polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1618 டிசம்பரில் செயவிக்கார்த்தாவுக்கும் ஒல்லாந்தருக்குமான உறவுகளில் விரிசல் ஏற்படவே, செயவிக்கார்த்தாவின் படைகள் ஒல்லாந்தரின் கோட்டையைச் சூழ்ந்துகொண்டன. 15 கப்பல்களைக் கொண்ட பிரித்தானியக் கப்பல்படை ஒன்றும் சர் தாமசு டேல் தலைமையில் வந்து சேர்ந்தது. கடற் சண்டை ஒன்றைத் தொடர்ந்து ஒல்லாந்த ஆளுனன் யான் பீட்டர்சூன் கோயென் உதவிக்காக மொலுக்காசுக்குத் தப்பியோடினான். பேச்சுவார்த்தை ஒன்றின்போது ஒல்லாந்தப் படைத்தளபதி பீட்டர் வான் டென் புரூக்கும் வேறு ஐவரும் கைது செய்யப் பட்டனர். இதன் பின்னர் செயவிக்கார்த்தா பிரித்தானியருடன் நட்புறவு ஒப்பந்தம் ஒன்றைச் செய்துகொண்டான்.
1595 இல் அம்சுட்டர்டாமில் இருந்து ஒல்லாந்த வணிகர்கள் கிழக்கிந்தியத் தீவுகளுக்குப் புறப்பட்டனர். வாசனைப் பொருள் வணிகத்துக்காக கோர்னேலிசு டி ஊத்மன் என்பவன் தலைமையில் இவர்கள் பாந்தென் சுல்தானகத்தின் தலைநகரான பாந்தமுக்கும், சயகார்த்தாவுக்கும் வந்தனர். 1602 இல் ஆங்கிலேயக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனியின் கப்பல் சர் சேம்சு லங்காசுட்டர் தலைமையில் ஆக்கேக்கு வந்து அங்கிருந்து பாந்தமுக்கு வந்தனர். அங்கே ஒரு வணிக நிலையைக் கட்டிக்கொள்ள அனுமதி கிடைத்தது. இது 1682 வரை ஆங்கிலேயரின் இந்தோனீசியாவுக்கான வணிக மையமாக விளங்கியது.
1603 இல், ஒல்லாந்தரின் முதல் நிரந்தரமான வணிக நிலை பாந்தமில் நிறுவப்பட்டது. 1610 இல், இளவரசர் சயவிக்கார்த்தா, சிலிவுங் ஆற்றின் கிழக்குக் கரையில், சயகார்த்தாவுக்கு எதிர்ப்புறம் மரத்தாலான களஞ்சியசாலை ஒன்றையும் வீடுகளையும் கட்டிக்கொள்ள ஒல்லாந்தக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனிக்கு அனுமதி வழங்கினான். இது 1611ல் நிறுவப்பட்டது. ஒல்லாந்தரின் வலிமை அதிகரித்தபோது, அதைச் சமப்படுத்துவதற்காக சிலிவுங் ஆற்றின் மேற்குக் கரையில் வீடுகளையும் ஒரு கோட்டையையும் கட்டிக்கொள்ள செயவிக்கார்த்தா பிரித்தானியருக்கு அனுமதி கொடுத்தான்.
இரண்டாம் உலகப் போர்க் காலத்தில் பத்தேவியா சப்பானியரால் கைப்பற்றப்பட்டது. சப்பானியரின் கீழ் இருந்தபோதும், 1945 ஆகத்து 17 க்குப் பின்னர் தேசியவாதிகள் விடுதலையை அறிவித்த பின்னரும் நகரின் பெயர் சக்கார்த்தா என மாற்றப்பட்டது. போருக்குப் பின்னர், 1949 டிசம்பர் 27 இல் இந்தோனீசியா முழு விடுதலை பெறும்வரை ஒல்லாந்தப் பெயரான "பத்தேவியா" உலக அளவில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட பெயராக இருந்துவந்தது. விடுதலைக்குப் பின்னர் சக்கார்த்தா இந்தோனீசியாவின் தேசியத் தலைநகரமாக அறிவிக்கப்பட்டது.
ஒல்லாந்தப் படைகள் பிரித்தானியரிடம் சரணடையும் தறுவாயில் இருந்தபோது, இளவரசன் செயவிக்கார்த்தா பிரித்தானியருடன் செய்துகொண்ட நட்புறவு உடன்படிக்கை தொடர்பில் முன் அனுமதி பெறாததால், செயவிக்கார்த்தாவை அழைத்துச் செல்வதற்காகப் பந்தனில் இருந்து ஒரு தொகுதி படையினர் அனுப்பப்பட்டிருந்தனர். செயவிக்கார்த்தாவுக்கும் பந்தனுக்கும் இருந்த முரண்பாடுகளும், பாந்தனுக்கும், பிரித்தானியருக்கும் இடையிலான பிரச்சினைகளும் ஒல்லாந்தருக்கு இன்னுமொரு வாய்ப்பை வழங்கின.
பத்தேவியா சாவாத் தீவின் வடக்குக் கரையில் பாதுகாப்பான குடாப் பகுதியில், சதுப்பு நிலங்களையும், சிறு குன்றுகளையும் கொண்ட தட்டையான நிலப்பகுதியில் இருந்தது. பத்தேவியா இரண்டு பகுதிகளாக உள்ளது. ஒன்று "பழைய பத்தேவியா" அல்லது "கீழ் நகரம்" நகரின் பழைய பகுதி தாழ்ந்த நிலப்பகுதியில் அமைந்துள்ளது. மற்றது "புதிய பத்தேவியா" அல்லது "மேல் நகரம்", ஒப்பீட்டளவில் பிற்காலத்தைச் சேர்ந்தது, தெற்குப் பகுதியில் மேடான நிலப்பகுதியில் அமைந்துள்ளது.
