polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
முட் சூரியகாந்தி , அல்லது சூரியக்கிழங்கு அல்லது , அல்லது தரை ஆப்பிள் என்பது சூரியகாந்தி இனங்களில் ஒன்றாகும். இது வட அமெரிக்காவைத் தாயகமாகக் கொண்டதாகும். இது காட்டுவகையாக வட அமெரிக்காவின் கிழக்கிலும் மேற்கிலும் வளர்கிறது. இது மிதவெப்ப மண்டலங்களில் கிழங்குக்காகப் பயிரிடப்படுகிறது.
கிழங்குகள் 7.5 செமீ முதல் 10 செமீ வரை சீரற்ற நீளங்களிலும் 3 செமீ முதல் 5 செமீ வரையிலான தடிப்புகளிலும் அமையும். இது கிட்டதட்ட தோற்றத்தில் இஞ்சி வேர்த்தொகுதி வடிவில் இருக்கும். பச்சையாக உ ள்ளபோது முறுவலான நொறுக்கியல்பு யாப்பைப் பெற்றிருக்கும்மிவை நிறத்தில் வெளிர்பழுப்பு நிறத்தில் இருந்து, வெண்ணிறம், செந்நிறம், ஊதாவண்ணம் வரை மாறும்.
பூக்கள் மஞ்சள் நிறத்திலான 5 முதல்10 செமீ விட்ட மஞ்சரியுடன் அமையும் , இதில் 10 முதல் 20 கதிர் பூவிதழ்களும் 60 அல்லது அதற்கும் மேற்பட்ட சிறுவட்டப் பூவிதழ்களும் அமைந்திருக்கும்.
அனைத்திந்திய மருத்துவப் பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்ந்த உடனேயே, வேணுகோபால் இரண்டு மேம்பட்ட பயிற்சித் திட்டங்களில் பங்கேற்றார், டெக்சாஸ் ஹார்ட் நிறுவனத்தில் டென்டன் கூலியின் கீழ் வயது வந்தோருக்கான திறந்த இதய அறுவை சிகிச்சை பயிற்சி மற்றும் எஸ். சுப்பிரமணியனின் கீழ் குழந்தைகள் திறந்த இதய அறுவை சிகிச்சை, நியூயார்க்கின் பஃபலோ, குழந்தைகள் மருத்துவமனையில், இவர் தொடங்கியதைத் தொடர்ந்து 1974 ஆம் ஆண்டில் பேராசிரியர் என். கோபிநாத்தின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் அனைத்திந்திய மருத்துவப் பல்கலைக்கழகத்தில் திறந்த இதய அறுவை சிகிச்சை மருத்துவமனை தொடங்கப்பட்டது. இதைத் தொடர்ந்து இருதய அறிவியல் மையம் நிறுவப்பட்டது. அங்கு இவர் 1994 ஆகஸ்ட் 3, அன்று இந்தியாவில் முதல் [://.//----- இதய மாற்று அறுவை சிகிச்சையை மேற்கொண்டார்., பின்னர், ஆசியாவில் முதல் முறையாக இடது வென்ட்ரிகுலர் உதவி சாதனத்தை பொருத்தினார்.
வேணுகோபால் இந்தியாவில் இதய மாற்று அறுவை சிகிச்சைக்கு முன்னோடியாக உள்ளார், நாட்டில் முதல் வெற்றிகரமான இதய மாற்று அறுவை சிகிச்சையை மேற்கொண்டார். இப்போது இருதய மாற்று அறுவை சிகிச்சை பயனாளிகளின் எண்ணிக்கை 26 பேர் என உள்ளது. ஆசியாவில் 90 நாட்களுக்கு மேல் நீடித்த இடது வென்ட்ரிகுலர் உதவி சாதனத்தின் முதல் பொருத்தத்தை இவர் செய்தார். இவர் ஸ்டெம் செல் சிகிச்சையை அறிமுகப்படுத்தினார். மாற்று அறுவை சிகிச்சைக்கு மாற்றாக மயோர்கார்டியத்தை சரிசெய்வதற்காக தன்னியக்க ஸ்டெம் செல் பொருத்துதலை இந்தியாவில் முதன்முறையாக ஸ்டெம் செல் சிகிச்சையை அறிமுகப்படுத்தினார், அவர் 26 நோயாளிகளுக்கு செய்தார். வகை நீரிழிவு நோய்க்கு சிகிச்சையளிப்பதற்காக கணையத்தில் ஸ்டெம் செல் பொருத்துதல் நடைமுறைக்கு அவர் முன்னோடியாக இருந்தார்
வேணுகோபால் தென்னிந்திய மாநிலமான ஆந்திராவின் ராஜமன்றியில் 1942 சூலை 6, இல் பிறந்தார். இவர் 1959 ஆம் ஆண்டில் புது தில்லியில் உள்ள அகில இந்திய மருத்துவ அறிவியல் நிறுவனத்தில் தனது மருத்துவபட்டத்தைப் பெறுவதற்காக சேர்ந்தார். தனது உயர்கல்வியை நிறுவனத்திலேயே தொடர்ந்தார். இவரது முதல் முதுகலை பட்டம் அறுவையியல் நிபுணர் என்பதாகும். அதைத் தொடர்ந்து எம்.சி.எச் முடித்தார். இருதய தொராசிக் அறுவை சிகிச்சையில், அவர் கௌரவங்களுடன் தேர்ச்சி பெற்றார்.
1970-71 ஆம் ஆண்டில், இவரது நிபுணத்துவத்தைத் தொடர்ந்து, இவர் புது தில்லி அனைத்திந்திய மருத்துவப் பல்கலைக்கழக பீடத்தில் சேர்ந்தார். இவரது தொழில் வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதி அங்கேயே செலவிடப்பட்டது. அங்கு இவர் படிப்படியாக உயர்ந்தார். பேராசிரியர், துறைத் தலைவர் மற்றும் பின்னர் தலைவர் என பணியாற்றினார். இயக்குநர் பதவியை அடைவதற்கு முன்பு, ஜூலை 1 ஆம் தேதி அனைத்திந்திய மருத்துவப் பல்கலைக்கழகத்தில் சலுகைக்கான மிக உயர்ந்த கல்விப் பதவியாகும். 2003.
