polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
கிங்காய் மாகாணம் திபெத்திய பீடபூமியின் வடகிழக்கு பகுதியில் அமைந்துள்ளது. மஞ்சள் ஆறு மாகாணத்தில் தெற்கு பகுதியில் உருவாகிறது.
கிங்காய் பிராந்தியத்தின் சராசரி உயரம் கடல் மட்டத்திலிருந்து 3,000 மீட்டர் ஆகும். மாகாணத்தில் டாங்குல்லா மலைத்தொடர் மற்றும் குன் லுன் மலைத்தொடர் ஆகியவை அமைந்துள்ளன. மிக உயர்ந்த இடம் புகாடாபன் ஃபெங் 6.860 மீட்டர் ஆகும். கிங்காய் உயர்ந்த பகுதியில் இருப்பதால் மிகவும் குளிராகவும் , லேசான கோடை, மேலும் பெரிய அளவில் பகலிரவு வெப்பநிலையில் மாறுபாடு நிலவுகிறது. இதன் ஆண்டு சராசரி வெப்பநிலை 5 முதல் 8 செ வரையாகும், சனவரி மாத சராசரி வெப்பநிலை -18 ல் இருந்து -7 செ வரையும், சூலை மாத வெப்பநிலை 15 முதல் 21 செ வரையும் உள்ளது. பெப்ரவரி முதல் ஏப்ரல் வரை கடும் புழுதிப்புயல் வீசுகிறது. கோடைக் காலத்தில் குறிப்பிடத்தக்க அளவு மழை பொழிகிறது. குளிர் மற்றும் வசந்த காலங்களில் மழை மிகவும் குறைவாக இருக்கும். சீன மக்கள் குடியரசில் உள்ள தன்னாட்சிப் பகுதிகளைத் தவிர்த்து நோக்கின் கிங்காய் மாகாணம்தான் சீனாவின் பரப்பளவில் மிகப்பெரிய மாகாணம் ஆகும். மாகாணத்தில் உள்ள சிங்காய் ஏரி உலகின் இரண்டாவது மற்றும் சீனாவின் மிக பெரிய உப்பு நீர் ஏரி ஆகும்.
சீனாவின் வெண்கலக் காலத்தில் இருந்து கிங்காய் பகுதியில் குவாங் மக்கள் பாரம்பரியமாக வேளாண்மை மற்றும் கால்நடை வளர்ப்புத் தொழில் செய்து வந்துள்ளனர். கிங்காய் பகுதியின் கிழக்கு பகுதியில் ஆன் அரசமரபின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வந்தது. தாங் அரசமரபு ஆட்சிக்காலத்தில் கிங்காய் பகுதி பல போர்களை சந்தித்தது. தொடர்ந்து சீனர்களுக்கும் திபெத்திய பழங்குடியினருக்கு இடையில் பல போர்கள் நடந்தது.
மூன்றாம் நூற்றாண்டின் மத்தியில், மங்கோலிய இனத்தைச் சார்ந்த நாடோடி மக்களான மங்கோலிய ஷியான்பை மக்கள் சிங்காய் ஏரியைச் சுற்றியுள்ள மேய்ச்சல் நிலங்களில் குடியேறி துயுஹன் அரசை நிறுவினர். ஏழாம் நூற்றாண்டில் இருந்து துயுஹன் அரசு சீனாவின் டாங் அரசமரபு மற்றும் திபெத்திய பேரரசு ஆகியவற்றால் தொடர்ந்து தாக்கப்பட்டுவந்தது. வணிகப்பாதைகளைக் கட்டுப்பாடுத்த முற்பட்ட இந்த போர்களினால் துயுஹன் அரசு வலுவிழந்தது. பிறகு இது திபெத்தியப் பேரரசுடன் இணைக்கப்பட்டது. திபெத்தியப் பேரரசு சிதைந்தபின் பிராந்தியத்தின் சிறிய பகுதிகள் சீனாவின் அதிகாரத்தின் கீழ் வந்தன. 1070 களில் சொங் அரசமரபு திபெத்திய கோகோனார் அரசைத் தோற்கடித்தனர்.
இதன் பெரும் தொழில் நிறுவனங்களான இரும்பு, எஃகு உற்பத்தி நிறுவனங்கள் இதன் தலைநகரான ஜினிங் நகரினருகே அமைந்துள்ளன. எண்ணெய் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு உற்பத்தி இதன் பொருளாதாரத்தில் ஒரு முக்கியமான இடத்தை வகிக்கிறது. மாகாணத்தில் உள்ள பல உப்பு ஏரிகளை ஒட்டி பல உப்பளங்கள் செயல்படுகின்றன.
மாகாண தலைநகரான கஜினிங்க்கு வெளியே, கிங்காய் மாகாணத்தின் வளர்ச்சி குறைந்து உள்ளது. கிங்காய் மாகாணத்தின் உள்ள நெடுஞ்சாலைகள் நீளத்தின் அடிப்படையில் சீனாவின் குறைவான தரவரிசையையில் இரண்டாம் இடம் பெற்றுள்ளது.
மாகாணத்தின் பெரும்பாலான பகுதி கிங்காய்-திபெத் பீடபூமி பகுதியில் அமைந்துள்ளது. மாகாணம் பல இன குழுக்களின் உறைவிடமாக உள்ளது. இங்கு ஹான் சீனர், திபெத்தியர்கள், ஊய் மக்கள், தூ, மங்கோலியர்கள், சாலர் ஆகிய இனக்குழுவினர் வாழ்கின்றனர். சிங்காய் மாகாணத்தின் எல்லைகளாக வடகிழக்கில் கான்சு, வடமேற்கில் சிஞ்சியாங், தென்கிழக்கில் சிச்சுவான், தென்மேற்கே திபெத் தன்னாட்சிப் பகுதி ஆகியவை உள்ளன. இந்த மாகாணம் சீனக்குடியரசால் 1928 ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டது. இந்த மாகாணத்தைக் குறிக்கும் "கிங்காய்" என்ற சீனப்பெயர் சீனாவில் உள்ள மிகப்பெரிய ஏரியும் இந்த மாகாணத்தில் அமைந்துள்ள ஏரியுமான சிங்காய் ஏரியின் பெயரில் இருந்து வந்தது.
