polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
தாழ்த்தப்பட்ட இனத்தைச் சேர்ந்த மக்கள் 1970 முதற்கொண்டு தங்கள் உரிமைக்காகவும், கூலி உயர்வுக்காகவும் போராடி வந்தனர். இதன் விளைவாக, 1989-இல் ஏற்பட்ட காவல் துறை துப்பாக்கிச் சூட்டில் சட்டக் கல்லூரி மாணவர் சேகர், மற்றும் முருகேசன் மகன் கந்தன் என்ற இருவரும் இறந்தனர். "புதுச்சேரியின் விடுதலைக்காக பிரெஞ்சு அரசாங்கத்தை எதிர்த்துப் போராடிய மக்கள் தலைவர் வ.சுப்பையா தலைமறைவாக இருந்து தங்கிய சில இடங்களில் இந்த ஊரும் ஒன்று."
ஏரி: இது ஏறத்தாழ 150 காணிகள் கொண்ட நிலப் பரப்பு. பிற்காலச் சோழர் அல்லது நாயக்கர் காலத்தில் தோண்டப்பட்டதாக இருக்கலாம்.
மற்றவை: கரையாம்புத்தூர் ஏரி, வீராணம் ஏரி, சொரப்பூர் ஏரி, பாக்கத்து ஏரி, பாக்காதான் வாய்க்கால், மலட்டாறு, பெண்ணையாறு.
பனையடிகுப்பம் என்பது இந்தியாவின் ஒன்றியப் பகுதியான புதுச்சேரியில் உள்ள பாகூர் வட்டத்தில் இருக்கும் ஒரு சிற்றூர் ஆகும். புதுச்சேரியின் அயலகச் சிற்றூரான கரையாம்புத்தூரின் ஒரு பகுதியாகவும், கிராமப் பஞ்சாயத்து ஆகவும் இந்த ஊர் அமைந்துள்ளது. பாகூரிலிருந்து நெட்டப்பாக்கம் செல்வதற்குரிய நுழைவாயிலாகவும் இந்த ஊர் உள்ளது.
பனைமரங்கள் நிறைந்த பகுதியில் தோன்றிய குப்பம் என்பதால், பனையடிக்குப்பம் என வந்திருக்கலாம் என ஊர் மக்கள் கூறுகின்றனர். பனை + அடி + குப்பம் என்பது பனையடிக்குப்பம் என்பதின் விளக்கமாக இருக்கலாம். ஐம்பது ஆண்டுகட்கு முன்பு பனைமரங்கள் பல இருந்ததை ஊர் மக்கள் அறிவர்.
பனையடிக்குப்பம் ஊர், சேரி என்று இரண்டாகப் பிரிந்து அமைந்துள்ளது. ஊர் என்ற பகுதியில் உயர் சாதியினரும், சேரி என்ற பகுதியில் கீழ்ச்சாதியினரும் வாழ்கின்றனர். சேரி என்பது மேல் பாதி, கீழ்ப் பாதி என இரண்டாகப் பிரிந்துள்ளது.
பெருமாள் கோயில்: இங்குப் பெருமாள் படிமம் வைக்கப் பட்டுள்ளது. இந்தக் கோயில் உயர் சாதியினருக்கு என்று கட்டப்பட்டதாகும். இந்தக் கோயில் உள்ள தெருவில் தாழ்த்தப் பட்டவர்கள் நடக்கக் கூடாது என்ற கட்டுப்பாடு உள்ளது.
ஒன்றியத் தலைமையிடமான பாகூருடன் எல்லைபுற சாலை வழியாகப் பனையடிக்குப்பம் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. கிழக்கு வடக்குத் திசைகளில் வீராணம் என்ற ஊரும், மேற்குத் திசையில் சொரப்பூர் என்ற ஊரும் பனையடிக்குப்பத்துடன் ஒட்டி அமைந்து உள்ளன.
புதுச்சேரி மக்களவைத் தொகுதிக்குட்பட்டும்,நெட்டப்பாக்கம் சட்டமன்றத் தொகுதியின் ஒரு பகுதியாகவும் பனையடிக்குப்பம் இருக்கிறது.
இயற்கணிதத்தில், பகுதிப் பின்னங்களாகப் பிரித்தல் என்பது, ஒரு விகிதமுறு சார்பை ஒரு பல்லுறுப்புக்கோவையினதும் ஒன்று அல்லது பல எளிய பகுதிகளைக் கொண்ட பின்னங்களினதும் கூடுதலாக எழுதும் செயலாகும். சில சமயங்களில், அவ்வாறு பிரித்து எழுதுவதில் இருக்கக்கூடிய பல்லுறுப்புக்கோவை பூச்சியமாகவும் இருக்கக் கூடும். இச்செயல் பகுதிப் பின்னங்களாக விரித்தல் எனவும் அழைக்கப்படும். விகிதமுறு சார்புகளின் எதிர்வகைக்கெழு காண்பதற்குப் பகுதிப் பின்னங்களாகப் பிரிப்பது பயனுள்ளதாக இருக்கும்.
எனில், பல்லுறுப்புக்கோவை நீள்வகுத்தல் முறையில் ஐ ஆல் வகுத்துக்கொள்ள வேண்டும். இந்த வகுத்தலில் கிடைக்கும் மீதிச் சார்பின் படி வகுக்கும் சார்பின் படியை விடச் சிறியதாக இருக்கும். எனவே மீதிச் சார்பைப் பகுதிப் பின்னங்களாகப் பிரிக்கலாம்.
ஒரு விகிதமுறு பின்னத்தைப் பகுதிப் பின்னங்களாகப் பிரித்தெழுதும்போது அதிலுள்ள பின்னங்களின் பகுதிகள் காரணிப்படுத்தப்பட முடியாத பல்லுறுப்புக்கோவைகளாகவும், தொகுதிகள் அவற்றுக்கான பகுதியை விடச் சிறிய படிகொண்ட பல்லுறுப்புக்கோவைகளாவும் இருக்கும்.
