polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
பாண்டுங் புவியியல் அருங்காட்சியகம் பாண்டுங்கில் உள்ள மிகப்பெரிய மற்றும் மிகவும் கவர்ச்சிகரமான அருங்காட்சியகம் ஆகும். இங்கு வரும் பார்வையாளர்களில் பெரும்பாலோர் மாணவர்களாகவும், மாணவர்களின் குழுக்களாகவும் உள்ளனர். இந்தோனேசியா முழுவதிலும் உள்ள நகரங்களிலிருந்து பள்ளிகளால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட பேருந்துகளில் அந்த மாணவர்கள் இங்குள்ளவற்றைக் காண வருகிறார்கள். பார்வையாளர்களில் சிறிய பகுதியினரே குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவர்களாக உள்ளனர்.
இந்த அருங்காட்சியகம் பாண்டுங் என்னுமிடத்தில் 10 டிசம்பர் 1871 ஆம் நாளன்று ஆறு விண்கற்கள் விழுந்த இடத்தில் திறந்து வைக்கப்பட்டதாகும். இந்த ஆறு விண்கற்களில் அரிய வகையான 11.5 கிலோ டி.கே.டபிள்யூ அடங்கும். அது பாண்டுங் புவியியல் அருங்காட்சியகத்திலும் பாரிஸ் வரலாற்று அருங்காட்சியகத்திலும் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஜாவா பகுதியில் பல்வேறு இடங்களில் விழுந்த 13 விண்கற்கள் இங்கு காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன.
ஓக் ரிட்ச் தேசிய ஆய்வகம் அமெரிசியம் டையாக்சைடு தொகுத்தல் முறையை இவ்வாறு விவரிக்கிறது. ஐதரோகுளோரிக் அமிலக் கரைசலில் அமெரிசியத்தைச் சேர்த்து அமெரிசியக் கரைசலைத் தயாரித்துக் கொள்ள வேண்டும். பின்னர் அமோனியம் ஐதராக்சைடைப் பயன்படுத்தி நடுநிலையாக்கம் செய்தல் வேண்டும் .
இந்நடுநிலையாக்க வினைக்குப் பின்னர் உருவாகும் புதிய கரைசலுடன் நிறைவுற்ற ஆக்சாலிக் அமிலக் கரைசலைச் சேர்க்க வேண்டும். இதன் விளைவாக பெரிய அமெரிசியம் ஆக்சலேட்டு படிகங்கள் வளரத் தொடங்கும். முழுமையான வீழ்படிவாக்கம் நிறைவு பெற்றவுடன் மீண்டும் ஒரு முறை ஆக்சாலிக் அமிலத்தைச் சேர்த்து அவ்வீழ்படிவை குழம்பாக்கிக் கொள்ள வேண்டும். அமெரிசியம் ஆக்சலேட்டு மற்றும் ஆக்சாலிக் அமிலம் கலந்த குழம்பு அடுத்ததாக நன்கு கிளரப்பட்டு அமெரிசியன் ஆக்சலேட் வடிகட்டப்படுகிறது. இதை தண்ணீரில் நன்றாக கழுவி ஊடாக காற்று ஓட அனுமதிப்பதன் மூலம் ஓரளவு உலர்த்தப்படுகிறது. வடிகட்டப்பட்ட அமெரிசியம் ஆக்சலேட்டு தூசி நிறைந்த ரோசா நிறம் கொண்ட தோற்றத்தைக் கொண்டுள்ளது என்று ஓக் ரிட்ச் தேசிய ஆய்வக ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.
ஓக் ரிட்ச் தேசிய ஆய்வகத்தால் விவரிக்கப்பட்டுள்ளபடி ஐதரோகுளோரிக் அமிலக் கரைசலில் அமெரிசியத்தின் கரைசலைச் சேர்த்து வீழ்படிவாக்குதல் மூலம் அமெரிசியம் டையாக்சைடைத் தயாரிக்கலாம் . அமெரிசியம் டையாக்சைடுக்கானத் தேவை ஐதரோகுளோரிக் அமிலக் கரைசலில் அமெரிசியத் தனிமத்தை சேமித்து வைப்பதில் உள்ள சிரமத்திலிருந்து உருவாகிறது, ஏனெனில் ஆல்பா கதிர்வீச்சும் ஐதரோகுளோரிக் அமிலமும் காலப்போக்கில் சேர்மத்தின் சேமிப்புக் கொள்கலன்களை சிதைத்து விடுகின்றன. நீர்மநிலையில் சேமிப்பதில் உள்ள சிக்கலைத் தீர்க்க ஓக் ரிட்ச் தேசிய ஆய்வகம் திரவ அமெரிசியம்- அமிலக் கரைசலை வீழ்படிவு நிலை திண்மமாக மாற்றி சேமிக்கும் ஒரு புதிய திட்டத்தை உருவாக்கி பரிந்துரைத்தது. இதன் மூலம் அமெரிசியம் டையாக்சைடை பாதுகாப்பான முறையில் கையாளவும் , திறமையாக சேமிக்கவும் முடியும் .
அமெரிசியம் ஆக்சலேட்டு வீழ்படிவு பிளாட்டினத்துடன் சேர்க்கப்பட்டு காற்று அல்லது ஆக்சிசனில் உயர்வெப்பநிலைக்கு சூடுபடுத்தப்படுகிறது, பின்னர் ஓர் உலையில் வைத்து இவ்வீழ்படிவை உலர்த்தும்போது 350 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலையில் சிதைவடையத் தொடங்குகிறது. இச்சிதைவு ஏற்படத் தொடங்கும் போது ஆக்சலேட்டு உப்பானது தேவையான கருப்பு நிற அமெரிசிய டை ஆக்சைடாக மாறுகிறது. புதிதாக உருவாகும் அமெரிசியம் டை ஆக்சைடில் ஆக்சலேட் இல்லை என்பதை உறுதிப்படுத்த, உலையின் வெப்பநிலையை 800 செல்சியசு அளவிற்கு அதிகரித்து மெதுவாக அறை வெப்பநிலைக்கு குளிர்விக்க அனுமதிக்கப்படுகிறது.
