polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
பதவியா குளத்தின் அருகில் ஒரு வணிக நகரத்தை தமிழ் வணிகக் கணங்கள் அமைத்து செயற்பட்டதற்கான பல தொல்லியல் சான்றுகள் காணக் கிடைக்கின்றன. இங்கு அகழாய்வு செய்யப்பட்ட தமிழ், சமஸ்கிருத, கிராந்த கல்வெட்டுக்களும் தொல்லியல் சான்றுகளும் இந்நகரம் தமிழ்/தென்னிந்திய வணிகர்களான நானாதேசியர், அஞ்ஞூற்றுவர், நகரத்தார், வீரக்கொடியர் தொடர்பான குறிப்புகளையும் தமிழ் வேளைக்காரப் படையினரினது இராணுவத் தளமாக இருந்ததற்கான குறிப்புகளையும் கொண்டிருக்கின்றன. இவ்வணிகக் கணங்கள் இப்பிரதேசத்திலிருந்த கோவில்களுக்கு ஆதரவு வளங்கியதையும், அக்கோவில்கள் சிறப்புடன் விளங்கியமையையும் கட்டிட அழிபாடுகள், தொல்லியல் சான்றுகளைக் கொண்டு அறிய முடிகிறது.
பதவியா குளத்தருகேயுள்ள மொரகொட என்னும் இடத்தில் சிவதேவாலயங்களினதும், வேறும் பல கட்டடங்களினதும் அழிபாடுகளும், தமிழ்க் கல்வெட்டுக்களும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. மோற ஓயாவுக்கும் பதவியா குளத்துக்கும் இடைப்பட்ட நிலப்பகுதியில் ஒரு மடாலயத்தின் கட்டட அழிபாடுகள் அகழாய்வு செய்யப்பட்டுள்ளன. இதற்கு அருகே 30 அடி ஆழமான, 4,5 அடி விட்டமுடைய 10 கிணறுகள் காணப்படுகின்றன. இம்மடாலயத் தொகுதியைக் கட்டுவதற்குப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள கற்கள் பதவியா குள மதகின் கற்களை விடப் பழமையானதாகத் தெரிவதால் இம்மடாலயம் பதவியா குளம் அமைக்கப்பட்டதற்கு முன்னரே உருவாகிய ஒரு குடியிருப்பாக இருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது.
இப்பிரதேசத்தின் வருடாந்த சராசரி மழைவீச்சி 75 அங்குலத்துக்கும் குறைவானதாகும். ஆனி தொடக்கம் ஐப்பசி வரையான சிறுபோகக் காலங்களில் கியுல் ஆறு நீரின்றி முற்றாக வரண்டு போய்விடும். ஆகவே, மார்கழி தொடக்கம் சித்திரை வரையான மாதங்களில் வடகிழக்கு பருவமழையால் கிடைக்கும் மிகையான மழை நீரை தேக்கி, சேமித்து வைப்பதை பிரதான நோக்காகக் கொண்டே பதவியா குளம் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இது வரண்ட சிறுபோகக் காலங்களிலும் வருடம் முழுதும் தொடர்ச்சியான பயிர்ச்செய்கையை மேற்கொள்வதற்கான நீரை பதவியாவைச் சூழவிருந்த விவசாய விளை நிலங்களுக்கு வழங்கியது.
இப்பண்டைய குள நீர்ப்பாசனத் திட்டத்தின் சிறப்பியல்பாக விளங்குவது கல்லால் அமைக்கப்பட்ட ஒரு நீர் திருப்புக் கட்டமைப்பு. வண்ணாத்திப் பாலம் என உள்ளூர் மக்களால் முன்னர் அழைக்கப்பட்ட இக்கட்டமைப்பு, அணைக்கட்டாகவும் அதேசமயம் பாலமாகவும் தொழிற்பட்டது. கியுல் ஆறும், பெரிய ஓயாவும் சங்கமிக்கும் இடத்திலிருந்து ஏறத்தாழ ஒரு மைல் கீழே இப்பாலம் அமைந்துள்ளது. இவ்விடம் தற்போது வட மாகாணத்தையும் வடமத்திய மாகாணத்தையும் பிரிக்கும் எல்லையாக விளங்குகிறது.
பதவியா குளத்தின் உருவாக்கம் அப்பிரதேசத்தின் பொருளாதார அபிவிருத்தியில் நேரடியாக தாக்கம் செலுத்தியது. வருடம் முழுதுமான, தொடர்ச்சியான விவசாய நடவடிக்கைகளும் மிகை உற்பத்தியும் உள்ளூர் மற்றும் பிராந்திய வணிக முயற்சிகளுக்கு வழிகோலின. இப்பொருளாதார வளர்ச்சியும் பதவியாவின் அமைவிடமும் (இலங்கையின் வடபகுதியின் கிழக்கு-மேற்கு வணிகப் பாதையின் நடுவிலே இருந்தமை; கோகர்ணம்/ திருக்கோணமலைத் துறைமுகத்தின் அருகாமை) பதவியா நகரம் ஒரு முக்கிய வணிக மையமாக உருவாகுவதற்குக் காரணமானது.
பதவியா குளம், பதிவில் குளம், அல்லது பதவிக் குளம் இலங்கையின் வடமத்திய மாகாணத்தின் பதவியா என்னும் நகரிலுள்ள பிரசித்தி பெற்ற பழைய நீர்ப்பாசனக் குளங்களுள் ஒன்றாகும். இது தனவாபி எனவும் பதிவாபி எனவும் முன்னர் அழைக்கப்பட்டது. 10ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த ஒரு கல்வெட்டில் இது பன்டொன்னாறு குளம் எனவும் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. திருக்கோணமலைக்கு வடமேற்கில் ஏறத்தாழ 70 மைல் தூரத்திலுள்ள உலர் வலய வன்னிப் பிரதேசத்தில் இக்குளம் அமைந்துள்ளது.
