polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
கணவனால் சபிக்கப்பட்ட பின்னர், ரேணுகா கிழக்கு நோக்கிச் சென்று காட்டில் அமர்ந்து தியானம் செய்கிறார். அவள் தன் தவத்தில், ஏக்நாத் மற்றும் ஜோகிநாத் என்ற புனிதர்களை சந்திக்கிறாள். அவள்தன் கணவனிடம் கருணையைப் பெற்றுத்தரும்படி அவர்களிடம் கேட்கிறாள். அவர்கள் முதலில் அவளுக்கு ஆறுதல் கூறினர். பின்னர் அவளுக்கு சில ஆலோசனைகளைக் கூறி அவற்றைப் பின்பற்றும்படி அறிவுறுத்தினார்கள். அவர்கள் அவளை முதலில் அருகிலுள்ள ஏரியில் குளித்து தூய்மைப்படுத்திக் கொள்ளவும், பின்னர் அவர்கள் அவளுக்குக் கொடுத்த சிவலிங்கத்தை வழிபடவும் சொன்னார்கள். அடுத்து, அவள் அருகிலுள்ள ஊருக்குச் சென்று வீடுகளிலிருந்து அரிசியை பிச்சையாக பெறவேண்டும் என்றும் சொன்னார்கள். ("ஜோகா பெடோடு" என்று அழைக்கப்படும் இந்த சடங்கு, கர்நாடகாவில் ஒரு குறிப்பிட்ட மாதத்தில் / மராத்தியில் "ஜோகாவா", "யெல்லம்மா ஜொகு" தெலுங்கானா).
ரேணுகா எல்லம்மாவின் மிகவும் பிரபலமான மற்றொரு கோயில் இந்தியாவின் கர்நாடகாவின் பிடரஹள்ளி, கடாகில் அமைந்துள்ளது. ரேணுகா-எல்லம்மாவின் பல்வேறு பகுதிகளைச் சேர்ந்த பல பக்தர்கள் கார்த்திகை மாதத்தில் கோயிலுக்கு வருகிறார்கள். ஜமதக்னி முனிவருடன் திருமணத்திற்குப் பிறகு, ரேணுகா தேவி இந்த இடத்தில் வசித்து வந்தார் என்று நம்பப்படுகிறது. ரேணுகா அதிகாலையில் எழுந்து புனித துங்கபத்ரா ஆற்றில் குளிப்பார். ஆற்றின் கரையில் உள்ள மணலில் இருந்து பானை தயாரிக்கவும், அங்கிருந்த பாம்பைப் பிடித்து, அதை ஒரு கயிறாக மாற்றி, தலையில் வைப்பதற்கும், மற்றும் ஜமதக்னி முனிவருக்கு பக்தியுடன் சடங்குகளுக்கு உதவினார்/
ஜமதக்னியின் கோபத்தை அறிந்த அவர்கள், அவரால் முழுமையாக அவளை மன்னிக்கப்பட முடியாது என்றும், அவள் வாழ்க்கையின் மிகக் கடினமான நேரத்தை சில நிமிடங்கள் அனுபவிக்க வேண்டியிருக்கும் என்றும் அவர்கள் எச்சரித்தனர். அதற்குப் பிறகு, "நீங்கள் மதிக்கப்படுவீர்கள், உங்கள் கணவருடன் சேர்வீர்கள். இனிமேல் நீங்கள் மக்கள் அனைவராலும் வணங்கப்படுவீர்கள்." என்று அவளை ஆசீர்வதித்த பிறகு, அவர்கள் மறைந்து போனார்கள். ரேணுகா அவர்களின் அறிவுறுத்தல்களை பக்தியுடன் பின்பற்றி சிவலிங்கத்தை முழு அக்கறையுடனும் பயபக்தியுடனும் வணங்கினார். நான்காம் நாள், அவள் கணவனைப் பார்க்கச் சென்றாள்.
மற்றொரு கோயில் ரேணுகாம்பே சீமக்காவில் சோரபா தாலுகாவின் சந்திரகுட்டியில் உள்ள ஒரு மலையின் மேல் உள்ளது. இந்த கோயில் பண்டைய கட்டிடக்கலைக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு மற்றும் கடம்பா காலத்திற்கு முந்தையது. மற்றொரு கோயில் மகூர், மகாராட்டிராவில் உள்ளது, இது தெய்வத்தின் பிறப்பிடம் என்று கூறப்படுகிறது, இது தேவி பகவதத்தின் இறுதி அத்தியாயமான ' தேவி கீதையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது, "சஹ்யாத்ரியில் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைத்தொடர், மத்ரிபுரா மலை; இங்கே தேவி ரேணுகா வசிக்கிறார்.".
ரேணுகா தேவியின் கோயில்களில் ஒன்று நாசிக் இல் சந்த்வாட் என்ற இடத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த கோயில் இந்தூரின் மகாராணி அகில்யா தேவி கோல்கர் என்பவரால் கட்டப்பட்டது. தென் நாட்டில் யாத்திரைக்கு கோலாபுரா என்ற சிறந்த புனித இடம் உள்ளது. இங்கே தேவி லக்ஷ்மி எப்போதும் வசிக்கிறார். இரண்டாவது இடம் சஹ்யாத்ரே மலையில் உள்ள மத்ரிபுரா; ரேணுகா வசிக்கிறார். தேவியின் மற்றொரு கோயில் தாலுகாவின் தம்நந்த்-பொசாரே கெத், மாவட்ட ரத்னகிரி, மகாராஷ்டிரா "தேவி யலுபாய்" என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ரேணுகா / ரேணு அல்லது எல்லம்மா அல்லது எக்விரா அல்லது எல்லை அம்மன் அல்லது எல்லாய் அம்மா (மராத்தி: ेुा /, கன்னடம் : தெலுங்கு: ్ీ ేు / ్్, தமிழ் : ரேணு / ரேணு) தெய்வம், தேவி போன்ற பல்வேறு பெயர்களில் இந்து மதத்தில் வணங்கப்படுகிறார். தென்னிந்திய மாநிலங்களான தெலுங்கானா, ஆந்திரா, கர்நாடகா, தமிழ்நாட்டின் காவல் தெய்வம் யெல்லம்மா என்பதாகும். அவளுடைய பக்தர்கள் அவளை "பிரபஞ்சத்தின் தாய்" அல்லது " ஜெகதம்பா" என்று போற்றுகிறார்கள்.
