polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
வளைய புரோப்பீனின் முதலாவது உறுதிப்படுத்தப்பட்ட தயாரிப்பு முறையை தெம்யானோவ் மற்றும் தோயாரெங்கோ ஆகியோர் மேற்கொண்டனர். மும்மெத்தில்வளையபுரோப்பைலமோனியம் ஐதராக்சைடை பிளாட்டினம் பூசிய களிமண்ணில் 320-330 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலையில் கார்பனீராக்சைடு சூழலில் வெப்பச் சிதைவுக்கு உட்படுத்தினர். இம்முறையில் மும்மெத்திலமீன் பிரதானமான பொருளாக உற்பத்தி செய்யப்பட்டது. இதனுடன் இருமெத்தில்வளையபுரோப்பைலமீனும் 5% வளைய புரோப்பீனும் உடன் உற்பத்தியாகின. சைக்ளோயெப்டாடிரையீன் மற்றும் டைமெத்தில் அசிட்டைலீன் டைகார்பாக்சிலேட்டு ஆகியனவற்றின் கூட்டு விளைபொருளை வெப்பசிதைவுக்கு உட்படுத்தியும் வளைய புரோப்பீன் 1% அளவுக்குத் தயாரிக்கப்பட்டது.
இவ்வினையில் அல்லைலமீன் துணைவிளை பொருளாகக் கிடைக்கிறது. அல்லைல் குளோரைடுடன் சோடியம் பிசு அமைடை கொதிக்கும் தொலுயீனில் 45 முதல் 60 நிமிடங்களுக்கு வினைபுரியச் செய்தால் 40% அளவிற்கு வளைய புரோப்பீன் தூய்மையான நிலையிலும் கிடைக்கிறது.
1-மெத்தில்சைக்ளோபுரோப்பீனும் இதே முறையில் தயாரிக்கப்படுகிறது. ஆனால் இங்கு மெத்தல்லைல் குளொரைடும் பீனைல்லித்தியம் காரமும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன:
வங்காளதேசத்தின் வடக்கில் அமைந்த பஞ்சகர் மாவட்டத்தின் வடக்கு, கிழக்கு மற்றும் மேற்கு திசைகளில் இந்தியாவுடன் 288 கிலோ மீட்டர் நீள எல்லையைக் கொண்டது.
இம்மாவட்டத்தின் வடக்கில் மேற்கு வங்காளத்தின் டார்ஜிலிங் மாவட்டமும், வடகிழக்கில் ஜல்பாய்குரி மாவட்டம் மற்றும் கூச் பெகர் மாவட்டமும், மேற்கில் தெற்கு தினஜ்பூர் மாவட்டம் மற்றும் வடக்கு தினஜ்பூர் மாவட்டங்களும், தெற்கில் தினஜ்பூர் மாவட்டம் மற்றும் தாகுர்காவ்ன் மாவட்டமும், கிழக்கில் நீல்பமரி மாவட்டமும் எல்லைகளாக உள்ளது.
பஞ்சகர் மாவட்டம் (, தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். 1404.62 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டம் ரங்க்பூர் கோட்டத்தில் உள்ளது. வடக்கு வங்காளதேசத்தில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் பஞ்சகர் நகரம் ஆகும். பஞ்சகர் எனில் ஐந்து கோட்டைகள் என்று பொருள். வங்காளதேச நாட்டின் தேசியத் தலைநகர் டாக்காவிலிருந்து வடக்கில் 475 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் பஞ்சகர் மாவட்டம் உள்ளது.
ரங்க்பூர் மாவட்டத்தில் அமைந்த பஞ்சகர் மாவட்டம் ஐந்து துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. அவைகள்: பஞ்சகர் சதர், போடா, தேதுலியா, தேவிகஞ்ச் மற்றும் அதோரி ஆகும்.
மேலும் இம்மாவட்டத்தில் போட்டா மற்றும் பஞ்சகர் என இரண்டு நகராட்சி மன்றங்களும், 67 உள்ளாட்சி ஒன்றியங்களும், 919 கிராமங்களையும் கொண்டுள்ளது.
இம்மாவட்டத்தில் பாயும் பதினாறு ஆறுகளில் கரதோயா, அத்ராய், டீஸ்டா, நகோர், மகாநந்தா, தங்கோன், தகுக், பத்ராஜ், புல்லி, தல்மா, சவாய், குரும், வெர்சா, திர்னொய் மற்றும் சில்கா முக்கியமானவைகளாகும்.
இம்மாவட்டத்தில் நீர் வளம் மிக்கதால் நெல், சணல், கரும்பு, கோதுமை, தேயிலை, மா, பலா, வாழை, கொய்யா, தென்னை, பாக்கு, விளாச்சி பயிரிடப்படுகிறது.
மேலும் தேயிலை, சர்க்கரை, அரிசி, ஆயத்த ஆடைகள் ஆலைகள், எண்ணெய் ஆட்டும் தொழிற்சாலைகள், மரம் அறுக்கும் ஆலைகள் உள்ளது.
தில்லி சுல்தான் இல்டுமிஷ் 1226-இல் ரந்தம்பூர் கோட்டையை கைப்பற்றினார். சௌகான் வம்சத்தவர்கள் 1236-இல் சௌகான் தில்லி சுல்தானிடமிருந்த ரந்தம்பூர் கோட்டையை மீண்டும் கைப்பற்றினர். 1299-இல் அலாவுதீன் கில்சிக்கு துரோகம் செய்த முகமது ஷா என்பவருக்கு ரந்தம்பூர் மகாராஜா ஹமீர் தேவ் சௌகான் அடைக்கலம் தந்தார். இதனால் வெகுண்ட தில்லி சுல்தான் கில்ஜி 1301-இல் நேரடியாகத் தலையிட்டு ரந்தம்பூர் கோட்டையைப் போரில் வென்றார்.
