polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
பெரும்பாளை ஆண்டுக்கு இருமுறை விளையும் பயிராகும். வழக்கமாக, வட அரைக்கோளத்தில், அறுவடைக் காலத்தைக் கணக்கிட்டு ஜூன் முதல் அக்தோபர் மாதத்துக்குள் விதைப்பு நடக்கிறது. இக்கீரையை இளங்கீரையாக அறுவடை செய்யலாம்; அல்லது கீரையும் தண்டும் நன்கு முதிர்ந்த பிறகும் அறுவடை செய்யலாம். அறுவடையைத் தொடர்ந்து மும்முறைகளில் செய்யலாம். பச்சைக் கீரை எளிதாகக் கெட்டுவிடக் கூடியதாகும்.
அனைத்துக் கீரைகளைப் போலவே பெரும்பாளைக் கீரையும் ஊட்டச்சத்துகள் மிகுந்ததாகும். உடல்நலம் பேணவல்ல இக்கீரையை மக்கள் விரும்பி உண்கின்றனர். இது பீட்போல உள்ளதால், பல நூற்றாண்டுகளாகச் சமைத்து உண்ணப்படுகிறது. இதன் பொதுப் பெயர்கள் குழப்பந் தருவன; இதற்கு வெள்ளி பீட், நிலைப் புதீனா, பீட் புதீனா, கடற்கேல் பீட், பீட் கீரை எனப் பல பொதுப் பெயர்கள் வழங்குகின்றன.
இது இளவேனிற்கால அறுவடை தாவரமாகும். வட அரைக்கோளத்தில் இது ஏப்பிரலில் அறுவடை செய்யப்படுகிறது. அறுவடை மே மாதம் முடியும் வரையிலும் தொடர்கிறது. இது கேல், புதினா, சிறுகீரையை விட நீண்ட அறுவடைக் காலமுள்ள வன்மை மிக்க இலைமடல்களைக் கொண்ட கீரைவகை ஆகும். நண்பகல் வெப்பநிலை தொடர்ந்து அளவை விட உயரும்போது இக்கீரையின் அறுவடைக் காலம் முடிவுக்கு வரும்.
பெரும்பாளைக் கீரை மிளிரும் பச்சை நிறத்தில் முகடுடைய பேரலகு களைக் கொண்டதாகும். இதன் இலையும் தண்டும், பயிரிடும் வகையைப் பொறுத்து, வெண்ணிரத்திலோ மஞ்சள் நிறத்திலோ செந்நிறத்திலோ அமையும்.
தி கிங்ஸ் ஸ்பீச் – இயன் கேனிங், எமிலி ஷெர்மன் மற்றும் கேரத் அன்வின், தயாரிப்பாளர்கள் 127 ஹவர்சு – கிறிசுடியன் கோல்சன், டேனி பாயில் மற்றும் சான் சுமித்சன், தயாரிப்பாளர்கள்
83ஆவது அகாதமி விருதுகள் விழா, அகாதமி ஆப் மோசன் பிக்சர் ஆர்ட்ஸ் அண்ட் சயின்சஸ் , ஆல் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டது, 2010 ஆம் ஆண்டில் ஐக்கிய அமெரிக்காவில் வெளிவந்த சிறந்த திரைப்படங்களை பாராட்டுவதற்கு நடத்தப்பட்டது. பிப்ரவரி 27, 2011 அன்று கோடாக் திரையரங்கம், ஹாலிவுட், லாஸ் ஏஞ்சலஸ் இல் 17:30 ப.நே.வ. நடந்தது. நடிகர்கள் ஜேம்ஸ் பிரான்கோ மற்றும் ஆன் ஹாத்வே முதன்முறையாக இவ்விழாவினை நடத்தினர்.
இன்செப்சன் மற்றும் தி கிங்ஸ் ஸ்பீச் நான்கு விருதுகளை வென்றன. தி கிங்ஸ் ஸ்பீச் சிறந்த திரைப்பட விருதினை வென்றது. த சோசியல் நெட்வொர்க் மூன்று விருதுகளையும், அலிஸ் இன் வொண்டர்லேண்ட், த ஃபைட்டர், மற்றும் டாய் ஸ்டோரி 3 இரண்டு விருதுகளையும், மற்றும் பிளாக் ஸ்வான், காட் ஆஃப் லவ், இன் எ பெட்டர் வெர்ல்டு, இன்சைடு ஜாப், த லாஸ்ட் திங், ஸ்டிரேங்ஜர்சு நோ மோர், மற்றும் த வுல்ஃப்மேன் ஒரு விருதினை வென்றன.
சனவரி 25, 2011, அன்று 5:38 ப.நே.வ. மணியளவில் பரிந்துரைக்கப்பட்டோர் அறிவிக்கப்பட்டனர். தி கிங்ஸ் ஸ்பீச் 12 பரிந்துரைகளைப் பெற்றது. அதனைத் தொடர்ந்து ட்ரூ கிரிட் 10 பரிந்துரைகளைப் பெற்றது. டாய் ஸ்டோரி 3 சிறந்த திரைப்படத்திற்கான விருதிற்கு முதன்முறையாக பரிந்துரைக்கபட்ட அசைவூட்டத் திரைப்படமாகும்.
இந்த அரண்மனை 1622ஆம் ஆண்டில் முகலாயப் பேரரசர் ஷாஜஹானால் 1616 ஆண்டு முதல் 1622ஆம் ஆண்டுக்கிடையே உள்ள காலகட்டத்தில் கட்டப்பட்டது. அப்பகுதியில் பஞ்சம் ஏற்பட்டபோது ஏழை மக்களுக்கு வேலை தருவதற்காக இது கட்டப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. அரச மாளிகையிலிருந்து சிறிது தூரத்தில், சபர்மதி ஆற்றின் கரையில், தனித்தனி தோட்டங்கள், குளியல் மற்றும் நீரூற்றுகளுடன், ஜனனா அல்லது பெண்கள் அரண்மனை இருந்தது. 1638 ஆம் ஆண்டில் அங்கிருந்த ஷாஹி பாக் தோட்டம் மிகப் பெரியதாக இருந்தது, ஒரு பெரிய சுவரால் மூடப்பட்டிருந்தது, அதில் தண்ணீர் நிரம்பிய பள்ளங்கள், ஒரு அழகான வீடு மற்றும் மிகவும் பெரிய அறைகள் இருந்தன. 1666 ஆம் ஆண்டில் தெவனோட் அனைத்து வகையான மரங்களும் நிறைந்த கிங்ஸ் தோட்டத்தைக் அங்கு கண்டார். பாரிஸில் உள்ளதைப் போன்ற வடிவில் ஒரு அவென்யூ வழியாக இந்த சாலை அமைந்துள்ளது.
பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் அகமதாபாத் கன்டோன்மென்ட் நிறுவப்பட்டபோது இந்த அரண்மனை பின்னர் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்தின் கட்டுப்பாட்டின்கீழ் வந்தது. பின்னர் தொடர்ந்த அது அரச நோக்கங்களுக்காக பயன்படுத்தப்பட்டது. வில்லியம்ஸ் என்பவரால் 1835 ஆம் ஆண்டுவாக்கில் சில கட்டங்கள் மேலும் கட்டப்பட்டன. அவற்றுள் பல அறைகள் மாடிகள் உள்ளிட்டவை அடங்கும். நீதிமன்றத்தின் அலுவலர்கள் மற்றும் உதவியாளர்களுக்கான குடியிருப்புகள் பின்னர் சேர்க்கப்பட்டன. 1875 ஆம் ஆண்டின் ஏற்பட்ட பெரும் வெள்ளத்தின்போது, ஆற்றின் தெற்கே நகரை நோக்கிச் செல்வதைத் தடுக்கும் வலுவான கல் சுவர் சற்று சேதம் அடைந்தது. தோட்டத்தின் பல பகுதிகள் அப்போது அழிந்துபோயின.
குஜராத், மகாராஷ்டிரா மற்றும் மத்திய பிரதேச மாநிலங்களை உள்ளடக்கிய நர்மதா நதி பள்ளத்தாக்கில் ஒரு பெரிய அணை மற்றும் நீர்மின்சார நிலையங்கள் அமைக்க உருவாக்கப்பட்ட சர்தார் சரோவர் திட்டத்திற்காக ஒரு பெரிய அறையும், மற்றொரு அறையும் தரைதளத்தில் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. தரை தளத்தில் ஒரு பெரிய அறை மற்றும் துணை மண்டபம் காணப்படுகின்றன. அறையில் படங்கள், கிராபிக்ஸ், புத்தகங்கள், புள்ளிவிவரங்கள் உள்ளிட்ட தகவல்கள் உள்ளன - அதன் தொடக்க காலம் தொடங்கி, அதன் தொழில்நுட்ப விவரங்கள், கட்டுமானம் உள்ளிட்ட பல விவரங்களோடு தற்போதைய செயல்பாடு குறித்தவையும் அங்கு உள்ளன.
சர்தார் வல்லபாய் படேல் தேசிய நினைவகம் வல்லபாய் படேலுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒரு அருங்காட்சியகம் மற்றும் கண்காட்சி மையமாகும். இந்த நினைவகமானது 1618 மற்றும் 1622 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடையில் முகலாய பேரரசர் ஷாஜகானால் கட்டப்பட்ட அரண்மனையான மோதி ஷாஹி மஹாலில் செயல்பட்டு வருகிறது. இது குஜராத்தின் அகமதாபாத் நகரில் ஷாஹிபாக் என்னும் இடத்தில் சிவில் மருத்துவமனைக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது. இது நன்கு அமைக்கப்பட்ட தோட்டங்களால் சூழப்பட்டுள்ளது.
இந்திய சுதந்திரத்தைத் தொடர்ந்து, இந்த அரண்மனை 1960 ஆம் ஆண்டு முதல் 1978 ஆம் ஆண்டு வரை குஜராத் ஆளுநரின் அலுவலகபூர்வ இல்லமான ராஜ் பவன் ஆக செயல்பட்டு வந்தது. குஜராத் அரசு 1975 ஆம் ஆண்டில் சர்தார் வல்லபாய் படேலின் நூற்றாண்டு விழாக் கொண்டாட்டத்தின் போது அவருடைய புகழைப் பறைசாற்றும் வகையில் நினைவுச்சின்னம் மார்ச் 7, 1980 ஆம் நாளன்று நிறுவப்பட்டது.
மோதி ஷாஹி மஹால் முகலாய கட்டிடக்கலைக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டாக அமைந்துள்ளது. வரலாற்றாசிரியர் ஜேம்ஸ் டக்ளஸ் இது பிற்காலத்தில் தாஜ்மஹால் கட்டுவதற்கு ஷாஜகானை தூண்டியது என்று கூறுகிறார். நான்கு தூண்கள் ஒரு தளம் மற்றும் அரண்மனையின் மைய மண்டபம் ஆகியவை உள்ளிட்ட பகுதிகளைக் கொண்டு இது அமைந்துள்ளது.
2012 ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசு இந்த கட்டமைப்பிற்கு நிதியுதவி அளித்தது. இருந்தபோதிலும் பின்னர் குஜராத் உயர் நீதிமன்றம் புதுப்பித்தல் பணிகளை இடைநிறுத்த உத்தரவிட்டது.
