polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
குரு-சீடப் பரம்பரையிலேயே இஞ்ஞான நெறியானது தலைமுறை தலைமுறையாகக் கடத்தப்பட்டு வந்திருக்கின்றது. நேபாளம், மராட்டியம், குஜராத் பகுதிகளில் அதிக நாத சைவர்கள் வாழ்கின்றார்கள். கடந்தநூற்றாண்டில் இஞ்சேகிரி நாத சைவ மடத்தைச் சேர்ந்த "நிசார்க்கதத்த மகராஜ்" எனும் பெருமகனாரால், இந்நெறிக்குப் புத்துயிரூட்டப்பட்டதைத் தொடர்ந்து வடநாட்டில் இன்றும் அது நீடித்து நிலைத்துநிற்கின்றது. சாக்தர்கள் அல்லது தாந்திரீகர்கள் என்று தவறாகக் கருதப்படுவோரையும் சேர்த்து சுமார் ஏழரை இலட்சம் சித்த சித்தாந்த - நாத சைவர்கள் வாழ்கின்றனர். இஞ்சேகிரி மடம், நாத சைவத்துடன் மாத்திரமன்றி, வீரசைவத்துடனும் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டதாகும்.
இலங்கையின் யோகர் சுவாமியின் சீடரும் அமெரிக்க ஹவாய் தீவில் சைவ சித்தாந்த ஆதீனத்தை நிறுவியவருமான சிவாய சுப்ரமணியசுவாமி, யோகர் சுவாமிகள், நாத சைவத்தின் ஒரு கிளையின் வாரிசு என உறுதி கூறுகின்றார். இமயத்திலிருந்து வந்த ஒரு குருதேவர் மூலம் வழங்கப்பட்ட தமது செம்பெருந்தாயம் "நந்திநாத செம்பெருந்தாயம்" என்றும், இது நாத சைவம் அல்லது "ஆதிநாத செம்பெருந்தாயத்தின்" இன்னொரு கிளை என்றும் அவர் தன் நூல்களில் குறிப்பிடுகின்றார். ஆதிநாத செம்பெருந்தாயம் ஈசனால் நேரடியாக உபதேசிக்கப்பட்டது என்றும், நந்திநாத செம்பெருந்தாயம் நந்திதேவர் மூலம் திருமூலர் முதலான எட்டுச்சீடர்களுக்கு வழங்கப்பட்டது என்றும் சொல்லப்படுகின்றது.
சைவ செம்பெருந்தாயங்களில் ஒன்றான நாத செம்பெருந்தாயம், "நாதரின்" வழி எனப் பொருள் பெறுவது. தனது தோற்றம், ஆதிநாதனான சிவனுடன் ஆரம்பமாவதாக இது கூறிக்கொள்கின்றது. ஈசனிலிருந்து பல மகான்கள், சித்தர்கள் ஊடாக வந்த இச்சைவஞானம், இறுதியில் கோரக்கர் மற்றும் மச்சேந்திரர் ஆகியோர் மூலம், நவநாத சித்தர்கள் எனும் ஒன்பதின்மர் கொண்டு உலகுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டதாக நம்பப்படுவதுடன், கோரக்கரின் காலம் கி.பி 11ஆம் நூற்றாண்டு எனப் பொதுவாகச் சொல்லப்படுகின்றது. கோரக்கரையும் மச்சமுனிவரையும், "மகாசித்தர்" என்ற பெயரில் திபெத்திய பௌத்தர்கள் ஏற்றுக்கொண்டிருக்கின்றார்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்க விடயமாகும்.
நாத சைவம் அல்லது சித்த சித்தாந்தம் என்பது சைவ சமயத்தின் பிரிவுகளில் ஒன்று ஆகும்.நாஸ்தம், கோரக்க பந்தம், சித்தயோகி செம்பெருந்தாயம், ஆதிநாத செம்பெருந்தாயம், நாத மதம், சித்த மார்க்கம் என்பன இதன் வேறுபெயர்கள். கோரக்கர், மச்சேந்திரர் ஆகியோரால் இதன் குருபரம்பரை ஆரம்பமானதாக நம்பப்படுகின்றது. இது திருக்கயிலையிலிருந்து நந்திநாதரிடம் கற்ற எட்டுச் சீடர்களின் வழியே பரப்பப்பட்ட மூலசைவத்தின் இன்னொரு வடிவம் என்றும் கொள்ளப்படுகின்றது. நாத சைவத்தின் கோரக்கநாதர் மடம் உத்தரப்பிரதேசத்தில் உள்ளது.
நீரும் குமிழியும் போல, சிவம் சீவன் இடையிலான தொடர்பு என சித்த சைவ நூல்கள் விவரிக்கின்றன. புடவியின் முதற்காரணியும் நிமித்தகாரணியும் சிவமே. சிவத்துடன் தன் இருப்பை உணரும் "சமாதி" எனும் யோகநிலை மூலம் ஒரு யோகி, ஞானம் அடையலாம். அதுவே வீடுபேறும் ஆகும். இவ்வீடுபேறு பெற்றோர் சீவன்முக்தர்கள் ஆவர். சில இடங்களில் சங்கர அத்துவிதம் போலவும், சில இடங்களில் சித்தாந்த சைவத்தை ஒத்தும், சித்த சித்தாந்தத்தின் கோட்பாடுகள் காணப்படுகின்றன.
மச்சேந்திர நாதர், கோரக்க நாதர், சலந்தரநாதர், இரேவண நாதர், நாகநாதர், ககினிநாதர், கிருஷ்ணபாதர், சரபதிநாதர் என்போர் நவநாத சித்தர் எனும் ஒன்பதின்மர் தொகுதியில் அடங்குகின்றனர். மச்சேந்திரரே ஆதிநாதனான ஈசனிடம் பாடம் கற்றவர் என்றும், அவர் கோரக்கரின் குரு என்றும், பின் கோரக்கரிலிருந்து ஏனைய நாதர்களூடாக நாத சைவம் வழிவழியாகக் கற்பிக்கப்பட்டது என்றும் சொல்லப்படுகின்றது.
