polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
கலை, பண்பாடு, கல்வியியல் தொடர்பான நடவடிக்கைகளை மேம்படுத்தும் நோக்கில் இந்த நிறுவனம் முதன்முதலில் நிறுவப்பட்டது. மேலும் நாட்டுப்புற கலைகள், இந்திய செவ்வியல் நடனங்கள் மற்றும் பாடல்கள், தாகூரின் பாடல்கள் போன்றவற்றை மேம்படுத்துதலும் இதன் நோக்கமாக அமைந்தது. அதன் காரணமாக ஒரு ஒட்டுமொத்த மேம்பாட்டினை அடைய முடியும் என்றும் குறிப்பாக பீகாரில் உள்ள மக்கள் இதனால் பயன் பெறுவர் என்றும் கருதப்பட்டது. பீகார் கலை அரங்கமானது லாப நோக்கில் அமைக்கப்பட்ட நிறுவனம் அல்ல. இதற்காகப் பெறப்படும் வருமானமும் சொத்தும் நிறுவனத்தின் இலக்குகளை நிறைவேற்றுவதற்காகவே பயன்படுத்தப்படும். சமூகத்தைச் சார்ந்த பிற உறுப்பினர்களுக்கு இதன் பங்கோ, லாபமோ எந்த வகையிலும் மாற்றம் செய்யப்படாது அல்லது தொகையாக வழங்கப்படாது.
காளிதாஸ் ரங்காலயாவின் நிறுவனத் தலைவர் அனில் குமார் முகர்ஜி ஆவார். நிறுவனர் தலைவர் 1940 ஆம் ஆண்டு முதல் 1945 ஆம் ஆண்டு வரையிலான காலகட்டத்தில் அரசியல் காரணங்களுக்காக சிறையில் இருந்த காலத்தின் இறுதிப்பகுதியில் என் தாயார் என்ற நூலை எழுதினார். பெரிய கல்வியாளரும், அறிஞருமான டாக்டர் அமர்நாத் ஜா என்பவர் இதனைக் காணாமல் போயிருந்தால் இது சாத்தியம் ஆகியிருக்க வாய்ப்பில்லை என்று கூறப்படுகிறது. அதன் துணைத்தலைவராக தற்போது ஆர்.என். தாஸ் உள்ளார். செயலராக அனுபம் குமார் சின்ஹா உள்ளார்.
தற்போது காளிதாஸ் ரங்காலயாவில் ஒரு மேடை, அரங்கம், பீகார் நாடகவியல் நிறுவன அலுவலகம் மற்றும் 'அன்னபூர்ணா' என்று அழைக்கப்படும் ஒரு சிற்றுண்டிச்சாலை ஆகியவை அமைந்துள்ளன. இந்த வளாகத்தில் சகுந்தலா ஜந்தா அரங்கம், பிரியம்பாடா குழந்தைகள் அரங்கம், அனசூயா கலைக் கூடம், மற்றும் கலைஞர்களுக்கான அபயத்னா விருந்தினர் மாளிகை ஆகியவை உள்ளன. நடனம் மற்றும் இசை வடிவங்கள், ஓவியம் மற்றும் புகைப்படம் எடுத்தல் ஆகியவற்றில் வகுப்புகள் வளாகத்தில் நடத்தப்பட்டு வருகின்றன.
காளிதாஸ் ரங்காலயா என்பது இந்தியாவின் பீகார் மாநிலத்தில் பாட்னா நகரில் அமைந்துள்ள புகழ்பெற்ற அரங்குகளில் ஒன்றாகும். இது ஒரு பண்பாட்டு நிகழ்வுகளுக்கான மையமும் ஆகும். இது காந்தி மைதானத்தின் தென்கிழக்கு மூலையில் உள்ளது இது பீகார் கலை அரங்க நிறுவனத்தால் நடத்தப்படுகிறது, பீகார் கலை அரங்கம் பாரிஸில் உள்ள யுனெஸ்கோ அமைப்பின் சர்வதேச நாடக நிறுவனத்தின் கிளை மையமாகும்.
காளிதாசரின் பெயர் சூட்டப்பட்ட இந்த அமைப்பு 9 அக்டோபர் 1974 ஆம் நாளன்று அனில் குமார் முகர்ஜி அவர்களால் நிறுவப்பட்டது. இது மாநில தலைநகரில் நாடக மற்றும் பண்பாட்டு நடவடிக்கைகளை ஊக்குவிக்கவும், தொடந்து மேற்கொண்டு செய்யவும் பீகார் அரசு, பீகார் கலை அரங்கத்திற்கு வழங்கிய நிலத்தில் கட்டப்பட்டுள்ளது.
சோழர்கள் கடல் கொள்ளை மற்றும் வெளிநாட்டு வர்த்தகம் இரண்டிலிருந்தும் பயனடைந்ததாக அறியப்படுகிறது. சில நேரங்களில் சோழர் கடற்படை தென்கிழக்கு ஆசியா வரை வெளிப்படையான கடல் கொள்ளை மற்றும் வெற்றிக்கு வழிவகுத்தது. மலாக்கா நீரிணை மற்றும் சுண்டா நீரிணை என்ற இரண்டு முக்கிய கடற்படை சாக் புள்ளிகளைக் கட்டுப்படுத்திய சிறீவிஜயம் அந்த நேரத்தில் ஒரு பெரிய வர்த்தக சாம்ராஜ்யமாக இருந்தது. அது வலிமையான கடற்படை சக்திகளைக் கொண்டிருந்தது. மலாக்கா நீரிணையின் வடமேற்கு திறப்பு தீபகற்பத்தில் உள்ள கெடாவிலிருந்தும், சுமாத்ரா பக்கத்தில் உள்ள பன்னாயிலிருந்தும் கடற்படைகளை அது கட்டுப்படுத்தியது. அதே நேரத்தில் மலாயு மற்றும் பலம்பாங் ஆகியவை அதன் தென்கிழக்கு திறப்பையும் சுந்தா நீரிணையையும் கட்டுப்படுத்தின. அவர்கள் கடற்படை வர்த்தக ஏகபோகத்தை கொண்டிருநதனர். இது அவர்களின் கடல் வழியாக செல்லும் எந்தவொரு வர்த்தக கப்பல்களையும் தங்கள் துறைமுகத்திற்குள் வந்து செல்லும்படி கட்டாயப்படுத்தியது, இல்லையெனில் கொள்ளையடிக்கப்பட்டது.
