polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
தனியார் நிலக்கரிச் சுரங்கங்கள், மற்றும் எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள் இக்காலகட்டத்தில் இயக்கப்பட்டன என்றாலும் கூட, ஆற்றல் தயாரிப்பாளர்கள், அரசாங்க நிறுவனங்களின் ஆதிக்கத்தில் இருந்தனர், கொரிய தேசிய சட்டமன்றத்தில் 2000 ஆம் ஆண்டில் ஒரு பரந்த மின்சாரத் துறை மறுசீரமைப்பு திட்டம் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது. ஆனால், இந்த மறுசீரமைப்பு செயல்முறைத் திட்டம் 2004 இல் அரசியல் சர்ச்சைகள் காரணமாக நிறுத்தப்பட்டது. தீவிரமான அரசியல் விவாதத்திற்குரிய ஒரு தலைப்பாக இப்பிரச்சினை இருந்துவருகிறது.
வர்ணச் சுண்டங்கோழி , பாறைப்பகுதிகளிலும் சமதள நிலப்பகுதிகளிலும் காணப்படும் ஒரு பறவையாகும். இதன் குடும்ப பெயர் பெசென்சு என்பதாகும். இவை தீபகற்ப இந்தியாவில் பாறை மலைகள் மற்றும் புதர்க்காடுகளில் காணப்படுகிறது. இவற்றின் ஆண் இனம் பல நிறத்துடன் பிரகாச வெள்ளை நிறம் கொண்டு காணப்படுகிறது. இப்பறவையில் ஆண் பறவையின் கால்பகுதியில் நான்கு குதிமுட்களும் பெண் பறவையின் கால்பகுதியில் ஒன்று அல்லது இரண்டு குதிட்களும் கொண்டு காணப்படுகிறது. இப்பறவைகள் சுண்டங்கோழிகளைப் போலல்லாமல் பாறைகள் மற்றும் புதர்க்காடுகளின் வாழ்விடங்களில் முக்கியமாகக் காணப்படுகின்றன. புதர்களுக்கடியில் இரண்டு அல்லது அதற்கும் மேலும் கூட்டமாக காணப்படுகிறது.
வர்ணச் சுண்டங்கோழிகள் இந்தியாவில் இராசத்தான் மாநிலத்தின் ஆரவல்லி மலைத்தொடரின் சில பகுதிகளிலும், மத்தியப் பிரதேசத்தில் அமைந்துள்ள மலைப்பகுதியான பச்மர்கி மற்றும் தென்னிந்தியாவின் பாறை மலைகள் மற்றும் வறண்ட காடுகளிலும் காணப்படுகிறது. ஆந்திரப்பிரதேசத்தில், கிழக்குத் தொடர்ச்சி மலையில் உள்ள நல்லமலா பகுதியிலும் இவை பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. தென்னிந்தியாவின் சில பகுதிகளில், இவை பாறை மலைகளில் புதர்ச் சரிவுகளுடன் காணப்படுகின்றன.
ஆண்பறவையின் நெற்றியும், உச்சந்தலையும் கரும் பச்சை நிறங்கலந்து கருப்பாக வெண்மை நிறத்திலான சிறு புள்ளிகள் நிறைந்து காணப்படும். தலைப் பக்கங்களிலும் கழுத்திலும் கறுப்பு நிறத்திற்கிடையே பெரிய வெள்ளைப் புள்ளிகளைக் காண இயலும். உடலின் மேற்பகுதி செம்பழுப்பாக இருக்கும். கறுப்பு கரையோடு கூடிய கண் போன்ற வெண்புள்ளிகள் அந்த செம்பழுபினிடையே அழகாக இருக்கும். வால் பசுமை கலந்த கறுப்பாக இருக்கும். முதுகின் பின் பகுதியில் புள்ளிகள் காணப்படுவதில்லை.
வர்ணச் சுண்டங்கோழிகள் கௌதாரியின் அளவு இருக்கும். இவற்றின் அலகு கறுப்பு நிறத்திலும், விழிப்படலம் செம்மை கலந்த பழுப்பு நிறத்தில் இருக்கும். கால்கள் கொம்பு நிறமான பழுப்பு நிறத்தில் இருக்கும். சாம்பல் நிறத்தில் உடல் கொண்டிருந்தாலும் பல வர்ணம் கொண்டதாக காணப்படுகிறது. இவற்றின் வால்பகுதி சில நேரங்களில் மேல் நோக்கி காணப்படுகிறது.
பெண் பறவைகளின் தலை செம்பழுப்பாகவும், உடலின் மேற்பகுதி ஆலிவ் சிறம் கலந்த கரும்பழுப்பாக இருக்கும். தொண்டை, கண்ணம் ஆகியன மங்கிய மஞ்சள் நிறமாக இருக்கும். இடையிடையே செம்பழுப்பு புள்ளிகள் காணப்படும். மார்பும் வயிறும் ஆலிவ் நிறம் தோய்ந்த பழுப்பு நிறத்தில் இருக்கும்.
எலக்ட்ரான் கவர் ஆக்சிசன் மாற்றும் முகவராக அசிட்டோநைட்ரைட்டிலுள்ள ஐப்போபுளோரசு அமிலம் செயல்படுகிறது. ஈர அசிட்டோ நைட்ரைல் மீது புளோரின் வாயுவை செலுத்துவதன் மூலம் தளப் பொருளாக அசிட்டோநைட்ரைட்டிலுள்ள ஐப்போபுளோரசு அமிலக் கலவை தயாரிக்கப்படுகிறது . பீனாந்தரோலினுடன் இவ்வினைப்பொருளைச் சேர்த்து சூடாக்கி மழுப்பலான 1,10-பீனாந்தரோலின் ஈராக்சைடு முதல் முயற்சிக்கு 50 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு உருவாக்கப்பட்டது
அணுக்கள் யாவும் வேறுபட்டு காணப்படுவதால் இம்மூலக்கூறு இரண்டு வகையான சீரொழுங்குகளுடன் சமச்சீரில்லாமல் இடக்குழுவுடன் காணப்படுகிறது.
