polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
வீட்டை விட்டு வெளியேறி தொடருந்தில் பயணம்செய்து தொடருந்து நிலையங்களில் வந்திறங்கும் சிறுவர்/சிறுமிகளின் எண்ணிக்கை ஆண்டுக்கு 80,000 ஆகும். இவர்கள் தொடருந்து நிலையங்களில் வந்திறங்கியவுடன் கண்டுபிடிக்கப்பட்டால்தான் அவர்களின் பெற்றோரிடம் மீண்டும் சேர்ப்பிக்க முடியும். ஆனால் ஒவ்வொரு ஆண்டும் 80,000 பேரில் 10,000 பேரை மட்டுமே மீட்டு பெற்றோரிடம் சேர்க்க முடிகிறது. மீதமுள்ள 70,000 பேர் தொடருந்து நிலையத்திலோ அல்லது தெருக்களிலோ அலைகின்றனர். இவர்களால் ஆண்டுதோறும் தெருவோரக் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கிறது. இவ்விவரங்களுக்கான ஆதாரங்களை, லலிதா ஐயர் மற்றும் மால்கம் ஹார்பர் எழுதிய "தொடருந்து குழந்தைகள்" என்ற நூல் மற்றும் அரசுசாரா அமைப்புகளின் இணையதளங்கள்/அறிக்கைகள் மூலம் அறியலாம்.
சுத்தமான கழிப்பறை, குளியலறை மற்றும் தண்ணீர் கிட்டாமையும் இக்குழந்தைகளின் நலக்கேட்டுக்குக் காரணமாகும். மேலே கூறப்பட்ட அதே ஆய்வில் மும்பையின் தெருவோரக் குழந்தைகளில் 29.6 விழுக்காட்டினர் கடலிலும் 11.5 விழுக்காட்டினர் குழாயடிகள், கிணறுகள், வாய்க்கால்களில் குளிக்கின்றனர் என்று தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. தெருவோரக் குழந்தைகள் திறந்த வெளிகளில் குளிக்கும் காட்சி இந்தியாவின் பலபகுதிகளிலும் சாதாரணமாகக் காணக்கூடிய ஒன்றாக உள்ளது. இக்குழந்தைகளில் 26.4 விழுக்காட்டினர் தொடருந்துப் பாதைகள் அல்லது தெருவோரங்களையே கழிவறைகளாகப் பயன்படுத்துகின்றனர். தண்ணீர் தேவைக்கு, 69.1 விழுக்காட்டினர் உணவு விடுதிகளைக் கேட்பதாகவும் 15.6 விழுக்காட்டினர் தண்ணீர்க் குழாய்களைச் சார்ந்திருப்பதாகவும் தெரிவித்துள்ளனர்
தெருவோரக் குழந்தைகள் தமது தேவைகளைத் தாமே நிறைவேற்றிக்கொள்ள வேண்டிய நிலையில் உள்ளதால், வேலை அவர்களுக்கு அவசியமானது. அரசால் ஒழுங்குமுறைக்கு உட்படுத்தப்படாத பிரிவுகளில் வேலை செய்வதால் அங்கு அவர்களின் நிலை மோசமாக உள்ளது. மும்பையில் 50,000 தெருவோரக் குழந்தைகள் சட்டத்துக்குப் புறம்பாக 11,750 வெவ்வேறு வகையான உணவகங்களில் வேலைக்கமர்த்தப்பட்டுள்ளனர். பெற்றோர் மற்றும் சட்டப் பாதுகாப்பு இல்லாததால் பெரும்பாலும் முதலாளிகள் இவர்களைச் சிறைக் கைதிகளைப் போல அடைத்து வைத்து மிகக் குறைந்த சம்பளத்துக்கு அதிகப்படியான வேலை வாங்கித் துன்புறுத்துகின்றனர். வேலையாட்களை மோசமாக நடத்தாத முதலாளிகளோ, தெருவோரக் குழந்தைகளை வேலைக்கமர்த்துவது ஆபத்து எனக் கருதி அவர்களை வேலைக்கு எடுத்துக் கொள்வதில்லை.
இதர குழந்தைகளுக்குக் கிடைக்கும் குடும்ப ஆதரவும் மன மற்றும் பண ஆதரவும் இந்தியாவின் தெருவோரக் குழந்தைகளுக்கு கிடைக்காததால் அவர்கள் எளிதில் பலவிதமான தாக்குதகளுக்கு உள்ளாகக் கூடிய நிலையில் உள்ளனர்.வாழ்வில் சந்திக்கும் இன்னல்களை எதிர்கொள்ள அவர்கள் பல்வேறு உத்திகளைக் கையாளுகின்றனர். சிலர் முரட்டுத்தனமான வெளித்தோற்றம் மற்றும் அதிக சுதந்திரமான நடத்தையைக் கொள்கின்றனர். . எப்பொழுதும் சுற்றுப்புற நிலையை விழிப்புடன் கவனித்து பாதுகாப்புக்காகப் போரட வேண்டியுள்ளது. இதனால் புதுப்புது அடையாளங்களை உண்டாக்கிக் கொள்ளுதல், வன் தாக்குதல், லாபநோக்கில் உறவுகளை எதிர்கொள்வது போன்ற குடும்பங்களோடு வாழும் குழந்தைகளுக்கில்லாத பண்புகளைப் பழகிக் கொள்கின்றனர்.
“தெருவோரக் குழந்தை”கள் என்பது நான்காவது வகையைச் சேர்ந்த குழந்தைகளையே குறிக்கும். கவனித்துக் கொள்ள, பாதுகாக்க, வழிகாட்டப் பெரியர்வர்கள் யாருமின்றி, தெருக்களைத் தனது வசிப்பிடமாக அல்லது வாழ்வாதாரமாகக் கொண்ட ஒரு எந்தவொரு சிறுமியும்/சிறுவனும் தெருவோரக் குழந்தையாவரென ஐக்கிய நாடுகளின் சிறுவர் நிதியம் வரையறுக்கிறது. கவனித்துக்கொள்ள யாருமில்லாமல் தாமாகத் தெருக்களில் வாழும் குழந்தைகளை, தெருக்களில் வேலை மட்டுமே பார்க்கும் குழந்தைகளில் இருந்து வேறுபடுத்திப் பார்த்தல் அவசியம். இவ்விருவகைக் குழந்தைகளின் தேவைகளும் அவசியங்களும் வெவ்வேறானவையாக இருக்கும்.
