polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
முவாரா மற்றும் டெம்புரோங்கு மாவட்டங்களை இணைக்கும் 30 கிலோமீட்டர் அல்லது 19 மைல் நீளத்திலான ஒரு புதிய சாலை வழி 2019 ஆம் ஆண்டில் அமைத்து முடிக்கும் விதமாக திட்டமிடப்பட்டது . இப்பாதையின் 14 கிலோமீட்டர் அல்லது 8.7 மைல் நீளப்பாதை வழியானது புரூணை விரிகுடா வழியாக செல்கிறது . டெம்புரோங்கு மாவட்டத்தின் பெரும்பகுதி தூய்மையான மாசற்ற காடுகளால் நிறைந்துள்ளது. இதனால் சூழலுக்குக் கேடு விளைவிக்காத சூழலியல் சுற்றுலாத் தொழில் இம்மாவட்டத்தில் தீவிரமாக வளர்ச்சியடைந்து வருகிறது. சூழலியல் சுற்றுலாவை பரவலாக்கும் திட்டமாக “கட்டி-கட்டி டெம்புரோங்கு” என்ற திட்டமொன்று 2008 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் துவங்கப்பட்டது. ”கெனாலி நெகர கிடானி” என்ற உள்ளூர் சுற்றுலா குழு இத்திட்டத்தை முன்னெடுத்து தொடங்கியது. உள்ளூர் மக்களையும், வெளிநாடுகளில் இருந்து புரூணைக்கு வந்து இம்மாவட்டத்தில் பயணம் செய்பவர்களையும் ஊக்குவிப்பது இத்திட்டத்தின் நோக்கமாகும். புரூணை அருகேயுள்ள போர்னியோ மழைக்காடுகள் திட்டத்திற்கு, மேற்கண்ட ஊக்குவிப்புத் திட்ட நிகழ்வுகள் நல்லதொரு தொடக்கமாக அமைந்தது.
சமீபத்தில் குவாலா பெலாலாங்கு நிலப்பரப்பில், 25 எக்டேர்கள் அல்லது 62 ஏக்கர்கள் நிலப்பகுதியானது, ஆராய்ச்சித் திட்டத்தின் கூட்டு முயற்சிக்காக ஒதுக்கப்பட்டது. புரூணை தருசலாம் பல்கலைக் கழகம், குவாலா பெலாலாங்கு கள ஆய்வுகள் மற்றும் சுமித்சோனியன் வெப்ப மண்டல ஆய்வு நிறுவனம் ஆகிய நிறுவனங்கள் இக்கூட்டு முயற்சியில் ஈடுபட்டன. இத்திட்டம் ”பெலாலாங்கு மழைக்காடுகள் அனுபவம்” என்ற பெயரால் அழைக்கப்பட்டது.
புரூணை நாட்டின் முதலாவது தேசிய பூங்காவான உலு டெம்புரோங்கு தேசியப் பூங்கா இம்மாவட்டத்திற்குத் தெற்கு பக்கத்தில் அமைந்துள்ளது. டெம்புரோங்கு காட்டுப்பகுதியின் 550 கிலோ மீட்டர் 2 அல்லது 210 சதுரமைல் பரப்பளவில் இப்பூங்கா விரிந்து பரவியுள்ளது. மேலும், இத்தேசியப் பூங்காவில் பெலாலாங்கு மழைக்காடு களக்கல்வி மையம் என்ற பெயரில் ஒரு அறிவியல் ஆய்வு மைய வசதியும் உள்ளது. இக்கல்வி மையத்திற்கு நீர்வழியாக படகில் பயணம் செய்துதான் செல்ல முடியும்.
டெம்புரோங்கு மாவட்டம் புரூணை நாட்டின் கிழக்குக்கோடி மாவட்டமாக அமைந்துள்ளது. மலேசியா, புரூணை விரிகுடா ஆகியவற்றால் புரூணையின் எஞ்சிய பகுதிகளிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்ட சிறு பகுதியாக உள்ளது. தெம்புரோங்கு மாவட்டத்தின் தலைநகரம் பங்கர் என்ற சிறுநகரம் ஆகும். மேலும், மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள முக்கிய நகரம் பெக்கான் பங்கர் ஆகும்.
பங்கர் வழியாக உட்புறக் கிராமங்களுக்குச் செல்லும் 67 கிலோமீட்டர் அல்லது 42 மைல் நீளமுள்ள சாலைகள் டெம்புரோங் மாவட்டத்தில் காணப்படுகின்றன. இவற்றுடன் கூடுதலாக மேலும் 54 கிலோமீட்டர் அல்லது 34 மைல் நீளமுள்ள கிராமப்புறச் சாலைகள் உட்புறமுள்ள கிராமங்களை இணைக்கின்றன.
இம்மாவட்டத்திற்கு வடக்கில் புரூணை விரிகுடாவும், சரவாக்கும், கிழக்கு, தெற்கு மற்றும் மேற்கு திசைகளில் மலேசியாவும் எல்லைகளாக உள்ளன. 1166 கிலோ மீட்டர் 2 அல்லது 450 சதுர மைல் பரப்பளவைக் கொண்டுள்ள இம்மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை 9300 நபர்களாகும்.
பங்கரில் அமைந்துள்ள எசு.எம்.சுல்தான் அசன் உயர் நிலைப்பள்ளி மட்டுமே இம்மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரே பள்ளிக்கூடமாகும். இதுதவிர மாவட்டம் முழுவதும் 14 தொடக்கப்பள்ளிகள் கல்வியளிக்கும் பணியில் ஈடுபடுகின்றன.
சுங்கை டெம்புரோங்கு ஆறு, டெம்புரோங்கு மாவட்டம் முழுவதிலும் பாய்கிறது. மலேசியாவுடன் எல்லை கொண்டுள்ள மேற்கு பகுதியில் சுங்கை பண்டாருவான் ஆறு உருவாகி பாய்கிறது.