இக்கோட்டை முதலாம் பிரிதிவிராஜ் ஆட்சிக் காலத்தில் சமண சமயத்துடன் இணைத்துப் பார்க்கப்படுகிறது. 12-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த சித்தசேனசூரி என்பவரால், சமண சமய தீர்த்தங்கரர்களின் புனித தலங்களில் பட்டியலில் ரந்தம்பூர் கோட்டையும், அரண்மனையும் சேர்க்கப்பட்டது.
உதய்பூர் இராச்சியத்தின் மன்னர் ராணா ஹமீர் சிங் மற்றும் ராணா கும்பா ஆட்சிக்காலங்களில் ரந்தம்பூர் கோட்டை கைப்பற்றினர்.முதலாம் உதய் சிங் ஆட்சிக் காலத்தில் பூந்தி இராசபுத்திர ஹர சௌகான் கையில் சென்றது.
1192-இல் கோரி முகமது மூன்றாம் பிரிதிவிராஜ் சௌகானைத் தோற்கடித்து ரந்தம்பூர் கோட்டையைக் கைப்பற்றினான். பிரிதிவிராஜ் சௌகானின் மகன் நான்காம் கோவிந்தராஜன் கோரி முகமதுவிற்கு கப்பம் செலுத்தி ரந்தம்பூரை ஆண்டார்.
ரந்தம்பூர் கோட்டை இந்திய மாநிலமான இராஜஸ்தானில் சவாய் மாதோபூர் நகரத்திற்கு அருகே அமைந்த ரந்தம்பூர் தேசியப் பூங்காவின் பரப்பில் அமைந்துள்ளது.
யோகபுரம் பகுதியில் முதன்முதலாக 01.06.1962 இல் யோகபுரம் 1ம் பகுதி 3ம் யுனிற் அரசினர் தமிழ் கலவன் பாடசாலை என்ற பெயருடன் பாடசாலை ஆரம்பிக்கப்பட்டது. 35 மாணவர்களுடன் தலைமையாசியராக திரு. வே. இளையதம்பியும் உதவி ஆசியராக அவரது மனைவியும் பணியாற்றினார்கள். இப்பாடசாலையை அக்காலத்தில் வடமாகாண பிரதம வித்தியாதிகாாியாக இருந்த திரு.க.கனகசபாபதி அவர்கள் ஆரம்பித்து வைத்துள்ளார். சிறப்பான வளர்ச்சியினை முன்னெடுத்து வந்த காலத்தில் தலைமை ஆசியர் இடமாற்றம் பெற்றுச்செல்ல 1963ம் ஆண்டு திரு.இ.கந்தசுவாமி அவர்கள் தலைமை ஆசியராக பாடசாலையினை பொறுப்பேற்றார். கடமையை கண்ணாக கருதி கடமையாற்றிய இவரது காலத்தில் முதன் முறையாக க.பொ.த.சா/த பீட்சைக்கு மாணவர்கள் தோற்றினார்கள். இக்காலத்தில் பாடசாலையில் கலைவிழாக்கள், கூட்டுறவு தின விழா போன்ற விழாக்கள் நடைபெற்றமை பாடசாலையின் புறச்செயற்பாடுகளுக்கு வழிசமைத்தது.
அன்னியர் ஆட்சி எம் ஈழவள நாட்டில் புகுவதற்கு முன் இன்று அபிவிருத்தியை நோக்கி கால்பதிக்கும் வன்னிபெருநிலப்பரப்பு பொருளாதார வளம் நிறைந்த்கவும் சமயபண்பு நிறைந்த்கவும் காணப்பட்டதாக சித்திரங்கள் வாயிலாக அறிய முடிகின்றது. நாடு சுதந்திரம் அடைந்த பின்னர் அரசியல் தலைவர்கள் அபிவிருத்தி பணியில் ஈடுபட்டனர். இன, மத வேறுபாடு இன்றி கௌரவ டி.எஸ்.சேனனாயக்கா, .பண்டாரநாயக்கா. திரு.வீ.குமாரசாமி, திரு.தி.முருகேசப்பிள்ளை, திரு.ம.ஸ்ரீகாந்தா ஆகியோாின் விடாமுயற்சியினால் வன்னி பெருநிலப்பரப்பின் இரண்டாவது பொிய நீர் தேக்கமான வவுனிக்குளம் மீள் திருத்தம் செய்யப்பட்டு நீர் தேக்கும் நிலையமாக்கப்பட்டது. இக்குளத்தின் பெயராலே வவுனிக்குளம் குடியேற்றத்திட்டம் ஆரம்பிக்கப்பட்டது.
பாடசாலையின் வளர்ச்சியோடு தலைமையாசியர் என்ற பதவி அதிபர் என்ற நிலையில் முதல் அதிபராக திரு.சேனாதிராசா அவர்கள் 01.07.1966ம் ஆண்டு தனது கடமையினை ஏற்று சிறப்பாக கடமையாற்றினார். 21.05.1967ம் ஆண்டு இவர் இடமாற்றத்தில் செல்ல தொடர்ந்து திரு.எம்.சச்சிதானந்தம் பாடசாலையினை சிறிதுகாலம் பொறுப்பேற்று நடத்தினார். தொடர்ந்து 04.08.1967ல் பாடசாலையினை பொறுப்பேற்று சிறப்பாக வளிநடாத்தியதுடன் பாடசாலைக்கு மேலும் பல ஆசியர்களை சேர்த்து திறம்பட வளிநடாத்தியதுடன் பாடசாலையின் 10ம் ஆண்டு நிறைவு விழாவினை கொண்டாடியதுடன் பாடசாலையின் முதலாது புத்தகத்தினையும் வெளியிட்டுவைத்தமையும் குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.
பின்னர் அதிபராக இருந்த திரு.தா.சிவசம்பு இவர் அதிபராக இருந்த காலப்பகுதியில் பாடசாலையில் க.பொ.த.உ/த கலைப்பிவு ஆரம்பிக்கப்பட்மை குறிப்பிடத்தக்கது. அத்துடன் திரு.அ.மு.அருணாசலம் அதிபராக இருந்த காலத்தில் க.பொ.த.சா/த பீட்சையில் மாவட்டத்தின் முதல் நிலையினை செல்வன் வி.ஜீவகன் அவர்கள் 8ஏ சித்தியடைந்மை குறிப்பிடத்தக்கது. அத்துடன் இவரதுகாலத்தில் பாடசாலையின் 36வது ஆண்டை முன்னிட்டு ”யோகதாரகை” எனும் இரண்டாவது புத்தக வெளியீடும் நடைபெற்றது குறிப்பிடத்தக்கது.
