polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
வேட்டையை தடுக்க அரசாங்க உள்கட்டமைப்பு மிகக் குறைவு, மேலும், மோதல்கள் மற்றும் வறட்சி காரணமாக வனவிலங்குகளின் வாழ்விடங்கள் மறைந்து வருவதால், நாட்டின் வனவிலங்குகளில் பெரும்பாலானவை ஆபத்தில் உள்ளன. 2006 ஆம் ஆண்டில், ஆப்கானித்தான் வனவிலங்கு பாதுகாப்பு சங்கம், வாகன் காரிடார் மற்றும் மத்திய பீடபூமி பகுதிகளில் உள்ள வனவிலங்குகளையும் அதன் வாழ்விடங்களையும் பாதுகாக்கும் மூன்றாண்டுத் திட்டத்தைத் தொடங்கின.
2002 ஆம் ஆண்டில், ஐக்கிய நாடுகளின் சுற்றுச்சூழல் திட்டம், இங்குள்ள கழிவு மேலாண்மை அமைப்புகளின் பற்றாக்குறை பல நகர்ப்புறங்களில் ஆபத்தான நிலைமைகளை உருவாக்குவதாகக் கண்டறிந்தது. காபூலின் 5 மற்றும் 6 மாவட்டங்களில், வீட்டு மற்றும் மருத்துவ கழிவுகள் தெருக்களில் கொட்டபட்டிருதன. மனித கழிவுகள் திறந்த சாக்கடையில் இருந்தன, அவை காபூல் ஆற்றில் பாய்ந்து நகரின் குடிநீரை மாசுபடுத்தின.
கடந்த பல ஆண்டுகளில் நகரத்தில் மக்கள் பெருகி வருகின்றனர். 2002 முதல், ஈரானில் வசிக்கும் 5 மில்லியனுக்கும் அதிகமான முன்னாள் அகதிகள் ஆப்கானிஸ்தானுக்கு திரும்பியுள்ளனர். இவர்களில் பலர் தலைநகர் காபூலில் குடியேறியுள்ளனர், இதில் வறட்சியால் பாதிக்கப்பட்ட கிராமப்புறங்களிலிருந்து வந்த குடியேறியவர்களும் அடங்குவர்.
2003 வாக்கில், சிஸ்தான் ஈரநிலங்களில் சுமார் 99% வறண்டுவிட்டன, இது தொடர்ந்து வறட்சி மற்றும் நீர் மேலாண்மை இல்லாததன் விளைவாகும். நாட்டின் பிற பகுதிகளைப் போலவே, இயற்கை தாவரங்களின் இழப்பு மண் அரிப்புக்கு காரணமாக அமைந்தது; இங்கே, ஏற்படும் மணல் புயல்கள் 2003 க்குள் 100 கிராமங்களை மூழ்கடித்தன.
இது உயரம் குறைவான பகுதியாகும். மற்றும் சதுப்பு நிலங்களைக் கொண்டுள்ளது . 19 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில், மலேரியா மற்றும் தொடர்புடைய நோய்கள் இங்கு அதிகம் காணப்பட்டன. பெங்குலு சுந்தா நிலத்திற்கு அருகில் அமைந்துள்ளது மற்றும் பூகம்பங்கள் மற்றும் சுனாமிகளால் பாதிக்கப்படுகிறது. ஜூன் 2000 எங்கனோ பூகம்பத்தில் குறைந்தது 100 பேர் இறந்தனர். சமீபத்திய அறிக்கை பெங்குலு நகரம் "சுமத்ரா கடற்கரையில் கணிக்கப்பட்ட கடலுக்கடியில் ஏற்பட்ட பூகம்பங்களிலிருந்து அடுத்த சில தசாப்தங்களில் நீரில் மூழ்கும் அபாயம் உள்ளது" எனக் கூறுகிறது. செப்டம்பர் 2007 இல் தொடர்ச்சியான நிலநடுக்கங்கள் பெங்குலுவை தாக்கியதில் 13 பேர் கொல்லப்பட்டனர். பெங்குலு நகரத்தின் பரப்பளவு 144.52 கிமீ ²ஆகும். இது, சுமத்ரா தீவின் மேற்கு கடற்கரையில் 525 கி.மீ. தூரம் கொண்ட கடற்கரையுடன் அமைந்துள்ளது. இந்த நகரத்தின் பகுதி புக்கிட் பாரிசன் மலைகளுக்கு இணையாகவும், இந்தியப் பெருங்கடலுடன் நேருக்கு நேர் அமைந்துள்ளது.
பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய கம்பெனி 1685 ஆம் ஆண்டில் பெங்குலுவை இந்த பிராந்தியத்திற்கான புதிய வணிக மையமாக நிறுவியது. 17 ஆம் நூற்றாண்டில், பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய கம்பெனி தெற்கு சுமத்ராவின் லாம்புங் பகுதியில் மசாலா வர்த்தகத்தை அண்டை தீவான ஜாவாவின் வடமேற்கில் உள்ள பான்டனில் உள்ள ஒரு துறைமுகத்திலிருந்து நடத்தி வந்தது. 1682 இல், டச்சு கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் ஒரு படை, பான்டனைத் தாக்கியது. உள்ளூர் இளவரசர் டச்சுக்காரர்களிடம் சரணைடந்தார். பின்னர் அவர் சுல்தான் என்று அங்கீகரிக்கப்பட்டார். டச்சுக்காரர்கள் பான்டனில் இருந்த மற்ற ஐரோப்பியர்கள் அனைவரையும் வெளியேற்றினர், மேலும் ஆங்கிலேயர்கள் பெங்குலுவை நிறுவவும் வழிவகுத்தனர். 1714 ஆம் ஆண்டில், ஆங்கிலேயர்கள் பெங்குலுவில் மார்ல்பரோ கோட்டையைக் கட்டினர்.
