polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ஒரு நல்ல நாளில், சத்தியமூர்த்தி அப்பெண்ணைச் சந்திக்க குற்றாலத்திற்குச் சென்று தனது நண்பரின் வீட்டில் தங்கியிருக்கிறார். அந்தப் பெண் கல்லூரி சுற்றுப்பயணத்தில் இருக்கிறார். முரண்பாடாக, அவள் அவனுடைய நண்பனின் சகோதர எனத் தெரிய வருகிறது. படத்தின் இரண்டாவது பாதியில், சத்தியமூர்த்தியால் தற்செயலாக ஏற்பட்ட விபத்தில் அவரது நண்பர் இறந்துவிடுகிறார். தனது தவறுக்கு பரிகாரம் செய்ய விரும்பும் சத்தியமூர்த்தி, தனது நண்பரின் குடும்பப் பொறுப்புகளை ஏற்றுக்கொண்டு, தனது நண்பரின் சகோதரிகளை தனது சொந்த சகோதரிகளாக கருதுகிறார். அந்தப் பெண் திரும்பி வரும்போது, அவள் ஒரு புதிய சகோதரனைக் காண்கிறாள். ஆனால் சத்தியமூர்த்தி அவளுக்கு காதலனாக இருக்க வேண்டும். சத்தியமூர்த்தி ஏன் குற்றாலத்திற்கு வந்துள்ளார் என்பதை உணரும் வரை அது முற்றிலும் அவரது தவறு என்று அவள் நினைத்ததால் அவள் சத்தியமூர்த்தியை எதிர்க்கிறாள். இதைத் தொடர்ந்து அவர்களின் அன்பின் உணர்ச்சிபூர்வமான உரையாடல் தொட்ர்கிறது.
"ரெடிஃப்" என்ற வலைதளம் இவ்வாறு எழுதுகிறது. "கதைகள் பெரும்பாலும் கோலிவுட்டில் 'வித்தியாசமானவை', 'உங்கள் மனதை மயக்குகின்றன,' ஆனால் பெரும்பாலும், அவை எதிர்பார்ப்புகளுக்கு ஏற்ப வாழத் தவறிவிடுகின்றன" என்று எழுதியது. ஜி. மாரிமுத்து இயக்கிய எம் ஆர் மோகன் ராதாவின் "கண்ணும் கண்ணும்", 'யாருக்கும் ஏற்படக்கூடிய ஒரு கதையாக இருக்க முன்வருகிறது, உண்மையில் அந்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்ற முடிகிறது" பி. பாலாஜி எழுதினார் "கண்ணும் கண்ணும்" இயக்குனர் மாரிமுத்து இந்த பிரிவில் வருகிறார். விரும்பத்தக்க கதாபாத்திரங்கள் மற்றும் உணர்ச்சிபூர்வமான கதையுடன், அவர் ஒரு நல்ல காதல் வடிவத்தை வடிவமைக்கிறார், இது முடிவில் நம்முடைய பொறுமையை இழக்கச் செய்வதற்கு முன்பு நம் புகழைப் பெறுகிறது."
கண்ணும் கண்ணும் 2008 இல் வெளி வந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். இப்படத்தை ஜி. மாரிமுத்து இயக்கி கதை, திரைக்கதை மற்றும் வசனங்களையும் எழுதியுள்ளார். பிரசன்னா முன்னணி கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருந்தார். மேலும் உதயதாரா இவருக்கு இணையாக நடித்திருந்தார். வடிவேலு, சந்தானம், மற்றும் விஜயகுமார் போன்ரோரும் துணைப் பாத்திரங்களில் நடித்திருந்தனர். படத்தின் ஒலிப்பதிவு மற்றும் இசையினை தினா மேற்கொண்டுள்ளார். பாடல் வரிகளை "கவிப் பேரரசு" வைரமுத்து எழுதியுள்ளார். இது அக்டோபர் 2, 2008 அன்று அவர்களின் காந்தி ஜெயந்தி சிறப்பு நிகழ்ச்சிகளின் ஒரு பகுதியாக கலைஞர் தொலைக்காட்யில் ஒளிபரப்பியது. படத்தின் தலைப்பு அன்னியன் படத்தின் ஒரு பாடலை அடிப்படையாகக் கொண்டது
அனாதையான சத்தியமூர்த்தி தனது உணர்வுகளை ஒரு கவிதையில் வெளிப்படுத்துகிறார், ஆனால் அதை பத்திரிகைகளில் வெளியிடவில்லை. ஆச்சரியம் என்னவென்றால், ஒரு பத்திரிகையில் ஒரு பெண் எழுதிய ஒரு கவிதையை படிக்கும் போது தனது கவிதையைப் போலவே இருக்கிறது. அதனால் அவர் மிகவும் மகிழ்ந்து போய், அந்தப் பெண்ணைக் கண்டுபிடிக்க புறப்படுகிறார். அவர் ஒரு கல்லூரி மாணவி மற்றும் குற்றாலத்தில் வசிப்பதை அவர் த்ரிந்து கொள்கிறார். அவர் அந்தப் பெண்ணிற்கு ஒரு கடிதம் எழுதி அதற்கான பதிலை பெறுகிறார். இருவருக்கும் இடையே நட்பு உருவாகிறது. அது படிப்படியாக அன்பாக உருவாகிறது.
இங்கே கிளைக் கதை வடிவேலுவை உடும்பன் என்று பின்தொடர்கிறது, அவரது நகைச்சுவை வினோதங்கள் திரைப்படத்தின் சிறப்பம்சங்களில் ஒன்றாகும். அவரது "கெணத்த காணோம்" என்ற காட்சி குறிப்பிடத்தக்கவையாகும். இந்த காட்சியைப் பற்றிய குறிப்பு 2009 ஆம் ஆண்டு வெளியான கந்தசாமி திரைப்படத்தில் மீண்டும் படமாக்கப்பட்டுள்ளது.
