polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
டோனா கங்குலி 1976 ஆகஸ்ட் 22 அன்று கொல்கத்தாவின் பெஹாலாவில் ஒரு வசதியான வணிக குடும்பத்தில் பிறந்தார். இவரது பெற்றோர் சஞ்சீவ் ராய் மற்றும் சுவப்னா ராய் ஆகியோர். இவர் லோரெட்டோ கான்வென்ட் பள்ளியில் தனது கல்வியினை முடித்தார் .
ஆரம்பத்தில் இவர்களது குடும்பங்கள் திருமணத்தை எதிர்த்தது. பின்னர் இவர்களுக்கு குழந்தை பிறந்தவுடன் திருமணத்தை ஏற்றுக்கொண்டன. முறையான திருமணம் பிப்ரவரி 1997 இல் நடந்தது. தம்பதியருக்கு சனா கங்குலி என்ற மகள் உள்ளார்.
2012 அக்டோபரில், டோனா கங்குலி ரவீந்திரநாத் தாகூரின் சாப்மோச்சன் என்ற படைப்பைக் கொண்டு நடனமாடினார். அதை இவர் ஒரு ஆடம்பரமான நடன நாடகம் என்று அழைத்தார்.
1877 ஆம் ஆண்டின் ஆரம்பத்தில் அவர் தெற்கு ஆஸ்திரேலியாவுக்காக கிழக்கு மெல்போர்ன் அணிக்கு எதிராக 16 மற்றும் 14 ஓட்டங்கள் எடுத்தார். நவம்பர் 1877 இல் அவர் டாஸ்மேனியாவுக்கு எதிராக முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் இவர் அறிமுகமானார். அந்தப் போஒட்டியில் கிஃபென் 47 ஓட்டங்கள் எடுத்தார் 16 ஓட்டங்கள் கொடுத்து 4 இழப்புகளைக் கைப்பற்றினார். இருந்தபோதிலும் டாஸ்மேனியா துடுப்பாட்ட அணி பின்தொடர வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது மற்றும் இரண்டாவது இன்னிங்ஸில் கிஃபென் மேலும் 2 இழப்புகளை கைப்பற்ற முடிந்தது. நவம்பர் 1880 வரை தென் ஆஸ்திரேலியாவுக்கும் விக்டோரியாவுக்கும் இடையிலான முதல் போட்டி மெல்போர்னில் நடந்தது. கிஃபென் 3 மற்றும் 63 ஓட்டங்கள் எடுத்து முதல் ஆட்டப் பகுதியில் 47 ஓட்டங்களுக்கு இரண்டு இழப்புகளை வீழ்த்தினார். அந்த ஆண்டின் பிற்பகுதியில் அடிலெய்டில் நடந்த போட்டியில், கிஃபென் 5 ஓட்டங்கள் எடுத்தார் 59 ஓட்டங்களை விட்டுக் கொடுத்து 5 இழப்புகளைக் கைப்பற்றினார்.அதன் பின்னர் அவர் தென் ஆஸ்திரேலிய அணியின் நிரந்தர வீரரானார்.
ஜார்ஜ் கிஃபென் தென் ஆஸ்திரேலியா மற்றும் ஆஸ்திரேலியத் துடுப்பாட்ட அணிக்காக விளையாடிய முன்னாள் துடுப்பாட்ட வீரர் ஆவார். நடுத்தர வரிசையில் மட்டையாட்டம் செய்த ஒரு பன்முக வீரரான கிஃபென், 1894-95 ஆஷஸ் தொடரின் போது ஆஸ்திரேலியாவின் தலைவராக இருந்தார், மேலும் 10,000 ஓட்டங்கள் எடுத்து முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் 500 இழப்புகளை வீழ்த்திய முதல் ஆஸ்திரேலிய வீரர் ஆவார் . அவர் பிப்ரவரி 26, 2008 அன்று ஆஸ்திரேலிய துடுப்பாட்ட ஹால் ஆஃப் ஃபேமில் சேர்க்கப்பட்டார் .
1859 ஆம் ஆண்டில் நோர்வூட்டின் அடிலெய்ட் பகுதியில் ரிச்சர்ட் கிஃபென், ஒரு தச்சர் மற்றும் அவரது மனைவி எலிசபெத் ஆகியோருக்கு மகனாகப் பிறந்தார். சிஉவயது முதலே இவர் துடுப்பாட்டம் விளையாடினார். அவருக்கு பயிற்சியளித்த சார்லஸ் மற்றும் ஜேம்ஸ் குடென் ஆகிய இரு சகோதரர்களின் கவனத்தையும் இவரது திறனால் ஈர்த்தார். அவர் தனது துடுப்பாட்ட வாழ்க்கையை நோர்வூட் துடுப்பாட்ட சக்கத்தில் இருந்து தொடங்கினார், பின்னர் வெஸ்ட் அடிலெய்ட் சங்கத்திற்காக விளையாடச் சென்றார்.
ஒரு சிறிய கோயில் முன்பு இருந்ததாகக் கூறப்பட்டாலும், இந்த அமைப்பு 11 ஆம் நூற்றாண்டில் எம்பூ குதுரான் என்ற ஜாவானிய முனிவரால் கணிசமாக விரிவாக்கம் செய்யப்பட்டது. கிழக்கு ஜாவாவைச் சேர்ந்த மற்றொரு முனிவரான டாங்யாங் நிரார்த்தா இங்குள்ள வெற்று சிம்மாசனம் எனப்படுகின்ற பத்மாசன சன்னதிகளைக் கட்டியதற்காகப் பாராட்டப்படுகிறார் அவர் இங்கு மோட்சம் பெற்றதாகக் கூறப்படுகிறது. மோட்சம் பெறும் நிகழ்வினை உள்ளுரில் மேலே செல்லுதல் என்று கூறுவர். இதன் விளைவாக கோயிலோடு தொடர்புடைய சொல்லாடல் லுஹூர் என்ற அளவில் அமைந்துள்ளது.
