polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
பொரி வல்லூறு அதன் வாழிட எல்லையில் உள்ள நகர்ப்புற வனவிலங்குகளில் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க எடுத்துக்காட்டு ஆகும். நகர் புறங்களில் இவை உயரமான கட்டிடங்களை கூடு தளங்களாக பயன்படுத்துகின்றன. அங்கு இவை புறாக்கள், வாத்துகள் போன்ற ஏராளமான இரைகளை பயன்படுத்திக் கொள்கிறன. பறவையியில் வல்லுநர்கள் இதில் 17 முதல் 19 துணையினங்களை அங்கீகரிக்கின்றனர். இதன் துணையினங்கள் தோற்றத்திலும் வாழிட எல்லையிலும் வேறுபடுகின்றன.
கரிமத்தாள் என்பது காய்ந்த மையோ அல்லது ஒருவித மெழுகுடன் சேர்ந்த நிறமியோ ஒரு பக்கம் மட்டும் தடவப்பட்ட ஒருவகைக் காகிதம் ஆகும். இது நகல்கள் எடுக்கப் பயன்படும். குறிப்பாகத் தட்டச்சுக் கருவிகளில் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தது. குமிழ்முனைப் பேனாவைப் பயன்படுத்தியும் நகல்கள் எடுத்து வந்தனர். 1954 ஆம் வருடம் மெழுகிற்குப் பதிலாக பல்லுறுப்பியைப் பயன்படுத்தி கரைப்பான் கரிமத்தாள் என்னும் ஒரு வகைத் தாளுக்கு கொலம்பியா ரிப்பொன் மற்றும் கரிமம் உற்பத்தி செய்யும் நிறுவனம் காப்புரிமை வேண்டி மனு செய்திருந்தது. உற்பத்தி முறையும் உருக்கிச் செய்யும் முறைக்குப் பதிலாக கரைப்பான் தடவும் முறை பயன்படுத்தப்பட்டது. இதன் மூலம் கரிமத்தாள் என்னும் பெயர் தொடர்ந்தாலும் கூட காகிதத்திற்குப் பதிலாக ‘பாலியிச்டெர்’ அல்லது நெகிழியும் பயன்படுத்த முடிந்தது.
1806 ஆம் ஆண்டு கண்டுபிடிப்பாளர் ரால்ப் வெட்சிவுட் என்பவர் தாம் கண்டுபிடித்த சுடைலோ கிராபிக் மேனிபோல்டு ரைட்டர் என்னும் உபகரணத்திற்குக் காப்புரிமை பெற்றார். கரிமத்தாளுக்கு முதன் முதலில் பெற்ற காப்புரிமை இதுவே ஆகும். இது பார்வை இழந்தவர்களுக்கு எழுத்தாணி மூலம் எழுதுவதற்கு வகை செய்யும்படி அமைக்கப்பட்டிருந்தது. இந்த எழுதும் எந்திரம் ஒரு பலகையில் கம்பிகளை குறுக்கும் நெடுக்குமாக அமைத்து பார்வையற்றவர்கள் தொட்டுணர்ந்து எழுதும் வண்ணம் இதனை வடிவமைத்திருந்தார். அதன்பின் வெட்சுவுட் மையினால் நன்கு நனைக்கப்பட்டு பின்பு உலர வைத்த ஒரு காகிதத்தை கம்பிகளுக்கு இடையிலும் மைத்தாளுக்கு கீழ் புரைத்தாள் ஒன்றையும் வேறொரு தாளையும் இந்த குறுக்கு நெடுக்கு கம்பிகளமைத்த பலகையில் வைத்தார். எழுத்தாணியால் மைத்தாளில் எழுதுவது வெறும் தாளில் பதியத் துவங்கியது.
இந்த சுடைலோ கிராபர் என்னும் எழுதும் கருவிக்கு ஒரு உபபொருளாகவே கரிமத்தாள் உருவானது. ஆனாலும் காிமத்தாளைப் போலி ஆவணம் புனைய ஏதுவாகும் என்று பொதுமக்கள் கருதி இதனை விரைவில் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. 1867 ஆம் ஆண்டு தட்டச்சு இயந்திரம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுப் பரவலாக பயன்படுத்தப்படும் வரை கரிமத்தாளின் பயன்பாடு அதிகமாக இல்லை. 1860 ஆம் ஆண்டு கரிமத்தாள் புது வடிவம் பெற்றது. லெப்புசு ரோஜர்சு என்பவர் புகைக்கரி, நாப்தா மற்றும் எண்ணெய் கலந்த கலவையைப் பயன்படுத்தி கரிமத்தாளை மாற்றியமைத்தார். இம்முறை 20 ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலும் பிரபலமாகவே இருந்தது. தற்பொழுது அனைவராலும் பயன்படுத்தப்படும் ‘’ என்னும் சொல் 'கரிமத்தாளின் நகல்' என்பதே இது எவ்வளவு பிரபலம் என்பதற்கு எடுத்துக்காட்டு.
இது பெண்கள் அணியக்கூடிய ஒரு வகையான கால்சட்டை ஆகும். இதன் கலாச்சார வேர் பஞ்சாப் மாநிலத்தின் வடக்கு பிராந்தியத்தில் உள்ள பாட்டியாலா நகரத்தைச் சேர்ந்தது. பாட்டியாலா சல்வார் ஒரு காலத்தில் பழங்கால பட்டியாலா அரச குடும்பத்தாரின் ஆடம்பர உடையாக இருந்தது. பாட்டியாலா சல்வார் என அழைக்கப்படும் ஆடை முழங்காலில் நீண்டதாகவும் தளர்வானதாகவும் இருக்கும்.
பாட்டியாலா ஆடையை பஞ்சாப் மற்றும் வட இந்தியாவின் மற்ற பகுதிகளில் உள்ள பெரும்பாலான பெண்கள் விரும்புகின்றனர். இதற்குக் காரணம் கோடையில் அதன் வசதித்தன்மை ஆகும். பாட்டியாலா சல்வார் மிகவும் தளர்வான ஆடை என்பதால் அணிய மிகவும் வசதியாக உள்ளதோடு மடிப்புகளோடு அழகாகவும் உள்ளதும் அதன் மடிப்புகள் மேலிருந்து துவங்கி கீழே ஒன்றிணைவதும் ஆகும்.
