polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
தற்போது கம்போடியாவிலுள்ள பௌத்தமானது தேரவாதப் பிரிவாக உள்ளது. கம்போடியாவின் அரசியலமைப்பில் அந்நாட்டின் அலுவல் மதமாக இது குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இது, கெமர் பொதுவுடமை காலம் தவிர, 13ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து அந்நாட்டின் அரசு மதமாக விளங்குகிறது. 2013ஆம் ஆண்டின் கணக்கெடுப்பின்படி, கம்போடியாவின் மொத்த மக்கள் தொகையில் 97.9% பேர் பௌத்தத்தைப் பின்பற்றுகின்றனர்.
அசோகர், சமயப்பரப்பு குழுவினரை சுவண்ணபூம் நாட்டிற்கு அனுப்பி வைத்தார். இந்நாடு தென்கிழக்கு ஆசியாவின் பெருநிலப்பகுதியான மோன் மற்றும் கெமர் மக்கள் என அடையாளம் காணப்பட்டது. சிங்களவர்களின் வரலாற்றை கால வரிசைப்படி தொடர்வரலாக பாளி மொழியில் எழுதப்பட்டுள்ள மகாவம்சம் சமயப்பரப்பு குழுவினர் தொடர்பான செய்திகளைக் குறிப்பிடுகிறது.
உறுதி செய்யப்படாத சிங்கள ஆதாரங்கள், கி. மு. 3ஆம் நூற்றாண்டில் தென்கிழக்கு ஆசியாவுக்கு அசோகரின் சமயத் தூதுவர்கள் பௌத்தத்தை அறிமுகப்படுத்தியதாகக் குறிப்பிடுகின்றன. அடுத்த 1,000 ஆண்டுகளுக்குப் பல்வேறு உள்ளூர் சமயங்களுடன் பௌத்தம் போட்டியிட்ட காலலத்தில் இந்தியப் பண்பாடானது கம்போடியாவில் மிகுந்த செல்வாக்குப் பெற்றது. கம்போடிய பௌத்த வரலாறு பின்வருமாறு அமையும்.
இந்திய வணிகர்கள், வியாபாரிகள் மூலமாகவும் இந்திய கலாசார செல்வாக்கு இப்பகுதியில் அக்காலத்தில் பரவலாக கலந்துள்ளது. பூனானில் முதலாம் நூற்றாண்டு தொடங்கி ஐந்தாம் நூற்றாண்டு வரையிலான காலத்திய கெமர் அரசாங்கத்தில், பிராமணியம் மற்றும் பௌத்தம் சார்ந்த கருத்துகளை மட்டுமின்றி இந்திய சமூக பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் நெறிமுறைகளையும் கெமர் மக்கள் ஏற்றுக் கொண்டனர்".
கி.மு. 274 இல் இந்தியாவில் உள்ள பாடலிபுத்திரத்தில் நடந்த பௌத்த மாநாட்டைத் தொடர்ந்து, பௌத்தக் கொள்கைகளைப் பரப்புவதற்காக அசோகர், இரண்டு புத்த பிக்குகள் அனுப்பப்பட்டதாகத் தெரிகிறது. புகழ்பெற்ற இந்த பணியின் காரணமாக தென்கிழக்கு ஆசியாவில் பௌத்தம் நீண்ட காலத்திற்கு நிலைத்து நின்றிருப்பதாக கூறப்படுகிறது.
தாந்திரீகம் உள்ளிட்ட பல்வேறு பௌத்தப் பிரிவுகள் மற்றும் பள்ளிகள், மேலாதிக்கம் செலுத்தி வந்த பிராமணியத்துடன், மற்றும் 9 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் தென்கிழக்கு ஆசியாவில் பேரரசுகள் தோன்றுவதற்கு முன்பிருந்த பழங்குடியின ஆன்மவாதம் சார்ந்த நம்பிக்கைகளோடும் மேம்பட்டு போட்டியிட்டன அல்லது ஒருங்கிணைந்தன.
கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டில் அசோக மன்னரால் தென்கிழக்கு ஆசியப் பகுதிகளான சுவண்ணபூம் அல்லது தங்க தீபகற்பம் என்றழைக்கப்படும் மலாய் நாட்டில் பௌத்தம் பரப்பப்பட்டதாக உறுதிப்படுத்தப்படாத சிங்கள ஆதாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. இவ்வாதாரங்களின்படி
கி.மு. 100 கி.பி 500-க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில், பூனான் பேரரசு, இன்றைய மீகாங் ஆற்று வடிநிலத்தில் சீனா, இந்தோனேசியா மற்றும் இந்தியா போன்ற நாடுகளுடன் கடல்வழி வர்த்தகத்தைக் கொண்டிருந்தது. இப்பேரரசு இந்து மதத்தைத் தழுவியிருந்தது.
கம்போடியாவில் பௌத்தமத வரலாறு என்பது தேரவாத பௌத்தம் கம்போடியாவில் தேச மதமானதை வரலாற்று ரீதியாக குறிப்பிடுவதாகும். இம்மதம் கம்போடியாவில் 5 ஆம் நூற்றாண்டு முதலே இருந்து வந்துள்ளது.
இப்பேரரசின் மன்னர்கள் சிவன், திருமால் வழிபாட்டை ஊக்குவித்தனர். இப்பகுதியில் அந்நாளில் காணப்பட்ட பௌத்தம் இரண்டாம் நிலையில் இருந்தது.
