polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
வாடி சூயிப் சால்ட் நகரத்தின் மிகப்பெரிய விவசாய தளங்களில் ஒன்றாகும், இது பெரிய விவசாய பகுதிகளைக் கொண்ட பள்ளத்தாக்கு ஆகும் தனியாருக்குச் சொந்தமான பெரும்பாலான பண்ணைகள் இந்த பள்ளத்தாக்கில் அமைந்துள்ளன; இங்கு முதன்மை பயிர்கள் திராட்சை, ஆலிவ் மற்றும் தொங்கும் பழங்களைக் கொண்ட மரங்கள் என்பனவாகும்.
ஒரு பிரதமராக, சமீர் பொருளாதார, சமூக மற்றும் அரசியல் முன்னேற்றத்தின் தெளிவான ஏழு அம்ச திட்டத்தை உருவாக்கிய ஒரு அரசாங்கத்தை வழிநடத்தினார். அனைத்து திட்டங்களின் முன்னேற்றத்தையும் கண்காணிக்கவும் மதிப்பீடு செய்யவும் செயல்திறன் அட்டவணைகள் உருவாக்கப்பட்டன. அவர் பதவியில் இருந்த காலத்தில் ஏற்பட்ட முக்கிய சாதனைகள், அரசாங்கப் பற்றாக்குறையை 30% குறைப்பதற்கான நடவடிக்கைகளை அறிமுகப்படுத்துவதன் மூலம் இராச்சியத்தின் நிதி நிலைத்தன்மையை வலுப்படுத்துவது; ஒட்டுமொத்த வணிக சூழலை வலுப்படுத்துதல்; அரசாங்கத்தின் நிர்வாக, சட்டமன்ற மற்றும் நீதித்துறை கிளைகளுக்கு இடையிலான உறவை மேம்படுத்துதல்; நவம்பர் 2010 இல் வெற்றிகரமான தேசிய தேர்தல்களை நடத்தியது, இது பதிவுசெய்யப்பட்ட வாக்காளர் பதிவைப் பெற்றது மற்றும் தேசிய அரசியல் மற்றும் சமூக விவகாரங்களில் இளைஞர்களின் பங்களிப்பை ஊக்குவித்தது ஆகியன அடங்கும்.
அல்-ரிபாய் ஜோர்தானில் ஒரு முக்கிய அரசியல் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். அவர் முன்னாள் பிரதமர் சைத் அல்-ரிபாயின் மகனும், முன்னாள் பிரதமர் சமீர் அல்- ரிபாயின் பேரனும், முன்னாள் பிரதமர் பஜ்ஜாத் தல்ஹவுனியின் பேரனும் ஆவார். ரிபாய் 1988 ஆம் ஆண்டில் மத்திய கிழக்கு ஆய்வுகளில் இளங்கலை பட்டமும், ஆர்வர்டு பல்கலைக்கழகத்தில் பொருளாதாரத்தில் பட்டமும் பெற்றார். 1989 ஆம் ஆண்டில் கேம்பிரிச்சுப் பல்கலைக்கழகத்தில் சர்வதேச உறவுகளில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார். கயா அகேப் அல்-பாயசு என்பவரை மணந்தார். இவர்களுக்கு நான்கு குழந்தைகள் பிறந்தனர்.
சமீர் அல்-ரிபா மாகெல்லன் உலகளாவிய ஆலோசகனை நிறுவனத்தின் நிர்வாகத் தலைவராகவும், கெஸ் நிறுவனத்தின் தலைவராகவும், தற்போது ஜோர்தானின் காசமைட் இராச்சியத்தின் சட்டசபையில் துணைத் தலைவராகவும் உள்ளார். சட்டசபையில் பணியாற்றுவதற்கு முன்பு, சமீர் அல்-ரிபாய் 2009 டிசம்பர் 14, முதல் 2011 பிப்ரவரி 1 வரை ஜோர்தானின் 38 வது பிரதமராக பதவி வகித்தார். நவம்பர் 2015 இல் சட்டசபையின் துணைத் தலைவராக நியமிக்கப்படுவதற்கு முன்பு, சமீர் 2013 மற்றும் 2015 க்கு இடையில் சட்டசபை வெளியுறவுக் குழுவின் தலைவராக இருந்தார்.
தான் பதவியேற்ற முதல் வாரத்தில் ஒரு அமைச்சகத்தின் நடத்தை நெறிமுறையை அறிமுகப்படுத்தினார். இதன் மூலம் அரசாங்கத்தின் பொறுப்புணர்வு மற்றும் வெளிப்படைத்தன்மையை கணிசமாக உயர்த்திய பெருமையும் சமீர் பெற்றார். தேசிய மற்றும் உள்ளூர் திட்டங்களைக் கண்காணிக்க குடிமக்கள், நன்கொடையாளர்கள் மற்றும் முதலீட்டாளர்களுக்கான திறந்த வலை அடிப்படையிலான அறிக்கையிடல் தளத்துடன் பிரதம அமைச்சகத்தில் ஒரு விநியோக அலகு ஒன்றை அவர் உருவாக்கினார். மற்றும் குடிமக்கள் புகார் அளிக்க வழிமுறை ஒன்றை தொடங்கினார்.
அவரது தலைமையின் கீழ், அரசாங்கம் பல முக்கிய உள்கட்டமைப்பு முதலீட்டு திட்டங்கள் மற்றும் வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களுடனான பிற முக்கிய கூட்டு ஒப்பந்தங்களின் வளர்ச்சியையும் துரிதப்படுத்தியது. தேசிய ரயில்வே, செங்ககடலின் நீர் அனுப்பும் முறை, அணுசக்தி ஒத்துழைப்பு, சூரிய மற்றும் ஷெல் எண்ணெய் திட்டங்கள் தொடர்பான பிற முக்கிய கூட்டு ஒப்பந்தங்கள் ஆகியவை இதில் அடங்கும்.
