polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
சுவாசத்தொகுதிப்புற்றுநோய்க்கான சிகிச்சை புற்றநோய் வகையில் தங்கியுள்ளது. வேதியில் மருத்துவம் மற்றும் கதிரியக்க சிகிச்சை இணைந்து நுரையீரலின் ஒரு பகுதி அல்லது முழு நுரையீரலும் அறுவைச்சிகிச்சை முறையில் நீக்கப்படுகின்றது. நுரையீரல் புற்றநோயில் இருந்து தப்பிப்பிழைப்பதற்கான வாய்ப்பானது ஒட்டுமொத்தமான 14 – 17% புற்றுநோய் கண்டறியப்படுகின்ற நேரத்தில் உள்ள புற்றுநோய் நிலை மற்றும் நுண் உடற்கூற்றில் மீதும் ஓரளவிற்கு தங்கியுள்ளது. நுரையீரல் புற்றுநோய் பரவுவதை சிகிச்சை எப்போதாவது முற்றிலும் குணமாக்கலாம் ஆனால் இது சில அரிய சூழ்நிலைகளில் மட்டும் நடைபெறுகின்றது.
சுவாச நோய் என்பது ஒரு மருத்துவச் சொல்லாகும். இது உயர் உயிரினங்களில் சுவாசக்குழாய், தொண்டை, மூச்சுக்குழாயின் இரு பிரிவுகள், மூச்சு சிறுகுழாய், மூச்சுச் சிற்றறைகள், புடைச்சவ்வவு, புடைக்குழி மற்றும் சுவாசத்துடன் தொடர்புடைய நரம்புகள் மற்றும் தசைகள் போன்ற வாயு பரிமாற்றத்தை மேற்கொள்ளும் உறுப்புக்கள் மற்றும் திசுக்களைப் பாதிக்கும் நோயியல் நிலையில் உள்ளடக்கப்பட்டுள்ளது. சுவாசநோய்கள் சாதாரண சளி போன்ற சுயமாக கட்டுப்படுத்தும் நோய்களில் இருந்து பக்றீரியா நிமோனியா, நுரையீரல் இரத்தக்குழாய் அடைப்பு மற்றும் நுரையீரல் புற்றுநோய் போன்ற வாழ்க்கையை அச்சுறுத்தும் நோய்கள் வரை காணப்படுகின்றன.
பற்றீரியா காரணமாக நுரையீரலில் ஏற்படும் தொற்றுநோயான நிமோனியாவானது மிகவும் பொதுவான கீழ் சுவாசக்குழாய் தொடர்பான தொற்றுநோய்களில் ஒன்றாகும். காச நோயானது நிமோனியாவிற்கு முக்கிய காரணியாக உள்ளது. கடுமையான சுவாசநோய் மற்றும் நியுமோசிஸ்டிஸ் நிமோனியா போன்ற நோய்கள் வைரசு, பங்கசு போன்ற நோய்க்கிருமிகள் ஏற்படுத்தும் நிமோனியாவிற்கு உதாரணமாகும். நுரையீரல் கட்டி போன்ற பல சிக்கல்களை நிமோனியா உருவாக்குகின்றது. நோய் தொற்றினால் ஏற்படுத்தப்பட்ட நுரையீரல் கட்டியானது நுரையீரலில் உள்ள சுற்றுக்குழி அல்லது புடைக்குழி வரை பரவக்கூடியது.
சுவாசப்பையை சுற்றியுள்ள உட்தசையில் உள்ள துளையானது சுவாசப்பையில் உள்ள வளியை புடைக்குழியினுள் செல்ல அனுமதிக்கின்றது. இது சுவாசப்பை காற்று எனப்படுகின்றது. பாதிக்கப்பட்ட நுரையீரல் ஆனது காற்றுப்போன பலூன் போன்று நிலைகுலைகின்றது. பதற்ற நிலையில் ஏற்படும் நுரையீரல் காற்று, புடைக்குழியினுள் உள்ள காற்றானது தப்பிக்க முடியாத நிலையில் ஏற்படுகின்ற தீவிர நோய் வடிவமாகும். அதனால் நுரையீரலானது இதயம் மற்றும் இரத்த நாளங்களை அழுத்துவது வரை பெரிதாக வளர்கிறது. எனவே இது உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையை ஏற்படுத்துகின்றது.
புடைக்குழியினுள் உள்ள திரவமானது நுரையீரல் பாய்மச்சுரப்பு என அறியப்படுகின்றது. இந்த நோயானது இதயச் செயலிழப்பு மற்றும் கல்லீரல் இளைநார் வளர்ச்சி போன்ற நிலைமைகளில் திரவமானது இரத்த ஓட்டத்தில் இருந்து புடைக்குழிக்கு மாற்றமடைவதன் காரணமாக ஏற்படலாம். நோய் தொற்று, நுரையீரல் இரத்த குழாய் அடைப்பு, காசநோய், இடைத்தோலியப்புற்றுநோய் மற்றும் பிற நிலைமைகளினால் தானாகவே ஏற்படும் உட்தசை அழற்சி இவற்றிற்கு காரணமாக அமையலாம்.
கண்டுபிடிக்கப்பட்ட 15% அனைத்து புற்றுநோய்களுக்கும் 30% ஆன அனைத்து புற்றுநோய் இறப்பிற்கும் பொறுப்பாக உள்ள ஒரு முக்கிய சுகாதாரப்பிரச்சினை குறிப்பாக முதன்மையான நுரையீரல் புற்றுநோய் போன்ற சுவாசத்தொகுதியின் வீரியம் மிக்க கட்டிகளாகும். புகையிலை புகைப்பிடித்தல் பெரும்பான்மையான சுவாசக்தொகுதி புற்று நோய்கள் ஏற்படுவதற்கான காரணமாகும்.
சாதாரண சளியானது மிகவும் பொதுவாக மேல் சுவாசக்குழாய் தொடர்பான நோய்களில் ஒன்றாகும். மேல்சுவாசக்குழாயின் உறுப்புக்களில் நோய் தொற்று காரணமாக ஏற்படும் காற்றுப்புரையழ்ற்சி, உள்நா அழற்சி, அடித்தொண்டை அழற்சி, குரல்வளை அழற்சி போன்றன மேல்சுவாசக்குழாய் தொற்றுநோய்கள் எனப்படுகின்றன.
