polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ஜகார்த்தாவின் ஆளுநராக இருந்த அலி சாதிகின் தலைமையில் ஒரு ஒருங்கிணைந்த முயற்சியின் விளைவாக 1976 ஆம் ஆண்டில் ஜவுளி அருங்காட்சியகம் நிறுவப்பட்டது. இந்தோனேசியாவின் முதல் பெண்மணியான டியென் சோஹார்டோ நினைவாக இது அமைக்கப்பட்டது. அவர் இதனை சூன் 28, 1976 ஆம் நாளன்று திறந்து வைத்தார். இந்தோனேசியாவில் துணிமணிகள் எப்போதுமே வாழ்க்கையின் ஒரு முக்கிய அங்கமாக இருந்து வருகின்றன. அவை ஆடைகளின் கூறுகளாகவோ அல்லது சடங்கு நிலையிலோ அல்லது சடங்கு பொருள்களாகவோ அமைந்துள்ளன. பாரம்பரிய ஜவுளி இந்தோனேசிய கலாச்சாரத்தின் வளமான அம்சமாக அமைந்துள்ளது. தொழில்நுட்ப நிபுணத்துவம் மற்றும் அவற்றின் தயாரிப்பாளர்களின் கலைத் திறனுக்கான சான்றாகவும் அது அமைந்துள்ளது. அவை உள்ளூர் வரலாற்றிற்கான ஒரு சாளரமாகவும் உள்ளது.
சுதந்திரக் காலத்திற்கான போராட்டத்தின் போது இந்த கட்டிடம் பாரிசன் கீமனன் ரக்யாட் என்ற அமைப்பின் தலைமையகமாக பயன்படுத்தப்பட்டது. 1947 ஆம் ஆண்டில் இது லீ சியோன் பின் என்பவருக்குச் சொந்தமானதாக இருந்தது. அவர் அதை சமூக விவகாரத் துறைக்கு வாடகைக்குத் தந்தார். அத்துறையானது அதனை முதியோருக்கான ஒரு நிறுவனமாக மாற்றியது. பின்னர் அந்தக் கட்டிடம் நகர அரசிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது.
ஜவுளி அருங்காட்சியகத்திற்கான கட்டிடம் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் கட்டப்பட்டது. ஆரம்பத்தில் அது ஒரு பிரெஞ்சுக்காரரின் தனியார் வீடாக இருந்தது. பின்னர் அந்தக் கட்டிடம் அப்துல் அஜீஸ் அல் முஸ்ஸாவி அல் மூசா காதிம் என்ற படாவியாவின் துருக்கியத் தூதருக்கு விற்கப்பட்டது. 1942 ஆம் ஆண்டில், இந்த கட்டிடம் மீண்டும் கரேல் கிறிஸ்டியன் க்ரூக் என்பவருக்கு விற்கப்பட்டது.
ஜவுளி அருங்காட்சியகம் ) இந்தோனேசியாவின் மேற்கு ஜகார்த்தாவின் பால்மேராவில் உள்ள ஒரு அருங்காட்சியகம் ஆகும். இந்தோனேசியாவின் பல்வேறு தீவுகளில் இருந்து சேகரிக்கப்பட்ட ஜவுளி வகைகள் இந்த அருங்காட்சியகத்தில் காட்சியில் வைக்கப்பட்டுள்ளன.
நகரின் தெற்கில் உள்ள கிண்டி தேசியப் பூங்கா நாட்டின் மிகச்சிறிய தேசிய பூங்காவாகும் , இது 2.76 கிமீ 2 என்ற பரப்பளவில் அமைந்துள்ளது. இது ஒரு நகரத்திற்குள் அமைந்திருக்கும் ஒரு அரிய தேசிய பூங்கா ஆகும். புதர் காடுகளாய் உள்ள புள்ளிமான் மற்றும் புல்வாய், போன்ற விலங்குகள் மற்றும் பல பாம்புகள், பறவைகள் மற்றும் பூச்சிகள் போன்றவை இங்கு காணப்படும். இதன் அருகிலுள்ள இந்திய தொழில் நுட்பக் கழக வளாகத்தில் பல கருப்பு ஆண் மான்கள், புள்ளிமான்கள், குரங்குகள், புனுகுப்பூனை, கீரிப்பிள்ளை, பல வகை பறவைகள், பாம்புகள் மற்றும் பூச்சிகள் போன்றவை உள்ளன. அருகிலுள்ள அண்ணா பல்கலைகழக வளாகத்தில் ஒரு சிறிய மான் கூட்டம் வளர்கிறது. நகரின் வளிமண்டலத்தை தூய்மைப்படுத்துவதில் கின்டி தேசிய பூங்கா மற்றும் அதன் அருகில் உள்ள சென்னை, இந்திய தொழில் நுட்பக் கழக வளாகம் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. மேலும் கோடை காலத்தில் நகரத்தை விட பல வெப்பம் குறைவாக இருக்கும்.
அடையாரின் தெற்கே, முதல் பிரிவு எலியட் கடற்கரை அல்லது பெசன்ட் நகர் கடற்கரை என்று அழைக்கப்படுகிறது. மேலும் திருவான்மியூர் கடற்கரை, கொட்டிவாக்கம் கடற்கரை மற்றும் நீலாங்கரை கடற்கரை வரை இது தொடர்கிறது. கடலோர காற்று வலுவாக இருக்கும் போது மாலை நேரங்களில் பெரும்பாலான மக்கள் இங்கு கூடுவார்கள். மேலும் அதிகாலையில் பொதுமக்கள் நடைபயிற்சியும் மேற்கொள்கின்றனர்.
1853 ஆம் ஆண்டு,காடுகளின் பாதுகாப்பாளரான ஹக் கில்கார்ன் என்பவரால் எழுதப்பட்ட ஹார்டஸ் மெட்ராஸ்ப்பேட்டென்சிஸ் எனும் புத்தகத்தில் மெட்ராஸில் ஆரம்பகாலத்திலிருந்த தாவரங்களைப் பற்றிய ஆவணங்கள் பற்றிய குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. நகரின் பசுமைப் பகுதி 4% ஆக இருந்தது, அந்த காலத்தில் நேரத்தில் மாநிலத்தில் 19.65% காடுகள் இருந்தன.