பொரியல் செய்யப்பட வேண்டிய காயை சிறுசிறு துண்டுகளாக நறுக்கிக் கொண்டு அதனுடன் கடுகு, உளுத்தம் பருப்பு, வெங்காயம் போன்ற மசாலாப் பொருட்கள் சேர்க்கப்பட்டு பொதுவாகப் பொரியல் தயாரிக்கப்படுகிறது . மேலும் மஞ்சள் தூள், உலர்ந்த சிவப்பு மிளகாய், தேவையான அளவு உப்பு போன்ற பல்வேறு வகை மசாலாப் பொருட்களும் சுவைக்காகச் சேர்க்கப்படுகின்றன. இறுதியாக கொத்தமல்லி, கருவேப்பிலை போன்ற மூலிகை இலைகள் பொரியலில் சேர்க்கப்படுகின்றன. தமிழ்நாட்டில், துருவிய தேங்காய் சுவையைக் கூட்டவும், அலங்காரத்திற்காகவும் பொரியலுடன் சேர்க்கப்படுகிறது.
பொரியல் தயாரிப்பில் பல பிராந்திய வேறுபாடுகள் உள்ளன. தென்னிந்திய மாநிலமான கர்நாடகாவில் மிகவும் பொதுவான உணவான "பால்யா", பொரியலுக்கு மிகவும் ஒத்திருக்கிறது. "பால்யா" செய்முறையில் உளுத்தம் பருப்பிற்கு பதிலாக கொண்டைக் கடலை பருப்பு அங்கு உபயோகிக்கப்படுகிறது. ஆந்திர மாநிலத்தில் பிரபலமாக உள்ள போருட்டு என்னும் உணவு வகை கிட்டத்தட்ட இதே முறையில் தயாரிக்கப்படுகிறது. ஆனால் இந்தப் பெயர் குடு போருட்டு என்பது முட்டை பொரியல் என மாற்றம் அடைந்துள்ளது.
அரிசி சோறுடன் சேர்த்து சாப்பிடக்கூடிய சாம்பார், ரசம் மற்றும் தயிருடன் சேர்த்து உண்பதற்கான பக்க உணவாக பொரியல் பரிமாறப்படுகிறது. அனைத்து பொரியல் வகை உணவுகளும் சில காய்கறிகள் மற்றும் பயறு வகைகளை முன்னிறுத்தி சமைக்கப்படுகின்றன. எனவே சில முக்கிய காய்கறிகளின் பொரியல் செய்முறைகளில் சில வேறுபாடுகள் இருப்பதுண்டு.
கேரட்டை பச்சையாகவும் வேகவைத்தும் இப்பொரியல் தயாரிக்கப்படுகிறது. இதில் ஊறவைத்த பாசிப்பருப்பு தேவையான அளவு பச்சை மிளகாய் மற்றும் துருவிய தேங்காய் சேர்க்கப்படுகிறது. புரதச் சத்து நிறைந்தது என்பதால் இது காலை நேர உணவாக தயாரிக்கப்படுகிறது.
இப்பொரியலில் உருளைக்கிழங்கு முதன்மை காயாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. வெங்காயம், கடுகு மற்றும் மசாலா பொருட்களைச் சேர்த்து சமைக்கப்படுகிறது. தமிழகத்தில் இது குழந்தைகள் மிகவும் விரும்பி உண்ணும் உணவாக உள்ளது
பொரியல் என்பது வறுத்த அல்லது சில நேரங்களில் வதக்கி வேகவைத்த காய்கறி உணவின் தமிழ் மொழிச் சொல் ஆகும். இந்த உணவு கன்னட மொழியில் "பல்யா" எனவும், தெலுங்கு மொழியில் "வேபுடு" எனவும் அழைக்கப்படுகிறது.
பச்சை அல்லது சரம் பீன்சு காயை முதன்மையாகக் கொண்டு இப்பொரியல் தயாரிக்கப்படுகிறது. இதிலும் வெங்காயம், கடுகு மற்றும் மசாலா பொருட்கள் வழக்கம்போல பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
நவோய் பிராந்தியம் என்பது உஸ்பெகிஸ்தானின் பிராந்தியங்களில் ஒன்றாகும். இது நாட்டின் மத்திய வடக்கு / வடமேற்கில் அமைந்துள்ளது. கிசில்கும் பாலைவனமானது இந்த பிரதேசத்தின் பெரும்பகுதியில் பரவியுள்ளது. இந்த பிராந்தியமானது உஸ்பெகிஸ்தான் பிராந்தியங்களில் மிகப்பெரியது (தன்னாட்சி கரகல்பகஸ்தான் குடியரசு இன்னும் பெரியதான 160,000 கிமீ 2 பரப்பளவு கொண்டது). நவோய் பிராந்தியத்தின் எல்லைகளைப் பகுதிகளாக கசக்கஸ்தான், சமர்காண்ட் பிராந்தியம், பக்சோரோ பிராந்தியம், ஜிசாக் பிராந்தியம், மற்றும் கரகல்பாக்ஸ்தான் குடியரசு போன்றவற்றைக் கொண்டுள்ளது. இந்த பிராந்தியமானது 110,800 கிமீ 2 பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. மக்கள் தொகை சுமார் 932,793 என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பிராந்தியத்தி மக்களில் சுமார் 60% கிராமப்புறங்களில் வாழ்கின்றனர். இப்பிராந்தியத்துக்கு அலி-ஷிர் நவாய் என்பவரின் நினைவாக பெயரிடப்பட்டது.
நவோய் பிராந்தியம் உஸ்பெகிஸ்தானின் மத்திய பகுதியில் அமைந்துள்ளது, இது நாட்டின் மிகப்பெரிய தொழில்துறை மையங்களில் ஒன்றாகும். இப்பகுதியில் மதிப்புமிக்க தாதுக்கள் மற்றும் மூலப்பொருள் வளங்கள் உள்ளன - முருண்டவு தங்க வயல், சிலிக்கா மணல் வயல்கள் , கிரானைட் கற்கள் , பளிங்கு , பாஸ்போரைட்டுகள் மற்றும் பல உள்ளன.
