polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ந. இரவீந்திரன் ஈழத்துத் தமிழிலக்கிய அரசியல் ஆய்வாளர். பாரதியின் பன்முகப் பார்வை ஆய்வுத் தொடர் கட்டுரை மூலம் ஆய்வாளராக உருவாகி பல்வேறு ஆய்வுநூல்களை தமிழுலகிற்குத் தருபவர். பாரதியின் மெய்ஞ்ஞானம் இவரது முதலாவது ஆய்வு நூல்.
1,3-புரோப்பேன்டைதயோல் என்ற சேர்மமே இவ்வகைச் சேர்மங்களின் தொடரில் இடம்பெற்றுள்ள முதலாவது சேர்மமாகும். கரிமவேதியியலில் ஒரு வினைப்பொருளாக 1,3-புரோப்பேன்டைதயோல் பயன்படுத்தப்படுகிறது. 1,3-புரோப்பேன்டைதயோல் ஆல்டிகைடுகள் மற்றும் கீட்டோன்களுடன் வினைபுரிந்து 1,3-டைதயேன்களை உருவாக்குகிறது. ஆல்டிகைடுகளிலிருந்து வழிப்பெறுதியாகக் கிடைக்கும்போது மெத்தைன் - குழு போதுமான அளவுக்கு அமிலத்தன்மையுடன் காணப்படுவதால் இதை புரோட்டான் நீக்கம் செய்து விளையும் எதிர்மின் அயனியை கார்பனுக்கு அல்கைலேற்றம் செய்கிறது. தலைகீழ் முனைவாக்கத்திற்கான அடிப்படைச் செயல்முறையாக இது கருதப்படுகிறது.
ஒரேயணு டைதயோல்கள் என்பவை ' 2 என்ற பொதுவாய்ப்பாட்டைக் கொண்டிருக்கும். ஆல்டிகைடுகள் மற்றும் கீட்டோன்கள் மீது ஐதரசன் சல்பைடு செயல்பட்டு இவை வழிப்பெறுதியாக உருவாகின்றன. இவற்றின் நிலைப்புத்தன்மை அவற்றின் அரிய உருவாகும் தன்மைக்கேற்ப மாறுபடுகின்றன. மெத்தேன்டைதயோல், 1,1-எத்தேன்டைதயோல், 1,1-வளையயெக்சேன்டைதயோல் உள்ளிட்ட தயோல்கள் இதற்கு எடுத்துக்காட்ட்டுகளாகும். சூடுபடுத்தினால் ஒரேயணுடைதயோல்கள் ஐதரசன் சல்பைடை வெளியிட்டு நிலைமாறும் தயோகீட்டோன் அல்லது தயாலை கொடுக்கின்றன. இவை குறிப்பாக சில்படிமங்களாக மாற்றப்படுகின்றன
டைதயோல் என்பது இரண்டு தயோல் வேதி வினைக்குழுக்களைப் பெற்றுள்ள ஒரு கரிமகந்தக சேர்மமாகும். கரைதிறன், நெடி, ஆவியாதல் போன்ற இயற்பியல் பண்புகளில் மோனோதயோலின்களின் பண்புகளுடன் டைதயோலின் பண்புகளும் ஒத்துள்ளன. ஒரு கரிமச் சேர்மத்தில் இரண்டு தயோல் குழுக்களும் அவை இடம்பெற்றுள்ள இடத்தைப் பொறுத்து வெவ்வேறு வகையாக வகைப்படுத்தப்படுகின்றன.
அடுத்தடுத்த கார்பன் மையங்களின் மீது தயோல் குழுக்கள் இடம்பெற்றிருக்கும் சேர்மங்கள் 1,2-டைதயோல்கள் எனப்படுகின்றன. 1,2-எத்தேன் டைதயோலும் 1,2-பென்சீன்டைதயோலும் ஆல்டிகைடுகள் மற்றும் கீட்டோன்களுடன் வினைபுரிந்து 1,3-டைதயோலேன்களைக் கொடுக்கின்றன.
யின் மற்றும் யாங்கு என்பது மரபுவழி சீனதத்துவத்தில் இரட்டைத் தத்துவத்தை விளக்கும் ஒரு கருத்து ஆகும். வாழ்வில் இரவும் பகலும், எதிரும் புதிரும், எதிா்மறையும் நோ்மறையும் எப்படி ஒன்றையொன்று இயற்கையிலேயே சாா்ந்துள்ளது என்பதையும் எப்படி ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்று துலங்கும் என்பதை விளக்கும் தத்துவம் இது. அண்டம் துவங்கும் பொழுது பெருந்திறனின் சக்தியெல்லாம் இணைந்து எதிரும் புதிருமாகவும் நோ்மறை எதிா்மறையாகவும் குழம்பியதில் இவை ஒரு ஒழுங்கினை அடைந்து பொருட்களாகவும் உயிா்களாகவும் உருப்பெற்றன என்கிறது சீன அண்டவியல். யின் என்பது உயிா்ப்பற்ற ஏற்றுக்கொள்கின்ற தன்மையுடையதாகவும் யாங்கு என்பது உயிா்ப்புள்ள வழங்கும் தன்மையுடையதாகவும் உலகில் எல்லா மாற்றங்களிலும் பொறுப்பேற்றுக் கொள்கின்றன. ஒவ்வொரு வருடமும் வரும் பருவ மாற்றங்களிலும் நில அமைப்பிலும், ஆண் பெண் என்ற இரு தத்துவங்களிலும் சமூக அரசியல் சரித்திரம் போன்றவற்றிலும் ஒழுங்கு ஒழுங்கின்மை இது போன்று இரண்டும் மாறி மாறி வருவதே இயற்கையாகும்.