இரண்டு ஆறுகளுக்கு இடையில் ஒரு உயரமான மைதானத்தில் அமைந்திருக்கும் இந்த கோட்டையில் மிக உயர்ந்த சுவர்களும், கோட்டைகளும் உள்ளன. கோட்டையில் ஒன்று மற்றொன்றுக்குள்ளாக மூன்று நுழைவாயில்கள் உள்ளன. முகலாயர்களின் காலத்தில் பாலாபூர் ஒரு முக்கியமான இராணுவ நிலையம் என்று புகழப்பட்ட நிலையில், கோட்டையும் நகரத்தின் நிலை மற்றும் இராணுவ பொறுப்புகளை மனதில் கொண்டு கட்டப்பட்டது. கோட்டையில் பயன்படுத்தப்படும் சிக்கலான கட்டிடக்கலை அதன் பாதுகாப்பை உறுதிசெய்தது. அத்துடன் கோட்டைக்குள் இருந்து ஏவுகணைகள் மற்றும் பிற வெடிமருந்துகளை வெளியேற்றுவதை எளிதாக்கியது. மேலும் இது மாவட்டத்தின் மிகவும் அசாத்தியமான கோட்டைகளில் ஒன்றாகும். மழையின் போது, கோட்டை ஒரு கட்டத்தை தவிர, அனைத்தும் வெள்ள நீரால் சூழப்படுகிறது. கோட்டையின் கீழ், தெற்குப் பக்கத்தில் உள்ள பாலா தேவியின் கோயில், இந்த நகரம் பாலாபூர் பெயரைப் பெறக் காரணமானது.
பாலாபூர் கோட்டை இந்தியாவின் மகாராஷ்டிரா மாநிலத்தில் அகோலா மாவட்டத்தில் உள்ள முகலாய கோட்டை. கோட்டையின் கட்டுமானத்தை பேரரசர் அவுரங்கசீப்பின் மகன் மிர்சா அசாம் சா தொடங்கினார். இது 1757 இல் எலிச்ச்பூரின் நவாப் இசுமாயில் கானால் முடிக்கப்பட்டது. இதனுள் உள்ள ராஜா முதலாம் மன் சிங்கின் குவிமாடம், மிர்சா ராஜா ஜெய்சிங் கட்டியது. இது 25 சதுர அடி பரப்பளவும், 33 அடி உயரமும் கொண்டது. 100 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஏற்பட்ட 'திவ்தியா புர்' என்ற பெரிய வெள்ளத்தில் அதன் அஸ்திவாரங்கள் பெரிதும் சேதமடைந்தன. ஆனால் சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஜெய்ப்பூரிலிருந்து பெறப்பட்ட தொகையினால் சேதம் சரிசெய்யப்பட்டது.
பாலாபூர் கோட்டை பாலாபூரில் ஆறுகள் சந்திக்கும் இடத்தில் அமைந்துள்ளது. இது மேற்கு-மத்திய இந்தியாவில், மேன் மற்றும் பைன்ஸ் நதிகளின் சந்திப்பில் அமைந்துள்ள ஒரு பெரிய நகரம்.
தப்பால ராஜகோபால் "ராஜ்" ரெட்டி இவர் ஒரு இந்திய-அமெரிக்க கணினி விஞ்ஞானி மற்றும் தூரிங்கு விருதை வென்றவர் ஆவார். செயற்கை நுண்ணறிவின் ஆரம்ப முன்னோடிகளில் ஒருவரான இவர் 50 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஸ்டான்போர்ட் மற்றும் கார்னகி மெல்லன் பல்கலைக் கழகத்தின் பீடத்தில் பணியாற்றியுள்ளார். கார்னகி மெலன் பல்கலைக்கழகத்தில் ரோபாட்டிக்ஸ் நிறுவனத்தின் நிறுவன இயக்குநராக இருந்தார். குறைந்த வருமானம், திறமையான, கிராமப்புற இளைஞர்களின் கல்வித் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்காக, இந்தியாவில் ராஜீவ் காந்தி அறிவு தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகத்தை உருவாக்க உதவுவதில் இவர் முக்கிய பங்கு வகித்தார். ஐதராபாத்தின் சர்வதேச தகவல் தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தின் தலைவராகவும் உள்ளார். செயற்கை நுண்ணறிவுத் துறையில் பணியாற்றியதற்காக 1994 ஆம் ஆண்டில் கணினி அறிவியலில் மிக உயர்ந்த விருதான ஏசிஎம் தூரிங்கு விருதைப் பெற்ற ஆசிய வம்சாவளியைச் சேர்ந்த முதல் நபர் இவராவார்.
இராஜ் ரெட்டி பிரித்தானிய இந்தியாவின் சென்னை மாகணத்தில் சித்தூர் மாவட்டம் காட்டூரில் பிறந்தார். இவரது தந்தை சீனிவாசுலு ரெட்டி ஒரு விவசாயி, இவரது தாயார் பிட்சம்மா ஒரு இல்லத்தரசியாவார். இவர் தனது குடும்பத்தில் கல்லூரியில் சேர்ந்த முதல் உறுப்பினராக இருந்தார். கிண்டியில் உள்ள பொறியியல் கல்லூரியில் கட்டிடப் பொறியியல் துறையில் இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றார். பின்னர் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்துடன் , 1958 இல் இணைந்தார். 1960 இல், ஆஸ்திரேலியா, நியூ சவுத் வேல்ஸ், பல்கலைக்கழகத்தில் எம்.டெக் பட்டம் பெற்றார். இவர் பி.எச்.டியும் முடித்தார். 1966 இல் ஸ்டான்போர்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் கணினி அறிவியலில் பட்டம் பெற்றார்.
ரெட்டி 1999 முதல் 2001 வரை குடியரசுத்தலைவரின் தகவல் தொழில்நுட்ப ஆலோசனைக் குழுவின் இணைத் தலைவராக இருந்தார் இவர் செயற்கை நுண்ணறிவுக்கான அமெரிக்க சங்கத்தின் நிறுவனர்களில் ஒருவராகவும் இருந்தார். 1987 முதல் 1989 வரை அதன் தலைவராக இருந்தார். இஸ்ரேலில் அமைதிக்கான பெரெஸ் மையத்தின் சர்வதேச ஆளுநர் குழுவில் பணியாற்றினார். அவர் அவசரநிலை மேலாண்மை மற்றும் ஆராய்ச்சி நிறுவனம் மற்றும் சுகாதார மேலாண்மை மற்றும் ஆராய்ச்சி நிறுவனம் ஆகியவற்றின் ஆளும் குழுக்களின் உறுப்பினராக பணியாற்றினார். இது இந்தியாவில் கிராமப்புற மக்களுக்கு செலவு குறைந்த சுகாதார பாதுகாப்பு வழங்க தொழில்நுட்பத்தால் இயக்கப்பட்ட தீர்வுகளைப் பயன்படுத்துகிறது.
