polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
சர் ஐசக் நியூட்டன் அனைத்துப் பொருட்களின் இயக்கத்தையும், நிலைமம் மற்றும் விசை ஆகியவற்றின் கோட்பாடுகளைப் பயன்படுத்தி விவரிக்க முயன்றார். அவ்வாறு செய்தபோது அவை சில காப்பு விதிகளுக்குட்பட்டு இயங்குவதைக் கண்டறிந்தார். 1687 ஆம் ஆண்டு, நியூட்டன் பிரின்சிப்பியா மாத்தமாட்டிக்கா எனும் தனது ஆய்வறிக்கையை வெளியிட்டார். அந்த ஆய்வறிக்கையில், தற்காலத்தில் இயற்பியலில், விசைகளை விபரிக்கும் முக்கியமான மூன்று விதிகளை வரையறுத்தார்.
விசை இல்லாமல் ஒரு பொருள் தன் நிலையில் இருந்து மாறாது. மரத்தில் இருந்து பழம் கீழே விழுவது, நீரானது ஓரிடத்தில் இருந்து தாழ்வான வேறு ஓரிடத்திற்குப் பாய்வது அனைத்தும் நிலத்தின் ஈர்ப்பு விசையாலாகும். ஈர்ப்பு விசை என்பது நிலம் தன் பால் ஒரு பொருளை இழுக்கும் அல்லது ஈர்க்கும் விசை ஆகும். எல்லாப் பொருட்களுக்கும் தன் பொருட் திணிவால், பொருட் திணிவின் அளவைப் பொருத்து ஈர்ப்பு விசை உண்டு.
உலர் உராய்வு விசை தொடர்பில் உள்ள இரண்டு திட பரப்புகளின் ஒப்புமை நகர்தலை தடுக்கும் வண்ணம் அமையும். உலர் உராய்வு விசை, நகரும் பரப்புகளுக்கு இடையே வரும் அசைவு உராய்வு விசை மற்றும் நகரா பரப்புகளுக்கு இடையே வரும் நிலையான உராய்வு விசை என மேலும் பிரிக்கப்படும்.
விசை என்பது ஒரு பொருளை ஒரு நிலையில் இருந்து இன்னொரு நிலைக்கு நகர்த்தவோ அல்லது சீரான விரைவுடன் நகர்ந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு பொருளின் நகர்ச்சியின் விரைவை மாற்றவோ வல்ல ஒன்றாகும். சுருக்கமாகக் கூறின் ஒரு பொருளின் நகர்ச்சியில் மாற்றம் ஏற்படுத்துவதை விசை என்கிறோம்.
இது தவிர, மின் விசை, காந்த விசை, மற்றும் நாம் நம் கையால் ஒருபொருளை உந்தித்தள்ளும் விசை என்று ஒரு பொருளின் மீது எவ்வாறேனும் விசை செலுத்தப்படலாம், அல்லது தொழிற்படலாம். சுழல் வேகத்தில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தக் கூடிய விசையை முறுக்கு விசை என்கிறோம்.
இயற்பியலில் மீள் விசை என்பது ஒரு பொருள் தனது தொடக்க நிலைக்கு வர அதன் மீது செயற்படும் ஒரு விசை ஆகும். புறவிசை மூலம் நிலையான ஒரு பொருள் அடையப்படும் பெயர்வை அப்பொருளின் மீள் விசை சமநிலைக்கு கொண்டுவரும்
அழுத்துவதனால் உண்டகும் விசை,முறுக்குதலினால் உண்டாகுவது, மீள்தன்மை விசை, இயல்பான விசை, ஈர்ப்பு விசை,மற்றும் உராய்வு விசை ஆகியன அடிப்படை அல்லாத விசைகளாகும்.
உராய்வு விசை என்பது இரு திடபொருள் அடுக்குகள் அல்லது திரவ அடுக்குகள் ஒன்றன்மீதொன்று சறுக்கும்போது ஏற்படும் விசையாகும். உராய்வு விசைகளில் பல வகைகள் உள்ளன:
இயற்பியலில் விசை என்பது நேரத்துடன் உந்தம் மாறும் வீதம் ஆகும். உந்தம் என்பது பொருட் திணிவு , அதன் விரைவு ஆகியவற்றின் பெருக்குத் தொகை.
விசையின் அலகு நியூட்டன் ஆகும். ஒரு நியூட்டன் என்பது ஒரு கிலோ கிராம் எடையுள்ள பொருளொன்றின் மீது ஒரு மீ/செக்2 முடுக்கத்தைத் தோற்றுவிக்கும் விசையாகும்.
உராய்வு விசை என்பது ஒரு இயக்கத்திற்கு எதிராகச் செயற்படும் மேற்பரப்பு விசை ஆகும். உராய்வு விசையில் நிலையான உராய்வு, இயக்க உராய்வு என இரு வகைகள் உள்ளன.
திரவ உராய்வு விசை ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பிலிருக்கும், நகரும், ஒரு பிசுபிசுப்பு தன்மை கொண்ட திரவத்தில் உள்ள, அடுக்குகளுக்கு இடையில் நிகழும் விசையாகும்.
இந்த நியூட்டனின் இரண்டாவது விதி விசைகளின் பலத்தை அறிய உதவுகின்றது. உதாரணமாக, கிரகங்களின் சுற்றுவட்டப் பாதைகளின் முடுக்கங்களை கணக்கிட உதவுகிறது.
ததியா மாவட்டம் மத்திய இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் ஐம்பத்து ஒன்று மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் ததியா ஆகும். இது குவாலியர் கோட்டத்தில், புந்தேல்கண்ட் புவியியல் பகுதியில் அமைந்துள்ளது.
இம்மாவட்டம் த்தியா, சியோந்தா மற்றும் பாந்தர் என மூன்று சட்டமன்ற தொகுதிகள் கொண்டது. இம்மூன்று சட்டமன்ற தொகுதிகளும் பிந்து மக்களவைத் தொகுதிக்கு உட்பட்டதாகும்.
