polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இந்தியக் காவல் பணி , பொதுவாக இந்தியக் காவல் என்று அழைக்கப்படும் இ.கா.ப அனைத்து இந்திய பணிகளின் மூன்று பணிகளுள் ஒன்றாக, மக்களின் பாதுகாப்பு பணியினை மேற்கொள்ளும் சிறப்பு அமைப்பாக இந்திய அரசாங்கத்தால் கட்டமைக்கப்பட்டதாகும். ஏனைய இரண்டு பணிகள் இந்திய ஆட்சிப் பணி மற்றும் இந்திய வனப் பணி ஆகும்.
காவல் நிலையம் குறிப்பிட்ட பகுதியின் சட்ட ஒழுங்கை பராமரிக்கவும் மற்றும் குற்றவியல் நடவடிக்கைகளை கண்காணிக்கவும் காவல் ஆய்வாளரின் தலைமையில் இயங்குகிறது. காவல் ஆய்வாளர்க்கு பணியில் உதவிட உதவி காவல் ஆய்வாளர்களும், காவலர்களும் செயல்படுகின்றனர்.
தமிழ்நாட்டு காவல் நிலையங்களை பொதுமக்கள் எளிதில் அடையாளம் காணும் பொருட்டு, தமிழ்நாடு முழுவதும் உள்ள காவல் நிலையங்களின் அறிவிப்பு பலகைகள் மற்றும் காவல் நிலையங்களின் சுற்றுச்சுவர்கள் குறிப்பிட்ட நிறங்களில் எழுதப்பட்டு, வர்ணம் பூசப்பட்டிருக்கும்.
காவல் நிலையத்தில் காவலர்களுக்கான துப்பாக்கிகள் மற்றும் அதற்குரிய தோட்டாக்களை வைத்துப் பாதுகாப்பதற்கான அறையும், குற்ற வழக்குகளில் ஈடுபட்டிருக்கலாம் என சந்தேகத்திற்கு இடமானவர்களை அடைத்து விசாரணை செய்ய சிறு அறைகளும் கொண்டுள்ளது.
1947 இல் இந்தியா பிரித்தானியரிடமிருந்து விடுதலைப் பெற்ற பிறகு 1948 இல் பேரரசுக் காவல் என்றிருந்தப் பெயர் இந்தியக் காவல் பணி என்று பெயர் மாற்றம் கண்டது.
விரிவுபடுத்தப்பட்ட அணியின் தரமும் கெழு அணியின் தரமும் சமமாக இல்லையெனில், சமன்பாட்டுத் தொகுதியானது ஒருங்கிசைவு இல்லாதது; அச்சமன்பாட்டுத் தொகுதிக்குத் தீர்வுகளே கிடையாது.
விரிவுபடுத்தப்பட்ட அணியின் தரமும் கெழு அணியின் தரமும் சமமாக இருப்பதோடு, அச்சமன்பாட்டுத் தொகுதியின் மாறிகளின் எண்ணிக்கைக்குச் சமமாகவும் இருந்தால் சமன்பாட்டுத் தொகுதி ஒருங்கிசைவானது; மேலும் ஒரேயொரு தனித்த தீர்வு கொண்டிருக்கும்.
விரிவுபடுத்தப்பட்ட அணியின் தரமும் கெழு அணியின் தரமும் சமமாக இருந்து, சமன்பாட்டுத் தொகுதியின் மாறிகளின் எண்ணிக்கையைவிடச் சிறியதாக இருந்தால் அச்சமன்பாட்டுத் தொகுதி ஒருங்கிசைவானது; ஆனால் எண்ணற்றத் தீர்வுகளை உடையது.
எளிய நிரை உருமாற்றங்களைக் கொண்டு அணியின் பகுதியை முற்றொருமை அணியாக மாற்றினால் கிடைக்கும் விரிவுபடுத்தப்பட்ட அணி ஆகக் கிடைக்கும்.
தரப்பட்ட எண்ணிக்கையிலான மாறிகளிலமைந்த நேரியல் சமன்பாடுகளின் தொகுப்பின் தீர்வுகளின் எண்ணிக்கை அச்சமன்பாட்டுத் தொகுப்புக்குரிய கெழு அணி, அத்தொகுப்பின் விரிவுபடுத்தப்பட்ட அணி ஆகியவற்றின் தரத்தைப் பொறுத்து அமையும்.
கெழு அணியின் தரமும் விரிவுபடுத்தப்பட்ட அணியின் தரமும் சமமாக உள்ளது. மேலும் தரத்தின் அளவு சமன்பாட்டுத் தொகுதியின் தெரியாமாறிகளின் எண்ணிக்கையான 3 ஐ விடச் சிறியது என்பதால் இத்தொகுதி முடிவிலாத் தீர்வுகளுடையது.
நேரியல் இயற்கணிதத்தில் விரிவுபடுத்தப்பட்ட அணி அல்லது மிகை அணி என்பது எடுத்துக்கொள்ளப்படும் இரு அணிகளின் நிரல்களை சேர்த்து எழுதுவதன் மூலம் பெறப்படும் அணியாகும்.
தீபகற்பத்தின் பெரும்பகுதி ஸ்டோன் பிர்ச் காடுகளால் சூழப்பட்டுள்ளது. மலைச்சரிவுகளின் மேல் பகுதிகளில் பூச்ச மரம், சிடார் இல்ஃபின் ஆகியவற்றைக் கொண்டும், மையப் பகுதியில், குறிப்பாக காம்சாட்கா ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கில் மிகப் பரந்த அளவிலான காடுகளைக் கொண்டதாக உள்ளது. வெள்ளச் சமவெளிகளில் உள்ள காடுகளில் நெட்டிலிங்கம், பூச்ச மரம், ஹேரி, சூசினியா, வில்லோ ஸ்காலின் ஆகிய மரங்களைக் கொண்டதாக உள்ளது. இரண்டாவது அடுக்கு, மற்றும் அடியில் வளரும் புதர்களில் பொதுவான ஹாவ்தோர்ன் சிலெனோமையாகோடனே, ஆசிய செர்ரி, ரோவன் காம்சட்கா போன்ற புதர்கள் - காம்சட்கா எல்டர்பெரிஸ், ரோஷிப்ஸ் டுபூஷ்கோவே, ரோவன் புசினோலிஸ்டனே, ஹனிசக்கிள் காம்சட்கா, மியாடோவிஸ்வீட், வில்லோ புதர்கள், மற்றும் பல தாவர இனங்களைக் கொண்டுள்ளது. குறிப்பாகக் கடலோரப் பகுதியான காம்சட்கா பை டால் - ஷிலாமைனிக் காம்சட்கா, ஆங்கிலிகா பீர்ச் பூல், 3.4 மீட்டர் வாரக்கூடிய இனிப்பு பாசினிப்பின் போன்ற தாவரங்கள் காணப்படுகின்றன.
