polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலத்தில், ஓமோ இரெக்டசு கிழக்கு மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவில் 18 இலட்சம் முதல் 40,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வாழ்ந்தனர். பதிவுசெய்யப்பட்ட நாகரிகம் சீனாவில் சுமார் 2000 கி.மு. முதல் தொடங்குகிறது.
ஆழித்தேரோட்டம் சூலை 9, 2009இல் நடைபெற்றது. இதில் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் பங்கேற்று தேரை வடம்பிடித்து இழுத்தனர். அலங்கரிக்கப்பட்ட ஆழித்தேரின் உயரம் 96 அடியாகும். 300 டன் எடையுள்ள இத்தேரில், திருச்சியில் உள்ள பாரத மிகு மின் நிறுவனம் சார்பில் இரும்பு அச்சு மற்றும் ஹைட்ராலிக் பிரேக்குகள் போன்றவை பொருத்தப்பட்டுள்ளன. தேரின் வேகம், திசை ஆகியவை கட்டுப்படுத்தப்பட்டு, முன்புறம் 4 வடங்களை பக்தர்கள் இழுக்க, பின்புறமுள்ள இரு சக்கரங்களையும் இரு புல்டோசர்கள் தள்ளிக்கொண்டு சென்றது. அடுத்த தேர்த் திருவிழா சூலை 16, 2010இல் நடைபெற்றது. பின்னர் தேர் பழுதடைந்ததால் பின்வந்த ஆண்டுகளில் தேரோட்டம் நடைபெறவில்லை. தற்போது இத்தேர் புதுப்பிக்கப்படுகிறது. புதுப்பிக்கப்படும் தேர் ஏழு அடுக்குகளைக் கொண்டமைந்துள்ளது. 30 அடி உயரத்தில் 31 அடி நீளமும் 31 அடி அகலமும் கொண்ட இது சுமார் 300 டன் எடையுள்ளதாகும். முற்றிலுமாக அலங்கரிக்கப்படும்போது 400 டன்னாகும். அக்டோபர் 26, 2015இல் இத்தேரின் வெள்ளோட்டம் நடைபெற்றது.
திருவாரூர் தியாகராஜசுவாமி கோயிலுக்குரிய தேரான ஆழித்தேர் 1927இல் முற்றிலுமாகத் தீக்கிரையானது. பின்னர் மேற்கொள்ளப்பட்ட பெருமுயற்சியின் காரணமாக 1930இல் புதிய தேர் உருவாக்கம் பெற்று தேர்த் திருவிழா நடைபெற ஆரம்பித்தது. 1930இல் வடிவமைக்கப்பட்ட தேரில் 400க்கும் மேற்பட்ட மரச்சிற்பங்கள் உள்ளன. 1943ஆம் ஆண்டில் தேரோட்டச் செலவு ரூ.7,200 ஆயிற்று. திருவாரூர் தேர் 96 அடி உயரம் 360 டன் எடையும் கொண்டது. இந்த தேர் நான்கு நிலைகளை உடையது. அவை முறையே 6 மீட்டர் 1.2 மீட்டர் 1.6 மீட்டர் 1.6 மீட்டர் உயரம் கொண்டவை ஆகும். தேரின் சக்கரங்கள் ஒவ்வொன்றும் 2.59 மீட்டர் விட்டம் கொண்டவை. பல கலை நயந்துடன் கூடிய வேலைப்பாடுகள் உடைய இந்த தேர் ஹைட்ராலிக் ப்ரேக் கொண்டு நிறுத்தப்படுகிறது. இது திருச்சி பாரத மிகு மின் நிறுவனப் நிறுவனப் பொறியாளர்களைக் கொண்டு கையாளப்படுகிறது. காலமாற்றத்தின் காரணமாக தேரிழுக்க வரும் பக்தர்களின் பற்றாக்குறை காரணமாக இரும்புச் சக்கரங்கள் பொருத்தப்பட்டு, 1988இல் 2000 பேர் தேரை இழுத்தனர்.
பண்டைக்காலத்தில் திருவாரூர் தியாகேசப்பெருமான் தேருக்கு எழுந்தருளும்போது பொன்பூ, வெள்ளிப்பூக்களை வாரி இறைப்பதாகக் கூறுவர். பொன்பரப்பிய திருவீதி என்று ஒரு வீதிக்கு உள்ள பெயரை வைத்து இதனை உணரலாம். அடிக்கோராயிரம் பொன் சின்னங்கள் கூற அளிப்பார் என்று திருவாரூர்க் கோவையும், உய்யும்படி பசும்பொன் ஓராயிரம் உகந்து பெய்யும் தியாகப்பெருமானே என்று திருவாரூர் உலாவும் இதன் சிறப்பைக் கூறுகின்றன. ஆடாதும் ஆடிப்பாகற்காய் பறிக்கும் தியாகர் என்ற பழமொழி இறைவன் ஆழித்தேரில் ஆடி வரும் அழகை உணர்த்துகிறது. முன்னர் பெரிய தேரை இழுக்க 12,000 தேவைப்பட்டனர்.
முன்பு ஒரு காலத்தில் மனித சக்தி மட்டும் அல்லாது யானைகளும் தேரை இழுக்க பயன்பட்டன. சில சமயம் தேர் நிலை அடிக்கு வர மாத கணக்காகும். ஆனால் தற்பொழுது நான்கு புல்டோசர்கள் கொண்டு ஒன்று அல்லது இரண்டு நாட்களில் தேரை நிலையடிக்கு கொண்டு வந்து வரப்படுகிறது.
ஆழித்தேர் தமிழகத்திலுள்ள திருவாரூர் தியாகராஜர் கோயிலுக்குரிய தேராகும். மிகவும் பெரியதாகவும் அழகாகவும் இருப்பதால் அதனைக் கொண்டு ”திருவாரூர் தேரழகு” என்ற சிறப்பைப் பெற்றது. ஆசியாவிலேயே இரண்டாவது உயரம் கொண்ட தேர் ஆகும்.
