polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இரும்பு ஆக்சைடு ) என்பது 23 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். பெர்ரிக் ஆக்சைடு என்ற பெயராலும் இது அழைக்கப்படுகிறது. இரும்பினுடைய மூன்று முக்கியமான ஆக்சைடுகளில் இதுவும் ஒன்றாகும். இரும்பு ஆக்சைடு மற்றும் இரும்பு ஆக்சைடு என்பவை ஏனைய இரண்டு ஆக்சைடுகளாகும். மேக்னடைட்டு என்ற கனிமமாக இவையும் இயற்கையில் கிடைக்கின்றன. ஏமடைட்டு என்று அறியப்படும் கனிமம் இரும்புத் தொழிற்சாலைகளில் இரும்பைத் தயாரிக்க உதவும் முக்கியமான மூலமாகும். ஏமடைட்டு எளிதில் அமிலங்களால் தாக்கப்படுகிறது. இரும்பு ஆக்சைடு பெரும்பாலும் துரு என்று அழைக்கப்படும். சில நிகழ்வுகளில் துரு மிகுந்த பயனளிப்பதாக உள்ளது. ஏனெனில் இதன் இயைபு பல பண்புகளை பகிர்ந்து கொள்ள பயன்படுகிறது.
மிகப் பொதுவான வடிவமான ஆல்பா- 23 சாய்சதுர குருந்தம் கட்டமைப்பில் இருக்கும். இயற்கையில் ஏமடைட்டு என்ற கனிம்மாகத் தோன்றும் ஆல்பா நிலை இரும்பு ஆக்சைடே இரும்பினுடைய முக்கியமான கனிமமாகக் கருதப்படுகிறது. ~260 கெல்வின் என்ற மோரின் நிலைமாற்ற வெப்பநிலைக்குக் கீழ் எதிர்பெர்ரோகாந்தப் பண்பையும், மோரின் நிலைமாற்ற வெப்பநிலை 260 கெல்வின் மற்றும் நீல் நிலைமாற்ற வெப்பநிலையான 950 கெல்வின் இரண்டுக்குமிடையில் பலவீனமான பெர்ரோகாந்தப்பண்பையும் இந்நிலை வெளிப்படுத்துகிறது. நீர்ம நிலையில் வெப்பச் சிதைவு மற்றும் வீழ்படிவாக்கல் என்ற இரண்டு முறைகளைப் பயன்படுத்தியும் இதை தயாரிப்பது எளிதாகும். அழுத்தம், துகள் அளவு மற்றும் காந்தப்புல தீவிரம்.போன்ற காரணிகளைப் பொறுத்து இதன் காந்தப்பண்புகள் அமைகின்றன.
இரும்பு ஆக்சிசனேற்றம் அடைவதால் இரும்பு ஆக்சைடு உருவாகிறது. இரும்பு நேர்மின் முனையுடன் சோடியம் பைகார்பனேட்டு உபயோகித்து மின்னாற்பகுப்பு செய்து இரும்பு ஆக்சைடு உருவாகிறது.
23 சேர்மத்தை பல்வேறு பல்லுருக்களில் பெறமுடியும். மற்றும் நிலைகள் இவற்றில் முக்கியமானவையாகும். இங்கு இரும்பு எண்முக ஒருங்கிணைவு வடிவத்தை ஏற்கிறது, அதாவது இதன் கட்டமைப்பில் ஒவ்வொரு இரும்பு அணு மையமும் ஆறு ஆக்சிசன் ஈந்தனைவிகளால் சூழப்பட்டிருக்கும்.
பெர்ரிக் ஆக்சைட்டின் மிக நுண்ணிய தூள் ஆபரண மெருகூட்டலுக்குப் உலோக நகைகள் மற்றும் வில்லைகள் மீது இறுதி மெருகூட்டல் மற்றும் வரலாற்று ரீதியாக ஒரு அழகுசாதனப் பொருளாக பயன்படுகிறது. தூள், பசை, திண்ம பட்டை வடிவங்களில் இது விற்பனைக்குக் கிடைக்கிறது.
இரும்பு ஆக்சைட்டின் அதிகப்படியான பயன்பாடு எஃகு மற்றும் இரும்புத் தொழில்களின் மூலப்பொருளாக இருப்பதாகும். எ.கா. இரும்பு, எஃகு மற்றும் பல உலோகக் கலவைகள் இதிலிருந்து உற்பத்தியாகின்றன.
ஆல்டின் அசைர் என்ற பட்டம் இவருக்கு வழங்கப்பட்டது. மேலும், ஜூபிலி பதக்கம் துர்க்மெனிஸ்தானின் வளர்ச்சியில் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்புக்காகவும், நாட்டின் இறையாண்மையையும் சுதந்திரத்தையும் வலுப்படுத்தும் பெயரில் பல ஆண்டுகளாக மனசாட்சி மற்றும் அர்ப்பணிப்புடன் பணியாற்றியதற்காவும் இது வழங்கப்பட்டது. தனது செயலில் சமூக மற்றும் அரசியல் நடவடிக்கைகள், அரசு மற்றும் மக்களுக்கு சிறப்பு சேவைகள், உயர் தொழில்முறை திறன்கள் மற்றும் சிறந்த தொழிலாளர் சாதனைகள் போன்றவற்றிக்காவும் வழங்கப்பட்டது. இறையாண்மை, அரசியலமைப்பு ஒழுங்கு மற்றும் மாநில சுதந்திரத்தை வலுப்படுத்துவதில் பெரும் தனிப்பட்ட பங்களிப்புக்காகவும், சுயாதீனமான நடுநிலை, துர்க்மெனிஸ்தானின் நிரந்தர நடுநிலைமை, துர்க்மென் அரசு மற்றும் மக்களுக்கு செய்த சிறந்த சேவைகள், தான் அடைந்த வெற்றிகள், அத்துடன் பல ஆண்டுகள் அர்ப்பணிப்பு சேவை ஆகியவற்றிக்காக துர்க்மெனிஸ்தானின் நாயகி என்று அழைக்கப்பட்டார்.