சுவாசநோய் குறியுள்ள கைக்குழந்தைகளைப்போன்ற முழுமையற்ற நுரையீல் விரிவாக்கம் மற்றும் நுரையீரலின் விறைப்பு தன்மை அதிகரித்தல் போன்றவற்றினால் ஏற்படுத்தப்படும் கட்டுப்படுத்தக்கூடிய நுரையீரல் நோய்களாவன நுரையீரல் இணக்கத்தின் அடிப்படையில் வகைப்படுத்தப்படும் சுவாச நோய்களின் ஒரு வகையாகும்.
நோய் தொற்றானது சுவாசத்தொகுதியின் எந்த ஒரு பகுதியையும் பாதிக்கும். சுவாசப்பாதை தொற்று நோய்களாவன மேல் சுவாசக்குழாய் தொற்றுநோய்கள் மற்றும் கீழ் சுவாசக்குழாய் தொற்று நோய்கள் என பாரம்பரியமாக பிரிக்கப்படுகின்றது.
நுரையீரலைப் பற்றிய ஆய்வு நுரையீரலியல் எனப்படும். நுரையீரல் நோயில் சிறப்பு பெற்ற வைத்தியர், நுரையீரல் நோய் சிகிச்சை வல்லுநர், மார்பு மருத்துவ வல்லுநர் அல்லது நெஞ்சுக்கூடு மருத்துவ வல்லுநர் என அறியப்படுகின்றது.
வாய்ச்சுகாரதாரத்தில் உள்ள குறைபாடு கீழ் சுவாசக்குழாய் தொடர்பான நோய்க்கான காரணியாக அமையலாம். சமீபத்திய ஆய்வுகள் பசைநோயில் இருந்து பற்றீரியாக்கள் மூச்சுக்குழாயினுடாக சுவாசப்பையை சென்றடைவதாக கூறுகின்றன.
நோய் ஏற்படுத்தும் உறுப்பு அல்லது திசு அடிப்படையில், அறிகுறிகளின் அடிப்படையில், நோய் ஏற்படும் காரணங்களின் அடிப்படையில் போன்ற பல்வேறு வழிகளில் சுவாசநோய்கள் வகைப்படுத்தப்படுகின்றன.
அங்கு வேலைசெய்யும் பெண்ணொருத்தி இவன் மீது ஈடுபாடு காண்பிக்கின்றாள். ஒரு கட்டத்தில் இருவரும் அறிமுகமாகி, காதலிக்கத் தொடங்குகிறார்கள். அவளுடைய சிறுவயது புகைப்படத்தினை காண சே-ஹீ விரும்பினாலும், அவ்வாறான படம் தன்னிடம் இல்லையென அவள் கூறுகிறாள். தன்னுடைய பழைய காதலியான ஜி-வூவை அவன் இப்போது நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்பதை அப்பெண் உணருகிறாள். இப்போது ஜி-வூ வந்தால் அவளை ஏற்றுக் கொள்வாயா என்று வினவுகிறாள். அவன் அவளையே நினைத்துக் கொண்டிருப்பதாக கூறுகிறான். அப்போது தானே ஜி-வூ எனவும், அவனுக்காக கடுமையான அழகு அறுவைச் சிகிச்சை செய்துகொண்டதையும் கூறுகிறாள். காதலன் அதிர்ச்சியடைகிறான்.
தினம் தினம் ஒரே தோற்றத்துடன் இருப்பதால் தன் காதலன் சே-ஹீவுக்கு சலித்துப் போய்விட்டதாக அவள் நம்புகிறாள். இதனால் அவனுடன் புணருகையில் தன்னை வேறு பெண்ணாக நினைத்துக் கொள்ளும்படி வேண்டுகிறாள். இதற்கிடையே அழகுக்கான அறுவை சிகிச்சை நிறுவனத்தின் விளம்பரத்தினை காண்கிறாள். தன் காதலிடம் எதுவும் கூறாமல் அவள் அறையை காலிசெய்துவிடுகிறாள். சே-ஹீ அவளை காணாது, அவள் இருப்பிடம் வருகிறான். அங்கும் அவள் இல்லாததை கண்டு வருந்துகிறான். அவனுடைய காதலிக்காக இவர்கள் எப்போதும் சந்திக்கின்ற தேநீர் விடுதியில் தினம் காத்திருக்கிறான்.
சே-ஹீ மற்றும் ஜி- வூ இருவரும் இரு வருடங்களாக ஒன்றாக வாழ்பவர்கள். ஜி-வூ தன்னுடைய காதலன் தன்னைவிடச் சிறந்த தோற்றமுடைய பெண்களிடம் காதல் வயப்பட்டு, தன்னை பிரிந்து சென்றுவிடுவானோ என்று அஞ்சுகிறாள். வேறு பெண்ணுடன் அவன் பேசுகையில் பொறாமை குணம் கொண்டு அவர்களை திட்டுகிறாள். அவளின் செய்கைகளை கண்டு சே-ஹீ மனம் வருந்துகிறான்.
தன்னுடைய பழைய காதலியின் புதிய தோற்றத்தை அவனால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. அறுவை சிகிச்சை செய்த மருத்துவரை அனுகி தன்னுடைய தோற்றத்தை மாற்றிக்கொள்கிறான். அதன் பின் ஜி-வூவால் அவனை கண்டறிய முடியவில்லை. அவன் தன் வாழ்விலிருந்து தொலைந்துபோனதை அறிந்து மீண்டும் ஜி-வூ அறுவை சிகிச்சை செய்து தன்னுடைய தோற்றத்தை மாற்றிக்கொள்கிறாள்.