இந்த நிகழ்வை சோழர்கள் கல்தேராக வடித்தனர். திருவாரூர் தியாகராஜர் கோயிலுக்கு வடகிழக்கே கல்தேர் அமைந்துள்ளது. கல்தேரை பொதுமக்கள் காலை மற்றும் மாலை வேளைகளில் காணலாம்.
திருவாரூரை ஆண்ட மனுநீதிச் சோழன் பசுவிற்கு நீதி வழங்க தன் சொந்த மகனையே தேரை ஏற்றி கொன்றது வரலாற்றில் நீதிக்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக அறியப்படுகிறது.
எஸ்கெலெ என்பது நிலநடுக்க மையத்திற்கு அருகாமையில் உள்ள நகரமாகும். ஈரானில் ஏற்பட்ட நிலநடுக்கம் சார்ந்த மரணங்களில் பெரும்பாலானவை சார்போல்-இ-சகாப் நகரம் மற்றும் எஸ்கெலெ மாவட்டத்திற்கும் உரியதாகும். இந்தப் பகுதிகள் ஒட்டுமொத்தமாக முப்பதாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட மக்கள் தொகையைக் கொண்டவையாகும். கெர்மான்சா மற்றும் இலம் மாகாணங்களில் நிலநடுக்கத்தைத் தொடர்ந்து பள்ளிகள் மூடப்பட்டிருக்கும் என்ற அதிகாரப்பூர்வத் தகவல் வெளியாகியுள்ளது.
2017 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 12 ஆம் நாள் சர்வதேச திட்ட நேரம் 18:18 , இன் போது உந்தத்திறன் ஒப்பளவு 7.3 அளவிலான நிலநடுக்கம் நிகழ்ந்தது. ஈரான்-ஈராக் எல்லைப்புறத்தில் ஈரானின் எல்லையோர ஈராக்கிய குர்திஸ்தான் பகுதியில் உள்ள கெர்மான்சா மாகாணத்தில் அலாப்ஜா நகரிலிருந்து 32 கிலோமீட்டர் அல்லது 20 மைல் தொலைவில் நிலநடுக்க மையத்தைக் கொண்ட நிலநடுக்கம் நிகழ்ந்துள்ளது.
இந்த நிலநடுக்கமானது, மத்திய கிழக்கு நாடுகள் முழுவதுமாகவும் அதற்கப்பாலும் உணரப்பட்டுள்ளது. இந்த நிலநடுக்கத்தால் குறைந்தபட்சம் 452 எண்ணிக்கையிலான மக்கள் உயிரிழந்துள்ளனர். 8,100 இற்கும் அதிகமானோர் காயமடைந்துள்ளனர். இன்னும் பல பேர் இருக்கும் இடம் அறியப்படாமலும் உள்ளது. தற்போதைக்கு 2017 ஆம் ஆண்டில் அதிக உயிரிழப்பை ஏற்படுத்திய நிலநடுக்க நிகழ்வு இதுவேயாகும்.
கெர்மான்சா மாகாணமானது அலபஜா மற்றும் சார்போல்-இ சகாப் ஆகிய நகரங்களின் கடுமையான பாதிப்புகளுடன் மிகவும் பாதிக்கப்பட்ட பகுதியாக உள்ளது.
தமிழ்க் கவிஞர் -எழுத்தாளர் மற்றும் ஆங்கில மொழி பெயர்ப்பாளர், சேத்தியாத்தோப்புத் தமிழ்ச்சங்க நிறுவனர்- தலைவர் ஆவார். 1983 முதல் கவிக்குயில் மாத இதழை நடத்திவரும் இதழாசிரியர்.
வீர்குஞ்ச் தொடருந்து நிலையம், நேபாளத்தின் தேசியத் தலைநகரம் காத்மாண்டையும், இந்தியாவின் பிகார் மாநிலத்தின் ரக்சல் நகரத்தையும் இணைக்கிறது.
வீரகுஞ்ச் நகரத்திற்கு அருகில் ஆறு கிலோ மீட்டர் தொலைவில் அமைந்த இந்தியாவின் பிகார் மாநிலத்தின் ரக்சல் தொடருந்து நிலையம், நேபாளத்தின் வீரகுஞ்ச் பெருநகரத்தையும், சுகௌலி நகரத்தையும் மற்றும் இந்தியாவின் கொல்கத்தா, மும்பை, தில்லி, பாட்னா, வாரணாசி, அலகாபாத், போபால், அமிர்தசரஸ், கோரக்பூர், ராஞ்சி, நாக்பூர், ஐதராபாத் நகரங்களை நேரடியாக இருப்புப் பாதைகள் மூலம் இணைக்கிறது.
2011 நேபாள மக்கள் தொக கணக்கெடுப்பின் வீரகுஞ்ச் மாநகரத்தின் மக்கள் தொகை 2,07,980 ஆகும்.வீரகுஞ்ச் பெருநகரம், தராய் மற்றும் நாராயணி மண்டலத்தில் பெரிய நகரமாகும். மேலும் நேபாளத்தின் ஏழு பெருநகரங்களில் வீரகுஞ்ச் நகரம் நான்காம் இடம் வகிக்கிறது. வீரகுஞ்ச் நகரம், பர்சா மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடமாகும். வீரகுஞ்ச் நகரத்தில், நேபாளத்தின் அலுவல் மொழியாக நேபாளி மொழியும் மற்றும் மைதிலி மொழி, இந்தி, ஆங்கிலம், போஜ்புரி மொழிகளும் பேசப்படுகிறது.
27 செப்டம்பர் 2017 அன்று நடைபெற்ற நேபாள உள்ளாட்சித் தேர்தல்களில், வீரகுஞ்ச் பெருநகர மாநகராட்சி தேர்தலில், மேயராக விஜய்குமார் சராகியும், துணைமேயராக சாந்தி கார்க்கியும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்.
