polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
தமிழ்நாட்டில் நெகிழிப் பொருட்கள் மீதான தடை என்பது தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் நெகிழிப் பொருட்கள் பயன்படுத்தவோ, விற்பனை செய்யவோ விதிக்கப்பட்ட தடையாகும். ஏற்கனவே சில வழிகாட்டல்களும், வட்டார அளவில் தடைகள் இருந்தாலும் மாநில அளவில் தமிழக அரசு 2019 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 1 முதல் ஒருமுறை பயன்படுத்தித் தூக்கி எறியப்படும் 14 வகையான நெகிழிப் பொருட்கள் மீதான தடையை நடைமுறைக்குக் கொண்டுவந்தது. தடை ஆணையை எதிர்த்து தமிழ்நாடு பிளாஸ்டிக் உற்பத்தியாளர்கள் சங்கம் முறையீடு செய்ததை உயர்நீதி மன்றம் விசாரித்து வருகிறது.
2016 ஆம் ஆண்டு பிளாஸ்டிக் கழிவு மேலாண்மை விதியின்படி மாநிலத்தில் 50 மைக்ரான் அளவிற்கும் குறைவாக பிளாஸ்டிக் பொருட்கள் இருக்கக்கூடாது என்றும் உரிய மாசுக்கட்டுப்பாட்டுச் சான்றிதழுடனும் தயாரிக்க வேண்டும் என்றும் வழிகாட்டல்கள் இருந்தன.
நீலகிரி மாவட்டத்தில் 20 மைக்ரான் அளவிற்குக் குறைவான பிளாஸ்டிக் பொருட்கள் மீது ஏற்கனவே தடை உள்ளது. மேலும் 2018 ஜனவரி 15 ஆம் நாள் முதல் கூடுதலாக 12 வகை பிளாஸ்டிக் பொருட்களைத் நீலகிரி ஆட்சித்தலைவர் தடை செய்தார்
நெகிழிப் புட்டிகள், நெகிழிப் பதாகைகள், நெகிழிப் பலகைகள், நெகிழியால் செய்யப்பட்ட சிறு கரண்டிகள், மளிகைச் சாமான்களை பொட்டலமிடல், நெகிழியால் செய்யப்பட்டுள்ள கொள்கலன்கள், அலுவலகப் பொருட்கள் ஆகியனவற்றிற்கு தடையிலிருந்து விலக்களிக்கப்பட்டது. மேலும் பால் பாக்கெட்டுகள், எண்ணெய், மருந்துப்பொருள்கள் போன்றவற்றுக்கும் தயாரிப்பு களத்திலேயே நெகிழிப் பையுடன் வரும் பொருட்களுக்கும் விலக்கு அளித்துள்ளது.
தடையை செயல்படுத்துவதற்காக இந்திய ஆட்சிப் பணி அதிகாரிகள் மூவர் மண்டல ஒருங்கிணைப்பாளர்களாக நியமிக்கப்பட்டனர். இவர்கள் மாவட்ட ஆட்சியர்கள், மாநகராட்சி ஆணையர்கள் மற்றும் தமிழ்நாடு மாசுக்கட்டுப்பாட்டு வாரியத்துடன் இணைந்து தடையை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வார்கள் என தமிழக அரசு அறிவித்தது.
வாழை இலை, பாக்குமர இலை, தாமரை இலை, அலுமினியத்தாள், காகிதச் சுருள், 'துணி, காகிதம், சணல்' ஆகியவற்றைக் கொண்டு தயாரிக்கப்படும் பைகள், மூங்கில் மற்றும் மரப்பொருட்கள், 'கண்ணாடி, உலோகத்தால் ஆன குவளைகள்', பீங்கான் பாத்திரங்கள், மண் கரண்டிகள் ஆகியவை மாற்றுப் பொருட்களாக அறிவிக்கப்பட்டன.
இந்தப்புத்தகம் 1973 ஆம் ஆண்டு மாத்திசென் மற்றும் சாலர் நேபாளத்தின் டோல்போ பகுதியில் உள்ள சே கோம்பா பகுதிக்கு மேற்கொண்ட பயணத்தின் தகவல்களை உள்ளடக்கியது ஆகும். இப்பயணத்தின் காரணங்கள் இருவருக்கும் வெவ்வேறு ஆகும். இப்பயணத்திற்கு சாலரின் முக்கியமான காரணம் இமாலய நீல செம்மறி ஆட்டின் இனச்சேர்க்கையை பற்றி அறிவதும் அதனை அமெரிக்க செம்மறி ஆட்டின் இனச்சேர்க்கை பழக்கத்துடன் ஒப்பிட்டு பார்ப்பதும் ஆகும். இப்பயணத்திற்கு மாத்திசென்னின் முக்கிய காரணம் ஆன்மீக ஆய்வு ஆகும். இந்த பயணத்திற்கு மேலும் ஒரு காரணம் என்னவென்றால் பனிச்சிறுத்தையைக் காண்பது. அது அந்த பகுதியில் காணுதற்கரிய மாமிசம் உண்ணும் பிராணி ஆகும் (இது முந்தைய இருபத்தைந்து வருடங்களில் இருமுறை மட்டுமே மேற்கத்திய நாட்டினரால் காணப்பட்டது). இந்தப் பயணத்திற்கான மூன்றாவது காரணம் அப்பகுதியில் உள்ள புத்த மடத்தையும் அதன் லாமாவையும் சந்திப்பது ஆகும்.
இப்புத்தகத்தில் மாத்திசென் அடிக்கடி தன் மனைவி தெபோரா பற்றி நினைவுகூர்ந்து தன் சோகத்தை வெளிபடுத்தி உள்ளார். அவர் மாத்திசென் பயணம் மேற்கொள்வதற்கு சிறிது காலம் முன்னர் தான் புற்று நோயினால் மரணம் அடைந்தார். எனவே இப்புத்தகம் மரணம், பாதிப்பு, இழப்பு, நினைவுகள், குணப்படுத்துவது ஆகியவை பற்றிய தியானம் போன்று உள்ளதாக கருதப்படுகிறது.
