polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
கரிமகாட்மியம் சேர்மங்களின் செயற்கை பயன்பாடு குறைவாக உள்ளது. அவற்றில் உள்ள ஆல்கைல் குழுக்கள் கரிம துத்தநாக குறைவான அணுக்கரு நாட்டத்தைக் கொண்டுள்ளன. எதிர் மின்னூட்டம் 12 ஆவது குழுவின் கீழே செல்லச் செல்ல குறைந்து கொண்டே போகிறது. இந்த வினைகளுடன் அசைல் குளோரைடுகளை கீட்டோன்களாக மாற்றுவதில் இந்த குறைக்கப்பட்ட வினைத்திறன் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த வினை 1936 ஆம் ஆண்டில் என்றி கில்மனால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது மற்றும் குறைந்த நச்சு கொண்ட குப்ரேட்டுகள் கிடைக்கும் வரை பயன்படுத்தப்பட்டது. மற்ற கரிம உலோக வினையாக்கிகள் உடன் இதுபோன்ற வினை தொடர்புடைய ஆல்ககால்கால் வரை தொடரும். . கொழுப்பு ஒட்டு மொத்த தொகுப்பு வினைக்கு வழிவகுக்கும் படிகளில் ஒன்று மெத்தில் காட்மியம் பயன்படுத்துவதற்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு ஆகும்.
காதரின் முதல் கதை 1953 இல் சந்திரிகா வார இதழில் வெளியிடப்பட்டது. ஒரு நிஜ வாழ்க்கை சம்பவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட கதை, ஒரு நண்பருக்கு திருமண பரிசாக இரவு உணவு தொகுப்பை வாங்க ஆசிரியர் தனது கடிகாரத்தை விற்க வேண்டியிருந்தது. காதர் தனது தந்தையைப் பற்றியும், மாற்றாந்தாய் பற்றியும் கதையில் கடுமையாக எழுதியிருந்தார். அவர் கதையை சி.எச் முகமது கோயாவிடம் ஒப்படைத்தார், அவர் அதை சந்திரிகாவில் வெளியிடுவதற்கு முன்பு ஒருசில மாற்றங்களை செய்தார். கதை எழுதுவது மற்றவர்களை பற்றி மோசமாக எழுதுவது அல்ல என்பதுதான் காதருக்கு கோயாவின் செய்தி.
கேரளாவை தளமாகக் கொண்ட கலைஞர்கள், எழுத்தாளர்கள் மற்றும் கலை மற்றும் இலக்கிய ஆர்வலர்களின் அமைப்பான புரோகமண கலா சாகித்ய சங்கத்தின் தலைவராக காதர் இருந்தார். அவரது சமீபத்திய புதினமான சத்ரு என்பது 2011 சனவரியில் வெளியிடப்பட்டது. 2012 சனவரி முதல் மத்தியமம் வார இதழில் தொடர்ச்சியாக வெளியிடப்பட்ட அவரது பயணக் குறிப்பான ஓர்மகலுடே பெகோடாவில், கிட்டத்தட்ட 70 வருடங்கள் நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு தனது சொந்த ஊரான யாங்கோனுக்குச் சென்றபோது ஏற்பட்ட பழமையான அனுபவங்களை அவர் விவரிக்கிறார்.
யு. ஏ. காதர் கேரள அரசு சுகாதாரப் பணிகள் , கோழிக்கோடு அனைத்திந்திய வானொலி நிலையம், , மற்றும் தாய் மற்றும் குழந்தை சுகாதார நிறுவனம்-கோழிக்கோடு மருத்துவக் கல்லூரி போன்ற பல்வேறு அரசுத் துறைகளில் பணியாற்றியுள்ளார். கோழிக்கோடு அரசு பொது மருத்துவமனையின் நிர்வாக பிரிவில் பணிபுரிந்த அவர் 1990 இல் ஓய்வு பெற்றார். மேலும், பல்வேறு இலக்கிய சங்கங்களில் பல முக்கிய பதவிகளை வகித்துள்ளார் மற்றும் பல பெரிய பத்திரிகைகளின் ஆசிரியராக பணியாற்றியுள்ளார்
உ. ஏ. காதர் இவர் ஒரு இந்திய மலையாள எழுத்தாளர் ஆவார். புதினங்கள், சிறு புதினங்கள், சிறுகதைகள், பயணக் குறிப்புகள் மற்றும் புனைகதை அல்லாதவை உட்பட பலவற்றை மலையாளத்தில் வெளியிட்டுள்ளார். இவரது படைப்புகள் ஆங்கிலம், இந்தி, கன்னடம் உள்ளிட்ட பல்வேறு மொழிகளிலும் மொழி பெயர்க்கப்பட்டுள்ளன.
16093 மற்றும் 16094 என்ற எண்களை எண்களை இயக்கப்படும் இந்த கோமதி சாகர் விரைவு விரைவு தொடருந்து புரட்சித் தலைவர் டாக்டர் எம்ஜிஆர் சென்னை சென்ட்ரல் நிலையத்திலிருந்து புறப்பட்டு சூலூர் பேட்டை, கூடூர் சந்திப்பு, நெல்லூர், ஓங்கோல், தெனாலி சந்திப்பு, விஜயவாடா சந்திப்பு, வாராங்கல், பல்கர்ஷா சந்திப்பு, நாக்பூர் சந்திப்பு, இட்டரசி, போபால் சந்திப்பு, ஜான்சி சந்திப்பு, மற்றும் கான்பூர் சென்ட்ரல் வழியாக லக்னோ சந்திப்பை சென்றடைகிறது.
தமிழ்நாடு, ஆந்திரா, தெலுங்கானா, மகாராஷ்டிரா, மத்திய பிரதேசம் மற்றும் உத்தரப் பிரதேசம் போன்ற மாநிலங்களில் வழியாக இயக்கப்படும் இந்த தொடருந்து 16093 என்ற எண்ணில் சென்னை சென்ட்ரல் நிலையத்திலிருந்து லக்னோ நிலையத்திற்கு இயக்கப்படுகிறது. மறு மார்க்கமாக 16094 என்ற எண்ணில் உத்தரபிரதேச மாநிலம் லக்னோ நிலையத்திலிருந்து டாக்டர் புரட்சித் தலைவர் எம்ஜிஆர் டாக்டர் புரட்சித் தலைவர் எம்ஜிஆர் சென்னை சென்ட்ரல் நிலையத்திற்கு இயக்கப்பட்டு வருகிறது.
