polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
உறக்கமின்மை நோய்க்குறி , வலிப்பு நோய் , பதற்றமான மனநிலை , உணர்வற்ற நிலை ஆகியவற்றுக்கான அமைதிப்படுத்தும் மருந்தான பார்பிட்யூரேட்டுகள் மருந்துப்பொருளின் கண்டுபிடிப்பில் சோசப் வான் மெரிங் என்ற மருத்துவருடன் பிசர் இணைந்து பணிபுரிந்து முக்கியப்பணியாற்றியுள்ளார். 1904 ஆம் ஆண்டில் இவர் பார்பிட்டால் என்றழைக்கப்படக்கூடிய முதல் பார்பிட்யூரேட் அமைதிப்படுத்தும் மருந்தை அறிமுகப்படுத்துவதில் உதவியுள்ளார்.
1881 ல் அவர் எர்லாங்கன் பல்கலைக்கழகத்தில் வேதியியல் பேராசிரியராக நியமிக்கப்பட்டார். 1883 ஆம் ஆண்டில் பேடிசே அனிலின்-உன்ட் சோடா பேப்ரிக் என்பவரால் தனது அறிவியல் ஆய்வகத்தை வழிநடத்த கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டார். எனினும், பிசருடைய தந்தை அவரைத் தனது பொருளாதாரத்தில் சுதந்திரமாகவும் தனியாகவும் நிர்வகிக்கும் அளவுக்கு செய்திருந்ததால் கல்வி சார்ந்த பணிக்கே முன்னுரிமை அளித்தார்.
எர்லாங்கன் பல்கலைக்கழகத்தில், பிசர் தேயிலை, காபி, சாக்கலேட்டின் கோகோ போன்றவற்றில் செயல்படும் கொள்கைகள் குறித்து ஆய்வு மேற்கொண்டார். இவற்றில் காணப்படும் பைன் மற்றும் தியோபுரோமின் ஆகியவற்றைக் குறித்து ஆய்வு மேற்கொண்டு இத்தகைய சேர்மங்களின் தொடர் ஒன்று அமைக்கப்பட்டிருப்பதையும் அவற்றின் தொகுப்பு முறைகளையும் நிறுவினார்.
பிசர் குளுகோசு மற்றும் பியூரின் ஆகியவற்றின் கரிமத் தொகுப்பு முறைகளைக் கண்டறிந்தது, கேபைனைத் தயாரிப்பதற்கான முதல் தொகுப்பு முறையைக் கண்டறிந்தது என்று பல பணிகளைக் கண்டறிந்தாலும் சர்க்கரைகள் குறித்த இவரது ஆய்வுப்பணிக்காக மிகவும் குறிப்பிடப்படுபராக உள்ளார்.
1875 ஆம் ஆண்டில் பேயர் முனிச் பல்கலைக்கழகத்தில் வேதியலாளர் லீபிக்கின் பணியைத் தொடரக் கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டார். பிசர் பேயருடன் அவரது கரிம வேதியியல் தொடர்பான பணிகளில் உதவுவதற்காக சென்றார்.
இந்த மும்மொழிக் கொள்கை பரிந்துரையானது பல்கலைக்கழக மானியக்குழுவால் முதன்முதலில் 1948-49 இல் தரப்பட்டது. பெல்ஜியம் மற்றும் சுவிட்சர்லாந்து போன்ற பிற பன்மொழி நாடுகளின் முன்னோடிகளை மேற்கோள் காட்டி இது பரிந்துரைக்கப்பட்டது. என்றாலும் இந்தியாவில் மூன்று மொழிகளை கட்டாயமாக படிக்க வேண்டியது அவசியமாக இல்லை என்று பல மாநிலங்களில் பார்க்கப்பட்டது. நவீன இந்தி ஒரு சிறுபான்மை மொழி என்பதை ஏற்றுக்கொண்டாலும், கன்னடம், தெலுங்கு, தமிழ், மராத்தி, பெங்காலி, பஞ்சாபி, மலையாளம், மற்றும் குஜராத்தி போன்றவற்றைவிட மேன்மை கொண்ட மொழியாக அது இல்லை. என்றாலும் ஒவ்வொரு இந்திய மாநிலமும் கூட்டாட்சி செயல்பாடுகளில் பங்கேற்கக்கூடிய வழிமுறையாக ஆங்கிலத்துக்கு மாற்றாக இந்தியைக் கொண்டுவர இந்தி ஆணையம் மேலும் பரிந்துரைத்தது.
1967-1969 காலப்பகுதியில் தமிழக முதல்வராக இருந்த சி. என்.அண்ணாதுரை, தமிழ்நாட்டில் இந்தி கற்க வேண்டிய அவசியத்தை எதிர்த்தார், "வெளி உலகத்துடன் எங்களை இணைக்க ஆங்கிலம் இருக்கும்போது அதுவே இந்தியாவுக்குள்ளும் இணைப்பு மொழியாக இருக்க வல்லது. இது எப்படியென்றால் பூனை செல்ல ஒரு பெரிய துளை இருக்கும் போது பூனைக்குட்டி செல்ல என்று சுவரில் தனியாக ஒரு சிறிய துளை போடுவதைப் போன்றது. பூனைக்கு உள்ள பெரிய துளையே பூனைக்குட்டி செல்லவும் போதுமானது . என்றார்.
மும்மொழிக் கொள்கை என்பது 1968 ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசின் கல்வி அமைச்சகத்தால், மாநிலங்களுடன் கலந்தாலோசித்து உருவாக்கப்பட்டது. 1968 தேசிய கொள்கை முடிவின்படி "இந்தி, ஆங்கிலம் மற்றும் நவீன இந்திய மொழி இந்தி பேசும் மாநிலங்களில், இந்தி, ஆங்கிலம் மற்றும் இந்தி பேசாத மாநில மொழி ஒன்று என்பதாகும்.
தென்னிநிதியாவின் இந்தி பேசாத மாநிலங்களான கர்நாடகம், ஆந்திரம் மற்றும் முக்கியமாக தமிழகம் ஆகியவற்றின் கோரிக்கைகளுக்கு பதிலாக இந்த கொள்கை வகுக்கப்பட்டது. முன்னாள் முதலமைச்சர் சி. என். அணாணாதுரையின் முயற்சியால் மூன்று மொழிக் கொள்கை தமிழகத்தில் பின்பற்றப்படவில்லை.
