polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இந்திய நாணயவியல் ஆய்வு நிறுவனம் இந்தியாவில் மிக முக்கியமான நாணயவியல் நூலகத்தைக் கொண்டுள்ள நூலகம் ஆகும். இது ஆய்வாளர்களின் பயன்பாட்டிற்கு மிகவும் உதவியாக உள்ளது. இந்த நிறுவனத்தில் விருந்தினர் மாளிகைகளும் உள்ளன. இதில் இந்திய மற்றும் இந்தியரல்லாத நாணயவியல் படைப்புகள் மற்றும் ஸ்லைடுகள், கோப்பு அட்டைகள் மற்றும் நாணயவியல் சேகரிப்பின் பிற பதிவுகள் ஆகியவை சேகிரத்து வைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த நூலகத்தில் சுமார் 1,50,000 எண்ணிக்கையிலான நாணயங்களின் புகைப்பட அட்டைகளைக் கொண்டுள்ளன. அவை வரிசை வாரியாக அமைக்கப்பட்டுள்ளன. எந்தவொரு அறிஞரும் அல்லது சாதாரண நபரும் அவர்களைப் பார்வையிடுவதற்கும் அவர்களின் வசதிகளைப் பயன்படுத்துவதற்கும் மிகவும் எளிதாக இருக்கும் வகையில் அது அமைந்துள்ளது. இந்நிறுவனத்தார் தங்கள் வளாகத்தில் அனைத்து நவீன வசதிகளையும் கொண்ட அறிஞர்களுக்கா வசிப்பிடத்தைக் கொண்டுள்ளனர், நாணயங்களைப் பற்றி ஆய்வு மேற்கொள்ள விரும்பும் ஆய்வாளர்கள் இதனை குறைந்த அளவு கட்டணம் செலுத்தி பயன்படுத்திக் கொள்ள வாய்ப்பு உள்ளது.
இந்திய நாணயவியல் ஆய்வு நிறுவனம் 1980 ஆம் ஆண்டில் நாணயவியல் நிபுணர் பரமேஸ்வரி லால் குப்தா மற்றும் தொழிலதிபர் கே.கே. மகேஸ்வரி ஆகியோரின் முயற்சியால் நிறுவப்பட்டது. நாசிக் அருகே அஞ்சநேரியில் உள்ள தற்போதைய இடத்திற்கு இது 1984 ஆம் ஆண்டில் இட மாற்றம் செய்யப்பட்டது. மகாராஷ்டிரா அரசாங்கத்தின் கீழ் பதிவுசெய்யப்பட்ட அறக்கட்டளையான இந்திய நாணயவியல் வரலாற்று மற்றும் கலாச்சார ஆராய்ச்சி அறக்கட்டளை இதை இயக்குகிறது. இந்த அறக்கட்டளை யானது 2005 ஆம் ஆண்டில்ல் நிறுவப்பட்ட இந்தியன் ராக் ஆர்ட் ஆராய்ச்சி மையத்தையும் இயக்குகிறது.
பண்டைய, ஆரம்ப கால இடைக்கால, இடைக்கால மற்றும் பின் இடைக்காலம் ஆகிய பல்வேறு காலங்களைச் சேர்ந்த போன்ற நாணயவியல் துறையில் நிபுணத்துவம் பெற்ற அறிஞர்கள், ஆய்வாளர்களுக்கு பயிற்சி தருகின்றனர். இந்தியாவில் காணப்படும் எந்தவொரு நாணயம் அல்லது நாணயத் தொடர்பானவர்கள் அஞ்சல் மூலமாகவோ அல்லது வேறு விதமாகவோ கேட்கும் எந்தவொரு விசாரணைக்கும் இந் நிறுவனத்தார் இலவசமாக சேவைகளை வழங்கி வருகின்றனர். நாணயவியல் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய நூல்களின் நல்ல தொகுப்பைக் கொண்ட ஒரு வசதியான நூலகமும் இந்திய நாணயவியல் ஆய்வு நிறுவனத்தில் செயல்பட்டு வருகிறது.
இந்திய நாணயவியல் ஆய்வு நிறுவனம் இந்தியாவில் மகாராஷ்டிரா மாநிலத்தில் நாசிக் நகருக்கு அருகில் அமைந்துள்ள நாணயவியல் ஆய்வு தொடர்பான நிறுவனம் ஆகும். உள்நாட்டில் இந்த அருஙகாட்சியகம் நாணய அருங்காட்சியகம் அல்லது பண அருங்காட்சியகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது முதன்மையாக ஒரு பொது மக்கள் பார்வைக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஆய்வு மையமாக அமைந்துள்ளது.
இந்த நிறுவனம் பல நூல்களையும் இதழ்களையும் வெளியிடுகிறது. அவற்றுள் முதன்மையானது நாணயவியல்.தொடர்பானதாகும். இது வருடாந்திர வெளியீடான நியூமிஸ்மாடிக் டைஜெஸ்டை வெளியிடுகிறது. இது சர்வதேச கருத்தரங்குகளில் நடைபெற்ற கட்டுரைகளின் தொகுப்பினையும் அது வெளியிட்டுள்ளது. அது 1987, 1991 மற்றும் 2001 ஆகிய ஆண்டுகளைச் சேர்ந்தவையாகும். அதன் சில வெளியீடுகள் பின்வருமாறு அமையும்:
நாணயவியல் தொடர்பான ஆய்வுகளை மேற்கொள்வதும், அதற்காக அறிவியலாளர்கள் மற்றும் பல்கலைக்கழக ஆய்வாளர்களுக்கு ஆதரவு தருவதும் இதன் நோக்கமாக அமைந்துள்ளது. அவர்களுக்கு பயிற்சியளிப்பதையும் இந்நிறுவனம் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இந்த நிறுவனத்தில் ஒரு அருங்காட்சியகம் மற்றும் ஒரு நூலகம் ஆகியவை இயங்கி வருகின்றன.
