polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
அருகரின் நம்பிக்கைப் படி, ஊழ் என்பது, பிரபஞ்சம் முழுவதும் பரந்துள்ள பௌதிகப் பொருள் ஆகும். உயிரொன்று செய்கின்ற செயல்களைப் பொறுத்து ஊழின் துணிக்கைகள் அந்த உயிர் நோக்கிக் கவரப்படும். இந்தக் கவர்ச்சியானது, நாம் ஏதாவது ஒரு விடயத்தை செய்யும் போது, சிந்திக்கும் போது, சொல்லும் போது, கொல்லும் போது, திருடும் போது, ஒவ்வொரு செயலையும் பொறுத்து மாறுபட்டு இடம்பெறும். எனவே அருகரின் ஊழ் என்பது காரண காரியங்களுக்கு மாத்திரம் பொறுப்பானதல்ல. உயிரை ஊடுருவி நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கும் மிக நுட்பமான விடயம் ஆகும். உயிரின் தூய, வெளிப்படையான, இயற்கையான ஒவ்வொரு இயல்பும் இவ்வாறு ஊழால் தீர்மானிக்கப்படுகின்றது. ஊழ் ஆன்மாவை வெவ்வேறு நிறங்களால் சாயம் பூசும் ஒருவித அழுக்காக வர்ணிக்கப்படுகின்றது. இந்த நிறங்களுக்கு "லேஸ்யம்" என்று பெயர். ஊழின் அடிப்படையில், இவ்வாறு சொர்க்கம், நரகம், பூவுலகு, மனிதர், விலங்குகள் என்று பல்வேறு பிறப்பெடுக்கும் உயிர்கள் இந்த லேஸ்யம் அகன்று தூய நிலையில் வீடுபேறு அடைகின்றன.
பொ.மு 300 அளவில் பத்திரபாகுவின் காலத்தில் ஊழ் தொடர்பான நம்பிக்கை ஆழமாக வேரூன்றி விட்டது என்பதற்கான சான்றுகளை திகம்பர - சுவேதாம்பர இரு அருகப் பிரிவுகளிலும் காணமுடிகின்றது. அருக சமூக - சமய நடைமுறைகளான நோன்புகள், கடுமையான விரதங்கள், சல்லேகனை எனும் தன்னுயிர் நீப்பு மற்றும் இறைமறுப்பு முதலான எல்லா அடிப்படைக் கோட்பாடுகளிலும், ஊழ் பற்றிய அருக நம்பிக்கை ஆழமாகப் பதிந்திருப்பதைக் காணலாம். ஊழில் சமணருக்கும் சைவ வைணவருக்கும் கொண்டிருக்கும் கருத்து மாறுபாடுகளையும் இந்த இடத்தில் நாம் ஊன்றி நோக்கவேண்டும். ஊழில் இந்துக்களிலிருந்து மாறுபட்ட கொள்கை கொண்டவர்கள் என்பதால், சைவ வைணவரின் சிரார்த்தச் சடங்கும் நீத்தார் வழிபாடும் அருகரால் மூடநம்பிக்கை என்று விமர்சிக்கப்படுகின்றது. மனிதன் மிருகமாகப் பிறக்கலாம், மிருகம் மனிதனாகப் பிறக்கலாம் என்ற ஆழமான நம்பிக்கையே, அருகரின் புகழ்பெற்ற ஜீவகாருணியம் என்ற கோட்பாட்டுக்கு அடிநாதமாக விளங்குகின்றது என்று கொள்ளலாம். .
ஊழை பருப்பொருளாகக் காணும் அருகம், உலகம் எங்கும் பரந்துள்ள, மிக நுண்மையான, எளிதில் உணரமுடியாத அணுத்துணிக்கைகளாக ஊழை வரையறுக்கின்றது. இவை மகிழ்தல், துயர்கொள்ளல் முதலான மனிதரின் ஒவ்வொரு இயல்புக்கும் பொறுப்பானவை. எண்ணிறந்தவை., இந்த பௌதிக துணிக்கைகளை "திரவிய கர்மம்" என்று அழைக்கின்றன அருக நூல்கள். திரவிய கர்மத்தின் விளைவால் நாம் அனுபவிக்கும் உணர்வுகள் பாவ கர்மம் என்று சொல்லப்படுகின்றன. . பாவ கர்மத்துக்கும் திரவிய கர்மத்துக்கும் இடையிலான உறவு, காரண காரிய உறவு ஆகும். இந்த ஊழ்கள் இல்லாவிட்டால், பௌதிக உடலை நாம் அனுபவபூர்வமாக உணரமுடியாது என்பது அருகரின் நம்பிக்கை. உலகை உயிர் உணரும் இடைப்பட்ட வெளியில் "கர்மாண சரீரம்" எனும் ஊழ் நிறைந்தபுலமாக இந்த ஊழ்த்துணிக்கைகள் சேமித்து வைக்கப்பட்டுள்ளதாகவும், பின் உடலால் உணரப்படுவதாகஉம் நம்பப்படுகின்றது.
அருக ஊழானது, காரியங்கள் மற்றும் அந்தக் காரியங்களின் பின்னுள்ள காரணங்களில் அதிக கவனம் செலுத்துகின்றது. தனிப்பட்ட செயல்களுக்கு இந்த ஊழ் பொறுப்பாவதால், இதை இறையருளால் நீக்கமுடியும் என்று அருகர் நம்புவதில்லை. . ஊழ் காரண காரியத்துக்குப் பொறுப்பானது என்பதால், இறைநம்பிக்கை அற்ற அருக நெறியில் இறைவனின் இடத்தைப் பெறுகின்றது. ஒருவர் செய்கின்ற செயலின் பலாபலன்களைப் பொறுத்து அவரது மறுபிறப்பை அவரது ஊழே தீர்மானிக்கின்றது என்கிண்றது அருக நெறி. ஊழின் விளைவுகள் நிச்சயமானவை, தவிர்க்கமுடியாதவை. எந்தவொரு தெய்வீக சக்தியும் ஊழின் ஆற்றலிலிருந்து மாந்தரை விடுவிக்கமுடியாது. சுய கட்டுப்பாடும்,தவமுமே ஊழின் ஆற்றலை ஓரளவு கட்டுப்படுத்த இயலும்.
