polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
2018 ஆம் ஆண்டு மார்ச்சு மாதம் 31 ஆம் நாள் எடுக்கப்பட்ட கணக்கெடுப்பின்படி இங்குள்ள விலங்குகளின் விவரம் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
சாலிகா தனது பள்ளி வாழ்க்கையை 1939இல் குவகாத்தியின் புனித மேரி கான்வென்ட் பள்ளியில் தொடங்கினார், பின்னர் காட்டன் கல்லூரி பள்ளிக்கு மாற்றினார். அங்கிருந்து மெட்ரிகுலேஷன் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றார். 1946 இல் சாலிகா ஐ.எஸ்.சி படிப்பதற்காக காட்டன் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். அங்கு இவர் ஒரு சிறந்த அறிவியல் மாணவராக இருந்தார். 1948இல் மாநிலத்தில் 5வது இடத்தில் பறக்கும் வண்ணங்கள் போல தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றார். பின்னர் சாலிகா காட்டன் கல்லூரியிலேயே இயற்பியலில் இளங்கலை அறிவியல் படிப்பைத் தேர்வு செய்தார். இருப்பினும், இவர் தனது கல்லூரி நாட்களில் பொதுவுடமை மற்றும் மார்க்சிய சித்தாந்தங்களால் ஈர்க்கப்பட்டார். மேலும் இந்திய புரட்சிகர பொதுவுடமை கட்சியுடன் தீவிரமாக ஈடுபட்டார். இதன் விளைவாக கைது செய்யப்பட்டு எழுத்தாளருக்கு சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. சிறையில் இருந்து தனது இளங்கலை அறிவியல் இறுதித் தேர்வுகளுக்கு சென்றார். இலண்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் இயற்பியலில் முதுகலை அறிவியல் முடித்தார்.
சௌரப் குமார் சாலிகா தனது குலாம் என்ற சிறுகதைத் தொகுப்புக்காக 1974ஆம் ஆண்டில் சாகித்ய அகாதமி விருதை வென்றார். 1995ஆம் ஆண்டில், அசாம் பள்ளத்தாக்கு இலக்கிய விருதும் இவருக்கு வழங்கப்பட்டது. ஆனால், தனிமைப்படுத்தப்பட்ட சாலிகா ஒரு முறை மட்டுமே முறையான அங்கீகாரத்தை பகிரங்கமாக ஏற்றுக்கொண்டார். தனது விருதை ஏற்றுக்கொள்ளும் உரையில், 'நான் ஒரு ஆதாய நோக்குடன் இருப்பவனைப் போல உணர்கிறேன்' என்று கூறினார். ஒரு புனைப்பெயரில் எழுதும் இவர், குவகாத்தி நகரத்திலுள்ள ஒரு நிறுவன அமைப்பிலிருந்து அசாம் பள்ளத்தாக்கு இலக்கிய விருதை ஊடகங்கள் மற்றும் பொதுமக்களிடையே தன்னை பகிரங்கமாக வெளிபடுத்திக் கொள்ளவில்லை. இந்த விருதினை ஏற்றுக்கொண்டபோது, ஒரு முறை மட்டுமே இவர் பகிரங்கமாக வெளிவந்தார். இந்த ஒற்றை நிகழ்வைத் தவிர, சாலிகா தனது வாழ்நாள் முழுவதும் எண்ணற்ற அபிமானிகளுக்கு ஒரு புதிராக இருந்தார்.
சாலிகா 1960இல் இந்தியா திரும்புவதற்கு முன்பு ஜெர்மனியில் பல கல்வி நிறுவனங்களில் பணிபுரிந்தார், அசாம் பொறியியல் கல்லூரியில் இயற்பியல் துறையில் விரிவுரையாளராக சேர்ந்தார். அதே துறையின் தலைவராக ஓய்வு பெற்ற இவர் 1990ஆம் ஆண்டில் கல்லூரியின் வாழ்நாள் கூட்டாளியாக கௌரவிக்கப்பட்டார். இவரது பல கதைகள் பல முதலில் அசாமி பத்திரிகைகள் மற்றும் பன்ஹி, இராம்தேனு, அவகான், சமகலின், சாதின், தைனிக் அசோம், அசோம் பானி போன்ற இலக்கிய இதழ்களில் வெளிவந்தன. மேலும் பல ஆங்கிலம், பெங்காலி, இந்தி, தெலுங்கு மற்றும் மலையாளம் போன்ற பிற மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன. இவைகள் பல்வேறு இந்திய இதழ்கள் மற்றும் தொகுப்புகளில் வெளியிடப்பட்டன.
சௌரப் குமார் சாலிகா என்றப் புனைப்பெயரில் அசாமிய சிறுகதைகள் எழுத்தாளராவார். இவரது உண்மையான பெயர் சுரேந்திர நாத் மேதி என்பதாகும். இவரது சிறுகதைத் தொகுப்பு குலாம் 1974இல் மதிப்புமிக்க சாகித்திய அகாதமி விருதை வென்றது. சாலிகா இந்த விருதைப் பெறச் செல்லவில்லை. பின்னர் அது இவருக்கு அகாதமியால் அனுப்பப்பட்டது.
சௌரப் குமார் சாலிகா 1930ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவின் அசாமின் தர்ரங் மாவட்டத்திலுள்ள மங்கல்தோய் நகரில் காளிராம் மேதி - சுவர்ணலதா மேதி ஆகியோருக்குப் பிறந்தார். இவரது தந்தை காளிராம் மேதி கடிதங்களில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவர். 1919ஆம் ஆண்டு அசாம் இலக்கிய மன்றத்தின் அமர்வுக்கு தலைமை தாங்கினார்.