உழைப்புச் செறிவு கொண்ட குறுக்குப் பாய்கள் குறைவாக இருப்பதால், முழுப் பாயமைப்புக் கப்பல்கள், "பிரிக்" பாயமைப்புக் கப்பல்கள் ஆகியவற்றைவிடக் குறைந்த பணிக்குழுவுடன் இயங்க முடிவது "பார்க்" கப்பல்களின் சாதகமான தன்மைகளுள் ஒன்று. இவற்றின் பாயமைப்பும் செலவு குறைவானது. இசுக்கூனர், பாக்கென்டைன் போன்ற கப்பல்களைவிடத் திறமையாகச் செயற்படக்கூடிய "பார்க்", கையாள்வதற்கு இலகுவானதும், காற்றின் திசையில் செல்வதற்கு முழுப் பாயமைப்புக் கப்பல்களிலும் சிறந்ததுமாகும். பொதுவாக முழுப் பாயமைப்புக் கப்பல்களே அக்காலக் கப்பல்கள் அனைத்திலும் சிறந்தது எனினும், முன்-பின் பாயமைப்புக் கப்பல்களே காற்றின் திசையில் செல்ல மிகவும் உகந்தவை. இதனால், இரண்டினதும் சிறப்புக் கூறுகளைக் கொண்ட "பார்க்" நல்ல இணக்கமான தீர்வாக அமைந்தது.
18ம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், "பார்க்" என்னும் பெயர், ஒரு குறித்த வகையான பாய்த் திட்டம் கொண்ட எந்தவொரு கப்பலையும் குறிக்கப் பயன்பட்டது. இது மூன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட பாய்மரங்களையும், பின் பாய்மரத்தில் முன்-பின் பாயமைப்பும், ஏனைய பாய்மரங்களில் குறுக்குப் பாயமைப்பும் கொண்டதாக இருந்தது. 19ம் நூற்றாண்டில் பாய்க்கப்பல்களின் பொற்காலம் என வர்ணிக்கப்படும் காலத்தில் "பார்க்" கப்பல்கள் முக்கிய பங்காற்றின. குறைந்த பணிக்குழுவுடன் இயங்கிய போதிலும், கடல்வழிகளைக் கண்டடைவதில் முழுப் பாயமைப்புக் கப்பல்களுக்கு இணையாக இவை விளங்கின.
18ம் நூற்றாண்டில், பிரித்தானிய அரச கடற்படை, அதன் வழமையான வகைப்பாட்டுக்குள் அடங்காத ஒரு கப்பலுக்கு "பார்க்" என்ற பெயரைப் பயன்படுத்தியது. பிரித்தானியக் கடற்படைத் தலைமை யேம்சு குக்கின் ஆய்வுப் பயணத்துக்காக ஒரு கப்பலை வாங்கியபோது, அதை எ.எம்.பார்க் என்டெவர் என்னும் பெயரில் பதிவு செய்தனர். ஏற்கெனவே பயன்பாட்டில் இருந்த சுலூப் வகைக் கப்பலான "என்டெவர்" என்பதில் இருந்து வேறுபடுத்துவதற்காகவே "பார்க்" என்னும் சொல் சேர்க்கப்பட்டது.
பார்க் என்பது, ஒரு வகையான பாய்க்கப்பல். இது, மூன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட பாய்மரங்களைக் கொண்டது. முன் பாய்மரமும், முதன்மைப் பாய்மரமும் குறுக்குப் பாயமைப்புக் கொண்டது. பின் பாய்மரம் முன்-பின் பாயமைப்புக் கொண்டது.
இந்த மாகாணத்தின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்யும் பொறுப்பு ஆப்கான் தேசிய காவல்படையினரைச் சேரும். பாகிஸ்தானின் வடமேற்கு எல்லைப்புற மாகாணத்துடன் எல்லையை பகிர்ந்துள்ளதால், எல்லைப் பகுதியில் ஆப்கன் எல்லைப் பாதுகாப்புப் படையினர் காவலில் ஈடுபடுவர். ஆப்கான் உள்துறை அமைச்சகத்தின் பிரதிநிதியாக மாகாணத்துக்கு காவல் தலைவர் நியமிக்கப்படுகிறார். இவர் இரு காவல் படையினருக்கும் கட்டளைகள் இடுவார்.
இந்த மாகாண நிலப்பரப்பு முன்னர் காபீரிஸ்தான் என்று அழைக்கப்பட்டது. 1895ஆம் ஆண்டுவாக்கில் இங்கு வாழ்ந்த இந்து மக்கள் இசுலாம் சமயத்தை ஏற்கும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டன. அப்போதில் இருந்து இந்த மாகாணம் நூரிஸ்தான் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த சொல்லுக்கு ஒளி மிகுந்த நிலம் என்று பொருள்.
இந்த மாகாணத்தின் தற்போதைய் ஆளுநர் ஹபீஸ் அப்துல் கயாம் ஆவார். இவருக்கு முன்னர் பதவியில் இருந்த ஜமாலுதீன் பதர் என்பவர் அரசியல் ஊழல் காரணமாக பதவியில் இருந்து நீக்கப்பட்டார். இந்த மாகாணத்தின் தலைநகரமாக பருன் விளங்குகிறது.
இந்த மாகாணத்தில் ஏழு மாவட்டங்கள் உள்ளன. அவை பர்கி மட்டால் மாவட்டம், து அப் மாவட்டம், காம்தேஷ் மாவட்டம், மண்டோல் மாவட்டம், நூர்கிராம் மாவட்டம், பருன் மாவட்டம், வாமா மாவட்டம், வேகல் மாவட்டம் ஆகியன.
நூரிஸ்தான் மாகாணம், ஆப்கானிஸ்தானின் மாகாணங்களில் ஒன்று. இது ஏழு மாவட்டங்களை உள்ளடக்கியது. இங்கு ஏறத்தாழ 140,900 மக்கள் வசிக்கின்றனர். இந்த மாகாணத்தின் தலைநகராக பருன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளது.
கணிதத்தில் மீதி அல்லது மீதம் என்பது ஏதேனுமொரு கணிக்கிடுதலுக்குப் பின்னர் ’விடுபட்டுள்ள தொகை’யாகும். எண்கணிதத்தில், ஒரு முழு எண்ணை மற்றொரு முழுஎண்ணால் வகுத்து, ஒரு முழுஎண் ஈவு கிடைத்தபின் விடுபட்டப் பகுதி மீதி எனப்படும். இயற்கணிதத்தில் மீதி என்பது, ஒரு பல்லுறுப்புக்கோவையை மற்றொரு பல்லுறுப்புக்கோவையால் வகுத்தபின் விடுபட்டுள்ள பல்லுறுப்புக்கோவை. வகுபடு எண்ணும் வகுஎண்ணும் தரப்பட்டுள்ளபோது, ’மீதி’யைத் தருகின்ற செயலி சமானம், மாடுலோ ஆகும். சார்பை, ஒரு தொடர் விரிவாகத் தோராயமாக எழுதும்போது விடுபட்டுப் போகும் பகுதியானது ”மீதமுள்ள உறுப்பு” எனப்படும்.