அமெரிசியத்தின் கருப்பு நிற சேர்மமான இது திண்மநிலையில் புளோரைட்டான கால்சியம் புளோரைடு சேர்மத்தின் கட்டமைப்பை ஏற்கிறது. ஆல்ஃபா துகள்களின் தயாரிப்பு மூலமாக அமெரிசியம் டையாக்சைடு பயன்படுத்தப்படுகிறது.
சந்திரபூர் இந்தியாவின் மகாராட்டிரம் மாநிலத்தின் சந்திரபூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு நகரம் மற்றும் ஒரு மாநகராட்சி ஆகும். இது சந்திரபூர் மாவட்டத்தின் மாவட்ட தலைமையகம் ஆகும். சந்திரபூர் என்பது 13 ஆம் நூற்றாண்டின் கோண்டு மன்னரான காண்ட்க்யா பல்லால் சா என்பவரால் நிறுவப்பட்ட ஒரு கோட்டை நகரமாகும். இந்த நகரம் ஈராய் மற்றும் சர்பத் நதிகளின் சங்கமத்தில் அமைந்துள்ளது. நகரைச் சுற்றியுள்ள பகுதி நிலக்கரியால் நிறைந்துள்ளதால் சந்திரபூர் "கருப்பு தங்க நகரம்" என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.
உள்ளூர் மக்கள் "சந்திரபூர்" என்ற பெயரை ஒரு புராணக்கதைகளுடன் தொடர்புபடுத்துகிறார்கள். திரேத யுகத்தில் ஜார்பத் அருகே நின்ற "இந்தூப்பூர்" என்பதன் வழித்தோன்றலாக அறிஞர்கள் இந்த பெயரைப் பார்க்கிறார்கள். அருகிலுள்ள நிலக்கரிச் சுரங்கத்திற்குப் பிறகு சந்திரபூருக்கு "கருப்பு தங்க நகரம்" என்று செல்லப்பெயர் சூட்டப்பட்டுள்ளது.
சந்திரபூர் வெப்பமான மற்றும் வறண்ட காலநிலையை கொண்டுள்ளது. திசம்பர் மிகக் குளிரான மாதமாகும். திசம்பரில் குறைந்தபட்ச சராசரி வெப்பநிலை 9 ஆகவும், அதிகபட்ச சராசரி வெப்பநிலை 23.2. ஆகவும் இருக்கும். மே மாதம் வெப்பமான மாதமாகும். மே மாதத்தில் சராசரி அதிகபட்ச வெப்பநிலை 43 ஆகவும், சராசரி குறைந்தபட்ச வெப்பநிலை 28.2 ஆகவும் காணப்படும்.
சந்திரபூர் நிலக்கரி நிறைந்த நிலப்பரப்பில் அமைந்துள்ளது. சந்திரபூர் ஒரு "புவியியல் அருங்காட்சியகம்" என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஏனெனில் ஏராளமான பாறைகள் மற்றும் வணிக ரீதியாக மதிப்புமிக்க தாதுக்கள் மற்றும் புதைபடிவங்கள் உள்ளன. அத்தகைய பாறைகளின் மாதிரிகள் சுரேஷ் சோபேன் ராக் அருங்காட்சியகத்தில் சேகரிக்கப்பட்டுள்ளன.
குதிரைக் கொட்டில் அல்லது குதிரைக் கொட்டடி அல்லது குதிரை இலாயம் கால்நடைகளைக் குறிப்பாக குதிரைகளைக் கட்டிவைக்கும் கட்டிடமாகும். இக்கட்டிடத்தில் ஒவ்வொரு விலங்குக்குமான தனிக் கொட்டகைகள் இருக்கும். இன்றளவில் பலவகையான குதிரைக் கோட்டில்கள் வழக்கில் உள்ளன; அமெரிக்கவகைக் கொட்டில் என்பது இருபுறமும் திறந்த கதவுகள் அமைந்த பெரிய கொட்டில் ஆகும். அதில் ஒவ்வொரு உறுப்படிக்கும் தனிக் கொட்டகை அமைந்திருக்கும். இச்சொல் தனி உரிமையாளரிடம் உள்ள கால்நடைகளைக் கட்டிவைக்கும் இடத்துக்கும் வழங்கலாம். குதிரைக் கொட்டில் உள்ள கட்டிடம் பண்ணையிலோ வீட்டிலோ அமையலாம்.
பெரும்பிரித்தானியாவில் மரபாக மேல்தளத்தில் தீவனக் கிடங்கும் அமைந்திருந்துள்ளன. கொட்டிலின் முகப்பில் சுழல் கதவொன்று இருந்துள்ளது. கதவுகளும் சாளரங்களும் சீரொருமையோடு அமைக்கபட்டிருந்துள்ளன. கொட்டிலின் உட்பகுதிகள் பல கொட்டகைகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்துள்ளன. இவற்றில் குதிரை இனப்பெருக்கத்துக்காகவும் குட்டிகளுக்காகவும் நோயுற்ற குதிரைகளுக்காகவும் தனித்தனியாகப் பெரிய அறைகளும் அமைந்திருந்துள்ளன. தரைகள் கல்லடுக்காலும் பிறகு செங்கல்லடுக்காலும் நீர் வடிதாரைகளோடும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. கொட்டிலுக்கு வெளியே முதல் தளத்தில் குதிரைகளைப் பேணியவர்கள் வாழ்ந்துள்ளனர்.
