polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இஸ்ஃபஹான் மாகாணம் , மேலும் , , , அல்லது என்று ஒலிபெயற்கப்படுகிறது), என்பது ஈரானின் முப்பத்தோறு மாகாணங்களில் ஒன்றாகும். இந்த மாகாணமானது நாட்டின் மையப்பகுதியில், ஈரானின் இரண்டாம் வட்டாரத்தில் உள்ளது. இதன் தலைமையகமானது இசுபகான் நகரில் உள்ளது.
4,040 மீட்டர் உயரம் கொண்ட, ஷாங்குஹ் இஸ்ஃபஹான் பகுதியானது மாகாணத்தின் மிக உயர்ந்த பகுதியாகும். இந்த மலையானது இஸ்ஃபஹான் மாகாணத்தின் மேற்குப் பகுதியிலுள்ள பெரெதின்ஷஹர் என்ற நகரத்தின் தெற்கே 20 கிமீ தொலைவில் அமைந்துள்ளது.
கருப்பு தன்னுடைய - சிப்பாயைக் காப்பாற்ற பல்வேறு சாத்திய நகர்வுகள் உள்ள நிலையில் 2.6 என்று விளையாடுவது பலவீனமானது. ஏனெனில் கருப்பு ராணி தேவைக்கு முன்னதாகவே போருக்குள் வருகிறது. வெள்ளைக் காய்கள் அதன்மீது தாக்குதல் மேற்கொள்ளவும் இலக்காகிறது. 8 இல் நிற்கும் கருப்பு குதிரை வெளிவர முடியாமல் அங்கேயே நிற்க வேண்டியுள்ளது. இத்திறப்பில் குறை சொல்வதற்கு இதைத்தவிர வேறு காரணம் ஏதுமில்லை. இத்திறப்பு முறையில் பிரச்சினைகள் ஏதுமின்றி வெள்ளை தன் காய்களை நகர்த்த இயல்கிறது
புதிய சதுரங்க வீரர்கள் தேர்ந்தெடுக்கும் ஒரு பிரபலமான தொடக்க தேர்வு என்றாலும், இத்திறப்பை விளையாடும் வீர்ர்கள், "நன்றாக தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்" என்று அனைத்துலக மாசுட்டர் கேரி லேன் கூறுகிறார்.
கிரெக்கோ தற்காப்பு என்பது பின்வரும் நகர்வுகளுடன் தொடங்கப்படும் சதுரங்கத் திறப்பு முறையாகும். கியோவச்சினோ கிரெக்கோ கண்டுபிடித்த காரணத்தால் இத்திறப்பு கிரெக்கோ தற்காப்பு எனப் பெயர் பெற்றது. மெக்கோன்னெல் தற்காப்பு என்ற பெயராலும் இதை அழைக்கலாம்.
பத்துப்பாட்டு நூல்கள் தொகுப்பில் உள்ள ஒவ்வொன்றும் தனித்தனி நூல். இந்தத் தொகுப்பு முழுமைக்கும் அவற்றுள் ஒன்றான திருமுருகாற்றுப்படை கடவுள் வாழ்த்தைப் போல முதல் நூலாக வைத்துப் பத்து என்று எண்ணப்பட்டுள்ளது. எட்டுத்தொகை நூல்களில் கடவுள் வாழ்த்துப் பாடல்கள் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. அவை நூல் தொகுக்கப்பட்ட காலத்தில் சேர்க்கப்பட்டவை. அவற்றையும் சேர்த்துதான் இந்த 2381. மொத்தம் உள்ள பாடல்களில் ஆசிரியர் பெயர் தெரிந்த 2279 பாடல்களைப் பாடிய புலவர்கள் 475 பேர்.
மேலும் புலவர் பெயர்களில் காணப்படும் பாட வேறுபாடுகளும் காரணமாகும். குறுந்தொகை 79 ஆம் பாடலைப் பாடிய புலவர் பெயர் குடவாயில் கீரனத்தன் என்றும், குடவாயில் கீரத்தனார் என்றும் உள்ளன. குறுந்தொகை 131 ஆம் பாடலைப் பாடிய புலவர் பெயர் ஓரேர் உழவன் என்பதற்குப் பதிலாக நக்கீரன் என்றும், குறுந்தொகை 315 ஆம் பாடலைப் பாடிய புலவர் பெயர் மதுரை வேளாத்தத்தன் என்பதற்குப் பதிலாக தும்பிசேர் கீரனார் என்றும் பதிப்புகள் புலவர் பெயர்களை மாறுபாடுகளுடன் காட்டுகின்றன.
அகம், புறம், நற்றிணை, குறுந்தொகை ஆகிய நானூற்றுத் தொகுப்பு-நூல்கள் காட்டும் புலவர் பெயர்களில் உள்ள இந்தச் சிக்கல்களே அன்றிக் கலித்தொகைப் பாடல்களைப் பாடிய புலவர் பெயர்களிலும் சிக்கல்கள் உள்ளன. இதில் உள்ள பாடல்கள் ஒரே புலவரால் பாடப்பட்டவை என்னும் கருத்துடன் ராஜம் பதிப்பு அவர்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிடாமல் ஒதுக்கியுள்ளமை கருதத் தக்கது.
நற்றிணை ராஜம் பதிப்பு இத்தொகைநூல் பாடல்களைப் பாடிய புலவர்களின் எண்ணிக்கை 192 என்று காட்டுகிறது. வையாபுரிப்பிள்ளை 175 என்று குறிப்பிடுகிறார். பின்னத்தூர் நாராயணசாமி ஐயர் பதிப்பும் 175 எனக் காட்டுகிறது. இந்த வேறுபாடுகளுக்குக் காரணம் ஒருசில புலவர்களின் பெயர்களுக்கு உள்ள அடைமொழிகள் வேறுபட்டிருப்பதே.
