polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ஷாஜஹான் மஸ்ஜித்து , தத்தாவின் ஜூம்ஆ மஸ்ஜித்து , எனவும் அழைக்கப்படும் இந்த 17 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த பள்ளிவாசல் பாக்கித்தானின் சிந்து மகாணத்தின் தத்தா நகரில் அமைந்துள்ளது. இப்பள்ளி தெற்கு ஆசியாவில் மிகச் சிறந்த பளிங்கு வேலைப்பாடுகள் கொண்ட பள்ளியாகக் கருதப்படுகிறது, மேலும் முகாலாயக் காலக் கடிட்டிங்களில் காணப்படும் அழகு உறுப்பான வடிவியல் செங்கல் வேலைப்பாடுகளுக்கும் பெயர் பெற்றதாக உள்ளது. இப்பள்ளிவாசல் முகலாய பேரசர் ஷாஜகான் ஆட்சிக் காலத்தில் கட்டப்பட்டது. அவர் இப்பள்ளியை இந்நகரத்தாருக்கு நன்றி பகர்வதற்காக கட்டி ஒப்படைத்தார், மேலும் இப்பள்ளிவாசல் நடு ஆசியா கட்டிடக்கலை தாக்கம் கொண்டுள்ளது - குறிப்பாக இப்பள்ளி வடிவமைப்பிற்குச் சிறிது காலத்திற்கு முந்தைய சமர்கந்து மீதான ஷாஜகானின் படையெடுப்பின் பிரதிபலிப்பாக உள்ளது.
இக்காலத்தில் நிகழ்ந்த நடு ஆசியா மீதான ஷாஜகானின் படையெடுப்பு இந்த பள்ளிவாசலின் கட்டிடக்கலையில் தாக்கம் செலுத்தியது, ஏனெனில் சமர்கந்து, தற்போதைய உசுபெக்கிசுத்தான் நோக்கிய முகலாயப் பேரரசரின் படையெடுப்பின் போது தைமூரிய தாக்கங்கள் அவரது ஆட்சிப் பகுதியில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. இதன் கட்டுமானத்தின் போது பேரரசர் இப்பகுதியில் இந்த ஊரில் வசிக்கவில்லை, எனவே அதன் கட்டுமானத்தில் அவர் நேரடியாக ஈடுபட்டார் என்பதை உறுதியாகக் கூற முடியாது, எனினும் இதன் தாராளமான பளிங்கு மற்றும் செங்கல் வேலைகள் முகலாயப் பேரரசின் நிலைவறையிலிருந்து நிதி பெற்றதைக் குறித்துக் காட்டுகின்றன.
ஷாஜகான் தனது தந்தை ஜகாங்கீருக்கு எதிராக கலகம் செய்த பின்னர், தத்தாவில் அடைக்காலம் நாடினார். ஷாஜகானின் தத்தாவில் இருந்தபோது பெற்ற சிந்து மக்களின் விருந்தோம்பலில் மகிழ்ந்து, அவர்களுக்கு நன்றி கூறும் விதமாக ஒரு பள்ளிவாசலைக் கட்டுமாறு ஆணையிட்டார். இப்பள்ளியின் கட்டுமானத்திற்கு, 1637 ல் இப்பகுதியைத் தாக்கிய அழிவுமிக்க சூறாவளியையும், அதனால் கிட்டத்தட்ட அழிந்த போன தத்தாவின் துயர் நீக்கும் முயற்சிகளையும் ஒரு பகுதிக் காரணமாகக் கூற முடியும்.
இப்பள்ளிவாசல் கிழக்கு தத்தாவில் அமைந்துள்ளது - இது சிந்து மாகாணத்தின் தலைநகரம் ஐதராபாத்திற்கு மாற்றப்படுவதற்கு முன்பாக 16வது மற்றும் 17 நூற்றாண்டில் சிந்து மாகாணத் தலைநகராக இருந்தது. இது உலகப் பாரம்பரியக் களங்களில் ஒன்றான மகாலி அடக்கத்தலத்திற்கு அருகில் அமைந்துள்ளது. இந்த இடம் கராச்சியிலிருந்து தோராயமாக நூறு கிலோமீற்றர்கள் தொலைவில் உள்ளது.
ஆபிரகாமிய சமய தளங்களுக்கு இந்த மாகாணத்தின் பாலாக்லகல் போன்ற பகுதிகள் பிரபலமானவை. அங்கு நபி ஆபிரகாமை நிம்ரோட் என்பவரால் தீயில் எறியப்பட்டார். அப்போது அது தண்ணீராக மாறியதாக நம்பப்படுகிறது. இங்கு உள்ள மெவ்லிட்-ஐ ஹலில் பள்ளிவாசலுக்கு அடுத்த குகையில் ஆபிரகாம் பிறந்தார் எனப்படுகிறது . இந்த மாகாணத்தில் உள்ள சான்லூர்பா நகரின் வடகிழக்கில், சுமார் 12 கிமீ தொலைவில் உள்ள பெருவயிறு மலையானது வரலாற்றுக்கு முந்தைய இடமாகும், அங்கு மேற்கொள்ளப்பட்ட தொடர்ச்சியான அகழ்வாராய்ச்சிகளில் இந்த இடத்தில் புதிய கற்காலத்தின் ஆரம்ப காலத்திலிருந்து 12,000 ஆண்டுகள் பழமையான கழ வனம் என அறியப்பட்டது. இது ஸ்டோன் ஹெஞ்ச்சிற்கு 6,000 ஆண்டுகள் முந்தைய உலகின் பழமையான கோயில் இருந்த இடமாக கருதப்படுகிறது.
அரசு நிதியளிக்கும் இந்த மிகப் பெரிய, வளர்ச்சித் திட்டத்தில் இந்த பரந்த, அரை வறண்ட பிராந்தியத்தில் நதிகளின் குறுக்கே அணை கட்டி நீரை திருப்பி விடுதல், நீர் மின் ஆற்றலை தயாரித்தல் மற்றும் பிற பயன்பாடுகளை உள்ளடக்கியதாக உள்ளது. . இந்த ஜிஏபி திட்டத்தில் 22 அணைகள், நூற்றுக்கணக்கான மைல் நீர்ப்பாசன பணிகள் போன்றவை உள்ளன.