இரு எண்களைக் கழிக்கக் கிடைக்கும் எண்ணானது அவ்விரு எண்களுக்கு இடையேயான ’வித்தியாசம்’ ஆகும். எனினும், அது பொதுவாக மீதி அல்லது மிச்சம் என்றே அழைக்கப்படுகிறது. இந்தப் பயன்பாட்டைத் தொடக்கப்பள்ளிப் பாடப்புத்தகங்களில் காணலாம். எடுத்துக்காட்டாக ஒரு சிறு கழித்தல் கணக்கின் கேள்வி: ”உன்னிடம் 100 உள்ளது. 70 ரூபாய்க்குப் புத்தகங்கள் வாங்கிவிட்டாய். இப்பொழுது உன்னிடம் எவ்வளவு பணம் ’மீதம்’ இருக்கும்?
இவ்வாறு வரையறுக்கப்பட்ட மீதியானது, மிகச்சிறிய நேர்ம மீதி அல்லது சுருக்கமாக, மீதி என அழைக்கப்படும். முழுஎண் , இன் மடங்காகவோ அல்லது இன் இரு தொடர் மடங்குகளுக்கு இடைப்பட்டதாகவோ , ஒரு நேர்ம எண்).
கடப்பேரிக்குப்பம் ஊராட்சி , தமிழ்நாட்டின் விழுப்புரம் மாவட்டத்தில் உள்ள வானூர் வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த கடப்பேரிகுப்பம் ஊராட்சி, வானூர் சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் விழுப்புரம் மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2831 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1591 பேரும் ஆண்கள் 1240 பேரும் உள்ளனர்.
வடக்கில் புதுச்சேரி மாநிலம் கரசூர் கிராமத்தை எல்லையாகவும் மேற்கில் புதுச்சேரி மாநிலம் துத்திபட்டு கிராமத்தை எல்லையாகவும் தெற்கில் புதுச்சேரி மாநிலம் தொண்டமாநத்தம் கிராமத்தை எல்லையாகவும் கொண்டுள்ள கிராமம்.
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்த ஒப்ளாஸ்து பெரும்பாலான மத்திய மற்றும் வட யூரல், கிழக்கு சரிவுகளில் முழுவதும் பரவி மேற்கு சைபீரிய பகுதியினுள் அடங்கியதாக உள்ளது. உரால் மலைகள்உரல் மலைகளின் தென்மேற்கில் உள்ள மேற்கு சரிவுகளில் மீது இந்த ஒப்ளாஸ்ட் பரவியுள்ளது.
இதன் உயர்ந்த மலைகள் என்பது வட உரால் மலைப்பகுதியில் உள்ள கொன்சாகோவ்சுகி கமென் உயரம் 1,569 மீட்டர் , டென்சிகின் கமென் இதன் உயரம் 1,492 மீட்டர் . மத்திய யூரலில் கவனிக்கத்தக்க சிகரங்கள் இல்லை என்றாலும் பெரும்பாலும் மலைப்பாங்கான நாடு; சராசரி உயரம் கடல் மட்டத்திலிருந்து 300 இல் இருந்து 500 மீட்டர் வரை இருக்கிறது. முதன்மையான ஆறுகள் தவாடா, துரா, சுசோவாயா, மற்றும் யூஃபா , பிந்தைய இரண்டு ஆறுகள் காமா ஆற்றின் கிளை ஆறுகள் ஆகும்.
இந்த ஒப்லாஸ்து தன் எல்லைகளாக, மேற்கில் இருந்து கடிகார சுற்றில் பேர்ம் பிரதேசம், கோமி குடியரசு, கான்டி-மான்ஸி தன்னாட்சி வட்டாரம், தியூமென் ஒப்லாஸ்து, குர்கன் ஒப்லாஸ்து, செல்யபின்ஸ்க் ஒப்லாஸ்து , பாஷ்கொர்டொஸ்தான் ஆகியவை உள்ளன.
முதல் உருசியக் குடியேற்றம் இப்பகுதியில் வருவதற்கு முன், இப்பகுதியில் துருக்கிய மற்றும் அக்ரிக் பழங்குடியினரே வாழ்ந்துவந்தனர். மத்திய யூரல் பகுதி 16 ஆம் நூற்றாண்டில், டாடர் கான்டிகளின் வலிமையான உள்நாட்டு அரசின் ஆட்சிப்பகுதியாக இருந்தது
உருசியப் பேரரசு 1550களில் இப்பகுதியின் கிழக்கை வெற்றி கொண்டது. 16 நூற்றாண்டடில் இருந்து 17ஆம் நூற்றாண்டின் துவக்க காலத்திக்குள் எஞ்சியிருக்கும் பகுதிகளையும் உருசியா வெற்றிகொண்டு தன் குடியேற்றங்களை நிறுவியது.
இப்பகுதி கோப்பென் காலநிலை வகைப்பாடுக்கு உட்பட்ட காலநிலை கொண்டது. நீண்ட குளிர்காலத்தைக் கொண்டது, முதல் -25 டிகிரி செல்சியஸ் வரை மேற்கு சைபீரிய சமவெளிப்பகுதி காலநிலை) மற்றும் குறுகியகால சூடான கோடை. ஒப்ளாஸ்துவின் தென்கிழக்கில் மட்டும் வெப்பநிலை சூலை மாதத்தில் +13 டிகிரி செல்சியஸ் வரை அடையும்.