ஜோஸ் பிரகாஷ் திரையுலகில் நுழைவதற்கு முன்பு இந்திய ராணுவத்தில் இருந்தார். இராணுவத்தில் இருந்தபோது, பிரிவினையின் போது மகாத்மா காந்தியின் பாதுகாவலராக பணியாற்றுவதற்கான அரிய வாய்ப்பு அவருக்குக் கிடைத்தது. அந்த வயதின் மற்ற நடிகர்களைப் போல அவர் ஒரு நாடகக் கலைஞரோ அல்லது மேடை கலைஞரோ அல்ல. அவர் 8 ஆண்டுகள் இந்திய ராணுவத்தில் பணியாற்றினார். பின்னர் அவர் இராணுவத்தை விட்டு வெளியேறி தனது தாயகத்திற்குத் திரும்பி சிறு தொழிலைத் தொடங்கினார். சிறுவயதிலிருந்தே திரைப்படங்கள் மற்றும் இசையில் ஆர்வம் கொண்டிருந்த அவர் தனது நண்பர்களுடன் கோட்டயம் ஆர்ட்ஸ் கிளப் என்று ஒரு சிறிய கிளப்பைத் தொடங்கினார், அதில் அவர் முன்னணி பாடகராக இருந்தார். திக்குரிசி சுகுமரன் நாயர் ஒருமுறை அவரது நடிப்பைக் கண்டார். அவரது முதல் இயக்கமான ஷெரியோ தீட்டோவுக்கு பாடகராக அழைத்தார் . திக்குறிசிதான் இவருக்கு ஜோஸ் பிரகாஷ் என்ற பெயரைக் கொடுத்தார்.
இவர் ஏப்ரல் 1925 14 அன்று குன்னல் கே. ஜே. ஜோசப் மற்றும் இலியம்மா என்பவர்களுக்கு ஜோசப் எட்டு குழந்தைகளில் மூத்தவராக கோட்டயம் சங்கனாச்சேரி என்ற இடத்தில் பிறந்தார். இவருக்கு பிரேம் பிரகாஷ் என்ற ஒரு தம்பி இருக்கிறார். கோட்டயம் புனித இருதய பொதுப் பள்ளியில் தனது ஆரம்பக் கல்வியைப் பெற்றார். இவர் சென்னையில் சுமார் 30 ஆண்டுகள் வசித்து வந்தார். பின்னர் கொச்சிக்கு குடிபெயர்ந்தார். 2003 ஆம் ஆண்டில் நீரிழிவு நோய் காரணமாக இவரது வலது காலை வெட்ட வேண்டியிருந்தது. இவருக்கு 6 குழந்தைகள், 2 மகன்கள் மற்றும் 4 மகள்கள் உள்ளனர்: எல்சம்மா ஜோசப், இராஜன் ஜோசப், கிரேசி மாலியகல், ஷாஜி ஜோசப், ஜாஸ்மின் ஜோசப், மற்றும் சூசன் ஜோசப் ஆகியோர். இவர் தனது இளைய மகன் ஷாஜி ஜோசப்புடன் கொச்சினில் 2012 மார்ச் 24 அன்று இறக்கும் வரை வாழ்ந்தார்.
ஜோஸ் பிரகாஷ் இவர் மலையாள சினிமாவில் பணியாற்றிய ஒரு இந்திய நடிகரும் பாடகரும் ஆவார். இவர் ஒரு பாடகராக மாறிய நடிகராக இருந்தார். இவர் 300 க்கும் மேற்பட்ட படங்களில் பெரும்பாலும் எதிர்மறையான வேடங்களில் நடித்தார். இவர் தனது 87 வயதில் இறப்பதற்கு ஒரு நாள் முன்பு இவருக்கு 2011 ஆம் ஆண்டுக்கான ஜே. சி. டேனியல் விருது வழங்கப்பட்டது. சுமார் 40 ஆண்டுகளாக எதிர்மறையான வேடத்தில் நடித்து மலையாள திரையுலகில் ஆதிக்கம் செலுத்தினார் பின்னர், இவர் 90களின் நடுப்பகுதியில் கதாபாத்திர வேடங்களுக்கு மாறினார்.
திரைக்கதை எழுத்தாளர்கள் பாபி-சஞ்சய் மற்றும் மலையாளத் திரைப்பட இயக்குனர் டென்னிஸ் ஜோசப் ஆகியோர் இவரது மருமகன்கள் ஆவர்.
மேற்கு உலகத்தை சித்தரிக்கும் செதுக்கல்களைக் கொண்ட, பாலி நகரில் அமைந்துள்ள ஒரு சில கோயில்களில் இக் கோயிலும் ஒன்றாகும். கோயிலின் சுற்றளவு சுவரில் உள்ள செதுக்கல்களில் அசாதாரணமான, 20 ஆம் நூற்றாண்டின் உருவங்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. அவற்றில் கடலில் விழுந்த ஒரு விமானம், கடல் அசுரனால் தாக்கப்பட்ட கப்பல், மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் ஆட்டோமொபைல் போன்ற சிற்பங்கள் காணப்படுகின்றன. மேற்கு உலகத்தை சித்தரிக்கும் பல சிற்பங்களை பிற வடக்கு பாலினியக் கோயில்களான புரா மெதுவே கரங் மற்றும் பூரா பெஜி சாங்சிட் ஆகிய கோயில்களில் காண முடியும். இது வடக்கு பாலிக்கும் மேற்கத்திய உலகத்திற்கும் இடையேயான தொடர்பைக் குறிக்கிறது. டச்சு காலனித்துவ அரசாங்கம் வடக்கு வழியாக பாலிக்குள் நுழைந்தது. இந்த நுழைவு டச்சு காலனித்துவ அரசாங்கத்திற்கும் பாலினிய இராச்சியத்திற்கும் இடையில் பல மோதல்களை உண்டாக்கியது.