க்ரோனோடிஸ்கி இயற்கை பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதி என்பது உருசிய தூரக்கிழக்கில் உள்ள காம்சட்கா தீபகற்பத்தில் இயற்கை அறிவியல் ஆய்வுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட ஒரு இயற்கை பகுதியாகும். இது 1934 இல் உருவாக்கப்பட்டது இதன் தற்போதைய எல்லைப் பகுதியாக 10,990 சதுரகிமீ உள்ளது. உருசியாவில் இங்கு மட்டுமே பீறிடும் வெந்நீரூற்று உள்ளது, மேலும் பல எரிமலைகள் நிறைந்துள்ளன, இதில் செயல்படும் எரிமலைகளும், இறந்த எரிமலைகளும் அடக்கம். இப்பிராந்தியத்தின் கடும் காலநிலை மற்றும் எரிமலைகள் சூழ்ந்த நிலப்பரப்பால் இது "நெருப்புப் பனி பூமி" என அழைக்கப்படுகிறது.
சமாசாத்கா மண்டலத்தில் 14.5% பகுதிகள் சிறப்பாகப் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளாக உள்ளன. இங்கு கூட்டமைப்பால் பாதுகாக்கப்பட்ட ஆறு பகுதிகளும், நான்கு தேசியப் பூங்காக்கள் ("நலேச்சிவோ", "பைஸ்டிரிங்ஸகே", "சவுத் காம்சட்கா", "குளுச்வ்ஸ்கே") உள்ளன. 22 பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகள் வட்டார முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை; 116 இயற்கை நினைவுச் சின்னங்கள்; நான்கு பாதுகாக்கப்பட்ட நினைவுச்சின்னங்கள் ( இயற்கை பூங்காவான "நீல ஏரி", தென்மேற்கு மற்றும் துருவப்பகுதி சொப்லோவிஸ்கி பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதி ) ஆகியவை உள்ளன.
இந்த மண்டலத்தில் காம்சாட்கா எனும் செயல்படும் எரிமலையும், 300 பெரிய நடுத்தர அளவு எரிமலைகளும் உள்ளன. இதில் 29 எரிமலைகள் விழித்திருப்பவை. யூரேசியாவின் மிகப்பெரிய எரிமலையான – குளுச்வீஸ்கே உள்ளது. எரிமலைகளின் செயல்பாட்டால் இப்பிராந்தியத்தில் கனிமங்கள் நிறைந்துள்ளன, மேலும் புவி வெப்பச் செயல்பாட்டின் வெளிப்பாடாக, நிலவியல் கல்விக்கு உதவக்கூடியதாகவும், வெந்நீர் ஊற்றுகள் கொண்ட பிரதேசமாகவும் விளங்குகிறது.
கம்சாத்கா பிரதேசம் என்பது உருசிய கூட்டமைப்பைச் சேர்ந்த ஒரு பிரதேசம் ஆகும். காம்சட்கா ஒப்லாஸ்து மற்றும் கோர்யாக், தன்னாட்சி பிராந்தியம் ஆகிவற்றின் இணைப்பின் விளைவாக, ஏற்பட்ட ஒரு பிரச்சனையின் விளைவாக 2005 அக்டோபர் 23 அன்று பொது வாக்கெடுப்பு நடத்தப்பட்டு, அதன் அடிப்படையில். இந்தப் பிரதேசம் 2007 சூலை 1 அன்று உருவாக்கப்பட்டது.
கம்சாத்கா பிரதேசம் கம்சாத்கா தீபகற்ப நிலப்பரப்பைச் சேர்ந்த. தீபகற்பத்தை ஒட்டிய முதன்மை நிலம், கரகின்ஸ்கி தீவு, மற்றும் கமாண்டர் தீவு ஆகியவற்றைக் கொண்டதாக உள்ளது. கிழக்கில் பசிபிக் பெருங்கடலின் பிரிங் கடலும்,(கடற்கரையின் நீளம் 2000 கிமீ, மேற்கில் – ஒக்கோட்ஸ் கடல் . கொண்டதாக உள்ளது.
இங்கு பெரும்பாலும் அறிவியலாளர்கள் மட்டும் அனுமதிக்கப்படுகின்றனர், தோராயமாக ஆண்டுக்கு 3,000 பேர் வருகின்றனர். இவர்களை உலங்கு வானூர்தியில் அழைத்துச் செல்கின்றனர், ஒரு நாள் கட்டனமாக வசூலிக்கப்படும் தொகை தோராயமாக அமெரிக்க டாலரில் $700 ஆகும். க்ரோனோட்கே தேசியப் பூங்காவை யுனெஸ்கோ உலக பாரம்பரியக் களமாக அறிவித்துள்ளது.
மலைத் தொடர்கள்; சிறிடின்னி மலைத்தொடர் , ஈஸ்ட், விட்வைஸ்கே, பின்சின்ஸ்கை, பகாசின்ஸ்கை, ஒலேயுட்ரோஸ்க் போன்றவை. உயரமான மலைகள்: குவக்யோந்டன் , ஐஸ் , அக்யூட் , ஷிஷில் , டைலீ எரிமலை .
சென்னையில் உள்ள உயர்நீதி மன்றக் கட்டடம், விக்டோரியா பொது மண்டபம், விக்ட்டோரியா நினைவுக் கட்டடம், கன்னிமரா நூலகம், சென்னை அருங்காட்சியகம், மதராஸ் வங்கி, ஒய். எம். சி. ஏ. கட்டடம் போன்ற பல கட்டடங்களைக் கட்டினார். சென்னையில் பல சிவப்பு நிறக் கட்டங்கள் இவரால் உருவாக்கப்பட்டன.
