polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
பாண்டார்க்கர், இக்கல்வெட்டிற் காணும் இசைக் குறியீடுகள் வீணை போன்ற நரம்புக் கருவிக்கானது என்றும், கல்வெட்டிலுள்ள தலைப்புக்களில் காணப்படும் "சதுஸ்பிரகாரஸ்வராகமா" என்னும் சொல்லைச் சான்று காட்டி குறியீடுகளில் காணப்படும் அ, இ, உ, எ என்னும் நான்குவித உயிரேற்றம் நான்கு விதமான மீட்டும் முறைகளைக் குறிக்கக்கூடும் எனவும் கருதினார். விபுலானந்தரும் வேறு சில ஆய்வாளரும், மேற்படி குறியீடுகளில் உள்ள உயிரேற்றம் சுரத்தான வேறுபாடுகளைக் குறிக்கின்றன என எடுத்துக்கொண்டே தமது ஆய்வுகளைச் செய்துள்ளனர். இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு விபுலானந்தர், இக்கல்வெட்டில் சொல்லப்பட்ட இராகங்களின் உருவத்தைக் கண்டறியவும் முயன்றுள்ளார். ஆனால், விட்டசு இந்த உயிரேற்றம், சுரத்தான வேறுபாடுகளைக் குறிக்கவில்லை என்று சான்றுகளைக் காட்டி வாதிப்பதுடன், அவை சுருதி வேறுபாடுகளைக் காட்டி நிற்கின்றன என்னும் கருத்தை முன்வைக்கிறார்.
குடுமியான்மலை இசைக் கல்வெட்டு என்பது, தமிழ் நாட்டின், புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் உள்ள குடுமியான்மலை என்னும் இடத்தில் காணப்படும் இசைத் தகவல்களைக் கொண்ட ஒரு கல்வெட்டு ஆகும். குடுமியான்மலை புதுக்கோட்டை நகரில் இருந்து 20 கிமீ தொலைவில் உள்ள ஒரு சிற்றூர். இவ்வூரில் உள்ள சிகாநாதசுவாமி கோயிலிலேயே மேற்படி கல்வெட்டுக் காணப்படுகிறது. இங்குள்ள பாறைச் சரிவு ஒன்றில், 13 அடி 14 அடி இடப்பகுதியில் இக்கல்வெட்டுப் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. தேவநாகரி எழுத்துக்களில் பொறிக்கப்பட்டுள்ள இக்கல்வெட்டின் இறுதியில் சில தமிழ்ச் சொற்களும் உள்ளன. இது 1904ம் ஆண்டில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. எனினும், இசை தொடர்பான இதன் முக்கியத்துவம் ஏறத்தாழ 27 ஆண்டுகளுக்குப் பின்பே உணரப்பட்டது. 1931ல் டி. என். இராமச்சந்திரன் என்பார் இதன் இசைசார்ந்த சிறப்புக் குறித்து அறிஞர்களின் கவனத்துக்குக் கொண்டுவந்தார்.
இந்தக் கல்வெட்டு 38 கிடையாக அமைந்த இசைக் குறியீடுகளைக் கொண்ட வரிகளைக் கொண்டது. இடமிருந்து வலமாக வாசிக்கப்படக்கூடிய ஒவ்வொரு வரியிலும் 64 எழுத்துக்கள் உள்ளன. இந்த எழுத்துக்கள் 16 குழுக்களாக அமையும் வகையில் ஒவ்வொரு நான்கு எழுத்துக்களுக்கும் அடுத்து ஒரு சிறு இடைவெளி விடப்பட்டுள்ளது. இக்கல்வெட்டு வரிகள் கிடைக் கோடுகளால் 7 பெரும் பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு பிரிவிலும் நான்கு முதல் ஏழு வரையான வரிகள் காணப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு பிரிவினதும் தலைப்பு குறியீடுகளின் இடப்பக்க நிரல் ஒன்றில் காட்டப்பட்டுள்ளது. இந்த நிரலின் மேற்பகுதியில், சிவனுக்கு வணக்கம் செலுத்தும் சிறிய பகுதி உள்ளது. அடிப்பக்கத்தில் சமசுக்கிருதத்தில் ஒன்றும் தமிழில் ஒன்றுமாக இரண்டு குறிப்புக்கள் உள்ளன.
இக்கல்வெட்டு பல்லவ அரசனான முதலாம் மகேந்திரவர்மன் காலத்தைச் சேர்ந்தது எனக் கருதப்படுகிறது. இம்மன்னன், ஏழாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவன். தமிழிசை தனது அடையாளத்தை இழப்பதற்குக் காரணமானது எனச் சில தமிழிசை அறிஞர்கள் கருதும் 13ம் நூற்றாண்டு இசை நூலான சாரங்கதேவரின் சங்கீத இரத்தினாகாரத்துக்கு முற்பட்டது என்பதால், தமிழிசை குறித்த ஆய்வுகளில் இக்கல்வெட்டு மிகவும் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.
இக்கல்வெட்டில் தரப்பட்டுள்ள இசைக் குறியீடுகளுக்கு 34 வெவ்வேறு எழுத்துக்கள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இவற்றுள் ஏழு சுரங்களைக் குறிக்கும் ச், ர், க் , ம், ப், த், ந் என்னும் மெய்களுடன் அ, இ, உ, எ ஆகிய உயிர்கள் சேரும்போது வருகின்ற 28 எழுத்துக்களும், புறம்பாக அ, உ, எ, க , கு , கெ ஆகிய எழுத்துக்களும் உள்ளன. இந்த 34 எழுத்துக்களும் வருமாறு:
மேற்குறிக்கப்பட்ட தலைப்புக்கள் அவ்வப் பிரிவுகளில் காட்டப்பட்டுள்ள இசைக் குறியீடுகளைனால் குறிக்கப்படும் இராகத்தின் பெயர்கள் ஆகும். கல்வெட்டில் தரப்பட்டுள்ள ஏழு இராகங்களினதும் பெயர்கள் பின்வருமாறு:
இக்குறியீடுகள் எதைக் குறிக்கின்றன என்பது குறித்துப் பலரும் பல்வேறு வகையான கருத்துக்களை முன்வைத்துள்ளனர். எனினும், தெளிவான முடிவு எதுவும் எட்டப்படவில்லை.