புரா தலேம் சேகரா மது இந்தோனேசியாவில் வடக்கு பாலியில் புலேலெங்கில், ஜகாராகா கிராமத்தில் அமைந்துள்ள பாலினிய இந்துக் கோயில் ஆகும். இக்கோயில் சிங்கராஜாவுக்கு கிழக்கே 11 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது. ஜகாராகா கிராமத்தில் வரலாற்று ரீதியாக டச்சு காலனித்துவ அரசாங்கம் 1849 இல் பாலி இராச்சியம் மீது இராணுவத் தாக்குதலைத் தொடர்ந்து பப்புட்டன் அல்லது பாலினிய வெகுஜன தற்கொலைக்கு சாட்சியாக இருந்த இடமாக அறியப்படும் இடமாகும். புரா தலேம் சேகரா மது வடக்கு பாலினிய கட்டிடக்கலைக்குப் பெயர் பெற்றதாகும். அதன் தனித்தன்மையான அழகான சுவர் வேலைப்பாட்டினை இதில் காண முடியும். இதில் மேற்கத்திய செல்வாக்குமிக்க புடைப்புச் சிற்பங்களும் உள்ளன. அவற்றில் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியைச் சேர்ந்த விமானங்கள் மற்றும் வாகனங்களைக் காணமுடியும்.
புரா தலேம் சேகரா மது 12 ஆம் நூற்றாண்டில் ராஜ ஸ்ரீ அஜி அவர்களால் நிறுவப்பட்டதாக கருதப்படுகிறது. 1849 ஆம் ஆண்டில் பாலி டச்சு தலையீட்டின் போது, முழு அரண்மனையும் கோயில் வளாகமும் டச்சு இராணுவத்தால் அழிக்கப்பட்டன. இக்கோயிலின் புனரமைப்பு 1865 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கியது. அந்தக் கட்டுமானம் இன்றும் உள்ளது. புரா பிரஜாபதி மற்றும் புரா தலம் ஆகியவற்றின் கலைக்கூறுகள் இணைந்த நிலையில் இக்கோயில் வடிவமைக்கப்பட்டது. இவற்றில் ஒன்று துர்க்கைக்கும் மற்றொன்று சிவனுக்கும் அர்ப்பணிக்கப்பட்டவை ஆகும். இரு தெய்வங்களும் ஒரே குடும்பத்தைச் சார்ந்து இருப்பதால் இரு கோயில்களும் இணைந்து அமைய சாத்தியமாக உள்ளது.
இக்கோயில் வடக்கு பாலினியக் கோயிலின் பொதுவான கூறுகளைக் கொண்டு அமைந்துள்ளது. தென் பகுதிகளில் உள்ள அதே காலகட்டத்தைச் சேர்ந்த கோயில்களைவிட இக் கோயில் அதிகமாக அலங்கார அமைப்பு காணப்படுகிறது. புரா தலம் ஜெயராகா பசுமையாக, பூக்கள், நாகங்கள் மற்றும் மனித உருவங்களின் சித்தரிப்புகளைக் கொண்டு அமைந்துள்ளது. பிற வடக்கு பாலினிய கோயில்களில காணப்படுகின்ற பூரா பேஜி சங்சிட் என்பது போன்ற அமைப்புகளை இங்கு காணமுடியும்.
மெசொப்பொத்தேமியாவின் இட்டைட்டுப் பேரரசுடன் உகாரித்து நகரம் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டிருந்தது. மேலும் புது எகிப்திய இராச்சியத்தின் கீழ் ஒரு சிற்றரசு இராச்சியமாக உகாரித்து விளங்கியது. மேலும் உகாரித்து நாட்டவர் நில நடுக் கடலின் தீவு நாடான சைப்ரசு நாட்டவர்களுடன் வணிக மற்றும் இராஜ தந்திர உறவுகள் பூண்டிருந்தனர் என்பதை உகாரித்து நகர தொல்லியல் அகழாய்வில் கிடைத்த கிரேக்க மற்றும் சைப்ரசு நாடுகளின் மட்பாண்டங்கள் மூலம் அறிய முடிகிறது. உகாரித்து நகரத்தின் அரசியல் கிமு 1450 முதல், இதன் அழிவுக் காலமான கிமு 1200 வரை சிறப்புடன் விளங்கியது. உகாரித்து கடற்கரை நகரத்தின் அழிவு கடற்கொள்ளையர்களால் நடந்திருக்கலாம் என தொல்லியல் ஆய்வாளர்கள் கருதுகிறார்கள்.
கிமு 1800-இல் எப்லா இராச்சியத்தில் கிடைத்த வரலாற்றுக் குறிப்புகள் மூலம், உகாரித்து நகரத்தைப் பற்றிய முதல் தகவல்கள் வெளிப்பட்டது. உகாரித்துப் பண்பாடு, எகிப்தின் மத்தியகால இராச்சியத்தின் தாக்கங்களுடன் கூடியது. உகாரித்து நகரத்தில் எகிப்திய பார்வோன்களின் சிலைகள் கிடைத்துள்ளது. எகிப்தின் தொல்லியல் களத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்ட அமர்னா நிருபங்கள் மூலம் எகிப்தின் ஆட்சியாளர்களுக்கும், கானான் மற்றும் உகாரித்து நகரத்தில் இருந்த அரசப் பிரதிநிதிகளுக்குமிடையான தொடர்பாடல்கள் விளக்கப்படுகிறது.
உகாரித்து பண்டைய அண்மை கிழக்கின் தற்கால சிரியா நாட்டின் வடக்கில் நிலநடுக் கடற்கரையில் அமைந்த பண்டைய அண்மைக் கிழக்கு நகரங்களில் ஒன்றாகும். இது சிரியாவின் லடாக்கிய ஆளுநகரத்தின் தலைமையிடமான லடாக்கியா நகரத்தில் வெளிப்புறத்தில் உள்ளது. 1928-இல் மேற்கொள்ளப்பட்ட தொல்லியல் அகழ்வாய்வு வாயிலாக உகாரித்து நகரத்தின் தொல்பொருட்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. உகாரித்து நகரத்தின் தொல்லியல் எச்சங்களை ராஸ் சாம்ரா என அழைப்பர்.