செயல்திட்ட முறையில் மாணவர்கள் தங்களது சுற்றுப்புறத்தில் உள்ள சாத்தியமான வாய்ப்புகளைத் தங்கள் புலன்கள் வழியாகக் கண்டறியவும், அனுபவித்து உணரவும் அனுமதிக்கப்பட வேண்டும். மேலும் அவர்கள் தங்களின் சொந்த விருப்பார்வங்களின் அடிப்படையில் தங்களது கற்றலை வழிநடத்தவும் வேண்டும். பாடநூல்களின் வழியாக மிகச்சிறிதளவே கற்றுத்தரப்பட வேண்டும். மனனம் செய்து கற்றலுக்கு மாற்றாக அனுபவ வழிக் கற்றலுக்கு கூடுதல் முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட வேண்டும். செயல்திட்ட வகுப்பறையானது மக்களாட்சிப் பண்புகளையும் கூட்டுழைப்பையும் கொண்டு நோக்கம் சார்ந்த பிரச்சனைகளை தீர்ப்பதற்கு வாய்ப்பளிப்பதாக இருக்க வேண்டும்.
கில்பாட்ரிக் தனது செயல்திட்ட முறைக்காக நான்கு வகுப்பறைகளை வடிவமைத்தார். அவை: கட்டமைப்பு , அனுபவிப்பு , பிரச்சனை (உதாரணத்திற்கு வறுமை போன்ற சமூகப் பிரச்சனைகளைப் பற்றி கலந்துரையாடுவது), மற்றும் குறிப்பிட்ட ஒன்றைக் கற்றறிதல் .
ஊர் என்பது மக்களின் குடியிருப்பினைச் சுட்டும் தொன்மை வடிவமாகும். தொல்காப்பியம் மற்றும் சங்க நூல்களில் "ஊர்" என்ற சொல் பல இடங்களில் கையாளப்பட்டுள்ளது. மருதநிலம் சார்ந்துள்ள இடத்தை ஊர் என்ற சொல்லால் குறிபிட்டு வந்தனர்.
"நத்தம்" என்பது ஓர் ஊர் இருந்து, அழிந்துபட்ட இடத்தைக் குறிப்பிட வழங்கி வரும் சொல்லாகும். நத்தம், நத்தமேடு, நத்தத்துமேடு என்று அவை சொல்லப்படுகின்றன. முன்பு ஊர் இருந்து அழிந்த இடத்தில், மீண்டும் ஊர் உண்டாகும் பொழுது அவ்வூர்ப்பெயரின் பொதுக்கூறாகவோ, சிறப்புக்கூறாகவோ, "நத்தம்" அமைகின்றது. "நத்தம், புறம்போக்கு" என்பது தமிழ்நாடு அரசின் வருவாய்த்துறை வழக்காக உள்ளது. குடியிருப்பு இருந்து அழிந்து வெறுமனே கிடக்கும் நிலம் "நத்தம்" என்றும் குடியிருப்பில்லாத, எவருக்கும் உரிமையில்லாத இடம் "புறம்போக்கு" என்றும் இதன்வழி குறிப்பிடப்படுகிறது. நத்துதல் என்னும் வினையடிப்படையில் இச்சொல் தோன்றியிருக்கலாம். 16 ஆம் நூற்றாண்டிலேயே இச்சொல் ஊரைக் குறிக்கும் அளவில் பொருள் மாற்றம் பெற்றிருக்கிறது.
பேரூர் என்ற பொருள் இருந்தாலும், உண்மையில் இன்று சிற்றூர்களே "பட்டணம்" எனப் பெயர் பெற்றுள்ளன. நெய்தல் நிலத்து ஊர்கள் "பட்டினம்" எனப்படுமென்று தொல்காப்பிய உரையாசிரியர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். ஆனால் இவ்வரையறை சங்கவிலக்கியத்தில் பெரும்பாலும் தெளிவாக உருப்பெறவில்லை என்கிறார் கி.நாச்சிமுத்து. இவ்வடிவமே காலப்போக்கில் பட்டணம் என்று சொல் நிலையிலும், பொருள் நிலையிலும் மாறியிருக்கிறது. ஊர்களைக் குறிப்பிடும் பொதுக்கூறாகப் பிற்காலப் பாண்டியர் காலத்தில், "பட்டணம்" பயன்பட்டிருக்கிறது.
மக்கள் சேர்ந்து வாழுமிடம் "சேரி" எனக் காரணப்பெயராக வழங்கியிருக்கிறது. இச்சொல் தொல்காப்பியத்திலும் சங்க இலக்கியங்களிலும் பயின்று வந்துள்ளது. முல்லை நிலத்து ஊர்கள் சேரி எனப்பட்டன என்கிறார் நச்சினார்க்கினியர். ஆனால் ஊரின் புறத்தே உள்ள குடியிருப்புகளையும் சுட்டி வழங்கியிருக்கின்றது. பார்ப்பனச் சேரி, இடையச்சேரி என்றார் போல மக்கட் பிரிவினரின் பெயர்களுடனும் சேர்ந்து சங்க இலக்கியத்திலும் வழங்கியிருக்கின்றது.
கூட்டமாகச் சேர்ந்து வாழுமிடம் குப்பம். சமுதாயத்தில் பின்தங்கிய,பொருளாதரத்தில் பின்தங்கிய மக்கள் வாழுமிடமாகக் குப்பம் அமைந்துள்ளது.
