polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
முகப்பரு புண்களின் எண்ணிக்கையையும் தீவிரத்தையும் குறைக்க பென்சாயில் பெராக்சைடு பயனுள்ளதாக இருக்கும். இது முகப்பருவுடன் தொடர்புடைய கியூடிபாக்டீரியம் ஆக்னஸ் பாக்டீரியாவில் பாக்டீரிசைடு விளைவைக் கொண்டிருக்கிறது. மேலும், இது நோய் எதிருயிரியின் எதிர்ப்பைத் தூண்டாது. இது சாலிசிலிக் அமிலம், கந்தகம், எரித்ரோமைசின் அல்லது கிளின்டாமைசின் , அல்லது அடாபலீன் ஆகியவற்றுடன் இணைந்து பயன்படுத்தப்படலாம். இரண்டு பொதுவான சேர்க்கை மருந்துகளில் பென்சாயில் பெராக்சைடு / கிளின்டாமைசின் மற்றும் அடாபலீன் / பென்சாயில் பெராக்சைடு ஆகியவை அடங்கும், பெரும்பாலான ரெட்டினாய்டுகள் பெராக்சைடுகளால் செயலிழக்கப்படுவதைக் கருத்தில் கொண்டு இது ஒரு அசாதாரண உருவாக்கம் ஆகும். பென்சாயில் பெராக்சைடு / கிளின்டாமைசின் மற்றும் பென்சாயில் பெராக்சைடு / சாலிசிலிக் அமிலம் போன்ற கூட்டு தயாரிப்புகள் முகப்பரு புண்களுக்கு சிகிச்சையளிக்க பென்சாயில் பெராக்சைடை விட சற்று பயனுள்ளதாக இருக்கும்.
பென்சாயில் பெராக்சைடு ஒரு மருந்துப் பொருளும் மற்றும் தொழில்துறை வேதிப்பொருளுமாகும். ஒரு மருந்தாக, இது லேசானது முதல் மிதமான முகப்பருவுக்கு சிகிச்சையளிக்கப் பயன்படுகிறது. மிகவும் கடுமையான நிலைகளுக்கு, இது மற்ற சிகிச்சைகளுடன் இணைத்து பயன்படுத்தப்படலாம். சில பதிப்புகள் கிளின்டாமைசின் போன்ற நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகளுடன் கலந்து விற்கப்படுகின்றன. வெளுப்பதற்கு பயன்படுத்தப்படும் மாவு, முடிச்சாயம், பல் வெளுப்பாக்கம் மற்றும் துணி வெளுத்தல் ஆகியவை பிற பயன்பாடுகளில் அடங்கும். இது நெகிழித் துறையிலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது .
பென்சாயில் பெராக்சைடு முதன்முதலில் 1905 ஆம் ஆண்டில் தயாரிக்கப்பட்டு 1930 களில் மருத்துவ பயன்பாட்டிற்கு வந்தது. இது உலக சுகாதார அமைப்பின் அத்தியாவசிய மருந்துகளின் பட்டியலில் உள்ளது. இது சுகாதார அமைப்பில் தேவைப்படும் மிகவும் பயனுள்ள மற்றும் பாதுகாப்பான மருந்துகளில் ஒன்றாகும். பென்சாயில் பெராக்சைடு ஒரு பொதுவான மருந்தாகவும் மருந்தகங்களில் கிடைக்கிறது.
தோல் எரிச்சல், வறட்சி அல்லது தோல் உரிதல் ஆகியவை பொதுவான பக்க விளைவுகளாகும். கர்ப்ப காலத்தில் பயன்படுத்துவது குறித்து தெளிவற்ற நிலையே காணப்படுகிறது. பென்சாயில் பெராக்சைடு பெராக்சைடு குடும்பத்தில் உள்ள வேதிப்பொருளாகும். முகப்பருவுக்குப் பயன்படுத்துகின்ற நிலையில், பாக்டீரியாவைக் கொல்வதன் மூலம் இது செயல்படுகிறது.
முதல் தளத்தில் தற்போதைய இதழ்கள், குறிப்பிட்ட கால இதழ்களின் முழுத்தொகுதிகள் மற்றும் ஒரு சிறிய அரிய நூலகத் தொகுப்புகள் ஆகியவை உள்ளன. 1987-1988 ஆம் ஆண்டில் கட்டப்பட்ட மெஸ்ஸானைன் தளம் மட்டுமே அக்காலகட்டத்தில் கட்டிடத்தில் சேர்க்கப்பட்ட ஒரே கட்டட அமைப்பு ஆகும். இந்த வசதியின் மூலமாக நூல்களை வைக்கும் இடம் இரு மடங்கு அதிகரித்துள்ளது. மேலும் வாசிப்பு அறைக்கான இடத்தை விரிவுபடுத்த உதவியது. இணைய உலாவல் மையம், பார்வை குன்றிய மாணவர்களுக்கான பேசும் புத்தக நூலகம், வாசகர்கள் கிளப், முழுமையாக வைஃபை இயக்கப்பட்ட மற்றும் சிசிடிவி உள்ளிட்ட பல வசதிகள் இங்கு தற்போது உள்ளன.
டானியல் புவர் நினைவு நூலகத்திற்கு வந்து பார்வையிட்ட பிரபலமான பார்வையாளர்கள் ரவீந்திரநாத் தாகூர், ராபர்ட் ஏ. மில்லிகன் (ராபர்ட் ஏ. மில்லிகன் 1923 ஆம் ஆண்டில் இயற்பியலுக்கான நோபல் பரிசு பெற்ற, ரவிக்கப்பட்ட ஒரு அமெரிக்க சோதனை இயற்பியலாளர், எஸ்.ஆர். ரங்கநாதன், கான் சாஹிப், சி.என். அண்ணாதுரை, வி.வி.கிரி, மு. கருணநிதி, கவிஞர் சுப்பிரமணிய பாரதி மற்றும் பலர் ஆவர்.
