polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
வியட்நாமின் நாகரிகம் வேளாண்மையால் உருவாகியதாகும். நிலவுடைமை அரசகுலங்கள் வேளாண்மையை முதன்மை வாய்ந்த பொருளாதார அடிப்படையாகக் கருதினர்; அவர்களது பொருளியல் சிந்தனை இயல்நெறியைச் சார்ந்ததாகும். நிலவுடைமைகள் முறையாக ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டன. அணையொத்த பெரிய நீர்த்தேக்கங்கள் சிவப்பாற்றுக் கழிமுகப் படுகையில் நஞ்சை நெல்விளைச்சலுக்காக கட்டியமைக்கப்பட்டன. அமைதிக் காலங்களில் வீரர்கள் பண்ணைத்தொழில் மேற்கொள்ள அனுப்பப்பட்டனர். மேலும் அரசவை நீர் எருமைகளையும் கால்நடைகளையும் கொல்வதைத் தடுத்ததோடு, பல வேளாண்விழாக்களையும் கொண்டாடச் செய்தது. கைவினைத் தொழில்களுக்கும் கலைக்கும் உயர்மதிப்பினைத் தந்தது. ஆனால், வணிகம் அவ்வளவாகப் போற்றப்படவில்லை. வணிகர்கள் மிக இழிவாகக் கருதப்பட்டனர். தேசியப் பொருளாதாரம் தன்னிறைவோடு விளங்கியது.
அமெரிக்க டாலருக்கும் வியட்நாமிய தோங்கிற்குமான செலாவணி வீதம் மிகவும் முதன்ம வாய்ந்த்தாகும். ஏனெனில், தோங்கை கட்டற்ர முறையில் மாற்ற முடியாதெனினும், தளர்வாக இது அமெரிக்க டாலருடன் "ஊரும் முளை" எனும் ஏற்பாட்டின்வழி கட்டிப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளது . இது அமெரிக்க டாலர்-வியட்நாமிய தோங் செலாவணி வீதம் மாறும் சந்தை நிலைமைகளுக்கு ஏற்ப படிப்படியாகச் சரிகட்டிக் கொள்கிறது.
வியட்நாம் பொருளியல் வளர்ச்சியில் தோய் மோய் சீர்திருத்தத்துக்குப் பிறகு, 11 ஆவது இடத்தைப் பிடித்தாலும், பல ஆய்வாளர்களைக் கவலை கொள்ளச் செய்யும் சிக்கல்கள் உள்ளமையை இந்நாட்டின் அண்மைய ஆண்டுகளில் ஏற்பட்டுள்ள பொருளியல் வேகக் குறைவு சுட்டிக் காட்டுகிறது.
ஓரளவுக்குத் தங்கமே புறநிலை நாணயமாக இன்னமும் நிலவுகிறது; என்றாலும், அண்மைய ஆண்டுகளில் தங்கத்தின் பொருளியல் பாத்திரம் குறைந்து வருகிறது.
பலபடிகளின் உற்பத்தியில், ஏறத்தாழ தனிப்பட்ட முறையில் எக்சாமெதிலீன்டைஅமீன் பெருமளவு பயன்படுகிறது. இதன் இரண்டு வினைசெயல் தொகுதிகளைக் கொண்ட அமைப்பு இதற்கு நன்மை செய்யும் விதத்தில் உள்ளது. அடிபிக் அமிலத்துடனான குறுக்க வினை வழியாக, நுகர்வு செய்யப்படும் பெரும்பான்மையான டைஅமீன்களானவை, நைலான் 66 உற்பத்திக்கே செலவிடப்படுகிறது. இல்லாவிடில், இந்த டைஅமீனிலிருந்து பாலியூரித்தேன் தயாரிப்பின்போது, ஒற்றை மூலக்கூறு நுழைநிலை மூலமாக, எக்சாமெதிலீன் டைஐசோசயனேட்டானது உற்பத்தியாகிறது. டைஅமீனானது, இப்பாக்சி பிசின்களில் குறுக்குப் பிணைப்பு ஏற்படுத்தும் காரணியாகவும் பயன்படுகிறது.
இந்த ஐதரசனேற்றமானது, அம்மோனியாவால் நீர்த்துப் போகச் செய்யப்பட்ட உருகிய அடிப்போநைட்ரைலைக் கொண்டு நிகழ்த்தப்படுகிறது. இவ்வினைக்கான வினைவேக மாற்றிகள் கோபால்ட்டு மற்றும் இரும்பினை அடிப்படையாகக் கொண்டவையாகும். விளைபொருள் நல்ல அளவில் கிடைக்கப் பெறுகிறது. ஆனால் வணிகரீதியில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த குறிப்பிடத்தக்க இணை விளைபொருட்கள், பகுதியளவு ஐதரசனேற்றம் செய்யப்பட்ட வினையிடைப்பொருட்களின் வினைத்திறனைப் பொறுத்து கிடைக்கப் பெறுகின்றன. 1,2 -டைஅமினோவளையஎக்சேன், எக்சாமெதிலீன்இமின் மற்றும் டிரைஅமீன் பிஸ் ஆகியவையும் இந்த இணை விளைபொருட்களுள் உள்ளடங்கும்.
எக்சாமெதிலீன்டைஅமீனானது மிதமான நச்சுத்தன்மை உடையதாகும். இதன் 50 மதிப்பானது 792-1127 மிகி/கிகி ஆக உள்ளது. மற்ற கார அமீன்களைப் போலவே இது தீவிரமான காயங்களையும் கடுமையான எரிச்சலையும் உண்டாக்க வல்லவை. இத்தகைய காயங்கள் பிரித்தானிய நாட்டில், பில்லிங்காம் அருகில், சீல் சாண்ட்ஸ் எனும் இடத்தில்ப பி.எ.எசு.எப் இல் 2007 ஆம் ஆண்டு சனவரி 4 ஆம் நாள் அன்று ஏற்பட்ட விபத்தின் விளைவாக உண்டானது உலகத்தால் அறியப்பட்டதாகும். இந்த நிகழ்வில் 37 நபர்கள் காயமடைந்தனர். அவர்களில் ஒருவர் மிகத் தீவிரமாக பாதிக்கப்பட்டார்.