2008 ஆம் ஆண்டில் அவர் கியூபா குடியரசிற்கு துர்க்மெனிஸ்தானின் தனிச்சிறப்படைய மற்றும் முழுமையான அதிகாரம் கொண்ட தூதராக நியமிக்கப்பட்டார். 2011 ஆம் ஆண்டில், அவர் பிரேசில் கூட்டாட்சி குடியரசின் துர்க்மெனிஸ்தானின் தனிச்சிறப்படைய மற்றும் முழுமையான அதிகாரம் கொண்ட தூதராக நியமிக்கப்பட்டார், இருப்பினும் அவர் 2015 ஆம் ஆண்டு வரை அதிபர் தில்மா ரூசெப்பிற்கு தனது இராஜதந்திர நற்சான்றிதழ்களை வழங்கவில்லை. . பொலிவரியன் வெனிசுலா குடியரசின் 2013 ஆம் ஆண்டில் தூதர் அதாயேவா துர்க்மெனிஸ்தானின் தனிச்சிறப்படைய மற்றும் முழுமையான அதிகாரம் கொண்ட தூதராக நியமிக்கப்பட்டார்.
அக்சோல்டன் டோராயெவ்னா அதீவா 1944 நவம்பர் 6 அன்று துர்க்மெனிஸ்தானின் அசுகபாத் என்ற இடத்தில் பிறந்தவர். இவர் 1995 பிப்ரவரி 23 முதல் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் துர்க்மெனிஸ்தானின் நிரந்தர பிரதிநிதியாக இருந்து வருகிறார். 2019 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, 25 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக பதவியில் இருந்த அவர், தற்போது பணியாற்றும் எந்தவொரு நாட்டிலிருந்தும் மிக மூத்த நிரந்தர பிரதிநிதி ஆவார். 2019 ஆம் ஆண்டில் அவர் துர்க்மெனிஸ்தானின் நாயகி என்று அழைக்கப்பட்டார். .
அதானியில் விவசாயமே முக்கிய தொழிலாகும். மொத்த மக்கட் தொகையில் 60% வீதமானோர் விவசாயத்தில் ஈடுபட்டுள்ளனர். கோதுமை , சூரியகாந்தி, கரும்பு , திராட்சை , நிலக்கடலை என்பன முக்கிய பயிர்களாகும். தக்காளி, கத்திரிக்காய், வெண்டிக்காய், கீரைகள், மிளகாய் போன்ற காய்கறிகளும் வளர்க்கப்படுகின்றன. மழைப்பொழிவு குறைவாக இருப்பதால் கிடைக்கக்கூடிய நீர் விநியோகத்திற்கு பம்ப்செட்டுகள் நடைமுறையில் உள்ளன. மேலும் முக்கிய வணிக பயிர் கரும்பாகும். அதானி கர்நாடகாவின் மிகப்பெரிய கரும்பு சாகுபடி தாலுகாக்களில் ஒன்றாகும். இப்பகுதியின் 70% வீதமான நிலம் வளமானதாகும். கிருஷ்ணா நதி மற்றும் அக்ரானி நதிக்கு அருகில் கரும்பு பயிரிடப்படுகிறது. கரும்பு தாலுகாவில் 1,50,000 ஏக்கருக்கு மேல் பயிரிடப்படுகிறது. அதானியில் உள்ள உயர் கிருஷ்ணா திட்டத்தின் கீழ் நீர்ப்பாசன வசதிகள் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்த திட்டத்தின் மூலம் கால்வாய்கள் கட்டப்பட்டன. இது கரும்பு மற்றும் திராட்சை சாகுபடிக்கு உதவியாக இருக்கின்றது.
அதானி இந்தியாவின் கர்நாடகாவின் பெல்காம் மாவட்டத்தில் உள்ள நகரமாகும். இது பெல்காம் நகரிலிருந்து 140 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், விஜயபுராவிலிருந்து 70 கிலோமீட்டரிலும், மீராஜிலிருந்து 55 கிலோமீட்டரிலும், கோலாப்பூரிலிருந்து 100 கிலோமீட்டரிலும், ஹுப்லியில் இருந்து 200 கிலோமீட்டரிலும், பெங்களூரிலிருந்து 624 கிலோமீட்டரிலும் அமைந்துள்ளது. இங்கு முக்கிய தொழில் விவசாயமாகும். குறிப்பாக கரும்பு மற்றும் திராட்சை என்பன உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றன. இந்த நகரத்தில் இருந்து கிருஷ்ணா நதி 18 கி.மீ தொலைவில் காணப்படுகின்றது. அதானி கர்நாடகாவின் மிகப்பெரிய சர்க்கரை உற்பத்தி தாலுகா ஆகும். மேலும் தோல் பாதணிகளுக்கு பிரபலமானது. அதானி கர்நாடகாவின் பழமையான நகராட்சி நகரமாகும். இது 1850 ஆம் ஆண்டின் நகராட்சி சட்டத்தின்படி 1853 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது. நகராட்சி மன்றம் 160 ஆண்டுகளை நிறைவு செய்தது.
வடமேற்கு கர்நாடகாவின் உயரமான நிலப்பரப்பில் அமைந்துள்ள பெல்காம் மாவட்டத்தின் மேற்பகுதியில் அமைந்துள்ள அதானி நகரம் வெப்பமண்டல காலநிலையை கொண்டுள்ளது. இது ஆண்டு முழுவதும் மிதமான காலநிலையை பெறுகின்றது. அதானி வடகிழக்கு மற்றும் தென்மேற்கு பருவமழைகளில் இருந்து மழையைப் பெறுகிறது. ஈரப்பதமான மாதங்கள் சூன்-செப்டம்பர் ஆகும். சூன் மற்றும் ஆகத்து மாதங்களில் நன்றாக மழை பெய்யும். குளிர்காலம் மிகக் குறைவாகும். குளிரான மாதமான திசம்பரின் சராசரி குறைந்த வெப்பநிலை 25.3 ஆக காணப்படும். வெப்பமான மாதத்தின் சராசரி வெப்பநிலை 40 ஆக இருக்கலாம். குளிர்கால வெப்பநிலை அரிதாக 18 வரை குறைகிறது. வறண்ட மாதம் சனவரி மாதமாகும். சனவரியில் 10 மிமீ மழைவீழ்ச்சி பதிவாகும்.
