polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
செப்டம்பர், அரசு தரப்பில் 259 சாட்சிகள் விசாரிக்கப்பட்ட நிலையில், அது தொடர்பாக விளக்கமளிக்க செயலலிதா நேரில் ஆஜராக வேண்டும் என சிறப்பு நீதிமன்றம் உத்தரவு பிறப்பித்தது. இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து செயலலிதா தாக்கல் செய்த மனுவை உச்ச நீதிமன்றம் தள்ளுபடி செய்தது.
அக்டோபர், பெங்களூரு தனி நீதிமன்றத்தில் ஜெயலலிதா நேரில் ஆஜராகி வாக்குமூலம் அளித்தார். இந்த விசாரணையில், 567 கேள்விகளுக்கு அவர் பதிலளித்தார்.
செப்டம்பர் 29, பெங்களூரு சிறப்பு நீதிமன்றம் வழங்கிய தீர்ப்பை நிறுத்தி வைக்க வேண்டும் என்றும், நீதிபதி மைக்கேல் டி.குன்ஹா வழங்கிய தீர்ப்பை ரத்து செய்ய வேண்டும் என்றும் மேலும் இவ்வழக்கின் தண்டனையிலிருந்து "பிணை" வழங்க வேண்டும் எனவும் கர்நாடக உயர் நீதிமன்றத்தில் செயலலிதா தனது வழக்கறிஞர் மூலம் மனு தாக்கல் செய்தார்.
செப்டம்பர் 30, பிணையின் மீதான வழக்கை உடனடியாக விசாரிக்க வேண்டும் என செயலலிதா சார்பாகத் கர்நாடக உயர் நீதிமன்றத்தில் தொடுக்கப்பட்ட வழக்கின் படி அக்டோபர் 1 அன்று விசாரிக்கப்படும் என கர்நாடக உயர் நீதிமன்ற பதிவாளர் அறிவித்தார்.
3 ஆயிரம் ஏக்கர் நிலம் உட்பட கோடிக்கணக்கான ரூபாய் மதிப்புள்ள சொத்துக்கள் ஜெயலலிதா முதல்வராக இருந்தகாலத்தில் குவிக்கப்பட்டுள்ளன.
வழக்கில் குற்றம்சாட்டப்பட்டுள்ள நால்வரின் பெயரிலும் சொத்துக்கள் இருந்தாலும் அது முதல்வர் பதவியை பயன்படுத்தி சேர்த்த சொத்துக்கள்தான்.
அந்த காலகட்டத்தில் தொடங்கப்பட்டதாகக் கூறப்படும் நிறுவனங்கள் எதுவும் செயல்படவில்லை. வெறும் காகிதத்தில் மட்டுமே அந்த நிறுவனங்கள் இருந்துள்ளன .
சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் முதலில் இவ்வழக்கை விசாரித்தவர் சம்பந்தம் அவர்கள் ஆவார். அவருக்கு அடுத்து ஆறுமுகப் பெருமாள் விசாரித்தார். இவ்வழக்கின் பெங்களூரு சிறப்பு நீதிமன்றத்தின் நீதிபதியாக பாலகிருஷ்ணன் இருந்தார். அவரின் பணி காலம் முடிந்ததை அவருக்கு பணி நீடிப்பு செப்டம்பர் 30லிருந்து வழங்க உச்ச நீதிமன்றம் கேட்டும் அவருக்கு பணி நீடிப்பு வழங்காமல் கர்நாடக அரசு ஜான் மைக்கேல் டி'குன்ஹாவை நீதிபதியாக நியமித்தது. பாலகிருஷ்ணனும் அரசு சிறப்பு வழக்கறிஞர் பவானி சிங்கும் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர்களுக்கு ஆதரவாக நடந்து கொள்கின்றனர் என அன்பழகன் குற்றம் சுமத்தி நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடுத்திருந்தார்.
சொத்துக் குவிப்பு வழக்கில் சிறையில் அடைக்கப்பட்டுள்ள தமிழக முன்னாள் முதல்வர் ஜெயலலிதாவுக்கு இடைக்கால பிணை வழங்கி உச்ச நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. அவருக்கு 2014, டிசம்பர் 18-ம் தேதி வரை இடைக்கால நிபந்தனையுடன் கூடிய பிணை வழங்கப்பட்டுள்ளது. இந்திய உச்ச நீதிமன்றத்தில் செயலலிதாவின் பிணைக்காக வாதாடியவர் பாலி சாம் நரிமன். ஜெயலலிதாவுடன் சசிகலா, இளவரசி, சுதாகரன் ஆகியோருக்கும் பிணை வழங்கி உச்ச நீதிமன்றம்.2014, அக்டோபர் 17 அன்று உத்தரவிட்டது. மேலும், ஜெயலலிதா உள்ளிட்ட நால்வருக்கு விதிக்கப்பட்ட தண்டனை நடைமுறைகளை நிறுத்திவைத்தும் உச்ச நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது.
இவ்வழக்கின் முதல் சிறப்பு வழக்கறிஞர் பி. வி. ஆச்சாரியா 2012, ஆகத்து அன்று பதவி விலகியதை அடுத்து பவானி சிங் சிறப்பு வழக்கறிஞரானார். தன் பதவி விலகலுக்கு அப்போதைய கருநாடக பாசக அரசு தான் காரணம் என்று குற்றஞ்சாட்டினார். எதிர்காலத்தில் அதிமுகவுடன் பாசக அரசியல் உறவு கொள்வதற்காக பாசக அரசு அவ்வாறு நடந்து கொண்டதாக கூறினார் 2013, ஆகத்தது 26 அன்று பவானி சிங்கை நீக்கியதை எதிர்த்து செயலலிதா தரப்பு உச்ச நீதிமன்றத்தை அணுகியதில் பவானி சிங்கை நீக்கியது தவறு என்றும் மீண்டும் அவரை அரசு சிறப்பு வழக்கறிஞர் ஆக ஆக்கும்படியும் உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது.
