polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
கரிமவேதியியல் தொகுப்பு வினைகளில் பால்மங்களை உடைக்கும் நீரியநிலை பணிகளில் இது பயன்படுத்தப்படுகிறது, குறிப்பாக அலுமினிய அடிப்படையிலான ஐதரைடு வினையாக்கி பயன்படுத்தப்படும் வினைகளுக்கு இது பயனாகிறது . சோடியம் பொட்டாசியம் டார்ட்ரேட்டு உப்பு உணவுத் தொழிற் துறையிலும் முக்கியமானதாக கருதப்படுகிறது .
புரத படிகவியலில் ஒரு பொதுவான வீழ்படிவாக்கியாக இது பயன்படுத்தப்படுகிறது. புரத செறிவை அளவிடப் பயன்படும் பியூரெட் வினையாக்கியில் ஒரு உட்கூறாக இது காணப்படுகிறது. இந்த உட்கூறு தாமிர அயனிகளின் கார மதிப்பை கரைசலில் பராமரிக்கிறது.
கவிஞர் அமிர்தன் என்ற புனைப்பெயரில் கவிதைகள் எழுதி வருகிறார்.இயக்குனர் மாதேஸ்வராவின் ‘சாதனை பயணம் ‘ என்ற படத்தில் முதலில் ‘வானம் வசப்படும்’ என்ற பாடலின் மூலம் பாடலாசிரியராக அறிமுகமானார். 2019 ஆண்டுவரை சுமார் 13 திரைப்பட பாடல்கள் எழுதியுள்ளார்.
மேலும் ‘மலையே மகேசா’ மற்றும் ‘பஞ்சபூதன்’ என்ற பக்தி ஆல்பத்தையும் வெளியிட்டுள்ளார். இதுவரை 50 க்கும் மேற்பட்ட பக்தி பாடல்களை எழுதியுள்ளார். கடந்த 2011 ஆம் ஆண்டு ‘ கனவுகள் விற்பவன் என்ற கவிதை நூலையும் எழுதி வெளியிட்டுள்ளார்.
பாடலாசிரியராகத் திரைப்படத்துறைக்குள் நுழைந்த இவர் தொடர்ந்து இசையமைப்பாளர் பரத்வாஜ் , இசையரசர் தஷி , இசையமைப்பாளர் காந்திதாசன், இசையமைப்பாளர் ராம்ஜி ஆகியோரது இசையில் தமிழ்த் திரைப்படங்கள், ஆல்பம் என தொடர்ந்து பாடல்களை எழுதி வருகிறார். தொடர்ந்து 2௦21 இல் "கூன் காலம்", "வலியின் குறுநகை", "வச்சூத்தி","எனக்கென்று உன் இதயம்", சிலப்பதிகார கொலை வழக்கு முதலிய நூல்களை வெளியிட்டு இருக்கிறார்.
இவர் 1982 ஆம் ஆண்டு சூன் மாதம் 8 ஆம் நாள் திருவண்ணாமலை மாவட்டம், கீழ்கரிப்பூர் என்ற கிராமத்தில் காந்தி, வள்ளியம்மாள் இணையருக்கு மகானக பிறந்தார்.
இவர் தன் பள்ளிப்படிப்பை 1986 முதல் 1991 வரை கீழ்கரிப்பூர் அரசு நடுநிலை பள்ளியிலும், 1992 முதல் 1998 வரை வேட்டவலம் அரசு ஆண்கள் பள்ளியிலும் கற்றார். 1999 முதல் 2004 வரை சென்னை அரசு அம்பேத்கர் சட்டக்கல்லூரியில் இளங்கலை சட்டமும் 2005 முதல் 2007 வரை முதுகலை சட்டப் படிப்பும் கற்றார். மேலும் பெங்களூரு நேசனல் லா ஸ்கூல் ஆப் இந்தியா யுனிவேர்சிட்டி, தில்லி பல்கலைக்கழகம், மதுரை காமராஜர் பல்கலை கழகம் , தமிழ்நாடு டாக்டர் அம்பேத்கார் பல்கலைகழகம் மற்றும் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் அஞ்சல் வழியில் எம்.எ, எம்.பி.எ மற்றும் பட்டய படிப்புகளை முடித்து பல்வேறு பட்டம் பெற்றுள்ளார். தற்போது அமெரிக்காவில் வசித்து வருகிறார்.
யுகபிரம்மன் என்ற புனைப்பெயரில் சரித்திர நாவல்கள் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார். இவரது சிம்ம கர்ஜனை என்ற பல்லவ மன்னன் சிம்ம விஷ்ணு குறித்த சரித்திர நாவல் வானதி பதிப்பகத்தால் தற்போது வெளியிடப்பட்டுள்ளது. அதே போல் கரிகால சோழன் குறித்த சோழசிங்காதனம் என்ற ஐந்து பாகங்கள் கொண்ட சரித்திர நாவலின் முதல் பாகம் தற்போது வெளியிடப் பட உள்ளது. அத்தோடு , மாறவர்மன் விக்கிரம பாண்டியன் குறித்த "இராச நாயன்", பொற்கைப் பாண்டியன் குறித்த " கொற்கை மச்சாரம்", இளஞ்சேரல் இரும்பொறை குறித்த "வேழமங்கை", இராசராச சோழன் குறித்த "மெயக்கீர்த்தன்" , ராஜேந்திர சோழன் குறித்த "ராஜதானி" , பெருஞ்சேரல் இரும்பொறை குறித்த "வயமான் கோட்டம் " முதலிய சரித்திர நாவல்களும் விரைவில் வெளியிடப்பட இருக்கிறது.
கவிதைக்கு அமிர்தன் / நாவலுக்கு யுகபிரம்மன் என்பவர் ஒரு வழக்கறிஞர் ஆவார். இவர் தமிழ் திரைப்படப் பாடலாசிரியரும் கவிஞரும் கூட . மேலும் சரித்திர நாவலாசிரியர், ஆன்மீகவாதி , கதையாசிரியர், தயாரிப்பாளர் மற்றும் இயக்குனர் என பன்முகம் கொண்டவர்.