ஊழ் கொள்கை எல்லா இந்திய மதங்களுக்கும் பொதுவானது எனினும், அது எவ்வாறு தோற்றம் பெற்றது என்பதைக் கூறுவது கடினம். அருகரின் மிகப்பழைய நூல்களிலேயே ஊழ் கொள்கை தொடர்பான கருத்துக்களைக் காண முடிகின்றது. அவற்றில் அசராங்க சூத்திரம், சூத்திரக்கிருதாங்கம் என்பன குறிப்பிடத்தக்கவை. மகாவீரருக்கு முந்திய பார்சுவ நாதரின் காலத்தில் ஊழ், மறுபிறவி போன்ற கோட்பாடுகள் சமணத்தில் தோன்றியிருக்க வேண்டும் என்பது பொதுவான நம்பிக்கை. பொ.மு 8 அல்லது 9ஆம் நூற்றாண்டு என்று இந்தக் காலம் பொதுவாக வரையறுக்கப்படுகின்றது.
ஊழ் அல்லது கர்மா அல்லது வினைப்பயன் சைன அருக நெறியின் படி, உள மற்றும் அண்டவியல் சார்ந்த முக்கியமான கோட்பாடுகளில் ஒன்று ஆகும். எளிமையாகச் சொன்னால், மனிதனின் நல்வினையும் தீவினையுமே சீவனின் மறுபிறவியைத் தீர்மானிக்கின்றது என்பது சமணக்கொள்கை. உலகியல் சார்ந்த சம்சார உலகில் உழலும் ஆன்மாக்கள் இறுதியில் மோட்சத்தை அல்லது வீடுபேற்றை அடையும் வரை ஊழின் காரணமான பிறவிகளில் ஆன்மா உழன்று கொண்டிருக்கும். வீடுபேற்றை அடைவதற்கு தூய வழிகளில் ஒன்றை ஒருவன் கடைப்பிடிக்கவேண்டும்.
அளவில் அறிவு, அளவில் ஆற்றல், வரம்பில் இன்பம் என்பன உயிர்களுக்கு இயல்பானவை. அவை இயல்பாகவே தூயவை. எனினும், ஊழால் இவை பாதிக்கப்படும் போது, உயிர்களின் இந்த இயல்புகள் இழக்கப்பட்டு விடுகின்றன. உயிர்கள் ஊழால் முடிவிலிக்காலம் முதலே பிணைக்கப்பட்டவையாக விளங்குகின்றன. ஊழுக்கும் உயிர்க்குமான இந்த இயல்பு செம்பும் களிம்பும் என்று அருக நூல்களில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. .
அருக நூல்களின் படி, தன் ஊழால் பிறப்புச் சுழற்சியில் சிக்கியுள்ள ஆன்மா நான்கு 'கதி'களில் நிலவ முடியும். தேவர், நரகர், திரியஞ்சம் , மானுடர் என்பவை அவை. இந்த நான்கு கதிகளில் தேவகதி அதியுயர்ந்தது. மனிதகதி அடுத்த படி. மூன்றாம் படியில் திரியஞ்சமும் இறுதிப்படியில் நரகமும் அமைகின்றன. . ழு நரகத்தின் அமைந்துள்ளது.
மிலோவின் வீனசு எனப் பரவலாக அறியப்படும் மிலோவின் ஆஃப்ரோடைட்டு ஒரு பண்டைய கிரேக்கச் சிலையும், பண்டைய கிரேக்கச் சிற்பக்கலையின் மிகவும் பெயர் பெற்ற படைப்பும் ஆகும். முதலில் இது பிராக்சிடெலெசு என்னும் சிற்பி உருவாக்கியதாகக் கருதப்பட்டது. பின்னர், அச்சிலையின் பீடத்தில் காணப்பட்ட கல்வெட்டிலிருந்து இது ஆன்டியோச்சின் அலெக்சாண்ட்ரொசு என்பவருடைய ஆக்கம் என நம்பப்படுகிறது. கிமு 130 க்கும் 100 க்கும் இடையில் உருவாக்கப்பட்ட இச்சிலை காதலுக்கும் அழகுக்குமான கிரேக்கப் பெண் தெய்வம் ஆஃப்ரோடைட்டைக் குறிப்பதாகக் கொள்ளப்படுகிறது. சலவைக் கல்லால் செய்யப்பட்ட இச்சிலை இயல்பான மனித அளவிலும் சற்றுப் பெரியதான 203 சமீ உயரமானது. கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பின்னர் இதன் கையின் ஒரு பகுதியும், முன்னைய பீடமும் தொலைந்துவிட்டன. இது தற்போது பாரிசில் உள்ள லூவர் அருங்காட்சியகத்தில் நிரந்தரமான காட்சியில் உள்ளது. இச்சிலை இது கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கிரேக்கத் தீவான மிலோசு என்பதைத் தழுவிப் பெயரிடப்பட்டது.
ஆசுத்திரேலிய வரலாற்றாளர் எட்வார்டு டுயிக்கர் 1820 இல் பிரான்சுத் தூதுவராக மிலோசில் இருந்த லூயிசு பிரெசுட் என்பவர் எழுதிய கடிதம் ஒன்றைச் சான்று காட்டி, சிலையைக் கண்டுபிடித்தவர் தியோடோரசு கென்ரோட்டாசு என்றும், பின்னர் கண்டுபிடிப்புக்கு உரிமை கோரிய தியோடோரசின் இளைய மகன் "ஜோர்ஜஸ்" என்பவனோடு தான் குழப்பிக்கொண்டதாகவும் கூறுகிறார். டுயிக்கரின் கூற்றுப்படி, முன்னர் உரோம உடற்பயிற்சிக் கூடத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்த அழிந்துபோன சிற்றாலயம் ஒன்றிலிருந்து கல் ஒன்றை கென்ட்ரோட்டாசு அகற்றியபோது, அதன் கீழ் ஒரு நிலக்கீழ் வெளியிடம் இருந்ததாகவும் இந்த வெளியிடத்துக்கு உள்ளேயே கென்ட்ரோட்டாசு முதலில் சிலையின் மேற்பகுதியைக் கண்டதாகவும் தெரிகிறது.