நவோய் பிராந்தியத்தில் குறிப்பிடத்தக்க இயற்கை வளங்கள் உள்ளன. குறிப்பாக இயற்கை எரிவளி, பெட்ரோலியம் மற்றும் அரிய உலோகங்கள் மற்றும் கட்டுமானத்திற்கான மூலப்பொருட்கள் போன்றவை உள்ளன. பிராந்தியத்தின் பொருளாதாரம் பெருமளவில் சுரங்கத் தொழில், உலோகவியல் மற்றும் இரசாயன உற்பத்தி தொழிற்சாலைகளை பெரிதும் சார்ந்துள்ளது. நவோய் மற்றும் ஜராஃப்ஷன் சுரங்கங்கள் உலகின் தூய்மையான தங்கத்தை உற்பத்தி செய்கின்றன.
நவோய் பகுதி எட்டு நிர்வாக மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. இதன் தலைநகராக நவோய் உள்ளது. பிராந்தியத்தில் உள்ள மற்ற நகரங்கள் கைசில்டெபா, நூராட்டா, உச்ச்குடுக், ஜராஃப்ஷன் மற்றும் யாங்கிராபாத் ஆகியவை ஆகும்.
இங்கு விளையும் முதன்மை வேளாண் பொருட்களாக பருத்தி மற்றும் கரகுல் ஆடுகள் போன்றவை ஆகும். இப்பிராந்தியமானது போதுமான நீர்ப்பாசன வசதியைக் கொண்டுள்ளதால், முழுப் பகுதியில் சுமார் 90% நல்ல விவசாய நிலமாகக் கருதப்படுகிறது.
ரேபள்ளே என்பது இந்திய மாநிலமான ஆந்திராவின் குண்டூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு நகரமாகும். இந்த நகரம் குண்டூர் மாவட்டத்தில் உள்ள 12 நகராட்சிகளில் ஒன்றாகும். இந்த தெனாலி வருவாய் பிரிவின் நிர்வாகத்தின் கீழ் ரெபள்ளி மண்டலத்தின் தலைமையகம் ஆகும். இது மாநிலத்தின் கடலோர ஆந்திர பிராந்தியத்தில் கிருஷ்ணா நதிக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது.
ரெபள்ளி நகரம் கடற்கரையில் இருந்து 25 கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இந்த நகரம் பொதுவாக கோடையில் வெப்பமாகவும், ஈரப்பதமாகவும் இருக்கும். கோடையில் சராசரி வெப்பநிலை 28 - 42 பாகை செல்சியஸ் வரையில் இருக்கும். குளிர்காலம் சராசரியாக 15 முதல் 30 செல்சியஸ் வெப்பநிலை வரை இருக்கும். பருவமழை காலத்தில் சூலை முதல் நவம்பர் வரை பலத்த மழை பெய்யும்.
ரெபள்றளி 16.01 வடக்கு 80.51 கிழக்கு என்ற புவியியல் இருப்பிடத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த நகரம் சராசரியாக 7 மீ உயரத்தில் உள்ளது. தெனாலி , குண்டூர் மாவட்டத்தில் பாபட்லா மற்றும் கிருஷ்ணா மாவட்டத்தில் மச்சிலிபட்னம் என்பன இந் நகரிற்கு அருகிலுள்ள கிராமங்கள் ஆகும்.
ரெபள்ளி என்ற பெயர் இரண்டு சொற்களிலிருந்து உருவாகிறது. ரேவு நதி அல்லது ஆற்றங் கரை என்றும், பள்ளே என்பது கிராமம் என்றும் பொருள்படும். முதலில் ரேவப்பல்லே என்று அழைக்கப்பட்ட இந்த பெயர் காலப் போக்கில் ரெபள்ளி என மாற்றமடைந்துள்ளது.
வசந்தம் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளின் பட்டியல் என்பது வசந்தம் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பாகும் மற்றும் ஒளிபரப்பான தொடர்களின் பட்டியல்.
செர்னிவ்சி தற்போது மேற்கு உக்ரைனின் முக்கிய கலாச்சார மையங்களில் ஒன்றாக பார்க்கப்படுகிறது. இந்த நகரம் உக்ரைனின் முக்கியமான கல்வி மற்றும் கட்டடக்கலை தளங்களில் ஒன்றாக கருதப்படுகிறது. வரலாற்று ரீதியாக ஒரு காஸ்மோபாலிட்டன் சமூகம், செர்னிவ்சி ஒரு காலத்தில் "லிட்டில் வியன்னா " மற்றும் " ஜெருசலேம் ஆன் தி ப்ரூட்" என்று அழைக்கப்பட்டது. செர்னிவ்சி தற்போது உலகெங்கிலும் உள்ள ஏழு நகரங்களுடன் இரட்டை நகரமாகும் . இந்த நகரம் ஒரு முக்கிய பிராந்திய ரயில் மற்றும் சாலை போக்குவரத்து மையமாக உள்ளது, இது ஒரு சர்வதேச விமான நிலையத்தையும் கொண்டுள்ளது .
செர்னிவ்சி என்பது மேற்கு உக்ரைனில் உள்ள ஒரு நகரம் ஆகும். இது ப்ரூட் நதியின் மேல் பாதையில் அமைந்துள்ளது. செர்னிவ்சி என்பது செர்னிவ்சி மாகாணத்தின் நிர்வாக மையமாகும் - புகோவினாவின் வரலாற்று பிராந்தியத்தின் உக்ரேனிய பகுதியாகும். நிர்வாக ரீதியாக, செர்னிவ்சி பிராந்திய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நகரம். 2001 உக்ரேனிய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் போது, நகரத்தின் மக்கள் தொகை 240,600 ஆக இருந்தது. தற்போதைய மக்கள் தொகை 295366 ஆக இருக்கிறது.
செர்னிவ்சி வரலாற்றுப் பகுதியான புகோவினா பகுதியில் அமைந்துள்ளது, இது தற்போது ருமேனியா மற்றும் உக்ரைன் இடையே பகிரப்பட்டுள்ளது. இந்த நகரம் கடல் மட்டத்திலிருந்து 248 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ளது, மேலும் காடுகள் மற்றும் வயல்களால் சூழப்பட்டுள்ளது. ப்ரூட் நதி நகரின் நிலப்பரப்பு வழியாக செல்கிறது.