பாட்டியாலா சல்வார் தைக்க பொதுவாக சாதாரண சல்வாரைத் தைக்க ஆகும் துணியைவிட இரண்டு மடங்கு தேவைப்படும். அதாவது நான்கு மீட்டர் நீளத்துணி தேவைப்படும். பாட்டியாலா ஆடை அதன் மடிப்புவரைகளுடன் சல்வாருக்கு தனி அழகை தருகிறது. மடிப்புகள் சேரும் மேற்புரம் ஒரு கச்சை வைத்து தைக்கப்படுகிறது.
மடிப்புகளுடன் கூடிய இந்த பாட்டியாலா சல்வாரை முதலில் அணிந்தவர்கள் பஞ்சாப் மாநிலத்தில் உள்ள பாட்டியாலா நகரின் ஷாஹி குடும்பத்தினர் ஆவர். இதனால் முதலில் இந்த பாட்டியாலா "ஷாஹி" சல்வார் என அழைக்கப்பட்டது. இது பஞ்சாப் சூட் ஆடைக்கு பாரம்பரிய மாற்றாக உள்ளது.
பாட்டியாலாவுக்கும் கமீஸ் ஆடைக்கும் நெருங்கிய ஒற்றுமை உள்ளது. கமீஸ் ஆடை சமீப காலங்களில் ஆண்கள் அணியும் ஆடையாக உள்ளது. ஆனால் பாட்டியாலா சல்வார் பெண்கள் அணியும் பாரம்பரிய ஆடையாக புதிய வெட்டுக்கள் மற்றும் ஒயிலோடு தன்னை மாற்றிக் கொண்டுவிட்டது.
இந்தியாவின் புகழ்பெற்ற திரைப்படத் தயாரிப்பு நிறுவனங்களில் ஒன்றான ஏ. வி. எம் படத்தயாரிப்பு நிறுவனத்தில் ஒரு படத்தொகுப்பாளராக தனது திரை வாழ்க்கையைத் தொடங்கிய சங்கர், பின்னர் திரைப்படங்களை இயக்கத் தொடங்கினார். இவர் இயக்கிய முதல் திரைப்படம் டாக்டர் என்னும் சிங்கள மொழித் திரைப்படமாகும்.கடும் உழைப்பால் டைரக்டராக உயர்ந்த கே.சங்கர் எம். ஜி. ஆர், சிவாஜி படங்களை இயக்கினார் இவர் எம். ஜி. இராமச்சந்திரன் நடித்த பணத்தோட்டம், கலங்கரை விளக்கம், குடியிருந்த கோயில், அடிமைப் பெண், சிவாஜி கணேசன் நடித்த ஆலயமணி, ஆண்டவன் கட்டளை, அன்புக்கரங்கள் என். டி. ராமராவ் நடித்த பூகைலாஷ், ஜெயலலிதா நடித்த கௌரி கல்யாணம் உள்ளிட்ட திரைப்படங்களை இயக்கியதன் மூலமாக தென்னிந்தியாவின் மூன்று முதல்வர்கள் நடித்த திரைப்படங்களை இயக்கியவர் என்ற பெருமை பெற்றவர்.
மேலும் இவர் இயக்கம் திரைப்படங்களில் நடிக்கும் நடிகர்கள் நடிகைகள் அனைவரும் சங்கர் அவர்களுக்கு நடிப்பு காட்சி திருப்தி ஆகும். வரையில் அந்த நடிகர்/நடிகைகளை வெளுத்துவாங்கிவிடுவார்.
மேலும் பல வெற்றித் திரைப்படங்களை இயக்கிய பின்னர் தாய் மூகாம்பிகை, வருவான் வடிவேலன் உள்ளிட்ட பக்தித் திரைப்படங்களை இயக்கினார். இவர், தமிழக முதல்வர் ஜெயலலிதாவிடம் தமிழ்நாடு அரசின் ராஜா சாண்டோ விருதினைப் பெற்றுள்ளார்.
கே.சங்கர் கேரளா மாநிலம் மலபாரில் கண்ணன்-ருக்மணி தம்பதியருக்கு மகனாக பிறந்தார். பின்பு அவர் தந்தை தனது குடும்பத்துடன் தமிழ்நாட்டில் உள்ள கோயம்புத்தூரில் குடியேறினார்கள். அங்கு சங்கர் படித்து கொண்டு இருக்கும்போதே அவர் தந்தை கண்ணன் அங்குள்ள ஆங்கிலேயர்கள் கட்டுபாட்டில் நடத்தி வந்த பஞ்சாலையில் வேலை செய்துவந்தார்.
அவர் தந்தை கண்ணன் தினமும் வேலை முடித்து வீடு திரும்பிய பின் அவர் தந்தைக்கு சங்கர் உடல் பிடித்துவிடுவது. போன்ற வேலைகளால் சங்கரின் தாயார் ருக்மணி சிறுவயதிலே அவரது படிப்பை நிறுத்திவிட்டார்.
அதனால் அவர் தாயார் மிகவும் கண்டிப்புடன் அவரை வளர்த்து வந்ததாள் சங்கர் வேலை பார்க்கும் போது ஆங்கிலேயர் ஆட்சியிலே திரையிட பட்ட ஆங்கில திரைப்படங்களை ஆர்வமாக பார்த்து ரசிக்க தொடங்கிய நாள் முதலே சிறுவன் கே. சங்கர் தான் ஒரு திரைப்பட இயக்குனர் ஆக வேண்டும். ஆசை உருவானது.
கே. சங்கர் ஓர் இந்தியத் திரைப்பட இயக்குநர், திரைக்கதை ஆசிரியர் மற்றும் திரைப்படத் தொகுப்பாளர் ஆவார். 1926 மார்ச்சு 17 அன்று மலபாரில் பிறந்த இவர் 80 இக்கும் மேற்பட்ட தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம், இந்தி உள்ளிட்ட இந்திய மொழித் திரைப்படங்களை இயக்கியுள்ளார்.
