polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1957 இல், இந்தியா தசம முறையிலான நாணய முறைக்கு மாறியதென்றாலும் கொஞ்ச காலத்துக்கு இருவகையான நாணயங்களும் புழக்கத்தில் இருந்தன. பழைய மற்றும் புதிய பைசா நாணயங்களுக்கு இடையில் உள்ள வேறுபாட்டை அறிய வசதியாக, 1957 முதல் 1964 வரை உருவாக்கப்பட்ட நாணயங்கள் "நயா பைசா" என்ற பெயரைக் கொண்டிருந்தன. புதியதாக புழக்கத்தில் விடப்பட்ட நாணயங்களாக 1, 2, 3, 5, 10, 20, 25, 50 பைசா மற்றும் ஒரு ரூபாய் ஆகியன இருந்தன. இதில் ஒரு ரூபாய் நாணயம் மட்டும் தசமமுறைக்கு மாறியதற்கு முன் இருந்த மதிப்பிலேயே இருந்த நாணயமாகும். அதேபோல தசமமுறைக்கு மாறுவதற்கு முன் வழக்கில் இருந்த அரை ரூபாய், கால் ருபாய் நாணயங்களும் புழக்கத்தில் நீடித்தன.
2004 இல், இந்திய ரிசர்வ் வங்கி புதியதாக ஒரு ரூபாய் வரிசையை வெளியிட்டு, அதைத்தொடர்ந்து 2 ரூபாய் நாணயத்தையும் 2005 இல் அதன் பிறகு 2005 இல் 10 ரூபாய் நாணயத்தையும் வெளியிட்டது. இவை 2006 ஆம் ஆண்டில் ஓரளவு புழக்கத்தில் வந்தன, மேலும் அவற்றின் வடிவமைப்பு குறித்து சர்ச்சை ஏற்படுத்தப்பட்டது. 10 ரூபாய் நாணயவகையானது இந்தியாவில் அப்போதுதான் புதியதாக வெளியிடப்பட்ட நாணயங்களாக இருந்தன. அந்த நாணயங்கள் வெளியடப்பட்டும், நாணயத்தின் பெரும்பகுதி புழக்கத்துக்கு வராமல் இருந்தது சர்ச்சையை ஏற்படுத்தியது. காரணம் இந்த இரு உலோக நாணயங்களை பலர் சேகரித்துவைத்ததே காரணமாகும்.
1955 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் இயற்றப்பட்ட இந்திய நாணயச் சட்டமானது நாட்டின் நாணய முறையை தசம முறையை பின்பற்றி மாற்ற திருத்தம் செய்யப்பட்டது. இந்தச் சட்டம் 1957 ஏப்ரல் 1, 1957 முதல் நடைமுறைக்கு வந்தது. அதன்பிறகு அணா, தம்பிடி நாணய அலகுகுகள் இல்லாமல் போயின. ருபாயின் பெயரும், மதிப்பும் மாற்றப்படவில்லை. ஆனால் ருபாயிக்கு இணையான அலகுகளான 16 அணா அல்லது 64 பைசா என்பதற்கு பதிலாக 100 நயா பைசா என்ற அலகு உருவாக்கப்பட்டது. 2011 ஆம் ஆண்டு சூன் 30 ஆம் தேதி முதல் 25 பைசாவுக்கு குறைவான மதிப்புள்ள நாணயங்கள் அதிகாரப்பூர்வமாக செல்லாதவையாக்கப்பட்டன.
1950 சனவரி 26 அன்று, இந்தியா ஒரு குடியரசாக ஆனது. 1950 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 15 அன்று புதிய தொடர் வரிசை நாணயங்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. நாணயத்தில் பிரித்தானிய அரசரின் உருவப்படத்துக்கு பதிலாக அசோகத் தூணின் சிங்க உருவம் இடம்பெற்றது. ஒரு ருபாய் நாணயத்தின் பின்புறம் இடம்பெற்ற புலிக்கு பதிலாக தானியக் இடம்பெற்றது. இந்த மாற்றமானது முன்னேற்றம் மற்றும் செழிப்பு ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்துவதைக் குறிப்பதாக அமைந்தது. முந்தைய நாணய அமைப்பு மற்றும் நாணயத்தின் பழைய அலகுகள் மாறாமல், புதிய நாணயங்கள் அச்சிடப்பட்டன.
1964 இல் "நயா" என்ற சொல் கைவிடப்பட்டது. இந்த ஆண்டில் ஒரு புதிய வகுப்பாக 3 பைசா அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது, 1968 ஆம் ஆண்டு 20 பைசா நாணயம் அச்சிடப்பட்டது. ஆனால் இந்த இரு நாணயங்களும் அவ்வளவாக பிரபலமடையவில்லை. 1, 2. 3 பைசா நாணயங்கள் 1970களில் படிப்படியாக புழக்கத்திலிருந்துவெளியேறின.1982 ஆம் ஆண்டு இரண்டு ரூபாய் நோட்டுக்கு பதிலாக இரண்டு ரூபாய் நாணயம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. என்றாலும் இரண்டு ரூபாய் நாணயமானது 1990 வரை மீண்டும் அச்சிடப்படவில்லை. அதன் பிறகு ஒவ்வொரு ஆண்டும் இரண்டுரூபாய் நாணயங்கள் அச்சிடப்பட்டன.
இந்திய ரூபாய் நாணயங்கள் 1950 முதல் அச்சிடப்பட்டுவருகின்றன. அதன் பிறகு ஆண்டுதோறும் புதிய நாணயங்கள் உற்பத்தி செய்யப்பட்டுவருகின்றன. அவை இந்திய நாணய முறையின் மதிப்பு வாய்ந்த அம்சமாக உள்ளன. செல்லாக் காசாக்கப்பட்ட நாணயங்களைத் தவிர 50 பைசா , ₹1, ₹2, ₹5, ₹10. ஆகிய அனைத்து நாணயங்களும் தற்போது பழக்கத்தில் உள்ளன. இவை அனைத்தும் இந்தியாவின் கொல்கத்தா, மும்பை, ஹைதராபாத், நொய்டா ஆகிய இடங்களில் அமைந்துள்ள நான்கு காசாலைகளில் தயாரிக்கப்படுகின்றன.
