polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
செலீனியம் மோனோகுளோரைடு முதலில் செலீனியத்தை குளோரினேற்றம் செய்வதன் மூலம் தயாரிக்கப்பட்டது . இதை தொடர்ந்து இம்முறை மேம்படுத்தப்பட்டு செலீனியம், செலீனியம் டையாக்சைடு இரண்டின் கலவையுடன் ஐதரோகுளோரிக் அமிலம் சேர்த்து வினையில் ஈடுபடுத்துவதன் மூலம் தயாரிக்கப்பட்டது .
இந்த பூங்காவில் 104 வகையான தாவரங்கள் உள்ளன. முக்கிய மலர் இனங்கள் தேவதாரு, நீல பைன் மரம், இயூ, சில்வர் பிர் மரங்கள், குதிரை செச்னெட் மற்றும் கருவாலி மரம் போன்ற பலவகையான் தாவர இனங்கள் உள்ளன. 19 குடும்பங்களைச் சேர்ந்த சுமார் 21 தாவரங்கள் மருத்துவ குணங்களுக்கு பெயர் பெற்றவை. இவற்றில் பல மஞ்சள் காமாலை, வயிற்றுப் புண், பாம்பு கடித்தல், உட்புற நோய்த்தொற்றுகள், நீரிழிவு நோய், தடிப்புத் தோல் அழற்சி மற்றும் பலவற்றின் சிகிச்சையில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. சில தாவரங்கள் புற்றுநோய்க்கு எதிரான விளைவையும் கொண்டிருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. மேலும், சில உயிரியல் பூச்சிக்கொல்லிகள் மற்றும் தீங்குயிர்க் கொல்லிகளாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன, பெரும்பாலும் அவற்றின் பூச்சி விரட்டும் தன்மை காரணமாக. இயற்கைக்கான உலகளாவிய நிதியம் இங்கு " பல்லுயிரியலைப் பாதுகாப்பதற்கான வழிமுறையாக தாவர வளங்களின் நிலையான பயன்பாட்டை நிரூபிக்க" ஒரு இன-தாவரவியல் முயற்சியைத் தொடங்கியுள்ளது.
பாகிஸ்தானின் கைபர் பக்துன்வா மாகாணத்தின் கிழக்கு மூலையில் 1984 ஆம் ஆண்டில் அயூபியா தேசிய பூங்கா நிறுவப்பட்டது. 1998 ஆம் ஆண்டில் இது அதன் அசல் அளவு 16.84 கிலோ மீட்டர் முதல் வரை விரிவாக்கப்பட்டது . அப்போதிருந்து இதை கைபர் பக்துன்வா வனவிலங்குத் தினைக்களம் நிர்வகித்து வருகிறது. அதை நிறுவுவதன் நோக்கம் மிதமான காடுகளைப் பாதுகாப்பதாகும். முதலில், இந்த பூங்கா இருந்தது, ஆனால் 1998 ஆம் ஆண்டில் இது என விரிவாக்கப்பட்டது. 1996 ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி அயூபியா மற்றும் சுற்றியுள்ள கிராமங்களின் மொத்த மக்கள் தொகை 2,311 வீடுகளில் 18,097 பேர் வாழ்கின்றனர்.
அயூபியா தேசிய பூங்கா பாகிஸ்தானின் கைபர் பக்துன்வா மாகாணத்தின் அபோட்டாபாத் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள 3,312 ஹெக்டேர் பரப்பளவுள்ள் ஒரு பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதியாகும். இது 1984 ஆம் ஆண்டில் ஒரு தேசிய பூங்காவாக அறிவிக்கப்பட்டது. பாகிஸ்தானின் இரண்டாவது அதிபரான முஹம்மது அயூப் கான் என்பவரின் நினைவாக அயூபியா பெயரிடப்பட்டது. இப்பகுதி மிதவெப்ப ய்ய்சியிலைக் காடு மற்றும் மிதமான அகலமான மற்றும் கலப்பு வன சுற்றுச்சூழல் வாழ்விடங்களை கொண்டுள்ளது. இது சராசரியாக கடல் மட்டத்திலிருந்து 8,000 அடி உயரத்தில் உள்ளது.
இந்த பூங்காவில் 203 வகையான பறவைகள் உள்ளன. தங்க கழுகு, கழுகு, யூரேசிய குருவி மற்றும் மலை புறா உள்ளிட்ட பல வகையான பறவைகளை இங்கே காணலாம். இந்தப் பகுதி இது சில அரிதான இமயமலை மயில் போன்ற ஒரு பறவையினங்களான காலிச், கோக்லாச், வான் கோழிகள் போன்ற அரிதான சில இனங்களும் இங்கு காணப்படுகின்றன. அயூபியா தேசிய பூங்காவில் இந்திய சிறுத்தை, மலை நரி மற்றும் பறக்கும் அணில் போன்ற 31 வகையான பாலூட்டிகளும் காணப்படுகிறது. ஊர்வன மற்றும் நீர்வாழ் இனங்களில், காஷ்மீர் பாறை பல்லி, அரணை மற்றும் இமயமலை குழி விரியன் ஆகியவற்றை இங்கு காணலாம்.
பூங்காவின் காலநிலை கோடைகாலத்திலும் குளிர்ச்சியாக இருக்கும், ஆனால் குளிர்காலத்தில் குளிர் அதிகமாக இருக்கும். மே மற்றும் சூன் மாதங்களில் இது மிகவும் வெப்பமாக இருக்கும். சூலை பிற்பகுதியிலும் ஆகஸ்ட் மாத தொடக்கத்திலும் பருவமழை பெய்யும் போது குளிர் ஏற்படுகிறது. குளிர்காலத்தில் மேற்கு காற்று மழை பெய்யும் வரை படிப்படியாக தீவிரத்தன்மை அதிகரிக்கும், இது இறுதியில் பனியாக மாறும். குளிர்காலத்தின் பிற்பகுதியில் இந்த பூங்கா பனி மூடிக் காணப்படும்.