சுருக்கவியலாக் காரணிகளால் ஆனதாக அமையுமானால், ஒவ்வொரு பகுதிப் பின்னத்தின் தொகுதியும் அப்பின்னத்தின் பகுதியின் படியைவிடக் குறைந்த படியுள்ள பல்லுறுப்புக்கோவையாக இருக்கும்.
இதில், பிரதியிடல் மற்றும் இன் ஒத்த அடுக்குகொண்ட உறுப்புகளின் கெழுக்களைச் சமப்படுத்தல் மூலமாக களின் மதிப்புகள் கணக்கிடப்படுகின்றன.
இவர் தமிழக சட்டமன்றத்திற்கு திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் சார்பில் ஆறு முறை தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு 28 ஆண்டுகள் சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்துள்ளார். இவர் தனது 25வது வயதில் முதன் முதலில் சட்டமன்ற தேர்தலில் அ.தி.மு. க.வின் சத்தியவாணி முத்துவை எதிர்த்துப் போட்டியிட்டு பெரம்பூரில் வெற்றிபெற்றார். எழும்பூர் தொகுதியில் 1989 முதல் 2011வரை சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்தார். இவர் சட்டமன்ற உறுப்பினராக பணியாற்றிய 1991-1996 காலகட்டத்தில் சட்டமன்றத்தில் ஒரே ஒரு திமுக உறுப்பினராக இவர் செயல்பட்டவிதத்தைக் கண்டு தி.மு.க தலைவர் மு. கருணாநிதியால் இந்திரஜித், வீர அபிமன்யு ஆகியோருடன் ஒப்பிடப்பட்டு புகழப்பட்டார்.
பரிதி இளம்வழுதி என்பவர் இந்திய அரசியல்வாதியாவார். திராவிட இயக்கக்கொள்கையில் பற்றுக்கொண்டவர். திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் ஒருங்கிணைந்த சென்னை மாவட்டச் செயலாளராக இருந்த இளம்வழுதி என்பவருக்கு மகன் ; சிறந்த பேச்சாளர்; சட்டமன்ற உறுப்பினர்; இதழாளர்.
தொகுப்புக்கோடு என்பது ஒரு கிடைக்கோடாக வரையப்படும் ஒரு கணிதக் குறியீடாகும். ஒரு கோவையினை ஒரே தொகுப்பாகக் கருதுவதற்காக, அக்கோவையின் மேலோ அல்லது கீழோ இக்கோடு வரையப்படுகிறது. தொகுப்புக் கோட்டிற்குப் பதிலாக, இக்காலத்தில் பெரும்பாலும் வளைவு அடைப்புக்குறி பயன்படுத்தப்படுகிறது இவ்வாறு தொகுப்புக்கோட்டிற்குப் பதில் பயன்படுத்தப்படும் அடைப்புகுறியானது. பதினெட்டாம் நூற்றாண்டுக்கு முந்தைய கணித இலக்கியங்களில் காணப்படவில்லை. தொகுப்புக்கோடு, பெரும்பாலும் மேற்கோடாகவே பயன்படுத்தப்பட்டது. 1484 இல், பிரெஞ்சு கணிதவியலாளர் நிக்கலசு செகொ கீழ்க்கோட்டு முறையைப் பயன்படுத்தியுள்ளார். என்பது பிணைப்பு, தொடர் என்ற பொருள்படும் இலத்தீன் மொழிச் சொல்லாகும்.
இதன்படி, , இரண்டையும் முதலில் கூட்டி, கிடைக்கும் விடையை இலிருந்து கழிக்க வேண்டும். தற்காலப் பயன்பாட்டில், தொகுப்புக்கோட்டிற்குப் பதில் அடைப்புக்குறியைப் பயன்படுத்தி பின்வருமாறு எழுதப்படுகிறது: .
இவ்வாறு மூலக்குறியீட்டுடன் தொகுப்புக்கோட்டை இணைத்து விகிதமுறாமூலத்தின் அடிமானத்தின் மீது எழுதும் வழக்கத்தை முதன்முதலாக, 1637 இல் டேக்கார்ட் அறிமுகப்படுத்தினார்.
விகிதமுறாமூலத்தின் மூலக்குறியீட்டின் ஒரு பகுதியாக, தொகுப்புக்கோடு விகிதமுறாமூலத்தின் அடிமானத்தின் மீது பயன்படுத்தப்படுகிறது.
ரத்லாம் மாவட்டம் மத்திய இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் 52 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் நகரம் ரத்லம் ஆகும். இது உஜ்ஜைன் கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியின் போது இம்மாவட்டத்தின் பகுதிகளை ரத்லம் சமஸ்தானம், சைலானா சமஸ்தானம் மற்றும் ஜாவ்ரா சமஸ்தானங்கள் ஆண்டது.
வடகிழக்கில் ஜாலாவார் மாவட்டம், , கிழக்கில் உஜ்ஜைன் மாவட்டம், தென்கிழக்கில் தார் மாவட்டம், தெற்கில் ஜாபூவா மாவட்டம், மேற்கில் பன்ஸ்வாரா மாவட்டம் , வடமேற்கில் பிரதாப்கர் மாவட்டம், எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.
உஜ்ஜைனி கோட்டத்தில் அமைந்த இம்மாவட்டம் ஐந்து வருவாய் வட்டங்களையும், ஒன்பது நகரங்களையும், 1063 கிராமங்களையும் கொண்டுள்ளது.
இத்தீவில் அலெக்சாந்ரா, அம்ரித் கவுர், துக்மர், கலாதியா போன்ற பல ஆறுகள் உள்ளன. கிட்டத்தட்ட அனைத்து ஆறுகளும் தொற்கு அல்லது தென்மேற்கு திசையில் பாய்வது இத்தீவின் நிலப்பரப்பு எப்பக்கம் சாய்ந்துள்ளது என்பதை குறிப்பதா உள்ளது. இத்தீவில் நிறைய மலைத் தொடர்கள் காணப்படுகிறன. இதில் முதன்மையான தொடர் வடக்கு- தெற்காக அமைந்துள்ளது. இத்தொடரில்தான் துய்லியர் மலை உள்ளது, இதுவே கடல் மட்டத்தில் இருந்து 642 மீட்ர் உயரத்தில் உள்ள பகுதியாகும்.
