polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
பாமியான் மாகாணம் என்பது முப்பத்து நான்கு ஆப்கானிஸ்தானின் மாகாணங்களில் ஒன்று. இது நாட்டின் மத்தியில் உயரமான நிலப்பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இந்த மாகாணத்தில் உயர்ந்த மலைகளும் நடுத்தர அளவுமலைகளையும் கொண்டதாக உள்ளது. இந்த மாகாணம் ஆறு மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. மாகாணத்தின் தலை நகராக பாமியான் நகரம் உள்ளது. மாகாணத்தின் மக்கள் தொகை 425,500 ஆகும். இதுவே ஆப்கானிஸ்தானின் ஹஜாராஜத் வட்டாரத்தில் பெரிய மாகாணமாகும். மேலும் இது கசாரா மக்களின் கலாச்சார தலைநகராகவும் விளங்குகிறது.
இதன் பெயர் "ஒளி வீசும் இடம்" என மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது. பண்டைக் காலத்தில், நடு ஆப்கானிஸ்தான் பகுதி பட்டுப் பாதையின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. உரோமப் பேரரசு, சீனா, நடு ஆசியா மற்றும் தெற்கு ஆசியா ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான பாதைகள் சந்திக்கும் இடமாக இருந்தது. பாமியான் பல நாட்டுப் பயணிகள் தங்கிச் செல்லக்கூடிய பகுதியாக இருந்தது. இங்கு கிரேக்கம் மற்றும் புத்த கலை அம்சங்கள் ஒரு தனிப்பட்ட பாரம்பரிய பாணியில், ஒருங்கிணைந்து அக்கலை கிரேக்க-புத்த கலை என்று அறியப்பட்டது.
கி.மு 2000 ஆம் ஆண்டிற்குப் பின்னர், மத்திய ஆசியாவில் இருந்து அரை நாடோடி மக்கள் அலையென ஆப்கானிஸ்தானின் தெற்கு நோக்கி நகரத் தொடங்கினர். அவர்களில் பலர் இந்திய-ஐரோப்பிய மொழிகள் பேசிய இந்தோ ஈரானியர். இந்த பழங்குடியினர் பிறகு, தென் இந்தியா, தற்போதைய மேற்கு ஈரான் அமைந்துள்ள பகுதிகள், மற்றும் வடக்கு காஸ்பியன் கடல் பகுதி வழியாக ஐரோப்பா போன்ற இடங்களுக்கு இடம் பெயர்ந்தனர். இந்த பிராந்தியம் முழுக்க அரினா என்று அழைக்கப்பட்டது.
வடமேற்கில் தங்களை வலுப்படுத்திக் கொண்ட, சந்திரகுப்தர் நந்த பேரரசை கிழக்கு நோக்கி நகர்த்தினார். ஆப்கானிஸ்தான் நாட்டில் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் பண்டைய புத்த மத பாரம்பரிய மற்றும் கலை மிச்சங்கள் பரந்த அளவிலான தொல்லியல் கண்டுபிடிப்புகள் மூலம் கண்டறியப்பட்டு பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. வரலாற்றில் கௌதம புத்தர் தன் வாழ்நாளில் பால்க் பகுதிக்கு வரவில்லை என, தன் பதிவுகளில் கூறுகிறார் சுவான்சாங்.
இந்த மாகாணத்தில் பல புகழ்மிக்க வரலாற்று சிறப்புமிக்க இடங்கள் உள்ளன. இதில் குறிப்பிடத்தக்கதாக உள்ளவை; புகழ்வாய்ந்த பாமியன் புத்தர் சிலைகள் அதைச் சுற்றி உள்ள 3,000 குகைகள், பேண்ட்-இ அமீர் தேசிய பூங்கா, தாரா-இ-அஜ்ஹடார், கோல்கோடா மற்றும் ஜாகாக் ஆகிய பண்டைய நகரங்கள், பெரோஸ் பஹார், அஸ்டோபா, கிளிகான், கஹோர்கின், காஃரின் மற்றும் சில்டுகட்டரன் போன்ற இடங்கள் ஆகும்.
7 ஆம் நூற்றாண்டில், அரேபியர்கள் முதன்முதலாக வந்தனர், இதன்பிறகு அது 9 ஆம் நூற்றாண்டில் சபாரிய மூலம் இஸ்லாமியத்தின் பெயரில் வெற்றி கொள்ளப்படுவதற்கு முன் காபூலில் ஷாஹி கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருந்தது. இது 13 ஆம் நூற்றாண்டில் மங்கோலிய படையெடுப்பில் அவர்கள் வசம் வந்தது. இப்பகுதி பின்னர் தைமூரிதஸ், முகலாயர்களின், இல்கனடி என்ற அர்கான் கான் போன்றோரால் ஆளப்பட்டது.
பாமியன் மாகாணம் குறிப்பாக உருளைக்கிழங்கு பயிரிடுவதில் பிரபலமன பகுதியாக உள்ளது. கிழக்கு ஆப்கானிஸ்தானின் வெப்பமான பகுதியான ஜலாலாபாத்தில், குளிர்காலத்தில் உருளைக் கிழங்குகளை வளர்க்கப்படுகின்றன, பின்னர் அங்கிருந்து விதை உருளைக் கிழங்குகள் பாமியானுக்கு கொண்டுவரப்பட்டு வசந்தகாலத்தில் மறு நடவு செய்யப்படுகிறது.
இந்த மாகாணம் பொது மறுகட்டுமானத்திற்கு பாதுகாப்பான மாகாணங்களில் ஒன்றாக நாட்டில் கருதப்படுகிறது. பாமியனில் நியூசிலாந்து அமைதி காக்கும் படை அமைதி பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளுக்க்கு பணியாற்றியது.
2014 மே முதல் மாகாணத்தில் தலைநகரான பாமியானில் உள்ள பாமியன் வானூர்தி நிலையத்திலிருந்து காபூலுக்கு நேரடி விமான சேவை வழங்க திட்டமிடப்பட்டது.