சான்லூர்பா மாகாணம் அல்லது வெறுமனே உர்பா மாகாணம் என்பது தென்கிழக்கு துருக்கியில் உள்ள ஒரு மாகாணமாகும். இந்தன் தலைநகரம் சான்லூர்பா நகரம் ஆகும். இந்த நகரத்தின் பெயரையை இந்த மாகாணத்திற்கு இடப்பட்டுள்ளது. மாகாணத்தின் மக்கள் தொகை 1,845,667 ஆகும்.
ஹேடனின் பணி வாழ்கையை 23 வயதில் தொடங்கினார். நண்பர் ஒருவர் ஃபெமினா மிஸ் இந்தியாவில் நுழைய பரிந்துரைத்தார். பின்னர் அவர் 1997 ஆம் ஆண்டின் ஃபெமினா மிஸ் இந்தியா போட்டிக்கு தேர்வு செய்யப்பட்டார். அவர் இரண்டாம் இடத்தைப் பிடித்து இந்திய உலக அழகி என்ற பட்டத்தைப் பெற்றார். சீஷெல்ஸின் பாய் லாசரேவில் நடைப்பெற்ற உலக அழகி போட்டியின் 47 வது பதிப்பில் அவர் இந்தியாவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார். மொத்தம் 86 பிரதிநிதிகள் தலைப்புக்காக போட்டியிட்டனர். நிகழ்வின் முடிவில் ஹேடன் 1997 உலக அழகியாக முடிசூட்டப்பட்டார். உலக அழகி போட்டியின் போது அவர் " உலக அழகி - ஆசியா மற்றும் ஓசியானியா " என முடிசூட்டப்பட்டார். மேலும் ஹேடன் புகைப்பட அழகி மற்றும் நீச்சலுடை அழகி ஆகிய பட்டங்களை வென்றார். போட்டியின் போது மூன்று துணை பட்டங்களை வென்ற ஒரே உலக அழகி ஹேடன் ஆவார். 1966 ஆம் ஆண்டில் ரீட்டா ஃபாரியா மற்றும் 1994 ஆம் ஆண்டில் ஐஸ்வர்யா ராய் ஆகியோருக்குப் பிறகு, உலக அழகி போட்டியை வென்ற மூன்றாவது இந்திய பெண் இவர் ஆவார்.
உலக அழகி அமைப்பின் உலகளாவிய பிரதிநிதியாக இருந்த பின் ஹேடன் லண்டனுக்குச் சென்று ராயல் அகாடமி ஆஃப் டிராமாடிக் ஆர்ட்டில் நடிப்புக் கலையை பயின்றார். அவர் லண்டன் டிராமா ஸ்டுடியோவிலும் படித்தார். அங்கு அவர் ஷேக்ஸ்பியரின் படைப்புக்களில் கவனம் செலுத்தி கலைக்கூடத்தின் சிறந்த நடிகைக்கான பரிந்துரையைப் பெற்றார். 2001 ஆம் ஆண்டில், தென்னாப்பிரிக்காவில் சேக்ஸ்பியரின் ஓதெல்லோ திரைப்பட பதிப்பில் திரைக்கு அறிமுகமானார். 2001 மற்றும் 2002 ஆம் ஆண்டுகளில் லெபனானில் மிஸ் ஐரோப்பா என்ற நிகழ்ச்சியை இரண்டு முறை தொகுத்து வழங்கினார். தற்போது விமானப் பணியாளர்கள் பயிற்சித் திட்டங்களுக்கான விரிவுரையாளராக பணியாற்றுகிறார்.
உலக அழகி பட்டம் வென்ற பின்னர் இந்தியாவில் எல்'ஓரியல் , கோல்கேட் மற்றும் சோபார்ட் ஆகிய நிறுவனங்களை ஆதரிக்க கையெழுத்திட்டார். இவர் சிறுவர் உரிமைகளும் நீங்களும் , க்ரீன்பீஸ் , பெட்டா மற்றும் ஸ்பாஸ்டிக் சொசைட்டி ஆஃப் இந்தியா உள்ளிட்ட பல்வேறு தொண்டு நிறுவனங்களுடன் தொடர்புடையவர். புற்றுநோய் மற்றும் எச்.ஐ.வி / எய்ட்ஸ் பற்றிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த செயற்பட்டார்.
டயானா ஹேடன் என்பவர் இந்திய நடிகை, வடிவழகி மற்றும் 1997 ஆம் ஆண்டின் உலக அழகிப் போட்டியின் வாகையாளர் ஆவார். உலக அழகி பட்டத்தை வென்ற மூன்றாவது இந்திய பெண் இவராவார். போட்டியின் போது அவர் மூன்று துணைப் பட்டங்களை வென்றார். 2008 ஆம் ஆண்டில், பிக் பாஸ் என்ற ரியாலிட்டி நிகழ்ச்சியின் பிரபல போட்டியாளராக பங்கேற்றார்.
அவர் மாதிரி அழகி பணியை தொடங்குவதற்கு முன்பு என்கோர் என்ற நிகழ்வு மேலாண்மை நிறுவனத்தில் பணிபுரிந்தார். பின்னர் அவர் பி.எம்.ஜி கிரெசெண்டோவில் மக்கள் தொடர்பு அதிகாரியாக பணியாற்றினார். அங்கு பாடகர்களான அனெய்டா மற்றும் மெஹ்னாஸ் ஹூசைன் ஆகியோரின் வாழ்க்கையை நிர்வகிக்க உதவினார்.
டயானா இந்தியாவின் தெலுங்கானாவின் ஐதராபாத்தில் ஆங்கிலோ-இந்திய கிறிஸ்தவ குடும்பத்தில் பிறந்தார். அவர் செகந்திராபாத்தில் உள்ள செயின்ட் ஆன் உயர்நிலைப் பள்ளியில் பயின்றார்.