எக்சாமெதிலீன்டைஅமீன் 2 62. என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டை உடைய ஒரு கரிமச் சேர்மம் ஆகும். இந்த மூலக்கூறானது அமீன் வேதிவினைக் குழுக்களைக் கொண்டு முடியப்பெற்ற எக்சாமெதிலீன் ஐதரோகார்பன் சங்கிலியைக் கொண்டுள்ள டைஅமீன் ஆகும். இது நிறமற்ற திண்மமாகும். சில வணிகரீதியிலான மாதிரிகள் மஞ்சள் நிறத்தைக் கொண்டிருக்கலாம். இது கடுமையான அமீன் நாற்றத்தைக் கொண்டு, விந்தினை ஒத்ததாக இருக்கிறது. ஆண்டொன்றுக்கு நுாறு கோடி கிலோகிராம் அளவுக்கு இச்சேர்மம் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது.
மற்றொரு மாற்று செயல்முறையில், இரானே நிக்கல் வினைவேக மாற்றியாகவும் எக்சாமெதிலீன்டைஅமீனையேக் கரைப்பானாகக் கொண்டு நீர்த்துப் போகச் செய்யப்பட்ட அடிப்போநைட்ரைலும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இந்தச் செயல்முறையானது அம்மோனியா இல்லாமலும், குறைவான அழுத்தம் மற்றும் வெப்பநிலையிலும் நிகழ்கிறது.
1988 மற்றும் 1998ஆம் ஆண்டுகளில் சீனாவும், பூடானும் எழுத்துப்பூர்வமாக செய்து கொண்ட ஒப்பந்தப்படி, இப்பகுதியை இது வரை உள்ள நிலையின் படியே இருக்கவும், இப்பகுதியில் இருநாடுகளும் அமைதி காக்கவும் ஒப்புக் கொண்டது. 2017ல் டோக்லம் பகுதியில் சீனா சாலை அமைப்பதை பூடான் கடுமையாக எதிர்ப்பு தெரிவித்தது.
சீனாவுக்கும், வடகிழக்கு இந்தியாவின் மாநிலமான சிக்கிம் மற்றும் பூடான் நாட்டிற்கும் இடையிலான சந்திப்பில் டோக்லாம் பீடபூமி உள்ளது. சீனா - பூடான் இடையே, டோக்லம் பீடபூமி குறித்து சர்ச்சை நீண்டகாலமாக உள்ளது. டோக்லாம் பீடபூமியை பூட்டான் உரிமை கொண்டாடுவதற்கு இந்தியா ஆதரவு தெரிவிக்கிறது.
இதனால் கோபமுற்ற சீன இராஜதந்திரிகள், இந்தியா மீது கடுமையான அறிக்கைகள் தொடர்ந்து ஊடகங்களில் வெளியிட்டு வருகிறது. பின்னர் சீன படைவீரர்கள் இந்தியாவின் இரண்டு பதுங்கு குழிகளை தாக்கி அழித்துள்ளனர். மேலும் சீனா தனது நிலப்பரப்பை, இந்தியா ஆக்கிரமிப்பதாக கூறிவருகிறது.
டோக்லாம், பூடானில் தென்மேற்கில் இமயமலையில் அமைந்த குறுகிய பீடபூமியாகும். டோக்லாம் பீடபூமி பூடான், இந்தியா மற்றும் திபெத் தன்னாட்சிப் பகுதிகளை இணைக்கும் முச்சந்தியாக விளங்குகிறது. இது கடல் மட்டத்தில் இருந்து 4,310 மீட்டர் உயரத்தில் பூடானில் அமைந்துள்ளது.
சூன், 2017ல் சீனா திபெத்தின் யாதோங் கவுண்டி முதல் டோக்லம் வரை சாலை அமைக்க, டோக்லம் பகுதியில் ஊடுவுருவிய சீனப் படைவீரர்களை, பூடான் மற்றும் இந்தியாவின் பாதுகாப்புப் படையினர் தடுத்து நிறுத்தினர்.
இந்தியாவையும், சீனாவையும் பிரிக்கும் சிக்கிம் மாநிலத்தில் உள்ள நாதூ லா கணவாயிலிருந்து 15 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் டோக்லம் பீடபூமி உள்ளது. துவக்கத்தில் திபெத்தின் சும்பி பீடபூமியின் பகுதியாக டோக்லாம் இருந்தது.
வெசாலியசு பட்டம் பெற்ற தினத்திலேயே பாதுவாப் பல்கலைக்கழகம் உடற்கூறு பேராசிரியராகப் பணிபுரிவதற்காக நியமிக்கப்பட்டார். போலோக்னா பல்கலைக்கழகத்திலும் பிசா பல்கலைக்கழகத்திலும் கௌரவரப் பேராசிரியராகவும் பணிபுரிந்தார். இக்காலத்தில் வெசாலியசின் வாழ்க்கை சிறப்பாக இருந்தது. பாதுவாப் பல்கலைக்கழகத்தில் பணியேற்பதற்கு முன்னர் வெசாலியசு இத்தாலியில் பல இடங்களுக்கு பயணம் செய்தார். போப் நான்காம் பால் மற்றும் லொயோலா இஞ்ஞாசி ஆகியோருக்கு தொழு நோய்க்கான சிகிச்சையளித்தார். வெனிசு நகரில் யோகான் வான் கால்கர் என்ற ஓர் ஓவியரைக் கண்டு தன்னுடைய நூலுக்குத் தேவையான விளக்கப் படங்களை வரைந்து கொடுக்கும்படி கேட்டுக் கொண்டார். 1538 இல் உடற்கூறு பற்றிய இவருடைய முதலாவது நூல் வெளியிடப்பட்டது
ஆண்ட்ரியசு வெசாலியசு 31 டிசம்பர் 1514 – முதல் 15 அக்டோபர் 1564 வரையிலான காலகட்டத்தில் வாழ்ந்த மருத்துவ அறிஞர் ஆவார். 16 ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த இவர் பெல்சியம் நாட்டைச் சேர்ந்தவர் ஆவார். உடற்கூற்றியல், மருத்துவரான இவர் மனித உடற்கூற்றியல் பற்றி ஆராய்ந்து பல நூல்களை எழுதியுள்ளார். மருத்துவத் துறையில் ஏற்பட்டுள்ள நவீன மாற்றங்களுக்கு இவருடைய நூல்கள் பெரிதும் உதவியதால் இவரை நவீன மனித உடற்கூற்றியலின் நிறுவனர் என்று சிறப்பித்துக் கூறுவார்கள். பெல்சியத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்த பிரசெல்சு நகரில் வெசாலியசு பிறந்தார். பாதுவாப் பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியராகவும் பின்னர் பேரரசர் ஐந்தாம் சார்லசின் அவையில் மருத்துவராகவும் வெசாலியசு பணியாற்றினார்.