மூன்றடுக்கு குளிர்சாதன வசதி கொண்ட பெட்டிகள் மூன்று முன் பதிவு செய்யக்கூடிய செய்யக்கூடிய படுக்கை வசதி கொண்ட பெட்டிகள் எட்டு முன்பதிவு இல்லாத பொது பெட்டிகள் ஆறு உட்காரும் வசதி கொண்ட பெட்டிகள் இரண்டு மற்றும் உயர்தர சரக்கு பெட்டிகள் இரண்டு என மொத்தம் இருபது பெட்டிகளைக் கொண்டு பயணிக்கும் இந்த கோமதி சாகர் விரைவு தொடருந்து சமையல் வசதிகொண்ட பெட்டி இல்லாததாகும் பெட்டி இல்லாததாகும்.
தமிழ்நாட்டின் டாக்டர் புரட்சித் தலைவர் எம்ஜிஆர் சென்னை சென்ட்ரல் தொடருந்து நிலையம் மற்றும் உத்திரப் பிரதேசம் மாநிலம் லக்னோ சார்பாக் தொடருந்து நிலையம் என்ற இரு நிலையங்களுக்கு இடையே 16093 மற்றும் 16094 என்ற எண்களின் கீழ் தென்னிந்திய ரயில்வே துறையினரால் இயக்கப்படும் விரைவு தொடருந்து, கோமதி சாகர் விரைவு தொடருந்து ஆகும்.
ஆரம்ப நிலையம் முதல் இறுதி நிலையம் நிலையம் முதல் இறுதி நிலையம் வரை இந்த தொடருந்து மின்சார தடத்தின் வழியாகவே பயணிக்கிறது. ஈரோடு சந்திப்பு அல்லது ராயபுரம் ரயில் பெட்டி தயாரிப்பு துறையினரால் பராமரிக்கப்படும் -4
லக்னோ, லக்கிம்பூர், சுல்தான்பூர், ஜௌன்பூர் போன்ற 15 நகரங்களின் வழியாக ஓடக்கூடிய கங்கை நதியின் துணை ஆறுகளில் ஒன்றான கோமதி என்ற ஆற்றின் பெயரே இதே நகரங்களின் வழியாக இயக்கப்படும் இந்த தொடருந்திற்க்கும் பெயராக சூட்டப்பட்டுள்ளது.
இவர் சிட்டகொங் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிராக தனது முதல் முதல் தரத் துடுப்பாட்ட ஐந்து இலக்குகளைக் கைப்பற்றினார். அந்தப் போட்டியில் மொத்தமாக 105 ஓட்டங்களை விட்டுக் கொடுத்து 9 இலக்குகளைக் கைப்பற்றினார். மேலும் இதுவரை மூன்று ஐம்பது ஓட்டங்களை எடுத்துள்ளார். இதில் சிட்டகாங் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிராக 85 ஓட்டங்கள் எடுத்ததே இவரின் சிறந்த மட்டையாட்டம் ஆகும்.
1 அக்டோபர் 2016 அன்று, ஆப்கானிஸ்தானுக்கு எதிராக இவர் சுமார் ஒன்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தனது முதல் ஒருநாள் போட்டியில் விளையாடினார், இது வங்காளதேசத் துடுப்பாட்ட அணியில் ஒரு சாதனையாகக் கருதப்படுகிறது.
பலகேசீர் மாகாணம் என்பது வடமேற்கு துருக்கியில் உள்ள ஒரு மாகாணமாகும். இது மர்மரா கடல் மற்றும் ஏஜியன் கடல் ஆகிய இரண்டு கடற்கரையோரப் பகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. அதன் அருகிலுள்ள மாகாணங்களாக மேற்கில் அனக்கலே, தென்மேற்கில் இஸ்மிர், தெற்கே மனிசா, தென்கிழக்கில் கட்டாஹ்யா மற்றும் கிழக்கில் புர்சா ஆகியவை உள்ளன. மாகாண தலைநகரமாக பாலகேசீர் உள்ளது. இந்த மாகாணத்தின் பிகாடிஸ் எட்ரெமிட், கெப்சுட், அவ்ரிண்டி, சவாஸ்டெப் மற்றும் சாண்டர்கே மாவட்டங்களின் தெற்குப் பகுதிகள் மற்றும் ஏஜியன் பிராந்தியத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ள அய்வாலக், புர்ஹானியே, துர்சுன்பே, கோமே மற்றும் ஹவ்ரான் ஆகிய பகுதிகளைத் தவிர மாகாணத்தின் பெரும்பாலான பகுதிகள் மர்மாரா பிராந்தியத்துக்கு உட்பட்டுள்ளது.
இ்ந்த மாகாணமானது பல இயற்கை அமைப்புகளைக் கொண்டுள்ளது. குறிப்பாக பால்கேசிர் குஸ் சென்னெட்டி தேசிய பூங்கா, எர்டெக், பந்தர்ம, மற்றும் எட்ரெமிட் விரிகுடாக்கள்; அய்வாலக்கின் கடற்கரைகள்; ஷெய்டன் சோஃப்ராஸ், மர்மாரா தீவுகள், அலிபே தீவு; எர்டெக் மற்றும் கோனென் திறந்தவெளி அருங்காட்சியகங்கள்; பாமுகு-பெங்கி, பால்யா டாஸ், ஹிசார், ஹிசர்கி , கராசாக் , கெபெக்லர் வெந்நீர் ஊற்றுகள், டட்லூகா கிராம கனிம நீரூற்றுகள் மற்றும் ஜெய்டின்லி அடா வெந்நீரூற்றுகள் மற்றும் கனிம நீரூற்றுகள் போன்றவை சுற்றுலா பயணிகளை ஈர்க்க்கூடிய பகுதிகளாகும் .