2011 நவம்பர் 16 நவம்பர் 2011இல் மாயாவதி தலைமையிலான உத்திரப் பிரதேச மாநில அமைச்சரவைக் கூட்டத்தில் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தை பூர்வாஞ்சல், அவாத், புந்தல்கண்ட், பஸ்சிம் என நான்கு தனி மாநிலங்களாக பிரிப்பது என முடிவு எடுக்கப்பட்டது. அமைச்சரவையின் இம்முடிவை உத்தரப் பிரதேச சட்டமன்றத்தில் 27 நவம்பர் 2011 அன்று ஒருமனதான ஒப்புதல் அளித்துள்ளதால், மேற்படி நான்கு புதிய மாநிலங்களை அமைத்துத் தர இந்திய அரசுக்கு, உத்தரப் பிரதேச அரசு கோரிக்கை அனுப்பியுள்ளது.
உத்தரப் பிரதேச மாநிலம் ஐந்து புவியியல் பகுதிகளை கொண்டுள்ளது. அவைகள்; யமுனை ஆற்றுக்கும் கங்கை ஆற்றுக்கும் இடையே உள்ள தோவாப் பகுதி, வடக்கில் ரோகில்கண்ட் பகுதியும், வடமேற்கு உத்திரப் பிரதேசத்தின் அவத் என்ற அயோத்தியாப் பகுதி, தெற்கில் மத்தியப்பிரதேச மாநிலத்தின் எல்லையை ஒட்டிய புந்தேல்கண்ட் பகுதி, கிழக்கு உத்தரப்பிரதேசமான பூர்வாஞ்சல் பகுதி மற்றும் பாகேல்கண்ட் ஆகும்.
பூர்வாஞ்சல் பகுதியில் வேளாண்மை நன்கு வளர்ச்சி அடைந்திருப்பினும் மக்கள் தொகை அதிகரிப்பாலும்; அடர்த்தியாலும் வேலை வாய்ப்பின்மையாலும் மக்கள் மனதில் அரசிற்கு எதிராக அதிருப்தி வளர்ந்துள்ளது. பூர்வாஞ்சல் பகுதியின் வளர்ச்சி திட்டங்களுக்காக 1991ஆம் ஆண்டு முதல் உத்தரப் பிரதேச மாநில அரசு பூர்வாஞ்சல் வளர்ச்சி நிதி ஆண்டு தோறும் ஒதுக்கிடு செய்து வருகிறது.
புதிதாக அமையப்படும் பூர்வாஞ்சல் மாநிலத்தில் பிகார்]] மாநிலத்தின் மேற்கு மாவட்டங்களான போஜ்பூர் மாவட்டம், பக்சர் மாவட்டம் கைமூர் மாவட்டம், ரோத்தாஸ் மாவட்டம், சரண் மாவட்டம், சிவான் மாவட்டம், கோபால்கஞ்ச் மாவட்டம், கிழக்கு சம்பாரண் மாவட்டம் மற்றும் மேற்கு சம்பாரண் மாவட்டங்கள் இணைக்கப்படலாம் என்ற கருதப்படுகிறது.
உத்தரப் பிரதேசத்தின் மொத்தமுள்ள 80 நாடாளுமன்ற மக்களவை உறுப்பினர்களில் 30 நாடாளுமன்ற மக்களவை உறுப்பினர்களும்; மொத்தமுள்ள 403 உத்தரப் பிரதேச சட்டமன்ற உறுப்பினர்களில் 117 உறுப்பினர்களும் பூர்வாஞ்சல் பகுதிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றனர்.
எனவே இப்பகுதியின் கல்வி, சமூகப் பொருளாதார முன்னேற்றம், வேலை வாய்ப்புகளுக்காக, கிழக்கு உத்தரப் பிரதேசமான பூர்வாஞ்சால் பகுதியை, உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்திலிருந்து பிரித்து தனி மாநில கோரிக்கை எழுப்பப்பட்டு வருகிறது.
பூர்வாஞ்சல் வட இந்தியாவின் கிழக்கு உத்திரப் பிரதேச மாநிலத்தின் நிலவியல் அமைப்பை குறிப்பதாகும். பூர்வாஞ்சல் பகுதியில் அதிகம் பேசப்படும் மொழிகள் இந்தி, போஜ்புரி, உருது மற்றும் அவதி ஆகும்.
பூர்வாஞ்சலின் வடக்கில் நேபாளம், கிழக்கில் பிகார், தெற்கில் மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் மேற்கில் உத்திரப் பிரதேசத்தின் அவத் பிராந்தியம் மற்றும் கீழ் தோவாப் பிராந்தியங்கள் எல்லைகளாகக் கொண்டது.
அனைத்து சமூகங்களும் பிற சமூக உறுப்பினர்களில் இருந்து வேறுபடும் அல்லது இணையும் ஒருவரது தன்னடையாளத்தைச் சார்ந்த பாலினக் கருத்தினங்களின் தொகுப்பைக் கொண்டுள்ளது. பெரும்பாலான சமூகங்களில், ஆண், பெண்ணைக் குறிக்கும் இயற்பண்புகளைச் சார்ந்த அடிப்படை பாலினப் பிரிவு நிலவுகிறது; இந்தவகைப் பெண்மை, ஆண்மை எனும் பாலின இருமையை பால், பாலினம் சார்ந்த அனைத்துக் கூறுபாடுகளிலும் அனைத்து மக்களும் பின்பற்றுகின்றனர். சிலர் தாம் பிறப்பின்வழி உயிரியலாகப் பெற்ற பால் அமைவை அதன் அனைத்து முகங்களிலும் அடையாளப் படுத்திக் கொள்வதில்லை; இதில் பெயர்பாலினரும் இருமையை ஏற்காத விதிர்பாலினரும் அடங்குவர். மேலும், சில சமூகங்களின் உள்ள மூன்றாம் பாலினரும் அடங்குவர்.
