polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
நரபிரை விண்மீன்சார் செறிவுக் குறிக்கீட்டுமானி அமைப்பதில் ட்விஸ் உதவினார். குறிக்கீட்டுமானி உதவியுடன் 1965 மற்றும் 1974ம் ஆண்டுக்கு இடையே எடுக்கப்பட்ட அளவீடுகள் சூரியனை விட விண்மீன்களே சூடான வெப்பநிலை அளவை கொண்டுள்ளதாக நிறுவப்பட்டது. இவ் அளவீடுகள் இன்னும் பயன்பாட்டில் உள்ளது.
எடின்பரோவில் உள்ள ராயல் வான் ஆய்வகம் உரோம் நகரின் தெற்கே மான்டே போர்ட்சியோ கேட்டோனில் நிறுவப்பட்டபோது, ட்விஸ் தனது மைக்கல்சன் குறுக்கீட்டுமானியை அங்கு மாற்ற முடிவு செய்தார்.
கூகிள் ஐ/ஓ மேம்பாட்டாளர் மாநாட்டிற்கு முன்னால், மார்ச் 9, 2016 அன்றே கூகிள் ஆண்ட்ராய்டு நுகட் இன் முதல் ஆல்ஃபா பதிப்பு வெளியிட்டது. இதன் சோதனை பதிப்பானது முதலில் நெக்சஸ் அலைபேசிகளில் மட்டும் பயன்படுத்தும் வகையில் இருந்தது.பின்பு அதில் மாற்றம் கொண்டுவரப்பட்டது. ஏப்ரல் 13, 2016 இல், அண்ட்ராய்டு நுகட் பீட்டாவின் இரண்டாவது முன்னோட்டம் வெளியிடப்பட்டது. மே 18, 2016 இல் நடைபெற்ற கூகிள் மேம்பாட்டாளர் மாநாட்டிலிது பற்றி விரிவாக விவாதிக்கப்பட்டது.அதில் மெய்நிகர் தொழில்நுட்பம் பற்றியும், அதன் அடுத்த சோதனை பதிப்பையும் வெளியிட்டனர்.15, 2016 அன்று அதனுடைய நான்காவது சோதனை பதிப்பினை வெளியிட்டது.சூன்30,2016 -ல் அதிகாரப்பூர்வ பதிப்பினை வெளியிட்டது.அது ஆண்ட்ராய்டு இயங்குதளத்தின் 7 வது பதிப்பாக வெளியிடப்பட்டது.
இந்த பதிப்பில் அறிவிப்புகளின் முறைகளில் மாற்றம்கொண்டுவந்துள்ளது. அதனை பட்டியலிடவும் அழைப்பினை உள் சென்று பார்க்காமலே அதற்கு பதில் தரவும் முடியும்.அமைப்புகளில் உள்ள ஐகான்களின் அளவினை மாற்றவும் முடியும்.ஆண்ராய்டு வியரில் பயன்படுத்த முடியும்.
பல சாளர இதில் உள்ளது.இதன் மூலம் ஒரே சமயத்தில் இரண்டு பயன்பாடுகளை செய்ய முடியும்.உதாரணமாக படம் பார்த்துக் கொண்டே உலாவியில் தேட முடியும்.புதிய டேட்டா சேவர் பயன்பாடு பின்புல நிகழ்வுகளை கட்டுப்படுத்தி அதிகமான இணையத்தை சேமிக்கச் செய்கிறது
ஆண்ட்ராய்டு "நுகட்" என்பது ஆண்ட்ராய்டு இயக்க முறைமையின் ஏழாவது பெரிய பதிப்பு ஆகும்.இது மார்ச் 9, 2016 அன்று ஆல்பா சோதனை பதிப்பாக வெளியிடப்பட்டது, பின்பு ஆகஸ்ட் 22, 2016 அன்று அதிகாரப்பூர்வமாக வெளியிடப்பட்டது, இது நெக்ஸஸ் சாதனங்களில் மட்டும் பயன்படுத்தும் வகையில் முதலில் இருந்தது.நுகட் உடன் வெளியிடப்பட்ட முதல் புதிய திறன்பேசி எல்ஜி வி 20ஆகும்.
சங்க கால நாணயங்கள் மற்றும் அளவைகள் என்பது சங்க காலத்தில் பயன்படுத்திய காசுகள் நமக்கு மிகுதியும் கிடைக்காமையால் , அவற்றின் உருவம், அளவு, எடை, உலோகம், என்பனவற்றை பற்றி அதிகம் தெரிய வாய்ப்பில்லை. ஆயினும்,அகஸ்டஸ் மற்றும் அவரை அடுத்த பேரரசர்கள் காலத்து ரோமானிய நாணயங்களை தமிழர் அறிந்தும் பயன்படுத்தியும் வந்தனர்.”வெளி நாட்டு வாணிபத்திற்கு உலோக காசுகள் பயன்பட்டன.”
நிலத்தில் இருந்து வந்த தானியத்தை அம்பணத்தால் அளந்தனர். பதிற்று பத்து உரைக்காரர் அம்பணத்தை மரக்கால் என்பார் . ஒரு உலக்கு அல்லது இரொ ஆழக்கு . ஒரு நாழி என்பது சிறிய அளவை . அதே நேரம் நாழிகை என்பது ஒரு கால அளவு.
காசு என்று ஒரு நாணயம் இருந்தது. இது வேப்பம் பழத்தின் அளவிலும், தாமரை மொட்டின் உருவிலும் ,அமைந்தது. இக்கட்டி தங்க மணிகளைக் கோர்த்து மாலையாக மகளிர் கழுத்தில் அணிந்தனர்.
மிகச் சிறிய உருவில் காணம் என்பது ஒரு பொற்காசு “தகடூரெறிந்த பெருஞ்சேரல் இரும்பொறை அரிசிற் கிழாருக்கு நூறாயிரம் பொற்காசுகளும் சேர நாட்டு அரசுரிமையும் அளித்தார்.