பால்கேசிர் மாகாணமானது இங்கு உள்ள ஆலிவ், வெந்நீரூற்று மற்றும் சுத்தமான கடற்கரைகளுக்கு புகழ் பெற்றது. இதனால் இது ஒரு முக்கியமான சுற்றுலா தலமாக திகழ்கிறது. மாகாணத்தில் திறந்தவெளி சுரங்கங்கள் உள்ளன, மாகாணத்தில் வெண்களிமண் மற்றும் வெண்காரம் ஆகிய கனிமங்கள் ஏராளமாக உள்ளன. காஸ் மலைகளில் சயனைடைப் பயன்படுத்தி தங்கச் சுரங்கத்தை விரிவுபடுத்துவதால் இந்த மலைப்பகுதியானது அச்சுறுத்தலுக்கு ஆளாகிவருகிறது. இது கிராம மக்களின் வாழ்க்கை, விவசாய பொருளாதாரம் மற்றும் சுற்றுலாவை ஆபத்தில் ஆழ்த்துகிறது.
பலகேசீர் மகாணத்தின் கலாச்சாரத்தை காட்டும் சைசியசின் இடிபாடுகள், பால்கேசீரின் யெல்டிரோம் பள்ளிவாசல் , ஜானானோஸ் பாஷா பள்ளிவாசல் வளாகம், கடிகார தேவாலய பள்ளிவாசல் மற்றும் அய்வாலக்கில் ஒட்டோமான் கட்டிடக்கலை மற்றும் அலிபே பள்ளிவாசல் போன்றவை உள்ளன.
பலேகேசீரில் ஒரு நகர அருங்காட்சியகம் மற்றும் ஒரு நுண்கலை மையமும் உள்ளன. மேலும், எர்டெக், அல்டோனோலுக், அகாய், கோரே மற்றும் அரேன் ஆகிய இடங்களில் பல பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகள் உள்ளன.
2017 செப்டம்பர் ஏ. எல். விஜய் மற்றும் பிரபுதேவா ஆகிய இருவரும் ஒரு புதிய படத்திற்கான தயாரிப்பு பணிகளைத் தொடங்கினார். இது தேவியின் தொடர்ச்சியாக இருக்கும் என்ற அறிக்கைகளை மறுத்தனர். 2017 செப்டம்பர் 22 அன்று ஐஸ்வர்யா ராஜேஷ் நடிக்க இத்திரைப்படம் தொடங்கப்பட்டது. நீரவ் ஷா ஒளிப்பதிவாளாக ஒப்பந்தமானார். சாம் சி எஸ் இசையமைப்பை மேற்கொள்ள மற்றும் ஆண்டோனி படத்தொகுப்பை மேற்கொண்டார் பிரமோத் பிலிம்ஸ் மற்றும் ட்ரைடென்ட் ஆர்ட்ஸ் பதாகையின் கீழ் பிரதீக் சக்ரவர்த்தி, ஸ்ருதி நல்லப்பா மற்றும் ஆர். ரவீந்திரன் ஆகியோர் தயாரித்திருந்தனர். குழந்தைகளுக்கான நடன ஆதர்சனமான வர்ணிக்கப்படும் பிரபு தேவாவுடன், இந்தி ரியாலிட்டி டான்ஸ் ஷோவின் சூப்பர் டான்சர் வெற்றியாளரான குழந்தை நடனக் கலைஞரான தித்யா பாண்டே முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் பணியாற்றினார். அக்‌ஷத் சிங் மற்றும் ஜீத் தாஸ் உள்ளிட்ட பிற இளம் நடனக் கலைஞர்களும் இப்படத்தில் பணியாற்றினர். 2018 பிப்ரவரி 6 அன்று படத்தின் படபிடிப்பு முடிந்தது. தயாரிப்பாளர்கள் பிரபு தேவாவுக்கு அவருடைய ஒரு பெரிய ஓவியத்தை பரிசளித்தனர்.
லட்சுமி 2018 இல் வெளிவந்த இசை மற்றும் நடனத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படமாகும். ஏ. எல். விஜய் இதை எழுதி இயக்கியுள்ளார். தித்யா பாண்டே படத்தின் தலைப்புப் பாத்திரத்தில் பிரபுதேவா மற்றும் ஐஸ்வர்யா ராஜேஷ் ஆகியோருடன் இணைந்து நடித்திருந்தார். மேலும் சல்மான் யூசூப் கான் மற்றும் கருணாகரன் ஆகியோரும் துணைக் கதாப்பாத்திரங்களில் இப்படத்தில் நடித்திருந்தனர். பிரமோத் பிலிம்ஸ் மற்றும் ட்ரைடென்ட் ஆர்ட்ஸ் பதாகையின் கீழ் பிரதீக் சக்ரவர்த்தி, ஸ்ருதி நல்லப்பா மற்றும் ஆர்.ரவீந்திரன் ஆகியோர் தயாரித்திந்தனர். இப்படத்தின் இசையமைப்பை சாம் சி. எஸ் மேற்கொள்ள ஒளிப்பதிவை நீரவ் ஷா மேற்கொண்டார். 2018 ஆகஸ்ட் 24 அன்று லட்சுமியைக் கொண்டாடும் வரலட்சுமி நோன்பு அன்று வெளியிடப்பட்டது.
படத்தின் தயாரிப்பு பட்ஜெட் மதிப்பு இந்திய ரூபாயில் 12 கோடியாகும். 2018 ஆகஸ்ட் 24 அன்று இப்படம் வெளியானது. படத்தின் செயற்கைக்கோள் உரிமைகள் ஜீ தமிழ் தொலைக்காட்சி நிறுவனத்திற்கு விற்கப்பட்டன.
