polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
அறுவடைக்காக வருகின்ற உறவினர்கள் மற்றும் நண்பர்களுக்கு தினந்தோறும் மூன்று வேளை உணவு வழங்கப்படுவது வழக்கமாகும். பொதுவாக 20 ஆண்கள் கொண்ட குழுவினர் பஞ்சாப் மத்தளத்தின் இசைக்கு உகந்தபடி பாடிக்கொண்டே அறுவடை செய்வார்கள். தோகி என்ற நாட்டுப்புறப் பாடல் வகையிலான பாடல்களை அவர்கள் இசைப்பது வழக்கமாகும். இப்பாடல்கள் ஒலி பெருக்கி வாயிலாக ஒலிபரப்புவதற்கும் ஏற்ற பாடல்களாக உள்ளன.
ஆவாட் பௌனி நிகழ்வுக்கு வருகை தந்த உறவினர்களுக்கு பாரம்பரிய பஞ்சாப் உணவுகள் அளிக்கப்படுவது வழக்கம். சாகார் எனப்படும் தூய்மையான வெல்லம், நெய், வெண்ணெய், காரா எனப்படும் கோதுமை அல்வா, பாயசம், சேமியா, தயிர் மற்றும் பால் போன்றவை பஞ்சாபின் பாரம்பரிய உணவுகளில் அடங்கும்.
அதிக நிலத்துக்குச் சொந்தக்காரர்களாக விளங்கும் பெரும் நிலக்கிழார்கள், குடும்பத்தில் மரணம் அல்லது உழவு செய்யும் கால்நடைகள் மரணம் போன்ற எதிர்பாரா சம்பவங்களுக்கும் ஆவாத் பௌனி அழைப்பு நிகழும். ஆவாத் பௌனி என்பது ஒரு விதமான உதவி கேட்கும் நிகழ்வாகும்.
ஆவாட் பௌனி என்பது பஞ்சாபி விவசாயிகள் மற்றும் விவசாயத் தொழிலாளர்கள் கூட்டாக ஒன்று சேர்ந்து அறுவடை செய்யத் திரளும் ஒரு பாரம்பரியத் திருநாளாகும். வைசாக்கி மாதத்தில் இந்த அறுவடை நாள் மிகப் பிரபலமாக இருக்கும்.
இவர்களில் முக்கியமானவர் ஆடம் சுமித்து. இவர் ஒவ்வொரு தனி மனிதனுக்கும் அடிப்படை சுயநலம் என்பது இயற்கை. இதனடிப்படையில் சுதந்திரமாக உழைத்து, சொத்து சேர்ப்பது மற்றும் தம் தேவைகளை நிறைவு செய்ய முயற்சி செய்வதும் இயற்கை. இதில் மற்றவர் துணையும் தேவை. தனி மனிதனை சுதந்திரமாக செயல்பட அனுமதித்தால் அவன் தானும் செழித்து வாழ முயற்சிசெய்து,மற்றவர்களுக்கும் உதவி, முழுசமுதாயம் வளர இது ஏதுவாகும் என்று கருதினர். இதை ‘புலப்படாத கை’ என்ற கருத்துமூலம் விளக்குகிறார். தனிமனிதனின் வாழ்வில் இன்றியமையாதவை தவிர மற்றவைகளில் அரசு தலையிடுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்பது அவர் கொள்கை
அாிஸ்டாட்டில்தான் முதலில் பொருளியல் ஒரு அறிவியலாக வளர்வதற்கு சிறிய அடித்தளமிட்டவர். பிளாட்டோவைப் போலல்லாமல் சொத்துக்கள் தனியார் வசம் இருப்பது நல்லது என்று கூறுகிறார். சொத்து தனியார் வசமிருந்தால் பல நன்மைகள் கிடைக்கும் எனவும் மக்கள் தொகையைக் கட்டுப்படுத்துவது அவசியம் என்றும் கூறுகிறார். தவறினால் வருமை அதிகமாகி அதனால் கலகம் வரலாம், குற்றம் புரிவது அதிகமாகும் என்று கூறிகின்றார். சொத்து வைத்திருப்பவர்கள் அறங்காவலர் போல செயல்பட வேண்டும் என்றும் கூறுகின்றார்.
செயின்ட் சைமன் என்று மற்றொரு அறிஞா், இவருக்கு ஒத்த கருத்துக்களை உடையவா். தனியாா் சொத்துாிமை உகந்துது அல்ல பொதுவுடைமைதான் சிறந்தது என்று வாதிட்டுள்ளாா்
வணிகவாதம் என்னும் கோட்பாடு ஐரோப்பிய நாடுகளில் 16 மற்றும் 17 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் நடைமுறையில் இருந்தது ஏறக்குறைய 300 ஆண்டுகள் செயல்பாட்டில் இருந்த இம்முறை ஏறக்குறைய எல்லா ஐரோப்பிய நாடுகளின் நடவடிக்கைகளிலும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இவ்வணிக வாதம் உருவாவதற்கு பல்வேறு பொருளாதார, அரசியல், மத, கலாச்சாரம் மற்றும் அறிவியல் காரணங்கள் இருந்தன. இதுவரை தனியாக, அதிகமாக வெளியார் தொடர்பு இல்லாமல் இருந்த பொருளாதாரங்கள் தற்பொழுது தொடர்பு கொள்ளத் துவங்கின. வேளாண்மை இருந்த இடத்தை தற்பொழுது தொழிற்சாலைகள் பிடிக்கத் தொடங்கின. வாணிகம் ஒரு முக்கியமான அம்சமாக மாறியது. வாணிகம் வளர்ந்ததால் போக்குவரத்து, வேளாண்மை மற்றும் மக்கள் தொகை ஆகியனவும் வளரத்தொடங்கின.