வெண்கலக் காலத்தின் இறுதியில் உகாரித்து நகர இராச்சியத்தை ஆட்சி செய்த மன்னர் அம்முராபி , இறுதி இட்டைட்டுப் பேரரசர் இரண்டாம் சுப்பிலுலிமாவின் சமகாலத்தவர் ஆவார். அசிரியர்கள் மற்றும் பாபிலோனியர்களால் உகாரித்து நகரம் அடிக்கடி தாக்கப்பட்டது குறித்து யூதர்களின் பழைய ஏற்பாடு நூலில் குறிக்கப்பட்டது. கிமு 605-இல் புது அசிரியப் பேரரசுக்கும், பாபிலோனியர்களுக்கும் இடையே நடைபெற்ற போரில் உகாரித்து நகரம் அழிவடைந்தது.
கிமு 1400 காலத்திய உகாரித்து மொழியின் 30 ஆப்பெழுத்து எழுத்துக்களைக் கொண்ட களிமண் பலகைகள் தொல்லியல் அகழாய்வில் கண்டெடுக்கப்பட்டது.உகாரித்து மொழி வடகிழக்கு செமித்திய மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தது என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இக்குடும்பத்தின் வேறு மொழிகள் எபிரேயம், அரமேயம், பொனீசிய மொழிகள் ஆகும். இதன் இலக்கணம் அக்காதிய மொழியுடன் மிகவும் ஒத்துள்ளது.
கிமு இரண்டாயிரம் ஆண்டில் உகாரித்து நகரத்தின் மக்கள்தொகையில் பெரும்பாலானவர்கள் அமோரிட்டு மக்கள் ஆவார். உகாரித்து நகர இராச்சியத்தின் பரப்பளவு 2,000 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பு கொண்டிருந்தது. இட்டைட்டு பேரரசுடன் உகாரித்து நகர இராச்சியத்தினர் நேரடியாக தொடர்பு கொள்ளவில்லை எனினும், அதன் உறவுகளிலிருந்து தள்ளியும் இருக்கவில்லை.
புதிய கற்காலத்தில் உகாரித்து கடற்கரை நகரம் துறைமுகமாவும், உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டு வணிக மையமாகவும் விளங்கியது. உகாரித்து கடற்கரை நகர இராச்சியம் கிமு 1800 முதல் கிமு 1200 முடிய, புது எகிப்து இராச்சியம், சைப்பிரசு, ஏஜியன், சிரியா, இட்டைட்டு பேரரசு போன்ற இராச்சியங்களுடன் வணிக உறவுகள் கொண்டிருந்தது.
உகாரித்து எனும் ராஸ் சாம்ரா தொல்லியல் நகரம் நிலநடுக் கடலின் கிழக்கு கடற்கரையில் தற்கால சிரியா நாட்டின் வடக்கில் உள்ள லடாக்கிய நகரத்திலிருந்து 11 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது.
ஆனால் வலுவூட்டும் திரையில் ,அதிலிருந்து வெளிப்படும் கதிர்கள் படத்தாளில்எளிதில் வினைப்பட்டு படத்தினைக் கொடுக்கும் வண்ணம் இருத்தல் வேண்டும்.படத்தாள் இளம் நீலநிறத்திற்கு அதிக உணர்திறனுடையதாக உள்ளன.
கதிர்படம் எடுக்கும் போது, படத்தில் தெளிவின்மை குறைவாக இருத்தல் வேண்டும்.இதற்கு திரையில் பயன்படுத்தப் படும் உடனொளிர்தலை தோற்றுவிக்கும் படிகங்கள் சிறிதாக இருக்க வேண்டும்.அப்போது தெளிவான படிகம் கிடைக்கிறது.ஆனால் ஒளிர்திரையில் தெளிவான ஒளிமயமான படிமம் வேண்டும் இதற்கு திரையிலுள்ள படிகங்கள் பெரிதாக இருக்க வேண்டும்.
ஒளிர்திரையில் பின்னும் ஒளிர்தல் பண்பு இருத்தல் கூடாது.இருப்பின் இயங்கும் நிலையிலுள்ள உறுப்புகளை தெளிவாக ஆராயமுடியாது.ஆனால் வலுவூட்டும் திலையில் சிறிது பின்னும் ஒளிர்தல் பண்பு இருந்தாலும் பாதிப்பு ஏதுமில்லை.மேலும் படத்தில் ஒப்புமை அதிகரிக்கும்.சிங் சல்பைட், சிங் கேட்மியம் சல்பைட் ஒளிர்திரையில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.இதில் பச்சை வண்ணக்கதிர்கள் வெளிப்படுகின்றன.
பள்ளத்தாக்கு ஏராளமான வற்றாத நீரோடைகளால் நிரம்பியுள்ளது. இந்நதிகள் மூலம் பள்ளத்தாக்குக்கு நீர்ப்பாசனம் ஏற்படுகிறது. இந்த பள்ளத்தாக்கு சராசரியாக 2000 அடி உயரத்தில் அமைந்துள்ளது. காங்ரா பள்ளத்தாக்கு ஒரு வேலைநிறுத்த பள்ளத்தாக்கு மற்றும் தௌலாதர் மலைவரம்பின் அடிவாரத்தில் இருந்து பியாஸ் ஆற்றின் தெற்கே பரவியுள்ளது. தௌலாதரின் மிக உயரமான சிகரம், வெள்ளை மலை, பள்ளத்தாக்குக்கும் சம்பாவுக்கும் இடையிலான எல்லையில் அமைந்துள்ளது. மேலும் இது 15,956 அடி உயரத்தில் உள்ளது. வரம்பின் சிகரங்கள் பள்ளத்தாக்கு தளத்திலிருந்து சுமார் 13,000 அடி உயரத்தில் உள்ளன. அதன் அடிப்பகுதியில் இருந்து கூர்மையாக உயர்ந்து காணப்படுகின்றது. இதற்கிடையில் குறைந்த உயரம் கொண்டமலைகள் எதுவும் இல்லை.
