polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இப்போது டிஜிட்டலுக்கு மாறும் சூழல் ஆப்பரேட்டருகளுக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் வேளையில் குவாமின் முக்கியத்துவமும் உணரப்படுகிறது. ஏனெனில் டிஜிட்டல் வீடியோ பரிமாற்றத்தில் குவாம் மிக முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.
தேவைகள் மிகவும் கொண்ட கேபிள் தொழில்நுட்பத்தில் எட்ஜ் குவாம் பற்றிய விழிப்புணர்வு பெரும்பான்மையோரிடம் இல்லாதது வியப்புக்குரியதாக உள்ளது.
குவாம் தொழில்நுட்பம் நாம் முன்னர் மற்றும் களை பயன்படுத்தியது போல ஒரு ரேக் கில் பல தொழில்நுட்ப அட்டைகளை சொருகுமாறு முறைப்படுத்தப்பட்டிருக்கும்.
சர்வீஸ் மற்றும் டிஜிட்டல் வீடீயோ மேலும் டேட்டா வாய்ஸ் கொண்ட இண்டெர்நெட் புரொட்டோகால் ஆகிய மூன்றையும் இணைத்துக் கொடுப்பதே எட்ஜ் குவாம் தொழில்நுட்பம்.
காளிபங்கான் 1 என்ற பகுதி முந்தைய ஹரப்பா பண்பாட்டு காலத்தியது என கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. காளிபங்கானில் சுடுமண் எருது சிற்பம் கிடைத்துள்ளது.
சிந்து வெளி பண்பாட்டுக் காலத்தின் போது, காளி பங்கான் நகரம், ஒரு மாகாணத்தின் தலைநகரமாக இருந்திருக்கும் என்றும் தொல்லியலாளர்கள் கருதுகிறார்கள். மேலும்
பண்டைய திருஷ்டாவதி ஆறு மற்றும் சரசுவதி ஆறுகள் கூடுமிடத்தில் காளிபங்கானின் அமைவிடமாக கருதுகிறார்கள். சிந்து வெளி பண்பாட்டு காலத்திய காளி பங்கான் தொல்லியல் களத்தின் 34 ஆண்டு கால அகழாய்விற்குப் பின், முழு அறிக்கை இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகம் 2003ல் வெளியிட்டது.
காளிபங்கான் எனும் சொல்லிற்கு கறுப்பு வளையல்கள் எனப்பொருள்படும். காளிபங்கான் தொல்லியல் களத்திற்கு அருகில் உள்ள பிலிபங்கான் என்ற நகரியமும் தொடருந்து நிலையமும் உள்ளது. பிலிபங்கான் என்பதற்கு மஞ்சள் வளையல்கள் எனப் பொருள்.
காளிபங்கான் , தற்கால தார் பாலைவனத்தில் பாயும் காகர் நதியின் தென்கரையில் அமைந்த சிந்துவெளி பண்பாட்டுக் கள நகரம் ஆகும். காளிபங்கான் நகரம் ஹரப்பா 1 - 3சி இடைப்பட்டகாலத்தில் செழித்து இருந்தது.
ராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் தார் பாலைவனத்தில் உள்ள அனுமான்காட் மாவட்டத்தில் உள்ள பிலிபங்கான் வருவாய் வட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. பிகானேர் நகரத்திலிருந்து 205 கிமீ தொலைவில் காளி பங்கான் அமைந்துள்ளது.
லியுஜி பியோ தெஸ்சிதோரி எனும் இத்தாலிய இந்தியவியல் அறிஞரான லியுஜி பியோ தெஸ்சிதோரி என்பரால் கிபி 1887 - 1919களில் காளி பங்கான் அகழ்வாரய்ச்சி செய்யப்பட்டது.
காளிபங்கான் தொல்லியல் அகழாய்வில் கிடைத்த பொருட்களைக் கொண்டு, 1983ல், இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகம் ஒரு அருங்காட்சியகத்தை நிறுவியுள்ளது.
பிடோக், சாங்கி, பாசிர் ரிஸ், தெம்பினிஸ் மற்றும் பயா லெபார் ஆகிய திட்டமிடல் பகுதிகளிலுள்ள தொழில் பேட்டைகளின் உற்பத்திகள் மூலம் இப்பிராந்தியத்தின் பெரும்பகுதி பொருளாதார செயல்பாடுகளை உருவாக்குகின்றன. பாசிர் ரிஸ் மற்றும் தெம்பினிஸ் பகுதிகளில் மெல்லப்பச் சில்லு புனைவு பூங்கா, பல பெரிய அரைக்கடத்தி தயாரிப்பு நிறுவனங்களான குளோபல் பவுண்டரீஸ், யுஎம்சி, எசுஎசுஎம்சி மற்றும் சில்ட்ரானிக் போன்றவை இயங்குகின்றன. ஐபிஎம் நிறுவனம் 90 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர் மதிப்பிலான தொழில்நுட்ப பூங்காவை தெம்பினிஸ் தொழிற்சார் நிழற்சாலையில் நிறுவி அதன் சீ அமைப்புச் சட்டகம் மற்றும் உயர்தர திறன் அமைப்புகளை ஆசியா முழுவதும் அதன் வாடிக்கையாளர்களுக்கு வழங்கி வருகிறது.
சிங்கப்பூர் வான்வழி நிறுவனத்தின் தலைமையிடம் சாங்கியில் உள்ள சாங்கி விமான நிலையத்தில் செயல்படுகிறது. சில்க் ஏர் நிறுவன தலைமையிடமும் சிங்கப்பூர் வான்வழிச் சேவையின் சூப்பர்அப் 1இல் ஐந்தாவது மாடியில் இயங்குகிறது. சிங்கப்பூர் வான்வழி சரக்குப் போக்குவரத்தின் தலைமை அலுவலகம் சாட்ஸ் வானூர்திக் கட்டண சரக்கு முனையம் 5 ல் அமைந்துள்ளது. ஜெட் ஸ்டார் ஆசியா, ஸ்கூட் மற்றும் வலூ ஏர் ஆகிய வான்வழி நிறுவனங்களின் தலைமை அலுவலகங்களும் சாங்கி விமான நிலையத்தின் முதலாவது முனையத்தில் இயங்கி வருகின்றன. டைகர் வான்வழியின் தலைமை அலுவலகம் சாங்கி மையத் தொழிற்பூங்கா ஒன்றில் அமைந்துள்ள ஹனிவெல் கட்டிடத்தில் இயங்கி வருகிறது.