தொடர்ந்து மீள்குடியேற்றம் ஆரம்பிக்கப்பட்டு முதன் முதலாக முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தில் துணுக்காய் பிரதேசத்தில் அப்போதய ஆளுனர் .சந்திரசிறி அவர்களால் வித்தியாலயம் தனது சேவையினை மாணவர்களுக்கு வளங்குவதற்காக ஆரம்பித்து வைக்கப்பட்டது. தொடர்ந்து 2012ம் ஆண்டு வர்த்தக பிவும் 2013ம் ஆண்டு கணித விஞ்ஞான பிவுகளும் ஆரம்பிக்கப்பட்டு முல்லை யோகபுரம் மகாவித்தியாலயம் வடக்கு மாகாணத்தில் தனது சேவைகளை மாணவமணிகளுக்கு ஆற்றிவருகின்றது.
வடக்கில் இருந்து வடக்கன் மாட்டுவண்டியில் தமது பிள்ளைகளுடன் பாடசாலைக்கு வந்திருக்கும் திரு.க.பொியதம்பி தலைமையாசியர் 05.02.1966ம் ஆண்டு பாடசாலையினை பொறுப்பேற்றார். இவரது அயராத சேவையினை அன்றிலிருந்து அனைவரும் நன்கறிவர். இவரது சேவை காலத்தில் 1968ம் ஆண்டு இப்பாடசாலையானது யோகபுரம் மகாவித்தியாலயமாக தரமுயர்த்தப்பட்டது. இன் நிகழ்வானது பாடசாலையின் வரலாற்று பாதையின் சிறப்பான பதிவாகும்.
தொடர்ந்து திரு.த.யோகானந்தராசா அவர்கள் அதிபராக பாடசாலையினை நிர்வகித்த காலப்பகுதியில் நாட்டின் போர்சூழல் காரணமாக பாடசாலை இடப்பெயர்வினை முகம் கொடுத்தது. இதன்போது அதிபாின் திறமையின் நிமிர்த்தம் இப்பாடசாலை சென்ற இடம் எங்கும் தனது சேவையினை மாணவர்களுக்கு ஆற்றியவண்ணமே இருந்தமை குறிப்பிடத்தக்கது.
யாழ்ப்பாண நற்பதியில் வாழ்ந்த அறநெறி வழங்கிய யோகர் சுவாமிகளை தம் குருவாக் கொண்ட திரு.ம.ஸ்ரீகாந்தா வலது கரை பகுதிக்கு ”யோகபுரம்” எனத் திருநாமம் சூட்டினார். இடது கரைக்கு செல்லப்பா சுவாமிகளின் நினைவாக ”செல்வபுரம்” எனவும் நாமம் சூட்டப்பட்டது.
யோகபுரம் மகா வித்தியாலயம் இலங்கையின் வடக்கே முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தின் துணுக்காய் என்னும் பிரதேசத்தின் பழமையானதொரு பாடசாலை ஆகும்.
மக்சியூதவ் 1930 இல் வானியல்சார் ஒளியியல் ஆய்வகத்தினை இலெனின்கிராதில் அமைந்த வாவிலோவ் அரசு ஒளியியல் நிறுவனத்தில் நிறுவி, 1952 வரை வழிநட்த்தினார். இந்த ஆய்வகம் சோவியத் ஒன்றியத்தில் பலசிறந்த வானியலாளர்களின் புகலிடமாக விளங்கியது. இவர் 1932 இல் வெளியிட்ட [பிறழ்வற்ற தெறிப்புப் பரப்புகளும் அமைப்புகளும் அவற்றை ஓர்வுசெய்யும் புதிய முறைகளும்] எனும் ஆய்வில், தளமற்ற இரட்டை ஆடி அமைப்புகளைப் பகுப்பாய்வு செய்து தான் 1924 இலேயே முன்வைத்த ஈடுசெய்யும் முறையை அறிமுகப்படுத்தினார். பின்னர், இம்முறை ஆடியைக் கட்டுப்படுத்தும் முறையாக நீழல் முறைக்கு இணையாக விளங்கியது. இந்த ஆய்வு இவரை 1944 இல் பேராசிரியராக்கியது. இவர்1946 முதல் சோவியத் ஒன்றியத்தின் அறிவியல் கலவிக்கழகத்தின் உயர்நிலை உறுப்பினர் ஆனார். இவர் 1952 இல் இருந்து இலெனின்கிராதில் இருந்த புல்கோவோ வான்காணகத்தில் பணிபுரிந்தார். இவர் 1964 இல் இலெனின்கிராதில் இறந்தார்.
இவர் இளம்பருவத்தில் இருந்தே வானியலில் ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். இவர் தன் பன்னிரண்டாம் அகவையிலேயே 7.2 அங்குல/180மிமீ நீள ஒளித்தெறிப்புவகைத் தொலைநோக்கியைச் செய்துள்ளார். பின்னர் இவர் பெயர்பெற்ற உருசிய ஒலியியலாளரான அலெக்சாந்தர் ஆந்திரியேவிச் சிக்கினின் நூல்களைப் படித்துள்ளார். அவரைத் தன் ஆசிரியராக வரித்துக் கொண்டார். இவர் மேலும் சீரிய 10 அங்குலத் தெறிப்பு வகைத் தொலைநோக்கியை உருவாக்கி ஆழமான வானியல் நோக்கீடுகளில் ஈடுபட்டுள்ளார். இவர் தன் 15 ஆம் அகவையிலேயே உருசிய வானியல் கழக உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.இவர் மூன்று அண்டுகளுக்குப் பிறகு புனித பீட்டர்சுபர்கில் இருந்த நிகோலயேவ்பொறியியல் நிறுவனத்தில் பட்டம் பெற்றார். இவர் 1921 முதல்1930 வரை ஒதேசா பல்கலைக்கழகத்தின் இயற்பியல் நிறுவனத்தில் வானியல்சார் ஒளியியல் துறையில் பணிபுரிந்துள்ளார்.