காதலன் தன்னை விட சிறந்த அழகுடைய பெண்களை விரும்புகிறான் என்று தவறாக எண்ணி, தன்னுடை முகம் மற்றும் உடலின் தோற்றத்தை மாற்றிக் கொள்ளும் காதலியின் மிகையான அன்பினை இப்படம் கதைகளமாக கொண்டது. தோற்றம் மாறிய பிறகான காதலர்கள் வாழ்வை நெகிழ்வுடன் கூறும் படம்.
இராச உடையாருக்குப் பின் வந்தவர்களும் ஓவியர்களுக்கு ஆதரவளித்து, கோயில்களிலும் அரண்மனைகளிலும் தொன்மவியல் காட்சிகளை வரையச் செய்தனர். ஆனாலும் பிரித்தானியர் ஒரு பக்கத்திலும், ஐதர் அலி, திப்பு சுல்தான் என்போர் மறு பக்கத்தில் இருந்து நடத்திய போர்களினால் இவ் ஓவியங்களில் ஒன்றும் மிஞ்சாமல் நாசமாகியது. உடையாரிடமிருந்து ஐதரும் திப்புவும் மைசூர் ஆட்சியைப் பெற்றனர். ஆனாலும், ஐதர், திப்பு ஆட்சியில் கலைஞர்கள் தொடர்ந்தும் ஆதரவளிக்கப்பட்டனர். தும்கூருக்கும் சிராவுக்கும் இடையிலுள்ள நெடுச்சாலையிலுள்ள நரசிம்ம சுவாமி கோயில் ஐதர் அலி, திப்பு சுல்தான் ஆகியோரிடம் சேவை செய்த நல்லப்பன் என்பவரால் கட்டப்பட்டது. திப்புவின் ஆட்சியில் சிறந்த விஜயநகரப் பாணி சுவரோவியங்கள் மெதுவாக மைசூர், தஞ்சாவூர் ஓவியப் பாணிகளில் தோற்றம் பெற்றது. புல்லலூர்ப் போரின் சுவரோவிய விபரங்கள், தாரியா தௌலத் பாக் அரண்மனை ஓவியங்கள் என்பன மைசூர் ஓவியங்களுக்கு முதன்மை எடுத்துக்காட்டுகள் ஆகும்.
மைசூரில் இருந்த பண்டைய ஓவியர்கள் மூலப் பொருட்களை தாங்களாகவே தயார் செய்தனர். நிறங்கள் இயற்கை மூலங்களிலிருந்து, குறிப்பாக மரக்கறி, கனிப்பொருட்கள், இவலைகள், கற்கள், பூக்கள் என்பவற்றிலிருந்து பெறப்பட்டது. தூரிகைகள் அணில் மயிரிலிருந்து நேர்த்தியான வேலைக்காகவும், மிக நுட்பமான கோடுகளுக்கு புற்களின் சிறப்பு வகைகளிலிருந்தும் பெறப்பட்டன. நீண்ட கால நோக்கில், மரக்கறி, மண் என்பன பயன்படுத்தப்பட்டன. தற்போதும் மைசூர் ஓவியங்கள் புதிதாகவும் பளபளப்பாகவும் தோற்றமளிக்கின்றன.
கி.பி 1565 இல் விஜயநகரப் பேரரசு வீழ்ச்சியும் தலிகோட்டா சண்டையில் ஹம்பி கொள்ளையிடப்பட்டதும், அப் பேரரசுக்கு ஆதரவான, அதில் தங்கியிருந்த ஓவியர்களின் குடும்பத்தை இக்கட்டுக்கு உள்ளாக்கியது. ஆயினும், முதலாம் இராச உடையார் ஸ்ரீரங்கப்பட்டணத்தில் விஜயநகர ஓவியர்களின் குடும்பங்கள் சிலவற்றிற்கு தங்கள் சேவையைத் தொடர வழி ஏற்படுத்தி இக்குடும்பத்தவர்களுக்கு புனர்வாழ்வு அளித்தார்.
1799 இல் திப்பு சுல்தான் இறப்புக்குப் பின் மைசூர் உடையார்களினாலும், இரண்டாம் சரபோஜி காலத்து மூன்றாம் கிருட்டிணராச உடையாரினாலும் மீண்டும் ஆட்சிக் உள்ளாகி, மைசூரின் பண்டைய பாரம்பரியங்கள் இசை, சிற்பம், ஓவியம், நடனம், இலக்கியம் ஆகியவற்றிற்கான ஆதரவு அதிகரித்தது.
மைசூர் ஓவியம் அதனுடைய நேர்த்தி, அடக்கமான நிறங்கள், கவனமிக்க விபரங்கள் ஆகியவற்றால் அறியப்படுகின்றன. இவ் ஓவியங்களின் மையப் பொருளாக இந்து தொன்மவியல் காட்சிகளிலிருந்து பெறப்பட்ட இந்து கடவுளர்களையும் தேவர்களையும் கொண்டு காணப்பட்டது.
இந்தியாவின் தென்கடை மாநிலம் தமிழ்நாட்டிலுள்ள காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தின் தலைநகரான பெரிய காஞ்சிபுரம் எனப்படும் சிவகாஞ்சியின் காஞ்சி திருவேகம்பத்தின் முதல் பிரகார தென்பாகத்தில் இச்சிவலிங்க மூர்த்தம் அமைந்துள்ளது. மேலும், தமிழ்நாட்டின் தலைநகர் சென்னையிலிருந்து 75 கிலோமீட்டர் தொலைவிலுள்ள, காஞ்சிபுரம் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து வடமேற்கில் ½ மைல் தூரமுள்ள காஞ்சி சங்கர மடத்தை கடந்து சற்று தூரம் சென்றால் திருவேகம்ப அகத்தில் அகத்தீசுவர மூர்த்தம் தாபிக்கப்பட்டுள்ளது.
காஞ்சிபுரம் அகத்தீசுவரர் கோயில் எனப்போற்றும் இது, காஞ்சிபுரத்திலுள்ள சிவக் கோயில்களில் ஒன்றாகும். இச்சிவலிங்கம், காஞ்சி திருவேகம்பத்தின் முதல் பிரகார தென்பாகத்தில் அமைந்துள்ளது. மேலும், அகத்திய முனிவர் வழிப்பட்டதாக அறியப்படும் இக்கோயில் குறிப்புகள், காஞ்சி புராண படலத்துள் உட்கோயில்களாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.