பிரதியுஷா பொறியியல் கல்லூரி 2001 ஆம் ஆண்டில் பிரத்யுஷா கல்வி அறக்கட்டளையின் சார்பில் அறக்கட்டளையின் தலைவரும் பிரதியுஷா குழும நிறுவனங்களின் தலைவரான பி. ராஜராவால் நிறுவப்பட்டது. இக்கல்லூரியானது பி.இ. பாடப்பிரிவில் மின்னணு மற்றும் தொடர்பியல் பொறியியல், கனிணி அறிவியல் மற்றும் பொறியியல், மின் மற்றும் மின்னணுவியல் பொறியியல், குடிசார் பொறியியல், இயந்திரப் பொறியியல், பி.டெக். பாடத்தில் தகவல் தொழில்நுட்பம் மற்றும் உயிர் தொழில்நுட்டபம் ஆகிய இளநிலைப் படிப்புகளும் - முதுநிலை படிப்புகளில் கணினி செயலி, ஆற்றல் மின்னணு மற்றும் செயலி, ஸ்டர்க்சல் இஞ்சினியரிங், கனிணி அறிவியல் மற்றும் பொறியியல், எம்.டெக் உயிர் தொழில்நுட்பம் போன்ற பாடங்கள் வழங்கப்படுகின்றன. தமிழ்நாட்டில் அண்ணா பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைந்த 497 கல்லூரிகளில், இக்கல்லூரியானது கல்வி செயல்திறனில் 5 வது இடத்தைப் பெற்றுள்ளது. இந்தக் கல்லூரியானது மாணவர்களின் திறன்களை அடையாளம் கண்டு, உலகளாவிய தரத்திற்கு இணையாக அவர்களை தொழில் வளர்ச்சி நோக்கி மேம்படுத்துகிறது.
பிரதியுஷா பொறியியல் பொறியியல் கல்லூரி என்பது தமிழ்நாட்டின், பூந்தமல்லியில் உள்ள பொறியியல் கல்லூரி ஆகும். இக்கல்லூரியானது பூந்தமல்லியில் இருந்து 12 கிலோமீட்டர் தொலைவில் பூந்தமல்லிக்கும் திருவள்ளூருக்கும் இடையில் அமைந்துள்ளது. இக்கல்லூரியின் நிறுவனர் மற்றும் தலைவரான, திரு இராஜா ராவால் நிறுவப்பட்டது. இந்த கல்லூரி என்ஏஏசி-ஆல் ஏ தரச்சான்று அங்கீகாரம் பெற்றுள்ளது. மேலும் சென்னை அண்ணா பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைக்கப்பட்டு, ஏஐசிடிஇ-ஆல் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த நிறுவனம் யுஜிசியால் பிரிவு 2 எஃப் / 12 பி இன் கீழ் அங்கீகாரம் பெற்றுள்ளது.
இந்தோனேசியாவின் தேசிய அருங்காட்சியகத்தில் தற்போது சேமித்து வைக்கப்பட்டுள்ள 829 சாகா தேதியிட்ட ருகாம் கல்வெட்டில், நினி ஹாஜி ரக்ரியன் சஞ்சிவானாவால் என்பவரால் ருகாம் கிராமம் மீட்டெடுப்பது பற்றி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. முன்பு இந்தக் கிராமம் எரிமலை வெடிப்பால் பேரழிவிற்கு உள்ளானது. அதனை சரிசெய்யும் பொருட்டு, ருகாம் கிராமத்தில் வசித்தவர்கள் லிம்வங்கில் அமைந்திருந்த ஒரு புனித கட்டிடத்தை கவனித்துக் கொள்ள வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. இந்தப் புனித இடம் சோச்சிவான் கோயில் என்று அடையாளப்படுத்தப்பட்டது. அக்கல்வெட்டில் புரவலர் என்ற பெயரில் நினி ஹாஜி ரக்ரியன் சஞ்சிவானா என்ற பெயர் உள்ளது. அவர் பிரமோதவர்த்தனி என்று சுட்டப்பட்டுள்ளார். இக்கோயிலில் அவரது பெயரான சஜிவான் என்பது காணப்படுகிறது. அக்கோயில் அவருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த கோயில் பொ.ச. 842 முதல் 850 வரையேயான ஆண்டுகளில் கட்டப்பட்டதாகும். தோராயமாக அதே சகாப்தத்தில் அருகிலுள்ள புளூசன் கோயில் கட்டப்பட்ட காலத்திலேயே கட்டப்பட்டதாக கருதப்படுகிறது.
இக்கோயில் அன்டேசைட் கற்களால் கட்டப்பட்டதாகும். அதன் அளவு அமைப்பு போன்றவை போராபுதூர் அருகேயுள்ள மெண்டுட் என்னுமிடத்தில் உள்ளவை போலவே காணப்படுகின்றன. கோயில் வளாகம் 8,140 ச.மீ. பரப்பளவில் பரந்து விரிந்து உள்ளது. முதன்மைக் கட்டட அமைப்பு 401.3 ச.மீ. அளவில் உள்ளது. உயரம் 27 மீ. ஆகும். கோயிலின் அடித்தளத்தில் அதில் 20 புடைப்புச்சிற்பங்கள் உள்ளன. அவை இந்தியாவின் பஞ்சதந்திரம் அல்லது புத்த ஜாதகக்கதைகளோடு தொடர்பு உடையவையாக உள்ளன. இந்த 20 புடைப்புச்சிற்பங்களில் 19 மட்டுமே இப்போது உள்ளன. மேலே செல்லும் படியின் இரு பெரிய மகரங்கள் உள்ளன. கோயிலின் உட்புறத்தில் இரு மாடங்கள் உள்ளன. அவை புத்தர் மற்றும் போதிசத்துவர் சிலைகளை வைக்கக்கூடிய தாமரைப்பீடத்தைக் கொண்டு அமைந்துள்ளன. தற்போது அவ்விடத்தில் எவ்வித சிலைகளும் காணப்படவில்லை. கோயிலின் கூரை பிரமிடு வடிவதைப் போல அமைந்துள்ளது. மேலே தாது கோபுரங்கள் அமைந்துள்ளன.
