polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ஸ்ரீலதா பட்லிவாலா , ஒரு சமூக ஆர்வலர், பெண்கள் உரிமைகளை ஆதரிப்பவர், அறிஞர் மற்றும் பெண்கள் அதிகாரம் குறித்த பல புத்தகங்களை எழுதியவர் ஆவார். இந்தியாவின் கர்நாடகாவின் பெங்களூருவை சேர்ந்தவர். 1970 களின் பிற்பகுதியிலிருந்து, "அடிமட்ட செயல்பாடு, வக்காலத்து, கற்பித்தல், ஆராய்ச்சி, பயிற்சி," மானியங்களைப் பெறுதல் மற்றும் அறிவார்ந்த இயல்புடைய படைப்புகளை இணைப்பதில் இவர் ஈடுபட்டுள்ளார்.
1970 களின் பிற்பகுதியிலிருந்து 1990 களின் பிற்பகுதி வரை, இவர் இந்தியாவில் பெண்ணிய இயக்கத்தை ஊக்குவித்தார். பெண்களிடத்தில் தலைமைத்துவ குணங்களை வளர்த்துக் கொள்ளச் செய்தார். பாலின உணர்வுபூர்வமான பிரச்சினைகளை கண்காணித்து மதிப்பீடு செய்தார். மேலும் பெண்கள் ஆர்வலர்களின் ஒரு குழுவை உருவாக்கினார். நான்கு நிறுவனங்கள் மற்றும் இரண்டு அடிமட்ட பெண்ணிய பிரச்சாரங்களை நிறுவுவதில் அவர் முக்கிய பங்கு வகித்தார்.
பட்லிவாலாவின் கூற்றுப்படி, பெண்கள் தொடர்பான அதிகாரமளித்தல் சட்டங்கள் இந்தியாவில் எளிதில் நிறைவேற்றப்படுகின்றன. ஆனால் அதன் நடைமுறை மிகவும் மோசமானது. எகிப்தில் இதேபோன்ற சூழ்நிலையுடன் ஒப்பிடத்தக்கது. முந்தைய காலங்களுடன் ஒப்பிடும்போது, பெண்கள் இயக்கங்களை "ஒழுங்கமைப்பதற்கும் அணிதிரட்டுவதற்கும் எதிர்மறையான எதிர்வினை" அதிகரித்து வருவதாகவும் இவர் கருதுகிறார்.
பட்லிவாலாவின் கூற்றுப்படி பெண்கள் அதிகாரம் பெறுவதற்கான குறிக்கோள்கள் "ஆணாதிக்க சித்தாந்தத்தை சவால் செய்வது, பாலின பாகுபாடு மற்றும் சமூக சமத்துவமின்மையை வலுப்படுத்தும் மற்றும் நிலைநிறுத்தும் கட்டமைப்புகளை மாற்றுவது, மேலும், பொருள் மற்றும் தகவல் வளங்கள் இரண்டையும் அணுகுவதற்கும் கட்டுப்படுத்துவதற்கும் பெண்களுக்கு உதவுவது" போன்றவை ஆகும்.
பட்லிவாலா பெங்களூருவின் தேசிய மேம்பட்ட ஆய்வுகளுக்கான ஒரு சக, மகளிர் கொள்கை ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் வழக்கறிஞராக இருந்தார். . இவர் தற்போது, அறிவு கட்டிடம், கிரியாவின் மூத்த ஆலோசகர் மற்றும் ஐடி ஃபார் சேஞ்ச் என்ற தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனத்தின் தலைவராக உள்ளார்.
1980 களின் நடுப்பகுதியில் பெண்களின் அதிகாரமளித்தல் வரையறுக்கப்பட்டது. இது பட்லிவாலாவின் கூற்றுப்படி, பெண்களின் "நலன்கள், மேம்பாடு, சமூக பங்களிப்பு மற்றும் வறுமை ஒழிப்பு" ஆகியவற்றைக் குறிக்கும் ஒரு சொல்லாகும்.
குருவாயூர் கோயிலிலிருந்து 3 கி.மீ தூரத்தில் புன்னத்தூர் கோட்டையில் யானை முகாம் அமைந்துள்ளது. இந்த யானை முகாமில் 11.5 ஏக்கர் நிலத்தில் 58 யானைகள் உள்ளன. மேலும் அதிக எண்ணிக்கையிலான சிறைமீட்கப்பட்ட யானைகளும் உள்ளன. ஆனால் யானைகளின் நலன் குறித்து நியமிக்கப்பட்ட ஆய்வில் இந்த நடைமுறை இந்திய விலங்குகள் நல வாரியத்தால் விமர்சிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த ஆய்வில் யானைகளுக்கு சிகிச்சையளிப்பதில் பல வெளிப்படையான சிக்கல்கள் இருப்பதையும், அவற்றில் பல நடைமுறைப்படுத்தப்படாத தீர்வு நடவடிக்கைகளையும் பரிந்துரைத்தன.
இந்த வளாகத்தில் சிவன் மற்றும் பகவதிக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒரு கோயிலும் உள்ளது. புகழ்பெற்ற மலையாள திரைப்படமான " ஒரு வடக்கன் வீரகாத " என்றப் படத்தின் சில காட்சிகள் இந்த இடத்தில் படமாக்கப்பட்டன. இதை பார்வையிடும் நேரம் காலை 9.00 மணி முதல் மாலை 5.00 மணி வரை. நுழைவுக் கட்டணம் வயது வந்தோருக்கு ரூ .10 மட்டும் பெறப்படுகிறது. வளாகத்திற்குள் புகைப்பட கருவியைப் பயன்படுத்த கூடுதலாக ரூ .25 வசூலிக்கப்படுகிறது. தற்போது புகைப்பட கருவி பயன்பாடு புன்னத்துர் கோட்டையில் அனுமதிக்கப்படுவதில்லை.