இப்பொதுக்கூறு இந்நாளில் தாழ்த்தப்பட்டவர் என்று அழைக்கப்பெறும் பள்ளர், பறையர், சக்கிலியர் முதலான சாதியினரின் குடியிருப்பிடங்களைக் குறிக்கின்றது. ஆனால் பழந்தமிழில் அவ்வாறு வழங்கவில்லை. என்கிறார் சின்.கோதில்மொழியன். எனினும் 10 ஆம் நூற்றாண்டில் தீண்டாச்சேரி, பறையர்சேரி போன்ற இருப்பிடங்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. ஊரின் புறத்தே உள்ள குடியிருப்புக்கள் இவ்வாறு கல்வெட்டுக்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
பேரூர் எனும் பொருளில் நகரம் வழங்கி வருகின்றது. இடைக்காலத்தில் வணிகர்களின் அவை "நகரம்" என்று அழைக்கப்பட்டிருக்கிறது. 14, 15 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் தெலுங்கு மக்களின் குடியேற்றம் மதுரை மாவட்டப் பகுதிகளில் நிகழ்ந்த பொழுது, விஜயநகரப் பேரரசின் தலைநகரான விஜயநகரம், வித்யாநகரம் போன்று தாம் குடியேறிய இடத்திற்கும் தெலுங்கு மக்கள் "நகரம்" என்று பெயரிட்டிருக்கிறார்கள்.
நகர் எனும் இவ்வடிவம் பெரிய ஊர் என்பதைக் குறிக்கப் பயன்பட்டு வரும் தொன்மையான வடிவம் ஆகும். இவ்வடிவம் சங்க இலக்கியத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இப்பொழுது புதிதாக ஊர்களின் அருகில் உருவாக்கப்படும் குடியிருப்புக்களுக்கு "நகர்" என்ற பொதுக்கூற்றுடன் இணைந்த சிறப்புக் கூற்று வடிவங்கள் சூட்டப்படுகின்றன. பொருண்மையளவில் இவ்வடிவம் மாற்றம் பெற்றுள்ளது.
தொன்மைக் குடிகளின் குடியிருப்புக்கள் குடிகளின் பெயரையேக் கொண்டிருக்கும். குடிகளின் குடிப்பெயர்வு மாற்றங்களுக்கேற்ப இக்குடியிருப்புக்களும் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும். இங்கு ஊர்ப்பெயர் என்பது இயல்பான ஊரைக் குறிப்பிடாமல் மக்களின் ஒட்டுமொத்தமான தொகுதியினைக் குறிக்கும்" ஊர் என்பது இயங்கிக் கொண்டிருப்பது என்னும் கருத்துடன் இக்கருத்து பொருந்துவதைக் காணலாம்.
குறிஞ்சி , முல்லை , மருதம் , நெய்தல் , பாலை எனும் ஐவகை நிலங்களிலுள்ள மக்கள் குடியிருப்புக்கள் எவ்வெவ்வாறு அழைக்கப்பட்டன என்பதனைத் தொல்காப்பிய உரையாசிரியர்கள் குறிப்பிடும் பொழுது மருத நிலத்துக் குடியிருப்புக்கள் "ஊர்" என்று அழைக்கப்பட்டன என்கின்றனர். ஆனால் இவ்வரையறை சங்கவிலக்கியத்தில் பெரும்பாலும் தெளிவாக உருப்பெறவில்லை என்கிறார் கி.நாச்சிமுத்து.
"பச்சேரி" என்ற கூட்டு வடிவமும் சில ஊர்களுக்கு வழங்கி வருகின்றது. பள்ளச்சேரி எனபதே "பச்சேரி" என்று திரிந்திருக்கின்றது. பள்ளர்கள் பள்ளச்சேரி என்னும் பெயரில் ஊருக்கு வெளியே தனியே குடியிருந்ததாக எட்கர் தர்ஸ்டன் குறிப்பிடுகிறார். திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் பள்ளர் சாதியினர் குடியிருப்புகள் "பச்சேரி" என்று அழைக்கப்படுகின்றன.
இதைத் தவிர குடியிருப்பு என்ற ஒரு கூட்டு வடிவமும் வழங்கி வருகின்றது. குடி, இருப்பு எனும் ஒரே பொருளைத்தரும் இரு சொற்கள் இணைந்த ஒரு பொருட் பன்மொழி குடியிருப்பு ஆகும். குடிகளின் இருப்பிடம் என்றும் இதற்குப் பொருள் கொள்ளலாம். காலனி என்ற ஆங்கிலச் சொல்லின் தமிழாக்கமாகவும் இவ்வடிவம் வழங்குகின்றது.
"ஊர்தல்" எனும் வினையினால் "ஊர்" என்ற சொல் தோன்றியது. சிறிது சிறிதாக ஊர்ந்து பரவும் தன்மையினால் ஊரென்பது முதனிலைத் தொழிலாகு பெயராகும் என்று ஞா.தேவநேயன் கருதுகிறார். இக்கருத்தில் இச்சொல்லை அணுகினால் மக்களின் குடிப் பெயர்வுகளினால் புதிதுபுதிதாக ஊர்கள் உண்டாகின.
குடியிருப்பிடங்களை நேரடியாகச் சுட்டுவன என்னும் இவ்வடிவம் மக்கள் வாழ்விடங்களை நேரடியாகச் சுட்டுவன. இவை இல்வாழ்விடங்களைச் சுட்டுவதற்காக மட்டும் வழங்கி வருகின்றன. இவை பொருள் அடிப்படையில் பெரும்பாலும் மாறுதல் பெறுவதில்லை.
குடியிருப்பு என்ற பொருள்படும் ஆங்கிலச் சொல் காலனி ஆகும். இவ்வடிவம் அப்படியே தற்சமமாகத் தமிழில் வழங்கி வருகின்றது. கடந்த ஒரு நூற்றாண்டு காலமாகத் தமிழ் நாட்டில் வழங்கி வரும் வடிவம் இது. ஊரையடுத்து ஏற்படும் குடியிருப்புகள் இப்போது காலனி எனப்படுகின்றன.
தெளிவு தோன்றவோ, சிறப்பு கருதியோ ஊர்ப்பெயர்களின் முற்பகுதியில் சேர்க்கப்படுபவை, சிறப்புக் கூறுகள் எனப்படுகின்றன. இச்சிறப்புக் கூறுகளின் தோற்றத்திற்குப் பின், ஏற்கனவே வழங்கிய பொதுக்கூறுகள் ஊர்ப் பெயராக்க விகுதிகளாகச் செயற்படுகின்றன.