காலநிலை, கட்டுபொருள், வரலாற்றுக் காலம், கட்டிடக்கலைப் பண்பாட்டு வகை ஆகியவற்றைப் பொறுத்து குதிரைக் கொட்டிலின் புறவடிவமைப்பு பெரிதும் வேறுபடுகிறது. செங்கல், கல், மரம், எஃகு போன்ற பலவகைக் கட்டுபொருள்கள் குதிரைக் கொட்டிலின் கொத்து வேலைக்குப் பயன்படலாம். குதிரைக் கொட்டில்கள் ஓரிரு விலங்குகளை அடைக்கும் சிறிய வீட்டுக் கட்டிடம் முதல் வேளாண் கண்காட்சி அல்லது குதிரைப் பந்தயக் களம் போன்ற பல நூறு விலங்குகளை அடைக்கும் பெரிய கட்டிடங்கள் வரை அளவில் வேறுபடுகின்றன.
கொட்டில் என்பது பண்ணை ஒன்றில் பல்வேறு நோக்கங்களுக்காகப் பயன்படும் வேளாண்மைக் கட்டிடமாகும். வட அமெரிக்காவில் கொட்டில் அல்லது கொட்டகை என்பது கால்நடை மற்றும் குதிரை முதலான விலங்கு வளர்ப்பு, கருவிகள், தீவனம் ஆகியவற்றை பராமரிக்கும் இடமாகும். மக்களை தங்கவைக்கும் இடமும் கொட்டில் எனும் பெயரால் அழைக்கப்படுவதுண்டு. இதன் அடிப்படையில் கொட்டில் எனும் சொல், புகையிலை கொட்டில், பசு மாட்டுக் கொட்டில், ஆட்டுக் கொட்டில், என வழங்கப்படுகின்றது.
தனிக் குதிரைக் கொட்டில் 16 ஆம் நூற்றாண்டு முதலே கட்டப்பட்டுள்ளது. இவை வீட்டுக்கு அருகில் நல்லமுறையில் கட்டப்பட்டன. ஏனெனில், விலங்குகள் அக்காலத்தில் பெரிதும் பேணிப் போற்றப்பட்டன. இது பொருளியலாக பயன் தந்ததோடு அவர்களுக்கு சமூக மதிப்பையும் வழங்கின. 19 ஆம் நூற்றாண்டு இடையில் மேலாளர்களைக் கொண்டு கவனித்த தீவனக் கொட்டிகள் அமைந்த பல குதிரைகளைக் கட்டிவைத்த குதிரைக் கொட்டில்கள் அமைந்து இருந்ததாகத் தெரிய வந்துள்ளது.
குதிரைக் கொட்டில் வரலாற்றியலாக பண்ணைகளில் உருவாகிய இரண்டாம் வகைக் கட்டிடமாகும் உலகின் மிகப் பழைய குதிரைக் கொட்டில்கள் பண்டைய எகிப்தில் பை-இரமேசெசு எனும் தொல்நகரிலும் குவந்திரிலும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. இவை இரமேசெசுவில் கிமு 1304- கிமு1237 கால இடைவெளியில் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. இவை 182,986 ச.அடி பரப்பளவு கொண்டவை. இவை நீர் வடிய சரிவான தரையுடன் 480 குதிரைகளைக் அடைக்கும் அளவுக்குப் பெரியனவாக அமைந்து இருந்தன.
இந்தக் கானரசானது பின் வந்த ஆண்டுகளில் அதிக நிலையற்ற தன்மைக்கு உள்ளானது. 1340களில் இரண்டாகப் பிரிந்தது. திரான்சாக்சியானாவானது கசன் கான் இப்னு யசவுரால் ஆளப்பட்டது. 1346ஆம் ஆண்டு ஒரு பழங்குடியினத் தலைவனான கசகான் கசனைக் கொன்றார். தனிசுமெஞ்சி என்பவரைக் கைப்பாவை கானாக ஆட்சியில் அமர வைத்தார். தனிசுமெஞ்சி ஒரு ஆண்டுக்குப் பிறகு கொல்லப்பட்டார். அவருக்குப் பதிலாக பயன் குலி ஆட்சிக்கு வந்தார். 1351ஆம் ஆண்டு ஹெறாத் நகரத்தைக் கசகான் கப்பம் கட்ட வைத்தார். 1357ஆம் கசகான் ஆண்டு அரசியல் கொலை செய்யப்பட்டார். அவருக்குப் பிறகு அவரது மகன் அப்துல்லா ஆட்சிக்கு வந்தார். அப்துல்லா 1358ஆம் ஆண்டு பயன் குலியைக் கொன்றார். இச்செயல் தைமூரின் உறவினரான ஹாஜி பேக் போன்ற உள்ளூர்ப் பிரபுக்களுக்குக் கோபத்தை ஏற்படுத்தியது. அப்துல்லாவை ஹாஜி இந்து குஷ் பகுதிக்குத் துரத்தினார். அங்கு அப்துல்லா இறந்தார். இதற்குப் பிறகு திரான்சாக்சியானாவின் சகதாயி கான்கள் பெயரளவிலேயே ஆட்சியாளர்களாக இருந்தனர். பிறகு இப்பகுதியானது தைமூரியப் பேரரசுடன் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டது.
அகமது அலக்கின் சுருங்கிப்போன நாடோடி அரசானது ஒயிரட்கள், கிர்கிசுகள், மற்றும் கசக்குகள் ஆகியோருடன் அடிக்கடி சண்டையில் ஈடுபட்டது. தரிக்-இ ரஷீதி என்ற நூலின் படி ஒயிரட்டுகள் அகமதை அலாஷா என்று அழைத்தனர். இதன் பொருள் "கொலைகாரன்" என்பதாகும். 1482ஆம் ஆண்டு கன்சினின் ஆட்சியின் கீழ் அமி நகரமானது காரா தெல் அரசின் கீழ் மீண்டும் கொண்டு வரப்பட்டது. ஆனால் 1488ஆம் ஆண்டு அகமது கன்சினைக் கொன்றார். அமி நகரத்தை மீண்டும் கைப்பற்றினார். அடுத்த ஆண்டு அமி நகரத்திலிருந்து அகமது துரத்தப்பட்டார். 1493ஆம் ஆண்டு காரா தெலின் ஆட்சியாளரான சம்பாவை அகமது பிடித்தார். அவரைக் கைதியாக வைத்திருந்தார். மிங் அரசிடமிருந்து ஆதரவை சம்பா பெற்றார். துர்பனுடன் இருந்த எல்லைகளை மிங் அரசு மூடியது. துர்பனின் வணிகர்களைத் தன் சந்தைகளில் இருந்து வெளியேற்றியது. தன் நாட்டில் ஏற்பட்ட பிரச்சினைகள் காரணமாக அமி மீதான தனது ஆசைகளை அகமது கைவிட வேண்டி வந்தது. 1499ஆம் ஆண்டு கசுகர் மற்றும் எங்கிசர் ஆகிய நகரங்களை மிர்சா அபுபக்கர் துக்லத்திடம் இருந்து அகமது கைப்பற்றினார்.
