polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட மாவட்டத்தை நிர்வாக வசதிக்காக மணிகஞ்ச் சதர், சில்பலோய், சதுரியா, கேர், சிறீநகர், ஹரிராம் மற்றும் தௌலத்பூர் என ஏழு துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
ரந்தெனிவலைச் சண்டை என்பது, சிங்கள - போர்த்துக்கேயப் போர்களின் ஒரு பகுதியாக 25 ஆகத்து 1630 இல் பதுளை நகருக்கு அண்மையில் அமைந்த வெல்லவாயா என்னும் இடத்துக்கு அருகில் உள்ள ரந்தெனிவலை என்னும் இடத்தில் இடம்பெற்ற சண்டை ஆகும். இது, கண்டி மன்னன், அவனது இரண்டு மகன்கள் ஆகியோரின் படைகள், போர்த்துக்கேய ஆளுனன் கான்சுட்டன்டினோ டி சா டி நோரொஞ்ஞாவின் தலைமையிலான படைகளுக்கும் இடையில் நிகழ்ந்தது. கான்சுட்டன்டினோ டி சா, பதுளை ஊடாகக் கண்டிக்குள் படையெடுத்தபோது இச்சண்டை ஏற்பட்டது. இது இலங்கை வரலாற்றில் ஒரு முக்கியமான நிகழ்வு ஆகும். இச்சண்டையின்போது போர்த்துக்கேயர் பக்கமிருந்த "லசுக்காரின் படை" எனப்பட்ட சிங்களப் படையணிகள் முழுமையாக கண்டியரசன் பக்கத்துக்குச் சென்றுவிட்டன. போர்த்துக்கேயப் படைகள் முழுமையாக அழிக்கப்பட்டன. படைகளுக்குத் தலைமையேற்று வந்த கான்சுட்டன்டினோ டி சாவும் கொல்லப்பட்டான்.
இறுதியாக அவனைச் சுடும்படி ஆணை கிடைத்தது. அவனது உதவியாளர்கள் சுட்டு வீழ்த்தப்பட்டனர். டி சா வாளை உருவிப் போரிடத் தொடங்கினான். டி சா எவ்வாறு இறந்தான் என்பது குறித்துப் பல கதைகள் காணப்படுகின்றன. கேரோசுப் பாதிரியாரின் குறிப்புக்களின்படி இரண்டு அம்புகள் டி சாவை மார்பிலும் தோளிலும் தாக்க அவன் கீழே விழுந்தான். இன்னொரு அம்பு அவன் உயிரைக் குடித்தது. ஆனால், டி சா உயிருடன் பிடிபடுவதைத் தடுக்கத் தன்னைத்தானே கத்தியால் குத்திக்கொண்டு இறந்தான் எனத் தான் கண்டிப்படையினர் சொல்லக் கேட்டதை ராபர்ட் நொக்சு தனது நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
இம்மாவட்டம் பரித்பூர், போல்மாரி, நகர்கந்தா மற்றும் வங்கா என நான்கு நகராட்சி மன்றங்களையும், அறுபத்தி ஏழு கிராம ஒன்றியக் குழுக்களையும், 564 வருவாய் கிராமங்களையும், 919 கிராமங்களையும் கொண்டுள்ளது. இம்மாவட்டத்தின் அஞ்சல் சுட்டு எண் 7800 ஆகும். தொலைபேசி குறியிடு எண் 0631 ஆகும். இம்மாவட்டம் நான்கு வங்காளதேச நாடாளுமன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது.
பரித்பூர் மாவட்டத்தின் வடக்கில் மணிகஞ்ச் மாவட்டம் மற்றும் ராஜ்பாரி மாவட்டங்களும், தெற்கில் கோபால்கஞ்ச் மாவட்டமும், கிழக்கில் முன்சிகஞ்ச் மாவட்டம், மதாரிபூர் மாவட்டம் மற்றும் டாக்கா மாவட்டத்தின் சில பகுதிகளையும், மேற்கில் மகுரா மாவட்டம், நராய்ல் மாவட்டம் மற்றும் ராஜ்பாரி மாவட்டமும் எல்லைகளாக கொண்டுள்ளது.
இம்மாவட்டம் வேளாண்மைப் பொருளாதாரத்தையே நம்பியுள்ளது. இங்கு பாயும் தாலேஷ்வரி ஆறு, பத்மா ஆறு, மெக்னா ஆறு, இசாமதி ஆறு, குமார் ஆறு, கோராய் ஆறு, சந்தனா ஆறுகளால் நீர் வளமும், மண் வளமும் மிகுந்துள்ளதால், நெல், சணல், பேரீச்சம் மரம், தென்னை, எண்ணெய் வித்துக்கள், உருளைக்கிழங்கு முதலியன பயிரிடப்படுகிறது.
பரித்பூர் மாவட்டம் (, தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டம் டாக்கா கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. மத்திய வங்காளதேசத்தில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் பரித்பூர் நகரம் ஆகும்.
86 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட மாவட்டத்தை நிர்வாக வசதிக்காக பரித்பூர் சதர், மதுகாளி, போல்மாரி, அல்பாந்கா, சால்தா, நகர்கந்தா, வங்கா, சர்வத்திரசன், சர்தார்பூர் என ஒன்பது துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
நாட்டிய தாரா 1955 ஆம் ஆண்டு வெளியான ஒரு இந்திய தமிழ்த் திரைப்படமாகும். பி. புல்லையா இயக்கத்தில் வெளியான இத்திரைப்படத்தில் என். டி. ராமா ராவ், அஞ்சலிதேவி, தேவிகா ஆகியோர் முக்கிய பாத்திரங்களில் நடித்திருந்தனர். 1954 ஆம் ஆண்டு ரெசுக்கா என்ற பெயரில் தெலுங்கில் வெளியான படமே மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்டு 1955 ஆம் ஆண்டு நாட்டிய தாரா என்ற பெயரில் வெளியானது. இதுவே தேவிகா நடித்த முதல் திரைப்படமாகும். இத்திரைப்படத்தில் அவரின் பெயர் பிரமீளா என குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. பின்னர் தேவிகா எனப் பெயர் மாற்றம் பெற்றார்.