இது 'யானைகளின் அரண்மனை' என்றும் விவரிக்கப்படுகிறது யானைகள் சிறீ கிருட்டிணருக்கு சேவை செய்வதற்கும், ஆண்டு முழுவதும் நடக்கும் பல விழாக்களில் பங்கேற்பதற்கும் இந்த யானைகள் பயன்படுத்தப்படுகிறது. 82 வயதான இராமச்சந்திரன் என்ற ஒரு வயதான யானை இங்குள்ளது. கஜபூசை மற்றும் ஆனயூட்டு ஆகிய சடங்குகள் விநாயகர் பிரசாதமாக இங்கு அனுசரிக்கப்படுகின்றன. புகழ்பெற்ற யானையான " குருவாயூர் கேசவன் " இங்கு தங்க வைக்கப்பட்டிருந்தது.
புன்னத்தூர்கோட்டை ஒரு காலத்தில் உள்ளூர் மன்னர்களின் அரண்மனையாக இருந்துள்ளது. ஆனால் இப்போது அரண்மனை மைதானம் குருவாயூர் கோயிலுக்கு சொந்தமான யானைகளை தங்க வைக்கப் பயன்படுகிறது. மேலும் ஆனக்கோட்டா என்றும் பெயராக மருவியுள்ளது. இங்கு 86 யானைகள் தங்க வைக்கப்பட்டிருந்தன. ஆனால் தற்போது சுமார் 59 யானைகளே உள்ளன. யானைகள் குருவாயூர் குருவாயூரப்பன் கோயில் பக்தர்களால் வேண்டுதலுக்காக வழங்கப்பட்டவை ஆகும்.
புன்னத்தூர் கோட்டை என்பது கோட்டபாடியில் அமைந்துள்ள ஒரு கோட்டை மற்றும் முன்னாள் அரண்மனையாகும். இது தென்னிந்தியாவில் கேரள மாநிலத்தின் திருச்சூர் மாவட்டத்தில் உள்ள குருவாயூர் ஸ்ரீ கிருஷ்ணா கோயிலிலிருந்து சுமார் 2 கி.மீ தொலைவில் இது அமைந்துள்ளது.
இந்த வளாகத்தில் ஒரு நாலுகெட்டு வீடு ஒன்று உள்ளது. இது பாரம்பரிய செவ்வக வீடான இது மத்தியில் முற்றத்துடன் காணப்படுகிறது. இது புன்னத்தூர் ராஜாவுக்கு சொந்தமானது. இது மோசமாக பராமரிக்கப்பட்டு தற்போது பாகன்களுக்கான பயிற்சிப் பள்ளியைக் கொண்டுள்ளது
கணிதவியலாளர் சீனிவாச இராமானுசனின் நினைவாக 1950 ஜனவரி 26 ஆம் தேதி "ராமானுசன் கணித நிறுவனம்" ராம. அழகப்ப செட்டியாரால் நிறுவப்பட்டபோது, கணிதத்தில் மேம்பட்ட ஆய்வுக்கான இராமானுசன் கல்வி நிறுவனத்திற்கான விதைகள் விதைக்கப்பட்டன. இது, காரைக்குடி அசோகா அறக்கட்டளையால், நிர்வகிக்கப்பட்டது. இது சென்னை வேப்பேரியில் அமைந்துள்ளது. இராமானுசன் கணிதக் கழகத்தை சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் துணைவேந்தர் ஏ. இலட்சுமணசாமி முதலியார் திறந்து வைத்தார். ஜி.எச். ஹார்டியின் மாணவரான தி.விஜயராகவன், நிறுவனத்தின் இயக்குநராக இருந்தார். 1956 ஆம் ஆண்டில், அசோகா அறக்கட்டளை மன்றம் இந்த நிறுவனத்தை நடத்த எதிர்கொண்ட நிதி நெருக்கடி காரணமாக இந்த நிறுவனத்தை நடத்த இயலாமையை வெளிப்படுத்தியது. இருப்பினும், ஜவகர்லால் நேருவின் முன்முயற்சியின் காரணமாக, இந்த நிறுவனத்தின் நிர்வாகம் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்திடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. மேலும் இந்த நிறுவனம் 1957 மே மாதம் பல்கலைக்கழகத்தால் கையகப்படுத்தப்பட்டது.
1967 ஆம் ஆண்டில் பல்கலைக்கழக மானியக் குழு சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் கணிதத் துறையை அதன் மேம்பட்ட ஆய்வு மையங்களில் ஒன்றாக மாற்ற முன்மொழிந்தது. அதே ஆண்டில் இந்த இரண்டு நிறுவனங்களும் ஒன்றிணைந்து கணிதத்தில் மேம்பட்ட ஆய்வுக்கான பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவை உருவாக்கி, இந்த மையத்திற்கு "கணிதத்தில் மேம்பட்ட ஆய்வுக்கான இராமானுசன் நிறுவனம்" என்று பெயரிட்டது. சி.டி.ராஜகோபால் கணிதத்தில் மேம்பட்ட ஆய்வுக்கான இராமானுசன் நிறுவனத்தின் முதல் இயக்குநராக நியமிக்கப்பட்டார். மேலும் அவர் 1969 இல் ஓய்வு பெற்றபோது, டி.எஸ். பானுமூர்த்தியால் பொறுப்பு ஏற்கப்பட்டது.
ரூ. 1 லட்சம் உபகரணங்களுக்கான பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவின் சிறப்பு உதவியாகவும், அகமதாபாத்தில்உள்ள, விக்கிரம் சாராபாய் சமூக அறிவியல் மையத்தின் உதவியுடன் ஒரு கணித ஆய்வகம் இந்த நிறுவனத்தில் நிறுவப்பட்டது. இந்த திட்டத்தின் கீழ் சுமார் 65 கணித மாதிரிகள் வாங்கப்பட்டன. இந்த மாதிரிகள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டன
சு. சி. பிள்ளை, பிரபல எண் கோட்பாட்டாளர், வி. கணபதி ஐயர், ஆய்வாளர் மற்றும் நோர்பர்ட் வீனர் உள்ளிட்ட பார்வையாளர்கள் இருந்ததால், இந்த நிறுவனம் குறுகிய கணிதவியலாளர்களின் சரம் கொண்டிருந்தது. 1955 இல் தி. விஜயராகவனின் மறைவுக்குப் பிறகு, சி.டி.ராஜகோபால் நிறுவனத்தின் இயக்குநராகப் பொறுப்பேற்றார்.
சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் 1857 இல் இணைக்கப்பட்டது. கணிதத் துறை அதன் தொடக்கத்திலிருந்து பல்கலைக்கழகத்தின் ஒருங்கிணைந்த பகுதியாக இருந்தது. ஆர். வைத்தியநாதசுவாமியை 1927 இல் கணிதத்தில் ஒரு வாசகராக நியமித்ததன் மூலம் கணிதத்தில் ஒரு ஆராய்ச்சி மையமாக இந்த துறை வளர்ந்தது.
கணிதத்தில் மேம்பட்ட ஆய்வுக்கான ராமானுஜன் கல்வி நிறுவனம் என்பது சென்னை பல்கலைக்கழகத்தின் கணிதப் பாடப்பிரிவைச் சேர்ந்த ஒரு கல்வித்துறை ஆகும். இந்த பெயர் 1967 இல் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.
எம். கோவிந்தன், அய்யப்ப பணிக்கர், எம்.வி.தேவன், பி.கே. பாலகிருஷ்ணன், ஓ. என். வி. குறுப்பு, காவலம் நாராயண பணிக்கர், டி.வினயச்சந்திரன், கே. வி. தம்பி ஆகியோர் வரிசையில், பண்பாடு சார்ந்த இலக்கியத்தில் இராமகிருஷ்ணனின் நெருங்கிய தொடர்பு மலையாள கவிதை வாசிப்புக்கு பிரபலமான தோற்றத்தை வழங்குவதற்கான முயற்சியில் இவருக்கு உதவியது. இவர் தனது தீவிரமான படைப்புகளை மாநிலம் முழுவதும் ஆயிரக்கணக்கான இடங்களில் வாசித்ததை தவிர கேரள கவிதா என்ற கவிதை இதழின் ஆசிரியராக இருந்து, கவிதை சாரத்தை கல்விக் கலைஞர்களிடமிருந்து அன்றாட வாழ்க்கையின் அரங்கிற்கு எடுத்துச் செல்ல முயன்றார்.
இராமகிருட்டிணன் 1935 மார்ச் 22 அன்று மேலதரயில் ராமன் நாயர், குட்டியம்மா ஆகியோருக்கு பிறந்தார். இவர் தனது சொந்த கிராமமான கடம்மனிட்டாவிலும், அருகிலுள்ள நகரமான பத்தனம்திட்டாவிலும் பள்ளிப்படிப்பை முடித்தார். சிறுவயதிலிருந்தே படயணியின் பாரம்பரிய கலை வடிவத்தால் இவர் செல்வாக்கு பெற்றுள்ளார். தனது பட்டப்படிப்புக்குப் பிறகு, இவர் கொல்கத்தா சென்றார். பின்னர் சென்னை திரும்பினார். இவர் 1959 இல் அஞ்சல் தணிக்கை மற்றும் கணக்குத் துறையில் பணியாற்றினார். இவர் 1967 முதல் கடைசியாக திருவனந்தபுரத்தில் 1992 இல் ஓய்வு பெறும் வரை இத்துறையில் பணியாற்றினார்.
இராமகிருஷ்ணனின் "நிஜன்" என்ற கவிதைகள் 1965 இல் எம்.கோவிந்தனின் சமீக்சா என்ற இதழில் வெளியிடப்பட்டது. 1970களிலும் 80களிலும் கேரளாவின் ஒவ்வொரு மூலை முடுக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கான கவிதை வாசிப்பு அமர்வுகளை நடத்தியதன் மூலம் கவிதை மீதான ஆர்வத்தை புதுப்பிப்பதில் கடம்மனிட்டா ஒரு பங்கைக் கொண்டிருந்தார். இவரது படைப்பு அதன் சக்தி, ஆற்றல், நாட்டுப்புறத் தொடர்பு ஆகியவற்றால் பரவலாகப் பாராட்டப்பட்டதுடன், வெகுசன வரவேற்பையும் பிரபலத்தையும் கொடுத்தது. கவிதைகளை சாதாரண மக்களுக்குக் கூட சுவாரஸ்யமாக்கியது.
எம்.ஆர்.ராமகிருட்டிண பணிக்கர் கடம்மனிட்டா இராமகிருட்டிணன் அல்லது கடம்மனிட்டா என்று பிரபலமாக அறியப்பட்ட இவர் ஒரு இந்தியக் கவிஞராவர். இவர் கேரளத்தின் பத்தனம்திட்டா மாவட்டத்தின் கடம்மனிட்டா என்றப் பகுதியில் பிறந்தார். இவரது குழந்தை பருவ அனுபவங்கள், குறிப்பாக படயணி பாடல்கள் இவரது இலக்கியப் பணிகளில் வலுவான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின.
செயல்திறன் மற்றும் கல்வி நடவடிக்கைகள் மூலம் தாவரங்கள், விலங்குகள் மற்றும் மனிதர்களின் தொடர்பு மற்றும் அவற்றின் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றின் முக்கியத்துவத்தை விளக்குதல்
சுற்றுச்சூழல் பற்றி மக்களுக்கு விழிப்புணர்வினை ஏற்படுத்துவதற்காக புவியியல் மற்றும் உயிரியலின் பள்ளி பாடத்திட்டத்தை வளப்படுத்தும் கண்காட்சிகள் மற்றும் செயல்பாடுகளுக்கு ஏற்பாடு செய்தல்.
