polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
சென் குவோ அல்லது ஷென் குவா சீன அறிவியலாளரும் அரசியல்வாதியும் ஆவார். சொங் அரசமரபு காலத்தில் வாழ்ந்தவராவார். பல்துறையறிஞரான சென் குவோ, சீனக் கணிதம், சீன வானியல், வானிலையியல், நிலவியல், விலங்கியல், தாவரவியல், மரபுவழி சீன மருத்துவம், வேளாண்மை, தொல்லியல், இனவரைவியல், நிலப்படவரைவியல், கலைக்களஞ்சியம், பொதுவறிவு, நீர்ம விசையியல் போன்ற துறைகளிலும் பேராளர், கண்டுபிடிப்பாளர், பேராசிரியர், நிதியமைச்சர், அரசு ஆய்வாளர், கவிஞர், இசைக்கலைஞர் என்ற நிலைகளிலும் சிறப்பெய்தினார். சொங் அரசவையில் வானியல் குழுவின் தலைவராகவும் அரச விருந்தோம்பல் துணை அமைச்சராகவும் இருந்தார். அரசவையில் சீர்திருத்த கொள்கைகள் முன்வைத்த முதன்மை அமைச்சர் வாங் அன்ஷி குழுவுடன் இணக்கமாக இருந்தார். இசை, ஓவியக் கலை, வனப்பெழுத்து, மெய்யியல் போன்ற துறைகளில் இவருக்கு ஆர்வம் இருந்தது.
தனது கனவு மழை கட்டுரைகள் நூலில் 1088இல், பயண வழிகாட்டலுக்குப் பயன்படும் காந்த ஊசி திசைகாட்டியை முதன்முதலில் விவரித்துள்ளார். சென் காந்த ஒதுக்கத்தின் வட முனை நாட்டத்தை வைத்து உண்மை வடக்கு குறித்த கருத்தியலை முன்வைத்தார்.
வானியலைப் பயன்படுத்தி பல முதன்மையான படைப்புக்களை வழங்கியுள்ளார். புவி படிப்படியான காலநிலை மாற்றத்தை மேற்கொள்கிறது என்பதை முதலில் பரிந்துரைத்தவர்களில் ஒருவராவார்.
வரலாற்றுக்கு முந்திய தொழில்நுட்ப உருவாக்கத்திலும் அதன் வளர்ச்சியிலும் பல காரணிகள் செல்வாக்கு செலுத்தியுள்ளன. இதில் முக்கிய காரணியாகக் கருதப்படுவது ஒமோ சப்பியன்சு வளர்ச்சியடைந்த மூளையின் நடத்தை நவீனத்துவம் சார்ந்த வளர்ச்சியாகும். இந்த மூளை வளர்ச்சி நுண்காரணமறிதல், மொழி, தற்சோதனை மற்றும் பிரச்சினை தீர்த்தல் போன்ற திறன்களை விருத்தியடையவைத்தது. மேலும் வேளாண்மையின் தொடக்கம் மற்றும் வளர்ச்சி நாடோடியாக அலைந்து திரிந்த மனிதனின் வாழ்க்கைக் கோலத்தை வீட்டில், வீட்டினமாக்கப்பட்ட விலங்குகளுடன் வாழும் முறைக்கு மாற்றியது. மேலும் வேளாண்மைக்கு தேவையான விருத்தியடைந்த பல்வேறு கருவிகளையும் உருவாக்கவேண்டிய தேவைக்கு ஆளாக்கியது. நுண்கலை, கட்டடக்கலை, இசை மற்றும் சமயக்கோட்பாடுகள் வரலாற்றுக்கு முந்திய காலகட்டத்தின் பல்வேறு காலங்களில் உருவாக்கி வளர்ச்சிகண்டது.
வரலாற்றுக்கு முந்திய தொழில்நுட்பம் என்பது பதியப்பட்ட வரலாற்றுக்கு முன்னைய காலத்தைச் சேர்ந்த தொழில்நுட்பமாகும். வரலாறு என்பது எழுதப்பட்ட ஆவணங்களைக் கொண்டு பழைய நிகழ்வுகளை அறிந்துகொள்ளும் ஒரு ஆய்வாகும். வரலாற்றில் எழுத்துமூலம் பதியப்பட்ட காலகட்டத்திற்கு முற்பட்ட அனைத்தும், அக்காலகட்டத் தொழில்நுட்பம் உட்பட, வரலாற்றுக்கு முந்தியவை எனப்படுகின்றன. எழுத்தறிவு உருவாவதற்கு ஏறத்தாழ 2.5 மில்லியன் வருடங்களுக்கு முன்னர் ஹோமினித்ஸ் கற்களைக் கருவிகளாக பயன்படுத்தத் தொடங்கிய காலகட்டத்தில் இருந்தே தொழில்நுட்பம் தொடங்கிற்று எனக் கருதலாம். இவர்கள் இந்தக் கற்கருவிகளைப் பயன்படுத்தி நெருப்பை உருவாக்கவோ, விலங்குகளை வேட்டையாடவோ, இறந்தவர்களை அடக்கம் செய்வதற்கான குழிகளை வெட்டுவதற்கோ பயன்படுத்தியிருக்கலாம்.
கற்காலம் எனப்படுவது, கூரான மற்றும் சுத்தியல் போன்ற தடிப்பான கற்களைக் கொண்டு கருவிகளை உருவாக்கிய வரலாற்றுக்கு முந்திய காலகட்டத்தைக் குறிக்கும். இந்தக் காலகட்டம் ஆதி ஹோமினித்ஸ் தொடக்கம் ஒமோ சப்பியன்சின் இறுதி பிளாய்டோசீன் சகாப்தம் வரை ஏறத்தாழ 2.5 மில்லியன் வருடங்களுக்கு தொடர்ந்தது. இது கிமு 6000 தொடக்கம் கிமு 2000 வரையான காலகட்டத்தில் உலோக வேலைப்பாடுகளின் ஆரம்பத்துடன் முடிவுக்கு வந்தது.