2 மில்லியன் மக்கள் உள்ள கிங்காய் மாகாணத்தில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட 37 இனக் குழுக்கள் உள்ளன. தேசிய அளவிலான சிறுபான்மையினர் மக்கள் தொகையில் 46.5% இந்த மாகாணத்தில் வாழ்கின்றனர். மக்கள் விகிதாச்சாரம் கான்சு மாகாணத்தை ஒத்ததாக, ஹான் சீனர் , திபெத்திய மக்கள் , ஊய் மக்கள் , தூ மக்கள் ஆகும்.
கிங்ஹாய் மாகாணம் (; என்பது மக்கள் சீனக் குடியரசில் உள்ள ஒரு மாகாணம் ஆகும். இது நாட்டின் வடமேற்கு பகுதியில் உள்ளது. இது சீன மக்கள் குடியரசு மாகாணங்களில் பரப்பளவில் மிகப்பெரிய மாகாணங்களில் ஒன்று. இது பரப்பளவில் சீனாவில் நான்காவது இடத்தை வகிக்கிறது. ஆனால் மக்கள் தொகையில் குறைந்த மாகாணங்களில் மூன்றாவது இடத்தை வகிக்கிறது.
காராசாய்-செர்கெஸ்சியா சுற்றிலும் நிலத்தால் சூழப்பட்ட குடியரசு ஆகும், பெரும்பாலும் மலைப்பாங்கான பகுதிகளை உள்ளடக்கியது. குடியரசில் பல்வேறுபட்ட இனக் குழுக்கள் உள்ளன, இந்த அரசில் ஐந்து அதிகாரப்பூர்வ மொழிகள் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. 2010 இல் மக்கட்தொகை அரை மில்லியனுக்கும் குறைவு.
காராசாய் செர்கெஸ்சியா குடியரசு உருசியக் கூட்டமைப்பின் தன்னாட்சி பெற்ற 14 உட்குடியரசுகளுள் ஒன்றாகும். இது தென் ஐரோப்பிய உரசியாவில் உள்ளது.
இசையைப் போலவே அரசவை நடனமும் நாட்டுப்புறக் கூத்தும் தெளிவாக வேறுபட்டிருந்தன. வழக்கில் இருந்த அரசவை நடனங்களாக, யியோங்யேமூ , இல்மூ ஆகிய இரண்டும் அமைந்தன. யியோங்யேமூ என்பது வட்டார நடனமான எனவும் நடுவண் ஆசியா, சீனாவில் இருந்து வந்த வடிவமான எனவும் இருவகையாகும். இல்மூ என்பதும் குடிமை நடனமான எனவும் போர்க்கள நடனமான என இருவகையாகப் பிரிக்கப்பட்டன. கொரியாவின் பல பகுதிகளில் பல முகமூடி நாடகங்களும் பாவைக்கூத்துகளும் நிகழ்த்தப்பட்டன. மரபான உடை என்பது கென்யா ஆகும். இது பெண்கள் விழாக்களில் அணியும் சிறப்புவகை ஆடையாகும். இது வெளிர்சிவப்பில் கழுத்தருகே பல குறியீடுகளுடன் அமையும்.
கொரியப் பண்பாடு என்பது கொரியத் தீவகத்தின் மரபுவழிப் பண்பாட்டையே சுட்டும். 20 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் இது வடகொரியா, தென்கொரியா எனப் பிரிக்கப்பட்டு விட்ட பிறகு இருபகுதிகளின் பண்பாட்டிலும் வேறுபாடுகள் தோன்றலாயின. யோசியோன் பேரரசு காலத்துக்கு முன்புவரை கொரியப் பண்பாட்டில் வெறியாட்டம் அல்லது முருகேற்றம் அல்லது மெய்ம்மறந்த ஆட்டம் என்ற உலகெங்கிலும் தொல்குடிகளில் நிலவிய மாயமந்திரச் சடங்கு, நடைமுறையில் ஆழமாக வேரூன்றி இருந்தது.' மரபுக் கலைகள்
பின்னர் சீனப் பேரரசுகளால் பண்பாட்டு பரிமாற்றம் வழியாக கொரியரிடம் பௌத்தம், கன்பூசியம் என்பன அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. கொரியப் பேரரசில் புத்த மதம் அரசின் சமயமாக விளங்கியது. புத்தத் துறவிகளுக்குப் பல சலுகைகள் அளிக்கப்பட்டன. என்றாலும் யோசியோன் பேரரசில் பௌத்தம் அடக்கப்பட்டது. புத்தத் துறவிகள் நகரங்களில் இருந்து ஊர்ப்புரங்களுக்கு விரட்டப்பட்டனர். இதற்கு மாற்றாக கொரியவகைக் கன்பூசியம் சீனாவை விடக் கண்டிப்புடன் அரசு மெய்யியலாகப் பின்பற்றப்பட்டது.
கலைகள் நடப்பு வாழ்வாலும் மரபாலும் உருவாக்கப்படுகின்றன.எடுத்துக்காட்டாக, "இரும்பு வேலைகளின் இடைவேளை" எனும் ஒளிப்படத் தன்மை மிக்க ஃஏன் அவர்களின் ஓவியம் வார்ப்படப் பட்டறைகளில் உழைப்போர் தசைகளில் உருளும் வியர்வைத் துளிகளையும் தகரக் குப்பிகளில் அவர்கள் தண்ணீர் குடிப்பதையும் துல்லியமாக அழகுறக் காட்டுகிறது. யேயோங் சியோன் அவர்களது "குமாங் மலையின் சொன்னியோ கொடுமுடி" பனிமூட்டமிட்ட கொடுமுடி நிலத் தோற்றங்களில் மிகச் செவ்வியலான ஒன்றாகும்.