உயர்நிலைச் சிந்தனை அல்லது உயர்நிலைச் சிந்தனைத் திறன் , என்பது கல்விச் சீர்திருத்தம் சார்ந்த கற்றல் கருத்துப்படிமம் ஆகும். இது அமெரிக்க உளவியலாளரான பெஞ்சமின் புளூமின் வகைபாட்டியலைப் போன்ற கல்வி வகைபாட்டியல்களின் அடிப்படையில் உருவாகிய கற்றல் கருத்தினமாகும். இது சில கற்றல் வகைமைகள் கூடுதல் அறிதிறன்களை வேண்டி நிற்கின்றன; அதனால், கூடுதலாகப் பொதுமைப்படுத்திய நலங்கள் கிடைக்கின்றன. புளூம் வகைபாட்டியலில், எடுத்துகாட்டாக, பகுப்பாய்வு, மதிப்பிடுதல், தொகுப்பாய்வு ஆகியன உயர்நிலை வாய்ந்தனவாகக் கருதப்படுகின்றன. உண்மைகல், கருத்துப்படிமங்கள் ஆகியன தாழ்நிலையானவையாகக் கருதப்படுகின்றன. இவை வெவ்வேறு கற்றல், கற்பித்தல் வழிமுறைகளை வேண்டி நிற்கின்றன. உயர்நிலைச் சிந்தனை உய்யநிலைச் சிந்தனை போன்ற சிக்கலான தீர்வுகாண் திறன்களையும் சிக்கல் தீர்வு முறைகலையும் வேண்டி நிற்கின்றன.
இந்த உயர்நிலைச் சிந்தனைத்திறன் கற்றல்-கற்பித்தலில் முக்கிய விளைவை ஏற்படுத்துகிறது. சான்றாக, ஒரு வகுப்பறை என்பது அடிப்டைத்திறன், உயர்சிந்தனைத்திறன் உடைய மாணவர்களால் ஆனது. அவ்விரண்டு வகையான மாணவர்களுக்கெனத் தனித்தனியாக வினாக்கள் உருவாக்குவது என்பது ஆசிரியரின் கடமையாகும். இதனடிப்படையில் உயர்நிலைச்சிந்தனை வினாக்கள், உயர்நிலைச் சிந்தனைத்திறன் மாணவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்டு மதிப்பிடப்படுகின்றன. காரண-காரிய தொடர்பு, கூற்றின் உண்மை அறிதல், சரியான-சரியில்லாதவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்தல், ஒப்புமை இல்லாததைக் கண்டறிதல், சூழல் வினாவிடை, பல்தெரிவு வினா, கட்டுரைகள், கடிதங்கள் எனப்பல வகைகள் உயர்நிலைச் சிந்தனைத் திறனுக்கான வகைமைகள் ஆகின்றன.
பிரித்தானிய அறிவியலாளர் சேம்சு சிமித்சன் தனது செல்வத்தில் பெரும்பகுதியைத் தனது மருமகன் என்றி சேம்சு அங்கர்போர்டு என்பவருக்கு விட்டுச் சென்றார். 1835ல் அங்கர்போர்டு பிள்ளைகள் இல்லாமல் இறந்தபோது, சிமித்சனின் விருப்புறுதியின்படி "மனிதரிடையே அறிவை வளர்ப்பதற்கும் பரப்புவதற்குமான நிறுவனம் ஒன்றை வாசிங்டனில், சிமித்சோனிய நிறுவனம் என்ற பெயரில் நிறுவுவதற்காக சொத்துக்கள் ஐக்கிய அமெரிக்க அரசாங்கத்துக்குச்" சென்றது. அமெரிக்கக் காங்கிரசு, 1836 யூலை முதலாம் தேதி, நாட்டுக்கு வழங்கப்பட்ட இந்தக் கொடையை ஏற்றுக்கொண்டதுடன் இந்த அறக்கட்டளையின் நோக்கங்களை அடைவதற்கும் உறுதியளித்தது. இந்தச் சொத்துக்களைப் பெற்றுக்கொள்வதற்காக, அமெரிக்க இராசதந்திரியான ரிச்சார்டு ரசு என்பவரை அப்போது சனாதிபதியாக இருந்த ஆன்ட்ரூ சாக்சன் இங்கிலாந்துக்கு அனுப்பினார். 1838 ஆகத்து மாதத்தில் அக்காலத்தில் ஏறத்தாழ $500,000 பெறுமதியான 104,960 தங்க நாணயங்களைக் கொண்ட 105 பைகளுடன் ரசு நாடு திரும்பினார்.
பணம் கைக்கு வந்த பின்னர் எட்டு ஆண்டுகளாக சிமித்சனின் "அறிவின் வளர்ச்சிக்கும் பரவலுக்குமாக" என்னும் தெளிவற்ற விருப்பத்தைப் புரிந்து கொள்வதில் காங்கிரசில் சர்ச்சை நிலவியது. அதேவேளை கிடைத்த பணம் ஆர்கென்சாசு மாநிலத்தால் வெளியிடப்பட்ட ஐக்கிய அமெரிக்கக் கடன் பத்திரங்களில் முதலீடு செய்யப்பட்டிருந்தது. விரைவில் இது முறிவு நிலைக்கு வந்துவிட்டது. பலத்த விவாதங்களுக்குப் பின்னர் பின்னாணில் சனாதிபதியான அப்போதைய மசச்சூசெட்சு பிரதிநிதி சான் குயின்சி ஆடம்சு இழந்த பணம் முழுவதையும் வட்டியுடன் திருப்பித்தர காங்கிரசை ஒப்புக்கொள்ள வைத்ததுடன், இந்தப் பணத்தை அறிவியலுக்கும் கல்விக்குமான நிறுவனம் ஒன்றை உருவாக்க ஒதுக்குவதற்குக் காங்கிரசு உறுப்பினர்களைச் சம்மதிக்கவும் வைத்தார். இறுதியாக 1846 ஆகத்து 10 ஆம் தேதி சனாதிபதி சேம்சு கே. போல்க், ஐக்கிய அமெரிக்காவின் ஒரு அறங்காவலர் மேலாண்மை நிறுவனமாக சிமித்சோனிய நிறுவனத்தை உருவாக்குவதற்கான சட்ட விதிகளில் கையெழுத்திட்டார். இந்நிறுவனம் ஒரு ஆட்சிக்குழுவினாலும் ஒரு செயலராலும் நிர்வாகம் செய்யப்பட்டது.
