polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
முகலாயர் ஆட்சியில் அக்பர் பொ.ஊ. 1587-இல் காஷ்மீர் சமவெளியை கைப்பற்றிய பொழுது, காஷ்மீர் பார்ப்பனர்களுக்குப் பண்டிதர் எனும் பட்டத்தை வழங்கியதுடன், வேளாண்மை நிலங்களையும்; அரச பதவிகளையும் வழங்கி கௌரவம் செய்தார். தில்லி சுல்தானகத்திற்குப் பின் வந்த முகலாயர் ஆட்சியில் பெரும்பான்மையான காஷ்மீர பண்டிதர் இசுலாமிய சமயத்திற்கு மாறினர். எஞ்சியவர்கள் காஷ்மீர சைவ சமயத்தை பின்பற்றி வருகிறார்கள்.
1997-இல் இயற்றப்பட்ட ஜம்மு காஷ்மீர் புலம்பெயர்ந்தோரின் அசையாச் சொத்துகள் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் படி, காஷ்மீரப் பண்டிதர்கள், காஷ்மீர் சமவெளியில் விட்டுச் சென்ற அசையாச் சொத்துகளை பிறர் விற்கவோ அல்லது உரிமை கொண்டாடவோ முடியாது. மேலும் இச்சட்டத்தை மீறி காஷ்மீர பண்டிதர்களின் நிலங்களை பயன்படுத்துவர்கள் அதற்கான ஈட்டுத்தொகையை, நில உரிமையாளர்களான காஷ்மீரப் பண்டிதர்களுக்கு செலுத்த வேண்டும்.
காஷ்மீர பண்டிதர்கள் எனும் காஷ்மீர பிராமணர்கள், இந்தியாவின் ஜம்மு காஷ்மீர் மாநிலத்தின் காஷ்மீர் சமவெளியில் வாழ்ந்த இந்துக்கள் ஆவர். காஷ்மீர் பிரிவினைவாதிகளால் தங்களின் உயிருக்கும் உடைமைகளுக்கு அச்சம் ஏற்பட்ட காரணத்தினால், காஷ்மீர் சமவெளியை விட்டு, ஜம்மு, தில்லி போன்ற நகரங்களில் 1985-ஆம் ஆண்டு முதல் அகதிகளாக வாழ்கின்றனர்.
கல்லாத்துகோம்பை ஆல்முனி பெரியண்ணசாமி கோயில் என்பது திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டத்திலுள்ள பா. மேட்டுர் பகுதியைச் சார்ந்த கல்லாத்துகோம்பையில் உள்ள சிறுதெய்வக் கோயிலாகும். இக்கோயில் கொல்லிமலையிலுள்ள மாசி பெரியசாமியின் அடிவாரக் கோயிலாகும். இக்கோயிலை ஆமு பெரியசாமி கோயில் என்றும் அழைக்கின்றார்கள். கொல்லைமலை பெரியசாமிக்கு கட்டப்பட்டுள்ள கோயில்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். இக்கோயிலை சோழிய வெள்ளாளர் இனத்தினைச் சேர்ந்தவர்கள் கட்டி பராமரித்து வருகின்றனர்.
ஆலமரங்களின் நிழலில் ஆல்முனி பெரியண்ணசாமிக்கு ஒற்றை கருவறைக் கொண்ட செங்கல், சிமெண்டால் ஆன கோயில் உள்ளது. கருவறையின் முன்புறம் முன்மண்டபமும் உள்ளது. இந்தக் கோயிலுக்கு எதிரே வெண்குதிரை வாகனம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அக்குதிரை வாகனத்திற்கு சிமெண்ட் கூறை போடப்பட்டுள்ளது. மூலவர் மற்றும் வெண்குதிரைக்கு நடுவில் வேல்கள் நடப்பட்டு அதனருகே பலிகள் இடப்படுகின்றன. பக்தர்கள் வேல்களுக்கு முன்பு உருவாரங்களைப் படைக்கின்றார்கள்.
இக்கோயின் மூலவர் மாசி பெரியசாமியாவார். இவரை ஆல்முனி என்று அழைக்கின்றனர். பல காலங்களுக்கு முன்பு இந்த இடத்தில் 108 ஆலமரங்கள் இருந்ததாகவும். அதில் முனிகள் மற்றும் கருப்பு சாமிகளில் மூத்தவராக கருதப்படும் பெரிசாமி இருந்தமையால் ஆல்முனி என்று அழைக்கப்பட்டதாகவும் கூறுகின்றனர். அந்த பழைய மரங்களை அழிந்து தற்போது வயல்வெளிகளும், வீடுகள் அமைந்துள்ளன. கோயிலைச் சுற்றி மட்டும் ஐந்தாறு மரங்கள் உள்ளன.
ஆல்முனி பெரியண்ணசாமி கோயிலில் மூலவர் சிலை எட்டடி உயரம் கொண்டது. பெரியண்ணசாமி வலதுகையில் வைத்துள்ள வேலால் வேங்கையைக் கொண்டு, அதனை வலதுகாலால் மிதிப்பது போல மூலவர் சிலை அமைந்துள்ளது. இடது கையிலுள்ள கதையை தரையில் படும்படும் வைத்துள்ளார். மூலவரின் வலதுபக்கத்தில் ஒரு இரண்டடி சுயம்பு கல் உள்ளது.
தொடக்கக் கல்வியை பரிதிமாற் கலைஞர் ஆரம்பப் பள்ளியிலும், உயர்நிலைக் கல்வியை சேதுபதி மேல்நிலைப் பள்ளியிலும் பயின்றார். புகுமுக வகுப்பை மதுரைக் கல்லூரியிலும், பட்டப்படிப்பு, முதுகலைப் படிப்பு ஆகியவற்றை மதுரை தியாகராசர் கல்லூரியிலும் முடித்தார். சி. சுப்பிரமணிய பாரதியார் படைப்புகளில் அரசியல் பின்னணி என்னும் தலைப்பில் ஆராய்ச்சி செய்து சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார்.