சிவெர்த்லோவ்சுக் மாகாணம் என்பது உருசியாவின் நடுவண் அலகும், ஒரு உருசிய மாகாணமும் ஆகும். இது உரால் நடுவண் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்தது. இதன் நிர்வாக மையம் எக்கத்தரீன்பூர்க் . இதன் மக்கள்தொகை 4,297,747 ஆகும்.
இந்த ஒப்லாஸ்து இயற்கை வளங்கள் நிறைந்துள்ளது குறிப்பாக உலோகங்களுக்கு பிரபலமானது , கனிமங்கள் . இதனால் இங்கு பெரும்பாலும் உரசயன் தொழில் நிறுவனங்கள் 18 மற்றும் 19 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இருந்து நிலைபெற்றுள்ளன.
இந்த ஒப்ளாஸ்து அல்கீகரிக்கப்பட்ட இருபத்தோரு இனக்குழு மக்களைக் கொண்டுள்ளது ஒவ்ஒரு இனக்குழுவிலும் குறைந்தது இரண்டாயிரம் பேர்வரை இருக்கிறார்கள். இதில்148 பல்வேறு இன குழுக்கள் மொத்தம் சேர்ந்துள்ளன.
கி. மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டில் லிச்சாவி மன்னர்கள் காலத்தில், முதலில் காத்மாண்டு நகரச் சதுக்கம் கட்டப்பட்டது. பின்னர் வந்த மல்லர் வம்சத்து மன்னர்களால் இச்சதுக்கத்தில் இருந்த கட்டிடங்கள் மறுசீரமைக்கப்பட்டன. புதிய கட்டிடங்கள் கட்டப்பட்டன. பத்தாம் நூற்றாண்டில் குணமகாதேவன் என்ற மன்னர் காத்மாண்டு நகரச் சதுக்கத்தைக் கட்டினார். பின்னர் வந்த இரத்தின மல்லர், காத்மாண்டு அனுமன் நகரச் சதுக்கம் அமைந்த இடத்தில் அரண்மனையைக் கட்டினார். 1769 இல் பிரிதிவி நாராயணன் ஷா காத்மாண்டு சமவெளியைக் கைப்பற்றிக் காத்மாண்டு அனுமன் நகரவைச் சதுக்க அரண்மனையில் இருந்து ஆட்சி செய்தார். ஷா வம்சத்து அரசர்கள் காட்மாண்டில், 1896ல் நாராயணன்ஹிட்டி அரண்மனையைக் கட்டி முடிக்கும் வரை, அனுமன் நகர சதுக்க அரண்மனையில் இருந்தே காத்மாண்டு சமவெளியை ஆண்டனர்.
அனுமன் தோகா நகரச் சதுக்கம் அல்லது காத்மாண்டு நகரச் சதுக்கம் அல்லது வசந்தபூர் நகரச் சதுக்கம் ; ्ु ा ्े्), ) நேபாளத்தின் காத்மாண்டு அரண்மனை முன் அமைந்துள்ள நகர மைய வணிக வளாகமாகும். இது காத்மாண்டு சமவெளியில் உள்ள மூன்று நகரச் சதுக்கங்களில் ஒன்றாகும். இம்மூன்று நகரச் சதுக்கங்களும் யுனேஸ்கோவால் உலகப் பாரம்பரியக்களங்களாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டுள்ளன.மற்ற இரண்டு நகரச் சதுக்கங்கள் பாதன் நகரச் சதுக்கம், பக்தபூர் நகரச் சதுக்கம் ஆகும்.
நேபாளத்தின் புதிய அரசர்கள் பதவி ஏற்கும் போது, காத்மாண்டு அனுமன் நகர சதுக்கத்தில்தான் முடி சூட்டிக்கொள்கின்றனர். 1975 இல் நேபாள மன்னர் பிரேந்திரா ஷாவும், 2001 இல் ஞானேந்திரா ஷாவும் காத்மாண்டு நகர சதுக்கத்தில் முடிசூட்டிக் கொண்டவர்கள். காத்மாண்டு தர்பார் சதுக்கத்தைக் கட்டிய பெருமை 1069 முதல் 1083 முடிய காத்மாண்டு சமவெளியை ஆண்ட மன்னர் சங்கர் தேவனைச் சாரும். 1501 இல் மன்னர் இரத்தின மல்லர், காத்மாண்டு நகரச் சதுக்க அரண்மனையின் வடக்குப் புறத்தில் துளேஜு அம்மன் கோயிலைக் கட்டினார்.
காத்மாண்டு சமவெளியை ஆட்சி செய்த லிச்சாவி, மல்லர் மற்றும் ஷா வம்சத்து கோர்க்கா மன்னர்கள் கட்டிய அரண்மனைகள், கோயில்கள், நகர வணிக வளாகங்கள், காத்மாண்டு தர்பார் சதுக்கத்தில் அமைந்துள்ளன. அரண்மனையை ஒட்டி, நகர மைய வணிக வளாகங்கள் எனப்படும் தர்பார் சதுக்கங்களும், முற்றவெளிகளும், கோயில்களும் அமைந்துள்ளன. அரண்மனையின் நுழைவு வாயில் முன், இராமனின் பக்தரான அனுமனின் உருவச்சிலையும், அனுமன் நகரச் சதுக்கமும் அமைந்துள்ளன.
காத்மாண்டு சமவெளியின் இறுதி மல்ல மன்னரான ஜெயப்பிரகாஷ் மல்லா என்பவர் குமரி தெய்வத்திற்கும், துர்கைக்கும் கோயில்களை எழுப்பினார். அக்கோயிலை நேவாரி கட்டிடக் கலை நயத்தில், புத்த விகாரம் போன்று எழுப்பி, குமரி பாஹல் கோயில் எனப் பெயரிட்டார். நேபாளிகளால் வாழும் தேவதையாக, குமரியாகப் பார்க்கப்பட்ட அச்சிறுமிக்குச் சுடுமண் ஓடுகளால் வேயப்பட்ட அரண்மனையும், ஒரு தேரும் உருவாக்கப்பட்டது.