இக்காலகட்டத்தின் இறுதியில் நாட்டுப்பற்று வளர்ந்து பிரிட்டன், பிரான்சு மற்றும் இசுபெயின் போன்ற பலம் வாய்ந்த நாடுகள் உருவாகின. நாடுகளின் வலிமையை அதிகப்படுத்த வணிகவாத ஆதரவாளர்கள் பொதுமக்களின் அரசியல் மற்றும் பொருளாதார நடவடிக்கைகளை ஒழுங்குபடுத்தத் துவங்கினர். ஐரோப்பாவில் பரவிய ‘மறுமலர்ச்சி இயக்கம், ’ மதங்களின் முழுமையான ஆதிக்கத்தை மறுதலித்தது இதனால் இதுகாறும் வழங்கி வந்த, மக்களின் பொருளாதார நடவடிக்கைகள் குறித்த மதங்களின் அறிவுரைகள் முக்கியதுவத்தை இழக்க ஆரம்பித்தன. புது அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளும், புதிய கடல் பயணங்களும் புதிய நாடுகள் கண்டுபிடிப்பும் மக்களின் வாழ்வில் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின.
வணிகவாதத்தை ஏற்றுக் கொள்ளாதவர்கள் உருவாக்கிய கருத்து இது. பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் பிரான்சில் வாழ்ந்த பிரன்சுவா குவாச்நெ , ஜாகஸ் டர்காட் , டியுபான்ட் டி நெமூசு ஆகியோா் இக்கருத்துப்பள்ளியின் முக்கிய மாணவா்கள் ஆவா். இவா்கள் இயற்கையின் வழி அல்லது இயற்கையின் விதிக்கு ஏற்புடைய நடைமுறைகள் தான் சிறந்தது என்னும் எண்ணம் கொண்டவா்கள். இதன் மூலம் பொருளை உருவாக்கி மற்றவா்களிடம் பாிமாற்றம் செய்து கொள்வது நன்மை பயக்கும். ஆதலால் தடையில்லா வாணிபம்தான் சிறந்தது. அரசின் கட்டுப்பாடுகள் மிகவும் சொற்ப அளவிலேயே இருக்க வேண்டும் என்ற கருத்தினை “லெ சே பா என்று கூறினாா்கள் வணிகவாதக் கொள்கையான தங்கத்திற்கும் வெள்ளிக்கும் கொடுக்கப்பட்ட முக்கியத்துவத்தை இவா்கள் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. வேளாண் உற்பத்தியைப் பெருக்கி அதன்மூலம் வணிகம் செய்து செல்வத்தை பெருக்குவதுதான் இயற்கையோடு இசைந்த சிறந்த வழி என்று வாதிட்டனா். மேலும் தடையில்லா வாணிகம் தான் சிறந்தது என்று வாதிட்டனர். இக்கருத்துப்ப்பள்ளியைச்சேர்ந்த டர்காட் என்னும் அறிஞர்தன் முதன் முதலில் குறைந்து செல் விளைவு விதியை விளக்கியவர் .
இக்கருத்துப் பள்ளியைச் சாா்ந்தவா்கள் கணிதத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டவா்கள் மற்றும் அல்லாதவா்கள் என்று இருவகையில் அடங்குவா். முதல்வகையில் அகஸ்டின் கவிா்நட், கோசன் வால்ரசு மற்றும் சிலோன் என்பவர்களும், கணக்கு அடிப்படை அல்லாதவா்கள் ஆஸ்ட்ரியா நாட்டைச் சோ்ந்த காா்ல் மெனகா், வோன்வைசா் மற்றும் போம்-பாவாிக் ஆவா்
செவ்வியல் பொருளியலாளா்கள், சராசாி பயனை அளவு கோலாகப் பயன்படுத்தினா். ஆனால் இவா்கள் விளிம்ப நிலை பயனைப் பயன்படுத்தினா்.) செவ்வியல் பொருளியல்வாதிகள் ‘உற்பத்தி’, ‘அளிப்பு’ மற்றும் ‘இடுபொருள்களின் மதிப்பு’ ஆகியவற்றை முன்னிறுத்தினர், ஆனால் இவர்கள் நுகர்வு, தேவை மற்றும் பயன் ஆகியவற்றை முன்னிறுத்தினர். இவர்கள் விளம்பு நிலைப் பயன்பாட்டை அறுதியாகப் பயன்படுத்தினர். விளிம்பு நிலை பொருளியல்வாதிகள் கணிதத்தையும் வரிவடிவங்களையும் அதிகமாகப் பயன்படுத்தி பொருளியில் கோட்பாடுகளை விளக்கினார். இவர்கள் நுண்ணினப் பொருளியல் அணுகுமுறையை அனுசரித்தனர். மேலும் இவர்களும் நிறைவுப் போட்டியில் நம்பிக்கை வைத்திருந்தனர். சொற்ப தலையீடு என்னும் கொள்கையிலும் பொருளாதாரம் சுயமாக சமச்சீரடையும் இயல்பு கொண்டது என்னும் கொள்கையிலும் நம்பிக்கை வைத்திருந்தனர்.
வாணிகம் செய்தலும், தொழில் புரிவதும் பொருளாதாரத்தின் முக்கிய அம்சங்களாகக் கருதப்பட்டன. இவைகளை நெறிப்படுத்துவதன் மூலம் உற்பத்தித் திறனை அதிகரிக்கமுடியும் என்று நம்பினர். பொருட்கள் உற்பத்திக்கும் வாணிகம் செய்வதற்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உள்ளது என்று நம்பினர். நாட்டின் படைபலத்தையும் உற்பத்தித்திறனையும் அதிகரிக்க அதிக மக்கள்தொகை தேவை என்று கருதி மக்கள் தொகை அதிகரிப்பதை ஊக்கப்படுத்தினர்.
நாட்டின் அனைத்து இயற்கை வளங்களையும் நன்கு பயன்படுத்தி, உற்பத்தியைப் பெருக்கி, ஏற்றுமதியை அதிகரித்து இறக்குமதியை குறைக்க வேண்டும் என்று வணிகவாதிகள் வலியுறுத்தினர். புதிய நாடுகளை அடிமைபடுத்தி அங்கிருக்கும் இடுபொருகளை இங்கு கொண்டுவந்து மதிப்புக்கூட்டி அதிகவிலைக்கு அவருகளுக்கே ஏற்றுமதி செய்யும் கொள்கையையும் கடைப்பிடித்தனர்.