பர்மா இரங்கூனிலிருந்து தேக்கு மரங்களை இறக்குமதி செய்தும் அவற்றை இலங்கை, இங்கிலாந்து, செருமனி, தென்னாப்பிரிக்கா போன்ற நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்தும் வந்தார். திருச்சூர் டிம்பர் அண்ட் சா மில்ஸ் என்ற குழுமத்தின் நிருவாக இயக்குனராக இருந்தார். மகிழுந்து வாங்கிய முதல் இந்தியர் இவரே. இவர் வாங்கிய மகிழுந்து பிரான்சிலிருந்து வாங்கப்பட்டது.
நம்பெருமாள் செட்டியார் வாழ்ந்த பகுதியைச் செட்டிப்பேட்டை என அழைத்தனர். அப்பெயர் சென்னையில், தற்பொழுது சேத்துப்பட்டு என்று அழைக்கப்பட்டு வருகிறது. இவரது இல்லம், 3 மாடிகள் 30 அறைகளுடன் வெள்ளை மாளிகை என்னும் பெயரில் சேத்துப்பட்டு மேம்பாலம் அருகில் உள்ளது. இந்த வீடு தற்போது அருங்காட்சியகமாக விளங்கி வருகிறது. இதுவல்லாமல் அப்பகுதியில் 99 வீடுகள் நம்பெருமாளுக்குச் சொந்தமாக இருந்துள்ளன.
நம்பெருமாள் செட்டியார் என்பவர் சென்னையைச் சேர்ந்த கட்டட ஒப்பந்தக்காரரும், பொறியாளரும் மற்றும் பெரும் செல்வந்தரும் ஆவார். இவர் சென்னையில் பெரிய, பேர் பெற்ற கட்டடங்களைக் கட்டியவர்.
கணித மேதை இராமானுசன் எலும்புருக்கி நோயினால் துன்புற்றபோது அவரை அழைத்து வந்து, தங்க வைத்து, உணவு வசதியும் மருத்துவ வசதியும் செய்து கொடுத்தார். இராமானுசன் இறந்ததும் அவரது இறுதிச் சடங்கையும் முன் நின்று நடத்தினார்.
மாந்தரின மரபியலில், மாந்தரின ஊன்குருத்து மரபன் ஒருமைப் பண்புக் குழு என்பது மாந்தரின ஊன்குருத்து மரபன் வேறுபாட்டல் வரையறுக்கப்படுகிறது. இவை தொகுதிமரபுக் கால்வ்ழியின் கிளைபிரிவுப் புள்ளியைக் குறிக்கின்றன. தாய்வழிக் கால்வழியில் படிமலர்ச்சி வழித்தடத்தைப் புரிந்துகொள்ளல் மக்கள்தொகை மரபியலில் இக்கால மாந்தரின் தாய்வழி மரபுக் கையளிப்பை மாந்தனின் ஆப்பிரிக்கத் தோற்றநிலையில் இருந்தே அறியவும் பின்னர் நேர்ந்த உலகப் பரவலை அறியவும் உதவுகிறது.
இந்த ஊன்குருத்துமரபன் ஒருமைப் பண்புக் குழுக்கள் அனைத்துக்குமான வேராக விளங்கும் கருதுகோள்நிலைப் பெண் அல்லது தாய்வழி மூதாதை மிக அண்மைப் பொது மூதாதை , நிகழ்காலத்தில் வாழும் உலக மக்களின் மிக அண்மைப் பொது மூதாதை ஊன்குருத்து ஏவாள் எனப்படுகிறார்.
மாந்தரின ஊன்குருத்து மரபன் ஒருமைப் பண்புக் குழுக்களில் முதல் நிலையில் ஊன்குருத்து ஏவாள் அமைய, அதில் இருந்து 0 கால்வழி பிரிவாகிறது. அடுத்த படிநிலையில்1–6 எனும் கால்வழி பிரிய, இதில் இருந்து 1, 2, 3, 4, 5,6 கால்வழிகள் பிரிகின்றன.
இவற்றில் எல்3 யில் இருந்து எம் , என் கால்வழிகள் பிரிகின்றன. பிறகு இலிருந்து , , , , ஆகிய கால்வழிகள் பிரிகின்றன. பின் இலிருந்து , ஆகிய கால்வழிகள் பிரிவாகின்றன.
ஒருமைப் பண்புக் குழுக்களின் எழுத்துப் பெயர்கள் ஏ முதல் இசட் வரை அமைந்துள்ளன. இவை கண்டுபிடிப்பு வரிசையில் அமைதலால், அவை உண்மையான மரபியல் உறவைக் காட்டுவதில்லை.
இந்த்த் தொகுதிமரபுக் கிளைபிரிவு அமைப்பு 2009 இல் வெளியிட்ட வான் ஓவனு டைய கிளைபிரிவையும் பின்னர் நடந்த ஆய்வுகளையும் சார்ந்தது .