சிறீவிஜயத்தின் பகிரப்பட்ட வரலாற்றில், பண்டைய இந்தியா மற்றும் இந்தோனேசியா உடன் அந்நாடு நட்பு மற்றும் அமைதியான உறவுகளை கொண்டுள்ளது. எனவே இந்த இந்திய படையெடுப்பு ஆசிய வரலாற்றில் ஒரு தனித்துவமான நிகழ்வாகும். 9 மற்றும் 10 ஆம் நூற்றாண்டுகளில், சிறீவிஜயம் வங்காளத்தின் பாலப் பேரரசுடன் நெருங்கிய உறவைப் பேணி வந்துள்ளது. சிறீவிஜயத்தின் மகாராஜா பாலபுத்ரன் என்பவர் பாலப் பிரதேசத்தில் உள்ள நாளந்தா மகாவிகாரத்தில் ஒரு மடத்தை அர்ப்பணித்ததாக 860 நாளந்தா கல்வெட்டு பதிவு செய்கிறது. முதலாம் முதலாம் இராஜராஜ சோழரின் ஆட்சியில் சிறீவிஜயத்திற்கும் தென்னிந்திய சோழ வம்சத்துக்கும் இடையிலான உறவு நட்பாக இருந்தது. பொ.ச. 1006-ல் சைலேந்திர வம்சத்தைச் சேர்ந்த ஒரு சிறீவிஜய மகாராஜா - மன்னர் மாரவிஜயத்துங்கவர்மன் - துறைமுக நகரமான நாகப்பட்டினத்தில் சூடாமணி விகாரத்தைக் கட்டினார் . இருப்பினும், முதலாம் இராசேந்திர சோழனின் ஆட்சியின் போது, சோழர்கள் சிறீவிஜய நகரங்களைத் தாக்கியதால் உறவுகள் மோசமடைந்தன.
இந்த கட்டிடத்தை துர்கா பாஜ்பாய் வடிவமைத்துக் கட்டினார். இது நகரின் ஆரம்பகால கான்கிரீட் கட்டமைப்புகளில் ஒன்றாக அமைந்துள்ளது. ஆடிட்டோரியம் மற்றும் கலைக்கூடம் ஆகிய இரு அமைப்புகளின் ஒருங்கிணைந்த நிறுவனம் என்ற நிலையில் இந்தக் கட்டடம் உள்நோக்கிய நிலையில் அமைந்துள்ளது. ஒரு உள்முக கலைக்கூடத்தின் கருத்து என்பதானது தற்போது கேள்விக்குரிய நிலையில் இருந்த போதிலும், ஜஹாங்சீர் என்பதானது நகரத்தில் காணப்படுகின்ற உள்நோக்கி காணப்படும் நிலையில் அமைந்துள்ள கலைக்கூடங்கள் பற்றிய ஆரம்பகால நவீனத்துவ கருத்துக்கு ஒரு முன்னுதாரணமாக அமைந்துள்ளது எனலாம்.மேலும், ஆடிட்டோரியத்தின் செயல்பாடு என்பதானது கலைக்கூடம் தெருவுக்கு வெளியில் திறந்திருக்கும் நிலையில் அமைய வாய்ப்பில்லை என்பதை உணர்த்துகிறது. தெருவை நோக்கிய வண்ணம் அதன் நுழைவாயில் அமைப்பானது எளிதில் நோக்கும்படி அமைந்துள்ளது. பிறிதொரு வகையில் நோக்கும்போது முகப்பின் அமைப்பு கல் வேலைப்பாட்டினைக் கொண்டு அதற்கேற்றாற்போல அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
ஜஹாங்கீர் கலைக்கூடம் இந்தியாவில் மகாராஷ்டிர மாநிலத்தில் மும்பையில் உள்ள ஒரு கலைக்கூடம் ஆகும். இது கே.கே. ஹெப்பர் மற்றும் ஹோமி பாபாவின் வற்புறுத்தலின் பேரில் சர் கோவாஸ்ஜி ஜஹாங்கீர் என்பவரால் நிறுவப்பட்டது. இது 1952 ஆம் ஆண்டில் கட்டப்பட்டது. மேலாண்மைக் குழுவால் நிர்வகிக்கப்பட்டு வருகின்ற இந்த கலைக்கூடம் கட்டுவதற்கான முழுத் தொகையையும் கோவாஸ்ஜி ஜஹாங்கீர் நன்கொடையாக வழங்கினார். இந்த கலைக்கூடம் தெற்கு மும்பையில், இந்தியாவின் நுழைவாயில் அருகே உள்ள, பிரின்ஸ் ஆஃப் வேல்ஸ் அருங்காட்சியகத்தின் பின்னால் உள்ள காலா கோடா என்னும் இடத்தில் அமைந்துள்ளது. இங்கு நான்கு கண்காட்சி அரங்குகள் உள்ளன. இந்த காட்சிக்கூடம் ஜி.எம். பூட்டா மற்றும் அசோசியேட்ஸ் நிறுவனத்திற்காக ஜி.எம். பூட்டாவால் வடிவமைக்கப்பட்டதாகும்.