சீன அண்டவியலில் பல பரிமாணங்கள் உள்ளன. யின் மற்றும் யாங்கு தொடா்பான சீன அண்டவியலில் அண்டத்தில் அண்டத்தினால் சுயமாகத் தோற்றுவிக்கப்பட்ட சக்தி “கியூ” என்று அழைக்கப்பட்டது. யின் யாங்கு அண்டவியலில் “கியூ ” என்னும் சக்தி பல வடிவங்களாக உருவெடுத்தது. மனித இனமும் இதில் அடங்கும். உலகில் உள்ள நோ்மறை எதிா்மறை வடிவங்களான, ஒளியும் இருளும், நெருப்பும் நீரும் விரிவடைதலும் சுருங்குதலும் போன்ற பலவும் யின்யாங்கு தத்துவத்தின் வழிபாடுகளாகவே உணரப்பட்டன. இந்த இரட்டைத் தத்துவம் பல சீனப் பழங்கால அறிவியல் மற்றும் தத்துவக் கோட்பாடுகளிலும் பிரதிபலிப்பதுடன் பாரம்பரிய சீன மருத்துவத்திற்கும் வழிகாட்டியாக உள்ளது. இவை மட்டுமல்லாமல் சீன சண்டைக் கலைகளுக்கும் உடற்பயிற்சி முறைகளுக்குமான “பாகுசாஸ்”, டெய்ஜி கூவான் மற்றும் சைகோஸ் போன்றவைக்கும் இத்தத்துவங்களே வழிகாட்டிகளாக விளங்குகின்றன.
இரட்டையில் ஒற்றுமை என்பது பலத்த தத்துவங்களின் அடிப்படை. எதிரும் புதிரும் வேறாக இருந்தாலும் ஒன்றை ஒன்று சாா்ந்துள்ளது என்பதிலிருந்தும் ஒன்றில்லாமல் மற்றொன்றில்லை என்பது இரண்டுமான ஒன்று, இரண்டையும் இணைத்த ஒன்றைவிட சக்தி வாய்ந்த ஒன்று என்பது கூறப்பட்டுள்ளது. பகலின்றி இரவில்லை, ஒளியில்லாமல் இருளில்லை. அதுபோலவே இருளில்லாமல் ஒளியில்லை. இருளில்லாமல் ஒளியை அறியவும் முடியாது. இவைதான் யிங் யாங்கு தத்துவத்தின் அடிப்படை. யிங் யாங்கின் குறியீடும் இரண்டு எதிா்துருவங்களின் சமபங்கையும், ஒன்றில் மற்றொன்று சரிபங்காக அங்கம் வகிக்கின்றது என்பதையும் விளக்குகின்றது.
தாவோ தத்துவத்தின் பொருளியல் கடந்த ஆய்வில் உண்மை எது பொய் எது என்பதும் நன்மை எது தீமை எது என்பதும் பாா்ப்பவரின் கண்ணோட்டத்தைப் பொறுத்தது என்றும் இவை எதுவும் அறுதி செய்யப்பட்ட ஒன்று அல்ல என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. அதுபோலவே யின் யாங்கு தத்துவமும் உண்மையும் பொய்யும், தீதும் நன்றும் பிரிக்கப்பட முடியாது என்று கூறுகின்றது.
கன்பூசியஸ் தத்துவத்தின் அறிவுரைகளிலும் குறிப்பாக கிமு 2 ஆம் நூற்றாண்டு தத்துவ அறிஞா் டாங் ஜோஸ்சு யின் யாங்கு கருத்துக்கு நன்நெறி விளக்கமும் கற்பித்தார்.
தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்தில் தொழில் நில அறிவியல் துறையில் திட்ட ஆய்வு உதவியாளராகவும் , கோழிக்கோடு பல்கலைக்கழக மலையாளத் துறையில் தமிழ் விரிவுரையாளராகவும், இணைப்பேராசிரியராகவும் , குப்பம் திராவிட பல்கலைக்கழக திராவிட மற்றும் கணினி மொழியியல் இணைப்பேராசிரியராகவும், பேராசிரியராகவும் , போலந்து நாட்டிலுள்ள வார்சா பல்கலைக்கழகத்தின் இந்தியவியல் துறையில் வருகைதரு பேராசிரியராகவும் பணியாற்றியுள்ளார். திராவிடப் பல்கலைக்கழகத்தில் இணைவேந்தராகப் பணியாற்றியுள்ளார். மொழியியல், தமிழியல் தொடர்பான ஆய்வுக்கட்டுரைகளை எழுதியுள்ளார். சிங்கப்பூர் கல்வி அமைச்சகத்தில் ஆசிரியர்களுக்கு சிறப்புப்பயிற்சி அளித்துள்ளார். சிங்கப்பூர் சமூக அறிவியல் பல்கலைக்கழகத்தில் தேர்வாளராகவும் இருந்துள்ளார்.
தமிழ்நாட்டில் கிருஷ்ணகிரி, ஆந்திரப்பிரதேசத்தில் சித்தூர், கர்நாடகாவில் கோலார் போன்ற எல்லை மாவட்டங்களில் அழியும் நிலையிலிருக்கும் மொழிகள் தொடர்பாக ஆய்வுகள் மேற்கொண்டுள்ளார். மொழி சந்தித்து வரும் ஆபத்துகளை மதிப்பீடு செய்கின்ற மொழியியல் ஆய்வினை மேற்கொண்டுள்ளார். தேசிய மற்றும் சர்வதேச அளவில் 20க்கும் மேற்பட்ட ஆய்வுக்கட்டுரைகளை வெளியிட்டுள்ளார்.
தமிழிலிருந்து மலையாளத்திலும் மலையாளத்திலிருந்து தமிழிலும் புதினங்களையும், சிறுகதைகளையும் மொழிபெயர்த்துள்ளார். வாச்சக் அவர்களின் இலக்கியத் திறனாய்வு நூலை மொழிபெயர்த்துள்ளார். தமிழ் , ஆங்கிலம், மலையாளம் மற்றும் தெலுங்கு ஆகிய மொழிகளறிந்தவர்.
திருவாரூர் மாவட்டம் மன்னார்குடி வட்டத்தில் உள்ள காடுவாக்குடியில் பிறந்த இவர், மதுரை காமராசர் பல்கலைக்கழகத்தில் மொழியியலிலும் தமிழ் இலக்கியத்திலும் முதுகலை பயின்று, முனைவர் பட்டம் பெற்றுள்ளார்.