இப்பகுதியில் உள்ள மாகாக் குரங்குகளின் நடத்தையைப் பற்றி அறிவியலாளர்கள் மற்றும் வல்லுநர்கள் ஆய்வுகள் நடத்தியுள்ளனர். அவர்களுடைய ஆய்வின் மூலமாக அவர்கள் இந்தக் குரங்குகள் பண்டமாற்று முறையினைக் கற்றுக் கொள்வதாகக் கூறும் தரவுகளை சேகரித்துள்ளனர். இந்த வர்த்தகம் இதன் மூலமாக இளம் சந்ததியினருக்கு அனுப்பப்படுகிறது. இப்பகுதிக்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட மக்காக் குரங்குகளின் புதிய குழுக்கள் விரைவாக அந்தப் பகுதியை தமக்கு ஏற்றபடி அமைத்துக் கொள்வதோடு, உள்ளூர் மக்களிடமிருந்து புதிய திறமையைக் கற்றுக்கொள்கின்றன.
உலுவாட்டு கோயில் இந்தோனேசியாவில் உள்ள பாலி மாகாணத்தில் உள்ள பாடுங்கில், சௌத் கூடாவில் உள்ள உலுவாட்டு என்னும் இடத்தில் அமைந்துள்ள பாலி இந்து சமயக் கோயிலாகும். இக்கோயில் உருத்திரனின் மறுவடிவமாகக் கருதப்படுகின்ற அசிந்தியன் என்னும் கடவுளுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட கோயிலாகும்.
இந்த கோயிலில் அதிக எண்ணிக்கையிலான குரங்குகள் வசிக்கின்றன, அவை பார்வையாளர்களின் உடைமைகளை பறித்துச் சென்று விடுகின்றன. பழத்திற்கான விரும்பி அவை பொருள்களைப் பெற விரும்புவதை வழக்கமாகக் கொண்டிரந்தாலும், திருட்டு முயற்சியில் மட்டுமே அவை இறங்குகின்றன.
இக் கோயில் உயரமுள்ள குன்று அல்லது பாறையின் விளிம்பில் கட்டப்பட்டுள்ளது. அவ்விடம் கடலை நோக்கிய வகையில் உள்ளது. நாட்டுப்புற கதைகளில், இந்த பாறை தேவி டானு எனப்படுகின்ற கடல் பெண் தெய்வத்தின் பாடம் செய்யப்பட்ட படகின் ஒரு கூறாகக் கூறப்படுகிறது.
நடனக் கலை பற்றிய ஆழமான நுண்ணறிவு மற்றும் ஒடிசியின் சிறந்த நுணுக்கங்களுக்கு புதிய நடனக் கலைஞர்களைப் பயிற்றுவிப்பதற்கும் ஊக்குவிப்பதற்கும் இவர் கொண்டுள்ள அர்ப்பணிப்பு ஆகியவற்றால் இவர் உலகளவில் பரவலாகப் பாராட்டப்படுகிறார்.
நிர்மலா ராஜசேகர் இவர் ஓர் கர்நாடக இசை பாணியில் இந்திய சரஸ்வதி வீணைக் கலைஞராவார். நிர்மலா ராஜசேகர் தனது 6 வயதில் வீணைப் பயிற்சியை சென்னையில் தேவகோட்டை சிறீ நாராயண ஐயங்கார் மற்றும் திருமதி. கமலா அசுவத்தமா ஆகியோரிடம் பயிற்சி மேற்கொண்டார். பின்னர், பெங்களூருக்குச் சென்ற பிறகு, பசவங்குடியில் உள்ள கானமந்திர் பள்ளியில் திருமதி. ஜி. சென்னாமா மற்றும் திருமதி. இ. ப. அலமேலு ஆகியோரிடம் வீணைப் பயிறியை மேற்கொண்டார். மேற்கத்திய பாரம்பரிய இசை மற்றும் ஜாஸ் உள்ளிட்ட பிற இசை மரபுகளுடன் கூட்டு திட்டங்களை உருவாக்க தென்னிந்திய பாரம்பரியத்தை ஆராய்வதில் உள்ள திறமைகளுக்கு இவர் பெயர் பெற்றவராவார். உலகின் பல கலை வடிவங்களுக்கு கர்நாடக இசையை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளதால், பத்திரிகைகள் இவரைஒரு "கர்நாடக இசைத் தூதர்" என்று அடிக்கடி வர்ணிக்கின்றன. சென்னையில் மதிப்புமிக்க விருதுகளைப் பெற்றவர் மற்றும் கர்நாடக இசை அரங்கில் இவரது திறமைக்காக அமெரிக்கா முழுவதும் அங்கீகாரம் பெற்றவர்.
இவர் 13 வயதில் குரலிசைப் பாடகராக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். பின்னர் சென்னையில், மரியாதைக்குரிய வீணை நிபுணர் மறைந்த திருமதி. கல்பகம் சுவாமிநாதன் என்பவரால் வழிநடத்தப்பட்டார். நிர்மலா அவரிடம் கிட்டத்தட்ட 30 ஆண்டுகளாக பயிற்சி பெற்றார். சிறீ பி. சீதாராம சர்மா மற்றும் பேராசிரியர் டி. ஆர். சுப்பிரமணியம் ஆகியோர் இவரது வாய்ப்பாட்டு குருக்களாவர். இவரது இசை 'விழுமியமானது', 'படைப்பு மற்றும் புதுமையானது, ஆனால் பாரம்பரிய மதிப்புகளில் சிக்கியுள்ளது', 'பிரமாதமானது மற்றும் ஆத்மார்த்தமானது' என்று விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.
நிர்மலா உலகெங்கிலும் கர்நாடக இசைக்கு குரல் கொடுத்தும் மற்றும் அவரது வீணையில் பயணித்தும் வருகிறார். இவர் ஒரு தீவிர ஒருங்கிணைப்பாளராக உள்ளார். மேற்கத்திய பாரம்பரிய இசை, ஜாஸ், சீன இசை, கவிதை மற்றும் நடனம் உள்ளிட்ட பல பிரிவுகளில் எழுதி நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தி வருகிறார்.