கட்டமைப்பைப் பொருத்தவரை இதுவொரு வளைந்த மூலக்கூறாக காணப்படுவதாக எக்சு கதிர் படிகவியல் முடிவுகள் தெரிவிக்கின்றன. – மற்றும் – பிணைப்புகளின் பிணைப்பு நீளங்கள் முறையே 144.2 பைக்கோமீட்டர் மற்றும் 96.4 பைக்கோமீட்டர் அளவுகளுடன் பிணைப்புக் கோணத்தின் அளவு 101 கொண்டுள்ளதாக இது வடிவம் கொண்டுள்ளது. திண்மநிலை கட்டமைப்பு –••• இணைப்புகளால் ஆன சங்கிலிகளால் உருவாகியுள்ளது. வாயு நிலையில் உள்ள ஐப்போபுளோரசு அமிலத்தின் கட்டமைப்பில் பிணைப்புக் கோணம் 97.2 ஆக சற்று குறுகியுள்ளது.
ஐப்போபுளோரசு அமிலம் என்பது என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு கொண்ட ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். தண்ணிரை புளோரினால் ஆக்சிசனேற்றம் செய்யும்போது இடைநிலைச் சேர்மமாக இது உண்டாகிறது. திண்மமாக தனித்துப் பிரிக்க இயலும் ஒரே ஐப்போ ஆலசு அமிலம் ஐப்போபுளோரசு அமிலம் மட்டுமேயாகும். வெடிக்கும் பொருளான இது ஆக்சிசன் மற்றும் ஐதரசன் புளோரைடுகளாக சிதைவடைகிறது . பனிக்கட்டையை புளோரினேற்றம் செய்வதன் மூலமாக தூய்மையான நிலையில் இதை தனித்துப் பிரித்தெடுக்க முடியும்.
புளோரினின் ஒரேயொரு ஆக்சோ அமிலம் ஐப்போபுளோரசு அமிலம் ஆகும். பனிக்கட்டியின் மீது புளோரினை 40 செல்சியசு வெப்பநிலையில் செலுத்தும் போது இவ்வமிலம் ஐதரோபுளோரசு வாயுவாக உருவாகி சேகரிக்கப்படுகிறது. பின்னர் இவ்வாயு ஆவி சுருங்குதல் முறையில் அமிலமாக்கப்படுகிறது.
சங்குவேலி சிவஞானப் பிள்ளையாரின் ஆலயமானது ஆகமம் கூறும் விதிமுறைகளைப்பின்பற்றியே கட்டப்பட்டுள்ளது. இவ்வாலயத்தின் கர்ப்பக்கிரகம் கிழக்குநோக்கிய வாயிலாக உடையது அடுத்து அர்த்த மண்டபம், மகாமண்டபம், தரிசன மண்டபம், ஸ்தம்பமண்டபம், வசந்தமண்டபம் என்பவற்றைக்கொண்டும் நுழைவாயிலில் கோபுரத்துக்கான அடித்தளம் காணப்படுவதுடன் முகமண்டபமும் அமைந்துள்ளது. சுற்றுப்பரிவாரத் தெய்வங்களாக உள்சுற்றின் வடக்குப்பக்கத்தில் ஸ்தம்பமண்டபத்திற்கு அருகில் நவக்கிரகங்கள் நான்குபக்க வாயிலாக அமைக்கப்பட்டுள்ளன. கிழக்கே மணிக்கோபுரத்திற்கு அருகில் மேற்கு நோக்கியவாறு வைரவர் ஆலயமும், மூலஸ்தானத்திற்கு வடக்குப்புறம் சண்டேஷ்வரர் ஆலயமும் எழுந்தருளிமண்டபத்திற்கு அருகில் நடராஜர் சபையும் சிய ஆலயமாக அமைக்கப்பட்டுள்ளன. திருமஞ்சணக்கிணறு சண்டேஸ்வரர் ஆலயத்திற்கு கிழக்குப்பக்கமாகவும் மாகாமண்டபத்திற்குப்பின்புறமாகவும் அமைந்துள்ளது.
மகாமண்டபம் நடுவிலே நான்கு தூண்களும் வடக்குப்புறத்தில் கருவறையும் கிழக்கும் தெற்கு நோக்கியவாறு வாயில்களையுடையதாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது. கருறையின் பிரமாணம் ஒன்பது அடி ஒன்பது அங்குலத்தில் அமைந்துள்ளது. ஸ்தம்பமண்டபம் நான்கு தூண்களைக்கொண்ட வில் அலங்கார அமைப்பும் சுவர்களும் ஓட்டினால் வேயப்பட்ட கூரையுமாக இம்மண்டபத்தில் 21அடி உயரமான ஸ்தம்பம் அமைக்கப்பட்டு செப்பினால் அங்கி பொருத்தப்பட்டுள்ளது.
அத்தோடு இவர்களின் பாய்மரக்கப்பல்களில் சிலவும் கடலில் மூழ்கியதாகக் கூறப்படுகின்றது. எனவே இதற்கான காரணத்தை அவ் ஊர்ப் பெரியார்கள் அறியமுற்பட்ட வேளையில் பழமைவாய்ந்த பிள்ளையாரை வழிபாடு செய்யாது வெறும் தரையில் வைத்தமையே என்பதனை உணர்ந்து மீண்டும் அப்பிள்ளையாரை எழுந்தருளித் தெங்வங்கள் அமர்ந்திருக்கும் மகாமண்டபத்தில் தெற்குப்புறத்தில் வைத்து வணங்கத் தொடங்கினார்கள். எனறும் அதன் பின்பே மீண்டும் முன்பிருந்த செல்வ நிலையைப் பெற்றதோடு நோய்துன்பங்களிலிருந்தும் விடுபட்டார்கள் என மக்கள் கூறுகின்றார்கள். இன்றும் முதலில் இப்பழைய விநாயகருக்குப் பூஜை செய்த பிறகுதான் மூலஸ்தானப்பிள்ளையாருக்கு பூஜை நடைபெறுவதைக் காணக்கூடியதாக உள்ளது. பூஜைகள் முடிந்தபிறகு குருக்கள் அப்பிள்ளையாருக்கு முன்விழுந்து வணங்குவதைக் காணக்கூடியதாக உள்ளது. இவ்வாறு இப்பிள்ளையார் மகத்துவம் கொண்டதாகக் காணப்படுகின்றது.
