polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
தொல்குடிகளின் வேட்டை திடல்களில் குடியேறிகள் ஊடுறுவியதால் இருவருக்கும் இடையே செம்முகில் போர் நடந்தது. 1868இல் ஏற்பட்ட போர்ட் லாராமை உடன்பாட்டை அடுத்து அப்போர் முடிவுற்றது. இவ்வுடன்பாட்டின்படி கருமலையும் அதையொட்டிய சில பகுதிகளும் தொல்குடிகளுக்கு ஒதுக்கப்பட்டது அங்கு குடியேறிகள் வரமாட்டார்கள் என உறுதியளிக்கப்பட்டது. இப்பகுதி சில பெரும் கொம்பு, நாக்கு, பொடி ஆறுகளின் வடிநிலத்தை கொண்டுள்ளது. எனினும் 1874இல் கருமலையில் தங்கம் இருப்பது கண்டறியப்பட்டதால் ஏராளமான குடியேறிகள் அங்கு புகுந்தனர். இதனால் தொல்குடிகளுக்கும் அமெரிக்காவுக்கும் இடையே பெரும் இசூ போர் 1876-77இல் மூண்டது.
மஞ்சப்பாறை ஆற்றின் வடிநிலம் கிட்டதட்ட 37,167 சதுர மைல்கள் பரப்பு உடையது. கிளார்க்கு போர்க்கு மஞ்சப்பாறை, காற்று ஆறு, பெரும் கொம்பு ஆறு, நாக்கு ஆறு, பொடி ஆறு ஆகிய மஞ்சப்பாறை ஆற்றின் துணையாறுகளின் வடிநிலமும் இதன் வடிநிலத்தை சார்ந்தவை. 12.800 அடி உயரத்தில் உற்பத்தியாகும் இது 1,850 அடி உயரத்தில் வடக்கு டக்கோட்டாவிலுள்ள வில்லியசுன்டன் நகருக்கு சற்று முன்பு புபோர்டில் மிசௌரியுடன் கலக்கிறது. பல நீர்த்தேக்கங்களையும் ஏரிகளையும் இதன் வடிநிலம் கொண்டிருந்தாலும் நீரை தேக்கி வைக்கக்கூடிய அணைகள் எதுவும் இதில் இல்லை.
மஞ்சப்பாறை ஆறு பல ஆண்டுகளாக அமெரிக்க தொல்குடிகளின் முதன்மையான போக்குவரத்து தடமாக பயன்பட்டு வந்தது. 19ஆம் நூற்றாண்டில் குடியேறிய ஐரோப்பியர்களும் போக்குவரத்திற்கு இவ்வாற்றையே பெரிதும் சார்ந்திருந்தனர். பெரும் கொம்பு, பொடி, நாக்கு ஆறுகளை ஒட்டிய பகுதிகள் தொல்குடிகளின் கோடைகால வேட்டை திடலாக இருந்தன. மாண்டேனாவிலுள்ள வர்சீனியா நகரத்தில் தங்கம் 1860இல் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. தங்கச்சுரங்கத்தை அடைய மஞ்சப்பாறை ஆற்றின் வழியாக சிறது தொலைவு செல்லும் பிரிட்கர் தடமும் போச்மேன் தடமும் அதிகம் பயன்படுத்தப்பட்டன.
யூலை 1, 2011 அன்று சில்வர் டிப்பிலிருந்து பில்லிங் நகருக்கு வரும் எக்சான்மொபைல் நிறுவனத்தின் எண்ணெய் குழாயில் பில்லிங்கிற்கு மேற்கே 10 மைல் தொலைவில் உடைப்பு ஏற்பட்டது. 56 நிமிடத்தில் உடைப்பு சரிசெய்யப்பட்டாலும் 1,500 பீப்பாய் எண்ணெய் கசிந்து மஞ்சப்பாறை ஆற்றில் கலந்தது. உடைப்பால் வெடிவிபத்து ஏற்பட்டால் மக்களை காக்கும் பொருட்டு முன்எச்சிரிக்கையாக லாரல் நகரிலிருந்து 140 பேர் நள்ளிரவில் வெளியேற்றப்பட்டு மறுநாள் காலையில் வீடு திரும்ப அனுமதிக்கப்பட்டார்கள்.
692 மைல் நீளமுடைய அமெரிக்காவின் மேற்கிலுள்ள மஞ்சப்பாறை ஆறு மிசௌரி ஆற்றின் துணையாறாகும். மேல் மிசௌரியின் முதன்மை துணையாறான இதுவும் இதன் துணையாறுகளும் பெரும் நிலப்பரப்பை வடிநிலமாக கொண்டுள்ளன.
கடந்த காலத்தில், ஒரு பெரிய பணக்காரரின் மகள் மீனாக்ஷி. ராமு, ஒரு செருப்பு தைக்கும் தொழிலாளி. அவனின் நண்பன் பொன்னுசாமி ஆவான். அவ்வாறாக ஒரு நாள், ரவுடிகளிடமிருந்து மீனாட்சியை காப்பாற்றுகிறான் ராமு. உடனே, மீனாக்ஷி ராமுவை காதல் செய்கிறாள். பொன்னுசாமியின் உதவியுடன் மீனாக்ஷி, மயில் ஆத்தா என்ற பெயரில் ஏழை போல் நடித்து, ராமுவை தன் வசம் காதல் வயப்பட்ட நாடகமாடுகிறாள். அதனை நம்பி ராமுவும் மீனாட்சி மேல் காதல் கொள்கிறான். அதே சமயம், மீனாட்சியின் தந்தை இந்த காதலை ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. அதனால், தனது பணக்கார வாழ்க்கையை துறந்து, ராமுவை மணம் செய்கிறாள் மீனாக்ஷி. அதன் பின்னர், அயராது உழைத்து, இந்திய அளவில் பெரிய பணக்காரர்களில் ஒருவராக இடப்பிடிக்கிறான் ராமு.