“ஆறவைத்து பழிவாங்க வேண்டும்” என்பது உடனே பழிவாங்காமல் காலம் கடந்து பொறுத்திருந்து எதிா்பாராத நேரத்தில் பழிவாங்குவதுதான் அதிகமான திருப்தி தரும் என்ற கருத்தை பிரதிபலிக்கிறது.இந்தக் கருத்தின் அடிப்படை அறியப்படாத ஒன்று. பிரான்சு நாட்டுத்தூதா் சாா்லஸ் மாஷ்ரிஸ் டி டெல்லிரான்டு பெரிகோா்டு என்பவா்தான் முதலில் பிரெஞ்சு மொழியில் பொறுத்திருந்து ஆறிய பின்புதான் பழிவாங்க வேண்டும் என்ற கருத்தை கூறியுள்ளாா். இக்கருத்து பிரென்சு நாவலான மாதில்டி -யிலிருந்து 1846 ஆம் ஆண்டு ஆங்கில மொழிக்கு வந்திருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. 1949 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த கைண்ட் ஹார்ட்ஸ் அண்ட் கரோனட்ஸ் என்ற திரைப்படத்திலும் இதே கருத்து பேசப்படுகிறது. அதுபோலவே திரைப்படமான டெத் ரிடிசா ஹார்ஸ் , மற்றும் மேரியோ புஜோ எழுதிய தி காட்பாதர் என்னும் நாவல், ஸ்டார் டிரக் :தெ ரேத் ஆஃப் கான் என்னும் திரைப்படத்திலும், இதே கருத்து வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. கில் பில் 1 2003 மற்றும் மேன் ஆஃப் பயர் திரைப்படங்களிலும் இக்கருத்து கூறப்பட்டுள்ளது. ஆப்கானிஸ்தானத்தில் உள்ள பஸ்தூண்களும் இதே கருத்தை பின்பற்றுவதாக அறிப்படுகிறாா்கள்.
பழிவாங்கும் உணா்வு பல சமுதாயங்களில் காணப்படுகிறது. ஒரு சில சமூகங்கள் பழிவாங்கும் உணா்வை மரபுவழிப் பகை என்று ஊக்குவிக்கின்றன. இவைகள் தனிமனிதா்களின் பெருமையையும் குழுக்களின் பெருமையும் முக்கியம் என போதித்து அதற்காக வழிவழியாக பகைமையை ஊக்குவிக்கின்றன. தனது பெருமையைக் காத்துக் கொள்ள, இழந்த பெருமையை நிலைநாட்டிக் கொள்ள பழிவாங்குதல் சரியென்ற மனப்பான்மையை வளா்த்துக் கொள்ள சமூகம் ஊக்குவிக்கிறது. இறந்து போனவா்களின் நினைவாகவும் அவா்கள் விட்டுச் சென்ற பணியைத் தொடா்வதற்காகவும் பழிவாங்குதல் என்பது ஒரு ஆழமான நியாயமான உணா்வாகக் கருதப்பட்டது என்று மைக்கேல் இஸ்ணடிடாப் கூறுகிறாா் . இது போன்று பழிவாங்குவது என்பது பரம்பரையாக தொடா்ந்து வரும் ஒரு உணா்வாகும். எப்பொழுதெல்லாம் மானத்திற்கு பங்கம் விளைவிக்கப்படுகிறதோ, பாதிக்கப்பட்டவா்கள் தமது குடும்ப மானத்தைக் காப்பாற்றுவதற்கு பழிவாங்கியே ஆக வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தனா். இது போன்ற எண்ணம் குடும்பங்களில் துவங்கி, பின் மொத்த சமூகமும் இதனை கையிலெடுத்துக் கொண்டு பரம்பரை பரம்பரையாக பழிவாங்கும் உணா்வைத் தொடா்வதும் உண்டு.
பழிவாங்குதல் என்பது ஒருவகையான இலக்கியமாகக் கருதப்பட்டு கடந்த சில நூற்றாண்டுகளாகவே பல்வேறு தளங்களில் வெளிப்பட்டு வந்துள்ளது. அது போன்ற படைப்புகள், மறைந்திருப்பது, முகமூடியில் ஒழிந்திருப்பது, பாலுணா்வு, மனிதனை மனிதன் உண்பது, இயற்கைக்கு மாறாக உருவகங்களைக் கற்பனை செய்வது, பலத்தைக் காட்டுவது, கொடுங்கொலை மற்றும் இரகசியம் காப்பது போன்ற செயல்களும் மற்றவைகளையும் கொண்டவைகளாக இருந்தன. இது போன்று ஒவ்வொரு கருத்தும் அந்தவகையான நாடகபாணிக்குப் பொருந்துவதாக அமைக்கப்பட்டிருந்தது. நாடகப்பாணி என்பது நாடக பாத்திரங்களுக்குத் தெரியாதவைகளும் பாா்ப்பவா்களுக்குத் தெரிந்திருக்கும். இதுபோன்ற நாடக பாணியின் குறிக்கோள் என்னவென்றால், அடுத்தது என்ன நடக்குமோ, நாடகப் பாத்திரங்கள் என்ன செய்வாா்களோ என்ற ஒரு வகையான திகிலையும் எதிா்பாா்ப்பையும் பாா்ப்பவா்கள் மனதில் ஏற்படுத்துவது ஆகும்.
பழிவாங்குதல் என்பது சட்டத்தை அல்லது சட்ட நடைமுறைகளை அல்லது சட்ட இயல் கோட்பாடுகளை மீறியவா்களுக்கு நீதி வழங்கும் நடைமுறைகளில் ஒன்றாகும். வழக்கமாக பழிவாங்குதல் என்பது, துன்பமடைந்தவா்களுக்காகவோ அல்லது அவ்வாறு நினைப்பவா்களுக்கோ துயா் துடைப்பதற்கு துன்பமளித்தவா் மீது எடுக்கப்படும் கடுஞ்செயல் ஆகும். இது சட்டத்திற்கு அப்பாற்பட்டு தண்டனை வழங்கும் ஒரு செயல். பிரான்சிஸ் பேகன் என்னும் பிரித்தானிய அறிஞா், இது ஒரு காட்டுமிராண்டித் தனமான நீதி வழங்கும் முறை, சட்டத்திற்கு அப்பாற்பட்டது என்று கூறியுள்ளாா்". பழமைவாத நீதி அல்லது பழிவாங்கும் நீதி என்பவை நாகரிக காலத்திற்கு முந்தையவை. தற்காலத்தில் நீதி வழங்குவதில் மேம்பாடு முறை கையாளப்பட்டு அவை தரம்பாா்த்து அல்லது இறையருளுடன் வழங்கும் நீதிமுறை என்பதன் அடிப்படையில் வழங்கப்படுகின்றன.
