polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
வழுக்குமுறை: பறப்பதற்கு முன்னர், நீருக்கடியில் ஒரு மணி நேரத்திற்கு 37 மைல் வேகத்தில் நீர்மேற்பரப்பை நோக்கி சாய்வாக நீந்துகின்றன. இதன் பொழுது இவற்றின் வால்துடுப்பு விரைவாக அடித்துக் கொள்கின்றது. நீரில் இருந்து உந்தி நீர்மேற்பரப்பை அடைந்த மீன்கள் மார்புத் துடுப்பைப் பயன்படுத்தி நீர்மட்டத்துக்கு சுமார் 1.2 மீட்டர்களுக்கு மேலே பறக்கின்றன அல்லது வழுக்குகின்றன. இவை தொடர்ச்சியாகப் பறப்பதற்கு தமது வால் துடுப்பை நீரில் அடித்துக்கொள்கின்றன.
கணுக்காலிகளில் பூச்சிகள் பறக்கும் மற்றும் வழுக்கும் முறை கொண்டு அசைகின்றன. பறக்கும் முறையுடைய பூச்சிகளில் இறக்கை காணப்படுகின்றது. சில உதாரணங்கள்: தும்பி, வண்ணத்துப்பூச்சி, மின்மினிப்பூச்சி. இவற்றின் பறக்கும் முறைகள் அறிவியலில் ஆராயப்பட்டவண்ணம் உள்ளன.
சில பூச்சியினங்கள் இறக்கைகள் ஏதுமற்ற நிலையிலும் வளிமண்டலத்தில் அசையும் தன்மை உடையன. இவை மரத்துக்கு மரம் தாவுவதற்கு வழுக்கும் முறையைப் பயன்படுத்துகின்றன.
முள்மயிர்வாலிகள் : சில மரவாழ் முள்மயிர்வாலிகள் வழுக்கும் முறையைப் பயன்படுத்துகின்றன. இவற்றிற்கு இறக்கை இல்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இவை பறக்கும் பூச்சிகளுக்கு கூர்ப்பில் முன்னோடிகளாகத் திகழ்ந்துள்ளன என்று கருதப்படுகின்றது. வழுக்குவதற்குத் தேவையான முக்கியமான உறுப்பாக இதன் நடுப்பகுதி வால் இருக்கின்றது.
வழுக்கும் எறும்புகள்: வழுக்கும் முறைமூலம் அசையும் பூச்சிவகைகளில் வழுக்கும் எறும்பும் அடங்கும். சாதாரண எறும்பு மேலிருந்து கீழே விழ வான்குடை முறையைப் பயன்படுத்துகிறது. செபலோட்டுக்கள் என்னும் எறும்பு இனங்கள் வழுக்கும் தன்மை கொண்டன என அறியப்பட்டுள்ளது.
விலங்கினங்கள் வளிமண்டலத்தில் அசையும் விதங்களைப் பற்றிய அறிவு அவற்றை எளிதாகப் புரிந்துகொள்ள வழிவகுக்கின்றது. பொதுவாக பறத்தல் என்றால் இறக்கைகள் தேவை. வழுக்கும் தன்மைக்கு இவை தேவையில்லை. வளிமண்டலத்தில் அசையும் விதம் இருவகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது - வலுவான வளிமண்டல அசைவு, வலுவற்ற வளிமண்டல அசைவு. வலுவான அசைவில், விலங்குகள் தமது தசையின் வலுவைப் பயன்படுத்தி காற்றியக்க விசையை உண்டாக்குகின்றன. வலுவற்ற அசைவில், காற்றால் அல்லது காற்றில் கீழே விழுவதால் உடலில் பிரயோகிக்கப்படும் காற்றியக்க விசையைப் பயன்படுத்தி அசைகின்றன.
பறக்கும் விலங்குகள் வளிமண்டலத்தில் பறக்கும் அல்லது வழுக்கும் வல்லமை கொண்ட உயிரினங்களைக் குறிக்கும். பறக்கும் இயல்பு முதன் முதலில் முள்ளந்தண்டுடைய விலங்கான தெரோசோர் அல்லது இறக்கைப் பல்லி என்னும் ஊர்வன குடும்ப விலங்கில் கூர்ப்படைந்தது எனக் கருதப்படுகிறது. பூச்சியினம், பறவையினம், முலையூட்டிகளில் வௌவால் என்பன பறக்கும் திறமை உடையன. இவற்றில் இருந்து வேறுபாடாக, வனாந்தரத்தில் வசிக்கும் சில விலங்கினங்கள் வழுக்கும் இயல்பு கொண்டுள்ளன, இது அவை மரம் விட்டு மரம் தாவவும் உயர்ந்த இடத்தில் இருந்து புவியீர்ப்புக்கு எதிராகப் பாயவும் உதவியாக உள்ளது.
மிதக்கும் அல்லது வழுக்கும் செயற்பாடானது மரத்துக்கு மரம் தாவுவதற்கு மேற்கொள்ளப்படுகிறது. இத்தகைய விலங்குகள் குறைந்த சக்தி தரும் உணவுகளையே உண்கின்றன என்று ஒரு கருதுகோள் உண்டு, அதேநேரத்தில் கூடிய சக்தி தரும் பழங்கள், பூச்சிகள் போன்றவற்றை வலுவான அசைவு முறையைப் பயன்படுத்தும் பறக்கும் விலங்குகள் உண்கின்றன. வழுக்கும் விலங்குகள் கூடுதலாக தென்கிழக்கு ஆசியாவில் மற்றும் ஆபிரிக்காவில் காணப்படுகின்றன.
இராக்கொபெரிடே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பறக்கும் தவளைகள் வழுக்குமுறையைப் பயன்படுத்தி 45 பாகைக்கும் குறைவான கோணத்தில் மேலிருந்து கீழே இறங்குகின்றன. மற்றைய தவளைகள் வான்குடை முறையைப் பயன்படுத்தி கீழிறங்கவல்லன. இவை விரல்களின் இடையே மற்றும் காற்பகுதிகளில் காணப்படும் சவ்வுகளைப் பயன்படுத்தி வழுக்குகின்றன. இவைகளில் ஒன்று வாலசின் பறக்கும் தவளை வகைகள் ஆகும். இவை இந்தோனேசிய மற்றும் மலேசிய பகுதிகளில் வசிக்கின்றன.