இந்த காட்சிக்கூடம் ஜனவரி 21, 1952 ஆம் நாளன்று அப்போதைய பம்பாய் மாநில முதல்வராக இருந்த பி.ஜி. கெர் அவர்களால் திறந்து வைக்கப்பட்டது. மற்றும் சர் கோவாஸ்ஜியின் மறைந்த மகனான ஜஹாங்கிரீருக்கு நினைவாக இது அர்ப்பணிக்கப்பட்டது. ஒரு மகத்தான நிறுவனமாகக் கருதப்படுகின்ற இதன் வரலாறு இந்திய கலையின் மறுமலர்ச்சியுடன் ஒன்றாக இணைந்ததாகும். 1970 களில் சோசலிசப் பண்பாட்டை நினைவூட்டுகின்ற சமோவரின் பிரபலமான ஓட்டலும் இந்த வளாகத்தில் உள்ளது. எனப்படுகின்ற, பழங்கால கலைப்பொருள்கள் விற்பனையாளர்கள் என்பதற்கான நாட்டின் பழம் பெரும் உரிமம் பெற்ற நடேசன்ஸ் நிறுவனம் இந்த நிறுவனத்தில் அமைந்துள்ளது. பார்வையாளர்கள் உள்ளே வருவதற்கு அனுமதி இலவசம் ஆகும்.
இந்த கலைக்கூடம் மற்றும் சமோவர் உணவகம் ஆகியவை 1975 ஆம் ஆண்டில் வெளியான பாலிவுட் திரைப்படமான சோட்டி சி பாத் என்ற திரைப்படத்தில் இடம்பெற்றது.
பால்டித்தானின் கிழக்கு பகுதியில் கடல் மட்டத்திலிருந்து மேலே உயரத்தில் கப்லு நகரம் அமைந்துள்ளது. மேலும் இது காஞ்சே மாவட்டத்தின் நிர்வாக தலைநகரம் ஆகும். சிந்து நதியின் துணை நதியான சியோக் நதி நகரம் வழியாக செல்கிறது, அதனுடன் லடாக் செல்லும் பண்டைய வர்த்தக பாதையும் இதன் வழியே செல்கிறது. கப்லு அரண்மனை கப்லு நகரத்திற்கு வடக்கேயும், சியோக் ஆற்றின் தெற்கிலும் காரகோரம் வரம்பின் உயரமான மலைகளுக்கு முன்னால் அமைந்துள்ளது. அரண்மனையின் பின்னால் ஒரு பள்ளத்தாக்கில் ஒரு மலையேற்றம் ஸ்கார்டு மாவட்டத்தில் உள்ள பரி கிராமத்திற்கு செல்கிறது.
விர்ஜின் ஹாலிடேஸ் என்ற நிறுவனத்தின் மூலம் அரண்மனையின் மீட்பு மற்றும் புனரமைப்பு பணிகளுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டது. அந்நிறுவனம் அப்பகுதியின் உள்ளூர் மக்களுக்கு சமூக மற்றும் பொருளாதார விளைவுகளை ஏற்படுத்தியதற்காக பாராட்டப்பட்டது. இந்த அரண்மனை 2012 இல் "வறுமை குறைப்பு" பிரிவில் சிறந்த திட்டமாக விர்ஜின் விடுமுறை பொறுப்பு சுற்றுலா விருதை வென்றது. 2013 ஆம் ஆண்டில் அரண்மனைக்கு யுனெஸ்கோ ஆசியா பசிபிக் பாரம்பரிய விருதுகள், இந்தியாவில் லால் சிம்னி காம்பவுண்ட் மற்றும் ஆப்கானிஸ்தானில் தி கிரேட் செராய் ஆகியவற்றுடன் விருது வழங்கப்பட்டது.
கப்லு அரண்மனை என்பது உள்நாட்டில் யாப்கோ கர் அதாவது கூரையின் கோட்டை என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது வடக்கு பாக்கித்தானின் கில்கிட்-பால்டித்தான் பகுதியில் கப்லுவில் அமைந்துள்ள ஒரு பழைய கோட்டை மற்றும் அரண்மனை ஆகும். இந்த அரண்மனை ஒரு கட்டடக்கலை பாரம்பரியமாகவும், சுற்றுலா தலமாகவும் கருதப்படுகிறது. இது 19 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் கட்டப்பட்டது. இதற்கு அருகில் இருந்த முந்தைய கோட்டையை மாற்றியது. இது கப்லுவின் அரசரின் அரச இல்லமாக செயல்பட்டது.
2005 முதல் 2011 வரை அரண்மனை, முன்னர் பாதிக்கப்படக்கூடிய நிலையில் இருந்ததால், ஆகா கான் வரலாற்று நகரங்கள் திட்டத்தின் கீழ் கலாச்சாரத்திற்கான அகா கான் அறக்கட்டளையால் மேற்கொள்ளப்பட்ட மறுசீரமைப்பு திட்டத்திற்கு உட்பட்டது. இந்த அரண்மனையில் இப்போது செரீனா குழுமம் நடத்தும் ஒரு விடுதியும், பால்டித்தானின் வரலாறு மற்றும் கலாச்சாரத்தை சித்தரிக்கும் ஒரு அருங்காட்சியகமும் உள்ளன.
சோர்பத் பள்ளத்தாக்கு என்பது பாகிஸ்தானின் பகுதியான கில்கிட்-பால்டிஸ்தானின் காஞ்சே மாவட்டமான கப்லு வட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு பள்ளத்தாக்கு ஆகும். இது இந்தியாவின் லடாக், நுப்ரா பள்ளத்தாக்கின் தென்கிழக்கில் உள்ளது. இது சியூக் பள்ளத்தாக்கின் வடகிழக்கு பாதியில் இருந்து பாக்கித்தான் நிர்வாக காஞ்சே மாவட்டத்தின் அபாண்டன் கிராமத்திலிருந்து இந்திய நிர்வாக நுப்ரா பள்ளத்தாக்கின் போக்தாங் கிராமம் வரை நீண்டுள்ளது. பல சந்தர்ப்பங்களில் சுர்பத் கப்லு பள்ளத்தாக்குடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும் இது அதன் சொந்த வேறுபாட்டைக் கொண்டுள்ளது. சில சமயங்களில் அதன் புவியியல் மற்றும் மொழியின் விசித்திரமான உச்சரிப்பு காரணமாக இது வித்தியாசமாகக் கருதப்படுகிறது. பால்டித்தானின் புவியியல் முடிவடையும் இடத்திலிருந்து கடைசி வடகிழக்கு பள்ளத்தாக்கு இதுவாகும். அங்கிருந்து லடாக் தொடங்குகிறது.