தன் ஆணையை நிறைவேற்றிய பரசுராமருக்கு வேண்டிய வரத்தை கேட்குமாறு ஜமத்கனி கூறினார். அவர் தன் தாயையும் அண்ணன்களையும் மீண்டும் உயிர்ப்பித்துக் தருமாறு புத்திசாலித்தனமாக வரத்தைக் கேட்டார். ஜமத்கனி பரசுராமரின் கோரிக்கையை ஏற்று அவரது தயையும், அண்ணன்களையும் உயிர்பித்தார். ஜமதக்னி தனது அன்பான மனைவிக்கு தான் இழைத்த துன்பத்தை நினைத்து வருந்தினார். பின்னர் அவர் மீண்டும் கோபமடைய மாட்டேன் என்று சபதம் செய்தார்.
அரிசியை யாசகமாக பெற்றபிறகு, அதில் புனிதர்களுக்கு பாதியைக் கொடுத்து, மீதமுள்ள பாதியை சமைக்க வேண்டும். சமைத்த சோற்றில் வெல்லம் சேர்த்து, முழு பக்தியுடன் சாப்பிடவேண்டும். அவள் இந்த சடங்கை மூன்று நாட்கள் செய்தால், நான்காவது நாளில் அவள் கணவரைப் பார்க்க முடியும் என்று அவர்கள் சொன்னார்கள்.
ரேணுகா அல்லது ரேணு என்பது இந்திய மாநிலங்களான கர்நாடகா, மகாராட்டிரம், தெலுங்கானா, ஆந்திரா, இமாச்சலப் பிரதேசம் மற்றும் தமிழ்நாடு முக்கியமாக வழிபடப்படும் ஒரு இந்து தெய்வம் ஆகும். மகாராட்டிரத்தில் மாகுர் என்ற இடத்திலுள்ள ரேணுகா கோவில் சக்தி பீடங்களில் ஒன்றாக கருதப்படுகிறது .
ரேணு என்ற அரசன் அமைதி, நல்ல ஆரோக்கியம் போன்றவற்றை வேண்டி ஒரு வேள்வியை செய்கிறார். இந்த வேள்வியின் பயனாக தீயிலிருந்து ரேணுகா என்ற ஒரு மகள் அவருக்கு கிடைக்கிறாள். ரேணுகா அவளது பெற்றோரின் மிகவும் பிரியமான குழந்தையாக இருந்தாள்.
யவத்மாள் என்பது இந்தியாவின் மகாராட்டிர மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு நகரம் மற்றும் நகராட்சி மன்றமாகும் . இது யவத்மாள் மாவட்டத்தின் நிர்வாக தலைமையகம் ஆகும். யவத்மாள் நகரமானது அமராவதி மாவட்ட பிரதேச தலைமையகமான அமராவதியிலிருந்து 90 கி.மீ தூரத்தில் உள்ளது. மகாராட்டிர மாநில தலைநகரான மும்பையிலிருந்து 670 கிமீ தொலைவில் அமைந்துள்ளது. மராத்திய மொழியில் யவத் என்றால் மலை என்றும், மாள் என்றால் வரிசை எனவும் பொருள்படும். இந்த நகரம் நவராத்திரி பண்டிகை கொண்டாட்டத்திற்கு பிரபலமானது. துர்கா மண்டபத்தின் அலங்காரங்களில் கல்கத்தாவிற்கு பிறகு இரண்டாவது இடத்தை இந்நகர் பெறுகின்றது. யவத்மாள் நகரத்தின் துர்கா மண்டபத்தை காண நாடு முழுவதில் இருந்து மக்கள் வருகைத் தருகின்றார்கள்.
யவத்மாள் நகராட்சி மன்றம் 1869 ஆம் ஆண்டில் அமைக்கப்பட்டது. அதன் பின்னர் விரைவில் கலைக்கப்பட்டது. இது மீண்டும் 1894 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது. இது மாவட்டத்தின் பழமையான நகராட்சி மன்றமாகும். திரு. எலியட் முதல் நகராட்சி தலைவராகவும், லெப்டினன்ட் டபிள்யூ. ஹெகே துணை தலைவராகவும் பதிவி வகித்தனர். திரு. கோவிந்த் புனாஜி பாரி என்பவர் யவத்மாள் நகராட்சி மன்றத்தின் முதல் இந்தியத் தலைவராக இருந்தார். . நகராட்சி மன்றத்தின் தலைவர் பதவிக்கு நடத்தப்பட்ட முதல் தேர்தல்கள் 1934 டிசம்பர் 22 அன்று நடைபெற்றது. அதற்கு முன்னர் அது நியமிக்கப்பட்டது.
யவத்மாள் மாவட்டத்தின் முதன்மை மொழி மராத்திய மொழியாகும். மராத்தியின் வர்ஹாடி பேச்சுவழக்கு யவத்மாள் மக்களால் அதிகம் பேசப்படுகிறது. இருப்பினும் மாவட்டத்தில் ஏராளமான பட்டியல் மற்றும் நாடோடி பழங்குடியினர் இருப்பதால் கோர்மதி அல்லது பஞ்சாரி , கோண்டி ஆகிய மொழிகளும், உருது , தெலுங்கு மற்றும் கோலாமி போன்ற பிற மொழிகளும் மாவட்டத்தின் சில பகுதிகளில் பேசப்படுகின்றன.
இந்த நகரம் கோப்பன்-கீகர் காலநிலை வகைப்பாட்டிற்கு அமைவாக வெப்பமண்டல காலநிலையைக் கொண்டுள்ளது. சராசரி ஆண்டு வெப்பநிலை 26.8 செல்சியஸ் ஆகும். யவத்மாளின் சராசரி ஆண்டு மழைவீழ்ச்சி 946 மி.மீ. ஆகும்.