இங்கு மிளகு கொள்முதல் செய்வதில் ஏற்பட்ட சிரமம் மற்றும் அதன் தொலைவு காரணமாக, வர்த்தக மையம் அமைக்க, ஒருபோதும் நிதி ரீதியாக சாத்தியமில்லாமல் இருந்தது. இந்த சிரமங்கள் இருந்தபோதிலும், ஆங்கிலேயர்கள் ஒரு நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக அங்கு இருந்தார்கள், மலாக்காவில் தங்கள் கவனத்தை செலுத்துவதற்காக 1824 ஆம் ஆண்டின் ஆங்கிலோ-டச்சு ஒப்பந்தத்தின் ஒரு பகுதியாக டச்சுக்காரர்களிடம் அதைக் அளித்தனர். தூர கிழக்கிற்கான முதல் அமெரிக்க தூதர் எட்மண்ட் ராபர்ட்ஸ் 1832 இல் பெங்குலுவுக்கு வருகை புரிந்தார். இன்றைய இந்தோனேசியாவின் மற்ற பகுதிகளைப் போலவே, பெங்குலு இரண்டாம் உலகப் போர் வரை டச்சு காலனியாகவே இருந்தது.
பெங்குலு நகரம், இந்தோனேஷியாவில் உள்ள பெங்குலு மாகாணத்தின் தலைநகரம் ஆகும். சுமத்ரா தீவின் மேற்கு கடற்கரையில் அமைந்துள்ள பாடாங் நகரத்திற்குப் பிறகு இரண்டாவது பெரிய நகரமாக உள்ளது. முன்னதாக இந்த பகுதி இந்திரபுரா இராச்சியம் மற்றும் பான்டென் சுல்தானகத்தின் செல்வாக்கின் கீழ் இருந்தது. 1939 - 1942 காலகட்டத்தில் சுகர்னோ இங்கு நாடு கடத்தப்பட்டு இந்த நகரத்தில் தங்கவைக்கப்பட்டார். 2010 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இது 308,756 மக்கள் தொகையைக் கொண்டிருந்தது, சமீபத்திய மதிப்பீடு 328,827 ஆகும். இந்த நகரம் பெங்குலு மாகாணத்தின் மிகப்பெரிய நகரமாக கருதப்படுகிறது.
1832 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, பெங்குலு மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளையும் சேர்த்து 18,000 பேர் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அந்த நேரத்தில், இப்பகுதியில் மாறுபட்ட மக்கள் இருந்திருக்கின்றனர்: டச்சு, சீன, ஜாவானீஸ், இந்தியர்கள் மற்றும் பல நாட்டினர். சைனா டவுன் நகரத்தின் மையத்தில் அமைந்திருந்தது.
சுகர்னோ டச்சுக்காரர்களால் 1930 களில் பெங்குலுவில் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார், இங்கு அவர், ஒரு குறுகிய காலம் வரை இருந்தார். சுகர்னோ தனது வருங்கால மனைவி பத்மாவதியை பெங்குலுவில் இருந்த காலத்தில் சந்தித்தார்.
தோரைட்டு என்பது ,)4 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் தோரியம் தனிமத்தின் ஒரு கனிமச் சேர்மமாகும். தோரியத்தினுடைய சிலிக்கேட்டு வகை கனிமமான இது நாற்கோண படிக வடிவில் படிகமாகிறது. சிர்க்கான் எனப்படும் சிர்க்கோனியம் சிலிக்கேட்டு, ஆபினியத்தின் சிலிக்கேட்டு வகை கனிமமான ஆப்னான் போன்ற கனிமங்களுடன் இது சமவுருவம் கொண்டதாகக் காணப்படுகிறது. தோரைட்டு கனிமம் தோரியத்தின் மிகவும் பொதுவான ஒரு கனிமமாகும், இக்கனிமம் எப்போதும் வலுவான கதிரியக்கப் பண்பைக் கொண்டுள்ளது. இதன் தோரியம் உள்ளடக்கத்தை பிரதிபலிக்கும் வகையில் 1829 ஆம் ஆண்டு இதற்கு தோரைட்டு எனப் பெயரிடப்பட்டது. தோரைட் கனிமம் 1828 ஆம் ஆண்டில் நோர்வேயின் லெவியா தீவில், கிராமப் புரோகிதரும் கனிமவியலாளருமான ஆன்சு மோர்டன் திரேன் எசுமார்க் என்பவர் கண்டுபிடித்தார். அவர் இந்த கருப்பு கனிமத்தின் முதல் மாதிரிகளை தனது தந்தை யேன்சு எசுமார்க்குக்கு அனுப்பினார், அவரும் கனிமவியல் மற்றும் புவியியல் பேராசிரியராக இருந்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும் .
தோரைட்டு கனிமம் பொதுவாக முழுமையான உருமாற்றமும் நீரேற்றமும் அடையக்கூடிய கனிமமாகும். ஒற்றை சரிவச்சும் எளிதில் நொறுங்கக் கூடியதாகவும் பளபளப்பாகவும் பிசின் உடைய தோற்ற்மும் கொண்டதாக தோரைட்டு கனிமம் காணப்படுகிறது. இது ஒளியியல் ரீதியாக சமவியல்பு கொண்டு புறவேற்று வடிவமாகக் காணப்படுகிறது. உட்கூறுகளின் இயைபில் வேறுபாடும் ஒப்படர்த்தியிலும் 4.6 முதல் 6.6 வரை மாறுபாடும் , ஒளிர்வைப் பொறுத்தவரையில் பளபளப்பும் பிசின் உடையதாகவும் பண்புகளை வெளிப்படுத்துகிறது. தோரைட்டின் நிறம் பொதுவாக கருப்பு நிறமாகும். ஆனால் பல்வேறு காரணங்களினால் பழுப்புக் கருப்பும், ஆரஞ்சு நிறத்திலும், மஞ்சள் ஆரஞ்சு நிறத்திலும், அடர் பச்சை நிறத்திலும் கூட காணப்படுகிறது.
