polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1961 ஆம் ஆண்டில், மோகன் கோக்கர் சங்கீத நாடக அகாதமியில் நடனத்திற்கான சிறப்பு அதிகாரியாக நியமிக்கப்பட்டார். மேலும் இந்த இணை புதுதில்லிக்கு குடிபெயர்ந்தது. அங்கு, இவர் கற்பித்தலை மீண்டும் தொடங்கினார். மேலும் நடன நிகழ்ச்சிகளையும் தொடர்ந்தார். குடியரசுத் தலைவர் இல்லத்தில், வருகை தநத சவுதி அரேபிய ஆட்சியாளருக்கு முன்னால் நடன நிகழ்ச்சியை நிகழ்த்துவதற்கான வாய்ப்பைப் பெற்றார். 1970 முதல், இவர் பாரிஸில் உள்ள மைய மண்டபத்தில் மேற்பார்வையிடத் தொடங்கினார். அங்கு மாணவர்களுக்கு கற்பிப்பதற்காக 2000 ஆம் ஆண்டு வரை அவர் தொடர்ந்தார்.
எம்.கே.சரோஜாவின் ஆளுமை இவர் பரதநாட்டியத்திற்குள் கொண்டுவரப்பட்ட தூய்மையாக இருந்து வருகிறது. மேலும் நர்கிஸ் கட்ட்பிட்டியா, பிரதிபா பண்டிட், சுதா படேல், லக்ஷ்மி வல்ரானி, இந்திராணி ரெஹ்மான், யாமினி கிருஷ்ணமூர்த்தி, ரோமானா அக்னெல், ஷோபனா ராதாகிருஷ்ணா, ரசிகா கன்னா, அருப் கோஷ், லூசியா மலோனி, மிலேனா சால்வினி மற்றும் வித்யா. கடைசி இரண்டு நடனக் கலைஞர்கள் பாரிஸின் மைய மண்டபத்தில் இன்றும் கற்பிக்கிறார்கள்.
மெட்ராஸ் கதிரவேலு சரோஜா , என்ற இவர் ஓர் இந்திய பாரம்பரிய நடனக் கலைஞர் ஆவார். பரதநாட்டியத்தின் பாரம்பரிய நடன வடிவத்தில், ஒரு நிபுணராகவும், ஒரு ஆசிரியராகவும் அறியப்பட்டவர். கலை மற்றும் கலாச்சாரத் துறையில் இவர் செய்த சேவைகளுக்காக, 2011 ஆம் ஆண்டில், நான்காவது மிக உயர்ந்த குடிமகன் விருதான பத்மசிறீ விருதினை இந்திய அரசு வழங்கி கௌரவித்தது.
எம்.கே.சரோஜா தனது கணவரின் மரணத்தைத் தொடர்ந்து 40 ஆண்டு நடனச்செயல்களில் கழித்த பிறகு 2000 ஆம் ஆண்டில் தொழில்முறை நடனத்திலிருந்து ஓய்வு பெற்றார். இவருக்கு நான்கு மகன்கள் உள்ளனர். அவர்களில் மூன்றாவது மகன் ஆஷிஷ் மோகன் கோக்கர் ஒரு பிரபலமான கலை வரலாற்றாசிரியரும், எழுத்தாளரும் மற்றும் நடன விமர்சகரும் ஆவார். இவர் தற்போது சென்னையில் வசித்து வருகிறார்.
எம்.கே.சரோஜா இவரைப்பற்றி இரண்டு ஆவணப்படங்கள் தயாரிக்கப்பட்டுள்ளன. ஒன்று அரங்கத்துறை, உரோம் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் இன்னொன்று கிளவுட் லாமோரைஸ் என்பதாகும்.
காத்யாயனி என்பது இந்து மதத்தில் நவராத்திரி கொண்டாட்டங்களில் துர்கா வழிபாட்டின் போது ஆறாவது நாளில் வழிபடப்படும் சக்தியின் வடிவமாகும். காத்யாயனியின் வடிவம் நான்கு அல்லது பத்து அல்லது பதினெட்டு கைகளால் சித்தரிக்கப்படலாம். இது அமரகோசம் என்ற சமசுகிருத அகராதியில் தேவி ஆதி பராசக்திக்கு வழங்கப்பட்ட இரண்டாவது பெயர் ஆகும். இந்த அகராதியில் தேவி பார்வதியின் மற்ற பெயர்களாக உமா, காத்யாயனி, கவுரி, காளி, ஹைமாவதி, ஈஸ்வரி போன்ற பெயர்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. புராணங்களில் சீதா தேவியார் மற்றும் ருக்மணி ஆகியோரால் தங்களின் கணவரின் நலனுக்காக வேண்டப்பட்ட பெண் தெய்வமாக காத்யாயனி இருக்கிறார்.
சாக்தம் என்ற வழிபாட்டு முறையில் அவர் கடுமையான வடிவங்களைக் கொண்ட சக்தி, துர்கா ஆகியோருடன் தொடர்புடைய தெய்வமாக கருதப்படுகிறார். இவர் தீயனவற்றை அழிக்க வந்த ஒரு போர்க்குணம் கொண்ட தெய்வங்களான பத்ரகாளி மற்றும் சண்டி போன்ற தெய்வ வடிவங்களுடன் தொடர்புடைய தெய்வ வடிவமாக பார்க்கப்படுகிறது. பாரம்பரியமாக, பாணினியை என்பாரின் சமசுகிருத இலக்கண நூலை அடிப்படையாகக் கொண்ட பதஞ்சலி முனியின் மகாபாஷ்யா என்ற நூலில், காத்யாயனி காளி மற்றும் துர்கை போன்ற தெய்வங்களைப் போன்று சிவப்பு நிறத்திலான சிலைகளாக உருவகப் படுத்தப்படுவதாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
இந்த தேவி முதலில் யஜுர்வேதத்தின் தைத்திரிய ஆரண்யகப் பகுதியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளார். கடவுளின் தன்னிச்சையான கோபத்திலிருந்து உருவாக்கப்பட்ட தெய்வ வடிவமாகவும், சிங்கத்தின் மீதமர்ந்து வந்து மஹிஷாசுரா என்ற அரக்கனைக் கொல்லும் நோக்கத்தை உடைய தெய்வமாகவும் கந்த புராணம் கூறுகிறது. இந்த நிகழ்வு இந்தியாவின் பெரும்பாலான பகுதிகளில் வருடாந்திர துர்கா பூஜை பண்டிகையின் போது கொண்டாடப்படுகிறது.