உற்பத்திக்காரணிகளாக நிலம், உழைப்பவர் மற்றும் மூலதனம் என்பனவற்றை கண்டுணர்ந்தனர். உள்நாட்டு தொழில்கள் நன்கு பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்று கூறி அதற்கு தேவையான சட்டங்கள் இயற்றவும் அறிவுருத்தினர் ஆன்டேனியோ சேரா, தாமசு மன், ஆன்டோனியோ டி மான்ட்செரியன், பிலிப் வான் கார்நிக் போன்ற அறிஞர்கள் வணிகவாதத்தை முன்வைத்தவைத்தவர்களுள் முக்கியமானவர்கள் ஆவர்.
ஆடம்சுமித் அவா்கள் மனிதனுடைய பொருளாதார நடவடிக்கைகள் தானாகவே இயற்கையாகவும் தமக்கு உகந்ததை நோக்கியே செயல்படும் என்று கூறுகிறார். வேலைப்பகுப்பு என்பதும் மனிதனின் இயற்கை உணர்வின் அடிப்படையில் தோன்றியதே.இதனால் உற்பத்தி பெறுகும் தான் சிறப்பாக செய்யும் தொழிலைத் தாம் செய்து அதன் பலனை மற்றவர்களுடன் பரிமாற்றம் செய்து கொள்வது இயற்கை தான். அது போலவே பணம், மூலதனம் பொருள்களுக்கான ‘தேவை’ மற்றும் ‘அளிப்பு’ முதலிய பொருளாதார நடவடிக்கைகள் அனைத்தும் இயற்கையானதாக இருக்கும், உகந்ததாக இருக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்திலேயே முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்படும். நாட்டில் பொருட்கள் தேவைக்கு ஏற்பவே உற்பத்தி செய்யப்படும். தேவை குறைந்தால் உற்பத்தியும் குறையும். தேவை அதிகரித்தால் உற்பத்தியும் அதிகரிக்கும். ஆகவே ‘தேவை’யும் ‘அளிப்பு’ம் எப்பொழுதும் சமச்சீர் நிலையை அடையவே முயற்சிக்கும் பொருளாதார வளர்ச்சி , குறித்தும் ஆடம் சுமித் கூறிய கருத்துக்கள் இத்தலைபுகளின் பிற்கால வளர்ச்சிக்கு ஒரு முன்னோடியாகத் திகழ்ந்தன.
தத்துவ அறிஞர் பிளேட்டோ நீதிநெறி மற்றும் அரசியல் பிரிவுகளின் ஒரு அங்கமாக பொருளியலைக் குறிப்பிட்டுள்ளார். பிளாட்டோ எந்த ஒரு தனி மனிதனும் தானாக தன்னிறைவு அடைய முடியாது, தனி மனிதர்களுடைய தேவையை நிறைவு செய்வதற்காக நாடு உருவாக்கப்பட்டது என்று கூறுகிறார். இவர் வேலைப் பகுப்பைப் பற்றியும் குறிப்பிடுகிறார். ஒவ்வொரு தொழிலையும் வேறு வேறு பிரிவினர் செய்ய வேண்டுமென்றும் இதனால் அனைத்துப் பொருட்களும் ஏராளமாகவும் தரமானதாகவும் மலிவான செலவில் செய்ய முடியும் என்றும் குறிப்பிடுகிறார். மக்கள் தொகை பற்றியும் குறிப்பிடுகிறார்: நாட்டிற்கு உகந்த மக்கள் தொகையையும் அளவிட்டுள்ளார் அப்பொழுதுதான் ஒவ்வொருவரும் தன்னிறைவு அடையமுடியும் என்று குறிப்பிடுகிறார்.
பண்டமாற்று முறைக்கு பணம் ஒருகருவி என்பதை அறிந்திருந்தார். வேளாண்குடிகளும், கைவினைஞர்கள் மட்டும் சொத்து வைத்துக்கொள்ளலாம் என்றும், உன்னதநிலையில் அனைத்து சொத்துகளும் பொதுவில் இருப்பது தான் சிறந்தது என்றும் அறிவுறுத்துகிறார். ஆண் பெண் இருவரும் ஒரே மாதிரியான கல்வி கற்க வேண்டும் என்று கூறுகிறார்.
இவர் கூற்றுப்படி, ஒருநாட்டின் செல்வத்தைக் குறித்துப் பேசுவது தான் அரசியல் பொருளாதாரம் என்பது. இவர் பொருளியலை, உற்பத்தி, வினியோகம் மற்றும் நுகர்ச்சி என்று மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரித்தார். நாட்டின் செல்வம், உற்பத்திக் காரணிகளுக்கு, வாரம், ஊதியம் மற்றும் லாபம் என்று பிரித்து வழங்கப்படும். தொழிலைத் துவங்குபவரை முதலீடு செய்பவரிடமிருந்து ‘சேய்’ வேறுபடுத்திக் காட்டினார். தொழிலைத் துவங்குபவரை ‘தொழில் முனைவர்’ என்று இவர் குறிப்பிட்டது இன்றளவும் நிலைத்து விட்டது. பொருளியல் இயற்பியலைப் போன்று ஒரு அறிவியல் பிரிவு என்றும், பொருளியல் விதிகள் அறிவியல் விதிகள் போன்று எல்லோருக்கும் எக்காலத்திலும் பொருந்தும் என்றும் எடுத்துரைத்தார். தொழில்காரணிகளில், தொழில் முனைவுத்துவம் தான் மிகவும் முக்கியமான காரணி. ஏனென்றால் இதுதான் அனைத்தையும் ஒருங்கிணைத்து உற்பத்தி செய்து நுகா்வோர்களுக்கு அளிக்கிறது என்றார். பொருளாதாரத்தில் சுரண்டல் என்பது நடவாது, இந்த அமைப்பு தானாக சீரடைந்து விடும் என்றும் கூறியுள்ளார்.
