polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
சடகோபன் நாமக்கல் சேச ஐயங்காரிடமும் அரியக்குடி இராமானுஜ ஐயங்காரிடமும் கருநாடக இசையை முறைப்படி பயின்றார். வைணவ இலக்கியத்தை ஆழமாகப் பயின்றார். கம்பராமாயணப் பாடல்களை தமது கச்சேரிகளில் பாடினார். அனைத்திந்திய வானொலியிலும் கச்சேரிகள் செய்திருக்கிறார். அனைத்திந்திய வானொலியின் ஒலித்திறமையைக் கண்டறியும் குழுவில் உறுப்பினராகவும், சென்னை இசைக் கழகத்தின் வல்லுநர்கள் குழுவிலும் உறுப்பினராக இருந்து பணியாற்றினார். இந்தியாவின் பல நகரங்களிலும், வெளிநாடுகளிலும் இவரது சொற்பொழிவுகளும், கச்சேரிகளும் இடம்பெற்றுள்ளன. 1966 ஆம் ஆண்டில் மாஸ்கோவில் நடைபெற்ற இந்திய இசையின் நூற்றாண்டு விழாக்களில் பங்குபற்றினார். ஆத்திரேலியாவின் பேர்த் நகரில் 1974 இல் நடைபெற்ற பன்னாட்டு இசை மாநாட்டில் பங்குபற்றினார்.
சடகோபன் தமிழ்நாடு திருநெல்வேலி மாவட்டம், வீரவநல்லூர் என்ற ஊரில் 1915 சனவரி 29 இல் வைணவக் குடும்பம் ஒன்றில் பிறந்தார். தந்தை வேதாந்தம் ஐயங்கார் காப்பீட்டு முகவராகப் பணியாற்றியவர். சடகோபன் ஆங்கிலம், கணிதம், சமசுக்கிருதம் ஆகிய பாடங்களில் தேர்வு பெற்று இந்தியக் குடியுரிமை சேவையில் இணைவதற்காக அதற்கான சோதனையில் பயிற்சி எடுக்கும் பொருட்டு சென்னை வந்தார்.
வி. வி. சடகோபன் பழம்பெரும் திரைப்பட நடிகரும், கருநாடக இசைப் பாடகரும், கல்வியாளரும், இசையமைப்பாளரும், கவிஞரும், எழுத்தாளரும் ஆவார். மதுரை காந்திகிராம் கிராமப் பல்கலைக்கழகத்தில் இசை இயக்குநராகவும், தில்லிப் பல்கலைக்கழகத்தில் இசைப் பேராசிரியராகவும் பணியாற்றியவர்.
வி. வி. சடகோபன் கிருத்திகள், கீர்த்தனைகள், இராகமாலிகைகள், பதம்கள், கிளிக்கண்ணிகள் போன்ற பல உருப்படிகளை, பல மொழிகளில் உருவாக்கியுள்ளார். காரைக்குடி கம்பன் கழக விழாவில் முதல் தடவையாக கம்ப இராமாயணப் பாடல்களை முழுமையான ஒரு கச்சேரியாகப் பாடினார். நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தத்தில் உள்ள பாசுரங்களை இசையமைத்துப் பாடியுள்ளார்.
சென்னையில் எழுத்தாளர் வரா உடன் தொடர்பு ஏற்பட்டதில், ஊடகவியலில் நுழைந்தார். ஆனந்த விகடன் பத்திரிகையில் இசை பற்றிய கட்டுரைகள், கவிதைகள், கதைகள் எனப் பலதும் எழுதினார். ஆங்கிலத்திலும் நிறையக் கட்டுரைகள் எழுதினார். இந்தியன் மியூசிக் ஜெர்னல், தியாகபாரதி ஆகிய ஆங்கில, தமிழ் மாத இதழ்களைத் தொடங்கி அதன் ஆசிரியராகப் பணியாற்றினார்.
இவரது சொற்பொழிவுகள், கட்டுரைகள் அடங்கிய தொகுப்பு ஒன்று நூலாக வெளிவந்துள்ளது. இந்நூலில் இவர் ஆங்கிலத்தில் எழுதிய பல கட்டுரைகளை இவரது மாணவர் சிறீராமபாரதி என்பவர் மொழிபெயர்த்துள்ளார்.
அபிமன்யுவின் மகனான பரீட்சித்து பிறப்பதற்கு முன்னரே மாலவனின் அருளைப் பெற்றதாகக் கூறுவர். அவர், காட்டில் தவம் செய்து கொண்டிருந்த முனிவரின் கழுத்தில் ஒரு பாம்பை எடுத்துப் போட்டார். கோபமடைந்த முனிவர் ஏழாம் நாளில் பரீட்சித்து சாவார் என சாபமிட்டார். பிற ரிஷிகளின் மூலமாகவும், தன்னுடைய தவ வலிமை மூலமாகவும் சாபத்தைப் பற்றி அறிந்துகொண்டாலும் அதிலிருந்து தப்ப இயலாமல் ஏழாம் நாள் பாம்பு கடித்து இறந்து போனார்.இவரைக் கடித்த பாம்பு கத்திரனின் புதல்வனான கார்க்கோடகன் ஆவார். தன் தந்தை இறந்ததைக் கேள்விப்பட்ட பரீட்சித்துவின் மகன் ஒரு யாகத்தை உண்டாக்கி அனைத்துப் பாம்புகளையும் அதில் இட்டு தீயில் பொசுங்கும்படி செய்தான். இதிலிருந்து தப்பிக்க கார்க்கோடகன் மகாவிஷ்ணுவை அணுக அவர், இத்தலத்திற்கு வந்து இறைவனை வணங்கினால் அவரும் அவருடைய குடும்பமும் காப்பாற்றப்படுவார்கள் என்று கூறினார். அவர் சொற்படி கேட்டு நடந்து இறைவன் அருளைப் பெற்றார். ஆதலால் இத்தலத்தில் பாம்பு கடித்து எவரும் இறப்பதில்லை என்பர்.