பாரதியார் குறித்த ஆவணத் தொகுப்பை ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்த்துள்ளார். மேலும், பிரித்தானிய மார்க்சிய ஆய்வாளர் ஜார்ஜ் தாம்சனின் : என்ற நூலை, ‘மனித சமூக சாரம்’ என்ற தலைப்பிலும், மாரிஸ் கார்ன்போர்த்தின் லெனினியத்தின் அடிப்படை அம்சங்கள், இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாதம் முதலிய நூல்களைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்து உள்ளார்.
சமரன், செந்தாரகை, தோழமை, மக்கள் தளம் ஆகிய இதழ்களில் ஆசிரியர் குழுவில் இணைந்து பல ஆய்வுக் கட்டுரைகளை எழுதியுள்ளார். மேலும் மக்கள் பண்பாடு, மனஓசை, புலமை, பாலம், கவி, கனவு, மறை அருவி, தோழமை, நிறப்பிரிகை, புதியன, இலக்கு, சிந்தனையாளன், பனிமலர் ஆகிய இதழ்களிலும் கட்டுரைகளை எழுதினார்.
கல்வியை நிறைவு செய்தபின் தமிழ்நாட்டுத் தலைமைச் செயலகத்தில் உள்ள பொதுத் துறையில் மொழிபெயர்ப்பாளராகச் சில ஆண்டுகள் பணி புரிந்தார். பின்னர் திருச்சிராப்பள்ளி அரசினர் கலைக் கல்லூரி, புதுக்கோட்டை அரசுக் கல்லூரி ஆகியவற்றில் தமிழ்ப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றினார்.
"சமூக உற்பத்தி முறைதான் எல்லாவகையான சமூக உணர்வுகளையும் தீர்மானிக்கின்றன. உற்பத்தி முறை என்பது உற்பத்தி சக்திகள், உற்பத்தி உறவுகள் ஆகிய இரண்டையும் உள்ளடக்கியவை ஆகும். இந்தப் பொருளாதார அமைப்பே அடித்தளம் எனப்படுகிறது."
கோ. கேசவன் ஒரு தமிழ்நாட்டு எழுத்தாளர், இதழாளர், தமிழ்ப் பேராசிரியர், மொழிபெயர்ப்பாளர், மார்க்சிய அறிஞர், ஆய்வாளர் மற்றும் சமூகச் செயற்பாட்டாளர் ஆவார்.
மத்தியப் பிரதேச மாநில பந்தல்கண்ட் பகுதியில் சத்னா மாவட்டத்தில் அமைந்த சிறு நகரம் சித்திரகூடம் ஆகும். இராமாயணம் இதிகாசத்தில் குறிப்பிடப்படும் சித்திரகூடம் ஒரு அடர்ந்த காட்டுப் பகுதியாக இருந்தது. இராமன் பதினான்கு காடுறை வாழ்வின் போது சீதை மற்றும் இலக்குவன் உடன் சித்திரகூட காட்டுப் பகுதியில் 11 ஆண்டு ஆறு மாதங்கள் கழித்தனர்.
சத்னா மாவட்டம், மத்திய இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் ஐம்பத்து ஒன்று மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் சத்னா ஆகும். இது ரேவா கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது.
இந்தியாவில் பொருளாதாரத்தில் மிகவும் பின் தங்கிய 250 இந்திய மாவட்டங்களில் ஒன்றாக சத்னா மாவட்டம், இந்திய அரசின் பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைச்சகத்தால் 2006-ஆம் ஆண்டில் அறிவிக்கப்பட்டது.
பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியின் போது சத்னா மாவட்டத்தின் நாகோட் தாலுகாவின் பகுதிகள் நாகோட் சமஸ்தானத்தின் ஆட்சியில் இருந்தது.
இதனால் இம்மாவட்டத்தின் ஊரக வளர்ச்சி திட்டங்களுக்கும் இந்திய அரசின் நிதி உதவி இம்மாவட்டத்திற்கு ஆண்டு தோறும் வழங்கப்படுகிறது.
பஞ்சாபில் பிறந்த அல்லது பஞ்சாபி மொழியில் எழுதிய குறிப்பிடத்தக்க எழுத்தாளர்களின் பெயர்கள் இக்கட்டுரையில் காலவாரியாக பட்டியலிடப்படுகிறது.
நைட்ரிக் காடி, மாவிய நாருடன் வினையாற்றும் போது, நைட்ரோ-மாவியம் அல்லது "துமுக்கிப்பஞ்சு" உருவாகிறது. இது எளிதில் தீப்பற்றக்கூடிய நார்ப்பொருள். வெப்பமூட்டினால் இது உடனே எரிந்து போகும். இதை எரிக்கும்போது, முற்றிலும் வாயுக்களாவதால்; எந்த திடநிலை மிச்சமும் இல்லாமல், சுத்தமாக எரிந்துவிடும். ஜெலட்டின் பூசிய நைட்ரோ மாவியம், ஒரு நெகிழி ஆகும். இதை நீள் உருளை, குழல், உருளை அல்லது துகள் ஆகிய வடிவங்களில் ஆக்க முடியும். இதைத்தான் ஒற்றை உந்துபொருட்கள் என்று குறிப்பிடுகின்றனர்.
இதுநாள் வரை, பல வகையிலான உந்துபொருளை எரியூட்டும் முறைகள் இருக்கின்றன. முதன்முதலில், துப்பாக்கியின் பின் பகுதியில் ஒரு சிறய துளையிட்டு, அதன்வழியாக உந்துபொருளை உட்செலுத்தி, வெளியில் இருந்து தொடு துளையில் தீ வைப்பர். பின்னர், இயந்திர செயல்பாட்டால், எரியூட்டிகள் கொண்ட வெடியுறைகளை வெடிக்க வைத்து, உந்துபொருள் பற்றவைக்கப் பட்டது. மின்னோட்டத்தை கொண்டும் உந்துபொருளை பற்ற வைக்கலாம்.
