polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
நாட்டுப்புறக் கலை என்பது நாட்டுப்புறக் கலாச்சாரத்தின் சூழலில் உருவாக்கப்பட்ட அனைத்து வகையான காட்சிக் கலைகளையும் உள்ளடக்கியது. ஆனால், வரையறைகள் வேறுபடுகின்றன. பொதுவாக பொருள்கள் பிரத்தியேகமாக அலங்காரமாக இருப்பதை விட ஒருவித நடைமுறை பயன்பாட்டைக் கொண்டுள்ளன. நாட்டுப்புறக் கலையை உருவாக்குபவர்கள் பொதுவாக கலாச்சாரத்தின் நுண்கலை பாரம்பரியத்தை விட பிரபலமான பாரம்பரியத்திற்குள் பயிற்சி பெறுகிறார்கள். நைவ் கலையுடன் பெரும்பாலும் ஒன்றுடன் ஒன்று அல்லது போட்டியிடும் இடமாகவும் உள்ளது. ஆனால் பாரம்பரிய சமூகங்களில் இனவியல் கலை இன்னும் உருவாக்கப்படுகிறது. அந்த சொல் பொதுவாக "நாட்டுப்புற கலை" என்பதற்கு பதிலாக பயன்படுத்தப்படுகிறது.
தற்கால வெளிக் கலைஞர்கள் அடிக்கடி சுயமாகக் கற்பிக்கப்படுகிறார்கள். ஏனெனில் அவர்களின் பணி பெரும்பாலும் தனிமையில் அல்லது நாடு முழுவதும் உள்ள சிறிய சமூகங்களில் உருவாக்கப்படுகிறது. சுமித்சுசேனியன் அமெரிக்கன் கலை அருங்காட்சியகத்தில் இதுபோன்ற 70க்கும் மேற்பட்ட நாட்டுப்புற மற்றும் சுய-கற்பிக்கப்பட்ட கலைஞர்கள் உள்ளனர். உதாரணமாக, இண்டிகெனூயிசத்தின் புகழ்பெற்ற மற்றும் சர்வதேச அளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட கலைஞரான எலிட்டோ சிர்கா, தொழில்முறை பயிற்சி அல்லது வழிகாட்டுதல் இல்லாமல் தனது சொந்த பாணியை உருவாக்கினார் .
நாட்டுப்புறக் கலைகள் ஒரு சமூகத்தின் கலாச்சார வாழ்க்கையை வேரூன்றி பிரதிபலிக்கின்றன. அவை நாட்டுப்புற மற்றும் கலாச்சார பாரம்பரியத் துறைகளுடன் தொடர்புடைய வெளிப்பாட்டு கலாச்சாரத்தின் கூறுகளை உள்ளடக்கியது. பொருள்சார் பண்பாட்டுக் கலையில் வரலாற்று ரீதியாக வடிவமைக்கப்பட்ட மற்றும் ஒரு பாரம்பரிய சமூகத்திற்குள் பயன்படுத்தப்படும் பொருட்கள் அடங்கும். அருவமான நாட்டுப்புற கலைகளில் இசை, நடனம் மற்றும் கதை கட்டமைப்புகள் போன்ற வடிவங்கள் அடங்கும்.
ஒரு பொருளானது ஒரு கைவினைஞர் அல்லது கைவினைஞர்களின் குழுவால் உருவாக்கப்படுகிறது. கைவினைஞர்களும் பெண்களும் ஒரு நிறுவப்பட்ட கலாச்சார கட்டமைப்பிற்குள் வேலை செய்கிறார்கள். அவற்றை வடிவமைப்பதில் அவர்கள் அடிக்கடி அடையாளம் காணக்கூடிய பாணியையும் முறையையும் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவற்றின் தயாரிப்புகளை அங்கீகரிக்கவும் ஒரு தனி நபர் அல்லது பட்டறையைக் காரணமாகவும் கூறுகிறார்கள்.
2006 திருகோணமலை நிவாரணப் பணியாளர்கள் படுகொலை அல்லது மூதூர் படுகொலைகள், 2006 ஆகத்து 4 அல்லது 5 ஆம் நாள் இலங்கையின் கிழக்கே திருகோணமலை மாவட்டம், மூதூரில் இடம்பெற்றது. அக்சன் ஃபாம் என அழைக்கப்படும் பிரான்சின் வறுமைக்கு எதிரான அமைப்பு என்ற அரசு-சார்பற்ற பன்னாட்டு அமைப்பின் 17 உள்ளூர் பணியாளர்கள் இந்நாளில் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர். இவர்களில் 16 பேர் தமிழரும், ஒரு முசுலிமும் ஆடங்குவர்.
இப்படுகொலைகளுக்கு இலங்கைப் படையினர் தாம் பொறுப்பிலை என மறுத்திருந்தாலும், இலங்கைப் போர் நிறுத்தக் கண்காணிப்புக் குழு இலங்கை படைத்துறையே இவற்றை நடத்தியதாகக் குற்றம் சாட்டியிருந்தது. உலகில் மனிதாபிமானப் பணியாளர்களுக்கு எதிராக நடந்த மிக மோசமான குற்றம் இதுவென அதன் தலைவர் சுவீடனைச் சேர்ந்த ஊல்ஃப் என்றிக்சன் அறிக்கை ஒன்றில் தெரிவித்திருந்தார்.
சம்பவம் நிகழ்ந்த காலப்பகுதியில் மூதூர் பகுதி அரசுப் படையினரின் கட்டுப்பாட்டில் அமைந்திருந்தது. 17 பேரினது உடல்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட நாளுக்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன்னர் இங்கு அரசுப் படையினருக்கும், விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையில் கடும் சண்டை மூண்டிருந்தது.
2006 செப்டம்பரில், பல உலக நாடுகளின் அழுத்தத்தை அடுத்து, இலங்கை அரசுத்தலைவர் மகிந்த ராசபக்ச மூதூர் படுகொலைகள் உட்பட 15 குற்றச்சாட்டுகளை விசாரிக்கவென பல்வேறு உலக நாடுகளின் பார்வையாளர்களை உள்ளடக்கிய ஆணைக்குழு ஒன்றை அமைக்க் சம்மதித்தார்.