கடந்த மூன்று நூற்றாண்டுகளில், சோர்பத் பகுதி மாற்றாக கப்லு மற்றும் லடாக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தது. 1834-1840 க்கு இடையில், தோக்ரா ஆளுநர் சோராவர் சிங் லடாக் மற்றும் பால்டிஸ்தான் இரண்டையும் கைப்பற்றி அவற்றை சீக்கிய பேரரசின் ஒரு பகுதியாக மாற்றினார். அமிர்தசரஸ் உடன்படிக்கையின் கீழ், அந்தப் பகுதிகள் மகாராஜா குலாப் சிங்குக்கு மாற்றப்பட்டு, ஜம்மு-காஷ்மீர் என்ற புதிய சுதேச மாநிலத்தின் ஒரு பகுதியாக ஆங்கிலேயர்களின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் அமைக்கப்பட்டன. பால்டிஸ்தான் முதலில் 15 இலாகாக்களுடன் ஒரு வஸாரட்டாக நிர்வகிக்கப்பட்டது. சோர்பத் அவற்றில் ஒன்று. பின்னர், லடாக் மற்றும் பால்டிஸ்தான் ஒரு கூட்டு வஸாரத்தை உருவாக்கியது, அதன் மூலதனம் லே மற்றும் ஸ்கார்டுவுக்கு இடையில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஆறு மாதங்களுக்கு மாற்றப்பட்டது.
1947 ஆம் ஆண்டில், இந்தியா மற்றும் பாக்கித்தான் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, பாக்கித்தான் ஜம்மு-காஷ்மீர் மீது பழங்குடிப் படையெடுப்பைத் தொடங்கியது, இது ஜம்மு-காஷ்மீர் மகாராஜாவை இந்தியாவில் சேர தூண்டியது. வடக்கே கில்கிட் ஏஜென்சி கிளர்ந்தெழுந்து மகாராஜாவின் நிர்வாகத்தை தூக்கியெறிந்தது. கில்கிட் சாரணர்கள் மற்றும் ஜம்மு-காஷ்மீர் மாநிலப் படைகளின் முஸ்லீம் உறுப்பினர்கள் கர்னல் அஸ்லம் கானின் கட்டளையின் கீழ் தங்களை ஒழுங்கமைத்து, லடாக் வஸாரத் மீது படையெடுப்பைத் தொடங்கினர். ஜூலை-ஆகஸ்ட் 1948 க்குள், கில்கிட் சாரணர்கள் கார்கில், ஸ்கார்டு மற்றும் சோஜி லா கணவாயை லடாக்கை காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்குடன் இணைத்து லேவின் அருகே சென்றனர்.
பள்ளத்தாக்கின் இயற்கை வளங்களில் விவசாயம், தோட்டக்கலை வளங்கள், சியோக் நதி, மலைகள் மற்றும் சிகரங்கள் ஆகியவை அடங்கும். குளிர்காலத்தில் வெப்பநிலை மைனஸ் 10 க்கு செல்லும். இதன் காரணமாக பள்ளத்தாக்கின் விவசாயம் கோடைகாலத்தை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டது. பயிர்களில் சில பீன்ஸ், மக்காச்சோளம் மற்றும் பிற உணவுப் பயிர்கள் அடங்கும், இருப்பினும் சமூகங்கள் இயற்கையை கட்டுப்படுத்தும் காரணிகளால் அதாவது கடுமையான குளிர் காரணமாக விவசாயத்துடன் குறைவாகவே சோதனை செய்தன.
ஜம்மு-காஷ்மீர் சுதேச அரசின் ஆரம்ப ஆண்டுகளில், பால்தித்தான் வசாரத்தில் ஒரு சோர்பத் இலகா இருந்தது. இது சியோக் நதி பள்ளத்தாக்கில் மேற்கில் து-யூ என்ற கிராமத்திலிருந்து கிழக்கில் சலுங்கா வரை பரவியது.
சோர்பத் என்பது சியோக் ஆற்றின் போக்கில் பால்டித்தானுக்கும் லடாக்கிற்கும் இடையிலான எல்லையில் ஒரு தெளிவற்ற பகுதி ஆகும். இது இவ்வாறு குறிக்கப்படுகிறது
இது சென்னைக் கடற்கரை முதல் செங்கல்பட்டு வரை உள்ள வழித்தடத்தின் இடையே அமைந்துள்ளது. இந்த தொடருந்து நிலையத்தின் அருகிலேயே மேற்கு மாம்பலம், அசோக் நகர் மற்றும் தி. நகர் அமைந்துள்ளதால் எப்போதும் பரபரப்பாகவே காணப்படுகிறது. இது கடல் மட்டத்திலிருந்து 13 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ளது.
மாம்பலம் தொடருந்து நிலையம் இந்தியாவின், தமிழ்நாடு மாநிலத்திலுள்ள, சென்னை நகரில் அமைந்துள்ள ஒரு தொடருந்து நிலையமாகும். இந்த நிலையம் சென்னையின் புறநகர் இருப்பு பாதை, தெற்கு வழித்தடத்தில் அமைந்துள்ளது.
அவர் 1898, அசாமில் குவகாத்தியில் பிறந்தார். அவரது தந்தை கர்மவீர் நபின் சந்திரா போர்தோலோய் , ஒரு பிரபல அசாமிய இந்திய சுதந்திர இயக்க ஆர்வலரும் மற்றும் எழுத்தாளரும் ஆவார். அவர் தனது முதல் கவிதையான பிட்டாவை 10 வயதில் எழுதினார். மேலும் 12 வயதில் திருமணம் செய்து கொண்டார். ஆனால் ஆரம்பத்திலேயே இவருக்கு சோகம் ஏற்பட்டது. அவரது கணவர் ஜீஷ்வர் சாங்ககோட்டி 19 வயதாக இருந்தபோது இறந்துவிட்டார். அவர் தனது இரண்டு மகன்களையும் தனது வாழ்க்கையின் ஆரம்பத்தில் இழந்தார். வாழ்க்கையில் நடந்த இந்த துன்பகரமான சம்பவங்கள் அவரை உடைக்க முடியவில்லை, மேலும் அவர் கவிதைகள் எழுதத் தொடங்கினார். உணர்ச்சி, சோகம், தேசபக்தி மற்றும் பக்தி ஆகியவற்றை மைய கருப்பொருளாகக் கொண்டு இவர் எழுதியவை அசாமி இலக்கியங்களில் இன்றும் பாராட்டப்பட்டவை.