ஆல் 1875 இல் 26-அங். தொலைநோக்கியின் பொறுப்பு தரப்பட்டது. அப்போது இது உலகிலேயே மிகப்பெரிய ஒளித்தெறிப்பு வகைத் தொலைநோக்கியாகும். இந்த்த் தொலைநோக்கியைப் பயன்படுத்தி இவர் 1877 ஆகத்தில் செவ்வாயின் நிலாக்களான போபோசையும் தெய்மோசையும் கண்டுபிடித்தார். இவர் காரிக்கோளில் ஒரு வெண்பொட்டைக் கண்டார். இதை வைத்து இவர் அக்கோளின் சுழற்சி அலைவுநேரத்தைக் கண்டுபிடித்தார். ஆல் 1884 இல் காரியின் நிலாவாகிய கைப்பெரியானின் வட்டணை நீள்வட்ட வடிவம் கொண்டது எனக் காட்டினார் அதன் இயக்கம் ஓராண்டுக்கு 20 அளவுக்குப் பிந்தேகும் தன்மையில் நிலவுவதையும் சுட்டிக் காட்டினார். இவர் விண்மீன்களின் இடமாறுதோற்றப் பிழைகளையும் ஆய்வு செய்தார். மேலும் திறந்தநிலை விண்மீன் கொத்து பிளையடெசில் உள்ள விண்மீன்களின் தொலைவுகளையும் கண்டுபிடித்தார். இவர்தான் 1875 இல் என்றி எசு. பிரிட்செட்டைக் கடற்படை வான்கானகத்துக்குத் தேர்ந்தெடுத்தார்.
இவருக்கு நான்கு குழந்தைகள் உண்டு: ஆசப் ஆல், இளவல். எனும் வானியலாளர், சாமுவேல் சுடிக்னி ஆல் எனும் பரிமாற்ர ஆயுள் காப்பீட்டு குழுமப் பணியாலர், ஆஞ்செலோ ஆல் அமெரிக்க நாவாய் கல்விக்கழக கணிதவியல் பேராசிரியர், பெர்சிவால் ஆல் கல்லவுதெத் பல்கலைக்கழகத் தலைவர். இவர்களில் ஆஞ்செலோ ஆல் 1892 இறந்துவிட்டார். ஆல் மேரி குத்தியரை 1901 ஓய்வுக்குப் பிறகு கன்னெக்டிகட்டில் கோழ்சென் சென்றதும் மணந்துகொண்டார்.
மூன்றாம் ஆசப் ஆல் ஓர் அமெரிக்க வானியலாளர் ஆவார். இவர் செவ்வாய் நிலாக்களாகிய தெய்மோசையும் போபோசையும் கண்டுபிடித்து பெயர்பெற்றவர். இவர் இவற்றை 1977 இல் கண்டுபிடித்தார். இவர் செவ்வாயின் பொருண்மையையும் காரிக்கோளின் சுழற்சியையும் பிற கோள்களின் துணைக்கோள்கள், இரட்டை விண்மீன்கள் ஆகியவற்றின் வட்டணைகளையும் தீர்மானித்தார்.
இம்மாவட்டத்தில் ஜமுனா, கார்தோ, அட்ராய்,புணர்பாபா, தங்கோன், சோட்டா ஜமுனா, பேலன், இஷாமோதி, வுள்ளி, நோத்தோ, தீபா, சோட்டா தீபா முதலிய ஆறுகள் பாய்வதால் வேளாண்மைத் தொழில் செழிப்பாக உள்ளது.
இங்கு விளச்சிப்பழம், மா, நெல், கரும்பு, சணல், வெங்காயம், வாழை, கோதுமை, இஞ்சி, எண்ணெய் வித்துக்கள், தென்னை முதலியவைகள் அதிகம் பயிரிடப்படுகிறது. ஆண்டு சராசரி மழைப் பொழிவு 1919 மில்லி மீட்டராக உள்ளது.
30 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் வடக்கில் தாகுர்காவ்ன் மாவட்டம் மற்றும் பஞ்சகர் மாவட்டங்களும், தெற்கில் ஜெய்பூர்ஹட் மாவட்டம் மற்றும் காய்பாந்தா மாவட்டங்களும், கிழக்கில் ரங்க்பூர் மாவட்டம் மற்றும் நீல்பமரி மாவட்டங்களும் மற்றும் மேற்கில் இந்தியாவின் மேற்கு வங்காளம் மாநிலமும் எல்லைகளாக உள்ளது.
தினஜ்பூர் மாவட்டம் தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டம் ரங்க்பூர் கோட்டத்தில் உள்ளது. வடமேற்கு வங்காளதேசத்தில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் நகரம் தினஜ்பூர் நகரம் ஆகும்.
மேலும் இம்மாவட்டம் தினஜ்பூர், பீரம்பூர், சேதப்கஞ்ச், ஹக்கிம்பூர், பீர்கஞ்ச், புல்பாரி மற்றும் பர்த்திபூர் என எட்டு நகராட்சி மன்றங்களையும், 101 உள்ளாட்சி ஒன்றியங்களையும், 2131 கிராமங்களையும் கொண்டுள்ளது.
ரங்க்பூர் கோட்டத்தில் அமைந்த தினஜ்பூர் மாவட்டம் நிர்வாக வசதிக்காக பதின்மூன்று துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
நேபாள அரச குடும்பத்திற்குள் கோஷ்டி பூசல் கிளம்பியதன் விளைவாக, 1846ஆம் ஆண்டில் நேபாள தலைமைப் படைத்தலைவர் ஜங் பகதூர் ராணாவை, பதவியிலிருந்து நீக்க, நேபாள அரசி தீட்டிய சதித்திட்டம் வெளிப்பட்ட காரணத்தினால், நேபாள நாட்டு இராணுவத்திற்கும், நேபாள நாடு அரசியின் விசுவாசப் படைகளுக்கும் நடந்த கைகலப்பில் நேபாள முதலமைச்சர் பதே ஜங் ஷா மற்றும் மெய்க்காப்பாளர்கள் நாற்பது வரை படுகொலை செய்யப்பட்டனர். இதனை கோத் படுகொலைகள் என நேபாள வரலாற்றில் குறிப்பிடப்படுகிறது. சதித் திட்டத்தை நிறைவேற்றிய நேபாள படைத்தலைவர் ஜங் பகதூர் ராணா நிறுவிய ராணா வம்சத்தவர்கள், நேபாள மன்னர்களை கைப்பாவையாக்கிக் கொண்டு நேபாள இராச்சியத்தை 1846 முதல் 1951 முடிய ஆட்சி செய்தனர்.