சிமித்சோனிய நிறுவனக் கட்டிடத்தின் கட்டுமான வேலைகள் 1849ல் தொடங்கின. கட்டிடக்கலைஞர் இளைய யேம்சு ரென்விக் என்பவாரால் வடிவமைக்கப்பட்ட இக்கட்டிடத்தின் உள்ளக அலங்கார வேலைகள் பொது ஒப்பந்தகாரர் கில்பர்ட் கமெரூனால் நிறைவௌ செய்யப்பட்டு, 1855ல் திறந்துவைக்கப்பட்டது. சிமித்சோனிய நிறுவனத்தின் முதல் விரிவாக்கம், 1881ல் கட்டப்பட்ட கலைகள் தொழிற்றுறைகள் கட்டிடம் ஆகும். 1876ன் பிலடெல்பியா நூற்றாண்டுக் கண்காட்சி போதிய வருமானம் ஈட்டினால் அருங்காட்சியகத்துக்குப் புதிய கட்டிடம் ஒன்றை அமைத்துத் தருவதாக காங்கிரசு உறுதியளித்திருந்தது. அக்கண்காட்சி இலாபம் ஈட்டியதால், புதிய கட்டிடம், ஐக்கிய அமெரிக்க இராணுவப் பொறியாளர் குழுவைச் சேர்ந்த மேஜர் ஜெனரல் மொன்ட்கொமரி சி. மெயிக்சு என்பவர் முன்னர் தயாரித்த திட்டத்தை அடிப்படையாகக்கொண்டு கட்டிடக்கலைஞர்களான அடோல்ப் குளுசு, பால் சுல்சே ஆகியோரால் வடிவமைப்புச் செய்யப்பட்டது. இக்கட்டிடம் 1881 இல் திறந்து வைக்கப்பட்டது.
சாளரங்கள் சட்டப்பின்னல் வடிவில் வட இந்தியபாணியில் உள்ளன. இக்கோயில் சாளுக்கிய அரசர்களால் ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டது. இக்கோயிலில் வசித்த லடா கான் என்பவரின் பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது. துர்க்கா கோயிலுக்குத் தென்புறம் அமைந்துள்ளது. கருவறையும் அதன் முன்னமைந்துள்ள முகமண்டபம் மற்றும் அவை மண்டபம் இரண்டும் இக்கோயிலின் பின்புறச் சுவற்றில் அமைந்துள்ளன. மேற்கு, தெற்கு, கிழக்குச் சுவர்களில் அழகான வேலைப்பாடைமைந்த கற்சட்டப் பின்னல்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. சிவலிங்கம் அமைந்துள்ள கருவறையின் விட்டக்கல்லில் கருடனின் உருவமும், தட்டையான மேற்புறமுடைய நடுச் சதுரக்கூடத்தில் நந்தியும் அமைந்துள்ளன. நந்திக்கு நேர் மேலாக பிற்கால சேர்க்கையாகக் கருதப்படும் ஒரு நாகர வகை கோபுர வடிவமைப்பு சிதிலமடைந்த நிலையில் காணப்படுகிறது.
குச்சப்பய்ய குடி ), அய்கொளெ கோட்டைக்குத் தென்புறம் மலப்பிரபா ஆற்றுக்குச் செல்லும் வழியில் அமைந்துள்ளது. ஹூச்சப்பய்ய கோயில் கருவறை மீதுள்ள கோபுரம் நகரா வடிவில் அமைந்துள்ளது. இது சிவனுக்குரிய கோயிலாக உள்ளது. நாகர அமைப்புக் கோபுரம் கொண்ட கருவறை, கூடம், முகமண்டபம் மற்றும் அழகிய சிற்ப வேலைப்பாடுகள் கொண்ட உட்புறத்தையும் கொண்டுள்ளது. முகமண்டபத்திலும் கூடத்திலும் பல பெரிய சதுரவடிவத் தூண்கள் உள்ளன. முகமண்டபத் தூண்களில் ஆணும் பெண்ணும் இணைந்த சிற்பங்களும் மேற்புற உட்கூரையில் நடராசர் உருவமும் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. கருவறையின் வெளிச்சுவரில் மூன்று மாடங்களில் நரசிம்மர் உருவம் வடிக்கப்பட்டுள்ளது. இக்கோயிலின் காலம் கிபி எட்டாம் நூற்றாண்டாகும்.
மேகுட்டி ஜைனக் கோயில் ஒரு சிறு குன்றின்மீது அமைந்துள்ளது. . இக்கோயில் 24 ஆம் தீர்த்தங்கரர் மகாவீரருக்கான கோயிலாகும். கோயில் உயர மேடையொன்றின்மீது அமைந்துள்ளது. முகமண்டபத்துக்குச் செல்ல படிக்கட்டுகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. தூண்கள் அமைந்துள்ள முகமண்டபம் பெரியதாக உள்ளது. முதன்மைக் கருவறைக்கு மேல் கூரைமீதமைந்துள்ள மற்றொரு கருவறைக்குச் செல்வதற்கும் படிக்கட்டுகள் உள்ளன. இரண்டாம் புலிகேசியின் அவையிலிருந்த புலவர் இரவிகீர்த்தியால் இக்கோயில் கட்டப்பட்டது எனக் கோயில் வெளிச்சுவற்றில் காணப்படும் கிபி 634 ஆம் ஆண்டு கல்வெட்டிலிருந்து அறியப்படுகிறது. காளிதாசர் மற்றும் பாரவி குறித்த குறிப்பும் இக்கல்வெட்டில் உள்ளது.