நளினி பாலா தேவி இவர் ஒரு பிரபல இந்திய எழுத்தாளரும் மற்றும் அசாமி இலக்கியத்தின் கவிஞரும் ஆவார். தேசிய மற்றும் மாய கவிதைகளுக்கு பெயர் பெற்றவர். இலக்கியத்திற்கான பங்களிப்புக்காக 1957 ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசால் அவருக்கு பத்மஸ்ரீ விருது வழங்கப்பட்டது. மேலும் 1968 ஆம் ஆண்டில் தனது கவிதைத் தொகுப்பான அலகானந்தாவுக்கு சாகித்ய அகாதமி வழங்கிய சாகித்ய அகாடமி விருதை வென்றார்.
அவரது மற்ற படைப்புகளில் அலகானந்தா, சோபுனார் சுர் , போரோஷ் மோனி, யுகா தேவதா , ஷேஷ் பூஜா , பரிஜேட்டர் அபிஷேக், பிரஹ்லாத், மேகதட், சுரவி, ரூப்ரேகா, சாந்திபாத் , மற்றும் ஷேஷோர் சுர் என்பனவாகும்.
1928 இல் வெளியிடப்பட்ட அவரது முதல் கவிதை புத்தகம் சந்தியார் சுர் என்பதாகும். பின்னர் கல்கத்தா பல்கலைக்கழகம் மற்றும் குவஹாத்தி பல்கலைக்கழகம் முறையே 1946 மற்றும் 1951 ஆம் ஆண்டுகளில் ஒரு பாடப்புத்தகமாக ஏற்றுக்கொண்டது.
ஸ்மிருதிர் தீர்த்தா , பிஸ்வதீபா , எரி ஓஹா தின்பூர் , சர்தார் வல்லவபாய் படேல் போன்றவை அவரது வாழ்க்கை வரலாற்றுப் படைப்புகள் ஆகும்.
1950 ஆம் ஆண்டில், அவர் சடோ அசோம் பரிஜத் கானனை நிறுவினார். பின்னர் அது அசாமில் குழந்தைகள் அமைப்பான மொய்னா பாரிஜத் என்று பிரபலமானது. மீராபாய் என்ற ஒரு நாடகத்தை அவரது கணக்கில் வரவு வைத்திருந்தார்.
மூளைநரம்பு உயிரணுப் புற்றுநோய் தோன்றுவதற்கான காரணங்கள் தெளிவாக அறியப்படவில்லை. நரம்புத்தொகுதியில் தசைநார் கட்டிகள், லி ஃபிருமேனி நோய்க்குறி கடந்தகால கதிர்வீச்சு சிகிச்சை போன்ற மரபணு கோளாறுகள் போன்றவை அசாதாரணமான காரணங்களாக கருதப்படுகின்றன . கிளியோபிளாசுடோமாக்கள் 15% மூளைக் கட்டிகளைக் குறிக்கின்றன. அவை சாதாரண மூளைச் செல்களிலிருந்து தொடங்கலாம் அல்லது ஏற்கனவே இருக்கும் கீழ்நிலை ஆசுட்ரோசைட்டோமா எனப்படும் மெதுவாக வளரும் மூளையுறைக்கட்டிகளில் இருந்தும் உருவாகலாம். கணித்த அலகீடு வரைவி, காந்த அதிர்வு அலை வரைவு, மற்றும் திசுப் பரிசோதனை ஆகியவற்றின் இணைப்பு சோதனைகளால் நோயறிதல் பொதுவாக செய்யப்படுகிறது.
நோய் உருவாகாமல் தடுக்கும் முறைகள் தெளிவாக ஏதுமில்லை. பொதுவாக அறுவை சிகிச்சையும் அதைத் தொடர்ந்து கீமோதெரபி எனப்படும் வேதிச்சிகிச்சையும் கதிர்வீச்சு சிகிச்சையும் நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் சிகிச்சைக்காகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. வேதிச்சிகிச்சையின் ஒரு பகுதியாக டெமோசோலோமைடு என்ற மருந்து பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது . வீக்கத்தையும் தோன்றும் நோய் அறிகுறிகளைக் குறைக்கவும் அதிக அளவு சிடீராய்டு எனப்படும் ஊக்க மருந்துகள் பயன்படுத்தப்படலாம். அனைத்தையும் அகற்ற முயற்சிப்பது அல்லது பெரும்பாலான புற்றுநோய்களுக்கு சிகிச்சை மேற்கொள்வது போல சிகிச்சை அளிப்பது சிறந்ததா என்பதும் உறுதியாக அறியமுடியவில்லை.
அதிகபட்ச சிகிச்சை கொடுக்கப்பட்டாலும் மூளைநரம்புப் புற்றுநோய் பொதுவாக அதிகரித்துக் கொண்டே இருக்கிறது அல்லது மீண்டும் மீண்டும் தோன்றுகிறது. நோயறிதலைத் தொடர்ந்து உயிர்பிழைத்திருப்பததற்கான பொதுவான கால வரம்பு 12 முதல் 15 மாதங்கள் மட்டுமேயாகும். 3 முதல் 7 சதவீத்த்திற்கும் குறைவான மக்கள் மட்டுமே ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு மேலும் உயிர்வாழ்கின்றனர். சிகிச்சை ஏதுமின்றி உயிர்வாழ்வது என்பது பொதுவாக மூன்று மாதங்கள் வரை நீடிக்கலாம்.