கிரிசொபெலியா எனும் இனத்து பாம்புகள் பொதுவாக பறக்கும் பாம்புகள் என அழைக்கப்படுகின்றன. இவை தென்கிழக்கு ஆசியா, மெலனீசியா, இந்தியா, இலங்கை ஆகிய பகுதிகளில் காணப்படுகின்றன. இவை தமது உடலை பக்கவாட்டாக நீட்சியடையச்செய்வதன் மூலமும் விழா எலும்பைத் தட்டையாக மாற்றுவதன் மூலமும் வழுக்குகின்றன. இவை நூறு மீட்டர் வரை வழுக்கவல்லன. இலங்கை பறக்கும் பாம்பு இவ் வகையைச் சார்ந்ததொன்றாகும்.
திராக்கோ எனும் பறக்கும் பல்லியினம் சிறிலங்கா, இந்தியா ஆகிய நாடுகளில் வசிக்கின்றன. மரங்களில் வாழும் இவை மரவாழ் எறும்புகளை உணவாக உட்கொள்கின்றன. இவை அறுபது மீட்டர் வரை வழுக்கவல்லன.
"ஜாகோ" என்பது திருமணத்திற்கு முந்தைய நாளில் விழித்திருக்கும் இரவில் குடும்பத்தினர் அனைவரும் கூடியிருக்க மகிழ்ச்சியான தருணத்தைப் பாடும் போலி ஆகும். ஜாகோ இரவன்று பாடப்படும் முதல் போலி ஜாகோ ஐயா ஆகும்- இதனை இவ்வாறாக மொழிபெயர்க்கலாம்:
ஹுன் ஜாகோ ஐயா. - ஜாகோ வந்துவிட்டது ஷவா வே ஹுன் ஜாகோ ஐயா. - ஓ, பாருங்கள், ஜாகோ வந்துவிட்டது. லோரி தெ கே பையா உத் பௌ ஜி அத்தியான் கரு ஜி சுக்னி பௌஜி ஜாகோ ஐயா ஜத்தா ஜாக் வே ஹுன் ஜாகோ ஐயா"
போலிகள் என்பன பஞ்சாப் பகுதியில் பாடப்படும் இரண்டடி பாடல்களாகும். போலி நிகழ்வுகளையும் அதன்போது ஏற்படும் உணர்ச்சிகளையும் ஏற்படும் சூழல்களையும் வெளிப்படுத்துவனவாக அமையும். பொதுவாக போலி பெண்ணொருவரால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு அவரது குழுவின் மற்ற பெண்களால் கூட்டாகப் பாடப்படும். போலிகள் பெரும்பாலும் குழந்தை பிறப்பின் போதும், திருமண நிகழ்வின் போதும் பாடப்படும்.
இந்த போலிகள் அடுத்தடுத்த தலைமுறைகளுக்கு வாய்வழியே வந்தவையாம். தற்காலத்தில் போலிகள் பாங்க்ரா இசையுடன் பிணைந்து வட அமெரிக்கா, பெரிய பிரித்தானியா, ஆத்திரேலியா, நியூசிலாந்து நாடுகளுக்குப் பரவியுள்ளது. இது புதியவகை, நகரிய பாணி பாங்க்ரா வகையை உருவாக்கியுள்ளது. வட இந்தியர்களை மட்டுமல்லாது அனைவரையும் கவரும் வண்ணம் வளர்ந்துள்ளது.
வழமையாக போலிகள் பாடும்போது பெண்கள் கித்தா நடனமாடுவர். மால்வா பகுதியிலும், கீழ் பஞ்சாபிலும், ஆண்கள் போலிகளைப் பாடுகின்றனர். அவர்கள் போலிகளுடன் பாங்க்ரா நடனமும் ஆடுகின்றனர்.
பொதுவாக போலிகளை பெண்கள்தான் பாடுவார்கள் என்றாலும் ஆண்களும் பாடுகின்றனர். குல்விந்தர் தில்லோன் தனது போலியான் பாடல்கள் மூலமாகவே பிரபலமானவர்.
பண்டிகைக்குப் பல நாட்கள் முன்பிருந்தே பூங்காக்கள், சமுதாயக்கூடங்கள், கோவில்களுக்கு அண்மைப்பகுதிகள் மற்றும் திறந்தவெளிகளில் ஹோலிகா தகனத்திற்குச் சிதை தயாரிக்கத் தேவையான எரிபொருட்களைச் சேகரிக்கத் தொடங்குகின்றனர். சிதையின் உச்சியில் பிரகலாதனைத் தந்திரமாக எரித்துவிடத் திட்டமிட்ட ஹோலிகாவைக் குறிக்கும் உருவபொம்மை உச்சியில் வைக்கப்படுகிறது. வீட்டினுள் மக்கள் வண்ணப்பொடிகள், குடிபானங்கள் மற்றும் பண்டிகைக்கால உணவுவகைகள் வீடுகளில் தயாரித்தோ அல்லது சேகரித்தோ வைக்கப்படுகின்றன.
பிரகலாதன் கதையோடு இணைந்த பல நிகழ்வுகள் இருந்தாலும் ஹோலிகாவை எரிப்பதுதான் ஹோலியுடன் இணைக்கப்படுகிறது. ஹோலிக்கு முதல் நாள் இரவில் கொண்டாடப்படும் தீமூட்டல் மூலம் ஹோலிகா எரிக்கப்படுவதாகக் கொள்ளப்படுகிறது. ஹோலிகா தகனத்திற்குப் பின்னணியில் உள்ள பிரகலாதன் கதை, அசைக்கமுடியாத இறைநம்பிக்கையால் ஒருவருக்கு நேரும் கேடுகளை நிச்சயமாக வெல்ல முடியும் என்பதை வலியுறுத்தும்வண்ணம் அமைந்துள்ளது.