செங்கிஸ் கான் 1227ஆம் ஆண்டு இறந்தபோது அவரது மகன் சகதாயி முந்தைய கருப்பு சீனா பேரரசின் பகுதிகளை தோராயமாகப் பெற்றார். அப்பகுதிகள் இசிக்-குல் ஏரி, இலி ஆறு, சூ ஆறு, தலாசு ஆறு, திரான்சாக்சியானா, மற்றும் தாரிம் வடிநிலம் ஆகியவை ஆகும். எனினும் சகதாயி தன்னுடைய கானரசைச் சுதந்திரமாக நடத்தவில்லை. அவர் அன்றும் கரகோரத்தில் இருந்து ஆணைகளைப் பெற்றுக் கொண்டிருந்தார். திரான்சாக்சியானாவின் ஆளுநரான மகமுத் யலாவச்சை சகதாயி நீக்கிய போது பெரிய கானான ஒக்தாயி யலாவச்சை மீண்டும் பதவியில் அமர்த்தினார். யலாவச்சின் அரசமரபானது திரான்சாக்சியானாவைச் சகதாயியின் இறப்பிற்குப் பிறகும் தொடர்ந்து ஆண்டு கொண்டிருந்தது. 1238 ஆம் ஆண்டு முசுலிம்கள் புகாரா நகரத்தில் கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்டனர். அங்கு மங்கோலியத் துருப்புக்கள் வருவதற்கு முன்னரே மகமுத்தின் மகனான மசூத் அந்தக் கிளர்ச்சியை அடுத்த ஆண்டு ஒடுக்கினார். இதன்மூலம் மங்கோலிய பழிவாங்கலில் இருந்து மக்களைக் காப்பாற்றினார்.
சகதாயி கானரசு என்பது ஒரு மங்கோலியக் கானரசாகும். இது பிற்காலத்தில் துருக்கியமயமாக்கப்பட்டது. செங்கிஸ் கானின் இரண்டாவது மகனான சகதாயி கான், அவரது வழித்தோன்றல்கள் மற்றும் பின் வந்தவர்கள் ஆகியோரால் ஆளப்பட்ட நிலப் பகுதிகளை உள்ளடக்கியிருந்தது. ஆரம்பத்தில் இது யுவான் அரசமரபின் பெயரளவிலேயே இருந்த தலைமை நிலையை ஏற்றுக் கொண்டது. எனினும் குப்லாய் கானின் ஆட்சியின் போது சகதாயி கானான கியாசுத்தீன் பரக் பேரரசரின் ஆணைகளை ஏற்பதை நிறுத்திவிட்டார். 13ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் அதன் அதிகபட்ச பரப்பளவின்போது இந்தக் கானரசானது ஏரல் கடலின் தெற்குப் பகுதியில் ஆமூ தாரியா முதல் நவீன கால மங்கோலிய-சீன எல்லையில் உள்ள அல்தாயி மலைகள் வரை பரவியிருந்தது.
1275ஆம் ஆண்டு யுவான் அரசமரபுக்கு எதிரான போரில் கய்டுவுடன் துவா இணைந்தார். ஆனால் அவர்களது தாக்குதல் முறியடிக்கப்பட்டது. 1295ஆம் ஆண்டு பஞ்சாப் பகுதியைத் துவா தாக்கினார். சேதம் விளைவித்தார். தில்லி சுல்தானகத்தின் மீதும் பல்வேறு படையெடுப்புகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. ஆனால் அவை அனைத்தும் தோல்வியில் முடிந்தன. செப்டம்பர் 1298ஆம் ஆண்டு தெமுர் கானின் மைத்துனரான கோர்குசைத் துவா பிடித்தார். அவரைக் கொன்றார். ஆனால் இந்நிகழ்வுக்குச் சிறிது காலத்திலேயே யுவான் படைகள் துவாவுக்கு மோசமான தோல்வியைக் கொடுத்தன. 1301ஆம் ஆண்டு கரகோரத்தின் மீது தாக்குதல் நடத்திய போது அவர்கள் மீண்டும் தோற்கடிக்கப்பட்டனர். பின்வாங்கும் வழியில் கய்டு இறந்தார்.
பரக்கின் நான்கு மகன்கள் மற்றும் அல்குவின் இரண்டு மகன்கள் ஆகியோர் பரக்கின் இறப்பிற்குப் பிறகு கய்டுவிற்கு எதிராகக் கிளர்ச்சி செய்தனர். ஆனால் தொடர்ந்து தோற்கடிக்கப்பட்டனர். திரான்சாக்சியானாவின் கானாக நெகுபெய்யைக் கய்டு பதவியில் அமர்த்தினார். நெகுபெய் கிளர்ச்சி செய்தபோது அவரும் கொல்லப்பட்டார். 1274இல் புதிய கானாகப் புகா தெமூர் பதவியில் அமர்த்தப்பட்டார். புகா தெமூர் எப்போது இறந்தார் என்று தெரியவில்லை. ஆனால் அவரது இறப்பிற்கு பிறகு பரக்கின் மகனான துவா அடுத்த கானாக நியமிக்கப்பட்டார். அதேநேரத்தில் 1272ஆம் ஆண்டு அபகா திரான்சாக்சியானாவைத் தாக்கினார். புகாராவைச் சூறையாடினர். 50,000 பேரைக் கைதிகளாகப் பிடித்துச் சென்றார்.
14ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் சகதாயி கான்கள் திரான்சாக்சியானாவின் கட்டுப்பாட்டைத் தைமூரியப் பேரரசிடம் இழந்தனர். எஞ்சிய பகுதியானது மொகுலிசுதான் என்று அழைக்கப்பட்டது. இது 15ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி வரை நீடித்தது. பிறகு எர்கந்து மற்றும் துர்பன் கானரசுகளாகப் பிரிந்தது. 1680ஆம் ஆண்டு எஞ்சிய சகதாயி கானரசின் பகுதிகள் தங்களது சுதந்திரத்தைச் சுங்கர் கானரசிடம் இழந்தன. 1705ஆம் ஆண்டு கடைசி சகதாயி கான் பதவியிலிருந்து நீக்கப்பட்டார். இவ்வாறாக சகதாயி அரசமரபானது முடிவுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டது.
சகதாயி கான் 1242ஆம் ஆண்டு இறந்தார். சகதாயிக்குப் பிறகு அவரது பேரனான காரா ஹுலாகு ஆட்சிக்கு வந்தார். காரா ஹுலாகு 1221ஆம் ஆண்டு பாமியான் முற்றுகையின் போது இறந்த முத்துகனின் மகனாவார். சுதந்திரமாக ஆட்சி செய்வதற்கு காரா ஹுலாகு மிகவும் இளையவராக இருந்ததால் விதவையான எபுசுகுன் கதுன் அவரது பெயரில் பிரதிநிதியாக ஆட்சி செய்தார். 1246ஆம் ஆண்டு குயுக் கான் காரா ஹுலாகுவிற்குப் பதிலாக அவரது சித்தப்பா எசு மோங்கேயைப் பதவியில் அமர்த்தினார்.
குயுக் கானிற்குச் சொந்த நண்பனாக இருந்த காரணத்தினாலேயே எசு மோங்கே பதவிக்கு வந்தார். எசு மோங்கே குடிகாரனாக இருந்தார். அரசு விவகாரங்களைத் தனது மனைவி மற்றும் மந்திரி பெகா அத்-தின் மர்கினானி ஆகியோரிடம் ஒப்படைத்திருந்தார். 1252 ஆம் ஆண்டு மோங்கே கான் எசு மோங்கேயைப் பதவியிலிருந்து நீக்கினார். காரா ஹுலாகுவை மீண்டும் பதவியில் அமர்த்தினார்.
இஸ்லாமுக்கு மதம் மாறிய முதல் சகதாயி கான் முபாரக் ஷா தான். இவரது ஆட்சி இவரது உறவினரான கியாஸ்-உத்-தின் பரக்கால் இடையூறு செய்யப்பட்டது. குப்லாய் கான் உதவியுடன் கியாஸ்-உத்-தின் பரக், முபாரக் ஷாவைப் பதவியிலிருந்து நீக்கினார்.
தன் நாட்டிற்குத் திரும்பும் வழியில் கார ஹுலாகு இறந்தார். கார ஹுலாகுவிற்குப் பிறகு அவரது மகன் முபாரக் ஷா ஆட்சிக்கு வந்தார்.
இஸ்லாமிய பாரம்பரியத்தின் படி, மூன்றாவது இஸ்லாமியத் தலைவர் உஸ்மான் அவர்களின் ஆட்சிக்காலத்தில் குர்‍ஆன் தற்போதுள்ள வடிவத்தில் தொகுக்கப்பட்டது என்று கூறப்படுகின்றது. ஜெர்மனி அரசாங்கத்தால் நிதியுதவி அளிக்கப்பட்ட ஆராய்ச்சி அமைப்பான கார்பஸ் கோரனிகம் தளத்தின் கருத்துப்படி, 2000 க்கும் மேற்பட்ட ஃபோலியோக்கள் உட்பட 60 க்கும் மேற்பட்ட கையெழுத்துப்பிரதி துண்டுகள் கிடைத்துள்ளன. இவைகள் இஸ்லாமிய நபியாகிய முஹம்மதுவின் மரணத்திற்கு பிறகு 350 ஆண்டுகளுக்குள் எழுதப்பட்ட கையெழுத்து பிரதிகள் ஆகும். இஸ்லாமிய இறைத்தூதர் முஹம்மது அவர்களின் மரணத்திற்கு பிறகு, 7 நூற்றாண்டுகளில் எழுதப்பட்ட கையெழுத்துப் பிரதிகளின் விவரங்கள் கீழே பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன.
கோடெக்ஸ் பாரிசினோ-பெட்ரோபொலிட்டனஸ் என்று அழைக்கப்படுபவை முன்னர் இருந்த இரண்டு பழமையான‌ குர்ஆனிய கையெழுத்துப் பிரதிகளின் பகுதிகள் என்று கருதப்படுகின்றன. எஞ்சியிருக்கும் பெரும்பாலான குர்ஆனிய கையெழுத்துப் பிரதிகளின் பெரும்பான்மையான சிறு துண்டுகள் பிப்லியோதெக் நாஷ்னல் டி பிரான்ஸில், பி.என்.எஃப் அராபே 328 என்ற பிரிவின் கீழ் வைக்கப்பட்டுள்ளன‌. 46 கையெழுத்து பக்கங்கள் ரஷ்யாவின் தேசிய நூலகத்திலும், ஒரு கையெழுத்துப் பக்கம் வத்திக்கான் நூலகத்திலும், இன்னொரு கையெழுத்துப் பக்கம் கலிலி சேகரிப்பிலும் வைக்கப்பட்டுள்ளன.
