polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இந்தோனேசியாவில் வசிக்கின்ற பெரும்பாலான அனைத்து எல்லா மக்களுக்கும் “முரி” என்ற சொல் தெரிந்திருக்கும். சுருக்கமாகக் கூறின், இது இந்தோனேசிய உலக ஆவண அருங்காட்சியகத்தின் பெயராக அமைந்துள்ளது. பெயரில் குறிப்பிட்டுள்ளதைப் போல, இந்த அருங்காட்சியகம் தேசிய மற்றும் உலகளவிலான ஆவணப் பதிவுகளை தன்னகத்தே கொண்டுள்ளது. அது அவற்றை பல்வேறு பிரிவுகளில் சேமித்து வைத்துள்ளது. விடுமுறை நாட்களில் அந்த பதிவுகள் தொடர்பான தகவல்களைக் கண்டுபிடிப்பது சற்றே வேடிக்கையாக இருக்கும். இந்த அருங்காட்சியகம் அமைந்துள்ள இடத்தைத் தெரிந்துகொள்வது மிகவும் அவசியமாகும். இந்தோனேசிய உலக ஆவண அருங்காட்சியகம் ஸ்ரோண்டோல் குலோன் கிராமத்தில் உள்ளது. அந்தக் கிராமமானது பன்யுமனிக் துணை மாவட்டத்திற்கு சொந்தமான கிராமமாகும். அருங்காட்சியகம் வசிக்கும் பெரிண்டிஸ் கெமர்டேகான் தெருவுக்குச் சென்றுதான் சுற்றுலாப் பயணிகள் இந்த அருங்காட்சியகத்தை அடைய முடியும். ஏனென்றால முரி என்ற அதே பெயரில் மற்றொரு இடம் இந்தோனேசியாவில் உள்ளது. அந்த மற்றொரு முரி ஜகார்த்தா நகரத்தில் உள்ளது.
இந்தோனேசிய உலக ஆவண அருங்காட்சியகம் அல்லது என்பது இந்தோனேசியாவின் மத்திய ஜாவாவில் செமராங் என்னுமிடத்தில் அமைந்துள்ள இந்தோனேசிய ஆவணங்களின் தொகுப்புகளைக் கொண்ட ஒரு வங்கி அருங்காட்சியகம் ஆகும். இந்த அருங்காட்சியகம் 27 சனவரி 1990 ஆம் நாளன்று ஜெயா சுப்ராணா என்பவரால் அமைக்கப்பட்டது. சூலை 2005 வரை இந்த அருங்காட்சியகத்தில் 1200 ஆவணங்கள் உள்ளன.
நீளம் கொண்ட, முலா மாகாணக் கடற்கரைப் பகுதியானது துருக்கி மாகாணங்களில் மிக நீளமான கடற்கயைப் பகுதியைக் கொண்டது. மேலும் பல நாடுகளின் கடற்கரைகளை விட நீண்டது . முக்கியமானது டட்டா தீபகற்பம் . கடல் போலவே, முலா மாகாணத்தில் இரண்டு பெரிய ஏரிகள் உள்ளன. ஒன்று மிலாஸ் மாவட்டத்தில் உள்ள பாஃபா ஏரி மற்றொன்று கெய்செஸ் ஏரி ஆகும். இதன் நிலப்பரப்பானது மலைகளால் சூழப்பட்ட பானை வடிவ சிறிய சமவெளிகளைக் கொண்டுள்ளது, இது புதுவெழு கால புவியியில் இறக்கத்தால் உருவானது. முலா நகரத்தின் சமவெளியில், யெசிலியர்ட், உலா, கெலாஸ், யெர்கெசிக், அக்காயா, ஆம்கே மற்றும் யெனிஸ் ஆகியவை அடங்கும். அண்மையில் நெடுஞ்சாலைகள் உருவாக்கப்படும் வரை, இந்த சமவெளிகளிலிருந்து கடற்கரை அல்லது உள்நாட்டுக்கு சென்று வருவது என்பது மிகவும் கடினமானதாக இருந்தது, இதனால் ஒவ்வொரு வட்டாரமும் தனியான ஒரு தனித்த கலாச்சாரமாகவே இருந்தது. வெளியுலகத்துடன் தொடர்பு கொள்ள, செல்றுவர மூன்று கடினமான கணவாய்கள் வழியாகவே செல்ல வேண்டி இருந்தது. அவை வடமேற்கில் மிலாஸ், வடக்கே மெண்டெரஸ் சமவெளிக்கு செல்ல கோக்பெல் அல்லது வடகிழக்கு தவாஸ் ஆகும்.
துருக்கியில் பளிங்குத் தொழிலில் அளவு, வகை மற்றும் தரம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அஃபியோன்கராஹிசருக்குப் அடுத்து இரண்டாவது மையமாக இந்த மாகாணம் விளங்குகிறது. மற்ற கனிம அகழ்வுகளில் யடகானில் உள்ள நிலக்கரி சுரங்கமும், ஃபெத்தியில் உள்ள குரோமிய சுரங்கமும் அடங்கும். மாகாணத்தின் பிற தொழிலகங்களில் தலமனில் உள்ள சேகா காகித ஆலை மற்றும் யடகான், யெனிகே மற்றும் கெமர்கேயில் உள்ள மின் நிலையங்கள் போன்றவை ஆகும். இருப்பினும் முலா எந்த வகையிலும் தொழில்மயமாக்கப்பட்ட மாகாணம் அல்ல.
முலா மாகாணம் என்பது துருக்கியின் ஒரு மாகாணம் ஆகும். இது நாட்டின் தென்மேற்கு பகுதியியல் ஏஜியன் கடலை ஒட்டி உள்ளது. இதன் தலைநகரான முலா கடற்கரையில் இருந்து சுமார் உள் பகுதியில் உள்ளது. துருக்கியின் மிகப் பெரிய விடுமுறை சுற்றுலா தலங்கலான போட்ரம், ஆல்டெனிஸ், மர்மாரிஸ் மற்றும் ஃபெதியே போன்றவை முலாவில் கடற்கரையில் உள்ளன.