ரெட்டி கணினி அறிவியல் மற்றும் ரோபாட்டிக்ஸ் பல்கலைக்கழக பேராசிரியராகவும், கார்னிகி மெல்லன் பல்கலைக்கழகத்தின் கணினி அறிவியல் பள்ளியில் மொசா பிண்ட் நாசர் தலைவராகவும் உள்ளார். 1960 முதல், ஆஸ்திரேலியாவில் ஐ.பி.எம் நிறுவனத்திலும் பணியாற்றினார். இவர் 1966 முதல் 1969 வரை இசுடான்போர்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் கணினி அறிவியல் உதவி பேராசிரியராக இருந்தார். இவர் 1969 இல் கணினி அறிவியலின் இணை பேராசிரியராக கார்னிகி மெல்லன் பலகலைக் கழத்தின் பீடத்தில் சேர்ந்தார். இவர் 1973 இல் முழு பேராசிரியராகவும், 1984 இல் பல்கலைக்கழக பேராசிரியராகவும் ஆனார்.
மும்பையில் பிறந்த சோனல் மான்சிங் அரவிந்த் மற்றும் பூர்னிமா பாக்வசா தம்பதியரின் மூன்று குழந்தைகளில் இரண்டாவது குழந்தையாவார். குஜராத் மாநிலத்தின் நன்கு அறிமுகமான சமூக சேவகராக விளங்கும் இவர் 2004 ஆம் ஆண்டுக்கான பத்ம பூஷன் விருதை பெற்றுள்ளார். சோனல் மான்சிங்கின் தாத்தா மங்கள் தாஸ் பாக்வசா சுதந்திர போராட்ட வீரரும், இந்தியாவின் முதல் ஐந்து கவர்னர்களில் ஒருவராவார்.
நாக்பூரில் ஒரு ஆசிரியரிடம் நான்கு வயதில் தனது மூத்த சகோதரியுடன் மனிப்புரி நடனத்தை கற்கத் துவங்கினார். ஏழாவது வயதில் மும்பை குமார் ஜெயகார் உட்பட பந்தநல்லூர் நாட்டியப்பள்ளியைச் சேர்ந்த பல்வேறு நடன ஆசிரியர்களிடம் பரதநாட்டியத்தை கற்றார்,
இருப்பினும் அவருடைய முறையான நடனப்பயிற்சி பதினெட்டு வயதில் துவங்கியது.அவரது குடும்பத்தின் எதிர்ப்பு இருந்தபோதிலும் பேராசிரியர் யு. எஸ். கிருஷ்ண ராவ் மற்றும் சந்திரபகா தேவி ஆகியோரிடம் பரதநாட்டியம் கற்றுக்கொள்வதற்காக பெங்களூரு சென்றார்.,சென்னை மயிலாப்பூரின் கௌரி அம்மாளிடம் அபிநயங்களை கற்றுத் தேர்ந்த அவர் பின்னர் 1965 ஆம் ஆண்டில் கேளுச்சரண மகோபாத்திரா என்ற புகழ்பெற்ற ஒடிசி கலைஞரிடம் ஒடிசி நடனத்தை கற்கத் துவங்கினார்.
சோனல் மான்சிங் முன்னாள் இந்திய அரசு அதிகாரி லலித் மான்சிங் என்பவரைத் திருமணம் செய்து கொண்டார். பின்னர் தம்பதியினர் இருவரும் விவாகரத்து செய்து கொண்டனர். சோனலின் மாமா மாயாதார் மான்சிங் ஒடிசி நடனப் பயிற்சிக்காக கேளுச்சரண மகோபாத்திராவிடம் அறிமுகம் செய்து வைத்தார். .
சோனல் மான்சிங் இந்திய பாரம்பரிய நடன கலைஞர் மற்றும் பரதநாட்டியம் மற்றும் ஒடிசி நடன பாணியின் ஆசிரியர் ஆவார். இந்திய ஜனாதிபதியின் பரிந்துரையின் பேரில் .நாடாளுமன்ற மேல்சபை உறுப்பினராக . நியமிக்கப்பட்டார்.
பாரதிய வித்தியா பவனில் சமஸ்கிருதத்தில் பிரவீன் மற்றும் கோவிட் பட்டங்களை பெற்றார். மும்பை எல்பின்ஸ்டோன் கல்லூரியில் செருமானிய இலக்கியத்தில் பி.ஏ பட்டத்தை பெற்றார்.
வெள்ளி அசிட்டேட்டு என்பது 32 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். ஓர் ஓளி உணரியாகவும், வெண்மை நிறங் கொண்டும் காணப்படும் இச்சேர்மம் ஒரு படிகத் திண்மமாகும். ஆய்வகங்களில் வெள்ளி அயனியை கொடுக்கக் கூடிய ஒரு வினையாக்கியாக பெரிதும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இச்சேர்மத்தில் ஆக்சிசனேற்றும் எதிர்மின் அயனி இல்லை, புகைப்பிடித்தலை எதிர்க்கும் சில மருந்துகளில் இதை பயன்படுத்துகிறார்கள்.
நேரடியான ஆர்த்தோ-அரைலேற்ற வினைகளுக்கு ஒரு நல்ல வினையாக்கியாகும். பென்சைலமீன்களும் என்-மெத்தில்பென்சைலமீன்களும் . இவ்வாறு ஆர்த்தோ அரைலேற்றம் செய்யப்படுகின்றன. ஓர் அரோமாட்டிக் வளையத்தில் அடுத்தட்டுத்து இரண்டு பதிலீடுகளை நிறுவுதல் ஆர்த்தோ அரைலேற்றம் எனப்படும். இவ்வினையில் பலேடியம் வினையூக்கியாகச் செயல்படுகிறது. சிறிது மிகையளவு வெள்ளி அசிட்டேட்டும் அவசியமாகிறது . இந்த வினை முந்தைய ஆர்த்தோ -அரைலேற்ற முறைகளை விட குறைவான நேரத்தில் முடிகிறது.
