polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1999 ஆம் ஆண்டுக்கும் 2001 ஆம் ஆண்டுக்கும் இடைக்காலப் பகுதியில் இசுலாமியர்களுக்கும் கிறித்துவர்களுக்கும் இடையே மத வன்முறை மோதல் ஏற்பட்டு 1,000 நபர்களுக்கும் மேலாக கொல்லப்பட்டனர் . இதனால் மாலினோ ஒப்பந்தம் ஏற்படுத்தப்பட்டது. எனினும், கிறித்தவர் ஆதிக்கம் நிலவிய மத்திய சுலாவெசிப் பகுதியில் 2006 இல் மீண்டும் கலவரம் வெடித்தது. 21 ஆம் நூற்றாண்டின் முதற்பத்தாண்டுகளில் ஏற்பட்ட வன்முறையில் ஈடுபட்ட கிறித்தவ தீவிரவாதிகள் தண்டிக்கப்படவில்லை என்பது இவ்வன்முறைக்கான காரணமாகும். இவ்வன்முறை இசுலாமியர்களை நோக்கி நிகழ்த்தப்படவில்லை மாறாக அரசாங்க அதிகாரிகளை குறிவைத்து நிகழ்த்தப்பட்ட வன்முறையாகத் தோன்றியது.
மத்திய சுலாவெசியில் ஏராளமான குகைகள் காணப்படுகின்றன. அவற்றிலுள்ள ஏழு குகைகளில் பழங்காலத்து ஓவியங்கள் தீட்டப்பட்டுள்ளன. இந்தோனேசியா மற்றும் ஆத்திரேலியக் குழுக்கள் ஒன்றிணைந்து 2011 இல் மேற்கொண்ட ஆய்வுகளில், இந்த ஓவியங்கள் குறைந்தது 40000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தீட்டப்பட்ட ஓவியங்களாக இருக்கலாம் என தெரிவிக்கப்பட்டது. எசுப்பானியாவின் மாண்ட் கசுட்டிலோவில் உள்ள குகைகளில் காணப்பட்ட ஓவியங்களும் இதே வயதுடையவை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது ஆகும். ஐரோப்பாவில் காணப்படும் மிகப்பழமையான குகை ஓவியங்கள் மாண்ட் கசுட்டிலோ ஓவியங்களாகும்
உலோர் இலிந்து தேசிய பூங்கா பகுதியில் 400-க்கும் மேற்பட்ட கிரானைட் பெருங்கற்கள் உள்ளன. அவற்றில் கிட்டத்தட்ட 30 கற்கள் மனித வடிவில் காணப்படுகின்றன. இக்கற்கள் சில சென்டிமீட்டர்கள் முதல் 4.5 மீட்டர் வரை அதாவது 15 அடிவரை அளவில் வேறுபடுகின்றன. இப்பெருங்கற்களின் இத்தகைய தோற்றத்திற்கான உண்மையான காரணம் அறியப்படவில்லை. மற்ற பெருங்கற்கள் பெரிய பானை வடிவிலும் கற்தட்டுகள் வடிவிலும் காணப்படுகின்றன. பல்வேறு தொல்பொருள் ஆய்வுகள் இக்குடைவுகளின் காலம் கி.பி. 1300 முதல் 3000 கி.மு. இடையே இருக்கலாம் எனக் குறிக்கின்றன
மத்திய சுலாவெசி 61,841.29 கிலோமீட்டர் 2 அல்லது 23,877 சதுரமைல்கள் பரப்பளவில் நிறுவப்பட்டுள்ளது.வடக்கில் கோரோண்டலோட்டோ மாகாணம், தெற்கில் மேற்கு சுலாவெசி, தெற்கு சுலாவெசி மற்றும் தென்கிழக்கு சுலாவெசி மாகாணங்களும், கிழக்கில் மலுக்குத் தீவுகளும் மேற்கில் மகாசார் நீரிணைப்பும் எல்லைகளாக உள்ளன.