விசாரணையும் குறுக்கு விசாரணையும் முடிந்த அரசு தரப்பு சாட்சிகள் 76 பேரை மீண்டும் விசாரித்ததில் 64 சாட்சிகள் பிறழ்ந்தன இதனால் வழக்கு பலவீனம் அடைந்தது. அரசு தரப்பு வழக்கறிஞர் பிறழ் சாட்சிகளுக்கு எதிராக நடவடிக்கை எதையும் எடுக்க முனையவில்லை. திமுகவின் பொதுச்செயலாளர் அன்பழகன் 2003ல் நியாயமான முறையில் இவ்வழக்கு நடைபெற வேண்டும் என்று சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் இருந்து வேறு மாநிலத்திற்கு மாற்ற வேண்டும் என்று உச்ச நீதிமன்றத்தை கேட்டதால் இவ்வழக்கு பெங்களூருக்கு மாற்றப்பட்டது.
ஜூன் 14 அன்று, 1991-1996 ஆம் ஆண்டுகளில் வருமானத்திற்கு அதிகமாக முன்னாள் முதலமைச்சர் ஜெயலலிதா சொத்துச் சேர்த்ததாக அப்போதைய ஜனதாக் கட்சியின் தலைவர் சுப்பிரமணியன் சுவாமி வழக்குத் தொடர்ந்தார்.
ஜூன் 31ம் தேதி மனுவை விசாரித்த நீதிபதி, தமிழக லஞ்ச ஒழிப்புத் துறை டி.ஜி.பி.,யாக இருந்த லத்திகா சரணை விசாரிக்க உத்தரவிட்டார். அவ்விசாரணையின்படி செயலலிதா கைது செய்யப்பட்டார். பின்னர் அவர் பிணையில் வெளியானார். வழக்கு சென்னை முதன்மை அமர்வு நீதிமன்றத்தில் விசாரணைக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டது.
இவ்வழக்கு விசாரணையைவேறு மாநிலத்திற்கு மாற்றும்படி தி.மு.க. பொதுச் செயலர் அன்பழகன், உச்ச நீதிமன்றத்தில் மனுத் தாக்கல் செய்தார். இவ்வழக்கில் சுப்ரமணியன் சாமியும் இணைந்து கொண்டார்.
ஜெயலலிதாவுக்கான பிணை மனுவை பெங்களூரு நீதிமன்றம் 7-10-2014 மதியம் 2.30க்குப் பின்னர் நிராகரித்துவிட்டது. ஜெயலலிதாவுக்கு பிணை வழங்குவதற்கு எந்த வித முகாந்திரமும் இல்லை என்று நீதிபதி சந்திர சேகரன் தெரிவித்தார். ஜெயலலிதா தரப்பில் தாக்கல் செய்யப்பட்ட தண்டனையைத் தடை செய்யும் மனுவும் பிணை கேட்பு மனுவும் நீதிமன்றத்தால் நிராகரிக்கப்படுவதாக நீதிபதி சந்திரசேகரன் தனது தீர்ப்பில் கூறினார்.
குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களின் கோரிக்கைப்படி 1997ம் ஆண்டு தமிழக ஊழல் தடுப்பு காவல்துறை தயாரித்த குற்ற அறிக்கை தமிழ் மொழியில் இருந்து ஆங்கிலத்திற்கு மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்டது. இந்த தீர்ப்பின் காரணமாக தமிழக முதலமைச்சர் மற்றும் திருவரங்கம் சட்டமன்ற உறுப்பினர் பதவி இரண்டையும் இழந்தார். மேலும் மீண்டும் வி.கே.சசிகலா பரிந்துரைப்படி ஓ. பன்னீர்செல்வத்தை இரண்டாம் முறையாக முதலமைச்சராக ஆக்கினார்.
அரசு சிறப்பு வழக்கறிஞர் பவானி சிங்கிற்கு தான் உதவ அனுமதிக்க கோரிய அன்பழகனின் மனுவை 2013, ஆகத்து 21 அன்று நீதிபதி பாலகிருஷ்ணன் ஏற்றுக்கொண்டார். அன்பழகன் தனக்கு உதவுவது வரவேற்கத்தக்கது என்றும், ஆனால் அவர் தனியாக நீதிமன்றத்தில் வாதாடுவதை தான் ஏற்கமுடியாது எனவும் பவானி சிங் கூறினார்.
ஆகஸ்ட், அரசு வக்கீல் பி. வி. ஆச்சார்யாவுக்கு, மாநில அட்வகேட் ஜெனரல் பதவியை கர்நாடக மாநில அரசு அளித்தது. இதனால் அரசு வழக்கறிஞர் பதவியை ராஜினாமா செய்யதார்.
இவர் 1920 முதல் தன் இறப்பு வரை மியூடன் வான்காணகத்தில் பனிபுரிந்தார். அங்கு 1930 இல் வான்காணக இணைவானியலார் ஆனார். பின்னர் இவர் முனைவாக்க, ஒற்றைநிற ஒளியில் வல்லுனராகப் பெயர்பெற்றார். 1930 கள் முழுவதும் இவர் சூரிய ஒளிமுகட்டளவியைச் செம்மைப்படுத்துவதில் தன் கடும் உழைப்பைச் செலுத்தினார். இது ஒளிமரைப்புக்காக காத்திராமல் சூரிய ஒளிமுகட்டை நோக்க உதவும் கருவி ஆகும். இவர் 1938 இல் சூரிய ஒளிமுகட்டின் இயக்கத்தை நிகழ்படம் வழியாக பன்னாட்டு வானியல் ஒன்றியத்தில் காட்டினார். இவர் 1939 இல் பிரெஞ்சு அறிவியல் கல்விக்கழகத்துக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இவர் 1943இல் மியூடன் வான்காணக முதன்மை வானியலார் ஆனார். மேலும் 1947 இல் புரூசு பதக்கத்தையும் பெற்றார்.