விந்திய மலையின் இறுமாப்பை அடக்க தேவர்கள் வேண்டியவாறு காசியில் வசித்திருந்த அகத்திய முனிவர் காஞ்சிக்கு வந்தபோது. அக்காஞ்சி சான்றோரையுடைத்தாய் இருக்கும் சிறப்பை நாடி இவ்விடத்தில் நாம் தேவர்கள் சொல்லியவண்ணம் வெளிபடுத்த வெண்ணியிருக்கும் இனிமையுடைய தாகிய தமிழை வெளியாக்கல் வேண்டும் என்று பூசித்தனர்.
விந்திய மலையின் செருக்கினை அடக்கிய அகத்தியர், ஏகம்பத்திற்கு தென்பகுதியில் அகத்தியலிங்கம் பிரதிட்டை செய்து தொழுதார் என்பது வரலாறாகும்.
இவர் வித்யாவதி மார்கனுக்கும் சாந்தி சுவரூப்புக்கும் 1941 ஜூன் 4 இல் பிறந்தார். இவர் தில்லியில் அடிப்படைக் கல்வி கற்றார். இவர் தில்லி பல்கலைக்கழகத்தில் 1967 இல் வேதியியலில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். தில்லி மிராண்டா கல்லுரியில் விரிவுரையாளராகச் பணியில் சேர்ந்தவர், பின்னாட்களில் அக்கல்லூரியின் வேதியியல் துறையின் தலைமையை ஏற்றுள்ளார். பிறகு லண்டனிலுள்ள ராயல் கழகத்தின் 'கண்காட்சி 1851’ ஆய்வுதவி பெற்று, முதுமுனைவர் பட்ட ஆய்விற்காக இலண்டன் இம்பீரியல் கல்லூரிக்கு சென்றுள்ளார், அங்கு இவர் டிரெக் பார்ட்டனிடம் ஆய்வு செய்துள்ளார்.
இவர் 1970 இல் கான்பூர் இந்தியத் தொழில்நுட்பக் கழகத்தில் ஆய்வைத் தொடங்கியுள்ளார். இதே கான்பூர் தொழில்நுட்பக்கழகத்தில் பேராசிரியராக இருந்த எஸ். அரங்கநாதனை மணந்தார். தன் கணவரோடு இணைந்து இவர் கரிம வினை இயங்கமைப்பில் உள்ள அறைகூவலான சிக்கல்கள் , உயிர்த்தொகுப்புக் கலை: தொகுப்பு வேதியியலாளர்களுக்கான அறைகூவல் , கரிம வினை இயங்கமைப்பில் உள்ள மேலுஞ்சில அறைகூவலான சிக்கல்கள் ஆகிய நூல்களை எழுதினார். மேலும் "நடப்புக் கரிம வேதியியல் சுருக்கக் குறிப்புகள்" இதழின் பதிப்பிலும் ஈடுபட்டார்.
தர்சன் அரங்கநாதன் ஓர் இந்தியக் கரிமவேதியியலாளர். இவர் உயிர்க்கரிம வேதியியலில் பெரும்பணி ஆற்றியுள்ளார். இதில் "புரத மடிப்பு குறித்த முன்னோடி ஆய்வுக்காக" மிகவும் பெயர்பெற்றார். இவர் "மீமூலக்கூறு தொகுப்பு, மூலக்கூறு வடிவமைப்பு, அரிய உயிரியல் நிகழ்வுகளின் வேதியியல் ஒப்புருவாக்கம், செயல்முனைவுக் கலப்பு பெப்டைடுகளின் தொகுப்பு, மீநுண்குழல்களின் தொகுப்பு ஆகிய ஆய்வுகளுக்காகப் பெரிதும் மதிக்கப்படுகிறார்."
இவர் 1993 இல் திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள அறிவியல் தொழில்நுட்பத் துறையிடை ஆய்வுக்கான தேசிய நிறுவனத்தின் மண்டல ஆய்வகத்திலும் 1998 இல் ஐதராபாதில் உள்ள இந்திய வேதியியல் தொழில்நுட்ப நிறுவனத்திலும் தன் ஆய்வைத் தொடர்ந்தார். அங்கே இவர் இணை இயக்குநர் ஆனார். இந்த ஆண்டுகளில் இவர் இசபெல்ல கார்பேவுடன் இணைந்து அமெரிக்கக் கப்பல் ஆராய்ச்சி ஆய்வகத்தில் கூட்டாகப் பணிபுரிந்தார்.
இவர் உதவித் தொகைகளைப் பெற்று, அதன் அடிப்படையில் கான்பூரில் தனது ஆய்வைத் தொடர்ந்தார். அவரது கணவர் அங்கே பணியில் இருந்ததால் எழுதப்படாத நடைமுறை விதியால் புலப்பணியாளராக இவரால் சேர இயலவில்லை.
1788-ஆம் ஆண்டில் கோர்க்கர்கள் திபெத் நாட்டின் மீது படையெடுத்து, கியுரோங் மற்றும் நயாலம் நகரங்களை கைப்பற்றி; திபெத் நாட்டு மன்னரிடம் ஆண்டு தோறும் திறை வசூலித்தனர். 1791-இல் திறை திபெத் நாட்டவர்கள் கோர்க்கா மன்னருக்கு திறை செலுத்தாத படியால் மீண்டும் திபெத் மீது படையெடுத்து அங்குள்ள் பௌத்த விகாரங்களை பாழ்படுத்திச் செல்கையில், திபெத்தியர்களின் உதவிக்கு வந்த சீனர்களின் இராணுவம், கோர்க்கா நாட்டவர்களை காத்மாண்டு வரை அடித்து துரத்தினர். மேலும் கோர்க்கா நாடு, ஐந்தாண்டுகளுக்கு ஒரு முறை கணிசமான தொகையை சீன நாட்டிற்கு திறையாக செலுத்த வேண்டும் என ஒப்பந்தம் ஏற்பட்டது.