நேபாள இராச்சியம் , காத்மாண்டு சமவெளியின் மல்லர் வம்ச மன்னர்களை எதிர்த்து, 1767 - 1768களில் நடைபெற்ற கீர்த்திப்பூர் போர், காட்மாண்டுப் போர் மற்றும் பக்தபூர் போர்களின் முடிவில், நேபாளப் பகுதிகளை ஒன்றினைத்து, ஷா வம்சத்து கோர்க்கா நாட்டு மன்னர் பிரிதிவி நாராயணன் ஷா 1768-இல் சேத்திரிகளின் துணையுடன் நேபாள இராச்ச்சியத்தை நிறுவினார். . 308. தற்கால நேபாளத்தில் 2008-இல் முடியாட்சி முறை ஒழிக்கப்படும் வரை, 240 ஆண்டுகள் ஷா வம்சத்து மன்னர்கள் நேபாள இராச்சியத்தை ஆண்டனர்.
நேபாள இராச்சியத்தின் ஷா வம்சத்து பிரிதிவி நாராயணன் ஷா உள்ளிட்ட கோர்க்கா மன்னர்கள், மேற்கில், வட இந்தியாவின் இமாச்சலப் பிரதேசத்தின் காங்கிரா, குமாவான், சிர்மூர் மற்றும் கார்வால் பகுதிகளையும், கிழக்கில் சிக்கிம் நாட்டை வென்று நேபாளத்துடன் இணைத்தனர். கோர்க்கா அரசு உச்சத்தில் இருக்கையில், கிழக்கில் டீஸ்டா ஆறு முதல் மேற்கில் சத்லஜ் ஆறு வரையும், தெற்கில் இமயமலையின் தெராய் சமவெளிப் பகுதிகள் வரை பரவியிருந்தது.
1940ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில், ராணா வம்ச முடியாட்சிக்கு எதிராக, ஜனநாயக அரசு முறை நடைமுறைப்படுத்திடவும், அரசியல் கட்சிகள் மற்றும் மக்கள் இயக்கங்கள் போராட்டங்கள் துவங்கின. 1950இல் சீனா, திபெத்தை ஆக்கிரமித்த போது, இந்திய அரசு, நேபாளத்தில் தன் ஆதிக்கத்தை வளர்த்துக்கொள்ள, மன்னர் திருபுவனையும், நேபாளி காங்கிரஸ் கட்சியின் புதிய பிரதமரின் தலைமையிலான நேபாள அரசையும் ஆதரித்தது.
போரின் முடிவில் இருதரப்புக்குமிடையே ஏற்பட்ட சுகௌலி ஒப்பந்தப்படி, நேபாள இராச்சியம் கைப்பற்றியிருந்த மொரங், சிக்கிம், டார்ஜிலிங், கார்வால் மற்றும் சிர்மூர் பகுதிகளை கம்பெனி ஆட்சியாளர்களுக்கு விட்டுக் கொடுத்தது. மேற்கு தராய் பகுதி ஆங்கிலேயர்களுக்கு விட்டுத் தரப்பட்டதால், ஆண்டு ஒன்றுக்கு இரண்டு இலட்சம் ரூபாய், நேபாள இராச்சியத்திற்கு, நட்ட ஈடு வழங்க கம்பெனி ஆட்சியினரால் ஒப்புக் கொள்ளப்பட்டது.
ஷா வம்ச மன்னர்களின் பிரதம அமைச்சர்களாகவும், தலைமைப் படைத்தலைவர்களாகவும் தாபா வம்சத்தின் பீம்சென் தபாவும் அவரது வாரிசுகளும், 1806 முதல் 1846 முடிய பதவியில் இருந்தனர். பின்னர் 1846 முதல் ராணா வம்சத்தினர், ஷா வம்ச மன்னர்களின் பரம்பரை தலைமை அமைச்சர்களாகவும், தலைமைப் படைத்தலைவர்களாகவும் செயல்பட்டனர்.
திபெத் பகுதியின் மலைக்கணவாய்களையும், உள் திங்கிரி சமவெளியின் கட்டுப்பாட்டுகள் குறித்து, சீனாவின் குயிங் பேரரசுக்கும் - நேபாள அரசுக்குமிடையே நடந்த போரில், நேபாள இராச்சியம் வெற்றியை இழந்தது. நேபாளத்திற்கு ஏற்பட்ட இப்பின்னடைவால், 1816இல் ஏற்பட்ட நேபாள - சீன உடன்படிக்கையின்படி, நேபாள இராச்சியம், திபெத் மீதான கட்டுப்பாட்டை இழந்தது.
கீர்த்திப்பூர் போர், பக்தபூர் போர் மற்றும் காட்மாண்டுப் போர்களில், ஷா வம்சத்தின் கோர்க்கா மன்னர் பிரிதிவி நாராயணன் ஷா மற்றும் அவரது மகன்கள் பிரதாப் சிங் ஷா மற்றும் ராணா பகதூர் ஷா ஆகியோர், மல்லர் வம்சத்தினர் ஆண்ட காத்மாண்டு சமவெளியைக் கைப்பற்றி, தங்களது தலைநகரை காட்மாண்டிற்கு மாற்றினர்.