மெலோடிக் எக்ஸ்பிரஷன்ஸ் , சாங் ஆஃப் தி வீணா, இன் டூ தி ராகா மற்றும் சுதா சாகரா உள்ளிட்ட பல்வேறு இசைத் தொகுப்புகள் மற்றும் பதிவுகளை நிர்மலா வெளியிட்டுள்ளார். இவர் தற்போது மைத்ரி என்ற கூட்டு இசைத் தொகுப்புகளில் பணிபுரிகிறார்.
இவர் பள்ளி இசைக்கான நாதரசம் என்ற , என்ற நிறுவனத்தின் கலை இயக்குனர் ஆவார். அமெரிக்காவின் பல இடங்களிலும் வானொலி மற்றும் தொலைக்காட்சிகளிலும் இவரது குழுவின் நிகழ்ச்சிகள் காணப்பட்டு, கேட்கப்பட்டுள்ளன.
ஐக்கிய நாடுகள் சபை மற்றும் அமெரிக்காவின் நியூயார்க் நகரத்தின் கார்னகி ஹால் போன்ற பல உலக புகழ்பெற்ற இடங்களில் நிர்மலா இசை சிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தியுள்ளார்.
இரஞ்சனியும் காயத்ரியும் என். பாலசுப்பிரமணியன் மற்றும் மீனாட்சி ஆகியோருக்கு பிறந்தனர். இந்திய பாரம்பரிய இசையில் ஆழ்ந்த ஈடுபாடு கொண்ட ஒரு தமிழ் குடும்பத்தில் பிறந்த இரஞ்சனி மற்றும் காயத்ரியின் இசை திறமைகள் மிகச் சிறிய வயதிலேயே கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. காயத்ரிக்கு இரண்டரை வயது இருந்தபோது நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட ராகங்களை அடையாளம் காண முடிந்தது. மேலும் ரஞ்சனியால் ஐந்து வயதிலேயே சிக்கலான தாள வடிவங்களை வரையறுக்க முடிந்தது. இவர்கள் முறையே ஒன்பது மற்றும் ஆறு வயதிலேயே சங்கீத பூசணம் பேராசிரியர் டி. எஸ். கிருட்டிணசாமி என்பவரிடமிருந்து மும்பை சண்முகானந்த சங்க வித்யாலயாவில் வயலின் பயிற்சியைத் தொடங்கினர். .
இரஞ்சனி மற்றும் காயத்ரி ஆகிய் இருவரும் கர்நாடக பாடகர்கள் மற்றும் வயலின் கலைஞர்களாவார்கள். இவர்களின் படைப்புகளில் அரங்கப் பதிவுகள், தொலைக்காட்சி, வானொலி, இசை நிகழ்ச்சிகள், மற்றும் திருவிழாக்கள் ஆகியவை அடங்கும். இவர்கள் தனிப்பாடல்கள், வயலின் இரட்டையர்கள், உடன் வருபவர்கள், குரல் இரட்டையர்கள், இசையமைப்பாளர்கள், கல்வியாளர்கள் மற்றும் இந்திய பாரம்பரிய இசையின் தூதர்களாக இருக்கின்றனர்.
பத்ம பூஷன் சங்கீதா கலா ஆச்சார்யா பி. எஸ். நாராயணசாமியின் மாணவர்களான பின்னர் 1997 முதல் சகோதரிகள் குரல் இசை நிகழ்ச்சிகளை வழங்கிவருகின்றனர். கர்நாடக இசையின் மூலம் இந்தியாவின் கலாச்சார மற்றும் மொழியியல் பாரம்பரியத்தை வெளிக்கொணர இரஞ்சனி மற்றும் காயத்ரி சமசுகிருதம், தெலுங்கு, தமிழ், கன்னடம், மலையாளம், இந்தி, மராத்தி மற்றும் குஜராத்தி உள்ளிட்ட மொழிகளில் பாடல்களை பாடுகிறார்கள்.
இரஞ்சனியும் காயத்ரியும் தங்கள் இளம் வயதை அடைவதற்கு முன்பே வயலின் கலைஞர்களாக தங்கள் இசை பயணத்தைத் தொடங்கினர். உள்ளூர் மற்றும் வெளிநாடுகளில் உள்ள முன்னணி சபாக்களில் நிகழ்ச்சிகளை நடத்தினர். இவர்கள் மேதைகளான திருமதி. தா. கி. பட்டம்மாள், மங்களம்பள்ளி பாலமுரளிகிருஷ்ணா, டி. விசுவநாதன் ஆகியோருக்கு இணைந்து வயலின் வாசித்துள்ளனர்.
இரஞ்சனி, காயத்ரி இருவரும் இசையமைப்பையும் மேற்கொள்கிறார்கள். இவர்களின் இசை நிகழ்ச்சிகளின் முடிவில் இவர்கள் பாடும் பெரும்பாலான அபங்கங்கள் சகோதரிகளால் இசையமைக்கப்பட்டுள்ளன. பஜனைகள் உட்பட பல துக்கடா துண்டுகளையும் அமைத்துள்ளனர்.
இவர்களின் சர்வதேச ஈடுபாடுகள் இந்தித் திரைப்பட இசையிலிருந்து இவர்களை விலகி இருக்க வைத்தன. இவர்களில் நிகழ்ச்சி பெரும்பாலும் கரீபியன் நாடுகளில் பிரபலமாக இருந்தன. அங்கு அவர்கள் " ஹாட் ஹாட் ஹாட் " போன்ற சோகா வெற்றிகளைப் பெற்றனர், மேலும் இவர்கள் சட்னி இசை முன்னோடி பாடகர் சுந்தர் போபோவின் பழைய வெற்றிகளைப் புதுப்பித்தனர். இவர்களின் விரிவான சுற்றுப்பயண ஆதரவு காரணமாக, குச் கட்பாத் ஹை உள்ளிட்ட இவர்களின் எல்பி இசைத்தொகுப்புகள் வெளிநாடுகளுக்குச் சென்று ஒரு இந்தியக் குழு இசைத்த இசைத்தொகுப்புகளில் நன்றாக விற்பனையானது.
