polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இவர் ஆக்ரா பல்கலைக்கழகத்தில் கலை இளங்கலைப் பிரிவில் பட்டம் பெற்றார். 1948 ஆம் ஆண்டில், நிகாத் பப்ளிகேஷன்ஸ் நிறுவனத்தில் கவிதைத் துறையில் ஆசிரியராக தனது முதல் பணியினைத் தொடங்கினார். இவர் இந்தியாவில் இருந்த சமயத்தில் 1940 ஆம் ஆண்டுகளின் முற்பகுதியில் தனது எழுதுப் பனியினைத் துவங்கினார். அவர் அலகாபாத் பல்கலைக்கழகத்திலும் பட்டம் பயின்றார். அங்கு அவரின் நண்பரான முகமதூ சைர் மற்றும் தனது கல்லூரியின் மூத்த மாணவரான முஸ்தபா ஜைதி ஆகியோரே அங்கு பேராசிரியராகப் பணிபுரிந்தனர். . 1947 இல் இந்திய மற்றும் பாகிஸ்தானுக்கு சுதந்திரம் கிடைத்த பின்னர், 1950 களின் முற்பகுதியில் மேல்நிலைப் பள்ளி ஆசிரியராகப் பணியாற்றினார். அதே சமயத்தில் பகுதிநேர படிப்பைத் தொடர்ந்து கொண்டிருந்த வேளையில் நாவல்களை எழுதத் தொடங்கினார். ஆகஸ்ட் 1952 இல் பாகிஸ்தானின் சிந்து, கராச்சிக்கு குடிபெயர்ந்தார். இஸ்ரார் பப்ளிகேஷன்ஸ் எனும் பெயரில் தனது சொந்த பதிப்பக நிறுவனத்தைத் தொடங்கினார்.
அவர் 1953 இல் உமே சல்மா கட்டூன் என்பவரை மணந்தார். 1960 - 1963 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடையிலான காலகட்டங்களில் இவர் கடுமையான மனச்சோர்வினால் பாதிக்கப்பட்டார், ஆனால் குணமடைந்த பிறகு இவர் டெய்ரர் மத்வாலே எனும் நாவலை எழுதி வெளியிட்டார். அது அதிகம் விற்பனையாகி சாதனை படைத்தது. அந்த மனச் சோர்வில் இருந்து மீண்ட பிறகு ஜசூசி துனியாவின் 36 நாவல்களையும், இம்ரான் தொடரின் 79 நாவல்களையும் எழுதினார். 1970 களில், பாகிஸ்தானின் இன்டர்-சர்வீசஸ் இன்டலிஜென்ஸை கண்டறியும் முறைகள் குறித்து இவர் அறிவுறுத்தினார். அவர் ஜூலை 26, 1980 அன்று கராச்சியில் கணைய புற்றுநோயால் இறந்தார். அன்று இவரின் 52 வது பிறந்த நாள் ஆகும்.
இப்னு-சஃபி என்பது அஸ்ரர் அகமது ( என்பவரின் புனைப் பெயர் ஆகும். இவர் அதிகம் விற்பனையாகும் புனைகதை எழுத்தாளர், நாவலாசிரியர் மற்றும் பாகிஸ்தானைச் சேர்ந்த உருது மொழியின் கவிஞர் ஆவார். இப்னு-இ-சஃபி என்ற சொல்லின் பொருள் சஃபியின் மகன் என்பது ஆகும். சஃபி என்ற சொல்லுக்கு தூய்மையான அல்லது நீதியுள்ளவர் என்று பொருள். 1940 ஆம் ஆண்டுகளில் இவர் இந்தியாவில் வசித்த போது அங்கு இருந்து கொண்டு தனது படைப்புகளை எழுதினார், பின்னர் 1947 இல் பிரிட்டிஷ் இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற பின்னர் பாகிஸ்தான் சென்றார்
இப்னே சஃபி 1928 ஜூலை 26 அன்று இந்தியாவின் அலகாபாத் மாவட்டத்தின் 'நாரா' நகரில் பிறந்தார். இவரது தந்தை சஃபியுல்லா மற்றும் தாய் நசிரான் பிபி ஆகியோர் ஆவர்.
நகரம் அரை வறண்ட காலநிலை , வெப்பமான காலநிலை மற்றும் வறண்ட காலநிலை ஆகிய முக்கிய மூன்று பருவங்களைக் கொண்டு. கோடைக் காலம் பிப்ரவரி நடுப்பகுதி முதல் சூன் வரை ஏறத்தாழ ஐந்து மாதங்கள் நீளமானது. கோடையின் சராசரி வெப்பநிலை 31 - 40 இடையில் காணப்படும். ஆண்டின் வெப்பமான மாதமான மே சராசரியாக 42 வெப்பநிலையைக் கொண்டிருக்கும். குளிர்காலம் குறுகியது. குளிர்கால சராசரி வெப்பநிலை 12 - 20 வரையில் காணப்படும். திசம்பர் மாதம் வருடத்தின் குளிரான மாதமாகும். குளிர்காலத்தில் ஈரப்பதம் மிகக் குறைவாக இருக்கும். திசம்பர் வருடத்தின் வறண்ட மாதமாகும். ஆண்டு சராசரி மழை 66.6 செ.மீ ஆகும். ஒரு வருடத்தில் சராசரி மழை நாட்களின் எண்ணிக்கை 41 ஆகும். செப்டம்பர் வருடத்தின் அதிக மழையைப் பெறும் மாதமாகும். சூலை மாதம் அதிகபட்ச மழை நாட்களைக் கொண்டுள்ளது. பீடு நகர காலநிலையை புனே நகரத்தின் காலநிலையுடன் ஒப்பிடலாம்.