கசூர் என்பது பாகிஸ்தான் மாகாணமான பஞ்சாபில் லாகூருக்கு தெற்கே உள்ள ஒரு நகரம் ஆகும். இந்த நகரம் கசூர் மாவட்டத்தின் தலைமையகமாகச் செயற்படுகின்றது. மேலும் இது அண்டை நாடான இந்தியாவின் எல்லைக்கு அருகில் உள்ளது. மேலும் கசூர் மாவட்டத்தின் எல்லைகளாக லாகூர், நங்கனா சஹாப் மற்றும் பஞ்சாப் மாகாணத்தின் ஒகாரா மாவட்டம் என்பன அமைந்துள்ளன. கசூர் 1525 ஆம் ஆண்டில் பஷ்டூன் குடியேறிகளால் நிறுவப்பட்டது. கசூர் நகரம் தற்சமயம் பஞ்சாபின் 16 வது அதிக மக்கள் தொகை கொண்ட நகரமாகவும், 2017-18 ஆம் ஆண்டில் 358,409 சனத்தொகை கொண்ட பாகிஸ்தானின் 24 வது அதிக மக்கள் தொகை கொண்ட நகரமாகவும் உள்ளது. சூஃபி-கவிஞர் புல்லே ஷா அடக்கம் செய்யப்பட்ட இடமாகவும் அறியப்படுகின்றது.
கசூர் என்ற சொல்லுக்கு "அரண்மனைகள்" அல்லது "கோட்டைகள்" என்று பொருள்படும். கசூர் என்ற சொல் என்ற அரபு மொழியில் இருந்து பெறப்பட்ட வார்த்தையாகும். கசூர் நகரம் இராமாயணத்தின் இளவரசர் குசனால் நிறுவப்பட்டு பெயரிடப்பட்டதாக என்றும் இந்து மரபுகள் கூறுகின்றன. குசன் இந்து தெய்வங்களான இராமன் மற்றும் சீதையின் மகனாவார். 1525 ஆம் ஆண்டுகளில் இந்த நகரம் பஷ்தூன்களின் கெஷ்கி பழங்குடியினரால் ஒரு வலுவான குடியேற்றமாக நிறுவப்பட்டது. அவர்கள் கைபர் பக்தூன் குவா பாகிஸ்தான் மற்றும் ஆப்கானிஸ்தானில் ஆகிய பகுதிகளில் இருந்து குடிபெயர்ந்தவர்கள் ஆவார்கள்.
பிரித்தானிய ஆட்சியின் போது, ​​கசூர் மாவட்டத்தின் பெரிய பகுதிகளுக்கு நீர்ப்பாசனம் செய்யும் பாசன கால்வாய்கள் கட்டப்பட்டன. இறைச்சி விற்பனை பிரச்சினை தொடர்பாக சீக்கியர்கள், இந்துக்கள் மற்றும் முஸ்லிம்களுக்கு இடையே வகுப்புவாத குழப்பங்கள் 1908 ஆம் ஆண்டில் வெடித்தன. 1919 ஏப்ரல் 12 அன்று ஜாலியன்வாலா பாக் படுகொலையைத் தொடர்ந்து கலவரம் வெடித்தது. இது நகரின் ரயில் நிலையம் உள்ளிட்ட குடிமை உள்கட்டமைப்புகளை அழிக்க வழிவகுத்தது. கலவரங்களுக்கு பதிலளிக்கும் விதமாக 1919 ஏப்ரல் 16 அன்று இராணுவச் சட்டம் விதிக்கப்பட்டது.
1525 ஆம் ஆண்டில் ஆப்கானிஸ்தானில் இருந்து பாபரின் ஆட்சிக் காலத்தில் இப்பகுதிக்கு குடிபெயர்ந்த முகமதுசாய் பஷ்டூன்களின் கெஷ்கி பழங்குடியினரால் கசூர் ஒரு நகரமாக நிறுவப்பட்டது. மேலும் இப்பகுதியில் பல சிறிய கோட்டைகள் கட்டப்பட்டன. இந்த நேரத்தில் சூஃபி மதக் குழுவினால் ஏற்படுத்தப்பட்ட மாற்றங்களினால் பெரும்பாலான பஞ்சாப் பகுதி மக்கள் முஸ்லிம்களாக மாறினர்.
1947 ஆம் ஆண்டில் பாகிஸ்தான் சுதந்திரம் அடைந்த பின்னர், சிறுபான்மை இந்துக்கள் மற்றும் சீக்கியர்கள் இந்தியாவுக்கு குடிபெயர்ந்தனர். அதே நேரத்தில் முஸ்லிம் அகதிகள், இந்தியாவில் இருந்து கசூரில் குடியேறினர். கசூர் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு தோல் பதனிடுதலில் முக்கிய மையமாக மாறியது.
கசூர் பகுதி சிந்து பள்ளத்தாக்கு நாகரிகத்தின் போது காடுகளைக் கொண்ட விவசாயப் பகுதியாக இருந்தது. கசூர் பகுதி மௌரிய சாம்ராஜ்யம் , இந்தோ-கிரேக்க இராச்சியம் , குஷன் பேரரசு , குப்தா பேரரசு , ஹெப்தலைட்டுகள் மற்றும் காபூல் ஷாஹி ஆகிய இராச்சியங்களால் ஆட்சி செய்யப்பட்டது.
முகலாயரின் ஆட்சியின் கீழ், நகரம் செழித்து வளர்ந்தது. வர்த்தகத்தில் குறிப்பிடத்தக்கதாக இருந்தது. இது புகழ்பெற்ற சூஃபி துறவி மற்றும் புகழ்பெற்ற கவிஞர் புல்லே ஷா என்பவரின் இருப்பிடமாக மாறியது. அவர் இந்த நகரத்தில் அடக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளார்.
முகலாய சாம்ராஜ்யத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, 1763 ஆம் ஆண்டில் கசூர் அஹ்மத் ஷா துரானியால் கைப்பற்றப்பட்டது. பின்னர் ரஞ்சித் சிங்கின் கீழ் இருந்த சீக்கிய பேரரசு 1807 ஆண்டில் நகரத்தை கைப்பற்றியது.
