polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இக்குடும்பத்தில் உள்ள உயிரினங்கள் அளவில் பெரிதும் வேறுபடுகின்றன. இக்குடும்பத்தில் உள்ள மிகச் சிறிய ஆந்தையான எல்ஃப் ஆந்தை இக்குடும்பத்தில் உள்ள மிகப்பெரிய ஆந்தைகளான ஐரோவாசியக் கழுகு ஆந்தை மற்றும் பிளாக்கிஸ்டனின் மீன் ஆந்தை ஆகியவற்றின் அளவில் நூறில் ஒரு பங்கு தான் இருக்கும். ஒவ்வொரு வகையான ஆந்தையும் பெரும்பாலும் ஒத்த உடல் அமைப்பையே பெற்றுள்ளன. இவற்றுக்கு பொதுவாக பெரிய தலைகள், குட்டையான வால்கள் மற்றும் கண்களைச் சுற்றி உருண்டையான முக வட்டங்கள் இருக்கும். வளை ஆந்தை போன்ற ஒரு சில உயிரினங்களை தவிர இக்குடும்பத்தில் உள்ள அனைத்து ஆந்தைகளும் மரத்திலேயே வாழ்கின்றன. இவை பறந்தவாறே தங்களது உணவை வேட்டையாடுகின்றன. இறக்கைகள் பெரியதாகவும், அகலமாகவும் மற்றும் நீளமாகவும் இருக்கும். பெரும்பாலான கொன்றுண்ணி பறவைகளைப் போலவே பெரும்பாலான ஆண் ஆந்தைகள் தங்கள் இன பெண் ஆந்தைகளை விட சிறிய உடல் அமைப்பைக் கொண்டு இருக்கும்.
ஆந்தைகள் பொதுவாகவே இரவாடி பறவைகளாகும். ஒரு நாளின் பகல் பொழுது முழுவதும் இவை அடைந்தே இருக்கும். மனிதர்கள் இவற்றை நெருங்கிச் செல்லும் போது கூட இவை அப்படியே அசையாமல் இருக்கின்றன. இதன் காரணமாக ஆந்தைகள் கொல்லைப்படுத்தப்பட்ட உயிரினம் போல அடங்கி இருப்பதாக எடுத்துக் கொள்ளப்படுகிறது. ஆனால் உண்மையில் அசைவதன் மூலம் தான் இருக்கும் இடத்தை தெரியப்படுத்திவிடக்கூடாது என்பதற்காகவே ஆந்தை, மனிதர்கள் மிக அருகில் செல்லும் போது கூட அப்படியே அசையாமல் இருக்கிறது. மரத்தின் நிறமுடைய சிறகுகள் மற்றும் பார்வை படாத இடங்களில் அடையும் தன்மை ஆகியவை கொன்றுண்ணிகளிடமிருந்தும் சிறிய பறவைகள் ஒன்றுகூடித் துரத்தி விடாமல் இருப்பதற்காகவும் ஏற்படுத்தப்பட்ட பாதுகாப்புகள் ஆகும்.
ஆந்தைகளின் முக்கியமான கொன்றுண்ணிகள் மற்ற இன ஆந்தைகளே ஆகும். உதாரணமாக வடக்கு சாவெட் ஆந்தையானது வடக்கு ஐக்கிய அமெரிக்காவில் வாழ்கிறது. இந்த ஆந்தை தரைமட்டத்தில் செடார் காடுகளின் புதர் பகுதிகளில் வாழ்கிறது. இவை எலிகளை உணவாக உட்கொண்டு, மரங்களில் கண்படும் உயரத்தில் உட்காரக் கூடியவை. இவற்றின் முக்கியமான கொன்றுண்ணிகள் பட்டை ஆந்தைகள் மற்றும் பெரிய கொம்பு ஆந்தைகள் ஆகியவையாகும்.
உண்மையான ஆந்தைகள் அல்லது வழக்கமான ஆந்தைகள் என்பவை இரண்டு பொதுவாக ஒத்துக்கொள்ளப்பட்ட ஆந்தைக் குடும்பங்களில் ஒன்றாகும். மற்றொன்று பார்ன் ஆந்தைகளாகும் . இந்த பெரிய குடும்பம் சுமார் 25 பேரினங்களில் 189 வாழும் இனங்களைக் கொண்டுள்ளது. இவை அந்தாட்டிக்கா தவிர மற்ற அனைத்து கண்டங்களிலும் காணப்படுகின்றன.
யசா (மாற்று உச்சரிப்புகள்: யசர், யசக், ஜசக், மொங்கோலியம்: , எகே ஜசக்) என்பது செங்கிஸ் கான் உருவாக்கிய ஒரு இரகசிய எழுத்து சட்ட விதியாகும். யசா என்ற வார்த்தைக்கு "ஒழுங்கு" அல்லது "ஆணை" என்று பொருளாகும். இச்சட்டம் இரகசியமாக வைக்கப்பட்டு பொதுமக்களுக்கு வெளியிடப்படவில்லை என்றாலும், இதுவே மங்கோலியப் பேரரசின் உண்மையான சட்டமாகும். யசா, யுத்த காலங்களில் கொடுக்கப்பட்ட ஆணைகளிலிருந்து தோன்றியதாகக் கருதப்படுகிறது. பின்னர், இந்த ஆணைகள் கலாச்சார மற்றும் வாழ்க்கை முறைகளை உள்ளடக்குவதற்காக விரிவுபடுத்தப்பட்டன. யசாவை இரகசியமாக வைத்திருப்பதன் மூலம், ஆணைகள் திருத்தப்படலாம் மற்றும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு பயன்படுத்தப்படலாம். யசா, செங்கிஸ் கான் மற்றும் அவரது தத்தெடுக்கப்பட்ட சகோதரர் சிகிகுதக் ஆகியோரால் மேற்பார்வையிடப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. சிகிகுதக் மங்கோலியப் பேரரசின் உயர் நீதிபதியாக இருந்தார். செங்கிஸ் கான் தன்னுடைய இரண்டாவது மகனான சகடையை சட்டத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக நியமித்தார்.