நேபாள நாட்டிற்கு தேவையான பெரும்பாலான பொருட்கள், இந்தியாவிலிருந்து வீரகுஞ்ச் நகரத்தின் வழியாக செல்கிறது என்பதால், வீரகுஞ்ச் நகரம் பெரும் வணிக மையமாக திகழ்கிறது. இந்நகரத்தில் வேதியல், பஞ்சாலைகள், கட்டிட மரங்கள், பெட்ரோலியத் தொழிற்சாலைகள் கொண்டது. பரசா மாவட்டத்தின் 56% உற்பத்திப் பொருட்கள் வீரகுஞ்ச் நகரத்தின் வழியாக இந்தியாவின் பிகார் மாநிலத்திற்கு ஏற்றுமதியாகிறது.
வீரகஞ்ச் , நேபாளத்தின், நேபாள மாநில எண் 2 இல் உள்ள நாராயணி மண்டலத்தின், காத்மாண்டு சமவெளியின் பர்சா மாவட்டத்தின் நிர்வாகாத் தலைமையிடமும், பெருநகர் மாநகராட்சியாகும். நேபாளத்தின் தெற்கு நுழைவு வாயிலாக வீரகுஞ்ச் மாநகரம் உள்ளது. வீரகுஞ்ச் நகரம், நேபாளத்தின் வணிக-பொருளாதாரத்திற்கான மையமாக திகழ்கிறது.
உலகின் ஒரே இந்து நாடு என்ற பெருமை படைத்த நேபாள நாட்டை, 18 மே 2006ல் நேபாள அரசு, மதச்சார்பற்ற நாடாக அறிவித்தது. அரசின் இந்த அறிவிப்பை எதிர்த்து போர்க்கொடி தூக்கினர். நேபாள நாட்டில் பெருங்கலவரம் வெடித்தது. எனவே இந்தியாவிலுருந்து நேபாளத்திற்கு நுழைவு வாயிலாக விளங்கும் வீரகுஞ்ச் எல்லைச் சாவடியை இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு மூடி வைத்தனர்.
வீரகுஞ்ச் நகரத்தின் வடக்கில் ஒன்பது கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ள சிமரா வானூர்தி நிலையம், தலைநகரம் காட்மாண்டு மற்றும் பாட்னாவிற்கு விமான சேவைகள் வழங்கி வருகிறது. தற்போது வீரகுஞ்ச் பெருநகரத்தில் இரண்டாவது பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம் அமைக்கப்படவுள்ளது.
இந்திய-நேபாள எல்லைப்புறத்தில் அமைந்த வீரகுஞ்ச் மாநகரம், நேபாளத் தேசிய தலைநகரம் காத்மாண்டுவிற்கு தெற்கில் 135 கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும், இந்தியாவின் பிகார் மாநிலத்தின் வடக்கில் அமைந்த ரக்சல் நகரம் ஆறு கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது.
அனைத்துக் குழிமுயல்களும் நிலத்தினடியில் குழிகள் அல்லது வளைகளில் வாழ்கின்றன. அதேநேரத்தில் முயல்கள் தரையின் மேலே உள்ள எளிய கூடுகளில் வாழ்கின்றன. இவை பொதுவாகக் கூட்டமாக வாழ்வதில்லை. முயல்கள் பொதுவாகக் குழிமுயல்களை விடப் பெரியவை ஆகும். மேலும் குழிமுயல்களைவிட நீண்ட காதுகளைப் பெற்றுள்ளன. முயல்களின் உரோமத்தில் கறுப்பு அடையாளங்கள் காணப்படுகின்றன. முயல்கள் கொல்லைப்படுத்தப்படவில்லை, ஆனால் குழி முயல்கள் வீடுகளில் வளர்ப்புப் பிராணிகளாக வளர்க்கப்படுகின்றன. "பெல்ஜிய முயல்" என்று அழைக்கப்படும் வளர்ப்பு முயலானது குழிமுயல் ஆகும். இது முயலைப் போன்றே இருப்பதற்காகத் தேர்ந்தெடுத்த வளர்ப்புமுறையால் உருவாக்கப்பட்டது ஆகும்.
முயல்கள் மற்றும் கழுதை குழிமுயல்கள் லெபோரிடே என்ற குடும்பத்தின் கீழ் லெபுஸ் என்ற பேரினத்தின் கீழ் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. குழிமுயல்கள் எந்த குடும்பத்தின் கீழ் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளனவோ அதே குடும்பத்தின் கீழ் தான் குழி முயல்களும் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. முயல்கள் அளவு மற்றும் வடிவத்தில் குழிமுயல்களை விட பெரியவையாக உள்ளன. ஒரே விதமான உணவை உண்கின்றன. முயல்கள் பொதுவாக தாவர உண்ணிகளாகவும் மற்றும் நீண்ட காதுகளை உடையவையாகவும், வேகமாக ஓடக்கூடியவையாகவும் உள்ளன. இவை வழக்கமாக தனியாகவோ அல்லது இரண்டு முயல்களாகச் சேர்ந்தோ வாழ்கின்றன. முயல் இனங்கள் ஆப்பிரிக்கா, யுரேசியா, வட அமெரிக்கா மற்றும் சப்பானியத் தீவுக் கூட்டத்தைப் பூர்வீகமாகக் கொண்டவை.
லெபோரிடே குடும்பத்தின் மற்ற இனங்கள் போல முயல்கள் தங்கள் குட்டிகளை தரைக்குக் கீழ் வளைகளில் அல்லது குழிகளில் பெற்றெடுப்பதில்லை. மாறாக, பள்ளமற்ற தாழ்வான பகுதிகள் அல்லது புற்களால் ஆன தட்டையான கூட்டின் மேல் பெற்றெடுக்கின்றன. முயல் குட்டிகளுக்கு குழிமுயல் குட்டிகளைப் போல் குழிகள் அல்லது வளைகளால் ஏற்படுத்தப்படும் பாதுகாப்புக் கிடைப்பதில்லை. மாறாக இயற்கையானது முயல் குட்டிகளுக்கு பிறக்கும்போதே உரோமத்தையும், திறந்த கண்களையும் கொடுத்துள்ளது. இவற்றால் பிறந்தவுடன் தன்னிச்சையாக இருக்கவும், தங்களைத் தற்காத்துக் கொள்ளவும் முடியும். மாறாகக் குழிமுயல் குட்டிகள் மற்றும் பஞ்சுவால் குழிமுயல் குட்டிகள் கண்பார்வையற்று, உரோமமின்றிப் பிறக்கின்றன.