மார்ட்டினும் உரூபிளும் இந்த நிகழ்வை மூன்று கட்டங்களாகப் பிரிக்கின்றனர்: நடைபயில் குழந்தைகளும் பள்ளிமுன் வகுப்பினரும் சமூகம் வகுத்துள்ள பாலினப் பான்மைகளைக் கற்கின்றனர்; 5 முதல் 7 ஆண்டு அகவை நிரம்பிய சிறார், பாலின அடையாளம் திரட்சியுற்று கட்டுகோப்புறுகிறது; முழுநிலைக் கட்டுகோப்புக்கு உச்சத்துக்குப் பின்னர், சமூகம் வரையறுக்கும் பாலினப் பாத்திரங்களில் நெகிழ்திறம் உருவாகிறது. பார்பார நியூமன் இதை நான்கு கட்டங்களாகப் பிரித்துப் பார்க்கிறார்: பாலினக் கருத்தினத்தைப் புரிந்துகொள்ளல், பாலினப் பாத்திரம் குறித்த செந்தரங்களையும் வழமைகளையும் கற்றல், பெற்றோரை இனம்பிரித்து உணர்தல், பாலின விருப்பத் தேர்வை உருவாக்கிக் கொள்ளல்.
பாலின வெளிப்பாடு என்பது ஒருவரது பாலின அடையாளத்தின் வெளிப்பாடு ஆகும்; ஆனால், இந்நிலை எப்போதும் அமையவேண்டும் என்பதில்லை. ஒருவர் குறிப்பிட்ட பாலினப் பாத்திரத்துக்கு உரிய நடத்தைகளையும் உளப்பான்மைகளையும் தோற்ற நிலைமைகளையும் வெளிப்படுத்தினாலும், அவ்வெளிப்பாடு கட்டாயமாகப் பாலின அடையாளமாக அமையவேண்டியதில்லை. பாலின அடையாளம் எனும் சொல்லை முதலில் இராபர்ட் ஜே. சுட்டோல்லர் 1964 இல் உருவாக்கினார்.
விளக்கமாக, ஒருவர் தன்னுடய பாலினத்தை எவ்வாறு நடைமுறையில் பட்டறிகிறாரோ அதுவே அவருடய பாலின அடையாளம் ஆகும். அதாவது, ஒருவர் தான் எந்த பாலைச் சேர்ந்தவர் என்று உணர்கிறாரோ அதுவே அவரின் பாலின அடையாளம் ஆகும். பாலினம் என்பது ஒரு சமூகப் பண்பாட்டு உருவாக்கம் ஆகும். பொதுவாக ஆண், பெண் என்ற இரு பால்கள் மட்டுமே சமூகத்தால் ஏற்கப் படுகின்றன.
வழக்கமாக, பாலின அடையாளம் ஒருவரின் மூன்றாம் அகவையில் தோன்றும். மூன்றாம் அகவைக்குப் பிறகு, இந்நிலையை மாற்றுவது அரிது. அப்படி மாற்ற எடுக்கும் முயற்சிகள் வெற்றி பெறாமல் பாலினக் கலைவு ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது. பாலின அடையாளம் உயிரில், சமூகக் காரணிகளால் விளைகிறது.
பாலின அடையாளம் என்பது ஒருவர் தன் பாலினத்தை எவ்வாறு உணர்கிறார் அதாவது அடையாளப் படுத்திக் கொள்கிறார் என்பதைக் குறிக்கும். பாலின அடையாளம் ஒருவருக்குப் பிறப்பின்வழி உயிரியலாக அமையும் பாலாக அமையலாம் அல்லது அதில் இருந்து வேறுபடலாம்.
பட்டியாலா இராச்சியம், மற்ற சீக்கிய நாடுகளிலிருந்து மாறுபட்டிருந்தது; சீக்கிய சமயத்தை ஆதரிக்கவோ சீக்கிய விதிகளைப் பின்பற்றவோ இல்லை. இருப்பினும் இராச்சியத்தின் சமயமாக சீக்கியம் இருந்தது. பின்னாள் பட்டியாலா மகாராசாக்கள் கிலா முபாரக்கில் இந்து கடவுளரின் ஓவியங்களை அறிமுகப்படுத்தினர். இவற்றை இன்றும் அரண்மனை சுவர்களில் காணலாம். 1800களிலிருந்து இராசபுதன இந்துக் கடவுள் ஓவியங்கள் பட்டியாலாவில் மிகவும் புகழ்பெற்றிருந்தன. மகாராசாக்கள் இராசபுதனப் பாணியிலேயே தங்கள் உருவப்படங்களைத் தீட்டிக்கொண்டனர். இராசத்தானின் இந்து அரச குடும்பங்களுடன் உறவு கொண்டிருந்தனர்.
பட்டியாலா இராச்சியம் இந்திய துணைக்கண்டத்தில் பிரித்தானியாவின் இந்தியப் பேரரசின் காலத்தில் பிரித்தானிய இந்தியாவிற்கு வெளியேயிருந்த தன்னாட்சி பெற்ற மன்னராட்சி ஆகும். பட்டியாலா இராச்சிய மன்னர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 17 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.
தற்போதைய மகாராசாவாக மாண்புமிகு கேப்டன் அமரிந்தர் சிங், பட்டியாலாவின் மகேந்திர பகதூர் உள்ளார்; இவர் 2002 முதல் 2007 வரை பஞ்சாபின் முதலமைச்சராக இருந்துள்ளார். அரச வம்சத்தினர் பண்பாடுடையவர்களாகவும் பட்டியாலாவின் அரசியல் சின்னமாகவும் கருதப்படுகின்றனர்.
பட்டியாலா நகரம் கோயில் கட்டிடக்கலையைச் சார்ந்து வடிவமைக்கப்பட்டது. சிர்கிந்தைச் சேர்ந்த இந்துக்கள் பட்டியாலாவில் முதலில் குடியேறியவர்கள் ஆவர். அவர்கள் தர்சனி வாயிலுக்கு வெளியே வணிக அங்காடிகளைத் திறந்தனர்.
1947இல் பிரித்தானியர்கள் இந்தியாவை விட்டுச் சென்றபோது, அவர்கள் மன்னர் அரசுகளுக்கு அளித்து வந்த துணைப்படைத் திட்டங்களை கைவிட்டனர். பட்டியாலா மகாராசா புதிய இந்திய ஒன்றியத்துடன் இணைய உடன்பட்டார்.
