polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
கிட்டத்தட்ட எல்லா அரை-தானியக்க கைத்துப்பாக்கியின் வெடிபொதி "விளிம்பற்றது" தான், இன்னும் சொல்லப்போனால் விளிம்பின் விட்டம், பொதியுறையின் விட்டத்தை ஒத்து இருக்கும்.
மேலும் "அரை-விளிம்புடையது" எனப்படும் சில வடிவங்களில், விளிம்பின் விட்டம், பொதியுறையின் விட்டத்தைவிட சற்றே பெரிதாய் இருக்கும். ஆனாலும் இவை விளிம்பற்ற வடிவம் போலவேதான் செயல்படும்.
துப்பாக்கியின் அடிப்பான், வெடிபொதியின் அடிப்பகுதியில் உள்ள விளிம்பை அடித்து நொறுக்கி எரியூட்டியை பற்றவைப்பதால், இவ்வகையை விளிம்படி வெடிபொதி என்கின்றனர்.
இந்நகரின் தென்பகுதியில் வாடி என்ற மிகப்பழமையான ஒரு ஏமன் நகரம் இருந்ததால், இந்நகரை வாடி சபித் என்று அழைக்கிறார்கள். நபிகள் நாயகத்தை பின்பற்றுபவர்களுள் ஒருவரான அபூ மூசா அசாரி சபித் நகரத்தைச் சேர்ந்தவர் ஆவார், கி.பி 628 இல் இவர் கட்டிய பெரிய பள்ளிவாசல் இன்னும் அவருடைய வாழ்க்கைக்குச் சான்றாக இருக்கிறது. பாரம்பரியத் தரவுகளின் அடிப்படையில் கணக்கிட்டால் இப்பள்ளிவாசல் இசுலாமியரின் வரலாற்றில் ஐந்தாவதாக கட்டப்பட்ட மசூதியாக இது கருதப்படுகிறது. 13 முதல் 15 ஆம் நூற்றாண்டு வரை ஏமனின் தலைநகராக விளங்கிய இந்நகரம், பிரசித்தி பெற்ற இசுலாமியக் கல்வி மையாமான சபித் பல்கலைக்கழகத்தின் இருப்பிடமாகவும் இருந்தது. 819 முதல் 1018 வரை சியாதித்து வம்சத்தின் தலைநகராகவும், 1022 முதல் 1158 வரை நயாகித் வம்சத்தின் தலைநகராகவும் விளங்கியது. இன்று, சபித் நகரம், நவீன ஏமன் நாட்டின் அறிவார்ந்த மற்றும் பொருளாதார எல்லைகளுடன் முக்கியத்துவம் மிக்கதாக விளங்குகிறது.
சபித் நகரம் ஏமனின் மேற்கு கடற்கரை சமவெளியில் 52.590 நபர்கள் என்ற நகர்ப்புற மக்கள் தொகையைக் கொண்ட ஒரு நகரம் ஆகும். சாபித் மற்றும் செபித் என்ற பெயர்களாலும் இந்நகரம் அழைக்கப்படுகிறது. ஏமன் நாட்டின் மிகப் பழமையான நகரங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும், மற்றும் 1993 ஆம் ஆண்டு முதல் இந்நகரம் யுனெசுகோவின் உலக பாரம்பரிய தளங்களில் ஒன்றாக கருதப்படுகிறது. எனினும், 2000 ஆம் ஆண்டில், இந்நகரம் அபாய நிலையில் உள்ள உலக பாரம்பரிய களங்கள் பட்டியலில் வைக்கப்பட்டது.
இங்குள்ள பெரிய பள்ளிவாசல், முகம்மது நபியைப் பின் தொடர்பவர்களில் ஒருவரான அபூ மூசா அசாரியால் கி.பி 628 இல் கட்டப்பட்டது. 13 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 15 ஆம் நூற்றாண்டு வரை ஏமனின் தலைநகராகவும் சபித் நகரம் இருந்துள்ளது.
ஏமன் அரசாங்கம் இந்நகரத்திற்கு முறையான பராமரிப்பும் பாதுகாப்பும் வழங்கப்படாமல் புறக்கணித்ததைத் தொடர்ந்து 2000 ஆம் ஆண்டில் யுனெசுகோ இந்நகரை அபாய நிலையில் உள்ள உலக பாரம்பரிய களங்கள் பட்டியலில் வைத்துள்ளது. யுனெசுகோவின் அறிக்கையின்படி, இந்நகரில் சுமார் 40% வீடுகள் கற்காரை கட்டிடங்களாக மாற்றப்பட்டு விட்டன. மேலும் எஞ்சியுள்ள இதர வீடுகள் மற்றும் பண்டைய கடைவீதிகள் மோசமடைந்து நிலையில் உள்ளன மூலம் மாற்றப்பட்டுள்ளது.
1993 ஆம் ஆண்டு முதல் சபித் நகரம் உலகப் பாரம்பரிய களங்களில் ஒன்றாக யுனெசுகோவில் அறிவிக்கப்பட்டது. நகரத்தின் முக்கியமான பகுதியாக இங்கு கட்டப்பட்டுள்ள பெரிய பள்ளிவாசல் கருதப்படுகிறது. இம்மசூதியில் இயங்கியதாக அறியப்படும் பல்கலைக் கழகத்தின் எச்சங்கள் பலராலும் பார்வையிடப்படுகின்றன.
சபித் ஓர் உலக பாரம்பரியத் களம் என்று யுனெசுகோவின் அறிவிப்பு வெளியிடப்பட்ட இரண்டு ஆண்டுகளுக்குள், இந்நகரின் கலாச்சார பாரம்பரியங்களை பாதுகாக்கும் நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளாவிட்டால் இந்த நகரம் அப்பெருமையை இழந்துவிடும் அபாயம் இருந்தது. .
