polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
கோபி சந்த் நரங் பாக்கித்தானிலுள்ள பலூசிஸ்தானின் தக்கி என்ற ஊரில் பிறந்த இவர் ஒரு இந்திய கோட்பாட்டாளரும், இலக்கிய விமர்சகரும் மற்றும் அறிஞருமாவார். அவர் உருது மற்றும் ஆங்கிலத்தில் எழுதுகிறார். அவரது உருது இலக்கிய விமர்சனங்கள் நுட்பங்கள், கட்டமைப்புவாதம், பிந்தைய கட்டமைப்புவாதம் மற்றும் கிழக்கு கவிதை உள்ளிட்ட நவீன தத்துவார்த்த கட்டமைப்புகளை உள்ளடக்கியுள்ளது.
நரங்கின் முதல் புத்தகம் 1961 இல் வெளியிடப்பட்டது, இது பழங்குடி தொழிலாளர்கள் மற்றும் தில்லி கைவினைஞர்களால் பேசப்பட்ட புறக்கணிக்கப்பட்ட பேச்சுவழக்கின் சமூகவியல் பகுப்பாய்வு ஆகும். மேலும் இவர் உருது, ஆங்கிலம் மற்றும் இந்தி மொழிகளில் 60 க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களை வெளியிட்டுள்ளார்.
கற்பிப்பதைத் தவிர, தில்லி உருது அகாதமி மற்றும் உருது மொழியை மேம்படுத்துவதற்கான தேசிய அமைப்பின் துணைத் தலைவராகவும் நரங் இருந்துள்ளார். - மனித வளத் துறைத் தலைவர் மற்றும் துணைத் தலைவர் மற்றும் சாகித்ய அகாதமியின் தலைவர் போன்ற பொறுப்புகளைையும் வகித்துள்ளார்.
நரங் தில்லி பல்கலைக்கழகத்திலிருந்து உருது மொழியில் முதுகலைப் பட்டமும், 1958 இல் அவரது முனைவர் பட்டம் முடிக்க கல்வி அமைச்சகத்திலிருந்து ஆராய்ச்சிக்கான உதவியும் பெற்றார்.
இவரது முதல் இசை நிகழ்ச்சி சென்னையில் உள்ள இந்திய தேசிய காங்கிரசு கட்டிடத்திற்கு நிதி பெறுவதற்காக நடத்தப்பட்டது. காரைகுடியைச் சேர்ந்த மூத்த காங்கிரசுகாரர் சுப்பிரமணியத்தின் தலைமையின் கீழ் காரைகுடியில் இந்த நிகழ்ச்சி நடைபெற்றது. 1940 ஆம் ஆண்டில் எட்டு வயதாக இருந்தபோது .அனைத்திந்திய வானொலி ஒலிபரப்பில் தொடங்கி, இவர் தனது குருவுடன் அவரது அனைத்து இசை நிகழ்ச்சிகளிலும் பங்கேற்றுள்ளார். பதினொரு வயதிலிருந்தே இவர் சுயாதீனமான பாடல்களைக் கொடுக்கத் தொடங்கினார். இந்தியாவிலும் வெளிநாட்டிலும் நூற்றுக்கணக்கான பாடல்களை இவர் வழங்கியுள்ளார். 1970 ஆம் ஆண்டில், சென்னை, மியூசிக் அகாதமியால் சிறந்த வீணைக் கலைஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ரங்கநாயகி தனது குருவின் பாரம்பரிய பாணியை கடைபிடித்ததற்காக பாராட்டப்படுகிறார். 1978 மற்றும் 1988க்கு இடையில் சென்னை மியூசிக் அகாதமி மூலம் வீணை வகுப்புகளை மேற்கொண்டார். 1993 ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்காவின் ஆம்ஹெர்ஸ்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் மாணவர்களுக்காக இவர் வீணை வகுப்புகளை நடத்தினார்.
1952 ஆம் ஆண்டில், சென்னை மியூசிக் அகாதமியின் 26வது வெள்ளி விழா கொண்டாட்டங்களுக்கு தனது குரு சாம்பசிவ ஐயருடன் இசை நிகழ்ச்சியினை நடத்தினார். மேலும் சென்னையின் முன்னாள் ஆளுநரான சிறீ பிரகாசாவால் வெள்ளி கலசம் இவருக்கு பரிசாக வழங்கப்பட்டது. 1970ஆம் ஆண்டில், மியூசிக் அகாதமியால் சிறந்த வீணைக் கலைஞராக இவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இந்த விழாவில் அப்போதைய மைசூர் ஆளுநர் தர்ம வீரர் மூலம் இவருக்கு வீணை பரிசளிக்கப்பட்டது. 1979 ஆம் ஆண்டில், அப்போதைய தமிழக முதல்வர் எம். ஜி. ராமச்சந்திரன் "கலைமாமணி" என்ற பட்டத்தை இவருக்கு வழங்கினார். 1984 சனவரி 26, அன்று, பாலசுப்பிரமணிய சபையின் ஆதரவுடன் நடத்தப்பட்ட ஒரு பாராட்டு விழாவில் தமிழ்நாடு இயல் இசை நாடக மன்றம் மற்றும் சிறீமதி பெற்றுள்ளார்.
தமிழ்நாட்டின் பூங்குளத்தில் 1932 இல் பிறந்த இரங்கநாயகி ராஜகோபாலன் மறைந்த வீணை இசைக் கலைஞர் சங்கீத கலாநிதி காரைகுடி சாம்பசிவ ஐயரின் மூத்த சீடர்களில் ஒருவராவார். 1952 ஆம் ஆண்டில் சங்கீத நாடக அகாதமி கூட்டாளர் விருதை வென்ற முதலாவது இசைக்கலைஞர் சாம்பசிவ ஐயர் ஆவார். இசை, நடனம், நாடகத்திற்கு இந்தியாவில் சங்கீத நாடக அகாதமியில் வழங்கப்படும் மிக உயரிய விருது இதுவாகும் . இரங்கநாயகி தனது இரண்டு வயதிலேயே காரைகுடி சாம்பசிவ ஐயரிடம் பயிற்சி மேற்கொண்டார். வீணையில் தனது குருவிடமிருந்து இருபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக பயிற்சி பெற்றார். 1958 இல் சாம்பசிவ ஐயர் இறக்கும் வரை கடுமையான குருகுல முறையில் பயிற்சியினைப் பெற்றார்.