ராமு என்றும் அழைக்கப்படும் ராம் சுந்தர் ஒரு பணம் படைத்த பெரிய தொழிலதிபர். அவரது மனைவியின் பெயர் மீனாக்ஷி . இந்த தம்பதிக்கு ப்ரியா என்ற மகள் இருந்தாள். அவள் வீம்பும் திமிரும் அதிகம் கொண்டவள். படித்த பட்டதாரியான ரமேஷ் , படிப்பிற்கேற்ற வேலை கிடைக்காமல் கார் ஓட்டுநராக பணியாற்றி வருகிறான். ப்ரியா மீது காதல் வயப்பட்டு, தான் ஒரு பெரிய பணக்காரன் என்று பொய் சொல்கிறான் ரமேஷ். அதை நம்பி ப்ரியாவும் ரமேஷை காதல் செய்கிறாள். பின்னர், ரமேஷ் சொன்னது பொய் என்று தெரியவந்து ரமேஷை வெறுத்து ஒதுக்குகிறாள். அதனால், ப்ரியாவின் தந்தை ராமு தனக்கு கடந்த காலத்தில் நடந்ததை பற்றி கூறுகிறார்.
நாடோடி மன்னன் என்பது 1995ல் வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். இத்திரைப்படத்தை மணிவாசகம் எழுதி இயக்கியிருந்தார். அவரது மனைவி இராஜேஸ்வரி மணிவாசகம் தயாரித்திருந்தார். தேவா இசையமைத்திருந்தார். 19 ஆகஸ்ட் 1995 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த இப்படம், பாக்ஸ் ஆபீசில் தோல்வி அடைந்தது
நிகழ்காலத்தில், செல்வாக்குள்ள கிருஷ்ணமூர்த்தியிடம் ராமுவிற்கு மோதல் ஏற்படுகிறது. அதன் பின்னர், ப்ரியா ரமேஷை ஏற்றுகொண்டாளா?
இந்தக் கோயில் மூன்று நிலையும், ஐந்து கலசங்களும் கொண்ட இராசகோபுரம் மேற்கு நோக்கி அமைந்துள்ளது. கருவறையில் அகத்தீசுவரர் மேற்கு நோக்கி சுயம்புலிங்கமாக உள்ளார். கருவறையில் சிவனை அகத்தியர் வழிபடும் சிற்பம் உள்ளது. கருவறையின் கோட்ட தெய்வங்களாக துர்கை, பிரம்மன், மகாவிஷ்ணு, தட்சிணாமூர்த்தி ஆகியோர் உள்ளனர். இக்கோயிலின் நான்கு திசைகளிலும் நான்கு பிள்ளையார் சந்நிதிகள் உள்ளன. அகத்தியர் தீர்த்தம் என்னும் திருக்குளம் உள்ளது.
புரிசை அகத்தீசுவரர் கோயில் என்பது தமிழ்நாட்டின், திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் உள்ள தேவார வைப்புத்தலமாகும். இக்கோயிலின் தலமரமாக வில்வம் உள்ளது.
அப்பு வேதம் படிப்பதற்காக திருச்சிக்கு அனுப்பபடுகிறான். அங்கே பதினாறு வருடங்கள் வேதம் படித்தபின்னர் தன்னுடைய சொந்த ஊருக்குப் புறப்படத்தயாராகிறான். இன்னும் சில நாட்களில் கிளம்ப வேண்டும் என்ற நிலையில், அம்மடத்தினை நிர்வகிக்கும் பவானியம்மாளின் தம்பி மகள் இந்து தான் அப்புவை விரும்புவதாகக் கூறுகிறாள். இந்து ஏற்கனவே திருமணமாகி கணவனை இழந்தவள். தன் அத்தை பவானியம்மாளோடு வசிக்கிறாள். அவள் சிறுவயதிலிருந்தே அப்புவுடன் வளர்ந்தவள். அதனால் அவளுக்கு அப்புவின் மீது தீராக்காதல். தான் மணமாகி இருந்தாலும் அனைத்து நாட்களிலும் அப்புவையே நினைத்துக்கொண்டிருந்ததாக கூறுகிறாள். அப்பு அது பவானியம்மாவுக்கும், தன்னை நம்பி அனுப்பிய தன்னுடைய அம்மா அலங்காரத்திற்கும் செய்யும் துரோகம் எனக் கூறி மறுத்துவிடுகிறான். அதனால் கோபமடையும் இந்து, அப்புவிடம் அவனுடைய அம்மாவின் நடத்தை சரியில்லை எனவும், அவள் வேறொருவரோடு உறவு வைத்துள்ளதாகவும் கூறுகிறாள். அதனால் கோபமடையும் அப்பு பின்னர் சென்னைக்கு சென்றுவிடுகிறான். அங்கு அவனுடன் பிறந்தவர்கள் ஏழு பேர்.
பதினாறு வருடம் கழித்து வரும் அப்பு சில நாட்களிலேயே உண்மை அறிந்து கொள்கிறான். ஆம் இந்து கூறியது உண்மைதான். வீட்டிற்கு வரும் சிவசு பற்றி அனைவருக்கும் ஏற்கனவே தெரிந்திருக்கிறது. ஆனாலும் எல்லோரும் ஒன்றாகத்தான் இருக்கிறார்கள். அப்பா, அக்கா, அண்ணன், என எல்லோருக்கும் தெரிந்த உண்மை தனக்குத் தெரியாமல் போனதை உணர்கிறான். அதனால் மனமுடையும் அவன் மீண்டும் வேத சாலைக்கே திரும்புகிறான். இந்துவோடு சேர்கிறான். இதற்கிடையில் அப்புவின் மீது அளவிலா பாசம் வைத்திருக்கும் அவன் அம்மா அலங்காரம் அப்புவினைப் பிரியமுடியாமல் வேத சாலைக்கு வந்து அப்புவைப் பார்த்துவிட்டு காசிக்கு செல்கிறாள்.
