polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இக்கோயிலுக்குச் செல்ல நாமக்கல் மாவட்டம் எருமப்பட்டி, வடவத்தூர், செவிந்திப்பட்டி, திருச்சி மாவட்டம் நீலியாம்பட்டி, சஞ்சீவிபுரம் ஆகிய பகுதிகளில் இருந்து உள்ள ஐந்து பாதைகள் வழியாக கரடுமுரடான, செங்குத்தான மற்றும் சில இடங்களில் மிகவும் ஆபத்தான பாதையைக் கடந்து ஏறக்குறைய ஏழு கிமீ தொலைவுக்கு நடந்து மலை உச்சிக்குச் செல்ல முடியும். கீழிருந்து வரும் அனைத்துப் பாதைகளும் தலைமலையில் இருந்து சுமார் ஒரு கிமீ கீழே உள்ள கருப்பண்ணசாமி கோயிலில் ஒன்று சேர்கின்றன.
கிழக்குத் தொடர்ச்சி மலைகளில், நாமக்கல் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது தலைமலை காப்புக்காடு. இதன் கிழக்கு மற்றும் தெற்குப் பகுதி திருச்சி மாவட்டத்தின் எல்லையில் உள்ளது. மூலிகை உட்பட பல்வேறு வகையான செடிகள், மரங்கள் நிறைந்ததாக இந்த மலை காணப்படுகிறது. இந்தக் காப்புக்காட்டில் சுமார் 3,200 அடி உயர மலையில் சஞ்சீவிராய பெருமாள் கோயில் அமைந்துள்ளது.
தலைமலை சஞ்சீவிராய பெருமாள் கோயில் என்பது தமிழ்நாட்டின், திருச்சிராப்பள்ளி - நாமக்கல் மாவட்டங்களின் இடையே உள்ள தலைமலையில் உள்ள பெருமாள் கோயிலாகும்.
இவர் 1989 இல் நியூ மெக்சிகோ மாநிலப் பல்கலைக்கழகத்தின் பயிற்றல், ஆராய்ச்சி, படைப்புச் செயல்பாடு ஆகியவற்றுக்கான வெசுதாபர் விருதப் பெற்றார்
இரேத்தா எஃப். பீபி ஓர் அமெரிக்க வானியலாளரும் நூலாசிரியரும் வானியலில் மக்கள் அறிவியல் பரப்புரையாளரும் ஆவார். இவர் வியாழன், காரிக் கோளகள் ஆய்வில் வல்லுனர் ஆவார். வியாழன் எனும் பெருங்கோள் என்ற நூலின் ஆசிரியரும் ஆவார் ". இவர் நியூ மெக்சிகோ மாநிலப் பல்கலைக்கழக வானியல் துறையின் தகைமைப் பேராசிரியராவார். இவர் 2010 இல் நாசாவின் சிரந்த பொதுமக்கள் சேவை பதக்கத்தை வென்றார்.
ஒரு பொருளின் நிலைமாறு வெப்பநிலைக்கும் கீழான ஒரு பொருளானது திண்மம் மற்றும் திரவ நிலையிலும் இருக்க சாத்தியமான வெப்பநிலையொன்றில் காணப்படும் வளிம நிலையே ஆவி எனப்படுகிறது. என்பதை நிலைமாறு வெப்பநிலையாகக் கொண்டுள்ளது. இதுவே, நீரானது மிக திரவ நிலையில் இருக்க வாய்ப்புள்ள மிக உயர்ந்தபட்ச வெப்பநிலையாகும்.)ஆவியானது திட அல்லது திரவ நிலையோடு தொடர்பில் இருக்கும் போது இந்த இரு நிலைகளும் வெப்ப இயக்கவியற் சமநிலையில் காணப்படும். வளிமம் அல்லது வாயு என்ற பதமானது, அமுக்கத்திற்குட்படும் திரவ நிலையைக் குறிக்கிறது. நிலையான வாயுக்கள் எனப்படுபவையால் அந்த வெப்பநிலையில் திரவத்தையோ, திண்மத்தையோ உருவாக்க இயலாது. ஒரு திண்மமோ அல்லது திரவமோ ஆவியாவதற்கு கொதிக்க வேண்டும் என்ற அவசியமில்லை.
இயற்பியலில் ஆவி என்பது பொருளொன்று அதன் நிலைமாறு வெப்பநிலைக்குக் கீழான வெப்பநிலையில் வளிம நிலையில் காணப்படும் நிலையாகும். அதாவது, ஆவியானது, வெப்பநிலையைக் குறைக்காமலேயே, அழுத்தத்தை மட்டும் அதிகரிப்பதன் காரணமாக, திரவமாக குளிர்விக்கப்படலாம் என்பதாகும். ஒரு வளிமக் கரைசல் என்பதிலிருந்து ஆவியானது வேறுபட்டதாகும். ஒரு வளிமத்தில் திரவத்தின் நுண்ணிய துகள்களோ அல்லது திண்மத்தின் நுண்ணிய துகள்களோ அல்லது இவை இரண்டுமோ தொங்கல் நிலையில் காணப்படும் நிலையே வளிமக்கரைசல் எனப்படுகிறது.
உதாரணமாக, நீரானது நிலைமாறு வெப்பநிலையாக 647 கெல்வினைக் கொண்டுள்ளது. இந்த வெப்பநிலையே நீரானது திரவ நிலையில் காணப்படக்கூடிய மிக உயர்ந்தபட்ச வெப்பநிலையாகும். புவியின் வளிமண்டலத்தில், சாதாரண வெப்பநிலைகளில், பகுதி அழுத்தமானது போதுமான அளவு அதிகரிக்கப்பட்டால், வளிம நிலையிலுள்ள நீர் குளிர்வித்தலின் காரணமாக திரவ நிலை நீராக சுருங்குகிறது.