இந்தோனேசியாவில் மத்திய சுலாவெசியின் மோரோவாலி நிர்வாகப் பிரிவு , கடற்பாசி உற்பத்தியில் மிகப்பெரிய உற்பத்தியாளர் என்று கருதப்படுகிறது. கிளேசிரியா வகைப் பாசிகள் இங்கு உற்பத்தி செய்யப்பட்டன. 2010 ஆம் ஆண்டில் மத்திய சுலாவெசியில் மட்டும் 800000 டன் கடற்பாசிகளை உற்பத்தி செய்தது
கணிதத்தில் இலிருந்து க்கு வரையறுக்கப்படும் பகுதிச் சார்பு என்பது இன் ஏதாவதொரு உட்கணம் ′ எனில், என அமையும் சார்பாகும். ஒரு பகுதிச் சார்பு, , அதன் ஆட்களம் இன் ஒவ்வொரு உறுப்பையும் இன் ஒரு உறுப்போடு இணைப்பதில்லை; மாறாக இன் ஏதாவதொரு உட்கணத்தின் ஒவ்வொரு உறுப்பையும் இன் ஒரு உறுப்போடு இணைக்கும் விதியாக உள்ளது. எனில் ஒரு முழுச் சார்பு என அழைக்கப்படுகிறது. இம்முழுச் சார்பு ஒரு சார்புக்குச் சமானமானது. ஒரு சார்பின் ஆட்களம் எதுவெனத் தெளிவில்லாத நிலையில் பகுதிச் சார்பு பயன்படுகிறது.
தற்காலக் கணிதப் பயன்பாட்டில் பகுதிச் சார்பின் ஆட்களம் என்ற கருத்து இருவிதமாக உள்ளது. பெரும்பாலான கணிதவியலாளர்கள் : எனில், வரையறுக்கப்படும் இன் உறுப்புகளைக் கொண்ட உட்கணமான ' ஐ, ” இன் ஆட்களம்” என்கின்றனர். சிலர் ஐ, ” இன் ஆட்களம்” என்றும் ' ஐ ”வரையறையின் ஆட்களம்” என்றும் அழைக்கின்றனர். இதேபோல பகுதிச் சார்பின் வீச்சு என்பதும் இணையாட்களம் அல்லது சார்பின் எதிருருக்களின் கணத்தைக் குறிக்கலாம்.
உள்ளிடுகோப்பாக உள்ள பகுதிச் சார்பின் நேர்மாறும் உள்ளிடுகோப்பான பகுதிச் சார்பாகும். உள்ளிடு மற்றும் முழுக்கோப்பாக உள்ள பகுதிச் சார்பின் நேர்மாறு ஒரு உள்ளிடு பகுதிச் சார்பாக இருக்கும். உள்ளிடு கோப்பாகவுள்ள ஒரு முழுச் சார்பை உள்ளிடு பகுதிச் சார்பாக நேர்மாற்றலாம்.
ஒரு சார்பின் இணையாட்களத்துக்குப் பதில் அதன் எதிருருக்களின் கணத்திற்கு மட்டுப்படுத்தும் போது, அச்சார்பு கண்டிப்பாக முழுக்கோப்பாக இருக்கும் என்பதால், ”பகுதி இருவழிக்கோப்பு” என்பது உள்ளிடுகோப்பாக உள்ள பகுதிச் சார்பைக் குறிக்கும்.
பகுதிச் சார்பின் வரையறை ஆட்களத்தில் சார்பு உள்ளிடுகோப்பாக/ முழுக்கோப்பாக இருந்தால், அப்பகுதிச் சார்பும் உள்ளிடு கோப்பாக/முழுக்கோப்பாக இருக்கும். ஒரு பகுதிச் சார்பு உள்ளிடுகோப்பாகவும் முழுக்கோப்பாகவும் அமையலாம்.
வெகுசில சமயங்களில் ஐ ஆட்களமாகவும், ஐ இணையாட்களமாகவும் கொண்ட பகுதிச் சார்பானது : என அம்புக்குறியில் ஒரு சிறு குத்துக்கோடிடப்பட்டு எழுதப்படுவதும் உண்டு.
சன்னவாய் விரிவடைந்து இருக்கும்படி இது வடிவமைக்கப்படும். இந்த விரிந்த வடிவின் நோக்கம், குண்டுகள் சிதறும் பரப்பை உயர்த்துவதற்கு மட்டுமல்லாது; வண்டியில் இருந்தோ அல்லது குதிரையின்மீது இருந்தோ, குண்டேற்றுவதை எளிதாக்குவதற்கும் தான். விரிந்த சன்னவாய் வடிவம், குண்டுகளின் சிதறலை எந்த வகையிலும் பாதிக்காது என்று நவீன செய்முறைகளால் நிருபிக்கப் பட்டுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. பிளந்தர்பசின் விரிந்த சன்னவாய் தான், பெரிய கேலிபர் குறும்மசுகெத்தில் இருந்து அதை வேறுபடுத்திக் காட்டும் அம்சம் ஆகும். மசுகெத்தூணும் விரிந்த சன்னவாயுடன், சிறுகுண்டுகளை தான் சுட்டது, ஆகையால் மசுகெத்தூணுக்கும் பிளந்தர்பசிற்கும் ஒன்றும் பெரிய வேறுபாடு இல்லை. பிளந்தர்பசுகள் பொதுவாகவே சிறியது, மசுகெத்தின் குழல் 3 அடிக்கும் மேலாக இருந்த காலத்தில், 2 அடிக்கும் கீழான குழல் நீளத்துடன் இருந்தது பிளந்தர்பசு.