இவரது பெயர்பெற்ற மக்சியூதவ் தொலைநோக்கியை 1941 புதிதாகப் புனைந்தார். சுகிமிட் தொலைநோக்கியைப் போல மக்சியுதவ் கோளப் பிறழ்வை முதன்மை வில்லைக்கு முன்பாக ஒரு திருத்த வில்லையை வைத்துத் திருத்துகிறார். ஆனால் முன்னவர் ஒரு கோளமற்ற திருத்தியைக் கருவிழி முன்வைத்துப் பயன்படுத்த, இவரோ ஆழ்வளைமையுள்ள முழுவிட்ட எதிர்வில்லையைப் அதாவது வில்லைத் திருத்தக் கூடொன்றைப் பயன்படுத்துகிறார். இவர் இந்த வடிவமைப்பை 1944 இல் " " புதிய எதிருரு வில்லை அமைப்புகள் எனும் ஆய்வுக் கட்டுரையில் வெளியிட்டார். இது அவரது ஆய்வகத்திலும் சோவியத் ஒன்றிய வான்காணகங்களில் மட்டுமன்றி உலகமெல்லாம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. பல வணிகத் தொலைநோக்கி நிறுவனங்கள் மக்சியூதவ்களை உருவாக்குகின்றன. இவற்றில் செலெசுடிரான், மியாடே, குவெசுடார் ஆகியவை அடங்கும்.
இவர் 1896 இல் நிகோலயேவில் அல்லது உருசியப் பேரரசில் ஒதேசா துறைமுகத்தில் பிறந்தார். இவரது தந்தையார் கருங்கடல் படையணியில் பணிபுரிந்த நாவாயியல் அலுவலர். இவர் நெடிய நாவாயியல் பட்டறிவுடைய குடும்பக் கால்வழியினர். இவரது கொள்ளுப் பாட்டனார் பீட்டர் இவனோவிச் மக்சியூதவ் தன் போர்களில் காட்டிய வல்லமைக்காக இளவரசர் பட்டம் பெற்றவர். இவரது பாட்டனார் திமித்ரி பெத்ரோவிச் மக்சியூதவ் உருசிய-அமெரிக்கப் பகுதியாகவிருந்த அலாசுக்காவின் ஆளுநராக, அப்பகுதியை அமெரிக்கா 1867 இல் விலைக்கு வாங்குவதற்கு முன்பு திகழ்ந்தவர் .
இவர் பொருள் வில்லைகளையும் ஆடிகளையும் பட்டகங்களையும் பல்வேறு நோக்கங்களுக்காக பல்வேறு உருவளவுகளில் செய்தவர். இவர் அயிற்ரு ஒளிப்படவியல் கருவியையும் ஊசி நுண்ணோக்கியையும் காற்றியக்கக் குழல்களுக்கான நீழல் கருவிகளையும் தொலைநோக்கிக் காட்சிவில்லைகளையும் மேலும் பல பிற கருவிகளையும் வடிவமைத்துச் செய்துள்ளார்.
திமீத்திரி திமித்திரியேவிச் மக்சூத்தொவ் ஒரு சோவியத், உருசிய ஒளியியல் பொறியாளரும் பயில்நிலை வானியலாளரும் ஆவார். இவர் மக்சியூதவ் தொலைநோக்கி வடிவமைத்து பெயர்பெற்றவர்.
இவர் பெரம்பலூருக்கு அருகிலுள்ள தொண்டைமான்துறை என்ற ஊரில், திருவையாறு லோகநாத ஐயர்–மீனாட்சி சுந்தரி என்ற தெலுங்கைத் தாய்மொழியாகக் கொண்ட பெற்றோருக்கு 1917 ஏப்ரல் முதல் தேதியன்று பிறந்தார். மூன்று வயதிருக்கும்போதே தந்தையை இழந்து, மாமன் வீட்டில் தாயின் அரவணைப்பில் வளர்ந்தவர். இவருக்கு லலிதா என்ற தங்கையும் பஞ்சாபகேசன் என்ற தம்பியும் இருந்தனர். இவருக்கு 1936 இல் இவரது 19 ஆம் வயதில் 10 வயதான ராஜாமணியுடன் திருமணம் நடந்தது. இவர்களுக்கு மதுரம், வசந்தா, இந்திரா என்ற மூன்று பெண் குழந்தைகளும் பசுபதி, சுப்பிரமணியன், முரளிதரன், ராமகிருஷ்ணன் என்ற நான்கு ஆண் குழந்தைகளும் பிறந்தனர்.
இவருக்கு இளம் வயதிலேயே கவிதை எழுதுவதிலும், பத்திரிகைத் துறையிலும் ஆர்வம் ஏற்பட்டது. இதனால், அவரது 18 வது வயதிலேயே ‘இந்திய வாலிபன்’ என்ற பத்திரிகையைத் தொடங்கி நடத்தினார். பிறகு, விழுப்புரத்துக்கு அருகில் பரிக்கல் என்ற சிற்றூரில் இராம சடகோபன் என்பவர் நடத்தி வந்த ‘தியாகி’ என்ற பத்திரிகையின் துணை ஆசிரியராகச் சில மாதங்கள் பணிபுரிந்தார். மந்தஹாசன் என்ற புனைபெயரில் எழுதத் துவங்கிய திருலோகம், சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு திருலோக சீதாராம் என்ற பெயரிலேயே தன் எழுத்தைத் தொடர்ந்தார்.
திருலோக சீதாராம் என்ற திருவையாறு லோகநாதய்யர் சீதாராமன் மேடைப்பேச்சாளர், சிவாஜி இதழின் ஆசிரியர், மொழிபெயர்ப்பாளர், கவிஞர், இலக்கியக் கட்டுரையாளர் என பன்முக ஆளுமை கொண்டவர். செருமானிய இலக்கியவாதி எர்மன் கெசியின் 'சித்தார்த்தா' புதினத்தைத் தமிழில் ’சித்தார்த்தன்’ என்று மொழிபெயர்த்து 1957 ஆம் ஆண்டு வெளியிட்டவர். மனுசுமிருதியையும் தமிழில் மொழிபெயர்த்தவர்.