இரங்கநாயகி ராஜகோபாலன் இவர் ஓர் கலைமாமணி விருது பெற்ற வீணை இசைக்கலைஞராவார். கருநாடக இசைக்காக இவர் ஆற்றிய பங்கிற்காக இந்தியக் குடியரசுத்தலைவரால் சங்கீத நாடக அகாதமி விருதினையும் பெற்றுள்ளார்.
த ஆர்ட்டிஸ்ட் ஐந்து விருதுகளை வென்றது, சிறந்த நடிகர், சிறந்த இயக்குனர், மற்றும் சிறந்த திரைப்படம். 1927 இல் வெளிவந்த விங்ஸ் திரைப்படத்தினை அடுத்து சிறந்த திரைப்படத்திற்கான விருதை ஊமைத்திரைப்படம் வென்றது முதல் முறையாகும். பிற வெற்றியாளர்களில் - ஹியூகோ ஐந்து விருதுகளை வென்றது, தி ஐயர்ன் லேடி இரண்டு விருதுகளையும், மற்றும் பிகின்னர்சு, தி டிசன்டன்ட்சு, த பேன்டாசுடிக் பிலையிங் புக்சு ஆஃப் மிசுடர். மார்ரிசு லெசுமோர், த கேர்ள் வித் த டிராகன் டாட்டூ, தி ஹெல்ப், மிட்நைட் இன் பாரீசு, தி மப்பெட்சு, ரங்கோ, சேவிங் ஃபேசு, எ செபரேஷன், த ஷோர், மற்றும் அன்டிபீடட் ஒவ்வொன்றும் ஒரு விருதினை வென்றன. ஐக்கிய அமெரிக்காவில் 39 மில்லியன் மக்கள் இவ்விழாவினை தொலைக்காட்சியில் கண்டுகளித்தனர்.
வெற்றியாளர்கள் பிப்ரவரி 26, 2012 அன்று நிகழ்ந்த விழாவில் அறிவிக்கப்பட்டனர். . த ஆர்டிஸ்ட் திரைப்படத்தினை பலர் முழுதும் ஊமைத்திரைப்படமாக கருதினாலும், உண்மையில் அது இசைத்திரைப்படமாகும். 1927 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த விங்ஸ் திரைப்படம் மட்டுமே சிறந்த திரைப்படம் வென்ற முழுக்க முழுக்க ஊமைத்திரைப்படமாகும். மேலும் 1993 இல் சிறந்த திரைப்படம் வென்ற சிண்டலர்ஸ் லிஸ்ட் திரைப்படத்தினை அடுத்து கருப்புவெள்ளைத் திரைப்படம் வெல்வது இதுவே முதன்முறை. மெரில் ஸ்ட்ரீப் ஆசுக்கர் விருதினை வெல்வது மூன்றாவது முறையாகும்.
84ஆவது அகாதமி விருதுகள் விழா, அகாதமி ஆப் மோசன் பிக்சர் ஆர்ட்ஸ் அண்ட் சயின்சஸ் , ஆல் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டது, 2011 ஆம் ஆண்டில் ஐக்கிய அமெரிக்காவில் வெளிவந்த சிறந்த திரைப்படங்களை பாராட்டுவதற்கு நடத்தப்பட்டது. பிப்ரவரி 26, 2012 அன்று ஹாலிவுட் மற்றும் ஹைலாந்து சென்டர் திரையரங்கம், ஹாலிவுட், லாஸ் ஏஞ்சலஸ் இல் 17:30 ப.நே.வ / 20:30 கி.நே.வ நடந்தது. நடிகர் பில்லி கிறிசுடல் இவ்விழாவினை ஒன்பதாவது முறையாக நடத்தினார்.
சுமதி மூர்த்தியின் குரு, மறைந்த பண்டிட் இராமராவ் நாயக், ஆக்ரா கரானா உஸ்தாத்துகளான உஸ்தாத் அட்டா உசேன் கான் மற்றும் உஸ்தாத் பயாசு கான் ஆகியோரிடமிருந்து இந்துஸ்தானி பாரம்பரிய இசையைக் கற்றுக்கொண்டார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. சுமதி மூர்த்தி கைம்முரசு இணை மேதை பண்டித் குரு மூர்த்தி வைத்யாவுடனும், ஆர்மோனிய இசைக் கலைஞர் சிறீ எஸ்.ஆர். இராமகிருட்டிணன் ஆகியோருடன் இணைந்து பணியாற்றியுள்ளார். ஆக்ரா கரானா பாணி மிகவும் ஆண்பால் பாணி என்று புரிந்து கொள்ளப்பட்டாலும். ஜோஹ்ரா பாய் அகர்வாலி போன்ற சில கலைஞர்கள் இந்த வகையை மிகவும் தனித்துவமான முறையில் ஆராய்ந்துள்ளனர். ஆக்ரா கரானா காயலின் கட்டமைப்புகளை உருவாக்குவதன் மூலம் அதன் விளக்கத்திற்காக அறியப்படுகிறது. இது கேட்பவர்களுக்கு பாடல் மற்றும் உணர்ச்சிகளைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது. இது ஒரு சுருக்கமான காட்சி அனுபவத்தை உருவாக்குகிறது.
