polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
சபாவித்து வம்சத்தினர் 1501 முதல் 1722 முடிய தற்கால ஈரான், ஈராக், அசர்பைஜான், பாகாரேயின், ஆர்மீனியா, ஜார்ஜியா, குவைத், சிரியா, துருக்கியின் சில பகுதிகள், வடக்கு காகசஸ், உஸ்பெகிஸ்தான், ஆப்கானித்தான், பாகிஸ்தான், துருக்மெனிஸ்தான் பகுதிகளை ஆண்டனர்.
சபாவித்து வம்சத்தினர், இசுலாமிய சூபி - குர்திஷ் கலப்பினத்தவர் ஆவார். சபாவித்து வம்சத்தினர் அசர்பைஜானியர்களுடனும், ஜார்ஜியா நாட்டு மக்களுடனும் திருமண உறவு கொண்டிருந்தனர்.
1736-இல் சபாவித்து பேரரசு சிதறுண்டாலும், ஈரானை சியா இசுலாம் பிரிவுக்கு மாற்றியதுடன், அனதோலியா, காக்கேசியா மற்றும் ஈராக்கிலும் சியா இசுலாம் பரவியது.
சபாவித்து வம்சத்தின் ஆட்சி இரானிய அஜர்பைசான் பிரதேசத்தின் ஆர்டபில் நகரத்தில் முதலாம் ஷா இசுமாயில் என்பவரால் நிறுவப்பட்டது.
இவர் 1854 இல் சூரிய இயற்பியலில் கவனத்தைத் திருப்பினார். சூரிய மேற்பரப்பின் நிலையை ஒளிப்படங்கள் வழியாக அன்றாடம் அறிய இவர் ஒளிச் சூரிய வரைகருவியை உருவாக்கிக் கிடைத்த அறிக்கையை 1859 இல் பிரித்தானியக் கழகத்துக்கும் இங்கிலாந்து வான்வரைபடம் எனும் தலைப்பில் இவர் தனது பெக்கேரிய விரிவுரைக்காகவும் அனுப்பிவந்தார். இக்கருவியின் ஒழுகான செயலியக்கம் 1858 இல் இவரால் தொடங்கி வைக்கப்பட்டு,14 ஆண்டுகள் வரை தொடர்ந்தது; இது பின்னர் அரசு கிரீன்விச் நோக்கீட்டகத்தில் 1873 முதல் 1882 வரையிலும் தொடர்ந்து இக்கருவி இயங்கிவந்தது. இந்த ஆய்வில் 1862 முதல் 1866 வரையில் பெற்ற முடிவுகள் என்ற தலைப்பில் இரண்டு நினைவுவரைகளில் விவாதிக்கப்பட்டது. இவை இவரால் பேரா. பாபோர் சுட்டீவட்டுடனும் பெஞ்சமின் உலோவேயுடனும்இணைந்து . . ஆகியவற்றில் வெளியிடபட்டது.
இந்தப் பயணம் முன்பே கூறிய பெக்கேரிய விரிவுரைக்கான கருப்பொருள் ஆனது. இந்த ஒளிப்படங்கள் சூரியனின் செந்தணல் வீச்சை ஐயத்துக்கு இடமின்றி ஒளிமறைப்பின்போது நிலா விளிம்புகளில் காட்டின. இவர் 1873 இல் இருந்து வானியலில் தன் முனைப்பான செயல்பாட்டை நிறுத்தினார். பிறகு தன் வானியல் கருவிகளை ஆக்சுபோர்டு பகலைக்கழக நோக்கீட்டகத்துக்கு அளித்துள்ளார். அதற்குப் பின்னரும் 1887 ஆம் ஆண்டில் அதே வான்காணகத்துக்கு தன் 13 அங்குல ஒளிமுறிவுவகைத் தொலைநோக்கியையும் கார்த்தே து சியுலில் நடந்த பன்னாட்டு ஒளிப்பட வானளக்கையில் நோக்கீட்டகம் பங்கேற்பதற்காக வழங்கியுள்ளார்.
இவர் 1840 இல் ஒரு வெற்றிடக் குழலில் பிளாட்டினம் கம்பிச் சுருளை வைத்து அதில் மின்சாரத்தைச் செலுத்தி முதல் உலக மின்விளக்கைக் கண்டுபிடித்துள்ளார்.பிளாட்டினத்தின் உயர் உருகுநிலை அதை உயர் வெப்பநிலையில் இயக்க உதவும் என்பதும் வெற்றிடத்தில் வளிம மூலக்கூறுகள் மிக அருகியே இருப்பதால் வெற்றிடக் குழலின் பிளாட்டினத்துடன் வினைபுரிய இயலாதமைல் அதன் வாழ்நாள் நீடிக்கும் என்பதும் இந்த வடிவமைப்பின் அறிவியல் அடிப்படையாக விளங்குகிறது. இது மிக திறம்பட்ட வடிவமைப்பு தான் என்றாலும் பிளாட்டினத்தின் உயர்விலையால் வணிகவியலாக பயன்படுத்த முடியாமற் போனது.
இவர் 1851 இல் இவரது கவனத்தை ஜார்ஜ் பிலிப்சு பாண்டு அந்த ஆண்டின் கண்காட்சியில் காட்டிய புதுவகை நிலாப்படம் தான் மிகவும் ஈர்த்துப் பெருங்கிளர்ச்சியை தூண்டியுள்ளது இவர் பின்னர் மிக வேகமான ஈரக் கொல்லோடியச் செயல்முறையைப் பின்பற்றி மிகத்தெளிவான நிலா வரையறுப்பு ஒளிப்படங்களை வெற்றிகரமாக எடுத்துள்ளார். இவரது நிலா ஒளிப்படங்களை.1865 இல் இலெவிசு மோரிசு உரூதர்பர்டு நிலாப்படங்கள் எடுக்கும் வரை எதுவும் விஞ்சிடவில்லை.
