polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
சுதந்திரத்திற்கான நீடித்த போராட்டத்திற்குப் பிறகு , புதிய எசுப்பானியா கோர்டோபா ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டதன் மூலம் மெக்சிக்கோவின் இறையாண்மை கொண்ட நாடாக மாறியது. முதல் மெக்சிகன் பேரரசு என்று அழைக்கப்படும் ஒரு குறுகிய கால முடியாட்சியைத் , தொடர்ந்து 1824 இல் ஒரு கூட்டாட்சிக்கான அரசியலமைப்பின் கீழ் மெக்சிக்கோ குடியரசு நிறுவப்பட்டது, காஸ்த்தாக்களின் முறையை ஒழித்ததன் மூலம் சட்டபப்படியான இன வகைகள் அகற்றப்பட்டன, அடிமை முறையானது 1821 இல் சுதந்திரத்தின் போதோ அல்லது 1824 இல் அரசியலமைப்பின்படியோ ஒழிக்கப்படவில்லை, ஆனால் 1829 ஆம் ஆண்டில் அகற்றப்பட்டது. மெக்ஸிகோ 1917 இன் மெக்சிகன் அரசியலமைப்பின் கீழ் ஒரு கூட்டாட்சி குடியரசாக தொடர்ந்து அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
1846 ஆம் ஆண்டில், மெக்சிக்கன்-அமெரிக்கப் போர் அமெரிக்காவால் தூண்டப்பட்டது, இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மெக்சிக்கோ குவாடலூப் ஹிடல்கோ உடன்படிக்கை மூலம் அமெரிக்காவிற்கு அதன் நிலப்பரப்பில் கிட்டத்தட்ட பாதியைக் கொடுத்தது. பேரழிவு தரும் தோல்விக்கு சாண்டா அண்ணா குறிப்பிடத்தக்க பொறுப்பைக் கொண்டிருந்தாலும், அவர் மீண்டும் பதவிக்கு வந்தார்.
அசுடெக்கின் தலைநகரான டெனோச்சிட்லான் இசுப்பானிய தலைநகர் மெக்சிக்கோ நகரமாக மாறியது, இதுவே மெக்சிகோவில் அதிக மக்கள் தொகை கொண்ட நகரமாக உள்ளது.
20 ஆம் நூற்றாண்டின் போது இயால்தா சோவியத் ஒன்றியத்தின் முக்கிய விடுமுறை விடுதியாக இருந்தது. 1920 ஆம் ஆண்டில், விளாதிமிர் லெனின் "உழைக்கும் மக்களின் மருத்துவ சிகிச்சைக்காக கிரிமியாவைப் பயன்படுத்துவது குறித்து" ஒரு ஆணையை வெளியிட்டார், இது பிராந்தியத்தை மிகவும் பிரத்தியேக விடுதி பகுதியிலிருந்து சோர்வடைந்த பாட்டாளி வர்க்கங்களுக்கான பொழுதுபோக்கு வசதியாக மாற்றுவதை ஒப்புதல் அளித்தது. இயால்தா மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள மாவட்டங்களில் ஏராளமான தொழிலாளர்களின் சுகாதார நிலையம் கட்டப்பட்டது. சோவியத் குடிமக்கள் கடலோர விடுமுறைக்கு வரக்கூடிய வேறு சில இடங்கள் இருந்தன, ஏனெனில் வெளிநாட்டு பயணம் ஒரு சிலரைத் தவிர அனைவருக்கும் தடைசெய்யப்பட்டது. சோவியத் உயரடுக்கும் இயால்தாவுக்கு வந்தது; சோவியத் பிரதமர் ஜோசப் ஸ்டாலின் மசாண்ட்ரா அரண்மனையை தனது கோடைகால இல்லமாக பயன்படுத்தினார்.
1991 இல் சோவியத் யூனியன் கலைக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, இயால்தா பொருளாதார ரீதியாக போராடியது. முன்னாள் சோவியத் குடிமக்களின் பல புதிய செல்வங்கள் பிற ஐரோப்பிய விடுமுறை விடுதிகளுக்குச் செல்லத் தொடங்கின. ஐரோப்பாவின் மிக நீளமான திராலிபசு பாதை சிம்ஃபெரோபோலில் உள்ள ரயில் நிலையத்திலிருந்து இயால்தா வரை செல்கிறது . விடுமுறை நாட்களில் இயால்தா நெரிசலானது மற்றும் தங்குமிடத்திற்கான வாகைகள் மிக அதிகம். சுற்றுலாப் பயணிகளில் பெரும்பாலோர் முன்னாள் சோவியத் ஒன்றியத்தின் நாடுகளைச் சேர்ந்தவர்கள்; 2013 ஆம் ஆண்டில், கிரிமியாவிற்கு சுமார் 12% சுற்றுலாப் பயணிகள் 200 க்கும் மேற்பட்ட பயணக் கப்பல்களில் இருந்து மேற்கத்தியர்கள்.
இந்த நகரம் ஒரு பண்டைய கிரேக்க காலனியின் தளத்தில் அமைந்துள்ளது, மேலும் இது கிரேக்க வெற்றியாளர்களால் நிறுவப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது, அவர்கள் ஒரு பாதுகாப்பான கரையை தேடிக்கொண்டிருந்தனர் . இது கருங்கடலை நோக்கி தெற்கே எதிர்கொள்ளும் ஆழமான விரிகுடாவில் அமைந்துள்ளது, இது அய்-பெத்திரி என்ற மலைத்தொடரால் சூழப்பட்டுள்ளது. இது ஒரு சூடான ஈரப்பதமான வெப்பமண்டல காலநிலையைக் கொண்டுள்ளது மற்றும் ஏராளமான திராட்சைத் தோட்டங்கள் மற்றும் பழத்தோட்டங்களால் சூழப்பட்டுள்ளது.