காட்சிக்கூடத்தில் இரு வகையான காட்சிப் பொருள்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. முதல் காட்சிப் பொருளாக அமைவது நிறுவனத்தின் சேகரிப்புகளாக இந்தியாவிலிருந்து பெறப்பட்ட பணம் தொடர்பானது ஆகும். மற்றொரு காட்சிப் பொருளாக அமைவது கே.ஜி. மகேஸ்வரியின் புகைப்படங்கள் ஆகும்.
மோனோகால்சியம் பாசுபேட்டு என்பது 2 (நீரற்ற மோனோகால்சியம் பாசுபேட்டுக்கு "" அல்லது "-" என்றழைக்கப்படுகிறது) மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டை உடைய ஒரு கனிமச் சேர்மம் ஆகும். இது பொதுவாக மோனோஐதரேட்டாகவே , 2·2 காணப்படுகிறது. இரண்டு உப்புகளும் நிறமற்ற திடப்பொருள்கள் ஆகும். இவை முக்கியமாக சூப்பர் பாஸ்பேட் உரங்களாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன, மேலும் அவை பிரபலமான உணவுப் பொருள்களை புளிக்கச் செய்யும் காரணிகளாகவும் இருக்கின்றன.
சூப்பர் பாஸ்பேட் உரங்களானவை அமிலங்களுடன் பாசுபேட்டு பாறைகளை வினைப்படுத்துவதன் மூலம் தயாரிக்கப்படுகின்றன. பாஸ்போரிக் அமிலத்தைப் பயன்படுத்தி, ஃப்ளோராபடைட் 2 ஆக மாற்றப்படுகிறது:
கால்சியம் ஐதராக்சைடை பாஸ்போரிக் அமிலத்துடன் வினைப்படுத்துவதன் மூலம் அடுமனைத் தொழிலிற்குத் தேவையான ஒப்பீட்டளவில் அதிக தூய்மையான விளைபொருள் தயாரிக்கப்படுகிறது:
சுடுமண் பாண்டம் (, - , ஒருவகை மென்மையான களிமண்ணைக் கொண்டு உருவம் செய்து பின் அதனை சூளையில் சுட்டு வடிவத்தை கெட்டிப்படுத்துவர்.சிவப்பு, காவி, ஆரஞ்சு நிற சுடுமண் மட்பாண்டங்கள், அரச முத்திரைகள், வரலாற்று குறிப்புகள், கடவுட் சிலைகள், விலங்குகளின் சிற்பங்கள், மேற்கூரையின் ஓடுகள், செங்கற்கள், பூந்தொட்டிகள், விளக்குகள், கழிவு நீர் குழாய்கள் மற்றும் கட்டுமான பொருட்கள் செய்ய பயன்படுத்தப்பட்டது. கிமு 2,000 ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், உருளை வடிவ சுடுமண் பாண்டங்களில் சுமேரியர்கள் ஆப்பெழுத்துகளில் தங்கள் வரலாற்றுக் குறிப்புகளை எழுதி வைத்துள்ளனர். மேலும் சுடுமண் பாண்டத்தில் சுமேரியக் கடவுளர்கள், சுமேரிய மன்னர்களின் உருவச் சிற்பங்கள் உருவாக்கினர்.
கி.மு. 210 காலத்திய முதலாவது சீனச் சக்கரவர்த்தி சின் ஷி ஹுவாங்கின் போர் வீரர்களைச் சித்தரிக்கும் சுடுமட்சிலைப் படை சிற்பங்கள் சாங்சி மாகாணத்திலுள்ள சிய்யான் என்னுமிடத்தின் லின்டோங் மாவட்டத்தில் உள்ளூர் விவசாயி ஒருவரால் 1974 இல் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.
இந்த மாற்றங்கள், ரயத்துவாரி முறையை அறிமுகப்படுத்துதல் மற்றும் வருவாயை அதிகரிப்பதற்கான பிற முயற்சிகள், இழந்த கிராமத் தலைவர்கள் மற்றும் வருவாய் சேகரிப்பாளர்கள் மற்றும் நில உரிமையாளர்களாக தங்கள் பங்கைக் கொண்ட பிற உயர்நிலை மக்கள், அதே சமயம் குறைந்த அளவிலான பயிரிடுவோர் தங்கள் பயிர்களைக் குறைப்பதன் மூலம் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியது. அவர்களை வறிய நிலையில் விட்டது. ஆங்கிலேயர்கள் தங்கள் செல்வத்தை எடுத்துக்கொள்கிறார்கள் என்றும், பாரம்பரிய முறையை நம்பியிருப்பவர்களுக்கு இனி வாழ்வாதாரம் இல்லை என்றும் மக்கள் ஒரு கருத்துக்கு வந்தனர். பழைய ஒழுங்கு சீர்குலைந்த நிலையில், நரசிம்ம ரெட்டி உட்பட ஒரு காலத்தில் அதிகாரம் பெற்ற பாளையக்காரர்கள் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் கவனத்தை ஈர்த்தது. அவர்களின் வேண்டுகோளுக்கு செவி சாய்க்காத பிரித்தன் காதுகளில் இது விழுந்தது. உண்மையான சமூக காரணங்களுக்காக விவசாயிகளின் எதிர்ப்பைத் திரட்டுவதற்கான வாய்ப்பை பாளையக்காரர்கள் கண்டனர்.
உய்யாலவாடா நரசிம்ம ரெட்டி அல்லது மஜ்ஜரி நரசிம்ம ரெட்டி என்றும் அழைக்கப்படும் இவர் முன்னாள் இந்திய தெலுங்கு பாளையக்காரர் மல்லாரெட்டி மற்றும் சீத்தம்மா ஆகியோரின் மகனாவார். 1846 ஆம் ஆண்டில் இவர் சுதந்திரப் போராளிகளின் இதயத்தில் குடி கொண்டிருந்தார். அங்கு ஆந்திராவின் ராயலசீமா பிராந்தியமான கர்நூல் மாவட்டத்தில் உள்ள பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனத்துக்கு எதிராக 5,000 பொது மக்கள் கிளர்த்தெழுந்தனர். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் முதல் பாதியில் ஆங்கிலேயர்கள் அறிமுகப்படுத்திய பாரம்பரிய விவசாய முறையின் மாற்றங்களுக்கு எதிராக அவர்கள் எதிர்ப்புத் தெரிவித்தனர். ரயத்துவாரி முறையை அறிமுகப்படுத்துதல் மற்றும் வருவாயை அதிகரிப்பதற்கான பிற முயற்சிகள் ஆகியவை குறைந்த-நிலை விவசாயிகளை தங்கள் பயிர்களைக் குறைத்து வறுமையில் தள்ளுவதன் மூலம் பாதித்தன.