குண்டுக்குழாய்/ குண்டுக்குழல்/ பிளந்தர்பசு என்பது குறைந்த குழல் நீளமும், பெரிய குழல் விட்டமும், கொண்ட வாய்வழி-குண்டேற்ற சுடுகலன் ஆகும். இதன் சன்னவாய்ப் பகுதி வெளிப்புறமாக விரிந்து காணப்படும். தகுந்த எண்ணிக்கையில் மற்றும் அளவுகளில் உள்ள சின்னசிறு ஈய குண்டுகளை இதில் எறியமாக பயன்படுத்தினர். இராணுவம் மற்றும் தற்காப்பிற்கு பயன்பட்ட பிளந்தர்பசை, குண்டுதுமுக்கியின் ஆரம்ப வடிவம் எனலாம். இலக்கு நெருக்கமாக இருந்தால் இதன் தாக்கம் மிகுதியாக இருக்கும்; ஆனால் தொலைவிலுள்ள இலக்குகளை தாக்கும் அளவிற்கு இது துல்லியத்தன்மையை கொண்டில்லை. பிளந்தர்பசின் கைத்துப்பாக்கி வடிவத்தை தான் டிராகன் என்றனர், இதை ஏந்திப் போரிடும் துருப்புகளை டிரகூன் என குறிப்பிட்டனர்.
"பிளந்தர்பசு" என்ற சொல், டச்சுச் சொல்லான -ல் இருந்து வந்தது. என்றால் "இடி", மற்றும் என்றால் "குழாய்" என பொருள். (நடு டச்சு: , பெட்டி, குழல், பிற்கால இலத்தினில் இருந்து, , பெட்டி, பண்டைய கிரேக்கத்தில் இருந்து , பெட்டி: .
பிளந்தர்பசை குண்டுத்துமுக்கியின் ஆரம்ப வடிவம் எனலாம், ஏனெனில் இவையிரண்டும் கிட்டத்தட்ட ஒரே மாதிரி இயங்கின. குழல் விட்டத்தைவிட சிறிய அளவிலான, நிறைய ஈய உருண்டைகளை கொண்டு தான் பிளந்தர்பசு பொதுவாக குண்டேற்றப்படும். குழல்கள் எஃகு அல்லது பித்தளையால் செய்யப்பட்டிருக்கும்.
பின்னர் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில், உருசிய இராசதந்திரியும் தூதருமான நிக்கலை முரவ்வைவோ அமூர் ஆற்றின் கீழ்ப்பகுதி உருசியாவைச் சேர்ந்தது என்று கூறி சீனாவுடன் ஒரு காத்திரமான இராசதந்திர நடவடிக்கையில் ஈடுபட்டார். 1852, ஆம் ஆண்டு முரவ்வைவாவோ தலைமையிலான ஒரு உருசிய படை ஆமூர் மீது படை நடவடிக்கையில் ஈடுபட்டது, இதன் தொடர்ச்சியாக 1857 ஆண்டு உருசிய கோசாக்குகள் மற்றும் விவசாயிகள் ஆகியோர் சேர்ந்து நிரந்தரமாக ஆற்றுப்பகுதியில் குடியேறினர். 1858 ஆண்டு சீன குயிங் அரசு மற்றும் உருசியப் பேரரசு ஆகியவற்றுக்கு இடையில் உருவான ஆய்குன் உடன்படிக்கையின்படி அமூர் ஆற்றின் கீழ்பகுதியில் இருந்து உஸ்ரி ஆற்றின் எல்லைக்கு இடைப்பட்ட பகுதியில் இரு நாடுகளுக்கும் இடைப்பட்ட எல்லைகள் அங்கீகரிக்கப்பட்டன. மற்றும் பசிபிக் பெருங்கடலை உருசாயா எளிதாக அணுக அனுமதிக்கப்பட்டது. பின்னர் சீன - உருசிய எல்லை குறித்து 1860 பெய்ஜிங் உடன்படிக்கையில் விவரித்துக் கூறப்பட்டது, முன்பு ஒரு கூட்டு உடைமையாக இருந்த உஸ்சுரி பிரதேசம் , உருசியப் பகுதியாக மாறியது.