2015 ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு விண்கலம் ஏவப்பட்ட பிறகு அது வெள்ளி, பூமி மற்றும் வியாழன் கோள்களை பல பயணங்களில் நெருங்கி ஆய்வு செய்த பின்னர் குரோனாசு விண்கல் சனியைச் சென்றடையும்.
சனியைச் சென்றடைய இவ்விண்கலம் எடுத்துக் கொள்ளும் நேரம், திட்டத்திற்காக தேர்வு செய்யப்படும் பாதையைப் பொறுத்து 6 முதல் 17 ஆண்டுகளாக இருக்கும். சனியின் சுற்றுச்சூழலுக்குள் சென்றதும் வளிமண்டல ஆய்வுக்கென அனுப்பப்பட்ட இரண்டு புறவெளி ஆய்வுக் கலங்களும் அங்கு விடுவிக்கப்படும். அங்குள்ள வளிமண்டலத்தின் வேதியியல் இயைபு, வெப்பநிலை, காற்றின் வேகம், 10 பார் அழுத்தத்திற்குக் கீழ் மேகங்களின் கட்டமைப்பு முதலியவற்ரை இவ்விண்கலங்கள் ஆய்வு செய்யும். வளையங்களை ஆய்வு செய்வதற்காக அனுப்பப்பட்டுள்ள விண்கலங்கள் இரண்டும் வளையங்களுக்கு நெருக்கமாகச் சென்றவுடன் அங்கு விடுவிக்கப்படும். இவை வளையங்களை நெருக்கமாகப் படம் எடுத்து அனுப்பும் பணியைத் தொடரும்.
குரோனாசு சனி கோளை ஆராய்வதற்காகத் திட்டமிடப்பட்டுள்ள ஒரு விண்வெளித்திட்டம் ஆகும். சனி கிரகச் சுற்றுச்சூழலின் வேதியியல் இயைபு, ஈர்ப்பு விசை, காந்தப்புலங்கள் ஆகியனவற்றை விரிவாக ஆராய்வதே இத்திட்டத்தின் முக்கிய நோக்கமாகும். சூரிய சக்தியில் இயங்கும் ஏந்தூர்தி விண்கலம், இரண்டு வளிமண்டல ஆய்வுகலங்கள், சனியின் வளையங்களை நெருக்கமாக படம்பிடிக்க ஏதுவாக இரண்டு சிறிய புறவெளி ஆய்வுகலங்கள் முதலானவை இத்திட்டத்திற்கான பரிந்துரையில் இடம்பெற்றிருந்தன. மோதிரங்கள் நெருக்கமான இமேஜிங் இரண்டு சிறிய ஆய்வுகள் கொண்டுள்ளது. குரோனஸை நாசா, மேலும் இது இடையே ஒத்துழைப்பு ஒரு பகுதியாக முன்மொழியப்பட்டது. நாசாவிற்கும் ஐரோப்பிய விண்வெளி நிறுவனத்திற்கும் இடையிலான ஒத்துழைப்பின் ஒரு பகுதியாக குரோனாசு விண்வெளித்திட்டம் திட்டமிடப்பட்டது
சனி கோளுக்கு மிகநெருக்கமாகப் பறந்து செல்வதன்மூலம் ஏந்தூர்தி விண்கலம் சனியின் வளிமண்டலம், சனியின் ஈர்ப்பு இத்துடன் காந்தப் புலன்கள் முதலானவற்றை துல்லியமாக ஆராய்ந்து தகவல்களை அளிக்கும் எனக் கருதப்படுகிறது. வியாழன் கோளின் யூனோ சுற்றுப்பாதை விண்கலத்தை ஒத்த வடிவமைப்பில் சூரியப் பலகங்கள் உட்பட சனி கோளுக்கான ஏவூர்தி விண்கலமும் வடிவமைக்கப்பட்டது. இதற்குப் பின்னர் வடிவமைக்கப்பட்ட விண்கலங்களும் கலீலியோவின் சுற்றுச்சூழல் நுழைவு விண்கலனின் வடிவமைப்பிலேயே வடிவமைக்கப்பட்டன. இத்திட்டம் தற்பொழுது நடைமுறையில் உள்ள விண்வெளி தொழிநுட்பவியல் நுணுக்கங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது ஆகும்.
18 பீடங்கள் மற்றும் 27 ஆராய்ச்சி மையங்கள் உள்ளடக்கியதான கட்ஜா மடா பல்கலைக்கழகத்தில் 68 இளமாணிப் பட்டங்களும் 23 பட்டயக் கற்கைகளும், 104 முதுமாணி மற்றும் சிறப்புப் பட்டங்களும்,43 முனைவர் ஆய்வு கற்கைகளும், சமூக அறிவியல் முதல் பொறியியல் வரை பல்வேறு பாடப்பிரிவுகளில் வழங்குகிறது. பல்கலைக்கழகம் ஏறத்தாழ 55,000 உள்ளூர் மாணவர்கள், 1,187 வெளிநாட்டு மாணவர்கள் சேர்க்கப்படுவதுடன் 2,500 பீட உறுப்பினர்களையும் கொண்டிள்ளது. பல்கலைக்கழகம் 360 ஏக்கர் நிலப்பரப்பைக் கொண்டுள்ளதுடன் அரங்கம், உடற்பயிற்சி மையம் உள்ளிட்ட பல்வேறு வசதிகள் காணப்படுகின்றன.