பனங்கிபள்ளி வேணுகோபால் இவர் இந்தியாவின் இருதய அறுவை சிகிச்சை நிபுணரும் ஆந்திராவின் ராஜமன்றியைச் சேர்ந்த மருத்துவமனை நிர்வாகியும் ஆவார், இவர் இருதய அறுவை சிகிச்சையில் ஒரு முன்னோடியாக பரவலாகக் கருதப்படுகிறார். மருத்துவத் துறையில் இவர் செய்த சேவைகளுக்காக இந்திய அரசு 1998 ஆம் ஆண்டில், குடிமக்களின் மூன்றாவது மிக உயர்ந்த விருதான பத்ம பூசண் வழங்கி கௌரவித்தது.
அனைத்திந்திய மருத்துவப் பல்கலைக்கழகத்திலிருந்து ஓய்வு பெற்ற பிறகு, வேணுகோபால், அரியானாவின் குர்கானில் உள்ள அல்கெமிஸ்ட் மருத்துவ அறிவியல் நிறுவனத்திற்கு கார்டிதோராசிக் துறையின் தலைவராக சென்றார். இவர் தனது 55 வயதில் திருமணம் செய்து கொண்டார். இவருக்கு ஒரு மகள் உள்ளார்.
கொச்சின் கப்பல்கட்டும் தளமானது 1972 ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசு நிறுவனமாக இணைக்கப்பட்டது. இதன் முதல் பிரிவு 1982 இல் செயல்பாட்டுக்கு வந்தது. இந்நிறுவனத்திற்கு மினிரத்னா அந்தஸ்து உள்ளது. இதன் முற்றத்தில் 1.1 லட்சம் டன் வரை கப்பல்களைக் கட்டுவதற்கும், 1.25 லட்சம் டன்வரை, கப்பல்களைப் பழுதுபார்ப்பதற்கும் வசதிகள் என இந்தியாவில் மிகப்பெரிய வசதிகள் கொண்ட கப்பல் கட்டும் தளமாக இது உள்ளது. 2012 ஆகத்தில், நிதியாண்டின் இறுதியில் முதல் பொதுப்பங்கு வெளியீடு மூலம் மேலும் விரிவாக்கம் செய்ய ரூ . 15 பில்லியன் மூலதனத்தை திரட்டுவதற்கான திட்டங்களை இந்திய அரசு அறிவித்தது. இருப்பினும், நிறுவனம் தனது ஐபிஓவை நடத்தி மும்பை பங்குச் சந்தை மற்றும் இந்திய தேசிய பங்கு சந்தை ஆகியவற்றில் அதன் பங்குகளை பட்டியலிடும் 2017 ஆகத்துவரை இது செயல்பாட்டுக்கு வரவில்லை.
கொச்சி கப்பல் கட்டும் தளம் லிமிடெட் என்பது இந்தியாவின் மிகப்பெரிய கப்பல் கட்டும்தளம் மற்றும் பராமரிப்பு வசதி கொண்ட நிறுவனமாகும். இது இந்தியாவின் கேரள மாநிலத்தில் உள்ள துறைமுக நகரமான கொச்சி நகரின் கடற்கரையில் அமைந்துள்ளது.
கப்பல் தளத்தில் சரக்கு கப்பல்கள் மற்றும் இரட்டை வெளிச்சுவர் எண்ணெய் கப்பல்கள் கட்டப்படுகின்றன. தற்போது இது இந்தியக் கடற்படைக்கான முதல் உள்நாட்டு வானூர்தி தாங்கி கப்பலான விக்ராந்த்தைக் கட்டிவருகிறது.
இந்த கப்பல் தளத்தில் கடற் பொறியியல் பட்டதாரிகளுக்கு பயிற்சி அளிக்கப்படுகிறது. இவ்வாறு ஒவ்வொரு ஆண்டும் சுமார் நூறு மாணவர்கள் பயிற்சி பெறுகிறார்கள்.
1305 ஆம் ஆண்டில் , தில்லியின் முஸ்லீம் சுல்தான் அலாவுதீன் கில்சி, பரமாரா பிரதேசமான மால்வாவைக் கைப்பற்றினார். மால்வாவின் புதிதாக நியமிக்கப்பட்ட ஆளுநரான அய்ன் அல்-முல்க் முல்தானி, பரமாரா மன்னர் மகாலகதேவனை மாண்டுவிலிருந்து வெளியேற்றவும், அந்த இடத்தை "துரோகத்தின் வாசனையிலிருந்து" தூய்மைப்படுத்தவும் அனுப்பப்பட்டார். ஒரு உளவாளியின் உதவியுடன், முல்தானியின் படைகள் கோட்டைக்குள் ரகசியமாக நுழைய ஒரு வழியைக் கண்டுபிடித்தன. 1305 நவம்பர் 24 அன்று தப்பி ஓட முயன்றபோது மகாலகதேவன் கொல்லப்பட்டார்.
தலன்பூரில் இருந்து கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஒரு கல்வெட்டு சந்திர சிம்மன் என்ற வணிகர் மண்டப துர்காவில் அமைந்துள்ள பார்சுவநாதர் கோவிலில் சிலையை நிறுவியதாகக் கூறுகிறது. "துர்க்" என்பதற்கு "கோட்டை" என்று பொருள், "மண்டு" என்ற வார்த்தை "மண்டபம்", "மண்டபம், கோயில்" ஆகியவற்றின் பிரகிருத நீட்சியாகும். கல்வெட்டு 612 விக்ரம் நாட்காடி தேதியிடப்பட்டடுள்ளது. இது 6 ஆம் நூற்றாண்டில் மண்டு ஒரு செழிப்பான நகரமாக இருந்தது என்பதைக் குறிக்கிறது.