1619 மே 28 இல் கூடுதல் படைகளுடன் மொலுக்காசில் இருந்து வந்த கோயென் 1619 மே 30 ஆம் தேதி செயக்கார்த்தாவைத் தரைமட்டமாக்கினான். செயவிக்கார்த்தா பாந்தனின் உட்பகுதியில் இருந்த தனாரா என்னும் இடத்துக்குப் பின்வாங்கினான். பாந்தனுடன் நெருக்கமான உறவை உருவாக்கிய ஒல்லாந்தர் துறைமுகத்தைத் தமது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்தனர். நாளடைவில் இது இப்பகுதியில் ஒல்லாந்தரின் அதிகார மையம் ஆனது.
ஒல்லாந்தக் கிழக்கிந்தியத் தீவுகளில், பத்தேவியா அதன் தலைநகரமும், தற்கால சக்கார்த்தாவாக உருவாகிய நகரமும் ஆகும். இக்கால சக்கார்த்தாவைப் போலவே அக்காலத்தில் பத்தேவியா என்பது நகரத்தை மட்டுமோ அல்லது அதனோடிணைந்த சுற்றுவட்டாரப் பகுதிகளையும் சேர்த்தோ குறிக்கலாம்.
இம்மாவட்டத்தின் பொருளாதாரம் வேளாண்மைத் தொழிலை ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளது. இங்கு தங்கோன், குலிக், நகர், திர்னொய், பத்ராஜ், உள்ளி, டிப்பா, ஜுலாய், சுர்மதி முதலிய ஆறுகள் பாய்வதா, நெல், கோதுமை, சணல், கரும்பு, உருளைக்கிழங்கு, கத்திரிக்காய், பருப்பு வகைகள், மா, பலா, பப்பாளி, தர்பூசணி பயிரிடப்படுகிறது. ஆண்டு சராசரி மழைப் பொழிவு 2536 மில்லி மீட்டராகும்.
தாகுர்காவ்ன் மாவட்டத்தின் வடக்கில் பஞ்சகர் மாவட்டமும், தெற்கிலும், மேற்கிலும் இந்தியாவின் மேற்கு வங்காள மாநிலத்தின் தெற்கு தினஜ்பூர் மாவட்டம் மற்றும் வடக்கு தினஜ்பூர் மாவட்டமும், கிழக்கில் பஞ்சகர் மாவட்டத்தின் ஒரு பகுதியும் எல்லையாகக் கொண்டுள்ளது.
தாகுர்காவ்ன் மாவட்டம் (, தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டம் ரங்க்பூர் கோட்டத்தில் உள்ளது. வடமேற்கு வங்காளதேசத்தில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் தாகுர்காவ்ன் நகரம் ஆகும்
74 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட தாகுர்காவ்ன் மாவட்டம் தாகுர்காவ்ன் நகராட்சி மன்றம், பீர்கஞ்ச் நகராட்சி மன்றம் மற்றும் ராணிகஞ்ச் நகராட்சி மன்றங்களைக் கொண்டுள்ளது.
இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாக வசதிக்காக தாகுர்காவ்ன் சதர், ராணிஷோன்கோர், பலியாதங்கா, ஹரிப்பூர் மற்றும் பீர்கஞ்ச் என ஐந்து துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
அதேவேளை, இந்தியாவிலும் போர்த்துக்கேயரின் ஆட்சிக்குட்பட்ட பகுதிகளில் பலமுனைகளில் எதிரிகளின் பயமுறுத்தல்கள் இருந்தன. இவற்றை வெற்றிகரமாகச் சமாளிப்பதற்கு இலங்கைத் தீவு முழுவதையும் தமது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவரவேண்டிய தேவை போர்த்துக்கேயருக்கு இருந்தது. மட்டக்களப்பை அண்டிய கரையோரப் பகுதிகள் கண்டியரசின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருந்தன. கண்டி இராச்சியத்தைச் சுற்றிவளைத்துத் தனிமைப்படுத்தும் நோக்கில் மட்டக்களப்பைப் பிடித்து அங்கே ஒரு கோட்டையைக் கட்டும் முயற்சியில் போர்த்துக்கேயர் ஈடுபட்டனர். இதை முறியடிக்க வேண்டிய தேவை கண்டியரசனுக்கு இருந்தது.
போர்த்துக்கேய யாழ்ப்பாணத்தின் மீதான கண்டியரசின் படையெடுப்பு என்பது, 1629ல், போர்த்துக்கேயரின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த யாழ்ப்பாணத்தின்மீது கண்டி அரசன் சேனரத்தின் படைகள் மேற்கொண்ட படை நடவடிக்கையைக் குறிக்கும். தொடக்கத்தில் கண்டிப் படைகள் கோட்டை தவிர்ந்த பிற பகுதிகளைத் தமது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்திருந்தும், பின்னர் கொழும்பிலிருந்து வந்த போர்த்துக்கேயரின் மீட்புப்படைகள் கண்டிப் படைகளைத் தோல்வியுறச் செய்தன.
இதே வேளையில் போர்த்துக்கேயர் கண்டியின் மீது ஒரு படையெடுப்பையும் தொடங்கியிருந்தனர். இந்த நிலையில், போர்த்துக்கேயரின் கவனத்தைத் திசை திருப்புவது, மட்டக்களப்புக் கோட்டையைக் கைப்பற்றுவது, யாழ்ப்பாணத்தைக் கைப்பற்றுவது ஆகிய மூன்று நோக்கங்களை முன்வைத்து மட்டக்களப்பை நோக்கியும், யாழ்ப்பாணத்தை நோக்கியும் இரண்டு பிரிவுகளாகக் கண்டிப் படைகளை அனுப்புவதற்குக் கண்டியரசன் சேனரத் தீர்மானித்தான்.