டானியல் புவர் நினைவு நூலகம் இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டில் மதுரை நகரில் உள்ள அமெரிக்கன் கல்லூரியின் வளாகத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு நூற்றாண்டு பழமையான கல்லூரி மைய நூலகமாகும். பெரும்பாலும் சுருக்கமாக இது டிபிஎம் நூலகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது ஜூன் 28, 1915 ஆம் நாளன்று அதிகாரப்பூர்வமாக அதன் செயல்பாடுகளைத் தொடங்கியது.
இந்த நூலகத்தில் அரிய பழமையான பொருட்கள், தொல்பொருள் கலைப்பொருட்கள் மற்றும் பாண்டியர் மற்றும்சோழர் காலங்களைச் சேர்ந்த பண்டைய நாணயங்கள் ஆகியவை உள்ளன. திருவாசகம், மணிமேகலை போன்றவற்றின் பல பண்டைய பனை ஓலைச்சுவடிகளின் கையெழுத்துப்படிகள் இங்கு அரிய காப்பகங்கள் பிரிவின் கீழ் பாதுகாத்து வைக்கப்பட்டுள்ளன.
"திறன்கள், எதிர்பார்ப்புகளில் மாறுபட்ட பல்வேறு வாடிக்கையாளர்களுக்கு சேவைகளை வழங்குதல் மற்றும் அமெரிக்கன் கல்லூரியில் உள்ள அனைத்து உறுப்பினர்களிடையே நம்பிக்கை, ஆதரவு மற்றும் ஊக்கத்தின் சூழ்நிலையை உருவாக்குதல்". என்பது இதன் இலக்காக அமைந்தது.
"அமெரிக்கன் கல்லூரியில் உள்ள பயனர்களின் அறிவுசார் ஆர்வத்தையும் தகவல் தேவைகளையும் பூர்த்தி செய்ய உரிய தொகுப்புகள், சேவைகள், சூழலை உண்டாக்குதல்" என்பது இதன் நோக்காக அமைந்தது.
அடூர் கோபாலகிருஷ்ணன் நிறுவிய சித்ரலேகா திரைப்படச் சங்கம் மூலம் கோபி சினிமா மீது ஆர்வம் காட்டினார். 1972 ஆம் ஆண்டில் அடூரின் சுயம்வரம் என்றத் திரைப்படத்தில் ஒரு சிறிய பாத்திரத்தில் அறிமுகமானார். அடூரின் அடுத்த படமான கோடியேட்டம் என்பதில் சங்கரங்குட்டியாக ஒரு முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார். இதற்காக இவர் சிறந்த நடிகருக்கான தேசிய விருதை வென்றார். ஓர்மக்காய், யவனிகா, பஞ்சவடி பாலம், ஆதாமின்டே வாரியெல்லு போன்ற திரைப்படங்களில் நடித்ததற்காகவும் இவர் குறிப்பிடத்தக்கவர். மலையாள திரைப்படங்களைத் தவிர, ஆகாத் மற்றும் சதா சே உத்ததா ஆத்மி ஆகிய இரண்டு இந்தி திரைப்படங்களிலும் நடித்துள்ளார். கோபி ஒரு திரைப்பட இயக்குனராகவும் தயாரிப்பாளராகவும் இருந்தார். கோபி 1986 பிப்ரவரி 20 அன்று தனது தொழில் வாழ்க்கையின் செல்வாக்கு மிக்க காலத்தில் பக்கவாதத்தால் முடங்கினார்.
பரத் கோபி கோடியேட்டம் , என்ற படத்தில் சங்கரங்குட்டி என்ற பாத்திரத்தில் நடித்ததற்காக சிறந்த நடிகருக்கான தேசிய திரைப்பட விருது உட்பட பல விருதுகளை வென்றுள்ளார். இப்படத்திலிருந்து இவருக்கு பரத் என்ற பெயர் கிடைத்தது. அவரது நன்கு அறியப்பட்ட பாத்திரங்களில் யவனிகாவில் அய்யப்பன், பாலங்களில் வாசு மேனன், காட்டத்தே கிழிக்கூடில் பேராசிரியர் "ஷேக்ஸ்பியர்" கிருஷ்ணப் பிள்ளை, பஞ்சவடி பாலத்தில் துசாசனா குறுப், ஓர்மக்காயி என்ற படத்தில் நந்தகோபால், ஆதாமிந்தே வாரியெள்ளுவில் உள்ள மம்மச்சன், சிதம்பரத்தில் சங்கரன், ஆகாத்தில் கிருட்டிணன் ராஜு ஆகியவை அடங்கும். .
பாரத் கோபி 1937 நவம்பர் 2 ஆம் தேதி கேரள மாநிலத்தின் திருவனந்தபுரம்மாவட்டத்தில் உள்ள சிரயின் கீழுவில் கொச்சுவீட்டில் வேலாயுதன் பிள்ளை மற்றும் பார்வதியம்மா ஆகியோருக்கு நான்கு குழந்தைகளில் இளையவராக பிறந்தார். திருவனந்தபுரம் பல்கலைக்கழக கல்லூரியில் அறிவியலில் இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றார். படிப்பு முடிந்த உடனேயே, கேரள மின்சார வாரியத்தில் கீழ் பிரிவு எழுத்தராகப் பணியாற்றினார்
ஒரு திரைப்பட தயாரிப்பாளராக இவர் உல்சவப்பிட்டென்னு மற்றும் யாமனம் ஆகியவற்றுக்காக அறியப்படுகிறார். பரதன் இயக்கிய 1993 ஆம் ஆண்டு பதயம் என்ற திரைப்படத்தை தயாரித்தார். 1991 ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசு இவருக்கு பத்மஸ்ரீ விருது வழங்கியது. இவர் 1994 ஆம் ஆண்டில், அபிநயம் அனுபவம் என்ற புத்தகத்தை எழுதியுள்ளார். இது திரைப்படம் குறித்த சிறந்த புத்தகத்திற்கான தேசிய திரைப்பட விருதை வென்றது.