இக்கோயில் சுந்தர சோழனால் கட்டப்பட்டதாகக் கல்வெட்டுகள் மூலமாக அறியமுடிகிறது. போசள மன்னன் இக்கோயிலின் கட்டுமானப் பணிகளை மேம்படுத்தி உள்ளார். விநாயகர், நந்தி, கார்க்கோடயன் இறைவனுக்கு பூசை செய்த சிற்பம் ஆகிய சிற்பங்கள் உள்ளன. மண்டபத்தூண்களில் அதிகமான சிற்பங்கள் காணப்படுகின்றன. திருச்சுற்றில் விநாயகர், வள்ளி தெய்வானையுடன் கூடிய சுப்பிரமணியர், துர்க்கா, சண்டிகேசுவரர், நவக்கிரகங்கள் உள்ளனர். கோஷ்டத்தில் தட்சிணாமூர்த்தி, அர்த்தநாரீசுவரர், லிங்கோத்பவர், பிரம்மா ஆகியோர் உள்ளனர். நடராஜர் மண்டபம் உள்ளது. நாகர் சிற்பங்களும் காணப்படுகின்றன.
இக்கோயிலின் மூலவராக கார்க்கோடேசுவரர் உள்ளார். இறைவி பாலாம்பிகை ஆவார். கிழக்கு பார்த்த நிலையில் இறைவனும், தெற்கு பார்த்த நிலையில் இறைவியும் உள்ளனர். நாகங்களின் அரசரான கார்க்கோடன் இறைவனை வழிபட்ட தலமாகும்.
இக்கோயில் அரியலூர் மாவட்டத்தில் திருமானூர் அருகே காமரசவல்லி என்னுமிடத்தில் அமைந்துள்ளது. காமரசவல்லிக்கு திருநல்லூர், கார்க்கொடீஸ்வரம், சதுர்வேதிமங்கலம், ரதிவரபுரம், காமரதிவல்லி என்ற பெயர்களும் உண்டு.
பிரதோஷம், சித்திரை வருடப்பிறப்பு, ஆடிப்பூரம், விநாயகர் சதுர்த்தி, நவராத்திரி, ஐப்பசி அன்னாபிசேகம், திருவாதிரை உள்ளிட்ட விழாக்கள் இங்கு கொண்டாடப்படுகின்றன.
இதன் முதுகுப்பகுதி பழுப்பிலோ கரும்பழுப்பு நிறத்திலோ, புள்ளிகளுடனும், கோடுகளுடனும் காணப்படுகிறது. இவற்றின் கீழ்ப் பகுதி மஞ்சளிலும் அடர் பழுப்பு நிறத்திலும் காணப்படுகிறது. இவற்றில் பருவம்வந்த பாம்புகள் 45 செ. மீற்றர்கள் நீளம் வரை இருக்கும். இவற்றிற்கு பின்புற செதில்கள் உடம்பின் நடுப்பகுதியிலிருந்து 17 கோடுகள் காணப்படுகின்றன. மேலும் தளைக்குமேல் இரண்டு கோடுகள் காணப்படுகின்றன. பின்புற செதில்கள் வால் பகுதியில் 126 முதல் 146 கோடுகளும், வளரும் செதில்கள் 8 முதல் 12 வரையும் காணப்படுகின்றன.
இந்திய நாட்டின் கேரள மாநிலத்தின் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைத்தொடரில் அமைந்துள்ள கோட்டைப் பாறை, ஆனை மலைப் பகுதிக்கு உட்பட்ட திருவிதாங்கூர், இடுக்கு மாவட்டத்திற்கு உட்பட்ட முதிரைப்புழி ஆற்றின் படுகையில் இருக்கும் கிராமமான குஞ்சுதானி முதல் திருவனந்தபுரம் வரையிலும் அமைந்துள்ள வட்டாரங்களிலும் கானப்படுகிறது. மேலும் இவை இலங்கையில் பல இடங்களிலும் காணப்படுகின்றன.
கேரள வாலாட்டி பாம்பு , தமிழகப் பகுதியான மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைத்தொடரில் அமைந்துள்ள ஆனை மலைக் காடுகளில் காணப்படும் ஒரு ஊர்வனகுடும்பத்தைச் சார்ந்த பாம்பு இனம் ஆகும். இது இந்தியா, இலங்கைக் காடுகளில் காணப்படும் கவச வால் பாம்பின் துணையினம் எனக் கூறப்பட்டாலும் தற்போதைய ஆராய்ச்சியின் படி, எந்த வகை என்று வகைப்படுத்தமுடியான இனமாக உள்ளது.
கண்டகி மண்டலம் தெற்காசியாவின் நேபாள நாட்டின் பதினான்கு மண்டலங்களில் ஒன்றாகும். கண்டகி மண்டலம் தென்மத்திய நேபாளத்தில் அமைந்துள்ளது. இம்மண்டலம் மேற்கு வளர்ச்சி பிராந்தியத்தில் உள்ளது. நாட்டின் தலைநகரான காட்மாண்டிலிருந்து நூற்றி இருபத்தி ஐந்து கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ள பொக்காரா நகரம் காஸ்கி மாவட்டம், மேற்கு வளர்ச்சி வளர்ச்சி பிரந்தியம் மற்றும் கண்டகி மண்டலம் ஆகியவற்றின் தலைமையிடமாகும். இம்மண்டலம் ஆறு மாவட்டங்களும், இருநூற்றி தொன்னூற்றி இரண்டு கிராம வளர்ச்சி மன்றங்களும், ஆறு நகராட்சி மன்றங்களும் கொண்டது. நேபாளத்தின் முதல் மகாகவிஞர் பானுகுப்த ஆச்சாரியா இம்மண்டலத்தில் பிறந்தவர்.