காளகநாதர் தொகுதி கோயில்கள் மலப்பிரபா ஆற்றங்கரையில் ஹூச்சியப்பக் கோயில் தொகுதிக்குத் தென்புறத்தில் அமைந்துள்ளது. 38 கோயில்களைக் கொண்டுள்ள இத்தொகுதியின் முதன்மைக்கோயில் காளகநாதர் கோயிலாகும். இக்கோயிலின் கோபுரம் வளைகோட்டமைப்பில் கட்டப்பட்டுள்ளது. நுழைவு வாயிலில் கங்கை மற்றும் யமுனையின் உருவங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இக்கோயிலின் காலம் கிபி எட்டாம் நூற்றாண்டு என அறியப்பட்டுள்ளது. கூடம், உள்நடை மற்றும் கருவறை கொண்டுள்ள காளகநாதர் கோயில் தவிர இத்தொகுதியின் பெரும்பாலான பிற கோயில்கள் சிதிலமடைந்துள்ளன. திரிகூடாச்சல அமைப்பில் உள்ள பத்தாம் நூற்றாண்டுக் கோயில் ஒன்றும் இத்தொகுதியில் உள்ளது.
இராவண பாடி குகை, அய்கொளெயில் அமைந்துள்ள மிகப்பழமையான குடைவரைக் கோயிலாகும் . இக்கோயில் ஹூச்சமல்லி கோயிலுக்கு தென்கிழக்கில் அமைந்துள்ளது. ஆறாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த இக்கோயிலில் ஒரு செவ்வக வடிவக் கருவறையும் இரு மண்டபங்களும் உள்ளன. கருவறையில் இலிங்கம் காணப்படுகிறது. இது பாதாமி குடைவரைக் கோயில்களைவிடப் பெரிய கருவறை கொண்ட சைவக் குடைவரைக் கோயில். மூன்று வாயில்களும் சிற்ப வேலைப்பாடுடைய தூண்களும் கொண்ட நடைப்பகுதி ஒன்று கருவறையின் முன் உள்ளது. கோயில் சுவர்களில் நடனமாடும் சிவன் உள்ளிட்ட பல பெரியளவு உருவங்கள் காணப்படுகின்றன. அய்கொளெயில் உள்ள மூன்று குடைவரைக் கோயில்களில் சிவனுக்குரிய இக்கோயிலே மிகவும் அறியப்பட்டதாக உள்ளது.
லாட் கான் கோயில் ஒரு கருவறையையும் அதன் முன்பமைந்த இரு மண்டபங்களையும் கொண்டுள்ளது. கருவறைக்குள் இலிங்கத் திருவுருவம் காணப்படுகிறது. கருவறையின் முன்புள்ள முகப்பு மண்டபத்தில் சிற்ப வேலைப்பாடமைந்த 12 தூண்கள் உள்ளன. முகப்பு மண்டபத்துக்கு முன்புள்ள அவை மண்டபத்தின் தூண்கள், ஒரே மையம் கொண்ட இரு செவ்வகச் சுற்றமைப்பில் அமைந்துள்ளன. கூரைகளில் பூவடிவ வேலைப்பாடுகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இதன் ஊராட்சிக் கூட வடிவமைப்பால், துவக்ககால கட்டுமானச் சோதனை முயற்சியாக இக்கோயில் உள்ளதாகக் கருதப்படுகிறது.
குச்சிமல்லி கோயில் அல்லது குச்சிமல்லி குடி ) கோயிலில் முதன்மைக் கருவறையையொட்டி அர்த்தமண்டபம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இது கோயில் கட்டிட அமைப்புகளில் ஏற்பட்ட வளர்ச்சியைக் காட்டுகிறது. இக்கோயில் அய்கொளெ கிராமத்தின் வடக்குப்பகுதியில், பயணியர் மாளிகைக்குப் பின்னால் அமைந்துள்ளது. கோயிலின் வெளிச்சுவர்கள் சட்டப்பின்னல் வடிவச் சாளரங்களைக் கொண்டுள்ளன. கருவறையின் மேற்கோபுரம் நாகர வகையைச் சேர்ந்தது. இக்கோயிலின் எதிர்ப்புறம் சிறிது தொலைவில் சிதிலமடைந்த ஒரு கோயில் காணப்படுகிறது.
யேனியர் கோயில்களுக்குத் தென்புறத்தில் இராமலிங்க கோயில் தொகுதி அமைந்துள்ளது. இத்தொகுதியின் முதன்மைக் கோயில் இராமலிங்கம் கோயிலாகும். மூன்று கருவறைகள் கொண்டுள்ள இக்கோயிலில் இரண்டில் சிவலிங்கங்களும் மூன்றாவதில் பார்வதியின் உருவமும் உள்ளது. இக்கோயிலின் காலம் கிபி 11 ஆம் நூற்றாண்டாகும். மேற்கு நோக்கியமைந்த இரு கதம்பர் காலப் பாணிக் கோபுரங்களைக் கொண்டுள்ளது. இக்கோயிலில் ஒரு சிறு மசூதியுள்ளது.
ஐகொளெ அல்லது அய்கொளெ கருநாடக மாநிலம், பாகல்கோட் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு சிற்றூர். இவ்வூர் வரலாற்றுச் சிறப்புபெற்ற பழங்காலக் கோயில்களைக் கொண்டுள்ளது. பெங்களூருவிலிருந்து 510 கிமீ தொலைவில் அமைந்துள்ள அய்கொளெ. கிபி ஐந்தாம் நூற்றாண்டு காலத்திலிருந்து கட்டப்பட்ட 125 கற்கோயில்களைக் கொண்டு சாளுக்கிய கட்டிடபாணிக்குச் சான்றாக விளங்குகிறது. இது வடகருநாடகத்தின் முக்கியச் சுற்றுலாத் தலம். மலப்பிரபா ஆற்றின் திசையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
இராவணபாடி கோயிலுக்குத் தென்மேற்கில் சிறிது தொலைவில் ஜோதிர்லிங்க கோயில்கள் அமைந்துள்ளன. இங்கு தட்டையான மேற்கூரையுடன் முன்புறம் நந்தி மண்டபங்களுடன் இரு கோயில்கள் உள்ளன. மற்ற கோயில்களில் கருவறையும் முன்மண்டபங்களும் அமைந்துள்ளன. இரு கோயில்கள் கதம்பநாகர வகைக் கோபுரங்களைக் கொண்டுள்ளன. கல்யாணிச் சாளுக்கியர் காலக் கல்வெட்டுகள் இரு கோயில்களில் காணப்படுகின்றன. ஏனைய கோயில்கள் பாழடைந்த நிலையில் உள்ளன.