கட்ஜா மடா பல்கலைக்கழகம் இந்தோனேசியாவின் யோகியாகர்த்தா பகுதியில் அமைந்துள்ள ஒரு பொது ஆராய்ச்சி பல்கலைக்கழகம் ஆகும். இது 19 டிசம்பர் 1949 இல் அதிகாரப்பூர்வமாக நிறுவப்பட்டது. இதன் முதல் விரிவுரை மூன்று ஆண்டுகளுக்கு பிறகு அதாவது 13 மார்ச் 1946 இல் வழங்கப்பட்டது. இதுவே இந்தோனேசியாவில் உள்ள பழமையானதும் பெரியதுமான உயர் கல்வி நிறுவனம் ஆகும்.
கட்ஜா மடா பல்கலைக்கழகம் இந்தோனேசியாவின் முதல் அரச பல்கலைக்கழகமாகும். இது இந்தோனேசியா சுதந்திரத்தின் மூன்று வயது நிலையில் இருக்கும் போது ஆரம்பிக்கப்பட்டது. அப்போது குடியரசு கட்டுப்பாட்டை மீண்டும் விரும்பிய நெதர்லாந்து, இதனை அச்சுறுத்தல் செய்த சூழலில் இது நிறுவப்பட்டது. அப்போது இந்தோனேசியாவின் தலைநகர் ஜகர்த்தாவில் இருந்து யோகியகார்த்தாவுக்கு மாற்றமடைந்தது.
நிறுவிய போது, இப்பல்கலைக் கழகத்தில் ஆறு பீடங்கள் இருந்தன: மருத்துவம், பற்சிகிச்சை, மற்றும் மருந்தாக்கவியல்; சட்டம், சமூக மற்றும் அரசறிவியல், பொறியியல்; இலக்கியம், கல்வித்துறை மற்றும் தத்துவம்; விவசாயம்; மற்றும் கால்நடை மருத்துவம்.
அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தின் பிரிவு 295 -இன் படி, மாநிலங்களின் பெயர்கள், புதிதாக உருவாக்கப்படும் அந்தந்த மாநில சட்டமன்றத்தின் மொத்த உறுப்பினர்களில் மூன்றில் இரண்டு பங்கினர் ஆதரிக்கும் பெயர் மாநிலத்திற்கு இடப்படும். அதுவரை மாநிலப் பகுதிகள் எண்களால் மட்டும் அரசுக் குறிப்புகளில் இடம் பெறும்.
பாக்மதி பிரதேசம் , புதிதாக வரையறுக்கப்பட்ட நேபாள அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தின் பட்டியல் எண் 4-இன் படி, 20 செப்டம்பர் 2015 அன்று நிர்வாக வசதிக்காக நேபாளத்தை ஏழு மாநிலங்களாக பிரிக்கப்பட்டது. நேபாள மாநில எண் 3 நேபாள மாநிலங்களில் மூன்றாவதாக அமைந்துள்ளது. இம்மாநிலத்திற்கு பாக்மதி பிரதேசம் என்ற பெயர் பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ளது. இம்மாநிலத்தின் தலைநகரம் ஹெடௌதா ஆகும்.
இம்மாநிலத்தின் 110 சட்டமன்ற உறுப்பினர்களில் 66 உறுப்பினரகள் நேரடித் தேர்தலிலிலும், 44 உறுப்பினர்கள் விகிசாத்சாரத் தேர்தல் முறையில் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றனர். மேலும் இம்மாநிலத்திலிருந்து நேபாள தேசிய சபைக்கு 8 உறுப்பினர்களையும், நேபாள பிரதிநிதிகள் சபைக்கு 33 உறுப்பினர்களையும் தேர்ந்தெடுத்து அனுப்புகிறது.
காடுகள், மலைகள், மலைத்தொடர்களுடைய 20,300 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாநிலத்தின் வடக்கில் திபெத் தன்னாட்சிப் பகுதிகளையும், தெற்கில் நேபாள மாநில எண் 2யும், கிழக்கில் நேபாள மாநில எண் 1-யும், மேற்கில் நேபாள மாநில எண் 4-யும் எல்லையாகக் கொண்டுள்ளது.
இம்மாநிலத்தின் பெரும்பாலான பகுதிகள் காடுகளையும், மலைகளையும், மலைத்தொடர்களையும் கொண்டது. இம்மாநிலத்தில் நேபாளத்தின் தேசியத் தலைநகரம் காட்மாண்டு உள்ளது.
சிவிபிசி இயந்திரம் என்பது இந்திய அரசின் தலைமை வங்கியான இந்திய ரிசர்வ் வங்கியில், காலாவதியான உரூபாய் நோட்டுகளை, மிக விரைவாகத் தரம் பிரிக்கப் பயன்படும் எந்திரம் ஆகும். இந்திய அரசு 500, 1000 ரூபாய் நோட்டுகளைத் திரும்ப பெற்று, அதற்கு மாற்றாக புதிய 500, 2000 ரூபாய் நோட்டுகளைத் தருகிறது. இதனால் பல்லாயிரக்கணக்கான ரூபாய் நோட்டுகள் வங்கிகளில் சேருகின்றன. இந்நோட்டுகள் ரிசர்வ் வங்கியின் ‘இஷ்க்’ எனப்படும் இடத்தில் பத்திரமாக வைக்கப்பட உள்ளது. பின்னர் இந்நோட்டுகளில் மறு சுழற்சிக்குப் பயனுள்ள நோட்டுகள், பயன்படாத நோட்டுகள் என சிவிபிசி இயந்திரம் மூலம் தனித்தனியாக பிரிக்கப்படும்.
எதிர்காலத்தில் பயன்படாத, இந்த ரூபாய் நோட்டுகளை, மிகவும் பாதுகாப்பாகவும், வேகமாகவும் பிரிக்கும், இந்த எந்திர முறையை 2003 ஆம் ஆண்டு, அப்பொழுது இந்திய ரிசர்வ் வங்கி ஆளுநராக இருந்த, பிமல் சலன் அறிமுகப்படுத்தினார். இவர் சனவரி 1999 ஆம் ஆண்டு, இந்திய ரிசர்வ் வங்கியில், 'சிறந்தநோட்டுக் கொள்கை'யினை அறிவித்தார். அதன் அடிப்படையில், இந்த எந்திரம், துணை ஆளுநராக இருந்த வேப்ப காமேசம் தலைமையில் முதற்கட்டமாக 22 வங்கிகளில் நிறுவப்பட்டன.