குழந்தைகள் இளைஞர்கள் மற்றும் குடும்ப குழுக்களிடையே சுற்றுச்சூழல் குறித்த விழிப்புணர்வை வளர்ப்பதற்கு பொருத்தமான கற்றல் நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளுதல்
சுற்றுச்சூழல் கல்வியை மேம்படுத்துவதற்காக, மத்திய இந்தியாவில் பணிபுரியும் பல்வேறு நிறுவனங்களுடன் இணைந்து கற்பித்தல் திட்டங்களை ஒழுங்கமைத்தல்
பயோம்ஸ் எனப்படுகின்ற பல்வேறு இயற்கை வாழ்விடங்களின் பல்லுயிர் தன்மையைக் காண்பிக்கும் ஏழு இயற்கை வாழ்விடங்கள் இந்த காட்சிக்கூடத்தில் உள்ளன. மத்திய இந்தியா பகுதியில் உள்ள பல்வேறு இயற்கை வாழ்விடங்களில் காணப்படுகின்ற பல்லுயிர் காட்சியில் உள்ளது. உலகின் முக்கிய சுற்றுச்சூழல் பகுதிகளான பெருங்கடல், இலையுதிர் காடு, பாலைவனம், வெப்பமண்டல மழைக்காடு, ஊசியிலையுள்ள காடுகள் போன்றவற்றைப் பற்றி இங்கே விளக்கப்பட்டுள்ளன.
அருங்காட்சியகத்தின் மையப் பகுதியில் ஒரு தற்காலிக கண்காட்சி மண்டபம் உள்ளது. அங்கு பல்வேறு இயற்கை மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு குறித்து அவ்வப்போது சிறப்பு தற்காலிக கண்காட்சிகள் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டு நடத்தப்படுகின்றன. அண்மையில் "மத்திய பிரதேச நதிகள்" குறித்த தற்காலிக கண்காட்சி 18 ஏப்ரல் 2017 ஆம் நாளன்று உலக பாரம்பரிய தினத்தை முன்னிட்டு பொதுமக்களுக்காக நடத்தப்பட்டது.
இந்தப் பகுதியில் மத்திய பிரதேசம் தாவரங்கள் மற்றும் விலங்கினங்களின் பன்முகத்தன்மை மற்றும் காடுகள் துறையில் தாவரங்களின் முக்கியத்துவம் பற்றிய புவியியல் தகவல்கள் காட்சியில் உள்ளன. இந்த பகுதியில் மத்தியப் பிரதேசத்தின் மூன்று பெரிய ஆறுகள் மற்றும் மாவட்டங்கள் தொடர்பான மத்தியப் பிரதேசத்தின் ஈரமான நிலத்தைப் பற்றிய தகவல்கள் உள்ளன.
தற்போதைய காட்சிக்கூடத்தில் முதன்மையான பொருளாக அமைவது பல்லுயிர் ஆகும். இதில் இயற்கையின் பல்வேறு கூறுகளுக்கும் இடையேயான தொடர்புகள் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. தாவரங்கள் மற்றும் மத்திய பிரதேசத்தில் உள்ள நதிகள் மற்றும் மனித மற்றும் சுற்றுச்சூழலின் பாதுகாப்பு மற்றும் உறவு போன்றவை காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
பல்லுயிர் தொடர்பான காட்சிக்கூடம் காடுகள், தாவரங்கள் மற்றும் உயிரினங்களின் உயிரியல் பிரிவுகளைப் பற்றிய அடிப்படை கருத்தை புரிந்து கொள்ள வாய்ப்பை வழங்குகிறது. இங்கு, இயற்கை பாதுகாப்பின் முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கும், இயற்கை வளங்களின் முழு பயன்பாட்டை ஊக்குவிப்பதற்கும் ஆன பொருள்கள் காட்சியில் உள்ளன.
மனிதனுக்கான தேவைகள் அனைத்தும் உணவின் தன்மை மற்றும் உணவின் தேவை மற்றும் அதற்கான எரிபொருளின் தேவை ஆகியவற்றைப் பொறுத்தே அமைகின்றன என்ற உண்மையை மனித குலத்திற்குத் தெரிவித்தல் இங்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மத்தியப் பிரதேசத்தின் பைகா பழங்குடியினரோடு உள்ள இணக்கம் தொடர்பாகவும் விளக்கப்பட்டுள்ளது. .
அருங்காட்சியகத்தில், குறிப்பு எடுக்க வசதியாக ஒரு நூலகம் இயங்கி வருகிறது. இதில் தாவரவியல் அறிவியல் புவியியல், விலங்கியல், அறிவியல், சுற்றுச்சூழல் வனவியல் வன மேலாண்மை, நுண்ணுயிரியல், ஆதித்யா போன்ற பல்வேறு பொருள்களுடன் தொடர்புடைய 5000 க்கும் மேற்பட்ட நூல்கள் உள்ளன.
இந்த மையத்தில், குழந்தைகள் தங்கள் வெவ்வேறு வண்ணங்களை மாற்றி, ஒரு ஊடகம் மூலம் புதியனவற்றைக் கற்றுக் கொள்ளும் வாய்ப்பு உள்ளது. ஓவியத்தின் மாதிரிகள், விலங்கு முகமூடிகள் மற்றும் கால்தடங்களை உருவாக்குவது போன்ற பல வகையான வசதிகள் உள்ளன.
உயர்நிலைப் பள்ளி மற்றும் கல்லூரி மாணவர்களின் பயன்பாட்டிற்காக இங்கு ஒரு உயிரியல் கணினி அறை அமைக்கப்பட்டுள்ளது, அங்கு மல்டிமீடியா தொழில்நுட்பத்தை ஊடாடும் முறைகளைப் பயன்படுத்துவதை அறிந்துகொள்ளலாம்.