ஜியோர்ஜிய அறிஞர்கள் கூற்றுப்படி, கக்ரா என்கிற சொல்லானது, சுவான் மொழியிலிருந்து வந்தது எனக் கருதப்படுகிறது. சுவான் மொழியில் கக்ரா என்பதற்கு வாதுமை கொட்டை என்கிற பொருள் பெறப்படுகிறது. சோவியத் ஒன்றியத்தின் விளையாட்டு சுற்றுலா ஆசிரியர் பொண்டாரியேவின் கூற்றுப்படி, நகரத்தின் பெயர் உள்ளூர் காகா குலத்திலிருந்து தோன்றியது. கக்ரா நகரம், கக்காரா, கக்கரி என்று பழைய வரைபடங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
அதன் நிலப்பரப்பை ரோமானியர்கள் பலப்படுத்த வழிவகுத்த போது, கோதியர்கள் மற்றும் பிற படையெடுப்பாளர்களால் பலமுறை தாக்கப்பட்டது. பின்னர், ரோம் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, வந்த அரசான, பைசாந்தியப் பேரரசு நகரத்தையும் முழு கொல்கிஸையும் தனது கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவந்தது. இதனால் இது ஒரு முக்கிய வர்த்தக தீர்வாக மாறியது. இதில் செனோவான் மற்றும் வெனிசு வணிகர்கள் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவர்களாக இருந்தனர்.
கிரேக்கர்கள் மற்றும் கொல்ச்சியர்கள் வசிக்கும் திரிக்லைத் என்று அழைக்கப்படும் கொல்கிஸ் இராச்சியத்தில் இந்த நகரம் கிரேக்க காலனியாக நிறுவப்பட்டது. ரோமானிய சாம்ராஜ்யத்தால் உள்வாங்கப்படுவதற்கு முன்னர் கிமு 1 ஆம் நூற்றாண்டில் கொன்டிஸ் பொன்டஸ் இராச்சியத்தின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தது, இது அந்த நகரத்தை நிட்டிகா என்று பெயர் மாற்றியது.
கக்ரா என்பது கருங்கடலின் வடகிழக்கு கடற்கரையில் இருக்கும், காகசஸ் மலைகளின் அடிவாரத்தில் 5 கி.மீ. பரந்துள்ள வடமேற்கு ஜோர்ஜியாவிலுள்ள அப்காசியாகுடியர்சின் ஒரு நகரமாகும். இதன் மிதமான வெப்பமண்டல காலநிலை, கக்ராவை இம்பீரியல் உருசிய மற்றும் சோவியத் ஒன்றியத்தின் காலங்களில் ஒரு பிரபலமான சுகாதார தங்குமிடமாக மாற்றியது.
நகரத்தின் முக்கிய ஏற்றுமதிகளான மரம், தேன், மெழுகு மற்றும் அடிமைகள் ஆகியவற்றில் வர்த்தகம் செய்தனர். 1308 ஆம் ஆண்டில் ஒரு வரைபடத்தில் "கக்ரா" என்ற பெயர் முதன்முறையாக இத்தாலிய பியட்ரோ விஸ்கொண்டி தயாரித்த காகசஸின் வரைபடத்தில் தோன்றியது, இது இப்போது வெனிஸில் உள்ள செயிண்ட் மார்க் நூலகத்தில் உள்ளது.
கக்ரா அதே பெயரில் மாவட்டத்தின் மையமாக உள்ளது. இது அப்காசியாவின் பிராந்தியத்தின் மேற்கு பகுதியில் அமைந்துள்ளது, மேலும் சௌ நதி உருசியாவின் கிராஸ்னதார் பிரதேசத்துடன் ஒரு எல்லையாக செயல்படுகிறது.
கவாஜா மார்ச் 2016 முதல் ஜூன் 2018 வரை சிந்து காவல்துறை தலைவராக இருந்த காலத்தில் சில கடுமையான முடிவுகளை எடுத்து,பாக்கித்தான் மற்றும் கராச்சி நடவடிக்கைகளின் தேசிய செயல் திட்டத்தை செயல்படுத்தினார். சிந்துவின் காவல் துறைத் தலைவராக இருந்த காலத்தில், சிந்து மாகாணத்தில் காவல் அமைப்பில் சீர்திருத்தங்களைத் தொடங்கினார் மற்றும் கராச்சி நகரில் சி.சி.டி.வி கண்காணிப்பு முறையைத் ஒழுங்குபடுத்தியுள்ளார். சிந்துவின் வரலாற்றில் முதன்முறையாக, காவல் துறைத் தலைவர் அல்லாஹ் தினோ கவாஜாவின் தலைமையில், பாக்கித்தான் இராணுவத்தால் நம்பகமான சோதனை மூலமும் மற்றும் உடல் பரிசோதனை மூலமும் காவலர்கள் தகுதி அடிப்படையில் நியமிக்கப்பட்டனர்.
அல்லாஹ் தினோ கவாஜா இவர் ஒரு பாக்கித்தான் காவல்துறை அதிகாரி ஆவார், அவர் பிபிஎஸ் -22 தரத்தில் தேசிய நெடுஞ்சாலைகள் மற்றும் மோட்டார்வே காவல்துறை தலைவராக பணியாற்றுகிறார் . கவாஜா முக்கிய அதிகாரிகளான ஃபவாத் ஹசன் ஃபவாத் , ரிஸ்வான் அகமது , சிக்கந்தர் சுல்தான் ராஜா மற்றும் ஜவாத் ரபீக் மாலிக் ஆகியோருடன் காவல் துறையில் உடன் பயிற்சி எடுத்தவர்
கவாஜா ஒரு கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர் தான்டோ முஹம்மது கான் மாவட்டத்தில். அவர் பெடாரோ என்ற கேடட் கல்லூரியில் சேர்ந்தார், அங்கிருந்து அவர் இடைநிலைக் கல்வியை முடித்தார் அதன்பிறகு 1982 இல்., கவாஜா சிந்து பல்கலைக்கழகத்தில் குற்றவியல் துறையில் முதுகலை முடித்தார்.