கொரியர்களின் முதல் சமயச் சடங்கு வெறியாட்டம் அல்லது ஆவியாட்டம் எனப்படும் மாயவித்தைச் சடங்கு ஆகும். இது பண்டைய நாளில் பரவலாக நிலவியது. ஆனாலும் இன்றும் இது வழக்கில் அருகித் தேயாமல் உள்ளது. முடாங் எனப்படும் பெண் வெறியாடிகள் ஆவிகளின் துணையைக் கொண்டு மெய்ம்மறந்த ஆட்டத்தின் வழியாக இம்மைக்கு வேண்டிய நலங்களைப் பெற்றுத் தருவதாக இன்றும் நம்புகின்றனர்.
முதலில் மரபு மூலிகைகளால் தேநீர்கள் இறக்கப்பட்டு வழிபாடுகளில் மட்டும் கூடுதலான மருந்துகளாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன. சில தேநீர்கள் பழங்கள், இலைகள், விதைகள், வேர்கள் கொண்டு செய்யப்படுகின்றன. கொரியாவில் ஐவகைச் சுவையுள்ள தேநீர்கள் வழக்கில் உள்ளன. அவை இனிப்பு, துவர்ப்பு, உவர்ப்பு, கார்ப்பு, புளிப்பு என்பனவாகும்.
நிகழ்கால ஆக்கங்களில் மரபான குழு இசையுடன் கூடிய அரசவை நடனங்கள் இடம்பெறுகின்றன. தேக்கையோன்" எனும் கொரிய மரபுவழி மற்போர், செவ்வியல் கொரிய நடனத்தின் மையக்கருவாக அமையும். தேக்கையோன் என்பது முகமூடி நடனத்தின் முழு ஒருங்கிணைவான இயக்க முறைமை ஆகும். இது மற்ற கொரியக் கலை வடிவங்களிலும் உடனியைந்து வரும்.
கொரியத் தீவகத்தின் மிகப்பழைய வண்ன ஓவியங்கள் வரலாற்றுக்கு முந்தைய பாறை ஓவியங்களே ஆகும். சீனாவழி இந்தியாவில் இருந்து பௌத்தம் வந்த பிறகு பலவேறுபட்ட நுட்பங்கள் ஓவியங்களில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. மரபு நுட்பங்கள் தொடர்ந்தாலும் பின்னர் இவையே முதன்மை வடிவங்களாகத் தம்மை நிலை நிறுத்திக் கொண்டன.
நிலவடிவங்கள், பூக்கள், பறவைகள் போன்ற இயற்கையோடு இயைந்த காட்சிகளே ஓவியங்களில் பேரளவில் இடம்பிடிக்கின்றன. மல்பரித் தாள் அல்லது பட்டுத் துணியில் மையைப் பயன்படுத்தி ஓவியங்கள் வரையப்படுகின்றன.
இலச்சினைப் பொறிப்பிலும் அழகு எழுத்துப் பொறிப்பிலும், 18 ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு மரபு நுட்பங்கள் வளர்த்தெடுக்கப் படுகின்றன.
மேற்கு டேப்ரிஸின் புறநகரில் அமைந்துள்ள உர்மியா ஏரி சுருங்குதல் மற்றும் உலர்த்துவது உடனடி சுற்றுச்சூழல் அச்சுறுத்தல் ஆகும். இந்த ஏரி 20 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இருந்து, பெரும் நெருக்கடியை எதிர்கொண்டு உள்ளது. நீர் ஆழம் குறைப்பு, நீரின் உப்புத்தன்மையை செறிவு நிலைக்கு அதிகரிப்பதும், ஏரியைச் சுற்றியுள்ள பரந்த உப்பு வயல்களின் தோற்றம் ஆகியவை, ஒரு தனித்துவமான சுற்றுச்சூழல் அமைப்பில், படிப்படியாக மொத்தமாக வறண்டு போவதற்கான, ஆபத்தான அறிகுறிகளாகும். புவி வெப்பமடைதல், படுகையில் போதுமான நன்னீர் ஆதாரங்களுக்கான கோரிக்கைகளும், தேவைகளும் அதிகரித்து வருவதால் இது நிகழ்ந்தது. இது எதிர்காலத்தில் தாழ்வான மேகங்களான வான்வழி உப்பையும், தாதுக்கள் ஏரியைச் சுற்றியுள்ள, பெரிய பகுதிகளில் சுற்றிக் கொண்டு, கடுமையான உடல்நலக் கேடுகளை ஏற்படுத்தும் என்று அஞ்சப்படுகிறது.
கையால் நெய்யப்பட்ட விரிப்புகள், நகைகள் உள்ளிட்ட கைவினைப்பொருட்களுக்கு இந்த நகரம் புகழ் வாய்ந்தது ஆகும். உள்ளூர் மிட்டாய், சாக்லேட், உலர்ந்த கொட்டைகள், பாரம்பரிய தப்ரிஸி உணவு ஆகியவை ஈரான் முழுவதும் சிறந்தவை என்று பெயர் எடுத்துள்ளன. தப்ரிசு நகரமானது, ஒரு கல்விக் கூடங்களின் நடுவமாக உள்ளது. வடமேற்கு ஈரானில் உள்ள மிகவும் மதிப்புமிக்க கலாச்சார நிறுவனங்களுக்கான தளமாகவும் உள்ளது. தப்ரிஸில் பல வரலாற்று நினைவுச்சின்னங்கள் உள்ளன. இது ஈரானின் கட்டடக்கலை மாற்றத்தை அதன் ஆழமான வரலாறு முழுவதுமாகத் தெரிவிக்கிறது. தப்ரிஸின் பாதுகாக்கப்பட்ட வரலாற்று தளங்களில் பெரும்பாலானவை, இல்கானிட், சஃபாவிட் வம்சம், கஜார் வம்சம் ஆகியவற்றைச் சேர்ந்தவைகள் ஆகும். இந்த தளங்களில் கிராண்ட் தப்ரிஸின் பஜார் என்பது உள்ளது. இது உலக பாரம்பரிய தளமாக அறிவிக்கப் பட்டுள்ளது.