உழைப்பாளர்களுக்கு கிடைக்கும் ஊதியம் இரண்டு வகைப்படும். இயற்கை ஊதியம் என்பது தங்கள் இனத்தின் எண்ணிக்கை குறையாமலும் அதிகரிக்காமலும் பிழைக்கவைத்துக் காப்பாற்றக் கூடிய அளவு இருக்கும். அங்காடி ஊதியம் என்பது ஏறி இறங்கும் தன்மையுடையது. அளிப்பு, தேவையைப் பொருத்து குறுகிய காலத்தில் நிர்ணயம் செய்யப்படும். நீண்ட காலத்தில் அங்காடி ஊதியமும் இயற்கை ஊதியமும் உயரும் வாய்ப்பு அதிகம் என்றும் இரண்டும் சமச்சீர்நிலையை நோக்கி நகரும் எனவும் குறிப்பிடுகின்றார். அங்காடி ஊதியம் இயற்கை ஊதியத்தை விட அதிகமாக இருந்தால் நீண்ட காலத்தில் தொழிலாளர் எண்ணிக்கை பெருகி அங்காடி ஊதியத்திற்கும் இயற்கை ஊதியத்திற்கும் இடைவெளி குறைய வாய்ப்பு உள்ளது என்றும், இயற்கை ஊதியம் அதிகமாக இருந்து அங்காடி ஊதியம் குறைவாக இருந்தால், உணவு பற்றாக்குறையால் தொழிலாளர் எண்ணிக்கை குறைந்து அங்காடி ஊதியம் உயர்ந்து இடைவெளி குறைய வாய்ப்பு உள்ளது என்றும் குறிப்பிடுகின்றார். இவ்வாறு இரண்டும் சமன் நிலையை நோக்கியே நகரும் என்று கூறுகின்றார்.
பொருளியல் அட்டவணை என்னும் அட்டவணையை உருவாக்கி வேளாண் தொழிலில் வரும் உபாி எவ்வாறு மற்ற பிாிவினருக்கு பகிா்ந்தளிக்கப்படுகிறது என்பதை விளக்கினாா்கள். மேலும் இப்பொருளியல் அட்டவணை பிற்காலத்தில் பேரினப் பொருளியல் தோன்றுவதற்கு ஒரு ஆரம்பகட்ட நடிவடிக்கையாக கருதப்படுகிறது. இவ்வாறு இயற்கை வழி வாழ்வது சமூகத்தில் சமச்சீா் நிலையை ஏற்படுத்தும் .
பிசியோகிராட்டுவாதிகள் பணத்திற்கும் மூலதனத்திற்கும் வேற்றுமையைக் கண்டுணா்ந்தனா். மூலதனம் சேமிப்பின் மீது விளைவது ஆகவே மூலதனத்திற்கு வட்டி பெறுவதில் தவறு இல்லை என்று வாதிட்டனா். அதுபோலவே மக்கள்தொகை பெருக்கத்தையும் விரும்பினா் ஏனென்றால் இது நுகா்ச்சியை அதிகாிக்கும். இதனால் உற்பத்தியும் செல்வமும் வளர வாய்ப்புண்டு என்று வாதிட்டனா். தனியாா் சொத்துாிமையில் நம்பிக்கை கொண்டவா்கள், வெளிநாடுகளுடன் வாணிகம் செய்யும் பொழுது உள்நாட்டில் கிடைக்காததையோ அல்லது உள்நாட்டில் உபாியாக உள்ள பொருட்களை மட்டுமே பாிமாற்றம் செய்யவேண்டும் என்று கூறினா்.
நாட்டில் உற்பத்தியாகும் செல்வத்தை எவ்வாறு பகிர்ந்தளிப்பது என்பது குறித்து ரிக்கார்டோவின் கருத்துத்தான் அவருடைய முக்கிய பங்களிப்பாகக் கருதப்படுகிறது. நாட்டில் உற்பத்தியாகும் பொருட்கள்யாவும் உழைப்பு, இயந்திரங்கள் மற்றும் மூலதனம் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைந்து ஈடுபடுத்துவதால் விளையும் பயன்கள் எனவும், இவையாவும் சமுதாயத்தின் மூன்று பிரிவினர்களான நில உடமையாளர்கள், மூலதனம் செய்பவர்கள் மற்றும் தொழிலாளர்கள் ஆகியோரிடையே பகிர்ந்தளிக்கப்படும் என்று கூறுகிறார். அரசியல் பொருளாதாரத்தின் முக்கியப்பணி இப்பகிர்வை வரையறை செய்வது தான் என்றும் கூறுகிறார் இதன் மூலம் ரிகார்டோ விலை விதிக்கும் முறையை செல்வத்தைப் பகிர்ந்தளிக்கும் முறையிலும் ஈடுபடுத்துகின்றார்.
நாட்டை வளப்படுத்துவதும் அதனால் பலப்படுத்துவதும் தான் இம்முறையின் முக்கிய குறிகோள். ஒரு நாட்டின் வளம் அல்லது செல்வம் அந்நாடு கைவசம் வைத்திருக்கும் தங்கம் போன்ற விலைமதிப்பான உலோகங்களின் மொத்த அளவைப் பொருத்திருக்கிறது என்று கூறுகிறது இம்முறை. ஆதலால் வெளிநாடுகளிலிருந்து இயன்ற அளவு தங்கம் போன்ற உலோகங்களைக் கொண்டு வருவதற்கான நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டன. வெளிநாட்டு வாணிகத்தில் இயன்ற அளவு இறக்குமதியைக் குறைத்து ஏற்றுமதியை அதிகரித்து வளத்தைக் கூட்ட வேண்டும் என்று வலியுறுத்தப்பட்டது. ஒவ்வொரு நாடும் தங்கத்தை தமது நாட்டிற்கு ஈட்டுவதில் போட்டி போட்டுக்கொண்டன ஆனால் அவரவர் நாடு போட்டியில் தோற்று விடக்கூடாது என்பதில் குறிப்பாக இருந்தனர்.