மெரினா கடற்கரை நாட்டின் மிக நீளமான நகர்ப்புற கடற்கரையாகும், அதன் 13-கிலோமீட்டர் நீளமுடையது. கடற்கரையின் வடக்குப் பகுதியிலிருந்து சாந்தோம் கடற்கரை வரையிலும் இதனைத் தொடர்ந்து அடையாறு ஆற்றின் முகத்துவாரம் வரையிலும் மெரினா என அழைக்கப்படுகிறது. இங்கே ஒரு கலங்கரை விளக்கம் மெரினா கடற்கரையில் அமைந்துள்ளது
இது அடையாறு சுற்றுச் சூழல் பூங்கா , என்றும் தொல்காப்பிய பூங்கா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது, இது அடையாறு ஏரி மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள் சிற்றோடைகளின் பாதுகாப்பதற்காக அமைத்துள்ளது. இது சுற்றுச்சூழல் சுற்றுலாவை ஊக்குவிக்கும் படியாக உருவாக்கப்பட்டது.
சின்னையா மற்றும் பரமத்தேவர் ஆகிய இருவருக்கும் இடையே 18 வருடங்களாக பகை இருந்து வந்தது. இதனால் அவர்களுக்கிடையில் சண்டை தொடர்ந்து நடைபெற்றது . சின்னையா தனது பதின்வயது காலத்தில் தனது தந்தையை பரமத்தேவர் கொன்றதற்காக அவருடைய கைகளை வெட்டினான். பரமத்தேவரின் மகள் இதற்கு சாட்சி ஆகிறார். இதனால், பரமத்தேவரின் மகளான வைஷ்ணவிக்கு பேரதிர்ச்சி ஏற்படுகிறது. இதன் காரணமாக அவரின் திருமணம் தடைபடுகிறது. சின்னையாவின் உறவினரான மீனாட்சி என்ற மீனு நகரத்தில் படிப்பை முடித்துவிட்டு திரும்புகிறார். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் காதலிக்கிறார்கள். அதை சொல்லாமலே காலத்தைக் கடத்துகிறார்கள். இதற்கிடையில், பரமத்தேவரின் மகனான மருது மீனுவின் அழகில் மயங்குகிறான். மருது மீனுவின் புகைப்படத்தை வைத்துக்கொண்டு அவளது நினைவாக இருக்கிறான். ஒரு முறை கிராம விழாவின்போது சின்னையா மருதுவுடன் சண்டையிடுகிறார். இதன் விளைவாக மீனு சின்னையாவின் மீது குற்றம் சாட்டுகிறார் . ஆனால் விரைவில் இருவரும் சமரசம் ஆகிறார்கள்.
பரமு உண்மையில் மீனுவின் சொத்துக்கள் அனைத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு வீட்டை விட்டு விரட்டவும், சின்னையாவை தனது மகளுடன் திருமணத்திற்கு முன்பு கொல்லவும் திட்டமிட்டிருந்தார். பரமாவின் தாய், இதைக் கேட்கிறார். அது தெரிந்து பரமு. தனது தாயைக் கொல்கிறார். பரமாவின் மகள் பின்னர் மீனு மற்றும் சின்னையா பற்றிய உண்மையை அறிந்துகொள்கிறாள். அவள் தன் தந்தையிடம் சொல்கிறாள், மருது மனம் உடைந்தான். பரமா பழிவாங்குகிறார். சின்னையாவின் தாயார் திருமணத்தை நிறுத்த வரும்போது, பரமா தனது ஆட்களைச் சுற்றி நிர்வாணமாக நடக்கும்படி அவமானப்படுத்தினார். கோபமடைந்த, சின்னையா பரமாவைக் கொல்லச் செல்கிறார். வழியில், பரமாவின் மகள் சின்னையாவின் வேலைக்காரனை திருமணம் செய்து கொள்கிறார். மருது தனது காதலை விட்டுவிடுகிறான்.
மீண்டும் அவமானப்படுத்தப்பட்ட பரமா, சின்னையாவைக் கொன்று மீனுவை தனது மகனுக்கு திருமணம் செய்ய முடிவு செய்கிறார். சின்னையா மீனுவை மீட்டு, பரமாவின் முன் அவளை மணக்கிறார். அவரது அனைத்து தவறான செயல்களுக்காகவும் கிராம மக்கள் கூடி பரமாவை உயிரோடு புதைக்க திட்டமிடுகின்றனர். சின்னையா தலையிட்டு கிராம மக்களிடம் பரமாவைத் தண்டிப்பது தனது வாழ்வோடு தொடர்புடையது என்று சொல்கிறான். கிராமவாசிகள் அதற்கு சம்மதித்து கலைந்து செல்லும்போது, ஒரு அரிவாளை எடுத்து சின்னையாவைக் கொல்ல பரமா முற்படுகிறார். ஆனால், அவர் மருதுவால் கொல்லப்படுகிறார். சின்னையா மற்றும் மீனு மகிழ்ச்சியாக வாழ்கிறார்கள் என்பதுடன் திரைப்படம் முடிவடைகிறது
உத்தமராசா என்ற திரைப்படம் 1993 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த இந்திய தமிழ் மொழிதிரைப்படமாகும் இப்படத்தை இயக்கிய இயக்குனர் ராஜ்கபூர் ஆவார் இத்திரைப்படத்தில் பிரபு, குஷ்பூ ,ரோஜா மற்றும் ராதாரவி ஆகியோர் நடித்துள்ளனர் . இத்திரைப்படத்தை தயாரித்து வெளியிட்டவர் கே பாலு ஆவார் . இசையமைத்தவர் இளையராஜா ஆவார்
1977 ஆம் ஆண்டு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது முதல் இந்த தொடருந்து சென்னை மற்றும் கொச்சி நகர்களுக்கு இடையே 2012ஆம் ஆண்டுவரை இயக்கப்பட்டு வந்தது. 2012ஆம் ஆண்டு கேரள மாநில அரசு இந்த அதிவிரைவு தொடர் வண்டியை அம்மாநில தலைநகரான திருவனந்தபுரம் வரை இயக்க கோரியது. அதன்படி இந்த தொடருந்து ஆலப்புழா வரை நீட்டிக்கப்பட்டு இயக்கப்பட்டு வருகிறது.
