polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இன்று, "பாஷ்மினா" என்ற சொல் கண்மூடித்தனமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது, மேலும் இயற்கை அல்லது செயற்கை இழைகளிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் பல மேலாடைகள் "பஷ்மினா" என்ற பெயரில் விற்கப்படுகின்றன, இது சந்தையில் குழப்பத்தை உருவாக்குகிறது. ஒரு உண்மையான பஷ்மினா சால்வையின் அதிக விலையானது, ஒவ்வொரு சால்வையையும் உருவாக்கும் நிபுணர் கைவினைத்திறன் மற்ரும் அரிதான பஷ்மினா கம்பளி, ஆகியவற்றைப் பொறுத்ததாகும் உயர் ரக சாங்தேங்கி இன ஆடுகளிலிருந்து பெற்படும் கம்பளியே காஷ்மீரி பஷ்மினா சால்வையில் பயன்படுத்தப்படுகிறது பெரும்பாலும் உலகளாவிய காஷ்மீர் சால்வை உற்பத்தியில் இந்த ஆட்டின் இனம் 0.1% க்கும் குறைவாகவே உள்ளது.
காஷ்மீரில் தயாரிக்கப்பட்ட கம்பளி சால்வைகள் கிமு 3 ஆம் நூற்றாண்டுக்கும் கிபி 11 ஆம் நூற்றாண்டுக்கும் இடையில் ஆப்கானிய நூல்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. இருப்பினும், 15 ஆம் நூற்றாண்டில் காஷ்மீரின் ஆட்சியாளர்களால் குறிப்பாக ஜெயிநுல்-அப்தீன் என்பவர் தான் பஷ்மினா தொழிற்துறை பாரம்பரியமாக நிறுவப்பட்டது. இவர் மத்திய ஆசியாவிலிருந்து நெசவாளர்களை அழைத்து வந்து காஷ்மீரில் அறிமுகப்படுத்தினார். பிற ஆதாரங்கள் மூலம், மீர் சையித் அலி ஹமதானி என்பவர் பாரம்பரியமான 700 பஷ்மினா நெய்யும் கைவினைஞர்களுடன் பெர்சியாவிலிருந்து காஷ்மீருக்கு வந்து பஷ்மினாவை அறிமுகப்படுத்தியதாகக் கருதுகின்றனர்.
மூல பஷ்மினா இழை காஷ்மீருக்கு ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது. சீவுதல் (அசுத்தங்கள் மற்றும் பாதுகாப்பு முடியை அகற்றுதல், மற்றும் இழைகளை சீரமைத்தல்) மற்றும் நூற்பு, நெசவு மற்றும் முடித்தல் போன்ற அனைத்து நடவடிக்கைகளும் பாரம்பரியமாக சிறப்பு கைவினைஞர்கள் மற்றும் பெண்களால் கைகளால் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. பஷ்மினா துணி உற்பத்தியின் முக்கிய மையம் ஸ்ரீநகர் நகரின் பழைய மாவட்டத்தில் உள்ளது. ஒரு பாரம்பரிய பஷ்மினா ஸ்டோலை உற்பத்தி செய்வதற்கான தோராயமான நேரம் 180 மணி நேரம் ஆகும்.
பஷ்மினா சால்வைகள் பல நூற்றாண்டுகளாக இப்பகுதியில் உள்ள அரச குடும்பம் மற்றும் மேற்குடியினரால் அணியப்பட்டு வந்துள்ள்ன. இந்தியா, பாகிஸ்தான் மற்றும் நேபாளத்தில் பணக்கார பெண்களின் திருமணத்தில் வரதட்சணையாக பாஷ்மினா போர்வைகள் முக்கிய சீராகக் கொடுக்கப்பட்டன். அவை இந்த நாடுகளில் ஒரு வகையான கௌரவ அடையாளமாகக் கருதப்பட்டது. பஷ்மினா கைவினைப் பாணி காஷ்மீரில் மிர் சையித் அலி ஹமதானியால் பிரபலப்படுத்தப்பட்டன.
தெற்காசியாவில் நெய்யப்பட்ட சால்வைகள் சிந்து சமவெளி நாகரிகத்தின் தொடக்கத்திலேயே அணியப்பட்டு வந்திருந்தன. ஒரு பிரபலமான எடுத்துக்காட்டு மொஹெஞ்சதாரோவில் காணப்படும் ஒரு பாதிரியார்-ராஜாவின் சிலை, மூவிலைச் செடி வடிவங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சால்வையை அவர் அணிந்துள்ளது போன்று சிலை காணப்படுகிறது.
பஷ்மினாவுக்குப் பயன்படுத்தப்படும் ஆடுகள் தனது குளிர்கால மயிர்களைக் ஒவ்வொரு வசந்த காலத்திலும் உதிர்த்து விடுகின்றன இதனைக் கொண்டே பஷ்மினா தயாரிக்கப்படுகின்றன. ஒரு ஆடு சுமார் 80 கிராம் முதல் -170 கிராம் வரை நார்ச்சத்தை தனது மயிர்களில் கொண்டுள்ளது.
கருப்பசாமி மனைவியை இழந்த இரவுக் காவலாளியாவார். இவர் தன் சகோதரி மற்றும் மூன்று மருமகன்களான வீரா, மணி, முருகன் ஆகியோருடன் தமிழ்நாட்டின் ஓர் ஊரில் வசிக்கிறார். ஒரு நாள் கருப்பசாமி தன்வேலை முடிந்து காலையில் வீடு திரும்பும் போது, அவர் ஒரு விபத்தில் சிக்கி இடுப்பை உடைத்துக்கொள்கிறார். அவரது மருமகன்கள் அவருக்கு நகரத்தில் சிகிச்சை செய்ய வேண்டும் என்று விரும்புகின்றனர். ஆனால் அவரது மகன் செந்தில் பாரம்பரிய மருத்துவரிடம் சிகிச்சை அளிக்க, அவரை தனது மூதாதையர் கிராமத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறார். எட்டு நாட்களுக்குப் பிறகு, கருப்பசாமி இறந்து விடுகிறார். அவரது மர்மமான மரணம் வீரா என்ற செயற்பாட்டாளரை சந்தேகத்திற்குரியவராக ஆக்குகிறது.