தெபோரா பற்றிய நினைவுகளும் ஆங்காங்கே இடம் பெற்றுள்ளதால் இது மற்ற பயண புத்தகம் போல தேதி,பயண பாதை போன்ற தகவல்கள் மட்டுமின்றி வேறுபட்டு உள்ளது.
இருப்பவை இல்லாதவை பற்றிய கேள்விகள் மாறி மாறி இப்புத்தகத்தில் கேட்கப்பட்டு நிலையான அமைதி என்பது உலகில் நடப்பவற்றை ஏற்றுக்கொள்வதனாலே அன்றி இல்லாதது மற்றும், நடக்காததை எண்ணி ஏங்குவதால் அல்ல என்று கூறப்படுகிறது.
இந்த புத்தகத்தின் பயணம் சார்ந்த கருத்துகள் புகழ் பெற்ற சர் ரிச்சர்ட் பர்ட்டன்‌, சர் ஹென்றி மோர்டன் ஸ்டான்லி, மற்றும் சர் எர்னஸ்ட் ஹென்றி ஷாக்கில்டன் அவர்களின் பாணியில் அமைந்துள்ளது. இதன் இயற்கை சார்ந்த கருத்துகள் அலெக்சாண்டர் வான் ஹம்போல்ட் மற்றும் சார்லஸ் டார்வின் அவர்களின் படைப்புகளை நினைவூட்டும்படி உள்ளதாக கூறப்படுகிறது. மேலும் இதில் உள்ள தியானம், உள் அமைதி, இடங்களின் ஆய்வு ஆகியவை பாஷோ, வேர்ட்ஸ்வொர்த், தோரியோ ஆகியோர்களின் படைப்புகளை போன்று உள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது.
பனிச்சிறுத்தை 1978 ஆம் ஆண்டு பீட்டர் மாத்திசென் என்னும் எழுத்தாளரால் எழுதப்பட்ட புத்தகம் ஆகும். இப்புத்தகமானது பீட்டர் மாத்திசென் மற்றும் ஜார்ஜ் சாலர் என்னும் இயற்கை ஆர்வலர்ருடன் சேர்ந்து இமயமலையின் திபெத்திய பீடபூமியில் உள்ள டோல்போ பகுதியில் இரண்டு மாதங்களாக ஈடுபட்ட பனிச்சிறுத்தை தேடுதல் பற்றிய தகவல்களைக் கொண்டது.
நாதிர் ஷா இறந்த பிறகு, புசீருடன் நல்ல வர்த்தக உறவுகளை டச்சு பேணியது. இது 1763 ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானியருக்கு புசீர் அறிமுகமாகி, ஜான் வம்சத்தின் கரிம் கான் உடன் அவர்கள் ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டது வரை இது நீடித்த‍து. அப்போது, புசீர் நகரமானது ஈரானின் முதன்மை துறைமுக நகராக பாரசீக வளைகுடாவில் மாறியது. கஜர் காலத்தில், பிரிட்டன், நோர்வே, உருசியா, இத்தாலி, பிரான்சு, ஜெர்மனி, உதுமானியப் பேரரசு ஆகிய நாடுகளின் இராஜதந்திர மற்றும் வர்த்தக அலுவலகங்கள் புசீர் நகரில் இருந்தன. பிரிட்டன் இப்பகுதியில் தன் காலை நன்கு ஊன்றி வருவாய் ஈட்டி வந்த‍து. கஜர் காலத்தில், இந்த துறைமுகத்தில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் 100 பிரித்தானிய கப்பல்கள் வந்து சென்றன.
நியார்க்கஸ் போரின் போது புசீர் நகர் பற்றி கிரேக்கர்கள் அறிந்திருந்தனர். 1913ஆம் ஆண்டில் ஒரு பிரெஞ்சு அகழ்வாய்வுக் குழு நடத்திய ஆய்வுகளின் முடிவில், எலிமைட் பேரரசுக்கு முன்னதாவே புசீர் நகரம் தோன்றியதாக தீர்மானித்தது. லயன் என அழைக்கப்படும் ஒரு நகரில் இருந்த ஒரு கோயிலானது கடற்படை தாக்குதல்களில் இருந்து பாதுகாக்கும் வகையில் மதில்கள் வடிவமைக்கப்பட்டதாக இருந்த‍து. இந்த நகரத்தின் எஞ்சியுள்ள பகுதியானது இன்றைய புசீர் நகரின் தெற்கே 10 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது.
புசீர் மாகாணம் என்பது ஈரானில் உள்ள முப்பத்தோறு மாகாணங்களில் ஒன்றாகும். இது நாட்டின் தென் பகுதியில், பாரசீக வளைகுடா கடற்கரைப் பகுதியை ஒட்டி உள்ளது. இதன் தலைநகராக பூசெகர் நகரம் உள்ளது. மாகாணத்தில் அஸலூஹெ, புஷேர், டிஷெஸ்ட்டன், டஷ்தி, டீர்ர், தியாம்ம், ஜாம், கங்கன், கணேவ், டங்கஸ்டன் ஆகிய பத்து மாவட்டங்கள் உள்ளன. 2011இல், இந்த மாகாணமானது சுமார் ஒரு மில்லியன் மக்கள் தொகையைக் கொண்டதாக இருந்தது.
பாரசீக வளைகுடாவில் நாதிர் ஷாவின் கடற்படை கடற்படையின் மைய தளமாக புசீரை அவர் தேர்ந்தெடுத்தார். இதனால் அவர் நகரின் பெயரை பண்டார ஈ நாடிரியா என மாற்றினார். ஜான் எல்டனின் என்ற ஒரு ஆங்கிலேயரை அவர் தனது கடற்படையை உருவாக்க உதவிகோரினார். அவரது கடற்படையானது பல கப்பல்களையும் 8000-10000 நபர்களையும் கொண்டிருந்தது என ஒரு டச்சு குறிப்பு தெரிவிக்கிறது.