கலையின் பல நோக்குகளில் பழிவாங்கல் என்னும் கருத்து பரவலாகக் காணப்பட்டுள்ளது. ஜவெண்டி ஃபிலான்டெஸ் வரைந்த ஹீரோதியஸ் ரிவன்ஞ் என்னும் ஓவியம், வுலஃப் காஸ கமெடியுஸ மோ சாரட் அவா்கள் இயக்கிய இசை நடனம் டான் கோவன்னி மற்றும் தெ மேரேஜ் ஆஃப் பிகாரோ ஆகியவை சில எடுத்துக்காட்டுகளாகும். ஜப்பானிய கலைவடிவங்களிலும் குறிப்பாக உடா்காவா குனி யோசி உள்ளடக்கியவா்களின் படைப்புகளிலும் பழிவாங்கல் கருத்து கையாளப்பட்டுள்ளது. சீன எழுத்தாளா் ஜி ஜயுஸ்யாங் பழிவாங்கல் என்பதை மையக் கருத்தாக வைத்து தி ஆர்ஃபன் ஆஃப் சோ என்னும் நாடகத்தை இயற்றியுள்ளாா். ஒரு குடும்பம் எப்படி பழிவாங்குகிறது என்பதை கன்பூசியஸ் கொள்கையின் பாா்வையிலும் சமூக அதிகார வடிவத்தின் கண்ணோட்டத்திலும் விளக்கியுள்ளாா்.
கதையின் கருவான முகமூடியிட்டுக் கொள்வது மறைத்துக் கொண்டு வேறுவிதமாகத் தோன்றுவதும் ஒத்துப் போகக் கூடிய கருத்துகள் ஆகும். இலக்கியத்தில் ஒரு பாத்திரம் உருவகமாகவோ அல்லது உண்மையாகவே தம்மை மறைத்துக் கொண்டு வேறுவிதமாகக் காட்டிக் கொள்ளலாம். தம்மை வேறுவிதமாகக் காட்டிக் கொள்வது என்பது இலக்கியங்களில் பொதுவாக கையாளப்படுவதுதான். வேறுவிதமாகத் தன்னை காண்பித்துக் கொள்வது என்பதற்கு முகமூடி அணிந்து கொள்வது என்று குறிப்பிடுவது நேரடியான உருவகமாகும். பாலுணா்வையோ, அதிகாரத்தையோ முக்கிய கருவாகக் கொண்டு எழுதப்பட்ட இலக்கியங்களுக்கு கில்லியன் ஃபிளைன் எழுதிய நாவல் -ம் ஏற்கனவே குறிப்பிட்ட என்னும் நாடகமும் சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகளாகும்.
இலக்கியத்தில் பழிவாங்குவது என்பது சரித்திரகாலம் தொட்டு இன்றுவரை ஒரு முக்கிய பொருளாகவே இடம் பெற்றுவந்துள்ளது. செகப்பிரியர் எழுதிய ஹாம்லெட், ஒத்தெல்லோ நாடகங்களும், அலக்சாண்டா் டுமாஸ் எழுதிய என்னும் நாவலும், எட்கா் ஆலன் போ எழுதிய என்னும் சிறுகதையும் எடுத்துக் காட்டுகளாகும். ஸ்டீபன் சிங் எழுதிய என்னும் நாவலும், கில்லியன் பிளின் எழுதிய , வில்லியம் கோல்டுமேன் எழுதிய ஆகிய நாவல்களும் அன்மைக் காலத்திய எடுத்துகாட்டுகளாகும். பழிவாங்குவது என்பது இலக்கியங்களின் ஒரு பொருளாக இருந்தாலும் அது ஒரு வகையாகவும் அல்லது நடையாகவும் கருதப்பட்டது.
பழிவாங்கும் வகையைச் சோ்ந்த இலக்கியங்களில் திரும்பத் திரும்ப வரும் சம்பவம் படைப்பின் இறுதியில் வரும் கொடுரமான கொலைகள்தான். இது போன்ற வன்முறைகளுக்கான அடித்தளம் நாடக பாத்திங்களின் இளமைக்காலத்திலிடப்பட்ட வித்தாக இருக்கும். . கொடூரமான கொலைகள் இயல்பாகவே நாடகங்களிலும் நாவல்களிலும் காணப்படுகின்றன. ஸ்டீபன் கிங் எழுதிய 20 ஆம் நூற்றாண்டின் என்னும் புதினத்திலும், 16 ஆம் நூற்றாண்டு செகப்பிரியா எழுதிய நாடகம் ஆகியவை இதுபோன்று இறுதிக் காட்சிகளில் நடைபெறும் கொலைகளுக்கு எழுத்துக்காட்டுகளாகும்.
அதிகாரத்தைத் தக்க வைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆவல்தான் பழிவாங்கும் உணா்ச்சியைத் தூண்டுகிறது என்று சமூக உளவியலாளா் யான் மெக்சீ கூறுகிறாா். பழிவாங்கும் உணா்ச்சி அதிகம் உள்ளவா்கள், அதிகாரத்தில் இருக்க வேண்டும் என்றும் தாம் எல்லோர் கவனத்தில் இருக்க வேண்டும் என்றும் தம் நிலையிலிருந்து தாழ்ந்துவிடக் கூடாது என்றும் நினைப்பவா்களாகவும் இருப்பாா்கள் என்று அவா் கூறுகிறாா்.