ஜேம்சு நாசுமித்தால் வானியலுக்கு ஈர்க்கப்பட்ட இவர் 1850 இல் ஒரு 13 அங்குல தெறிப்புவகை தொலைநோக்கியைப் புனைந்துள்ளார். இது முதலில் கேனான்பரியிலும் பின்னர் மிடில்செக்சில் உள்ள கிரான்போர்டிலும் நிறுவப்பட்டது. இதைப் பயன்படுத்தி தனித்த அழகும் தெளிவும் உள்ள பல வான்பொருள்களின் வரைவுகளை உருவக்கினார்.
இவர் பாரீசு பார்பே கல்லூரியில் தன் கல்வியை முடித்த பிறகு தன் தந்தையாரின் வணிகத்தை மேற்கொண்டார். எனினும் ஓய்வு நேரத்தில் வேதியியல், மின்னியல் ஆய்வுகளில் ஈடுபட்டுள்ளார். இவர் இந்த தலைப்புகளில் பல ஆய்வுக் கட்டுரைகளை 1836 முதல் 1848 வரை வெளியிட்டுள்ளார்.
வாரன் தெ லா ரூ ஒரு பிரித்தானிய வானியலாளரும் வேதியியலாளரும் ஆவார். இவர் வானியல் ஒளிப்படவியலில் ஆற்றிய முன்முனைவான பணிக்காகப் பெயர்பெற்றவர்.
வாரன் குவர்ன்சேவில் பிறந்தார். இவரது தந்தையார் இலண்டனில் எழுதுபொருள் அங்காடியை நிறுவிய தாமசு தெ லா ரூ ஆவார். இவரது தாயார் வாரன் எனப்படும் ஜேன் ஆவார்.
இவர் 1860 ஜூலை 18 அன்று இசுப்பெயினில் ஏற்பட்டமுழு சூரிய ஒளிமறைப்பைப் பதிவு செய்ய தனது ஒளிச் சூரியவரைக் கருவியை இசுபெயினுக்கு கொண்டு சென்றார்.
வாகாடகப் பேரரசு இந்தியாவின் தக்கானப் பகுதியில் கி. பி மூன்றாம் நூற்றாண்டில் தோன்றிய பிராமணர் பேரரசாகும். இப்பேரரசு வடக்கே மால்வா மற்றும் குஜராத் பகுதியிலிருந்து, தெற்கே துங்கபத்திரை ஆறும், மேற்கே மகாராஷ்டிரம் வரையும், கிழக்கே தற்கால சத்திஸ்கர் வரை பரவியிருந்தது. விந்தியசக்தி மன்னர் கி. பி 250-270இல் தோற்றுவித்த இப்பேரரசை, கி. பி 250 முதல் 500 வரை தொடர்ந்து பல வாகாடக பிராமண அரச குல மன்னர்கள் ஆட்சி செய்தனர்.
இந்து சமய வர்ணாசிரம தர்மத்தின் படி, வேதம் ஓதுதல் மற்றும் ஓதுவித்தல் தொழில் மட்டுமே கடமையாகக் கொண்ட பிராமணர்கள், சில குறிப்பிட்ட காலங்களில் சத்தியர்களின் கடமைகளை கைக்கொண்டனர். அவ்வாறு பிராமணர்கள் தங்கள் குல தர்மத்தை விட்டு சத்திரியர்களின் குல தர்மத்தை ஏற்ற சில பிராமண அரச குலங்கள் பின் வருமாறு:
சுங்க வம்சம் – பௌத்த மௌரியப் பேரரசின் இறுதி மன்னன் பிரகத்திர மௌரியன் என்பவனை வென்ற பிராமணராகிய புஷ்யமித்திர சுங்கன் கி.மு 185ஆம் ஆண்டில் சுங்க ஆட்சியை நிறுவினான். சுங்க பிராமணர்களின் ஆட்சி கி.மு 75 முடிய, 112 ஆண்டுகள் ஆட்சி நடாத்தியது.
சாலங்காயனர்களின் தற்கால ஆந்திரப் பிரதேச கடற்கரை பகுதியை பிராமண அரச குலத்தவர்கள் கி பி 300 முதல் 440 முடிய ஆண்டனர். ஐந்தாம் நூற்றாண்டில், விஷ்ணுகுந்தினப் பேரரசின் இரண்டாம் மாதவர்மன், சாலங்காயனர்களை வெற்றி கொண்டான்
சாளுக்கியர் - கன்னட மொழி பேசும் உள்ளூர் பதாமி சாளுக்கிய பிராமண அரச குலத்தினர் கி.பி ஆறாம் நூற்றாண்டுக்கும், 12 ஆம் நூற்றாண்டுக்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில், தெற்கு மற்றும் மத்திய இந்தியாவின் பெரும் பகுதியை ஆண்டனர்.
பரிவிராஜக வம்சம் – கி பி 5 மற்றும் ஆறாம் நூற்றாண்டில் குப்த பேரரசின் மத்திய இந்தியப் பகுதிகளை ஆண்ட பரத்துவாஜ கோத்திரத்தை சார்ந்த பிராமண அரச குலத்தவர்கள் ஆவார்.
கதம்பர் வம்சம் இந்தியாவின் வடக்கு கர்நாடகா பகுதிகள் மற்றும் கோவா பகுதிகளை கி பி 345 முதல் 525 முடிய ஆண்ட பிராமண அரச குலமாகும்.
கண்வ குலம் – தற்கால இந்தியாவின் பிகார் மாநிலமான மகத நாட்டை பிராமண கண்வ குலத்தினர் கி. மு 75 முதல் கி. மு 30 முடிய 45 ஆண்டுகள் ஆண்டனர்.
