polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
எனினும் மங்கோலியர்களுடன் பிரச்சினை ஏற்பட சாங் அரசமரபினருக்கு நீண்டகாலம் பிடிக்கவில்லை. சுபுதை இல்லாத நேரத்தில் 1234ஆம் ஆண்டின் கோடை காலத்தில் 2 சாங் இராணுவங்கள் கைஃபெங் மற்றும் இலுவோயங் ஆகிய நகரங்களைக் கைப்பற்றின. சுபுதை திரும்பி வந்தார். 3 சாங் இராணுவங்களையும் தனித்தனியாகப் பிரித்து அவற்றை ஒவ்வொன்றாகத் தோற்கடித்து அழித்தார். நகரங்களை மீண்டும் மீட்டெடுத்தார். பிறகு சாங் அரசமரபின் பகுதிகளுக்குள் ஒரு முன் தாக்குதலை நடத்தினார். இதன் மூலமாகத் தற்காத்துக் கொள்ளும் நிலைக்குச் சாங் அரசமரபினர் தள்ளப்பட்டனர். மங்கோலியர்கள் மற்றும் சாங் அரசமரபினர் இடையே போர் ஆரம்பமாகிவிட்ட போதும் சுபுதை மேற்கு நோக்கித் திரும்பி அழைக்கப்பட்டார். இருந்தபோதிலும் சுபுதையின் வெற்றிகள் சாங் அரசமரபினர் எச்சரிக்கையுடன் இருக்க வேண்டுமென்ற ஒரு பாடத்தைப் புகட்டின. மீண்டும் எந்த ஒரு சாங் இராணுவத்திற்கும் வடக்கு நோக்கிச் சென்று மங்கோலியப் பகுதி மீது தாக்குதல் நடத்துவதற்குத் தைரியம் வரவில்லை.
1217இல் செங்கிஸ் கான் சுபுதையை வெறுக்கப்பட்ட மெர்கிடுகள் மற்றும் தற்கால நடு கசக்கஸ்தானில் இருந்த குமன் கிப்சாக் கூட்டமைப்பினர் போன்ற அவர்களது கூட்டாளிகளை வேட்டையாடுவதற்காக அனுப்பினார். சுபுதை அவர்களை 1217இல் சூ ஆற்றின் கரையில் தோற்கடித்த பின்னர் மீண்டும் 1219இல் காட்டு கிப்சாக் பகுதியில் தோற்கடித்தார். 1219ஆம் ஆண்டின் செம் ஆற்று யுத்தத்திற்கு முன்னர் தனது முன்வரிசைப் படையினரை குழந்தைகள் வைத்திருக்கும் விளையாட்டுப் பொம்மைகளை கொண்டு செல்லுமாறும் பின்னர் அவற்றை வழிநெடுக விட்டுவிட்டு செல்லுமாறும் சுபுதை அறிவுறுத்தினார். இச்செயலுக்கான காரணமானது எதிரிகளிடமிருந்து தப்பித்து ஓடும் குடும்பங்களின் ஒரு குழு செல்வது போன்ற தோற்றத்தை அவர் ஏற்படுத்த விரும்பினார். இவ்வாறு எதிரிகளைத் தவறாகக் கணிக்க வைத்த சுபுதை தனது இராணுவம் மூலம் அனைத்து மெர்கிடு அல்லது கிப்சாக் தலைவர்களை அவர்கள் யூகிக்க முடியாத வண்ணம் சுற்றிவளைத்துக் கைது செய்தார்.
1211ஆம் ஆண்டு சின் அரசமரபின் மீதான ஆரம்பப் படையெடுப்பின் போது பெருஞ்சுவரின் கிழக்கு ஓரத்தைச் சுற்றி இருந்த சீனக் கோட்டைகளைத் தாக்கிய செபேயின் இராணுவத்தில் சுபுதை பணியாற்றினார். 1211ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் முக்கியமான கோட்டையான குவான்-சோவு கோட்டையின் சுவர்களில் இவர் தான் முதன் முதலாக ஏறினார். ஊ ஷா பாவோ என்ற பகுதியில் பெரும்பான்மை சின் இராணுவத்தைப் பதுங்கியிருந்து தாக்கியது மற்றும் மிக முக்கியமான எகுலிங்கு யுத்தம் ஆகியவற்றில் பங்கெடுத்தார் . 1212ஆம் ஆண்டு செபே லியாவோயங் நகரத்தைத் தைரியமாகக் கைப்பற்றிய நிகழ்வில் இவர் செபேயுடன் பணியாற்றி இருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது. 1213ஆம் ஆண்டில் ஷாண்டோங்கில் நடைபெற்ற ஒரு முக்கியமான தாக்குதலில் செபே மற்றும் முகாலியுடன் இவர் பங்கெடுத்திருந்தார்.
யுவான் அரசமரபின் வரலாற்றில் சுபுதையின் சரிதையானது விசித்திரமான குறிப்புடன் இந்தத் தளபதியின் ஆரம்ப வரலாற்றைப் பற்றித் தொடங்குகிறது. ஒரு சமயம் சுபுதையின் தந்தை ஒரு செம்மறி ஆட்டுக் கூட்டத்தை ஓட்டிக்கொண்டு தனது பிரபு தைசுவிடம் அளிப்பதற்காகச் சென்ற அந்த நேரத்தில் எதிரே வந்த திருடர்கள் அவரைப் பிடித்துக் கொண்டனர். குலுகுன் மற்றும் சுபுதை சரியான நேரத்திற்கு வந்து தங்களது வாள்களின் மூலம் அந்தத் திருடர்களை வெட்டினர். குதிரைகளும் திருடர்களும் வீழ்ந்தனர். எஞ்சிய திருடர்கள் பின்வாங்கித் தப்பினார். அதே நேரத்தில் சுபுதையும் அவரது சகோதரர்களும் தங்களது தந்தைக்கு நேரவிருந்த துயரத்தைப் போக்கினர். செம்மறி ஆடுகளும் பேரரசர் செங்கிஸ் கான் இருந்த இடத்தை அடைந்தன.