பழைய விவசாய முறையை மாற்றி மக்கள் தங்கள் நிலங்களிலிருந்து அப்புறப்படுத்தப்பட்டனர். பின்னர் அவை மறுபகிர்வு செய்யப்பட்டன. ஆனால் மாற்றங்களின் முதன்மை நோக்கம் சமூக ஒழுங்கை மறுசீரமைப்பதை விட உற்பத்தியை அதிகரிப்பதாகும். சில சந்தர்ப்பங்களில், இது ஒரு தண்டனையுடன் ஒத்துப்போனது. ஏனெனில் வெளியேற்றப்பட்டவர்களில் சமீபத்தில் பாளையகாரர்களின் போர்களில் பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தை எதிர்த்துப் போராடியவர்கள் இருந்தனர். சிலர் இழந்த நிலங்களுக்கு பதிலாக ஓய்வூதியத்தைப் பெற்றனர். ஆனால் இது சீரற்ற விகிதத்தில் இருந்தது.
நரசிம்ம ரெட்டியின் சொந்த ஆட்சேபனைகளும் அவற்றின் விளைவுகளின் அடிப்படையில் அமைந்தன. நோசாமின் பாளையக்காரர்களுடன் ஒப்பிடும்போது, இவரது குடும்பத்திற்கு அவர்கள் வழங்கப்பட்ட ஓய்வூதியம் குறைவானது. மேலும் 1821 ஆம் ஆண்டில் அந்த குடும்பம் அழிந்துபோனபோது சில நோசாம் பணத்தை மறுவிநியோகம் செய்வதன் மூலம் அதை அதிகரிக்க அதிகாரிகள் மறுத்துவிட்டனர். அதே நேரத்தில், இவரது உறவினர்கள் சிலர் தங்கள் நில உரிமைகளை மேலும் குறைப்பதற்கான திட்டங்களை எதிர்கொண்டனர். கிராமத்து காவல் முறையின் சீர்திருத்தம் உட்பட.
ரெட்டி மற்ரும் புத்த வெங்கல் ரெட்டி ஆகியோரின் நினைவைப் போற்றுவதற்காக ரெனாட்டி சூர்யா சந்திரூலா சமாரக சமிதி ஒன்று உருவாக்கப்பட்டது. இருவரும் உய்யலவாடா கிராமத்தில் பிறந்தவர்கள். இந்த குழு 2015 ஆம் ஆண்டில் தெலுங்கு மற்றும் ஆங்கிலம் இரண்டிலும் ரெனாட்டி சூர்யா சந்திருலு என்ற தலைப்பில் ஒரு புத்தகத்தை வெளியிட்டது. இதில் வரலாற்றாசிரியர்களின் ஆய்வுக் கட்டுரைகளின் பகுதிகள் உள்ளன.
1803 நிரந்தர குடியேற்றத்தின் சென்னை மாகாணத்தில் பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனம் முதன்முதலில் அறிமுகமானது. இது பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வங்காள அரசாங்கதால் இயற்றப்பட்டது . வேளாண் சமூக-பொருளாதார நிலையை மாற்றியமைத்து, எவரும் பயிரிடக்கூடிய ஒரு சமத்துவ ஏற்பாட்டைக் கொண்டு, அவர்கள் அளிக்கும் சலுகைக்காக பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனத்திற்கு ஒரு நிலையான தொகையை செலுத்தினர்.
நரசிம்ம ரெட்டியின் தந்தை கோயில்குண்ட்லா தாலுகாவில் உள்ள உய்யாலவாடாவின் பாளையக்காரர் குடும்பத்துடன் தொடர்புடையவர் ஆவார். இவர் நோசாம் பாளையக்காரரின் இரண்டு மகள்களை திருமணம் செய்து கொண்டார். இவருக்கு மூன்று மகன்கள் இருந்தனர். அவர்களில் நரசிம்மன் இளையவர் ஆவார். இவரது முதல் மனைவியின் பெயர் சித்தம்மா என்பதாகும்.
குட்லதூர்த்தி, கோயில்குன்ட்லா மற்றும் நோசாம் கிராமங்களில் இறந்த பல்வேறு நபர்கள் முன்பு வைத்திருந்த நில உரிமைகளை பிரித்தன் அதிகாரிகள் பறித்துக் கொண்டபோது 1846 ஆம் ஆண்டு விஷயங்கள் தலைதூக்கியது. மற்றவர்களின் அதிருப்தியால் ஊக்கப்படுத்தப்பட்ட ரெட்டி ஒரு எழுச்சியின் தலைவராக ஆனார்.
எகிப்தின் நான்காம் வம்ச பார்வோன்கள் ஆட்சியில் இறந்த மன்னர்களின் உடலை பதப்படுத்தி உயரமான பிரமிடு கட்டிடங்களில் அடக்கம் செய்யும் வழக்கம் செழித்தோங்கியது. இவ்வம்ச ஆட்சியில் பண்டைய எகிப்தில் சித்திரக் கலை, சிற்பக் கலை மற்றும் கட்டிடக் கலை வளர்ந்தது.