ஒரு சிவிபிசி இயந்திரமானாது, ஒரு மணி நேரத்தில் 60 ஆயிரம் நோட்டுகளை பிரிக்க முடியும். அப்பொழுது கள்ள நோட்டை தனியாகவும், நல்ல நோட்டைத் தனியாகவும் விரைவில் கண்டறிந்து பிரித்து கொடுக்கும் திறன் கொண்டது ஆகும். அத்துடன் மறுசுழற்சிக்கு பயன்படும், பயன்படாத நோட்டுகளையும் தனித்தனியாகக் கண்டறியும் திறனுடையது. அப்பொழுது பயன்படாத உரூபாய் நோட்டுகளை, சிறு, சிறு துண்டுகளாக வெட்டி தனியாக தந்து விடும். அத்துடன் பயன்படும் நோட்டுகளை, மறு சுழற்சிக்கு ஏற்றவாறு தயார் செய்து தரும் திறன் கொண்டதாகும்.
இந்த அல் அசர் மலைத்தொடர், தென்மேற்கு ஆசியாவில் உள்ள அரேபியத் தீபகற்பத்தின் தென்கிழக்குக் கரையில் அமைந்து உள்ள ஓமான் நாட்டின் "முசண்டம் பிரதேச" தீபகற்பப் பகுதியில் வடக்கு நோக்கி தொடங்குவதாக உருவாகியுள்ளது. அங்கிருந்து, வடக்கு அசர் மலை , தென்கிழக்கு பக்கமாக ஓடி, கடற்கரைக்கு இணையாகவும், அதேவேளையில் சற்று தொலைவிலேயே அது படிப்படியாக சென்று நகருகிறது. மேலும் இம்மலைத் தொடரின் நடுப்பகுதியில், அரபு மொழியில் பச்சை மலை எனப்படும் "ஜெபல் அக்தர்" என்னும் பயங்கர காடடர்ந்த நிலப்பரப்பு உள்ளது. அந்நிலப் பரப்பு, அந்த நாட்டின் மிக உயர்ந்த நிலப்பரப்பாக கருதப்படுகிறது. செபல் அக்தர் , வரம்பு), மற்றும் கிழக்கில் வரம்புடைத்து தாழ்வில், சமைல் பள்ளத்தாக்கு உள்ளது. , மேலும், கிழக்கத்திய அல் அசர் மலைத்தொடர் பிராந்தியத்தில், கிழக்கு சமைல், மற்றும் உள்ளது. மேலும் இது, கிட்டத்தட்ட ஓமன் கிழக்கு கட்டத்தில் சுர் மீன்பிடி நகரத்தின் கிழக்காகச் செல்கிறது, இது மொத்தம் 500 கிலோமீட்டர்கள் கொண்ட மலைத்தொடராக நீண்டுள்ளது.
புவியியலில் அல் அசர் மலைத்தொடர், சக்ரோசு மலைத்தொடரின் தொடர்ச்சியாகும். மேலும், புவியியலின் முதல் சகாப்தத்தின் காலமான "நியோஜென்" காலகட்டத்தில், அதாவது 23.03 மில்லியனிலிருந்து 5.332 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்னும் , மற்றும் புவியியலின் நேரஅளவு சகாப்தத்தின் காலமான "பிளியோசீன்" காலத்திலும், அதாவது 5,333 மில்லியன் 2.58 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன் , அரேபியத் தட்டோடு , ஈரானியத் தட்டு எதிராக மோதி மற்றும் தள்ளப்பட்டு இம்மலைத் தொடர் உருவாயின. மேலும் இந்த மலைத்தொடரின் பிரதானமானப் பகுதிகள், "ஒபியோலைட்ஸ்" என்னும் மேலோடும், சுண்ணக்கல் படிவப்பாறையும், கிரீத்தேசியக் காலகட்டத்தில் உருவாகியுள்ளது.
அல் அசர் மலைத்தொடர் தென்மேற்கு ஆசியாவில் உள்ள வடகிழக்கு ஓமான், மற்றும் அராபியத் தீபகற்பத்தின் தென்கிழக்கு முனையில் அமைந்துள்ள கிழக்கு ஐக்கிய அரபு அமீரகம் போன்ற நாடுகளின் ஊடே அமைந்துள்ள இது, கிழக்கு அரேபிய தீபகற்பத்தில் உள்ள மிக உயர்ந்த மலைத்தொடராக உள்ளது. இது ஓமானின் உயரமான பாலைவன பீடபூமியில் இருந்து பிரிந்து, கடற்கரை சமவெளியிலும், மற்றும் கடற்கரையிலிருந்து அப்பாலுள்ள ஓமான் குடாவிலிருந்து சுமார் 50-100 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அந்நாட்டின் உட்பகுதியில் அமைந்துள்ளது.
தாழ்வான கடற்கரைப் பிரதேசமான வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் உள்ள ஜெபல் அஜ்ஜர் , அல் பதினா பகுதி எனப் பெயரிடப்பட்டுள்ளது. மற்றும் உள்நாட்டு பர்வதங்களின் நிலப்பரப்பு அத் தஹிரா பிரதேசம் ஆகும்.