அசிட்டிக் அமிலம் மற்றும் வெள்ளி கார்பனேட்டு இரண்டையும் 45-60 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலையில் வினைபுரியச் செய்தால் வெள்ளி அசிட்டேட்டு தயாரிக்க முடியும். அறை வெப்பநிலையில் குளிரூட்டலை அனுமதித்த பிறகு, திண்ம வெள்ளி அசிட்டேட்டு வீழ்படிவாகிறது
சோடியம் அசிடேட்டு கரைசலுடன் வெள்ளி நைட்ரேட்டின் செறிவூட்டப்பட்ட நீரிய கரைசலை சேர்த்து சூடாக்கப்பட்டாலும் வெள்ளி அசிட்டேட்டு உருவாகிறது.
ஒரு சோடி அசிட்டேட்டு ஈந்தனைவிகள் ஒரு சோடி வெள்ளி மையங்களுடன் பாலம் அமைத்து உருவாகும் எட்டு உறுப்பு 242 வளையங்களால் வெள்ளி அசிட்டேட்டின் கட்டமைப்பு ஆக்கப்பட்டுள்ளது .
டைசல்பைடு மற்றும் இரண்டாம் நிலை அமீன்களுடன் வெள்ளி அசிடேட்டை சேர்த்து வினை புரியச் செய்து சல்பீனமைடுகள் தயாரிக்கப்படுகின்றன :
இவர் தனது சிறு வயதிலேயே பாரம்பரிய நடனத்தில் ஈடுபாடு கொண்டு பாரம்பரிய நடனத்திற்காக ஒரு பயணத்தை மேற்கொண்டார். புசுப்பா பூயன் ஒரு தொழில்முறை நிபுணராக பாரம்பரிய நடத்தின் மதிப்புமிக்க துறையில் இறங்கிய முதல் சில அசாமிகளில் ஒருவர். சென்னையின் கலாசேத்திராவில் பரதநாட்டியம் கற்ற முதல் அசாமியராக இருந்தார். புசுப்பாவின் ஆரம்பகால குருவாக இருந்த இவரது காலத்தின் புகழ்பெற்ற கலாச்சார கலைஞரான தனுராம் நியாம்கோரா போராவுக்குப் பிறந்த இவர், புகழ்பெற்ற பாரம்பரிய நிபுணராக இருக்க தனது தந்தையால் ஊக்கப்படுத்தப்பட்டார். இவர் பாபானந்தா பார்பயன் என்பவரிடமிருந்து சத்ரிய நடன்த்தைக் கற்றுக்கொண்டார். பின்னர் இவர் குரு மாங்குடி துரைராச ஐயரின் கீழ் பரதநாட்டியம் பயின்றார். இவர் மற்ற நடனக் கலைஞர்களையும் பயிற்றுவித்துள்ளார். வடகிழக்கு தொலைக்காட்சி நிறுவனம் வழங்கிய வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருதைப் பெற்ற்றுள்ளார். புசுப்பா பூயனை இந்திய அரசு 2002 ஆம் ஆண்டில் நான்காவது மிக உயர்ந்த இந்திய குடிமை விருதான பத்மசிறீ விருது வழங்கி கௌரவித்தது.
இவரது பயணம் 1956 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கியது. தனது சிறுவயதிலேயே, ​​பரதநாட்டியத்தில் பயிற்சி பெறுவதற்காக அசாமின் ஜோர்ஹாடிலிருந்து, சென்னைக்கு தைரியமாக பயணம் செய்தார். ருக்மிணி தேவி அருண்டேல் நேரடி பயிற்சியின் கீழ் உலகப் புகழ்பெற்ற கலாசேத்திராவில் முறைப்படி பயிற்சிப் பெற்றார். வடகிழக்கிலிருந்து வந்த முதல் சீடராக இவர் இருந்ததால் ருக்மிணி தேவி அருண்டேல், இவர் மீது சிறப்பு அக்கறை எடுத்துக் கொண்டார். புகழ்பெற்ற கௌரி அம்மாவிடமிருந்து அபிநயத்தின் ஆழமான நுணுக்கங்களைக் கற்றுக் கொள்ளும் ஒரு வாய்ப்பு இவருக்கு கிடைத்தது. அதேசமயம், ஜெய்ப்பூர் கரானாவின் சுந்தர்லால்ஜியின் சீடராக இருந்த குரு விஷ்ணு வைஷல்கர் மற்றும் லக்னோவைச் சேர்ந்த குரு ஷம்பு மகாராஜ் ஆகியோரிடமிருந்து கதக் நடன வடிவத்தை புஷ்பா கற்றுக்கொண்டார்.
அமெரிக்கா, பிரான்ஸ், இங்கிலாந்து, பெல்ஜியம், சிங்கப்பூர், தாய்லாந்து, ஜப்பான், ஆத்திரேலியா மற்றும் இந்தியாவின் அனைத்து முக்கிய இடங்களிலும் புஷ்பா தனது மூன்று 3 மகள்களுடன் உலகம் முழுவதும் விரிவாக நடனங்களை நிகழ்த்தியுள்ளார். ஆத்திரேலியாவின் மெல்பேர்ன் மற்றும் பிரான்சின் லில்லி ஆகிய இடங்களில் ஒரு நடனப் பள்ளியையும் நடத்தி வந்தார். இந்திய சுதந்திரத்தின் ஐம்பதாவது ஆண்க் கொண்டாட்டத்தின் போது, ​​அமெரிக்காவிற்கு சென்ற ஒரு கலாச்சார தூதுக்குழுவின் ஒரு பகுதியாகவும் புஷ்பா இருந்தார். அங்கு லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ், சால்ட் லேக் நகரத்தில் அசாமின் பாரம்பரிய நடனமான சத்ரிய நடன நிகழ்ச்சியை நிகழ்த்தினார்.
