polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இக்கோவிலின் அமைப்பு மற்ற எல்லா சிவன் கோவில்களைப்போல முறையாகக் கட்டப்பட்டிருக்கின்றது.மூலவராக சிவபெருமான் கிழக்கு பார்த்து சிவலிங்கமாக வீற்றிருக்க எதிரே நந்திப்பெருமான் அமர்த்திருக்கின்றார்.
பக்தர்கள் பலர் முடிக்காணிக்கைகளும் செலுத்துகின்றனர். இவ்வூரைச்சேர்ந்த பலர் தங்களின் குழந்தைகளுக்கு, முதல் முடிக்காணிக்கையை குழந்ததாயி மாரியம்மனுக்குச் செலுத்துவதை வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளனர்.
உள்ளிக்கோட்டை கோவில்கள், இந்திய மாநிலமான தமிழ்நாட்டின், திருவாரூர் மாவட்டம், மன்னார்குடி வட்டத்துக்கு உட்பட்ட மன்னார்குடி ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் உள்ள உள்ளிக்கோட்டையில் கீழ்காணும் கோவில்கள் உள்ளன
திருவிழாவின்போது, வெவ்வேறு கலைநிகழ்ச்சிகளும் நடைபெறுகின்றன. மெல்லிசைப்பாடல்கள் , வழக்காடு மன்றங்கள்,பட்டிமன்றங்கள் போன்ற கலைநிகழ்ச்சிகள் நடைபெறுகின்றன.
இக்கோவிலின் தலவிருட்சம் வில்வம். இம்மரங்கள் கோவிலின் தெற்கு மற்றும் வடகிழக்கு ஆகிய இருதிசைகளில் அமைந்திருப்பது இக்கோவிலின் சிறப்பாகும்.
பௌத்தத்தில் வழிபாடு திறமையுள்ள வழிமுறைகளின் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் எண்ணற்ற வடிவங்களை எடுக்கலாம். புத்தமதத்தில் இத்தகைய வடிவங்களில் வழிபாடு வெளிப்படுகிறது: குரு யோகா, மண்டலா, தங்கா, யந்திர யோகா, ஷாவோலின் சண்டை பிக்குகளின் ஒழுக்கம், பாஞ்சம்ரிடா, மந்திர பாராயணம், தேநீர் விழா, கனகக்ரா மற்றும் பல. பௌத்த பக்தி பெரும்பாலான பௌத்தர்களின் நடைமுறையின் ஒரு முக்கிய பாகமாக உள்ளது. பர்மாவின் சாசன கவுன்சிலின் செய்தித் தொடர்பாளர் ஒருவர் கூறுகிறார், பெளத்த ஆன்மீக நடைமுறைகளுக்கு பக்தி செலுத்துவது மூன்று இரத்தின பக்திக்கு கவர்கின்றது. பெரும்பாலான பௌத்தர்கள் தங்கள் ஆன்மீக அபிலாஷைகளைத் தொடருவதற்காக சடங்குகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர். புத்தமதத்தில், பூஜை என்பது "கௌரவம், வழிபாடு மற்றும் பக்தி கவனம்" ஆகும். பூஜை செயல்கள் என்பவை குனிதல், பிரசாதங்களைப் படைத்தல் மற்றும் கோஷமிடுதல் ஆகியவை ஆகும். இந்த பக்தி நடவடிக்கைகள் பொதுவாக தினமும் வீட்டில் அதேபோல் வகுப்புவாத திருவிழாக்களில் மற்றும் கோவிலில் உபோசதா நாட்களிலும் செய்யப்படுகின்றன .
வழிபாடு என்பது ஒரு தெய்வத்தை நோக்கிய, மத பக்தியின் செயலாகும். ஒரு வழிபாட்டு முறையானது, ஒரு முறைசாரா அல்லது முறையான குழு அல்லது ஒரு நியமிக்கப்பட்ட தலைவரால் எனத் தனித்தனியாக செய்யப்படலாம்.
பிகாரின் தொல் வரலாற்றை விளக்கும் வகையில் ஏழு கலைக்கூடங்களின் தொகுதியான இவ்வருங்காட்சியகம், 517 கோடி செலவில் உலகத் தரத்தில் நவீனமயமாக்கப்பட்டு, 2.5 இலட்சம் சதுர அடியில், இரண்டு தளங்களுடன் கூடிய கட்டிடங்கள் கட்டப்பட்டுள்ளது. இந்த மேம்படுத்தப்பட்ட அருங்காட்சியகத்தை பிகார் முதலமைச்சர் நிதிஷ் குமார் 2 அக்டோபர் 2017ல் திறந்து வைத்தார். இப்புதிய அருங்காட்சியகம் பிகார் மாநிலத்தில் கலை, வரலாறு, தொல்லியலை விளக்கும் வகையில் அமைந்துள்ளது.
2,000 – 2300 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய அசோகர் காலத்திய யட்சினி சிற்பம், பிரித்தானிய இந்தியா ஆட்சியின் போது மொரிசியஸ், சுரிநாம், டிரினிடாட், டுபாகோ போன்ற நாடுகளுக்கு புலம் பெயர்ந்த பிகாரி மக்களின் வரலாற்றை காட்சிப்படுத்தும் ஓவியங்கள் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
பிகார் அருங்காட்சியகம் இந்திய மாநிலமான பிகாரின் தலைநகரான பாட்னாவில் ஆகஸ்டு, 2015ல் திறக்கப்பட்ட கலைப் பொருட்களுக்கான அருங்காட்சியகத்தின் ஒரு பகுதியாகும். .