ஷா ஒரு முரசு இசைப்பவரும், தாளவாத்தியக் கலைஞரும், நேரடி நிகழ்த்துக் கலைஞரும், இசையமைப்பாளரும் மற்றும் பதிவு தயாரிப்பாளரும் ஆவார். இவர் 1962 இல் தனது இசைக்குழுவைத் தொடங்கினார். ஷா 1980 களில் குமாரி காஞ்சன் டிங்கெராவ் மெயிலுடன் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டார். குஜராத் மாநிலத்தில் இருந்து தண்டியா ராஸ் அல்லது கர்பா ராஸ் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு வகையான நாட்டுப்புற நடனம் 1970களில் ஷாவால் இசை ரீதியாக மறுவரையறை செய்யப்பட்டது.
பாப்லா & காஞ்சன் என்ற இருவரும் ஒரு இந்திய கணவன்-மனைவி இசைக் குழுவாக இருந்தனர். இவர்கள் சட்னி இசை மற்றும் தேசி நாட்டுப்புற இசை வகைகளில் பணியாற்றியதற்காக மிகவும் பிரபலமானவர்கள். காஞ்சன் 2004 இல் இறக்கும் வரை இவர்கள் நாற்பது ஆண்டுகள் ஒன்றாக இசை நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தினர். பாப்லா ஷா பிரபல இசை இயக்குனர் இரட்டையர் கல்யான்ஜி ஆனந்த்ஜியின் தம்பியாவார்.
கைசே பானி போன்ற காஞ்சனின் தனி இசைத்தொகுப்புகள் போஜ்புரி பார்வையாளர்களிடையே பிரபலமாக இருந்தன. இவரது புகழ் ஜான்சன் & ஜான்சன் உள்ளிட்ட பல்வேறு நுகர்வோர் பொருட்களை மேம்படுத்துவதற்கான விளம்பரங்களுக்கு வழிவகுத்தது. திரைப்பட இசையமைப்பாளர் ராஜேஷ் சுப்பிரமணியனின் கருத்துப்படி, "கைகே பான் பனாரசுவாலா" என்ற பாடல் பாப்லா இசையமைத்தது எனத் தெரிகிறது.
இரபூ சக்கர், தர்மத்மா மற்றும் குர்பானி போன்ற படங்களில் பின்னணி பாடகராக பாடிய பிறகு, காஞ்சன் தனது கணவருடன் சேர்ந்தார். இவர்கள் ஒன்றாக இணைந்து உலகம் முழுவதும் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டனர். காஞ்சன், கணவர் பாப்லாவுடன் சேர்ந்து, 1970 களில் இந்திய இசை வட்டாரங்களில் பிரபலமானார்.
பாலியல் நாட்டுப்புற நடனங்களுக்கான நடன இசை சட்னி இசை என்று அழைக்கப்பட்டது. 2011 ஆம் ஆண்டில் ஷாவுக்கு இந்தி திரைப்பட இசைக்கு சிறந்த பங்களிப்புக்காக ரேடியோ மிர்ச்சி இசை விருது வழங்கப்பட்டது.
காஞ்சன் பாடிய பல பாடல்கள் மேற்கிந்திய உள்ளூர்வாசிகளின் பழைய பாடல்களின் மறு ஆக்கமாகும். அல்லது அல்லது டிரினிடாட்டின் சுந்தர் போபோவின் சோகா பாரம்பரிய பாடலாகும்.
1930ஆம் ஆண்டுகளில் இவர் கர்லி டாப் மற்றும் ஹெய்டி போன்ற திரைப்படங்களில் நடித்தார் .அந்த திரைப்படங்கள் வணிக ரீதியில் வெற்றி பெற்றது. இப்படத்தில் இவரின் கதாபாத்திரங்கள் பொம்மைகள், உணவுகள் மற்றும் உடைகள் போன்ற வணிக விற்பனை செய்யும் அளவிற்கு பரவலானது. அதன் பிறகான திரைப்படங்கள் வணிக ரீதியில் வெற்றி பெறவில்லை. அவர் 3 முதல் 10 வயது வரை சுமார் 29 திரைப்படங்களில் நடித்தார்.ஆனால் 14 முதல் 21 வயது வரையிலான காலகட்டங்களில் 14 திரைப்படங்களில் மட்டுமே நடித்திருந்தார். டெம்பிள் 1950 இல் தனது 22 வயதில் திரைப்படத்தில் நடிப்பதில் இருந்து ஓய்வு பெற்றார்.
சிர்லி டெம்பிள் பிளாக் ஓர் அமெரிக்க நடிகை, பாடகி, நடனக் கலைஞர், தொழிலதிபர் மற்றும் இராஜதந்திரி ஆவார். இவர் 1935 ஆம் ஆண்டு முதல் 1938 வரை ஹாலிவுட்டின் முன்னணி நடிகையாக இருந்தார். பின்னாளில் இவர் கானா மற்றும் செக்கோஸ்லோவாக்கியாவிற்கான அமெரிக்க தூதராக இருந்தார். மேலும் அமெரிக்காவின் நெறிமுறைகளின் தலைவராகவும் பணியாற்றினார்.
1932 டெம்பிள் தனது மூன்று வயதில் டெம்பிள் தனது திரைப்பட வாழ்க்கையை துவங்க்கினார். இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு,பிரைட் ஐஸ் என்ற திரைப்படத்தில் நடித்ததன் மூலம் சர்வதேச அளவில் புகழ் பெற்றார். 1934 ஆம் ஆண்டில் அசைவு திரைப்திரைசிறப்பான முறையில் பங்களிப்பு செய்ததற்காக பிப்ரவரி 1935 இல் அவர் ஒரு சிறப்பு அகாதமியின் சிறார் விருது பெற்றார்.
1958 ஆம் ஆண்டில், தொலைக் காட்சிகளில் நடிக்கத் துவங்கினார். அவர் 1960 களின் முற்பகுதியில் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளில் விருந்தினராக தோன்றினார். தி வால்ட் டிஸ்னி கம்பெனி, டெல் மான்டே ஃபுட்ஸ் மற்றும் தேசிய வனவிலங்கு கூட்டமைப்பு உள்ளிட்ட நிறுவனங்கள் மற்றும் அமைப்புகளின் நிகழ்ச்சிகளில் பங்கு பெற்றார்.