என்ற எண்களுக்கு மாற்றப்பட்டு அதன்படி இயங்கிவருகிறது. மேலும் தமிழ்நாடு மாநிலங்களில் ஒன்றான கோயம்புத்தூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ரயில் சந்திப்பில் சந்திப்பில் நிற்காமல் செல்லும் இந்த தொடருந்து 30 ஆண்டுகளுக்கு பின்பு பின்பு 2016 ஆம் ஆண்டு முதல் முதல் கோயம்புத்தூர் சந்திப்பிலும் நின்று செல்லும் படி இயக்கப்படுகிறது.
இந்த தொடருந்து வண்டியானது தமிழ்நாடு மாநிலம் சென்னை சென்ட்ரல் சந்திப்பு தினந்தோறும் இரவு 8.35 மணிக்கு இயக்கப்பட்டு கேரள மாநிலம் ஆலப்புழா நகரத்திற்கு மறுநாள் காலை 10.40 மணிக்கு வந்தடைகிறது. திருப்பூர், ஈரோடு, கோயம்புத்தூர், பாலக்காடு மற்றும் எர்ணாகுளம் போன்ற பல்வேறு நகரங்களின் வழியாக செல்லும் இந்த செல்லும் இந்த தொடருந்து 757 கிலோமீட்டர்களை கடக்க 13 மணிநேரம் 35 நிமிடங்கள் ஆகிறது. 24 வழித்தடங்களை கொண்ட இந்த தொடருந்து 56 கிலோ மீட்டர் வேகத்தில் இயக்கப்படுகிறது . 120 நாட்களுக்கு முன்பாகவே முன்பதிவு செய்யும் வசதி தென்னக ரெயில்வேயினால் இந்த தொடருந்திற்கும் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த வண்டியானது அகல இரயில் பாதைகளில் இயக்கப்படக்கூடியதாகும். இதன் ரயில் பெட்டிகளின் அடுக்கு விவரங்கள் பின்வருமாறு.
திரிச்சூர் சந்திப்பு நிலையத்திலிருந்து ஆலப்புழா சந்திப்பு நிலையம் வரை இந்த தொடர்வண்டியின் 12 வது பெட்டி முன்பதிவு செய்து காத்திருப்போருக்கு ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. இதன்படி முன்பதிவு செய்தும் படுக்கை வசதி கொடுக்கப்படாத பயணிகளுக்கு குறிப்பிட்ட கட்டணத்தின் அடிப்படையில் இந்தப் பெட்டியில் இவ்விரு எங்களுக்கு இடையே மட்டும் படுக்கை வசதியுடன் உறுதி செய்து தரப்படும். இந்த வசதி ஜனவரி 4 2018 ஆம் ஆண்டு முதல் செயல்பட தொடங்கியுள்ளது.
தினசரி செயல்படும் இந்த விரைவு தொடருந்து காட்பாடி சேலம் ஈரோடு திருப்பூர் கோயம்புத்தூர் பாலக்காடு திருச்சூர் அங்கமாலி எர்ணாகுளம் வழியாக 24 நிறுத்தங்கள் கடந்து ஆலப்புழா சென்றடைகிறது. இந்தத் தொடருந்து 739 கிலோமீட்டர் பயணம் செய்ய மணிக்கு 53 கிலோ மீட்டர் வேகத்தில் இயக்கப்பட்டு பயண நேரம் 13 மணிநேரம் 35 நிமிடங்களிள் கடக்கிறது.
சமர்கண்ட் பிராந்தியம் என்பது உஸ்பெகிஸ்தானின் பிராந்தியங்களில் ஒன்றாகும். இது நாட்டின் மையத்தில் ஜராஃப்ஷன் ஆற்றின் படுகையில் அமைந்துள்ளது . இதன் எல்லைகளாக கிழக்கில் சர்வ தேச எல்லையான தஜிகிஸ்தான் நாட்டு எல்லையும், பிற திசைகளில் உள் நாட்டு பிராந்தியங்களின் எல்லைகளும் அமைந்துள்ளன. அவை வட கிழக்கில் ஜிசாக் பிராந்தியம், வட மேற்கில் நவோய் பிராந்தியம், தெற்கில் காஷ்கடார்யோ பிராந்தியம் போன்ற பிராந்தியங்களுடன் எல்லைகளைக் கொண்டு உள்ளது. சமர்கண்ட் பிராந்தியமானது 16,773 சதுர கிமீ. பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது இதன் மக்கள் தொகை சுமார் 3, 651,700 என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பிராந்தியத்தின் மக்களில் சுமார் 75% பேர் கிராமப்புறங்களில் வாழ்கின்றனர் என மதிப்பிடப்பட்டு உள்ளது.
இந்த பிராந்தியத்தில் பளிங்கு, கிரானைட், சுண்ணக்கல், கார்பனேட்டு மற்றும் சுண்ணக்கட்டி போன்ற கட்டுமானப் பொருட்கள் உட்பட சமர்கண்ட் பிராந்தியத்தில் குறிப்பிடத்தக்க இயற்கை வளங்களும் உள்ளன. மேலும் பருத்தி மற்றும் தானியங்கள் விளைச்சல், ஒயின் தயாரித்தல் மற்றும் பட்டுப்புழு வளர்ப்பு ஆகியவை இப்பகுதியின் முக்கிய வேளாண் மக்களின் முக்கியப் பணிகளாக உள்ளது. தொழிற்துறையைப் பொறுத்தவரை, உலோகப் பொருள் தயாரித்தல் , உணவு பதப்படுத்துதல், ஜவுளி மற்றும் மட்பாண்டத் தொழில்கள் இப்பகுதியில் மிகவும் சுறுசுறுப்பாக நடக்கின்றன.