ஐந்து பிராந்தியங்களில் மிக அதிக மக்கள்தொகை கொண்ட இரண்டாவது பிராந்தியம் ஆகும். பிடோக் இப்பகுதியின் மிக அதிக மக்கள்தொகை கொண்ட நகரம் ஆகும். இப்பகுதியின் பிராந்திய மையமாக தெம்பினிஸ் உள்ளது. இப்பகுதி 11,000 ஹெக்டேர்
நிலப்பகுதி உள்ளடக்கி இதில் ஆறு திட்டமிடல் பகுதிகள் உள்ளன. சிங்கப்பூர் சாங்கி விமான நிலையமும், பயா லேபர் விமானத் தளமும் இப்பிராந்தியத்தில் அமைந்துள்ளன.
1 கிமீ 2 பரப்பளவில் அமைந்துள்ள இப்பகுதி சிங்கப்பூர் தீவின் கிழக்கு மூலையில் அமைந்துள்ளது வட மேற்குப் பகுதியில் வட-கிழக்கு பிரந்தியம் தென் மேற்குப்பகுதியில் மத்தியப் பிராந்தியம் மற்றும் வடக்குப் பகுதியில் வடகிழக்கு தீவுகளுடன் நதி எல்லைகளை பகிர்ந்து கொண்டுள்ளன.
கிழக்கு பிராந்தியமானது இரண்டு வெவ்வேறு சமூக மேம்பாட்டு மன்றங்களால் உள்நாட்டில் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. வடகிழக்கு சமூக மேம்பாட்டு மன்றம் மற்றும் தென் கிழக்கு சமூக மேம்பாட்டு மன்றம் ஆகியவை ஆறு வெவ்வேறு திட்டமிடல் பகுதிகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளன.
அதுமட்டுல்லாமல் சாங்கி விமானப்படைத்தளம், சாங்கி கடற்படைத்தளம், 1936 இல் பிரித்தானியர்களால் கட்டப்பட்ட சிங்கப்பூரின் பழமையான சிறைச்சாலை ஆகியவை அமைந்துள்ளன.
தொடுவானம் அல்லது அடிவானம் என்பது வானத்தையும் புவியையும் பிரிப்பதாக தெரியும் ஒரு கோடு. இது நாலாபுறமும் வெகு தூரத்தில் பூமியை குடை போல தொட்டுக்கொண்டு இரண்டு பிரிவுகளாக பிரிக்கும் காட்சியை அளிக்கும் ஒரு கோடு ஆகும். இதை தமிழில் அத்து வானம், அடிவானம் என்றும் அழைப்பர் (அத்து என்றால் எல்லை முடியும் இடம், நம் கண்களுக்கு வானம் முடிவதைப் போலத் தோன்றுவதால் அத்துவானம் அழைப்பர்) பல இடங்களில், உண்மையான தொடுவானமானது மரங்கள், கட்டடங்கள், மலைகள், முதலியவற்றால் மறைக்கப்படுவதில்லை, சுருக்கமாக கூறினால் பூமிக்கும் வானத்திற்கும் இடையில் காணப்படும் குறுக்குக்கோடு தொடுவானம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. கடற்கரையிலிருந்து கடலைப் பார்த்தால், தொடுவானமானது அடிவானத்திற்கு அருகிலுள்ள கடல் பகுதியில் தெளிவாக தெரியும் இது கட்புல கடற்பரப்பு என்று அழைக்கப்படுகிறது.
வானம் பூமியைத் தொட்டுக் கொண்டிருப்பது போல தோன்றுவதற்குக் காரணம் பூமி கோள வடிவத்தில் இருப்பதால் அவ்வாறு தோன்றுகிறது. ஒருவேளை பூமி தட்டையாக இருந்தால் “தொடுவானம்” என்ற ஒன்றே இருந்திருக்காது. பூமி கோள வடிவம் என்பதற்கு “தொடுவானம்” தான் மிக எளிய நிரூபணம். நாம் பூமியின் மீது நின்று கொண்டிருக்கும்போது. நமது கண்களிலிருந்து நேராக ஒரு கோடு போட்டுக் கொண்டே சென்றால் அந்தக் கோடு பூமியின் மேற்பரப்பை எந்த இடத்தில் தொட்டுச் செல்கிறதோ அதுவே பூமியை வானம் தொடும் இடம். நம் கண்களைப் பொறுத்தவரை அதுதான் தொடுவானம். படத்தில் தொடுவானத்தின் தூரம் என்பது என்ன என்று காட்டப்பட்டுள்ளது. மனிதனின் தலையில் இருந்து அவன் பார்வை தரையைத் தொடும் வரை உள்ள தூரம் தான் தொடுவானத்தின் தூரம்.
பக்கத்தில் உள்ள படத்தில் “” என்பது நமது உயரம். புள்ளி யில் இருந்து புள்ளி க்கு போகும் கோடுதான் தொடுவானத்திலிருந்து நமது கண்ணுக்கு வரும் ஒளிக் கீற்று. “” என்பது பூமியின் ஆரம். ஆரத்தின் நீளம் 6400 கிலோ மீட்டர் . இங்கே “+” என்பது “பூமியின் ஆரத்தின் நீளமும் நமது உயரத்தையும் சேர்த்தால் வரும் நீளம். . இங்கே நமக்கு கண்டறிய வேண்டியது “” வின் நீளம். இதுதான் தொடுவானத்தின் நீளம். கர்ணத்தின் நீளம் நமக்குத் தெரியும். . இங்கே 1.76 மீட்டர் என்பது நம் உயரம்.