1982 ஆம் ஆண்டு முதல், புதிய தொடர் வரிசையாக 20 பைசா நாணயம் வெளியிடப்பட்டது. இந்த மதிப்புடைய நாணயம் கடைசியாக அதற்குமுன் 1971 ஆம் ஆண்டில் அச்சிடப்பட்டிருந்தது, இது மீண்டும் அச்சிடப்பட்டது என்றாலும் இம்முறை அலுமினியத்தில் அச்சிடப்பட்டது. 10 பைசா, 50 பைசா, ஒரு ரூபாய் நாணயங்களின் வடிவமைப்பு மற்றும் அளவு மாற்றப்பட்டது, அதே உலோகத்தில் தொடர்ந்து அச்சிடப்பட்டது. 3 பைசா, 2 பைசா, 1 பைசா நாணயங்கள் அச்சிடுவது நிறுத்தப்பட்டன என்றாலும் அவை சட்டப்படி செல்லத்தக்கவையாகவே இருந்தன.
இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற பிறகும் பிரித்தானிய அரசின் நாணய அமைப்பும் நாணயங்களும் இந்தியா குடியரசான 1950 ஆம் ஆண்டுவரை தக்கவைத்துக் கொள்ளப்பட்டன. இந்திய குடியரசு முதலில் ரூபாய் நாணயங்களை 1950 இல் வெளியிட்டது. பிற துணை அலகு நாணயங்களான 1/2 ரூபாய், 1/4 ரூபாய், 2 அணா, 1 அணா, 1/2 அணா & 1 தம்பிடி நாணயங்களும் தயாரிக்கப்பட்டன. ஒரு ரூபாயானது 16 அணாக்கள் அல்லது 64 தம்பிடிகளாக பிரிக்கப்பட்டிருந்தது. ஒரு அணா, 4 தம்பிடிகளுக்கு இணையாக இருந்தது.
1964 ஆண்டுக்குப் பிறகு நயா பைசா என்பதில் இருந்த நயா என்ற சொல் கைவிடப்பட்டு நாணயங்கள் மறுபடியும் மாறின. ஒரு ரூபாயிக்கு குறைந்த பைசா மதிப்பு நாணயங்களில் பைசாக்களின் மதிப்பை நாணயத்தில் தேவநகரி எழுத்தால் குறிப்பிடும் வழக்கம் தொடர்ந்த நிலையில் 1964 இல் வந்த புதிய வடிவமைப்பு நாணயங்களில் இது மாற்றப்பட்டது.
தசம முறைக்கு மாறிய காலகட்டத்தில் புதியதாக அறிமுகமான பைசாவை வேறுபடுத்திக்காட்ட நயா பைசா என அழைக்கப்பட்டது. 1964 சூன் 1 அன்று முதல் நயா என்ற சொல் கைவிடப்பட்டது. பைசா நாணயங்களான 50, 25, 10, 5, 2, 1 ஆகிய பின்ன மதிப்பிலான நாணயங்களில் அதன் மதிப்பைக் குறிக்க தேவநகரி எழுத்தில் குறிப்பிடப்பட்டன.
தமிழ் இலக்கியங்களில் சிவப்பு சார்ந்த நிறமொன்று காவி என்று அழைக்கப்படும் வழக்கம், சங்க காலத்திலிருந்தே இருந்து வந்திருக்கின்றது. குறுந்தொகையின் 144ஆம் பாடலில் செங்குவளை மலர்கள் காவி நிறத்தவை என்ற குறிப்பைக் காணலாம். சமகாலத்தில் ஆரஞ்சு என்றும், செம்மஞ்சள் என்றும் இதை இருவிதமாகவும் அழைக்கிறார்கள். ஆங்கில ஆரஞ்சு என்ற பெயர், பழுத்த ஆரஞ்சுப் பழங்களால் உருவான பெயர். இது இத்தாலிய ச் சொல்லான "ஆரன்சியா"விலிருந்து வந்ததாகவும், ஆரன்சியா என்பது அராபிய "நாரஞ்" என்பதிலிருந்து வந்ததாகவும், நாரஞ் கூட தமிழ் - சங்கதச்சொல்லான நாரங்காய் என்பதிலிருந்து வந்ததாகவும் சொற்பிறப்பியலாளர்கள் சொல்கின்றார்கள். பதினைந்தாம் நூற்றாண்டின் பிற்பாதியில் தான் ஆரஞ்சு மரம், ஐரோப்பியாவுக்கு ஆசியாவிலிருந்து அறிமுகபப்டுத்தப்பட்டது. ஆரஞ்சு என்பதை முதன்முதலாக நிறத்தைக் குறிக்கப் பயன்பட்ட மிகப்பழைய ஆவணம், 1512இல் எழுதப்பட்ட ஒரு குறிப்பு ஆகும்.
நஸ்சௌவின் ஆரஞ்சுக் கோமரபு என்பது, ஐரோப்பாவின் குறிப்பிடத்தக்க கோமரபுகளில் ஒன்றாக, பதினாறாம் மற்றும் பதினேழாம் நூற்றாண்டுகளில் நிலவியது. தெற்கு பிரான்சில், ஆரஞ்சு என்று அழைக்கப்பட்ட சிறு பிரதேசம் ஒன்றில் ஆரம்பமான இந்தக் கோமரபு, ஆரஞ்சு நிறத்தால் அப்பெயரைப் பெறுவதற்கு வாய்ப்புகள் குறைவு. அது செல்டிய நீர்த்தெய்வமான அரௌசியோவின் திரிந்த பெயர் என்கிறார்கள். ஆனால், வடக்கு பிரான்சிற்கு ஆரஞ்சுப் பழங்கள் பெரும் அளவில் ஏற்றுமதி செய்யப்பட்ட பாதையில் தான், ஆரஞ்சுப் பிரதேசம் அமைந்திருந்தது என்பது ஊன்றி நோக்கத்தக்கது.