அயூபியா தேசிய பூங்கா ஏழு முக்கிய கிராமங்கள் மற்றும் தாண்டியானி, நாத்தியகலி மற்றும் கான்ஸ்பூர் ஆகிய மூன்று சிறிய நகரங்களால் சூழப்பட்டுள்ளது. கல்யாட்டில் உள்ள கைரா காலி, சாங்லா கலி, கான்ஸ்பூர் மற்றும் கோரா டாக்கா ஆகிய நான்கு சிறு விடுமுறை விடுதிகளின் கலவையிலிருந்து இந்த பூங்கா ஒரு விடுதி வளாகமாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. தற்போது, இதை கைபர் பக்துன்வா அரசாங்கத்தின் வனவிலங்கு மற்றும் பூங்காக்கள் தினைக்களத்தால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
மேற்கு: பால்டிக் கடல், ஓடர் மற்றும் லுஸாடிய நைய்ஸ், சுடேடன்லாந்து, கார்பேத்திய மலைகள் (வெளி மேற்கு கார்பாதிய, வெளி கிழக்கு கார்பாதிய, தெற்கு கார்பாதிய, செர்பியன் கார்பாதிய மலைகள்).
தெற்கு: பால்கன் மலைகள், கருங்கடல், கிரிமியன் மலைகள், காக்கேசியா, காசுப்பியன் கடல் மற்றும் அஸோவ் கடல், உஸ்த்யூர்த் பீடபூமி.
கிழக்கு ஐரோப்பியச் சமவெளியானது ஏறத்தாழ முழு பால்டிக் மாநிலங்களையும் உள்ளடக்குகிறது. அவற்றுள் பெலாரஸ், உக்ரைன், மோல்டோவா, ருமேனியா மற்றும் ரசியாவின் ஐரோப்பிய பகுதி அனைத்தும் அடங்கும். இந்தச் சமவெளியானது ஏறத்தாழ நான்கு மில்லியன் அல்லது நாற்பது லட்சம் சதுர கி.மீ பரப்பளவைக் கொண்டது. சராசரியாக 170 மீட்டர் உயரம் கொண்டது. இதன் மிக உயர்ந்த புள்ளி 346.9 மீட்டர் உயரத்தில் வால்டாய் குன்றுகளில் உள்ளது.
வோல்கா ஆறு, டானுபே, உரால் ஆறு, விஸ்டுலா, தினேப்பர், டான் ஆறு , பெகோரா ஆறு, காமா ஆறு, ஓகா ஆறு, பெலயா ஆறு, டௌகாவா, நெர்மன் ஆறு, ப்ரிகோல்வா ஆறு ஆகியவை இப்பகுதியில் பாயும் பெரிய ஆறுகளாகும்.
பாத் கட்சியின் அரபு மயமாக்கல் கொள்கைகளால், மாகாணத்தின் உத்தியோகபூர்வ மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்புகளில் 40 ஆண்டுகளுக்குள் அரேபியர்களின் எண்ணிக்கை ஐந்து மடங்கு அதிகரித்தது. எவ்வாறாயினும் மாகாணத்தில் வாழும் இன மக்கள் குறித்த மிகவும் நம்பகமான தகவல்கள் 1957 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படியே ஆகும். குர்துகளின் எண்ணிக்கை 1957 முதல் 1977 வரை ஒப்பீட்டளவில் மாறாமல் இருந்தது, அவர்களின் எண்ணிக்கை உயராமல் உள்ளதற்கு 1990 களில் அரபு மயமாக்கல் செயல்முறை காரணமாக அமைந்தது. பாத் கிர்குக் மாகாண எல்லைகளை மறுவரையறை செய்ததால் துர்க்மென்கள் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டனர். மாகாணத்தில் அவர்களின் சதவீதம் 21% என்பதிலிருந்து 7% ஆக குறைந்தது.
கிர்குக் கவர்னரேட் எல்லைகள் 1976 இல் மாற்றியமைக்கப்பட்டன; சுலைமானியா மாகாணம், தியாலா மாகாணம் மற்றும் சலாடின் மாகாணம் போன்ற கவர்னரேட்டுகளில் 4 மாவட்டங்கள் சேர்க்கப்பட்டன. இந்த 4 மாவட்டங்களுடன், சேர்ந்திருந்த கிர்குக் மாகாணமானது குர்து மக்களை பெரும்பான்மையானவர்களாக கொண்டு இருந்தது. அதன்பிறகு கிர்கு மாகாணத்தில் அரபு மக்களை பெரும்பான்மையாக கொண்ட ஜாப் மாவட்டத்தை மொசூல் மாகாணத்தில் இருந்து பிரித்து சேர்க்கப்பட்டது.
கிர்குக் கவர்னரேட் அல்லது கிர்குக் மாகாணம் என்பது வடக்கு ஈராக்கில் உள்ள ஒரு மாகாணம் ஆகும். மாகாணத்தின் பரப்பளவு . மாகாணத்தில் 2017 ஆம் ஆண்டில் மதிப்பிடப்பட்ட மக்கள் தொகையானது 1,259,561 பேர். மாகாண தலைநகராக கிர்குக் நகரம் உள்ளது. இந்த நகரமானமானது நான்கு மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
1976 முதல் 2006 வரை, இந்த மாகாணம் "தேசியமயமாக்கல்" என்று பொருள்படும் அட்-தமீம் கவர்னரேட் என்று பெயரிடப்பட்டு அழைக்கப்பட்டது. இது பிராந்திய எண்ணெய் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு இருப்புக்களின் தேசிய உரிமையைக் குறிக்கிறது. 1976 க்கு முன்னர் இது கிர்குக் கவர்னரேட் என்று அழைக்கப்பட்டுவந்தது. 2006 இல், "கிர்குக் கவர்னரேட்" என்ற பெயர் மீண்டும் வைக்கப்பட்டது.