பீடு டெக்கான் பீடபூமியில் பென்சுரா ஆற்றின் கரையில் அமைந்துள்ளது. . பென்சுரா ஆறு என்பது கோதாவரி ஆற்றின் துணை கிளை நதி ஆகும். இது வாகிரா கிராமத்திற்கு அருகில் பீடு நகரிலிருந்து தென்மேற்கே 30 கி.மீ தொலைவில் உள்ள பாலகாட் மலைத்தொடரில் இருந்து உருவாகிறது. இந்த நதி நகரத்தை சிறிய கிழக்கு மற்றும் பெரிய மேற்கு என இரு பகுதிகளாக பிரிக்கிறது. பாலகாட் மலைத்தொடர் நகரத்திற்கு தெற்கே 10 கி.மீ வரை பரவியுள்ளது. நகர வரலாற்றில் கன மழையினால் ஏற்படும் வெள்ளத்தினால் கணிசமான அளவு உயிரிழப்புக்களும், பொருட் சேதங்களும் ஏற்பட்டுள்ளன. 23 சூலை 1989 அன்று நகரத்தில் மூன்று வாழ்விடங்களில் ஏற்பட்ட பெரும் வெள்ளத்தால் ஏராளமானோர் பலியானதுடன், பல மில்லியன் கணக்கான பொருட் சேதம் ஏற்பட்டது.
பீடுவின் ஆரம்பக்கால வரலாறு தொல்பொருள் எச்சங்களின் அடிப்படையில் இந்த நகரம் தேவகிரியின் யாதவ ஆட்சியாளர்களால் நிறுவப்பட்டிருக்கலாம் என்று வரலாற்றாசியர்களால் ஊகிக்கப்படுகின்றது. பீடு பின்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் நிஜாம்களின் ஆட்சியின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. 1948 ஆம் ஆண்டில் இந்திய இராணுவத்தால் மேற்கொள்ளப்பட்ட போலோ நடவடிக்கையில் இந்திய ஆயுதப்படைகள் ஹைதராபாத் மாநிலத்தை ஆக்கிரமித்து நிஜாமை வீழ்த்தி, மாநிலத்தை இந்திய ஒன்றியத்துடன் இணைத்தன. 1956 ஆம் ஆண்டு வரை பீடு இந்திய அரசுடன் இணைக்கப்பட்ட ஹைதராபாத் மாநிலத்தில் இருந்தது. 1960 ஆம் ஆண்டு மே 1 அன்று மகாராஷ்டிரா மாநிலம் மொழியியல் அடிப்படையில் உருவாக்கப்பட்டது. பின்னர் பீடு மாவட்டம் மகாராஷ்டிராவின் ஒரு பகுதியாக மாறியது.
பீடு என்பது இந்தியாவின் மகாராட்டிரம் மாநிலத்தின் மத்திய பிராந்தியத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு நகரமாகும். இது பீடு மாவட்டத்தின் நிர்வாக தலைமையகம் ஆகும்.
2010 ஆம் ஆண்டில், காதல் படமான டாம் என்ற படத்திற்காக அவர் விமர்சன ரீதியான பாராட்டைப் பெற்றார். ஹம் டம் , இஷ்க் கம்ஷுதா , யுரான் , மேரா சாயின் , மெயின் அப்துல் காதிர் ஹூன் உள்ளிட்ட பெண்களை மையப்படுத்தப்பட்ட தொடர்களில் முன்னணி கதாபாத்திரங்களில் நடித்ததற்காக அவர் பின்னர் பரந்த அங்கீகாரத்தைப் பெற்றார். ஷேக் பின்னர் மாட் , மேரா சாயின் 2 , மிராட் உல் உருஸ் , மற்றும் ஜாக்சன் ஹைட்ஸ் போன்ற சீரியல்களில் அதிக முக்கிய பங்கு வகித்தார். காதல் தொடரான அகர் தும் நா ஹோட் , உம்-இ-கல்சூம் , மற்றும் குச் இஸ் தாரா ஆகியவற்றில் அவரது நடிப்புகள் லக்ஸ் ஸ்டைல் விருதுகளில் தனது செயற்கைக்கோள் சிறந்த நடிகை மற்றும் சிறந்த நடிகைக்கான பிராந்திய பரிந்துரைகளைப் பெற்றன.
ஷேக் தனது குழந்தைப் பருவத்தை கராச்சி மற்றும் ரியாத்தில் கழித்திருக்கிறார். அவர் தனது தொடக்கக் கல்வியை மாமா பார்சி பள்ளியிலும், உயர்நிலைக் கல்வியை ரியாத்தில் உள்ள அமெரிக்க சர்வதேச பள்ளியிலும் பயின்றார். ஷேக் கராச்சியில் மேலும் தனது கல்வியைத் தொடர்ந்தார், மேலும் முறையே கராச்சியில் உள்ள செயின்ட் ஜோசப் கான்வென்ட் பள்ளி மற்றும் தி லைசியம் ஆகியவற்றிலிருந்து தனது ஓ மற்றும் ஏ நிலைகளை முடித்தார். ஆமினா மாசசூசெட்ஸின் அம்ஹெர்ஸ்டில் உள்ள ஹாம்ப்ஷயர் கல்லூரியில் இருந்து திரைப்படக் காணொளித் தயாரிப்பில் தேர்ச்சி பெற்றவர் மற்றும் மன்ஹாட்டனை தளமாகக் கொண்ட பல்லூடக நிறுவனமான கியூரியஸ் பிக்சர்ஸ் நிறுவனத்தில் உதவியாளராக பணியாற்றியுள்ளார்.
ஷேக் அழகு சாதனப் பொருட்களின் விளம்பர நடிகையாக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார், இதன்மூலம் அவர் பிரெஞ்சு அழகு சாதனப் பொருளான லோரியலின் செய்தித் தொடர்பாளராக சர்வதேச அங்கீகாரத்தைப் பெற்றார் மற்றும் சிறந்த விளம்பர நடிகைக்கான லக்ஸ் ஸ்டைல் விருதுக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்டார். பாக்கித்தானின் சிறந்த பெண் விளம்பர நடிகைகளில் ஒருவராக தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்ட பின்னர், 2008 ஆம் ஆண்டு பாரிஷ் மெய்ன் தீவார் என்ற தொலைக்காட்சித் திரைப்படத்தில் முன்னணி பாத்திரத்தில் நடித்து அறிமுகமானார். அடுத்த ஆண்டு, அவர் ஜியோ தொலைக்காட்சியின் தொடரான தில் இ நாடனில் தோன்றினார், இதற்காக சிறந்த வளர்ந்து வரும் திறமைக்கான லக்ஸ் ஸ்டைல் விருதைப் பெற்றார்.