பண்டைய எகிப்து நாட்டில், இந்நிறம் பூசப்பட்ட கல்லறை எச்சங்கள் கண்டுபிடிக்கபப்ட்டுள்ளன. ஆர்பிமண்ட் எனப்படும் ஒருவகைக் கனிமத்திலிருந்து செம்மஞ்சள் நிறம், பெறப்பட்டிருக்கின்றது. ஆர்பிமண்ட் என்பது, உரோம அரசின் காலத்தில் சீனாவில் கூட மருந்தாகப் பயன்படும் முக்கியமான வாணிகப் பொருளாகத் திகழ்ந்திருக்கின்றது. ஆர்சனிக் கலந்த இந்த கனிமம், எரியம்புகளாகப் பயன்பட்டுள்ளது என்பதும், இதன் செம்மஞ்சள் நிறம் காரணமாக, இரசவாதிகள் இதிலிருந்து தங்கம் தயாரிக்க முயன்றதும் வரலாற்றில் பதிவாகி உள்ளது.
செம்மஞ்சள் அடர்வண்ணம் என்பதால், பல்வேறு ஆடைகளையும் பொருட்களையும் செய்யப்பயன்பட்டுள்ளது. இரண்டாம் உலகப்போரில் அமெரிக்கக் கடற்படை, கடல் உயிர்காப்புக் கவசங்களின் நிறமாக செம்மஞ்சளையே பரிந்துரைத்திருந்தது. இன்றும் பெரும்பாலான அக்கவசங்கள் செம்மஞ்சள் நிறத்திலானவையே. வீதித் திருத்துநர்கள், போக்குவரத்து அதிகாரிகள், விபத்திலிருந்து தம்மைப் பாதுகாக்க, இன்றும் செம்மஞ்சளை அணிகிறார்கள்.
செம்மஞ்சள் என்பது, மஞ்சள் மற்றும் சிவப்பு ஆகிய நிறங்களுக்கிடையே நிறமாலையில், தெரியும் ஒளி ஆகும். மனிதக் கண்கள் 585 மற்றும் 620 நானோமீட்டர் அலைவரிசையில் இந்நிறத்தை இனங்கண்டு கொள்கின்றது. செம்மஞ்சள் என்பதன் ஆங்கிலப்பெயரான ஆரஞ்சு என்பது, அதன் அதே பெயர் கொண்ட பழத்தின் அடிப்படையில் உருவான பெயர் ஆகும்.
ஐரோப்பா மற்றும் அமெரிக்கப் பகுதிகளில், செம்மஞ்சளானது, மகிழ்ச்சி, புறவயநோக்கு, செயன்மை, ஆபத்து, முதலான பல்வேறு உணர்வுகளுடன் இணைத்து நோக்கப்படுகின்றது. கிறித்துவ சனநாயகத்தைக் குறிக்கும் அரசியல் நிறமாகவும் செம்மஞ்சளே திகழ்கின்றது. இந்து மற்றும் பௌத்த சமயங்களிலும், செம்மஞ்சளை புனித நிறமாகக் கருதுகிறார்கள்.
மூன்றாம் வில்லியத்துக்குப் பின், ஐரோப்பிய அரசியலில், செம்மஞ்சள் குறிப்பிடத்தக்க நிறமாக மாறியது அவன் சார்ந்த புரட்டஸ்தாந்து மதத்தின் அடையாளமாகவும் அது மாறலானது. அயர்லாந்தின் புரட்டஸ்தாந்தினர், "ஆரஞ்சு மக்கள்" என்றே செல்லமாக அழைக்கப்பட்டார்கள்.
நெதர்லாந்து சுதந்திரமடையும் வரை, ஸ்பெயினுக்கு எதிரான எண்பதாண்டு இடச்சுப் போரில் ஆரஞ்சு அரசின் முதலாம் வில்லியம், பெரும் பங்காற்றினார். 1689இல்இங்கிலாந்தின் மன்னனான இங்கிலாந்தின் மூன்றாம் வில்லியம், ஆரஞ்சுக் கோமரபில் குறிப்பிடத்தக்கவன்.
கேரட், பூசணி, இனிப்பு உருளைக்கிழங்கு, ஆரஞ்சு முதலியன, ஒருவகைக் கரோட்டீன்களால் இந்த செம்மஞ்சள் நிறத்தைப் பெற்றுக்கொள்கின்றன. கரோட்டீன்கள், ஒளித்தொகுப்பில் உதவும் ஒரு வகை ஒளிச்சேர்க்கை நிறமிகள் ஆகும்.
சஃப்ரன் என்ற ஆங்கிலச்சொல், ஆரஞ்சை விடப் பழமையானது. தமிழைப் போலவே, ஆரஞ்சு நிறப்பொருட்கள் சில, சிவப்பு என்றும் ஆரம்பத்தில் அழைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. சிவப்பு மான், செவ்வாய்க்கிரகம் என்பன அத்தகையவை.
இந்திய தகவல் தொழில்நுட்ப நிறுவனம் திருச்சி மனிதவள மேம்பாட்டு அமைச்சகத்தினால் முன்மொழியப்பட்ட இலாபநோக்கமற்ற பொது-தனியார் கூட்டுறவு மாதிரியின் கீழ் அமைக்கப்பட்ட 20 ஐஐஐடிடிகளுல் ஒன்றாகும். ஒரு கல்வி மற்றும் ஆராய்ச்சி நிறுவனம் ஆகும். இது முழுமையாக இந்திய அரசு, தமிழ்நாடு அரசு மற்றும் தொழிலக பங்குதாரர்கள் இணைந்து செய்யப்படும் நிதிபங்களிப்பினால் இயங்குகிறது, இதன் பங்கு விகிதம் முறையே 50:35:15 ஆகும். தொழிலக பங்குதாரர்களாக தனியார் தொழில்நுட்ப கம்பெனிகளான டாடா கன்சல்டன்சி சர்வீசஸ் , காக்னிசன்ட் டெக்னாலஜி சொல்யூஷன்ஸ் , இன்போசிஸ், ராம்கோ சிஸ்டம்ஸ், எல்காட், மற்றும் நவிடாஸ் ஆகியன திருச்சி ஐஐஐடிடியில் இணைந்துள்ளது. இந்த நிறுவனம் இந்திய ஐ.டி துறையிலுள்ள சவால்களை எதிர்கொள்ள மற்றும் உள்நாட்டு ஐடி சந்தையின் வளர்ச்சி ஆகிய நோக்கங்களுக்காக நிறுவப்பட்டுள்ளது. இது 2017 முதல் தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நிறுவனமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டது.