சிற்றூர் எனப் பொருள்படும் சமஸ்கிருதச் சொல் கிராமம் ஆகும். சிற்றூரென்ற பொருளை இச்சொல் உணர்த்தினும் ஊர்ப்பெயருடன் இணைந்து வழங்கி வரவில்லை. காந்தியின் பெயரில் ஊரொன்றை 1947-ல் உருவாக்கிய போது அதற்கு காந்தி கிராமம் என்று பெயர் சூட்டப்பட்டிருக்கிறது.
ஊர் என்ற வடிவம் திராவிட மொழிகள் வழங்கும் இடங்களிலெல்லாம் காணப்படுகின்றது. இப்பகுதிகளில் "ஊர்" என்ற வடிவத்தின் அடிப்படையில் உண்டாகியுள்ள ஊர்ப் பெயர்களை ஆராய்வதன்வழி திராவிட மக்களின் குடியேற்றத்தை அறியலாம்" என்கிறார் டி.பாலகிருஷ்ணன் நாயர்.
மலையடிவாரத்து ஊர்கள் "கோம்பை" எனப்படுகின்றன. சிற்றூர் எனப் பொருள்படும் "கோம்பு" என்ற கன்னடச் சொல்லிம் அடிப்படையில் இச்சொல் தோன்றியிருக்கிறது. இப்பொதுக்கூறு உள்ள ஊர்களில் கன்னட மக்கள் வாழ்ந்து வருவது இக்கருத்துக்கு அரணாக உள்ளது.
பழனி மாநகர் என்ற ஊர்ப்பெயரில் "மாநகர்" என்ற கூட்டு வடிவம் வந்துள்ளது. பெருமை கருதி, "மா" என்ற அடைமொழி நகருடன் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. "மாநகர்" என்று ஊர்களைக் குறிப்பிடும் வழக்கம் பிற்காலப் பாண்டியர் காலத்தில் இருந்திருக்கிறது.
ஊர்களைக் குறித்திடும் "இருக்கை" என்ற வடிவம் 11 ஆம் நூற்றாண்டில் வழக்கில் இருந்திருக்கிறது. கரை இருக்கை, காஞை இருக்கை போன்ற ஊர்கள் அக்காலத்தில் இருந்திருக்கின்றன. இவ்வடிவமே இருப்பு என்று ஆகியிருக்கலாம்.
குளம், நீர்நிலை என்ற பொருள்படும் "செருவு" என்ற தெலுங்குச் சொல் சில இடங்களில் "சேரி" என்று மாறியிருக்கின்றது. இவ்விடங்களில் தெலுங்குச் சொற்களுடன் இணைந்து "சேரி" வந்துள்ளது.
மக்களின் உட்குழுக்களைச் சுட்டிய "குடி" என்ற வடிவம், மக்களின் இருப்பிடங்களையும் சங்ககாலத்தில் சுட்டியிருக்கின்றது. சங்ககால ஊர்ப்பெயர்களில் பல "குடி" என்று முடிகின்றன.
பொதுக்கூற்றின் வடிவங்கள், பொருண்மை நிலையில் பலவாக இருந்தாலும் பயன்பாட்டு நிலையின் அடிப்படையில் பின்வரும் இரு வகைகளாகப் பகுக்கப்பட்டிருக்கின்றன
மக்கள் வாழ்விடம், உறைவிடம் "பதி" எனப்பட்டது. "பதியெழுவறியாப் பழங்குடிகள்" என்று சிலப்பதிகாரத்தில் இவ்வடிவம் வந்துள்ளது. இவ்வடிவம் அருகியே வந்துள்ளது.
"ஊர்" என்ற இப்பொதுக்கூற்றின் கூட்டு வடிவங்களான புத்தூர், புதூர், முத்தூர், நல்லூர் என்பனவும் ஊர்ப்பெயர்களின் பொதுக்கூற்று வடிவங்களாக வழங்கி வருகின்றன.
ஓரிடத்தின் இயல்பை அடைமொழியாயின்றிக் குறிப்பிடும் வடிவங்கள் பல ஊர்களுக்கும் பொதுவானதாக வருவதால் அவை பொதுக்கூறுகள் எனப்படுகின்றன.
ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட இடங்களை ஒரே வடிவம் சுட்டுவதால் ஏற்படும் குழப்பத்தை நீக்க, வேறுபடுத்தும் கூறுகள் பெயரின் முற்பகுதியில் சேர்க்கப்படுகின்றன.
சங்கப்பாடல்களிலிருந்தும் கொளு அல்லது பதிகக் குறிப்புகளிலிருந்தும் கிடைக்கின்ற ஊர்ப் பெயர்களில் பெரும்பான்மையானவை "ஊர்" என்றே முடிகின்றன.
"திருப்பதி" என்ற கூட்டு வடிவமும் வழங்கி வருகின்றது. வைணவத் தலங்களைத் திருப்பதிகள் எனக் குறிப்பிடும் வழக்கத்தையொட்டி பெயரிடப்பட்டுள்ளது.
புள்ளியியல் துறையை நாட்டில் மேம்படுத்த பல பயிற்சித் திட்டங்களை ராவ் உருவாக்கினார். தென்கிழக்காசியாவில் புள்ளியியல் துறை வளர அவரது முயற்சிகள் உறுதுணையாக இருந்தன. ஐ.நா.சபையின் புள்ளியியல் துறைக் குழுவின் தலைவராக ராவ் இருந்தபோது, ஆசிய அளவில் புள்ளியியல் கல்வி மையம் துவங்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார். அதன் விளைவாக, ஆசிய பசிபிக் புள்ளியியல் கல்வி நிறுவனம் டோக்கியோவில் 1970-இல் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. இதில் இந்தியா உள்ளிட்ட 20 நாடுகள் அங்கம் வகிக்கின்றன. நாடு முழுதுவதும் புள்ளியியல் துறை வளர வேண்டும் என்ற மகலனோபிஸின் லட்சியத்தை நிறைவேற்றும் வகையில், ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் மாநில புள்ளியியல் மையங்களை ராவ் தொடங்கினார். அவற்றுக்கிடையே நெருக்கமான தகவல் தொடர்பையும் உறுதிப்படுத்தினார். அவை மத்திய, மாநில அரசுகளின் திட்டமிடலில் இன்று பெரும் பங்காற்றுகின்றன. மத்திய புள்ளியியல் நிறுவனம் , தேசிய மாதிரி கணக்கெடுப்பு ஆகியவற்றின் பணிகளிலும், ஆராய்ச்சிகளிலும் ராவ் துணை புரிந்தார்.
