polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ஒரே கல்லில் செதுக்கப்பட்ட தேர்வடச் சங்கிலி, அன்னப்பறவை, சேர, சோழ, பாண்டிய மன்னர்கள், ஒளவையார், தமிழ்த் தாய், தொல்காப்பியர், கபிலர் உருவங்கள், பாலை நிலத்தின் தெய்வம் கொற்றவை சிலை உருவங்கள் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும் பழந்தமிழகத்தில் கடைப்பிடிக்கப்பட்ட நீர் மேலாண்மை, பாசன முறைகள், நெசவுத் தொழில்நுட்பங்கள், குருகுலக் கல்வி, புறநானூற்றுச் சம்பவங்கள், பாரம்பரிய விளையாட்டுகள் போன்றவற்றைச் சித்திரிக்கும் ஓவியங்கள் போன்றவையும் இடம்பெற்றுள்ளன. இவைதவிர, தமிழ் வீரர்கள் பயன்படுத்திய வாள், கேடயம், ஈட்டி உள்ளிட்ட பல்வேறு போர்க் கருவிகள் போன்றவையும் ஆயுதங்கள் தயாரிக்கும் உலைக்களம், மேற்கொண்ட தொழில்கள் ஆகியவையும் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
தொல்காப்பியர் அரங்கில் தமிழரின் கலைநுட்பங்கள் சிறப்பிடம் பெறுகின்றன. எழில்மிகு கதவு, ஒரே சிற்பத்தின் இருபுறங்களிலும் ஆடலரசியான மாதவி மற்றும் துறவறம் பூண்ட மணிமேகலையின் தோற்றங்கள், எழில்மிகு வடிவமைப்பில் அன்னம், காளை, மரத்தூண்கள், கற்றூண்கள், கற்சங்கிலி, கல்லாலான வசந்த மண்டபம், யானை-காளை இணைந்த வடிவம், உலோகத்தாலான தமிழ்த்தாய், கபிலர், ஔவையார், தொல்காப்பியர் சிலைகள், மரத்தாலான நடராசர் சிற்பம் போன்றவையும் பழந்தமிழர் வாழ்வியலைப் படம்பிடிக்கும் பல்வேறு ஓவியங்களும் இடம்பெற்றுள்ளன.
இந்தக் காட்சிக் கூடத்தையொட்டி, தமிழ்த்தாய் ஊடக அரங்கு என்ற பெயரில் 2,300 சதுர அடியில் நவீன தொழில்நுட்பத்துடன் கூடிய குளிர்சாதன வசதி கொண்ட திரையரங்கம் அமைந்துள்ளது. இதில் மொத்தம் 56 இருக்கைகள் உள்ளன. இதில் பழந்தமிழர் வாழ்வியல் காட்சிக் கூடத்தைப் பார்வையிடுவதற்கு வரும் பார்வையாளர்களுக்கு சங்ககாலத் தமிழர்களின் போரியல், ஆட்சித்திறன், மருத்துவ முறை, கல்வி போன்றவை தொடர்பான குறும்படங்கள் காட்டப்படுகின்றன.
பழந்தமிழர் வாழ்வியல் காட்சிக் கூடம் என்பது இந்திய நாட்டில் தமிழ்நாடு மாநிலத்தின் தலைநகரான சென்னை, தரமணியில் அமைந்துள்ள உலகத் தமிழாராய்ச்சி நிறுவனத்தில் அமைக்கப்பட்ட காட்சிக்கூடமாகும். இதில் பழந்தமிழர்களின் சிறப்புகளை எடுத்துக் காட்டும் வகையில், ஆறு அரங்குகளில் சங்க காலத் தமிழர்களின் வாழ்வியலைப் பிரதிபலிக்கும் ஓவியக் கலை, மரச் சிற்பங்கள், உலோகச் சிற்பங்கள், சுடுமண் சிற்பங்கள் இடம் பெற்றுள்ளன.
திருவள்ளுவர் அரங்கில், பழந்தமிழரின் உலோகவியல் நுட்பம், மருத்துவ நுட்பம், நெசவுத் தொழில்நுட்பம், போரியல் நுட்பம், நீர் மேலாண்மை, வேளாண் மேலாண்மை, மண்பாண்டத் தொழில்நுட்பம், பண்டைக்கால கல்விமுறை, ஆகியற்றை எடுத்தியம்பும் ஓவியங்கள், மாதிரி வடிவங்கள், நிழற்படங்கள், கற்சிற்பங்கள், மரச்சிற்பங்கள், உலோகச் சிற்பங்கள், பல்வேறு போர்க்கருவிகள் ஆகியன இடம்பெற்றுள்ளன.
கபிலர் அரங்கில், தமிழர் குடும்ப அமைப்பு முறை, பல்வேறு வகையான இல்லப் புழங்குபொருட்கள், ஐந்திணை வாழ்வியல் காட்சிகள், சுடுமண் சிற்பங்கள், இசைக் கருவிகள், தமிழர் அளவைகள், கற்சிற்பங்கள், இலக்கியப் பறவைகளின் வடிவங்கள் போன்றன காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
இங்கு ஆறு அரங்குகள் தொல்காப்பியர் அரங்கு, திருவள்ளுவர் அரங்கு, கபிலர் அரங்கு, ஔவையார் அரங்கு, இளங்கோவடிகள் அரங்கு, கம்பர் அரங்கு என்ற பெயர்களில் அமைந்துள்ளன.
தேவாஸ் பகுதி முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் இரண்டு சுதேச மாநிலங்களின் தலைநகராக இருந்தது. இது 18 ஆம் நூற்றாண்டின் முதல் பாதியில் மராத்தியர்களின் புவார் குலத்தைச் சேர்ந்த துகாஜி ராவ் மற்றும் ஜிவாஜி ராவ் ஆகிய சகோதரர்களால் நிறுவப்பட்டது. சகோதரர்கள் பிரதேசத்தை தங்களுக்குள் பிரித்துக் கொண்டனர். அவர்களின் சந்ததியினர் குடும்பத்தின் இரு கிளைகளாக ஆட்சி செய்தனர். 1841 ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு, ஒவ்வொரு கிளையும் தனது சொந்த பகுதியை தனி மாநிலமாக ஆட்சி செய்தன. தலைநகரான தேவாஸின் பிரதான வீதியின் இரு பக்கங்களும் வெவ்வேறு நிர்வாகங்களின் கீழ் இருந்தன. மேலும் வெளிச்சம் மற்றும் நீர் வழங்கல் என்பற்றுக்கான வெவ்வேறு ஏற்பாடுகளைக் கொண்டிருந்தன.