சைக்சின் குரங்கு என்னும் குரங்கு ஆங்கிலேய இயற்கையியலாளர் கேணல் வில்லியம் என்றி சைக்ஃசு என்பாரின் பெயரால் வழங்கும் ஆப்பிரிக்காவில் காணப்படும் வெண்தொண்டைக் குரங்கு ஆகும். இதனை சமாங்கோ குரங்கு என்றும் அழைப்பார்கள். இக்குரங்கின் அறிவியல் இனப்பெயர் செர்க்கோப்பித்தேக்கசு என்பதாகும். இப்பெயரில் இலத்தீனில் செர்க்கோசு என்பது கெர்க்கோசு எனப்படும் கிரேக்க மொழிச் சொல்லிலிருந்து வந்ததாகும். இதன் பொருள் வால். பித்தேக்கசு என்பது கிரேக்கச்சொல்லான என்பதிலிருந்து பெற்றது. இதன்பொருள் வாலில்லா மாந்தக்குரங்கு, ஆங்கிலத்தில் , என்று பொருள். இதன் தமிழ்ப்பெயர் நெடுவால் பெருங்குரங்கு. இக்குரங்கு நீலக்குரங்கு என்னும் அதே இனத்தைச் சேர்ந்த குரங்குதான், ஆனால் தொண்டைப்பகுதியில் வெள்ளைத் திட்டு இருக்கும் எனவே வெண்தொண்டைக் குரங்கு என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது. எத்தியோப்பியா, தென்னாப்பிரிக்கா, மக்களாட்சிக் காங்கோக் குடியரசு ஆகிய நாடுகளில் காணப்படுகின்றது. உச்சந்தலையிலும் வெண்கீற்றுகள் இழையோடு இருக்கும்.
வழமையாக நிகாங் ஆடை சிவ சுவரூபா எனப்படுகின்றது: இதன் பொருள் "சிவனின் தோற்றம்" என்பதாகும். சிவனின் தோல்நிறத்தை ஒட்டி மின்சார நீலத்தில் ஆடை அணிந்துள்ளனர்; மணிக்கட்டுகளில் இரும்பு வளையல் அணிந்துள்ளனர் ; உயரமான கூம்புவடிவ தலைப்பாகைகளில் இரும்பு வளையங்கள் வரிசையாக உள்ளன; அனைவரும் மரபார்ந்த வாளையும் வைத்துள்ளனர். முழுமையாக ஆயுதமேந்திய நிலையில் வலது இடையில் வளைந்த தல்வாரையோ நேரான கண்டாவையோ வைத்திருப்பர்; இடது இடையில் கட்டார் எனப்படும் வாளை வைத்திருப்பர்; எருமைத் தோலாலான கேடயத்தை முதுகிலும், பெரிய சக்கரத்தையும் இரும்புச் சங்கிலியையும் கழுத்திலும் கொண்டிருப்பர். போர்க்காலங்களில் நிகாங்கின் உடலில் இருக்கும் இவை அவர் வைத்திருக்கும் ஆயுதத்தை இழக்கும்வரை நீக்கப்படாது. உதைக்கும்போது காயமேற்படுத்துவதற்காக காலணிகளின் கால்விரல் பகுதி இரும்பினால் கூர்மையாக இருக்கும்.
நிகாங் ஆயுதமேந்திய சீக்கிய ஒழுங்காகும். இவர்கள் அகாலி என்றும் குறிப்பிடப்படுகின்றார்கள். நிகாங் குழுவினர் ஃபதேசிங்கின் வழியைப் பின்பற்றியவர்கள், அவரணிந்த உடைகளைப் போன்றே உடுத்துகின்றனர் என்று சிலரும் குரு அர்கோவிந்த் உருவாக்கிய "அகால் சேனை"யிலிருந்து வந்தவர்கள் என்று சிலரும் கருதுகின்றனர். துவக்க கால சீக்கிய இராணுவ வரலாற்றில் நிகாங்கினர் பங்கு குறிப்பிடத்தக்கதாக இருந்தது; தங்களைவிட எண்ணிக்கையில் கூடிய எதிரிகளையும் வெற்றி பெற்றதற்காக அறியப்படுகின்றனர். போர்க்களங்களில் இவர்களது வீரமும் தயவின்மையும் பெரிதும் புகழப்படுகின்றது. ரஞ்சித் சிங்கின் கரந்தடிப் போர் அணிகள் நிகாங்குகளை வைத்தே உருவாக்கப்பட்டது.
இவர்களது உயரமான தலைப்பாகைகளாலும் தனிப்பட்ட போர் வளையங்களாலும் பெரிதும் அறியப்படுகின்றனர். அவர்களது தலைப்பாகைகள் உச்சியில் கூர்மையாக இருக்கும். இங்கு திரிசூலம் செருகப்பட்டிருக்கும். இதன்மூலம் அருகில் வந்த எதிரியை குத்த முடியும். இன்றும், நிகாங் ஐந்து ஆயுதங்களின் --சக்கரம், கண்டா , கருடு , கீர்ப்பன், தீர் -- சிறுநகல்களை தங்கள் தலைப்பாகைகளில் அணிகின்றனர்.
குவாலியர் அரசு மராத்தியப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர் சிந்தியா வம்சத்தவர்கள், குவாலியர் பகுதியை தன்னாட்சி உரிமையுடைய நாடாக ஆண்டனர். பிரித்தானிய இந்தியா ஆட்சியில், துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்றுக் கொண்ட குவாலியர் அரசு, பிரித்தானிய இந்திய அரசுக்கு ஆண்டு தோறும் திறை செலுத்தி ஆண்டனர். பிரித்தானிய இந்திய அரசு, குவாலியர் மன்னருக்கு 21 குண்டுகள் முழங்க மரியாதை செய்தது. 18ஆம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் ரானோஜி சிந்தியா என்பவரால் நிறுவப்பட்ட குவாலியர் இராச்சியம், மராத்தியப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர், புதிதாக நிறுவப்பட்ட மராத்திய கூட்டமைப்பின் ஒரு பகுதியாக விளங்கியது. மத்திய இந்தியாவில் மிகப்பெரிய இராச்சியமாக குவாலியர் விளங்கியது. மகாத்ஜி சிந்தியாவின் ஆட்சிக் காலத்தில் குவாலியர் அரசு வட இந்தியாவில் முக்கிய சக்தியாகவும்; மராத்திய கூட்டமைப்பின் வலு மிக்க நாடாகவும் விளங்கியது.