பிருகுவின் வழித்தோன்றலான சமதக்கினி முனிவர், ரிசிக முனிவருக்கும், மன்னர் காதியின் மகள் சத்தியவதிக்கும் பிறந்தவர். சமதக்கினி என்பதற்கு நெருப்பு என பொருள்படும். வேதமனைத்தும் கற்ற சமதக்கினி, பிரசினசித்து என்ற சூரிய குல மன்னர் மகளான ரேணுகாவை மணந்து, வசு, விசுவா வசு, பிருகத்யானு, பிருத்வான்கண்வர் மற்றும் பரசுராமர் ஆகிய ஐந்து குழந்தைகளின் தந்தையானார்.
ஆற்றங்கரையில் நடந்த நிகழ்வுகளை ஞானக்கண்ணால் உணர்ந்து, கோபமுற்ற சமதக்கினி முனிவர், ரேணுகாவை வெட்டிக் கொல்ல தன் மூத்த மகன்களுக்கு ஆணையிட்டார். அவர்கள் மறுக்கவே, அவர்களைக் கல்லாகப் போகும்படி சபித்தார். தன் கடைசி மகன் பரசுராமர் முன்வந்து, தந்தையின் ஆணைக்கிணங்க, தனது தாயைக் கோடாரியால் வெட்டித் தலையைத் துண்டித்தார்.
ஒரு நாள் ஆற்றுக்குச் சென்று களிமண் பானையில் நீர் எடுக்கையில், வானத்தில் தேரில் ஏறி வந்த அழகிய கந்தவர்களைக் கண்டு சில நொடிப் பொழுது வரை மயங்கினாள். இதனால் அவளது கற்புக்குக் களங்கம் ஏற்பட்டதால், பச்சைக் களிமண் உடைந்தது. எனவே வீட்டிற்கு திரும்பாமல் ஆற்றங்கரையிலே சமதக்கினி முனிவரின் வருகைக்காகக் காத்திருந்தாள்.
சமதக்கினி ), இந்து தொன்மவியலின் படி சப்த ரிசிகளில் ஒருவரும், விஷ்ணுவின் ஆறாவது அவதாரமான பரசுராமரின் தந்தையும், ரேணுகாவின் கணவரும் ஆவார். சமதக்கினி முனிவரின் ஐந்து மகன்கள் வசு, விசுவா வசு, பிருகத்யானு, பிருத்வான்கண்வர் மற்றும் இராமபத்திரன் எனும் பரசுராமர் ஆவர்.
படிகவியல் குறித்த இவரது ஆய்வுகளும், கண்டுபிடிப்புகளும் ‘நியூமேன்ஸ் கோட்பாடு’ என குறிப்பிடப்படுகிறது. உலோகக் கலவைகளின் வெப்பநிலைகள், ஒளி அலைக் கோட்பாடு, இரட்டை விலகல் விதிகள் மற்றும் ஒளியியல், கணித ஆய்வுகளில் ஈடுபட்ட இவர், மூலக்கூற்றின் வெப்ப விதிகளை உருவாக்கினார். இயந்திர ஆற்றலை மின்னாற்றலாக மாற்றும் செயல்பாட்டில் மின் தூண்டலின் கணித கோட்பாட்டை முதன்முதலாக வரையறுத்த 'பிரான்சிஸ் எர்ன்ஸ்ட் நியூமன்' மின்னோட்டத்தின் தூண்டலுக்கான கணித விதிகள், ஒளியியல் பண்புகளைக் கண்டறிந்தார். பல விடயங்கள் குறித்து ஆராய்ந்த எர்ன்ஸ்ட் நியூமன், தனது ஆராய்ச்சிகள் பற்றி பெரும்பாலும் விரிவுரைகளாகவே வழங்கிய அவர் அவற்றை விளக்கி கட்டுரைகளாக எழுதியது வெகு குறைவு. வெப்ப இயந்திர கோட்பாட்டைத் தோற்றுவித்தவர்களில் இவரும் ஒருவர் என இவரது மகனும் விஞ்ஞானியுமான "கார்ல் நியூமன்" குறிப்பிட்டுள்ளார்.
நியூமன், 1798 ஆம் ஆண்டு, செப்டம்பர் 11 இல், செருமனியின் தலைநகர் பெர்லின் அருகே உள்ள ஜோவகிம்ஸ்தல் நகரில் பிறந்தார். நியூமேனின் தந்தை விவசாயியாவார், அவரின் சிறு வயதிலேயே அவரது அம்மா பிரிந்து சென்றுவிட அதன்பிறகு, தாத்தா வீட்டில் வளர்ந்தார். கணிதத்தில் சிறந்து விளங்கிய எர்ன்ஸ்ட் நியூமன், அக்காலத்தில் அடிக்கடி போர் நடந்ததால் கல்வி தடைபட்டது. இந்நிலையில், படிப்பை 16 வயதிலேயே நிறுத்தியவர், அந்நாட்டு இராணுவத்தில் இணைந்தார். 1815 ஆம் ஆண்டில் நெப்போலியனுக்கு எதிராக, நூறு நாட்கள் தன்னார்வமுடன் பணியாற்றிய நியூமன், போரில் காயம் அடைந்ததால் பணியில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்ட்டார். இதற்கிடையில், ஒரு தீ விபத்தில் குடும்ப சொத்துகள் நாசமானதால், பண நெருக்கடியும் ஏற்பட்டது. அதை பொருட்படுத்தாத நியூமன் பெர்லின் பல்கலைக்கழகத்தில் மீண்டும் சேர்ந்து, படிப்பைத் தொடர்ந்தார்.
