polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
கட்ச் மக்கள் வளைகுடா நாடுகளுடன் மற்றும் ஆப்பிரிக்க நாடுகளான, மஸ்கட், மொம்பசா, சிசிமா, ஜான்சிபர் போன்ற நாடுகளுடன் கடல் வணிகம் செய்து வந்தனர். கப்பல் கட்டும் தொழில்நுட்பத்திற்கு நன்கு அறியப்ப்பட்டவர் கட்ச் மக்கள். மூன்றாம் கெங்கரிஜி மன்னர் 1930ல் கண்ட்லா துறைமுகத்தை சீரமைத்தார்.
பயணிகள் மற்றும் சரக்குப் போக்குவரத்திற்கு, 1900-1908ல், கட்ச் மன்னர் இரயில்வே சேவை தொடங்கினார். தொடருந்துகள் புஜ், அஞ்சார், பச்சாவ் நகரங்களை துனா துறைமுகத்துடன் இணைத்தது.
கட்ச் இராச்சியத்தை இராசபுத்திர ஜடேஜா குலத்தின் சம்மா பிரிவினரால் ஆளப்பட்டது.பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசில் கட்ச் இராஜ்ஜியம், ஆங்கிலேய அரசுக்குக் கட்டுப்பட்ட சுதேச சமஸ்தானமாக விளங்கியது.1947ல் இந்தியப் பிரிவினைக்குப் பின்னர், கட்ச் இராச்சியம் மே, 1948ல் இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது.
கட்ச் இராச்சியம் புஜ், மாண்டவி, அஞ்சார், முந்திரா, நலியா, ஜாகவ், பாச்சாவ் மற்றும் ராப்பர் எட்டு நகரங்களும், 937 கிராமங்களும் கொண்டிருந்தது. மேலும் துனா துறைமுகம், லக்பத் துறைமுக நகரம், லக்பத் கோட்டை நகரம், சந்தான், சிந்திரி, பாத்ரேசர் முதலியவைகள் கட்ச் கடற்கரை நகரங்கள் ஆகும்.
முதலாம் கெங்கர்ஜி கட்ச் பகுதியின் கிழக்கு, மேற்கு, மத்தியப் பகுதிகளை 1549ல் ஒரே இராச்சியமாக இணைத்தார். கெங்கர்ஜி தனது தலைநகரை புஜ் நகரத்திற்கு மாற்றியதுடன், மாண்டவி துறைமுக நகரையும் நிறுவினார்.
அங்காரா வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலங்களில் நதியின் காரணமாக உருவான குடியிருப்புப் பகுதியாகும். இட்டைட்டுப் பேரரசானது ஆற்றின் கரையில் கி.மு. 2 ஆவது புத்தாயிரம் ஆண்டுகள் காலத்தில் அங்காராவில் குடியேறினர். கி.மு 334 ஆம் ஆண்டில் பேரரசர் அலெக்சாண்டர் இந்நகரைக் கைப்பற்றி ஆற்றில் ஒரு முக்கியமான வர்த்தக மையத்தை நிறுவினார். கிமு 25 ஆம் ஆண்டில் ரோமானியப் பேரரசர் அகஸ்டஸ் இந்த நகரத்தை ரோமானியப் பேரரசில் இணைத்து ரோமானிய மாகாணமான கலாத்தியாவின் தலைநகராக மாற்றினார். பைசண்டைன் காலத்தில் இந்த நகரம் அதன் முக்கியத்துவத்தைத் தக்க வைத்துக்கொண்டது. 1073 இல் அங்காராவை செல்யூக் துருக்கியர்கள் எடுத்துக் கொண்டனர். தைமூர் 1402 ஆம் ஆண்டில் அங்காரா போரில் ஆற்றங்கரையின் அருகே ஒட்டோமான் சுல்தான் பேய்சிட் உடன் போராடினார். போரின் போது, தைமூர், ஆற்றின் கிளை நதிகளில் ஒன்றான கியூபிக் ப்ரூக்கிலிருந்து அனைத்து நீரையும் திருப்பி, பேய்சிட் மற்றும் அவரது இராணுவத்தை தண்ணீரின்றி விட்டுவிட்டு, போரில் வெற்றி பெற்றார். கியூபக்-1 மற்றும் கியூபக்-2 அணைகள் கியூபக் புரூக்கில் கட்டப்பட்டன.
கழிவுநீர் மற்றும் தொழில்துறை மாசுபடுத்தல்களால் நீண்டகாலமாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளதால், இந்நதி நீர்ப்பாசனத்திற்கான ஒரு புதிய நீர் ஆதாரமாக இனி சாத்தியமில்லை, இருப்பினும், கீழ்நிலையில் நீர்ப்பாசனத்திற்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது. வெப்பமான நாட்களில் ஏற்படும் துர்நாற்றம் மற்றும் ஆற்றில் இருந்து வெளியேறும் துப்புரவுப் பிரச்சினைகளுக்கு விடையிறுக்கும் வகையில், அங்காரா பெருநகர நகராட்சி 2006 ஆம் ஆண்டில் தூய்மைப்படுத்தும் திட்டத்தைத் திட்டமிடுவதற்கான பணியை ஆஸ்கி அமைப்பிற்கு வழங்கியது. இது நதியுடன் கழிவு நீரை இணைக்கும் அமைப்பாக இருந்தது. அனைத்து நீரும் கழிவுநீர் அமைப்புக்கு அனுப்பப்படும், நதி சில இடங்களில் முழுமையாக மூடப்படும், மற்றும் ஆற்றின் வழியாக ஓடும் ஒரே நீர் எந்த மழையும் இருக்கும். நதி வறண்டு போகும் என்பதால், இந்தத் திட்டம் மாசுபட்ட நீர்ப்பாசனப் பிரச்சினையை கீழ்நோக்கி நீக்கும். இந்த திட்டம் 2020 இல் முடிக்க திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
அதன் துணை நதிகளில் ஒன்றான கியூபுக் புரூக், அங்காராவை கிட்டத்தட்ட பாதியாகப் பிரித்து பல அருகமைப் பகுதிகளைக் கடந்து செல்கிறது. நகரம் முழுவதும் கியூபுக ப்ரூக்கின் மீது பல பாலங்கள் கட்டப்பட்டுள்ளன. சில இடங்களில் அது முழுமையாக மூடப்பட்டும், சுரங்கப்பாதையால் உறையிடப்பட்ட நிலையிலும் உள்ளது.