வடக்குப் பக்கம்: சீனர்கள் தாரிம் வடிநிலத்தின் இந்த வடக்குப் பிரதேசத்தை தியான் சான் தெற்குப் பாதை என்பர். சீனர்கள் இப்பகுதியில் சாலைகளும், இருப்புப் பாதைகளும் அமைத்துள்ளனர். இதன் தெற்கில் தாரீம் ஆறு 100 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. இப்பகுதியில் உள்ள கஷ்கர் நகரம் ஆப்கானித்தான், கிர்கிசுத்தான், பாக்கித்தான் மற்றும் தஜிகிஸ்தான் நாடுகளின் எல்லையில் அமைந்துள்ளது. இப்பகுதியில் அக்சு ஆறு பாய்கிறது.மையப் பக்கம்:
தாரிம் வடிநிலத்தின் பெரும்பான்மையான பகுதிகள் தக்கிலமாக்கான் பாலைவனம் கொண்டுள்ளது. இப்பகுதியில் அக்சு ஆறு, கஷ்கர் ஆறு, யார்கண்ட் ஆறுகளின் நீர் தாரிம் ஆற்றுடன் கலந்து வடக்கில் பெரும் ஆறாக பாய்கிறது.தெற்குப் பக்கம்:
கஷ்கரை விட பெரிய யார்கண்ட் கவுண்டி, கார்கிலிக் கவுண்டி இந்தியாவிற்கான பாதை கொண்டுள்ளது. மேலும் காரகாக்ஸ் கவுண்டி அரிய இரத்தினக் கற்களின் விளைவிடமாகக் கொண்டுள்ளது. நவீன சாலைகள் திபெத்தை நோக்கிச் செல்கிறது. கும்தாக் பாலைவனத்தைக் கடந்து துன்ஹவுங் நகரத்திற்குச் செல்ல சாலைகள் வசதிகள் தற்போது இல்லை. இருப்புப் பாதைகள், சாலைகள், ஆறுகள்:, ஆறுகள் மற்றும் வழித்தடங்கள்: தெற்கு சிஞ்சியாங் இரயில்வேயின் இருப்புப் பாதைகள் கஷ்கர் நகரம் வரை செல்கிறது.
வண்டல் மண் படுகையின் மையப் பகுதிகளை ஆக்கிரமித்து, 15 கிலோ மீட்டர் ஆழத்தில் மூல பாறைகள், எண்ணெய் மற்றும் எரி வாயுக்களைக் கொண்டுள்ளது. தாரிம் வடிநிலத்தில் பரந்துள்ள கே-2 கொடுமுடி மலைகள் உலகின் இரண்டாவது உயர்ந்த மலை ஆகும். இம்மலையின் பனிகள் உருகுவதால் தாரிம் ஆற்றின் நீர் வளம் வற்றாது உள்ளது. மேலும் தாரிம் ஆற்று நீர் கடலில் கலக்காதது ஒரு சிறப்பாகும். தாரிம் ஆற்று வடிநிலத்தில் பெரும் அளவில் பெட்ரோலியப் பொருட்களும், இயற்கை எரிவாயுகள் உள்ளது. சீனாவின் தேசிய பெட்ரோலிய நிறுவனம் தாரிம் வடிநிலத்தில் 26 இடங்களில் எண்ணெய் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு எடுக்கும் எந்திரங்கள் நிறுவியுள்ளது. 2010-இல் தாரிம் வடிநிலத்தில் 35 மில்லியன் டன் எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயுக்களை எடுத்துள்ளது. 2015-இல் தாரிம் வடிநிலத்தின் ஆழத்தில் பெரும் அளவில் கரிமப் பொருட்கள் இருப்பதாக கண்டுபிடித்தனர்.
மனிதர் சாதரானமாக வாழ வழியில்லாத தாரிம் வடிநிலம் மலைகளால் சூழப்பட்டதும், மையத்தில் பாலைவனம், வறண்ட வானிலை காரணமாக இந்நிலப்பரப்பு மனிதர்கள் தேடிய இறுதி வாழ்விடமாக அமைந்தது.
சீனாவின் வடக்கின் பட்டுப் பாதையின் ஒரு பாதை தாரிம் வடிநிலத்தின் வடக்கின் தியான் சான் மலைகள் மற்றும் தக்லமாகன் பாலைவனம் வழியாகச் செல்கிறது.
தெற்கு தாரிம் சாலை கஷ்கர், யார்கண்ட், கர்கிலிக், குமா, கோட்டான், கேரியா, நியா, மீரான் மற்றும் துன்குவாங் வழியாக ஆன்சி நகரத்திற்கு செல்கிறது.
கிபி 840-இல் உய்குர் கானகம் வீழ்ச்சியடைந்ததால் துர்பன் மற்றும் கான்சுநகரங்களில் புலம்பெயர்ந்து வாழ்ந்த துருக்கிய உய்குர் மக்கள் மற்றும் கர்லுக் மக்கள் இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழியான தாச்சாரியன் மொழிகளை உள்வாங்கிக் கொண்டனர். துர்பனிலில் வாழ்ந்த உய்குர் மக்கள் பௌத்த சமயத்தைப் பின்பற்றத் தொடங்கினர். பத்தாம் நூற்றாண்டில் கர்லுக், யாக்மா, சிக்கிலிஸ் மற்றும் பிற துருக்கிய இன மக்கள் ஒன்றிணைந்து செமிரிச்சி, மேற்கு தியான் சான் மற்றும் கஷ்காரியா பகுதிகளை இணைத்து கார-கானித்து கானகம் என்ற இராச்சியத்தை நிறுவினர்.