இந்தச் செய்திகள் சங்க இலக்கியம் பாட்டும் தொகையும் நூலின் இறுதியில் சிறப்புப்பெயர் அகராதி என்னும் தலைப்பின் கீழ்த் தரப்பட்டுள்ள பெயர்ப்பட்டியலிலிருந்து தொகுக்கப்பட்டு உரிய பாடல்களை ஒப்புநோக்கி இந்தக் கட்டுரை உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தப் புலவர்களின் பெயர்கள் அகர வரிசையில் பின்வருமாறு தொகுத்துத் தரப்பட்டுள்ளன
பத்துப்பாட்டும் எட்டுத்தொகையும் நமக்குக் கிடைத்துள்ள சங்கநூல்கள். ஆகும். அவற்றில் தற்போது கிடைத்துள்ள சங்கப்பாடல்கள் 2381. அவற்றுள் 2279 பாடல்களுக்கு மட்டுமே அவற்றைப் பாடிய புலவர்களின் பெயர்கள் தெரியவருகின்றன. ஏனைய பாடல்களைப் பாடிய புலவர்களின் பெயர்கள் தெரியவில்லை.
மாங்குடி மருதன், மாங்குடி கிழார் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ள புலவர்கள் வெவ்வேறு புலவர்கள் என்றும், ஈழத்துப் பூதன் தேவன், மதுரை ஈழத்துப் பூதன் தேவன் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ள புலவர்கள் வெவ்வேறு புலவர்கள் என்றும் ராஜம் முதல் பதிப்பு கொண்டதே ஆகும்.
“மாங்குடி மருதன் தலைவன் ஆக … புலவர் பாடா வரைக என் நிலவரை” எனப் பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் பாட்டு குறிப்பிடுவதிலிருந்து அவனைப் பாடிய மாங்குடி மருதன், மாங்குடி கிழார் ஆகிய இருவரும் ஒருவரே எனத் தெளிவாகிறது.
இந்தத் தொகுப்பு சங்க காலப் புலவர்களை முதலில் அகரவரிசைப் படுத்திய சு. வையாபுரிப்பிள்ளை தொகுப்பினைப் பின்பற்றியது. இதனை வழிமொழிந்து சில மாற்றங்களைக் காட்டும் தொகுப்பு ஒன்று உள்ளது.
இவ்வாறு விளக்கி ராஜம் பதிப்பு வையாபுரிப்பிள்ளை பதிப்பை வழிமொழிவதால் அப்பதிப்பு காட்டிய அகரவரிசை இங்குப் பின்பற்றப்பட்டுள்ளது.
சங்கம் என்பது பல்வேறு தமிழ்ப் புலவர்கள் கூடித் தங்கள் பாடல்கைளை வெளியிடப் பயன்படுத்திய ஒரு பழைய அமைப்பாகும். பாண்டிய மன்னர்களின் ஆதரவோடு அவர்கள் மதுரையில் அடிக்கடி கூடியிருந்துள்ளனர். சங்க காலம் என்பது கி.மு. 400 லிருந்து கி.பி.300 வரை உள்ள காலம் எனக் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. சங்கம் பற்றியக் குறிப்புகள் முதன் முதலில் எட்டாம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த இறையனார் அகப்பொருளில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மூன்று சங்கங்கள் நடைபெற்று இருந்திருக்கின்றன. சங்க இலக்கியம் காதல், வீரம், போர், அரசியல், வணிகம் போன்றவற்றை உள்ளடக்கியது. பல்வேறு சங்க கால தமிழ் இலக்கியங்கள் கிடைக்காமல் போயுள்ளன. சங்க கால இலக்கியத்தில் ஒரு சிறு பகுதியே நமக்கு இப்போது கிடைத்துள்ளது.
பண்டைய தமிழகத்தை வரையறுக்க சங்க இலக்கியங்கள் முக்கியமான வரலாற்று மூலங்களாக உள்ளன. சங்க இலக்கியப் பாடல்கள் பல்வேறு மன்னர்களையும் இளவரசர்களையும் குறிப்பிடுகின்றன. அவை தொல்லியல் ஆதாரங்கள் மூலம் நிரூபனம் ஆகியுள்ளது. சேரர் சோழர், பாண்டியர் ஆகியோரின் வரலாற்றிற்கான முக்கியக் குறிப்பாக சங்க இலக்கியங்கள் திகழ்கின்றன.
தென் மேற்குத் தமிழகத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்ட கல்வெட்டுக்களில் மூன்று தலைமுறை சேர மன்னர்கள் பெயர்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. இம்மூன்று பெயர்களும் சங்க இலக்கியமான பதிற்றுப்பத்து பாடலில் வருகிறது. இக்கல்வெட்டுக்கள் கி. பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்தவையாக இருக்கும் என ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.
ஸ்டரேபோ, டோலமி, பிளினி போன்ற பயணிகள் கிரேக்கம் ரோம் மற்றும் தமிழ்நாட்டிற்கு இடையேயான வர்த்தகம் பற்றி விவரித்துள்ளனர். பல்வேறு ரோமன் தங்கம் மற்றும் வெள்ளி நாணயங்கள் மண்பாண்டங்கள் தமிழ்நாடு முழுவதும் இருந்து கண்டெடுக்கபபட்டுள்ளது.
சங்க காலத்தில் தான் தமிழ் மொழி வளர்ச்சி உச்சம் பெற்று இலக்கிய வெளிப்பாட்டிற்கு மிகச் சிறந்த மொழியாக இருந்துள்ளது. சமூக வாழ்வியல் முறைகளை மிகத் தெளிவாக சங்க இலக்கியங்கள் வரையறுக்கின்றன.