சர் பிரெட் ஃஆயில் அகஉ ஓர் ஆங்கிலேய வானியலாளர் ஆவார். இவர் விண்மீன் அணுக்கருத் த்குப்பு வினைக்கும் பெருவெடிப்புக் கோட்பாட்டைப் புறந்தள்ளியதற்கும் பெயர்பெற்றவர். பெருவெடிப்பு எனும் சொல்லை இவர்தான் பிரித்தானிய ஒலிபரப்பில் உருவாக்கினார். புவியக உயிரினத் தோற்றத்துக்குக் காரணம் பேன்சுபெர்மியா தான் எனக் கூறியவர். இவர் மக்களிடையே அறிவியலைப் பரவலாகக் கொண்டு சென்றவர் என்றாலும், பல்வேறு அறிவியல் சிக்கல்களில் பெருவாரியான அறிவியலாளர்களை எதிர்த்தார். இவர் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் கேம்பிரிட்ஜ் வானியல் நிறுவனத்திலேயே கழித்தார். இவர் ஆறு ஆண்டுகள் அதன் இயக்குநராகவும் இருந்தார். இவர் அரிவியல் புனைவு எழுத்தாளர் ஆவார். இவர் தன் மகனாகிய ஜியோஃப்ரி ஃஆயிலுடன் இணைந்து பன்னிரண்டு நூல்களை எழுதியுள்ளார்.
இப்பள்ளிவாசல் 17 ஆம் நூற்றாண்டில் திப்பு சுல்தான் ஆட்சியில் கட்டப்பட்டது. முதலில் 1776 ஆம் ஆண்டில் திப்பு சுல்தான் இப்பள்ளிவாசலைக் கட்டினார், பின்பு ஆங்கிலேயர் ஆட்சியில் இது சேதப்படுத்தப்பட்டது. தற்போதைய பள்ளிவாசல் கட்டிடம் 1901 ஆம் ஆண்டு புனரமைக்கப்பட்டது. 'ஹாஜியார் வலியப்பா' என்று எல்லோராலும் அன்போடு அழைக்கப்படும் ஹாஜி முஹம்மது பிள்ளை ராவுத்தர் அவர்கள் இப்பள்ளியை புனரமைத்து இதற்கு சொத்துக்களையும் ஏற்படுத்தினார். .
1921 இல் ஆங்கிலேயருக்கு எதிராக சுதந்திரத்திற்காக மலபார் கலகத்தில் போராடி உயிர்நீத்த மாப்பிள்ளை முசுலிம்கள் இங்கு அடக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளனர்.
'ஹாஜியார் வலியப்பா கோட்டைமேடு முஸ்லிம் சமூகத்தினரிடையே தலைவராக இருந்தார். அவர் தனது சமூகம் மற்றும் மக்களைப் பற்றி மிகவும் அக்கறை கொண்டிருந்தார். அவரது கல்லறை மசூதிக்கு அருகில் உள்ளது, மேலும் அவர் பொதுமக்களுக்கு நன்கொடையாக வழங்கிய தெருவுக்கு 'ஹாஜி முகமது பிள்ளை ரவுதர் தெரு' என்று பெயரிடப்பட்டது. அவரது மரணத்திற்குப் பிறகு மசூதியை அவரது மருமகன் ஹாஜி மீரா பிள்ளை ரவுத்தர் பராமரித்தார், அவர் மக்காவுக்கு யாத்திரை சென்றபோது இறந்து சவூதி அரேபியாவின் ஜெட்டாவில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்
கோட்டைமேடு பள்ளிவாசல் அல்லது கோட்டை ஹிதாய‌த்துல் இசுலாம் சாபியா ஜமாத் பள்ளிவாசல் கோயம்புத்தூரிலுள்ள கோட்டைமேடு பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இப்பள்ளிவாசல் கோவையில் எழுந்த முதல் மசூதி என்று கூறப்படுகிறது.
கோயம்புத்தூர் மாநகரின் மையப்பகுதியில் கோவை ரயில் நிலையத்திலிருந்து 1 கி.மீ. தொலைவில் இப்பள்ளிவாசல் அமைந்துள்ளது. இது இசுலாமியக் கட்டடக்கலையின் சிறப்புக் கூறுகளைக் கொண்ட பள்ளிவாசல் ஆகு‌ம்.
லேனா முஹம்மது ராவுத்தர் பதவிக்காலத்தில் , பள்ளிவாசலுக்கு வெளிப்புறத்தில் உள்ள காலி மனையில் இஸ்லாமிய மாணவர்களுக்காக கல்வி மற்றும் இஸ்லாமிய படிப்புக்கான மன்பவுல் உழும் பள்ளி கட்டிடத்தை கட்டினார் ,
அவருடைய மறைவிற்குப் பின் அன்றைய கோவை முன்சிப்பால் , லேனா முஹம்மது ராவுத்தர் நினைவாக , பள்ளிவாசல் பின்புறம் உள்ள தெருவுக்கு அவர் பெயர் சூட்டப்பட்டது
1924 பள்ளிவாசல் ரெஜிஸ்டர் செய்யப்பட்ட பின்பு உறுப்பினர் லேனா முஹம்மது ராவுத்தர் , முதல் நிர்வாக சபை தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்
அபே நிகோலசு உலூயிசு லா கைல்லெ , சிலவேளைகளில் இலாகைல்லே எனப்படும் இவர் ஒரு பிரெஞ்சு வானியலாளரும் பாதிரியாரும் ஆவார். இங்கு தரப்பட்டுள்ள பிறந்த நாள் புனிதக் குளியலின்போது பதிவாகியதாகும்; குழந்தைகள் பிறந்த நாளன்றே புனிதக்குளியலாட்டப்படுவர். 17, 18 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் ஒரே நாளில் பல குழந்தைகள் புனிதநீராட்டப்படுவதால் இவரது பிறந்த நாளாகிய 1713 மார்ச்சு 15 கேள்விக்குள்ளாகியுள்ளது.
சித்திரை மாதத்தில் ஊர் சாட்டுதல் நிகழ்ந்து, ஏழு நாட்கள் நடைபெறும் திருவிழாவே ஜாத்திரை ஆகும். ஒரு வாரத்திற்கு அம்மன் கரகமானது ஊரைச் சுற்றி வரும். புதன்கிழமையன்று கிராமதேவி ஏரிக்கரை பொன்னியம்மன் ஆலயத்திலிருந்து கரகம் சிங்காரிக்கப்பட்டு பம்பை, உடுக்கை, மேளதாளத்தோடு பக்தர்கள் முத்துமாரியம்மன் ஆலயத்திற்கு வந்து சேருவர். சனிக்கிழமையன்று, இரவு நேர்த்திக்கடன் செய்யும் பக்தர்கள் வேப்பஞ்சலை செலுத்தி, கும்பச்சோறு படைத்து வழிபடுகின்றனர்.