பதவியா குளத்துக்கு அண்மையில் பொலன்னறுவை சிவதேவலாயங்களை விடவும் மிகப் பழமையானது எனக் கருதப்படும் இரவிகுலமாணிக்க ஈஸ்வரமுடையார் என்னும் சிவதேவாலயம் அமைந்திருந்தது. இரவிகுலமாணிக்கம் என்பது முதலாம் இராஜராஜ சோழனின் விருதுகளுள் ஒன்று. ஆகவே, இது சோழராட்சிக் காலத்தின் ஆரம்பங்களில் கட்டப்பட்டிருக்கலாமெனக் கருதப்படுகிறது. இது சோழ, திராவிடக் கட்டிடப் பாணியில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
பதவியா குளத்தைக் கட்டியவர்/கள் தொடர்பான எதுவித அறுதியான வரலாற்று சான்றுகளும் இல்லை. பிரித்தானிய காலனித்துவ அரசின் பொறியியலாளராக இலங்கை நீர்ப்பாசனத் திணைக்களத்தில் 1873 - 1904 காலப்பகுதியில் பணியாற்றிய ஹென்றி பார்க்கர் பதவியா குளம் ஏறத்தாழ 3ஆம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டிருக்கலாம் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
இலங்கையின் பண்டைய நீர்ப்பாசனத் தொழிநுட்பம், அமைப்புப் பொறியியலுக்கான மிகச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக பதவியா குளம் விளங்குகிறது. இது இலங்கையின் மிகப் பெரிய பண்டைய குளங்களுள் ஒன்றாகும். நீரைத் தேக்கி வைப்பதை முக்கிய நோக்காகக் கொண்டு அதற்கேயுரித்தான தனித்தன்மையுடன் இது வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.
இக்குளத்தருகில் அமைந்திருந்த நகரம் பதொன்னரு நகரம் என அழைக்கப்பட்டது. அஞ்ஞூற்றுவர் இதனை அய்யம்பொழில் பட்டினம் என அழைத்தனர். 12ஆம் அல்லது 13ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாகக் கருதப்படும் ஒரு சாசனத்தில் இது சிறீபதி கிராமம் என்ற இந்துப் பெயர் கொண்டும் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறது.
பெரும்போகக் காலங்களில் கியுல் ஆற்று நீரானது வண்ணாத்திப் பாலக் கட்டமைப்பினூடாக திருப்பப்பட்டு பெரிய ஆற்றின் இடது, வலது கரைகளில் அமைந்திருக்கும் இரண்டு பாசன வாய்க்கால்களினூடாக கொக்கிளாய் களப்பு வரையான விவசாய விளை நிலங்களுக்கு நீர் வழங்கப்பட்டது.
பதவியாவின் முதன்மை மண்வகையாக சிவந்த மண்ணிற நிறமுடைய வண்டல் மண் காணப்படுகிறது. இது நெற்பயிர்ச்செய்கைக்கு உகந்த மண்ணாகையால் இப்பிரதேசத்தின் தொடக்க கால ஆற்றோர விவசாயக் குடியிருப்பு உருவாக்கங்களுக்கு இவ்வண்டல் மண் பரம்பல் காரணமாக இருந்திருக்கலாம்.
பதவியா குளத்தருகே அமைந்திருந்த இக்குடியிருப்பு பிரமதேயம் எனப்படும் பிராமண குடியிருப்பு எனவும், இது சோழர் ஆட்சிக்காலத்துக்கு முன்னர் 6ஆம் நூற்றாண்டுக்கும் 10ஆம் நூற்றாண்டுக்கும் இடையில் தோன்றியிருக்கக்கூடும் எனவும் சில ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.
பிரித்தானிய காலனித்துவ அரசின் ஆரம்பகால நிர்வாக அதிகாரிகள் பதவியா குளம், நீர்ப்பாசனத் தொழிநுட்பம், அதன் அருகிருந்த பண்டைய நகர அழிபாடுகள் தொடர்பான அகழாய்வுகளை மேற்கொண்டு பல்வேறு அறிக்கைகளையும் நூல்களையும் எழுதியுள்ளனர்.
அனுராதபுர ஆட்சியாளர்கள் இதனைக் கட்டியதற்கான ஆதாரங்கள் எதுவுமில்லாததால், இக்குளம் தென்னிந்திய, தமிழ் வணிகக் கணங்களின் உதவியுடன் உள்ளூர்த் தலைவர்களால் அமைக்கப்பட்டிருக்கலாமென சில வரலாற்றாய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.
குளக்கட்டுமான தொழிநுட்ப அறிவு வளர்ச்சி மற்றும் மக்கள் தொகை பெருக்கம் காரணமாக பிற்பட்ட காலங்களில் ஒரு பெரும் குளத்தின் தேவை உணரப்பட்டு பதவியா குளம் கட்டப்பட்டிருக்கலாம்.
இவ்வாறான விவசாயக் குடியிருப்புகள் பெருகத் தொடங்க பரந்த அளவிலான நீர்ப்பாசனத்திற்கான தேவையும் அதிகரித்திருக்கலாம். வண்ணாத்திப் பாலம் அவ்வாறு கட்டப்பட்ட ஒன்றாக இருக்கலாம்.
வண்ணாத்திப் பாலமே முதலில் கட்டப்பட்டதாகவும், அதன் பின்னரே பதவியா குளம் கட்டப்பட்டிருக்கலாம் எனவும் ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.
இளம் விஞ்ஞானி ஊக்கத் திட்டம் என்பது, இந்திய அரசாங்கத்தின் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பம் துறையினரால் வழங்கப்படும் ஒரு உதவித்தொகை
திட்டம் ஆகும். இது மாணவர்கள் ஆராய்ச்சி படிப்புகளை அடிப்படை அறிவியல் துறையில் எடுத்து படிக்க ஊக்கம் அளிக்கும் நோக்கத்தினை அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளது. இந்த அமைப்பு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாணவர்கள்களுக்கு உதவித்தொகை மற்றும் இடைக்கால மானியங்களை முனைவர் பட்டப்படிப்பிற்கு முந்தைய நிலை வரை வழங்குகிறது. 1999ல் தொடங்கப்பட்ட, இது இந்திய அறிவியல் கழகம் மூலம் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. இந்த இளம் விஞ்ஞானிகள் ஊக்கத் திட்டம் என்பது தேசம் முழுவதும் திறமையான மாணவர்களை அடிப்படை அறிவியல் துறையில் மேற்படிப்பு மற்றும் ஆராய்ச்சிகளை மேற்கொள்ளும் வகையில் ஈர்க்கவும் மற்றும் ஊக்கப்படுத்தவும் இந்திய அரசின், அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத் துறையினரால் நிதி வழங்கப்பட்டு வருகிறது.