மரவள்ளிக் கிழங்கு வணிக நோக்கில் முதன்முதலாக தாய்லாந்தின் தெற்குப் பகுதியில் பயிரிடப்பட்டது. இயற்கை ரப்பர் மர வரிசைகளின் இடையே ஊடுபயிராக நடப்பட்டது, குறிப்பாக இது சாங்களா மாகாணத்தில் அதிகமாகப் பயிரிடப்பட்டது. சிங்கப்பூருக்கும் மலேசியாவிற்கும் ஏற்றுமதி செய்வதற்கான மரவள்ளிக் கிழங்கு மாவும், சவ்வரிசி மணிகளும் உற்பத்தி செய்வதற்கான தொழிற்சாலைகளும் இம்மாகாணத்தில்தான் நிறுவப்பட்டன. நாளடைவில் இரப்பர் மரங்களின் எண்ணிக்கை அதிகமானதால் மரவள்ளிக் கிழங்கு சாகுபடி குறையத் தொடங்கியது. இதனால் தாய்லாந்தின் கிழக்குப் பகுதியிலுள்ள சோன்புரி மற்றும் ரேயாங் மாகாணங்களில் மரவள்ளிக்கிழங்கு பயிரிடுதல் இடம்மாறியது. சந்தையில் மரவள்ளிக் கிழங்கின் தேவை அதிகரித்த காரணத்தால் மற்ற மாகாணங்களும் மரவள்ளிச் சாகுபடியில் இறங்கின. குறிப்பாக தாய்லாந்தின் வடகிழக்குப் பகுதியிலுள்ள இசான் மாகாணம் அதிகமான அளவில் பயிரிடத் தொடங்கியது
தாய்லாந்தின் 76 மாகாணங்களில் 48 மாகாணங்கள் மரவள்ளிக் கிழங்கைப் பயிரிடுகின்றன. 2015-2016 சாகுபடி ஆண்டில் 8.8 மில்லியன் இராய் பரப்பளவில் மரவள்ளிக் கிழங்கை தாய்லாந்து நாடு சாகுபடி செய்துள்ளது. விளைச்சலில் 33 மில்லியன் டன் மரவள்ளிக் கிழங்கு தாவர தரசமாகும். தாய்லாந்தின் வடகிழக்குப் பகுதியில் அதிகமான அளவில் மரவள்ளிக் கிழங்கு நடப்படுகிறது. நகோன் ராட்சசிமா, கம்பாயிங்கு பெட், சையாபும், சாகாயிவோ மற்றும் சாகோயிங்சாவோ போன்ற மாகாணங்கள் மிக அதிகமான அளவில் மரவள்ளிக் கிழங்கு சாகுபடி செய்யும் மாகாணங்களாகும்.
தென் அமெரிக்காவில் 3000 முதல் 7000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே மரவள்ளிக் கிழங்கு சாகுபடி நடைபெற்றுள்ளது. போர்த்துக்கேயர்களும், எசுப்பானியர்களும் 17 ஆம் நூற்றாண்டில் மரவள்ளியை மெக்சிகோவிலிருந்து பிலிப்பைன்சுக்கு கொண்டு சென்றனர். 18 ஆம் நூற்றாண்டில் டச்சுக்காரர்கள் இதை இந்தோனேசியாவிற்கு அறிமுகம் செய்தனர். தாய்லாந்திற்கு மரவள்ளிக்கிழங்கு முதலில் எப்பொழுது வந்தது என்பதில் தெளிவான அறுதியிடல் ஏதுமில்லை. 1786 இல் மலேசியாவில் இருந்து தாய்லாந்திற்கு இறக்குமதி செய்யப்பட்டிருக்கலாம் என்பதை ஊகிக்கமுடிகிறது.
கசப்பு வகை: சயனிக் அமிலத்தின் அளவு அதிகமாக இருக்கும் மரவள்ளிக் கிழங்கு கசப்பு வகை மரவள்ளிக் கிழங்காகும். இவ்வகை நச்சுத்தனமை கொண்டதாகும். நேரடி உணவாக இதை மனிதர்களும் விலங்குகளும் எடுத்துக் கொள்ள முடியாது. மாவாக, குறுணைகளாக, மதுச்சாரமாக அல்லது வேறு வழிப்பொருளாக நன்றாகப் பதப்படுத்தி பின்னரே உட்கொள்ள முடியும்.
இனிப்பு வகை: சயனிக் அமிலத்தின் அளவு குறைவாக இருக்கும் வகை மரவள்ளிக் கிழங்கு இனிப்பு வகை மரவள்ளிக் கிழங்கு எனப்படுகிறது. மனிதர்களும் விலங்குகளும் இவ்வகை மரவள்ளியை உட்கொள்கின்றனர்.
இரண்டு வகையான மரவள்ளிக் கிழங்கு வகைகள் தாய்லாந்தில் பயிரிடப்படுகின்றன. கசப்பு மரவள்ளி வகை தாய்லாந்தில் அதிகமாகப் பயிர் செய்யப்படுகிறது.
பக்தி இயக்கம், பல்லவர்களின் ஆட்சிக் காலமான கி பி 600 முதல் 900 முடிய உள்ள காலத்தில், தமிழகத்தில், தழைத்தோங்கிருந்த சமணம் மற்றும் பௌத்த சமயக் கருத்துக்களை எதிர்த்து வளர்ந்தது இந்து சமய பக்தி இயக்கம். இக்கால கட்டத்தில் நாயன்மார்கள் மற்றும் ஆழ்வார்கள், தேவாரம், திருவாசகம், பெரியபுராணம் மற்றும் கம்பராமாயணம், நாலாயிர திவ்வியப் பிரபந்தம் போன்ற சைவ மற்றும் வைண சமய பக்தி இலக்கிய நூல்களை இயற்றினர். பெருமளவில் சமண மற்றும் பௌத்த சமயத்திற்கு மாறியவர்கள் மீண்டும் தாய்ச் சமயமான சைவ மற்றும் வைணவ சமயத்திற்கு மாறினர். பல்லவர்கள் ஆட்சிக் காலத்தில் பக்தி இயக்கம் உச்ச கட்டத்தை நோக்கிச் சென்றது. சமண, பௌத்த தத்துவக் கருத்துக்களுக்கு எதிரான வாதப் போரில் சைவர்கள் வென்றனர். பக்தி இயக்கத்தின் விளைவாக சைவமும், வைணவமும் தழைத்ததால், தமிழ்நாட்டில் புறச்சமயங்களான பௌத்தமும், சமணமும் மறைந்தது. பக்தி இயக்கத்தால் தமிழ் பக்தி இலக்கியங்கள் மலர்ச்சியடைந்தது. மேலும் தமிழ் நாடெங்கும் சைவ, வைணவக் கோயில்கள் எழுப்பப்பட்டது.
இந்திய வட்டார மொழிகளில் இசையுடன் கூடிய பக்திப் பாடல்கள் இந்து பக்தி இலக்கியங்களை வளர்த்தெடுத்தன.இவற்றுள் ஆழ்வார்கள், நாயன்மார்கள் மற்றும் ஆண்டாள், பசவர், பகத் பீபா, அல்லாமா பிரபு, அக்கமகாதேவி, கபீர், குரு நானக் துளசிதாசர், ஞானானந்தர், இராமாநந்தர் ரவிதாசர், ஜெயதேவர், நாமதேவர், துக்காராம் மற்றும் மீராபாய், இராமப்பிரசாத் சென், சங்கர்தேவ், வல்லபர், சைதன்யர் நரசிங் மேத்தா, கங்காசாதீ போன்றவர்கள் பாடிய பக்திப் பாடல்களும் அடங்கும்.