கி பி 1745-இல் நேவார் அரச குலத்தினர் ஆண்ட காத்மாண்டு சமவெளியை கோர்க்கா மன்னர் தொடர்ந்து ஆண்டுக் கணக்கில் முற்றுக்கையிட்டார். நேவார் மன்னர் கோர்க்களின் முற்றுகையை முறியடிக்க கிழக்கிந்திய கம்பெனி ஆட்சியாளர்களின் உதவியை நாடினார். நேவாரிகளை காக்க வந்த கேப்டன் கின்லோச் தலைமையிலான கிழக்கிந்திய படையினரது முயற்சி தோல்வியில் முடிந்தது. முற்றுகையின் இறுதியில் கி பி 1768 - 1769-ஆம் ஆண்டுக்குள் நேவாரிகளின் மூன்று தலைநகரங்களான காத்மாண்டு, பதான் மற்றும் லலித்பூர் மற்றும் காட்மாண்டு நகரங்கள் கோர்க்கர்களிடம் அடிபணிந்தன.
கி பி 1736-இல் கோர்க்காலிகளின் மன்னர் நரபூபால ஷா தொடங்கி வைத்த நாட்டின் விரிவாக்கத்திற்கான போர்களை, அவரது மகன் பிரிதிவி நாராயணன் ஷா மற்றும் பேரன் ராணா பகதூர் ஷா ஆகியோர் நடத்திய கீர்த்திப்பூர் போர், காட்மாண்டுப் போர் மற்றும் பக்தபூர் போர்களால் நேபாளத்தின் கிழக்கிலும், மேற்கிலும் பெரும்பாலான பகுதிகளை கோர்க்கா நாட்டின் கீழ் கொண்டு வந்தனர்.
கோர்க்கா நாடு என்பது தற்கால நேபாளத்தின் முன்னாள் நாடுகளில் ஒன்றாகும். 24 குறுநிலங்களின் தொகுப்பான சௌபீஸ் இராச்சியம் என்றும் அழைக்கப்படும். கோர்க்கா நாடு மேற்கில் மர்சியாந்தி ஆறு முதல் கிழக்கில் திரிசூலி ஆறு வரை பரவியிருந்தது.
கி பி 1930-இல் கோர்க்கா நாட்டின் பெயரை நேபாளம் என மாற்றப்பட்டது. நாட்டின் தலைநகராக காத்மாண்டு விளங்கியது.கோர்க்கா சர்க்கார் என்பதை நேபாள அரசு எனப் பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது.
கி பி 1559-ஆம் ஆண்டில் திரவிய ஷா என்பவர் கோர்க்கா பகுதியின் மன்னரை வென்று ஷா வம்ச ஆட்சியை கோர்க்கா நாட்டில் நிறுவினார்.
திண்டுக்கல் நகராட்சியில் முன்னர் நாகல்நகர், மேட்டுப்பட்டி, பேகம்பூர், முகமதியா புரம் ,சவேரியார் பாளையம், கோவிந்தாபுரம், ஆர்.எம்.காலனி, என்.ஜி.ஓ.காலனி, ரவுன்டு ரோடு, அசனாத் புரம் போன்ற பகுதிகள் இருந்தன.
திண்டுக்கல் மாநகராட்சியாக தரம் உயர்த்தப்பட்டதை தொடர்ந்து,நகரை சுற்றி அமைந்துள்ள பாலகிருஷ்ணாபுரம்,பள்ளப்பட்டி, செட்டிநாயக்கன்பட்டி, குரும்பப்பட்டி, தோட்டனூத்து, அடியனூத்து உள்பட 10 ஊராட்சிகள் திண்டுக்கல் மாநகராட்சியுடன் இணைந்துள்ளன.
திண்டுக்கல் மாநகராட்சி இந்தியாவின் மாநிலமான தமிழகத்தின் மாவட்டமான திண்டுக்கல் மாவட்டத்தின் தலைநகராக உள்ள திண்டுக்கல் உள்ளாட்சி அமைப்பில் அமைந்துள்ள ஓர் மாநகராட்சியாகும். மாநிலத்தின் 11–வது மாநகராட்சியாக திண்டுக்கல் மாநகராட்சி 2014 ஏப்ரல் மாதம் 10 ஆம் தேதி தரம் உயர்த்தப்பட்டது . இம்மாநகராட்சி 48 மாமன்ற உறுப்பினர்களை கொண்டுள்ளது.
2016 ஆம் ஆண்டு 70 ஆவது இந்திய சுதந்திர தினத்தை முன்னிட்டு சிறந்த நகர்ப்புற உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கான முதல்வர் விருதுகள் வழங்கப்பட்டன.இதில் சிறந்த மாநகராட்சிக்கான விருது திண்டுக்கல் மாநகராட்சிக்கு வழங்கப்பட்டது.விருதுடன் ரூபாய் 25 லட்சத்திற்கான காசோலையும் வழங்கப்பட்டது.
திண்டுக்கல் நகராட்சி சிறப்பு நிலை நகராட்சியாக இருந்து வந்தது.மாநிலத்தின் 11–வது மாநகராட்சியாக திண்டுக்கல் மாநகராட்சி 2014 ஏப்ரல் மாதம் 10 ஆம் தேதி தரம் உயர்த்தப்பட்டது.
இந்த மாநகராட்சியின் ஆண்டு வரி வருவாய் 44 கோடி ரூபாய் ஆகும். தமிழக மாநகராட்சிகளிலேயே மிகக் குறைந்த வரி வருவாயைக் கொண்ட மாநகராட்சி இதுவே ஆகும்.