செவிவழிக் கதைப்படி சாப்பர் கிராமத்தில் இருந்த ஒரு வேளாண் குடும்பத்தில் ஒரு சிறுவனும், பாம்பும் ஒன்றாக பிறந்து, சிறுவனும் பாம்பும் ஒற்றுமையாக இருந்தனர். ஒரு சமயம் சிறுவனின் தாய் குழந்தையை திறந்தவெளியில் கட்டில் மேல் கிடத்திவிட்டு பாம்பு மகனின் பாதுகாப்பில் விட்டுவிட்டு வயலுக்கு சென்றாள். குழந்தை வெயிலால் பாதிக்கப்படக் கூடாது என்ற எண்ணத்தில் பாம்பு குழந்தையின் தலைக்கு மேலே படமெடுத்து நிழல் தந்தபடி இருந்தது. இதை ஒரு வழிப்போக்கர் கண்டு குழந்தையை பாம்பு கடிக்க இருப்பதாக எண்ணி ஒரு குச்சியால் பாம்பை அடித்துக்கொன்றுவிட்டார். பாம்பு இறந்தவுடன் குழந்தையும் இறந்துவிட்டது. இதனால் குடும்பம் துக்கத்தில் ஆழ்ந்தது. ஒரு முதிய சாமியாரின் ஆலோசனையின்பேரில் குடும்பத்தார் இறந்தவர்களின் நினைவாக ஒரு ஆட்டுக் கிடாயை நேர்ந்து விட்டனர் ஆட்டுக் கிடாய் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தருகே சென்று நின்றது. அந்த இடத்தில்தான் மக்கள் குகா வழிபாட்டையும், விழாவையும் செய்யகின்றனர். மால்வா வட்டார வேளாண் மக்கள் இந்த திருவிழாவின்போது வேளாண்பணிகளை ஒத்திவைத்து விழாவை அங்கீகரித்து சிறப்பாக்குகின்றனர்.
குகா விழாவைத் தொடரந்து இதே இடத்தில் சிறிய சாப்பர் விழாவும் கொண்டாடப்படுகிறது. விழாவின்போது இங்கு வரும் பக்தர்கள் கரண்டியால் மண்ணை கொத்தி எடுக்கின்றனர் இவ்வாறு மண்ணை கொத்தி தங்களை பாம்புக் கடியில் இருந்து பாதுகாக்க குகாவை வேண்டி வணங்குகின்றனர். இந்த விழாவில் இசையும், மகிழ்ச்சியும், ஆட்டமும் கொண்டதாக இருக்கும். இந்த விழா கடந்த சில தசாப்தங்களாக ஒரு மகத்தான விழாவாக வளர்ந்துள்ளது.
சாப்பர் மேளா என்பது சாப்பர் என்னும் கிராமத்தில் ஒவ்வோராண்டும் செப்டம்பர் மாதத்தில் நடக்கும் ஒரு விழா ஆகும். இந்த சாப்பர் கிராமம் இந்திய மாநிலமான பஞ்சாபின் லூதியானா மாவட்டத்தில் உள்ளது. இந்த விழா குக்கார் என்பவரின் நினைவாக நடக்கிறது, இது மால்வா பிராந்தியத்தின் புகழ்வாய்ந்த திருவிழாக்களில் ஒன்று.
இந்த விழாவில் மக்கள் முதன்மையாக சீறும் பாம்பான குகாரை வணங்குகின்றனர். இந்த விழா ஒவ்வோராண்டும் பத்தாஸ் மாதத்தின் நான்காம் நாள் கொண்டாடப்படுகிறது. இந்தவிழாவைத் துவங்கி 150 ஆண்டுகள் ஆகியிருக்கலாம் என நம்பப்படுகிறது. அண்மைக் காலங்களில் இந்த விழாவில் கலந்துகொள்பவர்களின் எண்ணிக்கை பத்து இலட்சம்வரை உயர்ந்துள்ளது.
துலாபாரம் என்பது கோயில் போன்ற வழிபாட்டு இடங்களில் உள்ள தராசை குறிக்கும். இதில் துலாபாரம் செலுத்துதல் என்ற இந்து சமய நேர்த்திக்கடன் செலுத்தப்படுகிறது. இந்த சடங்கு முறை இந்து சமயத்தின் சிறுதெய்வ வழிபாட்டில் காணப்படுவதில்லை. இந்த சடங்கில் பக்தரின் எடைக்கு நிகரான எடையில் பொருட்கள் தரப்படுகின்றன. பண்டைக்காலத்தில் மன்னர்கள் கோவில்களுக்கு தங்கம், நவரத்தினங்கள் போன்றவற்றை இந்த துலாபார சடங்கிற்காக கொடுத்துள்ளனர். இவர்களில் சுந்தரபாண்டியன் பட்டத்துயானையின் மேல் அமர்ந்து அதற்கு நிகரான தங்கம், நவரத்தினங்கள் போன்ற பொக்கிசங்களை கொடுத்ததாக வரலாறு உள்ளது.
திருவரங்க ஆலயத்தின் நான்கு வீதிகளிலும் இருபத்து நான்கு துலாபுருச மண்டபங்கள் அமைத்து, அவற்றில் துலாபாரம் அமைத்து பொன்னையும், நவ மணிகளையும் கொடுத்தார். அத்துடன் பட்டத்து யானையை ஒரு படகில் ஏற்றி, தானும் போர்க்கோலம் பூண்டு அதில் ஏறி படகு எந்த அளவிற்கு நீரில் அமிழ்கிறதோ அந்த அளவிற்கு மற்றொரு படகில் தங்கம், நவரத்திரம், ஆபரணம் போன்ற பொற்குவியல்களை நிறப்பி சமமான அளவுற்ற பொக்கிசங்களை அரங்கனுக்கு கொடுத்தார். இவ்வாறு செய்தமையை ஆர்க்கிமிடீஸை கண்டறிந்த பௌதிக தத்துவத்தினை பல்நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழன் செய்துள்ளதாக பெருமை கொள்கின்றனர்.