1947 ஆம் ஆண்டில், அஹ்மத் பாகிஸ்தான் குடியுரிமையைப் பெற்றார், 1951 இல் கராச்சி பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்ந்தார். அங்கு இவர் இயற்பியல், கணிதம் மற்றும் தத்துவம் படித்தார். 1953 ஆம் ஆண்டில் இவர் கணிதம் பிரிவில் பி. எஸ். சி பட்டம், தத்துவப் பிரிவில் பி. ஏ இளங்கலைப் பட்டமும், இயற்பியல் பிரிவிலும் பட்டம் பெற்றார்.1955 ஆம் ஆண்டில், அஹ்மத் அதே பல்கலைக்கழகத்தில் தத்துவப் பிரிவில் எம்.ஏ.பட்டம் பெற்றார். ஹெச்இசி உதவித்தொகையுடன் அஹ்மத் தனக்கு விருப்பமான பள்ளியில் சேர ஐக்கிய இராச்சியத்தின் லண்டனுக்குச் சென்றார். அஹ்மத் லண்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் முனைவர் பட்டப் படிப்பில் சேர்ந்தார். இயற்பியலில் ஏற்பட்ட ஆர்வத்தைத் தொடர்ந்து அகமதுவுக்கு விஞ்ஞான தத்துவத்தில் முனைவர் பட்டம் வழங்கப்பட்டது. அந்த முனைவர் பட்டம் வெளிநேர கணித மற்றும் தத்துவ கருத்தை மையமாகக் கொண்டது.
மன்சூர் அகமது டி.எஸ்.சி ஒரு பாகிஸ்தான் விஞ்ஞானி மற்றும் விஞ்ஞான தத்துவஞானி ஆவார். தற்போது இவர் சிந்து மாகாணத்தின் கராச்சியில் உள்ள உஸ்மான் இன்ஸ்டிடியூட் ஆப் டெக்னாலஜி ரெக்டராக பணியாற்றி வருகிறார். மற்றும் விஞ்ஞான தத்துவம் துறை பற்றிய கட்டுரைகள் மற்றும் நூல்களை ப வெளியிட்டதன் முலம் இவர் சர்வதேச அளவில் பரவலாக அறியப்பட்டார். இவர் தத்துவ பேராசிரியராக பணியாற்றி வந்துள்ளார் .
அஹ்மத் தனது நாட்டிற்கு திரும்பிய பின்னர் இவர் பாகிஸ்தான் அரசாங்கத்தில், பல்வேறு தேசிய மற்றும் சர்வதேச அமைப்புகளின் தலைவராக பணியாற்றியுள்ளார். இவர் பாகிஸ்தானில் உள்ள இஸ்லாமிய கருத்தியல் கவுன்சிலின் தீவிர உறுப்பினராகவும் உள்ளார்.
அபித் அலி பிறப்பு 16 அக்டோபர் 1987) ஒரு பாக்கித்தான் துடுப்பாட்ட வீரர் ஆவார். இவர் பாக்கித்தான் துடுப்பாட்ட அணிக்காக ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் சர்வதேச அளவில் விளையாடி வருகிறார். மேலும் இவர் முதல் தரத் துடுப்பாட்டம் , பட்டியல் அ துடுப்பாட்டம் மற்றும் இருபது20 ஆகிய போட்டிகளிலும் விளையாடி வருகிறார். இவர் 2005 ஆம் ஆண்டில் தனது பட்டியல் அ துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் 2007 ஆம் ஆண்டில் முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் அறிமுகமானார். 2019 ஆம் ஆண்டில் இவர் சர்வதேச அளவில் பாக்கித்தான் அணியின் சார்பாக விளையாடினார். இவர் முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் 6,700 ஓட்டங்களையும் , பட்டியல் அ போட்டிகளில் 3,000 ஓட்டங்களையும் எடுத்தார். மேலும் இவர் 19 வயதிற்கு உட்பட்ட பாக்கித்தான் அணி , பாக்கித்தான் அ அணி சார்பாகவும் இவர் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் கலந்து கொண்டார்.
2005 ஆம் ஆண்டில் இவர் இருபது20 போட்டிகளில் அறிமுகமானார். 2005 இல் நடைபெற்ற ஏபி என் - அம்ரோ இருபது20 துடுப்பாட்டக் கோப்பைத் தொடரில் இவர் விளையாடினார். ஏப்ரல் 26, லாகூர் துடுப்பாட்ட அரங்கத்தில் நடைபெற்ற சியல்கோட் இசுட்டாலியன்ஸ் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான போட்டியில் இவர் அறிமுகமானார். இந்தப் போட்டியில் இவர் 3 பந்துகளில் 1 ஓட்டங்கள் எடுத்து நவீத் உல் அசன் பந்துவீச்சில் ஆட்டமிழந்தார். இந்தப் போட்டியில் லாகூர் ஈகிள்ஸ் துடுப்பாட்ட அணி மூன்று இலக்குகளால் வெற்றி பெற்றது.
2005 ஆம் ஆண்டில் இவர் பட்டியல் அ துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் அறிமுகமானார். 2005 இல் நடைபெற்ற ஏபி என் - அம்ரோ துடுப்பாட்டக் கோப்பைத் தொடரில் இவர் விளையாடினார். சனவரி 9, கராச்சி துடுப்பாட்ட அரங்கத்தில் நடைபெற்ற முல்தான் டைகர்ஸ் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான போட்டியில் இவர் அறிமுகமானார். இந்தப் போட்டியில் இவர் 15 பந்துகளில் 7 ஓட்டங்கள் எடுத்து அப்துர் ராஃப் பந்துவீச்சில் ஆட்டமிழந்தார். இந்தப் போட்டியில் லாகூர் ஈகிள்ஸ் துடுப்பாட்ட அணி இரண்டு இலக்குகளால் வெற்றி பெற்றது.