போர்த்துகீசியர்கள், 1506இல் புசீர் நகரத்தைக் கைப்பற்றினர். பாரசீக வளைகுடா பிராந்தியத்தில் அவர்களைத் ஷா அபாஸ் ஸாபாவி தோற்கடிக்கும்வரை அவர்கள் அங்கே இருந்தனர். 1734 வாக்கில், பாரசீக வளைகுடாவில் அப்சரித்து வம்சத்தின் நாதிர் ஷாவின் இராணுவக் கொள்கைகள் காரணமாக புசீர் மீண்டும் முக்கியத்துவம் பெற்றது.
மாகாணமானது நாட்டின் இரண்டாம் பிராந்தியத்தைச் சேர்ந்த‍தாக உள்ளது. நாட்டில் உள்ள மாகாணங்களின் வளர்சியை நோக்கமாக கொண்டு மாகாணங்களை 2014 சூன் 22 அன்று ஐந்து பிராந்தியங்களாக ஒருங்கிணைக்கப்பட்டது.
பாகிஸ்தான் அரசு அறிமுகப்படுத்திய ஒரு நாட்டுக் கோட்பாட்டினால், பலுசிஸ்தான் பழங்குடி மக்களுக்கு மைய அரசில் போதுமான பிரதிநிதித்துவம் கிடைக்காத காரணத்தினால், நவாப் நௌரோஸ் கான் குழுவினர், பாகிஸ்தான் அரசுப் படைகளுக்கு எதிராக 1958 முதல் 1959 முடிய ஆயுதமேந்தி கொரில்லாப் போரில் ஈடுபட்டனர். இறுதியாக நவாப் நௌரோஸ் கான் குழுவினரை சிறை பிடித்து தூக்கிலிட்டு, பலுசிஸ்தானியர்களின் கிளர்ச்சியை அடக்கினர். .
பலுசிஸ்தானை பாகிஸ்தானின் ஒரு மாகாணமாக அங்கீகரிப்பட்டதுடன், அனைத்து மாகாணங்களுக்கும், மைய அரசின் அதிகாரங்களைப் பிரித்து வழங்கினார்.
1948 பாகிஸ்தான் அரசமைப்புச் சட்டப்படி, பலுசிஸ்தான் மன்னராட்சிப் பகுதி, பாகிஸ்தான் ஒன்றியத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. இதனை எதிர்த்து சூலை 1948ல் பலுசிஸ்தான் இளவரசரின் படைகள் துப்பாக்கிகள் ஏந்தி, பாகிஸ்தானிய அரசுப் படைகளுக்கு எதிராக 1950ம் ஆண்டு வரை கலகம் செய்தனர். பாகிஸ்தான் அதிபர் முகமது அலி ஜின்னாவும், அவருக்குப் பின் வந்தவர்களும், பலுசிஸ்தான் சமஸ்தானத்தை 1955ல் கலைக்கும் வரை விட்டு வைத்தனர்.
கஜானவித்து வம்சத்தின் பேரரசர் முகமது கசினியின் ஆட்சிக் காலத்தில் பலுசிஸ்தானைக் கைப்பற்றினார். பின்னர் இதனை குரியத்து அரச மரபினர் ஆண்ட பின் குவாரசமிய அரச மரபினர் கிபி 1231 வரை ஆண்டனர். கிபி 13ம் நூற்றாண்டில் செங்கிஸ் கானின் மங்கோலியப் பேரரசில் இருந்த பலுசிஸ்தான், 14ம் நூற்றாண்டில் தைமூர் பேரரசில் சென்றது. கிபி 15ம் நூற்றாண்டு முதல் முகலாயப் பேரரசில் ஒரு பகுதியாக பலுசிஸ்தான் இருந்தது.
புதிய கற்காலத்தில் கிமு 7,000 - 5,500 வரை பலுசிஸ்தான் நிலப்பரப்புகளில் கற்களால் ஆன வேட்டைக் கருவிகளைக் கொண்டு விலங்குகளை வேட்டையாடும் மனிதர்களின் தற்காலிக குடியிருப்புகளில் வாழ்ந்தனர். இவர்களின் குடியிருப்புகள் பாகிஸ்தான் நாட்டின் பலூசிஸ்தான் மாகாணத்தில் நடுவில் உள்ள போலன் மாவட்டத்தின் மெஹெர்கர் தொல்லியல் களத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்டது.
பலுசிஸ்தான் வரலாறு புவியியல் படி பலுசிஸ்தான் நிலப்பரப்பை, பாகிஸ்தான் நாட்டின் பலூசிஸ்தான் என்றும் ஈரான் நாட்டின் சிஸ்தான் மற்றும் பலுசிஸ்தான் என்றும் மற்றும் ஆப்கானித்தான் நாட்டின் பலுசிஸ்தான் என மூன்றாகப் பிரிப்பர்.
இசுலாமிய மதம் பரப்புவதற்காக, கிபி ஏழாம் நூற்றாண்டில் பாரசீகத்தை கைப்பற்றிய அரேபியர்கள் பலுசிஸ்தான் மீது படையெடுத்து, பலூச்சி மக்களை இசுலாமிற்கு மதம் மாற்றினர்.
கிமு முதல் நூற்றாண்டின் இறுதி முதல் கிபி நான்காம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வரை பலுசிஸ்தான் பகுதிகள் இந்தோ-பார்த்தியப் பேரரசு மற்றும் இந்தோ பார்தியப் பேரரசால் ஆளப்பட்டது.
கிபி 660ல் ஹரிஸ் இப்னு மரா அப்டி தலைமையிலான படைகள், கடுமையான போரில் பலுசிஸ்தானைக் கைப்பற்றினர். கிபி பத்தாம் நூற்றாண்டு வரை அரேபியர்கள் ஆட்சி பலுசிஸ்தானில் அமைந்தது.
கிமு 2500ல் செப்புக் காலத்தில், பாகிஸ்தான் பகுதியின் பலுசிஸ்தான் நிலப்பரப்பு, சிந்துவெளி பண்பாட்டுக் களத்தின் மேற்கு விரிவாக்கப் பகுதியாக விளங்கியது.