12,275 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்டது கண்டகி மண்டலம். 2011-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, கண்டகி மண்டலத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 15,49,857 ஆகும். பல்வேறு பண்பாடு, பழக்க வழக்கங்கள், மொழிகள் சமயங்கள் வழங்கும் இம்மண்டலத்தின் மஹர் மக்கள், குரூங் மக்கள், கூர்க்கா மக்கள், நேவார் மக்கள், மகர் மக்கள், செட்டிரி மக்கள் நேபாளி மொழி, நேவாரி மொழி, காலே மொழி மற்றும் மகர் மொழிகள் பேசுகின்றனர். இம்மண்டலத்தின் இமயமலைப் பகுதி மாவட்டமான மனாங் மாவட்டத்தில் பௌத்தர்கள் அதிகம் உள்ளனர்.
தென்மத்திய நேபாளத்தில் அமைந்த இம்மண்டலத்தில் ஆறு மாவட்டங்கள் அமைந்துள்ளது. மண்டலத்தின் மலைப்பாங்கான குன்றுப் பகுதிகளில் கோர்க்கா மாவட்டம், காஸ்கி மாவட்டம், லம்ஜுங் மாவட்டம், சியாங்ஜா மாவட்டம், தன்ஹு மாவட்டங்களும் மற்றும் இமயமலைப் பகுதிகளில் மனாங் மாவட்டமும் அமைந்துள்ளது.
இம்மண்டலத்தில் பாயும் ஆறுகளான காளி கண்டகி, திரிசூலி, புத்தி கண்டகி, மர்சியாந்தி, மடி, சேத்தி கண்டகி மற்றும் தரௌதி எனப்படும் சப்த கண்டகி ஆறுகளால் கண்டகி ஆறு உருவானதால், இம்மண்டலத்திற்கு கண்டகி மண்டலம் எனப்பெயராயிற்று.
சிறிய அளவிலான சாதனங்கள் சிறிய பொத்தான்களின் மூலமே உள்ளீடுகள் பெறப்படுகின்றன. இவை சாதனத்தினுள் அல்லது தொடு திரையினுள் உருவாக்கப்படுகின்றன. இதனால் மிகையான பொத்தான் பாவனை கடினமானதும் துல்லியமானவையாகவும் இருபதில்லை. ஆகவே இலகு பாவனை மற்றும் துல்லியம்,உண்மைத்தன்மையுடன் கூடிய கு.ப.இ மிகவும் பாரிய திருப்புமுனையாக அமைந்துள்ளது.
ஆயினும்கூட, கு.ப.இ, மடிகணினி மேசைக்கணினி போன்றவற்றிக்கும் நன்மை பயக்குவதுடன் தற்போது எண்மிய பிரசினங்களை தீர்ப்பதுடன் விசைப்பலகை மற்றும் சுட்டியுடன் இணைந்து செயற்படுவதுடன் பகுதியாக மணிக்கட்டு குகை நோய் மற்றும் மெதுவான தட்டச்சு அனுபவமற்ற விசைப்பலகை பயனர்களுக்கு உதவுகின்றது. திரைக்கு முன்னால் நின்ற நிலையில் அல்லது இருந்த நிலையில் விசைப்பலகையை பயன்படுத்த முடியும் எனினும் கு.ப.இ தொலைபேசியில் கூட பயன்படுத்தற்லாம் அத்துடன் விசைப்பலகையை கண்ணால் பார்க்க வேண்டிய தேவை ஏற்படுவதில்லை.
பயனர்களின் பண்புகள் முக்கியமானதாக கருதப்படுகிறது. உதாரணமாக கு.ப.இ பொது மக்களிக்கா உருவாக்கப்படும் போது இலகு பாவனை மற்றும் முதல் முறை பாவனையாளர்களுக்கு உதவி மற்றும் வழிகாட்டல் வழங்கப்படவேண்டும் . அதேவேளை இது குறிப்பிட்ட பாவனையாளர்களுக்காக உருவாக்கப்படும் போது அவர்கள் உதவி மற்றும் வழிகாட்டலை விட மென்பொருளின் உற்பத்தி திறனையே கருத்தில் கொள்ளுவார்கள் .அப்பிடியான சில மென்பொருள்கள் அழைப்பு ஓட்டம், குறைந்த உள்ளீடு ,தேவையற்ற இடைநிலைகளை தவிர்த்தல் மற்றும் “ஆரம்பநிலை உரையாடல்களை இணைத்தலை விரிவுபடுத்துவதை அனுமதிப்பது போன்றவற்றால் பயனர்கள் பல வார்த்தைகளை உபயோகிப்பதிலும் பார்க்க ஒரு வார்த்தையை எந்த ஒழுங்கிலும் சேர்க்கையிலும் உபயோகிக்க முடிகிறது. சுருக்கமாக இவ்வகை மென்பொருள்கள் தானியங்கி செயல்முறைக்குப்பட்ட குறிப்பிட்ட வணிக செயல்முறைக்கு மிக கவனமாக வடிவமைக்கப்படுள்ளது.
இவ்வாறான மேம்படுத்தல்கள் தற்போதைய இயந்திரங்களில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியுள்ளதுடன் பயனர்கள் எவ்வாறு இடைத்தொடர்பை ஏற்படுத்துகிறார்கள் என்பதில் பாரிய தாக்கத்தை கொண்டுள்ளது. கையடக்க சாதனங்கள் விசைப்பலகை இல்லாத பெரிய இலகுவாக பார்க்க கூடிய வகையில் வடிவமைக்க பட்டுள்ளன. தொடு திரை சாதனங்கள் தற்போது விபரம் மற்றும் திரை விசைப்பலகைக்கு இடையில் பிரிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை . மடிகணினிகள் இதனால் அளவு ரீதியில் அறைபன்காக ஆக்கப்பட்டுள்ளதுடன் ஒருங்கிணைக்கபட்ட கூறுகள் திரையின் பின்னால் அமைக்கபட்டுள்ளன. விசைபலகையின் தேவை இல்லாததால் மேசைக்க கணனிகள் கூட இடம் மீதம் ஆக்கப்படுகிறது. இவ்வாறு தொலைக்காட்சிப்பெட்டியின் தொலை கட்டுப்பாட்டு கருவிகள் விசைப்பலகை நுண்ணலை அடுப்பு பிரதிஎடுப்பான்கள் போன்றவை கூட இதனால் பயன் பெறுகின்றன.