16 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் 2011-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி மக்கள் தொகை 6,13,917 ஆக உள்ளது. அதில் ஆண்கள் 3,13,793 ஆகவும், பெண்கள் 3,00,124 ஆகவும் உள்ளனர். ஆண்டு மக்கள் தொகை வளர்ச்சி விகிதம் ஆக உள்ளது. பாலின விகிதம் 105 ஆண்களுக்கு 100 பெண்கள் வீதம் உள்ளனர். மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 223 நபர்கள் வீதம் வாழ்கின்றனர். மாவட்ட சராசரி எழுத்தறிவு 46.1% ஆக உள்ளது.இம்மாவட்டத்தின் பெரும்பாலான மக்கள் இசுலாமிய சமயத்தைப் பின்பற்றுபவர்களாகவும், வங்காள மொழியைப் பேசுபவர்களாகவும் உள்ளனர். இம்மாவட்டத்தில் வங்காளி மக்களுடன், பழங்குடி மலைவாழ் மக்கள் திரிபுரி மக்கள், சக்மா மக்கள், மர்மா மக்கள் வாழ்கின்றனர். இம்மாவட்டத்தில் அலுவல் மொழியான வங்காள மொழியுடன், வட்டார மொழிகளான சக்மா, திரிபுரி, கோக்போரோக் மொழிகளும் பேசப்படுகிறது.
கக்ராச்சாரி மாவட்டம் ( தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டம் சிட்டகாங் கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. தென்கிழக்கு வங்காளதேசத்தில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் கக்ராச்சாரி நகரம் ஆகும். இம்மாவட்டம் சிட்டகாங் மலைத் தொடர்களில் அமைந்த மாவட்டமாகும்.இதன் உள்ளூர் பெயர் செங்மி என்று அழைக்கப்படுகிறது. கக்ராச்சாரி பள்ளத்தாக்கில் செங்கி ஆறு, கசலோங் ஆறு மற்றும் மைனி ஆறுகள் பாய்கிறது. இம்மாவட்டம் மலைகளால் சூழப்பட்டதாகும். இம்மாவட்டத்தின் முக்கிய பழங்குடி மலைவாழ் மக்கள் திரிபுரி மக்கள், சக்மா மக்கள், மர்மா மக்கள் ஆவார்.
இம்மாவட்டத்தில் கக்ராச்சாரி மலைப் பள்ளத்தாக்கில் செங்கி ஆறு, கசலோங் ஆறு மற்றும் மைனி ஆறுகள் பாய்கிறது. இங்கு தேயிலை, இஞ்சி, மஞ்சள், அன்னாசி, பப்பாளி, பலா, ஆரஞ்ச், எலுமிச்சம் பழம், வாழை முதலியன பயிரிடப்படுகிறது. இம்மலை மாவட்ட பழங்குடி மக்களின் சமூக, பொருளாதார மற்றும் கல்வி வளர்ச்சிக்காக பல்வேறு அரசு சாரா தொண்டு நிறுவனங்கள் செயல்படுகிறது.
சிட்டகாங் கோட்டத்தில் 2749.16 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட கக்ராச்சாரி மாவட்டத்தை நிர்வாக வசதிக்காக கக்ராச்சாரி சதர், மொகல்சோரி, மணிக்சோரி, பஞ்சசோரி, லட்சுமிசோரி, திக்கினலா, மதிரங்கா, ராக்கோர் மற்றும் மெரூக் என ஒன்பது துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
சிட்டகாங் கோட்டத்தில் உள்ள கக்ராச்சாரி மாவட்டத்தின் வடக்கில் இந்தியாவின் திரிபுரா மாநிலமும், தெற்கில் சிட்டகாங் மாவட்டம் மற்றும் ரங்கமதி மாவட்டமும், கிழக்கில் ரங்கமதி மாவட்டமும், மேற்கில் சிட்டகாங் மாவட்டமும் இந்தியாவின் திரிபுரா மாநிலமும் எல்லைகளாகக் கொண்டுள்ளது.
இம்மாவட்டத்தில் கக்ராச்சாரி அரசு கல்லூரிகக்ராச்சாரி இராணுவப் பாசறை பொதுப் பள்ளி மற்றும் கல்லூரி, கக்ராச்சாரி மகளிர் உயர்நிலைப் பள்ளிகள் உள்ளது.
கல்லூரிக்கு திருமதி. விசாலாட்சி சிவகுருநாதர் அம்மையார் அவர்கள் நன்கொடையாகத் தந்துதவிய அரசடிவீதியில் உள்ள விசாலமான நிலப்பரப்பில் அதன் தென்கிழக்கு முலைப்பகுதியில் கல்லூரி பயன்படுத்தி வந்த 70'*20' அளவு கொண்ட கைப்பணி அறை 1979ம் ஆண்டு இப் பாடசாலைக்கு ஒதுக்கி தரப்பட்டது. 1979ம் ஆண்டு பன்முகப்படுத்தப்பட்ட வரவுசெலவு திட்டத்தின் கீழ் இப் பாடசாலைக்கென ஒதுக்கித்தரப்பட்ட முப்பதாயிரம் ரூபாவையும் பின்னர் கிடைத்த முப்பதாயிரம் ரூபாவையும் கொண்டு 50'*25' கொண்ட மேல்மாடி கட்டிடத்தின் தளவறை வேலை நடைபெற்றது. 1981ல் கைப்பணி அறையுடன் தொடர்ச்சியாக இருந்த மனையியல் அறை இப் பாடசாலைக்கு கொடுக்கப்பட்டது. அக்காலப்பகுதியில் மனையியல் அறையில் கல்லூரி மனையியல் வகுப்புக்கள் ஒருபுறமும், இப் பாடசாலையின் இரண்டு வகுப்புக்கள் மறுபுறமும் நடக்க வேண்டிய இக்கட்டான நிலையில் பாடசாலை இயங்கியது. 1979ம் ஆண்டு கட்டிமுடிக்க வேண்டிய 50'*25' மேல்மாடி, 1983.02.21 தான் நிறைவேறியது.