வட இந்தியாவில் முகலாயர் காலத்தில்தான் பக்தி இயக்கம் தோன்றியது. இருப்பினும் கி பி எட்டாம் நூற்றாண்டு முதல் ஆதிசங்கரர், இராமானுஜர், மத்வர், சைதன்யர், மீராபாய், மற்றும் நிம்பர்க்கர் போன்றவர்களின் முயற்சியால், மக்கள் பௌத்த, சமண கருத்துகளிலிருந்து விடுபட்டு, இந்து சமயத்திற்கு திரும்பினர். முகலாயர்களின் இந்து சமய எதிர்ப்புக் கொள்கையால் குரு நானக் போன்றவர்களால் சீக்கிய சமயம் உருவானது.
கி பி ஏழாம் நூற்றாண்டு முதல் பத்தாம் நூற்றாண்டு முடிய பக்தி இயக்க இலக்கியத்தின் ஆணி வேராக விளங்கிய புனிதர்களான திருஞானசம்பந்தர், மாணிக்கவாசகர், அப்பர், சுந்தரர், நம்மாழ்வார், ஆதிசங்கரர், நாதமுனிகள், வித்யாரண்யர், வல்லபர், நிம்பர்க்கர் மற்றும் தியாகராஜர் போன்றோர் சிறந்த பக்திப் பாடல்களை எழுதிய எழுத்தாள கவிஞர்களும் ஆவர்.
தாரசு மலைகள் அல்லது டாரஸ் மலைத்தொடர் , ஆசியா, ஐரோப்பா ஆகிய இரு கண்டங்களுக்கு இடையே அமைந்துள்ள தெற்கு துருக்கியில் உள்ள ஒரு சிக்கல் மிகுந்த மலைத்தொடரான இது, மேற்கு ஆசிய தென் துருக்கியின் மத்தியதரைக் கடலோரப் பிளவு பகுதியிலிருந்து, 'ஆசியா மைனர்' என்று அழைக்கப்படும் அனத்தோலியா பீடபூமியின் தெற்குத் தென்கிழக்கு வரை வியாபித்துள்ளது. மேலும், ஆடாலியா வளைகுடாவிலிருந்து, மத்தியதரைக் கடல் எனப்படும் நடுநிலக் கடலில் பாயக்கூடிய, துருக்கியின் மிக நீளமான ஆறான சேகான் ஆற்றின் வடிநிலம் வரை வளர்ந்துள்ள இம்மலைத் தொடர், வடகிழக்கில் இதன் தொடர்ச்சியாகச் செல்லும் எதிர் மலைத்தொடர் எனப்படும், இந்த மலைத்தொடரில், 11,000 அடிக்கும் மேற்பட்ட உயரமான பல உச்சி முகடுகள் இருக்கின்றன. யுரேசிய அல்பிட் நிலப் பட்டையில் அமைந்துள்ள டாரஸ் மலைத்தொடர், கிழக்கில் எகிர்திர் ஏரியில் வளைந்து பரவியுள்ளது. மேலும், மேற்கின் மேல்பகுதியில், புறாத்து ஆறு, மற்றும் தைகிறிசு ஆறு போன்ற ஆறுகள் இம்மலையின் ஊடாக பாய்கிறது.
பூர்வக் காலத்தில் பொதுவாக காளை , மற்றும் கிழக்கத்தியப் புயல் போன்ற சின்னங்களை கடவுளாக சித்தரித்து இருந்துள்ளனர், ஆங்கிலத்தில் டாரஸ் என்றால் காளை, ரிசபம் இடபம் எனும் பொருள் படுகிறது எனவே இந்த மலைத்தொடருக்கு இப்பெயர் வந்துள்ளது. மேலும் இம்மலைத் தொடரில், பல இடங்களில் பண்டைய புயல் கடவுளின் கோயில்கள் காணப்படுகிறது. இந்த மலைப்பகுதியில் இடி மின்னலுடன் கூடிய பெய்யும் மழை, புயல் கடவுளான ஆதாத் உருவாக்குவதாக நம்பப்படுகிறது. இந்த பெருமழையால் புறாத்து ஆறு, மற்றும் தைகிறிசு ஆறு போன்ற ஆறுகளில் வெள்ளப்பெருக்கு ஏற்பட்டு அதன்மூலம் தங்கள் நிலங்களுக்கு உரங்களைக் கொண்டுவருவதாக பண்டைய சீரியர்கள் கருதப்பட்டனர். அங்கு உருவாகும் சூறாவளிகள் அநேகமாக அக்கால கிழக்கத்திய பல்வேறு புயல்-கடவுளர்களே மூலகர்த்தாக்கள் என, தற்காலத்திய அறிஞர்கள் தங்கள் சாத்தியமான வகையில் முந்தைய தோற்றம் உள்ள டாரஸ் மலைகள் இருப்பாதாக கூறுகிறாகள்.
முதல் உலகப் போர் நடந்தபோது, டாரசு மலைகள் வழியாக செருமனி மற்றும் துருக்கிய இருப்புப்பாதை அமைப்பில் நேச நாடுகளுடன் ஒரு முக்கிய தொலைநோக்கு இலக்கை நிரூபித்தது. மேலும் இந்த இப்பிராந்தியத்தில் குறிப்பாக, ஒட்டோமான் பேரரசுக்கு எதிரான தாக்குதலை முடிவடைய போர் நிறுத்த உடன்படிக்கை கூட்டாளிகளுக்கிடையில் சரணடைவது பற்றி திட்டமிடப்பட்ட, ஒரு மூலோபாயமுள்ள செயல்திறன்மிக்க கட்டுப்பாட்டின் குறிக்கோளாகக் கொண்டிருப்பதாக குறிப்பிடப்பட்டது.