செர்னிவ்சி என்பது செர்னிவ்சி மாகாணத்தின் நிர்வாக மையமாகும், மேலும் நகரத்திற்கு சொந்தமான அரசாங்கத்தையும் கொண்டுள்ளது. செர்னிவ்சிபிராந்தியத்தில் மூன்று நிர்வாக மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது
அதன் உக்ரேனிய பெயரான செர்னிவ்சியைத் தவிர, நகரம் பல்வேறு மொழிகளில் பல பெயர்களால் அறியப்படுகிறது, அவை நகரத்தின் வரலாறு முழுவதும் இருந்ததைப் போலவே அந்தந்த மக்கள்தொகை குழுக்களால் பயன்படுத்தப்படுகின்றன,
ஜித்பூர் சிமாரா தெற்கு நேபாளத்தின் மாகாண எண் 2 இல் உள்ள பரா மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு துணை பெரு நகரமாகும். இது காதிமாய் நகராட்சி, இன்னர்வாசிரா, அம்லேகாஞ்ச்ற, மன்ஹர்வா, ஹரையா மற்றும் ராம்பூர் டோகானி ஆகிய பகுதிகளை ஒன்றிணைத்து புதிதாய் 2017 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 10 அன்று உருவாக்கப்பட்ட பெருநகர நகரம் ஆகும். 2011 ஆம் ஆண்டின் நேபாள மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின் போது இந்த துணை பெருநகர நகரமானது 21,670 தனிப்பட்ட வீடுகளில் வசிக்கும் 117,094 மக்கட் தொகையை கொண்டிருந்தது.
சிமாரா விமான நிலையம் ஓல்ட்-பிபாரா சிமாராவில் அமைந்துள்ளது. இது காத்மாண்டுவிற்கு விமான சேவைகளை வழங்குகின்றது. இந்த விமான நிலையம் காத்மாண்டுவிற்கு அருகில் உள்ள விமான நிலையமாகும். மகேந்திர நெடுஞ்சாலை மற்றும் திரிபுவன் நெடுஞ்சாலை என்பன ஜித்பூர் சிமாராவை நேபாளத்தின் பல்வேறு பகுதிகளுடனும் இந்திய எல்லையுடனும் இணைக்கின்றன.
ஜித்பூர் சிமாரா நேபாளத்தின் தெராய் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. வடக்கே, இது ஹெட்டாடா துணை பெருநகர நகரத்திற்கும், தெற்கு மற்றும் மேற்கு பிர்குஞ்ச் பெருநகர நகரத்திற்கும், கிழக்கு கலையா துணை பெருநகர நகரத்திற்கும் எல்லையாக உள்ளது. இது நாட்டின் இளைய துணை பெருநகரமாக கருதப்படுகிறது.
இந்தியா பிரித்தானிய காலனித்துவ நாடாக இருந்த காலம் தொடக்கம் அம்லேக்குஞ்ச் ரக்ஸால் ரயில் பாதை அமைந்துள்ளது. இது ஒரு வரலாற்று நினைவுச் சின்னமாகும். தண்டவாள கட்டைகளையும், ஏனைய போக்குவரத்து தேவைகளுக்காகவும் இது கட்டப்பட்டது.
மேலும் இது முக்கிய சாலைகள் திறக்க மற்றும் உள்கட்டமைப்பு கட்டுமானத்திற்கு வழிவகுத்தது. நிலங்கள் / கட்டிடங்கள் சட்டவிரோதமாக அத்துமீறல் மற்றும் காடழிப்பு என்பவற்றின் காரணமாக இந்த ரயில் பாதை அழிவின் விளிம்பில் உள்ளது.
நயோமி ஒசாகா 1997 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 16 ஆம் நாள் சப்பானில் டமாகி ஒசாகா மற்றும் லியோனார்டு பிரான்கோய்சு ஆகியோருக்கு மகளாகப் பிறந்தார். அவரது தாயார் சப்பானின் ஹொக்கைடோவைச் சார்ந்தவர். தந்தையார் எயிட்டியின் சாக்மேலைச் சார்ந்தவர். மரி ஒசாகா என்ற மூத்த சகோதரி இவருக்குண்டு. அவரும் தொழில்முறை டென்னிசு வீராங்கனை ஆவார். இரண்டு மகள்களுக்கும் தாயாரின் பெயரானது சப்பானில் வாழ்ந்த காலத்தில் சில நடைமுறகை் காரணங்களுக்காக வழங்கப்பட்டது. ஒசாகாவின் தந்தை லியோனார்டு நியூயார்க்கில் ஒரு கல்லூரி மாணவராக இருந்த போது ஹொக்கைடோவிற்கு வந்திருந்த போது ஒசாகாவின் தாயாரைச் சந்தித்துள்ளார்.
ஒசாகா தனது பல இன பின்னணி மற்றும் இவரது கூச்ச சுபாவம் மற்றும் நேர்மையான ஆளுமைக்கு பெயர் பெற்றவர். பெருவெற்றித்தொடர் ஒற்றையர் வாகையாளரானபின் இவரது மாறுபட்ட பின்னணி மற்றும் தகுதியுடன், இவர் உலகின் மிகவும் சந்தைப்படுத்தக்கூடிய பெண் விளையாட்டு வீரர்களில் ஒருவராக உள்ளார், 2019 ஆம் ஆண்டில் விளம்பரம் மூலம் பெற்ற ஒப்பு வருமானத்தில் செரீனா வில்லியம்சுக்குப் பிறகான இரண்டாவது இடத்தைப் பிடித்தவர் இவர் மட்டுமே. விளையாட்டுக் களத்தில் ஒசாகா மிகவும் ஆக்ரோசமான வீச்சினை செய்பவர் ஆவார். இவரது வீச்சின் வேகம் எட்டக்கூடியதாகும்.