முதலில் 16 மாநகராட்சிளுக்கான மேயர் பதவிக்கான தேர்தல் முடிவுகள் 1 டிசம்பர் 2017 அன்று வெளியிடப்பட்டது. 16 மாநகராட்சிகளில், அயோத்தி, வாரணாசி, கோரக்பூர், காசியாபாத், பரேலி, சகாரன்பூர், ஜான்சி, மதுரா, லக்னோ, கான்பூர் மற்றும் மொராதாபாத் என 14 மாநகராட்சிகளின் மேயர் தேர்தலில் பாரதிய ஜனதா கட்சி வென்றுள்ளது. பகுஜன் சமாஜ் கட்சி அலிகார் மற்றும் மீரட் மாநகராட்சிகளின் மேயர் பதவிகளை வென்றுள்ளது.
இம்மாநிலத்தின் மொத்தமுள்ள 198 நகராட்சிகளில் பாரதிய ஜனதா கட்சி 70 நகராட்சிகளையும், சுயேச்சைகள் 49 நகராட்சிகளையும், சமாஜ்வாதி கட்சி 42 நகராட்சிகளையும், பகுஜன் சமாஜ் கட்சி 28 நகராட்சிகளையும், இந்திய தேசிய காங்கிரசு கட்சி 9 நகராட்சிகளையும் வென்றுள்ளது.
இத்தேர்தலில் ஆளும் கட்சியான பாரதிய ஜனதா கட்சி, பகுஜன் சமாஜ் கட்சி, சமாஜ்வாதி கட்சி, இந்திய தேசிய காங்கிரசு கட்சிகளும் மற்றும் சுயேச்சை வேட்பாளர்களும் போட்டியிட்டனர்.
இந்தக் கோயிலின் முதன்மை நுழைவாயில் வழியாக உள்ளே சென்றதும் கிழக்குத் திசை நோக்கி கருவறை அமைந்துள்ளது. ஆயிரம் தலையும் இரண்டாயிரம் நாக்குகளும் கொண்ட ஆதிசேஷன், இங்கு ஐந்து தலை நாகமாகக் காட்சியளிக்கிறார். சண்முகக் கடவுள் அழகாக சிறிய உருவில் காட்சியளிக்கிறார். கேரளக் கோயில்கள் பலவற்றில் கருவறையில் மின் விளக்குகள் அமைக்கப்படாதது போலவே இக்கோயிலிலும் மின்விளக்குகள் அமைக்கப்படவில்லை. குத்துவிளக்குகளின் ஒளி மற்றும் நெய் விளக்கு ஒளியிலேயே தரிசனம் நடக்கிறது. தினந்தோறும் காலையில் நடைபெறும் பூசையின்போது குமரனுக்கு பால் அபிஷேகம் நடக்கிறது.
மேற்குத் திருச்சுற்றின் பின்புறச் சுவரில் இரண்டு விநாயகர்கள் காட்சியளிக்கிறனர். மஹாவிஷ்ணு மற்றும் சாஸ்தாவுக்கு சந்நிதிகள் அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. பரசுராமர் காலத்தில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டதாகக் கூறப்படும் இக்கோயிலின் உள்ளே அழகான குளமும் உள்ளது. இதையொட்டி நான்கு புறமும் சுவர் எழுப்பி பெரிய வாசலுடன் அமைக்கப்பட்ட மண்டபத்தின் உள்ளே ஒரு பெரிய புற்று காணப்படுகிறது. இதையடுத்து பெரிய அரச மரத்தின் கீழே பெரிய நாகர் சிலையும் அருகே சிறிது சிறிதாக இருபது நாகங்களும் காணப்படுகின்றன.
அதிகாலை ஐந்து மணியிலிருந்து பதினோரு மணிவரையிலும் மாலை ஐந்து மணியிலிருந்து இரவு எட்டரை மணிவரையிலும் நடை திறந்திருக்கும். நாக தோசம் உள்ளவர்கள் முருகனுக்கு பால் அபிஷேகம் செய்து வந்தால் தோசம் விலகி நன்மை பெறுவார்கள் என்பது நம்பிக்கை. குழந்தை பாக்கியம் வேண்டி வரும் பக்தர்கள், ஒரு மண்டலம், அரை மண்டலம், கால் மண்டலம் என்று விரதம் மேற்கொண்டு பால் அபிஷேகம் செய்கின்றனர்.
புராணக்கதைப்படி, பிரணவ மந்திரத்துக்குப் பொருள் தெரியாததால் பிரம்மனை சிறையில் அடைத்தான் முருகன். பின்னர் அந்தக் குற்றவுணர்ச்சி தாளாமல் பாம்பாக அலைந்து பின்னர் தாயின் அருளால் மீண்டும் கடவுளான தலமாக இந்த ஆதி நாகசுப்ரமணியா கோயில் கருதப்படுகிறது.
ஆதி நாகசுப்ரமணியா கோயில், கேரள மாநிலம் பாலக்காடு மாவட்டத்தில் உள்ள நெம்மேரா என்ற ஊருக்கு அருகில் உள்ளது. பொள்ளாச்சி வழியாகத் திருச்சூர் சென்றாலும் நெம்மேராவை அடையலாம்.
ஆதி நாகசுப்ரமணியா கோயில் என்பது இந்தியாவில், கேரள மாநிலத்தின், பாலக்காடு மாவட்டத்தில், நெம்மேரா என்ற ஊருக்கு அருகே அமைந்துள்ள ஒரு முருகன் கோயிலாகும்.