கோவாவின் 49 வது சர்வதேச திரைப்பட விழாவின் இந்திய பனோரமா பிரிவில் பாரம் 2018 நவம்பரில் திரையிடப்பட்டது. மேலும் பாரம் படமானது கோவாவில், 2018 ஐ.எஃப்.எஃப்.ஐ.யில் ஐ.சி.எஃப்.டி யுனெஸ்கோ காந்தி பதக்கத்திற்கு பரிந்துரைக்கப்பட்ட இரண்டு இந்திய படங்களில் ஒன்றாகும். ஐ.சி.எஃப்.டி யுனெஸ்கோ காந்தி பதக்கம் என்பது ஐ.எஃப்.எஃப்.ஐயின் சர்வதேச போட்டிப் பிரிவாகும், இது பாரிஸில் உள்ள நடுவரால் மதிப்பீடு செய்யப்படுகிறது. பாரம் படமானது பின்னர் தமிழில் சிறந்த திரைப்படத்திற்கான தேசிய திரைப்பட விருதை வென்றது, 66 வது தேசிய திரைப்பட விருதுகளில் வென்ற ஒரே தமிழ் படமாகவும் இது உள்ளது.
49 வது ஐ.எஃப்.எஃப்.ஐ.யில் இப்படத்துக்கு 5 நட்சத்திரங்களில் 4 நட்சத்திரங்களை வழங்கிய சினெஸ்டான் "பாரம் அழகாக எடுக்கப்பட்ட ஒரு சமூக படம், இது உங்கள் செயல்களை கேள்விக்குள்ளாக்கும். மேலும் கருணைக் கொலை குறித்த கடுமையான உங்கள் நிலைப்பாட்டை மறுபரிசீலனை செய்ய வைக்கும்" என்று கூறினார்.
பாரம் என்பது பிரியா கிருஷ்ணசாமியால் எழுதி, இயக்கி, படத்தொகுப்பு செய்யப்பட்ட 2018 ஆண்டைய இந்திய தமிழ் மொழி திரைப்படம் ஆகும். இது தமிழில் சிறந்த திரைப்படத்திற்கான தேசிய திரைப்பட விருதை வென்றது இப்படம் ஒன்றே 66 வது தேசிய திரைப்பட விருதுகளில் வென்ற ஒரே ஒரு தமிழ்த் திரைப்படமாகும்.
இங்கிருந்த முதல் மசூதி கட்டப்பட்ட காலம் தெரியவில்லை. ஆனால், இது கட்டப்பட்டதாக முன்வைக்கப்படும் மிக முந்திய காலம் 1200 ஆகவும் மிகப் பிந்திய காலம் 1330 ஆகவும் உள்ளது. அப்த் அல்-சாதி எழுதிய சூடானின் வரலாறு என்னும் நூலே இந்த மசூதி பற்றிக் குறிப்பிடும் மிகப் பழைய ஆவணம். தொடக்ககால வரலாறு பற்றிக் கூறும் இந்த நூலை, 17 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப் பகுதியில் வழக்கில் இருந்த வாய்வழித் தகவல்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு இதன் ஆசிரியர் எழுதியிருக்கக்கூடும். இந்த நூலின்படி, சுல்தான் குன்புரு இசுலாம் மதத்தைத் தழுவிய பின்னர் தனது மாளிகையை இடித்துவிட்டு அவ்விடத்தில் ஒரு மசூதியைக் கட்டினார். அவர் தனக்காக இன்னொரு மாளிகையை மசூதிக்குப் பக்கத்தில் அதன் கிழக்குத் திசையில் கட்டிக்கொண்டார். இவருக்கு அடுத்து வந்த சுல்தான் மசூதிக்கு மினார்களைக் கட்டிக் கொடுத்தார். அதன் பின் வந்தவர் சுற்று மதிலைக் கட்டினார்.
1828 ஆம் ஆண்டில் பிரான்சுக்காரரான நாடுகாண் பயணி ரேனே கைலே என்பவர் சென்னேக்கு வரும்வரை இந்த மசூதியைப் பற்றி வேறெந்தத் எழுத்து மூலத் தகவலும் இல்லை. இது பற்றி எழுதிய ரேனே, இந்த மசூதி மண்ணால் கட்டப்பட்டது என்றும், அது இரண்டு பெரிய ஆனால் உயரம் குறைந்த மினார்களைக் கொண்டிருந்ததாகவும் குறிப்பிட்டுள்ளார். இம்மசூதி பெரிதாக இருந்தபோதும், செப்பமற்ற வகையில் கட்டப்பட்டிருந்தது என அவரது குறிப்புக்கள் சொல்கின்றன. கைவிடப்பட்டிருந்த கட்டிடத்தில் ஆயிரக்கணக்கான பறவைகள் கூடுகட்டியிருந்தன என்றும் அதனால், ஏற்பட்ட கெட்ட நாற்றத்தில் இருந்து தப்புவதற்காகத் தொழுகைகள் கட்டிடத்தின் வெளிப்புற முற்றத்தில் இடம்பெறுவது வழக்கமாக இருந்ததாகவும் ரேனே குறிப்பிட்டுள்ளார்.
சென்னேயின் பெரிய மசூதி என்பது சுடாத மண்கல்லால் கட்டப்பட்ட பெரிய மசூதிக் கட்டிடம் ஆகும். இது சுடனோ-சகேலியக் கட்டிடக்கலைப் பாணியில் அமைக்கப்பட்ட முக்கியமான கட்டிடங்களில் ஒன்று. மாலியின் சென்னே நகரில் உள்ள இந்த மசூதி பானி ஆற்றின் வெள்ளச் சமவெளிப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இந்த இடத்தில் இருந்த முதல் மசூதி 13 ஆம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டது. தற்போதுள்ள கட்டிடம் 1907 ஆம் ஆண்டைச் சேர்ந்தது. இது சென்னே சமூகத்தின் மையமாக இருக்கும் அதேவேளை, இது ஆப்பிரிக்காவின் மிக முக்கியத்துவம் பெற்ற ஒரு கட்டிடமாகவும் உள்ளது. 1988 இல் சென்னேயின் பழைய நகரத்துடன் சேர்த்து இந்த மசூதியையும் யுனெசுக்கோ உலக பாரம்பரியக் களமாக அறிவித்தது.