1 சூன் 2001இல் நேபாள அரண்மனையில் நேபாள அரச குடும்பத்தில் நடந்த படுகொலைகளில், மன்னர் வீரேந்திரர், ராணி ஐஸ்வரியா மற்றும் ஏழு அரச குடும்ப உறுப்பினர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். இப்படுகொலைகளுக்கு காரணமான பட்டத்து இளவரசர் தீபேந்திரா, மூன்று நாட்களுக்குப் பின்னர் தற்கொலை செய்து கொண்டார்.
மன்னர் வீரேந்திராவின் இறப்பிற்கு பின், அவரது சகோதரர் ஞானேந்திரா நேபாள மன்னராக பட்டமேற்றார். நேபாள பொதுவுடமைக் கட்சியின் வன்முறைகளை ஒடுக்க, 1 பிப்ரவரி 2005இல் மன்னர் ஞானேந்திரர் நேபாள நாடாளுமன்றத்தை கலைத்து விட்டு, அனைத்து ஆட்சி அதிகாரங்களை தன் கையில் எடுத்துக் கொண்டார்.
1996ஆம் ஆண்டில் நேபாள கம்யுனிஸ்ட் கட்சி , மன்னரின் கீழ் இயங்கும் நாடாளுமன்ற நடைமுறையை நீக்க, மக்கள் குடியரசு அமைய மக்கள் புரட்சி செய்தனர். இதனால் நேபாளம் முழுவதும் நீண்டகாலம் நடந்த உள்நாட்டுப் போரில் 12,000 பேர் கொல்லப்பட்டனர்.
அரசியல் வீழ்ச்சியின் காரணமாக ஷா வம்சத்தின் மன்னராட்சி நிலைகுழைந்த போது, 1843-இல் ராணா வம்சத்து ஜங் பகதூர் ராணா மற்றும் அவரது வம்சத்தினர் 1846 முதல் 1951 முடிய நேபாள இராச்சியத்தின் தலைமை நிர்வாகிகளாக முழு அதிகாரத்துடன் செயல்பட்டனர்.
கி பி 1930-இல் நேபாள இராச்சியத்தின் இயற்பெயரான கோர்க்கா எனும் பெயரை நேபாளம் என மாற்றப்பட்டது. நாட்டின் தலைநகராக காத்மாண்டு விளங்கியது.கோர்க்கா சர்க்கார் என்பதை நேபாள அரசு எனப் பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது.
பின்னர் ஷா வம்சத்தினர், நேபாளத்தின் மேற்கில் உள்ள கார்வால், குமாவுன், சிர்மூர் நாடுகளையும், கிழக்கில் உள்ள சிக்கிம் மற்றும் டார்ஜிலிங் பகுதிகளையும் கைப்பற்றி அகண்ட நேபாள இராச்சியத்தை நிறுவினர்.
பிந்தைய 1890 களில் இவரது உடல்நலம் குன்றியதால், தன் வானியல் நோக்கீட்டை நிறுத்திவிட்டு தனது கருவிகள் அனைத்தையும் கசான் பல்கலைக்கழகத்துக்கு வழங்கிவிட்டார். அங்கே இவரது நண்பரும் ஒருசாலை வானியலாளரும் ஆகிய திமித்ரி துப்யாகோ வானியல் துறையின் காப்பாளராக இருந்தார். பல்கலைக்கழகம் இக்கருவிகளை வைக்க, ஒரு புதிய வான்காணகத்தைக் கட்டியது. இது 1901 இல் திறக்கப்பட்டது. இது 1903 இல் எங்கல்கார்த் பெயரிடப்பட்டது. இப்பெயர் 1931 வரை நிலவியது. தன் வாழ்நாள் முடியும் வரை எங்கல்கார்த் புதிய வான்காணகத்தைக் கட்டுவதிலும் ஒருங்கமைப்பதிலும் ஈடுபட்டதோடு, தன் செல்வம் முழுவதும் கசான் பல்கலைக்கழகத்துக்கே வான்காணக வளர்ச்சிக்காகவும் அதைக் கட்டிக்காக்கவும் வழங்கினார்.
வசீலி எங்கல்கார்த் உருசியப் பேரரசு, கிரத்னோ வட்டாரம், குசுதோவிச்சி நகரில் செல்வமும் செல்வாக்கும் மிக்க எங்கல்கார்த் குடும்ப உறுப்பினர் ஆவார். இவர் 1847 இல் புனித பீட்டர்சுபர்கு சட்டப் பள்ளியில் பட்டம் பெற்றார். பின்னர் சட்டப் பேரவையில் முதலாம், ஐந்தாம் துறைகளில் பணிபுரிந்தார். இவர் 1853 இல் அரசு வேலையைத் துறந்து வானியல் கற்கலானார்.
இவர் 1875 இல் திரெசுதெனில் வாழலானார். அங்கு இவர் தன் சொந்த செலவில் ஒரு வான்காணகத்தை நிறுவி, யாருடைய உதவியுமின்றி 1897 வரை ஆய்வில் ஈடுபட்டார். இவர் வால்வெள்ளிகள், குறுங்கோள்கள், ஒண்முகில்கள், விண்மீன் கொத்துகள் பற்றி ஆய்வு மேற்கொண்டார்.
இவர் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் உருசிய வரலாற்று ஆர்வம்கொண்டு வரலாற்றுத் தகவல்களைத் திரட்டி உருசிய வரலாற்றுத் திரட்டுக்குக் கொடையாக வழங்கினார்.
சில்கா ஏரி, கடலினின்று மணல் திட்டுகளால் பிரிக்கப்பட்ட உவர் நீர் தன்மை கொண்ட ஏரி போன்ற கடற்காயல் ஆகும். சில்கா ஏரி இந்தியாவின் ஒடிசா மாநிலத்தின் புரி மாவட்டம், கோர்த்தா மாவட்டம் மற்றும் கஞ்சாம் மாவட்டங்களின் எல்லைகளாகப் பிரிக்கிறது. இது வங்காள விரிகுடாவை ஒட்டி 64.3 கிலோ மீட்டர் நீளத்தில பரந்துள்ளது. சில்கா ஏரியில் அமைந்த நளபனா தீவுப் பகுதியில் நளபனா பறவைகள் சரணாலயம் அமைந்துள்ளது.