மேலும் 171 பௌத்த பிக்குகளின் வெண்கலச் சிற்பங்களின் தொகுதி மற்றும் 6,000 கிலோ எடை கொண்ட புத்தரின் வெண்கலச் சிலை இவ்வருங்காட்சியகத்தில் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
காதின் வரலாற்று, பண்பாட்டுச் சிறப்புள்ள பல சுற்றுலாத் தளங்களைக் கொண்டுள்ளது. இது இலேகூ திராக், நிகுயேந்து , நிகுயேன் சோங்திரூ, பாந்தின் பூங், திரான்பூ, நிகோ தூசுகே, நிகுயேன் பான்சான், கோவாங் நிகோசு பாச், சுவான் தியேயு, குய்சான், கோவாங் சுவான்கான், நிகுயேன் காசு வியேன், இலேவான் தியேம், தியேம் பூங்தி, நிகுயேந்தோ போன்ற தேசியத் தலைவர்களும் ஆளுமைகளும் தோன்றிய இடமாகும் .
குறிப்பிடத் தக்க இயற்கைக் காட்சிகள் நிறைந்த இடங்களாக இலா ஆறு, வூமோன் அருவி, வூ குவாங் தோட்டம், கேகோ ஏரி, சோன்கிம் வெப்பநீர் ஊற்றுகள், தேவோ நிகாங் கணவாய், குவோங் திட்ச் அடுக்குத் தூபி, தியேன்சாம் கட்ற்கரை, தேவோசோன் கடற்கரை, சுவாந்தான் கடற்கரை, சான் தியேன் கடற்கரை (இக்கடற்கரைப் பகுதிகள் நெடுஞ்சாலைகள் 1, 8 ஆகியவற்ரின் வழியில் உள்ளன) ஆகியவை அமைகின்றன.
காதின் என்பது வியட்நாமின் 63 மாகாணங்களில் ஒன்றாகும். இது வியட்நாமின் நடுவண் வடக்குக் கடற்கரை வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. அண்மையில் உள்ல நிகேயான் மாகாணத்துடன் இணைந்து இரண்டு மாகாணங்களும் நிகேதின் மாகாணம் எனப்படுகிறது. இங்கு வாழும் வியட்நாமியர் குறிப்பாக அறியப்பட்ட குரல் ஒலிப்புடன் வியட்நாம் மொழியைப் பேசுகின்றனர்.
காதின் மாவட்டம் கனாய்க்குத் தெற்கே 340 கிமீ தொலைவில் நடுவண் வியட்நாம் மண்டலத்தின் வடக்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இதன் வடக்கில் நிகேயான் மாகாணமும் தெற்கே குவாங் பின் மாகாணமும் மேற்கே இலாவோசும் கிழக்கே தென்சீனக் கடலும் அமைந்துள்ளன.
இப்பறவை உடலின் மேற்பகுதி ஆழ்ந்த பழுப்பாக சீரான வெளிர் மஞ்சள் கோடுகளோடு காணப்படும். தலையில் கறுப்பும் வெள்ளையுமாக கலந்த நிறத்தில் இரண்டு கொம்புகள் செங்குத்தாக நிற்கக் காணலாம். உடலின் கீழ்ப்பகுதி சிவப்பும் மஞ்சளும் தோய்ந்த வெண்மையாக இருக்கும். தொண்டையிலும் மார்பிலும் கறுப்புப் பட்டைக் கோடுகள் காணப்படும். வயிற்றில் கறுப்புப் பட்டைகள் இடைவெளிவிட்டுத் தெளிவாகக் காணப்படும். கால்கள் தூவிகளால் முழுவதும் மூடப்பட்டிருக்கும். இதன் கண்கள் பழுப்பு நிறமாகவும் இந்தியக் கழுகு ஆந்தையின் கண்கள் ஆரஞ்சு நிறமாகவும் இருப்பதைக் கொண்டு இரண்டையும் வேறுபடுத்தி அறியலாம்.
மேற்கு கிழக்குத் தொடர்ச்சி மலைசார்ந்த பசுமைமாறா அடர்காடுகளில் மட்டும் காணப்படும். பகலில் உயரமான மரத்தின் அடத்தியான கிளைகளில் தூங்கியபடி பொழுதைக்கழிக்கும். இரவில் வெளிப்பட்டு காடை, கௌதாரி, முயல் ஓணான், பாம்பு ஆகியவற்றை வேட்டையாடுவதோடு மலைவாழ் மக்கள் வாழ்விடங்களில் நுழைந்து அவர்கள் வளர்க்கும் கோழி, புறா, பூனை ஆகியவற்றையும் தூக்கிச் செல்லும். காட்டில் இறந்து கிடக்கும் புலி முதலான பெரிய விலங்குகளின் இறைச்சியையும் தின்பதுண்டு. ஆழ்ந்த குரலில் நெடுந்தொலைவு கேட்கும்படியாக ஹீட் ஹீட் எனக் கத்தும்.
பெரிய காட்டு ஆந்தையானது ஆந்தைகளில் ஒரு பெரிய இனமாகும். இதன் நீளம் 50 முதல் 65 செமீ வரை இருக்கும். இது சராசரியாக உலகின் ஆறாவது நீளமான ஆந்தையாகும், மேலும் தற்போது உயிருடன் காணப்படும் ஆந்தை இனங்களில் ஒன்பதாவது நீளமான இறக்கைகளைக் கொண்டது. இந்த இனத்தின் பரவலாக அறிவிக்கப்பட்ட எடை 1.3 முதல் 1.5 கிலோ ஆகும். ஒருகால் அது ஆண் பறவையின் எடையாகவும் இருக்கலாம். இப்பறவையின் அலகு மஞ்சள் நிறத்தில் இருக்கும். விழிப்படலம் பழுப்பாகவும், கால் விரல்கள் மஞ்சள் நிறத்தில் இருக்கும்.
திசம்பர் முதல் சனவரி முடிய வயதான பெரியமரப் பொந்துகளிலும், கழுகு முதலான பறவைகள் கட்டிய பழைய கூட்டிலும், பாறை இடுக்குளிலும், மலைக்குகைகளிலும் தரையிலும் ஒரு முட்டை மட்டும் இடும். முட்டை வெண்மை நிறத்தில். கூட்டை நெருங்குபவர்களைக் கோபத்தோடு தாக்கும்.