தீவின் பெரும்பான்மை பகுதி மகா நிக்கோபார் உயிர்க்கோளக் காப்பகமாக உள்ளது. இப்பகுதி பல அகணிய உயிரிகளான தாவரங்கள், விலங்குகள் ஆகியவற்றின் உறைவிடமாக உள்ளது. இங்குள்ள சில குறிப்பிடத்தக்க உயிரினங்கள் நிக்கோபார் ஸ்குருப்பலோ பறவை, எடிபிலி-கூட்டு ஸ்விஃப்லிட், நிக்கோபார் நீண்ட வால் குரங்கு, உவர்நீர் முதலை, பேராமை, மலேய பெட்டி ஆமை , நிக்கோபார் மர மூஞ்சூறு , இராச மலைப்பாம்பு, தேங்காய் நண்டு ஆகியவை ஆகும்.
இத்தீவில்தான் மகா நிக்கோபார் உயிர்க்கோளக் காப்பகம், இந்திரா முனை ஆகியவை உள்ளன. இந்த இந்திரா முனைதான் இந்தியாவின் தென்முனையாக உள்ளது. மேலும் ஐ. என். எஸ். பாஸ் கடற்படை விமான நிலையமும் அதன் அருகே காம்ப்பெல் பே கூட்டு சேவைகள் கீழ் இந்திய பாதுகாப்புப் படைகளைச் சேர்ந்த அந்தமான் நிக்கோபார் வானூர்தி படைப்பிரிவும் உள்ளன. இதுவே இந்திய படைத்துறையின் தென்கோடி வானூர்தி நிலையமாகும்.
பெரிய நிக்கோபார் தீவு என்பது இந்தியாவின் நிக்கோபார் தீவுகளில் பெரிய பகுதியாகும். இது சுமத்ரா தீவின் வடக்கில் உள்ளது. இத்தீவு 1045 கி.மீ2 பரப்பளவு உடையது, என்றாலும் இதன் மக்கள் தொகை மிக்க்குறைவாக 9,440 மட்டுமே கொண்டது. இத்தீவு பெருமளவு மழைக் காடுகளைக் கொண்டு காட்டுயிர்களின் புகளிடமாக உள்ளது.
இந்திரா முனை என்ற பகுதியே பெரிய நிக்கோபார் தீவு மற்றும் இந்தியாவின் தென்கோடி புள்ளியாக உள்ளது. இந்திரா முனை 26 திசம்பர் 2004 ஆண்டைய ஆழிப்பேரலையின்போது பாதிக்கப்பட்டது. இதனால் இங்கிருக்கும் கலங்கரை விளக்கம் சேதமடைந்திருந்தது. கலங்கரை விளக்கம் பின்னர் செய்யப்பட்டு செயல்பட்டு வருகிறது.
அலிராஜ்பூர் மாவட்டத்தின் வடக்கில் குஜராத் மாநிலத்தின் தாகோத் மாவட்டம், வடகிழக்கில் ஜாபூவா மாவட்டம், கிழக்கில் தார் மாவட்டம், தென்கிழக்கில்
பர்வானி மாவட்டம், தெற்கிலும், தென் மேற்கிலும் மகாராஷ்டிர மாநிலத்தின் நந்துர்பார் மாவட்டம், மேற்கில் குஜராத் மாநிலத்தின் சோட்டா உதய்பூர் மாவட்டம் மற்றும் வடமேற்கில் தாகோத் மாவட்டம் எல்லைகளாக உள்ளது.
அலிராஜ்பூர் மாவட்டம் மத்திய இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் ஐம்பத்து ஒன்று மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் அலிராஜ்பூர் ஆகும். இது இந்தூர் கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது.
ஜாபூவா மாவட்டத்தின் அலிராஜ்பூர், ஜோபாத் மற்றும் பாப்ரா வருவாய் வட்டங்களைக் கொண்டு 17 மே 2008 அன்று புதிதாக அலிராஜ்பூர் மாவட்டம் துவக்கப்பட்டது.
வான்வழி: வானூர்தி சேவை இல்லை; உலங்கு வானூர்தி மூலம் காஞ்சிபுரம் வந்தடைய, காஞ்சியிலிருந்து 3 கிலோமீட்டர் தொலைவிலுள்ள ஏனாத்தூர் ஸ்ரீ சங்கரா கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரியின் அகத்திலுள்ள உலங்கூர்தி இறங்குதளத்தில் இறங்கி சீருந்து மூலம் இக்கோயிலை அடையலாம்.
இரும்புத் தடம்: தொடருந்து மூலாமாக; தலைநகர் சென்னையிலிருந்து செங்கல்பட்டு மார்க்கமாகவும், திருப்பதியிலிருந்து அரக்கோணம் மார்க்கமாகவும், காஞ்சி தொடருந்து நிலையத்தை அடைந்து அங்கிருந்து 1 கிலோமீட்டர் தொலைவிலுள்ள இக்கோயிலை, சீருந்து மூலமாகவும், தானியுந்து மூலமாகவும் சென்றடையலாம்.
சாலை வழி: பேருந்திலோ, அல்லது சீருந்துலோ, காஞ்சி வந்தடைய நான்கு திசையில் சாலை வழியுள்ளன; வடகிழக்கில், சென்னையிலிருந்து திருப்பெரும்புதூர் வழியாகவும் ; தென்கிழக்கில், செங்கல்பட்டிலிருந்து வாலாசாபாத் வழியாகவும் ; வடமேற்கில், விழுப்புரத்திலிருந்து வந்தவாசி வழியாகவும்; தென்மேற்கில், பெங்களுரிலிருந்து வேலூர் வழியாகவும் இக்கோயில் நகரை வந்தடையலாம்.