கிபி 683 இல் மக்காவில் உமையா காலத்தில் கவன் ஒன்றினால் நெருப்புத் துண்டுகள் எறியப்பட்டு கல்லின் ஒரு பகுதி முறிக்கப்பட்டது. கல்லின் துண்டுகளை அப்துல்லாஹ் இப்னு ஜுபைர் என்பவர் மீண்டும் வெள்ளி தசை நார் கொண்டு இணைத்தார். கிபி 930 இல் இந்தக் கல் திருடப்பட்டு ஹஜர் கொண்டு செல்லப்பட்டது. 1857 இல் ஒத்தமான் வரலாற்று ஆசிரியர் குத்புத்தீன் என்பவரின் கூற்றுப்படி அபு தாகிர் அல் கர்மாதி என்பவர் தனது மஸ்ஜித் அல் திரார் பள்ளிவாசலின் உச்சியில் அக்கல்லை நிறுவினார். ஹஜ் செய்ய செல்லும் யாத்திரிகர்களை திசை திருப்புவதற்காக அவரின் இந்தத் திட்டம் தோல்வியுற்றது. ஆனால் யாத்திரிகர்களும் கருப்புக்கல் இருந்த முந்தைய இடத்தையே வணக்கத் தலமாகத் தொடர்ந்தனர்.
வரலாற்றாசிரியர் அல் ஜுவைனி கருத்துப்படி 23 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் 952 இல் அது மீண்டும் காபாவுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டது. "கட்டளை மூலம் அதை எடுத்துச் சென்றோம். மீண்டும் கட்டளை மூலம் கொண்டு வந்தோம்" என அறிவிக்கப்பட்டது. கடத்தல் மற்றும் அகற்றுதல் ஆகிய செயல்கள் மேலும் சேதத்தை ஏற்படுத்தியதால் கல் ஏழு துண்டுகளாக உடைக்கப்பட்டது. அதைக் கடத்திச் சென்ற அபு தாகிர் ஒரு கொடூரமான விதியை சந்தித்தாகக் கூறப்பட்டது. "அபு தாஹிருக்கு ஒரு புண் நோய் ஏற்பட்டது. உடலில் புழுக்கள் ஏற்பட்டு மிகவும் கொடூரமான மரணத்தை அவர் அடைந்தார்" என குத்புத்தீன் கூறுகிறார்.
"கருப்புக் கல்லைச் சுற்றி உள்ள சட்டம், கருப்பு கிஷ்வாஹ் அல்லது காபாவைச் சுற்றி உள்ள கருப்புத் துணியானது பல நூற்றாண்டுகளாக பள்ளிவாசலின் பொறுப்பாளரான 'ஒத்தமான் சுல்தான்' மூலமாகப் பராமரிக்கப்பட்டு வருகிறது. அச்சட்டமானது யாத்திரிகர்களால் அவ்வப்போது மாற்றப்பட்டும் காலப்போக்கில் நிலையானதாகவும் அணிவிக்கப்படும். சில நேரங்களில் நீக்கப்படும். அச்சட்டமானது துருக்கியின் இஸ்தான்புல் நகருக்குக் கொண்டு செல்லப்படும். அவர்கள் இன்னும் அதனை புனித பீடத்தில் ஒரு பகுதியாகக் கருதி துருக்கியின் 'டொப்காபி' மாளிகையில் பராமரித்து வருகின்றனர்.
முஹம்மது இஸ்லாம் பற்றிய நற்செய்தியை அறிவிப்பதற்கு முன்னதாகவே காபாவில் கறுப்புக்கல் அமைக்கப்பட்டதுடன் அங்கு அது பெரும் மதிப்புடையதாகவும் இருந்தது. முஹம்மது காலத்தில் அது ஏற்கனவே காபாவுடன் தொடர்புடையதாக இருந்தது. அக்காலத்தில் மக்கள் ஆண்டுக்கு ஒரு முறை அங்கு சென்று வழிபட்டு வந்தனர். மக்காவில் அமைந்து இருக்கும் காபா ஆலயத்தில் 360 விக்கிரகங்களை வைத்து அவற்றைக் கடவுள்களாக வழிபடும் ஒரு தலமாக அதை மதித்தனர். மத்திய கிழக்கில் கற்களை வழிபடுகின்ற வழக்கம் இருந்து வந்தது.
ஹஜ் கடமையின் போது யாத்திரிகர்கள் ஏழு தடவை காபாவைச் சுற்றி வரும்போது கறுப்புக்கல் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றது. யாத்திரிகர்கள் ஒவ்வொரு முறையும் சுற்றி வரும் போது கருப்புக் கல்லை முத்தமிட முயற்சி செய்கின்றனர். ஆனால் இன்றைய காலத்தில் பெரும் கூட்டம் ஹஜ் கடமையை நிறைவேற்றச் செல்வதால் அனைவரும் அக்கல்லை முத்தமிடுவது சாத்தியமற்றது. ஆகவே ஒவ்வொரு சுற்றின் போதும் அந்தக் கல்லின் திசையைக் கையால் சுட்டிக் காட்டுவது ஏற்கத்தக்கது எனக் கருதப்படுகிறது.
கருப்புக் கல்லைப் போல ஒரு 'சிவப்புக்கல்' தென் அரேபியாவில் கைமன் எனும் நகரிலும் மற்றொன்று காபாவின் அல் அபலத் நகரிலும் அறியாமைக் காலத்தில் 'தெய்வீகத்தன்மை உடையதாக' கருதப்பட்டது. அந்தக் காலத்தில் வணக்க வழிபாடு என்பது பெரும்பாலும் பயபக்தியான கற்கள், மலைகள், சிறப்பான பாறை அமைப்புகள் அல்லது தனித்துவமான, அபூர்வமான மரங்கள் ஆகியவற்றுடன் தொடர்பு உடையதாக இருந்தது.
கறுப்புக் கல் என்பது வெள்ளிச் சட்டம் மூலம் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. சிறு பாகங்கள் வலுப்படுத்தப்பட்டுள்ளதால் இன்று 7 அல்லது 8 பாகங்கள் ஒன்றாக்கப்பட்ட நிலையில் காணப்படக்கூடியதாக இது உள்ளது. கல்லின் முழு வெளித்தோற்ற அளவு 20 சென்டிமீட்டர் , 16 சென்டிமீட்டர் ஆகும். இந்தக்கல் பல முறை புதுப்பித்துக் கட்டப்பட்டதால் இதன் மூல அளவு பற்றிய தெளிவு இல்லை.