விக்ரம் வேதா என்பது 2017 ஆம் ஆண்டு வெளியான ஓர் இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படம் ஆகும். இது ஒரு குற்றத் திகில் திரைப்படம் ஆகும். புஷ்கர் மற்றும் காயத்ரி
இத்திரைப்படத்தை இயக்கியுள்ளனர். ஆர். மாதவன் மற்றும் விஜய் சேதுபதி முன்னணி பாத்திரங்களில் நடித்துள்ளனர். சாரதா ஸ்ரீநாத், வரலட்சுமி, கதிர் மற்றும் ஜான் விஜய் ஆகியோர் துணைக் கதாப்பாத்திரங்களாக நடித்துள்ளனர். வை நாட் ஸ்டூடியோஸ் இத்திரைப்படத்தைத் தயாரித்துள்ளது. மேலும் 2014 ஆம் ஆண்டில் படப்பிடிப்பு 2016 ஆம் ஆண்டு இத்திரப்படத்தின் திட்டம் உருவாக்கப்பட்டு நவம்பர் மாதமளவில் படப்பிடிப்பு தொடங்கியது. இத்திரைப்படத்தில் விஜய் சேதுபதி ஓர் தாதாவாக நடித்துள்ளார்.
மாதவன் அந்தக் கேள்விக்குப் பதில் சொன்ன உடனேயே, விஜய் சேதுபதிக்குப் பிணை கிடைத்து வெளியே சென்றுவிடுகிறார். விஜய் சேதுபதியை ஷ்ரத்தா ஸ்ரீநாத் பிணையில் எடுக்கிறார். இந்நிலையில் பிரேம் கொலை செய்யப்படுகிறார் இதனிடையே மாதவன் – ஷ்ரத்தா ஸ்ரீநாத் இருவரும் பிரிந்து விடுகின்றனர். பிரேமை கொலை செய்தது விஜய் சேதுபதி தான் என்று மாதவன், விஜய் சேதுபதியை என்கவுண்டர் செய்யத் தேடி வருகிறார். ஒரு கட்டத்தில் விஜய் சேதுபதியைக் கண்டுபிடித்து அவரைக் கைது செய்கிறார் பின்னர்ப் பிரேம் கொலை குறித்து விஜய் சேதுபதியிடம் மீண்டும் விசாரணை நடத்தும் மாதவனிடம், விஜய் சேதுபதி மீண்டும் ஒரு கதை சொல்லி கேள்வி கேட்கிறார்.
இந்நிலையில், விஜய் சேதுபதி இருக்கும் இடம் குறித்து இரகசிய தகவல் ஒன்று கிடைக்கிறது மாதவன் உள்ளிட்ட அந்தச் சிறப்புப் படை சம்பவ இடத்திற்குச் சென்று அங்கிருந்தவர்கள் மீது தாக்குதல் நடத்துகிறது. இதில் குற்றவாளி இல்லாத ஒரு நபரையும் என்கவுண்டர் செய்து விடுகிறார்கள். மேலும் அந்த இறந்த நபரைக் குற்றவாளி என்றும் காவல்துறையில் அறிக்கையில் அறிவித்து விடுகிறார்கள் இது ஒருபுறம் இருக்க மாதவனுக்கு வழக்கறிஞராக இருக்கும் ஷ்ரத்தா ஸ்ரீநாத்துடன் பழக்கம் ஏற்பட்டு இருவரும் திருமணம் செய்து கொள்கின்றனர்.
இந்நிலையில், முதல் திட்டம் தோல்வியடைந்ததைத் தொடர்ந்து, விஜய் சேதுபதி இருக்கும் இடம் குறித்த தகவல் மீண்டும் கிடைக்க, இந்த முறை விஜய் சேதுபதியைக் கட்டாயம் என்கவுண்டர் செய்துவிட வேண்டும் என்று பெரிய படையே செல்கிறது. ஆனால், விஜய் சேதுபதி அவராகவே காவல் நிலையத்திற்கு நேரில் வந்து சரணடைகிறார். தனி ஆளாக வந்து சரணடைந்த விஜய் சேதுபதியிடம் மாதவன் விசாரணை நடத்துகிறார். அப்போது, தனது வாழ்க்கையில் நடந்த கதை ஒன்றைச் சொல்லும் விஜய் சேதுபதி, அதிலிருந்து கேள்வி ஒன்றைக் கேட்கிறார்.
இத்திரைப்படத்தின் கதை பழங்கால இந்தியக் கதையான விக்ரமாதித்யன் வேதாளத்தின் கதையின் சாயலில் எடுக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு நேர்மையான காவல்துறை அதிகாரி ஒரு நேர்மையான தாதா இருவருக்கும் நடக்கும் மோதலே கதைக்களம். காவல்துறை ஆய்வாளரான விக்ரம், வேதா எனும் வில்லனின் கூட்டத்தை அழிக்க நினைக்கின்றான். வேதாவை விக்ரம் கொல்ல நினைக்கிற நேரங்களில் தனது கதைகளால் புதிர் போட்டு உண்மையான கொலைகாரர்களை விக்ரம் பிடிக்க வேதா திட்டம் வகுக்கிறான். அதனைச் செய்தும் முடிக்கிறான்.
இவ்வாறாக வேதா எனப்படும் விஜய் சேதுபதி விக்ரம் எனப்படும் மாதவனிடம் கதை சொல்லி, அதிலிருந்து கேள்வி கேட்டு, அதில் ஒரு புதிர் ஒன்றை வைக்கிறார். அந்தப் புதிருக்குப் பின்னால் என்ன இருக்கிறது என்று தேடிக் கண்டுபிடிக்கும் மாதவன் அதன் பின்னணியை எப்படிக் கண்டுபிடிக்கிறார்?
சிறந்த திரைக்கதைக்கான விகடன் விருதை இப்படத்திற்காக புஷ்கர் மற்றும் காயத்திரி பெற்றனர். அதேபோல சிறந்த பின்னனிப் பாடகருக்கான விகடன் விருதை அனிருத் ரவிச்சந்திரனும், சிறந்த வில்லனுக்கான விகடன் விருதை விஜய் சேதுபதியும் பெற்றனர்.