கபரேவ்ஸ்க் பிரதேசம் என்பது உருசிய கூட்டமைப்பைச் சேர்ந்த ஒரு பிரதேசமாகும் , இது உருசியாவின் தூரக்கிழக்கில் உள்ளது. இப்பிராந்தியத்தின் பெரும்பாலான பகுதிகள் அமுர் ஆற்றின் வடிநிலத்தின் தாழ்பகுதியில் உள்ளதென்றாலும், இப்பகுதி பசிபிக் பெருங்கடலைச் சார்ந்த ஒக்கோஸ்ட் கடலோரப் பகுதி ஊடாக பரவியுள்ள, பரந்த மலைப்பாங்கான பகுதியையும் உள்ளடக்கிய நிலப்பரப்பாக உள்ளது. பிராந்தியத்தின் தலை நகரம் கபரோவ்ஸ்க் நகரம் ஆகும். பிராந்தியத்தின் மக்கள் தொகை: 1,343,869 .
1643 ஆம் ஆண்டில், உருசிய ஆய்வாளரான வாசிலி போயர்கோஎன்பவர் தன் படகுகள் வழியாக அமூரை அடைந்து, பின்னர் யாகுட்சுக் நகருக்கு ஒக்கோட்ஸ்க் கடல் மற்றும் அல்டன் ஆறு வழியாக திரும்பினர். 1649-1650 இல் உருசிய தொழிலதிபரும், சாகச வீரருமான யுரோஃபி கபரோ என்பவர் அமூர் கடற்கரையை ஆக்கிரமித்து இருந்தார். இதற்கு சீனர்கள் எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர், இதனால் அவர்களுடைய கோட்டைகளை விட்டு வெளியேற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது, நிர்சின்ஸ்க் உடன்படிக்கை மூலம் உருசியா இதைவிட்டு வெளியேறியது.
கபரோவ்ஸ்க் பிரதேசத்தின் எல்லைகளாக வடக்கில் மகதான் மாகாணமும், மேற்கில் சகா குடியரசு மற்றும் அமுர் மாகாணமும், தெற்கில் யூதர்களின் தன்னாட்சி மாகாணம், சீனா, மற்றும் பிறிமோர்ஸகே மாகாணம், கிழக்கில் ஒக்கோட்ஸக் கடல் ஆகியன உள்ளன. இப்பிராந்தியம் பரப்பளவின் அடிப்பையில் உருசியக் கூட்டமைப்பில் நான்காவது பெரிய பகுதியாகும் பெரிய தீவான ஷண்டர் தீவு இப்பிராந்தியத்துக்கு உட்பட்டது.
பல்வேறு சீன மற்றும் கொரிய பதிவுகளில் கபரோவ்ஸ்க் பிரதேசம் குறித்த குறிப்புகள் உள்ளன. பிரதேசத்தின் தெற்குப் பகுதியில் ஐந்து அரை நாடோடி இன ஷிவி மக்களும் மேற்கு மற்றும் கிழக்குப் பகுதிகளில் போ ஷிவி இனத்தவர், கறு நீர் மோகர் இனத்தவரும் வாழ்கின்றனர்.
தைகா மற்றும் பனிப் பிரதேசங்கள் பிராந்தியத்தின் வடபகுதியில் உள்ளன. பிராந்தியத்தின் நடுவில் சதுப்பு நிலக் காடுகள், தெற்கில் இலையுதிர் காடுகள் என இயற்கை அமைப்பைக் கொண்டுள்ளது.
தூரக் கிழக்கு பிரதேசத்தை கபரோவ்ஸ்க் மற்றும் பிறிமோர்சுக்கி நிலப்பரப்பு என இரண்டாக பிரிந்த போது நவீன கபரோவ்ஸ்க் பிரதேசம், 1938 அக்டோபர் 20 இல் நிறுவப்பட்டது.
குலசேகரன் என்ற பட்டத்துடன் வேணாட்டை ஆண்டனர். 12 ஆம் நூற்றாண்டில் இறுதியில் வேணாடு சுதந்திர அரசாக மாறுகிறது. அதன்பிறகு வேனாட்டு மன்னர் வேணாடு மூப்பில் நாயர் என்றும் அழைக்கப்பட்டார்.