ஹரிகதைக்கும், உபன்யாசம் அல்லது ஆன்மீகச் சொற்பொழிவுகளுக்கும் வேறுபாடு உண்டு. உபன்யாசம் செய்பவர் உரைநடையில் பேசுவதில் மட்டும் வல்லுனராக இருந்தால் போதும். ஆனால் ஹரிகதா காலட்சேபம் செய்பவரோ உரையாற்றுவதிலும், பாடுவதிலும், பாவனைகளை வெளிப்படுத்தி நடிப்பதிலும், சமயத்தில் நடன முத்திரைகளை அபிநயிப்பதிலும் கூட வல்லுனாராக இருக்கவேண்டும். மேலும் வடமொழி, தெலுங்கு போன்ற பன்மொழியில் வித்தகராக இருத்தல் மிகச்சிறப்பு. வேதங்கள், சுலோகங்கள், கீர்த்தனைகள், ராக ஆலாபனைகள், தமிழ், தெலுங்கு பாடல்கள், மராத்திய அபங்கங்கள், இந்தி பஜன்கள் என்று அனைத்தையும் அறிந்தவராக இருப்பதோடு, அவற்றை அளவோடு பயன்படுத்துவதில் திறமையானவராக இருத்தல் வேண்டும். குறிப்பாக இதிகாசங்கள் மற்றும் புராணக் கதைகளை மக்களிடையே சுவையுடன் எடுத்துக் கூறவேண்டும். பக்கவாத்தியங்களுடன் ஹரி கதை வித்தகர் உணர்ச்சிபூர்வமாக நவரசங்களையும் வெளிப்படுத்தும் போது நிகழ்ச்சி சிறப்பாக அமையும்.
வால்மீகியின் இராமாயணக் காவியத்தில், இரட்டையர்களான லவன் மற்றும் குசன், இராமகதையை, இராமனின் அயோத்தி அரசவையில் இசைத்துப் பாடினர் என அறியப்படுகிறது.
ஹரிகதா கலாட்சேபம் , திருமாலின் அவதாரக் கதைகளை கூறும் ஹரிகதை என்பது இயல், இசை, நாடகம் ஆகிய மூன்றும் கலந்த கலவையாகும். மக்களிடையே பக்தி மார்க்கத்தை பரப்புவதில் ஹரிகதா காலட்சேபம் முன்னிலை வகித்தது.
கிபி 15-ஆம் நூற்றாண்டுகளில், தக்காணத்தின் தற்கால மகாராட்டிரா மற்றும் கர்நாடகா பகுதிகளில், புரந்தரதாசர், ஜெயதேவர், கனகதாசர், துக்காராம் போன்ற வைணவ அடியார்களால் ஹரிகதை இசைத்துப் பாடி பரப்பப்பட்டது.
பெரும்பாலும் ஹரிகதைக்கு பக்கவாதியங்களாக மிருதங்கமும், ஹார்மோனியமும் மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தன. பின்னாளில் ஆர்மோனியத்தின் பதிலாக வயலினும், சுருதி பெட்டியும் ஆக்கிரமித்துவிட்டது.
பதினேழாம் நூற்றாண்டில் தஞ்சாவூர் மராத்திய மன்னர்கள் தமிழகத்தை ஆண்டபொழுது, ஹரிகதா காலட்சேபங்கள் "பஜனை சம்பிரதாயத்தோடு" தமிழ்நாட்டிற்கு அறிமுகமாயின.
விஜயலட்சுமி பாலகிருஷ்ணன் ஒரு நடுத்தர குடும்ப பெண்ணாவார். இவரின் செல்லப் பெயர் விஜி ஆகும். விரார் எனும் இடத்தில் விஜி தனது கணவனான பாலகிருஷ்ணன் மற்றும் தனது ஒரே மகனுடன் வசித்து வந்தார். மேலும் இவர் நன்றாக சமைக்க, பாடக்கூடியவராகக் காணப்பட்டார். தனது ஓய்வு நேரங்களில் வானொலி கேட்டதுடன் ஒரு முறை அதில் நடைபெற்ற சிறந்த சுற்றுலா தலம் எனும் போட்டியில் அமுக்க அடுகலனும் வென்றார். விஜிக்கு வேலைக்கு செல்ல வேண்டும் என்று நீண்டநாள் ஆசை. இதற்கிடையில் விஜியின் தந்தை மற்றும் சகோதரிகள் அவரை எப்பொழுதும் வீட்டில் சும்மா தானே இருக்கிறாய் என திட்டினர். இவ்வாறு வானொலி கேட்கும் விஜிக்கு அங்கு வானொலித் தொகுப்பாளராகப் பணிபுரியும் அஞ்சலியின் பழக்கம் கிடைக்கிறது. வானொலி நிகழ்ச்சியில் தான் பெற்ற பரிசை வாங்க செல்லும் போது, வானொலித் தொகுப்பாளராகப் பணிபுரியும் வாய்ப்பு வானொலி நிலைய உயர் அதிகாரி மரியா மூலமாக கிடைக்கின்றது. அதன்பின்னர் அப்பணியில் ஏற்பட்ட சிக்கல்கள், தன் குடும்பத்தினரின் எதிர்ப்புகளை எவ்வாறு சமாளிக்கிறார், இவற்றைத் தாண்டி வாழ்வில் எவ்வாறு வெற்றி கொள்கிறார் என்ற போக்கில் அமைந்திருக்கிறது கதை.
காற்றின் மொழி 2018 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த நகைச்சுவை கலந்த ஒரு தமிழ் திரைப்படம் ஆகும். இப்படத்தை ராதா மோகன் எழுதி இயக்கியிருந்தார். இப்படம் இந்தியில் வெளியான 'தும்கரி சுலு' திரைப்படத்தின் மீளுருவாக்கமாகும். ஜோதிகா இப்படத்தில் முதன்மை கதாபாத்திரத்தில் நடித்து இருக்கிறார். விதார்த், லட்சுமி மஞ்சு ஆகியோர் முக்கிய பாத்திரங்களில் நடித்து இருக்கிறார்கள். 2018 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 16 ஆம் தேதி வெளியிடப்பட்டது.
திருவள்ளூர் மாவட்டத்திலுள்ள கல்வி நிலையங்கள் என்பது தமிழகத்தின் திருவள்ளூர் மாவட்டத்திலுள்ள கல்வி நிலையங்களைப் பற்றியதாகும்.
அமர் திறப்பு என்பது பின் வரும் சதுரங்கத் திறப்பு நகர்வுகளை கொண்டு தொடங்குகிறது. இத்திறப்பை பாரிசு திறப்பு, போதை குதிரை திறப்பு அல்லது அமோனியா திறப்பு போன்ற பெயர்களாலும் அழைக்கப்படுகிறது.