முயல்கள் வேகமான விலங்குகள் ஆகும்: ஐரோப்பிய முயல் மணிக்கு 56 கி.மீ. வரை ஓடக் கூடியது ஆகும். வட அமெரிக்காவின் மத்திய மற்றும் மேற்குப் பகுதிகளில் காணப்படக்கூடிய ஐந்து இனங்களைச் சேர்ந்த குழிமுயல்கள் மணிக்கு 64 கி.மீ. வரை ஓடக்கூடியவையும், ஒரே தாவலில் 3 மீ வரை தாவக்கூடியவையும் ஆகும்.
"முயல்" என்ற சொல்லைத் தங்கள் பெயரில் கொண்டுள்ள ஐந்து லெபோரிடேக் குடும்ப உயிரினங்கள் உண்மையான முயல்களாகக் கருதப்படுவதில்லை: ஹிஸ்பிட் முயல் மற்றும் நான்கு இனச் சிவப்புப் பாறை முயல்கள் பேரினம்). அதேநேரத்தில், கழுதை குழிமுயல்கள் எனப்படுபவை முயல்கள் ஆகும், குழிமுயல்கள் அல்ல.
ஆப்பிரிக்க நாட்டுப்புறக் கதைகளில் முயல்கள் ஏமாற்றும் குணம் கொண்டவையாகக் கூறப்படுகின்றன. இந்தக் கதைகள் அமெரிக்காவில் இருந்த ஆப்பிரிக்க அடிமைகள் இடையேயும் கூறப்பட்டன. இக்கதைகளே பிரெர் குழிமுயல் கதைகள் எனப்படும் கதைகளுக்கு அடிப்படையாகும்.
சீனா, சப்பான் மற்றும் மெக்சிகோ உட்பட பல நாடுகளின் கலாச்சாரங்களில் நிலவின் கருப்புப் பகுதிகள் ஒரு முயலாகக் கருதப்படுகின்றன. லெபுஸ் விண்மீன் கூட்டமும் ஒரு முயலைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதாகக் கருதப்படுகிறது.
முயல்கள் இணைந்த அல்லது இயங்கக் கூடிய மண்டையோடுகளைக் கொண்டுள்ளன. இது பாலூட்டிகளிலேயே ஒரு தனித்துவமானது ஆகும். முயல்கள் 48 நிறப்புரிகளைக் கொண்டுள்ளன, அதேநேரத்தில் குழிமுயல்கள் 44 நிறப்புரிகளைக் கொண்டுள்ளன.
ஒரு வயதுக்கும் குறைவான முயல் ஆங்கிலத்தில் லெவெரெட் என்று அழைக்கப்படுகிறது. பல முயல்கள் சேர்ந்த ஒரு கூட்டம் ஆங்கிலத்தில் "ட்ரோவ்" என்று அழைக்கப்படுகிறது.
பிரிதிவி நாராயணன் ஷா –1775; ) ஷா வம்சத்து கோர்க்கா நாட்டின் இறுதி மன்னரும், ஒன்றிணைந்த நேபாள இராச்சியத்தின் முதல் பேரரசரும் ஆவார். ஒன்றிணைந்த நேபாளத்தை நிறுவியர் என்ற பெருமை இவருக்கு உண்டு. மன்னர் நர பூபாள ஷாவின் மறைவிற்குப் பின், 1743ல் கோர்க்கா நாட்டின் மன்னராக தமது இருபதாவது அகவையில் முடி சூட்டப்பட்டார். இவர் திரவிய ஷாவிற்குப் பின்னர் ஷா வம்சத்தின் ஒன்பதாவது தலைமுறையாவார்.
பின் ஒன்றிணைந்த நேபாளத்தை நிறுவ, பிரிதிவி நாராயணன் ஷா மல்ல வம்சத்தின் ஜெயப்பிரகாஷ் மல்லா போன்றோருடன், 1767 முதல் 1769 முடிய நடைபெற்ற காட்மாண்டுப் போர், கீர்த்திப்பூர் போர், பக்தபூர் போர்களில் கீர்த்திபூர், லலித்பூர், காட்மாண்டு மற்றும் பக்தபூர் நகரங்களை பிரிதிவி நாராயணன் ஷா கைப்பற்றி காத்மாண்டு சமவெளியில் ஒன்றினைந்த நேபாள இராச்சியத்தை நிறுவினர்.
மல்லர்களுடன் நடைபெற்ற போரில் நுவாகோட்டை இழந்த மனக்கவலையுடன் நாராயணன் ஷாவின் தந்தை நர பூபாள ஷா காலமானார். 1743ல், தமது இருபதாவது வயதில் பிரிதிவி நாராயணன் ஷா, கோர்க்கா நாட்டின் மன்னராக முடிசூட்டப்பட்டார்.
காத்மாண்டு சமவெளியின் நேவார் படைகளுக்கும், மன்னர் நாராயணன் ஷா தலைமையிலான கோர்க்கா படையினருக்கும் இடையில், 1767ல் இப்போர் நடைபெற்றது. போரின் முடிவில் நேவார்களின் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தது. கீர்த்திபூர் நகரம் உள்ளிட்ட அதனுடன் இணைந்த பிற பகுதிகள் முழுவதும் பிரிதிவி நாராயண் ஷாவின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்தது.