அவரது தந்தையின் விருப்பப்படி இறையியல் படிப்பில் சேர்ந்த நியூமன், கணிதம், மற்றும் அறிவியல் மீதான அதீத ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். பின்னர், ஜெனா பல்கலைக்கழகத்தில் கனிமவியல் , மற்றும் படிகவியல் பயின்றார். மேலும், படிகவியல் குறித்து ஆராய்ந்தவர், 1828 ஆம் ஆண்டு, அசாதாரண சூழலில் கோனிக்ஸ்பெர்க் பல்கலைக்கழகத்தில் முதுகலைப் படிப்பைத் தொடர்ந்தார். தந்தையின் மறைவால் ஓராண்டு காலம் படிப்பு தடைபட்டது. பிறகு, படிகவியலில் ஆய்வுகள் மேற்கொண்டு, கண்டறிந்த விடயங்களை கட்டுரையாக எழுதி வெளியிட்ட எர்ன்ஸ்ட் நியூமன், மீண்டும் பெர்லின் பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்ந்து முனைவர் பட்டம் பெற்றார். இவரது ஆராய்ச்சிகளும், கட்டுரைகளும் இவருக்கு கோனிக்ஸ்பெர்க் பல்கலைக்கழகத்தில் 1929 இல் விரிவுரையாளர் பணியைப் பெற்றுத் தந்து, கனிமவியல், இயற்பியல் துறைப் பேராசிரியராக நியமிக்கப்பட்டார்.
1834 இல், கோனிக்ஸ்பெர்க் பல்கலைக்கழக, மருத்துவ ஆலோசகராக நியமிக்கப்பட்ட நியூமன், அங்கு மாணவர்களுக்கு ஆராய்ச்சி முறைகளை அறிமுகப்படுத்தும் நோக்கில் பிரபல விஞ்ஞானி "கார்ல் கஸ்டாவ் யாக்கோபு ஜக்கோபி" என்பவருடன் இணைந்து கணித - இயற்பியல் பயிலரங்குகள் நடத்தினார். பின்னாளில், அவரது மனைவி வழியில் கிடைத்த சொத்துமூலம், தனது வீட்டின் அருகே இயற்பியல் ஆய்வுக்கூடம் ஒன்றை அமைத்துக்கொண்டார். அவ்வேளையில் பல்கலைக்கழகத்தில் இயற்பியல் ஆய்வுக்கூடம் இல்லாததால், இவரது ஆய்வுக்கூடத்தையே மாணவர்களும் பயன்படுத்திக் கொண்டனர்.
பிரான்சிஸ் எர்ன்ஸ்ட் நியூமன் இவர், செருமனியின் பிரபல கணிதவியலாளரும், இயற்பியலாளருமாக அறியப்படுகிறார். இயற்பியல், மற்றும் கணிதத் துறையை தனது மகத்தான ஆய்வுகள் மூலம் வளப்படுத்திய இவர், கணிதம், ஒளியியல், மின்னியல், படிகவியல் உள்ளிட்ட பல்வேறு களங்களில் குறிப்பிடத்தக்க பங்களித்தவர்.
நியூமன், தொடர்ச்சியாக பேசில் , டுபிங்கன் மற்றும் லைப்சிக் உள்ளிட்ட இடங்களில் பணியாற்றி கணிதம், ஒளியியல், மின்னியல், படிகவியல் உள்ளிட்ட பல்வேறு களங்களில் தடம் பதித்தார். மேலும் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்புக்காக டுபிங்கன், ஜெனிவா பல்கலைக்கழகங்கள் இவருக்கு கவுரவ டாக்டர் பட்டங்கள் வழங்கின.
யயாதிக்குப் பின்னர் உத்தம புத்திரன் திரைப்படத்தில் பி. யு. சின்னப்பாவுடன் கதாநாயகியாக நடித்தார். இப்படமும் இவருக்கு வெற்றிப் படமாக அமைந்தது. தொடர்ந்து குமாஸ்தாவின் பெண் படத்தில் நடித்தார். ஜெமினியின் மதனகாமராஜன் திரைப்படத்தில் அமைச்சரின் மனைவியாக நடித்தார். இப்படத்தில் இவர் பாடிய கை கொடுப்பேன் அம்மா என்ற பாடல் அக்காலத்தில் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது. கே. சுப்பிரமணியம் இயக்கிய அனந்த சயனம், மற்றும் கன்னட பிரகலாதா, தெலுங்கு மாயாலோகம், தெலுங்கு பக்த வேமனா, விஜயலட்சுமி , ஞானசௌந்தரி ஆகிய படங்களில் கதாநாயகியாக நடித்தார்.
எம். வி. ராஜம்மா பழம்பெரும் தமிழ், கன்னடத் திரைப்பட நடிகையாவார். கன்னட நாடகம், திரைத்துறையில் பங்காற்றிய ராஜம்மாவுக்கு யயாதி முதல் தமிழ்த் திரைப்படமாகும். இரண்டாவது தமிழ்த் திரைப்படமாக உத்தம புத்திரனில் பி. யு. சின்னப்பாவுடன் கதாநாயகியாக நடித்தார். பின்னாளில் அன்னை வேடங்களில் நடித்த இவர், ஏறத்தாழ 50 ஆண்டுகள் காலத்திற்கு திரையுலகில் பங்காற்றினார்.
இவர் செப்டம்பர் 2, 1956ல் திண்டுக்கல்லில், கிருஷ்ணமூர்த்தி ராஜலட்சுமி தம்பதியினருக்கு மகளாகப் பிறந்தார். தந்தை ஆந்திராவில் பணியாற்றியதால் இவரது பள்ளி கல்லூரிப் படிப்பு ஆந்திராவில் நிகழ்ந்தது. வணிகவியலில் இளங்கலை பட்டம் பெற்றார். இவர் கடந்த 18 ஆண்டுகளாகத் தனக்குப் பிடித்த நாவல்களை, சிறுகதைகளைத் தமிழிலிருந்து தெலுங்கிற்கும், தெலுங்கிலிருந்து தமிழுக்கும் மொழிபெயர்த்து வருகிறார். எண்டமூரி வீரேந்திரநாத்தின் சிறுகதை, நாவல்களை அனுமதி பெற்று மொழிபெயர்த்தார். அவரது புகழ்பெற்ற ‘அந்தர்முகம்’ நாவலை இவர் மொழிபெயர்க்க, பிரபல அல்லயன்ஸ் பதிப்பகம் அதனை வெளியிட்டு ஊக்கப்படுத்தியது. ஆந்திராவின் புகழ்பெற்ற கம்யூனிஸ்ட் போராளியான கொண்டபல்லி கோடேஸ்வரம்மாவின் வரலாற்றை ‘ஆளற்ற பாலம்’ என்ற தலைப்பில் இவர் மொழிபெயர்த்துள்ளார்.