வசந்த மண்டபம் கிழக்கு நோக்கியவாறு 12தூண்களும் உதைதூண்களும் வில்லறையையும் கொண்டதாகவும் தெற்கு நோக்கி எட்டு தூண்கள் வட்டமானதாகவும் உள்சுற்று முழுவதும் வட்டமான தூண்களை உடையதாகவும் மண்டபத்தின் மேற்கூரையும் உள்சுற்றுக்கூரையும் ஓட்டினால் வேயப்பட்டுள்ளன. ஆலயத்தின் உள்சுற்றின் தென்கிழக்கு மூலையில் ஆலயத்திற்குரிய பாகசாலையும் அதன் வடக்குப்புறத்தில் பாகசாலைக்குரிய நீர்க்கிணறும் பாகசாலையை அடுத்து வடக்கு நோக்கிய வாயிலையுடைய களஞ்சிய அறையும் அதனையடுத்து கணக்காளர் அறையும் அடுத்து கோயிலின் தெற்கு நுழைவாயிலின் மேற்கு புறத்தில் வாகனசாலையும் அமைந்துள்ளன. இவையாவும் நன்கு சீர்செய்யப்பட்டு கற்களினாலும், சுண்ணாமட்பினாலும் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. கருவறையின் கலர்கள் வெள்ளைவைரக்கல் கொண்டு அமைக்கப்பட்டுள்ளன .
இதற்கு சான்றாக ஆலய தரிசன மண்டப கற்சாசனம் காணப்படுகின்றது. இவ்வாலயத்தைக்கட்டிய ஸ்தபதியாக தென்னிந்தியாவைச்சேர்ந்த வீரபாகு என்பவர் காணப்படுகின்றார். மேலும் இவ்வாலய மண்டபங்களின் கூரைக்கான தீராந்திகரைகளையும் கதவுக்கான தேக்கு மரங்களையும் இந்தியா, பர்மா நாடுகளிலிருந்து ஒன்பது பாய்மரக்கப்பல் மூலம் வரவழைத்தார். திரு.க.வைத்திலிங்கப்பிள்ளை 1918 இல் இவ் கோயிற் திருப்பணிகள் முடிந்து கும்பாபிஷேகம் நடைபெற்ற போது மூலவிக்கிரகத்தைக் கருவறையில் ஸ்தாபித்ததும் பழைய விநாயக விக்கிரகத்தை இவ்வாலயத்தின் பக்கத்திலுள்ள அம்பலவானர் விதாணையின் வெறுங்காணியில் வைத்தார்கள் என்றும் அதன் பின்பு வைத்திலிங்கம் குடும்பம் பல்வேறு துன்பங்களுக்கும் நோய்களுக்கும் ஆளாகிய போதும் இக்குடும்பத்தினர் மாறிமாறி இறக்கவும் தொடங்கினார்கள்.
இவ்வாறு சிறு சிறு பணிகளைச் செய்து கோயிலின் கட்டிடத்திலும் திருப்பணிகளைச் செய்ய நினைத்தார் கிட்டத்தட்ட 1905ம் ஆண்டு பழைய ஆலயத்தை புனருத்தாணம் கருதி பாலஸ்தாபனம் செய்தார். ஆகம விதிகளுக்கு அமைவாக கருவறை அர்த்த மண்டபம், மகாமண்டபம், தரிசனமண்டபம் என்பவற்றை வெள்ளை வைரக்கல்லால் அமைத்து ஸ்தம்பமண்டபம், வசந்தமண்டபம் என்பவற்றை தூண்களாலும் அமைத்து யாகசாலை களஞ்சிய அ[றை வாகனசாலை பரிவாரத்தெய்வம் என்பனவற்றையும் அமைத்துக் கருவறையின் விமானம் இரண்டு தளங்களைக் கொண்டதாகவும் சிறப்பாக அமைத்து 1918ஆம் ஆண்டு சாலிவாதன வருடம் ஆவணி மாதம் சதய நட்சத்திரத்தன்று சதாசிவக் குருக்கள் தலைமையில் முதன் முதலாக கும்பாபிஷேகத்தை நிகழ்த்தினார்.
சங்குவேலி கிராம மக்கள் ஆதியிலுள்ள விநாயகர் ஆலயத்தை வழிபட்டு வந்துள்ளனர். இவ்வாலயம் சுண்ணாம்பும் காட்டுக்கல்லும் கொண்டு கருவறை மட்டும் கொண்ட ஏகதள விமானத்தைக் கொண்ட ஆலயமாகக் காணப்பட்டது எனக் கூறப்படுகின்றது. இவ்வாலயத்தை கட்டியவர் யாரென்பது அறியப்படவில்லை எனினும் இக்கோயில் யாழ்ப்பாணத்து ஆரியச் சக்கரவர்த்திகளில் ஒருவரான செகராசசேகர மன்னனால் கட்டுவிக்கப்பட்டது என்பது கர்ணபரம்பரைக்கதையாக உள்ளது. இவ்வாதி விநாயகர் ஆலயமானது இன்றைக்கு 300ஆண்டுகள் பழமைவாய்ந்ததாக காணப்படுகின்றது.
இவ்வாலயத்தை பராமரித்து வந்தவர்கள் காசி உடையார் குடும்பம் என்று கூறப்படுகின்றது. ஒன்பது பாய்மரக் கப்பல்களை சொந்தமாக வைத்து வாணிபம் செய்தவரும், தனவந்தரும் பிரபலவர்த்தகருமான மட்டக்களப்பு திரு. காசிநாதர் வைத்தியலிங்கம்பிள்ளை அவர்களால் ஆலயம் நிர்மாணிக்கப்பட்டது.