கான் (; ; அசர்பைஜானி: க்ஷான்; உதுமானிய மொழி: ஹான்; சீனம்: , கெஹன்; கொகுர்யியோ மொழி: , கேய்; சில்லா மொழி: , கான்; பயேக்ஜே மொழி: , கே; மஞ்சூ மொழி: ; பஷ்தூ: ; ; பலூச்சி: ; இந்தி: ़ा; நேபாளி: ाँ; வங்காளம்: াঁ; பல்கேரியம்: ; சுவாசு: , ஹுன்) என்பது அரசர் அல்லது இராணுவ ஆட்சியாளருக்கு வழங்கப்படும் ஒரு பட்டமாகும். இது சீனாவின் வடக்கே வாழும் மங்கோலியர்களால் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. பின்னர் நடுக் கால நாடோடி துருக்கியப் பழங்குடியினரால் பயன்படுத்தப்பட்டது. இது மங்கோலியர்களின் முன்னோடிகளான ஜியான்பே கூட்டமைப்பிலும் ஒரு பட்டமாக கி.பி. 283 முதல் கி.பி. 289 வரை அவர்களின் தலைவருக்கு பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ரோரன்களே ‘’ககான்’’ மற்றும் ‘’கான்’’ ஆகிய பட்டங்களைத் தங்கள் பேரரசர்களுக்கு முதலில் சூட்டினர். பின்னர் ஆசினா வம்சத்தவர் இந்தப் பெயரை ஏற்று, ஆசியாவின் மற்ற பகுதிகளுக்கும் பரப்பினர். ஆறாவது நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் ஈரானியர்கள் ஒரு "ககான் - துருக்கியர்களின் மன்னர்" பற்றி அறிந்திருந்தனர்.
1788 - 17989ல் திபெத்திய-நேபாள வணிகரகளுக்குமிடையே ஏற்பட்ட வணிகப் பிணக்கால், தாமோதர பாண்டே தலைமையிலான நேபாளப் படைகளுக்கும், திபெத்தியப் பேரரசுக்கும் நடைபெற்ற போரில், திபெத்தியப் பேரரசு தோல்வி கண்டது. எனவே திபெத்திய அரசு, நேபாள இராச்சியத்திற்கு போர் ஈட்டுத் தொகை வழங்கியது. பின்னர் திபெத்தியர்களின் தூண்டுதலின் பேரில், 1791-1792ல் சீனர்களுக்கும் - நேபாளப் படைக்களுக்கும் நடைபெற்ற போரில், நேபாளம் சீனாவிடம் சரண் அடைந்து, பெத்திராவதி உடன்படிக்கையின் படி, நேபாள இராச்சியத்தினர், சீனர்களுக்கு ஆண்டுதோறும் திறை செலுத்த வேண்டியதாயிற்று. 1814-1816ல் ஆங்கிலேய-நேபாளப் போரின் முடிவில், நேபாளம், சீனர்களுக்கு திறை செலுத்துவதை நிறுத்தியது.
கீர்வான் யுத்த விக்ரம் ஷா பிறந்த ஒன்றறை ஆண்டுகளில், அவனுக்கு இளவரசு பட்டம் சூட்டிய ராணா பகதூர் ஷா, தன் மனைவி கந்தவதி தேவியுடன் நாட்டை விட்டு வெளியேறியதால், குழந்தை கீர்த்திவான் யுத்த ஷாவின் பெரியன்னை ராணி ராஜராஜேஸ்வரி, இளவரசன் சார்பாக அரசப்பிரதியாக, தலைமை அமைச்சர் தாபா வம்சத்தின் பீம்சென் தபா உதவியுடன் நாட்டை நிர்வகித்தர். கீர்வான் யுத்த விக்ரம் ஷா தமது 19வது வயதில் அம்மை நோய் தாக்கி இறந்ததால், அவரது மகன் ராஜேந்திர விக்ரம் ஷாவிற்கு இளவரசு பட்டம் சூட்டப்பட்டது.
நேபாள இராச்சியத்தின் கிழக்கு எல்லையாக மேச்சி ஆறும், மேற்கு எல்லையாக மகாகாளி ஆறும் நேபாள இராச்சியத்தின் எல்லையாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டது.
தூக்கு குண்டு என்பது பம்பரம் போன்று கீழே கூரான முனையைக் கொண்ட, இரும்பினாலான ஒரு கணமான பொருளாகும். இவை ஒரு கம்பியில் அல்லது நூலால் கட்டப்பட்டு அந்த நூலின் மறுமுனை செங்குத்து அச்சான ஒரு குச்சி அல்லது மரக்கட்டையில் செல்லும்படியாக வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கும். கிடைமட்ட அச்சில் மட்டம் பார்க்க ரசமட்டம் உதவுவது போல், தூக்கு குண்டு செங்குத்து அச்சில் மட்டம் பார்க்க உதவுகிறது. தொடக்க காலத்தில் தூக்குக் குண்டானது கல்லால் உருவாக்கப்பட்டது. இன்று இரும்பு, பித்தளை எனப் பல விதமான உலோகங்கள் கொண்டு தூக்குக் குண்டுகள் உருவாக்கப்படுகின்றன.
தூக்கு குண்டுகள், தண்ணீர் கொள்கலனுடனும் , கழிவுச் சர்க்கரைக் பாகு கொள்கலனுடனும், அதிகப் பாகுத்தன்மை கொண்ட திரவக் கொள்கலனுடனும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
பண்டைய எகிப்து காலத்திலிருந்து இந்த கருவி பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. நில அளவியலில் இக்கருவி புவியீர்ப்பு தாழ்ப்புள்ளியைக் நிறுவிட உதவுகிறது. இவை செங்குத்தாக மட்டமாக்க வேண்டிய ஆய்வுக்கருவிகள், தியோடலைட்டுகள், அளக்கும் நாடா போன்ற பல கருவிகளுடன் பயன்படுத்தப்படுகிறது. நில அளவியல் குறியீடுகளை பதிக்கும் இடத்தை அடையாளங் காண உதவுகிறது.