குவாச்சா மற்றும் தர்பன் பௌத்த உய்குர் இராச்சிய மக்கள் இசுலாமை ஏற்றுக்கொண்டு பௌத்த சமயத்திலிருந்து இசுலாமிற்கு மாறினர். உய்குர் மக்கள் நிறைந்த பௌத்த இராச்சியமான காரா டெல் பிரதேசத்தை மங்கோலிய இன மன்னர் ஆட்சி செய்தார். இசுலாமிய சாகதாய் கான் இப்பகுதியை வென்று மக்களை வாள் முனையில் இசுலாமிற்கு மதம் மாற்றினர். தாரிம் வடிநிலப் பகுதியின் மக்களை பௌத்த சமயத்திலிருந்து இசுலாமிய மதமாறிய துருக்கிய இன மக்களின் வழித்தோன்றல்களில் ஒரு பிரிவினரான சுங்கர் இன மக்கள் தங்கள் பகுதிகளில் பௌத்த நினைவுச் சின்னங்களை எழுப்பினர்.
சிஞ்சியாங் மாகாணம் மூன்று முக்கிய வேறுபட்ட புவியியல், வரலாறு மற்றும் இனக்குழுக்களை அடங்கிய பிரதேசங்களைக் கொண்டுள்ளது. 1884-இல் சீனாவின் குயிங் அரச மரபு சிஞ்சியாங் மற்றும் துங்காரியா பிரதேசங்களை அரசியல் ரீதியாக சிஞ்சியாங் மாகாணம் என ஒன்றிணைத்தனர். துங்கர் மக்கள், தரிம் வடிநிலத்தில் அல்சகர் மக்கள், பாலைவனச் சோலைகளில் வாழும் துருக்கிய மொழி பேசும் முஸ்லீம் மக்களை, தற்போது சீன அரசு உய்குர் மக்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். மேலும் இப்பகுதியில் திபெத்திய பௌத்தர்களும் வாழ்கின்றனர்.
பத்தாம் நூற்றாண்டில் கார-கானித்து துருக்கிய இசுலாமிய வம்ச சுல்தான் சத்துக் புகாரா கான் 966-இல் இசுலாமிய சமயத்திற்கு மதம் மாறி கஷ்கர் நகரத்தைக் கைப்பற்றினார்.சத்துக் கான் மற்றும் அவரது மகன் துருக்கிய இன மக்களை இசுலாமிற்கு மதம் மாற பிரச்சாரம் செய்தனர். இதனால் பௌத்த சமயத்தினர் தங்களது பகுதிகளை துருக்கிய கான்களிடம் இழந்தனர். இவ்வாறக அடுத்த சில நூற்றாண்டுகளுக்குள் தாரிம் வடிநிலப் பகுதிகள் இசுலாமிய மயமானது
வணிகப் பாதைகள்: தாரிம் வடிநிலத்தின் தெற்கில் பண்டைய வணிகப் பாதைகள் இருந்தது. ஹான் அரச மரபு ஆட்சியின் போது இந்த வணிகப்பாதைய கைப்பற்றி ஜேட் கேட்-லௌலான் - கோராலா பகுதிக்க்கு வணிகப் பாதையை மாற்றினர்.
முன்னர் சீனாவிலிருந்து இந்தியாவிற்கான வணிகப் பாதை யார்கண்ட் மற்றும் கார்கிலிக் நகரத்திலிருந்து இருந்தது. தற்போது இப்ப்பாதையை கஷ்கர் நகரத்திற்கு தெற்கே உள்ள காரகோரம் நெடுஞ்சாலை வழியாக மாற்றப்பட்டுள்ளது.
தாரிம் வடிநிலம் , மேற்கு சீனாவின் சிஞ்சியாங் தன்னாட்சிப் பகுதியில் அமைந்த தாரீம் ஆற்றின் வடிநிலப் பகுதிகள் ஆகும். இந்த வடிநிலத்தின் பரப்பளவு ஆகும். தாரிம் வடிநிலத்தின் வடக்கில் தியான் சான் மலைத்தொடர்களும், தெற்கில் திபெத்திய பீடபூமியை ஒட்டிய குன்லுன் மலைத்தொடர்களும் சூழ்ந்துள்ளது. தாரிம் வடிநிலத்தின் பெரும்பகுதிகளை தக்கிலமாக்கான் பாலைவனம் கொண்டுள்ளது.
கிமு முதல் நூற்றாண்டில் சியான்கு இராச்சியத்திடமிருந்து தாரிம் வடிநிலத்தை ஹான் சீனர்கள் கைப்பற்றினர். பின்னர் தாரிம் வடிநிலம் துருக்கிய, திபெத்திய, ஹான், மங்கோலியர்களின் கீழ் இருந்தது. கிபி 1-2-ஆம் நூற்றாண்டுகளில் பலம் மிக்க குசான் பேரரசு ஆட்சியாளர்கள் இந்தோ கிரேக்க நாடுகளை வென்று, தங்கள் ஆட்சிப் பரப்பை தாரிம் வடிநிலம் வரை விரிவாக்கி, கஷ்கர் நகரத்தை நிறுவினர்.
கார்போனிஃபெரஸ் முதல் பெர்மியன் காலங்களில் ஒரு பண்டைய மைக்ரோ கண்டம் மற்றும் வளர்ந்து வரும் யூரேசிய கண்டம் ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான ஒரு கலவையின் விளைவாக தாரிம் வடிநிலம் அமைந்துள்ளது. தற்போது வடிநிலத்தின் விளிம்புகளைச் சுற்றியுள்ள சிதைவின் விளைவாக மைக்ரோ கான்டினென்டல் மேலோடு, வடக்கே தியான் ஷானின் கீழும், தெற்கே குன்லுன் ஷானின் கீழும் தள்ளப்படுகிறது.
ஹான் அரச மரபுபிற்குப் பின்னர் தாரிம் வடிநிலத்தை சுய்-துய் வம்சங்கள் ஆண்ட போது இந்தியப் பண்பாடு, குறிப்பாக பௌத்தப் பண்பாடு, இந்தியாவிலிருந்து நடு ஆசியா வழியாக சீனாவில் தாரிம் வடிநிலத்தை அடைந்தது.