பாகிஸ்தானுக்குத் திரும்பிய ஷேக், ஜியோ தொலைக்காட்சியில் தனது பணியைத் தொடங்கினார், அங்கு அவர் பேச்சி மேன் கே சாச்சே என்ற குழந்தைகளின் பேச்சு நிகழ்ச்சியை தயாரித்து இயக்கியுள்ளார். . 2007 ஆம் ஆண்டில், ஷார்ஜில் பலூச் மற்றும் காலித் அகமதுவின் தொலைகாட்சித் திரைப்படம், குர்முச் சிங் கி வசீயத் ஆகியவற்றில் ஆமினா திரையில் அறிமுகமானார். இது சதாத் ஹாசன் மாண்டோவின் புதினமான தி வில் ஆஃப் குர்முக் சிங்கை அடிப்படையாகக் கொண்டது.
ஆமீனா ஷேக் இவர் ஒரு பாகிஸ்தான் நடிகை மற்றும் முன்னாள் விளம்பர நடிகையாவார். மிகவும் பிரபலமான மற்றும் அதிக சம்பளம் வாங்கும் நடிகைகளில் ஒருவரான இவர் பாக்கித்தான் பொழுதுபோக்கு துறையில் தன்னை நிறுவிக்கொண்டார். மேலும் லக்ஸ் ஸ்டைல் விருதுகளின் ஒன்பது பரிந்துரைகளிலிருந்து நான்கு விருதுகள் பெற்றவர் ஆவார்.
ஷேக் நியூயார்க் நகரில் தொழில் ரீதியாக மருந்தாளுநரான அப்துல் ஷேக் என்பவருக்கு பிறந்தார். ஷேக்கின் தந்தை வீட்டார் ஜவுளித் தொழிலில் தங்களை நிலைநிறுத்திக் கொண்ட ஒரு குடும்பமாகும். ஆனால் இவரது தந்தைக்கு வேதியியல் மீது ஆர்வம் இருந்தது; அதனால் அவர் ஒரு மருந்தாளரானார்.
அஷிமோட்டோவின் கேடயச் சுரப்பியழற்சி அல்லது நாள்பட்ட நிணநீர்ச் சுரப்பியழற்சி அல்லது அஷிமோட்டோ நோய் என்று அழைக்கப்படுவது ஒரு தன்னுடல் தாக்குநோய் ஆகும். இதில் கேடயச் சுரப்பி படிப்படியாக அழிக்கப்படுகின்றது. ஆரம்பத்தில் எந்த அறிகுறிகளும் இல்லாமல் இருக்கலாம். காலப்போக்கில் சுரப்பியழற்சி நோய் பெரிதாகி, வலியற்ற முன்கழுத்துக் கழலையை உருவாக்குகிறது. சிலர் இறுதியில் எடை அதிகரிப்பு, சோர்வு, மலச்சிக்கல், மனச்சோர்வு ,பொது வலிகள் ஆகியவற்றுடன் தைராய்டு சுரப்புக் குறை நோய்க்கு ஆளாகுகிறார்கள். பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு பொதுவாக தைராய்டு அளவு சுருங்குகிறது. இதனால் ஏற்படக்கூடிய சிக்கல்களில் தைராய்டு நினநீர்ச் சுரப்பிப் புற்றுநோய் அடங்கும்.
அஷிமோட்டோவின் கேடயச் சுரப்பியழற்சி மரபணு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் காரணிகளின் கலவையாக இருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. குடும்பத்தில் பரம்பரையாக இந்நோய் இருத்தலும் மற்றொரு வகையான தன்னுடல் தாக்க நோயைக் கொண்டிருத்தலும் அஷிமோடோவின் கேடயச் சுரப்பியழற்சிநோயின் ஆபத்துக் காரணிகளாகும். பிட்யூட்டரி சுரப்பியைத் தூண்டும் இயக்குநீர், தைராக்சின் போன்ற கேடயச் சுரப்பியைத் தூண்டும் இயக்குநீர், போன்ற மற்றும் தைராய்டிற்கு எதிரான தான் எதிர்மங்கள் ஆகியவற்றுக்கான இரத்த பரிசோதனைகள் மூலம் நோய் கண்டறிதல் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது. இதே போன்ற அறிகுறிகளை உருவாக்கக்கூடிய பிறவற்றுள் தன்னுடல் தாக்குநோயான கிரேவ்ஸ் நோய் மற்றும் முன்கழுத்துக் கழலை நோய் ஆகியவை அடங்கும்.
அஷிமோட்டோவின் கேடயச் சுரப்பியழற்சி பொதுவாக லெவோதைராக்ஸினுடன் சிகிச்சையளிக்கப்படுகிறது. தைராய்டு சுரப்புக் குறை இல்லாவிட்டால், சிலர் சிகிச்சையை பரிந்துரைக்க மாட்டார்கள், மற்றவர்கள் முன்கழுத்துக் கழலையின் அளவைக் குறைக்க முயற்சிக்கலாம். பாதிக்கப்பட்டவர்கள், அதிக அளவு அயோடின் சாப்பிடுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும்; இருப்பினும், குறிப்பாக கர்ப்ப காலத்தில் போதுமான அயோடின் தேவைப்படுகிறது. முன்கழுத்துக் கழலைக்கு சிகிச்சையளிக்க அறுவை சிகிச்சை மிகவும் அரிதாகவே தேவைப்படுகிறது.