புனித ரோம் பேரசிற்கும் பிரான்சுக்கும் இடையேயான போர் தொடக்கம் காரணமாக வெசாலியசு 1537 ஆம் ஆண்டில் பாரிசை விட்டு வெளியேற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. லூவெயின் திரும்பிய வெசாலியசு அங்கு தன்னுடைய பட்டப் படிப்பை முடித்தார். காலெனுக்கு எதிராக புதிய கருத்துகளை எடுத்துக் கூறியதால் அவருடைய பேராசிரியருடன் கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டது. ஆகையால் வெசாலியசு குறுகிய காலத்தில் லூவெயினிலிருந்து இத்தாலிக்குப் பயணமானார். பாதுவாப் பல்கலைக்கழகத்தில் தன்னுடைய மருத்துவ மேற்படிப்பை முடித்தார்.
லூவெயின் பல்கலைக்கழகத்தில் கலையையும் இலத்தீன், கிரேக்கம் போன்ற மொழிகளையும் வெசாலியசு கற்றார். 1533 ஆம் ஆண்டில் பாரிசு மருத்துவப் பல்கலைக்கழகத்தில் பயிலுவதற்காகச் சேர்ந்தார். காலெனின் உடற்கூற்றியல் கோட்பாடுகளை யாக்குவசு துபாயிசு மற்றும் யீன் பெர்னெல் ஆகியோர் வெசாலியசுக்கு கற்பித்தனர். அந்த நேரத்தில்தான் வெசாலியசுக்கு உடற்கூற்றியல் பிரிவில் ஆர்வம் பிறந்தது. தன் கையில் கிடைத்த உயிரினங்களின் உடலை அறுத்து ஆராய்ச்சிகள் செய்தார்.
வெசாலியசு 1514 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 15 ஆம் நாள் பிரசெல்சில் ஆண்ட்ரியசு வான் வெசல் மற்றும் இசபெல் கிரெப் ஆகியோருக்கு மகனாகப் பிறந்தார். நெதர்லாந்து ஆப்சுபர்கு அரசமரபின் ஒரு பகுதியாக பிரசெல்சு அப்போது இருந்தது. வழிவழியாக வெசாலியசின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் மருத்துவப்பணி புரியும் அறிஞர்களாக இருந்துள்ளனர். இளம் வயதிலேயே வெசாலியசு லூவெயின் பல்கலைக் கழகத்திற்கு அனுப்பப்பட்டார்.
ஆண்ட்ரியசு வெசாலியசு என்ற பெயர் ஆண்ட்ரீசு வான் வெசெல் என்ற பெயரின் டச்சு வடிவமாகும். அக்காலத்தில் ஐரோப்பிய அறிஞர்கள் தங்கள் பெயர்களை இவ்வாறு இலத்தினாக்கம் செய்து கொள்வது பொதுவான பழக்கமாக இருந்தது. ஆண்ட்ரி வெசேல், ஆண்ட்ரியா வெசாலியோ, ஆண்ட்ரியாசு வெசெல், ஆண்ட்ரி வெசாலியோ, ஆண்ட்ரி வெசாலிப்போ என்று பலவறாக ஆண்ட்ரியா வெசாலியசு அழைக்கப்பட்டார்.
காங்கிரஸ் கட்சியில் இருந்து இந்திரா காந்தி பிரிந்து துவக்கிய இந்திரா காங்கிரஸ் கட்சி சார்பில், 1978 ஆம் ஆண்டில் நாக்பூர் கிழக்கு சட்டமன்ற தொகுதியில் இருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
பின்னர் நாக்பூர் தெற்கு தொகுதியில் இருந்து மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு 1980 ஆம் ஆண்டில் மகாராட்டிர மாநில நகர்ப்புற வளர்ச்சித் துறை அமைச்சராகவும் 1982 ஆம் ஆண்டு குடிசை மேம்பாடு மற்றும் வீட்டுவசதித் துறை அமைச்சராகவும் பனியாற்றியுள்ளார்.
1984 ஆம் ஆண்டில் அவர் 8 வது மக்களவைக்கு காங்கிரஸ் கட்சியின் உறுப்பினராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1989 ஆம் ஆண்டில் அவர் காங்கிரஸ் கட்சியின் உறுப்பினராக மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
பின்னர் பாரதிய ஜனதா கட்சியில் அயோத்தியில் ராமர் கோவில் கட்டுவதற்கு ஒரு இயக்கத்தை ஆரம்பித்தபோது அதில் சேர்ந்தார். 1991 ஆம் ஆண்டில் லோக்சபா தேர்தலில் பாரதிய ஜனதா கட்சியின் வேட்பாளராக போட்டியிட்டார். ஆனால் அவர் இந்திய தேசிய காங்கிரசின் தத்தா மெகேவிடம் தோல்வியடைந்தார்.