சுபுதை 1229ஆம் ஆண்டு நடு ஆசியாவிற்கு அனுப்பப்பட்டார். தான் சீனாவிற்கு மீண்டும் அழைக்கப்படும் முன்னர் குமன்கள்/கிப்சாக்குகள் கூட்டமைப்பினரை மீண்டும் தோற்கடித்தார்.
இப்படம் உலக அளவில் 2016 திசம்பர் 23 அன்று வெளியிடப்பட்டது, தங்கல் படத்திற்கு உத்தரப் பிரதேசம், உத்தராகண்டம், அரியானா, சத்தீசுகர், தில்லி, மத்தியப் பிரதேசம் ஆகிய ஆறு இந்திய மாநிலங்களில் வரிவிலக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. இந்தியாவில் பெண்களின் பாதுகாப்பு, பெண் கல்வி, கருவில் பெண் சிசுக்களைக் கொல்லுதல் போன்றவற்றைக் குறித்து இந்தியாவில் சமூக பிரச்சாரத்தை ஊக்குவிக்க அரசுகள் இந்த வரிவலக்கை அளித்தன. தங்கல் படம் தமிழ், தெலுங்கு போன்ற மொழிகளில் மொழி மாற்றுப் படமாக வெளியிடப்பட்டது. 62வது பிலிம் பேர் விருதுகளில், சிறந்த திரைப்படம், சிறந்த இயக்குநர் , சிறந்த சண்டை பயிற்சியாளர் , சிறந்த நடிகர் ஆகிய நின்கு விருதுகளை தங்கல் பெற்றது.நான்கு விருதுகளை வென்றது.
தங்கல் என்பது 2016 ஆண்டைய இந்திய இந்தி-மொழி தன்வரலாற்று விளையாட்டுத் திரைப்படமாகும். இத்திரைப்படத்தை நித்திஷ் திவாரி இயக்கியுள்ளார். இப்படத்தில் மகாவீர் சிங் போகாட்டாக ஆமிர் கான் நடித்துள்ளார், மகாவீர் சிங் போகாட் தன் இரண்டு மகள்களான கீதா போகாட் மற்றும் பபிதா குமாரி ஆகியோருக்கு மற்போர் கற்றுக் கொடுத்தார். கீதா போகாட் இந்தியாவின் முதல் பெண் மல்யுத்த வீரர் ஆவார், இவர் 2010 பொதுநலவய விளையாட்டுப் போட்டிகளில், தங்கப் பதக்கம் வென்றார். . இவரது சகோதரி பபிதா குமாரி வெள்ளிப் பதக்கம் வென்றார் . "தங்கல்" என்ற இந்தி சொல்லுக்கு பொருள் "மற்போர் போட்டி" என்பதாகும்.
ஆனால், தன்னுடைய சண்டையிடும் திறன் தன் மகள்கள் கீதாவுக்கும் , பபிதாவுக்கும் இயல்பாக இருப்பதைத் தற்செயலாக உணரும் மகாவீருக்கு மீண்டும் அந்தக் கனவின் மீதான நம்பிக்கைத் துளிர்விடுகிறது. கிராமத்தினரின் ஏளனப் பேச்சுகளையும் பார்வைகளையும் புறந்தள்ளி அவர் தன் மகள்களுக்கு மற்போர் பயிற்சி கொடுக்கிறார். அவர்களின் பயிற்சிக்காக ஆண்களுடனும் மற்போர் போட்டிகளில் கலந்து கொள்ள வைக்கிறார். மகாவீரின் தங்கப் பதக்கக் கனவு அவருடைய மகள்களால் எப்படி நனவாகிறது என்பதுதான் கதை.
அரியானா மாநிலத்தின் ஒரு கிராமத்தில் வசிக்கும் மல்யுத்த வீரர் மகாவீர் சிங் . அவருடைய மனைவி தயா . மகாவீருக்கு மற்போர் போட்டியில் இந்தியாவுக்காகத் தங்கப் பதக்கம் வெல்ல வேண்டுமென்பது கனவு. ஆனால், அவருக்கு அடுத்தடுத்துப் பெண்களே பிறப்பதால் அந்தக் கனவை ஒரங்கட்டிவைக்கிறார்.
தங்கல் படத்திற்கு பிரீதம் இசையமைத்துள்ளார், பாடல்களுக்கு வரிகளை அமிதாப் பட்டாச்சார்யா எழுதியுள்ளார். இந்திய மகளிர் மல்யுத்த அணியின் பயிற்சியாளரான, கிருபா ஷங்கர் பிஷ்னாயின் என்பவர் மற்போர் காட்சிகளுக்காக அமீர் கான் மற்றும் படக் குழுவினருக்கு பயிற்சி அளித்தார்.
வீரபத்திரன் கோவில் இந்திய நாட்டில் ஆந்திரா மாநிலத்தில் அனந்தபூர் மாவட்டத்திற்கு உட்பட்ட லேபாக்ஷி என்ற ஊரில் அமைந்துள்ள ஏழு அதிசயங்களைத் தன்னகத்தே அடக்கியுள்ள கோவில் ஆகும். இது அப்பகுதியை 16 ஆம் நூற்றாண்டு வாக்கில் ஆண்டுவந்த விசயநகர பேரரசால் கட்டப்பட்டதாகும். இவர்களில் கட்டிடக் கலைக்கும், வரைகலைக்கும் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக இக்கோவில் விளங்குகிறது. இங்கு காணப்படும் வரைகலையை அடிப்படையாகவைத்தே பல சேலைகளின் வரைகலைகள் உருவாக்கப்படுகின்றன. ராமாயணக்காலத்திற்கு உட்பட்ட கதையின் படி கட்டப்பட்ட கோவிலாக இருந்தாலும் இது ஒரு சிவ தளம் ஆகும். சிவனின் சடாமுடியிலிருந்து பிறந்த வீரபத்திரருக்கு இந்த கோவில் கட்டப்பட்டுள்ளது. உலகிலே பெரிய நந்தியும், ஒரே கல்லில் செதுக்கப்பட்ட சிவன் சிலையும் சிறப்பான உலக புகழ் தோற்றம் கொண்டவையாகும்.