பார்வோன் சினெபெரு காலத்தில் இறப்பிற்கு பிந்தைய வாழ்க்கைகான மஸ்தபா எனும் படிக்கட்டு பிரமிடு கட்டிடங்கள் கீசா நகரத்தில் நிறுவப்பட்டது. இவ்வம்சத்தின் ஒவ்வொரு பார்வோனும் தனக்கென குறைந்தது ஒரு நினைவுச் சின்னமாக கல்லறைப் பிரமிடு நிறுவினார்கள்.
பார்வோன் சினெபெரு முதலில் கட்டிய நேர்த்தியான பிரமிடாக இருப்பினும் வளைந்து இருந்தது. மேலும் இவர் நிறுவிய சுண்ணாம்புக் கல் சிவப்பு பிரமிடு அகலமாகவும், உயரமாகவும் உள்ளது. சினெபெரு கீசாவில் மொத்தம் மூன்று பிரமிடுகளை எழுப்பினார். பிரமிடுகளைக் கட்டுவதற்கு தேவையான தொழிலாளர்கள் மற்றும் கட்டுமானப் பொருட்களுக்காக, மன்னர் சினபெரு வெளிநாடுகளின் மீது குறிப்பாக லிபியா, நூபியா மீது படையெடுத்து, 11,000 போர்க் கைதிகளையும், 13,000 விலங்குகளையும் எகிப்திற்கு கொண்டு வந்தார்.
பழைய எகிப்திய இராச்சியத்தை ஆண்ட நான்காம் வம்ச மன்னர்களில் முதலாமவர் பார்வோன் சினெபெரு ஆவார். இவர் மேல் எகிப்தையும், கீழ் எகிப்தையும் வென்று பண்டைய எகிப்தை ஒரே குடையின் கீழ் ஆண்டவர். நடு எகிப்தில் பிறந்த சினெபெரு, எகிப்தின் பட்டத்து இளவரசியை மணந்ததன் மூலம் எகிப்தின் மன்னரானவர் சினெபெரு தன்னை எகிப்திய சூரியக் கடவுளான இராவின் அவதாரம் என அழைத்துக் கொண்டார். சினெபெருவின் மகன் கூபுகூபுவும் தன்னை சூரியக் கடவுளின் அவதாரம் எனக் கூறிக்கொண்டார்.
பழைய எகிப்திய இராச்சிய இராச்சியத்தை நிறுவுவதில், நான்காம் வம்சத்தவர்கள் இரண்டாவதாக விளங்கினர்கள். நான்காம் வம்சத்தின் முதல் பார்வோன் சினெபெரு மேற்கில் பண்டைய லிபியா, கிழக்கில் சினாய் தீபகற்பம், தெற்கில் நூபியா வரையிலான நிலப்பரப்புகளை வென்று எகிப்தின் பழைய இராச்சியத்தை விரிவாக்கினார். பழைய எகிப்திய இராச்சியத்தின் கீசா நகரத்தின் கிசாவின் பெரிய பிரமிடு உள்ளிட்ட பிரமிடுகளின் தொகுதிகளாலும், பெரிய ஸ்பிங்ஸ்களாலும் புகழ்பெற்றது.
எகிப்தின் நான்காம் வம்சம் பழைய எகிப்து இராச்சியத்தின் பிரமிடுக் காலம் அல்லது பொற்காலம் எனக்கருதப்படுகிறது. இவ்வம்சத்தவர்கள் பழைய எகிப்திய இராச்சியத்தை கிமு 2613 முதல் கிமு 2494 முடிய ஆண்டனர். இவ்வம்சத்தவர் பண்டைய எகிப்தை ஆண்ட காலத்தில் அமைதி மற்றும் செழிப்புடன் நிலவியது. மேலும் பிற நாடுகளுடன் மேற்கொண்ட வர்த்தகங்களை ஆவணப்படுத்தப்பட்ட காலமாகும்.
பழைய எகிப்திய இராச்சியத்தில் இரண்டு அதிகார மையங்கள் விளங்கின. ஒன்று பார்வோன்கள் மற்றவர்கள் எகிப்தியக் கோவில்களின் தலைமைப் பூசாரிகள். பார்வோன்கள் மக்களை கோவில் பூசாரிகள் மூலம் மட்டும் ஆள முடியும். பண்டைய எகிப்தியக் கடவுள்களின் தெய்வீகச் சக்தி கொண்டவர்களாக பார்வோன்கள் சித்தரிக்கப்பட்டு, பார்வோன்களுக்கு கோயில்களும் எழுப்பப்பட்டது.
அம்மோனியம் ஆலம் ஒரு பெரிய தொழில்துறை வேதிப்பொருளோ அல்லது குறிப்பாக பயனுள்ள ஆய்வக வேதிக்காரணியோ அல்ல. ஆனால், இது மலிவானதும் மற்றும் திறன் வாய்ந்ததும் ஆகும். இது நீர் சுத்திகரிப்பு, தாவரப் பிசின்கள், பீங்கான் சிமென்ட்டு, நாற்றம் நீக்கிகள் மற்றும் தோல் பதனிடுதல், சாயமிடுதல் மற்றும் தீத்தடுப்பு ஆடைகள் உற்பத்தி ஆகியவற்றிலும் பல முக்கிய பயன்பாடுகளைக் கொண்டுள்ளது. கசிவினைக் கொண்ட மேற்பூச்சு பயன்பாட்டிற்கான அம்மோனியம் ஆலமின் கரைசலின் காரகாடித்தன்மைச் சுட்டெண் பொதுவாக 3 முதல் 5 வரை இருக்கும்.
அம்மோனியம் அலுமினியம் சல்பேட்டு அம்மோனியம் ஆலம் அல்லது ஆலம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது ("படிகாரம்" என்றும் அழைக்கப்படும் பல வேறுபட்ட பொருட்கள் இருந்தாலும்), இது ஒரு வெண்மை நிற படிக இரட்டை சல்பேட்டு ஆகும். இது பொதுவாக 2·122 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டுடன் டோடெக்காஐதரேட்டாகவே கருதப்படுகிறது. இது பல்வேறு முக்கிய பயன்பாடுகளில் சிறிய அளவில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. டோடெகாஐதரேட்டு வடிவமானது இயற்கையாகவே செர்மிகைட்டு என்ற அரிதான கனிமமாக காணப்படுகிறது.