ஷா வம்சத்தினரது ஆட்சியின் போது, 1770இல் மன்னர் பிரிதிவி நாராயணன் ஷா மன்னர், காத்மாண்டு அனுமன் நகரச் சதுக்கத்தில் பல்வேறு மாற்றங்கள் செய்தனர். இரண்டு கலைநயமிக்க கோயில்களை எழுப்பினர். அவற்றில் ஒன்று ஒன்பது நிலைகளைக் கொண்ட வசந்தபூர் அரண்மனை சதுக்க கோயில் ஆகும்.
மல்லர், ஷா மற்றும் ரானா வம்ச மன்னர்கள் காத்மாண்டு சமவெளியை ஆண்ட காலத்தில், மூன்று நூற்றாண்டுகளில், அனுமன் நகரச் சதுக்கம் அரண்மனைகள், கோயில்கள், கட்டடம் சூழ்ந்த நாற்கட்டு வெளிகள், முற்றவெளிகள், குளங்கள், மரச் சிற்பங்களால் நிறைந்து இருந்தது.
பிரதாப மல்லரின் மகன் பூபாலந்திர மல்லரின் மனைவி புவனலெட்சுமி, காத்மாண்டு நகரச் சதுக்கத்தில் காகேஸ்வர மகாதேவர் எனும் சிவன் கோயிலைக் கட்டினார். 1934 நிலநடுக்கத்தில் சிதைந்த இக்கோயில் நேவாரி கட்டிடப்பாணியில் மறுசீரமைத்து கட்டப்பட்டது.
மல்லர் குல மன்னர் இலட்சுமி நரசிம்மர் மகன் பிரதாப சிம்மர் ஆட்சிக் காலத்தில், காத்மாண்டு நகரச் சதுக்கம் பெரிய அளவில் விரிவடைந்தது. அரண்மனை, பழைய கோயில்கள், நினைவுத்தூண்களை அவர் விரிவுப்படுத்திக் கட்டினார்.
நேபாள இராச்சியத்தின் மன்னர் ராணா பகதூர் ஷா என்பவர் காத்மாண்ட் அனுமன் சதுக்கத்தில் செவ்வக வடிவத்தில் சிவன் - பார்வதிக்கு கோயில் எழுப்பினார். இக்கோயிலில் 12 அடி உயர பைரவர் சிலையை நிர்மாணித்தார்.
பிரதாப மல்லர் 1692 இல் இறந்த பின் அவரது மனைவி இரதிலட்சுமி என்பவர், காத்மாண்டு நகரச் சதுக்கத்திலேயே மிக உயரமான, எழு நிலைகள் கொண்ட மஞ்சு தேவர் எனும் சிவன் கோயிலை நிர்மாணித்தார்.
இச்சதுக்கத்தின் பழமையான கோயில்கள், மகேந்திர மல்லர் 1560-1574 இல் எழுப்பியவை. அவை ஜெகன்நாதர் கோயில், கோடிலிங்கேஸ்வர மகாதேவர் கோயில் மற்றும் துளேஜூ கோயில்கள் ஆகும்.
நாராயணன் கோயிலில் இருந்த திருமாலின் விக்கிரகம் காணாமல் போனதால், அக்கோயிலைப் பகவதி அம்மன் கோயிலாக, மன்னர் பிரிதிவி நாராயணன் ஷா மாற்றி அமைத்தார்.
2017 ஆம் ஆண்டின் நடு ஜூலை மாதமளவில் எடுக்கப்பட்ட எண்ணிக்கையின்படி, எமிரேட்ஸ் எயர்லைன் விமானச்சேவையானது, துபாய் நாட்டிலிருந்து, 6 கண்டங்களிலிருக்கும் 75 நாடுகளில் உள்ள 141 இலக்குகளுக்கு தனது சேவையைக் கொண்டுள்ளது. எமிரேட்ஸ் வானூர்தி பயண இலக்குகள், துபாயினை அடிப்படையாகக் கொண்டே செயல்படுகின்றன. இது எமிரேட்ஸ் குழுவின் ஒரு கிளைச் சேவையாகும். துபாயின் முதலீட்டு குழுவானது, எமிரேட்ஸ் குழுவின் மீது முழுமையான உரிமையினைக் கொண்டுள்ளது. மத்திய கிழக்குப் பகுதிகளில் மிகப்பெரிய விமானச் சேவை இதுவாகும். துபாய் சர்வதேச விமான நிலையத்தில் இருந்து வாரத்திற்கு சுமார் 3300 விமானங்களை செயல்படுத்துகிறது. சரக்குப் பொருட்களுக்கான விமானச் சேவையினை எமிரேட்ஸ் ஸ்கைகார்கோ செயல்படுத்துகிறது.
எமிரேட்ஸ் விமானச் சேவை சர்வதேச அளவிலான விமானச் சேவையில் முதலிடத்திலும், உலகளவிலான வருமான அடிப்படையிலான விமானச்சேவையில் ஏழாவது இடத்திலும், மத்திய கிழக்குப் பகுதிகளில் வருமானம், விமானக் குழு மற்றும் பயணிகளின் எண்ணிக்கை அடிப்படையில் முதலிடத்திலும் உள்ளது. பயணிகள் அடிப்படையிலான வரிசையில் உலகளவில் நான்காவது இடத்தில் எமிரேட்ஸ் விமானச் சேவை அமைந்துள்ளது.கால அட்டவணைப்படி இயங்கும் விமானச் சேவைகளின் பயணிகளின் பயணதூரம் அடிப்படையில் உலகின் மூன்றாவது இடத்தில் உள்ளது.
சிட்னி – மெல்போர்ன், மெல்போர்ன் – சிட்னி, சிட்னி – பிரிஸ்பேன் மற்றும் மெல்போர்ன் – பிரிஸ்பேன் ஆகிய வழித்தடங்களில் வாரத்திற்கு முறையே 154, 152, 126 மற்றும் 93 விமானங்களை எமிரேட்ஸ் விமானச் சேவை செயல்படுத்துகிறது. இவை தவிர குறிப்பிட்ட காரணங்களுக்காக செயல்படுத்தும் விமானச் சேவைகளை சிட்னி – ஹெர்வே பே மற்றும் மவுண்ட் ஈசா – டவுன்ஸ்வில் ஆகிய வழித்தடங்களுக்கு செயல்படுத்துகிறது.