புகைப்படச்சுருள் டப்பாவில் செய்யப்பட்ட ஏவூர்தி மாதிரியானது அழுத்தப்பட்ட வாயுவானது வெளியேற முயலும் போது டப்பாவின் பலவீனமான பகுதியினைத் துளைத்துக் கொண்டு அனைத்து வாயுவையும் வெளியேற்றி விடுகிறது. டப்பாவின் பின்புறத்திலிருந்து வரும் வாயுவானது, ஏவூர்தி மாதிரியினை மேல் நோக்கித் தள்ளுகிறது. வளிமண்டலக் காற்றின் எதிர்ப்பு மற்றும் புவி ஈர்ப்பு விசை ஆகியவை அதை கீழே விழச்செய்கிறது. ஒளிப்படச் சுருள் டப்பா குறைவான எடையின் காரணமாக வெகு விரைவாக முடுக்கம் பெறுகிறது. இந்த ஏவூர்தி மாதிரியானது, ஒரு திண்ம மற்றும் திரவம் கலந்த கலவையைப் பயன்படுத்தி வாயுவை உருவாக்குகிறது. இதிலிருந்து வெளிவரும் வாயுவானது, கார்பன் டை ஆக்சைடாகவும் , திரவமானது நீராகவும் , மற்றும் திண்மமானது நுரைத்துப் பொங்குதல் மாத்திரையாகவும் உள்ளன. நீரானது நுரைத்துப் பொங்குதல் மாத்திரையுடன் கலக்கப்படும் போது, கார்பன் டைஆக்சைடு வாயுவானது உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. இந்த வினையின் வேகமானது, மாத்திரையின் புறப்பரப்பளவினைப் பொறுத்து மாறக்கூடியது.
இந்தச் சோதனையில், ஒரு ஒளிப்படச்சுருள் டப்பாவானது நீரால் நிரப்பப்படுகிறது. அதனுள் நுரைத்துப் பொங்குதலுக்கான மாத்திரை சேர்க்கப்பட்டு டப்பாவானது இறுக்கமாக மூடப்படுகிறது. சிறிது நேரம் கழித்து, கார்பன் டை ஆக்சைடின் அழுத்தமானது மூடப்பட்ட டப்பாவினை உயர எழும்பிப் பறக்கச் செய்ய போதுமானதாக இருக்கிறது. இவ்வாறான நிகழ்வு நடக்கும் போது “பாப்“ ஒலியானது எழுகிறது. டப்பாவானது வண்ணக் காகிதங்களால் ஏவூர்தியின் வடிவத்தைப் பெறும் விதத்தில் அலங்கரிக்கப்படலாம்.
சோடியம் பைகார்பனேட்டு ஏவூர்தியானது , 35 மிமீ ஒளிப்படச் சுருள் டப்பாவையும் சோடியம் பைகார்பனேட்டுடன், ஒரு காடியின் வினையிலிருந்து பெறப்படும் கார்பன் டை ஆக்சைடு வாயுவின் அழுத்தத்தையும் பயன்படுத்திச் செய்யப்படும் ஒரு மாதிரி ஏவூர்தியாகும். இவ்வகை ஏவூர்திகள் அறிவியல் வகுப்பறைகளில் இயற்பியல் மற்றும் வேதியியல் கொள்கைகளை விளக்குவதற்கு அடிக்கடி பயன்படுத்தப்படுகின்றன. சில சமயங்களில் இது அல்கா-செல்ட்செர் ஏவூர்தி எனவும் அழைக்கப்படுகிறது.
ஏவூர்தி அறிவியலில், ஒரு வேதி வினையானது மிக வேகமாக வாயு ஒன்றை உருவாக்குகிறது. இந்த வாயுவானது, ஏவூர்திப் பொறியிலிருந்து ஒரு திசையில் வெளியேற்றப்படும் பொழுது, அதன் உந்தமானது ஏவூர்தியை வாயு வெளியேறும் திசைக்கு எதிர்த்திசையில் செலுத்துகிறது.
அசோகாவதானம் எனும் நூல் மதுரா பகுதியில் இருந்த பௌத்த பிக்குகளால் சமசுகிருத மொழியில் எழுதப்பட்டதாகும். பேரரசர் அசோகர் பௌத்த சமயத்தை பரப்பிய வரலாற்றையும், மதுராவையும், மதுரா பகுதியின் பௌத்த விகாரைகளையும், பிக்குகளின் பெருமைகளையும் இந்நூல் விளக்குகிறது. அசோகவர்தனன் என்றும் அழைக்கப்படும் இந்நூலை சீன பௌத்த அறிஞராக பாசியான் என்பவர் கிமு 300ல் சீன மொழியில் மொழிபெயர்த்துள்ளார். கிபி 500ல் ஆ-வு-வாங் எனும் பெயரில் சீன மொழியில் இந்நூலின் மறுபதிப்பு வெளியிடப்பட்டது. . 1923ல் ஜீன் பிர்சிலுஸ்கி என்பவரால் பிரான்சு மொழியிலும், 1983ல் ஜான் எஸ். ஸ்டிராங் என்பவரால் ஆங்கிலத்திலும் இந்நூல் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது.
இளமையில் உடல் தோற்றப் பொலிவு குறைந்த அசோகரை, மகத மன்னரான அவரது தந்தை விரும்பவில்லை என்பதையும், அசோகர் தனது சிற்றன்னையின் மகனைக் கொன்றதையும், மகத நாட்டின் ஐநூறு அமைச்சர்களைக் கொன்றதையும், பின்னர் தானே மகத நாட்டு மன்னர் என அறிவித்துக் கொண்டதையும் விளக்குகிறது. அந்தப்புரப் பெண்களில் சிலர், அசோகரின் உடல் தோற்றத்தை அவமரியாதை செய்ததால், அவர்களை தீயில் தள்ளி எரித்துள்ளார். மேலும் தன்னை அவமரியாதை செய்பவர்களையும், எதிர்ப்பவர்களையும் சித்திரவதை செய்ய, அரண்மனை வளாகத்தில் அசோகரின் நரகம் என அழைக்கப்பட்டப் பெரிய சித்திரவதை கூடத்தை நிறுவினார்.