ததியா மாவட்டத்தின் வடகிழக்கில் பிண்டு மாவட்டம், தென்கிழக்கில் உத்தரப் பிரதேசத்தின் ஜான்சி மாவட்டம், தென்மேற்கில் சிவபுரி மாவட்டம், வடமேற்கில் குவாலியர் மாவட்டம் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.
மத்திய தொடருந்து மண்டலத்தில் புதுதில்லி - போபால் வழித்தடத்தில் இம்மாவட்டம் அமைந்துள்ளது. மேலும் குவாலியர் - ஒரிசாவை இணைக்கும் தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 75 ததியா மாவட்டம் வழியாக செல்கிறது.
மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் ஆட்சி மொழியான இந்தி மொழியுடன், உருது மற்றும் வட்டார பழங்குடியின மொழிகளும் இம்மாவட்டத்தில் பேசப்படுகிறது.
நீமச் மாவட்டம் மத்திய இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் ஐம்பத்து ஒன்று மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் நீமச் ஆகும். இது உஜ்ஜைன் கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது.
இம்மாவட்டம் மானாசா, நீமச், மற்றும் ஜாவத் என மூன்று சட்டமன்ற தொகுதிகளையும்; மக்களவைத் தொகுதியை மண்டசௌர் மாவட்டத்துடன் பகிர்ந்து கொண்டுள்ளது.
இந்திய பாதுகாப்பு அச்சகம் மற்றும் நாணயம் உற்பத்திக் கழகம் நான்கு அச்சகங்களை கொண்டுள்ளது. பணத் தாள்கள், , வங்கி முறி தாள்கள் , அரசு ஆவணங்கள் மற்றும் முத்திரை தாள்கள் அச்சிடும் அச்சகங்கள் கொண்டுள்ளது பணத்தாள் அச்சிடும் அச்சக ஆலை 1928 ஆம் ஆண்டில் நாசிக்கில் நிறுவப்பட்டது. பணத்தாள் அச்சிடும் அச்சகம், மகாராஷ்டிரம் மாநிலத்தின் நாசிக்கிலும், வங்கி பண முறி தாள்கள் மைசூர் மற்றும் மத்தியப்பிரதேச மாநிலத்தில் தேவாஸ் நகரத்தில் உள்ளது. இவ்வலகுகள் இந்திய பணத் தாள்களை அச்சிடுகிறது.
இந்திய பாதுகாப்பு அச்சகம் மற்றும் நாணயம் உற்பத்திக் கழகம், என்பது இந்திய அரசின் நிறுவனமாகும். மத்தியப் பிரதேசத்தின் ஹோசங்காபாத் நகரத்தில் செயல்படும் இந்நிறுவனம் பணத் தாள்கள், வங்கி பண முறி தாள்கள் , நாணயங்கள், நீதிமன்ற சார்பற்ற வில்லை, அஞ்சல் வில்லைகள் மற்றும் அரசு சார்பான ஆவணத் தாள்களை அச்சிடுகிறது.இந்திய அரசின் நிதித் துறையின் கீழ் இயங்கும் இந்நிறுவனம் 2006 ஆம் ஆண்டில் துவக்கப்பட்டது. நான்கு காகித அச்சகங்களும், நான்கு நாணயச்சாலைகளும், ஒரு காகித ஆலைகளும் கூடிய ஒன்பது அலகுகளை இக்கழகம் கொண்டுள்ளது.
இந்திய பாதுகாப்பு அச்சகம் மற்றும் நாணயம் உற்பத்திக் கழகம் , மும்பை, ஹைதராபாத், கொல்கத்தா, மற்றும் நொய்டாவில் இந்திய நாணயங்களை அச்சிடும் ஆலைகளைக் கொண்டுள்ளது. இவ்வலகுகள் நாணயங்களை வெளியிடுவதுடன், இந்திய அரசு வழங்கும் உலோக விருதுகள் மற்றும் பட்டயங்களையும் உருவாக்கிறது.
அசுரர்களை வென்ற தேவர்கள், தங்களால்தான் அசுரர்களை வெல்ல முடிந்தது என்றெண்ணி ஒவ்வொருவரும் செருக்குற்றிருந்தனர். அச்செருக்கினை ஒடுக்க எண்ணிய இறைவனார், அவ்வேளையில் யட்சனாக வந்து தேவசபையில் துரும்பு ஒன்றை நிறுத்தி "இதை வெட்டுபவனே அசுரர்களை வென்ற வீரனாவான்" என்றுரைத்தார் இந்திரன், திருமால், பிரமன் உள்ளிட்ட தேவர்கள் அனைவரும் அத்துரும்பினை வெட்ட முயன்று முடியாமல் சோர்வுற்று ஓய்ந்தனர், அப்போது அச்சபையில் அவர்கள் முன் உமாதேவியார் தோன்றி, இங்கு வந்து இத்துரும்பினை நட்டவர் இறைவரே என்றுணர்த்தி செருக்கு நீங்கிச் சிவபெருமானை வழிபடுமாறு கூறி மறைந்தார் அவ்வாறே தேவர்கள் அனைவரும் காஞ்சிக்கு வந்து சிவபெருமானை வழிபட்டு பேறு பெற்றனர். அவ்வாறான வரலாறுடைய தேவர்கள் வழிப்பட்ட தலமே அமரேஸ்வரம் ஆகும்.
அமரேசம் தல விளக்கமாவது, தேவரும் அசுரரும் பலயுகம் பொருது வெற்றி தோல்வி காணாராயினர். போர் முற்றுப்பெற உமையம்மையார் விரும்பச் சிவபிரானார் சிறிது ஆற்றலை அசுரரிடத்து வைத்துத் திருமால் முதலியோரைத் தோல்வியுறச் செய்தனர். பின்பு அம்மையார் கருத்தாகத் தேவரை வெற்றிகொளச் செய்தனர். வெற்றிக்குக் காரணம் தான் தாமென மயங்கிச் செருக்கிய திருமால், பிரமன், இந்திரன், முதலானோர் முன்பு யட்சனாக வந்தபெருமானார், துரும்பை நிறுத்தி இதனை எறிய வல்லவர் வென்றவர் ஆவர் எனத் தனித்தனி முயன்று இயலாமையின் நாணிய அத்தேவர் முன்னின்றும் மறைந்தனர். திகைக்கும் தேவர்முன் உமையம்மையார் தோன்ற யாவரும் துதி செய்தனர்.