இந்த தேவியின் மகிமைகள் தேவி-பகவத புராணம் மற்றும் தேவி மகாத்மியம் ஆகியவற்றில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. மார்க்கண்டேய புராணத்தின் ஒரு பகுதியிலும் இந்த தேவியின் வடிவம் பற்றி மார்க்கண்டேய முனிவரால்
இந்து மத மரபில் இத்தேவி வடிவம் யோகம் மற்றும் தாந்த்ரீகம் சார்ந்த நூல்களில் ஆக்கினை சக்கரம் அல்லது மூன்றாவது கண் எனப்படும் மையத்தை ஆசி வழங்கித் தூண்டியெழச் செய்யும் சக்தி வடிவமாகப் போற்றப்படுகிறது.
குலேரியா ஒரு மருத்துவ மாணவியாக இருக்க விரும்பினார். 1970இல் இவர் இராணுவ அதிகாரி கர்னல் எஸ்.எஸ்.குலேரியா என்பவரை மணந்தார். இவர்களுக்கு சுனைனி என்ற ஒரு மகளும் மற்றும் தில்பிரீத் சிங் மற்றும் அமன்பிரீத் சிங் என்ற இரண்டு மகன்களும் இருக்கின்றனர். பாரம்பரிய இசையில் தனது பயிற்சியைத் தொடர இவரது கணவரால் இவர் ஊக்கப்படுத்தப்பட்டார். 'பாட்டியாலா கரானா'வின்' உஸ்தாத் கான் சாஹிப் 'அப்துல் ரஹ்மான் கானிடம் சீடராவதற்கான வாய்ப்பைப் பெற்று பாரம்பரிய இசையில் பயிற்சியைத் தொடர்ந்தார். இலகுவான மெல்லிசை மற்றும் நாட்டுப்புற பாடல்களில் நாட்டுப்புற பாடல்களில் அதைச் செயல்படுத்த குறிப்பிட்ட திறனுடன் அடித்தளமாக இவருக்கு பயிற்சி அளித்தார்.
சிறுவயதிலிருந்தே பக்தியுடன் வாழ்ந்த இவர், தனது குரு உஸ்தாத்தின் வழிகாட்டுதலின் கீழ், தனது தனி அறிமுக இசைத்தொகுப்பான குர்பானி இராகத்தில் வெளியிடத் தேர்ந்தெடுத்து, அதன் அசல் ராகங்களில் "ரெஹ்ராஸ் சாஹிப்" என்ற பாடலை பாடினார். ஷாபாத் கீர்த்தனைகள உள்ளிட்ட சில தனிப்பாடல்கள், சிவ்குமார் படால்வியின் கவிதை, பாய் வீர் சிங் மற்றும் பிற புகழ்பெற்ற கவிஞர்களின் பாடல்கள் போன்றவற்றை பாடினார்.
1997 நவம்பரில் பாக்கித்தானுக்கு நல்லெண்ண மற்றும் கலாச்சார பரிமாற்ற பயணத்தின் போது, இவரும் இவரது மகள் சுனைனியும் லாகூரின் கடாபி அரங்கம் மற்றும் செனாப் சங்கத்தில் உள்ள பைசாலாபாத் ஆகிய இடங்களில் தனது இசையுடன் பாகிஸ்தானின் பார்வையாளர்களை கவர்ந்தனர். இவரது சிறந்த பங்களிப்புக்கு ஒரு தங்க பதக்கம் மற்றும் மினார்-இ-பாக்கிஸ்தானின் தங்க தகடு ஆகியவை இவருக்கு வழங்கப்பட்டது.
தோலி குலேரியா இவர் ஒரு பஞ்சாபி நாட்டுப்புற பாடகராவார். இவர் மும்பையின் பைசாக்கி நாளில் பிறந்தார். இவர் பேராசிரியர் ஜோகிந்திர சிங் மற்றும் புகழ்பெற்ற பஞ்சாபி நாட்டுப்புற பாடகர் சுரிந்தர் கவுரின் மகளாவார்.
பஞ்சாபித் திரைப்படங்களான ரப் தியான் ரகான், தெசன் பர்தேஸ் மற்றும் மெயின் மா பஞ்சாப் தி ஆகியவற்றில் பின்னணி பாடகியாக தனது குரலை வழங்கியுள்ளார்.
மிருதங்க மேதை காரைக்குடி மணி அவர்களால் நிறுவப்பட்ட சுருதி லயா கேந்திர நடராஜாலயவின் இயக்குனர் குரு நிருத்யா சூடாமணி திருமதி ராஜேஸ்வரி சாய்நாத் என்பவர் சுமிதாவுக்கு பரதநாட்டியத்தில் பயிற்சி அளித்தார். ஐதராபாத் சகோதரிகள் என்று அழைக்கப்படும் செல்வி. லலிதா மற்றும் செல்வி .ஹரிப்ரியாவிடமிருந்து பாரம்பரிய கர்நாடக இசையில் மேம்பட்ட பயிற்சியையும் இவர் தொடர்ந்து பெற்று வருகிறார். சுமிதா தெலுங்கு பல்கலைக்கழகத்தில் இசை மற்றும் நடனத்திற்கான சான்றிதழ் திட்டத்தைக் கொண்டுள்ளார். இவர் தற்போது இந்திரகலா இசை விசுவ வித்யாலயாவிலிருந்து நடனத்தில் முதுநிலைப் பட்டத்தையும், சென்னை பல்கலைக்கழகத்தில் இசையில் முதுநிலைப் பட்டத்தையும் பெற்றுள்ளார். இவர் இந்திய கலாச்சார உறவுகளுக்கான அமைப்பின் பெயரிடப்பட்ட கலைஞராவார்.