ஐ.ஐ.ஐ.டி.டியை நிறுவுவதின் முக்கிய நோக்கமானது, இந்தியக் கல்வியில் ஒரு மாதிரியை உருவாக்குவதும், தகவல்தொழில்நுட்ப துறையினில் சிறந்த முறையில் மனித வளங்களை உருவாக்குவதோடு, பல்வேறு களங்களில் தகவல்தொழில்நுட்பத்தின் பல பரிமாணங்களை அணிதிரட்டுவதாகும். ஆனது அனைத்து ஐ.ஐ.ஐ.டி.டிக்களுக்கும் ஒர் பொதுவான நோக்கத்தினை உருவாக்கியுள்ளது. இது குறைந்த எண்ணிக்கையில் மாணவர்களை பயிற்றுவித்தபொழுதும், அவர்களினால் ஏற்படும் தாக்கம் பெரிதாக இருக்கும் என நம்பப்படுகிறது.
ஐஐஐடிடி நிரந்தர வளாகத்திற்கான இடம் திருச்சி, ஸ்ரீரங்கம் தாலுகாவிலுள்ள சேதுராப்பட்டி கிராமத்தில் சுமார் 56 ஏக்கர் நிலம் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது, இது திருச்சி ஜங்ஷனிலிருந்து 15 கி.மீ தொலைவிலும் விராலிமலை நகரிலிருந்து 15 கி.மீ தொலைவிலும், திருச்சி முதல் மதுரை வரை செல்லும் நெடுஞ்சாலையில் புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் அமையவிருக்கிறது. இதற்கான நிலங்கள் ஆக்கிரமிப்பு அகற்றப்பட்டு கட்டுமானத்திற்கு தயாராக உள்ளது. முழுத் திட்டம் பூர்த்தியாகியுள்ளது.
இந்த தூக்கு தண்டனையை உறுதி செய்வதற்காக இந்த வழக்கை, சென்னை உயர் நீதிமன்றத்திற்கு பரிந்துரைக்கப்பட்டது. அதேபோல தண்டனையை எதிர்த்து குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களும், விடுதலையை எதிர்த்து காவல்துறை தரப்பிலும் மேல் முறையீடு செய்யப்பட்டது. இந்த வழக்கின் தீர்ப்பானது 22 சூன், 2020இல் வெளியானது. இவ்வழக்கின் முதல் குற்றவாளியான கெளசல்யாவின் தந்தை சின்னசாமி விடுதலை செய்யப்பட்டார். மீதமுள்ள ஜெகதீசன், பழனி எம். மணிகண்டன், பி. செல்வக்குமார், தமிழ் கலைதமிழ்வாணன், மதன் எம். மைக்கேல் ஆகிய ஐந்து பேரின் தூக்கு தண்டனையை குறைத்து ஆயுள் தண்டனையாக மாற்றி தீர்ப்பளிக்கப்பட்டது. மேலும் கெளசல்யாவின் தாய் அன்னலட்சுமி உள்பட 3 பேரின் விடுதலையை உறுதி செய்தும், தூக்கு தண்டனை விதிக்கப்பட்டவர்கள் விடுதலையை எதிர்த்து காவல் துறை தாக்கல் செய்த மேல் முறையீட்டு மனுவை தள்ளுபடி செய்தும் நீதிபதிகள் தீர்ப்பளித்தனர்.
வன்கொடுமை தடுப்பு வழக்குகளுக்கான சிறப்பு நீதிமன்றத்தில் இவ்வழக்கு நடைபெற்றது. படுகொலையில் ஈடுபட்ட 11 குற்றவாளிகளில் 9 பேர் மீது குண்டர் தடுப்புச் சட்டத்தில் வழக்கு பதியப்பட்டது. இவ்வழக்கு விரைந்து விசாரிக்கப்பட்டு 2017 டிசம்பர் 13இல் தீர்ப்பு வெளியானது. அதில் 8 பேர் குற்றவாளிகளாக அறிவிக்கப்பட்டு, சின்னசாமி , ஜெகதீஷ், மணிகண்டன், செல்வக்குமார், கலை தமிழ்வாணன், மைக்கேல் மதன் ஆகிய 6 பேருக்குத் தூக்குத் தண்டனையும், தன்ராஜ் ஸ்டீபன் தன்ராஜூக்கு வாழ்நாள் ஆயுள் தண்டனை விதித்தும், கொலையாளிகளுக்கு அடைக்கலம் கொடுத்த பட்டிவீரன்பட்டி மா. மணிகண்டனுக்கு 5 ஆண்டுகள் சிறைத் தண்டனை விதித்தும் தீர்ப்பளிக்கப்பட்டது. கவுசல்யாவின் தாய் அன்னலட்சுமி, மாமா பாண்டித்துரை மற்றும் பிரசன்னா ஆகியோர் விடுதலை செய்யப்பட்டனர்.
பட்டியலின இளைஞரான சங்கரும், பழனியைச் சேர்ந்த சின்னச்சாமியின் மகளான கௌசல்யாவும் காதலித்துச் சாதிமறுப்புத் திருமணம் செய்தனர். 2016 மார்ச் 13 இல் உடுமலை பேருந்து நிலையம் அருகே மனைவி கௌசல்யாவுடன் சங்கர் சென்று கொண்டிருந்த போது அங்கு வந்த கும்பல் அரிவாளால் இருவரையும் வெட்டிவிட்டுத் தப்பியோடினர். இந்தக் காணொளிக் காட்சி வெளியாகி தமிழகம் முழுவதும் பெரும் அதிர்ச்சியை உண்டாக்கியது. இதில் சங்கர் உயிரிழந்தார், படுகாயங்களோடு கவுசல்யா உயிர் தப்பினார். மனவேதனையினால் கௌசல்யா மே 12 ஆம் நாள் தற்கொலை முயற்சி செய்து நல்வாய்ப்பாக உயிர்பிழைத்தார்.