சூரியநாராயணர் கோயிலில் குதிரைகள் இழுக்கும் தேரில், மனைவியர் உஷா, சந்தியாவுடன் சூரியனின் 0.6 மீ உயரச் சிலை அமைந்துள்ளது. இக்கோயில் 7-8 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது. நான்கு தூண்கள் கொண்ட கருவறையின் மேல் நாகர வகைக் கோபுரமும் உட்புறத்தில் இரண்டடி உயர சூரியன் சிலையும் காணப்படுகிறது. லாட்கான் கோயிலுக்கு வடகிழக்கில் இக்கோயிலுள்ளது.
லாட்கான் கோயில்கள் தொகுதிக்கு மேலும் சற்று தென்புறத்தில் சக்ரா குடி கோயில் உள்ளது. இக்கோயிலில் ஒரு கூடமும் கருவறையும் உள்ளது. கருவறைமீதான கோபுரம் நாகர பாணியில் அமைந்துள்ளது. இக்கோயிலின் காலம் 9 ஆம் நூற்றாண்டாகக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது.
அய்கொளெயின் தென்புறத்தில் மலப்பிரபா ஆற்றங்கரையில் அமைந்துள்ள யேனியர் கோயில் தொகுதியில் 12 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த எட்டு கோயில்கள் உள்ளன. இக்கோயில்கள் உள்ளறை, கூடம் முகமண்டபம் என்ற அமைப்பைக் கொண்டுள்ளன.
இக்கோயிலுக்கு தென்கிழக்கில் சிறிய ஜைனக் குகைக் கோயில் ஒன்றுள்ளது. அங்கு ஐந்தடி உயர பாகுபலி உருவம் கருவறையிலும், பிற தீர்த்தங்கரர்களின் உருவங்கள் சுவற்றிலும் காணப்படுகின்றன.
வியட்நாம் 50 எண்ணிக்கைக்கும் மேற்பட்ட பல இனக்குழுக்கள் வாழும் நாடாகும் . ஒவ்வொரு இனக்குழுவுக்கும் ஒரு மொழியும் வாழ்முறைமையும் பண்பாட்டு மரபும் உண்டு. மலைவாழ் இனக்குழுக்கள் பலவற்றையும் இணைத்து மேற்கத்தியர்கள் மொந்தாகுநார்டு அல்லது தேகர் எனக் குறிப்பிடுகின்றனர். இவற்ரில் முதன்மையான பெரும்பான்மை இனக்குழுக்களாவன: கின் 86.2%, தாய் 1.9%, தை இனம் 1.7%, மூவோங் 1.5%, கேமெர் குரோம் 1.4%, கோவா 1.1%, நூங் 1.1%, கிமோங் 1%, மற்றவர்கள் 4.1% . இனக்குழுவுக்கான வியட்நாமியச் சொல் இங்குவாயி தியேயி சோ அல்லது தான் தோசு தியேயி சோ என்பதாகும் . மலைவாழ் இனக்குழுக்களின் தனித்த இயல்பு வீட்டிலும் பண்ணையிலும் நகரிலும் பயணத்திலும் வண்ணவண்ண உடைகளில் மிளிர்வதாகும். ஆனால் தென்வியட்நாமிலும் கம்போடியாவிலும் இலாவோசிலும் மயன்மாரிலும் சினாவிலும் பாப்புவா நியூகினியாவிலும் இன்னும் பல நாடுகளிலும் உள்ள பல இனக்குழு மக்கள் அன்றாட வேலைகளில் ஈடுபடும்போது வண்ண ஆடைகளை அணிவதில்லை. மேலும் ஓர் இனக்குழு மக்களின் உடை வண்னம் மற்றவரில் இருந்து வேறுபடுவதால் சமூக அணிதிரட்சி பலவண்ணக் கோலத்துடன் மிளிரும்.
பியுனாங்/பினாங் மக்கள். இந்த இனக்குழு பெரிதும் வடகிழக்கு கம்போடியாவில் வாழ்கின்றனர். என்றாலும் அமெரிக்கப் போரின்போது பலர் வியட்நாமுக்குச் சென்று பியுவான் மா தியுவாட் உயர்சம வெலி சுற்றி வாழத் தொடங்கினர். போர் முடிந்ததும் பெரும்பாலானவர்கள் கம்போடியாவுக்குத் திரும்பினாலும் சிலர் அங்கேயே வாழ்கின்றனர். இது குவின் தீ கதையில் இருந்து தெரியவந்துள்ளது. பியுனாங் மக்களில் மிகச் சிலரே வியட்நாமில் உள்ளனர். கிறித்தவ இயக்க்க் கூட்டமைப்பு கம்போடியாவில் வாழும் இவர்களை விரிவாக ஆய்ந்து இவர்களைப் பற்றிய தகவல்களைத் திரட்டி வெளியிட்டுள்ளனர். இவர்களின் வரலாற்றை அறிந்தவர்கள் இக்கூட்டமைப்பினர் மட்டுமே.
வியட்நாமின் இணையச் செய்தித்தாளான தந்திரியின்படி, 2008 செப்டம்பரில் தியூவா தியேன் குவே மக்கள் குழு வியட்நாமில் வாழும் இவர்களைப் பற்றி விரிவாக ஆயும் திட்டம் ஒன்றை அறிவித்தது. இவர்கள் பா கோ அல்லது பா சோ எனப்படும் இனக்குழுவினர் ஆவர். இந்த இனக்குழு பெரிதும் ஆலூவோய் சார்ந்த புறநகர் மாவட்டமான தியுவா தியேன் குவேயிலும் குவோங் கோவா மலைப்பகுதியிலும் வாழ்கின்றனர். இப்போது இவர்கள் தா ஓய் இனக்குழுவாக வகைபடுத்தப்படுகின்றனர்.