பல்வேறு சவால்களை தாண்டி வந்த போதும் இவ்வார மேம்படுத்தல்கள் நடைபெற்றுள்ளன. முதலில், கு.ப.இ ஆனது நவீனதுவமாகபட்டுள்ளதுடன் உள்ளீடுகளிட்ட்கு இடையிலான வேறுபாடை உதாரணமாக மற்றும் கட்டளை பின்புல உரையாடல்களிற்கு இடையில் கொண்டுள்ளது. இல்லாவிடின் பிழையான உள்ளீடு கொடுக்கபடுவதுடன் இணைக்கபட்டுள்ள சாதனம் பிழைகளை கொண்டதாக அமையும். பிரபல தொலைகாட்சி புனைகதை நாடகம் மற்றும் படங்களில் உதாரணமாக , கு.ப.இ ஐ ஒரே பாவனையாளரின் வேறு பல உள்ளீடுகளை பெறக்கூடிய வைகையில் அமைக்க பட்டுள்ளதாக கட்டப்படுகின்றது. கு.ப.இ மனிதனைப்போன்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்த கூடிய துலங்கலை துல்லியமாக காட்டகூடியவாறு கொள்கைறீதியில் கூறப்படுகின்றது.
அனைத்து வர்த்தக செயன்முறைகளும் குரல் தானியங்கி செயன்முறைக்கு தம்மை மாற்றிகொள்ளவில்லை. பொதுவாக மிக சிக்கலான விசாரணைகள் மற்றும் பறிமாற்றங்கள் சவாலனைவையாக இருப்பதுடன் தானியங்கி செயன்முறைக்கு உட்படுத்த வேண்டியுள்ளன அத்துடன் பொதுமக்களினிடையே பெரும்பாலும் தோல்வி அடையவே செய்கிறது.சில நேரங்களில் தானியங்கி செயன்முறை நடைமுறை சாத்தியமற்றதாக இருக்கும்போது நேரடி முகவர் ஒருவரின் உதவியே ஒரே தெரிவாக உள்ளது. உதாரணமாக சட்டப்பூர்வமான அவசர உதவி இணைப்பு தானியங்கி செயன்முறையாக மாற்றுது மிக கடினம்.இவ்வாறு பல கு.ப.இ மூலம் தானியங்கி செயன்முறை ஆக்குவது மிக கடினம்.
ஒரு கு.ப.இ எந்த குரல் அல்லது பேச்சு மென்பொருளுக்கும் இடைமுகமாகும்.இலகுவான பேச்சு மூலம் ஒரு இயந்திரத்தை கட்டுபடுத்துவது வெறும் புனைகதையாக மட்டுமே சில காலம் முன்பு வரை இருந்து வந்துள்ளதுடன் இது செயற்கை நுண்ணறிவு சமந்தபட்டதாகவே இருந்து வந்துள்ளது . இத் தொழில்நுட்பத்தின் வளர்ச்சியுடன் கு.ப.இ மேலும் சாதாரணமாகிவிட்டதுடன் மக்கள் கைகள் மற்றும் கண்களின் உதவி இல்லாமல் பயன்படுத்தும் இடமுகங்களை பயன்படுத்தகூடியதாகவுள்ளது.
ஒரு குரல் பயனர் இடைமுகம் மனித கணணி இடைத்தொடர்பை சாத்தியமாகுவதுடன் தானியங்கி செயல்முறைக்கு இது ஒரு ஆரம்பமாகவும் அமையும்.
தங்களை விடுத்து, தந்தை தன் இளைய தாரத்தின் மகனையே இளவரசனாகப் பட்டம் கட்டியதை அறிந்து, மூத்த புதல்வர்கள் மூவரும் பெருங்கோபமுற்றனர். தங்களைக் கொலை செய்யவும் அவன் முயல்வதாக எண்ணிய அவர்கள், ஏகநாயக்க முதலியார், கந்துறை பண்டாரம் ஆகியோருடன் விஜயபாகு அதற்கான தீவிர ஆலோசனையில் ஈடுபட்டிருந்தவேளை, நாட்டைவிட்டுத் தப்பியோடினர். மாயாதுன்னையின் மைத்துனியை மணந்திருந்த ஜயவீரனிடம் அடைக்கலம் புகுந்த அவர்கள், அவனது படைத்துணையுடன் கோட்டைக்குப் படையெடுத்தனர். கோட்டையில் தனக்கு சாதகமற்ற நிலை நிலவுவதைக் கண்ட விஜயபாகு, தூதரை அனுப்பி தன் மக்களை சமாளிக்கமுயன்றான். அதற்கு விலையாக தமக்கெதிராக சதி தீட்டிய ஏகநாயக்கன், கந்துறை ஆகியோரின் உயிரைக் கேட்டனர் மாயாதுன்னை முதலானோர்.
அனுலா கஹதூடா, கிரவெல்ல விசோ பண்டாரம் என்று இரு தேவியர் விஜயபாகுவுக்கு உண்டு. புவனேகபாகு, மாயாதுன்னை, மகா இறைகம் பண்டார ஆகிய மூவரும் அனுலாவின் புதல்வர்கள். அனுலா, விஜயபாகுவையும், அவன் மூத்தவன் ஸ்ரீராஜசிங்கனையும் ஒரேநேரத்தில் பல்கொழுந முறையில் மணந்திருந்ததாக அறியமுடிகின்றது. இளைய தேவி விசோ பண்டாரத்துக்கு தேவராஜசிங்கன் எனும் மைந்தன் பிறந்ததுடன்,அவனையே தன் கணவனுக்குப் பின் ஆட்சிபீடத்தில் அமர்த்துவதிலும் அவள் வெற்றிகண்டாள்.
விஜயபாகுவின் மூத்த சகோதரன் தர்ம பராக்கிரமபாகு இறந்ததும், இவனது ஒன்றுவிட்ட சகோதரன் சகலகலா வல்லபன் ஆட்சிக்கு வரவேண்டும் என்பதே மக்களின் விருப்பமாக இருந்தது. எனினும் அதே சகலகலாவல்லபனாலேயே, உடுகம்பொலையின் அரச பிரதிநிதியாக விளங்கிய இவன் பொ.பி 1513இல் முடிசூட்டப்பட்டான் என்று சிங்கள இராசவழி நூல் சொல்கின்றது.