மாணவர்களின் தேர்வானது வகுப்பு முதல் இளங்கலைத் அறிவியல் பாடப்படிப்பு மற்றும் ஒருங்கிணைந்த முதுகலை அறிவியல் பாடப்படிப்புகளில் கணிதம், இயற்பியல், வேதியியல் மற்றும் உயிரியல் பிரிவுகளில் முதலாம் ஆண்டு மாணவர்களுக்கு சூட்சம் தேர்வு மூலம் நடக்கிறது. விண்ணப்பங்களை திரட்ட மற்றும் நாட்டில் பல்வேறு மையங்களில் திறனாய்வு சோதனை நடத்த சிறப்பு குழுக்கள் ஐ.ஐ.எஸ்.சி. இல் அமைக்கப்படுகின்றன, சூட்சம தேர்வினில் தேர்ச்சிப் பெற்ற மாணவர்கள் நேர்முக தேர்வுக்கு அழைக்கப்படுகிறார்கள், இது தேர்வு செயல்முறையின் இறுதி நிலை ஆகும். ஊக்கத்தொகைப் பெற, சூட்சமத் தேர்வு மற்றும் நேர்முகத் தேர்வில் பெறப்படும் இரண்டு மதிப்பெண்களும் கருத்தில்கொள்ளப்படுகிறது.
தேர்வினில் தகுதி பெற்ற மாணவர்கள் ஊக்கத் தொகைக்கு தகுதியுடையவர்கள். மாணவர்கள் முதலாம் ஆண்டு பட்டப்படிப்பு முதல் ஊக்கத்தொகை பெறுவர். கூட்டாளிகள் இளங்கலை அறிவியில்/புள்ளியியல்/கணிதம் ஆகிய பட்டப்படிப்புகளிலும், ஒருங்கிணைந்த முதுகலை அறிவியல் பட்டப்படிப்புகளிலும் முதலாம் ஆண்டு முதல் மூன்றாம் ஆண்டு வரை ரூ.5000 மாத ஊதியமாகவும் மற்றும் ஆண்டுதோறும் 20,000 ஆண்டு ஊக்கத்தொகையாவும் பெறுவர். ஒருங்கிணைந்த முதுகலை அறிவியல் பட்டப்படிப்புகளில் 4 வது மற்றும் 5 வது வருடத்திற்கான மாததொகை ரூ.7,000 ஆகவும் மற்றும் ஆண்டுதோறும் வழங்கப்படும் உதவித்தொகை ரூ. 28,000 அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளது.
குறித்த விளம்பரம் பொதுவாக அனைத்து தேசிய நாளிதழ்களிலும் ஒவ்வொரு ஆண்டும் தொழில்நுட்ப நாள் மற்றும் ஜீலை மாதத்தின் இரண்டாவது ஞாயிறு அன்று வெளிவரும். உளச்சார்பு தேர்வு ஒவ்வொரு ஆண்டும் நவம்பர் மாதமும், நேர்முகத்தேர்வு ஜனவரி மற்றும் பிப்ரவரி மாதமும் நடத்தப்ப்டும். அதிகாரப்பூர்வ வலைத்தளத்தில் உளச்சார்பு தேர்வு முடிந்த 10-12 நாட்களுக்குள் வினா விடை முடிவு வெளீயிடப்படும். 2015-16ஆம் ஆண்டு, உளச்சார்பு தேர்வு நவம்பர் 1 அன்று நடத்தப்பட்டது, 2015 நவம்பர் 6 அன்று சரியான வினா-விடைகள் வெளியிடப்பட்டது. 2016ல், நவம்பர் 6 ம் தேதி தேர்வு நடத்தப்பட்டது.
தகுதிப் பட்டியல்கள் எஸ்.ஏ., எஸ்.பீ. மற்றும் எஸ்.சி சூட்சம தேர்வுகளில் பெறப்படும் மதிப்பெண்களில் 75% எடையையும், நேர்முகப் தேர்வில் பெறப்படும் மதிப்பெண்களில் 25% எடையையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது.
இந்த திட்டத்தின் குறிக்கோள், ஆய்வு படிப்புகளில் திறமை மற்றும் சூட்சமத் திறனுடன் கூடிய மாணவர்களை அடையாளம் காணுவது; அவர்கள் தங்கள் திறனை படிப்பினில் உணரவும், நாட்டில் ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டுக்கான சிறந்த விஞ்ஞான சிந்தனைகளின் வளர்ச்சியை உறுதிசெய்யவும் விஞ்ஞானத்தில் ஆராய்ச்சியாளர்களைப் பயிற்றுவிப்பதற்காக ஊக்கப்படுத்தவும் செய்கிறது.
ஆர் மகாதேவன் சாம்பு கதாப்பாத்திரத்தின் தோற்றத்தை வழுக்கைத் தலை மற்றும் பெரிய மூக்கு கொண்டவராய் ,மெலிந்த முகவாய் கொண்டவராய் அந்தக் கதாப்பாத்திரத்தை வடிவமைத்திருப்பார். அவரைப் பார்ப்பவர்கள் அசடு போன்று இருப்பதாக மற்றவர்கள் கருதக்கூடிய வகையில் இவரின் உடலமைப்பு இருக்கும். இவ்வாறு இருபதாலேயே இவரின் எதிரிகள் இவரை குறைத்து மதிப்பிடுவர். அதனை சாதகமாகப் பயன்படுத்தி சாம்பு அவர்களை வெற்றிகொள்வார். இந்தக் கதையானது சாம்புவின் தோற்றத்தைப் பார்த்து முதலில் அவரை ஏளனம் செய்வார்கள் பின் தன்னை ஏளனம் செய்பவர்களை வெற்றிகொள்ளும் வகையில் கதைக்களம் அமைந்திருக்கும். சாம்புவிற்குத் தெரியாமலேயே அந்தக் குற்றத்தினை அவர் கண்டுபிடித்திருப்பார். இறுதில் தான் குற்றத்தைக் கண்டுபிடித்துவிட்டேன் என்பது அவருக்கே தெரியும்.
