polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
அய்யூப்பிய வம்சம் சன்னி இசுலாமிய குர்து மக்கள் வாழும் பகுதியான குர்திஸ்தான் பகுதிகளை அய்யூப்பிய வம்சத்தினர், அப்பாசியக் கலீபகத்தின் கீழ் சிற்றரசாக ஆண்டனர். அய்யூப் வம்சத்தை 1171-இல் நிறுவியவர் சலாகுத்தீன் என்ற குர்து இனத்தவர் ஆவார். அய்யூப்பிய வம்சத்தினர் 1174 முதல் 1254 முடிய லெவண்ட் பகுதியை ஆட்சி செய்தனர். அயூப்பிய பேரரசில் படைத்தலைவர்களாக இருந்த அடிமை வீரர்கள், பின்னர் மம்லுக் சுல்தானகத்தையும் மற்றும் இந்தியாவில் இசுலாமிய அடிமை வம்ச ஆட்சியையும் நிறுவினர்.
கிபி 1193-இல் சலாவூதீனின் இறப்பிற்குப் பின் அவரது மகன்கள் வாரிசுமைப் பிணக்கில் ஈடுபட்டிருந்த போது, சலாவூதீனின் சகோதர் அல் அதில் என்பவர் கிபி 1200 தன்னை அய்யூப்பிய வம்சத்தின் எகிப்திய சுல்தானகத்தின் மன்னராக முடிசூட்டிக் கொண்டார். அய்யூப்பிய வம்சத்தின் சுல்தான் அல் அதில் 1249-இல் மறைந்த பின், ஹெஜாஸ், ஏமன், மேல் மெசொப்பொத்தேமியாவின் பகுதிகளின் உள்ளூர் படைத்தலைவர்கள் அய்யூப்பிய வம்ச ஆட்சியை விரட்டி அடித்து தன்னாட்சியை நிறுவினர். 1249-இல் அய்யூப்பிய வம்ச சுல்தான் அல் மூசாம் துரான்ஷா எகிப்தின் சுல்தானாக பதவியேற்றார்.
பின்னர் கிறித்துவப் படைகளின் ஒற்றுமையின்மையால், இங்கிலாந்து இராச்சிய மன்னர் ரிச்சர்டு தலைமையிலான சிலுவைப் படைகள் பாலஸ்தீனத்தின் கடற்கரை நகரமான ஜாப்பாவை மட்டுமே கைப்பற்றினர். ஆனால் ஜெருசலத்தை கைப்பற்ற முடியாத சிலுவைப் படைகள், 1192-இல் சலாகுத்தீனினுடன் போர் அமைதி உடன்படிக்கை செய்து கொண்டனர். பின்னர் சலாகுத்தீன் ஜெருசலம் இராச்சியத்தை சீரமைத்தார். 1193-இல் சலாகுத்தீன் இறந்தார்.
சுல்தான் சலாகுத்தீன் 1171-72-இல் எகிப்திய பாத்திம கலீபகத்தின் வடக்கு எகிப்தின் அஸ்வான் நகரத்தை கைப்பற்றினார். 1174-இல் துனிசியாவின் தலைநகரமான திரிபோலி நகரத்தைக் கைப்பற்றினார். 1188-இல் லெவண்ட் பகுதியிலிருந்த சிலுவைப் போர்ப் படைகளை வென்று சிரியா, ஜெருசலம், ஜோர்தான் பாலஸ்தீனம் போன்ற பகுதிகளைக் கைப்பற்றினார்.
1189-1191இல் போப்பாண்டவர் எட்டாம் கிரகோரி காலத்தில் நடைபெற்ற மூன்றாம் சிலுவைப் போரின் போது ஐரோப்பிய கிறித்துவ நாடுகளின் கூட்டணிப் படைகள் ஜெருசலத்தை மீண்டும் கைப்பற்ற முற்றுகை இட்டனர். இச்சிலுவைப் போரில் கிறித்துவப் படைகள் அக்ரா நகரத்தை கைப்பற்றினர். போரில் அய்யூப்பிய சலாகுத்தீன் படைகள் 2,700 வீரர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.
1187-இல் சிலுவைப் போரின் போது கிறித்துவப் படைகளை வென்று சலாகுத்தீன் பாலஸ்தீனம், இஸ்ரேல், லெபனான் மற்றும் ஜோர்தான் பகுதிகளை கைப்பற்றினார்.
1173-இல் சலாகுத்தீன் அரேபிய தீபகற்பத்தில் மெக்கா மற்றும் மதினா நகரங்கள் அடங்கிய ஹெஜாஸ் பிரதேசம் மற்றும் ஏமன் பகுதிகளைக் கைப்பற்றினார்.
சா-இ புசிக்கு காயி என்பது ஓர் ஊரின் பெயர் ஆகும் இந்த ஊரானது, ஈரான் நாட்டின் தெற்கு கொராசான் மாகாண மண்டலங்களில் ஒன்றான, நஃபந்தான் மண்டலத்தின் ஆளுகையின் கீழ் இருக்கிறது. இந்த மண்டலத்தின் பாக்ச்சுகளில் ஒன்றான, சூசெஃப்பு மாவட்டத்தின் ஆளுகையில், இரு தெகெசுதன்கள் உள்ளன. இவற்றைத் தமிழில் ஊரக வட்டங்கள் எனலாம். அந்த இரு ஊரக வட்டங்கள் யாதெனில், அரபுகானே ஊரக வட்டம், சூசெஃப்பு ஊரக வட்டம் என்பனவாகும். இதில் சூசெஃப்பு ஊரக வட்டத்தில், சில ஆண்டுகளுக்கு முன் எடுக்கப்பட்ட கணக்கெடுப்பின் படி, மொத்தம் 85 ஊர்கள் உள்ளன. அந்த ஊர்களில் ஒன்றே, இந்த ஊராகும். ஈரானிய நாட்டு புள்ளியியல் நடுவத்தின், 2006 ஆம் ஆண்டு எடுத்தப் புள்ளியியல் கணக்கெடுப்பின் படி, இங்கு வாழ்ந்த மக்கள் தொகை 93 நபர்கள் ஆகும். இந்த நபர்கள் மொத்தம் 19 குடும்பங்களில் வாழ்ந்து இருந்தனர்.