கிமு 650ல் கிரேக்க வரலாற்று அறிஞரான எரோடோட்டசின் குறிப்புகளின் படி, பலுசிஸ்தான் பகுதிகளை பாரசீகர்கள் ஆண்டதாக குறிப்பிடுகிறார்.
350 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட வங்காளதேச நாடாளுமன்றத்தின், 300 உறுப்பினர்கள் மக்களால் நேரடி தேர்தல் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றனர்.மீதமுள்ள 50 இடங்கள் பெண்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. இவ்விடங்களை அரசியல் கட்சிகள் பெற்ற வாக்குகள் அடிப்படையில், விகிதாசாரப் பிரதிநிதித்துவத் தேர்தல் முறைப் படி, உரிய அரசியல் கட்சிகள் பெண் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவர். நாடாளுமன்ற உறுப்பினரின் பதவிக்காலம் ஐந்து ஆண்டுகள் ஆகும்.
இப்பொதுத்தேர்தலில் வங்கதேச அரசியல் கட்சிகள், அவாமி லீக் தலைவரான சேக் அசீனா தலைமையிலான மகாகூட்டணி மற்றும் கமால் உசைன் தலைமையிலான ஐக்கிய தேசிய கூட்டணிகள் தேர்தலை சந்திக்கிறது. இத்தேர்தலை இடதுசாரி ஜனநாயகக் கூட்டணி புறக்கணித்துள்ளது.
சென்ற 2014 பொதுத் தேர்தலை புறக்கணித்த காலிதா சியாவின் வங்காளதேச தேசியக் கட்சி, இம்முறை ஐக்கிய தேசிய முன்னணி கூட்டணி சார்பாக போட்டுயிடுகிறது. ஆனால் காலிதா சியா தற்போது குற்ற வழக்கில் சிறையில் உள்ளதால் தேர்தலில் போட்டியிடவில்லை.
இந்த பொதுத் தேர்தலின் போது, முக்கிய எதிர்கட்சித் தலைவரும், வங்கதேச தேசியக் கட்சியின் தலைவருமான காலிதா சியா, தேசத் துரோக வழக்கில் சிறையில் உள்ளார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
இத்தேர்தலில் ஆறு நாடாளுமன்றத் தொகுதிகளில் மின்னனு வாக்கு இயந்திரங்கள் பயன்படுத்த வங்கதேச தேர்தல் ஆணையம் திட்டமிட்டுள்ளது.
கஜார்பரம்பரைக் காலத்தில், இங்கிலாந்தும், அயர்லாந்தும் இணைந்த ஐக்கிய இராச்சியம், ஆப்கானியர்களைத் தங்கள் கிழக்கிந்திய கம்பெனியைப் பாதுகாக்க ஆதரவளித்தனர். இவ்வாறு தான், ஏறாத் நகரமானது, பெர்சியாவிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டது. நாசர்-அல்-தின் ஷா, ஏறாத் நகரத்தினைத் திரும்பப் பெற, ஆங்கிலேயர்களைப் போரில் தோற்கடிக்க முடியவில்லை. இறுதியாக, 1903 ஆம் ஆண்டில் 'பாரிஸ் ஒப்பந்தம்' முடிவுக்கு கொண்டு வந்தது. ஹெராத் மற்றும் இன்றைய ஆப்கானிஸ்தான் பகுதிகளையும், ஏறாத் நகரத்தினையும் ஆட்சி செய்ய ஆங்கிலேயர்கள், ஈரானுடன் பிணக்கு ஏற்படுத்திக் கொள்ளவில்லை.
குராசான் பகுதிகளானது, வரலாற்றுப் பக்கங்கள் முழுவதும் தெரியப்படுத்துவது என்னவென்றால், இதன் நிலப்பகுதிகள் முழுவதும், பல்வேறு அரசப் பரம்பரைகளும், அரசாங்கங்களின் எழுச்சியும், வீழ்ச்சிகளுமாகக் காணப்படுகிறது. குறிப்பாக, அரேபியர்கள், துருக்கியர்கள், குர்துகள், பஷ்டூன்கள், துர்க்மென்சுகளும், மங்கோலியர்களும் இந்நில எல்லைகளை மாறி, மாறி ஆண்டு, பல்வகை மாற்றங்களை, இம்மக்களிடையே, நேரத்திற்கு நேரம் கொண்டு வந்தனர்.
வரலாற்றின் பார்த்தியாப் பேரரசு, கோரசன் பகுதியில் இருந்த மெரி நிலப்பகுதியில் பல ஆண்டுகள் இருந்தது. சாசானியப் பேரரசு காலத்தில், இந்த நிலப்பகுதியானது, சாபோத்து என்று அழைக்கப்பட்டவர் ஆட்சி செய்தார். அவருக்கு கீழ் இருந்த நான்கு நிலப்பகுதிகளும், தனித்தனி 'மார்கிரேவ்சு' என்னும் தளபதிகளால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டு, இந்த மாகாணங்கள் நிருவகிக்கப்பட்டன.
ஈரானின் பண்டையப் புவியியலாளர்கள் ஈரானை , எட்டு பிரிவுகளாகப் பிரித்து இருந்தனர். அவற்றுள் குராசன்-இன் நிலப்பரப்பு, மிகவும் செழிப்பானதும், மிகப்பெரியதுமாக இருந்தது. ஈரானுக்குள் நுழைந்த, ஆரிய பழங்குடியினர் வசிப்பதற்கான நடுப்பகுதிகளில் ஒன்றாக, ஈசுபரயென் , மாகாணம், பிற நகரங்களுக்கு நடுவில் திகழ்ந்தது.
651ஆம் ஆண்டில் இஸ்லாமிய அரேபியப் படைகளால் கொராசனை கைப்பற்றப்பட்டது. இப்பகுதி 820 வரை அப்பாசிய மரபினரின் கையில் இருந்தது. அதன்பிறகு 896 ஆம் ஆண்டு ஈரானிய தாஹீத் குலத்தின் ஆட்சியிலும், 900 இல் சாமனித்து வம்சத்தாலும் ஆளப்பட்டது.