மகளிர்க்கென தனியான கல்லூரி ஒன்றின் தேவையை உணர்ந்த இந்துக் கல்லூரி சபை யாழ் இந்து மகளிர் கல்லூரியை 1943ம் ஆண்டு நிறுவியது. அக் கல்லூரி மாணவர் தொகை ரீதியாக அதன் பருமனிலும் கல்வி வழங்கல் ரீதியாக அதன் தரத்திலும் பெரும் வளர்ச்சி கண்டு வந்தது. 1970களில் ஆரம்பிக்கப்பட்டு நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டு வந்த கல்வி மறுசீரமைப்பு ஆரம்பக் கல்வியை சீராக்குவதில் அதிக கவனம் செலுத்தியது. கல்லூரியின் ஒரு பிரிவாக அமைவதை விட ஆரம்பக் கல்வி பிரிவு ஒரு தனியான பாடசாலையாக ஒழுங்கு செய்தல் மூலம் ஆரம்பக் கல்வி மறுசீரமைப்பு மற்றும் சீர்திருத்தம் என்பன செம்மையாக அமுல்படுத்தப்பட முடியும் எனும் ஆலோசனையை கல்வியாளர்கள் முன் வைத்தனர். பாடசாலைப் பருமன் உரியளவில் மட்டுப்படுத்தப்படும் போதே கல்வித்தரம் பேணப்படும். அதன் அடிப்படையில், இந்து மகளிர் கல்லூரியின் ஆரம்ப கல்விப்பிரிவு 01-01-1979 அன்று யா/யாழ் இந்து மகளிர் ஆரம்பப் பாடசாலை எனும் பெயரில் இயங்கத் தொடங்கியது.
இப் பாடசாலைக்கு தளபாடம் எப்போதும் தட்டுப்பாடாகவே இருந்துள்ளது. கல்லூரியில் இருந்து இப்பாடசாலை பிரிக்கப்பட போது அங்குள்ள பாலர் மேசைகளும் கதிரைகளும் தேவைக்குத் தேவை இப் பாடசாலைக்கு தரப்படும் என்று வட்டாரக் கல்வி அதிகாரி அவர்களால் கூறப்பட்ட போதும் கல்லூரியின் தளபாடத் தட்டுப்பாட்டை சமாளிக்க பாலர் மேசை கதிரைகளை பயன்படுத்தி வந்ததால் இப் பாடசாலைக்கு தேவையான தளபாடங்கள் தரப்படவில்லை. இதன் பயனாக 1980ம் ஆண்டு இப் பாடசாலையில் 130 பிள்ளைகள் நிலத்திலேயே படித்து வந்தார்கள். மலசலகூடம் அமைக்க ஒதுங்கியிருந்த பாடசாலை அபிவிருத்திச் சங்க நிதியை கொண்டு 25 பாலர் மேசைகளும், 50 பாலர் கதிரைகளும் வாங்கப்பட்டது. அக்காலப்பகுதியில் கல்வித்திணைக்களங்களும் தளபாடங்கள் தந்துதவி தளபாடத் தட்டுப்பாட்டை சற்று தளர்த்தியது.
"அன்பே வாழ்வு" என்ற பாடசாலையின் மகுட வாசகத்தை ஏந்தி, திறந்த புத்தகத்தின் மத்தியிலே வெண்டாமரையில் ஒரு கையிலே ஏட்டினைத் தாங்கி, மறுகையிலே கானம் இசைக்கும் வீணையைத் மீட்டி, கல்விச் செல்வத்திற்கே அதிபதியாகிய சரஸ்வதித் தாய் வீற்றிருந்து அருள்பாலிக்க, ஒருபுறம் விளையாட்டின் மகிமையை உணர்த்தும் ஒலிம்பிக் தீபம் சுடர் விட்டு ஒளிர, மறுபுறம் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி கண்டு மிளிரும் சுருங்கி விட்ட வலைப்பின்னல் உலகத்தின் கோலத்தை காட்டிட, இவற்றுக்கெல்லாம் தலையாக பெயர் வரக்காரணமான எழில் கொஞ்சும் பச்சை வர்ணக்கொடியில் பாடசாலைக் கொடியில் பாடசாலை பெயரைத் தாங்கி அமைந்துள்ளது பாடசாலையின் இலச்சினை.
பதிவுகளின்படி இப்பாடசாலைக்கு ஆண்டு தோறும் கட்டிட நெருக்கடி இருந்து கொண்டே வருகின்றது. குறிப்பாகச் சொல்லப்போனால் வகுப்பறை இன்மையால் இரு வகுப்புகளைச் சேர்ந்த மாணவர்களை ஒரே வகுப்பிற்குள் அடக்க வேண்டிய நெருக்கடி நிலைமையும் காணப்பட்டது. பாடசாலையில் அதிகரித்து வரும் மாணவர் தொகைக்கு ஏற்ப கட்டப்படும் கட்டிடங்களின் அளவு அமையாதமையே இந்த இடர் நிலைக்கு காரணம் என்பதையும் குறிப்பிட வேண்டியுள்ளது. அவ்வாறு இருக்கையில் பாடசாலைக்கு இன்றுவரை ஒன்றுகூடல் மண்டபம் இல்லை என்பதும் கவலைக்குரிய ஒன்றே ஆகும்.
இந்து மகளிர் ஆரம்பப் பாடசாலை இலங்கையின் யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் யாழ்ப்பாண நகரில் அமைந்துள்ள பெண்கள் பாடசாலையாகும். யாழ்ப்பாணத்தின் முன்னணி பாடசாலைகளில் ஒன்றாகிய இது யாழ்ப்பாண பெண்பிள்ளைகளின் வசதிக்காக 1979ம் ஆண்டில் உருவாக்கப்பட்டது.
இவரது எதிர்ப்புகளால் 1829 இல் நாவாயியல் வான்காட்டி சீர்திருத்தம் செய்ய நேர்ந்தது. இவர் 1832 இல் அமெரிக்க்க் கலை, அறிவியல் கல்விக்கழகத்தின் அயல்நாட்டுத் தகைமை உறுப்பினராக தேர்வு செய்யப்பட்டார்.இவர் 1837 இல் பிரித்தானிய கழகத்துக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்டு, அங்கு இவர் ஜோசப் தெ இலாலண்டே நிகோலசு லூயிசு தெ லா கைல்லே ஆகிய இருவரின் அட்டவணைத் தொகுப்புகளை, ஏறக்குறைய 57,000 விண்மீன்களை உள்ளடக்கிய தொகுப்புகளை பெரிதும் இவரே முடித்துக் கொடுத்தார்; இவர் பிரித்தானிய வானியல் கழகத்தின் 8377 விண்மீன்களின் அட்டவணைத்தொகுப்பை முடிக்கும் பணியை மேற்பார்வையிட்டார் ; இவர் மேலும், டோபியாசு மேயர், தொலமி, உலுக் பெக், டைக்கோ பிராகி, எட்மண்டு ஏலி, யோகான்னசு எவெலியசு ஆகியோரின் ஆட்டவணைத் தொகுப்புகளையும் திருத்தித் தந்துள்ளார் .