தப்ரிஸில் சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினைகளில் ஒன்று காற்று மாசுபாடு ஆகும். இந்த நகரத்தில் பயணத்தில் ஏராளமான கார்கள் அதிகரித்து வருவதாலும், நகரத்தின் மேற்கில் உள்ள வெப்ப மின் உற்பத்தி நிலையங்கள், பெட்ரோ கெமிக்கல் வளாகங்கள் மற்றும் எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு நிலையம் போன்ற மாசுபடுத்தும் தொழில்களாலும், காற்று மிகவும் மாசுபாடு ஏற்படுகிறது. காற்று மாசுபாட்டின் அளவு, 20 ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில், தொடர்ந்து அதிகரித்துள்ளது. கனரக தொழில்களால் தேசிய சுற்றுச்சூழல் குறியீடுகளின் கட்டளையுடன், சமீபத்திய ஆண்டுகளில் தொழில்துறை காற்று மாசுபாடு குறைக்கப்பட்டு வருகிறது. இருப்பினும், நகரத்தில் காற்றின் தரம், தூய்மையான காற்றுக்கான உலக விதிமுறைகளிலிருந்து வெகு தொலைவில் உள்ளது.
தப்ரிசு , என்பது ஈரானின் வடமேற்கில் அமைந்துள்ள ஒரு அதிக மக்கள் தொகையைக் கொண்ட நகரமாகும். இது ஈரானின் வரலாற்று தலைநகரங்களில் ஒன்ரககவிலன்குகிறது. மற்றும் கிழக்கு அசெர்பையான் மாகணத்தின் தலைநகரமும் ஆகும். தப்ரிசு கடல் மட்டத்திலிருந்து 1,350 மீற்றர் உயரத்தில் அமைந்துள்ளது.
தப்ரிசுவின் மக்கள் தொகை 1.73 மில்லியன் அதிகம் . ஆகும். வடமேற்கு ஈரானில் மிகப்பெரிய பொருளாதார மையமாகவும் பெருநகரமாகவும் தப்ரிஸ் திகழ்கிறது. பாரசீக மக்கள் இரண்டாம் மொழியாக பேசினாலும், இதன் மக்கள் தொகையில் அதிகமானோர் அசர்பைஜான் மொழிபேசுகின்ற மக்களாவர். இது இயந்திர கருவிகள், சுத்திகரிப்பு, ஜவுளி மற்றும் சிமெண்ட் உற்பத்தி போன்ற கைத்தொழில்களின் மையமாக விளங்குகின்றது.
வடசீன சமவெளியின் கிழக்குக் கரையில் மஞ்சள் ஆற்றின் கீழ்ப்பகுதியில் இம்மாகாணம் அமைந்துள்ளது. இதன் வடக்கே பொகாய் கடலும், வடமேற்கே ஏபெய் மாகாணமும், மேற்கே ஹெனான் மாகாணமும், தெற்கே சியாங்சு மாகாணமும், தென்கிழக்கே மஞ்சள் ஆறும் எல்லைகளாக உள்ளன. ஹெனான்-சியாங்சு மாகாணங்களுக்கிடையே சிறு பிரதேசம் அன்ஹுயி மாகாணத்துடன் எல்லையாக உள்ளது.
இது பெரிதும் சமவெளியான நிலப்பரப்பைக் கொண்டுள்ளது. வடமேற்கு, மேற்கு மற்றும் தென்மேற்குப் பிரதேசங்கள் வட சீன சமவெளியின் பகுதிகளாகும். மத்திய பகுதி மலைப்பாங்கானதாகக் காணப்படுகின்றது. டாய் மலை இவற்றுள் முக்கியமானது.
சுமார் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேல் புதிய கற்காலக் கலாச்சாரங்களின் இருப்பிடமாக இது விளங்கியது. பின்னர் பல அரசமரபினரின் கட்டுப்பாட்டில் இப்பிர்தேசம் இருந்தது. நவீன சாண்டோங் மாகாணம் மிங் அரசமரபினரால் உருவாக்கப்பட்டது.
சீன நாகரிகத்தின் ஆரம்ப காலத்திலிருந்தே, சீன வரலாற்றில் முக்கிய இடம்பிடித்த பிரதேசமாக இது விளங்குகின்றது. தாவோயியம், சீன பௌத்தம் மற்றும் கன்பூசியம் ஆகிய மத கலாச்சாரங்களுக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இடமாக இது உள்ளது.
அந்தோணிதாசன், தஞ்சை மாவட்டத்திலுள்ள ரெட்டிப்பாளையம் எனும் சிறு நகரில் பிறந்த ஒரு தமிழ் இசைக் கலைஞன் ஆவார். இவர் நாட்டுப்புற இசைப் பாடகர், தெருக்கூத்து இசைப் பாடகர், நாட்டுப்புறக் கலைஞரும் ஆவார். இவரது பெயரை "ஆண்டனி தாசன்", "ஆண்டனி தாஸ்" என்றும் உச்சரிப்பர். குறுகிய காலத்தில் தமிழ்த் திரையுலகில் அதிக அளவில் பாடல்கள் இயற்றிப் பாடும் கலைஞராக உருவெடுத்துள்ளார். திரையிசையில் பெரும்பாலும் பின்னணிப் பாடகராக, சந்தோஷ் நாராயணன், ஷான் ரால்டன், விஷால் சந்திரசேகர் போன்ற புதுப்புது கலைஞர்களோடு இணைந்து பணியாற்றி வருகிறார். இது தவிர அவர் மேடையில் ஆடவும், நடிக்கவும் செய்வதோடு, சில இசைக் கருவிகளையும் வாசிக்கிறார்.
தன் இசைக்குழுவான "அந்தோணியின் பார்ட்டி" என்ற நாட்டுப்புற மின்னணு இணைவு இசைக் குழுவுடன் பயணித்து பல கச்சேரிகள் நிகழ்த்தி வருகிறார். தர்புகா சிவா ஒருங்கிணைத்து, மற்றொரு புகழ் பெற்ற இசைக் கலைஞரான பிரதீப் பங்காற்றும் மற்றுமொரு நாட்டுப்புற இணைவு இசைக்குழுவான "லா பொங்கல்" இசைக்குழுவோடும் இணைந்துள்ளார். இவ்விசைக்குழு விழாக் கச்சேரி வட்டாரத்தில் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளது. அக்குழுவின் படைப்புகளுள் புகழ்பெற்ற ஒன்றான "வண்டியிலே நெல்லு வரும்" என்ற பாடலை எம் டிவி கோக் ஸ்டூடியோ இந்தியா 2012-இல், மூத்த பாடகரான உஷா உதூப்புடன் இணைந்து அரங்கேற்றினர்.