இந்த கையெழுத்துப் பிரதி 7 ஆம் நூற்றாண்டின் மத்திய காலக்கட்டத்துக்கு சம்மந்தப்பட்ட பிரதியாக இருக்கலாம் என்று கருதப்படுகின்றது: பர்மிங்காம் கையெழுத்துப் பிரதி தோல் சுருளின் காலம் கி.பி. 568 மற்றும் 645 க்கு இடையில் இருக்கும் என்று கார்பன் பகுப்பாய்வு என்ற விஞ்ஞான முறையின் மூலமாக கண்டுபிடித்துள்ளார்கள். இந்த பகுப்பாய்வின் நம்பகத்தன்மை 97.2% என்று கணக்கிட்டுள்ளார்கள், இதன் பொருள், அந்த தோல் சுருள் எந்த விலங்கிலிருந்து தயாரிக்கப்பட்டதோ, அந்த விலங்கு மேற்கண்ட காலக்கட்டத்தில் வாழ்ந்து இருந்திருக்கின்றது என்பதாகும்.
பி.என்.எஃப் அராபே 328 கையெழுத்துப் பிரதிகள் பி.என்.எஃப் அராபே 328 என்று பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது, இதில் 16 கையெழுத்துப்பிரதி பக்கங்கள் உள்ளன, இரண்டு கூடுதல் பக்கங்கள் 2015ம் ஆண்டு பர்மிங்காமில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது (மிங்கானா 1572, இது தொடர்பில்லாத வேறு ஒரு குர்‍ஆன் கையெழுத்துப் பிரதியோடு பிணைக்கப்பட்டுள்ளது).
அமோனியம் கார்பனேட்டு என்பது 23 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டினை உடைய உப்பு ஆகும். இது வெப்பமடையும் போது அம்மோனியா மற்றும் கார்பன் டை ஆக்சைடு வாயுக்களாக எளிதில் சிதைவடைவதால், இது ஒரு புளிப்பேற்றியாகவும் நுகரும் உப்பாகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இது ரொட்டி தயாரிப்போரின் அம்மோனியா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது, மேலும் இச்சேர்மமானது நவீன புளிப்பேற்றிகள் ரொட்டி சோடா மற்றும் சமையல் சோடாவுக்கு முன்னோடியாக இருந்தது. இது முன்னர் ஆவியாகும் உப்பு என்றும் மற்றும் ஆர்ட்சார்ன் உப்பு என்றும் அழைக்கப்பட்டவைகளின் ஒரு பகுதிப்பொருளாகும்.
குறிப்பாக வடக்கு ஐரோப்பா மற்றும் எசுக்காண்டிநோவியாவிலிருந்து பெறப்பட்ட பாரம்பரிய சமையல் குறிப்புகளில் அம்மோனியம் கார்பனேட்டு ஒரு புளிப்பேற்றியாக பயன்படுத்தப்படலாம், இன்றைய நிலையில் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் சமையல் சோடாவிற்கு இது முன்னோடியாக இருந்தது.
அம்மோனியம் கார்பனேட்டு இரண்டு திட்ட வெப்ப அழுத்த நிலையில் இரண்டு வழிமுறைகள் வழியாக மெதுவாகச் சிதைகிறது. ஆகவே, தொடக்கத்தில் தூயதாக காணப்படும் அம்மோனியம் கார்பனேட்டின் எந்த மாதிரியும் விரைவில் பல்வேறு துணை விளைபொருள்கள் உள்ளிட்ட கலவையாக மாறும்.
கார்பன் டை ஆக்சைடு மற்றும் அம்மோனியாவின் நீர்க்கரைசலை இணைப்பதன் மூலம் அம்மோனியம் கார்பனேட்டு தயாரிக்கப்படுகிறது. 1997 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி சுமார் 80000 டன் உற்பத்தி செய்யப்பட்டது.
9 மார்ச் 2014 ஆம் நாளன்று திறந்து வைக்கப்பட்ட அங்குட் அருங்காட்சியகம், போக்குவரத்தை முக்கியமான நோக்காகக் கொண்டு தென்கிழக்கு ஆசியாவில் அமைந்துள்ள முதல் அருங்காட்சியகம் என்ற சிறப்பினைப் பெறுகிறது. இந்தோனேசியா மட்டுமன்றி உலகின் பிற நாடுகளிலும் போக்குவரத்துத் துறையில் ஏற்படுகின்ற பலவிதமான மாற்றங்களைக் காட்சிப்படுத்தும் நோக்கிலும், அதனைப் பாராட்டும் விதத்திலும் இந்த அருங்காட்சியகம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது மிகவும் பெருமைக்குரியதாகும். இந்த அருங்காட்சியகத்தில் போக்குவரத்து தொடர்பான பல கூறுகளையும், கலைப்பொருள்களையும், வாகனச் சேகரிப்புகளையும் பார்வையாளர்கள் பார்வையிடலாம். அவை பல காலத்தைச் சேர்ந்தவையாக அமைந்துள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.
அங்குட் அருங்காட்சியகம் , இந்தோனேசியாவில் கிழக்கு சாவாவில் உள்ள பத்து என்னுடத்தில் அமைந்துள்ள அருங்காட்சியகமாகும். பத்து, கொத்தா பத்து என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. காவி பதுக் மலையின் ஒரு பகுதியான பாண்டர்மேன் மலையின் ஓரத்தில் அமைந்துள்ள இந்த அருங்காட்சியகம் ஒரு போக்குவரத்து அருங்காட்சியகம் ஆகும். இந்த அருங்காட்சியகத்தில் பாரம்பரிய போக்குவரத்து முதல் நவீன போக்குவரத்து வரையிலான காலத்தைச் சேர்ந்த 300 க்கும் மேற்பட்ட சேகரிப்புகள் காட்சியில் வைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த அருங்காட்சியகம் 3.8 எட்டேர் பரப்பளவில் உள்ளது. இவ்விடம் 13 மண்டலங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு, அங்கு போக்குவரத்து கலைப்பொருள்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன.