அதானியில் தோற் காலணிகள் உற்பத்தி நடைபெறுகின்றது. பாரம்பரிய தோல் உற்பத்தி தொழிலாளர்கள் இதில் நிபுணத்துவம் பெற்றவர்கள். கிராம தொழில்துறை ஆணையம் "லிட்கர்" என்ற பெயரில் ஒரு காலணி உற்பத்தி மையத்தை நிறுவியது. இதனால் பாதணிகளின் உற்பத்தி அதிகரித்தது. நாட்டின் பிற பகுதிகளைச் சேர்ந்த வர்த்தகர்கள் அதானியிடமிருந்து தோல் பொருட்களை தங்கள் பகுதிகளில் விற்பனை செய்வதற்காக வாங்குகிறார்கள். ஸ்டேட் டிரேடிங் கார்ப்பரேஷன் மூலம் இங்கு உற்பத்தி செய்யப்படும் தோல் பொருட்கள் பல நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யப்படுகின்றன.
அதானி மக்களின் சராசரி கல்வியறிவு விகிதம் 74% ஆகும். இது தேசிய சராசரியை விட அதிகமாகும். ஆண்களின் கல்வியறிவு 69% வீதமாகவும், பெண்களின் கல்வியறிவு 79% வீதமாவும் காணப்படுகின்றது. மக்கட் தொகையில் 14% வீதமானோர் 6 வயதுக்குட்பட்டவர்கள் ஆவார்கள்.
பேட்மேன் என்பது அனத்தோலியாவின் தென்கிழக்கில் ஒரு துருக்கிய மாகாணம். இது மே 1990 இல் உருவாக்கப்பட்டது, சட்ட எண் 3647 இன்படி கிழக்கு மாகாணமான சிரித்திலிருந்து சில பகுதிகளையும், தெற்கு மாகாணமான மார்தினிலிருந்து சில பகுதிகளையும் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டு உருவாக்கப்பட்டது. 2010 ஆம் ஆண்டில் மாகாணத்தின் மக்கள் தொகை 500,000 ஐ தாண்டியது. 1940 களில் தொடங்கிய எண்ணெய் இருப்பு மற்றும் எண்ணெய் உற்பத்தி காரணமாக இந்த மாகாணம் முக்கியமானது. பேட்மேனில் இருந்து துருக்கிய துறைமுகமான இசுகெண்தெருன் வரை 494 கி.மீ நீளமுள்ள எண்ணெய் குழாய் உள்ளது. பருத்தி இதன் முக்கிய விவசாய உற்பத்தியாகும். ஒரு ரயில் பாதை பேட்மேனை அருகிலுள்ள நகரங்களான தியர்பாகர், எல்சா மற்றும் தலைநகர் அங்காராவுடன் இணைக்கிறது. பேட்மேன் நதி இதன் வழியாக பாய்கிறது. பேட்மேன் , 246,700 என்ற மக்களை தொகை எண்னிக்கையைக் கொண்டுள்ள மாகாண தலைநகரம் ஆகும். ஒரு தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியில் இந்த நகரமும் முக்கியமான இடமாக உள்ளது. இங்கு குர்து இன மக்கள் பெரும்பான்மையாக உள்ளனர்.
கி.பி 4 முதல் 6 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இந்த மாகாணம் பட்டுப் பாதையின் புறக்காவல் நிலையமாக மாறியது. இது அசிரிய கிறித்துவர்களால் நிறைந்திருந்தது, மேலும் பக்தாத் யூதர்கள், மற்றும் ஆர்மீனியர்கள் ஆகியோரும் இருந்துள்ளனர், அவர்கள் கிமு 3 நூற்றாண்டு முதல் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி வரை இப்பகுதியில் வாழ்ந்தனர். கிமு 95–55 ஆம் ஆண்டில் பேரரசர் டைக்ரேன்சு என்பவரால் இது கட்டப்பட்டது மற்றும் அவரது நினைவாக பெயரிடப்பட்டது. கிமு 95–55 வரை ஆட்சி செய்த பேரரசர் டைக்ரேன்சு நினைவாக இப்பெயரிடப்பட்டது.
பேட்மேன் மாகாணத்தில் எண்ணெய் தேடல் 1935 இல் தொடங்கப்பட்டது. ஏப்ரல் 20, 1940 அன்று, நகரத்திற்கு அருகிலுள்ள பேட்மேனின் தென்கிழக்கில் உள்ள ரமான் எண்ணெய் வயலில் 1048 மீட்டர் ஆழத்தில் எண்ணெய் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. துருக்கியின் மிகப்பெரிய எண்ணெய் வயலாக விளங்கும் தினசரி சுமார் 7,000 பீப்பாய்களை உற்பத்தி செய்யும் பேட் ரமான் எண்ணெய் வயல் மூலம் பல எண்ணெய் வயல்கள் பின்னர் மாகாணத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன.
ஊட்டி நகரம் சாலைகள் மூலம் நன்கு இணைக்கப்பட்டுள்ளது. பெங்களுரு நகரிலிருந்து 278 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், சேலம், ஈரோடு மற்றும் கோயம்புத்தூர் வழியாக சென்னையிலிருந்து 535 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், கோவையிலிருந்து 80 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் மற்றும் மைசூரிலிருந்து.155 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் ஊட்டி நகரம் உள்ளது. ஊட்டி நகரம் தேசிய நெடுஞ்சாலை 181 இல் அமைந்துள்ளது. மற்றும் முக்கியமானதாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஐந்து நீலகிரி மலை சாலைகள் வழியாகவும் இந்நகரம் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இங்கு இயக்கப்படும் தமிழ்நாடு அரசு பேருந்து சேவைகள் மாநிலத்தின் முக்கியமான நகரங்களையும் , மாவட்டத்திற்குள் அருகிலுள்ள நகரங்களான குன்னூர், கோத்தகிரி, மற்றும் கூடலூர் .ஆகிய நகரங்களையும் இணைக்கின்றன.