பூமியின் மையத்திலிருந்து தொடுவானத்தின் ஒளிக்கீற்று தொடும் இடத்திற்கு நேர்கொடு வரைந்தால் அதுதான் பூமியின் ஆரம். அந்த தொடுகோட்டிலிருந்து ஒரு ஒளிக்கீற்று நேர்கோடாக வரையப்பட்டுள்ளது. அந்த இரண்டு கோடுகளுக்கும் உள்ள கோண அளவு 90. பூமியின் மையத்திலிருந்து நேராக ஒரு கோடு நம் கண்களுக்கு வரைந்தால் அதுதான் செங்கோணத்தின் கர்ணம் .
பித்தாகரசுத் தேற்றத்தின்படி ஒரு செங்கோண முக்கோணத்தில் உள்ள கர்ணத்தின் வர்க்கம் மற்ற இரு பக்கங்களின் வர்க்கங்களின் கூட்டுத் தொகைக்கு சமம்.
அப்பலோனியஸ் பெர்கா விலுள்ள பாம்பை லியாவில் கி.மு. 262இல் பிறந்தார். இவர் அலெக்ஸ் சாண்டிரியா நகரத்தில் கல்வி பயின்றார். பெர்கமம் என்ற இடத்திற்குச் சென்ற போது யுடமஸ் அட்டாலஸ் போன்ற அறிஞர்களைச் சந்திக்க நேர்ந்தது. அதன்பின் அவர்கள் உதவியுடன் கூம்பகத்தைப் பற்றிய முதல் புத்தகத்தை எழுதத் தொடங்கினார். கூம்பகம் தொடர்பான, யூக்லிடு மற்ற பல அறிஞர்களின் கண்டுபிடிப்புகளைச் சார்ந்து. அப்பலோனியஸ் முதல் நான்கு புத்தகங்கள் எழுதினார். அவற்றில் முதல் புத்தகம் வளைவுகளின் பரப்பையும் அவற்றின் அடிப்படைத் தன்மைகளையும், மூன்றாவது புத்தகம் பல தேற்றங்களையும் உள்ளடக்கியிருந்தன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. ஐந்து, ஆறு, ஏழு ஆகிய புத்தகங்கள் இவருடைய சொந்தக் கருத்துக்களைக் கொண்டவையாகும். தொடுகோட்டின் தன்மைகளைச் சாராமல், செங்கோடுகள் என்பவை, கொடுக்கப்பட்டுள்ள புள்ளிகலிருந்து ஒரு வளைவுக்கு வரையப்படும் குறைந்த அளவு அல்லது அதிக அளவு எண்ணிக்கையுடைய நேர் கோடுகளாகும்.
தற்போது கூம்பகத்தின் முதல் நான்கு மூலப்புத்தகங்கள் துருக்கிய மொழியிலும் அடுத்த மூன்று புத்தகங்கள் அரபு மொழி பெயர்ப்பிலும் இருக்கின்றன. எட்டாவது புத்தகம் தொலைந்துவிட்டது. அவருடைய மூன்று வகையான வட்ட முகங்களுக்கு நீள்வட்டம் , பரப்பளவு , அதிவளைவு என்ற பெயர்களை அறிமுகப்படுத்தினார். இவருடைய மொத்த ஆய்வுக்கட்டுரைகளில் 13 கட்டுரைகள் நமக்குக் கிடைத்துள்ளன. பல ஆய்வுக்கட்டுரைகள் இவர் வெளியிடப்பட்டுள்ளதை அதன் பின் வாழ்ந்த அறிஞர்களின் புத்தகங்களிலிருந்தும், ஆய்வுக் கட்டுரைகளிலிருந்தும் அறிய முடிகிறது. இவர் கி.மு.190 இல் அலெக்சாண்டிரியாவில் காலமானார்.
கூம்பின் வெட்டுவாய் வடிவங்களைப் பற்றி இவர் காலத்திற்கு முன் அறியப்பட்ட உண்மைகளையும், அவற்றைப்பற்றி இவரே கண்டுபிடித்த பல உண்மைகளையும் கோவையாகத் தொகுத்து எழுதினார். யூக்ளிட்டின் காலத்தில் ஆரம்பமாகி அப்போலோனியஸின் காலத்தோடு முடிவுற்ற கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு, கிரேக்க கணித வரலாற்றில் மிக முக்கியமான காலமாகும். இவருடைய பல ஆய்வுக்கட்டுரைகள் தொலைந்துவிட்டன. இருந்தபோதிலும், அக்கட்டுரைகளின் தலைப்புகள், பொருள் சுருக்கம் போன்றவை பின்னால் வந்த அறிஞர்களால் வெளிக்கொண்டுவரப்பட்டன.
அப்பல்லோனியஸ் வானியல் உட்பட பல தலைப்புகளில் பணியாற்றினார். இந்த வேலைகளில் பெரும்பாலானவை பிழைக்கவில்லை, விதிவிலக்குகள் பொதுவாக அலெக்சாந்திரியாவின் பாப்பசு போன்ற பிற ஆசிரியர்களால் குறிப்பிடப்பட்ட துண்டுகளாகும். இடைக்காலம் வரை பொதுவாக நம்பப்பட்ட கோள்களின் வெளிப்படையான மாறுபாடு இயக்கத்தை விளக்க விசித்திரமான சுற்றுப்பாதையின் வட்டவிலகல் பற்றிய இவரது கருதுகோள் மறுமலர்ச்சியின் போது மாற்றப்பட்டது. சந்திரனில் உள்ள அப்பல்லோனியஸ் பள்ளம் இவரது நினைவாக பெயரிடப்பட்டது.
அப்போலோனியஸ் என்பவர் பண்டைக் கிரேக்கத்தைச் சேர்ந்த மாபெரும் கணித மேதையும், வானியல் வல்லுநருமாவார். இவர் தெற்காசிய மைனாிலுள்ள பொ்காவில் பிறந்தாா். அங்கிருந்து அலெக்சாந்திரியா சென்று யுக்ளிடின் சீடா்களிடம் பயின்றாா். பல்வேறு கணிதத் தலைப்புகளில் நுால்களை எழுதியுள்ளாா். இவா் கூம்பு வெட்டு வடிவங்களான பரவளைவு, அதிபரவளைவு, நீள்வட்டம் ஆகியவற்றைக் கண்டறிந்தாா்.