இவரது வானியல் ஆர்வம் 1914 இல் தொடங்கியது. விரைவிலேயே ஒரு நான்கு அங்குலத் தொலைநோக்கியை வாங்கி அதை ஆரு அங்குலத் தொலைநோக்கி ஆக்கினார். இவர் 1918 இல் பட்டம் பெற்றது முதல் 1929 வரை ஏக்கோல் பல்தொழில்நுட்பக் கல்லூரியில் செய்முறை விளக்குநராக பணிபுரிந்தார். இவர் அப்போது பாரிசு பல்கலைக்கழகத்தில் பொறியியல், இயற்பியல், வேதியியல் ஆகிய புலங்களில் கல்வியும் கற்றார் .
கொக்கித்துமுக்கியை முதன்முதலில் அதிக எண்ணிக்கையில் பயன்படுத்தியது, அன்கேரியை ஆண்ட மாத்தியாஸ் கார்வினுஸ் என்ற மன்னரால் தான். அங்கேரிய கறுப்புப் படையில், தரைப்படையின் ஒவ்வொரு நான்காவது வீரரிடமும்; ஒட்டுமொத்தப் படையில், ஒவ்வொரு ஐந்தாம் வீரரிடமும், ஒரு கொக்கித்துமுக்கி இருந்தது. இருப்பினும் கொக்கித் துமுக்கியின் சுடும் வேகவிகிதம் குறைவு என்பதால், போர்களத்தில் மன்னர் மாத்தியாஸ் கவசம்பூண்ட வீரர்களையே முன்நிறுத்தினார். கறுப்புப் படை கலைக்கப்பட்டு பத்தாண்டுகள் ஆகியும் கூட, 16-ஆம் நூற்றாண்டில், வெறும் 10% மேற்கு-ஐரோப்பிய வீரர்கள் மட்டுமே சுடுகலன்களை உபயோகித்தனர்.
ஆர்க்வெபசு, அதன் முன்பிருந்த சுடுகலனைவிட பெரிய குழல்விட்டத்தை கொண்டிருக்கும். மத்திய 16-ஆம் நூற்றாண்டு வரை, திரி-இயங்குநுட்பத்தில் சுடப்பட்ட இவைகள், பிறகு புதிய சக்கர-இயங்குநுட்பத்தால் சுடப்பட்டன. சிலவற்றில் இருந்த விரிந்த சன்னவாய், குண்டேற்றுவதை எளிதாக்கியது. ஆர்க்வெபசின் பிற்பகுதியின் வளைத்த வடிவினால், இதற்கு 'கொக்கித் துமுக்கி' என பெயர் வந்தது. அனைத்து ஆர்க்வெபசுகளும், பல துமுக்கிக் கொல்லர்களால் கையால் மட்டுமே செய்யப்பட்டவை, அதனால் இதற்கு பிரத்தியேக மாதிரிகள் இல்லை.
டனேகசிமா தீவில் எதார்த்தமாக தரையிறங்கிய போர்ச்சுகீசிய வர்த்தகர்களால், கொக்கித்துமுக்கிகள் ஜப்பானில் 1543-ல் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. 1550-ஆம் ஆண்டிற்குள், போர்ச்சுகீசிய கொக்கித்துமுக்கிகளின் நகல்களான "டனேகசிமா, ஹினாவாஜு அல்லது டெப்போ" எனப்படுபவை அதிக எண்ணிக்கையில் தயாரிக்கப்பட்டது. அறிமுகமான முதல் பத்தாண்டுகளில், முன்னூறாயிரம் டனேகசிமா தயாரிக்கப்பட்டதாக அறியப்பட்டது. இதனால் டனேகசிமா, ஜப்பானின் மிகமுக்கியமான ஆயுதங்களுள் ஒன்றாக மாறியது.
கொக்கித்துமுக்கி அல்லது ஆர்க்வெபசு (ஆங்கிலம் ,இத்தாலியம் , தச்சு மொழி , பொருள் "கொக்கி துமுக்கி", அல்லது "கொக்கிக் குழல்") என்பது 15 முதல் 17-ஆம் நூற்றாண்டு வரை பயன்பாட்டில் இருந்த சன்னவாய் வழியாக குண்டேற்றப்படும் சுடுகலன் ஆகும். முதன்முதலில், கொக்கித் துமுக்கி என்பது, ஒரு கொக்கியுள்ள கைபீரங்கி தான்; பின்னர் திரி-இயங்குநுட்ப சுடுகலன் ஆனது. இதற்கு பின்னால் வந்த மஸ்கெத்தை போல, இதுவும் மரையிடா குழலை கொண்ட சுடுகலன் ஆகும்.
ஜப்பானியர்களின் , டச்சு மற்றும் போர்ச்சுக்கீசியர்களின் , அதிர் வேட்டுச்சூட்டால்; கொக்கித் துமுக்கி, நவீன இராணுவங்களின் பலமாக ஆனது. 1520-களின் ஆரம்பத்திலேயே, ஐரோப்பிய போர்களத்தில் அதிர் வேட்டுச்சூடு இருந்துள்ளது, இது படைகளின் வழக்கமான அணிவகுப்பை, வரிசையாக நின்று சுழற்சி முறையில் சுடும் படையாக மாற்றியது.
ஒவ்வொரு முறையும், முதல் வரிசை சுட்ட மறுகணமே, மீண்டும் குண்டேற்றுவதர்காக அணிவகுப்புக்கு பின்னால் சென்றுவிடுவர். இரண்டாம் வரிசையும், முதல் வரிசை சுட்டதுபோலவே சுடும். இதேபோல பின்வரும் வரிசைகள் அனைத்தும் செயல்படும். கடைசி வரிசை சுட்டபிறகு; முதல் வரிசை வீரர்கள் அனைவரும் துப்பாக்கிகளில் குண்டேற்றி சுடத் தயாராக இருப்பர்.