மைசூர்-ஊட்டி சாலை கர்நாடகாவின் மைசூரில் தொடங்கி தமிழ்நாட்டின் நீலகிரி மாவட்டத்திலுள்ள உதகமண்டலத்தில் முடியும் ஒரு தென்னிந்திய சுற்றுலா பாதையாகும். இதை மைசூர்-உதகமண்டலம் சாலை என்ற பெயரிலும் அழைக்கிறார்கள். இரு வழிகளும் கர்நாடகாவின் பந்திப்பூர் தேசிய பூங்கா மற்றும் தமிழ்நாட்டின் முதுமலை தேசிய பூங்கா வழியாக செல்கின்றன. .
பேருந்துகள் மற்றும் லாரிகள் 183 நீண்ட பாதையில் செல்கின்றன மைசூர்-தெப்பக்காடு- கூடலூர்-பைகாரா-ஊட்டி சாலை வழியாக 183 கிலோமீட்டர் தொலைவை கடக்கின்றன
1974 ஆம் ஆண்டில் பந்திப்பூர் தேசியப் பூங்கா உருவாக்கப்பட்டது. இந்த தேசியப் பூங்காவில் புலிகள் பாதுகாப்புத் திட்டம் அமுல்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இந்த தேசியப் பூங்காவானது இந்தியாவின் கர்நாடகம் மாநிலத்தில் அமைந்துள்ளது. ஒரு காலத்தில் இப்பகுதி மைசூர் அரசரின் தனிப்பட்ட வேட்டைக் களமாக இருந்தது. 1941 ஆம் ஆண்டிலேயே இப்பகுதி வேணுகோபால் வனவிலங்குப் பூங்கா என்ற பெயரால் அறியப்பட்டது. தமிழ்நாட்டின் முதுமலையும் கேரளாவின் வயநாடும் இதற்கு எல்லைகளாக உள்ளன.
பந்திப்பூர் பூங்கா 874 சதுர கிலோமீட்டர்கள் பரப்பளவில் அமைந்துள்ளது. மைசூரிலிருந்து 80 கிலோமீட்டர்கள் தொலைவில் தக்காண பீடபூமியும் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையும் இணையும் இடத்தில் கடல் மட்டத்திலிருந்து 680 மீட்டர்கள் உயரத்தில் அமைந்துள்ளது. இதன் காரணமாய் பூங்காவானது பல்லுயிரிகளுக்கும் ஒரு முக்கிய வாழ்விடமாய் உள்ளது.
பந்திப்பூர் தேசியப் பூங்காவானது பல்வேறு வகையான வன விலங்குகள் வாழும் இடமாக உள்ளது. இங்கு சுற்றுலா வருபவர்களின் வாகனங்களில் அடிபட்டு விலங்குகள் மரணமடைகின்றன. எனவே இங்கு வாகனங்கள் செல்வதற்குக் கட்டுப்பாடு உள்ளது.
ஐரோப்பியர்களின் முதல் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட வருகைகள் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் நடந்தது. இந்த தளத்தின் விசாரணைகள் 1871 இல் தொடங்கின. பின்னர், இந்த நினைவுச்சின்னம் தொல்பொருள் உலகில் சர்ச்சைக்குரியதாக இருந்தது, ரோடீசியா அரசாங்கத்தால் தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கு அரசியல் அழுத்தம் கொடுக்கப்பட்டது. கிரேட் ஜிம்பாப்வே பின்னர் ஜிம்பாப்வே அரசாங்கத்தால் ஒரு தேசிய நினைவுச்சின்னமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது, மேலும் நவீன சுதந்திர அரசு அதற்கு பெயரிடப்பட்டது. கிரேட் என்ற சொல் இந்த தளத்தை பல நூற்றுக்கணக்கான சிறிய இடிபாடுகளிலிருந்து வேறுபடுத்துகிறது, இப்போது இது "ஜிம்பாப்வேஸ்" என்று அழைக்கப்படுகிறது, இது ஜிம்பாப்வே ஹைவெல்ட் முழுவதும் பரவியுள்ளது. ஆப்பிரிக்காவின் தெற்குப் பகுதிகளில் சிம்பாப்வேயில் பம்பூசி மற்றும் மொசாம்பிக்கில் மன்யிகேனி போன்ற 200 தளங்கள் உள்ளன. இந்த நினைவுச் சின்னங்கள், காரை இல்லாத சுவர்களுடன் உள்ளன; கிரேட் ஜிம்பாப்வே இவற்றில் மிகப்பெரியது.
21 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில், சிம்பாப்வே அரசாங்கம் இடிபாடுகளுக்கு அருகில் ஒரு பல்கலைக்கழகத்தை உருவாக்க ஒப்புதல் அளித்தது. இந்த பல்கலைக்கழகம் ஒரு கலை மற்றும் கலாச்சார அடிப்படையிலான பல்கலைக்கழகமாகும், இது நினைவுச்சின்னங்களின் வளமான வரலாற்றிலிருந்து பெறப்படுகிறது. உலகமயமாக்கல் காரணமாக இருண்ட எதிர்காலத்தை எதிர்கொண்டிருந்த இந்த நாட்டின் வளமான வரலாற்றைப் பாதுகாப்பதற்காக இந்த பல்கலைக்கழகம் உருவாக்கப்பட்டது. பல்கலைக்கழக மையம் நகர மையம் மற்றும் மஷாவாவில் உள்ள மற்ற வளாகங்களுடன் நினைவுச்சின்னங்களுக்கு அருகில் உள்ளது. வளாகங்களில் ஹெர்பெட் சிட்டெபோ சட்டப் பள்ளி, ராபர்ட் முகாபே கல்விப் பள்ளி, கேரி மாகட்ஸைர் வேளாண்மை மற்றும் இயற்கை அறிவியல் பள்ளி, சைமன் முசெண்டா கலை சார்ந்த பள்ளி மற்றும் முன்ஹுமுதாபா வர்த்தகம் சார்ந்த பள்ளி ஆகியவை அடங்கும்.