இவர் 12 வயதிலிருந்தே தனது இசை நிகழ்ச்சியைத் தொடங்கினார். பண்டிட் இராமராவ் நாயக்கிடமிருந்து 17 ஆண்டுகள் இசைப்பயிற்சியைப் பெற்றுள்ளார். இவர் இந்தியா முழுவதும் பல இசை நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தியுள்ளார். மேலும், பல முக்கிய இசை விழாக்களிலும் பங்கேற்று வருகிறார். பி.ஜெயஸ்ரீ போன்ற பிரபல நாடக பிரமுகர்களுடன் பணியாற்றிய இவர், பல்வேறு நாடகக் குழுக்களுக்கும் இசையமைத்துள்ளார். சுமதி தற்போது பெங்களூரில் வசித்து வருகிறார். ://./-----/
2006 ஆம் ஆண்டில், இலெசுபிட் என்ற பெயரில் பிறந்த வினோதமான பெண்களுக்காக இவர் ஒரு ஆதரவுக் குழுவை உருவாக்கினார். இவரும் சுனில் மேனன் என்பவரும் இந்த வினோதமானவர்களின் கதைகளைப் பகிர்ந்து கொள்ள வாய்வழி வரலாற்றுத் திட்டத்தை செய்து வருகின்றனர். தென்னிந்தியாவில் பிறந்த பெண் பாலினம் மற்றும் பாலியல் சிறுபான்மையினரை மையமாகக் கொண்ட பாலின உள்ளடக்கம் நோக்கி புத்தகத்தை இவர்கள் இணைந்து கூட்டாக எழுதியுள்ளனர்.
சுமதி மூர்த்தி இவர் பெங்களூரை தளமாகக் கொண்ட ஓர் இந்துஸ்தானி இசைப்பாடகரும், இசையமைப்பாளரும் மற்றும் அகனள், அகனன், ஈரர், திருனர்களின் ஆர்வலரும் ஆவார். இவர் ஆக்ரா கரானா என்ற பாடல் வகையைப் பாடும் இசைக் கலைஞராவார். மேலும், வினோதமானவர்களின் உரிமைகள் இயக்கத்திலும் தீவிரமாக செயல்பட்டு வருகிறார்.
முனைவர் புளோ என்பவருடன் இணைந்து சாகிரி என்ற திட்டத்தில் இவர் ஈடுபட்டுள்ளார், இது பாலினங்கள், மின்னணுவியல், காட்சி படங்கள், கவிதை மற்றும் இசை ஆகியவற்றைக் கலக்கும் பல ஊடக நிகழ்ச்சியைக் கொண்டுள்ளது. இவர் இந்த திட்டத்தில் இசையமைப்பாளராகவும், பாடகராகவும் மற்றும் பாடல் எழுதுபவராகவும் பணியாற்றினார்.
இந்தக் கோட்டை முதன்மையாக செங்கல், கல் மற்றும் மண்ணால் கட்டப்பட்ட நீண்ட சுவராக ஒரு கால்வாயின் மேற்குக் கரையுடன் ஓடியது. அதில் அந்தப் பகுதியைக் காக்க படைகள் இருந்தன. கூடுதலாக, குறைந்தது மூன்று காவலர் குடியிருப்புகளைக் கொண்டிருந்தது. வெளிப்புறத்தில் கோட்டைக்கு எதிரிகள் நுழைவதைத் தடுக்க உயர்ந்த சுவர்கள் இருந்தன. அவை பார்டெஸ் என அழைக்கப்படுகின்றன. பார்டெஸ் கோட்டையின் உட்புறத்தில் ஒரு காலத்தில் மராட்டியர்கள் மற்றும் போர்த்துகீசிய ஆட்சியாளர்களின் கொத்தளம் மற்றும் பீரங்கிகள் இருந்தன என்று நம்பப்படுகிறது. ஆனால் இன்றைய கோட்டையின் பெரும்பகுதி பாழடைந்துவிட்டதால், அவற்றில் மிகக் குறைந்த தடயங்கள் மட்டுமே காணப்படுகின்றன.
1739 ஆம் ஆண்டில், இது மராட்டிய வீரர்களால் இணைக்கப்பட்டது, பின்னர் இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அதை லூரியலின் முதலாவது மார்க்விஸ் லூயிஸ் கார்லோஸ் இனாசியோ சேவியர் டி மெனிசஸ் மீண்டும் கைப்பற்றினார். இந்தக் கோட்டை போர்த்துகீசிய வீரர்களால் காவலில் வைக்கப்பட்டது. பின்னர் 1841 ஆம் ஆண்டில் அவர்கள் அருகிலுள்ள நகரமான மப்பூசாவுக்கு மாற்றப்பட்டபோது திரும்பப் பெறப்பட்டது. மப்பூசா கோட்டை படிப்படியாக அதன் போர்க்கள முக்கியத்துவத்தை இழந்து, சில ஆண்டுகளாக கைவிடப்பட்டு புறக்கணிக்கப்பட்டது. இது இப்போது கோவாவில் உள்ள காப்பகங்கள் மற்றும் தொல்பொருள் இயக்குநரகத்தின் ஆதரவினால் மீட்டெடுக்கப்படுகிறது.
இந்தக் கோட்டை 1635 ஆம் ஆண்டில் போர்த்துகேய இந்தியாவின் ஆளுநரான, மிகேல் டி நோரொன்யா, லின்யாரெசின் நாலாம் கவுன்ட்டு உத்தரவின் பேரில் கட்டப்பட்டது. மராட்டியர்கள் மற்றும் போன்ஸ்லெஸ்கள் பார்டெஸ் எல்லையில் நுழையாமல் பாதுகாக்க, ஒரு தடையாக 1681 ஆம் ஆண்டில் ஆல்வோர் கவுன்ட் இந்தக் கோட்டைகளை நிறைவு செய்தார். இந்தக் கோட்டைகள் அதன் மேற்குக் கரையில் உயரமான சுவரைக் கொண்ட கால்வாயைக் கொண்டிருந்தன. இது ஒரு அகழியாகும். இது தொடர்ச்சியான காவலர் குடியிருப்புகளைக் கொண்டிருந்தது. அவற்றில் குறைந்தது மூன்று இன்னும் அடையாளம் காணக்கூடிய இடிபாடுகளாக உள்ளன.