நயோமி ஒசாக்கா ஒரு சப்பானிய தொழில்முறை டென்னிசு வீராங்கனை ஆவார். இவர் ஆஸ்திரேலிய டென்னிசு திறந்த சுற்றுப் போட்டியில் மகளிர் ஒற்றையர் பிரிவில் ஆதிக்கம் செலுத்தியவர் ஆவார். மகளிர் டென்னிசு சங்கத்தினரால் வெளியிடப்பட்ட டென்னிசு வீரர்களின் தரவரிசை பட்டியலில் முதல் நிலையைப் பிடித்தவரும், ஒற்றையர் மகளிர் பிரிவில் மிக உயர்ந்த இடத்தைப் பிடித்த முதல் ஆசிய வீராங்கனையும் ஆவார். இவர் மகளிர் டென்னிசு சங்கத்தால் நடத்தப்பட்ட போட்டிகளில் ஐந்தில் வாகை சூடியுள்ளார். இவற்றில் பெருவெற்றித் தொடர் போட்டியும் உள்ளடக்கம் ஆகும்.
ஒசாகா மூன்று வயதாக இருந்த பொழுது அவரது குடும்பம் சப்பானிலிருந்து நியூயார்க்கில் உள்ள வேலி இசுட்ரீம் என்ற கிராமத்திற்குத் தன் பெற்றோருடன் வசிப்பதற்காக இடம் பெயர்ந்தார். 1999 ஆம் ஆண்டில் வில்லியம் சகோதரிகள் பிரெஞ்சு டென்னிசு திறந்த போட்டிகளில் மோதிக்கொண்டதைப் பார்த்த போது தனது மகள்களையும் அவ்வாறு டென்னிசு விளையாட்டினைப் பயிற்றுவிக்க ஊக்கமூட்டப்பட்டார். தனக்கு டென்னிசு வீரராக இருந்த குறைந்த அனுபவத்தின் காரணமாக ரிச்சர்ட் வில்லியம்சு என்ற டென்னிசு பயிற்சியாளரிடம் தனது மகள்களைப் பயிற்றுவிக்க உதவி கேட்டார்.
கோவா மாநில அருங்காட்சியகத்தில் பதினான்கு காட்சியகங்கள் உள்ளன. அவை கருப்பொருட்களாக ஒழுங்குப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அவையாவன: சிற்பத் தொகுப்பு, கிறிஸ்தவக் கலைக்கூடம், அச்சிடும் வரலாற்று தொகுப்பு, பானர்ஜி கலைக்கூடம், மத வெளிப்பாட்டுத் தொகுப்பு, கலாச்சார மானுடவியல், தற்கால கலைக்கூடம், நாணயவியல் தொகுப்பு, கோவாவின் சுதந்திர போராட்ட தொகுப்பு, மெனிசஸ் பிராகன்சா தொகுப்பு, தளபாடங்கள் தொகுப்பு, கோவாவின் இயற்கை பாரம்பரியத் தொகுப்பு, சுற்றுச்சூழல் மற்றும் மேம்பாட்டு தொகுப்பு மற்றும் புவியியல் தொகுப்பு என்பனவாகும். இந்த அருங்காட்சியகத்தில் இந்தியாவின் அனைத்து பகுதிகளையும் குறிக்கும் சுமார் 8,000 கலைப்பொருட்கள் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அதே போல் இன்ஸ்டிடியூட் மெனிசஸ் பிராகன்சா ஆர்ட் கேலரி மற்றும் கலா ​​அகாதமி ஆகிவற்றில் இருந்து கொண்டு வரப்பட்ட 645 பொருட்களும் உள்ளன.
கோவா மாநில அருங்காட்சியகம் மாநில தொல்பொருள் அருங்காட்சியகம், பனாஜி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது இந்தியாவின் கோவா மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு அருங்காட்சியகமாகும். 1977 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட இந்த அருங்காட்சியகம் பண்டைய வரலாறு மற்றும் தொல்லியல், கலை மற்றும் கைவினை மற்றும் புவியியல் உள்ளிட்ட துறைகளைக் கொண்டுள்ளது. 2008 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, கல் சிற்பங்கள், மரப் பொருள்கள், செதுக்கல்கள், வெண்கலங்கள், ஓவியங்கள், கையெழுத்துப் பிரதிகள், அரிய நாணயங்கள் மற்றும் மானுடவியல் பொருள்கள் உட்பட சுமார் 8,000 கலைப்பொருட்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. தற்போது, ​​இந்த அருங்காட்சியகம் பனாஜியில் உள்ள ஆதில் ஷாவின் அரண்மனையில் அமைந்துள்ளது.
இந்த அருங்காட்சியகம் 1973 ஆம் ஆண்டில் கோவாவில் உள்ள காப்பகத் திணைக்களத்தின் தொல்பொருள் அருங்காட்சியகப் பிரிவாக உருவாக்கப்பட்டது. இந்த அருங்காட்சியகம் ஒரு சிறிய வாடகை கட்டிடத்தில் 1977 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 29 அன்று திறக்கப்பட்டது. 1996 ஆம் ஆண்டு சூன் 18 அன்று புதிய அருங்காட்சியக வளாகம் கட்டப்பட்ட பின்னர் அதை முறையாக இந்திய ஜனாதிபதி திறந்து வைத்தார். கோவாவின் வரலாற்று மற்றும் கலாச்சாரத்தின் பல்வேறு அம்சங்களைக் காண்பிப்பதற்காக கோவாவின் பண்டைய வரலாற்று மற்றும் கலாச்சார மரபுகள் பற்றிய தகவல்களை அருங்காட்சியகத்தின் கண்காட்சிகள் கருப்பொருளாகக் காட்டுகின்றன.