பாரசீகத்தை முஸ்லீம்கள் ஆக்கிரமித்த போது கொராசான் நான்கு பகுதிகளாக பிரிக்கப்பட்டது. ஒவ்வொன்றும் இங்கு இருந்த நான்கு பெரிய நகரங்களான நிஷாபர், மெர்வ், ஹெரட், பால்க் போன்றவற்றின் பெயர்களால் அழைக்கப்பட்டன.
1507இல், கொராசான் உஸ்பெக் பழங்குடியினரால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டது. 1747இல் நாதிர் ஷாவின் மரணத்திற்குப் பிறகு இப்பகுதியை ஆப்கானிய துரானியப் பேரரசு கைப்பற்றியது.
மாகாணத்தின் தற்போதைய ஆளுநர் முகம்மது ஆசிம் அசீம் ஆவார். மாகாணத்தின் தலைநகராக நகரம் செயல்படுகிறது. மாகாணத்தின் அனைத்து சட்ட அமலாக்க நடவடிக்கைகளும் ஆப்கானிய தேசிய காவல்துறை கையாள்கிறது. ஆப்கானிய தேசிய பொலிசை மாகாண காவல்துறைத் தலைவர் வழிநடத்துகிறார். இவர் காபூல் உள்துறை அமைச்சகத்தின் பிரதிநிதியாக உள்ளார். ஏஎன்பி உட்பட, மற்ற ஆப்கான் தேசிய பாதுகாப்பு படை போன்றவற்றிற்கு நேட்டோ தலைமையிலான படைகளின் ஆதரவு உள்ளது.
பர்வானில் கி.மு. 329 ஆம் ஆண்டில், அலெக்சாந்தரால் காகசஸ் அலெக்ஸாண்ட்ரியா என்ற குடியேற்றம் நிறுவப்பட்டது. கி.பி. 792 ஆம் ஆண்டில் அரேபிய முஸ்லீம்கள் அதைக் கைப்பற்றினர். ஜவால் அட்-டின் மிங்ன்பர்னு தலைமையிலான குவாரெஸ்மியன் பேரரசின் ஆட்சியில் இருந்த இந்த மாகாணம், 1221இல் செங்கிஸ்கானின் தலைமையிலான மங்கோலியர்களின் படையெடுப்பில் அவர்களிடம் வீழ்ந்தது.
பர்வான் , ) என்பது ஆப்கானிஸ்தானின் முப்பத்தி நான்கு மாகாணங்களில் ஒன்றாகும். இதன் மக்கள் தொகை 631,600 ஆகும். இது பல இன பழங்குடி மக்களைக் கொண்ட. கிராமப்புற சமூகமாக உள்ளது. இந்த மாகாணமானது பத்து மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. மாகாணத்தின் தலைநகராக சாரிகார் நகரம் உள்ளது.
பர்வான் மாகாணமானது ஆப்கானிஸ்தானில் பாதுகாகப்பான மாகாணங்களில் ஒன்றாகும். எனினும், எப்போதாவது போராளிகளின் தாக்குதல்கள் குறித்து பதியப்படுகின்றன, ஆனால் அவை வழக்கமாக சிறியதாக உள்ளன. ஆப்கானிஸ்தானில் உள்ள மிகப் பெரிய அமெரிக்க-இராணுவ தளங்களில் ஒன்றான பாக்ராம் விமான தளமானது, பர்வனில் அமைந்துள்ளது.
இந்த மாகாணமானது கபுல் மாகாணத்தின் வடக்கிலும், பாக்லான் மாகாணத்தின் தெற்கிலும் அமைந்திருக்கும் இது, இந்து குஷ் மலைகளில் இருந்த ஒரு பழமையான நகரத்தின் பெயரில் அமைந்துள்ளது.
பிளாட்டே ஆறு நெப்ராசுக்கா மாநிலத்தின் முதன்மையான ஆறாகும். 310 மைல் நீளமுடைய இது இதன் துணை ஆறான வடக்கு பிளாட்டே ஆற்றின் நீளத்துடன் சேர்த்தால் தோராயமாக 910 மைல் நீளமுடையதாகிறது. இது ஒமாகாவுக்கு அருகில் மிசௌரி ஆற்றுடன் கலக்கிறது. பிளாட்டே பெரும்பாலும் சேரும் சகதியுமாகவும் ஆழம் குறைந்தும் பல அடிக்கடி மாறும் வண்டல் தீவுகளை உடையதாகவும் இருப்பதால் இது படகு போக்குவரத்திற்கு பயன்படுவதில்லை. இதன் நடு பெரும் சமவெளி வடிகாலும் கொலராடோவின் கிழக்கு புற ராக்கியின் வடிகாலும் மிசௌரிக்கு வடிகாலாக திகழ்கிறது. மேற்கு அமெரிக்காவிற்கு கிழக்கிலிருந்து குடிப்பெயர்ச்சி செய்தவர்களுக்கு பிளாட்டே முதன்மையான தடமாக விளங்கியது. ஆரகன் கலிபோர்னியா மோர்மன் போன்ற பல தடங்கள் இதிலிருந்து மேற்கிற்கு சென்றன. பிரெஞ்சு காரர்களே இவ்வாற்றை முதலில் கண்ட ஐரோப்பியர்களாவர். அவர்கள் முதலில் இந்த ஆறை நெப்ராசுக்கிர் என அழைத்தனர். அப்பகுதியில் வாழ்ந்த ஒடோ தொல்குடிகளின் அழைத்த பெயரிலிருந்து மொழி மாற்றம் செய்ததில் பிளாட்டே என்ற பெயர் வந்திருக்கலாம் என கருதப்படுகிறது.