முலாவில் வேளாண்மையானது வளம் மிகுந்தது மற்றும் மாறுபட்டதாக உள்ளது; துருக்கியின் மிகப்பெரிய தேன் உற்பத்தி பகுதிகளில் இந்த மாகாணம் ஒன்றாகும். குறிப்பாக பைன்-காடுகள் தேன் மற்றும் ஆரஞ்சுவகை பழங்களானது ஓர்டாக்கா, ஃபெதியே, தலமன் மற்றும் டால்யன் ஆகியபகுதிகளில் வளர்க்கப்படுகின்றன.
மூலா நகரின் பெயரின் தோற்றம் குறித்து பல்வேறு விவாதங்கள் நடக்கின்றன. பல்வேறு சான்றுகள் நகரத்தை மொகோலா, மொபெல்லா அல்லது மொபோலியா என்று குறிப்பிடுகின்றன.
மெசொப்பொத்தேமியாவின் காலக்கோடுகள் ஆசிய கண்டத்தின் தென்மேற்கு ஆசியாவில் பண்டைய அண்மை கிழக்கின் மெசொப்பொத்தேமியாவின் மட்பாண்டத்திற்கு முந்தைய புதிய கற்காலம் முதல் ராசிதீன் கலீபாக்கள் உள்ளிட்ட துவக்க கால இசுலாமிய ஆட்சிகள் நிறுவப்படும் வரையிலான கிமு 10,000 முதல் கிபி 661 முடிய வரையிலான கால வரிசைகள்:
மெசொப்பொத்தேமியாவின் சுமேரிய நாகரிகம் உலக நாகரிகத்தின் தொட்டில் என அழைப்பர். சுமேரியர்கள் உலகிற்கு ஆப்பெழுத்து எழுத்துக்களை களிமண் பலகைகளில் எழுதி அறிமுகப்படுத்தினர். சுமேரியர்களும், அதன் பின் வந்த அரசமரபினரும் சிலைகள் வடிவத்தில் கடவுள் வழிபாட்டை கொண்டவர்கள்.
கோகுலத்தில் சீதை என்பது ஜீ தமிழ் தொலைக்காட்சியில் 4 நவம்பர் 2019 முதல் 14 மே 2022 ஆம் ஆண்டு வரை ஒளிபரப்பான காதல் மற்றும் குடும்ப பின்னணியை கொண்ட தொலைக்காட்சித் நாடகத் தொடர் ஆகும். இந்த தொடரில் நந்தா மற்றும் ஆஷா கவுடா ஆகியோர் முதன்மை கதாபாத்திரத்தில் நடித்துள்ளார்கள். இது ஜீ தெலுங்கு தொலைக்காட்சி தொடரான 'மாட்டே மன்றமு' என்ற தெலுங்கு மொழி தொடரின் கதையை தழுவி எடுக்கப்பட்டது. இத்தொடர் 14 மே 2022 அன்று 705 அத்தியாயங்களுடன் நிறைவு பெற்றது.
இந்த தொடரின் கதை வசுந்தரா என்ற நடுத்தர குடும்பத்தை சேர்ந்த பெண் பாரமப்பரியத்தை காப்பாற்றுபவராகவும் குடும்பத்தின் மீது பாசமும் திருமணத்தின் மீது நம்பிக்கையும் உடையவளும் ஆவாள். பணக்கார வீட்டு பையனா அர்ஜுன் எதையும் நம்பாதவன் விளையாட்டு தனமும் விரும்பியதை அடையும் குணம் கொண்டவன். இரு வெவ்வேறு குணம் கொண்டவர்கள் எப்படி திருமண பந்தத்தில் இணையப்போகின்றார்கள் என்பது தான் கதை.
இந்த தொடரில் அர்ஜுன் என்ற கதாபாத்திரத்தில் நடன இயக்குனர் நந்தா முதல் முதலாக தொலைக்காட்சி தொடரில் நடிக்க, இவருக்கு ஜோடியாக புதுமுக நடிகை ஆஷா கவுடா என்பவர் வசுந்தரா என்ற கதாபாத்திரத்தில் நடிக்கின்றார்கள். மேலும் திரைப்பட நடிகை நளினி, காந்திமதி என்ற கதாபாத்திரத்தில் நடிக்கிறார்.
பொட்டாசியம் சல்பேட் 14 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் இருந்து அறியப்பட்டுள்ளது. இச்சேர்மத்தை கிளாபர், பாயில், மற்றும் டாசேனியஸ் ஆகியோர் ஆய்வு செய்துள்ளனர். 17 ஆம் நூற்றாண்டில், இச்சேர்மம் ஒரு அமில உப்பாகவும், கார உப்பாகவும் இருந்த காரணத்தால் அல்கானுனி அல்லது சால் டூப்ளிகேட்டம் என்று பெயரிடப்பட்டது. மருந்து வேதியியலாளர் கிறிஸ்டோபர் கிளாசருக்குப் பிறகு இது விட்ரியோலிக் டார்டார் மற்றும் கிளாசரின் உப்பு அல்லது சால் பாலிக்ரெஸ்டம் கிளாசெரி என்றும் அழைக்கப்பட்டது.
1985 ஆம் ஆண்டில் சுமார் 1.5 மில்லியன் டன்கள் அளவிற்கு பொட்டாசியம் சல்பேட்டு உற்பத்தி செய்யப்பட்டது. பொதுவாக பொட்டாசியம் குளோரைடு சல்பூரிக் அமிலத்துடன் வினைபுரிந்து இச்சேர்மத்தை தந்தது. இது சோடியம் சல்பேட்டை உற்பத்தி செய்வதற்கான மான்கீம் செயல்முறைக்கு ஒப்பானது. இந்த செயல்முறையானது பொட்டாசியம் பைசல்பேட்டினை இடைநிலை விளைபொருளாக உருவாக்கும், அறை வெப்பநிலையில் ஏற்படும் ஒரு வெப்பஉமிழ் வினையாகும்.:
சேம்பர்ஸ் சைக்ளோபீடியாவின் கூற்றுப்படி, இந்த செய்முறையை ஐநூறு செருமன் வெள்ளி நாணயங்களுக்கு ஹால்ஸ்டீன்-கோட்டார்ப் டியூக் சார்லஸ் ஃபிரடெரிக் வாங்கினார். டியூக்கின் மருத்துவரான ஷ்ரோடர், உடல் நலக்குறைவு வந்து விடுமோ என்ற மிகையச்சம் கொண்டவர்களின் சிகிச்சையிலும், விட்டுவிட்டு வரும் காய்ச்சல், கல் தோன்றுதல், ஸ்கர்வி போன்ற நோய்களின் சிகிச்சையிலும் இச்சேர்மத்தின் பெரிய பயன்பாடுகளின் அதிசயங்களை எழுதினார்.