ஹோலிக்கு முதல் நாள் மாலையில் சூரிய மறைவின்போது அல்லது மறைவுக்குப்பின் தயார்செய்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் சிதையில் தீ மூட்டப்படுகிறது. தீயவற்றை நல்லவை வெல்லும் என்ற கருத்தின் குறியீடாக இச்சடங்கு அமைகிறது. மக்கள் தீயைச் சுற்றி பாடியும் ஆடியும் மகிழ்வர். ஹோலிகா தகனத்திற்கு அடுத்த நாள் வண்ணத் திருவிழாவான ஹோலி கொண்டாடி மகிழப்படுகிறது.
ஹோலிகா தகனம் அல்லது ஹோலிகா எரிப்பு என்பது ஹோலிப் பண்டிகைக்கு முதல் நாள் மாலை கொண்டாடப்படும் இந்துப் பண்டிகையாகும். இந்துசமயப் புராணங்களின்படி, பிரகலாதனைக் கொல்வதற்காக இரணியகசிபுவின் தூண்டுதலால் ஹோலிகா மேற்கொண்ட முயற்சியில் அவளே எரிந்து மாண்டுபோனாள். இந்நிகழ்ச்சியின் அடையாளமாக ஹோலிகா தகனம் கொண்டாடப்படுகிறது.
வட இந்தியா, நேபாளம் மற்றும் தென்னிந்தியாவின் சில பகுதிகளில் ஹோலி நாளுக்கு முந்தைய இரவில் சிதைமூட்டி எரிக்கப்படுகிறது. இளைஞர்கள் பலவிதமான பொருட்களை விளையாட்டாகத் திருடிவந்து ஹோலிகா சிதையிலிடுவர். இந்தியாவின் சில பகுதிகளில் இந்நாள் ”ஹோலிகா” என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.
ஹோலி கொண்டாடப்படுவதற்கான புராணக்காரணமாக ஹோலிகா தகனம் உள்ளது. ஹோலிகா எரிந்து போனதற்கு பலவிதமான காரணங்கள் நிலவுகின்றன. அவற்றுள் சில:
வசந்தத்தின்போது பல இடங்களில் உள்ளூர் சந்தைகள் நடத்தப்படுகின்றன. கபுர்த்தலா முன்னாள் இராச்சியத்தின் அரசர், மகாராசா சகசீத் சிங், வசந்த பஞ்சமி சந்தையைத் துவக்கினார். 1917இல் துவங்கிய இதன் 90ஆவது ஆண்டுவிழா இந்த ஆண்டு கொண்டாடப்படுகின்றது. சாலாமார் பாக்கில் நடக்கும் இந்த சந்தைக்கு மக்கள் மஞ்சள் ஆடைகளையும் தலைப்பாகைகளையும் அணிந்து வருகின்றனர்.
ஓசியார்பூரில், பாபா பண்டாரியின் போலியில் நடக்கின்றது. ஆயிரக்கணக்கான ஆடவரும் பெண்டிரும் சிறுவரும் கலந்து கொள்கின்றனர்; ஈகையாளர் தரம்வீர் அக்கிகத் ராய் சமாதியில் வழிபடுகின்றனர். பஞ்சாபில் வசந்தம் மக்கள் தங்களுக்கு விருப்பமான சமயத்தை பின்பற்றும் உரிமைக்காக உயிரை விட்ட அக்கிகத் ராயுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ளது. பாபா பண்டாரியின் போலியில் நடக்கும் சந்தையில் பட்டங்கள் பறக்கவிடுவதும் அதற்கானப் போட்டிகளை நடத்துவதும் வழமையாக உள்ளது.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் பெப்ரவரியில், கிலா ராய்பூர் விளையாட்டுத் திருவிழா நடைபெறுகின்றது. காளைகள், நாய்கள், ஒட்டகங்கள் மற்றும் பிற விலங்குகளின ஓட்டப்பந்தயங்கள் நடத்தப்படுகின்றன.
இந்த விளையாட்டுத் திருவிழாவில் பத்து இலட்சத்திற்கும் கூடுதலானவர்கள் கலந்து கொள்கின்றனர். இது பஞ்சாபி பண்பாட்டை இந்தியாவிற்கும் வெளியாட்டினருக்கும் காட்சிப்படுத்தும் முதன்மையான திருவிழாவாக மாறியுள்ளது. உலகெங்கிருந்தும் கிலா ராய்ப்பூர் சிற்றூருக்கு வருகை புரிகின்றனர். ஒவ்வொரு பெப்ரவரியிலும் 4000 விளையாட்டு வீரர்களும் வீராங்கனைகளும் பங்கேற்கின்றனர். டிராக்டர் போன்ற பண்ணை இயந்திரங்கள் ஒருவர் மீது ஏறுதல், காளை பூட்டிய வண்டிகளின் பந்தயம், குதிரை மீதான வித்தைகள், மற்றும் வலிமையைக் காட்டும் பல வினோத செயல் விளக்கங்கள் காட்சிப்படுத்தப்படுகின்றன.
இந்த சந்தை ஒவ்வொரு ஆண்டும் செப்டம்பர் 19இலிருந்து 23க்குள்ளான காலத்தில் நடத்தப்படுகின்றது. ஆன்மீக துவக்கதைக் கொண்டிருந்தாலும் தற்போது அனைத்து பண்பாட்டு, இலக்கிய, அறிவார்ந்த, விளையாட்டுக் கூறுகளையும் உள்ளடக்கி இப்பகுதி மக்களுக்கு பயனுள்ளதாக உள்ளது. மெய்யான சூபி தத்துவப்படி, இந்த சந்தை மனிதநேயத்தையும் சமூக இணக்கத்தையும் தேசிய ஒற்றுமையையும் எதிரொளிக்கின்றது.
பட்டிண்டா விளையாட்டரங்கில் அமைக்கப்படும் செயப்பால் கருவுரு சிற்றூரில் மரபார்ந்த பஞ்சாபி பண்பாடு காட்சிப்படுத்தப்படுகின்றது. இந்த சந்தையின்போது குருத்துவாரா ஆஜி ரத்தனிலிருந்து செய்பால்நகர் கருவுரு சிற்றூர் வரை பாரம்பரிய நடைப்பயணம் ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றது.
12ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த சூபித் துறவி பாபா பரீது பரித்கோட்டிற்கு வருகை புரிந்துள்ளதை நினைவு கூரும் வண்ணம் இந்த சந்தை நடத்தப்படுகின்றது. தில்லா பாபா பரீது குருத்துவாராவில் நடைபெறுகின்றது. பண்பாட்டுக் கலை, விளையாட்டுநிகழ்ச்சிகள் நடத்தப்படுகின்றன.
2003ஆம் ஆண்டிலிருந்து பட்டியாலாவின் கிலா முபாரக் வளாகத்தில் பத்து நாட்களுக்கு இந்த விழா நடைபெறுகின்றது. கைவினைப் பொருட்களின் கண்காட்சி, இந்திய செவ்வியல் இசைக் கச்சேரிகள் , நடன நிகழ்ச்சிகள் நடக்கின்றன.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் மூன்று நாள் சகீதி ஜோர் மேளா பதேகர் சாகிபு குருத்துவாராவில் நடைபெறுகின்றது. இது பதேசிங் மற்றும் சாகிப்சாதா சோர்வார் சிங் நினைவாகக் கொண்டாடப்படுகின்றது. பேரணிகள் நடத்தப்பட்டும் சீக்கிய விளையாட்டுப் போட்டிகள் நடத்தப்பட்டும் கொண்டாடப்படுகின்றது.
ரவுசா சரீஃப் உர்சு சூபி துறவி சேக் அகமது பரூக்கி சிரின்டி நினைவாகக் கொண்டாடப்படுகின்றது. இவர் கவாஜா பாகி பில்லாவின் சீடர். இந்த சந்தைவிழா பதேகர் சாகிபில் பதேகர் சாகிபு- பாசி நெடுஞ்சாலையில் கூடுகின்றது.
பஞ்சாபில் ஆண்டு முழுமைக்கும் பல சந்தை விழாக்களும் திருவிழாக்களும் கொண்டாடப்படுகின்றன. இவற்றில் சில இங்கு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன:
பலருடைய குலதெய்வங்கள் அவர்கள் குடியிருக்கும் பகுதிக்கு அருகிலேயே இருப்பதில்லை. கல்வி, வேலைவாய்ப்பு போன்ற காரணங்களுக்காக இடம்பெயரும் குடிபாட்டினர், வெகு தொலைவில் இருக்கும் குல தெய்வங்களின் கோயில்களுக்கு செல்வது கடினமான காரியமாக உள்ளது. குடிபாட்டினர் குலதெய்வக் கோயில்களுக்கு தங்களின் திருமண அழைப்பிற்கும், குழந்தையின் காதுகுத்திற்கும், அம்மாவாசை, சிவன்ராத்திரி போன்ற விசேச நாட்களுக்கும் செல்ல வேண்டியுள்ளது.
இவ்வாறு கோயில் வீடு கட்டுவதற்கு குடிபாட்டினர் தங்கியிருக்கும் ஊரில் உள்ள கோயில் பங்காளிகளை ஒன்று சேர்க்கின்றனர். அவர்கள் ஒருமித்தக் கருத்துடன் குலதெய்வக் கோயிலில் உடுக்கை அடித்து குறி கேட்டல், சிவப்பு வெள்ளை பூ போட்டல் போன்ற முறைகளில் அனுமதி வாங்குகின்றனர். பின்பு அக்கோயிலிருந்து பிடிமண் எடுத்துவந்து தாங்கள் வசிக்கும் பகுதியிலேயே வீடொன்றினை கட்டி அதில் தெய்வத்தினை வைக்கின்றார்கள்.
கோயில் வீடுகளில் பிற இனத்தவர்களை பூசை செய்ய அனுமதிப்பதில்லை. கோயில் வீடு கட்டுகின்றவர்கள் தங்களுக்குள் ஒருவரை தேர்ந்தெடுத்து பூசாரியாக அறிவிக்கின்றார்கள். அந்த பூசாரிக்குப் பின் அவரது வாரிசுகள் அந்தப் பொறுப்பினை ஏற்கின்றார்கள். இந்தப் பூசாரிகள் எவ்வித சமஸ்கிருத, வேதங்களையும் கற்காமல் தங்களுக்குத் தெரிந்த தமிழ் மொழியிலேயே இறை வழிபாட்டினைச் செய்கின்றார்கள்.
கோயில் வீடு என்பது நாட்டார் தெய்வங்களை தங்களின் குடியிருப்புகளுக்கு மத்தியில் வீடொன்றைக் கட்டி வைத்திருப்பதாகும். பெரும்பாலும் குல தெய்வங்களுக்கே கோயில் வீடுகள் அமைக்கப்படுகின்றன. இவ்வாறு கோயில் வீடுகள் அமைக்கப்பட்ட பிறகு அங்கு வழிபடுபவர்களை கோயில் பங்காளிகள் என அழைக்கின்றார்கள். இவ்வாறு கோயில் பங்காளிகளுக்குள் திருமணம் செய்வதை தவிர்க்கின்றனர்.
தங்களுடைய வசதிக்களுக்கும், முன்பு பின்பற்றிக் கொண்டிருக்கும் வழிமுறைளுக்கும் ஏற்ப தெய்வ சிலைகளையோ, பதிவுகளையோ அமைக்கின்றார்கள். அன்னகாமாட்சியம்மன் போன்ற தெய்வங்களுக்கு பெரும்பாலும் தீபத்தின் ஒளியையே கடவுளாக வணங்குகின்றனர். கோயில் வீடுகளில் கருப்பு, முனி, காத்தவராயன் போன்ற ஆண் தெய்வங்களை வணங்க அருவாள், வேல் போன்றவற்றை வைக்கின்றார்கள்
கோயில் வீடுகள் என்பவை பெரும்பாலும் இந்து சமய கோயில்களின் அமைப்பில் கட்டப்படுவதில்லை. எந்த ஆகம விதிகளையும், வாஸ்து விதிகளையும் பேணாது வீடுபோலவோ, உள் அறையும், வெளி மண்டபமும் உள்ளதாகவோ கட்டுகின்றனர். வெளிமண்டபத்தின் உறவினர்களுடன் அமரவும், அன்னதானம் போன்றவற்றில் உணவருந்தமும் பயன்படுத்துகின்றார்கள்.