அம்மா வந்தாள் என்கிற தமிழ் நாவல் தி.ஜானகிராமன் அவர்களால் எழுதப்பெற்று ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் 1966ல் வெளிவந்த ஒரு இலக்கிய படைப்பாகும். இந் நாவல் அவர் எழுதிய கதைகளுள் மிக முக்கியமானதாக கருதப்படுகிறது. இது ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு 1972ம் வருடம் வெளியிடப்பட்டது.
திரிலோகி நாத் மதன் என்பவர் ஒரு மனவலிமை மிக்க தாய்க்கும் மகனுக்கும் இடையே நடக்கும் மனப்போராட்டத்தை விவரிக்கும் நூலாக இக்கதை உள்ளதென கூறுகிறார்.
கிபி 1612 - 1757 ஆண்டுகளுக்கிடைப்பட்ட முகலாயர்கள், மராத்தியப் பேரரசு மற்றும் பிற உள்ளூர் மன்னர்களிடம் அனுமதி பெற்ற டச்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனி, போர்த்துகேய கிழக்கிந்தியக் கம்பனி, பிரெஞ்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனி மற்றும் பிரித்தானியக் கிழக்கிந்திய கம்பெனிகள் கோவா, சூரத், மும்பை, சென்னை, மசூலிப்பட்டினம், கொல்கத்தா, சிட்டகாங் போன்ற, இந்தியாவின் மேற்கு மற்றும் கிழக்குக் கடற்கரைப் பகுதிகளின் நிலங்களை குத்தகை அல்லது குறைந்த விலைக்கு வாங்கி தொழிற்சாலைகள், கிடங்கிகள் அமைத்து, ஐரோப்பியப் பொருட்களை இறக்கு செய்து வணிகம் செய்தனர்.
தலைமை ஆளுநர் டல்ஹவுசி பிரபு வகுத்த அவகாசியிலிக் கொள்கையின் படி, வாரிசு அற்ற இந்திய மன்னர்களின் நிலப்பரப்புகளை கம்பெனி நிர்வாகத்தில் கொண்டு வரப்பட்டது. இக்கொள்கையின் படி, சதாரா , செய்ப்பூர் , சம்பல்பூர் , நாக்பூர் , சான்சி , தஞ்சாவூர் , உதயப்பூர் ஆகிய மன்னராட்சிப் பகுதிகளை கிழக்கிந்திய கம்பெனி ஆட்சியில் இணைக்கப்பட்டது. அயோத்தி மட்டும் மோசமான ஆட்சி முறை என காரணம் காட்டி கம்பெனி ஆட்சியில் இணைக்கப்பட்டது.
பிரித்தானிய அரசின் மையங்களாக மாகாணங்கள் நிறுவப்பட்டது. 1834ல் மாகாணங்களின் சட்ட விதிகளை வரையறுக்க, ஆளுநர்களின் கட்டுப்பாட்டில் சட்டமன்றங்கள் நிறுவப்பட்டது. பிரித்தானிய இந்திய அரசு, புதிய பகுதிகளை உடன்படிக்கை மூலம் அல்லது போர் மூலம் கைப்பற்றும் போது, அப்பகுதிகளை அருகில் உள்ள மூன்று இந்திய மாகாணங்களில் ஒன்றுடன் இணைக்கப்பட்டது.
பிரித்தானிய இந்தியாவின் மாகாணங்களும், ஆட்சிப் பகுதிகளும் , பிரித்தானிய இந்தியாவில் முன்பு இதனை இராஜதானிகள் என்றும், இராஜதானி நகரங்கள் என்றும் அழைப்பர். இம்மாகாணங்கள் கிபி 1612 முதல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் ஆகஸ்டு 1947 வரை இருந்தது. மேலும் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சிக்கு கட்டுப்பட்ட 565 சுதேச சமஸ்தானங்களும் இருந்தன.
1757 - 1858 கம்பெனி கம்பெனி ஆட்சியின் போது, இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் பெரும்பகுதிகளை, இந்திய மன்னர்களிடமிருந்து கைப்பற்றி, அப்பகுதிகளை ஐந்து மாகாணங்களாகப் பிரித்து தங்களது நேரடி ஆட்சியில் நிர்வகித்தனர். வளமற்ற பகுதிகளை, கம்பெனிக்கு ஆண்டுதோறும் கப்பம் செலுத்தும், கம்பெனிக்கு கட்டுப்பட்ட, சுதேச சமஸ்தான மன்னர்களின் ஆட்சியில் விட்டு விட்டனர்.
பிரித்தானிய இந்தியாவின் நிர்வாகத்திற்கும், நீதி முறைகளுக்கு தேவையான சட்டங்கள் பிரித்தானிய நாடாளுமன்றத்தில் இயற்றப்பட்டது. பிரித்தானியாவில் நடைபெறும் இந்தியக் குடிமைப் பணித் தேர்வில் வெற்றி பெற்ற உயர் அதிகாரிகளைக் கொண்டு பிரித்தானிய இந்தியா அரசுகளின் துறைகள் மற்றும் மாவட்டங்கள் நிர்வகிக்கப்பட்டது. ,
1910 மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, மொத்த இந்திய மக்கள்தொகையில் 77% விழுக்காடும், மொத்த நிலப்பரப்பில் 54% விழுக்காடும் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சிப்பகுதியில் இருந்தது. மீதமுள்ள இந்திய நிலப்பரப்புகளை இந்திய மன்னர்களும் மற்றும் சிறு நிலப்பரப்புகளை போர்த்துகேய இந்தியா மற்றும் பிரஞ்சு இந்திய ஆட்சினரும் ஆண்டனர்.
இருபதாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் மேற்கில் பாரசீகம், வடமேற்கில் ஆப்கானித்தான், வடக்கில் நேபாளம் மற்றும் திபெத்து, வடகிழக்கில் சீனா, கிழக்கில் தாய்லாந்து, தெற்கில் இந்தியப் பெருங்கடல் எல்லைகளாக கொண்டிருந்தது. இருந்தது. மேலும் ஏடன் மாகாணமும் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியில் இருந்தது.
1824 முதல் 1937 முடிய பிரித்தானிய இந்தியாவில் பர்மாவின் மூன்றில் இரண்டு பகுதிகள் கொண்டிருந்தது. பின்னர் பர்மாவை தனி காலனி நாடாக அறிவிக்கப்பட்டது. அதே போன்று இலங்கை மற்றும் மாலத்தீவும், பிரித்தானியப் பேரரசின் தனி காலனி நாடுகளாக இருந்தது.
1775 - 1818 முடிய பல்வேறு கால கட்டங்களில் நடைபெற்ற ஆங்கிலேய-மராட்டியப் போர்களின் முடிவில் மராத்தியப் பேரரசின் பெரும்பகுதிகளைக் கைப்பற்றி, ஆங்கிலேயர்கள் இந்திய துணைக்கண்டத்தை, பிரித்தானியப் பேரரசின் காலனித்துவ பகுதியாக மாற்றினர்
ஆளுநர்களால் நிர்வகிக்கப்பட்ட, சென்னை மாகாணம், மும்பை மாகாணம் மற்றும் வங்காள மாகாணம் என அழைக்கப்படும் இராஜதானிகளில், கிழக்கிந்திய கம்பெனியர், 18ம் நூற்றாண்டின் நடுவில், மூன்று கோட்டைகளுடன் கூடிய வணிக மையங்கள், தொழிற்சாலைகள் நிறுவினர்.
ஆங்கிலேயர்கள் நேரடியாக நிர்வகிக்க இயலாத, வளமற்ற, பாலவன, மலைகளும், காடுகளும் அடர்ந்த பகுதிகளை, தனக்கென சொந்தமாக இராணுவம் வைத்துக் கொள்ளாத இந்தியக் குறுநில மன்னர்கள் மூலம், கப்பம் வாங்கிக் கொண்டு மறைமுக ஆட்சி செலுத்தினர்.
முன்னர் 1757ல் நடைபெற்ற பிளாசி சண்டை, 1764ல் நடைபெற்ற பக்சார் சண்டை போர்களில் வங்காளம் மற்றும் அயோத்தி நவாபுகளை வென்று, வட இந்தியாவிலும், கிழக்கிந்தியாவிலும் ஆங்கிலேயர்கள் தங்கள் ஆட்சிப் பரப்புகளை விரிவுப்படுத்தினர்.
1857 சிப்பாய்க் கிளர்ச்சிக்குப் பின்னர், கிழக்கிந்திய நிறுவனத்திடமிருந்து, ஆட்சியை பிரித்தானியப் பேரரசு தங்கள் நேரடி பொறுப்பில் எடுத்துக் கொண்டு, இந்தியத் தலைமை ஆளுநரை ஆட்சியாளராக நியமித்து இந்தியாவை ஆண்டனர்.
ஜாப் சார்னோக் எனும் கம்பெனி நிர்வாகி கூக்ளி அருகே மூன்று கிராமங்களை விலைக்கு வாங்கி அப்பகுதியை கொல்கத்தா எனப்பெயரிட்டு, அப்பகுதியில், 1683ல் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியின் முதலாவது தலைமையகத்தை நிறுவினார்.
கிபி 1858 - 1947 முடிய இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் நடைபெற்ற பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியின் போது, பர்மா மற்றும் ஏடன் துறைமுகப் பகுதிகளை கைப்பற்றி தனது ஆட்சியில் இணைத்துக் கொண்டது.
இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் பெரும்பகுதிகளைக் கைப்பற்றிய பிரித்தானியர்கள் வணிகம் மற்றும் தொழில் செய்வதை படிப்படியாக விட்டு விட்டு, இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் ஆட்சியாளர்களாக மாறினர்.
1757ல் ராபர்ட் கிளைவ் தலைமையில் கம்பெனிப் படைகள், வங்காள நவாபுகளுக்கு எதிரான பிளாசி சண்டையில் வெற்றி பெற்ற பிறகு, வங்காள நவாபுகளின் அரசுகள் கம்பெனியின் கைப்பாவையாக செயல்பட்டது.
1799ல் திப்பு சுல்தானை, நான்காம் மைசூர் போரில் வென்ற ஆங்கிலேயர்கள், மைசூர் இராச்சியத்தின், தெற்கு கன்னடம் உள்ளிட்ட பெரும்பகுதிகளை, சென்னை மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1801
சட்டமன்றங்களால் வரையறுக்கப்படாத கஞ்சாம் மாவட்டம் மற்றும் விசாகப்பட்டினம் மாவட்டங்கள் பிரித்தானிய இந்திய அரசின் தலைமை ஆளுரின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டில் நிர்வகிக்கப்பட்டது.
இந்தியாவின் பெரும் ஆட்சிப்பரப்புகளை வங்காள மாகாணம், சென்னை மாகாணம், பம்பாய் மாகாணம் மற்றும் பஞ்சாப் மாகாணம் என நான்கு பெரும் மாகாணங்களாகப் பிரித்து ஆண்டனர்.
1764ல் நடைபெற்ற பக்சார் சண்டையில், ஆங்கிலேயர்கள், அயோத்தி நவாப்பை வென்றதால் பிகார் மற்றும் உத்திரப் பிரதேசப் பகுதிகளில் நிலவரி வசூலிக்கும் உரிமை பெற்றனர்
பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் நடுவில், சென்னை, மும்பை, கொல்கத்தா நகரங்கள், பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் தலைமை நகரங்களாக விளங்கியது.
ஐம்பதாண்டுகள் கழித்து முகலாயப் பேரரசர் அவுரங்கசீப், கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியின் தொழிற்சாலைகளை கூக்ளியை விட்டு வலுக்கட்டாயமாக வெளியேற்றினார்.