இந்த அருங்காட்சியகம் பல மண்டலங்களாக பிரிக்கப்பட்டு வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. அதனதன் பின்புலத்தில் ஆசியா, ஐரோப்பா கண்டங்களில் இருந்து அமெரிக்கா வரையிலான கட்டிட மாதிரிகள் பின்னணியாக, அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டு அமைக்கப்பட்டுள்ளன. குறிப்பாக ஐரோப்பிய மண்டலத்தைச் சேர்ந்த 1800-1900 ஆம் ஆண்டுகளைச் சேர்ந்த பிரஞ்சு பாணியில் அமைந்த பல்வேறு வகையான விண்டேஜ் ஐரோப்பிய கார்கள் இங்கு காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்தோனேசியா மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவைச் சேர்ந்த அனைத்து வகையான போக்குவரத்து மாதிரிகளும் அங்குட் அருங்காட்சியகத்தில் பார்வையாளர்களுக்காக காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன.
இங்கு விண்டேஜ் கார்கள் உள்ளன. மேலும் புதிதாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட போக்குவரத்து சேகரிப்புகளான டுசுக்சிமின்சார கார் இங்கு உள்ளது. அது முன்னாள் இந்தோனேஷியாவின் முன்னாள் அமைச்சரும் ஜாவா பாஸ் குழு நிறுவனத்தின் உரிமையாளருமான தலன் இஸ்கான் என்பவருக்குச் சொந்தமானதாக இருந்தது. மகேடன் என்னுமிடத்தில் அமைந்துள்ள லாவு மலையின் சரிவுகளில் மேற்கெள்ளப்பட்ட சோதனை ஓட்டத்தின்போது அது விபத்திற்குள்ளானது. இந்த அருங்காட்சியகத்தில், பிரதான அருங்காட்சியக கட்டிடத்தின் மூன்றாவது தளத்தில் ஒரு விமான சிமுலேட்டர் என்ற போக்குவரத்து வாகனமும் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளது.
அங்குட் அருங்காட்சியகம் அங்கட் ஜவா திமூர் பார்க் குழுமம் என்ற நிறுவனத்தாருக்குச் சொந்தமானது ஆகும். அந்த நிறுவனத்தாரால் நிர்வகிக்கப்பட்டு வருகிறது, இதில் பத்து ரகசிய மிருகக்காட்சி சாலை, பத்து இரவு அருமைக்காட்சி , சுற்றுச்சூழல் பசுமை பூங்கா மற்றும் வனவிலங்கு அருங்காட்சியகம் ஆகிய பிரிவுகள் அமைந்துள்ளன. இந்த அருங்காட்சியகம் 9 மார்ச் 2014 ஆம் நாளன்று நிறுவப்பட்டது.
இந்த அருஙகாட்சியகம் ஜேஎல், டெருசன் சுல்தான் அகங்க் எண்.2, நகாக்லிக், கெக், கோடா பத்து, ஜாவா, தைமூர் 65314, இந்தோனேசியா என்னும் முகவரியில் அமைந்துள்ளது. திங்கட்கிழமை முதல் வெள்ளிக்கிழமை வரை காலை 9.00 மணி முதல் மாலை 5.00 மணி வரை அங்குட் அருங்காட்சியகத்தைப் பார்வையாளர்கள் பார்வையிட அனுமதி உண்டு.
இன்று, மியான்மர் கல்வித் தரங்களைப் பொறுத்தவரை மிகவும் பின்தங்கியிருக்கிறது. கற்றல் கற்பித்தல், மோசமாக பயிற்சி பெற்ற ஆசிரியர்கள், லஞ்சம், மற்றும் காலாவதியான வளங்களைப் பயன்படுத்துதல் ஆகியவை மியான்மரின் ஆரம்ப மற்றும் இடைநிலைப் பள்ளிகளின் வர்த்தக முத்திரைகளாக இருந்தன. மேலும், பள்ளியில் கற்றல் போதுமானதாக கருதப்படாததால் மாணவர்கள் பள்ளிக்குப் பிறகு கடுமையான பயிற்சியைப் பின்பற்ற வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளனர். ஆங்கில இலக்கண கேள்வி பதில்கள் முதல் கட்டுரைகள் வரை அனைத்தையும் மாணவர்கள் மனப்பாடம் செய்கிறார்கள். தேர்வுகளில் கேட்கப்படும் அனைத்து கேள்விகளும் முன்கூட்டியே கொடுக்கப்படுகின்றன. விதிவிலக்காக, ஒரு சில 4ம் வகுப்பு, 8ம் வகுப்பு மற்றும் 10ம் வகுப்பு தேர்வுத்தாள்கள் காணமல் போய்விடுகிறது.
2014 பர்மா மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி,பர்மாவின் கல்வியறிவு விகிதம் 89.5% ஆக உள்ளது . அரசாங்கத்தால் கல்விக்கு ஒதுக்கப்படும் தொகை குறைவாக உள்ளது; வரவுசெலவில் ஆண்டுக்கு சுமார் 1.2% மட்டுமே கல்விக்காக செலவிடப்படுகிறது. மழலையர் பள்ளியில் ஆங்கிலம் இரண்டாவது மொழியாக கற்பிக்கப்படுகிறது. 1860 ஆம் ஆண்டு முதல் இயங்கிவந்த ஆரம்பகால கிருத்துவப் பள்ளிகளில் பெரும்பாலானவை தளபதி 'நே வின்'னின் ஆட்சியில் 1965 ஏப்ரல் 1 அன்று தேசியமயமாக்கப்பட்டன.
2 வயதுக்கு மேற்பட்ட குழந்தைகளுக்கு பாலர் பள்ளிகள் திறக்கப்பட்டுள்ளன, அவை விரிவான கவனிப்பு அல்லது பொது அமைப்புகளில் உள்ளன. மழலையர் பள்ளி 5 வயதிலிருந்து தொடங்குகிறது (பள்ளி துவங்கும் தேதியில் 4 வயது மற்றும் 8 மாதங்களுக்கு குறையாமல் இருக்க வேண்டும்). பர்மாவில் தொடக்க, கீழ்நிலை மற்றும் மேல்நிலைப் பள்ளிகள் அடிப்படைக் கல்வித் துறையின் கீழ் உள்ளன. அந்த பள்ளிகளுக்கான அதிகாரப்பூர்வ தொடக்க தேதி ஜூன் 1 ஆகும்.