1947 ஆம் ஆண்டில், தைவானிய பொதுமக்கள் மீது ஒரு மிருகத்தனமான காவலர்கள் மேற்கொண்ட நடவடிக்கையின் மீது கோபமடைந்த ஒரு குழு, நிலையத்தை கையகப்படுத்தி, கோமிண்டாங் அரசாங்கத்திற்கு எதிரான குற்றச்சாட்டுகளை ஒலிபரப்ப அதைப் பயன்படுத்தியது. இந்த நடவடிக்கை தற்போது பிப்ரவரி 28 நிகழ்வு என குறிப்பிடப்படும் நிகழ்வுகளின் ஒரு பகுதியாக அமைந்தது. தேசியவாத அரசின் அடுத்தடுத்த, மிகக் கடுமையான ஒடுக்குமுறை இந்த நிலையத்தை கோமிண்டாங் கட்டுப்பாட்டுக்கு மீட்டுக் கொண்டு வந்தது. அத்துடன் தைவானின் வெள்ளை பயங்கரவாத காலம் உருவாகக் காரணமானது. இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நடைபெற்ற சீன உள்நாட்டுப் போரில் கோமிண்டாங் தம் பகுதியை இழந்தது. அதன் தலைவர்கள் தைவானுக்கு பின்வாங்கினர். தம்மை சீனாவின் உண்மையான நாடுகடத்தப்பட்ட தேசிய அரசாக நிலைநிறுத்த முயன்ற அவர்கள், பணியகத்தின் பெயரை சீன ஒலிபரப்பு நிறுவனம் என்று பெயர் மாற்றினர்.
228 அமைதி நினைவுப் பூங்கா தைவான் நாட்டில் தாய்பெய் நகரில் ஜாங்ஜெங் மாவட்டம் 3 கெடகலன் பவுல்வர்டு என்ற முகவரியில் அமைந்துள்ள ஒரு வரலாற்று தளம் மற்றும் நகராட்சிப் பூங்கா ஆகும். இந்தப் பூங்காவானது 1947 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 28 நிகழ்வில் தம் இன்னுயிரை ஈந்தவர்களுக்காகக் கட்டப்பட்டதாகும். பூங்காவின் நடுவில் தாய்பெய் 228 நினைவிடம் உள்ளது. மேலும் இங்கு தாய்பெய் 228 நினைவு அருங்காட்சியகம் உள்ளது. இந்த அருங்காட்சியகமாத்தில் முன்பு ஜப்பானிய மற்றும் கோமின்டாங் ஆட்சிக்காலத்தின் முன்னாள் வானொலி நிலையம் இயங்கி வந்தது. தேசிய தைவான் அருங்காட்சியகம் பூங்காவின் வடக்கு நுழைவாயிலின் அருகே உள்ளது. இந்த பூங்காவில் பேண்ட்ஷெல் எனப்படும் திரையரங்கம் மற்றும் உடற்பயிற்சி செய்வதற்கான பகுதிகள் உள்ளன.
1990 களில் தைவான் அதன் நவீன ஜனநாயக காலத்திற்குள் அடியெடுத்து வைத்தபோது, ஜனாதிபதி லீ டெங்-ஹுய் 1995 ஆம் ஆண்டில் அலுவல்பூர்வ மன்னிப்பு கோரியதோடு,தைவானின் கடந்த காலத்தைப் பற்றி மனம் திறந்த நிலையில்விவாதிக்க அழைத்தார். முதல் முறையாக 28 பிப்ரவரி 1947 நிகழ்வு அதிகாரப்பூர்வமாக ஒப்புக் கொள்ளப்பட்டதோடு, அதன் முக்கியத்துவம் குறித்தும் வெளிப்படையாக விவாதிக்கப்பட்டது. 1996 ஆம் ஆண்டில், தாய்பெய் நகர அரசு முன்னாள் வானொலி நிலையத்தை ஒரு வரலாற்று தளமாக கட்டமைத்தது. இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இந்த கட்டிடத்தில் தாய்பெய் 228 நினைவு அருங்காட்சியகம் இடம் பெற்றது. தொடர்ந்து 228 அமைதி நினைவுப் பூங்காவாக மாற்றப்பட்டது .
228 படுகொலை நினைவுச்சின்னம் தைவானிய கட்டிடக் கலைஞர் செங் சூ-சாய் என்பவரால் வடிவமைக்கப்பட்டது, அவர் 1970 ஆம் ஆண்டில் சியாங் சிங்-குவோவைக் கொலை செய்ய மேற்கொண்ட முயற்சியின் காரணமாக தொடர்ந்து 1971 ஆம் ஆண்டில் கொலை முயற்சி குற்றவாளியாக அறிவிக்கப்பட்டிருந்தார். தண்டனையை அனுபவித்த பின்னர், 1991 இல் சட்ட விரோதமாக தைவானுக்குள் நுழைந்ததற்காக அவர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். சிறையில் இருந்துகொண்டே தனது வடிவமைப்பிற்கான பதிவினை தாக்கல் செய்தார். இந்த நினைவுச்சின்னம் அமைதி மற்றும் ஒற்றுமைக்கானது என்ற குறிப்புகளைக் கொண்டுபொறிக்கப்பட்டுள்ளது.
1930 ஆம் ஆண்டில், தைவானின் ஜப்பானிய அதிகாரிகள் குரியாமா ஷுனிச்சி வடிவமைத்த இடத்தில் ஒரு வானொலி நிலையத்தை நிறுவினர். இந்த நிலையத்தில் ஆரம்பத்தில் அரசாங்க-பொது பிரச்சார பணியகத்தின் தகவல் அலுவலகத்தின் ஒரு பிரிவான தைகோகூ ஒலிபரப்பு பணியகம் செயலாற்றி வந்தது. அடுத்த ஆண்டு, தீவு முழுவதும் ஒளிபரப்பினை மேற்கொள்வதற்காக தைவான் ஒளிபரப்பு சங்கம் உருவாக்கப்பட்டது. தைகோகூ பார்க் வானொலி நிலையம் சங்கத்தின் ஒலிபரப்பு நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளும் மையமாக மாறியது.
1945 ஆம் ஆண்டில் ஜப்பானில் இருந்து சீனக் குடியரசிற்கு தைவானை ஒப்படைக்கப்பட்ட பின்னர், இந்தப் பூங்காவிற்கு அரசு தாய்பெய் புதிய பூங்கா என மறுபெயர் சூட்டியது. அவர்கள் ஒலிபரப்பு நிறுவனத்தின் பெயரை தைவான் ஒலிபரப்பு நிறுவனம் என்று பெயர் மாற்றினர். இந்த நிலையம் கோமிண்டாங் அரசு மற்றும் இராணுவத்தின் முதன்மை ஒலிபரப்பு அங்கமாக மாறியது.