ஹர்ஷவர்தனர் நிறுவிய ஹர்சப் பேரரசு, பண்டைய பரத கண்டத்தின் கன்னோசியை தலைநகராகக் கொண்டு கி பி 606 முதல் 647 முடிய வட இந்தியாவில் குறுகிய காலம் ஆட்சி செலுத்தியது. குறுகிய கால பேரரசாக இருப்பினும் அமைதியும், வளமையும் நிலவிய பேரரசை பல்துறை அறிஞர்களையும், கலைஞர்களையும், புனித யாத்ரீகர்களையும் கவர்ந்தது. சீன பௌத்த அறிஞர் யுவான் சுவாங் ஹர்சப் பேரரசின் பௌத்த யாத்திரைத் தலங்களுக்கு வருகை புரிந்தார்.
அதை அறிந்த ஹர்ஷவர்தனர் மற்றும் ராஜ்ஜியஸ்ரீயின் அண்ணனான ராஜ்யவர்த்தனர் தேவகுப்தன் மீது போர் தொடுத்து வெற்றியும் பெற்றான். அதன் பின் சூழ்ச்சியால் ராஜ்யவர்தனர் கௌடப் பேரரசர் சசாங்கனால் கொல்லப்பட்டான்
அப்போது ஹர்சருக்கு வயது பதினாரே நிரம்பிய நிலையில் ஹர்சவர்த்தனராக முடிசூட்டிக் கொண்டார்; ஆட்சிப் பொறுப்பேற்றவுடன் சசாங்கனை பழிதீர்த்து, தன் சகோதரி ராஜ்யஸ்ரீயையும் மீட்டார்.
ஹர்சப் பேரரசின் பரப்பு வட இந்தியாவில், மேற்கே குஜராத் முதல் கிழக்கே வங்காளம் வரையிலும், வடக்கே காஷ்மீர் முதல் தெற்கே மாளவம் வரையிலும் பரவியிருந்தது.
618 - 619-இல் தென்னிந்தியாவின் சாளுக்கியப் பேரரசர் இரண்டாம் புலிகேசியுடன், நர்மதை ஆற்றின் கரையில் நடந்த போரில் ஹர்சர் தோல்வி அடைந்தார்.
மாளவ மன்னன் தேவகுப்தன் ஹர்சரின் சகோதரியான ராஜ்யஸ்ரீயின் கணவரை கொன்றுவிட்டு ராஜ்யஸ்ரீயை தன்னோடு அழைத்துச் சென்று சிறை வைத்தான்
சாகிப் சிங் வர்மா 1977-இல் தில்லி மாநகராட்சி தேர்தலில் ஜனதா கட்சியின் சார்பாக போட்டியிட்டு வென்றவர். பின்னர் பாரதிய ஜனதா கட்சியின் சார்பாக போட்டியிட்டு வென்றவர்.
சாகிப் சிங் வர்மா 1993-இல் மதன் லால் குரானா அமைச்சரவையில் தில்லி மாநில கல்வி மற்றும் வளர்ச்சித் துறை அமைச்சராகப் பணியாற்றியவர். 1996-இல் ஊழல் வழக்கில் மதன் லால் குரான பதவி விலகியதை அடுத்து, சாகிப் சிங் வர்மா தில்லி முதலமைச்சராகப் பதவியேற்றுக் கொண்டார். தில்லியில் வெங்காயத் தட்டுப்பாடு மற்றும் விலை ஏற்றத்தின் காரணமாக சாகிப் சிங் முதலமைச்சர் பதவியிலிருந்து விலகியதை அடுத்து சுஷ்மா சுவராஜ் முதலமைச்சராகப் பதவி ஏற்றார்.
சாகிப் சிங் வர்மா இந்திய அரசியல்வாதியாகவும், பாரதிய ஜனதா கட்சியின் முன்னாள் மூத்த துணைத் தலைவராகவும் இருந்தவர். சாகி சிங் வர்மா தில்லி மாநிலத்தின் நான்காவது முதலமைச்சராகவும் , இந்திய நாடாளுமன்றத்தின் பதின்மூன்றாவது மக்களவை உறுப்பினராகவும் பணியாற்றியவர். இந்திய நடுவண் அரசில் தொழிலாளர் நலன் மற்றும் வேலைவாய்ப்புத் துறையின் அமைச்சராகவும் இருந்தவர்.
1999-இல் தில்லி புறநகர் தொகுதியிலிருந்து சாகிப் சிங் வர்மா இந்திய நாடாளுமன்ற மக்களவைத் தேர்தலில் இரண்டு இலட்சம் வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் வென்றார். தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
2002-இல் அடல் பிகாரி வாஜ்பாய் அமைச்சரவையில், இந்திய நடுவண் அரசின் தொழிலாளர் மற்றும் வேலைவாய்ப்புத் துறை அமைச்சராகப் பதவி வகித்தார்.
முதுகலை பட்டப்படிப்பு முடித்து, அலிகார் முஸ்லீம் பல்கலைக்கழகத்தில் நூலக அறிவியலில் முதுகலை பட்டம் பெற்றவர். பின்னர் தில்லி சாகித் பகத் சிங் கல்லூரியில் நூலகராகப் பணியில் சேர்ந்தார்.
சாகிப் சிங் வர்மா ஜாட் இன வேளாண்மைக் குடும்பத்தில், மீர் சிங் – பார்பாய் தேவி இணையருக்கு 15 மார்ச் 1943-இல் தில்லி அருகே முண்டகா எனும் கிராமத்தில் பிறந்தவர்.
சாகிப் சிங் வர்மா இளமையில் ராஷ்டிரிய சுயம்சேவாக் சங்கத்தில் உறுப்பினராகச் சேர்ந்து சமூக – அரசியல் பணிகளில் ஈடுபட்டார்.
சட்டவாக்கத்தின் சரியான நோக்கம் என்பது பயனுடைமை அடித்துவத்தை எடுத்துச்செல்வதாகும். சட்டத்தின் முறையான இறுதியாக்கம் அதியாய எண்ணிக்கைக்கு அதியாய மகிழ்ச்சி என்றாக இருக்கவேண்டும்.