இந்தியாவின் தென்கடை மாநிலமான தமிழ்நாட்டின் வடக்கோடி மாவட்டங்களில் ஒன்றான மாவட்டத்தின் தலைநகரம் காஞ்சிபுரத்தின் ஒரு பகுதியான, சிவகாஞ்சி என்றழைக்கப்படும் பெரிய காஞ்சிபுரத்தின் மேலாண்ட இராசவீதி எனும், மேற்கு இராஜவீதியில் கொல்லாசத்திரம் தெருவிற்கு எதிர்புறத்தில் உள்ள ஒத்தவாடை தெருவில் இக்கோயில் அமைந்துள்ளது. இது, தமிழ்நாட்டின் தலைநகர் சென்னையிலிருந்து 75 கிலோமீட்டர் தொலைவிலுள்ள, காஞ்சிபுரம் பேருந்துநிலையத்திலிருந்து வடமேற்கே ½ கிலோமீட்டர் தொலைவில் இக்கோயில் அமைந்துள்ளது.
‘சிவனருளின்றித் துரும்பையும் அசைக்கமுடியாத நீவிர் தற்போகத்தினால் எழுந்தருளியிருந்த பெருமானைக் காணீர் ஆயினீர். எப்பொருளின் கண்ணும் விளங்கும் எவ்வகை ஆற்றலும் அவனருளிய ஆற்றலே என்னும் உண்மையை மறந்து தருக்கிய நீங்கள் பிழைதீரக் காஞ்சியிற் சிவபூசனை புரிமின்’ என அருளி மறைந்தனர். அம்மையார் அருளியவாறு காஞ்சியில் திரிதசர் ஆயதேவர் ‘திரிதசேச’ரைத் தாபித்துப் பூசித்துப் பெருவலி பெற்றனர். இக்கோயில் பெரிய காஞ்சிபுரம் அமரேசர் கோயில் தெருவில் உள்ளது.
காஞ்சிபுரம் அமரேசுவரர் கோயில் என்று அறியப்படும் இக்கோயில் காஞ்சிபுரத்திலுள்ள சிவக் கோயில்களில் ஒன்றாகும். அக்கோயில் பற்றிய குறிப்புகள் காஞ்சிப் புராணத்தில் தனிப்படலமாகச் சொல்லப்பட்டு காணப்படுகின்றன.
இசுகாண்டியம் ஆக்சைடை சூடுபடுத்தினால் பெரும்பாலான அமிலங்களுடன் வினைபுரிந்து நீரேற்றப் பொருட்களைக் கொடுக்கிறது. உதாரணமாக அதிகளவு ஐதரோ குளோரிக் நீர்க்கரைசலுடன் சேர்த்து சூடாக்கினால் 3•2 என்ற வாய்ப்பாடு கொண்ட இசுக்காண்டியம் குளோரைடைத் தருகிறது. அமோனியம் குளோரைடு முன்னிலையில் இதை ஆவியாக்கி உலர்த்துவதன் மூலம் நீரிலி வடிவத்தைப் பெறமுடியும். பின்னர் 300 முதல் 500 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலைக்கு கலவையைச் சூடுபடுத்துவதால் அமோனியம் குளோரைடு பதங்கமாகி வெளியேறுகிறது. அமோனியம் குளோரைடு சேர்க்கப்படாவிட்டால் கலவை உலர்ந்த பிறகு நீரேறிய 3•2 , கலப்பு ஆக்சிகுளோரைடாக மாறிவிடும்.
இசுகாண்டியம் ஆக்சைடு ) என்பது என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு கொண்ட ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். உயர் உருகுநிலை கொண்ட அருமண் ஆக்சைடான இச்சேர்மம் இசுக்காண்டியா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. பொதுவாக மற்ற இசுக்காண்டியம் சேர்மங்களைத் தயாரிப்பதற்கு இசுகாண்டியம் ஆக்சைடு பயன்படுகிறது. வெப்பம் மற்றும் மின்அதிர்ச்சிக்கு மின்தடையை அளிப்பதால் உயர்வெப்பநிலை அமைப்புகள், மின்னணு பீங்கானியல் மற்றும் கண்ணாடிகளில் பகுதிப்பொருளாகவும் இச்சேர்மம் பயன்படுகிறது.
சுரங்கத் தொழிற்துறையால் தயாரிக்கப்படும் இசுக்காண்டியம் ஆக்சைடுதான் தூய்மித்த வடிவ இசுக்காண்டியம் ஆகும். தோர்ட்வெய்டைட்டு 2 மற்றும் கோல்பெக்கைட் 4·22 போன்ற இசுக்காண்டியத் தாதுக்கள் அரிதாகவே கிடைக்கின்றன. மற்ற பல கனிமங்களில் சுவடளவிலான இசுக்காண்டியமே காணப்படுகிறது. எனவே இசுக்காண்டியம் ஆக்சைடு பெரும்பாலும் மற்ற தனிமங்களைப் பிரித்தெடுக்கும் போது உடன் விளை பொருளாகவே தயாரிக்கப்படுகிறது.
ஆறு ஒருங்கிணைவு உலோக மையங்களைக் கொண்ட ஒரு கனசதுர படிக அமைப்பை இசுக்காண்டியம் ஆக்சைடு ஏற்றுள்ளது. , இடக்குழு: 3) இசுக்காண்டியம் – ஆக்சிசன் பிணைப்புகளின் இடைவெளி 2.159-2.071 அளவில் இருப்பதாக தூட்கோணல் பகுப்பாய்வு முடிவுகள் தெரிவிக்கின்றன.