நகரத்தில் ஆயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்களுக்கு வேலைவாய்ப்பு வழங்கும் பல தொழிற்துறை பிரிவுகள் காணப்படுகின்றன. டாடா , கிர்லோஸ்கர் , அரவிந்த் மில்ஸ், எஸ் குமார்ஸ், டாடா-கம்மின்ஸ், கஜ்ரா கியர்ஸ், கேப்ரியல் இந்தியா லிமிடெட், சன் பார்மா இண்டஸ்ட்ரீஸ் லிமிடெட், கபரோ டியூப்ஸ் மற்றும் ஜான் டீரெ ஆகிய மிகப்பெரிய நிறுவனங்கள் இங்கு உள்ளன. தேவாஸ் இந்தியாவின் சோயா தலைநகரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது நாட்டின் சோயா அவரை பதப்படுத்தும் தொழிலில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றது.
தேவாஸ் இந்தூரின் வடகிழக்கிலும், உஜ்ஜைனின் தென்கிழக்கிலும் மற்றும் ஷாஜாபூருக்கு தென்மேற்கேயும் அமைந்துள்ளது. நகரம் மால்வா பீடபூமியின் சமவெளிகளில் அமைந்துள்ளது. தென்பகுதி நிலம் மெதுவாக விந்தியா மலைத்தொடருக்கு உயர்கிறது. இது சாம்பல், காளி சிந்து நதிகளின் மூலமாகும். இந்த நதிகள் கங்கைக்கு செல்லும் வழியில் மாவட்டத்தின் வழியாக வடக்கு நோக்கி பாய்கின்றன. தேவாஸின் முக்கிய நதி கிஷிப்ரா ஆகும்.
தேவாஸிலிருந்து 13 கி.மீ தொலைவில் உள்ள ஒரு மலையில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட காற்றாலைகள் உள்ளன. இவற்றினால் சுமார் 15 மெகாவாற்று மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றது. நம்பகமான மின்சாரம் பெற முயன்ற ஒரு சில தனியார் நிறுவனங்களால் இவற்றுக்கு நிதியளிக்கப்பட்டன.
இந்நகரில் அமைந்திருக்கும் தேவி வைஷினி மலையினால் தேவாஸ் என்ற பெயரை இந்த நகரம் பெறுகின்றது. தேவாஸ் மாவட்டம் தலைமையகமான தேவாஸிலிருந்து அதன் பெயரைப் பெற்றது.
தேவாஸ், இந்திய மாநிலமான மத்தியப் பிரதேசத்தின் தேவாஸ் மாவட்டத்தில் உள்ள நகரம். இந்த நகரம் மாவட்டத் தலைநகரமாக செயல்படுகிறது.
குவாலியர் மாவட்டத்தின் வடகிழக்கில் ராய்கர் மாவட்டம், தென்கிழக்கில் சியோப்பூர் மாவட்டம், தெற்கில் தேவாஸ் மாவட்டம், தென்மேற்கில் உஜ்ஜைன் மாவட்டம், மேற்கில் ரத்லாம் மாவட்டம், வடமேற்கில் இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் ஜலவார் மாவட்டம் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.
சாஜாபூர் மாவட்டம் மத்திய இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் 52 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் சாஜாபூர் நகரம் ஆகும். இம்மாவட்டம் உஜ்ஜைன் கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது.
6091 சதுர கிலோ மீட்டர பரப்பளவு கொண்ட உஜ்ஜைன் மாவட்டத்தின் வடகிழக்கில் சாஜாபூர் மாவட்டம், கிழக்கிலும், வடகிழக்கிலும் தேவாஸ் மாவட்டம், தெற்கில் இந்தூர் மாவட்டம், தென்மேற்கில் தார் மாவட்டம், தென்மேற்கில் ரத்லாம் மாவட்டம் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.
இம்மாவட்டம் உஜ்ஜைன் வடக்கு, உஜ்ஜைன் தெற்கு, கட்சிரோடு-நாக்டா, மகித்பூர், தாரனா, காட்டியா மற்றும் பத்நகர் என ஏழு சட்டமன்ற தொகுதிகளை கொண்டது. மேலும் உஜ்ஜைன் நாடாளுமன்ற தொகுதியில் இம்மாவட்டத்தின் சட்டமன்ற தொகுதிகள் அடங்குகிறது.
உஜ்ஜைன் மாவட்டம் மத்திய இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் ஐம்பத்து ஒன்று மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் உஜ்ஜைன் ஆகும். இம்மாவட்டம் உஜ்ஜைன் கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது.
இம்மாவட்டம் ஒரு மாநகரமும், ஒன்பது நகரங்களும், ஆறு ஊராட்சி ஒன்றியங்களும், 611 பஞ்சாயத்து கிராமங்களும், 1101 கிராமங்களும், இருபத்து ஆறு காவல் நிலையங்களும் கொண்டுள்ளது.
உஜ்ஜைன் மாவட்டம் உஜ்ஜைன், காய்த்தியா, மகித்பூர், தாரணா, பக்மகர், கட்சிரோடு மற்றும் நாக்டா என ஆறு வருவாய் வட்டங்களைக் கொண்டது.