நைட்ரோகிளிசெரினை நைட்ரோ-மாவியத்துடன் சேர்த்தால் "இரட்டை உந்துபொருள்" உருவாகும். நைட்ரோ-மாவியம் நைட்ரோகிளிசெரினின் வீரியத்தைக் குறைத்து, அது வெடிப்பதை தவிர்க்கும்; பதிலுக்கு நைட்ரோகிளிசெரின், நைட்ரோ-மாவியத்தை உறைகூழ் நிலைக்கு மாற்றி, அதன் சக்தியை அதிகரிக்கிறது. ஒற்றை உந்துபொருட்களைப் போல் சுத்தமாக எரியாவிட்டாலும், இரட்டை உந்துபொருட்கள் அதிகவேகமாக எரிந்துவிடும்.
துப்பாக்கிகளில், அக எறியியல் என்பது உந்துபொருளை எரியுட்டுதல் முதல், துப்பாக்கிக் குழலில் இருந்து எறியம் வெளியேறும் வரையிலான, இடைப்பட்ட நேரத்தின் இயல்புகளை பற்றியது. சிறு-குழல் துப்பாக்கிகளில் இருந்து, அதி-நுட்ப பீரங்கிப்பிரிவு வரை, அனைத்து விதமான சுடுகலன்களின் பயனர்கள் மற்றும் வடிவமைப்பாளர்களுக்கு, இந்த அக எறியியல் மிக முக்கியமாகும்.
கந்தகம், கரி, மற்றும் பொட்டாசியம் நைத்திரேட்டு அல்லது சோடியம் நைத்திரேட்டு ஆகியவற்றின் கலவையை அரைத்துப் பொடியாக்கி வெடிமருந்து தயாரிக்கப்படுகிறது. இது பல்வேறு துகள் அளவுகளில் தயாரிக்கபடுகிறது. துகள்களின் வடிவமும் அளவும், அதன் பரப்பளவை நிர்ணயிக்கும், ஆக இது நேரடியாக எரியும் விகிதத்தையும் மாற்றும்.
சென்னையிலுள்ள இன்போசிசு தகவல் தொழினுட்ப நிறுவன ஊழியரான சுவாதி, நாள்தோறும் நுங்கம்பாக்கம் தொடருந்து நிலையத்தில் புறநகர் தொடருந்தில் ஏறி பணிக்கு சென்றுவரும் வழக்கத்தினைக் கொண்டிருந்தார். சூன் 24 அன்று காலை 6 மணிவாக்கில் தொடருந்திற்காக காத்துக் கொண்டிருந்த வேளையில், இளவயது கொலையாளி ஒருவனால் வெட்டிக் கொலை செய்யப்பட்டார்.
கொலை நிகழ்வு நடந்த நேரத்தில் அங்கிருந்தோர் கொலையைத் தடுக்கவோ, கொலையாளியைப் பிடிக்கவோ முயற்சி செய்யவில்லை; கொலைத் தாக்குதலுக்குள்ளான பெண்ணைக் காப்பாற்ற முயற்சி எதுவும் எடுக்கப்படவில்லை என்பன போன்ற குற்றச்சாட்டுகள் குமுகாயத்தின் பல்வேறு அமைப்புகளால் எழுப்பப்பட்டன.
சூலை 1, 2016 இரவு செங்கோட்டைக்கு அருகே மீனாட்சிபுரம் எனும் சிற்றூரில் 24 அகவையுடைய இராம்குமார் என்ற கொலையாளி கைது செய்யப்பட்டார். கைதினைத் தவிர்க்க குற்றவாளி தற்கொலை முயற்சியில் ஈடுபட்டார். ஆனால் காவற்துறையால் காப்பாற்றப்பட்டு மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டார்.
பெருமளவில் மக்கள் கூடும் ஒரு தொடருந்து நிலையத்தில் கண்காணிப்புக் காமிராக்கள் அமைக்கப்படாதிருந்தது குறித்து குமுகாயத்தின் பல்வேறு அமைப்புகள் தமது கண்டன விமர்சனங்களை தெரிவித்தன.
சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் கருத்துகளை அடுத்து, புலனாய்வு செய்யும் பொறுப்பு இரயில்வே காவற்துறையிடமிருந்து சென்னை நகர காவற்துறைக்கு முறைப்படி மாற்றப்பட்டது.
சுவாதி கொலை வழக்கு என்பது 24 சூன் 2016 அன்று, சென்னை நுங்கம்பாக்கம் தொடருந்து நிலையத்தில் சுவாதி எனும் பெண்மணி கொலை செய்யப்பட்டது தொடர்பான வழக்கினைக் குறிக்கும்.
19ம் நூற்றாண்டிலும், 20ம் நூற்றாண்டின் தொடக்கப் பகுதியிலும், பஞ்சாப் பகுதியில் பருத்தித் தொழில் செழித்திருந்தது. லுங்கி, கெஸ், டாத்தாகி, மேலாடைகள், திரைச் சீலைகள், சுசி, துவாலைகள் போன்ற பல்வேறு விதமான துணிவகைகள் ஒசியார்ப்பூர், குர்தாசுப்பூர், பெசாவர், லாகூர், முல்த்தான், அம்ரித்சர், லூதியானா, ஜாங், சாப்பூர், சலந்தர், தில்லி, குர்காவோன், ரோத்தக், கர்னால், ரேவாரி, பானிப்பட் ஆகிய பகுதிகளில் உற்பத்தியாகின. இந்தப் பருத்தித் தொழில் பஞ்சாபி உடைகளின் வளமைக்கு மேலும் வளம் சேர்த்தது. பஞ்சாப்பின் செழுமையான பண்பாடு அதன் உடைகளில் வெளிப்பட்டது. வெவ்வேறு பண்டிகைகள், நிகழ்வுகள், விழாக்கள் என்பவற்றுக்கு ஏற்ப வெவ்வேறு வகையான உடைகள் அணியப்பட்டன.