முந்தைய ஆர்க்வெபசின் விசையின் இயங்குநுட்பம், குறுக்குவில் இருந்தது போல இருக்கும். 16-ஆம் நூற்றாண்டின் கடைசியில், பல நாடுகளின் துமுக்கிக் கொல்லர்கள் தண்டிற்கு செங்குத்தான, சிறு விசையை அறிமுகபடுத்தினார்.
இதுதான் மரைகுழல் துமுக்கி மற்றும் இதர நீள்துப்பாக்கிகளுக்கு முன்னோடி ஆகும். கொக்கித்துமுக்கியின் மேம்படுத்தப்பட்ட வடிவமான கேலிவெர், 16-ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.
இதுமாதிரி சுடும் முறையை கடைபிடிக்கும் போது, சுடும் வேகம் மற்றும் திறன் அபரிவிதமாக உயர்ந்தது. பெரும்பாலான நவீன-முற்கால படைகளில், துணை ஆயுதமாக இருந்த ஆர்க்வெபசு, முதன்மை ஆயுதமாக மாறியது.
வாகனங்களில் பொருத்தப்பட்டிருந்த கனரக ஆர்க்வெபசுகளை ஆர்க்வெபசு-ஆ-க்ரோக் என அறியப்பட்டன. இவை 3.5 அவுன்ஸ் குண்டுகளை கொண்டிருந்தன.
ரஷ்யாவில் பரிணாமித்த ஆர்க்வெபசை பிஷ்ஷேல் என்றழைத்தனர். ரஷ்யர்கள் ஆர்க்வெபசியரை பிஷ்ஷேல்னிக்கி என்றனர்.
நஸ்ஸோவின் மொரீசு, முதலில் செயல்படுத்திய அதிர்வேட்டுச்சூடு உத்தியின்மூலமாக, கொக்கித் துமுக்கியின் செயலாற்றல் அதிகரித்தார்.
இரும அல்லது பதின்மம் போன்ற இடஞ்சார் குறியீட்டு எண்முறையில் வழமையாக எழுதப்படும் ஒரு நேர்ம மெய்யெண்ணுக்கு, அதன் பின்னப்புள்ளிக்கு வலப்பக்கம் அமைவது பின்னப்பகுதியாகும்.
கணிதத்தில் ஒரு எதிர்மமிலா மெய்யெண்ணின் பின்னப்பகுதி என்பது அவ்வெண்ணின் முழுஎண் பகுதி போக மீதமுள்ள பகுதியைக் குறிக்கும்.
லிசிமச்சூஸ் , மாசிடோனியாவின் படைத்தலைவரும், அலெக்சாண்டரின் நண்பரும் ஆவார். அலெக்சாண்டரின் மறைவுக்குப் பின்னர் ஹெலனிய காலத்தில் நடந்த வாரிசுரிமைப் போரின் முடிவில், கிரோக்கப் பேரரசின் அனதோலியா மற்றும் மாசிடோனியா பகுதிகளைக் கைப்பற்றி, கி மு 306இல் மன்னராக முடிசூட்டுக் கொண்டார். லிசிமச்சூஸ் இராச்சியத்தை 26 ஆண்டுகள் ஆட்சி புரிந்தவர்.
பின்னர் இவரது ஆட்சிப் பகுதிகளில் இருந்த திராஸ் மற்றும் அனதோலியாவையும், தாலமைக் பேரரசின் தாலமி சோத்தர் மற்றும் செலூக்கஸ் நிக்காத்தர் கைப்பற்றி கொண்டனர். மீதமிருந்த மாசிடோனியாவை கி மு 281இல் தாலமைக் பேரரசின் தாலமி கெரானெளஸ் கைப்பற்றி கொண்டதால் இவரது 26 ஆண்டு கால ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தது.
அலெக்சாண்டரின் மறைவிற்குப் பின்னர், லிசிமச்சூஸ் கிரேக்க பேரரசின் திராஸ் பகுதியின் மன்னராக கி மு 306இல் முடிசூட்டிக் கொண்டார். பின்னர் மாசிடோனியா மற்றும் அனதோலியா பகுதிகளை கைப்பற்றினார்.
இவர் தோப்ரசின் நாத் விசுலா எனும் இடத்தில் பிறந்தார். இது அப்போது உருசியப் பேரரசில் இருந்த பேராயம் போலந்து பகுதியில் இருந்த இடமாகும்.இவரது தந்தை பெயரொட்டாக அல்லது என ஆங்கிலத்தில் தரப்படுகிறது. இதனால் இவரின் தந்தையார் பெயர் வோய்சீச் ஆக இருக்கலாம் எனத் தெரிகிறது.
இவர் வான் இயக்கவியலில், நோக்கீடுகளில் இருந்து கோள்களின் வட்டணையைக் கணக்கிடும் மேம்பட்ட முறைகளைக் கண்டறிந்தார். இவர் கோளியக்கங்களின் குற்றலைவுகளைக் கணக்கிடும் கணிதவியல் முறையை உருவாக்கினார். குறிப்பாக நெப்டியூனின் வட்டணையைத் துல்லியமாகத் தீர்மானித்தார். இவர் மேலும் இரும விண்மீன்களின் வட்டணைகளைக் கணக்கிடும் மேம்பட்ட முறையையும் கண்டறிந்தார்.
இவர் ஜேம்சு பிராட்லே விண்மீன் அட்டவணையில் இருந்த 3,136 விண்மீன்களின் சரியான இயக்கத்தை பகுப்பாய்வு செய்தார். இம்முறை தான் முதன்முதலில் பால்வழிப் பால்வெளியின் சுழற்சியைக் கண்க்கிட்டு அறிய உதவியது.