இந்தியாவின் தென்கடை மாநிலம் தமிழ்நாட்டிலுள்ள காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தின் தலைநகரான பெரிய காஞ்சிபுரம் எனப்படும் சிவகாஞ்சியின் காஞ்சி திருவேகம்பத்தின் உள்பிரகாரத்தில் ஆறுமுகர் சந்தியை அடுத்துள்ள மார்க்கண்டேய லிங்கத்திற்கு பக்கத்தில் உள்ள சிவலிங்கமே மத்தள மாதவேசம் ஆகும். மேலும், தமிழ்நாட்டின் தலைநகர் சென்னையிலிருந்து 75 கிலோமீட்டர் தொலைவிலுள்ள, காஞ்சிபுரம் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து வடமேற்கில் ½ மைல் தூரமுள்ள காஞ்சி சங்கர மடத்தை கடந்து சற்று தூரம் சென்றால் திருவேகம்ப அகத்தில் மத்தள மாதவேசம் சிவலிங்கமாக தாபிக்கப்பட்டுள்ளது.
தில்லைத் திருநடனம் கண்ட திருமால், இறைவனின் நடனத்திற்கு தான் மத்தளம் வாசிக்க வேண்டும் என்று விரும்பி இறைவனை வேண்டினார். இறைவனார் காஞ்சியை அடைந்து தம்மை வழிபடுமாறு பணித்தார். திருமாலும் காஞ்சியை அடைந்து மத்தள மாதவேசர் என்ற பெயரில் சிவலிங்கம் பிரதிட்டை செய்து வழிபட்டார். அப்போது இறைவன் தோன்றி காப்பு நடனமாடி அருள்புரிய திருமால் அந்நடனத்திற்கு மத்தளம் வாசித்து மகிழ்ந்தார் என்பது வரலாறாகும்.
காஞ்சிபுரம் மத்தள மாதவேசுவரர் கோயில் என்றழைக்கும் இது, காஞ்சிபுரத்திலுள்ள சிவக் கோயில்களில் ஒன்றாகும். இச்சிவலிங்கம், காஞ்சி திருவேகம்பத்தின் முதல் பிராகர வடபாகத்தில் அமைந்துள்ளது. மேலும், திருமால் வழிப்பட்டதாக கருதப்படும் இக்கோயில் குறிப்புகள், காஞ்சி புராண படலத்துள் உட்கோயில்களாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.
மாதவராகிய திருமால், தில்லையில் திருநடனங்கண்ட காலத்தில் நந்தியாதியர்போல் தாமும் மத்தளம் முழக்கவேண்டும் என்று நடராசப்பெருமானை வேண்ட அவர் நீ வேண்டிய இதனை பெறவேண்டுவையாயின் காஞ்சிய்ன் கண் சிவலிங்கப் பிரதிட்டை செய்து இவ்வரம்பெற்று இங்கு வந்து மத்தளம் முழக்குவாய் என்று அருள அவ்வண்ணமே வந்து பூசித்தனர்.
கொல்லம் முதல் புனலூர் வரையிலான மீட்டர் அளவு இரயில் பாதை 1904 சூன் மாதம் 1 ஆம் தேதி திறக்கப்பட்டது. கொல்லம்-செங்கோட்டை இரயில் பாதை 1904 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 26 அன்று திறக்கப்பட்டது. மீட்டர் அளவு இரயில் பாதை பின்னர் பராவூர் மற்றும் வர்கலா வழியாக சாலாவிற்கு திருவனந்தபுரத்திலிருந்து நீட்டிக்கப்பட்டு 1918 ஆம் ஆண்டு சனவரி 4 அன்று திறக்கப்பட்டது கொல்லத்திலிருந்து செல்லும் மீட்டர் அளவு இரயில் பாதை கோட்டயம் வழியாக எர்ணாகுளம் வரை 1958 ஆம் ஆண்டு சனவரி மாதம் ஆறாம் நாள் நீட்டிக்கப்பட்டது. கொல்லம் எர்ணாகுளம் இடையிலான மீட்டர் அளவு இரயில் பாதை 1975 ஆம் ஆண்டு அகலப் பாதையாக மாற்றப்பட்டு 1976 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 13 ஆம் நாள் திறந்து வைக்கப்பட்டது. புனலூர் மற்றும் கொல்லம் பிரிவுகளுக்கு இடையிலான அகலப் பாதை மாற்றம் 2010 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 12 ஆம் நாளில் திறக்கப்பட்டது.
ஒரு காலத்தில் குயிலன் சந்திப்பு மற்றும் ஆசிரம மைதானத்தை இணைக்கும் 2.4 கிலோமீட்டர் மீட்டர் அளவு இரயில் பாதை இருந்தது. 1904 ஆம் ஆண்டில் கொல்லம்-புனலூர் மீட்டர் அளவு இரயில் பாதை திறக்கப்பட்டபோது, குயிலோன்-செங்கோட்டை இரயில் பாதைக்கு பயன்படுத்தப்பட வேண்டிய இயந்திரப் பகுதிகள் தூத்துக்குடி துறைமுகத்திலிருந்து குயிலோன் துறைமுகத்திற்கு அனுப்பப்பட்டன. அவை ஆசிரம மைதானத்தின் திறந்த வெளி அரங்கில் பொறுத்தப்பட்டன. இந்த இயந்திரங்களை பிரதான நிலையத்திற்கு கொண்டு செல்வதற்காக அப்போது பாதை அமைக்கப்பட்டது. நகர விரிவாக்கத்தை அனுமதிக்கும் பொருட்டு 2000 ஆம் ஆண்டில் இந்த தற்காலிகப் பாதை அகற்றப்பட்டது.