சத்ரபதி சிவாஜியின் ஒன்பது வயது பேரனும் சத்திரபதி சம்பாஜியின் ஒன்பது வயது மகனுமான சாகுஜி தில்லி முகலாயர்களின் சிறையில் இருந்தார். மராத்தியப் பேரரசர் சத்திரபதி இராஜாராம் மறைவிற்குப் பின்னர் மராத்தியப் பேரரசிற்கான வாரிசுரிமைப் போட்டி ஏற்பட்டது. சத்திரபதி இராஜராமின் குழந்தை இரண்டாம் சிவாஜியை மராத்தியப் பேரரசராக அறிவித்து, இராஜாராமின் மனைவி தாராபாய் மறைமுகமாக அரசை ஆண்டார்.
15 ஆகஸ்டு 1947 அன்று இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் இந்த இராச்சியம், 1948-இல் மும்பை மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. பின்னர் சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி 7 ஏப்ரல் 1949 அன்று இந்த சமஸ்தானம் இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது. 1956-ஆண்டின் மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் கீழ், இந்த சமஸ்தானம், தற்கால மகாராட்டிரா மாநிலத்தின் கோல்ஹாப்பூர் மாவட்டமாக உள்ளது.
1818-ஆம் வரை தன்னாட்சியுடன் முடியாட்சியாக கோல்ஹாப்பூர் இராச்சியம் செயல்பட்டது. பின்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டு வந்த இந்தியத் துணைப்படைத் திட்டத்தின் கீழ் இந்த இராச்சியம் 1818-ஆம் ஆண்டு முதல், பிரித்தானிய இந்தியா அரசுக்கு கட்டுப்பட்டு, ஆண்டுதோறும் திறை செலுத்தும் சமஸ்தானமானது.
1707ல் தில்லி சிறையிலிருந்து விடுதலையான சாகுஜி, மராத்தியப் பேரரசை ஆளும் உரிமை கோரி சதாராவைக் கைப்பற்றி, இராணி தாராபாயையும், குழந்தை இரண்டாம் சிவாஜியையும் கோலாப்பூருக்கு வெளியேற்றினார்.
கோல்ஹாப்பூர் இராச்சியம் சத்ரபதி சிவாஜியின் வழித்தோன்றல்களான போன்சலே வம்சத்தினர் 1710 முதல் 1948 முடிய ஆண்ட நாடாகும். தற்கால கோலாப்பூர் மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்ட இந்நாட்டின் தலைநகரம் கோலாப்பூர் நகரம் ஆகும்.
சாந்தி நிகேதனில் படிப்பை முடித்ததும் தேவி பிரசாத் 1942இல் வெள்ளையனே வெளியேறு என்ற இயக்கத்தில் காந்தியடிகளுடன் இணைந்தார். 1951 இல் வினோபா பாவே நடத்திய பூமி தான இயக்கத்திலும் சேர்ந்தார். சேவா கிராமத்திற்கு வந்தார்.
1962 வரை சேவா கிராமத்தில் தங்கி ஒரு கலைக் கூடத்தை நிறுவி புதிய கல்வி என்ற இதழை நடத்தி வந்தார். இலண்டனில் இருந்து உலக அளவில் அகிம்சைக் கோட்பாட்டை செயல்படுத்தும் நோக்கில் ஒருங்கிணைத்தார். 1983 இல் இந்தியா திரும்பினார். களிமண் சிற்பக்கலைக் கூடத்தை நிறுவினார்.
தேவி பிரசாத் இந்தியாவின் களிமண் சிற்பக்கலைஞர், ஓவியர், புகைப்படக் கலைஞர், அகிம்சைவாதி மற்றும் உலக அமைதிக்கான செயற்பாட்டாளர் ஆவார். தேவி பிரசாத் வங்கக்கவிஞர் தாகூரின் சாந்திநிகேதனில் தங்கிப் பயின்றவர். தேவி பிரசாத் அமைதிக்காகவும் அகிம்சைக்காகவும் தம் வாழ்க்கை முழுக்கச் செயல்பட்டார். காந்தி அடிகள், ரபீந்திரநாத் தாகூர் ஆகியோரின் கொள்கைகளினால் ஈர்க்கப்பட்டவர்.
காந்தியும் புரட்சியும் என்ற நூலை எழுதினார். போர் என்பது மனிதத்திற்கு எதிரான குற்றம் என்னும் தலைப்பில் ஒரு நூலும் 2005 இல் வெளியிடப்பட்டது.ஆக்கத்திற்கும் அமைதிக்கும் கல்வி, ராம்கிங்கர் வாய்ஜ்:சிற்பங்கள் என்ற நூல்களையும் எழுதி வெளியிட்டார்.
கெய்மாதா கிராண்டி தீவு அல்லது பாம்புத் தீவு ஒரு சதுர கிலோமீட்டருக்கு ஒரு பாம்பு எனும் வீதத்தில் கொடிய நச்சுத்தன்மை வாய்ந்த பாம்புகள் அதிகம் வாழுமிடமாகும். இது பிரேசிலின் சாவோ பாவுலோ மாநிலத்திற்குட்பட்ட பகுதியில் அமைந்துள்ளது. பல்வேறு காலநிலைகளை கொண்ட இத்தீவில் பாறைகள் சூழ்ந்த மழைக்காடுகள் காணப்படுகின்றன. மனிதர்கள் வாழ தகுதியற்ற இத்தீவில் சில ஆராய்ச்சியாளர்களும் பிரேசில் ராணுவமும் மட்டும் செல்ல அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளனர்
பாம்புகளால் மனித உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்படும் என்கிற காரணத்தால் பிரேசில் அரசாங்கம் அந்த தீவுக்கு மனிதர்கள் செல்ல தடை விதித்துள்ளது. கோல்டன் லான்ஸ்ஹெட் பாம்பானது கொடிய விஷ ஜந்துவாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அதே போல அரிதான பாம்பு இனங்களை மனிதர்கள் கைப்பற்ற நினைப்பார்கள் என்பதால் அந்த தீவுக்கு பாதுக்காப்பு அளிக்கப்பட்டுள்ளது.