இந்தியாவில் தெருவோரக் குழந்தைகளுக்கான கல்வி வாய்ப்பு மிகவும் குறைவு. 1989 இல் மும்பையில் தெருவோரக் குழந்தைகளிடம் நடத்தப்பட்ட ஆய்வில் 54.5 சதவீதத்தினர் பள்ளிகளில் சேர்க்கப்படவில்லை என்றும் 66 சதவீதத்தினர் எழுத்தறிவற்றவர்கள் எனவும் கண்டறியப்பட்டது. மீண்டும் 2004 இல் நடத்தப்பட்ட ஆய்விலும் அக்குழந்தைகளின் கல்வியறிவு நிலையில் முன்னேற்றம் காணப்படவில்லை. அந்த ஆய்வறிக்கையின்படி, 60 சதவீதத்தினர் பள்ளிக்குச் செல்லாதவர்கள்; கிட்டத்தட்ட மூன்றில் இரு பங்கினர் எழுத்தறிவற்றவர்கள். 30 சதவீதம் பேர் தொடக்கக் கல்விப் பள்ளியிலும் 10 சதவீதம் நடுநிலை அல்லது உயர்நிலைப் பள்ளியில் பயின்றவர்கள்.
5-20 விழுக்காடு குழந்தைகளே வசிக்க வீடில்லாத, குடும்ப அரவணைப்பற்ற குழந்தைகளெனக் கணக்கிடப்பட்டது.தெருவில் செலவுசெய்யும் நேரத்தின் அளவு, தெருவோர வாழ்க்கை, பெரியோரின் பாதுகாப்பின்மை மற்றும் கவனிப்பின்மை போன்ற காரணிகளால், மேம்பாட்டுக் கவனம் அவசியப்படும் இந்திய மக்கட்தொகையின் ஒரு பகுதியாக இந்தியத் தெருவோரக் குழந்தைகளும் உள்ளனர். யூனிசெப்பின் மதிப்பீட்டின்படி இந்தியாவில் மிகவும் பாதிப்படையக்கூடிய நிலையிலுள்ளவர்கள் என்பதால், தெருவோரக் குழந்தைகளின் நிலையையும் தேவைகளையும் குறித்த புரிதல் மிகவும் அவசியமான ஒன்றாகும்.
தெருவோரக் குழந்தைகளின் வருமானம் ஒரே அளவாக இருப்பதில்லை. குறைந்தபட்சத் தேவைகளுக்குத்தான் போதுமானதாக இருக்கும் இந்தியாவில் பெரும்பாலான தெருவோரக் குழந்தை மாதத்திற்கு 200 முதல் 830 ரூபாய் வரை சம்பாதிக்கின்றனர். இதில் சிறுகுழந்தைகளைவிட மூத்த குழந்தைகளே அதிகமாக சம்பாதிக்கின்றனர். இதேபோல முதலாளிகளின்கீழ் வேலைசெய்யும் குழந்தைகளைவிட சுயவேலை செய்யும் குழந்தைகள் அதிகமாகச் சம்பாதிக்கின்றனர். இக்குழந்தைகளின் முக்கிய செலவான உணவுச் செலவு நாளொன்றுக்கு 5-10 ரூபாயாக உள்ளது. உணவுக்காகும் செலவைக் குறைப்பதற்காகப் பல குழந்தைகள் தேநீர் மட்டும் அருந்திப் பசியாற்றிக் கொள்கின்றனர்.
தெருவோரக் குழந்தைகளின் புள்ளிவிவரத்தைத் துல்லியமாகவும் நுட்பமாகவும் மதிப்பிடுவது கடினமானது என்பதால் அவர்களின் வயது குறித்த விவரங்களும் தோராயமானதே. இந்தியாவில் அதிகமான தெருவோரக் குழந்தைகள் ஆறுவயதுக்கு மேற்பட்டவர்களாகவும், பெரும்பான்மையோனார் எட்டு வயதுக்கு மேற்பட்டோராகவும் உள்ளனர். நகர்ப்புற விவகார தேசிய நிறுவனத்தின் 1989 ஆம் ஆண்டாய்வின்படி, இக்குழந்தைகளின் சராசரி வயது 13 ஆகும். யூனிசெப்பின் 1989 ஆம் ஆண்டறிக்கையின்படி ஆய்வு செய்யப்பட்ட இந்தியத் தெருவோரக் குழந்தைகளில் 72 விழுக்காட்டினர் 6-12 வயதினரும், 13 விழுக்காடு 6 வயதுக்கு உட்பட்டோரும் ஆவர்
மகிழுந்துகளைத் துடைத்தல்; பலூன் அல்லது இனிப்புப் பொருட்கள் விற்றல்; செய்தித்தாட்கள் அல்லது பூ விற்றல்; காலணிகளைத் துடைத்து மெருகேற்றல்; சிறு உணவகங்கள் அல்லது தெருவோர உணவுக் கடைகளில் வேலை பார்த்தல்; கட்டுமானப் பணி அல்லது தானுந்துப் பட்டறைகளில் எடுபிடி வேலை; பிச்சை எடுத்தல். மிகக் குறைந்த விகிதத்திலான தெருவோரக் குழந்தைகள் திருடுதல், பணப்பைகளைக் கத்தரித்து பணம் திருடுதல், போதைப்பொருள் விற்றல், பாலியல் தொழில் போன்றவற்றிலும் ஈடுபடுகின்றனர். வெவ்வேறான வேலைகளில் ஈடுபடும் இவர்களின் வேலை நேரவளவு ஒரு நாளைக்கு 8–10 மணியாக உள்ளது
தெருவோரக் குழந்தைகள் எதிர்கொள்ளும் சிக்கல்களில் முக்கியமானது பெரியோர்களின் பாதுகாப்பும் வழிகாட்டலுமாகும். சிலர் இந்தத் தேவையை நிறைவுச் செய்யக்கூடிய நபர்களைத் தாங்களே தேடிக் கொள்கின்றனர். பெரும்பாலான குழந்தைகள் தாங்களாகவோ அல்லது நண்பர்களோடோ வாழும்போது, ஒரு சிலர் தெருவோரங்களில் அல்லது சேரிகளில் வாழும் குடும்பங்களோடு தொடர்பு கொண்டு அக்குடும்பங்களைத் தங்களுக்கான மாற்றுக் குடும்பகளாக ஏற்கின்றனர். பல குழந்தைகள் உடல்நிலை சரியில்லாதபோது கவனித்துக் கொள்ளவும், நலனில் அக்கறை காட்டவும் தாய் போன்ற ஒரு நபரைத் தேடிக் கொள்கின்றனர்.