காங்ரா பள்ளத்தாக்கு என்பது மேற்கு இமயமலையில் அமைந்துள்ள ஒரு பள்ளத்தாக்காகும். நிர்வாக ரீதியாக, இது முக்கியமாக இந்தியாவில் இமாச்சல பிரதேச மாநிலத்தில் உள்ளது. இது ஒரு பிரபலமான சுற்றுலாத்தலமாகும். மார்ச் மற்றும் ஏப்ரல் மாதங்களில் சுற்றுலா இதன் உச்ச காலமாக இருக்கும். காங்ரி பேச்சுவழக்கு அங்கு பேசப்பட்டு வருகிறது. காங்ரா மாவட்டத்தின் தலைமையகமான தரம்சாலா பள்ளத்தாக்கில் உள்ள தௌலாதரின் தெற்குப் பகுதியிலுள்ள மலைப்பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இது மஸ்ரூர் குகை வரைக்கோயிலின் தாயகமாகும். இது "இமயமலையின் பிரமிடுகள்" என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது யுனெஸ்கோ உலக பாரம்பரிய தளமாக பரிந்துரைக்கப்படுவதற்கான போட்டியில் உள்ள இடமாக உள்ளது.
மெக்லியாட் கஞ்ச் என்பது காங்ராவிலிருந்து 27 கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ளது. மேலும் இது தலாய் லாமாவின் அதிகாரப்பூர்வ இல்லமாகும். இந்தியாவின் பிரபலமான மலையேற்ற பாதையில் உள்ள டிரையுண்ட் மலையேற்றமும் ஒன்றாகும். பால் பள்ளத்தாக்கு] மலையேற்றம் - இது மறைக்கப்பட்ட இடமாகும். இது சுற்றுலாப் பயணிகளால் பார்வையிடப்படுவதில்லை. காங்ராவில் நவாலா & ஹராலி திருவிழா போன்ற திருவிழாக்கள் சிறப்பாக நடைபெறும் ஒரு விழாவாகும்.
1905 ஏப்ரல் 4 ஆம் தேதி காலை 6:19 மணிக்கு 7.8 ரிக்டர் அளவிலான நிலநடுக்கத்தை இந்த பள்ளத்தாக்கு கண்டது. இதன் விளைவாக காங்ரா பகுதியில் சுமார் 19,800 பேர் கொல்லப்பட்டனர் மேலும் ஆயிரக்கணக்கானோர் காயமடைந்தனர். காங்ரா, மெக்லியாட்கஞ்ச் மற்றும் தரம்சாலா நகரங்களில் பெரும்பாலான கட்டிடங்கள் அழிக்கப்பட்டன.
காகல் விமான நிலையம், காங்க்ரா வானூர்தி நிலையம் என்றும் தர்மசாலா-காங்க்ரா விமான நிலையம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது இந்திய மாநிலமான இமாச்சல பிரதேசத்தில் காங்ராவுக்கு அருகிலுள்ள காகலில் அமைந்துள்ள ஒரு விமான நிலையமாகும். இது தர்மசாலாவின் தென்மேற்கே 14 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது.
காங்ரா பள்ளத்தாக்கு இரயில்வே என்பது 164 கி.மீ நீளமுள்ள குறுகிய பாதை தொடர் வண்டி பாதையாகும். இது பள்ளத்தாக்கை பதான்கோட்டுடன் இணைக்கிறது. இது அகல ரயில் பாதை வலைப்பின்னலுக்கு அருகிலுள்ள ரயில் பாதையாகும்.
தொழில் மாதூம் என்ற இந்தித் திரைப்படத்தில் சேகர் கபூருக்கு உதவி இயக்குநராக சதீசு கௌசிக் தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். இந்த படத்தில் ஒரு நடிகராகவும் நடித்துள்ளார். அதே ஆண்டில் வெளிவந்த உன்னதமான நையாண்டித் திரைப்படமான ஜானே பி தோ யாரோன் என்பதில் உதவி இயக்குனராக பணிபுரிந்துள்ளார். மேலும் அப்படத்தின் உரையாடல்களையும் எழுதினார். மேலும் திரைப்பட மற்றும் தொலைக்காட்சி நிறுவனம் மற்றும் என்.எஸ்.டி இரண்டிலும் தனது கல்லூரியின் முன்னாள் மாணவர்களுடன் மீண்டும் இணைந்தார். இயக்குனராக அவரது முதல் படம் ஸ்ரீதேவியின் ரூப் கி ராணி சோரோன் கா ராஜா என்பதாகும். அவரது இரண்டாவது இயக்கத்தில் வெளிவந்த இரண்டாவது படம் பிரேம் , இது நடிகை தபுவிற்கு தொடக்கப் படமாக கருதப்பட்டது. இரண்டுமே திரையரங்கில் மோசமான வசூலைக் கொண்டிருந்தது. அவர் தொடர்ந்து திரைப்படங்களைத் தயாரித்து வந்தார். மேலும் 1999 ஆம் ஆண்டில் ஹம் ஆப்கே தில் மெய்ன் ரெஹ்தே ஹைன் என்ற படத்தின் மூலம் தனது முதல் வெற்றியைப் பெற்றார்.
சதீசு கௌசிக் இவர் ஒரு இந்திய திரைப்பட இயக்குனரும், தயாரிப்பாளரும் மற்றும் நடிகருமாவார். முக்கியமாக இந்தி திரைப்படங்கள் மற்றும் நாடகங்களில் இவர் பங்கேற்றுள்ளார். ஒரு திரைப்பட நடிகராக, மிஸ்டர் இந்தியா என்றத் திரைப்படத்தில் காலெண்டர் என்ற பாத்திரத்தில் நடித்ததற்காக குறிப்பிடப்படுகிறார். தீவானா மஸ்தானா என்ற திரைப்படத்தில் பப்பு பேஜர், மற்றும் சாரா கவ்ரோனின் பிரித்தன் திரைப்படமான பிரிக் லேன் என்பதில் "சானு அகமது" என்ற பாத்திரங்களில் நடித்துள்ளார். அவர் இரண்டு முறை பிலிம்பேர் வழங்கிய சிறந்த நகைச்சுவை நடிகருக்கான விருதை 1990 இல் ராம் லக்கனுக்காகவும் 1997 இல் சாஜன் சலே சசுரலுக்காகவும் வென்றுள்ளார்.