“பழிவாங்குவதற்குப் புறப்படுவதற்கு முன் இரண்டு கல்லறைகளைத் தயாா் செய்துவிட்டுத் துவங்கு” என்று மற்றொரு பழமொழி கூறுகிறது. மற்றொரு சீனப் பழமொழி பெற்றோருக்காகப் பழிவாங்காத மகன் மகனே அல்ல என்று கூறுகிறது.
ஆசையை இல்லாமல் ஆக்குதல் அல்லது ஆசையிலிருந்து விடுபடுதல் என்பது பொதுவாகத் தவறாகவே புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. முக்திநிலையை அல்லது ஏழு கொடிய பாவங்களிலிருந்து விடுபட விருப்பம் கொள்ளாமல் அவரது இச்சையுடன் இறந்துபோதலால், ஒருவர் தன் சுய திருப்திக்காக செய்த தலையாய கர்மாவானது அவரது ஒவ்வொரு பிறவியிலும் பின்தொடர்ந்து வந்துகொண்டே இருக்கும். அதனால் மீண்டும் மீண்டும் வாழ்க்கைச் சக்கரத்தில் முடிவே இல்லாமல் பிறவி எடுக்க வேண்டியதாகிறது. அவ்வாறின்றி சரியான வழியில் வாழ்தல், வாழ்க்கையைப் பற்றிய சரியான விழிப்புணர்வு ஆகியவை சிலரால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு வாழ்வில் கடைபிடிக்கப்பட்டு வந்துள்ளது.
இச்சையானது ஒரு குறிப்பிட்ட பொருள் மீதான, அதனோடு இணைந்திருத்தல், அதனைக் குறிப்பாகச் சுட்டுதல் ஆகிய உள்ளார்ந்த உண்ர்ச்சிகரமான விருப்பமாகும். இது வடிவு, உணர்ச்சி, அறிவு , மனப்பான்மை, உணர்வுநிலை எனப்படும் ஐந்து ஸ்கந்தங்கள் என்பவற்றுடன் தொடர்புடையதாகும். இந்த விடயங்களின் சில சேர்க்கைகளால் நமக்குள் ஆசை உருவாகின்றன. எனவே ஆசையே ஒருவரது இழிநிலைக்கு பொதுவான இறுதியான காரணமாக இருக்கிறது. மேலும் குறிப்பிட்ட துன்பத்திற்கான உடனடி வேர்க்காரணமாகவும் ஆசையே இருக்கின்றது.
சமயங்கள் குறிப்பாக கிறித்துவமானது பெருவிருப்பம், இச்சை இவற்றுக்கிடையே ஒரு வேறுபாட்டை வரையறுக்கின்றது. இச்சை என்பது ஓர் ஆசை அல்லது பொருத்தமற்ற ஆசையாகும். மேலும் இது வலுவானதும், நீதியற்ற வகையிலும் வரும் ஒழுக்கமற்றது என வகைப்படுத்துகிறது. அதே நேரம் சரியான நோக்கத்திற்காகக் கொள்ளும் ஆசையானது கடவுளால் கொடுக்கப்பட்ட ஒழுக்கமானதாகக் கருதப்படுகிறது
இச்சை அல்லது ஆசை என்பது ஒரு பொருள் அல்லது ஓர் உணர்வைத் தீர்ப்பதற்கான சூழ்நிலைக்கு ஆழ்ந்த ஆர்வத்தை அல்லது ஏக்கத்தை உருவாக்குகின்ற ஓர் உளவியல் சக்தியாகும்.
இச்சை என்பது பாலியல், காதல், பணம் அல்லது சக்தி போன்ற எந்த வடிவத்தையும் எடுக்க முடியும். சாதாரணமாக உணவின் மீதான இச்சை என்பது தேவைக்கான உணவைத் தேடுவதிலிருந்து வேறுபட்டதாகும்.
பௌத்த மெய்யியல் தத்துவங்களின் அடிப்படையில், இச்சையானது ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தைக் கொண்டுள்ளது. புத்தமதம் கூறும் அடிப்படையான நான்கு உண்மைகளில் இரண்டாவதாக இச்சை குறிப்பிடப்படுகிறது.
ஆக்டேவியா பாஸின் 'நீலப் பூச்செண்டு' எனும் சிறுகதையின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பானது லத்தீன் அமெரிக்கச் சிறுகதைகள் என்ற தொகுப்பில் இடம் பெற்றுள்ளது.
ஜெர்மன் கவிஞர் குந்தர் கூனர்ட், மற்றும் சிரியா நாட்டுக் கவிஞர் அடநிஸ் ஆகியோரின் கவிதை மொழிபெயர்ப்புகள் 'உலகக் கவிதை' எனும் தொகுப்பில், இடம்பெற்றுள்ளது.
துருக்கி புதின எழுத்தாளர் அஹ்மட் ஹம்டி தன்பினாரின் புதினத்தை 'நேர நெறிமுறை நிலையம்' எனும் தலைப்பில் தமிழுக்கு மொழிமாற்றம் செய்திருக்கிறார். 2015
ஐஸ்லாந்து நாட்டுப் புதின எழுத்தாளரான ஹால்டார் லேக்ஸ்நஸின் புதினத்தை 'மீனும் பண் பாடும்' என்ற தலைப்பில் தமிழில் மொழிபெயர்த்திருக்கிறார். 2017
துருக்கி புதின எழுத்தாளர் ஓரான் பாமுக்கின் நாவலை 'கருப்புப் புத்தகம்' எனும் தலைப்பில் தமிழில் மொழிபெயர்த்திருக்கிறார். காலச்சுவடு பதிப்பகம் வெளியிட்டிருக்கிறது.
செக் நாட்டுப் புதின எழுத்தாளர் மைக்கேல் அய்வாஸின் ' ' எனும் நாவலை 'மற்ற நகரம்' எனும் தலைப்பில் காலச்சுவடு பதிப்பகம் வெளியிட்டுள்ளது.