அமோனியாவின் வேதியியல் வாய்ப்பாடும் இத்திறப்பின் முதல் நகர்வும் ஒன்றாக இருப்பதால் அமர் திறப்பு சில சமயங்களில் அமோனியா திறப்பு என்றழைக்கப்படுகிறது. 1930 களில் பாரசீகத்தைச் சேர்ந்த சார்லசு அமர் இத்திறப்பை முதன்முதலில் விளையாடினார். போலந்து மற்றும் பிரெஞ்சு நாட்டைச் சேர்ந்த சதுரங்க கிராண்டு மாசுட்டர் சவியெல்லி டார்ட்டகோவர் இவ்வகைத்திறப்புக்கு அமர் திறப்பு எனப் பெயரிட்டார். இவ்விரண்டு பெயர்களையும் இவர் பயன்படுத்தினார் என்பது குறிப்பிட்த்தக்கது. இலண்டனைச் சேர்ந்த சதுரங்க சதுரங்க வீர்ர் திம் ஆர்டிங் என்பவர் இந்நகர்வை அமர் என்ற ஆங்கில சொல்லின் விரிவாக்கம் கட்டுக்கடங்காத பைத்தியம் மற்றும் கேலிக்கிடமான திறப்பு என்ற பொருள் கொண்டது என நகைச்சுவையாகத் தெரிவிப்பதுண்டு.
தர்கின் திறப்பைப் போலவே இத்திறப்பிலும் வெள்ளை தன்னுடைய குதிரையை எந்தவொரு பொருத்தமான காரணமுமில்லாமல் விலாப்புறத்தில் வெளியே கொண்டுவருகிறது. இவ்வாறு வெளியே கொண்டுவருவது அலங்கோலமானது. விலாப்புறத்து குதிரை வலிமையற்றது என்று சீக்பெர்ட் தாரசு கூறுகிறார். எனினும் ராசா பக்கத்து குதிரையை வெளியே கொண்டுவருவது ராசா பக்கத்து கோட்டை காட்டுவதற்கான தயாரிப்பு என கருதி இதையும் ஒரு பொதுவான நகர்வாக கருதலாம் என்று கருதுவோரும் உண்டு. குதிரையை 1. 3 நகர்வு செய்வதைக்காட்டிலும் 1. 3 நகர்வு செய்வது பொதுவானது என்பாரும் உண்டு. .
வெள்ளையின் இந்த முதல் நகர்வுக்கு எதிராக கருப்பு பொதுவாக 1.5 என விளையாடுவது வழக்கம். இரண்டாவது நகர்வின் போது கருப்பு 2.3 என விளையாடி வெள்ளையின் சிப்பாய் கட்டமைப்பை சீர்குலைக்கின்ற அச்சமூட்டும் நகர்வினை விளையாட திட்டமிடுகிறது என பொருளாகும். இதற்கு பதிலாக வெள்ளை 2.3 என விளையாடும். எனவே கருப்பு மீண்டும் மையத்தை குறிவைத்து 2.5. என விளையாடும்.
அமர் திறப்பு சதுரங்க திறப்பில் பல பெயர்சூட்டப்பட்ட மாறுபாடுகள் விளையாடப்படுகின்றன. இவற்றில் மிகவும் பிரபலான திறப்பு பாரிசு பலியாட்டம் எனப்படும் சதுரங்கத் திறப்பாகும். 1. 3 5 2.3 5 3.4?! 3 4. 3 4. பாரிசு பலியாட்டத் திறப்பில் கருப்பு மையப்பகுதியில் நிலையாக இடம்பிடிப்பதை வெள்ளை அனுமதிக்கிறது. கருப்புக்கு சில அதிக புள்ளிகள் கிடைப்பதையும் வெள்ளை அனுமதிக்கிறது. கொடுக்கப்பட்ட பலியும் வீணாகப் போகுமோ என்ற சந்தேகத்தையே அளிக்கிறது. பாரிசு பலியாட்ட்த்தில் பெயரிடப்பட்ட ஒரேயொரு மாறுபாடு கெண்ட் பலியாட்டம் மட்டுமே.: 5.0-0 3 6.3. இவ்வகையான மாறுபாட்டை முதலில் தார்டாகோவர், 1933 ஆம் ஆண்டு ஆண்டோர் லைலியெந்தாலை எதிர்த்து பாரிசில் விளையாடும்போது பயன்படுத்தினார்.
ஹன்லின் என்பது மியான்மர் நாட்டில், சாகைங் பிரதேசத்தில் ஸ்வெபூ நகரத்திற்கு அருகில் உள்ள ஒரு கிராமம் ஆகும்.பியூ நகரக் குழும காலத்தில் இக்கிராமம் சிறந்து விளங்கியதாக கருதப்படுகிறது. தற்போது இக்கிராமம் அதில் உள்ள வெந்நீர் ஊற்றுகளுக்காகவும், தொல்லியல் இடங்களுக்காகவும் அறியப்படுகிறது. ஹலின், பிக்தனோ, ஸ்ரீ சேத்ரா ஆகிய நகரங்கள் பியூ ராஜாங்கத்தி வறண்ட ஐராவதி ஆற்றுப்படுகையில் இருந்த பாசன பகுதிகளில் எழுப்பப்பட்ட பண்டைய நகரங்களாகும்.
இவை இதன் பாரம்பரியத்திற்காக யுனெஸ்கோவால் மே 2014 அன்று வெளியிடப்பட்ட தென்கிழக்கு ஆசியாவின் உலக பாரம்பரிய சின்னங்கள் பட்டியலில் இடம்பெற்றது. இதன் காலம் கி.மு 200 இல் இருந்து கி.பி 900 வரை ஆகும். ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டவை.
தொல்பொருள் ஆராச்சியின் அடிப்படையில் வெண்கல காலத்தில் இருந்து ஹன்லின் மக்கள் வழ்விடமாக கருதப்படுகிறது. ஹன்லின் நகரம் கிமு 1 அல்லது 2 ஆம் ஆண்டில் பியு மக்களால் உருவக்கப்பட்டது.