பெரிய ஜிம்பாப்வே என்பது ஜிம்பாப்வேயின் தென்கிழக்கு மலைகளில் முடிரிக்வே ஏரி மற்றும் மஸ்விங்கோ நகரத்திற்கு அருகிலுள்ள ஒரு பாழடைந்த நகரம் ஆகும். இது நாட்டின் பிற்பகுதியில் இரும்பு யுகத்தின் போது ஜிம்பாப்வே இராச்சியத்தின் தலைநகராக இருந்தது. நகரத்தின் கட்டுமானம் 11 ஆம் நூற்றாண்டில் தொடங்கி 15 ஆம் நூற்றாண்டில் கைவிடப்படும் வரை தொடர்ந்தது. இந்த மாளிகைகள் மூதாதையர் ஷோனாவால் அமைக்கப்பட்டன. கல்லால் ஆன இந்த நகரம் 7.22 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவில் உள்ளது, அதன் உச்சத்தில், இந்த நகரம் 18,000 மக்கள் வரை மக்கள் தொகையை கொண்டு இருந்திருக்கலாம். இது யுனெஸ்கோவால் உலக பாரம்பரிய தளமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது.
கிரேட் ஜிம்பாப்வே உள்ளூர் மன்னருக்கு அரச அரண்மனையாக பணியாற்றியதாக நம்பப்படுகிறது. எனவே, இது அரசியல் அதிகாரத்தின் இடமாக பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கும். இந்த மாளிகையின் மிக முக்கியமான அம்சங்களில் அதன் சுவர்கள் இருந்தன, அவற்றில் சில ஐந்து மீட்டர் உயரத்திற்கு மேல் இருந்தன. இவை காரைகள் இல்லாமல் கட்டப்பட்டன. இறுதியில், நகரம் கைவிடப்பட்டு அழிந்து போனது. கிரேட் ஜிம்பாப்வே இடிபாடுகள் பற்றி முதன்முதலில் எழுதப்பட்ட குறிப்பு 1531 ஆம் ஆண்டில் நவீன மொசாம்பிக் கடற்கரையில் சோபாலாவின் போர்த்துகீசிய படைப்பிரிவின் கேப்டன் விசென்ட் பெகாடோ என்பவரால் சிம்பாவோ என பதிவு செய்யப்பட்டது.
சைபீர் கானரசு அல்லது வரலாற்றுரீதியாக துரன் கானரசு என்பது துருக்கிய-மங்கோலிய ஆளும் வர்க்கத்தினரால் ஆளப்பட்ட தென்மேற்கு சைபீரியாவில் இருந்த ஒரு துருக்கிய கானரசு ஆகும். இந்த கானரசின் வரலாறு முழுவதும் சய்பனிட் மற்றும் தைபுகிட் அரசமரபுகளின் உறுப்பினர்கள் இந்த கானரசின் ஆளும் வர்க்கத்தினராவதற்காக ஒருவருக்கொருவர் போட்டியிட்டனர். இந்த இரண்டு பழங்குடி இனங்கள் செங்கிஸ்கானின் மூத்தமகன் சூச்சியின் ஐந்தாவது மகன் சய்பனின் வழிவந்த செங்கிஸ்கானை நேரடி தந்தை வழி முன்னோராகக் கொண்ட செங்கிஸ்கானின் வழித்தோன்றல்கள் ஆவர். இந்த கானரசு அமைந்திருந்த இடமும் ஒரு காலத்தில் மங்கோலியப் பேரரசின் பகுதியாக இருந்தது. பிற்காலத்தில் இந்த கானரசு அமைந்திருந்த இடம் வெள்ளை நாடோடிக் கூட்டம் மற்றும் தங்க நாடோடிக் கூட்டத்தின் ஆட்சியின்கீழ் வந்தது.
சைபீர் கானரசானது இனரீதியாக பல்வேறுபட்ட துருக்கிய சைபீரிய தாதர்கள், பஷ்கிர்கள் மற்றும் கன்டி, மன்சி மற்றும் செல்கப் உள்ளிட்ட பல்வேறு உரல் மொழிகளை பேசிய மக்களை ஆண்டது. பதிவிடப்பட்ட வரலாற்றிலேயே தொலைதூர வடக்கிலிருந்த முஸ்லிம் அரசு இந்த சைபீர் கானரசு தான். 1582 இல் எர்மக் டிமோஃபெயேவிச் இந்த கானரசை தோற்கடித்தது உருசியாவின் சைபீரியா படையெடுப்புகளின் தொடக்கத்தை குறிப்பதாக உள்ளது.
சைபீர் கானரசின் முன்னணி இமாம்கள் மற்றும் முஃப்திக்கள் அண்டைய பகுதிகளான கசான் மற்றும் ஏன் சமர்கண்டில் கூட செல்வாக்கு மிக்கவர்களாக இருந்தனர். சைபீர் கானரசு தான் பதிவுசெய்யப்பட்ட வரலாற்றிலேயே அதிக வடக்கில் இருந்த முஸ்லிம் அரசு ஆகும்; அதன் பகுதிகள் ஆர்க்டிக் பெருங்கடலின் கடற்கரையின் பகுதிகளை கூட உள்ளடக்கியிருந்தது.
சைபீர் கானரசின் அங்கீகரிக்கப்பட்ட மதம் என்று இஸ்லாம் கூறப்படுகிறது; தியூமன் மற்றும் சைபீர் ஆகிய நகரங்களில் ஆட்சி செய்த கான்களின் மதமாக இஸ்லாம் அங்கீகரிக்கப்பட்டது. பெரிய மசூதிகள், அரண்மனைகள் மற்றும் மதில் சுவர்கள் கொண்ட கோட்டைகள் தியூமன் மற்றும் சைபீர் ஆகிய இரு நகரங்களில் கட்டப்பட்டன.