இயால்தாவின் இருப்பு முதன்முதலில் 12 ஆம் நூற்றாண்டில் ஒரு அரபு புவியியலாளரால் பதிவு செய்யப்பட்டது, அவர் அதை பைசாந்திய துறைமுகம் மற்றும் மீன்பிடி குடியேற்றம் என்று விவரித்தார். இது 14 ஆம் நூற்றாண்டில் கிரிமியன் கடற்கரையில் செனோவா வர்த்தக காலனிகளின் வலையமைப்பின் ஒரு பகுதியாக மாறியது, இயால்தா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.
இயால்தா என்பது கிரிமியன் தீபகற்பத்தின் தெற்கு கடற்கரையில் கருங்கடலால் சூழப்பட்ட ஒரு விடுமுறை விடுதி நகரம் ஆகும். இது கிரிமியாவிற்குள் உள்ள பிராந்தியங்களில் ஒன்றான இயால்தா நகராட்சியின் நிர்வாக மையமாக செயல்படுகிறது. 2014 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்புபடி இதன் மக்கள் தொகை: 76,746 பேர் ஆகும்
இயால்தாவின் கருங்கடலில் ஒரு அழகான நடைபயிலும் கடல் முகப்பு உள்ளது. ஆண்டின் அனைத்து பருவங்களிலும் மக்கள் அங்கு உலா வருவதைக் காணலாம், கிழக்கு மற்றும் மேற்கில் பல கடற்கரைகள் உள்ளன. இந்த நகரத்தில் பல திரையரங்குகள், ஒரு நாடக அரங்கம், ஏராளமான உணவகங்கள் மற்றும் பல திறந்தவெளி சந்தைகள் உள்ளன.
இயால்தாவில் உள்ள இரண்டு கடற்கரைகள் மே 2010 முதல் நீலக் கொடி கடற்கரைகள் ஆகும், இவை சிஐஎஸ் உறுப்பு நாட்டில் நீலக் கொடி வழங்கப்பட்ட முதல் கடற்கரைகள் .
ஆர்மீனியர்கள் என்பது மேற்கு ஆசியாவின் ஆர்மீனிய மேட்டு நிலங்களைக் கொண்ட ஒரு இனக்குழு ஆகும். ஆர்மீனியாவின் முக்கிய மக்கள்தொகை ஆர்மீனியர்கள் ஆவர் இங்கே சுயாதீனமான நகோர்னோ கரபாக் குடியரசு அமைந்துள்ளது. நவீன ஆர்மீனியாவுக்கு வெளியே வாழும் முழு அல்லது பகுதி ஆர்மீனிய வம்சாவளியைச் சேர்ந்த சுமார் 5 மில்லியன் மக்கள் பரந்த அளவிலான புலம்பெயர்ந்தோராக உள்ளனர். உருசியா, அமெரிக்கா, பிரான்சு, சோர்சியா, ஈரான், ஜெர்மனி, உக்ரைன், லெபனான், பிரேசில் மற்றும் சிரியாவில் இன்று மிகப் பெரிய அளாவில்ஆர்மீனிய மக்கள் உள்ளனர். ஈரான் மற்றும் முன்னாள் சோவியத் நாடுகளைத் தவிர்த்து, இன்றைய ஆர்மீனிய புலம்பெயர்ந்தோர் முக்கியமாக ஆர்மீனிய இனப்படுகொலையின் விளைவாக உருவாக்கப்பட்டது.
பெரும்பாலான ஆர்மீனியர்கள் சல்செதோனிய அல்லாத தேவாலயமான ஆர்மீனிய ஆர்மீனிய திருச்சபை தேவாலயத்தை கடைபிடிக்கின்றனர், இது உலகின் பழமையான தேசிய தேவாலயமாகும். இயேசுவின் மரணத்திற்குப் பிறகு ஆர்மீனியாவில் கிறிஸ்தவம் பரவத் தொடங்கியது, அவருடைய இரண்டு தூதர்களான புனித ததேயு மற்றும் புனித பர்த்தலமேயு ஆகியோரின் முயற்சியால். 4 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் , ஆர்மீனியா இராச்சியம் கிறிஸ்தவத்தை ஒரு மாநில மதமாக ஏற்றுக்கொண்ட முதல் மாநிலமாக ஆனது.
ஆர்மீனியர்கள் 4,000 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஆர்மீனிய மேட்டு நிலங்களில் இருந்ததாக நம்பப்படுகிறது. புராணத்தின் படி, ஆர்மீனிய தேசத்தின் தலைவரும், நிறுவனருமான ஹேக், ஆர்மீனியர்களை பாபிலோனின் பெல் மீது வெற்றிபெற்று ஆர்மீனிய மேட்டு நிலத்தில் குடியேறினார். இன்று, 3.5 மக்கள் தொகையுடன் மில்லியன் (மிக சமீபத்திய மதிப்பீடுகள் மக்கள்தொகையை 2.9 மில்லியனுடன் நெருக்கமாக வைத்திருந்தாலும்), அவை ஆர்மீனியாவில் பெரும்பான்மையாக உள்ளன.
கிறித்துவத்திற்கு முன்னர், ஆர்மீனியர்கள் ஆர்மீனிய புறமதத்தை கடைபிடித்தனர்: இது ஒரு வகை சுதேசிய பலதெய்வம், வழிபாடாகும். இது அரராத்து காலத்திற்கு முன்பே தேதியிட்டது, ஆனால் பின்னர் பல கிரேக்க-ரோமானிய மற்றும் ஈரானிய மத பண்புகளை ஏற்றுக்கொண்டது.
சோவியத் ஆதிக்கத்தின் விளைவாக நாடு மதச்சார்பற்றது, ஆனால் அதன் குடிமக்களில் பெரும்பாலோர் தங்களை அப்போத்தலிக் ஆர்மீனிய கிறித்தவர்களாக அடையாளப்படுத்துகிறார்கள்.