ஒரு பெரிய தராசில் துலாபாரம் செலுத்த வேண்டிக் கொண்ட பக்தர் ஒரு புறமும் அமர்ந்து கொள்வார். மறுபுறம் அவர் செலுத்த வேண்டிய பொருள்கள் நிரப்படும். தராசின் எடை இருபுறமும் சரியாக வரும் வரை பொருட்கள் வைக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும். சரியான அளவினை எட்டியவுடன் அந்தப் பொருட்கள் அனைத்தையும் கோவிலிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு பக்தர் சென்றுவிடுவார். பக்தர்கள் தாங்கள் செலுத்த விரும்புவதாக அரிசி, பருப்பு போன்ற தானியங்களையும், வெல்லம், கற்கண்டு, சர்க்கரை போன்ற பொருள்களையும் வேண்டிக்கொள்வார்கள்.
அண்மைக்காலங்களில் இந்துக் கோயில்களில் இவ்வாறான நடைமுறையில் பக்தர்கள் பொருள் கொண்டு வந்து எடுத்து செல்லும் சிரமத்தினை குறைக்க, தாங்களே எடைக்கேற்ற பொருளைத் தந்து, அதற்குறிய பணத்தினைப் பெற்றுக் கொள்கின்றார்கள். குழந்தை பாக்கியத்திற்காக துலாபாரம் செலுத்துவதாக வேண்டிக்கொள்ளும் பக்தர்கள், குழந்தைப் பிறந்ததும் காணிக்கையாக துலாபாரம் செலுத்துகிறார்கள்.
மதுரையை மீட்ட சுந்தரபாண்டியன் என்ற மன்னன் திருவரங்கத்தில் இருக்கும் அரங்கநாதனுக்கு கொடுத்த துலாபாரத்தினை பல்வேறு நூல்கள் உரைக்கின்றன.
இவ் அருங்காட்சியகத்தின் பிரதான மண்டபத்தில், பல்வேறு விருதுகளை வென்ற, தலைமை மார்ஷல்கள், ஜெனரல்கள் மற்றும் பஞ்சாப் அட்மிரல்களின் படங்கள் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இந்தியப் போர்களில் பஞ்சாபியர்கள் பங்கு பெற்றதை வெளிப்படுத்தும் வகையில் ஒலி மற்றும் ஒளி மூலம் பரப்புரைகள் அமைக்கப்பட்டள்ளது. இந்த நிகழ்ச்சி, மக்களின் தேசிய உணர்வுக்கு ஊக்கமூட்டுவதாக உள்ளது. இந்திய பஞ்சாப் அரசு, சுதந்திரம் பற்றிய நினைவுகளை என்றும் நிலைத்திருக்க 'மகாராஜா ரஞ்சித் சிங் போர் அருங்காட்சியகத்தை' நல்ல முறையில் செப்பனிட்டு பராமரித்து வருகிறதென்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
இந்த அருங்காட்சியகத்தை சர்வதேசத் தரத்திற்கு உயர்த்துவதில் இந்திய பஞ்சாப் அரசு பிரதான கவனம் கொண்டுள்ளது. அருங்காட்சியக நுழைவாயிலில், மகாராஜா ரஞ்சித் சிங்கின் கம்பீரமான சிலை ஒன்று அரியாசனத்தின் மீது அமர்ந்து பார்வையாளர்களை வரவேற்பதாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது. பல்வேறு போர்களில் பங்குபெற்று உயிர்த்தியாகம் செய்தோர், தைரியமான வீரர்கள், வீரதீர செயல்புரிந்தோர்கள் போன்றோர்க்குச் செலுத்தும் அஞ்சலியின் அடையாளமாக இந்த அருங்காட்சியகத்தை பஞ்சாப் அரசு நிறுவியுள்ளது.
இந்த அருங்காட்சியகத்தின் ஒரு பகுதியில், பண்டைய வரலாற்றுத் தொகுப்புகள், இந்திய விடுதலைக்கு பிந்தைய வரலாற்றுத் தொகுப்புகள், போர் கதாநாயகர்களின் தொகுப்புகள், வான்படை மற்றும் கடற்படை தொகுப்புகள் போன்ற பல்வேறு பிரிவுகளாக 12 காட்சியகங்கள் உள்ளன. மேலும், பரம வீர சக்கரம், மகா வீர சக்கரம், மற்றும் வீர சக்கரம் ஆகிய விருதுகளைப் பெற்ற பஞ்சாபியர்களின் புகைப் படிமங்கள் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
மகாராஜா ரஞ்சித் சிங் போர் அருங்காட்சியகம் எனும் இந்த கண்காட்சி சாலை, இந்திய பகுதியின் பஞ்சாப் மாநிலத்தின் சத்லஜ் ஆற்றங்கரை பெருநகரமான லூதியானாவின் ஜி.டி சாலையில் அமைந்துள்ளது. 1990 ல் அடிக்கல் நாட்டப்பட்டு, 1999-ம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட இவ் அரும்பெரும் காட்சியகம், சுமார் நான்கு ஏக்கர் பரப்பளவில் அமைந்துள்ளது.
காட்சியகத்தின் ஒரு வெளிப்புறத்தில், போர் டாங்கிகள், வானூர்தி எதிர்ப்பு துப்பாக்கிகள், ஒரு பழைய சுகோய் ரக சண்டை வானூர்தியும், மற்றும் இந்தியாவில் தயாரிக்கப்பட்ட முதலாவது வானூர்தி தாங்கிக் கப்பலான ஐஎன்எஸ் விக்ராந்த் மாதிரியும் மக்கள் பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்திய பஞ்சாப் மாநிலம் லூதியானா - அமிருதசரசு செல்லும் தேசிய நெடுஞ்சாலையான என்எச் 1-ல், லூதியானா தொடருந்து நிலையத்திலிருந்து 5 கிலோமீட்டர் சென்றால் 4 ஏக்கர் பரபளவில் மகாராஜா ரஞ்சித் சிங் போர் அருங்காட்சியகம் அமைந்துள்ளது.