ஜி. சங்கர பிள்ளையின் கீழ் பிரசாதனா "லிட்டில் தியேட்டர்" என்ற நாடகப் பள்ளியில் நாடக நடிகராக கோபி தனது நடிப்பு வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். இவரது முதல் மேடை தோற்றம் அபயார்த்திகல் என்ற நாடகத்தில் ராகவன் என்ற பாத்திரத்துடன் தொடங்கியது. பின்னர், காவலம் நாராயண பணிக்கரின் கீழ் திருவரங்கே உடன் தொடர்பு கொண்டார். இவர் ஐந்து நாடகங்களையும் எழுதி மூன்று நாடகங்களையும் இயக்கியுள்ளார்.
பரத் கோபி என்ற மேடைப் பெயரால் பிரபலமாக அறியப்பட்ட கோபிநாதன் வேலாயுதன் நாயர் இவர் ஒரு இந்திய திரைப்பட நடிகரும், தயாரிப்பாளரும் மற்றும் இயக்குனருமாவார். 1970 களில் கேரளாவில் நடந்த புதிய அலை சினிமா இயக்கத்துடன் தொடர்புடைய முதல் நடிகர்களில் இவரும் ஒருவராவார்.
இவர் ஜெயலட்சுமி எஸ். வி. என்பவரைத் திருமணம் செய்து கொண்டார். இத்தம்பதியருக்கு எழுத்தாளரும், நடிகருமான முரளி கோபி என்ற ஒரு மகனும் மற்றும் மருத்துவர் மினு கோபி என்ற மகளும் உள்ளனர்.
காவல்துறையினரால் துரத்தப்பட்டபோது, ஒரு விபத்துக்குப் பிறகு பில்லா பலத்த காயமடைந்து இறந்து விடுகிறார். ஏ.சி.பி கிருஷ்ணமூர்த்தி இரகசியமாக பில்லாவுக்கு இறுதி சடங்கு நடத்துகிறார். பில்லாவின் மரணம் குறித்து யாருக்கும் தெரியாததால் பில்லாவைப் பிடிக்க ஏ.சி.பி கிருஷ்ணமூர்த்தியுடன் இணைந்து பணியாற்ற பன்னாட்டு காவல் துறை அதிகாரி தர்மேந்திரா நியமிக்கப்பட்டுள்ளார். இச்சமயத்தில் இறந்த பில்லாவைப் போன்ற உருவத்தில் உள்ள விசாகப்பட்டினத்தை சேர்ந்த ஒரு குட்டி திருடன் சுவாமி ரங்காவிடம் பில்லாவாக நடித்து பில்லாவின் கும்பலுக்குள் ஊடுருவுமாறு ஏ.சி.பி கிருஷ்ணமூர்த்தி கேட்கிறார். பதிலுக்கு அவர் ரங்கா தத்தெடுத்த குழந்தைகள், லட்சுமி மற்றும் ஸ்ரீனு ஆகியோரை ஹைதராபாத்தில் முறையான கல்வியைப் பெற உதவி செய்கிறார்.
மெஹர் ரமேஷ் இயக்கி 2009 ஆம் ஆண்டு இந்தியவின் தெலுங்கு- மொழி அதிரடித் திரைப்படம் பில்லா . இப்படத்தில் பிரபாஸ், அனுஷ்கா ஷெட்டி, நமிதா கபூர் ஆகியோர் நடித்துள்ளனர். அக்டோபர் 2008 இல் படப்பிடிப்பைத் தொடங்கிய இப்படம் 3 ஏப்ரல் 2009 இல் வெளியிடப்பட்டது. இதே பெயரில் 2007ல் வெளியான தமிழ் திரைப்படத்தின் மறு ஆக்கம் இப்படமாகும். இது 1978 ஆம் ஆண்டு வெளியான இந்தி திரைப்படமான டானின் மறு ஆக்கம் ஆகும். என்.டி.ஆர் நடித்து 1979 ஆம் ஆண்டு வெளியான யுகந்தர் திரைப்படத்திற்குப் பிறகு 1978 ஆம் ஆண்டு இந்தி திரைப்படமான டானின் இரண்டாவது தெலுங்கு மறு ஆக்கம் இதுவாகும். நடிகை ஜெயசுதா இந்த படத்தில் ஜானகியாக சிறப்புத் தோற்றத்தில் நடித்தார். யுகந்தரில் இவர் அனுஷ்கா ஷெட்டி நடித்த கதாப்பாத்திரத்தில் நடித்தார்.
ஏ.சி.பி கிருஷ்ணமூர்த்தி ரங்காவுக்கு பயிற்சி அளித்து, நினைவாற்றலை இழந்த ஒரு நபராக அவரை பில்லா கும்பலுக்கு திருப்பி அனுப்புகிறார். மெதுவாக ரங்கா பில்லாவின் கும்பலைப் பற்றி அறியத் தொடங்குகிறார். மேலும் பில்லாவின் முதலாளியான டெவில் உடன் தொலைபேசியில் பேசுகிறார். ஒரு விருந்தில் பில்லாவின் கும்பல் சந்திப்பது குறித்து ரங்கா ரகசியமாக ஏ.சி.பி கிருஷ்ணமூர்த்திக்கு தகவல்களை அளிக்கிறார். விருந்தில் துப்பாக்கிச் சூடு நிகழ்கிறது மற்றும் ஏ.சி.பி கிருஷ்ணமூர்த்தி கொல்லப்படுகிறார். அதன் பின்னர் ரங்காவின் நிலை மற்றும் பில்லா கும்பலை காவல் துறையினர் கைது செய்தனரா என்றவாறு கதை செல்கிறது.