பாமணி விரைவு தொடருந்து , இந்திய ரெயில்வே துறையினரால் ஆந்திரா மாநிலம் திருப்பதி மற்றும் தமிழ்நாடு மாநில மன்னார்குடி நிலையம் ஆகிய இரு நிலையங்களுக்கு இடையே 2012ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் முதல் இயக்கப்படும் விரைவு தொடருந்தாகும். 18 நிறுத்தங்களைக் கொண்ட இந்த தொடருந்து, 17407 மற்றும் 17408 என்ற எண்களின் கீழ் இயக்கப்பட்டு வருகிறது. இந்த தொடருந்து இருநகரங்களுக்கு இடையே இயக்கப்படும் தொடருந்தாகும்.
உட்காரும் வசதி படைத்த இரண்டாம் வகுப்பு முன்பதிவு வசதி கொண்ட ஏழு பெட்டிகள் , உட்காரும் வசதி படைத்த முன்பதிவு வசதி கொண்ட குளிர்சாதன பெட்டி ஒன்று , முன்பதிவில்லாத பொதுப் பெட்டிகள் ஐந்து, இரண்டாம் வகுப்பு சரக்கு பெட்டிகள் மற்றும் இரண்டு சிறப்பு பெட்டிகள் என மொத்தம் 16 பெட்டிகள் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
தமிழ்நாட்டில் உள்ள திருவாரூர் மாவட்டம் மூனாற்றுத் தலைப்பு வெண்ணாற்றில் இருந்து பிரிந்து நீடாமங்கலம், மன்னார்குடி, முத்துப்பேட்டை வழியாக பாய்ந்து சென்று முத்துப்பேட்டை கடலில் கலக்கும் ஆறு பாமணி ஆகும். இதே வழிப்பாதையில் இயக்கப்படுவதால் இந்த தொடருந்து இப்பெயர் பெற்றது.
இந்தக் கல்லறையானது அதிகாரப்பூர்வமாக செப்டம்பர் 28, 1797 ஆம் நாளன்று திறந்து வைக்கப்பட்ட போதிலும், 1795 ஆம் ஆண்டிலேயே மக்கள் இங்கு அடக்கம் செய்யப்பட்டிருந்தனர். இந்தக் கல்லறை கெபன் ஜாஹே கோபர் என்று அழைக்கப்பட்டது (டிசம்பர் 14, 1798 ஆம் நாள் முதல் இந்த பெயரில் பதிவு செய்யப்பட்டதாகும்). இது கெர்கோஃப்லானில் என்ற இடத்தில் மொத்தம் 5.9 ஹெக்டேர் பரப்பளவைக் கொண்டு அமைந்துள்ளது. படேவியாவில் அக்காலகட்டத்தில் ஏற்பட்ட ஒரு நோய் காரணமாக அதிகரித்து வரும் இறப்புகளைச் சமாளிப்பதற்காக ஒரு கல்லறை கட்டப்பட்டது. இந்த நோய்ப் பரவல் காரணமாக, புதிய டச்சு தேவாலயத்தின் கல்லறை பகுதி , பின்னென்கெர்க் , மற்றும் சியோன் சர்ச் ஆகியவை நிரம்ப ஆரம்பித்தன. இதன் காரணமாக, இந்த கல்லறைகளில் இருந்து சில கல்லறைகள் கெபோ ஜாஹே கோபர் கல்லறைப் பகுதிக்கு மாற்றம் செய்யப்பட்டன.
1967 ஆம் ஆண்டு முதல் 1975 ஆம் ஆண்டு வரை கல்லறையை ஜகார்த்தா அடக்கம் நிறுவனம் நிர்வகித்து வந்தது. 1975 ஆம் ஆண்டில், மத்திய ஜகார்த்தா மேயர் அலுவலகத்தை நிர்மாணம் செய்வதற்காக கல்லறை மூடப்பட்டது. உள்ளூர் அரசாங்கத்தின் வேண்டுகோளின் பேரில், சில சடலங்கள் உறவினர்களால் அகற்றப்பட்டன. வேறு சிலரின் சடலங்கள் தெற்கு ஜகார்த்தாவில் உள்ள தனா குசீர் கல்லறைக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டன. இவ்வாறாக இடம் மாற்றம் செய்யப்பட்டபோது பல கல்லறைகளில் இருந்த, சிற்பங்கள் மற்றும் சிலைகள் அகற்றப்பட்டு சேதமடைந்தன. தற்போது அவற்றில் 32 கல்லறைகள் மட்டுமே முன்பிருந்தபடியே அதே நிலையில் உள்ளன. கல்லறையின் பரப்பளவானது 5.9 ஹெக்டேர் நிலத்திலிருந்து 1.3 ஹெக்டேருக்குக் குறைந்து போனது.சுமார் 4,200 கற்களில் 1,372 கற்கள் மட்டுமே கல்லறையில் வைக்க தேர்வு செய்யப்பட்டன.
தமன் பிரசஸ்தி அருங்காட்சியகம் இந்தோனேஷியாவில் ஜகார்த்தாவில்அமைந்துள்ள ஒரு அருங்காட்சியகம் ஆகும். இந்த அருங்காட்சியகம் முன்னர் ஒரு கல்லறையாக இருந்தது, டச்சு காலனித்துவ அரசாங்கத்தால் 1795 ஆம் ஆண்டில் மதிப்பு வாய்ந்த டச்சுக்காரர்களுக்கான இறுதி ஓய்வுக்கான இடமாக கட்டப்பட்டிருந்தது. கல்லறைப் பகுதியில் முக்கியமான நபர்கள் அடக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளனர். அவர்களுள் பிரிட்டிஷ் கவர்னர் ஜெனரல் தாமஸ் ஸ்டாம்போர்ட் ராஃபிள்ஸின் முதல் மனைவியான ஒலிவியா மரியம்னே ராஃபிள்ஸ் மற்றும் இந்தோனேசிய இளைஞர் ஆர்வலரான சோ ஹோக் கீ ஆகியோரின் கல்லறைகளும் உள்ளன.