குர்த்தாவும் அதன் பக்க வரிசாளரப் பிரிப்பும் கி.பி 11 ஆம் நூற்றாண்டில் இருந்தே வழக்கில் உள்ளது.மகளிர் குர்த்தா வட இந்தியாவில் அணியப்படுகிறது . குர்த்தகா என்பது தோளில் இருந்து இடுப்புவரை கையாடை நீண்ட குறுஞ்சட்டை ஆகும். இதில் இடப்புறமும் வலப்புறமும் குஞ்சம் போன்ற விரிவுகள் அமைந்துள்ளன.இதுவும் பஞ்சாபில் பெண்களும் ஆண்களும் அணியும் பக்கச் சாளர வரிப்பிரிப்புகள் உள்ள இக்கால பஞ்சபி குர்தா ஒத்ததே. குர்த்தா ஜாமா உடை, அங்காரிகா உடை ஆகியவற்ரின் தாக்கம் உடையதாகும்.குர்த்தா சல்வாருடனோ சுதன் உடனோ தெக்மத்துடனோ உலுங்கியுடனோ தோத்தியுடனோ பஞ்சாபிக் காக்ராவுடனோ ஜீன்சுகளுடனோ அணியலாம்.
பஞ்சாபி உடை என்பது, பஞ்சாப் பகுதி மக்கள் மரபுவழியாக அணிகின்ற உடைகளைக் குறிக்கும். பழங்காலத்தில் பஞ்சாப் மக்கள் பருத்தி உடைகளையே அணிந்தனர். ஆண், பெண் இரு பாலாரும் அணிந்த மேலாடைகள் முழங்கால் வரை நீண்டிருந்தன. சால்வை ஒன்றை இடது தோளுக்கு மேலாகவும், வலது தோளுக்குக் கீழாகவும் சுற்றி அணிந்தனர். இன்னொரு பெரிய துணியை ஒரு தோளுக்கு மேல் போட்டு முழங்காலை நோக்கித் தொங்க விடுவர். இரு பாலாரும் இடுப்பில் வேட்டி அணிவர். தற்கால பஞ்சாபி உடை இந்த அம்சங்களைத் தக்கவைத்திருந்தாலும், அதன் நீண்ட வரலாற்றுக் காலத்தில் பல ஆடை வடிவங்கள் உருவாகியுள்ளன.
பஞ்சாப் பகுதியின் சுதான் பஞ்சாப் மொழியில் சுதானா எனவும் வழங்குகிறது. இது பண்டைய சுவத்தானாவின் இக்கால வடிவம் ஆகும். சுவத்தானா என்பது அரைக்காலாலுறை போன்ரதொரு கீழாடை ஆகும். இது கி.மு 322-185 கால அளவில் மவுரிய அரசர்கள் காலத்திலும்; குழ்சானப் பேரரசிலும் வட இந்திய ஆள்வகுப்பு மக்கள் அணிந்த ஆடையாகும். இது 4 ஆம், 5 ஆம் நூற்ராண்டுகளில் குப்தர் காலத்திலும் வழக்கில் இருந்தது. அர்ழ்சர் காலத்திலும்கூடஇது 7 ஆம் நூற்றாண்டுவரை வழக்கில் இருந்த்து.
பஞ்சாபி சுதானா சுவத்தானா ஆடைவழி வந்ததாகும். இது கணுக்கால் மட்டம் வரை தளர்வாகவும் கணுக்கால் அளவில் இறுக்கமாகவும் அமைகிறது. இது இருபாலாரும் அணியுமுடையாகும். இது பெண்கள் அணியும்போது குர்த்தா அல்லது குர்த்தியுடன் அணிவர். இந்த ஆடை பஞ்சாபி காக்ரா உடையின் பகுதியாகவும் அமைகிறது. மற்ற வேறுபாடுகள் சோகா, , கலந்த சுதான் ஆடைவகைகளாகும்.
மரபான பஞ்சாபி குர்த்தா தள்ர்வாக முழங்கால் பகுதி வரை நேராகப் பிரிவுற்று நீளும். இக்கால பஞ்சாபி குர்த்தா இந்தியப் பஞ்சாபில் உள்ள முக்த்சாரில் தோன்றிய முக்த்சாரி குர்த்தா ஆகும். இக்கால பஞ்சாபி குர்த்தா ஒல்லி இறுக்கப் பொருத்தமைவுக்கும் துடியான பொருத்து வடிவமைவுக்கும் பெய்ர்போனதாகும். இளம்அரசியல்வாதிகளால் விரும்பி அணியப்படுவதாகும்.
சாமா முகலாயப் பேர்ரசு காலத்தில் பஞ்சாபில் ஆண்கள் அணிந்த ஆடையாகும். "சோரா சமா" என்ற சொல்தொடர் மணமகளுக்குத் தாய்மாமன் தரும் சீரைக் குறிக்கும், இப்போது மணமகள் சாமா அணிவதில்லை .பட்டைவரியமைந்த சாமாவார் எனும் வட்டரத் துப்பட்டா மேற்கவின் ஆக அணியப்படுகிறது.
சோலித்தான் பலையில் பந்தானி கழுத்துப்பட்ட சாய உருவேற்ரம் பெருவழக்கில் உள்ளது. குர்த்தாவில் பந்தானி வேலைப்பாடுள்ள குர்த்தா பந்தானி குர்த்தா எனப்படும்.
முல்தானி குர்த்தா என்பது பஞ்சாபிலும் பாக்கித்தானிலும் அணியப்படும் முல்தானி வடிவமைப்புள்ள குர்த்தா ஆகும். இதில் வட்டர அசுரக் அச்சுவேலை கவினழகும் அமையலாம்.
இந்தியாவில் பொருளாதாரத்தில் மிகவும் பின் தங்கிய 250 மாவட்டங்களில் ஒன்றாக இம்மாவட்டத்தை இந்திய அரசு 2006-ஆம் ஆண்டில் அறிவித்துள்ளது. பொருளாதாரத்தில் மிகவும் பின் தங்கிய 38 பிகார் மாவட்டங்களில் இம்மாவட்டமும் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் ஊரக வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கு இந்திய அரசின் பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைச்சகம் நிதியுதவி செய்கிறது.