வெண்கலக் காலம் எனப்படுவது செப்பு உலோகத்தை உருக்கி அதனுடன் வேள்ளீயத்தை சேர்ந்து வெண்கலம் எனப்படும் கலப்புலோகத்தை உருவாக்கி அதிலிருந்து கருவிகளையும் ஆயுதங்களையும் செய்த காலத்தைக் குறிக்கும். இக்காலகட்டத்தில் மேம்படுத்தப்பட்ட கற்கருவிகள் தொடர்ச்சியாக பயன்படுத்தப்பட்டன. இதற்குக் காரணம் கற்கருவிகள் பெருமளவில் கிடைத்ததும், வெண்கலத்தை உருவாக்கத் தேவையான வெள்ளீயம் கற்களை விடக் குறைவாகவே கிடைத்ததாலுமாகும்.
இக்காலத்தில் வெண்கலத்திற்குப் பதிலாக இரும்பு மற்றும் உருக்கு ஆகியன பெரும்பாலும் கருவிகள் செய்யப் பயன்பட்டன. இரும்பின் அல்லது உருக்கின் பயன்பாடு வெண்கலத்தைவிட உறுதியான, எடை மற்றும் விலை குறைந்த கருவிகளின் உருவாக்கத்திற்கு காரணமாகியது. இக்காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட கருவிகளில் மிகச் சிறந்த கருவிகள் இரும்பு/உருக்கு ஆகியவற்றால்த்தான் உருவாக்கப்பட்டன.
இரும்புப் பயன்பாட்டின் ஆரம்பத்துடன் பல சமூகவியல் மாற்றங்களும் இக்காலகட்டத்தில் இடம்பெற்றது. இதில் குறிப்பாக நுண்கலை, சமயம் மற்றும் வேளாண்மை ஆகியவற்றில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களை குறிப்பிடலாம். வரலாற்றுக் காலத்தின் துவக்கத்துடன் இரும்புக் காலம் முடிவுக்கு வருகிறது. வரலாற்றுக் காலம் எனப்படுவது எழுதும் முறையின் உருவாக்கத்துடன் பதிவு செய்யப்பட்ட வரலாறு தோன்றிய காலமாகும்.
புதுக்கற்காலப் புரட்சிக்குப் பிறகு கற்காலம் வெண்கலக் காலமாக வளர்ச்சியடைந்தது. புதுக்கற்காலப் புரட்சியின் போது வேளாண்மை விருத்திகண்டது, காட்டு விலங்குகள் வீட்டினமாக்கப்பட்டன , மேலும் நிரந்தர குடியமர்வுகள் உருவாகின.
வெண்கல கருவிகளை உருவாக்கும் தொழில்நுட்பம் நாகரீகத்தின் தொட்டில் என அழைக்கபடும் பிரதேசத்தில் முதன்முதலில் தோன்றி பின்பு ஏனைய இடங்களுக்கும் பரவியது.
சந்திரகீர்த்தியின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய செய்திகள் மிகக்குறைவே. திபெத்திய பௌத்த இலக்கியங்களின் படி, தென்னிந்தியாவின் சமந்தா நகரத்தில் பிறந்த சந்திரகீர்த்தி, கமலபுத்தியின் மாணவர் என்றும் அறியப்படுகிறார். பௌத்த பிக்குவாகன சந்திரகீர்த்தி, நாலாந்தா பல்கலைக் கழகத்தில் பௌத்த தத்துவங்களைப் பயின்றவர்.
சந்திரகீர்த்தி மத்தியமிகப் பௌத்தப் பிரிவு அறிஞரும், நாகார்ஜுனரின் இலக்கியங்களுக்கு உரை எழுதியவரும் ஆவார். இவரது மாணவர்களில் புகழ் பெற்றவர்
மெய்யியல் இழநம்பிக்கை என்பது மனதின் நிலைப்பாடோ அல்லது உளவியல்ரீதியான நிலைப்பாடோ அல்ல, ஆனால், இந்த கருத்தியலானது, உலகின் இரசிக்கத்தகாத உண்மைகளை எதிர்கொள்வதற்கும், பகுத்தறிவுக்கு ஒவ்வாத, விரும்பத்தகாத விளைவுகளுக்கு வழிவகுக்கும், நம்பிக்கைகள் மற்றும் எதிர்பார்ப்புகளை நீக்குவதற்கும் முயலும் உலகளாவிய நன்னெறியாகும். மெய்யியல் சார்ந்த இழநம்பிக்கைக்கு முன்னோடியான கருத்துகள் பழங்கால உரைகளான இழநம்பிக்கையின் உரையாடல் போன்றவற்றில் காணப்படுகின்றன. மேற்கத்திய மெய்யியலில், தத்துவார்த்த அல்லது இழநம்பிக்கையியல் என்பது தனித்த ஓரியல்பான இயக்கமல்ல, ஆனால், ஆங்காங்கே சிதறிக் கிடக்கின்ற ஒத்த சிந்தனையாளர்களின், ஒரே குடும்ப சாயலைக் கொண்ட குழுக்களாகும்.
இழநம்பிக்கை என்பது ஒரு வித குற்றம் காணும் அல்லது தோல்வி உடைய மனப்பான்மையாகும். இழநம்பிக்கையாளர்கள் ஒரு கொடுக்கப்பட்ட சூழ்நிலையில் விரும்பத்தகாத விளைவுகளேயே எதிர்நோக்குகிறார்கள். இது, பொதுவாக சூழல் சார்ந்த இழநம்பிக்கை எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது. அல்லது இத்தகைய மனப்பான்மை உடையவர்கள் வாழ்க்கையில் விரும்பத்தக்க விளைவுகளைக் காட்டிலும் விரும்பத்தகாத விளைவுகளே நடக்க இருப்பதாக நம்புகிறார்கள். பொதுவாகவே இழநம்பிக்கையாளர்கள் வாழ்விலோ, ஒரு குறிப்பிட்ட சூழலிலோ எதிர்மறையான விடயங்களில் மட்டுமே கவனத்தைக் குவிக்கிறார்கள். ஒரு பொதுவான உதாரணமானது, "இந்தக் கோப்பை பாதி காலியாக உள்ளதா?