இவர் 1845 இல் புனித பீட்டர்சுபர்கு பல்கலைக்கழகத்தில் பட்டம் பெற்றார். இவருக்கு 1852 இல் நெப்டியூனின் வட்டணை சார்ந்த கோட்பாட்டு ஆய்வுக்காக முனைவர் பட்டம் தரப்பட்ட்து. இவர் 1852 இல் இருந்து கசான் வான்காணகத்தின் இயக்குநராக இருந்தார். இவர் கசானில் இயற்பியல், கணிதவியல் புலமுதல்வராகவும் இருந்துள்ளார்.
இவர் கசானில் இறந்தார். அங்கிருந்த கத்தோலிக்க கல்லறையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார். . இவர் புல்கொவோ வான்காணகத்தில் பணி செய்த அலெக்சாந்தர் மரியனோவிச் கோவல்சுகியின் தந்தையார் ஆவார். பின்னவர் தன் 44 ஆம் அகவையில் 1902 ஜூலை 6 இல் இறந்தார்.
முதன் முதலில் 1934 ஆம் ஆண்டு கண்டறியப்பட்டது. இதனை தயாரிப்பதற்கு உள்ள பலமுறைகளில், சோடியம் மெத்தனோயேட்டுடன் பென்சோயில் புளோரைடைச் சேர்த்து தயாரிக்கும் வினைமுறை குறிப்பிடத்தக்கதாகும். இம்முறையில் பொட்டாசியம் பைபுளோரைடுடன் பென்சோயில் குளோரைடுடன் வினைபுரியச் செய்து பென்சோயில் புளோரைடு வினைநிகழ் களத்திலேயே உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது
சமதள அமைப்பில் பார்மைல் புளோரைடு மூலக்கூறு காணப்படுகிறது. - பிணைப்பின் பிணைப்பு நீளம் 1.18 ஆகவும் - பிணைப்பின் பிணைப்பு நீளம் 1.34 ஆகவும் உள்ளது .
ரோசித்கள் என்பவை, அனைத்துலக பாசிகள், பூஞ்சைகள், தாவரங்களுக்கான பெயரிடல் நெறிமுறையில் அமைந்த ரோசிடே என்ற பெயரின் துணை வகுப்பு என்று வழக்கமாகபுரிந்து கொள்ளப்படுகிறது. 1967 ஆம் ஆண்டில் ஆர்மென் தாக்டாயன் ரோசிடே என்ற பெயரிடலுக்கான சரியான அடிப்படையை எடுத்துக் காட்டினார். 1830 ஆம் ஆண்டில் பிரடெரிக் கோட்டியப் பார்ட்லிங்கால் வெளியிடப்பட்ட தாவரங்களின் பட்டியல் ஓர் உயிரினக் கிளை அல்லது ஒற்றை மரபுவரிசை) எனப்பெயரிடப்பட்டது. பின்னர் இப்பெயர் ரோசிடே என்று பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது. தொடர்ந்து பல தாவரவியல் அறிஞர்களால் பலவாறாக வரையறை செய்யப்பட்டது. ரோசித்கள் என்ற பெயர் முறைசாராத ஒரு தாவரவியல் பெயராகும். இப்பெயரைக் கொண்டு அனைத்துலக பாசிகள், பூஞ்சைகள், தாவரங்களுக்கான பெயரிடல் நெறிமுறையில் அமைந்த பெயரீட்டுத் தரநிலை எதையும் நம்மால் ஊகிக்க முடியாது. மூலக்கூற்று கடிகை தொழில்நுட்ப மதிப்பீடுகள் தெரிவித்த முடிவுகளின் அடிப்படையில் ரோசித்கள் என்பவை ஒற்றை மரபுவரிசைத் தாவரங்கள் என்பதை அறியமுடிகிறது.
ரோசித்கள் தொடர்பாக மூன்று வகையான வரையறைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ரோசித்கள், சாக்சிபிரேகல்கள் மற்றும் இருவித்திலைத் தாவரங்கள் என்ற வரிசையைச் சார்ந்தவை என சில ஆசிரியர்கள் கருதுகின்றனர். வேறுசிலர் இவ்விரண்டு வரிசைகளையும் தவிர்த்து விடுகின்றனர். இங்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டுள்ள பூக்கும்தாவர ஒற்றை மரபுவரிசைத் தொகுதி வகைப்பாட்டியலில் இருவித்திலை தாவரங்கள் என்ற வரிசை எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டு சாக்சிபிரேகல்கள் வரிசை விலக்கப்பட்டுள்ளது.
கிரீத்தேசியக் காலம் முதலாக ரோசித் புதைப்படிவுகள் அறியப்படுகின்றன. 99.6 மற்றும் 125 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய கிரீத்தேசிய நிலவியல் காலப் பகுதியின் அப்டியன் அல்லது அல்பியன் நிலவியல் நிலைகளில் ரோசித் வகை தாவரங்கள் தோன்றியிருக்கலாம் என்று மூலக்கூற்று கடிகை தொழில்நுட்ப மதிப்பீடுகள் தெரிவிக்கின்றன.
ரோசிதுகள் என்பவை பூக்கும் தாவரங்கள் வகையிலுள்ள ஒரு பெரிய உயிரினக் கிளையின் உறுப்பினர்களைக் குறிக்கிறது. பூக்கும் தாவர வகையில் நான்கில் ஒரு பாகத்திற்கு மேல் சுமார் 70,000 தாவர இனங்கள் இவ்வுயிரினக் கிளையில் இடம்பெற்றுள்ளன
உயிரின வகைபாடு மற்றும் சூழலின் அடிப்படையைப் பொறுத்து ஒற்றை மரபுவரிசைத் தாவரங்கள் 16 முதல் 20 வரிசைகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. இவ்வரிசைகளில் மொத்தமாக 140 குடும்பங்களைச் சேர்ந்த தாவரங்கள் காணப்படுகின்றன.