பெய்லி நியூபரியில் 1774 இல் இரிச்சர்டு பெய்லி என்பவருக்குப் பிறந்தார். வட அமெர்க்காவில் 1796 முதல் 1797 வரை பல இடங்களில் சுற்றி அலைந்த பின்னர், 1799 இல் இலண்டன் பங்குச்சந்தை பரிமாற்றகத்தில் சேர்ந்தார். வட்டி, ஆண்டு ஈட்டம் குறித்த நெறிமுறையின் குத்தகைகளுக்கான கொள்முதல் செய்தலும் புதுப்பித்தலும் சார்ந்த அட்டவணைகள் , ஆண்டு ஈட்டங்களும் உறுதிப்பாடுகளும் சார்ந்த நெறிமுறைகள் ஆகியவற்றின் தொடர்ந்த வெளியீடும் இவரை ஆயுள் வருநிகழ்வுகளின் எழுத்தாளராகப் பெயர்பெறச் செய்தது; இவர் தன் நேர்மையான தொடர் உழைப்பால் நல்ல செல்வம் திரட்டி 1825 இல் இத்தொழிலில் இருந்து வானியல் பணியில் ஈடுபட ஓய்வு பெற்றார்.
மற்றொரு ஆய்வில், என்றி பாசுட்டரின் தனி ஊசல் செய்முறைகளை முடித்து அவற்றில் இருந்து புவி நீள்வட்டத் தன்மையின் அளவு 1/289.48 எனக் கொணர்ந்தார் . இம்மதிப்பு நொடித் தனி ஊசல் நீளத்துக்குத் திருத்தி, அதுவரை புறக்கணிக்கப்பட்டிருந்த குறைப்புக் காரணியைப் பயன்படுத்தி நீளச் செந்தரங்களை மீள்கட்டுமானம்செய்து 1843 இல் அறிமுகப்படுத்தினார். புவியின் அடர்த்தியைக் கணக்கிட இவர் என்றி கேவண்டிசு முறையைப் பயன்படுத்தி பல உழைப்புறிஞ்சும் செய்முறைகளை மேற்கொண்டார். புவியின் அடர்த்தியின் மதிப்பு 5.66 என நிறுவினார்.
1836 மே 15 சூரிய ஒளிமறைப்பின்போது "பெய்லி மணிகள் " குறித்த இவரது நோக்கீடுகளுக்குப் பிறகு அதேபோன்ற பல சூரிய ஒளிமறைப்புத் தேட்டப் பயணங்கள் தொடர்ந்து மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன.இந்நிகழ்வு நிலா வெள் விளிம்புளிளின் ஒழுங்கற்ற வடிவத்தால் ஏற்படுகிறது. இதைப் பெய்லி மிக் அருமையாக விவ்ரித்திருந்தார். இந்நிகழ்வு மீண்டும் பெய்லியாலேயே 1843 ஜூலை 8 இல்பாவியாவில் நிகழ்ந்த சூரிய ஒளிமறைப்பின்போது முழு ஒளிமறைப்பிலும் விரிவாக நோக்கப்பட்டது.
பிரான்சிசு பெய்லி ஓர் ஆங்கிலேய வானியலாளர் ஆவார். இவர் சூரிய ஒளிமறைப்பின்போது அமைந்த பெய்லியின் மணிகள் நோக்கீட்டுக்காக பெரிதும் பெயர்பெற்றவர். இவர் அரசு வானியல் கழகத்தின் தொடக்க கால வரலாற்றில் குறிப்பிட்த் தகுந்தவர். இவர் அரசு வானியல் கழகத்தை நிறுவியதோடு மட்டுமன்றி, நான்குமுறை அதன் தலைவராகவும் விளங்கினார்.
நிலாவின் பெய்லி குழிப்பள்ளம் இவரது பெயரைத் தாங்கியுள்ளது. 1855 ஆம் ஆண்டு செந்தர முழக்கோலைச் செய்ய பயன்படுத்திய பொன்மக்கலவைப் பொருள் பெய்லி பொன்மக்கலவை என அழைக்கப்படுகிறது. இதில் 16 பகுதிகள் செம்பும் 2.5 பகுதிகள் தகரமும் 1 பகுதி துத்தநாகமும் கலந்துள்ளன. இவர் பிறந்த தாட்சம் நகரின் தொடக்கநிலைப்பள்ளி, பிரான்சிசு பெய்லி கோப் தொடக்கப்பள்ளி என வழங்கப்படுகிறது.
இவர் இலண்டனில் 1844 ஆகத்து 30 இல் இறந்தார். இவரது உடல் தாட்சம் நகரப் புனித மேரி பேராயக் குடும்பக் கல்லறையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டது. இவரது ஜான் பிளேம்சுட்டீடு வரலாறு அக்கால அறிவியல் வரலாற்றை அறிவதற்கான முதன்மையான ஆவணம் ஆகும். இவர் பிரித்தானிய வானிய்ல் அட்டவணையை மீள் வெளியிட்டார்.