பெஞ்சமின் நன்கு அறியப்பட்ட படைப்புகளில் "மொழிபெயர்ப்பாளரின் பணி" , " இயந்திர இனப்பெருக்க யுகத்தில் கலையின் வேலை " , மற்றும் " வரலாற்றின் தத்துவம் பற்றிய ஆய்வறிக்கைகள் " ஆகிய கட்டுரைகள் உள்ளன. ஒரு இலக்கிய விமர்சகராக அவருடைய பெரும் பணியின் குறியீடாக பாடேலைர், கோதே, காஃப்கா, கிராஸ், லெஸ்காவ், பிரவுஸ்ட், வால்ஸ்டர், மற்றும் மொழிபெயர்ப்பு கோட்பாடு ஆகியற்றின் மீதான கட்டுரைகள் உள்ளன. 1940 ஆம் ஆண்டில், தனது 48 வயதில், பெஞ்சமின் பிரெஞ்சு-ஸ்பானிஷ் எல்லையில் உள்ள போர்ட்போவில் படையெடுக்கும் வேர்மாக்ட்டிடமிருந்து தப்பிக்க முயன்றபோது தற்கொலை செய்து கொண்டார். அவரது வாழ்க்கையில் பிரபலமான பாராட்டுகள் அவரைத் தவிர்த்துவிட்டாலும், அவரது மரணத்தைத் தொடர்ந்து பல தசாப்தங்களுக்குப் பின்னர் அவரது படைப்புகள் பிந்தைய புகழ் பெற்றன.
வால்டர் பென்டிக்சு இசுக்கான்ப்ளைஸ் பெஞ்சமின் ஒரு ஜெர்மன் யூத தத்துவவாதியும், கலாச்சார விமர்சகரும் மற்றும் கட்டுரையாளரும் ஆவார். டாய்ட்ச் கருத்தியம், புனைவியம், மேற்கத்திய மார்க்சியம் மற்றும் யூத மாயவாதம் ஆகியவற்றின் சிறந்த கூறுகளை இணைத்து வெளிப்படுத்தும் சிந்தனையாளரும் ஆவார். பெஞ்சமின் அழகியல் கோட்பாடு, இலக்கிய விமர்சனம் மற்றும் வரலாற்று பொருள்முதல்வாதம் ஆகியவற்றில் நீடித்த மற்றும் செல்வாக்குமிக்க பங்களிப்புகளை வழங்கினார். அவர் பிராங்பேர்ட் பள்ளியுடன் தொடர்பு கொண்டிருந்தார், மேலும் நாடக ஆசிரியர் பெர்டோல்ட் ப்ரெக்ட் மற்றும் கபாலா அறிஞர் கெர்ஷோம் ஸ்கொலெம் போன்ற சிந்தனையாளர்களுடன் நட்புறவைப் பேணினார்.
கரகல்பாக்ஸ்தான் குடியரசு முறையான இறையாண்மையைக் கொண்டுள்ளது. மேலும் உஸ்பெகிஸ்தான் தொடர்பான முடிவுகளில் குடியரசானது வீட்டோ அதிகாரத்தைப் கொண்டுள்ளது. அரசியலமைப்பின் படி, கரகல்பகஸ்தானுக்கும் உஸ்பெகிஸ்தானுக்கும் இடையிலான உறவுகள் " ஒப்பந்தங்களால் கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றன" மற்றும் எந்தவொரு சர்ச்சையும் "நல்லிணக்கத்தின் மூலம் தீர்க்கப்படுகின்றன". பிரிந்து போவதற்கான எந்தவொரு முடிவும் உஸ்பெகிஸ்தானின் சட்டமன்றத்தின் வீட்டோ அதிகாரத்தால் பிரிவினை உரிமை மட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. பிரிவு 74, அத்தியாயம் , உஸ்பெகிஸ்தானின் அரசியலமைப்பு, பின்வருமாறு கூறுகிறது: "கரகல்பாக்ஸ்தான் குடியரசுக்கு உஸ்பெகிஸ்தான் குடியரசிலிருந்து இருந்து பிரிந்து செல்வதற்கான உரிமையானது கராகல்பாக்ஸ்தான் குடியரசால் நடைபெறும் நாடு தழுவிய வாக்கெடுப்பின் அடிப்படையில் இருக்கும்."
கரகல்பாக்ஸ்தானின் மக்கள் தொகை சுமார் 1.7 மில்லியனாக இருக்கும் என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது, 2007 ஆம் ஆண்டில் சுமார் 400,000 மக்கள் கரகல்பக் இனக்குழுவினரும், 400,000 பேர் உஸ்பெக்கியர்களும், 300,000 பேர் கஜகர்களும் என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. கரகல்பக் என்ற பெயரானது "கருப்பு தொப்பி" என்று பொருள்படும், ஆனால் கரகல்பக் கலாச்சாரம் சோவியத்மயமாக்கலினால் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டது. கருப்பு தொப்பி என்பதன் அசல் பொருள் இப்போது தெரியவில்லை . கரகல்பக மொழி உசுபேகிய மொழியை விட காசாக்கு மொழியுடன் நெருக்கமாக கருதப்படுகிறது. இந்த மொழி சோவியத் காலங்களில் மாற்றியமைக்கப்பட்ட சிரிலிக் எழுத்துக்களில் எழுதப்பட்டது மற்றும் 1996 முதல் லத்தீன் எழுத்துக்களில் எழுதப்படுகிறது.
கரகல்பாக்ஸ்தான் , அதிகாரப்பூர்வமாக கரகல்பாக்ஸ்தான் குடியரசு என்பது உஸ்பெகிஸ்தானுக்குள் உள்ள ஒரு தன்னாட்சி குடியரசு. இது உஸ்பெகிஸ்தானின் வடமேற்கு முனை முழுவதும் பரவியுள்ளது. இதன் தலைநகரம் நுகஸ் ஆகும். கரகல்பாக்ஸ்தான் குடியரசு பரப்பளவில் உள்ளது. பாரசீக செவ்வியல் இலக்கியங்களில் இப்பகுதி கோட் என்று அழைக்கப்பட்டாலும், இதன் பகுதி குவாரசமியாவின் பாரம்பரிய நிலப்பகுதிக்கு உட்பட்டது.
