polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
கஸ்தூரி என்பவர் தமிழ்நாட்டை சேர்ந்த நடிகை ஆவார். இவர் தமிழ், மலையாளம், தெலுங்கு, கன்னடம் போன்ற தென்னிந்திய மொழித் திரைப்படங்களில் நடித்துள்ளார். இவர் 1992 'மிஸ் மெட்ராஸ்' அழகிப் போட்டியில் வென்றுள்ளார். 1991 ஆம் ஆண்டு முதல் ஆத்தா உன் கோயிலிலே, ராசாத்தி வரும் நாள் , சின்னவர் , செந்தமிழ்ப் பாட்டு , அமைதிப்படை போன்ற பல திரைப்படங்களில் நடித்துள்ளார். மற்றும் 2019 ஆம் ஆண்டு பிக் பாஸ் தமிழ் 3 என்ற நிகழ்ச்சியிலும் போட்டியாளராக பங்குபெற்றுள்ளார்.
இவர் 1991 ஆம் ஆண்டு இயக்குனர் கஸ்தூரி ராஜா என்பவர் இயக்கிய ஆத்தா உன் கோயிலிலே என்ற திரைப்படத்தின் மூலம் நடிப்புத்துறைக்கு அறிமுகமானார். அதை தொடர்ந்து அதே ஆண்டு 'சக்ரவர்த்தி' என்ற திரைப்படத்தின் மூலம் மலையாளத் திரைப்படத்துறையில் அறிமுகமானார். அதை தொடர்ந்து சின்னவர் , செந்தமிழ்ப் பாட்டு , புதிய முகம் , அமைதிப்படை , அன்னமய்யா போன்ற பல திரைப்படங்களில் நடித்துள்ளார்.
கஸ்தூரி மே 1, 1974 ஆம் ஆண்டு சென்னையில் தமிழ்நாட்டில் பிறந்தார். இவர் பத்தாம் வகுப்பு மற்றும் பன்னிரெண்டாம் வகுப்புகளைப் சென்னையில் படித்து முடித்தார். பத்து மற்றும் பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு பொதுத்தேர்வில் பள்ளியில் முதல் மதிப்பெண் எடுத்துத் தேர்ச்சி பெற்றார். இவருக்கு ரவிக்குமார் என்ற கணவரும் மற்றும் இரண்டு குழந்தைகளும் உள்ளனர். இவரது கணவர் அமெரிக்காவில் மருத்துவராகப் பணிபுரிகிறார்.
ஒரு தென்னிந்திய நடிகை என்னும் 30 நிமிட குறும்படத்தினை கஸ்தூரி குறித்து ரிச்சர்டு பிரேயரும் என்.சி ராஜாமணி இயக்கியுள்ளனர். கஸ்தூரி சிறிது காலம் திரைத்துறையிலிருந்து விலகியிருந்தாலும் 'தி பைபாஸ்' என்னும் இந்தி குறும்படத்திலும், 2010 இல் தமிழ் படத்தின் வாயிலாகம் மீண்டும் நடிக்கத் தொடங்கினார்.
நிலம். நில உரிமை, நில உரிமையாளருக்கும் அதில் வாடகைக்கு தங்கியிருப்போருக்குமான உறவு/சிக்கல், நிலம் வாங்க, விற்பதற்கான அதிகாரம், உழவு நிலங்கள், நில மேம்பாடு, உழவு நிலங்களுக்கு கடன், குடியேற்றம் உள்ளிட்டவை
இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் பிரிவு ஏழின் கீழ் ஒன்றிய அரசு, மாநில அரசின் அதிகாரவரம்புகள் குறித்து பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது இதன்படி ஒன்றிய அரசின் கீழ் இருக்கும் துறைகளின் அதிகாரங்கள் முடிவுகளை மாநில அரசோ, மாநில அரசின் கீழ் துறைகளின் அதிகாரங்கள் முடிவுகளை ஒன்றிய அரசோ திருத்தம் கொண்டு வர முடியாது. மூன்றாவதாக பொதுப்பட்டியலில் இருக்கும் துறைகளின் முடிவுகளை மாநில அரசும் ஒன்றிய அரசும் சேர்ந்து எடுக்கும்.
துணைவன் 1969 ஆம் ஆண்டில் வெளிவந்த ஓர் இந்தியத் தமிழ் இந்து பக்தித் திரைப்படம் ஆகும். எம். ஏ. திருமுகம் இயக்கிய இத்திரைப்படத்தை சாண்டோ சின்னப்பா தேவர் தயாரித்திருந்தார். கே. வி. மகாதேவன் இசையில் வெளிவந்தது. ஏ. வி. எம். ராஜன், சௌகார் ஜானகி ஆகியோருடன், மேஜர் சுந்தரராஜன், நாகேஷ், சச்சு, வெண்ணிற ஆடை நிர்மலா, சுந்தராம்பாள் ஆகியோர் நடித்திருந்தனர். முருகன் பாத்திரத்தில் நடித்த ஸ்ரீதேவி இத்திரைப்படத்தின் மூலம் அறிமுகமானார். இத்திரைப்படத்தில் முதல் பகுதி கருப்பு-வெள்ளையிலும், மீதிப் பகுதி ஈஸ்ட்மன் வண்ணத்திலும் தயாரிக்கப்பட்டது. இதன் பாடல்கள் அனைத்தும் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றன. சுந்தராம்பாள் பாடிய பாடல் அவருக்கு தேசிய விருதைப் பெற்றுக் கொடுத்தது. இப்படம் 100 நாட்களுக்கு மேல் ஓடி வணிக ரீதியில் பெரும் வெற்றி பெற்றது.