2007 ஆம் ஆண்டில் இவர் முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் அறிமுகமானார். 2007 இல் நடைபெற்ற குவைத் -இ- அசாம் துடுப்பாட்டக் கோப்பைத் தொடரில் இவர் விளையாடினார். டிசம்பர் 26, பைசாலதாபாத் துடுப்பாட்ட அரங்கத்தில் நடைபெற்ற பைசாலாபாத் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான போட்டியில் இவர் அறிமுகமானார். இந்தப் போட்டியின் முதல் ஆட்டப் பகுதியில் இவர் 115 பந்துகளில் 28 ஓட்டங்கள் எடுத்து இறுதிவரை ஆட்டமிழக்காமல் இருந்தார். இந்தப் போட்டி சமனில் முடிந்தது.
ஆரம்பத்தில், சுபானி பா யூனுஸ் பெரும்பாலும் கவாஜா மொயினுதீனின் நாடகங்களில் நடித்தார். மேலும் அவர் பி.தொலைக்காட்சிக்கு செல்வதற்கு கவாஜா மொயினுதீனின் நாடகங்கள் உதவி புரிந்தன. கவாஜா சாஹிப்பின் லால் கிலே சே லாலுகேத் துக் மற்றும் தலீம்-இ-பால்கான் ஆகிய நாடகங்களின் மகத்தான வெற்றிக்கு பின்னர், நாடகங்களை தொலைக்காட்சிக்காக மாற்றியமைக்க எழுத்தாளர் அழைக்கப்பட்டார். வானொலியில் இந்த நாடகங்களில் முக்கிய வேடங்களில் நடித்த சுபானி பா யூனுஸ், பி.தொலைக்காட்சியில் நடிப்புப் பணிகளை சம வசதியுடனும் அடுத்தடுத்த வெற்றிகளுடனும் ஏற்றுக்கொண்டார். லால் கிலே சே லாலுகேத் துக், தலீம்-இ-பால்கான், தன்ஹயான், குடா கி பஸ்தி, மேரா நாம் மங்கு, இன்டிசார் ஃபர்மாயே, ஜானி டோ, இன்சன் அவுர் ஆத்மி, பா அடாப் பா முலாஹிஷா ஹோஷியர், அகாஹ்ரி சடான் மற்றும் லப்பைக் போன்ற நாடகங்களில் அற்புதமாக நடித்ததால் பி.தொலைக்காட்சியில் தனக்கென ஒரு முக்கிய இடத்தை உருவாக்க முடிந்தது.
மர்மம் நிறைந்த வேடங்களில் நடிப்பதில் அவர் திறமையானவர். மேலும் தொலைக்காட்சி மற்றும் வானொலியில் ஒளிபரப்பப்பட்ட ஜாப்ரியின் அலி ஜாபர் மர்மத் தொடரில் துப்பறியும் இன்ஸ்பெக்டர் ஜூபேரியின் முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் ஒரு சிறந்த பணியைச் செய்தார். என்.டி.எம் தொலைக்காட்சி நிறுவனத்தின் மிஸ்டரி தியேட்டரின் பல அத்தியாயங்களில் அவர் கதாபாத்திர வேடங்களில் நடித்தார். இது சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒரு தனியார் தொலைக்காட்சி சேனலில் மீண்டும் ஒளிபரப்பப்பட்டது. அவர் இப்னு-இ-சபிக்காகவும் பணியாற்றினார் என்று கூறப்படுகிறது.
சுபானி பா யூனுஸ் ஒரு திறமையான பாக்கித்தான் நடிகர், தொலைக்காட்சி மற்றும் வானொலி ஆளுமை கொண்டவர். அவரது தனித்துவமான குரல் தரம் அவருக்கு பாக்கித்தான் வானொலியில் ஒரு சிறப்பான இடத்தைப் பெற்று தந்தது. இவர் ஹத்ராமி சவுஷ் வம்சாவளியைச் சேர்ந்த உருது மொழி பேசும் ஹைதராபாத் முஸ்லீம். கவாஜா மொயினுதீனின் மேடை நாடகங்களிலிருந்து, குறிப்பாக தலீம்-இ-பாலிகன் என்ற நாடகத்தில் ஒரு கசாப்புக் கடைக்காரர் கதாபாத்திரத்தில் நடித்தன் மூலம் அவர் புகழ் பெற்றார்.
லால் கிலே சே லாலோ கைத் தக், முகமது பின் காசிம், கிசா சாஹர் தர்வாய்ஷ், மிர்சா காலிப் பந்தர் ரோடு பர், டோ துனி பஞ்ச், குடா கி பஸ்தி மற்றும் தன்ஹயான் ஆகியவை அவரது மறக்கமுடியாத நாடகங்கள். பி.தொலைக்காட்சிக்காக அவரது கடைசி நாடகம் பா அடாப் பா முலாஹிசா என்பதாகும். அதன் பிறகு அவர் தனது நடிப்பு வாழ்க்கையிலிருந்து கிட்டத்தட்ட ஓய்வு பெற்றார்.
இந்த முகவர்கள் கணவர்களைத் தேடும் 25,000 ஆயிரம் பெண்களின் முகவரிகள், புகைப்படங்கள், பெயர்கள் மற்றும் சுயசரிதைப் பட்டியல் போன்ற செய்திகளை வலைத்தளங்களில் பதிவுசெய்துள்ளனர். இந்த மணமகள்கள் பொதுவாக அமெரிக்க கணவர்களை விரும்புபவர்களாக உள்ளார்கள்.
உலகெங்கிலும் இருந்து பல பெண்கள் இந்த வலைத்தளங்களில் பதிவு செய்துள்ளார்கள். ​​பெரும்பாலான அஞ்சல் முறை மணமகள்கள் உருசியா மற்றும் பிலிப்பீன்சு நகரிலிருந்து வந்தவர்களாகும். அஞ்சல் முறை மணமகள்கள் 10 சதவீதத்தினர் விருப்பத்துடன் இந்த முகவர்களை அணுகி தங்கள் கணவர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். முகவர்கள் வழியாக ஒரு வருடத்தில் சுமார் 10,000 அஞ்சல் முறைத் திருமணங்கள் நடைபெறுவதாகவும், இந்த திருமணங்களில் சுமார் 4,000 அமெரிக்க ஆண்கள் திருமணம் செய்து கொண்டுள்ளதாகவும் தரவுகள் தெரிவிக்கின்றன.