சம்புவின் பற்றுறுதியதாளராக கோபாலன் என்ற காவல் அதிகாரி இருப்பார். இவர்தான் நடக்ககூடிய குற்றங்களை சாம்புவின் கவனத்திற்கு எடுத்துக் கொண்டு செல்பவர். சாம்பு மற்றும் கோபாலன் ஆகிய இருவரும் ஒருவரையொருவர் இக்கட்டான நேரங்களில் காப்பாற்றிக்கொள்வர். சில சமயம் சாம்புவின் தோற்றத்தைப் பார்த்து அவரை கோபாலன் எள்ளி நகையாடுவார். வேம்பு என்பவரை சாம்பு திருமணம் செய்துகொள்வார். வேம்பு மிகவும் அழகான , புத்திசாலியான பெண். தன்னுடைய கணவனின் வெறுமையான வாழ்க்கையை ஒருபோதும் விமர்சனம் செய்யாது வாழ்ந்து வருபவர். இவர்களுக்கு சுந்து என்ற ஒரு மகன் உள்ளான். அவனும் சில சமயங்களில் குற்றங்களைக் கண்டுபிடிக்க உதவி செய்கிறான்.
சாம்புவை வங்கி இயக்குனர் , பணமோசடி செய்த வங்கியின் மேலாளரை தப்பிக்கச் செய்ததற்காக சாம்புவை வேலையிலிருந்து நீக்கினார். அப்போதிலிருந்து தான் சாம்புவின் துப்பறியும் வேலையானது துவங்குகிறது. அவரை வேலையிலிருந்து நீக்கிய வங்கி இயக்குநரின் தொலைந்துபோன பவள அட்டிகையைக் கன்டுபிடித்துத் தருமாறு சாம்புவிடம் முறையிடுகிறார். அப்போது ஒரு இனிய தண்டனையை சாம்பு வங்கியின் மேலாளருக்கு வழங்குகிறார். இந்த வழக்கு தொடர்பாக அவர் வங்கிக்கு செல்லும் போது தன்னுடன் பணிபுரிந்தவர்களை அலட்சியமாக கடந்து சென்றதை தன் வாழ்வின் சிறந்த தருணமாகக் கருதுகிறார்.
துப்பறியும் சாம்பு என்பது தமிழின் துப்பறியும் சிறுகதை ஆகும். 20-ஆம் நூற்றாண்டுத் துவக்கத்தில் வெளிவந்த இதனை ஆர். மகாதேவன் என்பவர் எழுதினார். இந்தக் கதையின் முதன்மை மாந்தரின் கதாப்பாத்திரத்தின் பெயர் தான் சாம்பு. இவர் வங்கியில் அலுவலராகப் பணி புரிந்து வருகிற ஒரு நடுத்தர வயதானவர். கடினமான சில புதிர்களை எளிதில் விளக்கத்துடன் தீர்த்து வைக்கிறார். இவருடைய கதாப்பாத்திரம் வரைகதைக் கதாப்பாத்திரமான செர்லாக் ஹோம்சைப் போல வடிவமைக்கபட்டிருக்கும்.
1980 ஆம் ஆண்டு இறுதியில் துப்பறியும் சாம்பு என்ற பிரபாலமான தொடராக தொலைக்காட்சியில் வந்தது. இதில் காத்தாடி ராமமூர்த்தி சாம்புவாகவும், டெல்லி கணேஷ் காவல் அதிகாரி கோபாலனாகவும் நடித்தனர். இதன் இறுதி பாகமாக சாம்பு இலண்டன் செல்கிறார். அங்கு இசுக்கொட்லாந்துகாவல் அதிகாரிகளைச் சந்தித்து அவர்களால் தீர்க்கமுடியாத சில வழக்குகளையும் சாம்பு தீர்த்துவைக்கிறார். இவர்களுக்கு மகள் பிறக்கிறது.
இந்தக் கதைகள் அனைத்தும் சமகாலச் சமுதாயத்தில் நடைபெறும் நிகழ்வுகளை நகச்சுவையுணர்வுடன் வெளிப்படுத்தியதால் இது பிரபலமானது. மேலும் 1920, 1930,1940 போன்ற ஆண்டுகளில் இருந்த சென்னையின் நவீன நகரத்தினை இவரின் சொல்திறமிக்க எழுத்துக்களால் சித்தரிக்கிறார். சில பகுதிகளில் இரண்டாம் உலகப்போர் பற்றிய சில நுட்பமான குறிப்புகள் உள்ளன.
இந்தத் தலைப்பின் முதல் பகுதியான துப்பறியும் என்பது தமிழின் துப்பு என்ற வார்த்தையில் இருந்து வந்தது. துப்பு என்றால் தடயம் என்று பொருள். அறி என்றால் தெரிந்து கொள்ளல் என்று பொருளாகும்.
பின் 1990 ஆம் ஆண்டின் துவக்கத்தில் ஒய். ஜி. மகேந்திரன் சாம்புவாகவும், ஏ. ஆர். எஸ். அவர்கள் கோபாலனாகவும் நடித்திருந்தனர்.