சென்னையில், ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் டிசம்பர் விழாவில் சுமிதா தொடர்ந்து இசை மற்றும் நடன நிகழ்ச்சிகளை வழங்குகிறார். மேலும், இந்தியா முழுவதும் உள்ள அனைத்து முக்கிய சபாக்களிலும் சுமிதா தனது இசை நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தியுள்ளார். அமெரிக்கா, ஆத்திரேலியா, வியட்நாம், இந்தோனேசியா, சிங்கப்பூர் மற்றும் மலேசியா ஆகிய நாடுகளிலும் தனது இசை நிகழ்ச்சிகளை வழங்கியுள்ளார். வித்தியாசமான திறன் கொண்ட குழந்தைகளுக்கு சேவை செய்வதற்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒரு இலாப நோக்கற்ற அமைப்பான வெஜெஸ்னா அறக்கட்டளைக்கு நிதி வழங்குவதற்காக அமெரிக்கா முழுவதும் கிட்டத்தட்ட 30 பாடல்கள் மற்றும் விரிவுரைகளை இவர் வழங்கியுள்ளார்.
சுமிதா மாதவ் திறமையான பாரம்பரிய கர்நாடகப் பாடகரும் பரதநாட்டிய நடனக் கலைஞரும் ஆவார். கருநாடக இசை என்பது இந்தியாவின் தெற்குப் பகுதியுடன் பொதுவாக தொடர்புடைய இசை முறை மற்றும் இந்திய பாரம்பரிய இசையின் இரண்டு முக்கிய வகைப்பாடுகளில் ஒன்றாகும். . சுமிதா தனது 4ஆவது வயதிலேயே கர்நாடக குரல் இசையைக் கற்கத் தொடங்கினார். 1994 ஆம் ஆண்டில் தனது முதல் பொது நிகழ்ச்சியை வழங்கினார்.
கேசாடி பாதம்: கிருட்டிணரின் வாழ்க்கையிலிருந்து இதுவரை கேள்விப்படாத பல்வேறு கதைகளைச் சொல்லும் நடனம், கருவி மற்றும் அகார்யாவைப் பயன்படுத்தி ஒரு படைப்பு.
ராகம் ராகவம்: இராமாயணத்தின் பல்வேறு விளக்கங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு தனி கருப்பொருள் பரதநாட்டியம் நடன நிகழ்ச்சியை நிகழ்த்தியுள்ளார்.
தொடக்க கால பதன்கலங்களும் தேக்கக் கலங்களும் மரச் சட்டங்களால் அல்லது மரப்பலகைகளால் கட்டியமைக்கப்பட்டன. இவை தீப்பிடித்துக் கொண்டன. கூலப் பதன்கலத் தேக்ககங்கள், தொட்டிகள், களஞ்சியங்கள் இப்போது வலுவூட்டிய கற்காரையாலோ எஃகாலோ கட்டியமைக்கப்படுகின்றன. வாளை வகை ஏற்றிகள் பகிர்வகத்துக்குக் கொண்டுசெல்கின்றன. அங்கிருந்து கூலமணிகள் கடத்துபட்டை வழியாக கீழே விழுந்து தேக்கிகளிலோ, களஞ்சியங்களிலோ தொட்டிகளிலோ தேக்கி வைக்கப்படுகின்றன. தேவைப்படும்போது அவற்றைக் கடத்துபட்டை வழியாகவோ ஈர்ப்பைப் பயன்படுத்தியோ காலி செய்யலாம். இவ்வாறு தேக்கிகல், களஞ்சியங்கள், தொட்டிகள் ஆகியவற்றில் இருந்து அகற்றிய பிறகு கூலமணிகள் எடையிட்டு சரக்குந்துகளிலும் தொடர்வண்டி இணைப்புப் பெட்டிகளிலும் ஏற்றிப் போக்குவரத்து செய்யப்படுகின்றன. கப்பலி ஏற்றி அயல்நடுகளுக்கும் அனுப்பப்படுகின்றன.
செயல்முறைக் கூலப் பதன்கலம் கூலத்தை மேலும் பதப்படுத்தவோ வேறு விலைபொருள்களைச் செய்யவோ கூலத்தைப் பெற்றுத் தேக்கிவைக்கின்றன .
பரிமாற்றக் கூலப் பதன்கலம் மற்றொரு பதன்க்ளத்தில் எடையிட்டு ஆய்வு செய்த கூ லத்தைப் பெற்று வேறு இடத்துக்குப் பரிமாற்றுகிறது. இவை அயல்நாட்டில் இருந்து அல்லது கீழை நாடுகளில் இருந்து பெறும் கூலத்தைத் தூய்மை செது தேக்கிவைப்பதும் உண்டு.
கூலப் பதன்கலம் வருமுன் கூலம் பைகளில் நிரப்பி தையலிட்டு கையாளப்பட்டது. மூட்டைகளில் கட்டாமல் கூலங்கள் பேரளவில் கையாளப்பட்டதில்லை. வணிகர் ஜோசப் டார்ட்டும் பொறியாளர் இராபர்ட்டு தன்பார் ஆகிய இருவரும் கண்டுபிடித்த டார்ட்டுப் பதன்கலம் மாபெரும் புதுமைபுனைவாகும். இது நியூயார்க், பபலோ வில் 1942இலும் 1943 இலும் வடிவமைக்கப்பட்டது. ஆலிவர் எவான்சின் நீராவியால் இயங்கும் அரைவை ஆலைகளைப் பயன்படுத்தி, இவர்கள் கூலத்தைக் கப்பல் மேல்தளத்தில் இருந்து வாரி, ஒரு கடற்கால் வழியாக கடற்கரைக் கோபுரத்துக்கு ஏற்றினர்.