ராவின் தனிப்பட்ட முயற்சியால் இந்திய எகனோமெட்ரிக் சங்கம் 1960-இல் துவங்கப்பட்டது. திட்டமிடலுக்கான பொருளாதாரத்தைப் பயிற்றுவிக்கும் படிப்புகளை இந்த அமைப்பு முன்னெடுத்தது. இந்திய மருத்துவப் புள்ளிவிவரங்களுக்கான சங்கத்தையும் ராவ் 1983-இல் நிறுவினார்.
கொல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தின் கௌரவ முனைவர் பட்டம் . பல உலகப் பல்கலைக்கழகங்களும் கல்வி நிறுவனங்களும் இவருக்கு கௌரவப் பட்டங்களை வழங்கியுள்ளன.
கல்யம்புடி ராதாகிருஷ்ண ராவ் என்பவர் இந்திய அமெரிக்கக் கணிதவியலாளரும், புள்ளியியலாளரும் அவர் அமெரிக்காவின் பென்சில்வேனியா மாநிலப் பல்கலைக்கழகத்தில் தகைமைப் பேராசிரியராகவும், பஃபலோ பல்கலைக்கழகத்தில் ஆய்வுப் பேராசிரியராகவும் பணியாற்றுகிறார். 2002 இல் இவருக்கு அமெரிக்காவின் அறிவியலுக்கான தேசிய விருது வழங்கப்பட்டது. அமெரிக்க புள்ளியியல் சங்கம் இவரை "புள்ளிவிவரங்களை மட்டுமல்ல, பொருளாதாரம், மரபியல், மானுடவியல், புவியியல், தேசிய திட்டமிடல், மக்கள்தொகை, உயிரியல் காலக் குறிப்பியல், மருத்துவம் போன்ற பல்வேறு துறைகளிலும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய ஒரு வாழும் மனிதர்" என்று விவரித்துள்ளது. தி டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா "ராவ் எல்லாக் காலத்திலும் சிறந்த 10 இந்திய அறிவியலாளர்களில் ஒருவராக பட்டியலிட்டது. 2023 இல், இவருக்கு "நோபல் பரிசுக்கு இணையான "புள்ளியியலில் பன்னாட்டுப் பரிசு" வழங்கப்பட்டது. தெற்காசிய இருதய நோய் விழிப்புணர்வை அதிகரிப்பதில் கவனம் செலுத்தும் இந்திய இருதய சங்கத்தில் ராவ் ஒரு மூத்த கொள்கை மற்றும் புள்ளியியல் ஆலோசகராகவும் உள்ளார்.
புள்ளியியலில் பல அரிய சாதனைகளை ராவ் செய்திருக்கிறார். கிராமர்-ராவ் இன்ஈகுவாலிட்டி , ராவ் பிளாக்வெலைசேஷன் , ராவின் ஸ்கோர் சோதனை , ஃபிஷ்ஷர்-ராவ் தேற்றம் , ராவ்-ரூபின் தேற்றம் , லூ-ராவ் தேற்றம் , காகன்-லின்னிக்-ராவ் தேற்றம் உள்ளிட்ட பல கண்டுபிடிப்புகளை ராவ் நிகழ்த்தியிருக்கிறார்.
புள்ளியியலில் 14 நூல்களை எழுதியுள்ள சி.ஆர்.ராவ், பல துறைகளில் பயன்படும் புள்ளியியல் குறித்த 27 கையேடுகளைத் தயாரித்துள்ளார். அவர் ஐஎஸ்ஐயில் பணிபுரிந்தபோது 201 ஆய்வேடுகளையும், அமெரிக்கா சென்றபின் 274 ஆய்வேடுகளையும் வெளியிட்டுள்ளார்.
ராவின் சாதனைகள் புள்ளியியலில் புதிய தேற்றங்களும் கண்டுபிடிப்புகளும் மட்டுமல்ல. நூற்றுக் கணக்கான புள்ளியியல் விஞ்ஞானிகளை, ஆராய்ச்சியாளர்களை அவர் உருவாக்கியிருக்கிறார். அதுவே தனக்கு மிகவும் திருப்தி அளிக்கும் விஷயம் என்று அவர் குறிப்பிடுவது வழக்கம். அதனால்தான், உலகளாவிய புள்ளியியல் மாமேதையாக அவர் போற்றப்படுகிறார்.
பணி ஓய்வுக்குப் பிறகு, தனது 60-வது வயதில் அமெரிக்கா சென்ற ராவ், அங்கு பிட்ஸ்பர்க் பல்கலைக்கழகத்தில் 8 ஆண்டுகள் பேராசிரியராகப் பணிபுரிந்தார். அதன்பிறகு, பென்சில்வேனியா மாகாண பல்கலைக்கழகத்தில் கௌரவ பேராசிரியராகச் சேர்ந்த அவர், இன்றும் அங்கு தனது 86 வயதிலும் ஆராய்ச்சிப் பணிகளில் ஈடுபட்டுள்ளார். அங்குள்ள மாறிகளின் பகுப்பாய்வு மையத்தின் இயக்குநராக தற்போது ராவ் உள்ளார். மேலும் நியூயார்க்கிலுள்ள பஃபல்லோ பல்கலைக்கழகத்திலும் ஆராய்ச்சியாளராகச் செயல்படுகிறார்.