ஆவியானது மேகம் மற்றும் ஆவி ஒடுக்கம் போன்ற நிகழ்வுகளுக்கு காரணமாக உள்ளது. இந்நிகழ்வு பொதுவாக வடித்திறக்கல் துாய்மைப்படுத்த வேண்டிய திரவத்தை வளிம வண்ணப்படிவுப் பிரிகைக்கு உட்படுத்துவதற்கு முந்தைய நிலையில் சுற்றுப்புறத்தில் காணப்படும் காற்றில் கலந்துள்ள நாற்றத்திற்குக் காரணமான பொருட்களை தெளிவாக்குதல் செயல்முறை போன்ற இயற்பியல் செயல்முறைகளில் சாதாரணமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
ஒரு ஆவியானது திரவத்துடனோ, திண்மத்துடனோ இயைந்தே இருக்கும் வாய்ப்பு உள்ளது. இந்தக்கூற்று உண்மையாக இருக்கும் போது, இந்த இரண்டு நிலைகளும் சமநிலையில் காணப்படும். வாயுவின் பகுதி அழுத்தமானது திரவம் அல்லது திண்மத்தின் சமநிலை ஆவியமுக்கத்திற்கு சமமாக இருக்கும் நிலை காணப்படும்.
தெய்யம் என்ற தெய்வீக நடனம் கேரளத்திலும் மற்றும் தமிழ்நாடு, கருநாடகத்தின் சில பகுதிகளில் பிரபலமாக உள்ளது. தெய்யம் ஆடுபவரின் உடலில் வணங்கப்படும் தெய்வமோ அல்லது அவ்வட்டார வீரனோ பிரவேசிப்பதற்காக நம்புகிறார்கள். ஆடுபவர் பக்தர்கள் மீது அரிசி எறிகிறார், ஆசீர்வதிப்பதன் அடையாளங்களாக மஞ்சள் தூளைப் பிரசாதமாகத் தருகிறார். தெய்யமானது நடனம், அபிநயம், இசை ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது. மேலும் இது பழங்காலப் பழங்குடியினரின் பழக்கவழக்கங்களை உள்ளடக்கியதாக, வீரர் வழிபாடு மற்றும் மூதாதையர்களின் ஆண்மா ஆகியவற்றிற்கு பெருமளவு முக்கியத்துவத்தை அளிக்கிறது. இது ஒரு சமூக-சமய விழாவாக உள்ளது. 400 க்கும் மேற்பட்ட தெய்யங்கள் உள்ளன, ரக்த சாமுண்டி, கரி சாமுண்டி, முச்சிலோட்டு பகவதி, வயனாடு குலேவன், குலிகன், போத்தன் ஆகியவை மிகவும் அற்புதமான தொய்ய நடனங்களாகும். இவை கோவில்களின் முன்பு மேடை, திரைச்சீலை போன்றவை இல்லாமல் ஆடப்படுகின்றன. இதில் ஆதி காலத் தமிழ்ச் சமயத்தின் பண்புகள் உள்ளன.
சங்க காலத்தில், சிவன், முருகன், திருமால், கொற்றவை போன்ற பிரபலமான தெய்வங்கள் இருந்தன. சங்ககால நிலம், பருவ காலம் ஆகியவை ஐந்து திணைகளாக அதாவது வகைகளாக பிரிக்கப்பட்டிருந்தன. இந்த ஐந்து நிலப்பகுதிகளும் ஐந்து முதன்மை தெய்வங்களுடன் தொடற்புபடுத்தப்பட்டிருந்தன. மலையும் மலைச்சார்ந்த பகுதியுமான குறிஞ்சிக்கு முருகன், காடும் காட்டைச் சார்ந்த பகுதியான முல்லைப் பகுதிக்கு திருமால், வறண்ட நிலப்பகுதியான பாலைக்கு கொற்றவை, வயலும் வயல்சார்ந்த பகுதியான மருதத்துக்கு வேந்தன், கடலும் கடல்சார்ந்த பகுதியுமான நெய்தலுக்கு வருணன் ஆகிய தெய்வங்களாகும். இந்தக் காலத்தில் மற்ற பிரபல தெய்வங்களாக காதல் கடவுளான காமனும், சூரியன், சந்திரன், மரண தேவனான யமன் ஆகியோர் இருந்தனர். தமிழ் நாட்டிலிருந்த பிராமணர்கள் வேத வாழ்வுக்கு முக்கியத்துவத்தை அளிப்பவர்களாக இருந்தனர. வேத சடங்குகளைக் கற்ற பிராமணர்கள், பொதுவாக அரசர்களின் ஆதரவில் இருந்தனர்.
சங்க காலக் கோவில்கள் அழியக்கூடிய பொருட்களான சுண்ணாம்புச் சாந்து, மரம், செங்கல் போன்ற பொருட்களால் கட்டப்பட்டன. அந்தக் கட்டுமானங்கள் இன்று இல்லாமல் போய்விட்டன. இந்தக் காலத்துக்கு உட்பட்ட வரலாற்று முக்கியத்துவம் கொண்ட கட்டமைப்புகளாக இன்றுவரை எஞ்சியுள்ளவை இயற்கையான பாறைகளில் துறவிகளுக்காக வெட்டப்பட்ட கற்படுக்கைகள் ஆகும். சிலப்பதிகாரம் மற்றும் சங்க இலக்கியங்களான கலித்தொகை, முல்லைப்பாட்டு, புறநானூறு போன்றவற்றில் பல வகைப்பட்ட கோயில்கள் குறித்து குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. அவற்றில் சில. புறநிலைக்கோட்டம் , நெடுநிலைக்கோட்டம் , பல்குன்றக்கோட்டம் , இளவந்திக்கோட்டம் , எழுநிலைமாடம் , கடவுட்கட்டிநகர் .