கிபி 1608ல் முகலாயர்கள், ஆங்கிலேயக் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனிக்கு வணிகம் மற்றும் தொழில் செய்ய, அரபுக் கடற்கரையின் சூரத் பகுதியை வழங்கினர்.
ஆகஸ்டு, 1947ல் இந்தியப் பிரிவினைக்குப் பின், பிரித்தானிய இந்தியாவை இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான் என இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டது
சர்லி ஜாக்சன் அமெரிக்காவின் வாசிங்டன், டி. சி.-இல் பிறந்தார் இவருடைய பெற்றோர்கள் கியார்கு ஜாக்சன் - பீட்ரீஸ் ஆவர். நன்முறையில் நன்னெறி மற்றும் பள்ளிக்கல்வி பயின்றார். ஜாக்சனின் அறிவியல் ஆர்வத்தைக் கண்ட தந்தை, அவருடைய அறிவியல் செயல் திட்டங்களுக்கு உதவிபுரிந்து ஊக்கமூட்டினார். ரூஸ்வெல்ட் சீனியர் உயர்நிலைப் பள்ளியில் கணிதம், அறிவியல் ஆகிய இரண்டிலும் வரிசையாகப் பல திட்டங்களில் கலந்துகொண்டார். 1964 இல் அனைத்து வகுப்புகளிலும் முதன்மைபெற்று சிறந்த மாணவியாகப் பட்டம் பெற்றார்.
1964 இல் மாசாசூசெட்ஸ் தொழில்நுட்பக்கல்லூரியில் சேர்ந்தார். அப்பொழுது படித்துக் கொண்டிருந்த மாணவர்களில் ஒருசிலரே ஆப்பிரிக்க- அமெரிக்கர்கள். அவர்களில் சர்லி ஒருவரே கோட்பாட்டு அறிவியல் படித்துக் கொண்டிருந்தவராவார். இவர் மாணவியாக இருக்கும் போதே போஸ்டன் சிட்டி மருத்துவமனையில் தன்னார்வலராகப் பணிபுரிந்தார். மேலும் ராக்ஸ்பரி மாணவர்களுக்கு கல்வி போதிக்கவும் செய்தார். 1968 இல் திண்மப்பொருள் இயற்பியல் என்ற ஆய்வு செய்து இளங்கலை அறிவியல் பட்டம் பெற்றார்.
ஷர்லி ஆன் ஜாக்சன், ஐக்கிய அமெரிக்காவின் இயற்பியலாளர் ஆவார். இவர் ரென்ஸ்செலீர் பல்தொழிநுட்ப நிறுவனத்தின் பதினெட்டாவது தலைவர். இவர் மாசாசூசெட்ஸ் தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தில் முனைவர் பட்டம் வென்ற முதல் ஆப்பிரிக்க-அமெரிக்கர் ஆவார். ஐக்கிய அமெரிக்காவில் இயற்பியலில் முனைவர் பட்டம் பெற்ற இரண்டாவது ஆப்பிரிக்க-அமெரிக்கர் இவர். மேலும் தேசிய அறிவியல் பதக்கம் வென்ற முதல் நபரும் ஆவார்.
பியசீலி விஜேகுணசிங்க இலங்கை இலக்கிய திறனாய்வாளரும், ட்ரொட்ஸ்கி மற்றும் மார்க்சிய அறிஞரும் இலங்கை சோசலிச சமத்துவக் கட்சியின் உறுப்பினரும் ஆவார். விஜி குணசிங்கா கொழும்பு பல்கலைக்கழகத்தின் சிங்களத் துறையின் தீன் பணி புரிந்துள்ளார். 44 வருடங்கள் விரிவுரையாளராகவும் கடமையாற்றினார். இவர் சோசலிச சமத்துவக் கட்சியில் 1968 முதல் அவரது இறுதிக்காலம் வரை உறுப்பினராக இருந்தார்.
பியசீலி விஜே குணசிங்க இலங்கை பேராதனை பல்கலைக்கழகத்தில் மாணவராக கல்வி கற்கும் போதே முக்கிய அரசியல் போராட்டங்களை நடத்தினார். 1968ஆம் ஆண்டு புரட்சிகர கம்யூனிஸ்ட் லீகில் இணைந்து சோசலிசம் மற்றும் சர்வதேசிய வாதியாக மாறினார். புரட்சிகர சோசலிச லீக் பின்னால் சோசலிச சமத்துவக் கட்சி என்ற பெயரைப் பெற்றது. இவர் பிரித்தானியாவில் புரட்சிகர கட்சியில் செயற்பட்டு கொண்டு தமது முதுகலை பட்ட படிப்பை தொடர்ந்தார்.
மாக்சிய இலக்கிய திறனாய்வு தொடர்பாக புத்தகங்களை எழுதியும் இத்தலைப்பில் பல விரிவுரைகள் வழங்கியுள்ளார். கொழும்பு பல்கலைக்கழகத்தில் சிங்களத்துறையில் பேராசிரியராகப் பணிபுரிந்துள்ளார். அங்கு மார்க்சிய இலக்கிய திறனாய்வு தொடர்பாக கற்பித்தார். குணசிங்க மார்க்சிய புத்தகங்களை சிங்களத்தில் மொழிபெயர்த்துள்ளார்.
விஜேகுணசிங்க சோசலிச சமத்துவ கட்சியின் பொதுச் செயலாளர் விஜே டயஸ் என்பவரை மணமுடித்தார். இவர்களுக்கு கீர்த்தி என்ற மகன் உள்ளார்.