கிறிஸ்தவ கலைக்கூடத்தில், புனிதர்களின் மர சிற்பங்கள், மற்றும் பக்தி ஓவியங்கள் மற்றும் காலனித்துவ காலத்தின் சில மர தளபாடங்கள் உள்ளன. பானர்ஜி கலைத் தொகுப்பில் கோவாவின் முன்னாள் ஆளுநர் எஸ்.கே. பானர்ஜி அருங்காட்சியகத்திற்கு பரிசளித்த பொருட்களும் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. ஜெய்ப்பூர் பள்ளியின் ராஜஸ்தானின் சிற்றோவியங்கள், முகலாய ஓவியங்கள் , நாத்வாரா , ஒரிசாவின் படச் சித்திரங்கள் மற்றும் சமகால கலைஞர்களின் ஓவியங்களும் உள்ளன.
4 முதல் 8 ஆம் நூற்றாண்டுகள் வரையான இந்து மற்றும் சமண சிற்பங்களின் கலைப்பொருட்களையும், வெண்கலத்தினாலான சிலைகளையும் சிற்பக் கலைக்கூடம் பிரதானமாக காட்சிப்படுத்துகிறது. கிளாட் மற்றும் டாலோன் உள்ளிட்ட ஐரோப்பிய கலைஞர்களின் வெண்கல சிற்பங்களும் உள்ளன. கடம்பா மன்னரான விரா வர்மாவின் 1049 என்று திகதியிடப்பட்ட செப்புத்தகடும் இந்த தொகுப்பில் உள்ளது.
டச்சுக்காரர்களுக்கு எதிரான போர்த்துகீசிய வெற்றியைக் குறிக்கும் ஒரு கொடியும் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளது. மெனிசஸ் பிராகன்சா தொகுப்பில் சமகால கோன் மற்றும் இந்திய கலைகள் உள்ளடக்கப்பட்டுள்ளன. அத்துடன் கோவாவின் போர்த்துகீசிய ஆளுநர்கள் மற்றும் பிரதமர்களின் உருவப்படங்களும் உள்ளன.
இந்த அருங்காட்சியகம் முன்பு பனாஜியில்உள்ள பட்டோவில் உள்ள வளாகத்தில் இருந்தது. அதற்கு முன்பு, இது பனாஜியின் செயின்ட் ஈனஸில் வைக்கப்பட்டது. தற்போது இந்த அருங்காட்சியகம் பனாஜியில் உள்ள ஆதில் ஷாவின் அரண்மனையில் அமைந்துள்ளது.
மாலத்தீவு கலாச்சாரம் ஒரு வலுவான திருமண மரபின் பல அம்சங்களை பண்டைய திராவிட கலாச்சாரத்துடன் பகிர்ந்து கொள்கிறது. மாலத்தீவு சமுதாயத்தின் ஒரு தனித்துவமான அம்சமாகக் கருதப்படுவது, அதன் அதீத திருமண முறிவு விகிதமாகும். இது குழந்தைத் திருமணத்தின் காரணமாக ஏற்பட்டது என்று சிலரால் கூறப்படுகிறது. ஆனால் பெரும்பான்மையாக திருமணமுறிவு பற்றிய இசுலாமியத்தின் தாராளவாத விதிகள் மற்றும் வேளாண்மைத் துறையில் வளர்ச்சி அடைந்த சமுதாயத்தின் போதிய வரலாறுகள் இன்மை, வேளாண்மை, சொத்துரிமை போன்றவற்றிற்கான கோட்பாடு போன்றவற்றினால் திருமண பந்தத்தில் பிணைப்பு ஏற்படாததே திருமண முறிவு பெறுவோரின் எண்ணிக்கை அதிகமாக உள்ளதாகக் கருதப்படுகிறது.
குடும்பத்திலும் சமூகத்திலும் பெண்களுக்கு எப்போதும் முக்கிய பங்கு உண்டு. மாலத்தீவின் ஆரம்பகால வரலாற்றில், ஒரு பெண்ணை சுல்தானா அல்லது ஆட்சியாளராகக் கொண்டிருப்பது வழக்கமற்றதாக இருந்தது. இந்தச் சமூகம் ஒரு காலத்தில் ஆணாதிக்கமாக இருந்தது என்று கூறப்படுகிறது. இன்றைய சமுதாயத்தில் பெண்கள் அரசு மற்றும் வணிகத்தில் வலுவான பதவிகளை வகிக்கின்றனர். அரசு ஊழியர்களில் பெரும் சதவீதம் பெண்களாக உள்ளனர். மேல்நிலைப் பள்ளித் தரங்களுக்கு மாணவர் சேர்க்கை மற்றும் கல்வியை நிறைவு செய்வதற்கான ஆண் பெண் விகிதம் சமமாக உள்ளது. அமைச்சரவையிலும் நாடாளுமன்றத்திலும் பெண்கள் பணியாற்றுகிறார்கள்.
தீவுகளின் கலாச்சாரத்தில், ஆப்பிரிக்க வம்சாவளியைச் சேர்ந்த சில கூறுகளும் உள்ளன. அரச குடும்பத்தினரால் நீதிமன்றத்திற்கு கொண்டுவரப்பட்ட அடிமைகளிலிருந்தும் மற்றும் பிரபுக்கள் கடந்த காலங்களில் தங்கள் ஹஜ் பயணங்களிலிருந்து அரேபியாவுக்கு சென்றதனாலும் இந்த ஆப்பிரிக்க வம்சாவளி வந்திருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. மேலும், இங்கு, வடக்கு அரி அட்டோலில் ஃபெரிடு மற்றும் மால்ஹோஸ் போன்ற தீவுகளும், தெற்கு மல்ஹோஸ்மதுல்ஹு அட்டோலில் கோயுடு போன்ற தீவுகளும் உள்ளன. அங்கு விடுவிக்கப்பட்ட ஆப்பிரிக்க அடிமைகளுக்கு குடியிருப்பாளர்கள் பலர் தங்கள் வம்சாவளியைக் கண்டுபிடிக்கின்றனர்.