பிரமோத் மகாஜனுடன் உருவாகிய தீவிர வேறுபாடு காரணமாக, பாரதிய ஜனதா கட்சியை விட்டு விலகி இந்திய தேசிய காங்கிரஸில் சேர்ந்தார். 1999-ல் ராம்தேக்கில் இருந்து லோக்சபா தேர்தலில் போட்டியிட்டு தோல்வியுற்றார்.
பாதுகாப்புத் துறையின் நாடாளுமன்ற ஆலோசனைக்குழு உறுப்பினராகவும் இருந்துள்ளார். கோபால கிருஷ்ண கோகலே தொடங்கிய “ஹிதவாதா“ என்ற ஆங்கில நாளிதழை மீண்டும் செயல்பாட்டுக்குக் கொண்டு வந்தார்.
பன்வாரிலால் புரோகித் என்பவர் மகாராட்டிரம் மாநிலத்தின் விதர்பா பிராந்தியத்தைச் சேர்ந்த இந்திய அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் தற்போது பஞ்சாப் ஆளுநராக பணியாற்றி வருகிறார். இவர் 14வது தமிழ்நாடு ஆளுநராக 2017 முதல் 2021 வரை பணியாற்றினார். இவர் முன்னாள் அசாம் மாநில ஆளுநர் மற்றும் முன்னாள் மேகாலயா மாநில ஆளுநராக பணியாற்றினார். பன்வாரிலால் நாக்பூர் நாடாளுமன்றத் தொகுதியில் இருந்து மூன்று முறை தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இரு முறை இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் கட்சியிலிருந்தும் ஒரு முறை பாரதீய ஜனதா கட்சியிலிருந்தும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இவர் அரசியல் மற்றும் பொருளாதாரப் பிரிவில் பட்டம் பெற்றவர்.
1979 இல் நாக்பூர் தினசரி செய்தித்தாளான தி ஹிடேவாடாவின் உரிமையை சர்வீன்ஸ் ஆஃப் இந்தியா சொஸைட்டியிடமிருந்து புரோகித் பெற்றார். இச்செய்தித்தாள் 1911 இல் கோபால் கிருஷ்ணா கோகலேவால் தொடங்கப்பட்டது. புரோகித் அதன் தற்போதைய நிர்வாக இயக்குனர் ஆவார். இவர் நாக்பூரில் உள்ள ஸ்ரீ ராம்தேபாபா பொறியியல் மற்றும் மேலாண்மைக் கல்லூரியின் தலைவராகவும் உள்ளார்.
இவர் 2017 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 30 ஆம் தேதி இந்திய ஜனாதிபதியால் தமிழ்நாடு ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டு அக்டோபர் 6 ம் தேதி முறைப்படி பதவியேற்றுக்கொண்டார். இவருக்கு சென்னை உயர்நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி இந்திரா பானர்ஜி பதவிப் பிரமாணம் செய்து வைத்தார். 2016 ஆம் ஆண்டு ஆகத்து 17 ஆம் தேதி அசாம் மாநில ஆளுநராக இந்திய குடியரசுத் தலைவரால் நியமிக்கப்பட்டார்.
ஆகத்து 2016, புரோகித் அசாம் மாநில ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டார். அதுவரை நாகாலாந்து ஆளுநர் பத்மநாப ஆச்சார்யா கூடுதல் பொறுப்பாக வகித்து வந்த இந்த ஆளுநர் பதவி இவருக்கு வழங்கப்பட்டது. செப்டம்பர் 30, 2017 ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாடு ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டார்.
இடம்பெயரப்பட்டு, தமிழ்ச் சைனர்களின் ஆன்மீகத் தலைவரான இலக்குமிசேனா என்பவரால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. மேல் சித்தாமூர் கோயில் குறித்து அப்பாண்டைநாதர் உலா, தோத்திரத்திரட்டு, ஜைனசேத்திரமாலை போன்ற நூல்களில் பாடப்பட்டுள்ளது. இம்மடம் தமிழ்ச் சமணர்களின் தலைமையிடமாகும்.
மேல் சித்தாமூர் சமணர் கோயில், தமிழ்நாட்டின் விழுப்புரம் மாவட்டத்தில், திண்டிவனம் வட்டத்தில், வல்லம் ஊராட்சி ஒன்றியத்தில், திண்டிவனம்
செஞ்சி சாலையில், வல்லத்திற்கு அருகில் உள்ள மேல்சித்தாமூர் ஊராட்சியில் உள்ள மேல்சித்தாமூர் கிராமத்தில் உள்ளது. இக்கோயில் தமிழ்ச் சமணர்களின் ஆன்மீகத் தலைமையிடமாக உள்ளது. .
கிபி 9 மற்றும் 16ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த இரண்டு சமணக் கோயில்கள் மேல் சித்தாமூர் கிராமத்தில் உள்ளது. அதில் 9ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த மலைநாதர் கோயில், சமண தீர்த்தங்கரரான நேமிநாதருக்குக்கும், 16ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த கோயில், பார்சுவநாதருக்கும் அர்பணிக்கப்பட்டுள்ளது.
இக்கோயிலில் கிபி 1578ஆம் ஆண்டில் அமைக்கபப்ட்ட 50 அடி உயரம் கொண்ட, ஒரே கல்லினால் செதுக்கப்பட்ட, 50 அடி உயரம் கொண்ட, மானஸ்தம்பம், கொடி மரம், பலி பீடம் கம்பம் உள்ளது. அருகில் உள்ள தேர் வடிவ மண்டபம், இரண்டு யானைகளால் இழுத்துச் செல்வது போன்று கட்டப்பட்டுள்ளது.
மலைநாதர் கோயிலில் கிபி 9ஆம் நூற்றாண்டில் செதுக்கிய தீர்த்தங்கரர்கள், பாகுபலி போன்ற அருகதர்கள், கணாதரர்கள், மற்றும் காவல் தேவதைகளான யட்சினிகள் பத்மாவதி, அம்பிகை மற்றும் யட்சன் தரணேந்திரன் ஆகியவர்களின் கற்சிற்பங்கள் உள்ளன.