ரேனே இந்நகருக்கு வருவதற்குப் பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன் புலானிகளின் தலைவனான சேகு அமாது புனிதப் போர் ஒன்றைத் தொடங்கி நகரத்தைக் கைப்பற்றினார். சேகு அமாது அப்போதிருந்த மசூதியை விரும்பவில்லை. அதனால் அதை அவர் அழிந்துபோக விட்டுவிட்டார். இவ்வாறு பழுதான கட்டிடத்தையே ரேனே பார்த்ததாகத் தெரிகின்றது. சேகு அமாது நகரில் இருந்த பல சிறிய மசூதிகளையும் மூடிவிட்டார். 1834க்கும் 1836க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் இருந்த மசூதிக்கு கிழக்குப் பக்கத்தில் பழைய மாளிகை இருந்த இடத்தில் புதிய மசூதி ஒன்றைக் கட்டினார். புதிய மசூதி பெரியது. ஆனாலும், இது உயரம் குறைந்ததாகவும், மினார்களையோ அலங்காரங்களையோ கொண்டிராததாகவும் இருந்தது.
செனான் நைட்ரேட்டு என்பது 2) என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். செனான் டைபுளோரைடுடன் நீரற்ற நைட்ரிக் அமிலத்தைச் சேர்த்து வினைபுரியச் செய்தால் நிலைத்தன்மையற்ற இச்சேர்மம் உருவாகி மறைகிறது. செனான் புளோரைடு நைட்ரேட்டு என்ற ஒற்றை நைட்ரேட்டைத் தயாரிக்கவும் ஆராயவும் முடிகின்ற அதேவேளையில் செனான் டைநைட்ரேட்டை தனித்துப் பிரிக்கவும் விவரிக்கவும் இயல்வதில்லை.
இருந்தபோதிலும் இது விரைவாக சிதைவடைகிறது.: 2 + 22 என்றாலும் ஒரு கலப்பு நைட்ரேட்டு கண்டிப்பாக இங்கு உள்ளது, 2. புளோரோசெனோனியம் நைட்ரேட்டு என்ற பெயராலும் செனான் புளோரைடு நைட்ரேட்டு. என்ற பெயராலும் இவை அழைக்கப்படுகின்றன.
இவ்வேதி வினையில் செம்பழுப்பு நிறத்தில் உருவாகும் திண்மம் 23 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலையில் சிதைவடையும்போது தற்காலிகமாக நீல நிறமாக மாறுகிறது.
இந்த தொடரில் முதலில் சின்னத் தம்பி தொடரில் நடித்த பவானி ரெட்டி இந்த தொடரில் ராசாத்தி என்ற கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார். அத்தியாயம் 61 முதல் நடிகை தேவயானியின் வருகைக்கு பிறகு இவருக்கான முக்கியத்துவம் குறைந்ததால் இவர் இந்த தொடலிருந்து விலகினார். அத்தியாயம் 100 முதல் என்ற புதுமுக நடிகை டெப்ஜனி மொடக் என்பவர் ராசாத்தி என்ற கதாபாத்திரத்தில் நடித்து வருகின்றார். இவரின் தந்தையாக சிறப்பு தோற்றத்தில் பிரபல நடிகர் விஜயகுமார் நடித்துள்ளார். இவர் இதற்கு முன்பு சன் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பான தங்கம், வம்சம், நந்தினி ஆகிய தொடர்களிலும் நடித்துள்ளார். இவர்களுடன் சிந்தாமணி என்ற கதாபாத்திரத்தில் நடிகை விசித்ராவும் நடிக்கிறார். இவர் 18 வருடங்களுக்கு பிறகு நடிக்கும் முதல் தொடர் இதுவாகும். பிரபல நகைசுச்சுவை நடிகர் செந்தில், சுலக்சனா, பொள்ளாச்சி பாபு, புதுமுக நடிகர் ஆதித்யா , நித்யா ரவீந்தர், கீர்த்தி, ரமேஷ் பண்டிட் போன்ற பலர் இந்த தொடரில் நடித்துள்ளார்கள்
சிறீ மோதிலால் கன்கையலால் ஃபோம்ரா தொழில்நுட்ப நிறுவனம் (எஸ். எம். கே. ஃபோம்ரா தொழில்நுட்ப கல்லூரி என்று சுருக்கமாக அழைக்கப்படுகிறது) என்பது தமிழ்நாட்டின், சென்னையில் அமைந்துள்ள பொறியியல் கல்லூரி ஆகும். இந்த கல்லூரிக்கு புது தில்லியின் அகில இந்திய தொழில்நுட்பக் கல்விக் குழு ஒப்புதல் அளித்துள்ளது. மேலும் இது சென்னை அண்ணா பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இது ஒரு ஐஎஸ்ஓ 9001: 2015 சான்றளிக்கப்பட்ட நிறுவனம் ஆகும்.
ஸ்ரீ மோதிலால் கன்ஹையலால் ஃபோம்ரா தொழில்நுட்பக் கல்வி நிறுவனமானது 2001 ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டு, அண்ணா பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. இக்கல்லூரியின் நிறுவனரான மோதிலால் கன்ஹையலால் 1995 ஆம் ஆண்டு அறக்கட்டளையை உருவாக்கினார். இந்தக் கல்வி நிறுவனமானது ஃபோம்ரா குடும்பத்திற்கு சொந்தமானது, இவர் ஃபோம்ரா எலக்ட்ரிகல்ஸ் என்ற நிறுவனத்தின் உரிமையாளராக உள்ளார்.