மேலும் பெந்தாம், ஒவ்வொரு நபரும் தன்னுடைய மகிழ்ச்சியை தீர்மானிப்பதில் சிறந்தவர்கள் ஆவர், ஆகையால் சட்டவாக்கம் முடிந்தவரை தனிமனித தன்னுரிமை மீதான அனைத்து கட்டுப்பாடுகளையும் களைவதாக இருக்வேண்டும், என்றும் தனிமனிதன் தன்னுடைய தனி விருப்பபடி அதற்கு ஒப்பான அடுத்தவரின் தனிவிருப்பத்தை பாதிக்காத அளவிற்கு கண்டிப்பாக நடந்துக்கொள்ளலாம் என்றும் கருதுகிறார்.
சட்டவாக்கம் என்பது சட்டமியற்றகத்தாலோ, அத்தகைய அதிகாரம் பெற்ற அமைப்பினாலோ சட்டமாக இயற்றுகின்ற/உருவாக்குகின்ற செயல்முறை எனலாம். ஆங்கிலத்தில் லெஜிஸ்லேஷன் என்று அழைக்கப்படும் இது எழுத்துருச் சட்டத்தை குறிக்கவும் பயன்படுத்தப்படுவதுண்டு. மசோதா சட்டவாக்கத்தின் மூலம் சட்டம் ஆகும். ஒன்றைக் கட்டுப்படுத்தவும், ஒன்றிற்கு அதிகாரமளிக்கவும், நிதி ஒதுக்கவும், அனுமதிக்கவும், அறிக்கை வெளியிடவும், தடை செய்யவும் சட்டவாக்கம் பயன்படும். சட்டவாக்கம் சட்டமியற்றக செய்யுளால் அதிகாரப்படுத்தியதின் கீழோ சட்டமியற்றக செய்யுளை நடப்பிலாக்க வேண்டி ஓர் ஆட்சியகமோ நிர்வாக அமைப்போ ஏற்படுத்துகின்ற சட்டமியற்றக செய்யுள் அல்லாத ஒன்றாகவும் இருக்கலாம்.
அறியப்படுகிற ஆங்கில சட்டவியலாளரும் சட்ட சீர்திருத்த வாதியுமான ஜெறிமி பெந்தாம் தன்னுடைய சட்டவாக்க தேற்றம் மற்றும் அறத்திற்கும் சட்டவாக்கத்திற்குமான அடித்துவங்கள் எனும் நூட்களில் சட்டமியற்றிகள் சட்ட உருவாக்கத்தின் போது கண்டிப்பாக கவனிக்க வேண்டிய அடிப்படையான அடித்துவங்களை எடுத்துரைத்துள்ளார்.
சட்ட உருவாக்கத்தின் போதும் அதற்கு முன்பும் சட்டமியற்றுகின்றவர் கவனத்தில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டிய முக்கியமான காரியங்கள் ஆகும் சட்டவாக்க அடித்துவங்கள் . முக்கியமாக நான்கு அடித்துவங்கள் சட்டவாக்கத்தின் போது பயன்படுத்தப்படுகின்றன. அவை
இவர் 1925 இல் படலத் தட்டு ஒப்பீட்டளவியின் ஒரு வடிவமைப்பை புதிதாக உருவாக்கினர். இது ஒரே தடவையில் 810 சத்ர அங்குல அளவுகொண்ட இரண்டு தட்டுகளை பட்டக அணிகளைப் பயன்படுத்தி, வழமானபடி தட்டுகளை அடுத்தடுத்து பக்கத்தில் வைக்காமல், அடுக்குகளாகச் சேர்த்துப் பின் உரிய திசைவைப்பில் இருத்தினார். இதனால் கருவியின் உடல் 6051 செ.மீ பரப்பளவை அளக்க முடிந்துள்ளது.
இவர் 1930 இல் மிச்சிகன் பல்கலைக்கழக வான்காணகங்களின் இயக்குநராக அமர்த்தப்பட்டார்.என்றாலும் ஆன் ஆர்போரில் இவர் பல்கலைகழகத்துக்காக வடிவமைத்த பேரளவு ஒலித்தெறிப்புத் தொலைநோக்கியை கட்டியமைத்தல், பெரும்பொருளியல் சரிவின் நிதிப் பற்றாக்குறையால்தவிர்க்கப்பட்டது. இவர் மெக்மாத்-உல்பர்ட் தனையார் வான்காணகத்தை அங்கேலசு ஏரி எனுமிடத்தில் உருவாக்குவதில் பங்களித்துள்ளார்.
இவர் 1920 இல் அலெகனி வான்காணக இயக்குநராக அமர்த்தப்பட்டார். அதே ஆண்டில் இவர் ஆர்லோவ் சேப்ளே அவர்களுடன் ஒண்முகில்கள், பால்வெளிகளின் தன்மைபற்றியும் புடவியின் உருவளவு பற்றியும் நடந்த பெருவிவாதத்தில் பங்கேற்றார். இவர் தற்போது ஏற்கப்பட்டுள்ள பால்வெளிகள் பற்றிய கண்ணோட்டத்தை முன்மொழிந்தார்.
இவர் 1918 இல் மெசியர் 87 பால்வெளியை நோக்கிக் கண்டறிந்தார். இவர் முதன்முதலாக, பால்வெளி முனைத்தாரையைக் கண்ணுற்றார். இதை இவர் "மெல்லிய பொருண்மக் கோட்டால் பால்வெளிக்கருவுடன் இணைந்த வியப்புமிக்க நீள்கதிர்க்கற்றை" என விவரித்தார்.
ஏபர் தவுசுட் கர்டிசு ஓர் அமெரிக்க வானியலாளர் ஆவார். இவர் சூரிய ஒளிமறைப்புகளை ஆய்வு செய்ய, 11 வானியல் தேட்டங்களில் ஈடுபட்டார்.
இவர் மிச்சிகன் பல்கலைக்கழகத்திலும் வர்ஜீனியா பல்கலைக்கழகத்திலும் படித்தார். இவர் வர்ஜீனியா பல்கலைக்கழகத்தில் வானியல் பட்டம் பெற்றார்.
