polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இந்தக் கல்வெட்டு கம்பளை இராச்சியத்தில் உள்ள சிங்குருவானை, பலவிட்டை, மாத்தளை, தும்பறை, சாகமை துன்ரட்டை ஆகிய பகுதிகளின் சுங்க நிலைகளை மார்த்தாண்டம் பெருமாள் குறிப்பிட்ட சில பிராமணர்களின் பொறுப்பில் விடுவது குறித்து மார்த்தாண்டம் பெருமாளும், மூன்றாம் விக்கிரமபாகுவும் இணங்கிக்கொண்டது பற்றிக் கூறுகிறது. குறித்த பிராமணர்களின் பெயர்கள் கல்வெட்டில் உள்ளனவாயினும் அவை வாசிக்கக்கூடிய அளவுக்குத் தெளிவாக இல்லை.
கம்பளைக்கு எதிராக 1359ல் யாழ்ப்பாணத்து அரசன் மேற்கொண்ட படையெடுப்பு முற்றாகத் தோல்வியுற்றதாகச் சிங்கள நூல்கள் குறிப்பிட்டாலும், மடவலைக் கல்வெட்டும், கோட்டகமைக் கல்வெட்டும் மேற்படி படையெடுப்பு கம்பளை அரசனான மூன்றாம் விக்கிரமபாகுவைப் பணிய வைத்தது என்பதையும், அதன் விளைவாக யாழ்ப்பாண இராச்சியம் இலங்கையில் அதன் முதன்மையான இடத்தைத் தக்கவைத்துக்கொண்டது என்பதையும் காட்டுகின்றன.
இன்று கோயிற்கடவை என்று வழங்கும் ஊரும் கோவிலும் முன்னா் காட்டுப்புலம், ஆயில் நின்றொல்லை , கோயில் ஒல்லை, கொக்கறாமுல்லை என வெவ்வேறு பெயா்களால் வழங்கப்பட்டுள்ளன.
ஒல்லாந்தா் ஆட்சிக்காலத்தில் இங்கு ஒரு அற்புதம் நடைபெற்றுள்ளது. வேட்டைக்கு வந்த ஒல்லாந்தா் வெள்ளையன் ஒருவன் முல்லை மரத்தில் நின்ற கொக்கினைச் சுட்டான்.பல தடவை சுட்டும் இறக்கவில்லை. முல்லை மரத்தை வட்டமிட்டுச் சென்றது கொக்கு. அதிசயித்த வெள்ளையன் கண்களுக்கு முல்லை மரத்தைக் கீழிருந்து பிள்ளையார் தென்பட்டார். வெள்ளையன் வழிபட்டுச் சென்றான். கொக்கு அறாத முல்லை என்பதால் கொக்கறா முல்லை என்று வழங்கப்பட்டது
ஆரம்ப காலத்தில் மூா்த்தி வைத்து வழிபடப்பட்ட இடம் காட்டுப்புலம் என வழங்கப்பட்டது. பற்றைக் காடுகள் நிறைந்த காட்டுப் பகுதியாக அமைந்திருந்தது. ஆயில் என்ற மரம் அந்தக் காட்டுக் காலாணியில் நின்றைமயால் ஆயில் நின்றொல்லை எனப் பெயர் பெற்றது. கொல்லை என்பது மரம் செடி கொடி நிறைந்த காணியாகும். கொல்லை என்பது காணியைக் குறிக்கும். அது மட்டுமன்றி கோவிலுக்கு அருகில் கொல்லைகள் இன்றும் காணப்படுகின்றன.
1830 இல் ஈழத்து ஆலயங்கைளப் பதிவு செய்தனா் வெள்ளையா். அப்பதிவேடு இன்றும் யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழக வரலாற்றுத் துறையினரால் பேணப்படுகின்றது. அந்த ஏட்டில் இவ்வாலயம் "கோவிற்கடவை" என்றே பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இவ்வூர் அடித்தோன்றல்கள் மாவிட்டபுரம் பகுதியை சேர்ந்தவா்கள். மாவிட்டபுரத்திற்கு கோவிற்கடவை என்ற ஆதிப்பெயர் உண்டு. அப்பெயரை இவ்வூருக்கும் பெயரிட்டனர்.
இலங்கையின் தலையாய் விளங்கும் யாழ்ப்பாணம் வடமராட்சியில் துன்னாலை என்னும் பதியில் மூா்த்தி தலம் தீா்த்தம் மூன்றும் ஒருங்கே அமையப் பெற்றது கோவிற்கடவை என்னும் திருத்தலம்.ஊரும் அப்பெயா் கொண்டே அழைக்கப்படுகின்றது.
மண்டபங்கள்:- கருவறை அா்த்தமண்டபம் மகாமண்டபம் தாிசன மண்டபம் தம்ப மண்டபம் வசந்தமண்டபம் அலங்காரமண்டபம் பூவறை யாகம் மடப்ாள்ளி
வயதான ஆண் யானைகள் தனித்து வாழ்கிறன. பெண் யானைகள் தாங்கள் ஈன்ற குட்டிகள், சகோதரி யானைகள் மற்றும் தங்களைச் சார்ந்து வாழும் இளம் யானைகளுடன் சிறு கூட்டமாக வாழ்கின்றன. குடிநீர் மற்றும் உணவிற்காக ஆறு போன்ற நீர்நிலைகளின் அருகில் வாழும் இவ்வகை யானைகள், சில நேரங்களில் மலைப்பாங்கான இடங்களுக்குப் பயணித்து, தங்களுக்கு மிகவும் பிடித்த புதர்ச் செடிகளை உண்கின்றன.