துபாயினை மையமாகக் கொண்டு ஆறு கண்டங்களின், 70 க்கும் மேற்பட்ட நாடுகளில் 160 இலக்குகளுக்கு 3000 க்கும் மேற்பட்ட விமானங்களை செயல்படுத்துகிறது எமிரேட்ஸ் விமானச் சேவை செயல்படுத்துகிறது. இவை தவிர புதிய இலக்குகள் ஆண்டுதோறும் இணைக்கப்பட்டு வருகின்றன.
1707ன் சில்லி கடற்படை துன்பியல் நிகழ்வு என்பது, 22 அக்டோபர் 1707ல் இங்கிலாந்து அரச கடற்படையின் நான்கு போர்க் கப்பல்கள் சில்லித் தீவுகளுக்கு அருகே மோசமான காலநிலையில் அகப்பட்டு இழக்கப்பட்டதைக் குறிக்கிறது. மோதிச் சேதமடைந்த கப்பலில் இருந்த 1,550 படையினர் உயிரிழந்தனர். இது, இந்த நிகழ்வை பிரித்தானியத் தீவுகளின் வரலாற்றில் மிக மோசமான கடற் துன்பியல் நிகழ்வு ஆக்கியது. இந்நிகழ்வுக்கான முக்கிய காரணம் கப்பல்களின் இருப்பிடத்தை மாலுமிகளால் துல்லியமாகக் கணக்கிட முடியாமல் இருந்ததேயாகும்.
1905 ஆம் ஆண்டு சப்பானிய ஆட்சிக் காலத்தில், தைவான் நாட்டில் முதல் நீர்மின் ஆலை தொடங்கப்பட்டது. சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினைகளை முன்வைத்து நாட்டில் பெரிய நீர் மின் உற்பத்தி நிலையங்கள் கட்டுவதற்கான திட்டங்கள் எதுவும் தீட்டப்படவில்லை. இதனால் தொடர்ந்து சிறு நீர்மின் சக்தி உற்பத்தி நிலையங்களே கட்டப்படும் போக்கு தொடர்ந்தது. 1995 ஆம் ஆண்டு சூன் மாதத்தில் பொருளாதார விவகாரங்கள் அமைச்சகத்தின் தாய்லாந்து ஆற்றல் மற்றும் நீர் மேலாண்மை நிறுவனம், தைவானின் நீர்மின் ஆற்றல் திறன் தொடர்பான ஆய்வை நிறைவு செய்து உறுதிபடுத்தியது. 11730 மெகாவாட் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்வதற்கான சாத்தியங்கள் நாட்டில் இருந்தாலும் 5000 மெகாவாட் மின்சரமே உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது என்ற முடிவை மேற்கண்ட ஆய்வு தெரிவித்தது. 1999 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 21 அன்று நாட்டில் நிகழ்ந்த நிலநடுக்கத்தின் காரணமாக நீர்மின் ஆலை மூலமாகக் கிடைக்கும் மின் உற்பத்தியின் அளவும் குறைந்து விட்டது.
பைங்குடில் வளிமம் குறைத்தல் மற்றும் மேலாண்மை என்னும் புதியச் சட்டத்திற்கு, 2015 ஆம் ஆண்டு சூன் 15 இல் தைவானின் ஓரவை முறைமை பின்னேற்பு வழங்கியது. மற்றும் காலநிலை மாற்றத்திற்கு எதிராக எடுக்கப்படும் நடவடிக்கைகளுக்கு சட்டரீதியிலான அடிப்படை நடவடிக்கைகளை அரசு வழங்கும் என்று 2015 ஆம் ஆண்டு சூலை முதல் நாளில் குடியரசுத்தலைவர் மா இங் சியோ பிரகடனம் செய்தார். சரக்கு, பதிவு, ஆய்வு, மேலாண்மை, திறன் தரங்கள் மற்றும் மாசு வெளிப்பாடு தடுப்பு வணிகம் கட்டுப்பாட்டு இலக்குடன் படிப்படியான செயல்முறை என்ற முறையில் அளவீட்டு நடவடிக்கைகள் ஒவ்வொரு ஐந்தாண்டிற்கும் மேற்கொள்ளப்படும் என்றும் அறிவித்தார்.
நவம்பர் 2003 ஆம் ஆண்டில் , புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் மூலங்களைப் பயன்படுத்தி உற்பத்தி செய்யும் மின்சாரத்தைப் பெற்றுக்கொள்ள தைவான் அரசாங்கம் விலைக்கு உத்தரவாதம் அளித்தது மேலும் 2009 ஆம் ஆண்டில் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் மேம்பாட்டுச் சட்டமும் இயற்றியது. நிறுவப்பட்டுள்ள மொத்த புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் மூலங்களில் இருந்து 2030 ஆம் ஆண்டிற்குள் 9.95 ஜிகாவாட் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யவேண்டும் என்று இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டது . சூரிய ஒளி, கடல் அலை, நீர் ஆற்றல், உயிர்த்திரள் போன்ற மூலங்களில் இருந்து பெறப்படும் மின்சாரத்திற்கும் உத்தரவாதம் அளிக்கப்பட்ட விலை நிர்ணயம் பொருந்தும்.
தைவான் நாட்டின் மிகப்பெரிய நீர் மின் சக்தி உற்பத்தி நிலையம் 1995 இல் திறக்கப்பட்ட மிங்டன் உந்தப்பட்ட-சேமிப்பு நீர் மின்சார உற்பத்தி நிலையமாகும். இந்த ஆலை, நாண்டௌ மாவட்டத்திலுள்ள சுயிலி நகரியத்தில் அமைந்துள்ளது. 1602 மெகாவட் திறன் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்யக்கூடிய உந்தப்பட்ட-சேமிப்பு நீரை கிடங்கில் வைத்து செயல்படும் திறன் கொண்டது ஆகும்.