உரோமானியர்கள் பெரும்பாலும் கிரேக்கர்களின் எண்ணங்களுக்கு செயல் வடிவம் கொடுத்தனர். சிசரோ, செனிகர், பிளினி போன்ற தத்துவ அறிஞர்கள் வேளாண் தொழிலின் பெருமையைக் கூறினர். வட்டி வாங்குவதற்கு கடும் எதிர்ப்பையையும் தெரிவித்துள்ளனர். முதலில் பண்ட மாற்று முறை நிலவி வந்திருந்தாலும் பிற்பாடு நாணயங்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. பணம் ஒரு மாற்று ஊடகம் என்பதை நன்கு உணர்ந்திருந்தனர். வேலைப் பகுப்பின் பலனை உணர்ந்து இதனை அறிவுறுத்தி வந்தனர். அதிக விலையை எதிர்நோக்கி பொருள்களை விற்காமல் வைத்திருந்த வணிகர்களுக்கு அபராதம் விதிக்கப்பட்டது. சொத்துரிமை தனியார் வசம் இருப்பது நல்லது என்று ஏற்றுக்கொண்டனர்.
என்னும் விளக்கத்தை முன்வைத்தார். இதனால் பொருளாதாரத்தில் வேலையில்லா நிலையும் இருக்க வழியில்லை தேவையில்லாமல் அதிகமாக உற்பத்தி நடைபெற்றது என்ற நிலையும் வராது என்பது அவர் கருத்து. இவருடைய இந்த விதி சொற்ப தலையீடு என்னும் கொள்கைக்கு வலுவவூட்டியது. அது போல கட்டுப்பாடில்லா வாணிகம் என்னும் கருத்திற்கும் இது வலுசோ்த்தது. பொருளாதாரம் தானாகவே சுயமாக சமச்சீர் நிலையை அடையுமென்றால் தேவையில்லாத கட்டுப்பாடுகள் எதற்கு என்பது இவர் வாதம்
இடைக்காலம் என்பது எது என்பதில் வேறுபட்ட கருத்து இருந்தாலும் பொதுவாக உரோமானியப் பேரரசு வீழ்ந்ததற்கும் , கிபி 13 அல்லது 14 அல்லது 15 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடைப்பட்ட காலம் என்று பெரும்பாலோரும் ஏற்றுக் கொண்டுள்ளனர். இக்காலத்தில் கருத்து சுதந்திரம் இருந்துள்ளது. பண்டமாற்று முறை அமுலில் இருந்தது. லாபம் ஈட்டுவது தடைசெய்யப்பட்டிருந்தது. இந்த காலத்தில் புனித தாமசு அக்கினோசு மற்றும் நிக்கோலசு ஒரிச்மி என்னும் இருவரும் பொருளியல் சிந்தனை வளர்ச்சிக்கு பங்காற்றியுள்ளனர்.
பொருளியல் சிந்தனையின் வரலாறு என்பது பொருளியல் எண்ணங்கள் பழங்காலத்திலிருந்து இன்று வரை தோன்றி வளர்ந்த விதம் குறித்து விளக்குவது ஆகும். பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் பொருளியல் சிந்தனைகளின் வளர்ச்சிக்கும் வேறுபாடு உண்டு. பொருளாதார வளர்ச்சி ஒரு நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சியைக் குறிப்பதாகும் ஆனால் பொருளியல் சிந்தனை வளர்ச்சி என்பது பொருளியல் குறித்த எண்ணங்கள் எவ்வாறு உருவெடுத்து பின்பு இது ஒரு தனி இயலாக வளா்ந்தது என்பது குறித்தது ஆகும்.
அரசியல் பொருளாதாரத்தை, உற்பத்தியை வரையறுக்கும் விதிகள், வினியோகத்தை வரையறுக்கும் விதிகள், பொருள்களைப் பாிமாற்றம் செய்யும் முறைகளை வரையறைக்கும் விதிகள் மற்றும் நுகர்ச்சியை வரையறுக்கும் விதிகள் என்று நான்காகப் பிரித்தார். உழைப்பவர்களுக்கு கிடைக்கும் ஊதியம் என்பது மக்கள் தொகைக்கும், நாட்டில் உள்ள மூலதன அளவிற்கும் உள்ள விகிதத்தைப் பொறுத்தது என்று கூறினார். மக்கள் தொகையைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கு வழி காண்பது தான் மிகப்பெறிய சவாலாக இருக்கும் என்றார்.
இவர் பொருளாதாரத்தின் பணம் தொடர்பான கோட்பாடுகளை விவரித்துள்ளார். பணம் எவ்வாறு தோன்றியது, அதன் தன்மை என்ன என்பது குறித்தும் கூறுகிறார். தங்கத்தாலும், வெள்ளியாலும் செய்த நாணயங்களின் பயன்பாட்டை ஊக்குவித்தார். நாணயம் அச்சிடும் வேலையை அரசுதான் செய்ய வேண்டும் எனவும் நாணையத்தை அச்சிடுவதில் ஒரு வழிமுறையை உருவாக்கி அதனைத் தொடர்ச்சியாக அனுசரிக்கவேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தியுள்ளார்
நிலத்தைப் பயன்படுத்துவதற்கு உடமையாளருக்குத் தரப்படும் வெகுமதி வாரம் எனப்படும். தரமான நிலங்களின் உற்பத்திக்கும் தரமில்லாத நிலத்தின் உற்பத்திக்கும் உள்ள வித்தியாசம் ‘நிகரவித்தியாசம்’ என்வும் இதுவே வாரத்திற்கு அடிப்படை என்றும் ரிக்கார்டோ கூறுகிறார். இது நிலத்தின் சுயமானதும், அழிக்க முடியாததுமான ஆற்றலைப் பயன்படுத்துவதற்கு நில உடமையாளருக்கு வழங்கப்படும் ஊதியம் அல்லது வாரம் எனப்படும்
பொருளியல் சிந்தனைகள் ஒரு வடிவமெடுக்கும் முன் பழங்காலந் தொட்டு கவிஞர்கள் மற்றும் தத்துவ அறிஞா்களின் கூற்றுகளில் இது தொடர்பான எண்ணங்கள் பரவிக்கிடந்துள்ளன.