பிராந்தியத்தின் வரலாற்றில் பொ.ஊ. 6 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 8 ஆம் நூற்றாண்டுவரையிலான காலகட்டம் பெரும்பாலும் தெளிவின்றி உள்ளது. இரண்டாம் சேரப் பேரரசு , இது மகோதையபுர குலசேகர மரபு எனவும் அழைக்கப்படுகிறது. இதை நிறுவியவர் குலசேகர வர்மனாவார், இந்தப் பேரரசின் உன்னதமான காலகட்டத்தில் இதன் ஆட்சி எல்லைக்குள் தற்கால கேரளத்தின் முழுப்பகுதியும், தமிழ்நாட்டின் சில பகுதிகளும் அடங்கி இருந்தன. குலசேகரனின் ஆட்சிக்காலத்தின், துவக்கக் காலத்தில் தெற்குப்பகுதியான நாகர்கோவில் முதல் திருவல்லாவரையிலான பகுதியை ஆய் மன்னர்கள், ஆட்சியின் கீழ் இருந்தது. இவர்கள் தங்கள் ஆட்சிப் பகுதியை 10 ஆம் நூற்றாண்டில் சேரப் பேரரசிடம் இழந்தனர். குலசேகரனின் ஆட்சியின் போது, கேரளக் கலை, இலக்கியம், வர்த்தகம் மற்றும் இந்து மத பக்தி இயக்கம் மறுமலர்ச்சி அடைந்தது. இக்காலகட்டத்தில் தமிழர் என்ற அடையாளத்திலிருந்து கேரளமக்கள் மாறுபட்டு தனி மொழியினர் ஆனர். பேரரசின் உள்ளூர் நிர்வாகம் மாகாணங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு,
நடுவழிகளக்கு என்னும் நாயர் தலைவர்களின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் விடப்பட்டன, ஒவ்வொரு மாகாணமும் பல தேசங்கலாக பிரிக்கப்பட்டு தேசவழி என்னும் தலைவர்களின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் விடப்பட்டன.
சங்க காலத்தின் இறுதியில் தென்னிந்தியாவின் மேற்கு கடற்கரைப் பகுதியின் சமூக அமைப்பில் ஒரு மாபெரும் மாற்றம் ஏற்பட்டது. அதாவது சங்க காலத்தின் இறுதியில், கேரளத்தில் பிராமணர்களின் குடியேற்றம் பெருமளவில் ஆரம்பித்தது, 8 ஆம் நூற்றாண்டில், சங்கிலித் தொடராக பெருமளவிலான பிராமணர்கள் நடுகேரளத்தில் குடியேறினர். இதனால் பார்ப்பணமயம் அல்லது சமசுகிருதமயமாதல் கேரளத்தில் துவங்கியது, பல கோயில்கள் கட்டப்பட்டு, நம்பூதிரி சமூகம் உருவானது. கேரளத்தில் 8 ஆம் நூற்றாண்டில் பிறந்த ஆதி சங்கரர் அத்வைத மெய்யியலை பரப்பினார். முழு கேரளத்திலும் பிராமணரின் குடியேற்றம் ஏற்பட்டு அவர்களின் கட்டுப்பாட்டில் ஏராளமான நிலமும், சலுகைகளும் பெற்றனர் இதனால் கேரளம் இந்துக் கோவில் வலையமைப்பின் கீழ் வந்தது. இதனால் சமூக அரசியல் அமைப்புகளில் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. பிராமணர்கள் படிப்படியாக சமூகத்தின் உயரடுக்குக்கு வந்தனர். வர்கங்களுக்கிடேயான நிலப்பிரபுத்துவ சண்டைகள் உருவாயின. மேல் இடைநிலை மற்றும் தாழ்ந்த சாதிகள் என எண்ணற்ற பட்டங்களுடன் சாதி ஏற்றத்தாழ்கவுள் உருவாயின.
கேரள வரலாறு என்பது இந்திய வரலாற்றில் பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் பின்னோக்கிச் செல்கிறது. கற்காலத்தைச் சேர்ந்த எடக்கல் குகைச் செதுக்கல்கள் குறைந்தது பொ.ஊ.மு. 5000 ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட புதிய கற்காலத்தைச் சேர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது. இது இந்தப் பிராந்தியத்தில் இருந்த வரலாற்றுக் காலத்துக்கு முந்தைய நாகரிகம் அல்லது குடியமர்வைக் குறிப்பதாக உள்ளது. பொ.ஊ.மு. 3000 க்கு முன்பிருந்து, கேரளம் மசாலை வர்த்தகத்தில் ஒரு முதன்மை மையமாக உருவானது. மத்திய தரைக்கடல் மற்றும் செங்கடல் துறைமுகங்கள் வழியாக அரபிக் கடல் கடந்து கேரளம் தூர கிழக்கு நாடுகளுடன் நேரடி வணிகத் தொடர்பில் இருந்தது. மசாலை வர்த்தகத்தில் முதன்மையான பகுதியாக உலகின் பெரும்பாலான நாடுகளுக்கு இடையே கேரளம் இருந்தது. வரலாற்றில் கேரளாத் துறைமுகங்கள் மிகப் பரபரப்பான துறைமுகங்களாக உலக வரலாற்றில் அனைத்து வர்த்தக மற்றும் பயணப் பாதைகள் மத்தியில் இருந்துள்ளன.