ஆலயத்திற்கு வரும் பக்தர்கள் மாவிளக்கு ஏற்றுதல், புடவை சாற்றுதல், தொட்டில் கட்டுதல் போன்ற வழிபாடுகள் செய்து வருகின்றனர். பௌர்ணமி மற்றும் அமாவாசை போன்ற நாட்களில் அபிஷேக அலங்காரம் நடைபெறுகிறது. இந்நாளில் பக்தர்கள் அதிகளவில் வருகை புரிகின்றனர்.
ஆடி நான்காம் வாரம் ஞாயிற்றுக்கிழமையன்று மலர் அலங்காரத்தில் அம்மன் திருவீதி உலாவானது நடைபெறும். இந்த நாளன்று பக்தர்கள் அம்மனுக்கு பொங்கல் படைத்தல், கூழ் வார்த்தல் போன்றவை நிகழ்த்திவருகின்றனர். ஆடி வெள்ளி நாட்களில் திரளான பக்தர்கள் வருகை புரிகின்றனர்.
மோசூர் முத்துமாரியம்மன் திருக்கோயில் என்பது இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலத்தில், வேலூர் மாவட்டம், மோசூர் கிராமத்தில் அமைந்துள்ள பழமை வாய்ந்த ஒரு இந்துக் கோயில் ஆகும். இது குட்டைக்கரையம்மன் கோயில் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.
ஆலயத்தில் ஆடி உற்சவத்திருவிழா வருடாந்தோறும் சிறப்பாக நடந்துவருகிறது. நாள்தோறும் சிறப்பு பூசைகளும், அலங்காரமும், முக்கியமாக ஆடி அமாவாசை அன்று இரவு அம்மனுக்கு ஊஞ்சல் உற்சவம் நடைபெற்றுவருகிறது.
முத்துமாரியம்மன் ஆலயத்தில் தவக்காளியம்மனுக்கு தனி சன்னதி அமைந்துள்ளது. சன்னதியின் முன்பாக பிள்ளையாரும், முருகனும் காட்சியளிக்கின்றனர்.
இழான் பியர் சோவாழ்சு ஓர் பிரான்சிய வேதியியல் ஆய்வாளர். இவர் பிரான்சில் இசுற்றாசுபூர்கு பல்கலைக்கழகத்தில் பணியாற்றுகின்றார். தனி அணுக்கள் மூலக்கூறுகளைத் தாண்டி மூலக்கூறுகளுக்கிடையே நிலவக்கூடிய மெலிவான விசைகளைக் கொண்டு மூலக்கூறுகளால் அமைக்கக்கூடிய ஒருங்கியம் குறித்து நுண்ணிய மூலக்கூறு இயந்திர அமைப்புகள் பற்றிய துறையில் ஆய்வு செய்கின்றார். இவருடைய ஆய்வுகளுக்காக 2016 ஆம் ஆண்டின் வேதியியல் நோபல் பரிசு இவருக்கும் அமெரிக்கராகிய பிரேசர் இசுட்டோடார்ட்டு என்பாருக்கும் இடச்சு ஆய்வாளர் பென் பெரிங்கா என்பாருக்கும் வழங்கப்பெற்றது.
சோவாழ்சு நிறைய ஆய்வுக்கட்டுரைகள் எழுதிப் புகழ்பெற்றவர். மின்வேதிய முறையில் கரிம ஈராக்சைடு சிதைவு, ஒளிச்சேர்க்கை வினைய நடுவம் ஆகிய துறைகளில் ஆய்வு செய்திருக்கின்றார். மூலக்கூறுகள் ஒன்றோடொன்று இயந்திரவகையாக பிணையும் விதமாக அமைப்பது பற்றியும் நிறைய ஆய்வு செய்திருக்கின்றார். கயிற்றில் முடிச்சுகள் போடுவதுபோல மூலக்கூறுகளில் முடிச்சுகள் போல அமைக்கும் விதங்களையும் ஆய்வு செய்திருக்கின்றார். மூலக்கூற்று முடிச்சுகளை நாட்டேன் என்றும் குறிக்கப்பெறுகின்றது.
சோவாழ்சு பாரீசு நகரில் அக்டோபர் 21, 1944 இல் பிறந்தார். இலூயி பாசுச்சர் பல்கலைக்கழகத்தில் இழான் மாரீ இலேன் வழிகாட்டலில் முனைவர்ப் பட்டம் பெற்றார். முனைவர்ப்பட்ட ஆய்வில் முதன்முறையாக கிறிப்டாண்டு எனக் குறிக்கப்பெறும் பல்லீந்தணைவிகளை உருவாக்கிக் காட்டினார். இழான் மாரீ இலேன் இத்துறையில் வல்லுனர். இவர் 1987 இல் வேதியியலுக்கான நோபல் பரிசை வென்றவர்.
பிரான்சிய அறிவியல் அக்காதெமியில் மார்ச்சு 26, 1990 அன்று தொடர்புகொள் உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பெற்றார், பின்னர் நவம்பர் 24, 1987 இல் உறுப்பினராக உயர்ந்தார். இவர் தற்பொழுது இசுற்றாசுபூர்கு பல்கலைக்கழகத்தில் ஓய்வுபெற்றப் பேராசிரியராக இருக்கின்றார்.