இசைப் பணி தவிர, சில தமிழ்த் திரைப்படங்களில், குறிப்பாகத் தான் பாடிய பாடல்களில் கௌரவத் தோற்றத்தில் தோன்றுவார். கார்த்திக் சுப்பராஜ் இயக்கத்தில் வெளிவந்த ஜிகர்தண்டா எனும் திரைப்படத்தில் ஒரு குண்டர்/அடியாளாக நடித்த நீண்டநேர கௌரவத் தோற்றம் இங்குக் குறிப்பிடத்தக்கது. முன்னதாக இந்தியாவில் வெளியாகும் தி தேவாரிஸ்ட்ஸ், என்ற இசை தொடர்பான தொலைக்காட்சித் தொடரிலும் பங்குபெற்றிருந்தார். இத்தொடர் ஓர் பயணக்குறிப்புடன் கூடிய இசை ஆவணப்படம் ஆகும்.
2014 செப்டம்பரில், "தமிழ்த் திரையுலகின் நம்பிக்கை" என்ற விருதும், "நாட்டுப்புறக் கலையின் அடையாளம்" என்ற பாராட்டும் அந்தோனி தாசனுக்கு வழங்கப்பட்டது. இவ்விருது பிரதர்சினி 2014 என்ற தென்னிந்தியப் பண்பாட்டு விழாவில் வழங்கப்பட்டது.
ஒரு கணிவிளையாட்டை உருவாக்க நிரல்களை எழுத வேண்டியிருக்கும், ஆனால் அன்ரியலில் காட்சி நிரலாக்கம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. யூடிகேயில் இதற்கு உருவாக்குனர்கள் "கிஸ்மட்" எனப் பெயரிட்டனர்.அன்ரியல் என்ஜின் 4 இல் "ப்லூபிரின்ட்" என பெயர்மாற்றம் செய்யப்பட்டது. இதன் மூலம் நிரலாக்கம் பற்றி அறியாமல் கணினி விளையாட்டுக்களை உருவாக்க முடியும்.ஆனால் சிக்கலான விளையாட்டுக்களை உருவாக்கும்போது "சி பிளஸ் பிளஸ்"' ' மொழியை பயன்படுத்த முடியும். முன்னைய வெளியீடுளில் "அன்ரியல் ஸ்க்ரிப்ட்" எனும் மொழி இருந்தது. அன்ரியல் என்ஜின் 4 வெளியீட்டில் இது இல்லாது செய்யப்பட்டுள்ளது.
அன்ரியல் என்ஜின் எபிக் விளையாட்டுக்கள் நிறுவனத்தால் 1998 ஆம் ஆண்டு முதலில் வெளியிடப்பட்டது. முதலில் இது "முதல் நபர் சுடுபவர் " விளையாட்டுக்களை உருவாக்க மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டது. தற்போது பல விதமான கணினி விளையாட்டுக்களை உருவாக்கப் பயன்படுகின்றது. தற்போது பயன்படுத்தப்படும் பொறிகளில் மிகவும் சிறந்தது எனப் பல வலைத்தளங்கள் தெரிவிக்கின்றன. பிரபல்யமான விளையாட்டு பொறிகளின் வரிசையில் இது இரண்டாவது இடத்தில் உள்ளது. இதில் மிகச்சிறந்த காட்சி விளைவுகளை உருவாக்க முடிவதால், கட்டிடக்கலை காட்சிப்படுத்தல்களின்போது பயன்படுத்தப்படுகின்றது.
இதன் பயனர் இடைமுகம் மற்ற பொறிகளை போல் அல்லாது மிகவும் இலகுவாக காணப்படுகின்றது. மேலும், இதில் மிகவும் செயல்திறன் வாய்ந்த இயற்பியல் முறை காணப்படுகின்றது. அதனால் இதில் துணி, வெடிப்பு, ரிஜிட்பொடி போன்றவற்றை உருவகப்படுத்த முடியம். அத்தோடு இயற்பியல் உருவகப்படுத்தல்களை செய்ய முடியும்.
இந்த கணினி விளையாட்டு பொறியை இலவசமாக எவரும் பயன்படுத்தலாம். இதன் மூலம் உருவாக்குனர் வெளியிட்ட மென்பொருளினால் அவர்கள் $3000 இலாபம் பெறும் வரை கட்டணம் செலுத்த தேவையில்லை. அதற்கு மேல் இலாபம் பெறும் நிறுவனம், இலாபத்தில் ஐந்து வீதம் கட்டணம் செலுத்த வேண்டும்.
பண்டைக்காலந் தொட்டே இந்தியா கம்போடியா உறவுகள் தொடர்ந்து வந்துள்ளன. கம்போடியாவில் இந்தியர்கள் செல்வாக்குடன் இருந்துள்ளனர் என்பதை தமிழ் இந்துமத பாணியிலமைந்த அங்கோர் வாட் ஆலயம் முதல் கெமர் எழுத்துகள் வரை உறுதி செய்கின்றன. தென்னிந்திய மொழிகளான தமிழ் மற்றும் சமசுகிருத எழுத்துருக்களில் இருந்து தோன்றியவையே கெமர் எழுத்துக்கள் ஆகும். தமிழ்நாட்டைச் சார்ந்த பாண்டிய மன்னன் திரு மாறன் 2 வது நூற்றாண்டில் கம்போடியாவில் ஒர் இந்துமதப் பேரரசை நிறுவி ஆட்சி செய்துள்ளார். கம்போடியாவில் உள்ள சமசுகிருதக் கல்வெட்டில் இவருடைய பெயர் இடம்பெற்றுள்ளது.