அதேபோல புதினங்கள் வரிசையில் "கனவடுக்கு", வான் மனிதர்கள், ராசாக்கிளி, மேல்முண்டு, செரின் , கிருமிகள் உலகம், மெட்ராஸ் சந்தை முதலிய நூல்கள் தற்போது 2022 பதிப்பில் இருந்து கொண்டிருக்கிறது.
தொழில்முறை மல்யுத்தத்தில் பங்கேற்பதற்கு முன்பாக, ஹென்னிகன் கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தில் பயின்றார் , டேவிஸ் திரைப்படம் மற்றும் புவியியல் ஆகிய இரண்டையும் பயின்றார். ஆனால் இந்த இரு பிரிவுகளிலும் தொடர விரும்பவில்லை என்று தீர்மானித்தவுடன், ஹென்னிகன் தனது தொழில்முறை மல்யுத்த வாழ்க்கைப் பயிற்சியை கலிபோர்னியாவின் சேக்ரமெண்டோவில் உள்ள உச்ச புரோ மல்யுத்த பள்ளியில் தொடங்கினார். டஃப் என்ஃப் 2, க்கான தனது ஆட் தேர்வில் தோல்வியுற்றார். அவர் 2002 ஆம் ஆண்டில் டஃப் என்ஃப் இல் மாட் கபோடெல்லியுடன் இணை வெற்றியாளரானார். இந்தப் போட்டியில் வென்றதற்காக, ஹென்னிகனுக்கு ஒரு மேம்பாட்டு ஒப்பந்தம் வழங்கப்பட்டது மற்றும் அவரது பயிற்சியைத் தொடர அவர்களின் ஓஹியோ பள்ளத்தாக்கு மல்யுத்தத்திற்கு பயிற்சி பெறுவதற்காக அனுப்பி வைக்கப்பட்டார்.
ஹென்னிகன் டஃப் என்ஃப் இன் வெற்றியாளராக இருந்தார், இது ஒரு தொலைக்காட்சி போட்டியாகும், இந்தப் போட்டியின் வெற்றியாளருக்கு உலக மற்போர் மகிழ்கலை நிறுவனத்தில் பங்குபெறும் ஒப்பந்தம் பரிசாகக் கிடைக்கும், மேலும் இவரது மல்யுத்த பயிற்சியைத் தொடர இந்த நிறுவனத்தின் கிளையான ஓஹியோ பள்ளத்தாக்கு மல்யுத்தத்திற்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டார். பின்னர் ஹென்னிகன் ஸ்மாக்டவுனில் மல்யுத்தம் செய்தவதற்காக அழைக்கப்பட்டார். ஏப்ரல் 2005 இல் ஜானி நைட்ரோ என்ற மேடைப் பெயரில் தனது முதல் போட்டியில், ஹென்னிகன் உலக மற்போர் மகிழ்கலை நிறுவனத்தின் இணை வாகையாளர் பட்டத்தினை வென்றார் . ஹென்னிகன் ஒரு முறை ஈ.சி.டபிள்யூ உலக வாகையாளர் பட்டத்தினையும், மூன்று முறை கண்டங்களுக்கு இடையிலான வாகையாளர் பட்டத்தினையும் வென்றார், மேலும் இவர் ஐந்து முறை உலக இணை வாகையாளர் பட்டத்தினையும் பெற்றுள்ளார்.
உலக மற்போர் மகிழ்கலை நிறுவனத்திற்கு வெளியே, ஹெனிகன் ஜானி இம்பாக்ட் என்ற மேடைப் பெயரில் இம்பாக்ட் மல்யுத்தத்தில் பணிபுரிந்ததற்காக இவர் பரவலாக அறியப்படுகிறார். நவம்பர் 2011 இல் உலக மற்போர் மகிழ்கலை நிறுவனத்தினை விட்டு வெளியேறிய பிறகு, ஹென்னிகன் வெளிநாடுகளில் மல்யுத்தப்போட்டிகளில் கலந்து கொண்டார். ஹென்னிகன் துவக்கத்தில் நடைபெற்ற ஏணி போட்டி மற்றும் எஃகு கூண்டு போட்டியையும் வென்றார். லூச்சா அண்டர்கிரவுண்டு, கிஃப்ட் ஆஃப் காட் மற்றும் ட்ரையோஸ் வாகையாளர் பட்டம் போன்றவற்றினை தலா ஒரு முறை வென்றார்.மேலும் இரண்டாவது டிரிபிள் கிரவுன் வாகையாளர் பட்டம் பெற்றார்.
ஜான் ராண்டால் ஹென்னிகன் ஒரு அமெரிக்க தொழில்முறை மல்யுத்த வீரர், நடிகர் ஆவார் . ஜான் மோரிசன் என்ற மேடைப் பெயரில் உலக மற்போர் மகிழ்கலை நிறுவனத்தில் மல்யுத்தப் போட்டிகளில் ஈடுபட்டதற்காக இவர் பரவலாக அறியப்படுகிறார்.
2012 ஆம் ஆண்டில், இல் புதிதாக 320,000 பெண்களுக்கு கருப்பையகப் புற்றுநோய்கள் ஏற்பட்டன. 76,000 பெண்கள் இதன் காரணமாக மரணமடைந்துள்ளனர். கருப்பை மற்றும் கர்ப்பப்பை வாய்ப் புற்றுநோய்க்கு அடுத்ததாகப் பெண்களை மட்டுமே பாதிக்கும் புற்றுநோய்களில் இது மூன்றாவது பொதுவான காரணியாக அமைகிறது . வளர்ந்த நாடுகளில் இது மிகவும் பொதுவானது மேலும் வளர்ந்த நாடுகளில் பெண் இனப்பெருக்கத் தொகுதியில் ஏற்படும் புற்றுநோய் மிகவும் பொதுவான புற்றுநோயாகும். 1980 களுக்கும் 2010 க்கும் இடையில் பல நாடுகளில் கருப்பையகப் புற்றுநோயின் விகிதங்கள் உயர்ந்துள்ளன. வயதானவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வருவதும், உடல் பருமன் அதிகரிப்பதும் இதற்குக் காரணம் என்று நம்பப்படுகிறது.