இந்த சாசனம் சக்திவர்மனின் கலிங்க நாடு தெற்கில் கோதாவரி ஆறுவரை பரவி இருந்ததாக கூறுகிறது. இவரது மகனின் சிம்ம்புர செப்பேடு சக்திவர்மனின் ஆட்சிப்பரப்பு மகாந்தி மற்றும் கிருஷ்ணவெண்ணா ஆறுகளுக்கு இடைப்பட்டப் பகுதியில் இருந்ததாக புகழ்கிறது. இக்கூற்று ஒரு மிகைப்படுத்தலாக தெரிகிறது: 5வது மற்றும் 6வது நூற்றாண்டுகளில், கோதாவரி மற்றும் கிருஷ்ணா ஆறுகளுக்கு இடைப்பட்ட பகுதி சாலங்காயனார் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது பிறகு விஷ்ணு குந்தினர்ரும் கட்டுப்பாட்டை செலுத்தினர், மத்தறை மரபினர் வடக்கில் மகாநதி ஆறுவரையான பகுதியை ஆட்சி செய்ததற்கு சான்றுகள் இல்லை. செப்பேட்டில் குறிக்கப்பட்ட "மகாநதி" வேறு ஒரு ஆறாகும் இது தற்கால கஞ்சம் மாவட்டத்தில்; பாயும் ருசிகுல்ய ஆற்றுடன் அஸ்காவுக்கு அருகில் இணைகிறது.
இந்த செப்பேடு சக்திவர்மன் வசிஷ்தியின் மகன் என குறிப்பிடுகிறது. வரலாற்றாசிரியர் சினிகதா திரிபாதி சக்திவர்மனின் தாயார் வசிஷ்தியின் மரபில் இருந்து வந்ததவர் என்று கூறுகிறார். இத்தகைய தாய்வழிப் பெயர்களை இவர்களுக்கு முந்தைய மரபினரான சாதவகனர்கள் மற்றும் இச்சுவாகு மரபினர் பயன்படுத்தியுள்ளனர். பிஸ்ஹதபுரா முதலில் வசிஷ்தா வம்சத்தின் கட்டுப்பாட்டின் இருந்துள்ளது, ஒருவேளை சக்திவர்மன் அவரது தாயாரின் மரபுரிமையினால் அதை அடைந்திருக்கலாம். சில அறிஞர்கள் மத்தறை மரபினரின் தலைநகராக பிஸ்ஹடபுரா இருந்தது என கருதுகின்றனர்.
சக்திவர்மனின் 13 ஆம் ஆட்சியாண்டில் வெளியிடப்பட்ட ஒரு செப்பேட்டில் இவரை மகாராஜேஸ்ய-ஸ்ரீ சக்திவர்மா என குறிப்பிடுகிறது. இது இவரது அமைச்சரான அர்ஜுணதாதா என்பவரால் எழுதப்பட்டது. இது பிஸ்ஹடபுரத்தில் வெளியிடப்பட்டது, இது தற்கால பித்தபுரம் என அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது. இந்த ஆவணம் அந்தணர்களுக்கு ராகலுவா பகுதியில் மாணியம் அளித்தது தொடர்பானது ஆகும்.
மத்தறை மரபு என்பது கிழக்கு இந்தியாவில் கலிங்க நாட்டை கி.பி. 4 ஆவது மற்றும் 5 வது நூற்றாண்டில் ஆண்ட ஒரு அரச மரபாகும். இந்த நாடு தற்கால ஒடிசாவின் கஞ்சாம் மாவட்டம் மற்றும் ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் சிறீகாகுளம் மாவட்டம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியப் பகுதிகளைக் கொண்டது. இவர்களை கவிழ்த்துவிட்டு பிதர்பாக்தா மரபினர் ஆட்சிக்கு வந்திருக்கவேண்டும் எனக் கருதப்படுகிறது.
பிரபாஞ்சனவர்மன் தனது தந்தை சக்திவர்ம்மனுக்குப் பின் பட்டத்துக்கு வந்தார். இவர் வெளியிட்ட சாசணங்களில் சிங்கபுரத்தில் வெளியிட்ட சாசணம் மட்டும் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. இது தற்றால சிங்கபுரம் சிறீகாகுளம் மாவட்டத்தில் உள்ளது. இந்த செப்பைடு இவரை சகல-கலிங்காதிபதி என அறிவிக்கிறது.
இவரது 14 ஆம் ஆட்சியாண்டைச் சேர்ந்த ஒரு சாசணம் கிடைத்துள்ளது. இது எங்கு வெளியிடப்பட்டது என்று தெரியவில்லை, இந்த சாசணம் அந்தணர்களுக்கு அந்தோரிபா என்ற கிராமத்தை மானியமாக (ஸ்ரீகாகுளம் மாவட்டத்தில் அளித்தது தொடர்பான ஆணையாகும். இதில் மன்னரின் அலுவலரான மாதர்வா என்னும் தண்டநாயகனின் பெயர் இடம்பெற்றுள்ளது.
மாத்தறை வம்சத்தினர் கலிங்கத்தை 4 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் இருந்து 5 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிவரை ஆண்டனர். ஒருவேளை குப்தப் பேரரசின் சமுத்திரகுப்தரின் படைகள் பிராந்தியத்தில் இருந்து விலகிய பின்னர். இவர்கள் கலிங்க நாட்டை தங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்திருக்க வேண்டும்.
இச்செபெபேடு நிங்கோந்தி அக்ரகாரத்தை உருவாக்கியது குறித்தது. இந்த கிராமம் கடற்கரையில் அமைந்திருந்தது, அதன் சரியான இடம் அறிய இயலவில்லை. இந்தச் செப்பேட்டில் மன்னரின் அலுவலராக ஜெயஸ்தா என்பவரின் பெயரைக் குறிப்பிடுகிறது.
சக்திவர்மனே இந்த மரபின் பழமையான ஆட்சியாளனாகத் தெரிகிறார், இவர் கலிங்காதிபதி என்ற பட்டம் பூண்டிருந்தார். இவரின் தந்தை சங்கரவர்மன் எந்த பட்டத்தையும் பூண்டதாக தெரிவ்வில்லை.
அனந்தசக்திவர்மன் தனது தந்தை பிரபாஞ்சனவர்மனுக்குப்பின் ஆட்சிக்கு வந்தவர். இவர் கலிங்காதிபதி என்ற பட்டம் பூண்டிருந்தார்.