வட ஆப்பிரிக்கா கண்டத்தின் சகாரா பாலைவனத்தில் பரவலாக காணப்பட்ட பாலைவன யானைகள், தற்போது மாலி நாட்டின் தெற்குப் பகுதியில் உள்ள நைஜர் ஆறு பாயும் திம்புகுட்டுப் பகுதியில் உள்ள சகாரா பாலைவனத்தில் மட்டும் சுமார் 400 அளவில் காணப்படுகின்றன. இவ்வகை யானைகள் மனிதர்களால் வேட்டையாடப்படுவதால் இவற்றின் எண்ணிக்கை வெகுவாக குறுகிவிட்டது.
பருவ காலங்களில் உணவு மற்றும் குடிநீர் ஆதாரங்களுக்காக அலைந்து திரிந்து, தங்கள் வாழ்விடங்களை மாற்றிக் கொள்கின்றன. பாலைவன யானைகளின் வாழ்விடங்களை மனிதர்கள் ஆக்கிரமிப்பதாலும், வேட்டையாடுவதாலும் பாலைவன யானைகளின் எண்ணிக்கை தொடர்ந்து குறைந்து கொண்டே செல்கிறது.
இப்பாலைவன யானைகள் ஆண்டுதோறும், நீர் ஆதாரங்கள் மற்றும் உணவிற்காக மாலி மற்றும் புர்க்கினா பாசோ நாடுகளில், நாள் ஒன்றுக்கு 35 கிலோ மீட்டர் வரை நடக்கின்றன. இவை ஆண்டிற்கு 300 கிலோ மீட்டர் தொலைவிற்கு பாலைவனப் பகுதிகளில் பயணிக்கிறன.
பாலைவன யானைகள் ஆப்பிரிக்காவின் நமீபியா, மாலி மற்றும் சகாரா பாலைவனப் பகுதிகளை ஒட்டிய பகுதிகளில் வாழிடங்களைக் கொண்டுள்ளன. இவை சிறு மரம், செடி, கொடிகள் அடர்ந்த புதர் பகுதிகளில் வாழ்கின்றன.
நமீபியாவில் 1995-96 ஆண்டுகளில் நல்ல மழை பெய்ததால், இப்பாலைவன யானைகள் தெற்கு நோக்கிப் பயணித்து உகப் ஆறு வரை தங்களது வாழ்விடங்களை விரித்துக் கொண்டன.
நமீபியாவின் ஹொநிப் ஆற்றுப் பகுதியல் வாழும் ஆண் பாலைவன யானைகளுக்கு தந்தங்கள் உள்ளன. ஆனால் மூன்றில் ஒரு பங்கு பெண் யானைகளுக்கு தந்தங்கள் இல்லை.
குல்னா கோட்டத்தில் 3817.29 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட சத்கீரா மாவட்டத்தை நிர்வாக வசதிக்காக எட்டு துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இம்மாவட்டம் இரண்டு நகராட்சி மன்றங்களும், எழுபத்தி ஒன்பது கிராம ஒன்றியக் குழுக்களும், 916 வருவாய் கிராமங்களும், 1440 கிராமங்களையும் கொண்டுள்ளது.
தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டம் குல்னா கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. வங்காளதேசத்தின் தென்மேற்கில் அர்பங்கச்சியா ஆற்றின் கரையில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் சத்கீரா நகரத்தில் அமைந்துள்ளது.
வேளாண்மைப் பொருளாதாரத்தை மட்டும் நம்பியுள்ள இம்மாவட்டத்தில் ராய்மங்கோல், காளிந்தி, காக்சியாளி, கபதக்கியா, பங்கசியா, ஹரியவங்க, மலோஞ்சா, பேட்னா, சுனார், இஷாமதி முதலிய ஆறுகள் பாய்வதால் இம்மாவட்டம் நீர் வளமும், நில வளமும் கொண்டுள்ளது.
இம்மாவட்டத்தின் வடக்கில் ஜெஸ்சூர் மாவட்டமும், தெற்கில் வங்காள விரிகுடாவும் , கிழக்கில் குல்னா மாவட்டமும், மேற்கில் இந்திய மாநிலமான மேற்கு வங்காளத்தின் வடக்கு 24 பர்கனா மாவட்டமும் எல்லைகளாக உள்ளது.
இரால் மீன்கள், அரிசி, சணல் பொருட்கள், கோதுமை, வெற்றிலை, கால்நடைகளின் தோல் இம்மாவட்டத்திலிருந்து பிற நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது.
இங்கு நெல், சணல், புகையிலை, உருளைக்கிழங்கு, மிளகு, கடுகு, கோதுமை, மா, விளாச்சி, தென்னை, கொய்யா மற்றும் காய்கறிகள் பயிரிடப்படுகிறது.