ஏகநாயக்கன் எப்படியோ தப்பிவிட, கந்துறை உயிர்நீக்க நேரிட்டது. பெரும் களேபரத்தின் மத்தியில் கோட்டை அரசைக் கைப்பற்றினர் மாயாதுன்னை முதலானோர். இறுதியில் வேறுவழியின்றி, அவர்கள் அந்தப் பெரும்பழியைச் செய்தனர். சல்மான் எனும் சோனகவீரனை பயன்படுத்தி, பெற்ற தந்தையையே கொன்றொழித்தனர் கோட்டையின் வருங்கால அரசர்கள்.
ஏழாம் விஜயபாகு, வீரபராக்கிரமபாகுவின் மகனும், கோட்டையை ஆண்ட ஆறாம் பராக்கிரமபாகுவின் வளர்ப்பு மகனும் ஆவான். பொ.பி 1445 இல் பிறந்த இவன், தன் சகோதரர்கள், ஸ்ரீராஜசிங்கன், தர்ம பராக்கிரமபாகு, இறைகம்பண்டாரன் ஆகியோருடன் வளர்ந்து வந்தான்.
கோவா குறித்த முதல் இலக்கியக் குறிப்பாக மகாபாரதத்தில் பீஷ்ம பருவத்தில் கோமண்ட என குறிப்பிடப்படுகிறது இதன் பொருள் பசுக்களின் மண்டலம் என்பதாகும்.
தொல்லியல் மற்றும் வரலாற்று ஆதாரம் இல்லாத போதிலும், இப்பிரதேசத்தை உருவாக்கியவர் என இந்து நூல்கள் பரசுராமரைக் குறிப்பிடுகின்றன . இவர் இந்த தேசத்தில் பத்து முனிவர்களுடன் குடியேறி தீ வளர்த்ததாக கூறப்படுகிறது. மற்றொரு புராணக்கதையில் தவம் செய்த, சப்தரிஷிகள் என்னும் ஏழு முனிவர்களுக்கு சிவன் ஆசிவழங்கினார்; இந்த முனிவர்கள் ஆசிபெற்ற இடம்தான் கோவாவில் உள்ள சப்தகோட்டீஸ்வர் என அழைக்கப்படுத் இடம் எனப்படுகிறது. மேலும் சிவன் பார்வதியுடன் ஏற்பட்ட ஒரு மனத்தாங்களுக்குப் பிறகு இங்கு தற்காலிகமாக குடி இருந்ததாக நம்பப்படுகிறது. மற்றொரு புராணத்தின்படி கிருஷ்ணர் மகத மன்னனான ஜரசந்தனை, கோவாவின் கோம்மன்சல் மலை மீது தோற்கடித்தார் என்று கூறப்படுகிறது.
கோவா குறித்த முதல் எழுதப்பட்ட குறிப்பு சுமேரிய ஆப்பெழுத்துக்களில் எழுதப்பட்டதாகும் இதில் கோவா குபியோ எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது. இது கி.மு. 2200 ஐ ஒட்டிய காலகட்டமாகும் இக்காலகட்டத்தில் சுமேரியர்கள் கோவாவுடன் வர்த்தக தொடர்புகளைக் கொண்டிருந்தனர். பல சுமேரியர்கள் கோவா மற்றும் கொங்கன் கடற்கரைப் பகுதிகளில் குடியேறினர். பின்னர் கி.மு.1775 காலகட்டத்தில் போனீசியர்கள் கோவாவில் பெருமளவில் குடியேறினார்கள். பல ஆப்பெழுத்துப் பலகைகள் கோவாவில் கண்டறியப்பட்டுள்ளன சுமேரியர்களால் உள்ளூர் சுங்க முறை மாற்றியமைக்கப்பட்டதாகவும், அவர்களின் பாணியில் கோவில் கட்டிடக்கலை, தேவதாசி முறை போன்றவை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது; மேலும் சுமேரியர்களின் மொழி, சாதி அமைப்பு போன்றவற்றின் தாக்கம் ஓரளவிற்கு நடைமுறையில் உள்ளன. கோவாவில், சுமேரியர்களின் செல்வாக்கை பொழுதுபோக்கு மற்றும் பிராந்திய விளையாட்டுகளில் காணலாம்.
கோவா என்பது இந்தியாவின் மேற்குக் கரையில் உள்ள ஒரு சிறிய மாநிலமாகும். இந்த மாநிலம் சிறியதாக இருந்தாலும் இந்திய வரலாற்றில் செல்வாக்கு வகித்துள்ளது. கோவா இந்தியாவின் முதன்மையான வணிக மையமாக இருந்துள்ளது, இதனால் இது முற்காலத்தில் அரச மரபினர், மாலுமிகள், வியாபாரிகள், வர்த்தகர்கள், துறவிகள், மிஷனரிகள் போன்றோரை ஈர்த்து வந்துள்ளது. கோவா அதன் வரலாறு முழுவதும் அதன் கலாச்சார மற்றும் சமூக பொருளாதார வளர்ச்சியில் தொடர்ந்து மாற்றம் பெற்று வந்துள்ளது.
1947 இல் இந்தியா விடுதலைப் பெற்றது, ஆனால் தொடர்ந்த கோவா போர்த்துகீசியரின் கட்டுப்பாட்டின் கீழே இருந்துவந்தது. கோவாவை அதன் உடமைகளுடன் சேர்த்து இந்தியாவிடம் ஒப்படைக்குமாறு ஜவகர்லால் நேருவின் அரசு வலியுறுத்தியது. எனினும், போர்ச்சுகல் இதற்கு மறுத்துவிட்டது. மாறாக, பிரஞ்சு இந்தியாவை பிரஞ்சு நாடு அதன் உடமைகளுடன் ஒப்பீட்டளவில் இந்தியாவிடம் விரைவில் ஒப்படைத்தது.