சென்னை – கொல்கத்தா தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 5 சில்கா ஏரியின் கிழக்கு கரையின் வழியாகச் செல்கிறது. ஒடிசாவின் புரி நகரத்திலிருந்து தென்கிழக்கில் 100 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது.
சில்கா ஏரியின் சூழலியல் மீன் வளத்திற்குப் பெரிதும் ஆதாரமாக விளங்குகிறது. சில்கா ஏரியின் கரையிலும், தீவுகளிலும் மீன்பிடித் தொழிலை நம்பி, 132 கிராமங்களைச் சேர்ந்த 1,50,000-க்கும் மேற்பட்ட மீனவர்கள் வாழ்கிறார்கள்.
குளிர்காலத்தில் வெளிநாட்டுப் பறவைகள் அதிக அளவில் சில்கா ஏரியில் பெரிய அளவில் வலசை வருகிறது. அழிவின் விளிம்பில் உள்ள பறவை இனங்கள் மற்றும் விலங்கினங்களுக்கு சில்கா ஏரி புகலிடமாக உள்ளது.
ஒடிசா மாநில சுற்றுலா வளர்ச்சிக் கழகம் சில்கா ஏரியில் படகு சவாரிக்கு ஏற்பாடு செய்துள்ளது. பல தனியார்ப் படகுகளும் சில்கா ஏரியில் உள்ள தீவுகளைச் சுற்றி காண்பிக்கின்றன.
குளிர்காலத்தில் ருசியா, மங்கோலியா, நடு ஆசியா, தென்கிழக்கு ஆசியா, லடாக் மற்றும் இமயமலை பகுதிகளிலிருந்து 160 பறவை இனங்கள் சில்கா ஏரிக்கு வலசை வருகின்றன.
நிலத்தில் வாழும் பாலூட்டிகளில் பெரியதும், பரந்த தோள் கொண்டதும், வளுவானதும், 10.4 டன் எடையும், 3.96 மீட்டர் வரை உயரம் வளர்ந்த ஆப்பிரிக்கப் புதர் யானை ஒன்று அங்கோலாவில் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டது. சராசரியாக ஆண் ஆப்பிரிக்கப் புதர் யானைகள் 3.2 மீட்டர் உயரமும், ஆறு டன் எடையும்; பெண் யானைகள் 2.6 மீட்டர் உயரமும், 3 டன் எடையும் கொண்டுள்ளது. ஆப்பிரிக்க புதர் யானைகளின் மிகப்பெரிய காதுகள், அதிகப்படியான உடல் வெப்பத்தை குறைக்கும் விதமாக செயல்படுகிறது. மேலும் இதன் பெரிய, நீண்ட மூக்கின் வளர்ச்சி அடைந்த நீண்ட தும்பிக்கைகள், இரண்டு விரல் போன்றும் செயல்படுகிறது. ஆண் மற்றும் பெண் ஆப்பிரிக்கப் புதர் யானைகளின் நீண்ட, வளைந்த தந்தங்கள், இறக்கும் வரை வளர்ந்து கொண்டே இருக்கும். இத்தந்தங்கள் உணவு உட்கொள்ளவும், சண்டையிடவும், பொருட்களை தூக்கவும், தகவல் தொடர்பிற்கும், நிலத்தை குத்தவும் பயன்படுகிறது.
வயதிற்கு வந்த பெண் யானைகள், கலவியின் பொருட்டு ஆண் இளம் யானைகளை அழைக்க ஒரு விதமான ஒலியை எழுப்புகிறது. ஒரு கிலோ மீட்டர் தொலைவிற்கு பரவும். இவ்வொலியைக் கேட்டு, இளம் பெண் யானையுடன் கலவிக்கு வரும் ஆண் இளம் யானைகள் ஒன்றுடன் ஒன்று சண்டையிட்டு, முடிவில் சண்டையில் வென்ற ஆண் யானை, பெண் யானையுடன் கலவியில் ஈடுபகிறது. பெண் யானையின் கர்ப்ப காலம் 22 மாதங்கள் ஆகும். மகப்பேற்றின் போது, 90 செண்டி மீட்டர் உயரமும், 100 கிலோ எடை கொண்ட ஒரு குட்டியை மட்டும் ஈனுகிறது. ஐந்தாண்டு வரை குட்டி யானை தாய்ப்பால் குடிப்பதுடன், ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு திடமான உணவையும் உட்கொள்கிறது.
ஆப்பிரிக்க புதர் யானைகளின் வாழ்விடங்களைப் பொறுத்து இதன் உணவு முறை வேறுபடுகிறது. காடுகள், பாலைவனப் பகுதிகள், புல்வெளி பகுதிகளில் வாழும் ஆப்பிரிக்க புதர் யானைகள் புதர்ச் செடிகளையும், இலைகளையும், புல், பூண்டுகளையும் உண்டு வாழ்கிறது. ஆப்பிரிக்காவின் கரிபா ஏரியில் வளரும் செடிகளையும் உண்டு வாழ்கிறது. ஆப்பிரிக்க புதர் யானைகள் மரங்களை ஒடிக்க, தனது 30 செண்டி மீட்டர் நீளமும்; 10 செண்டி மீட்டர் அகலமுள்ள நான்கு கடைவாய்ப்பற்களை பயன்படுத்துகிறது.
மற்றொரு உயிரை உணவாகக் கொள்ளும் வேட்டை விலங்குகளாலும், மற்றும் இதன் நீண்ட தந்தம், எலும்புகள் மற்றும் தோலுக்காகவும் 19 மற்றும் 20-ஆம் நூற்றாண்டுகளில் மனிதர்களால் ஆப்பிரிக்க புதர் யானைகள் வேட்டையாடி கொல்லப்படுகிறது.
1 சூலை 1975 அன்று வாசிங்டன் மாநாட்டின் ஒப்பந்தப்படி, ஆப்பிரிக்க புதர் யானைகள் போன்ற அழிவின் விளிம்பு நிலையில் உள்ள காட்டுயிர்களின் பன்னாட்டு வர்த்தகத்தை தடுத்து நிறுத்த அனைத்து நாடுகளும் நடவடிக்கை எடுத்து வருகிறது.