தமிழகம் எங்கும் பரவலாகக் காணப்படும் நீர்க்கோழி இனம் இது ஒன்றே. ஆணும் பெண்ணும் இணையாக நீர்ப்பரப்பின் மீது வாலை அசைத்தபடி வாத்தைப் போல நீந்தியவாறு தாவர விதைகள், நத்தை, தவளை, சிறு மீன் ஆகியவற்றைத் தேடித்தின்னும், கரையோரத்தில் உள்ள நாணல், தாழைப் புதர்களைவிட்டு தண்ணீரில் நெடுந்தொலைவு நீந்திச் செல்லும் பழக்கம் கொண்டது. பறக்க முற்படும்போது சற்று நேரம் இறக்கை அடித்துப் பின் எழுந்து பறக்கும். பறக்கும் திறமை குறைந்தது எனினும் இடம் பெயர நேரும் போது உயர்ந்த மலைகளையும் கடந்து பறந்து செல்லும் திறனுடையது. நீரில் மூழ்கி மறைந்தபடி ஆபத்திலிருந்து தப்பிக்கும் தன்மையுடையது. க்க்ரீக் க்ரெக் ரெக் ரெக் என இனப்பெருக்க காலத்தில் குரல் கொடுக்கக் கேட்கலாம்.
பொதுவான தாழைக் கோழிகள் தாவரங்கள் நிறைந்த சதுப்பு நிலங்கள், குளங்கள், கால்வாய்கள் மற்றும் பிற ஈரநிலங்களைச் சுற்றி வாழ்கின்றன. துருவப் பகுதிகளிலும் வெப்பமண்டல மழைக்காடுகளிலும் இவைக் காணப்படவில்லை. சில பிராந்தியங்களில் யூரேசியன் நாமக்கோழி தவிர, மற்ற இடங்களில் இது மிகவும் பொதுவான சிற்றினமாகக் காணப்படுகிறது.
புதிய உலக பொது நாமக்கோழி 2011-ல் அமெரிக்க பறவையியலாளர்கள் ஒன்றியம் மற்றும் பன்னாட்டு பறவையியல் குழுவினால் தனிச் சிற்றினமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது.
தாழைக்கோழியின் ஆங்கிலப் பெயரான மூர்-கென் என்ற பெயர் 13ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து ஆங்கில மொழியில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
மூர் என்ற சொல் சதுப்பு நிலம் என்று பொருள்படும். ஆனால் இந்த சிற்றினம் பொதுவாக கரம்பைநிலங்களில் காணப்படுவதில்லை. ஒரு பழைய பொதுவான பெயரான நீர்க்கோழி என்பது இந்தப் பறவையின் வாழ்விடத்தை மிகவும் விவரிக்கிறது.
இதன் விலங்கியல் பெயரான, கலினுலா குளோரோபசு என்ற லத்தீன் சொல்லின் கலினுலா என்பது ஒரு சிறிய கோழி அல்லது கோழி என்ற கிரேக்கச் சொல்லான குளோரோபசு ஆகியவற்றிலிருந்து வந்தது.
தாழைக் கோழியின் உடல் நீளம் சுமார் 30 முதல் 38 செ.மீ. நீளமுடையது. தண்ணீரில் நீந்தும்போது வாத்துப் போலவும் தரையில் திரியும் போது கானான் கோழி போலவும் தோற்றம் கொண்டது. சிலேட் சாம்பல் நிற உடலைக் கொண்ட இதனுடைய வாலடி வெள்ளையாக இருப்பது கொண்டு அடையாளம் காணலாம்.
சூன் முதல் செப்டம்பர் வரை நீரருகே நாணல், தாழை புதர்களிடையே நீர்த்தாவரங்களைச் சேகரித்து மேடையிட்டு 5 முதல் 12 முட்டைகள் வரை இடும்.
மல்லர் வம்சத்தின் செயப்பிரகாசு மல்லாவிற்கும், கோர்க்க மன்னர் பிரிதிவி நாராயணன் ஷாவிற்கும் இடையே 1767ல் நடைபெற்ற கீர்த்திபூர் போரிலும், பக்தபூர் மன்னர் ஜெயப்பிரகாஷ் மல்லா தோற்றார். எனவே காத்மாண்டு சமவெளியில் இருந்த மூன்று முக்கிய நகரங்களான காட்மாண்டு, லலித்பூர் மற்றும் பக்தபூர் நகரமும், அதனுடன் இணைந்த கிராமப்புற பகுதிகளும் கோர்க்காலிகளின் மன்னர் பிரிதிவி நாராயணன் ஷாவின் ஆளுகையின் கீழ் சென்றது. .
மல்ல வம்சத்தின் யட்ச மல்லர் என்ற மன்னர் 1427இல் கட்டிய அழகிய மரச்சிற்பங்களுடன் கூடிய பக்தபூர் அரண்மனை 55 மரச்சன்னல்கள் கொண்டது. மன்னர் ரஞ்சித் மல்லர் என்பவர் எழுப்பிய பக்தபூர் அரண்மனையின் தங்கக் கதவுகளில், காளி, கருடன், தேவலோக தேவதைகளின் உருவங்கள் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. பக்தபூர் மன்னரின் அரண்மனையின் வலப்புறத்தில் அழகிய பசுபதிநாதரின் கோயில் உள்ளது.
பக்தபூர் நகரத்தில் தொன்மையான அமைந்த பக்தபூர் நகர சதுக்கம், தௌமதி சதுக்கம், தத்தாத்திரேயர் சதுக்கம், மட்பாண்ட சதுக்கம் என நான்கு சதுக்கங்களைக் கொண்டது. காத்மாண்டு சமவெளியில், வெளிநாட்டுச் சுற்றலாப் பயணிகளை அதிகம் ஈர்க்கும் இடம் பக்தபூர் நகர சதுக்கமாகும். காத்மாண்டு சமவெளியில் உள்ள நான்கு உலகப் பாரம்பரியக் களங்களில் இதுவும் ஒன்று.