புஷ்பா, சென்னையின் பெரும்பாலான சபாக்களில் நட்டுவனாரான தனது குரு குபர்நாத் பிள்ளையுடன் நிகழ்ச்சிகளை வழங்கினார். நாரத கானசபா, கிருஷ்ணா கானசபா, பிரம்ம கானசபா, இசை அகாதமி போன்ற அனைத்து சபாக்களிலும் தொடர்ந்து தனது நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தினார். காட்மாண்டுவில் அப்போதைய நேபாள மன்னர் போன்ற அரச பிரமுகர்களுக்கு முன்பாகவும் இவர் தனது நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தினார்.
தூர்தர்ஷனால் ஒரு சிறந்த தர கலைஞராக வகைப்படுத்தப்பட்டார். தூர்தர்ஷனில் மதிப்புமிக்க தேசிய இசை மற்றும் நடன நிகழ்ச்சியில் சில பாராட்டப்பட்ட நிகழ்ச்சிகளை வழங்கினார். தூர்தர்ஷனின் மத்திய தணிக்கைக் குழுவில் உறுப்பினராக் இருந்தார். அசாம் குவகாத்தியில் "புஷ்பஞ்சலி கலாச்சார அகாதமி" என்ற நடன நிறுவனத்தை நிறுவினார்.
புசுப்பா பூயான் இவர் பரதநாட்டியம் மற்றும் சத்ரிய நடனம் ஆகிய இந்திய பாரம்பரிய நடன வடிவங்களில் நிபுணத்துவம் பெற்ற ஒரு இந்திய நடனக் கலைஞர் ஆவார். இவர் ஏழு சகோதரிகள் என்று அழைக்கப்படும் வடகிழக்கு இந்திய மாநிலமான அசாமின் சோர்காட்டு பகுதியிலிருந்து வந்தவர்.
தொலைதூர மற்றும் அறியப்படாத நகரமான காதியன் 1889 ஆம் ஆண்டில் மிர்சா குலாம் அகமத் அகமதியா முஸ்லீம் சமூகத்தை நிறுவியபோது மதக் கற்றல் மையமாக உருவெடுத்தது. மேலும் 1891 ஆம் ஆண்டில் இது சமூகத்தின் வருடாந்திர கூட்டங்களுக்கான இடமாக மாறியது. 1947 ஆம் ஆண்டில் இந்தியா பிரிக்கப்படும் வரை, அகமதிய கலிபாவின் நிர்வாக தலைமையகமாகவும், தலைநகராகவும் காதியன் இருந்தது. சமூகத்தின் பெரும்பகுதி பாக்கித்தானுக்கு குடிபெயர்ந்தது. பிரிவினையைத் தொடர்ந்து, சமூகத்தின் இரண்டாவது கலீபாவான மிர்சா பசீர்-உத்-தின் முகமது அகமத், காதியனில் இருந்து புதிதாக நிறுவப்பட்ட மாநிலத்திற்கு அகமதியர்களின் பாதுகாப்பான இடம்பெயர்வு குறித்து கவனமாக மேற்பார்வையிட்டார். மேலும் தனது சொந்த மகன்கள் உட்பட 313 பேரை காதியனில் தங்குமாறு அறிவுறுத்தினார். அகமதியர்களுக்கு புனிதமான தளங்களைக் காத்து, அவர்களுக்கு தர்வேசான்-ஐ காதியன் என்ற தலைப்பை வழங்கி, இறுதியில் தலைமையகத்தை பாக்கித்தானின் இரப்பாவுக்கு நகர்த்தினார்.
1530 ஆம் ஆண்டில் இஸ்லாத்திற்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒரு மத அறிஞரும், அப்பகுதியின் முதல் ஆளுநருமான மிர்சா காதி பேக் என்பவரால் காதியன் நிறுவப்பட்டது. மிர்சா காதி பேக் முகலாய சாம்ராஜ்யத்தின் மிர்சாவின் அரச குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். அவர் சமர்கந்துவிலிருந்து குடிபெயர்ந்து பஞ்சாபில் குடியேறினார். பாபர் பேரரசரால் அங்கு அவருக்கு 80 கிராமங்களை உள்ளடக்கிய ஒரு பரந்த நிலம் வழங்கப்பட்டது. தனது மத நம்பிக்கைகள் காரணமாக, 80 கிராமங்களின் மையத்திற்கு 'இஸ்லாம் புர் காசி' என்று பெயரிட்டு, அங்கிருந்து ஆட்சி செய்தார். காலப்போக்கில், நகரத்தின் பெயர் 'காசிமாஜி' என்று மாற்றப்பட்டது ('மாஜி' என்றால் 'காளை', இது காதியனில் இன்னும் ஏராளமாகக் காணப்படும் விலங்கைக் குறிக்கிறது). பின்னர், இது வெறும் 'காதி' என்று அழைக்கப்பட்டு இறுதியில் 'காதியன்' என்று அறியப்படுகிறது.
காதியனும் அதைச் சுற்றியுள்ள இரண்டு கிராமப் பகுதிகளும் பின்னர் இராம்காரியா சீக்கியர்களிடம் விழுந்தன. அவர்கள் இப்பகுதியில் ஆளுநர்களாக பணி புரிய வழங்கிய வாப்புகளை இரு கிராமங்கள் மறுத்தன. 1834 ஆம் ஆண்டில், மகாராஜா ரஞ்சித் சிங்கின் ஆட்சியின் போது, காதியன் மற்றும் அருகிலுள்ள ஐந்து கிராமங்களை உள்ளடக்கிய பகுதி காஷ்மீர், மகாதி, குலு பள்ளத்தாக்கு, பெசாவர் மற்றும் கசாராவில் இராணுவ ஆதரவுக்கு ஈடாக குலாம் அஹ்மதின் தந்தையான மிர்சா குலாம் முர்தாசாவுக்கு வழங்கப்பட்டது.