ளைவர் 1913 இல் பல செபீடு மாறியல்பு விண்மீன்களிந்தொலைவுகலை புள்ளியிய்ல் இடமாறு தோற்றப்பிழைவழி மதிப்பிட்டார். இதன்வழி இவரால் என்றியேட்ட இலீவிட் கண்டறிந்த செபீடு அலைவுநேரத்துக்கும் ஒளிர்மைக்கும் இடையில் உள்ள உறவை அலவுமதிப்பீடு செய்யமுடிந்தது. இதில் இவர் எழுதும்போது ஒருபிழை செய்ய நேர்ந்துள்ளது. இதனால் விண்மீன்களின் தொலைவு பத்து மடங்கு குறுகிவிட்ட்து. இந்த உறவைப் பயன்படுத்தி இவர் மெகல்லானிக் முகிலின் தொலைவை மதிப்பிட்டார். இவர் 1919 முதல் 1946 வரை நெதர்லாந்தில் உள்ள ]] இலெய்டன் வான்கானகத்தில் பணிபுரிந்தார். அங்கு 1937 முதல் இயக்குநர்ரஆகவும் இருந்தார். ஜெர்ரார்டு குயூப்பர் இவரிடம் பட்டப்படிப்பு மாணவர்களில் ஒருவராவார்.
வானியலுக்கான இவரது மாபெரும் பங்களிப்பு வின்மீன்கலின் வகைபாட்டை உருவாவாக்கி, வளர்ச்சிக் கட்டங்களை ஒளிர்மை, கதிர்நிரல் வகைகளாகப் பிரித்ததாகும். எர்ட்சுபிரங்கு-இரசல் விளக்கப்படம் என வழங்கும் இதைப் விண்மீன் வகைகளையும் விண்மீன் படிமலர்ச்சியையும் விளக்கும் வகைபாட்டு அமைப்பாக தொடர்ந்து வானியலார் பயன்படுத்தி வருகின்றனர். இவர் இரு குறுங்கோல்ௐஅலையும்கன்டுபிடித்தார். இவற்றில் 1627 இவார் எனும் அமோர்வகை குறுங்கோளும் அடங்கும். இவரது மனைவியாரான என்றியேட்டா டச்சு வானியலார் யாகோபசு காப்தேயன் அவர்களின் மகள் ஆவார். இவர் 1967 இல் உரோசுகில்டேவில் இறந்தார். 1693 .
காபூலிவாலா என்ற வங்காள மொழிச் சிறுகதையை ரவீந்திரநாத் தாகூர் எழுதினார். காபூலிவாலா என்ற சொல்லுக்கு காபூலைச் சேர்ந்தவர் என்று பொருள். ஆப்கானிஸ்தான் நாட்டவர் என்றும் மேலோட்டமாக பொருள் கொள்ளலாம். இது தாகூரின் ஐந்து வயது மகளுக்கும், ஆப்கானிய பழ வியாபாரிக்கும் இடையேயான நட்பையும், தம் மகள்கள் மீது தாகூரும் பழவியாபாரியும் கொண்டுள்ள அன்பைப் பற்றிய கதை. தாகூரின் புகழ் பெற்ற கதைகளுள் ஒன்றான இக்கதை தமிழ் உள்ளிட்ட பல மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.
பந்தர்பன் மாவட்டம் தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டம் சிட்டகாங் கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. தென்கிழக்கு வங்காளதேசத்தில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் பந்தர்பன் நகரம் ஆகும். இம்மாவட்டம் 18 ஏப்ரல் 1981-இல் துவக்கப்பட்டது. மலைதொடர்களைக் கொண்ட இம்மாவாட்டம் சிறந்த மலைவாழ் சுற்றுலாத் தலங்களைக் கொண்டுள்ளது.பந்தர்பன் மாவட்டம், வங்காளதேச தலைநகரான டாக்காவிருந்து தொலைதூரத்தில் உள்ளதும், மிகக்குறைந்த மக்கள் தொகை கொண்டதும், உயரமான மூன்று மலைகளும் கொண்டதும் ஆகும்.
இம்மாவட்டம் வேளாண் பொருளாதாரத்தைச் சார்ந்து உள்ளது. மலைப்பாங்கான பந்தர்பன் மாவட்டத்தில் மதமுகாரி ஆறு, ரங்கியாங் ஆறு, பாக் காளி ஆறு, சங்கு முதலிய ஆறுகள் பாய்வதால் நீர் வளமும், மண் வளமும் மிக்கதாக உள்ளது. இம்மாவட்டத்தில் இஞ்சி, மஞ்சள், பருத்தி, அன்னாசி, ஆரஞ்ச், பலா, புகையிலை, எலுமிச்சை, எள், வாதுமைக் கொட்டை, காய்கறிகள் முதலியன பயிரிடப்படுகிறது.
தென்கிழக்கு வங்காளதேசத்தின் சிட்டகாசிட்டகாங் கோட்டத்தில் உள்ள பந்தர்பன் மாவட்டத்தின் வடக்கில் ரங்கமதி மாவட்டமும், தெற்கில் மியான்மர் நாட்டின் அரக்கான் மலைகளும் மற்றும் நப் ஆறும், கிழக்கில் ரங்கமதி மாவட்டமும், இந்தியாவும், மேற்கில் சிட்டகாங் மாவட்டம் மற்றும் காக்ஸ் பஜார் மாவட்டம் மற்றும்சி சிட்டகாங் மாவட்டமும் எல்லைகளாக உள்ளது.
பழங்குடி மக்களில் முராங், பாவ்ம், கியாங், திரிபுரி, மிசோ, குமி, சக், சக்மா மற்றும் ரியாங், ஊசுய், பாங்கோ இன மக்கள் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள் ஆவார்.
01 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட மாவட்டத்தை நிர்வாக வசதிக்காக பந்தர்பன், ரவாகஞ்சாரி, நய்கர்சார், அலிகடாம், ருமா, தஞ்சி மற்றும் லாமா என ஏழு துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
பந்தர்பன் மாவட்டத்தின் கோடைகால அதிகபட்ச வெப்பம் 34.6 செல்சியஸ் ஆகவும்; குளிர்கால குறைந்தபட்ச வெப்பம் 13 செல்சியஸ் ஆகவும் உள்ளது. ஆண்டு சராசரி மழைப் பொழிவு 3031 மில்லி மீட்டர் ஆகும்.