கரகல்பகஸ்தான் இப்போது பெரும்பாலும் பாலைவனமாக உள்ளது மற்றும் மேற்கு உஸ்பெகிஸ்தானில் ஏரல் கடலுக்கு அருகில், அமு தர்யா வடிநிலத்தில் மிகக் குறைந்த பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இதன் பரப்பளவு 164,900 கிமீ² ஆகும். மேலும் இது பாலைவனத்தால் சூழப்பட்டுள்ளது. கிசில்கும் பாலைவனம் கிழக்கே அமைந்துள்ளது மற்றும் காராகும் பாலைவனம் தெற்கே அமைந்துள்ளது. ஒரு பாறை பீடபூமி மேற்கு நோக்கி காசுப்பியன் கடல் வரை நீண்டுள்ளது.
குறைவான பக்கவிளைவுகளின் காரணமாக வளர்ந்த நாடுகளில் அசெல்லுலர் தடுப்பூசிகள் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. முழு செல் தடுப்பூசிகள் போடப்பட்ட 10 முதல் 50% நபர்களுக்கு ஊசி போட்ட இடத்தில் சிவத்தலும் காய்ச்சலும் ஏற்படுகிறது. காய்ச்சலுக்குரிய வலிப்பு மற்றும் நீண்ட நேர அழுகை ஆகியவை ஒரு சதவீதத்திற்கும் குறைவாகவே நிகழ்கின்றன. அசெல்லுலர் தடுப்பூசிகளால் கையின் தீவிரமற்ற வீக்கம் கொஞ்சம் நேரம் ஏற்படலாம். இரண்டு வகையான தடுப்பூசிகளிலும் பக்க விளைவுகள் ஏற்படலாம், எனினும் குறிப்பாக முழு செல் தடுப்பூசியின் பக்க விளைவுகள் குழந்தைக்குக் குறைவாக இருக்கும். ஆறு வயதுக்குப் பிறகு முழு செல் தடுப்பூசிகளைப் பயன்படுத்தக்கூடாது. கடுமையான நீண்ட கால நரம்பியல் பிரச்சினைகளுடன் இரண்டு வகைகளுக்கும் தொடர்பு இல்லை.
கக்குவான் தடுப்பூசி என்பது தொடர் இருமலிலிருந்து காக்கும் தடுப்பூசியாகும். இதில் இரண்டு முக்கிய வகைகள் உள்ளன: முழு செல் தடுப்பூசிகள் மற்றும் அசெல்லுலர் தடுப்பூசிகள். முழு செல் தடுப்பூசி சுமார் 78% பயனுள்ளதாக இருக்கும், அதே நேரத்தில் திசுவற்ற தடுப்பூசி 71-85% பயனுள்ளதாக இருக்கும். தடுப்பூசிகளின் செயல்திறன் ஒவ்வொரு ஆண்டும் 2 முதல் 10% வரை குறைகின்றன, அசெல்லுலர் தடுப்பூசிகளின் திறன் மிகவும் வேகமாகக் குறைகிறது. கர்ப்பக் காலத்தில் தடுப்பூசி போடுவது குழந்தையைப் பாதுகாக்கும். இந்தத் தடுப்பூசி 2002 ஆம் ஆண்டில் ஐந்து லட்சத்திற்கும் அதிகமான உயிர்களைக் காப்பாற்றியதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
அனைத்துக் குழந்தைகளுக்கும் கக்குவான் தடுப்பூசி போட வேண்டும் என்றும், அது வழக்கமான தடுப்பூசிகளில் சேர்க்கப்பட வேண்டும் என்றும் உலக சுகாதார அமைப்பும் நோய் கட்டுப்பாடு மற்றும் தடுப்பு மையமும் பரிந்துரைக்கின்றன. எச்.ஐ.வி/எய்ட்ஸ் உள்ளவர்களுக்கு இது போடப்பட வேண்டும். பிறந்த ஆறு வார காலத்தில் தொடங்கி மூன்று முறை தடுப்பூசி போடுவது இளம் குழந்தைகளுக்குப் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது. பெரிய குழந்தைகள் மற்றும் பெரியவர்களுக்குக் கூடுதல் அளவு கொடுக்கப்படலாம். இந்தத் தடுப்பூசியானது பிற தடுப்பூசிகளுடன் இணைந்து மட்டுமே கிடைக்கிறது.
கக்குவான் தடுப்பூசி 1926 ஆம் ஆண்டில் உருவாக்கப்பட்டது. இது உலக சுகாதார அமைப்பின் அத்தியாவசிய மருந்துகளின் பட்டியலில் உள்ளது, இது ஓர் அடிப்படை சுகாதார அமைப்பில் தேவைப்படும் மிக முக்கியமான மருந்தாகும். 2014 நிலவரப்படி டெட்டனஸ், டிப்தீரியா, போலியோ மற்றும் ஹிப் தடுப்பூசி ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஒரு தொகுப்பு கொண்ட ஒரு டோசுக்கு 15.41 அமெரிக்க டாலர் செலவாகும்.
பட்டம்பாங் என்பது கம்போடியா நாட்டின் வடமேற்கில் அமைந்துள்ள மாகாணம் ஆகும். வடக்கில் பான்டே மீன்ச்சே, கிழக்கு மற்றும் தெற்கில் பர்சாட் , வடகிழக்கில் சீம்ரீப், மேற்கில் பைலின் ஆகிய மாகாணங்கள் எல்லைகளாக உள்ளன. மாகாணத்தின் மேற்கு எல்லையின் வடக்கு மற்றும் தெற்கு உச்ச எல்லைகள் தாய்லாந்துடனான சர்வதேச எல்லையின் ஒரு பகுதியாகும். நிலப்பரப்பின் அடிப்படையில் கம்போடியாவின் ஐந்தாவது பெரிய மாகாணம். இந்த மாகாணத்தின் தலைநகரம் பட்டம்பாங் ஆகும். பட்டம்பாங் நகரம் மாகாணத்தின் மிகப்பெரிய நகரம்.