பிளம்பம் என்ற இலத்தீன் மொழி சொல்லிருந்தும், பிளம்ப் என்ற பிரெஞ்சு மொழி சொல்லிருந்தும் பெறப்பட்டது. தூக்கு குண்டு ஆரம்பத்தில் காரீயத்தால் ]செய்யப்பட்டதால் இப்பெயர் பெற்றது. அலோம்ப் என்ற பெயர்ச் சொல்லுக்கு செங்குத்தாக நிற்பவை என்று பொருள் ஆகும்.
கசௌலி , இந்தியாவின் இமாச்சலப் பிரதேச மாநிலத்தின் சோலான் மாவட்டத்தில், 1900 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்த இந்திய இராணுவப் பாசறை நகரம் ஆகும். 1842ல் கசௌலி பகுதியில் கிழக்கிந்திய கம்பெனி ஆட்சியாளர்கள் படைத்துறை நகரத்தை நிறுவினர்.
இந்நகரம் சிம்லாவிலிருந்து 77 கிமீ தொலைவிலும்; சண்டிகரிலிருந்து 65 கிமீ தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. கசௌலி நகரத்தின் தொடருந்து நிலையம் 1927 மீட்டர் உயரத்தில் நிறுவப்பட்டுள்ளது.
கசௌலி நகரத்தின் குளிர்கால வெப்பம் 2 பாகை செல்சியசாகவும், கோடை கால வெப்பம் 32 பாகை செல்சியஸ் வரையும் உணரப்படுகிறது. ஆண்டு மழைப் பொழிவு 1020 மில்லி மீட்டராகும்.
இரண்டாவது வடிவமைப்பில் முதல் பக்கத்தில் இரண்டு கிடைமட்ட கோடுகள் இடம்பெற்றன. மேலும் நாணயத்தின் வெளி வட்டத்தின் மேலே தலைப் பெழுத்தாக "ा" மற்றும் "" ஆகிய எழுத்துக்களும், மையத்தில் சிங்க முத்திரையும், வெளி வட்டத்தின் கீழே அச்சிடப்பட்ட ஆண்டும் அச்சிடப்பட்டிருந்தன. நாணயத்தின் பின்பக்கத்தின் மேல் வட்டத்தில்15 வேல் முனைகள் போன்ற குறியீடுகள் அமைக்கப்பட்டும், மையத்தில் 10 என்ற எணும், கீழ் வட்டத்தில் ஆங்கிலம், இந்தியில் மற்றும் ुे என்ற சொற்கள் வரிசையாக இடம்பெற்றுள்ளன. இந்த நாணயங்களில் ஏற்பட்ட வடிவமைப்பு மாற்றங்களினால் சமூக ஊடகங்களில் போலி நாணயங்கள் உள்ளதாக வதந்திகள் பரவின.
எனினும் 2011 ஆம் ஆண்டிற்கு முன்னர் உருவான இந்த வதந்திகள் தொடர்பாக இந்திய ரிசர்வ் வங்கி ஓர் உத்தியோகபூர்வ அறிக்கையை வெளியிட்டுள்ளது.
2005 ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட முதல் ₹10 நாணயமானது 27 மிமீ விட்டமுடையது சிறப்பு எழுத்தில் "ा" மற்றும் "" என உச்சியில் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது, இதனுடன் சிங்கச் சின்னமும் 'சத்யமேவ ஜெயதே' என்ற வாசகமும் இடம்பெற்றது. கீழே நாணயத்தின் ஆண்டு இடம்பெற்றிருந்தது. நாணயத்தின் பின்புறம் கூட்டல் குறியைப்போன்ற நான்கு பக்கக்கோடுகள் ஒரு முனையில் இணைவது போன்ற குறியீடும், இந்த கூட்டல் குறியீட்டுக் கோடுகள் இணையை ஒட்டி நான்கு திசைகளிலும் நான்கு புள்ளிகள் இடப்பட்டுள்ளன. மேலும் வெளி வலையத்தில் " ुे" மற்றும் " " என்ற எழுத்துக்கள் இடம்பெற்றுள்ளன.
₹10 நாணயத்தின் மூன்றாவது வடிவமைப்பு 2011 இல் உருவாக்கப்பட்டது, முதல் பக்கத்தின் வெளிப்புற வளையத்தின் இடதுபுறத்தில் "ा" என்றும் வலதுபுறத்தில் "" என்ற எழுத்துகளும், வளையத்தின் கீழ் புறத்தில் நாணயம் அச்சிடப்பட்ட ஆண்டும் அச்சிட்ட ஆலையின் குறியீடும் இடப்பட்டன. நாணயத்தின் மையத்தில் சிங்க முத்திரையும் அதன் கீழே "्े े" என்ற வாசகமும் இடம்பெற்றிருந்தன. பின்புறமாக மையத்தில் இந்திய ரூபாய்க் குறியீடு
இராமனின் வாழ்க்கை வரலாற்றை விளக்கும் துளசிதாசர் எழுதிய ராமசரிதமானஸ் ) எனும் இராம காதையை, நவராத்திரியின் போது மக்கள் முன்னிலையில் நாட்டிய நாடகமாக அரங்கேற்றுவர். தீயசக்திகளுக்கும் , நற்சக்திகளுக்கும் இடையே நடைபெறும் போரில், இறுதியாக தீயசக்திகள் முற்றிலுமாக அழிக்கப்படுவதை நினைவு கூறுமுகமாக, நவராத்திரியின் இறுதி நாளான, விஜயதசமி அன்று இரவில் புதுதில்லி ராம்லீலா மைதானத்தில் தீயசக்திகளான இராவணன், கும்பகர்ணன் மற்றும் இந்திரஜித் ஆகியோர்களை பெரிய அளவில் பொம்மைகளாக நிறுத்தி வைத்து, இராமர் வேடமிட்ட கலைஞர் அம்பெய்து எரிப்பர்.