சுவாமிநாத தேசிகரின் பெரிய தாத்தாவான சிவப்பிரகாசர் "கற்பனைக் களஞ்சியம்" என்று தமிழ் அறிஞர்களால் போற்றப்படும் துறைமங்கலம் சிவப்பிரகாச சுவாமிகள் சிற்றிலக்கியப் புலவர். இவர், "கவி சார்வ பெளமா", "நன்னெறி சிவப்பிரகாசர்", "துறைமங்கலம சிவப்பிரகாசர்" என்று பலவாறாக அழைக்கப்பட்டார். தமிழகத்தில் சைவ வளர்ச்சிக்கு வித்திட்ட சமய குரவர்களான சம்பந்தர், சுந்தரர், அப்பர் மற்றும் மாணிக்கவாசகர் ஆகிய நால்வருக்கும் "நால்வர் நான்மணி மாலை" என்ற கவிதை நூலை இவர் எழுதினார். இவர் முப்பதிற்கும் மேற்பட்ட சைவ சமயச் சார்புள்ள நூல்களை இயற்றியுள்ளார். அவற்றில் ஒன்றான 'திருச்செந்தூர் நீரோட்டக யமக அந்தாதி முறையில் முப்பது வெண்பா முறையிலமைந்த பாடல்களை இயற்றியுள்ளார். மேலும் "நன்னெறி", இயேசு மத நிராகரணம் போன்ற நூல்களையும் எழுதியுள்ளார்.
சுவாமிநாத தேசிகர் அனைத்து கலைகளையும் தனது இளமையிலேயே கற்றுத் தேறினவரானார். அக்காலத்தின் தலைசிறந்த தத்துவவாதியாக திகழ்ந்த அவர் சிறந்த சிற்பியுமாவார். சைவ சித்தாந்த பிரிவினராக இருந்தபடியால் அனைத்து கோவில்களிலும் ஆன்மிகச் சொற்பொழிவுகள் செய்தும் வந்தார். அவரது பெரிய தாத்தா எழுதிய இயேசு மத நிராகரணம் என்ற நூலிலிருந்தே பெரும்பாலும் சொற்பொழிவாற்றி வந்த அவர் பின்பு கிறித்தவ மதக் கருத்துக்களால் கவரப்பட்டு 1884 ஆம் ஆண்டு கிறித்தவத்தை தழுவினார்.
சுவாமிநாத தேசிகர் தென்னிந்தியாவில் தமிழ்நாட்டில் மயிலம் அருகிலுள்ள வளவனூர் எனும் கிராமத்தில் பழையான சைவ சித்தாந்தத்தைப் பின்பற்றும் தேசிகர் குடும்பத்தில் 19ம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் பிறந்தவர். சுவாமிநாத தேசிகரின் தந்தையார் மக்களாலும் பல மொழியியல் அறிஞர்களாலும் மதிக்கப்பட்ட சைவ சமய தத்துவவாதியும் சிற்பியுமான சுந்தரேசனார் ஆவார். தமிழின் சிறந்த கவிஞரான வேலையர் அவரது தாத்தா ஆவார்.
பாருன் பள்ளத்தாக்கு அதிர்ச்சி தரும் ஆழமான பள்ளத்தாக்கு ஆகும். இங்கு உயரமான நீர்வீழ்ச்சிகளும் கீழே பசுமையான காடுகளும் நிறைந்து காணப்படுகிறது. மேலும் இங்கு உறைபனிகள் நிறைந்து காணப்படுகிறது. மற்றும் வண்ணமயமான பூக்கள் இவ் வெள்ளை பனி சிகரங்களின் கீழே பூக்கும். இந்த தனித்துவமான நிலப்பரப்பு பூமியிலுள்ள கடந்தகால மலைப்பாங்கான சுற்றுச்சூழல் சிலவற்றைக் கொண்டுள்ளது. அரிய வகை இனங்கள் மற்றும் தாவரங்கள் பல்வேறு காலநிலைகளிலும் வாழ்விடங்களிலும் வளர்ந்து வருகின்றன. இவைகள் மனிதர்களால் எந்த பாதிப்புக்கும் உள்ளாவதில்லை.
பண்டைய பௌத்த மத புத்தகங்களில் இமயமலை பகுதியில் அமைந்துள்ள ஏழு மறைவு பள்ளத்தாக்குகளில் உள்ள எந்தவொரு உயிர்களும் முதிமை இல்லாத மற்றும் மாய கண்கவர் அழகிய பசுமையான இடங்களை கொண்டதாக கருதப்படுகிறது. இவ்வுலகம் பேரழிவு ஏற்படும் போது இங்குள்ள ஏழு மறைவு பள்ளத்தாகில் இருந்துதான் உயிரினங்கள் தோன்றும் என்று இப் புத்தகம் கூறுகிறது. இவைகள் மக்காலு-பாருன் பகுதியில் உள்ளதாக நம்பப்படுகிறது.
இந்த பள்ளத்தாக்கு பாருன் ஆற்றின் மூலம் உருவாக்கப்பட்டது. இது குளிர்காலத்தில் பனிப்பாறையாக உறைந்து போகும். இந்ந ஆற்றை உள்ளூர் மக்கள் தங்கள் லிம்பு மொழியில் சுக்சுவா ஆறு என அழைக்கின்றனர். இந்த இடம் முதலில் யோகா இன மக்கள் மற்றும் லிம்பு இன மக்கள் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு வாழ்ந்ததாக ஆய்வுகள் குறிப்பிடுகின்றன.
இப் பள்ளத்தாக்கு பகுதி முழுவதும் மக்கள் வாழிடங்கள் அற்றவை. இப்பகுதி முழுவதும் பசும்புற்கள் நிறைந்து காணப்படுகிறது. கோடை காலத்தில் சில முகாம்கள் குறிப்பிட்ட சில பகுதிகளில் அமைக்கப்படும் முகாம்கள் அமைக்கப்படும் பகுதிகள்:
பாருன் பள்ளத்தாக்கு ஒரு இமயமலை பள்ளத்தாக்கு ஆகும். இது நேபாளம் நாட்டின் மக்காலு மலை அடிவாரத்தில் சங்குவாசபா மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. இப்பகுதி முழுவதும் மக்காலு பாருன் தேசிய பூங்காவில் அடங்கியுள்ளது.