மேல் சித்தாமூர் சமணக் கோயிலும், மடமும் செஞ்சிக்கு கிழக்கில் 10 கிமீ தொலைவிலும்; திண்டிவனம் நகரத்திலிருந்து 20 கிமீ தொலைவிலும், வல்லம் அருகே 2 கிமீ தொலைவில் உள்ளது.
வியட்நாமில் சுற்றமுறை உறவுகள் முதன்மையான பாத்திரம் வகிக்கின்றன. மேலைப் பண்பாட்டைப் போல தனிமாந்தவாதத்தைப் பின்பற்றாமல், கீழைப் பண்பாடு குடும்பப் பாத்திரத்தையும் இனக்குழு உறவையும் முதன்மைப்படுத்துகிறது. கீழைப் பண்பாடுகளோடு ஒப்பிடும்போது, சீனப் பண்பாடு இனக்குழுவை விட குடும்பத்துக்கும் வியட்நாம் பண்பாடு குடும்பத்தை விட இனக்குழு உறவுக்கும் முதலிடம் தருகின்றன.ஒவ்வொரு குலத்துக்கும் குலத்தலைவரும் பொதுமன்றமும் அமைவதுண்டு. கொண்டாட்டங்கலில் முழு குலமும் பொதுமன்றத்தில் கலந்துகொள்ளும்.
வியட்நாமியர் பெரும்பாலும் குருதி உறவால் பிணைந்தவரே. இந்நிலை ஊர்ப்பெயர்களில் இன்றும் உள்ளது. ஊரின் பெயர் தாங்சா என்றால் தாங் குலத்தவர் வாழும் இடம் என்று பொருள்படும். இதேபோல, சாவு சா, இலே சா என ஊர்ப்பெயர்கள் அமைகின்றன.மேற்கு மேட்டுநிலச் சமவெளிகளில் ஒரு குலம் முழுவதும் ஒரே நீண்ட வீட்டில் வாழும் மரபு ஓங்கலாக உள்ளது. பெரும்பாலான வியட்நாமியர் ஊரகங்களில் ஒரே கூரையின் கீழ் இரண்டு அல்லது மூன்று தலைமுறைகள் வாழ்கின்றனர்.
வியட்நாமியப் பண்பாடு தென்கிழக்காசியாவிலேயே மிகப் பழைய பண்பாடாகும். இது வெண்கலக் கால தோங் சோன் பண்பாட்டில் தொடங்கியதாகப் பரவலாகக் கருதப்படுகிறது.வியட்நாம் 1000 ஆண்டுகளாக சீன ஆட்சியில் இருந்ததால், வியட்நாம், அரசியல், அரசு அமைப்பு, கன்பூசிய சமூக, ஒழுக்கநெறி, கலை ஆகியவற்றில் பேரளவு சீனப் பண்பாட்டுத் தாக்கத்தை ஏற்றுள்ளது. வியட்நாம் கிழக்காசியப் பண்பாட்டின் பகுதியாகக் கருதப்படுகிறது.
பிரெஞ்சு இந்தோசீனக் காலத்தில், வியட்நாம் பண்பாட்டில் ஐரோப்பியரிடம் இருந்து பல்வேறு தாக்கங்கள் ஏற்கப்பட்டன.இவற்றில் கத்தோலிக்கச் சமயத் தாக்கமும் இலத்தின நெடுங்கணக்கின் பரவலும் அடங்கும். இதற்கு முன்பு, வியட்நாமியர் கான் தூ எனும் சீன பட எழுத்துகளையும் சூ நோம் எனும் வியட்நாம் சொற்களுக்காக புதிதாக கண்டுபிடித்த எழுத்துருக்களோடு சீன பட எழுத்துகள் இணைந்த எழுத்துமுறையைப் பின்பற்றினர்.
சீனா பத்தாம் நூற்றாண்டில் விடுதலை பெற்றதும், தெற்காக விரிவடையத் தொடங்கி, சாம்பா நாகரிகம் சார்ந்த பல பகுதிகளையும் கேமர் பேரரசின் பல பகுதிகளையும் இணைத்துகொண்ட்து. எனவே, வியட்நாமியப் பண்பாட்டில் சிறுசிறு வட்டாரக் குழுக்களிடையே வேறுபாடுகள் காணப்படுகின்றன.
மரபு வியட்நாமிய நிகழ்ச்சிகளில் மரபு வியட்நாமியத் திருமணம் மிகவும் முதன்மை வாய்ந்ததாகும். மேலைப் பண்பாட்டுத் தாக்கங்களையும் தாண்டி, மரபு வியட்நாமியத் திருமணத்தில் பண்டைய பழக்கவழக்கங்கள் தொடர்ந்து உள்நாட்டு வியட்நாமியராலும் புலம்பெயர் வியட்நாமியராலும் பின்பற்றப்பட்டு வருகின்றன. இவற்றில் மேலை, கீழைப் பண்பாட்டுக் கூறுபாடுகள் ஒருங்கிணைந்துள்ளன
கடந்த காலத்தில் ஆண்களும் பெண்களும் இளமையிலேயே திருமணம் செய்துகொள்ளவேண்டும் என எதிர்பார்க்கப்பட்டது. திருமணங்கள் பெற்றோராலோ கூட்டுக்குடும்பத்தாலோ ஏற்பாடு செய்யப்பட்டன, மணமக்களுக்கு எந்த உரிமையும் அப்போது தரப்படவில்லை. இன்றைய வியட்நாமில் இது மாறிவிட்டது. மக்கள் தம் மணனாழ்க்கைத் துணவர்களைத் தாமே தேர்வு செய்கின்றனர்.
சமூக ஆட்சிநிலையைப் பொறுத்தவரையில், இலாங் , நுவோசு ஆகிய இரு அலகுகள் முதன்மையானவை. இவை இரண்டும் ஒன்றோடு ஒன்று பணைந்தவையாக வியட்நாமியர் கருதுகின்றனர். இடைநிலை அலகுகளாக குவான் , "சா " , தின் ஆகியவை அமைகின்றன.