2007 ஆம் ஆண்டு மே மாதத்தில் இக்கும்பலைச் சேர்ந்தவர்கள் இலத்தோவால் கிராமத்தைச் சேர்ந்த ஒரு குடும்பத்தின் மீது தாக்குதல் நிகழ்த்தினர். குடும்பத்தினரை அடித்துத் துன்புறுத்தி, இருவரைக் கற்பழித்து நகைகளை கொள்ளையடித்துச் சென்றனர்.
2002 திசம்பர் மாதத்தில், ஓய்வு பெற்ற காவல்துறை துணை கண்காணிப்பாளர் குடும்பம் இக்கும்பலால் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். சட்டப்படி இக்குழுவினரைக் கண்டறிந்து தண்டிக்குமாறு அரசு அப்பொழுது ஆணையிட்டது.
2002 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதத்தில் மோகா நகரில் ஒரு கால்நடை மருத்துவரின் குடும்பம் இக்கும்பலால் தாக்கப்பட்டு கொள்ளையடிக்கப்பட்டது.
இலாச்கானி கிராமத்தில் இக்கொள்ளையர்களால் கொலைசெய்யப்பட்ட ராம்சந் என்பவரின் மனைவி சாவிதிரி தேவிக்கு பஞ்சாப் அரசு 20000 ரூபாயை இழப்பீடாக வழங்கியது.
2000 ஆம் ஆண்டு மார்ச்சு மாதம் 24 அன்று சலந்தர், குருதாசுபூர், ஒசியாபூர் மற்றும் அம்ரித்சர் நகரங்களில் கொள்ளைச் செயல்களில் ஈடுபட்டிருந்த ஒரு கலா கக்சா கும்பலை காவலர்கள் முறியடித்தனர்.
1999 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 15 அன்று இக்குழுவினர் ஒருவரைக் கொன்று, ஒரு பெண்மணியைக் கற்பழித்து, சில வீடுகளில் இருந்த நகை பணம் முதலியவற்ரைக் கொள்ளையடித்தனர். அவர்களுக்கு 2007 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 29 அன்று ஆயுள் தண்டனை விதிக்கப்பட்டது
இதைப்போன்ற பல கும்பல்கள் பஞ்சாப் மாநிலத்தில் இயங்கி வந்திருக்கலாம் என சந்தேகிக்கப்படுகிறது. பொதுவாக கிராமப்புறங்களில் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட இடங்களில் வாழும் குடும்பங்களே இவர்கள் இலக்காகும். சூறையாடுவதற்கு முன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பலியாட்களை நோட்டம் பார்த்து உறுதி செய்து கொள்வது இவர்கள் வழக்கம் ஆகும். 2014 ஆம் ஆண்டு சூன் சூலை மாதத்தில் மொகாலி காவலர்கள், ஒர் ஆயுதந்தாங்கிய கொள்ளைக் கும்பலின் திட்டத்தை முறியடித்தனர். கைவிடப்பட்ட ஒரு தொழிசாலையைக் கொள்ளையடிக்க அவர்கள் திட்டமிட்டிருந்த வேளையில் கொள்ளையர்களில் 12 பேரை கைது செய்தனர்.
கலா கக்சா கும்பல் என்பது இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாநிலத்தில் காணப்பட்ட ஏதோசில நபர்கள் ஒன்றுசேர்ந்து உருவான குற்றவியல் கும்பலைக் குறிக்கிறது. காலெ-கச்செவாலெ அல்லது காலெ கச்செ கும்பல் என்ற பெயர்களாலும் இக்கும்பல் அழைக்கப்பட்டது. வழிப்பறி கொள்ளையர்களும் ஆயுதமேந்திய கொள்ளையர்களும் இக்குழுவில் உறுப்பினர்களாக இருந்தனர். மற்றவர்களின் பார்வையில் அகப்படாமல் தப்பிப்பதற்காக இவர்கள் காவலர் சீருடையை அணிந்து கொள்வார்கள். பிடிபட்டால் தப்பிப்பதற்கு ஏற்ப உடலில் மசகு எண்ணெயைப் பூசிக் கொள்வார்கள்.
1901இல் சீக்கிய குடும்பமொன்றில் பர்தாப் சிங் பிறந்தார். பிரித்தானியாவின் இந்தியப் பேரரசு காலத்தில் இருந்த பஞ்சாபின் அமிர்தசரசு மாவட்டத்தில் உள்ள இவர் பிறந்த சிற்றூரான கைரோன் இவரது கடைசி பெயராக அமைந்துள்ளது. இவரது தந்தை, நிகால் சிங் கைரோன், இந்த மாகாணத்தில் மகளிர்களுக்கான கல்வியை துவக்குவதில் முன்னோடியாக இருந்தார். பர்தாப் தேராதூனிலுள்ள பிரவுன் கேம்பிரிட்சு பள்ளியிலும் அமிர்தசரசு கல்சா கல்லூரியிலும் கல்வி பயின்றார். பின்னர் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடு சென்று அங்குள்ள பண்ணைகளிலும் தொழிலகங்களிலும் பணி புரிந்து தமது செலவிலேயே மிச்சிகன் பல்கலைக்கழகத்தில் அரசியல் அறிவியலில் பட்டமேற்படிப்பு முடித்தார். தவிரவும் கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகம் யில் பொருளியலில் பட்ட மேற்படிப்பும் முடித்தார். ஐக்கிய அமெரிக்காவில் பின்பற்றப்படும் வேளாண் முறைமைகளால் கவரப்பட்ட பர்தாப் பின்னாட்களில் இந்தியாவில் அந்த முறைமைகளை பின்பற்ற முயற்சி மேற்கொண்டார்.