வளர்ந்து வரும் புதிய இந்திய இரயில்வேயுடன் இணைக்கப்பட்ட கேரளாவின் ஐந்தாவது நகரம் கொல்லம் ஆகும். திருவாங்கூர் இராச்சியத்தின் வர்த்தக தலைநகரான கொல்லத்திலிருந்து சென்னை வரையிலான வரையிலான இரயில் இணைப்பு பற்றிய யோசனை முதன் முதலில் 1873 இல் உருவானது. இந்த பாதையை மெட்ராசு மாகாணம் 1899 ஆம் ஆண்டில் அனுமதித்தது மற்றும் 1900 ஆமாவது ஆண்டில் இதற்கான ஒரு கணக்கெடுப்பு நிறைவடைந்தது. தென்னிந்திய இரயில்வே, திருவிதாங்கூர் மாநிலம் மற்றும் மெட்ராசு மாகாணம் ஆகியவை கூட்டாகச் சேர்ந்து இதை கட்டினர். ஆங்கிலத்தில் குயிலோன் என்றழைக்கப்படும் கொல்லம் இரயில் நிலையம் 1904 ஆம் ஆண்டில் திருவாங்கூர் மகாராசா சிறீ மூலம் திருனல் ராம வர்மா அவர்களால் கட்டப்பட்டது. அவரது மாநிலத்தின் வணிக தலைநகரான கொல்லத்திற்கும் சென்னைக்கும் இடையில் ஓர் இரயில் பாதை இணைப்பை உருவாக்குவது ஆட்சியாளரின் விருப்பமாக இருந்தது
கொல்லம் சந்திப்பு இரயில் நிலையம் கொல்லம்-திருவனந்தபுரம் வழித்தட வரிசையில் அமைந்துள்ளது. இது இந்திய ரயில்வேயின் தெற்கு இரயில்வே மண்டலத்தால் இயக்கப்படுகிறது மற்றும் திருவனந்தபுரம் ரயில்வே கோட்ட்த்தின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வருகிறது. கொல்லம் இரயில் நிலையத்தின் ஓராண்டு பயணிகள் அனுமதிச்சீட்டு விற்பனை வருவாய். 64.23 கோடி ஆகும். இது அமெரிக்க டாலர் $ 9.7 மில்லியனுக்கு சமமாகும். 23,048 பயணிகள் கொல்லம் இரயில் நிலையத்தின் வழியாக தினசரி பயணம் செய்கிறார்கள் .
கொல்லம் இரயில் நிலையத்தில் 17 வழித்தடங்கள் உள்ளன. இரண்டு தடங்கள் பிராதானபாதை மின் பன்மடங்கு அலகு கொட்டாரம் வழியாகச் செல்கின்றன. தொலை தூரம் செல்லும் பயணிகளை கையாள்வதற்கும், சரக்கு இரயில் போக்குவரத்திற்கும் என இங்கு ஆறு நடைமேடைகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. நடைமேடை ஒன்று இரண்டு பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு பிரிவு திருவனந்தபுரம் நோக்கிய இரயில்கள் செல்லவும் மற்றொரு பிரிவு புனலூர்-செங்கோட்டை பாதைக்காகவும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இவ்விரண்டு நடைமேடைகளும் சேர்ந்து 1180.5 மீட்டர் நீளத்திற்கு அமைந்து இந்தியாவின் இரண்டாவது மிக நீண்ட நடைமேடை என்ற சிறப்பைப் பெறுகின்றன .
கொல்லம் சந்திப்பு தொடருந்து நிலையம் இந்திய மாநிலமான கேரளத்தின் கொல்லம் நகரத்தில் அமைந்துள்ளது. பரப்பளவில் கேரளாவின் இரண்டாவது பெரிய ரயில் நிலையம் கொல்லம் இரயில் நிலையமாகும். மாநிலத்தின் மிகப் பழமையான இரயில் நிலையங்களில் ஒன்றாகவும் இது கருதப்படுகிறது. உலகின் இரண்டாவது மிக நீண்ட இரயில்வே நடைமேடை கொல்லம் இரயில் நிலையத்தில் அமைந்துள்ளது .
கொல்லம் சந்திப்பு இரயில் நிலையத்திலிருந்து தென்னிந்திய நகரங்களான சென்னை மற்றும் விசாகப்பட்டினத்திற்கு மூன்று விரைவு இரயில்கள் இங்கிருந்து புறப்படுகின்றன. விசாகப்பட்டினம்-கொல்லம் வாரந்திர விரைவு இரயில் , அனந்தபுரி விரைவு இரயில் மற்றும் சென்னை எக்மோர்-கொல்லம் சந்திப்பு விரைவு இரயில் ஆகியவை அம்மூன்று இரயில்களாகும் .
மலாயா தேசிய விடுதலை படையின் அச்சுறுத்தல்களைச் சமாளிக்க சில முக்கிய தீவிர நடவடிக்கைகளை மலாயா பிரித்தானியா அரசாங்கம் மேற்கொண்டது. ஈயச் சுரங்கங்கள், ரப்பர் தோட்டங்கள் போன்றவற்றைப் பாதுகாக்கும் முயற்சிகளில் ஈட்டுபட்டது. புதிய திட்டமான ’பிரிக்ஸ்’ திட்டத்தையும் அமல் செய்தது. மலாயா தேசிய விடுதலை படையினருக்கு பொதுமக்களிடம் இருந்து கிடைக்கும் பொருளுதவிகளைத் துண்டிப்பதுதான் ’பிரிக்ஸ்’ திட்டத்தின் தலையாய நோக்கமாகும்.
ஜொகூர் மாநிலத்தில் சிகாமட், குளுவாங், மூவார், பத்து பகாட் போன்ற இடங்களில் மலாயா மக்களின் ஜப்பானிய எதிர்ப்பு இராணுவப் படையினர் தீவிரமாகச் செயல்பட்டு வந்தனர்.
இரண்டாம் உலகப் போர் முடிவடைந்ததும் பாலிங்கில் கம்யூனிஸ்டுகளின் ஆதிக்கம் அதிகரித்தது. ஜப்பானியர்களை எதிர்த்தப் போராளிப் படையினருக்கு, பிரித்தானியர்கள் ஏற்கனவே சுடும் ஆயுதங்களை வழங்கி இருந்தனர். அந்தக் காலகட்டத்தில் ஜப்பானிய ஆதிக்கத்தை எதிர்த்து மலாயாவில் பல கொரில்லா போராளிக் குழுக்களும் உருவாகின. அவற்றுள் ஒன்றுதான் மலாயா மக்களின் ஜப்பானிய எதிர்ப்பு இராணுவம்.