இச் சாசனம் கண்டுபிடிக்கப்படுவதற்கு முன்னர், நூல்கள் சிலவற்றில் திருகேணமலையை 'கோகண்ண' எனவும், திருஞானசம்பந்தமூர்த்தி நாயனாரின் சில தேவாரப் பாடல்களில் 'கோணமாமலை' எனவும் அழைக்கப்பட்டது என்று நாம் அறிந்துள்ளோம். தற்காலத்தில் திருகோணமலை என அழைக்கப்படுவது போல், ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரும் திருகோணமலை என்றே அழைக்கப்பட்டது என்பதை அறிந்து கொள்ள உதவியது இந்த நிலாவெளிச் சாசனமே என்ற விதத்தில் இது தனித்தன்மை கொண்டதாக விளங்குகின்றது. இலங்கையிலுள்ள ஏனைய இடப்பெயர்கள் காலத்துக்குக் காலம் திரிபடைந்து பல்வேறு வடிவங்களைப் பெற்ற போதிலும், திருகோணமலை வெவ்வேறு இனங்களைச் சேர்ந்த ஆட்சியாளர்களினால் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்யப்பட்டும், அந்தப் பெயரின் வடிவம் மாற்றமடையாமல் இருப்பது, அப்பகுதியில் தமிழ் மக்களின் இருப்பு மிக நீண்ட காலமாக இருந்துள்ளது என்பதற்கு பலமான ஆதாரமாக உள்ளது.
மேலும், பெருங்குடிப் பெருமக்கள் ஒன்றுகூடி நீர்ப்பாசனம் தொடர்பாக எடுத்த நடவடிக்கைகள் தொடர்பான விளக்கங்கள் தென்னிந்திய தமிழ்ச் சாசனங்களில் இடம் பெற்றுள்ளன. சோழப் பேரரசின் உள்ளூர் விவகாரங்களுக்குப் பொறுப்பாக இருந்தவர்கள் இவர்களே. சோழர் காலத்து நிர்வாக அமைப்பில் சிறப்பான அம்சமாகக் காணப்படுவது உள்ளூராட்சி அமைப்பாகும். இந்தச் சபையினரே பெருங்குடிப் பெருமக்கள் என்போர். தென்னிந்திய தமிழ்ச் சாசனங்களிலும் இவர்கள் எப்போதும் சதுர்வேதி மங்கலத்தோடு தொடர்புபடுத்தியே கூறப்படுகின்றனர். இச் சபை குறிப்பிட்ட பிராமண சமூகத்ததிற்குரிய ஒன்றாக இருந்த போதிலும், தனது செயற்பாட்டைப் பொறுத்து பலவகையான உள்ளூர் விவகாரங்களையும் கவனித்து வந்தது.
இச்சாசனத்தில் "மச்சகேஸ்வரம்" பற்றிய குறிப்புக் காணப்படுகிறது. கோணேஸ்வரக் கோயில் மச்சகேஸ்வரம் எனவும் அழைக்கப்பட்டது என்பதற்கு, பிற்காலத்தில் எழுதப்பட்ட "தட்ஷிண கைலாச புராணம்", "சிறி கோணாசல புராணம்" போன்ற இலக்கிய நூல்களில் சான்றுகளிருந்த போதிலும், மச்சகேஸ்வரம் தொடர்பான மிகப் பழைமையான தகவல்களைத் தருபவை இந்த மானாங்கேணி கோயிற் சாசனம் மற்றும் நிலாவெளி சாசனம் ஆகியவைதான்.
திருகோணமலை மாவட்ட தொல்லியல் வரலாறு என்பது, 1972 ஆம் ஆண்டில் இலங்கையின் திருகோணமலை மாவட்டத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட தொல்பொருள் ஆராய்ச்சிகளின் மூலம் பல தமிழ்க் கல்வெட்டுகளைக் கண்டுபிடிக்கக்கூடிய வாய்ப்பு ஏற்பட்டு, அக்கல்வெட்டுக்களின் மையப்பிரதிகளிலிருந்து கிடைத்த பின்வரும் விபரங்களைக் கொண்டதாகும். அவை சோழர் காலத்தைச் சேர்ந்தவையெனக் கருத இடமுண்டு.
1893 முதல் இப்பகுதி பிரித்தானியப் பேரரசு, ஆப்கானித்தானுக்கு உட்படாது தன்னாட்சியுடைய பழங்குடிகள் ஆட்புலமாக இருந்து வந்துள்ளது. இப்பகுதி பழங்குடிகள் அடிக்கடி பிரித்தானியப் பகுதிகளில் படையெடுத்து சிக்கலை உண்டு செய்தனர். இதனால் 1860க்கும் 1945க்கும் இடையே பலமுறை பிரித்தானியர் எதிர் தாக்குதல்களை நடத்தி வந்தனர். கடினமான வாழியல் சூழலையும் பயங்கரமான உள்ளூர் போராளிகளையும் கருத்தில் கொண்டு பிரித்தானிய இந்தியப் பேரரசின் துருப்புக்கள் இப்பகுதியை "நரகத்தின் கதவை தட்டுபவர்" என அழைத்தனர். 1947 முதல் இப்பகுதி பாக்கித்தானின் அங்கமாயிற்று.
இமயமலையில் அமைந்த தெற்கு வசிரிஸ்தான் முகமை, பாக்கித்தானின் வடமேற்கில் மலைகள்சூழ் மண்டலத்தில் கிட்டத்தட்ட 6620 சகிமீ பரப்பளவில் அமைந்துள்ளது. பெசாவருக்கு மேற்கு, தென்மேற்கில், வடக்கில் டோச்சி ஆற்றுக்கும் தெற்கில் கோமல் ஆற்றுக்கும் இடைப்பட்ட பகுதியில் உள்ள பகுதியே வசிரிஸ்தான் ஆகும்; இது பாக்கித்தானின் நடுவணரசு நிர்வகிக்கும் பழங்குடிப் பகுதிகளில் அடங்கும். இதன் வடக்கிலும், கிழக்கிலும் கைபர்-பக்துன்வா மாகாணம் உள்ளது.
தெற்கு வசீரித்தான் பாக்கித்தானின் நடுவணரசு நிர்வகிக்கும் பழங்குடிப் பகுதிகளில் ஒன்றாகும். பிற பழங்குடி பகுதிகள் வடக்கு வசீரிஸ்தான் முகமை, குர்ரம் முகமை, கைபர் முகமை, ஒரக்ழை முகமை, முகமது முகமை, பஜௌர் முகமை ஆகும். தெற்கு வசிரிஸ்தான் முகமை எட்டு வருவாய் வட்டங்களைக் கொண்டுள்ளது.