கருப்பையகப் புற்றுநோய்க்கான முன்னணி சிகிச்சை வாய்ப்பானது கருப்பை நீக்கம் ஆகும். , அதாவது இருபுறமும் உள்ள பலோபியன் குழாய்கள், கருப்பை ஆகியவற்றை நீக்குவதாகும். இது சினைக்குழல் - கருவக அழற்சி என்று அழைக்கப்படுகிறது மிகவும் மேம்பட்ட நிகழ்வுகளில், கதிர்வீச்சு சிகிச்சை, கீமோதெரபி அல்லது ஹார்மோன் சிகிச்சை ஆகியவை பரிந்துரைக்கப்படலாம். ஆரம்ப கட்டத்தில் நோய் கண்டறியப்பட்டால், விளைவு சாதகமாக அமையும். அமெரிக்காவில் இந்நோய் பாதித்தவர்களில் ஒட்டுமொத்த ஐந்தாண்டு உயிர்வாழ்வு வாய்ப்பு விகிதம் 80% ஐ விட அதிகமாக உள்ளது.
90% கருப்பையகப் புற்றுநோய் பாதித்த பெண்களுக்கு மாதவிடாய் நின்ற பிறகு யோனி இரத்தப்போக்கு அல்லது கசிவுகள் ஏற்படுகின்றன. குறிப்பாக காளப்புற்று எனப்படும் அடினோகார்சினோமாவுடன் இரத்தப்போக்கு ஏற்படுவது பொதுவான ஒன்றாகும். இது எல்லா நிகழ்வுகளிலும் மூன்றில் இரண்டு பங்கு ஏற்படுகிறது. அசாதாரண மாதவிடாய் சுழற்சிகள் அல்லது மாதவிடாய் நிறுத்தத்திற்கு முன்னர் பெண்களுக்கு இரத்தப்போக்கு மிக நீண்ட, கனமான அல்லது அடிக்கடி வரும் மாதவிடாய் ஆகியன கருப்பையகப் புற்றுநோயின் அறிகுறியாக இருக்கலாம்.
கருப்பையகப் புற்றுநோய் என்பது கருப்பையகத்திலிருந்து எழும் புற்றுநோயாகும் . இது உயிரணுக்களின் அசாதாரண வளர்ச்சியின் விளைவாக உடலின் மற்ற பகுதிகளுக்கு படையெடுக்கும் அல்லது பரவும் திறன் கொண்டது. பெரும்பாலும் மாதவிடாய் காலத்துடன் தொடர்புடைய யோனி இரத்தப்போக்கு இதன் முதல் அறிகுறி ஆகும். பிற அறிகுறிகளில் சிறுநீர் கழிக்கும் பொழுது வலி, உடலுறவின் போது வலி அல்லது இடுப்பு வலி ஆகியவை அடங்கும் . மாதவிடாய் நின்ற பிறகு புற்றுநோய் பொதுவாக ஏற்படுகிறது.
மஸ்ரூர் கோயில்கள் என்பது இந்தியாவின் இமாச்சல பிரதேசத்தில் உள்ள பியாஸ் ஆற்றின் காங்ரா பள்ளத்தாக்கில் உள்ள மஸ்ரூரில் அமைந்துள்ள கற்கோயில்கள் ஆகும். மஸ்ரூர் கோயில்கள் 8 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் கற்கலால் வெட்டப்பட்ட இந்து கோவில்களின் வளாகமாகும். கோயில்கள் வடகிழக்கே, இமயமலையின் தௌலாதர் மலை வரம்பை நோக்கி அமைந்துள்ளன. அவை வட இந்திய நகாரா கட்டிடக்கலை பாணியின் ஒரு பதிப்பாகும். இது இந்து மதத்தின் சிவன், விஷ்ணு, தேவி மற்றும் சௌர மரபுகளுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் எஞ்சியிருக்கும் உருவப்படம் பல கடவுள்களில் ஒரு கடவுளை வணங்கும் கோட்பாட்டின் கட்டமைப்பால் ஈர்க்கப்பட்டிருக்கலாம். சிதிலமடைந்த வடிவத்தில் ஒரு பெரிய கோயில் வளாகம் இருந்தாலும், கலைஞர்கள் மற்றும் கட்டடக் கலைஞர்கள் மிகவும் லட்சியத் திட்டத்தைக் கொண்டிருந்ததாகவும், வளாகம் முழுமையடையாமல் இருப்பதாகவும் தொல்பொருள் ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. மஸ்ரூரின் கோவிலின் சிற்பம் மற்றும் பாறைச் செதுக்குகள் பெரும்பாலானவை அழிந்துவிட்டன. அவை பெரும்பாலும் பூகம்பங்களிலினால் மிகவும் சேதமடைந்துள்ளன.
மஸ்ரூர் கோயில்கள் தர்மசாலா- மெக்லியோட் கஞ்சிலிருந்து தென்மேற்கே 45 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், வட இந்தியாவில் மலை மாநிலமான இமாச்சல பிரதேசத்தில் உள்ள காங்ராநகரத்திலிருந்து 35 கிலோமீட்டர் மேற்கிலும் உள்ளன. இந்த கோயில் பியாஸ் நதி பள்ளத்தாக்கில், இமாயலயத்தின் அடிவாரத்தில், தௌலாதர் மலைத்தொடரின் பனி சிகரங்களை எதிர்கொள்கிறது. இந்த கோயில்கள் சிம்லாவிலிருந்து வடமேற்கே 225 கிலோமீட்டர் , ஜலந்தருக்கு வடக்கே 150 கிலோமீட்டர் மற்றும் பதான்கோட்டிலிருந்து கிழக்கே 85 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளன. அருகிலுள்ள ரயில் நிலையம் நக்ரோட்டா சூரியன், அருகிலுள்ள விமான நிலையம் தர்மசாலா பன்னாட்டு விமான நிலையமாகும் . தினசரி சேவைகளைக் கொண்ட மிக நெருக்கமான முக்கிய விமான நிலையங்கள் அமிர்தசரஸ் மற்றும் ஜம்மு ஆகும்.