பக்தபூர் , மற்றும் பாத்கவுன்), இதனை பக்தர்களின் நகரம் என்றும் அழைப்பர். இந்நகரம் காத்மாண்டு சமவெளிவின் கிழக்கில், நேபாளத்தின் தேசியத் தலைநகரான காட்மாண்டிலிருந்து எட்டு மைல் தொலைவில், நேபாள மாநில எண் 3ல் உள்ள பக்தபூர் மாவட்டத்தில் உள்ளது.
இந்நகரத்தில் பெரும்பாலனவர்கள் நேவார் மக்கள் ஆவார். இந்நகரத்தில் நேவாரி மொழி மற்றும் நேபாள மொழி அதிக பேசப்படுகிறது. மக்களில் பெரும்பான்மையோர், இந்து மற்றும் பௌத்தர்களாக உள்ளனர். பெரும்பாலன மக்கள் இதன் அருகே அமைந்த நகரங்கள் காட்மாண்டு மற்றும் லலித்பூர் ஆகும்.
சிவபெருமானின் அம்சான தத்தாத்ரேயருக்கு அர்பணிக்கப்பட்ட இக்கோயில், மூன்று அடுக்குகள் கொண்ட பகோடா வடிவில் உள்ளது. இக்கோயில் ஐம்பத்தி நான்கு மரச்சன்னல்கள், கலைநயமிக்க சிற்பவேலைபாடுகளுடன் கூடியது. இதனை மல்ல வம்சத்து யக்ச மல்லர் கட்டினார்.
மத்திய வளர்ச்சி பிராந்தியத்தின், பாக்மதி மண்டலத்தில் அமைந்த எட்டு மாவட்டங்களில் ஒன்றான பக்தபூர் மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடமாக பக்தபூர் நகரம் உள்ளது. பத்து நகராட்சி மன்ற உறுப்பினர்கள் கொண்ட நகராட்சிக் குழு, பக்தபூர் நகராட்சியை நிர்வகிக்கிறது.
திருமாலுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட சங்கு நாராயணன் கோயில், பக்தபூரின் வடக்கில் ஆறு கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. இக்கோயில் கிபி நான்காம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டதாகும். இக்கோயிலும் நேபாளத்தின் ஒன்பது உலகப் பாரம்பரியக் களங்களில் ஒன்றாகும்.
பக்தபூர் நகரம், பண்டைய நேபாள நாட்டின் பண்பாடு, கட்டிடக்கலை, வரலாற்று நினைவுச் சின்னங்கள், கலைப்பொருட்கள், மட்பாண்டம், நெசவு, கோயில்கள், குளங்கள், சமயத் திருவிழாக்களை கொண்டதால், வெளிநாட்டுச் சுற்றுலாவினரை ஈர்க்கும் இடமாக உள்ளது.
காத்மாண்டு சமவெளியின் நேவாரிகளின் மூன்று இராச்சியங்களில் பக்தபூர் இராச்சியம் மிகப் பெரிதாகும். நேவார் மல்ல வம்ச மன்னர்களின் இராச்சியத்தின் தலைநகராக பதினைந்தாம் நூற்றாண்டு முடிய பக்தபூர் நகரம் விளங்கியது.
பகத்பூர் நகரத்தில் தௌமதி சதுக்கத்தில், நயாதபோலா பௌத்தக் கோயில் ஐந்து நிலைகள் கொண்ட பகோடா அமைப்பில் கட்டப்பட்டுள்ளது. நேவாரி மல்ல வம்ச மன்னர் இப்பகோடாவை 1701 - 1702 காலத்தில் கட்டினார்.
தொன்மையான பக்தபூர் நகரத்தில், நேபாளத்தின் உலகப் பாரம்பரியக் களங்களில், இரண்டு பக்தபூரில் உள்ளது. அவைகள்: பக்தபூர் நகர சதுக்கம் மற்றும் சங்கு நாராயணன் கோயில் ஆகும்.
பக்தபூரில் மூன்றடுக்கு பகோடா பௌத்தக் கட்டிடக் கலையில் அமைந்த பைரவநாதர் கோயிலை, மல்ல வம்ச மன்னர் ஜெகத் ஜோதி மல்லர் கட்டினார்.
இந்திய மொழி பத்திரிகைகளுக்கான தணிக்கைச் சட்டத்தில் சில திருத்தங்களை கொண்டுவந்தது அன்றைய ஆங்கிலேய அரசு. அரசுக்கு எதிரான வன்முறைகளை தூண்டிவிடும் பத்திரிகைகள் பட்டியலிடப்பட்டன. அதில், தமிழகத்திலிருந்து வெளிவந்த வீரபாரதி, விஷ்வ கர்நாடகா, காங்கிரஸ் பத்திரிகைகளும் இருந்தன.வீரபாரதியுடன், முன்பு நின்றுபோன சத்திரியன், சத்திரிய சிகாமணி, தமிழ்மன்னன் உள்ளிட்ட பத்திரிகை களையும் நடத்தி வந்த வர்மா, பதினைந்துக்கும் மேற்பட்ட நூல்களையும் எழுதி இருக்கிறார். இலக்கியத் தளத்திலும் தனக்கான இடத்தைத் தக்கவைத்தவர் வர்மா.
வர்மாவும் அவரது நண்பர் கோவை பூபதி பழனியப்பாவும் சுதந்திரக் கருத்துக்களை பரப்புவதற்காக சத்திரியன் என்ற பத்திரிகையை தொடங்க இருந்தார்கள். ஆனால், அம்முயற்சி முழுவடிவம் பெறுவதற்குள் பழனியப்பா காலமாகிவிட்டார் . இதையடுத்து நண்பனுக்காக சத்திரியன் பத்திரிகையை 1923-ல், பி.மாணிக்கம்பிள்ளை என்பவரை பதிப்பாளராக வைத்து தொடங்கினார் வர்மா. 1931-ல் வீரபாரதி என்ற பத்திரிகையின் ஆசிரியரானார் வர்மா. இந்தப் பத்திரிகைக்கான நிதி ஆதாரத்தை காங்கிரஸ் கட்சி தந்தது.