பட்டம்பாங் என்பது கெமர் மொழியில் ‘ஊழியர்களை இழத்தல்' என்று பொருள்படும். அங்கோரியனுக்கு முந்தைய மற்றும் அங்கோரியன் காலங்களிலிருந்து கண்டெடுக்கப்பட்ட கல்வெட்டுகளில் இதுவரையில் "பட்டம்பாங்" என்று அழைக்கப்படும் சமகால கிராமங்கள், மாவட்டங்கள் எதுவும் குறிப்பிடப்பட்டதில்லை. ஆனால் மொஹச்சுன் கெமர் ஆவணத்தின் படி, ஸ்ரோக் பட்டம்பாங் அங்கோர் மற்றும் பிந்தைய அங்கோர் காலங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டதாக தெரியவருகின்றது.
இது கம்போடியாவில் அதிக மக்கட் தொகை கொண்ட ஐந்தாவது மாகாணமாகும். கம்போடியாவின் டோன்லே சாப் உயிர்க்கோள காப்பகங்களில் சேர்க்கப்பட்டுள்ள மாகாணங்களில் பட்டம்பாங் ஒன்றாகும். மாகாணத்தின் வளமான நெல் வயல்கள் விவசாய பொருளாதாரத்திற்கு பிரதானமாக பங்களிக்கின்றன. பட்டம்பாங் மாகாணத்தில் பல்வேறுப் பட்ட கலாச்சாரங்கள் மற்றும் இயற்கை வளங்கள் உள்ளன. எழுபத்தைந்து சதவீதம் பரப்பளவு காடுகள் மற்றும் மலைகள் ஆகும். இப்பகுதியில் வெப்பமண்டல காலநிலை நிலவுகின்றது.
பட்டம்பாங்கை சாலை வழியாகவும், படகு மூலம் சங்கீயா நதி வழியாகவும் அணுகலாம். விமான நிலையம் மற்றும் தொடருந்து பாதை இரண்டுமே பயன்பாட்டில் இல்லை. பேருந்தில் புனோம் பென்னிலிருந்து 5-6 மணி நேர பயணத்திலும், சீம்ரெப் இருந்து 3-4 மணி நேர பயணத்திலும் சென்றடையலாம்.
பட்டம்பாங் 13 மாவட்டங்களாகவும், ஒரு நகராட்சியாகவும் 92 கம்யூன்களாகவும், 10 சங்கட்களாகவும் மற்றும் 810 கிராமங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. மாகாணத்திற்குள் இரண்டு நகரங்கள் மற்றும் 12 துணை நகராட்சிகள் ஆகியவை அடங்கும்.
தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளின் சங்கம் பிராந்தியத்தில் புருனே டாலர் வலுவான நாணயங்களில் ஒன்றாகும், இது பிராந்தியத்தில் உள்ள சுற்றுலாப் பயணிகளை புருனேக்கு வருவதை ஊக்கப்படுத்துகிறது. ஒரு புருனே டாலர் சுமார் 9,740 இந்தோனேசிய ரூபாய், 2.8 மலேசிய ரிங்கிட், 32.9 பிலிப்பைன் பெசோ மற்றும் 25.5 தாய் பாட் ஆகியவற்றுக்கு சமம். சில பயண நிறுவனங்களின் கூற்றுப்படி, புருனேயின் வலுவான நாணய சுற்றுப்பயண தொகுப்புகள் பிராந்தியத்தில் உள்ள மற்ற நாடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது இங்கு விடுதிகள், வாகனங்கள், உணவுகள் போன்ற அனைத்தும் விலை அதிகமாக காணப்படுகிறது. உள்ளூர் சுற்றுலாப் பயணிகள் மற்ற ஆசியான் நாடுகளை விரும்புகிறார்கள், இருப்பினும் ஆசியானுக்கு வெளியில் இருந்து வரும் சுற்றுலாப் பயணிகள் புருனேயை விரும்புகிறார்கள். 2014 ஆம் ஆண்டில், வெளிநாட்டு சுற்றுலாப் பயணிகளில் 95 சதவீதம் பேர் புருனேவுக்கு நிலம் வழியாக வந்தனர்; நான்கு சதவீதம் விமானம் மூலமாகவும், ஒரு சதவீதம் கடல் வழியாகவும் வந்துளனர்.
இசுலாம் புருனேயின் அரச மதம், சுற்றுலாப் பயணிகள் இஸ்லாமிய ஆசாரங்களை கடைபிடிக்க வேண்டும். பழமைவாத மற்றும் கிராமப்புறங்களில் பெண்கள் அடக்கமாக உடை அணிய வேண்டும். ரமலான் மாதத்தில், பார்வையாளர்கள் பகல் நேரங்களில் பொது இடங்களில் குடிக்கவோ சாப்பிடவோ அனுமதிக்கப்படுவதில்லை. புருனேயில் உள்ள பெரும்பாலான முக்கிய சுற்றுலா தலங்கள் இசுலாமிய மசூதிகள். சரியான உடையில் முசுலிம் அல்லாத வெளிநாட்டு சுற்றுலாப் பயணிகள் மசூதிகளுக்குள் நுழையலாம்; பெண்கள் தலை, தோள்கள் மற்றும் முழங்கால்களை மறைக்க வேண்டும். புருனேயில் மது விற்பனை தடைசெய்யப்பட்டிருந்தாலும், 17 வயதுக்கு மேற்பட்ட முசுலிமல்லாதவர்கள் இரண்டு பாட்டில்கள் மது அல்லது மது மற்றும் 12 கேன்கள் பீர் ஆகியவற்றை நாட்டிற்கு கொண்டு வரலாம்; ஒவ்வொரு இறக்குமதிக்கும் இடையில் 48 மணிநேரம் கழிக்க வேண்டும்.