குடைவரையின் மண்டபம், ஒரு தூண் வரிசையாலும், தளமட்ட வேறுபாட்டாலும் இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டு உள்ளன இவற்றை முகமண்டபம், உள்மண்டபம் எனலாம். இங்கே இரண்டு வரிசைத் தூண்கள் உள்ளன. ஒவ்வொரு வரிசையிலும், இரண்டு முழுத்தூண்களும், பக்கச் சுவர்களுடன் ஒட்டியபடி இரண்டு அரைத்தூண்களும் அமைந்துள்ளன. இத்தூண்கள் ஒவ்வொன்றும் மேலும் கீழும் சதுர அமைப்பையும் நடுவில் எண்பட்டை அமைப்பையும் கொண்டவை. தூண்களின் சதுரப்பகுதிகளில் தாமரைப் பதக்கங்களைச் செதுக்கி அழகூட்டியுள்ளனர். தூண்களுக்கு மேல் தரங்க அமைப்புடன் கூடிய போதிகைகள் உத்தரத்தைத் தாங்கியிருக்குமாறு அமைக்கப்பட்டுள்ளன. உள் வரிசைத் தூண்களுக்கு மேலுள்ள போதிகைகளில் தரங்க அமைப்பு இல்லை.
திருக்கோளக்குடிக் குடைவரை, தமிழ்நாட்டின்,சிவகங்கை மாவட்டம் திருப்பத்தூர் வட்டத்திற்குட்பட்ட உள்ள திருக்கோளக்குடி என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள ஒரு குடைவரைக் கோயில் ஆகும். இவ்வூரைத் "திருக்களக்குடி" என்றும் அழைப்பதுண்டு. பொன்னமராவதியில் இருந்து 13 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், காரைக்குடியில் இருந்து 40 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் இவ்வூர் அமைந்துள்ளது. இது ஒரு பாண்டியர் காலக் குடைவரை. இக்குடைவரைக்கு அண்மையிலும், அதற்குச் செல்லும் வழியிலும் பல காலகட்டங்களையும் சேர்ந்த பிற்காலக் கோயில்களும், கட்டுமானங்களும் காணப்படுகின்றன. குடைவரையே இப்பகுதியில் அமைக்கப்பட்ட முதற் கோயில்.
உள் மண்டபத்தின் பின்பக்கச் சுவரில் ஒரு கருவறை குடையப்பட்டுள்ளது. சதுரவடிவான இக்கருவறையின் நடுவில் தாய்ப் பாறையில் செதுக்கப்பட்ட ஆவுடையாருடன் கூடிய இலிங்கம் உள்ளது. இது தவிரக் கருவறையின் உட்பக்கச் சுவர்களிலோ கூரையிலோ எவ்வித வேலைப்பாடுகளும் இல்லை. கருவறை வாயிலை அண்டி இரு பக்கங்களிலும் இரண்டு அரைத்தூண்கள் உள்ளன. இதே வரிசையில் பக்கத்துக்கு இரண்டாக மேலும் நான்கு அரைத்தூண்களும் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த அரைத்தூண்கள் மண்டபத்தில் உள்ள தூண்களைப் போலன்றி, மூன்று சதுரங்களையும் அவற்றிடையே இரண்டு எண்பட்டைகளையும் கொண்டு வேறுபட்ட வடிவமைப்பில் காணப்படுகின்றன.
இரண்டு தூண் வரிசைகளுக்கும் இடையே கருவறைக்கு எதிரில், அதைப் பார்த்தபடி தாய்ப்பாறையில் செதுக்கப்பட்ட நந்தியின் உருவம் உள்ளது.
1783 ஆம் ஆண்டு இவர் மலபாரின் ஆளுனராக நியமனம் பெற்றுப் பின்னர் 1787 இல் ஒல்லாந்த இந்தியாவின் ஆளுனர் ஆனார். 1794 இல் பிரெஞ்சுப் புரட்சிப் போர்க் காலத்தில் வான் ஆங்கெல்பீக் இலங்கையில் ஒல்லாந்தரின் கீழிருந்த பகுதிகளுக்கு ஆளுனர் ஆனதுடன், அடுத்த ஆண்டு பிரித்தானியர் இலங்கையின் ஒல்லாந்தர் பகுதிகளில் படையெடுப்பு நடத்தியபோது, ஒல்லாந்தரின் கட்டளைத்தளபதியாகவும் இருந்தார். ஒல்லாந்தைப் பிரான்சுக்கு ஆதரவான கிளர்ச்சியாளர்கள் கைப்பற்றி இருந்தபோது, இலங்கையின் ஒல்ல்லாந்தர் பகுதிகள் பிரான்சின் கையில் சிக்காதிருக்க அவற்றைத் தற்காலிகமாகப் பிரித்தானியரின் பொறுப்பில் விடவேண்டும் என்ற அவர்களின் கோரிக்கையை ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்ததால், பிரித்தானியர் படைபலம் கொண்டு இலங்கையில் ஒல்லாந்தரின் கீழிருந்த பகுதிகளைக் கைப்பற்றினர். உண்மையில் பெரும்பாலான கோட்டைகள் தாக்குதல் எதுவும் இன்றியே சரணடைந்தன. இறுதியாக 1796 இல் கொழும்பும் வீழ்ச்சியடைந்தது. பிரித்தானியர் கொழும்பைக் கைப்பற்றிய பின்னரும் அவர் கொழும்பிலேயே 1999 இல் இறக்கும்வரை வாழ்ந்தார்.
யோகான் சேகாட் வான் அங்கெல்பீக் ஒரு ஒல்லாந்த குடியேற்றவாத அலுவலர். இவர் இலங்கையில் ஒல்லாந்தர் ஆட்சியின் கடைசி ஆண்டுகளில் அதன் ஆளுனராக இருந்து ஒல்லாந்தப் படைகளை வழிநடத்தியவர். இவர் காலத்திலேயே பிரித்தானியர் இலங்கையில் ஒல்லாந்த ஆள்புலங்களை கைப்பற்றினர்.
யக்கோமினா லீவர் என்பவரை மணம் முடித்த இவருக்கு இரண்டு பிள்ளைகள். இவரது மகன் கிறித்தியனும், மருமகன் வில்லெம் யேக்கப் வான் டெர் கிராபும் ஒல்லாந்தரின் இந்தியப் பெருங்கடல் குடியேற்ற நாடுகளில் முக்கியமான நிர்வாகப் பொறுப்புக்களில் இருந்தனர்.