இசுகாண்டியம் ஆக்சைடு ,6.0 எலக்ட்ரான் வோல்ட் ஆற்றல் இடைவெளி அல்லது பட்டை இடைவெளியைக் கொண்ட மின்கடத்தாப் பொருளாகும்
ஜோன் பெர்கசன் இசுக்கொட்லாந்து, ஈஸ்டர் ரொசு பிரதேசத்தில் டெயின் என்ற ஊரில் 1842 ஆம் ஆண்டில் பிறந்தவர். டெயின் ரோயக் அக்காதமியில் கல்வி கற்ற இவர் இன்வெர்னெசு, இலண்டன் ஆகிய இடங்களில் ஊடகவியலாளராகப் பயிற்சி பெற்றார். பின்னர் 1861 ஆம் ஆண்டில் இலங்கை சென்றார். இலங்கையில் கொழும்பு ஒப்சர்வர் பத்திரிகையின் உரிமையாளரும், அதன் பிரதம ஆசிரியராகவும் இருந்த அலிஸ்டர் மெக்கன்சி பெர்கசன் ஜோன் பெர்கசனின் மாமாவாவார். அவரிடம் உதவி ஆசிரியராகப் பணியைத் தொடங்கினார். இப்பத்திரிகையில் இவர் 50 ஆண்டு காலம் பணியாற்றினார். 1867 இல் இப்பத்திரிகையின் பெயர் சிலோன் ஒப்சர்வர் என மாற்றப்பட்டது. ஆரம்பத்தில் அலிஸ்டர் மெக்கன்சிக்கு உதவி ஆசிரியராக இருந்து, படிப்படியாக உயர்ந்து, அப்பத்திரிகையில் உரிமையாளரானார். 1892 இல் அலிஸ்டர் மெக்கன்சி இறந்ததை அடுத்து ஒப்சர்வர் பத்திரிகையின் பிரதம ஆசிரியரானார்.
ஜோன் பெர்கசன் 1903 ஆம் ஆண்டில் இலங்கை சட்டவாக்கப் பேரவையின் உறுப்பினராக நியமிக்கப்பட்டார். இவர் உறுப்பினராக இருந்த காலத்தில் இலங்கையின் தொடருந்து சேவைகளை விரிவாக்குவதில் பெரும் பங்காற்றினார். 1908 ஆம் ஆண்டில் பேரவை உறுப்பினர் பதவியைத் துறந்தார். 1912 ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானியா திரும்பினார். அங்கு அவர் 1913 ஆம் ஆண்டில் காலமானார். ஜோன் பெர்கசன் இரண்டு தடவைகள் திருமணம் புரிந்தார். 1871 ஆம் ஆண்டில் சார்லொட் ஏடன் என்பவரைத் திருமணம் புரிந்தார். இவர்களுக்கு இரண்டு மகன்களும், இரண்டு மகள்களும் இருந்தனர். 1905 இல் எல்லா சிமித் என்பவரைத் திருமணம் புரிந்தார்.
ஜோன் பெர்கசன் இலங்கையில் அரசியல், வர்த்தக, மற்றும் கலாசாரத் துறைகளில் பெரிதும் ஆர்வம் காட்டினார். குறிப்பாக, இலங்கையில் தொடருந்து சேவை அபிவிருத்திக்கு ஆதரவாக நிறைய எழுதினார். அத்துடன், தேயிலை, கோப்பி, தென்னை போன்ற வேளாண்மை வணிகங்களில் ஆர்வம் காட்டினார். ஆண்டு தோறும் என்ற பெயரில் ஆண்டுதோறும் கையேடுகளை எழுதி வெளியிட்டு வந்தார். இவற்றின் தொகுப்பு 1930 ஆம் ஆண்டில் கொழும்பு கொமர்சல் கம்பனி ' – 1930 என்ற பெயரில் வெளியிட்டது. இந்நூல் 1595 பக்கங்களில் 48 விடயங்களை விரிவாக விளக்கி எழுதப்பட்டது.
1881 ஆம் ஆண்டு முதல் 1904 அம் ஆண்டு வரை "ட்ரொப்பிக்கல் அக்ரிகல்ச்சரிஸ்டு" என்ற ஆங்கில இதழை வெளியிட்டு வந்தார். கொழும்பு கறுவாத் தோட்டத்தில் அமைந்திருந்த பாப்டிசத் தேவாலயத்தில் முக்கிய உறுப்பினராக இருந்து செயலாற்றினார். இலங்கையில் இருந்த காலத்தில் ஆத்திரேலியா, நியூசிலாந்து, ஜப்பான், சீனா, வட அமெரிக்கா, பிரித்தானியா ஆகிய நாடுகளுக்கும் சென்று வந்திருந்தார்.
ஜோன் பெர்கசன் இலங்கை ஊடகவியலாளரும், எழுத்தாளரும், அரசியல்வாதியும் ஆவார். இவர் இலங்கையில் வெளியான சிலோன் ஒப்சர்வர் பத்திரிகையின் ஆசிரியராகவும், பிரித்தானிய இலங்கையின் முதலாவது சட்டவாக்கப் பேரவையின் உறுப்பினராகவும் இருந்தவர்.
கேரள சுவரோவியங்களில் இன்றைய கன்னியாகுமரி மாவட்டம் குலசேகரம் அருகில் உள்ள திருநந்திக்கரை குகைக்கோயிலிலில் மற்றும் திருவஞ்சிக்குளம் ஆகிய இடங்களில் உள்ளவை பழமைவாய்ந்த கேரளத்தின் தனிச்சிறப்பான ஓவியங்களாக கருதப்படுகின்றன. கேரளத்தின் நுண்கலை சுவர் ஓவியங்கள் வளர்ந்த கோயில்கள் உள்ள இடங்கள் திருக்கோடித்தனம், ஏற்றுமானூர், வைக்கம், புந்தரிகம்புரம், உடையனபுரம், திருபுரங்கோடு, குருவாயூர் , குமரமநல்லூர், ஆய்மனம், திருச்சூர் வடக்குநாதன் கோயில், கண்ணூர் தொடிக்காலம் கோயில், திருவனந்தபுரம் பத்மநாபசுவாமி கோயில் போன்றவை ஆகும். தேவாலயங்களில் உள்ள சுவரோவியங்கள் என்றால் ஒல்லூர், சாலக்குடி, அங்கமாலி, அக்காபரம்பு, கஞ்சூர், பள்ளிக்கரா, இடப்பள்ளி, வெச்சூர், செப்பாடு, முலந்துருத்தை ஆகியவை ஆகும், மேலும் காயம்குளம் அருகில் உள்ள கிருஷ்ணாபுரம் அரண்மனை, பத்மநாப்புரம் அரண்மனை போன்ற அரண்மனைகளிலும் ஓவியங்கள் உள்ளன.