கொலராடோவின் நடு தென்பகுதியில் பேர்பிளே நகருக்கு தென்கிழக்கில் 15 மைல் தொலைவில் நடுகிளை தெற்கு பிளாட்டேவும் தென்கிளை தெற்கு பிளேட்டேவும் கூடி தெற்கு பிளாட்டே ஆறு தொடங்குகிறது. கொலராடோவின் வடகிழக்குக்கும் வயோமிங்கின் செயேனே நகரை ஒட்டிய பகுதியும், நெப்ராசுக்காவின் தென் கிழக்கு ஓரத்தின் சிறு பகுதியும் இதன் 28,000 சதுர மைல்கள் பரப்புள்ள வடிநிலமாக உள்ளது. லெவன்மைல் நீர்த்தேக்கத்தை அடைந்து அங்கிருந்து வெளியேறி 90 பாகை திரும்பி கிழக்கு, வடகிழக்காக டென்வர், கிரிலே வழியாக பயணிக்கிறது. கிரிலேவில் கிழக்கு பக்கம் திரும்பி பயணித்து வடக்கு பிளேட்டேவை அடைகிறது.
கொலராடோவின் 12,000 அடி உயரமுடைய மலைகள் இருக்கும் வடக்கிலுள்ள ராக்கி மலைத்தொடரில் வடக்கு பிளாட்டே ஆறு தொடங்குகிறது. இப்பகுதியில் 11,000 அடி உயரமுடைய எட்டு முகடுகள் உள்ளன. இப்பகுதியிலிருந்து 200 மைல் வயோமிங்கில் வடக்காக பயணித்து பின் 350 மைல் கிழக்கு, தென் கிழக்காக பயணித்து வடக்கு பிளாட்டே நகரை அடைகிறது. கொலராடோலிலும் வயோமிங்கிலும் இது அகலம் குறைவானதாகும். வடக்கு பிளாட்டே ஆற்றில் எட்டு அணைகள் விவசாயத்திற்கு நீர் எடுப்பதற்காக வயோமிங்கில் கட்டப்பட்டுள்ளன.
குடிநீர் தேவைக்காகவும் விவசாயத்திற்காகவும் தெற்கு பிளாட்டேவில் 20 அணைகள் கட்டப்பட்டுள்ளன. இதன் துணையாறுகளிலும் இதனுடன் சேரும் ஓடைகளிலும் குறைந்தது ஒரு சிறிய அணை இருப்பதால் இதன் வடிநிலம் 1,000இக்கும் மேற்பட்ட அணைகளை கொண்டுள்ளது. வறண்ட கிழக்கு கொலராடோவின் முதன்மையான குடிநீர் வழங்கும் மூலமாக இது விளங்குகிறது. தெற்கு பிளாட்டே டென்வருக்கு அமெரிக்க கிழக்கிலிருந்து குடிபெயர்பவர்களின் தடமாக விளங்கியது.
வடக்கு பிளாட்டே ஆறும் தெற்கு பிளாட்டே ஆறும் கூடும் வடக்கு பிளாட்டே நகரில் இருந்து பிளாட்டே ஆறு தொடங்குகிறது. பெரும்பகுதி பிளாட்டே சேரும் சகதியுமாக கலங்கிய நீருடனும் ஆழம் குறைந்தும் பல அடிக்கடி இடமாறும் வண்டல் தீவுகளை உடையதாகவும் இருப்பதால் இது படகு போக்குவரத்திற்கு பயன்படுவதில்லை, சிறிய கனோ வகை படகுகள் செல்லவும் ஏற்றதாக இல்லை.
வடக்கு பிளாட்டே ஆறும் தெற்கு பிளாட்டே ஆறும் கூடும் மேற்கு நெப்ராசுக்காவிலுள்ள வடக்கு பிளாட்டே நகரில் இருந்து பிளாட்டே ஆறு தொடங்குகிறது.
திசூரி வன்னியராச்சி என்பவர் இலங்கை எழுத்தாளர் ஆவார். கொழும்பு தெருக்கள் எனும் நூலின் மூலம் பரவலாக அறியப்படுகிறார். தனது பதினான்காம் வயது முதல் இவர் எழுதி வருகிறார். 2009 ஆம் ஆண்டில் மாநில அரசின் இலக்கிய விருதினைப் பெற்றார். கொழும்பு , இலங்கையில் உள்ள புனித பிரிட்ஜெட்ஸ் மாடப் பள்ளியில் துவக்க மற்றும் இடைநிலைக் கல்வியினைப் பயின்றார். பின் இவர் கொழும்பில் உள்ள பிரிட்டிசுப் பள்ளியில் பயின்றார். இவர் பொருளாதாரா அரசியல் பிரிவில் இளங்கலைப் பட்டத்தினை பென்னிங்டன் கல்லூரியில் பயின்றார். தற்போது இவர் கொழும்புப் பல்கலைக்கழகத்தில் பொதுப் பொருளாதாரப் பிரிவில் பி எச். டி பயின்று வருகிறார். இவர் தற்போது இலங்கையின் பிரதமராக உள்ள மைத்திரிபால சிறிசேன அமைச்சகத்தில் குன்றா வளர்ச்சிப் பிரிவில் உதவி இயக்குநராகப் பணியாற்றி வருகிறார்.
வன்னியராச்சி செப்டம்பர் 25, 1993 இல் இலங்கையில் பிறந்தார். இவரின் தாய் மல்ராஜி வன்னியராச்சி ஒரு சமூக செயற்பாட்டாளர் மற்றும் எழுத்தாளர் ஆவார். இவரின் தந்தை இலங்கை இராணுவ மேஜர். ஜெனரல் சுனில் வன்னியராச்சி ஆவார். ஈழப் போர் நடந்து கொண்டிருந்த சமயத்தில் இவர் இலங்கையில் படித்துக் கொண்டிருந்தார். கொழும்பு , இலங்கையில் உள்ள புனித பிரிட்ஜெட்ஸ் மாடப் பள்ளியில் துவக்க மற்றும் இடைநிலைக் கல்வியினைப் பயின்றார். பின் அவர் கொழும்பில் உள்ள பிரிட்டிசுப் பள்ளியில் முழு உதவித் தொகையுடன் பயின்றார்.