இம்மாவட்டத்தில் உள்ள பத்து சட்டமன்றத் தொகுதிகள் வருமாறு; ஏக்மா, மஞ்சி, பனியாப்பூர், தாரியா, மர்கௌரா, சாப்ரா, கர்கா, அம்னௌர், பர்சா மற்றும் சோன்பூர். இம்மாவட்டத்தில் சரண் மற்றும் மகாராஜ்கஞ்ச் என இரண்டு மக்களவைத் தொகுதிகள் உள்ளது.
இம்மாவட்டம் சாப்ரா, மர்கௌரா, சோன்பூர் என மூன்று வருவாய் உட்கோட்டங்களும்; ஊரக வளர்ச்சித் திட்டங்களை நிறைவேற்ற இருபது ஊராசி ஒன்றியங்களையும் கொண்டுள்ளது.
சரண் மாவட்டம் வட இந்தியாவின் பிகார் மாநிலத்தின் 38 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். சரண் கோட்டத்தில் அமைந்த இம்மாவட்டத் தலைமையிடம் சாப்ரா நகரம் ஆகும்
பாடம் செய்தல் என்பது ஆங்கிலத்தில என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த சொல் கிரேக்க மொழியில் இருந்து வந்தது. கிரேக்க மொழியில் இந்தச் சொல்லுக்கு தோல் போர்த்தல் என்ற பொருள்படும். இது ஒரு கலையாகும். விலங்குகளின் உடலை காட்சிப்படுத்த அதன் தோலை உறித்து பாடம் செய்து வைத்தலாகும். அக்காலத்தில் வேட்டையாடிய காட்டு விலங்குகளை இவ்வாறு பாடம் செய்து தனிநபர்கள் காட்சிப்படுத்தினர். தற்காலத்தில் அருங்காட்சியகங்களில் காட்சிப்படுத்த அல்லது ஆய்வு நோக்கோடு விலங்கு இனங்களை அடையாளம் காண பாடம் செய்யப்படுகிறது. தற்கால செல்வந்தர்கள் தங்கள் செல்லப்பிராணிகள் இறந்தால் அதை பிரிய மனமின்றி அதன் உடலை பதப்படுத்தி வைக்க இவ்வாறு செய்கின்றனர். இவ்வாறு பாலூட்டிகள், பறவைகள், மீன்கள், ஊர்வன, நீர்நில வாழ்வன ஆகியவன பாடம் செய்யப்படுகின்றன.
பிரித்தானியர் ஆட்சிக் காலத்தில் விலங்குகளின் உடலைப் பதப்படுத்தும் முறை மிகவும் பிரபலமாக இருந்தது. மகாராசாக்களும், பிரித்தானிய ஆட்சியாளர்களும் வேட்டையாடிய விலங்குகளின் உடலைப் பதப்படுத்தி தங்களின் மாளிகைகளில் ஆடம்பரமாக வைத்து, அதன் அருகில் நின்று ஒளிப்படமும் எடுத்துக்கொண்டனர். இந்திய விடுதலைக்குப்பின், 1972 இல் இயற்றப்பட்ட வனவிலங்கு பாதுகாப்புச் சட்டம் வேட்டையாட தடை விதித்தது. எனவே, உடலைப் பதப்படுத்தும் கலையும் இந்தியாவில் வழக்கொழிந்தது.
விலங்குகளை பாடம் செய்பவர் டாக்சிடெர்மிஸ்ட் என அழைக்கப்படுகிறார். இவர்கள் அருங்காட்சியகங்கள் அல்லது தொழில்முறை வேட்டைக்காரர்களிடம் பணிபுரிகின்றனர். மேலும் மீனவர்களுக்கு உதவியாகவும், பொழுதுபோக்குக்காகவும், உடற்கூறியல், சிற்பம், ஓவியம், மற்றும் தோல் பதனிடுதல் போன்றவற்றிற்காக இப்பணிகள் செய்யப்படுகின்றன.
நேரத்தை நன்கு செலவிடுவதற்கு அறிவுறுத்தப்பட்ட உத்திகள், மூன்று தலைமுறையைத் தாண்டி வந்துள்ளன எனவும், முதல் தலைமுறை, செயல்களின் பட்டியலைக் குறித்துப் பேசும் எனவும், இரண்டாம் தலைமுறை சுயமாக செயல்களைப் பட்டியலிட்டு காலவரையுள் செயலாற்றுவது என்றும், பிராங்கிளின் பிளானர் என்பவரின் திட்டமிடும் பட்டியலில் உள்ளடக்கிய விழுமிய தெளிவுரை மூன்றாம் தலைமுறை என்றும் ஆசிரியர் கூறுகிறார். கடிகாரத்தையும், திசைகாட்டியையும் உவமையாக எடுத்துக்கொண்டு தமது கடமைகளைக் கோட்பாடுகளின் அடிப்படையில் நிறைவேற்ற வேண்டுமென்றும் அதற்கு “சரியாக வடக்கு நோக்கி” என்று பெயரும் சூட்டுகிறார். நமது செயல்களுக்கெல்லாம் நமது நன்னெறியின் அடிப்படையில் அமைந்த கொள்கைகளே வழிகாட்டியாக அமைய வேண்டுமெனவும், குறிப்பிட்ட காலத்திற்குள் செய்யும் செயல்பாடுகள் சரியான திசையிலும் அமையவேண்டும் என்றும் வலியுறுத்துகின்றார். மக்கள் தம் வாழ்க்கையை நன்கு வாழ வேண்டும், அன்பு செலுத்த வேண்டும், கற்றுக்கொள்ள வேண்டும், ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவேண்டும் என்றும் குறிப்பிடுகிறார்.