புனரமைப்பின்போது இரு வரிசையிலான சுவர்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. கோயில் வளாகத்தைச் சுற்றி அமைந்திருந்த அந்த சுவர்கள் முதன்மைக் கோயிலில் இருந்து 14 மீ மற்றும் 30 மீ தொலைவில் இருந்தன. மற்றும் பாதை வழிகள், படிக்கட்டகள், உடைந்த கல் துண்டுகள் போன்றவை வளாகத்தின் பகுதியில் காணப்பட்டன. அவற்றை வைத்து நோக்கும் இப்பகுத்யானது பெரிய கோயில் வளாகத்தைக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதை உணர்த்தியது. அங்கு பெர்வாரா கோயில்கள் எனப்படுகின்ற பரிவாரக் கோயில்கள் அல்லது துணைக் கோயில்கள் அமைந்திருந்தன. அவை ஒரு காலகட்டத்தில் முதன்மைக்கோயில் இருந்த இடத்தில் இருந்திருக்க வேண்டும் என்று எண்ணப்படுகிறது.
சோச்சிவான் கோயில் ஒரு 9 ஆம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த மகாயான பௌத்தக் கோயில் ஆகும்.இந்தக் கோயில் இந்தோனேசியாவின் மத்திய ஜாவாவில் கிளாப்டன் ரீஜென்சியில் கேபோன் தலேம் கிடுல் கிராமத்தில் அமைந்துள்ள கோயிலாகும். இக்கோயில் பிரம்பானான் கோயிலுக்கு தென்கிழக்கில் இரண்டு கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இந்த கோயில் பிரம்பனன் சமவெளியில் காணப்படுகின்ற, அப்பகுதியில் பரவலாக காணப்படுகின்ற கோயில்களில் ஒன்றாகும்.
கிசன்கஞ்சில் குளிர்காலத்தில், கோடைகாலத்தை விட மழைப்பொழிவு மிகக் குறைவு. கிசன்கஞ்சின் சராசரி வெப்பநிலை 24.8. ஆகும். சராசரி ஆண்டு சராசரி மழைவீழ்ச்சி 2099 மி.மீ ஆகும். சூன் மாதம் வெப்பமான மாதமாகும். ஆண்டின் வெப்பமான மாதம் சூன் மாதமாகும். சூன் மாத சராசரி வெப்பநிலை 28.8 ஆகும். ஆண்டின் வெப்பம் குறைந்த மாதம் சனவரி மாதமாகும். சனவரி மாத சராசரி வெப்பநிலை 16.9. ஆக காணப்படும். வறண்ட மற்றும் ஈரமான மாதங்களுக்கு இடையிலான மழைவீழ்ச்சி வேறுபாடு 532 மி.மீ ஆகும்.
மிதிலா இராச்சியத்தை ஸ்தாபித்த இந்தோ-ஆரிய மக்களால் குடியேறிய பின்னர் மிதிலா முதன்முதலில் முக்கியத்துவம் பெற்றது. . வேத காலத்தின் பிற்பகுதியில் விதேக இராச்சியம் தெற்காசியாவின் முக்கிய அரசியல் மற்றும் கலாச்சார மையங்களில் ஒன்றாக மாறியது. விதேக இராச்சிய மன்னர்கள் ஜனகர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டனர்.
கோப்பன்- கீகர் காலநிலை வகைப்பாட்டிற்கு அமைவாக இப் பகுதியில் காலநிலையில் வெப்பமான கோடையும் வறட்சியான குளிர்ப் பருவமும் நிலவுகின்றது.
மிதிலா இராச்சியம் பின்னர் வஜ்ஜி கூட்டமைப்பில் இணைக்கப்பட்டது. அதன் தலைநகரான வைசாலி நகரத்தில் இருந்தது. தலைநகர் மிதிலாவிலும் அமைந்திருந்தது.
கிசன்கஞ்சு என்பது இந்தியாவின் பீகார் மாநிலத்தின் பூர்னியா பிரிவின் கிசன்கஞ்சு மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள நகரம் மற்றும் மாவட்ட தலைமையகமாகும்.
1970 களில், எஸ். சுலைமானின் அபி டு மெயின் ஜவான் ஹூன் மற்றும் ஹசன் தாரிக், மாஜி ஹால் முஸ்தாக்பில் மற்றும் சீதா மரியம் மார்கரெட் ஆகிய இரு படங்களில் கதாபாத்திர வேடங்களில் நடித்தார். அவர் படிப்படியாக திரையில் இருந்து மறைவதற்கு முன்பு விமர்சன ரீதியாக பாராட்டப்பட்ட அவரது கடைசி படங்கள் இவையாகும். 1981 ஆம் ஆண்டில் அவரது கணவர் தர்பன் இறந்த பிறகு, நய்யார் தனது ஆட்சேர்ப்பு நிறுவனத்தை தனது மரணம் வரை நிர்வகித்தார். அவர் அடுத்த தசாப்தத்தில் ஒரு சில திரைப்படங்களில் நடித்தார். நய்யார் சுல்தானா தனது 37 ஆண்டு திரைப்பட வாழ்க்கையில் 225 க்கும் மேற்பட்ட படங்களில் பணியாற்றியதோடு பல விருதுகளையும் பெற்றார். அவர் சோகமான வேடங்களில் நடித்ததின் மூலமாக உணர்ச்சிகளின் ராணி" என்று அழைக்கப்பட்டார்.
1955 ஆம் ஆண்டில் அன்வர் கமல் பாஷாவின் கதில் திரைப்படத்துடன் துணை நடிகையாக தனது திரைப்பட வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். அவரது பெற்றோர் பிரபல பாகிஸ்தான் திரைப்பட தயாரிப்பாளர் மற்றும் இயக்குனர் அன்வர் கமல் பாஷாவின் மனைவி நடிகை ஷமிம் பானோவுடன் தொடர்புடையவர்கள். அதே ஆண்டின் பிற்பகுதியில், ஹுமாயோன் மிர்சாவின் இன்டிகாப் இல் இரண்டாவது முன்னணி நாயகியாக நடித்தார். அதன்பிறகு, நய்யர் சுல்தானா என்ற திரைப் பெயருடன் முன்னணி கதாபாத்திரங்களில் நடிக்கத் தொடங்கினார். அவரது குறிப்பிடத்தக்க படங்களில் சாத் லக் , பாஜி , மஸ்லூம் , சஹேலி ஆகியவை அடங்கும்.