மணமகள் வாங்குதல் என்பது சில நாடுகளில் மணப்பெண்னை ஒரு சொத்தாக வாங்கும் தொழிலாக அல்லது வர்த்தகமாக கடைபிடிக்கப்பட்டு வருகிறது. இப்பழக்கம் வாங்குபவரின் விருப்பப்படி மணமகளை மறுவிற்பனை செய்ய அல்லது மீண்டும் வாங்கப்பட வாய்ப்புண்டாக்கும் நடவடிக்கைக்கு வழிவகுக்கிறது. சீனா, வட கொரியா, வியட்நாம் மற்றும் ஆபிரிக்கா போன்ற உலகின் சில பகுதிகளில் இந்த நடைமுறை தொடர்ந்து உறுதியாக பின்பற்றப்பட்டு வருகிறது. வசதிக்கான திருமணத்தின் ஒரு வடிவமாக விவரிக்கப்படும் இந்த நடைமுறை பல நாடுகளில் சட்டவிரோதமாகக் கருதப்படுகிறது.
மணமகள் வாங்கும் பொதுவான நவீனவடிவங்களில் ஒன்று அஞ்சல் முறையில் மணமகள் வாங்குதலாகும். அஞ்சல் முறையில் மணப்பெண்களை விற்பனை செய்வதையும் வாங்குவதையும் நடத்த 90 முகவர்கள் இருப்பதாக கணக்கிடப்பட்டுள்ளது.
கெமர் லெர் என அழைக்கப்படும் பூர்வீக மோன்-கெமர் சிறுபான்மையினர் வடகிழக்கு கம்போடியாவிலும் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் பிற நிலப்பகுதிகளிலும் வசித்து வந்தனர். இந்த நடனம் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக உள்ளது. பண்டைய கம்போடியாவிற்கு இந்து மற்றும் பௌத்தம் அறிமுகப்படுத்தப்படுவதற்கு முன்னர் அசல் கெமர் பாரம்பரியமாக இருந்த லியாங் அராக் சடங்குகள் அல்லது லெர்ங் நக் டாவில், சிறிய ஆலயம் மத வேலிகளால் சூழப்பட்டுள்ளது. அங்கு ஆன்மீக பெண்கள் சன்னதியை சுற்றி நடனமாடுகிறார்கள். மறுபுறம், மோன்-கெமர் பழங்குடியினரின் ஆவிகளுக்கான எருமை படுகொலையின் போது, மக்கள் வட்டத்தில் சுற்றி நின்று நடனமாடுகிறார்கள் என்கிற கருத்து நிலவுகிறது. மேலும் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக பேயன் கோயிலின் சுவரில் இவ்வகை நடன அமைப்பு செதுக்கப்பட்டுள்ளது. பொழுதுபோக்கு மற்றும் கொண்டாட்டங்களுக்காக நடனமாடும் உள்ளூர் மக்களுக்கு ரோம்வாங் மிகவும் பிரபலமான ஒன்றாக இருக்கிறது.
ரோம்வோங்கின் வரலாறு மோன்-கெமர் மக்களின் வரலாற்றுக்கு முந்தைய மரபுகளில் வேரூன்றியுள்ளது. க்ரோங், புனோங், தம்புவான் போன்ற கெமர் லெர் என அழைக்கப்படும் பிற மோன்-கெமர் பழங்குடி மக்களிடையே ரோம்வோங் மிகவும் பிரபலமாக உள்ளது. வடக்கு கெமர் , கெமர் கண்டல் , மற்றும் கெமர் க்ரோம் மற்றும் பிற மோன்-கெமர் பழங்குடியினர் உள்ளிட்ட அனைத்து இன கெமர்களும் இந்த வகை நடனத்திற்கு "ரோம்வோங்" என்ற ஒரே வார்த்தையை ஒரு ஒருங்கிணைந்த கெமர் அடையாளமாக பயன்படுத்தினர்.
பாரம்பரிய நடனங்கள், பிரபலமான கொண்டாட்டங்கள் மற்றும் நவீன விருந்துகளின் ஒரு பகுதியாக இருக்கும் பிராந்தியத்தின் மூன்று நாடுகளில் வட்ட நடன நடனம் ஒரு பாரம்பரிய நடனம் என்று கூறப்படுகிறது. ஆதிக்கம் செலுத்தும் கெமர், லாவோ மற்றும் தாய் கலாச்சாரங்களுக்கு மேலதிகமாக, தென்கிழக்கு ஆசியாவைச் சேர்ந்த பல குழுக்களிடையே ரோம்வோங் பொதுவானதாக உள்ளது. எடுத்துக்காட்டாக, கம்போடியாவில், ஃபாங், க்ரூங், தம்புவான் மற்றும் பிராவோ மக்கள் உள்ளிட்ட இனக்குழுக்களிடையே ரோம்வோங் நடனம் காணப்படுகிறது.
ரோம்வாங் அல்லது ரோம்வோங் என்பது, ஒரு வகை தென்கிழக்கு ஆசிய நடனம் ஆகும். இது கம்போடியா, லாவோஸ் மற்றும் தாய்லாந்தில் பிரபலமான நாட்டுப்புற நடனமாக உள்ளது. இது ஒரு வட்டமான முறையில் தொடர்ந்து நகரும் மெதுவான சுற்று நடனம் ஆகும். மேலும் அழகான கை அசைவுகள் மற்றும் எளிய அடிச்சுவடுகளை உள்ளடக்கியது. ஆண்கள் மற்றும் பெண்கள் இருவரும் ஒரே வட்டத்தில் பங்கேற்று நடனமாடுகின்றனர்.