1930 களில் இந்த இனங்களின் இனப்பெருக்கம், மோசமான நிர்வாக நடைமுறைகளால் குறைந்தது. ஆனால் இன்று அதன் புகழ் மீண்டுள்ளது. மார்வாரிக் குதிரைகள் குறைந்தளவு பாரமிழுக்கவும் வேளாண் வேலைக்காகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. அத்துடன் சவாரி மற்றும் பேக்கிங் செய்ய பயன்படுத்தப்படுகிறது. 1995 இல், இந்தியாவில் மார்வாரிக்கு ஒரு இனப்பெருக்க சமூகம் உருவானது. மார்வாரியின் ஏற்றுமதி பல ஆண்டுகள் தடை செய்யப்பட்டது, ஆனால் 2000 க்கும் 2006 க்கும் இடையில், சிறிய எண்ணிக்கையிலான ஏற்றுமதிகள் அனுமதிக்கப்பட்டன. 2008 ஆம் ஆண்டிலிருந்து, இந்தியாவிற்கு வெளியில் மார்வார்யின் அயல்நாட்டு நுழைவுச்சான்று சிறிய எண்ணிக்கையில் கிடைக்கிறது. மார்வாரிக் குதிரைகள் அரிதாக இருப்பினும், இந்தியாவிற்கு வெளியே அவைகளின் தனித்துவமான தோற்றம் காரணமாக மிகவும் பிரபலமாகி வருகின்றன.
மார்வாரி அல்லது மலானி ஓர் அரிதான குதிரை இனம். இவை இந்தியாவின் இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் மார்வார் பிரதேசம் அல்லது ஜோத்பூர் பகுதியைச் சேர்ந்தவை. உட்புற வளைந்து நுனிகள் தொட்டுக்கொள்ளும் காதுகள் இந்த குதிரைகளின் சிறப்பு. இவை பல குதிரையின நிறங்களில் இருந்தாலும், கருப்பும் வெண்மையும் கலந்த திட்டு திட்டாக உள்ளவையும் வெண்ணிறப் பட்டைத்தோல் அமைப்பு கொண்டவையும் வாங்குவோர் மற்றும் வளர்ப்பவர்களிடையே மிகவும் பிரபலம். மார்வாரி குதிரைகள் அதன் கடினத்தன்மைக்காக அறியப்படுகிறது. மேலும் மார்வரியின் தென்மேற்கில் உள்ள கத்தியவார் பகுதியின் மற்றொரு இந்திய இனமான கத்தியவாரியுடன் மிகவும் ஒத்திருக்கிறது. மார்வாரிக் குதிரைகள், இந்திய குதிரைகள் மற்றும் அரேபிய குதிரைகளின் கலப்பினால் உருவானவை.
மேற்கு இந்தியாவின் மார்வார் பகுதியின் பாரம்பரிய ஆட்சியாளர்களான ராத்தோர்கள், மார்வாரி குதிரைகளின் இனப் பெருக்கத்தை முதன்முதலில் செய்தனர். 12 ஆம் நூற்றாண்டில் தொடங்கி, அவர்கள் சிறந்த முறையில் இனப்பெருக்கம் செய்தனர். இதன் மூலம் கலப்பில்லாத மற்றும் சிறந்த மார்வாரிக் குதிரை இனம் உருவானது. மார்வார் பிராந்திய மக்களால் இவை குதிரைப்படையில் வரலாறு முழுவதும் பயன்படுத்தப்பட்டன. மார்வாரி, போரில் அதன் விசுவாசத்தையும் தைரியத்தையும் வெளிப்படுத்தியது.
2017 ஆம் ஆண்டில் ஆப்கானித்தானில் பிறந்த இடச்சுக் குடியரசை சேர்ந்த பெண் ஒருவர் தான் இமாத் வசிமுடன் உறவில் இருந்ததாகக் குற்றம் சாட்டினார். தாங்கள் இருவரும் இலண்டனில் சந்தித்தாகவும் . இமாத் தன்னை திருமணம் செய்வதாகக் கூறி பின் தன்னை ஏமாற்றியதாகவும் கூறிய அவர் இமாத் நேர்மையற்றவர் எனவும் குற்றம் சாட்டினார். ஆனால் இமாத் அந்தப் பெண் கூறுவது உணமை அல்ல எனவும் அவர் ஊடக வெளிச்சத்திற்காகப் பொய் கூறுபவர் எனவும் தெரிவித்தார். இதனால் அந்தப் பெண் இவர்கள் உரையாடிய வாட்சப் செய்திகளை வெளியிட்டார்.
இமாத் வசிம் வேல்சில் உள்ள சுவன்சியாவில் பிறந்தார். இவரின் தந்தை இலண்டனில் பொறியாளராகப் பணிபுரிந்து வந்தார். தனது இளமைக் காலத்திலேயே தனது குடும்பத்தினருடன் இவர் பாக்கித்தான் குடியேறினார். அங்கு முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் விளையாடினார். வேல்சில் பிறந்து பாக்கித்தான் அணிக்காக விளையாடிய முதல் வீரர் எனும் சாதனை படைத்தார்.
தையல்காரன் 1991 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். இத்திரைப்படத்தை எஸ். பி. முத்துராமன் இயக்கியுள்ளார். திரைப்படத்தின் முன்னணி கதாபாத்திரங்களில் பார்த்திபன், ஐஸ்வர்யா, சாய்குமார் புடிபேடி, ஸ்ரீஜா, சார்மலி, முரளி குமார், சொக்கலிங்க பாகவதர், வாசு விக்ரம், டப்பிங் ஜானகி, கணேஷ்கர் ஆகியோர் நடித்துள்ளனர். இத்திரைப்படத்தை எஸ். தாணு தயாரித்தார். இத்திரைப்படத்திற்கு எஸ். பி. பாலசுப்பிரமணியம் இசையமைத்துள்ளார். திரைப்படம் 1991 சனவரி 14 அன்று வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
பிறகு, பாண்டியன் பலருக்கு உதவினார். ஒரு பெண்ணை அவரின் குடிகார கணவனிடம் இருந்தும், பிறகு பாண்டியன் முன்னர் பிரபல பாடகராக இருந்து தற்போது வறுமையில் வாடும் சொக்கலிங்க பாகவதர் , விபச்சாரத்திற்காக கடத்தப்பட்ட ஓர் இளம்பெண்ணான லக்ஷ்மி , வேலையற்ற போதைப்பொருளிற்கு அடிமையான வாலிபன் ஆகியோர் பாண்டியனால் காப்பாற்றபட்டவர்களாவர். இவர்களை தன் வீட்டிலே தங்கவைத்ததுடன் அவர்களை காப்பாற்ற இரவு பகலாக உழைத்தார். இதன்பிறகு என்ன நடக்கிறது என்பது மீதிக்கதை.
