polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ரேணுகா தேவியின் கோயில்களில் ஒன்று நாசிக் இல் சந்த்வாட் என்ற இடத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த கோயில் இந்தூரின் மகாராணி அகில்யா தேவி கோல்கர் என்பவரால் கட்டப்பட்டது. தென் நாட்டில் யாத்திரைக்கு கோலாபுரா என்ற சிறந்த புனித இடம் உள்ளது. இங்கே தேவி லக்ஷ்மி]] எப்போதும் வசிக்கிறார். இரண்டாவது இடம் சஹ்யாத்ரே மலையில் உள்ள மத்ரிபுரா; ரேணுகா வசிக்கிறார். தேவியின் மற்றொரு கோயில் தாலுகாவின் தம்நந்த்-பொசாரே கெத், மாவட்ட ரத்னகிரி, மகாராஷ்டிரா "தேவி யலுபாய்" என்று அழைக்கப்படுகிறது.
படவேடு அமைந்துள்ள இடமாகும். இது ஆரணி வட்ட எல்லைப்பகுதியில் அமைந்துள்ளது. சித்தூர் - திருவண்ணாமலை - கடலூர் நெடுஞ்சாலையில் சந்தவாசலுக்கு மேற்கே 6.5 கிமீ தொலைவில் அமைந்துள்ளது. அதுமட்டுமில்லாமல் ஆரணியிலிருந்து 20 கிமீ தொலைவிலும், போளூரிலிருந்து 27 கிமீ தொலைவிலும், திருவண்ணாமலையிலிருந்து 57 கிமீ தொலைவிலும், வேலூரிலிருந்து 37கிமீ தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது.
அவரது தந்தை பரசுராமருக்கு ஒரு வரத்தை வழங்கினார், அவர் தனது தாயையும் சகோதரர்களையும் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கும்படி கேட்டார். எல்லோருக்கும் ஆச்சரியமாக, ரேணுகாவின் ஆன்மா பெருகி வெவ்வேறு பகுதிகளுக்கு நகர்ந்தது. ரேணுகாவும் ஒட்டுமொத்தமாக திரும்பி வந்தாள். இந்த அதிசயம் அவளுடைய மகன்களையும் மற்றவர்களையும் அவளைப் பின்பற்றுபவர்களாகவும், அவளை வணங்கவும் தூண்டியது.
ஆரணி, தேவிகாபுரம், வந்தவாசி போன்ற பகுதிகள் ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்காலத்தில் முக்கிய கேந்திரமாக விளங்கி வந்துள்ளது. சோழர்களின் கீழ் குறுநில மன்னராக விளங்கிய சம்புவராயர்கள் பின்பு படைவீட்டை தலைமையிடமாகக் கொண்டு தனிஅரசாட்சி அமைத்து ஆண்டுவந்துள்ளார். ஆரணியின் உள்ள கோட்டை கைலாசநாதர் கோயிலும் கோட்டை பகுதிகளும் அதற்கு சாட்சியாக விளங்குகின்றன
ரேணுகா என்ற நாட்டின் அரசன் அமைதி மற்றும் நல்ல ஆரோக்கியத்தை வேண்டி ஒரு வேள்வியை செய்கிறார். இந்த வேள்வியின் பயனாக நெருப்பிலிருந்து ரேணுகா என்ற ஒரு மகள் அவருக்கு தோன்றினார். ரேணுகா ஒரு பிரகாசமான மற்றும் சுறுசுறுப்பான குழந்தை மற்றும் அவரது பெற்றோரின் மிகவும் பிரியமான குழந்தையாக இருந்தார்.
இமாச்சலப் பிரதேசத்தில் ரேணுகா சரணாலயத்தில் ரேணுகா ஏரி தெய்வத்தின் பெயரிடப்பட்டது. ஒரு புராணத்தின் படி, மன்னர் சஹஸ்ரார்ஜுனா (கார்த்தவீரிய அருச்சுனன் ஜமதக்கினி மற்றும் ரேணுகாவிடமிருந்த காமதேனு பசுவை விரும்பினார். எனவே இதற்காக அவர் ஜமதக்னியைக் கொன்றார், மகாராஷ்டிராவின் மஹுர்காட்டில் ஜமதக்னியுடன் ரேணுகா சத்தியானார்.
அரிசியைச் சேகரித்தபின், அவள் புனிதர்களுக்கு பாதியைக் கொடுத்து, மீதமுள்ள பாதியை சமைக்க வேண்டும், வெல்லம் சேர்த்து, சமைத்த அரிசியை முழு பக்தியுடன் சாப்பிடவேண்டும். அவர் இந்த சடங்கை மூன்று நாட்கள் செய்தால், நான்காவது நாளில் அவள் கணவரைப் பார்க்க முடியும் என்று அவர்கள் சொன்னார்கள்.
இந்த நகரத்தில் படவேடு ரேணுகாம்பாள் திருக்கோயில் அமைந்துள்ளது. வருடந்தோறும் ஆடி மாதத்தில் 7 வெள்ளிக்கிழமைகளில் மிகவும் பெரிய அளவில் திருவிழா நடைபெறும். இந்த கோவிலை இந்து சமய அறநிலையத்துறை கட்டுப்பாட்டில் பராமரிக்கப்படுகிறது.
1947 ஆம் ஆண்டில் இந்தியா பிரிக்கப்பட்டபோது வங்காளத்தில் 108 சணல் ஆலைகள் இருந்தன, ஆனால் அனைத்தும் மேற்கு வங்கத்தில் அமைந்திருந்தன, அவை இந்தியாவுக்குச் சென்றன. பாகிஸ்தான் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, கிழக்கு வங்காளத்தில் ஒரு சணல் ஆலைக்கான திட்டங்களை உருவாக்க முஸ்லிம் தொழில்முனைவோரை பாகிஸ்தான் அரசு கேட்டுக் கொண்டது. ஆடம்ஜி குழு டிசம்பர் 1949 இல் பாகிஸ்தான் அரசாங்கத்திற்கு சணல் ஆலைக்கான முன்மொழிவை வழங்கியது. ஆலைகளுக்கான மூலதனத்தை ஆடம்ஜி பிரதர்ஸ் மற்றும் பாகிஸ்தான் தொழில்துறை மேம்பாட்டுக் கழகம் 50-50 சமமாக வழங்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனை ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. நல்ல நதி, சாலை மற்றும் ரயில் தொடர்பு வசதிகள் காரணமாக சித்திர்கஞ்ச் ஆலைக்கான இடமாக தேர்வு செய்யப்பட்டது. இந்த ஆலை டிசம்பர் 1951 இல் நிறுவப்பட்டது.