உடுமலை சங்கர் கொலை வழக்கு என்பது உடுமலைப்பேட்டை சங்கர் என்பவர் சாதிமறுப்பு திருமணம் செய்துகொண்டதற்காகக் கொலை செய்யப்பட்டது தொடர்பான வழக்காகும்.
கடலூர் மத்திய சிறைச்சாலை ஆனது இந்தியாவில், தமிழ்நாட்டில், கடலூர் மாவட்டத்தில் இருக்கும் ஒரு மத்திய சிறைச்சாலையாகும். இந்த சிறைச்சாலையானது ஆங்கிலேயரால் கட்டப்பட்ட மிகவும் பழமையான சிறைச்சாலை ஆகும். இந்த சிறைச்சாலை 1865 ஆம் ஆண்டில் கட்டப்பட்டது, ஆரம்பத்தில் மனநலம் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு காப்பகமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. பின்பு 1986 ஆம் ஆண்டு குற்றவாளிகளின் சிறையாக மாற்றப்பட்டது. செப்டம்பர் 1918 முதல் 14 திசம்பர் 1918 வரை விடுதலைப் போராட்டத்தின் போது கவிஞரான சுப்பிரமணிய பாரதி இந்தச் சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்தார். இந்த சிறைச்சாலையில் தண்டனைப் பெற்ற குற்றவாளிகள் மற்றும் விசாரணைக் கைதிகள் என மொத்தம் 723 கைதிகள் இடமளிக்க அனுமதிக்கப்படுகிறது. இங்கு பெண்களுக்கென்றே தனிச் சிறைசாலையும் உள்ளது.
இந்த சிறைச்சாலையானது கடலூர் மாவட்டத்தில் உள்ளது. கடலூரிலிருந்து வெள்ளக்கரை செல்லும் வழியில் கேப்பர் மலை என்னும் ஊரில் உள்ளது. கடலூர் நகரில் இருந்து, இந்த சிறைச்சாலை சுமார் 5 கி. மீ தொலைவில் உள்ளது.
ஆகிய இரண்டு நாட்கள் பார்வையிட அனுமதிக்கப்படுகின்றனர். அதேபோல் இந்த நாட்களில் அரசு விடுமுறை என்றால், அன்று பார்வையாளர்கள் அனுமதிக்கப்படமாட்டார்கள்.
ஆகிய மூன்று நாட்கள் அனுமதிக்கப்படுகின்றனர். அதேபோல் இந்த நாட்களில் அரசு விடுமுறை என்றால், அன்று பார்வையாளர்கள் அனுமதிக்கப்படமாட்டார்.
பண்டைய பாரசீக வானியிலாளர்களால் பயன்படுத்தப்பட்ட என்ற அரேபிய சொல்லிருந்து "" என்ற சொல் தோன்றியது. தலைக்கு மேலுள்ள திசை அல்லது தலைக்கு மேலுள்ள பாதை எனப் பொருள்படும் இந்த அராபியச் சொல்லானது, 14 ஆம் நூற்றாண்டில் நடுக்காலத்தில் இடைக்கால இலத்தீனில் தவறுதலாக பயன்படுத்தப்பட்டு
பின்னர் திசை என்ற அர்த்தம் கொண்ட '' என்ற வார்த்தையாக திரிபடைந்தது. 17 ஆம் நூற்றாண்டில் செனித் என்று அழைக்கப்பட்ட பழைய பிரெஞ்சு மொழி வார்த்தையிலிருந்து வான் உச்சி '' என்ற வார்த்தைத் தோன்றியது.
வான் உச்சி என்பது கற்பனையான வான் கோளத்தில் ஒரு கற்பனைப் புள்ளிக்கு செங்குத்தாக மேலே அமைந்திருக்கும். இது புவியீர்ப்பு விசையின் திசைக்கு எதிர் திசையில் செயல்படும். இதற்கு எதிர் திசையில், அதாவது புவியீர்ப்பு திசையில் தாழ் புள்ளி செயல்படுகிறது. வான் கோளத்தில் வான் உச்சி மிக உயரமாக இருக்கும் (புவியீர்ப்பு விசையிலிருந்து வெகு தொலைவில் உள்ளதாகக் கொள்வதால் அவ்வாறு கொள்ளப்படுகிறது)
சூரியன் இருக்குமிடத்தை உணர்த்தவே இவ் வார்த்தை பயன்படுத்தப்படுகிறது. வானியல் அடிப்படையில் சூரியனுக்குத் தனியாக வான் உச்சியென்று இல்லை, நோக்குநரின் தலைக்கு நேர் மேலே உள்ள புள்ளியே வான் உச்சியாகக் கொள்ளப்படுகிறது.
வானியலில், தீர்க்க ரேகை என்பது வான் உச்சியைக் கொண்டு அளக்கப்படுகிறது. வான் கோளத்தில் வான் உச்சி மற்றும் தாழ் புள்ளியைக் கொண்டு வான் துருவங்கள் கணக்கிடப்படுகின்றன.
அடிவானத்திலிருந்து 90 டிகிரி கோணத்தில், அதாவது வான் உச்சியில் சூரியன் இருக்கும் நிகழ்வு, கடக ரேகைக்கும் மகர ரேகைக்கும் இடையே நிகழ்கிறது.
இரண்டாம் பௌத்த சங்கத்திற்குப் பின்னரும் பௌத்தச் சமயச் சடங்குகளில் கருத்து வேற்றுமை காரணமாக, குறிப்பாக அமாவாசை மற்றும் பௌர்ணமி அன்று பிக்குகள் நடத்தும் உபசோதா எனும் தியானச்சடங்கு குறித்து, பிக்குகளிடையே பல்வேறு குழப்பங்கள் நிலவியதால், பௌத்த குருமார்களிடையே பல தத்துவப்பள்ளிகள் தோன்றியது. இந்த உபசோதா சடங்கில் சில மாற்றங்கள் கொண்டுவருதற்கு பல பௌத்த அறிஞர்களின் ஒப்புதல் பெறுவது கடினமான இருந்தது. பிக்குகளிடையே நிலவும் இது போன்ற குழப்பங்களை தீர்த்து வைப்பதற்காக மூன்றாம் பௌத்த சங்கம் கூட்டப்பட காரணமாயிற்று. தாங்கள் பௌத்தப் பகுப்பாய்வு கோட்பாட்டினை பின்பற்றுபவர்கள் என்று அறிவிக்க தவறியவர்களான தேரவாத பௌத்த பிக்குகள் மூன்றாம் சங்கக் கூட்டத்திற்கு வெளியே இருந்தனர்.