இக்கோவில் விசயநகர கட்டிடக்கலைக்கு எடுத்துக்காட்டாக விளங்குகிறது. இக்கோவில் மூன்று பகுதிகளாக அருகருகே அமைக்கப்பட்டுள்ளது. பல தூண்களுடன் நாட்டிய மண்டமும், கர்ப்பக்கிருகமும் அமைந்துள்ளது. இந்த நாட்டிய மண்டபத்தில் தேவலோக கண்ணியர்களான அரம்பை, மேனகை, ஊர்வசி, திலோத்தமை ஆகியோரின் நாட்டியம் இடம் பெற்றுள்ளது. இக்கோவிலின் பின்புறம் ஏழு தலையுடம் கூடிய பிரமாண்டமான நாகம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு சிற்பி தன் தாய் மதிய உணவு சமைப்பதற்குள் இந்த நாகத்தை செதுக்கி முடித்ததாக வரலாறு கூறுகிறது. இதன் அருகில் அமைந்துள்ள கல்யாண மண்டபம் முழுவதிலும் முடியாத நிலையில் உள்ளது.
இக்கோயிலின் கருவறைச் சுவரிலும், கோயில் மண்டபங்களின் விதானங்களில் ஏராளமான ஓவியங்கள் வரையப்பட்டுள்ளன. சிவன் குறித்த ஓவியங்களும், மனுநீதிச் சோழனின் வாழ்க்கையை விளக்கும் வகையில் நீதிவடங்கன் கன்றுக்குட்டியை தேர்காலில் ஏற்றி கொல்லுதல், பசு ஆராய்ச்சி மணியை அடித்தல், சோழன் வந்து விசாரித்தல், சோழன் தன் மகனை தேர்காலில் ஏற்றி கொல்லுதல், சிவபெருமான் நீதிவிடங்கனையும், கன்றுக்குட்டியையும் உயிர்பித்து, சோழனுக்கு ஆசிவழங்குதல் போன்ற ஓவியங்கள் வரையப்பட்டுள்ளன.
இந்து இதிகாசங்களில் ஒன்றான இராமாயணத்தில் இடம்பெறும் கழுகு வடிவிலான ஒரு பறவையான சடாயு இராமனின் மனைவியான சீதையை இராவணன் தூக்கிச் செல்லும்போது வழிமறித்ததாகவும், அப்போது இராவணன் சடாவுவின் இறக்கையைவெட்டி வீழ்த்தியதாகவும் கூறப்படுகிறது. அப்போது அங்குவந்த ராமன் சடாயுவின் நிலைகண்டு எழுந்திருக்கும்படி பறவையிடம் சொன்னதாக வரலாறு கூறுகிறது. தெலுங்கில் ,லே என்றால் எழுந்திரு என்றும், பட்சி என்றால் பறவை என்றும் பொருள் கொள்ளப்படுகிறது. இதன் காரணமாகவே இந்த ஊருக்கு லேபட்சி என்று பெயர் வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.
இக்கோவிலில் அமைந்துள்ளவற்றில் முக்கியப்பகுதியும் வரைகலை படிப்பவர்களின் சொர்க்கபுரியாகத் திகழ்வதுவும் இந்த லதா மண்டபம் ஆகும். இந்தியாவில் தயாராகும் சேலைகளின் ஓரங்களில் வரையப்படும் வரைகலைகள் அனைத்துமே இங்கிருந்துதான் எடுக்கப்பட்டவையாகும். மேலும் இக்கோவிலில் அமைந்துள்ள தொங்கும் தூண்" மிகவும் பிரமிப்பைக் கொடுப்பதாக உள்ளது. இத்தூண் தரைப்பகுதியைத் தொடாமலேயே தொங்கிய நிலையில் செதுக்கப்பட்டுள்ளது.
கர்நாடக மாநிலத்தின் தலைநகரான பெங்களூரிலிருந்து 140 கிலோ மீற்றர்கள் தொலைவில் ஆந்திர மாநிலத்தின் எல்லையோரம் அமைந்துள்ளது.
இவர் செவ்வாய் வழித்தடத்தின் அமைப்பியல் பிழைகளை இனங்கண்டார். புள்ளியியலாகப் பெறப்பட்ட இப்பிழைகளும் எச்சங்களும் குறிப்பிட்ட அலைவுநேரத்தில் இருப்பதைக் காட்டின. எனவே பூரியரின் தொடர்சார்ந்த முன்கணிப்புகள் பிழையானவை என்ற முடிவுக்கு வந்தார். இதனால், இவரும் கில்லும் பீட்டர் ஆந்திரியாசு கேன்சனும் 19 ஆம் நூற்றாண்டில் விவரித்திருந்த முறைகளைப் பின்பற்றி முதலில் இருந்தே புதியதொரு தொடரை உருவாக்க முனைந்தார். இந்தக் கணக்கீடுகளை இவர் "ஈய எழுதுகோல், பெரிய கணினித் தாள்கள், கையியக்க கணிப்பான்" ஆகியவற்றின் உதவியோடு செய்தார் ". இந்தத் திட்ட இறுதிக்குள் மின்னனியல் கணிப்பான்கள் நடப்புக்கு வந்தபோதும் கண்க்கீடுகள் முடிய 12 ஆண்டுகள் ஆகின.
வில்லியம் மார்க்கோவிட்சுடன் நேரச் சேவைத் துறையில் பணியாற்றிய பிறகு, கிளெமான்சு எச். ஆர். மார்கனின் கீழ பணியமர்த்தப்பட்டார். ஜார்ஜ் வில்லியம் ஜில் 19 ஆம் நூற்றாண்டில் வியாழன், காரிக்கோள் வட்டணைகளை கணித்தார். நியுகோம்பு பிற சூரியக் குடும்பக் கோள்களுக்கான வட்டணைகளைக் கணக்கிட்டுள்ளார். என்றாலும், அப்போது கிளெமான்சு காலத்தில் பிந்தைய 50 ஆண்டுகளுக்கான புதிய தரவுகள் பேரளவில் குவிந்திருந்தன. எனவே, இவர் புதன் வட்டணைக் கூறுகளை மிகத் துல்லியமாக மீண்டும் கணக்கிடலானார். இவரது முடிவுகள் 1943 இல் வெளியிடப்பட்டன. இவை பொதுச் சார்பியல் கோட்பாடு முன்கணித்தபடி புதனின் தலையாட்டம் அமைவதைத் தெளிவாக நிறுவின.