தமிழ்ப் பேசும் மக்களுடைய சமய மரபுகள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்கள் தமிழ் மதங்களாக அவர்களிடம் இருந்து பிரிக்கவியலாததாக இருந்துள்ளன. தமிழர்களின் தாயகமானது தற்கால இந்திய மாநிலமான, தமிழ்நாடு மற்றும் இலங்கையின் வடக்கு மற்றும் கிழக்குப் பகுதியாக அறியப்படுகிறது. தமிழர்கள் மலேசியா, சிங்கப்பூர், தென்னாப்பிரிக்கா, ஆத்திரேலியா, பெரிய பிரித்தானியா, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடு, கனடா, ரீயூனியன், மியான்மர், மொரிசியசு மற்றும் ஐரோப்பா கண்டத்தின் பல நாடுகளிலும் தங்கள் தாயகத்தில் இருந்து குடிபெயர்ந்து வாழ்கின்றனர். குடிபெயர்ந்த பல தமிழர்கள் தங்கள் கலாச்சாரம், மொழியியல் மற்றும் சமய பாரம்பரியம் ஆகியவற்றைத் தக்கவைத்துக் கொண்டுள்ளனர்.
சார்ச்சு எல். ஆர்ட்டின் கூற்றின்படி தமிழர் வரலாற்றில் கூறப்படும் தமிழ்ச் சங்கமானது "இலக்கிய சபைகளான: மதுரை சைன சங்கமே என்கிறார்: 604 . ."எட்டாம் நூற்றாண்டில் சைன சமயம் தமிழகத்தில் வீழ்ச்சியடைந்தது, சைன சமயத்தைச் சேர்ந்த பல தமிழ் மன்னர்கள் இந்து சமயத்துக்கு குறிப்பாக சைவ சமயத்துக்கு மாறினர். என்றாலும் அப்போதும், சாளுக்கியர், பல்லவர், பாண்டியர் போன்ற மரபினர் பல காலம் சைன சமயத்திலேயே நீடித்தனர்.
அரசர் நீதி தவறினால் பஞ்சம் அல்லது அழிவு போன்றவற்றால் நாடு பாதிக்கப்படும் என்ற நம்பிக்கை இருந்தது. இந்தக் கூறுகள் பிற்காலத்தில் இந்து சமயத்தால் உள்வாங்கப்பட்டன, அதன் வெளிப்பாடாக, சிவனுக்கும் அரசி மீனாட்சியுடன் திருமணம், அவர்கள் மதுரை அல்லது வஞ்சிக்கோவில் இருந்து ஆண்டது போன்ற தொன்மங்களும், பிற்காலத்தில் தமிழ் வழிபாட்டுடன் இணைக்கப்பட்ட இந்திரன் போன்றவை இதைக்காட்டுகின்றன. தொல்காப்பியர் மூவேந்தரை வான்புகழ் மூவர் என்று குறிப்பிடுகிறார். தமிழ் மொழி பேசும் தென்னிந்தியாவில், தெய்வீக அரசதிகாரம் என்ற கருத்து மாநிலத்திலும், கோவில்களிலும் முக்கிய பாத்திரத்தை வகிக்க வழிவகுத்தது.
அரசரானவர் தெய்வீகமானவராக கருதப்பட்டு, சமய முக்கியத்துவம் கொண்டவராக தமிழகத்தில் கொண்டாடப்பட்டார். அரசர் 'கடவுளின் புவிப் பிரதிநிதி' என்று கருதப்பட்டார். அவர் வாழுமிடம் கோயில் எனப்பட்டது அதன் பொருள் "மன்னரின் இல்லம்" என்பதாகும். தற்காலத்தில் தமிழில் கோயில் என்பது இறைவழிபாட்டு இடத்தை அழைக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது, இதை ஒப்பு நோக்கும்போது இறைவனுக்கு அளிக்கும் மரியாதையைப் போன்றே மன்னரும் தமிழ் மக்களால் வழிபாட்டுக்கு உரியவராக இருந்ததை அறியலாம்.
"வெறியாட்டம்" என்பது வழிபாட்டின்போது பெண்களுக்கு ஏற்படும் மருளைக் குறிக்கிறது. வெறியாட்டத்தின்போது கடவுளின் செல்வாக்குக்கு ஆட்பட்டு, பெண்கள் பாடி, ஆடுவர் அப்போது ஓரளவு கடந்தக் காலத்தைப் பற்றியும், எதிர்காலத்தைக் குறித்து முன்னறிவிப்பர், நோய்களையும் கணிப்பர். சங்க இலக்கியங்களில் இருபது புலவர்கள் வெறியாடலைச் சித்தரித்துள்ளனர். வெறியாடும் வேலன் அட்டமாசித்திகளுடைய தீர்கதரிசியாக கருதப்பட்டுள்ளார். வெறியாடல் ஆண், பெண் என இருபாலராலும் நடத்தப்பட்டது.
தமிழ்நாட்டில் சைனத்தின் தோற்றம் குறித்து தெளிவாக இல்லை. இருப்பினும், சங்க காலத்திலேயே தமிழ்நாட்டில் குறிப்பிடத்தக்க அளவு சைனர்கள் இருந்தனர். தமிழ் சைன மரபுகளின் தோற்றம் மிகவும் பழமையானதாக இருக்கக்கூடும். இராமன் இலங்கைக்குச் சென்றபோது தென்னிந்தியாவில் வாழ்ந்த சைனத் துறவிகளுக்கு மரியாதை செலுத்தியதாக இராமாயணம் குறிப்பிடுகிறது. தமிழின் பழமையான நூலான தொல்காப்பியத்தை படைத்த ஆசிரியர் ஒரு சைனர் என்று சில அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர்.
இந்தக் காலத்தில் பிரபலமாக விளங்கிய திருவிழாக்களில் சில கார்த்திகை தீபம், திருவோணம், காமன் விழா, இந்திர விழா போன்றவை ஆகும். கார்த்திகைதீபம், பெருவிழா என்றும் அழைக்கப்பட்டது, இது ஒவ்வொரு ஆண்டும் கார்த்திகை மாதத்தில் கொண்டாடப்படுகிறது. காமன் விழா வசந்த காலத்தில் கொண்டாடப்பட்டது, அப்போது ஆண்களும், பெண்களும் நல்ல ஆடைகளை அணிந்து நடனமாடினர். இந்திரவிழாவில் வேதப் பலிகள், பல்வேறு தெய்வங்களை பிராத்தித்தல், இசை நிகழ்ச்சிகள், நடனம் ஆகியவை இடம்பெற்றன .