பொதுவாக, வியட்நாமியத் திருமணத்தில் இரு முதன்மையான சடங்குகள் நடத்தப்படுகின்றன: அவை உறுதித் தாம்பூலச் சடங்கு, திருமண விழா என்பனவாகும்.
முட்டை 48 முதல் 70 நாள்கள் வரை கரைகளில் காணப்படுகிறது. சூரிய ஒளியின் உதவியால் ஆமைக் குஞ்சுகள் முட்டையிலிருந்து வெளிவரும். குஞ்சுகளின் நீளம் 2.5-10 செ.மீ. பெரும்பாலும் இரவு நேரத்தில் தான் வெளிவருகிறது. மணற்பரப்பு சூடாக இருக்கும் போது வெளிவருவது கிடையாது. முட்டையிலிருந்து வெளிப்பட்டவுடன் கடலை நோக்கி நீந்த தொடங்கி விடுகின்றன. பிறக்கும்போது கடினமான மேற்புற உடலமைப்பையும், வெளுத்த அடிப்புறத்தையும் பெற்றிருப்பதால் பெரிய மீன்கள், பறவைகளிடத்தில் தப்பித்துக் கொள்கிறது. குஞ்சுகளின் வளர்ச்சி மழைக் காலத்தை விடக் கோடைக் காலத்தில் விரைவாக நடைபெறுகிறது. மழைக்காலத்தில் குஞ்சுகள் முட்டையிலிருந்து வெளிவர சராசரியாக 91 நாளாகும். கோடைக் காலத்தில் 56 நாள்களே போதும்.
தட்டையான உடலமைப்பைக் கொண்டது. மேலோடு முட்டை வடிவத்தில் இருக்கும். இதய வடிவ ஓட்டுடன் சிறிய வட்ட வடிவ முன்தலையுடன் கூடிய ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட உடலமைப்பை கொண்டது. ஓட்டின் பக்கவாட்டில் நான்கு இரட்டைத் தட்டு அமைப்புகள் காணப்படும். மூக்குப் பகுதியில் ஓர் இரட்டைச் செதில்கள் காணப்படுகின்றன. வயிற்றுப்பகுதியில் ஓடு மஞ்சள் நிறத்திலிருக்கும். பொதுவாக 250 கி.கி எடையளவுக்கு வளரக்கூடியது. ஊர்ந்து செல்லும் பாதையின் அகலம் ஏறத்தாழ 1 மீ இருக்கும். பெரிய பரந்த மணற் பரப்புகளில் ஊர்ந்து செல்லும் இயல்புடையது.
முட்டையிடும் காலத்திற்கு முன்பே புணர்கின்றன. புணரும் போது சேமித்து வைக்கப்படும் விந்து எதிர்காலத்தில் கருத்தரிக்கப் பயன்படுகிறது.ஒவ்வோர் ஆண்டும் புணரும் போது படிப்படியாக கருத்தரிப்பு குறைந்து கொண்டே வருகிறது. இனப்பெருக்க இடைவெளி பொதுவாக இரண்டு ஆண்டுகளாகும். சில சமயங்களில் ஒன்று, மூன்று, நான்கு ஆண்டுச் சுழற்சிகளும் காணப்படும். புணர்ச்சிக்கு நேரம் வந்துவிட்டால் தன் செயலை நிறுத்திவிட்டு ஆண், பெண் உறவைக் கொண்டாடும் இயல்புடையது. எதிர்உயிரை கவர்வதற்காக மணச் சுரப்பிகள் உள்ளன.
பச்சை கடல் ஆமை , என்பது பச்சை ஆமை, கருப்பு ஆமை அல்லது பசிபிக் பச்சை ஆமை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது செலோனிடே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பெரிய கடல் ஆமை வகையாகும். இது செலோனியா பேரினத்தில் உள்ள ஒற்றைச் சிற்றினமாகும். இது உலகெங்கிலும் உள்ள வெப்பமண்டல மற்றும் மிதவெப்பமண்டல கடல்கள் முழுவதும் பரவியுள்ளது. அத்திலாந்திடிக் மற்றும் அமைதிப் பெருங்கடல்களில் இரண்டு வேறுபட்ட மக்கள்தொகையுடன் காணப்படும் பச்சை ஆமை இந்தியப் பெருங்கடலிலும் காணப்படுகிறது.
முட்டைகள் பறவைகளாலும், பாலூட்டிகளாலும் அழிக்கப்படுகிறது. கீரி, முள்ளம்பன்றி, நாய், நரி போன்ற விலங்குகள் ஆமை முட்டையிடும் இடங்களைக் கண்டுபிடித்து உணவாக உட்கொள்கின்றன. எஞ்சியிருக்கும் முட்டைகளைப் பருந்துகள் உணவாக உட்கொள்கின்றன. நீரில் வாழும் நண்டுகள் குட்டி ஆமைகளை உண்கின்றன. இவ்வெதிரிகளிடமிருந்து தப்பிக்கும் குஞ்சுகள் கடல் நீருக்குள் சென்ற பின் சுறா மீன்களால் உட்கொள்ளப்பட்டு விடுகின்றன. நன்கு வளர்ச்சியடைந்த முதிர்ந்த ஆமைகளை திமிங்கலங்கள் உட்கொள்கின்றன.
ஊர்வனவற்றில் முன்னோடியாக ஆமை கருதப்படுகிறது. உலகில் பொதுவாக 275 வகை ஆமைகள் உள்ளன. சில வகை நிலத்தில் வாழும் தன்மையுடையவை. சில வகை நீர், நிலம் இரண்டிலும் வாழும் தன்மையுடையன. பெரும்பாலான ஆமைகள் நீரில் வாழ்பவையே. கடலில் ஐந்து வகையான ஆமைகள் வாழ்கின்றன. அவற்றில் ஒன்றுதான் பச்சை ஆமை . முதன் முதலில் தோன்றிய கடலாமை இவை என்று விலங்கியல் வல்லுநர்கள் கருதுகின்றனர்.