தேசிய சபை , நேபாள அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் பகுதி 8 மற்றும் 9ல் கூறியவாறு தேசிய சபை நிறுவப்பட்டுள்ளது. தேசிய சபை, ஈரவை முறைமை கொண்ட நேபாள நாடாளுமன்றத்தின் மேலவை ஆகும். மேலவை உறுப்பினர்களின் மொத்த எண்ணிக்கை 59 ஆகும். தேசிய சபைக்கு ஏழு மாநிலங்களிலிருந்து, தலா எட்டு உறுப்பினர்கள் வீதம் 56 உறுப்பினர்கள் தேசிய சபைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவர். மீதம் உள்ள மூன்று உறுப்பினர்கள், நேபாள அமைச்சரவையின் கருத்தின் அடிப்படையில், நேபாளக் குடியரசுத் தலைவரால் நியமிக்கப்படுவர்.
நேபாளாத்தின் 7 மாநில சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள், நேபாள உள்ளாட்சி அமைப்புகளான மாநகராட்சி மற்றும் துணை மாநகராட்சிகளின் மேயர்கள் மற்றும் துணை மேயர்கள், நகர்புற நகராட்சிகள் மற்றும் கிராமிய நகராட்சிகளின் தலைவர்கள் மற்றும் துணைத் தலைவர்களே, தேசிய சபையின் 56 உறுப்பினர்களை தேர்ந்தெடுக்கும் வாக்காளர்கள் ஆவார். மீதம் உள்ள மூன்று உறுப்பினர்கள், அமைச்சரவையின் கருத்தின் அடிப்படையில், நேபாளக் குடியரசுத் தலைவரால் நியமிக்கப்படுவர்.
முந்தைய தேசிய சபை 15 சனவரி 2007ல் கலைக்கப்பட்டு, ஓரவை கொண்ட இடைக்கால சட்டமன்றம் நிறுவப்பட்டது. பின்னர் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் படி, 275 உறுப்பினர்களுடன் பிரதிநிதிகள் சபை மற்றும் 59 உறுப்பினர்களுடன் தேசிய சபை என ஈரவை முறைமை கொண்ட நாடாளுமன்றத்தை நிறுவ வழி வகை செய்யப்பட்டுள்ளது.
நேபாள அரசியல் அமைப்புச் சட்டம், தேசிய சபை உறுப்பினர்களில் 21 பொதுப் பிரிவினர், 21 பெண்கள், 7 தலித்துகள் மற்றும் 7 மாற்றுத் திறனாளிகள் அல்லது சமயச் சிறுபான்மையினர்களுக்கு இட ஒதுக்கீடு வழங்கியுள்ளது.
தேசிய சபை உறுப்பினர்களின் பதவிக் காலம் ஆறு ஆண்டுகள் ஆகும். இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை, சுழற்சி முறையில் மூன்றில் ஒரு பங்கு உறுப்பினர்களின் பதவிக் காலம் முடிகிறது.
1000 பணத்தாளின் மகாத்மா காந்தி வரிசை பணத் தாளானது 177 73 மிமீ அளவில் அம்பர்-சிவப்பு நிறத்தில், முன்பக்கம் மகாத்மா காந்தி படத்தைக் கொண்டு, இந்திய ரிசர்வ் வங்கி ஆளுநரின் கையொப்பத்துடன் இருக்கிறது. இந்தப் பணத்தாள் மதிப்பை பார்வையற்றோர் அடையாளம் காண ஏதுவாக பிரெயில் அம்சம் உள்ளது. பின்பக்கத்தில் எண்ணெய் ரிக், செயற்கைக்கோள் மற்றும் எஃகு உருக்காலை ஆகியவற்றின் கலவையான படம் இடம்பெற்றுள்ளது, இவை அனைத்தும் இந்தியப பொருளாதாரம் குறித்த சித்தரிப்புகள் ஆகும்.
பணவீக்கம் காரணமாக புழக்கத்தில் உள்ள பணத்தாள்களின் அளவைக் கட்டுப்படுத்த, 2000 நவம்பரில் மகாத்மா காந்தி வரிசையின் ஒரு பகுதியாக, அடல் பிஹாரி வாஜ்பாயி அரசினால் 1000 ரூபாய் பணத்தாள் மீண்டும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது; 2016 நவம்பர் 8 அன்று இந்திய பிரதமர் நரேந்திர மோடியால் கறுப்புப் பண ஒழிப்பு மற்றும் கள்ளப் பணப் பிரச்சனை ஆகியவற்றுக்கான தீர்வாக இந்த பணத்தாள்கள் மதிப்பிழப்பு செய்யப்பட்டன.
2016 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 10 ஆம் தேதி, நிதி அமைச்சகத்தின் ஷக்திகந்த தாஸ், வரவிருக்கும் மாதங்களில் மகாத்மா காந்தி புதிய வரிசையில் புதிய 1000 ரூபாய் பணத்தாள்கள் வெளியிடப்படும் என்று அறிவித்தார்.
பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில், ஒன்றிணைந்த நேபாள இராச்சியம் நிறுவப்படும் வரையில் தாரு மக்கள், குடும்பம் குடும்பமாக கொத்தடிமைகளாக தராய் சமவெளிகளில் வாழ்ந்தனர்.நேபாளத்தில் 1854ல் ராணா வம்ச ஆட்சியில், மது அருந்தும் தாரு மக்களை தீண்டத்தகாதவர் என அறிவிக்கப்பட்டது.
வாய் வழி செய்திகளின் படி, ராணா தாரு மக்கள், இராஜஸ்தானின் தார் பாலைவனத்தின் இராசபுத்திரர்கள் புலம்பெயர்ந்து, கிழக்கு உத்தரகாண்ட், வடக்கு உத்தரப் பிரதேசம், வடக்கு பிகார் மற்றும் நேபாளத்தின் தராய் சமவெளிகளில் குடியேறியவர்களின் வழித்தோன்றல்கள் எனக்கருதப்படுகின்றனர்.
தாரு மக்கள் நேபாள நாட்டின் இமயமலையின் அடிவாரத்தில் அமைந்த தராய் பகுதியில் அதிகமாக வாழும் இன மக்கள் ஆவார். தாரு மக்கள், இந்தியாவின் கிழக்கு உத்தரகாண்ட், வடக்கு உத்தரப் பிரதேசம், வடக்கு பிகார் மாநிலங்களிலும் வாழ்கின்றனர்.