டுடோங் இலக்கு திட்டம் என்பது நாட்டின் முக்கிய சுற்றுலா தலமான டுடோங் மாவட்டத்தில் சுற்றுலாவை அதிகரிக்கும் ஒரு பைலட் திட்டமாகும். பயண முகவர் மற்றும் தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனங்களுடன் இணைந்து மாவட்ட அரசு உருவாக்கிய இந்த திட்டம் 2013 இல் தொடங்கப்பட்டது. இந்த திட்டம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதிலிருந்து 2,000 க்கும் மேற்பட்ட சுற்றுலாப் பயணிகள் டுடோங்கிற்கு பார்வையிட வருகை புரிந்துள்ளனர். புருனே-இந்தோனேசியா-மலேசியா-பிலிப்பைன்ஸ் கிழக்கு ஆசியான் வளர்ச்சி பகுதியின் 50 பிரதிநிதிகள் இந்த மாவட்டத்தை பார்வையிட்டு சென்றுள்ளனர்.
பறவைக் கண்காணிப்பு என்பது புருனே சுற்றுலா மிகப்பெரியத் திட்டங்களில் அடையாளம் காணப்பட்ட இயற்கை சுற்றுலாவின் ஒரு அம்சமாகும். சன்ஷைன் போர்னியோ டூர்ஸ் அண்ட் டிராவல், மலேசிய நேச்சர் சொசைட்டி , பறவைகள் பாதுகாப்பு அமைப்பு மற்றும் புருனே பறவைகள் குழுவின் தன்னார்வலர்களுடன் இணைந்து புருனே சுற்றுலா மேம்பாட்டுத் துறையால் 2015 ஆம் ஆண்டில் மூன்று நாள் பறவைக் கண்காணிப்பு பட்டறை வழங்கப்பட்டது.
புருனே அரசாங்கம் 2015 ஆம் ஆண்டில் சுற்றுலாவுக்கு 300,000 டாலர் வரவு செலவுத் திட்டத்தை மேற்கொண்டது. மேலும் நாட்டின் தேசிய மேம்பாட்டுத் திட்டத்திலும் சுற்றுலாவுக்கு ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டன. புருனே சுற்றுலாவில் அன்னிய நேரடி முதலீடு மற்றும் பல நிறுவனங்களுடன் ஒத்துழைக்க முயல்கிறது.
புருனேயில் சுற்றுலாவை முதன்மை வளங்கள் மற்றும் சுற்றுலா அமைச்சகம் நிர்வகிக்கிறது, இது சாகச சுற்றுலா, சுற்றுச்சூழல் சுற்றுலா மற்றும் இஸ்லாமிய சுற்றுலா ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய புருனேயின் சுற்றுலாவை பல்வகைப்படுத்த திட்டமிட்டுள்ளது.
தேசிய பத்திரிகை நினைவுச்சின்னம் அமைந்துள்ள கட்டிடம் 1918 ஆம் ஆண்டில் மங்க்குனேகரன் அரண்மனையின் இளவரசர் ஏழாம் மங்க்குனேகராவின் கட்டளைப்படி ஒரு சமுதாயக் கட்டடமாகவும் கூட்ட அரங்காகவும் கட்டப்பட்டதாகும். இதனை சொசைட்டி "சசனா சோகா " என்றழைப்பர். இதை மாஸ் அபு கசன் அட்மோடிரோனோ வடிவமைத்தார். 1933 ஆம் ஆண்டில் 1933 ஆர்.எம். சர்சிடோ மங்க்குன்குசுமோ மற்றும் பிற பொறியாளர்கள் அந்தக் கட்டிடத்தில் சந்தித்து இந்தோனேஷியாவிற்கு உரியவர்களால் இயக்கப்படுகின்ற.முதல் பொது வானொலி அமைப்பை உருவாக்கினர். பதின்மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, பிப்ரவரி 9, 1946 ஆம் நாளன்று அந்தக் கட்டிடத்தில் , இந்தோனேசியாவின் நிருபர்கள் சங்கம் உருவாக்கப்பட்டது; அந்த நாள் இந்தோனேசியாவில் தேதி தேசிய பத்திரிகை தினமாக நினைவுகூரப்படுகிறது. டச்சு கிழக்கு இண்டீசின் ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்பின் போது இந்த கட்டிடம் துருப்புக்களுக்கு சிகிச்சையளிக்க ஒரு கிளினிக்கை வைத்திருந்தது, இந்தோனேசிய தேசிய புரட்சியின் போது இது இந்தோனேசிய செஞ்சிலுவை சங்கத்தின் அலுவலகமாக பயன்படுத்தப்பட்டது.
தேசிய பத்திரிகை நினைவுச்சின்னம் மத்திய ஜாவாவின் சுராகர்த்தாவில் உள்ள 59 கஜா மடா தெருவில் கஜா மடா மற்றும் யோசோடிபுரோ வீதிகளின் சந்திப்பில் அமைந்துள்ளது. இது மங்குநேகரன் அரண்மனைக்கு மேற்கே உள்ளது. இந்த வளாகத்தில் அசல் சசனா சோகா கட்டிடம், இரண்டு இரண்டு- மாடி கட்டிடங்கள் மற்றும் ஒரு நான்கு மாடி கட்டிடம் உள்ளன; இவை பின்னர் கட்டப்பட்டவையாகும்.அருங்காட்சியகத்தின் முன்புறத்தில் ஒரு பார்க்கிங் பகுதி உள்ளது. அருகில் இரண்டு அறிவிப்புப் பலகைகள் உள்ளன. அங்கு உள்ளூர் செய்தித்தாள்களின் சமீபத்திய பதிப்புகள் (2013 ஆம் ஆண்டில், சோலோ போஸ், சுவாரா மெர்டேகா மற்றும் ரெபுப்லிகா ) இலவசமாக படிக்க முடியும். முன் முகப்பு கட்டுமானப் பணிகள் நிறைவடைந்த 1980 ஆம் ஆண்டைக் குறிக்கும் வகையில் நாகா வடிவமைப்பால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது.