1960 மற்றும் 1970 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் தற்கால நவீன இந்தியர்களின் முதலாவது குடியேற்றம் நிகழ்ந்துள்ளது. பஞ்சாபின் வடக்குப் பகுதியில் இருந்து வந்த இவர்கள் பொற்கொல்லர்களாகவும், பணம் கொடுத்து வாங்கும் கந்து வட்டிக்காரர்களாகவும் , மத்திய சந்தைப் பகுதியில் வர்த்தகம் புரிபவர்களாகவும் இருந்துள்ளனர். ஆனால் கெமர் ரூச் படையினரின் வருகைக்குப் பின்னர் இவர்கள் இந்தியா திரும்பினர். பொல் பொட்டின் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்த பின்னர் இவர்கள் மீண்டும் கம்போடியாவில் குடியேறினர்,
இன்று, கம்போடியாவில் பல இந்தியர்கள் உணவகங்கள் , மருந்தகங்கள், போன்ற தொழில்களில் ஈடுபட்டுள்ளனர். வளர்ந்துவரும் கம்போடியப் பொருளாதாரம் பல இந்தியர்களை ஈர்த்துள்ளது. பாங்காக், கோலாலம்பூர் மற்றும் சிங்கப்பூர் போன்ற ஊர்களைப் போலில்லாமல் புனோம் பென்னில் மிகக் குறைவான எண்ணிக்கையில் இந்தியர்கள் இருப்பதால் இவர்களுக்குப் போதிய அளவுக்கு ஆதரவும் பின்புலமும் இல்லாமல் இருக்கின்றனர். ஆனால் உள்ளூர் சமூகத்தில் நெருக்கமான உறவு கொண்ட இனக்குழுவாக ஒன்றுபட்டு வாழ்கின்றனர்.
கம்போடியாவில் இந்தியர்கள் ஒரு சமூகமாக மிகச்சிறிய அளவில் வாழ்கிறார்கள். அவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் புலம்பெயர்தவகள் மற்றும் நாடுகடத்தப்பட்டவர்கள் ஆவர். மூன்றில் ஒரு பகுதி இந்தியர்கள் குறிப்பாக கம்போடியத் தலைநகரமான புனோம் பென்னில் வசிக்கிறார்கள் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
1965 ஆம் ஆண்டு 26 சூலையில் மாலத்தீவுக்கு முழுமையான சுதந்திரம் ஆங்கிலேயரிடமிருந்து கிடைத்தது . எனினும், அவர்கள் 1976 ஆம் ஆண்டுவரை இப்பவளத்தீவின் தென்கோடியில் உள்ள கான் தீவில் தங்களுடைய விமானத் தளத்தை பராமரித்து வந்தனர். மிகப்பெரிய ஒரு பனிப்போரின் உச்சத்தில் ஆங்கிலேயர்கள் 1976 இல் இத்தளத்தை விட்டு வெளியேறினர். கிட்டத்தட்ட இவர்கள் வெளியேறியவுடன் கான விமானத்தளத்தின் எதிர்காலம் குறித்த ஊகங்கள் தூண்டப்பட்டன. சோவியத் யூனியன் இவ்விமானத்தளத்தை உபயோகப்படுத்திக் கொள்வதற்காக வைத்த கோரிக்கையை மாலத் தீவு நிராகரித்தது.
ஐரோப்பியக் காலனிய சக்திகள் இந்தியப் பெருங்கடலின் கடல்வழி வர்த்தகத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்தத் தொடங்கிய 16 ஆம் நூற்றாண்டிற்குப் பிறகு, முதலில் போர்த்துக்கீசியர்களும் அவர்களைத் தொடர்ந்து டச்சுக்காரர்களும் எப்போதாவது பிரஞ்சுக்காரர்களும் மாலத்தீவுகளின் உள்ளூர் அரசியலில் தலையிட்டுள்ளனர். எனினும், 19 ஆம் நூற்றாண்டில் ஆங்கிலேயர்களின் பாதுகாப்புக்கு மாலத்தீவு மாறியவுடன் இக்குறுக்கீடுகள் முடிவுக்கு வந்தன. இத்தீவின் முடியாட்சி அரசியலுக்கு முடிவுகட்டி சுயாட்சிக்கான நடவடிக்கைகள் மேற் கொள்ளப்பட்டன.
1990 களின் தொடக்கத்தில் மாலத்தீவுக் குடியரசின் முன் மிகப்பெரிய சவால் ஒரு தீர்க்கப்பட வேண்டியிருந்தது. மீன் பிடிதொழில், விவசாயம் மற்றும் சுற்றுலா முதலிய மிகக்குறைவான வளங்களில் இருந்து விரைவான பொருளாதார வளர்ச்சியையும் நவீனமாதலையும் உண்டாக்கும் அவசியம் மிகமுக்கியமான பிரச்சினையாக இருந்தது. உத்தேசமாக உயர்ந்து வரும் கடல் மட்ட உயர்வும் தாழ்வான பகுதியில் காணப்படும் இப்பவளத்தீவு எதிர்நோக்கும் அழிவையும் கடந்து நிருபிக்கவும் வேண்டியிருந்தது.
அண்டையிலுள்ள இந்தியத் துணைக் கண்டத்தின் தெற்கு கடற்கரைப் பகுதியில் இருந்து மாலத்தீவுக்கு முதன்முதலாக வந்து குடியேறியுள்ளனர். மாலத்தீவினரின் வாய்மொழிச் செய்திகள், மொழியியல் மற்றும் கலாச்சார மரபு மற்றும் சுங்கத்துறை நடவடிக்கைகள் முதலியனவற்றின் ஒப்பீட்டு ஆய்வு முடிவுகள் இக்கருத்துக்கு ஆதாரங்களாக உள்ளன. முதல் மாலத்தீவு குடியேறிகளான இவர்கள் எந்தவிதமான தொல்பொருள் எச்சங்களையும் விட்டுச்செல்லவில்லை.