தெலுங்கு இலக்கிய உலகின் மிக முக்கிய எழுத்தாளரும், ‘நாவல் ராணி’ என்று போற்றப்படுபவருமான யத்தனபூடி சுலோசனா ராணியின் நூல்கள் பலவற்றையும் தமிழில் மொழிபெயர்த்து அளித்தார். அவை
கௌரி கிருபானந்தன் தெலுங்கிலிருந்து தமிழுக்கும், தமிழிலிருந்து தெலுங்கிற்கும் குறிப்பிடத்தகுந்த மொழிபெயர்ப்புகளைச் செய்து வருபவர்.
சென்னை- பெங்களூர் தொழில் நடைபாதை திட்டம் என்பது இந்திய அரசால் வர இருக்கும் ஒரு பெரிய உள்கட்டமைப்பு திட்டமாகும். இந்த நடைபாதை திட்டத்தில் சென்னை, திருப்பெரும்புதூர், பொன்னப்பன்தங்கல், இராணிப்பேட்டை, சித்தூர், பங்காருபாலம், பலமனேர், பங்காரப்பேட்டை, ஒசகோட்டே, பெங்களூர் ஆகிய பகுதிகள் அடங்குகின்றன. இதனால் சென்னை மற்றும் எண்ணூர் துறைமுகத்திற்கு இந்த இடங்களில் இருந்து பொருட்களை விரைவாக எடுத்துச் செல்வதின் மூலம் தென் இந்தியா மற்றும் கிழக்கு ஆசியாவுக்கு இடையிலான வணிகம் உயரும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
"சென்னை நடைபாதையால் கர்நாடக தொழில்களுக்கு மிகுதியான நன்மை இருக்காது, காரணம் அது வங்காள விரிகுடாவில் உள்ள ஒரு துறைமுகத்திற்கு உலக வர்க்கம் இணைப்பு வழங்குகிறது. எனினும், அரபிக் கடற்கரையில் உள்ள மும்பை துறைமுகத்திற்கு நடைபாதையை, ஏற்படுத்தி இணைப்பு வழங்கினால் கர்நாடக வட மாவட்டங்களுக்கு பொருளாதார ரீதியாக பெரிய அளவில் நன்மை ஏற்படும் என இந்திய தொழில் கூட்டமைப்பின், கர்நாடக மாநிலக் கவுன்சில் தலைவர் எல். கிருஷ்ணன் கூறினார்.
தனது நிதிநிலை அறிக்கை உரையில், நிதி அமைச்சர் ப.சிதம்பரம் இந்த திட்டம் சப்பான் சர்வதேச ஒத்துழைப்பு நிறுவனத்தின் உதவியுடன், மூன்று தென் மாநில அரசாங்கங்களுடன் இணைந்து உருவாக்கியது என்றார். சென்னை-பெங்களூர் தொழில்துறை நடைபாதை என்பது $ 100 பில்லியன் மதிப்பிலான தில்லி-மும்பை தொழில்துறை நடைபாதையின் மாதிரியாக வருகிறது என்றார்.
இரண்டு முக்கிய உட்கட்டமைப்பு திட்டங்கள் நடைபாதையின் முதுகெலும்பாக உருவாக்கப்பட உள்ளன. தொடர்வண்டி மற்றும் சாலை போக்குவரத்து வழியாக சரக்குகளை கொண்டு செல்லும் வகையில் இந்த நடைபாதை மேம்படுத்தப்படும்.
ஜார்ஜ் டெஸ்மியர் என்ற ஆங்கிலோ இந்திய தந்தைக்கும் பர்மாவைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணுக்கும் மகளாக பர்மா ரங்கூனில் பிறந்தார். சகோதரர் பெயர் ரொஜர், சகோதரி பெயர் ஜெனிஃபர் ஆகும். இரண்டாவது உலகப் போர் சமயத்தில் இவர்களது தந்தை இறந்தார். 1943-ஆம் ஆண்டு தாயும் குழந்தைகளும் பம்பாய்க்கு வந்து குடியேறினார்கள்.
பின்னர் பம்பாய் வந்தார்கள். குடும்ப நிலை காரணமாக ஹெலன் பள்ளிப்படிப்பை நிறுத்திவிட்டு நடனக்குழுக்களில் சேர்ந்து நடனமாடி வந்தார். கக்கோ என்ற ஒரு நடிகை இவருக்கு உதவினார். 1957-ஆம் ஆண்டு ஹௌரா பிரிட்ஜ் என்ற படத்தின் மூலம் பிரபலமடைந்தார் ஹெலன். சுமார் 700 திரைப்படங்களுக்கு மேல் நடித்தும் நடனமாடியும் உள்ளார்.
ஹெலன் ஒரு ஆங்கிலோ-பர்மிய இந்திய திரைப்பட நடிகை ஆவார். இந்தியிலும் தமிழிலும் பல திரைப்படங்களில் நடனமாடி நடித்துள்ளார்.
பொதுவாக இயக்கூர்திகளில் சக்திமாற்றம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. உள்ளெரி இயந்திரங்கள் வெளிப்படுத்தும் சக்தியை இச்சக்திமாற்ற அமைப்பு வாகனத்தின் சக்கரங்களுக்கு மாற்றித்தருகிறது. ஒப்பீட்டளவில் உயர் சுழற்சி வேகத்தில் இத்தகைய இயந்திரங்கள் செயல்பட்டாக வேண்டும். பயணத்தில் மேற்கொள்ளப்படும் துவக்குதல், நிறுத்துதல், மெதுவாகப் பயணித்தல் போன்றச் செயல்பாடுகளுக்கு நடுவில் இம்மாற்றச் செயல்பாடு பொருந்தாததாய் உள்ளது. இயந்திரத்தின் உயர் வேகத்தினை சக்திமாற்றம் வாகனத்தின் சக்கரங்களுக்கு ஏற்ப
மெதுவாகக் குறைத்தும் முறுக்கு விசையை அதிகரித்தும் மாற்றித்தருகிறது. சக்தி மாற்ற அமைப்புகள் மிதிவண்டி, நிலையான இயந்திரங்கள் மற்றும் எங்கெல்லாம் வேறுபட்ட சுழற்சி வேகங்கள் மற்றும் முறுக்கு விசைகள் அவசியமாகிறதோ அங்கெல்லாம் பயன்படுகின்றன.