அஷிமோட்டோவின் கேடயச் சுரப்பியழற்சி அல்லது ஹாஷிமோடோ நோய்க்கு பல அறிகுறிகள் உள்ளன. மிகவும் பொதுவான அறிகுறிகளில் சோர்வு, எடை அதிகரிப்பு, வெளிர் அல்லது வீங்கிய முகம், குளிர், மூட்டு மற்றும் தசை வலி, மலச்சிக்கல், உலர்ந்த மற்றும் மெல்லிய முடி, மாதவிடாய் மிகைப்பு அல்லது ஒழுங்கற்ற மாதவிடாய், மனச்சோர்வு, பீதி கோளாறு, இதய துடிப்புக் குறைதல், மலட்டுத்தன்மை மற்றும் கர்ப்பத்தை பராமரிப்பதில் சிக்கல்கள் ஆகியவை இதன் அறிகுறிகள் ஆகும்.
அஷிமோட்டோவின் கேடயச் சுரப்பியழற்சி சுமார் ஐந்து விழுக்காடு மக்களை அவர்களின் வாழ்க்கையின் ஒரு கட்டத்தில் பாதிக்கிறது. இது பொதுவாக 30 முதல் 50 வயதிற்குள் தொடங்குகிறது . மேலும் ஆண்களை விட பெண்களுக்கு மிகவும் பொதுவானது. தற்காலத்தில் நோயின் விகிதங்கள் அதிகரித்து வருவதாகத் தெரிகிறது. இதை முதன்முதலில் ஜப்பானிய மருத்துவர் அகாரு அஷிமோடோ 1912 இல் விவரித்தார். 1957 ஆம் ஆண்டில் இது ஒரு தன்னுடல் தாக்க நோய்க் கோளாறாக அங்கீகரிக்கப்பட்டது.
அவர் ஆரம்பத்தில் நியூயார்க்கில் ஒரு நிதியிழப்பு ஆலோசகராக பணிபுரிந்தார். ஆனால் அவரது மறைந்த சகோதரி சாடியா அசரப்பின் வற்புறுத்தலின் பேரில் பின்னர் அவர் தனது வேலையை விட்டுவிட்டு அனிமேஷன் மற்றும் "விஷுவல் எஃபெக்ட்ஸ்" படிப்பதற்காக இலண்டன் சென்றார், அவரது சகோதரி ஒரு இயக்குனர் மற்றும் நியூயார்க் பல்கலைக்கழகத்தில் திரைப்படத் தயாரிப்புத்துறையில் ஆசிரியர், அவர் பாகிஸ்தானின் சினிமாவை மேம்படுத்த விரும்பினார், அவருடன் இணைந்து இவர் தீவிர திரைப்படங்களை உருவாக்கினார். அவர் ஒரு நடிகராக மாற முடிவு செய்ததற்கு அவரது சகோதரிதான் காரணம்.
பிலால் அசரப் இவர் ஒரு பாக்கித்தான் திரைப்பட நடிகர் மற்றும் "விஷுவல் எஃபெக்ட்ஸ்" இயக்குனர் ஆவார். ஃபிராங்க்ளின் மார்ஷல் கல்லூரியிலிருந்து விஷுவல் எஃபெக்ட்ஸைப் படித்த பிறகு, விஷுவல் எஃபெக்ட்ஸ் இயக்குநராக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார், பின்னர் 2014 ஆம் ஆண்டின் புகழ்பெற்ற ஓ 21 என்றத் திரில்லர் திரைப்படத்தில் ஒரு சிறிய பாத்திரத்தில் தோன்றியதின் மூலம் தனது வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்தார். பின்னர் 2017 இல் அசரப் மற்றொரு புகழ்பெற்ற போர்த் திரைப்படமான யல்காரில் இராணுவ அதிகாரியாக நடித்தார்.
அசரப் தனது ஆரம்பக் கல்வியை கராச்சியில் உள்ள புனித மைக்கேல்ஸ் கான்வென்ட் பள்ளியில் பெற்றார். அமெரிக்காவின் பென்சில்வேனியாவில் உள்ள பிராங்க்ளின் &; மார்ஷல் கல்லூரியில் "விஷுவல் எஃபெக்ட்ஸ்" இயக்கத்தைப் படித்தார். அவர் நிதி மற்றும் கலைகளில் இரட்டை பட்டம் பெற்றார். பின்னர் அனிமேஷனை கற்க இலண்டனில் உள்ள எஸ்கேப் ஸ்டுடியோவுக்குச் சென்றார். கேமராவின் பின்னால் அவருக்கு பத்து வருட அனுபவம் உள்ளது.
அசரப் கராச்சியில் பஞ்சாபி வம்சாவளியைச் சேர்ந்த உருது மொழி பேசும் ஒரு குடும்பத்தில் பிறந்தார். 2016 இல் வெளிவந்த "ஜனான்" என்றப் படத்தில் பஷ்தூன் என்ற கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார், ஆனால் அவர் பஷ்தூனாக இல்லாததால், அவர் தனது பாத்திரத்திற்காக பஷ்தூ மொழியைக் கற்றுக்கொண்டார், இது "பாடல்களுக்கு உதடு அசைப்பதற்கு போதுமானதாகும்."
அவர் தனக்கு எல்லா நேரங்களிலும் பிடித்த இசைக்குழுவாக பிங்க் ஃபிலாய்ட் என்பதை குறிப்பிட்டுள்ளார், சென்ட் ஆஃப் எ வுமன் என்றத் திரைப்படம் அவரை ஒரு நடிகராக தள்ளியது அதே நேரத்தில் சிற்பம் மற்றும் ஓவியம் ஆகியவை தனது "மறைக்கப்பட்ட திறமைகள்" என்றும் விவரித்தார்.