ராமோஜி பிலிம் சிட்டியில் காந்த்ரிக்கு வயசுநாமி பாடல் படப்பிடிப்பின் போது, நடிகர் என்.டி.ஆர் என்னிடம் அவருக்கு சென்னையிலிருந்து அனுப்பப்பட்ட தமிழ் பில்லா படம் பார்க்க ஆர்வமாக இருக்கிறீர்களா என்று கேட்டார். படம் நமக்கு பிடித்திருந்தால், காந்திரி படத்திற்குப் பிறகு உடனடியாக தெலுங்கில் மறு ஆக்கம் செய்யலாம் என்று அவர் கூறினார். நான் படத்தை நேசித்தேன், ஆனால் என்.டி.ஆர் தனது வாழ்க்கையின் இந்த கட்டத்தில் பாத்திரத்திற்கு பொருந்தாது என்று கருதி, அதைப் பற்றி வெளிப்படையாக அவரிடம் கூறினார்.
பன்னாட்டு காவல் துறையின் சர்வதேச குற்றப் பட்டியலில் உள்ள டான் பில்லா மலேசியாவில் மறைந்து கொண்டு செயல்படுகிறார். பன்னாட்டு காவல் துறையில் பணிபுரியும் ஏ.சி.பி கிருஷ்ணமூர்த்தி கடந்த சில ஆண்டுகளாக பில்லாவைத் தேடுகிறார்.
இந்தியாவின் பிரித்தன் தலைமை ஆளுநர் எல்ஜின் பிரபு இப்பகுதியை மிகவும் விரும்பினார். ஒரு கட்டத்தில் இதை இந்தியாவின் கோடைகால தலைநகராக மாற்ற பரிந்துரைத்தார். 1863 நவம்பர் 20 அன்று, தர்மசாலாவில் அவர் இறந்தார். மெக்லியோட் கஞ்சிற்கு சற்று கீழே உள்ள போர்சைத் கஞ்சிலுள்ள புனித ஜான் வனப்பகுதி தேவாலயத்தில் புதைக்கப்பட்டார். அவரது கோடைகால இல்லமான மோர்டிமர் வீடு லாகூரின் லாலா பசேசர் நாத் என்ற தனித் தோட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக மாறியது. பின்னர், தலாய் லாமாவின் உத்தியோகபூர்வ இல்லத்தை அமைப்பதற்காக இந்திய அரசால் கையகப்படுத்தப்பட்டது.
மேக்லியாட் கஞ்ச் என்பது இந்தியாவின் இமாசலப் பிரதேசத்தின் காங்ரா மாவட்டத்தில் உள்ள தர்மசாலாவின் ஒரு புறநகர்ப் பகுதியாகும். திபெத்தியர்களின் அதிக மக்கள் தொகை இருப்பதால் இது "லிட்டில் லாசா" அல்லது "தசா" (முக்கியமாக திபெத்தியர்களால் பயன்படுத்தப்படும் தர்மசாலாவின் ஒரு குறுகிய வடிவம்) என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. நாடுகடத்தப்பட்ட திபெத்திய மக்கள் அமைப்பின் தலைமையகம் மெக்லியோட் கஞ்ச் ஆகும்.
மெக்லியோட் கஞ்சிற்கு அருகிலுள்ள முக்கிய நகரங்களில் தர்மசாலா, பாலம்பூர், காங்ரா, சித்பரி, தத்வானி மற்றும் மச்சிரியல் ஆகியவை அடங்கும். அருகிலுள்ள மற்ற ஆன்மீக ஈர்ப்புகளில் சின்மயா தபோவனம் , ஓஷோ நிசர்கா மற்றும் சாமுண்டா ஆகியவை அடங்கும். டிரையுண்டிற்கான மலையேற்ற பாதை மெக்லியோட் கஞ்ச்சிலிரிந்து தொடங்குகிறது.
மெக்லியோட் கஞ்சில் சுற்றுலா ஒரு முக்கியமான தொழில் ஆகும். திபெத்திய பௌத்தம் படிக்கவும், கலாச்சாரம், கைவினைப்பொருட்கள் போன்றவற்றைப் பார்க்கவும் பலர் வருகிறார்கள். இந்த நகரம் திபெத்திய கைவினைப்பொருட்கள், தங்காக்கள், திபெத்திய தரைவிரிப்புகள், ஆடைகள், கைவினைக் கலைஞர்களின் கடலை வெண்ணெய் ஆகியவற்றிற்கும் பெயர் பெற்றது.
மெக்லியோட் கஞ்ச் பஞ்சாபின் ஆளுநரான சர் டொனால்ட் ப்ரியல் மெக்லியோட் என்பவரின் பெயரிடப்பட்டது; கஞ்ச் என்ற பின்னொட்டு "அக்கம்" என்பதற்கான பொதுவான இந்தி வார்த்தையாகும்.
தி. ஜே. எஸ். ஜார்ஜ் எனப்படும் தைல் ஜேக்கப் சோனி ஜார்ஜ் இவர் ஒரு இந்திய எழுத்தாளரும் மற்றும் வாழ்க்கை வரலாற்றாசிரியருமாவார். இவர் இலக்கியம் மற்றும் கல்வித் துறையில் 2011 இல் பத்ம பூஷண் விருதைப் பெற்றுள்ளார். தி. ஜே. எஸ். ஜார்ஜ், இந்திய மாநிலமான கேரளாவில், நீதியரசர் தெய்ல் தாமஸ் ஜேக்கப் மற்றும் இல்லத்தரசியான சச்சியாமா ஜேக்கப் ஆகியோருக்கு எட்டு குழந்தைகளில் நான்காவது குழந்தையாகப் பிறந்தார். இவரது முன்னோர்கள் கேரளாவின் தும்பமோனில் இருந்தாலும், இவர் தனது மனைவி அம்முவுடன் பெங்களூரு மற்றும் கோயம்புத்தூரில் வசிக்கிறார். இவருக்கு செபா தெயில் என்ற ஒரு மகளும், சீத் தாயில் என்ற ஒரு மகனும் உள்ளனர். அமெரிக்க தொலைக்காட்சிப் பத்திரிகையாளர் இராஜ் மத்தாய் இவரது மருமகன் ஆவார்.