தோரைட்டு கனிமத்தின் மாதிரிகள் பொதுவாக தீப்பற்றக்கூடிய பெக்மாடைட்டு எனப்படும் தீப்பாறைகள் மற்றும் எரிமலை குழம்பிலிருந்து வெளிவந்த எரிமலைப்பாறை வகை பாறைகள் வெப்பநீர்ம நரம்புகள் மற்றும் உருமாறியப் பாறைகளில் இக்கனிமம் தோன்றுகிறது. தேய்வு மணல்களில் இது சிறு மணிகளாகவும் தோன்றுகிறது. படிகங்கள் அரிதானவையாகும் ஆனால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டால் பிரமிடு முனையங்களுடன் நேர்த்தியான வடிவிலான குறுகிய படிகங்களை இவற்றிலிருந்து உருவாக்க முடியும். இது பொதுவாக சிர்க்கோன் , மோனசைட்டு, கடோலினைட்டு பெர்குசோனைட்டு , யுரேனைட்டு இட்ரைட்டு, பைரோகுளோர் உள்ளிட்ட கனிமங்களுடன் சேர்ந்தே காணப்படுகிறது.
தோரைட் கனிமம் தற்போது யுரேனியத்தின் முக்கியமான தாதுக்களில் ஒன்றாகும். தோரைட்டு கனிமத்தின் பல்வேறு வகைகளில் ஒரு வகையாக இது கருதப்படுகிறது. பெரும்பாலும் இதை யுரேனோதோரைட்டு என்றே அழைப்பார்கள். யுரேனியம் குறிப்பாக அதிகம் நிறைந்த தோரைட்டு கனிமம் கனடா நாட்டின் ஒன்டாரியோ நகரில் கிடைக்கிறது. தோரைட்டு கனிமத்தின் மற்ற இனங்கள் ஒராங்கைட்டு மற்றும் கால்சியோ தோரைட்டு போன்றவைகளாகும். தூய்மையில்லாதா கால்சியோ தோரைட்டு கனிமத்தில் சுவடு அளவுகளில் கால்சியம் தனிமமும் கலந்துள்ளது.
தெகுரான் மாகாணம் ஈரானின் பணக்கார மாகாணமாகும், ஏனெனில் இது நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் சுமார் 29% பங்களிக்கிறது. மேலும், இது நாட்டின் மக்கள் தொகையில் சுமார் 18% ஐ கொண்டுள்ளது. தெகுரான் மாகாணம் ஈரானில் மிகுதியாக தொழில்மயமாக்கப்பட்ட மாகாணமாக உள்ளது. அதன் மக்கள் தொகையில் 86.5% நகர்ப்புறங்களிலும், 13.5% மக்கள் கிராமப்புறங்களிலும் வசிக்கின்றனர்.
தெஹ்ரான் மாகாணத்தின் எல்லைகளாக வடக்கில் மாசாந்தரான் மாகாணம், தெற்கில் கொம் மாகாணம், கிழக்கில் செம்மனன் மாகாணம் மற்றும் மேற்கில் அல்போர்ஸ் மாகாணம் போன்றவை உள்ளன. தெகுரான் பெருநகரமானது மாகாணத்தின் தலைநகராக உள்ளது. இந்த மாகாணமானத்தில் 2005 சூன் நிலவரப்படி, 13 நகரங்கள், 43 நகராட்சிகள் மற்றும் 1358 ஊர்கள் உள்ளன.
தெகுரான் மாகாணத்தில் 12 மில்லியனுக்கும் மிகுதியான மக்கள் வசிக்கின்றனர். மேலும் இது ஈரானின் மிகுந்த மக்கள் தொகை அடர்த்தி கொண்ட பகுதியாக உள்ளது. இங்கு ஏறத்தாழ 86.5 சதவீதம் பேர் நகர்ப்புறங்களிலும், 13.5 சதவீதம் மாகாண மக்கள் கிராமப்புறங்களிலும் வசிக்கின்றனர்.
2014 சூன் 22, அன்று ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் வளர்ச்சி நோக்கங்களுக்காக ஈரானின் மாகாணங்கள் ஐந்து பிராந்தியங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டன. அதன் பின்னர், இந்த மாகாணமானது அதன் தலைநகரான தெகுரானில் அமைந்துள்ள அதன் செயலகத்துடன் முதல் பிராந்தியத்தின் ஒரு பகுதியாக உள்ளது.
1778 இல் குவஜர் வம்சத்தால் தெஹ்ரான் நகரம் தலைநகராக அறிவிக்கப்பட்டபோது இந்த மாகாணம் முக்கியத்துவம் பெற்றது. தற்சமயம் தெகுரான் நகரமானது, எட்டு மில்லியன் மக்கள்தொகை கொண்டு, உலகின் அதிக மக்கள் தொகை கொண்ட 40 பெருநகரங்களில் ஒன்றாக உள்ளது .
விவசாயமும் கால்நடை வளர்ப்பும் முக்கிய தொழிலாக இருக்கின்றன. கரும்பு, மஞ்சள், அரிசி, மரவள்ளி கிழங்கு , எள், தென்னை, வாழை, சோளம், காய்கறிகள், வாழைப்பழம், கீரைகள் போன்றவை இக்கிராமத்தில் பரவலாக பயிரிடப்படுகின்றன. மாடு, எருமை, செம்மறி ஆடு, கோழி வளர்ப்பின் மூலம் இக்கிராமத்தில் பால், இறைச்சி, முட்டை உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றன. கிணறு, காவிரி நீர், போர்வெல், கால்வாய்கள், மழைநீர் ஆகியவை பாசன நிலத்திற்கு நீர் ஆதாரமாக உள்ளன. சராசரியாக, ஒவ்வொரு விவசாயிகளுக்கும் 3-5 ஏக்கர் நிலம் உள்ளது. ரிக் , டிராக்டர்கள் போன்ற பண்ணை இயந்திரங்களை சொந்தமாக வைத்திருப்பதன் மூலமாகவும், ஓட்டுநர், கசாப்பு, எலெக்ட்ரிசியன், மெக்கானிக் போன்ற வேலைகளைக் கூடுதலாக செய்வதின் மூலமாக இக்கிராமத்தில் சிலர் கூடுதல் வருவாயை ஈட்டுகின்றனர்.