அரசு அல்லது தனியார் தொண்டு நிறுவனங்களின் உதவியோ பொருளாதார ஆதாரமோ இல்லாமல் சுயேச்சையாகவே மனித உரிமை அமைப்பைத் தொடங்கி செயல்பட்டு வருகிறார். ”மனித உரிமைகளுக்கான மக்கள் கழகம்” என்பது இவரது அமைப்பு. 2013 இல் இருந்து “மனித உரிமை அமைப்புகளின் தேசியக்கூட்டமைப்பு” என்ற அமைப்பின் தேசியத் தலைவராகவும் செயல்பட்டு வருகிறார். சாதிக்கலவரங்கள், சிறுபான்மையினர், தலித்கள், பெண்கள் ஆகியோருக்கு எதிரான வன்முறைகள் உள்ளிட்ட சுமார் ஐம்பதிற்கும் மேற்பட்ட முக்கிய பிரச்சினைகளில் தமிழகத்திலும் இந்திய அளவிலும் குழுக்களை அமைத்து அறிக்கைகளை வெளியிட்டுள்ளார். பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு அவர்கள் பக்க நியாயங்களே போதுமானது என்ற அடிப்படையில் எதிர் அணியின் மீது குற்றங்களை இட்டுக்கட்டுவது அல்லது அவர்கள் பக்க உண்மைகளை மூடிமறைப்பது என்பதாக இல்லாமல் நடுநிலையோடு இருபக்க உண்மைகளையும் வெளிக்கொணருவதால் தமிழக அளவில் இவரது அமைப்பு ஒரு நம்பகத்தன்மையைப் பெற்றிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
அந்தோணிசாமி, அமலோற்பவ மேரி ஆகியோருக்கு மூத்த மகனாக மார்க்ஸ் பிறந்தார். தந்தை மலேசியாவில் பொதுவுடைமைக் கட்சியை நிறுவியவர்களுள் ஒருவர். தலைக்கு விலை கூறப்பட்டுத் தப்பி வந்த பின் நாடு கடத்தப்பட்டதாக அறிவிக்கப்பட்டவர். தந்தையின் மூலமாக மார்க்சிற்கு சிறுவயது முதலே இடதுசாரி அரசியலில் ஆர்வம் ஏற்பட்டது. 1975 நெருக்கடி கால அத்துமீறல்களின் விளைவாக தீவிர அரசியலில் ஈடுபடத் தொடங்கினார். முதலில் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியிலும் பின்பு ”மக்கள் யுத்தக் குழு” என்னும் நக்சல்பாரி அமைப்பிலும் இணைந்து செயல்பட்டார். கட்சிகளின் இறுக்கமான நடைமுறைகள், புதியனவற்றிற்கு முகம் கொடுக்க இயலாத கொள்கைவாதங்கள் ஆகியவற்றுக்குள் பயணிக்க முடியாமல் அவற்றைவிட்டு விலகித் தனித்து இயங்கத் தொடங்கினார். கட்சிக்குள் இல்லாவிட்டாலும் இடதுசாரி அமைப்புகள் தலித்கள், சிறுபான்மையோர் முதலான ஒடுக்கப்படும் மக்களுக்கான இயக்கங்கள் ஆகியவற்றுடன் இணைந்து செயல்பட்டு வருகிறார்.
37 ஆண்டுகள் அரசுக்கல்லூரிகளில் இயற்பியல் பேராசிரியராகப் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றுள்ளார். தமிழ்நாடு அரசுக்கல்லூரி ஆசிரியர் கழகத்திலும் தமிழ்நாடு அரசுக்கல்லூரி ஆசிரியர் மன்றத்திலும் முக்கிய பொறுப்புகளில் பதவி வகித்தவர். ஆசிரியர் சங்கத்தில் தீவிரப் பணியாற்றி பல்வேறு ஆசிரியப் போராட்டங்களை நடத்தியதால் 1986 – 96 காலகட்டத்தில் பத்து ஆண்டுகளில் ஆறு கல்லூரிகளுக்கு இடமாற்றம் செய்யப்பட்டார். அரசு ஊழியர் விதிகளை மீறியதாக நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டு ஒரு ஊதிய உயர்வு வெட்டுத் தண்டனையும் அளிக்கப்பட்டது. போராட்டங்களில் கலந்து கொண்டு சக ஆசிரியர் சங்கத்தினருடன் மும்முறை சிறை ஏகிய அனுபவங்களும் உண்டு.
அ. மார்க்ஸ் தமிழின் குறிப்பிடத்தக்க எழுத்தாளரும், இயற்பியல் பேராசிரியரும் ஆவார். மனித உரிமைப் பணிகளுக்காக களப்பணி ஆற்றி வருபவர். இலக்கியம், சமயம், அரச நிறுவனம், தேசியம் என ஒவ்வொன்றுக்குப் பின்னாலும் உள்ள அரசியலை தனது எழுத்துகளின் மூலம் தொடர்ந்து கவனப்படுத்தி வருபவர்.
சின்னச்சாமி சுவாமிநாதன் கர்ணன் அல்லது சி. எஸ். கர்ணன் , கடலூர் மாவட்டம், விருத்தாச்சலம் வட்டம், மங்கலம்பேட்டை அருகே உள்ள கர்நத்தம் கிராமத்தில் 12 சூன் 1955 அன்று பிறந்தவர். ஆசிரியரான இவரது தந்தை இந்தியக் குடியரசுத் தலைவரிடமிருந்து நல்லாசிரியர் விருது பெற்றவர். காலம் சென்ற இவரது தாயார் கமலம் அம்மாள், இல்லத்தரசியாக இருந்து கொண்டே குழந்தைகளுக்கு பள்ளிப்பாடங்கள் கற்றுக் கொடுத்தவர்.
மங்கலம்பேட்டை பேரூராட்சியில் உள்ள உயர்நிலைப் பள்ளியில் பள்ளி இறுதியாண்டு வரை படித்து, பின் விருத்தாசலம் கலைக் கல்லூரியில் ஓராண்டு படிப்பான பல்கலைக்கழக புகுமுக வகுப்பை முடித்து விட்டு, சென்னைப் புதுக்கல்லூரியில் மூன்றாண்டு அறிவியல் பட்டப் படிப்பை முடித்தார். பின்னர் 1983-இல் சென்னை சட்டக் கல்லூரியில் மூன்றாண்டு சட்டப் படிப்பை முடித்தவர்.
இம்மாறுதல் உத்தரவு தொடர்பாக, நீதியரசர் சி. எஸ். கர்ணன் இந்தியப் பிரதமர் அலுவலகம், இந்திய உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி உள்ளிட்டோருக்கு புகார் மனுக்களை அனுப்பினார். மேலும் சென்னை உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகளுக்கு எதிரான ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளை இந்தியப் பிரதமருக்கு கடிதம் மூலம் தெரிவித்திருந்தார்.
பின்னர் நீதியரசர் கர்ணனை, இந்திய உச்சநீதிமன்றத்தின் பரிந்துரையின் பேரில் கொல்கத்தா உயர்நீதிமன்ற நீதிபதியாக பணி மாறுதலாகிப் போனார்.