அர்கானம் டூப்ளிகேட்டம் என்ற அல்லது முன் நவீன மருத்துவத் துறையில் சர்வ ரோக நிவாரணியாக அறியப்பட்ட பானாசியா டூப்ளிகேட்டம் என்றும் அழைக்கப்பட்டது. இச்சேர்மம், பொட்டாசியம் நைட்ரைட்டு , கந்தக அமிலம் ஆகியவற்றிலிருந்து நைட்ரிக் அமிலம் தயாரிக்கும் கிளாபர் செயல்முறையில் விடுபட்டுப் போன மீதப்பொருளிலிருந்து தயாரிக்கப்பட்டது.
பொட்டாசியம் சல்பேட்டின் கனிம வடிவமான ஆர்கனைட் ஒப்பீட்டளவில் அரிதானது. பொட்டாசியம் சல்பேட்டின் இயற்கை வளங்கள் ஸ்டாஸ்ஃபர்ட் உப்பில் காணப்படும் ஏராளமான தாதுக்கள் ஆகும். இவை பொட்டாசியம் சல்பேட் மற்றும் மெக்னீசியம் கால்சியம் மற்றும் சோடியத்தின் சல்பேட்டுகளின் சகபடிவமாக்க உருவங்கள் ஆகும்.
பொட்டாசியம் சல்பேட்டு என்பது 24 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டை உடைய கனிமச் சேர்மம் ஆகும். இது வெண்மை நிறம் உடைய நீரில் கரையக்கூடிய திண்மப் பொருளாகும். இது பொதுவாக உரங்களில் பயன்படுத்தப்படுகிறது, இது பொட்டாசியம் மற்றும் கந்தகம் ஆகிய இரண்டிற்குமான மூலமாகச் செயல்படுகிறது.
மேற்கண்ட வினையில் கிடைக்கும் துணை விளைபொருளானது, சூடான நீரில் கரைக்கப்பட்டு, வடிகட்டப்பட்டு, ஒரு உறை கொண்டு ஆவியாக்கப்படுகிறது. பின்னர் அது படிகமாக்கப்படுகிறது. இது ஒரு சிறுநீர்பெருக்கியாகவும், வியர்வைதள்ளியாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டது.
பொட்டாசியம் சல்பேட்டை கைனைட் போன்ற இந்த தாதுக்களில் சிலவற்றிலிருந்து பிரிக்கலாம், ஏனெனில் அதனுடன் தொடர்புடைய உப்பு நீரில் குறைவாக கரையக்கூடியது.
கீசரைற்று, 4·2 பொட்டாசியம் குளோரைடு கரைசலுடன் சேர்க்கப்பட்டு வினைப்படுத்தப்படுவதன் மூலம் பொட்டாசியம் சல்பேட்டானது உற்பத்தி செய்யப்படலாம்.
ஒரு அரசியல் பணியாளராக, அவர் 2013 முதல் இடதுசாரி கட்சியான அவாமி தொழிலாளர் கட்சியுடன் தொடர்புடையவராக இருக்கிறார். காணாமல்போன பலூச் மக்களுடன் ஒற்றுமையுடன் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட ஒரு போராட்டத்தின் போது, 2012 ல் அவாமி தொழிலாளர் கட்சியுடனான முதல் தொடர்புக்குப் பிறகு அவர் அரசியல் ரீதியாக தீவிரமாக ஈடுபட்டார். அவர் 2013 இல் அவாமி தொழிலாளர் கட்சியில் சேர்ந்தார். மற்றும் காயிட்-இ-அசாம் பல்கலைக்கழகத்தில் தனது சக கட்சி ஊழியர்களுடன் ஆய்வு வட்டங்களை ஏற்பாடு செய்வதில் பங்கேற்றார். ராவல்பிண்டி-இஸ்லாமாபாத் அமைச்சரவையின் மகளிர் செயலாளராகவும் அவாமி தொழிலாளர் கட்சியில் பணியாற்றினார்.
கட்சியுடனான தனது அரசியல் போராட்டத்தின் போது, அவர் இஸ்லாமாபாத்தின் கச்சி அபாடிஸில் வெளியேற்ற எதிர்ப்பு வீட்டு உரிமை இயக்கத்தை கச்சி அபாடிஸுக்கான அனைத்து பாக்கிஸ்தான் கூட்டணியுடன் ஏற்பாடு செய்தார். மேலும் மூலதன மேம்பாட்டு ஆணையம் அத்தகைய பன்னிரெண்டு குடியேற்றங்களை இடிக்க முடிவு செய்தபோது, அதற்காக வக்காலத்து மற்றும் கொள்கை வேலைகளைச் செய்தார். இது, தலைநகரில் கச்சி அபாடிஸுக்கான அனைத்து-பாகிஸ்தான் கூட்டணி, குடிசைவாசிகளை அணிதிரட்டுவதற்கான ஒரு முயற்சியாகும். இது நில மாஃபியாக்களுக்கும் அரசியல் கையாளுதலுக்கும் இரையாகிவிடாமல், குறைந்த விலையில் வீட்டுவசதி உரிமைகளுக்காக நிற்கிறது.