மூசா ராசா, 1937ம் ஆண்டு, பிப்ரவரி 27 அன்று மினாம்பூரில் பிறந்தார். இது, இந்தியாவின், தமிழ்நாடுமாநிலத்திலுள்ள செஞ்சி மற்றும் விழுப்புரம் மாவட்டத்திற்கு இடையில் அமைந்துள்ள ஒரு சிறிய கிராமம் ஆகும். இவரது பெற்றோர் குலாம் அலி மெக்காரி மற்றும் ஆயிசா பேகம் ஆவர். இவரது தாய்வழி மூதாதையர்கள் ஒரு விவசாய சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் மற்றும் தென்னிந்தியாவின் நவாயத் குலத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் ஆவர். இவரது தாய்வழி தாத்தா கிராம முன்சிஃப் ஆக இருந்தார். மேலும், அவரது பணியிடத்தின் கீழ் இப்பகுதியில் பல கிராமங்கள் இருந்தன. மூசா ராசா உள்ளூர் கிராமப் பள்ளியில் 8 வயது வரை உருது மற்றும் அரபு மொழியைப் பயின்றார், பின்னர் இவர் தனது குடும்பத்துடன் சென்னை சென்றார். இவர் மதரஸா-இ-ஆசாம் என்ற உள்ளூர் பள்ளியில் படித்தார். 1955 ஆம் ஆண்டில் அப்போதைய அரசு கலைக் கல்லூரியில் தனது இடைநிலையை முடித்தார்.
சேவையின் 4 ஆண்டுகளுக்குள், மூசா ராசா 1964 ஆம் ஆண்டில் குஜராத்தின் பனஸ்கந்தா மாவட்டத்தில் ஆட்சியாளர் மற்றும் மாவட்ட நீதிமான் பதவியில் நியமிக்கப்பட்டார். பின்னர் அவர் சுரேந்திரநகர் மாவட்டத்திற்கும் பின்னர் சூரத்துக்கு மாவட்ட ஆட்சியாளராகவும் மாற்றப்பட்டார். அவரை அப்போதைய இந்திய நிதியமைச்சர் மொரார்ஜி தேசாய் தனது சொந்த மாவட்டமான பல்சர் தலைவராக 4 ஆண்டுகள் அழைத்துச் சென்றார். தப்தி ஆற்றில் கடும் வெள்ளம் காரணமாக நகரமும் சூரத் மாவட்டமும் நீரில் மூழ்கியபோது அவருக்கு 1968 ல் நகராட்சி ஆணையராக வெள்ள நிவாரணப் பணிகள் வழங்கப்பட்டன.
இவர், 1958 இல்,சென்னை பல்கலைக்கழகத்தின் கீழ் இருக்கும் பிரசிடென்சி கல்லூரி சென்னையில் ஒரு முதல் வகுப்பு முதல் மாணவராக இளங்கலையில் ஆங்கில மொழி மற்றும் இலக்கியத்திற்கான பட்டம் பெற்றார். கல்லூரியில் படித்த நாட்களில், அவர் தனது சொந்த துறையிலிருந்து மட்டுமல்லாமல், வரலாறு, இயற்பியல் மற்றும் பொருளாதாரம் ஆகிய துறைகளிலிருந்தும் ஏழு கல்லூரி பதக்கங்களை வென்றார். பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்து ஒரே மூன்று மடங்கு தங்கப் பதக்கம் வென்றவர் இவர்தான், இதுவரையில் மீறமுடியாத ஒரு சாதனையாக உள்ளது. அதே பல்கலைக்கழகத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார்.
1958 ஆம் ஆண்டில், அப்போதைய துணைவேந்தராக இருந்த சர் லட்சுமண சுவாமி முதலியார் அவரை அவரது அல்மா மேட்டரான பிரசிடென்சி கல்லூரியில் ஆங்கில உதவி பேராசிரியராக நியமித்தார். அதே நேரத்தில் அவர் மதிப்புமிக்க இந்திய நிர்வாக சேவை தேர்வுகளுக்கு தயாரானார். 1959 ஆம் ஆண்டில் தேர்வுத் தேர்வுகளுக்குத் தோன்றிய அவர், 1960 ல் குஜராத்துக்கான இந்திய நிர்வாக சேவைக்கு முதல் முயற்சியிலேயே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
மூசா ராசாவுக்கு 2010 ஆம் ஆண்டிற்கான பத்ம பூஷண் விருது வழங்கப்பட்டுள்ளது . 1960 இல் இந்திய நிர்வாக சேவையில் சேர்ந்த அவர் குஜராத் முதல்வரின் முதன்மை செயலாளராக உயர்ந்தார். பின்னர் அவர் ஜம்மு-காஷ்மீரின் தலைமைச் செயலாளராகவும், உத்தரபிரதேச ஆளுநரின் ஆலோசகராகவும், டெல்லியில், அமைச்சரவை செயலகத்திலும், எஃகு அமைச்சகத்திலும் இந்திய அரசின் செயலாளராக பணியாற்றினார்.
மூசா ராசா , ஆறு கல்வி நிறுவனங்களை நடத்தி வரும் தென்னிந்திய கல்வி அறக்கட்டளையின் தலைவராவார். மேலும், இவர் கோஸ்டல் எனர்ஜென் பிரைவேட் லிமிடெட் நிர்வாகக் குழுவின் தலைவராகவும் உள்ளார். ராசா பரவலாக வாசிக்கப்பட்ட புத்தகமான ஆஃப் நவாப்ஸ் மற்றும் நைட்டிங்கேல்ஸ் ஐ எழுதியுள்ளார்.
இந்த நேரத்தில், அவர் ஒரு சிறந்த சொற்பொழிவாளர் மற்றும் விவாதக்காரர் என்று அறியப்பட்டார். மேலும் வினாடி வினா குழுவின் உறுப்பினர் கல்லூரி மற்றும் பல்கலைக்கழகங்களுக்கு இடையிலான போட்டிகளில் பலவற்றில் பங்கேற்று வெற்றி பெற்றார்.