தற்சமயம் இந்தியாவிலுள்ள தெருவோரக் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கைக் குறித்த அதிகாரபூர்வமான புள்ளிவிபரங்கள் எதுவுமில்லை. இக்குழந்தைகள் ஓரிடத்தில் நிலைத்திருப்பதில்லை என்பதால் அவர்கள் பற்றிய துல்லிய தரவினைப் பெறுவது கடினமாக உள்ளது. தெருவோரக் குழந்தைகளிடம் அடையாளச் சான்றுகள் கிடையாது என்பதுடன் அவர்கள் அடிக்கடி இடம் மாறிக்கொண்டும் இருப்பர். அதிகாரபூர்வமான அறிக்கையின்படி, இந்தியாவில் ஆண்டுதோறும் 50,000 பேர் வீட்டைவிட்டு வெளியேறுகின்றனர். இவர்களில் 45 விழுக்காடு 16 வயதுக்கு உட்பட்டோர் ஆவர்.
சில சமயங்களில் தெருவாழ்க்கை அவர்களுக்கு வீட்டு வாழ்க்கையைவிட உடலளவிலும் மனத்தளவிலும் மேம்பட்டதாகத் தோன்றுகிறது. இதற்குக் மோசமான வீட்டுச் சூழ்நிலைதான் காரணமேயன்றி, தெருவின் நிலைமை மேம்பட்டதாக உள்ளது என்பதாகாது. தெருச் சூழ்நிலை குழந்தைகளுக்கு ஏற்றதல்ல. வீட்டைவிட்டு வெளியேறிய பின்னர் தங்களது உறவினர் எவரேனும் தங்களை அடையாளம் கண்டு, வீட்டிற்குத் திரும்பிச் செல்லக் கட்டாயப் படுத்தலாம் என்ற பயத்தினால் குழந்தைகள் அடிக்கடித் தங்கள் இருப்பிடத்தை மாற்றிக்கொண்டே இருப்பர்.
பலர் திரைப்படங்கள் பார்ப்பதற்கு மாதமொன்றுக்கு 300 ரூபாய் செலவிடுகின்றனர். பெரிய குழந்தைகள் புகைபிடித்தல், புகையிலை, மது, போதைமருந்துகள் போன்றவற்றுக்குச் செலவிடுகின்றனர். உடைக்காக இவர்கள் அதிகம் செலவிடுவதில்லை. சிலருக்கு வேலைசெய்யும் இடங்களில் வேலைக்கான உடை வழங்கப்படும். சிலருக்கு குடும்பத்தினர் எப்போதாவது உடைகள் வாங்கித்தருகின்றனர். பெரும்பாலான தெருவோரச் சிறுவர்கள் பொதுமக்களின் அனுதாபத்தைப் பெறுவதற்காக அரைகுறை அல்லது கிழிந்த பழைய உடைகளோடு காணப்படுகின்றனர்.
கவனிப்பாரின்றி தெருவோரங்களில் வாழ்ந்து, தமது தேவைகளை தாமே நிறைவேற்றிக் கொள்ளும் நிலையில் இக்குழந்தைகள் இருப்பதற்கு முக்கியக் காரணமாக குடும்பச் சிக்கல்களே உள்ளன. தங்களது பாதுகாப்புக்காகத் தெருவோரக் குழந்தைகள் கூட்டங்களாக வாழ்ந்தாலும், அடிக்கடி அவர்களது முதலாளிகளாலும் காவற்துறையினராலும் சுரண்டப்படுகின்றனர்.
எழுத்தறிவின்மை, போதைப் பழக்கம், வேலையின்மை போன்ற காரணிகள் அதிகமாய் காணப்படும் சேரி அல்லது மலிவுவிலைக் குடியிருப்புப் பகுதிகளைச் சேர்ந்தவர்களாக தெருவோரக் குழந்தைகள் பெரும்பாலும் உள்ளனர். குழந்தைகள் சிறிது சிறிதகத் தெரு வாழ்க்கையைப் பழகிக் கொள்கின்றனர். முதலில் ஒன்று அல்லது இரு இரவுகள் தெருவில் வாழத் தொடங்கும் அவர்கள் வீட்டைவிட்டு வெளியே தங்கும் நேரத்தை மெதுவாகக் கூட்டி, பின்னர் ஒரு கட்டத்தில் வீட்டிற்குத் திரும்புவதில்லை.
மூத்த குழந்தைகள் அல்லது காவல்துறையினர் இவர்களது பணத்தை எடுத்துக் கொள்வார்கள் என்பதால், உணவிற்காகச் செலவு செய்யாமல் வைத்திருக்கும் பணத்தை வேறுவழிகளில் விரைவாகச் செலவு செய்து விடுவார்கள். பணத்தைச் சேமிக்கும் பழக்கம் இல்லாமல் போவதால் அவசரத் தேவைகளின்போது பண நெருக்கடிக்கு ஆளாகின்றனர். எப்போதாவது தங்கள் குடும்பங்களுக்குப் பணம் அனுப்பும் இவர்கள் மீதமாகும் பணத்தைப் பெரும்பாலும் பொழுதுபோக்குகளில் செலவிடுகிறார்கள்
பெரும்பாலான குழந்தைகள் குடும்பச் சிக்கல்கள் காரணமாகவே வீட்டைவிட்டு வெளியேறுகின்றனர். தாய்/தந்தை இறப்பு, தந்தையின் குடிப்பழக்கம், மாற்றாம் பெற்றோரிடம் ஏற்படும் மனவேதனை, தாய்-தந்தை பிரிவு, நிந்தனை மற்றும் குடும்ப வன்முறை போன்றவை குழந்தைகளுக்கு ஏற்படும் குடும்பச் சிக்கல்களாகும். கூடுதலாக, பெண்கள் பொறுப்பிலுள்ள குடும்பத்திலுள்ள குழந்தைகளே தெருவோரக் குழந்தைகளாகின்றனர்.