துளசிதாசர் எழுதிய ராமாயணமான ராமசரித மானசில் கூறப்பட்டுள்ள ராமபிரானின் கதையை நடித்துக் காட்டும் நாடகமாகும். இராம நாடகம், ராம்நகரில் மாலை நேரத்தில், தொடர்ந்து 31 நாட்களுக்கு நடைபெறும். விழாவின் இறுதிநாளில் இது உச்சகட்டத்தை அடையும். இதன்போது ராமர் வேடமிட்ட கலைஞர், ராவணன் வேடமிட்ட கலைஞரை அம்பெய்து அழிப்பார். 19ம் நூற்றாண்டில், மகாராஜா உதித் நாராயண் சிங் என்பவரே ராம்நகரில் ராம்லீலாவை அரங்கேற்றும் வழக்கத்தை துவக்கினார்.
ராம்லீலா நவராத்திரிக்கு அடுத்த நாளான விஜயதசமி அன்று மக்கள் முன்னிலையில் கலைஞர்கள் இராமனின் வரலாற்று நிகழ்வுகளை நாடகமாகவும், நாட்டிய நாடகமாகவும் நடித்து காண்பிப்பர். இறுதியில் தீய சக்திகளாகக் கருதப்படும் அரக்கர்களான இராவணன், கும்பகர்ணன் மற்றும் இந்திரஜித் ஆகியோர்களின் உருவப் பொம்மைகளை, இராமர் அம்பெய்து எரிப்பதாக அமையும்.
பளபளக்கும் பட்டுப் பீதாம்பரங்களை அணிந்து, ராம் லீலா ஊர்வலத்துக்குத் தலைமையேற்று யானையில் வலம் வருவார்.பின்னர் வாரணாசியின் ராம்நகரில் ஒரு மாத காலம் நடக்கும் ராம்லீலா நாடகத்தை துவக்கி வைப்பார்.
வரலாற்று புகழ் வாய்ந்த அயோத்தி, வாரணாசி, பிருந்தாவனம், மதுரா, அல்மோரா மற்றும் மதுபனி ஆகிய நகரங்களில் ஆண்டுதோறும் ராம்லீலா பண்டிகை வெகுசிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.
தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளான கம்போடியா, தாய்லாந்து, இந்தோனேசியாவின் பாலித் தீவு]]களில் கிபி 1000 ஆண்டுக்களுக்கு முன்னரே இராமகாதை நாட்டிய நாடகமாக அரங்கேற்றப்பட்டுவருகிறது. தற்போது மேற்குலக நாடுகளிலும் இராம லீலை வெகு சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.
ராம்லீலா பண்டிகை போன்று மேற்கு வங்காளத்தில் அன்னை துர்கை, கொடுங்குணம் கொண்ட எருமைத் தலைக் கொண்ட மகிசாசூரன் போன்ற அரக்கர்களை அழிக்கும் நிகழ்வை, துர்கா பூஜையாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.
இயற்கையில் கிடைக்கக்கூடிய விளைபொருளானது மாறுபக்க சின்னமால்டிகைடாக உள்ளது. இந்த மூலக்கூறு பென்சீன் வளையத்துடன் இணைந்துள்ள ஒரு நிறைவுறா ஆல்டிகைடைக் கொண்டுள்ளது. இதன் காரணமாக, இந்தச் சேர்மமானது அக்ரோலின் சேர்மத்தின் வழிப்பொருளாகக் கருதப்படுகிறது. இதன் நிறமானது * நிலைமாற்றத்தின் காரணமாகத் தோன்றியது எனலாம். அக்ரோலினோடு ஒப்பிடும் போது காணப்படும் அதிகப்படியான ஒன்று விட்டு ஒன்று அமைந்திருக்கும் பிணைப்பின் தன்மை கண்ணுக்குப் புலனாகும் ஒரு நிறத்திற்குரிய ஆற்றல் வெளிப்பாட்டுடன் தொடர்புடையதாக உள்ளது.
சின்னமால்டிகைடின் உயிரியத் தொகுப்புமுறையானது, பினைல்அலனைன் அம்மோனியா லையேசு இன் செயல்பாட்டால் -பினைல்அலலனைனின் அமீன் நீக்க வினையின் மூலமாக சின்னமிக் அமிலமாக மாறும் படியிலிருந்து தொடங்குகிறது. ஆனது இந்த வினையை ஆக்சிசனேற்றமற்ற அமீன் நீக்க வழிமுறையில் இந்த வினையை வழிப்படுத்துகிறது. இந்த அமீன் நீக்கமானது இன் புரோசுதெடிக் தொகுதியின் தன்மையைச் சார்ந்துள்ளது. பினைல்அலனைன் அம்மோனியா லையேசு மாறுபக்க சின்னமிக் அமிலம் தோன்றுவதற்கு வழிவகுக்கிறது.
இரண்டாவது படிநிலையில், 4-கௌமாரேட்: லிகேசு சின்னமிக் அமிலத்தை ஒரு அமில-தயால் லிகேற்றத்தின் மூலமாக, சின்னமோயில் ஆக மாற்றுகிறது. 4 ஆனது ஐ சின்னமோயில் உருவாக்க வினையின் வினைவேகமாற்றியாகப் பயன்படுத்திக்கொள்கிறது. 4 இந்த வினையை இரண்டு படிநிலைகளில் நிகழச் செய்கிறது. 4 ஒரு ஐதராக்சிசின்னமேட்டு- நீரிலியை உருவாக்குகிறது. இதைத் தொடர்ந்து அசைல் அடினைலேட்டின் கார்போனைல் தொகுதியைக் கருக்கவர் காரணி கொண்டு தாக்கும் வினையானது நிகழ்கிறது.
1834 ஆம் ஆண்டில் ஜீன் பாப்டிசுட் டுமாசு மற்றும் யூகின் மெல்ச்சியர் பெலிகாட் ஆகியோரால் கறுவா மரத்தின் பட்டைகளிலிருந்து வடிக்கப்பட்ட எண்ணெயில் இருந்து பிரித்தெடுக்கப்பட்டது. 1854 ஆம் ஆண்டில் இத்தாலிய வேதியியலாளர் லுாகி சியோசா ஆய்வகத்தில் தொகுப்பு முறையில் தயாரிக்கப்பட்டது.