ஸ்கோடியா கடல் என்பது தென்முனைப் பெருங்கடலின் வடக்கு விளிம்பில் தெற்கு அத்திலாந்திக் பெருங்கடலுடன் அதன் எல்லையில் அமைந்துள்ள ஒரு கடல் ஆகும். இதன் மேற்கில் டிரேக் பெருங்கடல் பெருவழி மற்றும் வடக்கு, கிழக்கு மற்றும் தெற்கில் ஸ்கோடியா வில் எனப்படும் பகுதி ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளது. இந்த ஸ்கோடியா வில் பகுதியானது பல்வேறு தீவுகளை துணையாக கொண்ட கடலுக்கடியில் உள்ள ஒரு முகடு மற்றும் வில் தீவு அமைப்பு ஆகும். இவற்றால் இக்கடல் சூழப்பட்டுள்ளது. மேலும் இது ஸ்கோடியா தட்டுக்கு மேலே அமர்ந்திருக்கிறது. இதற்கு ஸ்கோடியா என்ற பயணக் கப்பலின் நினைவாக பெயர் இடப்பட்டது.
இந்தக் கடலுக்கு வில்லியம் எஸ். புரூஸின் தலைமையில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஸ்காட்டிஷ் தேசிய அண்டார்டிக் பயணத்தின்போது இந்த கடல்பகுதியியல் பயன்படுத்தப்பட்ட பயணக் கப்பலான ஸ்கோடியாவின் பெயரானது இந்த கடல் பகுதிக்கு பெயரிடப்பட்டது. இந்த கடுங்குளிரான கடலின் மிகவும் பிரபலமான பயணத்தை 1916 ஆம் ஆண்டில் சர் எர்னஸ்ட் ஷாக்லெட்டன் மற்றும் ஐந்து பேர் இணைந்த லைஃப் படகு ஜேம்ஸ் கெயார்ட் யானை தீவை விட்டு வெளியேறி இரண்டு வாரங்கள் கழித்து தெற்கு ஜார்ஜியாவை அடைந்தபோது உருவாக்கினர்.
இந்த ஸ்கோடியா கடல் என்பது டிரேக் பாஸேஜ், டியெரா டெல் ஃபியூகோ, தெற்கு ஜார்ஜியா, தெற்கு சாண்ட்விச் தீவுகள், தெற்கு ஓர்க்னி தீவுகள் மற்றும் அண்டார்ட்டிக்கா மூவலந்தீவு ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான நீர்ப் பரப்பளவு ஆகும். இந்த தீவுக் குழுக்கள் அனைத்தும் வடக்கு, கிழக்கு மற்றும் தெற்கில் கடலை ஒட்டிய ஸ்கோடியா வில் புவியியல் அமைப்பின் மேல் அமர்ந்திருக்கின்றன. ஸ்கோடியா கடல் சுமார் பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. கடலின் பாதி பகுதி கண்டத் திட்டின் மேலே உள்ளது.
ஸ்கோடியா கடல் பகுதியானது அர்கெந்தீனாவில் மார் அர்ஜென்டினோ என அழைக்கப்படும் ஒரு பகுதியின் ஒரு கூறாக கருதப்படுகிறது. மேலும் அர்ஜென்டினாவால் தென் ஜார்ஜியா மற்றும் பால்க்லேண்ட் தீவுகள் போன்ற உரிமை கோரப்பட்ட ஆனால் ஆக்கிரமிக்கப்படாத பல பிரதேசங்கள் இந்த பிராந்தியத்திற்குள் உள்ளன.
முளுபாகிலுவில் உருளைக்கிழங்கு, தக்காளி , கத்திரிக்காய், பீன்ஸ், பீட்ரூட், கேரட், சவ்-சவ் மற்றும் முட்டைக்கோஸ் உள்ளிட்ட பல பருப்பு மற்றும் காய்கறி வர்த்தக சந்தைகள் உள்ளன. முளுபாகிலு வட்டத்தில் ஒரு கருங்கல் தொழிற்துறை மையத்திற்கு அரசாங்கம் முன்மொழியப்பட்ட ஆரம்ப கட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இப்பகுதி உள்ளது. கர்நாடக மாநில அரசு தொழில்துறை மேம்பாட்டு நடவடிக்கைகளுக்காக விவசாய சாரா நிலங்களை கையகப்படுத்தியது.
மகாபாரதப் போருக்குப் பிறகு இங்குள்ள அனுமந்த கோயில் பாண்டவர்களில் ஒருவரான அர்ஜுனனால் எவ்வாறு நிறுவப்பட்டது என்பதை ஒரு புராணம் விவரிக்கிறது. வசிட்ட முனிவர் பிரதான தெய்வமான சீனிவாசன், பத்மாவதி மற்றும் ராமர் - சீதா - லட்சுமணர் சிலைகளை நிறுவியதாக நம்பப்படுகிறது.
இங்கு, வேளாண்மை, பால், பட்டு வளர்ப்பு, மலர் வளர்ப்பு மற்றும் சுற்றுலா தொடர்பான தொழில்களில் முக்கிய வேலைவாய்ப்பு ஆதாரங்கள் உள்ளன. முலபாகிலு விவசாயிகள் ஆழ்துளை கிணற்று நீரையே பாசன மற்றும் குடிநீர் பயன்பாட்டிற்கு நம்பியிருக்க வேண்டியிருக்கிறது.
முளுபாகிலு ஒரு நகரம் மற்றும் முளுபாகிலு வட்டத்தின் தலைமையகம் ஆகும். இது, இந்தியா கர்நாடக மாநிலத்தில் உள்ள கோலார் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. இது தேசிய நெடுஞ்சாலை 4 க்கு அப்பால் மாநிலத்தின் கிழக்கு திசையாகவும், ஒரு மலை அடையாளமாகவும் உள்ளது.