என்ற கேள்விக்கு, ஒரு இழநம்பிக்கையாளர் பாதி காலியாக உள்ளது என்றும், நன்னம்பிக்கையாளர் பாதி நிரம்பியுள்ளது என்றும் பதிலளிப்பர். வரலாறு முழுவதுமே, இழநம்பிக்கை மனநிலையானது, முக்கிய சிந்தனை வெளிப்பாடுகளிலும், தனது விளைவுகளைக் கொண்டிருந்தேயிருக்கிறது.
மெய்யியல் ரீதியான இழநம்பிக்கை என்பது இந்த உலகத்தை நிச்சயமான நன்னம்பிக்கைக்கு எதிரான பார்வையில் நோக்குவதாகும். இவ்வகையான இழநம்பிக்கை என்பது பொதுவான இச்சொல்லின் பொருள் உணர்த்துவது போன்ற மனவெழுச்சி சார்ந்த மனநிலையைக் குறிப்பதல்ல. பதிலாக, இது முன்னேற்றத்தின் குறியீடாக விளங்குகின்ற, நம்பிக்கை சார்ந்த நன்னம்பிக்கையின் வேண்டுதல்களுக்கு நேரடியாகச் சவால் விடுக்கும் உலகளாவிய மெய்யியலின் பிரிவாகும். மெய்யியல் இழநம்பிக்கையாளர்கள் பெரும்பாலும் இருத்தலியல் மறுப்புவாதிகளாகவும், வாழ்வில் உள்ளார்ந்த பொருள் அல்லது மதிப்பு ஏதும் இல்லை என்று நம்புபவர்களாககவும் இருக்கிறார்கள். இருப்பினும் இந்த நிலைக்கு அவர்களின் துலங்கல்கள் அகன்ற அளவில் வேறுபட்டதாகவும், பெரும்பாலும் வாழ்வை உறுதி செய்வதாகவும் உள்ளன.
ஓரளவு நம்பகம் வாய்ந்த புத்த மகாசங்கமும், சங்கம் இரண்டாகப் பிளவுறக் காரணமாக அமைந்த முதல் சங்கக்கூட்டமுமான இரண்டாவது புத்த மகாசபைக் கூட்டத்தை பல ஆய்வாளர்கள் ஒத்துக்கொள்கிறார்கள். ஸ்தாவிரர் , மகாசங்கிகர் என்ற இருபெரும் குழுக்களாக, பௌத்த பிக்குகள் இதில் பிளவடைந்தனர். இந்தப்பிளவானது, விநயக்கொள்கையில் ஏற்பட்ட கருத்து முரண்பாடுகளால் உருவானதாகும். காலப்போக்கில், இந்த இரண்டு பிரிவுகளும் இன்னும் பல புத்தப் பிரிவுகளை உண்டாக்கின. ஸ்தாவிரத்திலிருந்து பிரிந்த பிரிவுகளாக, சர்வாஸ்திவாதம், புத்கலவாதம், தர்மகுப்தகம், விபஜ்யவாதம் என்பனவற்றை முக்கியமாகச் சொல்லலாம். மகாசங்கிகர்களிலிருந்து லோகோத்தரவாதம், ஏகவியவகாரிகம் ஆகிய பிரிவுகள் தோன்றின. இந்தப்பிரிவே பிற்காலத்தில் மகாயானப் பிரிவுக்கு அடிப்படையான சில கருத்துக்களைக் கொண்டதாகக் கருதப்படுகின்றது.
இலங்கைக் குறிப்புகளின் படி, அசோகரின் மகனான மகிந்தன் பொ.மு 2ஆம் நூற்றாண்டில் அந்நாட்டுக்கு பௌத்தத்தைக் கொணர்ந்திருக்கிறார். அசோகரின் மகள், சங்கமித்தை பிக்குணி மடமொன்றை ஆரம்பித்து வைத்ததுடன்,புனித போதி மரத்தையும் இலங்கைக்குக் கொணர்ந்தார். எனினும் புத்த சிற்பங்களின் மிகப்பழைமையான சான்றுகள், வசப மன்னனின் ஆட்சிக்காலத்திலேயே இலங்கையில் கிடைக்க ஆரம்பிக்கின்றன. வரலாற்றுக்காலத்தில் இலங்கையில் மகாயானப் பிரிவு பெரும் எழுச்சி கண்டு வந்தாலும், முதலாம் பராக்கிரமபாகுவின் முயற்சியில் அது இல்லாதொழிக்கபப்ட்டு, இலங்கை இன்றுள்ளது போல் பௌத்த நாடானது.
புத்தர் தன் வாழ்வின் நாற்பத்தைந்து ஆண்டுகளை, மத்திய இந்தியாவின் கங்கை சமவெளி , பகுதியிலேயே கழித்திருக்கிறார். பல்வேறு குலத்தைச் சேர்ந்தோர் அவரது போதனைகளால் ஈர்க்கப்பட்டு அவரது சீடர்கள் ஆனார்கள். தன் போதனைகளை உள்ளூர் மொழிகளில் அல்லது வட்டார வழக்குகளிலேயே கற்பிக்கவேண்டும் என்று புத்தர் வலியுறுத்தினார். சிராவஸ்தி, ராஜகிரகம் மற்றும் வைசாலி நகர்களின் அருகே போதனைகளைத் தொடர்ந்த புத்தர், 80 வயதில் மரிக்கும் போது, ஆயிரக்கணக்கான பின்பற்றுநர்கள் அவருக்கு இருந்தார்கள்.
இந்தியாவின் கிழக்குப் பகுதியில் உதித்த புத்த நெறியின் வரலாறானது, கி.மு 5ஆம் நூற்றாண்டில் ஆரம்பமாகின்றது. பண்டைய மகத நாட்டில் , புத்தரின் போதனைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு பௌத்தம் உதித்தது. வரலாற்றுக்காலத்தில், பௌத்தம் ஆசியக்கண்டத்தின் பெரும்பாலான பகுதிகளில் அரசமதமாக நிலவி இருக்கின்றது. மத்திய, கிழக்கு, தென்கிழக்கு ஆசியா முழுவதும் இன்றும் தேரவாத, மகாயான மற்றும் வச்சிரயான பௌத்த மரபுகளைக் காணமுடியும்.