இந்த கல்லூரியில் ஒரு தனி கட்டிடத்தில் நூலகம் அமைந்துள்ளது. இது இரண்டு தளங்களுடன் 986 சதுர மீட்டர் பரப்பளவு கொண்டதாக, குளிரூட்டப்பட்டதாக உள்ளது. இங்கு பெரிய அளவில் புத்தகங்கள், இதழ்கள் போன்றவை சேமித்து வைக்கப்பட்டுள்ளன. இதன் சேகரிப்பில் பரந்த அளவிலான பொறியியல் பாட நூல்கள் மற்றும் பிற தொடர்புடைய ஆய்வுத் துறைகளை உள்ளடக்கியதாக உள்ளது.
இக்கல்லூரியானது சென்னையில் இருந்து 35 கிலோமீட்டர் தொலைவில், கேளம்பக்கத்திற்கு அருகிலுள்ள தையூர் கிராமத்தில், பழைய மகாபலிபுரம் சாலையில் அமைந்துள்ளது. இந்த கல்லூரி வளாகமானது 25 ஏக்கர் பரப்பளவில் பரவியுள்ளது.
ஆர். எம். கே பொறியியல் மற்றும் தொழில்நுட்பக் கல்லூரி என்பது இந்தியாவின், தமிழ்நாட்டின், திருவள்ளூர், புதுவயல் கிராமத்தில் உள்ள ஒரு பொறியியல் கல்லூரி ஆகும். இது சென்னை அண்ணா பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைந்துள்ள கல்லூரி ஆகும். இது லட்சுமிகாந்தம்மாள் கல்வி அறக்கட்டளையால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. அகில இந்திய தொழில்நுட்பக் கல்விக் குழுவால் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ள இக்கல்லூரியானது, தெலுங்கு சிறுபான்மை நிறுவனம் ஆகும். இது தேசிய மதிப்பீடு மற்றும் தரச்சான்று அவையால் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் இது ஐஎஸ்ஓ 9000-2015 சான்றளிக்கப்பட்ட நிறுவனமாகும்.
இந்தக் கல்லூரியானது கணினி அறிவியல் மற்றும் பொறியியல் , மின் மற்றும் மின்னணு பொறியியல் , மின்னணு மற்றும் தொடர்பியல் பொறியியல் , இயந்திரப் பொறியியல் ஆகிய நான்கு துறைகளுடன் 2008 இல் திறக்கப்பட்டது. இது தற்போது இஇஇ, இசிஇ, சிஎஸ்இ, இயந்திரப் பொறியியல் போன்ற பல்வேறு துறைகளுடன் 1700 க்கும் மேற்பட்ட மாணவர்களைக் கொண்டுள்ளது. இக்கல்லூரி வளாகமானது சுமார் பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது . சென்னை மற்றும் திருவள்ளூர் மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த மாணவர்களின் போக்குவரத்து வசதிக்காக இந்த கல்லூரியில் 32 பேருந்துகள் உள்ளன.
இக்கல்லூரி வளாகமானது சென்னை-விஜயவாடா தேசிய நெடுஞ்சாலையில் சென்னையில் இருந்து சுமார் 33 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள புதுவயல் கிராமத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த கல்லூரிக்கு சென்னை, கும்மிடிபூண்டி / சூலூர்பேட்டை / நெல்லூர் / நாயுடுபேட்டை / ஸ்ரீ கலாஹஸ்தி / திருப்பதி ஆகிய இடல்களில் இருந்து பேருந்துகள் மூலம் எளிதில் சென்றடையலாம். சென்னை - கும்மிடிபூண்டி இடையேயான புறநகர் தொடருந்துகள் நிற்கும் காவரைப்பேட்டை தொடருந்து நிலையத்தில் இருந்து கல்லூரி ஒரு கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது.
இந்த கல்வி நிறுவனமானது வகுப்பு அறைகள், குளிரூட்டப்பட்ட கருத்தரங்கு கூடங்கள், மத்திய நூலகம், துறைசார் நூலகங்கள், இணைய இணைய இணைப்பு வசதி போன்றவற்றுடன் ஒரு பெரிய வளாகத்தில் அமைந்துள்ளது. இங்கு ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் தனித்தனி விடுதிகள் உள்ளன.
ரெண்டு பேரும் ஒண்ணா கல்யாணம் செய்துக்கறாங்க. ரெண்டு பேர் மனைவியும் ஒண்ணா கர்ப்பமாகி, ஒரே நாளில் பிரசவத்துக்கு வைத்தியசாலைக்கு செல்கின்றனர். அங்கு ஜெயந்தி மற்றும் செல்வத்திற்கு இரட்டை பெண்குழந்தை பிறக்கின்றது ஆனால் நளினிக்கு பிறந்த குழந்தை இறந்து பிறக்க ஜெயந்தி கண் விழிப்பதற்குள் ஒரு குழந்தையை தன் முதலாளி நண்பன் கிட்ட குடுத்துடறார் செல்வம். சந்திரசேகர் குடும்பத்தில் பணக்காரா திமிர் பிடித்த பெண்ணாக வளரும் அகிலா இங்கு ஜெயந்தி மற்றும் செல்வத்திற்கு ஒரே அன்பான பெண்ணாக வளர்கிறாள். ஆரம்பகாலம் முதல் இருவரும் எலியும் பூனையுமாக வளர்க்கின்றனர்.
இந்த தொடரின் கதை இரண்டு இணைபிரியா நண்பர்கள் பற்றிய கதை. நடுத்தர குடும்பத்தை சேர்ந்த செல்வம் மற்றும் பணக்கார குடும்பத்தை சேர்த்த சந்திரசேகர் இருவரும் ஆரம்ப காலத்தில் இருந்தே நல்ல நண்பர்கள். என்னதான் நண்பரானாலும் செல்வதை ஏளனமாக பார்க்கும் சந்திரசேகரன் மனைவி நளினி.