சர்வாஸ்திவாத பௌத்தம் ; ), துவக்கக் கால பௌத்த தத்துவச் சிந்தனைகளில் ஒன்றாகும். தருமங்கள் இறந்தகாலம், நிகழ்காலம், வருங்காலம் எனும் முக்காலங்களிலும் நிலைத்திருக்கும் தன்மை கொண்டது எனும் சித்தாந்ததைக் கொண்டது. சர்வாஸ்திவாதப் பள்ளியை நிறுவியவர் கிமு இரண்டாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த நாகசேனர் ஆவார். இதனை வளர்த்தவர் உபகுப்தர் ஆவார்.
பின்னர் சர்வாஸ்திவாதிவாத பௌத்த தத்துவத்தை 4-5ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த பௌத்த அறிஞரான அசங்கருடன் இணைந்து வசுபந்து, தாம் இயற்றிய அபிதர்ம கோசம் எனும் நூலில், தருமங்கள் முக்காலங்களிலும் நிலைத்திருக்கும் தன்மை கொண்டது என வலியுறுத்திகிறார். இத்தர்மங்களைப் பின்பற்றுபவர்களை சர்வாஸ்திவாதிகள் என்பர்.
சர்வாஸ்திவாதம் என்பதை சர்வம்+அஸ்தி+வாதம் எனப்பிரிப்பர். சர்வம் என்பதற்கு அனைத்தும் என்றும்; அஸ்தி என்பதற்கு இருப்பையும்; வாதம் என்பதற்கு கொள்கை என்பர். அனைத்துப் பொருட்களின் இருப்பை ஏற்கும் கொள்கை கொண்டோரை சர்வாஸ்திவாதிகள் என்பர். }}
சர்வாஸ்திவாதி பௌத்தம், மூல சர்வாஸ்திவாதி பௌத்தத் தத்துவத்திலிருந்து பிறந்ததாக கருதப்படுகிறது. ஆனால் இக்கருத்து இதுவரை உறுதி செய்யப்படவில்லை.
சர்வாஸ்திவாதிவாத பௌத்த தத்துவம், வட இந்தியா, வட மேற்கு இந்தியா மற்றும் நடு ஆசியாவில் வாழ்ந்த பிக்குகளிடையே புகழ் பெற்று விளங்கியது.
சர்வாஸ்திவாதம் என்ற சமசுகிருதச் சொல்லிற்கு அனைத்துப் பொருட்களின் இருப்பை உள்ளது உள்ளவாறு ஏற்றுக்கொள்பவர்கள் என்பர்.
1959 ஜனவரி 23 இல் குவாங் துக் மாகாணம் உருவாக்கப்பட்டது. தாக்சோங் பிரிக்கப்பட்டது. மிதிரக்கின் பகுதி காங்கோவா மாகாணத்தில் சேர்க்கப்பட்டது.
தாக்லாக் மாகாணத்தில் புவோன்மா துவோத்துக்கு 60 கிமீ தெற்கே இலாக் ஏரி அமைந்துள்ளது. இங்கு முந்தைய பேரரசராகிய பாவோதாயின் உறைவிடம் ஏரியைப் பார்த்தபடி அமைந்து உள்ளது. பேரரசரின் உறைவிடம் இப்போது உணவகமாக மற்றப்பட்டுள்ளது. இதைச் சுற்றிலும் யுன் மக்கள் வாழும் யுன் எனும் ஊர் உள்ளது. இவர்கள் தனிவகைப்பட்ட மீன்பிடித்தல் முறையைக் கடைபிடிக்கின்றனர். இவர்கள் இம்முறையில், ஒரு சீருந்து மின்கல அடுக்கிற்கு பொன்மத் தண்டு ஒன்றை இணைத்து நீரில் அத்தண்டை ஓடவிட்டு மீன்களுக்கு அதிர்ச்சி உண்டாக்கி அவற்றைத் திரட்டி, ஊரருகில் அமையும் தனியான குளத்தில் பிடித்து விட்டுவைப்பர். பின்னர், தேவைப்படும்போது அவற்றைப் பயன்படுத்துவர்.
தாக்லாக் என்பது வியட்நாமின் அறுபத்து மூன்று மாகாணங்களில் ஒன்று ஆகும். இதன் பெயர் தார்லாக் என சிலவேளைகளில் வழங்கப்பட்டாலும் அலுவல்முறைப்படி இது தாக்லாக் என்றே அழைக்கப்படுகிறது. இது வியட்நாமின் ஒன்பது வட்டாரங்களில் ஒன்றாகிய நடுவண் மேட்டுச் சமவெளி வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இங்கு, வியட்நாமியரோடு வியட்நாமியர் அல்லாத பல சிறுபான்மை இனக்குழுவினர் வாழ்கின்றனர்.
தாக்லாக் மாகாணத்தின் வடக்கில் கியாலை மாகாணம் அமைகிறது; வடகிழக்கில் பூயேன் மாகாணம் அமைகிறது; கிழக்கில் காங்கோவா மாகாணம் அமைகிறது; தெற்கில் இலாம் தோங் மாகாணம்
1044 ஆண்டு முதல் 1287 ஆண்டு வரையான காலப்பகுதியில் பாகன் தலைநகராகவும், பாகன் பேரரசின் அரசியல், பொருளாதார மற்றும் கலாச்சார மையமாகவும் இருந்தது. பகான் சமவெளிகளில் 104 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவில் 250 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக, பாகனின் ஆட்சியாளர்களால் 10,000 ஆன்மீக நினைவுச் சின்னங்கள் (சுமார் 1000 தூபிகள், 10,000 சிறு கோவில்கள் மற்றும் 3000 மடாலயங்கள்) கட்டப்பட்டது. செழிப்பாக நகரம் வளர்ந்து, பெருமை பெற்றது. மதம் மற்றும் மதச்சார்பற்ற படிப்புகளுக்கு ஒரு பெருநகர மையமாக மாறியது, பாலி மொழியில் இலக்கணம் மற்றும் தத்துவ-உளவியல் போன்ற ஊக்கத்தொகையோடு கூடிய படிப்புகளுக்கு சிறப்புப் பெற்றது இதோடு மேலும் பல பாடப் பிரிவுகள் நூல், ஒலியியல், இலக்கணம், ஜோதிடம், இரசவாதம், மருத்துவம் மற்றும் சட்ட ஆய்வுகள் ஆகியவற்றுக்கும் சிறப்புப் பெற்றது. இந்தியா, இலங்கை மற்றும் கெமர் நாடுகள் வரை இந்த நகரத்தின் புகழ் பரவி, துறவிகள் மற்றும் மாணவர்களை ஈர்த்தது.