பின்னர் சென்னை நீதிமன்றங்களில் சிவில் வழக்குகளை கவனித்துக் கொண்டிருந்த கர்ணன், சென்னை பெருநகரக் குடிநீர் வடிகால் துறையில் சட்ட ஆலோசகராகவும், தமிழ்நாடு அரசு மற்றும் இந்திய அரசின் வழக்குகளை நடத்தி வந்தார்.
நீதிபதி சி. எஸ். கர்ணனின் செயல் நீதிமன்ற அவமதிப்பாக கருதிய இந்திய உச்சநீதிமன்றம், தாமாக முன்வந்து கர்ணன் மீது நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்கு பதிவு செய்து விசாரித்து வருகிறது.
இம்மாவட்டம் காஜிபூர் எனும் மாநகராட்சி மற்றும் நான்கு நகராட்சி மன்றங்களையும், நாற்பத்தி நான்கு கிராம ஒன்றியக் குழுக்களையும், 715 வருவாய் கிராமங்களையும், 1,114 கிராமங்களையும் கொண்டுள்ளது. இம்மாவட்டத்தின் அஞ்சல் சுட்டு எண் 1700 ஆகும். தொலைபேசி குறியிடு எண் 02 ஆகும். இம்மாவட்டம் ஐந்து வங்காளதேச நாடாளுமன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது.
இம்மாவட்டம் பல கல்வி நிலையங்களைக் கொண்டுள்ளது. அவற்றில் புகழ் பெற்றவைகள்: இசுலாமிய தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகம், வங்கபந்து சேக் முஜிபுர் ரஹ்மான் வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகம், டாக்கா பொறியியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகம், வங்காளதேச திறந்தவெளி பல்கலைக்கழகம் மற்றும் வங்காளதேச தேசிய பல்கலைக்கழகம் என ஐந்து பல்கலைக்கழகங்கள் ஆகும்.
காஜிபூர் மாவட்டம் தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். 1741.53 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 34,03,912 மக்கள் தொகையும் கொண்ட இம்மாவட்டம் டாக்கா கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. மத்திய வங்காளதேசத்தில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் காஜிபூர் நகரம் ஒரு மாநகராட்சியும் ஆகும்.
காஜிபூர் மாவட்டத்தின் வடக்கில் கிசோர்கஞ்ச் மாவட்டம் மற்றும் மைமன்சிங் மாவட்டத்தின் சில பகுதிகளும், தெற்கில் டாக்காவும், நாராயன்கஞ்சும், கிழக்கில் கிசோர்கஞ்ச் மாவட்டம் மற்றும் நரசிங்கடி மாவட்டக்களும், மேற்கில் டாக்கா மாவட்டம் மற்றும் தங்காயில் மாவட்டமும் எல்லைகளாக உள்ளது.
இம்மாவட்டத்தில் லாப்லோங், பருளி, துரக், சுதி, கோலி, பனார், பாலு, செலய், பங்க்சி, சிதாலக்கா முதலிய வற்றாத ஆறுகளைக் கொண்டுள்ளதால், இங்கு நெல், சணல், கரும்பு, மூங்கில், பலா, பப்பாளி, உருளைகிழங்கு முதலியன பயிரிடப்படுகிறது.
36 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட மாவட்டத்தை நிர்வாக வசதிக்காக காஜிபூர் சதர், சிறீபூர், காளிகுயிர், கப்சியா மற்றும் காளிகஞ்ச் என ஐந்து துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
வங்காளதேசத்தின் பிற மாவட்டங்களைப் போன்று, இம்மாவட்டத்திலும் நான்கு படிகள் கொண்ட கல்வி அமைப்புகள் உள்ளது. அவைகள்: ஐந்தாண்டு படிப்புகள் கொண்ட தொடக்கப்பள்ளிகளும் , ஐந்தாண்டு படிப்புகள் கொண்ட செகண்டரி பள்ளிகளும் , இரண்டாண்டு படிப்பு கொண்ட மேனிலைப்பள்ளிகளும் , நான்கு ஆண்டு படிப்பு கொண்ட இளநிலை பட்டப்படிப்பு மற்றும் ஒராண்டு கால முதுநிலை பட்டப்படிப்பு கொண்ட பல்கலைக்கழகங்களும், கல்லூரிகளும் உள்ளது.
05 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தை நிர்வாக வசதிக்காக ஒன்பது துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
சிராஜ்கஞ்ச் மாவட்டத்தின் வடக்கில் போக்ரா மாவட்டம் மற்றும் நத்தோர் மாவட்டங்களும், மேற்கில் பப்னா மாவட்டம் மற்றும் நத்தோர் மாவட்டங்களும், தெற்கில் பப்னா மாவட்டம் மற்றும் மணிகஞ்ச் மாவட்டமும், கிழக்கில் மணிகஞ்ச் மாவட்டம், ஜமால்பூர் மாவட்டம் மற்றும் தங்காய்ல் மாவட்டங்கள் எல்லைகளாக உள்ளது.
வேளாண்மைப் பொருளாதாரத்தையே அதிகம் நம்பியுள்ளது இம்மாவட்டம். இங்கு ஜமுனா ஆறு, கர்தோ ஆறு, போரல் ஆறு, இஷாமதி ஆறு, புல்ஜோரா ஆறுகள் பாய்வதால் நீர் வளமும், மண் வளமும் கொண்டுள்ளது. எனவே நெல், சணல், கரும்பு, வெங்காயம், உருளைக்கிழங்கு, நிலக்கடலை, கடுகு, மிளகாய் முதலிய பயிர்கள் விளைகிறது.
சிராஜ்கஞ்ச் மாவட்டம் (, தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டம் ராஜசாகி கோட்டத்தில் உள்ளது. மத்திய வங்காளதேசத்தில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் சிராஜ்கஞ்ச் நகரம் ஆகும்.