அவர்கள் தங்கள் வீடுகளை மரத்தாலும், பனை மடல்களாலும் மற்றும் பிற எளிதில் மக்கும் பொருட்களாலும் கட்டப்பட்டிருந்தன. வெப்பமண்டல தட்பவெப்ப நிலையில் இவை உப்பு மற்றும் காற்றால் எளிதில் அழிந்துபோயின. இவர்களுடைய தலைவர்கள் அல்லது தலைவரின் பிரதிநிதிகளாக நியமிக்கப்பட்டவர்களும் கல்லால் கட்டப்பட்ட அரண்மனைகள், சுற்றுச்சுவர்கள் மற்றும் மத அடையாளங்களான கோயில்கள் முதலியனவற்றை கட்டிக்கொள்ளவில்லை
2012 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாத இறுதியில் இத் தீவின் மக்கள் தொகை 5.31 மில்லியன்களாக காணப்பட்டது. இதுவே மொனாக்கோவிற்கு அடுத்தபடியாக, உலகில் அதிக சனத்தொகை அடர்த்தி கொண்ட தன்னாட்சி மிக்க நகர-அரசு ஆகும். சிங்கப்பூர் ஒரு பல்லின, பல்கலாசாரங்களைக் கொண்ட நாடாகும். இந்நாட்டின் மக்கள் தொகை பெரும்பான்மையாக சீனர்களையும் , அடுத்த படியாக ஒரு கணிசமான அளவு மலேயர்களையும் மற்றும் சிறுபான்மை இந்தியர்களையும் கொண்டுள்ளது. மேலும் ஐரோப்பிய, ஆசிய வம்சாவளி மக்களும் இங்கு வாழ்கின்றனர். இங்கு மலாயர்கள் தான் உள்நாட்டு சமூகமாகக் கருதப்படுகிறார்கள். இவர்களில் அநேகமானோர் 1945 ஆம் ஆண்டிற்கு பிறகு இந்தோனேசியாவிலிருந்தும் மலேசியாவிலிருந்தும் இடம்பெயர்ந்து வந்த மக்களின் வம்சாவளியினராவர் .
சிங்கப்பூர் மக்கள் தொகையின் முழு கருவள வீதம் 2011 ஆம் ஆண்டில் 1.2 ஆக காணப்பட்டது. சீனர்கள், மலேயர்கள் மற்றும் இந்தியர்களின் கருவள வீதம் முறையே 1.08, 1.64 மற்றும் 1.09 ஆக பதியப்பட்டது. 2010 ஆம் ஆண்டு நடந்த கணக்கெடுப்பின் படி, மலேயர்களின் கருவள வீதமானது சீனர்கள் மற்றும் இந்தியர்களின் கருவள வீதத்தை விட 70% அதிகமாக காணப்பட்டது. சிங்கப்பூர் தனது நாட்டின் கருவள வீதத்தினை 2.1 ஆக அதிகரிப்பதற்குப் பல வருடங்களாக நடவடிக்கை எடுத்து வருகின்றது.
சிங்கப்பூர் மக்கள் தொகையியல் என்பது சிங்கப்பூர் நாட்டின் மக்கள் தொகையையும், மக்கள் தொகை சார்ந்த அம்சங்களான மக்கள் தொகை அடர்த்தி, இனம், கல்வி நிலை, மக்களின் ஆரோக்கியம், பொருளாதார நிலை, மதச் சார்புகள் உள்ளிட்ட மக்கள் தொகையின் பிற அம்சங்கள் குறித்தான அலசலையும் குறிக்கின்றது.
இங்கு பரவலாக மகாயான பௌத்த மதம் பின்பற்றப்பட்டாலும், இதைப் பெரும்பான்மைச் சமயமாகக் கருதமுடியாது. கணிசமான அளவு மக்கள் இசுலாம், கிறித்துவம், இந்து சமயம், சீக்கியம், நாத்திகம் ஆகிய கொள்கைகளை பின்பற்றுபவர்கள். வருடாந்த மொத்த சனத்தொகை வளர்ச்சி வீதம் 2012 ஆம் வருடம் சுமார் 2.5% ஆகப் பதியப்பட்டது.
சிங்கப்பூரின் தேசிய மொழி மலாய் மொழி ஆகும். மேலும் ஆங்கிலம், மாண்டரின் மொழி, தமிழ் மொழி ஆகியன உத்தியோகபூர்வ மொழிகளாக பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ஆங்கில மொழி மிக முக்கியமான மொழியாகக் கருதப்படுவதோடு பாடசாலைகளில் கட்டாய மொழியாகவும் கற்பிக்கப்படுகின்றது.
ரசுத்தோவ் மாகாணம் என்பது உருசியாவின் நடுவண் அலகும், ஒரு உருசிய மாகாணமும் ஆகும். இது உருசியாவின் தெற்கு நடுவண் மாவட்டத்த்தில் அமைந்துள்ளது. இதன் பரப்பளவு 100,800 சதுர கிலோமீட்டர் , மக்கள் தொகை 4,277,976 , இந்த மாகாணம் மக்கள்தொகையில் உருசிய ஒப்லாசுதுகளில் ஆறாவது இடத்தை வகிக்கிறது. இதன் அதிகாரப்பூர்வ தலைநகர் தொன்-மீது-ரசுத்தோவ் ஆகும்.
இந்த மாகானத்தின் எல்லைகளாக வடக்கில் உக்ரைன், வோல்கோகிராட் வட்டாரம், வாரனிநோஸ் ஓப்லாஸ்து, தெற்கில் கிராஸ்னதார் பிரதேசம், இசுதாவ்ரபோல் நிலப்பரப்பு, ஸ்ட்யாவ்ர்போல் கிழக்கில் கால்மீக்கியா குடியரசு ஆகியவை அமைந்துள்ளன.
ஐரோப்பாவின் மிக்பெரிய ஆறுகளில் ஒன்றான தான் ஆறு இந்த ஒப்ளாசுது வழியாக பாய்கிறது. ஒப்பாசுதின் பரப்பளவில் 0.4% நிலப்பரப்பில் ஏரிகள் உள்ளன.