வரலாற்றுப் பாதுகாப்புக்கான தேசிய அறக்கட்டளை வாசிங்டன் டி. சி. இல் உள்ள, தனியார் நிதியுடன் இயங்கும் இலாபநோக்கற்ற அமைப்பு ஆகும். இது ஐக்கிய அமெரிக்காவில் வரலாற்றுப் பாதுகாப்புத் துறையில் செயற்படுகிறது. உறுப்பினர் உதவியில் இயங்கும் இந்த அமைப்பு, அமெரிக்காவில் உள்ள பல வகைப்பட்ட வரலாற்றுக் கட்டிடங்கள், அயல்கள், மரபுரிமைகள் ஆகியவற்றை அதன் திட்டங்கள், வளங்கள், பரிந்துரைகள் ஆகியவற்றினூடாகப் பாதுகாப்பதற்கு உதவுமுகமாக 1949 இல் காங்கிரசு உரிமைப்பட்டயம் மூலம் நிறுவப்பட்டது.
வாசிங்டன் டி. சி. இல் தலைமையகத்தைக் கொண்டுள்ள இந்த அமைப்பின் கள அலுவலகங்கள் பாசுட்டன், நியூயார்க் நகரம், சார்லசுட்டன், நாசுவிலி, சிக்காகோ, ஊசுட்டன், டென்வர், பொயிசு, லாசு ஏஞ்சல்சு, சான் பிரான்சிசுக்கோ, கான்பி , சீட்டில் ஆகிய இடங்களில் உள்ளன. இந்த அமைப்பு அறங்காவலர் சபையினால் நிர்வாகம் செய்யப்படுகிறது. இதன் தற்போதைய தலைவர் இசுட்டெபனி கே. மீக்சு. தற்போது இவ்வமைப்புக்கு ஏறத்தாழ 750,000 உறுப்பினர்களும் உதவுபவர்களும் உள்ளனர்.
அமெரிக்காவின் வரலாற்று இடங்களைப் பாதுகாப்பதில் தலைமைத்துவம் வழங்குவதன் மூலமும்; தேசிய கொள்கை உருவாக்கப் பணிகளில் ஈடுபடுவதுடன் தமது உள்ளூர் அலுவலகங்கள் ஊடாகவும், தேசிய பூங்கா சேவை, மாநில வரலாற்றுப் பாதுகாப்பு அலுவலகங்கள், உள்ளூர் வரலாற்றுப் பாதுகாப்புக் குழுக்கள் போன்ற பங்காளிகள் ஊடாகவும் பரப்புரைகளை மேற்கொள்வதன் மூலமும், உள்ளூர் வரலாற்றுப் பாதுகாப்பாளர்களுக்கு ஆற்றல் வழங்குவதை இந்த அமைப்பு நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.
பரப்புரைகளை முன்னெடுப்பதற்கும் அப்பால், பாதுகாப்புத் தலைமைத்துவ மன்றத்தினூடாகக், கட்டுரைகள், ஆய்விதழ்கள், விடய ஆய்வு, மாநாடுகள், பயிற்சிகள் போன்ற கல்வி வளங்களையும் இந்த அமைப்பு வழங்குகிறது. இது, பிரிசெர்வேசன் என்னும் சஞ்சிகை ஒன்றை வெளியிடுவதுடன், "பிரிசெர்வேசன்நேசன்" என்னும் வலைப்பூ ஒன்றையும் நடத்தி வருகிறது.
இவர் அவாயில் உள்ள கெக் வான்காணக வடிவமைப்பிலும் கட்டுமானத்திலும் பெரும்பாத்திர்ம் வகித்தார். இவர் இரண்டு நாசா அறிவியல் சாதனைப் பதக்கங்களை 1972 இலும் 1984 இலும் பெற்றார். இவர் 1985 இல் அமெரிக்க வான், விண்வெளி ஊர்தியியல் நிறுவனத்தின் விண்வெளி அறிவியல் விருதைப் பெற்றார்; இரிச்மியர் விரிவுரை விருதையும்1985 இல் பெற்றுள்ளார்; 1986 இல் இரம்போர்டு பரிசையும் 1996 இல்என்றி நோரிசு இரசல் விரிவுரைத் தகைமையையும் 1998 இல் எர்ழ்செல் பதக்கத்தையும் 2010 இல் புரூசு பதக்கத்தையும் பெற்றார். கலிபோர்னியா அறிவியல், தொழிலக அருங்காட்சியகம் இவரை 1986 ஆம் ஆண்டின் கலிபோர்னியா அறிவியலாளராக அறிவித்தது. இவர் தேசிய அறிவியல் கல்விக்கழகத்துக்கும் அமெரிக்க மெய்யியல் கழகத்துக்கும் அமெரிக்க கலை, அறிவியல் கல்விக்கழகத்துக்கும் அரசு வானியல் கழகத்துக்கும் உறுப்பினராகத் தேர்வு செய்யப்பட்டார்.
இவர் செருமனி வீமார் குடியரசில் கோட்டிங்கனில் பிறந்தார். இவரது தந்தையார் ஆசுத்திரிய அமெரிக்க கணிதவியலாளரும் அறிவியல் வரலாற்றாசிரியரும் ஆகிய ஆட்டோ ந்யுகெபவுவேர் ஆவார். தாயார் கிரேட்டே பிரக் ஆவார். தன் ஏழாம் அகவையில் அமெரிக்காவுக்குப் புலம்பெயர்ந்த இவர் கார்னெல் பல்கலைக்கழகத்தில் இயற்பியலில் தன் இளவல் பட்டம் 1954 இல் பெற்றார். இவர் 1960 இல் இயற்பியலில் தன் முனைவர் பட்ட்த்தை கலிபோர்னியா தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தில் பெற்றார். இவரது முனைவர் பட்ட ஆய்வுத் தலைப்பு இருநீரகத்தின் நேர்மின்னணுகளின் நேர், எதிர் ஒளிநகல்கள் எடுத்தலாகும்.