வாலசு ஜான் எக்கர்ட்டு 1940 இல் நாவாய் வழிகாட்டி அலுவலக இயக்குராகப் பணியமர்த்தப்பட்டார். இவர் உடனடியாக, அறிவியல் கணக்கீடுகளுக்காக துளையட்டைக் கணினி எந்திரங்களை இறக்குமதி செய்தார். இந்தப் புதிய பகுதிக்கு முதுநிலையாளராக கிளெமான்சு முதலில் பணிபுரிய வந்துள்ளார். விரைவில் கிளெமான்சு மின்னனியல் கணக்கீடுகளின் வல்லமையைப் புரிந்துகொண்டார். தொடக்கநிலையில், இவற்றைத் தன் செவ்வாய்ப் பணிகளுக்குப் பயன்படுத்தி, விரைவில் அமெரிக்க இரண்டாம் உலகப் போரில் ஈடுபட்டபோது, அன்றைக்கு மிகவும் பரலாகத் தேவைப்பட்ட படைத்துறைப் பணிகளுக்குப் பயன்படுத்தியுள்ளார்.
இவர் உரோடே தீவில் உள்ள கிரீன்வில்லியில் பிறந்தார். இவரது தந்தையார் இரிச்சர்டு ஆர். கிளெமான்சு ஆவார். இவரது தாயார் ஓவட்லீ எனும் உலோரா ஆவார். இவரது தொடக்கக் கல்வி பள்ளி ஆசிரியராக இருந்த தன் தாயாரால் அளிக்கப்பட்டது. தன் ஆர்வத்தால் இவர் வானியலைக் கற்றார்.இவர் பிரவுன் பல்கலைக்கழகத்தில் கணிதவியலில் சேர்ந்து 1930 இல் தன் பட்டத்தைப் பெற்றார். இவர் வானியலுக்கான அரசுப் பணித் தேர்வில் கலந்துகொண்டு போட்டியிட்ட 50 பேரில் முதல்வராகத் தேறி, அமெரிக்க நாவாயியல் வான்காணகத்தில் சேர்ந்தார்.இந்தப் பதவியில் சேர்ந்ததும், இவர் எடித் மெல்வினா வைல் எனும் செவிலியை 1928 இல் மணந்தார்.
இவர் எப்போதுஅடக்கமான, ஆனால் தன்மதிப்பில் அக்கறை கொண்டவராக இருந்துள்ளார். நடத்தையிலும் தோற்றத்திலும் மரபுசார்ந்தவராக விளங்கினார். இவரது எழுத்து சுருக்கமாகவும் துல்லியமாகவும் அமைந்தது. இவர் தம் பெற்றோரைப் போலவே உண்மையானவராகவும் அறச் சிந்தனை வாய்ந்தவராகவும் விளங்கினார். இவர் குடும்பப் பாங்கானவர். இவர் இரு ஆண்பிள்ளைகளுக்குத் தந்தையார். இவர் மூன்று ஆண் உடன்பிறப்புகளோடும் தங்கையுடனும் எப்போதும் இணக்கமான தொடர்பு வைத்துக்கொண்டிருந்தார். இவர் இசையில் ஆர்வம் மிகத் தானே இசையும் வயலினும் பியானோவும் குழலும் கற்றுகொண்டுள்ளார். இவருக்குத் தொடர்வண்டிப் பயணம் பிடிக்கும்.
இவர் 1958 இல் ஐக்கிய அமெரிக்க நாவாய் வான்காணத்தின் அறிவியல் இயக்குராகப் பணியமர்த்தப்பட்டார். இவர் இப்பதவியில் ஆர்வத்தோடும் மும்முரமாகவும் ஈட்பட்டார். இவரது முதன்மையான ஆராய்ச்சி இரண்டாம் நிலைக்குத் தாழ்ந்தது. ஆனால், இவர் சார்பியல் கோட்பாடு, வானியல் மாறிலிகள், கால அளவீடு ஆகிய புலங்களில் தொடர்ந்து ஆய்வுக் கட்டுரைகளை வெளியிட்டு வந்தார். இவர் பாடநூல்களை இயற்றவும் பிறரோடு இணைந்து பணியாற்றியுள்ளார்.
என்றாலும் இவர் ஆராய்ச்சியில் ஆர்வம் கொண்டிருந்ததால் 1962 இல் மேலாண்மைப் பதவிகளைத் துறந்தார். இவருக்கு பிரவுவேர் 1963 இல் யேல் பல்கலைக்கழகத்தில் ஒரு பதவியை வாங்கித் தந்தார். இங்கு இவர் தன் புவி வட்டணைச் சிற்றலைவுக் கோட்பாட்யு ஆய்வினைத் தொடர்ந்தார். ஆனால் இதற்கும் தடங்கல் ஏற்பட்டதால் ஆராய்ச்சியை முடிக்க முடியவில்லை. பிரவுவேர் 1966 இல் இறந்தமையால் கிளெமன்சு துறையின் ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்கவேண்டிய தேவை உருவாகியது.
எக்கர்ட்டு 1945 இல் கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தில் இயக்கிய ஐபிஎம் கணிப்பு அலுவலகத்தை விட்டு விலகினார். எர்கெட்டு சிஞ்சினாட்டி வான்காணக இயக்குநரானார். கிளெமான்சு நாவாய் வழிகாட்டி அலுவலக இயக்குநரானார். இப்பதவில் ஒருகாலத்தில் இவரது அணுக்க வழிட்டியான நியுகோம்பு இருந்துள்ளார் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது. இங்கே இவர் திறமையும் வல்லமையும் வாய்ந்த ஆட்சியாளராகப் புகழ்பெற்றார்.