இப்பொருளியல் கருத்துக்கள் சமகால சமூகப்பழக்க வழக்கங்களை பிரதிபலிப்பவையாகவே இருந்தன. இவைகள் மற்ற காலங்களுக்கோ சமூகங்களுக்கோ பொருந்தும் என்றும் கூறமுடியாது
பொருளியல் சிந்தனையின் வரலாற்றை மூன்று காலங்களாகப் பிரித்து அறியலாம் அவை பழங்காலம், இடைக்காலம், தற்காலம் ஆகும். மேலும் இவ்வரலாறு, பொருளியல் ஒரு அறிவியல் பிரிவாகக் கருதப்படுவதற்கு முன்பு எழுந்த சிந்தனைகள், இதற்கு பின் எழுந்த சிந்தனைகள் என்று இரண்டாகவும் பிரிக்கப்படுகின்றன.
பொருளியல் கோட்பாடுகளுக்கு முதன்முதலில் ஒருவடிவம் கிடைத்தது கிரேக்கர்கள் காலத்தில்தான் இக்கோட்பாடுகளின் வளர்ச்சிக்கு கிரேக்கர்களின் பங்கு பெரிதாக இருக்கவில்லை.
"முன்-கொலம்பியக் காலம்" என்ற சொற்றொடர் 1492இல் கொலம்பசின் கடற்பயணங்களுக்கு முந்தைய என்ற பொருள்பட்டாலும் பொதுவாக இச்சொற்றொடர் ஐரோப்பியத் தாக்கத்தால் குறிப்பிடத்தக அளவில் மாற்றமடையும் வரையிலான அமெரிக்க முதற்குடி நாகரிகங்களின் முழுமையான வரலாற்றைக் குறிக்கின்றது; இத்தகைய மாற்றம் கொலம்பிசின் காலடி பதித்ததற்கு பல்லாண்டுகள் அல்லது நூறாண்டுகள் கழித்ததாக இருக்கலாம். இக்காரணத்தால் மாற்றுச் சொற்றொடர்களாக தொடர்புக்கு முந்தைய அமெரிக்காக்கள், குடியேற்றத்திற்கு முந்தைய அமெரிக்காக்கள் அல்லது வரலாற்றுக்கு முந்தைய அமெரிக்காக்கள் என்பனவும் பயனில் உள்ளன. இலத்தீன் அமெரிக்கா பகுதிகளில் இக்காலம் முன்-இசுபானிய எனப்படுகின்றது.
முன்-கொலம்பியக் காலம் அல்லது கொலம்பசுக்கு முந்தையக் காலம் என்பது குறிப்பிடத்தக்க அளவில் ஐரோப்பியர்கள் வந்திறங்கி அமெரிக்கக் கண்டங்களில் தாக்கமேற்படுத்துவதற்கு முன்பிருந்த அமெரிக்காக்களின் வரலாற்றிலும் முன்வரலாற்றிலும் உள்ள காலப் பிரிவினைகளைக் குறிக்கும். இது பின்னைப் பழங்கற்காலத்தில் ஆசியர்கள் இடம் பெயர்ந்ததிலிருந்து நடுக்காலத்தைத் தொடர்ந்த துவக்க தற்காலத்தில் ஐரோப்பிய குடியேற்றம் வரையிலானது.
முன்-கொலம்பியக் காலத்திற்கு பின்னரும் தொல்குடி அமெரிக்கரின் பண்பாடு தொடர்ந்து முன்னேறி வருகின்றது. இவர்களில் பெரும் பாலோர் தங்கள் வழமையானச் சடங்குகளை தொடர்வதோடு புதிய பண்பாட்டுக் கூறுகளையும் தொழினுட்பங்களையும் தங்களுக்கேற்ப மாற்றிக் கொள்கின்றனர்.
இடையமெரிக்கப் பண்பாட்டுப் பகுதியில் நிலவிய அசுடெக், மாயா நாகரிகங்களும்) அந்தீசு மலைத்தொடர் பகுதியில் இருந்த (இன்கா, மோச்சே மற்றும் சிப்சா நாகரிகங்களும் குறிப்பிடத்தக்கன.
காலிஸ்தான் அதிரடிப்படை ஒரு சர்ச்சைக்குரிய அமைப்பாக இருந்துவருகிறது. இதன் கருத்தோட்டம் 1984 இல் இந்தியப் படைகளின் நேரடி நடவடிக்கைகள் மற்றும் உச்சகட்டமாக பொற்கோயில்மீது புளூஸ்டார் நடவடிக்கை என்னும் தாக்குதல் நடத்தியதன் விளைவாக ஏற்பட்டது. இந்தியா காலிஸ்தான் அதிரடிப்படையை பயங்கரவாத அமைப்பாக அறிவித்தது, இவர்கள் வன்முறை, கொலைகள் போன்றவை புரிந்தாலும் பன்னாட்டளவில் பயங்கவாத அமைப்பாக அறிவிக்கப்படவில்லை. கவனத்தைக் கவர்ந்த இந்த காலிஸ்தான் அதிரடிப்படை பயங்கரவாத அமைப்பாக ஐக்கிய அமெரிக்காவின் மாநிலத் துறையால் அறிவிக்கப்படவில்லை.
காலிஸ்தான் அதிரடிப்படை என்பது ஆயுதம் ஏந்திய சீக்கிய தேசிய அமைப்பு ஆகும். இது இந்தியாவின் பஞ்சாப்பில் செயல்பட்டுவந்தது. அமெரிக்க அரசு துறையின் அறிக்கையின்படியும்,பஞ்சாப் காவல்துறை புலனாய்வு பிரிவு உதவி இன்ஸ்பெக்டர் ஜெனரல் கூற்றின்படியும், காலிஸ்தான் அதிரடிப்படை இந்தியாவின் நடந்த பல படுகொலைகளுக்கு பொறுப்பாக கூறப்படுகிறது. 1995 இல் பஞ்சாப் முதல்வர் பியாந்த் சிங் படுகொலை உட்பட.