ஆத்திரேலியாவில் கூலப் பதன்கலம் எனும் ஆங்கிலச் சொல் கூலம் ஏற்றும் கோபுரங்களுக்கே பயன்படுகிறது. ஆனால், கூலப் பெறுகை, தேக்க வளாகம் பெறும்புள்ளி அல்லது கோதுமைத் தொட்டி அல்லது களஞ்சியம் எனவே அழைக்கப்படுகிறது. பேரளவு கூலப் பெறுகை, தேக்கல், போக்குவரத்து செய்தல் செயல்முறைகள் பெருந்திரள் கையாளல் எனப்படுகிறது.
கூலப் பதன்கலம் என்பது கூலத்தைத் தேக்கிவைப்பதற்கான ஒருவேளாண் ஏந்து அமைப்பாகும். கூல வணிகத்தில், கூலப் பதன்கலம் எனும் சொல் வாளி ஏந்தி அமைந்த கோபுரத்தையோ அல்லது கீழிருந்து கூலத்தைக் காற்றால் மேல்நோக்கி ஊதி கூலக் களஞ்சியத்துக்குள் தள்ளும் வளிமக் கடத்துபட்டையையோ கூட குறிப்பிடுகிறது.
கனடாவில் கூலப் பதன்கலம், உலகளாவிய கூலப் பகிர்ந்தளிப்புக்கு உழவர் கூலத்தை விற்பனை செய்யும் இடத்தைக் குறிக்கப் பயன்படுகிறது. அல்லது போக்குவரத்து செய்ய கூலம் தேக்கும் இடத்தைக் குறிக்கப் பய்ன்படுகிறது. கனடியக் கூலச் சட்டம், பிரிவு-2 பலவகைக் கூலப் பதன்கலங்களைப் பின்வருமாறு வரையறுக்கிறது.
பெரும்பாலான வேளைகளில் கூலப் பதன்கலம் சொல் முழுப் பதன்கல வளாகத்தையும் குறிப்பதுண்டு. இவ்வளாகத்தில் எடை மேடையும் ஓர்வு அலுவலகமும் கூலப் பதன்கலத்தோடு கூட அமையும்மிது மேலும் கூலப் பதன்கலத்தை இயக்கிக் கட்டுபடுத்தும் ஆட்சியமைப்பையும் குறிப்பதும் உண்டு.
அறக்ககட்டளையானது அதன் முதல் திட்டமாக 1979 ஆம் ஆண்டில் 'சமஸ்கிருத விருதுகளை' நிறுவியது. இந்த விருதானது 20 வயது முதல் 35 வயதுக்குட்பட்ட இளம் கலைஞர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது. இலக்கியம், கலை, இசை, நடனம், நாடகம், பத்திரிகை மற்றும் சமூக /பண்பாடு ஆகிய துறைகளில் சாதனை செய்தவர்களுக்கு இது வழங்கப்படுகிறது. அடுத்தபடியாக அன்றாட கலை அருங்காட்சியகம் 1984 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது. இந்த அருங்காட்சியகத்தில் அன்றாட பயன்பாட்டில் உள்ள பொருட்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. பள்ளிக் குழந்தைகளுக்கிடையே பண்பாட்டு விழிப்புணர்வை மேம்படுத்துகின்ற வகையில் 'சமஸ்கிருத யாத்திரை' என்ற தலைப்பிலான பட்டறைகளையும் இந்த அறக்கட்டளை நடத்தி வருகிறது. அதன் மூன்று மாத பயிற்சித்திட்டங்கள் யுனெஸ்கோ, ஆசியா இணைப்பு மற்றும் ஃபுல்பிரைட் பெல்லோஷிப் ஆகிய அமைப்புகளுடன் இணைந்து நடத்தப்பட்டு வருகின்றன. அருங்காட்சியகவியலாளர் ஜோதிந்திர ஜெயின் இதன் அறங்காவலர் மற்றும் அறக்கட்டளையின் இயக்குநராக செயல்பட்டு வருகிறார்.
சமஸ்கிருதி அருங்காட்சியகங்கள் புதுதில்லியில் அமைந்துள்ள மூன்று அருங்காட்சியகங்களைக் கொண்ட ஒரு தொகுப்பாகும், அவை 'அன்றாட கலை அருங்காட்சியகம் ', இந்திய டெர்ராக்கோட்டா அருங்காட்சியகம் மற்றும் ஜவுளி அருங்காட்சியகம் ஆகியவை ஆகும். இது புதுதில்லியிலிருந்து 10 கிமீ தொலைவில் தெற்கே உள்ளது. இது ஆனந்தகிராமில் உள்ள எட்டு ஏக்கர் பரப்பளவில் ஒரு கிராமக் கலைஞர்கள் வளாகத்தில் அமைந்துள்ள சமஸ்கிருத கேந்திர வளாகத்திற்குள் அமைந்துள்ளது,
இது "அன்றாட கலைகள்" என்று அழைக்கப்படும் இப் பகுதியில் அமைந்துள்ள அருங்காட்சியகத்தில் அன்றாட செயல்பாடுகள் குறித்தவை காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றில் அன்றாட வீட்டுப் பொருள்களான விளையாட்டுப்பொம்மைகள், பாக்குவெட்டிகள், குடுவைகள், தட்டுகள், கரண்டிகள், மற்றும் வழிபாட்டிற்கான பொருள்கள் ஆகியவை உள்ளிட்டவை அடங்கும். அங்குள்ள கைவினைஞர்கள் தம் செயல்பாடுகள் மூலமாக இவை போன்றவற்றை கலைப் படைப்புகளாக மாற்றி அமைக்கின்றனர்.
இந்திய சுடுமண் சிற்ப அருங்காட்சியகத்தில் இந்தியாவின் பழங்குடிப் பகுதிகளைச் சேர்ந்த 1,500 க்கும் மேற்பட்ட சுடுமண்ணால் ஆன கலைப்பொருள்கள், சிற்பங்கள் மற்றும் சிலைகள் போன்றவை அந்தந்த பழங்குடி கலைகளின் பின்னணியில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன.