இந்தக் கல் முஹம்மது நபியின்) பிறப்புக்கு முன்னே, இஸ்லாத்தின் ஆரம்ப காலம் முதல் போற்றப்படுகிறது. இஸ்லாமிய முறைப்படி கறுப்புக் கல் என்பது முஹம்மது நபியினால் கிபி 605 ஆம் ஆண்டு காபாவின் சுவருடன் இணைத்து அமைக்கப்பட்டது. கிபி 605 இற்கு 5 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் பல துண்டுகளாக உடைக்கப்பட்ட இந்தக் கல் தற்போது காபாவின் ஓரத்தில் ஒரு வெள்ளி சட்டத்தினால் சாந்திடப்பட்டுள்ளது.
19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதி மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் சுவிஸர்லாந்தில் இருந்து யாத்திரிகராக காபாவுக்கு வந்த 'ஜோஹன் லட்விக் பர்கர்ட்' என்பவர் முதன் முதலாக மேற்கத்திய நூல்களில் கறுப்புக்கல்லைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார். அவரின் 'அரேபியாவில் ஒரு பயணம்' என்ற புத்தகத்தில் பின்வருமாறு ஒரு விரிவான விளக்கத்தை அவர் கொடுத்துள்ளார்.
"ரிட்டர் வொன் லஹோரின், எகிப்தில் ஆஸ்திரிய தூதர் 1817 இல் முஹம்மது அலி என்பவரால் அகற்றப்பட்ட கல்லின் ஒரு பகுதியை ஆய்வு செய்து அக்கல்லின் வெளிப்புறம் சாம்பல் போன்ற வெள்ளி நிறமும் உள்ளே தூளாக்கப்பட்ட வெள்ளி மற்றும் பச்சை நிறப் பொருட்கள் பதிக்கப்பட்டும் உள்ளது. கல்லின் முகப்புப் பகுதியில் வெள்ளை அல்லது மஞ்சள் புள்ளிகளும் உள்ளன என அறிவித்தார்.
இஸ்லாமியப் பாரம்பரியத்தில் கருப்புக்கல் சுவனத்தில் இருந்து பூமியில் விழுந்ததாக நம்பப்படுகிறது. இது பூமியில் அமைக்கப்பட்ட மஸ்ஜித்களில் முதன்மையானதாகும். முஸ்லிம்கள் அந்தக்கல்லை முதலில் தூய மற்றும் திகைப்பூட்டும் வெள்ளை கல்லாகக் கண்டனர். பின்னர் தொடர்ந்து தொடப்பட்டதால் அந்தக் கல் கருப்பாக மாறிவிட்டது.
கறுப்புக் கல் என்பது சவூதி அரேபியாவின் மக்கா நகரில் பெரிய பள்ளிவாசல் நடுவில் அமைந்துள்ள காபா எனும் கட்டடத்தின் கிழக்கு மூலையில் அமைக்கப்பட்டுள்ள ஒரு கல் ஆகும். இது இஸ்லாமிய பாரம்பரியத்தின்படி ஆதம், ஹவ்வா ஆகியோரின் காலத்திருந்தே இஸ்லாமியர்களால் போற்றப்பட்ட சின்னமாகும்.
18 ஆம் நூற்றாண்டில் 'அலி பே' என்ற அறிஞரின் கூற்றுப்படி 42 அங்குலம் உயரம் உடையது. முஹம்மது அலி பாஷர் என்ற அறிஞரின் கூற்றுப்படி 2.5 அடி நீளமும் 1.5 அடி அகலமும் கொண்டது.
முஹம்மது நபி வழிமுறையைப் பின்பற்றி இன்றும் முஸ்லிம் யாத்திரிகர்கள் ஹஜ் கடமையில் காபாவைச் சுற்றி வந்து தவாப் செய்யும் போது இக்கல்லை போட்டியிட்டு ஆர்வத்துடன் முத்தமிடுவார்கள்.
சிலர் காபாவைச் சுற்றி வலம் வரும் போது வெறுமனே சுற்று எண்ணிக்கையைக் கணக்கிடுவதற்கான ஒரு சிறந்த அடையாளக் கல்லாக இதைக் கருதினர்.
மெட்ராஸ் என்ற பெயரும் சென்னை என்ற பெயரும் மதராசப்பட்டினம், சென்னப்பட்டினம் என்ற இரண்டு ஊர்களின் பெயரில் இருந்துதான் தோன்றியது எனப் பரவலாக நம்பப்படுகின்றது. கிழக்கிந்திய கம்பெனி தாங்கள் குடியமர்வதற்காகத் தேர்வு செய்த இடத்தில் சென்னப்பட்டினம், மதராஸப்பட்டினம் என்ற இரண்டு கிராமங்கள் இருந்துள்ளன. இந்த இரண்டு ஊர்களின் இணைப்பில் உருவான நிலப்பரப்பே தற்காலத்தில் சென்னை என்று அழைக்கப்படுகிறது. கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம் பெண்ணேஸ்வர மடம் என்னும் ஊரில் கி.பி. 1367 சூலை 21 இல் வெட்டப்பட்ட ஒரு பாறைக் கல்வெட்டில் சென்னையில் கடற்கரையை ஒட்டி இன்றும் அதே பெயரில் உள்ள பல இடங்கள் வரிசைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன அதில் மாதரசன்பட்டணம் என்ற பெயரும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
கூவம் ஆறு வங்கக் கடலோடு கலக்குமிடத்தில் இருந்த மதராசபட்டிணம் கிராமத்தை 1639 இல் கிழக்கிந்திய கம்பெனி விலைக்கு வாங்கியது. அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில் புனித ஜார்ஜ் கோட்டையைக் கட்டினர். பிரித்தானியர் குடியேற்றம் காரணமாகவும், அதன் பின்னர் பல கிராமங்களை இணைத்து செய்யப்பட்ட விரிவாக்கம் மற்றும் புனித ஜார்ஜ் கோட்டையைச் சுற்றி குடியேறிய ஐரோப்பியர்களின் காரணமாகவும் நவீன "சென்னை" நகரம் உருவானது. ஐரோப்பியர்களால் சென்னை நகரின் பெரும்பாலான பகுதி கட்டப்பட்டிருந்தாலும், இதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதியிகளில் பின்னர் செய்யப்பட்ட விரிவாக்கதில், ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இருக்கும் திருவான்மியூர் திருவொற்றியூர், திருவல்லிக்கேணி, மயிலாப்பூர் கோயில்கள் இணைக்கப்பட்டன.