மாண்டு அல்லது மாண்டவ்காட் என்பது தார் மாவட்டத்தின் இன்றைய மாண்டவ் பகுதியில் உள்ள ஒரு பழங்கால நகரமாகும். இது இந்தியாவின் மேற்கு மத்தியப் பிரதேசத்தின் மால்வா பகுதியில் தார் நகரிலிருந்து 35 கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ளது. 11 ஆம் நூற்றாண்டில், மார்டு தரங்காகத் அல்லது தரங்கா இராச்சியத்தின் துணைப் பிரிவாக இருந்துள்ளது. இந்தோரிலிருந்து சுமார் 100 கி.மீ தொலைவில் உள்ள பாறைகள் நிறைந்த இந்த கோட்டை நகரம் அதன் கட்டிடக்கலைக்காக கொண்டாடப்படுகிறது.
1401 இல் தைமூர் தில்லியைக் கைப்பற்றியபோது, மால்வாவின் ஆளுநரான ஆப்கானிய திலாவர் கான் தனக்குச் சொந்தமான ஒரு சிறிய இராச்சியத்தை அமைத்து குரி வம்சம் நிறுவினார், அவரது மகன், கோசன் ஷாவிடமிருந்து தலைநகரை தாரிலிருந்து மாண்டுவுக்கு மாற்றி அதன் மிகப் பெரிய மகிமைக்கு உயர்த்தினார். அவரது மகனும், குரி வம்சத்தின் மூன்றாவது மற்றும் கடைசி ஆட்சியாளருமான முகமது, இராணுவவாத முகமது கில்சியால் கொல்லப்படும் வரை ஒரு வருடம் மட்டுமே ஆட்சி செய்தார்.
தயானா ஜீன் கின்லோச் பெக் இவர் ஒரு ஆங்கில நரம்பியல் அறுவை சிகிச்சை நிபுணரும் மற்றும் முதல் பெண் நரம்பியல் அறுவை சிகிச்சை நிபுணருமாவார். இவர் இலண்டனில் உள்ள மிடில்செக்ஸ் மருத்துவமனையில் நரம்பியல் அறுவை சிகிச்சை சேவையை நிறுவினார். வின்னி-தி-பூவின் ஆசிரியரான ஏ. ஏ. மில்னேவுக்கு பக்கவாதம் ஏற்பட்ட இரண்டு மாதங்களுக்குப் பிறகு அறுவை சிகிச்சை செய்ததற்காக பத்திரிகைகளில் இவர் கவனத்தைப் பெற்றார்.
நரம்பியல் அறுவை சிகிச்சையின் 2008 சுயவிவரம் பெக்கை உலகின் முதல் பெண் நரம்பியல் அறுவை சிகிச்சை நிபுணராகக் கருதுகிறது. பெக் ஏற்கனவே நரம்பியல் அறுவை சிகிச்சையில் ஆலோசகராக பணிபுரிந்தபோது, 1945 ஆம் ஆண்டில் அயோனெஸ்கு மருத்துவப் பள்ளியை மட்டுமே முடித்தார் என்று ஆசிரியர் குறிப்பிடுகிறார் என்றாலும், ருமேனிய சோபியா அயோனெஸ்குவிற்கும் இந்த கோரிக்கை வைக்கப்பட்டுள்ளது.
தெற்காசியாவின், குறிப்பாக வட இந்தியாவில் மிகவும் பிரபலமான நாட்டுப்புற அரங்குகளின் செயல்திறன் வடிவங்களில் நௌதாங்கியும் ஒன்றாகும். பாலிவுட் வருவதற்கு முன்பு, வட இந்தியாவின் கிராமங்கள் மற்றும் நகரங்களில் நௌதாங்கி மிகப்பெரிய பொழுதுபோக்கு ஊடகமாக இருந்தது. நௌதாங்கியின் பணக்கார இசை அமைப்புகளும் நகைச்சுவையான, பொழுதுபோக்கு கதைகளும் கிராமப்புற மக்களின் கற்பனையில் வலுவான செல்வாக்கைக் கொண்டுள்ளன. வெகுஜன ஊடகங்கள் பரவிய பிறகும், 10,000 முதல் 15,000 பேர் கொண்ட கூட்டத்தை சிறந்த நௌதாங்கி நிகழ்ச்சிகளில் காணலாம். நௌதாங்கியின் தோற்றம் வட இந்தியாவின் சாங்கித், பகத் மற்றும் ஸ்வாங் இசை நாடக மரபுகளில் உள்ளது.
இவரது வளர்ந்து வரும் புகழ் இவருக்கு சொந்தமாக ஒரு நௌதாங்கி குழுவான கிரேட் குலாப் தியேட்டர் என்ற நிறுவனத்தை நிறுவ உதவியது. நிறுவனம் உடனடியாக வெற்றி பெற்றது என்று கூறப்பட்டது. நிறுவனத்தின் நிர்வாகப் பொறுப்பு இவரது வளர்ந்து வரும் வயது ஆகியவை 1960 களில் இவரது சொந்த நிகழ்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்தும்படி கட்டாயப்படுத்தியது. மேலும் இவர் தனது சிறிய சகோதரி சுக்பாதனை, பிற்காலத்தில் நந்தா குஹா என்ற பெயரில் ஒரு முன்னணி நடிகையாக வளர்த்துக் கொண்டார். இவர் பல ஆண்டுகளாக ஒரு குறிப்பிடத்தக்க நடிகையாக இருந்தார். இவரது மகள் மதுவும் ஒரு பிரபலமான நடிகையாவார். தனது தொழில் வாழ்க்கையின் பிற்பகுதி ஒரு கலை வடிவமான நௌதாங்கி கலையால் படிப்படியாகக் குறைந்தது.
குலாப் பாய் 1926 ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தின் ஃபரூக்காபாத் மாவட்டத்திலுள்ள பால்பூர்வாவில் பெடியா சாதியில் பிறந்தார். இது பொழுதுபோக்கு நிகழ்ச்சிகள் நடத்தும் ஒரு பின்தங்கிய சமூகமாகும். கான்பூர் கரானாவின் உஸ்தாத் திரிமோகன் லால் மற்றும் 1931 ஆம் ஆண்டில் ஹத்ராஸ் கரானாவின் உஸ்தாத் முகமது கான் ஆகியோரின் கீழ் பாடலில் முறையான பயிற்சியைத் தொடங்கினார். மேலும் பதின்மூன்று வயதில் திரிமோகன் லாலின் நௌதாங்கி குழுவில் சேர்ந்து பொது நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தத் தொடங்கினார். இவர் கலை வடிவத்தின் முதல் பெண் கலைஞரானார். இவர் ஒரு தனிப்பட்ட பாணியை உருவாக்கினார். இது குபா ஜான் என்ற புனைபெயரைப் பெற்றது.