எண்கோட்பாட்டில் வகுஎண் சார்பு என்பது ஒரு முழு எண்ணின் வகுஎண்களோடு தொடர்புடைய எண்கணிதச் சார்பு ஆகும் ரீமன் இசீட்டா சார்பியம் மீதான தொடர்புகள் உட்பட்ட பல முற்றொருமைகளில் இச்சார்பு பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. [பல முக்கியமான சமானங்களையும் முற்றொருமைகளயும் கணிதவியலில் கண்டுபிடித்த இந்தியக் கணிதவியலாளர் இராமானுசன் வகுஎண் சார்பு குறித்தும் ஆய்வு செய்துள்ளார். அதுகுறித்த விவரங்கள் இராமானுசன் கூட்டு கட்டுரையில் தரப்பட்டுள்ளது.
ஒரு சிக்கலெண் இன் நேர் வகுஎண்கள் கூட்டுச் சார்பு என்பது, இன் நேர் வகுஎண்களின் ஆவது அடுக்குகளின் கூட்டுத்தொகையாக வரையறுக்கப்படுகிறது.
பெருங்கடல்சார் கற்கோளம் காலப்போக்கில் தடிக்கின்றது; தவிரவும் நடுப் பெருங்கடல் முகட்டிலிருந்து விலகிச் செல்கின்றது. குளிர்ந்த நீரின் வெப்பக் கடத்தலால் கீழுள்ள சூடான மென்பாறைக் கோளத்தின் மேற்புறம் குளிர்ந்து கற்கோள மூடகமாக மாறுவதால் இவ்வாறு காலப்போக்கில் தடிக்கின்றது. பெருங்கடல்சார் கற்கோளம் முதல் சில மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு மென்பாறைக் கோளத்தை விட அடர்த்தி குறைவாக இருந்து பின்னர் காலப்போக்கில் அடர்த்தி மிகுந்ததாக ஆகின்றது.
பெருங்கடல்சார் கற்கோளம் - இது பெருங்கடல் அடித்தளத்தில் உள்ள புவியோடாகும். பெருங்கடல் கற்கோளம் பொதுவாக 50–100 கிமீ தடித்துள்ளது.
தட்டுப் புவிப்பொறையும் பெருங்கடல்சார் தட்டும் கீழமிழ்தல் மண்டலங்களில் இணையும் இடத்தில் பெருங்கடல் கற்கோளம் பெருநிலப்பகுதி கற்கோளத்திற்கு கீழே அமிழ்கின்றது.
கற்கோளம் புவிக் கோளின் திட ஓடு ஆகும். இது புவியோடும், நெடுங்கால அளவையில் மீட்சிப்பண்புடன் காணப்படும் மூடகத்தின் மேற்பாகமும் அடங்கியதாகும்.
கற்கோளத்தின் அடியில் மென்மையான, சூடான, மேல் மூடகத்தின் ஆழப்பகுதியான மென்பாறைக் கோளம் அமைந்துள்ளது. மென்பாறைப் பகுதி ஓடவல்லது.
கலப்பு வில் என்பது கொம்பு, மரம், மற்றும் தசைநார் ஆகியவற்றால் ஆன ஒரு பாரம்பரிய வில், . மர உள்ளகத்தின் உட்பக்கத்தில் கொம்பும் , வெளிப்பக்கம் தசைநாரும் இருக்கும். வில்லை இழுக்கையில், தசைநார் மற்றும் கொம்பு இரண்டும் இணைந்து, அதே நீளமுள்ள மரத்தாலான வில்லைவிட அதிக சக்தியை சேமிக்கும். ஒருமர வில்லின் வலிமையும், இழு-நீளத்தையும் ஒத்து இதை தயாரிக்க இயலும். இதனால் குறைந்த நீளம்கொண்ட வில்லில் இருந்து, அதே அளவு ஆற்றலோடு அம்பை செலுத்த முடியும். இருப்பினும், கலப்பு வில்லை உருவாக்க ஒருமர வில்லைவிட அதிக வகைகளான மூலபொருட்கள் தேவை, இதை உருவாக்கவும் அதிக நேரம் பிடிக்கும். இவ்வாறு உருப்பெற்ற வில் ஈரப்பதத்தால் பாதிப்படையும்.
கொம்பு மெல்லிய அடுக்காக, வில்லின் உட்புறத்தில் ஒட்டப்படும். எருமையின் கொம்பு இதற்கு மிகவும் ஏற்றது, அதேபோல் கெம்சுபக், ஆப்பிரிக்க மறிமான், இபெக்ஸ் காட்டாடு போன்ற பலவகை மறிமான்கள், மற்றும் அங்கேரிய சாம்பல் மாட்டின் கொம்பும் இதற்கு ஏற்றது. ஆடு மற்றும் செம்மறியாட்டு கொம்பையும் பயன்படுத்தலாம். பயன்படுத்துகையில் மெல்லிய அடுக்குகளாக சிதைந்து போவதால், பெரும்பாலான மாடுகளின் கொம்பு, இதற்கு ஏற்றதல்ல. அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகும்போது, மரத்தைவிட கொம்பு அதிக சக்தியை சேமிக்க வல்லது.
விலங்கு ஊன்பசையில் ஊறவைத்த தசைநாணை, அடுக்குகளாக வில்லின் வெளிப்புறத்தின் மீது பதிப்பர். தசைநாணின் இழைகள், வில்லின் நீளத்திற்கு இணையாக இருக்கும்படி ஒட்டப்படும். பொதுவாக, காட்டு மான் அல்லது வளர்ப்புப் பாலூட்டிகளின், கெண்டைக்கால் மற்றும் முதுகிலிருந்து தசைநாண் பெறப்படுகின்றது. பாரம்பரியமாக, காட்டு விலங்கின் தசைநாணைவிட காளையுடையது தரம் குறைவாக இருக்கும். காளையின் தசைநாணில் அதிக கொழுப்பு இருப்பதால், விரைவில் சிதைந்துவிடும். மரத்தைவிட தசைநாண் அதிக நீள்திறன் கொண்டதால், அதிக சக்தியை சேமிக்க வல்லது.