"முளுபாகிலு" என்பது முடளபாகிலு என்ற வார்த்தையிலிருந்து வந்தது, இதன் பொருள் பூர்வீக கன்னட மொழியில் "கிழக்கு கதவு" என்று கூறப்படுகிறது. முளுபாகிலு, மைசூரு மாநிலத்தின் கிழக்கு எல்லையாக கருதப்படுகிறது.
முளுபாகிலு புகையிலை மற்றும் பீடி நன்கு அறியப்படுகிறது. பல விளம்பர பெயர்களில் பீடிகள் தயாரிக்கப்பட்டு கர்நாடகா மற்றும் ஆந்திராவிற்கு விநியோகிக்கப்படுகின்றன. முஸ்லிம் சமூகம் பெரும்பாலும் இந்த தொழிலில் ஈடுபட்டுள்ளது.
முளுபாகிலு நகரம், பல புகழ்பெற்ற கோயில்களின் தாயகமாக உள்ளது. மேலும் இது "கோயில் இடங்களின்" நிலம் என்று பிரபலமாக அறியப்படுகிறது. பல போக்குவரத்து மற்றும் பயண வணிகங்கள் இங்கு தங்கள் தளத்தை அமைத்துள்ளன.
நவீன வரலாற்றில், முதல் ஆங்கிலோ-மைசூர் போரின் போது, 1768 அக்டோபர் 4 அன்று முளுபாகிலு போரின் தளமாக, முளுபாகிலு நகரம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
ஆடு திருடி மாட்டிக்கொண்ட நண்பர்கள் இனிகோ, ரமேஷ்திலக், யோகிபாபு மூவரிடம் ’30,000 ரூபாய் பணம் கொடுக்கவேண்டும்’ என மிரட்டுகிறார் காவல் ஆய்வாளர் சேரன்ராஜ். பணம் திரட்ட முடியாத சூழலில், செங்குட்டுவனின் காதலி அனிஷாவின் செயினை அறுக்கத் திட்டம் போட்டு அதிலும் மாட்டிக்கொள்கிறார்கள். பிறகு, காவல்துறையின் கட்டாயத்தால், தவறுமேல் தவறு செய்யவேண்டிய சூழல் வருகிறது. வேறு வழியே இல்லாமல், வில்லன் மனோகரிடம் அடைக்கலம் ஆகவேண்டிய கட்டாயம் வருகிறது. தங்களுடைய இந்த நிலைமைக்குக் காரணமான அனிஷாவைப் பழிவாங்கவேண்டும், ஊருக்குத் திரும்பி காதலியைக் கரம்பிடிக்கவேண்டும் என்று திரியும் இனிகோ மற்றும் அவரது நண்பர்களின் நிலை என்ன ஆனது?
பிச்சுவா கத்தி என்பது ஐயப்பன் எழுதி இயக்கிய 2017 ஆம் ஆண்டில் வெளிவந்த இந்தியத் தமிழ் அதிரடித்திரைப்படம் ஆகும். இப்படத்தில் இனிகோ பிரபாகரன் மற்றும் அனிஷா சேவியர் ஆகியோர் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் நடித்துள்ளனர், இதில் யோகி பாபு, ராஜேந்திரன், ரமேஷ் திலக், பாலா சரவணன், மற்றும் காளி வெங்கட் உள்ளிட்ட முக்கிய நடிகர்கள் உள்ளனர். இந்தப் படத்தின் தயாரிப்பு 2016 ஆம் ஆண்டின் நடுப்பகுதியில் தொடங்கியது. இத்திரைப்படம் விமர்சகர்களிடமிருந்து கலவையான விமர்சனத்தைப் பெற்றது, இத்திரைப்படம் 22 செப்டம்பர் 2017 அன்று வெளியிடப்பட்டது.
கிரிக்கெட், மது என மகிழ்ச்சியாக சுற்றித்திரியும் நண்பர்கள் இனிகோபிரபாகரன், ரமேஷ்திலக், யோகிபாபு. நாயகி ஶ்ரீபிரியங்கா, இனிகோவிடம் காதலைச் சொன்ன உற்சாகத்தில் நண்பர்களான மூவரும் குடிக்கிறார்கள். கூடுதலான மது குடிக்க ஆசைப்பட்டு, ஆடு திருடி மாட்டிக்கொள்கிறார்கள். அருகே இருக்கும் கும்பகோணம் காவல் நிலையத்தில் முப்பது நாட்கள் கையெழுத்து போட வேண்டிய சூழல். இது ஒரு கதை. இரண்டாவது ஹீரோ செங்குட்டுவன் – அனிஷாவின் காதலும், அவர்கள் காதலுக்கு உதவும் பாலசரவணன், அவர்களுக்கு இருக்கும் வாழ்க்கை தனிக்கதையாகும்.
இந்த படம் 2017 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் இத்திரைப்படத்தின் படப்பிடிப்பு கும்பகோணத்தில் படமாக்கப்பட்டது, படப்பிடிப்பின் போது மொட்டை ராஜேந்திரன் ஒரு சிறிய காயமடைந்தார். படத்தின் தயாரிப்பாளர் சி. மத்தையன், தனது மகன் சி. எம். செங்குட்டுவனை இரண்டாம் நிலை கதாபாத்திரத்தில் நடிக்க வைத்தார். அவருக்கு, இணையாக புதுமுகம் அனிஷா சேவியர் நடித்தார்.
இப்படத்திற்கு என்.ஆர்.ரகுநந்தன் இசையமைத்துள்ளார், அதே நேரத்தில் படத்தின் ஒலி உரிமைகளை ட்ரெண்ட் மியூசிக் வாங்கியது. இத்திரைப்படத்தின் இசைத்தொகுப்பு 16 ஏப்ரல் 2017 அன்று வெளியிடப்பட்டது. இத்திரைப்படத்தில் ஏழு பாடல்கள் இடம்பெற்றன.