தாங் அரசமரபு ஆட்சிக் காலத்தில் தாரிம் வடிநிலத்தின் பாலைவனச் சோலைகள் இராச்சியங்களை ஆண்ட மேற்கு துருக்கிய கானகத்தின் சிற்றரசுகள் மீது சீனர்கள் முற்றுகையிட்டனர்.
17-ஆம் நூற்றாண்டில் தாரிம் வடிநிலத்தின் தென் பகுதி சூபி இசுலாமை பின்பற்றுபவர்கள் ஒன்றிணைந்த சக்தியாக உருவெடுத்தனர்.
மீண்டும் கிபி 640-இல் தாங் அரச மரபினர் கரகோஜாவை இசுலாமிய துருக்கிய இனக்குழுவினடமிருந்து தாரிம் வடிநிலப் பகுதிகளைக் கைப்பற்றினர்
வடக்கின் மலைப் பகுதிகள்: தாரிம் வடிநிலத்தின் வடக்கே குர்பண்டுன்குட் பாலைவனம், உரும்சி எண்ணெய் வயல்கள், இலி ஆறுகள் கொண்டது.
இவர் 1940 மே 2 ஆம் தேதி பிரித்தானிய இந்தியாவின் பஞ்சாபின் தேரா காசி கான் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள சோட்டி ஜரீன் என்ற கிராமத்தில் பிறந்தார். பிரபுக்களின் தலைப்பான சர்தார் என்ற முன்னொட்டு இவரது பெயருக்கு முன் சேர்க்கப்பட்டது. இது இவரது இலெகாரி பழங்குடியினரின் தலைமையைக் குறிக்கிறது. இவரது குடும்பம் ஒரு சாராய்கி பேசும் பலூச் மற்றும் அதன் செல்வத்திற்காக அறியப்பட்டது. இது பரம்பரைத் தலைவர்களாக பணியாற்றியது. மேலும் பிரித்தானிய ஆட்சியின் காலத்திலிருந்து அரசியலில் தீவிரமாக இருந்து வருகிறது. இவரது தந்தை நவாப் முகம்மது கானும், இவரது தாத்தா நவாப் ஜமால் கான் இலெகாரி ஆகிய இருவரும் முற்போக்கான தலைவர்களாக இருந்தனர். அவர்கள் தங்கள் பழங்குடியினத்தை நவீன கருத்துக்களுக்கு உட்படுத்தினர். இவரது தந்தை பாக்கித்தான் இயக்கத்தில் முக்கிய பங்கு வகித்தார். மேலும், இதற்காக 1946இல் அரசியல் கைதியாக அடைத்து வைக்கப்பட்டார். இந்தியா பிரிக்கப்பட்ட பின்னர், இவரது தந்தை 1949 முதல் 1955 வரை பஞ்சாப் மாகாண அரசாங்கத்தில் அமைச்சராக பணியாற்றினார்.
இவரது நற்சான்றிதழ் மற்றும் நற்பெயர் காரணமாக இறுதியில் பிரதமர் பெனாசிர் பூட்டோவால் அதிபர் பதவிக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்டு 1993 ல் அதிபராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இருப்பினும், பாக்கித்தான் உச்சநீதிமன்றத்தின் மூத்த நீதிபதிகளின் சர்ச்சைக்குரிய நியமனங்கள் குறித்து இவர் விமர்சனங்களைப் பெறத் தொடங்கினார், மேலும் மெக்ரான் வங்கி ஊழலிலும் சிக்கினார். கொள்கை விவகாரங்களில் பிரதமர் பெனசீர் பூட்டோவுடன் 1995இல் வேறுபாடுகள் தோன்றத் தொடங்கின. 1996இல் இவர் பெனாசிரின் அரசாங்கத்தை கலைத்தார். இவரது அரசியல் ஆவல் பின்னர் பிரதமர் நவாஸ் ஷெரீப்புடன் மோதலை ஏற்படுத்தியது. நீதிபதி சஜ்ஜாத் அலி ஷாவை தலைமை நீதிபதியாக தக்கவைக்க இவர் தலையிட்டது இறுதியாக 1997 ல் இவரை பதவி விலக வழிவகுத்தது. இவர் அரசியலில் தீவிரமாக இருந்தார். 2004 இல் பாக்கித்தான் முஸ்லிம் லீக்கில் சேர்ந்தார். நீண்டகால இதய நோயால் பாதிகப்பட்டிருந்த இவர் 2010 அக்டோபர் 20 அன்று ராவல்பிண்டியில் உள்ள இராணுவ மருத்துவமனையில் இறந்தார்.
பலூச் பழங்குடி மற்றும் செல்வாக்குமிக்க நிலப்பிரபுத்துவ குடும்பத்தில் பிறந்த இவர் பாக்கித்தானில் உள்ள போர்மன் கிறிஸ்துவக் கல்லூரியிலும், ஐக்கிய இராச்சியத்தின் ஆக்சுபோர்டில் உள்ள புனித கேத்தரின் கல்லூரியிலும் கல்வி பயின்றார். இங்கிலாந்தில் இருந்து திரும்பியதும், 1973ஆம் ஆண்டில் அரசியலில் சேருவதற்கு முன்பு ஒரு அரசு ஊழியராக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். மேலும் 1975 முதல் 1977 வரை பாக்கித்தான் மக்கள் கட்சி மேடையில் பலூசிஸ்தானைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் உறுப்பினராக இருந்தார். 1980களில், அதிபர் சியா-உல்-ஹக்கின் நிர்வாகத்திற்கு எதிரான ஆர்ப்பாட்டங்களுக்கு இவர் தலைமை தாங்கினார். மேலும்,1988 இல் நடைபெற்ற பொதுத் தேர்தல்களில் போட்டியிட்டார். 1990 முதல் 1993 வரை, பெனாசீர் பூட்டோவின் கீழ் இவர் எதிர்க்கட்சித் தலைவராக பணியாற்றினார், 1993இல் நடைபெற்ற பொதுத் தேர்தல்களிலும் பங்கேற்றார்.