ஜெரால்டு மவுரிசு கிளெமான்சு ஓர் அமெரிக்க வானியலாளர் ஆவார். இவர் சைமன் நியூகோம்பு அவர்களால் கவரப்பட்டவர் ஆவார். எனவே இவர் தம் வாழ்நாளில் கணினியைப் பயன்படுத்தி வானியலில் மாபெரும் முன்னேற்றங்களைக் கொண்டுவந்தார். இவர் அமெரிக்க கடற்பயண நாவாய் இயக்க வழிகாட்டி அலுவலகத்துக்குப் பெருமையைச் சேர்த்தார்.
செறிவான கூட்டுறவுமுறை ஆராய்ச்சி 1947 இல் வானியக்கவியலில் தொடங்கியது. இதில் கிளெமான்சின் அலுவலகமும் கொலம்பியா எக்கர்ட் ஆராய்ச்சிக் குழுவும் யேல் பல்கலைக்கழக வான்காணகமும் டிர்க் பிரவுவேரின் வழிகாட்டுதலின்கீழ் கலந்துக்கொண்டன. டிர்க் பிரவுவேர் ஏற்கெனவே எக்கர்ட்டுடன் கணினித் துளையட்டைகள் ஆய்வில் ஈடுபட்டவராவார்.
இவர் 1942 இல் உதவி இயக்குநராகப் பணியமர்த்தப்பட்டார். பவுல் கெர்கெட்டின் பணியாளர்களில் ஒருவாகச் சேர்ந்தார். இவரும் பவுலும் இணைந்து, மாறா இடைவெளிகளுக்கு மாற்றாக, உகப்புநிலை இடைவெளி நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி கணக்கீடுகள் செய்து, கணிதவியல் பட்டியல்களை உருவாக்கினர். இப்பணிக்கு நேரியல் இடைக்கணிப்பு பயன்படுத்தப்பட்டது.
இம்மாவட்டத்தில் நாற்பதாயிரம் மக்கள் தொகை கொண்ட சோதல், ஒரோ, முண்டா, மொகாலி, மொகந்தா, ராஜ்ஹன்சி முதலிய பழங்குடி மக்கள் வாழ்கின்றனர்.
41 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட மாவட்டத்தை நிர்வாக வசதிக்காக ஜெய்பூர்ஹட், கேத்லால், அக்கேல்பூர், கலாய் மற்றும் பச்பீபி என ஐந்து துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
இம்மாவட்டம் நான்கு நகராட்சி மன்றங்களையும், முப்பத்தி இரண்டு கிராம ஒன்றியக் குழுக்களையும், 661 வருவாய் கிராமங்களையும், 887 கிராமங்களையும் கொண்டுள்ளது.
ரங்க்பூர்மாவட்டமும்], கிழக்கில் காய்பந்தா மாவட்டமும், தெற்கிலும், தென்கிழக்கிலும் போக்ரா மாவட்டமும், மேற்கிலும், தென்மேற்கிலும் நவகோன் மாவட்டமும், வடமேற்கில் இந்தியாவின் மேற்கு வங்காள மாநிலத்தின் தெற்கு தினஜ்பூர் மாவட்டமும் எல்லைகளாக உள்ளது.
ஜெய்பூர்ஹட் மாவட்டம் , தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டம் ராஜசாகி கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. வங்காளதேசத்தில் வடக்கு பகுதியில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் ஜெய்பூர்ஹட் நகரம் ஆகும். இம்மாவட்டம் 26 பிப்ரவரி 1984-இல் துவக்கப்பட்டது.
இம்மாவட்டம் வேளாண்மைப் பொருளாதாரத்தை மட்டும் சார்ந்து உள்ளது. இம்மாவட்டத்தில் சோட்டா ஜமுனா ஆறு, துளசிகங்கா ஆறு, சிறீ ஆறு, சிறீ நாடி ஆறு முதலிய ஆறுகள் பாய்வதால் நீர் வளமும், மண் வளமும் கொண்டதாக உள்ளது. ஆண்டு சராசரி மழைப் பொழிவு 1610 மில்லி மீட்டராக உள்ளது.
இம்மாவட்டத்தில் நெல், கரும்பு, சணல், மஞ்சள், வாழை, மா, பலா, உருளைக்கிழங்கு, வெற்றிலை, புகையிலை, எண்ணெய் வித்துக்கள், நவதானியங்கள் முதலியன பயிரிடப்படுகிறது.
இவர் 1999 இலும் 2003 இலும் அண்ட அழைப்புகளில் நடந்த தகவல் செலுத்தத்தை யெவ்பதோரியா கோளியல் இராடாரில் இருந்து மேற்பார்வையிட்டார் இவரது தலைமையில் மாஸ்கோவின் இளைஞர் குழு பதினாட்டைச் செய்தியை இயற்றிப் புறவெளி அறிதிறனருக்குப் பரப்பியது. உடுக்கணவெளிக் கதிர்வீச்சுச் செய்திகளுக்கு இவர் முப்பிரிவுக் கட்டமைப்பை முன்மொழிந்தார். இது முனைவுறு சேதி அல்லது மேதி என அழைக்கப்பட்டது. இதில் இருந்து சேதி முரண்புதிர் எனும் சொற்றொடர் உருவாகியது. சேதி இணைமுரண் அல்லது சேதி முரண்புதிர் என்பது, உடுக்கணவெளியிடையே தகவல்தொடர்பு கொள்ளும் அளவுக்கு வளர்ந்த நெடுந்தொலைவில் அமைந்த இரண்டு நாகரிகங்கள் ஒன்று மற்றொன்றை அழைக்கும் வரை தொடர்பேதும் கொள்ளாமலே அமைதியாக தொடர்ந்து இருக்கும் எனும் தோற்றநிலை முரண்புதிரைக் குறிக்கும். இவர் 2005 இல்"திரேக் சமன்பாடு:மேதியை இணைத்தல் " எனும் கட்டுரையில் உடுக்கணவெளியிடையேயான தொடர்புக்கு உயர்தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி மட்டும் போதாது.செய்திக் குறிகைகளை அனுப்பவேண்டிய தேவையை நடைமுறையில் உணர்தலும் கட்டாயம் தேவை ஆகும் என்பதைத் தெளிவு படுத்தினார்.