ஐ.எம்.டி.பி வெளியிட்ட 2017 ஆம் ஆண்டின் முதல் பத்து சிறந்த இந்தியத் திரைப்படங்களின் பட்டியலில் விக்ரம் வேதா முதலிடத்தைப் பிடித்தது.
சென்னையின் முக்கியத் தாதாவாக இருக்கும் வேதா என்கவுண்டர் செய்ய வேண்டும் என்று காவல்துறையில் சிறப்புப் படை ஒன்று அமைக்கப்படுகிறது. பிரேம் தலைமையிலான அந்தப் படையில் என்கவுண்டரில் கைதேர்ந்தவரான மாதவன் இருக்கிறார். பிரேமின் வழிகாட்டுதலின்படி விஜய் சேதுபதியை என்கவுண்டர் செய்வதற்காக வேதாவை அந்தச் சிறப்புப் படை தேடி வருகிறது.
சீலா பாக் மலைத்தொடரின் அடிவாரத்தில் 30 - 04 ' முதல் 31 - 17 ' வரையிலான வடக்கு தீர்க்கரேகையில் கில்லா அப்துல்லா மாவட்டம் பரவியுள்ளது. கிழக்கில் பிசுகின் மாவட்டம், தெற்கில் குவெட்டா மாவட்டம், மேற்கில் ஆப்கானிசுதான் ஆகியன கில்லா அப்துல்லா மாவட்டத்திற்கு எல்லைகளாக அமைந்துள்ளன. 5264 கிலோமீட்டர் 2 புவியியல் பரப்பளவைக் கொண்டுள்ள இம்மாவட்டம் கலிசுதான், சமான் என்ற மேலும் இரண்டு துணைப் பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. கில்லா அப்துல்லா மாவட்டம் பொதுவாக மலைகள் சூழ்ந்த பிரதேசமாகக் காணப்படுகிறது. மாவட்டத்தின் வடக்குப் புறம் தோபா பீடபூமியால் சூழப்பட்டுள்ளது. மலைத் தொடர்கள் யாவும் கிட்டத்தட்ட ஒத்த பண்புகளைக் கொண்டுள்ளன. இவற்றில் நீளமான மைய்ய முகடுகள் மிகப்பல நீட்சிகளுடன் காணப்படுகின்றன. இந்நீட்சிகள் 1500 முதல் 3300 மீட்டர்கள் வரையிலும் கடல்மட்ட உயரத்தில் மாறுபடுகின்றன.
கில்லா அப்துல்லா மாவட்டம் மலைகளால் சூழப்பட்ட ஒரு சிறிய பள்ளத்தாக்கு ஆகும். இப்பள்ளத்தாக்கின் தரைப் பரப்பு வண்டல் படிவுகளின் தொகுப்பால் ஆனதாகும், இத்தொகுப்பு பெருவாரியாக களிமண், வண்டல், வண்டல்களிமண், களிமண்வண்டல் படிவுகளால் ஆக்கப்பட்ட தொகுப்பாக உள்ளது. இப்படிவுகள் யாவும் பள்ளத்தாக்கின் குறுக்கே வடக்கிலிருந்து தெற்காகப் பாயும் பருவகால சிற்றோடைகளால் சேர்க்கப்பட்டவையாகும். குலிசுதான் பகுதியில் இயற்கையான பசளை மண்ணும் ,சமான் பகுதியில் மணற்பாங்கான களிமண் கலவையும் காணப்படுகின்றன. மலைத்தொடர்களை நெருங்குகையில் மணற்பாங்குத் தன்மை அதிகரிக்கின்றது. தண்ணீர் பற்றாக்குறையும், பகுதிப் பாலைவனக் காலநிலையும் இப்பகுதியில் நிலவுவதால் மரங்களும் புதர்களும் சிறிய எண்ணிக்கையிலேயே வளர்ந்து காணப்படுகின்றன.
1839 ஆம் ஆண்டில் குவெட்டா, பிசுகின் மண்டலங்கள் ஒன்றாக இணைந்து பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஒரு பகுதியாக விளங்கின. முதலாம் ஆங்கிலோ ஆப்கன் போரின் விளைவாக இம்மாற்றம் நிகழ்ந்திருந்தது. எனினும் 1842 ஆம் ஆண்டில் ஆப்கானியர்கள் முழு பிசுகின் பள்ளத்தாக்கையும் மீண்டும் ஆக்கிரமித்துக் கொண்டனர். ஆனால் 1879 இல் இப்பகுதியை அவர்கள் மீண்டும் இழந்தனர். நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் பிசுகினும் அதனைச் சுற்றியிருந்த பிற பகுதிகளும் குவெட்டா மாவட்டத்துடன் இணைக்கப்பட்டன. 1993 ஆம் ஆண்டில் நிர்வாகக் காரணங்களுக்காக பிசுகின் தனியாகப் பிரிக்கப்பட்டு தனி மாவட்டமாக உருவாக்கப்பட்டது.
கில்லா அப்துல்லா மாவட்டத்தில் பருவநிலை பொதுவாகறண்டும் மிதமான வெப்பத்தோடும் காணப்படுகிறது. அண்டை மாவட்டங்கள் கடல் மட்ட உயரத்தில் வேறுபடுவதால் பருவநிலையிலும் வேறுபாடுகள் காணப்படுகின்றன. இம்மாவட்டத்தின் பருவநிலை விவசாயத்திற்கும் தோட்டக்கலைக்கும் ஏதுவானதாக உள்ளது. வாதுமை போன்ற கொட்டைப் பழவகை, ஆப்பிள், திராட்சை, செர்ரி முதலிய பழவகைகளும் உருளைக்கிழங்கு, வெங்கயம், தக்காளி போன்ற காய்கறிகளும் கில்லா அப்துல்லா மாவட்டத்தின் பருவநிலையில் நன்றாக வளர்கின்றன.