1911-ல் சேலத்தில் இயங்கிய சுதேசாபிமானி அச்சுக்கூடத்தில் மேனேஜராக பணிபுரிந்தார் வர்மா. அப்போது பாரதியின் கவிதைகளால் ஈர்க்கப்பட்டவர், சுதந்திரப் போராட்டங்களில் தன்னையும் இணைத்துக் கொண்டார். தானும் கவிதைகளையும் கருத்துக் களையும் எழுதி வெளியிட்டார். அடுத்த சில ஆண்டுகளில் பாரதியாரின் மரணம் நிகழ்கிறது. அந்த துக்க நிகழ்வில் பங்கெடுத்துக் கொண்ட வர்மா, பாரதிக்காக பதினாறு வரிகளில் இரங்கற்பா எழுதினார். அதை சுதேசமித்திரன் பத்திரிகை வெளியிட்டது.
ராஜரிசி அர்த்தநாரீசுவர வர்மா இந்திய சுதந்திர போராட்ட வீரர், கவிஞர் மற்றும் பத்திரிகையாளர். இவர் சேலத்தில், சுகவனம் கவுண்டர் - லட்சுமி தம்பதிக்கு மகனாக 1874 ஜீலை 27-ல் பிறந்தார். திருப்பூந்துருத்தி மடத்தில் குருகுல கல்வியை முடித்த இவர், தமிழ், ஆங்கிலம், சமஸ்கிருதத்தில் புலமை பெற்றவர். இவர் அர்தநாரிஸ்வர கவுண்டர், ராஜரிசி என்றும் அழைக்கப்படுவார்.
சிரிய பாலைவனமானது , அமத் எனவும் அழைக்கப்படுகிறது. இது ஸ்டெப்பி புல்வெளிகள் மற்றும் பாலைவனம் ஆகியவை இணைந்த நிலப்பகுதியாகும். இது மத்திய கிழக்கு நாடுகள் மற்றும் தென்கிழக்கு சிரியா, வடகிழக்கு ஜோர்தான், வடக்கு சவூதி அரேபியா மற்றும் மேற்கு ஈராக்கு ஆகியவற்றின் பகுதிகளை உள்ளடக்கி 500000 சதுர கிலோமீட்டர்கள் அல்லது 200000 சதுர மைல்கள் அளவிற்குப் பரவியுள்ளது. இதனுடைய தெற்கத்திய எல்லைகள் அரேபியன் பாலைவனத்துடன் இணைகின்ற விதத்தில் உள்ளது. இந்த நிலப்பகுதியானது திறந்த, வறட்சியான பாலைவனப்பகுதியாகவும், அவ்வப்போது காணப்படுகின்ற வறண்ட ஆற்றுப்படுகைகளைக் கொண்டதாகவும் உள்ளது.
நாரைகள், கொக்குகள், வெள்ளமடையான் நாரைகள், சிறிய கரையோரப் பறவைகள், இரைவாரிச் செல்லும் பறவைகள் போன்றவை பருவகால ஏரிகளுக்கு வந்து செல்பவையாகும். சிறிய கொறிக்கும் வகை விலங்குள் பொதுவாகக் காணப்படுபவையாகும். பாம்புகள், தேள்கள், ஒட்டகச் சிலந்திகள், ஓநாய், குள்ள நரி, நரி, பூனை, மான் போன்ற விலங்கு, நெருப்புக்கோழி, காட்டுக்கழுதை, சிறுத்தை போன்றவை காணப்படுகின்றன. மனிதர்கள் வேட்டையாடி அழித்து விட்ட காரணத்தால் பெரிய பாலுாட்டி இனங்கள் காணப்படாமலிருக்கலாம் என கருதப்படுகிறது.
700-900 மீட்டர் உயர் பகுதியில் உள்ள பாலைவனத்தில் நடுவில் உள்ளது அமத் பீடபூமி, இது தட்டையான, கற்பாங்கான, சுண்ணாம்பால் ஆன படுகைப் பாறையை சிலிக்கா கனிம வகைச் சரளையால் மூடப்பட்ட பகுதியளவு பாலைவனத்தன்மையைக் கொண்ட நிலமாக உள்ளது. பீடபூமிப் பகுதியில் பெய்யும் சிறிதளவு மழையானது உள்ளூர் ஏரியடி உப்புடன் கலந்து விடுகிறது. இந்த பீடபூமியில் 1000மீ+ உயரம் கொண்ட சவுதி அரேபியாவின் காவ்ர் உம் உவால் மற்றும் 960மீ உயர, ஜோர்தான், ஈராக்கு மற்றும் சவுதி அரேபியா எல்லையில் அமைந்த ஜெபெல் அனெய்சா ஆகிய சிகரங்கள் அமைந்துள்ளன.
இந்தப் பாலைவனமானது, மேற்கில் ஒரோன்டெஸ் பள்ளத்தாக்கு மற்றும் அராட் அல்-சாமாவினுடைய எரிமலைப் பாறை களத்தையும் கிழக்கே புறாத்து ஆற்றையும் கொண்டுள்ளது. வடக்கில் இந்தப் பாலைவனம் வளமான புல்வெளிகளையும் தெற்கில் இது அராபியத் தீபகற்பத்தின் பாலைவனங்களோடு இணையும் விதத்திலும் அமைந்துள்ளது.
சில மூலநூல்கள் சிரிய பாலைவனத்தை அமத் பாலைவனம் எனக் குறிப்பிடுகின்றன. வேறு சில மூலங்கள் அமத் என்ற பெயரை தெற்கு மத்திய பீடபூமிக்கு மட்டுமாக வரையறுத்துக் கொண்டுள்ளன. இன்னும் சிலர் அமத் என்பதை முழுமையான பகுதிக்கும் வடக்குப் பகுதிக்கு மட்டும் சிரியன் பாலைவனம் என்பதாகவும் கருதுகிறார்கள்.
அராபியத் தீபகற்பத்தில் காணப்படும் மற்ற பாலைவனங்களுடன் இணைத்துப் பார்க்கும் போது அமத் பாலைவனமும் உலகின் மிக வறண்ட பாலைவனங்களில் ஒன்றாக கருதப்படுகிறது.