இலங்கையின் வடக்கே யாழ்ப்பாணத்தின் வலிகாமம் பகுதியில் உள்ள சங்குவேலி கிராமத்தில் உடுவில் - மானிப்பாய் வீதியில் அமைந்துள்ளது.ஈழத்து ஆலயங்கள்
ஒவ்வோராண்டும் ஏறக்குறைய ஒரே நேரத்தில், செரங்கட்டி சரணாலயத்திலிருந்து மசாய் மாரா என்ற இடத்துக்கு ஆண்டுதோறும் இலட்சக்கணக்கான விலங்குகள் வலசைபோகின்றன . ஒவ்வொரு ஆண்டும் குறிப்பிட்ட காலம் செரங்கட்டி பகுதியில் உணவுப் பற்றாக்குறை ஏற்படுவது வாடிக்கை. இதனால் மசாய் மாரா பகுதி நோக்கி உணவுக்காகத் தங்களது பயணத்தை இந்த விலங்குகள் தொடங்கும் இந்த இடப்பெயர்வு தோராயமாக சனவரி முதல் மார்ச் வரை நீடிக்கும். இந்த இடப்பெயர்ச்சி காலத்தில் தோராயமாக 260,000 வரிக்குதிரைகள் 1.7 மில்லியன் நீலக் காட்டுமான், 470,000 சிறுமான்கள் என இலட்சக்கணக்கான விலங்குகள் வலசையில் ஈடுபட்டு மீண்டும் தம் சொந்த இடங்களுக்குத் திரும்புகின்றன .
செரெங்கெட்டியில், உலகின் மிகப்பெரிய எண்ணிக்கையிலான பாலூட்டிகளின் இடம்பெயர்வு நடக்கின்றது. இது ஆப்பிரிக்காவின் ஏழு அதிசயங்களில் ஒன்றாகவும் மற்றும் உலகின் பத்து இயற்கை பயண அதிசயங்களில் ஒன்றாகவும் இருந்து, அதைப் பாதுகாக்க உதவுகிறது. செரெங்கெட்டி பகுதி அங்கு உள்ள பெருமளவிலான சிங்கங்களின் எண்ணிக்கைக்காக புகழ்பெற்றதாக உள்ளது மற்றும் அவற்றின் இயற்கையான வாழிடச் சூழலில் அவற்றை பார்க்கும் பெருமைமிகு இடங்களில் ஒன்றாக உள்ளது. தான்சானியா செரெங்கெட்டி தேசியப் பூங்கா பிராந்தியம் மற்றும் பல பொழுதுபோக்கு அம்சங்களைக் கொண்டதாக உள்ளது.
தோராயமாக 70 பெரிய பாலூட்டி இனங்கள் மற்றும் 500 பறவை இனங்கள் இங்கு காணப்படுகின்றன. இது ஒரு பன்முகத்தன்மைவாய்ந்த, நிலப்பகுதியாக ஆற்றுப்படுக்கை காடுகள், சதுப்பு நிலங்கள், எச்சக்குன்றுகள், புல்வெளிகள், மரக்காடுகள் உட்பட பல்வேறு வாழ்விடங்களை கொண்டதாக உள்ளது. இந்த வாழ்விடத்தில் நீலக் காட்டுமான்கள், காட்டெருமைகள், வனப்புமிக்க சிறுமான்கள், வரிக்குதிரைகள் போன்றவை பொதுவாக இப்பகுதியில் காணப்படும் பெரிய பாலூட்டிகளில் சில ஆகும்.
செரெங்கெட்டி என்பது ஆப்பிரிக்காவின் ஒரு புவியியல் பகுதியாகும். இது வடக்கு தன்சானியா மற்றும் தென்மேற்கு கென்யாவரை 1 மற்றும் 3 ஆம் பாகை தெற்கு அட்சரேகைகளுக்கு இடையே மற்றும் 34 மற்றும் 36 பாகை கிழக்கு நிலநிரைகோடுகள் இடையே பரவியுள்ளது. இது ஏறத்தாழ 30,000 கிமீ 2 பரப்பளவில் பரவியுள்ளது. செரெங்கெட்டி பகுதி கென்ய பகுதியில் மசாய் மாரா என அறியப்படுகிறது.
செரெங்கெட்டி என்ற சொல் மசாய் மொழியான, மா மொழியில் இருந்து தோன்றியது இந்த மொழியில் செரெங்கெட்டி என்றால் "முடிவற்ற சமவெளி" என்று பொருளாகும்.
ஐயூசிஎன் வகைப்பாடு இரண்டு : இந்தியாவில் முதன் முதலில் 1936 ஆம் ஆண்டு தற்போதைய உத்தராகண்டம் மாநிலத்தில் ஜிம் கார்பெட் தேசியப் பூங்கா தான் ஏற்படுத்தப்பட்டது. இதன் பழைய பெயர் ஹேய்லே தேசியப் பூங்கா என அழைக்கப்பட்டது. இதன் பின்னர் 1970 ஆண்டுகளில் மேலும் 5 தேசியப் பூங்காக்கள் உருவாக்கப்பட்டது. தற்போது இந்தியாவில் 120 தேசியப் பூங்காக்கள் உள்ளன. இவற்றின் மொத்த நிலப்பரப்பு 39,919 ² ஆகும். அதே வேளையில் இந்தியாவின் மொத்த நிலப்பரபில் இது 1.21% மட்டுமே ஆகும். இக்காடுகளில் பல்வகைப்பட்ட விலங்குகள் மற்றும் பறவைகள் வசிக்கின்றன.
ஐயூசிஎன் வகைப்பாடு நான்கு : இவை மேய்ச்சல் , வேட்டையாடுதல் மற்றும் மரம் வெட்டும் வேலைக்கும் ஒதுக்கப்பட்டுள்ள இடங்கள் ஆகும். இந்த இடங்களில் அப்பகுதிகளில் நீண்ட நாட்களாக வாழும் மலைவாழ் உறுப்பினர்கள் மட்டுமே உள்நுழைய முடியும்.
ஐயூசிஎன் வகைப்பாடு நான்கு : இந்தியாவில் 500 விலங்குகள் காப்பகம் உள்ளது. இவற்றுள் 48 புலிகள் காப்பகமும் அடங்கும். தற்போது உத்தராகண்ட் மாநிலத்தில் ராஜாஜி தேசியப் பூங்கா உருவாக்கப்பட்டது.