ஆடம்ஜி சணல் ஆலை என்பது, வங்காளதேசத்தில் உள்ள ஒரு சணல் ஆலை ஆகும். இது நாராயண்கஞ்ச்சில் 1950 ஆம் ஆண்டில் ஆடம்ஜி குழுமத்தால் நிறுவப்பட்டது. இது கிழக்கு பாகிஸ்தானில் அமைக்கப்பட்ட முதல் சணல் ஆலை ஆகும். படிப்படியாக, இந்த ஆலை உலகின் மிகப்பெரிய சணல் ஆலையாக மாறியது. இது இந்தியாவின் கொல்கத்தா சணல் ஆலைகளையும், ஸ்காட்லாந்தின் டண்டீயையும் சணல் உற்பத்தியில் தாண்டியது . 1972 இல் வங்காளதேச விடுதலைப் போருக்குப் பிறகு இந்த ஆலைகள் தேசியமயமாக்கப்பட்டன. இது 2002 இல் மூடப்படுவதற்கு முன்பு பங்களாதேஷ் சணல் மில்ஸ் கார்ப்பரேஷனால் இயக்கப்பட்டது.
ஆடம்ஜி சணல் ஆலைகள், பாக்கிஸ்தானின் முன்னணி தொழிலதிபர் மற்றும் நாட்டின் பணக்கார குடும்பத்தின் வாரிசான அப்துல் வாஹித் ஆதாம்ஜியால் அமைக்கப்பட்டது. ஆரம்பத்தில், இந்த திட்டம் ஆடம்ஜி குடும்பத்தினர்கள் மற்றும் பி.ஐ.சி.ஐ.சி ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான ஒரு கூட்டு முயற்சியாக இருந்தது. எவ்வாறாயினும், ஆடம்ஜி குடும்பத்தினர் விரைவில் இந்த திட்டத்தின் கட்டுப்பாட்டைக் கைப்பற்றினர். இறுதியில் அதை உலகின் மிகப்பெரிய சணல் ஆலையாக கட்டினர்.
கஜா வோங் ஆற்றின் கரையின்மீது அமைந்துள்ள, சோலோ தெருவில் உள்ள ஒரு இடத்தில் ஓவியர் அஃபாண்டி தனக்காக பிரத்தியேகமாக ஒரு வீட்டை வடிவமைத்து கட்டினார். அந்த இடம் அவர் வரைந்த ஓவியங்களைக் காட்சிப்படுத்துகின்ற ஒரு அருங்காட்சியகமாகச் செயல்பட்டு வருகிறது. இந்த கட்டிடம் தனித்த தன்மையோடு கட்டப்பட்டதாகும். வாழை இலையை ஒத்தது போல அமைந்துள்ள கூரையைக் கொண்டு இந்தஅருங்காட்சியகம் உள்ளது. அருங்காட்சியகத்தில் அஃபாண்டியின் 250 ஓவியங்கள் காட்சியில் உள்ளன. அதிக காற்று ஈரப்பதம் மற்றும் வெப்பநிலை ஆகியன ஓவியங்களின் நிலையைக் குறித்து கவலைகளை உண்டாக்கும் அளவு உள்ளது. அஃபாண்டி அறக்கட்டளை அருங்காட்சியகத்தை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பை மேற்கொண்டுள்ளது. போதிய நிதி இல்லாமையாலும், வருவாய் இல்லாததாலும் அருங்காட்சியகத்தை நிர்வகிக்க அந்த அறக்கட்டளை சற்று சிரமப்பட்டு வருகிறது கடினம்.
காட்சிக்கூட 1இல் அஃபாண்டிக்கு சொந்தமான மதிப்புமிக்க பொருள்களைக் காணமுடியும். அறையின் ஒரு மூலையில், 1976 கோல்ட் காலண்ட் வகையைச் சேர்ந்த கார் உள்ளது. பச்சை நிற மஞ்சள் நிறத்தில் உள்ள அதனை ஒரு மீனை உருவாக்குவதற்காக மாற்றியமைத்துள்ளனர். மேலும் போக்குவரத்திற்காக பயன்படுத்திய பழைய காற்று சுழற்சி இங்கு காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
தான் இயற்கை எய்துவதற்கு முன்பாக, அஃபாண்டி தனது சொந்த அருங்காட்சியகத்தில் பல மணி நேரம் உட்கார்ந்து, அவரது ஓவியங்களை உன்னிப்பாகக் கவனித்து வந்தார். அவர் ஒருமுறை கூறினார், "நான் எளிமையாக இறக்க விரும்புகிறேன். யாருக்கும் தேவையற்ற தொந்தரவு தர நான் விரும்பவில்லை. அப்போதுதான் நான் அமைதியாக இறைவனை சென்று சேரமுடியும்."
பல வகையான நோய்களின் சிக்கலால் பாதிக்கப்பட்ட அஃபாண்டி மே 23, 1990 புதன்கிழமை அன்று இறந்தார். அவர் எப்போதும் தனது குடும்பத்தினரும், தன் படைப்புகளும் தன்னைச் சூழ்ந்து இருக்க வேண்டும் என அவர் விரும்பினார். அவருடைய விருப்பத்திற்கேற்ப அவருடைய உடல் அந்த அருங்காட்சியக வளாகத்தில் அடக்கம் செய்யப்பட்டது.