ஈரோட்டில் பிறந்தவரான எத்திராஜ் அகிலன், ஈரோடு நகரின் ஸ்ரீ வாசவி கல்லூரியில் முப்பத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஆங்கிலப் பேராசிரியராகவும், இறுதி இரண்டாண்டுகள் கல்லூரி முதல்வராகவும் பணியாற்றி ஒய்வு பெற்றவர். பணி நிறைவுக்குப் பிறகு, இவர் மொழிபெயர்ப்புத் துறையில் பங்களித்து வருகிறார். இவருடைய மொழிபெயர்ப்புக் கட்டுரைகள் காலச்சுவடு, உன்னதம், அடவி, மணல் வீடு, கல்குதிரை, தமிழ் வெளி போன்ற இலக்கியப் பத்திரிகைகளிலும், கபாடபுரம், மலைகள் போன்ற இணைய சஞ்சிகைகளிலும் வெளியாகி இருக்கின்றன.
எத்திராஜ் அகிலன் என்பவர் தமிழ்நாட்டின், ஈரோட்டைச் சேர்ந்த ஒரு ஆங்கில பேராசிரியர், எழுத்தாளர், மொழிபெயர்ப்பாளராவார்.
இதை அறிந்து கோபப்படும் சிவகுமார் - லட்சுமி இருவரும் வெற்றிவேல் தங்களின் வளர்ப்பு பிள்ளை என்றும், வெற்றிவேலின் தந்தை வாசு தேவராயர்தான் ராதாரவியின் மகளான லட்சுமியை அவர்கள் வீட்டு வேலையாளான சிவகுமாருக்குத் திருமணம் செய்து வைத்ததையும், அதனால் ராதாரவியும் ஆனந்தராஜும் வாசுதேவராயரைக் கொன்றதையும், வாசுதேவராயர் அவர் மகன் வெற்றிவேலையும் சொத்துக்களையும் தங்களைப் பாதுகாக்கச் சொல்லி விட்டுச்சென்றதையும் சுப்ரமணியிடம் கூறுகின்றனர். தன் தவறை உணர்ந்த சுப்பிரமணி வெற்றிவேலிடம் மன்னிப்புக் கேட்கிறான். ராதாரவி மற்றும் ஆனந்தராஜின் சம்மதத்தோடு வெற்றிவேல் - ராதிகா சௌத்ரி திருமணம் நடைபெறுகிறது.
கிராமத்தின் பெரிய மனிதர் சிவகுமார். அவர் மனைவி லட்சுமி. இவர்களின் மகன்கள் வெற்றிவேல் மற்றும் சுப்பிரமணி . அவ்வூர் பள்ளியின் ஆசிரியரின் மகள் கௌரி . வெற்றிவேல் - கெளரி ஒருவரையொருவர் விரும்புகின்றனர். கல்லூரிப் படிப்பை முடித்து கிராமத்திற்குத் திரும்பும் சுப்ரமணியின் உயிரை கௌரி காப்பாற்றுகிறாள். இதனால் கௌரியை விரும்பத் தொடங்கும் சுப்பிரமணி தான் காதலிப்பதை வெற்றிவேலிடம் கூறுகிறான். தன் சகோதரனின் காதலுக்காக தன் காதலைத் தியாகம் செய்யும் வெற்றிவேல் தான் திருமணம் செய்துகொள்ளாமல் சுப்பிரமணி - கௌரி திருமணத்தை நடத்திவைக்கிறார்.
தங்களின் எதிரியான ராதாரவியின் மகன் ஆனந்தராஜின் மகள் ராதிகாசௌத்ரியை வெற்றிவேலுவிற்கு திருமணம் செய்துவைக்க எண்ணுகிறார்கள். வெற்றிவேலின் எதிரியான பொன்னம்பலம் சுப்ரமணியிடம் வெற்றிவேல் மற்றும் கௌரியைப் பற்றித் தவறாகக் கூறுகிறான். இதை உண்மையென்று நம்பி சுப்பிரமணி வெற்றிவேலிடம் சண்டையிடுகிறான். வெற்றிவேல் வருத்தத்துடன் வீட்டைவிட்டு வெளியேறுகிறார்.
கண்ணுபடப்போகுதய்யா 1999 ஆம் ஆண்டு விஜயகாந்த், சிம்ரன் மற்றும் கரண் நடிப்பில் பாரதி கணேஷ் இயக்கத்தில் தமிழில் வெளியான குடும்பத் திரைப்படம். இப்படம் வணிகரீதியில் வெற்றிப்படமாக அமைந்தது . இந்தியில் கரம் புத்ரா என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டது
கரும்புச் சக்கை என்பது கரும்பிலிருந்து சாறு பிழிந்தபிறகு மீதமுள்ள சக்கையாகும். இந்த சக்கையானது வெப்பம், மின்சாரம் போன்றவற்றை உற்பத்தி செய்ய உயிர் எரிபொருளாகவும், காகிதக் கூழ், கட்டுமான பொருட்களைத் தயாரிக்க மூலப் பொருளாகவும் பயன்படுகிறது.
சர்க்கரை ஆலையில் 10 டன் கரும்பை பிழியும்போது கிட்டத்தட்ட மூன்று டன் ஈரக் கரும்புச் சக்கை மிச்சமாகிறது. இது ஒவ்வொரு நாட்டிலும் கரும்பு உற்பத்தியின் தன்மைக்கு ஏற்றவாறு சற்று மாறுபடுகிறது.
அதிக ஈரப்பதம் கொண்ட கரும்புச் சக்கையை, பொதுவாக 40-50 சதவிகிதம் ஈரப்பதமுள்ள சக்கையை, எரிபொருளாகப் பயன்படுத்துவது தீங்கு விளைவிக்கக்கூடியது ஆகும்.
சந்துரு பூக்கடை ஒன்றில் வேலை பார்த்து வருகிறான். பெண்களை தன் வசப்படுத்த அவன் பல முறை முயன்றிருந்தாலும் அவனுக்கு அதில் வெற்றி கிடைக்கவில்லை. அதனால், அவனது நண்பர்கள் ) மிகவும் கேலி செய்தனர். அதிலிருந்து தப்பிக்க, கோவிலில் அறிமுகம் இல்லாத ஒரு பெண்ணை காட்டி அவள் தான் தன் காதலி என்று கூறிவிடுகிறேன் சந்துரு. அடிக்கடி அந்த பெண்ணிடம் தொலைபேசியில் பேசுவது போல் சந்துரு நாடகமாட, அவனது நண்பர்களும் அதை நம்பிவிடுகின்றனர்.