சிரிய பாலைவனத்தின் பல பகுதிகள் பல்மைராவைச் சுற்றியுள்ளதால் பல்மைரின் பாலைவனம் என்றும் ஓம்ஸ் பாலைவனம் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன.
பாபிலோனிய தல்மூத்-இல் இந்த வசனத்தைப் பற்றிய விவரணையில் பாரசீக அரசர் செவார் பற்றிய ஒரு கதை கூறப்படுகிறது. அதில் அவர் இறைவாக்கினர்களில் ஒருவரான சாமுவேலைக் இப்படியாக வினவுகிறார்: உங்களுடைய மெசியா எதற்காக குதிரையின்மீது ஏறிவரவில்லை?
கிறிஸ்தவ வேதாகமத்தின் புதிய ஏற்பாட்டில் இயேசு ஒலிவ மலையை நெருங்கியபோது, அவர் தன்னுடைய சீடர்களில் இருவரை அருகிலிருந்த கிராமத்திலிருந்து ஒரு கழுதையைக் கூட்டிக்கொண்டுவர அனுப்பியதாக கூறப்பட்டுள்ளது. அவர்கள் அழைத்துக்கொண்டு வந்தபின், இயேசு அந்த கழுதையின்மீது ஏறி தன்னை கரகோஷம் எழுப்பி வரவேற்ற மக்கள் கூட்டம் நடுவே எருசலேம் நகரத்த்துக்குள் கடந்துசென்றார். கிறிஸ்தவ மதம்சார் மரபின்படி இதுவே செக்கரியா 9:9இல் கூறப்பட்ட இறைவாக்கின் நிறைவேறுதலாகும்.
இந்த நம்பிக்கையின் தோற்றமூலத்தை செக்கரியா 9:9இல் காணலாம் ". மகளே சீயோன்! மகிழ்ந்து களிகூரு; மகளே எருசலேம்! ஆர்ப்பரி. இதோ! உன் அரசர் உன்னிடம் வருகிறார். அவர் நீதியுள்ளவர்; வெற்றிவேந்தர்; எளிமையுள்ளவர்; கழுதையின்மேல், கழுதைக் குட்டியாகிய மறியின்மேல் ஏறி வருகிறவர்." இந்த வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள 'அரசர்' மெசியாவைக் குறிப்பதாக யூதமத மரபில் சஸல் எனப்படும் இறைமனிதர்களால் விளக்கப்பட்டுள்ளது.
யூத மரபில், மெசியாவின் கழுதை என்பது கடைசி நாட்களில் உலகத்தை மீட்க மெசியா ஏறிவரும் கழுதையைக் குறிக்கிறது. தற்கால எபிரேயத்தில், “மெசியாவின் கழுதை” என்னும் சொற்றொடர் ஒரு ‘அழுக்கு/கீழ்த்தர வேலையை’ மற்றவருக்குப் பதிலாகச் செய்கிற ஒருவரைக் குறிக்கிறது.
இசுலாமிய காலகட்டத்துக்கு முந்தைய கால கட்டமானது அரபு இஸ்லாமியர்களால் வட ஆப்கானித்தான் வெற்றி கொள்ளப்பட்டதுடன் முடிவடைகிறது. இந்தப் பகுதி "இரு பெரும் கலாச்சாரங்களான அரபு மற்றும் பாரசீக கலாச்சாரங்கள் தங்கள் அரசியல் மற்றும் புவியியல் மேலாதிக்கத்துக்கு மட்டுமல்லாமல், தத்துவார்த்த மேலாதிக்கத்திற்காகவும் போராடியதால் பிராந்தியமானது பரந்த போர்க்களமாக மாறியது." இதன் விளைவாக, பல நூற்றாண்டுகளாக இப்பகுதியில் நிலவிவந்த சொராட்டிரிய நெறி, பௌத்த சமயம், நெஸ்டோரியக் கிறித்துவம் மற்றும் பழங்கால பேகன் பழங்குடி வழிபாடு ஆகியவை அகற்றப்பட்டன. பல்வேறு இஸ்லாமிய வம்சங்கள் அதிகாரத்திற்கு உயர்ந்தன இது உள்ளூர் மக்களை பாதித்தது. அவை சஃபாரிட்ஸ், சாமனிட்ஸ், காஸ்நவிட்ஸ், செல்யூக் மற்றும் குரிட்ஸ் ஆகியவை ஆகும்.
ஃபர்யாப் என்பது ஆப்கானிஸ்தானில் உள்ள முப்பத்து நான்கு மாகாணங்களில் ஒன்று. இந்த மாகாணமானது நாட்டின் வடபகுதியில் துருக்மெனிஸ்தான் எல்லையில் உள்ளது. மாகாணத்தின் மொத்த மக்கள் தொகையானது 948,000 ஆகும். இந்த மாகாணமானது பல இன மக்களைக் கொண்டதாக குறிப்பாக பெரும்பாலும் பழங்குடி சமூகத்தைக் கொண்டது. மாகாணத்தில் 15 மாவட்டங்களும் 1,000 கிராமங்களும் உள்ளன. ஃபயாப் மாகாணத்தின் தலைநகரம் மேமனா ஆகும்.
இந்த மாகாணத்தின் தலையகரம் மயமான நகரம் ஆகும். மாகாணத்தின் அனைத்து சட்ட அமலாக்க நடவடிக்கைகளையும் ஆப்கானிய தேசிய காவல் துறையால் கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றது. காபூலின் உள்துறை அமைச்சகத்தின் பிரதிநிதியாக காவல் தலைவர் உள்ளார். ஏஎன்பி போன்றவற்றுக்கு நேட்டோ தலைமையிலான படைகளின் ஆதரவு உள்ளது.
இந்த மாகாணத்தின் தற்போதைய ஆளுநர் அப்துல் ஹக் ஷபாக்கின் 2007 ஆம் ஆண்டு முதல் இருந்துவந்தார். இவருக்கு பின் ஆமிர் லத்தீஃப் இருந்துவருகிறார்.