மாலத்தீவில் இருந்த பண்டைய மன்னர்கள் பௌத்தத்தை துணைக் கண்டத்திலிருந்து கொண்டு வந்திருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது. ஆனால் அது பற்றிய சான்றுகள் இல்லை. இலங்கையில், இதே போன்ற பல மன்னர்கள் இருந்துள்ளனர். ஆனால் பண்டைய மாலத்தீவு அரசர்களும், பௌத்தமும் அந்த தீவிலிருந்து வந்தன என்பது சாத்தியமற்றது. ஏனென்றால் இலங்கை நாளிதழ்கள் எதுவும் மாலத்தீவைப் பற்றி குறிப்பிடவில்லை. அதன் இராச்சியத்தின் பகுதிகள் மாலத்தீவு தீவுகள் வரை ஆக்கிரமிப்பு செய்யப்பட்டிருந்தால் இலங்கையின் பண்டைய நாளேடுகள் மாலத்தீவைப் பற்றி குறிப்பிடத் தவறியிருக்க வாய்ப்பில்லை எனக் கருதப்படுகிறது.
நான்கு சுல்தான்கள் இருப்பதன் மூலம் மாலத்தீவில் பெண்களின் நிலை பாரம்பரியமாக மிகவும் உயர்ந்ததாக இருந்தது. பெண்கள் இங்கு, முக்காடு போடுவதில்லை. மேலும், அவர்களை ஒதுக்கி வைக்கப்படவில்லை. ஆனால் பொது இடங்களில், அரங்கங்கள், மசூதிகள் போன்றவற்றில் சிறப்பு பிரிவுகள் பெண்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்டுள்ளன. பெண்கள் திருமணத்திற்குப் பிறகு தங்கள் கணவரின் பெயர்களை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை, ஆனால் அவர்களின் முதல் பெயர்களை பராமரிக்கிறார்கள். பரம்பரை சொத்தின் வாரிசு உரிமை ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் பொதுவானதாக உள்ளது.
மாலத்தீவில் பலதுணை மணம் சட்டபூர்வமானது. இருப்பினும் இதுபோன்ற திருமணங்கள் மிகவும் அரிதாகவே நடக்கின்றது என்று தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இருந்தபோதிலும், ஐம்பத்தொன்பது பலதார மணங்கள் 1998 இல் நடந்தன. பலதுணை மணம் குறிப்பாக 2001 மாலத்தீவின் சட்டத்தால் தடுக்கப்பட்டுள்ளது, இது ஒரு ஆணின் வேறொரு மனைவியை அழைத்துச் செல்வதற்கு முன் அந்த மனிதனின் நிதிகளை மதிப்பிட நீதிமன்றங்களுக்கு உத்தரவிடுகிறது.
இங்கு பேசப்படும், திவெயி மொழி இந்தோ-ஈரானிய சமஸ்கிருத தோற்றம் கொண்டது, எனவே சிங்களத்துடன் நெருங்கிய தொடர்புடையது. இது வடக்கிலிருந்து வந்த துணைக் கண்டத்தின் செல்வாக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது. புராணங்களின் படி, கடந்த காலத்தில் மாலத்தீவை ஆட்சி செய்த அரச வம்சம் அதன் தோற்றத்தை அங்கே கொண்டுள்ளது.
மாலத்தீவின் கலாச்சாரம் பல ஆதாரங்களில் இருந்து பெறப்பட்டுள்ளது. அவற்றில் மிக முக்கியமானது இலங்கை மற்றும் தென்னிந்தியாவின் கரையோரங்களுக்கு அருகாமையில் காணப்படுகிறது. மானுடவியல் பார்வையில் மாலத்தீவின் மக்கள் முக்கியமாக இந்தோ-ஆரியர்கள் ஆவர்.
கி.பி 12 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து, மாலத்தீவின் மொழி மற்றும் கலாச்சாரத்தில் அராபிய தீபகற்பத்தின் தாக்கங்கள் இருந்தன. ஏனெனில் அந்த நேரத்தில் இஸ்லாமிற்கு பொதுவான மாற்றம், மற்றும் மத்திய இந்தியப் பெருங்கடலில் ஒரு குறுக்கு வழியாக இத் தீவு அமைந்துள்ளது.
தமிழ்நாட்டில், ஒரு வெற்று அரிசி கஞ்சி, அல்லது அதிகமாக சமைத்த அரிசியில் இருந்து அடர்த்தியான வடிக்கப்பட்ட நீர் கஞ்சி என்று அழைக்கப்படுகிறது. கஞ்சி தமிழ்நாட்டின் வெவ்வேறு பகுதிகளில் கிடைக்கும் வெவ்வேறு தானியங்களைக் கொண்டு எடுத்துக்காட்டாக சிறு தினை அல்லது முத்து தினை, விரல் தினை, உடைந்த கோதுமை, மக்காச்சோளம் போன்றவைகள் கொண்டு தயாரிக்கப்படுகிறது. கேரள மக்கள் அரிசியில் தயாரிக்கும் நீர் நிறைந்த "கஞ்சியை பச்சைப் பயறு அல்லது துவையலுடன் உண்கிறார்கள். கஞ்சி அரிசி அல்லது கேழ்வரகைக் கொண்டு தயாரிக்கப்படுகிறது. பூண்டுக் கஞ்சி, பொட்டுக்கடலை கஞ்சி , ஜவ்வரிசிக் கஞ்சி, வெந்தயக் கஞ்சி என பல வகைகளிலும் தயாரிக்கப்படுகிறது
பொருளாதார நிலை அல்லது சுகாதாரத் தேவைகளைப் பொறுத்து கஞ்சியில் கொட்டைகள் மற்றும் மசாலாப் பொருட்கள் சேர்க்கப்படுகின்றன. அரிசி அதிக அளவு தண்ணீரில் கொதிக்க வைத்து அரிசி கஞ்சி தயாரிக்கப்படுகிறது. இந்த தயாரிப்பில், பால் மற்றும் சர்க்கரை அல்லது தயிர் மற்றும் உப்பு சேர்க்கப்படுகின்றன. கேழ்வரகு கஞ்சி என்பது உலர்ந்த கேழ்வரகினை நீரில் நனைத்து நிழலில் வைத்து முளைகள் கட்டிய பின்னர், அதை மென்மையான தூளாக்கி அந்தத் தூளினை தண்ணீரில் சேர்த்து சமைக்கப்படுகிறது. இந்த தயாரிப்பில் பால் மற்றும் பழுப்பு சர்க்கரை சேர்க்கப்படுகின்றன. ராகி கஞ்சியை ஆறு மாத குழந்தைகளுக்கு கொடுக்கலாம். மற்றொரு கஞ்சி தயாரிப்பில் சவ்வரிசி பயன்படுத்தப் படுகிறது சாகோ கஞ்சி உலர்ந்த வறுத்த மற்றும் சர்க்கரையுடனோ அல்லது சர்க்கரை இல்லாமல் தயாரிக்கப்படுகிறது. சாகோ சமைக்கும் வரை தண்ணீரில் வேகவைக்கப்படுகிறது. மூன்று வயது குழந்தைகள் பெரியவர்கள் வரை எல்லா வயதினரும் இதை சாப்பிடுகிறார்கள்.