இந்த நகரம் 10 முதல் 12 ஆம் நூற்றாண்டு வரை மேற்கு சாளுக்கியர்களின் பேரரசின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. யாதகிரி என்ற பெயர் அதன் ஆரம்பகால இடைக்கால ஆட்சியாளர்களான 'யாதவர்களிடமிருந்து' பெறப்பட்டது. அவர்கள் ஒரு மலையில் தங்கள் ஆட்சியை நிறுவினார்கள். கன்னடத்தில் 'கிரி' என்றால் மலை என்று பொருள்படும். யாதவர்கள் இன்றைய ஆந்திராவைச் சேர்ந்தவர்கள். நகரத்தின் ஒரு பெரிய பொருளாதார வளர்ச்சி ஷோராபூரின் அதிபரின் நிர்வாகியான பிலிப் மெடோஸ் டெய்லரின் கீழ் நடைப்பெற்றது.
யாதகிரியில் மயிலாப்பூர் மல்லையா போன்ற பல ஆன்மீக இடங்கள் அமையப் பெற்றுள்ளன. ஷோராபூர் தாலுகாவில் உள்ள ஸ்ரீ க்ஷேத்ரா மவுனேஷ்வர் கோயில் திந்தானி கோயில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒரு லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட பக்தர்களை ஈர்க்கிறது. குர்மிதக்கலில் மாதா மணிகேஸ்வரி யாதகிரி ஆன்மீக பாரம்பரிய இடங்களில் ஒன்றாகும். செடம் சாலைக்கு அருகில் மொகல் கார்டன் செயற்பாட்டு மண்டபம் அமைந்துள்ளது.
யாதகிரி வரலாற்று ரீதியாக யட்டகிரி என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த நகரத்தில் பல வரலாற்று நினைவுச்சின்னங்கள் காணப்படுகின்றது. மேலும் மூன்று சுற்று கோட்டைகளைக் கொண்ட ஒரு மலை கோட்டையைக் கொண்டுள்ளது. மூன்று பழங்கால கோவில்கள், இடைக்கால மசூதிகள், தொட்டிகள் மற்றும் கிணறுகள் மலையின் மேல் அமைந்துள்ளன. தொட்டியொன்று சன்னா கெரே நகரின் மையத்தில் அமைந்துள்ளது.
யாதகிரி என்பது இந்தியாவின் கர்நாடக மாநிலத்தில் உள்ள யாதகிரி மாவட்டத்தின் நகரம் மற்றும் நிர்வாக தலைமையகம் ஆகும். இது மாவட்டத்தின் மூன்று தாலுகாக்களில் ஒன்றான யாதகிரி தாலுகாவின் நிர்வாக தலைமையகமாகும்.
1930 களில், வணிகம் வளர்ந்தது மற்றும் ஆப்பிரிக்காவிலும் லத்தீன் அமெரிக்காவிலும் புதிய முயற்சிகள் தொடங்கப்பட்டன. இரண்டாம் உலகப் போரின்போது ஐரோப்பாவை நாஜி ஆக்கிரமித்ததன் அர்த்தம் யூனிலீவர் அதன் மூலதனத்தை ஐரோப்பாவிற்கு மறு முதலீடு செய்ய முடியவில்லை, எனவே அதற்கு பதிலாக இங்கிலாந்து மற்றும் அமெரிக்காவில் புதிய வணிகங்களை வாங்கியது. 1943 இல் இது வாங்கப்பட்டு டிஜே லிப்டன் , இனிப்பான உணவுகள் பெரும்பாலான பங்குகளை மற்றும் பட்டாணி , பிரிட்டனில் பெரிய காய்கறிகள் ஒன்று. 1944 இல், பெப்சோடென்ட் கையகப்படுத்தப்பட்டது.
யூனிலீவர் என்பது இலண்டன், மற்றும் நெதர்லாந்து, ராட்டர்டாம் ஆகிய மாநகரங்களில் இணைத் தலைமையிடப்பட்ட பிரித்தானிய-இடச்சு நாடுகடந்த நுகர்வோர் பொருட்கள் தயாரிப்பு நிறுவனம் ஆகும். அதன் தயாரிப்புகள் உணவு மற்றும் பானங்கள், சுத்திகரிப்புப் பொருட்கள், அழகுப் பொருட்கள் மற்றும் தனிப்பட்ட பராமரிப்பு பொருட்கள் ஆகியவை அடங்கும். யூனிலீவர் பழமையான பன்னாட்டு நிறுவனங்களில் ஒன்றாகும்; ஐரோப்பாவின் ஏழாவது மிக மதிப்பு வாய்ந்த நிறுவனமாகும். அதன் தயாரிப்புகள் சுமார் 190 நாடுகளில் கிடைக்கின்றன.
சன்சில்க் முதன்முதலில் இங்கிலாந்தில் 1954 இல் தொடங்கப்பட்டது. டோவ் முதன்முதலில் அமெரிக்காவில் 1957 இல் தொடங்கப்பட்டது. யூனிலீவர் 1957 ஆம் ஆண்டில் ஃப்ரோஸ்டட் ஃபுட்ஸ்ஸின் முழு உரிமையை எடுத்துக் கொண்டது, அதற்கு பறவைகள் கண் என்று பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது . அமெரிக்காவை தளமாகக் கொண்ட குட் ஹ்யூமர் ஐஸ்கிரீம் வணிகம் 1961 இல் வாங்கப்பட்டது.
1945 க்குப் பிறகு யூனிலீவரின் வெற்றிகரமான அமெரிக்க வணிகங்கள் வீழ்ச்சியடையத் தொடங்கின. இதன் விளைவாக, யூனிலீவர் துணை நிறுவனங்களுக்கு ஒரு "கைகூடும்" கொள்கையை இயக்கத் தொடங்கியது மற்றும் அமெரிக்க நிர்வாகத்தை அதன் சொந்த சாதனங்களுக்கு விட்டுச் சென்றது.