இக் கல்லூரி மாணவர்கள் காேட்டமட்ட உதைபந்தாட்டம் தமிழ்த் தினப் பாேட்டி சமூக விஞ்ஞானப் பாேட்டி ஆகிய பாேட்டிகளில் வெற்றியைப் பெற்றுக் காெண்டுள்ளனர். விசேட தேவை உடையாேருக்கான வலய மட்டப் பாேட்டியில் நே.அம்பிகைபாலன் எனும் மாணவன் சித்திரம் நடனம் ஆகியவற்றில் 1ம் இடத்தையும் வி.லக்சனா எனும் மாணவி சித்திரத்தில் 2ம் இடத்தையும் பெற்றுக் காெண்டார்கள். நீண்ட காலத்தின் பின்னர் 2016ம் ஆண்டு புலமைப் பரிசில் பரீட்சையில் ஒருவர் சித்தியடைந்துள்ளார்.
இங்கு நால்வர் குருபூசை, தைப்பாெங்கல் விழா, நவராத்திரி விழா பாேன்ற விழாக்கள் காெண்டாடப்படுகின்றன. வெள்ளிக் கிழமை தாேறும் சிவபுராணம் ஓதப்பட்டு சமய நற்சிந்தனை இடம்பெறும்.
தேசிய கல்விக் காெள்கைக்கு ஏற்ப மாணவ சமுதாயத்தை வழிகாட்டி எதிர்கால சவால்களுக்கு முகம் காெடுக்கக்கூடிய ஆக்க பூர்வமான செயற்திறனுடைய அறிவாற்றல் காெண்ட நற்பிரஜைகளை உருவாக்கல்.
இவ்வாண்டில் இக் கல்லூரி அதிபர், பகுதி நேர ஆசிரியர், தாெண்டர் ஆசிரியர் உட்பட 23 ஆசிரியர்களுடனும் கல்விசாரா ஊழியர் ஒருவருடனும் 324 மாணவர்களுடனும் இயங்கி வருகின்றது.
இந்த அளக்கைத் திட்டத்தின்போது இவரது மேற்பட்ட மாணவர்களில் ஒருவரான ஜோசெலின் பெல் பர்னல் ஒரு கதிர்வீச்சு வாயிலை நோக்கியுள்ளார். இது இறுதியாக, முதன்முதலில் கண்டறிந்த துடிமீனாக அறியப்பட்டுள்ளது.இந்தக் கண்டுபிடிப்புக்கான ஆய்வுக் கட்டுரையின் ஆசிரியர்கள் ஐவராவர். இதில் எவிசு பெயர் பட்டியலில் முதலாவதாக உள்ளது; ஐரண்டாவதாக பெல்லின் பெயர் வருகிறது. இயற்பியலுக்கான நோபல் பரிசு 1974 ஆம் ஆண்டிலசெவிசுக்கும்
அந்தோனி எவிசு , ஒரு பிரித்தானியக் கதிர்வீச்சு வானியலாளரும் அரசு கழக ஆய்வுறுப்பினரும் ஆவார். இவர் 1974 இல் இயற்பியலில் நோபல் பரிசை கதிர்வீச்சு வானியலாளரான மார்ட்டின் இரைலுடன் இணைந்து பெற்றுள்ளார் . இவருக்கு இப்பரிசு கதிர்வீச்சு பொருள்வில்லைத் தொகுப்பை உருவாக்கியதற்காகவும் துடிவிண்மீன்களின் நோக்கீட்டில் செய்த பங்களிப்புக்காகவும் தரப்பட்டுள்ளது. இவருக்கு அரசு வானியல் கழகத்தின் எடிங்டன் பதக்கமும் 1969 இல் வழங்கப்பட்டுள்ளது.
இவர் மார்யோரி எலிசபெத் காதரைன் இரிச்சர்ட்சை 1950 இல் மணந்துகொண்டார். இவர்களுக்கு ஒரு மகனும் ஒரு மகளும் உண்டு. இவரது மகன் ஓர் இயற்பியலாளர் ஆவார். இவரது மகள் ஆங்கில ஆசிரியர் ஆவார்.
பெண்களுக்கான சொத்துரிமை என்பது சமூகத்தில் வாழும் பெண்களுக்கு சொத்துக்களை நிர்வகிக்கவும், மேலும் பரம்பரையாக வரும் சொத்துக்களை அனுபவிக்கவும் வழங்கப்படும் உரிமைகள் ஆகும். பெண்களுக்கு சொத்துரிமை வழங்கும் வழக்கம் நாடுகளுக்கு நாடு வேறுபடுகின்றது. பெண்களுக்கு சொத்துரிமை அளிப்பதில் மக்களின் கலாச்சாரம், பழக்கவழக்கங்கள், அரசியல் போன்றவைகள் அதிக ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றன. பல நாடுகளில் இன்னும் பெண்களுக்கு சொத்துரிமை வழங்காததன் காரணமாக இன்று உலக சமுதாயம் பல சவால்களை தற்சமயம் எதிர்கொண்டு வருகிறது. முக்கியமாக கல்வியறிவின்மை, குடும்ப வறுமை, ஆரோக்கியக்குறைவு போன்றவைகள் பெரும் பிரச்சனையாக உருவெடுத்துள்ளன. இவைகள் பெண்களுக்கு சொத்துரிமை வழங்குவதன் அவசியத்தை வலியுறுத்துகின்றன.