பத்தாம் நூற்றாண்டில் நிறுவப்பட்ட குவாலியர் இராச்சியத்தை, கி பி 1398இல் தில்லி சுல்தான்கள் கைப்பற்றினர். பின்னர் 1528 முதல் 1731 முடிய முகலாயர் பேரரசிற்கு உட்பட்டிருந்தது. ஆங்கிலேய-மராத்தியப் போர்களின் முடிவில் மராத்தியப் பேரரசு சிதறியது. பின் வந்த மராத்திய கூட்டமைப்பும் ஆங்கிலேயர்களிடம் தோற்றது. பின்னர் 1731இல் குவாலியர் இராச்சியத்தின் மன்னராக 1731இல் ரானோஜிராவ் சிந்தியா முடிசூட்டிக் கொண்டார். பின்னர் அவரது சிந்தியா குல வழித்தோன்றல்கள் குவாலியர் இராச்சியத்தை இந்தியப் பிரிவினைக்குப் பின்னர் 1947 முடிய ஆண்டனர்.
குவாலியர் இராச்சியத்தின் மொத்தப் பரப்பளவு 64,856 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்டது. இந்த இராச்சியம் குவாலியர் வடக்கு மண்டலம் மற்றும் மால்வா தெற்கு மண்டலம் என இரண்டாக பிரிக்கப்பட்டிருந்தது.
44,082 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட குவாலியர் மண்டலத்தின் வடக்கிலு, வடகிழக்கிலும், வடமேற்கிலும் சம்பல் ஆறும், இராஜபுதனா முகமை மற்றும் மத்திய மாகாணமும், கிழக்கில் அவத் மற்றும் ஆக்ரா ஐக்கிய மாகாணப் பகுதிகளும், தெற்கில் போபாலும் மேற்கில் இராஜபுதனா முகமையும் எல்லைகளாக கொண்டது.
நிர்வாகக் காரணங்களால் குவாலியர் அரசு வடக்கு குவாலியர் என்றும் தெற்கு மால்வா என இரண்டு பிராந்தியங்களாக பிரிக்கப்பட்டிருந்தது. வடக்கு குவாலியர் பிராந்தியத்தில் தற்கால குவாலியர் மாவட்டம், பிண்டு மாவட்டம், சியோப்பூர் மாவட்டம், தோன்வார்கார் மாவட்டம், இசாகார் மாவட்டம், பில்சா மாவட்டம் மற்றும் நார்வார் மாவட்டங்கள் இருந்தன. மால்வா பிராந்தியத்தில் உஜ்ஜைன் மாவட்டம், மண்டசௌர் மாவட்டம், அம்ஜெரா மாவட்டங்கள் இருந்தன.
ஆங்கிலேய-மராத்தியப் போர்களின் முடிவில் மராத்தியப் பேரரசு வீழ்ச்சியடைந்ததால், குவாலியர் அரசு பிரித்தானிய இந்தியப் பேரரசிற்கு அடங்கிய மன்னராட்சி பகுதியாக மாறியது. மத்திய இந்தியாவில் மிகப்பெரிய இராச்சியமாக குவாலியர் விளங்கியது.
1947இல் இந்தியப் பிரிவினைக்குப் பின்னர் இந்தியாவின் அரசியல் ஒருங்கிணைப்பு சட்டப்படி, குவாலியர் இராச்சியம் இந்திய அரசுடன் இணைக்கப்பட்டு, இந்தியாவின் மத்திய பாரத மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது.
எந்த ஒரு நிறுவன அமைப்பும் தமது எண்ணங்களை வளர்ப்பதற்கும் தமது செயற்பாடுகளை உறுதிப்படுத்துவதற்கும் சின்னங்களைப் பயன்படுத்துகின்றன.இவ் வகையில் எமது பாடசாலைச் சின்னமும் மாணவர்களின் இலட்சியத்தை வரிந்து ஒன்று திரட்டப்பட்டதாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.எமது பாடசாலையின் அமரர்.பொன்.கந்தையனார் அதிபராக இருந்த 1971-1976 இற்கு இடைப்பட்ட காலப்பகுதியில் திருநாவுக்கரசு நாயனாரின் திருவுருவத்தை தாங்கியதாகவே பாடசாலைச் சின்னம் அமைந்திருந்தது.பின்னர் திரு.க.பேரம்பலம் அவர்கள் அதிபராக இருந்த 1976-1987 இற்கு இடைப்பட்ட காலப்பகுதியிலேயே தற்போது உள்ள சின்னம் நடைமுறைக்கு கொண்டுவரப்பட்டது.
1928 ஆம் ஆண்டில் திருநாவுக்கரசு நாயனார் மடாலயத்தில் சைவப் பாடசாலைகளை நிர்வகிக்கும் பொறுப்புக்களுடைய ‘சைவ வித்தியாவிருத்தி சங்கம்′ இப்பாடசாலையை சைவப் பாடசாலையாக முதன்முதல் ஆரம்பித்து வைத்தது.இப்பாடசாலையின் முதல் அதிபராக ஐ.முருகேசு பணியாற்றினார்.இப்பாடசாலை திருநாவுக்கரசு வித்தியாலயம் என்ற பெயருடன் ஏறக்குறைய 200 மாணவர்கள் கொண்ட பாடசாலையாக விளங்கியது.தொடர்ந்து நுணாவிலைச் சேர்ந்த ஏ. என்.வேலுப்பிள்ளை, மறவன்புலோ வாசியான திரு.எஸ்.பொன்னையா ஆகியோர் அதிபர்களாக கடமையாற்றினார்கள்.