ஆல்டிரோவேண்டா அமைதியான, தேக்கமாயிருக்கும் நீரில் வாழும் ஒரு சிறு பூண்டு. நீர் மட்டத்திற்குச் சற்றுக் கீழே மிதந்து கொண்டிருக்கும். இது 10-15 செ.மீ. நீளமுள்ளது. இதற்கு வேரில்லை. தண்டு மிகவும் மெல்லியது. ஆதிகமான கிளைகள் விடுவதில்லை. இலைகள் கொத்து கொத்தாக இருக்கும். ஒவ்வொரு கணுவிலும் எட்டு இலைகள் ஒரு வட்டமாக அமைந்திருக்கும். ஒவ்வொரு இலையும் ஒரு கரண்டி போன்ற அமைப்பு கொண்டது. இலைக்காம்பு சிறகுபோல் விரிந்து இருக்கும். இதன் இலையின் அலகு நடு நரம்பின் நீளத்தில் மடங்கக் கூடிய இரண்டு பகுதிகளை கொண்டிருக்கும். இதன் விளிம்பு உள்நோக்கி லேசாக வளைந்தும், சிறு சிறு பற்களும் கொண்டிருக்கும். இலையின் நடு நரம்பை ஒட்டி பல உணர்ச்சியுள்ள மயிர்கள் இருக்கின்றன. குறிப்பாக இவை 6 மட்டுமே காணப்படும்.
நீரில் நீந்திச் செல்லும் சிறு பூச்சிகள் மற்றும் லார்வா இந்த மயிர்களின்மேல் பட நேர்ந்தால் இலையின் இரு பகுதிகளும் உடனே மூடிக்கொள்ளும். முற்றிலும் ஒன்றாக செர்ந்து கொள்வதில்லை. சற்று இடைவெளியிருக்கும். இலையின் உள்பகுதியில் நீண்ட காம்புடன் கூடிய சீரண சுரப்பிமுடிகள் உள்ளன. இந்த சுரப்பிகளிலிருந்து உண்டாகும் திரவத்தில் அவை செரிமானமாகிவிடும். உணவுப் பொருள் இலைக்குள் உறிஞ்சிக் கொள்ளப்படும்.
இது ஒரு அசைவம் உண்ணும் தாவரம். இதை நீர் சுழல் தாவரம் என்றும் அழைப்பார்கள். மேலும் இதை நீர் பூச்சிகளைப் பிடிக்கும் தாவரம் என்றும் அழைக்கலாம். இது திரோசிரோசியீ என்னும் இரட்டை விதையிலைத் தாவரக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தது. இதில் ஆ. வெசிகுலோசா . என்கிற ஒரே ஒரு செடி மட்டுமே உள்ளது.
முதன் முதலில் கி.பி.1696-ல் இந்தியாவில் தான் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இவை ஜப்பான், பிரான்ஸ், ஆப்பிரிக்கா மற்றும் ஆஸ்திரேலியா போன்ற நாடுகளிலும் காணப்படுகிறது.
வாயு ஊடகத்தில் கலந்துள்ள திரவத்துளிகள் அல்லது நுண்ணியத் திண்மத் துகள்கள் கலந்த தொங்கலானது வளிமக் கரைசல் எனப்படுகிறது. புவியின் வளிமண்டலத்தில் துாசு, புகைத்துகள்கள், கடல் உப்பு, எரிமலைத்துாசு மற்றும் முகில் நீர்த்துளிகள் ஆகியவை கலந்த வளிமக் கரைசலாக காணப்படுகிறது.
தொங்கல்களானவை விரவியுள்ள பொருளின் நிலை, பிரிகை ஊடகம்ஆகியவற்றைப் பொறுத்து வகைப்படுத்தப்படுகிறது. விரவியுள்ள பொருளானது நிச்சயமாகத் திண்மமாகவும், பிரிகை ஊடகமானது திண்மமாகவோ, திரவமாகவோ அல்லது வாயுவாகவோ இருக்க வேண்டும்.
நவீன வேதியியல் செயல்முறை தொழில் நிறுவனங்களில், உயர்-நறுக்கு கலவை தொழில்நுட்பமானது பல புதுமையான தொங்கல்களை உருவாக்கப் பயன்படுத்தப்படுகின்றது.
உடற்கூறியலைப் பொறுத்தவரையில் முக்குளிப்பான்கள் முற்றிலும் தனித்துவமான பறவைகள் குழு ஆகும். இதன்படி, முதலில் இவை லூன்களுடன் தொடர்புடையதாக நம்பப்பட்டன. லூன்களும் கால்களைச் செலுத்தி நீரில் மூழ்கும் பறவைகள் ஆகும். இவற்றின் இரண்டு குடும்பங்களும் ஒருநேரத்தில் கொலிம்பிபார்மஸ் வரிசையின் கீழ் வகைப்படுத்தப்பட்டிருந்தன. எனினும், 1930களில், இது ஒரு குவிப்பரிணாம வளர்ச்சியின் உதாரணம் என்று அறியப்பட்டது. வெவ்வேறு நேரங்களில் வெவ்வேறு வாழ்விடத்தில் ஒரே வாழ்க்கை முறையைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் தொடர்பற்ற பறவைகள் எதிர்கொள்ளும் வலுவான தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அழுத்தங்கள் காரணமாக இது ஏற்படுகிறது. முக்குளிப்பான்கள் மற்றும் லூன்கள் ஆகியவை இப்போது முறையே பொடிசிபெடிபார்மஸ் மற்றும் கவீபார்மஸ் ஆகிய வரிசைகளின் கீழ் தனித்தனியாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
கிளைப்பாட்டியல் செய்தல் மற்றும் வடிவத்தைப் பொறுத்து வகைப்படுத்தல் ஆகிய இரண்டிற்கும் இடைப்பட்ட மத்திய 20ம் நூற்றாண்டு விவாதம் ஆனது ஒப்பீடுகளை பொதுமைப்படுத்துவதில் அறிவியல் ஆர்வத்தை புதுப்பித்தது. இதன் விளைவாக, மதிப்பிழந்த முக்குளிப்பான்-லூன் இணைப்பு மீண்டும் விவாதிக்கப்பட்டது. இது முக்குளிப்பான்கள், லூன்கள் மற்றும் பல்லுடைய ஹெஸ்பெரோர்னிதிபார்மஸுக்கு ஒற்றைத்தொகுதிக் குழு முன்மொழியப்பட்டது வரை கூடச் சென்றது. கடந்த காலங்களில், விவாதத்தின் அறிவியல் மதிப்பானது ஒரு கிளைப்பாட்டியல் முறையானது ஒட்டுமொத்த வடிவத்தைப் பொறுத்து வகைப்படுத்தும் அறிவியல் கோட்பாட்டுடன் பொருத்தமற்றது இல்லை என்பதற்கான எடுத்துக்காட்டுகளை வழங்குவதில் இருந்துள்ளது. ஆதலால், வெறுமனே சில ஆய்வு கிளைப்பாட்டியலைப் பயன்படுத்துகிறது என்பது சிறந்த முடிவுகளுக்கு உத்தரவாதம் அளிக்காது.