வயதிற்கு வந்த ஆண் புதர் யானைகள், தனது யானைக் கூட்டத்தை விட்டு வெளியேறி தனியாக வாழ்கிறது. ஒரு யானைக்கூட்டத்தில் உள்ள பெண் யானைகள் மற்றும் வயதிற்கு வராத ஆண் குட்டி யானைகளை, வயதில் மூத்த பெண் யானை வழிநடத்தும். கூட்டத்தை விட்டு வெளியேறிய ஆண் யானை, கலவியின் போது மட்டும், யானைக் கூட்டத்தில் உள்ள, தன் வயதிற்கு ஏற்ற பெண் யானையை அனுகும்.
மற்ற யானை இனங்களைப் போன்று, வயதிற்கு வந்த ஆண் யானைகளின் ஆண்மையியக்குநீர் அதிகமாக சுரக்கும் போது நெற்றியின் பக்கவாட்டில் மதநீர் பெருகி வழிந்து, வெறி பிடித்து மற்ற யானைகளையும், விலங்குகளையும், மனிதர்களையும் தாக்குகிறது. ஒரு நிகழ்வில் மதம் பிடித்த நிலையில் இருந்த புதர் யானை, காண்டாமிருகத்தைக் கொன்றது.
ஆப்பிரிக்கப் புதர் யானைகள் உருவத்தில் பெரிதாக இருப்பதால் இயற்கையில் தனக்கு நிகரான எதிரிகள் இல்லை எனினும் சிங்கம், முதலை, சிறுத்தை, கழுதைப்புலி போன்ற விலங்குகளால் குட்டி யானைகள் வேட்டையாடப்பட்டு கொல்லப்படுகிறது.
முன்னர் இவ்வின யானையும், ஆப்பிரிக்கக் காட்டு யானையும் ஒரே இனமாக ஆப்பிரிக்க யானைகள் எனும் பெயரில் ஒரே இனமாக அடையாளம் காட்டப்பட்டது. தற்போதைய ஆய்வுகளில் இரண்டும் தனித்தனி இனமாகப் பகுக்கப்பட்டுள்ளது.
பெண் யானை குட்டி ஈனும் போது, யானைக்கூட்டத்தில் மற்ற பெண் யானைகள் உடனிருந்து காக்கும். மேலும் பிறந்த யானைக் குட்டியை தங்களது தும்பிக்கையால் தொட்டு தங்களது அன்பை வெளிப்படுத்தும்.
மேலும் தங்கள் பண்ணை நிலங்களை புதர் யானைகளிடமிருந்து காக்க நச்சுத் தன்மைக் கொண்ட பூச்சிக் கொல்லி மருந்துகளை பயன்படுத்துவதால், யானைகள் இறக்க காரணமாகவுள்ளது.
2010-ஆம் ஆண்டின் ஆய்வின் படி, ஆப்பிரிக்க காட்டு யானைகளும், ஆப்பிரிக்கப் புதர் யானைகளும் தனித்தனி இனங்கள் என அறியப்பட்டுள்ளது.
சம்ஸ்காரா என்பது 1970 இல் வெளிவந்த ஒரு கன்னடத் திரைப்படமாகும். இதன் கதை உ. இரா. அனந்தமூர்த்தி எழுதிய சம்ஸ்காரா புதினத்தின் கதையாகும். இயக்கம், தயாரிப்பு பட்டாபிராம ரெட்டி. இது கன்னடத்தின் துணிகரமான, திருப்பு முனையை ஏற்படுத்திய, ஒரு முன்னோடித் திரைப்படமாக கருதப்படுவதாக கூறப்படுகிறது. சம்ஸ்காரமா என்ற கன்னட மொழிச் சொல்லுக்கு சடங்கு என்பது பொருள் ஆகும். சிங்கீதம் சீனிவாச ராவ் இப்படத்தின் நிர்வாக இயக்குனராக பணியாற்றினார். சம்ஸ்காரா படம் 1970 ஆம் ஆண்டுக்கான சிறந்த திரைப்படத்திற்கான தேசிய விருதையும் பெற்றது. இப்படம் வலுவான ஒரு சாதி எதிர்ப்பு கருத்தைக் கொண்டதாக இருந்ததால் பொது சமூகத்தின் மத்தியில் அழுத்தங்கள் ஏற்படுத்துமோ என்று ஐயுற்று, படம் துவக்கத்தில் தணிகை வாரியத்தால் தடை செய்யப்பட்டது. எனினும், அது பின்னர் வெளியிடப்பட்டு, தேசிய மற்றும் சர்வதேச அளவில் விருதுகளையும் வென்றது.
கடைசியில் பிராணேஷாசாரியாரிடம் பொறுப்பை விடுகிறார்கள். சாஸ்திரங்களை ஆராய்ந்து என்ன செய்யலாம் என்று சொல்லுங்கள், நாங்கள் காத்திருக்கிறோம் என்கிறார்கள். இந்தக் காத்திருப்பில் கதை பின்னுகிறது. எல்லோரும் கட்டிக் காத்துவந்த போலி நியமங்கள் பசியிலும் காற்று வேகத்தில் பரவிய தொற்று வியாதியிலும் குலைந்து போகின்றன. ஆச்சாரியர் காத்துவந்த சுய கட்டுப்பாடு சந்த்ரியின் ஸ்பரிசத்தில் காணாமல் போகிறது. பசி பொறுக்க முடியாமல் வேறுமடத்துச் சாப்பாட்டைச் சாப்பிடுகிறார். தர்மத்தைப் பற்றிச் சொல்லத் தமக்கு இனி அருகதை இல்லை என்று வெட்கமேற்படுகிறது. இதற்கிடையில் நாரணப்பாவின் சடலம் சந்த்ரியின் முஸ்லிம் நண்பர்களால் யாரும் அறியாமல் எரிக்கப் படுகிறது. அடுத்து என்ன என்ற கேள்வியுடன் கதை முடிகிறது. பல கேள்விகள் எழுப்பப்பட்டு இத்தகைய கேள்விகளுக்குப் பதிலை பார்வையாளரின் யூகத்துக்கே விடப்படுகிறது.