அசோகாவதானம் இந்திய மொழியான சமசுகிருதத்தில் எழுதப்பட்ட இந்நூல், அசோகரின் அருமை, பெருமைகளை விவரிக்கும் நூலாகும். அசோகர் பௌத்த சமயத்தை ஆதரித்து, வளர்த்து, பரத கண்டத்திலும், பரத கண்டத்தின் வெளியே கிழக்கு, மேற்கு, வடக்கு, தெற்கிலும் பௌத்தத்தை பரப்பிய வரலாறும், பௌத்த பிக்குகள், இல்லற உபாசகர்கள் கடைபிடிக்க வேண்டிய பௌத்த நெறிகளையும் குறித்து பாறைக் கல்வெட்டுகளிலும், குகைகளிலும், தூபிகளிலும் அரசாணையாக வெளியிட்டதைக் குறித்து விவரிக்கிறது.
இந்நூலில் அசோகரின் இளையராணி திஸ்யாரக்சிதாவின் தூண்டுதலில் பேரில், அசோகரின் மகனான குணாளனின் கண்கள் பிடுங்கப்பட்டதையும், பின் குணாளன் பௌத்த பிக்குவாக மாறி போதி ஞானத்தை அடைந்ததையும், இறுதியில் குணாளன் தந்தையான அசோகரிடம் மீண்ட கதையும் கூறப்பட்டுள்ளது. இலங்கையில் பௌத்த சமயம் பரப்பியவராக மகாவம்சம் மற்றும் தீப வம்ச நூல்களில் அறியப்படும் அசோகரின் மகனான மகிந்தனைக் குறித்து இந்நூலில் ஏதும் குறிப்பிடப்படவில்லை.
அசோகவதனம் நூல், பௌத்த சமயத்தை மௌரியப் பேரரசு முழுவதும் பரப்பிய நிகழ்வுகளை எடுத்துரைக்கிறது. அசோகர் முதலில் தனது உடன்பிறந்தவரான விதாசோகரை பௌத்த சமயத்திற்கு மாற்றினார். பௌத்த பிக்குகள் மற்றும் பிக்குணிகள், பேரரசில் மரியாதையுடன் நடத்தப்பட வேண்டும் என தனது அமைச்சர்களுக்கு அசோகர் ஆணையிட்டார். பின்னர் உபகுப்தருடன் அசோகர், புத்தர் தங்கியிருந்த இடங்களுக்குப் புனித யாத்திரை மேற்கொண்டார்.
அசோகர் பௌத்த சமயத்திற்கு மாறிய பின்னரும் இரண்டு கொடுஞ்செயல்களைச் செய்ததைக் குறித்து அசோகவதனம் நூல் விளக்குகிறது. ஒரு நிகழ்வில், கௌதம புத்தர், மகாவீரர் காலடியில் அமர்ந்திருப்பது போன்ற ஒரு ஓவியத்தை வரைந்த சமணத் துறவியைக் கைது செய்து கொல்ல ஆணையிட்டதாகக் குறிப்பிடுகிறது. மற்றொரு நிகழ்வில் மௌரியப் பேரரசில் வாழ்ந்த 18,000 ஆசீவகத் துறவிகளை கொல்ல அசோகர் ஆணையிட்டதாக கூறுகிறது.
அசோகரின் ஆன்மீக குருவான உபகுப்தரின் முந்தைய பிறவிகள், தற்போதைய பிறப்பு, உபகுப்தர் இளமையில் மதுராவில் கழித்த பொழுதுகள் குறித்தான விவரங்களுடன் அசோகவதனம் நூல் துவங்கிறது.
சித்தார்த்தர் போதிசத்துவ நிலையை அடைவதற்கு முன்னர், உருவேலா வனத்தில் மாறனுடன் நடைபெற்ற உரையாடலும், முடிவில் புத்தர் மாறனை வென்ற நிகழ்வும் இந்நூலில் சிறப்பாக வர்ணிக்கப்பட்டுள்ளது.
சைமன் கோல்மேன் மற்றும் ஜான் எல்சனர் போன்ற வரலாற்று ஆசிரியர்களின் கூற்றுபடி, கிமு 2ம் நூற்றாண்டிற்கு முன் வாய்மொழியாக பரப்பப்பட்ட அசோகவதனம் நூல், கிபி இரண்டாம் நூற்றாண்டில் ஏட்டுச் சுவடிகளில் பதிக்கப்பட்டது என அறியப்படுகிறது.
புத்தரின் முதன்மைச் சீடரான ஆனந்தரின் அறிவுரைப்படி, அந்தணரான பிந்தோல பரத்துவாஜர் என்பவர் பௌத்த சமயத்தில் சேர்ந்த நிகழ்வை பிக்குகள் கொண்டாடும் விதமாக, ஐந்தாண்டு பெருந்திருவிழாவிற்கு அசோகர் ஏற்பாடு செய்தார்.
ஒரு முறை சாதுவான ஒரு பௌத்த பிக்குவைச் சந்தித்த பின்னரே, அசோகர் அன்பு மற்றும் சமாதானத்தின் பெருமையை உணர்ந்து பௌத்த சமயத்தை பின்பற்றத் துவங்கி, தனது பேரரசில் 84,000 பௌத்த தூபிகளை நிறுவினார். .