அனில் கபூர் மற்றும் ஸ்ரீதேவி ஆகியோருடன் இணைந்து மிஸ்டர் இந்தியா என்ற வெற்றிப் படத்தில் "காலண்டர்" என்ற பாத்திரத்தில் அவர் நன்கு அறியப்பட்டார். அவரது நண்பர் டேவிட் தவான் இயக்கிய தீவானா மஸ்தானா என்ற நகைச்சுவை படத்தில் "பப்பு பேஜர்" என்ற கதாபாத்திரத்துக்காகவும் அவர் புகழ் பெற்றார். பிலிப்ஸ் டாப் டென்" என்ற தொலைக்காட்சி கவுண்டவுன் நிகழ்ச்சியை அவர் இணைந்து எழுதி தொகுத்து வழங்கினார். இதற்காக அவர் ஸ்கிரீன் வீடியோகான் விருதை வென்றார். 2005 கௌசிக் அர்ஜுன் ராம்பால், அமீஷா பட்டேல் மற்றும் சயீத் கான் போன்ற நடிகர்களை இயக்கியுள்ளார்.
ஒரு நாடக நடிகராக, அவரது மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க பாத்திரம் ஆர்தர் மில்லரின் டெத் அன்ட் சேல்ஸ்மேன் என்ற மேடை நாடகத்தின் தழுவலான சேல்ஸ்மேன் ராம்லால் என்ற இந்தி மொழி நாடகத்தில் "வில்லி லோமன்" என்ற பாத்திரமாகும். குந்தன் சாவின் நகைச்சுவைப் படமான ஜானே பி தோ யாரோன் என்றப் படத்திற்காக உரையாடல்களை எழுதியுள்ளார். உருஸ்லான் மும்தாஜ் மற்றும் சீனா சாகாபாதி நடித்த அவரது தேரீ சங் என்றத் திரைப்படம் இளம் வயது கர்ப்பத்தின் சிக்கல்களை ஆராய்கிறது.
சண்டிகர் திரைப்பட நகரத் திட்டத்தின் ரியல் எஸ்டேட் நிறுவனமான பார்சவ்நாத் டெவலப்பர்களுடன் சதீஷ் கௌசிக் ஒரு பங்குதாரராக இருந்தார். சண்டிகரின் சாரங்பூர் கிராமத்தில் 30 ஏக்கர் குறைந்த விலையில் வாங்கினர். ஊடகங்கள் இந்த மோசமான நாடகத்தை அம்பலப்படுத்திய பின்னர் ரியல் எஸ்டேட் நிறுவனம் இந்த பல லட்சக்கணக்கான திட்டத்தை கைவிட வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.
தாக்கி, சில முக்கியத் தேவைகளில் இடர்களையும், தடைகளையும் உண்டாக்கி, முன்னேற்றத்தைத் தடுக்கும். குறிப்பாக, போதைப்பொருள் பயன்பாடுகளுக்கு அவர்களை உட்புகுத்தும் என ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.
1860 ஆம் ஆண்டிலேயே வில்லியம் எம். கானல் என்பவர் “வாழ்க்கையில் சுகப்படுவதெப்படி அல்லது உடல் உளச் சுகாதாரம்” என்ற பெயருள்ள நூலை வெளியிட்டார். அதன் பிறகு, 1907 ஆம் ஆண்டு, கிளிப்போர்டு பீர்ஸ் என்பவருக்கு மூளைக்கோளாறு ஏற்பட்டது. தனது உளநோய் நீங்கி நலம்பெற்ற பின்னர், தம் வாழ்நாளை உளநோய்களைக் குணமாக்கும் முறைகளை ஆராய்ந்தார். பல்வேறு அனுபவங்களை ஒருங்கிணைத்து, 'தன்னைத்தானே கண்டறிந்த உளம் ' என்ற நூலாக வெளியிட்டார். இதுவே உளச் சுகாதாரத்தின் தொடக்கமாகக் கருதப்படுகிறது. இக்காலத்தில் இது குறித்த புரிந்துணர்வு, உலகம் முழுவதும் பரவியுள்ளது. அமெரிக்காவில் 6-5-1908 ஆம் ஆண்டு, உளச்சுகாதாரத்திற்கென முதல் குழுவை ஏற்படுத்தியது. பின்னர், அது தேசியக் குழுவாக மாறி, இது குறித்த விழிப்புணர்வைப் பரப்பியது. 1919 ஆம் ஆண்டு, பன்னாட்டுக் குழு நிறுவப்பட்டது. இந்த பன்னாட்டுக் குழுவின் முதற்கூட்டம், 1930 இல், வாசிங்டனில் கூடியது. இக்கூடலில், 53 நாடுகளில் இருந்து பலர் கலந்துகொண்டனர்.
தம்முடைய பூகோள, சமூகச் சூழ்நிலைகளோடு ஒன்றி வாழும் இயல்புடையவர்களை, உளம் நலமுள்ளவர்களாகக் கருதலாம். தத்துவ, சமூக நிலைகளில் ஒருவருடைய நடத்தை முறைகள், பொருத்தமாக அமைகின்றன என்பதைப் பொறுத்து, ஒவ்வொருவரது மனநலம் முடிவு செய்யப்படுகிறது. ஒருவர் தமது ஆளுமையினால்,
தன்னைச் சுற்றியுள்ள சூழ்நிலையோடு இயைந்து வாழும் போது ஏற்படும் பிரச்சினைகளை, நன்கு அறிந்து, ஆய்ந்து, தெளிந்து, சுய அறிவோடு, அளவிட்டுப் பார்க்கும் திறனைப் பெற்றிருப்பர். எந்த ஒரு இடையூறுகளை வெல்ல வேண்டுமாயின், அவைகளுக்குரிய காரணங்களை, தொடக்கத்திலேயே சீர்செய்து விட வேண்டும். சீர் செய்வதற்கான ஊக்கிகளுடன் இணைந்து, நிலையான அல்லது திட்டமான மனநிலையை அடைய வேண்டும். இவைகளே, ஒவ்வொரு மனிதனிடமும் இருக்க வேண்டிய, வாழ்க்கை அடிப்படைத் திறனாகும். 'உன்னை நீயே கட்டுப்படுத்துவதற்காக உன்னை நீயே அறிந்துகொள்' என்பதையே உளச்சுகாதாரம் கற்பிக்கிறது. வில்லியம் ஸ்டெக்கல் என்ற அறிஞர், "தன்னைத்தானே தெரிந்து கொள்வதே, நோய் நீக்கத்தின் தொடக்கமும் முடிவும் ஆகும்" என்கிறார்.