பால்வெளிகளையும் அவற்றின் தொலைவுகளையும் ஆய்வு செய்த முன்னோடிகளில் ஒருவர் ஆவார்.இவர்தான் முதலில் பால்வெளிகளை, நமது பால்வழியில் இல்லாத, ஆனால் நெடுந்தொலைவில் அமைந்த உடுக்கண அமைப்புகள் என ஐயப்பட்டார். இவர் 1919 இல் எம்31 எனப்படும் ஆந்திரமேடா பால்வெளியின் தொலைவை 650,000 ஒளியாண்டுகள் ஆகும் என அளந்து முடிவு செய்தார். இம்மதிப்பு இன்றைய மதிப்பில் நான்கில் ஒரு பங்காகும். இதற்கு எம்31 இல் உள்ள வளிம ஒண்முகில்களின் பருமைகளை, தொலைவு அறிந்த அருகில் அமைந்தவற்றின் பருமைகளுடன் ஒப்பிட்டறிந்தார். இவரது பணி பின்னர் எழும்பிய வானியல் பெருவிவாதத்துக்கு வழிவகுத்தது.
உலுண்ட்மார்க் உப்சாலா பல்கலைக்கழகத்தில் உப்சாலா வான்காணகத்தில் வானியல் கல்வியைப் பெற்றார். இவரது ஆய்வுரை தலைப்பு : என்பதாகும்.இவர் 1920 களில் அமெரிக்காவில் பல வான்காணகங்களில், குறிப்பாக, இலிக் வான்காணகத்திலும் மவுண்ட் விலசன் வான்காணகத்திலும் பணிபுரிந்துள்ளார்.
சுவீடன் நாட்டுத் தொழில்முறை வானியலாளர்களில் இவர் வானியலை மக்களுக்கு விளக்குவதில் வல்லவர். இப்பனியை 1930 கலில் இருந்தே தொடர்ந்து செய்தார். இவர் சுவீடன் தேசிய வானொலியிலும் தோன்றி மக்கலுக்கு வானியலையும் அறிவியல் வரலாற்றையும் பரப்பினார். சுவீடனில் பலதலைமுறைகலை இவர் வானியலில் ஆர்வம் கொள்ளச் செய்தார்.
உலுண்ட்மார்க் நிலாக் குழிப்பள்ளமும் குறுங்கோள் 1334 உலுண்ட்மார்க்காவும் இவர் பெயரால் அழைக்கப்படுகின்றன. வுல்ஃப்-உலுண்ட்மார்க்-மெலோட்டி பால்வெளி இவர் பெயரோடு, மேக்சு வுல்ஃப், பிலிபர்ட் யாக்குவசு மெலோட்டி ஆகியவர்களின் பெயர்களையும் சேர்த்து வழங்கப்படுகிறது.
நட் எமில் உலுண்ட்மார்க் ஒரு சுவீடிய வானியலாலர் ஆவார். இவர் 1929 முதல் 1955 வரை உலுண்டு பல்கலைக்கழகத்தில் வானியல் பேராசிரியராகவும் உலுண்டு வான்காணகத் தலைவராகவும் இருந்தார்.
இவர் பால்வெளிகளின் ஒளிபரவலையும் ஆய்வு செய்தார். இவர் பால்வெளிகள் பேரளவு ஒளிதடுக்கும் முகில்களைப் பெற்றிருந்தாலொழிய, அவற்றின் ஒளிபரவலைச் சரியாக விளக்குதல் அரிது எனக் கண்டுபிடித்தார் .
போண்டி 1948 இல் பிரெடு ஆயில், தாமசு கோல்டு ஆகியோருடன் இணைந்து அண்ட்த்தின் நிலைத்தநிலைக் கோட்பாட்டை உருவாக்கினார். இக்கோட்பாட்டின்படி, புடவி தொடர்ந்து விரிவடையும் அதேநேரத்தில் புதிய விண்மீன்களையும் பால்வெளிகளையும் உருவாக்க தொடர்ந்து நிலையான அடர்த்தியைப் பேண, பொருண்மமும் உருவாகிறது. அண்மையில் பெருவெடிப்புக் கோட்பாட்டின்படியான அண்ட நுண்ணலைக் கதிர்வீச்சுப் பின்னணி கண்டுபிடிக்கப்பட்டதால் இக்கோட்பாடு சற்றே பின்வாங்கியுள்ளது.
சர் எர்மன் போண்டி ஓர் ஆங்கிலோ-ஆத்திரியக் கணிதவியலாளரும் புறநிலை அண்டவியலாளரும் ஆவார். இவர் பிரெடு ஆயிலுடனும் தாமசு கோல்டுடனும் இணைந்து அண்டத்தின் நிலைத்த நிலை கோட்பாட்டைக் கண்டுபிடித்தமைக்காகப் பெயர்பெற்றவர். இது பெருவெடிப்புக் கோட்பாட்டுக்கான மாற்றுக் கோட்பாடு ஆகும். இவர் பொது சார்பியல் கோட்பாட்டுக்குப் பங்களிப்பு செய்துள்ளார்.
இரண்டாம் உலகப் போரின் தொடக்கத்தில் இவர் கனடாவில் உள்ள ஐல் ஆப் மேன் தீவில் அகதியாகச் சென்றார், இவருடன் அங்கே அகதியாகத் தாமசு கோல்டும் மேக்சு பெருட்சும் இருந்துள்ளனர் . போண்டியும் கோல்டும் 1941 இல் விடுவிக்கப்பட்டு, ஆயிலுடன் இராடாரில் அரசு ஆட்சிக் குறிகை நிறுவனத்தில் பணிபுரிந்தனர். இவர் 1946 இல் பிரித்தானியக் குடிமகன் ஆனார்.