தொடர்ந்து கொடிகாமத்தை பிறப்பிடமாகக் கொணட திரு.கந்தையா முருகேசு என்பவரை அதிபராக இப்பாடசாலை பெற்றுக்கொண்டது.நீணட காலம் அதிபராக பணிபுரிந்து பாடசாலைக்கு நல்லன செய்து நற்பெயர் பெற்றுக் கொண்ட அதிபர்கள் வரிசையில் இவரும் அடங்குவார்.மாணவர் தொகையைப் பொறுத்த மட்டில் சிறிய பாடசாலையாக இருந்தும் அதிக எண்ணிக்கை கொண்டதாகக் காணப்பட்டது.அத்துடன் பொருத்தமான ஒரு கேந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வரவேற்கத் தக்க இடத்தில் அமைந்துள்ளமையும் பாடசாலையின் வளர்ச்சிக்கு காரணமாயிற்று.
1991 இல் அனுபவ முதிர்ச்சியும்,ஆற்றல் மிகுதியும் கொண்ட திரு.ச.சின்னத்தம்பி அவர்கள் சாவகச்சேரி கல்வி வலயத்திற்கு பதவி உயர்வு பெற்றுச் செல்ல திரு.இ.கைலைநாதன் அவர்கள் அதிபர் கடமையை ஏற்றுக்கொண்டார்.இக்காலத்தில் திரு.ஐ.சின்னையா அவர்கள் உசன் இராமநாதன் மகா வித்தியாலயத்திற்கும் பின்னர் அதிபராக எழுதுமட்டுவாழ் அரசினர் வித்தியாலயத்திற்கும் பதவி உயர்வு பெற்றுச் சென்றார்.நல்லாசிரியராக பல்லாயிரக்கணக்கான மாணவர்களை உருவாக்கிய பெருமை கொண்ட திரு.இ.கைலைநாதன் அவர்கள் அதிபராக கடமையை ஏற்றபோதிலும் அவரின் சேவை குறுகிய காலத்தில் நிறைவு பெற்று விட்டது.இக் குறுகிய காலசேவையில் கொத்தணி அங்கத்துவ பாடசாலைகள் உட்பட பல பாடசாலைகள் அவரின் நிர்வாகச் சிறப்புக்கள் பலவற்றை கற்றுக் கொண்டன.22.04.1992 திரு.இ.கைலைநாதன் அவர்கள் தென்மராட்சி கல்வி வலயத்திற்குப் பதவி உயர்வு பெற்றுச் செல்ல அவரின் துணை அதிபரான கல்லூரி மிளிர்வதற்கு அரும்பணி ஆற்றிய 22 வருடங்களாக சேவையை தனதாக்கிக் கொண்ட அதிபர் திரு.தம்பு.கந்தையா அவர்கள் அதிபராக பதவி ஏற்றுக் கொண்டார்.
1971 ஆம் ஆண்டு கொடிகாமம் வாசியான திரு.பொன்.கந்தையனார் அவர்கள் அதிபராகக் கடமை ஏற்றார்.இவர் காலத்தில் இவருக்கு உறுதுணையாக துணையதிபராக திரு.வ.கனகலிங்கம் அவர்களும் முனைப்பான ஆசிரியராக திரு.க.இராசதுரையும் கடமையாற்றினார்கள். திரு.பொன்.கந்தையனாரது சேவைக்காலம் பாடசாலை வரலாற்றில் முக்கிய காலப்பகுதி ஆகும்.நல்லன பல புரிந்து பாடசாலையின் எழுச்சிக்கும் உயர்ச்சிக்கும் வழி பல வகுத்து பாடசாலை வரலாற்றில் தனக்கென ஒரு தனியிடம் பெற்றவர் திரு.பொன்.கந்தையனார் அவர்கள்.இக்காலத்தில் பாடசாலையின் மாணவர் தொகையை அதிகரித்து பாடசாலையை உயர்த்தும் பொருட்டு வீடு வீடாகப் பிரச்சாரம் செய்தவர் திரு.க.இராசதுரை ஆசிரியர்.இதன் பொருட்டு பிள்ளைப் பிடி வாத்தியார் எனும் பட்டப் பெயரையும் பெற்றுக் கொண்டார்.
1990 இல் அத்திவாரம் இடப்பட்ட 90*25 அளவுள்ள மேல்மாடிக்கட்டிடத்தின் கீழ் மாடி . நிறுவனம் நிதியும்,சீமெந்தும் வழங்க பெற்றோரின் உதவியுடன் பூர்த்தி செய்யப்பட்டது.2004 ஆம் ஆண்டில் இதே கட்டிடத்தில் மாகாணக்கல்வி அமைச்சின் உதவியுடன் கணினிக்கூடம் நிர்மானிக்கப்பட்டது.இக்கணினிக்கூடத்திற்கு மத்திய கல்வி அமைச்சினால் 12 கணினிகள் வழங்கப்பட்டன.அத்துடன் கனடா வாழ் நலன் விரும்பிகளிடமிருந்து நன்கொடையாகப் பெற்று கனடாவிலுள்ள திரு.வே.துரைசிங்கம் அவர்களால் 08 கணினிகளும்,லண்டனில் உள்ள பழைய மாணவன் திரு.சு.சபேசன் அவர்களால் 06 கணினிகளும்,கனடாவிலுள்ள திரு.த.கோபாலகிருஷ்ணன் எனும் பழைய மாணவனால் ஒரு கணினியும் வழங்கப்பட்டு மொத்தமாக 27 கணினிகள் கணினிக்கூடத்திலிருந்தன.
பெற்றோர்,இளைஞர்கள்,நலன்விரும்பிகள் எல்லோரது ஒத்துழைப்போடும் விளையாட்டு மைதானம் ஒன்று அமைக்கப்பட்டதும் அதிபர் திரு.பொன்.கந்தையனார் அவர்கள் காலத்தில் ஆகும்.1974 இல் க.பொ.த சாதாரணதர வகுப்புக்கள் ஆரம்பிக்கப்பட்டு கல்லூரி தரமுயர்த்தப்பட்டது.120'*20'அளவுடைய கட்டிடமொன்றுக்குத் தளமிடப்பட்டதும் இவர் காலத்தில் ஆகும்.திரு.கந்தையனார் பணிபுரிந்த காலத்தில் இருந்து பல வழிகளிலும் இப்பாடசாலை 300 மாணவருக்கு மேல் உள்ளதாக தென்மராட்சிப் பிரதேசத்திலுள்ள பல பாடசாலைகளோடு ஒப்பிடக்கூடிய அளவிற்கு உயர்ந்து விட்டது.இக் காலத்தில் திருநாவுக்கரசு நாயனார் மடாலய சபையையும்,பாடசாலையின் உயர்ச்சிக்காக இணைத்து வைத்துக் கொண்ட பெருமை இவருக்குரியது.