இவர் அமெரிக்கப் படையில் பணிபுரிந்தபோது தாரைச் செலுத்த ஆய்வகத்தில் தங்கினார். அங்கே 1952 வரை அமெரிக்கப் படைதுறைக்காக பணிபுரிந்தார். இவர் 1952 இல் கலிபோர்னியா தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தில் புல உறுப்பினராக, அதாவது உதவிப் பேராசிரியராகச் சேர்ந்து 1970 இல் முழுநிலைப் பேராசிரியரானார். இஅர் 1985 இல் ஓவார்டு அகுசு பேராசிரியாக அமர்த்தப்பட்டார்.இவர் 1988 இல் இயற்பியல், கணிதவியல், வானியல் பிரிவின் தலைவரும் ஆனார். இவர் அண்மையில்இராபர்ட் ஆந்திரூசு மில்லிகன் தகைமை இயற்பியல் பேராசிரியர் ஆனார்.
நியூகெபவுவேர் புவி இயற்பியலாளரான மார்சியா நியூகெபவுவேரை மணந்துகொண்டார். மார்சியா தாரைச் செலுத்த ஆய்வகத்தில் பணிபுரிந்த சூரியக் காற்று ஆய்வ்யின் முன்னோடியாவார். இவர்கள் அரிசோனாவில் உள்ல தக்சனில் வாழ்ந்தனர். நியூபவுவேர் 2014 செப்டம்பர் 26 இல் தக்சனில் நோய் வாய்பட்டு இறந்தார்.
ஜெரால்டு "காரி" நியூகெபவுவேர் ஓர் அமெரிக்க வானியலாளர் ஆவார். இவர் தன் அகச்சிவப்புக் கதிர் வானியலின் முன்னோடி ஆய்வால் பெயர்பெற்ரவர்.
மக்காவாசிகள் முகம்மது நபியிடம் ஓர் அற்புதச் சான்றைக் காட்டும்படி கேட்டார்கள். ஆகவே,சந்திரன் இரண்டு துண்டுகளாகப் பிளப்பதை தாம் இறைவனின் தூதர் என்பதற்குச் சான்றாக முகம்மது நபிக் காட்டினார்கள். என்று அனஸ் பின் மாலிக் எனும் நபித்தோழர் கூறினார்.
சில குறைஷிக் குலத்தைச் சார்ந்த தலைவர்கள் முகம்மது நபியிடம் "நீங்கள் உண்மையான இறைத்தூதராக இருந்தால் முற்காலத்தில் வாழ்ந்த இறைத்தூதர்கள் போல் அற்புதங்களை காட்டவும்" எனக்கூறினாரகள். அப்பொழுது முகம்மது நபி நிலவை பிளந்து மறுபடியும் ஒட்ட வைத்தார்கள் என்பது முசுலிம்களின் நம்பிக்கையாகும்.
நேரம் நெருங்கி விட்டது; சந்திரனும் பிளந்து விட்டது. எனினும், அவர்கள் ஓர் அத்தாட்சியைப் பார்த்தால், புறக்கணித்து விடுகிறார்கள். "இது வழமையாக நடைபெறும் சூனியம் தான்” என்றும் கூறுகிறார்கள்.
நேரடி விளக்கங்கள் முகம்மது நபியின் தோழர்களான இப்னு அப்பாஸ், அனஸ் பின் மாலிக், அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் போன்றவர்கள் மூலமும் இன்னும் சிலர் மூலமும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
உமாவர்மன் இந்த மரபின் முதல் அரசராக அறியப்படுகிறார். கல்வெட்டு சான்றுகள் இவர் மத்தறை மன்னர் அனந்தசக்திவர்மனை தூக்கி எறிந்துவிட்டு ஆட்சிக்கு வந்ததாக குறிப்பிடுகின்றன. அனந்தசக்திவர்மனிடம் தேசக்‌சபடலதீக்‌ஷதா என்னும் அரச பதவியில் இருந்த மாத்ரவரா பிறகு உமாவர்மனின் ஆட்சிக்காலத்திலும் அதே பதவியை வகித்தார், என உமாவர்மன் சிங்கபுரத்தில் அளித்த இரண்டு செப்பேடுகள் வழியாக அறிய இயலுகிறது. இந்த சாசணங்கள் உமாவர்மனின் 30 ஆவது மற்றும் 40 ஆவது ஆட்சியாண்டுகளில் வெளியிடப்பட்டன. இந்த இரண்டு சாசணங்களிலும் உமாவர்மன் கலிங்காதிபதி என அழைக்கப்படுகிறார். இதனால் அனந்தசக்திவர்மன் மற்றும் உமாவரமன் ஆகிய இருவருக்கும் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவதில் ஒரு போட்டி இருந்ததாக தெரிகிறது.
அடுத்து அறியப்பட்ட பித்ருபக்த மன்னன் நந்தபிரபாஞ்சனவர்மன் ஆவார். இவர் சரபள்ளிகா, வர்தமானபுரா, சிம்மபுரம் ஆகிய இடங்களில் இருந்து செப்பேடுகள் வழியாக மாணியங்கள் அளித்துள்ளார். கண்டறியப்பட்ட இவரது மூன்று சாசணங்களிலும் இவரை சகல-கலிங்காதிபதி என குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்தப் பட்டத்தை பயன்படுத்திய வேறு நபர் என்றால் மாத்தறை மன்னர் பிரபாஞ்சனவர்மன் ஆவார். இதன் காரணமாக, சில அறிஞர்கள் இவர்கள் சமகால ஆட்சியாளர்களாக இருக்க வேண்டும் என்று கருததுகின்றனர். எனினும், வரலாற்று சான்றுகள் நந்தபிரபாஞ்சனவர்மன் பின்வந்த ஒரு ஆட்சியாளர் என்று கூறுகின்றன.