வினை இடைநிலைப்பொருள் என்பது வேதியியலில் குறுகிய காலம் மட்டுமே நிலைத்திருக்கின்ற உயர் ஆற்றல் கொண்ட மிகவும் தீவிர வினைத்திறன் மிக்க மூலக்கூறு ஆகும். வேதிவினைகளின்போது வினைப்படு பொருள்களிலுள்ள பிணைப்புகள் சிதைந்து விளைபொருள்களில் புதிய பிணைப்புகள் உருவாகின்றன. பிணைப்புச் சிதைவின் போது உருவாகும் பகுதி மூலக்கூறுகள் மிகவும் வினைபுரியும் தன்மையுடையவை. இவற்றையே இடைநிலைப் பொருள்கள் என்பர். பொதுவாக இந்த இடைநிலைப் பொருள்கள் எளிமையான இயற்பியல், வேதியியல் முறைகளால் ஆராய இயலாத அளவிற்கு மிகக் குறைந்த கால நிலைத்தன்மையே பெற்றிருக்கின்றன இம்மூலக்கூறு விரைவாக அதிக நிலைப்புத்தன்மை கொண்ட மூலக்கூறாக மாறிவிடும். சாதாரண வெப்ப நிலையில் அவற்றைப் பிரித்தறிய இயலயாது. குறைவு வெப்பநிலை, அணி தனியாக்கல் போன்ற சிறப்புச் சூழல்களில் மட்டுமே இவை தனித்துப் பிரிக்கப்பட்டு சேமிக்கப்படுகின்றன. வினைகளில் இவற்றின் இருப்பு குறிப்பிடப்பட்டால் அவ்வேதிவினை எவ்வாறு நிகழ்கிறது என்பதை விளக்கமுடியும்.
கரிம வேதிவினைகளின்போது பல்வேறு வகையான இடைநிலைப் பொருள்கள் உண்டாகின்றன. கரிம நேர் அயனிகள் , கரிம எதிர் அயனிகள் , இயங்கு உறுப்புகள், கார்பீன்கள் , நான்முகி இடைநிலைச் சேர்மங்கள், நைட்ரீன்கள் , பென்சீன்கள், பாசுபீனிடின்கள், கீட்டோ எதிரயனிகள், என்பன சில உதாரணங்களாகும் நிலைத்தன்மை கொண்ட சில இடைநிலை வினைப் பொருள்களும் சில வினைகளில் உருவாவதுண்டு. தற்காலத்தில் நிறலியல் நுட்பங்களின் முன்னேற்றத்தால் இவ்விடைநிலை வினைப்பொருள்களை ஆய்ந்து அறிய முடிகின்றது. இப் பொருள்களுடன் வினைபுரியக் கூடிய வேறு வேதிப் பொருள்களைப் பயன்படுத்தி இவற்றைச் சேர்க்கைப் பொருள்களாகவும் பெறலாம்.
பல வேதிவினைகளில் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட படிநிலைகளுக்குப் பின்னர் வினை நிறைவடைகின்றது. இடைநிலைப் பொருட்கள் வினைத்திறன் மிக்கவை என்பதால் நிலைப்புத்தன்மை உடைய பொருள் ஏதாவது ஒரு படிநிலையிலேயே தோன்றும். இப்படிநிலைகள் மூலமாக வினைவழிமுறையை அறியமுடியும்.
கி.மு. 752 : பியே (ஒரு காலத்தில் 'பியாங்கி' என்று ஒலிப்பெயர்க்கப்பட்டது; கி.மு. 721) என்பவர் எகிப்தை கைப்பற்றிய குஷ் அரசர் ஆவார். இவர் எகிப்தின் இருபத்து ஐந்தாவது வம்சத்தை நிறுவினார்.
கி.மு. 745: மூன்றாவது திக்லத்-பிலேசர் அசிரியாவின் புதிய மன்னரானார். அண்டை நாடுகளை வென்றெடுத்து, அசிரியாவை ஒரு பேரரசாக மாற்றினார்.
கி.மு. 722: வசந்த மற்றும் இலையுதிர் காலம் எனப்படும் வரலாற்றுப் பகுதி சீனாவில் தொடங்குகிறது; சோவு வம்சத்தின் சக்தி குறைந்து வருகிறது; சிந்தனையின் நூற்றுக்கணக்கான பள்ளிகளின் சகாப்தம் தொடங்குகிறது
கி.மு. 563: புத்தமதத்தைத் தோற்றுவித்த சித்தார்த்தா கௌதமா , ஷாக்ய பழங்குடியினரின் இளவரசனாகப் பிறந்தார். இவர்கள் மகா ஜனபதங்களில் ஒன்றான மகத நாட்டின் சில பகுதிகளை ஆண்டனர்.
அண். கி.மு. 512: பாரசீகத்தின் முதலாவது டாரியஸ் கிழக்கு திரேசை அடிமைப்படுத்துகிறார்; மாசிடோனியா தானாக முன்வந்து அடிமைப்படுகிறது; லிபியாவை இணைக்கிறார். பாரசீகப் பேரரசு உச்ச அளவை அடைகிறது
அண். கி.மு. 500: சமஸ்கிருதத்தின் இலக்கணம் மற்றும் உருவியல் நூலான அஷ்டத்யாயியை பனினி மதிப்பீடு செய்கிறார். பனினியின் தரப்படுத்தப்பட்ட சமஸ்கிருதம் பாரம்பரிய சமஸ்கிருதம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
கி.மு. 480–479: கிரேக்க நகர மாநிலங்கள் பாரசீகர்களை சலாமிஸ் போரிலும், பிளாட்டாயியா போரிலும் தீர்க்கமாக தோற்கடிக்கின்றன, இதனால், கிரேக்கத்திற்கு அனைத்து பாரசீக அச்சுறுத்தல்களுக்கும் ஒரேயடியாக முடிவுக்கு வந்துவிட்டன.
கி.மு. 475: சோவு மன்னர் ஒரு வெறும் தலைவராக மாறிய நேரத்தில், போர் மாநிலங்கள் காலம் சீனாவில் தொடங்குகிறது; சீனா பிராந்திய போர்வீரர்களால் இணைக்கப்பட்டது.
கி.மு. 449: கிரேக்க-பாரசீகப் போர்கள் முடிவடைகின்றன. மாசிடோனியா , த்ரேஸ் மற்றும் ஐயோனியா அகேமேனியப் பாரசீகத்திடம் இருந்து சுதந்திரம் பெறுகின்றன.