இந்த அருங்காட்சியகம் 1978 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டதாகும். புதுதில்லியை தளமாகக் கொண்ட இலாப நோக்கற்ற அமைப்பான சமஸ்கிருத அறக்கட்டளையின் கீழ் 1990 ஆம் ஆண்டில் ஓ.பி. ஜெயின் என்பவரால் இந்த அருங்காட்சியகம் நிறுவப்பட்டது.
தில்லியின் புறநகரில் உள்ள மெஹ்ராலி - குர்கான் சாலையில் உள்ள ஆயா நகருக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது. இதற்கு அருகில் அமைந்துள்ள டெல்லி மெட்ரோ நிலையம் டெல்லி மெட்ரோவில் உள்ள அர்ஜன் கர் ஆகும். .
இங்கு ஒரு பிரிவாக ஜவுளி அருங்காட்சியகம் செயல்பட்டு வருகிறது. இங்கு இந்திய ஜவுளி பாரம்பரியம் தொடர்பான மிகச் சிறந்த கலைப்பொருள்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன.
அசோக் பீம்சந்திரா டிண்டா என்பவர் இந்தியத் துடுப்பாட்ட அணியின் வீரர் ஆவார். இவர் இந்தியத் துடுப்பாட்ட அணிக்காக ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்டம் மற்றும் பன்னாட்டு இருபது20 ஆகிய சர்வதேச போட்டிகளில் விளையாடி வருகிறார்.மேலும் இவர் பட்டியல் அ துடுப்பாட்டம், முதல் தரத் துடுப்பாட்டம் ஆகிய உள்ளூர் போட்டிகளிலும் விளையாடி வருகிறார். மேலும் இவர் 2005 ஆம் ஆண்டில் முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும், 2008 ஆம் ஆண்டில் பட்டியல் அ துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் அறிமுகமான இவர் 2010 ஆம் ஆண்டில் சர்வதேசப் போட்டிகளில் அறிமுகமானார். இவர் தற்போது வரை 115 முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் விளையாடி 1083 ஓட்டங்களையும் , 98 பட்டியல் அ துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் விளையாடி 327 ஓட்டங்களையும் ,13 ஒருநாள் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் விளையாடி 21 ஓட்டங்களையும் 144 இருபது20 துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் விளையாடி 109 ஓட்டங்களையும் எடுத்துள்ளார்.
2008 ஆம் ஆண்டில் இவர் பட்டியல் அ துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் அறிமுகமானார். அக்டோபர் 25 கட்டாக் துடுப்பாட்ட அரங்கத்தில் இந்தியா புளூ துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான போட்டியில் இவர் இந்தியா கிரீன் துடுப்பாட்ட அணி சார்பாக பட்டியல் அ துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் அறிமுகமானார்.பின் 2019 ஆம் ஆண்டில் அக்டோபர் 14 ஜெய்பூர் துடுப்பாட்ட அரங்கத்தில் ரயில்வே துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான பட்டியல் அ போட்டியில் இவர் வங்காளத் துடுப்பாட்ட அணி சார்பாக விளையாடினார்.
2018 ஆம் ஆண்டில் இவர் இருபது20 துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் அறிமுகமானார். ஏப்ரல் 18 , பெங்களூர் துடுப்பாட்ட அரங்கத்தில் ராயல் சேலஞ்சர்ஸ் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான போட்டியில் இவர் கொல்கத்தா நைட் ரைடர்ஸ் அணி சார்பாக இருபது20 துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் அறிமுகமானார்.பின் 2019 ஆம் ஆண்டில் மார்ச் 12, இந்தூர் துடுப்பாட்ட அரங்கத்தில் குஜராத் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான இருபது20 போட்டியில் இவர் வங்காளத் துடுப்பாட்ட அணி சார்பாக விளையாடினார்.
இவர் 2005 ஆம் ஆண்டில் முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் அறிமுகமானார்.நவம்பர் 23, புனே துடுப்பாட்ட அரங்கத்தில் மகாராட்டிர துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான போட்டியில் இவர் வங்காளத் துடுப்பாட்ட அணி சார்பாக முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் அறிமுகமானார்.பின் 2019 ஆம் ஆண்டில் கொல்கத்தா துடுப்பாட்ட அரங்கத்தில் பஞ்சாப் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான போட்டியில் இவர் வங்காளத் துடுப்பாட்ட அணி சார்பாக விளையாடினார்.
மானசா ஆந்திராவில் பூர்வீக இந்திய கலாச்சாரத்தின் மீது மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்த ஒரு குடும்பத்தில் பிறந்தார். இவர் ராஜ்ய லட்சுமி மற்றும் ரவி சந்திரா ஆகியோரின் மகளாவார். இவரது தாயார் இராஜ்ய லட்சுமி கலைகள் மீதான ஆர்வத்தை ஊக்குவித்து, தனது குழந்தையை ஒரு கர்நாடக குரல் பள்ளியில் சேர்த்தார். வாய்ப்பாட்டு கயிற்சிக்கு செல்லும் வழியில் ஆந்திரப்பிரதேசத்தின் பூர்வீக பாரம்பரிய நடனமான குச்சிப்புடியின் தாள அடிச்சுவடுகளால் ஈர்க்கப்பட்ட இவர், குச்சிப்புடி நடனத்தை கற்க அனுமதி பெற்று அதனை கற்க ஆறம்பித்தார். பல ஆண்டு கடுமையான பயிற்சி, அர்ப்பணிப்பு மற்றும் ஆர்வம் ஆகியவற்றிலிருந்து வரும் வெளிப்பாடு. குச்சிப்புடி பாரம்பரியத்தில் இவர் ஆழமாக அடித்தளமாக உள்ளார். மேலும் இந்த கலை வடிவத்தை அழகியல் மற்றும் கலாச்சார ஒருமைப்பாட்டை இழக்காமல் பரந்த பார்வையாளர்களிடம் கொண்டு செல்வதே இவரது நோக்கமாகும்.