குப்லாய் மற்றும் அவரது சகோதரர் ஆரிக் போகேவின் படைகளுக்கு இடையில் யுத்தம் நடைபெற்றது. மோங்கேயின் முன்னால் நிர்வாகத்திற்கு விசுவாசமான படைகளும் ஆரிக் போகேவுக்கு ஆதரவாக இருந்தன. குப்லாயின் ராணுவம் எளிதாக ஆரிக் போகேவின் ஆதரவாளர்களை நீக்கியது. தெற்கு மங்கோலியாவில் நிர்வாகத்தை தங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தது. ஆனால் குப்லாய்க்கு மற்றுமொரு பிரச்சனையானது அவரது பெரியப்பா சகதையின் வழித்தோன்றல்களின் வடிவில் வந்தது. குப்லாய் தனக்கு விசுவாசமான சகதை குடும்ப இளவரசனான அபிஷ்காவை சகதை ஆட்சிப் பகுதிகளை கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வர அனுப்பினார். ஆனால் ஆரிக் போகே அபிஷ்காவை கைது செய்து கொன்று விட்டார். தனது ஆளான அல்குவை அரியணையில் ஏற்றினார். குப்லாயின் புதிய நிர்வாகம் மங்கோலியாவில் இருந்த ஆரிக் போகேவின் பகுதிகளுக்கு உணவுப்பொருட்களை செல்லவிடாமல் தடுத்து பஞ்சத்தை ஏற்படுத்தியது. கரகோரம் எளிதாக குப்லாயிடம் வீழ்ந்தது. ஆனால் ஆரிக் போகே 1261 இல் அதை மீண்டும் கைப்பற்றினார்.
பேரரசின் மற்றொரு பகுதியில் ஹுலாகு மற்றும் மோங்கேயின் மற்றொரு சகோதரரான குப்லாய் கான் சீனாவின் ஹுவாய் ஆற்றுக்கு அருகில் பெரிய கானின் இறப்பைப் பற்றி அறிகிறார். தலைநகருக்குத் திரும்புவதை விடுத்து அவர் யங்ட்சே ஆற்றுக்கு அருகில் சீனாவின் உச்சாங் பகுதிக்குள் தனது முன்னேற்றத்தை தொடர்கிறார். அவர்களது தம்பி ஆரிக் போகே, ஹுலாகு மற்றும் குப்லாய் இல்லாத சமயத்தை பயன்படுத்தி தலைநகரத்தில் பெரிய கான் என்ற பட்டத்தை தனக்கே பெற்றுக்கொள்கிறார். அனைத்து குடும்ப கிளைகளின் பிரதிநிதிகளும் கரகோரத்தில் நடந்த குறுல்த்தாயில் அவரை தலைவராக ஏற்றுக் கொள்கின்றனர். இதை அறிந்த குப்லாய் கான் கைபிங் என்ற இடத்தில் தானும் ஒரு குறுல்த்தாய்க்கு அழைப்பு விடுக்கிறார். அங்கே வட சீனா மற்றும் மஞ்சூரியாவில் இருந்த மூத்த இளவரசர்கள் மற்றும் பெரிய தளபதிகள் ஆரிக் போகேவுக்கு எதிராக குப்லாய்க்கு ஆதரவாக தங்களது நிலைப்பாட்டை எடுக்கின்றனர்.
சாங் அரசமரபை நீக்கியதன் மூலம் குப்லாய் கான் சீனாவை வெல்வதை முழுமை ஆக்கினார். 1274 மற்றும் 1281 இல் யுவான் அரசமரபின் கப்பல்கள் ஜப்பான் மீது படையெடுக்க முயற்சித்தன. ஆனால் இரண்டு படையெடுப்புகளும் தோல்வியில் முடிந்தன. அதிக எண்ணிக்கையிலான மங்கோலிய கப்பல்கள் கமிகசே என்றழைக்கப்பட்ட கடல் புயல்களால் இரண்டு முறையும் அழிக்கப்பட்டன. யுவான் அரசமரபின் போது சாதாரண மக்கள் கஷ்டங்களை அனுபவித்தனர். எனவே மங்கோலிய வீரர்கள் 1289 இல் குப்லாய்க்கு எதிராக கலகம் செய்தனர். குப்லாய் கான் 1294 இல் இறந்தார். அவருக்குப் பிறகு தெமுர் கான் ஆட்சிக்கு வந்தார். தெமுர் கான் கைடுவுக்கு எதிரான போரை தொடர்ந்து நடத்தினார். அப்போர் 1301 இல் கைடு இறக்கும் வரை தொடர்ந்து நடந்தது. அயுர்பர்வதா புயந்து கான் 1312 இல் ஆட்சிக்கு வந்தார். 1313 இல் யுவான் அரசமரபுக்கு ஆட்சிப் பணித் தேர்வு அமைப்பு ஏற்படுத்தப்பட்டது.
மங்கோலியப் பேரரசின் பிரித்தலானது கி.பி. 1259ல் தியவோயு கோட்டை முற்றுகையின் போது மோங்கே கான் இறந்ததிலிருந்து ஆரம்பித்தது. டொலுய் குடும்ப உறுப்பினர்களிடையே உயர்ந்த கானின் பதவிக்காகப் போர் ஏற்பட்டது. இது, பெர்கே-ஹுலாகு போர் மற்றும் கயிடு-குப்லாய் போர் காரணமாக மங்கோலியப் பேரரசின் மேல் இருந்த உயர்ந்த கான் என்ற பதவியின் அதிகாரம் குறைந்தது. பேரரசானது தன்னாட்சி கொண்ட கானேடுகளாகப் பிரிந்தது. வடமேற்கில் தங்க நாடோடிக் கூட்டம், மத்தியில் சகதை கானேடு, தென்மேற்கில் இல்கானேடு மற்றும் கிழக்கில் தற்கால பெய்ஜிங்கைத் தலைநகராகக் கொண்ட யுவான் அரசமரபு எனப் பிரிந்தது. எனினும் யுவான் பேரரசர்கள் ககான் என்னும் பட்டத்தைப் பெயரளவில் பயன்படுத்தினர். இந்த நான்கு கானேடுகளும் தங்களுக்கென்று தனி விருப்பங்கள் மற்றும் நோக்கங்களைப் பின்பற்றின. தனித்தனி காலகட்டங்களில் வீழ்ந்தன.