செப்டம்பர் 1929 ஆம் ஆண்டில், யூனிலீவர் டச்சு செயல்பாட்டுக்காக ஒரு இணைப்பு மூலம் உருவானது வெண்ணெயை யூனிமற்றும் பிரிட்டிஷ் சோப்பு தாயாரிப்பு நிறுவனம் லீவர் பிரதர்ஸ் விளைவாக நிறுவனத்தின் பெயர் ஒரு கொண்டு, ஒட்டுச்சொல்லாகும் இரு நிறுவனங்களின் பெயர்.
அலைன் வோங் 1971 இல் சிங்கப்பூர் பல்கலைக்கழகத்தில் விரிவுரையாளராக தனது கல்வி வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். வோங் மற்றும் விவியென் வீ ஆகியோர் இணைந்து, 1987 ஆம் ஆண்டில் சிங்கப்பூர் பல்கலைக்கழகத்தில் முதல் பாலின ஆய்வு வகுப்பைத் தொடங்கினர். வோங் 2002 இல் ஜான் எஃப் கென்னடி அரசு பள்ளியில் சக ஊழியராக பணியாற்றினார். மேலும், 2005 முதல் சிம் பல்கலைக்கழகத்தின் கல்வி ஆலோசகராக பணியில் அமர்த்தப்பட்டார். 2015 ஆம் ஆண்டில், யுனிசிம் அதிபராக பெயரிடப்பட்ட முதல் பெண்மணியாகவும், சிங்கப்பூர் முழுவதும் ஒப்பிடுகையில் கல்வியில் முதல் பெண் அதிபராகவும் அறியப்படுகிறார்.
அலைன் வோங் என்பவர், சிங்கப்பூரைச் சார்ந்த ஒரு சமூகவியலாளர் மற்றும் முன்னாள் அரசியல்வாதி ஆவார். இவர், 1984 ம் ஆண்டு சிங்கப்பூரில், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதல் பெண் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களில் ஒருவராக இருந்தார். இவர் அரசியல் மற்றும் கல்வி ஆகிய இரண்டிலும் பணி செய்யும் வாய்ப்பினைப் பெற்றார். 2001 ஆம் ஆண்டில், இவர் அரசியலில் இருந்து ஓய்வு பெற்றார். ஆனால் சமூகத்திலும் கல்வியிலும் தொடர்ந்து தீவிரமாக இருந்தார். மேலும், சிம் பல்கலைக்கழகத்தில் பணிபுரிந்து, சிங்கப்பூரில் அதிபர் பதவியை வகித்த முதல் பெண்மணி என்ற பெருமையைப் 2015 ஆம் ஆண்டில் பெற்றார் .
1988ம் ஆண்டு முதல் 2001 வரை, இவர் டாம்பைன்ஸ் ஜி.ஆர்.சி. பாராளுமன்றத்தில், பெண்களின் வாழ்க்கையை பாதிக்கும் பிரச்சினைகளை முன்னெடுப்பதற்கும், பொது வாழ்க்கையில் பெண்களின் சமத்துவத்திற்காக வாதிடுவதற்கும் இவர் பணியாற்றினார். மக்கள் செயல் கட்சியின் மகளிர் பிரிவு 2001 வரை அலைன் வோங்கால் நடத்தப்பட்டது. 1990 ஆம் ஆண்டில் வோங் சுகாதார அமைச்சராக பணியாற்றினார். ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மூத்த மாநில அமைச்சர் பதவிக்கு உயர்ந்தார், அங்கு இவர் கல்வித் துறையில் கவனம் செலுத்தினார். 2001ம் ஆண்டு வரை, இவர் அரசியலில் பணியாற்றி பின்னர் ஓய்வு பெற்றார்.
1984 ஆம் ஆண்டில், அலைன் வோங், டிக்ஸி டான் மற்றும் யூ-ஃபூ யீ ஷூன் ஆகியோர் சிங்கப்பூரின் நாடாளுமன்றத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதல் பெண்கள் என்ற பெருமையைப் பெற்றனர். வோங் மக்கள் நடவடிக்கைக் கட்சியின் உறுப்பினராக இருந்தார், மேலும் சாங்கட் ஒற்றை உறுப்பினர் தொகுதியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார்.
அலைன் வோங் இளமையில் சமூகவியலைத் தேர்ந்தெடுத்துப் படித்தார் மற்றும் சிங்கப்பூரில் குடும்பங்கள் மாறிக்கொண்டிருக்கும் விதம், கலாச்சாரம் மற்றும் பொருளாதாரத்தின் பல்வேறு துறைகளில் பெண்கள் எவ்வாறு ஈடுபடுகிறார்கள் என்பது தொடர்பான பிரச்சினைகளில் பணியாற்றினர்.
பிரதான பல்கேரிய தாக்குதல் செர்பியர்களுக்கு எதிராக அவர்களின் 1, 3, 4 மற்றும் 5 வது படைகளுடன் திட்டமிடப்பட்டது, அதே நேரத்தில் 2 வது இராணுவம் தெசலோனிகியைச் சுற்றியுள்ள கிரேக்க நிலைகளை நோக்கி தாக்குதல் நடத்த திட்டமிடப்பட்டது. இருப்பினும், போரின் முக்கியமான தொடக்க நாட்களில், 4 வது இராணுவம் மற்றும் 2 வது இராணுவம் மட்டுமே முன்னேற உத்தரவிடப்பட்டது. பல்கேரியப் படைகள் தெசலோனிகிக்கு வடக்கே தங்கள் நிலைகளில் இருந்து விலக வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்தன (நகரத்திலேயே நிறுத்தப்பட்டிருந்த தனிமைப்படுத்தப்பட்ட பட்டாலியன் தவிர, அது விரைவாகக் கைப்பற்றப்பட்டது). இவை கில்கிஸ் மற்றும் ஸ்ட்ரூமா நதிக்கு இடையிலான தற்காப்பு நிலைக்காக அனுப்பப்பட்டன. செறிவான தாக்குதலால் மத்திய மாசிடோனியாவில் செர்பிய இராணுவத்தை விரைவாக அழிக்கும் திட்டம் நம்பத்தகாததாக மாறியது, ருமேனிய தலையீட்டிற்கு முன்பே பல்கேரிய இராணுவம் பின்வாங்கத் தொடங்கியது.