இதன் பிறகு இந்த மக்கள் உலகின் பல்வேறு பகுதிகளுக்கு பலப்பெயரத் தொடங்கினர். இவர்கள் இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளிலும் வெளிநாட்டிலும் தஞ்சம் புகுந்தனர். இவர்களில் பலர் சென்னை , மதுரை, கோயம்புத்தூர், மும்பை, தில்லி, கோவா, துபாய், குவைத், சவுதி அரேபியா, மலேசியா, சிங்கப்பூர் மற்றும் பிற இடங்களில் வேலை தேடிச் சென்றனர். இவர்கள் எங்கு சென்றாலும் புதிய இடங்களில் தங்களை நிலை நிறுத்திக் கொள்ள போராடினார்கள். மொழி வேறுபாடு, கலாச்சார வேறுபாடு, தங்குமிட பிரச்சினைகள் மற்றும் முக்கியமாக தொழில் பிரச்சினைகள் போன்ற பல்வேறு சிக்கல்களை அவர்கள் எதிர்கொண்டனர். பலர் சிறு தொழில்களைத் தொடங்கி ஆலைகள், சிறு நிறுவனங்கள், அச்சகம் ஆகியவற்றில் தொழிலாளர்களாக வேலை செய்தனர்; அவர்கள் மளிகை கடைகள், ஆயத்த ஆடையகங்கள், நிதிநிறுவன வங்கிகள், பள்ளிகளில் கற்பித்தல் போன்றவற்றில் பணியாற்றினர் மேலும் தங்களின் அன்றாட தேவைகளை பூர்த்தி செய்ய எளிதான திறன்களைக் கற்றுக்கொண்டு, தங்கள் வாழ்க்கையை வளப்படுத்திக்கொண்டனர்.
இந்த மாபெரும் வாழ்கைப் போரட்டத்திற்கு நடுவில், அவர்கள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் தேவாலய விருந்தின் போது சந்திப்பதை உறுதி செய்தனர். இந்த நேரத்தில், இவர்கள் தங்கள் நீர் தேவைக்காக மேல்நிலை நீர்தேக்கத் தொட்டிகளை நிர்மாணிப்பதன் மூலமும், சாகுபடிக்கு கிணறுகள் தோண்டுவதன் மூலமும் தங்கள் பூர்வீகத்தை மீண்டும் உருவாக்கத் தொடங்கினர். இதன்மூலம் விவசாய வளர்ச்சி எய்தப்பட்டது, விளைச்சல் அதிகரித்ததால் விவசாயிகள் மகிழ்ச்சி அடைந்தனர். அப்போதிருந்து மக்கள் உபரி விளைச்சலை அனுபவிக்கத்தொடங்கினர். பின்னர் இவர்கள் பொது நூலகங்கள், தேவாலயங்கள் மற்றும் போக்குவரத்துக்கு நல்ல சாலைகள் ஆகியவற்றை அமைத்தனர். இது காவல்கணறுவின் வர்த்தகத்தை எளிதாக்கியது. மறுபுறம், இப்பகுதி குழந்தைகள் அதிக அளவில் கல்வி கற்றனர். இதனால் நல்ல வேலைவாய்புகளை பெறுவதற்கான வாய்ப்பைப் பெற்றனர். காவல்கிணறு மெதுவாக செழிப்பின் ஏணியில் ஏறியது.
வளர்ச்சியான் காரணியானது மக்களின் வாழ்க்கைமுறையில் பிரதிபலித்தது; அவர்கள் அழகிய வீடுகளையும் புல்வெளிகளையும் அமைக்கத் தொடங்கினர், மேலும் காவல்கிணறு ஒரு சொர்க்கமாகத் தோற்றமளிக்கத்தொடங்கியது. இன்று காவல்கிணறுவுக்கு மக்கள் திரும்பிச் செல்லும்போது, பொதுவாக பிரபலமான தமிழ் பாடலான சொர்கமே என்றாலும் அது நம்மூரு போல வருமா என்ற ஊருவிட்டு ஊருவந்து என்ற படத்தின் பாடல் அவர்களுக்கு நினைவுக்குவருகிறது. காவல்கிணறுவின் வளர்ச்சி அண்டை நகரங்கள் மற்றும் கிராமங்களில் உள்ள பலருக்கும் ஒரு பெரிய ஆச்சரியத்தை அளித்தது; காவல்கிணறுவின் திருப்புமுனையை கண்டு அவர்கள் திகைத்துப் போனர். மெதுவாக அவர்களும் காவல்கிணறுவின் படிகளைப் பின்தொடர்ந்தனர். காவல்கிறின் மற்ற முக்கியமான அண்டை அடையாளங்கள் இருவரும் வடக்கன்குளம் மற்றும் கூடங்குளம் ஆகும்.
காவல்கிணறு வெப்பமண்டல பகுதியியில் அமைந்திருப்பதால், ஒவ்வொரு ஆண்டும் மிகக் குறைந்த மழைப்பொழிவைப் பெற்றது. 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி முதல், அந்தக் காலக்கட்டத்தின் பிற்பகுதி வரை, இந்த முழுப் பகுதியும் மோசமான வறட்சியால் பாதிக்கப்பட்டது. இதனால் வருடாந்திர விளைச்சல் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டது. இதனால் மக்களின் வாழ்கையானது கேள்விக்குறியானது. அவர்கள் தங்கள் அன்றாட தேவைகளை நிறைவு செய்ய போராடவேண்டிவந்தது; ஆனால் இந்த மிக மோசமான நிலையில், மனம் தளராமல் தங்கள் குழந்தைகளின் எதிர்காலத்துக்காக ஒரு நல்ல காலத்தை எதிர்நோக்கி இருந்தனர்.
தலைநகர் டாக்காவிற்கும் வங்காளதேசத்தின் வடக்கு பகுதிக்கும் இடையே நேரடி சாலை இணைப்பை நிறுவுவதில் ஜமுனா நதி ஒரு தடையாக இருந்தது. இது ராஜ்ஷாஹி பிரிவு என அழைக்கப்படுகிறது, இது 1996 வரை. ஜமுனா பல்நோக்கு பாலம் கட்டி முடிக்கப்பட்டதன் மூலம் இத் தடை குறைக்கப்பட்டது. இது மிக முக்கியமான நீர்வழிப்பாதையாக உள்ளது. பெரிய சரக்கு மற்றும் பயணிகள் நீராவி கப்பல் மூலம் இது ஆண்டு முழுவதும் செல்லக்கூடியது. 1947 இல் வங்காளப் பிரிவினைக்கு முன்னர், பயணிகள் நீராவி கப்பல் இந்திய ஒன்றியத்தில் அசாம் மாநிலத்தில் திப்ருகர் வரை ஓடியது. தற்போது இரண்டு நீராவி படகு சேவைகள் பப்னா மாவட்டத்தை மைமென்சிங், டாங்கைல் மற்றும் டாக்கா மாவட்டங்களுடன் இணைக்கின்றன. பங்களாதேஷ் ரயில்வே பப்னாவில் செராஜ்கஞ்ச் மற்றும் மைமென்சிங்கில் ஜெகநாத்கஞ்ச் இடையே படகு சேவையை பராமரிக்கிறது. பப்னாவில் உள்ள நகர்பரி மற்றும் டாக்காவில் அரிச்சா இடையேயான மற்ற படகு சேவை சி & பி துறையால் நடத்தப்படுகிறது.