இவர் தான் 1995 ஜூனில் முதல் கண்டங்களுக்கிடையிலான இராடார் வானியல் செய்முறையைச் செய்வதற்கான முயற்சியை உலக அளவில் மேற்கொண்டவர் ஆவார்; இந்தச் செய்முறையில் தரைசெலுத்த ஆய்வகத்தின் சுட்டீவன் ஆசுட்ரோ குழு, யெவ்பதோரியா சார்ந்த செயித்சேவ் குழு, யப்பானிய காழ்சிமாவைச் சேர்ந்த யாசுகிரோ கொயாமா குழு ஆகிய குழுக்கள் பங்கேற்றன. ஆசுட்டிரோ குழு கொல்டுசுடோன் வளாக ஆழ்வெளி வலையமைப்பைப் பயன்படுத்திச் செய்தியை பரப்பிப் பெற்றது. செயித்சேவ் குழு யெவ்பதோரியா களத்தைப் பயன்படுத்திட, கொயாமா குழு காழ்சிமாவில் இருந்து செய்தியைப் பெற்றது. இலக்கு குறுங்கோளாக 6489 கோலெவ்கா அமைந்தது. கோலவ்கா எனும் இப்பெயர் பங்கேற்ற வான்காணகங்களின் கூட்டுப் பெயராகும் . இவர்களில் செயித்சேவ் கோள்களின், குறுங்கோளின் உட்கூற்றைக் கண்டுபிடிக்கவும் இராடார் முறையைப் பின்பற்றினார்.
இவர் தன் முதுவர் பட்டத்தை வானொலிப் பொறியியலில் மாஸ்கோ சுரங்கப் பல்கலைக்கழகத்தில் 1967 இலும் முனைவர் பட்டத்தை 1981 இலும் பெற்றார். இவர் தன்முதுமுனைவர் பட்டத்தை உருசிய அறிவியல் கல்விக்கழகத்தின் மாஸ்கோவில் அமைந்த வானொலிப் பொறியியல், மின்னனியல் நிறுவனத்தில் இருந்து 1997 இல் இராடார் வானியலில் பெற்றார். இவர் விண்வெளிக் காப்பு அறக்கட்டளையிலும் சேதி குழு]]விலும் அதைச் சார்ந்த ஆர்கசு திட்டத்திலும் ஐரோப்பிய வானொலிப் பொறியியல் குழுவிலும் உறுப்பினர் ஆவார்.
இவரது வாழ்க்கைப்பணி முழுவதும் மூன்று பெரும் தலைப்புகளில் குவிந்திருந்தது. வெள்ளி, செவ்வாய், அறிவன் ஆகிய புவியண்மைக் கோள்களுக்கும் குறுங்கோள்களுக்கும் பயன்படும் இராடார் கருவிகளின் கோட்பாடு, வடிவமைப்பு, பயன்படுத்தல், புவிக்கோள் ஆகிய புலங்களில் அமைந்திருந்தது; உடுக்கண வெளிகளுக்கு இடையே கதிர்வீச்சுவழிச் செய்திகளை அனுப்பல் அல்லது பரப்புதல் இவரது அண்மைக்கால ஆய்வுப் புலமாகும். இவர் 2013 இல் ஓய்வு பெற்றார்.
இவர் உருசிய அறிவியல் கல்விக்கழகத்தின் மாஸ்கோவில் அமைந்த வானொலிப் பொறியியல், மின்னனியல் நிறுவனத்தின் தலைமை அறிவியலாளர் ஆவார். இவர் உடுக்கணவெளிகளுக்கிடையே செய்திகலைச் செலுத்தும்/அனுப்பும் டீம் என்கவுண்டர் குழுவுக்குத் தலைமை தாங்குகிறார் இதற்காக எவ்பதோரிய ஆழ்வெளி மையத்தைப் பயன்படுத்துகிறார். இவர் சேதி குழுவிலும் அதைச் சார்ந்த ஆர்கசு திட்டத்திலும் உருசிய வட்டார ஒருங்கிணைப்பாளராகப் பணிபுரிகிறார்.
இவர் 1992 திசம்பரில் 4179 தவுத்ததிசு குறுங்கோளை நோக்கினார். இதற்காக உக்கிரைனின் கிரீமியாவில் அமைந்த எவ்பதோரிய -70 கதிர்வீச்சுத் தொலைநோக்கியைக் கதிர்வீச்சுக் குறிகையைக் குறுங்கோளுக்கு அனுப்பும் அலைசெலுத்தியாகவும் செருமனியின் எபெல்சுபர்கு கதிர்வீச்சுத் தொலைநோக்கியை, குறுங்கோளில் இருந்துவரும் கதிர்வீச்சு எதிரொலியைப் பெறும் அலைவாங்கியாகவும் பயன்படுத்தினார்.
அலெக்சாந்தர் இலியோனிதோவிச் செயித்சேவ் ஓர் உருசிய சோவியத் வானொலிப் பொறியாளரும் பிரியாசினோ சார்ந்த வானியலாளரும் ஆவார். இவர் இராடார் வானியல் கருவிகள் ஆய்விலும் புவியண்மை குறுங்கோள் இராடார் ஆய்விலும் சேதித் திட்டத்திலும் பணிபுரிகிறார்.