வேலூரிலிருந்து 20 கி. மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இ. நல்லகண்டம்பாளையம் கிராமத்திற்கு மேற்கே 3 கி. மீ. தொலைவில் காவேரி நதி பாய்கிறது. இக்கிராமத்திலிருந்து சுமார் 5 கி. மீ. தொலைவில் உள்ள சோழாசிராமணி நகரம் அருகில் உள்ள சிறிய நகரமாகும். இங்கு சுமார் 276 குடும்பங்கள் வசிக்கின்றன. இந்த கிராமத்தில் நன்கு இணைக்கப்பட்ட சாலைகள் அமைந்துள்ளது. கிராமத்தின் மொத்த புவியியல் பகுதி 493.62 ஹெக்டேர் ஆகும்.
மாரப்பம்பாளையம் பேருந்து நிலையம் அருகிலுள்ள அமைந்துள்ள பேருந்து நிலையமாகும். இந்த பேருந்து நிலையம் கிராமத்திலிருந்து 3 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது. ஈரோடு, பாசூர் ஆகியவை அருகிலுள்ள இரயில் நிலையமாகும். சேலம் அருகில் உள்ள உள்நாட்டு விமான நிலையமாகும். கோயம்புத்தூர் அருகில் உள்ள சர்வதேச விமான நிலையமாகும்.
சோழசிராமணியில் உள்ள வெங்கடேஸ்வரா திரையரங்கம் அருகில் அமைந்துள்ள திரையரங்கமாகும். இங்கு தினசரி இரவு 6.45 மணிக்கு ஒரு காட்சி திரையிடப்படும். பண்டிகை அல்லது பருவகாலங்களில் பார்வையாளர்களின் கோரிக்கைக்கேற்ப காட்சிகள் அதிகரிக்கப்படும்.
அருகில் உள்ள வங்கிகளான சிண்டிகேட் வங்கி, பல்லவன் கிராம வங்கி சோழசிராமணியில் அமைந்துள்ளது. கரூர் வைசியா வங்கியில் கொத்தமங்கலத்தில் அமைந்துள்ளது.
கி.பி. 10 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 12 ஆம் நூற்றாண்டு வரை, இரண்டு குர்திஷ் வம்சங்கள் இந்த பிராந்தியத்தை ஆண்டன. அவை ஹசன்வேஹிட்ஸ் மற்றும் அயாரிட்ஸ் ஆகியவை ஆகும். 1174 முதல் 1254 முடிய லெவண்ட் பகுதியை குர்து இன அய்யூப்பிய வம்சத்தின் சலாகுத்தீன் மற்றும் அவரது வழித்தோன்றல்கள் 80 ஆண்டுகள் லெவண்ட் பிரதேசத்தை ஆண்டனர். 14 ஆம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் நிறுவப்பட்ட அர்தலான் அரசு, சர்தியாவா , கானாகின், கிர்குக், கிஃப்ரி மற்றும் ஹவ்ராமன் ஆகிய பகுதிகளை தன் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டிருந்தது. ஷராசூரில் அரசின் தலைநகரம் இன்றைய ஈராக்கிய குர்திஸ்தானின் ஷராசூரில் முதன்முதலில் இருந்தது, ஆனால் பின்னர் சின்னேவுக்கு மாற்றப்பட்டது. கஜார் மன்னர் நாசர்-அல்-தின் ஷாவின் ஆட்சி 1867 இல் முடியும் வரை அர்தலன் வம்சம் இப்பகுதியை தொடர்ந்து ஆட்சி செய்தது.
குர்திஸ்தான் தளையற்ற வாழ்க்கை கட்சி அல்லது பி.ஜே.கே. அமைப்பு குறித்து 2009 பிப்ரவரி 4 அன்று அமெரிக்காவின் பயங்கரவாத மற்றும் நிதி புலனாய்வுக்கான கருவூல துணை செயலாளர் ஸ்டூவர்ட் லெவி குறிப்பிடும்போது, "இன்றைய நடவடிக்கையுடன், குர்திசுத்தான் தொழிலாளர் கட்சி உடனான பிஜேக்கின் பயங்கரவாத உறவுகளை நாங்கள் அம்பலப்படுத்துகிறோம், மேலும் துருக்கி தன் குடிமக்களை இவர்களின் தாக்குதலில் இருந்து பாதுகாக்க அதன் முயற்சிகளுக்கு ஆதரவளிக்கிறோம்." என்றார்.
ஈரானிய குர்திஸ்தான் அல்லது கிழக்கு குர்திஸ்தான் , என்பது ஈராக்கு மற்றும் துருக்கியின் எல்லைப் பகுதியில் குர்துகள் வசிக்கும் வடமேற்கு ஈரானின் சில பகுதிகளைக் குறிப்படப் பயன்படுத்தப்படும் அதிகாரப்பூர்வமற்ற பெயர் ஆகும். இதில் மேற்கு அசர்பைசான் மாகாணம், குர்திஸ்தான் மாகாணம் மற்றும் கெர்மான்ஷா மாகாணம் ஆகியவை அடங்கும்.