கான் கூற்றுப்படி, மஸ்ரூரில் உள்ள இந்து கோவில்கள் மும்பைக்குஅருகிலுள்ள யானைக் குகைகளுக்கும் , கம்போடியாவில் அங்கோர் வாட் , மற்றும் தமிழ்நாட்டில் உள்ள மகாபலிபுரத்தின் கற்கோயில்களுக்கும் ஒற்றுமையைக் காட்டுகின்றன. இந்த அம்சங்கள் "குப்தர்களின் பாணியின்" செல்வாக்கையும் கொண்டுள்ளன. எனவே அவர் 8 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது என அவற்றின் கட்டுமானத்தை கொண்டு வைக்கிறார். கோயில் வளாகத்தை சுற்றியுள்ள பகுதியில் குகைகள் மற்றும் இடிபாடுகள் உள்ளன. இது மஸ்ரூர் பகுதியில் ஒரு காலத்தில் ஒரு பெரிய மனித குடியேற்றத்தைக் கொண்டிருந்தது என்றும் கான் கூறுகிறார்.
இந்த கோயில் வளாகத்தை முதன்முதலில் ஹென்றி ஷட்டில்வொர்த் என்பவர் 1913 ஆம் ஆண்டில் தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்களின் கவனத்திற்குக் கொண்டு வந்தார். 1915 ஆம் ஆண்டில் இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வின் ஹரோல்ட் ஹர்கிரீவ்ஸ் அவர்களால் சுயாதீனமாக ஆய்வு செய்யப்பட்டது. கலை வரலாற்றாசிரியரும், இந்திய கோயில் கட்டிடக்கலை நிபுணத்துவம் பெற்ற பேராசிரியருமான மைக்கேல் மீஸ்டர் கருத்துப்படி, மஸ்ரூர் கோயில்கள் ஒரு கோவில் மலை பாணி இந்து கட்டிடக்கலைக்கு எஞ்சியிருக்கும் எடுத்துக்காட்டாகும். இது பூமியையும் அதைச் சுற்றியுள்ள மலைகளையும் உள்ளடக்கியுள்ளது.
கற்கோயில்கள் பள்ளத்தாக்கில், இயற்கையாகவே பாறை நிறைந்த ஒரு மலையின் உச்சியில் அமைந்துள்ளது. இதைப்பற்றி 1915 ஆம் ஆண்டில் ஹர்கிரீவ்ஸ் விவரித்துள்ளார், "கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 2,500 அடி உயரத்தில் நின்று கட்டளையிடுகிறது; ஒரு அற்புதமான காட்சி ஒரு அழகான, நன்கு பாய்ச்சப்பட்ட மற்றும் வளமான பாதையில், அவற்றின் நிலை தொலைதூரமானது என்றாலும், தனித்தன்மை வாய்ந்தது ".
கல்யாண் தானே மாவட்டத்தின் நிர்வாக பிரிவில் வட்டம் மட்டத்தில் உள்ளது. கல்யாண் நகரமும் அதன் அண்டை நகரமான டோம்பிவ்லியும் கூட்டாக கல்யாண் டோம்பிவ்லி மாநகராட்சியை உருவாக்குகின்றன. இது சுருக்கமாக கே.டி.எம்.சி. என்ற பகுதியாக கருதப்படுகிறது. வித்தல்வாடி, பிவான்டி, தானே, உல்காசு நகர், அம்பர்நாத் மற்றும் பத்லாப்பூர் நகராட்சி மன்றங்களுடன் இணைந்து மும்பை மாநகரத்தின் ஒரு பகுதியாக கல்யாண் நகரம் கருதப்படுகிறது. கல்யாண் மகாராஷ்டிராவின் 9 வது பெரிய நகரமாகவும், நாட்டின் 28 வது பெரிய நகரமாகவும் உள்ளது.
கல்யாண் நகரம் ஒரு கோட்டைச் சுவரால் சூழப்பட்டிருந்தது. இந்த சுவரின் கட்டுமானம் ஷாஜகானின் ஆட்சிக் காலத்தில் தொடங்கி கி.பி 1694 இல் அவுரங்கசீப்பின் ஆட்சிக் காலத்தில் நிறைவடைந்தது. இந்த நகரச் சுவர் 4 வாயில்கள் மற்றும் 11 கோபுரங்களையும் கொண்டது. கோட்டைச் சுவர் சுமார் 70 ஏக்கர் பரப்பளவையும், தற்போதைய கணேஷ் காட் என்ற இடத்தையும், கல்யாண் சிற்றோடைக்கு அருகே ஒரு உயரமான மேட்டையும் உள்ளடக்கியது. 1570 ஆம் ஆண்டிலிருந்து இது ஒரு சிறந்த கோட்டையாக இருந்தது.
சுதந்திரத்திற்கு முந்தைய பிரித்தானிய இந்தியப் பேரரசு காலத்தில் கல்யாண் நகரத்தினை கல்லியன், குல்லியன், காலியன் என்றும் சில சமயங்களில் காலியானி என்றும் அழைத்தனர். பல நூற்றாண்டுகளாக, முகலாயர்கள், போர்த்துகீசியர்கள் மற்றும் ஆங்கிலேயர்கள் உட்பட பல்வேறு வெளிநாட்டுப் படைகளின் தாக்குதல்களை இந்த நகரம் கண்டிருக்கிறது. படையெடுப்புகளுக்கு எதிரான ஒரே பாதுகாப்புக் கேடயமாக உள்ளூர் மக்களால் மராட்டியர்கள் மதிக்கப்பட்டனர்.