மூளைக்குள் தொடங்கும் இப்புற்றுநோய் இரண்டாவது பொதுப் புற்றுநோயாகும். இவ்வரிசையில் முதலிடம் பிடிப்பது மெனிங்கியோமா எனப்படும் மூளையுறைக்கட்டியாகும்.
மூளைநரம்பு உயிரணுப் புற்றுநோய் என்பது மூளையில் தொடங்கும் ஒருவகை கடுமையான புற்றுநோயாகும். கிளியாபிளாசுடோமா, மூளைநரம்பு மூலச்செல்புற்று நோய் என்ற பெயர்களாலும் இது அழைக்கப்படுகிறது. மூளைநரம்பு உயிரணுப் புற்றுநோயின் தொடக்க அறிகுறிகள் குறிப்பிட்டுக் கூற இயலாதவையாக உள்ளன. தலைவலி, ஆளுமை மாறுபாடுகள், குமட்டல் போன்ற அறிகுறிகள் பக்கவாத நோய்க்கு தோன்றும் அறிகுறிகள் போன்றவை இந்நோய்க்கான அறிகுறிகளாக இருக்கலாம். அறிகுறிகள் ஏதேனும் தென்பட்டால் அவை அதிவிரைவாக மோசமான நிலைக்கு அழைத்துச் செல்வதோடு சுயநினைவு இழக்கும் அபாயமும் ஏற்படும்.
வலிப்புத்தாக்கங்கள், தலைவலி, குமட்டல் மற்றும் வாந்தி, நினைவாற்றல் இழப்பு, ஆளுமை மாற்றங்கள், மனநிலை அல்லது கவனச்செறிவு மற்றும் நரம்பியல் பிரச்சினைகள் ஆகியவை மூளைநரம்பு உயிரணுப் புற்றுநோய் வெளிப்படும் பொதுவான அறிகுறிகளாகும். . புற்றுநோய் கட்டி தோன்றும் இட்த்தைக்காட்டிலும் அக்கட்டியின் நோயியல் பண்புகள் தோற்றுவிக்கும் அறிகுறிகள் மாறுபடுகின்றன. தோன்றும் புற்றுக்கட்டி விரைவாக அறிகுறிகளை வெளிப்படுத்தத் தொடங்கலாம். ஆனால் எப்போதாவது சிலசமயங்களில் ஓர் உச்ச அளவை அடையும் வரை அது அறிகுறியற்ற நிலையிலேயே காணப்படுகிறது.
நரம்புத்தொகுதியில் தசைநார் கட்டிகள், லி-ஃபிருமேனி நோய்க்குறி, டியூபரசு சிகளீரோசிசு அல்லது டர்கோட் நோய்க்குறி போன்ற மரபணு கோளாறுகள் இந்நோய் தோன்றுவதற்கான அசாதாரண ஆபத்து காரணிகளில் அடங்கும் முந்தைய காலங்களில் நோயாளி எடுத்துக் கொண்ட கதிர்வீச்சு சிகிச்சையும் ஒரு ஆபத்துக் காரணியாகும். பொதுவாகவும் பரவலாகவும் ஆண்களிடத்தில் அதிகமாக இந்நோய் காணப்படுவதற்கு சிறப்புக் காரணங்கள் ஏதும் அறியப்படவில்லை.
புகைபிடித்தல், பூச்சிக்கொல்லிகள் மற்றும் பெட்ரோலிய சுத்திகரிப்பு அல்லது ரப்பர் உற்பத்தி தொழிலில் ஈடுபடுதல் ஆகியவை மூளைநரம்பு உயிரணுப் புற்று நோய் உருவாதலுக்கு வாய்ப்பளிக்கும் பிற முக்கிய காரணிகள் ஆகும்.
ஓர் ஆண்டுக்கு 100,000 பேரில் மூன்று பேர் இந்த நோய் பாதிப்புக்கு ஆளாகிறார்கள். பெரும்பாலும் 64 வயதுக்கு அருகிலிருந்து இந்நோய் தொடங்குகிறது. பெண்களை விட ஆண்களுக்கே அதிகமாக ஏற்படுகிறது. இந்நோய்க்கான சிகிச்சைக்கு நோயெதிர்ப்பியச் சிகிச்சை ஆய்வு செய்யப்படுகிறது.
பெரும்பாலும் நோய் தோன்றுவதற்கான சரியான காரணம் தெளிவாக அறியப்படவில்லை. கீழ்நிலை ஆசுட்ரோசைட்டோமா எனப்படும் மற்றொரு வகை மெதுவாக வளரும் மூளையுறைக்கட்டிகளிலிருந்து சுமார் 5% அளவுக்கு இந்நோய் உருவாகிறது.
ஓரலகுக் கொள்கைத் திட்டம் அப்போதைய ஆளுநர் மாலிக் குலாம் அவர்களால் உருவாக்கப்பட்டு அப்போதைய முதல்வர் மும்தாஜ் அலி டோல்டானா அவர்களால் நிறைைவேற்றப்பட்டது. இது குறித்த முதல் அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்பு 1954 நவம்பர் 22 அன்று வெளியிடப்பட்டது. இதன் கட்டமைப்பை பகுத்தறிந்து, போக்ரா ஓரலகுக் கொள்கைத் திட்டம் என்பதை அல்லது ஒரே மாகாணமாக உருவாக்குவதன் நன்மைகளை விவரித்தார்: "இனிமேல் வங்காளிகள் இல்லை, பஞ்சாபியர்கள் இல்லை, சிந்திகள் இல்லை, பதான்கள் இல்லை, பலூச்சிகள் இல்லை, பஹவல்பூரிஸ் இல்லை, கைர்பூரிஸ் இல்லை. இந்த குழுக்கள் காணாமல் போவது பாக்கித்தானின் ஒருமைப்பாட்டை பலப்படுத்தும். " என்றார். 1955 செப்டம்பர் 30 அன்று மேற்கு பாக்கிக்தான் முழுவதையும் ஒரே மாகாணமாக இணைக்கும் மசோதாவை பாக்கித்தான் தேசிய சட்டமன்றம் நிறைவேற்றிய பின்னர் 1955 அக்டோபர் 14 அன்று பிரதமர் சவுத்ரி முஹம்மது அலி ஓரலகுத் திட்டத்தின் கட்டமைப்பை செயல்படுத்தினார்.