கடைசியாக 2006 இல் நடத்தப்பட்ட மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, ஈரானில் குர்து மக்கள் வசிக்கும் நான்கு மாகாணங்களான - மேற்கு அஜர்பைஜான், கெர்மன்ஷா மாகாணம், குர்திஸ்தான் மாகாணம் மற்றும் இலம் மாகாணம் ஆகியவற்றின் மொத்த மக்கள் தொகை 6,730,000 ஆகும். இலம் மாகாணத்தின் தெற்குப் பகுதிகளில் லர்ஸின் இடைப்பள்ளத்தில் வாழ்கின்றனர்.
குர்துகள் பொதுவாக வடமேற்கு ஈரானை அகண்ட குர்திஸ்தானின் நான்கு பகுதிகளில் ஒன்றாக கருதுகின்றனர். இந்த அகண்ட குர்திஸ்தானில் தென்கிழக்கு துருக்கி , வடக்கு சிரியா மற்றும் வடக்கு ஈராக் ஆகிய பகுதிகளும் அடங்கும்.
இசானுல்லா ஒரு ஆப்கானிஸ்தான் துடுப்பாட்ட வீரர், இவர் வலது கை துவக்க மட்டையாளர் ஆவார். இவர் ஜூலை 29, 2016 அன்று 2015–17 ஐ.சி.சி இன்டர் கான்டினென்டல் கோப்பையில் நெதர்லாந்துக்கு எதிராக ஆப்கானிஸ்தான் துடுப்பாட்ட அணி சார்பாக முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் இவர் அறிமுகமானார். தனது முதல் தர அறிமுகத்திற்கு முன்பு, இவர் 2016 ஆம் ஆண்டில் 19 வயதுக்குட்பட்ட துடுப்பாட்ட உலகக் கோப்பையில் விளையாடினார் . இவர் மார்ச் 2019 ஆம் ஆண்டில் தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் இவர் அறிமுகமானார். 2018 ஜூன் மாதம் இந்தியத் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான ஆப்கானிஸ்தானின் முதல் தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் தேர்வாகிய துடுப்பாட்ட வீரர்களில் இவரும் ஒருவர். இவர் ஆப்கன் துடுப்பாட்ட அணிக்காக தேர்வுத் துடுப்பாட்டம், ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டம் மற்றும் பன்னாட்டு இருபது20 ஆகிய போட்டிகளில் விளையாடி வருகிறார், மேலும் இவர் பட்டியல் அ துடுப்பாட்ட ம், முதல் தரத் துடுப்பாட்ட ம் மற்றும் இருபது20 ஆகிய உள்ளூர்ப் போட்டிகளிலும் விளையாடி வருகிறார்.
2017 ஆம் ஆண்டில் ஆப்கானித்தான் துடுப்பாட்ட அணி சிம்பாப்வேயில் சுற்றுப் பயணம் செய்து விளையாடியது. பெப்ரவரி 24, அராரே துடுப்பாட்ட மைதானத்தில் சிம்பாப்வே துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் இவர் அறிமுகமானார். அந்தப் போட்டியில் இவர் பந்துவீச வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை. பின் மட்டையாட்டத்தில் 20 பந்துகளில் ஓட்டம் எதுவும் எடுக்காமல் சதாரா பந்துவீச்சில் இவர் ஆட்டமிழந்தார். இந்தப் போட்டியில் சிம்பாப்வே துடுப்பாட்ட அணி 7 இலக்குகளில் வெற்றி பெற்றது.
இத்தேர்தலில் 18 மாவட்டங்களில் உள்ள 452 மாவட்ட கவுன்சில் இடங்களுக்கு 1090 வேட்பாளர்கள் போட்டியிட்டனர். சனநாயக ஆதரவு வேட்பாளர்கள் ஆங்காங்கில் மிகப்பெரிய வெற்றியை அடைந்துள்ளனர். இது ஆங்காங்கின் தேர்தல் வரலாற்றில் மிகப்பெரிய சாதனையாகும். 18 மாவட்ட கவுன்சில்களில் 17 மாவட்ட கவுன்சில்களின் கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றது மற்றும் முன்னதாக தங்கள் கைவசமிருந்த124 இடங்களிலிருந்து 388 இடங்கள் வரை பெற்று தங்கள் இடங்களை மூன்று மடங்காக உயர்த்தியது போன்றவை மக்களாட்சி ஆதரவு அணியின் மகத்தான வெற்றியாகும். 1,200 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட தேர்தல் குழுவில் 117 மாவட்ட கவுன்சில் துணைப்பிரிவு இடங்களையும் மக்களாட்சி ஆதரவு அணியினரால் கைப்பற்ற முடிந்துள்ளது. இது ஹாங்காங்கின் தலைமை நிர்வாகியைத் தேர்ந்தெடுக்கும் பொறுப்புள்ள உறுப்பினர் பதவியாகும். பெய்ஜிங் சார்பு கட்சிகளும் சுயேட்சைகளும் 62 இடங்களை மட்டுமே வென்றுள்ளனர். அந்த அணியினருக்கு 242 இடங்களுக்கு மேல் இழப்பு ஏற்பட்டுள்ளது.
2019 ஆங்காங் மாவட்ட கவுன்சில் தேர்தல்கள் ஆங்காங்கின் அனைத்து 18 மாவட்ட கவுன்சில்களுக்கும் 2019 நவம்பர் 24 அன்று நடைபெற்றது. 1997 ஆம் ஆண்டு இங்கிலாந்து ஆங்காங்கை சீனாவிடம் ஒப்படைத்ததற்குப் பின்னர் நடைபெற்ற ஆறாவது தேர்தல் இதுவாகும். மொத்தமாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 479 இடங்களில், நேரடியாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அனைத்து தொகுதிகளிலிருந்தும் 452 இடங்களுக்கு தேர்தல் நடத்தப்பட்டது. ஏறக்குறைய மூன்று மில்லியன் மக்கள் வாக்களித்தனர். இது பதிவு செய்யப்பட்ட வாக்காளர்களில் 71 சதவீதத்திற்கு சமமானதாகும். இந்த வாக்குப்பதிவு அளவு ஆங்காங்கின் தேர்தல் வரலாற்றில் சாதனை வாக்குப்பதிவு ஆகும். இந்தத் தேர்தல் 2019 ஹாங்காங் ஆர்ப்பாட்டங்கள் குறித்த உண்மையான வாக்கெடுப்பாக பரவலாகக் கருதப்பட்டது. இந்த தேர்தல் முடிவுகள் நிர்வாக தலைவர் கேரி லாமுக்கான கடும் கண்டனமாகவும், போராட்டத்துக்கான ஆதரவாகவும் பார்க்கப்படுவதாக ஊடகங்கள் தெரிவித்துள்ளன.