தீவை பற்றியும் அங்கு குடியிருந்தவர்கள் குறித்தும் புராணங்களில் கதைகள் இடம்பெற்றுள்ளன. இந்த பாம்புகள் கூட்டமாக சென்று அங்கே கலங்கரை விளக்கத்தை பாராமரித்தவரையும் அவரது குடும்பத்தையும் மொத்தமாக துடைத்து எறிந்ததாக கூறப்படுகிறது. அதே போல மூன்று மீனவர்கள் அங்கே உள்ள குளத்தில் பாம்புகளால் தாக்கப்பட்டு இறந்ததாக கூறப்படுகிறது.
கோல்டன் லான்ஸ்ஹெட் பாம்பானது மிகவும் விஷத்தன்மை வாய்ந்த பாம்பு என அழைக்கப்பட்டாலும், அதிகாரபூர்வமான அந்த பாம்பால் தாக்கப்பட்டு எந்த இறப்பும் பதிவாகவில்லை. பெரும்பாலும் அந்த பாம்பு அந்த தீவில் மட்டுமே உள்ள இனம் என்பதாலும் இதை பற்றி பூமியில் வேறு எங்கும் தகவல் கிடைக்கவில்லை என்பதாலுமே மக்களுக்கு அந்த தீவு தடை செய்யப்பட்டுள்ளது.
அந்த தீவுக்கு ஓய்வெடுக்க வரும் இடம்பெயரும் பறவைகளை அந்த பாம்புகள் உணவாக கொள்கின்றன. அந்த தீவுக்கே உரிய தனித்துவமான விஷயமாக ஒரு பாம்பு இனம் உள்ளது. அதன் பெயர் கோல்டன் லான்ஸ்ஹெட்ஸ். இந்த பாம்பு இனம் இல்ஹா தீவை தவிர உலகில் வேறு எங்கும் இல்லை. பூமியிலுள்ள முக்கியமான விஷ ஜந்துக்களில் இந்த பாம்பும் முக்கியமானதாக உள்ளது.
அதிக பாறைகள் கொண்ட நிலப்பரப்பாகவும், வெப்ப மண்டல பகுதியாகவும் இருப்பதால் இந்த தீவில் மனிதனோ அல்லது வேறு பாலூட்டிகளோ வாழ முடியாத நிலை உள்ளது. இதனால் தன்னை வேட்டையாடவோ கொல்லவோ எந்த உயிரினமும் இல்லாத காரணத்தால் பாம்புகள் தங்கள் இனத்தை அந்த தீவில் பெருக்கி அதை தனக்கான தீவாக மாற்றியுள்ளன.
கோல்டன் லான்ஸ்ஹெட் என்பது லான்ஸ்ஹெட் என்னும் பாம்பு இனத்தின் ஒரு பகுதியாகும். உடலுக்குள் சென்று வேகமாக செயல்படும் விஷத்தை இந்த பாம்புகள் கொண்டுள்ளன. அதனுடன் தொடர்புடைய இனமான ஜரராகா என்னும் இனத்தை விட கோல்டன் லான்ஸ்ஹெட் ஐந்து மடங்கு சக்தி வாய்ந்த விஷத்தை கொண்டது.
இதனுடைய சக்தி வாய்ந்த விஷம் சதை பகுதியை தாண்டி சென்று ரத்தபோக்கில் கலந்து உடலுறுப்பை செயலிலக்க செய்கிறது. கோல்டன் லான்ஸ்ஹெட் 70 சென்டிமீட்டர் வரை வளர கூடியது. ஆனால் அவற்றில் சில ஒரு மீட்டருக்கு மேல் வளரும் என்றும் கூறப்படுகிறது.
அரசாங்கம் பாம்புகளை காப்பாற்ற இப்படியெல்லாம் முயற்சிகள் எடுத்தப்போதிலும் சில சட்ட விரோத வேட்டைக்காரர்கள் பாம்புகளை பிடித்து கறுப்பு சந்தையில் விற்க முயற்சிப்பதாக கூறப்படுகிறது.
பெய்ஜிங் வெளிநாட்டு ஆய்வுப் பல்கலைக்கழகம், சீனாவின் பெய்ஜிங் நகரில் உள்ள தேசியப் பல்கலைக்கழகமாகும். இக்கழகத்தில் வெளிநாடுகளைப் பற்றிய படிப்புகள் வழங்கப்படுகின்றன. சீனப் பல்கலைக்கழகங்களில் அதிக வெளிநாட்டு மொழிகளை கற்பிக்கும் பல்கலைக்கழகம் என்ற சிறப்பு இதற்கு உண்டு. தமிழ் உள்ளிட்ட 84 வெளிநாட்டு மொழிகள் கற்பிக்கப்படுகின்றன. இக்கழகம் சீனாவின் வெளியுறவுத் துறையின்கீழ் இயங்குகிறது.
கி பி 11-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 20-ஆம் நூற்றாண்டு முடிய பல்வேறு உள்ளூர் வம்ச மன்னர்களால் மிதிலை பிரதேசம் ஆளப்பட்டது. அவர்களில் முதலானவர்கள் பார்மர் இராசபுத்திர கர்நாட சத்தியர்களும், மைதிலி பிராமணர்களான ஆயின்வார் வம்ச மைதிலி பிராமணர்களும் மற்றும் தர்பங்கா மைதிலி பிராமணர்கள் ஆவார்.
தர்பங்கா மைதிலி பிராமணர்களின் ஆட்சிக்காலத்தில், மிதிலை பிரதேசத்தின் தலைநகரம் மிதிலையிலிருந்து தர்பங்காவிற்கு மாற்றப்பட்டது.
மிதிலைப் பிரதேசம் அல்லது மிதிலாஞ்சல், தெற்காசியாவின் தற்கால நேபாளத்தின் தென்கிழக்கு பகுதி, இந்தியாவின் பிகார் மாநிலத்தின் கிழக்குப் பகுதி மற்றும் ஜார்கண்ட் மாநிலத்தின் வடக்குப் பகுதி புவியியல், மொழி மற்றும் பண்பாடு வகையில் ஒத்தப் பிரதேசமாக அமைந்துள்ளது. தொன்மையான இப்பிரதேசத்தில் மைதிலி மொழி பேசப்படுவதால், இப்பிரதேசத்திற்கு மைதிலி அல்லது மிதிலை எனப் பெயராயிற்று.