காதியன் என்பது பஞ்சாபியிலுள்ள அமிர்தசரசின் குர்தாஸ்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு நகரம் மற்றும் நகராட்சியாகும். இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாநிலத்தில் பட்டாலா நகரிலிருந்து 18 கிலோமீட்டர் வடகிழக்கில் அமைந்துள்ளது.
காதியன் ஒப்பீட்டளவில் தொலைதூர மற்றும் மிகக் குறைந்த மக்கள்தொகை கொண்டது என்றாலும், இதில் குறிப்பிடத்தக்க பல வரலாற்று, மத மற்றும் அரசியல் பிரமுகர்கள் உள்ளனர்;
காதியன் அகமதிய இயக்கத்தின் நிறுவனர் மிர்சா குலாம் அகமதுவின் பிறப்பிடம் ஆகும். 1947 இல் இந்தியப் பிரிவினை வரை இது அகமதியா இயக்கத்தின் மையமாகவும் இருந்தது.
இத்தகைய உட்பிரிவுகளை நன்கு புரிந்து கொள்ள, பின்வரும் அட்டவணை உதவியாக இருக்கும். மா என்ற மாகாணம், இரண்டு மண்டலங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். ஒவ்வொரு மண்டலமும், நடுவன் மாவட்டம், மாவட்டம்2, மாவட்டம்3 என மூன்று மாவட்டங்களைக் கொண்டுள்ளன. ஒவ்வொரு மாவட்டமும், ஒன்று அல்லது ஒருசில நகரங்களேயோ அல்லது ஊரகங்களைக் கொண்டிருக்கலாம். நடுவன் மாவட்டதில் இருக்கும் மாவட்டநகரம், அது இருக்கும் மண்டலத்தின், தலைநகரம் அமைந்து இருக்கும். ஊரகத்தில் கிராமங்களைக் கொண்டிருக்கும். பெரும்பான்மையான மண்டல அமைப்பானது, ஒரு நகரத்தை மட்டுமே உள்ளடக்கி, அப்பகுதி, நடுவ மாவட்டமாக அறிவிக்கப்பட்டு இருக்கும்.
ஈரான் நாட்டின் முதல் நிலை உட்பிரிவாக, மாகாணங்கள் என்ற நில ஆட்சிப் பிரிவு ஏற்படுத்தப்பட்டு உள்ளன. ஒவ்வொரு மாகாணமும், அடுத்து மண்டலம் , என்று அழைக்கப்படும் நிலப்பகுதிகளாக பிரிக்கப் பட்டிருக்கிறது. ஒவ்வொரு மண்டலமும், சில மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப் பட்டிருக்கிறது. சில நகரங்களையும் , ஊரக வட்டங்களையும் உள்ளடக்கியதாக அமைந்துள்ளது. ஊரக வட்டங்கள் என்பது பல ஊர்களின்/சிற்றூர்களின் தொகுப்பாகும். மண்டலத்தில் இருக்கும் சில நகரங்களில் ஒரு நகரமே, அம்மண்டலத்தின் தலைநகராக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
கரல்மண்ணை பன்முக பக்தர்களுக்கு, திருமுல்லப்புல்லியின் சிவன் ஒரு பாதுகாவலராகவும் மற்றும் பயனளிப்பவராகவும் உள்ளார். அவர்களின் துயரமான காலங்களில் நம்பப்படும் ஒரே தெய்வமாவார். கேரளாவின் வேறு சில மகாதேவர் கோயில்களைப் போலவே திருமுல்லபுல்லியிலும் மிக முக்கியமான திருவிழா கும்ப மாதத்தில் வரும் திருவாதிரை நட்சத்திரத்திற்கு சரியாக எட்டு நாட்களுக்கு முன்பு தொடங்கும் ஆண்டு கோயில் திருவிழா ஆகும்.
கரல்மண்னை என்பது கேரளாவின் பாலக்காடு மாவட்டத்தில்பாரதப்புழா நதியின் துணை நதியான தூத்தாவின் கரையில் உள்ள வள்ளுவநாட்டில் உள்ள ஒரு தென்னிந்திய கிராமம் ஆகும். இது அருகிலுள்ள சிறிய நகரங்களான செர்புலசேரி மற்றும் பெரிந்தல்மண்ணையுடன் சாலை வழியாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
கரல்மண்ணை மறைந்த கலைஞரான ஏ.எஸ். நாயர் அல்லது ஏ.எஸ் என்று அழைக்கப்படும் அத்திப்பட்டா சிவராமன் நாயரின் சொந்த கிராமமாகும். இதன் எடுத்துக்காட்டுகள் 1980 மற்றும் 1990 களில் புகழ்பெற்ற மலையாள வார இதழான மாத்ருபூமி அச்சப்பதிப்பில் விளக்கப்படங்களை வெளியிட்டு அவரைப் பாராட்டின.
கரல்மண்ணை பல கதகளி கலைஞர்களைப் பெற்றெடுத்துள்ளது. முந்தைய காலங்களில் அவர்களுக்கு பத்து கலை ஆதரவாளர்களான நம்பூதிரி மனை ஆதரவளித்தது.
அவர் அகோரா சிவா, தக்ஷாவை பழிவாங்குவதில் முன்கூட்டியே ஆக்கிரமித்து நரகத்தில் வளைந்துகொண்டு, அவரது ரௌத்ரபவாவில் வணங்கினார், இது ஒரு பிரமிப்பில் சந்நியாசமாக இருக்கிறது.