இவர் ஒரு தீவிரமான விளையாட்டு வீரராக இருந்தார். டென்னிசு, போலோ போன்ற விளையாட்டுகளில் ஒரு வழக்கமான வீர்ரராக இருந்தார். 1974 இல், ஈரானின் தெகுரானில் நடைபெற்ற 7 வது ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டிகளில் பாக்கித்தானை துப்பாக்கி சுடும் வீரராகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார். இவர், நாட்டின் முக்கிய நில உரிமையாளராக இருந்தார். இவர் சுமார் நிலம் வைத்திருந்தார். இவர் இறந்த பிறகு இவரது மகன் ஜமால் கான் இலெகாரி என்பவர் இலெகாரி பழங்குடியினரின் 23 வது முதல்வரானார்.
இவர் ஆரம்பத்தில் லாகூரில் உள்ள புகழ்பெற்ற அட்ச்சன் கல்லூரியில் பயின்று 1957 இல் பட்டம் பெற்றார். இவர் போர்மன் கிறித்துவக் கல்லூரிப் பல்கலைக்கழகத்தில் பயின்றார். அங்கு இவர் 1960இல் பொருளாதாரத்தில் இளங்கலை பட்டம் பெற்றார் இவர் ஆக்சுபோர்டில் உள்ள புனித கேத்தரின் கல்லூரியில் சேர ஐக்கிய இராச்சியம் சென்றார். அங்கு இவர் தத்துவம், அரசியல், பொருளாதாரம் ஆகியவற்றில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார்.
பாரூக் அகமது கான் இலெகாரி , இவர் பாக்கித்தானின் எட்டாவது அதிபராக 1993 நவம்பர் 14 முதல் 1997 திசம்பர் 2 ஆம் தேதி தனது பதவியைத் துறக்கும் வரை பணியாற்றிய ஒரு பாக்கித்தான் அரசியல்வாதி ஆவார். மேலும் இவர், அதிபராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதல் பலூச் இனத்தைச் சேர்ந்தவராகவும் இருந்தார்.
சிலகாலம் தீவிர இதய நோயால் பாதிக்கப்பட்ட இவர் 2010 அக்டோபர் 20 அன்று இராவல்பிண்டியில் இறந்தார். தேரா காசி கான் உட்பட பிற உள்ளூர் அரசியல் பிரமுகர்கள் இவரது இறுதிச் சடங்குகளில் கலந்து கொண்டனர். இவர் 2010 அக்டோபர் 21, அன்று பாகிஸ்தானின் பஞ்சாப், தேரா காசி கான் மாவட்டம், சோதி ஜரீன் கல்லறையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார் .
சோடியம் டைகுரோமேட்டு என்பது 227 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும், வழக்கமாக இச்சேர்மம் ஒரு இருநீரேற்றாகவே கையாளப்படுகிறது. கிட்டத்தட்ட அனைத்து குரோமியம் தாதுக்களும் முதலில் சோடியம் டைக்ரோமேட்டாக மாற்றப்பட்டு பின்னர் இதன் மூலம் செயலாக்கப்படுகிறது. குரோமியத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட அனைத்து சேர்மங்களும் வேதிப் பொருட்களும் இந்த உப்பிலிருந்து தயாரிக்கப்படுகின்றன. வினைத்திறன் மற்றும் தோற்றத்தைப் பொறுத்தவரையில் சோடியம் டைகுரோமேட்டும் பொட்டாசியம் டைகுரோமேட்டும் மிகவும் ஒரே மாதிரியான பண்புகளை பெற்று இருக்கின்றன. இருப்பினும் சோடியம் உப்பு பொட்டாசியம் உப்பை விட இருபது மடங்கு அதிகமாக நீரில் கரையக்கூடியப் பண்பை பெற்றுள்ளது. சோடியம் டைகுரோமேட்டின் கரைதிறன் பூச்சியம் பாகை செல்சியசு வெப்பநிலையில் லிட்டருக்கு 49 கிராம்களாகும். இதன் சமான எடையும் குறைவானதாகும் என்பதால் சோடியம் டைகுரோமேட்டு பெரும்பாலும் விரும்பத்தக்கதாக உள்ளது.
குறிப்பாக துகள்பொடி போன்ற குரோமியம் நச்சுத்தன்மையுடையது என்பதால் அத்தகைய தொழிற்சாலைகள் கடுமையான விதிமுறைகளுக்கு உட்படுகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, அத்தகைய சுத்திகரிப்பு நிலையங்களிலிருந்து வெளியேறும் எந்தவொரு குரோமியம் பொருளும் ஒரு ஒடுக்கும் முகவருடன் சேர்க்கப்பட்டு சூடாக்கி குரோமியம் பொருளாக திருப்பி அனுப்பப்படுகின்றன. இது சுற்றுச்சூழலுக்கு ஒரு குறைவான அச்சுறுத்தலாகும். 19.5 செல்சியசு வெப்பநிலைக்கு கீழ் பத்துநீரேற்று என்ற வரம்பு முதல் அறுநீரேற்று, நான்கு நீரேற்று, இரு நீரேற்று போன்ற இந்த உப்பின் பல்வேறு நீரேற்றுகள் அறியப்படுகின்றன.
குரோமியம் ஆக்சைடுகளை கொண்ட தாதுக்களிலிருந்து சோடியம் டைகுரோமேட்டு பேரளவில் உருவாக்கப்படுகிறது. தாது ஒரு காரத்துடன் இணைக்கப்பட்டு வினையில் ஈடுபடுத்தப்படுகிறது. ஆக்சிசனுக்கு ஆதாரணமான காற்றின் முன்னிலையில் 1000 செல்சியசு வெப்பநிலைக்கு பொதுவாக சோடியம் கார்பனேட்டு காரம் சேர்க்கப்பட்ட வினைக்கலவை, காற்றின் முன்னிலையில் சுமார் 1000 வெப்பநிலைக்கு சூடுபடுத்தப்படுகிறது.