வின்செஞ்சோ உரப்பு, நாண் இழுப்பு உறவில் நேரிலா சமன்பாட்டை இசை வரலாற்ரிலேயே முதன்முதலாக விவரித்து விளக்கியவர் ஆவார். இது பித்தகோரிய மரபின் விரிவாக்கம் ஆகும். மேலும் அம்மரபைக் கடந்து முன்னேறியதுமாகும். இவர் தன் மகனைத் தனி நுண்ணிலைக் கணிதமுரையில் இருந்துச் செய்முறைத் தடத்தை நோக்கிச் செல்லவும் அதன் முடிவுகளைக் கணிதவியல் விவரிப்பால் விளக்கவும் வழிப்படுத்தியவராக பல அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர். இது குறிப்பாக இயற்பியலிலும் பொதுவாக இயற்கை அறிவியலிலும் ஏற்பட்ட புதிய திருப்பம் ஆகும்.
இவர் தசுக்கனியில் உள்ள சாந்தா மரியா அமாந்தேயில் 1520 இல் பிறந்தார். இவர் இளமை முதலே யாழ் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டுள்ளார். 1562ஆம் ஆண்டுக்கு முன் இவர் பிசா நகருக்கு இடம்பெயர்ந்துள்ளார். அங்கு ஒரு கனவான் குடும்பத்தில் திருமணம் செய்துள்ளார். 1564 இல் எழுவரில் அல்லது அறுவரில் ஒருவராக கலிலியோ பிறந்துள்ளார் ; இவரது அடுத்த மகனாக 1575 இல் மைக்கிளனோலோ கலிலீ பிறந்துள்ளார்.இவரும் சிறந்த யாழிசை வல்லுனரும் பாடலாசிரியரும் ஆவார்.
வின்செஞ்சோ கலிலீ ஓர் இத்தாலிய யாழ் வல்லுனரும் பாடலாசிரியரும் இசைக் கோட்பாட்டாளரும் ஆவார். இவர் புகழ்மிகு அறிவியலாளரான கலிலியோ கலிலீயின் தந்தையார் ஆவார் . இவர் பிந்தைய மறுமலர்ச்சிக் கால இசை வாழ்க்கையில் முதன்மையான ஆளுமையாவார். இவர் இசையில் பெரும்புரட்சி செய்தவர். பரோக் இசையூழியை தொடங்கி வைத்தவர்.
1898 ஆம் ஆண்டில் இது மற்றொரு வளர்ச்சியைக் கண்டது. டச்சு கிழக்கு இந்தியஅரசு வைத்தியர்களைப் பயிற்றுவிக்க மற்றொரு பாடசாலையைத் தொடங்கியது., இது என அழைக்கப்பட்டது. ஒரு பள்ளி கட்டிடம், மார்ச் 1902-ல் திறந்துவக்கப்பட்டது. தர்போது இது தேசிய விழிப்புணர்வு அருங்காட்சியகம் உள்ளது என்று இக் கட்டிடத்திலே ஆகும். க்கான நுழைவு தகுதி ஒரு உயர்நிலைப் பள்ளி டிப்புளோமாவுக்கு சமமாக உயர்வாயிருந்தது. பள்ளிப்படிப்பு ஒன்பது ஆண்டுகளாக அமைந்தது. அது உயர்நிலைப் பள்ளி மற்றும் பல்கலைக்கழக கல்வி ஆகியவற்றின் கலவையாக இருந்தது. பட்டதாரிகள் இந்தோனேஷியாவின் தேசிய முன்னேற்றத்திற்கும், மருத்துவக் கல்வி வளர்ச்சிக்கும், முக்கிய பங்களிக்கக் கூடியவர்களாக இருந்தனர்.
இந்தோனேசியப் பல்கலைக் கழகத்தின் ஆரம்பம் 1851 இல் நடைபெற்றது. காலனித்துவகாலத்தில் டச்சு கிழக்கு இந்திய கம்பனி அரசு மருத்துவ உதவியாளர்களுக்கான பயிற்சி பள்ளி ஒன்றை நிறுவியது. இரண்டாண்டுகள் நீடித்த பயிற்சியின் பின்னர, பட்டதாரிகள் அடிப்படை மருத்துவ சிகிச்சைகள் வழங்க ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்டது. பட்டதாரிகள் யாவானிய மருத்துவர்கள் என பட்டமளிக்கப்பட்டு டச்சு கிழக்கு இந்திய பகுதிகளில் குறிப்பாக ஜாவாவில் மட்டும் செயற்பட அனுமதி அளிக்கப்பட்டது. இத்திட்டம் விரிவாக்கப்பட்டு1864 இல் மூன்று ஆண்டுகளுக்குரிய பட்டமாக விரிவுபடுத்தப்பட்டது. 1875 இல் இக்கல்வித் திட்டம் ஏழு ஆண்டுகள் கொண்ட மருத்துவர் பட்டமாக மாற்றப்பட்டது.
இந்தோனேசியப் பல்கலைக்கழகம் தெபோக், மேற்கு ஜாவா சலெம்பா, ஜகார்த்தா ஆகியவற்றில் வளாகங்களைக் கொண்ட இந்தோனேசியாவின் அரசப் பல்கலைக்கழகம் ஆகும். இது இந்தோனேசியாவில் பழமையான ஒரு மூன்றாம் நிலைக் கல்வி நிறுவனமாகக் கொள்ளப்படுகின்றது. இந்தோனேசியப் பல்கலைக்கழகம், பண்டுங் தொழில் நுட்ப நிறுவனம், கட்சா மடா பல்கலைக்கழகம் ஆகியவற்றுடன் இணைந்து இந்தோனேசியாவின் மிகவும் மதிப்புமிக்க பல்கலைக்கழகமாகக் கருதப்படுகிறது.
1924-இல், காலனித்துவ அரசாங்கம் பொதுத்துறை அதிகாரிகள் மற்றும் ஊழியர்களைப் பயிற்றுவிப்பதற்காக, ஒரு புதிய மூன்றாம் நிலைக் கல்வி வசதியுடனான பள்ளியைத் திறந்தது. இது பின்னர் சட்ட பீடமாக உருவாகிறது. 1927 ஆம் ஆண்டில், அந்தஸ்து ஒரு முழு மூன்றாம் நிலை நிலை நிறுவனமாக மாற்றப்பட்டது.