இந்த பூங்கா முதலில் 1900 ஆம் ஆண்டில் ஜப்பானிய காலனித்துவ காலத்தில் முன்னாள் கோயில் மைதானத்தில் தைகோகூ புதிய பூங்காவாக நிறுவப்பட்டது. இது தைவானில் முதல் ஐரோப்பிய பாணியில் அமைந்த நகர்ப்புற பூங்காவாகும், இது கவர்னர் ஜெனரல் அலுவலக வளாகத்தில் இருந்தது.
1972 ஆம் ஆண்டில் சீன ஒலிபரப்பு நிறுவனம் இடமாற்றம் பெற்றபோது தாய்பெய் நகர அரசு வானொலி நிலைய கட்டிடத்தின் செயல்பாட்டை எடுத்துக் கொண்டது. நகர அலுவலர்கள் இதை தாய்பெய் நகர அரசு பூங்காக்கள் மற்றும் தெரு விளக்குகள் அலுவலகத்தின் தளமாக மாற்றினர்.
1935 ஆம் ஆண்டில் இது தைவான் வெளிப்பாடு: காலனித்துவ ஆட்சியின் முதல் நாற்பது ஆண்டுகளின் நினைவு என்பதற்காகப் பயன்படுத்தப்பட்ட தளங்களில் ஒன்றாக அமைந்தது.
சோர்சிய எழுத்துக்கள் என்பது சோர்சிய மொழியை எழுதுவதற்குப் பயன்படும் மூன்று எழுத்து முறைகளைக் குறிக்கும். இவை அசோம்தாவ்ரூலி , நூசுக்கூரி , இம்கெட்ரூலி என்பன. இவை தோற்றத்தில் வேறுபாடாகக் காணப்பட்டாலும், அவற்றின் எழுத்துக்கள் ஒரே பெயர் கொண்டவையாகவும், ஒரே ஒழுங்குமுறை வரிசையில் உள்ளனவாகவும், இடமிருந்து வலமாக எழுதப்படுவனவாகவும் உள்ளன. இம்கெட்ரூலி சோர்சிய இராச்சியத்தின் அரச எழுத்துமுறையாக இருந்ததுடன் பெரும்பாலும் அரச ஆணைகளை எழுதுவதற்கு இது பயன்பட்டது. இது இப்போது தற்கால சோர்சிய மொழிக்கான எழுத்து முறையாக உள்ளதுடன், அம்மொழியுடன் தொடர்புடைய கார்ட்வெலியன் மொழிகளை எழுதுவதற்கும் பயன்படுகின்றது. அசோம்தாவ்ரூலியையும் நூசுக்கூரியையும் சோர்சியப் பழமைவாதத் திருச்சபை மட்டுமே, அதன் சடங்கு சார்ந்த எழுத்துத் தேவைகளுக்கும், படிமவியல் தேவைகளுக்கும் பயன்படுத்தியது.
சோர்சிய எழுத்து முறையின் தோற்றம் குறித்து மிகக் குறைந்த அறிவே உள்ளது. சோர்சிய மற்றும் பிறநாட்டு அறிஞரிடையே இதன் தோற்றக் காலம், தோற்றுவித்தவர்கள், தோற்றச் செயற்பாட்டில் இருந்திருக்கக்கூடிய முதன்மைச் செல்வாக்குகள் என்பன குறித்து ஒத்த கருத்து இல்லை.
2015 இல் இவ்வெழுத்து முறைகளுக்கு சோர்சியாவில் தொடுபுலனாகப் பண்பாட்டு மரபுரிமைக்கான தேசியத் தகுதி வழங்கப்பட்டது. 2016 ஆம் ஆண்டில் இவ்வெழுத்து முறைகள், யுனெசுக்கோவின் மனிதகுலத்தின் தொடுபுலனாகாப் பண்பாட்டு மரபுரிமைப் பட்டியலில் உள்ளடக்கப்பட்டன.
மாக்சிமிலியன் ஷெல் சுவிஸ் திரைப்படமற்றும் மேடை நடிகர் ஆவார். இவர்ஆஸ்திரியாவில் பிறந்தவராவார். அவர் சுயாதீனமாக சில படங்களை எழுதி, இயக்கி, தயாரித்தார். ஹாலிவுட்டில் அவரது இரண்டாவது கதாப்பாத்திரமான 1961 ஆம் ஆண்டு வெளியான அமெரிக்க திரைப்படம் ஜட்ஜ்மென்ட் நியூரம்பெர்க் படத்திற்காக சிறந்த நடிகருக்கான அகாடமி விருதை வென்றார். ஆஸ்திரியாவில் பிறந்த அவரது பெற்றோர் கலைகளிலர்வம் கொண்டவர்களாக இருந்தனர். இதனால் இவர் கலைகள் ,இலக்கியங்கள் நிறைந்த சூழலில் வளர்ந்தார். அவர் குழந்தையாக இருந்தபோது 1938 இல் நாஜி ஜெர்மனியால் ஆஸ்திரியாவை இணைத்தபோது அவரது குடும்பம் சுவிட்சர்லாந்திற்கு சென்றது.பின்னர் அவர்கள் சூரிச்சில் குடியேறினர். இரண்டாம் உலகப் போர் முடிந்த பிறகு, ஷெல் முழுநேரமாக நடிபப்பு மற்றும் இயக்கும் பணிகளை மேற்கொண்டார். ஹாலிவுட்டுக்குச் செல்வதற்கு முன்பு பல ஜெர்மன் படங்களில்நடித்துள்ளார்.
ஆங்கிலம் மற்றும் ஜெர்மன் மொழிகளில் பேசக்கூடிய பல நாஜி காலத்தினை கருப்பொருளாகக் கொண்ட திரைப்படங்களில் இவர் முதலில் நடித்தார். அவற்றில் 1975 ஆம் ஆன்டில் வெளியான தி மேன் இன் தி கிளாஸ் பூத் திரைப்படத்திற்கு சிரந்த நடிகருக்கான ஆஸ்கர் விருதிற்கும் 1977 ஆம் ஆண்டில் வெளியான் ஜூலியா திரைப்படத்திற்காக சிறந்த துணைக் கதாப்பாத்திரத்திற்கான ஆஸ்கர் விருதிற்கும் பரிந்துரை செய்யப்பட்டார்.