வினையின் இந்த படிநிலை குரோமியத்தை கரைத்து சூடான நீரில் பிரித்தெடுக்க அனுமதிக்கிறது. இந்த கட்டத்தில், அலுமினியம் மற்றும் இரும்பு கலவைகள் போன்ற தாதுவின் பிற உட்கூறுகள் சரியாக கரையக்கூடியவையல்ல. விளைபொருளுடன் கந்தக அமிலம் அல்லது கார்பன் டை ஆக்சைடுடன் சேர்த்து அமிலமயமாக்கல் மூலம் டைகுரோமேட்டு பிரித்தெடுக்கப்படுகிறது.
வினையின் இறுதியில் படிகமாகல் மூலம் ஓர் இருநீரேற்றாக டைகுரோமேட்டு தனித்துக் கிடைக்கும். இவ்வழியில் பல மில்லியன் கிலோகிராம் சோடியம் டைகுரோமேட்டு ஆண்டுதோறும் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது.
குரோமேட்டுகளும் டைகுரோமேட்டுகளும் ஆக்சிசனேற்றும் முகவர்களாகும். தோல் பதப்படுத்தும் செயல்முறையில் சோடியம் டைகுரோமேட்டு முதலில் கந்தக டை ஆக்சைடு சேர்த்து ஒடுக்கப்படுகிறது
தஸ்னீம் கலீல் 1981 ஆம் ஆண்டில் வங்காளதேசத்தில் பிறந்தார். டாக்காவில் இருந்தபோது, கலீல் நார்த் சவுத் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கில மொழியியல் பிரிவில் பாடம் பயின்றார். வங்காளதேசத்தில் சிறைவாசம் அனுபவித்த பின்னர், இவர் ஒரு மாதம் தலைமறைவாகிவிட்டார். பின்னர் ஜூன் 6, 2007 அன்று ஒரு வங்காளதேச விமான நிலையம் வழியாக வேறு ஒரு நாட்டிற்குத் தப்பிக்க முடிந்தது. அங்கிருந்து இவர் தனது குடும்பத்தினருடன் நாடுகடத்தப்பட்டு, சுவீடனில் தஞ்சம் புகுந்தார். ஜூன் 2007 இல் சுவீடன் அரசு அவருக்கு அங்கு தங்கிக் கொள்ள அனுமதி வழங்கியது. இவர் மலமோ பல்கலைக்கழகத்தில் மனித உரிமைகள் பற்றி கல்வி கற்றார். மேலும் சுயமாக ஓர் இதழினைத் துவங்கினார். இவர் கலீல் ஷர்மின் அப்சனா சுச்சி என்பவரைத் திருமணம் செய்து கொண்டார். இந்தத் தம்பதியருக்கு தியாஷ் எனும் ஒரு மகன் உள்ளார்.
தஸ்னீம் கலீல் ஒரு நாடுகடத்தப்பட்ட வங்காளதேச பத்திரிகையாளர் ஆவார்.இவர் முன்பு தி டெய்லி ஸ்டார் நிறுவனத்தில் பணிபுரிந்தார். சி.என்.என் நிறுவனத்தில் இவர் பணிபுரிந்தார். மேலும் இவர் மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகத்தின் ஆலோசகராகவும் இருந்தார். 2006-2008 வங்காளதேச அவசரகாலத்தின் போது, இவர் 11 மே 2007 அன்று பங்களாதேஷின் உளவுத்துறையின் காவலில் இருந்தபோது சித்திரவதை செய்யப்பட்டார். கலீல் தற்போது ஒரேப்ரோ, ஸ்வீடனில் வசித்து வருகிறார். இவர் மனித உரிமைகள் தொடர்பான நிகழ்வுகளைப் பற்றி செய்தி வெளியிடும் ஒரு ஊடகமான இண்டிபெண்டட்ன்ட் வேர்ல்ட் ரிப்போர்ட் எனும் செய்தி ஊடகத்தில் இவர் பதிப்பாசிரியராகப் பனிபுரிந்து வருகிறார்.
தஸ்னீம் கலீல் 2000-2007 வரை தி டெய்லி ஸ்டார் பத்திரிகையின் தலையங்க உதவியாளராக இருந்தார். இந்த நேரத்தில் இவர் ஃபோரம் எனும் ஒரு மாத இதழுக்கும் கட்டுரைகளை எழுதினார். பின்னர் இவர் சி.என்.என் நிறுவனத்திற்காக பணிபுரிந்தார். 2006 ஆம் ஆண்டில் இவர் மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகத்தின் ஆலோசகராகவும் ஆனார். மனித உரிமைகள் பிரச்சினைகள் மற்றும் மீறல்கள் குறித்து தனது வலைப்பதிவில் கட்டுரைகளை வெளியிடுவதில் இவர் தீவிரமாக இருந்தார். இதனால் இவர் பலமுறை சிக்கல்களைச் சந்தித்தார்.
வங்காளதேசத்தில் சிறைவாசம் அனுபவித்து சுவீடனுக்கு தப்பிச் சென்றபின், கலீல் இண்டிபெண்டட்ன்ட் வேர்ல்ட் ரிப்போர்ட் என்பதனைத் துவங்கினார். அதன் வெளியீட்டாளரும் ஆசிரியருமாக இவர் அங்கு பணிபுரிந்தார்.
சூழற்றொகுதிகளில் பூஞ்சைகளின் முக்கிய பங்களிப்பு சேதனச் சேர்வைகளை பிரிந்தழியச் செய்தலாகும். பெற்றோலியப் பொருட்களும் சில பீடை நாசினிகளும் சேதனப் பதார்த்தங்களாக இருப்பாதால் அவை பூஞ்சைகளுக்கு கார்பன் மூலங்களாகின்றன.இதனால் அவை பூஞ்சைகளின் மூலம் பிரிந்தழிதலுக்கு உட்படுகின்றன. இதனால் சூழலில் நஞ்சு சேர்வது தடுக்கப்படுகின்றது இச் செயற்பாடு உயிரியல் சீராக்கம் எனப்படும்.