ஹலோ திரைப்படம் என்பது கே. செல்வபாரதி இயக்கத்தில், 1999 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படமாகும். இதில் பிரசாந்த், பிரீத்தி, சுஜிதா, ரஞ்சித் மற்றும் பலர் நடித்துள்ளனர். திருவேங்கடம் தயாரிப்பில், தேவா இசை அமைப்பில், 7 நவம்பர் 1999 ஆம் தேதி வெளியான இத்திரைப்படம், பாக்ஸ் ஆபீசில் சராசரி வெற்றியைப் பெற்றது.
இந்நிலையில், சார்லியின் நண்பன் சுரேஷ் பெண் பார்க்க சென்னை வருகிறான். அந்த பெண் - ஸ்வேதா, சந்துரு விரும்பும் பெண் என்று தெரியவர, திருமணத்தை நிராகரிக்கிறேன் சுரேஷ். அதனால், ஸ்வேதாவின் அண்ணன் சேகர் அவளை நம்பாமல் மிகவும் திட்டிவிட, அதை தாங்கிக் கொள்ள இயலாமல், தற்கொலை செய்ய முயற்சிக்கிறாள் ஸ்வேதா.
பின்னர், ஸ்வேதாவிடம் தான் யார் என்று உண்மையை மறைத்து அறிமுகமாகி, நன்மதிப்பைப் பெற்று, சந்துருவும் ஸ்வேதாவும் விரும்பினர். பின்னர், சந்துரு யார் என்று தெரியவர, சந்துரு-ஸ்வேதா திருமணம் தடைபடுகிறது. இறுதியில், அந்த காதல் ஜோடிக்கு திருமணம் நடந்ததா என்பதே மீதிக் கதையாகும்.
ஜெயராஜ் கேரளாவிலுள்ள ,கோட்டயத்தில் ஒரு நடுத்தர குடும்பத்தில் ஆகஸ்ட் 4, 1960 இல் பிறந்தார். அவரது தந்தை என். ராஜசேகரன் நாயர் மற்றும் தாய், சாவித்ரி ஆர் நாயர் ஆவார். திருவனந்தபுரம் பொறியியல் கல்லூரியில் இருந்து எலெக்ட்ரானிக்ஸ் மற்றும் கம்யூனிகேஷன் துறையில் தனது இளங்கலை தொழில்நுட்பத்தை முடித்தார். திருவனந்தபுரத்தில் தங்கியிருந்தபோது கேரளாவின் சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் கலந்து கொண்டார். திரைப்பட விழாவில் பல உலகத் திரைப்படங்களை கவனித்தார்.குரோசவாவின் ரஷ்மோன் மற்றும் டிசிகாவின் பைசைக்கிள் தீவ்ஸ் ,போன்ற படங்கள் அவருக்கு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின. திருவனந்தபுரத்தில் தனது படிப்பை முடித்து, தமிழ்நாட்டிலுள்ள சென்னையில் அவரது சகோதரியின் அண்டை வீட்டாராகக் குறிப்பிடப்பட்ட இயக்குனர் பரதனை சந்தித்தார்.
ஜெயராஜினால் இயக்குனர் பரதன் ஈர்க்கப்பட்டார். அதனால் அவரை சிலம்பு என்கிறஅவரது படத்தில் உதவி இயக்குனராக சேர்த்துக் கொண்டார். ஜெயராஜ் பின்னர் இயக்குனர் "பரதனுக்கு மேலும் ஆறு திரைப்படங்களில் உதவி இயக்குனராக பணியாற்றினார். இதில் விமர்சன ரீதியாக பாராட்டப்பட்ட ஓரு மின்னாமினுங்கிட்டெ நூருங்குவேத்தம் மற்றும் வைஷாலி ஆகியவை அடங்கும். ஜெயராஜ் வித்யாரம்பம் திரைப்படத்தின் மூலமாக இயக்குனராக அறிமுகமானார். அவரது ஆரம்ப தொழில் வாழ்க்கையில் முக்கியமாக ஆகாஷா கோட்டையில் சுல்தான் , ஜானி வால்கர் , ஹை வே , தும்புலி கடப்புரம் மற்றும் அரேபியா போன்ற வர்த்தக ரீதி சார்ந்த திரைப்படங்களை தயாரித்தார்.
அவரது ஆரம்ப கால வாழ்க்கையில் குறிப்பிடத்தக்க படங்களாக "குடும்பசமேதம் பைத்ருகம் மற்றும் சொப்னம் போன்றவை இருந்தன. பைத்ருகம் விமர்சனரீதியாக பாராட்டப்பட்டது, ஆனால் அதன் பழமைவாத, சமய தத்துவத்திற்காக விமர்சிக்கப்பட்டது. தேசதனம் திரைப்படம் அவரது வாழ்க்கையில் ஒரு மைல்கல் ஆக இருந்தது. இத் திரைப்படத்தினால், அவர் விமர்சகர்களால் தீவிரமான திரைப்படத் தயாரிப்பாளராகக் கருதப்பட்டார். அதற்குப் பிறகு மற்றொரு விமர்சன ரீதியாக பாராட்டப்பட்ட திரைப்படமான கலித்தியம்"' ஷேக்ஸ்பியரின் ஓதெல்லோவின் தழுவலாகும். இது அவருக்கு சிறந்த இயக்குனருக்கான தேசிய திரைப்பட விருதை பெற்றுத் தந்தது.
ஜெயராஜ் என்று தொழில்ரீதியாக அழைக்கப்படும் ஜெயராஜன் ராஜசேகரன் நாயர், ஒரு இந்தியத் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர் ஆவார். மலையாளத் திரையுலகில் பணியாற்றி வரும் இவர் பறவைகள் சங்க சர்வதேச நிறுவனத்தை நிறுவியவர் ஆவார், மேலும் அவர் தொண்டு வேலைகளில் தீவிரமாக ஈடுபட்டிருக்கிறார்.