ஜேம்ஸ் ரெனெல் 1764 மற்றும் 1777 க்கு இடையில் ஒரு கணக்கெடுப்பை மேற்கொண்டார் மற்றும் அவரது வரைபடங்கள் வங்காளத்தின் ஆரம்பகால உண்மையான வரைபடங்களில் ஒன்றாகும். இந்த வரைபடங்களில் டீஸ்டா பல கிளைகளில் வட வங்காளம் வழியாக பாய்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக, புனர்பாபா, அட்ராய், கரடோயா போன்றவை ஆகும். இந்த நீரோடைகள் அனைத்தும் இப்போது வட வங்காளத்தின் மேற்கு திசையில் உள்ள மஹானந்தாவுடன் இணைந்தன, மேலும் ஹூர்சாகர் பெயரை எடுத்துக் கொண்டு இறுதியாக நவீன கோலுண்டோவிற்கு அருகிலுள்ள ஜாஃபர்கஞ்சில் கங்கையில் வெளியேற்றப்பட்டது. ஹூர்சாகர் நதி இன்னும் உள்ளது. இது பாரலின் ஒருங்கிணைந்த வீழ்ச்சி, கங்கை, அட்ராய், ஜமுனா அல்லது ஜமுனேஸ்வரி , மற்றும் கரடோயாவின் ஒருங்கிணைந்த கசிவு. கங்கையில் விழுந்து, கோலுண்டோவில் உள்ள பத்மாவுடனான சங்கமத்திற்கு சில மைல் தொலைவில் உள்ள பிரதான ஜமுனாவில் விழுகிறது.
வங்காளதேசத்தில், பிரம்மபுத்ரா அதன் மிகப்பெரிய துணை நதிகளில் ஒன்றான டீஸ்டா நதியால் இணைகிறது . டீஸ்டா முன்பு ஜல்பைகுரியிலிருந்து தெற்கே மூன்று சேனல்களில் ஓடியது. அதாவது கிழக்கில் கரடோயா, மேற்கில் புனர்பாபா மற்றும் மையத்தில் அட்ராய்டீஸ்டா போன்றவை ஆகும். ட்ரிஸ்ரோட்டா "மூன்று நீரோடைகளைக் கொண்டிருப்பதால்" மூன்று சேனல்கள் நதிக்கு பெயரைக் கொடுத்திருக்கலாம், அவை டீஸ்டா என சுருக்கப்பட்டு சிதைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த மூன்றில், புனர்பாபா மஹானந்தாவில் இணைந்தது. சலன் பீல் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு பரந்த சதுப்பு நிலப்பகுதி வழியாக செல்லும் அட்ராய் கரடோயாவில் இணைந்தது, ஒன்றுபட்ட நீரோடை ஜாபர்கஞ்சிற்கு அருகிலுள்ள பத்மா உடன் இணைந்தது. 1787 ஆம் ஆண்டின் அழிவுகரமான வெள்ளத்தில், டீஸ்டா நதி தனது பழைய தடத்தை கைவிட்டு, தென்கிழக்கு நோக்கி விரைந்து பிரம்மபுத்திராவில் இணைந்தது.
ஜமுனா நதி என்பது, வங்காளதேசத்தின் மூன்று முக்கிய நதிகளில் ஒன்றாக உள்ளது. இது பிரம்மபுத்ரா நதியின் கீழ் நீரோட்டமாகும். இது திபெத்தில் யர்லுங் சாங்போ என்ற பெயரில் உருவானது. இந்தியாவுக்குள் பாயும் முன், தென்மேற்கு வங்காளதேசத்தின் வழியாக வருகிறது. ஜமுனா நதி, தெற்கே பாய்ந்து, சாந்துபூருக்கு அருகிலுள்ள மேக்னா நதியைச் சந்திப்பதற்கு முன், கோலுண்டோ காட் அருகே உள்ள பத்மா நதியில் இணைகிறது. பின்னர் அது வங்காள விரிகுடாவில் மேக்னா நதியாக கடலில் கலக்கிறது.
ஜமுனா மிகவும் அகலமான நதியாகும். மழைக்காலங்களில் இந்த ஆற்றின் இரு பக்கங்களிலும் உள்ள கரையின் அகலம் சுமார் ஆக உள்ளது. வறண்ட காலங்களில் நீர் குறையும்போது கூட, இந்த ஆற்றங்கரைகளின் அகலம் குறைவாகவே இருக்கும். .
1365 ஆம் ஆண்டில் இந்த தீவு முதன்முதலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 1658 மற்றும் 1942 க்கு இடையில், இது டச்சு கிழக்கிந்திய கம்பெனியால் காலனித்துவப்படுத்தப்பட்டது, பின்னர் நெதர்லாந்தின் ஆட்சியின் கீழ் வந்தது . டச்சு நிர்வாகம் கிராம்பு தோட்டங்களில் வேலை செய்வதற்காக பல உள்ளூர் கிராமங்களை கெய்லி விரிகுடாவில் புதிதாக கட்டப்பட்ட தீவுகளுக்கு மாற்றியது. இந்த தீவு 1942 மற்றும் 1945 க்கு இடையில் ஜப்பானியப் படைகளால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டது, இறுதியாக 1950 இல் சுதந்திர இந்தோனேசியாவின் ஒரு பகுதியாக மாறியது. 1960 கள் - 1970 களில் முன்னாள் ஜனாதிபதி சுகார்த்தோவின் புதிய ஒழுங்கு நிர்வாகத்தின் போது, ஆயிரக்கணக்கான அரசியல் கைதிகளை வைத்திருக்கும் ஒரு சிறைச்சாலையாக புரு இருந்தது. புருவில் இருந்தபோது, எழுத்தாளர் பிரமோடியா அனந்தா டோர் "புரு குவார்டெட்" உட்பட அவரது பெரும்பாலான புதினங்களை எழுதினார்.