இமயமலையில் உற்பத்தியாகும் பதினோறு ஆறுகள் ரூபந்தேஹி மாவட்டத்தின் வழியாக பாய்ந்து பின்னர் இந்தியாவின் கங்கை ஆற்றில் கலக்கிறது. அவைகளில் முக்கியமானது ரோகிணி ஆறு ஆகும். ரோகிணி ஆற்றின் நீரை வயல்களுக்குப் பாய்ச்சுவது தொடர்பாக கௌதம புத்தர் பிறந்த சாக்கியர்களுக்கும், ஆற்றின் எதிர் கரையில் வாழ்ந்த கோலியர்களுக்கும் பிணக்கு ஏற்பட்டது. இப்பிணக்கை புத்தர் தீர்த்து வைத்தார் என பௌத்த சாத்திரங்கள் கூறுகிறது.
இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் சித்தார்த்தநகர் ஆகும். இம்மாவட்டத்தின் பிற நகரங்கள் லும்பினி, தேவதகா மற்றும் பூத்வல் ஆகும். நேபாளத்தின் தராய் சமவெளியில் அமைந்த ரூபந்தேஹி மாவட்டத்தின் பரப்பளவு 1,360 சதுர கிலோ மீட்டர்கள் ஆகும்.
இம்மாவட்டத்தின் கிழக்கில் நவல்பராசி மாவட்டமும், மேற்கில் கபிலவஸ்து மாவட்டமும், வடக்கில் பால்பா மாவட்டமும், தெற்கில் இந்தியாவும் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.
இம்மாவட்டம் கடல் மட்டத்திலிருந்து 159 மீட்டர் முதல் 1,229 மீட்டர் உயரம் வரை உள்ளது. எனவே இம்மாவட்டத்தின் தட்ப வெப்பம், கீழ் வெப்ப மண்டலம் மற்றும் மேல் வெப்ப மண்டலம் என இரண்டு காலநிலைகளில் காணப்படுகிறது.
இம்மாவட்டத்தில் உள்ள கௌதம புத்தர் பிறந்த இடமான லும்பினி அனைத்துலக பௌத்தர்களுக்கும் புனித இடமாக உள்ளது. தெற்கு மற்றும் தென் கிழக்கு ஆசியாவில் உள்ள பௌத்த சமயத்தவர்களுக்கு லும்பினி புனித யாத்திரைத் தலமாக விளங்குகிறது.
ரூபந்தேஹி மாவட்டம் , தெற்காசியாவில் நேபாள நாட்டின், மாநில எண் 5-இல் அமைந்துள்ளது. ரூபந்தேஹி மாவட்டம் நேபாளத்தின் 77 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும்.
இம்மாவட்டம் ஏழு சட்டமன்றத் தொகுதிகளும், நாற்பத்தி எட்டு கிராம வளர்ச்சி மன்றங்களும், ஐந்து நகராட்சிகளும், ஒரு துணை-மாநகராட்சியும் கொண்டுள்ளது.
கௌதம புத்தரின் பிறப்பிடமான லும்பினி நகரம் மற்றும் கௌதம மற்றும் புத்தரின் தாயான மாயாதேவியின் பிறப்பிடமான தேவதகா எனும் இடமும் இம்மாவட்டத்தில் உள்ளது.
புத்தரின் தாயும், மன்னர் சுத்தோதனரின் பட்டத்து மனைவியுமான ரூபாதேவியின் நினைவாக இம்மாவட்டத்திற்கு ரூபந்தேஹி என பெயர் சூட்டப்பட்டது.
ஐக்கிய நாடுகள் அவையின் ஒரு உறுப்பான யுனெஸ்கோ நிறுவனம் லும்பினியை உலகப் பாரம்பரியக் களங்களில் ஒன்றாக 1997-ஆம் ஆண்டில் அறிவிக்கப்பட்டது.
வங்காளதேசத்தின் பிற மாவட்டங்களைப் போன்று, இம்மாவட்டத்திலும் நான்கு படிகள் கொண்ட கல்வி அமைப்புகள் உள்ளது. அவைகள்: ஐந்தாண்டு படிப்புகள் கொண்ட தொடக்கப்பள்ளிகளும் , ஐந்தாண்டு படிப்புகள் கொண்ட இடைநிலைக் கல்வியும், , இரண்டாண்டு படிப்பு கொண்ட மேனிலைப்பள்ளிகளும் , நான்கு ஆண்டு படிப்பு கொண்ட இளநிலை பட்டப்படிப்பு மற்றும் ஒராண்டு கால முதுநிலை பட்டப்படிப்பு கொண்ட பல்கலைக்கழகங்களும், கல்லூரிகளும் உள்ளது.
20 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட பிரம்மன்பரியா மாவட்டம், பிரம்மன்பரியா சதர், அகௌரா, கோஸ்பா, பங்காராம்பூர், சரைல், நபிநகர், நசிர்நகர், அசுகோன்ச் மற்றும் விஜய்நகர் என ஒன்பது துணை மாவட்டங்களையும், பிரம்மன்பரியா, அசுகோன்ஞ், நபிநகர், கஸ்பா எனும் நான்கு நகராட்சி மன்றங்களையும், நூறு ஒன்றியங்களையும், 1323 கிராமங்களையும், ஆறு நாடாளுமன்றத் தொகுதிகளையும் கொண்டுள்ளது.
11 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட பிரம்மன்பரியா மாவட்டத்தின் வடக்கில் கிசோர்கஞ்ச் மாவட்டம் மற்றும் ஹபிகஞ்ச் மாவட்டம், தெற்கில் கொமில்லா மாவட்டம், கிழக்கில் இந்தியாவின் திரிபுரா மாநிலம், மேற்கில் மெக்னா ஆறு, நர்சிங்தி மாவட்டம் மற்றும் நாராயணன் கஞ்ச் மாவட்டத்தின் சில பகுதிகள் எல்லைகளாகக் கொண்டது.