சூலை, 2000ஆம் ஆண்டில் நேபாள ஜனநாயக ஆட்சி முறை கொண்டுவரப்பட்டு, கொத்தடிமை முறையை சட்டவிரோதமாக செயல் அறிவித்த போதிலும்,
தாரு இன மக்களை, தேசிய இனங்களில் ஒன்றாக நேபாள அரசு அங்கீகாரம் வழங்கியுள்ளது. இந்தியாவில் தாரு மக்களை பட்டியல் பழங்குடி வகுப்பில் சேர்த்துள்ளது.
வேறு சில வரலாற்று ஆய்வாளர்கள், தாரு மக்கள், கபிலவஸ்துவில் வாழ்ந்த சாக்கியர் மற்றும் கோலியர் குலங்களின் வழித்தோன்றல்கள் எனக் கருதுகின்றனர்.
மேற்கு தராய் பகுதியில் வாழ்ந்த தாரு மக்களின் விளைநிலங்களை, அங்கு குடியேறிவர்கள் வாங்கி, தாரு மக்களை கொத்தடிமைகளாக நடத்தினர்.
கார்னிகி அறிவியல் நிறுவனத்தின் மவுண்ட் வில்சன் வான்காணக நிலாத் திட்டத்தை வழிநடத்திய தன் தந்தை வழியாக அவ்வான்காணக மக்களோடு நஙு அரிமுகமாகி இருந்தார். இவர் 1937 இல் அங்கு தொலைநோக்கி வரலாறு பற்றி ஆய்வுசெய்யும் உதவியாளராக பணியில் சேர்ந்தார்; அந்த ஆண்டே வாசர் கல்லூரி வான்காணக உதவியாளரானார். இவர் 1942-43 இல் அமெரிக்க நாவாய் வான்காணக இளநிலை உதவியாளராக வாழ்சிங்டன் டி.சி,யில் பணிபுரிந்தார்; அப்போது பலோமார் வான்காணகத்தோடு தொடர்பு கொண்டிருந்தார். இவர் 1943 இல் இயல்பாக எழுதும் ஆசிரியரும் பதிப்பாளரும் ஆனார். இவரது மிகச் சிறந்த நூல்களில் புடவித் தேட்ட வல்லுனர்: ஜார்ஜ் எல்லேரி ஏலின் வாழ்க்கை , வானளந்த பெண்மணி: மரியா மிட்செலின் வாழ்க்கை ஆகியவை அடங்கும். உரைட் அமஎரிக்க வானியல் கழகம், அறிவியல் குமுக வரலாறு, பன்னாட்டு வானியல் ஒன்றியம் ஆகியவற்றின் உறுப்பினரும் ஆவார்.
இவர் வாழ்சிங்டன் டி.சி.யில் பிறந்தார். இவரது தந்தையார் புவி இயற்பியலாளராகிய பிரெடெரிக் யூகின் உரைட் ஆவார்;தய்யர் கத்லீன் எதெல் பின்லே ஆவார். இவர் தொழில்முறையில் உரைட் எனும் குடும்ப்ப் பெயரால் அழைக்கப்பட்டவர் ஆவார். இவரது உடன்பிறப்புகளாக வில்லியம் எஃப். உரைட், கென்னத் ஏ. உரைட் ஆகிய இருவரும் அடங்குவர். . இவர் 1934 இல் தன் பென்னெட் இளையோர் கல்லூரியில் படித்து முடித்து வாசர் கல்லூரியில் இளவல் பட்டத்தை 1937 இல் பெற்றார். வானியல் முதுவர் பட்டத்தை வானியலில் 1939 இல் பெற்றார்.
மேரி எலன் உரைட் கிரேவுட்டர் ஓர் அமெரிக்க வானியலாளரும் வரலாற்றாசிரியரும் ஆவர், இவர் மாந்தரினவியல், தொல்லியல், இயற்பியல் உட்பட, அறிவியல் புலங்களின் வரலாற்றைப் பற்ரியும் முறையியல் பற்றியும் எழுதியும் பதிப்பித்தும் உள்ளார்.
இக்கோயில் குறித்து நிலவும் இரண்டாவது கதை பின்வருமாறு: இந்தப் பகுதியில் முற்காலத்தில் வாழ்ந்த சித்தப்பா என்னும் சிவ பக்தர் ஒருவர், இறைவனைக் காண வேண்டித் தவமிருந்தார். அவரது பக்தியை கண்டு மகிழ்ந்த இறைவன் புலி உருக் கொண்டு அவர் முன் தோன்றினார். வந்திருப்பவர் சிவனார் என்றுணர்ந்த சித்தப்பா ஆனந்தக் கூத்தாடினார். ‘நேனு சிவனே கண்டி என்று கூவினார். அதுதான் நேனுகண்டி என்றாகி பின் யாகந்தி என்று மருவியது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் இங்கு மகா சிவராத்திரி சிறப்பாக கொண்டாடப்படுகிறது, மேலும் ஆந்திரப் பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த நிறைய பக்தர்கள் இங்கு வருகை தருகின்றனர். சிவன், பார்வதி மற்றும் நந்தி ஆகியோர் இந்த கோவிலில் முக்கிய தெய்வங்களாக உள்ளனர். இக்கோயில் கர்நுல் மாவட்டம் பங்கனப்பள்ளியில் இருந்து 14 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது. வீரபிரம்மேந்திர ஸ்வாமி சில காலம் இங்கு தங்கியிருந்து கால ஞானம் என்னும் நூலை இயற்றினார்.
இந்த கோயிலின் ஒரு அம்சமாக புஷ்கரிணி என்னும், ஒரு சிறிய குளம் கோவில் வளாகத்தில் உள்ளது. மலை அடிவாரத்தில் இருந்து வரும் நீர் நந்தியின் வாய் வழியாக இந்த புஷ்கரிணியில் விழுவதுபோல் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. மலையில் இருந்து வரும் இந்த நீரானது சுவையாகவும் குளிர்சியாகவும் உள்ளது. இதன் சிறப்பம்சமாக ஆண்டு முழுவதும், இந்த ஊற்று நீர் குளத்தில் விழுந்தபடி உள்ளது, பழங்கால விஸ்வகர்மா ஸ்தபதிகளின் திறமைகளைக் காட்டுகிறது. புஷ்கரிணியில் குளிப்பது புனிதமானதாகவும் நன்மை தரக்கூடியதாகவும் பக்தர்கள் நம்புகின்றனர். புஷ்கரணி குளத்தில் குளித்தபின்பு இறைவன் சிவனை வழிபடுகின்றனர்.