கேரள சுவரோவியங்களில் தலைசிறந்தவை உள்ள இடங்கள் பின்வருமாறு; ஏற்றுமானூரில் உள்ள சிவன் கோயில், மட்டஞ்சேரி அரண்மனை மற்றும் வடக்குநாதன் கோவிலில் உள்ள இராமாயண ஓவியங்கள், காயம்குளம் அருகிலுள்ள கிருஷ்ணபுரம் அரண்மனையில் உள்ள கஜேந்திர மோட்சம் ஓவியம், பாலக்காடு மாவட்டம், மன்னானார்க்காடு, பள்ளிகுருப் மகாவிஷ்ணு கோயிலில் உள்ள அனந்தசயண ஓவியம், திருவனந்தபுரம் பத்மநாபசாமி கோயில் கருவறையில் உள்ள சுவரோவியங்கள் மிக்க புகழ்பெற்றவை. சில பழைய, பெரிய சுவரோவியங்கள் கேரளத்தில் உள்ள சேப்பாடு, ஆலப்புழா கிருத்தவ தேவாலயங்களிலும் காணக்கிடைக்கின்றன மேலும் பள்ளிக்கரா, திருவல்லா தேவாலயங்களில் , அங்கமாலி , அக்காப்பரம்பு தேவாலயம் ஆகிய கிருத்துவக் கோயில்களில் சிறந்த ஓவியங்களைக் காணலாம்.
பாரம்பரிய ஓவியங்கள் வரைய வண்ணங்கள் எல்லாம் இயற்கையான முறையில் தயாரிக்கப்படுகின்றன பூக்களில் இருந்தும் தாவர எண்ணெயில் இருந்தும் தயாரிக்கப்படுகின்றன. இந்த பாரம்பரிய ஓவியங்கள் குறித்து தீவிரமாக ஆராய்ச்சிகள் செய்து அதை ஸ்ரீ சங்கரா சமஸ்கிருத கல்லூரி, போன்ற இடங்களில் கற்பிக்கப்பட்டு ஈடுபாடு மிக்க கலைஞர்கள் உருவாக்கப்பட்டு வருகின்றனர். இதனால் கேரள சுவர் ஓவியம் பரவலாகப் பயன்பாட்டுக்கு வந்திருக்கிறது. கேரளாவின் மேலும் பல கல்லூரிகளில் கேரள சுவர் ஓவியம் பாடமாக நடத்தப்படுகிறது. அங்கு கல்வி கற்று வெளியே வரும் மாணவர்களால் இந்தக் கலை இப்போது புத்துணர்வு பெற்றுள்ளது. சுவர் ஓவியமாக மட்டுமின்றி கேன்வாசிலும் இவற்றை வரைகிறார்கள். இதனால் கோயில்களிலும் அரண்மனைகளிலும் மட்டும் அழகு சேர்ந்த இந்தச் சுவர் ஓவியங்கள் எல்லாத் தரப்பினர்களின் வீடுகளிலும் இப்போது அழகு சேர்க்கின்றன.
கேரள சுவர் ஓவியங்கள் என்பவை கேரளத்தின் பாரம்பரிய தொன்மவியல் சார்ந்த சுதை ஓவியத்தைக் குறிப்பிடுவன ஆகும். இவை தென்னிந்தியாவின் கேரளத்தில் உள்ள பழங்காலக் கோயில்கள், தேவாலயங்கள், அரண்மனைகள் ஆகியவற்றில் வரையப்பட்டுள்ளன. இந்த பாரம்பரிய சுவரோவியங்கள் பெரும்பாலானவை கி.பி. 9 முதல் 12ஆம் நூற்றாண்டுக்கு இடைப்பட்டவை ஆகும்.
பிரான்சியர்கள் அமெரிக்காக்களுக்கு முதலில் நாடுகாண் பயணிகளாகவே வந்தனர்; அமைதிப் பெருங்கடலுக்கான வழியைக் கண்டறிந்து பெருஞ்செல்வம் ஈட்ட விரும்பினர். பிரான்சின் முதலாம் பிரான்சிசுக் காலத்தில் பெரும் முயற்சிகள் எடுக்கப்பட்டன. 1524இல் இத்தாலியில் பிறந்த கியோவான்னி டா வெர்ரசானோவை புளோரிடாவிற்கும் நியூபவுண்ட்லாந்திற்கும் இடைப்பட்ட பகுதி வழியாக அமைதிப் பெருங்கடலுக்கு வழி தேடினார். வெர்ரசானோ புதிய எசுப்பானியாவிற்கும் ஆங்கிலேயர்களின் நியூபவுண்ட்லாந்திற்கும் இடைபட்ட பகுதியை பிரான்செஸ்கா என்றும் நோவா காலியா என்றும் பெயரிட்டு பிரான்சிய உரிமையை நிலைநாட்டினார்.