மிலோவின் ஆஃப்ரோடைட்டு அதன் காணமல்போன கையின் மர்மம் தொடர்பில் பெயர் பெற்றது. சிலையின் வலது மார்பகத்துக்குச் சற்றுக் கீழே ஒரு துளை உள்ளது. இந்தத் துளைக்குள் முன்னர் உலோகக் கழுந்து ஒன்று இருந்திருக்கக்கூடும். இக்கழுந்து தனியாக உருவாக்கப்பட்ட வலது கையை தாங்குவதற்காகப் பயன்பட்டிருக்கலாம்.
இவருக்கு "ஓல்டு புளூ அய்சு" என்ற செல்லப்பெயரும் உண்டு. "முதல் நவீன பாப்பிசை சூப்பர்ஸ்டார்" என த நியூயார்க் டைம்ஸ் குறிப்பிட்டுள்ளது. துவக்கத்தில், இவர் பெரும்பாலும் காதல் பாடல்களைப் பாடிவந்த மென்குரலாளர் என்றே அறியப்பட்டார். 1950களிலும் 1960களிலும் சினாட்ரா இசுவிங், ஜாஸ் வகைப் பாடல்களையும் பாடி வந்தார். சினாட்ரா ராட்பேக் என்ற குழுவிலும் அங்கமாயிருந்தார். இது மகிழ்கலை நடத்துநர்களின் குழுமமாக 1950களிலும் 1960களிலும் இயங்கி வந்தது. இந்தப் பெயர் முறையானதல்ல, அலுவல்முறையான குழுவும் அல்ல; நண்பர்களின் குழாமாக செயல்பட்டது. இந்தக ்குழுவில் சினாட்ரா, டீன் மார்ட்டின், சாம்மி டேவிசு ஜூனியர், பீட்டர் லாபோர்டு, ஜோயி பிஷப், மற்றும் ஹம்பிறி போகார்ட், ஜூடி கார்லேண்ட், லாரென் பக்கால், சித் லுஃப்ட், சிர்லி மாக்லைன் ஆகியோர் இதில் உறுப்பினர்களாக இருந்தனர்.
இத்தாலிய குடியேறிகளான அந்தோணி மார்ட்டின் சினாட்ராவிற்கும் டோல்லி சினாட்ராவிற்கும் ஒரே மகனாகப் பிறந்தார். சினாட்ரா பிறக்கும்போது எடையுடன் இருந்தார். பற்றுக்குறடு கொண்டே பிரசவம் பார்க்கப்பட்டது. இதனால் சினாட்ராவின் கன்னம், கழுத்து, காதுகளில் வடு ஏற்பட்டது. காதில் ஏற்பட்ட குறை வாழ்நாள் முழுவதும் தொடர்ந்தது. பிறப்பின்போது ஏற்பட்ட காயங்களால் புனித பிரான்சிசு தேவாலயத்தில் நடைபெறவிருந்த திருமுழுக்கு ஏப்ரல் 2, 1916 வரை தள்ளிப்போடப்பட்டது. சிறுவயதில் அவரது மாத்தாய்டு எலும்பில் மேற்கொள்ளப்பட்ட அறுவை சிகிச்சையால் கழுத்தில் நிரந்தர தழும்பு ஏற்பட்டது. பாலினப் பருவத்தில் ஏற்பட்ட ஆக்னே நோயால் முகமும் கழுத்தும் வடுக்கள் மிகுந்திருந்தன. சினாட்ரா உரோமன் கத்தோலிக்கர் ஆவார்.
பிரான்சிசு ஆல்பர்ட்டு பிராங்க் சினாட்ரா அமெரிக்க பாடகர், இசைக்கலைஞர், நடிகர், மற்றும் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர் ஆவார். 60 ஆண்டுகளாக பாடியுள்ள சினாட்ராவின் இசைத்தட்டுக்கள் 250 மில்லியனுக்கும் மேலாக உலகெங்கும் விற்பனையாயுள்ளன. இசை வரலாற்றில் மிகச் சிறந்த, மிகுந்தப் பாராட்டுக்களைப் பெற்ற ஒருவராக விளங்குகின்றார்.
பிரான்சிஸ் ஆல்பர்ட் சினாட்ரா திசம்பர் 12, 1915இல் ஹோபோக்கினின் மன்றோ தெருவிலுள்ள மாடிக் குடியிருப்பில் பிறந்தார். தற்போது இவ்விடத்தில் செங்கல் வளைவொன்று நாட்டப்பட்டுள்ளது; நடைமேடையில் உள்ள ஓர் வெங்கல அறிவிக்கையில், "பிரான்சிசு ஆல்பர்ட் சினாட்ரா: தி வாய்சு" எனப் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது.
சினாட்ரா நடிகராகவும் விளங்கினார். தி மஞ்சூரியன் கேன்டிடேட், பிரம் இயர் டு எடர்னிடி, தி மேன் வித் தி கோல்டன் ஆர்ம் ஆகியத் திரைப்படங்களில் நடித்துள்ளார். பிரம் இயர் டு எடர்னிடி திரைப்படத்தில் சிறந்த துணைநடிகருக்கான அகாதமி விருதைப் பெற்றுள்ளார்.