தேசிய அறிவியல் மையம் , இந்தியாவின் டெல்லியில் உள்ள ஓர் அறிவியல் அருங்காட்சியகமாகும் . 1992 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டஇந்த அருங்காட்சியகம் இந்தியாவின் பண்பாட்டுஅமைச்சகத்தின் கீழ் உள்ள ஒரு தன்னாட்சி அமைப்பான தேசிய அறிவியல் அருங்காட்சியக கவுன்சிலின் ஒரு பகுதியாக இயங்கி வருகிறது. இது புராணா கிலாவிற்கு அருகில் உள்ளது.
ஹோலி மற்றும் தீபாவளி இந்திய விழா நாட்களைத் தவிர வாரத்தில் ஏழு நாட்களும் காலை 10:00 மணி முதல் மாலை 5:30 மணி வரை மையம் திறந்திருக்கும். இந்த கட்டிடத்தை பிரபல இந்திய கட்டிடக் கலைஞர் அச்சியுத் கன்விண்டே வடிவமைத்துள்ளார்.
லெஸ்லி கீத் டேவிட்சன் மற்றும் ஹில்டா அய்லின் கிளிப்டன் ஆகியோரின் மகனான இவர், மத்திய கடற்கரையில் கோஸ்ஃபோர்ட் நகருக்கு அருகிலுள்ள நியூ சவுத் வேல்ஸ், லிசாரோவில் வளர்ந்தார். அவர் தனது குடும்பத்தின் கிராமப்புற சொத்துக்களில் ஒன்றான மலையிலிருந்து தோண்டிய ஆடுகளத்தில் துடுப்பாட்டம் விளையாட கற்றுக்கொண்டார். ஒன்பது வயதிற்குள், அவர் கோஸ்போர்ட் தரப் போட்டியின் இரண்டாவது பிரிவில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார். தனது உயர்நிலைப் பள்ளி ஆண்டுகளில், மாநிலத்தின் வடக்கு உயர்நிலைப் பள்ளிகளைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய பொதுப் பள்ளிகளின் போட்டியில் துடுப்பாட்டம் விளையாடினார்.அங்கு இவரின் வருங்கால தேர்வுத் துடுப்பாட்டத் தலைவர் ரிச்சி பெனோட், சிட்டி உயர்நிலைப் பள்ளித் துடுப்பாட்ட அணிக்குத் தலைமை தாங்கினார். தனது டீன் ஏஜ் பருவத்தில், டேவிட்சன் குடும்பச் சொத்தில் வேலை செய்வதன் மூலமும், விறகு வெட்டுவதன் மூலமும், பண்ணைப் பொருட்களை எடுத்துச் செல்தல் ஆகிய பணிகளை மேற்கொண்டார்.
நியூ சவுத் வேல்ஸ் துடுப்பாட்ட அணிக்காக முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் 1949-50 பருவத்தில் அறிமுகமானார். தனது முதல் தொடரில் 26 இழப்புகளைக் கைப்பற்றினார்.நியூசிலாந்துத் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான அதிகாரப்பூர்வமற்ற போட்டியில் இவர் 29 ஓட்டங்களை விட்டுக் கொடுத்து 10 இழப்புகளைக் கைப்பற்றினார். மேலும் இறுதிவரை ஆட்டமிழக்காமல் 157 ஓட்டங்களை எடுத்தார்.
1975 பிப்ரவரி 26, அன்று, இந்தியாவின் தேசிய அமைப்பான சாகித்ய அகாதமி, கொங்கனியை ஒரு சுயாதீன மொழியாக அங்கீகரித்தது. கொங்கனியில் ஒரு படைப்புக்கான முதல் சாகித்ய அகாதமி விருது 1977 ஆம் ஆண்டில் கெலேக்கருக்கு அவரது பயணக் கதையான இமயமலைக்காக அளித்தது. அகாடமி முதல் மொழிபெயர்ப்பு விருது கொங்கனி கூட 1990 இல் அமி , குஜராத்தி, திவா உள்ள கட்டுரைகளின் தொகுப்பு ஒரு கொங்கனி மொழி பெயர்ப்புக்குக் சென்ற மேஹானி . அவர் 2006 ஞான்பித் விருதைப் பெற்றார், இது கொங்கனி மொழி எழுத்தாளருக்கு முதன்முதலில் வழங்கப்பட்டது. அவரது தொழில் வாழ்க்கையின் உச்சம் 2007 இல் வாழ்நாள் சாதனைக்காக சாகித்ய அகாடமி பெல்லோஷிப் உடன் வந்தது. பிராந்திய மொழிகளின் வாழ்நாள் ஆதரவாளர், ஞான்பித் விருதுக்கான ஏற்றுக்கொள்ளும் உரையில், "மக்கள் பிராந்திய மொழிகளில் புத்தகங்களைப் படிப்பதை நிறுத்திவிட்டார்கள். மறுபுறம், ஆங்கிலம் மூலம், நாங்கள் பொன்சாய் புத்திஜீவிகள், போன்சாய் எழுத்தாளர்கள் மற்றும் பொன்சாய் வாசகர்களை உருவாக்கியுள்ளோம். "
ஏற்கனவே காந்திய தத்துவத்தால் ஆழ்ந்த செல்வாக்கு பெற்ற கெலேக்கர், பிரபல காந்தியரும் எழுத்தாளருமான காகா சாகேப் காலேல்கருடன் இருக்க வேண்டி 1949 ஆம் ஆண்டில் தனது சொந்த ஊரான கோவாவை விட்டுச் வர்தாவுக்குச் சென்றார். புதுடில்லியில் உள்ள காந்தி நினைவு அருங்காட்சியகத்தின் நூலகராக நியமிக்கப்பட்ட கெலேக்கர் 1955 வரை காலேக்கரின் பயிற்சியின் கீழ் ஒரு குறுகிய காலம் இருந்தார். ஒரு வருடம் கழித்து அவர் கோவா சுதந்திர இயக்கத்தில் மீண்டும் மூழ்கினார். உலகெங்கிலும் உள்ள கோன் புலம்பெயர்ந்தோரை மீண்டும் இணைக்கும் நோக்கில், கோமந்த் பாரதி என்ற வார இதழைத் தொடங்கினார். மீண்டும், கோவாவின் சுதந்திரப் போராட்டத்தில் தீவிரமாக பங்கேற்ற அவர் போர்த்துகீசியர்களால் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். 1961 இல் இந்திய இராணுவம் கோவா மீது படையெடுத்து கோவாவை இந்தியாவுடன் இணைத்தபோது அவர் விடுவிக்கப்பட்டார்.