நடன கலைஞர்கள் அதாவது இளைஞர்கள் மற்றும் பெண்கள், மெதுவாக நிகழ்வு இடத்திற்கு நடந்து செல்வது முதல் நடனம் தொடங்குகிறது. ஆண்கள் பிறகு இசைக்கருவிகளை வாசிக்கத் தொடங்குவார்கள். மேளம்-குறிப்பாக இரு பக்கம் கொண்ட டோல் எனப்படும் கருவி, புல்லாங்குழல், கொம்பு வாத்தியங்கள் ஆகியவற்றை வாசிக்கத் தொடங்குவார்கள் அதே நேரத்தில் பெண்கள் தங்களது கைகளை இடுப்பில் உள்ளங்கைகள் வெளிப்புறம் தெரியும் படியாக வைத்துக் கொண்டு ஆடத்தொடங்குவர். அக்கைகள் தலைகீழான முக்கோண வடிவத்தில் இருக்கும் பெண்கள் பின்னர் மெதுவாக இசைக்கேற்ப ஆடத் தொடங்குவார்கள். இடுப்பிலிருந்து சற்று முன்னோக்கி வளைந்துகொள்கிறார்கள். படிப்படியாக, அவர்கள் தோள்களைத் திறந்து, கால்களை சற்றுத் தவிர்த்து, பிஹு நடனத்தில் பயன்படுத்தப்படும் முக்கிய தோரணையை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். இதற்கிடையில், ஆண்கள் இசைக்கும் இசை தற்காலிகமாகவும் தீவிரத்தன்மையுடனும் எழுகிறது. அப்பொழுது பெண்கள் தங்கள் மார்பகங்களையும் இடுப்பையும் முன்னோக்கி நகர்த்தி விரைந்து இசைக்கேற்ப ஆடுவதற்கு வழிவகுக்கிறது.
வரலாற்று ரீதியாக, அசாமிய சமுதாயத்தில், குறிப்பாக காலனித்துவ காலங்களில், நிகழ்ச்சியின் பாலியல் குற்றச்சாட்டு காரணமாக பிஹு நடனம் குறைத்துப் பார்க்கப்பட்டது என்பதற்கான சான்றுகள் உள்ளன. இது பிரிட்டிஷ் காலனித்துவவாதிகள் மத்தியில் அந்த நேரத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்திய விக்டோரியன் கருத்துக்களுடன் மோதியது. ஆனால் தற்போது, பிஹு நடனம் நவீன கால அசாமிய சமுதாயத்தில் தொடர்ந்து ஒரு முக்கிய பங்கைக் கொண்டுள்ளது மட்டுமல்லாமல் ஒரு கலாச்சார சின்னமாகவும் உள்ளது, இது அசாமிய கலாச்சாரத்தின் அடையாளமாக மாறும். சுதந்திரத்திற்கு முன்னர், இது முக்கியமாக ஒரு கிராமப்புற நிகழ்வாக இருந்தபோதிலும், பிராந்தியத்தின் நகர்ப்புற மையங்களில் இந்த நடைமுறை பயிற்சியுடன் பின்பற்றப்படுகிறது. எனவே அதிகரித்துவரும் நகரமயமாக்கலை எதிர்கொண்டு அதற்கேற்ப நடனம் பொருத்தப்பாடாக அமைத்துக்கொள்ள இயலுகிறது. குவாஹாத்தியில் நடந்த ஒரு கலாச்சார நிகழ்வின் ஒரு பகுதியாக 1962 ஆம் ஆண்டில் ஒரு மேடையில் பிஹு நடனம் முதன்முதலில் நிகழ்த்தப்பட்டது.
தேஜ்பூர் மற்றும் தர்ரங் ஆகிய அசாம் மாவட்டங்களில் 9 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த சிற்பங்களில் பண்டைக்காலத்தில் பிஹூ நடனங்கள் பற்றிய சித்தரிப்புகள் காணக்கிடைக்கின்றன. 14 ஆம் நூற்றாண்டின் சுட்டியா மன்னர் லட்சுமினாரியனின் கல்வெட்டுகளிலும் பிஹு நடனம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. முதல் அதிகாரப்பூர்வ ஒப்புதல் போது இருக்க மேற்கோள் காட்டுகிறார் 1964 ஆம் ஆடு அஹோம் மன்னரான ராஜா ருத்ர சிங்கா என்பவரால் ரங்கலி பிஹூ எனப்படும் பிஹூ திருவிழவில் ரங்க் கர் என்ற வயல்வெளிகளில் நிகழ்ச்சியை நடத்த பிஹூ நடனக் கலைஞர்கள் அழைக்கப்பட்டார்கள் என அலுவல் ரீதியான ஒப்புதல் பதிவு ஒன்று குறிப்பிடுகிறது .
பிகு நடனம் அல்லது பிஹூ நடனம் இந்தியாவின் அசாம் மாநிலத்தில் நிகழ்த்தப்பெறும் ஒரு நாட்டுப்புற நடனம் ஆகும் அசாமியக் கலாச்சாரத்தின் ஒரு ஒரு முக்கிய அம்சமாக விளங்கும் பிஹூத் திருவிழாவின் ஒரு முக்கிய நிகழ்வு இந்த நடனமாகும். இந்த பிஹூ நடனம் குழுவாக நிகழ்த்தப்படும், பொதுவாக இளைஞர்கள் மற்றும் பெண்கள் இணைந்தே இந்த நடனத்தை ஆடுவார்கள். இந்த நடனம் விறுவிறுப்பான படிகள் மற்றும் விரைவான கை அசைவுகளால் வகைப்படுத்தப்படுகிறது. நடனக் கலைஞர்களின் பாரம்பரிய உடை வண்ணமயமானதாகவும், சிவப்பு வண்ண கருப்பொருளை மையமாகக் கொண்டதாகவும் உள்ளது, இது மகிழ்ச்சியையும் வீரியத்தையும் குறிக்கிறது.