மங்கோலியப் பேரரசின் தென் மேற்கில் இல்கானேட்டின் ஹுலாகு தனது சகோதரர் குப்லாய்க்கு விசுவாசமாக இருந்தார். ஆனால் 1262 இல் பேரரசின் வட மேற்கில் இருந்த தங்க நாடோடி கூட்டத்தின் ஆட்சியாளரும் அவர்களது ஒன்று விட்ட தம்பியுமன பெர்கேவுடன் சண்டை ஆரம்பமானது. சூச்சியின் வழிதோன்றிய இளவரசர்களின் சந்தேகத்திற்குரிய மரணங்கள், போரில் கிடைத்த பொருட்கள் சமமாக பகிர்ந்து அளிக்கப்படாத தன்மை, மற்றும் ஹுலாகு முஸ்லிம்களைப் படுகொலை செய்தது ஆகியவை பெர்கேவின் கோபத்தை அதிகப்படுத்தியது. 1259–1260 இல் ஹுலாகுவின் ஆட்சிக்கு எதிராக சார்சியா ராச்சியத்தின் கலகத்தை ஆதரிக்கும் முடிவை பெர்கே பரிசீலனை செய்தார். மேலும் தெற்கே எகிப்திய அடிமை வம்சத்தவர்களுடன் ஹுலாகுவுக்கு எதிராக கூட்டணியை ஏற்படுத்தினார் மற்றும் குப்லாயின் போட்டியாளரான ஆரிக் போகேவையும் ஆதரித்தார்.
குப்லாய் கான் யுவான் அரசமரபை நிறுவிய செயல் மங்கோலியப் பேரரசின் பிரிதலை வேகமாக்கியது. மங்கோலியப் பேரரசு யுவான் அரசமரபு, தங்க நாடோடிக் கூட்டம், சகதை கானேடு மற்றும் இல்கானேடு என நான்கு கானேடுகளாக பிரிந்தது. 1304 இல் ஏற்படுத்தப்பட்ட அமைதி உடன்படிக்கை பெயரளவில் யுவான் அரசமரபின் ஆதிக்கத்தை மற்ற மேற்கு கானேடுகள் மீது நிறுவியது. ஆனால் இந்த ஆதிக்கம் முந்தைய ககான்கள் செலுத்திய ஆதிக்கத்தை போல் இல்லை. எல்லை தாக்குதல்கள் போன்ற சண்டைகள் இந்த கானேடுகளுக்குள் தொடர்ந்தன. இதற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டாக 1310 களில் ஏற்பட்ட ஏசன் புகா-அயுர்பர்வதா போரைக் குறிப்பிடலாம். நான்கு கானேடுகள் ஒவ்வொன்றும் தனித் தனி மாநிலங்களாக செயல்பட்டன மற்றும் பல்வேறு நேரங்களில் வீழ்ந்தன.
பிப்ரவரி 8, 1264 இல் ஹுலாகு இறந்தார். இந்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தி ஹுலாகுவின் ஆட்சிப் பகுதிகள் மீது படையெடுக்க பெர்கே நினைத்தார். ஆனால் வழியிலேயே இறந்தார். சில மாதங்களுக்குப் பிறகு சகதை கானேட்டின் அல்கு கானும் இறந்தார். குப்லாய் புதிய இல்கானாக ஹுலாகுவின் மகனான அபகாவை அறிவித்தார். அபகா வெளிநாட்டு கூட்டணிகளை ஏற்படுத்த முயற்சித்தார். முக்கியமாக எகிப்திய அடிமை வம்சத்தவர்களுக்கு எதிராக ஐரோப்பியர்களான பிராங்குகள் மற்றும் மங்கோலிய கூட்டணி போன்றவற்றை ஏற்படுத்த முயற்சித்தார். குப்லாய் படுவின் பேரனான மோங்கே தெமுரை தங்க நாடோடி கூட்டத்தின் தலைவனாக முன்மொழிந்தார். ஆகஸ்ட் 21, 1264 இல் சங்டுவில் இருந்த குப்லாயிடம் ஆரிக் போகே சரணடைந்தார்.
1260 இல் அடிமை வம்சத்தவர்கள் எகிப்திலிருந்து முன்னேறினார். ஏக்கர் என்ற கிறித்தவ ஆதிக்க பகுதிக்கு அருகில் முகாமிட அனுமதிக்கப்பட்டனர் மற்றும் தங்கள் ராணுவத்திற்கு தேவையான பொருட்களையும் பெற்றுக் கொண்டனர். அயின் ஜலுட் யுத்தத்தில் கித்புகாவின் படைகளுடன் கலிலீ என்ற இடத்திற்கு சற்றே வடக்கில் போரிட்டனர். மங்கோலியர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டனர். கித்புகா கொல்லப்பட்டார். இந்த முக்கியமான யுத்தம் மேற்கு எல்லையில் மங்கோலிய விரிவாக்கத்தின் முடிவாக அமைந்தது. ஏனெனில் இந்த யுத்தத்திற்கு பிறகு மங்கோலியர்கள் சிரியாவை தாண்டி எந்த ஒரு முக்கியமான ராணுவ முன்னேற்றங்களையும் அடையவில்லை.
மோங்கே கானின் தம்பி ஹுலாகு கான் சிரியா மீதான தனது வெற்றிகரமான ராணுவ படை எடுப்பிலிருந்து விலகிச் சென்றார். பெரும்பாலான தனது படைகளுடன் முகான் என்ற இடத்திற்கு பின் வாங்கிச் சென்றார். தனது தளபதி கித்புகா தலைமையில் சிறிய அளவிலான படையினரை மட்டுமே விட்டுச் சென்றார். கிறித்தவ சிலுவைப்போர் வீரர்கள் மற்றும் முஸ்லிம் அடிமை வம்சத்தவர்கள் மங்கோலியர்களை மிகப்பெரிய ஆபத்தாக அறிந்த காரணத்தால் மங்கோலிய இராணுவம் பலமின்றி இருந்த இந்த சந்தர்ப்பத்தை தங்களுக்கு சாதகமாக பயன்படுத்தி தங்களுக்குள் ஒரு அசாதாரண ஒப்பந்தத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டனர்.