மேற்கோள்களின் விசாரணை அகராதி என்பது பண்டைய மற்றும் நவீன இந்திய சிந்தனையை பிரதிபலிக்கிறது. பத்திரிகையில் பாடங்கள் போதன் ஜோசப்பின் கதை என்ற புத்தகம் புகழ்பெற்ற ஆசிரியரும் சுதந்திர போராட்ட வீரர் ஒருவரின் வண்ணமயமான வாழ்க்கையை சித்தரிக்கிறது. மோசடிகளின் முதல் அடைக்கலம்: நவீன இந்தியாவில் அரசியல் என்பது தி. ஜே. எஸ் ஜார்ஜின் வாராந்திர கட்டுரையான "பாயிண்ட் ஆஃப் வியூ" என்றக் கட்டுரைகளின் தொகுப்பாகும். இது தி நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரசின் 10 ஆண்டுகளாக வழக்கமான அம்சமாக இருந்தது. மைண்டானோவில் கிளர்ச்சி: பிலிப்பைன்ஸ் அரசியலில் இஸ்லாம் எழுச்சி பற்றிய புத்தகமாகும்.
தி. ஜே.எஸ். ஜார்ஜ் ஒரு தொழில்முறை எழுத்தாளராவார். மேலும்,தீவிர அரசியல் கட்டுரையாளர் மற்றும் சுயசரிதை எழுத்தாளர் என சர்வதேச அளவில் தனித்துவத்தை அடைந்துள்ளார். இவர் பள்ளிப் படிப்பை முடித்த பிறகு இந்தியாவிலுள்ள, சென்னை கிரிஸ்துவக் கல்லூரியில் ஆங்கில இலக்கியத்தில் பட்டம் பெற்றார். பின்னர், 1950ம் ஆண்டில், ஃப்ரீ பிரஸ் ஜர்னல் நிறுவனம் அமைந்துள்ள மும்பையில் தனது தொழில் வாழ்க்கையை தொடங்கினார். மேலும், இவர் சர்வதேச பத்திரிகை நிறுவனமான, தி சர்ச்லைட் மற்றும் தூர கிழக்கு பொருளாதார விமர்சனம் மூலம் ஆசியாவீக்கின் நிறுவன ஆசிரியராக ஆனார்.
இந்திய அரசியல்வாதி மற்றும் சுதந்திரப் போராளியுமான கிருஷ்ண மேனன் பற்றிய சுயசரிதை இவரால் எழுதப் பட்டது. இந்தப் புத்தகம் மேனனின் ஆளுமை குறித்து ஒரு குறிப்பிடத்தக்க நுண்ணறிவை வழங்குகிறது. இப்புத்தகத்தில், இவர் ஒரு சிலரை உற்சாகப்படுத்திகிறார், பலரை கோபப்படுத்தினார் மற்றும் பலரையும் சங்கடப்படுத்தியிருந்தார். லீ குவான் யூவின் சிங்கப்பூர் என்பது ஒரு சர்ச்சைக்குரிய தலைவரின் கொள்கைகள் மற்றும் முன்னறிவிப்புகள் பற்றிய ஊடுருவக்கூடிய பகுப்பாய்வு ஆகும்.
தி லைஃப் அண்ட் டைம்ஸ் ஆஃப் நர்கிசு, என்பது இந்தி திரைப்படத் துறையைத் தாண்டி ஒரு கலைஞரைப் பற்றிய ஒரு நேர்த்தியான மற்றும் தகவலறிந்த புத்தகம்மான இது தொழில்நுட்பம் அல்லது வணிகவாதத்தால் அறியப்படாத கலை திறமைகளின் பொற்காலத்திற்கு ஒரு சான்றாக உள்ளது. விசாரணை அகராதி: ஆலோசனைகள், சிக்கல்கள், கண்டுபிடிப்புகள் என்ற இந்த நூல் இந்தியா மற்றும் கிழக்கு ஆசிய சொற்களை உள்ளடக்கி எழுதப்பட்டது அவை பற்றி மேற்கத்திய அகராதிகளில் தெளிவாக இல்லை.
ஒரு ஆசிரியர், கட்டுரையாளர், எழுத்தாளர் மற்றும் நித்திய சொற்களஞ்சியம் என்பதைத் தவிர, இவர் நீண்டகாலமாக சீனக் கண்காணிப்பாளராகவும் இருந்து வருகிறார். 10 வருட இடைவெளிக்குப் பிறகு, 2008 ஆம் ஆண்டில் ஒலிம்பிக் தயாரிப்புகளைக் காண மீண்டும் சீனாவுக்குச் சென்று நவீன சீனாவைப் பற்றி தொடர் கட்டுரைகளை எழுதினார்.
தற்போது இவர் தி நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரசின் ஆசிரியர் மற்றும் ஆலோசகராக உள்ளார். ஒரு மூத்த பத்திரிகையாளரும், இந்தியாவின் சிறந்த கட்டுரையாளர்களில் ஒருவருமான இவர், இந்தியன் எக்ஸ்பிரசில் தனது பத்திகள் மூலம் சமூக அநீதி, ஊழல் மற்றும் அரசியல் அராஜகங்களுக்கு எதிரான தனது போராட்டத்தைத் தொடர்கிறார்.
பெலைட் மாவட்டம் ஆங்கிலம்: அல்லது பெலேட் என்பது , புருனேயில் மிகப் பெரிய மற்றும் மேற்கு திசையில் உள்ள மாவட்டமாகும் . 'பெலேட்' என்ற சொல் பெலாய்ட்டின் பூர்வீக குடிமக்கள், பெலேட் மக்கள் என்ற பெயரிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது. இந்த மாவட்டம் அதன் தலைநகரான கோலா பெலைட் நகரத்திலிருந்து . நியமிக்கப்பட்ட மாவட்ட அதிகாரியால் பெலைட் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. மற்ற முக்கிய நகரங்களில் செரியா நகரம் மற்றும் சுங்கை லியாங் ஆகியவை அடங்கும்.