ஜகார்த்தாவில் உள்ள ல்லறை பகுதிகளில் இதுவும் மிகப் பழமையானதாகக் கருதப்படுகிறது. சிங்கப்பூரில் உள்ள ஃபோர்ட் கேனிங் பார்க் , சிட்னியில் உள்ள கோர் ஹில் கல்லறை , பெரே லாச்செய்ஸ் கல்லறை , பாரிசில் உள்ள பேரே லாச்சாய்ஸ் கல்லறை, கேம்பிரிட்ஜில் உள்ள மௌண்ட் அபர்ண் கல்லறை , மச்சாசுசெட்ஸ் ஆகியவற்றுடன் ஒப்பிடுகையில் உலகின் நவீன கல்லறைகளுள் இது பழமையானதாக இருக்கலாம் என்று கூறப்படுகிறது.
இந்தோனேசியா நாட்டிற்குச் சுதந்திரம் அறிவிக்கப்பட்ட பிறகு, இந்த பூங்கா ஒரு கிறிஸ்தவ கல்லறையாக பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தது. முதல் இரண்டு ஆண்டுகளில் இது வெர்பெர்க் அறக்கட்டளையால் நிர்வகித்து வரப்பட்டது, அடுத்த இருபது ஆண்டுகளுக்கு இது பாலாங் ஹிட்டாம் அறக்கட்டளையால் நிர்வாகம் செய்யப்பட்டது.
கெபன் ஜாஹே கோபர் கல்லறை காளி க்ருகுட் நதிக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது. இந்த நதி ஒரு காலத்தில் இறந்தவர்களை படகு வழியாக கல்லறைக்கு கொண்டு செல்வதற்கான போக்குவரத்து வழியாக பயன்படுத்தப்பட்டது.
இந்த கல்லறையானது ஜூலை 9, 1977 ஆம் நாளன்று ஜகார்த்தாவின் முன்னாள் கவர்னரான அலி சாதிகின் அவர்களால் தமன் பிரசஸ்தி அருங்காட்சியகமாக அதிகாரப்பூர்வமாக திறந்து வைக்கப்பட்டது.
இவர் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் நீதிபதியாக இருந்தபோது, ரஹீம் கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்திற்கு தொடர்ச்சியாக பல சொற்பொழிவுகளை ஆற்றினார். பின்னர் அவை ஹனஃபி, மாலிகி, ஷாஃபி மற்றும் ஹன்பாலி மத் படி முஹம்மது நீதித்துறை கோட்பாடுகள் என்ற தலைப்பில் அந்த உரைகள் அனைத்தும் வெளியிடப்பட்டன. இந்த உரைகள் அனைத்தும் தத்துவம் மற்றும் சட்டம் குறித்த சில சமீபத்திய ஐரோப்பிய நூல்களைக் கருத்தில் கொண்டு, இஸ்லாமிய மற்றும் ஐரோப்பிய நீதித்துறை கொள்கைகளை ஒப்பிட்டு வெளியிடப்பட்டது.
ரகீம் உயர் கல்வி கற்றவர்கள் நிறைந்த குடும்பத்தில் பிறந்தார். இவரின் மௌலவி அப்துர் ராப் இவர் மிட்னாபூர் மாவட்டத்தில் ஜமீன்தாராக இருந்தார்.இவர் கொல்கத்தாவில் உள்ள பிரசிடன்சி கல்லூரியிலும் இங்கிலாந்தில் உள்ள இன்சு ஆஃப் கோர்ட்டிலும் கல்வி கற்றார். 1890 ஆம் ஆண்டில் கொல்கத்தாவில் பாரிஸ்டர் பட்டம் பெற்றார். பின்பு முஸ்லீம் லீக்கில் உறுப்பினர் ஆனார்.
ஜூலை 20, 1908 ஆம் ஆண்டில் இவர் சென்னை உயர்நீதிமன்ற நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். மற்றும் செப்டம்பர் 1912 இல் லார்ட் இஸ்லிங்டன், லார்ட் ரொனால்ட்ஷே, ஹெர்பர்ட் ஃபிஷர் மற்றும் பிறருடன் ராயல் கமிஷன் உறுப்பினராக நியமிக்கப்பட்டார்.
தனது தொழிலைத் தாண்டி, ரஹீம் கல்வியிலும் சிறப்பாக செயல்பட்டு செனட் மற்றும் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் சிண்டிகேட் உறுப்பினரானார். மவுலானா ஆசாத் கல்லூரியின் அடித்தளத்தை வெற்றிகரமாக ஊக்குவித்தவர்களில் இவரும் ஒருவர்.
ரஹீம் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாக ஆனார், கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியராகப் பணியாற்றினார். ஆகஸ்ட் 1919 இல், இவர் விரத் திருத்தகை பட்டம் பெற்றார் .
புவியின் ஐந்து கண்டங்களில் ஒன்றான ஆசியக் கண்டத்தின், மேற்குப் பகுதியில், பதினெட்டு மத்திய கிழக்கு நாடுகள் உள்ளன. இந்த நாடுகளிலேயே பரப்பளவில், இரண்டாவது பெரிய நாடக இருக்கும் நாடானது, ஈரான் என்ற இசுலாமிய நாடாகும். இதன் பண்டைய வரலாற்றுப் பெயர் பெர்சியா என்பதாகும். இந்த நாட்டின் அளவுள்ள நிலப்பரப்பானது, பல்வேறு நில ஆட்சிக்குரிய அரசுப் பணிகளுக்காக, முப்பத்தொரு மாகாணங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. அதில் இருக்கும் ஒரு மாகாணத்தின் பெயர், தெகுரான் மாகாணம் ஆகும். இம் மாகாணத்தில் மட்டும், 16 கவுன்டிகள் என்று அழைக்கப்படும், தமிழகத்தின் மாவட்டங்கள் போன்ற ஆட்சி அமைப்பு உள்ளன. இந்த பதினாறு மாவட்டங்களில் (தெகுரான், தம்மாவன்டு, இரா, சமிர்நட்டு, வமின், சாரியர், இசுலமசகர், ரோபட் கரிம், பக்ட்சட்டு, பைரூசுக்கு, கியோட்சு, மலர்டு, பிசுவ, பகரேசுடன், பர்டீசு, குவார்சக்கு) ஒன்றான, ரோபட் கரிம் கவுன்டி / மாவட்டம் உள்ளது. இந்த மாவட்டத்தின் தலைநகரமாக, இந்த நகரம் இருக்கிறது.