13 ஏப்ரல் 2022 அன்று இம்மாவட்டத்தின் வடக்குப் பகுதியில் உள்ள 4 தாலுகாக்களைக் கொண்டு மேல் தெற்கு வசீரிஸ்தான் மாவட்டம் என்றும்; தெற்குப் பகுதியில் உள்ள 4 தாலுகாக்களைக் கொண்டு கீழ் தெற்கு வசீரிஸ்தான் மாவட்டம் என இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டது. .
2018-இல் நடுவண் நிர்வாகப் பழங்குடிப் பகுதிகளை, கைபர் பக்துன்வா மாகாணத்தில் இணைத்த போது, கைபர் பக்துன்வா மாகாணத்தில் தெற்கு வசீரிஸ்தான் ஒரு மாவட்டமாக விளங்கி வருகிறது.
தெற்கு வசிரிஸ்தானின் கிழக்கில் கைபர் பக்துன்வா மாகாணம், தெற்கில் பலுசிஸ்தான் மாகாணம், மேற்கில் ஆப்கானித்தான், வடக்கில் வடக்கு வசீரிஸ்தான் உள்ளது.
இந்நிலை சில எண்களிலும் எண்ணுப் பெயர்களிலும் பதிவாகியுள்ளது.முதனிலை இந்தோ ஐரோப்பிய எண்குறிகளில் பத்து , நூறு ஆகிய எண்களின் வேர்ச்சொல் விரல் எனும் பொருள் உள்ள * என்பதாகும். இலத்தின் எனும் சொல் ஆங்கில என்பதற்கு இணையானதாகும்.
முதல் சிக்கலான எண்குறிகள் தொல்பழம் அண்மைக் கிழக்கு நாடுகளில் செம்புக்கால முதனிலை எழுது முறைமையில் தொடங்கியது என உலக அளவில் கருதப்படுகிறது.
புதிய கற்காலத்தில் சரிபார்ப்புக் குறிகளைவைத்து எண்ணிய செயற்பாடு, அண்மைக் கிழக்கு நாடுகளில் மேலும் நுட்பம் எய்த, பல்வேறு முதனிலை எழுது முறைமைகள் தோன்றின.
சூரஜ்பூர் மாவட்டம் மத்திய இந்தியாவின் சத்தீஸ்கர் மாநிலத்தின் 33 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். சர்குஜா கோட்டத்தில் உள்ள ஆறு மாவட்டங்களில் இம்மாவட்டமும் ஒன்றாகும். 1 சனவரி 2012-ஆம் ஆண்டில் புதிதாக துவக்கப்பட்ட ஒன்பது மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் சூரஜ்பூர் ஆகும். சத்தீஸ்கர் மாநிலத் தலைநகர் ராய்ப்பூரிலிருந்து வடக்கே 256 தொலைவில் சூரஜ்பூர் நகரம் அமைந்துள்ளது.
இம்மாவட்டத்தின் வடகிழக்கில் பலராம்பூர் மாவட்டமும், வடமேற்கில் மத்தியப் பிரதேசம் மாநில சிங்கரௌலி மாவட்டமும் , கிழக்கில் சர்குஜா மாவட்டமும், தெற்கில் கோர்பா மாவட்டமும் மற்றும் மேற்கில் கோரியா மாவட்டமும் ,மனேந்திரகர்-சிர்மிரி-பாரத்பூர் மாவட்டம் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.
சூரஜ் மாவட்டத்தில் உள்ள தமோர் பிங்களா காட்டுயிர் காப்பகம் , தேவ்கர், ராம்கரில் உள்ள சீதாகுளம், சீதா பெங்குரா குகைகள், காளிதாஸ் மேகதூதம், குடர்கரில் உள்ள பாகேஸ்வரி தேவி கோயில், பையாத்தானில் உள்ள படால் பைரவர் கோயில், பிரேம்நகரில் உள்ள மகேஸ்வரி கோயில் ஆகும்.
சூரஜ்பூர் மாவட்டம் பிரதாப்பூர், ஒடகி, பையாத்தான், இராமானுஜ்நகர், பிரேம் நகர் மற்றும் சூரஜ்பூர் என ஆறு வருவாய் வட்டங்களை கொண்டது.
தமோர் பிங்களா காட்டுயிர் காப்பகம் இம்மாவட்டத்தின் முக்கிய சுற்றுலா இடமாகும். தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 43 இம்மாவட்டத்தின் வழியாக செல்கிறது.
இவரின் வான் உயிரியல் ஆய்வும் பெண் அறிவிய்லாளராகப் பெற்ற வெற்றிகளும்தகைமைகளும் இவருக்குப் பல அறிவியல் நிறுவனங்களில் இருந்து பல விருதுகளை ஈட்டித் தந்தன.
இவர் 2002 இல் அமெரிக்க அறிவியல் மேம்பாட்டுக் கழகத்தின் அய்வுறுப்பினராகத் தேர்வு செய்யப்பட்டார். மேலும் 2003 இல் கலிபோர்னியா அறிவியல் கல்விக்கழகத்தின் உறுப்பினர் ஆனார்.
திரைப்படத்தில் எல்லி ஆரோவே என்ற கிளர்ச்சியாளர் பாத்திரமாக ஜோடு ஃபாசுட்டர் நடித்தார். இந்த நடிகையுடன் டார்ட்டர் சில மாதங்கள் படம் எடுக்கும் முன்பும் பின்பும் பேசியுள்ளார். ஆரோவே எனும் பாத்திரம் டார்ட்டரின் பணியைச் சார்ந்தே உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இவர் ஜான் போசுவெல்லின் அறிவியல் பண்னிசை அல்லது நடைமுறையின் கவிதை எனும் இசை காணொளிப்படத்திலும் வருகிறார்.