கவாஜா சிந்துவின் பல்வேறு மாவட்டங்களில் மூத்த காவல்துறை கண்காணிப்பாளராகவும், கராச்சியில் தெற்கு மற்றும் கிழக்கு மாவட்டங்களில் காவல் துறை து/னைத் தலைவராகவும் பணியாற்றியுள்ளார். புலனாய்வுப் பணியகத்தில் கூட்டு இயக்குநராகவும் பணியாற்றியுள்ளார்.
கிமு 6,000 இல், மத்திய பீடபூமி கலாச்சாரத்தின் ஒரு பகுதியாக, இங்கு குடியமர்வுகள் தொடங்கின. இது மீடியன் மாவட்ட கல்வெட்டில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்த குடியமர்வு மூலம், பார்த்தியப் பேரரசு இராகா அழைக்கப்படும் ஒரு தலைநகரமாக விளங்கியது. கிளாசிக்கல் கிரேக்க-ரோமன் புவியியலில், இது லத்தீன் மற்றும் இராகாய் மொழிகளில் ராகே அல்லது ராகனே என பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. கிரேக்க மொழில் உள்ள ராகேஸ் இது அபோக்ரிபாவில் பல முறை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. முன் மீடியன் காலத்திற்கு முன், இதன் காலம் உள்ளது. சில வரலாற்றாசிரியர்கள் அதன் கட்டிடங்களுக்கு, பண்டைய புராண மன்னர்களே காரணம் என்று கூறுகின்றனர். மேலும் சிலர் ஜோராஸ்ட்ரியன் தலைவரின் வம்சத்தின் முயற்சிகளே இதற்கு காரணம் என்று நம்புகிறார்கள். செல்ஜுக் மன்னர் துருல் பேக்கை நினைவுகூரும் 12 ஆம் நூற்றாண்டின் நினைவுச்சின்னமான துக்ருல் டவர், இன்றும் நிலவும் வரலாற்று கட்டமைப்புகளில் ஒன்றாகும். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் நடுவில், இந்நகரமானது, அழிவு நகரமாக வருணிக்கப் பட்டது. சா-அப்துல்-ஆலயம் மட்டுமே இருந்தது.
இரே என்பது ஈரானின் தெகுரான் மாகாணத்தில் இருக்கும் 14 மண்டலங்களில் ஒன்றாக இருக்கும், இரே மண்டலத்தின் தலைநகரம் ஆகும் . முன்னர் ஒரு தனித்துவமான நகரமாக இருந்த இது, இந்நாட்டின் தலைநகரான இருக்கும் பெருநகரான கிரேட்டர் தெகுரானின் 20 வது மாவட்டமாக உள்வாங்கப்பட்டுள்ளது.
இங்கு யக்ஷகனாவின் ஆடையலங்காரப்பொருள்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. இது யக்ஷகனாவின் வடக்கு மற்றும் தெற்கு வடிவங்களான தென்கா திட்டு மற்றும் படுகு திட்டு ஆகிய இரண்டிற்கும் உரிய பொருள்கள் அங்கு காணப்படுகின்றன.
கர்நாடகாவின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்து கொணரப்பட்ட முகமூடிகள், பொம்மலாட்டத்திற்கான பொம்மைகள், தோல் பொம்மைகள், உள்ளிட்ட பலவகையானவை உள்ளன. அவை பிராந்திய மற்றும் வரலாற்று தாக்கங்களை உணர்த்தும் வகையில் உள்ளன.
பலவகையான தாள மற்றும் காற்று நாட்டுப்புற இசைக்கருவிகள் இங்குள்ளன. ஜோகிகள் பயன்படுத்திய கின்னாரி, தத்வா பாட பாடகர்கள் பயன்படுத்திய சௌத்லைக் மற்றும் தம்பூரி, நீலகராவில் காணப்பட்ட இசைக்கருவிகள் இங்குள்ளன. மேலும் பிரபனா டொல்லு, கொன்டலிகாவின் சாம்பளா, கலக்கி கௌடாவின் கம்மேம், சாண்டே, டிம்மி டாமடி, கோரவர்களின் டமருகம் மற்றும் நகரி போன்ற இசைக்கருவிகளும் உள்ளன. மூன்று அடி நீண்ட புல்லாங்குழல், கொம்பு, ககலே மற்றும் புங்கியும் உள்ளன. .
நாட்டுப்புற தெய்வங்களின் மரபான தலைக்கிரீடங்கள், மத சம்பந்தமான பொருள்கள், கிராமத் தெய்வங்களான சோமா மற்றும் பூதா தொடர்பானவையும் இங்கு உள்ளன.
இந்த அருங்காட்சியகத்தில் 6,500 க்கும் மேற்பட்ட தனித்துவத் தன்மை கொண்ட நாட்டுப்புறக் கலைப் பொருட்கள் காட்சிப்படுத்தப் பட்டுள்ளன. இந்த அருங்காட்சியகம் இவ்வகையான காட்சிப் பொருள்களை அவ்வப்போது முறையாக நாட்டுப்புற கலை வடிவங்களின் தன்மையை அடியொற்றி வடிவமைத்து வருகிறது. காட்சிக்கூடங்களில் நாட்டுப்புறவியல்பெரிய பொம்மைகள், நாட்டுப்புற வாழ்க்கை, இலக்கியம் மற்றும் நாட்டுப்புறக்கலை போன்ற பலவகையான பிரிவுகள் காணப்படுகின்றன.
நாட்டுப்புற வாழ்க்கை பிரிவில் விவசாயிகள், பொற்கொல்லர்கள், படகோட்டிகள், மீனவர்கள், குயவர்கள், மற்றும் பிற கைவினைக் கலைஞர்கள் பயன்படுத்தும் கருவிகள் உள்ளன. விளக்குகள், ஆயுதங்கள், விவசாய உபகரணங்கள், சமையல் பாத்திரங்கள், அளக்கும் பாத்திரங்கள், நெசவுக் கருவிகள், பானைகள், மணிகள், கூடைகள், நாட்டுப்புற விளையாட்டுப் பொருட்கள் மற்றும் ஆடை போன்ற வீட்டுப் பொருட்களும், நாட்டுப்புற விளையாட்டு தொடர்பான பொருள்களும் இங்கு உள்ளன.