இவரது நடன பயணம் இவரது ஆறாவது வயதில் குரு திருமதி. மது நிர்மலாவின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் தொடங்கியது. அவரிடம் சில அடிப்படை பயிற்சிளையும் பின்னர் குரு சிரீ நரசய்யாவிடமும் கற்றுக்கொண்டார். இவரது அரங்கேற்ற நிகழ்ச்சி இவரது ஆறு வயதில் இருந்தது. குரு சிரீ மகங்காளி சூரியநாராயண சர்மா போன்ற புகழ்பெற்ற குருக்களின் கீழ் மூன்று ஆண்டுகள் தனது கலை முயற்சியைத் தொடர்ந்தார். அங்கு இவருக்கு ஒரு வலுவான அடித்தளம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இவரது குரு "தேவபரிஜாதம்", "ராஜா ஹம்சா", "நாட்டியவிசாரதா" வேம்பதி சின்ன சத்தியம் மற்றும் சிறீ சிந்தா ஆதிநாராயண சர்மா ஆகியோரின் சீடரான சிறீ காழ வெங்கட்ட சுப்ரமண்யம் என்பவரால் இவர் ஒரு முழுமையான குச்சிப்புடி கலைஞராக வடிவமைக்கப்பட்டு குச்சிபுடியின் நிபுணராக மாற்றப்பட்டார்.
அச்சுதா மனசா இந்தியா மாநிலமான ஆந்திரப்பிரதேசத்தின் பூர்வீக பாரம்பரிய நடனமான குச்சிப்புடி நடனத்தில் ஒரு புகழ் மிக்கக் கலைஞராவார். இவரது அதிகாரப்பூர்வ வலைத்தளத்தை இரவிசங்கர் தொடங்கி வைத்தார். பண்டைய வரலாற்றில் அதன் கலாச்சார வேர்களைக் கொண்ட இந்தியாவின் பாரம்பரிய நடன வடிவமான குச்சிப்புடியின் முன்னணி இளம் நிபுணராக மானசா ஒப்புக் கொள்ளப்படுகிறார். மிகவும் திறமையான நடனக் கலைஞரான இவர் குச்சிபுடி நடனத்தின் பாரம்பரிய மரபுகளை உயிரோடு கொண்டுவருகிறார்.
இந்தியாவின் தொலைகாட்ட்சியான தூர்தர்ஷனின் தரப்படுத்தப்பட்ட கலைஞராக மானசா இருக்கிறார். இந்திய கலாச்சார அமைச்சகம், இவரது பணியை அங்கீகரித்து இவரது பயிற்சியைத் தொடர உதவித்தொகை வழங்கியது. மானசா 2011 ஐக்கிய நாடுகள் கல்வி, அறிவியல், பண்பாட்டு நிறுவனத்தின் சர்வதேச நடன அமைப்பின் உறுப்பினராக இருந்தார். கிரேக்கத்தில் நடன ஆராய்ச்சி தொடர்பான 31வது உலக காங்கிரசுக்கு இந்தியாவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஒரு நிகழ்ச்சியை வழங்கியுள்ளார்.
பத்தொன்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலான அனுபவத்துடன், மானசா நாடு முழுவதும் பல்வேறு இடங்களில் 800க்கும் மேற்பட்ட தனி குச்சிப்புடி நடன நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தியுள்ளார். மேலும், பல முக்கிய அமைப்புகளின் பல விருதுகளுடன் கௌரவிக்கப்பட்டார். பார்வையாளர்கள் மற்றும் விமர்சகர்களின் பாராட்டுகளையும் பெற்றுள்ளார்.
நடனத்தைத் தவிர மென்பொருள் பொறியியலிலும் பட்டம் பெற்ற மானசா ஒரு மென்பொருள் நிறுவனத்தில் பணிபுரிந்தார். ஆனால் குச்சிப்புடிக்கு தனது நேரத்தை அர்ப்பணிப்பதற்காக அந்த வேலையை விட்டு வெளியேறினார்.
முதல் அரண்மனை, திவான் கானே என்று அழைக்கப்படும் இரண்டு மாடி கட்டிடம் ஆகும், இது முதலில் அரச குடும்பத்தின் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளுக்கான விருந்தினர் மாளிகையாக இருந்தது. இது 35 ஏக்கர் பரப்பளவில் அமைந்துள்ளது, அரண்மனையில் வட்ட செங்கல் தூண்கள், இந்திய உருவங்கள், வளைவுகள், கோதிக் நெடுவரிசைகள் மற்றும் சுண்ணாம்பு மற்றும் மோட்டார் முறையால் கட்டப்பட்ட மெட்ராஸ் மொட்டை மாடி ஆகியவை இருந்தன. கதவுகளில் மயில் மாதிரி கண்ணாடி பேனல்கள், கதவு கைப்பிடிகள் மற்றும் தாவரங்கள் மற்றும் விலங்கினங்களுடன் கூடிய வேலைப்பாடுகள் - முகலாய பாணியிலான கட்டிடக்கலைகளின் சிறப்பியல்பு - அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. இந்த அரண்மனையில் மீன் தட்டச்சு செய்யப்பட்ட கதவு தடுப்பாளர்கள் மற்றும் தளங்கள் சுண்ணாம்புகளால் செய்யப்பட்டன, ஆனால் ஓடுகட்டப்பட்ட தரையையும் ஒத்திருந்தன. கடைசி இரண்டு அம்சங்கள் அந்தக் காலத்தின் ஆர்னி ஆட்சியாளர்களால் பின்பற்றப்பட்ட கட்டிடக்கலைக்கு தனித்துவமானவை. தற்போது, அரண்மனை இடிந்து கிடக்கிறது.