நாடோடிகளுடன் தொடர்பில் இருந்த சீன, அசிரிய மற்றும் எகிப்திய நாகரீகங்கள், கலப்பு வில்லை ஏற்று, அதற்காக தகவமைந்துக் கொண்டன. கி.மு. 1324-ல் இறந்த துட்டன்காமன்னின் சமாதியில், பல கலப்பு வில்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டன. குறைந்தது சாங் வம்சத்தில் இருந்தாவது சீனர்கள் கலப்பு வில்லை அறிந்திருக்கவேண்டும். கி.மு. நான்காம் நூற்றாண்டோடு, ரதப்படை அதன் இராணுவ முக்கியத்துவத்தை இழந்தது. அதற்கு மாற்றாக குதிரைப்படை உருவானது.
ஒருமர வில்லைவிட கலப்பு வில்லை உருவாக்க பல்வேறு வகையான மூலபொருட்களும், மிக அதிக நேரமும் ஆகும். ஊன்பசையை இதில் பயன்படுத்தி இருப்பதால்; ஈரப்பதமான வானிலையின் போது, இந்த கலப்பு வில் வலுவிழந்து போகும். மழையில் நனைந்தாலோ, அல்லது நீரில் மூழ்கினாலோ விரைவில் சிதைந்து போய்விடும். ஈரப்பதமான அல்லது மழை பிரதேச வாசிகள், ஒரு மர வில்லை பாரம்பரியமாக ஏற்றனர். அதேபோல், மழை குறைவான அல்லது வறண்ட பிரதேச வாசிகள், கலப்பு வில்லை விரும்பினர்.
ஒருமர வில்லைவிட கலப்பு வில்லின் அனுகூலமான விடயம் என்னவென்றால், அதன் சிறுத்த அளவில் உள்ள மிகுந்த சக்தி தான். குதிரையில் அல்லது ரதத்தில் இடம்பெயரும் வில்லாளிகளுக்கு, இது ஒருமர வில்லைவிட இவை அதிக சவுகரியமாக இருந்தது. கலப்பு வில்லின் அளவில் ஒருமர வில்லை உருவாக்கினால், நாணை முழுதாக பின்னிழுக்கும் முன், இழு சக்தியை தாங்க இயலாமல் வில் உடைந்துபோகும்.
நாடோடிப் பழங்குடிகளின் உறவைபெற்ற இராணுவ நாகரீகங்களில், இவ்வகை வில்கள் பரவின; கலப்பு வில்கள் ஆசியா முழுவதும் உபயோகத்தில் இருந்தது, கொரியாவிலிருந்து ஐரோப்பாவின் அட்லாண்டிக் கரைகள், வடக்கு ஆப்பிரிக்கா, தெற்கில் அராபிய தீபகற்பம் மற்றும் இந்தியா வரை இதன் உபயோகம் நீண்டது.
இவ்வில்லை பயன்படுத்திய வெவ்வேறு கலாச்சாரங்களில் இதன் தயாரிப்பு முறையும் மாறுபடும். முதலில், கிளையின் முனைகள் வில்லை வளைபடும். பின்னர், முனைகள் எலும்பால், அல்லது மான்கொம்பினால் ஆன சட்டங்களால் திடமாக்கப்பட்டது. முனைகள் திடமான வில்லை 'சியா' என்றழைப்பர்.
கிளையின் வளையும் பகுதியில் உள்ள மரம், அதிகபட்ச அழுத்தங்களை தாங்கவல்லதாக இருக்கவேண்டும், மற்றும் மாப்பிள் போல் அடர்ந்த மரம் துருக்கிய வில்களில் உபயோகிக்கப்பட்டது. மூங்கில், மற்றும் முசுக்கொட்டை குடும்ப மரங்கள், சீனாவில் பாரம்பரியமானது.
மர உள்ளகம் வில்லிற்கு வடிவத்தையும் நிலைத்தன்மையையும் தருகிறது. பல துண்டுகளை விலங்குக் கோந்தை கொண்டு ஒட்டி செய்யப்படும், ஆகையால் மரம் கோந்தோடு ஒட்டும்படி இருக்கவேண்டும்.
முதல்நிலை தந்திரமாக துரக வில்லாளிகள் சிறு-போர் விளைவிப்பார்கள்: அதாவது நெருங்கி வந்து, தாக்கிவிட்டு, எதிர்த் தாக்குதலை தொடுக்கும் முன் பின்வாங்கிவிடுவார்கள்.
ஜோஷ்வா ஸ்ரீதர் சென்னையில் 1974 மார்ச் 9 அன்று பிறந்தார். இவரது பெற்றோர் சரவணன் மற்றும் இராஜலட்சுமி ஆகியோர் ஆவர். இவர் சென்னையில் உள்ள பாரதிய வித்யாபவனின் இராஜாஜி வித்யாஸ்ரமம் பள்ளியில் 1980 முதல் 1990 வரை பயின்றார். மேனிலைக்கல்வி முடித்தது பின் மெட்ராஸ் இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் மியூசிக்கில் பியானோ வாசிக்கவும் மேற்கத்திய இசையின் நுணுக்கங்களையும் கற்றார். பியானோ படிக்கும்போது அங்கு கித்தார் கற்ற பெண்ணோடு காதல் மலர 19 வயதில் திருமணம்; 20 வயதில் முதல் குழந்தை என வாழ்க்கையின் போக்கு மாறியது. திருமணத்துக்குப்பின் 1993 இல் கிருத்துவ மதத்துக்கு மதம் மாறினார். அதுவரை ஸ்ரீதராக இருந்தவர் ஜோஷ்வா ஸ்ரீதராக மாறினார். 2004 ஆண்டு இவர் கிருத்துவ மதத்தில் இருந்து வெளியேறி இந்துவாக வாழ்ந்து வருகிறார்.