மான்பீர் சிங்கின் மரணத்திற்குப்பின் காலிஸ்தான் அதிரடிப்படையின் தலைவராக கன்வர்ஜித் சிங் என்பவர் செயல்பட்டார். 1989 இல் கன்வர் சிங்கும், மேலும் இரு உறுப்பினர்களும் காவல் துறையினரால் ஜலந்தருக்கு அருகில் கைதுசெய்யப்பட்டனர். அப்போது ஒருவர் தப்பிச் சென்றார். கைதானபோது கன்வர் சிங்குக்கு 23 வயதுதான். இயக்கத்தைப் பற்றிய தகவல்களை பாதுகாக்க சயனைடு குப்பியை கடித்து உண்டு மரணமடைந்தார்.
காலிஸ்தான் அதிரடிப்படை வீரர்களை விடுதலைப் போராட்ட வீரர்களாக அறிவித்து சீக்கியரில் குறிப்பிட்ட பிரிவினரின் மத்தியில் ஆதரவு நிலவுகிறது.
1986, ஆகத்து 8 அன்று பஞ்சாப் காவல்துறையால் மான்பீர் சிங் கைதுசெய்யப்பட்டு இறுதியில் கொல்லப்பட்டார். அல்லது காணாமல்போக செய்யப்பட்டார்.
பஞ்சாபி நாட்டார் சமயம் என்பது பஞ்சாப் பகுதி மக்களுக்கே உரித்தான நீத்தார் வழிபாடு, உள்ளூர் சிறுதெய்வ வழிபாடு, உள்ளூர் பண்டிகைகள் உள்ளிட்டவைக் குறித்த நம்பிக்கைகளையும் வழக்கங்களையும் குறிக்கும். ஒழுங்கு பெற்ற சமயங்கள் பலவற்றின் கலந்துரையாடலாகத் திகழும் பஞ்சாபி நாட்டார் சமயங்களின் அடையாளமாகப் பஞ்சாபி நாட்டார் சமய ஆலயங்கள் பஞ்சாப் பகுதியில் பல உள்ளன. இவ்வாலயங்கள் பல்வேறு சமயங்களுக்கிடையேயான உரையாடல்களையும், புனிதர்களைப் போற்றி வணங்கும் தனித்துவமான பண்பாட்டு வழக்கத்தையும் எடுத்துக் காட்டுவதாய் விளங்குகிறது.
காலப்போக்கில் பஞ்சாபி கிராமங்களில் வெவேறு குலப்பெயர் குடும்பங்கள் கலந்து வாழத் துவங்கினர். இதனால் ஒரு கிராமம் ஒரே ஜாதேராவை மட்டும் கொண்டிருந்தபோதும் அதனை வெவ்வேறு குலப்பெயர் குழுக்களும் பொதுவாகப் பயன்படுத்தத் துவங்கின. எனினும், ஜாதேரா, கிராமத்தை நிறுவிய மூதாதையின் பெயரிலேயே வழங்கப்படும். சிலபோது குறிப்பிட்ட பொதுக் குலங்களின் மூதாதைகளின் பெயரில் பல ஜாதேராக்கள் ஒரே கிராமத்தில் நிறுவப்படுவதும் உண்டு.
பண்டைக் காலங்களில், ஒரு கிராமவாசிகள் அனைவரும் ஒரே குலப்பெயர் கொண்டிருப்பதைப் பரவலாகக் காணலாம். வேறு புது கிராமத்திற்கு பெயர்ந்து செல்லுகையிலும் தங்களின் மூல ஜாதேராவிற்கும் தொடர்ந்து மரியாதை செலுத்துவர். பிராமணர், சாஹலர் மற்றும் சந்துக்கள் தத்தம் ஊரில் புதிய ஜாதேராக்களைக் கொண்டுள்ளபோதும், இன்றளவும் தங்கள் ஒட்டுமொத்த குலப்பெயருக்குக் காரணமான மூதாதைக்குத் தொடர்ந்து மரியாதை செலுத்தி வருகின்றனர்.
திருமணம், இந்திய மாதத்தின் 15-ம் தேதி, இந்திய மாதத்தின் முதல் ஞாயிற்றுக் கிழமை போன்ற தருணங்களில் குலத்தோர் ஜாதேராவிற்குச் சென்று பற்றுச் சேவை புரிவர். அருகிலுள்ள குளத்தில் மண்ணெடுத்து சிவலிங்கம் செய்து ஜாதேரா மேட்டில் வைத்து பசும் நெய்யும் மலர்களும் ஜாதேராவிற்குக் காணிக்கை அளிக்கப்படும். சில கிராமங்களில் ரொட்டி மாவு காணிக்கையளிக்கப்படுவதும் வழக்கம்.
சந்துக்களின் பழங்கதை ஒன்றின்படி, பாபா காலா மெகர் ஒரு நாள், கால்நடைகளை மேய்த்துக் கொண்டிருக்கையில் பாபா கோரக்நாத்தைச் சந்திக்க நேர்ந்தது. அப்போது பாபா கோரக்நாத் அவரிடம் சிறிது பால் வேண்டியுள்ளார். கால்நடைகள் அனைத்தும் காளைகளாக இருந்த போதும் பாபா காலா மெகர் அவற்றைத் தன் பிரம்பால் தட்டி அதிசயிக்கத்தக்க வகையில் பாலைக் கரந்து தந்ததாகக் கதை அமைகிறது.
ஒரு குலத்தையோ கிராமத்தையோ நிறுவியவரின் பெயரில் ஜாதேரா அமையலாம். எனினும் பல கிராமங்களில் பெயரற்ற ஜாதெராக்களும் காணப்படுகின்றன. சில குடும்பங்களில் ஜாதேராவை நிறுவியவர் ஒரு புனிதராகவும் இருக்கலாம். பாபா ஜோகி பீர் போன்ற இத்தகைய புனிதர்கள், அந்தந்த ஜாதேராவிற்குத் தலைமை ஏற்று, அதன் வழி வருவோரால் வணங்கப்படுவதோடு, பொதுவான பலராலும் போற்றி வணங்கப்படுவர்.