கில்லா அப்துல்லா அல்லது அப்துல்லா கில்லா என்பது பாக்கித்தானின் பலூசிசுதான் மாகாணத்திற்கு வடமேற்கில் இருக்கும் ஒரு மாவட்டமாகும். இந்நகரத்திலுள்ள மக்களில் 99 சதவீதத்தினர் இசுலாமியர்கள் ஆவர். 2012 இல் இந்நகரின் மக்கள் தொகை 1,20,000 நபர்களாக மதிப்பிடப்பட்டது. இவர்களில் பெரும்பாலானவர் பக்தூன் மக்கள் இனத்தைச் சேர்ந்தவர்களாகும்.
பிசுகின் மாவட்டத்திலிருந்து 1993 இல் தனியாகப் பிரிக்கப்பட்டு கில்லா அப்துல்லா புதிய மாவட்டமாக உருவாக்கப்பட்டது. இம்மாவட்டத்தின் பரப்பளவு 3,293 சதுர கிலோமீட்டர்களாகும்.
கபிலவஸ்து மாவட்டத்தின் கிழக்கில் ரூபன்தேகி மாவட்டம், வடமேற்கில் துயுக்குரி மாவட்டம், வடக்கில் டாங் மாவட்டம் மற்றும் அர்காகாஞ்சி மாவட்டம், தெற்கில் இந்தியாவின் அவத் பகுதியின் பலராம்பூர் மாவட்டம் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.
2011-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, இம்மாவட்ட மக்களில் அவதி பேசுபவர்கள் 80 விழுக்காடும், தாரு மொழி பேசுவோர் 5 விழுக்காடும், நேபாள மொழி பேசுவோர் 15 விழுக்காட்டினராகவும் உள்ளனர்.
கபிலவஸ்து மாவட்டம் , நேபாளத்தின் மாநில எண் 5-இல், லும்பினி மண்டலத்தில் அமைந்த, நேபாளத்தின் 77 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்ட நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் கபிலவஸ்து ஆகும்.
இம்மாவட்டம் கபிலவஸ்து, பான்கங்கா, பிரிக்குடி, சிவராஜ், கிருஷ்ணா நகர், புத்த பதிகா என ஆறு நகராட்சிகளைக் கொண்டுள்ளது.
இந்த கருடன் சம்பா சாப்பாட்டிற்கும், மற்றும் பலகாரங்களுக்கும் ஏற்ற இரகமாகக் கருதப்படுகிறது. பண்டைய காலத்தில் மணப்பாறை முறுக்கு இந்த அரிசியைக் கொண்டு செய்யப்பட்டுப் பிரபலமடைந்ததாகத் தகவல் உள்ளது. விரைவாக வேகக்கூடிய இரகமாக உள்ள இந்த பாரம்பரிய அரிசி வகை, இல்லத்தரசிகளிடம் முதன்மை பெற்றது. சிகப்பு நிறமுடைய இந்நெல், வெள்ளை அரிசி கொண்ட நடுத்தரமான இரகமாகும். மத்தியக் காலப் பயிரான கருடன் சம்பா, 140 நாட்களுக்குள் அறுவடைக்கு வரக்கூடியது. நடவும், நேரடி விதைப்பும், மற்றும் ஒற்றை நாற்று நடவு முறைக்கும் ஏற்றது.
பாரம்பரிய நெல்லில் வரலாற்று சிறப்புமிக்க இந்த நெல் இரகம், விழுப்புரம் மாவட்டம், கள்ளக்குறிச்சி வட்டம் முடிகொண்டான் கிராமத்தில் “குழந்தை வேல் உடையார்” என்ற பண்ணையார், 1911 ஆம் ஆண்டில் கருடன் சம்பாவை உருவாக்கி, அந்த நெல்லைக் கொண்டு ஒற்றை நெல் சாகுபடி முறையில் பயிர் செய்துள்ளார். அக்காலகட்டத்தில் அவர் இம்முறையில் நடவு செய்வதை அறிந்து கேலி செய்தவர்கள், பின்பு பயிரைப் பார்த்து மிரண்டுப் போன அவர்கள் பின்னாளில் அம்முறையை பின்பற்றி வேளாண்மை செய்ததாக சொல்லப்படுகிறது.
ஒற்றை நெல் சாகுபடி முறையில், மொத்தம் 32 சென்டில் ஒவ்வொரு நாற்றாக, ஒன்பது அங்குல இடைவெளியில் சாலைச் சாலையாக நடவு செய்து ஒரு ஏக்கருக்கு 4,012 கிலோ மகசூல் எடுத்துள்ளார். தற்போது இந்த நெல் பரவலாகச் சாகுபடி செய்யப்பட்டு, மகசூல் அதிகபட்சம் 3,500 கிலோவரையில் இரசாயன உரம், மற்றும் பூச்சிக்கொல்லிகள் பயன்படுத்தாமல், விவசாயிகள் மகசூல் எடுத்துவருகிறார்கள் என்பது குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
கருடன் சம்பா அல்லது காடைகுழந்தான் பாரம்பரிய நெல் வகையைச் சார்ந்த இது, அனைத்து தரப்பினரும் உணவுக்காகத் தேர்ந்தெடுக்கும் முதன்மையான நெல் வகையாகும். கருடன் கழுத்தில் வெள்ளையாக இருப்பதுபோல், கருடன் சம்பா நெல்லின் நுனிப் பகுதியில் வட்டமான வெள்ளை நிறம் காணப்படுவதால் இந்நேல்லுக்கு அப்பெயர் பெற்றதாக கருதப்படுகிறது. வறட்சி, வெள்ளம் போன்ற இயற்கை சீற்றங்களைத் தாங்கி வளரக்கூடிய இந்த நெல் இரகம், நான்கடி உயரம் வரை வளரக்கூடியது.
ஒவ்வொரு நாற்றிலும் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட தூர் வந்துள்ளது. சாலையில் போவோர், வருவோரெல்லாம் வேடிக்கை பார்த்திருக்கிறார்கள். பண்ணைத் தொழிலாளர்கள் திருஷ்டி பொம்மை ஒன்றையும் வைத்திருக்கிறார்கள். 32 சென்டில் ஒவ்வொரு நாற்றாக, முக்கால் அடி சாலை சாலையாக நடவு செய்து ஒரு ஏக்கருக்கு 4,012 கிலோ மகசூல் எடுத்துள்ளார்.