இக்கோயில் குறித்து ஒரு கதை நிலவுகிறது அதன்படி இந்த இடத்தில் அகத்தியர் வெங்கடேசருக்குக் கோயில் கட்ட விரும்பினார். ஆனால் சிலையில் ஒரு குறை. எத்தனையோ தடவை முயன்றும் சிலை முழுமை பெறவில்லை. அதனால் கோயிலை அவரால் அமைக்க முடியவில்லை.
அகத்தியர் சிவனை வேண்டி தவம் செய்ததில் அவரும் தோன்றி இது கையிலை போல உள்ளதால் விஷ்ணுவுக்கு உகந்த இடம் இல்லை என்று கூறவே, முனிவரும் மகேஸ்வரரைத் தன் தேவியுடன் அங்கேயே தங்குமாறு இறைஞ்சினார். சிவனும் , உமாமகேஸ்வரராக ஒரே கல்லில் ஓருருவாக எழுந்தருளினார். இங்கு மூலவர் அர்த்தநாரீஸ்வரராக காட்சி தருகிறார்.
இந்த குகையில் வெங்கடேஸ்வரரின் சிதைந்த சிலை உள்ளது. அகத்திய குகையுடன் ஒப்பிடும்போது இந்த குகை மிகப் பெரியது. இதன் வழி குறுகலாக உள்ளதால் குனிந்துகொண்டு சென்றால்தான் உள்ளே செல்ல இயலும். இங்கு நிலவும் கதையின்படி இந்தக் குகையில் உள்ள சிலையானது திருமலை வெங்கடேஸ்வரர் கோவிலுக்கும் முற்பட்டது என கூறுகின்றனர். என்றாலும் இச்சிலையின் அடிப்பகுதி சேதமுற்றிருப்பதால் வணங்குவது கிடையாது. ஸ்ரீ ஸ்ரீ பாலுரி வீர பிரம்மேந்திர சுவாமி, அவரது கால ஞானம் நூலில் இந்த இடம் திருப்பதிக்கு மாற்றாக இருக்கும் என்று கூறுகிறார்.
இந்த குகையானது துறவி ஸ்ரீ குபேரபுரி வீரா பிரம்மந்திர ஸ்வாமி தனது கால ஞானக் கவிதைகளை எழுதிய குகையாகும். குகையின் முகப்பு உயரம் குறைவாக உள்ளதால், குனிந்தபடி உள்ளே செல்லவேண்டும்.
ஸ்ரீ யாகந்தி உமா மகேஸ்வரர் கோயில் அல்லது யாகந்தி என்பது இந்தியாவின் ஆந்திரப்பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த கர்நூல் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு சிவன் கோயிலாகும்.
இது அகத்தியர் சிவனை நோக்கி தவம்செய்த குகை. இந்த குகையைக் காண 120 செங்குத்தான படிகளைத் தாண்டி செல்லல வேண்டும். குகைக்குள் வணங்க தேவியின் ஒரு சிலை வைக்கப்பட்டுள்ளது.
இக்கோயில் 15 ம் நூற்றாண்டில் விஜயநகர பேரரசின், சங்கம வம்சத்தின் மன்னரான ஹரிஹர புக்க ராயாரால் கட்டப்பட்டது. இக்கோயில் வைஷ்ணவ மரபின்கீழ் கட்டப்பட்டது.
வென்சோங் பேரரசர் 1332 இல் இறந்தபோது, அவரது விதவை, பேரரசி தோவகர் பூதசிறி மன்னரது விருப்பத்தை மதித்து, வென்சோங்கின் சொந்த மகன் எல் தெகுசுக்குப் பதிலாக குசாலாவின் மகனை மன்னனாக்க முடிவு செய்தார். எனினும், குசாலாவின் மகன் மன்னனான இரண்டே மாதங்களில் இறந்தார். அதிகாரபூர்வமான ஆட்சியாளர், எல் தெமுர், எல் தெகுசை பேரரசராக நிறுவ முயற்சித்தார், ஆனால் பேரரசி பூதசிறியால் தடுக்கப்பட்டார். இதன் விளைவாக, தோகோன் தெமுர் குவாங்சியில் இருந்து திரும்ப அழைக்கப்பட்டார். தோகோன் தெமுர், ரிஞ்சின்பாலைப் போல் அல்லாமல் வயது முதிர்ந்தவராக இருந்தார். என்வே அவரை கைப்பாவையாகப் பயன்படுத்த முடியாது என்று எல் தெமுர் உணர்ந்தார். மேலும் தோகோன் தெமுரின் தந்தையார் குசாலாவின் கொலைக்கு எல் தெமுர் தான் காரணம் என பலரால் சந்தேகிக்கப்பட்டார். இதன் காரணமாக தோகோன் தெமுர் தனக்கு எதிராக ஆயுதம் ஏந்தலாம் என எல் தெமுர் அஞ்சினார். தோகோன் தெமுரின் பதவிப் பிரமாணமானது 1333ல் எல் தெமுர் இறக்கும்வரை ஆறு மாதங்களுக்கு தள்ளி வைக்கப்பட்டது.