தெருவோரக் குழந்தைகளுக்கு சத்தான உணவு, சுகாதரம், மருத்துவப் பேணல் கிடைப்பதில்லை. சிறுசிறு உணவகங்களில் மீதமாகும் உணவுகளையும் குப்பைத் தொட்டிகளில் கிடக்கும் உணவுகளையுமே நம்பி வாழ்கின்றனர். 1990 இல் மும்பையில் நடத்தப்பட்ட ஆய்வில் தெருவோரக் குழந்தைகளில் 62.5 விழுக்காட்டினர் உணவகங்களில் கிடைக்கக் கூடிய உணவினை உண்பதாகக் கண்டறியப்பட்டது.
முதலாளிகள் தரும் கூலி மிகவும் சொற்பமாக இருப்பதால் பெரும்பாலான தெருவோரக் குழந்தைகள் சுயவேலை அல்லது பல்வேறான வேலைகளைச் செய்கின்றனர். பெரும்பான்மையோர் சுயவேலை பார்ப்பவர்களாகவே உள்ளனர். அவர்கள் பொதுவாகச் செய்யும் வேலை நெகிழி, தாள், மாழை போன்ற மறுசுழற்சி செய்யக்கூடிய பொருட்களைக் குப்பைகளிலிருந்து பொறுக்குவதாகும்.
இந்தியாவில் தெருவோரக் குழந்தைகள் என்ற சொல், பாதுகாப்பு, கவனிப்பு மற்றும் வழிகாட்டலுக்குப் பெரியோர் யாருமின்றி தெருவோரங்களில் வாழ்கின்ற, வாழ்வாதாரமாகக் கொண்டுள்ள குழந்தைகளைக் குறிக்கிறது.
அரசின் தகுந்த சட்டப் பாதுகாப்பும், அவர்களின் நிலையை மேம்படுத்தக்கூடிய அமைப்புகளுமே அவர்களை இந்நிலையிலிருந்து மீட்கக் கூடியவை.
யூரோ 2016 எனப் பொதுவாக அழைக்கப்படும் 2016 யூஈஎஃப்ஏ ஐரோப்பிய கால்பந்தாட்ட வாகையாளர் போட்டி என்பது ஐரோப்பிய கால்பந்து சங்கங்களின் ஒன்றியத்தினால் நான்காண்டுகளுக்கு ஒருமுறை நடத்தப்பெறும் ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கிடையேயான ஆண்களுக்கான 15-வது ஐரோப்பிய கால்பந்தாட்டப் போட்டியாகும். இப்போட்டிகள் பிரான்சில் 2016 சூன் 10 முதல் சூலை 10 வரை நடைபெற்றது. முந்தையப் போட்டியின் வாகையாளரான எசுப்பானிய அணி 2008, 2012 போட்டிகளில் வெற்றி பெற்றிருந்தது. ஆனால் 16வது சுற்றில் எசுப்பானியா இத்தாலியினால் தோற்கடிக்கப்பட்டு வெளியேறியது. பாரிசில் நடந்த இறுதிப் போட்டியில் மேலதிக நேரத்தில் 1-0 என்ற கணக்கில் போர்த்துகல் அணி பிரான்சை வென்று முதற்தடவையாக வாகையாளர் கோப்பையைக் கைப்பற்றியது.
1996-ஆம் ஆண்டிலிருந்து 16 அணிகள் பங்குபெறும் போட்டித்தொடராக இருந்த இப்போட்டித்தொடரில் 2016-இல் இருந்து 24 அணிகள் பங்குபெறும் வண்ணம் போட்டியமைப்பு முதற்தடவையாக மாற்றியமைக்கப்பெற்றது. புதிய போட்டியமைப்பின்படி, 24 அணிகளும் ஆறு குழுக்களாக, ஒவ்வொரு குழுவிலும் நான்கு அணிகளாகப் போட்டியிட்டன. குழுநிலையில் வெற்றி பெற்ற முதலிரண்டு அணிகளும், மூன்றாம் நிலையில் வந்த சிறந்த நான்கு அணிகளும் இறுதிச் சுற்றுகளில் போட்டியிட்டன.
இப்போட்டித் தொடரில் வெற்றிபெற்றதன் மூலம் போர்த்துகல் அணி 2017-இல் உருசியாவில் நடைபெறவிருக்கும் பிபா கூட்டமைப்புக்களின் கோப்பைப் போட்டியில் விளையாட தகுதிபெற்றது.
குழுநிலையில் வெற்றி பெற்ற 1வது, 2வது அணிகளும், மூன்றாம் நிலையில் வந்த சிறந்த நான்கு அணிகளும் 16 அணிகளின் சுற்றுக்குத் தகுதி பெறுகின்றன.
ஒரு பாப்ரி - பெரோட் எடலான் ஒத்ததிர்வு கொண்டு இருக்க வேண்டுமெனில் இந்த இரண்டு கண்ணடிக்கும் இடை பட்ட தொலைவு ஒளியின் அரை அலைநீள மடங்காக இருக்க வேண்டும். இவ்வாறு இருக்கும் பட்சத்தில் ஒளி கற்றை ஒரு முழு சுற்றில் கட்டமாற்றம் எதுவும் நடைபெருவதில்லை. இதன் விளைவு ஒரே திசையில் செல்லும் ஒளி கற்றைகள் எல்லாம் ஒரே கட்டத்தில் இருக்கும். மறு திசையிலும் அவ்வாறே. ஒளி கற்றைகள் முனும்பினும் எதிரோளிபதன் விளைவாக இந்த இரண்டு கண்ணாடிகளுக்கும் இடையே ஆற்றல் அதிகமாகிறது ( ஏறக்குறைய 20 வாட் ஆற்றல் இந்த அமைப்பின் இடையில் அலைவுறுகிறது! ). இருபினும் எடலானில் விழும் ஆற்றல் என்னவோ ஒரு வாட் மட்டுமே!