எழுத்தின் கண்டுபிடிப்புக்கு முற்பட்ட தொன்மை நாகரிகக் காலத்திலிருந்தே அட்டிகை அணிகலன்களின் ஒரு பகுதியாக இருந்துவந்துள்ளது. 40,000 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட கற்காலத்திலேயே அட்டிகைகள் தோன்றிவிட்டதாகக் கருதப்படுகிறது. மிகப் பழைய அட்டிகைகள் இலகுவாகக் கிடைக்கத்தக்க இயற்கைப் பொருட்களால் ஆனவை. நூல்கள் கண்டுபிடிக்கப்படுவதற்கு முன்னர் நீடித்து உழைக்கக்கூடிய கொடிகளும், வேட்டையில் கிடைத்த விலங்கு நார்களும் ஓடுகள், எலும்புகள், பற்கள், நிறத் தோல்கள், பறவை இறகுகள், பவளம், செதுக்கிய மரத்துண்டுகள், தாவரங்களின் விதைகள், கற்கள், இன்னும் பல்வேறு அழகு தரக்கூடிய பொருட்கள் போன்றவற்றைக் கோர்த்தோ, கட்டியோ அட்டிகைகள் செய்வதற்குப் பயன்பட்டன. புதிய கற்காலத்தில் இசுப்பொண்டிலசு, கிளைசிமெரிசு, சரோனியா ஆகிய மூன்று இனங்களின் ஓடுகள் விலங்கு ஓட்டு அட்டிகைகள் செய்வதற்குப் பயன்பட்டன.
துணி வேலைப்பாடு, உலோக வேலை ஆகியவற்றின் அறிமுகமும், மேம்பாடுகளும் மனிதருக்குக் கிடைக்கக்கூடியதாக இருந்த நகை வடிவமைப்புக்களின் விரிவாக்கத்துக்கு உதவின. நூலின் கண்டுபிடிப்பு, சிறியனவும், நீடித்து உழைக்கக்கூடியனவும், நுணுக்கமான வேலைப்பாடுகளோடு கூடியனவுமான அட்டிகைகள் உருவாக வழிசமைத்தது. வெங்கலக் காலத்தில் மனிதர் உலோகங்களை உருக்கி வேலை செய்யக் கற்றுக்கொண்ட பின்னர், வெண்கலம், செப்பு, வெள்ளி, பொன், போன்ற உலோகங்களை உருக்கி கவர்ச்சியான அட்டிகைகளை உருவாக்க முடிந்தது. இரத்தினக் கற்களைப் பட்டை தீட்டும் நுட்பம், அலங்காரக் கண்ணாடி தயாரிப்பு நுட்பம் என்பன அறிமுகமான பின்னர் மினுக்கம் தரும் பல்வேறு வகையான பட்டை தீட்டிய கற்களையும், பல நிறங்களில் அமைந்த அலங்காரக் கண்ணாடிகளையும் அட்டியல்களில் பயன்படுத்த முடிந்தது.
அட்டிகை அல்லது அட்டியல் எனப்படுவது, கழுத்தில் அணியப்படும் ஒரு வகை அணிகலன் ஆகும். பெரும்பாலும் அட்டியல்கள் உலோகத்தினால் உருவாக்கப்படுகின்றன. சில நூல்களைப் பயன்படுத்திப் பின்னப்படுகின்றன. அட்டிகைகளில் பெரும்பாலும் பயன்படும் பொருட்களுள், பல்வேறு நிறங்கள் கொண்ட கற்கள், மரம், அலங்காரக் கண்ணாடி, இறகுகள், கடல்வாழ் விலங்கின ஓடுகள், பவளம், முத்து போன்றவை அடங்குகின்றன. அட்டிகையின் நடுப் பகுதியில் காணப்படும் தொங்கும் அமைப்பு பதக்கம் எனப்படும். அழகுக்காகவும், சமூகத் தகுதியைக் காட்டுவதற்கும் ஆண்களும் பெண்களும் அட்டிகைகளை அணிவதுண்டு. எனினும், தமிழரும் உள்ளிட்ட பெரும்பாலான தற்காலச் சமூகங்களில் அட்டிகை பெண்களுக்கு உரியதாகவே கொள்ளப்படுகிறது. ஆண்கள் கழுத்தில் நீளமான சங்கிலிகளை அணிவதுண்டு.
இமாச்சலப் பிரதேசம் 1948 இல் இந்திய ஒன்றியத்துக்குள் முதன்மை ஆணையரின் ஆட்சிப்பகுதியாக நிறுவப்பட்டது. இமாச்சலப் பிரதேச வரலாற்றில் இப்பகுதியின் சிம்லாவை ஒட்டிய மலை மாவட்டங்கள் மற்றும் தெற்கு மலைப்பகுதிகள் போன்றவை முந்தைய பஞ்சாப் பகுதியில் உள்ளடங்கி இருந்தது. 1950 சனவரி 1 இல் இந்திய அரசியலமைப்பு செயல்பாட்டுக்கு வந்த அன்று இமாசலம் சி அந்தஸ்து கொண்ட மாநிலமாக ஆனது. பின்னர் 1956 நவம்பர் 1 அன்று ஒன்றிய ஆட்சிப்பகுதி என்னும் தகுதியைப் பெற்றது. 1970 திசம்பர் 18 அன்று, இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் இமாச்சலப் பிரதேச சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது. இதன்படி இந்தியாவின் புதிய மாநிலமாக இமாச்சலம் 1971 சனவரி 25 அன்று உருவானது. இவ்வாறு இந்திய ஒன்றியத்தின் பதினெட்டாவது மாநிலமாக இமாச்சலப் பிரதேசம் உருவானது.
வட இந்தியாவின் சிறிய இராச்சியங்கள் முசுலீம் படையெடுப்பாளர்கள் வரும்வரை தங்கள் சுதந்திரத்தை அனுபவித்து வந்தன. பல இராச்சியங்கள் முஸ்லீம் படையெடுப்பாளர்களால் பல தடவைகள் அடியோடு அழிக்கப்பட்டன. கசினியின் மகுமூது 10 ஆம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் காங்க்ராவை வெற்றி கண்டார். தைமூர் மற்றும் சிக்கந்தர் லோடியின் படைகள் இராச்சியத்தின் தாழ் மலைப் பகுதிகளில் அணிவகுத்து வந்து, பல சண்டைகளில் ஈடுபட்டு பல கோட்டைகளும் கைப்பற்றப்பட்டன. 1768 இல்
நேபாளத்தில் கூர்க்கா பழங்குடிகள் அதிகாரத்துக்கு வந்தனர். அவர்கள் படைத்துறை வலிமையைப் பெருக்கி தங்கள் பிரதேசத்தை விரிவாக்க தொடங்கினர்.