கொடுக்கவேண்டியிருந்த திறையை அறவிடுவது என்ற போர்வையில், 1619ம் ஆண்டில் தளபதி ஒலிவேரா தலைமையிலான படைகள் மன்னாரில் இருந்து தரைப்பாதை ஊடாக பூநகரிக்கு வந்தன. இப்படையில் மூன்று கப்பித்தான்களின் தலைமையில் மூன்று கம்பனி போர்த்துக்கேயப் போர்வீரர்களும், இன்னொரு கப்பித்தானின் தலைமையில் 500 சிங்கள வீரர்களும் உட்பட 5,000 படை வீரர்கள் வரை இருந்தனர். இப்படைகள் சிறிய தோணிகளில் நீரேரியைக் கடந்து யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டுக்குள் நுழைந்தன. அங்கிருந்து பண்ணைப் பகுதியில் இருந்த புதுமைமாதா தேவாலயப் பகுதிக்கு வந்த ஒலிவேராவின் படைகள் அங்கே முகாமிட்டன. உண்மையில், போர்த்துக்கேயர் கோரும் பணம் முழுவதையும் யாழ்ப்பாண அரசன் செலுத்தாவிடின் அவனைக் கைது செய்வதற்கும், எதிர்த்தால் கொல்வதற்குமான இரகசிய ஆணையுடனேயே ஒலிவேரா யாழ்ப்பாணத்துக்கு வந்திருந்தான். ஒலிவேரா தேவாலயத்தைச் சேர்ந்த பாதிரியார் அந்தோனியோ டி எஸ். பேர்னாடினோ என்பவரைச் சங்கிலியிடம் தூது அனுப்பினான்.
திறை நிலுவையைச் செலுத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கையுடன், யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்த வடக்கர் படைகளையும், கரையார் தலைவன் வருணகுலத்தானையும் தம்மிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் முன்வைக்கப்பட்டதாகத் தெரிகிறது. வடக்கர் படைகளையும், வருணகுலத்தானையும் போர்த்துக்கேயரிடம் ஒப்படைப்பது துரோகம் என்பதால், அதை ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்த சங்கிலி, ஒலிவேரா யாழ்ப்பாணத்தை விட்டுச் சென்ற மூன்று நாட்களுக்குப் பின் அவர்களைத் திருப்பி அனுப்புவதாக வாக்களித்தான். முதலில் பணத்தைத் தருவதாக ஒப்புக்கொண்ட சங்கிலி, சில நாட்களின் பின்னர், ஒலிவேரா படைகளுடன் பூநகரிக்குத் திரும்பிச் சென்றால் 5,000 பர்தாவ் பணம் அனுப்புவதாகவும், மூன்று மாதங்களுக்குப் பின்னர் அதேயளவு பணம் தரப்படும் என்றும் அதற்கு மேல் இப்போது தரமுடியாது என்றும் தெரிவித்தான். சங்கிலியின் பதில் ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடியதாக அமையாததால் ஒலிவேரா யாழ்ப்பாணத்தை தாக்குவதற்கான நடவடிக்கைகளைத் தொடங்கினான்.
அடுத்த நாள், ஒலிவேராவின் படைகள் நல்லூரை நோக்கி அணிவகுத்துச் சென்றன. படைகள் வண்ணார்பண்ணையை அடையும்போது, யாழ்ப்பாணப் படைகள் போர்த்துக்கேயப் படைகளைத் தாக்கின. இத்தாக்குதலின் போது யாழ்ப்பாணப் படைகள் பெரும் இழப்புக்களுடன் பின்வாங்கின. தொடர்ந்து முன்னேறிச் சென்ற போர்த்துக்கேயப் படைகள் கரையார் தலைவனின் படையின் தாக்குதலுக்கு உள்ளாயின. இம்முயற்சியும் வீணாகியது. சங்கிலி குடும்பத்தினருடனும், பெரும் செல்வத்துடனும் பருத்தித்துறையூடாக இந்தியாவுக்குத் தப்பிச்செல்ல முயற்சித்தான். ஆனாலும், காலநிலை ஒத்துழைக்காததால், போர்த்துக்கேயரிடம் பிடிபட்டான். சங்கிலி நல்லூரில் சிறைவைக்கப்பட்டுப் பின்னர் கோவாவுக்கு அனுப்பப்பட்டான். அவனது மனைவிகளும், பிள்ளைகளும் யாழ்ப்பாணத்தில் பாதிரிமாரின் பாதுகாப்பில் வைக்கப்பட்டனர். ஏனையோர் கொல்லப்பட்டனர்.
போர்த்துக்கேயரின் மூன்றாவது யாழ்ப்பாணப் படையெடுப்பு என்பது, 1619ம் ஆண்டில், இரண்டாம் சங்கிலி, அல்லது சங்கிலி குமாரன் பகர ஆளுனனாக யாழ்ப்பாணத்தை ஆட்சிசெய்த காலத்தில், போர்த்துக்கேயர், தளபதி பிலிப்பே டி ஒலிவேரா தலைமையில் யாழ்ப்பாணத்தின் மீது நடத்திய படையெடுப்பைக் குறிக்கும். இப்போரில் யாழ்ப்பாணம் போர்த்துக்கேயரால் கைப்பற்றப்பட்டதுடன், சங்கிலியும் கைது செய்யப்பட்டு கோவாவுக்கு அனுப்பப்பட்டான். யாழ்ப்பாண இராச்சியமும், போர்த்துக்கேய அரசரின் நேரடி ஆட்சியின்கீழ் போர்த்துக்கேயப் பேரரசின் ஒரு பகுதியாக இணைக்கப்பட்டது. இதன் மூலம் பல நூற்றாண்டுகள் முழு இறைமையுள்ள அரசாகவும், சிற்றரசாகவும் விளங்கிய தமிழ் அரசு, அந்நியர் வசமானது. இது ஆரியச்சக்கரவர்த்தி வம்சத்தின் முடிவாகவும் அமைந்தது.