காட்மாண்டு மற்றும் கோர்க்காவிற்கு நடுவில் இருந்த நுவாகோட் பகுதி, திபெத்திற்கான முக்கிய வணிகப் பாதையும் ஆகும். நுவாகோட் நகரத்தை கிபி 1744ல் மல்ல வம்சத்தினரிடமிருந்து கைப்பற்றினார். 1756ல் திபெத்திற்கு செல்லும் கணவாய் பாதைகளை தன் கட்டுக்குள் கொண்டுவந்தார்.
பிரிதிவி நாராயணன் ஷாவின் மூத்த மகன் பிரதாப் சிங் ஷா மற்றும் பேரன் ராணா பகதூர் ஷாவும் இணைந்து, குமாவுன், சிர்மூர், கார்வால், மொரங், சிக்கிம் மற்றும் டார்ஜிலிங் பகுதிகளைக் கைப்பற்றி நேபாள இராச்சியத்தை மேலும் விரிவாக்கினார்கள்.
1769ல் நடைபெற்ற பக்த போரின் முடிவில் மல்ல வம்சத்தின் இறுதி மன்னர்களான ஜெயப்பிரகாஷ் மல்லா போன்றவர்கள் முழுமையாக தோற்கடிக்கப்பட்டு, ஷா வம்சத்தின் ஒன்றிணைந்த நேபாள இராச்சியம் நிறுவப்பட்டது.
1768ல் நடைபெற்ற காட்மாண்டுப் போரில் பிரிதிவி நாராயணன் ஷா, மல்ல நாடுகளான காட்மாண்டு மற்றும் லலித்பூர் மற்றும் பக்தபூர் மன்னர்களை வென்று அவர்களின் நாட்டையும் கைப்பற்றினார்.
அழகிய தமிழ் மகள் என்பது ஜீ தமிழ் தொலைக்காட்சியில் 28 ஆகத்து 2017 முதல் 14 சூன் 2019 ஆம் ஆண்டு வரை திங்கள் முதல் வெள்ளி வரை இரவு 7 மணிக்கு ஒளிபரப்பாகி, 457 அத்தியாயங்களுடன் நிறைவு பெற்ற காதல் விளையாட்டு மற்றும் குடும்பப் பின்னணியை கொண்ட தொலைக்காட்சி நாடகத் தொடர் ஆகும். இது 'முத்யால முக்கு' என்ற தெலுங்கு மொழித் தொடரின் மறு ஆக்கம் ஆகும்.
கபடி விளையாடியிலும் படிப்பிலும் ஆர்வம் உள்ள பூங்கொடி என்ற கிராமத்து பெண், மாரி என்ற தோழியுடன் சென்னைக்கு செல்கிறாள் அங்கு அவளுக்கு வரும் தடைகளை தாண்டி எப்படி வெற்றி கொள்கின்றாள் என்பது தான் கதை.
இந்த தொடரை சுனில் மற்றும் கவிதாபாரதி ஆகியோர் இயக்க, சீலா ராஜ்குமார், புவியரசு, சத்திய சாய், சுபாலக்ஷ்மி போன்ற பலர் நடித்துள்ளார்கள்.
ஈ. இம்பீயி தலைமையிலான கம்பெனி அரசாங்கம், ஏப்ரல் தொடக்கத்தில் லெப்சன்ட் ப்ரிடாயூர் மற்றும் ஃபரிஸ் ஆகியோரின் கீழ் பிப்லிக்கு கிளர்ச்சியை ஒடுக்க படைகளை அனுப்பியது. அந்தப் படைகள் பைக் கிளர்ச்சிப் படையின் தொடர்ச்சியான தாக்குதல்களை எதிர்கொண்டது, அவர்கள் கட்டாக்கில் இருந்து பின்வாங்குவதற்கான நிர்பந்தத்தை, பாரிய இழப்புக்களின் வழியாக சந்தித்தனர், ஃபரிஸ் கிளர்ச்சியாளர்களால் கொல்லப்பட்டார். கேப்டன் வெல்லிங்டன்கின் கீழ் பூரிக்கு அனுப்பப்பட்ட மற்றொரு படை, சிறிது எதிர்ப்பை எதிர்கொண்டது, ஏப்ரல் 9 அன்று, 550 ஆட்கள் கொண்ட படை குர்தாவுக்கு அனுப்பப்பட்டது. மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு அவர்கள் குர்தாவை தங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்து, குர்தா பிரதேசத்தை இராணுவச் சட்டத்துக்குள் கொண்டுவந்தனர்.
ஒடிசாவில் 1817 மார்ச் மாதம், கந்தாஸ் பகுதியில் குர்தா இராச்சியத்தின் 400 க்கும் மேற்பட்ட வலிமைமிக்க வீரர்கள் கூடி ஆட்சிக்கு எதிராக தங்கள் கிளர்ச்சியை வெளிப்படையாக அறிவித்தபோது, ஒடிசாவில் கம்பெனியின் சட்டத்தை மீறுவது அதிகரித்தது. ஜகபந்துவின் கீழ் திரண்ட பைக்காகள் பான்புரில் உள்ள காவல் நிலையத்தையும் அஞ்சல் அலுவலகத்தையும் சூறையாடினர். பின்னர் கும்பாவிற்கு கிளர்ச்சியாளர்கள் அணிவகுத்துச் சென்றனர், இதைத் தொடர்ந்து அங்கு உள்ள பொதுக் கட்டிடங்களையும், கருவூலத்தையும் கம்பெனி கைவிட்டது. கிளர்ச்சியாளர்களின் மற்றொரு குழு பரகனா லேம்பை கைப்பற்றியது, அங்கு அவர்கள் நிறுவனத்தில் பணிபுரிந்த உள்ளூர் அதிகாரிகளைக் கொன்றனர்.