நாயார் சுல்தானா 1937 ஆம் ஆண்டில் அலிகரில் தையாபா பானோவாக ஒரு முஸ்லிம் குடும்பத்தில் பிறந்தார். பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் அலிகார் மகளிர் கல்லூரியில் கல்வி பயின்றார். அவரது குடும்பம் 1947 ல் பாகிஸ்தானுக்கு சுதந்திரம் அளித்த பின்னர் கராச்சியில் குடியேறியது. அவர் தனது சக நடிகரும், பாகிஸ்தான் திரையுலகில் முன்னணி காதல் ஹீரோக்களில் ஒருவருமான தர்பானை தனது திரைப்பட வாழ்க்கையின் உச்சத்தில் மணந்தார். அவரது மூத்த சகோதரர் சந்தோஷ்குமார் ஒரு நடிகராகவும், மற்றொரு சகோதரர் எஸ்.சுலைமான் திரைப்பட இயக்குநராகவும் இருந்தார்.
தர்பனுடனான திருமணத்திற்குப் பிறகு அவர் சிறு இடைவெளியில், தொழில்துறையை விட்டு வெளியேறினார். 1960 களின் பிற்பகுதியில் அவர் மீண்டும் வந்தார். ஆனால் அவரது பெரும்பாலான படங்கள் ஏக் முசாஃபிர் ஏக் ஹசீனா , மேரி பாபி , ஹம்ஜோலி மற்றும் அஸ்மத் போன்றவை பாக்ஸ் ஆபிஸில் மிகவும் வெற்றிகரமாக இல்லை.
நய்யார் சுல்தானா , பாகிஸ்தானைச் சேர்ந்த ஒரு நடிகை ஆவார். 1937ம் ஆண்டு தையாபா பானோ என்ற பெயரில் பிறந்த இவர், மல்கா-இ-ஜஸ்பாத் என்று பிரபலமாக அறியப்பட்டவர். அவர் 1950 கள் மற்றும் 1960 களில் லாலிவுட்டின் முன்னணி திரை நடிகைகளில் ஒருவராக இருந்தார்.
நய்யார் சுல்தானா புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்டு, 1992 ம் ஆண்டு, அக்டோபர் 27 அன்று பாகிஸ்தானின் கராச்சியில் உள்ள ஆகா கான் மருத்துவமனையில் காலமானார்.
இசுமைலபாத்து, நஃபந்தான் என்பது ஓர் ஊரின் பெயர் ஆகும் இந்த ஊரானது, ஈரான் நாட்டின் தெற்கு கொராசான் மாகாண மண்டலங்களில் ஒன்றான, நஃபந்தான் மண்டலத்தின் ஆளுகையின் கீழ் இருக்கிறது. இந்த மண்டலத்தின் பாக்ச்சுகளில் ஒன்றான, சூசெஃப்பு மாவட்டத்தின் ஆளுகையில், இரு தெகெசுதன்கள் உள்ளன. இவற்றைத் தமிழில் ஊரக வட்டங்கள் எனலாம். அந்த இரு ஊரக வட்டங்கள் யாதெனில், அரபுகானே ஊரக வட்டம், சூசெஃப்பு ஊரக வட்டம் என்பனவாகும். இதில் சூசெஃப்பு ஊரக வட்டத்தில், சில ஆண்டுகளுக்கு முன் எடுக்கப்பட்ட கணக்கெடுப்பின் படி, மொத்தம் 85 ஊர்கள் உள்ளன. அந்த ஊர்களில் ஒன்றே, இந்த ஊராகும். ஈரானிய நாட்டு புள்ளியியல் நடுவத்தின், 2006 ஆம் ஆண்டு எடுத்தப் புள்ளியியல் கணக்கெடுப்பின் படி, இங்கு வாழ்ந்த மக்கள் தொகை 399 நபர்கள் ஆகும். இந்த நபர்கள் மொத்தம் 91 குடும்பங்களில் வாழ்ந்து இருந்தனர்.
கோயிலின் மேற்பரப்பு பல சிற்பங்களைக் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. அவற்றில் கோயிலின் பக்கங்களிலும் கணங்கள் காணப்படுகின்றன. அந்த கணங்கள் சிவனுக்கு சேவை செய்வதற்காக கணேசரால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள் ஆவர். அவர்கள் நீட்டப்பட்ட கரங்களால் கட்டிடத்தை உயர்த்திப் தாங்கிப் பிடித்த நிலையில் உள்ளனர். அவை ஜாவி கோயிலில் உள்ள கட்டமைப்புகளில் காட்டப்பட்டுள்ள புள்ளிவிவரங்களுடன் ஒத்து வருகின்றன. கணங்களைச் சுற்றி சிற்பங்கள் உள்ளன. அந்த சிற்பங்கள் காதணிகள், மார்பில் அணியும் அணிகலன், நெக்லஸ், நகைகள் கொண்ட இடுப்பு பெல்ட், காப்பு, அம்புகள் மற்றும் சிலம்பு போன்றவை காணப்படுகின்றன. மயாபாகித்து பேரரசு வளர்ந்து செழித்த நிலையில் இருந்தபோது சமகால அழகியல் பாணியின் பிரதிநிதித்துவங்களாக இவை அமைந்திருந்தன.
