேந்திர சோழனால் கட்டப்பட்டது. இவையெல்லாம் கவனத்தைக் கவர்கிற எடுத்துக்காட்டுகளாகும்.”
இப்புதினத்தின் கதைக்களம், அமெரிக்காவின் ஹார்வர்ட் பல்கலைக்கழகம் உள்ள மாஸசூஸட்ஸ் மாநிலத்தின் கேம்ப்ரிட்ஜ் நகரம். ஜில்லியட் குடியரசில் அரசியல் சாசனமும் பாராளுமன்றமும் இல்லாத 17 ஆம் நூற்றாண்டு பியூரிட்டன் மத அடிப்படைவாதத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஆட்சி நிலவுகிறது. ஜில்லியட் குடியரசின் இரகசியக் கண்காணிப்புப் பணி பல்கலைக்கழக நூலகத்திலேயே செயல்படுகிறது. தவறு செய்தவர்களின் தூக்கிலிடப்பட்ட உடல்கள் அந்தச் சுவர்களில் தொங்கும். சுற்றுச் சூழலில் இருக்கும் நச்சுத்தன்மையால் மக்கள் தொகை சுருங்கிவருகிறது. இதனால் ஜில்லியட் குடியரசின் ஆளுநர்கள் கரு தரிக்கக்கூடிய ஆரோக்கியமான பெண்களைத் தங்களின் பணிப்பெண்களாக வைத்துக்கொள்கிறார்கள். அவர்கள் குழந்தை பெற்றுத் தர வேண்டும். ஆனால் சொந்தம் கொண்டாட முடியாது. அவர்களுடைய உடை சிவப்பு. இரத்தத்தை அடையாளப்படுத்தாகவும், தப்பிக்க நினைத்தால் எளிதில் அடையாளப்படுத்தக்கூடியதாகவும் இருக்கும். அதேசமயம் மனைவிகளின் உடை தூய நீலநிறம்.
கதையின் நாயகியின் பெயர் ஆஃப்ரெட். அவள்தான் தனது அனுபவங்களைப் பதிவுசெய்கிறாள். அவள் எழுதிவைத்த குறிப்பு பின்னால் ஒரு பல்கலைக்கழகக் கருத்தரங்கில் வாசிக்கப்படுகிறது.
புதினத்தை எழுதும் காலத்தில் மார்கரேட் ஆட்வுட் மேற்கு பெர்லினில் வசித்துவந்தார். பெர்லினைப் பிரிக்கும் விதமாக பெர்லின் சுவர் இருந்தது. சோவியத் ஒன்றியம் வலுவாக இருந்த சமயம். இரும்புத் திரைக்குப் பின்னால் இருந்த சில நாடுகளுக்கு மார்கரேட் செல்லும்போது இனம்புரியா பீதி இருந்ததையும் இரகசிய சமிக்ஞைகளுடன் இலக்கியவாதிகள் பேசுவதையும் கண்டிருக்கிறார். நிறுவனங்கள் அழிவதையும், பாரிய மாறுபாடுகளையும் சுட்டிக்காட்டுவார்கள். மின்னல்போல மாற்றம் வருவது சாத்தியம் என்று தோன்றும். இது நடக்கவே வாய்ப்பு இல்லை என்று நினைப்பது பேதமை என்று தோன்றும். எது வேண்டுமானாலும் எங்கு வேண்டுமானாலும் நடக்கக்கூடும். இதையெல்லாம் பூடகமாகச் சொல்ல வேண்டும்.
பின்பு கனடாவில் வசித்த அவர் , ரொனால்ட் ரீகன் இரண்டாம் முறையாக வெற்றி பெற்று அமெரிக்க அதிபராகப் பதவியேற்றவுடன், அதுவரை லிபரல் ஜனநாயகமாக இருந்த அமெரிக்கா யதேச்சாதிகார இறைமை ஆட்சிக்குத் தள்ளப்பட்டதாக உணர்ந்தார் அதைச் சொல்லவும் துணிந்தார். தனது உணர்வு மிகையானதோ என்று அவரே நினைத்தார். படிப்பவரை எப்படி நம்பவைப்பது?
அது ஒரு மிகு கற்பனை என்று அவர்கள் நினைக்கக் கூடாது என்று மார்கரேட் விரும்பி, 17-ம் நூற்றாண்டு காலத்திய மத அடிப்படைவாத ஆடசிக்காலத்தில் கதை நடப்பதாக எழுதினார். இலக்கிய உலகத்தில் பெரிய சலனத்தை ஏற்படுத்தி, பாராட்டைப் பெற்ற புதினமாக இது விளங்குகிறது.