போப் ஜான் மற்றும் போப் பெனடிக்ட் ஆகியோர் வெற்றிகரமாக 1317 முதல் 1343 ஆம் ஆண்டுவரை கிரிமியாவிலிருந்து கொரியா வரை மங்கோலியப் பேரரசு முழுவதும் கத்தோலிக்கத் தேவாலயங்களின் அமைப்பை ஏற்படுத்தினர். கன்பலிக்கின் பேராயர், ஜான் ஆஃப் மான்டேகார்வினோ 1328ல் இறந்தார். தோகோன் தெமுரின் ஆதரவுடன், 1336ல் போப் பெனடிக்ட் க்கு புதிய மெட்ரோபொலிட்டன் கேட்டு ஆலன்கள் எழுதினர். 1338 ஆம் ஆண்டில், போப் மூன்று அல்லது நான்கு ஆண்டுகள் பெய்ஜிங்கில் தங்கியிருந்த ஜியோவானி டி’ 'மரிக்னொல்லி தலைமையில் தூதர்களைத் திருப்பி அனுப்பினார். சிறந்த ஐரோப்பிய குதிரைகளை உள்ளடக்கிய பரிசுகளை தோகோன் தெமுருக்கு அவர்கள் கொண்டு வந்தனர்.
1369 ஆம் ஆண்டில் சங்டுவும் மிங் ஆக்கிரமிப்பின் கீழ் விழுந்தபோது, தோகோன் தெமுர் வடக்கில் இருந்த இங்சங்குக்கு ஓடினார், அது இன்றைய உள் மங்கோலியாவில் அமைந்துள்ளது. 1370 இல் அங்கு இவர் இறந்தார்; இவரது மகன் பிலிக்டு கான் ஆயுசிறிதரா அடுத்த மன்னனானார். அதே ஆண்டில் புதிய மன்னர் கரகோரத்திற்குத் திரும்பினார். யுவான் வம்சத்தில் எஞ்சியவர்கள் மங்கோலியாவை ஆட்சி செய்தனர். மேலும் சீனப் பேரரசர் என்ற தலைப்பைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்தினர். இந்நேரத்திலிருந்து அவர்கள் வடக்கு யுவான் வம்சத்தினர் என அழைக்கப்பட்டனர். குப்லாய் கானுக்குப் பின்னர் தோகோன் தெமுரே நீண்டகாலமாக வாழ்ந்த யுவான் சீனாவின் மங்கோலிய பேரரசராக இருந்தார்.
பயன் பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டவுடன், தோகதோவா முற்றிலுமாக அரசவையின் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றினார். இவரது முதல் நிர்வாகம் தெளிவாக புதிய தொடக்கத்தை வெளிப்படுத்தியது. இந்த இளைய தலைவர் சீக்கிரமே தனது ஆட்சியை பயனின் ஆட்சியிலிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டினார். ஒரு புதிய சீன சகாப்தப் பெயர், சிசங் , இதை வெளிப்படுத்த சூட்டப்பட்டது. பயனால் செய்யப்பட்ட பதவிநீக்கங்கள் நிறுத்தப்பட்டன. பெரிய சீன எழுத்தாளர்கள் பலர் ஓய்விலிருந்து அல்லது நிர்வாக ஒதுக்குதலிலிருந்து தலைநகரத்திற்குத் திரும்பினர், ஏகாதிபத்தியத் தேர்வு முறையும் திரும்ப ஆரம்பிக்கப்பட்டது.
1328 ஆம் ஆண்டில் யெசுன் தெமுர் இறந்த பிறகு ஏற்பட்ட இரு தலைநகரங்களின் போர் என அறியப்பட்ட உள்நாட்டுப் போரைத் தொடர்ந்து, தோகோன் தெமுர் அவரது தந்தையைச் சந்தித்தார். பின் மங்கோலியாவிலிருந்து சங்டுவுக்குள் நுழைந்தார். எனினும், குசாலா இறந்தபின் அவரது தம்பி துக் தெமுர் மன்னனானார். தோகோன் தெமுர் அரசவைக்குள் நுழைய அனுமதி மறுக்கப்பட்டது. மேலும் இவர் முதலில் கொர்யியோவிற்கும் , பின்னர் தென் சீனாவிலுள்ள குவாங்சிக்கும் நாடுகடத்தப்பட்டார். இவர் நாடுகடத்தப்பட்ட சமயத்தில், இவரது மாற்றாந்தாய் பாபுசா கொல்லப்பட்டார்.
1340களின் பிற்பகுதி முதல், கிராமப்புறங்களில் உள்ள மக்கள் அடிக்கடி இயற்கை பேரழிவுகள், வறட்சி, வெள்ளங்கள் மற்றும் தொடர் பஞ்சங்களுக்கு ஆளாயினர். பயனுள்ள அரசாங்க கொள்கை இல்லாததால் அரசு மக்களிடமிருந்து ஆதரவை இழக்க ஆரம்பித்தது. அரசாங்கத்தின் உப்பு ஏகபோகத்தால் பாதிக்கப்படாத சட்டவிரோத உப்பு விற்பனையாளர்கள் 1348ல் ஒரு கிளர்ச்சி எழுப்பினர். இது பேரரசு முழுவதும் மேலும் பல கிளர்ச்சிகளைத் தூண்டியது. இதில் சிவப்பு டர்பன் கலகமும் ஒன்றாகும். இது 1351 ஆம் ஆண்டில் துவங்கி நாடு தழுவிய கொந்தளிப்பாக வளர்ந்தது.
தோகோன் தெமுர் , வடக்கு யுவான் வம்சத்தால் மங்கோலியாவில் கொடுக்கப்பட்ட பேரரசர் ஹுயிசோங் என்கிற கோயில் பெயராலும் அழைக்கப்படுகிற இவர் யுவான் வம்சப் பேரரசர் குசாலாவின் மகன் ஆவார். இவர் இறப்பிற்குப் பிறகு சீனாவின் மிங் வம்ச பேரரசர் ஹோங்வுவால் கொடுக்கப்பட்ட சண்டி என்கிற பெயராலும் அழைக்கப்படுகிறார். சீனாவின் பேரரசர் தவிர, இவர் மங்கோலியப் பேரரசின் கடைசி ககான் ஆகக் கருதப்படுகிறார். இருப்பினும் மங்கோலியப் பேரரசின் பிரிவு காரணமாக பெயரளவில் மட்டுமே இவர் பேரரசராக இருந்தார்.