700,000 க்கும் அதிகமான மக்கள்தொகை கொண்ட கல்யாண் 1983 இல் நிறுவப்பட்ட கல்யாண் டோம்பிவ்லி மாநகராட்சியின் ஒரு பகுதியாகும். இதில் கல்யாண், டோம்பிவ்லி, அம்பர்நாத் உட்பட 81 கிராமங்களும் நகராட்சிகளும் உள்ளன. இது மும்பை பெருநகர பகுதி மற்றும் மாநிலத்தில், 209 சதுர கிமீ பரப்பளவில் உள்ள மிகப்பெரிய நகர்ப்புற உள்ளாட்சி அமைப்புகளில் ஒன்றாகும்.
கல்யாண் நகரத்தைச் சேர்ந்த ஆனந்தி கோபால் ஜோஷி மேற்கத்திய மருத்துவத்தில் பட்டம் பெற்ற முதல் இரண்டு இந்திய பெண்களில் ஒருவர். மற்றொருவர் கடம்பினி கங்கூலி. 1886 ஆம் ஆண்டு அமெரிக்காவில் மருத்துவ பட்டம் பெற்ற ஜோஷி, அமெரிக்க மண்ணில் காலடி வைத்த முதல் இந்து பெண் என்றும் நம்பப்படுகிறது.
கல்யாண் மகாராஷ்டிரா மாநிலத்தின் தானே மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு நகரம். கல்யாண்-டோம்பிலி மாநகராட்சியால் நிர்வகிக்கப்படும் இந்நகரம் மும்பை பெருநகரத்தின் ஒரு பகுதியாகும்.
வரலாற்றில் பொது ஊழி 300 துவக்கத்தில் இருந்து 15 ஆம் நூற்றாண்டு வரை பழவேற்காடு ஒரு பெரிய துறைமுகமாக இருந்துள்ளது. இந்த துறைமுக வருவாயின் ஆதாயங்களைப் பெற துவக்கத்திலிருந்தே தமிழ், தெலுங்கு மற்றும் முஸ்லீம் ஆட்சியாளர்கள் போராடியதால் பழவேற்காடு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பகுதியாக உருவெடுத்தது. அதன்பிறகு, அரேபியர்கள் மற்றும் போர்த்துகீசியர்கள், டச்சுக்காரர்களும் பிரித்தானியரும் 1825 வரை இந்தத் துறைமுகத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்தினர். 16 ஆம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில், இது 50,000 க்கும் மேற்பட்ட பல கலாச்சார மக்களைக் கொண்டிருந்தது மேலும் வங்காள விரிகுடாவில் மிக முக்கியமான இந்திய துறைமுகமாகவும் இருந்தது. பின்னர், இது ஒரு மீன்பிடி கிராமமாகவும், பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் கீழ் ஒரு உடல் நலம் பேணுமிடமாகவும் இருந்தது.
பொ.ச.மு. 3 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 3 ஆம் நூற்றாண்டு வரை, பழவேற்காகாடு என்பது முற்காலச் சோழர்கள், சங்ககாலப் பாண்டியர் மற்றும் சேரர் போன்ற பண்டைய தமிழ் இராச்சியங்களின் வடக்கு வெளி அரண் பகுதியாகும். 1 ஆம் நூற்றாண்டில், அநாமதேய கடற்பயணி எழுதிய செங்கடல் செலவு என்ற நூலில் போடூகே இந்தியாவின் கிழக்கு கடற்கரையில் உள்ள மூன்று துறைமுகங்களில் ஒன்றாக பட்டியலிடப்பட்டது. இரண்டாம் நூற்றாண்டில், தொலெமியின் இந்த கடற்கரையின் துறைமுகங்களின் பட்டியலில் போடூகே சேர்க்கப்பட்டுள்ளது.
பழவேற்காடு வரலாறு என்பது தென்னிந்தியாவின், சோழ மண்டலக் கடற்கரையில் உள்ள சில இயற்கை துறைமுகங்களில் ஒன்றான பழவேற்காடு துறைமுகத்தின் துவக்கக்கால பாத்திரத்தை சுற்றியதாக உள்ளது. பழவேற்காடானது தமிழ்நாட்டின் பழவேற்காடு ஏரி முகப்பில் உள்ளது. 1616 மற்றும் 1690 மற்றும் 1782 முதல் 1825 வரையிலான காலப்பகுதியில் டச்சு சோழமண்டலத்தின் தலைமையகமாக பழவேற்காடு இருந்தது குறிப்படத்தக்கது.
17 ஆம் நூற்றாண்டில், சோழமண்டலக் கடற்கரையில் டச்சு முகவர்கள் பழவேற்காட்டின் மூலமாக பெரிய அடிமை வர்த்தகத்தை நடத்தினர். 1621 மற்றும் 1665 க்கு இடையில், பழவேற்காடு, மெட்ராஸ், நாகப்பட்டினம் மற்றும் தேவனாம்பட்டினம் உள்ளிட்ட மத்திய சோழமண்டல துறைமுகங்களிலிருந்து 38,000 க்கும் மேற்பட்ட அடிமைகள் அனுப்பப்பட்டனர்.
பழவேற்காகாடு வரலாற்றில் கிமு 3 ஆம் நூற்றாண்டுக்கும் தற்போதைய விடுதலைக்குப் பிந்தைய காலத்திற்கும் இடைக்காலத்தில் இந்திய மன்னர்கள் மற்றும் வெளிநாட்டு காலனித்துவவாதிகளின் எட்டு காலக்கட்டங்கள் காணப்படுகின்றன.
கிமு 945-இல் இருபத்தி இரண்டாம் வம்சத்தினை நிறுவிய பார்வோன் முதலாம் சோசெகிங்கு ஆட்சியில் எகிப்து இராச்சியம் மீண்டும் ஒன்றிணைக்கப்பட்டது. ஒன்றுபட்ட எகிப்திய இராச்சியத்தை, கிமு 818-இல் இருபத்தி இரண்டாம் வம்சத்தின் பார்வோன் மூன்றாம் சொசெகிங்கு கீழ் எகிப்தையும், இருபத்தி மூன்றாம் வம்சத்தின் பார்வோன் மூன்றாம் ஒசோர்கோன் நடு மற்றும் மேல் எகிப்தையும் பிரித்துக் கொண்டு ஆண்டனர். தீபை நகரத்தில் ஏற்பட்ட உள்நாட்டுப் போரில் பெடுபாஸ்டு என்ற படைத்தலைவர் தன்னை தீபையின் பார்வோனாக அறிவித்துக் கொண்டார். பின்னர் எகிப்து இராச்சியத்தில் தீபை போன்ற நகர இராச்சியங்கள் எழுச்சியடைந்து தன்னாட்சியுடன் ஆளத்துவங்கியது.