புரு ஆஸ்திரேலியா மற்றும் ஆசியாவின் உயிர் புவியியல் மண்டலங்களுக்கு இடையிலான எல்லையில் அமைந்திருப்பதால், அதன் தாவரங்கள் மற்றும் விலங்கினங்கள் தனித்துவமானவை மற்றும் அவை தேசிய மற்றும் சர்வதேச அறிவியல் ஆராய்ச்சிக்கு உட்பட்டவை. தீவில் காணப்படும் 25 வகையான பாலூட்டிகளில், குறைந்தது நான்கு புருவுக்குச் சொந்தமானவை. இங்குக் காணப்படும் சுலாவெசி நாற்கொம்புப் பன்றி என்ற காட்டுப் பன்றி உள்ளூர் இனங்களான் மான் பன்றி இனங்களிலிருந்து வேறுபடுகின்றன. இது அதன் இறைச்சியில் மிகக் குறைந்த அளவு கொழுப்பைக் கொண்டுள்ளது. உள்ளூர் மக்களிடையே இது ஒரு சுவையாக கருதப்படுகிறது. புருவுக்குச் சொந்தமான மூன்று வகையான வெளவால்கள் : மொலுக்கன் பறக்கும் நரி வௌவால், செராம் பழம் வௌவால் மற்றும் சிறிய மூக்கு வௌவால் போன்றவை இங்குக் காணப்படுகின்றன.
புரு என்பது இந்தோனேசியாவின் மலுக்கு தீவுகளுக்குள் உள்ள மூன்றாவது பெரிய தீவாகும். . இது தெற்கே பண்டா கடலுக்கும் வடக்கே செராம் கடலுக்கும், அம்பன் மற்றும் செராம் தீவுகளுக்கும் மேற்கே அமைந்துள்ளது. இந்த தீவு மலுக்கு மாகாணத்திற்கு சொந்தமானது. இது புரு மற்றும் தெற்கு புரு பிராந்தியங்களை உள்ளடக்கியது. அவற்றின் நிர்வாக மையங்களான முறையே நம்லியா மற்றும் நம்ரோல் ஆகியவை துறைமுகங்கள் மற்றும் தீவின் மிகப்பெரிய நகரங்களைக் கொண்டுள்ளன. நம்லியாவில் ஒரு இராணுவ விமான நிலையம் உள்ளது, இது பொதுமக்கள் சரக்கு போக்குவரத்தையும் கொண்டுள்ளது.
1345 ஆம் ஆண்டில், மொராக்கோ பயணியான இப்னு பத்தூதா, சமுத்ரா பசாயைப் பார்வையிட்டுள்ளார். அங்கிருக்கும் சமுதேர பசாயின் ஆட்சியாளர் ஒரு பக்தியுள்ள முஸ்லீம் என்று தனது பயணப் பதிவில் குறிப்பிடுகிறார். அவர் தனது மதக் கடமைகளை மிகுந்த ஆர்வத்துடன் செய்ததாகவும், இமாம் அல்-ஷாயின் மத்ஹப்பை அவர் கவனித்ததாகவும் குறிப்பிடுகிறார். அந்த நேரத்தில் சமுதேர பசாய் தார் அல்-இஸ்லாத்தின் முடிவாக இருந்தது. இதற்கு கிழக்கே எந்த பிரதேசமும் ஒரு முஸ்லீம் ஆட்சியாளரால் ஆளப்படவில்லை. சமுதேர பசாயின் சுல்தான் வெளிப்படுத்திய கருணை மற்றும் விருந்தோம்பலை அவர் பாராட்டினார். இங்கே அவர் சுல்தானின் விருந்தினராக மரங்களாலான சுவர்களால் சூழப்பட்ட நகரத்தில் சுமார் இரண்டு வாரங்கள் தங்கியிருந்தார். பின்னர் சுல்தான் அவருக்கு பரிசுப் பொருட்களை வழங்கி தனது சொந்த சீனப் படகு ஒன்றில் சீனாவுக்கு அனுப்பி வைத்தார்.
இஸ்லாமிய மதத்திற்கு மாறிய பின்னர் மேரா சிலு என்ற பெயரிலிருந்த சுல்தான் மாலிக் அல் சல்லேவின் வேட்டை நாயின் பெயரான சி-பசாயிலிருந்து வந்த 'பசாய்' என்ற பெயரின் தோற்றத்தையும் இலக்கியம் சுட்டிக்காட்டுகிறது. சுல்தான் மாலிக் அல் சல்லே ஒரு நாள் தனது நாயுடன் வேட்டையாடுகையில், ஒரு மானை எதிர்கொண்டதாகவும், நாயின் குரைப்பிற்கு பயப்படாமல், மானும் குரைத்ததாகவும் இதனால் அவர் திகைத்துப்போய், தனது மகன் சுல்தான் மாலிக் அல் தாஹிருக்கு ஒரு புதிய மாநிலமாக இந்த இடம் நிறுவப்படுவதற்கு இது ஒரு நல்ல அறிகுறியாக இருக்கலாம் என்று நினைத்தார். அரசு நிறுவப்பட்ட பின்னர் நாய் இறந்தது. சுல்தான் மாலிக் அல் சல்லே நாயை அங்கே புதைத்தார், இறுதியில் அவர் அந்த இடத்திற்கு பெயரிட்டார் எனவும் என்று புராணக்கதை விவரிக்கிறது.