இக்கிராமத்தில் நானுற்றுக்கும் மேற்பட்ட குடும்பங்கள் வசிக்கின்றனர். இங்கு பஞ்சாயத்து முறையில் குற்றங்களை விசாரிப்பது இன்றும் வழக்கத்தில் இருந்து வருகிறது. அனைவரும் விவசாயத்தை முதன்மை தொழிலாகவும் கூலித்தொழில் மற்றும் சிறுதொழில் முனைவோராகவும் இருக்கின்றனர். சாதாரண வேலைக்கு செல்பவர்களாக இக்கிராமத்து இளைஞர்கள் இருக்கின்றனர். வீட்டுப் பெண்கள் பசுக்களை பராமரிப்பதும் வீட்டு வேலைகளை செய்வதும் முக்கிய வேலையாக கொண்டுள்ளனர். சில வீடுகளில் பெண்கள் குடும்ப தலைவியாகவும் கணவர் பணியில் இருப்பவராகவும் இருக்கின்றனர். பெரும்பாலான ஆண்கள் இராணுவ வீரர்களாகப் பணியாற்றுகின்றனர். போக்குவரத்து வசதி கிராமத்தில் இருந்து 1 கி.மி தொலைவிலும் மருத்துவமனை 3 கிமீ தூரத்திலும் உள்ளது. அருகில் உள்ள சிறு நகரமான வேப்பனப்பள்ளியில் பொருட்கள் வாங்கவும் விற்கவும் மக்கள் அன்றாடம் சென்று வருகின்றனர். கிராமத்தில் நியாய விலை கடையும் இயங்கி வருகிறது.
இராமசந்திரம் கிருட்டிணகிரி மாவட்டம், வேப்பனப்பள்ளி ஒன்றியம், நாடுவனப்பள்ளி ஊராட்சிக்கு உட்பட்ட கிராமம் ஆகும். நாடுவனப்பள்ளி ஊராட்சியில் இது பெரிய கிராமமாகவும் உள்ளது. தமிழ் மொழி பேசுவோர் பெரும்பான்மையாகவும், தெலுங்கு, கன்னட மொழிகள் பேசும் மக்கள் சிறுபான்மையினராகவும் வாழ்கின்றனர். இக்கிராமம் கர்நாடக மாநிலத்திற்கு அருகிலும், ஆந்திர மாநிலத்திற்கு மிக அருகிலும் உள்ளது.
கிராமத்தில் ஆரம்ப பள்ளி ஒன்றாம் வகுப்பு முதல் எட்டாம் வகுப்பு வரை இயங்கி கொண்டு வருகிறது. முன்னுற்றுக்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகள் படித்து வருகின்றனர். அங்கன்வாடி குழந்தைகள் காப்பகமும் இயங்கி வருகிறது.
விநாயகர் கோவிலும், திரகுபதி அம்மன் கோவிலும், மாரியம்மன் மற்றும் எல்லம்மாள் கோவிலும் ஊரின் எல்லைகளில் எல்லை கடவுள்களும் உள்ளன.
தூபியின் இடிந்தபோன பகுதிகள் இன்றும் உள்ளன. தூபி மோன் இனத்தவரால் கட்டப்பட்ட போது ஆரம்பகால உண்மையான உயரம் 21 மீட்டர் உயரமாக மட்டுமே இருந்தது மேலும் அதில் புத்தர் கொடுத்த இரண்டு முடிகளும் வைக்கப்பட்டிருந்தது. இந்த முடிகள் இரண்டும் மஹாசலா மற்றும் குல்லசலா என்ற பர்மிய வியாபரிகள் இந்தியாவிற்கு சுற்றுப்பயணம் செய்தபோது புத்தரை சந்தித்து அவரிடமிருந்து பெற்றதாக கூறப்படுகிறது. 982 மற்றும் 1385 ஆம் ஆண்டுகளில் தூபியில் புத்தரின் பற்களும் சேர்க்கப்பட்டது. இதனோடு கூடுதலாக மன்னர் தம்மாசிதி ஒரு மணியும், அரசர் பாயிந்நாங் ஒரு கிரீடமும் மற்றும் மன்னர் போதாவபாயாவால் சுருள் குடையும் வழங்கப்பட்டு கோவில் மேலும் சிறப்புப்பெற்றது. தற்போதைய தூபி, அதன் மிக அண்மைய மீளமைப்பின் மூலம், 374 அடி உயரத்தில், மியான்மரின் மிக உயரமான தூபியாக உள்ளது.
சவேமாவதாவ் அடுக்குத் தூபி மியான்மாரில் உள்ள பாகோ மாகாணத்தில் அமைந்துள்ளது. இது ஒரு பெளத்த மதக் கோவிலாகும். இது தேரவாத பௌத்தம் வழிபின்பற்றுபவர்களின் கோவிலாக உள்ளது. மக்களால் எப்போதும் தங்கக் கடவுளின் கோவில் என்றழைக்கப்படுகிறது. இந்தத் தூபியின் உயரம் 114 மீட்டர் ஆகும். இதுவே மியான்மாரில் உள்ள எல்லா தூபிகளின் உயரத்தை விட மிக உயர்ந்த தூபி என்ற சாதனைக்குரியது. ஆனால் பொதுவாக மியான்மாரின் உயர்ந்த தூபி என்றால் அனைவரும் சவேடகன் அடுக்குத் தூபி ) என்று தான் தவறாகக் கூறுவார்கள். உண்மையில் சவேமாவதாவ் அடுக்குத் தூபிதான் மிக உயர்ந்த தூபியாகும். மேலும் சவேடகன், கியாகடியோ தூபிகளுடன் சவேமாவதாவ் தூபியும் சேர்ந்து மோன் இனத்தவர் உருவாக்கிய மிகவும் புகழ்பெற்ற தூபிகளாகும். சவேமாவதாவ் தூபித் திருவிழா ஒவ்வொரு பர்மிய ஆண்டின் டாகு மாதத்தில் 10 நாட்களுக்கு மிகவும் விமர்ச்சையாக கொண்டாடப்படுகிறது.
இந்த தூபியை சுற்றியுள்ள மொட்டை மாடியில் நாட் ஆவிகள் மற்றும் புத்த பிட்சுகள் வழிபடும் புத்தர் சிலைகள் கொண்ட எட்டு ஆலயங்கள் உள்ளன. வாரத்தின் ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு கோவில் விதமாக புதன் கிழமையில் இரண்டு கோவில்களிலும் வழிபாடு நடைபெரும். ஒவ்வொரு கோவிலின் சன்னதியும் கிழக்கு ஆசிய மக்களின் நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் ஒரு கோள் அல்லது கிரகத்துடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டு வழிபாடு செய்யப்படுகிறது. பர்மிய மக்கள் தங்களது பிறந்தநாளுக்குச் சொந்தமான கோவிலின் சன்னதிக்கு சென்று வழிபாடு செய்கின்றனர்.