20 வருடம் கழித்து ஸ்ரீதரை காதலிக்கும் அகிலா ஆனால் ஸ்ரீதர் மீராவை காதலித்து திருமணம் செய்கின்றனர். இதனால் மீரா மற்றும் ஸ்ரீதருக்கு எதிராக மாறும் அகிலா. இதற்க்கு பிறகு இவர்களின் வாழ்வில் வரும் பிரச்சனைகளை இக்கதை விளக்குகின்றது.
மருத்துவமனையில் உள்ள விளையாட்டு-மருத்துவ மையம் முதன்முதலில் அமைந்த பெருமையை உடையதாகும். அம்மையமானது ஊனமுற்ற குழந்தைகள், முதியவர்கள் மற்றும் விளையாட்டு காயங்களுக்கு மூட்டுவலி சிகிச்சைக்காக பணியாற்றியது. ஆஸ்டாப் இந்தியா என்ற பெயரிலான ஆஸ்டியோபோரோசிஸ் தடுப்புத் திட்டத்தையும், நீரிழிவு நோயினைக் கண்டறிவதற்காகவும் கால்-கை வலிப்பு மற்றும் இந்தியாவில் நாள்பட்ட நோயைத் தடுப்பதற்காகவும் நாடு தழுவிய பிரச்சாரத்தின் அடிப்படையில் மேற்கொள்வதற்காகஒரு கள கண்டறிதல் மையம் ஆகியவற்றைத் தொடங்கினார். அவர் மருத்துவ ஊட்டச்சத்து பற்றி பல நூல்களையும், சிறுநீரக நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு ஊட்டச்சத்து பற்றிய நூலையும் எழுதியுள்ளார்.
பயனுள்ள பொதுக் கொள்கைகள் மற்றும் நிர்வாகத்தினை அறிமுகப்படுத்துவதற்கான அமைப்பை உருவாக்குவதில் உதவி புரிந்துள்ளார். அந்த அமைப்பானது தனியார் மற்றும் பொது நிறுவனங்களை ஒன்றிணைந்து செயல்பட ஊக்குவிக்கும், அதற்கான மேலும் சுகாதார மற்றும் வணிகத்தில் உள்ள சிக்கல்களைத் தீர்க்கவும் , மற்றும் நிர்வாகத்திற்கான அடித்தளத்தை உருவாக்க அவர் உதவியுள்ளார். மேலும் அவர் வர்த்தகம், திட்டமிடல், சுற்றுச்சூழல், கலைகள், பெண்கள் தொழில்முனைவோர், தேசிய ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் பிராந்திய மேம்பாட்டுக்கான அரசாங்க பொதுக் கொள்கைக் குழுக்களிலும் பல நிலைகளில் பணியாற்றுகிறார்.
சுவாதி பிரமல் ஒரு இந்திய விஞ்ஞானி மற்றும் தொழிலதிபர் ஆவார், ஆரோக்கியம், பொது சுகாதாரம் மற்றும் புதுமைகளைப் புகுத்தல் போன்றவற்றில் தம்மை ஈடுபடுத்திக்கொண்டு வருகிறார். அவர் பிரமல் எண்டர்பிரைசஸ் லிட்., நிறுவனத்தின் துணைத் தலைவராக உள்ளார். சுவாதி 1980 ஆம் ஆண்டில் மும்பை பல்கலைக்கழகத்தில் எம்.பி.பி.எஸ். பட்டம் பெற்றார். ஹார்வர்ட் பொது சுகாதாரப்பள்ளியின் முன்னாள் மாணவியாவார். அவர் அங்கு 1992இல் முதுகலைப் பட்டத்தைப் பெற்றார். அவர் பிரமல் குழுமத்தைச் சேர்ந்த அஜய் பிரமலை மணந்தார்.
டாக்டர் பிரமால் 2012 முதல் 2018 வரை 6 ஆண்டுகளாக மதிப்புமிக்க ஹார்வர்ட் மேற்பார்வையாளர் குழுவில் உறுப்பினராக இருந்து உள்ளார். அவர் 90 ஆண்டுகளில் இந்தியாவின் அப்பெக்ஸ் சேம்பர் ஆஃப் காமர்ஸின் முதல் பெண் தலைவர் என்ற நிலையில் பணியாற்றினார், மேலும் முக்கியமான பொதுக் கொள்கைகள் மற்றும் நிர்வாகத்தில் அவரது வலுவான செல்வாக்கு பரவலாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. அறிவியல், தொழில்நுட்பம் மற்றும் பொருளாதாரக் கொள்கையில் 2006 முதல் 2014 வரை மாண்புமிகு பிரதமரின் ஆலோசகராக பணியாற்றிய பெருமை அவருக்கு கிடைத்தது.
அவர் தற்போது ஹார்வர்ட் ஸ்கூல் ஆஃப் பப்ளிக் ஹெல்த் மற்றும் ஹார்வர்ட் பிசினஸ் ஸ்கூல் ஆகிய இரு நிறுவனங்களின் தலைவரின்கீழ் உள்ள ஆலோசனைக் குழுவில் பணியாற்றுகிறார். அவர் சுகாதார, நிதி சேவைகள், உற்பத்தி மற்றும் சேவை நிறுவனங்களில் வாரிய பதவிகளை வகித்து வருகின்றார். ஐ.ஐ.டி பம்பாய் மற்றும் ஹார்வர்ட் பல்கலைக்கழகம் போன்ற இந்திய மற்றும் சர்வதேச கல்வி நிறுவனங்களின் வாரியங்களில் குழுப்பொறுப்பில் முக்கிய நிலையில் பணியாற்றுகிறார். அவர் உபென்னிலும் பணியாற்றியுள்ளார்.
மும்பையில் உள்ள கோபிகிருஷ்ணா பிரமல் மருத்துவமனையின் நிறுவனர் ஆவார், மேலும் நாள்பட்ட நோய், ஆஸ்டியோபோரோசிஸ், மலேரியா, காசநோய், கால்-கை வலிப்பு மற்றும் போலியோ ஆகியவற்றுக்கு எதிராக பொது சுகாதார பிரச்சாரங்களைத் தொடங்கினார்.