இவர் 1988 போபோசு விண்கலத்துக்கான 30 கிலோமின்னன்வோல்ட் முதல் பல மெகாமின்னன்வோல்ட் ஆற்றல் உள்ள துகள்களைக் கண்டறியும் துகள்காணியை உருவாக்கும் பன்னாட்டு அறிவியலார் குழுவுக்குத் தலைமை தாங்கி வழிநட்த்தினார். இதன் வெற்றியால் 1994 இல் செவ்வாய்த் திட்டத்துக்கான சோவியத் அறிவியலாளர்கள் இதேபோன்ற கருவி உருவாக்கத்துக்குப் பங்களிக்குமாறு இவரது உதவியை நாடினர்.
இவர் ஐரோப்பிய விண்வெளி முகமையின் கியோட்டோ திட்டச் செய்முறையின் முதன்மை ஆய்வாளர் ஆவார். இவர் 1986 இல் விண்வெளித் தொழில்நுட்பக் குழுமத்தை நிறுவினார். இது விண்வெளி ஆய்வுக்கான கருவிகளை உருவாக்கும் குழுமம் ஆகும். இதற்கு தெர்மோட் தெசுமாண்டு முதலீடு செய்தார். இக்குழுமத்தின் மேலாண்மை இயக்குநராக மெக்கன்னா இலாலர் உள்ளார்.
சுசான் மெக்கன்னா இலாலர் ஓர் அயர்லாந்து வானியற்பியலாளர் ஆவார். இவர் மைநூத் பல்கலைக்க்ழகத்தில் செய்முறை இயற்பியல் பேராசிரியராக உள்ளார்.
ஒரு எக்டேருக்கு ஓர் விளக்குப்பொறி என்ற அளவில் வைத்து அந்துப்புழுக்களைக் கவர்ந்து அழிக்கவேண்டும், பயிர்களில் உள்ள முட்டைக் குவியல்களைச் சேகரித்து அழிக்க வேண்டும், வயலில் மக்காச்சோளம் போன்ற ஒரே பயிரை மீண்டும் மீண்டும் பயிரிடுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும். இவற்றைக் கட்டுப்படுத்த தனிப்பட்ட பூச்சிக் கொல்லிகள் இல்லை. ஆனால், பருத்தி, மிளகாய்ப் பயிரைத் தாக்கும் ‘புரோடினியா’ புழுவைக் கட்டுப்படுத்தக்கூடிய பூச்சிக்கொல்லிகள் மூலம், இராணுவப் படைப்புழுக்களைக் கட்டுப்படுத்த முடியும் என்று தமிழ்நாடு வேளாண் பல்கலைக்கழகம் சோதனை செய்தது கண்டறியப்பட்டுள்ளது. இதற்காக பரிந்துரைக்கப்பட்ட பூச்சி மருந்துகளைச் சுழற்சி முறையில் தெளிக்க வேண்டும். ஒரே மருந்தைத் தொடர்ந்து தெளிக்கக் கூடாது. மருந்தை பயிரின் குருத்துப் பகுதியில் படுமாறு தெளிக்க வேண்டும்.
வீழ்ச்சி படைப்புழு அல்லது வரத்துப் படைப்புழு, வெளிநாட்டு ராணுவப் படைப்புழு என்பது லெபிடோப்டர் வரிசையைச் சேர்ந்த ஒரு இனம் மற்றும் வீழ்ச்சி படைப்புழு அந்துப்பூச்சியின் லார்வா என்னும் குடம்பி வாழ்க்கை நிலை ஆகும். "படைப்புழு" என்ற சொல்லானது பல இனங்களைக் குறிப்பதாக இருக்கலாம். வீழ்ச்சிப் படைப்புழுவானது ஒரு தீங்குயிர் ஆகும். இது பலவகையான பயிர்களைத் தாக்கி, பெருமளவிலான பொருளாதார சேதத்தை வேளாண் மக்களுக்கு ஏற்படுத்த்கூடியது. இதன் அறிவியல் பெயரானது ஃப்ரூஜ்பெர்டாடா என்ற இலத்தீன் சொல்லில் இருந்து தோன்றியது. இதன் பொருள் இலத்தீன் மொழியில் இழந்த பழம் என்பது ஆகும், ஏனென்றால் இது பயிர்களை அழிப்பதால் இப்பெயர் சூட்டப்பட்டது.
இந்தப் புழுக்களின் வாழ்நாள் முப்பது நாட்கள்தாம். இது, தாய் அந்துப்பூச்சியாக மாறும் போது, 500 முதல் 2,000 முட்டைகள்வரை பயிரின் இலைகளில் இட்டு, அவற்றை வெள்ளை இழைகளால் மூடிவிடுகின்றன. ஓரிரு நாட்களில் முட்டைகளில் இருந்து பச்சை நிற இளம்புழுக்கள் வெளிவந்து, இலைகளில் உள்ள பச்சையத்தை உண்ணும். அதன்பின்னர் அப்புழுக்கள் 14-20 நாட்களில் முதிர்ச்சியடைந்து, மண்ணுக்குள் சென்று கூட்டுப்புழுக்களாக மாறிவிடும். அவை 8, 9 நாட்களில் தாய் அந்துப்புழுக்களாக மாறி 10, 15 நாட்கள் வரை முட்டையிடும். இந்த அந்துப்பூச்சி, ஆயிரக்கணக்கான கிலோமீட்டர் பறக்கும் ஆற்றல் வாய்ந்தது.