புத்தரின் மறைவை அடுத்த 400 ஆண்டுகளில்: பல்வேறு உட்பிரிவுகள் பௌத்தத்தில் தோன்றலாயின. அவற்றுள் நிகாய பௌத்தங்கள் குறிப்பிடத்தக்கவை. இன்று தேராவத எனும் நிகாய பௌத்தம் மாத்திரமே எஞ்சியுள்ளது. அடுத்து வந்த காலங்களில், மகாயான மற்றும் வஜ்ரயான, பிரிவுகள் உருவாகின. புத்தரைப் பின்பற்றுபவர்கள், ஆரம்பத்தில் தம்மை சாக்கியன், சாக்கியபிக்கு என்ற பெயர்களில் அழைத்துக்கொண்டனர். பிற்காலத்தில் பௌத்தர் என்ற பெயரால் அவர்கள் அழைக்கப்பட்டனர்.
புத்தரின் மறைவை அடுத்து, மகாகாசியபரின் தலைமையில், இராசக்கிருகத்தில் அஜாதசத்துருவின் ஆதரவில் நிகழ்ந்த புத்த பிக்குகளின் முதலாவது மகாசங்க ஒன்றுகூடல், புத்தரின் வாய்மொழிப் போதனைகள் தொடர்ச்சியாக சங்கத்தினரால் தலைமுறை தலைமுறையாகப் பரிமாறப்பட்டமை பற்றி, ஆரம்பகால பௌத்த நூல்கள் சொல்கின்றன. இவற்றின் வரலாற்று நம்பகம் இன்றும் கேள்விக்குட்பட்டவையாகவே இருக்கின்றன.
சித்தார்த்த கௌதமரே பௌத்தத்தைத் தோற்றுவித்தவர். இவர் இன்றைய நேபாளத்திலுள்ள கோசல அரசின் சாக்கியக் குடியரசில் தோன்றினார். மிகப்பழைய நூல்களில் புத்தரின் வாழ்க்கை பற்றிய எவ்வித தகவல்களும் கிடைக்கவில்லை எனினும், பொ.மு 200ஆம் ஆண்டுக்குப் பிந்தைய நூல்களில் பல்வேறு மீமாந்தச் சித்தரிப்புகளுடன் புத்தரின் வாழ்க்கை பற்றிய தொன்மங்கள் கிடைக்க ஆரம்பிக்கின்றன.
மவுரியப் பேரரசர் அசோகர் , காலத்தில் பௌத்தம் அரச ஆதரவைப் பெற்று இந்தியத் துணைக்கண்டமெங்கும் பரவத் தொடங்கியது . கலிங்கப்போரின் பின் மனம் வெறுத்தே அசோகர் பௌத்தத்தைத் தழுவியதாகச் சொல்லப்படுகின்றது. அவர், கீணறுகள், இலவச வைத்தியசாலைகள், தங்குமடங்கள் என்பவற்றைக் கட்டுவித்தார். மேலும், மரண தண்டனை, வேட்டையாடல், தண்டனைகள் என்பவற்றையும் தவிர்த்திருந்தார்.
மௌரியப் பௌத்தத்தின் காலத்திலேயே ஸ்தூபிகளை அமைப்பதும், புத்த தாதுவை வழிபடுவதும் வழக்கத்தில் வந்தது. . . அசோகரின் முயற்சியில் கிரேக்க அரசுகள் உட்பட, பல்வேறு அண்டை நாடுகளுக்கு பௌத்தத்தைப் பரப்புவதற்கான நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டிருக்கின்றன. இரண்டாம் அலெக்சாந்தர் உட்பட பல கிரேக்க அரசுகளும் பௌத்தத்தை ஏற்றுப்போற்றி இருக்கின்றன.).
பௌத்த சமயத்திற்கு முன்னர் இறந்த இந்து சமயச் சாதுக்களை அமர்ந்த நிலையில் வைத்து சமாதிகள்கள் எழுப்பினர். கௌதம புத்தர் பரிநிர்வாணம் அடைந்த பின்னர், அவரது உடலை எரியூட்டி கிடைத்த சாம்பல் மற்றும் எலும்புகளை எட்டு பகுதிகளாகப் பிரித்து, எட்டு இடங்களில் வைத்து அதன் மேல் தூபிகள் எழுப்பினர். அவ்வெட்டு இடங்களில் சாரநாத் மற்றும் சாஞ்சி குறிப்பிடத்தக்கதாகும். தமோக் தூபி கிபி 500ல் நிறுவப்பட்டது.
அசோகர் காலத்தில் நிறுவப்பட்ட தூபியின் கட்டிட அமைப்பில், குப்தப் பேரரசு காலத்தில் முழுவதும் சீரமைத்து, பூவேலைப்பாடுகள் கொண்ட சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்டது. தூபியின் சுவர்களில் பிராமி எழுத்துமுறையில் கல்வெட்டுகளும், மனிதர்கள், பறவைகளின் சிற்பங்களும் செதுக்கப்பட்டுள்ளது.
தாமேக் தூபி ஆறு முறை சீரமைக்கப்பட்டாலும், அதன் உச்சிப் பகுதியில் இதுவரை எவ்வித மாற்றம் செய்யப்படவில்லை. கிபி 640ல் இந்தியாவிற்கு யாத்திரை செய்த சீன பௌத்த அறிஞர் யுவான் சுவாங் தமது பயணக் குறிப்பில், தமோக் தூபி வளாகம் அருகே 1,500 பிக்குகள் தங்கியிருந்ததாகவும், தமோக் தூபி 300 அடி உயரத்துடன் இருந்ததாகக் குறிப்பிடுகிறார்.