ஜோசுவா ஸ்ரீதர் என்பவர் ஒரு இந்திய திரைப்பட இசையமைப்பாளர் ஆவார். இவர் 2004 திசம்பர் 8 அன்று வெளியான புகழ்பெற்ற படமான காதல் திரைப்படத்தின் வழியாக இசையமைப்பாளராக அறிமுகமானார்.
குவெண்ட்லின் 6 வாரக் குழந்தையாக இருக்கும்போது, அவரது குடும்பம் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் இலினொய் மாநிலத்திலுள்ள சிகாகோவில் குடியேறியது. தனது 7-வது வயதிலேயே கவிதை எழுதத் தொடங்கிய குவெண்டலினை, பள்ளி ஆசிரியையான அவரது தாய், இவரை அப்போதே ஒரு கவிஞராகப் பார்க்கத் தொடங்கினார். அவரது தந்தையோ, தன் குட்டிப் பெண் எழுதவும் படிக்கவும் ஏதுவாக, மேசை, நாற்காலி, அலமாரி மற்றும் நிறைய புத்தகங்கள் வாங்கிக் கொடுத்தார். இவரது முதல் கவிதை 13-வது வயதில் குழந்தைகள் இதழ் ஒன்றில் வெளியானது, மேலும் தமது 16 வயதுக்குள் 75 கவிதைகள் எழுதி வெளியிட்டார். ஹைட் பார்க் உயர்நிலை பள்ளி, ஈங்கிள்வுட் உயர்நிலை பள்ளி, வென்டெல் பிலிப்ஸ் அகாடமி உயர்நிலை பள்ளி போன்ற பள்ளிகளில் ஆரம்ப கல்வியை பயின்றவர், 1936-ஆம் ஆண்டில் வில்சன் ஜூனியர் கல்லூரியில் பட்டம் பெற்றார்.
இனப் பாகுபாடு காரணமாக பள்ளிகளில் ஏற்பட்ட மோசமான அனுபவங்களால், மேற்கொண்டு படிப்பதில்லை என்று முடிவெடுத்த ப்ரூக்ஸ், படிப்பை நிறுத்திக்கொண்டார். எழுத்தாளராகவேண்டும் என்று தீர்மானித்தவர், அலுவலக உதவியாளர், செயலாளர் போன்ற வேலைகளும் பார்த்து வந்தார். வெள்ளையினப் பெண்கள் மட்டுமே அனுமதிக்கப்பட்ட கவிதைப் பயிலரங்குகளில் பங்கேற்றார். இவரது கவிதைகளுக்கு நல்ல வரவேற்பு கிடைத்தது. இவரது முதல் கவிதை நூலான ‘எ ஸ்ட்ரீட் இன் ப்ரான்ஸ்வில்’ என்ற படைப்பு 1945-ல் வெளிவந்து, பரவலாக பாராட்டு பெற்றது. சமூகத்தின் செயல்பாடுகளுக்கு கடுமையாக பதில் அளிக்கும் விதமாக இவரது கவிதைகள் அமைந்தன.
சிகாகோ, 1963-ல் அவரது முதல் ஆசிரியப் பணி கொலம்பியா கல்லூரியில் ஒரு கவிதை பட்டறையாக தொடங்கியது. அதைத்தொடர்ந்து, இலினாய்ஸ் பல்கலைக்கழகம், சிகாகோ மாநில பல்கலைக்கழகம் உள்ளிட்ட பல பல்கலைக்கழகங்கள், கல்லூரிகளில் படைப்புத் திறன் குறித்து கற்பித்தவர். குழந்தைகள், குடும்பச் சுமை எதுவும் தன் எழுத்துகளுக்கு தடங்கல் ஏற்படுத்தாமல் பார்த்துக்கொண்டார். ஏராளமான கவிதைகளை எழுதி, பல தொகுதிகளாக வெளியிட்டார்.
குவெண்டலின் புரூக்ஸ் என்றறியப்படும் குவெண்டலின் எலிசபெத் புரூக்ஸ் அமெரிக்க பெண் கவிஞராகவும், புலிட்சர் பரிசு பெற்ற முதல் ஆப்பிரிக்க பெண்மணியாகவும் அறியப்படுகிறார். 1949-ல் வெளிவந்த தனது இரண்டாவது தொகுப்பான, அன்னி ஆலன் என்ற படைப்புக்கு 1950-ல் புலிட்சர் பரிசு கிடைத்தது.
அமெரிக்கன் கலை அகாடமி விருது, கவிதை இதழ் விருது, ராபர்ட் பெர்கூசன் நினைவு விருது, வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருது உட்பட ஏராளமான விருதுகளையும், பரிசுகளையும் பெற்றுள்ள குவெண்டலினுக்கு, உலகம் முழுவதும் சுமார் 75 பல்கலைக்கழகங்கள், கல்லூரிகள் இவருக்கு கவுரவ டாக்டர் பட்டங்களை வழங்கின.
புதியதொரு கவிதை வடிவம், பாணி குறித்து அலட்டிக்கொள்ளாத குவெண்டலின், அதன் கருவில் மட்டுமே கவனம் செலுத்திவந்தார். சாதாரண ஆப்பிரிக்க, அமெரிக்கரின் வேதனை மிகுந்த வாழ்க்கை, ஏழ்மை மற்றும் இனப்பாகுபாடு கொடுமைகளுக்கு எதிரான அவர்களது போராட்டம் ஆகியவையே இவரது கருப்பொருட்களாக அமைந்தன.
தமது விடாமுயற்சியாலும் எழுத்தாற்றலாலும் ஆங்கில இலக்கியக் களத்தில் தனி முத்திரை பதித்த குவெண்டலின் ப்ரூக்ஸ், ஐக்கிய அமெரிக்காவின் இலினொய் மாநிலத்திலுள்ள சிகாகோவில் 2000-வது ஆண்டின் திசம்பர் 3-ம் நாள் தனது 83-வது அகவையில் மறைந்தார்.﻿
குவெண்டலின் புரூக்ஸ், ஐக்கிய அமெரிக்காவின் கேன்சஸ் மாநிலத் தலைநகர் டொபீகாவில், 1917-ம் ஆண்டு சூன் 7-ம் நாள் மிகவும் சாதாரண கறுப்பின குடும்பத்தில் பிறந்தார்.