பயிர் சாகுபடி செய்த 15ஆம் நாளில் இப்புழு தோன்றி குருத்துப் பகுதியை உண்ணத் தொடங்கும். இலைகளில் சிறிய, பெரிய வட்ட வடிவத் துளைகள் இந்தப் புழுத் தாக்குதலின் விளைவால் தோன்றும். இவை வடிவற்ற துளைகளாகவும் இருக்கும். சில செடிகளில் இலைகளின் மேல்பாகம் முற்றிலும் உண்ணப்பட்ட நிலையில் காணப்படும். இதனால் இலைகள் மடிந்த நிலையில் காணப்படும். இந்நப் இப்புழுக்கள் செடியின் தண்டுப் பகுதியைத் துளைப்பதில்லை. பயிர்களில் கதிர்களின் நுனியில் உள்ள காம்புப் பகுதியையே பெரும்பாலும் உண்கின்றன.
தமிழகத்தில் பருவமழை பெய்யும் காலத்தில் ஏற்படும் குளிர்ச்சியான பருவநிலையில் இந்த ராணுவப் படைப்புழுக்களின் தாக்குதல் அதிகரிக்கும் சாத்தியமுள்ளது. தமிழகத்தில் குறிப்பாக கோவை, திருப்பூர், ஈரோடு, சேலம், கிருஷ்ணகிரி, திண்டுக்கல், கரூர், விழுப்புரம், திருநெல்வேலி, தஞ்சாவூர் உள்ளிட்ட பல்வேறு மாவட்டங்களில் பரவலாக பயிரப்படும் வீரிய ஒட்டு மக்காச்சோள இரக பயிர்களைத் தாக்கிச் சேதத்தை ஏற்படுத்தும் பூச்சிகளில் இந்த வீழ்ச்சி படைப்புழுவின் தாக்குதலானது மிகுதியாகும்.
வயதுக்கு வந்த இந்த அந்துப்பூசிகளானது ஒரு இறகு முனையில் இருந்து மறு இறகு முனைவரை 32 முதல் 40 மிமீ இருக்கும். இந்தப் பூச்சிகள் பால் ஈருருமை தோற்றம் கொண்டவை. ஆண் பூச்சிகள் அரக்கு நிற முன் இறக்கைகளின் நுனிப் பகுதியில் முக்கோண வடிவ வெள்ளைப் புள்ளிகளுடன் இருக்கும். பெண் பூச்சிகளுக்கு முக்கோண வடிவ வெள்ளைப் புள்ளி இருக்காது. பின் இறக்கையில் அரக்கு நிறம் ஓரமாகக் காணப்படும்.
கடல்சார் பாலூட்டிகள், கடலில் உணவுக்காகத் தங்கியிருக்கும் 129 இனங்களைக்கொண்ட ஒரு பல்வகைமைக் குழு. இவை ஒரு தனித்துவமான வகையோ, முறையான ஒரு குழுவோ அல்ல எனினும் ஒருங்குமுறைக் கூர்ப்பினால் பல்கணத் தொடர்பைக் கொண்டுள்ளன. உணவுக்காகக் கடல்சார் சூழலில் தங்கியிருப்பதும் இவற்றுக்குப் பொதுவான ஒரு இயல்பு. உருவவியல் தொடர்பில் குழுக்களிடையே வேறுபாடுகள் காணப்பட்டாலும், மேம்பட்ட இரைதேடும் திறனுக்கான தேவையே கூர்ப்புக்கான முக்கிய உந்து சக்தியாக இருந்துள்ளது.
கடல்சார் பாலூட்டிகள் என்பன தமது வாழ்வுக்காகக் கடல் அல்லது பிற கடல்சார்ந்த சூழற்றொகுதிகளில் தங்கியிருக்கும் பாலூட்டிகள் ஆகும். இவற்றுள், கடல் நாய்கள், திமிங்கிலங்கள், துருவக் கரடிகள் போன்றவை அடங்குகின்றன. இவை ஒரு தனித்துவமான வகையையோ, முறையான ஒரு குழுவையோ சேர்ந்தன அல்ல. ஆனால், ஒருங்குமுறைக் கூர்ப்புக் காரணமாகப் பல்கணத் தொடர்பைக் கொண்டுள்ளன. உணவுக்காகக் கடல்சார் சூழலில் தங்கியிருப்பதும் இவற்றை ஒன்றிணைக்கின்றது.
1252ல் மோங்கே கான் தனது தம்பி குப்லாய் கானிடம் தலி படையெடுப்புக்குத் தலைமை ஏற்கச் சொன்னார். 1253ல் குப்லாய் கானின் ராணுவம் ஜின்சா ஆற்றைக் கடந்தது. துவான் க்ஷிங்ஜி சரணடைந்தார். அவர் 1256ல் மோங்கே கானுக்கு யுன்னானின் வரைபடங்களைக் கொடுத்தார். தலியின் துவான் க்ஷிங்ஜியை குப்லாய் கான் மகாராஜாவாகப் பதவியில் நீடிக்க விட்டார். துவான் அரசகுடும்பம் மகாராஜா என்ற பட்டத்தை யுன்னானில் தொடர்ந்து பயன்படுத்தியது. மங்கோலிய ஏகாதிபத்திய இளவரசர்கள் மற்றும் முஸ்லிம் ஆளுநர்களின் மேற்பார்வையில் மங்கோலியர்களுக்குக் கப்பம் கட்டியது. துவான் குடும்பம் தலியை ஆட்சி செய்தது. அதேநேரத்தில் ஆளுநர்கள் குன்மிங்கில் இருந்து பணி செய்தனர். மிங் அரசமரபினர் யுன்னானை வெற்றி கொண்ட பிறகு, துவான் அரச குடும்பத்தினர் சீனாவின் தொலைதூரப் பகுதிகளுக்கு கோங்வு பேரரசரால் விரட்டப்பட்டனர்.
தலி அரசு அமைந்திருந்த காலம் முழுவதும் சாங் அரசமரபுடனான அதன் உறவு சுமூகமாகவே இருந்துள்ளது. 965ல் சாங் அரசமரபினர் பிந்தைய சூவை வென்றபோது தலி அரசு வாழ்த்துக்கள் தெரிவித்தது. 982ல் தாமாகவே முன்வந்து சாங் அரசிற்குக் கப்பம் கட்டியது. ஆனால் அடிப்படையில் தலி ஒரு சுதந்திரமான மாநிலமாகும். சில நேரங்களில் சாங் அரசமரபினர் தலி அரசைக் கப்பம் கட்ட வேண்டாம் என்று கூடக் கூறினர். .