இராணி கர்ணாவதி என அழைக்கப்படும் இராணி கர்மாவதி என்பவர் இந்தியாவின் பூந்தி நகரத்தின் இளவரசியும் மற்றும் தற்காலிக ஆட்சியாளராகவும் இருந்தார். இவர் மேவார் இராச்சியத்தின் தலைநகரான சித்தோர்கரைச் சேர்ந்த ராணா சங்கா என்பவரை மணந்தார். இவருக்கு ராணா விக்ரமாதித்யன் மற்றும் ராணா உதய் சிங் என்ற இரண்டு இளவரசர்கள் இருந்தனர். மேலும் இவர், புகழ்பெற்ற மகாராணா பிரதாப்பின் பாட்டியுமாவார். தனது கணவர் ராணா சங்கா இறந்த பின்னர், சிறிது காலம் 1527 முதல் 1533 வரை தனது மகன் ராணா விக்ரமாதித்யன் சிறுவனாக இருந்ததால் ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்றார். இவர் தனது கணவரைப் போலவே கடுமையாக இருந்தார். தவிர்க்க முடியாமல் குசராத் இராணுவத்திடம் விழும் வரை சித்தோரை ஒரு சிறிய படையினருடன் பாதுகாத்தார். இவர் தப்பி ஓட மறுத்து, தனது கௌரவத்தைப் பாதுகாக்க கூட்டுத் தீக்குளிப்பு மூலம் தீயிட்டு உயிரை மாய்த்துக் கொண்டார்.
உள்ளூர் விரோத பிரபுக்கள் விக்ரமாதித்யனுக்காகப் போராடத் தயாராக இல்லை. உடனடி யுத்தம் சிசோடியர்களின் வரலாற்றில் மற்றொரு கறை என்று உறுதியாகத் தெரிந்தது. ராணி கர்ணாவதி சிசோடியர்களின் கௌரவத்திற்காக முன்வருமாறு பிரபுக்களுக்கு கடிதம் எழுதினார். மேலும் விக்ரமாதித்யனுக்காக இல்லாவிட்டாலும் மேவாருக்காக போராட பிரபுக்களை வற்புறுத்தினர். விக்ரமாதித்யனும்ம் உதய் சிங்கும் போரின் போது அவர்களின் தனிப்பட்ட பாதுகாப்புக்காக பூந்தி செல்ல வேண்டும் என்பதே அவர்களின் ஒரே நிபந்தனை. ராணியும் தனது மகன்களை பூந்திக்கு அனுப்பி வைத்தார். ராணி முகலாயப் பேரரசர் உமாயூனிடம் உதவி கேட்டு ஒரு ராக்கி கயிறை அனுப்பினார். இதனால் இவரது பெயர் ரக்சா பந்தன் பண்டிகையுடன் மாற்றமுடியாமல் இணைக்கப்பட்டது.
கி.பி 1526இல் பாபர் டெல்லி சிம்மாசனத்தை கைப்பற்றிய பின்னர், பாபருக்கு எதிராக ராஜபுத்ர அரசர்களின் கூட்டமைப்பை ராணா சங்கிராம் சிங் என்கிற மேவாரின் ராணா சங்கா வழிநடத்தினார். பின்னர், 1527இல் நடந்த கனுவா போரில், ஒருங்கிணைந்த ராஜபுத்ர படைகள் தோற்கடிக்கப்பட்டன. இந்தப்போரில் காயம்பட்ட ராணா சங்கா சிறிது காலத்திலேயே இறந்தார். தனது கணவர் இறந்ததும், இராணி கர்ணாவதி, சிறுவனாக இருந்த தனது மூத்த மகன் விக்ரமாதித்யனின் பெயரில் ஆட்சியை ஏற்றுக்கொண்டார். இதற்கிடையில், குசராத்தை சேர்ந்த பகதூர் ஷா என்பவரால் மேவார் இரண்டாவது முறையாக தாக்கப்பட்டு வீழ்த்தப்பட்டது. இது ராணிக்கு மிகுந்த கவலையாக இருந்தது.
சித்தோரின் வீரர்கள் கடுமையாகப் போராடினார்கள், ஆனால் எதிரிகள் எண்ணிக்கையில் அதிகமாக இருந்தனர். மேலும் உமாயூனால் சரியான நேரத்தில் உதவிக்கு வர இயலவில்லை பஹதூர் ஷா சித்தோர் நகருக்குள் நுழைந்து இரண்டாவது முறையாக அதைக் வெற்றிக் கொண்டார். தோல்வியடைந்த கர்ணாவதியும் அரசவையின் பிற பெண்களும் கி.பி 1535 மார்ச் 8 அன்று கூட்டுத் தீக்குளிப்பு மூலம் தற்கொலை செய்து கொண்டனர். உமாயூன் தாமதமாக உதவினாலும், 1535இல் பகதூர் ஷாவிடமிருந்து மாண்டுவைக் கைப்பற்றி கர்ணாவதியின் மரணத்திற்குப் பழிவாங்கினார்.
பெங்களூரின் புறநகரில் அமைந்துள்ள நிருத்யாகிராமம், இந்தியாவின் முதல் இலவச நடன குருகுலம் ஆகும். இது பல்வேறு இந்திய செவ்வியல் நடனங்களுக்கான கிராமமாக மாறியது. இதில் ஏழு செவ்வியல் நடன பாணிகளுக்கு ஏழு குருகுலர்கள் மற்றும் இரண்டு தற்காப்பு கலை வடிவங்கள் பயிற்றுவிக்கப்பட்டன. இவற்றில் சாவ் நடனம் மற்றும் களரிப்பயிற்று ஆகியவை அடங்கும். குரு-சிஷ்ய பரம்பரையை சரியான வகையான சூழலில் புதுப்பிக்க இவர் விரும்பினார். நிருத்யாகிராமம் 1990 மே 11 அன்று அப்போதைய பிரதமர் வி. பி. சிங் அவர்களால் திறக்கப்பட்டது. இந்த நடனப் பள்ளியில் இந்தியாவின் அனைத்து பகுதிகளிலிருந்தும் வந்துள்ள மாணவ சமூகம் உள்ளது. இவர்களின் ஒரு பொதுவான நோக்கமாக நடனம் உள்ளது. நிருத்யாகிராம் நடனக் குழு விரைவில் உலகம் முழுவதும் நடன நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தியது. இதற்கிடையில், 1992 இல், இவர் பமீலா ரூக்ஸின் ஆங்கில திரைப்படமான மிஸ் பட்டீஸ் சில்ட்ரன் என்ற படத்தில் தோன்றினார்.