உரோமனா குலத்தின் பாபா கால்லு நாத்தின் நினைவாக பதிண்டா மாவட்டத்தில் புச்சோ மாண்டியின் அருகிலுள்ள நாதனா கிராமத்தில், ஆண்டுதோறும் பிப்ரவரி-மார்ச்சு மாதத்தில் திருவிழா கொண்டாடப்படும். இத்திருவிழா நான்கு நாட்கள் நீடிக்கும். முதல் நாள் உரோமனாக்களுக்கு மட்டும் உரித்தானது. மற்ற மூன்று நாட்களில் அனைவரும் பங்கு பெறலாம்.
பஞ்சாபிகள் தாம் பின்பற்றும் ஒழுங்குபெற்றச் சமயம் எதுவாயினும் அவர்களது நாட்டார் சமயத்தையும் தொடர்ந்து பின்பற்றுவர். சிலபோது இச்சமயங்களின் நம்பிக்கைகளும் வழக்கங்களும் அவர்கள் பின்பற்றும் பெருஞ்சமயத்திற்கு எவ்வித தொடர்பு அற்றும் அமையும். சிலபோது அவற்றிலிருந்து பெறப்பட்ட நம்பிக்கைகளைக் கொண்டும் அமையும்.
பாதோன் கிராமத்தில் ஆகத்து - செப்டம்பரிலும் சேட்டி கிராமத்தில், மார்ச் - ஏப்ரலிலுமென ஆண்டுக்கு இருமுறை மூன்று நாட்களாக கிராமத்தின் ஜோகி பீர் சன்னதியில் இவ்விழா கொண்டாடப்படும். இந்துக்களும் சீக்கியர்களும் இவ்விழாவில் பங்குபெறுவர். குறிப்பாகச் சாஹல் ஜாட்கள் பெருமளவில் பங்குபெறுவர்.
ஒரே குலதோர், ஒரு கிராமத்தைப் புதிதாகத் தோற்றுவிக்கையிலும் அவர்கள் தம் மூதாதையின் கிராம ஜாதேராவிற்குத் தொடர்ந்து சென்றுவருவர். அது இயலாத போது பழைய ஜாதேராவில் இருந்து ஒரு தொடர்பு பெறப்பட்டு புதிய ஜாதேரா ஒன்று புது கிராமத்தில் தோற்றுவிக்கப்படும்.
சண்டையின்போது அவரது தலை துண்டிக்கப்பட்டும், அவரது உடல் மட்டுமே உயிர் முற்றும் வடியும் வரை தொடர்ந்து போரிட்டுக் கொண்டே இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. ஜோகி பீரின் வீரத்தையும் தியாகத்தையும் போற்றி அவருக்கு ஒரு சன்னதி அமைத்து விழா எடுக்கத் துவங்கினர்.
குலப்பெயர் குழுக்கள் ஒரே பூர்வீகத்தைக் கொண்ட சிற்சிறு குடும்பக் குழுக்களாக மேலும் பகுக்கப்படுகின்றது. வழக்கமாக குறைந்தது ஏழு தலைமுறைகளுக்கு அடையாளம் காணக்கூடிய உறவுகள் ஒரு குடும்பக் குழுவாக அறியப்படும்.
ஜாதேரா வழிபாடு முறையான சமத்தின் பகுதியல்லாது, நாட்டார் சமயத்தின் பகுதியாக வழங்கப்படும். இவ்வழிபாடு முறையான சமயத்தில் வழக்கிலிருக்கும் வழிபாட்டு முறை போலல்லாமல் மூத்தோருக்கு மரியாதை தரும் விதம் அமைவது.
ஒரு குலப்பெயர் கொண்ட பஞ்சாபிகள் அனைவரும் ஒரே மூதாதையின் வழியில் தோன்றியதாக அவர்கள் நம்புகின்றனர். பஞ்சாபியில் குலப்பெயர் கௌத் அல்லது கோத்ரா என்று வழங்கப்படுகிறது.
ஒரு கிராமத்தைத் தோற்றுவித்தவர் காலமாகையில், அவருக்கு அக்கிராம எல்லையில் ஓரு சன்னதி எழுப்பப்பட்டு அங்கு ஒரு ஜண்டி மரம் நடப்படும். இது போன்ற பல சன்னதிகளை ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் காணலாம்.
ஜாதேரா என்பது ஒரு குடும்பப் பெயரை நிறுவிய பொது மூதாதையரையும் மற்றும் தொடர்புடைய அனைத்துக் குல மூதாதைகளையும் போற்றி நினைவுகூற அமைக்கப்படும் ஆலயங்கள் ஆகும்.
சாஹல் ஜாட்களின் குருவென அறியப்படும் பாபா ஜோகி பீரைப் போற்றி இவ்விழா எடுக்கப்படுகிறது. முகலாய ஆட்சிக் காலத்தில், முகலாய அரசர்களோடு பாபா ஜோகி பீர் போரிட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.
தேவ்லோக் என்பது ஆகாஷ் என்று வழங்கப்படும் வானில் அமைந்த கடவுள், புனிதர்கள் மற்றும் முன்னோர்களின் உறைவிடப் பகுதி. முன்னோர்/நீத்தோர் கடவுளாகவோ புனிதராகவோ ஆகலாம்.
ஆண்டுதோறும் ஏப்ரல் மாதத்தை ஒட்டி நடத்தப்படும் இத்திருவிழாவில் சந்துக்கள் தவிற பஞ்சாப் மற்றும் இராசத்தானைச் சேர்ந்த மற்ற இனங்களும் குலங்களும் பங்கு பெறும்.
சாஹல் ஜாட்கள், அத்வால், சீமாக்கள் மற்றும் தூலிக்கள் ஆகியோரது புராணங்கள் ஜாதேராக்களின் தோற்றம் பற்றிக் கூறும் புகழ்பெற்ற புராணங்களுள் சில.