இரண்டாம் குடியேற்ற அலை கி.மு. 1700 மற்றும் 1400 க்கு இடையே இடையே சிறிது ஏற்பட்டது. இந்த இரண்டாவது குடியேறிகள் தென் இந்தியாவின் தக்காண பீடபூமியைச் சேர்ந்தவர்களாவர். இவ்வாறு பல கலாச்சாரங்கள், பழக்கவழக்கங்கள், மதங்கள், நம்பிக்கைகள் போன்றவற்றின் கலப்புகள், துவக்கக்கால கோவாவின் சமுதாயத்தில் புரட்சிகரமான மாற்றங்களை ஏற்படுத்தின.
வாஸ்கோ ட காமா ஒரு இளைஞராக போர்த்துகீசியக் கடற்படையில் சேர்ந்தார், அங்கு அவர் கடற்படை அறிவு, போர்த்திறம் ஆகியவற்றைக் கற்றார். ஒரு வருடம் கழித்து, 1497 ஆம் ஆண்டு அவர் இந்தியாவுக்கு கடல்வழி கண்டுபிடித்து கேரளத்தின் கோழிக்கோட்டில், வந்து இறங்கினார், அதன்பிறகு அரபு வணிகர்களின் ஏகபோகத்தை உடைத்தார்.
யாழ்ப்பாண இராச்சியம் வீழ்ச்சியின் பிறகு, 17 மற்றும் 19 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் பல சாதிகள் வெள்ளாளர் சமூகத்தில் இணைந்தன, இதனால் வெள்ளாளர் மக்கள் அதிகரித்தது. இதில் அகம்படியர் , செட்டியார் , தனக்காரர் , மடைப்பள்ளியர் மற்றும் பரதேசிகள் ஆகியவை இதில் அடங்கும். இவர்களை சின்ன வேள்ளாளன் என்பதும் அசலான வேள்ளாளர்களை பெரிய வேள்ளாளன் என்பவார்கள். போர்த்துகீசரின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர், ஒல்லாந்தர் குடியேற்றக்காரர்களால் வெள்ளாளர்களின் ஆதிக்கம் பலப்படுத்தப்பட்டது.
18 ஆம் நூற்றாண்டில் வெள்ளாளர்கள் புகையிலை பயிர்ச்செய்கையை அடைந்தனர். ஆறுமுக நாவலரின் ஆதரவின் கீழ் வெள்ளாளர்கள், சடங்கு வடிவமைப்பு மூலம் ஆதிக்கத்தை அடைந்த சைவ சித்தாந்தத்தில் கண்டிப்பான பின்பற்றுபவர்களாக ஆனார்கள். படித்த வெள்ளாளர்கள், பொன்னம்பலம்-குமாரசுவாமி போன்ற குடும்பங்கள், யாழ்ப்பாணம் மற்றும் கொழும்பின் அரசியல் பிரமுகர்கள் இருந்தனர்.
தமிழ்நாட்டின் வெள்ளாளர்களோடு இலங்கை வெள்ளாளர் பொதுவான தோற்றங்களைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றனர். பாரம்பரியமாக இவர்கள் மருத நிலத்தவர்கள். வெள்ளாளர்க்கு முந்தைய குறிப்பு தொல்காப்பியத்தில் சான்றிதழ் அளிக்கப்பட்டது, இது சமுதாயத்தை நான்கு வகுப்புகளாக; அரசன், அந்தணர், வணிகர் மற்றும் வெள்ளாளர் என்பது பிரிக்கிறது.
இலங்கை வெள்ளாளர் அல்லது இலங்கை வேளாளர் எனப்படுவோர், தமிழர்களின் குலத்தொழில் அடிப்படையில் வேளான்மையை குலத்தொழிலாகக் கொண்டவர்கள் அல்லது அவர்களின் வழித்தோன்றல்களாவர். இவர்கள் இலங்கையில் ஒரு சாதியினர் ஆவர். பாரம்பரியமாக இவர்கள் வேளாண்மை செய்பவர். இச்சாதி இலங்கைத் தமிழர் மக்கள்தொகையில் பாதி பகுதியாக உள்ளனர்.
ஒல்லாந்தர் உள்ளூர் சட்டங்களைப் புரிந்து, பின்னர் தேசவழமைச் சட்டம் என குறியிடப்பட்டது, ஆதிக்க சாதியினர்க்கு சொந்த அடிமைகளாக இருப்பதை அனுமதித்தனர். கோவியரகள் வெள்ளாளர்களின் வம்சாவளியினராக தேசவழமை குறிப்பிடுகின்றனர். இரு சமூகங்களுக்கும் இடையிலான திருமணம் மேலும் அசாதாரணமானது அல்ல.
யாழ்ப்பாண இராச்சியத்தின் ஸ்தாபகமான கலிங்க மாகன் பற்றிய கைலாய மாலை, தென்னிந்தியாவின் சோழ மண்டலக் கடற்கரையிலிருந்து வெள்ளாளர் குடிவரவுகளை விவரிக்கிறது. சோழர்களின் படையெடுப்புகளின் போது இலங்கைக்கு அனுப்பப்பட்டு குடியமர்த்தப்பட்டனர்.
வெள்ளாளர் என்ற சொல், பாசன மற்றும் சாகுபடியின் கலைகளிலிருந்து பெறப்பட்டது. இச்சொல் வெள்ளம் மற்றும் ஆண்மை ஆகிய சொற்களில் இருந்து பெறப்பட்டது.