முதல் கண்ணாடி 95% எதிரொளிக்கும் திறன் கொண்து இதனால் 0.95 வாட் இடது புறத்தில் எதிரோளிகபடுகிறது மற்றும் வலது புறத்தில் ஒரு வாட் கடத்தபடுகிறது என்றால் மொத்தத்தில் வெளிப்படும் ஆற்றல் எடலான் அமைப்பில் விழும் ஆற்றலை விட அதிகம். இது ஆற்றல் அழிவின்மை கோட்பாடிற்கு எதிரானது.
இருப்பினும் ஒரு வாட் ஒளியை வல புறத்தில் கடத்த 20 வாட் ஆற்றல் இந்த இரண்டு கண்ணடிக்கும் நடுவே தேவைப்படுகிறது. இந்த 20 வாட் ஆற்றல் இரண்டாவது கண்ணாடியில் விழுந்து ஒரு வாட் வலது புறத்தில் கடந்து செல்கிறது. எஞ்சிய 19 வாட் இரண்டாவது கண்ணாடியில் எதிரோளிகபட்டு முதல் கண்ணாடியை அடைகிறது. ஆனால் முதல் கண்ணாடி 95% எதிரொளிக்கும் திறன் கொண்ட காரணத்தால் எஞ்சிய 0.95 வாட் கடத்தப்பட்டு இடது புறத்தில் வெளியேறுகிறது. ஆனால் 1-ஆல் கடத்தப்பட்ட ஒளியின் கட்டம் 1-ஆல் எதிரோள்ளிகபட்ட ஒளிக்கு எதிமறையாக இருக்கும். இதனால் இடது புறம் இந்த இரண்டு ஒளியும் சமன் செய்துகொள்கிறது. இதனால் இடது புறத்தில் ஆற்றல் எதுவும் இல்லை. ஆனால் வலது புறத்தில் ஒரு வாட் ஆற்றல் 2-ஐ கடந்து செல்கிறது. எதிரோளிக்கும் தலமாக இருந்த ஒரு கண்ணாடி இரண்டாவது கண்ணாடியுடன் சேர்ந்து உடுருவும் கண்ணாடிகளாக மாறுகிறது.
உதரணமாக முதல் கண்ணாடியை 1 என்றும் இரண்டாவது கண்ணாடியை 2 என்றும் வைத்துகொள்வோம். இந்த இரண்டு கண்ணாடிகளும் 95% எதிரொளிக்கும் திறன் என்று வைத்துகொள்வோம். இடது புறமிருந்து ஒளி எடலான் அமைப்பை கடந்து செல்வதாக கொள்வோம். முதல் கண்ணாடியை ஊடுருவி ஐந்து சதவிதம் ஒளி சென்று இரண்டாவது கண்ணாடியை அடையும். இந்த இரண்டாவது கண்ணாடியில் எஞ்சிய ஒளியில் ஊடுருவி ஐந்து சதவிதம் கடந்து செல்லும். ஆக மொத்தம் 0.25% ஒளியே வலது புறத்தை அடையவேண்டும். ஆனால் ஆச்சர்யம் என்னவென்றால் இந்த இரு கண்ணாடிகளுக்கும் நடுவே ஒரு குறிபிட்ட இடைவெளியில் மொத்த ஒளியும் மறுபக்கத்தை அடைகிறது!
இதை சற்றே விரிவாக காண்போம். எடுத்துகாட்டாக ஒரு வாட் ஆற்றல் இடது பக்கம் இருந்து இந்த எடலான் அமைப்பில் பாய்வதாக எடுத்துகொள்வோம். படத்தில் இந்த இரு கண்ணாடிகளின் இடையில் சில ஒளி கற்றைகள் அதன் செயல்பாட்டை விளக்க காட்டப்பட்டுள்ளன. இதில் காட்டப்படும் ஒவ்வொரு கற்றையும் வெவ்வேறு கட்டம் கொண்டது. இந்த கற்றைகளின் இடையே கட்ட தொடர்பு எதுவும் இல்லை. கட்ட தொடர்பு இல்லாததால் இந்த எடலான் ஒரு ஒத்ததிர்வு அல்லாத அமைப்பு ஆகும். இதன் விளைவாக ஒரு சிறிது அளவு ஒளியே எடலான் அமைப்பை விடு கடந்து செல்கிறது.
கண்ணாடியால் ஒளியை எதிரொளிப்பு செய்யவும், கடத்தவும் முடியும். ஒரு கண்ணாடி 95% ஒளியை எதிரொளிக்கும் என்பது விழும் ஒளியில் 95% எதிரொளிப்பதும் ஐந்து சதவிதம் கடத்துவதும் ஆகும். மற்றொரு கண்ணாடியை அதன் அருகில் வைத்தால் இதன் விளைவு சற்றே வித்தியாசமானது. இவ்வாறு இரண்டு கண்ணாடியை படத்தில் காட்டியபடி வைக்கும் அமைப்பின் பெயர் எட்டலான் எனப்படும்.
ஒளியியலில், பாப்ரி–பெரோ தலையீட்டுமானி அல்லது எட்டலான் என்பது ஒளியின் அலைநீளத்தை அளக்கப் பயன்படும் ஒரு கருவி. இக்கருவி சாரலசு பாப்ரி, அல்பிரட் பெரோ ஆகியோரின் பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது.
இந்த இரண்டு கண்ணாடிகளின் இடையே தொலைவை வேறுபடுத்துவதன் மூலம் இந்த இயல்பை கொண்டு வர இயலும். இதுவே பாப்ரி - பெரோட் இன்டர்ஃபெரோமீட்டரிலும் நடைபெறுகிறது.
கண்ணாடிகளின் இடையே தொலைவை வேறுபடுத்துவது கொண்டு அடுத்தடுத்த ஒத்ததிர்வு பெறபடுகிறது இந்த அதிர்வை எளிமையாக கண்கிட்டுவிடலம்.