மிதிலை பிரதேசத்தின் வடக்கில் இமயமலையும், தெற்கு, மேற்கு மற்றும் கிழக்கில் முறையே கங்கை ஆறு, கோசி ஆறு, கண்டகி ஆறுகளும் எல்லையாக அமைந்துள்ளது.
மிதிலை பிரதேசத்தின் பெரும்பாலான பகுதிகள் தற்கால பிகார் மாநிலத்தில் அமைந்துள்ளது. மிதிலைப் பிரதேசத்தில் 40 இலட்சம் மக்கள் வாழ்கின்றனர்.
பிந்தைய வேத காலத்தில் , பரத கண்டத்தின் குரு, பாஞ்சாலம், மகதம், அங்கம், வங்கம் போன்று இராமாயணம் குறிப்பிடும்,மிதிலையை தலைநகராகக் கொண்ட ஜனகர் ஆண்ட விதேகமும் புகழுடன் விளங்கியது.
கங்கைச் சமவெளியில் அமைந்த பண்டைய விதேக நாட்டின் தலைநகரான மிதிலை தற்கால இந்தியாவின் வடக்கு பிகார் வரை விரிவடைந்துள்ளது. முதலில் மிதிலையின் தலைநகராக ஜனக்பூர் இருந்த போதிலும், பின்னர் மன்னர் இராஜா தர்பங்கா காலத்தில் பிகாரில் உள்ள தர்பங்காவிற்கு மாற்றப்பட்டது.
பொதுவாக மிதிலை பிரதேசம் எனில் தற்கால இந்தியாவில் உள்ள மிதிலையும், நேபாளத்தில் உள்ள மிதிலையும் சேர்ந்த விதேக நாட்டைக் குறிக்கும். மிதிலை பிரதேசம் தற்கால கிழக்கு பிகாரின் கங்கைச் சமவெளியும், ஜார்காண்ட் மாநிலத்தின் வடக்குப் பகுதிகளையும் கொண்டது.
சிவாலிக் மலை அடிவாரத்தில், கிழக்குத் தராய் சமவெளியில் அமைந்த மிதிலை பிரதேசம், கண்டகி ஆறு, கங்கை ஆறு மற்றும் கோசி ஆறுகளால் சூழப்பெற்றது.
வினைவேகம் அல்லது வேதி வினைவேகம் அல்லது தாக்க வீதம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட வேதிவினை நிகழும் வேகத்தைக் குறிப்பதாகும். எந்தவொரு வினையிலும் வினைபடுபொருள் வினைவிளைபொருள் ஆகியவற்றின் செறிவு மாறிக்கொண்டே இருக்கும். வினைநிகழும் நேரம் செல்லச் செல்ல, வினைபடுபொருளின் செறிவு குறைந்துகொண்டே இருக்கும். வினைவிளைபொருளின் செறிவு அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கும். ஓரலகு நேரத்தில் அவ்வாறான செறிவுமாற்றத்தின் வேகம் வினைவேகம் என்று வழங்கப்படும்.
இயற்பிய வேதியியலில் வேதி வினைவேகவியல் வினைகளின் வேகத்தைப் பற்றி மேலும் விவரிக்கும் இயலாகும். வேதிப் பொறியியல், சுற்றுச்சூழல் வேதியியல் போன்ற பிற துறைகளிலும் வினைவேகமும் வேதி வினைவேகவியலும் பயன்படுவன.
இதில், என்பன வினைபடுபொருள்கள், என்பன வினைவிளைபொருள்கள்; என்பன வினைபடுபொருள் மற்றும் வினைவிளைபொருள் ஆகியவற்றின் விகிதக்கெழுக்கள்.
ஜார்க்கண்ட் மாநிலத்தில் தன்பாத்திற்கு பின்னர், இரண்டாவது பெரிய நிலக்கரி சுரங்கங்கள் ஹசாரிபாக்கில் உள்ளது. கொண்டது. இங்கு வெட்டப்படும் நிலக்கரியைக் கொண்டு தேசிய அனல் மின் நிறுவனம் ஆண்டிற்கு 3,000 மெகா வாட் மின்சாரமும், ரிலையன்ஸ் நிறுவனம் 3,600 மெகா வாட் மின்சாரமும் உற்பத்தி செய்கிறது. மைக்கா சுரங்கங்களும் ஹசாரிபாக்கில் உள்ளது.
ஹசாரிபாக், இந்தியாவின் ஜார்க்கண்ட் மாநிலத்தின் வடக்கு சோட்டநாக்பூர் கோட்டத்தின் அமைந்த ஹசாரிபாக் மாவட்ட நிர்வாகத் தலைமையிடமும், மாநகராட்சியும் ஆகும். ஹசாரிபாக் நகரத்திலிருந்து 17 கிமீ தொலைவில் கசாரிபாக் தேசியப் பூங்கா உள்ளது.
மூன்று நடைமேடைகள் கொண்ட ஹசாரிபாக் ரோடு தொடருந்து நிலையம் மாநிலத் தலைநகர் ராஞ்சி மற்றும் மாநிலத்தின் பிற நகரங்களையும் இருப்புப்பாதை வழியாக இணைக்கிறது.
பாரசீக மொழியில் ஹசாரி என்பதற்கு ஆயிரம் என்றும், பாக் என்பதற்கு தோட்டம் என்றும் பொருள். எனவே ஹசாரிபாக் நகரத்தை ஆயிரம் தோட்டங்களின் நகரம் என அழைக்கப்படுகிறது.