வேதியியற் தொழில்நுட்ப முன்னேற்றத்தின் வழியாக, கையடக்க ஆயுதங்களிலிருந்து அதிவேகமாக எறியத்தை ஏவும் திறனுடைய வெடிமருந்தை உருவாக்கியபின்பு தான், சுடுகலன்கள், முதன்முதலில் உருப்படியான ஆயுதமாக 1364-ல் ஆனது. "ஆயுதத்தின் குறியை இலக்கின்மீது வைத்தவாறே, திறன்மிகுந்து வகையில் எவ்வாறு வெடிமருந்தை பற்றவைப்பது?" என்ற பிரச்சனை உடனே தோன்றியது. ஆரம்பத்தில், இந்த பிரச்சனைக்கு, -- "மந்தகதி திரி" தீர்வை அளித்தது. சுடுநர் சுடுவதற்கு தயாராக இருக்கையில்; ஆயுதத்தின் குழலிலுள்ள தொடுதுளை வழியாக, கனந்து கொண்டிருக்கும் திரியின் முனையை கைகளால் வெடிமருத்தில் இடுவார்கள். ஆயுதத்தை இலக்கின்மீது வைத்திருந்தவாறே, மந்தகதித் திரியை கொண்டு வெடிமருந்தையும் பற்றவைப்பது என்பது, சுடுநருக்கு கடினமாக இருந்தது.
சுத்தியல் என்பது சேமித்து இருக்கும் நிலையாற்றலை, எறியத்தை சுடவதற்கான 'ஆரம்ப ஆற்றலாக' மாற்ற பயன்படும், சுடுகலனின் ஒரு பாகம் / கூறு ஆகும். தோற்றத்திலும், செயல்பாட்டிலும் வேலையாளின் சுத்தியலை ஒத்து இருப்பதால், இது இப்பெயரை பெற்றது; சுடுகலனில் சுத்தியல் என்பது, ஒரு சுழல்மையத்தை ஒட்டி அதீத விசையுடன் சுற்றும், ஒரு உலோகத்துண்டு ஆகும். சுடுகலன்களில், ஆயுதம் முதலில் இழுபட்ட நிலையில் வைக்கப்பட்டிருக்கும். அதாவது, சுருள்வில் பூட்டப்பட்ட அமைப்பினால், சுத்தியல் பின்னால் இழுக்கப்பட்டு, விடுவித்தவுடன் சுத்தியல் அடிக்கும் வகையில், "தயார்" நிலையில் இருக்கும். இந்த விடுவிப்பானது ஆயுதத்தின் விசையோடு இணைக்கப்பட்டிருக்கும். சுடுநரால் விசை இழுக்கப் படும்போது, சுருள்வில் அமைப்பில் சேமிக்கபட்டிருக்கும் நிலையாற்றல், குபீரென்ற இயக்க ஆற்றலாக விடுவிக்கப்படுகிறது.
1509-ன் முடிவில், திரியியக்கத்தில் உள்ள சிக்கல்களை தீக்கும் பொருட்டு சக்கரயியக்கம் உதயமானது. சக்கரயியக்கத்தில் 'கவ்வி' எனப்படும் கரத்தில், பைரைட்டுத் துண்டு ஒன்றை கொண்டிருக்கும். இந்த பைரைட்டை, ஒரு உலோக சக்கரத்தின் மீது வைத்து விசையை இழுக்கையில், தீப்பொறிகள் உண்டாகி, வெடிமருந்தை பற்றவைத்து, ஆயுதத்தை வெடிக்கச்செய்யும். சக்கரயியக்கம் விலை உயர்ந்ததாகவும், அதிகம் பராமரிக்கப்பட வேண்டியதாகவும் இருந்தது,
ரெவெரெண்டு அலெக்ஸாண்டர் ஃபோர்சித் என்பவர், பாதரச பல்மினேட்டில் 2) அடித்தால் எரியும் பண்பை கண்டறிந்தார். இந்த கண்டறிதலால், தட்டும் மூடி உருவாக்கப்பட்டது. மூடி என்பது, துரிதமாக ஆவியாகும் வேதிப்பொருள் நிரப்பப்பட்ட, ஒரு சிறிய உலோகச் சிமிழ் ஆகும். இந்த மூடியை குழலின் பின்பகுதியிலுள்ள காம்பின்மீது வைத்து, விசையை இழுக்கையில், சுத்தியல் இதனை அடித்து தீப்பொறிகளை உண்டாக்கி, சுடுகலனை வெடிக்கச்செய்தது.
நவீன காலத்து சுடுகலன்களில், விசை இழுக்கப்படுவதால் விடுவிக்கப்படும், இழுபட்ட சுத்தியல் வெடியூசியைத் தொடும்படி அமைக்கப்பட்டு இருக்கும். சுத்தியலில் இருந்து விடுவிக்கப்படும் இயக்க ஆற்றலானது, வெடியூசியால் நேரியமாக்கபட்டு, வெடிபொதியில் இருக்கும் எரியூட்டிக்கு வழங்கப்படும். எரியூட்டியின் வேதிப்பொருள் எரிந்து, தீப்பொறி கிளம்பி, வெடிமருந்தை பற்றவைக்கும்.
மத்திய 1600-களில், தீக்கல்லியக்கிகள் அறிமுகமானது. தீக்கல்லியக்கமும் சக்கரயியக்கத்தை போலத்தான், ஆனால் 'கவ்வி' பைரைட்டு துண்டை சுற்றும் சக்கரத்தின்மீது வைப்பதற்கு பதிலாக, கரம் ஒரு தீக்கலை எஃகுத் தகடின்மேல் வேகமாக அடித்து உராய்வின் மூலம் தீப்பொறிகளை உண்டாக்கியது. இந்த இயக்கம் சக்கரயியக்கத்தை விட விலை மலிவாக இருந்தது.
மந்தகதி திரியின் அறிமுகத்திற்கு பின்பு, அசல் சுத்தியல் அமைப்பின் முதற்படியாக, திரியியக்கம் 1400-களில் உதயமானது. அரவு வடிவ கரம் கொண்ட இது, செர்ப்பென்ட்டைன் என்ற பெயராலும் அழைக்கப்பட்டது. விசை இழுக்கபடுகையில், எரியும் திரியை கொண்டிருக்கும் இக்கரம் முன்னால் நகர்ந்து, வெடிமருந்தை தொட்டு துப்பாக்கியை வெடிக்கச் செய்தது.