தொடக்கக் கல்வி அதிகாரப்பூர்வமாக கட்டாயமாகும். இது ஐந்து ஆண்டுகள் நீடிக்கும், மேலும் இடைநிலைப் பள்ளியில் தொடர, மாணவர்கள் அடிப்படை பாடங்களில் விரிவான தேர்வில் தேர்ச்சி பெற வேண்டும்.
ரேணுகா வாசு, விஸ்வா வாசு, ப்ரிஹுத்யானு, புருத்வகன்வா, ராம்பத்ரா ஆகிய ஐந்து மகன்களைப் பெற்றெடுத்தாள். இளைய மகனான ராம்பத்ராமீது மிகவும் அன்பு கொண்டவராக இருந்தாள். ராம்பத்ரா சிவன் மற்றும் பார்வதியின் அருளைப் பெற்றவர். அவர் கடுமையான தவத்தை மேற்கொண்டு ஒரு கோடாரியை பெற்றார். அதன்பிறகு அவர் பரசுராமர் என்று அழைக்கப்பட்டார். ஒரு நாள் ரேணுகா ஆற்றுக்குச் தண்ணீர் எடுத்துவர சென்றாள். அப்போது வானில் கந்தர்வர்வர்களான இளம் தம்பதிகள் சரசமாடியபடி இருந்தனர். அவர்களின் அந்த பிம்பத்தை ரேணுகா ஆற்று நீரில் கண்டாள். அப்போது ஒரு கணம் அந்த கந்தர்வணின் அழகில் சற்று தடுதாறிவிட்டாள். அவள் அ்வாறு கந்தர்வணின் அழகை இரசித்ததால், அவள் கற்புத்தன்மையால் பெற்றிருந்த ஆற்றலை இழந்தாள். அதனால் மணலை பாணையாக வணையும் சக்தியை இழந்தாள். இதனால் தண்ணீரைக் கொண்டு செல்லமுடியாமல், வெட்கத்துடன் ஆசிரமத்திற்குத் திரும்பினாள். ரேணுகா வெறுங்கையுடன் திரும்பி வருவதைக் கண்ட ஜமதக்கினி அதன் காரணத்தை தன் யோக சக்தியால் அறிந்து கோபமடைகிறார். பின்னர் தன்னைவிட்டு நீங்கிச் செல்லுமாறு அவளுக்குக் கட்டளையிடுகிறார்.
பல மரபுகளில், ஒரே தெய்வத்திற்கு ரேணுகா மற்றும் எல்லம்மா ஆகிய இரண்டு பெயர்களாக எடுத்துக் கொள்ளப்படுகிறன. இருப்பினும், இரண்டையும் வேறுபடுத்துகின்ற வாய்வழி பாரம்பரியமும் உள்ளது. இந்த கதைகளின்படி, ரேணுகா தனது மகன் பரசுராமர் தன்னைக் கொல்ல வந்தபோது தாழ்ந்த சாதியினரிடம் அடைக்கலம் தேடி ஓடினாள். பரசுராமர் தன் தாயை வெட்ட வரும்போது அவளைப் பாதுகாக்க முயன்ற ஒரு தாழ்த்தப்பட்ட பெண்ணின் தலையையும், பின்னர் தன் தாயின் தலையையும் என இருவரையும் வெட்டிக் கொன்றார். பின்னர் பரசுராமர் தன் தாயை உயிர்பிக்கவே்ண்டி தன் தந்தையிடம் வரம் கேட்டபோது, அதற்கு இசைந்த ஜமத்கனி அவரிடம் புனித தீர்த்தத்தை கொடுத்து தலையை உடலுடன் சேர்த்துவைத்து தீர்த்தத்தைத் தெளுக்குமாறு கூறினார். உற்சாகமைடைந்த பரசுராமர் தவறுதலாக த்தன் தாயின் உடலுடன் கொல்லபட்ட கீழ்சாதி பெண்ணின் தலையை வைத்து உயிர்பித்தார். அவளையே அவரது தந்தையும் அவரும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டியானது. உயர் சாதி ரேணுகாவின் தலைவர் அச்சமூகத்திடமே விடப்பட்டது. ரேணுகா-எல்லம்மாவின் வணக்கத்திற்காக ஒரு தெய்வமாக இருக்கிறார்.
ஜமதக்னி ரேணுகாவைப் பார்த்து அவள் மீது கோபம் கொண்டு தனது மகன்களுக்கு அவர்களின் தாயைத் தண்டிக்கும்படி கட்டளையிட்டார். ஒவ்வொருவரும் அதை மறுத்தனர். அச்செயலைச் செய்ய மறுத்த தன் நான்கு மகன்களையும் தன் ஆற்றலால் எரித்து சாம்பலாக்ககினார். இது நடந்தபோது அங்கு இல்லாத பரசுராமர் பின்னர் அங்கு வந்து சேர்ந்தார். அவர் அங்கு வந்தபோது சாம்பல் குவியல்களையும், அவரது தாயார் அழுதுகொண்டிருப்பதையும் கண்டார். மேலும் தன் தந்தையின் கோபம் இன்னமும் தனியாமல் இருப்பதைக் கண்டார். நடந்தத விவரத்தை ஜமதக்னி அவரிடம் சொன்னார். மேலும் அவள் செய்த துரோகத்திற்காக தாயின் தலையைத் துண்டிக்க உத்தரவிட்டார். பரசுராமர் ஆழ்ந்து சிந்தித்தார். தந்தையின் சக்தியையும் கோபத்தின் அளவையும் அறிந்த பரசுராமர் உடனடியாக தனது கோடரியைப் பயன்படுத்தி தந்தையின் கட்டளையின்படி தன் தாயில் தலையைத் துண்டித்தார். தன் சொல்லுக்கு பரசுராமர் கட்டுப்பட்டது கண்டு ஜமத்கனி மகிழ்ந்தார்