சில குறிப்புகளில் மூன்றாம் பௌத்த சங்கம், புகழ்பெற்ற பௌத்த அறிஞர் வசுமித்திரர் தலைமையில், கிபி 100ல், கனிஷ்கரின் ஆட்சியின் போது காஷ்மீர் அல்லது ஜலந்தரில் நடைபெற்றதாக உறுதியற்ற தகவல்கள் கூறுகிறது. இம்மாநாட்டில் வசுமித்திரரின் வழிகாட்டுதலின் கீழ், ஓலைச்சுவடிகளில் பௌத்த சாத்திரங்களுக்கு விளக்க உரை எழுதப்பட்டது. மேலும் பௌத்த சாத்திரங்களின் முதன்மையான கருத்துக்கள் உபாசகர்கள் அறியும் பொருட்டு பௌத்தத் தூபிகளிலும், விகாரைகளிலும், நினவுச் சின்னங்களிலும் பொறிக்கப்பட்டது.
இந்தியாவின் மைசூர், சௌராட்டிரம், மகாராட்டிரா, காஷ்மீரம் பகுதிகளிலிருந்தும் மற்றும் சிந்து, காந்தாரம், பாக்திரியா, சுவத், இமயமலை, இலங்கை, சீனா, மியான்மர், தாய்லாந்து, கிரேக்கம் போன்ற ஒன்பதிற்கும் மேற்பட்ட நாடுகளிலிருந்து பிக்குகள் மூன்றாம் பௌத்த சங்கத்தில் கலந்து கொண்டனர். மூன்றாம் பௌத்த சஙகத்தில் தேரவாத பௌத்த பிக்குகள் அதிகம் கலந்துகொண்டதாக அறியப்படுகிறது. மூன்றாம் பௌத்த சங்கத்தில் சர்வாஸ்திவாத பௌத்தர்கள் கலந்து கொண்டதாக குறிப்புகள் இல்லை.
மூன்றாம் பௌத்த சங்கம் கிமு 247ல் பாடலிபுத்திரம் அருகில், மௌரியப் பேரரசர் அசோகரின் ஆதரவில் மொகாலிபுத்த தீசர் தலைமையில் கூட்டப்பட்டதாக அறியப்படுகிறது. ஆனால் அசோகர் கல்வெட்டுக்கள் எதிலும் மூன்றாம் பௌத்த சங்கம் கூட்டப்பட்டதற்கான குறிப்புகள் இல்லை.
அபிதம்மபிடகத்தின் ஐந்தாவது புத்தகத்தில் குறிப்பிட்ட சில விளக்கங்கள், மூன்றாம் பௌத்த சங்கத்தில் பரிசோதனை செய்யப்பட்டு, சில கருத்துகள் மறுக்கப்பட்டது.
மாற்றாக, எஸ் எஸ் எல் சி சான்றிதழை பெற்றுக்கொண்ட பிறகு, ஒரு தொழில் நுட்ப பயிற்சி நிறுவனத்தில் கலந்துகொள்ள ஒரு மாணவர் தேர்வு செய்யலாம், அங்கு இயந்திர த் தொழில் சம்பந்தமான திறன்களைப் பயிற்றுவிக்க முடியும். மேலும் பொறியியல் மற்றும் பட்டயப் படிப்பு மூன்று வருட படிப்பிற்காக பல் தொழில் நுணுக்கங்களைக் கற்பிக்கும் நிறுவனமான பாலிடெக்னிக்கில் சேரலாம். எஸ் எஸ் எல் சியை முடித்த பிறகு தொழிற்கல்வி தொடர்பான படிப்புகளில் சேர இது வழிவகுக்கும். தற்போது வேலைவாய்ப்பு நோக்கங்களுக்காக இந்திய அரசாங்கத்தின் கீழ் ஒரு கடவுச் சீட்டு பெற எஸ் எஸ் எல் சி கல்வித்தகுதி தேவை.
இடைநிலைப் பள்ளி இறுதி வகுப்புச் சான்றிதழ் சுருக்கமாக எஸ் எஸ் எல் சி என்பது இந்தியாவில் உயர்நிலை படிப்பு மட்டத்தில் ஆய்வின் முடிவில் பரிசோதனைக்குப் வெற்றிகரமாக நிறைவு செய்த ஒரு மாணவர் மூலம் பெறப்பட்ட ஒரு சான்றிதழ் ஆகும். இந்தியாவில் எஸ் எஸ் எல் சி தேர்வை, 10 ஆம் வகுப்பு பொது தேர்வு எனவும், 10 ஆம் வகுப்பு பரீட்சை எனவும் பொதுவாக அழைக்கப்படுகிறது. எஸ் எஸ் எல் சி இந்தியாவில், குறிப்பாக கேரளா, கர்நாடகா, தமிழ்நாடு ஆகிய பல மாநிலங்களில் பிரபலமான ஒரு பொதுவான தகுதித் தேர்வாகும்.
எஸ் எஸ் எல் சியை வெற்றிகரமாக முடிந்தபிறகு, தனது கல்வியை தொடர விரும்பும் ஒரு மாணவர், தேர்வு செய்யும் நிபுணத்துவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஒரு பாடத்திட்டத்தில் இணைகிறார். இது ஒரு பல்கலைக்கழகத்திற்குள் நுழைவதற்குப் போதுமான அறிவை அளிக்கிறது, இது இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே முன்கூட்டிய பல்கலைக்கழக பாடமாக என அழைக்கப்படுகிறது.மேலும் இந்த ஆய்வின் படி ஒரு மாணவர் இளங்கலை படிப்புகளுக்கு ஒரு பல்கலைக்கழகத்தில் நுழையலாம்.