கி.மு. 399: பிப்ரவரி 15-கிரேக்க தத்துவவாதி சாக்ரடீஸ் ஏதென்ஸில் ஏதென்ஸ் அதிகாரிகளால் மரண தண்டனைக்கு உட்படுத்தப்படுகிறார், அநீதி மற்றும் இளைஞர்களை கெடுத்தல் ஆகியவற்றிற்காக கண்டிக்கப்படுகிறார். அவர் நாட்டைவிட்டு வெளியேற மறுக்கிறார்; ஹெம்லாக்கைக் குடிப்பதன் மூலம் மரண தண்டனைக்கு உட்படுத்தப்படுகிறார்.
அண். கி.மு. 385: சாக்ரட்டீசின் முன்னாள் சீடர் கிரேக்க தத்துவஞானி பிளாட்டோ, ஏதென்ஸில் அகாடமுஸ் என்பவரிடம் இருந்து வாங்கப்பட்ட நிலத்தில், அகாடமியாவில் ஒரு தத்துவ பள்ளியை ஆரம்பிக்கிறார். – இதுவே பின்னர் அகாடமி என அறியப்படுகிறது. அங்கு ஸ்காலர்ச்கள் என்றழைக்கப்பட்ட, பிளாட்டோ, மற்றும் பின்னைய பள்ளி தலைவர்கள் புகழ்பெற்ற கிரேக்க தத்துவவாதி அரிஸ்டாட்டில் உட்பட அக்கால பல புத்திசாலித்தனமான மாணவர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுத்தனர்.
கி.மு. 335: கிரேக்க தத்துவஞானி அரிஸ்டாட்டில் பின்னர் லைசியம் (ஏனெனில் இது ஏதென்ஸில் லைசியம் உடற்பயிற்சி தளத்திற்கு அருகில் அமைந்துள்ளது) என்றறியப்பட்ட அவரது தத்துவ பள்ளியை நிறுவி அங்கு கற்பித்தலை ஆரம்பித்தார்.
கி.மு. 307: கிரேக்க தத்துவஞானி எபிகுரூஸ் தனது தத்துவ பள்ளியான, எபிகுரூஸ் தோட்டத்தை ஏதென்ஸ் சுவர்களுக்கு வெளியே ஆரம்பித்தார்.
கி.மு. 305: சந்திரகுப்த மௌரியர் பரோபனிசடை , அரியா , அரசோசியா மற்றும் ஜெட்ரோசியா ஆகிய சட்ரபிகளை பாபிலோனியாவின் சட்ரப் ஆன செல்யுகஸ் நிகோடரிடமிருந்து 500 யானைகளுக்குப் பதிலாக கைப்பற்றுகிறார்.
கி.மு. 294: சிடியமின் ஜெனோ, ஏதென்ஸில் ஸ்டோரிசம் தத்துவத்தை கண்டுபிடிக்கிறார் (ஜெனோ மற்றும் அவரது சீடர்கள் தொடர்ந்து ஏதென்ஸ் கூடுமிடத்தின் ஸ்டோவா போயிகிலேக்கு அருகே சந்திப்பார்கள் என்ற உண்மையிலிருந்து இந்த தத்துவம் அதன் பெயரைப் பெறுகிறது.)
கி.மு. 208: சியோக்னு, மங்கோலிய டொங்கு இனத்திற்குப் பதிலாக மேலாதிக்கப் பழங்குடியினராக மங்கோலியாவின் புல்வெளிகளில் ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றனர். பின்னர் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு கழித்து யுயேசிகளை கன்சு என்ற இடத்தில் தோற்கடிக்கின்றனர். அவர்களின் தலைவரின் மண்டை ஓட்டில் இருந்து ஒரு கிண்ணம் தயாரிக்கின்றனர்.
கி.மு. 140: ஏகாதிபத்தியத் தேர்வுகளின் முதல் அமைப்பு, ஹான் வம்சத்தின் பேரரசர் ஹான் வு டி மூலம் சீனாவில் அதிகாரப்பூர்வமாக நிறுவப்பட்டது.
ரோமானிய சாம்ராஜ்யம் முழுவதும் மிலன் அரசாணை கிறிஸ்தவத்தை சட்டப்பூர்வமாக்கியது. இதனால் அங்கு கிறிஸ்தவர்களின் மீது முந்தைய அரசால் அனுமதிக்கப்பட்ட துன்புறுத்தல் முடிவடைந்தது.
அட்ரியானியோப்ல் போர், கிழக்கு ரோமானிய பேரரசர் வாலென்ஸின் கீழ் ரோமானிய இராணுவம் ஜெர்மானிய பழங்குடியினரால் தோற்கடிக்கப்படுகிறது
அரை ஹூனர் மற்றும் அரை ஸ்சிரியன் இனத்தவரும் செர்மானிய ஹெருலியின் தலைவருமான ஒடாசர் கடைசி மேற்கத்திய ரோமானியப் பேரரசர் ரோமுலஸ் அகஸ்டசை பதவி துறக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு உட்படுத்துகிறார்; ஒடாசர் ஏகாதிபத்திய சின்னங்களை கான்ஸ்டான்டினோபிளில் இருந்த கிழக்கு ரோமன் பேரரசர் ஜெனோவிற்கு இத்தாலயின் 'டக்ஸ்' என்ற தலைப்பிற்கு பதிலாகத் திரும்பிக் கொடுக்கிறார்; பாரம்பரியமாக, ரோம சாம்ராஜ்யத்தின் முடிவிற்கு மிகவும் அடிக்கடி குறிப்பிடப்பட்ட தேதி (இருப்பினும் கான்ஸ்டான்டினோபிளை அடிப்படையாகக் கொண்ட கிழக்கு ரோமானிய பேரரசு 1453 வரை தொடர்ந்ததும)
கிழக்கு ரோமன் பேரரசர் முதலாவது ஜஸ்டினியன் கிழக்கு ரோமானியப் பேரரசு முழுவதிலும் உள்ள பழங்கால பாடசாலைகளை மூட வேண்டும் என்று ஆணையிட்டார்—இந்த பள்ளிகளின் பல கடவுள் இயல்பு மீது ஜஸ்டினியன் சலிப்படைந்ததால் என கூறப்பட்டது