பிகு நடன வடிவம் தோற்றம் குறித்து தெளிவான செய்திகள் இல்லை. எனினும், பிஹூ நாட்டுப்புற நடனம் அசாமியப் பாரம்பரியம் மற்றும் கலாச்சாரத்தில் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க அம்சமாக உள்ளது. தியோரிகள், சனோவல் கச்சாரிகள், சுதியாக்கள் மோரான், போரகிகள் போன்ற பல அசாம் இனக் குழுக்களின் கலாச்சாரத்தில் பிஹூ நடனம் இருந்துள்ளது அறிஞர்களின் கூற்றுப்படி, பிஹு நடனங்கள் பண்டைய நிலவளங்கள் அல்லது செழிப்பினை வழிபடும் முறைகளில் தோன்றியுள்ளன. பாரம்பரியமாக, உள்ளூர் விவசாய சமூகங்கள் வெளியில், வயல்வெளிகள், தோப்புகள், காடுகள் அல்லது ஆறுகளின் கரையில் இந்த நடனத்தை நிகழ்த்தின.
பிஹு இளைஞர்கள் மற்றும் பெண்களின் குழுக்களால் நிகழ்த்தப்படுகிறது மற்றும் முந்தைய காலங்களில் இது முக்கியமாக ஒரு களவியல் நடனமாக இருந்தது. நில வளத்துடனான பிஹு நடனத்தின் தொடர்பு மனித கருவுறுதல், நடனத்தின் சிற்றின்ப இயல்பு, அத்துடன் இயற்கையின் கருவுறுதல் ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது, அதாவது வசந்தத்தை கொண்டாடுவது மற்றும் உயிரைக் கொடுக்கும் வசந்த மழையை வரவேற்பது. தாளம், கொம்பு வாத்தியங்கள், புல்லாங்குழல் போன்ற கருவிகளின் பயன்பாடு உண்மையான மழைப்பொழிவைத் தூண்டுவதற்கான ஒரு வழியாக, மழை மற்றும் இடியின் ஒலியைப் பிரதிபலிக்கும் என்று நம்பப்படுகிறது.
அஸ்ஸாமின் புத்தாண்டைக் கொண்டாடும் அசாமின் தேசிய விழாவான போஹாக் பிஹு திருவிழாவிலிருந்து பிஹு நடனம் அதன் பெயரைப் பெற்றது. திருவிழா ஏப்ரல் மாதத்தின் நடுப்பகுதியில் நடைபெறுகிறது. மேலும் பிஹு நடனம் பருவகாலத்தைக் கொண்டாடவும், பின்பற்றவும், செழிப்பு மற்றும் புதுமைக்காகவும் கொண்டாடப்படுகிறது.
சில வேறுபாடுகளுடன் ஆண்களும் பெண்களும் ஒருவருக்கொருவர் கழுத்து அல்லது இடுப்பைப் பிடிப்பதன் மூலம் ஒருவருக்கொருவர் பல வகையான வரிசைகளை உருவாக்குகின்றனர். இதில் ஆண்களும் பெண்களும் நடனம் நிகழ்த்தும் பகுதியின் மையத்தில் இணைவது மற்றும் சீரான ஒழுங்கைப் பின்பற்றும் வகையில் நடனம் ஆடுவது ஆகியவை நடனத்தின் மேம்பட்ட காட்சிகளுள் அடங்கும்.
கர்பா நடனம் என்பது இந்தியாவின் குஜராத் மாநிலத்தைத் தாயகமாகக் கொண்ட நடன வடிவமாகும். சமஸ்கிருத வார்த்தையான கர்பா மற்றும் தீப்-தீபம் ஆகியவற்றிலிருந்து இந்த பெயர் உருவானது. மையமாக எரியும் விளக்கு அல்லது சக்தி தேவியின் படம் அல்லது சிலையைச் சுற்றி பாரம்பரியமான கர்பா நடனங்கள் ஆடப்படுகின்றன. கர்பாவின் வட்டமான, சுழற்சியான நடன அசைவுகள் சூஃபி கலாச்சார நடனம் போன்ற பிற ஆன்மீக நடனங்களுடன் ஒற்றுமையைக் கொண்டுள்ளன. பாரம்பரியமாக, இது ஒன்பது நாள் இந்து பண்டிகையான நவராத்திரியின் போது நிகழ்த்தப்படுகிறது. விளக்கு அல்லது தேவியின் உருவம், துர்கா செறிவான வளையங்களுக்கு நடுவில் வணக்கத்தின் பொருளாக வைக்கப்படுகிறது.
காலத்தைப் பற்றிய ஓர் இந்துமதப் பார்வையின் அடையாளமாக கர்பா நடனமானது ஒரு சுழல் வட்டத்திற்குள் நிகழ்த்தப்படுகிறது. இந்து மதத்தில் காலத்தின் சுழற்சி, பிறப்பு, வாழ்க்கை, மரணம் மற்றும் மீண்டும் மறுபிறப்பு எனச் சுழலும் போது, நிலையான ஒரே பொருள் இறைவியான தேவி மட்டுமே. எனவே இதன் அடையாளமாகவே நடனக் கலைஞர்களின் வளையங்கள் சுழற்சிகளில் சுழல்கின்றன. மேலும், இந்த முடிவில்லாத மற்றும் எல்லையற்ற இயக்கத்தின் நடுவே ஒரு அசைவற்ற சின்னமாக, விளக்கு அல்லது படம் அல்லது சிலை விளங்குகிறது. இந்த நடனத்தில் பெண்பால் வடிவம் பிரதிநிதித்துவப் படுத்தப்படுகிறது. ஒரு மாறிக்கொண்டேயிருக்கும் பிரபஞ்சத்தில் மாற்றமில்லாத எஞ்சியுள்ள ஒரே விடயம் கடவுள் என்று இந்த நடனம் குறிப்பிடுகிறது.