இம்மாவட்டம் பந்தர்பன் மற்றும் லாமா என இரண்டு நகராட்சி மன்றங்களையும், 96 கிராம ஒன்றியக் குழுக்களையும், வருவாய் கிராமங்களையும், 1554 கிராமங்களையும் கொண்டுள்ளது.
இம்மாவட்டம் ஜலோகட்டி மற்றும் நல்சிட்டி எனும் இரண்டு நகராட்சி மன்றங்களையும், முப்பத்தி இரண்டு கிராம ஒன்றியக் குழுக்களையும், 395 வருவாய் கிராமங்களையும், 455 கிராமங்களையும் கொண்டுள்ளது. இம்மாவட்டத்தின் அஞ்சல் சுட்டு எண் 8400 ஆகும். தொலைபேசி குறியிடு எண் 0498 ஆகும். இம்மாவட்டம் இரண்டு வங்காளதேச நாடாளுமன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது.
ஜலோகட்டி மாவட்டம் தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். 706.76 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டம் பரிசால் கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. தென்மேற்கு வங்காளதேசத்தில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் ஜலோகட்டி நகரம் ஆகும்.
ஜலோகட்டி மாவட்டம் வேளாண் பொருளாதாரத்தையே நம்பியுள்ளது. இம்மாவட்டத்தில் பிஷ்காளி சுகோந்தா, கஜாலியா, கைரா, தனஸ்ரீ முதலிய ஆறுகள் பாய்வதால் நீர் வளமும், மண் வளமும் மிக்கதாக உள்ளது. இங்கு நெல், சணல், கரும்பு, வாழை, தானியங்கள், காய்கறிகள் பயிரிடப்படுகிறது.
பரிசால் கோட்டத்தில் உள்ள ஜலோகட்டி மாவட்டத்தின் வடக்கில் பரிசால் மாவட்டம், தெற்கில் பர்குனா மாவட்டம் மற்றும் பிஸ்காளி ஆறும், கிழக்கில் பரிசால் மாவட்டம் மற்றும் பதுவாகாளி மாவட்டங்களும், மேற்கில் பிரோஜ்பூர் மாவட்டம் எல்லைகளாக உள்ளது.
76 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட ஜலோகட்டி மாவட்டத்தை நிர்வாக வசதிக்காக ஜலோகட்டி சதர், நல்சிட்டி, ராஜாப்பூர், மற்றும் கதலியா என நான்கு துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
7,82,413 ஆகவும் உள்ளனர். ஆண்டு மக்கள் தொகை வளர்ச்சி விகிதம் 0.49% ஆக உள்ளது. பாலின விகிதம் 96 ஆண்களுக்கு 100 பெண்கள் வீதம் உள்ளனர். மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 477 நபர்கள் வீதம் வாழ்கின்றனர். மாவட்ட சராசரி எழுத்தறிவு 54.1% ஆக உள்ளது.இம்மாவட்டத்தின் பெரும்பாலான மக்கள் இசுலாமிய சமயத்தைப் பின்பற்றுபவர்களாகவும், வங்காள மொழியைப் பேசுபவர்களாகவும் உள்ளனர்.
மாவட்டத் தலைமையிட நகரமான பதுவாகாளி நகரத்தைச் சுற்றி மூன்று ஆறுகள் பாய்கிறது. இந்நகரத்தின் முக்கிய ஆறுகளான லௌகத்தி ஆறு மற்றும் லொஹாலியா ஆறுகள் வங்காள விரிகுடாவில் கலக்கிறது. இந்நகரத்தில் ஒரு உள்ளூர் வானூர்தி நிலையம் உள்ளது. மேலும் ஆற்று நீர் வழிச்சாலையில் படகுகள் மூலம் சரக்குகள் மற்றும் பயணிகளின் போக்குவரத்து நடைபெறுகிறது. இந்நகரம் அமைந்த வங்காள விரிகுடா கடறகரையில் நாள் தோறும் அருணோதயம் எனப்படும் விடியலையும், சூரிய அஸ்தமனம் எனப்படுன் பொழுது புலர்தலையும் காணலாம்.
பதுவாகாளி மாவட்டத்தில் தேத்துலியா ஆறு, லௌகத்தி ஆறு மற்றும் லொஹாலியா ஆறு, பங்க்சியா ஆறு, அகுன்முக்கா ஆறு, அந்தர்மாணிக், பைரா, பூரா, கௌரிகங்கா முதலிய ஆறுகள் பாய்வதால் நீர் வளமும், மண் கொண்டுள்ளது. இம்மாவட்டத்தில் பாயும் அனைத்து ஆறுகளும் வங்காள விரிகுடாவில் கலக்கிறது. இங்கு நெல், சணல், வெற்றிலை, மா, கொய்யா, பப்பாளி, ஆரஞ்ச், அன்னாசி, பாக்கு முதலியவைகள் விளைகிறது. இம்மாவட்டத்தின் பொருளாதாரம் வேளாண்மைத் தொழில் மற்றும் மீன் பிடித் தொழிலைச் சார்ந்து உள்ளது.
பரிசால் கோட்டத்தில் 3221.31 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்டுள்ள பதுவாகாளி மாவட்டத்தை நிர்வாக வசதிக்காக பதுவாகாளி, மிர்சாகஞ்ச், பவ்ப்பல், கொலாச்சிபா, கொலாபாரா, தஸ்மினா, தும்கி மற்றும் ரங்கபலி எனும் எட்டு துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
பதுவாகாளி மாவட்டம் தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டம் பரிசால் கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. வங்காளதேசத்தின் தெற்கில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் பதுவாகாளி நகரம் ஆகும்.