நந்தபிரபாஞ்சனவர்மன் சிம்மபுரத்திலிருந்து வெளியிட்ட ரகோலு செப்பேட்டானது, ரகோலு கிராமத்தில் ஒரு நிலமாணியம் அளித்தது தொடற்பானது ஆகும். இதே கிராமத்தில் புதியதாக உருவாக்கப்பட்ட அக்ரகாரத்தை உருவாக்கியது தொடற்பான மாத்தறை மன்னர் சத்திவர்மனின் செப்பேடு உள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. மேலும் இப்பகுதியை மத்தறை மரபினரிடமிருந்து பித்ருபக்தர்கள் கைபற்றியதையும் செப்பேடு கூறுகிறது.
உமாவர்மனின் இறுதியாக அறியப்பட்ட செப்பேட்டில் இவரது மகனான வசுசேனராஜா குறிப்பிடப்படுகிறார். இந்த இளவரசனின் பெயர் வேறு எந்த மூலத்திலும் குறிப்பிடப்பட்டவில்லை. கல்வெட்டு கலிங்கா என்ற பெயரிடப்பட்ட, ஒரு புதிய அக்ரகாரத்தை உருவாக்குவது குறித்தது, இந்த கிராமம் வசிஷ்ட கோத்ரத்தைச் சேர்ந்த அந்தணர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட உருவாக்கப்பட்டது.
பித்ருபக்த அரசு என்பது கிழக்கு இந்தியாவின் கலிங்கப் பகுதியை கி.பி. ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் ஆண்ட அரச மரபு ஆகும். பித்தருபக்த அரசின் எல்லைக்குள் தற்கால வடக்கு ஆந்திரப் பிரதேசம் மற்றும் தெற்கு ஒடிசா ஆகியவை அடங்கி இருந்தன. இவர்களை ஒருவேளை மாத்தறைப் அரசை வீழ்திவிட்டு ஆட்சிக்கு வந்திருக்கவேண்டும் எனக் கருதப்படுகிறது.
அடுத்து தெரியவருகின்ற பித்ருபக்த ஆட்சியாளர் சந்திரவர்மன் ஆவார். இவர் கலிங்காதிபதி என்ற பட்டம் பூண்டிருந்தார். இவர் விஷ்ணுவின் பக்தராக இருந்தார். மாத்ரவராவின் மன்னான ருத்ரதத்தா தேசக்‌சபடலதீக்‌ஷதா அரச பதவியில் தன் தந்தைக்குப் பின் இருந்ததார்.
இந்த அரசமரபின் உண்மையான பெயர் இது அல்ல. இந்த அரசர்கள் தங்கள் கல்வெட்டுகளிலில் தங்களை பித்ருபக்தர் என அழைத்துக்கொண்டனர், தற்கால அறிஞர்கள் இந்தச் சொல்லை இந்த அரச மரபின் பெயராக வைத்தனர்.
உமாவர்மணின் சாசணங்கள் கண்டறியப்பட்ட இடங்கள், மற்றும் அதில் குறிப்பிடப்பட்ட இடங்கள் போன்ற அனைத்தும் தற்கால கஞ்சாம் , சிறீகாகுளம், விசாகப்பட்டணம் ஆகிய மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த பகுதிகளாகும்.
வி. வி. சடகோபன் மாணவர்களுக்கு இசையைக் கற்றுக் கொடுக்க தியாகபாரதி என்ற பத்திரிகையை ஆரம்பித்தார். பள்ளிக்கூடங்களுக்கு சென்று மாணவர்களுடன் கருநாடக இசையைப் பாடியும் ஆடியும் மகிழ்வார். தியாகபாரதி என்ற பெயரில் இசைப்பள்ளியையும் ஆரம்பித்தார். நேருவின் அமைச்சரவையில் உறுப்பினராக இருந்த சௌந்தரம் இராமச்சந்திரன் காந்தி கிராமம் கிராமியப் பல்கலைக்கழகத்தை ஆரம்பித்தபோது, சடகோபனை அவர் இசைப் படிப்புகளுக்கான பணிப்பாளராக நியமித்தார். 1959 இல் சடகோபனின் தயாரிப்பில் மேடையேற்றப்பட்ட குறவஞ்சி நாட்டிய நாடகத்தைப் பார்வையிட்ட சவகர்லால் நேரு, சடகோபனை தில்லிப் பல்கலைக்கழகத்தில் இசைப் பேராசிரியராக நியமித்தார். 1975 வரை இப்பணியில் அவர் நிலைத்திருந்தார். இந்தியப் பல்கலைக்கழகங்கள் பலவற்றின் கல்வி வாரியங்களில் உறுப்பினராக இருந்து பணியாற்றியுள்ளார். தில்லி சங்கீத சமாஜம் என்ற அமைப்பின் பணிப்பாளராகவும் பணியாற்றினார்.
வி. வி. சடகோபன் நவயுவன் திரைப்படத்தில் முதன் முதலாக நடித்தார். இத்திரைப்படத்தில் இவர் கதாநாயகனாக நடித்தார். இத்திரைப்படத்தின் காட்சிகள் இலண்டனில் எடுக்கப்பட்டது. வெளிநாடொன்றில் தயாரிக்கப்பட்ட முதலாவது தமிழ்த் திரைப்படம் இதுவாகும். பல்கலைக்கழகப் பட்டம் பெற்ற ஒருவர் தமிழ்த் திரைப்படங்களில் நடித்திருப்பது இதுவே முதல் தடவையாகும். ஐக்கிய இராச்சியத்தின் ஆறாம் ஜோர்ஜ் மன்னரின் முடிசூட்டு விழாவும் இத்திரைப்படத்துடன் காண்பிக்கப்பட்டது. இதன் பின்னர் அதிர்ஷ்டம் , ஜெமினியின் மதனகாமராஜன் , கடைசியாக வேணுகானம் ஆகிய படங்களில் கதாநாயகனாக நடித்தார். 1942 இல் வெளியான ஜெமினியின் ஜீவன்முக்தி என்ற தெலுங்குத் திரைப்படத்தில் விஷ்ணுவாக வசனம் எதுவும் பேசாமல் நடித்திருக்கிறார். இதன் பின்னர் திரைப்படங்களில் நடிப்பதைக் கைவிட்டு, இசைப்பணிக்குத் திரும்பினார்.