நூபியாவின் எகிப்திய இருபத்தி ஐந்தாம் வம்ச மன்னர் பியூ, போரில் தோற்ற எகிப்திய மன்னர்களை மாநில ஆளுநர்களாக நியமித்தார். கீழ் எகிப்தின் நைல் அற்றின் சமவெளிப் பகுதிகளை வென்று எகிப்தை ஒரு குடையின் கீழ் ஆண்டார். பிந்தைய கால எகிப்திய இராச்சியம் நிறுவப்படும் வரை இவ்வம்சத்தின் மன்னர்கள் முழு எகிப்தையும் ஆண்டனர். இருபத்தி ஐந்தாம் வம்ச பார்வோன்களில் கல்லறைகள் நூபியாவில் இருந்தது.
புது எகிப்திய இராச்சியத்தின் பார்வோன் பதினொன்றாம் இராமேசியம் கிமு 1070-இல் இறந்த பின்னர் புது எகிப்து இராச்சியம் வீழ்ச்சி காணத் துவங்கிய போது, எகிப்தில் அரசியல் நிலையின்மையால் பண்டைய எகிப்தை கிமு 1069 முதல் கிமு 664 முடிய வெளிநாட்டவர்கள் குறிப்பாக நூபியா, மெசொப்பொத்தேமியா மக்களின் மூன்றாம் இடைநிலைக் கால ஆட்சி நிலவியது.
எகிப்தின் மூன்றாம் இடைநிலைக் காலம் புது எகிப்திய இராச்சியத்திற்கும் , பிந்தைய எகிப்திய இராச்சியத்திற்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் கிமு 1069 முதல் கிமு 664 முடிய நிலவிய எகிப்தியர் அல்லாத நூபியர், மெசொப்பொத்தேமியா போன்ற வெளிநாட்டவர்கள் எகிப்தை ஆண்ட நிலையற்ற ஆட்சிக் காலமாகும்
ஏற்கனவே எகிப்தின் இருபதாம் வம்சத்தின் பதினொன்றாம் இராமேசஸ் ஆட்சியில் தீபை நகரத்தை இழந்திருந்தது. இவ்வம்சத்தின் ஒரு பார்வோன் கீழ் எகிப்தில் தனது ஆட்சியை சுருக்கிக் கொண்டார். எகிப்தின் இருபத்தி ஒன்றாம் வம்ச ஆட்சியில் பண்டைய எகிப்து சிதறுண்டது. இந்நிலையில் அமூன் கோயில் தலைமை பூசாரிகள் ஆட்சி அதிகாரத்தை தங்கள் கையில் எடுத்துக் கொண்டனர்.
கிமு 670-663 வரை அசிரியர்கள் எகிப்தின் மீது அடிக்கடி தாக்குதல் நடத்தினர். கிமு 664-இல் அசிரியர்கள் தீபை, மெம்பிசு நகரங்களை அழித்தனர். இறுதியாக கிமு 700-இல் கீழ் எகிப்தை புது அசிரியப் பேரரசினர் கைப்பற்றியதால், எகிப்தில் அசிரிய நாகரித்தின் தாக்கங்கள் ஏற்பட்டது. அசிரியாவிலிருந்து எகிப்திற்கு மரக்கட்டைகள், இரும்பை உருக்க நிலக்கரி ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டது.
கிமு 663-இல் மேல் எகிப்தின் இருபத்தி ஐந்தாம் வம்ச பார்வோன் தாந்தமணி கீழ் எகிப்தின் மீது படையெடுத்து மெம்பிசு, சைஸ் நகரங்களை கைப்பற்றி அசிரியப் பேரரசர் அசூர்பனிபாலின் உறவினரும், இருபத்தி ஆறாம் வம்ச மன்னருமான நெக்கோவைக் கொன்றார். குஷ் இராச்சியத்தினரை மேல் எகிப்தின் தெற்கே உள்ள நூபியாவிலிருந்து விரட்டியடிக்கப்பட்டனர்.
எகிப்தின் மூன்றாம் இடைநிலைக் காலத்தில் உள்ளூர் பார்வோன்கள் கிமு 664 முதல் கிமு 525 வரை பண்டைய எகிப்தை தன்னாட்சியுடன் ஆண்டனர். பின்னர் கிமு 525 முதல் கிமு 332 வரை பாரசீகத்தின் அகாமனிசியப் பேரரசில் எகிப்து இராச்சியம் ஒரு சிற்றரசாக விளங்கியது.
732-இல் எகிப்தின் தெற்கே உள்ள நூபியா இராச்சியத்தின் மன்னர் பியூ தலைமையில், சிதறி இருந்த எகிப்திய இராச்சியத்தின் மீது படையெடுத்து வென்று எகிப்தில் நிலையான ஆட்சியை ஏற்படுத்தினர். இந்த நூபிய மன்னரே எகிப்தின் எகிப்தின் இருபத்தி ஐந்தாம் வம்சத்தை நிறுவினார்.
தீபை நகரத்தின் அமூன் கோயில் தலைமைப் பூசாரிக்ள் மேல் எகிப்தையும், நடு எகிப்தையும் ஒன்றிணைத்து ஆட்சி செய்தனர். ஒரே அரச வம்சத்தினரான பார்வோன்களும், பூசாரிகளும் ஆட்சி அதிகாரப் போட்டியில் ஒருவருடன் ஒருவர் போட்டியிட்டுக் கொண்டனர்.
இருபத்தி ஐந்தாம் வம்சத்தின் ஆட்சியில் மேல் எகிப்து இருக்கையில், கீழ் எகிப்தை கிமு 664 முதல் அசிரியர்களான எகிப்தின் இருபத்தி ஆறாம் வம்ச பார்வோன்களின் ஆட்சியில் இருந்தது.