பைகா கலகம் அல்லது பாய்க் கலகம் என்பது ஒடிசாவில் பிரித்தானியக் கிழக்கிந்திய கம்பெனி ஆட்சியை எதிர்த்து 1817 இல் நடந்த ஆயுதக் கிளர்ச்சியைக் குறிப்பது ஆகும். ஒடிசாவின் பைகா சமூகத்தினர் போர் வீரர்களாகவும் இருந்தனர். அவர்களது வாடகை இல்லா நிலங்களை, 17-ம் நூற்றாண்டில் அங்கு வந்த ஆங்கிலேய கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியினர் கைப்பற்றினர். இதை எதிர்த்து ஒடிசாவின் குர்தா பகுதி மன்னரின் தளபதியான பக் ஷி ஜகாபந்து பித்யாதர் தலைமையில் நடத்தப்பட்ட கிளர்ச்சியைத் தொடர்ந்து ஆங்கிலேயர்கள் அடித்து விரட்டப்பட்டனர்.
குர்தா பிரதேசத்தை தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் பிரித்தானியர் வைத்திருந்தாலும், பூரி பாக்சி ஜகபந்து தலைமையிலான கிளர்ச்சியாளர்களிடம் வீழ்ந்தது, பிரித்தானியர் ஏப்ரல் 18 அன்று கட்டாக்கில் இருந்து பின்வாங்கினர். பிரித்தானிய படைகள் பாயிஸுக்கு அணிவகுத்து ஆயிரம் பேர்கொண்ட வலுவான கிளர்ச்சிப் படைகளைத் தோற்கடித்து, பூரியை மீண்டும் கைப்பற்றினர் மேலும் நகரிலிருந்து தப்பிப்பதற்கு முன்னர் அரசரைக் கைது செய்தனர்.
ஒடிசா முழுவதும் கிளர்ச்சி வேகமாக பரவியது, மேலும் பிரிட்டிஷ் மற்றும் பாக்கி படைகளுக்கு இடையில் பல மோதல்கள் நடந்தன. 1817 ம் ஆண்டு மே மாதத்தில், பிரித்தானியர் முழு மாகாணத்திலும் தங்களுடைய அதிகாரத்தை மீண்டும் நிலைநாட்டினர், என்றாலும் முழு அமைதி திரும்புவதற்கு நீண்ட காலம் தேவைப்பட்டது.
சிக்கிமின் வரலாறு என்பது, 1642 ஆம் ஆண்டில் தற்போதைய வடகிழக்கு இந்தியா மற்றும் நேபாளத்தில் பல ஆட்சியாளர்கள் இருந்த போது நிறுவப்பட்ட ஒரு இராச்சியத்தின் காலத்திலிருந்து வருகிறது. அந்த சமயத்தில் இருந்த சிக்கிமானது தனி நாடாக இருந்து வந்தது அதன் அரசர் சோக்யால் அல்லது தர்ம ராஜா என அழைக்கப்பட்டார். இந்த நாடானது 1975 மே 16 வரை மன்னரின் ஆட்சியின் கீழ் சுதந்திர நாடாக இருந்தது. சுதந்திர சிக்கிம் நாட்டின் கடைசி மன்னராக பல்டன் தொண்டூப் நம்கையால் என்பவர் இருந்தார். சிக்கிமானது பண்டைய இந்து மற்றும் திபெத்தியர்களிடையே தொடர்புகள் கொண்டு இருந்தது, அதைத் தொடர்ந்து 17 ஆம் நூற்றாண்டில் பௌத்த இராஜ்யமான சோக்யால் நிறுவப்பட்டது. 18 ஆம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில், பிரித்தானியப் பேரரசானது திபெத்தில் வணிக வழித்தடங்களை நிறுவ முயன்றது, இது சிக்கிமை பிரித்தானியரின் மேலாதிக்கத்தின் கீழ் கொண்டு வந்தது. இது 1947 இல் அது சுதந்திரம் பெறும் வரை நீடித்தது. ஆதன்பின் சிக்கிம் சுதந்திரமான நாடாக இருந்து, 1975 இல் வாக்கெடுப்பு நடத்தப்பட்டு இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது.
இதற்கிடையில், பிரித்தானியர் திபெத்துடன் வர்த்தக உறவுகளைத் தொடங்குவதற்கு ஒரு பாதையைத் தேடிக்கொண்டிருந்தது. சிக்கிம் வழியாக பண்டைய பட்டுச் சாலையை அடையும் வழிக்கு ஏற்றதாக இருப்பதை பிரித்தானியர் கண்டனர். அச்சூழலில் திபெத்தில் வளர்ந்து வந்த உருசிய செல்வாக்கை முடக்குவதும் இந்த பாதை இணைப்புகளை நிறுவுவதற்கான இன்னொரு காரணமாக இருந்தது. 1825 இல் சிக்கிமில் தொடங்கிய உள்நாட்டுக் குழப்பத்தையடுத்து சிக்கிமைக்கு பாதுகாப்பளிக்கும் வாய்ப்பு பிரிட்டனுக்கு கிடைத்தது. இந்த உறவு மகிழ்ச்சியற்றதானது, சிக்கிமிலிருந்து பிரித்தானிய பகுதிக்கு எளிதாக குற்றவாளிகள் தப்பிச் சென்றுவிடுவதால். அதற்கு இழப்பீடாக, பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் சிக்கிம் மன்னருக்கு ரூ. 1841 முதல் 3,000 வரை வழங்கியது, பின்னர் அது ரூ. 12,000 ஆக ஆனது.
1641 வாக்கில், லெப்சா, லிம்புகள், மாகாரர்கள் போன்ற மக்கள் வெவ்வேறு கிராமங்களில் சுயாட்சியுடன் இயங்கிவந்தனர். லிம்பு மற்றும் மாகாரா பழங்குடியினர் தொலை மேற்கு மற்றும் தெற்கு பகுதிகளில் வாழ்ந்துவந்தனர். 17 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் பூட்டியாக்கள் திபெத்தில் நிலவிய சிவப்பு தொப்பிகள் மற்றும் மஞ்சள் தொப்பிகள் இடையே நிகழ்ந்த மோதல்கள் காரணமாக சிக்கிமில் தஞ்சம் அடையும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர். இங்கு குடியேறிய பூட்டியா இனக்குழுவினர், அங்கு வாழ்ந்த மக்களை சிக்கிமின் பூழ்வீக சமயத்திலிருந்து புத்த சமயத்துக்கு மாற்ற முயன்று, அதில் ஓரளவுக்கு வெற்றியும் பெற்றனர். திபெத்திய லாமாக்கள் சிக்கிமில் ஒரு பௌத்த ராஜ்யத்தை நிறுவ முயன்றார், அதனால் திபெத்திய மாதிரியான லோகா அரச வம்சம் உருவானது.