இஸ்லாமாபாத்தின் ரிபா சர்வதேச பல்கலைக்கழகத்தில் 2010 - 2015 ஆம் ஆண்டுகளில் தூபா சையது, பல் அறுவை சிகிச்சை, பல் மருத்துவத்தில் இளங்கலை பட்டம் படித்தார். அவர் 2014-2015 முதல் இஸ்லாமிய சர்வதேச பல் மருத்துவமனையில் பல் மருத்துவம் பயிற்சி பெற்றார். பின்னர் பொது சுகாதார ஆராய்ச்சி மற்றும் கற்பித்தலை தொடங்கினார். 2017 ஆம் ஆண்டில், அவர் பாகிஸ்தான் தேசிய கலை கவுன்சில் , தகவல் அமைச்சின் திட்ட அதிகாரியாக பணியாற்றினார். அவர் 2017 ஆம் ஆண்டு முதல் இஸ்லாமாபாத்தின் காயிட்-இ-அசாம் பல்கலைக்கழகத்தில் பாலின ஆய்வுகளுக்கான சிறந்த மையத்தின் விரிவுரையாளராக கற்பிக்கிறார்.
தூபா சையது என்னும் இவர், மே 29, 1991இல் பிறந்த ஒரு பாகிஸ்தான் பெண்ணியவாதி, அடிமட்ட அரசியல் அமைப்பாளர் மற்றும் பாலின ஆராய்ச்சியாளர் ஆவார். அவர் பெண்கள் ஜனநாயக முன்னணி என்ற பெண்ணிய அமைப்பின் தகவல் மற்றும் வெளியீடு செயலாளராகவும், இடதுசாரி கட்சி அவாமி தொழிலாளர் கட்சியின் அரசியல் பணியாளராகவும் உள்ளார். பாக்கிஸ்தானின் இஸ்லாமாபாத்தில் உள்ள காயிட்-இ-அசாம் பல்கலைக்கழகத்தின் பாலின ஆய்வுகளுக்கான சிறப்பான மையத்தில் ஆசிரியராக உள்ளார்.
சையது, தனது கல்லூரி நாட்களிலிருந்தே அரசியலில் ஈடுபட்டிருந்தார். அரசியல் ஏற்பாடு மற்றும் அரசியல் மற்றும் பாலின பிரச்சினைகள் குறித்து சையத் எப்போதாவது டான் நியூஸில் எழுதுகிறார். "சமீபத்திய ஆண்டுகளில், பாக்கிஸ்தானில் அரசியல் அமைப்பு பல மடங்கு அதிகரித்துள்ளது. முற்போக்கான குழுக்கள் செயல்பாட்டின் அரசியலில் இருந்து தீவிரமாக நகர்ந்து, ஒழுங்கமைக்கப்படுவதை எதிர்க்கின்றன" என்று அவர் கூறினார்.
ஒரு பெண்ணியவாதி, அரசியல் பணியாளர் மற்றும் அமைப்பாளராக உள்ள தூபா சையது, பெண்ணியக் கோட்பாடு, அதன் நடைமுறை, பெண்களின் பிரச்சினைகள், பாலினம் மற்றும் தெற்காசியாவின் அரசியல் ஆகியவற்றில் ஆர்வமாக உள்ளார். மாற்றத்திற்கான உண்மையான ஊக்கியாக அவர் இருக்கிறார்.
அவாமி தொழிலாளர் கட்சியின் பதாகையின் கீழ், சமத்துவமின்மை மற்றும் ஒடுக்குமுறையின் சமூக, பொருளாதார மற்றும் அரசியல் கட்டமைப்புகளுடன் பாக்கிஸ்தானில் முற்போக்கான அரசியல் எதிர்ப்பை ஒழுங்கமைக்கும் முறைகள் பற்றிய புரிதலை ஆழப்படுத்த அரசியல் பள்ளிகளை ஏற்பாடு செய்கிறார்.
சையது, தனது அரசியல் பயணத்தின்போது நிலமற்ற விவசாயிகள் இயக்கம் மற்றும் ஒகாராவின் பெண்கள் எதிர்ப்பு இயக்கத்தையும் ஏற்பாடு செய்துள்ளார்.
இப்பள்ளிவாசலின் இடிபாடுகளைப் பாதுகாப்பதற்கான முதல் நடவடிக்கை சோவியத்து யூனியன் காலகட்டத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்டது. 20 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், உசுபெக்கிசுத்தான் அரசாங்கம் மூன்று குவிமாடம் கட்டிடங்கள், மற்றும் முதன்மை பள்ளிவாசல் அரங்கினை மீட்டெடுக்கத் தொடங்கியது. 1974 ஆம் ஆண்டில் அப்போதைய சோவியத்து உசுபெக்கிசுத்தான் அரசினால் பள்ளிவாசலின் சிக்கலான புனரமைப்பைத் தொடங்கியது. குவிமாடங்கள் மற்றும் முகப்புகளின் அலங்காரம் முழுமையாக மீட்டெடுக்கப்பட்டு கூடுதல் அலங்காரங்கள் வழங்கப்பட்டன.
இந்த மறுசீரமைப்புகளின் போது, குர்ஆனின் பகரா அத்தியாத்தைக் காட்சிப்படுத்தும் கல்வெட்டுகளின் தொகுப்பு பள்ளிவாசலின் முக்கிய அரங்கில் சேர்க்கப்பட்டது. 2016 வரையிலும், பள்ளிவாசலில் மறுசீரமைப்புகள் தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகின்றன.
16 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் அப்துல்லா கான் , புகாரா நகரின் கடைசி சயாபனித்து வம்ச அரசர், பிபி-கானிம் பள்ளிவாசலின் நடைபெற்ற அனைத்து மறுசீரமைப்பு பணிகளையும் இரத்து செய்தார். அதன்பிறகு, பள்ளிவாசல் மெதுவாக மோசமடையத் தொடங்கியது. காற்று, வானிலை மற்றும் நிலநடுக்கங்களால் இடிபாடுகளாக மாறியது. பள்ளிவாசல் கட்டிடத்தின் உள் வளைவு 1897 இல் ஏற்பட்ட நிலநடுக்கத்தில் உடைந்து சரிந்தது. பல நூற்றாண்டுகளில் சமர்கந்து நகர மக்கள் தங்கள் கட்டிடங்களுக்கான கட்டுமானப் பொருட்களை இப்பள்ளவாசலின் இடிபாடுகளிலிருந்து எடுத்துச் சென்றனர், குறிப்பாக அழகிய பளிங்கு கற்கள் பொறிக்கப்பட்ட வரிசையான காட்சியகச் செங்கல்களை எடுத்துச் சென்றனர்.