வடக்கு மத்திய கேரளாவின் மலப்புறம் மாவட்டத்தில் கோட்டக்கலில் உள்ள பி.எஸ்.வி நாட்டியச்சங்கத்தில் தனது மாமாவும் குருவுமான பத்மஸ்ரீ வழெங்கட குஞ்ஞு நாயரின் சீடராக 1936 இல் பிறந்த சிவராமன், இந்த அடிபணிவதையெல்லாம் மாற்ற முடிவு செய்தார். 1960 களில், இவர் அந்த யோசனைகளை மேடையில் வெற்றிகரமாக பரிசோதித்தார். கலை மற்றும் அழகியலின் பாராட்டுதலுக்காக, அவரது சொந்த வள்ளுவனாட்டில் மட்டுமல்ல, இது ஒரு முந்தைய மத்திய-கேரளத்தின் பரிசாக இருந்த, இது கதகளியின் சுத்திகரிக்கப்பட்ட கல்லுவாழி பாணியின் தாயகமாக இருந்தது. ஆனால் கேரளா மற்றும் பின்னர் உலகின் பிற பகுதிகளிலும் பரவியது. பாலக்காடு மாவட்டத்தில் உள்ள செர்புலசேரிக்கு வடக்கே உள்ள இவரது கரல்மண்ணை கிராமம் அதன் பெயரை கதகளி வரைபடத்தில் மேலும் ஒட்டியது.
பல ஆண்டுகளாக, சிவராமன் வடக்கு மற்றும் தெற்கு கேரளா முழுவதும் பல தலைமுறைகளின் நடிகர்களுடன் நடித்துள்ளார். ஆனால் கலாமண்டலம் கோபியுடன் கதகளி மேடையில் ஒரு அற்புதமான இணையாக புகழ் பெற இவர் நன்றாக இணைந்தார். சிவராமன் தமயந்தியாகவும், கோபி நளனாகவும், குந்தி - கர்ணனாகவும், மோகினி-இருக்மாங்கதனாகவும் நடித்தனர். பத்ம பூஷன் காலமண்டலம் இராமன்குட்டி நாயர் இணையாக கீசகவதத்தில் சைரந்திரி சிவராமனின் சித்தரிப்பு இவருக்கு நிறைய நிலைகளையும் புகழையும் பெற்றுத் தந்தது. எந்தவொரு முன்னணி நிகழ்த்து-கலை நிறுவனங்களிலும் படிக்காமலேய நவீன காலத்தின் அரிய முன்னணி கதகளி கலைஞர்களில் சிவராமனும் ஒருவராக இருக்கிறார்.
கதகளி என்பது அனைத்து ஆண் இருப்புகளையும் கொண்ட பெரும்பாலும் ஆண்பால் நடன வடிவமாக இருப்பதால், பெண் பாத்திரங்களுக்கு இரண்டாம் நிலை அந்தஸ்தையே கொடுத்து வந்தது. அதன் சில பாரம்பரியக் கதைகள் லலிதா அல்லது ஊர்வசி போன்ற பெண் கதாபாத்திரங்களுக்காக அடர்த்தியான மற்றும் மெதுவாக பாடக்கூடிய பாடல்களை அமைத்துள்ள போதிலும், தமயந்தி அல்லது மோகினி அல்லது சைரந்திரி இது வளமான கற்பனையையும், பிரகாசமான சட்டத்திற்கு அவர்களின் சுயவிவரத்தைப் பற்றிய நுண்ணறிவையும் கோரியது.
தனது வாழ்க்கையின் மாலை வேலைகளில், சிவராமன் ஆண் வேடங்களில் ஒரு நடிகரை செதுக்கினார். அங்கு அலங்காரம் செய்யும் மந்திரம் இவரது அதிகரிக்கும் வயதை மறைக்க உதவியது. இவர் தொடர்ந்து பெண் வேடங்கள் அணிய முடிந்தது. ஆனால் கலைஞராக அதிக மேடையேறியதாக கருதப்பட்டது கிருட்டிணன் அல்லது புட்கரன் ஆகிய வேடங்கள் ஆகும். பாகவதத்தின் காவியத்தின் 11 வது பாடலை அடிப்படையாகக் கொண்ட பிங்கலன் என்ற புதிய கதைக்களத்தைக் கொண்டு நடனமாடியுள்ளார். அதன் தொடக்க நிகழ்ச்சியில், கதாநாயகனின் முக்கிய பாத்திரத்தை இவர் ஏற்று நடத்தினார்.
புராணங்கள் முதல் இவரது சொந்த மலையாள இலக்கியத்தின் சமீபத்திய படைப்புகள் வரை புத்தகங்களை வாசிப்பதில் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்ட ஒரு கலைஞரான சிவராமன் தனது கலை வடிவத்தின் ஆழமான பார்வை கொண்ட சிந்தனையாளராக இருந்தபோதும் ஒரு ஆடம்பரமான பேச்சாளராக அறியப்பட்டார். திரைப்படத் தயாரிப்பாளர் எம். ஆர். ராஜன் குறித்து ஒரு ஆவணப்படம் தயாரித்துள்ளார். மினுக்கு என்ற இந்தப் படைப்பு 2007 இல் தேசிய விருதைப் பெற்றது.
கோட்டக்கல் சிவராமன் இவர் தென்னிந்தியாவில் கேரளாவிலிருந்து வந்த பாரம்பரிய நடனம் - நாடகமான கதகளியில் பெண் வேடங்கள் சித்தரிக்கப்படுவதில் புரட்சியை ஏற்படுத்திய ஒரு கலைஞர் ஆவார்.