எஸ். ஏ. சந்திரசேகர் முதலில் விஜயகாந்துடன் இணைந்து விஜயை நடிக்கவைக்க இக்கதையை உருவாக்கினார் பின்னர் அது படமாக்க முடியாமல் போனது. பின்பு 1998 ம் ஆண்டு தொடங்கும்போது விஜய் பிஸியானதால் அவருடைய கதாபாத்திரத்திற்கு சூர்யாவை தேர்ந்தெடுத்து விஜயகாந்துடன்
இணைந்து நடிக்கவைத்தார். நடிகை ரோஜாதான் முதலில் கதாநாயகியாக அணுகி பின்பு மீனாவிற்கு அந்த வாய்ப்பு கிடைத்தது. நடிகை ஈஸ்வரி ராவின் தங்கையான மானஸா இன்னொரு கதாநாயாகியாக கங்கா பாத்திரத்தில் நடித்தார், இவர் காக்கை சிறகினிலே படம் மூலம் பிரபலமானவர்.
விஜயின் பழைய படமான நாளைய தீர்ப்பு படத்தில் பாடல்களை எழுதிய பரணி இந்த படத்தில் இசையமைப்பாளராக அறிமுகம் செய்யப்பட்டார். 7 பாடல்களை கொண்ட இந்த படத்தின் பாடல் வரிகளை பரணி, அறிவுமதி மற்றும் புலமைப்பித்தன் ஆகியோர் எழுதியிருந்தனர். சூர்யாவுக்காக நடிகர் விஜய் மூன்று பாடல்களை பாடியதில் நான் தம் அடிக்குற ஸ்டைல பாத்து பாடலும் நிலவே நிலவே பாடலும் பெரும் வரவேற்பை பெற்றது.
பெரியண்ணா 1999 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். எஸ். ஏ. சந்திரசேகர் இயக்கத்தில் விஜயகாந்த் மற்றும் சூர்யா முதன்மை கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருந்தனர். மீனா மற்றும் மானஸா துணை கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருந்தனர். அறிமுக இசையமைப்பாளர் பரணி இசையமைத்துள்ளார். 1999ம் ஆண்டு 14ம் தேதி வெளியான இப்படம் எதிர்மறை விமர்சனம் பெற்று வணீகரீதியாகவும் தோல்வியடைந்தது.
1998 ம் ஆண்டு இறுதியில் விஜயகாந்த், சூர்யா நடிக்க எஸ். ஏ. சந்திரசேகர் இயக்கத்தில் ஏ.எல்.அழகப்பன், இப்ராஹிம் ராவுத்தர் இணை தயாரிப்பில் இப்படம் வெளியானது.
அனைத்துலக பாபர் கால்சா ) ), என்றழைக்கப்படும் பாபர் கால்சா என்பது இந்தியாவில் இயங்கிவரும் ஒரு காலிஸ்தானி தீவிரவாத அமைப்பாகும். இந்திய அரசும் பிரித்தானிய அரசும் இதனை ஒரு தீவிரவாத இயக்கமாகக் கருத, இதன் ஆதரவாளர்கள் இதனை ஒரு எதிர்ப்பு இயக்கமாகக் கருதுகின்றன. இவ்வமைப்பு பஞ்சாப் கிளர்ச்சியில் முக்கிய பங்கு வகித்தது. நிரங்காரி வகுப்பினருடனான மோதலில் பல சீக்கியர்கள் கொல்லப்பட்டதைத் தொடர்ந்து இவ்வமைப்பு 1978-இல் துவங்கப்பட்டது. 1980-களில் பஞ்சாப் கிளர்ச்சி முழுதும் முனைப்பாகச் செயல்பட்டது, ஆனால் 1990-களில் இதன் மூத்த உறுப்பினர்கள் பலர் காவல் துறையினரின் போலி மோதல் கொலைகளில் கொல்லப்பட்டதால் செல்வாக்கு இழந்தது. கனடா, ஜெர்மனி, இந்தியா, ஐக்கிய இராசாங்கம் உள்ளிட்ட பல நாடுகளிலும் அனைத்துலக பாபர் கால்சா ஒரு தீவிரவாத இயக்கமாக ஆறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
நியூ யார்க்கிலிருந்து பறக்கும் ஏர் இந்திய விமானங்களைக் குண்டு வைத்துத் தகர்க்க முயன்றதற்காக மான்ட்ரியலைச் சேர்ந்த ஐந்து பாபர் கல்சா உருப்பினர்கள் மே 30, 1986 அன்று கைது செய்யப் பட்டனர். செய்தி ஆசிரியர் தாரா சிங் ஹாயரைக் குறிவைத்து அவரது அலுவலகத்திற்குச் சனவரி 1986-இல் வெடிவைக்கப் பட்டது. சில வாரங்களில் ஹாமில்டன் கோவிலைச் சேர்ந்த சீக்கியர்களும் ஏர் இந்திய விமான குண்டுவெடிப்பில் சந்தேகிக்கப்பட்ட தல்விந்தர் சிங் பார்மர் மற்றும் அஜைப் சிங் பாக்ரி ஆகியோர் கைது செய்யப்பட்டனர். அவர்களது தொலைபேசி உரையாடல் பதிவுகளில் நாடாளுமன்றத்தைத் தகர்க்கும் திட்டமும், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் பிள்ளைகளைக் கடத்தும் திட்டங்களும் இடம்பெற்றதைத் தொடர்ந்து கைது செய்யப்பட்டனர். மே 1986-இல், கானடாவிற்கு வருகை தந்த அமைச்சரவை மந்திரி மல்கைத் சிங் சித்து துப்பாக்கி ஏந்திய நால்வரால் சுடப்பட்டு உயிர் மீண்டார்.