உலகம் முழுவதும் உற்பத்தித் துறை, விவசாயம், தொழிற்சாலைகள், சிறு குறு தொழில்களில் பெண்களின் பங்களிப்பு அதிகமாக இருக்கிறது. பல நாடுகளில் பெண்களின் மூலமாக வரும் வருமானம் மட்டுமே பல குடும்பங்களின் வாழ்வாதாரமாக இருக்கிறது. உலக அளவில் வறுமைக் கோட்டிற்கு கீழ் வாழும் 40 சதவீத குடும்பங்களுக்கு பெண்களே தலைமை வகிக்கிறார்கள். உலகில் மூன்றில் ஒரு பங்கு மகளிர் சாியான அடிப்படை வசதிகள் கூட இன்றி வாழ்கிறார்கள் என்கிறது ஒரு ஆய்வு. உலக அளவில் விவசாயிகளால் தூவப்படும் விதைகளில் 60 முதல் 80 சதவீதம் பெண் விவசாயிகளால் தான் தூவப்படுகிறதாம்.
என்ன தான் விவசாயத்துறையில் பெண்கள் மகத்தான பங்களிப்பு அளித்தாலும், அவா்களுக்கு சொத்துரிமை என்பது தொடா்ந்து மறுக்கப்படுகிறது. நில உரிமை மாற்றப்படும் போது அவா்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டே வந்திருக்கிறார்கள். அதற்கு முக்கிய காரணமாக கூறப்படுவது நில உரிமை மாற்ற சபையில் ஆண்களின் ஆதிக்கம் அதிகமாக இருப்பதே ஆகும்.
பரிசால் மாவட்டத்தின் வடக்கில் மதாரிபூர், ஷரியத்பூர், சந்திரப்பூர் மற்றும் லெட்சுமிபூர் மாவட்டத்தின் பகுதிகளும், தெற்கில் பதுவாகாளி, பர்குணா மற்றும் ஜலோகதி மாவட்டங்களும், கிழக்கில் போலா மாவட்டம் மற்றும் லெட்சுமிபூர் மாவட்டம், மேற்கில் கோபால்கஞ்ச் மாவட்டம், பிரோஜ்பூர் மாவட்டம் மற்றும் ஜாலோகதி மாவட்டமும் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.
பரிசால் மாவட்டம் தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டம் பரிசால் கோட்டத்தில் உள்ளது. வங்காளதேசத்தின் தென்மத்தியில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் பரிசால் நகரம் ஆகும்.
வாரிச்சாமியார் அவர்கள் நான்குமுழ வேஷ்டியை அணிந்த நிலையியல் கைத்தடி ஒன்றுடன் தோளில் துணியிலனான பொட்டலமொன்றையும் சுமந்துகொண்டு தாடியுடனும் காட்சியளிப்பார். அதிகம் பேசமாட்டார் இவர் நோய்ப்பிணி என்றிருப்போரை ஆலயத்திற்கு வரும்படி சொல்லி விபூதி வழங்குவார். இவ்வாறு இவரது செயற்பாடுகள் காரணமாகவும் எல்லா இடங்களிலும் கிடைத்த காணிக்கைகளையும் கொண்டு ஏழு குடில்களாக இருந்த கோயிலை ஒன்றாக்கி கோயிலை அமைத்தார். இவ்வாறு கோயில் அமைந்தபோது மூலவிக்கிரமாக விக்கிரமும் பரிவாரங்களாக காளி, வைரவர், முருகன், ருத்திரன் என்பவர்களையும் உள்ளடக்கி கோயில் அமைத்த வேளையில் இவ்வாலயத்திற்கருகில் முனீஸ்வரன் ஆலயம் ஒன்றினையும் நிர்மானித்திருந்தார். சிறிய ஆலயமாக இருந்த நாச்சிமார் ஆலயத்தினைப் பெருப்பித்து திருப்பணி வேலைகளை ஆரம்பித்த வாரிச்சாமியார் அவர்கள் நாச்சிமார் ஆலயத்தின் திருப்பணி வேலைகளை மேற்கொண்டு வரும் வேளையில் 1969 ம் ஆண்டு இறைபதமடைந்தார்.
இந் நிலையில் கடந்த 2010ம் ஆண்டு 25 வருடங்கள் பூர்த்தியடைந்த நிலையில் கிரியாமார்க்க முறைக்கு அமைய ஆலயம் நிர்மானிக்கப்பட்டு கும்பாபிஷேகம் ஒன்றினை மேற்கொள்வதன் பொருட்டு பாலஸ்தானம் செய்யப்பட்டு, பரிவார மூர்த்திகளுடன் நவக்கிரகமும் அமைக்கப்பட்டு கிழக்கு, தெற்கு ராஜகோபுரங்களும் நிர்மானிக்கப்பட்டு 2012ம் ஆண்டில் கும்பாபிஷேகம் மேற்கொள்ளப்பட்டது. இந் நிலையில் முனீஸ்வரப்பெருமானின் திருப்பணி வேலைகள் தொடரப்படாமையால் முனீஸ்வரர் ஆலயம் 50 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக பாலஸ்தான நிலையிலேயே இருந்தது. இந் நிலையில் முத்துமாரி அம்மனின் கும்பாபிஷேகத்தினைத் தொடர்ந்து முனீஸ்வரப்பெருமானின் திருப்பணி வேலைகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டு 2015ம் ஆண்டு பங்குனி மாதம் கும்பாபிஷேகமும் மேற்கொள்ளப்பட்டது.
இந்நிலையில், ஏழு குடில்கள் அமைக்கப்பட்டு ஏழு குடில்களிலும் அம்மனுக்கு பூசைகள் நடைபெற்றுவந்தமையினாலேயே நாச்சிமார் என நாமம்கொண்டு அடியவர்களால் வழிபாடுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வந்தது. இந்நிலையில் இவ்வாலயத்தின் தோற்றுவாய்க்கு காரணமாக இருந்த சின்னவி என்பவர் காலமாக அவரது சந்ததியில் வந்த வாரிச்சாமியார் என அழைக்கப்பட்ட சின்னப்பெடியன் என்பவரால் இவ்வாலயம் பராமரிக்கப்பட்டு பூசைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வந்தன.