ஷெல் ஆஸ்திரியாவின் வியன்னாவில் பிறந்தார். இவரின் தாய் மார்கரெத்தே , ஒரு நடிப்புப் பள்ளியை நடத்தி வந்த நடிகை மற்றும் சுவிஸ் கவிஞர், நாவலாசிரியர், நாடக ஆசிரியர் மற்றும் மருந்தக உரிமையாளர் ஆவார். இவரது தந்தை ஹெர்மன் பெர்டினாண்ட் ஷெல். அவரது பெற்றோர் கத்தோலிக்கச் திருச்ச்சபையினைச் சேர்ந்தவர்கள் ஆவர் .
இளம் மாக்சிமிலியன் தனது தாயைப் போன்ற ஒரு நடிகராக மாறுவதைப் பற்றி ஷெல்லின் தந்தை ஒருபோதும் உற்சாகமாக இருக்கவில்லை, அது "உண்மையான மகிழ்ச்சிக்கு" வழிவகுக்காது என்று உணர்ந்தார். இருப்பினும், ஷெல் தனது ஆரம்பகால இளமைக்காலத்தில் நடிப்பால் சூழப்பட்டார்:
"சேக்கின் கலை அதன் இயல்பால் ஆனது" என்று சைதன்யா சம்பிரானி எழுதுகிறார், "இது விவரிக்கும் பணியை மேற்கொள்கிறது, எனவே உலகை மீண்டும் உருவாக்குகிறது. இந்த விவரிப்புக்கும் உலகத்தை வரைபடமாக்கும் செயலுக்கும் இடையே ஒரு நெருக்கமான பிணைப்பு உள்ளது, இது பேசும் விஷயத்திற்கு உலகை தனது / அவள் சொந்தமாக உரையாற்றுவதற்கான வாய்ப்பை அளிக்கிறது ". சமீபத்தில் சேக் மாப்பா முண்டி தொடரில் பணிபுரிந்து வந்தார். அங்கு இவர் புதிய எல்லைகளை வரையறுத்து, தன்னைக் கண்டுபிடிப்பதைப் பற்றி யோசிக்கிறார். மாதிரி ஆலயங்களிலிருந்து ஈர்க்கப்பட்ட இந்த தனிப்பட்ட பிரபஞ்சங்களை சேக் உருவாக்குகிறார். அங்கு பார்வையாளர்களை அவர்களின் மாப்பா முண்டியைக் கட்டியெழுப்ப சுதந்திரத்தை பயன்படுத்துமாறு இவர் கேட்டுக்கொள்கிறார்.
1960 ஆம் ஆண்டில், வடோதராவின் எம்.எஸ் பல்கலைக்கழகத்தில் நுண்கலை பீடத்தில் நுண்கலை பேராசிரியராக சேர்ந்தார். இவரது கற்பித்தல் நிலைகளில் வடோதரா நுண்கலை பீடத்தில் கலை வரலாற்றை கற்பித்தல் மற்றும் ஓவியம் பேராசிரியர், வடோதரா, நுண்கலை பீடம் ஆகியவை அடங்கும். இவர் 1987 மற்றும் 2002 ஆம் ஆண்டுகளில் சிகாகோவின் கலை நிறுவனத்தில் வருகை தரும் கலைஞராகவும், இத்தாலியின் உம்பர்டைடில் உள்ள சிவிடெல்லா இரானியெரி மையத்திலும் , பென்சில்வேனியா பல்கலைக்கழகத்திலும் , கலிபோர்னியாவின் மொண்டால்வோவிலும் ஒரு எழுத்தாளர் / கலைஞராக இருந்து வருகிறார். .
சேக் நாற்பதாண்டுகளுக்கும் மேலாக இந்திய கலை உலகில் ஒரு முக்கிய நபராக இருந்து வருகிறார். இவர் உலகெங்கிலும் உள்ள முக்கிய கண்காட்சிகளில் பங்கேற்றுள்ளார். இவரது படைப்புகள் புதுதில்லியில் உள்ள நவீன கலைக்கூடம், விக்டோரியா மற்றும் லண்டனில் உள்ள ஆல்பர்ட் அருங்காட்சியகம் மற்றும் அமெரிக்காவின் சேலத்தில் உள்ள பீபோடி எசெக்ஸ் அருங்காட்சியகம் உள்ளிட்ட தனியார் மற்றும் பொது சேகரிப்புகளில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. குலாம் வெறுமனே ஒரு கலைஞராக மட்டுமல்லாமல் ஆசிரியராகவும் எழுத்தாளராகவும் செயல்பட்டு வருகிறார்.
குஜராத்தி சர்ரியலிஸ்டிக் கவிதைகளின் தொகுப்பான, அத்வா இவருக்கு கணிசமான விமர்சனங்களைப் பெற்றது. கெர் ஜாதன் என்ற உரைநடைத் தொடரையும் எழுதியுள்ளார். மேலும் சித்ஜிஜ் மற்றும் விஸ்வமனவ் மற்றும் சயுஜ்யா பத்திரிகைகளின் சிறப்பு இதழ்களில் ஆசிரியராக இருந்துள்ளார். அமெரிக்கன் சித்ரகலா என்பது இவரது மொழிபெயர்க்கப்பட்ட படைப்பாகும்.
குலாம் முகமது சேக் என்பவர் இந்தியாவின் குஜராத்தைச் சேர்ந்த ஓர் ஓவியரும், கவிஞரும் மற்றும் கலை விமர்சகருமாவார். கலைத்துறையில் இவர் செய்த பங்களிப்புக்காக 1983 ஆம் ஆண்டில் பத்மசிறீ மற்றும் 2014 இல் பத்ம பூசண் விருது வழங்கப்பட்டது.