தேசிய பத்திரிகை நினைவுச்சின்னம் என்பது தேசிய இந்தோனேசிய பத்திரிகைகளின் நினைவுச்சின்னம் மற்றும் அருங்காட்சியகம் ஆகும். திட்டமிடப்பட்ட 20 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் 1978 ஆம் ஆண்டில் இந்த அருங்காட்சியகம் முறையாக நிறுவப்பட்டது, இந்த நினைவுச்சின்னம் மத்திய ஜாவாவின் சுரகார்த்தாவில் அமைந்துள்ளது மற்றும் தகவல் தொடர்பு மற்றும் தகவல் அமைச்சகத்தால் இது இயக்கப்படுகிறது. இந்த வளாகம் ஒரு பழைய சமுதாயக் கட்டடத்தைக் கொண்டுள்ளது,அந்தக் கட்டடம் 1918 ஆம் ஆண்டில் கட்டப்பட்டது. இந்தோனேசியாவின் நிருபர்கள் சங்கத்தின் முதல் கூட்டம் இங்கு நடைபெற்றது. தொடர்ந்து இது விரிவாக்கம் பெற்றது. இது இந்தோனேசியாவின் கலாச்சார சொத்தாக பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.
இந்தோனேசிய தீவுக்கூட்டத்தின் பல்வேறு பகுதிகளைச் சேர்ந்த காலனித்துவ காலம் தொடங்கி இன்று வரை வெளியிடப்பட்ட ஒரு மில்லியனுக்கும் அதிகமான செய்தித்தாள்கள் மற்றும் பத்திரிகைகள் இந்த அருங்காட்சியகத்தில் உள்ளன. பத்திரிக்கைத் துறையில் பயன்படுத்தப்படுகின்ற தட்டச்சுப்பொறிகள், டிரான்ஸ்மிட்டர்கள், தொலைபேசிகள் உள்ளிட்ட பொருள்கள் இங்கு காட்சியில் உள்ளன. முக்கிய முதன்மை நுழைவாயில் முகப்பில் இந்தோனேஷியாவின் இதழியல் வரலாற்றில் தொடர்புடையோரின் மார்பளவுச்சிலைகள் உள்ளன. அவற்றுள் டிர்டோ ஆதி சோர்ஜோ, ஜமாலுதீன் அடினெகோரோ, சாம் ரத்துலங்கி, மற்றும் எர்னஸ்ட் டூவ்ஸ் டெக்கர் ஆகியோர் சிலைகளும் அடங்கும்.
தேசிய பத்திரிகை நினைவுச்சின்னத்தில் ஒரு மில்லியனுக்கும் மேற்பட்ட செய்தித்தாள்கள் மற்றும் பத்திரிகைகள் உள்ளன. அத்துடன் இந்தோனேசியாவின் பத்திரிகை வரலாறு தொடர்பான பல்வேறு கண்காட்சிகள் நடத்தப்படுகின்றன. கலைப்பொருட்கள் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இங்கு மல்டிமீடியா அறை, படிக்க இலவச செய்தித்தாள்கள் மற்றும் ஒரு நூலகம் ஆகியவை உள்ளிட்ட வசதிகள் உள்ளன. இது பல்வேறு கண்காட்சிகள் மற்றும் முகநூல் மூலமாக கல்வி சுற்றுலாவுக்கான தளமாக அமைந்துள்ளது. 2013 ஆம் ஆண்டில் இதை 26,000 க்கும் மேற்பட்ட மக்கள் பார்வையிட்டனர்.
தேசிய பத்திரிகை நினைவுச்சின்னம் பத்திரிகைகள், ஊடகங்கள் மற்றும் தகவல்தொடர்புகள் தொடர்பான கருத்தரங்குகளை தொடர்ந்து நடத்துகிறது. இது சுதந்திர தினம், இளைஞர் உறுதிமொழியின் ஆண்டுவிழா மற்றும் தேசிய பத்திரிகை தினம் உள்ளிட்ட தேசிய விடுமுறை நாட்களின் அடிப்படையில் ஊடகங்களின் கருப்பொருள்களைக் கொண்டு கண்காட்சிகளை நடத்துகிறது. ஆராய்ச்சியாளர்கள் செய்தித்தாள்கள் மற்றும் பத்திரிகைகளின் நகல்களைப் பெற்றுக்கொள்ளும் வசதி உள்ளது.
இந்த அருங்காட்சியகத்தில் ஒரு ஊடக மையம் உள்ளது, அங்கு பொது மக்கள் ஒன்பது கணினிகளில் ஒன்றில் கட்டணம் இன்றி இணையத்தை பயன்படுத்தும் வசதி உள்ளது. சுமார் 12,000 புத்தகங்களின் தொகுப்புடன் ஒரு நூலகம்; பழைய செய்தித்தாள்கள் மற்றும் பத்திரிகைகளின் டிஜிட்டல் நகல்களைப் படிக்கக்கூடிய ஒரு அறையும் உள்ளது. பயன்படுத்த இயலா நிலையில் ஒரு மைக்ரோஃபில்ம் அறை உள்ளது.
இதன் நிர்வாகம் தகவல் தொடர்பு மற்றும் தகவல் அமைச்சகத்தால் இயக்கப்படுகிறது. நிர்வாகத்தில் தலைவர், நிர்வாக மேலாளர், வாடிக்கையாளர், பாதுகாப்பு, அன்றாட நிர்வாகம் போன்றவற்றிற்கு அலுவலர்களைக் கொண்டுள்ளது. 2013 ஆம் ஆண்டில் இங்கு 23 அலுவலர்கள் பணியாற்றினர். இந்தக் கட்டடம் இந்தோனேசியாவின் பண்பாட்டுச் சொத்தாகக் கருதப்படுகிறது.
முதன்மை நுழைவு வாயில் மண்டபத்தின் பின்புறத்தில் இந்தோனேசிய வரலாறு முழுவதும் தகவல்தொடர்புகளையும் பத்திரிகைகளையும் விளக்கும் ஆறு டியோராமாக்களின் தொடர் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
இந்த தொடரில் துளசியாக ஐரா நடிக்கின்றார் இவர் கண்மணி, கடைக்குட்டி சிங்கம் போன்ற தொடர்களில் நடித்துள்ளார். இவருக்கு ஜோடியாக புதுமுகம் கன்னட நடிகர் ரியாஸ் விஷ்வா என்ற கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார், பின்னர் 2021 இல் இவருக்கு பதிலாக நடிகர் விமல் வெங்கடேசன் என்பவர் இவரின் கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார். இவர்களுடன் வனஜா, பரத் கல்யாண், காயத்ரி பிரியா, யுவன்ராஜ் நேத்ரன் ஆகியோரும் இந்த தொடரில் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் நடித்துள்ளார்கள்.