மேற்கண்ட ஓவியங்களுடன் அஃபாண்டி சேகரித்த பிற சக கலைஞர்களான சிந்து சுட்ஜோஜோனோ, பசுகி அப்துல்லா, அம்ரஸ் நடால்ஸ்யா , பார்லி, போபோ இஸ்கந்தர், ஹேந்திர குணவன் மற்றும் படாரா லூபிஸ் ஆகியோரின் படைப்புகள் ஆகியோரின் கலைப் படைப்புகளும் சேகரிக்கப்பட்டு சேகரிக்கப்பட்டு காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன.
அருங்காட்சியகத்தில் ஸ்டுடியோ தொடர்பான செயன்மைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுவருகின்றன. கஜா வோங் ஸ்டுடியோ குழந்தைகள் மற்றும் பெரியவர்களுக்காக ஓவிய வகுப்புகளை நடத்துகிறது. பட்டறைகள் மற்றும் ஓவிய செயல்முறைகள் நடத்தப்பட்டு வருகின்றன.
பாரம்பரியமாக சோடியம் நைட்ரைட்டுடன் சோடியம் இரசக்கலவையை சேர்த்து ஒடுக்க வினைக்கு உட்படுத்தி மாறுபக்க-சோடியம் ஐப்போநைட்ரைட்டு தயாரிக்கப்படுகிறது
மாறுபக்க-சோடியம் ஐப்போநைட்ரைட்டு 1927 ஆம் ஆண்டு ஏ.டபிள்யூ சிகாட்டு என்பவரால் முதன்முதலில் தயாரிக்கப்பட்டது. அவர் இவ்வினையில் ஆல்க்கைல் நைட்ரைட்டுகள், ஐதராக்சிலமோனியம் குளோரைடு மற்றும் சோடியம் ஈத்தாக்சைடு ஆகிய வேதிப்பொருட்களை வினைபுரியச் செய்தார்
டி.மெண்டென்கால் என்பவர் 1974 இல் நைட்ரிக் ஆக்சைடுடன் 1,2-டைமெத்தாக்சியீத்தேனில் உள்ள சோடியம் உலோகம், தொலுயீன் மற்றும் பென்சோபீனோன் ஆகிய வினைப்பொருட்களை வினைபுரியச் செய்து இதை தயாரித்தார். விளைபொருளுடன் பின்னர் நீரை சேர்த்து சோடியம் ஐப்போநைட்ரைட்டு பிரித்தெடுக்கப்பட்டது.
சோடியம் ஐப்போநைட்ரைட்டு என்பது 222 அல்லது 2 2. என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கரிம வேதியியல் சேர்மமாகும். இரண்டு வகையான ஐப்போநைட்ரைட்டு அயனிகள் காணப்படுகின்றன. அவை சிசு வடிவம் மற்றும் டிரான்சு வடிவம் என்ற பெயரால் அழைக்கப்படும் ஒருபக்க மாற்றியன் மற்றும் மாறுபக்க மாற்றியன் என்பனவாகும். மாறுபக்க மாற்றியன் வடிவம் பொதுவானது என்றாலும் ஒருபக்க மாற்றியனையும் தயாரிக்க முடியும். மாற்பக்க மாற்றியனைவிட ஒருபக்க மாற்றியன் வினைத்திறன் மிக்கதாகும் .
மாறுபக்க–சோடியம் ஐப்போநைட்ரைட்டின் பல்வேறு வகையான நீரேற்றுகள் அறியப்படுகின்றன. இவற்றில் - இன் மதிப்பு 2, 3.5, 4, 5, 6, 7, 8, மற்றும் 9 என மாறுபடுகிறது;. ஆனால் இக்கருத்தில் சில சர்ச்சைகளும் உள்ளன.
நீரேற்றம் அடையும் தண்ணீர் அயனிகளுடன் ஒருங்கிணைவதற்குப் பதிலாக அணிக்கோவையில் சற்று பிடிக்கப்பட்டது போல காணப்படுகிறது நீரேற்றுகளை பாசுபரசு பெண்டாக்சைடில் உலர்த்தி பின்னர் வினைகலவையை 120 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலைக்கு சூடுபடுத்தினால் நீரிலி வடிவ சேர்மத்தை தயாரிக்கலாம்.
சிசு-சோடியம் ஐப்போநைட்ரைட்டு எனப்படும் ஒருபக்க-சோடியம் ஐப்போநைட்ரைட்டு வெண்மையான படிகத் திண்மம் ஆகும். அசிட்டோன் போன்ற புரோட்டான் வழங்கா கரைப்பான்களில் இது கரையாது. மாறுபக்க-சோடியம் ஐப்போநைட்ரைட்டு போல அல்லாமல் நீர் மற்றும் புரோட்டான் வழங்கும் கரைப்பான்களால் சிதைக்கப்படுகிறது
மாறுபக்க-சோடியம் ஐப்போநைட்ரைட்டு கரைசல் காற்றிலுள்ள கார்பன் டை ஆக்சைடால் சிதைக்கப்பட்டு சோடியம் கார்பனேட்டு உருவாகிறது.
டிரான்சு சோடியம் ஐப்போநைட்ரைட்டு என்ப்படும் மாறுபக்க சோடியம் ஐப்போநைட்ரைட்டு நிறமற்றது. நீரில் கரையக்கூடியது. ஆனால் எத்தனால் மற்றும் ஈதரில் கரையாது .
திரவ அமோனியாவிலுள்ள சோடியம் உலோகத்தில் நைட்ரிக் ஆக்சைடை -50 செல்சியசு வெப்பநிலையில் செலுத்தி ஒருபக்க-சோடியம் ஐப்போநைட்ரைட்டு தயாரிக்கப்படுகிறது
நகரம் நான்கு குவாங் என பிரிக்கப்பட்டுள்ளது: நக்கோன் பிங், ஸ்ரீவிஜயா, மெங்கிராய் மற்றும் கவிலா. முதல் மூன்றும் பிங் ஆற்றின் மேற்குக் கரையிலும், கவிலா கிழக்குக் கரையிலும் உள்ளன. நகோன் பிங் மாவட்டம் நகரின் வடக்கு பகுதியை உள்ளடக்கியது. ஸ்ரீவிஜயா, மெங்கிராய் மற்றும் கவிலா முறையே மேற்கு, தெற்கு மற்றும் கிழக்கு பகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. நகர மையம்-நகர சுவர்களுக்குள்-பெரும்பாலும் ஸ்ரீவிஜயா பகுதிக்குள் உள்ளது.