கெலேக்கர் நகரத்தில், 1925 மார்ச் 7 அன்று தெற்கு கோவா மாவட்டத்தின்கன்கோலின் என்ற ஊரில் பிறந்தார். அவரது தந்தை இராஜராம் கெலேக்கர் ஒரு மருத்துவர். இவர் பின்னர் பகவத் கீதையின் போர்த்துகீசிய மொழிபெயர்ப்பால் புகழ் பெற்றார். பனாஜியில் உள்ள இலைசியம் உயர்நிலைப் பள்ளியில் மாணவராக இருந்தபோது, கெலேக்கர் 1946 இல் கோவா விடுதலை இயக்கத்தில் சேர்ந்தார். இது அவரை இராம் மனோகர் லோகியா உட்பட பல உள்ளூர் மற்றும் தேசிய தலைவர்களுடன் நெருங்கிய தொடர்புக்கு கொண்டு வந்தது. அதன் செல்வாக்கின் கீழ் உள்ளூர் மக்களை அணிதிரட்டுவதற்கு மொழியின் சக்தியை அவர் அங்கீகரிக்க முடிந்தது. பின்னர், அவர் தனது சொந்த கொங்கனி மொழியில் திறனைக் கண்டார். இது அவரது வாழ்நாள் படைப்பாக மாறியது.
கெலேக்கர் பத்ம பூஷண் , கலா அகாதமியின் கோமந்த் சாரதா விருது, சாகித்ய அகாதமி விருது , மற்றும் சாகித்ய அகாதமி சக ஊழியர் ஆகியவற்றைப் பெற்றார். இது இந்தியாவின் தேசிய கடிதங்களின் அகாதமி வழங்கிய இது மிக உயர்ந்த விருதான சாகித்ய அகாடமி விருதாகும். அவர் 2006 இல் ஞானபீட விருதையும் பெற்றார். இது கொங்கனி மொழியில் எழுதும் எழுத்தாளருக்கு முதன்முதலில் இவருக்கு சூலை 2010 இல் வழங்கப்பட்டது.
கொங்கனி மொழி மற்றும் கலாச்சார அறக்கட்டளையின் ஒரு பகுதியான விஸ்வ கொங்கனி சாகித்ய அகாடமி 2006 இல் அமைக்கப்பட்டபோது, இது மொழிபெயர்ப்பிற்காக எடுக்கப்பட்ட முதல் படைப்பு கேலக்கரின் கட்டுரைகளின் தொகுப்பான வேலவாய்லோ துலோ ஆகும் . இவரது புத்தகங்கள் இந்தி மற்றும் பிற வட இந்திய மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன, அவை பல்கலைக்கழகங்களால் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
கோவாவை அண்டை நாடான மகாராட்டிரா மாநிலத்துடன் இணைப்பதற்கு எதிரான சமூக-அரசியல் பிரச்சாரத்தில் அவர் இணைந்தார். இது 1967 பொது வாக்கெடுப்புக்குப் பின்னர் முடிவடைந்தது. கோவா ஒரு தனி பிரதேசமாக இருந்தாலும் அதன் தனி அடையாளத்தை தக்க வைத்துக் கொண்டது. கோவா ஒரு தனி மாநிலமாக அறிவிக்கப்படும் வரை 1987 வரை இந்த நிலையை தக்க வைத்துக் கொண்டது.
ஆகஸ்ட் 27 வெள்ளிக்கிழமை காலை 11.30 மணியளவில் கோவாவின் மார்கோவோவில் உள்ள அப்பல்லோ மருத்துவமனையில் கெலேக்கர் இறந்தார். அவருக்கு வயது 85. அவரது உடல்அவரது சொந்த கிராமமான பிரியோலில் மாநில மரியாதைகளுடன் தகனம் செய்யப்பட்டது.
காவல்துறை சேவை ஐந்து முதன்மை புவியியல் கட்டளைகளாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்டுள்ளது. அவை வரம்புகள் என அழைக்கப்படுகின்றன. இது தீவின் வடக்கு, மேற்கு, கிழக்கு மற்றும் தெற்கு துறைகளை உள்ளடக்கிய ஒரு மூத்த துணை இன்ஸ்பெக்டர் ஜெனரலின் கட்டளையின் கீழ் காவல்துறை . வரம்புகள் பிரிவுகள், மாவட்டங்கள் மற்றும் காவல் நிலையங்களாக பிரிக்கப்பட்டன; கொழும்பு ஒரு சிறப்பு வரம்பாக நியமிக்கப்பட்டது. துணை காவல்துறை இன்ஸ்பெக்டர் ஜெனரல் தலைமையிலான ஒவ்வொரு காவல்துறை பிரிவும் ஒரு மாகாணத்தை உள்ளடக்கியது, மேலும் ஒரு மூத்த காவல்துறை அதிகாரி தலைமையிலான ஒரு காவல் மாவட்டம் நாட்டின் ஒரு மாவட்டத்தை உள்ளடக்கியது. 1974 ஆம் ஆண்டில் நாடு முழுவதும் மொத்தம் 260 காவல் நிலையங்கள் இருந்தன. 2007 நிலவரப்படி 2,000 க்கும் அதிகமானோர் இருந்தனர்.