1780 முதல் 1793 வரை டென்சிங் நம்க்யால், ஆட்சி புரிந்தார் இவர் சோக்யால்களில் பலவீனமான ஆட்சியாளராக இருந்தார், அவருடைய நாட்டின் பெரும்பான்மைப் பகுதியானது நேபாளம், சிக்கிம் ஆகியவற்றால் கையகப்படுத்தப்பட்டது. 1788 ஆம் ஆண்டு, நேபாள கோர்கா இராணுவம் சிக்கிம்மீது படையெடுத்தது, லிம்புவானா மற்றும் முன்னாள் தலைநகரான ரெட்டெண்ட்ஸை ஆகியவற்றை சூறையாடியது. சிக்கிம் மன்னர் இரண்டாவது முறையாக திபெத்தில் தஞ்சமடைந்தார். 1788 ஆம் ஆண்டு, திபெத்தின் 8 வது தலாய் லாமா ரெனா ஸாங்கில் சும்பி பீடபூமியில் அவரை தங்க வைத்தார். சீனாவின் உதவியுடன் அவரது மகன் துஷ்புது நாம்யாலை 1793 ல் சிக்கிமுக்கு திரும்பினார். அவர் தன் தலைநகரை டும்லொங்கிற்கு மாற்றினார்.
சிக்கிமின் பிரதமர் டோரிஜி இந்திய பாராளுமன்றத்திற்கு மாநில பிரதிநிதித்துவம் வேண்டி முறையிட்டார். அப்போது இந்திய இராணுவம் தலையிட்டு சோக்யாலின் படைகளை முறியடித்துத் தலைநகர் கேங்டாக்கை தன் வசம் எடுத்துக்கொண்டது. அதைத் தொடர்ந்து 1975 ஏப்ரல் 14 அன்று சிக்கிமில் வாக்கெடுப்பு நடத்தப்பட்டது, அதில் பெரும்பான்மையான மக்கள் சோக்யால் அரசை மீண்டும் பதவியில் அமர்த்த விரும்பவில்லை. இதை இந்திய ஒன்றியத்துடன் இணைவதற்கானமறைமுக வாக்களிப்பாக எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டது. 1975 ஏப்ரல் 26 அன்று சிக்கிம் இந்தியாவின் 22 வது இந்திய மாநிலமாக மாறியது. 1975 மே 16 அன்று, சிக்கிம் அதிகாரப்பூர்வமாக இந்திய ஒன்றியத்தின் ஒரு மாநிலமாக மாறியது அதன் முதலமைச்சராக லீண்ட் டோர்ஜி ஆனார்.
1849 ஆம் ஆண்டில், பிரித்தானிய டாக்டர் அர்கிபால்ட் காம்ப்பெல், பின்னர் டார்ஜிலிங் கண்காணிப்பாளரும், தாவரவியலாளருமான ஜோசப் ஹூக்கரும், சிக்கிமின் மலைகளில் பிரிட்டனின் அனுமதியுடன் சென்றனர், ஆனால் திபெத்தின் சோ சா லா பகுதிக்குள் நுழைந்தனர். அவர்கள் திபெத்தியர்களின் தூண்டுதலால் சிக்கிம் அரசாங்கத்தால் தடுத்துவைக்கப்பட்டனர், இது இமாலய இராச்சியத்திற்கு எதிராக பிரிட்டிசார் போர் நடவடிக்கையில் ஈடுபட வழிவகுத்தது. அடுத்தடுத்த இரத்தக்களரிகள் தவிர்க்கப்பட்டாலும், பிரிட்டித்தானியர் டார்ஜீலிங் மாவட்டத்தையும் 1861 ஆம் ஆண்டில் டெரேயையும் தன்னோடு இணைத்துக்கொண்டது. அதே ஆண்டில், இதுகுறித்த தும்கொங் உடன்படிக்கை சிக்கிம் மற்றும் இடையே உண்டானது.
அருகில் உள்ள இந்தியாவுக்கு பிரித்தானியர் வந்தனர். நேபாளத்தின் கோர்கா இராச்சியத்தின் பொது எதிரியான பிரித்தானியரிடன் சிக்கிம் கைகோர்தது. இதனால் சிக்கிமை பழிவாங்க நேபாளப் படைகள் சிக்கிம் மீது தாக்குதல் நடத்தியது. இது ஆங்கிலேய-நேபாளப் போருக்கு தூண்டுதலாகி பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய கம்பெனி நேபாளத்தை 1814 இல் தாக்கத் தொடங்கியது. போரின் முடிவில் பிரிட்டிஷ் மற்றும் நேபாளத்திற்கு இடையே ஒப்பந்தமான - சூகாலி உடன்படிக்கையும், சிக்கிம் மற்றும் பிரிட்டிஷ் இந்தியா இடையே - டிலிடியா உடன்படிக்கைகள் கையெழுத்தாயின.
பிரிட்டனிடமிருந்து 1947 இல் சிக்கிம் சுதந்திரம் அடைந்தது. அதை இந்திய ஒன்றியத்துடன் இணைக்கும் முயற்சி நடைபெற்றது. ஆனால் இந்திய ஒன்றியத்தில் சேர்வதற்கு சிக்கிம் மக்களிடையே நடந்த பொது வாக்கெடுப்பு தோல்வியுற்றது. இதன் பிறகு இந்தியப் பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு சிக்கிமின் சிறப்புப் பாதுகாப்பிற்கு ஒப்புக் கொண்டார். இந்தியாவைச் சார்ந்த சுதந்திர நாடாக சிக்கிம் இருந்து. சிக்கிமின் வெளியுறவு, பாதுகாப்பு போன்றவை இந்தியாவின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. 1953 ஆம் ஆண்டு மாநில சபை நிறுவப்பட்டது, அது 1973 வரை நீடித்தது.