இந்தியக் கடற்கரை சமவெளி மக்கள் திராவிட மொழிகளான தமிழ், மலையாளம், கன்னடம், தெலுங்கு, துளு மொழிகளைப் பேசுகின்றனர்; , , , ; மேற்குப் பகுதியில் குசராத், மராத்தி, கொங்கனி ஆகிய மொழிகளைப் பேசுகின்றனர்; நடுவண் பகுதியில் உருது, பாரசீகம் பேசுகின்றனர்; கிழக்குப் பகுதியில் ஒடியா, வங்க மொழிகலைப் பேசுகின்றனர். மேலும், இவ்வட்டாரத்தில், செமித்திக மொழிகளான அரபும் எபிரேயமும் அராமைக்கும் பேசப்படுகின்றன. இந்தியக் கடற்கரை சமவெளி மக்கள் பொதுவாக, வேளாண், கடற்பொருள் உனவு உண்கின்றனர். வெதுப்பான ஈரப்பதக் காலநிலைக்கு உகந்த நீளமான சேலை, வேட்டி போன்ற உடைகளை அணிகின்றனர். இந்தியக் கடற்கரை முழுவதும் பெண்கள் பலவகைப் பாணிகளில் சேலை அணிகின்றனர். மேற்கு மூலை வட்டாரங்களில் ஆண்கள் தோத்தி அணிகின்றனர். , மேலும் தெற்கில் உடைகளாக ஆண்கள் லுங்கி அல்லது உண்டு அணிய, பெண்கள் அணிகின்றனர்.ஐந்தியக் கடற்கரையின் தென்கோடியில், தென்மேற்குப் பகுதியில் தாய்வழிச் சமூக மரபு நிலவுகிறது. இந்தியக் கடற்கரை மாநிலங்களில் பலவகை தெய்வ வழிபாடுகள் கொண்டாடப்படுகின்றன.
இந்தியக் கடற்கரை அரபிக் கடலின் தென்மேற்கு இந்தியக் கடற்கரையில் மேற்குக் கோடியான கட்ச்சு வளைகுடாவில் இருந்து கம்பாட்டு வளைகுடா ஊடாகவும் மும்பையின் சாசெட்டித் தீவு ஊடாகவும் கொங்கன் கடற்கரை கடந்து தெற்கே இரைகாது மாவட்டப் பகுதி, கானரா அதற்கும் கீழே உள்ள மங்களூரு, மலையாளக் கடற்கரை, தென்னிந்தியாவின் தென்கோடியான குமரிமுனை வழியாக, இந்தியப் பெருங்கள கடர்கரை கடந்து, சோழமண்டலக் கடற்கரை விரிந்து செல்கிறது.
மேலும், வங்காள விரிகுடா நெடுக, இந்தியத் தீவகத் தென்கிழக்குக் கடற்கரையில் இருந்து கலிங்கப் பகுதி ஊடாக, கிழக்குக் கோடியான கிழக்குக் கடற்கரையில் அமைந்த சுந்தரவனக்காடு வரை நீள்கிறது.
மேற்குக் கடற்கரையின் நிலக்கிடப்பியலும் அங்கு நடந்த மேற்காசிய, நடுவண்தரைக்கடல் வாணிகமும் இந்திய மேற்கு கடற்கரைச் சமவெளி மக்களை பன்மையானவராக மாற்றியது. இதேபோல, கிழக்குக் கடற்கரைச் சமவெளி மக்களைக் கிழக்குக் கடற்கரையின் இயற்கை எழிலும் தென்கிழக்காசிய, சீன வணிகமும் பெரிது மாற்றியுள்ளது
இந்த வட்டார மேற்கோடியில் கொன்காணக் கடற்கரை அல்லது மேற்குக் கடற்கரை நெடுக, குசராத்தியரும் கன்னடியரும் துளு மக்களும் கொங்கண மக்களும் மகாராட்டிர மக்களும், தென்னிந்தியத் தென்கோடிப் பகுதியில் மலையாளிகளும், தெற்குச் சோழமண்டலப் பகுதியில் தமிழர்களும், தென்கிழக்குப் பகுதியில் தெலுங்கர்களும், ஒடியாவின் கலிங்கர்களும் வங்காள விரிகுடா நெடுக, கிழக்குக் கோடிப் பகுதியில் வங்காளிகளும் வாழ்கின்றனர்.
இது அரபிக் கடலுக்கும், மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளுக்கும் இடையில் அமைந்துள்ளது. இது ஒரு குறுகிய நீண்ட சமவெளியாகும். நீண்டகாலமாக மேற்குக் கடற்கரைப் பகுதிகளுக்கும் அயல்நாடுகளுக்கும் இடையே வாணிபத் தொடர்பு இருந்து வந்துள்ளது. மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையி்ன் மேற்குச் சரிவில் உற்பத்தி ஆகும் ஆறுகள் இச்சமவெளியில் பாய்கின்றன. அவற்றின் நீளம் குறைவு ஆனால் வேகம் மிகுதி. பல இடங்களில் நீர்மின்சக்தி நிலையங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. ஆறுகள் கடலோடு சேரும் இடங்களில் பொங்கு முகங்கள் அமைந்துள்ளன. மேற்குக் கடற்கரைச் சமவெளிகளை 3 பகுதிகளாகப் பிரிக்கலாம்.
கொங்கனக் கடற்கரைப் பகுதி உடைபடாத உறுதியான நீண்ட குறுகிய கடற்கரை பகுதியாக உள்ளது. வடக்கில் நர்மதை, தபதி, மாஹி, சபர்மதி போன்ற ஆறுகள் காம்பிய வளைகுடாவில் பொருள்களைப் படிவிக்கின்றன. அதனால் காம்பே வளைகுடாவின் ஆழம் குறைந்து சதுப்பு நிலங்கள் தோன்றியுள்ளன. பல இடங்களில் அகன்ற வண்டல் சமவெளிகள் வெளிப்பட்டுள்ளன. மலைச்சரிவிலிருந்து மிகுந்த வேகத்துடன் வரும் ஆறுகள் வண்டல் விசிறிகளை உருவாக்கியுள்ளன. தென்மேற்குப் பருவக்காற்று கடல் அலைகள் மிகுந்த மணலை கரைஒரங்களில் படிவடையச் செய்துள்ளது. எனினும் வண்டல் படிவுகள் தொடர்ச்சியாக இல்லை ஏனெனில் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் கிளைக் குன்றுகள் பல இடங்களில் கடற்கரை வரை நீண்டு அமைந்துள்ளது.