சுத்தியல் விடுவிக்கப்பட்ட உடன், அது இயல்பு நிலைக்கு சொடுக்கபட்டு, வெடிமருந்தை பற்றவைக்கக் கூடிய பல்வேறு இயக்கமுறைகளுள் ஒன்றை அடித்து, எறியத்தை சுடும்.
பல குர்ஆன் வசனங்கள் முகம்மது நபி பிற்காலத்தில் தீர்க்கதரிசியாக வரப்போவதை முந்தைய தீர்க்கதரிசிகளுக்கு போதிக்கப்பட்டிருந்ததாக குறிப்பிட்டுள்ளது.
இறைவனுடைய தீர்க்கதரிசிகள் முகம்மது நபிக்கு சாட்சியாகவும் மற்றும் அவரிடத்தில் விசுவாசமாகவும் இருங்கள் என்று குர்ஆன் இல் கூறப்பட்டுள்ளது.
யூத மதத்திலிருந்து இசுலாமுக்கு மாறிய சமவால் அல் மஃரிபி எனும் கணிதவியலாளர் உபகாமம் 18:18 இல் குறிப்பிடப்படும் தீர்க்கதரிசி முகம்மது நபிதான் என தமது நூலான "கன்வின்சிங் த ஜிவிஸ்" இல் குறிப்பிட்டுள்ளார். ஏசாவின் வம்சத்தார் பற்றி இஸ்ரவேல் சகோதரர்களாகிய ஏசாவின் வம்சத்தார் என உபாகமம் 2:4-6 இல் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. இஸ்மவேலின் வம்சத்தார் அதே வழியில் விவரிக்க முடியும் என அவர் கூறினார்.
சில முசுலிம் அறிஞர்கள் விவிலியத்தின் உபாகமம் வசனத்திற்கும் குர்ஆன் வசனங்களுக்கும் இடையே உள்ள ஒற்றுமைகளை குறிப்பிடுகின்றனர். அத்தி மற்றும் ஒலிவம் இயேசுவையும், சினாய் மலை மோசேவையும் மக்கா நகர் முகம்மது நபியையும் குறிப்பிடுவதாக கூறினர். மேலும் லட்சக்கணக்கான பரிசுத்த தூதர்கள் அவரோடு இருந்தார்கள் என்பது முகம்மது நபியின் தோழர்கள் என்பதாகவும் விளக்கமளித்தனர்.
விவிலியத்தில் முகம்மது நபி என்பது இசுலாமிய இறைத் தூதரான முகம்மது நபியைப் பற்றி அவர் காலத்திற்குச் சுமார் 6 நூற்றாண்டுகள் முந்தைய யூத, கிறித்தவ வேதமான விவிலியத்தில் உள்ள பழைய ஏற்பாட்டிலும் புதிய ஏற்பாட்டிலும் கூறப்பட்டுள்ளதாக இசுலாமிய தொன்மவியலின் படி உள்ள நம்பிக்கையாகும். இந்த முன்னறிவிப்புகள் குரானிலும், ஹதீஸ் மூலமும் விளக்கப்பட்டுள்ளன.
டேவிட் பெஞ்சமின் போன்ற எழுத்தாளர்கள் ஷைலோ எனும் ஹீப்ரு மொழிச் சொல்லுக்கு இறைத்தூதர் என்று பொருள் கூறியுள்ளனர்.
சமவால் அல் மஃரிபி அவருடைய நூலில் முகம்மது நபிக்கு தீர்க்கதரிசனம் கிடைத்த நிகழ்வை இந்த வசனம் கூறுகிறது என விளக்கினார். மேலும் சினாய் மலை மோசேக்கும் ஏசா மலை இயேசுவிற்கும் பாரான் மலை முகம்மது நபிக்கும் உள்ளதாக குறிப்பிட்டார்.
விவிலியத்தில் முகம்மது நபியைப் பற்றிய முன்னறிவிப்புகள் இசுலாமியர்களால் குர்ஆன் வசனங்கள் மூலமும் முகம்மது நபியின் ஹதீஸ்கள் மூலமும் விளக்கப்படுகிறது.
முகம்மது நபியின் பண்புகள் விவிலியத்தில் தோரா பகுதியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளதாக ஸஹீஹ் புகாரி ஹதீஸ் நூலில் எண் 2125 இல் கூறப்பட்டுள்ளது.
சங்கீதம் இல் குறிப்பிடப்படும் அரசரின் பண்புகள் கீழ்கண்ட விசயங்களில் முகம்மது நபியை குறிப்பிடுகிறது என சில முசுலிம் அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர்.
இவ்வாறு 1974 சூலை 25 வியாழக்கிழமை வெளியிடப்பட்ட 121/5 இலக்க அதிவிசேட வர்த்தமானியில் வெளியாகிய பிரகடனத்தின் மூலம் 1974 ஆகத்து முதலாம் நாள் நிறுவப்பட்ட யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழக வளாகம் சட்டபீடம், உடற்கல்விப்பீடம் என்பவற்றை நிறுவுவதற்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த போதும் ஆரம்பத்தில் விஞ்ஞான பீடம், மனிதப் பண்பியற் பீடம் என்பவற்றுடன் மாத்திரம் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. யாழ்ப்பாண வளாகத்தின் முதல் போதனைசார் ஊழியர்களாக 1974 செப்டெம்பர் 1 ஆம் திகதியன்று வட்டுக்கோட்டை யாழ்ப்பாணக் கல்லூரியில் பணியாற்றிய சில ஆசிரியர்கள் சேர்த்துக் கொள்ளப்பட்டனர். இந்நிலைமைகளைத் தொடர்ந்து இலங்கையின் அப்போதைய பிரதம மந்திரியான சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்கா அவர்களால் 1974 அக்டோபர் 6 ஆம் நாள் பிற்பகல் 2.25 மணியளவில் யாழ்ப்பாண வளாகம் வைபவ ரீதியாக ஆரம்பித்து வைக்கப்பட்டது. அன்றைய தினம் யாழ்ப்பாண வளாகத்தின் முதல் 14 மாணவர்களுக்கான மாணவர் பதிவுப் புத்தகம் பிரதமரால் வழங்கப்பட்டது.