பாரதியாரின் குடும்பத்தினரோடும் நெருங்கிய தொடர்பில் இருந்தார். கடையத்தில் வறுமையான வாழ்க்கை நடத்தி வந்த பாரதியின் மனைவி செல்லம்மா பாரதி, மற்றும் குடும்பத்தினரை திருச்சிக்கு அழைத்து வந்து தன் பொறுப்பில் காப்பாற்றினார். செல்லம்மா பாரதி உடல்நலம் இழந்த இறுதிக் காலத்தில், அவருடனே இருந்து அவருக்குப் பணிவிடை செய்தார். இவருடைய மடியில்தான் செல்லாம்மா பாரதி உயிர் நீத்தார்.
சிறு வயதிலேயே பாரதியின் எழுத்துக்களை தானாக பயின்றவர். பாரதியின் கவிதைகளை பரப்புவதில் தன் வாழ்க்கைப் பயனைக் கண்டார். செல்லும் இடங்களெல்லாம் பரதியின் பாடல்களைப் பாடினார். பாரதியின் பாஞ்சாலி சபதம் பாடலை மூன்று மணி நேரம் கதாகாலட்சேபம் போல் சொற்பொழிவு ஆற்றுவார்.
இதைபோலவே எதிர்ம-வரைவு, நேர்ம அரை-வரைவு, எதிர்ம அரை-வரைவு ஆகிய மூன்றும் வரையறுக்கப்படுகின்றன. நேர்ம அரை-வரைவு, எதிர்ம அரை-வரைவு அணிகளுக்கு பூச்சியங்கள் அனுமதிக்கப்படுகின்றன. அதாவது எதிர்ம-வரைவு, நேர்ம அரை-வரைவு, எதிர்ம அரை-வரைவு அணிகளாக இருப்பதற்கு, அல்லது இன் மதிப்பு முறையே எதிர்மமாக, எதிர்மமற்றதாக, நேர்மமற்றதாக இருக்கவேண்டும். சில கணித நூலாசிரியர்கள் சமச்சீரற்ற மெய்யெண் அணிகளுக்கும் ஹெர்மைட் அணியாக இல்லாத சிக்கலெண் அணிகளுக்கும் நேர்ம வரைவணி கருத்துருவை நீட்டித்துள்ளனர்.
நேரியல் இயற்கணிதத்தில் என்ற சமச்சீர், மெய்யெண் அணியானது, மெய்யெண் உறுப்புகள் கொண்ட ஒவ்வொரு பூச்சியமற்ற நிரல் திசையன் க்கும் திசையிலி இன் மதிப்பை நேர்மமாகக் கொண்டிருந்தால் அது ஒரு நேர்ம வரைவு அணி எனப்படும். இங்கு என்பது இன் இடமாற்று அணியாகும்.
மேலும் பொதுமைப்படுத்த, ஹெர்மைட் அணி ஆனது ஒரு நேர்ம வரைவு அணியாக இருக்கவேண்டுமானால், சிக்கலெண்கள் கொண்ட அனைத்து பூச்சியமற்ற நிரல் திசையன் களுக்கும் எனும் திசையிலியின் மதிப்பு நேர்ம மெய்யெண்ணாக இருக்க வேண்டும். இங்கு என்பது இன் இணையிய இடமாற்று அணியைக் குறிக்கிறது.
நேர்ம வரைவு அணியாகவோ, எதிர்ம வரைவு, நேர்ம அரைவரைவு, எதிர்ம வரைவு, எதிர்ம அரைவரைவு ஆகிய எதுவொன்றாகவும் இல்லாத ஒரு ஹெர்மைட் அணியானது வரைவற்ற அணி எனப்படும். நேர்ம மற்றும் எதிர்ம ஐகென்மதிப்புகளைக் கொண்டவையாகவும் வரைவற்ற அணிகள் வரையறுக்கப்படுகின்றன.
என்ற இரு சதுர அணிகளுக்கு 0 எனில் . அதாவது, அணியானது நேர்ம அரைவரைவு அணியாகும். இதன் மூலம் சதுர அணிகளின் கணத்தில் ‘பகுதி வரிசைப்படுத்தும் செயல்” வரையறுக்கப்படுகிறது. இதுபோல கண்டிப்பான பகுதி வரிசைப்படுத்தலையும் வரையறுக்கலாம்.
ஒரு ஹெர்மைட் அணியின் ஐகென் மதிப்பு எதிர்மமாக, நேர்மமற்றதாக, எதிர்மமற்றதாக இருந்தால், இருந்தால் மட்டுமே, அவ்வணி முறையே எதிர்ம-வரைவு, எதிர்ம-அரைவரைவு, நேர்ம-அரைவரைவு அணியாக இருக்கும்.
ஒரு அணியின் - ஆவது வரிசை தலைமை முதன்மைச் சிற்றணியானது ஒற்றையாக இருக்கும்போது எதிர்மமாகவும், இரட்டையாக இருக்கும்போது நேர்மமாகவும் இருந்தால் அந்த அணியானது எதிர்ம-வரைவு அணியாக இருக்கும்.