பெய்ஜிங் சார்பு கட்சிகள் அனைத்தும் பெரும் பின்னடைவுகளையும் இழப்புகளையும் சந்தித்தன. இதில் முதன்மையான பெய்ஜிங் சார்பு கட்சி ஹாங்காங்கின் முன்னேற்றம் மற்றும் வளர்ச்சிக்கான ஜனநாயகக் கூட்டணி , வரலாற்றில் மிகப் பெரிய தோல்வியைப் பெற்றுள்ளது. கிட்டத்தட்ட நூறு இடங்களை இழந்தது. நிர்வாக கவுன்சிலர் ரெஜினா இப்பினின் புதிய மக்கள் கட்சி ஒரு இடத்தைக் கூடப் பெறத் தவறிவிட்டது, இதன் விளைவாக அனைத்து மாவட்ட கவுன்சில்களிலிருந்தும் முற்றிலுமாக நீக்கப்பட்டது.
ஜூலை 2017 இல், உள்ளூர் மக்கள்தொகை கணிப்புகளைப் பொறுத்து ஒவ்வொரு மாவட்ட கவுன்சிலுக்கும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இடங்களின் எண்ணிக்கையை மதிப்பாய்வு செய்ததைத் தொடர்ந்து, தேர்தல் விவகார ஆணையம் 10 மாவட்ட கவுன்சில்களில் 21 புதிய தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இடங்களை உருவாக்க முன்மொழிந்தது:
கிசாடியா சரணாலயம் ஜாம் நகரில் இருந்து சுமார் 12 கிலோ மீற்றர் தூரத்தில் அமைந்துள்ளது. அருகிலுள்ள விமான நிலையம் ஜாம்நகரில் அமைந்துள்ளது. ஜாம் நகரில் இருந்து தினமும் மும்பைக்கு நேரடி விமானம் உள்ளது. கிசாடியா சரணாலயம் 1982 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 6 அன்று சரணாலயமாக அறிவிக்கப்பட்டது. இது குசராத்தின் மிகப்பெரிய பறவைகள் சரணாலயமாகும். சரணாலயத்திற்குச் செல்வதற்கு பேருந்துகள் மற்றும் வாடகையுந்துகள் கிடைக்கின்றன. சரணாலயத்திற்குள் செல்ல 3 கி.மீ தூரம் நடந்து செல்ல வேண்டும். இந்த சரணாலயம் இரு முக்கிய பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இரு முக்கிய பகுதிகளும் நன்னீர், உவர் நீர் என்பவற்றின் அடிப்படையில் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
கடல் மற்றும் கரையோர பறவைகள் இரண்டையும் இங்கே காணலாம். இங்கே கறுப்பு கழுத்து நாரை, கருங்கொண்டை முக்குளிப்பான், வைரி, புள்ளிகள் கொண்ட இந்திய கழுகு, கரிய அரிவாள் மூக்கன், செம்பருந்து, நீளவால் தாழைக்கோழி, முசல் கின்னாத்தி, பச்சைக்காலி ஆகிய பறவையினங்கள் பொதுவாக காணப்படுகின்றன. மற்ற வனவிலங்குகளில் நீலான், குள்ள நரி , ஓநாய், காட்டுப்பூனை, கீரிப்பிள்ளை, இந்திய முயல் மற்றும் பாம்புகள் என்பனவும் காணப்படுகின்றன.
அனைத்து வகையான கூடுகளையும் இங்கே காணலாம். மரத்திலும், தரையிலும் கட்டும் கூடுகளையும், தண்ணீரில் மிதக்கும் கூடுகளையும் இங்கே காணலாம். வாத்துகளின் சில வகைகள் மிதக்கும் கூடுகளை உருவாக்குகின்றன. இந்தியாவில் எங்கும் எளிதில் காணப்படாத கறுப்பு-கழுத்து நாரைகள் இங்கு ஏராளமாகக் காணப்படுகின்றன.
கிசாடியா பறவைகள் சரணாலயத்திற்கு குறைந்தது 257 முதல் 300 வகையான இடம்பெயரும் பறவைகள் வருகை தருவதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. பிரபல இந்திய பறவையியலாளர் சலீம் அலி 1984 ஆம் ஆண்டில் சரணாலயத்திற்கு வருகை தந்தபோது ​​ஒரே நாளில் 104 பறவை இனங்கள் இருந்ததாக கூறப்படுகிறது.