சி. ஆர். ராவ். பழைய மைசூர் மாகாணத்தில், பெல்லாரி மாவட்டத்தின் ஹாடகல்லியில், சி. டி. நாயுடு- லட்சுமிகாந்தம்மா தம்பதியரின் பத்து குழந்தைகளில் எட்டாவதாக, 1920, செப். 10-இல் பிறந்தார். குடூர், நந்திகாமா, விசாகப்பட்டினத்தில் பள்ளிக்கல்வியை முடித்த ராவ், ஆந்திரப் பல்கலைக்கழகத்தில் கணிதத்தில், மாநில அளவில் முதலிடத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார் . பிறகு, கொல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் புள்ளியியலில் எம்.எஸ்சி. பட்டத்தை தங்கப் பதக்கத்துடன் பெற்றார் .
ராவின் மனைவி பார்கவி ஒரு கல்வியாளர். அவர் கொல்கத்தாவிலுள்ள ஜாதவ்பூர் பல்கலைக்கழகத்தில் உளவியல் பேராசிரியராகப் பணிபுரிந்தவர். இத்தம்பதியரின் மகனும் மகளும் அமெரிக்காவில் விஞ்ஞானிகளாக உள்ளனர்.
அதிகாாிகளைக் கொண்ட பதினெட்டு குழுவினா், ஆகஸ்ட் 2 ஆம் தேதி மாவட்டத்தில் 175 குவாாிகளில் ஆய்வை மேற்கொண்டனர். விசாரணைக்குப் பின்னர், பி.ஆர்.பீ. எக்ஸ்போா்ட்டின் பி.ஆர்.பழனிச்சாமி மற்றும் மேலுாாிலுள்ள மதுரா கிரானைட்டின் உாிமையாளா் பன்னீர் முகமது ஆகியோா் காவல் துறையினாிடம் சரணடைந்தனர். இதன் எதிரொலியாக மாநில அரசு மதுரை மாவட்டத்திலுள்ள ஒரு வட்டாட்சியா், ஒரு துணை வட்டாட்சியா் உட்பட ஒன்பது அதிகாாிகளை இடை நீக்கம் செய்தது. தமிழ்நாடு கனிமவளங்களின் ஒரு மூத்த எழுத்தர் ஒருவரும் கைது செய்யப்பட்டார். இந்த ஊழலில் அரசு அலுவலா்களின் பங்கு ஏதேனும் உள்ளதா என்பதை அறியும் பொருட்டு மதுரை ஆட்சியா் அன்சுல் மிஸ்ரா தலைமை செயலாளர் டெபெண்டரநாத் சாரங்கியைக் கேட்டுக் கொண்டாா்.
சுட்டிக் காட்டி 2012 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 19 ஆம் தேதி திரு சகாயம் அவா்களால் எழுதப்பட்ட கடிதம் அதே ஆண்டு ஆகஸ்ட் 1 ஆம் தேதி வெளியில் கசிந்தது. அக்கடிதத்தில் குறிப்பிட்டுள்ள மூன்று கிரானைட் நிறுவனங்கள் எக்ஸ்போா்ட்ஸ், ஒலிம்பஸ் கிரானைட் மற்றும் சிந்து கிரானைட் ஆகியவை. விவசாயிகள் மற்றும் பிற கிராமப்புற மக்கள் தங்கள் வாழ்வாதாரங்களை எவ்வாறு இழந்தனர் மற்றும் எப்படி பல ஆண்டுகளாக வருவாய் மற்றும் புவியியல் மற்றும் சுரங்கத் துறையின் அதிகாரிகளிடம் இருந்து கிரானைட் கம்பனிகள் தங்கள் கொள்ளையைத் தொடர முடிந்தது என்பதை இந்த கடிதம் அம்பலப்படுத்தியது.
மதுரை மாவட்ட ஆட்சியா் முதலமைச்சருக்கு அனுப்பிய புகாரை அடுத்து 2012 ஆம் ஆண்டில் வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டு நடைபெறுகிறது. சட்ட விரோத சுரங்கங்களினால் ஏற்பட்ட இழப்பு சுமாா் 16,000 கோடி அளவில் இருக்குமென ஆரம்ப மதிப்பீட்டு அறிக்கை தொிவிக்கிறது.அரசுக்கு சொந்தமான தமிழ்நாடு கனிமவளங்கள் லிமிடெட் நிறுவனத்தின் சில அதிகாரிகள், கிரானைட் கம்பனிகளின் விதிமீறல்களுக்குத் துணைபோனதாகக் குற்றம் சாட்டப்படுகிறது. சட்டவிரோத மணல் மற்றும் கிரானைட் சுரங்க கம்பெனிகளின் உாிமையாளா்களான பலா், முன்னாள் மத்திய அமைச்சா் திரு.எம்.கே.அழகிாியின் மகன் தயாநிதி அழகிாி உட்பட கைது செய்யப்பட்டுள்ளனா்.
எக்ஸ்போா்ட்ஸ் உரிமையாளர் திரு.பி.ஆா்.பழனிச்சாமி மற்றும் அரசியல் தொடர்புகள் கொண்ட ஒரு கோடீஸ்வரா் ஆகியோா் கைது செய்யப்பட்டதுடன் அவரது நிறுவனமும் மூடப்பட்டது. முன்னாள் மத்திய அமைச்சா் திரு.எம்.கே.அழகிாியின் மகன் துரை தயாநிதியின் நிறுவனமாகக் கருதப்படும் ஒலிம்பஸ் கிரானைட்ஸ் நிறுவனமும் சட்ட விரோத குவாாிகளில் ஈடுபட்டதாகக் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டுள்ளது. 84 தனியார் குவாரிகளும் உரிம நிபந்தனைகளையும் மீறி சட்ட விரோத சுரங்கத்தில் ஈடுபட்டுள்ளதாக யு.சகாயத்தின் அறிக்கை கூறுகிறது.
கிரானைட் ஊழல் என்பது தமிழ்நாட்டில் நடைபெற்ற ஒரு பெரு ஊழலாகும். இந்த ஊழலானது மதுரை மாவட்ட முன்னாள் ஆட்சியராக இருந்த திரு.உ.சகாயம் அவா்கள் மாநில தொழில் துறையின் முதன்மைச் செயலருக்கு எழுதிய கடிதத்தின் மூலம் 2012 ஆண்டு மே மாதம் 19 ஆம் தேதி வெளிச்சத்துக்கு வந்தது. அக்கடிதத்தில் அவா் மதுரை மாவட்டத்தில் இயங்கும் பல கிரானைட் குவாாிகள் சுமாா் பதினாறு ஆயிரம் கோடிக்கு அரசுக்கு இழப்பை ஏற்படுத்தயுள்ளதாகக் குற்றம் சாட்டியிருந்தாா்.