ஜெனியாங் நகரம் 1948 இல் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு சிறு நகரம் ஆகும். மலாயாவில் கம்யூனிஸ்டுகளின் செயல்பாடுகளைக் கட்டுப்படுத்தும் வகையில் பிரிட்டிஷார் புதுக் கிராமங்களையும் புது நகரங்களையும் உருவாக்கினார்கள். அந்த வகையில் ஜெனியாங் நகரம் உருவாக்கப்பட்டது.
ஜெனியாங் மலேசியா, கெடா மாநிலத்தின் சிக் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு சிறு நகரம் ஆகும். இந்த நகரம் சுங்கை பட்டாணி நகரில் இருந்து 41 கி.மீ. வடக்கே உள்ளது. மிக அருகாமையில் உள்ள நகரங்கள் குரூண், பீடோங்.
இந்தக் கொரில்லா போராளிக் குழுக்கள் பேராக், கெடா, சிலாங்கூர், பகாங், ஜொகூர், மலாக்கா மாநிலங்களில் பரவி இருந்தன. பேராக் மாநிலத்தில் தான் அதிகமான போராட்ட வெளிப்பாடுகள் இருந்தன.
’பிரிக்ஸ்’ திட்டத்தை உருவாக்கியவர் ஹெரால்ட் பிரிக்ஸ் என்பவர். இவர் அப்போது மலாயாவின் பிரித்தானிய இராணுவத்தின் நடவடிக்கை இயக்குநராக இருந்தார்.
குசலகுமாரி தஞ்சையில் பிறந்தவர். இயற்பெயர் குசலாம்பாள். இவரது தாயார் டி. எஸ். தமயந்தியும் ஒரு நடிகை. குசலகுமாரி மூன்று வயதில் பரதநாட்டியம் பயிலத் தொடங்கினார். ஐந்து வயதாக இருக்கும்போது இவரது குடும்பம் சென்னைக்குக் குடியேறியது. சென்னை வித்யோதயா தொடக்கப் பள்ளியில் முதல் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருந்தபோது திரைப்பட வாய்ப்பு வந்து குழந்தை நட்சத்திரமாக அறிமுகமானார். இவர் நடித்த முதல் படம் மகா மாயா. நடிகை டி. ஆர். ராஜகுமாரி குசலகுமாரியின் அத்தை ஆவார். குசலகுமாரி எட்டாம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருந்தபோது ஜெமினி படநிறுவனம் பிரம்மாண்டமாகத் தயாரித்துக்கொண்டிருந்த சந்திரலேகா படத்தில் நடித்துக்கொண்டிருந்தார் டி.ஆர். ராஜகுமாரி. பள்ளி விடுமுறையில் அந்தப் படத்தின் படப்பிடிப்புக்கு அத்தை ராஜகுமாரியுடன் செல்வார் குசலகுமாரி. சந்திரலேகா செட்டில் குசலகுமாரியைக் கண்ட தயாரிப்பாளர் எஸ். எஸ். வாசன் ஜெமினி பட நிறுவனம் ‘அவ்வையார்’ படத்தைத் தொடங்கியபோது குமாரி அவ்வையாராக நடிக்க குசலகுமாரியைத் தேர்வு செய்தார்.
டி. டி. குசலகுமாரி எனப்படும் தஞ்சாவூர் தமயந்தி குசலகுமாரி என்பவர் ஒரு நடனக்கலைஞரும், தமிழ்த் திரைப்பட நடிகையுமாவார். இவர் தமிழ், தெலுங்கு, மலையாளம் ஆகிய மொழிகளில் குழந்தை நட்சத்திரமாக ‘பேபி டி.டி. குசலாம்பாள்’ என்ற பெயரில் சுமார் நூறு படங்களிலும், பின் ஐம்பதுக்கும் அதிகமான படங்களில் நடனமாடி, பிரபலமான நடன நட்சத்திரமாகப் புகழ்பெற்று, டி. டி. குசலகுமாரி என்ற பெயரில் கதாநாயகியாக உயர்ந்தவர்.இவர் திருமணம் செய்து கொள்ளவில்லை.
பராசக்தி திரைப்படம் குசலகுமாரியைப் புகழடையச் செய்தது. அதனைத் தொடர்ந்து சிவாஜியும் எம்.ஜி.ஆரும் இணைந்து நடித்த ஒரே படமான கூண்டுக்கிளியில் சிவாஜியைத் துரத்தித் துரத்திக் காதலிக்கும் ஏழைப் பெண் ‘சொக்கி’யாக நடித்து ரசிகர்களைக் கவர்ந்தார். கொஞ்சும் சலங்கை படத்தில் இடம்பெற்ற போட்டி நடனத்தில் குமாரி கமலாவுடன் இணைந்து இவர் ஆடிய ஆட்டம் பிரபலமானது.
குசலகுமாரி சென்னை நந்தனத்தில் தனது ஒரே தம்பி டி.டி. சேகருடன் வசித்துவந்தார். குசலகுமாரி தன் அத்தை டி. ஆர். ராஜகுமாரி போலவே திருமணம் செய்து கொள்ளவில்லை. குசலகுமாரிக்கு தமிழக அரசின் சார்பில் மாதந்தோறும் ரூ. 5,000 உதவித் தொகையை அன்றைய முதல்வர் ஜெயலலிதா அறிவித்தார்.
தெலுங்கில் என். டி. ராமராவ், எஸ். வி. ரங்காராவ் நடித்த ‘ராஜூபேடா’ படத்தில் அறிமுகமான குசலகுமாரியை அங்கே ‘குசலகுமாரிகாரு’ என்று சிறப்பாக ரசிகர்கள் அழைத்தார்கள். அந்தப் படம் பெரும் வெற்றியைப் பெற, தெலுங்கில் பல படங்களில் நடிக்க ஆரம்பித்தார்.