தமது செயல்களை எதை முதலில் செய்வது எதைப்பின்பு செய்வது என்பதற்கு ஆசிரியர் ஒரு உத்தியை முன்வைக்கின்றார். வழக்கமாக, முக்கியமில்லாத வாலாயமான பணிகள், தமது வாழ்க்கையின் குறிக்கோளை நோக்கிச்செல்லாதவை தான் முன்னுரிமை பெற்று நம்மால் செய்யப்படுகின்றன என்று கூறும் ஆசிரியர் ஜசன்கோவர் அவர்களின் நேரத்தைப் பயன்படுத்தும் உத்தியை மேற்கோள்காட்டி நமது செயல்பாடுகளை நான்குவகையாகப் பிரிக்கலாம் என்று கூறுகிறார். முக்கியமான அலுவல்கள் அவசரமானவை அவசரமில்லாதவை என்று இரு வகையாகப் பிரிக்கப்படுகிறது எனவும் அது போலவே முக்கியமில்லாதவையும் இருவகையாகப் பிரிக்கப்படுகிறது என்று கூறுகிறார். இதில் அவசரமில்லாத முக்கியமான பணிகள் தாமதப்படும் எனவும் முக்கியமில்லாத அவசர பணிகள் முன்னுரிமை பெறும் எனவும் இவ்வாறு பல செயல்களுக்கு நாம் தவறாக முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டி வருவதால் நமது ஆற்றல் வீணடிக்கப்படுகிறது எனவும் கூறுகிறார். இதற்காக நான்கு சதுரப்பெட்டிகளுடன் இக்கோட்பாட்டை விளக்குகிறார்.
முதலில் செய்யவேண்டியதை முதலில் செய்யுங்கள், என்பது இரோசர் மெரில், இரோபக்கா மெரில் ஆகியோருடன் இணைந்து இசுடீபன் கோவே 1994 ஆம் ஆண்டு எழுதிய சுயமுன்னேற்றப் புத்தகம் ஆகும். வாழ்வில் நேரத்தை பயனுள்ளதாகச் செலவிட்டு, முதலில் செய்வதை முதலில் செய்து ஒருவன் எப்படி மிகவும் ஆற்றல் வாய்ந்தவனாக மாறமுடியும் என்பதற்கான உத்தியை இந்நூல் கற்றுத்தருகிறது. மிகவும் ஆற்றல் வாய்ந்தவர்களின் 7 பழக்கங்கள் என்னும் நூலில் கூறப்பட்டுள்ள கருத்துக்களின் மேம்பாடு இந்நூலில் கூறப்பட்டுள்ளது.
நாம் அடைய வேண்டிய இலக்குகளைப் பட்டியலிட்டு, அவைகளை ஏழு அட்டவணையில் அடக்கி, முன்று வாரங்களுக்குள் முடிக்க வேண்டியவனவற்றைத் திட்டமிட வேண்டுமென்றும், ஒவ்வொரு வாரமும் தாம் திட்டமிட்டபடி செயல்படுத்தப்பட்டதா என்பதை ஆய்வு செய்து முன்னுரிமை இல்லாத பணிகள் முக்கியமான பணிகளைப் புறந்தள்ளிவிடாமல் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டுமென்றும் ஆசிரியர் கூறுகிறார்.
தமது குறிக்கோளை அடைய முக்கியமான பணிகளை இனம் கண்டு செயல்படுத்த வேண்டுமென்றும் இது நபருக்கு நபர் வேறுபடும் என்றும், சிறிய சிறிய எல்லைகளை வகுத்துக்கொண்டு செயல்பட்டால் ஒரு ஒருங்கிணைந்த சமச்சீரான வாழ்க்கை வாழமுடியும் என்றும் கூறுகிறார்.
பஞ்சாபியர்கள் அரிசியும், வெண்ணெயும், விலங்குகறிகளும் சேர்க்கப்பட்ட உணவுகளை சாப்பிடுகின்றனர். பஞ்சாபில் விளையும் பாசுமதி அரிசி உள்ளிட்ட அரிசி வகைகளை வேக வைத்து சாப்பிடுகின்றனர். வேகவைத்த அரிசியான சோற்றை சோல் என்று அழைக்கின்றனர். காய்கறிகளையும் விலங்குகறிகளையும் கொண்ட செய்யப்பட்ட குழம்பு போன்றவற்றை சோற்றுடன் கலந்து சாப்பிடுகின்றனர்.
முற்காலத்தில் மரக்கட்டைகளை விறகாக பயன்படுத்தி உணவு சமைத்தனர். தற்காலத்தில் புதிய வரவான ஸ்டவ் போன்ற அடுப்புகளில் சமைக்கின்றனர். இருந்தபோதும், பஞ்சாபி தந்தூர் முறையில் சமைப்பவர்கள் விறகு அடுப்பையே பயன்படுத்துகின்றனர். இந்தியாவில் தந்தூரியை பிரபலப்படுத்திய பெருமை பஞ்சாபியரையே சாரும்.
பஞ்சாபில் கோதுமை, அரிசி ஆகியன விளைகின்றன. பால் பொருட்களும் தயாரிக்கப்படுகின்றன. ஆதலால், இங்குள்ள மக்கள் கோதுமை, அரிசி, பால் ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்ட உணவுகளை சாப்பிடுகின்றனர். இந்திய அளவில் பால் பொருட்களை அதிகம் பயன்படுத்தும் மாநிலங்களில் பஞ்சாபும் ஒன்று.
உணவின் சுவையை மேம்படுத்த சில பொருட்களை சேர்க்கின்றனர். இவர்களும் மிளகு, கொத்தமல்லி, சீரகம், வெந்தயம் ஆகியவற்றை பயன்படுத்துகின்றனர். உணவுகளுடன் சட்னி சேர்த்து சாப்பிடுகின்றனர்.
பஞ்சாபில் பாயும் ஐந்து ஆறுகளில் ஆற்றுமீன் அதிகளவில் கிடைக்கும். கெண்டை, ரோகு. கெளிறு, கட்லா, திலாப்பியா உள்ளிட்ட மீன் வகைகளை சமைத்து சாப்பிடுகின்றனர். அமிர்தசரசின் மீன் டிக்கா மிகப் பிரபலமானது.
பஞ்சாபிய உணவுமுறை எனப்படும் இக்கட்டுரை, இந்திய பஞ்சாப், பாகிஸ்தானிய பஞ்சாப் ஆகிய பகுதிகளின் உணவுமுறையைப் பற்றியது. பஞ்சாபிய உணவுகள் இங்கிலாந்திலும், கனடாவிலும் கூட பரவலாக விரும்பி உண்ணப்படுகின்றன.