சியாங் மாய் 1296 ஆம் ஆண்டில் லான் நாவின் புதிய தலைநகராக நிறுவப்பட்டது, இது முன்னாள் தலைநகரான சியாங் ராய்க்கு அடுத்தபடியாக இருந்தது .: 208-209 பிங் ஆற்றின் நகரத்தின் மூலோபாய இருப்பிடம் மற்றும் முக்கிய வர்த்தக பாதைகளுக்கு அதன் அருகாமையும் அதன் வரலாற்று முக்கியத்துவத்திற்கு பங்களித்தன.
சியாங் மாயின் நகரம் 160,000 மக்கள்தொகை கொண்ட மியூங் சியாங் மாய் மாவட்டத்தின் பெரும்பாலான பகுதிகளை மட்டுமே அதிகாரப்பூர்வமாக உள்ளடக்கியது என்றாலும், நகரத்தின் பரவலானது பல அண்டை மாவட்டங்களாக பரவியுள்ளது. சியாங் மாய் பெருநகரப் பகுதியில் கிட்டத்தட்ட ஒரு மில்லியன் மக்கள் உள்ளனர், இது சியாங் மாய் மாகாணத்தின் மொத்தத்தில் பாதிக்கும் மேலானது.
நகர சின்னத்தின் மையத்தில் வாட் பிராவில் உள்ள தாது கோபுரத்தைக் கொண்டுள்ளது. அதன் கீழே வடக்கு தாய்லாந்தின் மலைகளில் மிதமான காலநிலையைக் குறிக்கும் மேகங்கள் உள்ளன. ஒரு நாகம் உள்ளது, பிங் நதியின் ஆதாரமாக கூறப்படும் புராண பாம்பு, மற்றும் நிலத்தின் வளத்தை குறிக்கும் அரிசி தண்டுகள் ஆகியவும் உள்ளது.
சியாங் மாய் என்பது சில நேரங்களில் "சியாங்மாய்" என்று எழுதப்படுகிறது, இது வடக்கு தாய்லாந்தின் மிகப்பெரிய நகரம் மற்றும் சியாங் மாய் மாகாணத்தின் தலைநகரம் ஆகும். இது இது பாங்காக்கிலிருந்து வடக்கே 700 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது.
கைசிக ஏகாதசி, கைசிகம் என்பது ஒருவகைப் பண் ஆகும். வராக அவதாரத்தின்போது பூமாதேவிக்கு வராகப் பெருமாள் இதை அருளியதாக வராக புராணம் கூறுகிறது. வைகுண்ட ஏகாதசி முன்னர் வரும், கார்த்திகை மாத வளர்பிறை ஏகாதசி அன்று பாணர் குலதிலகம் நம்பாடுவார் கைசிகப் பண் இசையில் பாடியதால் இந்த ஏகாதசியை கைசிக ஏகாதசி என்றும் அழைப்பர்,. திருநெல்வேலி மாவட்டம் நாங்குநேரி அருகேயுள்ள திருக்குறுங்குடி திருக்குறுங்குடிக் கோயிலில் குடிகொண்டுள்ள நம்பிப்பெருமாள் மீது பக்திகொண்ட பாணர் குலத்தைச் சேர்ந்த நம்பாடுவார் என்ற பக்தரின் இறைப்பற்றைக் கூறுவதுதான் கைசிக ஏகாதசி புராணம். இந்தக் கைசிக புராண நாடகத்தை 500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே சங்கரக்கம்பர், நாராயணன், குறுங்குடி காந்தம்மாள் போன்றோர் நாடக வடிவில் இயற்றி நடித்து வந்தனர்.
பாணர் குலத்தின் திருமால் பக்தர் நம்பாடுவார் என்பவர் திருக்குறுங்குடி திருத்தலத்தில் திருக்குறுங்குடிக் கோயிலில் குடிகொண்டுள்ள நம்பிப்பெருமாளை வழிபட கார்த்திகை மாதம், வளர்பிறை ஏகாதசி அன்று கைசிகப் பண் இசைத்துக் கொண்டு கிளம்பினார். வழியில் ஒரு பிரம்ம ராட்சசன் "எனக்கு இன்று நீ உணவாக வேண்டும்" என்று பிடித்துக்கொண்டான். நம்பாடுவார், “ என் உடல் உனக்கு உணவாகும் என்றால் அதைவிட வேறு என்ன மகிழ்ச்சி எனக்கு இருக்க முடியும்?" ஆனால் நான் போய்ப் பெருமாளைப் பாடிவிட்டு வந்து விடுகிறேன். அதன்பின் என்னை உணவாகக் கொள்ளலாம்”.என்றார்.
நம்பாடுவார் மகிழ்ச்சியோடு பெருமாள் சந்நிதிக்குச் சென்று மிக மிக உருக்கமாக ஒரு கைசிகப்பண்ணைப் பாடினார். அவ்வாறு பாடிவிட்டு திரும்ப வரும்போது பிரம்ம ராட்சசனுக்கு அதுவரை இருந்த பசி மறைந்து விட்டது. எனவே நம்பாடுவாரை உண்ண மறுத்தான். மேலும், தன்னைச் சாப விமோசனம் செய்ய வேண்டினான். நம்பாடுவார் தான் பாடிய கைசிகப் பண்ணின் புண்ணிய பலத்தைத் தந்து பிரம்ம ராட்சனனின் சாபத்தை நீக்கினார்.
பிரம்ம ராட்சசன் மறுத்துக் கூறினான், “ நீ மனிதன். மனிதர்கள் பெரும்பாலும் சொன்ன சொல்லை மறந்துவிடுவார்கள். உன்னை எப்படி நம்புவது?