பாண்டியன் ஏழை தையல்காரர். அவர் பயமற்ற தைரியமானவர். அவர் வாழும் ஊரில் கிராமமக்கள் அவரது தையரியத்தை பாராட்டினர். அக்கிராமத்தில் உள்ள காவேரி அவரை காதலித்தார். காவேரி ஜெயபாலின் சகோதரி ஆவார். ஜெயபால் வசதியான ரௌடி. ஜெயபால் ஒரு மீன் சந்தையையே தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தார்.
பாண்டே தனது பள்ளிக் கல்வியினை மத்திய வழி கல்வி வாரியத்தில் முடித்தார். தனது 15வது வயதில் மாநில அளவில் விளையாடுவதற்கு,முதல் விளையாட்டு வீரராக இந்திய அணி சார்பில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். மும்பையின் முன்னாள் விளையாட்டு வீரர் சுரேகா பாந்தரே அவரின் விளையாடும் திறனைப் பாராட்டி இந்திய அணியில் விளையாடுவதற்குரிய தகுதிகளைப் பாண்டே பெற்றிருக்கிறார் என்று கூறியுள்ளார். பத்தாம் வகுப்பு பொதுத்தேர்வில் பாண்டே மாநில அளவில் மூன்றாவது இடத்தைப் பிடித்தார். அடுத்த மூன்று வருடங்களில் படிப்பிலும், துடுப்பாட்ட விளையாட்டிலும் கவனத்தை செலுத்தினார். கல்லூரியில் படிக்கும் போது விளையாட்டுப் பயிற்சியில் தீவீரக் கவனம் செலுத்தினார். காலையில் உடற்பயிற்சி, மற்றும் படிப்பிற்காகவும், மாலையில் முன்னாள் கோவா விளையாட்டு வீரர் நிதின் வர்னேக்கரிடம் துடுப்பாட்ட பயிற்சிக்காகவும் தனது நேரத்தை செலவிட்டார்.
ஷிகா பாண்டே இந்திய துடுப்பாட்ட வீரர்.இவர் வங்காளதேச "ஷேக் கமல் சர்வதேசாரங்கம், காக்ஸ் பஜார் துடுப்பாட்ட அரங்கத்தில் 2014, மார்ச்சு 9இல் நடைபெற்ற பெண்கள் இருபது-20 போட்டியில் அறிமுகமானார். அதில் வங்காளதேச பெண்கள் அணிக்கு எதிராக விளையாடினார். அதே வருடம், ஆகஸ்டு மாதத்தில் நடைபெற்ற பெண்கள் ஒருநாள் சர்வதேச துடுப்பாட்ட போட்டியில் இங்கிலாந்து பெண்கள் அணிக்கு எதிராக விளையாடியுள்ளார். இதுவரை இரண்டு தேர்வு போட்டிகள், இருபத்தி ஏழு ஒருநாள் போட்டிகள் மற்றும் இருபத்திரண்டு இருபது.20 போட்டிகளில் இந்திய அணி சார்பாக விளையாடியுள்ளார்.
2010இல் கோவா பொறியியல் கல்லூரியில் பொறியியல் பட்டம் பெற்றவுடன், மூன்று சர்வதேச நிறுவனங்களில் அவருக்கு வேலை வாய்ப்பு வந்தது. பாண்டே அதை விடுத்து ஒரு வருடம் துடுப்பாட்ட விளையாட்டில் தீவீரக் கவனம் செலுத்தினார். சூலை 2011இல் இந்திய விமானப்படையில் சேர்ந்தார். சூன் 2012இல் விமான போக்குவரத்து கட்டுப்படுத்துனராக நியமிக்கப்பட்டார்.
கண்ணனுக்கும் ராசாத்திக்கும் உள்ள காதலை அறிந்த ராசாத்தியின் தாய் ரத்தினவேலுவிற்கு ராசாத்தியை மணம் முடிக்கிறார். மறுநாள் கண்ணன் தூக்கிலிடப்பட்ட நிலையில் இறந்துவிடுகிறார். ராசாத்தி அதிர்ச்சி அடைகிறாள். வீரபாண்டியன் ராசாத்தியின் குடும்பத்தின்மீது வன்மம் கொண்டு பழி தீர்க்க நினைக்கிறார், அடுத்து என்ன நடந்தது எனபது படத்தின் உச்சபட்ச காட்சியாகும்.
இதற்கு முன்பாக, ராசாத்தியின் தந்தை சின்னராஜா ஊரில் பட்டயம் கட்டப்பட்டு சிறந்த மனிதராக கவுரவிக்கப்படுகிறார். இது வீரபாண்டியின் தந்தை முத்துபாண்டிக்கு பிடிக்கவில்லை. சின்னராஜாவின் மீது வன்மம் கொண்டு அவரை கொல்ல முயல்கிறார். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கிக்கொண்டு இறந்து விடுகின்றனர்.
ரத்தினவேலு தனது சகோதரி மகள் ராசாத்தியை விரும்புகிறார் அதே வேளையில் அவரது உறவுப்பெண் காமாட்சி ரத்தினவேலுவை விரும்புகிறார். இதனிடையில் நகரத்தில் படித்துவிட்டு வீரபாண்டியனின் சகோதரர் கண்ணன் ஊருக்கு வருகிறார். அவரும் ராசாத்தியை காதலிக்கிறார்.