இலங்கை காவல்துறை , என்பது இலங்கை ஜனநாயக சோசலிச குடியரசின் சிவில் தேசிய காவல்துறை படையாகும். இக் காவல் படை சுமார் 77,000 மனித சக்தியைக் கொண்டுள்ளது. மேலும் குற்றவியல் மற்றும் போக்குவரத்துச் சட்டத்தை அமல்படுத்துதல், பொதுப் பாதுகாப்பை மேம்படுத்துதல், சட்டம் ஒழுங்கைப் பேணுதல் மற்றும் இலங்கை முழுவதும் அமைதியைக் காத்தல் ஆகியவற்றுக்கு பொறுப்பு வகிக்கிறது. காவல்துறையின் தொழில்முறை தலைவர் காவல்துறை இன்ஸ்பெக்டர் ஜெனரல் ஆவார். அவர் சட்டம் மற்றும் ஒழுங்கு அமைச்சருக்கும் தேசிய காவல் ஆணையத்திற்கும் அறிக்கை அளிக்கிறார். இலங்கையின், தற்போதைய காவல் துறை அதிபர் புஜித் ஜெயசுந்தரா ஆவார் .
இலங்கை உள்நாட்டுப் போர் அதிகரித்ததன் மூலம் காவலர் பலமும் காவல் நிலையங்களின் எண்ணிக்கையும் அதிகரித்துள்ளன. 1971 முதல் காவல்துறை சேவையானது ஏராளமான உயிரிழப்புகளை சந்தித்துள்ளது, பயங்கரவாதிகள் மற்றும் கிளர்ச்சியாளர்களின் விளைவாக அதிகாரிகள் மற்றும் காவலர்கள் கொல்லப்பட்டனர் மற்றும் காயமடைந்தனர். தற்போதுள்ள காவல் நிலையங்களின் உடனடி எல்லைக்கு அப்பால் மிகவும் தொலைதூர கிராமப்புறங்களில், எளிய குற்றங்களை அமல்படுத்துவது கிராம சேவா நிலதாரி மூலமாக மேற்கொள்ளப்படுகிறது, ஆனால் இது இப்போது அரிதாகிவிட்டது. பெரும்பாலான கிராமங்கள் புதிய காவல் நிலையங்களால் பாதுகாக்கப்படுகின்றன.
ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றச் செயல்கள் மற்றும் துப்பறியும் பணிகள் பற்றிய விசாரணைகள் குற்றவியல் புலனாய்வுத் துறையால் துணை காவல் கண்காணிப்பாளர் கட்டளையின் கீழ் கையாளப்படுகின்றன. 1980 களில் தீவிர சிங்கள ஜே.வி.பி முன்வைத்த உள்நாட்டு பாதுகாப்புக்கு மேலும் ஒருங்கிணைந்த அச்சுறுத்தல்கள், எதிர் பாதிப்பு பிரிவின் பொறுப்பாகும், இது முதன்மையாக ஒரு புலனாய்வுப் பிரிவாக இருந்தது, பின்னர் அது பயங்கரவாத புலனாய்வுத் துறையால் மாற்றப்பட்டது. தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளிடமிருந்து பயங்கரவாத எதிர்ப்பு விசாரணைகள் மற்றும் உள் பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தல்கள் ஆகியவற்றை டிஐடி மேற்கொள்கிறது.
இலங்கை காவல்துறைக்கு காவல்துறை இன்ஸ்பெக்டர் ஜெனரல் தலைமை தாங்குகிறார். அவர் கோட்பாட்டில், கொழும்பில் உள்ள காவல்துறை தலைமையகத்திலிருந்து சேவையை கட்டளையிடுவதற்கான சுயாட்சி மற்றும் காவல்துறை களப்படை தலைமையகத்தின் ஆதரவைக் கொண்டுள்ளார். எவ்வாறாயினும், சமீப காலங்களில் காவல்துறை சேவை பாதுகாப்பு அமைச்சின் கீழ் வந்துள்ளது. கடந்த சில ஆண்டுகளில், இடமாற்றங்கள் மற்றும் பதவி உயர்வுகளை மேற்பார்வையிட சுயாதீன தேசிய காவல்துறை ஆணையத்தை மீண்டும் நிறுவுவதற்கான அழைப்புகள் வந்துள்ளன. இதன் மூலம் தனது சேவையை தன்னாட்சி மற்றும் எந்தவொரு செல்வாக்குமின்றி செய்கிறது.
விசேட பணிக்குழு என பெயரிடப்பட்ட சிறப்பு பயிற்சி பெற்ற கமாண்டோ / பயங்கரவாத தடுப்பு பிரிவுகள் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகள் மற்றும் அதிமுக்கிய பிரமுகர்களின் பாதுகாப்புக்காக ஆயுதப்படைகளுடன் கூட்டு நடவடிக்கைகளில் தவறாமல் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களில் உள்ள காவல்துறை கட்டளை அமைப்பு கூட்டு நடவடிக்கைக் கட்டளையின் அதிகாரத்தின் கீழ் உள்ள மற்ற பாதுகாப்பு அமைப்புகளுடன் நெருக்கமாக ஒருங்கிணைக்கப்பட்டுள்ளது.
இலங்கை உள்நாட்டுப் போரின் போது, காவல்துறையின் சேவை நாட்டின் பாதுகாப்பைப் பேணுவதில் ஒரு ஒருங்கிணைந்த பகுதியாக மாறியது. முதன்மையாக, உள்நாட்டு பாதுகாப்பில் கவனம் செலுத்தியது. முக்கியமாக பயங்கரவாத தாக்குதல்களால் பல காவல்துறை அதிகாரிகள் தங்களது கடமையின்போது கொல்லப்பட்டுள்ளனர். அதே நேரத்தில், காவல்துறையினர் ஊழல் செய்தவர்கள் அல்லது அதிக முரட்டு குணம் கொண்டவர்கள் என்று குற்றம் சாட்டப்பட்டனர்.
அதன் வழக்கமான படைகளுக்கு மேலதிகமாக, காவல்துறை சேவை 2007 ஆம் ஆண்டு வரை ரிசர்வ் காவல் படை கலைக்கப்பட்டு அதன் பணியாளர்கள் வழக்கமான காவல் படையினருக்கு மாற்றப்படும் வரை ஒரு ரிசர்வ் குழுவை இயக்கியது. காவல் சேவையில் விசாரணை, பாதுகாப்பு, பயங்கரவாத எதிர்ப்பு மற்றும் துணை ராணுவ நடவடிக்கைகளுக்கு பொறுப்பான பல சிறப்பு பிரிவுகள் உள்ளன.