போரில் தன் மகன் உத்தரன் வெற்றி பெற்றதாக கருதி, உத்தரனைப் புகழ்ந்தும், பிருகன்னளையைத் தாழ்த்தியும் பேசிய விராட மன்னரை நோக்கி கங்கன், உண்மையில் போரில் வென்றது பிருகன்னளை எனக் கூற, கடுஞ்சினத்துடன் விராட மன்னர் கங்கன் மீது சொக்கட்டான் காய்களை வீசி எறிந்தார். காய்கள் கங்கனின் நெற்றியில் பட்டு, குருதி நிலத்தில் விழும் வேளையில், சைரந்திரி தன் சீலைத் தலைப்பால் தருமரின் குருதி நிலத்தில் விழாது பிடித்துக் கொண்டாள்.
பாண்டவர்களின் வனவாசத்தின் 13வது ஆண்டு நிறைவுறும் காலத்தில், பாண்டவர்கள் விராட நாட்டில் தலைமறைவாக இருப்பதை ஒற்றர்கள் மூலம் உணர்ந்த துரியோதனன், விராட நகரத்திலிருந்து பாண்டவர்களை குறிப்பாக அருச்சுனனை வெளிக் கொணர, கர்ணன், பீஷ்மர் மற்றும் துரோணர் தலைமையில் பெரும்படையுடன் விராட நாட்டின் எல்லையில் மேய்ந்து கொண்டிருந்த ஆநிரைகளை கவர்ந்தனர்.
விராட அரண்மனையில் திரௌபதி சைரந்திரி வேடத்திலும், அருச்சுனன் பிருகன்னளை வேடத்திலும், வீமன் வல்லபன் வேடத்திலும், சகாதேவன் தந்திரிபாலன், வேடத்திலும், நகுலன் கிரந்திகன் வேடத்திலும் விராட அரண்மனைப் பணிகளில் சேர்ந்தனர்.
இச்செய்தி இடையர்கள் மூலம் விராட மன்னருக்குச் சென்ற போது, கௌரவரப் படைகளை எதிர்கொள்ள, தன் சிறு வயது மகன் உத்தரனை அனுப்ப முயற்சிக்கையில், உத்தரனின் தேரோட்டியாக பிருகன்னளையை நியமிக்க சைரந்திரி வேண்டுகோள் விடுத்த யோசனையை கங்கனும் ஆமோதித்தார்.
போர்க் களத்தில் கௌரவர்களைக் கண்ட உத்தரன் நடுக்கம் கொண்டான். எனவே உத்தரன் தோரோட்ட, பிருகன்னளை, பீஷ்மர் முதலான கௌரவர்களை வென்று, விராட நகரத்திற்குத் திரும்பும் போது பிருகன்னளை தேரோட்டிக் கொண்டு வந்தார்.
கங்கன், மகாபாரத இதிகாசத்தில் 12 ஆண்டுகள் வன வாசத்தை முடித்த பாண்டவர்கள், ஓராண்டு தலைமறைவு வாழ்க்கை நடத்த திரௌபதியுடன் மத்சய நாட்டின் மன்னர் விராடனின் அரண்மனையில் மாறு வேடத்தில் பணியில் சேர்ந்தனர்.
தருமர் அந்தணர் வடிவத்தில் கங்கன் எனும் பெயரில் விராட மன்னரின் அரசவை உறுப்பினராகவும் மற்றும் விராடனுடன் சொக்கட்டான் மற்றும் சதுரங்கம் ஆடும் பணியிலும் சேர்ந்தார்.
கதிர்காம ஐயரிடம் தமிழ், வடமொழியையும், யாழ்ப்பாணம் மத்திய கல்லூரியில் ஆங்கிலத்தையும், நல்லூர் சம்பந்தம்பிள்ளையிடம் தமிழ் இலக்கண, இலக்கியங்களையும் கற்றார். ஆறுமுக நாவலரின் வண்ணார்பண்ணை நாவலர் சைவப்பிரகாச வித்தியாசாலையில் ஆறு ஆண்டுகளும், நாவலர் ஆங்கில வித்யா சாலையில் ஓராண்டும் ஆசிரியராகப் பணியாற்றினார். திருப்பரங்குன்றத்தில் வைதீக சுத்தாத்துவித சைவசித்தாந்த வித்யாசாலையை நிறுவி அங்கு தமிழ், ஆங்கிலம், வடமொழி நூல்களைப் போதித்தார். யாழ்ப்பாணம், திருநெல்வேலியில் இருந்து வெளிவந்த, கஜனமனோ ரஞ்சனி எனும் பத்திரிகையில் உதவி ஆசிரியராகப் பணிபுரிந்துள்ளார்.
யாழ்ப்பாணத்துக் குப்பிளான் கிராமத்தில் ஸ்ரீசிந்திய ஐயர்-கௌரியம்மாளுக்கு 1848 ஐப்பசி 2 ஆம் நாள் மகனாகப் பிறந்தவர் செந்திநாதய்யர். இவரது இயற்பெயர் அகோரசிவம். காசியில் பத்தாண்டுகள் தங்கி வடமொழி நூல்களை ஆய்ந்தார். இதனால் இவர் காசிவாசி செந்திநாதையர் என அழைக்கப்பட்டார். காசி வாழ்க்கைக்குப் பின் தமிழகத்தில் வாழ்ந்த செந்திநாதையர், திருப்பரங்குன்றத்தில் 'வைதிக சுத்தாத்துவித சைவசித்தாந்த வித்தியாசாலை' என்ற பாடசாலையை நிறுவிப் பணி புரிந்தார்.
வேதாகம நூல்களிலும் தமிழ் நூல்களிலும் ஆழ்ந்த புலமை கொண்டவர் செந்திநாதையர். அத்வைத வேதாந்தமும் விசிட்டாத்வைதமும் ஒரேயொரு பிரம சூத்திரத்துக்கு இருவேறு விளக்கங்களை எப்படிக் காண முடியும் என எண்ணினார். இதன் விளைவாக மூல நூல்களை ஆராய்ந்து, அதன் விளக்கமாக அமைந்த சில கருத்துக்கள் மூல நூலிலுள்ளவற்றை மாற்றியும் திரித்தும் வெளிவந்தவை எனக் கண்டார். இவற்றை விளக்குவதாக இவர் எழுதிய நீலகண்ட பாஷ்யத் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு உள்ளது.