மதராஸ் திரும்பியபின் ‘எக்ஸிபிடர்ஸ் பிலிம் சர்வீஸ்’ என்ற பெயரில் தென்னிந்தியாவின் முதல் பட விநியோக நிறுவனத்தைத் தொடங்கி மவுனப் படங்களை வாங்கித் தென்னகமெங்கும் திரையரங்குகளுக்கு விநியோகித்து, திருவல்லிக்கேணியில் திரையரங்கை நடத்தினார். இந்தத் தொழில்களில் நல்ல லாபம் கிடைத்தது. ஆனால் நாராயணனுக்கு படங்களைத் தயாரிக்க வேண்டும், இயக்க வேண்டும் என்ற ஆர்வம் ஏற்பட்டது. 1928 ஆம் ஆண்டு ஹாலிவுட் சென்று அங்கே ஓராண்டு காலம் தங்கி திரைப்படத் தயாரிப்பு மற்றும் தொழில்நுட்பங்களைக் கற்றுக்கொண்டார். ஹாலிவுட் செல்லும்போது ‘அனார்கலி’யின் கதையை அதே பெயரில் மவுனப் படமாக எடுத்துச் சென்று ஹாலிவுட்டில் திரையிட்டார். சென்னை திரும்பிய நாராயணன் 1929 ஆம் ஆண்டு சென்னை தண்டையார்பேட்டையில், ‘ஜெனரல் பிக்சர்ஸ் கார்ப்பரேஷன்’ என்ற திரைப்பட படப்பிடிப்புத் தளத்தை தொடங்கினார். அடுத்துவந்த மூன்று ஆண்டுகளில் சுமார் இருபதுக்கும் அதிகமான மவுனப் படங்களைத் தயாரித்தார். பேசும் படங்கள் வந்த பிறகு பல தமிழ் பேசும் படங்களை இயக்கினார்.
தமிழ்நாட்டின் சிவகங்கையில் 1900 ஆம் ஆண்டு ஏ. நாராயணன் பிறந்தார். பட்டப் படிப்புவரை படித்து முடித்த இவர், பின்னர் பம்பாயில் ஆயுள் காப்பீட்டு முகவராக பணியில் சேர்ந்தார். அங்கே அந்நிய மவுனப் படங்களை வாங்கி இந்தியா முழுவதும் விநியோகித்துவந்த கே.டி.பிரதர்ஸ் & கோ என்ற நிறுவனத்துடன் நாராயணனுக்கு நட்பு ஏற்பட்டது. அந்த நட்பால் மவுனப் படங்களை வாங்கி கல்கத்தாவில் விநியோகிக்கத் தொடங்கினார். கல்கத்தாவில் பிரபலமான திரையரங்கான ‘க்வின்ஸ் சினிமா’ என்ற அரங்கை குத்தகைக்கு எடுத்து சிலகாலம் நடத்தி, பின்னர் மதராஸ் திரும்பினார்.
சிவகங்கை ஏ. நாராயணன் என்பவர் ஒரு தமிழ்த் திரைப்பட இயக்குநர் மற்றும் தமிழகத்தின் முதல் பேசும் பட ஒலிக் கலையகத்தை அமைத்தவர். இவர் இயக்கித் தயாரித்த ‘சீனிவாச கல்யாணம்’ உட்பட ஐந்து பேசும் படங்களுக்கு இவரது மனைவி மீனாம்பாள் ஒலிப்பதிவு செய்தார். இதன் மூலம் முதல் இந்தியத் திரைப்பட பெண் ஒலிப்பதிவாளர் என்ற பெருமையை மீனாம்பாள் பெற்றார்.
நடைபாதை என்பது, கால்நடையாகப் பயணம் செய்பவர்களுக்காக உருவாக்கப்படும் பாதைகள் ஆகும். பொதுவாக நடைபாதையில், வண்டிகள், ஈருருளிகள், குதிரைகள், போன்றவை அனுமதிக்கப்படுவதில்லை. இவ்வாறான பாதைகளை நகரின் மையப்பகுதிகள், ஊர்கள், பண்ணைநிலங்கள், மலைப் பகுதிகள் போன்ற பல்வேறுபட்ட இடங்களில் காணமுடியும். நகரப் பகுதிகளில் அமைக்கப்படும் நடைபாதைகள் பாவப்பட்டிருப்பது வழக்கம். இவற்றின் மேற்பரப்புகள் மட்டப்படுத்தப்பட்டுத் தேவையான இடங்களில் படிகளும் அமைக்கப்பட்டிருக்கும். தேசியப் பூங்காக்கள், இயற்கைக் காப்பிடங்கள், காக்கப்பட்ட பகுதிகள் போன்ற காக்கப்பட்ட காட்டுப் பகுதிகளிலும் கால்நடையாகச் செல்பவர்கள் மட்டும் பயன்படுத்தக்கூடிய நடைபாதைகள் இருப்பது உண்டு. பெரிய சாலைகளின் இருமருங்கும் நடப்பதற்காக அமைக்கப்படும் பாவு செய்த பாதைகளையும் நடைபாதைகள் என அழைப்பதுண்டு.
நகரப் பகுதிகளில் அமையக்கூடிய நடைபாதைகள் சில, குறிப்பாக நகரங்களின் வசதி குறைந்த பகுதிகளில் காணப்படும் பாதைகள் ஒடுக்கமாகவும், போதிய வெளிச்சம் இல்லாமலும் இருப்பதால் குற்றச் செயல்கள் இடப்பெறக்கூடிய இடங்களாக அமைகின்றன. அத்துடன் இவ்வாறான நடை பாதைகள் போதிய பராமரிப்பு இன்றி குப்பை கூளங்கள் சேரும் இடமாக மாறி உடல்நலத்துக்குக் கேடாக அமையக்கூடிய வாய்ப்புகளும் உள்ளன. நகரங்களுக்கு வெளியே தொடர்ச்சியான கவனிப்பு இல்லாத வேலிகளால் பாதுகாக்கப்படாத தனியார் நிலங்களூடாக மக்களின் இயல்பான முறையில் நடைபாதைகளை உருவாக்குவதால் சட்டப்பிரச்சினைகள் ஏற்படுவது உண்டு.