புவியில் மிகுந்த மண்வளமிக்க பகுதிகளில் ஒன்றாக ஐந்து ஆறுகளின் மாநிலமான பஞ்சாப் விளங்குகின்றது. கோதுமை பயிரிட சிறப்பான மண்ணாக உள்ளது. அரிசி, கரும்பு, பழங்கள், காய்கறிகள் ஆகியனவும் இங்கு விளைவிக்கப்படுகின்றன.இந்தியப் பஞ்சாப் "இந்தியாவின் களஞ்சியம்" என்றும் "இந்தியாவின் ரொட்டிக் கூடை" என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது. இந்தியக் கோதுமை உற்பத்தியில் 17% உம் அரிசி உற்பத்தியில் 11%உம் இங்கு விளைகின்றன . இந்தியப் பரப்பில் பஞ்சாபின் பரப்பளவு 1.4% மட்டுமே; இருப்பினும் நாட்டில் உற்பத்தியாகும் தானியங்களில் ஏறத்தாழ 12% இங்கு உற்பத்தியாகின்றன. கோதுமை மிக கூடுதலான அளவில் உற்பத்தியாகின்றது. மற்ற முக்கியமான பயிர்களாக நெல், பருத்தி, கரும்பு, கம்பு, மக்காச்சோளம், வாற்கோதுமை, பழங்கள் உள்ளன.
பஞ்சாபில் நல்லக் கட்டமைப்பைக் கொண்டுள்ளது. சாலை, இரும்புவழிப் போக்குவரத்து, வான்வழிப் போக்குவரத்து மற்றும் ஆற்றுவழிப் போக்குவரத்து மாநிலத்தின் பல பகுதிகளையும் இணைக்கின்றன. இந்தியாவில் மிகக் குறைந்த வறியோர் வீதமாக 6.16% உள்ளது. இதனால் 2012இல் இந்திய அரசின் புள்ளியியல் தரவுகளின் அடிப்படையில் சிறந்த மாநிலத்திற்கான விருதை வென்றுள்ளது. அதே 2012இல் வெளிநாட்டுச் செலாவணி மிகக் கூடுதலாக வரப்பெற்ற மாநிலமாகவும் இருந்தது; கேரளா, தமிழ்நாடு, உத்தரப் பிரதேசத்தை அடுத்து இதன் வரவு $66.13 பில்லியன் ஆக இருந்தது.
இந்தியாவின் வடக்கு மாநிலங்களில் ஒன்றான பஞ்சாபின் பொருளாதாரம் தேசியப் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கான சின்னமாக உள்ளது; இந்தியா உணவுத்துறையில் தன்னிறைவு பெற வேளாண்மையில் பஞ்சாப் ஆற்றியுள்ள வியத்தகு முன்னேற்றம் உலகளவில் பாராட்டைப் பெற்றுள்ளது. 2008ஆம் ஆண்டு உலகளாவிய பசித்தோர் குறியீட்டில் இந்தியாவில் மிகவும் குறைவான பசித்தோர் வாழும் மாநிலமாக பஞ்சாப் உள்ளது. ஐந்து அகவைக்கு குறைவான சிறுவர்களில் நான்கில் ஒரு பங்கினரே குறைந்த எடை உள்ளவராக உள்ளனர்.
ஜலந்தர், அம்ரித்சர், லூதியானா, பட்டியாலா, பட்டிண்டா , பட்டாலா, கன்னா,பரித்கோட் , இராஜ்புரா, மொகாலி, மண்டி கோவிந்த்கர், ரோப்பார், ஃபிரோஸ்பூர், சங்குரூர், மலேர்கோட்லா, மோகா என்பன முதன்மை நிதிய, தொழில்மயமான நகரங்களாகும். மாநிலத்தின் மொத்த உள்மாநில உற்பத்தியில் இந்த நகரங்கள் பெரும்பங்கு வகிக்கின்றன.
இந்தியப் பஞ்சாபின் மொத்த உள்மாநில உற்பத்தியின் போக்கு சந்தை விலையில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது; இது இந்திய அரசின் புள்ளியியல் மற்றும் திட்டச் செயலாக்க அமைச்சகத்தால் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
போர்த்துக்கேயரின் காலத்தில் கிராமக் கோயில்களை இடித்து அங்கிருந்த விலையுயர்ந்த விக்கிரகங்களையும் ஆபரணங்களையும் கொள்ளையடித்தார்கள். இவ்வகையில் இடிக்கப்பட்ட கோவில்களில் மானிப்பாய் பிள்ளையார் கோவிலும் ஒன்று என்று கூறுவர்.
அக்காலத்தில் மானிப்பாயில் மக்கள் தம் கையாலேயே பாகம் செய்த பொங்கல், மோதகம், நெய்வேந்தியங்களை ஏற்று மருதமரத்தின் கிழக்குத் திசையிலேயே பிள்ளையார் பிரதிட்டையாக இருந்ததாக கர்ணபரம்பரையாக அறியப்படுகிறது. இக்கோவிலின் வரலாற்றைத் தெரிந்து கொள்ளக்கூடியதான முதல் ஆவணம் பிரித்தானிய இலங்கைக் காலத்தில் ஏற்பட்டதாகும். உள்ளூர் மக்கள் வழிபடுவதற்காக இக்கோவிலுக்கான காணியை 1856ஆம் ஆண்டு விக்டோரியா மகாராணி வழங்கினார். அவர் நிறைவேற்றிய 35ஆம் இலக்க லிகித சாசனத்தின்படி பிள்ளையார் கோவிலுக்கு அண்ணளவாக 7 நெல் பரப்புக்காணி வழங்கப்பட்டுள்ளது. அந்த நிலத்துக்கு பிள்ளையார் திடல் என்ற பெயரிடப்பட்டது. இதற்கான வரைபடத்தை அக்காலத்து பெருந்தெருக்கள் திணைக்களப் பொறியியலாளர் கென்றி பயிறே என்பவர் தயாரித்துள்ளார். மானிப்பாயைச் சேர்ந்த குமாரசிங்கம் என்பவர் மேற்பார்வையாளராக நியமிக்கப்பட்டார். இப்பதவிக்கு நியமிக்கப்படுபோர் கோயிலை மேற்பார்வை செய்ய வேண்டும் என மகாராணியாரின் சாசன வாகத்தில் தெளிவுபடுத்தப்பட்டுள்ளது. எனினும் பிற்காலத்தில் இது தனியார் கோவில் ஆக்கப்பட்டுவிட்டது.