சோலிஸ்தான் பாலைவனத்தின் கடுமையான பகல் வெயிலையும், கடுமையான இரவுக் குளிரையும் தாங்கிக் கொண்டு, மிகக் குறைந்த மழை நீர் மற்றும் புல்வெளிகளை நம்பி, ஒட்டகம், ஆடு மற்றும் மாடு போன்ற கால்நடைகளை பாலைவனத்தின் பல்வேறு இடங்களுக்குச் சென்று மேய்த்து வாழும் சோலிஸ்தான் மக்கள் பருத்தி நூலைக் கொண்டு கதர் துணி நெய்தல், கால்நடைகளின் முடிகளைக் கொண்டு கம்பளித் துணி நெய்தல், தோல் பதனிடுதல், தோல் காலணிகள் தயாரித்தல் மற்றும் மட்பாண்டங்கள் தயாரிக்கும் வேலைகளை குடிசைத் தொழிலாகச் செய்கின்றனர்.
சோலிஸ்தான் பாலைவனம் , தெற்காசியாவின் பாகிஸ்தான் நாட்டின் பஞ்சாப் மாகாணத்தின் பகவல்பூர் மாவட்டத் தலைமையிட நகரமான பகவல்பூரிலிருந்து முப்பது கிலோ மீட்டர் தொலைவில் இந்தியாவின் தார் பாலைவனத்தை ஒட்டி அமைந்துள்ளது. உள்ளூரில் சோலிஸ்தான் பாலைவனத்தை ரோகி என அழைப்பர். சோலிஸ்தான் பாலைவனம் 26,300 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் நீண்டு பரவியுள்ளது. இப்பாலைவனத்தில் அமைந்த பதினோறு கோட்டைகளில் தராவர் கோட்டை மிகவும் நீண்டதும், உயரமும் கொண்டது.
சோல் எனும் துருக்கி மொழிச் சொல்லிற்கு பாலைவனம் என்பது பொருள். சோலிஸ்தான் பாலைவனத்தில் நீரையும், புல்லையும் தேடி ஓரளவு நாடோடி வாழ்க்கை நடத்தும் ஆடு, மாடு, ஒட்டகம் போன்ற கால்நடைகளை மேய்க்கும் மக்கள் வாழ்கின்றனர். ஹக்ரா ஆற்றின் உலர் வடிநிலம் சோலிஸ்தான் பாலைவனம் வழியாகச் செல்கிறது. இப்பாலைவனத்தில் சிந்துவெளி நாகரீகத்தின் எச்சங்கள் கிடைத்துள்ளன.
முகலாயப் பேரரசர் அக்பரின் காலத்தில், வெளி உலகை அறியாத சோலிஸ்தான் பகுதியை தனது ஆட்சியின் கீழ் கொண்டு வந்து, இப்பகுதி மக்களைக் கொண்டு கோட்டைகள் மற்றும் அரண்மனைகள் கட்டும் பணி துவக்கினார். மேலும் சோலிஸ்தான் மக்களின் பண்பாடு மற்றும் மரபுகள் காக்கும் பொருட்டு சுடுமட் பாண்டங்கள், கைநெசவுத் தொழில், கட்டுமானம் முதலிய வேலைகளுக்கு ஆதரவளித்தார்.
சோலிஸ்தானின் பொருளாதாரம் கால்நடை வளர்ப்புத் தொழிலை மட்டும் நம்பியுள்ளது. இப்பகுதி மக்கள் கால்நடைகள் மூலம் பெறப்படும் பால், தோல், மாமிசங்களை விற்பனை செய்து தங்களது வாழ்க்கைக்கான பிற தேவைகளை நிறைவு செய்து கொள்கின்றனர். இப்பாலைவனத்தில் 1.6 மில்லியன் கால்நடைகள் இருப்பதாக மதிப்பிட்டுள்ளனர்.
சோலிஸ்தான் கால்நடைகளின் முடிகளைக் கொண்டு கை நெசவுத் தறிகளில் மூலம் உயர்தர கம்பளி போர்வைகள், கால்மிதிகள் மற்றும் கம்பளித் துணிகளை குடிசைத் தொழிலாக உற்பத்தி செய்கின்றனர்.
பாலைவனத்தின் வெயிலைத் தாங்கும் பொருட்டு பருத்தி நூலிலான கதர் துணிகள், குல்லாய்கள், லுங்கிகள், தலைப்பாகைகள், மேலாடைகளை கை நெசவுகளின் மூலம் உற்பத்தி செய்கின்றனர்.
போக்குவரத்திற்கும், சரக்குகளைக் கையாளுவதற்கும், கம்பளித் துணி நூலுக்காகவும், தோலுக்காகவும் சோலிஸ்தான் பாலைவன மக்கள் ஒட்டகங்களை பேணி வளர்க்கின்றனர்.
கால்நடைகளின் மூலம் கிடைக்கப் பெறும் தோலிருந்து அழகிய வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய காலணிகளை குடிசைத் தொழிலாக சோலிஸ்தான் மக்கள் உற்பத்தி செய்கின்றனர்.
இப்பாலைவனத்தில் ஆண்டுதோறும் மிகப் பெரிய அளவில் நடைபெறும் மோட்டார் கார் பந்தய நிகழ்ச்சிகள் பாகிஸ்தானில் புகழ் பெற்றது.
அந்தோன் செர்கெயேவிச் புசுலோவ் ஓர் உருசிய வானியற்பியலாளர் ஆவார். இவர் பெயர்பெற்ற உருசிய வலைப்பூ பதிவாளர்; உருசிய நியூ டைம்சு இதழின் பத்தி எழுத்தாளர்; போக்குவரத்தியல் வல்லுனர். இவர் "வொரோனேழ் குடிமக்கள் போக்குவரத்துத் தொடர் குழு" எனும் அரசு சாரா நிறுவனத்தினை உருவாக்கியவர்; வட்டாரங்களிடை அரசு சாரா நிறுவனமாகிய "நகரும் போக்குவரத்தும்" எனும் அமைப்பின் துணை நிறுவனரும் துணைத் தலைவரும் ஆவார். இவர் முனைவாகச் சமூகச் செயல்பாடுகளில் பங்கேற்றார். நகரப் போக்குவரத்து நிறுவனமாகிய "நகர் 4 மக்கள்" அமைப்பில் போக்குவரத்து வல்லுனராக விளங்கினார்.