வேகம் மற்றும் முறுக்குவிசை போன்ற சக்திகளின் பரிமாற்றத்திற்கு, பற்சக்கரம் / பட்டை போன்ற வழக்கமான சக்திமாற்ற அமைப்புகள் மட்டுமே வழிமுறையாக இல்லை. முறுக்குவிசை மாற்றிகள் மற்றும் சக்தி உருமாற்றிகள் முதலான மாற்று வழிமுறைகளும் உள்ளன. (உதாரணம்: டீசல் மின் திறனாக்கம் மற்றும் நீரியல் செலுத்தி அமைப்பு) கலப்பின வடிவமைப்பு சக்திமாற்ற அமைப்புகளும் உண்டு. பற்சக்கரங்களை உயர்த்த தானியங்கி சக்தி பரிமாற்றங்கள், அடைப்பிதழ்களைப் பயன்படுத்துகின்றன.இவ்வடைப்பிதழ்கள் இயந்திரக் கட்டுப்பாட்டுப் பெட்டகத்துடன் இணைந்துள்ள நீர்ம அழுத்தத்தைப் பயன்படுத்துகின்றன.
மோட்டார் வாகனங்களில், வாகன அடித்தளக் கட்டுமானத்தில் உரசிணைப்பித் தொகுப்பிற்கும், இணைப்பூட்டும் அச்சுக்கும் இடையே சக்திமாற்றத் தொகுப்பு இணைக்கப்படுகிறது. சக்தி மாற்றத்திற்கு உதவும் இத்தொகுப்பு, பற்சக்கரத் தொகுப்பின் கூடாகவோ அல்லது சுழல்விசை மாற்றியுடன் இணைந்த திரவ இயக்கமாகவோ இருக்கலாம். சக்திமாற்ற வெளியீடானது, செலுத்துத் தண்டின் வழியாக சக்கரங்களை இயக்குவதற்கு உதவும் ஒன்று அல்லது அதற்கு மேலான வேறுபட்ட அமைப்புகளுக்கு மாற்றுகிறது. இதனால் சக்கரங்கள் இருசின் எந்த முனையிலும் தேவைக்கேற்ற வேகத்தில் சுழல அனுமதிக்கப்படுகின்றன.
சக்தி மாற்றம் என்பது இயந்திரத்தின் சக்தியை கட்டுப்பாடுடன் வேறொரு அமைப்புக்கு மாற்றித் தருவது ஆகும். சக்தி மாற்றம் செய்யும் இயந்திர அமைப்பு இதற்குப் பயன்படுகிறது. பெரும்பாலும் சக்தி மாற்றம் என்ற சொல் வாகனங்களில் மிகையாகப் பயன்படுத்தப்படும் பற்சக்கரக் கூட்டினைக் குறிக்கப் பயன்படுகிறது. பற்சக்கரக் கூடு என்பது பற்சக்கரம் மற்றும் பற்சக்கரத் தொகுதி ஆகியனவற்றைப் பயன்படுத்தி சுழலும் சக்தி மூலங்களில் இருந்து பெறப்படும் வேகம் மற்றும் முறுக்கு விசை போன்ற சக்திகளை வேறொரு அமைப்புக்கு மாற்றித் தருகிறது
பெரும்பாலும், ஒரு சக்திமாற்ற அமைப்பில் பல விகிதங்களில் பற்சக்கரங்கள் அவற்றிற்கிடையே சக்தியை மாற்றிக் கொள்ளும் விதத்தில் அமைந்து வேகத்தை மாற்றிக் கொடுக்கின்றன. இந்நிலை மாற்றம் தானியக்கமாகவோ இயக்குபவரின் கையாலோ நிகழ்த்தப்படுகிறது. முன்னியக்க மற்றும் பின்னியக்க வழியமைந்த கட்டுப்படுத்தல்களுக்குமான வசதியையும் இவை அளிக்கின்றன. சாதாரணமாக வேகத்தையும் முறுக்கு விசையையும் மாற்றித்தருகின்ற தனித்தட்டு உரசிணைப்பி சக்திமாற்ற அமைப்புகளும் உண்டு. சிலசமயங்களில் இவை இயக்கூர்தியின் திசையையும் மாற்றுகின்றன.
பிரித்தானிய ஆங்கிலத்தில் சக்திமாற்றம் என்ற சொல் கிளட்சு எனப்படும் உரசிணைப்பி, பற்சக்கரக் கூடு, தாங்கு அச்சுத்தண்டு , வேறுபட்ட மற்றும் இறுதி செலுத்துத்தண்டு ஆகியனவற்றை உள்ளடக்கிய உந்துதல் தொடர் முழுவதையும் குறிக்கிறது. அமெரிக்க ஆங்கிலத்தில் சக்திமாற்றம் என்ற சொல் குறிப்பாக பற்சக்கரக் கூட்டை மட்டுமே குறித்து அதன் விரிவான பயன்பாடு வேறுபடுத்தப்படுகிறது
அங்கமுத்துவின் ஏழு வயதில் தந்தையும், சில ஆண்டுகள் கழித்து தாயும் காலமானதால் ஏழாம் வகுப்புடன் படிப்பு தடைப்பட்டது. சண்முகம் செட்டியார் என்பவர் இவரை வேலூர் நாயர் கம்பெனியில் சேர உதவி செய்தார். சில மாதங்களுக்குப் பிறகு தஞ்சை கோவிந்தன் கம்பெனியில் சேர்ந்த அங்கமுத்து, திருடன் வேடமேற்று நாடகங்களில் நடித்தார். பின்னர் ரங்கசுவாமி நாயுடு கம்பெனியின் சார்பாக மலேசியா சென்றார்.