ஸ்ட்யாவ்ர்போல் பிரதேச சாசனம் பிராந்திய அடிப்படையான சட்டம் ஆகும். ஸ்ட்யாவ்ர்போல் பிரதேச மாகாணத்தில் பிராந்திய சட்டமன்ற அமைப்பு உள்ளது. சட்டமன்றம் பிராந்திய ரீதியிலான சட்டமன்ற அமைப்பு ஆகும். கிராய் சட்டமன்றம் சட்டமியற்றும் அதிகாரம், தீர்மானங்களை இயற்றுதல், மற்றும் பிற சட்ட நடவடிக்கைகளை மேற்பார்வயிடுதல், நடைமுறைப்படுத்துதல், கவணித்தல் ஆகிய அதிகாரங்களை உடையது. கிராய் அரசானது உயர்ந்த நிர்வாக அமைப்பாக உள்ளது. இதனுடன் மாவட்ட நிர்வாகங்கள் போன்ற, பிராந்திய நிர்வாக அமைப்புகள் அடங்கும். கிராயின் நிர்வாகத்தின் உயர்ந்த ஆட்சியாளராக உருசிய அரசியலமைப்பின்படி பிரதேச சாசனத்திற்கு ஏற்ப ஆளுநர் உள்ளார்.
இந்த கிராயின் நிலப்பரப்பு போர்ஸ்-காகச்சின் நடுப் பகுதியை உள்ளடக்கியதாக மற்றும் பெரும்பாலும் காகசஸ் மேஜரின் வடக்கு சரிவுகளைக் கொண்டதாக உள்ளது. இதன் எல்லைகளாக ரசுத்தோவ் மாகாணம், கிராஸ்னதார் பிரதேசம், கல்மீக்கியா குடியரசு, தாகெஸ்தான் குடியரசு, செசின்யா குடியரசு, வடக்கு ஒசேத்திய-அலனியா குடியரசு, கபர்தினோ -பல்கேரிய குடியரசு, காரசாய்–செர்கிஸ் குடியரசு ஆகியன உள்ளன.
2010 ஆண்டு மக்கள் கணக்கெடுப்பின்படி தற்போதைய நிலவரத்தில் இப்பிராந்தியத்தில் முப்பத்து மூன்று இனக்குழுவினர் 2,000; பேருக்கு மேற்பட்ட எண்ணிக்கையில் உள்ளனர். உருசியக் கூட்டாட்சியில் பல்லினங்கள் கொண்ட ஒரு பிரதேசமாக இப்பிரதேசம் உள்ளது. இங்கு மொத்தம் 140 க்கும் மேற்பட்ட பல்வேறு இனக் குழுக்களை சேர்ந்த மக்கள் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளனர். பட்டியல் பின்வறுமாறு:
சோவியத் காலத்தில், பிராந்திய உயர் அதிகாரம் மூன்று நபர்கள் இடையே பகிர்ந்து கொள்ளப்பட்டது: முதன்மை அதிகாரம் ஸ்ட்யாவ்ர்போல் பிரதேச சோவியத் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக் குழுவின் முதன்மைச் செயலாளரிடம் , அடுத்து பிரதேச சோவியத் தலைவர் , மற்றும் நிலப்பரப்பு நிர்வாகக் குழுத் தலைவர் .
இந்தக் கிராய் 1924 அக்டோபர் 17 அன்று வடக்கு காகஸ் கிராய் என்ற பெயரில் நிறுவப்பட்டது. பல நிர்வாக மாற்றங்களை மேற்கொண்ட பின்னர், ஓர்டிஜோஹொனிகிட்செ பிரதேசம் , என்றும், பின்னர் செர்கோ ஓர்டிஜோஹொனிகிட்செ என்று 1937 மார்ச் அன்று மாற்றப்பட்டு, ஸ்ட்யாவ்ர்போல் பிரதேசம் என பெயர் மாற்றம் 1943 சனவரி 12 அன்று செய்யப்பட்டது.
1970-1978, ஆண்டு காலகட்டத்தில் ஸ்தாவ்ரபோல் கிராயின் கம்யூனிச கட்சியின் முதன்மைச் செயலாளராக மிக்கைல் கொர்பச்சோவ் இருந்தார். 1978 இல் இவர் மாஸ்கோ பகுதிக்கு இடம்பெயர்ந்து பின்னர், இவர் சோவியத் கம்யீனிஸ்ட் கட்சியின் மத்திய குழுவின் செயலாளராக ஆனார். பின் ஏழு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கட்சியின் பொதுச் செயலாளர் மற்றும் நாட்டின் தலைவராக உயர்ந்தார்.
ஸ்தாவ்ரபோல் பிரதேசம் என்பது ஒரு உருசிய கூட்டாட்சி பிரதேசம் ஆகும். இது வடக்கு ககாசியன் மத்திய மாவட்டத்தைச் சேர்ந்தது. இதன் நிர்வாக மையம் ஸ்ட்யாவ்ர்போல் நகரம். மக்கள் தொகை: 2,786,281 .
1991, சோவியத் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தன் அனைத்து அதிகாரங்களையும் இழந்தது, இக்கால கட்டத்தில் கிராயின் தலைமையையும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி இழந்து, கிராயின் தலைவராக வட்டார நாடாளுமன்றத்தால் ஆளுநர் நியமிக்கப்பட்டார்/தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
"கம்பன் வீட்டு கட்டுத்தறியும் கவிபாடும்" எனும் பழமொழி அவரது கவித்திறத்தை உணர்த்தும் ஒன்று. கம்பர் "கவிச்சக்கரவத்தி" என்றும் புகழப்படுகிறார்.
கம்பர் என்றொரு மானுடன் வாழ்ந்ததும் என தன்னுடைய சுயசரிதையில் மகாகவி பாரதியார் குறிப்பிட்டுள்ளார். அத்துடன் தன்னுடைய பாடலில் “கல்வி சிறந்த தமிழ்நாடு புகழ்க் கம்பன் பிறந்த தமிழ்நாடு” எனப் பாடியுள்ளார்.