மௌரியப் பேரரசர் அசோகர் ஆட்சிக் காலத்தில், கிமு 249ல் கௌதம புத்தர் மற்றும் புத்தரின் சீடர்களின் நினைவாக, பிக்குகள் தங்குவதற்கும், சமயச் சடங்குகளை நிறைவேற்றுவதற்கும் சாரநாத், சாஞ்சி உள்ளிட்ட பல இடங்களில் புதிய தூபிகளையும், சைத்தியங்களையும், விகாரைகளையும் நிறுவினார். தமோக் தூபி அருகே அசோகரின் தூண்கள் உள்ளது.
தாமேக் தூபியை ரிஷிபத்தனா என்றும் அழைப்பர். பல்லாண்டு தவத்திற்குப் பின்னர் புத்தகயாவில் ஞானம் அடைந்த கௌதம புத்தர், தாம் பெற்ற ஞானத்தை, தம் முதல் ஐந்து சீடர்களிடம் உரைப்பதற்கு சாரநாத்திற்கு வந்தார்.
தாமேக் தூபி , இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தின் வாரணாசி நகரத்திலிருந்து 13 கிமீ தொலைவில் உள்ள சாரநாத் எனுமிடத்தில் சௌகந்தி தூபி அருகே நிறுவப்பட்டுள்ளது.
அக்காலத்தில் அதாவது 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் ஒரு பெண் நல கல்வியைப் பெறுதல் மிகவும் அரிதாக இருந்தது. மேரி பிருடும் இதற்கு விதிவிலக்காக அமைய முடியவில்லை. அவர் கல்வி கற்பது அரிதாகவே விளங்கியது. எனவே, இவர் கல்வி கற்கும்போதே ஆசிரியராகவும் பணிபுரிய நேர்ந்துள்ளது. இவர் இலீவன்வர்த் உயர்நிலைப் பள்ளியில் பள்ளிக்கல்வியை முடித்துள்ளார். இவர் 1871 முதல் 1874 வரை ஓபெர்லின் கல்லூயில் சேர்ந்து படித்தார். அப்போது அங்கு ஜான் மில்லட் எல்லிசு கல்லூரித் தலைவராக இருந்தார். இவர் பட்டம் பெறும் முன்பே ஓபெர்லின் கல்லூரியில் இருந்து தங்கிவிட்டார். இவர் 1878 இல் மிச்சிகன் பல்கலைக்கழகத்தில் இளங்கலைப் பட்டத்தைப் பெற்றார். பின்னர் இவர் எட்வார்டு சார்லசு பிக்கெரிங்கின் கீழ் ஆர்வார்டு பல்கலைக்கழகத்தில் படித்துள்ளார். இவர் தன் முனைவர் பட்டத்தை 1904 இல் கார்லெட்டான் கல்லூரியில் பெற்றார்.
இவர் தம் பெற்றோரால் உறுதியான தூய்மைவாத நம்பிக்கைகளோடும் உயர் அறநெறி கொள்கைகளோடும் வளர்க்கப்பட்டார்மிவரது தாய்மாமா டேவிடு உலோவே கான்சாசு நீதிபதியாகவும் அமெரீக்கப் பேராயக் கட்சியிலும் ஒருமுறை பதவி வகித்தவர். டேவிடு உலோவமரசியலும் அறத்துறையும் ஒன்றிணைய இயலாதவை என இரண்டாம் முறை கட்சியால் மீளத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட விரும்பவில்லை.
இவர் 1934 ஜூலை 13 இல் மூளை குருதிக்கசிவால் கான்சாசில் அமைந்த இலாரன்சில் இறந்தார். இவர் ஓக்கில் கல்லறையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.
மேரி எம்மா பிருடு ஓர் அமெரிக்கக் கல்வியியலாளரும் முன்னோடியான வானியல் ஆசிரியரும் ஆவார் இவர் கல்லூரி வானியல் ஆசிரியர் ஆவார். இவர் தன்னளவில் சிறந்த வானியலாளரும் ஆவார். இவர் ஒளிப்படங்கள் வழியாக வால்வெள்ளிகளின் இருப்புகளைத் தீர்மானித்தார்.
இவர் 1849 நவம்பர் 15 இல் மிச்சிகனில் உள்ள இலேராயில் பிறந்தார். இவரது தந்தையார் மாண்புறு ஜான் அட்டிங்டன் பிருடு ஆவார்; இவரது தாயார் எலிசபெத் அடிலைடே உலோவே ஆவார். இவர் இவ்விருவரின் ஆறு குழந்தைகளில் இர்ன்டாமவர் ஆவார். இவரது குடும்பம் 1855 இல் கான்சாசு நகர்ந்தது.
ஆண்களோடு இணைந்து கல்ப்புக்கல்வி பெற்ற இளம்பெண்களில் இவர் ஒருவராவார். இவரோடு படித்தவருள் குறிப்பிடத் தக்கவர் அலைசு பிரீமன் பால்மர் ஆவார். இவர் தன் இறப்புக்கு முன்பு சிலகாலம் மனாசுகுவானில் இருந்த கோசுட்டு இசுடாரில் பணிபுரிந்தார்.
ஆச்சாரியர் புத்தகோசர் சூத்த பிடகத்தின் முதல் நான்கு பிரிவுகளுக்கு பாளி மொழியில் உரை எழுதியுள்ளார். தீக நிகாயத்துக்கு சுமங்களவிலாசினீ என்னும் உரையையும், மஜ்ஜிம நிகாயத்துக்கு பபஞ்ச சூடனீ என்னும் உரையையும், சம்புக்த நிகாயத்துக்கு சாராத்த பகாசினீ என்னும் உரையையும், அங்குத்தர நிகாயத்துக்கு மனோரத பூரணீ என்னும் உரையையும் எழுதியுள்ளார்.