சொற்பிறப்பின்படி, "காஷ்மீர்" என்ற பெயர் "வறட்சியான நிலம்" என்பதாகும். 12 ஆம் நூற்றாண்டில் கல்ஹானாரால் எழுதப்பட்ட காஷ்மீர் வரலாற்று நூலான இராஜதரங்கிணியில், காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கில் முன்னர் ஒரு ஏரி இருந்தது என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. இந்து சமய இதிகாசங்களின்படி, இந்த ஏரியானது ஒரு பெரிய முனிவரால் உருவாக்கப்பட்டது, பிரம்மாவின் மகன் மரீசியின் மகனான காசிப முனிவர் பாரமுல்லா மலையில் இடைவெளியை வெட்டி உருவாக்கி. காஷ்மீரில் பிராமணர்களைக் குடியேறுமாறு, கேட்டார். என்று உள்ளூர் பாரம்பரியக் கதையாகக் கூறப்படுகிறது. மற்றும் பள்ளத்தாக்கு குடியிருப்புகளின் தலைமை நகரமானது, காஷ்யபர் புரம் என அழைக்கப்பட்டது, இது காஸ்ப்பைரோஸ் என ஹீரோடோடஸின் மற்றும் காஸ்பதேரோஸ் என எரோடோட்டசு . ஆகியோரால் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது. மேலும் காஷ்மீரானது தாலமியால் குறிப்பிடப்பட்ட கஸ்பிரியா நாடு என நம்பப்படுகிறது. காஷ்மீரின் பழைய உச்சரிப்பான கேஷ்மியர் என்ற உச்சரிப்பில் இப்போதும் சில நாடுகளில் உச்சரிக்கப்படுகிறது.
ஜம்மு காஷ்மீர் இராச்சியமானது முற்றிலும் வேறான புவியியல் பகுதிகளையும், பல சமய மக்களையும் இணைத்ததாக இருந்தது, இதன் கிழக்குப் பகுதியான, கார்கில் உள்ளிட்ட லடாக்கில் உள்ள சியா இசுலாமியர்களும், பௌத்த மக்களும் இருந்தனர். இங்குள்ள பௌத்த சமயத்தினரின் பண்பாடு, திபெத்தியப் பன்பாடாக இருந்தது, தெற்கில் உள்ள ஜம்முவில் இந்துக்கள், முஸ்லிம்கள், சீக்கியர்களின் கலவையான மக்கள்தொகையைக் கொண்ட பகுதியாக இருந்தது; மக்கள் செறிந்துவாழும் நடுவில் அமைந்த காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கில் உள்ள மக்கள் தொகையில் மிகப்பெருமளவிலானவர்கள் சுன்னி முஸ்லீம்களாக இருந்தனர், எனினும், அங்கு ஓரளவுக்கு சிறிய எண்ணிக்கையில் ஆனால் செல்வாக்கு மிக்கதாக சிறுபான்மை இந்து சமய காஷ்மீர பண்டிதர்கள் இருந்தனர், வடக்கில் உள்ள வடக்கு நிலங்கள் பகுதியில் உள்ள பல்திஸ்தானில் லடாக் தொடர்பான மக்களைக் கொண்டிருந்தன, மேலும் கில்ஜித் பகுதியில், பெரும்பாலும் ஷியா குழுக்கள் பரவி இருந்தது; மேலும் மேற்குப் பகுதி வரை, பூஞ்ச்ச்சில் முஸ்லீம் மக்கள் இருந்தனர், ஆனால் காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கை விட பல்வேறு இன மக்கள் கலவையாக வழ்ந்தனர்.
காஷ்மீரில் முகலாயர் பாதூசாவின் நேரடி ஆட்சி நடந்ததிற்கான ஆதரங்கள் அக்பர் காலம்வரை இல்லை, கிபி 1589 இல் காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கு அக்பர் பயணம் மேற்கொண்டார். முகலாயர்கள் காஷ்மீரைக் கைப்பற்றி 1586 இல் தங்களது ஆப்கான் மாகாணத்தின் காபூல் சுபாவுடன் சேர்க்கப்பட்டது, ஆனால் ஷாஜகான் அதை ஒரு தனி சுபாவாக பிரித்து, ஸ்ரீநகரை அடிப்படையாகக்கொண்டு ஏற்படுத்தினார். அடுத்தடுத்த முகலாய பேரரசர்கள் காலத்தின்போது பல புகழ்வாய்ந்த தோட்டங்கள், மசூதிகள், அரண்மனைகள் போன்றவை கட்டப்பட்டன. முகலாய பேரரசர் அவுரங்கசீப் கிபி 1658 இல் அரியணை ஏறினார். அவர் காலத்தில் மத வெறுப்புமிக்க பாரபட்ச வரிவிதிப்பு முறை மீண்டும் தோன்றியது. அவரது மறைவுக்குப் பிறகு முகலாயப் பேரரசின் செல்வாக்கு குறைந்தது.
1339 இல், ஷா மிர், காஷ்மீரின் முதல் முஸ்லீம் அரசராக ஆனார், இவரால் ஷா மிர் வம்சம் துவக்கப்பட்டது. அடுத்து வந்த ஐந்து நூற்றாண்டுகளும், முகலாயர் உள்ளிட்ட முஸ்லீம் முடியாட்சிகள் காஷ்மீரை ஆண்டனர், இவர்கள் 1586 முதல் 1751வரையும் , 1747 முதல் 1819 வரை ஆப்கான் துரானி சாம்ராஜ்யத்தாலும் ஆளப்பட்டது. அந்த ஆண்டு, ரஞ்சித் சிங் தலைமையிலான சீக்கியர்களால் காஷ்மீர் கைப்பற்றப்பட்டது. 1846 இல் நடந்த முதலாம் ஆங்கிலேய சீக்கியப் போரின் முடிவில் சீக்கியரின் தோல்விக்குப்பின், ஏற்பட்ட அமிர்தசரஸ் உடன்படிக்கையின் கீழ் பிரிட்டிஷாரிடமிருந்து 75 இலட்சம் ரூபாய்க்கு காஷ்மீர், வடக்கு நிலங்கள் மற்றும் லடாக் பகுதியை ஜம்மு அரசர் குலாப் சிங் வாங்கினார். குலாப் சிங் புதிய ஜம்மு காஷ்மீர் இராச்சியத்தின் முதல் ஆட்சியாளர் ஆனார்.