பாக்கித்தானிய அறிஞர்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஓரலகுக் கொள்கைத் திட்டம் கிழக்கு பாக்கித்தானின் பெங்காலி இன மக்களின் அரசியல் மற்றும் மக்கள் ஆதிக்கத்திற்கு எதிரான ஒரு சமநிலையாக கருதப்பட்டது என்று கருதுகின்றனர். ஓரலகுக் கொள்கைத் திட்டம் பெரும் எதிர்ப்பை எதிர்கொண்டது மற்றும் நிறுவப்பட்டதிலிருந்து நான்கு மாகாணங்களால் குறைகளை எழுப்பியது. தேசிய அவாமி கட்சி தேசிய சட்டமன்றத்தில் அதன் கலைப்பு மற்றும் பிராந்திய சுயாட்சியை வழங்குவதற்கான ஒரு மசோதாவை வெற்றிகரமாக வழங்கியது. இது தேசிய அரசாங்கத்தை இராணுவம் கையகப்படுத்த வழிவகுத்தது. ஓரலகுத் திட்டம் 1970 வரை நடைமுறையில் இருந்தது. இறுதியாக, அதிபர் யஹ்யா கான் ஓரலகுக் கொள்கைத் திட்டத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்கும் ஆகஸ்ட் 1947 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி நான்கு மாகாணங்களின் தற்காலிக நிலையை மீண்டும் நிலைநாட்டவும் சட்ட கட்டமைப்பின் எண் 1970 ஐ விதித்தார்.
ஓரலகுக் கொள்கைத் திட்டம் என்பது 1954 நவம்பர் 22, அன்று அப்போதைய பிரதமர் முகம்மது அலி போக்ரா தலைமையிலான பாக்கித்தான் அரசாங்கத்தால் தொடங்கப்பட்ட ஒரு புவிசார் அரசியல் திட்டமாகும். மேற்கு மற்றும் கிழக்கு பாக்கித்தானின் இரண்டு சமமற்ற அரசியல்களை ஒன்றுக்கொன்று பிரித்து ஆயிரம் மைல்களுக்கு மேல் நிர்வகிப்பதில் சிரமம் இருப்பதால் இந்த திட்டம் இயற்றப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. இரு பிராந்தியங்களுக்கிடையிலான வேறுபாடுகளைக் குறைக்க, 'ஓரலகு கொள்கைத் திட்டம்' மேற்கு பாக்கித்தானின் நான்கு மாகாணங்களையும் ஒரே மாகாணமாக ஒன்றிணைத்து கிழக்கு பாக்கித்தானுக்கு இணையாக அமைந்தது.
1930 ஆம் ஆண்டில் பாகிஸ்தான் தத்துவஞானி சர் முஹம்மது இக்பால் (வடமேற்கு பிரித்தானிய இந்தியப் பேரரசின் நான்கு மாநிலங்களை ஒன்றிணைத்து ) என்பவரால் 1947 ஆகஸ்ட் 14 இல் இந்திய விடுதலைச் சட்டம், 1947]] நிறுவப்பட்டது. இதன் விளைவுமுஹம்மது அலி ஜின்னா தலைமையில் பாகிஸ்தான் இயக்கத்தை முன்னெடுக்கத் தூண்டியது. அப்போதிருந்து, நாடு ஒரு ஒருங்கிணைந்த எழுதப்பட்ட அரசியலமைப்பு இல்லாமல் இருந்தது, மற்றும் பாகிஸ்தானின் அனைத்து அரசு விவகாரங்களும் பிரித்தானிய இந்தியப் பேரரசின் அரசியலமைப்புச் செயல்களான இந்திய அரசு சட்டம் 1935 மற்றும் இந்திய சுதந்திரச் சட்டம் 1947 போன்றவற்றின் கீழ் இயக்கப்பட்டன
கிழக்கு இந்தியாவுடனான எல்லையுடன் கிழக்கு வங்கத்தையும், மேற்கு இந்தியா, ஈரான், சீனா மற்றும் ஆப்கானிஸ்தானின் எல்லையான நான்கு மாகாணங்களையும் நிர்வகிப்பதில் அரசாங்கம் நீண்டகால சிரமத்தைக் கொண்டிருந்தது.
1955 செப்டம்பரில் இஸ்கந்தர் மிர்ஸாவால் ஒன் யூனிட் திட்டத்தை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு சட்டமன்றத்திற்கு வழங்கப்பட்ட காரணங்களாகும். )
சாந்தனு உத்தரப் பிரதேசத்திலுள்ள, இலக்னோவில் பிறந்தார். அங்கு இவரது தந்தை ஒரு பெங்காலி இசைக் குடும்பத்திலிருந்து வந்தவர். இவர் தனது குடும்பத்தினருடன் டெல்லிக்குச் சென்றபோது மிகவும் சிறுவயதாக இருந்தார். ஆரம்பத்தில் இவர் மேற்கு டெல்லியில் உள்ள படேல் நகரில் வசித்து வந்தார். பூசா சாலையில் உள்ள ஸ்பிரிங்டேல்ஸ் பள்ளியில் படித்தார். அங்கு, இவர் ஒரு இசைக்குழுவின் தலைவராகவும், பாடகராகவும் இருந்தார் 1982 ஆம் ஆண்டில், இவரது இசைக்குழு பள்ளியின் முதல் ராக் நிகழ்ச்சியை நடத்தியது. "தில்லியிலுள்ள ஸ்பிரிங்டேல்ஸ் பள்ளி வழக்கமாக இசைக்காக மட்டும் விருதுகளை வழங்கவில்லை. இசையில் நான் செய்த பங்களிப்புக்காக பள்ளியில் ஒரு விருதைப் பெறுவது இன்னும் சிறப்பாக இருந்தது. நான் இப்போது திரும்பிப் பார்க்கும்போது, அந்த விருது எனக்கு மிகுந்த நம்பிக்கையைத் தந்தது என்று நான் நினைக்கிறேன், "என்று அவர் கூறுகிறார்.