இப்புதிய உலகின் தங்கள் குடியேற்றங்களில் கோட்டைகளையும் குடியிருப்புகளையும் கட்டினர்;இவ்வாறு உருவான நகரங்கள் கனடாவில் கியூபெக், மொண்ட்ரியால் நகரங்கள்; ஐக்கிய அமெரிக்காவில் டிட்ராயிட், கிரீன் பே, விசுகான்சின், செயின்ட் லூயிஸ், கேப் கிரார்டோ, அலபாமாவின் மொபைல், மிசிசிப்பியின் பிலோக்சி, பாடன் ரூஜ் மற்றும் நியூ ஓர்லென்ஸ்; பிரேசிலில் போர்ட்-ஓ-பிரின்ஸ், எயிட்டியில் காப்-எயித்தியன், பிரெஞ்சு கயானாவில் கயேன் மற்றும் சாவோ லூயிசு ஆகும்.
அமெரிக்காக்களில் பிரான்சிய குடியேற்றம் 16ஆம் நூற்றாண்டில் துவங்கியது. இது அடுத்த நூற்றாண்டுகளில் தொடர்ந்து பிரான்சு மேற்கு அரைக்கோளத்தில் தனது குடியேற்றப் பேரரசை நிறுவியது. வட அமெரிக்காவின் பெரும்பாலான கிழக்குப் பகுதிகளிலும் பல கரிபியன் தீவுகளிலும் தென் அமெரிக்காவிலும் தனது குடியேற்றங்களை பிரான்சு நிறுவியிருந்தது. இவற்றிலிருந்து மீன், சர்க்கரை, விலங்கு மென்மயிர்கள் ஏற்றுமதி செய்தது.
சிவபுரி மாவட்டத்தின் வடக்கில் குவாலியர் மாவட்டம், வடகிழக்கில் ததியா மாவட்டம்,கிழக்கில் ஜான்சி மாவட்டம், , தென்கிழக்கில் லலித்பூர் மாவட்டம் , தெற்கில் அசோக்நகர் மாவட்டம், தென்மேற்கில் குணா மாவட்டம், மேற்கில் பரான் மாவட்டம், , வடமேற்கில் சியோப்பூர் மாவட்டம் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.
வறண்ட வானிலை கொண்ட சிவபுரி மாவட்டத்தை 2006-ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசின் பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைச்சகம், பொருளாதாரத்தில் மிகவும் பின் தங்கிய் இந்தியாவின் 250 மாவட்டங்களில் ஒன்றாக அறிவித்துள்ளது.
அதனால் இம்மாவட்டத்தின் ஊரக வளர்ச்சி திட்டங்களுக்கு இந்திய அரசின் பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைச்சகம் ஆண்டுதோறும் நிதி உதவி வழங்கி வருகிறது.
சிவபுரி மாவட்டம் மத்திய இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் ஐம்பத்து ஒன்று மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் நகரம் சிவபுரி ஆகும். சிவபுரி மாவட்டம் குவாலியர் கோட்டத்தில், புந்தேல்கண்ட் புவியியல் பகுதியில் அமைந்துள்ளது.
ஆக்ரா - மும்பையை இணைக்கும் தேசிய நெடுஞ்சாலை 3 மற்றும் லக்னோ, கான்பூர், லலித்பூர் வழியாக சிவபுரியை இணைக்கும் தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 25 சிவபுரியின் தரைவழி போக்குவரத்திற்கு உதவுகிறது.
சிவபுரி மாவட்டத்தை நிர்வாக வசதிக்காக போஹ்ரி, சிவபுரி, நார்வார், கரேரா, கோலாரஸ், பதர்வாஸ், பிச்சோர் மற்றும் கன்னியாதானம் என எட்டு வட்டாரங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
பாலோட் மாவட்டம் மத்திய இந்தியாவின் சத்தீஸ்கர் மாநிலத்தின் இருபத்து ஏழு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். துர்க் கோட்டத்தில் உள்ள ஆறு மாவட்டங்களில் இம்மாவட்டமும் ஒன்றாகும். இம்மாவட்ட நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் பாலோட் ஆகும். பாலோட் நகரம், தம்தரிலிருந்து நாற்பத்து நான்கு கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும், துர்க்கிலிருந்து ஐம்பத்து எட்டு கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும், மாநிலத் தலைநகர் ராய்ப்பூரிலிருந்து 101 கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும் உள்ளது.
இம்மாவட்டம் பாலோட் உட்கோட்டம் மற்றும் குரூர் உட்கோட்டம் , தௌண்டி லொகரா உட்கோட்டம் என மூன்று உட்கோட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. பாலோட், குரூர், குந்தர்தேகி, தௌண்டி லொகரா மற்றும் தௌண்டி என ஐந்து வருவாய் வட்டங்களை கொண்டது.
இம்மாவட்டத்தின் கிழக்கே தம்தரி மாவட்டம், மேற்கே ராஜ்நாந்துகாவ் மாவட்டம், வடக்கே துர்க் மாவட்டம் மற்றும் தெற்கே காங்கேர் மாவட்டம் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.
இம்மாவட்டம் சஞ்ஜாரி பாலோட் சட்டமன்ற தொகுதி, தௌண்டி லோகரா சட்டமன்ற தொகுதி மற்றும் குந்தேர்தேகி சட்டமன்ற தொகுதி என மூன்று சட்டமன்ற தொகுதிகளைக் கொண்டது.
பின்னர் மகாராஜா பட்டிகளின் ஆட்சியில் இருந்த ரானியா மீது படையெடுத்தார். தோஹானாவும் பாட்டியாலாவின் மன்னரால் கைப்பற்றப்பட்டது. ஆனால் 1781 இல் ஜிந்த் உடன்படிக்கைக்குப் பிறகு, ஃபதேஹாபாத் மற்றும் சிர்சா ஆகியவை பட்டிகளுக்கு வழங்கப்பட்டன. மீதமுள்ள பிரதேசங்கள் சீக்கியர்களால் தக்கவைக்க அனுமதிக்கப்பட்டன. 1798 ஆம் ஆண்டுகளில் ஜார்ஜ் தாமஸின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த அக்ரோஹா மற்றும் தோஹானா முக்கியமான பர்கானாக்கள் ஆகும். ஜார்ஜ் தாமஸை சீக்கிய - மராத்திய கூட்டமைப்பு விரட்டியடித்தபோது ​​ பிரெஞ்சு அதிகாரியான லெப்டினென்ட் போர்குவியன் மராத்தியர்கள் சார்பாக இந்த பகுதிகளை கட்டுப்படுத்தினார். அவர் தோஹானா மற்றும் ஹிசார் நகரங்களை மீண்டும் கட்டியதாக கூறப்படுகிறது. பின்னர் இந்த பகுதிகள் ஹன்சியின் முகலாய பிரபு இலியாஸ் பேக்கின் பொறுப்பின் கீழ் வந்தன.