கர்பா தீபத்திற்கு மற்றொரு குறியீட்டு விளக்கம் உள்ளது. இந்த பாத்திரமே உடலின் அடையாளமாகும், அவற்றில் தெய்வீகம் வாழ்கிறது. எல்லா மனிதர்களுக்கும் தேவியின் தெய்வீக ஆற்றல் தங்களுக்குள் இருக்கிறது என்பதை மதிக்க கர்பா நடனக் கலைஞர்கள் இந்த விளக்கு சின்னத்தைச் சுற்றி நடனமாடுகிறார்கள். கர்பா இப்போது உலகளவில் பாராட்டப்பட்ட நடனமாகத் திகழ்கிறது. பாரம்பரியமாக ஆண்களால் மட்டுமே நிகழ்த்தப்படும் குஜராத்தி தாண்டியா ராஸ் எனப்படும் நடனத்தில் நவீன கார்பா நடனத்தின் தாக்கம் காணப்படுகிறது. இந்த இரண்டு நடனங்களின் இணைப்பும் இன்று காணப்படுகின்ற உயர் ஆற்றல் நடனத்தை உருவாக்கியுள்ளது.
கர்பா மற்றும் தண்டியா ராஸ் ஆகியவை அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் பிரபலமாக உள்ளன, அங்கு 20 க்கும் மேற்பட்ட பல்கலைக்கழகங்கள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் தொழில்முறை நடனக் கலை மூலம் ராஸ் / கர்பா போட்டிகளை மிகப் பெரிய அளவில் நடத்துகின்றன. கனேடிய நகரமான டொரண்டோஇப்போது பங்கேற்பாளர்களின் எண்ணிக்கையால் வட அமெரிக்காவின் மிகப்பெரிய வருடாந்திர கர்பாவை வழங்குகிறது. கர்பா ஐக்கிய இராச்சியத்தில் மிகவும் பிரபலமாக உள்ளது, அங்கு ஏராளமான குஜராத்தி சமூகங்கள் தங்கள் சொந்த கர்பா இரவு விடுதிகளை வைத்திருக்கின்றன மேலும் உலகளவில் பரவியுள்ள குஜராத்தி சமூகத்தில் இந்நடனம் பரவலாக நடத்தப்படுகிறது.
கர்பா என்ற சொல் கருப்பைக்கான சமஸ்கிருத வார்த்தையிலிருந்து வந்தது, இச்சொல்லின் பொருள் கருக்காலம் அல்லது கர்ப்ப வாழ்க்கை ஆகும். பாரம்பரியமாக, கர்பா தீப் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு களிமண் விளக்கைச் சுற்றி நடனம் நிகழ்கிறது. இந்த விளக்கு வாழ்க்கையை, குறிப்பாக கருவில் இருக்கும் சிசுவின் வாழ்க்கையைக் குறிக்கும். நடனக் கலைஞர்கள் தெய்வீகத்தின் பெண்ணிய வடிவமான துர்காவை இதன்படி மதித்துப் போற்றுகிறார்கள்.
ஒன்பது இரவுகள் நீடிக்கும் கொண்டாட்டமான நவராத்திரியில் கொண்டாடப்படும் குஜராத்தி நாட்டுப்புற நடனம் கர்பா. கர்பா பாடல்கள் பொதுவாக ஒன்பது சக்திவடிவ தெய்வங்களைப் பாடுபொருளாகக் கொண்டவை . குஜராத்தில் இடத்திற்கேற்றவாறு கர்பா பாணிகள் மாறுபடும்.
இந்த நடனத்தில் காணப்படும், மெதுவான இடுப்பு அசைவு மற்றும் இடுப்பு சுழற்சிக்கு ஒருவர் விரிவான பயிற்சி மற்றும் ஒத்திகை செய்ய வேண்டும். இந்த நடனத்தில் பங்குபெறும் 4 அல்லது 6 நபர்கள், ஒரு வரிசையை முடிக்க சுமார் 30 நிமிடங்கள் ஆகும். இந்த நடனத்தின் மூலம் ஹுக் அல்லது ஜும் சாகுபடி முழுவதும் காட்சிப்படுத்தப்படுகிறது. இந்த நடனம் ஆடுபவர்கள் அதிக கவனத்துடன் ஆடுகின்றனர். இவர்கள் தலையில் புட்டியும் அதன் மேல் எரிகின்ற ஒரு சிறிய விளக்கையும் வைத்துள்ளனர். மேலும் ஆடுபவர்களின் இரு கைகளிலும் வட்ட வடிவ தட்டுகள் இருக்கின்றன. பாடலின் ஓசை மற்றும் தாள கதிக்கு ஏற்றவாறு இவர்களின் நடன அசைவுகள் இருக்கின்றது. அந்த வகையில், பார்ப்பதற்கு இது ஹுக்னி நடனம் போன்று உள்ளது. ஆனால் இதன் தாளமும் வரிசையும் முற்றிலும் வேறுபட்டவையாக இருக்கிறது. ஹோஜகிரி நடனக் காணொளி காட்சிகளின் தொகுப்பை யூடியூப்பில் காணலாம்.
ஹோஜகிரி என்பது இந்தியாவின் திரிபுரா மாநிலத்தில் பிரபலமாக இருக்கும் ஒரு நாட்டுப்புற நடனம் ஆகும். இது "புரூ " இன மக்களால் நிகழ்த்தப்படுகிறது. இதில், பெண்கள் மற்றும் இளம் பெண்கள், ஒரு அணியில் சுமார் 4 முதல் 6 உறுப்பினர்கள் வரை பங்கு பெறுவார்கள். இந்த வகை நடனத்தில் பாடுவது, ஒரு மண் குடத்தின் மீது சமநிலைப்படுத்துதல் மற்றும் தலையில் ஒரு புட்டி மற்றும் கையில் மண் விளக்கு போன்ற பிற பொருளை வைத்துக்கொண்டு, அவை தரையில் விழுந்துவிடாமல் நிர்வகிப்பது போன்றவை அடங்கும். ஹோஜகிரி நடனம் ஆடுபவரின் உடலின் கீழ் பாதி மட்டுமே நகரும். இதுவே இந்த நடனத்தின் சிறப்பியல்பாக உள்ளது.