தென்னிந்திய பிலிம்பேர் விருதுகள் என்பது பிலிம்பேர் நிறுவனத்தால் ஆண்டுதோறும் வழங்கப்படும் பிலிம்பேர் விருதுகளின் தென்னிந்திய பிரிவாகும். தென்னிந்திய மொழித் திரைப்படங்களில் சிறப்பான திறமையை வெளிப்படுத்தும் திரைப்பட கலைஞர்களுக்கு இவ்விருது வழங்கப்படுகிறது. 1953ஆவது ஆண்டில் வெளியான திரைப்படங்களுக்கு 1954ஆம் ஆண்டு முதலாக இவ்விருது வழங்கப்பட்டு வருகிறது. தொடக்க காலத்தில் தமிழ், தெலுங்கு மொழிகளுக்கு மட்டும் வழங்கப்பட்ட இவ்விருது 1967ஆம் ஆண்டு முதல் மலையாளம், மற்றும் 1970ஆம் ஆண்டு முதல் கன்னட மொழித் திரைப்படங்களுக்கும் வழங்கப்படுகிறது. ஒவ்வொரு மொழி திரைப்படத்துறைக்கும் தனித்தனியான விருதுகளும், அனைத்திற்கும் சேர்த்து பொதுவான விருதுகளும் வழங்கப்படுகின்றன. பொதுவாக இவ்விருது வழங்கும் விழாக்கள் சென்னை அல்லது ஐதராபாத்து நகரங்களில் நடைபெறுகின்றன.
1953 இல் ஆரம்பத்தில் இந்தி திரையுலகை அங்கீகரித்து விருதுகள் வழங்கப்பட்டது. பின்னர் 1963 ஆம் ஆண்டில் விருதுகளுக்காக தமிழ், தெலுங்கு, பெங்காலி மற்றும் மராத்தி மொழிகளில் சிறந்த படத்தை தேர்வு செய்து விருதுகள் வழங்கப்பட்டன, மேலும் 1966 முதல் மலையாள படங்கள் சேர்க்கப்பட்டன. கன்னட திரைப்படங்கள் 1969 இல் நிகழ்வின் ஒரு பகுதியாக மாறியது. 1972 ஆம் ஆண்டில் அனைத்து தென்னிந்திய படங்களிலும் சிறந்த நடிகர், சிறந்த நடிகை மற்றும் சிறந்த இயக்குனர் பிரிவுகளுக்கு விருதுகள் வழங்கப்பட்டன. சிறப்பு விருதுகளுக்கான பிரிவுகள் 1980 களில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன மற்றும் 1990 களில் சிறந்த இசை அமைப்பாளருக்கான விருது சேர்க்கப்பட்டது.
இந்த விருது விழா முதன் முதலில் 1953 ஆம் ஆண்டில் பாலிவுட் பிலிம்பேர் விருதுகளுடன் இணைந்து சென்னையின் கலைவனார் அரங்கத்தில் நடைபெற்றது. பின்னர் விழா தனித்துவமான இசை அகாடமிக்கு மாற்றப்பட்டது.
வடமேற்கு மலைத்தொடர்கள் மிகவும் சரிந்து, ஏறுவதற்கு கடினமாக உள்ளது. 4,440 மீட்டர் மற்றும் 4506 மீட்டர் உயரமும் 30 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இரட்டை கொடுமுடிகள் உடைய பெலுகா பனி படர்ந்த கொடுமுடிகள், பல பனியாறுகளை உருவாக்குகிறது. இவ்விரட்டை கொடுமுடிகளை அல்த்தாய் மக்கள் கட்யின் பாசி என அழைப்பர்.
இம்மலைத் தொடரின் இரண்டாவது உயரமான கொடுமுடியான குயிட்டின் கொடுமுடி, மங்கோலியாப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. குயிட்டின் கொடுமுடி 4374 மீட்டர் உயரம் கொண்ட்து.
அல்த்தாய் மலைத்தொடர்கள் கிழக்கு நடு ஆசியாவில் உள்ள, கசக்ஸ்தான், ருசியா, சீனா மற்றும் மங்கோலியா நாடுகளை இணைக்கிறது. இம்மலைத் தொடர்களில் காட்டுன் ஆறு, லிர்டிஸ் ஆறு மற்றும் ஓப் ஆறு உற்பத்தியாகிறது. அல்த்தாய் மலைத்தொடரின் பெரும் பகுதிகள் மங்கோலியா மற்றும் ருசியா கொண்டுள்ளது. கசக்ஸ்தான் மற்றும் சீனாவும் சிறு பகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. அல்த்தாய் மலைத்தொடர்களில் அல்த்தாய் குடியரசு அமைந்துள்ளது.
அல்த்தாய் மலைகளில் வளரும் செடி, கொடிகளுக்கு ஏற்ப, பல்வேறு பட்ட காட்டுயிர்கள் காணப்படுகிறது. அவைகளில் முக்கியமான காட்டுயிர்கள், சைபீரியன் வரையாடுகள், அபூர்வ செம்மறியாடுகள், அல்த்தாய் மான்கள், காட்டுக் கலைமான்கள், சைபீரியன் கஸ்தூரி மான்கள், சைபீரிய கவரி மான்கள், கடமான்கள், காட்டுப் பன்றிகள், ஆசிய காட்டு நாய்கள், மங்கோலியன் சிறுமான்கள், பனிச் சிறுத்தைகள், தியான் ஷான் செந்நாய்கள், காஸ்பியன் புலிகள் அடங்கும்.
கொல்லிவான் ஏரியைக் கொண்ட சார்ஷ் மேட்டு நிலம் நன்கு பண்பட்ட நிலமாக உள்ளது. உபா ஆற்றின் மேற்கு சமவெளிகளான உல்பா மற்றும் புக்தர்மா சமவெளிகளில், மக்கள்தொகை அதிகமாக உள்ளது. வடமேற்கின் அல்த்தாய் மலைத்தொடரின், சீனாவின் புக்தர்மா சமவெளியில், 18ஆம் நூற்றாண்டில் இரசியத் திருச்சபையைச் சேர்ந்த இரசிய குடியானவர்கள் உருவாக்கிய அல்த்தாய் குடியரசு, 1869இல் சோவியத் ஒன்றியத்துடன் இணைத்தனர்.