திபேரியசு மிசேனும் என்ற இடத்தில் கிபி 37 மார்ச் 16 இல் தனது 77-வது அகவையில் இறந்தார். திபேரியசின் கடைசி நாட்களில் அவரது வளர்ப்புப் பேரனும் திபேரியசுக்குப் பின்னர் ஆட்சியேறியவனுமான காலிகுலா அவருடன் தங்கியிருந்தான். காலிகுலா பேரரசருக்கு நஞ்சூட்டியதாக வதந்திகள் கிளம்பின. காலிகுலா திபேரியசை பட்டினியில் இறக்க வைத்ததாகவும், திபேரியசின் தலையணையால் அவரை மூச்சுத்திணற வைத்ததாகவும் பலவாறு கூறப்பட்டதாக சூதோனியசு என்பவர் தனது அறிக்கையில் எழுதியுள்ளார். காலிகுலா, பேரரசர் குணமடைந்து விடுவாரோ எனப் பயந்து, திபேரியசு உணவு கேட்டபோது அதனை கொடுக்க மறுத்து, அவருக்கு அரவணைப்பு மட்டுமே தேவை என்று வலியுறுத்தினார் எனவும், பின்னர் அவர் படுக்கை துணிகளால் பேரரசரை மூச்சுத்திணற வைத்தார் எனவும் காசியசு டியோ என்ற வரலாற்றாளர் கூறுகிறார்.
திபேரியசு மிகச் சிறந்த உரோமைத் தளபதிகளில் ஒருவர்; பனோனியா, டால்மேசியா, இரேத்சியா மற்றும் செருமானியாவின் சில பகுதிகளை அவர் கைப்பற்றியது வடக்குப் போர்முனைக்கு அடித்தளத்தை அமைத்தது. அப்படியிருந்தும், அவர் ஒருபோதும் பேரரசராக இருக்க விரும்பாத ஒரு இருண்ட, தனிமைப்படுத்தப்பட்ட, மோசமான ஆட்சியாளராக நினைவுகூரப்பட்டார்; மூத்த பிளினி இவரை "மனிதர்களின் இருண்டவர்" என்று அழைத்தார். கிபி 23 இல் அவரது மகன் துரூசசு ஜூலியஸ் சீசரின் மரணத்திற்குப் பிறகு, திபெரியசு தனிமையாகவும் பற்றின்றியும் மாறினார். கி.பி 26 இல், அவர் தன்னை உரோமில் இருந்து விலக்கி, ஒரோமைப் பேரரசின் நிர்வாகத்தை பெரும்பாலும் தனது நேர்மையற்ற பிரிட்டோரியன் தலைவர்களான செஜானசு, குயின்டசு மேக்ரோ ஆகியோரின் கைகளில் விட்டுவிட்டார்.
திபேரியசு இறந்த பின்னர், அகஸ்டசுக்கு வழங்கப்பட்ட வழமையான மரியாதைகளை உரோமை அரசு வழங்க மறுத்தது; வீதிகளில் கூடிய கும்பல்கள் "திபேரியசை டைபருக்கு அனுப்பு!" என சத்தமிட்டனர். திபேரியசின் உடல் டைபர் ஆற்றில் வீசப்பட்டது. ஆனாலும், பின்னர் அவரது உடல் தகனம் செய்யப்பட்டு, அவரது எரிசாம்பல் அகஸ்டசின் கல்லறையில் வைக்கப்பட்டது. பின்னர் கிபி 410 இல் உரோமை நகர் சூறையாடப்பட்ட போது, இவரது சாம்பல் எறியப்பட்டது.
தனது உயிலில், திபேரியசு தனது உரிமைகல அனைத்தையும் வளர்ப்புப் பேரன் காலிகுலாவுக்கும், தனது சொந்தப் பேரன் திபேரியசு கெமெலசுக்கும் எழுதி வைத்தார். ஆனாலும், காலிகுலா ஆட்சியேறியவுடன், அந்த உயிலை செல்லுபடியற்றதாக அறிவித்தான்.
திபேரியசு ஜூலியோ குளாடிய மரபைச் சேர்ந்த என்பவர் இரண்டாவது உரோமைப் பேரரசர் ஆவார். இவர் அகஸ்டசின் பின்னர் கிபி 14 முதல் கிபி 37 வரை ஆட்சியில் இருந்தார்.
அருங்காட்சியகமானது எட்வர்ட் ஜி பல்ஃபோர் அவர்களின் ஆலோசனை மற்றும் வழிகாட்டலில் நிறுவப்பட்டது. அவர் சென்னை இராணுவத்தில் ஒரு மருத்துவ அலுவலராகப் பணியாற்றி வந்தார். பெங்களூரிலிந்து அவர் சென்னைக்கு . பணி மாற்றம் பெற்றார். மாற்றம் பெற்று சென்னை வந்தபின்னர் அவர், முன்பு 1851 ஆம் ஆண்டு சென்னையில் நிறுவியிருந்த .அருங்காட்சியகத்தை ஒத்த அருங்காட்சியகத்தை அமைக்க பரிந்துரை செய்தார். பல்ஃபோர் 1851 ஆம் ஆண்டின் மாபெரும் கண்காட்சிக்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்து அதில் காட்சிப்படுத்தும் நோக்கில் பல தொகுப்புகளை சேகரித்து வைத்திருந்தார். பல்ஃபோர், அருங்காட்சியகத்தில் விலங்கியல் மற்றும் இயற்கை மாதிரிகளின் தொகுப்பைக் காட்சிப்படுத்தி இருந்தார். அக்காலகட்டத்தில் பெங்களூரில் இருந்த அரசு அருங்காட்சியகம் மைசூர் அரசு அருங்காட்சியகம் என்று அழைக்கப்பட்டது. அதற்கான கட்டடம் 1877 ஆம் ஆண்டில் அப்போது சிட்னி சாலை என்று அழைக்கப்பட்ட இடத்தில் திறந்து வைக்கப்பட்டது.