தைவானில் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் வளங்களைப் பயன்படுத்தி 2013 ஆம் ஆண்டு முடிவில் மொத்த தேசிய மின் உற்பத்தியில் 8.7% மின்சாரம் நாட்டிற்காக உற்பத்தி செய்யப்பட்டுள்ளது. 2013 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் தைவானில் நிறுவப்பட்ட மொத்த புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் திறன் 3.76 ஜிகா வாட் ஆகும்.
பெரிய அரண்மனை தாய்லாந்தின் தலைநகரமான பேங்காக்கின் மையப்பகுதியில் அமைந்துள்ளது. 1782லிருந்து, இந்த அரண்மனை சியாம் வம்சத்தின் அதிகாரப்பூர்வமான வசிப்பிடமாகும். 1925 ஆம் ஆண்டு வரை ராஜா, அவரது அரச நீதிமன்றம் மற்றும் அரசாங்கம் இந்த அரண்மனை வளாகத்தில் செயல்பட்டனர். தற்போதைய மன்னர், கிங் பூமிபால் அதுல்யாதெச் , தற்போது சித்ரலதா அரண்மனை வளாகத்தில் வசிக்கிறார், ஆனால் பெரிய அரண்மனை இன்னும் உத்தியோகபூர்வ நிகழ்வுகளுக்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் பல அரச விழாக்கள் மற்றும் அரசாங்கத்தின் செயல்பாடுகள் அரண்மனை வளாகத்தினுள் நடைபெறுகிறது. இந்த அரண்மனை தாய்லாந்தின் மிகவும் பிரபலமான சுற்றுலா பயணிகளை ஈர்க்கும் இடங்களில் ஒன்றாகும்.
வடிவத்தில், அரண்மனை வளாகம் தோராயமாக செவ்வக வடிவத்தில் உள்ளது. நான்கு சுவர்களால் சூழப்பட்டு 218.400 சதுர மீட்டர் இணைந்த பகுதியாக இரத்தனகோசின் தீவில் சாவோ பிரயா ஆற்றின் கரையிலுள்ளது. இது ஒரே கட்டிடமாக இல்லாமல் காட்சி அரங்குகள், கூடாரங்கள், திறந்தவெளி தோட்டங்கள் மற்றும் முற்றமாக அமைந்துள்ளது. இது பல்வேறு பிரிவுகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது அவை: மரகதபுத்தக் கோவில், பல்வேறு பொதுக் கட்டிடங்களுடன் வெளிப்பிரகாரம், சக்ரி மகா பிரசாத் கட்டிடங்களை உள்ளடக்கிய நடுப்பிரகாரம், உள்பிரகாரம், மற்றும் சிவாலே தோட்டம் ஆகும். பெரிய அரண்மனை தற்போது பொதுமக்களுக்கு அருங்காட்சியமாக திறந்துவிட்டுள்ளபொழுதும் அங்கு அரசு அலுவலகங்கள் இன்னும் செயல்பட்டுவருகின்றன.
சக்ரி வம்சம் நிறுவனர் கிங் புத்தா யோத்வா சுலாலொக் தலைநகரை தோன்புரியிலிருந்து பாங்காக்கிற்கு மாற்றியபொழுது, அவரது ஆணைப்படி மே 6 1782 அன்று இந்த அரண்மனை கட்டுமானப் பணி தொடங்கியது. அவரைத் தொடர்ந்து வந்த ஆட்சியாளர்களும் பல புதிய கட்டிடங்களையும், கட்டமைப்புகளையும் உருவாக்கினர், குறிப்பாக கிங் சுலலாங்கொர்ன் காலத்தில் அதிக அளவில் கட்டப்பட்டன. 1925ல் அரசரும், அரச குடும்பத்தினரும், அரசாங்கமும் நிரந்தரமாக இந்த அரண்மனையிலிருந்து வெளியேறி வேறு வசிப்பிடத்திற்கு மாறினர். 1932ல் முடியாட்சி முடிவுக்கு பிறகு, அனைத்து அரசாங்க அமைப்புகளும் முற்றிலுமாக அரண்மனையிலிருந்து மாற்றப்பட்டது.
பெரிய அரண்மனையின் செவ்வக வடிவ மதில்சுவரில் பக்கத்திற்கு மூன்றாக 12 நுழைவாயில்கள் உள்ளன, இது செங்கற்களைக் கொண்டும், மோர்டாரைக் கொண்டும் கூம்புவடிவில் கட்டப்பட்டுள்ளன. இந்த நுழைவாயில்கள் அணைத்திற்கும் வெள்ளை வண்ணம் பூசப்பட்டு பிரம்மாண்ட சிவப்பு நிறக் கதவுகளுடன் உள்ளன. இவை அணைத்திற்கும் இயைபு பெயரிடப்பட்டுள்ளன.
பெரிய அரண்மனையின் மதில்சுவரின் மீது சிறிய கோட்டைகள் 17 உள்ளன, ஆரம்பத்தில் பத்து கோட்டைகளே இருந்தன; பிற்பாடு 7 கோட்டைகள் சேர்க்கப்பட்டன. இந்த சிறிய கோட்டைகள் பீரங்கி பாதுகாப்பு கட்டைகளாகவும், கண்காணிப்பு கோபுரமாகவும் உள்ளன. கோட்டைகள் அனைத்திற்கும் இயைபு பெயரிடப்பட்டுள்ளன.
அரண்மனைக்குள் நுழைபவர்கள் உடுத்தும் ஆடையானது கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது. அரண்மனையின் முக்கிய நுழைவாயினுள் அங்கி போன்ற மேலாடை கொடுக்கப்படுகிறது இதனை கட்டுப்படுத்தப்பட்ட ஆடையின் மீது அணிந்துகொண்டு நுழையலாம்.