பிரதாப் சிங் கைரோன் பஞ்சாப், அரியானா, இமாச்சலப் பிரதேசம் உள்ளடங்கிய பஞ்சாப் மாகாணத்தின் முதலமைச்சராக சனவரி 23, 1956 முதல் சூன் 21, 1964 வரை எட்டு ஆண்டுகள் இருந்தவர். விடுதலைக்குப் பிந்தைய பஞ்சாப் மாகாணத்தின் முன்னேற்றப் பாதையை வகுத்தவர் என அறியப்படுகின்றார். இந்திய விடுதலை இயக்கத்திலும் பங்கேற்று பிரித்தானியப் பேரரசால் இரு முறை சிறை சென்றவர்.
குஜிலி இலக்கியம் என்பது நாட்டார் மக்களால் செய்திகளை பாடலாக கூறிய வழமையாகும். இந்த இலக்கிய முறை 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பின்பகுதியிலிருந்து 20 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதிவரை மிகப் பரவலாக இருந்தது. இந்த குஜிலி இலக்கியத்தினை வலுவான செய்தி ஊடகமாக இலக்கியவாளர்கள் விவரிக்கின்றனர். இன்றைய புதுக்கவிதையைப் போன்றும் கானா பாடல்களைப் போன்றும் குஜிலி பாடல்களானது தனி பாணியில் அமைந்த இலக்கியமாகவே இருந்துள்ளது.
தமிழ், மலையாளம் போன்ற மொழிகளில் குஜிலி பாடல்கள் பாடப்பட்டன. எந்தப் பொருள் புதிதாக அறிமுகமானாலும் அதைப் பற்றிப் பாட்டாக எழுதி இருக்கிறார்கள். இப்பாடல்களில் நடப்பு நிகழ்வுகள் குறித்து சுடச்சுட விரிவான விளக்கத்துடன், அதன் பின் நடந்தமை குறித்தும் பாடப்பட்டுள்ளது. இவைதவிற பாடலாசிரியர், காலம் போன்றவையும் இடம்பெற்றிருந்தன.
குஜிலி என்ற பெயர் குச்சிலி என்ற பெயரிலிருந்து திரிபாக வந்ததாகும். சென்னை பிராட்வே பகுதியில் குச்சிலிக் கடைத்தெரு எனுமிடத்தில் பாடல்களை பாடி நூல்களை வெளியிட்டு விற்பனை செய்து வந்தார்கள். குச்சிலி புத்தகங்கள் என்பது மருவி குஜிலி புத்தகங்கள் என வழங்கப்பட்டது.
இந்த எண்குறிகள் மூன்று குறியீடுகளால் ஆனவை; சுழி எண் (கூடு வடிவம், மிஅக மேற்பகுதியில் அமைந்த கூட்டு முகடு . என் ஒன்று புள்ளி ஆகும். எண் ஐந்து ஒரு கிடைக்கோடு ஆகும். எடுத்துகாட்டாக, பதின்மூன்று கிடை வரிசையில் மூன்று புள்ளிகளும் மேலே ஒன்றின் மேலொன்றாக அடுக்கப்பட்ட இரண்டு கிடைக்கோடுகளாலும் குரிக்கப்படுகிறது.
கோடு, புள்ளி மட்டுமன்றி, மாயர் எண்குறிகளில் முக வடிவக் கீறலோ படமோ பயன்படுவதுண்டு.முக வடிவக் கீறல் அந்த எண்ணுக்குரிய தெய்வத்தைக் குறிக்கும். முக வடிவக் கீறல் வகை எண் அருகலாகவே பயன்படுகிறது. இது மிக விரிவான நினைவுச் சின்னப் பொறிப்புகளில் மட்டுமே அமையும்.
கூட்டும்போது ஐந்துக்கும் மேற்பட்ட புள்ளிகள் அமைந்தால், ஐந்து புள்ளிகளை நீக்கிவிட்டு மேலே ஒரு கோடு பதிலியாகப் போடப்படும். ஐந்துக்கும் மேற்பட்ட கோடுகள் அமைந்தால் ஐந்து கொடுகளை நீக்கிவிட்டு பதிலியாக மேலே அடுத்த வரிசையில் ஒரு புள்ளி இடப்படும்.
கழிபடு எண்ணில் போதுமான புள்ளிகள் இல்லாவிட்டால், அதன் மேல் வரிசையின் ஒருகோடு ஐந்து புள்ளிகளால் பதிலிடப்படும். போதுமான கோடுகள் இல்லாவிட்டால் அதன் மேல் வரிசையின் ஒரு புள்ளி நீக்கப்பட்டு ஐந்து கோடுகளால் பதிலிடப்படும்.
முனைய துணைக்கோள் ஏவு கலம் சி9 2008 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 28 ஆம் நாள் சிறீ அரிகோட்டாவில் உள்ள சதீசு தவண் விண்வெளி ஆய்வு மையத்தின் இரண்டாவது ஏவுதளத்தில் இருந்து ஒன்பது செயற்கைக்கோள்களுடன் சேர்த்து இச்செயற்கைக்கோளையும் விண்ணுக்கு ஏவியது . அது ஒரு வான்வெளி கட்டளை நிறுவும் செயல்பாட்டில் இது இந்திய ராணுவத்தின் ஒரு பிரத்யேக செயற்கைக்கோள் ஆகும். கார்டோசாட்-2எ செயற்கைக்கோள், இந்தியப் பாதுகாப்புப் படைகளுக்காக பிரத்யேகமாக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட செயற்கைக்கோள் ஆகும். இக்கால கட்டத்தில் இந்திய விமானப் படை வான்பாதுகாப்புக்காக புதிய படையமைப்பை அமைத்துக் கொண்டிருந்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது ஆகும். கார்டோசாட்-2எ செயற்கைக்கோளில் நவீன பன்னிறமுணர் ஒளிப்படக் கருவி பொருத்தப்பட்டிருந்தது. மின்காந்த அலைமாலையின் கட்புலனாகும் புவிப்பகுதியை இக்கருவி கருப்பு வெள்ளையில் முப்பரிமாணப் படங்களாக எடுக்கவல்லது ஆகும். கார்டோசாட்- 2எ செயற்கைக்கோளை 45 பாகை கோண அளவில் பூமியை நோக்கியும், அதே போல் அதன் சுற்றுப்பாதையை நோக்கி திருப்பவும் முடியும்.