இப்பறவை 46 முதல் 56 செமீ வரை நீள உடல் அமைப்பைப் பெற்றுள்ளது. அதேபோல் சிறகுகள் விரிந்த நிலையில் 78 முதல் 90 செமீ அகலம் கொண்டதாக உள்ளது. இதில் ஆண் இனம் பெண் இனத்தைவிட கொஞ்சம் பெரியதாக காணப்படுகிறது. ஆண் 990 கிராம் எடையும் பெண் இனம் 850 கிராம் எடையும் கொண்டதாக உள்ளது. பிறந்த குட்டிப்பறவை கருப்பு கலந்த செம்மை நிறத்தில் காணப்படுகிறது. இதன் சிறகுகளுக்கிடையில் வெள்ளைக் கோடுகள் கொண்டு உள்ளது.
பெண் வாத்து காட்டு வாட்தைப் போல் வெளிற் சிகப்பு நிறத்தில் காணப்படுகிறது. இரண்டு இனங்களும் ஆண்டுதோறும் சிறகுகளை உதிர்க்கும் தன்மை கொண்டு உள்ளது. இவை இனவிருத்திக் காலம் தவிர்த்து மற்ற காலங்களில் அமைதியாக வாழுகிறது. பெண் இனத்தைக் கவர ஆண் மெல்லிய ஓசை எழுப்புகிறது.
பொதுவாக உலகில் பல இடங்களில் இப்பறவையைக் காணமுடிகிறது. ஆனாலும் இப்பறவை ஒரு இந்திய நாட்டில் தமிழக ஏரிகளில் காணப்படும் பறவையாகும். மேலும் உலகில் ஐரோப்பாவின் மேற்குப் பகுதி, ஆசியா, மத்திய வட அமெரிக்கா, சான்ட் லூயிஸ் ஆறு, பெரிய ஏரி, ஆல்பர்ட்டா, சஸ்காச்சுவான், டகொடாசு, தெற்கு கன்சாஸ், மெற்கு கலிபோர்னியா, கனடாவின் பசிபிக் கடற்கரைப் பகுதி, அலாஸ்காவின் தெற்குக் கடற்கரைப்பகுதி போன்ற இடங்களிலும் காணப்படுகிறது. மேலும் கிழக்கு, மற்றும் வட அமெரிக்காவின் காற்கரைப்பகுதியிலும் வாழுகிறது. மழைக்காலங்களில் இனவிருத்திக்காக அலாஸ்காவின் கடற்கரைப்பகுதிக்குச் பறந்து செல்கிறது. இனப்பெருக்கக் காலங்களில் மட்டுமே கூட்டம் கூட்டமாகக் காணப்படுகிறது.
1758 ஆம் ஆண்டு சுவீடன் நாட்டைச் சார்ந்த விலங்கியலாளர் கரோலஸ் லின்னேயஸ் என்பவரின் தேடலில் இப்பெயர் இந்தப் பறவைக்குச் சூட்டியுள்ளார். சொற்பிறப்பியல் கணக்குப்படி இப்பெயர் 1666 ஆம் ஆண்டே பயன்படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. ஆனால் இந்த இனம் டி. என். ஏ.வின் கணக்குப்படி பேக்டட் வாத்துவின் சகோதர இனம் ஆகும். இதே போல் வேகன் என்ற வாத்து வகையும் இதே போன்ற பண்புகளைக் கொண்டுள்ளது.
இப்பறவை பொதுவாக கடற்கரைக்கு பக்கத்தில் அமைந்துள்ள சமவெளிப் பகுதியில் சிறிய தாவரங்களுக்கு அருகில் கூடு கட்டி முட்டையிடுகிறது. நீர் நிலைகளுக்கு சமீப தூரத்திலேயே பள்ளம் தோண்டி அதில் கூடு கட்டுகிறது. இதன் முக்கிய உணவு நீருக்கு அடியில் காணப்படும் தாவரங்கள் ஆகும். இதனை தன் தலையை கவிழ்ந்து நீருக்கு அடியில் பார்த்து உட்கொள்ளும் தன்மைகொண்டது.
தஞ்சாவூர் மாநகராட்சி"' இந்தியாவின் மாநிலமான தமிழகத்தின் தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தின் தலைமையிடமும், மாநகராட்சியாகும். மாநிலத்தின் 12-வது மாநகராட்சியாக 2014 ஏப்ரல் மாதம் 10 ஆம் தேதி தரம் உயர்த்தப்பட்டது. இம்மாநகராட்சி 51 வார்டுகள் கொண்டது. இந்த மாநகராட்சியின் ஆண்டு வரி வருவாய் 54 கோடி ரூபாய் ஆகும்.
தஞ்சாவூர் நகராட்சி சிறப்பு நிலை நகராட்சியாக இருந்த நிலையில், மாநிலத்தின் 12–வது மாநகராட்சியாக தஞ்சாவூர் மாநகராட்சி 2014 ஏப்ரல் மாதம் 10 ஆம் தேதி முன்னாள் முதலமைச்சர் செல்வி ஜெ. ஜெயலலிதா அவர்களால் தரம் உயர்த்தப்பட்டது
தஞ்சாவூர் நகராட்சி மன்றம் கி.பி.1866 மே 9-ம் தேதி முதல் நகராட்சியாக செயல்படுகிறது. இந்த நகராட்சியை ஆங்கிலேயர் உருவாக்கினர்.கி.பி.1983-ம் ஆண்டு சிறப்புநிலை நகராட்சியாக தமிழக அரசு தரம் உயர்த்தியது.
1938 இல் கொரக்பூரில் வாழ்ந்தபோது இரவிந்திரனாத் தாகூர், ஜமினி ராய் ஆகியோரின் ஓவியங்களைக் கண்டார். அதன் விளைவாக வங்காளத்தில் நிகழ்ந்த கலைப்புரட்சியில் தாமும் இணைந்து கொண்டார். காந்தியக் கொள்கைகளிலும் அம்ரிதா நாட்டம் கொண்டார். 1941இல் லாகூரில் வாழ்ந்து வந்த அம்ரிதா ஒரு ஓவியக் கூடத்தை அமைத்தார். அங்கு ஓவியக் கண்காட்சியை நிகழ்த்தத் திட்டமிட்டிருந்த நிலையில் 6 டிசம்பர் 1941 இல் திடீரென நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்தார்.