இந்த மக்கள்தொகையில் சிறுபான்மையினர் சீன இனத்தவர்கள், குறிப்பாக கான்டோனீயம், தைசனீச்ய மற்றும் கேசிய மொழி பேசுபவர்கள். இபான், பெனான் மற்றும் பிற பழங்குடியின மக்கள் எஞ்சிய மக்கள். எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு துறையுடன் பெரும்பாலும் பணிபுரியும் அல்லது தொடர்புடைய வெளிநாட்டவர்களான காகசீயர்கள், இந்தியர்கள், பிலிப்பைன்ஸ் என்ற ஒரு பெரிய சமூகம் உள்ளது.
2016 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி பெலைட் மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை 69,992 ஆக பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இவர்களில் பெரும்பாலோர் முக்கிய நகரமான கோலா பெலைட்டிலும், மற்றும் செரியாவிலும் வாழ்கின்றனர். மாவட்டத்தின் பூர்வீக மக்கள் பெலேட் மக்கள் மற்றும் பிற பூமிபுதேரா இனங்களுடன் சேர்ந்து மாவட்டத்தில் பெரும்பான்மையாக உள்ளனர்.
இந்த மாவட்டம் 2,727 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவில் உள்ளது, இது முழு தேசத்தின் பாதி பரப்பளவில் உள்ளது. மாவட்டத்தின் நிலப்பரப்பு கடற்கரைக்கு அருகிலுள்ள கரி சதுப்பு நிலங்கள் மற்றும் தாழ்வான காடுகள் முதல் மாவட்டத்தின் உள் பகுதிகளில் உள்ள மொண்டேன் மழைக்காடுகள் வரை வேறுபடுகிறது.
பெலேட் மாவட்டம் சபாதன் தோரா பெலேட் அல்லது பெலைட் மாவட்ட அலுவலகத்தால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. இதற்கு மாவட்ட அலுவலர் தலைமை தாங்குகிறார். மாவட்டம் மேலும் 8 முகிம்கள் அல்லது துணைப்பிரிவுகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு முகிம்களும் பல கிராமங்கள் அல்லது கம்போங்க்களால் ஆனவை.
பெலேட் நதி பெலேட் வழியாக பாய்கிறது மற்றும் இது புருனேயில் மிக நீளமான நதியாகும். பெலைட் நதி, அதன் துணை நதிகளுடன் சேர்ந்து மாவட்டத்தை வடிகட்டுகிறது - பெலைட் மாவட்டம் தோராயமாக பெலேட் ஆற்றின் வடிகால் படுகைக்கு ஒத்திருக்கிறது.
இந்த மாவட்டம் வடக்கே தென் சீனக் கடலையும், கிழக்கில் புடோனிய மாவட்டமான டுடோங்கையும், மலேசிய மாநிலமான சரவாக் தெற்கு மற்றும் மேற்கையும் எல்லைகளாகக் கொண்டுள்ளது.
இத்தலைநகர் மேரு வர்மன் என்பரால் நிறுவப்பட்டது. மேலும் நகரத்திலும் சம்பா பள்ளத்தாக்கின் பிற இடங்களிலும் ஏராளமான கல்வெட்டுகள் அவரது ஆட்சியை உறுதிப்படுத்துகின்றன. பயன்படுத்தப்பட்ட எழுத்துக்கள் மற்றும் பிற எழுத்து வடிவங்களின் சான்றுகள், கி.பி 700 க்கு முந்தையது என்று ஹெர்மன் கோய்ட்ஸ் கூறுகிறார். புதிய தலைநகரம் நிறுவப்பட்டவுடன், மேருவர்மன் இலக்சனா தேவி கோயிலை அமைத்து திறந்து வைத்தார். பர்மௌர் ஒதுங்கிய மலை பள்ளத்தாக்கில் அமைந்துள்ளது. இது படையெடுப்பதற்கும் முற்றுகையிடுவதற்கும் மிகவும் கடினமாக இருந்தது. பார்மௌர் போன்ற தொலைதூரப் பகுதிகள், ரொனால்ட் பெர்னியர் "பெரும்பாலும் முஸ்லீம் படையெடுப்பிலிருந்து காப்பாற்றப்பட்டது" என்று கூறுகிறார். கோய்ட்ஸ் மற்றும் பிற அறிஞர்களின் கூற்றுப்படி, இந்த மத துன்புறுத்தல் இல்லாதது இலக்சனா தேவி கோயிலும், பார்மௌரில் உள்ள பிற கோயிகளும் 1,000 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக பாதுகாக்கப்படுவதற்கு காரணமாக இருக்கலாம்.
இந்த கோயில் முன்னாள் தலைநகரான பார்மௌரின் எஞ்சியிருக்கும் மிகப் பழமையான கட்டமைப்பாகும். இது வரலாற்று நூல்களில் பர்மூர், பார்மாவார், பிரம்மோர் அல்லது பிரம்மபுரா என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது. அதன் கூரை மற்றும் சுவர்கள் பல நூற்றாண்டுகளாக பழுதுபார்க்கப்பட்டுள்ளன. அது ஒரு குடிசை போல தோன்றுகிறது. ஆனால் இமாச்சல இந்து சமூகம் அதன் நுணுக்கமாக செதுக்கப்பட்ட மர நுழைவாயில், உள்துறை மற்றும் கூரையை பாதுகாத்து வருகிறது. இது பிற்கால குப்தர்கள் பாணி மற்றும் அவர்களின் சகாப்தத்தின் உயர் கலையை பிரதிபலிக்கிறது. அதன் கருவறையில் உள்ள பித்தளை உலோக தெய்வம் சிலைக்கு கீழே உள்ள வடிவமைப்பு மற்றும் பிற்கால குப்தர்கள் காலஎழுத்துகள் கொண்ட கல்வெட்டு அதன் பழங்காலத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது. மரச் சிற்பங்களில் சைவம் மற்றும் வைணவம் சார்ந்த கருக்கள் மற்றும் கருப்பொருள்கள் அடங்கியுள்ளது.