உலர்ந்த, குறைந்த ஈரமுள்ள மணலையே முட்டையிடத் தேர்ந்தெடுக்கும். மணலில் காற்று வசதி உள்ளதா எனவும் பரிசோதிக்கும். முட்டையினைப் பாதிக்கும் கல், கிளிஞ்சல் இல்லாத இடத்தையேத் தேர்ந்தெடுக்கும். தகுந்த இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தவுடன் தன் முன்கால்களின் மூலம் இடத்தைத் தூய்மை செய்து குப்பைகளை அகற்றுகிறது. முன்கால்களையும், பின்கால்களையும் மாற்றி மாற்றிப் பயன்படுத்தி குழி தோண்டுகிறது.
இனப்பெருக்கக் காலத்தில் இரண்டு வாரங்களுக்கு ஒரு முறை முட்டையிடும். இளவேனிற் காலத்திலும், கோடைக் காலத்திலும் முட்டையிடத் தொடங்குகிறது. பொதுவாக ஆமை எப்போதும் மிகுந்த விழிப்புணர்வோடு இருக்கும். கடலிலிருந்து முட்டையிடுவதற்காகக் கடற்கரையை நோக்கி இரவில் வரும். கரைக்கு வந்த அரை மணி நேரத்தில் முட்டையிடுவதற்கான இடத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கும்.
வெப்ப, மிதவெப்ப நீர்நிலைகளில் பரந்து காணப்படுகிறது. ஆழமற்ற பகுதிகளிலும் அதிகமாகவும் குளிர்ச்சியான தீவுகளில் குறைந்த அளவிலும் காணப்படும். இந்தியப் பெருங்கடல், அந்தமான் நிக்கோபார், லக்காவீல், மினிகாய் தீவுகள் கேரளத்தில் கொல்லம், தமிழ்நாட்டில் தென்கடலோரப் பகுதி, மன்னார் வளைகுடாவில் மிகுந்து காணப்படுகிறது.
குழிக்குள் உட்கார்ந்து குழியை மூடி முட்டையிடத் தொடங்கும். 2-5 முட்டைகள் இடுகின்றது. இறுதி முட்டையை இட்டவுடன் குழிக்கு வெளியே குவிந்துள்ள மணலைப் பின்கால்களின் உதவியால் தள்ளிக் குழியை மூடுகிறது. முட்டையின் வடிவம் உருண்டையாக இருப்பதோடு தோல் போன்றும் காணப்படுவதால், குழியில் விழும்போது உடையாமல் பாதுகாப்பாக இருக்கிறது.
தனியாக வாழும் மிகவும் மந்தமான உயிரினமாகும். இதற்குக் காரணம் மூச்சு உறுப்புகளின் அமைப்பேயாகும். உடலைக் கெட்டியான ஓடு மூடியிருப்பதால், இதனால் விரியவும் சுருங்கவும் முடிவதில்லை.
நவீன காலம் என்பது மொகலாயர் ஆட்சியை பிரித்தானியர் தோற்கடித்த பிறகு, இந்திய இராச்சியங்கள் பிரித்தானியரின் மேலாதிக்கத்தை ஏற்ற காலத்தில் இருந்து தொடங்குகிறது. 1871 இல், பிரிட்டிஷ் இந்திய அரசாங்கம் ஆட்சி நிர்வாகத்தில் திரிபுரா மன்னருக்கு உதவ ஒரு முகவரை நியமித்தது. இந்தக் காலகட்டத்தில் ராஜ்யத்தின் தலைநகரம் மேற்கு திரிபுராவில் தற்போதைய மாநிலத் தலைநகராக உள்ள அகர்தலாவிற்கு மாற்றப்பட்டது.
திரிபுரா மன்னர்கள் "மானிக்யா" என்ற பட்டத்தை ஏற்று, 14 ஆம் நூற்றாண்டில் தங்கள் தலை நகரை தென் திரிபுராவில் கோமி ஆற்றங் கரையில் உதய்பூருக்கு மாற்றினர். இது அவர்கள் மிகவும் புகழுடன் விளங்கிய காலமாகும். மேலும் அவர்களின் அதிகாரமும் புகழும் வட இந்தியாவில் அவர்களின் சமகாலத்தவர்களாக இருந்த மொகலாயர்களால் ஒப்புக் கொள்ளப்பட்டது.
திரிபுரா மாநிலமானது நீண்ட வரலாற்றைக் கொண்டது. திரிபுரா இராச்சியம் அதன் உச்சத்தில் இருந்த காலகட்டமான கி.பி. 14 மற்றும் 15 ஆம் நூற்றாண்டு காலகட்டத்தில் கிழக்கு வங்காளத்தின் முழு பகுதியைக் கொண்டும், வடக்கிலும் மேற்கிலும் பிரம்மபுத்திரா நதிவரையிலும், தெற்கே வங்காள விரிகுடா மற்றும் கிழக்கில் பர்மாவையும் எல்லைகளாக கொண்டு இருந்தது.
திரிபுராவின் பண்டைய காலமானது 7 ஆம் நூற்றாண்டில் வட திரிபுராவிலுள்ள கைலாஷகரில் இருந்து திரிபுரா மன்னர்கள் ஆட்சி செய்த காலம்வரை சொல்கிறது. மேலும் அவர்கள் "ஃபா" என்ற பட்டத்தைப் பூண்டிருந்தனர் "பா" என்றால் கொக்பரோக் மொழியில் "தந்தை" அல்லது "தலை" என்று பொருள் ஆகும்.