“ என்று அப்போது நம்பாடுவார், தான் திரும்பி வராவிட்டால் அடையப்போகும் நரகங்களைச் சொல்லி்ப், பயங்கரமான சத்தியங்களைச் செய்ததால் அதனை நம்பி. பிரம்ம ராட்சசன் பாணர் நம்பாடுவாரை விட்டு விட்டான்.
இந்தக் கதை வராகப் புராணத்தில் உள்ளது. திருக்குறுங்குடியில் இது இப்போதும் நாடகமாக நிகழ்த்தப் பெறுகிறது. மற்ற திவ்யதேசங்களில் பெருமாள் கோயிலில் கைசிக புராணம் படிக்கப்படுகிறது
இந்த ஏரியைச் சுற்றியுள்ள பகுதி பெரிதும் காடுகளாக உள்ளது. பதுஹா மலையின் ஓரத்தில் அமைந்திருக்கும் பள்ளத்தின் உயரமான சுவர்களால் சூழப்பட்ட ஏரிக்கு கீழே ஒரு பாதை உள்ளது. ஏரியில் இருந்து நல்ல நீராவி மற்றும் கந்தக வாயு குமிழ் இருப்பதால் கந்தகத்தின் வாசனை வலுவானதாக உள்ளது. ஏரியைச் சுற்றிலும், அருகிலுள்ள காடு வழியாக பதூஹா மலையின் சிகரம் வரை தடங்கள் உள்ளன. பார்வையாளர்கள் பள்ளம் பகுதியைச் சுற்றி நடக்கலாம் அல்லது பல்வேறு முகாம்களில் அமரலாம். ஜாவாவில் குறைந்த உயரத்தில் பரவலாகக் காணப்படாத உள்ளூர் தாவரங்கள் ஜாவானீஸ் எடெல்விஸ் மற்றும் கான்டிஜி ஆகியவை அடங்கும். கழுகுகள், ஆந்தைகள், குரங்குகள், சுட்டி மான் மற்றும் வன பன்றிகள் ஆகியவை இங்கு காணக்கூடிய விலங்குகள் மற்றும் பறவைகள் ஆகும். சிறுத்தை புலிகள், சிறுத்தைகள் மற்றும் மலைப்பாம்புகளும் சில நேரங்களில் அருகிலுள்ள காட்டில் காணப்படுகின்றன.
கவா புதிஹ் தளம் பார்வையாளர்களுக்கு 1987 இல் திறக்கப்பட்டது. இந்த ஏரி கடல் மட்டத்திலிருந்து 2,430 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ளது, எனவே உள்ளூர் காலநிலை பெரும்பாலும் குளிராக இருக்கும். இங்கு வெப்பநிலை அடிக்கடி 10 டிகிரி செல்சியஸ் வரை இருக்கும். இது வடக்கு ஜாவா சமவெளி மற்றும் தலைநகர் ஜகார்த்தாவின் ஈரப்பதத்திலிருந்து ஒரு விறுவிறுப்பான மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது. கவா புதிஹ் என்பது கணிசமான உயர் அமில ஏரி ஆகும். இதில் உள்ள கந்தகத்தின் செறிவு மற்றும் வெப்பநிலை அல்லது ஆக்ஸிஜனேற்ற நிலையைப் பொறுத்து நீல நிறத்தில் இருந்து வெண்மை நிற பச்சை அல்லது பழுப்பு நிறமாக மாறுகிறது. ஏரியைச் சுற்றியுள்ள மணல் மற்றும் பாறைகள் அமிலத்தன்மை வாய்ந்த ஏரி நீருடனான தொடர்பு மூலம் வெண்மை நிறங்களாக கசிந்துள்ளன. சாத்தியமான கனிம மழையும் கூட இதற்கு காரணமாக உள்ளது.
இந்த ஏரி முதன்முதலில் மேற்கு உலகில் 1837 ஆம் ஆண்டில் டாக்டர் ஃபிரான்ஸ் வில்ஹெல்ம் ஜுங்ஹுன் என்ற ஜெர்மன் தாவரவியலாளரால் ஆவணப்படுத்தப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது, அவர் 1864 இல் பாண்டுங்கிற்கு வடக்கே லெம்பாங்கில் இறக்கும் வரை இந்தோனேசியாவில் கணிசமான அளவு ஆராய்ச்சிகளை மேற்கொண்டார். அந்த நேரத்தில், அப்பகுதியின் வரலாறு குறித்து பல்வேறு உள்ளூர் கதைகள் இருந்தன. பறவைகள் இப்பகுதிக்கு அருகில் பறக்க தயங்குவதாகவும், அப்பகுதியில் உள்ள கிராமவாசிகள் ஏரியைச் சுற்றியுள்ள காடுகளை வினோதமாகவும் சற்றே மர்மமாகவும் கருதினர். இந்த கதைகள் டாக்டர் ஜுங்ஹுனை விசாரிக்க தூண்டின. அவர் கவா புதிஹ் ஐ கண்டுபிடித்தார்.
கவா புதிஹ் மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் ஹாட் ஸ்பாக்கள் போன்ற தங்குமிட வசதிகள் உள்ளன. இது, பண்டுங்கிலிருந்து வருபவர்களுக்கு ஒரு பிரபலமான இடமாக உள்ளது. வார இறுதி நாட்களிலும், விடுமுறை நாட்களிலும், இந்தோனேசிய சுற்றுலாப் பயணிகள் அதிக எண்ணிக்கையில் கவா புதிஹ்க்கு வருகிறார்கள். இந்த தளம் இதுவரை சர்வதேச சுற்றுலா பயணிகளுக்கு நன்கு அறியப்படவில்லை. தளத்தின் பெர்ஹுதானி ஊழியர்களின் கூற்றுப்படி, பொது விடுமுறை நாட்களில் 10,000 பேர் வரை பார்வையிடலாம் என்று அறியப்படுகிறது. மொத்த பார்வையாளர்களின் எண்ணிக்கை ஆண்டுக்கு 300,000 பேர் ஆக உள்ளது.