ஆரணி பூசிமலைக்குப்பம் என்று அழைக்கப்படும் இரண்டாவது அரண்மனை ஆட்சியாளர்களுக்கு விருந்தினர் மாளிகையாக கட்டப்பட்டது. இது ஒரு மாடி கட்டமைப்பாகும், இது புறாக்களுக்கு தனித்தனி மாடி, நான்கு புகைபோக்கிகள் இருந்தது. இந்த அரண்மனை ஒரு பொதுவான பிரிட்டிஷ் பாணியில் கட்டப்பட்டுள்ளது. பெரும்பாலான கட்டமைப்பு இப்போது அப்படியே உள்ளது, ஆனால் உடனடி பாதுகாப்பு தேவை. உண்மையில், திரு. ஹரிஹரன் கூறுகையில், வன அரண்மனை அதன் கூரைக்கு பாரம்பரிய மர ராஃப்டர்களுக்கு பதிலாக எஃகு ராஃப்டார்களைப் பயன்படுத்துவதற்கான பிராந்தியத்தின் ஆரம்ப கட்டமைப்பாகும். இத்தகைய எஃகு ராஃப்டர்கள் கட்டமைப்பிற்கு வலிமையைச் சேர்த்தன.
1903 ஆம் ஆண்டில் ஆரணியின் ஜாகிர்தார்களால் ஆரணி அரண்மனை கட்டப்பட்டது, பின்னர் இது மகாராஜா கிருஷ்ணராஜா வாடியார் அவர்களால் வாங்கப்பட்டது மற்றும் அவரது மருமகன் ஜெயச்சாமராஜேந்திர வாடியருக்கு பரிசாக வழங்கப்பட்டது மற்றும் அதற்கு ஜெயமஹால் அரண்மனை என்று பெயரிடப்பட்டது. 1949 இல் மைசூர் மகாராஜா ஜெயச்சாமராஜேந்திர வாடியார் இந்த அரண்மனையை கோண்டலின் மகாராஜாவுக்கு விற்றார். ஜெயமஹால் அரண்மனை பெங்களூரில் 24 ஏக்கர் பரப்பளவில் இருந்தது.
ஆரணி போருக்குப் பிறகு, 1762 ஆம் ஆண்டில் ஆற்காட்டின் நவாப் மற்றும் தஞ்சையின் ராஜா பிரதாப் சிங் இடையே ஒரு ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது. இதற்கு செயின்ட் ஜார்ஜ் கோட்டை அரசு உத்தரவாதம் அளித்தது மற்றும் கிழக்கிந்திய கம்பெனியால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. இது மீண்டும் மீட்டெடுக்கப்பட்டு, ஜாகீரை திருமலை ராவ் சாஹிப்பிற்கு ஒப்பந்தத்தின் 5 வது பிரிவின் கீழ் உறுதிப்படுத்தியது.
ஆரணி ஜாகிர் க்கு வழங்கப்பட்டது வேதாஜி பாஸ்கர் ராவ் பந்த் மூலம் ஷாஹாஜி 1640 இல். சிவாஜி தனது பேச்சுவார்த்தையில் தோல்வியுற்றதால் , பிஜாப்பூர் சுல்தான் ஆரணி மற்றும் பல கோட்டைகளை எடுத்துக் கொண்டார், மேலும் மைசூரில் ஷாஜியின் ஜாகிர் முழுவதையும் வலுக்கட்டாயமாக ஆக்கிரமித்தார். ஆரணியின் ஜாகிர் மீண்டும் வேதாஜி பாஸ்கர் பந்திற்கு பரிசாக பிஜாப்பூர் சுல்தானால் வழங்கப்பட்டது.
1902 ஆம் ஆண்டில், ஜாகிர்தார் ராஜா சீனிவாச ராவ் சாஹிப் இறந்தபோது, ராஜா திருமலை ராவ் சாஹிப் அடுத்த ராஜா ஒரு சிறியவர், மற்றும் அரசாங்கத்தின் உத்தரவின் பேரில் வார்டு நீதிமன்றத்தின் நிர்வாகத்தின் கீழ் தோட்டம் தொடர்கிறது. ராஜா திருமலை ராவ் சாஹிப்பின் மரணத்திற்குப் பிறகு அவரது மூத்த மகன் ராஜா சீனிவாச ராவ் சாஹிப் வெற்றி பெற்றார்.
பிஜாப்பூர் சுல்தானகம் வேதாஜி பாஸ்கர் பந்திற்கு ராவ் சாஹிப் என்ற பட்டத்தை வழங்கினார், இது ஆளும் குடும்பத்தின் பந்த் என்ற குடும்பப்பெயரை மாற்றியது.
1765 ஆம் ஆண்டில், அர்னியின் 6 வது ஜாகிர்தார் சீனிவாசா ராவ் சாஹிப்பிற்கு " ராஜா " என்ற பட்டம் வழங்கப்பட்டது. அவர்களின் முதல் ஆளும் குடும்பம் " ராஜா " என்ற பட்டத்தை பயன்படுத்தியது.
ஆரணி ஜாகிர் ஒரு ஜாகிர் மற்றும் நிரந்தரமாக குடியேறிய ஜமீன்தாரி தோட்டமாகும், இது 1640 முதல் 1948 வரை பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் முந்தைய மெட்ராஸ் பிரசிடென்சியின் வட ஆற்காடு மாவட்டத்தின் ஆரணி துணைப்பிரிவில் இருந்தது.
ஆரணியின் ஆட்சியாளர்கள் மாதவா பிரிவைச் சேர்ந்த மராத்தி - தேசஸ்தா பிராமண குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் . மற்றும் ராவ் சாஹிப் மற்றும் ராஜா என்ற தலைப்புகளைப் பயன்படுத்தினார்.