ஓவியக்கலையில் மேலும் பயிற்சி பெற 1929 இல் பாரீசு நகருக்குப் போனார். அங்கு கவின் கலையில் இளங்கலைப் பட்டமும் பெற்று மேலை நாட்டு ஓவிய வகைகளையும் கற்றுக்கொண்டார். இளம்பெண்கள் என்ற பெயரில் அம்ரிதா சேர்கில் வரைந்த ஓவியம் மேலை நாட்டுப் பாணியில் அமைந்திருந்தது. 1934 இல் இந்தியாவுக்குத் திரும்பிய இவர் இந்தியாவின் தொன்மைக் கலைகளிலும் இசுலாமிய ஓவியங்களிலும் ஆர்வம் காட்டினார்.
பஞ்சாப் சீக்கியத் தந்தைக்கும் அங்கேரி நாட்டின் யூத மதத்தைச் சேர்ந்த தாயாருக்கும் அம்ரிதா சேர்கில் புடாபெசுடு நகரில் பிறந்தார். 1921 முதல் சிம்லா நகரில் வாழ்ந்து வந்தார். இளம் அகவையிலேயே ஓவியம் வரைவதில் ஆர்வம் ஏற்பட்டது. 1923 ஆம் ஆண்டில் இத்தாலியில் பிலாரன்சு நகரில் கலை மையம் ஒன்றில் மாணவியாகச் சேர்ந்தார்.
1937 இல் தென்னிந்தியச் சுற்றுப் பயணம் மேற்கொண்டார். மணப் பெண்ணின் அறை, பிரம்மச்சாரிகள், தென்னிந்திய கிராமிய வாழ்க்கை என்ற ஓவியப் படைப்புகள் புகழ் பெற்றன. அஜந்தா குகை ஓவியங்களும், இந்திய மக்களின் எளிய வாழ்க்கை நிலைகளும், பெண்களின் நலிந்த வாழ்வும் அம்ரிதாவின் ஓவியங்களில் பதிவாகின.
குதிரையின்மீது சவாரி செய்கையில் தாக்கவல்ல, வில் ஏந்திய குதிரைப்படை வீரரைதான், குதிரையேற்ற வில்லாளி, துரக வில்லாளி அல்லது அசுவ வில்லாளி என்பர். வில்வித்தை எப்போதாவது விலங்குகளில் சவாரி செய்கையில் பிரயோகிக்கப்பட்டது. திறந்தவெளி வேட்டை, கால்நடை பாதுகாப்பு மற்றும் போர்களில் இது ஒரு வெற்றிமிகு யுக்தி ஆகும். இதுவே பண்டைக்கால மற்றும் இடைக்கால ஐரோவாசிய நாடோடிகளான—பண்டைக்கால ஈரானியர்கள் மற்றும் இந்தியர்களையும், மேலும் இடைக்காலத்தில் மங்கோலியர்கள் மற்றும் துருக்கியர்களையும் பற்றி வரையறுக்கப்பட்ட தனிச் சிறப்பாகும். இவ்வின மக்களின் விரிவாக்கத்தால், இக்கலையும் கிழக்கு ஐரோப்பா , மெசொப்பொத்தேமியா, மற்றும் கிழக்கு ஆசியாவிற்கும் பரவியது. கிழக்கு ஆசியாவில், ஜப்பானின் சாமுராய் பாரம்பரியத்தில், அசுவ வில்வித்தை பெரும் மரியாதைக்குரியது, ஏற்ற வில்வித்தையை யபுசமே என்று ஜப்பானில் அறியப்படுகிறது.
துரக வில்லாளிகள், சாகர், ஹீனர், பார்த்திய வீரர்களை போல் இலகு ரகமாகவும், அல்லது பைசாந்திய கவல்லாரியோய், துருக்கிய திமாரியோத்துகள், ரஷ்ய துருசினா மற்றும் யப்பானிய சாமுராய் போன்று கன ரகமாகவும் இருந்தனர். கனரக துரக வில்லாளிகள் ஒழுக்கமுள்ள படைகளாக போரிட்டனர். இவர்கள் ஒரே கனத்தில் சரமாரியாக அம்புகளை எய்வதால், எதிரிகள் தாக்கும் முன்பே அவர்களை பலவீனப் படுத்திவிடும். நெருங்கி சண்டையிட ஏதுவாக, இவர்கள் வில்களுடன் ஈட்டிகளையும் வைத்திருப்பர். இடைக்கால மங்கோலியர்கள் மற்றும் அங்கேரியர்கள் போன்று சில தேசங்கள், இலகுரக மற்றும் கனரக ஏற்ற வில்லாளிகளை கொண்டிருந்தது. பார்த்திய, பால்மீரிய, மற்றும் தியூதோனிய வரிசை நைட்டுகள் போன்ற சில படைகளில், வில் ஏந்தா அதி-கனரக துருப்புகள் , நைட்டுகள் ), மற்றும் இலகுரக ஏற்ற வில்லாளிகள் என இரண்டு வகை ஏற்ற துருப்புகளையும் கொண்டிருந்தன.
சிறுபோரை விளைவிக்க, ஓடுவதற்கு ஏதுவாக பரந்த நிலப்பரப்பு தேவை. ஓட இடமில்லாத போது, இலகுரக துரக வில்லாளிகள் எளிதில் தாக்கப்பட்டு வீழ்த்தபடுவர். காலாட்படையின் வில்லாளிகள் இலகுரக அசுவ வில்லாளிகளை எளிதில் வீழ்த்த வல்லவர்கள், ஏனெனில் அசுவ வில்லாளிகளுக்கு அவர்கள் மிகச் சிறிய இலக்குகள். பெரும் படைகள் எப்போதாவது மட்டுமே சிறுபோர் விளைவிக்க ஏற்ற வில்லாளிகளை சார்ந்திருக்கும், ஆனால் துரக வில்லாளிகள் பெரும்பங்காற்றிய வெற்றிகளுக்கு பல உதாரணங்கள் உள்ளன. காரே போரில் ரோம தளபதி கிரேசசு, குதிரைப்படை மற்றும் கணைதொடுக்கும் துருப்புகள் அற்ற பெரும்படையை வழிநடத்தி, பார்த்திய துரக வில்லாளிகள் மற்றும் கட்டாபிறாக்துகளால் பெரும் சேதத்தை சந்தித்தார்.