ஐரோப்பியர், வட அமெரிக்கர், ஆத்திரேலியர், ஆசியர் ஆகியோர் வியட்நாமில் வாழ்கின்றனர். இவர்களில் தற்காலிகமாக வாழ்பவரும் புலம்பெயர் தொழிலாளர்களும் திருமண உறவாலோ பிரான்சுக் குடியேற்றக்கால குடியிருப்புக் கால்வழியாலோ நிலைத்து வாழும் மக்களும் அடங்குவர். விடுதலைக்குப் பிறகு பெரும்பாலான ஐரோப்பியர் வியட்நாமை விட்டு வெளியேறிவிட்டனர்.
நிகுவோன் – இவர்கள் மூவோங் குழுவைச் சார்ந்தவர்களாக இருக்கலாம். இப்போது இவர்கள் வியட் குழுவில் அரசால் வகைபடுத்தப்படுகின்றனர். நிகுவோன்களே தம்மை வியட் இனக்குழுவுடன் இனங்காண்கின்றனர்; இவர்களது மொழியும் வியட்டியத் துணைக்குடும்ப மொழியான வியட்-மூவோங் கிளையின் ஓர் உறுப்பாகும்.
இப்பறவைகள் நடுநிலக் கடல் பகுதியில் அமைந்துள்ள ஐரோப்பா, முதல் ஆப்பிரிக்காவின் சகாரா பகுதிவரை செப்டம்பர் முதல் அக்டோபர் வரை வலசை வருகின்றன. பின்னர் இவை ஏப்ரல் அல்லது மே மாதவாக்கில் திரும்பிச்செல்லுகின்றன. மத்தியப்பகுதி மற்றும் தூரக்கிழக்குப் பகுதியில் கூடுகட்டி வாழுகின்றன. ஐரோப்பா பகுதியில் பல இடங்களில் இவற்றைப்பார்க்க முடிகிறது. 1999 ஆம் ஆண்டு இங்கிலாந்துப் பகுதி மற்றும் சில்லித்தீவுகளிலும் பார்த்ததாகப் பதிவாகியுள்ளது. பெரும்பாலும் வரண்ட இலையுதிர் புதர்க்காடுகளில் கூடுகட்டி இனவிருத்தி செய்கிறது. பெரிய மரங்களின் உச்சியில் கூடுகட்டி திறந்த வாழ்விடங்களில் வாழுகிறது. தன் உணவிற்காக திறந்த புல்வெளிகளை நாடுகிறது.
இப்பறவைகளில் ஆண் பறவை சிறகு விரிந்த நிலையில் 170 முதல் 185 செமீ உயரமும் சாதாரண நிலையில் 62 செமீ முதல் 67 செமீ உயரம் கொண்டதாகவும் 1.2 முதல் 2.3 கிலோ எடை கொண்டும் காணப்படுகிறது தன் உடல் பகுதியின் கீழ்பகுதியில் வெள்ளை நிறமும் மேற்பகுதியில் சாம்பல் நிறமும் கொண்டு காணப்படுகிறது. உடல் முழுவதிலுமே கோடுகள் கொண்டதாக உள்ளது. பார்ப்பதற்கு ஆந்தையைப்போல் உருண்டையான தலையுடன் மஞ்சள் கண்களுடனும், சிறகுக்குக்கீழே அடர்ந்த நிறம் கொண்டும் காணப்படுகிறது.
என பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இப்பறவைகள் இரவிலும் பகலிலும் தமது இரையைப்பிடித்து உண்ணும் பழக்கம் கொண்டவை. இவற்றைப்போல் பூனைப் பருந்து இதன் குணங்களைக் கொண்டுள்ளது.மேற்கு ஐரோப்பா கண்டப் பகுதியில் அமைந்துள்ள கிரேக்கப் பகுதிகளிலும் இவ்வகையான பறவைகளைக் காணமுடிகிறது.
இவற்றில் காணப்படும் பேரினத்தைக்காட்டிலும் இவை அதிக நேரம் வானில் பறக்கும் திறன் கொண்டதாக உள்ளது. பெரிய மலைகளின் மேலிருந்து 500 மீட்டருக்கும் மேலிருந்து வேகமாக பறந்துவந்து தன் உணவைப்பிடிக்கும் தன்மையைப் பெற்றுள்ளது. தன் உணவு கிடைக்கும்வரை வானில் சிற்றெழால் பறவைபோல் வட்டமிட்டுக்கொண்டே இருக்கும் குணம் கொண்டதாகும். வானில் வட்டமிட ஓரளவு தட்டையான இறக்கைகளைப் பெற்றிருகின்றன.
பழைய உலகப்பறவைகள் வரிசையில் குறிப்பிடப்படும் இப்பறவைகள் நடுநிலக் கடல் பகுதிகளில் அமைந்துள்ள உருசியா, மத்திய கிழக்கு நாடுகள், இந்தியத் துணைக்கண்டம், மேலும் இந்தோனேசியத் தீவுக்கூட்டங்களிலும் பரவியுள்ளது.
இலத்தீனிய மொழியில் இருந்து, ஆங்கிலம் உள்ளிட்ட பல மேற்கத்திய மொழிகள் பிறந்தன. மேலும், இதற்கு கிரேக்கமும் துணை நின்றன. எனவே, மேற்கத்திய அறிவியல் அறிஞர்கள் தங்களுக்குள்ளே அறிவியல் கருத்துக்களைப் பரிமாற்றம் செய்து கொள்ளவும், கலந்துரையாடலுக்கும் பொதுவான ஒரு முறை தேவைப்பட்டது. இம்முறையால், தங்களுக்குள் துறை சார் அறிவும், அனுபவமும் பகிரப்பட்டு வளரும் என்பதை ஏற்றுக் கொண்டனர். எனவே, அம்மொழிகளில் இருந்து, 'ஒழுங்குமைவு, முறை' என்ற இரு சொற்களைக் கொண்டு, 'வகைப்பாட்டியல்' என்ற சொல்லை உருவாக்கினர்.