தாஷ்கந்துக்கு அடுத்து உஸ்பெகிஸ்தானின் பொருளாதார, அறிவியல் மற்றும் கலாச்சாரத்திற்கான இரண்டாவது பெரிய மையமாக சமர்கண்ட் உள்ளது. உஸ்பெகிஸ்தான் குடியரசின் அகாடமி ஆஃப் சயின்ஸில் உள்ள தொல்பொருள் நிறுவனம் சமர்கண்டில் அமைந்துள்ளது. பிராந்தியத்தில் உள்ள யுனெஸ்கோ உலக பாரம்பரிய தள கட்டடக்கலை நினைவுச்சின்னங்கள் உலக புகழ்பெற்றவையாக உள்ளன. மேலும் இவை சமர்கண்டை நாட்டின் சர்வதேச சுற்றுலாவில் மிகப்பெரிய சுற்றுலா மையமாக மாற்றுகின்றன.
சமர்கண்ட் பிராந்தியம் 15 சனவரி, 1938 இல் நிறுவப்பட்டது, இது 14 நிர்வாக மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் தலைநகராக சமர்கண்ட் நகரம் உள்ளது. பிராந்தியத்தின் மற்ற முக்கிய நகரங்களாக புலுங்கூர் நகரம், ஜுமா நகரம், இஷ்டிகோன் நகரம், கட்டா-குர்கன் நகரம், உர்குட் நகரம் மற்றும் ஓக்டோஷ் நகரம் ஆகியவை உள்ளன.
இந்த பிராந்தியத்தில் தொழில் வளர்ச்சிக்குத் தேவையான நன்கு வளர்ந்த போக்குவரத்து உள்கட்டமைப்பு வசதி உள்ளது, 400 கி.மீ. க்கும் நீண்ட தொடருந்து பாதைகள் மற்றும் 4100 கி.மீ. க்கும் மேற்பட்டு நீண்ட சாலை வசதி, தொலைதொடர்பு உள்கட்டமைப்பு வசதிகள் போன்றவை நன்கு வளர்ந்து உள்ளன.
இது ஒரு பசுமை மாறா பெரிய புதர் அல்லது சிறிய முதல் நடுத்தர அளவிலான மரம் ஆகும். இது 15 மீ உயரம் வரை வளரும். இதன் இலைகள் 15–36 செ.மீ. நீளமானது, இலைகள் நரம்புகள் கொண்டதுபோல நெளிவான பரப்புடையவை. இதன் கிளைகள் விறகு சுள்ளிகளாக பயன்படுகின்றன. இதன் பூக்கள் பெரியவையாக, 15-20 செ.மீ விட்டத்துடன், ஐந்து வெள்ளை இதழ்களுடன், ஏராளமான மஞ்சள் மகரந்தங்களுடன் இருக்கும். இதன் பழங்கள் உருண்டு பெரியவையாகவும, பச்சை கலந்த மஞ்சள் நிறத்துடன் இருக்கும். இது பல விதைகளைக் கொண்டதாக இருக்கும். இப்பழங்கள் உண்ணத்தக்வை. பழங்கள் 5–12 செ.மீ விட்டம் கொண்டவையாக இருக்கும். மொத்தம் 15 சூல்வித்திலை கொண்டதாகவும் ஒவ்வொரு சூல்வித்திலையும் ஐந்து விதைகளைக் கொண்டவையாக இருக்கும், இவை உண்ணக்கூடிய என்றாலும் நார்ச்சத்துள்ள கூழாக இருக்கும்.
இப்பழங்களானது யானைகள், குரங்குகள், மான்களுக்கான முக்கிய உணவு ஆதாரமாக இருப்பதால், முக்கிய வனப் பகுதிகளில் பழங்களை சேகரிப்பது தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது. வனத்தின் உணவு-சங்கிலி முறை அறுபடாமலிருக்க உதவும் முயற்சியின் ஒரு பகுதியாக இப் பழங்களை வணிக ரீதியாக விற்பனை செய்வதும் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது.
1759 இல் சிஸ்டமா நேச்சுராவின் 10 வது பதிப்பில் லின்னேயஸால் முதலில் விவரிக்கப்பட்ட பல இனங்களில் டில்லினியா இண்டிகாவும் ஒன்றாகும் .
உவா மரமானது சங்க இலக்கியங்களில் பாங்கர், ஓமை என்ற பெயர்களால் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. கலைக்களஞ்சியம் இதனை 'உகா' என்று கூறுகிறது.
பண்டைய புஷ்கலாவதி நகரத்தில் பால ஹிசார் போன்ற இரண்டு தொல்லியல் களங்களில் சிதிலமடைந்த கிமு 2-ஆம் நூற்றாண்டின் பௌத்தச் சிற்பங்கள், தூபிகள், விகாரைகள் அகழ்வாய்வுகளில் கண்டறியப்பட்டது. மேலும் இத்தொல்லியல் களத்தில் கிமு 1420-1160 மற்றும் கிமு 1400 - 800 காலத்திய மெருகூட்டப்பட்ட சிவப்பு மட்பாண்டங்கள் கண்டறியப்பட்டது. இரண்டாம் அகழ்வாய்வில் கிமு 500 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய சிவப்பு மட்பாண்ட அகண்ட கிண்ணங்கள் கண்டறியப்பட்டது.
புஷ்கலாவதி (பஷ்தூ மற்றும் பண்டைய பரத கண்டத்தின் வடமேற்கில் கிமு 6-ஆம் நூற்றாண்டிற்கு முன்னிருந்த காந்தார நாட்டின் தலைநகரம் ஆகும். கிமு இரண்டாம் நூற்றாண்டு வரை, அகாமனிசியப் பேரரசின் கிழக்குப் பிரதேசத்தில் புஷ்கலாவதி நகரம் சிறப்புடன் விளங்கியது.