சங்க காலத் தமிழகத்தில் தமிழ் மக்களின் வாழ்வில்; சைவம், வைணவம், முருக வழிபாடு, பௌத்தம், சைனம், ஆசீவகம், நாட்டுப்புறத் தெய்வ வழிபாடு போன்ற பல சமயங்கள், வழிபாடுகள் இடம்பெற்றிருந்தன. சமய ஆசிரியர்கள் சமயப் பொறையைக் கடைப்பிடித்தனர், சமய விவாதங்களை வெளிப்படையாக ஊக்குவித்தனர், ஒவ்வொரு பிரிவினரையும் அழைத்து சமய ஆசிரியர்கள் பொது மக்கள் மத்தியில் தங்கள் கோட்பாடுகளைப் பற்றி சொற்பொழிவாற்றினர்.
மாமல்லபுரத்திற்கு அருகில் சாளுவன் குப்பத்தில் 2005 இல் அகழப்பட்ட செங்கல் கோயிலானது சங்க காலத்திற்கு முந்தியது ஆகும். இது தமிழ்நாட்டில் காணப்படும் கோயில்களில் பழமையான கோவிலாக கருதப்படுகிறது. இக்கோவில் வடக்கு நோக்கி அமைந்துள்ளது பெரும்பாலான இந்துக் கோவில்கள் கிழக்கு அல்லது மேற்கு நோக்கி அமைந்துள்ளது போலன்றி, சிற்ப சாத்திரங்கள் எழுதப்படுவதற்கு முன்பே இக்கோயில் கட்டப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது.
தாய்த் தெய்வ வழிபாடானது பெண்மையை பெரிதும் மதித்த ஒரு சமூகத்தின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது. அனைவருக்கும் பிறப்பளித்த இந்த தாய் தெய்வம் ஒரு கன்னியாக கருதப்பட்டார். சங்ககாலத்தில் இருந்த கோயில்களில் குறிப்பாக மதுரையில், பூசிக்கப்பட்ட தாய்த் தெய்வம் இருந்ததாகத் தோன்றுகிறது. சங்க இலக்கியத்தில், பழமுதிர்சோலை சன்னதியில் குறவப் பூசாரியால் நிகழ்த்தப்பட்ட சடங்கின் விரிவான விளக்கம் உள்ளது.
தமிழ் இலக்கியத்தில் ஒரு சிறந்த படைப்பான சிலப்பதிகாரத்தை இயற்றியவர் சைனத் துறவியான இளங்கோ அடிகள் ஆவார். இது அக்காலத்திய வரலாற்று நிகழ்வுகள் மற்றும் அப்போதைய சமயங்களான சைனம், பௌத்தம், சைவ சமயம் ஆகியவற்றைப் பற்றி இது விவரிக்கிறது. இந்த இலக்கியத்தின் முதன்மைப் பாத்திரங்களும் தமிழர்களால் மதிக்கப்படும் பாத்திரங்களான கண்ணகி மற்றும் கோவலன் ஆகியோர் சைனர் ஆவர்.
கிறித்து பிறப்புக்கு பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர் தென்னிந்தியாவில் கற்கால கால்நடை வளர்ப்பு கலாச்சாரம் நிலவியது. ஒப்பீட்டளவில் முதல் நூற்றாண்டில், நன்கு வளர்ந்த நாகரிகமாக முதிர்ச்சியடைந்து இருந்தது. இது குறித்து தொல்காப்பியம் மற்றும் சங்க இலக்கியத் தமிழ் நூல்களில் சில விவரங்கள் உள்ளன.
இராசராச சோழனைக் குறித்து திருவேலங்காடு செப்பேடானது, "அருண்மொழியின் உடலில் காணப்பட்ட சில அடையாளங்களைப் பார்த்த பொழுது, மூவுலகையும் காக்கும் ஆற்றல் படைத்த திருமாலே, பூஉலகுக்கு வந்திருப்பதாக நினைத்து,." என்று குறிப்பிடுகிறது. பக்தி இயக்கத்தின் போது, கவிஞர்கள் பெரும்பாலும் கடவுளர்களை அரசர்களுடன் ஒப்பிட்டனர்.
பெரும்பாலான கிராமங்களின் அமைப்பு தரமானதாக உள்ளதாக கருதலாம். அம்மன் கோயில் கிராமங்களின் மையத்தில் அமைந்து இருக்கும். மேலும் ஆண் காவல் தெய்வத்துக்கு கிராமத்தின் எல்லையின் சன்னிதி இருக்கும். தற்காலத்தில், அம்மன் தனியாக வணங்கப்படும் தெய்வமாகவோ அல்லது வேத வழிபாட்டுத் தெய்வமாகவோ மாறிப்போயுள்ளது.
துவக்கக்காலத் தமிழர்கள் மத்தியில் நடுகல் எழுப்பி வழிபடும் வழக்கம் நடைமுறையில் இருந்தது, அது சங்க காலத்துக்குப் பிறகும் நீண்டகாலமாக சுமார் 11 ஆம் நூற்றாண்டு வரை தொடர்ந்து இருந்துள்ளது. இந்த நடு கற்களை வணங்குதல் போரில் வெற்றிக்கு வழிவகுக்கும் என்ற நம்பிக்கை இருந்துள்ளது.
திருக்குறளை இயற்றிய திருவள்ளுவர் சைனராக இருக்கூடும் என்று அறிஞர் சிலர் கருதுகின்றனர். திருக்குறளில் சைவ உணவை ஆதரித்து ஒரு அதிகாரமே உள்ளது , மேலும் ஒரு விலங்கைக் கொன்று உண்ணாமல் இருப்பது ஆயிரம் வேள்விகளைச் செய்வதைவிடச் சிறந்தது என்று கூறுகிறது.
பொ.ஊ.மு. இரண்டாம் நூற்றாண்டில் இருந்து தமிழ் நாட்டில் பல தமிழ்-பிராமிக் கல்வெட்டுகள் காணப்படுகின்றன. அவை சைனத் துறவிகள் மற்றும் அவர்களின் பக்தர்களோடு தொடர்புடையதாக கருதப்படுகின்றன.