ஒல்லாந்தர் காலத்தில் தொண்டை மண்டலத்தில் நடந்த ஓர் இராச கலத்திற்கஞ்சி அனேக வேளாண் குடும்பத்தவர் புறப்பட்டு வந்து வட்டுக்கோட்டை, காரைநகர் முதலிய இடங்களில் குடியேறினர். இவர்களில் தியாகராசக் குருக்களென்பவர் நவாலி வயல்களிலிருக்கும் தூக்கிணி வைரவர் கோலடியில் வந்து தங்க நேரிட்டது. இவர் சைவசித்தாந்தம் முற்றும் கற்றுணர்ந்தவராவார். இத்தூக்கிணி வைரவர் கோயிலிலிருந்து ஒரு வருடம் வரையிற் சிவபுசை செய்துவரும் நாட்களில், இக்கோவிலில் ஆண்டுதோறும் நடந்துவரும் வைரவமடையிலிம், வேள்வியிலும் பெருந்தொகை ஆடுகள் வெட்டப்படுமென்று கேள்விப்பட்டார். இதனால் அப்பெரியவர் அவ்விடம் விட்டு நீக்கிக் கீழ்த்திசை நோக்கிச் சென்று மானிப்பாய் மருதச் சோலையை அடைந்தார். இச்சோலைக்கு அணித்தாயுள்ள காணிகள் மானியம்பதி சுவாமிநாத முதலியாருக்குரியது. மருத மரங்கள் நின்ற சிலமும் பக்கத்திலுள்ள குளமும் ”முக்கோணத்திடரும் பிள்ளையார் குளமும்” எனப் பெயர் வழங்கலாயிற்று.
வருசத்திலே பங்குனிமாதத்தில் உற்சவம் ஆரம்பமாகி தமிழ்ச்சித்திரைப்புத்தாண்டு தினத்தன்று இரதோற்சவமாகக் கொண்டு ஆரம்பகாலத்தில் இருந்து 2004ஆம் ஆண்டு வரை பதினெட்டு நாட்கள் உற்சவமும் 2004உற்சவத்தையடுத்து புனரமைப்புச் செய்வதற்காக முற்றாகத் தகர்த்தப்பட்டு மீண்டும் 2014ஆண்டு புதுபொலிவுபெற்று 48 நாட்கள் கும்பாபிஷேகம் நடைபெற்று அதனைணடுத்து 25 நாட்களாக மாற்றம்செய்யப்பட்டு மகோற்சவம் சிறப்பாக நடைபெற்றுவருகின்றது.
மானிப்பாய் மருதடி விநாயகர் ஆலயம் அல்லது மருதடிப் பிள்ளையார் கோவில் யாழ்ப்பாண மாவட்டம், சண்டிலிப்பாய் பிரதேச செயலர் பிரிவின்கீழ் அமைந்துள்ள மானிப்பாய் பட்டினத்தில் அமைந்துள்ளது. இவ்வாலயத்தின் அருகில் மருத மரங்கள் சூழ்ந்து காணப்படுவதால் இவ்வாலயம் மருதடி விநாயகர் ஆலயம் என அழைக்கப்படுகின்றது. இவ்வாலயத்தின் வருடாந்த மகோற்சவம் சித்திரைப் புத்தாண்டு அன்று இடம்பெறும் இரதோற்சவத்திற்கு அமைய இடம்பெறும்.
மகோற்சவ காலங்களில் மெய்யடியார்கள் காவடி எடுத்தல், தீச்சட்டியெடுத்தல், அங்கப்பிரதட்சணம் செய்தல், அடியழித்தல், அள்ளுகாசும் தென்னம்பிள்ளையும் வழங்கல், பிள்ளை விற்று வாங்கல், மடிப்பிச்சை எடுத்தல், பட்டுச் சார்த்தல், தேவாரம் ஓதுதல், வடம்பிடித்தல் முதலான நேர்த்திக் கடன்களை நிறைவேற்றுவர்.
ஒவ்வொருமாத்திலும் அமாவாசையையடுத்துவரும் சதுர்த்தி திதியில் விநாயகப்பெருமானுக்கு விஷேடபூசைகள் நடைபெறும் ஆவணி சதுர்த்தி தினமானது பெருமானது திருசந்திதானத்தை பார்ப்பவர் கண்களை பூரிக்கச்செய்கின்றது.இச்சதுர்த்தி ”தேவர்கள், முனிவர், சித்தர், கந்தருவர் யாவரும் வந்திவனேவல் செய்திடும்நாள்”
ஆங்கிலேயர் காலம் உதயமானதும் அதிகாலையிற் கதிரவன் உதயமாகும் பொழுது புஷ்பங்கள் மலருமாறுபோல் (மதப்பைத்தியங்கொண்ட பறங்கிக்காரராலும் ஒல்லாந்தராலுங் கொடிய தண்டங்களை அனுபவித்த) எமது யாழ்ப்பாண மாது ஈன்ற புத்திர
இக்காலத்தில் புராண படனம் செய்தல், சமயப் பிரசங்கம் செய்தல், திருமுறைகள் ஓதுதல், ஓதுவார்களை அழைப்பித்து ஓதுவித்தல் முதலான சமய நிகழ்ச்சிகள் மக்களின் ஆன்மீக மேம்பாட்டிற்காக நடத்தப்படுகின்றன.
கார்த்திகை மாதத்தில் விநாயகவிரதம் ஆரம்பமாகி இருபத்தொருநாட்களாய் பிள்ளையார்கதை வாசிக்கப்பட்டு கடைசிநாளிலே கஜமுகாசூரசங்காரம் நடைபெறும்.