பிரம்மன்பரியா மாவட்டம் தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டம் சிட்டகாங் கோட்டத்தில் உள்ளது. வங்காளதேசத்தின் கிழக்கில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் பிரம்மன்பரியா நகரம் ஆகும்.
இம்மாவட்டத்தில் மெக்னா, தீடாஸ், சால்டா, ஹௌரா, சோனை, பக்ளா, புத்தியா, ரோபா, பூரி, போலாக், டோல்பங்கா முதலிய ஆறுகள் பாய்வதால் வேளாண்மை வளமிக்கதாக உள்ளது. நெல், சணல், ஆமணக்கு, வெங்காயம், வெள்ளைப்பூண்டு, பருப்பு வகைகள், அன்னாசி போன்றவைகள் விளைகிறது.
நாராயாண்கஞ்ச் மாவட்டங் களும்]], தெற்கில் சரியத்பூர் மாவட்டம் மற்றும் மதாரிபூர் மாவட்டங்களும், கிழக்கில் சந்திரபூர் மாவட்டம் மற்றும் கொமில்லா மாவட்டத்தின் சில பகுதிகளும், மேற்கில் பரித்பூர் மாவட்டம் மற்றும் டாக்கா மாவட்டத்தின் சில பகுதிகளையும் எல்லைகளாகக் கொண்டுள்ளது.
முன்சிகஞ்ச் மாவட்டம் , தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டம் டாக்கா கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. வங்காளதேசத்தின் மத்தியகிழக்கில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் முன்சிகஞ்ச் நகரம் ஆகும். வரலாற்று காலத்தில் இந்நகரத்தை விக்கிரம்பூர் என்று அழைக்கப்பட்டது.
முன்சிகஞ்ச் மாவட்டத்தில் தாலேஷ்வரி ஆறு, பத்மா ஆறு, மெக்னா ஆறு, சோட்டா பிரம்மபுத்திரா ஆறு, ஈசாமதி ஆறுகள் பாய்வதால் நீர் வளமும், நில வளமும் மிக்கதாக உள்ளது. வேளாண் பொருளாதாரத்தையே நம்பியுள்ள் இம்மாவட்டத்தில் நெல், உருளைக்கிழங்கு, மா, பலா, எண்ணெய் வித்துக்கள், காய்கறிகள் பயிரிடப்படுகிறது.
இம்மாவட்டம் இரண்டு நகராட்சி மன்றங்களையும், அறுபத்தி ஏழு கிராம ஒன்றியக் குழுக்களையும், 564 வருவாய் கிராமங்களையும், 919 கிராமங்களையும் கொண்டுள்ளது. இம்மாவட்டத்தின் அஞ்சல் சுட்டு எண் ஆகும். தொலைபேசி குறியிடு எண் ஆகும். இம்மாவட்டம் வங்காளதேச நாடாளுமன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது.
29 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட மாவட்டத்தை நிர்வாக வசதிக்காக முன்சிகஞ்ச் சதர், லௌஹாகஞ்ச், சிறீநகர், சிராஜ்திகான், தோகிபாரி மற்றும் கோஜ்ரியா என ஆறு துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
இதன் அஞ்சல் சுட்டு எண் 1500 ஆகும். தொலைபேசி குறியீடு எண் 02 ஆகும். இம்மாவட்டம் நான்கு வங்காளதேச நாடாளுமன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது.
47 % ஆக உள்ளது. பாலின விகிதம் 101 ஆண்களுக்கு 100 பெண்கள் வீதம் உள்ளனர். மக்கள் தொகை அடர்த்தி ஒரு சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் 373 நபர்கள் வீதம் வாழ்கின்றனர். மாவட்ட சராசரி எழுத்தறிவு 59.0 % ஆக உள்ளது.இம்மாவட்டத்தின் பெரும்பாலான மக்கள் இசுலாமிய சமயத்தைப் பின்பற்றுபவர்களாகவும், வங்காள மொழியைப் பேசுபவர்களாகவும் உள்ளனர்.
பேகர்காட் மாவட்டம் தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டம் குல்னா கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. வங்காளதேசத்தின் தெற்கில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் பேகர்காட் நகரம் ஆகும்.இம்மாவட்டத்தில் கங்கை ஆறும் - பிரம்மபுத்திரா ஆறும் ஒன்று கூடுகிறது.
இம்மாவட்டத்தின் பொருளாதாரம் வேளாண்மையைச் சார்ந்து உள்ளது. இம்மாவட்டத்தில் மங்களா ஆறு, மதுமதி ஆறு, சீலா ஆறு, ஹரிக்கதா ஆறு, பேலேஷ்வரி ஆறு, பதுரியா ஆறு, பங்க்ரா ஆறு, தரதானா ஆறு, பன்குச்சி ஆறு, பஸ்குர் ஆறு முதலிய ஆறுகள் பாய்வதால் நீர் வளமும், மண் வளமும் மிக்கதாக உள்ளது.
11 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட பேகர்காட் மாவட்டத்தை நிர்வாக வசதிக்காக பேகர்காட் சதர், மொல்லர்காட், பக்கிர்காட், மங்களா, கச்சுவா, ராம்பால், சரண்கோலா, மொரல்கஞ்ச் மற்றும் சித்தல்மரி என ஒன்பது துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
பேகர்காட் மாவட்டத்தின் வடக்கில் பரித்பூர் மாவட்டமும், தெற்கில் வங்காள விரிகுடாவும், கிழக்கில் பிராஜ்பூர், பர்குனா மற்றும் கோபால் கஞ்ச் மாவட்டத்தின் சில பகுதிகளும், மேற்கில் குல்னா மாவட்டமும் எல்லைகளாக உள்ளது.
எனவே இம்மாவட்டத்தில் நெல், சணல், வாழை, தென்னை, வெற்றிலை, பாக்கு, உருளைக்கிழங்கு, காய்கறிகள் முதலியன பயிரிடப்படுகிறது. இரால் மீன்கள் இம்மாவட்டத்திலிருந்து அதிகமாக வெளிநாடுகளுக்கு ஏற்றுமதியாகிறது.