20, 2006, : "நாம் தனித்துள்ளோமா?" எனும் கேள்விக்கான விவாதம் பற்றிய காணொளிப்படத்தில்2006 அக்தோபர் 20 இல் டார்ட்டர் தோன்றி, "நாம் தனித்துள்ளோமா? என்ற கேள்விக்கான விடையை அறிந்தால்தான் நாம் மாந்தராக எப்படி இருப்பது என்பது பற்றிய மாறுபட்ட கண்ணோட்டத்துக்கு வர நேரிடும்." எனக் கூறுகிறார்.
அமெரிக்க நாட்டுப் பேராயத்தில் 2013 மே மாதத்தில் அமெரிக்க அறிவியல் விருதாளர் சட்டம், 2013 கொண்டுவரப்பட்டது. அப்போது ஒரு உய்ய உரையாளர் சட்டம் நிறைவேறினால், இதற்கு ஏற்ற அறிவியல் விருதாளராக டார்ட்டரைப் பரிந்துரைத்துள்லார்.
ஜில் கார்னெல் டார்ட்டர் ஓர் அமெரிக்க வானியலாளர், சேதி ஆய்வு நிறுவனத்தின் மேனாள் இயக்குநர், சேதியின் பெர்னார்டு எம். ஆலிவர் கட்டில் பேராசிரியர். வானியலாளர்.
இவர் கார்னெல் பல்கலைக்கழகத்தில் பொறியியல் இயற்பியலில் இளவல் பட்டம் பயின்றார். ப்ர்க்கெலி கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தில் இவர் வானியலில் முதுநிலை, முனைவர் பட்டங்களைப் பெற்றார்.
மன்னார்குடி இராஜகோபாலசாமி எந்தக் கோலத்தில் அருள் பாலித்து வருகிறாரோ அதே நின்ற கோலத்தில் ருக்மணி-சத்யபாமா சமேதராக இராஜகோபால ஸ்வாமி கையில் மூன்று வளைவு கொண்ட சாட்டை கயிற்றுடன் கூடிய பொற்கோலை ஏந்தியும் இடக்கையை சத்தியபாமாவின் தோள் மீது வைத்தும் அழகுடன் காட்சி தருகிறார். மூலவரின் அமைப்பைப் போன்றே உற்சவ மூர்த்தியும் அமைந்துள்ளது. இராஜகோபால ஸ்வாமிக்கு வலப்புறம் செங்கமலவல்லி தாயார் தனி சன்னிதி கொண்டு அருள்கிறார். ஸ்வாமி சன்னிதிக்கு இடப்புறம் சங்கு சக்கரத்துடன் நான்கு கரங்களுடன் ஸ்ரீநிவாசப்பெருமாள் தனி சன்னிதி கொண்டுள்ளார். கருடாழ்வார் மற்றும் ஆஞ்சனேயர் தனி சன்னிதி கொண்டு அருள்கிறார்கள். இங்குள்ள ஸ்ரீசந்தானகிருஷ்ணர் விக்கிரகத்தை மடியில் வைத்து பிரார்த்தித்து குழந்தைப் பேறு பெறுகின்றனர்.
கும்பகோணத்தில் சித்திரை மாதம் வளர்பிறையில் அமாவாசைக்கு அடுத்து வருகின்ற 3ஆவது திதியான அட்சய திருதியையில் காலையில் இவ்விழா கொண்டாடப்பெறுகிறது. கும்பகோணத்திலுள்ள சார்ங்கபாணி, சக்கரபாணி, இராமஸ்வாமி, ராஜகோபாலஸ்வாமி, வராகப்பெருமாள், வெங்கட்ராயர் அக்ரகாரம் பட்டாபிராமர், மல்லுக தெரு சந்தான கோபாலகிருஷ்ணன், நவநீதகிருஷ்ணன், புளியஞ்சேரி வேணுகோபால சுவாமி, மேலக்காவேரி வரதராஜப்பெருமாள், நவநீதகிருஷ்ணன், சோலையப்பன் தெரு ராமசுவாமி ஆகிய 12 வைணவ கோயில்களைச் சேர்ந்த உற்சவப் பெருமாள் சுவாமிகள் கருட வாகனத்தில் புறப்பட்டு பெரிய கடைத் தெருவில் ஒரே இடத்தில் எழுந்தருளுகின்றனர்.
இக்கோயிலில் உள்ள மூலவர் ராஜகோபாலர் ஆவார். தாயார் செங்கமலவல்லி, ருக்மணி, சத்தியபாமா. மூலவராக மட்டுமன்றி உற்சவராகவும் ராஜகோபாலர் அழகு வடிவாக உள்ளார்.
‘கோ‘ என்றால் பசு. ‘பாலன்‘ என்றால் சிறுவன். ஏழை, எளியவர்களுக்கு அருள் வழங்கும் கோபாலனாக, ராஜகோபாலசுவாமி இங்கு இருக்கிறார். துணைவியரோடு என்றும் அலங்காரப் பிரியனாக ராஜ கம்பீரம் பொருந்தியவராக எண்ணற்ற அணிகலன்களுடன் இருப்பதைப் பார்ப்பதற்கு மனம் நிறைவாக இருக்கும்.
கோயில் சிறியதாயினும் மிகவும் சிறப்பாகக் கட்டப்பட்டுள்ளது. இறைவன் திருமேனியும், தாயார் திருமேனியும் அழகே உருவாக அமைந்துள்ளது. இக்கோயில் அமைந்துள்ள கடைத்தெருவாக இருப்பதால் பக்தர்கள் வந்த வண்ணம் உள்ளனர். இக்கோயிலின் முக்கிய திருவிழா 12 கருடசேவையாகும்.
சுமார் 500 வருடங்கள் பழைமையான கும்பகோணம் ராஜகோபாலசுவாமி கோயில் தமிழகத்தில், தஞ்சாவூர் மாவட்டத்திலுள்ள கும்பகோணத்தில் மையப் பகுதியான பெரியகடைத்தெருவில் அமைந்துள்ளது. கும்பகோணம் தோப்புத்தெருவில் இன்னொரு ராஜகோபாலசுவாமி கோயில்உள்ளது.