இப்பள்ளிவாசலைக் கட்டத் தொடங்கியதிலிருந்து, கட்டமைப்பின் உறுதியிலிருந்த சிக்கல்கள் ஒவ்வொன்றாக வெளிப்படத்தொடங்கின. பள்ளிவாசலைக் காப்பாற்றுவதற்காக பல்வேறு புனரமைப்பு மற்றும் வலுவூட்டல்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இருப்பினும், சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, மிஹ்ராபின் மேலிருந்த பெரிய குவிமாடத்திலிருந்து செங்கற்கள் விழத் தொடங்கின. தைமூரின் கட்டுமானத் திட்டங்கள் அந்தக் கால கட்டட நுட்பங்களை அவற்றின் உயர் எல்லைகளுக்கு உந்தித் தள்ளியது. அவசரமான கட்டுமானம் கட்டிடத்தின் உறுதித் தன்மையை சீர்குலைத்தது.
பிபி-கானிம் பள்ளிவாசல்' (; ; ; இப்பள்ளிவாசல் கானும் / கானோம் / கானம் / சானும் / எனவும் அழைக்கப்படுகிறது) சமர்கந்தின் மிக முக்கியமான நினைவுச்சின்னங்களில் ஒன்றாகும். இப்பள்ளிவாசல் 15 ஆம் நூற்றாண்டு காலகட்டத்தில் இஸ்லாமிய உலகின் மிகப்பெரிய மற்றும் அற்புதமான பள்ளிவாசல்களில் ஒன்றாக இருந்தது. ஆனால் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் ஏற்பட்ட அழிவில், அதன் கவனத்தைக் கவரும் பகுதிகளைத் தவிர்த்து மற்றவை அழிந்துவிட்டன, பள்ளிவாசலின் முக்கிய பகுதிகள் சோவியத் காலத்தில் திரும்பக் கட்டப்பட்டன.
1399 ஆம் ஆண்டில் தனது இந்தியப் படையெடுப்பிற்குப் பின், தைமூர் தனது புதிய தலைநகரான சமர்கந்தில் ஒரு பிரம்மாண்டமான பள்ளிவாசலைக் கட்ட முடிவு செய்தார். 1404 இல் தைமுர் தனது இராணுவத்துடன் படையெடுப்பிலிருந்து திரும்பியபோது பள்ளிவாசல் கட்டுமானம் கிட்டத்தட்ட நிறைவடைந்து இருந்தது. இருப்பினும், வடிவமைப்பில் தைமூர் மகிழ்ச்சியடையவில்லை, அவர் உடனடியாக பல்வேறு மாற்றங்களைச் செய்தார், குறிப்பாக முதன்மை முகப்பில் மாற்றங்களைச்செய்தார்.
அசடாபாத்-இ அரபு என்பது ஓர் ஊரின் பெயர் ஆகும் இந்த ஊரானது, ஈரான் நாட்டின் தெற்கு கொராசான் மாகாண மண்டலங்களில் ஒன்றான, நஃபந்தான் மண்டலத்தின் ஆளுகையின் கீழ் இருக்கிறது. இந்த மண்டலத்தின் பாக்ச்சுகளில் ஒன்றான, சூசெஃப்பு மாவட்டத்தின் ஆளுகையில், இரு தெகெசுதன்கள் உள்ளன. இவற்றைத் தமிழில் ஊரக வட்டங்கள் எனலாம். அந்த இரு ஊரக வட்டங்கள் யாதெனில், அரபுகானே ஊரக வட்டம், சூசெஃப்பு ஊரக வட்டம் என்பனவாகும். இதில் சூசெஃப்பு ஊரக வட்டத்தில், சில ஆண்டுகளுக்கு முன் எடுக்கப்பட்ட கணக்கெடுப்பின் படி, மொத்தம் 85 ஊர்கள் உள்ளன. அந்த ஊர்களில் ஒன்றே, இந்த ஊராகும். ஈரானிய நாட்டு புள்ளியியல் நடுவத்தின், 2006 ஆம் ஆண்டு எடுத்தப் புள்ளியியல் கணக்கெடுப்பின் படி, இங்கு வாழ்ந்த மக்கள் தொகை 72 நபர்கள் ஆகும். இந்த நபர்கள் மொத்தம் 20 குடும்பங்களில் வாழ்ந்து இருந்தனர்.
ஈரானில் வரலாற்று அடிப்படையில் ஐந்து ஆட்சிப்பகுதிகள் உள்ளன. இந்த ஐந்து பகுதிகளும் முதல்நிலை ஆட்சிப்பகுதி ஆகும். இந்த ஐந்தும், அடுத்து 31 மாகாணங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. பெரிய குராசான் மாகாணமானது, 2004 செப்டம்பர் 29 அன்று, மூன்று மாகாணங்களாக பிரிக்கப்பட்டு, தெற்கு கொரசான் மாகாணம் உருவாக்கப்பட்டது. தெற்கு கொரசான் மாகாணத்தில் மொத்தம் 11 மண்டலங்கள் உள்ளன.
பதினெட்டு மத்திய கிழக்கு நாடுகள் உள்ளன. இந்த நாடுகளிலேயே பரப்பளவில், இரண்டாவது பெரிய நாடானது, ஈரான் என்ற இசுலாமிய நாடாகும். இதன் பண்டைய வரலாற்றுப் பெயர் பெர்சியா என்பதாகும். இந்த நாட்டின் நிலப்பரப்பானது, அரசுப் பணிகளுக்காக, முப்பத்தொரு மாகாணங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. அதில் இருக்கும் ஒரு மாகாணத்தின் பெயர், தெற்கு கொராசான் மாகாணம் ஆகும்.