அடிப்படை முறையில் இரண்டு தம்பதிகள் தங்கள் உள்ளங்கைகளை மடித்து, விரல்களால் சரியான கோணங்களில் தங்கள் மணிக்கட்டுகளுக்கு கொண்டு சென்று, உடலின் பின்னால் இருந்து முகத்தின் முன்னால் கைகளை மேலே கொண்டு வருவது, நேராக விரல்களை இசைக்கு நேராக நேராக்குவது மற்றும் வளைப்பது ஆகியவை அடங்கும். இரண்டு கைகளும், ஒன்று இடது மற்றும் வலது புறமாக எதிரெதிர் திசைகளில் அசைக்க வேண்டும்.
கால்கள் தாளத்திற்கு ஏற்றவாறு, நேரத்திலும், கூட்டாளியின் எதிர் திசையிலும் நகர வேண்டும். நடனக் கலைஞர்கள் ஒரு வட்டத்தில் சுற்றி வருகிறார்கள். முரசின் ஒலிக்கேற்ப நேரத்தை வைத்திருக்கிறார்கள். வட்டத்தின் மையத்தைக் குறிக்க பெரும்பாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட கம்பம் அல்லது பூக்களினால் அலங்கரிக்கப்பட்ட குவளை உள்ளது.
கெமர் சாம்ராஜ்யத்தின் போது புத்தாண்டு கொண்டாட்டம் மற்றும் பண்டிகைகளின் போது கெமர் உள்ளூர் மக்களால் ரோம்வாங் நிகழ்த்தப்பட்டது, பின்னர் கெமர் பேரரசின் பிராந்தியங்களில் குடியேறும்போது நவீன தாய்லாந்து மக்கள் மற்றும் லாவோஸின் மூதாதையரான பிற குடியேற்றவாசிகளால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.
ரோம்வாங் கெமர் வரலாற்றுக்கு முந்தைய பாரம்பரியத்திலிருந்து தோன்றியதால், இந்த வகை நாட்டுப்புற நடனம் கம்போடியாவில் மிகவும் பிரபலமாக உள்ளது, ஏனெனில் இந்த வகை மெதுவான நடனம் கெமரின் தேசிய அடையாளம் மற்றும் உள்ளூர் நாட்டுப்புறக் கதைகளாகக் கருதப்படுகிறது.
2012 ஆம் ஆண்டில், பாலாய் பெலெஸ்டேரியன் பெனிங்கலன் புர்பகலா ஜாவா தெங்கா பிரம்பானன் மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளை சரணாலயமாக கருத வேண்டும் என்று பரிந்துரைத்தார். முன்மொழியப்பட்ட பகுதியில் பிரம்பானன் சமவெளி ஸ்லெமன் மற்றும் கிளைடன் ரீஜென்சிகள் முழுவதும் 30 சதுர கி.மீ. பரவலாக உள்ளது அளவிடப்படுகிறது. இப்பகுதியில் பிரம்பானன், ரத்து போகோ, கலாசன், சாரி மற்றும் ப்ளூசன் கோயில்கள் போன்ற முக்கிய கோயில்கள் உள்ளன. இந்த சரணாலயம் கம்போடியாவில் உள்ள அங்கோர் தொல்பொருள் பகுதிக்கு ஒத்த பாணியில் நடத்த திட்டமிடப்பட்டுள்ளது, இது எந்தவொரு புதிய கட்டிடங்களையும், குறிப்பாக பல மாடி கட்டிடங்களையும், பி.டி.எஸ் கோபுரங்களையும் கட்டுவதற்கான அனுமதியை அரசாங்கம் தடுக்க வேண்டும் அல்லது கட்டுப்படுத்த வேண்டும் என்று அறிவுறுத்துகிறது. இது தொல்பொருள் ரீதியாக வளமான பகுதியை நவீனகால காட்சி தடைகள் மற்றும் உணவு விடுதிகள், உணவகங்கள் மற்றும் சுற்றுலா தொடர்பான கட்டிடங்கள் மற்றும் வணிகங்களின் ஆக்கிரமிப்புகளிலிருந்து பாதுகாக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தப்படுகிறது.
பிரம்பானான் லாரா ஜொங்ராங் வளாகத்தைத் தவிர, கெவு சமவெளி பள்ளத்தாக்கு மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள மலைகள் இந்தோனேஷியாவின் ஆரம்பகால இந்து-பௌத்த கோயில்கள் சிலவற்றின் இருப்பிடமாக உள்ளது. வடக்கே வளாகத்திற்கு அருகில் புப்ரா கோயில், லும்பங் கோயில் மற்றும் சேவு கோயில் உள்ளன; கிழக்கே பிளோசன் கோயில் காணப்படுகிறது. கலாசன் கோயிலும், சாரி கோயிலும் மேற்கே உள்ளன, மேலும் சம்பிசரி கோயிலும் உள்ளது. ரத்து போகோ கலவைகள் தெற்கே உயர்ந்த தரையில் உள்ளன. சில மைல்கள் தொலைவில் சிதறியுள்ள தொல்பொருள் தளங்களின் கண்டுபிடிப்புகள் இந்த பகுதி ஒரு காலத்தில் மத்திய ஜாவாவின் முக்கியமான மத, அரசியல் மற்றும் நகர மையமாக இருந்தது என்று தெரிவித்தது. இந்த கோயில்களின் அளவு சிறியதாக இருந்தபோதிலும், இந்த சமவெளியில் உள்ள தொல்பொருள் தளங்களின் பன்முகத்தன்மையும் நுட்பமும் கம்போடியாவில் உள்ள அங்கோர் தொல்பொருள் தளத்துடன் ஒப்பிடத்தக்கவையாக உள்ளது.