ஓ ஃபோர்டாலெஸா டி சாவோ செபாஸ்டினோ டி டிவிம் அல்லது டிவிம் கோட்டை என்றழைக்கப்படும் இது ஒரு காலத்தில் நீண்ட சுவர் கட்டமைப்பின் ஒரு பகுதி. இந்தியாவின் மேற்கு கடற்கரையில் உள்ள கோவா மாநிலத்தில் உள்ள டிவிம் கிராமத்திலிருந்து கோல்வாளே எனப்படும் பகுதி வரை இந்த அமைப்பு பரவியுள்ளது. எனவே மத்தியக் கோட்டை அல்லது கோல்வாளே கோட்டை என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது. தற்போது, இவற்றில் பெரும்பாலானவை இடிந்து விழும் நிலையில் உள்ளன. இருப்பினும், கட்டமைப்பின் பகுதிகளை மீட்டெடுக்கும் பணி நடைபெறுகிறது.
இந்தக் கோட்டை போர்த்துகீசிய மற்றும் இந்திய கட்டிடக்கலை இரண்டின் தாக்கத்தையும் கொண்டுள்ளது. இந்தக் கோட்டையில் மராட்டியர்கள் தங்கியிருந்தபோது, உள்ளூர்க் கட்டடக்கலை பாணி அடிப்படையில் நினைவுச்சின்னத்தின் சில பகுதிகளை அவர்கள் மீண்டும் வடிவமைத்தனர். கோட்டையின் பெரும்பகுதி இடிந்து கிடந்தாலும், அதன் கட்டமைப்பின் முக்கியத்துவத்தை இன்றும் புரிந்து கொள்ள முடியும்.
கோட்டையின் இடிபாடுகள் மற்றும் தளம் 1983 முதல் வரலாற்று பாரம்பரிய தளமாக கோவா, டாமன் மற்றும் டையூ ஆகியவற்றால் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன.
கோட்டைப் பகுதி பார்டெஸில் உள்ள கோல்வளே கிராமத்தின் சர்வே எண் 74 துணைப்பிரிவு 23 இல் அமைந்துள்ளது. மேலும் இந்த நிலம் கோவா அரசுக்கு சொந்தமானது.
மேதில் தேவிகா ஒரு கல்வியாளர், அறிஞர், கேரள பாரம்பரிய நடன வடிவமான மோகினியாட்டத்தின் ஆதரவாளர் ஆவார். அமெரிக்கா, ஐரோப்பா, ஆத்திரேலியா, சிங்கப்பூரின் எஸ்ப்ளானடே அரங்கு மற்றும் கேரள கவின் கலை சங்கம் மற்றும் உஸ்தாத் பிஸ்மில்லா கான் யுவ புரஸ்கார் இளைஞர் விழா போன்ற முக்கிய விழாக்களில் இவரது நடனநிகழ்ச்சிகள் நடத்தப்பட்டுள்ளன. இந்தியாவின் பல்வேறு பள்ளிகள் மற்றும் நிறுவனங்களிலும் வெளிநாடுகளில் உள்ள பல்கலைக்கழகங்களிலும் சொற்பொழிவு-செயல் விளக்கம் மற்றும் கட்டுரை சமர்பித்தல் போன்றவற்றை தேவிகா வழக்கியுள்ளார். தேவிகா தனது கலை மூலமாக மோகினியாட்டம் மற்றும் மலையாள இலக்கியம், இசை, கவிதைகளை வெளிநாடுகளில் பரப்பியுள்ளார். திருவனந்தபுரத்தில் 2017 ஆம் ஆண்டு ஐந்து நாள் நடந்த சிலாங்க நடன விழா போன்ற விழாக்களை இவர் தொகுத்தளித்துள்ளார்.
மேலும் இவர் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தில் முதுகலை வணிக மேலாண்மைப் பட்டத்தில் முதல் தரவரிசையும், ரவீந்திர பாரதி பல்கலைக்கழகத்தில் நிகழ்த்து கலைகளில் முதுகலை பட்டத்தை முதல் தரவரிசையோடு தங்கப் பதக்கக்கம் பெற்று முடித்தார். 2013 ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாட்டின் பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகத்தில் மோகினியாட்டத்தில் முனைவர் பட்ட ஆய்வுப் படிப்பைபை முடித்தார். இவர் கேரள கலாமண்டலம் நிகர்நிலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆராய்ச்சித் துறையிலும் முதுகலை படிப்புத் துறையில் விரிவுரையாளராகவும் பணியாற்றியுள்ளார். கேரள கலாமண்டலம் நிகர்நிலைப் பல்கலைக்கழகத்தின் சர்வதேச மாணவர்கள் துறையின் தலைவராகவும் பணியாற்றியுள்ளார்.
மேதில் தேவிகா 1976 இல் துபாயில் பிறந்தார். அங்கு இவர் இந்திய உயர்நிலைப் பள்ளியில் பயின்றார். இவருக்கு ராதிகா பிள்ளை மற்றும் மேதில் ரேணுகா என்ற இரண்டு அக்காள்கள் உள்ளனர். எழுத்தாளர் மேதில் ராதாகிருஷ்ணன் இவரது தாய்மாமன், மற்றும் எழுத்தாளர் வி. கே. எனின் மனைவியான வேதவதி இவரது தாய்வழி அத்தை ஆவார். மெர்சி கல்லூரிக்குச் சென்றபின், பாலக்காட்டில் உள்ள அரசு விக்டோரியா கல்லூரியில் வணிகத்தில் இளங்கலை பட்டம் பெற்றார்.
2018 ஆம் ஆண்டில், 11 ஆம் நூற்றாண்டு கவிஞரின் படைப்பு குறித்த இவரது விளக்கத்தின் அடிப்படையில், சர்பதத்வம் என்ற குறும் ஆவணப்படத்தில் இவர் தோன்றி விளக்கத்தை வழங்கினார் . இதில் இடம்பெற்ற பாடல் வரிகளுக்கு இசை அமைத்தார், நடனம் அமைத்து, நடனமாடினார். மேலும் இதன் இணை இயக்குனராகவும் இணை தயாரிப்பாளராகவும் பணியாற்றினார்.