2008 இல் அவாமி லீக் தேர்தலில் வெற்றி பெற்றது. அதில் இருந்து ரஹ்மான் தனது செய்தித்தாள் மூலம் அரசாங்கத்தை கடுமையாக விமர்சித்தார். கட்சி நிர்வாகிகள் மற்றும் அரசாங்க அதிகாரிகளால் 2009 ஆண்டு முதல் 2013 வரை 50 க்கும் மேற்பட்ட முறை இவரின் பத்திரிக்கை மீது அவதூறு மற்றும் தேசத்துரோக வழக்குகளை தொடர்ந்தது. சர்வதேச மனித உரிமைகள் குழுக்கள் மற்றும் பத்திரிகை அமைப்புகள் அவருக்கு எதிரான அரசாங்கத்தின் நடவடிக்கைகளை சட்டத்திறுப் புறம்பான துன்புறுத்தல்கள் என்று தங்களது கண்டங்களைப் பதிவு செய்தன. 2013 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற ஷாபாக் ஆர்ப்பாட்டங்களில் கலந்து கொண்டவர்களை இவர் தவறாக சித்தரித்ததாக இவர் மீது விம்ர்சனங்கள் வைக்கப்பட்டன.
மஹ்முதூர் ரஹ்மான் 2002 ஆம் ஆண்டில் தேசிய முதலீட்டு வாரியத்தின் நிர்வாகத் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார், பின்னர் 2005 ஆம் ஆண்டில் தேசிய எரிசக்தி ஆலோசகராக பதவி உயர்வு பெற்றார். இரு பதவிகளில் இருந்த சமயத்தில் வெளிநாட்டு முதலீடுகளை ஈர்ப்பதற்கும் வங்களதேசத்தின் எரிசக்தி திறனை அதிகரிப்பதற்கும் ரஹ்மான் அதிக அளவிலான இலக்குகளை நிர்ணயித்தார். வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களை ஈர்ப்பதில் அவர் வெற்றி பெற்றிருந்தார். ஆனால் பெட்ரோல் விலை அதிகரித்தல்மற்றும் சுரங்கங்களை அதிகரித்தல் போன்ற இவரின் செயல்கள் சர்ச்சைக்கு உள்ளாகின.
மஹ்முதூர் ரஹ்மான் பங்களாதேஷின் கொமிலாவில் பிறந்தார், அவரது தாயார் மஹ்முதா பேகம். இவர் 1977 ஆம் ஆண்டில் பங்களாதேஷ் பொறியியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகத்தில் வேதியியல் பொறியியல் பிரிவில் இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றார். ஜப்பானில் பொறியியளாளராகப் பணிபுரிந்த பின்னர், பீங்கான் பொறியியலில் பட்டம் பெறுவதற்காக நாடு திரும்பினார்.டாக்கா பல்கலைக்கழகத்தின் வணிக நிர்வாக நிறுவனத்தில் எம்பிஏ பெற்றார்.
ரஹ்மான் பெரிய பிரிட்டிஷ் நிறுவனத்திற்கு சொந்தமான பிரிட்டிஷ் ஆக்சிஜன் எரிவாயு நிறுவனத்தில் பொரியியளாலராக பணி புரிந்ததில் இருந்து தொடங்கினார். ஜப்பானில் சில ஆண்டுகள் பணிபுரிந்தார். மேலும் இவர் முன்னு மட்பாண்டங்கள், டங்கன் பிரதர்ஸ், ஷைன்புகூர் மட்பாண்டங்கள், பெக்ஸிம்கோ குழு மற்றும் பத்மா டெக்ஸ்டைல் ஆகியவற்றிலும் பணியாற்றினார்.
மஹ்முதூர் ரஹ்மான் வங்களாதேசத்தின் வங்காள நாளிதழ்களில் ஒன்றான அமர் தேஷின் உரிமையாளர்களில் ஒருவரும், நடிப்பு ஆசிரியரும் ஆவார். அவர் ஒரு பொறியியலாளர் மற்றும் தொழிலதிபர் ஆவார்.
பங்களாதேஷுக்குத் திரும்பிய பிறகு, ரஹ்மான் தனது சொந்த நிறுவனமான கைவினைஞர் மட்பாண்ட எனும் நிறுவனத்தை 1999 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கினார். கைவினைஞர் மட்பாண்டங்கள் 2013 இல் விற்கப்பட்டன.
இக்கல்லூரியானது 2008 ஆம் ஆண்டு கீழ்கண்ட நான்கு பொறியியல் பாடப்பிரிவுகளான எலக்ட்ரானிக்ஸ் மற்றும் கம்யூனிகேஷன் இன்ஜினியரிங், கம்ப்யூட்டர் சயின்ஸ் இன்ஜினியரிங், எலக்ட்ரிக்கல் இன்ஜினியரிங், தகவல் தொழில்நுட்பம் மற்றும் முதுகலை வணிக மேலாண்மை துறையில் ஒரு முதுகலை பாடப்பிரவுடன் துவக்கப்ட்டது. இதன் பின்னர் இயந்திரப் பொறியியல், குடிசார் பொறியியல் ஆகிய இளம் பொறியியல் பாடப் பிரிவுகள் துவக்கப்பட்டன.
2014 ஆம் ஆண்டு கல்லூரியில் இரண்டு முதுகலை பொறியியல் பாடப்பிரிவுகள் துவக்கப்பட்டன, அவை எம்.இ. கம்யூனிகேஷன்ஸ் சிஸ்டம், எம்.இ இன்ஜினியரிங் டிசைன் செயல்முறை ஆகியவையாகும். 2016–2017 கல்வியாண்டில் கல்லூரி மின்னணு மற்றும் தகவல் தொடர்பு பொறியியல், இயந்திரப் பொறியியல், இயற்பியல் மற்றும் வேதியியல் ஆகிய துறைகளில் நான்கு முனைவர் பட்டப் படிப்புகளை வழங்கத் தொடங்கியது.