இந்தியக் கல்வி முறையானது அடிப்படையில் ஐந்தாண்டு ஆரம்ப பள்ளிக் கல்வியை கொண்டுள்ளது, அதன்பிறகு ஐந்து ஆண்டுகள் இரண்டாம்நிலைப் பள்ளிக் கல்வியாக உள்ளது. இரண்டாம்நிலை பள்ளிப் படிப்பின் இறுதியில், இந்த எஸ் எஸ் எல் சி தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாகும். இந்த சான்றிதழைப் பெறுவதற்கு, மாணவர் தனது அடிப்படைப் பள்ளி அல்லது அடிப்படைக் கல்வியை நிறைவுசெய்ததாக கருதப்படுகிறார்.
மத்தியதரைக் கடலில் இருந்து வடமேற்கு வளிமண்டலக் காற்றானது, எகிப்தின் வடக்கு கரையோரப் பகுதிகளில் மலைத் தொடரின் குறுக்கீடின்றி வீசுகிறது. இதனால் அப்பகுதியில் ஆண்டு முழுவதும் வெப்பநிலை மிதமாக இருக்கும். இதன் விளைவாக, சராசரி குறைந்த வெப்பநிலையானது குளிர்காலத்தில் இலிருந்து கோடையில் வரையும், சராசரி உயர் வெப்பநிலையானது குளிர்காலத்தில் முதல் கோடையில் வரை மாறுபடும். கடலோரப் பகுதிகளில் வெப்பநிலை மிதமானதாக இருந்தாலும், வடதிசை காற்றுகளிலிருந்து தொலைவில் உள்ள உள்நாட்டுப் பகுதிகளின் வெப்பநிலை அதிகமாக இருக்கும். மத்திய மற்றும் தெற்குப் பகுதிகளில், பகல்நேர வெப்பநிலை அதிகமாக இருக்கும். எகிப்தின் பாலைவன பகுதிகளில் அமைந்துள்ள அசுவான், அல்-உக்சுர், அசியுட் அல்லது சோகாக் ஆகிய இடங்களின் வெப்பநிலை போன்று, கோடைகாலங்களில் சராசரியாக உயர் வெப்பநிலையானது என்ற அளவில் இருக்கும்.
ஒவ்வொரு ஆண்டும், மார்ச் முதல் மே வரை, தெற்கில் அல்லது தென்மேற்கில் இருந்து மிகவும் சூடான, உலர் மற்றும் தூசி காற்று வீசும். இந்த காற்று கமசின் என்று அழைக்கப்படுகிறது. வறண்ட காற்று ஓட்டம் தொடர்ந்து பரந்து பாலைவன பகுதிகளில் மீது வீசும் போது, அதனுடன் மணல் மற்றும் தூசி துகள்கள் சேர்ந்து, இறுதியாக மணற்புயலாக உருமாறுகின்றது. எகிப்தின் மீது இந்த காற்று வீசும்போது, வெப்பநிலை அதிகபட்சமாக 45 க்கு உயர்ந்து, குறைந்த ஈரப்பதம் 5% க்கும் குறைகிறது. கமசின் காற்றினால் திடீரென ஆரம்ப வெப்ப அலைகளும் மிக உயர்ந்த வெப்பநிலை பதிவுகளும் எகிப்தில் ஏற்படுகிறது.
எகிப்தின் வடக்குக் கரையோரப் பகுதி சராசரியாக 20மி.மீ - 200 மீமீ மழைப்பொழிவைப் பெறுகிறது. எனினும் கெய்ரோவுக்கு தெற்கே, மத்திய மற்றும் தென்பகுதிகளின் சராசரி மழைப்பொழிவு ஆகக் குறைகிறது. அலெக்ஸாண்டிரியா, ரபா மற்றும் அவற்றைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளே எகிப்தின் மழைமிகு பகுதிகளாகும். எகிப்தின் சூரியஒளி நேரம் மிகவும் அதிகமானதாக உள்ளது. அலெக்ஸாண்டிரியா போன்ற வடக்குப் பகுதிகளில் 3300 மணியளவிலிருந்தும் தெற்கே உள்நாட்டுப் பகுதிகளில் 4000 மணியளவு வரையானதாகவும் உள்ளது.
எகிப்தின் காலநிலை சூடான பாலைவன சூழலைக் கொண்டுள்ளது . குளிர்காலத்தில் மழைப்பொழிவைப் பெறும் வடக்கு நடுநிலக் கடலோரப் பகுதியை தவிர, பொதுவாக நாட்டின் அநேகப் பகுதிகள் மிகவும் வறண்டு காணப்படுகின்றது. பகல்நேர வெப்பநிலை வடக்கு கரையோரத்தில் மிகவும் மிதமானதாக இருப்பினும் கோடை மாதங்களில் தீவிர வெப்பமே எகிப்தின் பொதுவான காலநிலை அம்சமாகும்.
ரஃபா மற்றும் அலெக்ஸாண்டிரியா ஆகியவை மிகவும் வெப்பமான இடங்களாகும். அசிட் வறண்ட நகரமாகும். அஸ்வான் மற்றும் லக்சர் ஆகியவை வெப்பமான கோடை நாட்கள் கொண்ட நகரங்களாகும்.
ஆதிகாலத் தனிமங்கள் என்பவை மக்கள் ஆதிகாலந்தொட்டே கண்டறிந்து பயன்படுத்திய தனிமங்களைக் குறிக்கும். தங்கம், வெள்ளி, தாமிரம், வெள்ளீயம், ஈயம்,இரும்பு, பாதரசம் ஆகியவை பண்டைய காலத்தில் அடையாளம் காணப்பட்டு பயன்படுத்தப்பட்ட ஏழு உலோகங்கள் ஆகும். இந்த ஏழு உலோகங்களிலிருந்துதான் நவீன உலகம் உருவாகியிருக்கிறது. 13 ஆம் நூற்றாண்டில் ஆர்சனிக் கண்டுபிடிக்கப்படும் வரை அவை மட்டுமே அறியப்பட்ட அடிப்படை உலோகங்களாக இருந்தன.