சொராஷ்டிரிய சமய வேத நூலான அவெத்தாவில், புஷ்கலாவதி நகரத்தைச் சுற்றிய பகுதிகளை, கடவுள் அகுரா மஸ்தா படைத்தார் எனக்கூறுகிறது. பாக்திரியாவின் மணிமகுடம் என அழைக்கப்படும் புஷ்கலாவதி நகரம், பண்டைய தட்சசீலத்தின் அருகில் உள்ளது.
தற்போது பாகிஸ்தான் நாட்டின் கைபர் பக்துன்வா மாகாணத்தின் சார்சத்தா மாவட்டத்தின் தலைநகரான சார்சத்தா நகரத்தில் பாயும் சுவாத் ஆறு-காபுல் ஆறுகள் கலக்குமிடத்தில் புஷ்கலாவதி நகரத்தின் தொல்லியல் களத்தை புஷ்கலாவதிகண்டறியப்பட்டது.
சமஸ்கிருத மொழியில் புஷ்கலாவதி எனில் தாமரை போன்ற வடிவில் அமைக்கப்பட்ட நகரம் எனபொருளாகும். இராமாயணக் காவியத்தின்படி, இராமரின் தம்பியான பரதனின் மகன் புஷ்கலன் என்பவர் நிறுவியதாக அறியப்படுகிறது.
1900 ஆண்டுகளில் ஆப்பெழுத்துகளில் சுமேரிய மொழியில் எழுதப்பட்ட 36 களிமண் பலகைகள் தொல்பொருட்கள் வணிகச் சந்தையில் விற்பனைக்கு வந்தது. 1903-இல் இப்பலகைகளை வாங்கிய செர்மானிய தொல்லியல் அறிஞர், இப்பலகைகளின் செய்திகளை ஆய்ந்து, இவைகள் செம்தேத் நசிர் தொல்லியல் களத்தைச் சேர்ந்தது என முடிவு செய்து, 1926-இல் செம்தேத் நசிர் தொல்லியல் மேட்டை அகழ்வாய்வு செய்தார். அகழாய்வின் போது களிமண் செங்கற் கட்டிடத்தில் துவக்க கால ஆப்பெழுத்துகளில் எழுதப்பட்ட 150 முதல் 180 களிமண் பலகைகளை கண்டெடுத்தார்.
செம்தேத் நசிர் காலம் பண்டைய அண்மை கிழக்கின் கீழ் மெசொப்பொத்தேமியாவில், சுமேரிய நகரமான செம்தேத் நசிர் நகரத்தில், கிமு 3100 முதல் கிமு 2900 வரை காணப்பட்ட ஒரு தொல்பொருள் பண்பாடுக் காலம் ஆகும். செம்தேத் நசிர் தொல்லியல் மேட்டின் பெயரால் இதற்கு செம்தேத் நசிர் காலம் எனப்பெயரிடப்பட்டது. செம்தேத் நசிர் காலத்திற்குப் பின்னர் உரூக் காலமும், அதன் பின்னர் மெசொப்பொத்தேமியாவின் துவக்க வம்சங்களின் காலமும் துவங்கியது.
அகழாய்வு முடிவுகளின்படி, செம்தேத் நசிர் காலத்திற்குப் பின் மெசொப்பத்தோமியாவில் உரூக் காலமும், அதன் பின்னர் துவக்க வம்சத்தவர்களின் காலமும் கணிக்கப்பட்டது.
செம்தேத் நசிர் தொல்லியல் அகழ்வாய்வுக்குப் பின்னர் நடு மெசொப்பொத்தோமியாவில் அபு சலாபிக், சிருப்பக், கபாஜா, நிப்பூர், உக்கியர், ஊர் மற்றும் உரூக் ஆகிய தொல்லியல் களங்கள் அகழாய்வு செய்யப்பட்டது.
செம்தேத் நசிர் தொல்லியல் பண்பாட்டின் சமகாலத்தியது என மேல் மெசொப்பொத்தேமியாவின் ஐந்தாம் நினிவே, கீழ் மெசொப்பொத்தேமியாவின் உரூக் மற்றும் ஆதி ஈலாம் தொல்லியல் பண்பாட்டுகளை தொல்லியல் அறிஞர்கள் குறிப்பிடுவர்.
மரியா ரோ வின்சன்ட் ஒரு திரைப்படப்பாடகர், இசையமைப்பாளர் மற்றும் குரல் ஏற்பாட்டாளர் ஆவார். ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் , ஹாரிஸ் ஜெயராஜ், டி. இம்மான் , விஜய் ஆண்டனி, ஸ்ரீனிவாஸ், அனிருத் ரவிச்சந்தர், எஸ்.ஜே. சூர்யா மற்றும் ஜோஷ்வா ஸ்ரீதர் போன்ற சிறந்த இசை இயக்குனர்களுடன் பணிபுரிந்துள்ளார். அவரது வெற்றி பாடல்களில் சில கடல் திரைப்படத்தில் இருந்து "அடியே", வணக்கம் சென்னை திரைப்படத்தில் இருந்து "ஹே" போன்றவை அடங்கும். கடல், மரியான், நெடுஞ்சாலை, மில்லியன் டாலர் ஆர்ம், யாமிருக்க பயமேன் மற்றும் இது போன்ற பல வெற்றித் திரைப்படங்களில் அவரது குரல் இடம்பெற்றுள்ளது. மலேசியாவில் நடைபெற்ற விஜய் தொலைக்காட்சியின் "ஏர்டெல் சூப்பர் சிங்கர்" மற்றும் மழவில் மனோரமாவின் "ஜோஸ்கோ இந்திய குரல்" மற்றும் மலேசியாவில் உள்ள ஆஸ்ட்ரோ தொலைக்காட்சியில் "சூப்பர் ஸ்டார்" போன்ற பல்வேறு தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளை ஏற்பாடு செய்யவும், தயாரிக்கவும் அவருக்கு வாய்ப்பு கிடைத்தது. எல் ஃபெ என்றழைக்கப்படும் குரல் இசைக்குழுவின் முன்னணி பாடகராகவும், பல்வேறு இசை நிகழ்ச்சிகளிலும் ஈடுபடுகிறார்.