இது கிழக்குத் தொடர்ச்சி மலைகளுக்கும் வங்காள விரிகுடா கடலுக்கும் இடையே அமைந்துள்ளது. இச் சமவெளி மேற்குக் கடற்கரை சமவெளியை விட அகலமானது. இப்பகுதியில் பாயும் ஆறுகள் பெரும் அளவில் வண்டலைப் படிவிப்பதால் இப்பகுதி வளமான பகுதியாகும். ஆறுகளின் முகத்துவாரத்தில் கழிமுகங்கள் உள்ளன. இதன் விளைவாக கப்பல்கள் கரையை நெருங்க முடிவதில்லை. தெற்கே செல்லச் செல்ல சமவெளியின் அகலம் அதிகமாகிறது. கிழக்குக் கடற்கரைச் சமவெளியினை மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிக்கலாம்.
இதனை சர்க்கார் கடற்கரை என்றும் கூறுவர். இங்கு மகாநதி கழிமுகம் அமைந்துள்ளது. இது மிகவும் குறுகலானது. மகாநதி ஆற்றிற்கும், கிருஷ்ணா ஆற்றிற்கும் இடையே பல தீவுக் குன்றுகள் அமைந்துள்ளன. கடற்கரை ஓரமாக மாங்குரோவ் சதுப்பு நிலக் காடுகள் காணப்படுகின்றன. கடற்கரைகளை ஒட்டியுள்ள பகுதியினை அரிப்பால் ஆன சமநிலமாக கருதலாம். பல இடங்களில் இந்த சம நிலத்தை வண்டல் மூடி இருந்த போதிலும் சில இடங்களில் பாறைகள் வெளிப்பட்டு காணப்படுகின்றன.
இந்தியத் தீவக மேற்கு, கிழக்குப் பகுதிகளில் கடற்கரைச் சமவெளிகள் உள்ளன. கடற்கரைகள் உடைபடாமல் நேராக இருக்கின்றன. கடலின் ஆழம் குறைவு. எனவே இயற்கைத் துறைமுகங்கள் பேரள்வில் அமையவில்லை. பொதுவாக இச்சமவெளிகள் உயர்த்தப்பட்ட கடற்கரைகளாக உள்ளன. உயர்த்தப்பட்ட கடற்கரைகளும், அரிப்பாலான மேடையும், இக்கருத்தினை விளக்குவதற்கேற்ற சான்றுகளாக உள்ளன.
கேரளப் பகுதியில் கடற்கரை ஓரமாக பல உப்பங்கழிகள் உள்ளன. அவற்றைக் காயல்கள் என்றும் கூறுவர். அவை உள்நாட்டுப் போக்குவரத்துக்குப் பயன்படுகின்றன. உப்பங்கழிகளை ஒட்டி மணல்மேடுகள் காணப்படுகின்றன. மிகுந்த வெப்பநிலை உயர்ந்த ஈரப்பதம் இருப்பதால் உருமாறிய பாறைகள் தீவிரமாக வானிலை சிதைவடைகின்றது. இதன் விளைவாக மிகுந்த மணல் காணப்படுகின்றது.
இதனை சோழ மண்டலக் கடற்கரை என்றும் கூறுவர் இது அகன்றுள்ளது. அகலம் சுமார் 100 கி.மீ. வண்டல் படிவுகள் மிகுதியாகக் காணப்படுகின்றன. படிகப் பாறைகளால் ஆன சிறு குன்றுகள் உள்நாட்டுப் பகுதிகளில் காணப்படுகின்றன. இங்கு காவிரி கழிமுகம் அமைந்துள்ளது.
தாமோதர் பள்ளத்தாக்கு கழகம், மேற்கு வங்காளம் மற்றும் ஜார்கண்ட் மாநிலங்களில் உள்ள தாமோதர் ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்குகளில் அணைகள் கட்டுவதும், புனல் மற்றும் அனல் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்வதும், தாமோதர் ஆற்றில் வெள்ளத்தடுப்பு மற்றும் மண்வளப் பாதுகாப்பு மேற்கொள்வதும் இதன் முதன்மைப் பணிகளாகும். இக்கழகத்தின் தலைமையகம் கொல்கத்தாவில் இயங்குகிறது.
1948 - 1953க்கு இடைப்பட்ட காலத்தில், தமோதர் ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கு கழகம், பராக்கர் ஆற்றின் குறுக்கே திலையா மற்றும் மைத்தோன் நீர்தேக்கங்களையும், தாமோதர் ஆற்றின் குறுக்கே பஞ்செட் நீர்தேக்கத்தையும், கோனார் ஆற்றின் குறுக்கே கோனார் நீர்த்தேக்கத்தையும் கட்டியுள்ளது. இதனால் பருவகாலங்களில் தாமோதர் ஆற்றின் வெள்ளச் சேதம் வெகுவாக குறைக்கப்பட்டுள்ளது.
தமோதர் ஆற்றின் வடிநிலம் 24,235 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பு கொண்டது. இவ்வடிநிலப் பரப்பில் தற்போதைய ஜார்கண்ட் மாநிலத்தின் தன்பாத், போகாரோ, ஹசாரிபாக், கேடர்மா, சத்ரா, பாலமூ, ராஞ்சி, லோஹர்தக்கா மற்றும் தும்கா என எட்டு மாவட்டங்களும், மேற்கு வங்காள மாநிலத்தின் வர்தமான், ஹூக்லி, பாங்குரா மற்றும் புருலியா என ஐந்து மாவட்டங்களும் உள்ளது.
பருவ மழைகளின் போது தமோதர் ஆற்றில் அடிக்கடி ஏற்படும் வெள்ளச் சேததத்தையும், மண் அரிப்பை தடுக்க, ஆற்றின் குறுக்கே அணைகள் கட்டவும், புனல் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யவும், இந்திய அரசு, பிகார் மற்றும் மேற்கு வங்காள மாநில அரசுகள் கூட்டாக மார்ச், 7 சூலை1948 அன்று தாமோதர் பள்ளத்தாக்கு கழகத்தை நிறுவினர்.