அஞ்சல் அமைச்சகம் 1988 பிப்ரவரியில் தொலைக்காட்சி ஒளிபரப்பை நிறுவியது. இதுவே பின்னர் வியட்நாம் தொலைக்காட்சி கூட்டிணையமாக மாறியது.இது 1992 செப்டம்பரில் தொழில்நுட்பத் தகவல், வளர்ச்சிக்கான முதலீட்டுக் குழுமமாக பண்பாட்டு அமைச்சகத்தின் கீழ் இயங்கலானது. பிறகு, 1993 நவம்பரில் வியட்நாமில் தொலைக்காட்சித் தொழில்நுடப வளர்ச்சிக்கான முதலீட்டுக் குழுமமாக மாறியது. இது 1996 திசம்பர் 10 இல் உடன் இணைந்தது . மேலும் சில சட்டவியலான மாற்றங்கள் 2003 இல் இல் மேற்கொள்ளப்பட்டன. பின்னர், 2005 இல் அர்சு தாய்க்குழுமத்தின் பகுதியாகியது, அதாவது தொலைத்தொடர்பு கூட்டிணையத்தின் பகுதியாக மாறியது.
இணையக் குரல்தேர்வு : 3 பொழுதுபோக்கு, இணைய யேதாங் . 2009 செப்டம்பரில் நிறுவனமும் நிறுவனமும் விளையாட்டை வெளியிடுவதில் உரிமைகோரி போராடின. இச்சிக்கல் நிறுவனம் உருவாக வழிவகுத்தது.
வியட்நாம் பல்லூடகக் கூட்டிணையம் )என்பது 1988 பிப்ரவரியில் நிறுவப்பட்ட ஒரு பல்லூடக்க் கூட்டிணையம் ஆகும். இதற்குத் தொலைக்காட்சி நிலையங்களைக் கட்டியமைக்கும் பணி தரப்பட்டது. இதை ) 2003 ஜூலையில் வியட்நாம் அஞ்சல், தொலைவரித் துறை விலைக்கு வாங்கியது.
சாந்தரக்சிதர் நாகார்ஜுனரின் மத்தியமிகம், அசங்கரின் யோகசாரம் மற்றும் தர்மகீர்த்தியின் தருக்க பிரமாணங்களை இணைத்து மத்தியமகாலங்காரம் எனும் பௌத்த தத்துவ நூலைப் படைத்துள்ளார்.
இவரது மற்றொரு புகழ் பெற்ற படைப்பான தத்துவ சம்கிரகம் எனும் நூல் திபெத்திய மொழி மற்றும் சீன மொழியில் மொழி பெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. இந்நூலின் சமசுகிருத பதிப்பு 1873ல் ஜெய்சல்மேரில் உள்ள சமணக் கோயிலிருந்து, ஜோன் கிரேக் புல்லர் எனும் ஜெர்மானிய தத்துவ அறிஞரால் கண்டெடுக்கப்பட்டது இச்சமசுகிருத பதிப்பு நூல், சந்திரரக்சிதரின் மாணவர் கமலசீலரின் விளக்க உரையுடன் அமைந்துள்ளது.
சாந்தரக்சிதர், நாகார்ஜுனர் நிறுவிய மகாயனப் பிரிவான மத்தியமிகம் பௌத்த தத்துவத்துவத்தையும், அசங்கர் நிறுவிய யோகசாரத்தின் முக்கியக் கொள்கைகளை, தர்மகீர்த்தியின் தர்க்கவியலுடன் இணைத்து, யோகசார-மத்தியமிகம் என்ற புதிய தத்துவப்பள்ளியை நிறுவிய பௌத்த அறிஞர் ஆவார்.
கி பி எட்டாம் நூற்றாண்டு முதல் கி பி பதினைந்தாம் நூற்றாண்டு வரை, திபெத்திய பௌத்த மடாலயங்கள், சாந்தரக்சிதரின் யோகசார-மத்தியமிகம் தத்துவத்தை பயின்றனர்.
பின்னர் திபெத்தில் சாந்தரக்சிதர் நீண்ட காலம் தங்கிய போது, திபெத்தில் முதல் பௌத்த மடாலயத்தை நிறுவினார். சமசுகிருதம் மற்றும் பாளி மொழியிலிருந்த பௌத்த சாத்திரங்களை திபெத்திய மொழியில் மொழிபெயர்த்தார்.
சாந்தரக்சிதர் நோயுற்று இருந்த போது, இந்தியாவில் உள்ள பத்மசம்பவரை திபெத்திற்கு வரவழைத்துக் கொள்ளுமாறு, திபெத்திய மன்னருக்கு சாந்தரக்சிதர் அறிவுரை கூறினார்.
சாந்தரக்சிதர் , , யோகசார-மத்தியமிகம் என்ற தத்துவப்பள்ளியை நிறுவிய அறிஞர் ஆவார். இந்தியாவின் இமாச்சலப் பிரதேசத்தின் மண்டி மாவட்டத்தின் ரேவல்சர் எனும் சிற்றூரில் பிறந்த சாந்தரக்சிதர் நாலந்தா பல்கலைகழகத்தில் பௌத்த சாத்திரங்களை படித்தவர். இவர் கி.பி. எட்டாம் நூற்றாண்டின் புகழ் பெற்ற பௌத்த சமயத் தத்துவ அறிஞர் ஆவார்.
767ல் திபெத்தியப் பேரரசரின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க, சாந்தரக்சிதர் திபெத் செல்வதற்கு முன், ஆறு ஆண்டுகள் நேபாளத்தில் தங்கி திபெத்திய மொழியை கற்றார்.