யாழ்ப்பாணத்தின் முடிக்குரிய வாரிசான எதிர்மன்னசிங்கனின் மகன் சிறுவனாக இருந்ததால் அவன் சார்பில் அரசை நிர்வகிப்பது யார் என்பது தொடர்பில் பிரச்சினை எழுந்தது. இறுதியில் சங்கிலி குமாரன் அரச நிர்வாகத்தைக் கைப்பற்றிக்கொண்டான். உள்நாட்டுப் பிரச்சினையாக உருவான இது போர்த்துக்கேயரின் தலையீட்டினால் தீர்த்துவைக்கப்பட்டது. சங்கிலியைப் பகர ஆளுனனாகப் போர்த்துக்கேயர் ஏற்றுக்கொண்டனர். ஆனாலும் விரைவிலேயே சங்கிலி ஒழுங்காகத் திறை செலுத்தவில்லை என்றும் 3 ஆண்டுகளுக்கான திறை நிலுவையில் இருப்பதாகவும் குற்றச்சாட்டினர். அதே வேளை ஒப்பந்தங்களுக்கு எதிராக சங்கிலி தமிழ்நாட்டில் இருந்து படைகளையும் ஆயுதங்களையும் பெற்று வருவதாகவும் ஐயங்கள் எழுந்தன.
இலங்கையில் போர்த்துக்கேயரின் கட்டளைத் தளபதியாக இருந்த கான்சுட்டன்டினோ டி சா டி நோரஞ்ஞா யாழ்ப்பாண அரசைக் கைப்பற்றும் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டு பிலிப்பே டி ஒலிவேராவை தலைமைத் தளபதியாக இப்பணியில் ஈடுபடுத்தினான்.
ஒவ்வொரு மாலிப்டினமும் உட்புற எண்முக சீரொழுங்கும், மாலிப்டின மையங்களுக்கு இடையில் இரண்டு குளோரைடு பாலங்களையும் கொண்டுள்ளன. இதே கட்டமைப்பு தங்குதன், நையோபியம், டாண்ட்டலம் பென்டாகுளோரைடுகளில் காணப்படுகிறது. வாயு முகநிலையிலும் கரைசல்களில் பகுதியாகவும் இந்த இருபடிகள் சிறிதளவு சிதைவடைந்து ஒருபடி பென்டா ஆலைடைக் கொடுக்கின்றன . இவை இணைகாந்தப் பண்பு கொண்டு, மாலிப்டின மையங்கள் ஒவ்வொன்றும் இணைபிரிந்த எலக்டரானைப் பெற்றுள்ளன. முறையான +5 ஆக்சிசனேற்ற நிலையில் உலோக மையத்தின் மீது இணைதிறன் எலக்ட்ரானை விடுவிக்கின்றன.
மாலிப்டினம் குளோரைடு ) 2 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு கொண்ட கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். அடர் கருப்பு நிறச் சேர்மமான இச்சேர்மம் பிற மாலிப்டினம் சேர்மங்களை தயாரிக்க ஆராயப்பட்டு வருகிறது. ஈரத்தால் பாதிக்கப்படும் இச்சேர்மம் குளோரினேற்றம் பெற்ற கரைப்பான்களில் கரைகிறது. மாலிப்டினம் பென்டாகுளோரைடு என்று வழக்கமாக அழைக்கப்படும் இச்சேரம் உண்மையில் இருபடி 210 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு கொண்ட ஒரு இருபடியாகும்
5 ஒரு வலுவான ஆக்சிசனேற்றியாகும். அசிட்டோநைட்ரைலால் ஒடுக்கப்பட்டு ஆரஞ்சுநிற அணைவுச் 4 2, சேர்மத்தைக் கொடுக்கிறது. பின்னர் இது டெட்ரா ஐதரோ பியூரானுடன் வினைபுரிந்து 4 2 என்ற பிற மாலிப்டினமுள்ள அணைவுச் சேர்மங்கள் தயாரிப்பில் உதவும் முன்னோடிச் சேர்மத்தைக் கொடுக்கிறது.
50 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலையில் எத்தில் புரோமைடு முன்னிலையில் புரோமினேற்றம் நிகழ்ந்து இடைநிலையாக 5 உருவாகிறது. 20 செல்சியசு வெப்பநிலையில் 2 உருவாக்கப்பட்டு மாலிப்டினத்தின் வழக்கமான +5 ஆக்சிசனேற்ற நிலை +4 ஆக்சிசனேற்ற நிலையாக மாறுகிறது. வினையில் நிகழும் ஒட்டுமொத்த மாற்றமும் இச்சமன்பாட்டில் தரப்பட்டுள்ளது.
தனிமத்தை குளோரினேற்றம் செய்தும், 3 சேர்மத்தை குளோரினேற்றம் செய்தும் மாலிப்டினம் குளோரைடைத் தயாரிக்கலாம். இம்முறையில் நிலைப்புத்தன்மையற்ற மாலிப்டினம் எக்சாகுளோரைடு உற்பத்தியாவதில்லை
பிரான்சின் ஆதரவுடனான புதிய ஒல்லாந்து அரசின் கட்டளைகளுக்கா, பிரித்தானியரின் ஆதரவுடனான ஐந்தாம் வில்லியத்தின் கட்டளைகளுக்கா பணிவது என்பதில் ஒல்லாந்தின் குடியேற்றநாடுகளின் ஆளுனர்கள், கட்டளைத் தளபதிகள் மத்தியில் குழப்பம் நிலவியது. இந்நிலையில், திருகோணமலைத் துறைமுகம் பிரான்சின் கைகளுக்குச் செல்வதைத் தடுக்கவேண்டிய அவசியம் பிரித்தானியாவுக்கு ஏற்பட்டது. இலங்கையில் உள்ள ஒல்லாந்தரின் ஆள்புலங்களை தமது பாதுகாப்பின் கீழ்க் கொண்டு வருவதற்கான உடன்படிக்கையொன்றைப் பிரித்தானியர், ஐந்தாம் வில்லியத்துடன் செய்துகொண்டனர். இதன்படி, ஐந்தாம் வில்லியம் இலங்கையில் இருந்த ஒல்லாந்த ஆளுனனான அங்கெல்பீக்குக்கும், திருகோணமலைக் கட்டளைத் தளபதிக்கும் கடிதம் ஒன்றை அனுப்பினான். இதில், ஒல்லாந்த ஆள்புலங்களின் பாதுகாப்புக்காகப் பிரித்தானியப் படைகளைத் திருகோணமலைத் துறைமுகத்துக்குள்ளும், ஒல்லாந்த ஆள்புலங்களின் பிற பகுதிகளுக்குள்ளும் அனுமதிக்குமாறு ஆணையிட்டிருந்தான்.