மாத ரோகிணி நட்சத்திரம், சித்திரை அட்சயதிருதியை, ஆடிபூர திருக்கல்யாணம், ஸ்ரீஜெயந்தி, நவராத்திரி, மாசிபிரம்மோற்சவம் ஆகிய திருவிழாகள் சிறப்பாக நடைபெறுகிறது.
இயக்குநராகவும் நியமிக்கப்பட்டார். மேலும், பூச்சிகளின் உருமாற்றம் குறித்த இவரது கண்டுபிடிப்பு மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக கருதப்படுகிறது. தென் அமெரிக்காவில் காணப்படும் குருதி உறிஞ்சும் பூச்சிகளில் ஒரு முக்கியமான வளர்ச்சி ஆர்மோன், அதன் மூளைச் செல்களில் உள்ள நரம்புச் சுரப்பிகளில் உற்பத்தியாகிறது என்பது இவரது ஆய்வில் தெரியவந்தது. சில பூச்சிகள் ஒரு குறிப்பிட்ட வளர்ச்சி நிலையை எட்டும்வரை, முதிர்ச்சிக்கான அம்சங்கள் அதன் உடலில் ஏற்படாதவாறு வேறு சில ஆர்மோன்கள் தடுக்கின்றன என்பதை கண்டறிந்த வின்சென்ட், அதற்கு ஜுவனைல் ஹார்மோன் எனப் பெயரிட்டார். பூச்சியின உருமாற்றம் தொடர்பாக தெளிவான கோட்பாட்டை உருவாக்கியவர். பூச்சிகளின் அமைப்பியல் மற்றும் வளர்ச்சிப் பண்புகளை அவற்றின் மரபணு கூறுகளின் ஆர்மோன்கள் தீர்மானிக்கின்றன என்பதையும் கண்டறிந்தார்.
வின்சென்ட் விகில்சுவொர்த், இங்கிலாந்தின் லங்காஷயர் கவுன்டியில் உள்ள கிர்க்ஹாம் நகரில் 1899-ம் ஆண்டில் பிறந்தவர். அவரது தந்தை ஒரு மருத்துவராவார் (வின்சென்ட் விகில்சுவொர்த்தின் பள்ளிப்படிப்பு பற்றிய மூலங்கள் இல்லை) தனது தந்தையைப்போல் மருத்துவம் படிக்க கல்லூரியில் சேர்ந்தார். அதேவேளையில், கல்வி உதவித்தொகை பெற்று கேம்பிரிச்சுப் பல்கலைக்கழகத்தில் சில ஆராய்ச்சிகளை மேற்கொள்ளத் தொடங்கியதுடன் அவரது பேராசிரியர் ஆலோசனைப்படி, கரப்பான் பூச்சி குறித்த ஆராய்ச்சியில் இறங்கினார். அதன் பிறகுதான், பூச்சிகள் உலகின் மீது இவருக்கு ஆர்வம் பெருக்கெடுத்தது. பூச்சிகளின் உடல் அமைப்பு, திசுக்கள், உறுப்புகள் தொடர்பாக பல்வேறு ஆராய்ச்சிகளில் ஈடுபட்டார்.
வின்சென்ட் விகில்சுவொர்த் இவரது முழுப்பெயர் சர் வின்சென்ட் பிரையன் விகில்ஸ் வொர்த் எனப்படும் இவர், பூச்சியியலராகவும், ஆராய்ச்சியாளர் மற்றும் பேராசிரியராகவும் அறியப்படுகிறார். மேலும், பூச்சியினங்கள் குறித்த பல அரிய உண்மைகளை உலகுக்கு எடுத்துக் கூறிய இங்கிலாந்து பூச்சியியல் வல்லுநராகவும், முதல் உலகப்போரின்போது, ராணுவத்தில் பணிபுரிந்தவராகவும் மற்றும் கேம்பிரிட்ஜில் உள்ள பூச்சி உடலியல் பிரிவின் வேளாண்மை ஆராய்ச்சி கவுன்சில் இயக்குநராகவும் நியமிக்கப்பட்டிருந்தார் என்பது மூலத்தில் அறியப்பட்டது.
உலகம் முழுவதும் உள்ள ஏராளமான கல்லூரிகள், பல்கலைக்கழகங்களில் விரிவுரைகள் ஆற்றினார். பயன்பாட்டு உயிரியல் சங்கத்தின் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார். லண்டன் ராயல் சொசைட்டியின் உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, 1964-ல் இவருக்கு ‘சர்’ பட்டம் வழங்கப்பட்டது. இது தவிர, ஏராளமான பட்டங்கள், விருதுகளைப் பெற்றுள்ளார். பூச்சிகள் பற்றிய ஆராய்ச்சிகள் பன்னெடுங்காலமாக நடக்கின்றன. ஆனால், பூச்சிகளின் உடற்கூறியல் குறித்து ஆராய்ந்து, அதற்கென்ற ஒரு புதிய அறிவியல் துறைக்கு அடித்தளமிட்ட வின்சென்ட் விகில்சுவொர்த் 95-வது வயதில் 1994-ல் மறைந்தார்.
வின்சென்ட் பிரையன் விகில்ஸ் வொர்த், 1934-ல் ‘இன்செக்ட் ஃபிசியாலஜி’ என்ற நூலை எழுதினார். இது இன்றளவும் பூச்சியியல் துறை மாணவர்களுக்கான வழிகாட்டி நூலாகத் திகழ்கிறது. 1939-ல் இவர் எழுதிய ‘தி பிரின்சிபல்ஸ் ஆஃப் இன்செக்ட் ஃபிசியாலஜி’ என்ற நூல் அத்துறையில் ஆராய்ச்சி செய்பவர்களுக்கு இன்றியமையாத நூலாக கருதப்படுகிறது. தன் ஆராய்ச்சிகள் குறித்து 300 கட்டுரைகள் எழுதி வெளியிட்டார். இவரது அனைத்து நூல்களுமே உலகம் முழுவதும் பிரபலமடைந்தன.