சேரர் மேற்கு மலபார் கடற்கரையை, சோழர்கள் தென் மத்திய குடாநாட்டில் சேழமண்டல கடற்கரையைப் பகுதியையும், பாண்டியர்கள் தென் மத்திய தீபகற்பத்தை ஆண்டனர். இவர்கள் மட்டுமல்லாது வேளிர் என்றழைக்கப்பட்ட பல குறுநில மன்னர்கள் பலர் தங்கள் நிலப்பரப்பை ஆண்டனர். சேரப் பேரரசுக்கு உட்டபட்ட பகுதிகளாக தற்கால கேரளம் மற்றும் தற்கால தமிழ்நாட்டின் கோயமுத்தூர் மாவட்டம், சேலம் மாவட்டம் ஆகிய பகுதிகள் அடங்கி இருந்தன. கேரள பிராந்தியத்தின் மொழிகளாக பழந்தமிழ் மற்றும் சமஸ்கிருதம் ஆகியன இருந்தன. . சேரரின் தலைநகராக வஞ்சி நகரம் இருந்தது. இந்த வரலாற்றுகால வஞ்சி நகரம் தற்கால கேரளத்தின் பழங்கால துறைமுக நகரமான முசிறிக்கு அருகில் இருந்தது. என்ற கருத்து நிலவினாலும், தற்கால தமிழ்நாட்டில் உள்ள கரூர்தான் சேரர்களின் பழங்கால தலைநகரம் என்ற கருத்தும் உள்ளது. மற்றோரு பார்வையாக சேரர் ஆட்சியின்போது பல தலைநகரங்கள் இருந்ததாக கூறப்படுகிறது.
தொல்லியல் ஆய்வுகளில் வழியாக கேரளத்தில் பல இடைக் கற்கால, புதிய கற்கால, பெருங்கற்கால இடங்கள் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன. இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் செம்மை பாறையைக் குடைந்து அமைக்கப்பட்ட குகைகள் , குடைக் கல் , தொப்பிக் கல் , கல்திட்டை , ஈமத்தாழி , நெடுநிலை நடுகல் என வகைப்படுத்தபட்டுள்ளன. இந்த ஆய்வுகள் பண்டைய கேரள சமூகத்தின் வளர்ச்சி மற்றும் அதன் கலாச்சாரம் பழைய கற்கால கட்டத்தில் இருந்து தொடங்கி, மற்றும் மத்திய கற்காலம், கற்கால மற்றும் புதியகற் காலம் வரை அதன் தொடர்ச்சி சுட்டிக்காட்டப் படுகிறது. எனினும், வெளிநாட்டு கலாச்சாரத் தொடர்புகள் இந்த கலாச்சார உருவாக்கத்தில் உதவின. இந்த ஆய்வுகள் பிற்பகுதியில் வெண்கலக் காலம் மற்றும் துவக்க இரும்புக் காலத்தின் போது சிந்து சமவெளி நாகரிகத்துடனான கூடிய உறவு பற்றி தெரிவிக்கின்றன.
11 ஆம் நூற்றாண்டில் ஆண்ட சேரர்- சோழர் ஆட்சிக் காலத்தில் நடந்த தொடர் போர்களால் ஏற்பட்ட தடைகளால் கேரளத் துறைமுகங்களில் வணிகம் குறைந்து போயின. பௌத்தமும், சமணமும் நாட்டிலிருந்து காணாமல் போயின. சமூக அமைப்பு சாதி அடிப்படையிலான உட்பூசல்களால் விரிசல் கண்டது. இறுதியில், சேரப் பேரரசை 1102 இல் சோழரும், பாண்டியரும் இணைந்து தாக்கி தங்கள் வசப்படுத்தினர். எனினும், 14 ஆம் நூற்றாண்டில், தெற்கில் வேணாடு அரசை ரவிவர்ம குலசேகரன் அமைத்து, தென்னிந்தியாவில் குறுகிய காலத்துக்கு தனது மேலாதிக்கத்தை ஏற்படுத்தினார். இவரின் மரணத்திற்குப் பிறகு, ஒரு வலுவான மைய ஆட்சி இல்லாத நிலை ஏற்பட்டு, குறுநில நாயர்கள் மற்றும் பல தளபதிகளின் கீழ் சுமார் முப்பது சிறிய சிற்றரசுகளாக ஆனது; இவற்றில் ஆற்றல் மிக்க அரசுகளாக வடக்கில் கோழிக்கோடு நாடும், தெற்கில், வேணாடும் மையப்பகுதியில் கொச்சி நாடும் உருவாயின.