திருகோணமலை கைப்பற்றப்பட்ட பின்னர், யாழ்ப்பாணத்தைக் கைப்பற்றுமாறு தளபதி இசுட்டுவார்ட்டுக்கு, கரையோரப் படைகளின் கட்டளைத் தளபதி பிராத்வெயிட்டிடம் இருந்து ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டது. கனரக ஆயுதப் பிரிவு, 71 ஆம், 73 ஆம் படைப்பிரிவுகள், முதலாம் சிப்பாய்ப் படைகளின் மூன்று படைப்பிரிவுகள், பயனியர் படைப்பிரிவு, பெருமளவு "லசுக்கார்கள்" ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய படைகளுடன் தளபதி இசுட்டுவார்ட்டு, 1795 செப்டெம்பர் 24 அன்று திருகோணமலையில் இருந்து புறப்பட்டுக் கப்பல்கள் மூலம் 27 ஆம் தேதி பருத்தித்துறையில் இறங்கினான். நாகபட்டினத்தில் இருந்து 52 ஆம் படைப்பிரிவும் வந்திருந்தது. படைகளில் ஒரு பகுதியினரை கட்டளைகளை எதிர்பார்த்து அங்கேயே இருக்குமாறு விட்டுவிட்டு அன்று பிற்பகல் 5.00 மணிக்கு யாழ்ப்பாணத்தை நோக்கிப் புறப்பட்டனர். அடுத்த நாள் முற்பகலில் படைகள் 24 மைல்கள் தொலைவில் உள்ள யாழ்ப்பாணக் கோட்டையை அண்மித்தன.
17 ஆம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவின் கிழக்குக் கரையோரத்தில் பிரித்தானியரின் நிலைகள் இருந்தன. பருவக் காற்றுக் காலங்களில் இப்பகுதியில் இருந்த பிரித்தானியரின் துறைமுகங்களில் பாதுகாப்பாகக் கப்பல்களை நிறுத்துவது கடினம். எனவே இக்காலங்களில் இந்தியாவின் மேற்குக் கரைத் துறைமுகங்களையே பயன்படுத்தவேண்டி இருந்தது. இது கிழக்குக் கரை நிலைகளின் பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தலாக இருந்தது. இப்பிரச்சினைத் தீர்வுக்கு ஒரு வழியாகப் பருவக்காற்றுக் காலத்திலும் பாதுகாப்பானதும், இந்தியாவின் மேற்குக்கரையைக் கண்காணிப்பதற்கு வசதியானதுமான திருகோணமலைத் துறைமுகத்தின் மீது பிரித்தானியருக்கு ஒரு கண் இருந்தது. கண்டி அரசனுக்கூடாக இந்தத் துறைமுகத்தை பெற்றுக்கொள்வதற்கான முயற்சிகள் வெற்றி பெறவில்லை. திருகோணமலையில் ஒல்லாந்தரின் கோட்டை ஒன்று இருந்தது.
எனினும் இது தொடர்பான ஆணைகள் முறையாக இல்லாததாலும், பிரித்தானியருடைய நோக்கங்களும் செயற்பாடுகளும் சந்தேகத்துக்கு இடமாக இருந்ததாலும், திருகோணமலையில் இருந்த ஒல்லாந்தக் கட்டளைத் தளபதி உடனடியாகப் பிரித்தானியப் படைகள் திருகோணமலையில் இறங்க அனுமதி அளிக்கவில்லை. இதனால், பிரித்தானியப் படைகள், திருகோணமலைக்குச் சற்றுத் தொலைவில் கரையிறங்கின. இதேவேளை, ஒல்லாந்தில் நடந்த நிகழ்வுகள் குறித்தும், புதிய ஒல்லாந்த அரசு மக்களின் ஆதரவுடனேயே அமைக்கப்பட்டது என்றும் அங்கல்பீக் அறிந்துகொண்டான். பிரித்தானியர் ஒல்லாந்தக் கட்டளைத் தளபதியின் அனுமதியின்றி ஒல்லாந்த ஆள்புலத்தில் இறங்கியது குறித்த தகவலும் கிடைத்தது. எனவே, முதலில் பிரித்தானியருக்கு அளித்த உறுதிமொழியை அங்கல்பீக் திரும்பப் பெற்றுக்கொண்டான்.
யாழ்ப்பாணக் கோட்டை இலங்கையில் உள்ள பிற கோட்டைகளுடன் ஒப்பிடும்போது நவீன தொழில் நுட்பங்களின் அடிப்படையில் அமைக்கப்பட்ட பலம் வாய்ந்த கோட்டையாக இருந்தும், அதைக் காப்பதற்குப் போதிய படை பலம் இருக்கவில்லை. 55 ஐரோப்பியரும், உள்ளூர்ப் படைவீரரும், அலுவலர்களுமாக 97 பேரும் மட்டுமே இங்கே இருந்தனர். யாழ்ப்பாணக் கோட்டையின் நிலைமை ஒல்லாந்த அதிகாரிகளுக்கு ஏற்கெனவே தெரிந்திருந்தாலும், அதை வலுப்படுத்துவதற்கான வளங்கள் அவர்களிடம் இருக்கவில்லை. பிரித்தானியருடன் போர் செய்யவேண்டி ஏற்பட்டால், போதிய பலம் இல்லாது இருக்கும் யாழ்ப்பாணக் கோட்டையைக் கைவிடுவது பற்றி ஏற்கெனவே பேசப்பட்டிருந்தது.