வரலாற்று ரீதியாக இப்பகுதி மாதரம் என அடையாளம் காணப்பட்டது. இந்த பகுதி 8 முதல் 10 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் மேதாங் இராச்சியம், பின்னர் 16 ஆம் நூற்றாண்டில் மாதரம் சுல்தானேட் ஆகிய இரண்டின் மையமாக இருந்தது. மத்திய ஜாவானிய வரலாறு மற்றும் கலாச்சாரத்தில் ஒரு மில்லினியத்திற்கும் மேலாக இது ஒரு முக்கியமான இடமாக இருந்து வருகிறது, ஏனெனில் இது வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பல பழங்கால தொல்பொருள் எச்சங்களை கொண்டுள்ளது. ஒவ்வொரு கோவில் கட்டமைப்பும் தனித்தனியாக கணக்கிடப்பட்டால், 9 ஆம் நூற்றாண்டின் மத்திய ஜாவா காலம் சிவன் பீடபூமி, கேது சமவெளி முதல் கேவு சமவெளி வரை சிதறடிக்கப்பட்ட ஆயிரக்கணக்கான கோயில்களை உருவாக்கியதாகக் கூறலாம்.
கெவு சமவெள, ; மத்திய ஜாவாவில் அமைந்துள்ள சமவெளியாகும். மேலும் பிரம்பானன் சமவெளி அல்லது ஓபக் நதி பள்ளத்தாக்கு, எனவும் அழைக்கப்படும் இச்சமவெளி . இது வடக்கில் மெராபி-மெர்பாபு வளாகம், பண்டுல் தாழ்நிலங்கள் மற்றும் தெற்கில் காஸ்ட் சுண்ணாம்பு வீச்சு, கிழக்கில் பெங்கவன் சோலோ நதி பள்ளத்தாக்கு மற்றும் புரோகோ நதி ஆகியவற்றுக்கு இடையே அமைந்துள்ள ஒரு வளமான எரிமலை சமவெளி ஆகும். இதன் மேற்கில் புரோகோ நதி, வடமேற்கில் கேது சமவெளி உள்ளது. இச் சமவெளி, யோககர்த்தா சிறப்பு மண்டலம், ஸ்லெமன் ரீஜென்சி, கிளைடன் ரீஜென்சி மற்றும் சுராகார்த்தா நகரத்திற்குள் அமைந்துள்ளது.
நெல் விவசாய காட்சிகள் மற்றும் செயல்பாடுகளின் படங்களை போரோபுதூர் மற்றும் பிரம்பானனில் உள்ள அடிப்படை நிவாரணங்களில் காணலாம். ஆரம்பகால மாதரம் இராச்சியம் நெல் விளைச்சல் மற்றும் அவர்களின் பாடங்களில் இருந்து வசூலிக்கப்பட்ட வரியை சார்ந்தது. ஜாவா அரிசி, உபரி மற்றும் அரிசி ஏற்றுமதிக்கு பிரபலமானது, மற்றும் நெல் விவசாயம் தீவின் மக்கள் தொகை வளர்ச்சிக்கு பங்களித்தது. நிலப்பரப்பில் உள்ள பல நெல் வகைகள்முந்தைய காலங்களிலிருந்து மாறாமல் உள்ளது.
பல நூற்றாண்டுகளாக மெராபி எரிமலையால் மூடப்பட்ட பிரம்பானன் சமவெளி, அதன் நெல் சாகுபடிக்கு ஏற்ற வளமான மற்றும் வளமான எரிமலை மண்ணுக்கு பெயர் பெற்றது. ஜாவாவின் பொருளாதாரம் அரிசி விவசாயத்தை பெரிதும் நம்பியிருந்தது. மத்திய ஜாவாவின் பண்டைய அரசியல், அவற்றின் சிக்கலான அரசியல், பொருளாதாரம் மற்றும் சமூக அமைப்புகளுடன் விவசாயம் இந்த சமவெளியில் செழித்தது.
பராசத் இந்தியாவின் மேற்கு வங்காள மாநிலத்தில் உள்ள வடக்கு 24 பர்கானா மாவட்டத்தின் தலைமையகம் மற்றும் நகராட்சி ஆகும். இது கொல்கத்தாவிற்கு வடகிழக்கே 23 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. இது கல்கத்தா பெருநகர மேம்பாட்டு ஆணையத்தின் கீழ் உள்ள ஒரு பகுதியாகும். நகரத்தை மையமாகக் கொண்ட ஒரு துணைப் பிரிவின் பெயரும் பராசத் ஆகும். இந்த நகரம் முக்கிய ரயில் மற்றும் சாலை சந்திப்பாகவும், பிராந்திய போக்குவரத்து மையமாகவும் உள்ளது.
பராசாத் கிழக்கு இந்தியாவின் கங்கை கழிமுகத்தில் அமைந்துள்ளது. பெருநகரம் பங்களாதேஷ் எல்லை நகரத்திலிருந்து 70–80 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. இதன் சராசரி உயரம் 11 மீட்டர் ஆகும். கங்கை நதியானது மேற்கில் சுமார் 15 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த நகரம் கங்கை சமவெளியில் அமைந்துள்ளது.
நகரைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் இருந்து பராசத்துக்கு தினமும் சுமார் 32,00,000 பேர் பயணம் செய்கிறார்கள். நகரத்தின் சீல்தா-பங்கான் பிரிவில் உள்ள 24 நிலையங்களில் இருந்து ஐம்பத்தி எட்டு ரயில்கள் பயணிகளை கொண்டு செல்கின்றன. மேலும் 32 ரயில்கள் சீடா-ஹஸ்னாபாத் பிரிவில் உள்ள 30 நிலையங்களில் இருந்து பயணிகளை ஏற்றிச் செல்கின்றன.
பராசத்தில் மேற்கு வங்காளத்தின் ஒத்த வெப்பமண்டல காலநிலை நிலவுகின்றது. இப்பகுதி சூன் தொடக்கத்தில் இருந்து செப்டம்பர் நடுப்பகுதி வரை பருவமழையை அனுபவிக்கிறது. குளிர்கால காலநிலை வறண்டதாகவும், கோடையில் ஈரப்பதமாகவும் இருக்கும்.