பிரித்தானிய அரசியலமைப்பானது அரச மகுடம் உள்ளிட்ட அரச ஆபரணங்களை நாட்டை விட்டு வெளியே கொண்டுசெல்வதை தடைசெய்கிறது. காரணம் மன்னர், அரசி போன்றோர் மேற்கொள்ளும் வெளிநாட்டு பயணங்களின்போது அவர்கள் நகைகளுக்காக தாக்கப்படாமலிருக்க இது ஒரு ஏற்பாடாகும். கடல் மற்றும் தரை வழியாக இவ்வளவு நீண்ட தொலைவுக்கு அவற்றைக் கொண்டு செல்வதில் கணிசமான அபாயங்கள் உள்ளன. இந்த காரணங்களுக்காக, இந்திய துணைக்கண்டத்துக்கு 1911இல் ஜார்ஜ் மன்னரும், ராணி மேரி வந்தபோது அவர் அணிய இந்த மணிமகுடம் செய்யப்பட்டது. அச்சமயம் அவர்கள் வந்தபோது இந்திய இளவரசர்கள் மற்றும் பிரித்தானிய அதிகாரிகள் முன்னிலையில் இந்தியாவின் சக்கரவர்த்தி, மகாராணி என்று முடிசூட்டப்பட்டனர்.
இந்திய மணிமகுடத்தின் எடையானது ஆகும். இதில் 6,170 பெரிய சிறிய வைரங்கள், 9 மரகத கற்கள், 4 மாணிக்க கற்கள், 4 நீலக்கற்கள் போன்றவை பதிக்கப்பட்டிருந்தன. மேலும் மகுடத்தின் முன்புறத்தில் எடையுள்ள மிகச் சிறந்த மரகதம் பதிக்கப்பட்டிருந்தது. மன்னர் அந்த மகுடம் குறித்து தனது நாட்குறிப்பில், அது அணிய கனமாகவும் சங்கடமாகவும் இருந்த்தது என்று எழுதினார்: "சுமார் மணி நேரம் அந்த கிரீடத்தை அணிந்துகொண்டு தர்பார் நிகழ்வுகளைக் கண்டது களைப்பாகவும், தலை வலியை உண்டாக்குவதாகவும் இருந்தது." என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.
அந்தச் சமயத்தில் மன்னருக்காக புதியதாக மணிமகுடம் செய்யப்பட்டது. இலண்டனின் பிரபல நகை நிறுவனமான காரார்ட் அண்ட் கோ, தயாரித்த அந்த மணிமகுடத்தின் மதிப்பு 60,000 பவுண்ட். ஆகும். இது இலண்டனில் உள்ள இந்திய அலுவலகத்தால் செலுத்தப்பட்டது.
இந்தியப் பேரரசின் கிரீடம் என்பது 1911 ஆம் ஆண்டு தில்லி தர்பாரில் இந்தியப் பேரரசராக ஐந்தாம் ஜார்ஜ் மன்னர் முடிசூடப் பயன்படுத்திய கிரீடமாகும்.
80 கிராமங்களைக் கொண்ட போச்சம்பள்ளி, பாரம்பரிய தறிகளைக் கொண்டுள்ளது, அதன் வடிவமும் வடிவமைப்புகளும் பல நூற்றாண்டுகள் பழமையானவை. இன்று இந்த பட்டு நகரமானது இதனையே குடிசைத் தொழிலாகக் கொண்டுள்ள 100 கிராமங்களையும் 10,000 க்கும் மேற்பட்ட நெசவு குடும்பங்களையும் கொண்டுள்ளது. இந்த வகைத் துணியானது கூட்டுறவுச் சங்கம், இதனோடு தொடர்புடைய பல நிறுவனங்கள், திறமையான நெசவாளர்கள் மற்றும் போச்சம்பள்ளியில் உள்ள வணிக நிறுவனங்கள் மூலம் விற்பனை செய்யப்படுகிறது. நூல் விற்பனை, கைத்தறி பொருட்கள் வாங்குதல் மற்றும் விற்பனை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் ரூ .10,00,000,00 க்கும் மேற்பட்ட வணிகத்தை போச்சம்பள்ளி மேற்கொள்கிறது. 2010 ஆம் ஆண்டில் அரசாங்கம் இக்குழுக்களை போச்சம்பள்ளி 1 மற்றும் போச்சம்பள்ளி 2 என இரண்டு குழுக்களாகப் பிரித்த போதிலும் அவை பொதுவான நெசவு மையங்கள் என்பதை நிரூபித்தே வருகிறது. நலிவடைந்து வரும் இந்தக் கலையை அதன் தனித்துவமான வடிவமைப்பு காரணமாக, புதுப்பிக்க முயற்சிகள் நடந்து வருகின்றன.
போச்சம்பள்ளி, கோயல்குடம், சவுட்டுப்பாலா, ஸ்ரீபுரம், புவனகிரி, புட்டபகா மற்றும் கட்டப்பாலா போன்ற ஒரு சில கிராமங்களிலும், அவற்றைச் சுற்றியுள்ள சில கிராமங்களிலும் பெரும்பாலும் நல்கொண்டா மாவட்டத்தில் இந்த தனிப்பட்ட சிறப்புவாய்ந்த நெசவு நெய்யப்படுகிறது, போச்சம்பள்ளி இகாட் தனித்துவமானது அழகிய வேலைப்பாடுகளுடன் வடிவங்களுக்காக முதலில் நூலக்ளை மொத்தமாகத் தொகுத்து முறுக்கி வண்ணமேற்றுகின்றனர். ஊடு நூல்களை முதலில் பாவில் ஏற்றி அதன்பின்னர் வண்ணமேற்றிய நூல்களையும் சேர்த்து. பின்னர் அவை இரண்டும் ஒன்றாக நெய்யப்படுகிறது. இவ்வாற்று செய்வதால் இவை ’இரட்டை இகாட்’ துணிகள் என உலக அளவில் அறியப்படுகின்றன. பருத்தி, பட்டு மற்றும் சிக்கோ - பட்டு மற்றும் பருத்தியின் கலவையிலான நூல்கள் ஆகியவற்றிலும் இது நெய்யப்படுகிறது. இயற்கை மூலங்களில் இருந்தும் அதனுடைய கூட்டுக் கலவைகள் மூலமும் இதற்கான சாயங்கள் பெறுவது அதிகரித்துள்ளது.