ரதப்போர் கைவிடப்பட்ட பிறகு இலகுரக குதிரைப்படையையும் கனரக கட்டபிறாக்து குதிரைப்படையையும் இணைக்கும் விதமாக, கி.மு. 7-ஆம் நூற்றாண்டில் கனரக துரகவில்லாளிகள் அசீரிய படையில் முதலில் தோன்றினர். கனரக துரகவில்லாளிகள், வலை அல்லது பின்னல் கவசத்தோடு தலைக்கவசமும் பூண்டிருந்தனர். சிலநேரம் அவர்களின் குதிரைகள்கூட கவசம் பூண்டிருக்கும். கனரக துரகவில்லாளிகள், சிறுபோர் விளைவிப்பது, மற்றும் அடித்துவிட்டு ஓடும் தந்திரம் செய்யாமல், ஒழுக்கமான அமைப்பாகவும் பிரிவாகவும் போரிட்டனர். இவர்கள் தனித்தனியாக செயல்படாமல், கூட்டாக எதிரியின்மீது அம்புமழை பொழிவர்.
பார்த்திய எய்வு உத்தியில் , சவாரியாளர் எதிரியிடமிருந்து பின்வாங்குகையில், உடலை திருப்பி பின்புறமாக அம்பு எய்வார். ஏற்ற வில்லாளிகள் ஆதிக்கமிக்க வேகம் கொண்டிருப்பதால், துரக வில்லாளிகளால் தாக்கப்படும் துருப்புகளிடம் எதிர்தாக்குதல் செய்ய எய்யும் ஆயுதங்கள் இல்லாதபோது, அவர்கள் முற்றிலும் செயலிழந்துவிடுவர். ஓயாது தொல்லை கொடுத்தால் சாவுகாயங்களை விளைவிக்கும், மன உறுதி இழக்கச் செய்யும், மேலும் படையின் அணிவகுப்பை தகர்க்கும். வில்லாளிகளை தாக்கும் முயற்சிகள், மொத்த படையையும் சோர்வடைய வைக்கும்.
மக்கெடோனின் இரண்டாம் பிலிப், தன்யூப் நதியின் வடக்கில் வசிக்கும் சாகர்களின் மன்னன் ஏட்டியசைக் கொன்று இராச்சியத்தை கைப்பற்றினார். கி.மு. 329-ல் சிர் தரியா நதிக்கரையில் நடந்த ஜக்சார்த்திசு போரில் பேரரசர் அலெக்சாந்தர் சாகர்களை வென்றார். பிறகு கிரேக்கத்தின் இந்தியப் படையெடுப்பின் போது, சாகர்கள் மற்றும் தாகர்களின் ஏற்ற ;வில்லாளர்களை, அலெக்சாந்தரே தனது படையில் இணைத்துக் கொண்டார்.
கவசம் பூண்ட கனரக துரகவில்லாளிகளால், தங்களின் இலகுரக சகாக்களின் தாக்குதலை எதிர்க்க இயலும். இலகுரக டாடார் துருப்புகளை சமாளிக்க ரஷ்ய துருசினா குதிரைப்படை உருவானது. அதேபோல், துருக்கிய திமாரியோத்துகள் மற்றும் காப்பிக்குலுக்கள், மேற்கத்திய நைட்டுகளைப் போல் கனமான கவசம் பூண்டிருந்ததால் அங்கேரிய, அல்பேனிய மற்றும் மங்கோலிய துரகவில்லாளிகளை எதிர்த்து நின்றனர்.
ஏற்ற வில்வித்தை, தென் அமெரிக்காவின் பாம்பா புல்வெளிகள் மற்றும் வட அமெரிக்காவின் பிரயரி புல்வெளிகளில் தன்னிச்சையாக வளர்ந்தது; அமெரிக்க பழங்குடியான கொமேன்ஷிகள் இக்கலையில் கை தேர்ந்தவர்கள்.
போரில் வேகமாக நகரக்கூடிய, நெருங்கி சண்டையிடுதலை தவிர்க்க இலகுரக துரக வில்லாளி, சிறுபோர் விளைவிப்பவராக பயன்படுத்தப் பட்டனர்.
ராஜ்சமந்து உதய்பூரின் வடக்கில் 67 கி மீ தொலைவிலும்; ஜெய்பூருக்கு தெற்கில் 352 கி மீ தொலைவிலும் தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 8-இல் உள்ளது. 4,768 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட ராஜ்சமந்து மாவட்டத்தின் வடமேற்கு எல்லையாக ஆரவல்லி மலைத்தொடரும்; பாலி மாவட்டம்; வடக்கில் அஜ்மீர் மாவட்டம், வடகிழக்கில் பில்வாரா மாவட்டம், தென்கிழக்கில் சித்தோர்கார் மாவட்டம், தெற்கில் உதய்பூர் மாவட்டம் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளன.
ராஜ்சமந்து மாவட்டம் மேற்கு இந்தியாவில் அமைந்துள்ள இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் 33 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத் தலைமையிட நகரம் ராஜ்சமந்து ஆகும். இம்மாவட்டம் உதய்பூர் கோட்டத்தில் உள்ளது. பனாஸ் ஆறு இம்மாவட்டத்தில் பாய்கிறது.
1 என்ற விகிதத்தில் சிலிக்கன் மற்றும் மக்னீசியம் தனிமங்களைச் சேர்த்து மக்னீசியம் சிலிசைடு தயாரிக்கப்படுகிறது. மணலில் உள்ள சிலிக்கன் ஈராக்சைடை அதிக அளவு மக்னீசியத்துடன் சேர்த்து சூடாக்குவதன் மூலமும் இதைத் தயாரிக்க முடியும். இவ்வினையின் முதலில் மக்னீசியம் ஆக்சைடும் சிலிக்கன் உலோகமும் உருவாகின்றன. அதிக அளவு மக்னீசியம் இங்கு உபயோகப்படுத்தப்பட்டால் மக்னீசியம் சிலிசைடு உருவாகிறது.