குசலகுமாரி ஐம்பதுக்கும் அதிகமான படங்களில் நடனமாடி, பிரபலமான நடன நட்சத்திரமாகப் புகழ்பெற்ற பிறகே கதாநாயகியாக உயர்ந்தார். அதற்கும் முன்பு தமிழ், தெலுங்கு, மலையாளம் ஆகிய மொழிகளில் குழந்தை நட்சத்திரமாக ஏராளமான படங்களில் நடித்தார்.
பராசக்தி படத்தின் துவக்கப்பாடலான 'வாழ்க வாழ்கவே… வளமாய் எமது திராவிட நாடு வாழ்க வாழ்க வாழ்கவே' என்ற பாடலுக்கு ஆடினார்.
குசலகுமாரி மலையாளத்தில் பிரேம் நசீருடன் சோடியாக நடித்த ‘சீதா’ 200 நாட்கள் ஓடிய வெற்றிப் படம் ஆகும். அடுத்து இவர் நடித்த ‘மரியக்குட்டி’ குடியரசுத் தலைவர் விருதைப் பெற்றது.
கூண்டுக்கிளியைத் தொடந்து கள்வனின் காதலி படத்தில் சிவாஜிக்குத் தங்கையாக நடித்தார் குசலகுமாரி. அடுத்து வெளியான ‘நீதிபதி’ படத்தில் கே. ஆர். ராமசாமியின் தங்கையாக நடித்தார்.
சிவாஜியும், எம்.ஜி.ஆரும் இணைந்து நடித்த ஒரே படமான கூண்டுக்கிளியில் சிவாஜியைக் காதலிக்கும் ஏழைப் பெண் ‘சொக்கி’யாக நடித்தார்.
பஞ்சாப்]] மாகாணத்தின் ராவல்பிண்டி நகரத்தில் பாபா தயாள் சிங் என்பவர் சீக்கிய சமயத்தின் நிரங்காரி பிரிவை நிறுவினார். இவர் சீக்கியப் பேரரசர் ராஜா ரஞ்சித் சிங்கின் சமகாலத்தவர் ஆவார்.
பாபா தயாள் பாபா தயாள் சிங்கின் வாரிசு பாபா தர்பார் சிங் என்பவர் குரு பாபா தயாள் சிங்கின் சீக்கிய சமய சீர்திருத்தக் கொள்கைகளையும்; கோட்பாடுகளையும் ராவல்பிண்டி நகரத்திற்கு வெளியே பரப்பினார். குரு சாகிப் ரத்தாஜி காலத்தில் பல ஆயிரக்கணக்கானவர்கள் நிரங்காரி சீக்கிய சமயப் பிரிவை பின்பற்றுபவர்களாக இருந்தனர்.
அனைத்துப் பெருமைகளும் உருவமற்ற ஒருவனுக்கே உரியதும் என்றும்; சீக்கிய முதல் பத்து குருக்களால் அருளப்பட்ட குரு கிரந்த் சாகிப் என்ற நூலே தங்களின் வேதம் என்பர். சிலை வழிபாடு, சமயச் சடங்குகள் குறிப்பாக இசுலாமிய - இந்து சமயத்தவர்களின் சமயச் சடங்குகளை பின்பற்றக் கூடாது என்பதும்; சோதிடம் பார்ப்பது, மது அருந்துவது, புகை பிடிப்பது கூடாது என்பதும் இவர்களது முக்கியக் கொள்கையாகும்.
நிரங்காரி இந்தி: िंाी) எனில் உருவமற்ற இறைவனை வழிபடுபவர் என்று பொருள். நிரங்காரிப் பிரிவு சீக்கிய சமயத்தின் ஒரு உட்பிரிவாகும். இப்பிரிவை தற்கால சீக்கியர்கள் ஆதரிப்பதில்லை. 1980-இல் பஞ்சாபில் அகால் தக்த் சீக்கியர்களுக்கும், நிரங்காரி பிரிவு சீக்கியர்களுக்கும் ஏற்பட்ட மோதல் காரணமாக நிரங்காரி பிரிவினரை போலி நிரங்காரிகள் என அழைக்கப்பட்டனர்.
1929-இல் நிரங்காரி சமயப்பிரிவில் இருந்து சந்த் நிரங்காரி இயக்கம் உருவாயின. இவ்வியக்கம் சீக்கிய சமயத்தின் முதல் பத்து குருமார்கள் தொகுத்த குரு கிரந்த சாகிப்பிற்கு பிறகு வாழும் குருவை இறைவனாக கருதினர்.
இந்தியப் பிரிவினைக்குப் பின்னர் 1947-இல் நிரங்காரி சீக்கிய சமயப் பிரிவை பாகிஸ்தான் நாட்டில் தடை செய்யப்பட்டதால், இந்தியாவில் அதன் தலைமையிடத்தை நிறுவினர்.
நிரங்காரிகள் கல்சா உணர்வுடன் இருக்க தன்னிடம் ஐந்து பொருட்களை எப்போதும் தக்க வைத்துக் கொண்டும்; தன்னிடம் இருக்கக் கூடாத நான்கு தீய குணங்களை நீக்கி வைத்து கொண்டிருப்பவனாக இருத்தலே கல்சா உணர்வாகும்.
போதி மரம் என்பதற்குத் தமிழில் அரச மரம் எனப் பொருளாகும். இந்தியாவில் பீகார் மாநிலத்தின் புத்தகயாவில் உள்ள மகாபோதிக் கோயிலில் உள்ள அரச மரத்தைப் பௌத்தர்கள் மகாபோதி என அழைக்கிறார்கள். புத்தர் எந்த அரசமரத்தடியில் அமர்ந்து ஆறு ஆண்டு காலம் தியானம் செய்து ஞானம் அடைந்தாரோ, அந்த போதி மரம் தற்போது புத்தகயாவில் போதி மண்டா எனப்படும் மகாபோதிக் கோயிலாகப் பாதுகாப்பாகக் காக்கப்பட்டு, அனைத்துலகப் பௌத்தர்களாலும் புனித மரமாக வணங்கப்படுகிறது.