அப்போதைய மதுரை ஆட்சியா் சகாயம் அனுப்பிய ஆரம்ப அறிக்கை மாநில அரசாங்கத்திற்கு சுமாா் 1,600 கோடி அளவுக்கு இழப்பு இருக்கும் என தொிவித்திருந்தது. தகவல் அறியும் உரிமை ஆர்வலர்கள் சிலர், இழப்புக்கள் 1 லட்சம் கோடி ரூபாயாக இருக்கலாம் என்று கூறுகின்றனர்.
இந்த ஊழல் வெளிச்சத்துக்கு வந்த பின்னா், தமிழ்நாடு அரசு வருமான வரித்துறையுட் இணைந்து மாநில முழுவதும் மற்ற மாவட்டங்களில் சோதனை நடத்தியது.
நுழைவாயிலில் உள்ள சிறிய ராஜ கோபுரத்தைக் கடந்து உள்ளே செல்லும்போது மண்டபம் உள்ளது. அதில் நந்தியும், பலி பீடமும் காணப்படுகின்றன. அடுத்து உள்ளே செல்லும்போது வலது புறம் சித்தி விநாயகர், இடது புறம் பால தண்டாயுதபாணி. கருவறையில் மூலவர் கைலாசநாதர் உள்ளார். மூலவருக்கு முன் இரு புறமும் தண்டியும், முண்டியும் உள்ளனர். மூலவர் கருவறையின் கோஷ்டத்தில் தட்சிணாமூர்த்தி, லிங்கோத்பவர், துர்க்கை ஆகியோர். மூலவர் கருவறையின் இடது புறமாக கற்பகாம்பாள் சன்னதி உள்ளது. அம்மன் சன்னதியின் முன்பாக இரு புறமும் ஜெயா, விஜயா உள்ளனர். திருச்சுற்றில் ஞானசம்பந்தர், சொக்கியார் அம்மையார், சந்திரன், கால பைரவர், சனீஸ்வரன், சூரியன் ஆகியோர் உள்ளனர். நிருதி விநாயகர், வள்ளி தெய்வானையுடன் கூடிய சுப்பிரமணியர், சுந்தரேஸ்வரர், மீனாட்சி, சண்டிகேஸ்வரர், நவக்கிரகங்கள் ஆகியோருக்கான சன்னதிகள் உள்ளன.
மேலக்காவேரி கைலாசநாதர் கோயில் என்பது தமிழ்நாட்டில் 38 மாவட்டங்களில் ஒன்றான தஞ்சாவூர் மாவட்டம், கும்பகோணம் அருகே மேலக்காவேரி என்னும் இடத்தில் அமைந்துள்ள சிவன் கோயிலாகும்.
இதன் ஆரம்ப கால உறுப்பினா்கள் எல்னோர் ப்ளாஸ்ட்டட் அபோட், பவுலா ஹிம்மெல்ஸ் பாக் பலானோ, சிசிலியா பீக்ஸ், ஃபர்ன் கோப்பெட்ஜ், எலிசபெத் கப்பல் கிரீன், சார்லோட் ஹார்டிங், ஃபிரான்சஸ் டிப்டன் ஹண்டர், வயலட் ஓக்லி, எமிலி மற்றும் ஹாரிட் சர்டெயின், ஜெஸ்ஸி வில்கோஸ் ஸ்மித் மற்றும் ஆலிஸ் பார்பெர் ஸ்டீபன்ஸ் ஆகியோர் அடங்குவர். இவா்களில் பெரும்பாலானோா் ஹோவர்ட் பைல்லின் மாணவர்கள். 1898 ஆம் ஆண்டில் வீழ்ச்சி கண்காட்சி நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்தபோது, பைல்லின் முன்னாள் மாணவர்கள் எலிசபெத் ஃபியர்னே போன்சால், எலிசபெத் கப்பல் கிரீன், ஜெஸ்ஸி வில்கோஸ் ஸ்மித், சார்லோட் ஹார்டிங், வயலட் ஓக்லே மற்றும் அங்கேலா டி கோரா ஆகியோரின் படைப்புகள் தனிமைப்படுத்தப்பட்டன.
பிளாஸ்டிக் கிளப் எமில் சாா்டன் என்ற ஒரு கலைக் கல்வியாளரால் நிறுவப்பட்டது. பெண்களுக்கு ஒத்துழைப்பு மற்றும் உறுப்பினர்களின் வேலைகளை ஊக்குவிப்பதற்கான கலை அமைப்பாக இது நிறுவப்பட்டது, பிலடெல்பியா ஸ்கெட்ச் கிளப், ஒரு பிரத்யேக ஆண் கலைக் குழு. அதன் முதல் தலைவர் எட்சர் பிளானெ தில்லே ஆவார். கிளப்பின் தத்துவமானது தியோஃபிலே கௌடியர் எழுதிய ஒரு கவிதையிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது:கிளப் கலை வகுப்புகள், சமூக நிகழ்வுகள் மற்றும் கண்காட்சிகள் ஆகியவற்றை நடத்தியது. அதன் வருடாந்தர அலங்காரக் காட்சி "முயல்" என்று அழைக்கப்பட்டது.
பிளாஸ்டிக் கிளப் என்பது பிலடெல்பியா, பென்சில்வேனியாவில் அமைந்துள்ள ஒரு கலை அமைப்பு ஆகும். 1897 இல் நிறுவப்பட்ட, பிளாஸ்டிக் கிளப் அமெரிக்காவில் பழமையான கலைக் கழகங்களில் ஒன்றாகும். இது 1900 களின் தொடக்கத்தில் ஒரு கலாச்சார நிலையமாக இருந்த "கிளப்பின் லிட்டில் ஸ்ட்ரீட்" என்ற 200 காமக் தெருவில் அமைந்துள்ளது. 1991 ஆம் ஆண்டு முதல், ஆண்களும் கிளப் உறுப்பினர்களாக சோ்த்துக் கொள்ளப்பட்டனா்.