இந்தத் தூபி மோன் வம்சாவழியினரால் கட்டப்பட்ட ஒரு அழகிய தூபியாகும். பர்மாவில் உள்ள மற்ற தூபிகளை போன்று ஒத்த அமைப்பாக உள்ளது. தூபியின் நுழைவு வாயில் இரண்டு புறமும் இரண்டு மிகப்பெரிய சின்தி என்ற காவல் விலங்குகள் வாயிலை காக்கின்றன். 114 மீட்டர் உயரமான தூபியை சுற்றிலும் எண்ணற்ற சிறிய தூபிகள் உள்ளது. தூபியின் மேல் பகுதியில் வைரத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஹதி என்றழைக்கப்படும் வைக்கப்பட்டுள்ளது.
லலித்கிரி , இந்தியாவின் ஒடிசா மாநிலத்தில் புவனேஸ்வர் நகரத்தின் அருகில் மலையில் அமைந்த பண்டைய பௌத்த தூபிகள், சைத்தியங்கள், விகாரைகள், புத்தரின் சிற்பங்கள் கொண்ட தொல்லியல் வளாகம் ஆகும். உதயகிரி, கந்தகிரி குகைகளுக்கு அருகில் உள்ள லலித்கிரியில் பண்டைய பௌத்த புஷ்பகிரி பல்கலைக்கழகம் அமைந்திருந்தது. உதயகிரி, கந்தகிரி, லலித்கிரி எனும் மூன்று வளாகங்கள் வைர முக்கோணம் என அழைக்கப்படுகிறது. இவ்விடத்தில் பண்டைய தாந்திரிக பௌத்த சமயப் பிரிவினர் இருந்தனர். தற்போது லலித்கிரி இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகத்தின் பராமரிப்பில் உள்ளது.
1985 மற்றும் 1991ஆம் ஆண்டுகளில் மீண்டும் லலித்கிரி தொல்லியல் களத்தை, இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகத்தால் அகழ்வாராய்ச்சி செய்யப்பட்டதன் முடிவுகளின் படி, லலித்கிரி பௌத்த தொல்லியல் களம் மௌரியர் காலத்திலிருந்து 13ஆம் நூற்றாண்டு வரை பராமரிக்கப்பட்டது எனக் கண்டறிந்தனர்.
பின்னர் லலித்கிரியின் தொல்லியல் எச்சங்கள் கொல்கத்தா இந்திய அருங்காட்சியகத்தின் தொல்லியல் அறிஞர் ஆர். பி. சந்தா என்பவராலும், பின்னர் 1927 மற்றும் 1928ஆம் ஆண்டுகளில் இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகத்தாலும், லலித்கிரியின் தொல்லியல் எச்சங்கள் ஆவணப்படுத்தப்பட்டது.
லலித்கிரி, ஒடிசாவின் கட்டக் மாவட்டத்தின் மகாங்கா வருவாய் வட்டத்தில் கிழக்குத் தொடர்ச்சி மலையில் அமைந்துள்ளது. ஒடிசா மாநிலத் தலைநகரம் புவனேஸ்வரத்திலிருந்து 90 கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும், கட்டக் நகரத்திலிருந்து 60 கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும், உதயகிரி குகைகளிலிருந்து 5 கி மீ தொலைவிலும லலித்கிரி அமைந்துள்ளது.
லலித்கிரி அகழ்வாராய்ச்சியின் போது பெருந்தூபிகளும், பிக்குகள் பிரார்த்தனை செய்யும் சைத்தியங்களும், பிக்குகள் தங்கும் நான்கு விகாரங்களும், கௌதம புத்தர் மற்றும் போதிசத்துவரான அவலோகிதரின் கற்சிற்பங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.
1985ல் இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகம், புஷ்பகிரியை மீண்டும் அகழ்வாராய்ச்சி செய்த போது, புஷ்பகிரி பௌத்த விகாரம் ஒன்று கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.
பர்மிய மொழியில், தூபிகள் பலவிதமான சொற்கள் மூலம் அறியப்படுகின்றன. குடை போன்ற வடிவத்தை குறிக்கும் பாயா என்ற சொல் சமஸ்கிருததில் வரா என்ற சொல்லில் இருந்து வருகிறது மேலும் இந்தச் சொல் பகோடா - தூபியை குறிக்கிறது, பாயா என்பது புத்தகம் அல்லது புத்தரின் உருவங்கள், புத்தர், அரசர்கள், மற்றும் துறவிகள் ஆகியோரைக் குறிக்கும் குடை அல்லது பாயா, சிதி என்றழைக்கப்படுகிறது. சிதி என்ற சொல் இது பாலி மொழியில் சீதியாவில் இருந்து பெறப்பட்டது, குறிப்பாக மணி வடிவ தூபிகளைக் குறிக்கிறது, படோ என்பது குகைகளை ஒத்ததாக கட்டப்பட்ட வெற்று சதுர வடிவ வீடு அல்லது செவ்வக கட்டடங்களைக் குறிக்கிறது. இந்த இல்லம் புத்தரின் சித்திரங்களைக் கொண்டுள்ளது. பர்மிய தூபிகள் கியாங்கிலிருந்து வேறுபடுகின்றன, இது புத்தமத துறவிகள் தங்கும் மடாலயமாக பயன்பட்டது.
அல்லது கோபுரம் போன்ற அமைப்பாகும். பர்மிய அடுக்குத் தூபிக்கள் பொதுவாக புத்தமதத்துடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்ட புராதன நினைவுச்சின்னங்கள் ஆகும். மியான்மரின் நிலப்பரப்பில் அடுக்குத் தூபிக்கள் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை, இதனால் இந்த நாட்டிற்கு "அடுக்குத் தூபிக்களின் நாடு" என்றப் பெயர் கிடைக்கப் பெற்றிருக்கிறது. மியான்மர் நாட்டின் பல நகரங்களில், குறிப்பாக மண்டலே மற்றும் பாகன் நகரங்களில், ஏராளமான அடுக்குத் தூபிக்கள் இருப்பதாக அறியப்படுகின்றன. இங்கு பருவகால அடுக்குத் தூபி திருவிழாக்கள் அங்கு புகழ்பெற்ற விழாவாகும்.