31 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட பதுவாகாளி மாவட்டத்தின் வடக்கில் பரிசால் மாவட்டமும், தெற்கில் வங்காள விரிகுடா மற்றும் பர்குனா மாவட்டமும், கிழக்கில் போலா மாவட்டம் மற்றும் தெதுலியா ஆறும், மேற்கில் பர்குனா மாவட்டமும் எல்லைகளாக உள்ளது.
59 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட நீல்பமரி மாவட்டத்தை நீல்பமரி சதர், கிசோர்கஞ்ச், தோமர், ஜல்தகா, திம்லா மற்றும் சையத்பூர் என ஆறு துணை மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
இம்மாவட்டத்தில் நீல்பமரி, சையத்பூர், தோமர் மற்றும் ஜல்தகா என நான்கு நகராட்சி மன்றங்களும், 61 பஞ்சாயத்து ஒன்றியங்களும், 361 கிராமங்களையும் கொண்டுள்ளது.
வங்காளதேசத்தின் பிற மாவட்டங்களைப் போன்று, இம்மாவட்டத்திலும் நான்கு படிகள் கொண்ட கல்வி அமைப்புகள் உள்ளது. அவைகள்: ஐந்தாண்டு படிப்புகள் கொண்ட தொடக்கப்பள்ளிகளும் , ஐந்தாண்டு படிப்புகள் கொண்ட செகண்டரி பள்ளிகளும் , இரண்டாண்டு படிப்பு கொண்ட மேனிலைப்பள்ளிகளும் , நான்கு ஆண்டு படிப்பு கொண்ட இளநிலை பட்டப்படிப்பு மற்றும் ஒராண்டு கால முதுநிலை பட்டப்படிப்பு கொண்ட பல்கலைக்கழகங்களும், கல்லூரிகளும் உள்ளது. வங்காள மொழியுடன், ஆங்கில மொழியும் கற்பிக்கப்படுகிறது.
நீல்பமரி மாவட்டம் (, தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டம் ரங்க்பூர் கோட்டத்தில் உள்ளது. வடக்கு வங்காளதேசத்தில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் நீல்பமரி நகரம் ஆகும். 1547 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டம் டாக்கா நகரத்திலிருந்து 400 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் வடமேற்கே உள்ளது.
நீல்பமரி மாவட்டத்தில் டீஸ்டா ஆறு, ககோட், பமோன் தங்கா, தேவனை, உள்ளாய், சரல்கதா, சல்கி, ஜமுனாஷாரி, புரிகோரா முதலிய வற்றாத ஆறுகள் பாய்வதால், நீல்பமரி மாவட்டத்தில் அவுரிச்செடிகள் அதிகம் வளர்கிறது. மேலும் நெல், சணல், புகையிலை, கரும்பு, கோதுமை, வெங்காயம், நிலக்கடலை முதலியவைகள் பயிரிடப்படுகிறது.
நீல்பமரி மாவட்டத்தின் வடக்கில் இந்தியாவின் டார்ஜிலிங் மாவட்டம், தெற்கில் ரங்க்பூர் மாவட்டம் மற்றும் தினஜ்பூர் மாவட்டம், கிழக்கில் ரங்க்பூர் மாவட்டம் மற்றும் லால்முனிர்காட் மாவட்டங்களும், மேற்கில் பஞ்சகர் மாவட்டம் மற்றும் தினஜ்பூர் மாவட்டங்களும் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.
1580-இல் அக்பரின் ஒன்று விட்ட சகோதரரும், காபூல் ஆளுநரும் ஆன மீர்சா ஹக்கீம் தன்னை தானே முகலாயப் பேரரசராக அறிவித்துக் கொண்டார். மீர்சா ஹக்கீமை பிகார் மற்றும் வங்காள ஆளுநர்கள் ஆதரித்தனர்.
பின்னர் மீர்சா ஹக்கிமை அடக்குவதற்கு அக்பர், ராஜ மான் சிங்குடன் காபூலுக்கு படைகளுடன் புறப்பட்டார். முகலாயப் படைகள் சிந்து ஆற்றை கடக்கும் நேரத்தில், மீர்சா ஹக்கீம் காபூலை விட்டு தலைமறைவானார். பின்னர் காபூலின் ஆளுநராக ராஜா மான் சிங் நியமிக்கப்பட்டார்.1588-இல் ராஜா மான் சிங் பிகாரின் ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டார்.
ராஜா மான் சிங் தற்கால இந்தியாவின் இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் ஆம்பர் எனப்படும் ஜெய்ப்பூர் நாட்டு இராசபுத்திர குல மன்னராவர்.
ராஜா மான் சிங்கின் மகள் மனோரமாவை, ஷாஜகானின் மூத்த மகனும், பட்டத்து இளவரசுரும், அவுரங்கசீப்பின் மூத்த தமையனுமான தாரா சிக்கோவிற்கு மணமுடிக்கப்பட்டது. இவரது பேரன் முதலாம் ஜெய் சிங், அவுரங்கசீப்பின் முக்கியப் படைத்தலைவர் ஆவார்.
26 ஆகஸ்டு 1605-இல் 7,000 குதிரைப் படைவீரர்களுக்கு தலைமை வகித்து மன்சப்தார் எனும் பதவியை வகித்தார்.1576-இல் மகாரானா பிரதாப் சிங் படைகளுக்கும், அக்பரின் முகலாயப் படைகளுக்கும் நடைபெற்ற ஹால்திகட்டிப் போரில் ராஜ மான் சிங் முகலாயப் பேரரசின் படைத்தலைவராகச் செயல்பட்டவர்.
அக்பர் மரணப் படுக்கையில் இருந்த போது அவரது மூன்றாவது மகனான சலீம் என்ற ஜஹாங்கீருக்கும் நான்காம் மகனான குஸ்ருவுக்கும் இடையே அரியணையைக் கைப்பற்றுவது குறித்தான பிணக்கில், ராஜா மான் சிங் குஸ்ருவிற்கு ஆதரவு தெரிவித்தார்.