இவருக்கு, 1990 ஆம் ஆண்டில் பத்மசிறீ விருதை இந்திய அரசு வழங்கி கௌரவித்தது. ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இவர் தனது 70ஆவது வயதில் இறந்தார். இவரது வாழ்க்கை வரலாறு தீப்தி பிரியா மெஹ்ரோத்ரா என்பவரால் ஆவணப்படுத்தப்பட்டது. இது, குலாப் பாய்: நௌதாங்கி அரங்கின் ராணி என்ற தலைப்பில் வெளியிடப்பட்டது. இந்த புத்தகத்தை பெங்குயின் இந்தியா என்ற நிறுவனம் வெளியிட்டது. இவரது வாழ்க்கை கதையும் மே 2014 இல் கான்பூரில் மேடையில் இயற்றப்பட்ட ஒரு நாடகத்தின் கருப்பொருளாக இருந்தது.
குலாப் பாய் , பிரபலமாக குலாப் ஜான் என்று அழைக்கப்படும் இவர், ஓர் இந்திய நாடக நடிகையாவார். நௌதாங்கி என்கிற பாரம்பரிய இயக்க நாடகத்தின் முதல் பெண் கலைஞர் மற்றும் அதன் நிபுணராக பலராலும் கருதப்பட்டார். இவர், வெற்றிகரமான நௌடாங்கி குழுவான கிரேட் குலாப் தியேட்டர் என்ற நிறுவனத்தின் நிறுவனர் ஆவார். 1990 ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசு இவருக்கு நான்காவது மிக உயர்ந்த குடிமகன் விருதான பத்மசிறீ விருது வழங்கி கௌரவித்தது.
2020-ஆம் ஆண்டின் அதிகாரப் பூர்வமான மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி 2,298,123 மக்கள் இங்கு வசிக்கின்றார்கள். இந்த மாவட்டம் சுமார் 484.32 கிமீ² பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. ஏராளமான நகர துணைப் பிரிவுகள், பழைய துணை நிர்வாகங்கள் உள்ளன. இவை அனைத்தும் டாமன்சாரா, சுபாங் மற்றும் பெட்டாலிங் போன்ற ஒரே பெயர்களைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றன. நிர்வாக குழப்பத்தை அதிகம் சேர்க்கின்றன.
இந்த மாவட்டம் மலேசியத் தலைநகரை ஒட்டியுள்ள கிள்ளான் பள்ளத்தாக்கின் நடுவில் அமைந்துள்ளது. இதனால் இந்த மாவட்டத்தில் மிகப்பெரிய ஒரு நகரமயமாக்கல் ஏற்பட்டுள்ளது. 1991-ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி 633,165 பேர் வசிப்பதாக பதிவு செய்யப்பட்டு உள்ளது.
பெட்டாலிங் மாவட்டம் மலேசியா, சிலாங்கூர் மாநிலத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு மாவட்டம் ஆகும். பெட்டாலிங் மாவட்டம் 1974-ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 1-இல் நிறுவப்பட்டது. அதே நாளில்தான் கோலாலம்பூர் மாநகரம் ஒரு கூட்டர்சு நிலப்பகுதியாக அறிவிக்கப்பட்டது.
பெட்டாலிங் மாவட்டம் 4 முக்கிம்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், இந்த வரையறை வரலாற்று நிர்வாக நோக்கங்களுக்காக மட்டுமே ஆகும். இது நவீன விரைவான வளர்ச்சியையும் 1997-இல் மறுசீரமைப்பையும் பிரதிபலிக்காது. பெட்டாலிங் மாவட்டத்தின் 4 முக்கிம்கள்.
டெமசுகோ மற்றும் ஐ.கே.இ.ஏ ஆகிய விற்பனை நிலையங்கள் உட்பட பல வணிக வளாகங்கள் டாமன்சாரா பகுதி போன்ற பல வளர்ந்து வரும் நகரங்களில் அமைந்துள்ளன. சுபாங் விமான நிலையம், பெட்டாலிங் மாவட்ட அலுவகம் என்பன சுபாங்கில் அமைந்துள்ளன.
பெட்டாலிங் மாவட்டத்திற்கு ஐந்து வகையான துணைப் பிரிவுகள் உள்ளன. அவையாவன மறு ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட நகராட்சி மன்றம், மாவட்ட மன்றத் துணைப்பிரிவுகள், தேர்தல் தொகுதிகள் மற்றும் துணைப்பிரிவுகள் என்பனவாகும்.
மாவட்டம் மிகவும் நகரமயமாகி உள்ளது. எனவே மாவட்டத்தில் பொது வசதிகளின் நிர்வாகம் மற்றும் பராமரிப்பு என்பன மூன்று உள்ளூர் அரசாங்கங்களுக்குப் பிரித்து வழங்கப்பட்டுள்ளன.
இந்த நுழைவாயில் 1311 முதல், புதிய தொழில்நுட்பத்திற்கு ஒரு எச்சரிக்கையான அணுகுமுறையைக் காட்டுகிறது. மிகவும் அடர்த்தியான சுவர்கள் மற்றும் ஆழமற்ற குவிமாடம், ஒரு குறிப்பிட்ட தூரம் அல்லது உயரத்திலிருந்து மட்டுமே தெரியும். பெர்சியா மற்றும் மத்திய ஆசியாவில் பயன்படுத்தப்படும் பாலிக்ரோம் ஓடுகளுக்கு மாற்றாக, சிவப்பு மணற்கல் மற்றும் வெள்ளை பளிங்கு ஆகியவற்றைக் கொண்ட கொத்து வண்ணங்களின் மாறுபட்ட வண்ணங்கள், இந்தோ-இஸ்லாமிய கட்டிடக்கலையின் பொதுவான அம்சமாக மாறியதை அறிமுகப்படுத்துகின்றன. கூர்மையான வளைவுகள் அவற்றின் அடிபக்கத்தில் சற்றே ஒன்றிணைந்து, லேசான குதிரை இலாட வளைவு விளைவைக் கொடுக்கிறது. அவற்றின் உள் விளிம்புகள் மடக்கப்படுவதில்லை. ஆனால் வழக்கமான "ஸ்பியர்ஹெட்" திட்டங்களுடன் வரிசையாக இருக்கும், இது தாமரை மொட்டுகளைக் குறிகிறது. ஜாலி, கல் ஓபன்வொர்க் திரைகள் இங்கே அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அவை ஏற்கனவே கோவில்களில் நீண்ட காலமாக பயன்படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளன.