இந்தோனேசியாவில் முஸ்லீம் மையங்கள் நிறுவப்பட்டது வணிக சூழ்நிலைகளின் விளைவாக இருக்கலாம். 13 ஆம் நூற்றாண்டில், சிறீ விஜயத்தின் அதிகாரச் சரிவு, வெளிநாட்டு வர்த்தகர்களை வங்காள விரிகுடாவின் வடக்கு சுமத்ரான் கரையில் உள்ள துறைமுகங்களுக்கு ஈர்த்தது. இது மலாக்கா நீரிணையின் தெற்கு முனையில் உள்ள கொள்ளையர்களின் தாக்குதலிருந்து பாதுகாப்பாக இருந்தது. வடக்கு சுமத்ராவில் தங்கம் மற்றும் வன விளைபொருள்கள் நிறைந்த ஒரு நிலப்பரப்பு இருந்தது. மேலும் 15 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் மிளகு பயிரிடப்பட்டது. இந்தியப் பெருங்கடலில் இருந்து கப்பல்களைச் சந்திக்க விரும்பிய தீவுக்கூட்டத்தின் அனைத்து வணிகர்களுக்கும் இது அணுகக் கூடியதாக இருந்தது.
சமுத்திரத்தில் 1297 ஆண்டின் கால கட்ட அரசர்களின் கல்லறை முற்றிலும் அரபி மொழியில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. 15 ஆம் நூற்றாண்டில், பல துறைமுக இராச்சியங்கள் இங்கு வளர்ந்தன. இவை அனைத்தும் உள்ளூர் முஸ்லீம் இளவரசர்களால் ஆளப்பட்டன. சாவகத்தின் வடக்கு கடற்கரை மற்றும் பிற இடங்களில் இருந்து கிழக்கு நோக்கி மலுக்கு தீவுகள் தெர்னேத் மற்றும் தைதோர் வரை அவர்களின் ஆட்சிப் பொறுப்பில் இருந்தது. மார்கோ போலோ இங்கு ஐந்து மாதங்கள் கழித்துள்ளார். அவர் தனது பயணக் கதையில் பெர்லெக், பாஸ்மா மற்றும் சமாரா ஆகியவற்றைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளார். மற்றொரு பிரபல பயணி இப்னு பதூதா சீனா செல்லும் வழியில் 15 நாட்கள் சமுதேராவில் தங்கியுள்ளார்.
உள்ளூர் இலக்கியமான கிகாயத் ராசா-ராச பசாயை அடிப்படையாகக் கொண்ட, 'சமுதேரா' என்பது 'மிகப் பெரிய எறும்பு' என்று பொருள்படும் ' செமுதேரா ' என்ற வார்த்தையிலிருந்து வந்ததாகவும் கூறப்படுகிறது . ஒரு 'உயரமான மைதானத்தில்' வேட்டையாடும்போது பூனை போன்ற பெரிய எறும்பைக் கண்டுபிடித்தபோது மேரா சிலுவால் இந்த பெயர் வழங்கப்பட்டது. இறுதியில், ஒரு புதிய இராச்சியத்தை நிறுவுவதற்கான இடம் தேர்வுசெய்யப்பட்டு, 'செமுதேரா' அதன் பெயராக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. சமுத்திரம் என்பது சமஸ்கிருதத்திலும் தமிழிலும் கடல் என்று பொருள்படும் சமுத்திரத்திலிருந்து பெறப்பட்டதாகவும் கருதப்படுகிறது.
சமுதேர பசாய் சுல்தானகம் சமுதேரா பசாய், சமுதேரா' அல்லது பசாய் அல்லது சமுதேரா தாருஸ்ஸலாம் அல்லது பசெம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது, இது சுமத்ராவின் வடக்கு கடற்கரையில் ஒரு முஸ்லீம் துறைமுக இராச்சியம் ஆகும். இது பொ.ச. 13 முதல் 16 ஆம் நூற்றாண்டு வரை இருந்தது. இந்த இராச்சியம் மேரா சிலு என்பவரால் நிறுவப்பட்டது என்று நம்பப்படுகிறது, பின்னர் அவர் இஸ்லாத்திற்கு மாறினார் மற்றும் பொ.ச. 1267 ஆம் ஆண்டில் மாலிக் உல் சாலிக் என்ற பெயரை ஏற்றுக்கொண்டார். இராச்சியத்தைப் பற்றிய வரலாற்று ஆய்வுக்கு அனுமதிக்க ஒரு சில சிறிய சான்றுகள் எஞ்சியுள்ளன.
14 ஆம் நூற்றாண்டில், போர்தெனோனின் ஓடோரிக் என்ற இத்தாலிய பயணி சமுத்ராவுக்கு சுமோல்ட்ரா என்ற பெயரைப் பயன்படுத்தினார், பின்னர் வந்த ஐரோப்பிய எழுத்தாளர்களும் சுமத்ரா தீவைக் குறிக்க இதேபோன்ற பெயர்களைப் பயன்படுத்தினர். பசாய் அதன் கலாச்சாரத்தையும், மிக முக்கியமாக அதன் மொழியையும் - - பல தீவுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்தது. பின்னர், இந்த மொழி இப்போது இந்தோனேசியா மற்றும் மலேசியாவில் உள்ள வர்த்தகர்களிடையே மொழியாக மாறியது.
அரபு மற்றும் இந்திய முஸ்லிம்கள் இந்தோனேசியா மற்றும் சீனாவில் பல நூற்றாண்டுகளாக வர்த்தகம் செய்து வந்துள்ளனர். கிழக்கு சாவகத்தில் ஒரு முஸ்லீம் கல்லறை 1082 ஆண்டுடன் தொடர்புடைய தேதியைக் கொண்டுள்ளது. ஆனால் இந்தோனேசியாவில் உள்ள இசுலாத்தின் கணிசமான சான்றுகள் 13 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் வடக்கு சுமத்ராவில் மட்டுமே தொடங்குகின்றன. பசாய் மற்றும் பியூரூலாக் அல்லது பெர்லாக் ஆகிய இடங்களில் இரண்டு சிறிய முஸ்லீம் வர்த்தக இராச்சியங்கள் இருந்ததற்கான ஆதாரங்கள் கிடைத்துள்ளன.