மன்னரைக் குறிக்கும் சொற்களான கோ, இறை, ஆண்டவன் போன்றவை தற்காலத்தில் கடவுளைக் குறிக்கும் சொற்களாக மாறிவிட்டன. புறநானூறில் மோசிகீரனார் கூறுவது:
நமது உடலின் வாய்க்குழியில் உள்ள உமிழ்நீர் சுரப்பிகளில் மூன்று சோடி பிரதான உமிழ்நீர் சுரப்பிகளும் 800 முதல் 1000 வரை நுண்ணிய உமிழ்நீர்ச் சுரப்பிகளும் லாணப்படுகின்றன, இவை யாவும் வாய்க்குழிப்பகுதியை எப்போதும் ஈரமாக வைத்துக் கொள்ளவும் பற்கள் மற்றும் ஈறுகளை தொற்றுகளிலிருந்து பாதுகாக்கவும், வாயில் அரைக்கப்படும் உணவை செரிக்கச் செய்யவும் உமிழ்நீரைச் சுரக்கின்றன. இவையில்லாவிட்டால் பேச்சு என்பதே இயலாததாகிவிடும் . பிரதானச் சுரப்பிகள் அமைத்தும் புறச் சுரப்பிகளாகும். இவை அமைத்தும் வாயில் திறக்கின்றன. உமிழ்நீர்ச் சுரப்பிகளில் மிகப்பெரியது பரோட்டிட் சுரப்பியாகும். இது பெரும்பாலும் சீரம் சார்ந்த திரவத்தையே சுரக்கிறது. தாடைக்கு அடியில் ஒரு சோடி உமிழ்நீர் சுரப்பிகள் காணப்படுகின்றன, இவை கீழ்தாடை கீழ் உமிழ்நீர் சுரப்பி எனப்படுகிறது. இதைத்தவிர நாக்கின் அடியில் ஒரு சோடி உமிழ்நீர் சுரப்பிகளும் காணப்படுகின்றன.
மனித சமிபாட்டு மண்டலமானது, மனித இரையகக் குடற்பாதையுடன், மேலதிகமாக சில உடல் உறுப்புக்கள் இணைந்து, சமிபாடு என்னும் உடலியக்கச் செயற்பாட்டைச் செயற்படுத்துவதற்கான ஒரு தொகுதியாகும். பொதுவாக மனித இரையகக் குடற்பாதை என்பது வாயில் தொடங்கி குதம் வரை நீண்டிருக்கும் குழாய் வடிவ அமைப்பிலுள்ள வாய், உணவுக்குழாய், இரைப்பை, சிறுகுடல், பெருங்குடல், குதம் ஆகிய உறுப்புக்களைக் குறிக்கிறது. இவற்றுடன் மேலதிக உறுப்புக்களான நாக்கு, உமிழ்நீர்ச் சுரப்பிகள், கணையம், கல்லீரல், பித்தப்பை ஆகிய இணைந்து மனித சமிபாட்டு மண்டலத்தை உருவாக்குகிறது இம்மண்டலத்தில் சமிபாடு என்பது பல நிலைகளில் நிகழ்கிறது. சமிபாட்டுச் செயல்முறை வாயில் உணவு அரைக்கப்படுவதிலிருந்து தொடங்கி, உடலுக்குத் தேவையான சத்துக்கள் உடலினுள் அகத்துறிஞ்சப்பட்ட பின்னர், குதம் வழியாக கழிவுகள் வெளியேறுவதுவரை நடைபெறுகிறது.
பாலூட்டி விலங்குகளில் காணப்படும் முக்கியமான உள்ளுறுப்பு மண்ணீரலாகும். வயிற்றின் இடதுபகுதியில் இது உள்ளது. பழைய குருதிச் சிவப்பணுக்களைப் உடைத்து அகற்றுவது இதன் பணியாகும். குருதி உயிரணுக்கள் உடைக்கப்படும்போது பிலிருபின் என்னும் ஒரு நிறமியும், இரும்பும் உருவாகும். பிலிருபின் கல்லீரலுக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டு, அங்கே பித்தநீர் உருவாக்கத்தில் பங்கெடுக்கும். இரும்பானது எலும்பு மச்சைக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டு, புதிய குருதி உயிரணுக்கள் உருவாக்கத்தில் பங்கெடுக்கும். நோய் எதிர்ப்பாற்றல் முறைமையிலும் இது முக்கியப்பங்கு வகிக்கிறது. மருத்துவத்தில், மண்ணீரலானது நிணநீர்த்தொகுதியைச் சார்ந்ததாகவே கொள்ளப்பட்டாலும், இதன் முழுமையான தொழிற்பாடு இன்னமும் அறியப்படவில்லை.
உறிஞ்சல்: ஊட்டச்சத்துக்கள், சமிபாட்டுத் தொகுதியில் இருந்து சுற்றோட்டத் தொகுதி மற்றும் நிணநீர் நுண்துளைகளுக்குள் செல்லுதல்.
தொண்டைக் குழியின் கீழ்ப்பகுதியில் உணவுக்குழாய் ஆரம்பமாகிறது. இது கீழ்நோக்கிச் சென்று மார்புக் குழியினை தாண்டி உதரவிதானத்திற்குள் புகுந்து பின்னர் இரைப்பையாக மாறுகிறது. கழுத்துப்பகுதி, மார்புப்பகுதி, வயிற்றுப் பகுதி என மூண்று பகுதிகளாக உணவுக் குழாய் பிரிக்கப்படுகிறது. இந்த உணவுக்குழாய்/உணவுக்குழல்/களம் சுமார் 20-30 செ.மீ நீளமுள்ளது. இந்த களத்தின் தசைகள் சுருங்கியும் விரிந்தும் ஏற்படுத்தும் சுற்றிழுப்பசைவு எனப்படும் அலை போன்ற அசைவுகளால் உணவானது உணவுக்குழாயில் நகர்ந்து இரைப்பையை அடைகின்றது.