நாட்டுப்புறவியல் அருங்காட்சியகம், மைசூர் இந்தியாவின் கர்நாடக மாநிலத்தின் மைசூரில் உள்ள ஓர் அருங்காட்சியகமாகும். இந்த அருங்காட்சியகத்தில் கர்நாடக மாநில முழுவதிலுமிருந்து பெறப்பட்ட நாட்டுப்புற கலை மற்றும் கைவினைப்பொருட்கள் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
சரோஜா திரைப்படத்தின் வெற்றியினைத் தொடர்ந்து அதன் இயக்குனர் வெங்கட் பிரபு, தனது உதவியாளரான ஸ்ரீபதி ரங்கசாமியினை டி. சிவாவிடம் பரிந்துரை செய்தார். மேலும் சோனா என்பவரை இணைத் தயாரிப்பாளராகவும் பரிந்துரை செய்தார். சிவா இந்தப் படத்திற்காக கனிமொழி எனும் தலைப்பினை பரிந்துரை செய்தார். மேலும் அவர் அரசியல்வாதியான கனிமொழியின் பெயர் இருப்பதால் அது படத்தின் விளம்பரத்திற்கு உதவும் என நினைத்தார். இதை கனிமொழியிடம் தெரிவித்த போது கதையினைத் தெரிந்துகொண்டு இந்தத் திரைப்படத்திற்கு தனது பெயரினை வைப்பதில் எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை எனவும் கதை நன்றாக உள்ளதாகவும் படக்குழுவினரைப் பாராட்டினார்.
மார்ச் 2010 இல் இந்தத் திரைப்படத்தின் படப்பிடிப்பு துவங்கியது. 46 நாட்களில் இந்த படத்திற்கான படப்பிடிப்பு முழுவதும் நிறைவு பெற்றது.ஆகஸ்ட் 2010 இல் படத்தின் அனைத்து வேலைகளும் நிறைவு பெற்றது. எந்திரன் படத்திற்கான வெளியீடு மற்றும் படத்தினை வெளியிடும் வேலைகள் போன்ற காரணங்களினால் இந்தப் படம் மூன்று மாதம் தாமதமாக வெளியானது.26 நவம்பர், 2010 இல் இந்தத் திரைப்படம் வெளியானது. விமர்சன ரீதியாகவும் வணிக ரீதியாகவும் இந்தப் படம் தோல்வியடைந்தது. 2012 ஆம் ஆண்டில் லவ் ஜர்னி எனும் பெயரில் இந்தத் திரைப்படம் தெலுங்கில் மீளுருவாக்கம் ஆனது.
கனிமொழி என்பது 2010 ஆம் ஆண்டு வெளியான இந்தியத் தமிழ் மொழி காதல் திரைப்படமாகும், ஸ்ரீபதி ரங்கசாமி என்பவர் இயக்கத்தில் டி. சிவா மற்றும் சோனா ஹைடன் ஆகியோர் இணைந்து தயாரித்த இந்தத் திரைப்படத்தில் ஜெய் மற்றும் ஷாஜான் பதம்ஸி ஆகியோர் முக்கியக் கதாப்பாத்திரங்களில் நடித்தனர். இப்படத்திற்கு சதீஷ் சக்ரவர்த்தி என்பவர் இசையமைத்துள்ளார். சிதம்பரம் ஒளிப்பதிவு மேற்கொண்டார், மற்றும் பிரவீன் கே. எல் மற்றும் என்.பி. ஸ்ரீகாந்த் ஆகியோர் பதிப்பிக்கும் பணியினை மேற்கொண்டனர்
என்.பி. முகம்மது , 1928 ஜூலை 1 அன்று தென்னிந்திய மாநிலமான கேரளாவின் கோழிக்கோடு மாவட்டத்தில் உள்ள கூண்டுங்கலில், சுதந்திர போராட்ட வீரரான என்.பி. அபு மற்றும் இம்பிச்சி பாத்தும்மா பீவி ஆகியோருக்கு பிறந்தார். பிரபல அரசியல்வாதியும் கேரள சட்டமன்ற உறுப்பினருமான என்.பி. மொய்தீன் அவரது சகோதரர் ஆவார். முகம்மது கூண்டுங்கல் உள்ளூர் பள்ளியிலும், பரப்பங்காடி, பாசெல் மிஷன் பள்ளியிலும், கணபதி பள்ளியிலும் தனது பள்ளிப்படிப்பை முடித்தார். பின்னர், கோழிக்கோடு சமோரியன் குருவாயூரப்பன் கல்லூரியில் தனது கல்லூரிப் படிப்பை முடித்தார். அவர் ஒரு கூட்டுறவு சங்கத்தில் எழுத்தராக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். பின்னர், கோழிக்கோடு வீட்டுவசதி வாரிய கூட்டுறவு சங்கத்திற்கு பணி மாறினார். அங்கு அடுத்த முப்பதாண்டுகளாக பணிபுரிந்து அதன் செயலாளராக ப்ணியிலிருந்து ஓய்வு பெற்றார். கேரளாகௌமுதி என்ற மலையாள நாளேட்டின் ஆசிரியராக பணியாற்றினார். நவசகிதி, நிரீக்சனம், கோபுரம், பிரதீபம் மற்றும் ஜாக்ரதா போன்ற பல வெளியீடுகளுடன் தொடர்புடையவர் ஆவார்.