கஞ்சி என்பது ஒரு வகை அரிசியில் தயாரிக்கப்படும் அடர்த்தியான உணவாகும்.கஞ்சி முதலில் இந்தியாவில் இருந்து பல ஆசிய நாடுகளில் பிரபலமானது. வெற்று அரிசி கஞ்சியாக சாப்பிடும்போது, இது பெரும்பாலும் பக்க உணவுகளுடன் வழங்கப்படுகிறது. கஞ்சி தயாரிக்கும் போது இறைச்சி, மீன் மற்றும் சுவைகள் போன்ற கூடுதல் பொருட்கள் சேர்க்கப்படும்போது, இது பெரும்பாலும் குறிப்பாக நோய்வாய்ப்பட்ட நபர்களுக்கு ஒரு உணவாக வழங்கப்படுகிறது. கஞ்சிக்கான பெயர்கள் அதன் தயாரிப்பின் பாணியைப் போலவே வேறுபடுகின்றன. பல வேறுபாடுகள் இருந்தபோதிலும், இது வழக்கமாக அரிசியில் தயாரிக்கப்படும் அடர்த்தியான கஞ்சியாகும். இது நீரில் நீண்ட நேரம் சமைத்தபின் பெரும்பாலும் கஞ்சியாக சிதைந்துவிடும்.
கஞ்சி சீனாவின் குவாங்டாங் பகுதியில் ஒரு பிரதான காலை உணவாகும் . மற்றும் மத்திய மற்றும் வடக்கு சீனாவில் "பைசூ" என்று அழைக்கப்படுகிறது. சீன கஞ்சி பிராந்தியத்தின் அடிப்படையில் கணிசமாக வேறுபடுகிறது. உதாரணமாக, கான்டோனீஸ் என்ற கஞ்சி தயாரிக்க, உடைந்த வெள்ளை அரிசி மிகவும் அடர்த்தியான, வெள்ளை கஞ்சியாக மாறும் வரை அதன் எடையைப் போல பல மடங்கு தண்ணீரில் வேகவைக்கப்படுகிறது. பிற பிராந்தியங்களில் தயாரிக்கப்படும் கஞ்சிகள் வெவ்வேறு வகையான அரிசியை வெவ்வேறு அளவு தண்ணீருடன் பயன்படுத்தி வெவ்வேறு நிலைத்தன்மையான கஞ்சிகள் தயாரிக்கப்படுகிறது.
பர்மாவில் , அரிசி கஞ்சி என்று அழைக்கப்படுகிறது. அதாவது "வேகவைத்த அரிசி" என்பது பொருள்படும். இது மிகவும் மெல்லிய மற்றும் வெற்று கஞ்சியாகும். இது பெரும்பாலும் அரிசி மற்றும் தண்ணீரில் தயாரிக்கப்படுகிறது, ஆனால் சில நேரங்களில் கோழி அல்லது பன்றி இறைச்சி , நறுக்கப்பட்ட வெங்காயம் அல்லது மிருதுவான வறுத்த வெங்காயத்தை கொண்டு எளிமையாக தயாரிக்கப்படுகிறது. மற்ற ஆசிய நாடுகளைப் போலவே, அரிசி கஞ்சி உடல்நிலை சரியில்லாதவர்களுக்கு உணவாகக் வழங்கப்படுகிறது.
கஞ்சி தயாரிக்க, அரிசி கணிசமாக மென்மையாகும் வரை அதிக அளவு தண்ணீரில் வேகவைக்கப்படுகிறது. கஞ்சியை ஒரு பானையில் அல்லது அரிசி குக்கரில் தயாரிக்கலாம் . சில அரிசி குக்கர்கள் "கஞ்சி" தயாரிப்பதற்காண அமைப்பைக் கொண்டுள்ளன. இது உடனடியாக சமைக்கும் அமைப்பைக் கொண்டுள்ளது. கஞ்சி தயாரிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் அரிசி குறுகிய அல்லது நீண்ட அரிசியாக இருக்கலாம். இது கிடைக்கக்கூடிய மற்றும் பிராந்திய கலாச்சார தாக்கங்களைப் பொறுத்து இருக்கும். பெரும்பாலும் கஞ்சி சமைத்து உண்ணும் கலாச்சார முறையையே கொண்டுள்ளது.
கஞ்சி என்ற சொல் தமிழ் மொழியான என்பதிலிலிருந்து வருகிறது. இது பண்டைய இந்தியாவின் பண்டைய தமிழ் மக்களின் முக்கிய உணவாக இருந்தது. இதன் ஆங்கில வடிவம் போர்த்துகீசிய வர்த்தகர்கள் வழியாக போர்த்துக்கேய மொழியில் வந்திருக்கலாம். கூழ் போன்ற அதன் தோற்றம் காரணமாக வந்திருக்கலாம். தினை மூலம் செய்யப்பட்ட கஞ்சி என்பதை பண்டைய தமிழ் மக்கள் ஒரு மூலப் பொருளாக பயன்படுத்தி வந்துள்ளனர். கஞ்சி சீரணிக்க எளிதானது மற்றும் சமைக்க மிகவும் எளிது.