மனித இரையகக் குடற்பாதை வாயில் தொடங்கி குதம் வரை நீண்டிருக்கும் குழாய் வடிவ அமைப்பிலுள்ள வாய், உணவுக்குழாய், இரைப்பை, சிறுகுடல், பெருங்குடல், குதம் ஆகிய உறுப்புக்களைக் குறிக்கிறது. வளர்ந்த உயிருள்ள மனித ஆணில் இரையகக் குடற்பாதை 5 மீட்டர் வரை நீளமுள்ளதாகவும், தசை முறுக்கு இல்லாதவிடத்து இந்த நீளம் 9 மீட்டர் வரையும் இருக்கும். குடற்பாதையின் பகுதிகள் முளைய விருத்தியில் எவ்வாறு தோன்றியது என்பதன் அடிப்படையில், இப்பாதை முன்குடல், நடுக்குடல், பின்குடல் எனவும் பிரித்தறியப்படும்.
இரைப்பையில் சமிபாட்டு நொதியங்கள் சில உருவாக்கப்படுகின்றன. உணவை உடைக்கும் வேலை வயிற்றிலும் தொடர்கின்றது. இங்கே வயிற்றுத் தசைகள் சுருங்கி விரிந்து உணவைக் கடைவதன் மூலம் அதனை உடைத்து நொதியத்துடன் கலக்குகின்றது. அத்துடன் அங்கே சுரக்கப்படும் அமிலத் தன்மையான நீரானது அங்கு சுரக்கப்படும் நொதியங்கள் சிக்கலான மூலக்கூறுகளை வேதியியல் செயல்முறையில் உடைத்து எளிய மூலக்கூறுகளாக மாற்றுவதற்கு உதவுகின்றன. அத்துடன் விட்டமின் -12, அல்ககோல் போன்ற சில பொருட்கள் இந்த இரைப்பைப் பகுதியிலேயே நேரடியாக உறிஞ்சப்படுகின்றன.
நாக்கு என்பது சுரப்பிகளும் நிணநீர்த் திசுக்கள், கொழுப்பு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஒரு தசைப்பகுதியாகும். வாய்க்குழியிலுள்ள இரண்டு பாகம் முன்பகுதி என்றும் தொண்டைக் குழியில் உள்ள ஒரு பாகம் பின்பகுதி என்றும் இரண்டு பகுதிகளாக நாக்கு பிரிக்கப்படுகிறது. முன்பகுதி தடித்த சளிச்சவ்வால் ஆனது. இங்கு சுரப்பிகள் ஏதும் இல்லை. பின் பகுதியில் சளிச்சுரப்பிகள், சீரச்சுரப்பிகள் முதலியன காணப்படுகின்றன. உணவைச் சுவைக்கவும், விழுங்கவும், பேசவும் நாக்கு உதவுகிறது.
முன்சிறுகுடல் நான்கு பகுதிகளாக உள்ளது, ஒவ்வொரு பகுதியும் ஒவ்வொரு திசையை நோக்கிச் செல்கின்றன. சுமார் 5 செ.மீ நீளம் கொண்ட முதல்பகுதி பின்பக்கம் நோக்கிச் செல்கிறது. இரண்டாம் பகுதி வலது சிறுநீரகத்தை நோக்கி கீழிறங்குகிறது. மூம்றாம் பகுதி கனையத்தின் கீழ்விளிம்பை தொடர்பு கொள்ளும் வகையில் வளைந்து முன்நோக்கி வருகிறது. நான்காம் பகுதியானது மகாதமனியை ஒட்டி மேலே சென்று இதன்முடிவில் சிறுகுடல் ஆரம்பமாகிறது.
இது இரைப்பையையும், சிறுகுடலையும் இணைக்கும் வளைந்த அமைப்பாகும். இதன் வளைந்த பகுதிக்குள் கணையம் அல்லது சதையி காணப்படும். இந்த கணையத்திலிருந்து சுரக்கப்படும் கணையநீரில் பல மூலக்கூறுகளை வேதியியல் செயல்முறையில் உடைக்கக்கூடிய நொதிகள் காணப்படும். அத்துடன் பித்தப்பையினால் சுரக்கப்படும் பித்தநீரானது அங்கே தொழிற்படும் நொதியங்களுக்கு உதவுவதற்காக உணவை காரத் தனமை உள்ளதாக மாற்றும்.
இரையகக் குடற்பாதையில் நிகழும் உணவின் சமிபாட்டில், இரையகக் குடற்பாதை தவிர்ந்த ஏனைய பல உடல் உறுப்புக்கள் மற்றும் சில உடற் கூறுகள் இடம்பெறுகின்றன. கல்லீரல், பித்தப்பை மற்றும் கணையம் முதலியன துணை சமிபாட்டு உறுப்புக்கள் எனப்படுகின்றன. உமிழ்நீர்ச் சுரப்பிகள், நாக்கு, பற்கள் மற்றும் குரல்வளையை மூடியிருக்கும் குரல்வளை மூடி, ஆகியவை பிற உடற்கூறுகளாகும்.
உணவைக் கிழித்து, அரைத்து உண்பதற்கு பயன்படுவன பற்களாகும். இவை எலும்பைவிடக் கடினமானவை. ஒவ்வொரு தாடையிலும் 16 பற்கள் என மனிதனுக்கு மொத்தம் 32 பற்கள் காணப்படுகின்றன. செய்யும் வேலையைப் பொறுத்து பற்களின் அமைப்பும் அவற்றின் பெயரும் மாறுபடுகின்றன. வெட்டும் பற்கள், கிழிக்கும் பற்கள், அரைக்கும் பற்கள் என அவைப் பெயரிடப்பட்டுள்ளன.
இரைப்பை தசையினால் ஆன ஒரு பை போல உள்ளது. இதன் மேல் கீழ் முனைகள் அசைவற்று பிணைக்கப்பட்டுள்ளது. பிற பகுதிகள் யாவும் நன்கு அசையக்கூடிய வகையில் தகவமைக்கப்பட்டுள்ளன. விலா எலும்புகளுக்குள் மறைந்து காணப்படும் இரைப்பை நபருக்கு நபர் அளவில் மாறுபடுகிறது.பொதுவாக இரைப்பை நான்கு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்படுகிறது.