1311 ஆம் ஆண்டில் கில்ஜி வம்சத்தைச் சேர்ந்த சுல்தான் அலாவுதீன் கில்ஜி என்பவரால் அலாய் தர்வாசா கட்டப்பட்டது. குவ்வத்-உல்-இஸ்லாம் மசூதியை நான்கு பக்கங்களிலும் விரிவுபடுத்துவதற்கான அவரது திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இது இருந்தது. அவர் நான்கு வாயில்களைக் கட்டத் திட்டமிட்டிருந்தாலும், 1316 இல் அவர் இறந்ததால் அலாய் தர்வாஸாவை மட்டுமே முடிக்க முடிந்தது. இது மசூதியின் தெற்கு நுழைவாயிலாக செயல்படுகிறது. இது குதுப் வளாகத்தின் தெற்கு பகுதியில் அமைந்துள்ளது.
அலாய் தர்வாசா என்பது இந்தியாவின் தில்லியிலுள்ள, மெக்ராலியின், குதுப் மினார் வளாகத்தில் உள்ள குவ்வத்-உல்-இஸ்லாம் மசூதியின் தெற்கு நுழைவாயில் ஆகும். 1311 ஆம் ஆண்டில் சுல்தான் அலாவுதீன் கில்சியால் இது கட்டப்பட்டது. இது சிவப்பு மணற்கற்களால் ஆனது. இது சதுர குவிமாடம் கொண்ட நுழைவாயிலாகும். இதில் வளைந்த நுழைவாயில்கள் மற்றும் ஒரு அறையும் உள்ளது.
கட்டுமான மற்றும் அலங்காரத்தின் இஸ்லாமிய முறைகளைப் பயன்படுத்தி கட்டப்பட்ட முதல் இந்திய நினைவுச்சின்னமாக இது இந்தோ-இஸ்லாமிய கட்டிடக்கலையில் ஒரு சிறப்பு முக்கியத்துவத்தைக் கொண்டுள்ளது மற்றும் இது உலக பாரம்பரிய தளமாகும் .
குவிமாடத்தின் உயரம் 47 அடிகள் ஆகும் . உண்மையான குவிமாடம் அமைப்பதற்கான முந்தைய முயற்சிகள் வெற்றிபெறாததால், இது இந்தியாவில் கட்டப்பட்ட முதல் உண்மையான குவிமாடமாகும்.
இந்த முக்கிய செயல்திறன் காட்டி என்பது 2000 முதல் 2015 வரை புத்தாயிரம் ஆண்டு வளர்ச்சி இலக்குகளுக்கு பயன்படுத்தப்பட்டது. இது வளங்குன்றா வளர்ச்சிக் குறிக்கோள்களின் ஒரு பகுதியாகும்.
மற்ற அமெரிக்க மாநிலங்களுடன் ஒப்பிடும்போது விதிவிலக்காக அதிக இறப்பு விகிதத்துடன் டெக்சாஸ் அரசாங்கம் 2013 இல் தாய்மார்கள் இறப்பு மற்றும் நோயுற்ற பணிக்குழுவை உருவாக்கியது.
கே. பத்மநாபையா இவர் ஓய்வு பெற்ற இந்திய ஆட்சிப்பணி ஊழியர் மற்றும் இந்தியாவின் முன்னாள் உள்துறை செயலாளர் ஆவார். இந்திய நிர்வாகப் பணியாளர் கல்லூரியின் ஆளுநர்கள் நீதிமன்றத்தின் தலைவராக இவர் உள்ளார். இவை தவிர காவல் சீர்திருத்தங்களுக்கான குழு , இராணுவ அதிகாரிகள் தேர்வு வாரிய மறு ஒழுங்கமைப்புக் குழு, தேசிய நகர்ப்புற மேலாண்மை நிறுவனப் பணிகள் மதிப்பாய்வுக் குழு போன்ற பலகுழுக்களுக்கு தலைவராக இருந்தார் . இந்திய ஆட்சிப் பணியில் இவர் செய்த பங்களிப்பிற்காக 2008 ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசு குடிமக்களின் மூன்றாவது மிக உயர்ந்த விருதான பத்ம பூசண் விருதை வழங்கியது. .
2011 இல், ஆட்சிப் பணி அதிகாரிகளுக்கு பயிற்சியளிப்பதற்காக சிறீசைதன்யா கல்வி நிறுவனம் என்ற அகாதமியை நிறுவியபோது, பத்மநாபைய்யா இந்த நிறுவனத்தின் தைலவராக நியமிக்கப்பட்டு தலைமைத் தேர்தல் ஆணையர் டி.என்.சேஷனுக்கு உதவினார். நான்கு வருட சேவைக்குப் பின்னர், எஸ். எம். தத்தாவுக்குப் பின், நிறுவனத்தின் ஆளுநர்கள் நீதிமன்றத்தின் தலைவராக, இந்திய நிர்வாகப் பணியாளர் கல்லூரிக்கு சென்றார். இன்றுவரை அந்தப் பதவியை வகிக்கிறார்.