ஆதி பொறியியல் மற்றும் தொழில்நுட்பக் கல்லூரி என்பது இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டின், சென்னை, ஒராகடத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு பொறியியல் கல்லூரி ஆகும். இக்கல்லூரியானது அரசியல்வாதி முனு ஆதியின் நினைவாக 2008 இல் தொடங்கப்பட்டது. இக்கல்லூரிக்கு புது தில்லியின் அகில இந்திய தொழில்நுட்பக் கல்விக் குழு ஒப்புதல் அளித்தது.
ஆகா கான் பள்ளி, டாக்கா 1988 ஆம் ஆண்டில், பங்களாதேஷின் ஆகா கான் கல்வி சேவையின் ஒரு நிறுவனமான இஸ்மாயிலி தாரிகா மற்றும் மத கல்வி வாரியத்தின் நூலகத்தில் உருவாக்கப்பட்டது. தற்போதைய அமைப்பின் அடித்தளங்களை சர் சுல்தான் முகமது ஷா, மூன்றாம் ஆகா கான் போன்றவர்கள் அமைத்துள்ளனர். 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முதல் பாதியில் 200 க்கும் மேற்பட்ட பள்ளிகள் இவர்களின் வழிகாட்டுதலுடன் நிறுவப்பட்டன. அவற்றில் முதலாவது 1905 ஆம் ஆண்டில் சான்சிபார், பாகிஸ்தானில் குவாடூர் மற்றும் இந்தியாவில் முந்திரா போன்ற இடங்களில் நிறுவப்பட்டவை ஆகும். 1970 களில் ஆகா கான் கல்வி சேவை நிறுவனங்கள் உருவாக்கப்பட்டதிலிருந்து, பள்ளிகள் மையமாக நிறுவப்பட்டு நிருவகிக்கப்படுகின்றன. இப் பள்ளி முதலில் 25 மாணவர்கள் மற்றும் 7 கற்பித்தல் ஊழியர்களுடன் தொடங்கப்பட்டது. இது, ஒன்பது முதல் பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு வரை உள்ள வகுப்பறைகளுடன் ஆரம்பிக்கப்பட்டது.
பஹ்மிதா சவுத்ரி மேல்நிலைப் பள்ளியின் தலைவராகவும், சத்திலா ரேசா நடுநிலைப் பள்ளித் தலைவராகவும் பணியாற்றி வருகின்றனர். இந்த கல்வி வாரியத்தின் தலைவர் திரு. சுலைமான் அஜனி ஆவார். இப் பள்ளி ஆண்டு நிகழ்வுகள், செயல்பாடுகள் மற்றும் இசை நிகழ்ச்சிகளை ஏற்பாடு செய்கிறது. ஆண்டுதோறும், அகா கான் பள்ளியின் சாதாரண மற்றும் மேம்பட்ட நிலை தேர்வாளர்கள் பள்ளித் தேர்வுகளில் சிறப்பாக செயல்படுகிறார்கள், இது கேம்பிரிட்ஜ் சர்வதேச தேர்வுகளைத் தொடர்ந்து பள்ளிகளுக்கான டெய்லி ஸ்டார் விருதுகளில் கலந்து கொண்டதற்கு சான்றாகும்.
ஆகா கான் பள்ளி, டாக்கா, ஒரு ஆங்கில நடுத்தர பள்ளி ஆகும். இது பங்களாதேஷின் டாக்காவில் உள்ள உத்தரா தானா பகுதியில் உள்ளது. இப்பள்ளி, ஆகா கான் மேம்பாட்டு வலையமைப்பு மற்றும் பங்களாதேஷின் ஆகா கான் கல்வி சேவை .போன்றவற்றின் கீழ் செயல்படுகிறது. இது 1988 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட பங்களாதேஷின் ஆரம்பகால தனியார் ஆங்கில நடுத்தர பள்ளிகளில் ஒன்றாகும். இது, டாக்காவின் சித்தேஷ்வரியில் உள்ள ஒரு சிறிய வளாகத்தில் தொடங்கப்பட்டது.
2013 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, இப்பள்ளியில் 1,222 மாணவர்களும் மற்றும் 118 ஆசிரியர்களும் உள்ளனர். இப் பள்ளியில் மழலையர் வகுப்பு முதல் மேல்நிலை வகுப்பு வரையிலான மாணவர் சேர்க்கை நடைபெறுகிறது. இங்கு பிரித்தானிய தேசிய பாடத்திட்டத்தைத் தொடர்ந்து, ஐ.ஜி.சி.எஸ்.இ மற்றும் ஜி.சி.இ.மேம்பட்ட நிலை பாடத்திட்டம் மாணவர்களுக்கு பயிற்றுவிக்கப்படுகிறது.
ஏப்ரல் 2009 இல் இந்த பள்ளி ஒரு முக்கிய மைல்கல்லை எட்டியது, இது ஒரு சர்வதேச அளவிலான உலகப் பள்ளியாக அங்கீகரிக்கப்பட்டது.
வரலாற்று ரீதியாக, பர்மிய கலை பௌத்த அல்லது இந்து அண்டவியல் மற்றும் புராணங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது. புத்தர் படங்களின் பல பிராந்திய பாணிகள் உள்ளன, ஒவ்வொன்றும் சில தனித்துவமான பண்புகளைக் கொண்டுள்ளன. எடுத்துக்காட்டாக, 1800 களின் பிற்பகுதியில் உருவாக்கப்பட்ட மாண்டலே பாணி, இயற்கையாகவே வளைந்த புருவங்கள், சிறிய காதுகள் மற்றும் ஒரு துணிமணியை உள்ளடக்கிய யதார்த்தமான அம்சங்களைக் கொண்ட ஓவல் வடிவ புத்தரைக் கொண்டுள்ளது. 10 பாரம்பரிய கலைகள் உள்ளன, அவை பான் சா மியோ பின்வருமாறு பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது: கொல்லர்,மரவேலைப்பாடு,தங்க வேலைப்பாடு, சுதைச் சிற்பங்கள்,கல் செதுக்குதல், உலோகச் செதுக்கு, வைணம் பூசுதல், உலோகங்களுக்கு அரக்கு பூசுதல் மற்றும் வெண்கல வார்ப்பு ஆகியன.