ஆர்தர் ராபர்ட் மோரிஸ் ஒரு முன்னாள் ஆஸ்திரேலியத் துடுப்பாட்ட வீரர் ஆவார். அவர் 1946 மற்றும் 1955 க்கு இடையில் 46 தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் விளையாடினார். ஒரு தொடக்க ஆட்டக்காரரான மோரிஸ் ஆஸ்திரேலியாவின் மிகச்சிறந்த இடது கை மட்டையாளர்களில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார். 1948 இல் தோல்வியுற்ற இங்கிலாந்து சுற்றுப்பயணத்தை மேற்கொண்ட டான் பிராட்மேனின் இன்விசிபில்சில் கலந்துகொண்டதன் மூலம் இவர் பரவலாக அறியப்பட்டார். அந்தச் சுற்றுப் பயணத்தில் மூன்று நூறுகள் எடுத்து அதிக ஓட்டங்கள் எடுத்த வீரர்கள் வரிசையில் இவர் முதலிடம் பெற்றார்.ஹெடிங்லேயில் நடந்த நான்காவது தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் இவரின் உதவியின் மூலமாக எதிரணிக்கு 404 ஓட்டங்கள் இலக்காக நிர்ணயிக்கப்பட்டது. 2000 ஆம் ஆண்டில் ஆஸ்திரேலிய துடுப்பாட்ட வாரியத்தின் நூற்றாண்டு அணியில் மோரிஸ் இடம்பெற்றார்.மேலும் 2001 ஆம் ஆண்டில் ஆஸ்திரேலிய துடுப்பாட்டம் ஹால் ஆஃப் ஃபேமில் சேர்க்கப்பட்டார் .
தனது உயர்நிலைப் பள்ளியின் கடைசி இரண்டு ஆண்டுகளில், அவர் இரண்டு அனிகளிலும் , உஅயர்நிலைப் பள்ளி துடுப்பாட்ட அணி மற்றும் ரக்பி போட்டிக்கும் தலைவராக இருந்தார் . 14 ஆம் வயதில், செயின்ட் ஜார்ஜ் துடுப்பாட்ட அணிக்காக அறிமுகமானார், 1937-38 இல் அவர் இரண்டாவது லெவன் அணிக்கு தேர்வானார். 16 வயதிற்குட்பட்ட ஒரு போட்டியில், ஏ.டபிள்யூ கிரீன் ஷீல்ட் போட்டியில், மோரிஸ் 5.23 எனும் சராசரியில் 55 இழப்புகளைக் கைப்பற்றினார்.அந்த தற்போது வரை இது ஒரு சாதனையாக உள்ளது. அடுத்த ஆண்டு அவர் ஒரு மட்டையாளரக அணிக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார், கேப்டன் பில் ஓ ரெய்லி தனது இடது கை வழக்கமில்லாச் சுழல் பந்துவ்வீச்சாளரான இவர் குறைந்த திறன் கொண்டவர் என்று முடிவு செய்தார். மேலும் எதிர்கால தேர்வுத் துடுப்பாட்ட பந்துவீச்சில் உலக சாதனை படைத்தவர் ரே லிண்ட்வாலும் அணியில் பந்துவீச்சாளராக இவருக்கு வாய்ப்புகள் இருக்காது என்று குறிப்பிட்டார்.
அவரது தந்தை அவரை துடுப்பாட்டம் விளையாடுவதை ஊக்குவித்தார்.மேலும் அவர் பலவிதமான பந்து விளையாட்டுகளில், குறிப்பாக துடுப்பாட்டம், ரக்பி மற்றும் டென்னிஸில் சிறப்பாக விளையாடினார். 12 வயதில், அவர் நியூகேஸில் பாய்ஸ் உயர்நிலைப்பள்ளியின் துடுப்பாட்ட அணி சார்பில் பந்து வீச்சாளராக அறிமுகமானார் .மோரிஸ் 1936 முதல் 1939 வரை கேன்டர்பரி சிறுவர் உயர்நிலைப் பள்ளியில் பயின்றார்.அங்கு அவர் துடுப்பாட்ட மற்றும் ரக்பி அணி சார்பாக பள்ளியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார், மேலும் 11 ஆம் ஆண்டில் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார்.
இவரது தந்தை சிட்னியில் வேவர்லி துடுப்பாட்ட சங்கத்தில் விரைவு வீச்சாளராக விளையாடிய பள்ளி ஆசிரியர் ஆவார். மோரிஸ் 1922 இல் சிட்னி கடலோர புறநகர்ப் பகுதியான பாண்டியில் பிறந்தார் . தனது ஆரம்ப ஆண்டுகளை நகரத்தில் கழித்தார். பெவர்லி ஹில்ஸின் புறநகரில் உள்ள சிட்னிக்குத் திரும்புவதற்கு முன்பு, அவர் ஐந்து வயதாக இருந்தபோது அவரது குடும்பம் துங்காக், பின்னர் நியூகாசில் ஆகிய நகரங்களுக்குச் சென்றது. இந்த நேரத்தில், மோரிஸின் பெற்றோர் திருமண முறிவு பெற்றனர்.
முங்கர் என்ற வார்த்தையின் சொற்பிறப்பியல் கோட்டையிலும், அதே பெயரிலும் அழைக்கப்படும் ஊரிலும் மகாபாரத காவியத்துடன் இணைப்புகளைக் கொண்ட முட்ககிரி ஆகும். பாலா வம்சத்தைச் சேர்ந்த தேவபாலாவின் செப்புத் தகடு கல்வெட்டு முங்கரைக் குறிக்கிறது. மற்றொரு பதிப்பு என்னவென்றால், முட்கலா முனிவரிடமிருந்தோ அல்லது கௌதம புத்தரின் சீடரான மெளத்கல்யாயனாவிடமிருந்தோ இந்தப் பெயர் வந்திருக்கலாம். ஜெனரல் கன்னிகாமின் விளக்கம் என்னவென்றால், இதன் ஆரம்பகால குடிமக்களான முண்டாக்களின் பெயரைக் கொண்டிருக்கலாம். சி.இ.ஏ ஓல்ட்ஹாம் இது ஒரு " முனிக்ரிஹா " என்று ஒரு பதிப்பைக் கொடுக்கிறது.