இந்தியாவின் முதலாவது புவிநோக்குச் செயற்கைக்கோள் கார்டோசாட்-1 ஆகும். முனைய துணைக்கோள் ஏவு கலம் சி6 2005 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 5 ஆம் நாள் சிறீ அரிகோட்டாவில் புதியாகக் கட்டப்பட்ட இரண்டாவது ஏவுதளத்தில் இருந்து இச்செயற்கைக்கோளை விண்ணுக்கு ஏவியது. முன்னதாக இந்திய விண்வெளித்துறை இதேநிலவியல் ஆய்வுக்காக பல செயற்கைக்கோள்களை விண்ணுக்கு அனுப்பியிருந்தது. அவை வெற்றிகரமாக விண்ணில் செயற்பட்டுக் கொண்டுமிருந்தன. 1:1 மில்லியன் முதல் 1:12,500 வரையிலான பல்வேறு வகையிலான அளவுகோள்களில் நிலவியல் தொடர்பான தரவுகளை அவை பூமிக்கு வழங்கிக் கொண்டிருந்தன. இந்திய தொலைதூர உணர்வு செயற்கைக்கோள்கள் பயணத்திட்டம் ஒவ்வொன்றிலும் அளவுப்பகுதி, அலைமாலை, கதிரியக்கப் பிரிதிறன் போன்ற கூறுகள் மேம்படுத்தப்பட்டு தரவுத் தொடர்கள் உறுதிப்படுத்தப்பட்டும் வந்தன, நிலவியல் தரவுகளின் தேவை பெருமளவில் அதிகரித்ததன் காரணமாக இந்திய விண்வெளித்துறை கார்டோசாட்-1 செயற்கைக்கோளை விண்ணுக்கு ஏவியது.
கார்ட்டோசாட் என்பது நிலவியல் ஆராய்ச்சிக்காக விண்ணில் ஏவப்படும் புவிநோக்குச் செயற்கைக்கோள் வகை செயற்கைக்கோளாகும். இத்தொடர் வரிசை செயற்கைக்கோள்கள் யாவும் முழுமையாக உள்நாட்டிலேயே தயாரிக்கப்படுகின்றன. இந்திய விண்வெளி ஆய்வு மையம் இதுவரையில் 5 கார்டோசாட் செயற்கைக்கோள்களை வெற்றிகரமாக விண்ணில் ஏவியுள்ளது. கார்டோசாட் வரிசைச் செயற்கைக் கோள்களை விண்ணுக்கு அனுப்புவது இந்தியத் தொலை உணர்வுகாணல் ஆய்வுத்திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகும். புவிவளத்தை கண்காணித்தல் மற்றும் ஒழுங்கு படுத்துதல் போன்ற நோக்கத்திற்காக இவை குறிப்பாக விண்ணில் ஏவப்படுகின்றன.
ஹம்சினி : அன்னத்துடன் கூடிய இவள், பூமிக்கடியில் உள்ள புதையல்கள் மற்றும் ஒரு வித மையினால் கல் போன்ற சடப்பொருளையும் ஊருவி பார்க்கும் அருள் தருபவள்.
பிசாசினி : : முச்சந்தி கூடுமிடத்தில், இவளுக்குரிய மந்திரத்தை 10,000 முறை தொடர்ந்து ஜெபித்து, பச்சை கற்பூரம் மற்றும் நெய் படையலிட வேண்டும்.
மசானா :மயான பூமியில் வாழும் இவள், செல்வத்தை வழங்குபவள், தடைகளை தகர்ப்பவள், கடைக்கண் பார்வையால் மனிதர்கள் நடமாட இயலாதபடி செயலிக்க வைப்பவள்.
யட்சினி அல்லது யட்சி ( என்பவர்கள் யட்சர்களில் பெண் பாலினத்தவர்கள் ஆவர். யட்சினிகள் மனிதர்களை விட உயர்சக்தி கொண்டவர்களாகவும், தேவர்களை விட குறைந்த சக்தி படைத்தவர்களாகவும், பண்டைய இந்து சமய புராணங்கள் கூறுகிறது. மேலும் பௌத்தம், சமண சமய நூல்களும் யட்சினைகளைப் பற்றிக் கூறுகிறது. யட்சர்களும், யட்சினிகளும் பூமிக்கடியில் உள்ள குபேரனின் அனைத்துச் செல்வங்களைக் காக்கும் அழகு மிக்க பெண்கள் எனக் கருதப்படுகிறது.
அழகும், காமமும் நிரம்பிய யட்சினிகளை, சிறுத்த இடை, பரந்த தோள்ககள், பெருத்த மார்புகளுடன் மிக அழகுடையவர்களாக காட்சிப்படுத்தப்படுகிறது. உத்தமரேஷ்வர தந்திர நூலில் 36 வகையான யட்சினிகளையும், அவர்களுக்குரிய மந்திரங்களையும், சடங்குகளையும், படையல்களையும் விளக்குகிறது.
உத்தமேஷ்வர தாந்ரீக நூலில் கூறியுள்ள 36 யட்சினிகளையும், அவர்களின் குணங்களையும், அவர்களை துதித்தால் கிடைக்கும் நன்மைகளையும், சுகங்களையும், சக்திகளையும் விவரிக்கிறது.
பர்குட், சாஞ்சி மற்றும் மதுராவில் அகழ்வாராய்ச்சிகளின் போது தூண்களில் வரிசையாக அமைந்த யட்சினி சிலைகள் பெருமளவில் கண்டெடுக்கப்பட்டது.