1839 ஆம் ஆண்டில் இலக்சனா தேவி கோயிலுக்குச் சென்ற முதல் தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர் அலெக்சாண்டர் கன்னிங்காம் என்பவராவார். அவர் தனது ஒப்பீட்டு பகுப்பாய்வை இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வு அறிக்கையில் வெளியிட்டார். கன்னிங்காம், "தூண்கள், கட்டடக்கலைகள் மற்றும் கோவிலின் வாசலின் முக்கோண முன்பகுதிகள் அனைத்தும் மரத்தைக் கொண்டு மிக விரிவாகவும் ஆழமாகவும் செதுக்கப்பட்டவை" என்று குறிப்பிடுகிறார். கதவுகளின் செதுக்கல்கள் வெயில் எளிதில் உட்புகாதவாறு பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்கு மாறாக, கன்னிங்காம் . கட்டிடத்தின் வெளிப்புற வாசல் நன்கு பாதுகாக்கப்பட்டு "அழகாக செதுக்கப்பட்டுள்ளது" என்று எழுதிகிறார். ஜீன் வோகல் என்ற வரறாற்றாலர் 1900களில் சம்பா மாநிலத்திற்கு வருகை புரிந்துள்ளார். மேலும் 1911 ஆம் ஆண்டில் சம்பா மாநிலத்தின் பழங்காலத்தில் கோவிலைப் பற்றியும் எழுதியுள்ளார்.
இலக்சனா தேவி கோயில் பார்மௌர் நகரத்தின் தெற்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இது 7 மற்றும் 12 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் கட்டப்பட்ட இந்து கோவில்களின் கொத்துக்களில் ஒன்றாகும். இது இமயமலையில், இராவி நதி மற்றும் தாவோலா தார் மலைகளின் வரம்பில் அமைந்துள்ளது. இது சிம்லாவுக்குவடமேற்கே சுமார் 400 கிலோமீட்டர் , பதான்கோட்டிலிருந்து கிழக்கே 180 கிலோமீட்டர் அருகிலுள்ள விமான நிலையம், ஐஏடிஏ: ஐஎக்ஸ்பி), தல்ஹெளசியிலிருந்து சுமார் 110 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது.
பார்மௌர் இந்து மலை இராச்சியமான சம்பாவின் தலைநகராக இருந்தது. இப்பகுதியின் அறியப்பட்ட ஆவணப்படுத்தப்பட்ட பண்டைய வரலாறு எதுவும் இல்லை. மேலும் முந்தைய பதிவுகள் பொ.ச. 1 நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில் தேதியிட்ட கல்வெட்டுகள் மற்றும் புராண நூல்களின் வடிவத்தில் காணப்படுகின்றன. 12 ஆம் நூற்றாண்டுக்கு முந்தைய சம்பாவைக் குறிப்பிடும் மற்றொரு ஆதாரம் காஷ்மீர் உரை ராஜதரங்கினி என்பதாகும்.
இலக்சனா தேவி கோயில் என்பது இமாசலப் பிரதேசத்தில் உள்ள குப்தர் காலத்திற்குப் பிந்தைய இந்து ஆலயமாகும். இது தேவி துர்காவுக்கு அவரது மகிசாசுரமர்தினி வடிவத்தில் அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. இது 7 ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியைச் சேர்ந்தது. இது இந்தியாவின்மிகப் பழமையான மரக் கோயில்களில் ஒன்றாகும்.
கோயிலின் கட்டிடக்கலை, திட்டம், கலைப்படைப்பு, பாணி மற்றும் அதன் கருவறையில் உள்ள பித்தளை சிலை பீடத்தில் காணப்படும் கல்வெட்டு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் இலக்சனா தேவி கோயில் சுமார் 700 ஆம் ஆண்டுகளை சேர்ந்ததென கூறப்படுகிறது. கல்வெட்டு இவ்வாறு கூறுகிறது:
காடிஸ் பல இனக்குழுக்களைக் கொண்டுள்ளது; அதாவது பிராமணர்கள், ராஜபுத்திரர்கள், தாகூர்ஸ், ரதிஸ் மற்றும் காத்ரிஸ் போன்ற இனங்கள், பெரும்பான்மையை உருவாக்குகிறார்கள். அவர்கள் விவசாய மக்கள், மற்றும் "காடி" என்ற பெயருக்கு "மேய்ப்பன்" என்று பொருள். அவர்கள் முக்கியமாக சம்பா மாவட்டத்தின் ஒரு பகுதியில் தௌலா தார் மலைகளில் வசிக்கின்றனர், இது பிரம்மூர் வஸாரத் அல்லது "கடரன்" என அழைக்கப்படுகிறது, இது சம்பாவிற்கும் காங்க்ராவிற்கும் இடையில் அமைந்துள்ளது. "காதர்" என்பதற்கு ஆடுகள் என்று பொருள், எனவே அவற்றின் நிலம் முறைசாரா முறையில் "கடரன்" என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. அதாவது "செம்மறி நாடு" என்று பொருள்படும். முகலாய சாம்ராஜ்யத்தின் போது 18 ஆம் நூற்றாண்டில் லாகூரிலிருந்து காம்பி மக்கள் வருகை தந்த போதிலும், அவர்கள் 10 ஆம் நூற்றாண்டில் சம்பாவுக்கு வந்ததாக நம்பப்படுகிறது. அவர்கள் சிவபெருமானை வழிபடுவதோடு, ஆன்ம வாதத்தை கடைப்பிடிப்பதாகக் கூறப்படுகிறது
பொ.ஊ 2 ஆம் நூற்றாண்டில் சம்பா பிராந்தியத்தின் வரலாறு கோலியன் பழங்குடியினிரின் வரலாற்று பதிவுகளுடன் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தாலும், இப்பகுதி முறையாக மரு வம்சத்தால் ஆளப்பட்டு வந்துள்ளது. பொ.ஊ 500 முதல் இராஜு மரு தொடங்கி, பண்டைய தலைநகரான பார்மூரிலிருந்து ஆட்சி செய்தது. இது, சம்பா நகரத்திலிருந்து, தொலைவில் அமைந்துள்ளது. பொ.ஊ. 920 ஆம் ஆண்டில், இராஜா சாகில் வர்மன் தனது மகள் சம்பாவதியின் வேண்டுகோளைத் தொடர்ந்து இராச்சியத்தின் தலைநகரை சம்பாவுக்கு மாற்றினார் இராஜு மரு காலத்திலிருந்து, இந்த வம்சத்தைச் சேர்ந்த 67 அரசர்கள், 1948இல், ஏப்ரல் மாதத்தில், சம்பா நகரம் இந்திய ஒன்றியத்துடன் இணைக்கப்பட்ட காலம் வரையிலும் அரசாட்சி செய்துள்ளனர். அதுவரையிலும், சம்பா நகரம், 1846 முதல், ஐக்கிய இராச்சியத்தின் மலாட்சியின் கீழ் இருந்தது.