இத்தலத்து ஈசனுக்கு தண்டீசுவரர் என்ற பெயர் வந்ததற்கு ஒரு புராண நிகழ்வு காரணமாக கூறப்படுகிறது. துவாரகயுகத்தில் மார்க்கண்டேயனின் உயிரைப் பறிக்க எமன் வந்தான். உடனே மார்க்கண்டேயன் திருக்கடையூர் தலத்துக்குள் புகுந்து லிங்கத்தை கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டார். என்றாலும் எமன் பாசக்கயிறை வீசினான். அந்த கயிறு லிங்கம் மீது பட்டது. உடனே ஈசன் வெளிப்பட்டு எமனை எட்டி உதைத்தார். அதோடு எமன் பதவியையும் அவன் வைத்திருந்த தண்டத்தையும் ஈசன் பறித்தார். இழந்த பதவியைப் பெற எமன் சிவத்தல யாத்திரை மேற்கொண்டான். இத்தலத்துக்கு வந்து எம தீர்த்தம் உருவாக்கி இலிங்கத்தை உருவாக்கி வழிபட்டான். அவனுக்கு ஈசன் காட்சி கொடுத்து வாழ்த்தினார். பிறகு அவனது தண்டத்தையும் திருப்பிக் கொடுத்தார். அன்று முதல் எமன் கேட்டுக் கொண்டபடி இத்தலத்து ஈசன் தண்டீசுவரர் ஆனார். இத்தலத்தில் கருணாம்பிகை என்ற பெயரில் அம்மன் எழுந்தருளியுள்ளார்.
தண்டீசுவரர் கோயில் என்பது சென்னை புறநகர்ப் பகுதியான வேளச்சேரியில் உள்ள ஒரு சிவன் கோயில் ஆகும். இந்தக் கோயிலில் பல்லவர் ஆட்சிக்காலத்தில் கட்டப்பட்டு சோழர் ஆட்சிக்காலத்தில் பழுது பராமரிக்கும் பணியும் புதுப்பித்தல் பணியும் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. இந்தக் கோயில் வளாகத்தில் ஒரு முதன்மைக் கோபுர வளாகமும் தெப்பக்குளமும் உள்ளது. இந்தக் கோயில் வேளச்சேரி முதன்மைச் சாலையில் அமைந்துள்ள குரு நானக் கல்லூரியிலிருந்து கிழக்கு நோக்கிய சாலையில் 2 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துளள்து. இந்தக் கோயில் தமிழ்நாடு அரசின் இந்து சமய அறநிலையத் துறையால் நிர்வகிக்கப்பட்டு வருகிறது.
இந்த இடத்தோடு தொடர்புடைய மற்றொரு புராணக்கதையானது இரணியாட்சனால் கவர்ந்து செல்லப்பட்டு கடலில் மூழ்கடிக்கப்பட்ட நான்கு வேதங்களும் விஷ்ணுவால் வராக அவதாரம் எடுக்கப்பட்டு காப்பாற்றி வரப்பட்டதற்குப் பின் இந்த ஆலயத்தில் உள்ள கடவுளை வழிபட்டு தங்களது பழைய வலிமையைப் பெற்றதாகக் கூறப்படுகிறது. ஆகவே, தங்களது பழைய வலிமையை இழந்தவர்கள் தங்களது பலத்தை மீண்டும் பெற இந்தக் கோயில் மிகவும் பொருத்தமான இடம் ஆகும். வேத சிரேணி என்பதே மறுவி பின்னாளில் வேளச்சேரி என்று மாறியதாகவும் கூறப்படுகிறது.
கோவிலானது மோசமான பராமரிப்பின் காரணமாக சிதைந்த தூண்களுடனும் சிதைவடைந்த எச்ச சிற்பங்களுடனும் காணப்படுகிறது. தூண்களில் தமிழ் மற்றும் தேவநாகரி அரிமானங்கள் காணப்படுகின்றன. சமீப காலங்களில் வேளச்சேரி மிகச்சுறுசுறுப்பான புறநகர்ப் பகுதியாக மாறிய பிறகு புரவலர்கள் அதிகமாகி மேம்பட்ட நிலையில் காணப்படுகிறது.
இந்தக் கோயிலானது ஐந்தடுக்குகளுடன் விமானம் அமைக்கப்பட்டதாய் உள்ளது. மேலும் பிள்ளையார், முருகன் மற்றும் சாஸ்தா ஆகியோருக்குத் தனித்தனி சன்னதிகள் உள்ளன. கூடவே சூரியன் இதர தேவதைகள் மற்றும் 63 நாயன்மார்கள் சிலைகளும் உள்ளனர்.
ஆரோக்கிய விகாரை: அகழ்வாய்வின் போது கண்டறிந்த ஆரோக்கிய விகாரத்தில் ஆயுர்வேத மருத்துவ அறிஞரான தன்வந்திரி தலைமையில் மருத்துவ ஆய்வுகள் நடைபெற்றது.
துராக்கிய தேவி கோயில் – 1890ல் நடந்த அகழ்வாய்வில் கிமு 2 – 1ஆம் நூற்றாண்டின் சுங்கர் காலத்திய இரட்டை முகம் கொண்ட துராக்கிய அல்லது துருகி தேவியின் சிற்பத்துடன் கூடிய தூபி கிடைத்துள்ளது.
மௌரியர் காலத்திய கும்ஹரார் தொல்லியல் களத்தின் தூண்கள் எட்டு வரிசைகளாகவும், வரிச்சைக்கு பத்து தூண்கள் வீதம் 80 தூண்கள் கொண்டிருந்தது. ஒன்றிற்கொன்று 4.57 மீட்டர் இடைவெளியுடன் கூடிய, மணற்கல்லான இத்தூண்கள் 9.75 மீட்டர் உயரம் கொண்டது. அதில் 2.74 மீட்டர் நிலத்தடியில் உள்ளது. இந்த என்பது தூண்களும் ஒரு மண்டபத்தின் கூரையைத் தாங்கி நிற்கும் வண்னம் அமைக்கப்பெற்றிருந்தது.
அகழ்வாய்வில் பாடாலிபுத்திரத்தின் கும்ஹாரர் தொல்லியல் களம் கிமு 600 ஆண்டுகளுக்கு முந்தியது எனக் கண்டறிந்துள்ளனர். மேலும் கும்ஹரார் தொல்லியல் களம் மௌரியப் பேரரசர்களான அஜாதசத்ரு, சந்திரகுப்த மௌரியர் மற்றும் அசோகர் ஆகியவர்களின் பண்டையத் தலைநகரங்களாக விளங்கியது. கும்ஹரார் பகுதி கிமு 600 முதல் கிபி 600 முடிய புகழுடன் விளங்கியது.