யாழ்ப்பாணத்தைப் பிரித்தானியர் கைப்பற்றல் என்பது 1796 இல் யாழ்ப்பாணத்தை ஒல்லாந்தரிடம் இருந்து பிரித்தானியர் கைப்பற்றிக் கொண்டதைக் குறிக்கும். தொடக்கத்தில் இலங்கையில் இருந்த ஒல்லாந்தரின் ஆள்புலங்கள் பிரான்சுப் படைகளிடம் இருந்து காப்பாற்றுவதற்கான தற்காலிக ஏற்பாட்டின் ஒரு பகுதியாகவே யாழ்ப்பாணத்தைப் பிரித்தானியப் படைகள் எடுத்துக்கொண்டன. ஆனால், பல்வேறு அரசியல் நிலைமைகளால் யாழ்ப்பாணம் உள்ளிட்ட இலங்கையின் ஒல்லாந்த ஆள்புலங்களைப் பிரித்தானியரே நிரந்தரமாக வைத்துக்கொண்டனர்.
மகாராசா அரேந்திரா கிசோர் பொது நூலகம் இந்தியாவின் பீகார் மாநிலம், மேற்கு சம்பாரண் மாவட்டத்தில் இருக்கும் பெட்டியா நகரத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு நூலகம் ஆகும். விக்டோரியா நினைவு நூலகம் என்ற பெயரில் 1905 ல் நிறுவப்பட்ட இந்நூலகம் பின்னர் 1955 ஆம் ஆண்டில் மகாராசா அரேந்திரா கிசோரின் பிறந்த நாளின் போது தற்போதைய பெயரான மகாராசா அரேந்திரா கிசோர் பொது நூலகம் என்று பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது.
பீகார் அரசு மற்றும் வளர்ச்சி நடவடிக்கைகள் பிரிவின் கீழ் நூலகம் செயல்படுகிறது. இதன் செயல்பாடுகளை இலக்கமுறை அதிகாரமளித்தல் அறக்கட்டளையும் பில் மற்றும் மெலிண்டா கேட்சு அறக்கட்டளையும் கவனிக்கின்றன. மாவட்டக் கல்வி அலுவலர் நூலகத்தின் தலைவராகச் செயல்படுகிறார். 2013 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவை 21 இல், இலக்கமுறை அதிகாரமளித்தல் அறக்கட்டளை உதவியுடன் பீகார் மாநில அரசு பில் மற்றும் மெலிண்டா கேட்சு அறக்கட்டளையின் கேட்சு உலகளாவிய நூலகத்திட்டத்தை முன்னெடுத்தது. இதற்காக மகாராசா அரேந்திரா கிசோர் மாவட்ட பொதுநூலக வளமையத்தை நிறுவியது .
விக்டோரியா நினைவு நூலகம் என்ற பெயரில் 1905 ல் நிறுவப்பட்ட இந்நூலகம் 1934 ஆம் ஆண்டுவரை பெட்டியாவிலுள்ள சித்ரகுப்த மெய்டனில் இயங்கி வந்தது. 1934 ஆம் ஆண்டு நிலநடுக்கத்திற்குப் பின்னர் இந்நூலகம் 1936 இல் பெட்டியா ராச் எனப்படும் மிகப்பெரிய பண்னைக்கு மாற்றப்பட்டது. 1955 ஆம் ஆண்டில் மகாராசா அரேந்திரா கிசோரின் பிறந்த நாளின் போது தற்போதைய பெயரான மகாராசா அரேந்திரா கிசோர் பொது நூலகம் என்று பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது. நூலக வளாகத்தில் மகாராசாவுக்கு ஒரு சிலையும் நிறுவப்பட்டது 1958 இல் துணைக் கோட்ட நூலகமாகவும், 1980 இல் மாவட்ட மைய நூலகமாகவும் பீகார் அரசு தரம் உயர்த்தியது.
45 ஏக்கர் பரப்பளவில் நூலகம் அமைந்துள்ளது. நான்கு பிரதான கூடங்கள் நூலகத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றில் மூன்று கூடங்கள் நூல்கள் வைப்பு அறையாகவும் ஒரு கூடம் வாசிப்பு அறையாகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. கிழக்குப் புறத்தில் ஒரு மேடை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இங்கு பல்வேறு கலாச்சார நிகழ்வுகளும் வேரு பல முக்கிய விழாக்களும் கொண்டாடப்படுகின்றன.
மாவட்டப் பொதுநூலகத்தில் திறம்பட இலக்கமுறை அட்டவணை அமைப்பினை நிர்வகித்து, மெருகேற்றி மக்களின் வளர்ச்சி நலனுக்காக உதவுதல்.
பின்னர் 1945 இல் இவர் இலண்டனில் 100 மீ உயரத்தில் கடந்த வி-2 ஏவூர்திகளின் தடங்களைக் கண்டுபிடிக்கும் வழிமுறையை ப் பயன்படுத்தினார். அப்போது 100 கி.மீ உயரத்தில் இருந்து மணிக்கு ஐந்து முதல் பத்து வரை நிலைமாறும் தற்காலிக இராடார் எதிரொலிகள் வருவதால் ஒரு புதிய சிக்கல் ஏற்பட்டது. வி-2 ஏவூர்திகள் மறைந்ததும் எதிரொலிகள் வரவில்லை; எனவே இதற்கான காரணம் விண்கற்களின் தொடர்வீழ்ச்சிதான் எனும் முடிவுக்கு இவர் வந்தார். இவ்வீழ்ச்சி இரவில் மட்டுமன்றிப் பகலிலும் நேரலாம்.
ஜேம்சு சுடேன்லி கே ஓர் அரசு கழக ஆய்வுறுப்பினரும் ஆங்கிலேய இயற்பியலாளரும் கதிர்வீச்சு வானியலாளரும் ஆவார். இராடார் தொழில்நுட்பத்தை வானியல் ஆய்வுக்குப் பயன்படுத்தி, இவர் கதிர்வீச்சு வானியலுக்கான அடிப்படைகளை உருவாக்கினார் . இவர் சூரியன் கதிர்வீச்சு அலைகளை உமிழ்வதைக் கண்டுபிடித்தார். அதேபோல, இவர் சிக்னசு விண்மீன்குழுவில் பால்வெளிக்கப்பாலான ஓர் கதிர்வீச்சு அலைவாயிலையும் முதன்முறையாகக் கண்டறிந்தார் .