தாமோதர் பள்ளத்தாக்கு கழகம், தாமோதர் ஆற்றின் குறுக்கே நீர்த்தேக்கங்கள் கட்டியும், நிலக்கரி சுரங்கங்களிலிருந்து வெட்டி எடுக்கப்படும் நிலக்கரியைக் கொண்டு, 1953 முதல் புனல் மற்றும் அனல் மின்நிலையங்களிலிருந்து மின் உற்பத்தி செய்கிறது.
தாமோதர் பள்ளத்தாக்கு கழகம் 7410 மெகா வாட் மின்சக்தி உற்பத்தித் திறன் கொண்ட ஆறு அனல் மின்நிலையங்களுடனும், 147.2 மெகாவாட் மின்சக்தி உற்பத்தி திறன் கொண்ட மூன்று புனல் மின்நிலையங்களுடன் விரிவாக்கம் செய்துள்ளது.
உலகின் பல்வேறு கலாச்சாரங்களில், இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் இருந்து ஆப்பிரிக்காவரையிலும் ஓசியானியா வரையிலும் மலாய் தீபகற்பம்வரையிலும் அமெரிக்கர்கள்வரையிலும் உரொட்டியில் பல வேறுபாடுகளைக் காணலாம். இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் பாரம்பரியமாக தட்டையாக தயாரிக்கப்படுவத் ரோட்டி என்று அழைக்கப்படுகிறது. இதனுடன் பொதுவாக சமைத்த காய்கறிகளையோ அல்லது கறியையோ சேர்த்து சாப்பிடுவது வழக்கம்; இது பெரும்பாலும் கோதுமை மாவைக் கொண்டு தயாரிக்கப்படுகிறது, இந்த மாவைத் தட்டையாக்கி தீமீது வைக்கப்பட்ட தவா என்றழைக்கப்படும் இரும்புத் தகட்டின்மீது போட்டு சுட்டு சமைக்கப்படுகிறது. உலகெங்கிலும் பரவலாக உள்ள பிரட் என்னும் ரொட்டிகளைப் போலவே, ரோட்டி மற்ற உணவுகளில் ஒரு முக்கிய உணவாக இருக்கிறது. ஈரானில், இந்த ரொட்டியில் இரண்டு வகைகள் உள்ளன அவை கபூஸ் மற்றும் லவாஷ் என்று அழைக்கப்படுகின்றன, இந்த இரண்டு ரொட்டிகளில் அடுத்தது பிற ரோட்டிகளை மிகவும் ஒத்திருக்கிறது.
ரோட்டி என்பது இந்தியத் துணைக் கண்டத்தைச் சேர்ந்த ஒரு உரொட்டி ஆகும். இது பொதுவாக கோதுமை மாவில் தயாரிக்கப்படுகிறது, பாரம்பரியமாக ஆட்டா மாவு என்று அழைக்கப்படும் மாவில் தண்ணீரை விட்டு பிசைந்து தயாரிக்கப்படுகிறது. ரோட்டியானது இந்தியா, பாக்கித்தான், நேபாளம், இலங்கை,சிங்கப்பூர், மாலைத்தீவுகள், மலேசியா மற்றும் வங்கதேசம் ஆகிய நாடுகளில் உண்ணப்படுகிறது. மேலும் இது ஆப்பிரிக்காவின் ஒரு பகுதி பிஜி, மொரிசியசு மற்றும் கரிபியன் பகுதிகளில் குறிப்பாக டிரினிடாட் மற்றும் டொபாகோ, ஜமேக்கா, கயானா மற்றும் சுரிநாம் ஆகிய பகுதிகளிலும் உண்ணப்படுகிறது. இதன் வரையறுக்கப்பட்ட தன்மையானது இது புளிக்கவைக்கப்படாததாக உள்ளது ஆகும். ஆஸ்திரேலியா, கனடா, சிங்கப்பூர், ஐக்கிய மாநிலங்கள் மற்றும் ஐக்கிய இராச்சியம் போன்ற நாடுகளில் ஒரு நிமிடத்திற்குள் சமைக்கப் பயன்படும் தானியங்கி ரோட்டிசெய்வான்களைச் சிலர் பயன்படுத்துகின்றனர்.
ரோட்டி என்ற சொல்லானது சமசுகிருத சொல்லான ोिा என்ற சொல்லில் இருந்து தோன்றியது, இதன் பொருள் "உரோட்டி". என்பதாகும். பிற மொழிகளில் இதன் பெயர் பின்வருமாறு ; ; : ोी; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; : ޮި; ; . மேலும் இது சிந்தி மொழியில் மானி எனவும், வங்காள மொழியில் ரடி என்றும், மற்றும் பஞ்சாபி மொழி மற்றும் சராய்கி மொழிகளில் புல்கா என அழைக்கப்படுகிறது.
நுண் மின் எந்திர அமைப்புகள் எனும் சொல் 1980 களில் ஒற்றைச் சில்லில் அமைந்த புதிய நுட்பமான மின்னோடிகள், பல்லிணைகள் போன்ற நுண் மின் எந்திர அமைப்புகளுக்கான சுருக்கமாக உருவாக்கப்பட்டது. இன்று, நடைமுறையில் நுமிஎஅ- எனும் சொல் எந்திரப் பணியைச் செய்யும் பெருந்திரளாக உருவாக்கப்படும் நுண்கருவிகளுக்கு வழங்குகிறது (எடுத்துகாட்டாக,நுண்சில்லில் உருவாக்கப்படும் நுண்ணளவுப் பல்லிணைகளின் அணி நுமிஎஅ- ஆக்க் கருதப்படும். ஆனால், ஒருங்கொளியால் எந்திரவினைக்கு ஆட்பட்ட அடைப்புநீகியோ கடிகார உறுப்போ அப்படி அழைக்கப்படுவதில்லை). ஐரோப்பாவில் நுண் அமைப்புத் தொழில்நுட்பம் என்பதன் சுருக்கமாக மிஅதொ- எனும் சொல் வழக்கில் உள்ளது.யப்பானில் நுமிஎஅ- எனும் சொல் நுண்ணெந்திரம் என்றே வழங்குகிறது. இச்சொற்களின் வேறுபாடு பொருட்படுத்த்த் தக்கதல்ல. இவற்றில் எதை வேண்டுமானாலும் மாற்றிப் பயன்படுத்துதல் வழக்கில் உண்டு.