பள்ளத்தில் முன்பு ஒரு கந்தக சுரங்கம் இருந்தது, ஆனால் இப்போது உற்பத்தி நிறுத்தப்பட்டுள்ளது. ஜாவாவில் டச்சு ஆட்சியின் காலத்தில் ஸ்வாவெல் ஒன்ட்ஜினிங் கவா புதிஹ் என அழைக்கப்படும் ஒரு கந்தக ஆலை முதன்முதலில் ஏரிக்கு அருகில் நிறுவப்பட்டது. இந்த ஆலை பின்னர் இரண்டாம் உலகப் போரின்போது ஜப்பானிய இராணுவத்தால் கையகப்படுத்தப்பட்டது மற்றும் கவா புதிஹ் கென்சங்கா யோகோயா சிவிடி என்ற பெயரில் இயங்கியது . இந்த சுரங்க நடவடிக்கைகளின் எச்சங்களை குறிக்கும் பல்வேறு சுரங்கங்களுக்கான நுழைவு புள்ளிகள் தற்போதைய தளத்தை சுற்றி பல இடங்களில் காணலாம்.
ஏரிக்கு அருகில் பலவிதமான எளிய வசதிகள் உள்ளன. ஏராளமான வாகன நிறுத்துமிட வசதி மற்றும் பொது கழிப்பறைகள் உள்ளன. தொழில் முனைவோர் விற்பனையாளர்கள் ஆபரணங்கள் மற்றும் உணவை விற்கிறார்கள். இத்தளம் நன்கு அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது. உள்ளூர் விவசாயிகள் பெரும்பாலும் இப்பகுதியில் பரவலாக விளைவிக்கப்படும் ஸ்ட்ராபெர்ரி, வேகவைத்த சோளம் மற்றும் பூசணி விதைகள் போன்ற பல்வேறு பொருட்களை விற்பனை செய்வதற்கான வாய்ப்பைப் பயன்படுத்துகிறார்கள் .
கவா புதிஹ் ஏரி பட்டுஹா மலையை உருவாக்கும் இரண்டு பள்ளங்களில் ஒன்றாகும். இது ஒரு ஆண்டிசிடிக் சுழல்வடிவ எரிமலை ஆகும். . ஜாவாவில் உள்ள ஏராளமான எரிமலைகளில் பட்டுஹா மலை ஒன்றாகும். கவா புதிஹ் பள்ளம் ஏரி 1600 ஆம் ஆண்டிலிருந்து குறிப்பிடத்தக்க செயல்பாட்டின் பதிவுகள் இல்லாத ஒப்பீட்டளவில் நிலையான எரிமலை அமைப்பைக் குறிக்கிறது.
ஃபிரான்ஸ் வில்ஹெல்ம் ஜுங்ஹுன் முதன்முதலில் ஏரியைக் கண்டுபிடித்த ஒரு நூற்றாண்டுக்கு மேலாக, 1991 ஆம் ஆண்டில் இந்தோனேசிய அரசுக்குச் சொந்தமான வனவியல் நிறுவனமான பெர்ஹுதானி யூனிட் ஜாவா பாரத் டான் பான்டென் இந்த இடத்தை ஒரு சுற்றுலாத் தலமாக உருவாக்கத் தொடங்கியது.
கவா புதிஹ் என்பது ஒரு எரிமலை பள்ளத்தில் உள்ள ஏரி மற்றும் சுற்றுலா தலமாகும். இது, இந்தோனேசியாவின் மேற்கு ஜாவாவில் பாண்டுங்கிற்கு தெற்கே 50 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது.
பெண்கள் கல்வி பெறுவதற்கு மிகப்பெரிய தடைகளில் ஒன்று பெண் ஆசிரியர்களின் பற்றாக்குறை என்று ஆப்கானிஸ்தான் கூறியுள்ளது. 2001 ஆம் ஆண்டில் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளுக்கு கல்வி வாய்ப்புகளைப் பெற உதவும் நோக்கத்துடன் ஜமீலா என்இசிடிஓ நிறுவனத்தை நிறுவினார். என்இசிடிஓ நிறுவனத்தினால் சைகை மொழியும் கற்பிக்கப்படுகின்றது. மேலும் இந் நிறுவனத்தால் முரண்பாடு தீர்த்தல், மற்றும் பாலின பிரச்சினைகள் தொடர்பான வகுப்புக்களும் நடத்தப்படுகின்றன. கல்வி பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகளை சென்றடைய புதுமையான வழிகளை உருவாக்குவதில் என்இசிடிஓ அறியப்படுகிறது. உதாரணமாக, என்இசிடிஓ சிறுமிகளுக்காக ஒரு நூலகத்தை நிறுவியது. இவ்வமைப்பைச் சேர்ந்தவர்கள் சிறுமிகளை நூலகத்திற்கு அழைத்து வர சிறுவர்களை நியமித்தனர். அவர்கள் அழைத்து வந்த சிறுமிகளுக்கும், சிறுவர்களுக்கு பரிசுகளை வழங்கினர். ஜமீலா ஆப்கானியின் இந்த அமைப்பு 22 மாகாணங்களில் சுமார் 50,000 பெண்களுக்கு சேவை செய்கிறது.
பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறையை இஸ்லாம் ஆதரிக்கிறது என்ற தவறான கருத்துக்கு ஜமீலா ஆப்கானியின் பணி நேரடி சவால் விடுக்கின்றது. அவர் "ஆப்கானிஸ்தானில் இமாம்களுக்கான பாலின உணர்திறன் பயிற்சியை" உருவாக்கினார். இத் திட்டத்தினால் இஸ்லாமிய கண்ணோட்டத்தில் பெண்களின் உரிமைகளை உள்ளடக்கிய கருத்துக்களை இமாம்கள் பிரசங்கிக்கத் தொடங்கினர். 2015 ஆம் ஆண்டில் இந்த திட்டத்தில் சுமார் 6,000 இமாம்கள் பணிபுரிந்தனர். காபூலில், அவரது திட்டம் "நகரத்தின் செல்வாக்கு மிக்க இருபது மசூதிகளில் தொடர்ச்சியான குத்பாக்கள் இடம் பெற்றுள்ளது.