பின்னர், பாஞ்சாலர்கள் தங்கள் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டுவந்திருக்க வேண்டுமென்று கருதப்படுகிறது. பீர் பஞ்சால், என்ற பெயரில் நவீன காஷ்மீரின் ஒரு பகுதி இருந்ததை, இது உறுதி செய்கிறது. பஞ்சால் எனபது பாஞ்சாலா என்ற சமசுகிருதச் சொல்லின் திரிபு வடிவமாகும். புராணத்தின்படி, ஜம்மு கி.மு. 14 ஆம் நூற்றாண்டில் இந்து சமய மன்னர் ஜம்பு லோச்சனால் நிறுவப்பட்டது. ஒரு சமயம் மன்னர் வேட்டையாடவதற்காக தாவி ஆற்றின் அருகில் சென்றார், அந்த இடத்தில் ஒரு ஆடும், சிங்கமும் ஒரே இடத்தில் தண்ணீர் குடிப்பதைப் பார்த்தார். அசந்துபோன மன்னர், பின்னர் அங்கே தன் பெயராலேயே ஜம்பு என்ற ஒரு நகரை நிர்மாணித்தார். இந்தப் பெயர் காலவோட்டத்தில் "ஜம்மு" என மருவியது.
முதல் புத்தாயிரத்தின் முதல் பாதியில், காஷ்மீர் பிராந்தியம் இந்து சமயத்தின் ஒரு முதன்மையான மையமாக விளங்கியது. பின்னர் பௌத்த மையமாகவும் பின்வந்த ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் சைவமும் எழுச்சியுற்றது. காஷ்மீர் 13 ஆம் நூற்றாடிலிருந்து 15 ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலான காலகட்டத்தில் இசுலாமிய மயமானது. இதனால் இறுதியில் காசுமீர சைவம் வீழ்ச்சியுற்றது. இருப்பினும், பிராந்தியம் தன் நாகரிகத்தின் சாதனைகளை இழக்காமல் இருந்தது, ஆனால் புதிய இசுலாம் ஆட்சி அமைப்பும் கலாச்சாரத்தாலும் உறிஞ்சப்பட்டு காஷ்மீர் சூஃபி மிஸ்டிசிம் பெரியளவுக்கு எழுச்சியடைந்தது.
1753 ஆம் ஆண்டில், அகமது ஷா துரானியின் படைத் தளபதியான அப்துல் கான் ஐசக் அக்குவாசி, காஷ்மீர் மீது படையெடுத்து வந்து ஆப்கானிஸ்தானின் துரானியப் பேரரசின் ஆதிக்கத்தில் காஷ்மீரை கொண்டுவந்தார். காஷ்மீரில் ஆப்கானின் ஆட்சியானது குறிப்பாக இந்துக்களுக்கு, மிகவும் கொடூரமானதாகவும் அடக்குமுறையானதாகவும் இருந்தது. இந்தக் காலத்தில் உள்ளூர்வாசிகள் பலர் அடிமைகளாக ஆக்கப்பட்டனர். ஆப்கானியர்கள் ஆதிக்கமானது 1772 இல் அகமது ஷா அப்தாலியின் மரணத்திற்குப் பிறகு குறைந்தது, என்றாலும் அவர்கள் மேலும் 47 ஆண்டுகள் காஷ்மீரை ஆட்சி செய்தனர்.
காஷ்மீர் வரலாற்றில் பரந்த இந்தியத் துணைக்கண்ட வரலாறும் இதைச்சுற்றிய பகுதிகளான, நடு ஆசியா, தெற்கு ஆசியா , கிழக்காசியா போன்ற பகுதிகளின் வரலாறும் பின்னிப் பிணைந்துள்ளன. இன்று, இது இந்தியாவால் நிர்வகிக்கப்படும் சம்மு காசுமீர் மாநிலத்தை உள்ளடக்கிய பெரிய பகுதி , பாக்கித்தானால் நிர்வகிக்கப்படும் பகுதியான ஆசாத் காஷ்மீர், கில்ஜித்-பால்திஸ்தான், சீனாவால் நிர்வகிக்கப்படும் பகுதியான அக்சாய் சின், டிரான்ஸ் காரகோரம் பகுதி ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது.
கிபி 1700 ல் ஒரு பணக்கார காஷ்மீர் வணிகரின் ஒரு வேலைக்கார்ர் மொ-இ முக்கியுமாஸ் என்றும் முகமதுவின் முடியுடன். பள்ளத்தாக்குக்கு வந்தார். இந்த முடி தால் ஏரிக் கரையில் உள்ள ஹஸ்ரத்பல் கோவிலில் வைக்கப்பட்டது. கிபி 1738 இல் இந்தியாவின்மீதான நாதிர் ஷாவின் படையெடுப்புக்குப் பிறகு காஷ்மீர் மீதான மொகலாயர் ஆதிக்கம் பலவீனமானது.
முகலாய தளபதி, மிர்சா முகமது ஹைதர் துக்ஹலத் கி.பி. 1540 இல் ஹுமாயூன் சார்பாக காசுமீரைத் தாக்கி கைப்பற்றினார். ஷியாக்கள், ஷஃபீகள், சூபிகள் போன்றோர் சூர் அரசர்களின் தூண்டுதலில் காஷ்மீரில் கொடுமைமிக்க துக்ஹலத் ஆட்சியைக் கவிழ்க்கும் கிளர்ச்சிக்கு வழிவகுத்தது.
அவரது சந்ததிகளின் முடியாட்சியானது பிரித்தானியரின் மேலதிகாரத்தின் கீழ், 1947 வரை நீடித்தது, முன்னாள் சுதேச இராச்சியமான இது சர்ச்சைக்குரிய பிரதேசமாக ஆனபின்னர், இப்போது இந்தியா, பாக்கித்தான், சீன மக்கள் குடியரசு என மூன்று அரசுகளால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
மகாபாரதத்தின்படி, புராணக்காலத்தில் காஷ்மீரை குடியரசு முறைப்படி காம்போஜர்கள் கர்ண-ராஜபுரம்-கத்வ-கம்போஜ-நிர்ஜிதஸ்தவா என்ற நகரைகத் தலைநகராகக் கொண்டு ஆ்ண்டனர். இது சுருக்கமாக ராஜ்புரா எனப்பட்டது, இந்நகரம் தற்கால ரஜௌரி என அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது.