பலபட்டடைச் சொக்கநாதப் புலவர் பாடல் இவரை விருத்தம் என்னும் ஒண்பா பாடுவதில் மிகச் சிறந்தவர் என்று குறிப்பிடுகிறது. "வெண்பாவிற் புகழேந்தி பரணிக்கோர்
ஆனால் கம்பருடைய காலம் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு, பத்தாம் நூற்றாண்டு எனவும் கருத்துகள் உள்ளன. கம்பர் தனியன்கள் என்ற தனிப்பாடல்களின் தொகுதியிலிருந்து "எண்ணிய சகாப்தம் எண்ணூற்று ஏழின் மேல்" என்ற பாடலைக் கொண்டு கம்பராமாயணம் பொ.ஊ. 885 இயற்றப்பட்டதாக கூறுகின்றனர். ஆனால் இக்கருத்தினை வையாபுரிப் பிள்ளை என்ற ஆய்வாளர் மறுத்துள்ளார். இந்த கம்பர் தனியன்கள் பிற்காலத்தின் இடைச்செருகலாகக் கருதுகிறார். "ஆவின் கொடைச் சகரர்" என்ற பாடலினைக் கொண்டு பொ.ஊ. 978 என்றும் முதலாம் இராசராச சோழனுக்கு முன்பு இருந்த உத்தம சோழன் காலம் என்றும் சிலர் கூறினர். ஆனால் இந்த கணிப்பும் தவறானது என்று ஆய்வாளர்கள் மறுத்துள்ளர். மா. இராசமாணிக்கனார் பொ.ஊ. 1325க்கு முன்பே கம்பர் காவியத்தினை இயற்றியிருக்க வேண்டும் என்று தெரிவித்துள்ளார்.
கம்பர் பொ.ஊ. 12ஆம் நூற்றாண்டில் மயிலாடுதுறை மாவட்டம் குத்தாலம் வட்டம் திருவழுந்தூர் என்றழைக்கப்படும் தேரழுந்தூர் என்னும் ஊரில் பிறந்தவர். கம்பருடைய தந்தை ஆதித்தன் என்றும், கம்பருடைய மகன் அம்பிகாபதி என்றும் கூறப்படுகிறது. அம்பிகாபதி கவிஞனாக இருந்து, சோழ மன்னனின் மகளான அமராவதி என்பவளைக் காதலித்து வந்துள்ளார். இதன் காரணமாக சோழ மன்னன் அம்பிகாபதியைக் கொன்றுவிட்டார் என்றும், அதன் காரணமாகவே இராமாயணத்தில் புத்திர சோகத்தினைக் கொண்ட தசரதன் பாடும் பாடல்களில் புத்திர சோகம் அதிகம் வெளிபடுவதாகவும் கூறுகின்றனர். சோழ மன்னனுடன் ஏற்பட்ட பிணக்கின் காரணமாகக் கம்பர், சோழநாட்டிலிருந்து ஆந்திர நாட்டிற்குச் சென்று தங்கியிருந்ததாகவும் கூறப்படுகிறது.
சிவகங்கை மாவட்டம் நாட்டரசன் கோட்டை அருகேயுள்ள கருதுப்பட்டி என்ற கிராமத்தில்தான் 1,000 ஆண்டுகள் பழமையான கம்பர் நினைவிடம் அமைந்துள்ளது. “கம்பன் வீட்டுக் கட்டுத்தறியும் கவிபாடும்” என்பார்கள். கம்பர் இயற்றிய ராமாயணத்தில் காதல் தமிழ், வீரத் தமிழ், ஆன்மிகத் தமிழ் என அனைத்தும் இருக்கும். அதனால்தான் இன்றும் இந்தப் பகுதியில் பிறக்கும் குழந்தைகளுக்கு கம்பர் சமாதி உள்ள இடத்திலிருந்து மண் எடுத்து குழந்தையின் நாக்கில் வைப்பது வழக்கமாக உள்ளது. அப்படிச் செய்வதால், குழந்தை நல்ல தமிழாற்றலுடனும் மிகுந்த தமிழ் அறிவுடனும் வளரும் என்பது காலங்காலமாக இருந்துவரும் நம்பிக்கை .
கம்பரின் காலம் பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டின் இறுதியாகும். கம்பருடைய இராமாயணத்தில் சீவக சிந்தாமணியின் தாக்கம் இருப்பதால், கம்பர் திருத்தக்க தேவரின் காலத்திற்குப் பிந்தையவர் என்றும், ஓரங்கல் நாட்டில் அவர் தங்கியிருந்த காலத்தில் அங்கு பிரதாபருத்திரன் என்ற மன்னன் ஆண்டு வந்ததையும் கண்டறிந்துள்ளனர். கம்பர் தமிழகத்தில் மூன்றாம் குலோத்துங்கச் சோழனிடம் கருத்து மாறுபட்டு ஆந்திர நாட்டில் தங்கியிருந்தமையால், பிரதாபருத்திரன் மற்றும் மூன்றாம் குலோத்துங்க சோழன் ஆகியோர் காலத்தினைக் கொண்டு பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் கம்பர் வாழ்ந்திருப்பதாகக் கருதுகின்றனர்.
கம்பர் என்பவர் தமிழ்க் கவிஞரும், நூலாசிரியரும் ஆவார். இவர் இயற்றித் தலைப்பிட்ட நூலுக்கு 'இராமகாவியம்' என்று பெயரிட்டார். பிற்காலத்தில் அது கம்பராமாயணம் என அழைக்கப்பட்டது. கம்பராமாயணம் கம்பராமாயணத்தினை படித்த பலரும் கம்பரின் கவித்திறனைப் பாராட்டியுள்ளார்கள். கம்பருக்கு "கல்வியிற் பெரியோன் கம்பன்", "கவிச்சக்ரவர்த்தி" போன்ற பட்டங்களை சூட்டியுள்ளனர். கம்பரின் கவித்திறனால், "கம்பன் வீட்டு கட்டுத் தறியும் கவி பாடும்" என்ற முதுமொழி தமிழில் உள்ளது. தமிழ் இலக்கியத்தில் கம்ப இராமாயணமே மிகப்பெரிய இதிகாசம் எனக் கருதப்படுகிறது.