இவர் 1949 இல் படைத்துறைச் செயல்முறை ஆராய்ச்சிக் குழுவின் தலைவரானார். இவர் பின்னர் ஆய்வாளராக, மால்வெர்னில் இருந்த அரசு இராடார் நிறுவனத்தில் பணிபுரிந்தார். இங்கு இவர் தன் கதிர்வீச்சு வானியல் ஆய்வு நோக்கீடுகளையும் தொடர்ந்தார். இவர் 1966 இல் இருந்து 1969 இல் ஓய்வுபெறும் வரை ஆராய்ச்சித் துறையின் தலைவராக விளங்கினார்.
உபநிடதங்கள் நிர்குண பரப்பிரம்மதை ஞானத்தால் மட்டும் அறிவதன் மூலம் மனநிறைவு, ஜீவ முக்தி மற்றும் விதேக முக்தி கிட்டும் என முடிவாகக் கூறுகிறது
சிலர் இதனை வேறு மாதிரியும் கூறுவர். அதாவது இந்த பிரபஞ்சம் தோன்றக் காரணமான செயல் நடத்தையைக் குறிக்கிறது. பர என்றால் ஆதி என்றும் அர்த்தம். ஆகவே பரப்பிரம்மன் என்பது இந்த பிரம்மம் தோன்ற காரணமாய் இருந்த காரணியைக் குறிக்கிறது.
பரப்பிரம்மன் எனும் சொல் வழக்கம் துவக்க கால அத்வைத வேதாந்த சாத்திரங்களில் விளக்கப்பட்டுள்ளது. அத்வைதம் கூறும் பரப்பிரம்மன், என்றும் மாறாதவன், பிறக்காதவன், வடிவமற்றவன், இரண்டற்றவன், அழிவற்றவன், எக்குணங்களும் அற்றவன் அல்லது குணங்கள் அற்ற நிர்குண பிரம்மன் ஆவார். நிர்குண பிரம்மனை ஞான யோகத்தால் மட்டுமே அறிந்து அடைய இயலும்.
சைவ சமயத்தில் மாயையுடன் கூடிய பிரம்மனை சிவபெருமான் என்று அழைப்பர். சைவ சமயப் பரப்பிரம்மன் சச்சிதானந்த மயமானவன். சிவனும் சக்தியும் சமமானவர்கள் என்ற கருத்தை வலியுறுத்த, மாயையின் தன்மையான சக்திக்கு தனது உடலில் சரிபாதி இடம் அளித்தவர் சிவபெருமான்.
பர எனும் சமசுகிருத மொழிச் சொல்லிற்கு மேலானது அல்லது மேலானவர் என்று பொருள். பிரம்மன் எனும் சொல்லிற்கு அனைத்து அண்டங்களையும், அனைத்து உயிரினங்களையும் படைத்து, காத்து, பின்னர் தன்னில் மறைத்து கொள்ளும் இயல்பு கொண்ட அனைத்திற்கும் மேலான இறைவனை பரப்பிரம்மம் என்பர்.
பரப்பிரம்மன் என்பதற்கு அனைத்து உயிர்களுக்கும், பிரபஞ்சங்களுக்கும் மேலான இறைவன் என்றும், அத்தகைய இறைவனின் குண நலன்களை வாயால் எடுத்துரைக்க இயலாததாகும் என்றும் இந்து சமயச் சாத்திரங்கள் கூறுகின்றன.
வைணவ சமயத்தினர் வடிவமும், குணங்களும் கொண்ட விஷ்ணு என்று அழைக்கப்படும் திருமால் அல்லது கிருஷ்ணரை பரப்பிரம்மனாக வழிபடுகின்றனர்.
இப்பட்டியல், தாவர வகைப்பாட்டியல், இப்பூமியில் உள்ள தாவரங்களைக் குறித்து, இதுவரை உருவாக்கப்பட்ட, தாவர வகைப்பாட்டியல் முறைமைகளைக் காட்டுகிறது. இதில் இரு பெரும் கூறுகள் உள்ளன.
ஒவ்வொரு தாவரமும், தாவரவியல் முறைப்படி பெயர் இடப்பட வேண்டும். தாவரப் பெயரிடல்முறைமை என்பது அறிவியல் முறைப்படி, தாவரங்களுக்கு பெயரிடல் ஆகும். தாவர வகைப்பாட்டியல் முடிந்த பிறகு, அதாவது தாவரக்கூட்டங்களுக்குப் பெயரிட்டப் பிறகு, ஒவ்வொரு தாவரத்திற்கும் பெயரிட, அறிவியல் முறைகளைப் பின்பற்றுவதே, இந்த தாவரப் பெயரிடல் முறைமையின் நோக்கமாகும்.
அப்பெயரிடல் முறை, பன்னாட்டு தாவரவியல் அறிஞர்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும், வகைப்பாட்டு முறைமையாகத் திகழ்ந்து இருக்க வேண்டும்.
தாவர வகைப்பாட்டியல் முறைமையும் , தாவரத் தொகுதியியலும் வெவ்வேறு, தாவரவியல் துறைகள் ஆகும். இரண்டிற்கும் உள்ள வேறுபாடு மிக மிக சிறியது. ஆனால், இரண்டின் இலக்குகளும் வெவ்வேறு ஆனவை ஆகும். ஒப்பிட்டளவில் தாவர வகைப்பாட்டியல் முந்தைய தாவரவியல் பிரிவு ஆகும். இம்முறையில் தாவரத்தின் புற வடிவமைப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டு செயற்படுகிறது. ஆனால், தாவரத்தொகுதி என்பது மரபியல் என்ற அடிப்படையைக் கொண்ட புதிய அறிவியல் முறையை, அடிப்படையாகக் கொண்டு செயற்படுகிறது. நடைமுறையில் இம்முறையின் வழிமுறைகளே ஓங்கி இருக்கிறது எனலாம்.