பாரம்பரிய கலைகளில் கூடுதலாக பட்டு நெசவு, மட்பாண்டங்கள், நாடா தயாரித்தல், ரத்தின வேலைப்பாடு, தங்க இலை தயாரித்தல் ஆகியவை அடங்கும். கோயில் கட்டிடக்கலை பொதுவாக செங்கல் மற்ரும் சுதைச் சிற்பங்களால் ஆனது, மற்றும் பகோடாக்கள் பெரும்பாலும் தங்க இலைகளின் அடுக்குகளால் மூடப்பட்டிருக்கும், அதே நேரத்தில் மடங்கள் மரத்தால் கட்டப்படுகின்றன (நகரங்களில் உள்ள மடங்கள் நவீன பொருட்களால் கட்டப்படுவதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம்). பர்மிய கட்டிடக்கலை மிக பொதுவான கூரை பாணி என்று அழைக்கப்படுகிறது , இது பல அடுக்கு மற்றும் சுழல் கூரையைக் கொண்டுள்ளது.
பர்மிய இலக்கியங்கள் பௌத்தத்தால் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன, குறிப்பாக ஜாதக கதைகள். பல வரலாற்று படைப்புகள் கற்பனையற்றவை. இருப்பினும், பிரித்தானிய காலனித்துவம் பல வகை புனைகதைகளை அறிமுகப்படுத்தியது, அவை இன்று மிகவும் பிரபலமாகிவிட்டன. கவிதை அம்சங்கள் முக்கியமாக உள்ளன, மேலும் பர்மிய இலக்கியத்திற்கு தனித்துவமான பல வகையான கவிதைகள் உள்ளன.
மியான்மரின் பண்பாடு பர்மிய கலாச்சாரமும் பௌத்த மதத்தாலும் மற்றும் அதன் அண்டை நாடுகளாலும் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. மிக சமீபத்திய காலங்களில், பிரித்தானியகாலனித்துவ ஆட்சியும் மேற்கத்தியமயமாக்கலும் மொழி மற்றும் கல்வி உள்ளிட்ட பர்மிய கலாச்சாரத்தின் அம்சங்களை பாதித்துள்ளன.
பிரபலமான புதினங்கள் மேற்கத்திய புதினங்களுக்கு ஒத்த கருப்பொருள்களைக் கொண்டுள்ளன, பெரும்பாலும் சாகச, உளவு, துப்பறியும் வேலை மற்றும் காதல் ஆகியவை இதில் அடங்கும். பல எழுத்தாளர்கள் மேற்கத்திய நாவல்களையும், குறிப்பாக ஆர்தர் ஹேலி மற்றும் ஹரோல்ட் ராபின்ஸின் நாவல்களையும் மொழிபெயர்க்கின்றனர்.
பர்மாவில் நடனத்தை வியத்தகு, நாட்டுப்புற மற்றும் கிராமம் மற்றும் நாத் நடனங்கள் என பிரிக்கலாம், ஒவ்வொன்றும் தனித்துவமான குணாதிசயங்களைக் கொண்டுள்ளன. பர்மிய நடனம் நடன மரபுகளால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. யோதயா அகா என்று அழைக்கப்படும் நடனம் மியான்மரில் பிரபலமாக உள்ளது.
பல்வேறு வகையான பர்மிய இசை பாரம்பரிய இசைக்கருவிகள் வரிசையைப் பயன்படுத்துகிறது. . பர்மாவின் தனித்துவமான ஒரு இசைக்கருவியான சௌங்க்-சக் என்ற ஒரு வளைந்த வீணை இட்யூட்டுகளின் காலத்திலிருந்தே இருந்துள்ளது.
பகவல்பூரின் முக்கிய விவசாய பயிர்களாக பருத்தி , கரும்பு , கோதுமை , சூரியகாந்தி விதைகள், கடுகு மற்றும் அரிசி என்பன உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றன. பகவல்பூரில் இருந்து மாம்பழங்கள் , நாரத்தைகள், பேரீச்சம் பழங்கள் மற்றும் கொய்யா பழங்கள் என்பன ஏற்றுமதி செய்யப்படும் பழங்களில் சிலவாகும். காய்கறிகளில் வெங்காயம் , தக்காளி , பூக்கோசு , உருளைக்கிழங்கு மற்றும் கேரட் ஆகியன ஏற்றுமதி செய்யப்படுகின்றன. விரிவடைந்துவரும் தொழிற்துறை நகரமாக இருப்பதால் எரி சோடா, பருத்தி வித்து நீக்கல், மாவு ஆலைகள், பழச்சாறுகள், இரும்பு மற்றும் எஃகு உற்பத்தி ஆலைகள், தறிகள், எண்ணெய் ஆலைகள், கோழி தீவனம், சர்க்கரை ஆலைகள், நெசவுத்தொழில் என்பன நடைப்பெறுகின்றன.
1947 ஆம் ஆண்டில் சுதந்திரத்தின் போது இந்த மாநிலத்திற்கு பாகிஸ்தான் அல்லது இந்தியாவுடன் இணைவதற்கான விருப்பம் வழங்கப்பட்டது. நகரம் மற்றும் சுதேச மாநிலமான பகவல்பூர் 1947 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 7 அன்று நவாப் சாதிக் முஹம்மது கான் அப்பாஸி வி பகதூரின் கீழ் பாகிஸ்தானுடன் இணைந்தது. சுதந்திரத்தைத் தொடர்ந்து நகரத்தின் சிறுபான்மை இந்து மற்றும் சீக்கிய சமூகங்கள் பெருமளவில் இந்தியாவுக்கு குடிபெயர்ந்தன. அதே நேரத்தில் இந்தியாவில் இருந்து முஸ்லீம் அகதிகள் நகரத்திலும் அதைச் சுற்றியுள்ள பிராந்தியத்திலும் குடியேறினர். 1971 ஆம் ஆண்டில் நகரின் காயிட்-இ-ஆசாம் மருத்துவக் கல்லூரி இல் நிறுவப்பட்டது.