மேலும் கும்பாபிஷேகத்தினை மேற்கொள்ளவந்த சிவச்சக்காரியர்கள் நாச்சிமார் கோயிலுக்கு அருகிலிருந்த முனீஸ்வரன் ஆலயத்தினையும் அவதானித்தபோது அங்கும் கோதுமைகள் உள்ளத்தகாயத் தெருவித்தார்.முனீஸ்வரன் முனீஸ்வர பெருமான் வேடடைப்பால்,தடியுடனும் ஒரு கால் கட்டையானவராகவும் இருப்பதனை அவதானித்து உண்மை நிலையினை தெரியப்படுத்தினர். முனீஸ்வரன் ஆலயங்களில் இவ்வாறானதொரு விக்கிரகம் இல்லை என்றும் இது அற்புத நிலை என்றும் கூறினர்.
மேலும் இவ் ஆலயத்தில் சித்திரை மாதம் வருடாந்த மகோற்சவமும், வைகாசி மாதம் பொங்கல் விழாவும், நவராத்திரியும் அதனையொட்டி நடைபெறும் மானம்பூவும் சிறப்பாக மேற்கொள்ளப்பட்டு வருவதுடன் மகாசிவராத்திரி, தைப்பூசம், ஆனிஉத்தரம், ஆடிப்பூசம், வரலக்ஷ்மி காப்பு, கேதாரகௌரி காப்பு, திருவெம்பாவை என்பனவும் சிறப்பாக மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன.
வாரிச்சாமியார் அவர்களது காலத்திலேயே இவ்வாலயமும் இவ்வாலயத்தின் மகிமைகளும் நாள் ஒரு வண்ணமும் பொழுதொரு மேனியுமாக வளர்ச்சி கண்டது. இவர் இக் கோயிலைச் சூழவுள்ள அயற் கிராமங்களிற்கு சென்று அதிகாலையில் வீடு வீடாக தரிசனம் செய்து அப்பகுதி மக்களிற்கு திருநீற்றை வழங்கி அவர்களிடம் காணிக்கை பெற்று வந்தார்.
அத்தி, இத்தி, ஆல், அரசு மரங்களின் சோலையில் கோயில் கொண்டு அருளாட்சி புரிந்து வரும் முத்துமாரி அம்மன் ஆலயமானது யாழ் மாவட்டத்தின் வடமராட்சிப் பகுதியிலுள்ள காரணவாய் வடக்கு எனும் பிரதேசத்தில் அமைந்துள்ளது. இம் முத்துமாரி அம்மன் ஆலயமானது நாச்சிமார் எனும் பெயராலும் அழைக்கப்பட்டது வருகிறாள்.
கரணவாய் வடக்கு ஸ்ரீ முத்துமாரி அம்மன் ஆலயம் யாழ் மாவட்டத்தின் வடமராட்சியில் கரணவாய் வடக்கு எனும் ஊரிலுள்ள எள்ளங்குளம் என அழைக்கப்படும் எல்லாளன் குளத்துக்கு அருகாமையில் அமைந்துள்ளது.
7 டிசம்பர் 1715-இல் குர்தாஸ் நங்கல் கோட்டையில் இருந்த பண்டா பகதூர் சிங்கையும் 780 சீக்கிய வீரர்களையும் முகலாயப் படைகள் கைது செய்தனர். பண்டா பகதூர் சிங்கை இரும்புக் கூண்டில் அடைத்து சித்ரவதை செய்து தில்லி கொண்டு செல்லப்பட்டார். தில்லியில் வைத்து பண்டா பகதூர் சிங்கையும், அவருடன் இருந்த சீக்கிய வீரர்களையும் முகலாயப் படைகள் சித்ரவதை செய்தனர்.
பண்டா சிங் பகதூரையும், அவருடன் இருந்த சீக்கியப் போர்வீரர்களையும் செங்கோட்டைக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டு இசுலாமிய சமயத்திற்கு மாற கட்டாயப் படுத்தப்பட்டனர். முகலாயப் பேரரசின் இக்கோரிக்கையை ஏற்காத பண்டா பகதூர் சிங்கையும், அவருடன் இருந்த 700 சீக்கிய வீரர்களையும் சித்திரவதை செய்து, தலைகளை துண்டித்து படுகொலை செய்யப்பட்டனர்.
குரு கோவிந்த் சிங் அறிவுரைப் படி, ஆயுதம் தாங்கிய சீக்கிய கால்சா இராணுவத்தின் படைத்தலைவரான பண்டா பகதூர் சிங் முதலில் முகலாயப் பேரரசின் பஞ்சாப் மாகாணத்தின் தலைநகரான சமானா நகரை நவம்பர் 1709-இல் தாக்கி கைப்பற்றினார். பஞ்சாப் பகுதியில் தனது அதிகாரத்தை தக்க வைத்துக் கொண்ட பண்டா பகதூர் சிங், பஞ்சாபில் ஜமீந்தாரி நிலவுடமை முறையை நீக்கினார். வேளாண் நிலங்களை உழுபவர்களுக்கே உரிமை என அறிவித்தார்.
பண்டா சிங் பகதூர் 15 வயதில் துறவறம் மேற்கொண்டு மாதோ தாஸ் எனும் பெயரில் மகாராட்டிர மாநிலம் கோதாவரி ஆற்றின் கரையில் உள்ள நாந்தேட்டில் ஒரு மடத்தை நிறுவினார். செப்டம்பர் 1708-இல் இவரது மடத்திற்கு வருகை புரிந்த குரு கோவிந்த் சிங்கின் சீடராகி சீக்கிய சமயம் தழுவினார். கோவிந்த் சிங் இவரது பெயரை பண்டா சிங் பகதூர் என புதிய பெயர் சூட்டி வாழ்த்து கூறினார்.
கோபால்கஞ்ச் மாவட்டம் தெற்காசியாவின் தெற்கு வங்காளதேசத்தின் டாக்கா கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. இம்மாவட்டம் வங்காள தேசத்தின் மாவட்டங்களில் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். 1,490 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் மக்கள் தொகை 11,72,415 ஆகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் கோபால்கஞ்ச் நகரம் ஆகும்.