தேவிகா 2002 இல் ராஜீவ் நாயரை மணந்து பெங்களூரில் குடியேறினார் அங்கு இவர்களுக்கு தேவாங் என்ற மகன் பிறந்தார். தேவாங் பிறந்த உடனேயே விவாகரத்து பெற்ற தேவிகா பாலக்காடுக்கு இடம் பெயர்ந்தார். மேலும் பாலக்காட்டின் ராமநாதபுரத்தில் "ஸ்ரீபாத நாத்ய கலரி" என்ற ஒரு நடனப் பள்ளியைத் திறந்தார்.
நாகா நாடகத்தின் 2015 ஆம் ஆண்டய அரங்க தழுவலில் தனது கணவர் முகேஷ் மற்றும் இவரது சகோதரி சந்தியா ராஜேந்தன் ஆகியோருடன் தோன்றினார். இதை சுவீரன் இயக்கியுள்ளார். பின்னர் 2017 ஆம் ஆண்டில் சுமேஷ் லால் இயக்கிய ஹ்யூமன்ஸ் ஆஃப் சம்வொன் திரைப்படத்தில் அறிமுகமானார்.
மேதில் தேவிகா என்பவர் ஒரு இந்திய நடன ஆராய்ச்சி அறிஞர், கல்வியாளர், கலைஞர் மற்றும் பாலக்காட்டைச் சேர்ந்த நடன இயக்குனர் ஆவார்.
29 நவம்பர் 1981 அன்று லாகூரில் கான் பிறந்தார் இவர் பதான் வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர் ஆவார் . அவர் லாகூரில் வசிக்கிறார், பஞ்சாபி இவரின் தாய்மொழி ஆகும். இவரது தந்தை பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் பாட்டியாலாவில் பிறந்தார், 1947 பிரிவினைக்குப் பிறகு இளம் வயதிலேயே பாகிஸ்தானுக்கு குடிபெயர்ந்தார். இவரது தாயின் குடும்பம் பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் லக்னோவில் குடியேறியது. கானின் இளாமைப் பருவத்தில் இவரது தந்தை மருந்து விற்பனையில் இருந்தார். வளைகுடாப் போரின்போது குடும்பம் ஏதென்ஸ், துபாய், ரியாத் மற்றும் மான்செஸ்டரில் வசிக்க வேண்டியிருந்தது. இவருக்கு 13 வயதாக இருந்தபோது அவரது குடும்பத்தினர் லாகூருக்குத் திரும்பினர். குழந்தை பருவத்திலிருந்தே கான் அமிதாப் பச்சன் மற்றும் ரிஷி கபூரின் ரசிகராக இருந்தார். அவருக்கு இரண்டு சகோதரிகள் உள்ளனர். அவரது மூத்த சகோதரி அலியா ஒரு கட்டிடக் கலைஞர் மற்றும் இவரது தங்கை சனா ஒரு மருத்துவராக உள்ளார்.
2010 ஆம் ஆண்டில் வெளியான தஸ்தான் எனும் தொலைக்காட்சி நாடகத்தில் நடித்ததன் மூலம் இவர் பரவலாக அறியப்பட்டார். இதற்காக பாகிஸ்தான் ஊடக விருதுகளில் சிறந்த ஆண் நடிகருக்கான விருதைப் பெற்றார். பாக்கிஸ்தானிய தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியான ஹம்ஸஃபர் இல் கான் ஒரு முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார், மேலும் சுல்தானா சித்திகியின் நாடகமான ஜிண்டகி குல்சார் ஹை இல் நடித்தார். இரண்டு நிகழ்ச்சிகளுக்காகவும், சிறந்த நடிகருக்கான லக்ஸ் ஸ்டைல் விருதைப் பெற்றார்.2014 ஆம் ஆண்டில் காதல் நகைச்சுவைத் திரைப்படமான கூப்சுரத் திரைப்படத்தில் முக்கியக் கதாபாத்திரத்தில் கான் பாலிவுட்டில் அறிமுகமானார். இதற்காக சிறந்த ஆண் அறிமுகத்திற்கான பிலிம்பேர் விருதைப் பெற்றார்.
இவர் ஒரு அமெரிக்க பள்ளியில் படித்தார். அங்கு அவர் இனப் பிரச்சினைகளை எதிர்கொண்டதாகவும் அவரது கூச்ச மற்றும் அமைதியான பாங்கு காரணமாக கொடுமைப்படுத்தப்பட்டதாகவும் கூறினார். கான் ஜோஹர் டவுன் லாகூர் இலக்கணப் பள்ளியில் தனது ஏ- பிரிவில் தேர்ச்சி பெற்றார்.மேலும் லாகூரில் மென்பொருள் பொறியியலில் இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றார். பொறியாளராக அவருக்கு வேலை கிடைக்காததால் இவர் நடிக்கத் தொடங்கினார். ஃபோர்ப்ஸ் இந்தியா நேர்காணலில் தான் விளம்பரத் துறையில் வேலை தேடத் தவறிவிட்டதாக கூறினார்.
பவத் அப்சல் கான் ஒரு பாகிஸ்தான் நடிகர், தயாரிப்பாளர், திரைக்கதை எழுத்தாளர், விளம்பர மாதிரி மற்றும் பாடகர் ஆவார். பிலிம்பேர் விருது, மூன்று லக்ஸ் ஸ்டைல் விருதுகள் மற்றும் ஆறு ஹம் விருதுகள் உட்பட பல விருதுகளை இவர் பெற்றுள்ளார்.
ஒரு விபத்தில் இவரின் கணையம் பாதிப்பிற்கு உள்ளானது. இவரின் 17 ஆம் வயதில் நீரிழிவு நோய் இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. நீச்சல் குளத்தின் பின்னால் இந்த விபத்து நிகழ்ந்தது.
கான் ஆடை வடிவமைப்பாளரான சதாஃப் கானை 2005 ஆம் ஆண்டில் திருமணம் செய்து கொண்டார். இவர்களுக்கு அயன் என்ற மகனும், எலெய்னா என்ற மகளும் உள்ளனர்.