1599 ஆம் ஆண்டில், சராப்-உத்-தின் மிர்சாவிடம் பணியிலிருந்த அகமது-உல்-உம்ரி துர்கோமன் என்பவர் பாரசீக மொழியில் இராணி ரூபமதியின் கதையை எழுதினார். அவர் ரூபமதியின் 26 கவிதைகளை சேகரித்து அவற்றை தனது படைப்புகளில் சேர்த்தார். அசல் கையெழுத்துப் பிரதி அவரது பேரன் புலாத் கான் மற்றும் அவரது நண்பர் மிர் ஜாபர் அலி ஆகியோருக்கு 1653 இல் கையெழுத்துப் பிரதியை உருவாக்கியது. மிர் ஜாபர் அலியின் நகல் இறுதியில் டெல்லியின் மெகபூப் அலிக்கு அனுப்பப்பட்டது. 1831 இல் அவர் இறந்த பிறகு டெல்லியின் ஒரு பெண்மணிக்கு அனுப்பப்பட்டது. போபாலின் ஜெமதர் இனாயத் அலி இந்த கையெழுத்துப் பிரதியை அவளிடமிருந்து ஆக்ராவுக்குக் கொண்டு வந்தார். இந்த கையெழுத்துப் பிரதி பின்னர் சி.இ. இலுவார்ட்டை அடைந்து எல்.எம். க்ரம்ப் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்தார். தி லேடி ஆஃப் தி லோட்டஸ்: ரூப்மதி, மாண்டு ராணி: 1926 ஆம் ஆண்டில் விசுவாசத்தின் ஒரு விசித்திரமான கதை. இந்த கையெழுத்துப் பிரதியில் பன்னிரண்டு தோகாக்கள் எனப்படும் வசன வடிவங்கள், பத்து கவிதைகள் மற்றும் மூன்று ருபமதியின் சவாயே எனப்படும் கவிதை வடிவமும் அடங்கும்.
ராணி ரூப்மதி இவர் ஒரு கவிஞரும் மற்றும் மால்வா சுல்தான் பாஸ் பகதூரின் மனைவியுமாவார். மால்வாவின் நாட்டுப்புறக் கதைகளில் ரூபமதி முக்கியமாக இடம் பெறுகிறார். இது சுல்தானுக்கும் ரூபமதிக்கும் இடையிலான அன்பைப் பற்றி பேசுகிறது. ரூபமதியின் அழகு காரணமாக ஆதாம் கான் மாண்டுவை கைப்பற்றத் தூண்டப்பட்டார். ஆதாம் கான் கோட்டையைக் கைப்பற்ற அணிவகுத்துச் சென்றபோது, பாஸ் பகதூர் தனது சிறிய படையுடன் அவரைச் எதிர்த்து தோற்கடிக்கப்பட்டார். ரூபமதி விசமருந்தி தற்கொலை செய்து கொண்டார். இவ்வாறு இசை, கவிதை, காதல், போர் மற்றும் இறப்பு ஆகியவற்றில் மூழ்கியிருந்த மந்திர காதல் கதையை முடிவுக்குக் கொண்டுவருகிறது. இந்த காதல் ஒரு புராணக்கதையாக சிலர் கருதுகின்றனர். மற்றவர்கள் அதை உண்மை என்றும் கருதுகின்றனர்.
இசையை மிகவும் விரும்பும் பாஸ் பகதூர், மாண்டுவின் கடைசி சுதந்திர ஆட்சியாளராக இருந்தார். பாஸ் பகதூர் ஒருமுறை வேட்டையாட செல்லும்போது, ஒரு கால்நடை மேய்த்துகொண்டிருக்கும் ரூபமதி தனது நண்பர்களுடன் உல்லாசமாகப் பாடிக்கொண்டிருந்ததைப் பார்த்தார். அவளது மயக்கும் அழகு மற்றும் இனிமையான குரல் இரண்டையும் கண்டு, ரூபமதியை தன்னுடன் தனது தலைநகருக்கு வருமாறு கெஞ்சினார். ரூபமதி தனது அன்புக்குரிய மற்றும் வணக்கத்திற்குரிய நர்மதை நதிக்கு அருகில் ஒரு அரண்மனையில் தான் வசிக்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின் பேரில் மாண்டுவுக்குச் செல்ல ஒப்புக்கொண்டார். இதற்காக மாண்டுவில் ரேவா குந்த் அரண்மனை கட்டப்பட்டது.
துரதிர்ஷ்டவசமாக, இந்த முஸ்லீம் இளவரசர் மற்றும் இந்து மேய்ப்பரின் காதல் தோல்விக்கு ஆளானது. முகலாய பேரரசர் அக்பர் மாண்டுவை ஆக்கிரமித்து ரூபமதியையும் பாஸ் பகதூரையும் கைப்பற்ற முடிவு செய்தார். மாண்டுவைக் கைப்பற்ற அக்பர் ஆதாம் கானை படையுடன் அனுப்பினார். பாஸ் பகதூர் தனது சிறிய இராணுவத்துடன் ஆதாம் கானை எதிர்த்தார். சிறந்த முகலாய இராணுவத்திற்கு எந்தப் போட்டியும் இல்லை. மாண்டு எளிதில் வீழ்ந்தது.
பாஸ் பகதூர் உதவி தேடி சித்தோர்காருக்கு தப்பி ஓடினார். ஆதாம் கான் மாண்டுக்கு வந்ததும், ரூபமதியின் அழகைக் கண்டு ஆச்சரியப்பட்டார். தன்னை பிடிப்பதைத் தவிர்ப்பதற்காக இராணி ரூபமதி தன்னைத்தானே விசம் வைத்து தற்கொலை செய்து கொண்டார். இவ்வாறு ஒரு காதல் கதை ஒரு முடிவுக்கு வந்தது.
பாதுகாப்புப்படைகளின் தலைமைப் படைத்தலைவர் , இந்தியாவில் தற்போது நடைமுறையில் உள்ள முப்படை தளபதிகள் குழுவுக்கு இந்தியப் பாதுகாப்புப் படைகளின் தலைவர்களாக உள்ளவர்களில் ஒருவர் தலைவராக இருப்பதற்கு பதிலாக, இனி பாதுகாப்புப் படைத்தலைவர்களில் ஒருவரை, தலைமைப் பாதுகாப்புத் தலைவராக நியமிக்கப்படுபவர். அவரே முப்படை தளபதிகளின் குழுவுக்கும் தலைவராகவும் செய்படுவார் என்று இந்திய அரசு முடிவு செய்துள்ளது. நியமனத்திற்கான அமைச்சரவைக் குழுவின் ஆலோசனை பேரில் இந்தியக் குடியரசுத் தலைவர்31 டிசம்பர் 2019 அன்று ஓய்வு பெறும் ஜெனரல் பிபின் இராவத்தை முதலாவது பாதுகாப்புப் படைகளின் தலைமைப் படைத்தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார்.