1350 களில் சிவப்பு தலைப்பாகை கலகம் என்றழைக்கப்பட்ட கலகம் சீனாவில் தொடங்கியது. 1368 இல் மிங் அரசமரபால் யுவான் அரசமரபு தூக்கி எறியப்பட்டது. கடைசி யுவான் பேரரசர் தோகோன் தெமுர் வடக்கு நோக்கி இங்சாங்குக்கு தப்பித்து ஓடினார். அங்கு 1370 இல் இறந்தார். வடக்கு யுவான் அரசமரபு என்று அழைக்கப்பட்ட யுவான் அரசமரபின் எஞ்சிய வீரர்கள் மங்கோலிய தாயகத்திற்கு பின்வாங்கினர். அங்கிருந்து மிங் சீனாவை அவர்கள் எதிர்த்தனர்.
1264 இல் மங்கோலியப் பேரரசின் தலைநகரை கன்பலிக்கிற்கு மாற்றிய குப்லாய் கானின் முடிவிற்கு பல்வேறு மங்கோலியர்கள் எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். எனவே ஆரிக் போகேவின் போராட்டம் என்பது பேரரசின் மையத்தை மங்கோலிய தாயகத்திலேயே வைத்திருப்பதாகும். ஆரிக் போகேவின் இறப்பிற்குப் பிறகு இந்தப் போராட்டம் ஒகோடி கானின் பேரனான கைடு மற்றும் நயன் பிரபுவால் தொடர்ந்து நடத்தப்பட்டது.
தங்க நாடோடி கூட்டமானது சூச்சியின் மகன் படு கானால் 1243 இல் நிறுவப்பட்டது. வோல்கா பகுதி, உரல் மலைகள், கருங்கடலுக்கு வடக்கே இருந்த புல்வெளிகள், ஃபோர்-காக்கேசியா, மேற்கு சைபீரியா, ஏரல் கடல் மற்றும் இர்டிஷ் வடிநிலம் ஆகிய பகுதிகளை தங்க நாடோடிக் கூட்டம் தன்னகத்தே கொண்டிருந்தது. மேலும் ருஸ் இளவரச நாடுகள் தங்க நாடோடிக் கூட்டத்திற்கு துணை நாடுகளாக இருந்தன.
முறையே ஒத்திசைவு நிலைபெற்ற ஆல்கினைலாக்சைல் தனி உறுப்பும், வலிமையான கார்பனைல் பிணைப்பும் உருவாகின்ற காரணத்தாலேயே - பிணைப்பு பலவீனமான பிணைப்பாகக் காணப்படுகிறது . அரைல் பெராக்சைடுகளுக்கும் இதே காரணம் பொருந்தும் என அறியப்படுகிறது. இவ்விருவகை சேர்மங்களும் பிற பெராக்சைடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் பலவீனமான - பிணைப்புகளையே கொண்டுள்ளன. இப்பிணைப்புகள் இருப்பதை முன்னிட்டே ஆல்கீனைல் பெராக்சைடுகள் பொதுவாக வினைத்திற இடைநிலைப் பொருள்கள் எனப்படுகின்றன . சில பல்லின அரைல்பெராக்சைடுகள் விதிவிலக்காக அதிக நிலைப்புத்தன்மையுடன் விவரித்து அடையாளப்படுத்தக் கூடிய வகையில் காணப்படுகின்றன .
வளிமண்டல வேதியியலில் ஆல்கீனைல் ஐதரோபெராக்சைடுகள் வினைத்திறன் மிக்க இடைநிலைகள் என்று ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது . வளிமண்டலத்திலுள்ள ஆல்க்கீன்கள் ஓசோனாற்பகுப்பு வினையின் மூலம் ஆல்கீனைல் ஐதரோபெராக்சைடுகள் உருவாகின்றன. மேலும் ஐதராக்சைடு தனிஉறுப்புகள் சிதைவினாலும் இவை உருவாகின்றன. காற்றிலுள்ள மாசுக்களை சிதைப்பதில் இவை முக்கியப்பங்கு வகிக்கின்றன. பகற்பொழுதில் ஒளியுடன் ஒளிவேதிம கதிரியக்க வினையின் வழியாக ஐதராக்சில் தனி உறுப்புகள் உருவாகின்றன. இரவுப்பொழுதில் பிரதான மூலமாகக் கருதப்படும் ஆல்கீனைல் பெராக்சைடுகள் வழியாகவே ஐதராக்சில் தனி உறுப்புகள் உருவாகின்றன .
ஆல்கீனைல் பெராக்சைடுகள் என்பவை பெராக்சைடு தொகுதியுடன் நேரடியாக ஓர் எச்சம் போல ஆல்கீன் தொகுதி இணைந்திருக்கும் வேதிச் சேர்மங்களைக் குறிக்கும். பலவீனமான - பிணைப்புகளைப் பெற்றுள்ள இச்சேர்மங்கள் பொதுவாக நிலைப்புத் தன்மையற்றவைகளாக உள்ளன.
ஆல்கீனைல் பெராக்சைடுகள் எளிதாக - பிணைப்புகள் சமபிளவு அடைவதன் மூலம் சிதைவடைந்து இரண்டு தனி உறுப்புகளாகின்றன. ஆக்சைல் தனி உறுப்பு மற்றும் ஆல்கீனைலாக்சைல் தனி உறுப்பு அல்லது - ஆக்சோ-ஆல்கைல் தனி உறுப்பு என்பவை அவ்விரண்டு தனி உறுப்புகளாகும்.