நகர்ப்புற மையத்திலிருந்து தொலைவில் வசிக்கும், சம்பாவின் பழங்குடி மக்கள் இரண்டு முக்கிய குழுக்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளனர்; அவை, குஜ்ஜார் மற்றும் காடிஸ் குழுக்கள் என்ப்படுகின்றன. குஜ்ஜார்கள், முக்கியமாக நாடோடிகள், காஷ்மீரிலிருந்து வர்த்தக எல்லைகளில் மாநில எல்லையைத் தாண்டி சம்பாவுக்கு வந்தனர். அவர்கள் இஸ்லாமிய சமூகத்தின் நாடோடி மேய்ப்பர்களைச் சேர்ந்தவர்கள் ஆவர். மேலும், இவர்கள், சம்பா மலைகளின் கடுமையான குளிர்காலத்தைத் தவிர்ப்பதற்காக இலையுதிர்காலத்தில் தாழ்நில பஞ்சாபிற்கு தங்கள் கால்நடைகளுடன் பயணம் செய்கிறார்கள். அவற்றின் அம்சங்கள் துருக்கியும், முக்கிய நகரத்திலிருந்து தனித்துவமான மொழியையும் கலாச்சாரத்தையும் கொண்டிருக்கின்றன.
2001 இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, சம்பாவின் மக்கள் தொகை 20,312 ஆகும். மக்கள் தொகையில், ஆண்களில் 52 சதவீதமும், பெண்கள் 48 சதவீதமாகவும் உள்ளது. சம்பாவின் சராசரி கல்வியறிவு விகிதம் 81% ஆகும், இது தேசிய சராசரியான 59.5% ஐ விட அதிகமாகும்; ஆண் கல்வியறிவு 85% மற்றும் பெண் கல்வியறிவு 77% ஆகும். நிர்வாக மொழி இந்தி ஆகும். உள்நாட்டில் பேசும் மொழி சம்பீலி. பஞ்சாபி மற்றும் பாஷ்டோவைப் பேசுபவர்கள் சிலர் உள்ளனர், பெரும்பாலும் சீக்கிய மற்றும் இந்து வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள் இங்கு வசிக்கின்றனர். இவர்கள், 1947 இல் இந்தியப் பிரிவினைக்குப் பிறகு இங்கு வந்தவர்கள் ஆவர்.
இந்த நகரத்தில் ஏராளமான கோயில்கள் மற்றும் அரண்மனைகள் உள்ளன. மேலும் இரண்டு பிரபலமான ஜாத்ராக்கள் , "சுகி மாதா மேளா" மற்றும் "மின்ஜார் மேளா" ஆகியவை நடைபெறுகின்றன. அவை, பல நாட்கள் இசை மற்றும் நடனத்துடன் நீடித்திருக்கும். சம்பா அதன் கலை மற்றும் கைவினைப்பொருட்களுக்காகவும், குறிப்பாக அதன் பஹாரி ஓவியங்களுக்காகவும் குறிப்பிடப்படுகின்றன. மேலும், சம்பா, 17 மற்றும் 19 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் வட இந்தியாவின் மலை இராச்சியங்களில் தோன்றிய அதன் கைவினைப்பொருட்கள் மற்றும் ஆடைகள் ஆகியவற்றிற்காகவும் மிகவும் பிரபலமாக அறியப்படுகிறது.
சம்பா என்பது, இந்திய மாநிலமான இமாச்சல பிரதேசத்தில் சம்பா மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு நகரம் ஆகும். 2001 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, இந்த நகரம் ராவி ஆற்றின் கரையில் சால் நதியுடன் சங்கமமாகிறது. சம்பியா மாநிலத்தின் ஆட்சியாளர்களாக சாம்பியல்கள் இருந்தனர். இந்த சாம்பியல்கள் வர்மன் என்ற பின்னொட்டைப் பயன்படுத்தினர்.
1905 இல் வங்காளப் பிரிவினையின் போது ஒரு முஸ்லீம் இந்த நகரத்தில் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டபோது கொமிலாவில் இனவாத பதற்றம் பரவியது. நவம்பர் 21, 1921 அன்று,வேல்ஸ் இளவரசரின் இந்தியா பயணத்தை எதிர்த்து காஜி நஸ்ருல் இஸ்லாம் தேசபக்தி பாடல்களை இயற்றி நகர மக்களை இளவரசருக்கு எதிராக எழுப்ப முயன்றார். இந்த நேரத்தில், ஒரு புரட்சிகர நிறுவனமாக அவே ஆசிரமம் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க பங்கைக் கொண்டிருந்தது. அப்போது கவிஞர் ரவீந்திரநாத் தாகூர் மற்றும் மகாத்மா காந்தி ஆகியோர் கொமிலாவுக்கு விஜயம் செய்தனர்.