பருத்தி நெசவு என்பது பராசத்தின் முக்கிய தொழிலாகும். மேலும் இந்த நகரம் அரிசி, பருப்பு வகைகள், கரும்பு, உருளைக்கிழங்கு மற்றும் தேங்காய்களுக்கான வர்த்தக மையமாகும்.
உலகப் புகழ்பெற்ற வரலாற்றாசிரியர் ஜார்ஜ் எம் மோரேசு, இன்றைய வெலிமில் வெல்லியாபுரா குடும்பத்தைப் பற்றி தனது கடம்பா குலா, பண்டைய வரலாறு மற்றும் இடைக்கால கர்நாடகா என்ற புத்தகத்தில் எழுதியுள்ளார். இப்பகுதியில் சாஷ்டா-தேவாவின் மகன் ஜெயகேசி மிகவும் சக்திவாய்ந்த ஆட்சியாளராக இருந்தார் கடம்ப ராஜா முதலாம் ஜெயகேசியைப் பற்றி பொ.ச. 1054 வருடத்தைச் சேர்ந்த ஒரு கல் கல்வெட்டில் பனாஜ்நகானி எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மேற்கு கடலின் ஆண்டவருக்கு கன்னடமாக இருக்கும் பதவலேந்திரத்தின் பெயரை அவருக்கு வழங்குகிறார். கொங்கணின் இறையாண்மையாக இருந்த கடம்ப ஜெயகேசிக்கு மரியாதை செலுத்துவதற்காக அண்டை இராச்சியங்களைச் சேர்ந்த இளவரசர்களும் பிரபுக்களும் சந்திரபுரத்திற்குச் சென்றதாக பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டின் செப்புச் செதுக்கல்கள் வெளிப்படுத்துகின்றன.
'சேவியரியன் ஆராய்ச்சி மையத்தில்' உள்ள "வெல்லியாபுரா விரகல்" என்ற இடத்தை தக்க வைத்துக் கொள்ள ஜெயகேசி தனது போட்டியாளருடன் போரில் ஈடுபட்டதாகக் கூறுகிறார். வெல்லியாபுரா ஒரு தீர்க்கமான வெற்றியைப் பெற்றது. அது அவரது தெற்கு தலைநகராக இருந்தது. 1266/1345, அக்டோபர் 16 படுகொலைக்குப் பின்னர் அவர்களின் வளங்களின்படி, எஞ்சியிருக்கும் ராணி வினோமை தேவி, சந்திரபுராவில் உள்ள முகமதியர்களிடமிருந்து விலகி, வெலிமத்தின் அடிவாரத்தில் வெல்லியாபுரா அரச வளாகத்தில் ஒளிந்து கொண்டார். வெலிம் தளத்தில் காணப்படுகின்ற கன்னடத்தில் உள்ள கல்வெட்டுகள், சந்திரபுராவின் சூரியா-தேவா பொ.ச 1345 இல் இராணி வினோமாய்-தேவி கொல்லப்பட்டு இறந்துவிட்டதாகவும், வெல்லியாபுராவில் அவரது மருமகன் ஜெயேச்யால் புனரந்தர தேவாவின் மகன் / பேரன் தகனம் செய்யப்பட்டதாகவும் கூறுகிறார்.
இது வடக்கே மகாராட்டிரா மாநிலங்களாலும், கிழக்கு மற்றும் தெற்கே கர்நாடகாவிலும் சூழப்பட்டுள்ளது, அரேபிய கடல் அதன் மேற்கு கடற்கரையை உருவாக்குகிறது. இது பரப்பளவில் இந்தியாவின் மிகச்சிறிய மாநிலமாகவும், மக்கள்தொகை அடிப்படையில் நான்காவது சிறிய மாநிலமாகவும் உள்ளது. மேலும் கோவா வடக்கு மாவட்டம், தெற்கு கோவா மாவட்டம் என இரு பகுதிகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. வெலிம் தெற்கு கோவா மாவட்டத்திலுள்ள சால்செட் துணை மாவட்டத்தின் ஒரு பெரிய கிராமமாகும். இக்கிராமம் அமைந்துள்ளது. இது சராசரியாக 9 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ளது.
2011 இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி வெலிம் கிராமத்தில் 5,955 மக்கள் தொகை உள்ளனர். இதில் 2,805 ஆண்கள் மற்றும் 3,150 பெண்கள் அடங்குவர். மக்கள்தொகையில் பெரும்பாலும் கத்தோலிக்க கிறிஸ்தவர்களாக உள்ளனர். அங்கு குறைந்த எண்ணிக்கையிலான இந்துக்கள் வாழ்கின்றனர். வெலிம் மக்கள் பெரும்பாலும் தங்களை வெல்லிகர் அல்லது வெலிம்கர் என்று குறிப்பிடுகிறார்கள்.
வெலிமைச் சேர்ந்த அரசியல் தலைவரான ரோக் சந்தனா பெர்னாண்டசு சொந்தத் தொகுதியயான கோவா சட்டமன்ற உறுப்பினராக இரண்டு முறை தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். கோவாவின் சுதந்திரத்தில் அவரது சிறந்த பங்கிற்காக பிரதமர் இந்திரா காந்தியின் கைகளில் மதிப்புமிக்க தாம்ப்ரா பத்ரா தேசிய விருதைப் பெற்றவர்.