அவரது அதிகாரி, ஜோராவார் சிங் உதவியுடன், குலாப் சிங் விரைவில் ஜம்முவின் கிழக்குப் பகுதியில் இருந்த சீக்கியர்களின் வடகிழக்கு லடாக் பால்தி்ஸ்தானையும் ஆகிய நில்பரப்புகளை நிலங்களை கைப்பற்றப்பற்றினார்.
மகாகாளி மண்டலம் தெற்காசியாவின் நேபாளத்தின் தூர மேற்கு வளர்ச்சி பிராந்தியத்தில் அமைந்த இரண்டு மண்டலங்களில் ஒன்றாகும். மற்றொன்று சேத்தி மண்டலம் ஆகும். 6,205 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட மகாகாளி மண்டலத்தில் நான்கு மாவட்டங்கள் உள்ளது. இம்மண்டலத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் கஞ்சன்பூர் மாவட்டத்தில் அமைந்த பீம்தத்தா நகரம் ஆகும். இங்கு பாயும் மகாகாளி ஆற்றின் பெயரால், இம்மண்டலத்திற்கு மகாகாளி மண்டலம் எனப் பெயராயிற்று.
தூரமேற்கு வளர்ச்சி பிராந்தியத்தில் உள்ள மகாகாளி மண்டலத்தின் வெளித் தராய் சமவெளியில் கஞ்சன்பூர் மாவட்டம், உள் தராய் சமவெளியில் டடேல்துரா மாவட்டம், குன்றுப் பகுதியில் பைத்தடி மாவட்டம் மற்றும் இமயமலைப் பகுதியில் தார்ச்சுலா மாவட்டம் என நான்கு மாவட்டங்கள் உள்ளது. மகாகாளி ஆறு நேபாளம், இந்தியா மற்றும் திபெத் ஆகிய நாடுகளின் எல்லையாக அமைந்துள்ளது.
6,205 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட மகாகாளி மண்டலத்தின் 2011-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி மொத்த மக்கள் தொகை 9,77,514 ஆகும்.இம்மண்டலத்தின் கஞ்சன்பூர் மாவட்டத்தில் எண்பது விழுக்காட்டினர் குமாவ்னி மொழி பேசுகின்றனர். மேலும் குமாவ்னி மொழியின் வட்டார வழக்கான டோடியாளி மொழியை பைத்தடி மற்றும் டடேல்துரா மாவட்டங்களில் பேசப்படுகிறது.
மகாகாளி மண்டலம் கடல் மட்டத்திலிருந்து நூற்றி ஐம்பத்து மீட்டருக்கும் கீழான உயரத்திலிருந்து, ஐயாயிரம் மீட்டர் உயரத்திற்கு மேல் வரை இமயமலையில் பரவியுள்ளது. எனவே இம்மண்டலத்தின் தட்ப வெப்பம் மேல் வெப்ப மண்டலம், மிதவெப்ப வளையம், மிதமான காலநிலை, மான்ட்டேன் #ஆல்ப்ஸ்மலைத் தாழ்வாரத்திற்குரிய காலநிலை என நான்கு கால நிலைகளில் காணப்படுகிறது.
மகாகாளி மண்டலத்தின் மேற்கிலும், தெற்கிலும் இந்தியா, கிழக்கில் சேத்தி மண்டலம், வடக்கில் திபெத் தன்னாட்சிப் பகுதி எலலையாக அமைந்துள்ளது.
இம்மண்டலத்தின் முக்கிய நகரங்கள் கஞ்சன்பூர் மாவட்டத்தின் பீம்தத்தா, ராஜ்காட், அமர்கத்தி, தசரத்சந்த் பதான் மற்றும் தார்ச்சுலா ஆகும்.
இவர் 1903 இல் வாக்குரிமைப் போராளியான மேரி தாமசினா புரோதுர்சுட்டுவை இரண்டாவதாக மணந்தார். 1913 இல் ஓய்வு பெற்றதும், இவர் தெவோன், சிடுமவுத் நகரருகே அமைந்த சால்கோமிரேகிசுவில் உள்ள தனது வீட்டருகில் ஒரு வான்காணகத்தை நிறுவினார். இது முதலில் இது கில் வான்காணகம் எனவும் இவர் இறந்த பிறகு இது நான்ம்ன் இலக்கியர் வான்காணகம் எனவும் அழைக்கப்பட்டது. ஒரு கால அளவில், இது எக்சீட்டர் பல்கலைக்கழக்த்தின் பகுதியாக இருந்துள்ளது. ஆனால் இது கிழக்கு தெவோன் மாவட்ட இலாக்கியர் வான்காணகக் கழகத்தின் உரிமையில் இப்போது உள்ளது. எக்சீட்டர் பல்கலைக்கழகத்தின் நார்மன் இலாக்கியர் வானியற்பியால் கட்டிலில் அண்மையில்,விண்மீன் உருவாக்கத்தையும் புறவெளிக் கோள்களையும் ஆயும் வானியற்பியல் குழுவின் உறுப்பினரான திம் நாயிலர் அணிசெய்கிறார்.
இவர் 1869 இல் இயற்கை எனும் பொது அறியலை அறிமுகப்படுத்தும் இதழை பல அறிவியல் புலங்களுக்கு இடையே எண்ணக்கருக்களைப் பரிமாறிக்கொள்ள நிறுவினார். இவர் தன் இறப்பு நேர்வதற்கு சற்று முன்புவரை இதன் ஆசிரியராக இருந்துள்ளார்.
சர் ஜோசப் நார்மன் இலாக்கியர் , , எளிமையாக நார்மன் இலாக்கியர் எனப்படுபவர் ஓர் ஆங்கிலேய அறிவியலாளரும் வானியலாளரும் அரசு கழக ஆய்வுறுப்பினரும் ஆவார். இவரும் பிரெஞ்சு அறிவியலாளராகிய பியேர் ஜான்செனும் எல்லியம் வளிமத்தைக் கண்டுபிடித்தனர். மேலும் இவர் இயற்கை இதழின் நிஊவ்னரும் முதல் பதிப்பாசிரியரும் ஆவார்.