1997 ஆம் ஆண்டிலிருந்து இக்கல்லூரியின் வளர்ச்சிப்போக்கு பல்வேறு துறைகளிலும் தீவிரம் அடைந்தது.பௌதீக வள அபிவிருத்தி,கல்வி விருத்தி, இணைபாடவிதான செயற்பாடுகள் விருத்தி என ஏற்பட்டன. இக்காலகட்டத்தில் வலயக்கல்வி அலுவலகத்தில்கல்விப்பணிப்பாளராக கடமையாற்றிய திரு.வ.செல்வராசா,திருமதி.றெ.இருதயநாதன்,திருமதி.அ.வேதநாயகம் ஆகியோர் கல்லூரியின் தேவைகளை உணர்ந்து ஏற்ற அபிவிருத்திகளை மேற்கொண்டமை குறிப்பிடத்தக்கது.கல்விப்பணிப்பாளராக கடமை புரிந்த திரு.கு.பிறேமகாந்தன் அவர்கள் இக்கல்லூரியின் நீண்ட கால வரலாற்றினை தெரிந்து கொண்டவர் என்பதால் இக்கல்லூரியின் வளர்ச்சியில் இடையறாத அக்கறையுடன் செயற்பட்டவர் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
திரு.தம்பு.கந்தையா அதிபர் ஓய்வு பெற்ற போது கல்லூரி மாணவர்கள்,ஆசிரியர்கள்,பழைய மாணவர்கள்,கல்லூரிச் சமூகம் அனைவராலும் அவரின் மணிவிழா 20.07.2008 இல் நிகழ்த்தப்பட்டது.அவரின் இல்லத்திலிருந்து மேலைத்தேய இசைக்கருவி,மேள தாள ஒலிகளுடன் திரு.திருமதி.கந்தையா அதிபர் கல்லூரிக்கு அழைத்துவரப்பட்டு அனைவராளும் கௌரவிக்கப்பட்டு கலசம் எனும் மணிவழா மலரும் வெளியிடப்பட்டது.அதன் பின் 25.07.2008 மாணவர்களின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க திரு.திருமதி.கந்தையா அவர்கள் கல்லூரிக்கு வரவழைக்கப்பட்டு மீண்டும் அவருக்கு மாலையிட்டு பொன்னாடை போர்த்தி பல மாணவர்களால் கௌரவிக்கப்பட்டமை சிறப்பம்சமாகும்.
பல்வேறு பணிகளை முன்னெடுப்பதற்கு கல்லூரி அபிவிருத்திச் சபையினரும்,பழைய மாணவர்களும்,கொடிகாமம் வர்த்தகர்களும்,முன்னின்று உழைப்பதைக் காணலாம்.திரு.தம்பு.கந்தையா அதிபர் காலத்தில் பிரதி அதிபர்களாக கடமையாற்றிய திரு.க.அம்பிகைபாகன்,திரு.சி.குலசேகரம்,திருமதி.செ.ஜெகநாதன் ஆகியோர் விசுவாசமாகவும்,உறுதுணையாகவும் செயற்பட்டமை குறிப்பிடத்தக்கது.பகுதித் தலைவர்களாக திரு.வை.மனோகரன்,திரு.வி.இராசநாயகம் ஆகியோர் கடமை புரிந்தனர்.எக்கஷ்டம் வரினும் திரு.தம்பு.கந்தையா அதிபருடன் தாமும் அதில் பங்காளிகள் ஆகவும் இயங்கி நிர்வாகத்தைச் சிறப்புற நடாத்தியமை பாராட்டுக்குரியதாகும்.
01 இல் மட்டுவில் வாசியான திரு.ச.சின்னத்னம்பி அவர்கள் கொத்தணி அதிபராக கடமை ஏற்றார்.கொத்தணி மூலாதாரப் பாடசாலை என்ற வகையில் திரு.ச.சின்னத்தம்பி அவர்களின் காலத்தில் ஆற்ற வேண்டிய கடமைகள் எண்ணற்றவையாயின.இந்திய அமைதிப்படை முகாமிட்டு இருந்தமையால் கட்டடத்தளபாடங்கள் சேதமாக்கப்பட்டன.பாடசாலையை புனரமைக்கும் பணியிலும்,புத்துயிர் அளிக்கும் பணியிலும் ஈடுபட்ட பெருமகன் இவராவார்.சகல மாணவருக்கும் தளபாட வசதி பெற்றுக் கொடுத்தமை குறிப்பிடத்தக்கது.90’*25’ மேல் மாடிக்கட்டடம், 40’*20’ விஞ்ஞான அய்வு கூடம் என்பன இவர் காலத்தில் தளமிடப்பட்டன.
மனித வாழ்வியலில் நீலவர்ணம் பிரித்து பார்க்க முடியகத ஒன்றாகும். எம்மைச் சூழு்ந்திருக்கின்ற பரந்தபரவையும் அதற்கு மேல் கவிந்திருக்கின்ற காற்று உலா வருகின்ற விண்வெளியும் நீலவர்ணத்தால் அழகுபடுத்தப்பட்டு இருக்கின்றது.மனிதன் உயரிய மனிதனாக மாற்றப்பட வேண்டுமானால் கடல் போல் நீர்மையும் ,விண்போல் பரந்த உள்ளமும், பின்னிப்பிணைந்து இருக்க வேண்டும்.இந்த மகோன்னதமான சிந்தனையை வெளிப்படுத்தவதாக நீலநிறம் அமைந்துள்ளது.இவ்வாறான சிறப்பம்சங்களைக் கொண்ட பாடசாலைக் கொடியை பிரதிபலிப்பதாகவே எமது இல்லங்களுக்குரிய கொடிகளும் அமைந்துள்ளது.