மௌரியர்களினதும் சுங்கர்களினதும் வீழ்ச்சிக்கு பிறகு, ஆக்ராக்கள், யுதேயா ஆகிய பிராந்தியத்தின் பழங்குடியினர் தங்கள் சுதந்திரத்தை உறுதிப்படுத்தினர். ஆக்ராக்கள் பர்வாலா மற்றும் தலைமையகமான அக்ரோஹாவை உள்ளடக்கிய பிராந்தியத்தில் குடியேறினர். அவர்களிடம் நாணயங்களும் புழக்கத்தில் இருந்தன. கண்டுபிடிக்கப்பட்ட நாணய-அச்சுகளும் டெரகோட்டாக்களினதும் ஆய்வுகளின் படி, இப்பகுதி குஷன் பேரரசின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. அனந்த் சதாஷிவ் அல்தேகரின் கூற்றுப்படி, கி.பி 2 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் யுதேயாக்கள் சுதந்திரத்திற்கான இரண்டாவது முயற்சியை மேற்கொண்டனர். அவர்கள் தங்கள் தாயகத்தை விடுவிப்பதில் வெற்றி பெற்று குஷான்களை வெளியேற்றினர். இது அக்ரோஹா மவுண்டில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட முத்திரைகளின் ஆய்வுகளினால் அறியப்பட்டது.
இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழி- பேசும் மக்கள் முதலில் சரஸ்வதி மற்றும் தர்சத்வதி நதிகளின் கரையில் குடியேறினர். ஹிசார் மற்றும் பதேஹாபாத்தின் பரந்த பகுதியை விரிவுபடுத்தினர். இந்த பகுதி பாண்டவர்களின் இராச்சியத்திலும் அவற்றின் வாரிசுகளாலும் ஆளப்பட்டிருக்கலாம். புராணங்களின்படி , ஃபதேஹாபாத் மாவட்டத்தின் பகுதிகள் நந்தா பேரரசின் ஒரு பகுதியாகவே இருந்தன. ஹிசார் மற்றும் ஃபதேஹாபாத்தில் அசோகன் தூண்களின் கண்டுபிடிப்பானது இந்த பகுதி மௌரிய சாம்ராஜ்யத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது என்பதைக் காட்டுகிறது. இந்தோ-கிரேக்க இராச்சியத்திற்கு எதிரான போரில் அக்ரோஹா பகுதி மக்கள் சந்திர குப்தா மௌரியர்க்கு உதவினார்கள்.
11 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் கஸ்னவிட் இந்த பகுதியில் அத்துமீறி நுழைந்தார்கள் . சுல்தான் மசூத் அக்ராஹாவை நோக்கி பயணங்களை நடத்தினார். மங்கோலிய ஊடுருவல்களுக்கு எதிராக இப்பகுதியைப் பாதுகாக்க சவ்கான்கள் சிறப்பு நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளதாகத் தெரிகிறது. இரண்டாம் தரெய்ன் போரில் மூன்றாம் பிருத்விராஜ் சவுகானின் தோல்விக்கு பின்னர் அக்ரோஹாவின் பகுதி குரிட் ஆட்சியின் கீழ் சென்றது.
1398 ஆம் ஆண்டில் திமூர் படையெடுத்தபோது ஃபதேஹாபாத்தை ஆக்கிரமித்தார். இது மக்களின் எதிர்ப்பின்றி கைப்பற்றப்பட்டது. கடைசியாக படையெடுப்பாளர் தோஹானாவை அடைந்தார். ஆனால் அந்த பகுதியில் தனது நிரந்தர ஆட்சியை அமைக்க முடியவில்லை. இந்த பகுதிகளை சூறையாடிய பின்னர் அவர் விரைவில் சமனாவுக்கு புறப்பட்டார். பதேஹாபாத்தின் பகுதிகள் முகலாயர்களான பாபர் மற்றும் ஹுமாயுனின் கட்டுப்பாட்டில் வந்தன.
1774 ஆம் ஆண்டில் பாட்டியாலாவின் மகாராஜா அமர் சிங் மற்றும் அவரது பிரபல மந்திரி திவான் நானுமால் ஆகியோர் ஃபதேஹாபாத் அருகே பிகார் கோட்டையை முற்றுகையிட்டு கைப்பற்றினர்.
கலியுகத்தில் உமையம்மையார் முழுகி இறைவனது திருமேனியில் இடப்பாதியிற் கலந்தனர். சூரியன், பகன் என்பவர் முழுகித் தக்கன் வேள்வியில் இழந்த பற்களையும் கண்களையும் முறையே பெற்றனர். குபேரன் அம்மையை நோக்கி இழந்த கண்ணையும் இறைவனுக்கு நண்பன் ஆதலையும் அத்தீர்த்தத்தால் எய்தினன். துச்சருமேளன் ஊர்வசியையும் கண்ணன் புதல்வன் சாம்பன் குட்டநோய் நீக்கமும் பெற்றனர். நளனும் பஞ்ச பாண்டவரும் முழுகிப் பகையை வென்று இழந்த நாட்டைக் கைப்பற்றினர். இத்தீர்த்தத்தில் வடக்கு, கிழக்கு, தெற்கு, மேற்கு என்னும் நாற்றிசையினும் முறையே அறம், பொருள், இன்பம், வீடென்னும் நாற்பொருளையும் பயக்கும் நான்கு தீர்த்தங்கள் அடங்கியுள்ளன. எல்லா மாதங்களிலும் முழுகுதல் சிறப்புடையதாயினும் வைகாசி, மாசி, கார்த்திகை, ஆடி போன்ற தமிழ் மாதங்களில் மூழ்குதல் முறையே ஒன்றற்கொன் றேற்றமுடையவாகும். கார்த்திகை மாதத்து ஞாயிறு சாலச் சிறப்புடையதாகும். முழுகுதல், மந்திரம் கணித்தல் இவைகளை அங்குச் செயின் ஒன்று பலவாகும். இவ்வாறு விவரித்துக் கூறிய சுக்கிரன் ததீசிக்கு மிருத சஞ்சீவினி மந்திரத்தையும் செவி அறிவுறுத்தனர்.