இவரது ஆட்சியின் கடைசி ஆண்டுகளில், மங்கோலியா மங்கோலியர்கள் வசமே இருந்தபோதிலும் யுவான் ஆட்சியானது சிவப்பு டர்பன் கலகத்தால் தூக்கியெறியப்பட்டு மிங் வம்ச ஆட்சி தொடங்கியது.
பேரரசர் ஹுயிசோங் கர்மபாக்களின் புத்த மாணவராவார், மற்றும் தை சிதுபாக்களின் முந்தைய அவதாரமாகக் கருதப்படுகிறார். இவர் குறிப்பிடத்தக்க வகையில் ஜோனாங் அறிஞர் டொல்போபா ஷெரப் கியல்ட்சனை தனக்குக் கற்பிப்பதற்காக அழைத்தார், ஆனால் மறுக்கப்பட்டார்.
தோகதோவா தனது பணியை டிசம்பர் 1344 இல் தோகோன் தெமுரின் ஒப்புதலுடன் ராஜினாமா செய்தார். இது அவருடைய முதல் நிர்வாகத்தின் முடிவாக இருந்தது. 1344 மற்றும் 1349 இல் இருந்து வந்த குறுகிய கால நிர்வாகங்கள் தோகதோவாவின் நிர்வாகத்திலிருந்து மிகவும் மாறுபட்ட ஒரு நிகழ்ச்சி நிரலை உருவாக்கும். 1347ல் பேரரசர், குசாலா மற்றும் யெசுன் தெமுரின் முன்னாள் அதிகாரிகள் உதவியுடன் தோகதோவாவை கன்சுவுக்கு கட்டாயப்படுத்தி அனுப்பினார்.
1354 ஆம் ஆண்டில், சிவப்பு டர்பன் கிளர்ச்சியாளர்களை நசுக்குவதற்கு தோகதோவா ஒரு பெரிய இராணுவத்தை வழிநடத்தி சென்றபோது, தோகோன் தெமுர் திடீரென்று காட்டிக்கொடுப்புக்கு பயந்து அவரைப் பதவிநீக்கம் செய்தார். இதன் விளைவாக தோகோன் தெமுரின் அதிகாரத்தை மீண்டும் நிலைநாட்டப்பட்டது. ஆனால் இது மத்திய அரசாங்கத்தை விரைவாக பலவீனப்படுத்தியது. இதனால் அவர் உள்ளூர் போர்ப்பிரபுக்களின் படைகளைச் சார்ந்திருக்க வேண்டியிருந்தது.
தெற்கு சீனாவில் கிளர்ச்சிக் குழுக்களை ஒன்றுபடுத்தி, மிங் வம்சத்தை ஸ்தாபித்த யுவான்சங் - கோங்வு பேரரசராக முடிசூடினார் - வட சீனாவுக்கு இராணுவப் படையெடுப்புகளை நடத்தி யுவான் இராணுவத்தை 1368ல் தோற்கடித்தார். கோகே தெமுர் மிங் ஜெனரல் சு டாவுக்கு எதிரான போரில் தோல்வியடைந்த போது மற்றும் மிங் துருப்புக்கள் கீபேயை அணுகிய போது, தோகோன் தெமுர் கன்பலிக்கை கைவிட்டு, அவரது கோடைத் தளமான சங்டுவிற்கு ஓடினார்.
தோகோன் தெமுருக்கு நாட்கள் ஆக ஆக பயனின் சர்வாதிகார ஆட்சி மேல் வெறுப்பு வந்தது. 1340 ஆம் ஆண்டில் தோகோன் தெமுர் பயனின் உறவினர் தோகதோவாவுடன் இணைந்தார். இவருக்கும் பயனுக்கும் இடையில் பகைமை இருந்தது. பயன் நாடுகடத்தப்பட்டார். இவர் எல் தெகுசு மற்றும் பேரரசி பூதசிறி ஆகியோரை அரசவையிலிருந்து அகற்றினார். இவர் தோகதோவாவின் உதவியுடன், நிர்வாகத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்திய அதிகாரிகளை அகற்றினார்.
யுவான் வம்சத்தின் போது, கன்பூசியசு சந்ததியினரில் ஒருவரும், டியூக் யங்செங் காங் குவானின் மகன்களில் ஒருவருமான, காங் சாவோ , கொர்யியோ சகாப்தக் கொரியாவுக்கு சீனாவிலிருந்து குடிபெயர்ந்தார். தோகோன் தெமுரின் ஆட்சியின்போது ஒரு கொரியப் பெண்ணைத் திருமணம் செய்து குடும்பத்தைத் தொடங்கினார்.
கொரியாவில் வேவு பார்த்ததாக ஜப்பான் மீன்பிடி படகு கைப்பற்றப்பட்டபோது, கொர்யியோ நீதிமன்றம், அதை, யுவான் பேரரசர் தோகோன் தெமுருக்கு அனுப்பியது. இவர் மீனவர்களை ஜப்பானுக்கு திருப்பி அனுப்பினார். பதிலுக்கு, அசிககா சோகுனேடு அதன் நன்றியை வெளிப்படுத்த ஒரு துறவி தலைமையிலான தூதர்களை அனுப்பியது.
1333 ஆம் ஆண்டில், தோகோன் தெமுர் முதன்முதலில் கி என்ற கொரியப் பெண்ணைச் சந்தித்தார். மங்கோலியப் படையெடுப்பிற்குப் பிறகு கொர்யியோ மன்னர்கள், இளம் பெண்களை யுவானுக்கு அனுப்பிவைக்க வேண்டியிருந்தது. கோரியோவின் மன்னர்களால் 1320களின் பிற்பகுதியில், சீனாவிற்கு "மனிதக் காணிக்கையாக" கி அனுப்பப்பட்டார்.
தோகதோவாவின் கீழ் மத்திய அரசாங்கம் ஒரு புதிய மற்றும் நேர்மறையான திசையில் செல்வதற்கான சில ஆரம்ப அறிகுறிகள் தென்பட்டன. அவரது வெற்றிகரமான திட்டங்களில் ஒன்று நீண்ட நாட்களாக முடிக்கப்படாமல் இருந்த அதிகாரப்பூர்வ லியோவோ, ஜின் மற்றும் சாங் வம்ச வரலாறுகள் இறுதியில் 1345 இல் முடிக்கப்பட்டன.