என். பி. முகமது , என்.பி என்ற தனது தலைப்பெழுத்தின் மூலம் அறியப்படும் இவர் ஒரு இந்திய புதின ஆசிரியரும், சிறுகதை எழுத்தாளாரும் மற்றும் மலையாள மொழியில்திரைக்கதை எழுத்தாளரும் ஆவார். அவரது சமகாலத்தவர்களான எம்.டி.வாசுதேவன் நாயர், ஓ.வி. விஜயன், கக்கநாதன், கமலா தாஸ் ஆகியோருடன் சேர்ந்தது மலையாள புனைகதைகளில் நவீனத்துவ இயக்கத்தின் முன்னோடிகளில் ஒருவராக அறியப்பட்டார். கேரள சாகித்ய அகாடமியின் தலைவராக இருந்துள்ளார். மேலும் இவர் கேந்திரா சாகித்ய அகாதமி விருது, கதைக்கான கேரள சாகித்ய அகாதமி விருது, நாவலுக்கான கேரள சாகித்ய அகாதமி விருது, லலிதாம்பிகா அந்தர்ஜனம் விருது, பத்மபிரப இலக்கிய விருது மற்றும் முத்தத்து வர்கி விருது உள்ளிட்ட பல விருதுகளைப் பெற்றவர் ஆவார்.
1952 இல் முகம்மது இம்பிச்சி பாத்தும்மா என்பவரை திருமணம் செய்து கொண்டார். இத்தம்பதியருக்கு ஏழு குழந்தைகள் இருந்தனர். எழுத்தாளரும் கல்வியாளருமான என்.பி. அபீஸ் முகமது இவரது மகனாவார். முகமது நிமோனியாவால் பாதிக்கப்பட்டு 2003 ஜனவரி 3 அன்று கோழிக்கோட்டில் உள்ள ஒரு தனியார் மருத்துவமனையில் தனது 74 வயதில் இறந்தார். அவரது உடலானது எம்டி வாசுதேவன் நாயர், யு. ஏ. காதர், பி வல்சலா, கே.டி. முகமது, சுகுமார் அழீக்கோடு, எம். எம். பஷீர், பி.வி. கங்காதரன் இங்கிலாந்து குமரன் உட்பட அவரது நண்பர்கள் முன்னிலையில் கண்ணம்பரம்பு கல்லறையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டது.
முகம்மது கேரள சாகித்ய அகாதமியின் தலைவராக 2001 முதல் 2003 வரை தான் இறக்கும் வரை பணியாற்றினார். அதற்கு முன்னர், அகாதமியின் ஆட்சி மன்ற குழுவில் உறுப்பினராக இருந்த அவர், கேரள சங்க நாடக அகாதமி, கேந்திரா சாகித்ய அகாதமி மற்றும் இந்தியத் திரைப்படத் தணிக்கை குழு உறுப்பினராக இருந்தார் . அவர் இஸ்லாம் மற்றும் நவீன காலச் சங்கத்தின் நிறுவன உறுப்பினர்களில் ஒருவராக இருந்தார். மேலும் அலிஜா இசெட்பெகோவிக் எழுதிய கிழக்கு மற்றும் மேற்கு இடையே இஸ்லாம் என்பதின் மொழிபெயர்ப்பாளராக இருந்தார்.
இந்தோ-கனேடிய திரைப்படத் தயாரிப்பாளர் தீபா மேத்தாவுடன் இணைந்து பணியாற்றியதன் மூலம் அவர் பரவலாக அறியப்படுகிறார். சித்வா 1991 ஆம் ஆண்டு ஐஸ் கேண்டி மேன் மற்றும் வாட்டர்: எ நாவல் ஆகிய இரண்டு புதினங்களையும் எழுதி வெளியிட்டார். இவரின் இரண்டாவது நாவலான வாட்டர்: எ நாவல் புதினம் 2005 ஆம் ஆண்டில் மேத்தா அவர்கள் இயக்கிய நீர் திரைப்படத்தினை அடிப்படையாகக் கொண்டது. சிந்துவாவின் வாழ்க்கையினை அடிப்படையாகக் கொண்டு பாப்சி:சைலன்செஸ் ஆஃப் மை லைஃப் எனும் ஆவணப் படத்தினை தயாரிக்கும் பணிகள் தற்போது நடைபெற்று வருகிறது. 2021 ஆம் ஆண்டில் இது வெளியாகலாம் எனத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
சித்வா குஜராத்தி பார்சி செராட்டிய நெறி பெற்றோர்களுக்கு மகளாகப் பிறந்தார். இவர் கராச்சியில் வசித்து வந்தார். பின்னர் குடும்பத்துடன் லாகூருக்குச் சென்றார். அவர் போலியோ நோயால் பாதிக்கப்பட்டபோது அவருக்கு இரண்டு வயது .1947 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற இந்தியப் பிரிப்பு காலத்தில் இவருக்கு வயது ஒன்பது ஆகும். 1957 ஆம் ஆண்டில் லாகூரில் உள்ள கின்னார்ட் மகளிர் கல்லூரியில் தனது பி.ஏ. பட்டத்தினைப் பெற்றார்.
தனது 19 வது வயதில் திருமணம் செய்து மும்பை சென்றார் . பின்பு விவாகரத்து பெற்று லாகூரில் செராட்டிய நெறியரான நோசிர் என்பவரை லகூரில் மறுமணம் செய்தார். இவர் எழுத்தாளரக தனது வாழ்க்கையினைத் துவங்குவதற்கு முன்பாக இவருக்கு மூன்ரு குழந்தைகள் இருந்தனர். அவரது குழந்தைகளில் ஒருவரான மொஹூர் சித்வா, அரிசோனாவில் மாநில பிரதிநிதியின் வேட்பாளர் ஆவார்.
பாப்சி சித்வா குசராத்து பார்சி வம்சாவளியைச் சேர்ந்த ஒரு அமெரிக்க-பாகிஸ்தான் புதின எழுத்தாளர் ஆவார். இவர் ஆங்கிலத்தில் படைப்புகளை வெளியிடுகிறார். தற்போது இவர் அமெரிக்காவில் வசிக்கிறார்.
இவர் ஹூஸ்டன் பல்கலைக்கழகம், ரைஸ் பல்கலைக்கழகம், கொலம்பியா பல்கலைக்கழகம், மவுண்ட் ஹோலியோக் கல்லூரி மற்றும் பிராண்டீஸ் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆகிய கல்லூரிகளில் கற்பித்தல் பணிகளை மேற்கொண்டுள்ளார்.