பின்வந்த உபநிடதங்களே வேதாந்தம் என்று பலர் கூறுவர். இது காரணப் பெயராக வந்தது. வேதம் காட்டும் ஆத்மானந்த அனுபவமே வேதாந்தம் என்பதன் பொருள், அது காரண இடுகுறிப் பெயராக வந்தது, என்பது செந்திநாதையரின் கருத்து. அவரின் 'சைவ வேதாந்தம்' என்னும் நூல் இதனை விளக்குகிறது. வேதங்களிலுள்ள கருத்துக்களையும் தேவாரத்திலுள்ள கருத்துக்களையும் ஒப்பிட்டு ஆய்வு செய்து, அவற்றுக்கிடையில் உடன்பாடு கண்டு எழுதப்பட்ட நூல் 'தேவாரம் வேதசாரம்'.
காசிவாசி சி. செந்திநாதையர் ஈழத்துத் தமிழறிஞர். கட்டுரைகளும், கண்டனங்களும் எழுதிப் புகழ் பெற்றவர். நல்லூர் ஆறுமுக நாவலரைக் குருவாகக் கொண்டவர். இலங்கை நேசன் பத்திரிகையில் இவருடைய கட்டுரைகளை பொதுமக்கள் வெகுவாக விரும்பிப் படித்தனர். தமிழ்நாட்டில் 1904 ஆம் ஆண்டு அருட்பா மருட்பா என்ற வழக்கில் நா. கதிரைவேற்பிள்ளைக்கு ஆதரவாக நின்றவர். சமயத் தொண்டாற்றி பல நூல்களைப் பதிப்பித்தவர்.
சிவஞானபோதத்துக்கு உரையாக அமைந்தவை சிவஞானமுனிவரின் சிற்றுரையும் பேருரையாகிய பாடியமும். இவை எல்லோராலும் எளிதில் விளங்க இயலாதவை. சிவஞானபோதத்தை எளிதில் விளக்கும் நோக்கில் செந்திநாதையர் எழுதிய உரைநூல் 'சிவஞானபோத வசனாலங்கார தீபம்'. 1917-ல் வெளிவந்த இந்நூலின் முன்னுரையில், 'யாம் பெரும்பான்மையும் மாதவச் சிவஞான யோகிகள் உரைத்தருளிய உரையைத் தொடர்ந்தே இதனை எழுதினோம்' என்று செந்திநாதையர் குறிப்பிடுகிறார்.
பிரமசூத்திர சிவாத்துவித சைவபாடியம் என்ற நீலகண்ட பாஷ்யத் தமிழ் மொழிபெயர்ப்புக்கு ஆராய்ச்சி முகவுரையாக இரு நீண்ட உபக்கிரக மணிகைகள் எழுதியுள்ளார். ஒன்று உபநிடத உபக்கிரக மணிகை. மற்றையது பிரம சூத்திர உபக்கிரக மணிகை. தர்க்க முறையிலும் கதைகள் மூலமும் பிரம சூத்திரத்தில் காணும் கருத்து வேறுபாடுகளையும், மயக்கங்களையும் செந்திநாதையர் விளக்குவது அன்றிருந்த வழியிலிருந்து வேறுபட்டிருந்தது.
கந்தபுராணம், பெரியபுராணம், திருவிளையாடற்புராணம் போன்ற நூல்களை, மக்கள் தேவை கருதி, எளிமையான வசனநடையில் எழுதியவர் ஆறுமுக நாவலர். அவற்றின் உள்ளார்ந்த சித்தாந்தக் கருத்துக்களையும் கொள்கைகளையும் விளக்கும் நோக்குடன் செந்திநாதையர் எழுதினார். இந்த வகையில் எழுதப்பட்ட ஒரு நூல் 'கந்தபுராண நவநீதம்'.
தமிழ்நாடு அரசின் இலச்சினை வட்ட வடிவில் காணப்படுகிறது. வட்ட வடிவ மேற்புற பட்டையில் தமிழ்நாடு அரசு என்றும் வட்ட அமைப்பிற்கு வெளிப்புறத்தின் கீழே ”வாய்மையே வெல்லும்” எனும் குறிக்கோளுரையும் தமிழ் எழுத்துக்களால் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. இலச்சினையின் மையமாக தமிழர் கட்டிடக்கலை, தமிழ்க் கலாச்சாரத்தையும் எடுத்துக்கூறும் வகையில் அடர்மஞ்சள் நிறத்தில் ஒரு கோபுரம் காணப்படுகிறது. இந்த கோபுரம் விருதுநகர் மாவட்டம், திருவில்லிபுத்தூர் ஆண்டாள் கோவிலின், ஸ்ரீவடபத்திரசாயி பெருமாளுக்கு அர்பணிக்கப்பட்ட 11 அடுக்கு கோபுரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு வரையப்படவிருந்தது. ஆனால் ஓவியர் மதுரை மீனாட்சி கோயிலின் மேற்கு கோபுரத்தை அடிப்படையாக வைத்து வடிவமைத்தார். அதன் கீழ்புறத்தில் இந்திய தேசிய இலச்சினையில் உள்ள நான்கு சிங்க முகம் காணப்படுகிறது. இதன் பின்னணியில் இருபுறமும் இந்திய தேசியக் கொடிகள் காணப்படுகிறது. இது போன்று இந்திய தேசியக்கொடி வேறு எந்த மாநில இலச்சினைகளிலும் இல்லை.
தமிழ்நாடு அரசு இலச்சினை என்பது இந்தியாவின், தமிழ்நாடு மாநில அரசால் அலுவல் ரீதியாக அதிகாரப்பூர்வமாக பயன்படுத்தப்படும் சின்னம் அல்லது இலச்சினை ஆகும். இந்த இலச்சினை தமிழ்நாடு அரசின் அலுவல்முறை கடித முகப்புகளிலிலும், அரசு உயர் அலுவலக கட்டிட முகப்புகளிலும் இடம்பெறுகிறது. மேலும் தமிழ்நாடு அரசின் முதலமைச்சர் அவரது அமைச்சரவையில் இடம்பெற்றுள்ள அமைச்சர்கள், தமிழ்நாடு சட்டமன்ற பேரவையின் அவைத்தலைவர் தமிழ்நாடு அரசின் கீழ் அலுவல் புரியும் செயலாளர் மட்டத்திலான இந்திய ஆட்சிப்பணி அலுவலர்கள் உள்ளிட்டோரின் வாகன முகப்புகளிலும் இந்த இலச்சினை இடம் பெற்றிருக்கும்.
இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற போது தமிழ்நாடு, கேரளா, ஆந்திர பிரதேசம், கர்நாடகம் ஆகியவை சென்னை மாகாணமாக இருந்தது. சென்னை மாகாண முதல்வராக ஓமந்தூர் ராமசாமி ரெட்டியார் இருந்த போது இந்த இலச்சினை பற்றிய முன்மொழிவு இந்திய அரசுக்கு அனுப்பப்பட்டு, அது தமிழ்நாட்டின் அரசு இலச்சினையாக 1949 ஆம் ஆண்டு ஜவஹர்லால் நேரு இந்திய பிரதமராக இருந்த போது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. இந்த இலச்சினை மதுரையைச் சேர்ந்த ஓவியரான ஆர். கிருஷ்ணராவ் என்பவரால் வரையப்பட்டது.
துடுப்புகள் பிரிக்கப்பட்ட, வட்டமான, மற்றும் முற்றிலும் சாய்ந்த நிலையில் இருக்கும். முன்புற துடுப்புகள் கீழ்புற நரம்பு முடிச்சுக்களில் இருந்து தொடங்கும். இதில் உணவுப் பாதைக் குழாய் உள்ளது. கண்களானது சிறிய,மற்றும் உருண்டை வடிவ நிறமிக் கொண்டது . கருப்பைகள் நீண்ட மற்றும் குறுகிய அமைப்பைக் கொண்டது . செமினல் வெசிக்கள் கோண வடிவத்தில், வால் துடுப்புகளுக்கு அடுத்ததாகவோ அல்லது மிக நெருக்கமாகவோ பின்துடுப்புகளிலிருந்து பிரிக்கப்படுகிறது.
மூன்று துணை சிற்றினங்களான சாஜிட்டா எலிகன்ஸ் பால்க்டிகா மற்றும் சாஜிட்டா எலிஜன்ஸ் எலிஜன்ஸ் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன. இந்த துணை சிற்றினங்கள் நீரின் வெப்பநிலையைப் பொறுத்து அவை வளரும் அளவு மாறுபடும் எனக் கருதப்படுகிறது, அவை ஒத்திருக்கும் சிற்றினங்களாக அறிகுறி இருக்கலாம். கொக்கிகள் மற்றும் பற்கள் ஆகியவற்றின் எண்ணிக்கை மூன்று துணை சிற்றினங்களில் சிறிது வேறுபட்டு காணப்படும்.
பாராசாஜிட்டா எலிகன்ஸ் என்பது சாஜிட்டிடே குடும்பத்தைச் சார்ந்த சிறிய அம்பு வடிவ புழு, முன்னர் இதனை சாஜிட்டா எலிகன்ஸ் என அழைக்கப்பட்டது.
தாவரவியல் பெயரிடு முறை சர்வதேச ரீதியாக ஏற்கப்பட்ட விதிகள் இருந்தபோதும், இந்த வகைப்பாடு வெளியிடப்பட்டது என்பதை கவனத்தில் கொள்க. தாவரவியல் பெயரிடலுக்கான அனைத்துலக நெறிமுறை. "ஆர்த்தோ" என்பது குடும்பத்தைக் குறிக்கிறது; "கோஹோர்ஸ்" என்பது வரிசையைக் குறிக்கிறது. அல்லது "வரிசை" மூலம் குறிக்கப்படுகிறது; முதல் இரண்டு தொகுதிகளில் "வரிசை" என்பது துறைக்கு மேலே வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. குடும்பங்களுக்கு முடிவு என்பது அவர்களின் எண்ணமாக இல்லை. பெயரிடு முறை நோக்கில் பார்க்கும் போது இந்த நிகழ்வுகள் எந்தவொரு சிக்கலும் இல்லை: இதை வழங்குகிறது தாவரவியல் பெயரிடலுக்கான அனைத்துலக நெறிமுறை.
சைமன் நியூகோம்பு நோவா சுகோசியாவில் அமைந்த வாலசு நகரில் பிறந்தார். இவரது தாயார் நியூபுரூன்சுவிக் நகர நடுவரின் மகளாகிய எமிலி இளவரசியாவார். இவரது இவரது நினைவாகப் பெயரிடப்பட்டுள்ளது. தந்தையார் பள்ளி ஆசிரியான ஜான் பர்ட்டன் நியூகோம்பு ஆவார். ஜான் கல்வி கர்பிக்க கனடாவெஙகும் சுற்றித் திரிந்தார். குறிப்பாக, நோவா சுகோசியாவிலும் இளவரசர் எட்வார்டு தீவிலும் பல பகுதிகளில் சென்று கல்வி பயிற்றினார் எமிலி இளவரசர் தாமசு, மிரியன் சுட்டீவ்சு ஆகியவர்களின் மகளாவார். எனவே சைமன் நியூகோம்பு என்றிச் சுட்டீவ்சுவின் கொள்ளு-கொள்ளுப் பேரனும் கனடியப் பாதிரியரின் கூட்டமைப்பின் உறுப்பினரான வில்லியம் என்றி சுட்டீவ்சுவின் அணுக்கமான சுற்றத்தினரும் ஆவார்
சைமன் நியூகோம்பு ஒரு கனடிய அமெரிக்க வானியலாளரும் பயன்முறைக் கணிதவியலாளரும் தற்கல்வியாளரும் பலதுறை வல்லுனரும் ஆவார்.இவர் அமெரிக்க நாவாய்த் துறையிலும் ஜான் ஆப்கின்சு பல்கலைக்கழகத்திலும் பேராசிரியராக இருந்தார்.