மரியா ரோஷ்னி வின்சென்ட் சென்னை நகரில் 1989, ஜனவரி 4 ஆம் நாள் பிறந்தார். இவரது தந்தை திரு லியோ வின்சென்ட், ஒரு பொறியியலாளர் மற்றும் இவரது தாயார் பெயர் திருமதி.அனிதா வின்சென்ட் என்பதாகும். இவரது இளைய சகோதரி மரியான் ரஞ்சினி வின்சென்ட் ஒரு வரைகலை வடிவமைப்பாளர் ஆவார். இவர் குடும்பத்தில் ஒரே தொழில்முறை இசைக்கலைஞர் ஆவார். அவர் குட் ஷெப்பர்ட் மெட்ரிக்லேஷன் மேல்நிலைப் பள்ளியில் பயின்றார். இவர் ஸ்டெல்லா மாரிஸ் கல்லூரியில் இருந்து இளங்கலை விலங்கியல் பட்டம் பெற்றார். அவர் சென்னை பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கிலத்தில் இளங்கலைப் பட்டத்தையும் பெற்றுள்ளார். அவர் கோலாலம்பூரில் உள்ள சர்வதேச இசைக் கல்லூரி மற்றும் பாஸ்டனில் உள்ள பெர்க்லீ மியூசிக் ஆஃப் மியூசிக் ஆகியவற்றில் இசையமைப்பில் இளங்கலை பட்டம் முடித்துள்ளார். இவர் லண்டன் டிரினிட்டி கல்லூரியில் பியானோவில் 8 வது நிலை முடித்துள்ளார். அவர் பியானோ மற்றும் கிட்டார் என்ற இசைக் கருவிகளை வாசிக்க நன்கு அரிந்தவர்.
தொழில் கச்சேரி ஆரம்பம் என்ற படத்தில் இசை இயக்குனரான டி. இம்மான் அவர்களால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டார். அப்படத்தில் "கடவுளே" பாடலை இவர் பாடினார். ஏ.ஆர்.ரஹ்மானின் கே.எம். காலேஜ் ஆப் மியூசிக்"கில் சமகால மேற்கத்திய இசையை பயிற்றுவிப்பாளராக இவர் பணிபுரிந்தார். அங்கே பணியாற்றிக் கொண்டிருக்கையிலேயே ஏ. ஆர். ரகுமான் இவரது திறமையைக் கண்டு அவரது "கடல்" படத்தில் "அடியே" என்ற பாடலை பாட ஒரு வாய்ப்பு கொடுத்தார்.
நுசாந்தாராவின் நவீன மற்றும் தற்கால கலை அருங்காட்சியகம் இந்தோனேஷியாவில் ஜகார்த்தாவில் கேபோன் ஜேருக் என்னும் பகுதியில் அமைந்துள்ள ஒரு கலை அருங்காட்சியகமாகும். இந்தோனேசியாவில் நவீன மற்றும் சமகால இந்தோனேசிய மற்றும் சர்வதேச கலைகளின் சேகரிப்புகளைக் கொண்டு அமைந்துள்ள முதல் அருங்காட்சியகம் என்ற பெருமையை இது பெற்றுள்ளது. இந்த நவீன மற்றும் தற்கால கலை அருங்காட்சியகம் 7,107 சதுர மீட்டர் பரப்பளவு கொண்டது, காட்சிக்கூடத்தின் பரப்பளவு சுமார் 4,000 சதுர மீட்டர் ஆகும். டைம் பத்திரிகை வெளியிட்டுள்ள உலகின் 100 சிறந்த இடங்கள் 2018 பட்டியலில் இந்த அருங்காட்சியகம் இடம் பெற்றுள்ளது. இந்த நவீன மற்றும் தற்கால கலை அருங்காட்சியகமானது நவம்பர் 2017 இல் பார்வையாளர்களுக்காகத் திறந்து வைக்கப்பட்டது.
நுசாந்தாராவின் நவீன மற்றும் தற்கால கலை அருங்காட்சியகத்தில் ஜப்பானிய கலைஞரான யாயோய் குசாமாவின் 'முடிவற்ற பிரதிபலித்த அறை' உள்ளிட்ட, உலகெங்கிலும் இருந்து கொண்டு வரப்பட்டுள்ள 800 நவீன இந்தோனேசிய மற்றும் இந்தோனேசிய சமகால கலைப்படைப்புகளின் சேகரிப்பிலிருந்து சுமார் 90 படைப்புகள் பார்வையாளர்களுக்காகக் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
இந்த அருங்காட்சியகத்தில் தற்கால மற்றும் நவீன கலை ஓவியங்கள் மட்டுமே வரையறுக்கப்பட்டு காட்சிப்படுத்தப்படவில்லை. அவை தவிர சமகால பாணிகளையும் உள்ளடக்கிய பல்வேறு நிலையிலான உத்திகள், நுட்பங்கள் மற்றும் நிறுவல் கலைகள் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
நுசாந்தாராவின் நவீன மற்றும் தற்கால கலை அருங்காட்சியகத்தில் பல்வேறு நிகழ்ச்சிகள் நடத்தப்படுகின்றன. அவற்றுள் நிறுவல் கலைகள் உள்ளிட்ட கலைகள் அடங்கும்.
மெரிசே ஓவலெட் மிசானின் ஒரு கனடிய-அமெரிக்க தொழில்முறை மல்யுத்த வீரர், தொழில்முறை மல்யுத்த மேலாளர், நடிகை, தொழிலதிபர், மற்றும் மாதிரி அழகி தற்போது டபிள்யுடபிள்யுஇ உடன் ஒப்பந்தம் செய்து மேரிஸ் எனும் மேடைப் பெயரில், ஸ்மாக்டவுன் பிரிசில் தனது நிஜ வாழ்க்கை கணவர் தி மிஸ்ஸின் மேலாளராக இருந்தார்.