தகவற்பெட்டியானது இந்த ஊர் குறித்த, நில ஆளுகையையும், ஒருங்கிணைந்த அனைத்துலக நேரங்களையும் தெரிவிக்கிறது. அவற்றின் விவரம் வருமாறு;-
உதய சங்கரின் பாலே குழுவில் நடனக் கலைஞராக நுழைந்த அவர், 1944 ஆம் ஆண்டில் ஒரு நடிகையாக இந்திய மக்கள் நாடக சங்கத்தில் சேருவதற்கு முன்பு நடனத்தையும் கற்பித்தார். அங்கே குவாஜா அஹ்மத் அப்பாஸ் இயக்கத்தில் ஜூபேடா என்ற நாடகத்தில் முன்னணி கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார். பிருதிவி ராஜ் கபூர் அவரது பாத்திரத்தால் ஈர்க்கப்பட்டு, அவரை தனது முன்னணி கதாநாயகியாக தேர்வு செய்தார், ஜோஹ்ராவும் அவருடன் சேர்ந்தார். பிந்தைய ஆண்டுகளில், பிருத்வி நாடக அரங்குகளின் தயாரிப்புகளில் பிருத்விராஜ் கபூருக்கு இணையாக முன்னணி பெண்ணாக நடித்தார். அவள் 1944 ல் சகுந்தலா என்ற நாடகங்களில் கதாநாயகியாக நடித்தார் 1948 ஆம் ஆண்டில் தனது சகோதரியுடன் கூட்டு சேர்ந்து கிசான் என்ற நாடகத்தில் முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார். இது நூறு ஊர்கள் நகரங்களிலும், நிகழ்த்தப்பட்டது உசுரா பட் பிருத்வி தியேட்டரின் கலை இயக்குநராகவும் இருந்தார், மேலும் பிருத்வி தியேட்டரில் 1960 வரை பணியாற்றினார்.
இந்தியாவின் உத்தரபிரதேசத்தின் ராம்பூரைச் சேர்ந்த ரோஹில்லா பஷ்தூனை சேர்ந்த சொந்தமாக நிலம் வைத்திருந்த ஒரு முஸ்லீம் குடும்பத்தில் மும்தாசுல்லா கான் மற்றும் நாட்டிகா பேகம் ஆகியோருக்கு உசுரா மும்தாஜ் என்ற இயற்பெயருடன் பிறந்தார் அவர் தனது ஏழு உடன்பிறப்புகளில் நான்காவது இடத்தில் இருந்தார் - ஜாகுல்லா, ஹஜ்ரா, ஜோஹ்ரா , இக்ரமுல்லா, அன்னா மற்றும் சபிரா, மற்றும் தேராதூன்அருகிலுள்ள சக்ரதாவில் வளர்ந்தார். எழுத்தாளர் கிரண் செகல் இவரது மருமகளராவார். நடிகை சாமியா மும்தாஸ் பெரிய மருமகளாவார்.
பாரம்பரிய தடைகளை உடைத்து 1937 ஆம் ஆண்டு தொடங்கி, அவரும் அவரது சகோதரியும் உதய் சங்கர் பாலே நிறுவனத்தில் நடிகர்கள் மற்றும் நடனக் கலைஞர்களாக சேர்ந்து ஐரோப்பா மற்றும் அமெரிக்கா முழுவதும் சுற்றுப்பயணம் செய்தனர். இரண்டாம் உலகப் போர் அவர்களின் சுற்றுப்பயணத்தை முடித்து வைத்தது, அவர் இந்திய மக்கள் நாடக சங்கத்தில் சேர்ந்தார், பின்னர் 1940 கள் மற்றும் 1950 களில் பிருத்வி நாடக அரங்கில் முன்னணி நாயகியாக இருந்தார்.
உசுரா பட் மும்தாசு என்ற இயற்பெயருடன் இருந்த இந்திய துணைக் கண்டத்தின் நாடக ஆளுமை, இவர் 1964 இல் பாகிஸ்தானுக்கு குடிபெயர்ந்தார். அவர் நாடக மற்றும் பாலிவுட் திரைப்பட நடிகை சோரா சேகலின் சகோதரியாவார். இவரைப் போலல்லாமல் சேகல் இந்தியாவில் வாழ்ந்தார்.
1964 ஆம் ஆண்டில் அவர் தனது கணவர் கமீத் பட்டுடன் பாக்கித்தானுக்கு குடிபெயர்ந்தார். இங்கே அவர் ராவல்பிண்டியில் ஒரு நடன குழுவை உருவாக்கி, அவ்வப்போது மேடை மற்றும் தொலைக்காட்சியில் நடித்து, பாக்கித்தான் தேசிய கலை அமைப்புக்கு சேவை செய்தார்.
ஹசன் பக் பள்ளிவாசல் 1916 ஆம் ஆண்டில் அரபு யாபாவின் வடக்கு எல்லையில் கட்டப்பட்டது மற்றும் இதன் வரலாறு அரபு-யூத மோதலின் பல்வேறு கட்டங்களுடன் நெருக்கமாக பிணைக்கப்பட்டுள்ளது, ஆரம்பத்தில் உதுமானிய அரசு மற்றும் பிரித்தானிய அரசின் கீழ் சமூக மோதலாகத் தொடங்கி இன்று வரை நீடித்து வருகிறது. இது பல்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் காரசாரமான விவாதம் மற்றும் அதைத்தொடர்ந்த சர்ச்சைக்கு இடமாக இருந்து வருகிறது, மேலும் யோப்பா முஸ்லிம்களுடன் ஆழ்ந்த அடையாள மற்றும் உணர்ச்சிபூர்வமான தொடர்பைக் கொண்டுள்ளது.
இப்பள்ளிவாசல் 1916 ஆம் ஆண்டில் பெயரில் யோப்பாவின் உதுமானிய ஆளுநரான ஹசன் பேயினால் கட்டப்பட்டது. அந்த நேரத்தில், யோப்பா மற்றும் சமீபத்தில் நிறுவப்பட்ட டெல் அவீவ் ஆகிய இரண்டு நகரங்களும் விரைவாக விரிவடைந்து வந்தன. இந்தப் பள்ளிவாசல் யோப்பாவின் வடக்குப் பகுதியிலிருந்து மத்திய தரைக்கடல் வரை பரவியுள்ள மன்சியயாவின் ஒரு பகுதியாக உள்ளது.
இதன் உதுமினாய-பாணி கட்டிடக்கலையானது அதன் அருகே தற்போது அமைந்துள்ள தற்கால நவீன உயர்ந்த கட்டிடங்களுடன் கடுமையாக மாறுபடுகிறது. இது யோப்பாக்கு செல்லும் விரைவுச்சாலையில் நடுநிலக் கடல் மற்றும் நெவே செடக்கு பகுதிக்கு இடையில் அமைந்துள்ளது.