பஞ்சாபி மக்கள் காலை வேளையில் சன்னா மசாலா, சோலே, பராட்டா, அல்வா பூரி, பதூரா, ஃபலூடா, மோர், லஸ்ஸி, மசாலா டீ, தேநீர், தயிர் வடை, தயிர், கோவா, பாயா உள்ளிட்ட உணவுகளை சாப்பிடுகின்றனர்.
இவர்கள் ஆட்டுக் கறியை அதிகம் சாப்பிடுகின்றனர். இந்திய பஞ்சாபில் மாட்டுக்கறியையும், பாக்கிஸ்தானிய பஞ்சாபில் பன்றிக்கறியையும் சாப்பிடுவதில்லை. இதற்கு மத நம்பிக்கை காரணமாகும்.
ரைத்தா, சட்னி ஆகியவற்றை உணவுடன் கலந்து சாப்பிடுகின்றனர். புளி, புதினா, மாதுளை, மா, தனியா ஆகியவற்றை சட்னியில் சேர்க்கின்றனர்.
பொதுவாக வினாக்கொத்தானது பதிலாளியிடமிருந்து எதிர்பார்க்கப்படும் பதில்களுக்கான பல வினாக்களை தொகுப்பாக கொண்டுள்ளது. விபரிக்கப்பட வேண்டிய விடை கொண்ட வினாக்களுக்கும், வரையறுக்கப்பட்ட விடை கொண்ட வினாக்களுக்கும் இடையில் குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடு உள்ளது. விபரிக்கப்பட வேண்டிய விடை கொண்ட வினாக்களுக்கு பதிலாளி விடைகளை தானாக உருவாக்கக்கூடியதாகவும், வரையறுக்கப்பட்ட விடை கொண்ட வினாக்களுக்கு வழங்கப்பட்ட விடைகளிலிருந்து ஒன்றை தெரிவு செய்து கொள்ளக்கூடியதாகவும் அமையும். வரையறுக்கப்பட்ட விடை கொண்ட வினாக்கள் வெளிப்படையானதாகவும் முழுமையான பரஸ்பரத்தைக் கொண்டதாகவும் அமைந்திருக்கும். இந்த வரையறுக்கப்பட்ட விடை கொண்ட வினாக்கள் நான்கு வகையான பதில் அளவீட்டு முறைகளை கொண்டுள்ளது:
பெயர் ரீதியான- பல்தெரிவு ,இங்கு பதிலாளி பதிலளிப்பதற்கு இரண்டுக்கு மேற்பட்ட தெரிவுகள் ஒழுங்கற்ற முறையில் அமைந்திருக்கும்.
பதில் அளிப்பதற்கு பெரிய குடித்தொகையிலிருந்து தெரிவு செய்யப்பட்ட குறிப்பிட்டப்பட்ட பதிலாளிகளின் மொழி நடைக்கேற்ப கூற்றுக்கள் இடம்பெற வேண்டும்.
வினாக்கொத்து மற்றைய கணிப்பாய்வுகளை விட சில அனுகூலங்களை கொண்டுள்ளது. அவையாவன, செலவு குறைந்தது மற்றும் ஒப்பீட்டளவில் நேர்காணல், தொலைபேசி கணிப்பாய்வுகளை விட குறைந்தளவான முன்னாயத்தம் போதுமானது. மேலும் வரையறுக்கப்பட்ட பதில்களைக் கொண்டிருப்பதனால் தொகுப்பதற்கும் இலகுவானது. இந்த வரையறுக்கப்பட்ட பதில்களானது சில சமயங்களில் பயனாளிகளை வெறுப்பூட்டுவதாகவும் அமைந்துள்ளது. இந்த வினாத்தாளின் வினாக்கள் வரையறுக்கப்பட்டிருப்பதன் காரணமாக பதிலாளி வினாக்களை வாசித்து பதிலளிக்கக்கூடியதாக உள்ளது. ஆகவே குறிப்பிட்ட சில மக்களுக்கு வினக்கொத்தின் மூலம் தான் ஆய்வு நடத்த வேண்டும் என்ற அவசியமில்லை.
மாற்றப்படக்கூடிய வினாக்கொத்து நிர்வாகம், இங்கு வினாக்கள் கணனியில் சேமிக்கப்படும் அதேவேளை பதிலாளியின் பதில்களுக்கு ஏற்றவாறு மாற்றியமைக்கப்படக்கூடியதாகவும் அமைந்திருக்கும்.
வினாக்கொத்து என்பது பதிலாளி ஒருவரிடமிருந்து பதில்களை பெறுவதற்காக வினாக்களை கோர்வையாகக் கொண்ட ஒரு பத்திரம் ஆகும். வினாக்கொத்து சில சமயங்களில் புள்ளிவிபரவியல் ஆய்வுக்கும் பயன்படுத்தபட்டுவருகின்றது. வினாக்கொத்தானது 1838 ஆம் ஆண்டு லண்டனில் உள்ள புள்ளிவிபரவியல் சமூகத்தினால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இதன் பிரதியானது புள்ளிவிபரவியல் சமூகத்தின் இதழில் 1838 ஆம் ஆண்டு தொகுதி ஒன்று, வெளியீடு ஒன்று, ஐந்து தொடக்கம் பதின் மூன்று வரையான பக்கங்களில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
பொதுவாக வினாக்கள் தர்க்கரீதியாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். மிகவும் துல்லியமான பதில்களைப் பெறுவதற்காக வினாக்கள், குறைந்த முக்கியத்துவமான வினாக்களிலிருந்து மிக முக்கியமான வினாக்களை நோக்கியும், உண்மைகள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்கள் சம்பந்தமான வினாக்களிலிருந்து மனப்பாங்கு தொடர்பான வினாக்களை நோக்கியும், பொதுவான வினாக்களிலிருந்து குறிப்பிட்ட வினாக்களை நோக்கியும் இருத்தல் வேண்டும்.