மன ஆரோக்கியம் என்பது உளவியல் நல்வாழ்வின் நிலையையும், மன நோய் இல்லாத நிலையையும் குறிக்கிறது. இது ஒருவரின் உள நிலையானது, அவரது உணர்ச்சி, நடத்தை என்ற நிலைகளைச் சார்ந்து, திருப்திகரமான மட்டத்தில், சமன்நிலையில் செயற்படுவதைக் குறிக்கிறது. "
உளச்சுகாதாரம் சிக்கலுடையது. இதனுடைய பொருளையும் செயலையும் பற்றிக் கருத்து வேறுபாடுகள், உளவியல் அறிஞர்களிடையே நிலவுகிறது. ஆரோக்கியமான உள்ள நலத்தைப் பெறுவதற்குத் தடையாக, மூளைத்திசுநோய்களும், ஆளுமை வளர்ச்சியைத் தடுக்கும் காரணங்களும் உள்ளன. மேலும், வேறு சில கராணிகளும் உள நலத்திற்குத் தடைகளாக அமைகின்றன.
கமலா ஹம்பனா 1935 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 28 அன்று கர்நாடகாவில் பெங்களூரு , தேவநஹள்ளியில் பிறந்தார்.இவர் சி.ரங்கடமநாயக்க மற்றும் லட்சும்மா தம்பதிகளுக்கு பிறந்தார். கமலாவின் தொடக்கப் பள்ளிக் கல்வி கர்நாடகாவின் சல்லகேரில் தொடங்கி வெவ்வேறு கிராமங்களில் தொடர்ந்தது. 1935 ஆம் ஆண்டில் தும்கூரில் உயர்நிலைப் பள்ளியில் எஸ்.எஸ்.எல்.சி. இனை பூர்த்தி செய்தார். மைசூரில் கல்லூரிப் படிப்பைத் தொடர்ந்தார். 1955-1958 ஆம் ஆண்டில் மைசூர் பல்கலைக்கழகத்தில் கன்னட மொழியில் இளங்கலைப் பட்டமும், முதுகலைப் பட்டமும் பெற்றார். மேலும் முனைவர் பட்டமும் பெற்றுள்ளார்.
அரசுப் பணியில் இருந்து ஓய்வு பெற்ற பின்னர் சமண மதம் , இயற்கை ஆய்வுகள் துறை என்பவற்றில் கவனம் செலுத்தினார். மைசூர் பல்கலைக்கழகத் தலைவராகவும், ஹம்பி பல்கலைக்கழகத்தின் தலைவர் மற்றும் வருகை பேராசிரியராகப் பணியாற்றினார். பெண் உணர்திறன் குறித்த அவரது ஆராய்ச்சி அவருக்கு மகத்தான புகழைப் பெற்றுத் தந்தது. சமணப் படைப்புக்களைப் பற்றிய ஆழமான கண்ணோட்டத்தை அவரது படைப்புக்களில் காணலாம்.
கமலா ஹம்பனாவின் படைப்புகளில் பண்டைய கன்னட இலக்கியம் , சமணவியல் மற்றும் உரை விமர்சனம் ஆகியவை அடங்கும். அவர் கர்நாடகாவில் தலித் இயக்கம் மற்றும் பெண்கள் இயக்கத்தில் ஈடுபட்டுள்ளார். கமலா இலக்கிய விமர்சனம், கவிதை, சிறுவர் இலக்கியம், புனைகதை மற்றும் சுயசரிதை போன்ற பல்வேறு வகை இலக்கியங்களில் ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களை வெளியிட்டுள்ளார்.
கமலா ஹம்பனா இந்தியாவைச் சேர்ந்த சமண மத மற்றும் கன்னட மொழி எழுத்தாளர் ஆவார். இவர் கர்நாடகாவின் பெங்களூரில் உள்ள தேவநஹள்ளியில் பிறந்தார். பேராசியரியராகவும், தொல்பொருட் படைப்புக்களை ஆய்வு செய்பவராகவும் பணியாற்றினார். கன்னட இலக்கியத்தில் பல விதமான தீவிர ஆய்வுகளை மேற்கொண்டார்.
1959 ஆம் ஆண்டில் கமலா ஹம்பனா கன்னட ஆசிரியராகத் பணியைத் தொடங்கினார். பெங்களூரில் உள்ள விஜயநகரில் உள்ள அரசு முதல் தரக் கல்லூரியில் முதல்வராகவும், பின்னர் பெங்களூரு மகாராணி கல்லூரிகளிலும் , மைசூர் மகாராஜா கல்லூரியிலும் பேராசிரியராகப் பணியாற்றினார்.
கமலா ஹம்பனா கன்னடத்தில் ஒரு மூத்த எழுத்தாளர் ஹம்பா நாகராஜையாவை மணந்தார். தம்பதியருக்கு இரண்டு மகள்கள் மற்றும் ஒரு மகன் உள்ளனர்.