சுத்தபிடகம் அல்லது சூத்திர பிடகம், கௌதம புத்தரின் போதனைகளையும் தத்துவங்களையும் நேரடியாக பாலி மொழியில் கொண்டுள்ளது. இது ஞான போதனைகள் மூலம் ஒருவரின் உள்ளொளொளியை வெளிப்படுத்துதல் அல்லது ஆத்ம விடுதலை ஏற்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டது.இதனை தொகுத்தவர் புத்தரின் முதனமைச் சீடர்களில் ஒருவரான ஆனந்தர் ஆவார். புத்தரின்்் ஒன்றுவிட்ட சகோதரர்
சுத்தபிடகம் தீக நிகாயம், மஜ்ஜிம நிகாயம், ஸம்புக்த நிகாயம், அங்குத்தர நிகாயம், குட்டக நிகாயம் என்னும் ஐந்து பிரிவுகளையுடையது. ஐந்தாவது பிரிவாகிய குட்டக நிகாயத்துக்குப் பதினைந்து உட்பிரிவுகள் உள்ளன. அவைகள்:
சூத்தபிடகத்தின் ஐந்தாவது பிரிவாகிய குட்டக நிகாயத் தின் உட்பிரிவாகிய குட்டக பாதத்திற்குப் பரமார்த்த ஜோதிகா என்னும் உரையையும், தம்ம பதத்திற்கு தம்மபதாட்டகதா என்னும் உரையையும் புத்தகோசர் எழுதியுள்ளார்.
உதானம், இதிவுத்தகம் என்னும் பிரிவுகளுக்குப் பரமார்த்ததீபனீ என்னும் உரையைத் தமிழராகிய ஆச்சாரிரியர் தர்மபால மகாதேரர் எழுதியுள்ளார்.
அவர்கள் ஜான் என்ற கொடூரமான தாதா மற்றும் அவனது அடியாட்களால் நடத்தப்படும் சாலையோர உணவகம் ஒன்றில் சாப்பிடுவதற்காக இறங்குகிறார்கள். சரக்குந்தின் ஓட்டுநர் சக்கரா ஜானுடைய நண்பனாக இருப்பதைக் கண்டும், தன்னை மீண்டும் சீண்டுவதைக் கண்டும் சித்தார்த் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தனது கட்டுப்பாட்டை இழக்கிறான். அஞ்சலி மிகவும் அசௌகரியமாக உணர்கிறாள். அஞ்சலியின் வலியுறுத்தலுக்காக தனது கோபத்தை அடக்கிக் கொள்கிறான். ஜானின் பணியாளான காசாளரிடம் பழச்சாறில் ஈ கிடந்த காரணத்திற்காக பணம் செலுத்த மறுக்கிறான். ஜான் இரண்டு வித வாய்ப்புகளைத் தருகிறான். ஒன்று அனைத்திற்கும் பணம் செலுத்துமாறும், இல்லாவிடில் அனைத்திற்கும் பணம் செலுத்தாமல் சென்று விடுமாறும் கூறுகிறான். சித்தார்த் தன்னிடமும் அஞ்சலியிடமும் சாப்பிட்டதற்கு பணம் இல்லையென்பதை அறிந்து பயப்படுகிறான். பணத்தை எடுத்து வர அஞ்சலியை அனுப்புகிறான். அதுவரை தான் ஜான் வசம் இருப்பதாக ஒப்புக்கொள்கிறான். ஜானின் நண்பன் சக்கரா அஞ்சலியைப் பின் தொடர்ந்து செல்கிறான்.
கலி 2016 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த இந்திய மலையாளத் திரைப்படம் ஆகும். இத்திரைப்படத்தை சமீர் தாகீர் இணைந்து தயாரித்தும், இயக்கியும் உள்ளார். இத்திரைப்படத்தில் துல்கர் சல்மான் மற்றும் சாய் பல்லவி நடித்துள்ளனர். இத்திரைப்படம் தாகீர் மற்றும் சல்மான் நீலகாசம் பச்சகடல் சுவன்ன பூமி திரைப்படத்திற்கு அடுத்ததாக இணையும் இரண்டாவது படமாகும். இத்திரைப்படம் கொச்சி, வாகமண், அதிரப்பள்ளி, மசினகுடி, கூடலூர் ஆகிய இடங்களில் படம் பிடிக்கப்பட்டது. இத்திரைப்படம் 26 மார்ச் 2016 இல் திரைக்கு வந்தது. இத்திரைப்படம் கன்னடத்தில் கிடி என்ற பெயரில் மறுதயாரிப்பு செய்யப்பட்டது. இத்திரைப்படம் தெலுங்கில் மொழி மாற்றம் செய்யப்பட்டு பில்லகடா என்ற பெயரில் நவம்பர் 2017 இல் வெளியிடப்பட்டது.
சித்தார்த் எளிதில் கோபப்படக்கூடிய இளைஞனாவான். தனது கோபத்தை நிர்வகிப்பதில் உள்ள பிரச்சனையின் காரணமாக சில சமயங்களில் சிக்கலில் மாட்டிக்கொண்ட நிகழ்வுகள் உண்டு. அனனுக்கு அஞ்சலியுடன் திருமணம் நடைபெறுகிறது. கொச்சியில் வங்கி ஒன்றில் பணிபுரிகிறான். அவர்களின் திருமண வாழ்வு சித்தார்த் சின்னச்சின்ன காரணங்களுக்கெல்லாம் சண்டையிடுவதன் காரணமாக அழுத்தம் நிறைந்ததாக மாறுகிறது. அஞ்சலி சித்தார்த்திடம் அவனது பழக்கவழக்கங்களை மெல்ல மெல்ல மாற்றிக்கொள்ள வேண்டுகிறாள். சித்தார்த்தின் சக பணியாளர் அஞ்சலியிடம் மன உளைச்சலை ஏற்படுத்தியதற்காக வெறி கொண்டு தாக்கும் வரை அவர்களின் திருமண வாழ்வு சற்று மென்மையாகப் பயணிக்கிறது.