கும்ஹரார் அல்லது கும்ரஹார் , இந்தியாவின் பிகார் மாநிலத்தலைநகரான பாட்னா மாநகராட்சிக்குட்பட்ட, பண்டைய பாடலிபுத்திரம் நகரத்தின் சிதிலமைடைந்த தொல்லியல் அகழ்வாய்வு களமாகும்.
கும்ஹரார் பகுதியை அகழ்வாய்வு செய்த போது, மௌரியப் பேரரசு காலத்திய தியான மண்டபக் கூரையின் மேற்பரப்பைத் தாங்கும் 80 தூண்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.
நீருடன் வினைபுரிந்தால் நச்சுத்தன்மையுள்ள பாஸ்பீன் வாயு வெளியேறக்கூடிய வாய்ப்பு உள்ளதால்,ஈரப்பதமான சூழ்நிலைகளில் அலுமினியம் பாசுபைடை திறந்த நிலையில் வைப்பதைத் தவிர்க்கும் வகையில் முன்னெச்சரிக்கையும், கவனமும் செலுத்தப்பட வேண்டும்.
படிகங்கள் அடர் சாம்பல் முதல் அடர் மஞ்சள் வரையிலான நிறத்தையும், துத்தநாக சல்பைடின் கனசதுர படிக அமைப்பையும் கொண்டுள்ளது. 300 கெல்வின் வெப்பநிலையில்இதன் படிகக்கூடு மாறிலியானது 5.4510 ஆக உள்ளது. இவை 1,000 வரையிலான வெப்பநிலையில் வெப்பஇயக்கவியல்ரீதியிலான நிலைத்தன்மையைப் பெற்றவையாகும்.
இந்த நிறமற்ற திண்மமானது, நீராற்பகுத்தல் மற்றும் ஒடுக்க-ஏற்ற வேதிவினைகளின் விளைவாக, இச்சேர்மத்தில் கலந்துள்ள மாசுகளின் காரணமாக, பொதுவாக, சாம்பல்-பச்சை-மஞ்சள் துாளாக விற்பனை செய்யப்படுகிறது.
அலுமினியம் பாசுபைடு ஒரு கடுமையான நச்சுத்தன்மை கொண்ட கனிமச் சேர்மம் ஆகும். இந்தச் சேர்மமானது குறைக்கடத்தியாகவும், புகையூட்டியாகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
நேபாள இராச்சியத்தை 1930ல் நேபாளம் என பெயர் மாற்றிய பிறகு, 1960 முதல் 1990 முடிய நேபாள தேசியப் பஞ்சாயத்து ஆட்சி முறை நடைமுறைபடுத்தப்பட்டது. அரசியல் கட்சிகள் & மக்கள் போராட்டங்களின் விளைவாக 1990ல் அரசியலமைப்புக்குட்பட்ட மன்னராட்சி முறை நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது. பின்னர் இரண்டாம் ஜனநாயகப் போராட்டத்தின் விளைவாக இயற்றப்பட்ட நேபாள அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் படி, 28 மே 2008ல் நேபாளத்தில் மன்னராட்சி முறை ஒழிக்கப்பட்டு, நாடாளுமன்ற ஜனநாயக ஆட்சி முறை நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது.
புதிய அரசியலமைப்புச் சட்டப்படி, ஈரவை முறைமையுடன், 334 உறுப்பினர்கள் கொண்ட நேபாள நாடாளுமன்றம் நிறுவ வழிகோலியது. 2017 நேபாள நாடாளுமன்றத் தேர்தல்கள் நவம்பர் மற்றும் டிசம்பர், 2017ல் இரு கட்டங்களாக நடத்தப்பட்டது. தேர்தலில் வெற்றி பெற்ற நேபாள பிரதிநிதிகள் சபை உறுப்பினர்கள், நேபாளத்தின் புதிய பிரதம அமைச்சரை தேர்ந்தெடுப்பர்.
நேபாள பிரதம அமைச்சர்கள் , வரலாற்றில் ஷா வம்ச காலத்தில், நேபாள இராச்சிய மன்னர் கீர்வான் யுத்த விக்ரம் ஷா ஆட்சிக் காலத்தில் மன்னருக்கு ஆலோசனை வழங்க மூல்-கஜி எனும் பதவிப் பெயரில் பிரதம அமைச்சர் பதவி உருவாக்கப்பட்டது.
ஐக்கிய இராச்சியத்தின் ஆவணக் குறிப்புகளில் முதல் நபராக பீம்சென் தபாவை, நேபாளத்தின் முக்தியார் எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும் பிரித்தானிய இந்திய அரசின் குறிப்புகளின் படி, மாதவர் சிங் தபா நேபாள இராச்சியத்தின் முதல் முக்தியார் என உள்ளது.
புதிய நேபாள அரசியலமைப்பு சட்டம், 2015, 20 செப்டம்பர் 2015 அன்று நடைமுறைக்கு வருவதை குறிக்கும் வகையில், நாட்டின் அதிபர் ராம் பரன் யாதவ் புதிய அரசியல் சாசனத்தில் கையெழுத்திட்டார். நேபாளம் சமயசார்பற்ற, ஜனநாயக கூட்டாச்சி குடியரசு நாடாக அறிவிக்கப்பட்டது.
15 செப்டம்பர் 1846 முதல் ராணா வம்சத்தின் ஜங் பகதூர் ராணா, நேபாள மன்னர்களை கைப்பாவை பொம்மை அரசர்களாகக் கொண்டு, அவரது வழித்தோன்றல்கள், நேபாள பிரதம அமைச்சர்களாக 1951 முடிய பதவி வகித்தனர்.
நேபாள மன்னர் ராணா பகதூர் ஷா 1806ல் முக்தியார் எனும் பிரதம அமைச்சர் பதவியை உருவாக்கினார். நாட்டின் அன்றாட நிர்வாகத்தின் தலைமை அலுவலராக முக்தியார் செயல்பட்டார்.