தோகோன் தெமுர், குசாலா மத்திய ஆசியாவுக்கு நாடுகடத்தப்பட்டு இருந்தபோது அவருக்குப் பிறந்தார். தோகோன் தெமுரின் தாயார் கரலகுகளின் தலைவரான அரசலானின் வழித்தோன்றலான மைலைதி ஆவார்.
1349 ஆம் ஆண்டில் தோகோன் தெமுர் தோகதோவாவை திரும்ப அழைத்தார். இதன் மூலம் தோகதோவாவின் இரண்டாவது மற்றும் மிகவும் வேறுபட்ட நிர்வாகம் தொடங்கப்பட்டது.
இவர் ஆம்கெர்சுட்டில் உள்ல மசாசூசட் பலகலைக்கழகத்தில் இயற்பியல், வானியல் பேராசிரியராக உள்ளார். ஐவர் 130 க்கும் மேலாக ஆய்வுகளை வெளியிட்டுள்ளார்; 5 முனைவர் பட்ட மாணவருக்கும் 15 பட்ட மாணவருக்கும் ஆய்வு வழிகாட்டியாக இருந்துள்ளார். இவர் வானியலாளர் வேரா உரூபின், கணித உயிரியற்பியலாளர் இராபெர்ட் உரூபின் ஆகியோருக்கு மகளாக வாழ்சிங்டன் டி.சி நகரில் பிறந்தார். இவர் ஆர்வார்டு பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்து வானியலில் தகைமையுறு இளங்கலைப் பட்டத்தைப் பெற்றார். இவர் மின்னசோட்டா பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்து இயற்பியலில் முதுவர் பட்டமும் முனைவர் பட்டமும் பெற்றார். இவர் 1989 இல் இணைப்பேராசிரியராக பதவி உயர்வு பெற்றார். இவர் தன் சூரியச் சக்கர ஆய்வுத் திட்ட்த்துக்காக பெயர்பெற்றவர். இத்திட்ட நோக்கம் வானியல் அறிவை அடித்தட்டு மக்கள் வரைக் கொண்டுசென்று உமாசு வளாக விளையாட்டுக் களங்களில் பரப்புவதாகும் . இவர் வானியகலுக்காக மட்டுமன்றி, உமாசு வளாகத்திலும் தான் வாழும் களமக்களிடமும் ஆற்றிய பணிகளுக்காகவும் புகழ்பெற்றவர்.
யூடித் உரூபின் யங் ) ஓர் அமெரிக்க இயற்பியலாளரும் வானியலாளரும். கல்வியியலாளரும் ஆவார். இவருக்கு அமெரிக்க இயற்பியல் கழகம் 1986 இல் உலகின் தலைசிறந்த இளம் இயற்பியலாளராகத் தேர்வு செய்து முதல் மரியா கோயெப்பர்ட்-மேயர் விருதை வழங்கியது. "இவரது முன்னோடிப் பால்வெளிக் கட்டமைப்பு ஆராய்ச்சி மிகத் தொடக்கநிலை உமிழ்வுப் பரவல் படம் வரைதலும் பிறகு தொடர்ந்து விரிவான மூலக்கூறு வளிமப் பரவலும் சார்ந்த அளக்கையும் அண்மைப் பால்வெளிகளின் விண்மீன்கள் உருவாக்கமும் அடங்கும்."
இவர் நிக் இசட். சுகோவில்லியுடன் பால்வெளிகளின் தண்வளிம, கரிம ஓராக்சைடு உள்ளடக்கத்தை கண்டறியும் ஆய்வில் கலந்துகொண்டார். இந்த இருவரும் பால்வெளிகளில் ஒளியும் வளிமமும் ஒரேவிகிதத்தில் பரவியுள்ளதைக் கண்டறிந்தனர். வளமான ஆராய்ச்சிதிறம் வாய்ந்த இளம்பெண் அறிவியலாள ரான இவருக்கு 1982 இல் அமெரிக்க வானியல் கழகம் வானியலுக்கான ஆன்னி ஜம்ப் கெனான் விருதை வழங்கி சிறப்பு செய்தது.
இட்லர் தற்கொலை செய்துகொண்டதாகக் கூறப்படும் 1945-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம், அவரது பதுங்கு குழியில் இரண்டு பேர் உயிரிழந்ததும், உயிரிழந்தவர்களின் உடல்கள் எரிக்கப்பட்டதும் உண்மையாக இருக்கலாம்.
இட்லர் தற்கொலை செய்து கொண்டார் என அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்ட பின்னரும் கூட அமெரிக்க உளவுத் துறை உலகம் முழுவதும் ஹிட்லரை வலை வீசித் தேடிக் கொண்டிருந்ததது. ஏனெனில் இட்லர் தற்கொலை செய்யவில்லை என்பது அவர்களுக்கும் தெரியும்.
இரண்டாம் உலகப் போர் உச்சத்தில் இருந்தபோது அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து, பிரான்ஸ் உள்ளிட்ட நேச நாடுகள் ஜெர்மனி மீது வலுவான தாக்குதலைத் தொடுத்துக் கொண்டிருந்தது. இன்னொரு புறமிருந்து ரஷ்யாவும் தாக்குதலைத் தீவிரப்படுத்தி இருந்தது.
ஜெர்மனி மீது இவ்வாறு குண்டு மழை பொழிந்து கொண்டிருந்தபோது, இரண்டாம் உலகப் போரின் சூத்திரதாரியான இட்லர், பெர்லின் நகரில் அரசு தலைமை அலுவலக கட்டடத்திற்கு கீழே நிலத்தடியில் அமைக்கப்பட்டிருந்த சுரங்க மாளிகையில் உயிரைக் கையில் பிடித்துக் கொண்டு பதுங்கியிருந்தார்.