சுரவானா கோயில் இந்தோனேசியாவில் கிழக்கு ஜாவாவில் அமைந்துள்ள ஒரு இந்துக் கோயிலாகும். இக்கோயில் கிழக்கு ஜாவாவில் பரே மாவட்டத்திற்கு அருகில் கெதிரி என்னுமிடத்தில் உள்ள காங்கு என்னும் கிராமத்தில் அமைந்துள்ளது. கி.பி 1390 ஆம் ஆண்டில் வெங்கர் இளவரசரான விஜயராஜாசாவின் நினைவாக இக்கோயில் கட்டப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. தற்போதைய நிலவரப்படி கோயில் முழுமையாக அப்படியே இல்லை. கோயிலின் அடிப்பகுதி மட்டுமே அதன் அசல் வடிவ நிலைக்கு மீட்டு அமைக்கப்பட்டுள்ளது, மேலும் பல செங்கற்கள் மீண்டும் இணைக்கப்பட வேண்டிய நிலையில் கட்டடப் பகுதியில் தயாராக உள்ளன.
சுரவானா கோயில் 7.8 சதுர மீட்டர் அடித்தளம் மற்றும் 4.6 மீட்டர் உயரமும் கொண்ட ஒரு மிதமான அளவில் அமைந்த கோயிலாகும். கட்டமைப்பில் தற்போது எஞ்சியிருப்பது கால் அல்லது பாதப்பகுதி மட்டுமே ஆகும். அடிவாரத்தில் ஒரு துருத்திய நிலையில் உள்ள அமைப்பு காணப்படுகிறது. அது செல்லாவிற்குச் செல்கின்ற படிகளைப் பிடித்த வண்ணம் அமைந்துள்ளது. இது கோயிலின் உள் அறையாக இருந்திருக்கும். பெரும்பாலான கிழக்கு ஜாவானிய கோயில்களின் அமைப்பினைப் போலவே மேற்கு திசையை நோக்கி எதிர்கொள்ளும் வகையில் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.
1970 களில் ஜி. முனுசாமி நாடார் தொடங்கிய ஒரு சிறிய மளிகைக் கடையுடன் இதன் வரலாறு தொடங்குகிறது. பின்னர் 1993 ஆம் ஆண்டில் சென்னைக்கு அருகிலுள்ள காளீஸ்வரி ரிபைனரி பிரைவேட் லிமிடெட் நிறுவனத்தை வாங்கி பெரிய நிறுவனமாக விரிவுபடுதினார். 2005 ஆம் ஆண்டில், இது சான்றிதழைப் பெற்றுள்ளது, இந்தச் சான்றிதழ்படி இதன் எண்ணெயில் நச்சு, வேதியியல் அல்லது உயிரியல் மாசு இல்லை என்றும் 5 ஆண்டுகளுக்கு செல்லுபடியாகும் என்றும் சான்றளிக்கப்பட்டுள்ளது. சென்னை அருகே வேங்கைவாசலில் உள்ள இதன் எண்ணெய் உற்பத்தி தொழிற்சாலைக்கு டி.யு.வி. மேலாண்மை சேவைகள் நிறுவனம் 2000: ஐஎஸ்ஓ 9001 தரச் சான்றிதழ் அளித்துள்ளது.
2007 ஆம் ஆண்டில், இந்நிறுவனம் அமெரிக்க கொழுப்புகள் மற்றும் எண்ணெய்கள் சுத்திகரிப்பு ஆலோசகர் ராபர்ட் எம். பியர்ஸுடன் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டது. ஆலோசகர் தற்போதைய தயாரிப்பை மேம்படுத்துவதற்கும் புதிய தயாரிப்புகளை உருவாக்குவதற்கும் யோசனைகளை பரிந்துரைப்பார் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
கோல்ட் வின்னர் என்பது காளீஸ்வரி ரிபைனரி பிரைவேட் லிமிடெட் தயாரிக்கும் எண்ணெய் வகைகளின் அடையாளப் பெயராகும். நிலக்கடலை எண்ணெய், சூரியகாந்தி எண்ணெய், பார்ம் எண்ணெய், ஆலிவ் எண்ணெய், வனஸ்பதி, சோயாபீன் எண்ணெய் எனப் பல்வேறு எண்ணெய் வகைகள் கோல்டு வின்னர் என்ற பெயரில் விற்பனை செய்யப்பட்டு வருகிறது. இந்தியா, சிங்கப்பூர், மலேசியா, புருனே, குவைத், யுஏஇ, ஆஸ்திரேலியா, இங்கிலாந்து மற்றும் இலங்கை ஆகிய நாடுகளில் சந்தைகளைக் கொண்டுள்ளது.
'கோல்டு வின்னர் சூரியகாந்தி எண்ணெய்', 'கோல்டு வின்னர் கடலை எண்ணெய்', 'கோல்டு வின்னர் விடா டி3+' - வைட்டமின் டி3+ சத்து நிறைந்த சமையல் எண்ணெய், 'கோல்டு வின்னர் வனஸ்பதி' - நெய்க்கு மாற்றாகப் பயன்படும் சைவ எண்ணெய் போன்றவை இதன் முக்கியத் தயாரிப்புகளாகும்.