அம்மோனியம் ஆலமானது அலுமினிய ஐதராக்சைடு, சல்பூரிக் அமிலம் மற்றும் அம்மோனியம் சல்பேட்டு ஆகியவற்றிலிருந்து தயாரிக்கப்படுகிறது. இது பொட்டாசியம் ஆலமுடன் ஒரு திண்மக் கரைலை உருவாக்குகிறது. வெப்பச்சிதைவு அலுமினாவை விட்டுவிடுகிறது. இத்தகைய அலுமினா அரைக்கும் பொடிகளின் உற்பத்தியிலும், செயற்கை இரத்தினக்கல் தயாரிப்பதில் முன்னோடிச் சேர்மமாகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
சாது கொச்சுகுஞ்சு உபதேசியார் என்பவர் ஒரு பிரபல மலையாளி கிறித்தவ போதகர், கவிஞர் மற்றும் இசையமைப்பாளர் ஆவார். கொச்சுகுஞ்சு தோற்றத்தில் மிகவும் தனித்துவமான நபர். இவர் எப்போதும் ஒரு வெள்ளை சட்டை மற்றும் வெள்ளை வேட்டி அணிந்திருப்பார். இவர் சுமார் 175 செ.மீ உயரம் கொண்டவராகவும், மிகவும் மெல்லிய, பலவீனமான உடலைக் கொண்டவராகவும், குழிவிழுந்த கண்களைக் கொண்டவராகவும் இருந்தார். அவர் எங்கு சென்றாலும் எப்போதும் ஒரு குடையையும் பைபிளையும் எடுத்துச் செல்வார். அவரது துறவு வாழ்க்கை, சுய கட்டுப்பாடு, சுய மறுப்பு, சமூக பிரச்சினைகள் மீதான ஈடுபாடு ஆகியவை இவரை ஒரு தனித்துவமான நபராக காட்டின. இவர் பைபிளுடன் தனிமையில் நேரத்தை செலவிட விரும்பினார், இவருக்கு பைபிள் படிக்க வேண்டிய புத்தகம் மட்டும் அல்ல, அன்றாட வாழ்க்கையில் பின்பற்றப்பட வேண்டிய ஒரு போதனை நூல். இவரது பெரும்பாலான நேரத்தை வாசிப்பில் செலவிட்டார்.
கேரளத்தில் பல சமய பரப்பு இயக்கங்களுக்கு சாது கொச்சுக்குஞ்சு உபதேசி ஆதாரமாக இருந்தார். இவர் தனது நற்செய்திப் பிரசங்கங்களுக்கு கேரளம், தென்னிந்தியா மற்றும் இலங்கை முழுவதும் பயணம் செய்தார். இவருடைய எல்லா தேவைகளுக்கும் கடவுள்மீது நம்பிக்கை வைக்கும் பழக்கம் இவருக்கு இருந்தது. இவர் கடவுளிடமிருந்து வழிகாட்டுதலைத் தேடியதால் இவர் பல மணி நேரங்கள் ஜெபத்தில் செலவிட்டார். பெரிய கூட்டங்களில் பேசுவதன் மூலம் சுவிசேஷத்தைப் பரப்புவதே இவரது முக்கிய வழி முறையாக இருந்தது. இவர் சுமார் 30 ஆண்டுகள் தீவிர நற்செய்திப் பணிகளைச் செய்தார். இது இவரது ஈடுபாட்டுக்கு ஒரு சான்றாகும். இவர் ஆன்மீக விஷயங்களைப் பற்றி மட்டுமல்லாமல், மன உறுதி இன்மை, சமய உரிமை போன்றவற்றிற்கு காரணமாகக் கூறப்படும் சமூகப் பிரச்சினைகளைப் பற்றியும் பேசினார்.
சாது கொச்சுக்குஞ்சு உபதேசி தனது 11 வயதில் இயேசுவை தனது தனிப்பட்ட மீட்பராக ஏற்றுக்கொண்டார். இவர் தனது 17 வயதில் ஊழியத்தில் ஈடுபட முடிவு செய்தார். துவக்கத்தில் இவர் தன் வேளாண் வேலைகள் முடித்தப் பிறகு இரவு நேரங்களில் சுவிசேஷத்தைப் பரப்பச் சென்றார். கேரளாவில் இந்திய சகோதரர்கள் இயக்கம் வேகம் பெற்றபோது, அந்த தேவாலயத்தில் சேர வேண்டாம் என்று சாது கொச்சுகுஞ்சு உபதேசி முடிவு செய்தார். அவர்களுடைய கோட்பாட்டை அவர் ஏற்றுக்கொண்ட போதிலும், அவர் இருந்த தேவாலயத்தோடு தங்குவதும் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கிப்பதும்தான் தனது நோக்கம் என்று இவர் உணர்ந்தார். இவர் தனது வாழ்வின் ஆதாரம் பிரார்த்தனை என்று கூறினார். இதில் இவர் தினமும் பல மணிநேரங்களை செலவிட்டார்.
இவர் அருகிலுள்ள மார் தோமா லோயர் துவக்கப் பள்ளியில் சேர்ந்தார். இவர் தன் 12 வயதில் 1895 ஆம் ஆண்டு அருகில் உள்ள கிராமத்தைச் சேர்ந்த அலியம்மாவை மணந்தார். இதற்காக இவரது வகுப்பு தோழர்கள் இவரை கேலி செய்தனர், எனவே இவர் அந்த பள்ளியை விட்டு வெளியேறி ஒரு ஆங்கில வழிப் பள்ளியில் சேர்ந்தார். இவர் இங்கு பயின்றபோது ஆசிரியர்களில் ஒருவர் எந்த காரணமும் இல்லாமல் இவரை தண்டித்தார், எனவே கொச்சுக்குஞ்சு அவரை கேலி செய்யும்விதமாக ஒரு கவிதை எழுதினார். இதுவே இவர் எழுதிய முதல் கவிதை. இவர் ஒரு அறிவார்ந்த மாணவராக இருந்து வகுப்பில் முதலிடம் பிடித்தார். இவரது 14 வயதில், தன் தந்தைக்கு விவசாய வேலைகளில் உதவுவதற்காக முறைசார் கல்வியை கைவிட்டார்.