ஊர் மரியாதை 1992 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தமிழ் திரைப்படம். இதனை இயக்கியவர் கே.எஸ்.ரவிக்குமார். இதில் சரத்குமார், நெப்போலியன், ஆனந்த், சசிகலா ஆகியோர் பிரதான தோற்றத்தில் நடித்துள்ளனர். தயாரிப்பாளர் ஆர்.பி.சவுத்திரி .தேவா இசையமைத்திருந்தார்.
ரத்தினவேலு கிராமத்தில் மதிப்பு மிக்க நல்ல மனிதர்.வீரபாண்டியன் பெண்பித்தராகவும் அனைவராலும் வெறுக்கப்படும் நபராகவும் இருக்கிறார்.
சேவகன் , 1992 ஆம் ஆண்டு வெளியான ஓர் இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படமாகும். இத்திரைப்படத்தை அர்ஜுன் இயக்கி தயாரித்தார். இதுவே அர்ஜுன் இயக்கிய முதல் தமிழ் படமாகும். இத்திரைப்படத்தில் அர்ஜுன், குஷ்பூ, கேப்டன் ராஜு, நாசர், ராக்கி, வெண்ணிறாடை மூர்த்தி, செந்தில், சாருஹாசன், ரா.சங்கரன் மற்றும் பலர் நடித்துள்ளனர். 19 ஏப்ரல் 1992 இல் வெளியான இப்படத்திற்கு இசை அமைத்தவர் மரகத மணி ஆவார்.
தி நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்-யின் ஆர்எஸ்பி இப்படத்திற்கு,கதையில் ஆழம் இல்லை என்றும், குஷ்பூவின் கதாபாத்திரம் சரிவர வடிவமைக்கவில்லை என்றும், கேப்டன் ராஜ்-யின் நடிப்பு ஈர்க்கும் வகையில் அமையவில்லை என்றும், மரகத மணியின் முதல் பாட்டு அவர் பாணியில் இருந்தது என்றும் கலந்த விமர்சனத்தை கொடுத்தார்.
காலப்போக்கில், பாரதி மற்றும் தாழமுத்து ஆகிய இருவருக்கும் இடையே உறவு மலர்கிறது. பாரதியின் பிணை முடிவுக்கு வர இருப்பதால் அவளுக்கு அரசிடமிருந்து மன்னிப்பு பெறுவதற்கு மிகுந்த சிரமப்படுகிறார். இறுதியாக அம்முயற்சியில் வெற்றி பெறுகிறார், பாரதி இனி சிறைக்கு செல்லவேண்டியதில்லை என்பதையறிந்த மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்த சாவித்ரி மற்றும் போஸ் ஆகியோர் பாரதியுடன் சமரசம் செய்து கொள்ள எண்ணுகின்றனர். இந்த நல்ல செய்தியை அமுதாவிடம் பகிர்ந்து கொள்வதற்காக பாரதி அங்கே செல்கிறாள். ஆனால் அங்கு அமுதாவை அவளது கணவர் நாகப்பன் மற்றும் நண்பர்கள் கும்பலாக பாலியல் பலாத்காரம் செய்து விடுகின்றனர். இதைக் கண்ட பாரதி மிகுந்த கோபம் கொண்டு வேட்டையாடும் துப்பாக்கி மூலம் நாகப்பனை சுட்டுக் கொன்றதுடன், இறுதியில் காவல் நிலையத்தில் சரணடைகிறாள்.
தாழமுத்து , நியாயத் தராசு பத்திரிக்கையாளர், பாரதியிடம் ஒரு நேர்காணலைப் பெற முயற்சிக்கிறார், ஆரம்பத்தில் பாரதி மறுக்கிறாள். ஆனாலும் விடாது அவளைத் தொடர்வது கண்டு பாரதி கோபமடைகிறார். நாட்கள் கடந்து செல்லும் போது, பாரதி அங்கு தனது தேவையின்மையை உணர்கிறாள், வாழ்வதற்கான இடம் இதுவல்ல எனவும் முடிவிற்கு வருகிறாள். சில நாட்களில் அமுதாவின் கணவனிடம் பல மாற்றங்கள் ஏற்படுகிறது, அவன் பெண்களை சீரழிக்குபவனாக மாறி விடுகிறான். எனவே பாரதி அவர்களோடு தங்க முடியாமல் போகிறது. இறுதியாக பாரதி, தாழமுத்துவை உதவிக் கேட்டுவிட்டு அவரது இடத்தில் தங்கிக்கொள்கிறார்.
நியாயத் தராசு என்பது 1989 ஆண்டில் வெளியான தமிழ்த் திரைப்படமாகும். இப்படமானது கே. இராஜேஸ்வர் இயக்குநராக அறிமுகமான திரைப்படமாகும். இப்படத்தில் நிழல்கள் ரவி மற்றும் ராதா ஆகியோர் முக்கியக் கதாப்பாத்திரங்களில் நடித்துள்ளனர். எம். வேதா தயாரிப்பில் இசையமைப்பாளர்கள் சங்கர் கணேஷ் இசையில் 1989 இல் இது வெளியிடப்பட்டது. இப்படம் மலையாள மொழியில் வெளிவந்த "பஞ்சாக்னி" என்ற படத்தின் மறு ஆக்கமாகும்.
"பன்னீர் புஷ்பங்கள்" , "கடலோரக் கவிதைகள் மற்றும் "சொல்லத் துடிக்குது மனசு]] . போன்ற படங்களுக்கு கதை எழுதிய கே.ராஜேஸ்வர் இத்திரைப்படத்தில் இயக்குனராக அறிமுகமானார். இப்படம் மலையாள மொழியில் வெளிவந்த "பஞ்சாக்னி" என்ற படத்தின் மறு ஆக்கமாகும். கலைஞர்.மு.கருணாநிதி இப்படத்தின் திரைக்கதையை எழுதிணார்