பணிப்பெண்ணின் கதை என்பது ஒரு ஊகப்புனைவு ஆகும். இதை எழுதியவர் கனடா நாட்டு எழுத்தாளரான மார்கரெட் அட்வுட். கதையின் முதன்மைக் கருவாக அமெரிக்காவில் ஒரு மாநிலத்தில் அரசியல் சாசனம், நாடாளுமன்றம் ஆகியவை இல்லாத மத அடிப்படைவாத சமயசார்பாட்சி நடப்பதாகவும், சுற்றுச் சூழல் மாசால் குழந்தை பிறப்பு விகிதம் குறைந்து வரும் சூழலில், ஆளுநர்கள் கர்ப்பம் தரிக்கக்கூடிய ஆரோக்கியமானப் பெண்களைப் பணிப்பெண்களாக வைத்துக் கொண்டு அவர்களைப் பிள்ளை பெறும் கருவியாக மட்டுமே பயன்படுத்துவதாகக் கதை தொடர்கிறது.
மக்கா எதிரிகள் மீது பல வழிகளிலும் முகம்மது நபி போர் நடத்தி கொண்டிருந்த வேளையில், மக்கா தலைவர்கள் ஒன்று சேர்ந்து பெரிய படை ஒன்றை மதீனா நகரைச் தாக்க கொண்டு சென்றனர். மக்கா எதிரிகளின் படை மதீனாவைத் தாக்க வருவதை அறிந்த முகம்மது நபி உடனே மதீனா மக்களை ஒன்று திரட்டி ஆலோசனை நடத்தினார். பின்னர் இசுலாமியப் படையைத் தயார் செய்து அவரே தலைமை ஏற்றார். மார்ச் 17, கிபி 624 அன்று இருதரப்பினரும் "பத்ரு" எனுமிடத்தில் போரிட்டனர் எனவே இது பதுருப் போர் என அழைக்கப்பட்டது. இறுதியில் முகம்மது நபி தலைமையிலான இசுலாமியப் படை வென்றது.
மதீனாவில் இருந்த அனைத்து முஸ்லிம்களையும் குறிப்பாக முகம்மது நபியையும் ஒழித்துக்கட்ட வேண்டுமென்று தீவிரமாக மக்கா நகர் அரபு மக்களின் தலைவர்கள் ஆலோசித்தனர். முஸ்லிம்கள் மதீனாவில் கடுமையான ஆபத்துகளைச் சந்திக்க வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. இதன் காரணமாக முஸ்லிம்களுக்கு எதிரிகளை எதிர்த்துப் போர் புரியலாம் என்று அனுமதி வழங்கப்பட்டது. அதன்படி மதீனா நகரைச் சுற்றி குடியிருக்கும் அனைத்துக் கோத்திரத்தாருடனும் யூதர்களுடனும் சமாதான ஒப்பந்தம் செய்துகொள்ளப்பட்டது.
மக்கா எதிரிகளை தாக்க, முகம்மது நபி 8 வெவ்வேறான போர்களில் பல இடங்களில் இசுலாமியப் படையை அனுப்பினார். மக்கா எதிரிகள் வணிகம் செய்ய வெவ்வேறான இடங்களுக்கு செல்லும் போது அவர்களை தாக்கி மக்கா எதிரிகளிடமிருந்து தற்காத்துக் கொள்ள முகம்மது நபி அந்த படைகளை பயன்படுத்தினார்.
முகம்மது நபியின் இராணுவச் செயல்பாடுகள் என்பது இசுலாமிய இறைத்தூதரான முகம்மது நபி மக்காவில் இருந்து மதீனாவிற்கு புலம்பெயர்ந்த பின்னர் இசுலாமியர்களின் எதிரிகளுக்கு எதிராக இராணுவ நடவடிக்கைகள் மேற்கொண்டதாகும். இந்த இராணுவ நடவடிக்கைகள் அவர் மதீனாவில் இருந்த அவரது வாழ்வின் கடைசி பத்து வருடங்களும் இருந்தது.
வேளாண்மைப் பொருளாதாரத்தை நம்பியுள்ள இம்மாவட்டத்தில் ஜமுனா ஆறு, கர்தோ ஆறு, நகோர் ஆறு, வங்காளி ஆறு, ஹல்ஹாலியா ஆறு, தகுரியா ஆறு, பெலாய் ஆறு, கசாரியா ஆறு, சந்திரபோதி ஆறு, மனஷ் ஆறு மற்றும் வேல்கா முதலிய ஆறுகள் பாய்வதால் நீர் வளமும், மண் வளமும் கொண்டுள்ளது.இம்மாவட்டத்தில் கரும்பு, நெல், புகையிலை, சணல், காய்கறிகள் பயிரிடப்படுகிறது.
வங்காளதேசத்தின் தொழில் தலைநகரம் என போக்ரா மாவட்டத்தை அழைப்பர். இம்மாவட்டத்தில் பல கனரக தொழிற்சாலைகள் அமைந்துள்ளது. அவற்றில் பல தனியார் துறையில் உள்ளது.
மேலும் இம்மாவட்டத்தில் பஞ்சு மற்றும் நெசவாலைகள், தோல் பதனிடும் தொழிற்சாலைகள், தீப்பெட்டித் தொழிற்சாலைகள், சோப்பு, கண்ணாடி, பீங்கான் தொழிற்சாலைகளும் உள்ளது.