போச்சம்பள்ளி சேலை அல்லது போச்சம்பள்ளி இகாட் என்பது இந்தியாவின் தெலுங்கானா மாநிலத்தில் உள்ள யாதத்ரி புவனகிரி மாவட்டம், பூதன் போச்சம்பள்ளியில் தயாரிக்கப்பட்ட சேலை வகையாகும். இப்புடவைகள் இகாட் பாணியில் சாயமிடுவதில் பாரம்பரிய வடிவியல் வடிவங்கள் பின்பற்றப்படுகின்றன. அழகிய வேலைப்பாடுகள் அமைஆ வடிவியல் வடிவமைப்புகள் புடவைகள் மற்றும் துணி வகைகள் தனித்துவம் பெற்று விளங்குகின்றன. இந்திய அரசாங்கத்தின் அரசு விமான நிறுவனமான ஏர் இந்தியாவின் கேபின் குழுவினர் சிறப்பாக வடிவமைக்கப்பட்ட போச்சம்பள்ளி பட்டுப் புடவைகளை அணிந்துள்ளனர்.
போச்சம்பள்ளி சேலை 2005 இல் அறிவுசார் சொத்துரிமை பாதுகாப்பு அல்லது புவியியல் அடையாளம் அந்தஸ்தைப் பெற்றது. போச்சம்பள்ளி இகாட் என்பது போச்சம்பள்ளி கைத்தறி நெசவாளர்கள் கூட்டுறவு சங்கம் மற்றும் போச்சம்பள்ளி கைத்தறி அச்சு மற்றும் சாய பட்டுப்புடவை உற்பத்தியாளர்கள் சங்கத்தின் பதிவு செய்யப்பட்ட சொத்தாகும்.
இந்தியாவின் பல பகுதிகளிலும் உலகநாடுகள் பலவற்றிலும் இவர் தன் தந்ரீக, புதுமைப்படைப்புகளை காட்சிப்படுத்தி கண்காட்சிகளை நடத்தியுள்ளார். சப்பானில் 1980ஆம் ஆண்டிலும் ஆத்திரேலியாவில் 1982ஆம் ஆண்டிலும் செருமனியில் 1984ஆம் ஆண்டிலும் தென்மார்க்கில் 1988 ஆம் ஆண்டிலும் நெதர்லாந்தில்1989ஆம் ஆண்டிலும் இவர் தன் படைப்புகளுக்கான கண்காட்சிகளை நடத்தியுள்ளார். இவருடைய படைப்புக்கண்காட்சியை மேனாள் இந்தியக்குடியரசுத் தலைவர் ஆர்.வி. வெங்கட்ராமன் திறந்து வைத்துள்ளார். செமினி, வாகினி ஆகிய திரைக்கூடங்களில் கலை இயக்குநராகப் பணியாற்றியுள்ளார். நாட்டிய மணிகள் இலலிதா, பத்மினி, வைசெயந்திமாலா, இராகிணி ஆகியோரின் நாட்டியங்களுக்கு தபேலா இசைத்துள்ளார். இவருடைய அர்த்த கணேசுவரி என்னும் புடைப்புப்படிமத்தினை இந்திய அரசின் இந்திய அருங்காட்சியங்கங்கள் என்னும் வலைக்களத்தில் எண்மியப்படமாக வெளியிட்டு ஆவணப்படுத்தியுள்ளது.
தமி்ழ்நாட்டினைச் சார்ந்த படைப்பாளர்களில் கு. மு. கோபாலின் படைப்புகள் தந்ரீக வகையைச் சார்ந்தது. பிள்ளையாரின் உருவங்களை முற்றிலும் மாறுபட்ட வடிவங்களில் இவர் வெளிப்படுத்தியுள்ளார். பிள்ளையார் என்றாலே பெரிய வயிறு அல்லது தொப்பையுடன் காணப்படும் ஒன்றாகவே அனைத்து படைப்பாளர்களும் காட்சிப்படுத்தியுள்ளனர். ஆனால், இவர் வயிற்றைச் சிறிய ஒன்றாகக் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார். இளம் பிள்ளையார் படிமத்தினை குழந்தை ஒன்று கால்களை நீட்டி அமர்ந்திருக்கும் வகையில் வெளிப்படுத்தியுள்ளார். பிள்ளையாரைப் பெண் வடிவில் கணேசுவரி என்னும் பெயரில் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார். இவருடைய படைப்புகளில் காணப்படும் இந்து கடவுளர்களின் குறியியலை ஓவியர் இந்திரன் ஆராய்ந்துள்ளார்.
குட்டியாப்பிள்ளை முனுசாமிப்பிள்ளை கோபால் இந்தியாவைச் சார்ந்த ஓவியர், படிம , கட்டடக்கலைஞர். 1928இல் சேலத்திலுள்ள அன்னதானப்பட்டியில் பிறந்தார். இவரின் பெற்றோர் குட்டியாப்பிள்ளை முனுசாமிப்பிள்ளை, மாணிக்கம்மாள். சோழ மண்டலம் என்னும் ஓவியக் கிராமத்தை உருவாக்கியவர்களில் ஒருவர். இவர் தமிழ்நாட்டு அரசின் அமைப்பான நுண்கலைக்குழுவிடமிருந்து கலைச் செம்மல் விருதினைப்பெற்றுள்ளார். பல்வகை படைப்புகளை அளித்துள்ள இவர் உலோகங்களில் தன் படைப்புகளை பெரும்பாலும் உருவாக்கியுள்ளார். இவர் பிள்ளையார் உருவங்ளை தந்ரீக முறையில் படைத்துள்ளார்.