சமிபாட்டு மண்டலத்தில் உள்ள மிகப்பெரிய பகுதி பெருங்குடல் ஆகும். இங்கு நீர் மீள் உறிஞ்சப்படுவதுடன், மீதமுள்ள கழிவுப்பொருட்கள் மலமாக நீக்கப்படும்வரை, இந்தப் பகுதியில் சேமிக்கப்படும். அதனால் இந்தப் பகுதி கழிவு நீக்க மண்டலத்தின் பகுதியாகவும் கொள்ளப்படும்.
சமிபாட்டின் பெரும்பகுதி சிறுகுடலில் நிகழ்கிறது. பிரதானமான சமிபாட்டு உறுப்பு இரைப்பை ஆகும். இரைப்பையின் சளிப்படலமானது பல மில்லியன் எண்ணிக்கையில் இரைப்பைச் சுரப்பிகளைக் கொண்டிருக்கும். இவற்றின் சுரப்புக்கள் சமிபாட்டுக்கு மிகவும் அத்தியாவசியமானவையாகும்.
சமிபாட்டில் கணையம் மிக முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றது. சமிபாட்டுக்குத் தேவையான நொதியங்களைச் சுரப்பதுடன், சமிபாட்டுடன் தொடர்புடைய வேறு சில உடலியக்கங்களை ஒழுங்குபடுத்துவதற்கான இயக்குநீர்களையும் சுரக்கின்றது.
வாய்க்குழிக்கும் உணவுக்குழாய்க்கும் இடையில் அமைந்திருப்பது தொண்டைக்குழியாகும். மூக்குத் தொண்டைக்குழி, வாய்த்தொண்டைக்குழி, பெருமூச்சுக்குழாய்த் தொண்டைக்குழி என்று மூன்று வகையாக இதைப் பிரிப்பர்.
மண்ணீரலில் சிவப்புக் கூழ், வெள்ளைக் கூழ் என இருவகை நிணநீர் இழையங்கள் உண்டு. இவையே உடம்பின் எதிர்ப்புசக்திக்கு மிகவும் உதவுவதாக கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.
இதில் நாமக்கல் மாவட்டத்தின் கொக்கராயன்பேட்டையிலிருந்து திண்டல் அடுத்த சின்னமேடு வரை சுமார் 15 கி.மீ. தூரத்திற்கு சாலை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் தற்போதைய அகலம் 7 மீட்டராக இருப்பினும் எதிர்கால விரிவாக்கத்தைக் கருத்தில் கொண்டு 30மீ அளவுக்கு நிலம் கையக்கப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. .
மேலும், வெள்ளகோவில் சாலை முத்துக்கவுண்டன்பாளையம் முதல் தாராபுரம் சாலை ஆணைக்கல்பாளையம் வரை 11மீ அகலத்தில் கடின புருவங்களுடன் கூடிய இருவழித்தடமாக விரிவுபடுத்தும் பணிகள் நடைபெற்று வருகின்றன.
ஈரோடு வெளி வட்டச்சாலையானது தமிழ்நாடு மாநிலத்திலுள்ள, ஈரோடு மாவட்டத்தின் ஈரோடு மாநகரைச் சுற்றிச்செல்லும் அரைவட்ட புறவழிச்சாலைத் திட்டமாகும். இத்திட்டமானது, ஈரோடு மாநகரில் நிலவி வரும் கடும் போக்குவரத்து நெரிசலைக் குறைக்கும் பொருட்டு உருவாக்கப்பட்டது. ஈரோட்டிலிருந்து துவங்கவும், முடியவும் செய்யும் பல்வேறு நெடுஞ்சாலைகளை ஈரோடு மாநகருக்கு வெளியில் இணைக்கும் விதத்தில் இத்திட்டம் உருவாக்கப்பட்டது.
திண்டல் அடுத்த சின்னமேடு பகுதியிலிருந்து தேசிய நெடுஞ்சாலை-544 யுடன் இணைக்கும் திட்டமாகும். இதன் உத்தேச நீளம் 10 கி.மீ. இதில் -544 சித்தோடு புறவழிச்சாலை மூலம் பவானியை இணைக்கும் வகையில் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
2015ல் திட்டமிடப்பட்ட வெளி வட்டச்சாலையின் இப்பகுதி நீண்ட இழுபறிக்கு பின் மீண்டும் பரிசீலிக்கப்பட்டு செயல்படுத்த முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
அடுக்குத் தூபி திருவிழா என்பது அடுக்குத் தூபிக்களில் வரலாற்றை பற்றிய முக்கிய நிகழ்வுகளை நினைவுகூறும் மியான்மார் நாடு முழுவதும் கொண்டாடப்படும் ஒரு வழக்கமான திருவிழா ஆகும். அடுக்குத் தூபி திருவிழாக்கள் பர்மிய மதக் நாட்குறிப்பேட்டில் குறித்துள்ள தேதிகளில் மூலம் விழா நடத்தப்படுகின்றன மற்றும் பெரும்பாலும் வருடத்தில் பல நேரங்களில் ஒரு சில நாட்களில் நடைபெறுகின்றன. அடுக்குத் தூபி திருவிழாவின் முக்கிய நிகழ்வுகள் பொதுவாக உபோசதா நாட்களோடு இணைந்திருக்காது, ஏனென்றால் அந்த நாட்களில் பக்தர்கள் புத்த மதத்தில் கூறியுள்ளபடி எட்டு அறிவுரைகளைக் கடைப்பிடிக்கின்றனர். அடுக்குத் தூபி திருவிழாக்களின் பெரும்பகுதி உலர் பருவத்தில், தசாங்வோன்
அடுக்குத் தூபி திருவிழாக்கள் இயற்கையோடு ஒன்றிய விவசாய காட்சிகள் அல்லது கொண்டாட்டங்கள் போன்று ஒத்திருக்கும் மற்றும் இது பெரும்பாலும் நாட்டுப்ப்புற கிராம வாழ்க்கையையும், அவர்களின் தொண்மையான கலாச்சாரத்தை வெளிப்படுத்தும் விதமாகவும் அமைந்திருக்கும். அடுக்குத் தூபி திருவிழாக்களின் போது பொழுதுபோக்கு அம்சங்களுடன் தற்காலிக வியாபார சந்தைகள் ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கும். அங்கு பல வகையான கடைகள அமைத்து உணவுப் பொருட்கள் ஆரம்பித்து அனைத்து வகயான பொருட்களும் விற்கப்படும். இந்த சந்தை அடுக்குத் தூபி விழா நடைபெரும் கோவில் அருகிலே அமைக்கப்படும்.