வன்னியராச்சி இரு நூல்களை எழுதியிள்ளார். கொழும்பு தெருக்கள் மற்றும் தீவிரவாதியின் மகள் ஆகியன ஆகும். இவருக்கு பதினான்காவது வயதாக இருக்கும் போது கொழும்பு தெருக்கள் எனும் நூலினை எழுதினார். இலங்கையில் உள் நாட்டுப்போர் நடந்து கொண்டிருந்த வேளையில் பல்வேறு வகையான பொருளாதாரப் பிண்ணனி கொண்ட பெண் குழந்தைகள் சந்தித்தவைகள் பற்றி இந்த நூலில் எழுதினார். இந்த நூல் இலங்கையில் அதிகம் விற்பனையாகியது. மேலும் இலங்கை அரசின் இலக்கிய விருதினையும் பெற்றுத் தந்தது.
இலங்கையின் முண்னனி ஆட்சி இயல் அறிஞரான தயன் எயதிலேகா தீவிரவாதியின் மகள் எனும் நூலினைப் பற்றிக் கூறும்போது ஈழப் போருக்குப் பிறகான அரசியல் சூழ்நிலையைப்பற்றிய முக்கிய இலக்கியம் என்றும் நல்லிணக்கத்திற்கான பாதை எனவும் இலங்கையின் அரசியல் பற்றிய கொள்கை அறிவிப்பாகவும் உள்ளது எனக் கூறினார். 2015 ஆம் ஆண்டிற்கான மாநில அரசின் இலக்கிய விருதிற்கு இந்த நூல் பரிந்துரை செய்யப்பட்டது.
தீவிரவாதியின் குழந்தை எனும் நூலினை பென்னிங்டன் கல்லூரியில் முதலாம் ஆண்டு படித்துக் கொண்டிருக்கும் போது எழுதினார். இந்த நூலினை 2014 ஆம் ஆண்டில் ஆகஸ்டு மாதத்தில் வெளியிட்டார். தீவிரவாதியின் மகள் எனும் இந்த நூலானாது காதல் புதினம் ஆகும். இந்த நூலில் இலங்கையில் நடந்த உள்நாட்டுப் போருக்குப் பிறகான அரசியல் சூழ்நிலைகளைப் பற்றி விவாதித்திருக்கும்.
வன்னியராச்சி இலங்கையின் அரசியல் மற்றும் கல்வி மறுமலர்ச்சிக்காகப் போராடுபவர் ஆவார். இவை பற்றிய விவாதங்களில் கலந்துகொண்டு உரையாடியுள்ளார். 2015 ஆம் ஆண்டில் கொழும்பில் நடைபெற்ற தாவோஸ் உலகப்பொருளாதர மன்றம் இணைந்து நடத்திய நிகழ்வில் இலங்கையின் கல்வியில் ஏற்படுத்த வேண்டிய மாற்றங்கள் குறித்து இவர் உரையாடினார்.
2014 ஆம் ஆண்டில் இலங்கையின் உயர்நிலைக் கல்வி அமைச்சகத்தின் முதிர்மாணவ மருத்துவராகவும் 2015 ஆம் ஆண்டில் இலங்கைப் பிரதமர் மைத்திரிபால சிறிசேனவின் பிரதம செயலகத்தில் முதிர்மாணவ மருத்துவராகவும் பணியாற்றினார்.
நமக்கு தெரிந்த துவக்க கால பூச்சுகளுக்கு சுண்ணாம்பே அடிப்படையானதாக இருந்தது. சுமார் கி.மு. 7500 காலகட்டத்தில் இருந்து, ஜோர்டானின் இருந்த ஐன் கசால் மக்கள் சுத்திகரித்த சுண்ணாம்பு கலந்த கலவையை தங்கள் வீடுகளில் சுவர்கள், மாடி போன்றவற்றில் பூசுவேலைக்கு பெரிய அளவில் பயன்படுத்தினர். பண்டைய இந்தியாவிலும் சீனாவிலும் களிமண் மற்றும் ஜிப்சம் பூச்சுகளைப் பயன்படுத்தி சொரசொரப்பான கல், மண், செங்கல் சுவர்களின் மீது வழவழப்பான மேற்பரப்பை உருவாக்கினர். துவக்கக் கால எகிப்திய கல்லறைகள், சுவர்கள் போன்றவற்றை சுண்ணாம்பு மற்றும் ஜிப்சம் போன்றவற்றைப் பயன்படுத்தி பூசப்பட்ட மேற்பரப்பரனது பெரும்பாலும் ஓவியம் போன்றவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்டது.
ரோமானியர்ள் சுண்ணாம்பு, மணல் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி பூச்சுகளை செய்தனர். மேலும் ஜிப்சம், சுண்ணாம்பு, மணல், பளிங்குப் பொடி ஆகியவற்றை பயன்படுத்தியும் பூச்சுவேலை செய்தனர். கி.மு. 4 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், சீமைக் காரையை ரோமானியர்கள் கண்டுபிடித்தனர். இதை சுண்ணாம்பு மற்றும் எரிமலைப் பகுதியில் கிடைத்த சிலிக்கா மணல் மற்றும் அலுமினா ஆகியவற்றின் கலவையைக் கொண்டு உருவாக்கினர். ரோமானியர்கள் காலத்துக்குப் பிறகு 18 ஆம் நூற்றாண்டு வரை சீமைக்காரை குறைந்த அளவே பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தது.