அதிபர்.திரு.க.பேரம்பலம் அவர்கள் காலத்தில் ஒரு முன்னோடிப் பாடசாலையாகத் திகழத் தொடங்கிய இக்கல்லூரி திரு.ச.சின்னத்தம்பி காலத்திலும் மேலும் பல்வேறு சிறப்புக்களுடன் வீறு நடை போடத்தொடங்கியது.திரு.ச.சின்னத்தம்பிக்கு துணையதிபராக முற்பகுதியில் திரு.க.வல்லிபுரம் அவர்களும்,பிற்பகுதியில் இக்கல்லூரிக்கு அதிபராக விளங்கிய திரு.தம்பு.கந்தையா அவர்களும் உறுதுணையாய் இருந்தனர்.பாடசாலைக்கு மேற்கில் உள்ள காணியைப் பெற வேண்டும் என்று இவர் காலத்தில் திட்டங்கள் பல தீட்டப்பட்டு ஏற்ற நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.
1997 ஆம் ஆண்டு கல்லூரிக்கு மேற்குப் புறக்காணி திருமதி.யோகரத்தினம் விவேகவதியிடமிருந்து 14 பரப்பு கொள்வனவு செய்யப்பட்டது திரு.தம்பு.கந்தையா அதிபர் காலத்திலே ஆகும்.இதற்குரிய நிதியை பெற்றோர்,ஆசிரியர்கள்,பழைய மாணவர்கள்,கொடிகாமம் வர்த்தகர்கள்,தென்மராட்சி கிழக்கு ப.நோ.கூ.சங்கம்,கொடிகாமம் தெங்கு பனம் பொருள் சங்கம் ஆகியோர் வழங்கியுதவினர்.1998 ஆம் ஆண்டு பொது நிதியாக கிடைத்த ரூ13 1/2 இலட்சம் ரூபாவில் 120*20 அளவுள்ள வகுப்பறைக் கட்டிடம் திறந்த வெளி அரங்கு,சிற்றுண்டிச்சாலை போன்றவை நிர்மாணிக்கப்பட்டன.
பாடசாலைக் கொடி மாணவர்கள் பெற வேண்டிய நற்பெறுபேற்றின் சின்னமாக விளங்குகின்றது.பாடசாலையின் புதிய வளர்ச்சிப்படியில் மைற்கல்லாக பாடசாலைக்குரிய கொடியினை தேர்வு செய்தமை குறிப்பிடத்தக்கது.குறிப்பாக 1971-1976 இற்கு இடைப்பட்ட காலப்பகுதியில் முழுமையாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட பாடசாலைக் கொடி உருவாக்கப்பட்டது.இக் கொடியில் சிவப்பு,நீலம்,பச்சை ஆகிய மூன்று நிறங்கள் சம அளவில் வகுக்கப்பட்டு அமைக்கப்பட்டுள்ளது.இக் கல்லூரிக் கொடியைப் பிரதி பலித்துக் காட்டுகின்ற ஒவ்வொரு வர்ணமும் ஆழமான பொருளினை வெளிக் கொணர்வதாக அமைகின்றது.
கல்லூரி வைபவங்கள் சிறப்புற திகழ வேண்டும் என்ற எமது ஆவலைப் பூர்த்தி செய்யும் வகையில் அதிபர் கோரிக்கையை ஏற்று மறைந்த இந்து கலாச்சார அமைச்சர் திரு.தி.மகேஸ்வரன் அவர்களால் மேலைத்தேய வாத்தியக்கருவிகள் வழங்கப்பட்டன.ஒலி,ஒளிக்கூடம் ஒன்றுக்கான அனைத்து உபகரணங்களையும் மறைந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் திரு.ந.ரவிராஜ் அவர்கள் வழங்கி உதவியதன் மூலம் மாணவர்களின் கற்றல் செயற்பாடுகள் இனிதே இடம்பெற்றன.இவ்வாறு பல உதவிகளைப் பெற்று கல்லூரி வளர்ச்சிக்கு திரு.தம்பு.கந்தையா அதிபர் உறுதுணை புரிந்தார்.
1976 ஆம் ஆண்டு உசன்வாசியான திரு.கந்தையா பேரம்பலம் அதிபராக கடமையை ஏற்றுக் கொண்டார்.திரு.பொன்.கந்தையானார் அவர்கள் இட்ட திட்டங்கள்,கனவுகள் யாவற்றையும் நிறைவேற்றியவர் திரு.க.பேரம்பலம் அவர்களாவர்.இக் கல்லூரியைக் கட்டி வளர்த்தவர் என்று பெருமை பெற்றவர்களில் திரு.க.பேரம்பலமும் ஒருவராவார்.இவர் காலத்தில் 120’*20’ மண்டபம், 50’*25’ மேல்மாடிக் கட்டிடம், கச்சாய் வீதிக்கு கிழக்கேயுள்ள 110’*20’ மண்டபம் ஆகியனவும் கட்டப்பட்டன.
திரு.கந்தையா அதிபர் 1986.07.07 ஆண்டில் இருந்து ஆசிரியராய்,பிரதி அதிபராய்,அதிபராய் 22 வருட காலம் சேவை ஆற்றியதனால் தான் கல்லூரியின் கற்றல் செயற்பாடுகளுக்கு வேண்டிய அனைத்து வழங்களும் அவரின் அரிய முயற்சியால் பெறப்பட்டது.எதிர்காலத்தில் மத்திய கல்லூரியாக தலைநிமிர்ந்து தென்மராட்சி கல்வி வலயத்தில் அனைவரும் மதிக்கத்தக்க சிறந்த கல்லூரியாக திகழ வேண்டும் என்ற கனவு இன்று நனவாக்கப்பட்டது.