கிசாடியா பறவைகள் சரணாலயம் என்பது இந்தியாவின் குசராத்து மாநிலத்தில் ஜாம்நகர் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு பறவைகள் சரணாலயம் ஆகும். சுமார் 300 வகையான பறவைகளின் வலசை இங்கு பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
மலேசியா கோதுமையை உற்பத்தி செய்யவில்லை, மேலும் அனைத்து பொருட்களும் கோதுமை உற்பத்தி செய்யும் நாடுகளிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படுகின்றன. ஆயினும்கூட, மேற்கத்திய பாணி வெள்ளை ரொட்டி மற்றும் இந்திய ரொட்டி கோதுமை மாவுடன் ரோட்டி கனாய் போன்றவை இன்றைய நவீன மலேசிய உணவில் மிகவும் பொதுவான உணவுகள். மலேசியாவில் வெள்ளை ரொட்டியை பரிமாறுவதற்கான ஒரு பொதுவான வழியைக் கொண்டுள்ளது. இது தேங்காய் பால், முட்டை மற்றும் சர்க்கரை ஆகியவற்றின் அடிப்படையிலிருந்து தயாரிக்கப்படும். மலேசியாவில் பிரித்தானிய காலனித்துவ செல்வாக்கைப் பிரதிபலிக்கும், கயா டோஸ்ட் அல்லது ரோட்டி பாக்கர் ஒரு பிரபலமான காலை உணவு மற்றும் பிற்பகல் தேநீர் சிற்றுண்டி ஆகும். இது பொதுவாக ஒரு கப் காய்ச்சிய காபி அல்லது தேநீருடன் இணைத்து வழங்கப்படுகிறது. மேலும் மென்மையான வேகவைத்த முட்டைகள், சோயா சாஸ் மற்றும் வெள்ளை மிளகுடன் தருவது சுவைக்கு ஏற்றதாக இருக்கும்.
வரலாற்று இடம்பெயர்வு, வெளிநாட்டு சக்திகளால் காலனித்துவமயமாக்கல் மற்றும் அதன் பரந்த பிராந்தியம் அதன் புவியியல் நிலை ஆகியவற்றின் விளைவாக, இன்றைய மலேசியாவின் சமையல் பாணி முதன்மையாக அதன் மலாய், சீன, இந்திய, இந்தோனேசிய மற்றும் இன போர்னியன் குடிமக்களிடமிருந்து பெறப்பட்ட மரபுகளின் கலவையாகும். தாய் உணவு வகைகள், போர்த்துகீசிய உணவு வகைகள், டச்சு உணவு வகைகள், அரேபிய உணவு வகைகள் மற்றும பிரிட்டிஷ் உணவு வகைகள் ஆகியவற்றிலிருந்து தாக்கங்கள் ஏற்பட்டது. இதன் விளைவாக சுவைகளின் கலவை உருவானது, மலேசிய உணவு வகைகளை மிகவும் சிக்கலானதாகவும் மாறுபட்டதாகவும் மாறியது. உணவு தயாரிப்பின் முடிவில் வெளிவரும் சுவைகளைக் கொண்டுவரும் இந்த இயற்கை வளங்களால் நிலம் ஆசீர்வதிக்கப்படுவதால் சமையலில் பயன்படுத்தப்படும் சுவையூட்டிகள் மற்றும் மசாலாப் பொருட்கள் வேறுபடுகின்றன.
மலேசிய தீபகற்பம் ஒரு பொதுவான சிங்கப்பூர், வரலாற்றைப் பகிர்ந்துகொள்வதால், லக்சா மற்றும் கோழி அரிசி போன்ற எல்லையின் இருபுறமும் ஒரே உணவின் பாதிப்புகளைக் காண்பது பொதுவானது. அவர்களின் அருகாமை, வரலாற்று இடம்பெயர்வு மற்றும் நெருங்கிய இன மற்றும் கலாச்சார உறவின் காரணமாக, மலேசியா இந்தோனேசியா ஆகிய இரு பகுதிகளின் சமையல் உறவுகளைப் பகிர்ந்து கொள்கிறது. ஏனெனில் இரு நாடுகளும் பெரும்பாலும் சில உணவுகளை அதாவது, சாத்தே, ரெண்டாங் மற்றும் சம்பல் போன்றவற்றை பகிர்ந்து கொள்கின்றன, அதாவது . இந்திய உணவு வகைகள் வட-தென்னிந்திய மற்றும் இலங்கை பன்முகத்தன்மையின் கலவையைக் கொண்டுள்ளன, அவை உலர்ந்த அல்லது அதிக நீர் சார்ந்த கறி தயாரிப்பால் வேறுபடுத்தப்படலாம்.
மலேசிய உணவுகள் மலேசியாவின் சமையல் மரபுகள் மற்றும் நடைமுறைகளைக் கொண்டுள்ளது. மேலும், அதன் மக்கள் தொகையின் பல இன இனங்களை பிரதிபலிக்கிறது. மலேசியாவை பெரும்பான்மையானவை மக்கள் தொகையினை தோராயமாக மூன்று பெரிய இனக்குழுக்களாக மலாய், சைனீஸ் மற்றும் இந்தியர்கள் என்று பிரிக்கலாம். மீதமுள்ளவர்கள் பழங்குடியினரான கிழக்கு மலேசியாவில் உள்ள சபா மற்றும் சரவாக், மலேசிய தீபகற்ப பெரனகன் மற்றும் ஐரோவாசியா கிரியோல் சமூகங்கள் மற்றும் குறிப்பிடத்தக்க எண்ணிக்கையிலான வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் மற்றும் வெளிநாட்டவர்கள் ஆவர்.
மொஸ்தோபா சர்வார் ஃபாரூக்கி ஒரு வங்காளதேசத் திரைப்பட இயக்குனர், தயாரிப்பாளர் மற்றும் திரைக்கதை எழுத்தாளர் ஆவார். இவரது படங்கள் தேர்ட் பெர்சன் சிங்குலர் நம்பர் , டெலிவிசன், நோ பெட் ஆஃப் ரோஸஸ் ஆகியவை உலகம் முழுவதும் விமர்சன ரீதியாக நேர்மறையான பாராட்டினைப் பெற்றன. மற்றும் ஏராளமான சர்வதேச மற்றும் தேசிய விருதுகளைப் அந்தத் திரைப்படங்கள் பெற்றது. திரைப்பட தயாரிப்பாளர்களின் இயக்கத்தை "சேபியல்" என்ற பெயரில் நிறுவினார்.