1970 ஆம் ஆண்டுகளில் பாக்கித்தான் பிரதமர் சுல்பிகர் அலி பூட்டோவின் பொருளாதார சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் கனரக தொழில்களை நிறுவுவதற்கான திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக, நாட்டின் முதல் இரும்பு எஃகு ஆலை தெற்கு நகரமான கராச்சிக்கு அருகில் நிறுவப்பட்டது. இத்தொழிற்சாலையில் எஃகு உற்பத்திக்கு தேவையான மூலப்பொருட்களை மொத்தமாக இறக்குமதி செய்யும் நோக்கத்திற்காக ஒரு சிறப்பு துறைமுகம் ஒன்றையும் நிறுவ அப்போது முடிவு செய்யப்பட்டது. எதிர்கால பொருளாதார கோரிக்கைகள் மற்றும் முக்கியத் தேவைகளுக்காகவும், நாட்டின் ஒரே துறைமுகமான கராச்சி துறைமுகத்தின் நெரிசலைக் குறைப்பதற்காகவும் இச்சிறப்பு துறைமுகம் திட்டமிடப்பட்டது. கி.பி 712 ஆம் ஆண்டில் டேபூல் மற்றும் சிந்து கடற்கரை பகுதிகளை கைப்பற்றிய இசுலாமியர் முகம்மது பின் காசிம் நினைவாக இந்த துறைமுகத்திற்கு முகம்மது பின் காசிம் துறைமுகம் என்று பெயரிடப்பட்டது,
முகம்மது பின் காசிம் துறைமுகம் பாக்கித்தான் நாட்டிலுள்ள சிந்து மாகாணத்தின் தலைநகரமான கராச்சி நகரில் அமைந்துள்ள ஒரு துறைமுகமாகும். இதை காசிம் துறைமுகம் என்று அழைக்கிறார்கள். அரபிக்கடலின் கடற்கரையில் அமைந்துள்ள இத்துறைமுகம் ஓர் ஆழ்கடல் துறைமுகம் என வகைப்படுத்தப்படுகிறது. கடல்சார் விவகாரங்களுக்கான பாக்கித்தான் அரசாங்க செயலாளரின் நிர்வாக கட்டுப்பாட்டில் காசிம் துறைமுகம் இயங்குகிறது. காசிம் துறைமுகம் பாக்கித்தானில் இரண்டாவது பரபரப்பான துறைமுகமாகும். அந்நாட்டின் சரக்கு போக்குவரத்தில் 35 சதவீதம் அதாவது ஆண்டுக்கு 17 மில்லியன் டன் சரக்கு இத்துறைமுகத்தில் கையாளப்படுகிறது. அந்நாட்டின் பரபரப்பான துறைமுகமான காசிம் துறைமுகம் மற்றும் கராச்சி துறைமுகம் இரண்டும் சேர்ந்து பாக்கித்தானின் அனைத்து வெளிநாட்டு வர்த்தகத்தில் 90 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான சரக்குகளை கையாளுகின்றன.
காசிம் துறைமுகம் மொத்தம் 12,000 ஏக்கர் பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. இப்பகுதியில் பல தொழில்துறை மண்டலங்கள் செயல்படுகின்றன. பாக்கித்தான் எஃகு ஆலை மற்றும் கே.இ.எசு.சி பின் காசிம் மின் உற்பத்தி நிலையம் தவிர பாக்கித்தானின் வாகனத் தொழிற்சாலைகளில் 80% தொழிற்சாலைகள் காசிம் துறைமுகப் பகுதியில் அமைந்துள்ளன. அருகிலுள்ள இரண்டு முக்கிய தொழில்துறை பகுதிகளான ஏற்றுமதி செயலாக்க மண்டலம் மற்றும் கோரங்கி தொழில்துறை பகுதி ஆகியவற்றுக்கு கடல் எல்லையாக அமைந்து இந்த துறைமுகம் நேரடி நீர்முனை அணுகலை வழங்குகிறது. நாட்டின் ஏற்றுமதி மற்றும் இறக்குமதியில் சுமார் 60% இவ்விரு பகுதிகளிலிருந்தே உருவாகின்றன. காசிம் துறைமுகம் ஒரு அரை தன்னாட்சி அரசாங்க அமைப்பான காசிம் துறைமுக ஆணையத்தால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது .
சாலை வழியாகவே துறைமுக உள்ளகங்களுக்கு நேரடியாக வருகின்ற வசதியை துறைமுகம் அளிக்கிறது. துறைமுக முனையத்திற்குள் அமைக்கப்பட்டுள்ள 14 கி.மீ இரயில் பாதை 6 இரயில் தடங்கள் வழியாக தேசிய ரயில் வலைப்பின்னலுடன் இணைகிறது. ஜின்னா சர்வதேச விமான நிலையமும் 22 கி.மீ தூரத்தில் மிக அருகில் உள்ளது.
காசிம் துறைமுகத்தின் புவியியல் அமைப்பு நிலையைப் பற்றி கூறுவதென்றால் இது முக்கிய கப்பல் பாதைகளுக்கு அருகிலேயே அமைந்துள்ளது என்று கூறலாம். 45 கிலோமீட்டர் நீளமுள்ள உட்செல்லும் கால்வாய் மூலம் இத்துறைமுகத்தை அணுக முடியும். சரக்கு கொள்ளவு எடை கொண்ட கப்பல்கள் வரை இக்கால்வாய் மூலம் பாதுகாப்பாக காசிம் துறைமுகத்தை அடையலாம்.
துறைமுகத்தின் மொத்த பரப்பளவு 3,520 ஏக்கர் ஆகும். அருகிலுள்ள 8,700 ஏக்கர் பரப்பளவு தொழில்துறை பகுதிகளுக்கு ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. காசிம் துறைமுகம் மூன்று முக்கிய மண்டலங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது :.
சிந்து மாகாண கராச்சி பிரிவின் மாலிர் மாவட்டத்தின் தெற்குப் பகுதியில் பின் காசிம் நகரத்தை ஒட்டி காசிம் துறைமுகம் அமைந்துள்ளது. இது கராச்சி நகர மையத்திலிருந்து கிழக்கே 35 கிலோமீட்டர் தொலைவில் சிந்து நதியின் பழைய கால்வாயில் அமைந்துள்ளது.
காசிம் துறைமுகத்தை வரவிருக்கும் ஆண்டுகளில் சுமார் 1.22 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர் அன்னிய நேரடி முதலீட்டைக் கொண்டு நீர்ம சரக்கு, வாயு சரக்கு, எண்ணெய் கொள்கலன் சரக்குகள் போன்ற மேலும் பல்வேறு வசதிகள் கொண்ட துறைமுகமாக விரிவு படுத்த திட்டமிட்டுள்ளது.
இவை தவிர துறைமுகத்தில் இரவு நேர கப்பல் பயண வசதிகளும் உள்ளன. இரவில் அதிகபட்சம் ஒட்டுமொத்த கப்பல் நீளம் 202 மீட்டர் அளவுள்ள கப்பல்கள் இங்கு இயக்கப்படுகின்றன.
காசிம் துறைமுகத்தின் அமைவிடம் நாட்டின் போக்குவரத்து உள்கட்டமைப்புடன் நன்கு இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இங்கிருந்து தேசிய நெடுஞ்சாலை 15 கி.மீ தூரத்திலேயே உள்ளது.