பூச்சு வேலை அல்லது மணியாசம் என்பது கட்டுமானத்தின் உட்புறத்தைப் பாதுகாத்து அழகுபடுத்துவதற்காகவும், கட்டிடத்தின் வெளிப்புறத்தை மழை, வெயிலிலிருந்து பாதுகாத்து அழகுபடுத்துவதற்காகவும் செய்யப்படும் பூச்சு ஆகும். பூச்சு வேலை செயல்முறையானது கட்டடங்களின் கட்டமைப்பில் பல நூற்றாண்டுகளாக பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
ஐரோப்பாவில் இடைக்காலக்கிதில் பரவலாக பூச்சுவேலை செய்யப்பட்டது. 13 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் இருந்து, ஜிப்சம் பிளாஸ்டர் ஜிப்சம் பூச்சு உள் மற்றும் வெளிப்புற பூச்சுக்கு பயன்படுத்தப்பட்டது. பூச்சுக் கலவையை வலுவூட்ட மாவு, சிறுநீர், பீர், பால், முட்டை போன்றவை பயன்படுத்தப்பட்டன.
இடைநிலை தொழிற்நுட்ப வெளியீட்டுக் கழகம் 1992 இல் மீனானது மிகவும் தரம் வாய்ந்த உயர் நிலை புரதம் கொண்டுள்ளது மற்றும் அவற்றில் அநேக உயிர்ச்சத்துகளும் தாது உப்புக்களும் காணப்படுகின்றன என எழுதியது. இவைகள் வெள்ளை மீன்கள், எண்ணெய் மீன்கள் அல்லது ஓட்டுடலிகள் என்று வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இவற்றில் வெள்ளை மீன் எடுத்துக் காட்டாக பன்னா மற்றும் வஞ்சீரம் மீன்களில் மிகக் குறைந்த அளவே கொழுப்புச் சத்து காணப்படுகிறது . எண்ணெய் மீன்கள் எடுத்துக்காட்டாக சாளை அல்லது மத்தி மீன்கள் 10 – 25% கொழுப்புச் சத்து உடையவை. ஆனால் ஓட்டுடலிகள் அவைகளில் உள்ள அதிகப்படியான கொழுப்புச் சத்துக் காரணமாக கொழுப்பில் கரையும் விட்டமின்களை கொணட்தாகக் காணப் படுகிறது. மேலும் முக்கிய அத்தியாவசிய கொழுப்பு அமிலங்களும் உடையதாக்க் காணப் படுகிறது. இவைகள் அனைத்தும் மனித உடலின் உடலியக்கச் செயல் பாடுகளுக்கு மிகவும் அவசியமானதாகும்.
மீனானது பல வகைகளில் தயாரிக்கப்படுகிறது. சமைக்காமல் , காடியில் ஊறவைத்துப் பதப்படுத்தப்பட்ட மீனாக அல்லது வேவித்தல், அடுதல் மற்றும் பொரித்தல் மூலம் சமைக்கப்பட்ட உணவாக , தீயில் வாட்டுவது அல்லது வெள்ளை ஒயினில் சமைப்பது அல்லது ஆவியில் வேகவைத்தல் ஆகியவை சில வகை உணவு தயாரிக்கும் முறைகளாகும். பலதரப்பட்ட நாட்டுப் பண்பாடுப்படி உபயோகப்படுத்தப் பட்ட சமையல் முறைகள் மற்றும் உணவுப் பாதுகாப்பு முறைகள் தற்போதைய நவீன காலத்திற்கு தேவையற்றதாக இருந்தாலும் அவைகள் தரும் ருசி மற்றும் உணவின் தன்மைக்காக பயன் படுத்தப் படுகிறது.
சமையல் மற்றும் மீன் என்று ஒரு அமைப்பை எடுத்துக் கொண்டால் நாம் முதலில் ஓட்டுடலிகளான “ஷெல் மீனைத்” தான் சேர்க்க வேண்டும். இவற்றில் மெல்லுடலிகள், ஓடுடைய கணுக்காலிகள் மற்றும் முட்தோலிகள் போன்ற மீன் வகைகள் சேரும். ஆங்கிலத்தில் மீன் மற்றும் அதில் சமைக்கப்பட்ட உணவை வேறுபடுத்துவதில்லை. தற்போதைய நவீன ஆங்கிலச் சொல்லான ஃபிஷ் என்பது பண்டைய ஆங்கிலச் சொல்லான ஃபிஸ்க் என்ற சொல்லில் இருந்து தோன்றியது. ஆங்கிலத்தில் கடல் உணவு என்பது கடல், பெருங்கடல் மற்றும் மற்ற கடல்சார் இடங்களில் காணப்படும் மீனையும் அதிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் உணவையும் குறிக்கும்.
மீனில் உள்ள ஊட்டச்சத்துக்கள், தாது உப்புக்கள் முக்கியமாக கடற்பரப்புகளில் வாழும் மீன்களில் காணப்படும் அதிக ஆரோக்கிய ஒமேகா-3 கொழுப்பு அமிலங்கள் ஆகியவை இருப்பதாக கண்டறியப்பட்டது. அது மட்டுமல்ல இவைகள் மனித இதயத்திற்கு நல்லது என்றும் மூளை வளர்ச்சிக்கும் இன பெருக்கத்திற்கும் இது அதிக உதவியாகக் காணப்படுகிறது என்றும் அறியப்பட்டது. இந்த ஆராய்ச்சி மனித வாழ்க்கைக்கு மீன் எவ்வளவு முக்கிய காரணமாக உள்ளது என்பதை அடிக்கோடிட்டு காட்டியது.
32,000 மேற்பட்ட வகையான மீன் இனங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இதனால் இது முதுகெலும்பு பிராணிகளில் பல்வேறு தன்மை கொண்ட குழுவாக அறியப்படுகிறது. இது போக அநேக வகை ஓட்டுடலிகளும் காணப்படுகிறது. ஆனாலும் ஒரு சிறிய அளவு மீன் வகைகளே உணவாக உண்ணப்படுகிறது.
இன்றைய காலகட்டத்தில் அநேக மீன் இனங்கள் உலகம் முழுவதும் மனித உணவாக அருந்தப்படுகிறது. நினைவுக்கு எட்டாத காலங்களிலிருந்தே மீனானது புரதம் மற்றும் மனிதர்களுக்கு வேண்டிய இதரச் சத்துக்களின் இருப்பிடமாக முக்கிய ஆதாரமாக உள்ளது.