ரோபட் கரிம் ( ; , ரோமானியம்: ; முந்தையப்பெயர்: என்றும், என்றும் அழை எனப்பட்டது. இந்த நகரமானது, ரோபட் கரிம் கவுன்டியின் தலைநகரம் ஆகும். 2006 மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி, இந்நகரத்தின் மக்கள் தொகை 62,937 நபர்களை கொண்டு இருந்தது. இந்நபர்கள் 16,675 குடும்பங்களில் வாழ்ந்து வந்தனர். இந்த நகரமானது, ஈரான் நாட்டின் தலைநகரான தெகுரான் நகரின் தென்மேற்கு திசையில் அமைந்துள்ளது. இந்த இரு நகருகளுக்கும் இடையில் உள்ள தொலைவு ஆகும்.
தைக் கியுன் என்பது கிழக்கு கடற்கரையிலிருந்து 6 கிமீ தொலைவில் அமைந்துள்ள 1.4 கிமீ அகலம் கொண்ட சுற்று தீவு ஆகும். இயே கியுன் என்பது 6.8 கிமீ நீளமும், 2.4 கிமீ அகலமும் கொண்ட தீவு ஆகும், இது செதுபா தீவின் தென்கிழக்கு முனையில் அமைந்துள்ளது, அதிலிருந்து 7.8 கிமீ தூரத்தில் அகலமான நீரிணைப்பால் பிரிக்கப்பட்ட ஏராளமான பாறைகள் உள்ளன. ஆங் கியுன் என்பது இயே கியூனின் தெற்கு முனையிலிருந்து 1.8 கிமீ தொலைவில் அமைந்துள்ள 0.4 கிமீ நீளமுள்ள சிறிய தீவு ஆகும்.
தீவைச் சுற்றியுள்ள ஒரு சாலையால் 5 கிராமங்கள் இணைக்கப்பட்டுள்ளன: ஓவா, திட்பன், மனாங், புடாங்வே, சச்செட் மற்றும் மெய்ன்மாங்க்வே ஆகியன. வடகிழக்கு கடற்கரையில் அமைந்துள்ள செதுபாவின் முக்கிய கிராமமான மனாங்கிற்கு மேற்கே ஒரு விமானநிலையம் உள்ளது. மனாங் அருகிலுள்ள ராம்ரீ தீவில் உள்ள கியுக்பியு கிராமம் நீராவிக் கப்பல் மூலம் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
செதுபா தீவு மனாங் தீவு என்றும் அழைக்கப்படுகிறது) இது வங்காள விரிகுடாவில் "ராம்ரீ தீவுக்கு" அருகில் உள்ள ஒரு தீவு ஆகும், இது மியான்மருக்கு சொந்தமானது. இதன் அதிகபட்ச நீளம் 33 கி.மீ, இது சுமார் 523 கி.மீ பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது.
1983 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி செதுபாவின் மக்கள் தொகை 63,761 ஆகும், இங்கு முக்கியமாக பர்மிய மற்றும் அரக்கானிய மக்கள் வசிக்கின்றனர். தீவின் முக்கிய பொருளாதார நடவடிக்கைகள் விவசாயம் மற்றும் கால்நடை வளர்ப்பு என்பதாகும்.
பெரும்பாலான தாவரங்கள் வெப்பமண்டல மழைக்காடுகள். தீவில் நீராவி மற்றும் கந்தக புகைகளை வெளியிடும் மண் கூம்புகள் உள்ளன, அவற்றில் சில எரிமலையாகவும் உள்ளது. எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு ஆகியவற்றின் நீரோட்டங்களும் உள்ளன.
​​1942 முதல் 1945 வரை, இரண்டாம் உலகப் போரின் போது, ஜப்பானியப் படைகளால் கூச்சிங் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டது. போர்க் கைதிகள் மற்றும் பொது மக்கள் கைதிகளை அடைத்து வைக்க, கூச்சிங்கிற்கு அருகே பத்து லிந்தாங் எனும் இடத்தில் ஓர் தடுப்பு முகாமை ஜப்பானிய அரசு அமைத்தது.
1827-ஆம் ஆண்டில் புரூணை பேரரசின் நிர்வாகத்தின் போது, சரவாக்கின் மூன்றாவது தலைநகராக கூச்சிங் இருந்தது. 1841-ஆம் ஆண்டில், கூச்சிங்கில் ஒரு கிளர்ச்சியை அடக்குவதற்கு உதவிய ஜேம்சு புரூக்கிற்கு கூச்சிங் பகுதியின் ஒரு பகுதி நிலப்பரப்பு கொடுக்கப்பட்டது.
இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு, கூச்சிங் நகரம் அப்படியே இருந்தது. பெரிய மாற்றங்கள் எதுவும் நிகழவில்லை. இருப்பினும், 1946-ஆம் ஆண்டில் சரவாக்கின் கடைசி ஆளுநராக இருந்த ராஜா சர் சார்லஸ் வைனர் புரூக் என்பவர் ஒரு முடிவு எடுத்தார்.
ஜேம்சு புரூக்கின் மைத்துனரான சார்லஸ் புரூக்கின் ஆட்சியின் போது கூச்சிங் நகரம் தொடர்ந்து கவனத்தையும் வளர்ச்சியையும் பெற்றது. துப்புரவு அமைப்பு, மருத்துவமனை, சிறை, கோட்டை மற்றும் சந்தை போன்ற கட்டுமானப் பணிகள் நடைபெற்றன.