பூஞ்சைகள் சூழலில் இருந்து போசணையை உறுஞ்சிக் கொள்வதற்கு பூஞ்சையிழையினைப் பயன்படுத்துகின்றது. இது இரண்டு செயன்முறைகளினூடாக நடைபெறுகின்றது. முதலாவது இழைகள் உணவுகளின் மீது நொதியத்தைச் சுரக்கும். இந்த நொதியம் உணவிலுள்ள உயிரியல் பல்பகுதியங்களை அதன் சிறிய அலகான ஒருபகுதியமாக உடைக்கின்றது. இந்த ஒருபகுதியச் சேர்வைகள் பூஞ்சையிழை ஊடாக பரவல் மூலம் உறுஞ்சப்படும்.
பூஞ்சையிழை பூஞ்சைகளின் ஒரு பதிய வளர்ச்சிப் பாகம் அல்லது பூஞ்சை போன்று கிளைகொண்ட திணிவுகளையும் நூல் போன்ற இழைகளையும் கொண்ட பாக்ரீரிய குடி ஆகும். இந்த இழையமைப்பு கொண்ட திணிவு சில வேளை சைறோ என அழைக்கப்படும். இந்தப்பூஞ்சையிழைகளுடனான பூஞ்சை குடியேற்றத்தை மண்ணின் உள்ளேயும் மேலேயும் மற்றும் ஏனைய கீழ்ப்படைகளிலும் காணலாம்.
தரை, மற்றும் நீர்ச் சூழல் தொகுதிகளில் தாவரங்களின் பிரிந்தழிகைச் செயற்பாடில் பூஞ்சையிழைகள் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. மண்ணின் சேதனமுறை பிரிகைக்கும் கரியமில வாயுவை வெளியிடும் கார்பன் வட்டத்திலும் பூஞ்சையிழைகள் பயன்படுகின்றன.
"பூஞ்சையிழைகள்" என்பதை கூறிக்கும் பதமான , பங்கசுக்கள் போன்று ஒரு திரள் பெயராக கருதப்படுகின்றது. ஒருமை பன்மை குறிப்பிட முடியாத பெயராக கொள்ளலாம். பூஞ்சையிழை , பங்கசு போன்று ஒருமைப் பெயராகும்.
உயிரியல் வடிகட்டியாக பூஞ்சையிழைப் பாய்கள் நீர் மற்றும் நிலத்திலிருந்து வேதிப்பொருட்களையும் நுண்ணங்கிகளையும் அகற்றுவதற்கு பரிந்துரைக்கப்படுகின்றது. இச் செயற்பாடு, இழை வடிகட்டல் எனப்படும்.
வன்மையான தாவரங்கள் மண்ணில் நிலை நிறுத்தப்படுவதில் பூஞ்சை இழைகள் இணைக்கும் பாகங்களாக தொழிற்படுவதால் அவை மழையினால் அடித்துச் செல்லப்படாமல் தடுக்கப்படும்.
பங்கசுக்களும் தாவரங்களும் ஒன்றியவாழிகளாகக் காணப்படும் வேர்க் கவசக் கூட்டம் பயிர் விளைச்சலை அதிகரிக்கப் பரிந்துரைக்கப்படுகின்றது.
பறவைகளில், புதிய இறகுகள் முளைக்கும் போது பழைய இறகுகளை அவ்வப்போது உதிர்ப்பது உருமாற்றம் ஆகும். இறகுகள் முதிர்ச்சியடையும் போது இறந்த கட்டமைப்பைக் கொண்டிருக்கும், அவை படிப்படியாகக் குறைக்கப்பட்டு மாற்றப்பட வேண்டிய ஒன்றாகும்.முதிர்ச்சியடைந்த பறவைகள் வருடத்திற்கு ஒரு முறையாவது இறகுகளை உதிர்க்கின்றன, இருந்த போதிலும் பல பறவைகள் வருடத்திற்கு இருமுறையும் மற்றும் சில மூன்று முறை இறகுகளை உதிர்க்கின்றன. .
ஊர்வனவற்றில் நமக்கு நன்கு தொிந்த எடுத்துக்காட்டு பாம்பு "தன் தோல் உாித்தலாகும்". பாம்புகள் தோலுாித்தலானது, இரண்டு பாறைகளுக்கு இடையில் அல்லது கடினமான மரத் துண்டு போன்ற பொருளுக்கு எதிராக பாம்பு தலையைத் தேய்ப்பதன் மூலம் இது தன் தோலை உாிக்கின்றது. இதனால் ஏற்கனவே நீட்டப்பட்ட தோல் பிளவுபடுகிறது. இந்த கட்டத்தில், பாம்பு அதன் தோலை பொருள்களின் மீது தேய்த்துக் கொண்டே செல்கிறது, இதனால் தலைக்கு அருகில் உள்ள முனை தன்னைத் தானே உரிக்கிறது, பாம்பு அதன் உடலில் இருந்து வெளித்தோலில் முழுமையாக உாிந்து உள்ளுள்ள தோல் வெளியே வரும் வரை திறம்பட உாிக்கின்றது. திறந்த முனையைப் பிடித்து, அதை மேலே இழுப்பதன் மூலம் ஒருவரின் காலில் இருந்து காலுறையை எவ்வாறு அகற்றுகிறோமே அதற்கு ஒப்பாகும். தோலுாித்தல் நிகழ்வில், பாம்பின் தோல் ஒரே துண்டாக உாிக்கப்படுகிறது, கண்குழி தோலும் உாிக்கப்படுகிறது. இதனால் தான் இவ்விலங்கின் கண் பார்வை தெளிவாகத் தொிய காரணமாக அமைகிறது. ஆனால் பல்லியில் நேர்மாறாக நடைபெறுகிறது, சிறு சிறு துண்டுகளாக தோல் உாிந்து விழுகிறது.