ஒரு புதிய பல்கலைக்கழகத்திற்காக நூலகத்தை நிர்மாணிப்பதற்கான அடித்தளங்களை அமைப்பதற்காக நில அகழ்வாராய்ச்சியின் போது இந்த கோயில் 11 டிசம்பர் 2009 ஆம் நாளன்று தற்செயலாக கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இந்த கண்டுபிடிப்பு பொதுமக்களின் கவனத்தை ஈர்த்தது மற்றும் உற்சாகத்தையும் ஆர்வத்தையும் தூண்டியது. செய்தி உடனடியாக அகழ்வாராய்ச்சி செய்யப்பட்ட தளத்திற்கு பல பார்வையாளர்களை ஈர்த்தது. யோக்யகர்த்தாவில் உள்ள தொல்பொருள் அலுவலகம் அங்கு வரக்கூடிய அதிக எண்ணிக்கையிலான ஆர்வமுள்ள பார்வையாளர்கள் அகழ்வாராய்ச்சி இடத்திற்கு தீங்கு விளையும் என்று அஞ்ச ஆரம்பித்தனர். மேலும் அவர்கள் அந்த இடத்தில் ஏதாவது கொள்ளை நடக்கக்கூடும் என்றும் அஞ்சினர். இதன் விளைவாக, அந்த பகுதி தகரம் வேலிகளால் சூழப்பட்டு மூடப்பட்டது; பார்வையாளர்கள் உள்ளே செல்ல இயலா நிலையில் இது அமைக்கப்பட்டது.
சாம்பிசரி , மொராங்கன் மற்றும் கெடுங்கான் (சாம்பிசரி கோயிலுக்கு அருகிலுள்ள கி.பி.9ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த இந்துக் கோயில்களின் எச்சங்கள்) ஆகிய இடங்களில் உள்ள கோயில்களைப் போல் இக் கோயில் பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக மவுண்ட் மெராபி எனப்படுகின்ற ஒரு பண்டைய எரிமலை வெடிப்பின் காரணமாக புதைக்கப்பட்டுவிட்டதாக முன்னர் நம்பப்பட்டு வந்தது. யோக்யகர்த்தாவில் இந்த கோயிலின் கண்டுபிடிப்பு சமீபத்தில் யோககர்த்தாவில் மிகவும் உற்சாகமான தொல்பொருள் கண்டுபிடிப்பாக அமைந்துவிட்டது. இதைப் போலவே மற்ற பண்டைய கோயில்கள் இன்னும் அருகிலேயே மவுண்ட் மெராபி எரிமலை வெடிப்பின் காரணமாக நிலத்தடியில் புதைந்துள்ளதா என்ற ஒரு என்ற ஊகத்திற்கு வழிவகுத்தது,
கிம்புலன் கோயில் கி.பி. 9 முதல் 10 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த இந்து கோவிலாகும். இது இந்தோனேசியாவில் யோக்யகர்த்தாவில் ஸ்லெமன் என்னுமிடத்தில் உள்ள கலியுராங் என்னுமிடத்தில் உள்ளது. இந்தோனேசியா இஸ்லாமிய பல்கலைக்கழக உலில் அல்பாப் மசூதி பகுதியில் , கலியுராங் சாலையில் அமைந்துள்ளது. கோயில் சுமார் ஐந்து மீட்டர் நிலத்தடியில் புதைக்கப்பட்டிருந்தது. சதுர வடிவில் அமைந்த ஆண்டிசைட் கல் சுவர்கள் மற்றும் விநாயகர், நந்தி, மற்றும் லிங்கம் - யோனி ஆகியோரின் சிலைகளை வெளிப்படுத்த கோயிலின் பகுதிகள் அகழ்வாராய்ச்சிக்காக தோண்டப்பட்டுள்ளன.
இந்த கோயில் ஒரு இந்து சைவ கோயிலாகும். இருப்பினும் இந்த காலத்தில் காணப்படுகின்ற ஒரு கோயிலின் கட்டட அமைப்போடு ஒத்து நோக்கும்போது இதன் கட்டட அமைப்பு மிகவும் அசாதாரணமானது. பொதுவான மத்திய ஜாவா இந்து கோவில்களைப் போலல்லாமல், இக்கோயில் கல் பிரதான அமைப்பு மற்றும் உயர்ந்த கூரை ஆகியவை காணப்படவில்லை. மேலும் இந்த கோவில் அளவில் சிறியதாக உள்ளது. மேலும் எளிமையான அலங்காரங்களைக் கொண்டு அமைந்துள்ளது. இது காலாவின் செதுக்கலுடன் சுவர் கல் அடித்தளத்தோடு பல சதுரங்களைக் கொண்டுள்ளது. படிக்கட்டுகளில் காலா எனப்படும் பைரவர் உருவம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. உள் அறைகளில் விநாயகர், நந்தி, மற்றும் லிங்கம்-யோனி ஆகிய சிலைகள் உள்ளன.
மேற்கொண்ட இக்கோயில் தொடர்பாக ஆய்வு மற்றும் தொல்பொருள் அகழ்வாராய்ச்சி யோககர்த்தா தொல்பொருள் அலுவலகத்தால் நடத்தப்பட்டு வருகிறது. இதுவரை இந்த கோயில் இந்து சைவ பிரிவினைச் சார்ந்தது என்பதைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது, மேலும் சிற்பங்களின் செதுக்குதல் மற்றும் சிலைகளின் கலையமைப்பு ஆகியவற்றைக் கொண்டு இந்தக் கோயிலானது கி.பி. 9 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. 10 ஆம் நூற்றாண்டு வரையேயான இடைப்பட்ட காலத்தில்,மாதரம் இராச்சியத்தின்போது, கட்டுப்பட்டு இருக்கலாம் என்று உறுதியாக நம்ப முடிகிறது.