சைப்பிரசு பல்கலைக்கழகத்திற்கான நுழைவுத் தேர்வில் பங்கேற்க தகுதியானவர்கள் சைப்பிரசு குடிமக்கள் அல்லது சைப்ரியாட் வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள் (குறைந்தபட்சம் பெற்றோரில் யாராவது ஒருவர் சைப்ரியாட் வம்சாவளிையச் சார்ந்தவராக இருக்க வேண்டும்) ஆவர். கல்வி வாய்ப்புள்ள மாணவர்கள் ஆறு ஆண்டு உயர்நிலைப் பள்ளியில் பட்டம் பெற்றிருப்பார்கள். மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு அல்லது சிறப்புத் தேவைகள் உள்ளவர்களுக்கு பல பதவி நிலைகள் வழங்கப்படுகின்றன.
சைப்பிரசின் தலைநகரான நிக்கோசியாவை மையமாகக் கொண்டு, கற்பித்தலானது முதன்மையாக கிரேக்க மொழியில் உள்ளது. இப்பல்கலைக்கழகத்தின் அதிகாரபூர்வ அலுவல் மொழிகள் கிரேக்கம் மற்றும் துருக்கிய மொழிகளாகும். ஆனால், ஒரு சில துருக்கிய மொழி பேசுபவர்கள் மட்டுமே பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளனர்.
சைப்பிரசு பல்கலைக்கழகம் என்பது சைப்பிரசு குடியரசால் 1989 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட ஒரு பொது ஆராய்ச்சி பல்கலைக்கழகம் ஆகும். இப்பல்கலைக்கழகம் 1992ஆம் ஆண்டில் முதன் முதலில் மாணவர்களை அனுமதித்தது. இப்பல்கலைக்கழகம் சுமார் 7000 மாணவர்களைக் கொண்டுள்ளது.
சைப்பிரசு குடியரசின் கல்வி மற்றும் கலாச்சார அமைச்சினால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட நுழைவுத் தேர்வுகள் மூலம் பெரும்பாலான இளங்கலை மாணவர்களுக்கான சேர்க்கை நடைபெறுகிறது. சிறப்பு தேவைகள் அல்லது சூழ்நிலைகள் உள்ள மாணவர்களுக்கு பல இடங்கள் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளன.
ஈரானின் தென் கிழக்கு மூலையில் அமைந்துள்ள நகரங்களில் முக்கிய நகரமாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த கெர்மான் நகரமானது, மிகப்பெரியதாகவும், மிகுந்த வளர்ச்சிகளையும் தன்னகத்தேப் பெற்றுள்ளது. நிலப் பரப்பளவு அடிப்படையிலும், இந்த ஈரானின் நகரமானது, மிகப்பெரிய நகரங்களில் ஒன்றாக உள்ளது. கெர்மான் நகரம் தனித்துவமான நில அமைப்புகளையும், நீண்ட வரலாற்றுப் பதிவுகளையும், பெருமை மிகுந்த வலுவான கலாச்சாரத்தையும், பாரம்பரியத்தையும், பண்பாடுகளையும் ஆகியவற்றால் புகழ் பெற்று விளங்குகிறது. இதன் நகர வரலாற்றில், இந்த நகரமானது, பல முறை ஈரானின், பல்வேறு பரம்பரை ஆட்சியின் போது, தலைநகராக இந்நகரம் இருந்து உள்ளது. இது ஈரானின் தலைநகரான தெகுரான் நகரத்தின் தென் கிழக்கில் அமைந்துள்ள இந்நகரம், தெகுரானிலிருந்து 800 கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இதன் நிலப்பகுதியானது, பெரிய, தட்டையான சமவெளி நிலமாக இருக்கிறது. அதனால் நகரத்தின் கட்டிட அமைப்புகள் சிறப்பாகவும், நகர மேலாண்மைக்கு வசதியாகவும் இயற்கையாகவே சிறப்பு இயல்புகளைப் பெற்றுள்ளது.
கெர்மான் (; ரோமானியப்படுத்தப்பட்ட பெர்சியமொழியில் , , ஆகிய சொற்களால் அழைப்பர். கார்மேனியா என்றும் இந்நகரத்தினை அழைப்பதுண்டு. ஈரான் நாட்டிலுள்ள நிருவாக மாகாணங்களில் ஒன்றான, கெர்மான் மாகாணத்தின் தலைநகரமாக, இந்நகரம் திகழ்கிறது. 2011 ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின் படி, இந்த நகரத்தின் மக்கள் தொகையானது, 821,394 நபர்களைப் பெற்று இருந்தது. இந்நபர்களைக் கொண்டுள்ள குடும்பங்களின் அல்லது வீடுகளின் எண்ணிக்கை 2,21,389 வீடுகள் ஆகும். மக்கள் தொகை அடிப்படையில், இந்நகரம் ஈரானின் பத்தாவது மக்கள் தொகைப் பெருக்கம் உள்ள நகரமாக இருந்தது.
இவர் ஜேர்மனிய இனத்தவர் மற்றும் ஸ்காட்டிஷ், ஆங்கிலம், வெல்ஷ், ஹுஜினோட் பிரஞ்சு மற்றும் ஸ்காட்ச் ஐரிஷ் ஆகிய வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர் ஆவார். டவுன்ஸ் தென் கரோலினாவின் கிரீன்வில்லில் பிறந்தார். இவரது தந்தை ஹென்றி கீத் டவுன்ஸ் , ஒரு வழக்கறிஞராக இருந்தார். மற்றும் இவரது தாய் எலன் சம்மர் டவுன்ஸ் ஆவார். அவர் ஃபர்மன் பல்கலைக்கழகத்தில் இயற்பியலில் இளாம் அறிவியல் பட்டமும் மற்றும் நவீன மொழிகளில் இளங்கலைப் பட்டத்தினை 1935 ஆம் ஆண்டில் பெற்றார். டவுன்ஸ் 1937 ஆம் ஆண்டில் டியூக் பல்கலைக்கழகத்தில் இயற்பியலில் முதுகலை அறிவியலில் பட்டப்படிப்பை முடித்தார், பின்னர் கலிபோர்னியா தொழில்நுட்பக் கழகத்தில் 1939 அம் ஆண்டில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். இரண்டாம் உலகப் போரின் போது, பெல் ஆய்வுக் கூடங்களில் தொலைக் கண்டுனர்வி குண்டுவெடிப்பு முறைகளில் பணியாற்றினார்.