பாகன் கலாச்சாரத்தில் மதம் பெரும் ஆதிக்கம் செலுத்தியது. இது பியு சகாப்தத்தின் தொடர்ச்சியாக இருந்தது. அங்கு தேரவாத பௌத்தம் மற்றும் மஹாயான பௌத்தம் இரண்டும் மக்களால் பின்பற்றப்பட்டு இருந்தது. இது தவிர தாந்திரிக் புத்தமதம், பல்வேறு இந்து மதப் பள்ளிகள், இது தவிர உள்ளூர் ஆன்மீக நம்பிக்கைகளும் இருந்தன. 11 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் இருந்து தேரவாத பௌத்தம்திற்கு மன்னரின் ஆதரவு கிடைக்கப் பெற்றதால் பௌத்த பாடசாலைகள் படிப்படியாக முதன்மையான மதமாக மாற வழிவகுத்தது, பிற மதங்கள் மற்றும் மரபுகள் அனைத்தும் படிப்படியாக குறைந்தது ஒரு கட்டத்தில் முழுமையாக மறைந்துவிட்டது.
பர்மிய வரலாற்றின் படி, பாகன் இரண்டாம் நூற்றாண்டில் நிறுவப்பட்டது, மேலும் கிமு 849 ஆம் ஆண்டில் மன்னர் பயின்பயாவால் கட்டமைக்கப்பட்டது. இவர் பாகன் வம்சாவழியின் 34 காவது வாரிசாக இருந்தார். இருப்பினும் பிரதான ஆராய்ச்சியாளர்களின் கூற்றுப்படி பாகன் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் நடுப்பகுதியில் மிர்மான் மக்களால் உருவாக்கப்பட்டிருக்கலாம். அவர்கள் நாஞ்சோ இராச்சியத்தில் இருந்து இராவாதி பள்ளதாக்கிறகுள் வந்ததாக நம்பப்படுகிறது. 10 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி வரை பியு நகரத்தின் மாநிலங்களில் ஒன்றாக இருந்தது, பர்மிய மக்களின் வளர்ச்சிக் காரணமாக பின்னர் ஆட்சி அதிகாரம் பர்மிய மக்களிடம் வந்தது.
பாகன் அல்லது பகன் மியான்மரில் மண்தாலே பிரதேசத்தில் உள்ள பண்டைய நகரம். 9 முதல் 13 ஆம் நூற்றாண்டு வரை, பாகன் இராச்சியத்தின் தலைநகரமாக இருந்தது, பின்னர் நவீன மியான்மர் என்ற ஒருங்கிணைத்த பகுதியை உருவாக்கிய முதல் பேரரசு என்ற பெயரை பெற்றது. பாகன் இராச்சியம் உச்சத்தில் இருந்த பொழுது 11 மற்றும் 13 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில், 10,000 க்கும் மேற்பட்ட பெளத்த கோயில்கள், தூபிகள் மற்றும் மடாலயங்கள் ஆகியவை பாகன் சமவெளிகளில் கட்டப்பட்டன. இதில் 2,200 க்கும் மேற்பட்ட கோவில்கள் மற்றும் தூபிகள் இன்றும் உள்ளன.
பாகன் தொல்பொருளியல் மண்டலம், மியான்மரின் முக்கிய சுற்றுலாத் தலமாக விளங்குகிறது. எந்தளவுக்கு என்றால் கம்போடியாவில் உள்ள அங்கோர்வாட் அளவுக்கு பாகனையும் விரும்பிப் பார்க்கிறார்கள்.
இதை பயன்படுத்துவதற்கான செலவு என்பது ஒரு முறை செலவு மட்டும் ஆகும். பின்னர் இதைப் பயன்படுத்த எந்த எரிபொருள் செலவும் இல்லை. உயரத்தில் பொருத்தப்பட்டுள்ள புவியீர்ப்பு விளக்கோடு சேர்ந்து இழுக்க ஒரு சக்கரத்தையும் கயிறையும் கட்டி, இதன் அடியில் இரு பைகள் பொருத்தப்பட்டிருக்கும். இந்தப் பையில் சுமார் 20 பவுண்டுகள் எடை உள்ள பொருட்களை வைக்க வேண்டும். இதில் சக்கரம் பொருத்தப்பட்டுள்ளதால், அதன் உதவியுடன் எடையை மேலே இழுக்கலாம். எடை மேலே சென்றதும், எடையானது மெதுவாக கீழே இறங்கத் தொடங்கும் இது இறங்க எடுத்துக்கொள்ளும் நேரமான 25 நிமிடம்வரை அதன் சக்கர அமைப்பில் பொருந்தியுள்ள மின்னாக்கியில் உற்பத்தியாகும் மின்சாரத்தின் உதவியுடன் எல்ஈடி விளக்கு எரியும். எடை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கீழே இறங்கி வந்ததும் விளக்கு அணைந்துவிடும். எடையை மீண்டும் மேலே இழுத்தால் விளக்கு மேலும் 25 நிமிடங்களுக்கு எரியும்.