அஞ்சலி கண்ணீருடன் வீட்டை விட்டுப் புறப்படும் போது சித்தார்த் அவளை தமிழ்நாட்டிலுள்ள மசினகுடியில் உள்ள வீட்டில் விட்டு வருவதற்காக மகிழ்வுந்தில் புறப்படுகிறான். வழியில் ஒருசரக்குந்து அவர்களது மகிழ்வுந்தை எந்த வித எச்சரிக்கையுமின்றி முந்திச் செல்ல முயலும் போது சிராய்ப்பு ஏற்படுகிறது. சித்தார்த் சரக்குந்தைத் துரத்திச்சென்று வெற்றிகரமாக முந்திச் செல்கிறான். சாலையில் பெரும் கோபத்துடன் இவ்வாறான நிகழ்வு நடக்க, அஞ்சலி அதை இத்துடன் விட்டு விடக் கெஞ்சுகிறாள். அதற்கு கீழ்படியும் சித்தார்த் பயணத்தைத் தொடர்கிறான். அஞ்சலி அவனது பெருங்கோபத்தைக் கண்டு அஞ்சுவதாகவும், தனது தங்களது திருமண வாழ்வை முடித்துக் கொள்ள திட்டமிட்டுள்ளதாகவும் தெரிவிக்கிறாள்.
2016 பிப்ரவரியில், இயக்குநர் தேஜா, தெலுங்கு நடிகர் ராஜசேகரை தன் படமான அஹம் என்றப் படத்தில் எதிர்மறைப் பாத்திரத்தில் நடிக்க ஒப்பந்தம் செய்தார். இதே படத்தில் முன்னணி பெண் பாத்திரத்தில் நடிக்க நடிகை சினேகாவை அணுகினார். சில காரணங்களால் இப்படம் 2016 ஏப்ரல் மாதம் கைவிடப்பட்டது. படத்தயாரிப்பாளரான பி. சத்யநாராயண ரெட்டி, வேறு ஒரு முன்னணி நடிகரின் நடிப்பில் படத்தை எடுக்க விரும்பினார். தேஜா ரானா தக்குபாடியை அணுகி அவரது ஒப்புதலைப் பெற்றார். காஜல் அகர்வாலை படத்தின் முன்னணிப் பெண் பாத்திரத்துக்கு நடிக்க வைக்க ராணாவின் தந்தை டகுபதி சுரேஷ் பாபு பரிந்துரைத்தார், பிறகு அவர் படத்துக்கு ஒப்பந்தமானார். ராணா காஸி படத்தில் தனது பகுதியை முடித்துக் கொண்டு பாகுபலி 2 படத்தில் தன் கவனத்தைச் செலுத்திய நேரத்தில்: தேஜா அவரை அணுகினார். அவர்கள் எட்டு மாதங்கள் திரைக்கதைக்கான பணிகளில் ஈடுபட்டு, பல்வேறு பதிப்புகளை எழுதினர். உரையாடலை எழுத லட்சுமி பூபால் தேர்வுச் செய்யப்பட்டார். படத்தின் ஒளிப்பதிவுக்கு தேஜாவால் ஆர். ரத்னவேலு அணுகப்பட்டார்.
படத்தின் துவக்கத்தில் சிறையில் அடைக்கப்பட்டுள்ள நிலையில் ஜொகேந்திரா காண்பிக்கப்பட்டு அவர் ஏன் கைது செய்யப்பட்டார் என்ற முன்கதை விரிகிறது. ஜோகேந்திரா ஒரு பணக்காரர், அவர் எதையும் ஈடு வைத்துக் கொள்ளாமல் யாருக்கும் கடன் கொடுக்கமாட்டார். அவரது மனைவியான ராதாவின் மீது மிகுந்த அன்பு கொண்டவர். ராதா கர்ப்பமானதால், முதல் விளக்குக்கு ஏற்ற அவள் ஒரு நல்ல நாள் அன்று கோயிலுக்கு செல்கிறார். இதை அனுமதிக்காத ஊராட்சி தலைவரின் மனைவி ராதாவைத் தள்ளி விடுகிறார். இதனால் ராதாவுக்கு கருகலைப்பு ஏற்படுகிறது. இந்த நிகழவு ஜோகைந்திராவுக்கு வேதனையை உருவாக்குகிறது. ஊராட்சித் தலைவரின் மனைவியாக இருந்தால் தான் கோயிலில் முதல் விளக்கு ஏற்றும் மரியாதை கிடைக்கும் எனக் கருதிய ஜோகேந்திரா, அடுத்து வரவிருக்கும் தேர்தலில் ஊராட்சித் தலைவராக ஒரு திட்டத்தை வகுத்து அதன்படி தலைவராகிறார். அதன் பின்னர் ராதா கோவிலில் முதல் விளக்கு ஏற்றுகிறார்.
2016 ஏப்ரலில் படத் தயாரிப்புப் பணிகள் துவங்கி 2016 அக்டோபரில் முதன்மைப் படப்பிடிப்பு காரைக்குடியில் நடந்தது. ராணாவின் பாட்டனார் டி. ராமா நாயுடு அவர்களின் 81 வது பிறந்த நாளான சூன் 6 ம் தேதி அன்று டீசர் வெளியானது. காஜல் அகர்வால் நடித்த 50 கதாபாத்திரங்கள் கொண்ட ஒரு சிறப்பு டீஸர் அவரின் பிறந்த நாளான சூன் 19, அன்று வெளியானது. இந்தப் படம் இந்தி மொழியில் மெயின் ஹெ ராஜா மெயின் ஹெ மந்த்ரி என்ற பெயரிலும், தமிழில் நான் ஆணையிட்டால் என்ற பெயரிலும், மலையாளத்தில் ராஜ கிரீடம் என்ற பெயரில் சில காட்சிகளை உள்ளூர் நடிகர்களைக் கொண்டு மறு படப்பிடிப்பு நடத்தி மொழி மாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது.
நேனே ராஜு நேனே மந்திரி என பெயரிடப்பட்ட இப்படத்துக்கு, வெங்கட் சி. திலீப் மற்றும் கோட்டகிரி வெங்கடேசுவர ராவ் ஆகியோர் முறையே ஒளிப்பதிவு மற்றும் படத்தொகுப்பு ஆகியவற்றுக்கு நியமிக்கப்பட்டனர். படத்துக்கு அனூப் ரூபென்ஸ் இசையமைத்தார். பாபு, கிரண் ரெட்டி, பாரத் சௌத்ரி ஆகியோர் இணைந்து சுரேஷ் புரொடக்சன்ஸ் மற்றும் ப்ளூ பிளானட் என்டர்டெயின்மென்ட்ஸ் ஆகியவற்றின் பதாகையின் கீழ் இந்த திரைப்படம் வெளியிடப்பட்டது. நேனே ராஜு நேனே மந்திரி படமானது நடிகை காஜல் அகர்வாலின் 50 வது படமாகும். படத்தின் பிற பாத்திரங்களில் காத்ரீன் திரீசா, நவ்தீப், அஷ்தோஷ் ராணா ஆகியோர் நடித்துள்ளனர்.