சேசுலதா கொசுரு இந்தியாவிலும் வெளிநாட்டிலும் ஏராளமான நிகழ்ச்சிகளை வழங்கி வருகிறார். இவர் 1989 முதல் தெலுங்கு பல்கலைக்கழகத்தின் இசைத் துறை ஆசிரியராக உள்ளார். பாரம்பரிய மற்றும் மெல்லிசைக் கலைஞரான இவர் ஐதராபாத் அகில இந்திய வானொலியின் தரக்கலைஞர் ஆவார்
இவர் அகில இந்திய வானொலி, தூர்தர்ஷன் மற்றும் பிற தொலைக்காட்சிகளில் பாரம்பரியம் & பக்தி இசையில் நிகழ்ச்சிகளை வழங்கியுள்ளார். தொலைக்காட்சி மற்றும் பிற இசை சங்கங்களில் பல இசை நிகழ்ச்சிகளில் நடுவராக இவர் பணியாற்றி வருகிறார். இவர் பல பாடல்களுக்கு இசையமைத்துள்ளார். மேலும் பல நடன நிகழ்ச்சிகளுக்கும் மற்றும் இசை ஓபராக்களுக்கும் இசையமைத்துள்ளார். பல்வேறு விரிவுரை நிகழ்ச்சிகள், வீட்டில் தனி வகுப்புகள் மற்றும் இணையவழி பயிற்சி ஆகியவற்றையும் நடத்துகிறார். இவர் தற்போது சிஃபாஸ் என்ற நிறுவனத்தில் ஆசிரியராகவும் அகாதமி பதிவாளராகவும் உள்ளார்.
இவர் தனது தாயார் மற்றும் சிறீ சோடவரபு சுப்பா ராவ், சிறீ தேசபதி ராஜு, சிறீ சிஸ்து பிரபாகர கிருட்டிண மூர்த்தி சாஸ்திரி ஆகியோரின் கீழ் தனது ஆரம்ப பயிற்சியை மேற்கொண்டார். மேலும் சிறீ பாலந்திரபு ரஜனிகாந்த ராவ், சிறீ ஏ. நாராயண ஐயர், சிறீ கே. ஆர். கணபதி மற்றும் வி. எல். ஜானகி ராம் போன்ற புகழ் பெற்ற இசை மேதைகளிடம் இவர் பயிறிப் பெற்றுள்ளார். 1981-88 ஆம் ஆண்டில் மறைந்த சிறீவோலெட்டி வெங்கடேஸ்வரூலு என்பவரிடமிருந்து ஆந்திர மாநில சங்கீத அகாதமியின் உதவித்தொகையுடன் மேம்பட்ட பயிற்சியைப் பெற்றார். மேலும் சங்கீதா கலாநிதி சிறீ நேதுனூரி கிருட்டிணமூர்த்தி என்பவரிடம் மேம்பட்ட பயிற்சியையும் பெற்றார்.
இந்தியாவின் ஐதராபாத்த்திலுள்ள பொட்டி சிறீராமுலு தெலுங்கு பல்கலைக்கழகத்தில் இசையில் முனைவர் பட்டம் பெற்றுள்ளார். தியாகராஜருக்கு சிறப்பு குறிப்புடன் இசை டிரினிட்டியின் ஒற்றை இசையமைப்பைக் கொண்ட அரிய ஜன்ய ராகங்களை ஆராய்சி செய்தார். திருப்பதி பத்மாவதி மகிலா பல்கலைக்கழகத்தில் இசையில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றுள்ளார். மேலும், உஸ்மானியா பல்கலைக்கழகத்தில் தெலுங்கு இலக்கியத்தில் முதுகலையும் மற்றும் ஆந்திர பல்கலைக்கழகத்தில் இசையில் இளங்கலையும் பெற்றுள்ளார்.
டாக்டர் சேசுலதா கொசுரு இவர் ஒரு முன்னணி கருநாடக இசைக்கலைஞரும் மற்றும் ஆந்திராவைச் சேர்ந்த ஆசிரியரும் ஆவார். இவர் இந்தியாவிலும் வெளிநாட்டிலும் பரவலாக நிகழ்ச்சிகளை பல இசை நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்தியுள்ளார். மேலும், பல முன்னணி அமைப்புகளிடமிருந்து ஏராளமான விருதுகளையும், பட்டங்களையும் பெற்றுள்ளார். இவர் பல கருநாடக மற்றும் பக்திப் பாடல்களின் தொகுப்புகளை இசையமைத்து வெளியிட்டுள்ளார். மேலும் இவர் பல நடன நிகழ்ச்சிகளுக்கும் இசையமைத்துள்ளார்.
ரவுத் நாச்சா' என்பது தங்களை கிருட்டிணரின் சந்ததியினர் எனக் கருதும் யாதவர் என்ற சாதி நிகழ்த்தும் ஒரு நடனமாகும். அவர்களைப் பொறுத்தவரை இது கிருட்டிணருக்கு வழிபாட்டின் அடையாளமாக இருக்கிறது. 'தேவ உத்னி ஏகாதசி' நேரத்தில் அவர்கள் இந்த நடனத்தை நிகழ்த்துகிறார்கள். இந்து நாட்காட்டியின்படி சிறுது கால ஓய்வு எடுத்துக் கொண்ட பிறகு கடவுள் கிருட்டிணரை விழித்தெழச் செய்யும் நேரம் என்று நம்பப்படுகிறது. இந்த நடன வடிவம் சத்தீசுகர் மாநிலத்தில் இருந்து உருவானது. இந்த நடனம் மிகவும் பிரபலமான பகவான் கிருட்டிணரின் மீது கோபிகைப் பெண்கள் நிகழ்த்தும் நடனமாகக் கருதப்படும் “இராச லீலை"யை ஒத்திருக்கிறது என்றும் கூறப்படுகிறது. மேலும், இந்த நடனம் வழக்கமாக தீபாவளிக்கு பிறகு ஒரு வாரம் வரை நிகழ்த்தப்படுகிறது. கூடுதலாக, இது "தீமையை அழித்த" கடவுளின் வெற்றியைக் கொண்டாடுவதற்காக உருவாக்கப்பட்டது.