கியாய்க்டியோ பகொடா அல்லது கியாய்க்டியோ புத்தர் கோயில் , தங்கப் பாறை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது மியான்மர் நாட்டில், மொன் மாநிலத்தில் அமைந்த சிறு புத்தர் கோயில். ரங்கூனிலிருந்து 210 கி. மீ., தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இப்பாறைக் கோயில் கடல் மட்டத்துக்கு மேல் 3600அடி உயரத்தில் அமைந்துள்ளது. இப்பாறையின் உயரம் 7.3மீட்டர். கின்புன் என்ற கிராமத்திலிருந்து 16 கி. மீ., தொலைவில் தங்கப் பாறை அமைந்துள்ளது.
சவேடகன் அடுக்குத் தூபி அதிகாரப்பூர்வமாக சவேடகன் சிதி டாவ் என்றும் சிறந்த டகன் தூபி அல்லது தங்கத் தூபி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இந்தத் தூபி மியான்மர், ரங்கூனில் அமைந்துள்ள ஒரு தங்கமுலாம் பூசப்பட்ட தூபியாகும். இதன் மொத்த உயரம் 99 மீட்டர் உயரம் . பகோடா சிங்குட்தரா மலையில் அமைந்துள்ளது, கந்தாங்கி ஏரிக்கு மேற்காகவும், யாங்கன் நகர வானில் மிக உயர்ந்த கட்டிடமாக ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது.
பொததாங் அடுக்குத் தூபி மியான்மரில் உள்ள யாங்கன் நகரில், ஆற்றங்கரை அருகில் அமைந்துள்ள பிரபலமான பெளத்த ஆலயம். பொதாதங் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. பொததாங் என்றால் ஆயிரம் வீரர்கள் என்பது பொருளாகும். இந்தத் தூபி 2500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மோன் இனத்தவரால் சவேடகன் அடுக்குத் தூபி அமைக்கப்பட்ட அதே காலத்தில் அமைக்கப்பட்டது.
3 ஆம் நூற்றாண்டில் இருந்து ஒரு ஆந்திர இக்சுவகு கல்வெட்டு, கிரத்தாஸ்சை பௌத்த மதத்திற்கு மாற்றுவதைக் குறிக்கிறது, மேலும் திபெத்திய-பர்மன் பேசும் மக்களை மியன்மார் மக்கள் என்றும் கருதப்படுகின்றது. இதே காலத்தில் ஆரம்பகால சீன நூல்கள் லியு-யாங் இராச்சியம் பற்றிப் பேசுகின்றன, அங்கு வாழ்ந்த மக்கள் எல்லோரும் புத்தர் வழிபாடு செய்தனர் மற்றும் பல ஆயிரம் சாமனாஸ் இருந்தனர். இந்த இராச்சியம் மத்திய பர்மாவில் ஏதோ ஒரு பகுதியுடன் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது. பாலி, சமஸ்கிருதம், பியு மற்றும் மோன் மொழிகளில் 6 மற்றும் 7 ஆம் நூற்றாண்டு சம்பந்தபட்ட தொடர் கல்வெட்டு பதிவுகள் மத்திய மற்றும் கீழ் பர்மாவில் பகுதிகளில்லிருந்து மீட்கப்பட்டுள்ளன. 11 முதல் 13 ஆம் நூற்றாண்டு வரை, பாமர் அரசர்கள் மற்றும் பாகன் இராச்சியத்தை சேர்ந்த அரசிகளும் எண்ணற்ற தூபிகளையும், கோயில்களையும் கட்டியிருக்கிறார்கள்.
மியான்மரில் பின்பற்றப்படும் பெளத்தமதத்தில் மிக முதன்மையானதாக இருப்பது தேரவாத பௌத்தம் என்ற பாரம்பரிய முறையாகும். மியான்மர் நாட்டில் உள்ள பெரும்பான்மையான மக்களில் 89% பேர் இந்த மரபு வழியை தான் பின்பற்றுகின்றனர். மியான்மர் ஒரு மிகச்சிறந்த புத்த ஆன்மீக நாடு ஏனென்றால் அங்கு அதிக விகிதாச்சாரத்தில் புத்தமத துறவிகளும் மற்றும் ஆன்மீகத்திற்காக அவர்கள் செலவிடும் தொகையும் மிக அதிகமாகும். மேலும் பர்மிய சமுதாயத்தில் ஷான், ராகினி, மோன், கரேன், ஸோ மற்றும் சீனர்கள் ஆகியோர் புத்த சமயத்தோடு நன்கு இணைந்திருக்கிறார்கள் . மியான்மரில் பல இனக்குழுக்களில், சங்ஹா என்றழைக்கப்படும் சங்ஸ், பாமர் மற்றும் ஷான் உள்ளிட்ட அனைத்து மக்களும் பர்மிய பாரம்பரியத்தோடு இணைந்து வாழகிறார்கள்.
மியான்மரில் பௌத்தத்தின் வரலாறு இரண்டு ஆயிரத்திற்கும் அதிகமான ஆண்டுகள் பழமையானது என நம்பப்படுகிறது. 1834 இல் பின்யாசாமி எழுதிய சசானா வம்சா என்ற நூலில், மியான்மரில் பௌத்த மதத்தின் வரலாற்றை