2005 இல் இக் கல்லுரியின் பழைய மாணவர் திரு.இ.இரத்தினலிங்கமும் அவரின் இரு சகோதரர்களும் இணைந்து போட்டோ பிரதி இயந்திரம் ஒன்றினை அன்பளிப்புச் செய்தனர்.திரு.கந்தையா மகேந்திரராசா அவர்களால் ஒலிவாங்கிகளும்,ஒலிபெருக்கிப் பெட்டிகளும் அன்பளிப்புச் செய்யப்பட்டன.திரு.ந.இராசகணேசன் அவர்களால் பெறுமதி வாய்ந்த பித்தளைப் பூச்சாடி இரண்டு வழங்கப்பட்டமை திரு.தம்பு.கந்தையா அதிபர் காலத்திலே ஆகும்.
1968 ஆம் ஆண்டு கொடிகாமம் வாசியும் பலருக்கு நன்கு தெரிந்தவருமான இசைப்புலவர் திரு.சி.செல்லத்துரை இப்பாடசாலையின் அதிபரானார். இவர் தனது காலத்தில் பாடசாலை வளர்ச்சிக்காக பல முன்னொடித்திட்டங்களை தீட்டினார்.விளையாட்டு மைதானம் ஒன்று அமைப்பது இவரின் முன்னோடித்திட்டங்களில் ஒன்றாகும்.இருந்தும் குறுகிய காலமே கடமையாற்றியமையால் இவரின் திட்டங்கள் இவர் காலத்திலையே ஏற்றம் காணவில்லை.
1928 இல் கொடிகாமம் திருநாவுக்கரசு வித்தியாலயம் எனப் பெயர் பெற்றிருந்த இக் கல்லூரி 2013 ஆம் ஆண்டு திருநாவுக்கரசு மத்திய கல்லூரி ஆக தரமுயர்த்தப்பட்டு தரம் 6 - தரம் 12 வரையான மாணவர்களையும் கலை,வர்த்தகம்,கணிதம்,விஞ்ஞானம்,தொழிநுட்பம் ஆகிய துறைகளைக் கொண்டு ஏறக்குறைய 600 மாணவர்களையும் 41 ஆசிரியர்களையும் கொண்டு கல்வித்துறையில் வெற்றி நடைபோடுகிறது.
திருநாவுக்கரசு மத்திய கல்லூரி எனத் தற்போது அழைக்கப்படும் திருநாவுக்கரசு மகா வித்தியாலயம், இலங்கை வட மாகாணத்தில் யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் தென்மராட்சிப் பிரிவில் கொடிகாமம் கொடிகாமத்தில் உள்ள ஓர் உயர்தரப் பாடசாலை ஆகும்.இக்கல்லூரி கொடிகாமத்தின் சந்தியில் இருந்து தெற்கே கச்சாய் வீதியில் 500 மீற்றர் தூரத்தில் அமைந்துள்ளது.
அதிபர் திரு.தம்பு.கந்தையா காலத்தில் 1999 ஆம் ஆண்டு மாகாணக் கல்வி அமைச்சினால் ஒதுக்கப்பட்ட நிதியில் செயற்பாட்டு அறை,விவசாய உபகரண அறை,விவசாய நாற்று உற்பத்திக்கான மண்டபம் என்பன அமைக்கப்பட்டன.இதே ஆண்டில் கொடிகாமம் வர்த்தகர்களால் நீர்த்தாங்கி அமைக்கப்பட்டு நீர் விநியோகத்திற்கான ஒழுங்குகளும் செய்யப்பட்டன.
திரு.ச.சின்னத்தம்பி அவர்கள் காலத்தில் 07.01.1991 இல் சாவகச்சேரி இந்துக் கல்லூரி அதிபராக கடமையாற்றிய இளைப்பாறிய திரு.இ.கைலைநாதன்,கச்சாய் அரசினர் வித்தியாலயத்தில் அசிரியராக கடமையாற்றி அதிபராக பதவி உயர்வு பெற்ற திரு.ஐ.சின்னையா ஆகியோர் துணை அதிபர்களாகப் பதவி ஏற்றுக் கொண்டனர்.
இவை எல்லாவற்றிற்கும் மகுடம் வைத்தாற் போன்று தெய்வச் சக்தியான சரஸ்வதியையும் ஏனைய விடயங்களையும் உள்ளடக்கி வெளியே வரையப்பட்டுள்ள விளிம்பானது பாடசாலைக்கு அணித்தாக அயற்சமூகத்தை பாடசாலையுடன் இணைத்து பிரிக்க முடியாதவாறு பின்னிப்பிணைந்து இருப்பதை எடுத்தியம்புகின்றது.
பிரகாசிக்கின்ற சிவப்பு நிறமானது மாணவர்கள் அடைய வேண்டிய இறுதி இலட்சியத்தின் உறுதிப்பாட்டை தூபமிடுவதாக அமைகின்றது.மனிதன் கல்வியறிவைப் பெற்று முழுமை அடைவது என்பது இலகுவாக அமைகின்ற காரியமல்ல மிகுந்த உறுதிப்பாடும் பற்றுணர்வும் இன்றியமையாத ஒன்றாகும்.
1925 ஆம் ஆண்டு வே.அருணாசலம் என்பவர் திருநாவுக்கரசு நாயனார் மடாலயம் ஒன்றை நிறுவினார்.இன்று இப்பாடசாலையின் நினைவுச்சின்னங்களில் ஒன்றான மடாலயமாக விளங்கிய பழைய மண்டபம் எனப்படும் கட்டிடம் 1924 ல் கட்டப்பட்டது.
திரு.தம்பு.கந்தையா அதிபர் பதவி ஏற்ற பின்பு இக்கல்லூரியின் முதன் முதல் 1992.10.06 பரிசளிப்பு விழா வெகு விமர்சையாகவும் பல அலங்காரங்களுடனும் பல மக்கள் ஒன்று கூடிய வைபவமாக காட்சி தந்துள்ளமை இக்கல்லூரிச் சமூகம் அறிந்த விடயம்.
தென்னை,மா,பலா சூழ்ந்திருக்கின்ற இயற்கை சங்கமத்தில் ஒளி வீசிக் கொண்டிருக்கின்ற இக் கல்லூருயில் பசுமை நிறைந்த பயனை இச்சமூ கம் இனிமையாகப் பெற்று மகிழ்கின்றதென்பதை பச்சை வர்ணம் நினைவூட்டிக் கொண்டிருக்கின்றது.