2011 ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில், ஹவுஸ் ஆஃப் மேரிஸ் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு ஆடை மற்றும் நகைக்கான திட்டங்களை அவர் அறிவித்தார், நவம்பர் 2016 இல், அவர் மெய்தனமை தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியான ஷோ டோட்டல் திவாஸின் என்பதில் கலந்து கொண்டார். மேலும் நிகழ்ச்சியின் ஆறாவது மற்றும் ஏழாவது பருவங்களில் தோன்றினார்.
பூட்டானில் உத்தியோகபூர்வ மதம் வச்சிராயன பெளத்தம் ஆகும். பூட்டான் அரசியலமைப்பின் படி ஒரு பெளத்த நாடு மற்றும் பெளத்தம் நாட்டில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. பெளத்தம் என்பது பூட்டானின் கலாச்சார பாரம்பரியம் மற்றும் அதன் மக்களின் அடையாளமாகும். மத சுதந்திரம் மன்னரால் உறுதி செய்யப்படுகிறது. 770,000 மக்கள்தொகையில் ஏறக்குறைய 75 சதவீதம் பேர் கக்யு பள்ளியின் துருக்பா பரம்பரை, திபெத்திய பெளத்தத்தின் நைங்மா பள்ளி அல்லது புத்த மதத்தின் மற்றொரு பள்ளி ஆகியவற்றைப் பின்பற்றுகின்றனர் . மீதமுள்ள 25 சதவீதம் பேர், முக்கியமாக லோட்சம்பாக்கள் இந்து மதத்தை பின்பற்றுகிறார்கள் .
திபெத்திய குடியேறியவர்களின் சந்ததியினரான நல்கோப் மக்கள், மேற்கு மற்றும் மத்திய பகுதிகளில் உள்ள பெரும்பான்மையான மக்களை உள்ளடக்கியது மற்றும் பெரும்பாலும் கக்யு வச்சிராயனாவின் திருக்பா பரம்பரையை பின்பற்றுகிறார்கள். நாட்டின் அசல் குடியிருப்பாளர்களின் சந்ததியினரான சார்சாப்சு கிழக்கில் வாழ்கிறார். சில சார்சாப்சு போன் கூறுகளுடன் இணைந்து பௌத்த மதத்தை பின்பற்றுவதாக கூறப்படுகிறது, மற்றவர்கள் ஆன்ம வாதம் மற்றும் இந்து மதத்தை பின்பற்றுகிறார்கள்.
போன், நாட்டின் ஆன்ம வாத மற்றும் ஷாமன் மத நம்பிக்கை அமைப்பு, இது இயற்கையின் வழிபாட்டைச் சுற்றி வருகிறது மற்றும் பெளத்த மதத்திற்கு முந்தியுள்ளது. போன்பூசாரிகள் பெரும்பாலும் பெளத்த பண்டிகைகளில் போன் சடங்குகளைச் செய்கிறார்கள் மற்றும் உள்ளடக்கியிருந்தாலும், மிகக் குறைவான குடிமக்கள் இந்த மதக் குழுவிற்கு மட்டுமே கட்டுப்படுகிறார்கள்.
பூட்டானின் தலைமை மடாதிபதி ஜெ கென்போவால் 2012 ஆம் ஆண்டில் திம்புவில் முதல் இந்து கோவில் கட்டப்பட்டது, இந்துக்கள் சிறிய மற்றும் நடுத்தர அளவிலான குழுக்களில் தங்கள் மதத்தை பின்பற்றுகிறார்கள். லோட்சம்பா இனக்குழுவினரிடையே இந்து மதம் மிகவும் பொதுவானது, இருப்பினும் நியாயமான அளவு லோத்சம்பா பெளத்தத்தையும் பின்பற்றுகிறது.
கக்யு மற்றும் நைங்மா புத்த மடாலயங்களை அரசாங்கம் ஆதரிக்கிறது. அரச குடும்பம் நைங்மா மற்றும் கக்யு பெளத்த மதங்களின் கலவையை கடைப்பிடிக்கிறது மற்றும் பல குடிமக்கள் "கன்யுன்-ஜுங்த்தெரெல்" என்ற கருத்தை நம்புகிறார்கள், அதாவது "காக்யூபா மற்றும் நிங்மாபா ஒன்று" என்று பொருள்படும்.
இந்துக்கள், முக்கியமாக தெற்கில், இந்து மதத்தை பின்பற்றுகிறார்கள் . பூட்டானில் முக்கியமாக லோட்சம்பா இனத்தைச் சேர்ந்த சுமார் 200,000 இந்துக்கள் உள்ளனர். அவர்கள் நாட்டின் மக்கள் தொகையில் 23% ஆக உள்ளனர், மேலும் இந்து மதம் நாட்டின் இரண்டாவது பெரிய மதமாகும்.
காந்தகாசலத்தின் நெல் விதைகள், ஜீரகாசலா மற்றும் மேலும் நான்கு வகைகளுக்கு, ‘உழவர் வகைகள்’ என்ற சான்றிதழைப் பயிர்வகைகள் பாதுகாப்பு மற்றும் விவசாயிகள் உரிமைகள் ஆணையம், வேளாண் அமைச்சகம், இந்திய அரசு ஆகியவற்றின் விதிகளின் கீழ் உழவர் வகைகளாகச் சான்றிதழ் வழங்கப்பட்டது. எம்.எஸ். சுவாமிநாதன் ஆய்வு நிறுவனத்தின் சமூக வேளாண் பல்லுயிர் மையத்தின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் வயநாட்டின் பாரம்பரிய நெல் சாகுபடியாளர்களின் சங்கமான சீட் கேரின் முயற்சியால் இது சாத்தியமானது. தேசிய அளவில், இந்த சான்றிதழ் இதுவரை 545 வகைகளுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது, ஆனால் வயநாடு அரிசி வகைகள் தனித்துவமானவை, ஏனெனில் இச்சான்றிதழ் ஒரு "உழவர் சமூகத்திற்கு" வழங்கப்பட்ட பிரிவின் கீழ் உள்ளது.