தீபா ஐக்கிய அரபு எமிரேட்ஸில் ஒரு மலையாள கிறிஸ்தவ குடும்பத்தில் பிறந்து வளர்ந்து பள்ளிப்படிப்பையும் முடித்தார். இவர் சிறு வயதிலேயே பாட ஆரம்பித்தார். ஏழு வயதில் தொடங்கி கர்நாடக இசையில் பயிற்சி பெற்றார். இலகுவான இசை, அரை-கிளாசிக்கல் மற்றும் கிளாசிக்கல் பிரிவுகளில் பாடும் போட்டிகளில் முதல் இடத்தைப் பெற்ற இவர் பள்ளியில் இருக்கும்போது கேரளாவைச் சேர்ந்த இசைக்கலைஞர்களுடன் பல நேரடி இசை நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தினார். தீபா பன்னிரண்டாவது வாரிய தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றார். இவர் கேரளாவின் திருக்காட்கரையிலுள்ள மாடல் பொறியியல் கல்லூரியில் பி.டெக். மின்னணுவியல் மற்றும் தொலைத்தொடர்பு பொறியியலில் பட்டம் பெற்றவர்.
தீபாவின் முதற்படம் நான் அவனில்லை. இத்திரைப்படத்தில் தேன் குடிச்ச நிலவு பாடலை இவர் பாடினார். அப்போதிருந்து இவர் இந்தியத் திரையுலகில் பல திரைப்படங்களில் பாடல்கள் பாடியுள்ளார். தமிழ்த் திரைப்படமான சுப்பிரமணியபுரம் இல் இவர் பாடிய கண்கள் இரண்டால் பாடல், தென்னிந்தியா முழுவதிலும் மிகப்பெரிய வெற்றியைப் பெற்றது. மேலும் சிறந்த பெண் பின்னணிப் பாடகருக்கான பல விருதுகளைப் பெற்றுத் தந்தது. கார்த்திக் ராஜா இசையமைத்த பரா பரா கில்லி என்ற ரெட்டச்சுழி திரைப்படத்தில் ஒரு பாடலையும் பாடியிருந்தார் .
இவர் இந்துஸ்தானி இசையை கேரள பல்கலைக்கழகத்தில் ஜூனியர் சான்றிதழ் படிப்பில் தேர்ச்சி பெற்றார். மேற்கத்திய இசை ஆகியவற்றிலும் பயிற்சி பெற்றார். இலண்டனின் டிரினிட்டி கல்லூரியில் பியானோவிற்கான ஹானர்ஸ் உடன் மூன்று தரங்களையும் கடந்துள்ளார். இவர் அமெரிக்காவில் சிறிது காலம் இருந்தார். உயர் படிப்பு படிக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன், ஒரு வேலையைப் பெற்றுக் குடியேறினார். ஆனால் பாட வேண்டும் என்ற வெறி அமெரிக்க கட்டத்தை திடீரென நிறுத்தியது.
ராஸ் அல்-கைமா வானொலியால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட கயியே அவுர் சுனியே என்ற போட்டியில் பங்கேற்ற பின்னர், தனது 11 வயதில், ஐக்கிய அரபு எமிரேட்ஸில் சிறந்த குழந்தை பாடகியாக தேர்வு செய்யப்பட்டார் . அவர் தனது 12 வயதில் தனது முதல் கிறிஸ்தவ பக்தி ஆல்பமான விஸ்வசிந்தியில் பாடினார். இந்த ஆல்பம் பெரிய வெற்றி பெற்றது. மலையாளம், இந்தி, தமிழ் , தெலுங்கு, கன்னடம், ஆங்கிலம் மற்றும் அரபு மொழிகளில் 40இற்கும் மேற்பட்ட தனியார் ஆல்பங்களில் தீபா பாடியுள்ளார்.
தீபா மிரியம் தென்னிந்தியத் திரைப்படப் பின்னணிப் பாடகி ஆவார். இவர் நான் அவனில்லை திரைப்படத்தின் மூலம் அறிமுகம் செய்யப்பட்டார். சுப்பிரமணியபுரம் திரைப்படத்தில் இவர் பாடிய கண்கள் இரண்டால் பாடல் மூலம் பிரபலமானவர்.
எமது பாடசாலையின் முகப்பில் 2014 ஆம் ஆண்டில் அழகிய தோற்றத்துடன் காணப்படும் முருகன் ஆலயம் இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்னா், மாணவிகள் அமா்ந்து வழிபடுவதற்குப் போதிய இடவசதி இல்லாமலும், முன்புறம் கொட்டகை வடிவிலும் அமைந்திருந்தது. முருகன் ஆலயத்தைப் பெருப்பித்து அழகுற அமைக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் அன்றைய அதிபா் சூாியகுமாாி ெஐயவீரசிங்கம் அவா்களின் நீண்டநாள் கனவாக இருந்து வந்தது. அதற்கான காலம் கனிந்து வர பாடசாலையின் ஆரம்பகால சிறந்த கணித பாட ஆசிாியரான சுந்தரலட்சுமி இராசலிங்கம் அவா்கள் தமது புதல்வி சுமதி இரகுநாதனுடன் இலண்டனிலிருந்து பாடசாலைக்கு வருகை தந்தபோது பழுதடைந்த நிலையிலிருந்த முருகன் ஆலயத்தைக் கண்ணுற்றாா். அன்றைய அதிபாின் வேண்டுகோளை ஏற்று புனருத்தாரணம் செய்ய முன் வந்தாா். அதன் பின்னா் 1.7 மில்லியன் ரூபா செலவில் 2014 ஆம் ஆண்டு முருகன் ஆலயம் முன்புறமாக 10 அடி நீட்டப்பட்டு 18 அடி அகலப்படுத்தப்பட்டு நிலம் முழுவதும் மாபிள் போடப்பட்டு, அழகான முன்புற வளைவு அமைக்கப்பட்டு, வா்ணவேலைப்பாடுகள் செய்யப்பட்டன.