பேராசிரியர் போரா தற்போது அசாமின் பார்பேத்தா, பகுதீன் அலி அகமது மருத்துவக் கல்லூரியின் முதல்வராக பணியாற்றி வருகிறார் . அசாமின் திபு அசாம் கில்ஸ் மருத்துவக் கல்லூரியில் இருந்து இடமாற்றம் செய்யப்பட்ட பின்னர் 27. 06. 2019 இல் இங்கு சேர்ந்தார். அவர் 1996 முதல் குவகாத்தி மருத்துவக் கல்லூரி மருத்துவம் மற்றும் வாதவியல் பிரிவு பேராசிரியராகவும், ஜோர்காத் மருத்துவக் கல்லூரியின் முதன்மை கண்காணிப்பாளராகவும் இருந்தார். 12 ஆண்டுகளாக மருத்துவக் கல்வி இணை இயக்குநராகவும் பணியாற்றினார். இதற்கு முன்னர் நடைபெற்ற அவரது பிற பதவிகளில் சில சிறுநீரகவியல் பதிவாளர் , குடியிருப்பு மருத்துவர், இருதயவியல் . அசாம் மருத்துவக் கல்லூரி மற்றும் கவுகாத்தி மருத்துவக் கல்லூரி ஆகியவற்றில் மருத்துவ உதவி பேராசிரியர். மருத்துவம் மற்றும் நீடித்த மருத்துவ உபகரணங்களின் இணை பேராசிரியர் போன்றவை.
நவம்பர் 27, 1955 இல் பிறந்த இவர் ஜோர்ஹாட், அசாம் மருத்துவக் கல்லூரி மற்றும் குவகாத்தி மருத்துவக் கல்லூரிகளில் கல்வி பயின்றார். 1972 ஆம் ஆண்டில் உயர்நிலை பள்ளி விடுப்புத் தேர்வில் அசாம் மாநிலத்தில் முதல் இடத்தையும், 1977 இல் அசாம் மருத்துவக் கல்லூரியில் தனது முதல், இரண்டாம் மற்றும் இறுதி மருத்துவத்தேர்வுகளில் பல்கலைக்கழகத்தில் முதல் இடத்தையும் பெற்றுள்ளார். 1982 ஆம் ஆண்டில் குவகாத்தி மருத்துவக் கல்லூரியில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார். ஜிபி பந்த் மருத்துவமனை, புது தில்லி 1986 இல் இருதயவியல், மின் ஒலி இதய வரைவியில் போன்றவற்றில் பயிற்சி பெற்றார்.
துருபஜோதி போரா , இவர் ஒரு மருத்துவ மருத்துவரும் குவகாத்தியைச் சார்ந்த அசாமிய எழுத்தாளரும் மற்றும் நாவலாசிரியரும் ஆவார். மூன்று தசாப்தங்களாக நீடிக்கும் ஒரு இலக்கிய வாழ்க்கையில்,புதினங்கள், வரலாறு குறித்த தனிக்கட்டுரைகள், பயணக் குறிப்புகள், கட்டுரைகளின் தொகுப்பு போன்ற இருபத்தி நான்கு புத்தகங்களை உள்ளடக்கிய புனைகதை மற்றும் புனைகதை அல்லாத பல விமர்சனப் படைப்புகளை அவர் வெளியிட்டுள்ளார். அவருக்கு 2009 ஆம் ஆண்டில் சாகித்ய அகாதமி விருது வழங்கப்பட்டது.
கல்வி ஆராய்ச்சி காலாண்டு யாத்திரா: தி ஜர்னல் ஆஃப் அசாமி இலக்கியம் மற்றும் கலாச்சார இதழின் பதிப்பாசிரியராக இருக்கிறார்.
1976 ஆம் ஆண்டில் சவூதி மன்னர் பைசல் வழங்கிய 120 மில்லியன் டாலர் நன்கொடையில் இப்பள்ளியின் கட்டுமானப் பணிகள் தொடங்கப்பட்டன, அவரது பெயரே இப்பள்ளிக்கும் வழங்கப்பட்டுள்ளது. இப்பள்ளிக்கான வடிவமைப்பாக, துருக்கிய கட்டிடக் கலைஞர் வேதத் டலோக்கேயின் வழக்கத்திற்கு மாறான வடிவமைப்பு ஒரு பன்னாட்டு போட்டியின் பின்னர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. ஒரு வழக்கமான குவிமாடம் வடிவமைப்பு இல்லாமல், இப்பள்ளிவாசல் ஒரு பெடோயின் கூடாரம் போல வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது, அதைச் சுற்றி நான்கு உயரமான மினாராக்கள் உள்ளன. இந்த வடிவமைப்பில் ஓடு வடிவிலான எட்டு பக்கங்கள் கொண்ட சாய்வான கூரைகள், முக்கோண தொழுகை அரங்கின் மேல் அமைந்துள்ளன, இப்பள்ளிவாசலினுள் ஒரே நேரத்தில் 10,000 நபர்கள் தொழ முடியும்.
இந்த ஒட்டுமொத்த கட்டமைப்பின் பரரப்பளவு 54,000 சதுர அடி ஆகும், இப்பள்ளிவாசல் இஸ்லாமாபாத்தின் நிலப்பரப்பில் முக்கியத்துவம் செலுத்துகிறது.இமயமலையின் மேற்கு திசையில் உள்ள மார்கல்லா மலைகளின் அடிவாரத்தில், இஸ்லாமாபாத் நகரின் வடக்கு முனையிலுள்ள பைசல் நிழற்சாலையின் வடக்கு முனையில் அமைந்துள்ளது. இந்த உயர்ந்த நிலப்பரப்பின் பின்னணியில் அழகிய தேசிய பூங்கா அமைந்துள்ளது. பாக்கிஸ்தானின் மிகப்பெரிய பள்ளிவாசலான, பைசல் பள்ளி 1986 முதல் 1993 வரை உலகின் மிகப்பெரிய பள்ளிவாசலாக இருந்தது. இப்போது பைசல் பள்ளி தொழும் நபர்களின் எண்ணிக்கை அடிப்படையில் நான்காவது பெரிய பள்ளிவாசலாக உள்ளது.