பாதுகாப்புப் படைகளுக்குத் தேவையான அனைத்து ஆயுதங்கள் கொள்முதல், முப்படைகளின் கூட்டு நடவடிக்கை, பயிற்சி உத்திகள், கேந்திர நடவடிக்கைகள் உள்ளிட்டவை குறித்தும், அரசை நடத்தும் ஆட்சியாளர்களுக்கு முப்படை சேவை குறித்த ஆலோசனைகளை வழங்குவது, முக்கிய ஒப்புதல்களை பெற்றுத்தருவது போன்ற பணிகளை ஒருங்கிணைக்கும் இராணுவ ஆலோசகர் பணியையும் புதிய தலைமைப் படைத்தலைவர் ஆற்றுவார்.
இந்திய முப்படைகளின் தலைமை தளபதிகளின் தலைவராக செயல்படும்போதும், அவரால் நேரடியாக முப்படைகளின் நடவடிக்கைகளுக்கு உத்தரவு பிறப்பிக்க முடியாது. அரசுக்கு ஆலோசனை கூறுவதும், முப்படை தளபதிகளிடம் அரசின் முடிவுகளை தெரிவித்து அவற்றை செயல்படுத்துவதற்கான நிர்வாக ஒருங்கிணைப்பில் மட்டுமே அவரால் ஈடுபட முடியும்
பாதுகாப்பு படைகளின் தலைமை தளபதியின் பதவிக்காலம் மூன்று ஆண்டுகள் அல்லது 65 வயது முடியும் வரை, எது முந்தியதோ அதுவரையாகும். இப்பதவி வகித்த உயரதிகாரி, பதவிக்காலம் முடிந்த நாளில் இருந்து அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு எவ்வித அரசு தொடர்புடைய பணியிலோ, தனியார் பணியிலோ ஈடுபட அனுமதி கிடையாது.
இந்தியப் பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின் நேரடி மேற்பார்வையில் செயல்படும் புதிய தலைமைப் படைத்தலைவர் இந்திய பாதுகாப்புத்துறை ஆயுத கொள்முதல் குழு மற்றும் பாதுகாப்பு திட்டமிடல் குழுவின் உறுப்பினராக இருப்பார்.
முப்படைகளின் தலைமை தளபதி பதவிக்கு நியமிக்கப்படுபவர் நான்கு நட்சத்திரத் தகுதியுடன் புதிய பணியைத் தொடருவார். மேலும் பாதுகாப்பு விவகாரங்கள் துறைக்கான தலைவராகவும் செயல்படுவார்.
இந்த கிராமம் இப்போது ரோகிணி பிரிவு 37, பிரிவு 38, பிரிவு 39 மற்றும் பலவற்றோடு இணைக்கப்பட்டுள்ளது. அருகிலுள்ள கிராமங்கள் கஞ்சவாலா, மஜ்ரி, இராணி கெரா, சுல்தான்பூர் தபாஸ் மற்றும் பேகம்பூர் ஆகியவை. கராலாவுக்கு அதன் சொந்த நீர் தொட்டி ஒன்று உள்ளது. கராலா கிராமம் அதன் சொந்த சமசுகிருதக் கல்லூரியைக் கொண்டுள்ளது. கிராமத்தின் நடுவில் அமைந்துள்ள புகழ்பெற்ற சாகித் பகத் சிங் பூங்காவில் ஒன்று பஜார் பன்னா என்று அழைக்கப்படுகிறது. "பஜார் பன்னா" வில் ஒரு பெரிய ராதா கிருட்டிணன் கோயிலும் அமைந்துள்ளது. இந்த கோயில் ஆண்டவர் கிருட்டிணரை நோக்கி இந்துக்கள் வழிபடும் ஒரு அடையாளமாகும். இந்த கிராமத்தில் ஒரு கால்பந்து விளையாட்டு மைதானம் கொண்ட பெரிய அரங்கமும் உள்ளது. பிரபலமான திரைப்படமான "இராக்ஸ்டார்" - "ஜோ பி மெயின்" பாடல் அதே அரங்கத்தில் 2010 14 டிசம்பர் அன்று படமாக்கப்பட்டது. பிரபலமான ஜதின் சிங் சவுகான் அதில் கலந்து கொண்டார்.
கராலா மற்றும் மஜ்ரி மக்களால் வழிபாட்டிற்காக பயன்படுத்தப்படும் தாதா மண்டு என்று அழைக்கப்படும் ஒரு பெரிய கோயில் உள்ளது. கோயிலை ஒட்டியுள்ள ஒரு பெரிய குளமும், ஒரு பழங்கால சிவன் கோயிலும் உள்ளது. இந்த கிராமத்தில் ஒரு கால்பந்து விளையாட்டு மைதானம் கொண்ட பெரிய அரங்கமும் உள்ளது. "சாகித் பகத் சிங் பூங்கா" என்ற பெயரில் ஒரு பூங்காவும் உள்ளது. கராலாவில் இரண்டு கால்பந்து அணிகளும் உள்ளன, அவை கே.எஃப்.சி ஆகும். இது இரண்டு பள்ளிகளைக் கொண்டுள்ளது.- ஒன்று முதன்மை மற்றும் இரண்டாவது இரண்டாம் நிலை. இது இரண்டு பாட வேளைகளைக் கொண்டுள்ளது. ஒன்று பெண்கள் மற்றும் மாலை சிறுவர்களுக்கென கொண்டுள்ளது. இங்கு ஒரு மருத்துவமனையும் உள்ளது. கராலாவில் பல சிறிய புதிய குடியிருப்புகள் உள்ளன. அதாவது சிவ் விகார், ஆனந்த்புர்தம், இராம விகார் போன்றவை.