ரோத்தக் மாவட்டத்தின் நிலப்பரப்பில் 83 விழுக்காடு வேளாண்மை நிலங்களாக இருப்பதால், இங்கு கோதுமை, கரும்பு, பருப்பு வகைகள், பார்லி மற்றும் நவதானியங்கள் பயிரிடப்படுகிறது. 42.19 விழுக்காடு மக்கள் வேளாண்மையும், அதனைச் சார்ந்த தொழில்களையும் நம்பியுள்ளனர். 7.68% மக்கள் குடிசைத் தொழில்களையும், பிறர் வேறு தொழில்களிலும் ஈடுபட்டுள்ளனர்.
அரியானா மாநிலத்தின் தென்கிழக்கில் அமைந்த ரோத்தக் மாவட்டத்தின் வடமேற்கில் தில்லியும், வடக்கில் சோனிபத் மாவட்டம் மற்றும் ஜிந்த் மாவட்டம் கிழக்கில் சஜ்ஜர் மாவட்டம் மற்றும் சோனிபத் மாவட்டம் மேற்கில் ஹிசார் மாவட்டம், பிவானி மாவட்டம் மற்றும் சிர்சா மாவட்டம் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.
ரோத்தக் நகரத்திலிருந்து 15 கிலோ மீட்டர் தொலைவில், தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 10-இல் அமைந்துள்ள மடினா கிராமத்தில் ஜப்பானிய பெருந் தொழில் மற்றும் வணிக நகரியம் அமைக்க திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
புதுதில்லியிலிருந்து 70 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ள ரோத்தக் தொடருந்து நிலையம் இருப்புப்பாதை மற்றும் தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் பத்து தரை வழியாக தில்லியையும் மற்றும் பஞ்சாபையும் இணைக்கிறது.
ரோத்தக் மாவட்டம் ரோத்தக் மற்றும் மேஹம் என இரண்டு வருவாய் வட்டங்களாகவும், ரோத்தக், சம்பாலா மேஹம், லக்கன்-மஜ்ஜ்ரா மற்றும் கலாநௌர் என நான்கு ஊராட்சி ஒன்றியங்களையும் கொண்டது.
ரோத்தக் மாவட்டம் வட இந்தியாவின் அரியானா மாநிலத்தின் இருபத்து ஒன்று மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் ரோத்தக் நகரம் ஆகும்.
இது இந்தியப் பெண் அறிவியலாளர்களின் தோராயமான அகரநிரல் பட்டியல். இதில் மேலும் அறிந்த பெண் அறிவியலாளர் விடுபட்டிருந்தால் சேர்க்கலாம்.
கருத்துக்கணிப்பு எனக் கூறத்தக்க முதல் எடுத்துக்காட்டு 1824ல் ஆன்ட்ரூ சாக்சன், சான் குயின்சி ஆடம்சு ஆகியோரிடையே இடம்பெற்ற அமெரிக்க சனாதிபதித் தேர்தலின் போது பென்சில்வேனியாவில் எடுக்கப்பட்ட ஒரு கணிப்பு ஆகும். எதிர்வு கூறியபடியே பென்சில்வேனியாவிலும், முழு அமெரிக்காவிலும் சாக்சன் வெற்றி பெற்றதால், இவ்வாறான கருத்துக் கணிப்புகள் புகழ் பெறத் தொடங்கின. ஆனாலும், இவை நகரம் போன்ற உள்ளூர் அலகுகளுக்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்டவையாகவே இருந்தன. 1916ல் லிட்டரரி டைஜஸ்டு நாடுதழுவிய கருத்துக்கணிப்பு ஒன்றை நடத்தி அமெரிக்க சனாதிபதித் தேர்தலில், வூட்ரோ வில்சனின் வெற்றியைச் சரியாக எதிர்வு கூறியது. மில்லியன் கணக்கில் அஞ்சல் அட்டைகளை அனுப்பிப் பதிலுடன் திரும்பி வருபவற்றை எண்ணிக் கணக்கிடுவதன் மூலம் 1920ல் வாரென் ஆர்டிங், 1924ல் கால்வின் கூலிட்ச், 1928ல் ஏர்பர்ட் ஊவர், 1932ல் பிராங்க்லின் ரூசுவெல்ட் ஆகியோரின் வெற்றிகளையும் டைஜஸ்ட் சரியாக எதிர்வு கூறியது.
1036ல் டைஜஸ்ட் எடுத்துக்கொண்ட "மாதிரி", 2.3 மில்லியன் மக்களைக் கொண்ட மிகப்பெரிய மாதிரியாக இருந்தபோதும், இவர்களில் பெரும்பாலோர் வசதிபடைத்த அமெரிக்கர்களாக இருந்தனர். வசதிபடைத்த அமெரிக்கர்கள் பொதுவாகக் குடியரசுக் கட்சியின் அனுதாபிகளாக இருந்தனர். இந்தப் பக்கச் சார்பு நிலையை டைஜஸ்ட் அறிந்திருக்கவில்லை. தேர்தலுக்கு ஒரு கிழமைக்கு முன்னர் வெளியான அவர்களது கருத்துக் கணிப்பு ரூசுவெட்டை விட அவருடன் போட்டியிட்ட ஆல்ஃப் லான்டனுக்கே வெற்றி வாய்ப்பு உள்ளதாகக் கூறியது. அதேவேளை ஜார்ஜ் கலப் என்பார் இன்னொரு கணிப்பை நடத்தினார். புவியியல் பகுதிகளைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வகையில் சிறிய ஆனால் அறிவியல் அடிப்படையிலான மாதிரிகளுடன் நடத்தப்பட்ட கருத்துக் கணிப்பு ரூசுவெல்ட்டின் பெரும் வெற்றியை எதிர்வு கூறியது. இதன் பின்னர் தி லிட்டரரி டைஜஸ்ட்டின் விற்பனை சரிந்துவிட்டது. ஆனால், கருத்துக் கணிப்பு வளர்ச்சி பெறலாயிற்று.