1990 ஆம் ஆண்டுகளின் ஆப்கானிஸ்தான் உள்நாட்டுப் போரின் போது காபூலை விட்டு வெளியேறி, பெஷாவரில் குடியேறினார். ஜமீலா பெஷாவர் பல்கலைக்கழகத்தில் இளங்கலை மற்றும் முதுகலை பட்டங்களைப் பெற்றார். இவர் பாக்கிஸ்தானில் உள்ள ஆப்கானிய அகதிகள் முகாம்களில் சமூக சேவையாளராக பணி புரிந்தார். குர்ஆனிய கல்வி வகுப்புகள் மூலம் முகாம்களில் உள்ள பெண்கள் கல்வியறிவு பெற உதவினார்.
ஜமீலா ஆப்கானி ஆப்கானிஸ்தானைச் சேர்ந்த பெண்ணியவாதி மற்றும் ஆப்கானிஸ்தானின் பெண்கள் உரிமைகள் மற்றும் கல்விக்கான ஆர்வலர் ஆவார். அவர் நூர் கல்வி மற்றும் திறன் மேம்பாட்டு அமைப்பின் நிறுவனராகவும், நிர்வாக இயக்குநராக உள்ளார். மேலும் இவர் ஆப்கானிய மகளிர் வலையமைப்பு என்ற அமைப்பின் நிர்வாக உறுப்பினராகவும் உள்ளார்.
ஜமீலா ஆப்கானி 1974 ஆம் ஆண்டில் ஆப்கானித்தானின் காபூல் நகரில் பிறந்தார். ஜமீலா குழந்தைப் பருவத்தில் போலியோ நோயினால் பாதிக்கப்பட்டார். இந் நோயினால் சாதரணமாக நடக்க முடியாதவராக உள்ளார். அவரது பதினான்கு வயதில் சோவியத் போரின் போது தலையில் சுடப்பட்டார்.
ஆப்கானிஸ்தானில் ஆணாதிக்க பழங்குடி அரசாங்க முறைக்கு சவால் விடுப்பதாகவே அவரின் பணிகள் அமைந்துள்ளன. அவர் இஸ்லாத்தின் அமைதியான விளக்கத்தை போதனை செய்வதால் அச்சுறுத்தல்களுக்கு ஆளானதாக தெரிவித்துள்ளார்.
இஸ்லாம் பெண்களின் உரிமைகளை அனுமதித்துள்ளது என்பதை உணராத ஆண்கள் மீது அவரது பாலின பயிற்சி வலுவான விளைவுகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
2013ஆம் ஆண்டு முது பிடா என்ற தெலுங்கு மொழித் தொடரில் கீதா/சங்கீதா என்ற இரட்டை கதாபாத்திரம் மூலம் தெலுங்கில் அறிமுகமானார். அதை தொடர்ந்து 2014ஆம் ஆண்டு முதல் 2017ஆம் ஆண்டு அம்மா நா கோடலா என்ற தெலுங்கு தொடரிலும் இரடு கனசு , கிரிஜா கல்யாணா போன்ற கன்னடத் தொடர்களில் நடித்துள்ளார். இவர் நடிகர் டிகாந்த் திரைப்படத்தில் ஜோடியாக நடிக்க ஒப்பந்தம் செய்தார் ஆனால் சில காரணங்களால் அந்தப்படத்தில் நடிக்கவில்லை. 2014ஆம் ஆண்டு முட்டு மனசே என்ற கன்னட மொழித் திரைப்படத்தில் ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டு பூர்வி என்ற கதாபாத்திரத்தில் நடிக்க இவருக்கு ஜோடியாக அரு கவுடா என்ற நடிகர் நடித்துளளார். இதுவே இவரின் முதல் திரைப்படம் ஆகும். இந்த படம் ஆகத்து 28, 2015ஆம் ஆண்டு வெளியாகி விமர்சகர்களிடமிருந்து கலவையான விமர்சனத்தை பெற்றது.
2017ஆம் ஆண்டு ஒளிபரப்பான நந்தினி என்ற பிரமாண்டமான கற்பனைத் தொடரில் கங்கா/நந்தினி என்ற கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார். இந்த தொடர் தொலைக்காட்சி வரலாற்றில் முதல் முறையாக ஒரே நேரத்தில் தமிழ், கன்னடத்தில் நேரடியாக எடுக்கப்பட்டு மலையாளம், தெலுங்கு மற்றும் வங்காளம் ஆகிய மொழிகளில் மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்டு ஒளிபரப்பானது. பிரபல இயக்குநரும், நடிகருமான ராஜ்கபூர் இயக்கினார். இந்த தொடரில் இவருடன் குஷ்பூ, மாளவிகா வேல்ஸ், ராகுல் ரவி, ரியாஸ் கான், விஜயகுமார் போன்ற பலர் நடித்து உள்ளார்கள். இந்த தொடரின் இரண்டாம் பாகம் கன்னடம், தெலுங்கு மொழிகளில் தற்போதுவரை ஒளிபரப்பாகிறது.
2011ஆம் ஆண்டு ஜீ கன்னடத் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பான பென்கியல்லி அரலிடா ஹூவு என்ற தொடரில் மல்லி என்ற கதாபாத்திரத்தில் கதாநாயகியாக அறிமுகமானார். இந்த தொடரில் துணை கதாபாத்திரத்தில் இவரின் சகோதரி நடித்துள்ளார். 2012ஆம் ஆண்டு தமிழ் தொடரான அவள் என்ற தொடரில் ஷாலினி என்ற காதாபாத்திரம் மூலம் தமிழுக்கு அறிமுகமானார். இந்த தொடர் விஜய் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பானது. இவருடன் சஞ்சீவ், லட்சுமி ராமகிருஷ்ணன் போன்ற பல தமிழ் நடிகர்கள் நடித்துள்ளார்கள். இதை தொடர்ந்து 2013 ஆண்டில் கர்பூரத கோம்பே, ராஜ்குமாரி போன்ற கன்னடத் தொடர்களில் நடித்தார்.