இவை மீன் முதல் நன்னீர் பூச்சிகள் மற்றும் ஒட்டுமீன்கள் வரை உட்கொள்கின்றன. இவற்றின் உணவுப் பழக்கவழக்கத்தைப் பொறுத்து இவற்றின் அலகுகள் குட்டையான மற்றும் பருத்த அலகுகள் முதல் நீண்ட அலகுகள் வரை பல்வேறு வகையாக உள்ளன. இவற்றின் கால்கள் எப்போதும் பெரியவையாக உள்ளன. விரல்களில் அகலமான மடல்கள் காணப்படுகின்றன. முன் மூன்று விரல்கள் சிறிய சவ்வுகளால் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. பின் விரலிலும் சிறிய மடல் காணப்படுகிறது. சமீபத்திய ஆய்வுகளின்படி இந்த மடல்கள் ஒரு புரோப்பெல்லர் கத்திகளைப் போல் செயல்படுவதாகக் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. ஆர்வமூட்டும் விதமாக, இதே போன்ற வழிமுறையானது அற்றுவிட்ட கிரீத்தேசியக்கால இனமான ஹெஸ்பெரோனிதிபார்மஸில் முற்றிலும் சுதந்திரமாக உருவானது. ஆச்சரியமூட்டும் விதமாக இவை இரண்டுமே முற்றிலும் தொடர்பற்ற பறவைகள் ஆகும்.
அண்மைய மூலக்கூறு ஆய்வுகள் பூநாரைகளுடன் ஒரு தொடர்பைப் பரிந்துரைக்கின்றன. அதே சமயத்தில் உருவ ஆதாரங்களும் பூநாரைகள் மற்றும் முக்குளிப்பான்கள் இடையே ஒரு தொடர்பை வலுவாக ஆதரிக்கின்றன. இவை குறைந்தபட்சம் 11 உருவப் பண்புகளை பொதுவாகக் கொண்டிருக்கின்றன. இப்பண்புகள் மற்ற பறவைகளில் காணப்படவில்லை. இப்பண்புகளில் பல முன்னர் பூநாரைகளில் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன. ஆனால் முக்குளிப்பான்களில் அடையாளம் காணப்படவில்லை. அற்றுவிட்ட போனிகோப்டெரிபார்மஸ் இன புதைபடிவங்கள் பரிணாமரீதியாக, மற்றும் சுற்றுச்சூழல் ரீதியாக பூநாரைகள் மற்றும் முக்குளிப்பான்களுக்கு இடைப்பட்டவையாகக் கருதப்படலாம்.
டி.என்.ஏ-டி.என்.ஏ கலப்பினம் மற்றும் வரிசை பகுப்பாய்வு போன்ற மூலக்கூறு ஆய்வுகள் சரியாக முக்குளிப்பான்களின் உறவுகளை தீர்க்க முடியவில்லை. இதன் காரணம் முக்குளிப்பான்களில் போதுமான தீர்மானம் இல்லாதது மற்றும் லூன்களில் உள்ள நீண்ட கிளை ஈர்ப்பு. இன்னும் – உண்மையில் இதன் காரணமாக – இந்த பறவைகள் மிகவும் பழமையான பரிணாம பரம்பரையை (அல்லது மூலக்கூறு மட்டத்தில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அழுத்தங்களுக்கு உட்பட்ட ஒன்று) உருவாக்குகின்றன என்பதை அவர்கள் உறுதிப்படுத்துகின்றனர். இவை லூன்கள் மற்றும் முக்குளிப்பான்களின் தொடர்பு அற்ற தன்மையை ஆதரிக்கின்றன.
முக்குளிப்பான்கள் குறுகிய இறக்கைகளைக் கொண்டிருக்கின்றன, மற்றும் சில இனங்கள் பறக்கத் தயங்குகின்றன; உண்மையில், இரண்டு தென் அமெரிக்க இனங்கள் முற்றிலும் பறக்கமுடியாதவையாக உள்ளன. இவை ஆபத்துக் காலத்தில் பறப்பதைத் தவிர்த்து நீரில் மூழ்கவே முயற்சிக்கின்றன, மற்றும் எந்த விஷயத்தில் வாத்துக்களை விட மிகவும் குறைந்த எச்சரிக்கையுடனே உள்ளன. இவை 120 கிராம் மற்றும் 23.5 செமீ அளவுடைய சிறிய முக்குளிப்பானில் இருந்து, 1.7 கிலோ மற்றும் 71 செமீ அளவுடைய பெரிய முக்குளிப்பான் வரை பல்வேறு அளவுகளில் காணப்படுகின்றன.
முக்குளிப்பான்கள் அசாதாரண இறகுத் தோற்றத்தைக் கொண்டுள்ளன. இது அடர்த்தியானது மற்றும் நீர்ப்புகாததும் ஆகும், மற்றும் இறக்கைகளின் அடிப்பகுதி தோலுடன் வலது கோணங்களில் அமைந்து இருக்கும். நேராக வெளியே ஒட்டிக்கொண்டு மற்றும் முனையில் வளைந்து இருக்கும். உடலுக்கு எதிராக இறகுகளை அழுத்துவதன் மூலம், முக்குளிப்பான்கள் தங்கள் நீரில் மிதக்கும் தன்மையை மாற்றிக்கொள்ளலாம். பெரும்பாலும், முக்குளிப்பான்கள் நீரில் தாழ்வாக, தலை மற்றும் கழுத்து மட்டும் வெளியில் படும்படி நீந்திக்கொண்டு இருப்பவையாகும்.