கருத்துக் கணிப்பு குறிப்பிட்ட மாதிரி அடிப்படையில், மக்கள் கருத்தை அறிந்துகொள்வதற்கான ஒரு ஆய்வு மதிப்பீடு ஆகும். கருத்துக் கணிப்புக்கள், பல்வேறு கேள்விகளைக் கேட்டு கிடைக்கும் பதில்களின் அடிப்படையில் மக்கள் கருத்தை நூற்றுவீதமாகவோ அல்லது நம்பக இடைவெளிகளாகவோ தரக்கூடிய வகையில் வடிவமைக்கப்படுகின்றன. தேர்தல்களில் யார் அல்லது எந்தக் கட்சி வெல்லக்கூடும் அல்லது அவர்களுக்கு மக்களிடையே எவ்வளவு செல்வாக்கு உள்ளது என்பதை முன்கூட்டியே மதிப்பிடுவதற்குப் பெரும்பாலும் கருத்துக் கணிப்புப் பயன்படுகின்றது.
செப்டெம்பர் 1938ல் கலப்பைச் சந்தித்த ஜான் இசுட்டொட்செல் என்பார் முதல் ஐரோப்பிய கருத்துக் கணிப்பு நிறுவனத்தைப் பிரான்சில் நிறுவினார். இவர் 1939ல் அரசியல் கருத்துக் கணிப்புகளை நடத்தத் தொடங்கினார். கலப் தனது நிறுவனத்தின் கிளை ஒன்றை ஐக்கிய இராச்சியத்தில் நிறுவி, 1945ல் இடம்பெற்ற பொதுத் தேர்தலில், வின்ஸ்டன் சர்ச்சில் தலைமையிலான பழமைவாதக் கட்சியே வெற்றி பெறும் என அரசியல் விமர்சகர்கள் எதிர்பார்த்திருந்த நிலையில், கலப் தொழிற் கட்சியின் வெற்றியைச் சரியாக எதிர்வு கூறினார்.
எல்மோ ரோப்பர் என்பார் அறிவியல் அடிப்படையில் கருத்துக்கணிப்பு நடத்திய இன்னொரு அமெரிக்க முன்னோடி ஆவார். இவர் 1936, 1940, 1944 ஆகிய ஆண்டுகளில் பிராங்க்ளின் டி ரூசுவெல்ட்டின் வெற்றியை மூன்று முறை சரியாக எதிர்வு கூறியிருந்தார். லூயிசு ஆரிசு என்பார் 1947ல் எல்மோ ரோப்பரின் நிறுவனத்தில் சேர்ந்து கருத்துக் கணிப்புத் துறையில் நுழைந்தார். பின்னர் இவர் அதே நிறுவனத்தில் பங்காளரும் ஆனார்.
ஜெய்சல்மேர் மாவட்டம் , மேற்கு இந்தியாவில் அமைந்துள்ள இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் 33 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத் தலைமையிட நகரம் ஜெய்சால்மர் ஆகும்.
இராஜஸ்தானில் மக்கள் தொகை குறைந்த மாவட்டங்களில், ஜெய்சல்மேர் மாவட்டம் முதல் இடத்தில் உள்ளது. பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சிக் காலத்தில், இம்மாவட்டப் பரப்புகளை ஜெய்சல்மேர் சமஸ்தானம் ஆட்சி செய்தது.
464 கிலோ மீட்டர் நீளமுள்ள இந்திய-பாகிஸ்தான் நாட்டுச் சர்தேச எல்லை இம்மாவட்டத்தில் உள்ளது. ஜெய்சல்மேர் மாவட்டம் முழுவதும் மணல் பாலைநிலமாக உள்ளது. 28 கிலோ மீட்டர் தொலைவு வரை மட்டுமே பாயக்கூடிய கக்னி என்ற ஆறும், ஓர்ச்சில் அல்லது புஜ்-ஜில் எனும் ஏரியும் உள்ளது. ஆண்டு முழுவதும் வறண்ட வானிலை கொண்ட மாவட்டமாகும்.
இங்கு மழைக்கால பயிர்களான பார்லி, வறட்சியை தாங்கும்; நீர் தேவை குறைந்த கம்பு, சோளம், வரகு போன்ற சிறுதாணியங்களைப் பயிரிடுகின்றனர்.
இராஜஸ்தான் மாநிலத்தில் பரப்பளவில் முதலிடத்திலும்; அனைத்திந்திய அளவில் மூன்றாவது பெரிய மாவட்டம் ஜெய்சல்மேர் மாவட்டமாகும். இராஜஸ்தான் மாநில தார் பாலைவனத்தில் அமைந்த ஜோத்பூர் மாவட்டம், பிகானேர் மாவட்டம், பார்மேர் மாவட்டங்களில் ஜெய்சல்மேரும் ஒன்றாகும்.
இந்தியாவில் பொருளாதாரத்தில் மிகவும் பின் தங்கிய 250 மாவட்டங்களில் ஒன்றாக ஜெய்சால்மேர் மாவட்டத்தை 2006-ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசு அறிவித்துள்ளது. எனவே இம்மாவட்டத்தின் ஊராக வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கு இந்திய அரசின் பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைச்சகம் ஆண்டு தோறும் நிதியுதவி வழங்குகிறது.
ஜெய்சல்மேர் மாவட்டம் ஜெய்சல்மேர், பொக்ரான் மற்றும் பதேகாட் என மூன்று வருவாய் வட்டங்களும்; ஜெய்சல்மேர், பொக்ரான் என இரண்டு நகராட்சி மன்றங்களும்; ஜெய்சல்மேர், சாம், சங்கரா என மூன்று ஊராட்சி ஒன்றியங்களும்; 128 ஊராட்சி மன்றங்களும்; 744 கிராமங்களும் கொண்டுள்ளது.
தார் பாலைவனத்தில் உள்ள ஜெய்சல்மேர் மாவட்டத்திற்கு ஆண்டிற்கு ஏறத்தாழ 2,76,887 சுற்றுலாப் பயணிகள் வருகை தருகின்றனர். சுற்றுலாப் பயணிகளில் ஒரு இலட்சத்திற்கு மேல் வெளிநாட்டவர் ஆவர்.