புராணங்களில் யட்சர்களைப் போன்று யட்சினிகள் இரக்க குணம் மிக்கவர்களாக கூறியிருந்தாலும், சில இடங்களில் தீய குணம் படைத்தவர்க்ளாகவும் சித்தரிக்கிறது.
பர்குட் தூபிகள் முதலில் மௌரியப் பேரரசர் அசோகரால் கி மு மூன்றாம் நூற்றாண்டில் நிறுவப்பட்டது. பின்னர் கி மு இரண்டாம் நூற்றாண்டில் சுங்கப் பேரரசின் காலத்தில், தூபிகள் உள்ள இடத்தில் செந்நிற மணற்கல்லால் ஆன நுழை வாயில்கள், வளைவுகள், தோரணங்கள் கட்டப்பட்டுள்ளது. தூண்களுக்கு செல்லும் வழியில் உள்ள ஒரு கல் வெட்டில், சுங்கப் பேரரசர் வத்சிபுத்திர தனபூதி ஆட்சிக் காலத்தில் இவைகள் நிறுவப்பட்டது எனக் குறிக்கப்பட்டுள்ளது.
பாழடைந்த தூபிகளின் அஸ்திவார அமைப்புகள் மட்டும் தற்போது காணப்படுகிறது. சிதலமடைந்த நுழைவு வாயில்கள் மற்றும் தோரணங்கள் ஒன்று சேர்த்து தற்போது கொல்கத்தாவில் உள்ள இந்திய அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. புத்த ஜாதக கதைகள், புத்தரின் அவதாரங்கள், புத்தரின் சீடரான அனாதபிண்டிகன், யட்சன், யட்சினி உருவம் பொறித்த சிற்பங்கள் மற்றும் கல்வெட்டுகள் உள்ளது. .
அகழ்வாராய்ச்சியின் போது பர்குட் வளாகத்தில் புத்தர், பிரம்மன் மற்றும் இந்திரன் ஆகியவர்களின் உருவங்கள் பொறித்த மத்திய காலத்தைச் சேர்ந்த தட்டுகள் முதலியன கிடைத்துள்ளது. மேலும் கி பி பத்தாம் நூற்றாண்டின் பௌத்த சமஸ்கிருத கல்வெட்டுகளும் கிடைத்துள்ளது.
இவர் பெயர்பெற்ற மேடைப்பேச்சாளர் ஆவார், இவர் யில் இரு மக்களுக்கான அறிவியல் உரையாற்றியுள்ளார். மேலும் இவர் 2006 மே மாதத்தில் ஆறு உலக நகரங்களில் ஒருங்கிணைத்து ஒலிபரப்பிய புவிப் பெருங்கண்ட நாள் கொண்டாட்டத்துக்கு அறிமுகவுரையும் ஆற்றியுள்ளார். இவ்வுரையில் மாந்தரின நிலவுகையின் அண்ட முதன்மையைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளார். பொற்கோ அவருடைய அறிவியல், மக்கள்நலத் தொண்டுய்களுக்காகப் பல விருதுகளையும் தகைமைகளையும் பெற்றுள்ளார். குறிப்பாக, 2009 இல் நியூஸ்டேட்மன் இதழ் இவரை இன்றைய உலகின் பாராட்டுதலுக்குரிய 50 சிறந்தவர்களில் ஒருவராகத் தேர்வு செய்தது.' 2010 இல் மக்கள் அறிவியல் பரப்புரையில் திறம்பட தொண்டு புரிந்ததற்காக அமெரிக்க வானியல் கழகம் இவருக்குக் கார்ல் சாகன் பதக்கத்தை வழங்கியது. மேலும் 2012 இல் விண்வெளியில் அரும்பெருஞ் செயல் புரிந்த 25 பேரில் ஒருவராக இதழ் பாராட்டியுள்ளது.
பொற்கோ நியூயார்க் நகரில் பிறந்தார். இவர் 1970 இல் பள்ளிப்படிப்பை அங்கு பிராங்சில் உள்ள கார்டினல் சுபெல்மன் உயர்நிலைப் பள்ளியில் முடித்துள்ளார்.இவர் 1974 இல் தன் இளவல் பட்டத்தைச் சுட்டோனிபுரூக்கில் உள்ள நியூயார்க் அரசு பல்கலைக்கழகத்தில் பெற்றுள்ளார். இவர் 1983 இல் தன் முனைவர் பட்டத்தைக் கலிபோர்னியா தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தில் புவி, கோள் அறிவியல் புலங்களில் பெற்றுள்ளார்,. பீட்டர் கோல்டுரீச் மேற்பார்வையில் வாயேஜர் திட்டத்தில் கண்டறிந்த காரிக்கோள் வலயங்களைப் பற்றிய ஆய்வின் பட்டறிவைத் தன் முனைவர் ஆய்வுரையாக வடிவமைத்துள்ளார்.
இவர் பின்வரும் அறிவியல் புலங்களில் 110 அளவுக்கும் மேற்பட்ட தலைப்புகளில் பலரோடு இணைந்து ஆய்வுரைகளைத் தந்துள்ளார்: உரேனசு, நெப்டியூன் கதிர்நிரலியல், உடுக்கனவெளி ஊடகம், கோள், நிலா ஊடாட்ட வலயங்களின் ஒளியளவியல், கோள்வலயக் கணினிப் படிம்மாக்கம், திரைத்தன் நிலா நிலமுனைக் கவிப்புகளின் வெப்பவியல் சமனிலை, வியாழன் அகட்டின் வெப்பப் பாய்வு, காசினி செய்முறைகள் வழியாக, காரிக்கோளின் வளிமண்டலம், கோள்வலயங்களின், விளைவுகள் பற்றிய ஆய்வு முடிவுகள்.