மாறிகள் தொடர்பான வினாக்களை உள்ளடக்கிய வினாக்கொத்தும், அளவீடு தொடர்பான அல்லது சுட்டிகள் தொடர்பான வினாக்கொத்தும் குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடுகளுடன் பிரித்தறியமுடியும். வினாக்கொத்தின் முற்பகுதியானது பொதுவாக கணிப்பபீடுகளையும், பிற்பகுதியானது பரீட்சித்தல் தொடர்பானதாகவும் அமைகிறது.
உணவு மீடிறன் பற்றிய வினாக்கொத்து என்பது மக்களால் உள்ளடக்கப்படும் வெவ்வேறு வகையான உணவைப்பற்றியதாகும். இதனை ஆராய்ச்சிகளுக்கும் பயன்படுத்தமுடியும். உதாரணமாக உட்கொள்ளும் விற்றமின்கள் அல்லது நச்சுப்பொருட்களின் அளவை மதிப்பீட்டு செய்தல்.
விபரிக்கப்பட வேண்டிய விடை கொண்ட வினாக்களுக்குரிய பதிலாளியின் பதில்களுக்குரிய துலங்கலானது பின்னர் குறிப்பிடப்படும். உதராணமாக விபரிக்கப்பட வேண்டிய விடை கொண்ட வினாக்களுக்குரிய பதில்கள் பதிலாளியால் முழுமையாக்கப்படவேண்டும்.
ஆத்திரமடைந்த இரணியகசிபு விஷமருந்தச் செய்தும், யானைகளின் காலால் இடறச் செய்தும், பாம்புகளுக்கிடையே அடைத்து வைத்தும் பிரகலாதனைக் கொல்ல முயற்சித்தான். அத்தனை முயற்சிகளும் தோற்றுப் போயின; பிரகலாதன் திருமாலின் அருளால் ஒவ்வொன்றிலுமிருந்தும் தப்பினான். இறுதியாக இரணியகசிபுத் தனது தங்கை ஹோலிகாவின் உதவியை நாடினான். ஹோலிகாவிடம் தீயால் பாதிக்கப்படாத ஒரு மாயப்போர்வை இருந்தது. அவள் அதனால் தன்னை மூடிக்கொண்டு பிரகலாதனை மடியிலமர்த்தியவாறு தீக்குள் இறங்கினாள். அப்போது ஒரு பெரிய காற்றுவீசியதில் போர்வை ஹோலிகாவிடமிருந்து விலகி பிரகலாதனை மூட, பிரகலாதன் தீயிலிருந்து தப்பினான்; ஹோலிகா தீயில் எரிந்து போனாள். ஹோலி நாளுக்கு முன்னாள் இரவில் ”ஹோலிகா தகனம்” என்றழைக்கப்படும் ஹோலிகாவின் உருவ பொம்மையை எரிக்கும் நிகழ்வுடன் பஞ்சாபில் ஹோலிப் பண்டிகை துவங்குகிறது.
ஹோலி என்பது ஹோலா என்ற சொல்லிருந்து தோன்றியதாகும். ஹோலா என்பதன் பொருள் ”நல்ல அறுவடைக்காகக் கடவுளுக்கு நன்றி தெரிவிக்கும் வகையில் வழிபடுதல்” ஆகும். அரைவேக்காட்டுச் சோளம் என்ற பொருள்கொண்ட ”ஹோலிகா” என்ற சொல்லோடு தொடர்புடையதாகவும் ’ஹோலி’ நம்பப்படுகிறது. பாதி வறுபட்ட பயிறு மற்றும் கரகரப்பான கோதுமை ஹோலி அன்று உண்ணப்படுகிறது. பஞ்சாப் பகுதியில் ஹோலிக்கு இரண்டு மாதங்கள் கழித்துவரும் வைசாக் மாதத்தில்தான் கோதுமை அறுவடை செய்யப்படுகிறது. அதனால் இங்கு ஹோலியானது, வருகின்ற அறுவடைக்கு நன்றிநவிலும் பண்டிகையாகும்.
பஞ்சாப் பகுதியின் ஹோலி, முல்தான் நகரிலுள்ள பிரகலாதபுரி கோவிலில் துவங்கிய பண்டிகையாகும். மூலப் பிரகலாதபுரி கோவில், முல்தான் நகரின் அரசனான இரணியகசிபுவின் மகன் பிரகலாதனால் கட்டப்பட்டது. இக்கோவில் பிரகலாதன் தன்னைக் காப்பாற்றத் தூணைப் பிளந்து வெளிப்பட்ட நரசிம்மருக்காகக் கட்டிய கோயில். வசந்தத்தின் துவக்கத்தின் அடையாளமாகவும் ஹோலி அமைகிறது.
பிரகலாதன் இறைவன் திருமாலின் பக்தன். திருமாலின் மீது அவன் கொண்ட அளவற்ற ஈடுபாட்டால் திருமால் அவனுக்குச் சிறப்பு சக்திகளை வழங்கினார். முல்தானின் அரசனும் பிரகலாதனின் தந்தையுமான இரணியகசிபு அனைவரும் தன்னையே இறைவனாக வணங்க வேண்டுமென்று ஆணையிட்டிருந்ததால் அவனுக்குத் தனது மகன் திருமாலை வணங்குவது பிடிக்கவில்லை.
ஹோலிகா தீயில் எரிந்துகொண்டிருந்தபோது திருமால் நரசிம்ம வடிவில் தோன்றி இரணியகசிபுவை இரண்டாகப் பிளந்து கொன்றார். இந்நிகழ்வைக் கொண்டாடும் பண்டிகையே ஹோலியாகும். இது முல்தான் சூரிய கோவிலில் நடந்ததால் அக்கோயில் இந்நிகழ்வின் நினைவிடமாக உள்ளது.
ஹோலி இருநாட்களாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. முதல் நாளான முழுநிலவன்று ஹோலிகா தகனம் கொண்டாடப்படுகிறது. அடுத்த நாளான பஞ்சாபி நாட்காட்டியின் சேட் மாதத்தின் முதல் நாளில் ஹோலி கொண்டாடப்படுகிறது.