இவரது தாயார் 1898 ஆண்டு இவருக்கு 15 வயது ஆனபோது இறந்தார். ஏற்கனவே உடல்நிலை பாதிக்கப்பட்டு இருந்த இவரது தந்தைக்கு அது ஒரு பேரிடியாகும். இவரது தந்தை 1903 ஆம் ஆண்டில் இவருக்கு 20 வயதானபோது இறந்தார். அவர் இறந்தபோது ஒரு சிறிய நிலத்தையும் கொஞ்சம் கடனையும் விட்டுச்சென்றார். விவசாய வருமானம் இவர்களின் வாழ்க்கைக்கு போதுமானதாக இல்லை. எனவே இவர் கடினமான வாழ்க்கையை வாழ்ந்தார். தேவைகளை நிறைவு செய்ய பல சிறிய வேலைகளைச் செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. இவர் துணி வியாபாரம் செய்தார், சில காலம் ஒரு பள்ளியில் கற்பித்தார். இவரது மனைவியின் பெற்றோர் இவருக்கு மிகவும் உதவியாக இருந்தனர். இறுதியியில் விவசாய வேலையிலேயே முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டார்.
கேரளத்தின், பத்தனம்திட்டா மாவட்டம், ஆறன்முளா அருகில் உள்ள ஒரு சிறிய கிராமம் எடயரன்முளா ஆகும். இவர் இந்த கிராமத்தில் 1883 நவம்பர் 29 அன்று பிறந்தார். இவரது தந்தை மூத்தம்பக்கல் இட்டி, இவரது தாயார் பெரெங்கட்டு பாடிக்கலின் மரியம்மா ஆகியோராவர். இவரது செல்லப் பெயர் கொச்சுகுஞ்சு என்பதாகும். இவரது இயற்பெயர் எம். ஐ. வர்கீஸ் . இவர் ஆறு சகோதரிகள் கொண்ட ஒரு பெரிய குடும்பத்தில் பிறந்தவர். இவருக்கு ஒரு சகோதரன் இருந்தான், அவன் இரண்டு வயதில் இறந்தான்.
துவக்கத்தில் இருந்தே இவர் தனது கிராமத்தில் ஞாயிற்றுக்கிழமை பள்ளி, பிரார்த்தனைக் குழு போன்றவற்றை ஏற்பாடு செய்தார். இவரது பாரிஷ் பாதிரியார் ரெவ் கே. வி. ஜாகோப் மற்றும் இவரது வகுப்பு தோழர் திரு கே. வி. சைமன் ஆகியோர் இவருக்கு வலுவாக ஆதரவாளித்தனர். அவர்கள் இருவரும் எடயர்முலா கிறிஸ்டியன் பெல்லோஷிப் , யூத் லீக், கிறிஸ்தவ பராமரிப்பு பிரிவுகள் . போன்றவற்றை உருவாக்கினர்.
இவரது வாழ்நாளில் இவர் கொச்சுகுஞ்சு என்று அழைக்கப்பட்டார், இது கொச்சு மற்றும் குஞ்சு ஆகிய இரண்டு மலையாள சொற்களின் சேர்கையாகும். போதகர் என்ற சொல்லுக்கு இணையான மலையாள சொல்லான உபதேசி என்பதாகும். தமிழ்நாட்டில் இவரது சமயப்பரப்பாளர் பணியின் போது, அவர்கள் இவரை துறவி என்ற பொருள் கொண்ட சாது என்ற பெயரால் அழைத்தனர். இதனால் இவர் சாது கொச்சுகுஞ்சு உபதேசியார் என்று அறியப்பட்டார்.
செயல்பாடு இல்லாத நம்பிக்கை இறப்பதைப் போன்றது என்று நம்பினார். ஆகவே, இவரது பிற்கால வாழ்க்கையில், வரதட்சணை எதிர்ப்பு இயக்கம், ஏழைக் குழந்தைகளுக்கான இலவச பள்ளி, சுவிசேஷகர்களைப் பயிற்றுவிப்பதற்கான பைபிள் பள்ளி, கூட்டங்களை நடத்துவதற்கான பிரார்த்தனை மண்டபம் போன்றவற்றை கோசஞ்சேரி - செங்கன்னூர் சாலையோரத்தில் அவரது நிலத்தில் அமைப்பதற்கு பாடுபட்டார்.
குழந்தை திருமணம் வழக்கமான நடைமுறையாக இருந்த அந்தக் காலத்தில் சாது கொச்சுகுஞ்சு உபதேசிக்கு 12 வயதில் திருமணம் நடந்தது. அவரது மனைவியின் பெயர் அலியம்மா. கொச்சு குஞ்சுக்கு ஆதவராக அவர் இருந்தார். அவர் ஒரு விவசாயியாக வேலை செய்வது அதன் மூலமும், வயலின் கிடைக்கும் விளைச்சலில் வரும் வருவாயைக்கொண்டு விற்பனை செய்வதன் வாழ்கையை நடத்தினர்.
கொட்டாரக்கரைக்கு அருகிலுள்ள கலயபுரத்தில் இவர் பைபிள் வகுப்புகள் மற்றும் திறந்தவெளி கூட்டங்களைத் தொடங்கினார். அங்கு மக்கள் இவரது செய்திகளைக் கேட்க கூடினர். மரியாதைக்குரிய விதத்தில் அவர்கள் வெள்ளை உடை அணிந்தனர்.