சார்லஸ் ஹார்ட் டவுன்ஸ் ஓர் அமெரிக்க இயற்பியலாளர் ஆவார் . 1964 ஆம் ஆண்டு இயற்பியலுக்கான நோபல் பரிசை நிகோலே பாசோவ் மற்றும் அலெக்சாண்டர் புரோகோரோவ் ஆகியோருடன் இணைந்து பெற்றுக் கொண்டார். டவுன்ஸ் அமெரிக்க அரசாங்கத்தின் ஆலோசகராக இருந்தார்.1945 ஆம் ஆண்டில் குடியரசுத் தலைவராக இருந்த ஹாரி ட்ரூமன் முதல் 1999 ஆம் ஆண்டில் பில் கிளிண்டன் வரை இவர் அமெரிக்க அரசாங்கத்தின் ஆலோசகராக இருந்தார்.
டவுன்ஸ் 1941 ஆம் ஆண்டில் வீடற்றவர்களுக்கு சமூக சேவை செய்யும் சமூக ஆர்வலரான பிரான்சிஸ் எச். பிரவுனை மணந்தார் . கலிபோர்னியாவின் பெர்க்லியில் வாழ்ந்த இவர்களுக்கு லிண்டா ரோசன்வீன், எலன் ஆண்டர்சன், கார்லா கெஸ்லர் மற்றும் ஹோலி டவுன்ஸ் ஆகிய நான்கு மகள்கள் இருந்தனர்.
1953 ஆம் ஆண்டில், டவுன்ஸ், ஜேம்ஸ் பி. கார்டன் மற்றும் ஹெர்பர்ட் ஜே. ஜீகர் ஆகியோருடன் இணைந்து கொலம்பியா பல்கலைக்கழகத்தில் முதல் அம்மோனியா மேசரை உருவாக்கினார் .
சாஹு தனது எழுத்துக்களை சிறு வயதிலேயே தொடங்கினார். கவிதைத் தொகுப்புகள் உட்பட பல புத்தகங்களை எழுதியுள்ளார். அவரது எழுத்துக்கள் இந்திய-ஆங்கில இலக்கியம், அமெரிக்க இலக்கியம், ஆங்கில மொழி கற்பித்தல் , நாட்டுப்புறவியல், பண்பாட்டு ஆய்வுகள் மற்றும் குழந்தைகள் இலக்கியம் ஆகிய பாடங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டவை. இக்னோவுக்கான நாட்டுப்புறவியல் மற்றும் கலாச்சார ஆய்வுகள் குறித்த திட்டங்களை வடிவமைத்து உருவாக்கியுள்ளார். புது தில்லியில் உள்ள இலக்கியம் மற்றும் மொழிக்கான பல்துறைப் பத்திரிகையின் முதன்மை ஆசிரியராகவும் உள்ளார். மேலும், சாஹு இந்தியாவிலும் வெளிநாட்டிலும் பல்வேறு பாடங்களில் சொற்பொழிவுகளை நிகழ்த்தியுள்ளார்.
சாஹு 23 ஜூலை 1973 அன்று இந்தியாவின் ஒரிசாவில் உள்ள ஜி. உதயகிரியில் பிறந்தார். அவரது பெற்றோர் இந்திய உள்ளூர் பள்ளிகளில் ஆசிரியர்களாக இருந்தனர். அவரும் அவருடைய ஐந்து சகோதரிகளும் கீழ்ப்படிதல் வாழ்க்கையில் வளர்ந்தவர்கள். பேராசிரியர் நிரஞ்சன் மொஹந்தியின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் இந்திய ஆங்கிலக் கவிதைகளில் பி.எச்.டி பட்டம் பெற்றார். அவர் பூர்வீக அமெரிக்க இலக்கியத்தில் டி.லிட்டையும் பெற்றவர் . புதுடெல்லியின் இந்திரா காந்தி தேசிய திறந்தநிலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கில மொழியின் இணைப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றி வருகிறார். அவர் தேசிய கருத்தரங்குகளிலும் கலந்து கொண்டவர்.
நந்தினி சாஹு ஒரு இந்திய கவிஞர்,எழுத்தாளர் மற்றும் விமர்சகர். இந்தியாவின் புது தில்லியில் இருக்கும் இந்திரா காந்தி தேசிய திறந்தநிலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கிலப் பேராசிரியராகவும் உள்ளார். ஆங்கிலத்தில் கவிதை உட்பட பல பிரிவுகளில் புத்தகங்களை எழுதியுள்ளார். இவர் ஒரு புகழ்பெற்ற கவிஞர். இவரது கவிதைகள் இந்தியா, அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து, ஆப்பிரிக்கா மற்றும் பாகிஸ்தானில் பரவலாக பரப்பப்படுகின்றன. இவர் ஆங்கில இலக்கியத்தில் இரண்டு தங்கப் பதக்கங்களையும், அகில இந்திய கவிதை போட்டியில் விருதையும் மற்றும் ஷிக்ஷ ரத்னா புராஷ்கர் விருதையும் வென்றுள்ளார் .