இவர் முறையான கல்வி பெறாவிட்டாலும், நேரவைப்புக்கும் பயன்முறைக் கணிதவியலின் பொருளியல், புள்ளியியல் போன்ற புலங்களுக்கும் அரிய பங்களிப்புகள் ஆற்றியுள்ளார்.இவர் ஓர் அறிபுனை புதினமும் இயற்றியுள்ளார்.
முத்துசாமிப் பிள்ளை ஒரு நட்டுவாங்கக் கலைஞர். 1938 ஆம் ஆண்டு முதல் பல திரைப்படங்களுக்கு நடன ஆசிரியராகப் பணியாற்றி வந்தார். இன்பவல்லி என்ற திரைப்படத்துக்காக அவர் நடிகை பி. எஸ். சரோஜாவுக்கு நடனப் பயிற்சி அளித்து வந்தார். அப்போது, அத்திரைப்படத்தில் பாடுவதற்காக வந்திருந்த பி. ஏ. பெரியநாயகி தனது குடும்பத்தைச் சேர்ந்த சாயி, சுப்புலட்சுமி இருவருக்கும் நடனப் பயிற்சி அளிக்குமாறு முத்துசாமி பிள்ளையிடம் கோரிக்கை விடுத்தார். முத்துசாமி பிள்ளை அதனை ஒப்புக்கொண்டார். இரு பெண்களுக்கும் தனியாகப் பயிற்சி கொடுப்பதற்காக அவர்களது வீட்டிலேயே தங்கினார். அப்போது சாயிக்கு சுமார் 5 வயது. சுப்புலட்சுமி அவரை விட 3 வயது பெரியவர். ஆசிரியர் இவர்கள் இருவரையும் குமாரி கமலாவின் நடன நிகழ்ச்சிகளுக்கு அழைத்துச் சென்று காண்பிப்பார். சில சமயம் கூட்டம் அதிகமாக இருந்தால் இருவரையும் தமது தோளில் தூக்கி வைத்துக் காண்பிப்பார்.
இரு பெண்களும் மிகக் கடுமையான பயிற்சி மேற்கொண்டனர். காலையில் 3 மணி நேரமும், மாலையில் 3, 4 மணி நேரமும் பயிற்சி நடக்கும். இந்தப் பயிற்சி 7 வருடங்கள் நடைபெற்றது. ஆயினும் ஆசிரியர் 7 வருடங்களும் தொடர்ந்து பயிற்சி அளிக்கவில்லை. இடையிடையே அவர் திரைப்படங்களுக்கு நட்டுவாங்கம் செய்யப் போவதோடு வருடம் ஒரு தடவை விடுமுறையில் குற்றாலம் செல்வார். ஊரில் இருக்கும் போதெல்லாம் பயிற்சி அளிப்பார்.
கலைவாணர் என். எஸ். கிருஷ்ணன் இவர்களை பம்பர சகோதரிகள் எனப் பாராட்டியுள்ளார். பம்பரம் போல சுழன்றாடுவதில் அதிக வேகம், நேர்த்தி, வளைந்து கொடுக்கும் தன்மை, துள்ளும் கால்கள் எனத் தங்கள் திறமையைக் காண்பிப்பார்கள். இவற்றுடன் இருவரும் ஒருங்கிணைந்து அச்சொட்டாக ஒருவரின் அசைவு போலவே மற்றவரும் செய்வது தனித்துவமான இவர்களது பாணியாகும்.
சாயி, சுப்புலட்சுமி இருவரும் பெரியதொரு கலைக் குடும்பத்தில் பிறந்தார்கள். மதராஸ் சகோதரிகள் எனப் புகழ்பெற்ற கருநாடக இசைப் பாடகியரான பி. ஏ. ராஜாமணி, பி. ஏ. பெரியநாயகி ஆகியோரின் தாயாரான பண்ருட்டி ஆதிலட்சுமி அம்மாளின் வழியில் வந்தவர்கள். சபாபதி திரைப்படத்தின் மூலம் புகழ் பெற்ற நடிகை ஆர். பத்மா சாயியின் மாமியார் ஆவார்.
ஒரு வருடத்துக்குள்ளாகவே விருது பெற்ற மலைக்கள்ளன் திரைப்படத்தில் நடனமாட இவர்களுக்கு வாய்ப்புக் கிடைத்தது. அத் திரைப்படம் 6 மொழிகளில் தயாரித்து வெளியிடப்பட்டதால் இவர்களுக்கு அதன் பின்னர் அதிக வாய்ப்புகள் வந்தன. நடனமாடியதுடன், தாங்கள் நடனமாடிய திரைப்படங்களில் சிறு பாத்திரங்களில் நடித்துமுள்ளார்கள்.
சாயி - சுப்புலட்சுமி என அழைக்கப்படும் சாயியும் சுப்புலட்சுமியும் இந்திய நடனக் கலைஞர்களாவர். பரதநாட்டியம், கதக் மற்றும் நாட்டுப்புற நடனங்கள் ஆடுவதில் தேர்ச்சி பெற்ற இந்த இரட்டையர் மேடைகளிலும் திரைப்படங்களிலும் நடனம் ஆடி வந்தார்கள். இருவரும் ஒருங்கிணைந்து ஆடுவது இவர்களின் சிறப்பம்சமாகும்.
திரைப்படங்களில் ஆடியதுடன் மேடைகளிலும் பரத நாட்டியம் ஆடி வந்தார்கள். சிவாஜி கணேசன் சென்னை தியாகராய நகரில் அன்னை இல்லம் என்ற தமது இல்லத்தைக் கட்டி குடிபுகுந்தபோது நடைபெற்ற கலை நிகழ்ச்சிகளில் இவர்களது நடனம் சிறப்பம்சமாக இடம்பெற்றது.
இவர்களது அரங்கேற்றம் 1953 செப்டம்பர் 14 விஜயதசமி நாளில் சென்னை ஆர். ஆர். சபா மண்டபத்தில் ராஜா சர் எம். ஏ. முத்தையா செட்டியார் தலைமையில் நடைபெற்றது.