ஹசன் பக் பள்ளிவாசல் , ஹசன் பே பள்ளிவாசல் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது', இசுரேலில் உள்ள யோப்பா நகரத்திலுள்ள மிகவும் புகழ்பெற்ற பள்ளிவாசல்களில் ஒன்றாகும். சமீபத்திய ஆண்டுகளில், இது மிகவும் சர்ச்சைக்குரிய தளமாக இருந்து வருகிறது.
மாகணத்தின் ஏறக்குறைய 28-30% நிலம் சமவெளி, 25% உயரமான பீடபூமி மற்றும் மேட்டுச் சமவெளி, 47% மலைப்பகுதி ஆகும். 2571 மீட்டர் உயரம் கொண்ட ஹொனாஸ் மலையே மாகாணத்தில் மிக உயர்ந்தத பகுதியாகும், உண்மையில் மேற்கு அனத்தோலியா ஆகும். மென்டெஸ் மலைத்தொடரில் உள்ள பாபடாக் 2308 மீட்டர் உயரம் கொண்டது. டெனிஸ்லியில் உள்ள மிகப்பெரிய ஏரி அகாகல் ஆகும். இது ஒரு உப்பளஏரி ஆகும். இந்த ஏரியியல் இருந்து காரத்தன்மைவாய்ந்த உப்புக்கள் பிரித்தெடுக்கப்படுகின்றன. கிரேட் மென்டெரஸ் ஆற்று மூலமான, சாராய்கிக்கு மேற்கே ஒரு வெந்நீரூற்று உள்ளது, இதில் பைகார்பனேட்டுகள் மற்றும் சல்பேட்டுகள் உள்ளன. கோசால்டேரில் மற்றொரு சூடான வெந்நீரூற்று உள்ளது, இது 200 வெப்ப நிலையை அடைகிறது.
1965 ஆம் ஆண்டில் துளையிடும் வேலையின் போது ஒரு புவிவெப்ப நீராவியின் மூலமானது இப்பகுதியில் முதன்முதலில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. தற்போது புவிவெப்ப நீராவியில் இருந்து மின்சாரம் தயாரிக்கும் ஒரு மின் நிலையம் இங்கு உள்ளது. புவிவெப்ப ஆற்றல் மூலத்தில் 11% மட்டுமே மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்ய பயன்படுத்தப்படுகிறது, அதில் 89%, கிரேட் மென்டெரஸில் பாய்கிறது, இது 150 மூலத்தில் உள்ளது (இது 35,000 முதல் 40,000 டன் எரிபொருள் எண்ணெய்க்கு சமமான ஆற்றலைக் கொண்டுள்ளது).
இந்த மாகாணத்தில் பொதுவாக ஏஜியன் பகுதியின் லேசான காலநிலை உள்ளது. இருப்பினும், இது உயரமான பகுதியில் கடுமையானதாக உள்ளது. கோடைக்காலத்தில் வெப்பநிலையானது 55 ஆக உயரக்கூடியதாகவும், குளிர்காலத்தில் -5 ஆக குறையைக்கூடியதாகவும் இருக்கும். மழையுடன் கூடிய நாட்களானது சுமார் 80 நாட்கள் இருக்கும். குறிப்பாக இது குளிர்காலத்தில் பொழியும்.
சூழல்சார் கலை என்பது, கலையில் இயற்கை தொடர்பான வரலாற்று அணுகுமுறையையும், அண்மைக்கால சூழலியல் மற்றும் அரசியல் அடிப்படையில் ஊக்குவிக்கப்பட்ட ஆக்கங்களையும் தழுவிய கலை சார்ந்த பல்வேறு செயற்பாடுகளைக் குறிக்கும். சூழல்சார் கலை, புவி ஒரு சிற்பத்துக்கான மூலப்பொருள் என்னும் நிலைப்பாட்டில் இருந்து உருவான அக்கறையில் இருந்து விலகி; முறைமைகள், வழிமுறைகள், தோற்றப்பாடுகள் போன்றவை சமூக அக்கறையுடன் கொண்டுள்ள ஆழமான உறவுகளை நோக்கி வளர்ச்சியடைந்துள்ளது. 1990களில் ஒருங்கிணைந்த சமூக, சூழலியல் அணுகுமுறைகள், ஒழுக்கத்துடன் கூடிய திருத்தி அமைக்கும் நிலைப்பாடாக உருவாகியது. காலநிலை மாற்றங்களின் சமூக பண்பாட்டு அம்சங்கள் முன்னணிக்கு வந்திருப்பதால், கடந்த பத்து ஆண்டுகளாக சூழல்சார் கலை உலகமெங்கும் இடம்பெறும் கண்காட்சிகளில் முக்கிய இடத்தைப் பெற்றுவருகின்றது.
1968 அக்டோபரில் ராபர்ட் சிமித்சன் என்பவர் நியூயார்க்கில் உள்ள துவான் காட்சிக்கூடத்தில் "மண்வேலைகள்" என்னும் தலைப்பில் கண்காட்சி ஒன்றை ஏற்பாடு செய்திருந்தார். காட்சியில் இருந்த ஆக்கங்கள் வழமையான கண்காட்சி, விற்பனை என்பன தொடர்பான கருத்துக்களுக்கு வெளிப்படையான சவாலாக அமைந்தன. காட்சியில் இருந்த ஆக்கங்கள் மிகவும் பெரியவையாகவும், கையாளுவதற்குக் கடினமானவையாகவும் இருந்தன. பலவற்றின் ஒளிப்படங்கள் மட்டுமே காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டிருந்தன. இது விலைக்கு வாங்குவதற்கான அவர்களின் எதிர்ப்பை மேலும் தெளிவாகக் காட்டியது. நகரங்களை விட்டு வெளியேறிப் பாலைவனங்களுக்குச் செல்வதன் மூலம், காட்சிக்கூடங்களின் சுவர்களுக்குள் கட்டுப்படுவதில் இருந்தும், நவீனவியக் கோட்பாடுகளில் இருந்தும் தப்புவது இந்தக் கலைஞர்களுக்குச் சாத்தியமாகியது.