திரிபுராவின் இராச்சியக் காலப்பகுதியில் எழுதப்பட்ட தொன்மங்கள், இந்து இதிகாசங்கள் மற்றும் திரிபுரி நாட்டுப்புறத் தொன்மங்களில், ராஜ்யத்தின் தோற்றம் பற்றி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
இனப்பெருக்க காலமான கோடைக்காலத்தில் இதன் உடலின் மேற்பகுதி கருஞ் சாம்பல் நிறமாகவும், வயிறும் மார்பும் கருப்பாக இருக்கும். நெற்றி, உச்சி, பிடரி, கொண்ணை ஆகியன பளபளப்பாக கரிய நிறத்தில் இருக்கும். கண்ணின் முன்னிட்டம், கன்னம், மோவாய், தொண்டை ஆகியன நல்ல வெண்மை நிறத்தில் இருக்கும். இதன் தோற்றம் மீசை ஆலாவுடன் ஒத்து இருக்கும் என்றாலும், வால் நன்கு நீண்டு பிளவு பட்டிருப்பது இதனை மீசை ஆலாவில் இருந்து வேறுபடுத்தி அறிய உதவும்.
கருப்பு வயிற்று ஆலா என்பது இந்திய துணைகண்டதில் பெரிய ஆறுகளின் அருகே காணப்படும் ஆலா வகை பறவை ஆகும். இப்பறவை பாக்கிஸ்தான், தென் சீனா, நேபாளம், தாய்லாந்து ,கம்போடியா, லாவோஸ், வியட்னாம் வரை பரந்து காணப்படுகிறது. இதன் வாழிட எல்லையின் கிழக்குப் பகுதியில் இது மிகவும் அரிதாகிவிட்டது. மேலும் பன்னாட்டு இயற்கைப் பாதுகாப்புச் சங்கத்தால் இப்பறவையை அருகிய இனம் என மதிப்பிட்டுள்ளது.
இனப்பெருக்க காலம் முடிந்த குளிர்காலத்தில் இதன் நிறத்தில் மாறுபாடுகள் தோன்றும். அதன்படி இதன் கருப்பு நிற மார்பும் வயிறும் சாம்பல் நிறமாக மாறும். வெண்மையான தலையில் சிறு கருப்புக் கோடுகள் இருக்கும். மார்பும் கழுத்தும் வெண்மை தோய்ந்த சாம்பல் நிறமாக மாறி இருக்கும். இக்காலத்தில் இதன் மெளிந்த தோற்றம் கொண்டும், சிவப்பான சிறுத்த அலகு கொண்டும் ஆற்று ஆலா
இப்பறவை காக்கையைவிட அளவில் சற்று சிறியதாக இருக்கும். இது சுமார் 32 முதல் 35 செமீ நீளம் வரை இருக்கும். அலகு ஆரஞ்சு நிறத்திலும், விழிப்படலம் கரும்பழுப்பு நிறத்திலும், கால்கள் நல்ல சிவப்பு நிறத்திலும் இருக்கும்.
விப்ஜியார் திரைப்பட விழா என்பது சர்வதேச குறு மற்றும் ஆவணப்படங்களுக்கான திரைப்பட விழா ஆகும். இவ்விழா, இந்தியாவிலுள்ள கேரளா மாநிலத்தில் திரிச்சூர் நகரில் ஆண்டுதோறும் கொண்டாடப்படுகிறது. விப்ஜியார் திரைப்பட விழாவானது, விப்ஜியார் திரைப்பட குழு, சேத்னா ஊடக நிறுவனம், நோட்டம் டிராவலிங் திரைப்பட விழா, நவசித்ரா திரைப்படக் கழகம், விஷுவல் சர்ச், மூவிங் ரிப்பபிளிக், சென்சு, ஜிஏஐஏ ஆகிய இவற்றின் ஆதரவுடன் திருச்சூர் மாநகராட்சி, ஜில்லா பஞ்சாயத்து, இந்திய திரைப்பட சங்கங்களின் கூட்டமைப்பு, கேரளா சாலாச்சித்ரா அகாதமி, தகவல் மற்றும் மக்கள் தொடர்பு, ஆக்‌ஷனெய்டு இந்தியா, ஐசிசிஓஓ-தெற்காசிய மற்றும் பிற பல்வேறு திரைப்பட சங்கங்கள் சேர்ந்து ஆண்டுதோறும் நடத்துவது தான் இத்திரைப்பட விழாவாகும்.
தெற்கு ஆசியாவிலேயே மிகப்பெரிய திரைப்பட விழாவாக, விப்ஜியார் திரைப்பட விழா உள்ளது. ஒவ்வொரு வருடமும் திரிச்சூர் சங்கீத நாடக அகாடமி வளாகத்தில் நடைபெறும் ஐந்து நாள் திரைப்பட விழாவாகும். விப்ஜியாரின் 3 வகையான திரைப்பட தொகுப்புகள் கீழே பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது:
17-ஆம் நூற்றாண்டில், இத்தாலியப் பாதிரியார் மற்றும் மிஷனரி அருட்தந்தை பெஸ்கி, அவர் வேலை செய்யும் இடத்தில், அதாவது ஏலாக்குறிச்சி என்ற திருக்கோவிலூரில் வைக்க மரியாள் இரண்டு சிலைகள் கொண்டு வந்தார். அவர் தமிழ்நாடு முழுவதும் பிரசங்கம் செய்து வந்தார். தன்னுடைய இடத்திற்கு இந்தக் காடுகளை கடந்து சென்று கொண்டிருக்கும் போது களைப்பின் காரணமாக ஒரு மரத்தின் கீழ் தன்னுடன் கொண்டு வந்த இரண்டு சிலைகளுடன் அவர் தூங்கி விட்டார். கால்நடைகளை மேய்த்துக் கொண்டிருந்த சிறுவர்கள் புதரின் பின்னால் ஒரு சிலையினை மறைத்து வைத்து விட்டார்கள். அருட்தந்தை ஒரு சிலை காணாமற் போய்விட்டதென்பதைப் பார்த்து அதிர்ச்சியடைந்தார். பின்பு வருத்தத்துடன் இருப்பிடம் வந்தடைந்தார்.