இந்த நகரத்தில் இருந்து பெட்லா தேசிய பூங்கா 20 கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இந்த பூங்கா புலிகளுக்கு பிரபலமானது. பெட்லா தேசியப் பூங்கா பாலமாவு புலி திட்டத்தின் கீழ் வருகிறது. அருகிலுள்ள மற்றொரு சுற்றுலாத் தளமான இடமான கெச்ச்கி, மெதினிநகரில் இருந்து 18 கி.மீ தொலைவில், கோயல் நதி மற்றும் அவுரங்கா நதியின் சங்கமத்தில் அமைந்துள்ளது. அடர்ந்த காடுகளால் மூடப்பட்ட பீடபூமியான நேதர்ஹாட் இந்த நகரத்தின் அருகே அமைந்துள்ளது.
1861 ஆம் ஆண்டில் மானுடவியலாளரும் சோட்டா நாக்பூரின் ஆணையாளருமான கர்னல் எட்வர்ட் டுயிட் டால்டன் என்பவரின் பெயரால் பிரித்தானிய ஆட்சியில் இந்த நகரம் போது டால்டன்கஞ்ச் என்று பெயரிடப்பட்டது. 2018 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரலில் நகராட்சியாக மாறிய பின்னர் பெயர் மாற்றப்பட்டது. இந்த நகரம் அதனை ஆட்சி செய்த மகாராஜா மதினி ரேவின் பெயரால் மெதினிநகர் என்று பெயரிடப்பட்டது.
கி.பி 14 முதல் 15 ஆம் நூற்றாண்டு வரை இந்த பிராந்தியம் செரோ வம்சத்தினரால் ஆட்சி செய்யப்பட்டது. செரோ ஆட்சியாளர்களிடையே மிகவும் பிரபலமானவர் ராஜா மதினி ரே . பாலமு கோட்டை மற்றும் ஷாப்பூர் கோட்டை ஆகியவை இந்த பகுதியில் உள்ள வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த அடையாளங்கள் ஆகும்.
மேதினி நகர் இந்திய மாநிலமான ஜார்க்கண்டில் உள்ள பலாமூ மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடமும், ஒரு நகராட்சியாகும். இந்த நகரம் வடக்கு கோயல் ஆற்றின் கரையில் அமைந்துள்ளது.
எத்தியோப்பிய மேட்டுநிலங்கள் வடகிழக்கு ஆப்பிரிக்காவின் கொம்புப் பகுதியில் எத்தியோப்பியாவில் அமைந்துள்ள முரட்டு மலைப்பகுதியாகும். இது ஆப்பிரிக்கக் கண்டத்தில் மிக உயரமான தொடர்ச்சியான பகுதியை உருவாக்குகிறது, அதன் மேற்பரப்பில் ஒரு பகுதி 1500 மீட்டருக்குக் கீழாகத் தொடங்கி, இதர பகுதிகள் அதிகபட்ச உயரமாக 4550 மீட்டர் வரை உயரத்தை எட்டுகின்றன. அதன் உயரம் மற்றும் பெரிய பரப்பளவு காரணமாக இது சில நேரங்களில் ஆப்பிரிக்காவின் கூரை என்று அழைக்கப்படுகிறது. எத்தியோப்பிய மேட்டுநிலத்தில் பெரும்பாலானவை மத்திய மற்றும் வடக்கின் திக்ரே பிரதேசம் ஒரு பகுதியாகும், மேலும் அதன் வடக்குப் பகுதி எரித்திரியாவை அடைகிறது.
எத்தியோப்பிய மேட்டுநிலத்தின் தெற்குப் பகுதிகளில் ஒரு காலத்தில் இடைக்காலத்தின் ஆரம்பகால நவீன மாநிலமான காஃபா இராச்சியம் அமைந்திருந்தது, அந்தக் காலகட்டத்தில் காப்பியானது அரேபிய தீபகற்பத்திற்கு ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டது. முந்தைய காலத்தின் இராச்சியத்தின் நிலம் நீளமான காடுகளைக் கொண்ட மலைப்பாங்கான பகுதியாகும். இங்குள்ள நிலப்பகுதியானது மிகவும் வளமானது, ஆண்டுக்கு மூன்று அறுவடை செய்யுமளவு வளம் நிறைந்தது. "காபி" என்ற சொல் அரபு வார்த்தையானகஹ்வாவிலிருந்து உருவானது மற்றும் இந்த வார்த்தை காஃபா என்ற வார்த்தை வரை நீள்கிறது
இம்மேட்டுநிலங்களானவை வடமேற்கு மற்றும் தென்கிழக்கு பகுதிகளாக முதன்மை எத்தியோப்பிய பிளவினால் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த மேட்டு நிலத்தில் ஏராளமான உப்பு ஏரிகள் உள்ளன. டைக்ரே மற்றும் அம்ஹாரா பிராந்தியங்களை உள்ளடக்கிய வடமேற்கு பகுதியில் செமியன் மலைகள் அடங்கும். இதன் ஒரு பகுதி சிமியன் மலைகள் தேசியப் பூங்காவாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் சிகரமானது, ராஸ் டாஷென் , எத்தியோப்பியாவின் மிக உயர்ந்த சிகரம் ஆகும். நீல நைலின் மூலமான டானா ஏரி எத்தியோப்பிய மேட்டுநிலத்தின் வடமேற்கு பகுதியில் உள்ளது.
தென்கிழக்கு பகுதியின் மிக உயர்ந்த சிகரங்கள் எத்தியோப்பியாவின் ஒரோமியா பகுதியின் பேல் மண்டலத்தில் அமைந்துள்ளன. தேசிய பூங்காவாக அறிவிக்கப்பட்ட பேல் மலைகள், செமியனை விட உயர்ந்தவை. இம்மலைத் தொடரின் வரம்பில் 4,000 மீட்டருக்கும் அதிக உயரம் கொண்ட சிகரங்கள் உள்ளன. இவற்றில் எத்தியோப்பியாவின் இரண்டாவது மிக உயர்ந்த சிகரமான மவுண்ட் துலு டெம்டு , மற்றும் பட்டு மவுண்ட் ஆகியவை அடங்கும்.