நுமிஎஅ- செயல்முறைகள் பொதுவாக, பரப்பு எந்திரவினை, தொகுதி எந்திரவினை லிகா , மின்வேதியாக்கம் எனப் பலவகைகளில் பகுக்கப்படுகின்றன; உண்மையில் பல ஆயிரம் வேறுபாடான நுமிஎஅ- செயல்முறைகள் நடப்பில் உள்ளன. சில மிக எளிய வடிவியல் உருக்களைக் கொண்டுள்ளன; வேறு பிறவோ, சிக்கலான முப்பருமான வடிவியல் உருக்களையும் நுட்பங்களையும் பயன்படுத்துகின்றன. காற்றுப்பைக்கான முடுக்கமானியைச் செய்யும் குழுமம், உறழ்மை நாவாயோட்டலுக்கான முடுக்கமானியைச் செய்யும் குழுமம் சார்ந்த வடிவமைப்பும் செயல்முறையும் பின்பற்ற முடியாது. இரண்டு வெவ்வேறு வடிவமைப்பையும் செயல்முறையையும் பின்பற்றும். உறழ்மை நாவாயோட்டலுக்கான முடுக்கமானியில் இருந்து வேறு உறழ்மைக் கருவியான கொட்புநோக்கிக்கு மாறும்போது மேலும் பேரளவு மாற்றம் உள்ள வடிவமைப்பும் செயல்முறையும் தேவைப்படும்; மேலும், இதற்கு முற்றிலும் வேறான கோப்புமுறைகளும் பொறியியல் குழுவுங் கூட வேண்டியிருக்கலாம்.
மிக அண்மையில், அறிவியலாளர்கள் மின்கருவிகள் மட்டுமன்றி, எந்திரக் கருவிகளையும், நுண்ணிலையில் பெருந்திரளாகச் செய்யக் கற்று, தொகுசுற்றதர்த் தொழில்நுட்பம் போன்ற மின் உலகின் நலங்களை எந்திர உலகிலும் உறுதிப் படுத்தியுள்ளனர். இன்றைய வளர்ந்த அமைப்புகளுக்கும் பொருள்களுக்கும் மின்னணுவியல் மூளையாக அமைதலைப் போலவே, நுண் எந்திரக் கருவிகளும் உணர்களையும் செயலிகளையும் உருவாக்கிக் கண்,காது, கை,கால்களாக புற உலகில் செயல்படுகின்றன.
இன்று, தானூர்திக் காற்றுப்பைகள், மைத்தாரை அச்சுப்பொறிகள், குருதி அழுத்த கண்காணிப்பிகள், எறிகாட்சியமைப்புகள் போன்ற இக்காலத்துப் பலவகைப் பொருள்களின் அடிப்படை உறுப்புகளாக நுண் எந்திரக் கருவிகள் அமைகின்றன. இந்தக் கருவிகள் மின்னணுவியல் போலவே எங்கும் பயன்படும் காலம் மிகத்தொலைவில் இல்லை எனத் தோன்றுகிறது.
நுண்தொழில்நுட்பம் ஒளியச்சிடல் முறையில் செயல்படுகிறது. பொருளின் மேற்பரப்பில் ஒளியலைகள் மறைதிரை ஊடாக குவியச் செய்யப்படுகின்றன. இவை வேதிப்படலத்தை திண்மையாக்குகின்றன. படலத்தின் மென்மை வாய்ந்த ஒளியலை வீழாத பகுதி கரைத்து நீக்கப்படுகிறது. பிறகு காப்பில்லாத பொருளை அமிலம் அரித்து வெளியேற்றுகிறது.
அறிவியலாளர்கள் 1970 வாக்கில் ஒரே சில்லில் பேரளவு எண்ணிக்கையில் நுண்ணளவு திரிதடையங்களை அணிப்படுத்தும் நுட்பம் கைவரப்பெற்றனர்; நுண்மின்னனியல் சுற்றதர்கள் உயர்செயல்திறம், நம்பகம் துல்லியமானக் கச்சிதத்துடன் குறைந்த செலவில் பெருந்திரளாகச் செய்யப்பட்டன. இது தகவல் புரட்சிக்கு வழிவகுத்தது.
நுண்தொழில்நுட்பம் என்பது மீட்டரில் மில்லியனில் ஒருபங்கு அளவு அல்லது நுண்மீட்டர் அளவு அல்லது 106 மீட்டர் அல்லது 1 அளவில் செய்யப்படும் தொழில்நுட்பம் ஆகும்.
1947 ஆகஸ்ட் 15 ம் தேதி சுதந்திரம் பெற்றபோது இந்தியா மற்றும் பாக்கிஸ்தான் என பிரித்தானிய இந்தியா பிரிந்து புதிய பிரிட்டிஷ் டொமினியங்களாக உருவாயின. புதியதாக உருவான இந்திய டொமினியன் பிரித்தானிய அரசின் நாணய அமைப்பு மற்றும் நாணயங்களை தக்கவைத்துக் கொண்டது. இந்திய ரூபாயானது அடிப்படை அலகாக இருந்தது அது அணாக்களாகவும் , பைசாக்களாகவும் பிரிக்கப்பட்டிருந்தது. இந்திய நாணயங்களில், அரை-பைசா மற்றும் தம்பிடி ஆகியவை 1947 ஆம் ஆண்டு அதிகாரப்பூர்வமாக செல்லாமல் ஆக்கப்பட்டன. என்றாலும் இந்த இருவகை நாணயங்களும் சிலகாலம் புழங்கியே வந்தது. 1966 வரை ரூபாயின் மதிப்பு 1.6 அல்லது 18 பிரிட்டனின் பழைய பென்னிகள்; அரை-பைசாவானது 0.141 பழைய பென்னிகள் மற்றும் ஒரு தம்பிடி 0.09 பழைய பென்னி) என்று இருந்தது.