ஓதிக்தா சிதி என்பது பக்தி நோக்கத்திற்காக கட்டப்பட்ட அல்லது உருவாக்கப்பட்ட புத்தரின் சிலைகள், புனிதமான படங்கள், சித்திரங்களை குறிக்கும்.
நான்கு வகைகளில், தாம்மா சிதி மற்றும் ஒதிக்தா சிதி ஆகியவை பர்மாவில் மிகவும் பிரபலமாக உள்ளன, ஏனென்றால் அவை வழக்கமான முறைகளில் தகுதிகளின் அடிப்படையில் நன்கொடையாளர்களால் பராமரிக்கப்படுகிறது. பர்மிய சிதிக்கள் பொதுவாக செங்கலால் கட்டப்பட்டு, சுண்ணாம்புப் பூச்சால் மூடப்பட்டிருக்கும். முக்கிய சிதிக்கள் தங்கத்தால் அமைக்கப்பட்டிருக்கும். பர்மிய சிதிக்கள் இறுதியாக வளையமான ஆபரணமான ஹதி சூடப்பட்டிருக்கும். இந்த ஹதி ஒரு பாரம்பரிய விழாவில் சூட்டப்படும்.
பர்மிய தூபிகளை சுற்றிலும் சுற்றுச் சுவர் அமைக்கப்பட்டிருக்கும். இந்தச் சுற்றுச் சுவருக்கு அரன் என்றழைக்கபடும் மற்றும் கோவிலின் நான்கு திசைகளிலும் திசைக்கொன்றாக நான்கு வாயில்கள் இருக்கும். இந்த வாயில்களை மோக் என்றழைக்கபடும்.
1892-94 ஆம் ஆண்டிற்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் பேரான் எடுவார்ட் வான் டோல் மிகத்தொலைவில் காணப்படும் கிழக்கத்திய சைபீரிய ஆறுகளில் கொலிமா ஆற்றின் வடிநிலப்பகுதிகளில் ருசிய அறிவியல் கல்விக்கழகத்தின் சார்பாக நிலவியல் ஆய்வுகளை மேற்கொண்டார்.
ஓராண்டு மற்றும் இரண்டு நாட்கள் மேற்கொண்ட குறிக்கோள் சார்ந்த பயணத்தில் அவர் 2600 மைல்கள் அல்லது 4200 கிலோ மீட்டர்கள் ஆற்றுப்பகுதியைக் கடந்து புவி அளக்கையை மேற்கொண்டார். கொலிமா அதன் தங்கச் சுரங்கத் தொழிலுக்கும், கூலித்தொழிலாளர்கள் மற்றும் குலக் முறைக்குமாக அறியப்பட்ட ஒன்றாகும். மேற்கூறிய இரண்டுமே, சோசப் ஸ்டாலின் காலகட்டத்திலிருந்து சோவியத் ஆவணக்கிடங்குகள் திறக்கப்பட்ட காலம் வரை தீவிரமாக ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்த ஆறானது வார்லாம் சாலாமோவ் என்பவரால் எழுதப்பட்ட குலக் முகாம்களில் கூலித் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கை முறை தொடர்பான கொலிமா கதைகள் என்ற நுால் வரிசைக்கு தனது பெயரை அளித்துள்ளது.
கொலிமா ஆறானது ஒவ்வொரு ஆண்டும் 250 நாட்கள் வரை பல மீட்டர்கள் ஆழப்பகுதி வரை உறைந்து காணப்படுகிறது. சூன் மாதத் தொடக்கம் முதல் அக்டோபர் மாதம் வரை மட்டுமே பனிக்கட்டியாக உள்ள நிலையிலிருந்து மாறி ஓடும் நீராக காணப்படுகிறது. சகா குடியரசின் கொல்ய்ம்சுகோயே பகுதியில் இந்த ஆற்றால் வெளியேற்றப்படும் சராசரி நீரின் அளவானது 3254 கனமீ/விநாடி ஆகவும் மிக அதிகபட்சமாக 1985 ஆம் ஆண்டு சூன் மாதத்தில் பதிவுசெய்யப்பட்ட 26201 கனமீ/விநாடி அளவும், குறைந்தபட்சமாக ஏப்ரல் 1979 இல் பதிவு செய்யப்பட்ட 30.6 கனமீ/விநாடி அளவும் இருக்கிறது.
கூலித்தொழிலாளர்களின் முகாம்கள் மூடப்பட்ட பின்னர் மாநில அரசலால் வழங்கப்பட்ட மானியங்கள், உள்ளூர் தொழிற்சாலைகள் மற்றும் தகவல் தொடர்பு போன்றவை கிட்டத்தட்ட ஒன்றுமே இல்லாத அளவிற்கு சுருங்கிப்போனது. ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் இடம் பெயர்ந்தனர். அந்தப் பகுதியிலேயே வாழ்வதற்காகத் தங்கிய மக்கள் மீன்பிடித் தொழிலையும், வேட்டையாடுதலையும் தங்கள் வாழ்வாதரமாகக் கொண்டனர். சிறிய மீன்பிடி குடியிருப்புகளில், சில நேரங்களில் குடையப்பட்ட குகைகளில் காணப்பட்ட நிலத்தடி உறைபனியைப் பயன்படுத்தி சேமித்து வைக்கப்பட்டது.