தலி இராச்சியம் அல்லது தலி மாநிலம் என்பது சீனாவின் தற்கால யுன்னான் மாகாணத்தில் அமைந்திருந்த ஒரு இராச்சியம் ஆகும். இது 937 முதல் 1253 வரை அமைந்திருந்தது. பின்னர் மங்கோலியர்களால் கைப்பற்றப்பட்டது. இதன் அரசர்கள் இப்பகுதியை மங்கோலியர்களுக்குக் கப்பம் கட்டுபவர்களாக ஆண்டனர். கப்பம் கட்டுவது மிங் அரச மரபினர் யுன்னானைக் கைப்பற்றும் வரை நீடித்தது.
902ல் நன்ஜவோ தூக்கி எறியப்பட்டார். சிறிது காலத்திற்குள் மூன்று அரச மரபுகள் தொடர்ச்சியாக ஆட்சிக்கு வந்தன. கடைசியில் துவான் சிபிங் 937ல் அதிகாரத்திற்கு வந்தார். தலியில் தன் அரசை அமைத்தார். இந்த துவான் இனம் ஹான் வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று கூறப்பட்டது.
சாங்கிற்குத் தலியின் முக்கியத்துவம் அதன் குதிரைகள் ஆகும். அக்குதிரைகள் விலை உயர்ந்தவையாகவும், தேவையுள்ள ராணுவச் சொத்தாகவும் சாங் அரசால் மதிக்கப்பட்டன. குறிப்பாக வடக்கு சாங் அரசமரபின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு இவ்வாறு மதிக்கப்பட்டன.
இது இந்தியாவின் பெரும்பாலான பகுதி, இலங்கை, மியான்மார், தாய்லாந்து, கம்போடியா, வியட்நாம், தென் மத்திய சீனா , மற்றும் தைவான். போன்ற இடங்களில் பெருமளவில் காணப்படுகின்றன. வரலாற்று ரீதியாகவே பூட்டான், வங்காளம், மலேசியா, ஜாவா மற்றும் பாலி, போன்ற பகுதிகளில் இவைகள் பெருமளவில் தென்படுவதில்லை. சிங்கப்பூர் போன்ற பகுதிகளில் இதன் தற்போதைய நிலை தெளிவாக அறிய முடியவில்லை. நேபாளம் நாட்டின் சிட்வான் தேசிய பூங்காவில் இது பரவலாக புல்வெளிகள் மற்றும் சால் மரங்களில் காணப்படுகின்றன. ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீர் மாநிலத்திலுள்ள டச்சிகம் தேசிய பூங்காவில் மீன் வளம் மிக்க நதிக்கருகில் முதல் முறையாக காணப்பட்டுள்ளதை பதிவு செய்யப்பட்டது. இது இந்தியாவின் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளில், தமிழ்நாட்டின் ஆனமலை புலிகள் காப்பகம் மற்றும் காலக்காடு முண்டந்துரை புலிகள் காப்பகம் மற்றும் கேரளா பாரம்பிகுளம் வனவிலங்கு சரணாலயம் மற்றும் சின்னார் வனவிலங்கு சரணாலயம் போன்ற இடங்களில் காணப்பட்டுள்ளதை 2008 ஆம் ஆண்டில் மேற்கொண்ட ஆய்வுகள் முடிவு செய்கின்றன.
இந்திய சிறிய புனுகுப் பூனைகள், வெண்மை, பழுப்பு மற்றும் பழுப்பு நிற சாம்பல் நிறத்தில் காணப்படும். மேலும் இதன் உடலின் பக்கவாட்டில் கருப்பு அல்லது பழுப்பு நிறப் புள்ளிகளைக் கொண்ட நீண்ட நீள்வட்ட கோடுகள் காணப்படும். வழக்கமாக ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் நான்கு மற்றும் ஐந்து வரிசைகளுடன் வெவ்வேறு கோடுகளுடன் காணப்படும். ஒருசிலவற்றில் தெளிவில்லாத கோடுகளும் புள்ளிகளும் காணப்படும்.காதுகளுக்கு பின்னால் இரு தடித்த கோடுகளும்,தொண்டைப் பகுதியில் ஒன்றும் காணப்படும்.இதன் உடலின் கீழ் பகுதி பழுப்பு அல்லது சாம்பல் நிறத்தைக் கொண்டிருக்கும், உடலின் மீதிப்பகுதி பெரும்பாலும் சாம்பல் நிறத்தில் இருக்கும்.இதன் காதுகள் சிறியதாகவும் வட்ட வடிவிலும் பளபளப்புடனும் அதன் கண்களுக்கு அருகில் அமைந்திருக்கும். இதன் கால்கள் பழுப்பு அல்லது கருப்பு நிறமாகக் காணப்படும்.இதன் வால் மோதிர வடிவ கோடுகள் கொண்ட ஒன்று முதல் ஒன்பது கொண்ட எண்ணிக்கையிலும் அவை கருப்பு மற்றும் வெண்மை நிறமாகவும், மிக நீண்டதாகவும் இருக்கும்.
இந்திய சிறிய புனுகுப் பூனை என்ற விலங்கு தெற்கு மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவில் பரவலாக காணப்படுகின்றன. விவசாய நிலங்களையும் அதை ஒட்டிய நிலப்பரப்புகளிலும் அதிக அளவிலாக பரந்து விரிந்து வசித்து வந்தாலும் ஐயுசிஎன் என்ற அமைப்பு மிக வேகமாக அழிவைச் சந்தித்துவரும் ஒரு விலங்காக இதைப் பட்டியலிடுகிறது. இந்திய சிறிய புனுகுப் பூனை மரபணு ரீதியாக மோனோடிபிக் டேக்ஸன் வகையைச் சார்ந்தது.