இன்று கம்பர் குலம் என்று அழைக்கப்படும் உவச்சர்கள் குலத்தில் பிறந்தமையால் பெற்ற பெயர் என்று கூறுவர். காளி கோயிலில் பூசை செய்யும் மரபினர் என்று உவச்சர்கள் சுட்டப்பெறுகின்றனர். கம்பர் குழந்தையாகக் காளி கோயில் கம்பத்தின் அருகே கிடந்தமையால் இப்பெயர் பெற்றார் என்பர். கம்பங் கொல்லையைக் காத்து வந்தமையால் கம்பர் என்று அழைக்கப்பட்டார் என்றும் கூறுவர். காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள இறைவனாகிய ஏகம்பன் தேவாரப் பதிகங்களில் 'கம்பர்' என்றே சுட்டப்படுகிறார். அந்தப் பெயர் இவருக்கும் இடப்பட்டது என்பர்.
கம்பராமயணமும் சாலிவாகன வருடம் பொ.ஊ. 733. பிறகு எழுதப்பட்டதாக அறியப்படுகிறது. கம்பர் வால்மீகி இராமாயணத்தினை மூல நூலாகக் கொண்டு கம்ப இராமாயணத்தினைப் படைத்தார். எனிலும் கம்பராமாயணம் மூல நூலின் தழுவலாகவும், மொழிபெயர்ப்பு நூலாகவும் அல்லாமல், மூலநூலின் கதையை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு பல்வேறு மாற்றங்களுடன் எழுதப்பட்டுள்ளதாகும். கம்பராமயணத்திற்கும் வால்மீகி இராமாயணத்திற்கும் உள்ள வேறுபாடுகள் பற்றி ஆய்வுகளை அறிஞர்கள் செய்துள்ளார்கள்.
கம்பர் வள்ளி என்ற தாசியைக் காதலித்து வந்ததாகவும், கம்பரை வேறு பெண்ணொருத்தி காதலித்து வந்தாலும், அவளை கம்பர் ஏற்கவில்லை எனவும் தமிழ் நாவலர் சரிதியில் சில செய்யுள்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. கம்பரை பாண்டிய மன்னனும், காகதிய ருத்திரன் என்ற மன்னனும் பாராட்டியுள்ளதாகவும், சோழ அரசன் கம்பரைக் கொல்ல திட்டமிட்டதாகவும் கூறப்படுகிறது.
கம்பரைச் சடையப்ப வள்ளல் என்பவர் ஆதரித்து வந்துள்ளார். இவர் திரிகார்த்த சிற்றரசனாவார். இவரே கம்பரை இளமைக் காலத்தில் பேணிக்காத்தவர் என்றும், பின்பே சோழ மன்னன் கம்பரை ஆதரித்து வந்ததாகவும் கூறுகின்றனர். சோழ மன்னன் கம்பநாடு என்ற பகுதியைக் கம்பருக்கு தந்துள்ளார். கவிச்சக்கரவர்த்தி என்ற பட்டமும் சோழன் தந்தது என்று கூறுகின்றனர்.
கம்பராமாயணத்தில் இராமன் முடிசூடுவதை மட்டுமே கம்பர் எழுதினார். அதன் பிறகு உத்திர காண்டம் என்பது ஒட்டக்கூத்தரால் எழுதப்பட்டது என்றும், வாணிதான் என்ற வாணியன் தாதன் என்பவர் எழுதியுள்ளார் என்றும் கூறுவர்.
செரார்டு தெபர்டியுவின் பதினாறாவது வயதில் பாரிஸ் நகரம் சென்றார். அங்கு கபே டி லா கர் எனும் புதிய நகைச்சுவைத் திரையரங்க நிறுவனத்தில் சேர்ந்து பாட்ரிக் டெவேரே, ரொமேன் பாட்டேய், சோதா, கோலூச், மற்றும் மியூ-மியோ ஆகியோருடன் இணைந்து நடித்தார். பின் ஜீன்-லாரென்ட் கோஷெட் என்பவரிடம் நடனம் பயின்றார். 1974 ஆம் ஆண்டில் பெர்ட்ரண்ட் பிளியர்சின் இயக்கத்தில் லெஸ் வால்செஸஸ் எனும் திரைப்படத்தில் ஜீன் கிளாட் எனும் கதாப்பத்திரத்தில் நடித்தார். இவரின் திரை வாழ்க்கையில் இது ஒரு திருப்பு முனையாக அமைந்தது. 1976 ஆம் ஆண்டில் பெர்னார்டோ பெர்டோலூச்சியின் இயக்கத்தில் வரலாற்றுத் திரைப்படமான 1900 எனும் திரைப்படத்தில் ரொபேர்ட் டி நீரோவுடன் இணைந்து நடித்துள்ளார். பின் 1980 இல் தெ லாஸ்ட் மெட்ரோ எனும் திரைப்படத்தில் நடித்தார். இந்தத் திரைப்படத்திற்காக முதல்முறையாக சிறந்த நடிகருக்கான சீஸர் விருதினைப் பெற்றார்.
இவர் பீட்டர் வெயிருடன் 1990 ஆம் ஆண்டில் கிரீன் கார்டு எனும் நகைச்சுவைத் திரைப்படத்தில் நடித்ததற்காக கோல்டன் குளோப் விருது பெற்றார். அதன் பிறகு பல பெரிய நிதித் தயாரிப்பு உள்ள ஹாலிவுட் திரைப்படங்களில் நடித்துள்ளார். குறிப்பாக ரிட்லி ஸ்காட்டின் 1492:கான்குவெஸ்ட் ஆப் பேரடைஸ் , கென்னத் பிரனக்கின் ஹேம்லெட் , ராண்டல் வாலசின் தி மேன் இன் தி அயர்ன் மாஸ்க் மற்றும் ஆங் லீயின் பையின் வரலாறு போன்றவற்றைக் குறிப்பிடலாம்.
செரார்டு தெபர்டியு பிரான்ஸ் நாட்டில் உள்ள இன்ட்ரே, சாட்டௌரொக்கில் டிசம்பர் 27, 1948 இல் பிறந்தார். இவரின் தந்தை ரெனே மேக்ஸைம் லியோனல் டிபர்டியு, தாய் அன் ஜெனெ ஜோசப் . இவரின் தந்தை ஒரு உலோகத் தொழிலாளி மற்றும் தன்னார்வத் தீயணைப்பாளர் ஆவார். இவர்களுக்கு மொத்தம் ஐந்து குழந்தைகள் பிறந்தனர். தனது பள்ளிப் படிப்பை நிறைவு செய்தவுடன் பதிப்பகத்தில் பணிபுரிந்தார்.