இம்மாவட்டத்தின் வடக்கில் பரித்பூர் மாவட்டம், தெற்கில் பிரோஜ்பூர் மாவட்டம் மற்றும் பேகர்ஹாட் மாவட்டமும், கிழக்கில் மதாரிபூர் மாவட்டம் மற்றும் பரிசால் மாவட்டங்களும் மற்றும் மேற்கில் நராயில் மாவட்டம் எல்லைகளாக உள்ளது. கோபால்கஞ்ச் மாவட்டத்தின் நிர்வாக வசதிக்காக ஐந்து துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
கோபால்கஞ்ச் மாவட்டம் இருபத்தி ஒன்று கல்லூரிகளையும், 181 உயர்நிலைப் பள்ளிகளையும், 790 துவக்கப் பள்ளிகளையும் கொண்டுள்ளது. பிற முக்கிய கலை, அறிவியல், தொழில் நுட்பம் மற்றும் சமயக் கல்வி மையங்கள்: வங்கபந்து சேக் முஜிபுர் ரகுமான் அறிவியல் மற்றும் தொழில் நுட்ப பல்கலைக்கழகம், வங்கபந்து பல்கலைக்கழக கல்லூரி, கௌஹார்தங்கா மதராசா, சேக் பசிலாதுன்னிசா அரசு பெண்கள் கல்லூரி, ஹாஜி லால் மியா நகரக் கல்லூரி, எஸ். எம். மாடல் அரசு உயர்நிலைப் பள்ளி, சேக் ரஸ்சல் ஆதரவற்றோர் குழந்தைகள் பயிற்சி மற்றும் மறுவாழ்வு மையம், வங்கபந்து ஏழ்மை ஒழிப்பு பயிற்சி வளாகம், சேக் ஹசினா மகளிர் பள்ளி மற்றும் கல்லூரி ஆகும்.
மதுமதி, பழைய குமார், ககோர், பாகியார், பில்ருத், காளிகங்கா, தோங்கிகால், திக்னார், பக்டா, குசியாரா, மதுப்பூர், சியால்டா மற்றும் சந்தா ஆறுகள் இம்மாவட்டத்தில் பாய்வதால் நெல், கரும்பு, சணல், எண்ணெய் வித்துக்கள், காய்கறிகள், பழத்தோட்டங்கள் அதிக அளவில் பயிரிடப்படுகிறது.
74 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட கோபால்கஞ்ச் மாவட்டத்தை நிர்வாக வசதிக்காக கோபால்கஞ்ச், கோடலிபரா, காசியானி, முக்சுத்பூர் மற்றும் துங்கிபரா என ஐந்து துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
மேலும் இம்மாவட்டத்தில் கோபால்கஞ்ச், துங்கிபரா, கோடலிபரா மற்றும் முக்சுத்புர் என நான்கு நகராட்சி மன்றங்களும், அறுபத்தி எட்டு ஊராட்சி ஒன்றியங்களும், 889 கிராமங்களும் உள்ளது.
இக்கோயிலின் மூலவராக ஆத்மநாதசுவாமி உள்ளார். இறைவி யோகாம்பாள் ஆவார். இக்கோயில் பல வகைகளில் திருப்பெருந்துறையைப் போல இருப்பதாகக் கூறுவர். மூலவர் தெற்கு நோக்கி உள்ளார். அவர் முழுமையாக காணப்படவில்லை. இறைவியின் பாதம் மட்டுமே உள்ளது.கோயிலின் தீர்த்தம் பாற்கடல் தீர்த்தமாகும். நடராசரின் நடனத்தைக் காண வந்த வியாக்ரபாதர் சிதம்பரத்தில் தங்கியிருந்தபோது அவருடைய குழந்தை பசியால் அழுததாகவும், சிவன் அக்குழந்தைக்காகப் பாற்கடலை இங்கு பொங்கச் செய்ததாகவும் கூறுவர். பாற்கடல் தீர்த்தம் எனப்படும் அத்தீர்த்தத்தின் வட கரையில் கோயில் அமைந்துள்ளது.
ஈயம்: எளிதாக வார்க்கப்படும் தோட்டா இதுதான். தொடர்ச்சியாக இதை சுடும்போது, ஈயம் உருகி மரையிடப்பட்ட குழலில் படிந்துவிடும். இதைத் தவிர்க்க, தாமிரம் போன்று கடினமான உலோகத்தால் ஆன சிறு தட்டை தோட்டாவின் அடிப்பகுதியில் வைக்கலாம். ஆனால், இந்த தாமிரத் தட்டால், அதிக வேகத்தில் சுடப்படும் தோட்டாக்களை தாக்குபிடிக்க இயலாது.
மேலுறையிட்ட ஈயம்: அதிக வேக பயன்பாட்டிற்கு தகுந்த தோட்டா, ஈய உள்ளகத்தையும், தாமிரம், எஃகு, தாமிரநிக்கல் போன்ற உலோகத்தால் ஆன வெளிப்புறத்தையும் கொண்டிருக்கும். முழு உலோக மேலுறையிட்ட தோட்டா என்பது அடிப்பகுதியை தவிர, இதர பரப்பில் கடினமான உலோக மேலுறையை கொண்டிருக்கும். இதை "பந்து தோட்டா" எனவும் சொல்வர். விரிவதற்கும், மிகுந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவும் சில தோட்டாவின் மேலுறை முன்பகுதியை மூடாது இருக்கும்; அவை தட்டைமுனை தோட்டா (திறந்திருக்கும் ஈய முனை, கூர்மையாக இல்லாமல் தட்டையாக இருக்கும்) மற்றும் உள்ளீடற்றமுனை தோட்டா ஆகும்.