கார்லசு லின்னேயசு என்ற சுவீடிய உயிரியலாளர், இன்றைய உயிரியல் வகைப்பாட்டியலின் தந்தை என அழைக்கப்படுகிறார். அவரின் வகைப்பாட்டியல் முறை, லின்னேயன் வகைப்பாட்டியல் முறை என அழைக்கப்படுகிறது. அவர் உயிரினங்களை இரு பெயரீட்டு முறையில் பெயரிட்டு அழைத்தார். அவர் தொடங்கிய வகைப்பாட்டியல் முறைமை, இன்று பல அறிவியல் முனைப்புகளினால் பல மடங்கு வளர்ந்துள்ளது.
மரபியில் அடிப்படைகளையும், வேதிப்பண்புகளையும் கொண்ட புதிய வகைப்பாட்டியல் முறைமைகள், பல தாவரத் தரவுத்தளங்களில் பின்பற்றப்படுகின்றன. எனினும், அவை உயரந்து வளர பிற, வகைப்பாட்டியல் முறைமைகளும் காரணிகளாக விளங்குகின்றன. , தாவர வகைப்பாட்டியல் முறைமைகளின் அட்டவணையில் அவற்றின் காலக்கோடுகளைக் காணலாம் . அவற்றில் முக்கியமானவைகளுக்கு இங்கு அறிமுக விளக்கம் தரப்படுகிறது. அதன்படி, தாவர பாகுபாட்டியலை இரு பெரும் பிரிவுகளாகப் பிரிக்கலாம்.
ஏபிச்சி என்ற ஆங்கில அஃகுப்பெயர் பன்னாட்டுப் பூக்கும்தாவரங்களின் தோற்றநெறி குழும முறைமை என்பதைக் குறிக்கிறது. இவர்களே முதல் முறையாக புதிய, மூலக்கூறு அடிப்படையிலான, தாவர வகைப்பாட்டியல் முறைமையை, அனைத்து நாடுகளின் தாவரவியலாளர்களின் ஒத்தகருத்துடன் 1998 ஆம் ஆண்டு முதன்முதலில் வெளியிட்டனர். அதன் பிறகு, 2003 ஆம் ஆண்டு ஏபிச்சி-2 என்பதையும், 2009 ஆம் ஆண்டு ஏபிச்சி-3 முறைமையையும், 2016 ஆம் ஆண்டு ஏபிச்சி-4 முறைமையையும் உருவாக்கப் பட்டு, அனைத்து நாடுகளின் தாவரவியல் அறிஞர்களும் பின்பற்றத் தொடங்கியுள்ளனர்.
கிரான்குசிட்டு 1981 ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்டது. இவர் வடஅமெரிக்கத் தாவரவியலாளர். இவர் இரு நூல்களை வெளியிட்டார் . இவர் பூக்கும் தாவரங்களை இருபெரும் பிரிவுகளாகப் பிரித்தார். பிறகு அதன் கீழ், இருவித்திலைத் தாவரங்கள், ஒருவித்திலைத் தாவரங்கள் ஆகிய இரண்டும் அமைகின்றன. இம்முறை இன்றும் பின்பற்றப் படுகின்றன. ஆனால், தற்போதுள்ள முறை, அதன் உட்பிரிவுகளில் தான் வேறுபடுகின்றன. இருவித்திலையில் 64 வரிசைகளும், வகுப்பில், 321 குடும்பங்களும் அடக்கப் பெற்றன. ஒருவித்திலையில் , 19 வரிசைகளும், வகுப்பில், 65 குடும்பங்களும் அடக்கப் பெற்றன.
தாவர வகைப்பாட்டியல் என்ற அறிவியல் தாவரங்களை அடையாளமிடுகிறது; கண்டறிகிறது; வருணிக்கிறது; வகைப்படுத்துகிறது; இறுதியாக ஒவ்வொரு தாவரத்திற்கும் பெயரிடுகிறது. இவ்வாறாக, தாவரவியலில் இந்த அறிவியல்முறை முக்கியமானதாகத் திகழ்கிறது. இருப்பினும், ஒரு திட்டமான வரையறைகளுடன், இணக்கமான, பாரம்பரியமாக அனைத்து தாவரவியலாளர்களும் ஏற்றுக்கொண்ட, பின்பற்றும் ஒரேயொரு முறை மட்டுமே நிலைபெறவில்லை. பல வகைப்பாட்டியல் முறைகள், காலத்தின் வளர்ச்சியில், பிற உயிரியல் வளர்ச்சிகோளோடு இணைந்து, அவ்வப்போது தோன்றி, வகைப்பாட்டியல் நோக்கம் விரிந்து, பல உட்பிரிவுகளாக ஓங்கி வளருகின்றனன. அவற்றினை, இங்கு சுருக்கமாகக் காண்போம்.
இருசொற் பெயரீட்டு முறை, நிலைநாட்டப் பட்டது. எடுத்துக்காட்டாக, இம்முறைக்கு முன், ஒரு தாவரத்திற்கு பல சொல் முறையீட்டு முறை நிலவியது. அதன்படி ஒரு தாவரத்தின் பெயர் பின்வருமாறு இருக்கும். என்ற பெயர் எடுத்துக்காட்டாகக் காட்டப் படுகிறது, , . இரு பெயரீட்டு முறையிலும், முதற்பெயர் பேரினம் ஆகும். ஆனால், இருசொற்பெயரீட்டு முறையில் பேரினத்தின் முதல் எழுத்து பெரிய எழுத்தில் காட்டாயம் குறிக்கப்பட வேண்டும்.
தாவர வகைப்பாட்டியல் அல்லது பாகுபாட்டியல் என்பது தாவர உயிரினங்களைக் கூட்டங்களை, அறிவியல் முறைப்படி, அவற்றின் பொதுவான இயல்புகளைக் கொண்டு பிரித்தல் ஆகும். ஒரு உயிரினக் கூட்டம் , வகைப்பாட்டியல் வரிசைமுறையில், ஒரு தனித்துவ இடத்தைப் பெறுகிறது.
இவ்வாறாக உயிரினக் கூட்டங்கள், நேர்முக, இறங்கு, படிப்படியான, அடுக்குவரிசையில், ஒவ்வொரு உயிரின்தோடும் முடிகிறது. இதனால் அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க, பெயரீட்டுத் தரநிலையானது, , வகைப்பாட்டியல் அடுக்குமுறையாக உருவாகிறது.