1945ம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 30ம் தேதி ஜெர்மனி தனது தோல்வியை ஒப்புக்கொண்டு சரணடைந்தது. இந்நிலையில் இட்லரும், அவரது மனைவி இவா பிரானும் தற்கொலை செய்து கொண்டதாகவும், அவர்களது உடல்கள் எதிரிகளின் கைகளில் கிடைக்கக்கூடாது என்ற இட்லரின் ஆசைப்படி எரித்து சாம்பலாக்கப் பட்டதாகவும் கூறப்பட்டது.
ஜெர்மனியை ஆட்சி செய்துவந்த இட்லர், அவரது ஆட்சிக் காலத்தில் அமெரிக்கா மற்றும் நாசா விண்வெளி மையம் ஆகியவைகளை விட முந்தி நின்றதாகவும், விஞ்ஞானிகள் மூலம் ரகசிய விண்வெளி ஓடம் மூலம் நிலவுக்குச் சென்று விட்டதாகவும் கருத்துகள் பரவலாகப் பேசப்பட்டு வருகிறது.
இட்லரின் இறுதி நாளில் அவரோடு இருந்தவர், அவரது மெய்க்காப்பாளரான ரோஹுஸ் மிஷ், 95 வயதைக் கடந்து இன்றும் உயிரோடிருக்கும் மிஷ், அந்தக் கடைசி நேரக் காட்சிகளை நேரடியாகப் பார்த்தவர். அவரது கூற்று உண்மையானதாக இருக்கும் என்பது அனைவரின் நம்பிக்கை ஆக இருந்தது.
பாப்பம்பட்டி என்ற கிராமத்தில் சிலம்பக் கூடம் ஒன்று இருக்கிறது. அதில் பெரிய ஆசானாக இருந்த பழனி ஆண்டவருக்கு வயதாகி விட்டதால், சிலம்பக் கலையில் நன்கு தேர்ச்சி பெற்ற வல்லரசு என்பவரை புதிய ஆசானாக நியமிக்கிறார். முதலில் நல்லவராக இருந்த வல்லரசு, தன் சிற்றப்பா தயாளனின் தூண்டுதலால் தீயவராக மாறுகிறார். மேலும், அவருடன் சேர்ந்து கொண்டு சிலம்பக் கூடம் இருந்த நிலத்தையும் அபகரிக்க முயல்கிறார். இதனால் கோபமடைந்த பழனி ஆண்டவர், வல்லரசை பெரிய ஆசான் பதவியில் இருந்து நீக்குவதாக அறிவிக்கிறார். ஆனால் வல்லரசு, சிலம்பப் போட்டியில் தன்னை ஜெயிப்பவருக்கே பெரிய ஆசானாக இருக்கும் தகுதி உள்ளது என்று கூறி சவால் விடுகிறார். உடனே வேலுநாச்சி, அவரது சவாலை துணிச்சலாக ஏற்றுக் கொள்கிறார். இவ்வாறு வல்லரசு-வேலுநாச்சி இடையே சிலம்பப் போட்டி நடைபெறும் என்று முடிவு செய்யப்படுகிறது. ஆனால் வேலுநாச்சிக்கு பயிற்சி கொடுக்க யாரும் முன்வரவில்லை. இதற்கிடையில் வேலுநாச்சி, தன் கிராமத்துப் பெண்கள் சந்திக்கும் பிரச்சனைகளையும் தீர்த்து வைக்கிறார்.
இதுவே சிலம்பப் போட்டியை மையமாகக் கொண்டு எடுக்கப்பட்ட முதல் தமிழ்த் தொலைக்காட்சித் தொடர் ஆகும். சிலம்பத்தில் தன்னுடைய தந்தை வழியைப் பின்பற்றி முன்னெடுத்துச் செல்லும் ஒரு வீரமிக்க பெண்ணாக தன்னை மாற்றிக் கொள்ளும் வேலுநாச்சி என்ற இளம்பெண்ணின் உத்வேகக் கதையாகும்.
சுகந்தி, சிலம்பக் கலையில் கைதேர்ந்தவர் என்று தெரியவருகிறது. மேலும் அவரது அண்ணன், ஒருமுறை செங்குட்டுவனுடன் நடந்த சிலம்பப் போட்டியில் தோல்வி அடைந்ததால் மருந்து குடித்து இறந்து விடுகிறார்.
1990 மக்கள் புரட்சி காரணமாக, நேபாளத்தில் முழுமையான முடியாட்சி முறை ஒழிக்கப்பட்டு, அரசியலமைப்பிற்குட்பட்ட முடியாட்சி முறைக்கு வித்திட்டது. மேலும் அரசியல் கட்சிகள் அற்ற நேபாள தேசியப் பஞ்சாயத்து ஆட்சி முறை ஒழிக்கப்பட்டது.
1922ல் நேபாள பொதுவுடமை கட்சியின் வெளியுறக் குழுவின் தலைவராக இருந்த கே. பி. சர்மா ஒளி, நேபாள ஜனநாயக இளைஞர் கூட்டமைப்பை நிறுவினார்.
பின்னர் 4 பிப்ரவரி 2014ல் நடைபெற்ற இரண்டாவது அரசியலமைப்பு நிர்ணய மன்றத் தேர்தலிலும் வெற்றி பெற்ற கே. பி. சர்மா ஒளி, நேபாள பொதுவுடமை கட்சியின் நாடாளுமன்றக் கட்சித் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். சூலை, 2014ல் கே. பி. சர்மா ஒளி, நேபாள பொதுவுடமை கட்சியின் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
இளங்கலை முதலாண்டு தேர்வு முடித்தவுடன் சிறைக்கு சென்று திரும்பிய சர்மா ஒளிக்கு, ராதிகா சாக்கியா எனும் பொதுவுடமை சிந்தனை கொண்டவருடன் திருமணம் செய்து கொண்டார்.
12 அக்டோபர் 2015ல் கே. பி. சர்மா ஒளி, நேபாள கம்யுனிஸ்ட் கட்சி ஆதரவுடன், நேபாள பிரதம அமைச்சராக தேந்தெடுக்கப்பட்டார்.