இரண்டாம் புலிமாயியை அரசானாகக்கொன்ட ஆந்திர சாதவாகனர்களின் ஊடுருவல்களால் தொண்டை மண்டலத்தில் சோழர்களின் ஆட்சிக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்பட்டது. அவர்கள் காஞ்சிபுரம் பகுதியை கவனிக்க தலைவர்களை நியமனம் செய்தனர். மூன்றாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் சாதவாகனர் பேரரசின் கீழ் காஞ்சிபுரம் இருந்தபோது, அதன் தலைவனாக கருதப்பட்ட பப்பசுவாமி, ஏற்கனவே காஞ்சிபுரத்தில் ஒரு தலைவனாக இருந்தவன். அதுவரை சாதாரன இராஜப்பிரதிநிதிகளாக இருந்த பல்லவர்கள், பின்னர் காஞ்சிபுரம் மற்றும் அதன் சுற்றியுள்ள பகுதிகளின் சுதந்திரமான அரசர்களாக மாறினர்.
முதலில் மதராசபட்டிணம் என அழைக்கப்பட்ட சென்னை, நெல்லூரிலுள்ள பெண்ணையாறு மற்றும் கடலூர் பெண்ணையாறு நதிகள் இடையே, தொண்டை மண்டலத்தில் அமைந்திருந்தது. அப்போது காஞ்சிபுரம் இதன் தலைநகரமாக இருந்தது. கி.பி இரண்டாம் நூற்றாண்டில் தொண்டைமண்டலம், காஞ்சிபுரத்தைச் சேர்ந்த சோழ வம்சத்தின் பிரதிநிதியாக இருந்த தொண்டைமான் இளந்திரையனால் ஆட்சி செய்யப்பட்டது. இவன், தொண்டைமன்டலத்தின் ஆதி குடிகளான குரும்பர்களை அடக்கி தொண்டைமண்டலத்தில் தன் ஆட்சியை நிலைநாட்டியதாக நம்பப்படுகிறது.
சென்னை என்பது இந்தியாவிலுள்ள தமிழ்நாட்டின் தலைநகராகும். இந்நகரம் முதலில் மதராசு என அழைக்கப்பட்டது. இது இந்தியாவின் நான்காவது மிகப்பெரிய நகரமாகும். இது வங்கக்கடலோரம் அமைந்துள்ளது. 2014 ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி 8.9 மில்லியன் மக்கள் தொகை உடையது. இது 400 ஆண்டுகள் பழமையான நகரம் ஆகும். இது உலகிலேயே 31 ஆவது பெரிய பெருநகரப் பகுதி ஆகும்.
திருவான்மியூர், திருவொற்றியூர் மற்றும் திருமயிலை மூவர்களின் தேவாரத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கையில், திருவல்லிக்கேணி ஆழ்வார்களின் நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது
இந்த மருத்துவ வழிமுறையில் கைதேர்ந்த மருத்துவர் மூலம் இயக்கக் கூடிய சாதாரண உருளை போன்ற கருவி பயன்படுத்தப்படும். இதனை “சிறிய உருளைகள்” எனவும் அழைப்பர். 1990 ஆம் ஆண்டு காலகட்டத்திற்குப் பிறகு பயன்படுத்தப்பட்டு வரும் இந்த மருத்துவக் கருவியானது வெவ்வேறு பெயர்களுடன் பயன்படுத்தப்படுகிறது. அதில் ‘டெர்மாரோலர்’ எனும் பெயர் முக்கியமானது. டெர்மாரோலர் எனும் மருத்துவக் கருவிக்கான காப்புரிமையினை 2000 ஆம் ஆண்டு ஹோர்ஸ்ட் லியபெல் பெற்றார். தேவையான அதிர்வெண்ணுக்கு ஏற்ப இந்த சிறிய பேனா போன்ற கருவியினை மாற்றிக்கொள்ளலாம். இதற்குத் தேவையான ஆற்றல் வெளிப்புற மோட்டார் மூலம் வழங்கப்படும். டெர்மாரோலர் செயல்படும் சரும ஆழத்தினையும் தேவைக்கேற்றாற்போல் மாற்றிக்கொள்ள இயலும். சிறிய பேனா போன்ற தோற்றத்துடன் காணப்படுவதால் சரும பேனா, டெர்மா பேனா மற்றும் மைக்ரோ பேனா போன்ற சில பிரபலமான பெயர்களுடன் இது அழைக்கப்படுகிறது.
சருமத்தின் மீது செலுத்தும் சிகிச்சைப் பொருள் செல்வதற்கான வழியினை ஏற்படுத்தும், அத்துடன் சருமத்தின் உட்பகுதி வரை செல்ல வழிவகுக்கும்.
திசுக்களுடன் இணைந்த சரும செல்களை துரிதப்படுத்தி அதிகப்படியான புரோட்டீன்களை உருவாக்கும். முன்பை விட சற்று வலுவான, தடிப்பான மற்றும் குண்டான சருமத்தினை உருவாக்கும்.
இக்கருவி சுத்தி போன்ற தோற்றத்துடன், அடிப்பாகத்தில் சுத்தமான எஃகினால் செய்யப்பட்டிருக்கும். இதிலுள்ள அடுத்தடுத்த கூர்மையான ஊசிகள் சருமத்தினில் செயல்பட்டு அதனை சமப்படுத்தும். இதனை சிறிய ஊசிமுறை அல்லது சரும ஊசிமுறை என்று பெயருடன் அழைப்பர். சருமத்தில் உள்ள புரோட்டீன் அளவினை தூண்டும் இச்செயல்முறை கொலஜன் தூண்டல் சிகிச்சை முறை என்று அழைக்கப்படுகிறது.