இந்த பிரதேசத்தின் வெர்னிசூசோவிஸ்கி கோரோடிக் என்ற பகுதிக்கு அருகில் கச்சா எண்ணெய் 1929 இல் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. தற்போதுவரை 180 எண்ணெய், எரிவாயு வயல்கள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. இவற்றில் பயன்பாட்டுக்கு வந்திருப்பவை: 89 எண்ணெய், 2 எரிவாயு மற்றும் இரண்டும் கிடைக்கும் 18 வயல்கள் ஆகும். இவற்றில் பெரும்பாலானவை கிராயின் நடு மற்றும் தெற்கு மாவட்டங்களைச் சேர்ந்தவை. வடக்கு பகுதி வயல்கள் குறைவாகவே பயன்பாட்டுக்கு வந்துள்ளன, காரணம் இதன் தரைக்குக் கீழே உப்புப் படுக்கை உள்ளதால் அதைத்தாண்டி எண்ணெயும் எடுக்கவேண்டி இருப்பதே காரணம்.
பேர்ம் பிரதேசம் ஐரோப்பிய காலநிலையைக் கொண்டது. குளிர்காலம் நீண்டதாகவும், பனிப்பொழிவு கொண்டதாகவும் இருக்கும். சனவரி மாத சராசரி வெப்பநிலை பேர்ம் பிரதேசத்தில் இடத்திற்கு ஏற்ப வேறுபட்டதாக, வடகிழக்கில் 18 செ முதலும், தென் மேற்கில் 15 செ வரையிலும் வெப்பநிலை நிலவும். பிரதேசத்தில் குறைந்த பட்ச வெப்பநிலையாக இதுவரை ஆன பதிவின்படி 53 செ ஆகும்.
இப்பிரதேசத்தில் நிலக்கரி சுமார் 200 ஆண்டுகளாக தோண்டி எடுக்கப்படுகிறது. நீண்ட காலமாக இதுவே பிராந்தியத்தின் எரிபொருள் தேவைக்கு முதன்மையான பொருளாக இருந்து வந்தது. 1960 ஆம் ஆண்டு அதிகபட்சமாக 12 மில்லியன் டன் நிலக்கரி இப்பிராந்தியத்தில் அகழ்ந்து எடுக்கப்பட்டது. அதன்பிறகான காலகட்டத்தில் நிலக்கரி இருப்பு குறைவு ஏற்பட்டது, புதிய வயல்களும் கண்டறியப்படவில்லை.
இப்பிரதேசத்தில் வனப்பகுதி சுமார் 71% நிலப்பரப்பில் உள்ளது. வனப்பகுதியில் பிரதானமாக ஊசி இலைக்காடுகள் உள்ளன. வடக்கிலிருந்து தெற்காக வரவர இலையுதிர் காடுகளின் பரப்பு அதிகரிக்கிறது. இந்தக் காடுகளில் 62 பாலூட்டி விலங்குகளும், 270 க்கும் மேற்பட்ட பறவை இனங்களும், 39 மீன் இனங்களும், 6 ஊர்வன இனங்களும், 9 இருவாழிகளும் உள்ளன.
இராணுவ பொருட்கள் தயாரிப்புப் பொறியியல் முதன்மையான இடத்தை வகிக்கிறது. பொறியியல் துறையில் மிகப் பெரிய மையமாக பேர்ம் உள்ளது; இங்கு வானூர்தி மற்றும் ஏவுகணை விசைப்பொறிகள், எண்ணெய் வயலில் சுரங்க உபகரணங்கள், பெட்ரோலில் இயங்கும் மர அறுப்புக் கருவிகள், தொலைத் தொடர்பு சாதனங்கள், நீரூர்தி, வடகம்பி போன்ற பிற பொருட்கள் தயாரிக்கப்படுகின்றன.
2010 மக்கள் கணக்கெடுப்பின்படி இனக்குழுக்கள் விவரம்: உருசியர் , கோமி-பெர்ம்யாகர் , தடார்கள் , பஸ்கிகிரர் , உக்ரைனியர் , உத்மர்டர் , பெலாருசியர் , செர்மானியர் மற்றும் பிறர். மக்கள் தொகையில் 119,538 பேர் தங்கள் இனம் குறித்து தெரிவிக்கவில்லை.
இரும்பு அல்லாத உலோகங்களான பொட்டாஷ், மக்னீசியம் மற்றும் அரிய உலோகங்களைச் சார்ந்த தொழில்கள் உள்ளன. பிரதேசத்தில் தொழிற்சாலைகள் பிரென்சிகி மற்றும் சோலிகமஸ்க் ஆகிய பகுதிகளில் அமைந்துள்ளன.
பேர்ம் பிரதேசம் என்பது உருசிய கூட்டமைப்பைச் சேர்ந்த ஒரு பிரதேசமாகும் இந்த பிரதேசத்தின் தலை நகரம் பேர்ம் நகரமாகும். இதன் மக்கள் தொகை: 2,635,276 .
பேர்ம் பிரதேச ஆறுகள் காம வடிநிலப் பகுதியைச் சேர்ந்தவை. இவை வோல்கா ஆற்றின் மிகப்பெரிய கிளை நதியைச் சேர்ந்தவை. பேர்ம் பிரதேசத்தில் 29,000 க்கும் மேற்பட்ட ஆறுகள் உள்ளன. அனைத்து ஆறுகளின் மொத்த நீளம் 90,000 க்கும் மேற்பட்ட கிலோமீட்டர்
2002 மக்கள் கணக்கெடுப்பின்படி பேர்ம் கிராயில் 40,740 பாஷ்கிரி மக்கள் வாழ்கின்றனர். பெரும்பாலானவர்கள் பார்டேம்ஸ்கே மாவட்டத்தில் வாழ்கின்றனர். பெரும்பாலும் துவா ஆற்றை ஒட்டிய பகுதியில் வாழும் இவர்கள் கைனா பழங்குடி இனத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்.