பி. இலங்கேசு, புதிதாக தொடங்கிய இலங்கேசு பத்திரிகையில்" பங்களிப்பு செய்யுமாறு இவரை அழைத்தார். அதனால், லலிதா நாயக் பத்திரிகைக்காக தவறாமல் எழுதத் தொடங்கினார. விரைவில் அவரது உணர்திறன், சமூக அர்ப்பணிப்பு மற்றும் முற்போக்கான பார்வைகளுக்காக அங்கீகரிக்கப்பட்டார். ஒரு எழுத்தாளர் மற்றும் பத்திரிகையாளர் என்ற இவரது புகழ் இவரை அன்றைய முதலமைச்சர் ராமகிருஷ்ணா ஹெக்டே கர்நாடக சட்டமன்றக் குழுவின் உறுப்பினராக நியமிக்க வழிவகுத்தது. சிறுகதைத் தொகுப்பு ஹப்பா மட்டு பாலி , கதி புதினம் மற்றும் கவிதைத் தொகுப்புகள், ஐட் கூகு மேட் மேட் போன்ற மறக்கமுடியாத புத்தகங்களை நாயக் தொடர்ந்து எழுதினார். மற்றும் பிதிரு மேலே காந்தியாலி போன்ற பதினாறு புத்தகங்களை எழுதிய இவர், நாடகங்கள், குழந்தைகள் புனைகதைகள் மற்றும் கட்டுரைகளுக்கும் பெயர் பெற்றவர் ஆவார்.
பி.டி.லலிதா நாயக் , ஒரு இந்திய அரசியல்வாதி, எழுத்தாளர் மற்றும் சமூக ஆர்வலர் ஆவார்.இவர், கர்நாடக அரசாங்கத்தில் கன்னடம், கலாச்சாரம் மற்றும் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் நலத்துறையின் முன்னாள் அமைச்சர் ஆவார். லலிதா நாயக் மேல்சபை உறுப்பினராகவும் மற்றும் சட்டசபை உறுப்பினராகவும் கர்நாடக அரசில் பணியாற்றியுள்ளார். 1991 ல் கர்நாடக சாகித்ய அகாதமி விருதை வென்றார். பந்தய இயக்கம் மற்றும் கோகக் கிளர்ச்சி போன்ற முக்கியமான இலக்கிய, சமூக மற்றும் மொழி-உரிமை இயக்கங்களுக்கு முன்னணி வகித்தவர் .
அவரது திருமணத்திற்குப் பிறகு, நாயக், உள்ளூர் அனைத்திந்திய வானொலி நிலையத்திற்கான நடுத்தர வர்க்க வாழ்க்கையின் சோதனைகள் மற்றும் இன்னல்களைப் பற்றி வானொலி நாடகங்களை எழுதத் தொடங்கினார். வானொலி பிரபலத்தால் ஊக்கம் பெற்ற இவர், சுதா , பிரஜாவணி மற்றும் தரங்கா போன்ற முக்கிய கன்னட பத்திரிகைகளுக்கு கவிதைகள், சிறுகதைகள் மற்றும் கட்டுரைகளை எழுதத் தொடங்கினார். அவரது புதினமான நீலே பேலே, சுதா பத்திரிகை நடத்திய வருடாந்திர குறுங்கதை போட்டியில் ஒரு விருது வென்ற போது, அவர் எழுத்தாளராக அழைக்கப்பட்டார்.
இவர் 1991 இல் கர்நாடக சாகித்ய அகாதமி விருதை வென்றார். அவரது கதி புதினம், ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் இவரது கதைகள் மற்றும் கவிதைகள் ஆங்கிலம், இந்தி, மராத்தி மற்றும் தெலுங்கு மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன. இவரது படைப்புகள் கர்நாடகாவில் உள்ள பல பல்கலைக்கழகங்களில் பாடத்திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக உள்ளது.
லலிதா நாயக், ஏப்ரல் 4, 1945இல் ஒரு லம்பாடி குடும்பத்தில் பிறந்தார். இவரது பிறந்த ஊர், சிக்மகளூரில் உள்ள கடூரில் இருக்கும் ஒரு சிறிய கிராமமான தெங்கலி தண்டா ஆகும். இவரது பெற்றோர் விவசாயிகளான பாலாஜி நாயக் மற்றும் கங்கா பாய் ஆவர்.
1960களின் பிற்பகுதியில், லலிதா நாயக், சம்ப்லா நாயக் என்பவரை மணந்தார். 1996இல், தனது கணவர் இறக்கும் வரை அவருடன் இருந்தார். இவர்களுக்கு மூன்று மகன்கள் உள்ளனர்.
நீரற்ற கோபால்ட் நைட்ரேட்டு ஒரு முப்பரிமாண பலபடி வலையமைப்பு கட்டமைப்பைக் கொண்டுள்ளது. ஒவ்வொரு கோபால்ட் அணுவும் தோராயமாக எண்முகி வடிவில் ஆறு ஆக்சிசன் அணுக்களால் ஈந்திணைவுப் பிணைப்பால் சூழப்பட்டுள்ளன. இந்த ஆறு ஆக்சிசன் அணுக்களில் ஒவ்வொன்றும் வெவ்வேறு நைட்ரேட் அயனிகளிலிருந்து உள்ளவை ஆகும். ஒவ்வொரு நைட்ரேட்டு அயனியும் மூன்று கோபால்ட் அணுக்களுடன் இணைகின்றன. டைஐதரேட்டு என்பது இரு பரிமாண பலபடி ஆகும். இதில் கோபால்ட் மையங்களுக்கு இடையில் நைட்ரேட் பாலங்களைக் கொண்டுள்ளன. அடுக்குகளை ஒன்றாக வைத்திருக்க ஐதரசன் பிணைப்புகள் உதவுகின்றன. டெட்ராஐதரேட்டு தனித்துவமான, எண்முகி 4 2] மூலக்கூறுகளைக் கொண்டுள்ளது. எக்சா ஐதரேட்டானது எச்சாகோபால்ட் நைட்ரேட், 6 ] 2 என விவரிக்கப்படுகிறது. ஏனெனில் இது தனித்துவமான 6]2+ மற்றும் - அயனிகளைக் கொண்டுள்ளது. 55 செல்சியசிற்கு மேல், எக்சாஐதரேட்டு மூவைதரேட்டாகவும் அதிக வெப்பநிலையில் ஒற்றை ஐதரேட்டாகவும் மாறுகிறது.