புவியீர்ப்பு விளக்கு என்பது புவியீர்ப்பு விசையைக் கொண்டு இயங்கும் விளக்கு ஆகும். இது டிசிவாட் என்ற நிறுவனத்தால் வடிவமைக்கப்பட்டு வளர்ந்துவரும் நாடுகள் அல்லது மூன்றாம் உலக நாடுகளில் மண்ணெய் விளக்குக்கு மாற்றாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. இந்த விளக்கு ஆறு அடி உயரத்தில் பொருத்தப்படும். அதோடு சேர்ந்து இழுக்க ஒரு சக்கமும் அதில் கயிறும் கட்டப்படும். இதன் அடியில் இரு பைகள் பொருத்தப்பட்டிருக்கும். இந்தப் பையில் சுமார் 12 கிலோ எடை உள்ள பொருட்களை வைக்க வேண்டும். இதில் சக்கரம் பொருத்தப்பட்டுள்ளதால், அதன் உதவியுடன் எடையை மேலே இழுக்கலாம். எடை மேலே சென்றதும், விளக்கு எரியும். எடை மேலே இருக்கும்வரை சுமார் 30 நிமிடங்கள் விளக்கு தொடர்ந்து எரியும்.
இரண்டாவது இண்டிகோகோ பிரச்சாரமான புவியீர்ப்பு விளக்குக 2; ஆப்பிரிக்காவில் தொடங்கப்பட்டு 2015 சூலை 18 நிறைவுற்றது. இதை கென்யாவில் உற்பத்தி செய்வதற்காக மேம்பட்ட வடிவமைப்பைக் கொண்டிருந்தது.
மார்டின் ரிட்ஃபர்டு மற்றும் ஜிம் ரீவ்ஸ் ஆகியோர் நான்கு ஆண்டுகள் புவியீர்ப்பு விளக்கு திட்டத்தில் பணிபுரிந்தனர்.
அகளங்கர், கிபி 8ம் நூற்றாண்டு, சமணத் தருக்கம் & தத்துவவாதி. தர்க்கவியல் குறித்த அடிப்படை சமண விளக்கங்களுக்கு முதன்முதலில் இறுதி வடிவம் கொடுத்தவர்.
நேமிசந்திரர் - 10 நூற்றாண்டு. இவரின் திரவிய சங்கிரகம் நூல், உத்தராத் தியான சூத்திரம், தசாங்க சூத்திரம், பகவதி சூத்திரம் என மூன்று அங்கங்கள் கொண்டது.
சமண அறிஞர்கள், சமண சமயம் திகம்பரர் மற்றும் சுவேதாம்பரர் என இரு பெரும் பிரிவுகளாக பிளவுபடுவதற்கு முன்னும், பின்னும் இருந்த சமய அறிஞர்கள், தத்துவவாதிகள், தர்க்கவாதிகள் மற்றும் இலக்கியவாதிகளின் பட்டியல்:
கிபி 600ல் இராஜா ஹரிச்சந்திர ரோகில்லாதி என்பவர், இராஜஸ்தானின் மாண்டவியபுரம் எனும் நகரத்தை தலைநகரமாகக் கொண்டு கூர்ஜர தேசம் எனும் சிறு நாட்டை நிறுவினார். . அவரது வழித்தோன்றலான நாகபட்டர் என்பவர், கிபி 680ல் தலைநகரத்தை மாண்டவியபுரத்திலிருந்து, மேர்த்தா எனும் நகரத்திற்கு மாற்றினார். இறுதியில் கூர்ஜர மன்னர்கள் கூர்ஜர-பிரதிகாரப் பேரரசில் சிற்றரசர்களாக இருந்தனர்.
கூர்ஜர தேசம் 833 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்டது. கிபி 628ல் கூர்ஜர தேசத்தின் சப்பா வம்ச மன்னர் வியாக்கிரமுகன் ஆட்சிக் காலத்தின் கூர்ஜர தேசத்தின் கணிதவியலாளரும், வான சாத்திர அறிஞருமான பிரம்மகுப்தர் பல அறிவியல் நூல்களை எழுதினார்.
ஹர்ஷவர்தனப் பேரரசில் இருந்த கூர்ஜர தேசம், ஹர்சரின் மறைவிற்குப் பின், கூர்ஜர தேசம் தன்னாட்சி கொண்ட நாடாக விளங்கியது.
கூர்ஜர தேசம் அல்லது குஜராத்திரம் பரத கண்டத்தின் வரலாற்று புகழ் மிக்க பகுதியாகும். கிபி 6 - 12 நூற்றாண்டில் கூர்ஜர தேசம், தற்கால வடக்கு குஜராத், தெற்கு மற்றும் கிழக்கு ராஜஸ்தான் பகுதிகளைக் கொண்டதாகும். இப்பகுதியில் கால்நடைகளை மேய்க்கும் குஜ்ஜர் இன மக்கள் அதிகம் வாழ்ந்ததால் இப்பகுதிக்கு கூர்ஜர தேசம் பெயராயிற்று.
கிபி ஏழாம் நூற்றாண்டின் சமஸ்கிருத கவிஞரான பாணபட்டர் எழுதிய ஹர்ச சரித்திரம் எனும் நூலில், மேற்கிந்தியாவின் கூர்ஜர தேசம் குறித்த குறிப்புகள் உள்ளது. அந்நூலில் கூர்ஜர தேசம், சிந்து, மால்வா, தெற்கு குஜராத்தின் லாட தேசம், வடக்கு குஜராத் மற்றும் இராஜஸ்தானின் பெரும் பகுதிகளை கொண்டிருந்தது.
கிபி 631 - 645ல் இந்தியாவில் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்ட சீன பௌத்தப் பயணி யுவான் சுவாங்கின் கூற்றின் படி, கூர்ஜர தேசத்தின் தலைநகரம் பீன்மல் விளங்கியது. இதன் அண்டை நாடுகளாக பரூச், உஜ்ஜைன், வல்லபி, சௌராட்டிரம் மற்றும் அவந்தி நாடுகள் இருந்தன.
கிபி 712ல் முகமது பின் காசிம் தலைமையிலான அரபுப் படைகளால், கூர்ஜர தேசத்தின் பல பகுதிகள் அரபியர்கள் கைப்பற்றினர். முகமது பின் காசிம் இறந்த பின்னர் மீண்டும் கூர்ஜரர்கள் தங்கள் இழந்த பகுதிகளை அரேபியர்களிடமிருந்து மீட்டனர்.