நேனே ராஜூ நேனே மந்த்ரி என்பது 2017 ஆண்டைய இந்திய தெலுங்கு மொழி அரசியல் திரைப்படம் ஆகும். இப்படத்தை எழுதி இயக்கியவர் தேஜா ஆவார். படத்தில் முதன்மைப் பாத்திரங்களில் ரானா தக்குபாடி, காஜல் அகர்வால், காத்ரீன் திரீசா, நவ்தீப் ஆகியோர் நடித்துள்ளனர்.
திருச்சிராப்பள்ளி கோட்டை ஒரு சிதிலமடைந்த கோட்டையாகும். இக்கோட்டை பெரிய கடைத் தெரு, சிங்காரத் தோப்பு, பிஷப் ஹீபர் பள்ளி, தெப்பக்குளம் மற்றும் திருச்சிராப்பள்ளி மலைக்கோட்டை ஆகியவற்றை உள்ளிட்ட பழைய திருச்சிராப்பள்ளி நகரைச் சுற்றி வளைத்து அமைந்திருந்த கோட்டையாகும். இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டிலுள்ள திருச்சிராப்பள்ளியில், இந்தக் கோட்டையின் பெயரில் தற்போது எஞ்சியிருப்பதோ, ஒரு புகைவண்டி நிலையம் மற்றும் மேற்கு பொலிவார்ட் சாலையில் மெயின் கார்ட் கேட் ஆகிய இரண்டு பகுதிகள் மட்டுமே ஆகும். மேற்கில் மேற்கு பொலிவார்ட் சாலையிலும், கிழக்கில், கிழக்கு பொலிவார்ட் சாலையிலும், வடக்கில் பட்டர்-ஒர்த் சாலை மற்றும் தெற்கே காந்தி சந்தை ஆகிய பகுதிகளில் இந்த கோட்டையின் எஞ்சிய பகுதிகளைக் காணலாம்.
இக்கோட்டையின் பெரும்பகுதி மற்றும் பெரும்பாலான நகர்ப்பகுதி போன்றவை 1559 முதல், மதுரை மன்னர் விசுவநாத நாயக்கர் ஆட்சியில் கட்டப்பட்டது. அவருடைய பேரனான சொக்க நாயக்கர், அதை அரசின் தலைநகராக ஆக்குவதற்கு பொறுப்பாளியாக இருந்தார். பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் மத்தியில், தென் இந்தியாவை கட்டுப்படுத்தும் போராட்டத்தில் பிரெஞ்சு மற்றும் பிரித்தானிய படைகளுக்கு இடையில் ஏற்பட்ட மோதல்களின் மையப்பகுதியாக இந்த நகரம் இருந்தது. அதே நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில் மைசூர் போர்களின் போது இந்த நகரம் அடிக்கடி தாக்குதல்களை சந்தித்தபோது, பலமுறை சூறையாடப்பட்டது.
தென்னிந்தியாவின் காவேரி நதியின் கரையோரமாக, கடலில் இருந்து சுமார் 56 மைல் தொலைவில் திரிச்சினோபாலி கோட்டையானது, சென்னை மாகாணத்தில் மூன்றாவது மிக முக்கியமான கோட்டை நகராகும் (புனித ஜார்ஜ் கோட்டை மற்றும் புனித டேவிட் கோட்டை ஆகியவற்றுக்கு அடுத்தபடியாக). செவ்வக வடிவ கோட்டையானது பாறையோடு இணைக்கப்பட்டு கட்டப்பட்டது; இது சமவெளிப் பகுதியிலிருந்து திடீரென எழுந்த இயற்கையான எரிமலை கனிமங்கள் கலந்த அடுக்குப்பாறையால் ஆன குன்றுடன் இந்தக் கோட்டை இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்தப் பாறை உலகின் பழமையான ஆக்கங்களில் ஒன்றாகும். இது 3.8 பில்லியன் ஆண்டுகள் பழமையானது. கிரீன்லாந்தில் உள்ள பாறைகள் மற்றும் இமயமலைக்கு முந்தைய பழங்காலத்தைய பாறையாக அறியப்படுகிறது. கண்ணாடி தயாரிப்பில் பயன்படுத்தப்படும் குவார்ட்சு, மற்றும் மட்பாண்டங்களில் பயன்படுத்தப்படும் ஃபெல்ஸ்பார், இந்தப் பாறையின் இயைபில் காணப்படுகின்றன. பூமியின் மிகப்பெரிய ஒற்றைப் பாறையாக இருப்பதால் இது ஒரு விருப்பத்திற்குரிய சுற்றுலாத் தலமாக விளங்குகிறது.
பெயர் குறிப்பிடுவது போல, மலைக்கோட்டை கோயில், 83 மீட்டர் உயரத்திற்கு மேல் அமைந்துள்ளது. பல்லவர்கள் ஆரம்பத்தில் இந்த கோவிலைக் கட்டினார்கள். ஆனால் நாயக்கர்கள் இயற்கையாக வலுவூட்டப்பட்ட நிலையைப் பயன்படுத்தி, மீண்டும் வடிவமைத்தனர். இக்கோயிலை அடைய, பாறையில் வெட்டி எடுக்கப்பட்ட 437 படிகள் மூலமாக மேலே செல்ல வேண்டியுள்ளது.
திருச்சிராப்பள்ளி கோட்டை புகைவண்டி நிலையம் மெயின்கார்டு கேட் பகுதியின் எதிரிலும் மற்றும் திருச்சிராப்பள்ளி நகர புகைவண்டி நிலையம் நகரின் கிழக்கு நுழைவு வாயிலிலும் அமைந்துள்ளன.