குத்தாயிசி அல்லது குத்தயீசி மேற்கு ஆசியா மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பா ஆகிய கண்டங்களை இணைத்து அமைந்துள்ள நாடான சியார்சியாவின் முக்கிய நகரங்களில் ஒன்றாக அறியப்படுகிறது. தலைநகர் திபிலீசிக்கு அடுத்ததாக சியார்சியாவின் இரண்டாவது பெரிய நகரான "குத்தாயிசி" சட்டமன்ற தலைநகரமாகும். தலைநகர் திபிலீசியிலிருந்து மேற்கே 221 கிலோமீட்டர் அமைந்துள்ள "குத்தாயிசி" அந்நாட்டின் மேற்கு பிராந்திய தலைநகராக உள்ளது.
குத்தாயிசியின் வடகிழக்கு மற்றும் வடமேற்கு திசைகளில் இலையுதிர்க்கும் வனங்களினால் சூழப்பட்டுள்ளது, நகரின் புறநகர்ப் பகுதிகளில் பரவலான வேளாண் நிலங்களாகக் காணப்படுகிறது. நகரின் மையப்பகுதிகளில் தோட்டங்கள் அமைத்து பராமரிப்பதோடு வீதிகளின் விளிம்புகளில் இருபுறமும் உயர்ந்த இலையடர் மரங்களின் வரிசையாக காணப்படுகின்றன. வசந்த காலத்தில் நகரின் பின்னணியில் உள்ள மலைப்பகுதியிலிருந்து பனியுருகி நகரின் மத்தியில் ஓடும் ரியோனி ஆற்றில் கலந்தோடுகிறது.
குத்தாயிசி மாநகரம் ரியோனி ஆற்றின் இருகரையிலும் பகிர்ந்து அமைந்தவாறு உள்ளது. இந்நகரம் கடல்மட்டத்திலிருந்து 125-300 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ளது. கிழக்கு மற்றும் வடகிழக்குவரையில் லமெரிடி மலைத்தொடர் அடிவாரத்தால் சூழப்பட்டுள்ளது, வடக்கு மற்றும் மேற்கு புலத்தில் சாம்குறலி வீச்சையும் மேற்கு மற்றும் தெற்கில் கல்ச்சீஸ் சமவெளிப் பகுதியாக உள்ளது.
இந்த இனப்படுகொலை ஏப்ரல் 23, 1943 முதல் சூன் 28, 1944 வரை நடைபெற்றது. கொல்லப் பட்டவர்களில் பெரும்பாலானோர் பொந்தியானாக்கில் இருந்து 88 கிமீ தொலைவிலுள்ள மண்டோர் என்னுமிடத்தில் பல பெரிய கிணறுகளில் புதைக்கப் பட்டனர். போருக்குப் பின்னர் இங்கிருந்த நேச அணி படைவீரர்கள் பல்லாயிரக்கணக்கான எலும்புகளைக் கண்டெடுத்தனர்; இந்த இனப்படுகொலை நடந்து 60 ஆண்டுகள் கழிந்த பின்னரும் பல இரகசியக் கல்லறைகள் கண்டறியப்பட்டன.
மேற்கு கலிமந்தானின் எல்லைகள் கப்புயாசு ஆற்றுப் படுகையைச் சுற்றியுள்ள மலைத்தொடர்களை ஒட்டி அமைந்துள்ளன. இந்த மாநிலம் தென்கிழக்கில் மத்திய கலிமந்தான்; கிழக்கில் கிழக்கு கலிமந்தான்; ஆகிய இந்தோனேசிய மாநிலங்களுடன் நில எல்லைகளைப் பகிர்ந்து கொள்கிறது. அத்துடன் வடக்கில் மலேசியாவின் சரவாக் மாநிலத்துடன் எல்லையைப் பகிர்ந்து கொள்கிறது.
இருப்பினும் அங்கு இருந்த உள்ளக மலாய் சுல்தானகங்களை முறியடித்து சீனச் சுரங்கப் பணியாளர்கள் இலாபாங் எனும் குடியரசை நிறுவினர். சீனர்களின் மக்கள் தொகை கூடியது. மேற்கு கலிமந்தானில் இந்தச் சீனக் குடியரசை டச்சுக்காரர்கள் 1884-இல் தோற்கடித்து ஆட்சியைக் கைப்பற்றினர்.
போருக்குப் பின்னர் சப்பானியப் படைத் தலைவர்களை நேச அணி கைது செய்து பன்னாட்டு படைத்துறை நீதிமன்றத்தில் நிறுத்தியது. இந்த விசாரணைகளின் போது கொலையுண்டவர்கள் சப்பானியருக்கு எதிராக எந்த புரட்சியும் திட்டமிடவில்லை என்பதும் பணி உயர்விற்காக பொந்தியாயானக்கில் இருந்த சப்பானியத் தலைவர்களின் கற்பனையில் உதித்த திட்டம் என்பதும் தெரிய வந்தது.
இந்த மாநிலத்தில் பெரும்பாலான மாவட்டங்களுக்குச் செல்லும் சாலைக் கட்டமைப்புகள் நன்றாக இருந்த போதிலும், பல முக்கிய ஆறுகள் உள்நாட்டின் சரக்கு போக்குவரத்துக்கான முக்கியத் தடங்களாக இன்றும் உள்ளன. இங்குள்ள மக்கள் ஆறுகளைத் தங்களின் அன்றாடப் போக்குவரத்திற்காகப் பயன்படுவத்துவதையே இன்றும் விரும்புகின்றனர்.
மேற்கு கலிமந்தான் பகுதியின் ஒரு சிறிய பகுதி கடல் நீரால் சூழப்பட்டு இருந்தாலும், அங்கு பல சிறிய பெரிய தீவுகள் உள்ளன. பெரும்பாலான தீவுகளில் மக்கள் வசிக்கவில்லை. கரிமாட்டா நீரிணை மற்றும் ரியாவ் தீவுகளின் மாநிலத்தின் எல்லையாக உள்ள நதுனா கடல் வரையில் அந்தத் தீவுகள் பரவியுள்ளன.