இந்த ஆற்றின் பெயர் கன்காய் என்பது கனகா என்ற சமஸ்கிருத வார்த்தையிலிருந்து எடுக்கப்பட்டுள்ளது. சமஸ்கிருதத்தில் கனகா என்பதற்கு தங்கம் என்று பொருள்படும். மற்றுமொரு காரணம் பின்வருமாறு கூறப்படுகிறது. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கன்காய் ஆற்றுக்குப் பின்னால் இருந்த மலைப்பகுதியில் சில துறவிகள் தங்களது துறவு மற்றும் தியான வாழ்க்கைக்காக வசித்து வந்த போது ஒரு பொற்கல் ஆற்றின் நீரிலிருந்து தோன்றியது. ஆகவே, துறவிகள் இந்த ஆற்றினை ”கனகவதி மாய்” அல்லது ”தங்க தேவதை” என்று அழைத்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. படிப்படியாக மக்கள் இந்த ஆற்றை கன்காய் ஆறு என அழைக்கத் தொடங்கியுள்ளனர்.
கன்காய் ஆறானது நேபாளத்தில் உள்ள மகாபாரத் மலைத்தொடரில் உற்பத்தியாகிறது. இது நேபாளத்தின் வழியாகப் பாய்ந்து பின்னர் இந்திய மாநிலங்களில் பீகார் மாநிலம் வழியாகப் பாய்ந்து கிசன்கஞ்ச் மாவட்டத்தில் மகாநந்தாவில் கலக்கிறது.கன்காய் ஆறு 60 சதவிகிதத்திற்கும் மேலாக கனிமங்களைக் கொண்டதாகவும், மேலும், மீதமுள்ள பாறைகள் பலதரப்பட்ட உருமாற்றமடைந்த படிவுப் பாறைகளாகவும் உள்ளன. ஆற்றினால் ஏற்படும் வண்டல் மண் விளைச்சலானது ஆண்டொன்றுக்கு 0.148 மில்லியன் டன் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.கன்காய் ஆற்றின் வடிநிலப்பகுதியின் பரப்பானது 1148 சதுர கிலோமீட்டர் ஆகும்.
சிங்கப்பூர் துறைமுகம் என்பது கடல்சார் வர்த்தகங்களை கையாளுவதற்கான ஒருங்கிணைந்த கூட்டு வசதிகள் மற்றும் முனையங்களின் செயல்பாடுகளை குறிக்கிறது. இது கையாளும் எடையின் அடிப்படையில் உலகின் இரண்டாவது பரபரப்பான துறைமுகமாகவும், சரக்கு கப்பல் பெட்டகம் போக்குவரத்தில் உலகின் ஐந்தாவது இடத்திலும், உலகின் வருடாந்திர கச்சா எண்ணெய் போக்குவரத்தில் பாதியளவும் இந்த துறைமுகத்தின் வழியே நடைபெறுகிறது. உலகின் பரபரப்பான கப்பல் துறைமுகம். இது சரக்கு கப்பலின் கையாளப்படும் மொத்த எடை அளவில் 2005 வரை பரபரப்பான துறைமுகமாக இருந்துள்ளது, பின்னர் ஷாங்காய் துறைமுகம் இதனை முந்தியுள்ளது. துறைமுகத்தில் நங்கூரம் இட்டுள்ள ஆயிரக்கணக்கான கப்பல்கள் சிங்கப்பூர் துறைமுகத்தினை ஆறு கண்டங்களில் பரவியுள்ள 123 நாடுகளிலுள்ள 600 பிற துறைமுகங்களுடன் இணைக்கிறது.
13 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், சிங்கபுரா என அழைக்கப்படும் ஒரு தேசம் சிங்கப்பூர் ஆற்றின் வட கரையோரத்தில் நிறுவப்பட்டது. மலாக்கா நீரிணைப்பில் தெற்குப் பகுதியில் கட்டப்பட்ட இந்த துறைமுகமானது இந்த பகுதியில் கப்பல்களுக்கும், வணிகர்களுக்கும் உதவியது.
சுற்றுப் பிரகாரத்தில் விநாயகர், மூலவருக்கு வலப்புறத்திலும் , முருகன் வள்ளி தெய்வானையுடன் தந்தைக்கு இடப்புறத்திலும் தனித்தனி சந்நிதிகளில் எழுந்தருளியிருக்கின்றனர். சண்டிகேஸ்வரர், மூலவர் சந்நிதிக்கு வடக்கு திசையிலும், மூலவரின் சந்நிதியின் வாயிலில் மூலவருக்கு இடப்புறத்தில் தெற்கு நோக்கி தாயார் சந்நிதியும் உள்ளன.
மூலவரின் சந்நிதியின் வெளிப்புறத்தில் விநாயகப்பெருமானின் சந்நிதிக்கு முன்பாக தட்சணாமூர்த்தி தெற்கு பார்த்து எழுந்தருளியுள்ளார்.தென்மேற்கு மூலையில் மடப்பள்ளி உள்ளது. கோவிலுக்கு கிழக்கிலும் தெற்கிலும் வாயில்கள் உள்ளன.
நெடுநாட்களாக பராமரிப்பின்றி இருந்த இக்கோவில் உள்ளிக்கோட்டை இளைஞர் நற்பணிமன்றத்தின் முயற்சியால் திருப்பணி செய்யப்பட்டு 1988-ம் ஆண்டு, சூன் மாதம் 5-ம் திகதி குடமுழுக்கு நடைபெற்றது.இதன் பின்னர் உள்ளிக்கோட்டை கிராமவாசிகள் மற்றும் சிங்கையில் உள்ள பக்தகோடிகள் துணையுடன் ஓட்டுக்கட்டிடம் மாற்றியமைக்கப்பட்டு அவ்விடத்திலேயே தற்போதுள்ள பிரம்மாண்டமான கோவில் கட்டப் பெற்று 2004-ம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் 4-ம் திகதி அன்று குடமுழுக்கு நடைபெற்றது.