சுக்கிரன் உணர்ந்து போந்து உடலைப் பிணைத்து ததீசியை உயிர்ப்பித்தனன். உயிர்பெற்ற ததீசியை நோக்கி ‘இறைவனை வழிபடின் எங்கும் எவரானும் அழிவுறாத யாக்கையைப் பெறல் கூடும். வழிபாட்டிற்குரிய சிறந்த இடம் காஞ்சியே ஆகும். அங்கு, இட்ட சித்தீசப் பெருமானை வணங்கியே மிருதசஞ்சீவினி என்னும் இறந்தோரை உயிர்பெறச் செய்யும் மந்திரத்தைப் பெற்றேன். அந்த இட்ட சித்தீசப் பெருமானுக்கு தென்பால் இட்டசித்தித் தீர்த்தம் உள்ளது, காணினும், கேட்பினும், கருதினும், தீண்டினும், மூழ்கினும் நாற்பொருளையும் பயக்கும் அத்தீர்த்தத்தின் சிறப்பைக் கூறவும் கூடுமோ?
அத்தீர்த்தத்தால் பெறாத பேறொன்றில்லை. முதல் யுகத்தில் பிரமன் மனைவியொடும் மூழ்கிச் சத்தியலோகப் பதவியையும் படைத்தற்றொழிலையும் பெற்றனன். இரண்டாம் யுகத்தில் சூரியன் மூழ்கி வேத வடிவமாம் உடலையும் ஆயிரங் கிரணங்களையும் பெற்றனன். துவாபரத்தில் திருமால் இலக்குமியொடும் முழுகிக் காத்தற் றொழிலையும் வைகுந்த வாழ்க்கையையும் பெற்றார்.
என்று ததீச முனிவரும் அவர்தம் நண்பருமான குபன் என்னும் அரசனும் மாறுபட்டக் கருத்துக்கொண்டு போர் புரிந்தனர். அரசனாகிய குபன் ததீச முனிவரை வெட்டிவீழ்த்தினான். ததீச முனிவர் வீழ்ந்து இறக்கும் தருவாயில் சுக்கிரனை நினைத்து வணங்கினார். அப்போது சுக்கிரர் அவரை உயிருடன் எழுப்பி அழிவுறாத நிலையை அடைய காஞ்சியில் இட்டசித்தீசத் தீர்த்தத்தில் மூழ்கிச் சிவனை வழிபடுமாறு அறிவுரை கூறி, அத்தீர்த்தத்தின் பெருமைகளையும் விளம்பினார். ததீச முனிவரும் அவ்வாறே செய்து என்றும் அழிவுறாத வச்சிர யாக்கையைப் பெற்றுக் குபனை அழித்தார்.
இட்ட சித்தி தீர்த்தத்தில் நீராடி, பின் ஒரு புது மண் சட்டியில் மாவிளக்கு மாவு போல் வைத்து பின் அதன் நடுவில் அகல் தீபம் ஏற்றி வைத்து, பின் அதற்கு நைவேத்தியப் பொருள்கள் சமர்ப்பித்து, பின் தலையில் சுமந்துகொண்டு கோயிலை வலம் வருவார்களாம். இதனால் சிரவலி, செவிவலி, கண்ணில் ஏற்படும் பிணிகள் எல்லாம் நீங்குவதாகவும். மேலும், வடக்கில் தருமதீர்த்தம், கிழக்கில் அர்த்த தீர்த்தம், தெற்கில் காம தீர்த்தம், மேற்கில் முத்தி தீர்த்தம் ஆகிய நான்கு தீர்த்தங்களையும் தன்னுள்ளே கொண்டுள்ள இத்தீர்த்தத்தில் ஞாயிறு / கார்த்திகை ஞாயிறு ஆகிய நாள்களில் நீராடுவது மிகவும் சிறப்புடையதாகும்.
இட்ட சித்தீச்சரம் எனப்படுவது, பிருகு முனிவர் மரபின் வந்த ததீசி முனிவர் குபன் என்னும் அரசனொடு நட்புப் பூண்டு அளவளாவு நாளில் அந்தணர் சிறப்புடையரோ?
அரசர் சிறப்புடையரோ என விளையாட்டு விருப்பினராய் அசதியாடினர். அந்தணரைப் பாராட்டினர் முனிவர். அரசரைப் போற்றினர் அரசர். சொற்போர் முதிர்ந்து மற்போராயது, முனிவர் வெகுண்டு அரசனைத் தாக்க, அரசன் சினந்து வச்சிராயுதத்தால் முனிவரை இருகூறுபட வெட்டி வீழ்த்தினான். முனிவர் சுக்கிரனை மனங்கொண்டு தரையில் உருண்டனர்.
பின்பு, ததீசி முனிவர் காஞ்சியை அடைந்து இட்டசித்தித் தீர்த்தத்தில் முழுகி இட்டசித்தீசரைப் போற்றப் பெருமான் எழுந்தருளி வந்து யாண்டுங் கொலையுறாதவச்சிரயாக்கையைத் தந்தருளப்பெற்றனர். பின்பு, முனிவர் அரசவையைச் சார்ந்து குபன் என்னும் அரசனைத் தலைமேல் உதைத்தனர்; அரசனுக்கு உதவவந்த திருமாலைப் புறங்கண்டனர். இத்தலமும் தீர்த்தமும் கச்சபேசர் திருக்கோயிலில் உள்ளன.