வெள்ளீயம் மற்றும் இரும்பு ஆக்சைடுகளாகக் கிடைத்தன. கார்பனோராக்சைடுடன் சேர்த்து 900 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலைக்கு சூடுபடுத்தி ஒடுக்குவதால் இவை பிரித்தெடுக்கப்பட்டன.
ஆதிகாலத் தனிமங்களாக இருந்தாலும் வெள்ளீயமும் ஈயமும் பூர்வீகமாகத் தோன்றியவை என்றும் தங்கமும் வெள்ளியும் இயற்கையில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டவை என்றும் கருதப்பட்டன.
கோவா மாநிலத்தில் உள்ள அஞ்சுனா பகுதியில் மிங்குவேல் மரியானோ டிசூசா - மரிய பெர்பெத்துவா மகால்ஹேஸ் தம்பதியருக்கு 6வது குழந்தையாக 1869 சனவரி 21ந்தேதி ஆக்னெலோ பிறந்தார். இவரது முழுப் பெயர் ஆக்னெலோ குஸ்தாவோ அதோல்பொ டிசூசா. பக்தி மிகுந்த குடும்பத்தில் பிறந்த இவரும் சிறு வயது முதலே ஞான காரியங்களில் ஆர்வம் கொண்டவராக திகழ்ந்தார். திருப்பலியில் குருக்கள் ஆற்றும் மறையுரைக் கேட்டு மனதில் பதித்து, மற்ற சிறுவர்களுக்கு மறைக்கல்வி போதிக்கும் அளவுக்கு திறமை பெற்றிருந்தார். ஆக்னெலோவை விட வயதில் மூத்தவர்களும் அவரது மறைக்கல்வி போதனையைக் கேட்க ஆர்வம் காட்டினர். பதினோராம் வயதில் தமது பெற்றோரை இழந்த இவருக்கு, குடும்பத்தின் மூத்த சகோதரர்கள் வழிகாட்டியாகத் திகழ்ந்தனர்.
குருவான பின்னர் பத்து ஆண்டுகள் சபை இல்லத்திலேயே வாழ்ந்த ஆக்னெலோ, நற்செய்தி பணிக்காக தம்மையே தயார் செய்தார். 1908 செப்டம்பர் 8ந்தேதி மரியன்னை பிறந்த நாளில், தம்மை மறைபரப்பு பணிக்கென அர்ப்பணிப்பதாக இவர் கடவுளுக்கு வாக்கு கொடுத்தார். சிரோதா, சான்வொர்தம் , கும்தா ஆகிய பகுதிகளில், அருட்தந்தை ஆக்னெலோ மறைப்பணியில் ஈடுபட்டார். அங்கு வாழ்ந்த மக்களுக்கு ஆன்மிக வழிகாட்டியாகவும், ஆலோசகராகவும், நல்ல குருவாகவும் திகழ்ந்தார். 1918ல் ராச்சோல் மறைமுதுவர் குருமடத்தின் ஆன்மிக இயக்குநராக இவரை கோவா பேராயர் நியமித்தார்.
ஏற்கனவே கத்தோலிக்க குருவாக இருந்த தமது மூத்த சகோதரர் அளித்த ஊக்கத்தால், ஆக்னெலோவும் குருத்துவ வாழ்வைத் தேர்ந்துகொண்டார். ராச்சோலில் உள்ள மறைமுதுவர் குருமடத்தில் மெய்யியலும் இறையியலும் பயின்றார். அடிக்கடி உடல்நலம் பாதித்த வேளையிலும் விடாமுயற்சியுடன் பயிற்சியைத் தொடர்ந்த இவர், 1897 சூலை 17ந்தேதி 'பில்லர் புனித பிரான்சிஸ் சேவியர் மறைபரப்பு பணியாளர்கள்' சபையில் இணைந்தார். 1898 செப்டம்பர் 24ந்தேதி கிழக்கிந்திய மறைமுதுவரும் பேராயருமான அந்தோனியோ செபஸ்தியாவோ வாலெந்தே, இவரை குருவாக திருநிலைப்படுத்தினார்.
ஆக்னெலோ குஸ்தாவோ அதோல்பொ டிசூசா பில்லர் புனித பிரான்சிஸ் சேவியர் மறைபரப்பு பணியாளர்கள் சபையைச் சேர்ந்த கத்தோலிக்க குரு ஆவார். போர்த்துகேய இந்தியாவின் கோவா மாகாணத்தில் கிறிஸ்தவ மறைபரப்பு பணிகளில் ஈடுபட்ட இவர், கத்தோலிக்க திருச்சபையால் வணக்கத்திற்குரியவர் என்று போற்றப்படுகிறார்.
எறியப்படும் பந்தொன்றின் இயக்கம் பொதுவாக எறிய இயக்கத்தினால் விளக்கப்படுவதுடன், அதன் கணத்தாக்கம் மீள்தன்மைக் குணகத்தினூடாக பண்பாக்கம் பெறுகிறது. எறிய இயக்கம் புவியீர்ப்பு, பின்னிழு விசை, மேக்னெஸ் விளைவு, மிதப்பு விசை ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்படும் அதேவேளை, கணத்தாக்க விளைவு பந்தின் இயல்பு, மோதும் மேற்பரப்பின் இயல்பு, மோதும் வேகம், சுழற்சி, வெப்பநிலை அழுத்தம் போன்ற உள்ளூர் நிலைமைகளினால் பாதிப்புறுகின்றது. நியாயமான விளையாட்டை உறுதி செய்வதற்காகப் பெரும்பாலான விளையாட்டுக் கட்டுப்பாட்டு அமைப்புக்கள் பந்துகளின் துள்ளும் தன்மைக்கு எல்லைகளை விதிப்பதுடன், பந்தின் காற்றியக்க இயல்புகளை மோசடியாக மாற்றும் வகையில் செயற்படுவதற்குத் தடையும் விதித்துள்ளன. பந்துகளின் துள்ளும் தன்மை, பழமையான இடையமெரிக்கப் பந்துவிளையாட்டுக் காலத்தில் இருந்தே விளையாட்டுகளில் முக்கியமான அம்சமாக இருந்துவந்துள்ளது.