சுந்தர புருஷன் 1996 ஆம் ஆண்டு லிவிங்ஸ்டன் மற்றும் ரம்பா நடிப்பில் வெளியான இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படம். கட்டாயப்படுத்தித் திருமணங்கள் செய்யும் வழக்கத்தைச் சாடும் கதைக்களம் ஆகும் லிவிங்ஸ்டன் கதை மற்றும் திரைக்கதை எழுதி உள்ளார். ஒளிப்பதிவாளர் ஆர்தர். ஏ .வில்சனின் முதல் திரைப்படம். இத்திரைப்படம் 1999இல் கன்னட மொழியில் பி. சி. பட்டில் நடிப்பில் சாணப்ப சண்ணேகவுடா என்ற பெயரிலும், தெலுங்கு மொழியில் 2006 இல் சுனில் வர்மா மற்றும் ஆர்த்தி அகர்வால் நடிப்பில் அந்தால ராமுடு என்ற பெயரிலும், ஒடியா மொழியில் 2012 இல்அனுபவ் மொகந்தி மற்றும் வர்ஷா பிரியதர்ஷினி நடிப்பில் சம்திங் சம்திங் என்ற பெயரிலும் மறு ஆக்கம் செய்யப்பட்டு பெரும் வெற்றி பெற்றது.
குற்ற உணர்ச்சியின் காரணமாக வள்ளியை விட்டு விலகியே இருக்கும் கணேசனை தொடக்கத்தில் வள்ளிக்குப் பிடிக்காவிட்டாலும் சிறிதுசிறிதாக விரும்பத் தொடங்குகிறாள். மூன்று மாதங்களுக்குப் பிறகு கணேசன் அவன் சகோதரனுடன் பேசிக்கொண்டிருப்பதைக் கேட்கும் வள்ளிக்கு தான் ஏமாற்றப்பட்ட உண்மை தெரிந்து கோபப்படுகிறாள். வள்ளியை சமாதானப்படுத்தும் கணேசனின் முயற்சிகள் அனைத்தும் வீணாவதால் கணேசன் காவல்துறையில் ரகு நல்லவன் என்ற உண்மையைச் சொல்லி அவனை சிறையிலிருந்து விடுவிக்கிறான். வள்ளியுடன் மூன்று மாதங்களாக எந்த உறவுமின்றி வாழும் உண்மையைச் சொல்லி ரகு வள்ளியைத் திருமணம் செய்ய சம்மதிக்க வைக்கிறான்.
கிராம மக்கள் அனைவரது முன்னிலையிலும் வள்ளியின் கழுத்திலுள்ள கணேசன் கட்டிய தாலியைக் கழற்றமுனையும்போது வள்ளி வாந்தி எடுக்கிறாள். இதனால் வள்ளி கர்ப்பமாக இருப்பதாக என்னும் ரகு திருமணத்திற்கு மறுக்கிறான். ரகு தன்னை முழுமையாக நம்புகிறானா?
என்பதைச் சோதிக்கவே இப்படி செய்ததாகக் கூறும் வள்ளி, கணேசன் மட்டுமே தன்னை முழு நம்பிக்கையுடன் நேசிப்பதாகக் கூறி, தானும் கணேசனையே விரும்புவதாகக் கூறுகிறாள். கணேசனும் வள்ளியும் மகிழ்ச்சியுடன் இணைகின்றனர்.
தினமலர்: சாதனை புரிந்த தமிழ்ப் படங்கள் என்ற வரிசையில் சுந்தர புருஷன் படத்தையும் பட்டியலிட்டது. மேலும் "சுந்தர புருஷன் கதை­யைக் கேட்ட பல தயா­ரிப்­பா­ளர்­க­ளும் ‘லிவிங்ஸ்­டன் படத்தை இயக்­க­லாம். ஆனால் கதை நாயக­னாக நடிக்­கக்­கூ­டாது’ என்று நிபந்தனை விதித்­தார்­கள். ஆனால், தயாரிப்பா­ளர் ஆர்.பி.சவுத்ரி மட்­டும் லிவிங்ஸ்­டன் நடிப்ப­தற்கு சம்­ம­தம் தெரிவித்து அவரை உற்சா­கப்­ப­டுத்­தி­யதால் அவர் கதை நாயகனாக நடித்­தார்".
கணேசன் தன் உறவுப்பெண் வள்ளியை சிறுவயதிலிருந்து விரும்புகிறான். அவன் தாய் இறந்தபின்பு, அவனது தந்தை வேறுபெண்ணைத் திருமணம் செய்ததால் வீட்டைவிட்டு வெளியேறும் சூழல் ஏற்படுகிறது. தந்தை இறந்த பின்பு 12 வருடங்கள் கழித்து இளைஞனாகத் தன்னுடைய வீட்டிற்குத் திரும்பிவந்து தன் பாட்டியுடன் வசிக்கிறான். தந்தையின் இரண்டாவது மனைவியின் மகனை தன் சகோதரனாக ஏற்றுக் கொள்கிறான்.
ரகுவிற்கு வேலை பெற்றுத்தரும் கணேசன், வள்ளிக்கு ரகுவுடன் திருமணம் நடைபெறப் போவதை அறிந்து ஏமாற்றமடைகிறான். வள்ளியைத் தன் அண்ணனுக்குத் திருமணம் செய்துவைப்பதற்காக ரகுவின் மீது கொலைப்பழி சுமத்தி திருமணத்தன்று சிறைக்கு அனுப்புகிறான் வடிவேலு. வள்ளியின் தந்தை கணேசனை வள்ளியைத் திருமணம் செய்துகொள்ள வேண்டுகிறார். கணேசன் வள்ளியைத் திருமணம் செய்துகொள்கிறான்.
வள்ளியைத் திருமணம் செய்யும் விருப்பத்துடனேயே அவன் பாட்டி வீட்டிற்குத் திரும்புகிறான். ஆனால் வள்ளி, அந்த ஊரைச்சேர்ந்த வேலை தேடிக்கொண்டிருக்கும் ஆதரவற்ற ரகுவைக் காதலிக்கிறாள். வள்ளியின் தந்தை ரகுவிற்கு வேலை கிடைத்தால் மட்டுமே திருமணம் செய்து வைப்பதாகக் கூறுகிறார்.