வேளாண்மை வேகமாக வளர செய்யப்படும் ஆய்வுகளில், இந்த அறிவியல் துறையே, முதற்படி ஆகும். ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும், ஒவ்வொரு வகையான வகைப்படுத்தும் முறையை, தாவரவியல் அறிஞர்கள் பின்பற்றுகின்றனர். இவற்றால் நாளுக்கு நாள் தாவரங்களை நாம் புரிந்து கொள்ளும் திறன் அதிகமாகி, தாவரத்தால் கிடைக்கும் பயன்களைப் பெருமளவில் பெறுகிறோம். இந்த வகையான அறிவியல் வளரும் போது, நமது பொருளாதாரமும், குறுகிய காலத்தில் அதிகமாகும் மக்கள் தொகைப் பெருக்கத்திற்கு ஏற்ப, தாவரங்களை குறுகிய காலத்தில் அறுவடை செய்யமுடிகிறது.
மெல்சியர் ~1964 ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்டது. இங்கிலர் முறைமை யின் மேம்படுத்தப்பட்ட வடிவமாகவும், பூக்கும் தாவரங்களைக் குறித்து விரிவாகவும் கூறப்பட்டுள்ளதால், உலக தாவரவியல் அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர். இதனை அடிப்படையாகக் கொண்டு, பல அறிஞர்கள், பூக்கும் தாவரத் தொகுதியின், உட்பிரிவுகளை உருவாக்கினர். எடுத்துக்காட்டக, தைமெலேசியே என்பது டொம்கே என்ற அறிஞர் உருவாக்கினார்.
பேசே முறைமை, 1915 ஆம் ஆண்டு வெளியிடப் பட்டது. இதில் புறவேறுபாடுகளைக் கொண்ட பழைய முறைமைகளையும் , இடார்வினின் பரிணாமக் கொள்கை அடிப்படையிலான முறைமைகளையும் இணைத்து, புதிய வகைப்பாட்டியல் முறை உருவாக்கப்பட்டது. இதன்படி, சில தாவர இனங்கள் முழுமையாக நீக்கப்பட்டு, மற்றொரு தாவர இனத்தொகுதியுடன் இணைக்கப்பட்டன.
பூமியில் இதுவரை கண்டறியப்பட்ட தாவரங்களின் எண்ணிக்கை நாற்பது இலகரத்தை விட 40, 00, 000) அதிகம் ஆகும். இன்னும் பல தாவரங்கள் கண்டறியப்படாமல் உள்ளன. இருப்பினும், இவைகளை எளிதில் புரிந்து கொள்ள ஒரு முறை தேவை என்பதை அறிவியல் அறிஞர்கள் எண்ணி வந்தனர். அதன்படி, ஆவணங்களின் படி, கி. மு. 390/289 ஆம் ஆண்டு 'தியோபரசுடசு' என்பவரை தாவரங்களை மூன்று வகையாகப் பிரித்தார்.
முதன் முதலாக எச்லர் என்ற செருமானிய அறிஞரே, தாவர மரபியல் அடிப்படையில் தாவர வகைப்பாட்டியலை , ) உருவாக்கினார். அவருக்கு பின் அதனை தொடர்ந்து, இங்கிலர் மேம்படுத்தினார். 2009 ஆம் ஆண்டு, இதன் புதிய பதிப்பு வந்துள்ளது. இன்றளவும் பாசிகள் முதல் பூக்கும் தாவரங்கள் வரையிலான அனைத்துத் தாவரங்களையும் இம்முறைமை செவ்வனே வகைப்படுத்துகிறது.
சுட்ரசுபர்கர் என்ற தாவரவியல் பேராசிரியர், பல உயரிய தாவரவியல் விருதுகளைப் பெற்றவர். இவரே முதன்முதலாக, பூக்கும் தாவரங்கள் , பூக்காத் தாவரங்களின், தாவரங்களின் சூற்பை உறையின் இயல்புகளை துல்லியமாக, தனது நூலில் , 1894) விவரித்தவர். இந்நூலில் விவரிக்கப்பட்ட வகைப்பாட்டியல் மாற்றங்கள் இன்றளவும் ஏபிச்சி முறைமையில் மேம்படுத்தப்படுகின்றன.
இந்த முறையில், ஒரு தாவரத்தின் வெளிப்புறப் பண்புகளான, இலை, பூ போன்றவற்றின் இயல்புகளைக் கொண்டு, ஒரு தாவரம் வகைப்படுத்தப் படுகிறது. ஒரு தாவரத்தில் உள்ள ஆண், பெண் இனப்பெருக்க உறுப்புகளின் எண்ணிக்கையைக் கொண்டு, தாவரக்கூட்டங்கள் பிரிக்கப்பட்டன. இதன்படி, இருபத்தி நான்கு வகுப்புகள் ஏற்படுத்தப்பட்டன.
1859 ஆம் ஆண்டு இடார்வின் என்ற உயிரியலாளர், இயற்கைத் தேர்வின் மூலம் இனங்களின் பிறப்பு என்ற நூலினை வெளியிட்டார். இது பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி, அதுவரை இருந்த உயிரியக் கொள்கைகளை மாற்றியது. இதன் மூலம், உயிரினங்களின் இயல்புகள், கடவுளின் படைப்பால் தோன்றிய இயல்புகள் என்ற லின்னேயசின் கொள்கை, அடியோடு மாறியது.
'தியோபரசுடசு' முறைமையை, அவருக்கு பின் வந்தவர்கள் பின்பற்றவில்லை. நீருக்கும், தாவரங்களுக்கும் உள்ள தொடர்பு அடிப்படையில், நீர்த்தாவரங்கள், வறண்டநிலத் தாவரங்கள், இடைநிலைத் தாவரங்கள் என மூன்று வகையாகப் பிரித்தனர்.
பல தாவரவியலாளர்கள் தங்களது பெயரால், தனிமுறையில் தாவர வகைப்பாட்டியலை உருவாக்கினர். அவற்றில் சில உட்கூறுகள் முக்கியமானவையாக பின்னர் பன்னாட்டு தாவரவியலாளர்களால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டன.