மொய்த்ரா ஒரு விளம்பர நிறுவனத்தில் வாடிக்கையாளர் சேவை அதிகாரியாக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். அந்த நேரத்தில் இவருக்கு இசை ஒரு பொழுதுபோக்காக இருந்தது. தற்செயலாக விளம்பரங்களுக்கு இசையமைக்கத் தொடங்கினார். நிறுவனத்தின் தலைவரான பிரதீப் சர்க்கார் கடைசி நிமிடத்தில் ஒரு விளம்பர ஜிங்கிள்சை இசையமைக்கும்படி கேட்டார். சில்லு பொருளான "அங்கிள் சிப்சு"க்கு "போல் மேரே லிப்ஸ். ஐ லவு அங்கிள் சிப்சை விரும்புகிறேன்" என்பது ஜிங்கிள். இது உடனடி வெற்றியாக மாறியது. பின்னர் இவர் பிரதீப் சர்க்காருக்காக பல ஜிங்கிள்ஸ் மற்றும் பல விளம்பர பிராண்டுகளை இயற்றினார்.
சாந்தனு மொய்த்ரா என்பவர் 1968 சனவரி 22 அன்று பிறந்த இந்தி திரையுலகில் பாடல்களை இயற்றிய ஒரு இந்திய பின்னணி இசை இயக்குனராவார். பரினிதா , கசாரோன் குவைசெய்ன் அய்சி , இலகே ரகோ முன்னாபாய் மற்றும் 3 இடியட்ஸ் ஆகிய படங்களில் இசையமைத்ததற்காக நன்கு அறியபட்டவராவார். சுபா முட்கல் பாடிய மான் கே மஞ்சீரே மற்றும் அபே கே சாவன் போன்ற சொந்த இசைத் தொகுப்புகளையும் இவர் கொண்டுள்ளார். 2014 ஆம் ஆண்டில், நா பங்காரு தல்லி என்றத் திரைப்படத்திற்கான சிறந்த இசை இயக்கத்திற்கான தேசிய திரைப்பட விருதைப் பெற்றார்.
பரினிதாவில் தனது இசையால் மொய்த்ரா அங்கீகாரம் பெற்றார். இவரது இசை விமர்சன ரீதியாக பாராட்டப்பட்டது. பிலிம்பேர் சிறந்த இசை இயக்குனர் விருதுக்கும் பரிந்துரைக்கப்பட்டார். அதே ஆண்டு இவர் புதிய இசை திறமைக்கான பிலிம்பேர் ஆர்.டி. பர்மன் விருதை வென்றார். 2009 ஆம் ஆண்டில்,இவர் தனது முதல் பெங்காலி படமான அன்தாகீனுக்கு இசையமைத்தார்.
இந்த இசைக்குழு நகர்ப்புற-நாட்டுப்புற பாடகரும், ஸ்பிரிங்டேல்சின் முன்னாள் மாணவருமானன சுஷ்மித் போஸிடமிருந்து இசைப் பயிற்சியையும் பெற்றனர். இவர் எப்போதாவது இவர்களுக்கு கற்பிப்பார். பின்னர் தெற்கு தில்லியில் உள்ள சித்தரஞ்சன் பூங்காவிற்கு குடிபெயர்ந்தார்
இது இண்டிபாப் இசைத் ஹொகுப்புகளுக்கு ளுக்கு இசையமைக்க வழிவகுத்தது. அவை அப்கே சாவன், மான் கே மஞ்சீரே: திருப்புமுனைகளுக்கான பெண்கள் கனவுகளின் இசைத் தொகுப்பு மற்றும் சுபா முட்கலுக்கான சப்னா தேகா ஹை மைனே ஆகியவை.
பிராந்திய இயற்கை வரலாற்று அருங்காட்சியகம் என்பது இந்தியாவின் ஒடிசா மாநிலத்தில் புவனேஸ்வரில் உள்ள ஒரு அருங்காட்சியகம் ஆகும். இந்த அருங்காட்சியகத்தில், இந்தியாவின் கிழக்கு பிராந்தியத்தில் காணப்படுகின்ற தாவரங்கள், விலங்குகள் மற்றும் புவியியல் சார்பான பொருள்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. புவனேஸ்வரில் உள்ள இயற்கை வரலாற்று அருங்காட்சியகம் 2004 ஆம் ஆண்டில் திறந்து வைக்கப்பட்டது. இதை இந்திய அரசின் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் வனத்துறை அமைச்சகம் மேற்கொண்டது. இந்த அருங்காட்சியகம் புவனேஸ்வரில் உள்ள சச்சிவாலயா மார்க் என்னும் இடத்தில் ஆச்சார்யா விஹார் சதுக்கத்திற்கு அருகில் அமைந்துள்ளது.
பிராந்திய இயற்கை வரலாற்று அருங்காட்சியகம், புவனேஸ்வர் ரயில் நிலையத்திற்கு அருகில் அமைந்துள்ளது. அவ்வாறே புவனேஸ்வர் ஆகாய விமான நிலையத்திற்கு அருகே உள்ளது. பேருந்தில் வருவோர் ஆச்சார்யா விஹாரில் இறங்கி இந்த அருங்காட்சியகத்திற்குச் செல்ல முடியும். மகிழ்வுந்து, சிற்றுந்து வசதிகளையும் பயன்படுத்தி இந்த அருங்காட்சியகத்தை அடையலாம். காலை 10.00 மணி முதல் மாலை 5.00 மணி வரை இந்த அருங்காட்சியகம் பார்வையாளர்களுக்காகத் திறந்து வைக்கப்பட்டிருக்கும்.