2011 ஆம் ஆண்டு சூன் 30 ஆம் நாள் 25 பைசா மற்றும் அதைவிட மதிப்பு குறைந்த அனைத்து நாணயங்களும் உத்தியோகபூர்வமாக செல்லாதவை ஆக்கப்பட்டன. சிறப்பு நிகழ்வுகள் அல்லது நபர்களின் நினைவக சிறப்பு நாளைக் குறிக்கும் விதமாக பிற சிறப்பு நாணயங்களானது பல ஆண்டுகளாக அச்சிடப்பட்டன, அவை நினைவு நாணையங்களாக குறிப்பிடப்படுகின்றன. நினைவு நாணயங்கள் நாணய சேகரிப்பாளர்களின் சேகரிப்புக்கும், புழக்கத்திற்கும் பயன்படுத்தப்படுவதாக இருந்தன. அவை பல்வேறு நாணய அலகுகளில் வெளியிடப்பட்டன. சில நினைவு நாணயங்கள் பின்வருமாறு மகாத்மா காந்தி, ஜவகர்லால் நேரு, இந்திரா காந்தி, அம்பேத்கர், ராஜீவ் காந்தி, ஞானேஷ்வர், 1982–ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டிகள், வல்லபாய் பட்டேல், சுபாஷ் சந்திர போஸ், அரவிந்தர், சித்தரஞ்சன் தாஸ், சத்ரபதி சிவாஜி மற்றும் 2010-பொதுநலவாய விளையாட்டுக்கள், சின்னம், பகத்சிங், இரவீந்திரநாத் தாகூர் போன்ற நினைவு நாணயங்கள் அச்சிடப்பட்டன.
2007 ஆம் ஆண்டில் இந்திய ரிசர்வ் வங்கி ஒரு புதிய நாணயத் தொடர்களை வெளியிட்டது, இந்த அஸ்த மூத்திரைத் தொடர், நாணயங்களில் 50 பைசா, 1 ரூபாய், 2 ரூபாய் நாணயங்களில் வெளியிடப்பட்டது. இந்த நாணயங்கள் துருப்பிடிக்காத எஃகு நாணயங்கள் ஆகும். மேல்லும் இதில் இந்திய பாரம்பரிய நடண கை சைகைகளான பல்வேறு அஸ்த முத்திரைகளை இடம்பெற்றன. 5 ரூபாய் நாணயங்கள் வடிவமைப்பில் அலைகள் கொண்ட துருப்பிடிக்காத எஃகு நாணயங்களாக 2007 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டன. அதே போல் 2008 ஆம் ஆண்டில் ஒரு புதிய 10 ரூபாய் நாணயமும் வடிவமைப்பில் மாற்றப்பட்டது. 5 ரூபாய் நாணய வடிவமைப்பு மீண்டும் முந்தைய வடிவமைப்பிற்குத் திரும்பியது, இருப்பினும் இப்போது அது செப்பு நிக்கல் உலோகத்துக்கு பதிலாக நிக்கல்-வெண்கல உலோகத்தில் வெளியிடப்பட்டது. எனினும் இந்த 5 ரூபாய் மற்றும் 10 ரூபாய் நாணயங்கள் அஸ்த முத்திரைத் தொடரின் பகுதியாக இருக்க இல்லை.
1965 இலிருந்து தயாரிக்கப்பட்ட நாணயங்களில் நாணய மதிப்பை தேவநாகரி எழுத்தில் முழுமையாக குறிப்பிடுதல் இருக்கவில்லை. குறைந்த மதிப்பு நாணயங்கள் வெண்கலம், நிக்கல்-வெண்கலம், செப்பு-நிக்கல், அலுமினிய-வெண்கலம் ஆகியவற்றால் செய்யப்பட்டு செய்யப்பட்ட நிலையில், சிறிய வகை நாணயங்கள் படிப்படியாக அலுமினியத்தில் தயாரிக்கப்பட்டன. 1964 ஆம் ஆண்டில் புதிய அலகாக 3 பைசா நாணயம் முதன்முதலில் தயாரிக்கப்பட்டது, இது 1971 வரை தொடர்ந்து அச்சிடப்பட்டது. 1965 முதல் ஒன்று மற்றும் இரண்டு பைசா நாணயங்கள் அலுமினியத்துக்கு மாற்றப்பட்டு, நாணய மதிப்பை தேவநாகரி எழுத்தில் இல்லாமல் அச்சிடப்பட்டன. 1968 ஆம் ஆண்டில் 20 பைசா நாணயம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது, இது 1971 ஆம் ஆண்டு வரை தொடர்ந்தது.
தொடர் காலகட்டத்தில் 5 பைசா மற்றும் 20 பைசா நாணயங்கள் ஆகியவை அச்சிடுவது நிறுத்தப்பட்டன. 10 பைசா, 25 பைசா, 50 பைசா நாணயங்கள் போன்றவை துறுவேறா எஃகினால் தயாரிக்கப்பட்டன. 1992 ஆண்டு முதல், 1 ரூபாய் நாணயமும் துருவேறா எஃகினால் தயாரிக்கப்பட்டன. மற்றும் ரூ. 2 மற்றும் ரூ. 5 நாணயங்கள் காப்பர் நிக்கலில் தயாரிக்கப்பட்டு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. ரூ .1, ரூ 2, ரூ 5 ஆகியவற்றின் நோட்டுகளை அடிக்கடி அச்சிடுவதில் ஏற்படும் மிகுதியான செலவில் இருந்து விடுபட இந்த வகை நாணயத்திற்கு வழிவகுத்தது. இந்த நாணயங்கள் அச்சிடுவது 2004 ஆம் ஆண்டு வரை தொடர்ந்தது. கப்பர்-நிக்கல் நாணயங்கள் அச்சிடுவது பிறகு நிறுத்தப்பட்டு, இரண்டு மற்றும் ஐந்து ரூபாய் நாணயங்களும் துறுவேறா எஃகினால் தயாரிக்கப்படுவது துவங்கியது.