புத்தகயாவில் உள்ள மகாபோதிக் கோயிலில் அரசமரத்தை மகாபோதி என்பர். புத்தர் தாம் வாழ்ந்த காலத்திலேயே இப்போதி மரம் பௌத்தர்களால் புனித மரமாகப் போற்றப்பட்டது. பேரரசர் அசோகர் இப்போதி மரத்தை வணங்கியும், அதனைப் போற்றும் வகையிலும் ஒவ்வொரு ஆண்டும் கார்த்திகை மாதத்தில் விழா எடுத்தார்.
இப்போதி மரத்தை ஒட்டிப் போதிமந்தா எனும் விகாரம் எழுப்பப்பட்டது. பௌத்த குரு சித்தகுத்தா தலைமையில் முப்பதாயிரம் பிக்குகள் இவ்விடத்தில் பௌத்தக் கல்வி பயின்றனர்.
கி பி இரண்டாம் நூற்றாண்டில் இப்போதி மரம் புஷ்யமித்திர சுங்கன் என்ற மன்னராலும், கிபி ஆறாம் நூற்றாண்டில் சசாங்கன் என்ற மன்னராலும் வெட்டப்பட்டதாகக் கிபி ஏழாம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவிற்கு வந்த சீனப்பௌத்தப் பயணி யுவான் சுவாங் தமது பயணக் குறிப்புகளில் குறித்துள்ளார். இப்போதி மரம் வெட்டப்படும் பொழுதெல்லாம் மீண்டும் அதே இடத்தில் புதிய அரச மரம் பௌத்தர்களால் நடப்பட்டு வந்தது.
ஆங்கிலேயேர் ஆட்சிக் காலத்தில் தொல்லியல் ஆய்வறிஞர் அலெக்சாண்டர் கன்னிங்காம் முயற்சியால் இப்போதி மரம் அமைந்த மகாபோதிக் கோயில் இந்தியாவின் முதல்த் தொல்லியற் களமாக 1862-ஆம் ஆண்டில் இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகப் பதிவேட்டில் பதிவு செய்யப்பட்டது.
புத்தகயா மகாபோதிக் கோயிலின் போதி மரத்தின் விதைகளைக் கொண்டும், போதி மரத்தின் இளங்கன்றுகளைக் கொண்டும் உலகில் பல இடங்களில் புத்தர் காலத்திலிருந்தே அரச மரங்கள் நடப்பட்டன . அவைகளில் சில;
போதி மரத்தடியில் புத்தர் ஞானம் அடைந்த நாளைப் போற்றி நினைவு கூரும் வகையில், ஒவ்வொரு ஆண்டும் டிசம்பர் எட்டாம் நாளைப் பன்னாட்டுப் பௌத்தர்கள் சிறப்பாகக் கொண்டாடுகிறார்கள்.
வறண்ட வானிலை கொண்ட புந்தேல் கண்ட் பகுதியில் உள்ள உத்திரப் பிரதேசத்தின் ஜான்சி, லலித்பூர், சித்திரக்கூட மாவட்டம், பந்தா முதலிய நான்கு மாவட்டங்களும் மற்றும் மத்தியப் பிரதேசத்தின் ததியா, சாகர், தமோ, பன்னா, டிக்கம்கர், அசோக்நகர், சத்தர்பூர் முதலிய ஏழு மாவட்டங்களும் பொருளாதாரத்தில் மிகவும் பின் தங்கிய 250 இந்திய மாவட்டங்களில் ஒன்றாக இந்திய அரசால் 2006- ஆம் ஆண்டில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே இம்மாவட்டங்களின் ஊரக வளர்ச்சி திட்டங்களுக்கு இந்திய அரசின்
புந்தேல்கண்ட் பகுதியில் ஆண்டு சராசரி மழை பொழிவு 800–900 மி மீட்டராகும். இறுதி ஆறு ஆண்டுகளாக இப்பகுதியின் மழை பொழிவு 400 - 450 மி மீட்டராக குறைந்து விட்டது. இதனால் இப்பகுதியில் வேளாண்மைத் தொழில் மிகவும் பாதிப்படைந்து, உணவு தாணிய உற்பத்தி மிகவும் குறைந்தது. மேலும் இப்பகுதியில் மீன் பிடித்தல், காய்கறிகள் பயிரிடுதல், வெற்றிலை கொடி பயிரிடுதல் போன்ற துணைத் தொழில்களும் கடுமையான சவால்களை சந்தித்து வருகிறது.
புந்தேல் கண்ட் பகுதியில், கடல் மட்டத்திலிருந்து அதிக பட்சம் 600 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்த விந்திய மலைத்தொடர்கள் கிழக்கிலிருந்து மேற்காக ஊடுவுருவிச் செல்கிறது. விந்திய மலைத்தொடர்களில் உற்பத்தியாகும் முக்கிய ஆறுகளான காளி சிந்து ஆறு, பேட்வா ஆறு, கென் ஆறு, ஷாசத் ஆறு, பகாகின் ஆறு, தோன்ஸ் ஆறு, பகுஜ் ஆறு, தாசன் ஆறு மற்றும் சம்பல் ஆறுகள், இறுதியாக அலகாபாத் நகரத்தில் பாயும் யமுனை ஆற்றில் கலக்கிறது.
12-ஆம் நூற்றாண்டில் ஆஜ்மீரை ஆண்ட சௌகான் குல இராஜபுத்திர மன்னர் புந்தேல்கண்ட் பகுதியின் ஆட்சியாளர்களுக்கு சிம்ம சொப்பனமாக விளங்கினார். பதினாறாம் நூற்றாண்டில் ஓர்ச்சா நகரத்தை தலைநகராகக் கொண்டு இராஜா ருத்திர பிரதாப சிங் 1531 முடிய புந்தேல்கண்ட் பகுதியை ஆண்டார். 22 மே 1545 அன்று சேர் சா சூரி புந்தேல் கண்ட் பகுதியின் கலிஞ்சர் கோட்டையை தாக்கும் போது புந்தேலி இராஜபுத்திரர்களால் கொல்லப்பட்டார்.