தில்லியின் மிகப்பெரிய கிராமமாகும். கராலாவில் உள்ள மக்களில் முக்கிய இனங்கள் மாத்தூர் மற்றும் பிறர். அவர்கள் தில்லி மற்றும் இப்பகுதியின் நிரந்தர குடியிருப்பாளர்களாக இருக்கின்றனர்.
எமிலி கிளாடெட்டே சோசான் 1903 ஆம் ஆண்டில் செயின்ட் மண்டேட், பிரான்சில் பிறந்தார். இவரின் பெற்றோர் ஜீன் மேரி - ஜார்ஜெஸ் கிளாட் சோசான் . இவர் எமிலி லில்லி என அழைக்கப்பட்டார். ஏனெனில் இவரது அத்தையின் பெயரும் எமிலி என இருந்ததால் இவர் அவ்வாறு அழைக்கப்பட்டார். ஆனால் அந்த அத்தை இவரின் இரத்த உறவு இல்லை. சோசானின் பாட்டி அவரைத் தத்து எடுத்து வளர்த்து வந்தார். அவர் இறுதிவரை திருமணம் செய்துகொள்ளவில்லை. இவரின் லில்லி எனும் புனைப் பெயரானது லில்லி லங்ட்ரி எனும் நடிகையின்பால் கவரப்பட்டு வந்தது. ஜீன், எமிலி லியோ மற்றும் கால்பெரின் பாட்டி மேரி அகஸ்டின் லியோ ஆகியோர் பிரான்ஸ் மற்றும் இங்கிலாந்திற்கு இடைப்பட்ட பகுதியான சேனல் தீவில் பிறந்தவர்கள் ஆவர். இவர்கள் அமெரிக்காவிற்கு வரும் முன்பே சரளமாக ஆங்கிலத்தில் பேசும் புலமை கொண்டவர்களாக இருந்தனர். இவர்களது குடும்பத்தில் ஆங்கிலம் மற்றும் பிரஞ்சு போன்ற மொழிகளில் பேசும் பழக்கம் கொண்டவர்களாக இருந்தனர்.
கோல்பெர் பிராடுவே அரங்கில் தனது நடிப்பு வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார்.1920 ஆம் ஆண்டுகளில் பேசும்படங்களில் இவர் தோன்றினார்.பாரமவுண்ட் பிக்சர்சில் துவக்கத்தில் பணிபுரிந்த இவர் பின்னர் சார்பிலா நடிகையானார். 1934 ஆம் ஆண்டில் வெளியான இட் ஹாப்பன்டு ஒன் நைட் திரைப்படத்தில் நடித்ததற்காக இவர் சிறந்த நடிகைக்கான அகாதமி விருது வென்றார். மேலும் இரு அகாதமி விருதுகளுக்குப் பரிந்துரை செய்யப்பட்டார். மேலும் அதே ஆண்டில் வெளியான கிளியோபட்ரா மற்றும் 1942 ஆம் ஆண்டில் வெளியான தெ பால்ம் பீச் ஸ்டோரி ஆகிய திரைப்படங்களில் நடித்ததன் மூலம் பரவலாக அறியப்பட்டார்.
கோல்பெரின் சகோதரர் சார்லஸ் அகஸ்தே சோசான் 1898 ஆம் ஆண்டில் ஜெர்சியில் உள்ள பைலிவிக்கில் பிறந்தார். இவரது வலது கண்ணில் பார்வை இழந்தார். அதனால் இவரால் தொழிலில் நிலையாகப் பணிபுரிய இயலவில்லை. முதலீட்டாளராக பணிபுரிந்தார். ஆனால் அதில் இழப்பு ஏற்பட்டது. மேரி லியோ மற்றும் ஜார்ஜின் மைத்துனனும் அமெரிக்காவில் வசித்துவந்தனர். மேரி இவருக்கு பொருளாதார ரீதியில் உதவி செய்ய ஆரவ்மாக இருந்தார்.இருந்தபோதிலும் தொழிலில் வெற்றி பெற ஊக்கமளித்தார்.
பெரிய கண் சூரை மீன்கள் 2 - 4 ஆண்டுகளில் முதிர்ந்த பருவத்தை அடைகின்றன. முதிர்ந்த பருவத்தில் இவற்றின் நீளம் புவியியல் ரீதியாக வேறுபடுகிறது. 50% வீதமான மீன்கள் கிழக்கு பசிபிக் பெருங்கடலில் 135 செ.மீ நீளத்திலும், மேற்கு பசிபிக் பெருங்கடலில் 102-105 செ.மீ நீளத்திலும் முதிர்ச்சியடைகின்றன. ஆண்டின் பெரும்பாலான மாதங்களில் பசிபிக் பெருங்கடலின் வெப்பமண்டல பகுதிகளில் வெப்பநிலை 24 க்கு மேல் இருக்கும்போது முட்டையிடுதல் நடைபெறுகிறது. வடமேற்கு வெப்பமண்டல அத்திலாந்திக்கில் சூன், சூலை மாதங்களிலும், கினியா வளைகுடாவில் சனவரி, பெப்ரவரி மாதங்களிலும் இனப்பெருக்கம் நடைப்பெறுகின்றது.
பெரிய கண் சூரை 250 செ.மீ அல்லது 8 அடி வரை நீளமாக வளரக்கூடியது. மீனொன்றின் அதிகபட்ச எடை 180 கிலோ கிராமை விட அதிகமாகும். சீரான பெரிய உடலுடன், பெரிய கண்களுடனான தலையைக் கொண்டது. நீளமான மார்புச் செட்டைகள் இரண்டாவது முதுகுச் செட்டை ஆரம்பிக்கும் இடத்திற்கு அப்பால் வரை காணப்படுகின்றன. இளம் மற்றும் முதிர்ந்த மீன்களில் முதலாவது, இரண்டாவது முதுகுச் செட்டைகளுக்கு இடையில் 13 அல்லது 14 முதுகெலும்புகள் அமைந்துள்ளன.