சூலை 14, 2016 அன்று பிரான்சின் நீஸ் நகரத்தில் பாஸ்டில் நாள் கொண்டாட்டங்களின் போது மக்கள்கூட்டம் மீது தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது. நீஸ் புரோமானாடு டெசு ஆங்கிலேசு சாலையில் வேண்டுமென்றே மக்கள்கூட்டத்தின்மீது சுமையுந்து ஒன்றை மிக விரைவாக ஓட்டியும் துப்பாக்கிச் சூடு நிகழ்த்தியும் குறைந்தது 84 பேர் வரை கொல்லப்பட்டனர். தாக்குதல் நடத்தியவர் தனியாள் என்றும் வாகனம் இரண்டு கிமீ கூட்டத்தினுள் சென்று மோதியது என்றும் காவல்துறை அறிவித்துள்ளது. இந்த சுமையுந்தின் ஓட்டுநரை யினர் சுட்டுக் கொன்றனர். இந்தத் தாக்குதலை நடத்தியவர் மொகமது லாவ்யிஜ் பூலெல் என கண்டறியப்பட்டுள்ளது.
காவல்துறை அறிக்கைகளின்படி தூனிசியாயில் பிறந்த மொகமது 2005இல் குடிபெயர்ந்து பிரான்சிய குடியனுமதி பெற்று நீசு நகரில் வாழ்ந்து வந்தார். திருமணம் புரிந்து மூன்று மக்கள் உள்ளனர்; ஆனால் மணமுறிவுக்கான செயற்பாட்டில் இருந்தார். பணநெருக்கடியில் இருந்த மொகமது ஓட்டுநராகப் பணிபுரிந்து வந்தார். தாக்குதலுக்கு ஓராண்டுக்கு முன்னர்தான் சுமையுந்து ஓட்டுவதற்கான அனுமதியைப் பெற்றிருந்தார்.
நீஸ் நகரத்தில் ஏறத்தாழ 22:40 உள்ளூர் நேரத்திற்கு பாஸ்டில் நாள் கொண்ட்டாட்டங்களின் அங்கமாக வாணவெடிக் காட்சியை காணக் கூடியிருந்த மக்கள் கூட்டத்தின் மீது சரக்குந்தி ஒன்றை புரொமெனேடு டெசு ஆங்கிலேசு சாலையில் மிக விரைவாக செலுத்தி தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது. சுமையுந்தி வேகத்தில் செலுத்தப்பட்டு மக்கள் மீது மோதுவதற்கு முன்பாக குறைந்தது தொலைவு வந்துள்ளது.
செபாஸ்டியன் அம்பெர்ட் என்ற உள்ளாட்சி அமைப்பு அலுவலர் "இறந்தவர் எண்ணிக்கை மிகக் கூடுதலாக உள்ளது" என்றும் துப்பாக்கிச் சீடு பரிமாற்றம் நடந்ததாகவும் சுமையுந்து ஓட்டுநர் கொல்லப்பட்டு விட்டதாகவும் கூறினார். சில நேரடி சாட்சிகளும் இதனை உறுதி செய்தனர். வண்டியைச் சோதனையிட்டதில் பல ஆயுதங்களும் கையெறி குண்டுகளும் இருந்ததைக் கண்டறிந்துள்ளனர்.
தாக்குதல் நடப்பதற்கு சில மணிநேரத்திற்கு முன்னதாக, காலையில், பிரான்சிய குடியரசுத் தலைவர் பிரான்சுவா ஆலந்து நவம்பர் 2015 பாரிசுத் தாக்குதலுக்குப் பிறகு செயலாக்கத்தில் இருந்த நெருக்கடி நிலையை சூலை 26, 2016 அன்று தூர் த பிரான்சு முடிந்தவுடன் விலக்குவதாக உறுதியளித்தார்.
இந்தத் தீவிரவாதத் தாக்குதலை நடத்தியவர் 31 அகவையான பிரான்சிய- தூனிசிய இருநாட்டு குடியுரிமை பெற்ற மனிதர் என அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளார்; அவரது பெயர் மொகமது லாவ்யீஜ் பூலெல். வண்டியில் இவரது அடையாள அட்டை இருந்தது.
வட்டார சட்டப்பேரவை தலைவர் கிறிஸ்டியன் எசுட்ரோசி தாக்குதலின்போது 70க்கும் கூடுதலானவர்கள் உயிரிழந்தனர் எனக் கூறியுள்ளார்.
மேற்கு நோக்கிய நிலையில் உள்ள மூலவரின் மீது மாலை நேரத்தில் சூரிய ஒளி விழுகிறது. மூலவருக்கு எதிராக கணபதி காணப்படுகிறார். அம்மன் சன்னதி தனியாக உள்ளது. விநாயகர், முருகன், தட்சிணாமூர்த்தி, ராஜ கணபதி, கஜலட்சுமி, பைரவர், பெருமாள், சூரியன், சனீசுவரன் ஆகியோர் இக்கோயிலில் உள்ளனர். தட்சிணாமூர்த்தி அர்த்தநாரீசுவர தட்சிணாமூர்த்தியாக வித்தியாசமான கோலத்தில் உள்ளார். கோயிலின் திருச்சுற்றில் எண்கோண வடிவில் வித்தியாசமான அமைப்பில் முருகன் சன்னதி உள்ளது. முருகன் ஒரு காலை மடித்து, மற்றொரு காலை அமர்ந்துள்ளார். முருகனுக்கு அருகே வேலோ, மயிலோ காணப்படவில்லை. நவக்கிரக சன்னதி இல்லாத இக்கோயிலில் ஒரு சன்னதியில் ஒன்பது விநாயகர்கள் உள்ளனர். சிவன் சன்னதியிலிருந்து தேரடி விநாயகர் சன்னதியையும், முருகன் சன்னதியிலிருந்து கால பைரவர் சன்னதியையும், பெருமாள் சன்னதியிலிருந்து மகாலட்சுமி சன்னதியையும் காணும் வகையில் சன்னதிகள் அமைந்துள்ளன.