கரோலின் சி. பொற்கோ ஓர் அமெரிக்க கோள் அறிவியல் வல்லுனர். இவர் சூரியக் குடும்ப வெளிப்புற மாண்டல ஆய்வுக்குப் பெயர்பெற்றவர். வியாழனுக்கான வாயேஜர் திட்டத்தில் தொடங்கி, காரி , யுரேனசு, நெப்டியூன் பல கோள் தேட்டங்களில் 1980 களில் பங்குபற்றினார். இப்போது காரிக்கோளை சுற்றிவரும் நடப்புக் காசினி- ஐகன்சு உருவரைத் திட்டக் குழுவை வழிநடத்துகிறார்.
பொற்கோ புவிப் புன்முறுவல் நாளின் நிறுவனர் ஆவார். இவர் 1998 இல் பெயர்பெற்ற கோள் புவியியலாலரான யூகின் சூமேக்கரைப் பெருமைப்படுத்த ந்லாவுக்கு நிலாத் தேட்ட விண்கலம் வழியாக அவரது எரிசாம்பலை அனுப்ப முன்மொழிந்து அதற்குரிய விளம்பர முழக்கத்தையும் வடிவமைத்துத் தந்தார்.
பர்வானி மாவட்டம் பர்வானி மற்றும் செந்துவா என இரண்டு உட்கோட்டங்களையும்; பர்வானி, செந்துவா, பன்செமல், வர்லா, திக்ரி, பட்டி, அஞ்ஜத், ராஜ்பூர் மற்றும் வர்லா என ஒன்பது வருவாய் வட்டங்களைக் கொண்டது.
இம்மாவட்டம் பர்வானி, பட்டி, செந்துவா, பன்செமல், நிவாளி, திக்ரி மற்றும் ராஜ்பூர் என ஏழு ஊராட்சி ஒன்றியங்களைக் கொண்டது.
பர்வானி மாவட்டம் வறண்ட வானிலை கொண்டிருப்பதால் இம்மாவட்டம், தொழில் மற்றும் வேளாண்மை வளர்ச்சி அடையவில்லை. பொருளாதாரத்தில் மிகவும் பின் தங்கிய 250 இந்திய மாவட்டங்களில் ஒன்றாக பர்வானி மாவட்டத்தை இந்திய அரசின் பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைச்சகம் 2006-ஆம் ஆண்டில் அறிவித்துள்ளது.
மன்னராட்சி பகுதியாக இருந்த பர்வானி சுதேச சமஸ்தானம், இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் 1948-இல் இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேசத்தின், மேற்கு நிமர் மாவட்டத்துடன் இணைக்கப்பட்டது.
பின்னர் நிர்வாக வசதிக்காக கார்கோன் மாவட்டத்தின் சில பகுதிகளைக் கொண்டு பர்வானி மாவட்டம் 25 மே 1998-ஆம் ஆண்டில் துவக்கப்பட்டது.
பர்வானி மாவட்டத்தின் வடக்கில் தார் மாவட்டம், கிழக்கிலும், வடகிழக்கிலும், தென்கிழக்கிலும் கார்கோன் மாவட்டம், தெற்கில் மகாராஷ்டிர மாநிலத்தின் ஜள்காவ் மாவட்டம், தென்மேற்கில் மகாராஷ்டிராவின் துளே மாவட்டம், மேற்கில் நந்துர்பார் மாவட்டம், வடமேற்கில் அலிராஜ்பூர் மாவட்டம் எல்லைகளாக உள்ளது.
பர்வானி மாவட்டம் மத்திய இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் ஐம்பத்து ஒன்று மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் பர்வானி ஆகும். இது இந்தூர் கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது.
பர்வானி மாவட்டம் பர்வானி, செந்துவா, பன்செமல் மற்றும் இராஜ்பூர் என நான்கு மத்தியப் பிரதேச சட்டமன்ற தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது.
நவீன பயன்பாட்டில், ஒரு குறுகிய குர்த்தா குர்தி என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. இது பெண்களின் உடையாகும். இருப்பினும், பாரம்பரியமாக, குர்தி என்பது மேலங்கி, கச்சுரைகள் மற்றும் இரவிக்கைகள் பக்கவாட்டு பிளவுகள் இல்லாமல் இடுப்புக்கு மேலே உள்ளவாறு அணியப்படுகிறது. மேலும் இவை சுங்கர் காலத்தின் ஆடையிலிருந்து வந்ததாக நம்பப்படுகிறது. குர்தியானது சோளியிலில் காணப்படும் நடுப்பகுதியின் அடிப்படையில் வேறுபடுத்தப்படுகிறது.
பஞ்சாபி குர்தியின் மற்றொரு பாணி அங்காவின் குறுகிய பதிப்பாகும். குர்தி அரை அல்லது முழு கை மற்றும் இடுப்பு நீளம் முன் அல்லது பின் திறப்பு இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆண்களின் குர்தியை பஞ்சாபியில் பாதுய் அல்லது மேலங்கி என்று அழைத்தனர். பாக்கித்தானின் தெற்கு பஞ்சாபின் குர்தி சராய்கி குர்தி என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.
பஞ்சாப் பகுதியில், குர்தி என்பது பருத்தி மேலங்கி ஆகும். இது இடுப்பு வரை முன் கீழே பொத்தான்கள் போடப்பட்டுள்ளது. கடந்த காலத்தில், பெண்கள் பொத்தான்களைச் சுற்றி ஜாஞ்சிரி என்று அழைக்கப்படும் தங்கம் அல்லது வெள்ளி சங்கிலியை அணிந்தனர். பஞ்சாப் பகுதியில் ஆண்கள் குர்தாவில் ஜாஞ்சிரி அணிந்திருந்தனர்.
இந்த ஆடை பாணியின் போக்கு மற்றும் தோற்றம் வட இந்தியாவில் தோன்றியதாகும். இன்றும் நாட்டின் பிற பகுதிகள் நவீனமயமாக்கப்பட்ட குர்தி ஆடைகளை அணிகின்றனர். ஆனால் இது பெரும்பாலும் வட இந்தியாவில் பெண்களால் அணியப்படுகிறது. ஆனால் தென்னிந்தியர் சேலை அணிவதை விரும்புகிறார்கள்.