அண்ணன் தங்கையான சிவகாமிக்கு ஆண் குழந்தையும் அண்ணன் ராஜனின் மனைவிக்கு பெண் குழந்தையும். பிறக்கின்றது. பெண்குழந்தையை வெறுக்கும் அண்ணி இதனால் தனது குழந்தையை யாருக்கும் தெரியாமல் மாத்தி வைக்கின்றார் சிவகாமி. குழந்தைகள் வளந்து பெரியவர்கள் ஆனதும் அவர்களின் குடும்பத்தில் ஏற்படும் முரண் காரணமாக உருவாகும் பிரச்னைகளை மையமாக வைத்து காதல், பொறாமை, தியாகம் என இந்தத் தொடர் நகர்கிறது.
ராஜாமகள் என்பது 2019 முதல் 2021 வரை ஜீ தமிழ் தொலைக்காட்சியில் மதிய நேரத்தில் ஒளிபரப்பான இரு குடும்ப வாழ்க்கையைப் பிரதிபலிக்கும் குடும்பம் மற்றும் பாச பின்னணியை கொண்ட தொலைக்காட்சி நாடகத் தொடர் ஆகும். இது ஜீ தெலுங்கு தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பாகும் 'ரக்த சம்பந்தம்' என்ற தெலுங்கு மொழி தொடரின் கதையை தழுவி எடுக்கப்பட்டது.
1933 காலகட்டத்தில் கடும் வறட்சியும் பஞ்சமும் கோதாவரி மாவட்டங்களில் நிலவியது. அப்போதைய மாவட்ட அதிகாரி சர் ஹென்றி மவுண்ட் பிரிட்டிஷ் அரசுக்கு நிலைமையை விளக்கிக் கடிதம் எழுதினார். அதனைத் தொடர்ந்து பொறியாளர் ஆர்தர் காட்டன் கோதாவரி ஆற்றின் பகுதிகளைக் கள ஆய்வு செய்து மெட்ராஸ் ஆளுநருக்கு அனுப்பினார். பின்னர் 1846 டிசம்பர் 23 அன்று அணை கட்ட ஒப்புதல் கிடைத்தது. தாமதமின்றி, காட்டன் 1847 இல் அணை கட்டத் தொடங்கி 1850 ஆம் ஆண்டு நிறைவு செய்தார். பத்தாயிரம் தொழிலாளர்களும், ஐநூறு தச்சர்களும், ஐநூறு கொல்லர்களும் இவ்வணை கட்டுமானத்தில் ஈடுபட்டனர். தடுப்பணையானது வெள்ள நேரத்தில் கட்டியதால் நான்கு பகுதிகளாகக் கட்டப்பட்டது.
தவலேஸ்வரம் தடுப்பணை என்பது வங்காள விரிகுடாவில் கலப்பதற்கு முன் கோதாவரி நதியின் கடைமடைப் பகுதியில் கட்டப்பட்டுள்ள தடுப்பணை ஆகும். தொடக்கத்தில் பாசனத்திற்காக 1850 இல் கட்டப்பட்டிருந்தாலும் 1970 இல் மீண்டும் புதுப்பிக்கப்பட்டு சர் ஆர்தர் காட்டன் தடுப்பணை அல்லது கோதாவரி தடுப்பணை என்று பெயரிடப்பட்டது.
பிற்கால 1862-67 வாக்கில், நீர்ப்பாசனம் மற்றும் படகு பயணங்களுக்காகக் கூடுதல் அணையின் உயரம் இரண்டு அடி அதிகரிக்கப்பட்டது. மீண்டும் 1897-99 இல் சிமென்ட் கான்கிரீட்டால் கட்டப்பட்டு ஒன்பது அங்குலங்கள் உயர்த்தப்பட்டது. 1936 ஆம் ஆண்டில், பத்தாயிரம் ஏக்கர் பாசன நீரை வழங்கும் மூன்று அடி கதவுகள் நிறுவப்பட்டன.
கோதாவரி ஆறு வங்காள விரிகுடா கடலில் கலப்பதற்கு ஐம்பது மைல் தொலைவில் இந்தத் தடுப்பணை உள்ளது. கோதாவரியின் இடதுபுரக் கரையில் ராஜமன்றி நகரம் உள்ளது.
ஜகார்த்தாவில் பிறந்த இவர் தனது ஏழு வயதில் நிகழ்ச்சியைத் தொடங்கினார், இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு குழந்தைகள் பாடல் தொகுப்பைப் பதிவு செய்தார். புகழ்பெற்ற இந்தோனேசிய தயாரிப்பாளர் இயன் அன்தோனோவின் உதவியுடன், 1986 ஆம் ஆண்டில் அங்கன் தனது முதல் ராக் இசையின் இன்ஃப்ளூயன்ஸ் அரங்க தொகுப்பான துனியா அகு புன்யாவை வெளியிட்டார். ரோலிங் ஸ்டோன் என்று எல்லா நேரத்திலும் 150 சிறந்த இந்தோனேசிய பாடல்களில் ஒன்றாக பட்டியலிடப்பட்ட " மிம்பி " என்ற தனிப்பாடலுடன் அவர் மேலும் நன்கு அறியப்பட்டார். தொடர்ச்சியான ஒற்றையர் மற்றும் மூன்று பாடல் தொகுப்புகளுடன் அவர் அதைப் பின்தொடர்ந்தார். இது 1990 களின் முற்பகுதியில் இந்தோனேசிய ராக் நட்சத்திரங்களில் மிக முக்கியமான நபர்களில் இவரும் ஒருவராகும்.