1973 ஆம் ஆண்டு, அரண்மனைக்கு முன்னால் ராயல்டி எதிர்ப்பு கலவரம் ஏற்பட்டது. இதனால் பாதுகாப்புக்கு இந்தியாவுக்கு முறையான வேண்டுகோள்விடப்பட்டது. சிக்கிம் நிலையற்று உள்ளதால் அதில் சீனாவின் தலையீடு நிகழ வாய்ப்புள்ளதாவும், நிலவியலில் திபெதின் ஒரு பகுதியாக சிக்கிம் உள்ளதால், அங்கு சீனாவை சிக்கிம் அழைக்க வாய்ப்புள்ளதாக இந்தியா கவலையுற்றது. இந்திய அரசாங்கம் பி. எஸ். தாஸ் என்பவரை சிக்கிமில் தலைமை நிர்வாகியாக நியமித்தது. அவர் சிக்கிமின் மன்னரிடமிருந்து நாட்டைத் தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்தார்.
பழைய மன்னர் டாஷி நாம்கால் 1963 இல் புற்று நோயால் பாதிக்கப்பட்டு இறந்தார். பரம்பரையின் கடைசி மன்னரான பால்தன் தொண்டூப் நம்க்யால், 1965 இல் அரியணை ஏறினார். சிக்கிமின் சுதந்திந்திரத்தை மதித்து அதை பாதுகாத்த இந்திய பிரதமர் நேரு 1964 இல் மறைந்தார். அதன்பிறகு சிக்கிம் மன்னரின் அரியணை ஆட்டம் கண்டது. 1966 இல் இந்தியப் பிரதமரான இந்திரா காந்தி, சுதந்திர சிக்கிம் நாடு அல்லது அதன் முடியாட்சியை ஏற்றுக் கொள்வதில் பொறுத்துக்கொள்ள இயலாதவராக இருந்தார்.
கி. மு. 1500 இல் கிராந்தி மன்னர் யாலம்பார் நடு நேபாளத்தைக் கைப்பற்றினார். அவரது நாடு மேற்கில் திரிசுலி ஆற்றிலிருந்து கிழக்கில் டீஸ்டா ஆறுவரை விரிவுபடுத்தப்பட்டது. பழங்கால இந்து இதிகாசங்களின்படி, அருச்சுனன் முன்பு சிவபெருமான் வேட்டைக்காரனாக தோன்றியதாக சொல்லப்படுகிறது. அவ்வாறு சிவன் தோன்றிய இடமாக சொல்லப்படும் கீரேச்வர் கோவில் மேற்கு சிக்கிமின் லெக்சிப்பில் உள்ளது.
1962 ஆம் ஆண்டு, இந்தியாவும், சீன மக்கள் குடியரசும் போரில் ஈடுபட்டன. சிக்கிம் ஒரு சுதந்திரமான நாடாக இருந்தாலும் இந்திய எல்லைப் பாதுகாவலர்கள் மற்றும் சீன வீரர்களுக்கு இடையில் நாதூ லா கணவாயில் மோதல் நிகழ்ந்தது.
மன்னர் மற்றும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட காசி லென்பெப் டோரிஜி ஆகியோருக்கு இடையே பணிப்போர் துவங்கி அது சட்டமன்றத்தின் கூட்டத்தை தடுக்கும் முயற்சியை ஏற்படுத்தியது. அமைச்சரவையால் பிரதமர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார், அமைச்சரவை முடியாட்சி தொடர்வதை ஒருமனதாக எதிர்த்தது.
1970 களின் முற்பகுதியில், முடியாட்சிக்கு எதிரான சிக்கிம் தேசிய காங்கிரசு புதிய தேர்தலையும், நேபாளிகளுக்கு அதிக பிரதிநிதித்துவத்தையும் கோரியது.
"பிரித்தானிய சிக்கிம்" உடன், "சுதந்திரமான சிக்கிம்" பரப்பளவில் தலைநகரத்தை மையமாகக் அதைச் சுற்றிய நிலப்பரப்பைக் கொண்டதாக இருந்தது.
இவ்வாறு சோழயலின் முடியாட்சி அகற்றப்பட்டு முடிவடைந்தது.1982 ஆம் ஆண்டு, பால்தன் தொண்டப்பு அமெரிக்காவில் புற்றுநோயால் இறந்தார்.
புர்கான் கல்துன் என்பதற்குக் கடவுள் மலை என்று பொருள். இது கென்டீ கான் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது வடகிழக்கு மங்கோலியாவின் கென்டீ மாகாணத்தில் உள்ள கென்டீ மலைகளில் ஒரு மலையாகும். இது இப்பகுதியின் மிக உயர்ந்த மலையாகும். 2,362 மீட்டர் உயரத்திற்கு உயர்ந்துள்ளது. பிறை வடிவில் உள்ளது. இது பல நதிகளின் பிறப்பிடமாகும்: ஆனன் மற்றும் கெர்லென் ஆறுகள் அமுர் ஆற்றுடன் இணைந்து பசிபிக் பெருங்கடலில் கலக்கின்றன; தூல் மற்றும் எரூ ஆறுகள் வடக்குநோக்கிச் சென்று செலெங்கே ஆற்றுடன் இணைந்து ஆர்க்டிக் பெருங்கடலில் கலக்கின்றன. இது தனிப்பட்ட பல்லுயிரிகளுடன் சிக்கலான சுற்றுச்சூழலில் உள்ளது. இச்சூழலானது சைபீரிய பனி நிலங்கள் மற்றும் பெரிய புல்வெளிகளின் இடைப்பகுதி எனப்படுகிறது.