இவர் 2004இல் லி எனும் வலைப்பூவைத் தொடங்கினார். இது எனுமினையதளத்தில் இயங்கியது. இதில் இவர் பல்வேறு சமூகச் சிக்கல்களைத் தொட்டுச் சென்றார். அரசியல் சிக்கல்களுக்குத் தீர்வுகளும் தந்தார். உலகின் பல நகர்ங்களுக்குச் சென்ற பட்டறிவுகளையும் புலன் உணர்வுகளையும் விவரித்தார். அந்நகரங்களின் கட்டம்மைப்பையும்போக்குவரத்து முறைகளையும் பற்றியெல்லாம் பகிர்ந்துகொண்டார். கூடுதலாக இதில் புற்றுநோய் பண்டுவத்துக்கான விரிவான தகவல்களை திரட்டித் தந்தார். புற்ருநோயாளிகளின் சிக்கல்களையும் விவாதித்தார்.
இவர் 2004 இல் . - எனும் இணைய வலைத்தளத்தையும் உருவாக்கினார்.இது உருசியாவின் சமரா நகர்ப் பொதுப் போக்குவரத்துக்காக ஏற்படுத்தப்பட்டது. இதில் இவர் முனைவாக ஈடுபட்டு அந்தப் போக்குவரத்துத் தளத்தைத் திறமையாக இயக்கினார். இவர் 2011 தொடக்கத்தில் இருந்தே அந்நகர மேயருடன் தொடர்ந்து கலந்து அறிவுரை பெற்றார். போக்குவரத்து வல்லுனரான இவர் அதன் அகக்கட்டமைப்பு ஏற்பாடுகளைத் திட்டமிட்டு வடிவமைத்தார்.
இவர் "வொரோனேழ் குடிமக்கள் பொக்குவரத்துத் தொடர் குழு" எனும் அரசு சாரா நிறுவனத்தை நிறுவினார். இது வொரோனேழின் மிந்தொடர் போக்குவரத்து அமைப்பை அழிப்பதில் இருந்து மீடகப் பாடுபட்டது. இவ்வமைப்பே பின்னர் உருவாகிய "நகரும் போக்குவரத்தும்" எனும் வட்டாரங்களிடையேயான அரசு சாரா நிறுவனத்துக்கும் அடிப்படையானது.
புசுலோவ் "சூரிய ஒளியன் " எனும் சூரிய ஆராய்ச்சித் திட்டத்தை உருவாக்கி வளர்த்தவர்களில் ஒருவராவார். இவர் அத்திட்டத்தின் தரவுக் கணிப்பு மையத்தின் தலைமை ஏற்று தகவல் திரட்டி தேக்கிவைத்தார். இவர் இணையாசிரியராக, பல விண்வெளி இயற்பியல் ஆய்வுக் கட்டுரைகளை வெளியிட்டுள்ளார்.
இவர் 2013 இல் மாஸ்கோ இலெனின் வளாக மீள்கட்டுமானத் திட்டத்தில் பங்கேற்றார். இதில் வடமேற்கு நாண் இணைப்புக் கட்டுமானத்தை வுகான் ஆர். வுச்சிக்குடன் இணைந்துமேற்கொண்டார். இவர் பென்சில்வேனியா பல்கலைக்கழகப் பேராரியராகப் பணிபுரிந்தார்.
"நகர் 4 மக்கள்" அமைப்பில் ந்கரத் திட்டமிடலிலும் போக்குவரத்து வடிவமைப்பதிலும் வல்லவராகிய இவர் 2012 இல் இருந்து மும்முரமாக ஈடுபடலானார். "நகர் 4 மக்கள்" அமைப்பின் காட்சியரங்கில் இவர் போக்குவரத்து பற்றி பல உரைகளை ஆற்றினார்.
இவர் மாஸ்கோ பெருநகரின் இற்றைப்படுத்திய நிலப்படத்துக்கான ஒப்பந்த ஆவண வரைவாளர்களில் ஒருவராவார். இவரிடமிருந்து மாநில, நகராட்சி, பொதுமக்கள், வணிகப் போகுவரத்துத் திட்டங்களுக்கான அறிவுரைகள் தொடர்ந்து பெறப்பட்டன.
இவர் "" வலைத் தகவல் தளத்தின் ஆசிரியர் ஆவார். இவர் தொடர்ந்து உருசிய நியூ டைம்சு இதழில் பத்திகள் எழுதிவந்தார். இதில் இவர் புற்றுநோயுடன் போராடிய வரலாற்றைப் பதிவு செய்துள்ளார்.
இவர் சமரா, கசான், யேகதேரின்பர்கு, நிழ்சுனிநவகோரத் ஆகிய சாலைகளில் ஒளிப்படம் எடுப்பதைத் தடுக்கும் சட்டங்களை அகற்ற உதவினார்.
மடவலைக் கல்வெட்டு என்பது, இலங்கையின் தென்பகுதியில் உள்ள மடவலை என்னும் இடத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்ட ஒரு சிங்களக் கல்வெட்டு. இது கம்பளையில் இருந்து அரசாண்ட மூன்றாம் விக்கிரமபாகுவுக்கும், மார்த்தாண்டம் பெருமாள் என்பவனுக்கும் இடையிலான ஒரு உடன்படிக்கையைக் குறிக்கிறது. இந்த உடன்படிக்கை, விக்கிரமபாகுவின் ஆட்சிக்குட்பட்ட சில இடங்களின் சுங்கநிலைகளில் மார்த்தண்டம் பெருமாள் ஆட்களை நியமிப்பது பற்றியது. இது யாழ்ப்பாண அரசுக்கும், கம்பளை அரசுக்கும் இடையிலான ஒப்பந்தம் எனக் கருதப்படுகிறது.