இப்பிரிவின் தோற்றம் பற்றி மரபுவழிக நிலவும் கதை பின்வறுமாறு; உள்நாட்டு சரக்கு வாணிபத்தில் ஈடுபட்டிருந்த நகரத்தார்களுக்கும், ஏற்றுமதி, இறக்குமதி வணிகத்தில் ஈடுபட்டுவந்த வளஞ்சியர்களுக்கும் இடையில் ஏற்பட்ட ஒரு தகராறில், சோழ மன்னன் தலையிட்டு காஞ்சிபுரம் கோயிலில் சமாதானம் செய்து வைத்ததாகவும், அப்போது ஒரு பிரிவினர் கடவுளின் சன்னிதானத்துக்கு இடது புறமும், மற்றொரு பிரிவினர் வலது புறமும் நின்று அரசனின் இடது, வலது கைகளில் இருந்து வெற்றிலை, பாக்கு பெற்றதாகவும், அன்றிலிருந்து அவர்கள் வலங்கையர் இடங்கையர் என்று அழைக்கப்பட்டதாக மரபுக் கதை உண்டு.
வலங்கை என்பது தமிழ்நாட்டில் சாதியை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு பிரிவு ஆகும். இந்தப் பிரிவு பண்டைக் காலத்திலிருந்து 19 ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலும், 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியிலும் கூட, இருந்து வந்தது ஆகும். இந்திய விடுதலைக்குப் பிறகான காலகட்டத்துக்குப் பிறகு இந்த, வேறுபாடுகள் நடைமுறையில் இருந்து மறைந்துவிட்டன. இதை ஒத்த இன்னொரு பிரிவு இடங்கை ஆகும்.
வலங்கைப் பிரிவானது எண்ணிக்கை அடிப்படையில் இடங்கைப் பிரிவினரைவிட கணிசமாக உயர்ந்த பிரிவாக இருந்தது. இடங்கைப் பிரிவில் ஆறு சாதிப் பிரிவுகளும் வலங்கைப் பிரிவானது அறுபது சாதிகளைக் கொண்ட பிரிவாக இருந்தது. வலங்கைப் பிரிவானது அரசியல் ரீதியாக, இடங்கைப் பிரிவை விட நல்லமுறையில் ஒழுங்கமைக்கப்பட்டதாக இருந்தது.
நிரந்தரமாகக் குடியிருந்த விவசாயிகளுக்கும், இடம் விட்டு இடம் பெயர்ந்த கைவினைஞர்கள் மற்றும் சிறு வணிகர்களுக்கும் இடையிலான பகைமையின் வெளிப்பாடே வலங்கை, இடங்கை பாகுபாடுகள் அதாவது நிலை குடிகளுக்கும், அலைகுடிகளுக்கும் இடையிலான பேதமே இந்தப் பகையையின் அடிப்படை என சமூகவியல் அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர்.
வலங்கையில் இருந்த சாதிப் பிரிவுகள், வேளாண்மையை அடிப்படையாகக் கொண்ட பணிகளை மேற்கொண்ட சாதிகளாகவும், அதே நேரத்தில் இடங்கை சாதிப் பிரவுகளானது வேளாண்மை சாராத தொழில்களைச் செய்பவர்களான உலோகத் தொழிலாளர்கள், நெசவாளர்கள் போன்ற கைவினை உற்பத்தித் தொழிலை செய்யும் சாதிகளைக் இருந்தது.
ஆபே டூபே என்னும் 19 ஆம் நூற்றாண்டு ஆய்வாளர் வலங்கைப் பிரிவைப் பற்றி எழுதும்போது, வலங்கைப் பிரிவின் தலையாய ஆதரவாளர்களாக பறையர் இருந்தனர் என்பதற்கு ஆதாரமாக, அவர்கள் பூண்டிருந்த வலங்கையின் நண்பர் என்ற பொருள் தரத்தக்க ‘வலங்கை-முகத்தார்’, என்ற பட்டமே ஆதாரம் என்கிறார்.
சோழர் காலத்தில், இடங்கை மற்றும் வலங்கைப் பிரிவுகள் ஒவ்வொன்றும் தொண்ணூறு எட்டு சாதிகளைக் கொண்டிருந்தன, ஆனால் 19 ஆம் நூற்றாண்டில், வலங்கைப் பிரிவு 60 சாதிகள் கொண்டதாகவும், இடங்கைப் பிரிவு ஆறு சாதிகளைக் கொண்டதாக மட்டுமே இருந்தது.
லட்சுமி பிரியா சந்திரமெளலி தமிழ்க் குடும்பத்தில் பிறந்தார். இவர் சென்னை சமூகவேலைப் பள்ளி எனும் கல்லூரியில் மனித வள மேலாண்மைப்பிரிவில்முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற பிறகு மனித வள மேலாளராகப் பணிபுரிந்தார். தான் செய்யும் பணிகளை ஆக்கப்பூர்வமான முறையில் செய்ய வேண்டும் என நினைத்தார். எனவே எவாம் ஆங்கிலத் திரைப்பட நிறுவனத்தில் நிர்வாகப் பிரிவில் பணியில் சேர்ந்தார். ஆனால் அங்கிருந்த வேலைப்பளுவின் காரணமாக அவரால் நடிக்க இயலவில்லை. இங்கு பணிபுரியும் போதுதான் திட்டமிடல் எவ்வாறு செயலாக மாறுகிறது என்பதை நான் கற்றுக்கொண்டேன் எனத் தெரிவித்தார். லடசுமி தனது சிறுவயதில் இருந்தே தடகள விளையாட்டு மெய்வல்லுநராக இருந்து வருகிறார். இவருக்கு பத்து வயது ஆவதற்கு முன்பிலிருந்தே சீருடற்பயிற்சிகள் கற்று வருகிறார். பின் துடுப்பாட்டம் விளையாடத் துவங்கினார். இந்திய தேசியப் பெண்கள் துடுப்பாட்ட அணியில் இடம்பிடித்து மேற்கிந்தியத்தீவுகள் பெண்கள் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிராக விளையாடினார். அல்டிமேட் சென்னை ஃபிரிஸ்பீ யில் உறுப்பினராக உள்ளார். இதில் நடைபெறக்கூடிய போட்டிகளில் தொடர்ச்சியாக விளையாடி வருகிறார்.