1952இல் பட்டம்மாளின் இசைக்கச்சேரி மூலம் பணம் திரட்டப்பட்டு பெண்கள் பகுதிக்கான இருமாடிக்கட்டிடத்தின் கீழ்த்தளம் அமைக்கப்பட்டது. மேலும் அதற்கான நிதியை சேர்க்கும் முகமாகப் பழைய மாணவா்கள் மட்டும் பங்குபற்றிய “மனிதன்” என்ற சமூக நாடகம் கலையரசு சொர்ணலிங்கத்தின் மேற்பார்வையில் 1983 மே 30 அன்று மேடையேற்றப்பட்டது. அந்த நாடகத்திற்கு நல்ல வரவேற்பு இருந்தமையால் மீண்டும் ஒருமுறை மேடையேற்றப்பட்டு கல்லூரி கட்டிட நிதி சேகரிக்கப்பட்டது. மானிப்பாய் இந்துக் கல்லூரிக்குக் கிழக்குப் புறத்தில் இருந்த 14 பரப்புக் காணியும் மகளிர் கல்லூரி கட்டுவதற்காக ஒழுங்கு செய்யப்பட்டு 1954 ஆம் ஆண்டு பழைய மாணவர் சங்கமும், மானிப்பாய் இந்துக் கல்லூரி முகாமையாளா்களும் நிதி கொடுத்து உதவினார்கள். 1954 நவம்பா் 27 இல் அரச அதிபர் எம். சிறிகாந்தா மகளிர் கல்லூரிக்கான ஒரு மாடிக் கட்டிடம் அமைக்க அடிக்கல் நாட்டினார். அதற்குத் தேவையான ரூபா. 200,000 ஐயும் 1957 ஆம் ஆண்டிற்குள் சேர்ப்பது என்றும் தீா்மானிக்கப்பட்டது.
1944 ஆம் ஆண்டிற்கு முன்னா் மானிப்பாய் கிராமத்துப் பெண் பிள்ளைகள் தமது கல்வியை மேற்கொள்ள தகுதியான சைவப் பாடசாலைகள் எதுவும் இல்லாத சந்தா்ப்பத்தில் மானிப்பாய் இந்துக் கல்லூரியின் அன்றைய அதிபர் வி. வீரசிங்கம் அவா்கள் கல்லூரி முகாமையாளரின் அனுசரணையுடன் 1944 ஆம் ஆண்டு தை மாதம் 4ம் 5ம் வகுப்புக்களில் பெண் பிள்ளைகளை அனுமதித்தார். படிப்படியாக மானிப்பாய் இந்துக் கல்லூரியிலும் பெண் பிள்ளைகளின் தொகை அதிகரித்து வந்தது. 1956 ஆம் ஆண்டு தொடக்கம் ஒவ்வொரு வகுப்பிலும் ஒரு பிரிவு பெண் பிள்ளைகளுக்கு ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது. இது படிப்படியாக உயர்தர வகுப்புக்கள் வரை அதிகரித்தமையால் பெண்களுக்கென தனியான ஒரு பிரிவு தொடக்க வேண்டுமென்ற ஓர் அபிப்பிராயம் முனைப்புப் பெற்றது. இதற்கு அன்றைய உபஅதிபா் சு. முத்துவேற்பிள்ளை இருந்த காலத்தில் பெண்பிள்ளைகளுக்கு தனியான பாடசாலை அமைய வேண்டும் என அவர்களின் தூண்டுதலும் பெரும் துணை புாிந்தது.
இக்கல்லூாியில் சமய வழிபாட்டிற்கும் சமய விழாக்களுக்கும் முன்னுரிமை அளித்து வருகிறது. வருடாவருடம் முருகனின் மணவாளக் கோலம் தை மாதம் ரேவதி நட்சத்திரத்திலும், புரட்டாதியில் நவராத்திாி விழாவும், தொடா்ந்து ஐப்பசியில் கந்தசட்டியும், அதன் இறுதி நாள் திருமாங்கல்யாணமும் மிகவும் வெகுவிமாிசையாக கொண்டாடப்படுகிறது. மாதம் தோறும் கார்த்திகை உற்சவமும்,குருபூசைத்தினங்கள் ஆகும். நவாராத்திரி காலங்களில் கல்விப்புலம் சார் அறிஞர்களின் கருத்துரைகளும் வழங்கப்பட்டு வருகின்றன. வெள்ளிக்கிழமை தோறும் வகுப்புவாரியாக பூசை செய்யப்பட்டு சிவபுராணம், திருமுறை என்பன ஓதப்படுகின்றன. இவ்விழாவுக்கு சகல ஆசிாியா்களும், மாணவா்களும் ஒத்துழைப்பு வழங்கி வருகின்றனா். த.சுந்தரலிங்கம் பொறுப்பாசிாியாின் தலைமையில் முருகன் ஆலயம் புனரமைக்கப்பட்டு 1998 மே மாதம் 01 ஆம் திகதி கும்பாவிசேடம் சிறப்பாக நடாத்தப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது.
“நீரளவேயாகுமாம் நீராம்பல், தான்கற்ற நூலளவேயாகுமாம் நுண்ணறிவு” என்றபடி நல்ல நூல்கள் தான் அறிவைக் கூா்மையாக்குவன. அறிவுக்குத்தக்கபடி உள்ளம் செம்மையாகும். உள்ளத்தனையது தான் மாந்தா் உயா்வு. மத, இன, மொழி வேறுபாடுகளை மாறுபாடாகக் கொள்ளாது, உலகம் தழீ இயது ஒட்பம் எனும் பண்பு. வேற்றுமையில் ஒற்றுமை மலர உள்ளம் உயர வேண்டும். “எல்லா ஐீவராசிகளையும் நட்போடு நோக்குவோனாக” என்பது யசுா்வேதசிந்தனை. இவ்வாறு முற்றிய உள்ளங்களில் காலச் சூழ்நிலையில் தூவப்பட்ட கருத்துக்கள் பல. இவையெல்லாவற்றையும் தன்னகத்தே கொண்டது தான்.