"சூழல்சார் கலை" என்னும் தொடர் பெரும்பாலும் "சூழலியல்" அக்கறைகளைத் தழுவி அமைகின்றது ஆனால், அது சூழலியல் அக்கறைகலோடு மட்டும் தொடர்புடையவை அல்ல. இது அடிப்படையில் கலைஞனுக்கு இயற்கையோடு கொண்டுள்ள தொடர்புகளை, இயற்கைப் பொருட்களைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் கொண்டாடுகின்றது. இந்தக் கருத்துருவை, வரலாற்று அடிப்படையிலான புவி/நிலம் சார்ந்த கலை, வளர்ந்துவரும் சூழலியற் கலை என்பவை தொடர்பில் புரிந்துகொள்ள முடியும். நாட்டுப்புறம், புறநகரம், நகரம் ஆகிய எல்லாப் பகுதிகளையும் சார்ந்த நிலத்தோற்ற/சூழல் நிலைமைகளை சூழல்சார் கலை ஆக்கங்கள் உள்ளடக்குகின்றன.
சூழலியல் பிரச்சினைகளை எடுத்துச் சொல்வதற்கும், காலநிலை மாற்றங்கள் குறித்துக் கவனத்தை ஈர்ப்பதற்காகவும் டயான் புர்க்கோ போன்ற சமகால ஓவியர்கள் இயற்கைத் தோற்றப்பாடுகளையும் காலத்தோடு அவற்றில் ஏற்படும் மாற்றங்களையும் வெளிப்படுத்துகின்றனர். காலநிலை மாற்றங்கள் வலிந்து ஏற்படுத்தப்படுகின்றன என்னும் நோக்கையும், மரபியற் பொறியியல் ஊடாக மனிதர்கள் பிற உயிரினங்களில் தலையீடு செய்கின்றனர் என்பதையும் அலெக்சிசு ராக்மன் என்ன்னும் ஓவியரின் நிலத்தோற்றப் படைப்புக்கள் காட்டுகின்றன.
சூழல்சார் கலை ஒரு இயக்கமாக 1960களின் பிற் பகுதியிலும் 1970களின் தொடக்கப் பகுதியிலும் வளர்ச்சியடைந்தது. தொடக்கக் கட்டங்களில் இது பெரிதும் சிற்பங்களுடன் தொடர்புபட்டிருந்தது. இயற்கைச் சூழலுடன் இசைவு இல்லாதனவும், காலத்துக்கு ஒவ்வாதனவுமான மரபு சார்ந்த சிற்ப வடிவங்களுக்கும், நடைமுறைகளுக்கும் எதிரான விமர்சனங்களில் இருந்தே இது உருவானது.
நுழைவாயிலின் வலதுபுறத்தில் அரசரைன் வரவேற்பு அறை உள்ளது, அங்கு லுவாங் பிராபாங்கின் மார்பளவு சிலையும், பின்னர், லாவோ மன்னர்களும் இரண்டு பெரிய தங்கமுலாம் பூசப்பட்ட மற்றும் அரக்கு ராமாயண காட்சிகளுடன் காட்சிப்படுத்தப்படுகிறார்கள். இது உள்ளூர் கைவினைஞர் திட் தன் அவர்களால் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. சுவர்கள் பாரம்பரிய லாவோ வாழ்க்கை முறைகளின் காட்சிகளை சித்தரிக்கும் சுவரோவியங்களால் வரையப்பட்டுள்ளன, 1930 ஆம் ஆண்டில் பிரெஞ்சு கலைஞரான அலிக்ஸ் டி ஃபாண்டெரூவால் வரையப்பட்டது. ஒவ்வொரு சுவர்களும் ஒரு வித்தியாசமான நாளில் பார்க்கப்பட வேண்டும், இது அறையின் ஒரு பக்கத்தில் ஜன்னல்களுக்குள் நுழையும் ஒளியைப் பொறுத்து, இது சித்தரிக்கப்பட்ட நாளின் நேரத்துடன் பொருந்துகிறது.
சியாமியர்கள் 1779 மற்றும் 1827 ஆம் ஆண்டுகளில் இரண்டு முறை இதை தாய்லாந்திற்கு எடுத்துச் சென்றனர், ஆனால் அது 1867 ஆம் ஆண்டில் மொங்க்குட் மன்னரால் லாவோஸுக்குத் திரும்பியது. காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டவை ஒரு நகல் மற்றும் அசல் வியஞ்சான் அல்லது மாஸ்கோவில் சேமிக்கப்பட்டுள்ளதாக வதந்திகள் உள்ளன. உண்மையானது கண்களுக்கு மேல் தங்க இலை மற்றும் அதன் கணுக்கால் வழியாக ஒரு துளை கொண்டதாக கூறப்படுகிறது. அறையில் மற்றொரு புத்தர் சிலை, பெரிய யானைத் தந்தங்களால் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது, மேலும் மூன்று அழகான சாவ் மெய் கான் ராணியால் வடிவமைக்கப்பட்டவை.
ராயல் அரண்மனை என்பது லாவோஸின் லுவாங் பிரபாங்கில் உள்ள அரண்மனை ஆகும். இது1904 ஆம் ஆண்டில் பிரெஞ்சு காலனித்துவ காலத்தில் அரண்மனைக்கான தளம் தேர்வு செய்யப்பட்ட அரசர் சிசாவாங் வோங் மற்றும் அவரது குடும்பத்தினருக்காக கட்டப்பட்டது. சிசாவாங் வோங் மன்னரின் மரணத்திற்குப் பிறகு, இளவரசர் சவாங் வத்தனாவும் அவரது குடும்பத்தினரும் கடைசியாக இங்கு வசித்து வந்தனர். 1975 ஆம் ஆண்டில், கம்யூனிஸ்டுகளால் முடியாட்சி அகற்றப்பட்டது. இதனால் அரச குடும்பம் வேறு இடத்திற்கு கொண்டு செல்லப்பட்டது. பின்னர் இந்த அரண்மனை தேசிய அருங்காட்சியகமாக மாற்றப்பட்டது.