1918 ஆம் ஆண்டில், பிலடெல்பியா ஸ்கூல் ஆஃப் ஆக்குபேஷனல் தெரபி நிறுவப்படுவதில் கிளப் ஈடுபட்டது, இது ஆக்கிரமிப்பு சிகிச்சை மற்றும் உள்நாட்டுப் போர் மற்றும் முதல் உலகப் போருக்கு இடையே உள்ள அமெரிக்காவில் கலை மற்றும் கைவினை இயக்கம் ஆகியவற்றிற்கும் இடையேயான தொடர்பை பிரதிபலிக்கிறது.
1991 ஆம் ஆண்டில் அந்த அமைப்பு ஆண்களையும் உறுப்பினா்களாகச் சோப்பதென முடிவெடுத்தது.1990 களில் கிளப்பானது கலைக் கலைஞர்களை ஈர்ப்பதற்காக, ஆண்டுக்கு இரண்டு பட்டதாரிளை இலவச உறுப்பினராக்கியது.
தாவரப் புவியியல் என்பது நீண்ட ஒரு வரலாறு ஆரம்ப காலத்தில் புரூஸிய இயற்கையாளர் அலெக்ஸாண்டர் வான் ஹம்போல்ட் தாவர புவியியலின் தந்தை என அழைக்கப்படுகிறார். அலெக்ஸாண்டர் வான் ஹம்போல்ட் தாவர புவியியலை எண்ணிக்கை அடிப்படையில் அதன் பண்புகளை முன் எடுத்துக் கூறினார்.
தற்போது சிற்றினம் இருத்தல் அல்லது அழிந்திருத்தல், தாவர புவியில் ஒருங்கிருத்தல். தாவர அடிப்படைத் தகவல் சேகாிப்பு தாவரங்கள் வளர்ந்த விதம் பற்றியது.
உரோமை எண்ணுரு முறைமை பண்டைய உரோமில் உருவான ஓர் எண்குறி முறைமையாகும். இம்முறை ஐரோப்பா முழுவதும் பின்னைய நடுக்காலம் வரை நடைமுறையில் இருந்து வந்தது. இது பெறுமானங்கள் கொடுக்கப்பட்ட சில இலத்தீன் எழுத்துக்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது. உரோமை எண்ணுருக்கள் பின்வரும் ஏழு அடிப்படைக் குறியீடுகளைக் கொண்டுள்ளன:
உரோமை எண்ணுருக்கள் உரோமைப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னரும் நீண்ட காலம் பயன்பாட்டில் இருந்து வந்தது. கிபி 14-ஆம் நூற்றாண்டின் பின்னர், இவை பெரும்பாலும் மிகவும் எளிதான இந்து-அராபிய எண்ணுருக்களாக மாற்றப்பட்டன; ஆனாலும், உரோமை எண்ணுருக்கள் இப்போதும் சில இடங்கலில் பயன்பாட்டில் உள்ளன.
பெரிய எண்களை ரோம எண்ணுருக்களில் எழுதுவதற்குச் சரியான முறை, முதலில் ஆயிரத்திலிருந்து தொடங்கி, நூறு, ஐம்பது, பத்து என எழுதுவதேயாகும்.
பத்ரகாளியம்மன் கோவில், சிவகாசி தென்னிந்திய மாநிலமான, தமிழ்நாட்டின், விருதுநகர் மாவட்டத்திலுள்ள, சிவகாசி நகரில் அமைந்துள்ள கோவிலாகும். இக்கோவில் திராவிடக் கட்டிடக்கலையைப் பின்பற்றி கட்டப்பட்டுள்ளது. 18 ஆம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டதாக நம்பப்படும் இக்கோவில், 19 மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் விரிவாக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளது. இக்கோவில் ஐந்தடுக்குகள் கொண்ட நுழைவாயில் கோபுரத்தையும் அனைத்து சந்நிதிகளையும் உள்ளடக்கிய கருங்கல்லாலான சுற்றுச் சுவரையும் கொண்டுள்ளது.
நைலான் கயிறு யுக்தியில் பொதுவாக அலிபாட்டிக் டை அமீனின் நீா்கரைசலும், அலிபாட்டிக் டை அமில குளோரைடு கரைசலும் நைலான் வகையான ஒரு செயற்கை பாலியமைடினைத் தருமாறு பயன்படுத்தப்படுகிறது. பொதுவாக நைலான் 610 பயன்படுத்தப்படுகிறது. இதில் ஹெக்சாமெத்திலின் டை அமீனானது 0.40 மோல்கள்/ டெசிலிட்டா் செறிவு உடைய நீாில் கரைக்கப்படுகிறது. செபக்காயில் குளோரைடும் சைக்ளோ ஹெக்சேன் சோ்ந்த கரைசலானது நீா் கரைசலின் மேல் பரப்பிவிடப்படுகிறது. இந்த வினையானது கண்ணாடி குடுவையில் நிகழ்த்தப்படுகிறது. நைலான் 610 பலபடியானது நீா் மற்றும் சைக்ளோஹைக்சேன் படலத்திற்கிடையில் ஒரு நெகிழ்வான படலமாக உருவாகும் வண்ணம் இந்த கரைசலானது கிளரப்படவில்லை. இது ஒரு இடைமுகபலபடி வினையாகும். சோதனையாளா், பலபடி படலமானது கயிறு அல்லது இழை வடிவில் கிடைத்திடுமாறு சோதனைக் கலனின் மேல் உள்ள ஒரு சுழலும் கம்பியின் மேல் சேகாிக்கிறாா். இவ்வாறு நீா் மற்றும் சைக்ளோ ஹெக்சேன் படலத்திற்கிடையில் பலபடி உருவாக உருவாக சுழலும் கம்பியின் மேல் தொடா்ச்சியான கயிறாக சேகாிக்கப்படுகிறது. நைலான் 66 என்ற பலபடியும் இவ்வாறே ஆய்வகத்தில் உருவாக்கப்படுகிறது.