கேரளத்தின் மிகவும் புகழ்வாய்ந்த தனிச்சிறப்பான விழாவாக, ஓணம் உள்ளது, இதில் கேரளத்தின் ஆழமான மரபுகள் வேரூன்றியுள்ளது. ஓணம் விழா அசுர அரசனான மகாபலி சக்கரவர்த்தியுடன் தொடர்புபட்டதாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. இவர் இந்து தொன்மத்தின்படி, கேரளத்திலிருந்து உலகையும், பிற கிரகங்களையும் தன் ஆட்சிக்குள் கொண்டுவந்து ஆண்டார். இவரது முழுப் பேரரசும் செழித்தும், மகிழ்ச்சியுன் இருந்தது, ஆனால், இவர் அசுரராக இருந்த காரணத்தினால் விஷ்ணு ஐந்தாவது அவதாரமாக வாமண அவதாரம் எடுத்துவந்து மகாபலியிடம் மூன்றடி இடத்தை தானமாகப் பெற்று உலகை ஓரடியிலும் வானை மறு அடியிலும் அளந்து மூன்றாவது அடியை மகாபலியின் தலையில் வைத்து பாதாளத்திற்கு அனுப்பினார் என்பது நம்பிக்கை. இந்த மகாபலி சக்கரவர்த்தி ஆண்டுக்கு ஒரு முறை தன் நாட்டு மக்களைக் காண வருவதாகவும் அந்த நாளே ஓணத் திருநாளாக கேரள மக்களால் கொண்டாடப்படுகிறது.
கேரளம் என்ற சொல் முதலில் பதிவு செய்யப்பட்டது கி.மு 3 ஆம்-நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த மௌரிய பேரரசின் பேரரசர் அசோகரின் பாறைக் கல்வெட்டில் ஆகும். கேரளபுத்திரர் என்பவர் மௌரிய பேரரசுக்கு உட்படாமல் தென்னிந்தியாவில் இருந்த நான்கு தனி அரசுகளில் ஒன்றின் மன்னர்களாவர். பிற தனியரசர்கள் சோழர், பாண்டியர், சத்திய புத்திரர் ஆவர். சேரப் பேரரசு அருகிலிருந்த பேரரசுகளான சோழர் மற்றும் இராஷ்டிரகூடர் ஆகியோரின் தொடர் தாக்குதலினால் வீழ்ச்சியடைந்தது. பொ.ஊ. 8 ஆம் நூற்றாண்டில், ஆதி சங்கரர் நடு கேரளத்தில் பிறந்தார். இவர் இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் பயணித்து, அத்வைத மெய்யியலைப் பரப்பினார்.
சமுத்திராத்திரி மரபினர் முஸ்லீம், சீனர் வணிகர்களுடன் வணிகரீதியாக இணைந்தனர். இதனால் கிடைத்த பொருளாதார வளத்தால் கோழிக்கோடு இராணுவரீதியாக வளர்ச்சியடைந்தது. இதனால் மத்திய காலமான 14 ஆம் நூற்றாண்டில் மலையாளம் பேசும் பகுதிகளில் கோழிக்கோடு மன்னர் சக்கிவாய்ந்த மன்னராக உருவெடுத்தார். நடுகேரளத்தின் பெரும்பகுதியை கோழிக்கோடு கைப்பற்றியது, மட்டுமல்லாது கொச்சி ராஜ்ஜியத்த்தின் மன்னரையும் தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தனர். இதனால் கொச்சி அரசு தனது தலைநகரை தெற்குப் பகுதிக்கு மாற்றியது. 15 ஆம் நூற்றாண்டில் கொச்சி நாடு கோழிக்கோடுக்கு கப்பம் செலுத்தும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டது.