ஒரு முறை காமதேனு தாமதமாகச் சென்றதால் இந்திரனின் சாபத்திற்கு உள்ளானார். காமதேனு தன்னுடைய சாபம் நீங்குவதற்காக கபில முனிவரிடம் கருத்து கேட்க அவர் இரு காதுகளிலும் கங்கை நீரை நிரப்பி சிவனை வழிபட்டால் சாபம் நீங்கும் என்று கூறினார். இந்த முறையை தொடர்ந்து செய்து வந்த காமதேனுவின் பக்தியை சோதிக்க சிவன் புலி உருவில் வந்து காமதேனுவைக் கொல்லப் போவதாகக் கூறினார். சிவ பூசை முடித்து வந்தபின் தன்னைக் கொல்லலாம் என்று காமதேனு கூறவே, சிவன் காமதேனு மீது பாய்வது போலப் பாய்ந்து சென்று தேவியுடன் காட்சி தந்து சாபத்திற்கு விமோசனம் தந்தார். சாப விமோசனம் அடைந்த காமதேனு தன்னைப் போலவே அனைவருக்கும் அருள வேண்டும் என்று கேட்க, காமதேனுவின் ஆவலை பூர்த்தி செய்தார் சிவபெருமான்.
இக்கோயில் புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் அன்னவாசல் வட்டத்தில் திருவேங்கைவாசல் என்னுமிடத்தில் அமைந்துள்ளது. திருவேங்கைபதி என்றும் இவ்வூர் அழைக்கப்படுகிறது. கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 151 மீட்டர் உயரத்தில், என்ற புவியியல் ஆள்கூறுகள் கொண்டு, திருவேங்கைவாசல் வியாக்ரபுரீசுவரர் கோயில் அமையப் பெற்றுள்ளது.
மகா சிவராத்திரி, மார்கழி திருவாதிரை, திருக்கார்த்திகை, பங்குனி உத்திரம் போன்றவை இக்கோயிலில் நடைபெறும் திருவிழாக்களாகும். வைகாசி விசாகம் பத்து நாள்கள் மற்றும் தைப்பூசம் போன்ற விழாக்களும் கொண்டாடப்படுகின்றன.
இக்கோயிலின் மூலவராக வியாக்ரபுரீசுவரர் உள்ளார். வியாக்ரம் என்றால் புலி என்று பொருளாகும். இறைவி பார்வதி தேவி ஆவார். கோயிலின் மரம் வன்னி ஆகும். மூலவர் திருவேங்கைநாதர் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.
திருவேங்கைவாசல் வியாக்ரபுரீசுவரர் கோயில் என்பது தமிழ்நாடு மாநிலத்தின் புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு சிவன் கோயில் ஆகும்.
மேலும் தங்களை இராமானுஜரின் சம்பந்தம் உடையவர்கள் என்பதற்கு அடையாளமாக பஞ்ச சம்ஸ்காரம் எனும் தீட்சை எடுத்துக் கொள்ளும் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் தங்கள் முன் தோள்பட்டையில் சங்கு மற்றும் சக்கர சின்னங்களை முத்திரையிட்டுக் கொண்டு, உடலில் 12 இடங்களில் திருமண் காப்பு இட்டுக் கொள்வதுடன், தங்களை அடியேன் இராமானுஜ தாசன் என்று மற்றவர்களிடம் அடையாளப்படுத்திக் கொள்வதுடன், விஷ்ணுவின் ஆயிரம் பெயர்களில் ஒன்றை சூட்டிக் கொள்வர். பெண்கள் பஞ்ச சம்ஸ்கார தீட்சையின் போது இலக்குமியின் திருப்பெயர்களில் ஒன்றை சூட்டிக் கொள்வர்.
வேதாந்த தேசிகர் காலத்திற்குப் பின்னர் பெருமாள் கோயில் பூஜைகள், சுவாமி வீதி உலா மற்றும் திருவிழாக்களில், தமிழ் வேதமான நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தப் பாடல்களை இசைப்பது தொடர்பாக பிணக்குகள் எழுந்தன. ஆழ்வார்களின் பாடல்கள் பெருமாள் கோயில் கருவறைகளில் இசைக்கூடாது எனக் கருதியதால், ஸ்ரீவைஷ்ணவம் வடகலை, தென்கலை என இரண்டாகப் பிரிந்தது. தென் கலை பிரிவு ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் தமிழ் வேதமாக கருதப்படும் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தப் பாடல்களை பெருமாள் கோயில்களில் இசைக்கும் வழக்கம் கொண்டவர்கள்.
ஸ்ரீவைஷ்ணவ மரபு அல்லது ஸ்ரீவைஷ்ணவம் இந்து சமயத்தின் பெரும் பிரிவுகளில் ஒன்றான வைணத்தின் ஒரு கிளையாகும். ஸ்ரீவைஷ்ண சம்பிரதாயத்தில் ஸ்ரீ எனப்படும் இலக்குமியை, திருமாலுக்கு இணையாக கருதி வழிபடுவர். பக்தர்களின் கோரிக்கைகள், இலக்குமி வழியாக திருமாலிடம் சென்றால் எளிதில் நிறைவேறும் என்பது ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களின் நம்பிக்கை ஆகும்.
மேலும் இராமானுஜரின் விசிட்டாத்துவைத தத்துவத்தை ஸ்ரீவைஷ்ண மரபு கடைப்பிடிக்கிறது. இலக்குமியுடன் கூடிய திருமால் மீதான் பக்தி, இலக்குமியுடன் கூடிய திருமால் விக்கிரக ஆராதனைகள், அர்ச்சனைகள், பாகவத தருமம், சத்சங்கம், நாம ஜெபம், நாம கீர்த்தனைகள், ஹரி கதாகாலட்சேபங்கள செய்தல் ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயங்கள் ஆகும்.
ஸ்ரீவைஷ்ண சம்பிரதாயத்தில், சமசுகிருத வேத மந்திரங்கள் பாஞ்சராத்திர ஆகமங்கள் மற்றும் ஆழ்வார்கள் பாடிய பாசுரங்களை தமிழ் வேதமாக போற்றுகிறது.
ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் பஞ்ச சம்ஸ்காரம் செய்து கொள்வது வைகுந்தப் பிராப்தி எனும் மோட்சத்திற்கு வழிவகுக்கும் என கருதுகின்றனர்.