சில ஆதாரங்களின்படி கிட்டத்தட்ட 2 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இமாசலப் பிரதேசத்தின் அடிவாரத்தில் மனிதர்கள் வசித்ததாக கண்டறியப்பட்டுள்ளது. காங்க்ராவின் பங்கனா பள்ளத்தாக்கு, நலகார்த்தின் சிர்சா பள்ளத்தாக்கு, சிர்மௌரின் மர்கண்டா பள்ளத்தாக்கு போன்ற இடங்களில் வரலாற்றுக்கு முந்தைய கால மனிதர்கள் வாழப் பயன்படுத்திய இடங்கள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. மாநிலத்தின் அடிவாரப்பகுதிகளில் கி.மு. 2250 மற்றும் 1750 காலகட்டத்திற்கு இடையே, செழிப்பான சிந்து சமவெளி நாகரிகப் பகுதியில் இருந்து மக்கள் குடியேற்றம் நடந்துள்ளது.
கூர்காக்கள் நேபாளத்தில் இருந்து அணிவகுத்து பகுதிகளைக் கைப்பற்றத் தொடங்கினர். படிப்படியாக கூர்காக்களின் வசம் சிர்மௌர் மற்றும் சிம்லா ஆகியவை சென்றன. படா காஜி அமர் சிங் தாபாவின் தலைமையில், கூர்காகள் காங்க்ராவை முற்றுகையிட்டனர். இவர்கள் 1806 ஆம் ஆண்டில், காங்ரா ஆட்சியாளர் சன்சார் சந்த்தைத் தோற்கடித்தனர். என்றாலும் கூர்காக்களால் காங்கரா கோட்டையைக் கைப்பற்ற இயலவில்லை. 1809 இல் கோட்டை மகாராஜா ரஞ்சித்சிங்கின் வசம் வந்தது.
இந்த மண்டலமும், கி.பி. 1009 இல் கஜினி முகமதுவின் படையெடுப்பைக் கண்டது, அந்தக் காலகட்டத்தில் வட இந்தியாவில் உள்ள கோயில்களில் இருந்த செல்வம் சூறையாடப்பட்டது. கி.பி. 1043 இல் இராசபுத்திரர்களால் இப்பகுதி ஆளப்பட்டது.
எனினும், சிபா இராச்சிய மன்னரான ராஜா ராம் சிங்கின் படைகள் சிபா கோட்டையை முற்றுகையிட்டு மகாராஜா ரஞ்சித் சிங்கின் படைகளைத் தோற்கடித்து மீண்டும் கைப்பற்றினர். கோட்டையையும் முற்றுகையிட்டார். தோல்விக்குப்பின்னர், கூர்காக்கள் தங்கள் நாட்டின் தெற்குப்பகுதிகளில் தங்கள் ஆதிக்கத்தை விரவிக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டனர்.
முந்தைய காலங்களில், இப்பகுதியானது சம்பா, பிலாஸ்பூர், பாகல், தாமி எனப் பல சிற்றரசுகளாக பிரிந்து இருந்தது. 1815-1816 காலகட்டத்தில் நடந்த கூர்க்கா யுத்தத்திற்குப் பின்னர், பிரித்தானிய இந்தியப் பகுதியாக மாறியது.
கி.பி. 1773 இராசபுத்திரரான கடாச் மகாராஜா இரண்டாம் சன்சார் சந்த் வசம் இப்பகுதி வந்தது, 1804 இல் மாகாராஜா ரஞ்சித்சிங் படையெடுத்துவந்து இராசபுத்திரர்களின் ஆற்றலை நசுக்கினார்.
இந்த அருங்காட்சியகம் 1983 ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டது. இதற்கு முன்பு சேலம் மற்றும் மதுரை அருங்காட்சியகங்கள் தமிழ்நாடு அரசால் ஏற்படுத்தப்பட்டன. முதலில் திருச்சிராப்பள்ளி கண்டோன்மெண்ட் பகுதியில் அரசு அருங்காட்சியகம் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. பின்பு 1997 இல் இராணி மங்கம்மாள் மஹாலுக்கு மாற்றப்பட்டது. அருங்காட்சியகம் பொதுப்பணித் துறை மூலம் பராமரிக்கப்பட்டு வருகிறது.
அருங்காட்சியகத்தில் 2000 பொரு‌ட்க‌ள் உட்புற மற்றும் வெளிப்புற காட்சிகளாக கொண்டுள்ளது. உட்புற காட்சிகளில் சில பெருங்கற்கள் சிற்பங்கள், சிற்பங்கள், கற்கால கல்வெட்டுகள், இசைக்கருவிகள் வாசித்தல், கருவிகள், நாணயங்கள் மற்றும் சோழ சகாப்த நாணயங்கள், ஓவியங்கள் போன்ற வரலாற்றுக்கால தொல்பொருட்கள் ஆகியவை வைக்கப்பட்டுள்ளன.
அரிய ஆவணங்கள், பனை ஓலைச் சுவடிகள், படிமங்கள், ஹைதர் அலி பயன்படுத்தப்படுத்திய ஆயுதம் மற்றும் பீரங்கிக் குண்டுகள், ஆரம்ப நாட்களில் பி.எச்.இ.எல். நிறுவனம், ஸ்ரீரங்கம் மாதிரி, மலைக்கோட்டை மாதிரி மற்றும் தபால்தலை சேகரிப்புப் பொருட்கள் ஆகிய புகைப்படங்கள் காட்சிப்படுத்தப் பட்டுள்ளன.
அருங்காட்சியகத்தில் நிலவியல், விலங்கியல், ஓவியங்கள், மானுடவியல், கல்வெட்டியல் மற்றும் வரலாறு தொடர்பான காட்சிகள் வரிசைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.