சென்னையிலுள்ள கவின் கலைக்கல்லூரியில் இவர் நுண்கலைகலையில் பட்டயப்படிப்பினைப் பயின்றுள்ளார். இவர் தேவி பிரசாத் ராய் சௌத்ரியின் மாணவர். இவருடைய படைப்புப்பணிகளுககு மதிப்புறு முனைவர் பட்டத்தினையும் பெற்றுள்ளார்.
பர் துபாய் ,ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தின், துபாய் க்ரீக்கின் மேற்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ள ஒரு வரலாற்று சிறப்புமிக்க மாவட்டமாகும். இதன் பெயர் மெயின்லாந்து துபாய் என்று பொருள்ப்படுத்தப்படுகிறது. இது துபாய் பகுதியை தெய்ரா பகுதியிலருந்து துபாய் கிரீக் மூலம் பிரிக்கும் இடமாகும். ஆகையால் இது பாரம்பரியமிக்க இடமாக பார்க்கப்படுகிறது. பர் துபாய் வரலாற்று ரீதியாக க்ரீக்கின் மேற்குக் கரைக்கும் ஜுமேராவிற்கும் இடையிலான அனைத்து மாவட்டங்களையும் உள்ளடக்கியது. இங்கு பெரிய மசூதியை ஒட்டி மாவட்டத்தின் ஆட்சியாளர் நீதிமன்றம் அமைந்துள்ளது. இந்த மாவட்டத்தில் தான் நகரத்தின் மிக உயரமான மினாரட், கொண்ட பெரிய மசூதியும், நீல நிற ஓடு கொண்ட ஈரானிய மசூதியும் அமைந்துள்ளது. இங்கு தான் நாட்டின் ஒரே இந்து கோயில் அமைந்துள்ளது. இந்த கோயில் பெரிய மசூதிக்கும் துபாய் க்ரீக்கிற்கும் இடையில் அமைந்துள்ளது. பெரும்பாலும் இந்திய குடும்பங்கள் பர் துபாயில் வசிக்கின்றன.
இந்த மாவட்டத்தில் தான் புதுப்பிக்கப்பட்ட பல வரலாற்று கட்டிடங்கள் மற்றும் அருங்காட்சியகங்கள் அடங்கிய சுற்றுலா இடங்கள் அமைந்துள்ளது. இது சர்வதேச சுற்றுலாப் பயணிகளுக்கு பிடித்த பிரபலமான இடங்களைக் கொண்டுள்ளது. இந்த மாவட்டத்தில் பல வணிக வீதிகள் மற்றும் வணிக சந்தைகள் உள்ளன. இதில் அப்ரா படகு நிலையத்திற்கு அருகிலுள்ள ஜவுளி சந்தை பிரப்பலமனது. ஆனால் பலருக்கு நன்கு அறியப்பட்ட வணிக சந்தைகள் பெரும்பாலானவை தேராவில் அமைந்துள்ளன.
அல் பஸ்தாக்கியா என்ற வரலாற்றுப் பகுதி அல் பாஹிடி கோட்டையின் கிழக்கே அமைந்துள்ளது . இந்த பகுதியில் தான் பழைய பல புராதான வீடுகள் அமைந்துள்ளது. இவைகளை அதன் காற்றுக் கோபுரங்களை வைத்து அடையாளம் கண்டுகொள்ளலாம். இதன் வடமேற்கில் ஷிண்டாகாவும், அருகில் பர் துபாய், துபாய் கிரீக்கும், கடலும் இடையில் அமைந்துள்ளது.
2013 மற்றும் 2016க்கு இடையில் நடைப்பெற்ற மாற்றங்களை தொடர்ந்து பர் துபாய், துபாய் க்ரீக் கடலுக்கு அருகே வரை நீட்டிக்கப்பட்டது. இதன் மூலம் பர் துபாய் ஒர் தீவாக மாற்றியது. தற்போது பர் துபாய் பல அடுக்குமாடி கட்டிடங்களைக் கொண்ட ஒரு பிரபலமான வாழ்க்கைப் பகுதியாக உள்ளது.
தேர்வுத் துடுப்பாட்ட வரலாற்றில் ஒரு அணி விருப்பத்துடன் தங்கள் ஆட்டப்பகுதியை விட்டுக்கொடுத்த நிகழ்வு ஒருமுறை மட்டுமே நிகழ்ந்துள்ளது. 18 சனவரி 2000இல் தென்னாப்பிரிக்காவின் செஞ்சூரியன் பார்க்கில் இங்கிலாந்து மற்றும் தென்னாப்பிரிக்கா அணிகளுக்கிடையேயான ஐந்தாவது மற்றும் இறுதித் தேர்வுப் போட்டி நடைபெற்றது. இத்தொடரில் தென்னாப்பிரிக்கா 2-0 என்ற கணக்கில் ஏற்கனவே கைப்பற்றிவிட்டது . ஐந்தாவது போட்டியின் முதல் நாளில் தென்னாப்பிரிக்கா 6 இழப்புகளுக்கு 156 ஓட்டங்கள் எடுத்திருந்தது. அடுத்த 3 நாட்களும் மழை காரணமாக போட்டி விளையாடப்படவில்லை. இறுதியாக 1 நாள் மட்டுமே மீதமிருந்ததால் போட்டி வெற்றி/தோல்வியின்றி முடியும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது.
ஒருவேளை ஒரு அணித்தலைவர் இந்த ஆட்டப்பகுதியில் தங்கள் அணி எடுத்த ஓட்டங்கள் வெற்றி பெறப் போதுமானது என்று கருதினால் அறிவிப்பார். இதன்மூலம் அந்த அணியின் ஆட்டப்பகுதி முடிவடையும். ஒருவேளை அதிக ஓட்டங்கள் எடுத்த பிறகும் தொடர்ந்து ஆடிக்கொண்டே இருந்தால் போட்டி வெற்றி/தோல்வியின்றி முடிய வாய்ப்புள்ளது. இந்த நிலையைத் தவிர்க்க அறிவிப்பு உதவுகிறது. இதுதவிர வேறுசில உத்திகளுக்காகவும் அறிவிப்பு பயன்படுகிறது.