வட அமெரிக்க மற்றும் ஐரோவாசிய உயிரினங்கள் அனைத்துமே தேவை ஏற்படும்போது அவற்றின் பரவலில் பெரும்பாலான அல்லது அனைத்து பகுதிகளுக்கும் இடம்பெயர்கின்றன, மற்றும் குளிர்காலத்தில் கடலுக்குச் செல்லும் உயிரினங்களும் தொடர்ந்து இடம்பெயருபவையாக உள்ளன. வட அமெரிக்காவின் சிறிய நன்னீர் பல வண்ண-அலகு முக்குளிப்பான் கூட 30 க்கும் மேற்பட்ட சந்தர்ப்பங்களில் அட்லாண்டிக் கடல் தாண்டி ஐரோப்பாவில் எதேச்சையாகக் காணப்பட்டுள்ளன.
முக்குளிப்பான்கள் சிறியது முதல் நடுத்தர-பெரிய அளவுடையவை , மடல் விரல்களைப் பெற்றுள்ளன, மற்றும் சிறந்த நீச்சல் மற்றும் மூழ்கும் திறனுடையவை ஆகும். இவற்றால் குறைந்த தூரத்திற்கு ஓட முடியும் என்ற போதிலும், இவைகள் தங்கள் கால்களை உடலின் பின்பகுதியில் தொலைவில் வைத்திருப்பதால், அதிக நேரங்களில் விழும் வாய்ப்புடையவையாக உள்ளன.
இறகுகளைக் கோதும்போது, முக்குளிப்பான்கள் தங்கள் சொந்த இறகுகளைச் சாப்பிடுகின்றன, மற்றும் அவற்றின் குஞ்சுகளுக்கும் ஊட்டுகின்றன. இந்த நடத்தையானது நிச்சயமற்றதாக உள்ளது. ஆனால் இது எலும்புகளை சிறு உருண்டையாக கக்கும்போது உதவுவதாக நம்பப்படுகிறது. மேலும் இரைப்பை ஒட்டுண்ணிகளின் பாதிப்புகளைக் குறைப்பதாகவும் நம்பப்படுகிறது.
முக்குளிப்பான்கள் வரிசையானது பரவலாகக் காணப்படும் நன்னீர் மூழ்கிப் பறவைகளின் வரிசையாகும். எனினும் சில வகைப் பறவைகள் குளிர்காலத்திலும் வலசை போதலின் போதும் கடலுக்குச் செல்லும். இந்த வரிசையில் போடிசிபெடிடே எனும் ஒரே ஒரு குடும்பம் மட்டுமே உள்ளது. இக்குடும்பத்தில் உள்ள 6 வகைப் பேரினங்களில் 22 சிற்றினங்கள் உள்ளன.
2014ல் வெளியிடப்பட்ட பறவை பைலோஜீனோமிக்ஸின் , மிக விரிவான ஆய்வு, முக்குளிப்பான்கள் மற்றும் பூநாரைகள் கொலம்பே கிளையின் உறுப்பினர்கள் எனக் கண்டுபிடித்துள்ளது. இக்கிளை புறாக்கள், மண் கௌதாரிகள் மற்றும் மெசைட்கள் ஆகியவற்றையும் கொண்டுள்ளது.
முக்குளிப்பான்கள் தண்ணீரின் மேற்பரப்பில் உள்ள செடிகளுக்கு மத்தியில் மறைத்து வைக்கப்பட்ட வகையில் தாவரங்களினாலான மிதக்கும் கூடுகளைச் செய்கின்றன. குஞ்சுகள் பிறப்பிலிருந்து நீந்தக்கூடியவை ஆகும்.
முக்குளிப்பான் என்பது போடிசிபெடிபார்மஸ் வரிசையில் உள்ள ஒரு பறவைக் குடும்பமாகும். இந்த வரிசையுடன் தொடர்புடைய பறவை வகை இது மட்டுமே ஆகும்.
வியட்நாமின் பொருளாதாரம் வளர்ந்து வரும் திட்டமிடப்பட்ட, சந்தைப் பொருளாதாரம் ஆகும். 1980களின் நடுவிலிருந்து டொய் மொய் புரட்சி காலத்தினூடாக பெரிதும் மையப்படுத்திய திட்டமிட்ட பொருளாதாரத்திலிருந்து சோசலிசம் சார்ந்த சந்தைப் பொருளாதாரத்திற்கு வியட்நாம் மாறியது. வழிகாட்டும் மற்றும் பரிந்துரைக்கும் ஐந்தாண்டுத் திட்டமிடலை வியட்நாம் கடைபிடிக்கின்றது. இந்தக் காலத்தில் பொருளாதாரம் மிக விரைவான வளர்ச்சியைக் கண்டது. தற்காலத்தில் வியட்நாம் உலகளாவிய பொருளாதாரத்தில் இணையும் முயற்சியில் உள்ளது. வியட்நாமின் அனைத்துத் தொழிற்சாலைகளுமே சிறு அல்லது குறு நிறுவனங்களாகும். வியட்நாம் முதனிலை வேளாண்மை ஏற்றுமதியாளராகவும் தென்கிழக்காசியாவில் அயல்நாட்டு முதலீடு செய்வதற்கு ஈர்ப்புமிக்க இடமாகவும் உள்ளது. பனிப்போருக்குப் பின்னர் மற்ற பொதுவுடைமை நாடுகளைப் போலவே திட்டமிட்ட பொருளியல் ஆக்கத்திறன் வேகத்திலும் நீடிப்புதிற வளர்ச்சியிலும் தொய்வு கண்டது. அண்மைக் காலத்தில் வியட்நாமியப் பொருளியல், தன் இடையறாத தொடர்ந்த பொருளியல் வளர்ச்சிக்கு அயல்நாட்டு முதலீட்டையே சார்ந்துள்ளது.