குப்பி வீரண்ணா இவர் ஒரு இந்திய நாடக இயக்குனராகவும், கலைஞராகவும், இந்தியக் குடியரசுத் தலைவரிடம் பத்மசிறீ பெறுநராகவும் இருந்தார். இவர் கன்னட நாடகத்திற்கு முன்னோடிகளில் ஒருவராகவும், அதிக பங்களிப்பு செய்தவராகவும் இருந்தார். கன்னட நாடகத் துறையை மேம்படுத்துவதில் முக்கிய பங்கு வகித்த குப்பி சிறீ சன்னபசவேசுவர நாடகா என்ற நாடக நிறுவனத்தை இவர் நிறுவினார். நாடக உலகில் "ஒரு விலைமதிப்பற்ற நகை" என்று பொருள்படும் நாடக இரத்னா என்ற பட்டத்தை நாடகம் இவருக்கு வழங்கியுள்ளது. மேடையில் பெண் கதாபாத்திரங்களை சித்தரிக்க பெண் கலைஞர்களை நியமித்த கர்நாடகாவின் முதல் நாடக நிறுவனம் குப்பி வீரண்ணா நாடகா நிறுவனமாகும். குருச்சேத்திரப் போர் காட்சிகளில் யானைகள் மற்றும் குதிரைகளும் மேடையில் கொண்டு வரப்பட்டன. குப்பி வீரண்ணாவின் நிறுவனத்தின் கதையே கன்னட நாடக அரங்குகளில் கதை என்று ஒரு பிரபலமான பழமொழி உள்ளது. இது நாடக உலகில் இந்த நிறுவனத்தின் பிரபலத்தை குறிக்கிறது. நாடக அரங்கத்தைத் தவிர, குப்பி வீரண்ணாவும் படங்களைத் தயாரித்து அவற்றில் நடித்துள்ளார்.
1955 ஆம் ஆண்டில், நடிப்புக்காக அவருக்கு சங்கீத நாடக அகாதமி விருது வழங்கப்பட்டது. இது இந்திய நாடக அகாடமி, இந்தியாவின் தேசிய இசை, நடனம் மற்றும் நாடக அகாடமி, மற்றும் பயிற்சி பெற்ற கலைஞர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட மிக உயர்ந்த இந்திய அங்கீகாரம் ஆகும். 1972 ஆம் ஆண்டில், நான்காவது மிக உயர்ந்த பத்மஸ்ரீ விருதை வழங்கி இவரை இந்திய அரசு கௌரவித்தது.
பாலம்பூர் 32.12 வடக்கு 76.53 கிழக்கு என்ற புவியியல் இருப்பிடத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த நகரம் கடல் மட்டத்திலிருந்து 1472 மீட்டர் உயரத்தைக் கொண்டுள்ளது. இது வட இந்தியாவில் இமாச்சல பிரதேசத்தின் வடமேற்கு பகுதியில் அமைந்துள்ள இப்பகுதியானது தர்மசாலாவின் பிரபலமான மலைவாசஸ்தலத்திலிருந்து 30 கி.மீ தூரத்தில் உள்ளது. சண்டிகரில் இருந்து 250 கி.மீ தூரத்திலும், ஜோகிந்தர் நகரிலிருந்து 37 கி.மீ தொலைவிலும், சிம்லாவிலிருந்து 213 கி.மீ தொலைவிலும், மண்டியிலிருந்து 92 கி.மீ தூரத்திலும், தர்மஷாலாவிலிருந்து 36 கி.மீ தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது.
பாலம்பூர் என்பது இந்தியாவின் இமாச்சல பிரதேசத்தில் காங்க்ரா பள்ளத்தாக்கில் உள்ள ஒரு மலைவாசஸ்தலம் மற்றும் நகராட்சி மன்றமாகும். இது தேவதாரு மரங்களாலும், தவ்லதர் மலைத் தொடர்களாலும் சூழப்பட்டுள்ளது. இந்த நகரம் அதன் பெயரை உள்ளூர் வார்த்தையான பாலம் என்பதிலிருந்து பெற்றது. பாலபூர் என்றால் நிறைய நீர் பொருள்படும். பாலம்பூரில் மலைகளிலிருந்து சமவெளிகளுக்கு ஏராளமான நீரோடைகள் பாய்கின்றன. பசுமை மற்றும் நீர்வளம் என்பன பாலம்பூருக்கு ஒரு தனித்துவமான தோற்றத்தை அளிக்கிறது.
பாலாம்பூரில் உள்ள சந்தைகள் இமாச்சல பிரதேசத்தின் காங்க்ரா மாவட்டத்தில் மிக உயர்ந்த சந்தைகளில் ஒன்றாகும். கடந்த தசாப்தத்தில் ஏராளமான வணிக வளாகங்கள் மற்றும் சர்வதேச அளவில் புகழ்பெற்ற வணிகச் சின்னங்களை கொண்ட காட்சியறைக் கூடங்கள் காணப்படுகின்றன. இது தவிர தரமான கம்பளிகளுக்கு அடையாளமாக இருக்கும் பூட்டிகோ போன்ற பழைய கூட்டுறவு நிறுவனங்களும் வர்த்தக நிலையங்களை அமைத்துள்ளன.
சந்தைகளில் பலவிதமான வர்த்தக நிலையங்கள் உள்ளன. மளிகை, புதிய பழங்கள் மற்றும் காய்கறிகள், எழுதுபொருட்கள், மின் சாதனங்கள் என தேவையான எதையும் வாங்கலாம். ஏராளமான உணவகங்களும் உள்ளன. உள்ளூர் உணவையும் ருசிக்க சில இடங்கள் உள்ளன. புகழ் பெற்ற துரித உணவகங்களும் நகரத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்து தங்கள் விற்பனை நிலையங்களை இயக்குகின்றன.
பாலம்பூர் கோப்பனின் காலநிலை வகைப்பாட்டின் கீழ் ஈரப்பதமான வெப்பமண்டல காலநிலையைக் கொண்டுள்ளது. வெப்பமான கோடை மற்றும் குளிர்ந்த குளிர்காலம் என்பவற்றை கொண்டது. கோடைகாலத்தின் பிற்பகுதியிலும், வசந்த காலத்தின் துவக்கத்திலும் பெருமளவில் பருவமழை பெய்யும்.