நித்யா ராம் ஒரு கலைக் குடும்பத்திலிருந்து நடிப்பு துறைக்கு வந்தவர். இவரின் தந்தை கே.எஸ் ராமுவும், சகோதரி ரச்சிதா ராம் ஆகியோரும் தொன்மையான நடனக் கலைஞர்கள் ஆவார்கள். இவரும் நடனக்கலை பயின்றார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இவர் உயிரித் தொழில்நுட்பத்தில் பட்டப்படிப்பு பட்டம் பெற்று சில காலம் பணியாற்றினார், ஆனால் நடிப்பின் மீது வைத்து இருந்த ஆர்வத்தால் நடிப்புத்துறைக்கு வந்தார்.
2019ஆம் ஆண்டு லட்சுமி ஸ்டோர்ஸ் என்ற தமிழ்த் தொடரில் டிசி நித்யா என்ற ஒரு சிறப்பு முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் நடித்துள்ளார். மற்றும் அடுக்களையில் பணியுண்டு என்ற மலையாளத் திரைப்படத்தில் நடிக்கின்றார்.
பிடல் ராமோசு 1928 மார்ச் 18, அன்று பங்கசினானின் இலிங்காயனில் பிறந்தார். பின்னர் இவர் பங்கசினானின் ஆசிங்கனில் வளர்ந்தார். அவரது தந்தை, நர்சிசோ ராமோசு , ஒரு வழக்கறிஞரும், பத்திரிகையாளரும் மற்றும் பிரதிநிதிகள் சபையின் ஐந்து கால சட்டமன்ற உறுப்பினரும் ஆவார். பின்னர் இவர் வெளியுறவு செயலாளர் பதவிக்கு உயர்ந்தார். ஆகவே, 1967 ஆம் ஆண்டில் பாங்காக்கில் ஆசியான் பிரகடனத்திற்கு பிலிப்பைன்ஸ் சார்பில் கையெழுத்திட்டவர் நர்சிசோ ராமோசு ஆவார். மேலும் இவர் லிபரல் கட்சியின் நிறுவன உறுப்பினராக இருந்தார். பிடல் ராமோசின் வாழ்க்கை வரலாற்றின்படி 1992 இல் அதிபராக பதவியேற்றார். பேர்டினாண்ட் மார்கோஸ் நிறுவிய மஹார்லிகா என்ற ஜப்பானிய எதிர்ப்பு கெரில்லா குழுவின் தலைவர்களில் ஒருவராகவும் நர்சிசோ ராமோசு பணியாற்றினார். அவரது தாயார், ஏஞ்சலா வால்டெஸ் , ஒரு கல்வியாளராவார். மேலும், பெண்களுக்கான வாக்குரிமை என்ற அமைப்பிலும், படாக் மாகாணத்தில் இலோகோஸ் நோர்டே என்ற இடத்தில் மதிப்புமிக்க வால்டெஸ் குடும்பத்தின் உறுப்பினராகவும் இருந்தார்.அவரை பிலிப்பைன்ஸ் முன்னாள் அதிபர் பெர்டினாண்ட் ஈ. மார்கோஸ் உறவினாக்கினார்.
இவர் தனது தொழில் வாழ்க்கையின் ஆரம்பத்தில் பிலிப்பைன்ஸ் இராணுவத்தில் பதவி உயர்வு பெற்று அதிபர் பெர்டினாண்ட் மார்கோஸ் காலத்தில் பிலிப்பைன்ஸ் கான்ஸ்டாபுலரி தலைவராகவும் பிலிப்பைன்ஸின் ஆயுதப்படைகளின் துணைத் தலைவராகவும் ஆனார். 1986 மக்கள் சக்தி புரட்சியின் போது, அதிபர் மார்கோஸின் நிர்வாகத்திலிருந்து விலகியதற்கும், புதிதாக நிறுவப்பட்ட அதிபர்தி கொராஸன் அக்வினோவின் அரசாங்கத்திற்கு விசுவாசமாக இருந்ததற்காகவும்,விசுவாசத்தையும் உறுதிபடுத்தும் முடிவுக்காகவும் பல பிலிப்பைன்ஸ் மக்களால் ராமோஸ் ஒரு கதாநாயகனாக பாராட்டப்பட்டார்.
அதிபராக தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதற்கு முன்னர், ராமோஸ் அதிபர் கொராஸன் அக்வினோவின் அமைச்சரவையில் பணியாற்றினார், முதலில் பிலிப்பைன்ஸ் ஆயுதப்படைகளின் தலைமை ஊழியராகவும், பின்னர் 1986 முதல் 1991 வரை தேசிய பாதுகாப்பு செயலாளராகவும் பணியாற்றினார் . பிலிப்பைன்ஸ் இராணுவத்தின் சிறப்புப் படைகள் மற்றும் பிலிப்பைன்ஸ் தேசிய காவல்துறை சிறப்பு அதிரடிப் படை ஆகியவற்றை உருவாக்கிய பெருமைக்குரியவர் ஆவார். ஓய்வுக்குப் பிறகு, இவர் அரசியலில் தீவிரமாக இருந்தார். அவரது வாரிசுகளுக்கு ஆலோசகராக பணியாற்றுகிறார்.
பிடல் வால்டெஸ் ராமோசு 1928 மார்ச் 18 அன்று பிறந்த இவர் எஃப்.வி.ஆர் மற்றும் எடி என பிரபலமாக அறியப்பட்டவர். இவர் ஓய்வுபெற்ற பிலிப்பைன்ஸ் அதிபர் மற்றும் அரசியல்வாதியும் ஆவார். இவர் 1992 முதல் 1998 வரை பிலிப்பைன்ஸின் 12 வது அதிபதிராக பணியாற்றினார். தனது ஆறு ஆண்டு பதவியில், ராமோசு பிலிப்பைன்ஸ் பொருளாதாரத்தில் சர்வதேச நம்பிக்கையை புத்துயிர் அளித்து புதுப்பித்ததற்காக பலரால் பாராட்டப்பட்டார். தனது 91 வயதில் இவர் தற்போது வயதான முன்னாள் பிலிப்பைன்ஸ் அதிபராக உள்ளார்.