பெங்களூரில் உள்ள அரசாங்க அருங்காட்சியகம் எல்.பி. பவுரிங் மைசூர் மாநில தலைமை ஆணையராக இருந்த காலத்தில் ஆகஸ்ட் 18, 1865 ஆம் நாளன்று நிறுவப்பட்டது. ஏப்ரல் 17, 1866 ஆம் நாளன்று மைசூர் அரசு இதழில் இதனைப் பற்றிய முறையான அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்பு வெளியிடப்பட்டது, இதன் நகல் பெங்களூரில் உள்ள கர்நாடக மாநில காப்பகங்களில் இன்றும் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது. பண்பாட்டு மற்றும் இயற்கை கலைப்பொருட்களை அருங்காட்சியகத்திற்கு காட்சிக்கு வழங்க வேண்டி பொதுமக்களைக் கேட்டு, அதிகாரபூர்வமான அரசிதழ் அறிவிப்பு வெளியிடப்பட்டது.
இந்த அருங்காட்சியகம் ஒரு தொல்பொருள் அருங்காட்சியகமாகும். இங்கு பழைய நகைகள், சிற்பம், நாணயங்கள் மற்றும் கல்வெட்டுகள் உள்ளிட்ட தொல்பொருள் மற்றும் புவியியல் கலைப்பொருட்களின் அரிய தொகுப்புகள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த அருங்காட்சியகத்தில் 70 ஓவியங்கள், 84 சிற்பங்கள் மற்றும் நூற்றுக்கணக்கான பிற கலைப்பொருட்கள் காட்சியில் உள்ளன. அவற்றில் சில அருங்காட்சியகத்திற்கு உரிய தனித்தன்மை கொண்டவையாக உள்ளன. இந்த அருங்காட்சியகத்தில் ஹொய்சாலா, காந்தாரா மற்றும் நுளம்பா காலங்களைச் சேர்ந்த சிற்பங்கள் உள்ளன.
இந்த அருங்காட்சியகத்தின் அருகில் விஸ்வேஸ்வரய்யா தொழில்துறை மற்றும் தொழில்நுட்ப அருங்காட்சியகம் மற்றும் வெங்கடப்ப கலைக்கூடம் ஆகியவை அமைந்துள்ளன. இந்த அருங்காட்சியகம் கஸ்தூர்பா சாலையில் மையமாக அமைந்துள்ளது. இந்த அருங்காட்சியகம் 1877 ஆம் ஆண்டில் புதுச்செவ்வியல் கட்டடக்கலை பாணியில் கட்டப்பட்டது. இதன் இருபுறமும் இரண்டு போர்டிகோக்களைக் கொண்டு அமைந்துள்ளது, கொரிந்திய நெடுவரிசைகள், வட்ட வளைவுகள், மற்றும் முக்கிய சாய்வான பக்கச் சுவர்கள் உள்ளிட்ட பல கட்டட அமைப்புகளை இதில் காணமுடியும்.
சிறைச்சாலை கட்டிடம் ஒரு அருங்காட்சியகத்திற்கு ஏற்றதாகக் கருதப்பட்ட நிலையில, மேலும் கன்டோன்மென்ட் அருகே ஒரு சிறப்பு அருங்காட்சியகக் கட்டிடம் கட்டுவதற்கான முடிவு செய்யப்பட்டது. பின்னர் தற்போதைய இடம் அருங்காட்சியகத்தின் புதிய கட்டடடம் அமைவதற்கான இடமாகத் தெரிவு செய்யப்பட்டது. புதிய அருங்காட்சியகம் 1877 ஆம் ஆண்டில், அந்த காலகட்டத்தில் மைசூர் மாநிலத்தின் தலைமை பொறியாளராக இருந்த ரிச்சர்ட் ஹீராம் சாங்கி என்பவரால் திட்டமிடப்பட்டு கட்டப்பட்டது .
சந்திரவல்லியின் அகழாய்வில் கண்டெடுக்கப்பட்ட கற்கால மட்பாண்டங்கள், மொகெஞ்சதாரோ, ஹளேபீடு மற்றும் விஜயநகர அகழ்வாய்வினைச் சேர்ந்த கலைப்பொருள்கள், மதுராவைச் சேர்ந்த டெரகோட்டா பொருள்கள், குடகுப் பகுதியைச் சேர்ந்த ஆயுதங்கள் ஆகியவை இந்த அருங்காட்சியகத்தில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும் 5000 ஆண்டுகள் பழமையான நினைவுச்சின்னங்களும் இந்த அருங்காட்சியகத்தில் உள்ளன. மேலும் டெக்கான், மைசூர் மற்றும் தஞ்சை ராஜ்யங்களின் அரிய ஓவியங்களும் இங்கு காணப்படுகின்றன.
இந்த அருங்காட்சியகத்தில் திப்பு சுல்தானின் கோட்டையான ஸ்ரீரங்கப்பட்டணத்தின் மாதிரி காட்சியில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. திப்பு காலத்திலிருந்து அருங்காட்சியகத்தில் ஒரு தொகுப்பு உள்ளது, அதில் 12 பாரசீக மொழியில் அமைந்த வரிகள் காணப்படுகின்றன. இந்த அருங்காட்சியகத்தில் பல்வேறு பழைய இசைக்கருவிகள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. 64 நாயன்மார்களைக் கொண்டமைந்த தஞ்சை பாணியில் அமைந்த ஓவியம் காட்சியில் உள்ளது.
இந்த அருங்காட்சியகத்தில் இரண்டு கண்காட்சித் தளங்கள் உள்ளன. அவை 18 காட்சியகங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன.அவற்றில் சிற்பம், இயற்கை வரலாறு, புவியியல், கலை, இசை மற்றும் நாணயவியல் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய பிரிவுகள் அமைந்துள்ளன.
இந்த அருங்காட்சியகம் முதன்முதலில் கன்டோன்மென்ட் சிறை கட்டிடத்தில் நிறுவப்பட்டது. அங்கு இந்த அருங்காட்சியகம் 1878 ஆண்டு வரை 13 ஆண்டுகள் தொடர்ந்து செயல்பட்டு வந்தது.