கொலிமா ஆறு சைபீரியாவின் வடகிழக்குப் பகுதியில் ஓடும் ஒரு ஆறு ஆகும். இதன் வடிநிலப்பகுதியானது சகா குடியரசு, சுகோத்கா தன்னாட்சி வட்டாரம், மற்றும் ருசியாவின் மகதான் மாகாணம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய பகுதியாகும். குலு ஆறு சங்கமிக்கும் இடத்தில் இது தொடங்குகிறது. இந்த ஆறு என்ற இடத்தில் ஆர்க்டிக் பெருங்கடலின் பகுதியாக விளங்கும் கிழக்கு சைபீரியக் கடலின் கொல்ய்மா வளைகுடாவில் கடலுடன் கலக்கிறது. கொல்ய்மா ஆறானது நீளமுடையது. இதன் வடிநிலத்தின் பரப்பானது ஆகும்.
கொலிமா ஆற்றின் கரையோரமாக அமைந்துள்ள குடியேற்றப் பகுதிகள் பின்வருமாறு : சினெகோரை, டெபின், உஸ்த்-சிரெட்னெகான், செய்ம்சான் சிரையங்கா , சிரெடனெகோலிம்ஸ்க் மற்றும் செர்ஸ்கி ஆகியவை ஆகும்.
நெடுங்காலமாக நிறுவப்பட்ட வியட்நாமின் சமயங்கள் எனப்படுபவற்றில் [[வியட்நாமிய நாட்டுப்புறச் சமயம் அடங்கும். இது வரலாற்றியலாக சீனாவின் கன்பூசியனியம், தாவோயியம் சார்ந்த,நெறிமுறைகளையும் திறன்மிக்க பவுத்த தாம் கியாவோ எனும் மும்மை போதனைகளையும் உள்ளடக்கியதாகும். வியட்நாம் உலகின் மிகக் குறைவாக சமய மயமாகிய நாடுகளில் ஒன்றாகும். 2014 ஆம் ஆண்டின் அரச அலுவற் புள்ளிவிவரப்படி, மொத்த மக்கள்தொகையான 90 மில்லியன் மக்களில் 24 மில்லியன் மக்களே நிறுவனச் சமயங்களைச் சார்ந்துள்ளனர். இவரில், 11 மில்லியன் பேர் பவுத்தர் , 6.2 மில்லியன் பேர் கத்தோலிக்கர் , 4.4 மில்லியன் பேர் சாவோதையர் , 1.4 மில்லியன் பேர் சீர்டிருத்தக் கிறித்தவர் , 1.3 மில்லியன் பேர் கோவாகோவாவினர் , 75,000 பேர் முசுலிம்கள், 7,000 பேர் பாகாலியர், 1,500 பேர் இந்து சமயத்தவர், மேலும் பிற சிறுகுழுக்கள் பிற சமயத்தவர் ஆவர். மரபான தேவர், தேவதை, மூத்தோர் ஆகியவரை வழிபடும் நாட்டுப்புற வடிவம் 1980 களுக்குப் பின்னர் புத்துயிர்ப்பு பெற்றுள்ளது.
வியட்நாமியரின் மிகப் பழைய சமய நடைமுறைகளாக ஆவி வழிபாடும் குலக்குறி வழிபாடும் நிலவின.தோன் சோன் முரசு அழகுபாடுகள் விழா, சமயப் பொருள்களும் நம்பிக்கைகளும் அமைந்தவையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றன.அவற்றில் பறவை உருவங்கள் உள்ளன; எனவே தொடக்க கால வியட்நாமிய்ர் பறவைகலை வழிபட்டிஉக்கலாம். வியட்நாமியக் கலையில் அடிக்கடி நீர்த்தும்பிகள் அமைகின்றன.இது அவர்களது தந்தையாக்க் கருதப்படும் இலாசுலோங் குவான் எனும் தொன்மக் கடவுளாகிய தும்பிக்கடவுளின் வழிபாடாகலாம்.
2002 ஆம் ஆண்டின் பியூ ஆராய்ச்சி மைய அறிக்கை வியட்நாமின் 24% அளவு மக்கள்தொகையைச் சார்ந்தவரே சமயத்தை மிகவும் முதன்மையானதாகக் கருதுகின்றனர்.
நிலநடுக் கோட்டுக்கு இணையாக உள்ள அமைப்பு வட்டக் கருவியில் இரண்டு அளவுகோடிட்ட வட்டத்தட்டுகள் உள்ளன. அதில் ஒன்று வல எழுச்சிக் கோணம் அளக்கவும், மற்றொன்று சரிவுக் கோணம் அளக்கவும் பயன்படுகிறது. வல எழுச்சிக் கோணம் மணி, நிமிடம், நொடி என அளவுகோடிடப்பட்டுள்ளது. சரிவுக் கோணம் மணி, நிமிடம், நொடி என அளவுகோடிடப்பட்டுள்ளது. வல எழுச்சிக் கோண அச்சு வான் கோளத்திற்கு இணையாக அமைக்கப்படுகிறது. வல எழுச்சிக் கோணம், பொதுவாக விண்மீன் வழி நேரத்துடன் இணைக்கப்படுகிறது. நிலநேர்க்கோடு மற்றும் நிலநிரைக்கோடு கொண்டு பூமியில் இடங்களைக் கண்டறிவது போல், அமைப்பு வட்டக் கருவி வான் கோளத்தில் பொருட்களை கண்டறியப் பயன்படுகிறது. வட அரைக்கோளம், தென் அரைக்கோளம் ஆகிய இரண்டையும் அளக்க தனித்தனி அளவுகள் கொண்ட அமைப்பு உள்ளது.
துருவங்களை நோக்கி ஒருங்கிணைத்தல் - தொலைநோக்கியை வான்கோளத்தின் வடதுருவம் அல்லது தென்துருவம் நோக்கி ஒருங்கிணைத்தல். துருவ விண்மீன் வடதுருவத்திலும், சிக்மா ஆக்டென்டிசு விண்மீன் தென்துருவத்திலும் உள்ளது.
வல எழுச்சிக் கோணத்தை அமைத்தல் - துருவங்களை நோக்கி ஒருங்கிணைத்த பின், நோக்குநர் கணிப்பானின் உதவியுடன், விண்மீன் நேரத்துடன் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு குறிப்பிட்ட நட்சத்திரத்தின் இடத்தை கண்டறிய உதவுகிறது.