பகவல்பூர் பஞ்சாபின் ஆறு நகரங்களில் ஒன்றாக அறிவிக்கப்பட்டது. அதன் பாதுகாப்பு பஞ்சாப் பாதுகாப்பான நகரங்கள் ஆணையத்தால் மேம்படுத்தும் திட்டத்திற்காக 5.6 பில்லியன் ரூபாய் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. இது லாகூர் சேஃப் நகர திட்டத்தின் மாதிரியாக வடிவமைக்கப்பட உள்ளது. இதில் நகரம் முழுவதும் 8,000 சிசிடிவிகேமராக்கள் 12 பில்லியன் ரூபாய் செலவில் நிறுவப்பட உள்ளதாக தெரிவிக்கப்பட்டது.
1748 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட முன்னாள் பகவல்பூர் மாவட்டத்தின் தலைநகராக பகவல்பூர் இருந்தது. இது 1955 வரை நவாப்களின் அப்பாசி குடும்பத்தால் ஆளப்பட்டது. மேலும் பகவல்பூர் தற்போது அக்காலத்தின் நினைவுச்சின்னங்களுக்காக அறியப்படுகிறது. இந்த நகரம் சோலிஸ்தான் பாலைவனத்தின் விளிம்பில் அமைந்துள்ளது. மேலும் அருகிலுள்ள லால் சுகன்ரா தேசிய பூங்காவின் நுழைவாயிலாக செயற்படுகின்றது.
பகவல்பூர் பாக்கித்தானின் பஞ்சாப் மாகாணத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு நகரம் ஆகும். இந் நகரத்தில் 798,509 மக்கள் வசிக்கின்றனர். பகவல்பூர் பாகித்தானின் 11 வது பெரியநகரமாகும்.
அம்பத்தூர் தொடருந்து நிலையத்தில் மொத்தமாக 8 இருப்புப்பாதைகளும் அதில் 4 துணை இருப்புப்பாதையாக செயல்படுகிறது. நிலையத்தின் 1 மற்றும் 2 வது நடைமேடை புறநகர் ரயில்களுக்காக மட்டுமே உபயோகப்படுகிறது. 3 வது நடைமேடை உள்ளுர் துரித வண்டிகளுக்கும், விரைவு வண்டிகளுக்கும் உபயோகப்படுகிறது.
முதல் நடைமேடை ஒரு பக்க மேடை மற்றும் நிலையத்தின் நுழைவாயில் மற்றும் பயணச்சீட்டு வழங்கும் இடத்தைக் கொண்டுள்ளது. இரண்டாவது மற்றும் மூன்றாவது நடைமேடை, தீவு தள நடைமேடையாக உள்ளது. நடைமேடைகள் நடைமேம்பாலம், மூலம் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. லெவல் கிராசிங்கில் கட்டப்பட்ட இரண்டாவது நடை மேம்பாலம் அக்கம்பக்கத்தின் வடக்கு மற்றும் தெற்குப் பக்கங்களை இணைக்கிறது. 2001 ஆம் ஆண்டில், தெற்கு ரயில்வே {{},400,000 செலவில் லெவல் கிராசிங்கில் நடைபாதையை மேம்பாலம் புதுப்பித்தது.
சென்னை புறநகர் ரயில்வேயின், சென்னை சென்ட்ரல் மற்றும் அரக்கோணம் பிரிவின் முக்கிய ரயில் நிலையங்களில் ஒன்று. அம்பத்தூர் தொடருந்து நிலையமானது சென்னை சென்ட்ரல் புறநகர் ரயில் முனையத்திற்கு மேற்கே 15 கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ள சென்னையின் புறநகர்ப் பகுதியான அம்பத்தூருக்கும் மற்றும் அதை சுற்றி உள்ள பகுதிகளான விஜயலட்சுமிபுரம் கிருஷ்ணாபுரம், கருக்கு, ஒரகடம், புதூர், கள்ளிக்குப்பம், மேனாம்பேடு ஆகிய பகுதி மக்களுக்கும், கல்லூரி செல்லும் மாணவர்களுக்கும், அம்பத்தூர் தொழிற்பேட்டையில் பணி செய்யும் பணியாளர்களுக்கும் தொடருந்து சேவை அளிக்கிறது. இது கடல் மட்டத்திலிருந்து 19.18 மீட்டர் உயரத்தில் அம்பத்தூரிலுள்ள வரதராஜபுரத்தில் அமைந்துள்ளது.
இந்த நிலையத்தில் புறநகர் தொடருந்துகளுக்கான மூன்று நடைமேடைகள் உள்ளன.சென்னை சென்ட்ரல் மற்றும் அரக்கோணம் இடையேயான மேற்குத் தடம் தொடருந்துப் பாதையில் சராசரியாக 280 நடை பயணங்கள் நிகழ்கிறது. 2018 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, இந்தத் தொடருந்து நிலையத்தில் அதிகமாக புறநகர் வண்டிகளுக்கான பயணச்சீட்டுகள் விற்பனையாகிறது. ஒவ்வொரு நாளும் 70,000 க்கும் அதிகமான பயணிகளை கையாளுகிறது அம்பத்தூர் தொடருந்து நிலையம்.
இந்நிலையத்தின் முதல் இருப்புப்பாதை, 1979 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 29 ஆம் தேதி சென்னை சென்ட்ரல்-திருவள்ளூர் பிரிவில் மின்சாரமயமாக்கப்பட்டது. நிலையத்தில் கூடுதல் இருப்புப்பாதை அக்டோபர் 2, 1986 அன்று, வில்லிவக்கம்-திருநின்றவூர் பிரிவின் மின்மயமாக்கலுடன் மின்மயமாக்கப்பட்டன.