மீண்டும் சுமார் பதினான்கு ஆண்டுகளுக்குப்பின் 2018-ம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் 8-ம் திகதி அன்று குடமுழுக்கு நடைபெற்றது. எல்லா விசேட நாட்களிலும் சிறப்பு பூசைகளும் வழிபாடுகளும் தொடர்ந்து நடைபெறுகின்றன.
இக்கோவில் உள்ளிக்கோட்டையின் நடுத்தெவில் உள்ளது. கோவிலின் தோற்றம் பற்றிய தகவல்கள் கிடைக்கப்பெற்றவில்லை. நெடுநாட்களாக பராமரிப்பின்றி இருந்த இக்கோவில் 1988-ம் ஆண்டு, சூன் மாதம் 5-ம் திகதி உள்ளிக்கோட்டை இளைஞர் நற்பணிமன்றத்தின் முயற்சியால் திருப்பணி செய்யப்பட்டு குடமுழுக்கு நடைபெற்றது.இதன் பின்னர் உள்ளிக்கோட்டை கிராமவாசிகள் மற்றும் சிங்கையில் உள்ள பக்தகோடிகள் துணையுடன் திருப்பணி செய்யப்பட்டு 2004-ம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் 4-ம் திகதி அன்று குடமுழுக்கு நடைபெற்றது. மீண்டும் சுமார் பதினான்கு ஆண்டுகளுக்குப்பின் 2018-ம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் 8-ம் திகதி அன்று குடமுழுக்கு நடைபெற்றது.
திருவிழாவின்போது பக்தர்கள் விரதமிருந்து காவடிகள் எடுத்து தங்கள் நேர்த்திக்கடனைச் செலுத்துகிறார்கள். அவற்றில் பால்காவடி, சலாகவடி, தேர்க்காவடி, அலகு காவடி, பறவைக்காவடி ஆகியவை முக்கியமானவைகளாகும்.
பெரும்பாலான காவடிகள் தெற்குத்தருவில் உள்ள சின்ன அரசமரத்தடியில் இருந்து புறப்பட்டு காவடி மேள ஓசைக்கு ஏற்ப, காவடி எடுத்துவருபவருடன் உறவினர்கள் மற்றும் நண்பர்கள் சேர்ந்து மகிழ்ச்சியுடன் ஆடிவர காவடி கோவிலை வந்தடையும். வரும்வழியெங்கும், கோடைவெயிலின் வெப்பத்தைத் தணிக்க, காவடி எடுத்துவரும் பத்தர்களின் கால்களில் பெண்கள் குளிர்ந்த நீரை ஊற்றுவார்கள்.
இக்கோவில் உள்ளிக்கோட்டையின் கீழத்தெருவில் உள்ளது. கோவிலின் தோற்றம் 1930-ம் ஆண்டு என்று அறியப்படுகிறது . இக்கோவிலின் ஓட்டுக்கட்டடம் கட்டப்பட்டபொழுது உள்ளிக்கோட்டைக்கும் அருகில் உள்ள பரவாக்கோட்டைக்கும் ஊர்ச்சண்டை நடைபெற்றதாகவும், அதுபொழுது அருகில் உள்ள ஊரைச் சார்ந்தவர்கள் கோவிலையும், சிலைகளையும் சேதப்படுத்திவிட்டுச் சென்றதாகவும், இதனைத் தொடர்ந்து அவர்கள் மீளாத்துயரருற்றதாகவும், அதிலிருந்து விடுபட அவர்கள் தங்கள் செலவிலேயே சேதப்படுத்தியவற்றை மீளமைத்துக்கொடுத்ததாகவும் செவிவழிச்செய்திகள் கூறப்படுகின்றன.
ஆண்டுதோறும் வைகாசிப்பெருவிழா வெகுவிமரிசையாகக் கொண்டாப்படுகிறது. உள்ளிக்கோட்டை வைகாசிப்பெருவிழா சுற்றுப்புறக்கிராமங்களில் வெகுப்பிரசித்தமான விழாவாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
வைகாசி மாதத்தில் ஞாயிற்றுக்கிழமை கொடியேற்றப்பட்டு காப்பு கட்டப்படுகிறது. மறு ஞாயிற்றுக்கிழமை திருவிழா நடைபெறுகிறது. இத்திருவிழாவில் கலந்துகொள்வதற்காக வெளியூர் மற்றும் வெளிநாடுகளில் உள்ள இவ்வூரைச்சார்ந்த அனைவரும் குடும்பத்துடன் வந்து திருவிருவிழாவில் கலந்துகொள்கின்றனர். அபோது தங்கள் பால்யவயது நண்பர்களையும், உறவினர்களையும் சந்தித்து அளவளாவுவது வழக்கம்.
திருவிழாவிற்கு முதல் நாள் இரவு, அலங்கரிக்கப்பட்ட தேரில் அருள்மிகு குழந்ததாயி மாரியம்மன் மேளதாளத்துடன் வீதியுலா பவனிவந்து பக்தர்களுக்கு அருள்பாலிக்கிறார். வீதியுலாவின் போது உள்ளிக்கோட்டையிலுள்ள அனைத்து வீதிகளிலும் சென்று தன்னை தரிசிக்க, கோவிலுக்கு வர இயலாத வயதானவர்கள், நோயுற்றவர்கள் மற்றும் சிறு குழந்தைக்களுக்கு அவரவர் வீட்டின் முன்னே அவர்கள் வேண்டியதை அருளிவிட்டு மறுநாள் ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை கோவிலில் எழுந்தருளி பக்தர்களின் நேர்த்திக்கடன்களை ஏற்றுக்கொண்டு அருள்பாலிக்கிறார்.
இக்கோவில் உள்ளிக்கோட்டையின் கீழத்தெருவில் உள்ளது . கோவிலின் தோற்றம் பற்றிய தகவல்கள் கிடைக்கப்பெற்றவில்லை. இக்கோவிலின் மதில் சுவர்களில் உள்ள கற்கள் மற்றும் கட்டிய முறை அருகில் உள்ள மகாதேவப்பட்டினம் என்னும் ஊரில் உள்ள பழைமையான கோட்டையின் மதில்சுவற்றை ஒத்துள்ளது.