கொங்கண் என்று அழைக்கப்படும் பிராந்தியத்திற்குள் இந்தியாவின் தென்மேற்கு கடற்கரையில் உள்ள கோவா மாநிலம், புவியியல் ரீதியாக தக்கான மலைப்பகுதிகளில் இருந்து மேற்கு தொடர்ச்சி மலைகளால் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
புளூசனில் உள்ள முக்கிய கோயில்கள் மேல் நிலை மற்றும் கீழ் நிலைகளில் உள்ளன. அவை மூன்று அறைகளால் பிரிக்கப்பட்ட நிலையில் அமைந்துள்ளன. கீழ் நிலையில் பல சிலைகள் இருந்துள்ளன. தற்போது ஒவ்வொரு அறையின் இருபுறங்களிலும் அமர்ந்திருக்கும் நிலையிலான போதிசத்துவர் சிலைகள் மட்டுமே உள்ன. அருகில் வெற்று பீடங்கள் உள்ளன. இருப்பினும், அங்கிருக்கின்ற ஜன்னல்களின் அமைப்பை வைத்து நோக்கும்போது மத்திய பீடத்திலோ, கீழ் நிலை பீடத்திலோ ஒரே ஒரு சிலை மட்டுமே இருந்திருக்க வாய்ப்புண்டு என்பதை அறியமுடிகிறது. தற்போது இந்த சிலையைக் காணமுடியவில்லை, இந்த சிலை பெரும்பாலும் வெண்கல புத்தராக இருந்திருக்கலாம். அந்த புத்தரின் இரு புறமும் கல்லால் ஆன இரு போதிசத்துவர் சிலைகள் இருந்திருக்கலாம். முதன்மைக் கோயிலில் ஆறு சிலைகள் இருந்திருக்கலாம் என வரலாற்று ஆசிரியர்கள் கருதுகின்றனர். அவை ஆறு போதிசத்துவர் கல் சிலைகள் மற்றும் மூன்று வெண்கல புத்தர் சிலைகள் ஆகும். இதன் அடிப்படையில் நோக்கும்போது இங்குள்ள இரு முதன்மைக் கோயில்களில் 18 சிலைகள் இருந்திருக்கலாம் என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது.
பிளவோசான் கோயில் வளாகத்தில் 174 சிறிய கட்டிடங்கள், 116 ஸ்தூபங்கள் மற்றும் 58 சன்னதிகள் அல்லது சிறு கோயில்கள் உள்ளன. அவற்றில் பல கட்டிடங்களில் கல்வெட்டுகள் அமைந்துள்ளன. இந்தக் கோயில்களின் இரு கல்வெட்டுகள் இந்தக் கோயில் ராகாய் பிகாடன் என்பவரால் கொடையாக வழங்கப்பட்டதாகக் குறிப்புகள் உள்ளன. இந்தக் கல்வெட்டுகள் தேதிகள் கி.பி 825 முதல் கி.பி.850 ஆம் ஆண்டுகளுக்கிடையேயானவையாக உள்ளன. ஒத்த என்றாலும் கி.பி. 856 காலத்திய பிரம்பானான் கோயிலைப் போன்று இருந்தாலும், வளாகத்தில் அவ்வாறான தொடர்பினைக் காணமுடியவில்லை. ஒரு புதிய கட்டிட உத்தியானது பிளவோசான் கோயில்களிலிருந்து பிரம்பானான் கோயில் வேறுபட்ட நிலையில் அமைந்துள்ளதை உணர்த்துகிறது.
கோயில்கள் ஒரு சாலையால் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன; பிளவோசான் லோர் வடக்கிலும், பிளவோசான் கிடுல் தெற்கிலும் அமைந்துள்ளன. பிளவோசான் லோர் இரண்டு முக்கிய கோயில்களையும், மண்டபம் என்று அழைக்கப்படும் திறந்த பகுதியையும் கொண்டு அமைந்துள்ளது. இரண்டு கோயில்களிலும் நுழைவாயில், ஒரு வாயில், துவாரபாலர் எனப்படும் பாதுகாவலர் சிலை உள்ளது. முன்னர் பிளவோசான் லோர் மற்றும் பிளவோசான் கிடுல் இரண்டும் இணைந்து ஒரே கோயிலாக இருந்ததாகக் கருதுகின்றனர்.
பிளவோசான் கோயில் என்பது இந்தோனேசியாவின் கிளாப்டன் ரீஜென்சி, மத்திய ஜாவாவில் புகழ்பெற்ற இந்துக் கோயிலான பிரம்பானான் கோயிலின் வடமேற்கில் ஒரு கிலோமீட்டர் தொலைவில், புகீசன் கிராமத்தில் அமைந்துள்ள பௌத்தக் கோயில் ஆகும். இதனை 'பிளவோசான் வளாகம்' என்றும் அழைக்கப்படும் கேண்டி பிளவோசான் என்றும் அழைப்பர்.
இக்கோயில் 9 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுவில் ஸ்ரீ காகுலுன்னன் அல்லது சமரத்துங்காவின் மகளான பிரமோதவர்த்தினி என்பவரால் கட்டப்பட்டது அவர் சைலேந்திர வம்சத்தின் சந்ததியைச் சேர்ந்தவர். அவர் ராகை பிகாடன் என்பருடன் இந்து மதம் பாரம்பரியப் படி திருமணம் செய்து கொண்டவர் ஆவார்.
அங்கு காணப்படுகின்ற கல்வெட்டுக்கள் மற்றும் பிளவோசான் மற்றும் கலாசன் சிலைகள் போன்றவை அக்கோயிலின் ஆரம்ப காலம், அந்த சிலைகளுக்கு இடையேயான உறவு, அப்பகுதியில் காணப்படுகின்ற மத சூழல் போன்றவை அவை எப்போது கட்டப்பட்டன என்பது தொடர்பான ஐயங்களை எழுப்பியுள்ளன.
பிளவோசான் கோயில், 2,000 சதுர மீட்டர் பரப்பளவில் கடல் மட்டத்திலிருந்து 148 மீட்டர் உயரத்தில், டெங்கோக் நதி அருகில் 200 மீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இக்கோயில்வாழை, சோளம் போன்ற தாவரங்கள் மற்றும் நெல் வயல்களால் சூழப்பட்டு அமைந்துள்ளது.