நெடுங்காலமாக துரும்பன் பூனைகள் தென்னிந்தியாவில் மட்டுமே இருப்பதாக எண்ணிவந்திருந்தாலும், அண்மைய பதிவுகளின்படி இவை இந்தியாவில் பெரும்பகுதியில் வாழ்வதாகத் தெரிகிறது. குசராத்தின் கிர் தேசியப் பூங்காவிலும், மகராட்டிரத்தின் தடோபா அந்தாரி புலிகள் காப்பகத்திலும், இந்தியாவின் கிழக்குத் தொடர்ச்சி மலைகளிலும் இவற்றைக் கண்டுள்ளனர். படப்பொறிகளில் அகப்பட்ட படங்களின்படி துரும்பன் பூனைகள் பிலிபிட்டு புலிகள் காப்பகத்திலும் இந்தியத் தெராய்ப் பகுதியிலும் மகாராட்டிரத்தின் நாகசீரா கானுயிர்க் காப்பகத்திலும் வாழ்வதைக் கண்டறிந்துள்ளனர். மேற்கு மகராட்டிரத்தில் மாந்தர் நிறைந்துள்ள வேளாண் பகுதிகளில் எலிகள் மிகுதியாகவுள்ள இடங்களில் துரும்பன் பூனைகள் குட்டியிட்டு வாழ்ந்து வருகின்றன. 2014-ஆம் ஆண்டு திசம்பர்த் திங்களிலும் 2015-ஆம் ஆண்டு எப்பிரலிலும் அரியானா மாநிலத்திலுள்ள கலேசர் தேசியப் பூங்காவில் துரும்பன் பூனைகள் தானியங்கு பொறிகளில் படம்பிடிக்கப்பட்டுள்ளன. 2018-ஆம் ஆண்டு உத்தரப் பிரதேசத்திலுள்ள மிர்சாப்பூர் வனப்பகுதியிலும் இவை படம்பிடிக்கப்பட்டுள்ளனன.
பெண் துரும்பன்களின் சினைப்பருவம் ஐந்து நாட்கள் மட்டுமே நீடிக்கும். மிகவும் குறுகிய காலத்துக்குள் இவற்றின் உடலுறவு முடிவடைந்துவிடும். உடலுறவு நேரத்தில் பெண் பூனைக்கு அச்சுறுத்தல் நேரலாம் என்பதால் குறுகியகால உடலுறவுத் தகவமைப்பை இவை பெற்றிருக்கக் கூடும். உடலுறவுக்குப் பின் சூல்கொள்ளும் துரும்பன் பூனை மறைவிடமொன்றைத் தேர்ந்தெடுத்து ஒதுங்கும். 65 முதல் 70 நாள் சூல்கொள்ளற் காலத்துக்குப்பின் ஒன்றோ இரண்டோ குட்டிகளை ஈனும். பிறக்கும்போது குட்டிகள் வெறும் 60 முதல் 70 கிராம் எடையில் இருக்கின்றன. வரிசையாகக் கறுப்புப் புள்ளிகளைக் கொண்டிருக்கின்றன. 68 வாரங்களில் குட்டிகள் வளர்ந்து பருவம் எய்தி இனப்பெருக்கத்துக்கு அணியமாகின்றன. அந்தப்பருவத்தில் அவற்றின் உடலில் துரும்பு நிறத்தில் பொட்டுப் பொட்டாகத் தோன்றுகின்றன. வளர்ப்புச்சூழலில் துரும்பன் பூனைகள் 12 ஆண்டுகள் வாழ்ந்திருக்கின்றன. காட்டில் இவற்றின் வாழ்நாள் இன்னும் அறியப்படவில்லை.
துரும்பன் பூனை பூனைக் குடும்பத்தின் மிகச்சிறிய இனங்களில் ஒன்றாகும். இது இந்தியாவிலும் இலங்கையிலும் மட்டுமே அறியப்பட்ட விலங்காக இருந்தது. 2012-ஆம் ஆண்டில் நேப்பாளத்தின் மேற்குத் தெராய் பகுதியில் இந்தப் பூனை இனத்தைக் கண்டுள்ளனர். 2016-ஆம் ஆண்டுமுதல் துரும்பன் பூனைகளின் உலகளாவிய தொகை அச்சுறு நிலையை அண்மித்துள்ளதாகப் பன்னாட்டு இயற்கைப் பாதுகாப்புச் சங்கத்தால் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இப்பூனைகளின் வாழிடங்களான இலையுதிர் காடுகள் அருகிவருவதாலும் பிளவுபடுவதாலும் இவை அச்சுறுத்தலுக்குள்ளாகியுள்ளன.
இயல்பான காட்டுச் சூழலில் துரும்பன் பூனைகளின் நடத்தையைப் பற்றி மிகுதியாகத் தெரியவில்லை. வளர்ப்புச் சூழலில் இவை பெரும்பாலும் இரவாடிகளாகவும் பகலில் அவ்வப்போது இயங்கிக் கொண்டும் இருக்கின்றன. காட்டிலும் இரவிலேயே பதிவாகியிருக்கின்றன. இலங்கையிலுள்ள ஆர்ட்டன் சமவெளி தேசியக் காப்பகத்தில் பொழுதடைந்த பின் விடியலுக்கு முன்னே இடைப்பட்ட வேளையிலேயே துரும்பன் பூனைகளின் நடமாட்டம் பதிவாகியுள்ளது. அவ்வப்போது மட்டும் இப்பூனைகள் பகலில் தென்பட்டிருக்கின்றன. மரங்களிலும் குகைகளிலும் பல துரும்பன் பூனைகள் ஒளிந்திருந்தது பதிவாகியுள்ளது.
துரும்பன் பூனைகளின் தோலின் மேற்புறத்தில் இருக்கும் மயிர் கிட்டத்தட்ட உடல் முழுவதும் சாம்பல் நிறமாகவும், பின்புறத்திலும் விலாமடிப்புகளிலும் துரும்புச் சிவப்பு நிறத்திலான புள்ளிகளுடனும் இருக்கும். இவற்றின் உடலில் பாதிநீளம் இருக்கும் வால் அடர்நிறமாகவும் தடித்தும் இருக்கும். வாலின் மீதான புள்ளிகள் தெளிவற்று இருக்கின்றன. இந்தப் பூனைகளின் தலையின் இருபுறத்திலும் ஆறு அடர்நிற வரிக்கீற்றுகள் இருக்கின்றன. அக்கோடுகள் செவுள்ப் பகுதியிலும் நெற்றிப்பகுதியிலும் தொடர்ந்து இருக்கின்றன.