இந்த கோயில் கட்டட அமைப்பில், அதற்கு அருகில் அமைந்துள்ள சேவு கோயிலுடன் மிகவும் ஒத்த நிலையைக் கொண்டு அமைந்துள்ளது. தவிர இது சிறிய அளவில் உள்ளது. இந்த கோயிலுக்கு அருகே 704 சாகா நாளிட்ட கேலுராக் கல்வெட்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. மஞ்சுஸ்ரீ போதிசத்துவருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட கோயில் வளாகத்தை நிர்மாணிப்பது பற்றி இந்தக் கல்வெட்டில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அக்கல்வெட்டில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள கோயில் உலும்பாங் கோயிலுக்கு பதிலாக சேவு கோயிலாக இருக்க வாய்ப்பு உள்ளது. சேவு கோயிலின் கட்டுமான அமைப்புகளுட்ன் ஒப்பு நோக்கும்போது, இக்கோயில் 9 ஆம் நூற்றாண்டில் பண்டைய மாதரம் இராச்சியத்தின் போது கட்டப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது. இது சேவு மற்றும் புப்ரா கோயில் கட்டப்பட்ட அதே காலத்தைச் சேர்ந்ததாக இருக்கலாம். இருந்தாலும், இக்கோயில் பிரம்பானான் கோயிலைவிட பழமையானது ஆகும்.
இந்த கோயில் வளாகமானது 16 பெர்வாரா கோயில்களால் சூழப்பட்ட ஒரு முதன்மைக் கோயிலைக் கொண்டு அமைந்துள்ளது. இக்கோயிலின் கட்டடக்கலை பாணியானது அருகிலுள்ள சேவு கோயில் வளாகத்தைப் போன்றது. சேவு மற்றும் பிரம்பனன் கோயில்களைப் போலவே, இந்த கோயிலும் கிழக்கு நோக்கிய நிலையில் உள்ளது. இந்தக் கோயிலின் முதன்மை பிரதான நுழைவாயிலுடன் கோயில் வளாகம் கிழக்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இருப்பினும் அனைத்து கார்டினல் புள்ளிகளிலிருந்தும் கோயிலை அடையலாம். கோயிலின் அமைப்பு அமைப்பு ஸ்தூபங்களால் முடிசூட்ட நிலையில் காணப்படுகிறது. அருகிலுள்ள புப்ரா கோயிலின் இடிபாடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது, உலும்பாங் கோயிலின் வளாகம் இன்னும் நல்ல நிலையில் உள்ளதை அறியமுடிகிறது.
உலும்பாங் கோயில் அல்லது கண்டி உலும்பாங் என்பது இந்தோனேசியாவின் மத்திய ஜாவாவின் பிரம்பானன் கோயில் சுற்றுலா பூங்காவின் வளாகத்திற்குள் அமைந்துள்ள 9 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த புத்தர் கோயில் வளாகமாகும். இந்தக் கோயிலின் உண்மையான பெயர் தெரியவில்லை, எனினும் உள்ளூரில் இக்கோயிலை ஜாவானிய மொழியில் கண்டி உலும்பாங் என்று அழைக்கின்றனர். உலும்பாங் என்பதற்கு வழிமுறையாக ஜாவானிய மொழியில் "அரிசி கொட்டகையின் கோயில்" என்று பொருளாகும்.
இது பிரம்பானான் கோயிலிலிருந்து பல நூறு மீட்டர் வடக்கே, புப்ரா கோவிலுக்கு அடுத்ததாக அமைந்துள்ளது. இந்த கோயில் பிரம்பனன் அல்லது கெவு சமவெளியில் அமைந்துள்ளது. இப் பகுதி அதிக எண்ணிக்கையிலான 8 ஆம் நூற்றாண்டு மற்றும் 9 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த, இந்து பௌத்தக் கோயில்களைக் கொண்ட, தொல்லியல் தளங்கள் அதிகமாக நிறைந்த பகுதியாகும்.
உணவு வகைகளைத் தவிர இங்கு முக்கியமாக அமைந்துள்ள இடமாகக் கருதப்படுவது, கேரள மாநிலத்திலேயே முதலாக அமைந்த, சிறிய இலவச நூலகம் எனப்படுகின்ற நூலகம் ஆகும்.
கேரளாவில் முதல் சிறிய இலவச நூலகம் 8 பாயிண்ட் ஆர்ட் கபேயில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. நூலகமானது முற்றத்தில் அமைந்துள்ள சிறிய அலமாரியில் 50 நூல்களைக் கொண்டு இயங்கி வருகிறது. மேலும் வாசகர்கள் ஒரு நூலை கட்டணம் இன்றி எடுத்து வாசிக்கலாம். அதே சமயம் அந்த வாசகர்கள் தன்னுடன் ஒரு நூலை அவர்களுடன் கொடுத்து பரிமாறிக் கொள்ளலாம். அங்கிருக்கும் நூலைப் பெற்றுக்கொண்டு நம்மிடம் உள்ள நூலைத் தருகின்ற வசதி இங்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இதுபோன்ற வசதியின் காரணமாக இது பிற சிற்றுண்டி சாலைகளிலிருந்து வேறுபடுகிறது. சிறப்பான உணவு வகைகளைத் தவிர இங்கு முக்கியமாக அமைந்துள்ள இடமாகக் கருதப்படுவது, கேரள மாநிலத்திலேயே முதலாக அமைந்த, சிறிய இலவச நூலகம் எனப்படுகின்ற நூலகம் ஆகும். நாம் வைத்திருக்கும் ஒரு நூலை அங்கு கொடுத்துவிட்டு அங்கு காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ள நூல் தொகுப்பிலிருந்து ஒரு நூலைப் பெற்றுக் கொள்ளும் வசதி இங்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இதுபோன்ற வசதியின் காரணமாக இது பிற சிற்றுண்டி சாலைகளிலிருந்து வேறுபட்டுத் திகழ்கிறது.