2005 ஆம் ஆண்டு கல்விப்பணிப்பாளர் திருமதி.அ.வேதநாயகத்தின் முயற்சியால் மைதானத்தில் நீர் தேங்குவதை தடுக்க சிறுவர் பாதுகாப்பு நிதிய நிதி மூலம் 400 லோட் மண் நிரப்பி உதவியமையால் நீர் தேங்காது தடுக்கப்பட்டது.
உதுமானியப் படையின் புகழ்பெற்ற யேனிச்செரி வீரர்கள், திரி-இயக்க மசுகெத்தை 1440-களின் ஆரம்பத்திலேயே உபயோகித்துள்ளனர். துருக்கியை மையமாகக் கொண்டு அரேபியா வரை நீண்டிருந்த, உதுமானிய பேரரசு கான்சுதாந்தினோபில்லை கைப்பற்ற மசுகெத்துகளை உபயோகித்தது. இராணுவ மோதல்களில் மசுகெத்தை ஆரம்பகாலத்திலேயே பயன்படுத்தியவர்களுள், உதுமானியப் பேரரசும் ஒன்றாகும். பெரும் துருக்கிய பீரங்கி மற்றும் இதர தீமூட்டும் கருவிகளும் இவர்களால் பயன்படுத்தப்பட்டது. மசுகெத்துகளை கப்பல்களில் முதலில் பயன்படுத்தியவர்களும் இவர்களே.
மசுகெத்தை முகலாயர்கள் இந்தியாவில் அறிமுகப்படுத்தியதில் இருந்து, இவை இந்தியப்போர்களில் ஓர் அங்கமாகவே ஆகிவிட்டது. இவை பலம்பொருந்திய யானைப்படைக்கு எதிரான ஓர் முக்கிய கருவியாகும். முகலாயர்களும் இந்தியர்களும், மசுகெத்தியர்களை பயன்படுத்தினர். 17 மற்றும் 18-ஆம் நூற்றாண்டுகளில் பல இந்திய துமுக்கிக் கொல்லர்கள் இருந்தனர், அவர்கள் வழக்கமான மசுகெத்துகளையும் ஒருங்கிணைந்த ஆயுதங்களையும் உருவாக்கினர்.
குறைந்தது 14-ஆம் நூற்றாண்டில் இருந்து, சீனாவில் மசுகெத்துகள் இருந்திருக்க வேண்டும். மிங் மற்றும் சிங் அரசமரபுகளில் மசுகெத்தியர்கள் இருந்துள்ளனர். தொடச்சியாக சுடும் துப்பாக்கியையும் சீனர்கள் உருவாக்கினர், அதில் சிறிய மரக் கவசதிற்குபின் பல குழல்கள் இருந்தன : சுடுநர் குழல்களை திருப்பி ஒவ்வொன்றாக வெடிக்க வைப்பார். நீதம் இதை "முதல்நிலை இயந்திரத் துப்பாக்கி" என குறிப்பிட்டார்.
மசுகெத்தை ஏந்தி போரிடும் வீரரை மசுகெத்தியர் என்பர். முற்கால நவீன படைகளின் முக்கிய அங்கமாக மசுகெத்தியர்கள் திகழ்ந்தனர். மசுகெத்தியர்களே புரிதுமுக்கியர்களுக்கு முன்னோடிகள் ஆவர். 1850-களில் மத்தியில், பெரும்பாலான மேலைநாட்டு படைகளில், மசுகெத்துகளின் இடத்தை புரிதுமுக்கிகள் பெற்றுவிட்டன.
ஆரம்பத்தில் அரசரின் மசுகெத்தியர்கள், மெசான் தியூ ருஆ அல்லது இராஜரீக வீட்டுடைமையின் இராணுவப்பிரிவின் ஓர் அங்கமாக இருந்தது. 1622-ல், பதிமூன்றாம் லூயி ஓர் கம்பெனி இலரகுரக குதிரைப்படையை (கார்பைனியர், இவரின் தந்தை நான்காம் ஹென்றியால் தோற்றுவிக்க பட்டனர்) அமைக்கும்போது இவர்கள் உருவானார்கள்.
இராஜ பாதுகாப்பின் ஒரு அங்கமாக இருந்தாலும், மசுகெத்தியர்கள் இராஜ குடும்பத்துடன் நெருக்கமான தொடர்பில் இருந்ததில்லை. பாரம்பரிய மெய்க்காவலர் பணிகளை, கார்து தியூ கோர் மற்றும் சுவிஸ் காப்பாளர்கள் தான் மேற்கொண்டனர்.
அரசரின் மசுகெத்தியர்கள் இராஜ தயவை பெற்றிருந்ததால், அடிக்ககடி தர்பாரில் காணப்பட்டனர். இவர்களை உருவாக்கிய சிலகாலத்திலேயே, கர்தினால் ரீஷலியு அவருக்கென ஒரு மெய்காப்பாளர் அணியை உருவாக்கினார்.
ஸ்திரேல்சி என்பவர், 16-ல் இருந்து 18-ஆம் நூற்றாண்டுகள் வரை இருந்த, சுடுகலன் மற்றும் கோடரியீட்டி ஏந்திய வீரர் ஆவார்.
எசுப்பானிய படைகளில், தெர்சியோஎன்பது 3,000 ஈட்டிவீரர்கள், வாள்வீரர்கள், மற்றும் மசுகெத்தியர்களை கொண்ட ஒரு கலப்பு-பதாதிகளின் அணிவகுப்பாகும்.
செபராது யூதர்கள் அல்லது எசுப்பானிய யூதர்கள் எனப்படுவோர் ஒரு யூத இனப் பிரிவினர் ஆவர். இவர்கள் இரண்டாம் ஆயிரமாண்டு ஆரம்பத்தில் ஐபீரிய மூவலந்தீவு பகுதியில் சமூகமாக ஒன்றாகினர். இவர்களின் சமூகம் எசுப்பானியா, போர்த்துகல் பகுதிகளில் உருவாகியது.