காந்தகசாலா அரிசியை உருவாக்கிய தேசிய தாவர மரபணு வள பணியகம் மற்றும் சர்வதேச தாவர மரபணு வள நிறுவனம் ஆகியவை உருவாக்கிய விவரிப்புகளின் அடிப்படையில் எம்.எஸ். சுவாமிநாதன் ஆய்வு நிறுவனம் இந்த வகை அரிசியை வகைப்படுத்தியுள்ளது. இந்த நெல்லுக்கான பண்புகளை விவரிக்க 40 க்கும் மேற்பட்ட விளக்கங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. எம்.எஸ். சுவாமிநாதன் ஆய்வு நிறுவனம் நிறுவிய, வயநாட்டின் கல்பேட்டாவில் உள்ள, சமூக வேளாண் பல்லுயிர் மையம் 1997 முதல் இந்த சிறப்பு வகை அரிசியைப் பாதுகாக்கும் முயற்சிகளில் தீவிரமாக ஈடுபட்டுள்ளது.
இந்த அருங்காட்சியகத்தில் புகழ்பெற்ற மற்றும் புகழ்பெற்ற நபர்களின் முழு உருவச் சிலைகள், பழங்கால கோவில்களின் மாதிரிகள், நினைவுச்சின்னங்கள், உலர்ந்த பனை ஓலைகளில் எழுதப்பட்ட கையெழுத்துப் பிரதிகள், மண் பானைகளைக் கொண்ட பெருங்கற்காலத்தைச் சேர்ந்த மண் பானைகள் உள்ளிட்ட சேகரிப்புப் பொருள்கள், கருப்பு மற்றும் சிவப்பு கற்கள், ஆகியவை காட்சிப்படுத்தப்பட்டு உள்ளன. மேலும் சிந்து சமவெளி நாகரிகம் மற்றும் ஹரப்பா போன்ற இடங்களில் அகழ்வாராய்ச்சி செய்யப்பட்டபோது கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கற்காலக் கருவிகள் உள்ளன. செராமன் பரம்பு என்னுமிடத்தில் அகழ்வாராய்ச்சியின்போது எடுக்கப்பட்ட பொருள்கள், 10 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 7 ஆம் நூற்றாண்டு வரையுள்ள காலத்தைச் சேர்ந்த கல் சிற்பங்கள், 12 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 18 ஆம் நூற்றாண்டு வரை காலத்தைச் சேர்ந்த வெண்கல சிற்பங்கள் ஆகியவையும் இங்கு உள்ளன. இந்த அருங்காட்சியக்ததில் திருச்சூர் மாவட்டம், வயநாடு மாவட்டம் மற்றும் பாலக்காடு மாவட்டத்தில் இருந்து கொண்டு வரப்பட்ட கலைப்பொருட்களும் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
இந்த அருங்காட்சியகமானது திங்கள் மற்றும் தேசிய விடுமுறை நாட்கள் தவிர அனைத்து நாட்களிலும் காலை 10.00 மணி முதல் மாலை 5.00 மணி வரை பார்வையாளர்களுக்காகத் திறந்துவைக்கப்பட்டிருக்கும். பார்வையிட சிறந்த மாதங்கள் செப்டம்பர் முதல் மார்ச் வரை ஆகும். அருகிலுள்ள விமான நிலையம் கொச்சின் சர்வதேச விமான நிலையம் மற்றும் காலிகட் ரயில் நிலையிம் ஆகியவை ஆகும். அருகில் உள்ள ரயில் நிலையம் திருச்சூர் ரயில் நிலையம் ஆகும்.திருச்சூர் நகரிலிருந்தும், திருச்சூர் ரயில் நிலையத்திலிருந்தும் 2 கிமீ தொலைவில் இந்த அருங்காட்சியகம் உள்ளது. ஐந்து நிமிடத்திற்குள் ஆட்டோவில் வந்து சேர்ந்து விடும் வசதி உள்ளது.
தொல்பொருள் அருங்காட்சியகம் இந்தியாவின் கேரள மாநிலத்தின் திருச்சூர் நகரில் அமைந்துள்ள ஒரு கலை மற்றும் தொல்பொருள் அருங்காட்சியகம் ஆகும். இந்த அருங்காட்சியகம் திருச்சூர் மிருகக்காட்சிசாலை வளாகத்தில் அமைந்துள்ளது.
கோப்பனின் காலநிலை வகைப்பாட்டின் படி, ஆக்கோடேத் காலநிலை வெப்பமான கோடையின் ஈரப்பதமான கண்டக் காலநிலையின் கீழ் வகைப்படுத்தப்படுகின்றது. வெப்பமான மாதம் சராசரியாக 22 வெப்பநிலையைக் கொண்டுள்ளது. இது பனி குளிர்காலம் மற்றும் சூடான, ஈரப்பதமான கோடைகாலங்களைக் கொண்டுள்ளது. இந் நகரம் நான்கு தனித்துவமான பருவங்களைக் கொண்டுள்ளது. ஆண்டு முழுவதும் நகரத்தில் கணிசமான அளவு பனிப்பொழிவு காணப்படுகிறது. ஆண்டுதோறும் சராசரியாக 380 செ.மீ பனிப்பொழிவு ஏற்படுகிறது. வசந்தம் பொதுவாக சில பனிப்பொழிவுடன் தொடங்குகிறது. ஆனால் பருவம் முன்னேறும்போது படிப்படியாக வெப்பமயமாதல் போக்கைக் காண்கிறது. கோடை காலம் பொதுவாக சூடாக இருக்கும். வெப்பமான மாதத்தில் சராசரியாக அதிக வெப்பநிலை 26 டிகிரி செல்சியஸ் வரை இருக்கும். இலையுதிர் பருவத்தின் பிற்பகுதிகளில் பனிப்பொழிவு வழக்கமாக பனிப்பொழிவு ஏற்படுவதில்லை.