சங்க இலக்கிய நூல்களான புறநானூறு, அகநானூறு ஆகிய நூல்களில் உரோம கப்பல்கள் கேரளத் துறைமுகங்களில் தங்கம் போன்ற பொருட்களை கொண்டுவந்து கொடுத்து, மாற்றாக மேற்கத்திய நாடுகளுக்கு மிகவும் தேவைப்பட்ட மிளகு போன்ற மசாலை பொருட்களை கொண்டு சென்றதாக பல வரிகளில் கூறுகிறது. பழங்கால இலக்கியமான சங்க இலக்கியங்களின் தொகை நூல்களின் பாடல்களில் பல பழங்கால கேரளத்தில் இயற்றப்பட்டவை. இதில் பதிற்றுப்பத்து நூல் கேரளத்தின் துவக்க நூற்றாண்டு மன்னர்களான சேரர் மரபை விளக்கும் முதன்மையான நூலாக விளங்குகிறது.
கேரளம் பொ.ஊ.மு. 3000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே மசாலை ஏற்றுமதியில் முன்னணியில் ஈடுபட்டுவந்துள்ளதை, சுமேரியா பதிவுகள் வழியாக தெரியவருகிறது. இந்த மசாலை நிலத்தின் புகழ்வாய்ந்த்தாகவும், பபிலோனியா, அசீரியர், எகிப்தியர் போன்றோருக்கு முசிறித் துறைமுகம் கவரும்விதமாக பொ.ஊ.மு. 3வது மற்றும பொ.ஊ.மு. 2வது நூற்றாண்டுகளில் விளங்கியது. அராபியர் மற்றும் போனீசியா போன்ற மக்கள் இந்த துவக்கக் காலத்திலேயே கேரள வர்த்தகத்தில் தங்கள் முக்கியத்துவத்தை நிறுவுவதில் வெற்றியடைந்து இருந்தனர்.
ஆதி சங்கரர் , இந்தியாவின் சிறந்த மெய்யியலாளர்களில் ஒருவர், இவர் கேரளத்தின் காலடியில் பிறந்தவர், இவர் அத்வைத தத்துவத்தை உருவாக்கினார். சங்கரர் இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் பயணத்தின் வழியாகவும் சொற்பொழிவுகள் வழியாகவும் தன் கருத்துகளைப் பரப்பினார். இவர் இந்தியாவின் புகழ்வாய்ந்த நான்கு மடங்கள் நிறுவப்பட காரணமாக இருந்தார். இவை வரலாற்றில் அத்வைத வேதாந்தத்தின் மறுமலர்ச்சிக்கும் பரவலுக்கும் உதவின. ஆதிசங்கரரே தசநமி மரபின் அமைப்பாளராகவும், சண்மத நிறுவனராகவும் கருதப்படுகிறார்.
பண்டைய கேரளத்தைப் புரிந்துகொள்ள முதன்மையான ஆதாரமாக உள்ள தமிழிலக்கியங்கள் பதினெண்மேற்கணக்கு நூல்களாகும். மேலும் தமிழ் நூல்களான புறநானூறு, அகநானூறு, சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை ஆகிய நூல்களில் பாடல்களை இயற்றிய புலவர்களான பரணர், கபிலர், கௌதமனர், மாமூலனார், ஔவையார் போன்றோரின் சங்கப்பாடல்கள் வழியாக சேரமன்னர்களான உதியன் சேரலாதன், நெடுஞ்சேரலாதன், செங்குட்டுவன் போன்றோரைப்பற்றிய குறிப்புகளை அறிய இயலுகிறது. இவர்களின் தலைநகரான வஞ்சி உரோம் நாட்டின் முதன்மை வணிக மையமாக இருந்தது.
1498 இல் வாஸ்கோ ட காமாவின் வருகைக்குப்பின், ஐரோப்பியர்களின் காலனித்துவம் மற்றும் தங்கள் சொந்த நலன்களுக்கு இடையிலான போராட்டங்கள் எழுந்தன. இதன் தொடர்ச்சியாக 1795 இப் பிராந்தியம், பிரித்தானியர்களின் ஆளுகைக்குள்ளானது. விடுதலைக்குப் பிறகான காலத்தின்போது 1956 ஆண்டு முன்னாள் மாகாணங்களான திருவாங்கூர்-கொச்சி, சென்னை மாகாணத்தின், மலபார் மாவட்டம், தென் கன்னடத்தின் காசர்கோடு வட்டம் ஆகியவற்றை இணைத்து கேரள மாநிலம் உருவாக்கப்பட்டது.
இவரின் சமஸ்கிருத படைப்புகள் அத்வைத கோட்பாட்டை நிறுவுவதைப் பற்றியதாகவே இருந்தன. மேலும் இவரால் துறவியர் மடங்களுக்கான கடுமையான சமய சடங்குகள் வரையறுக்கப்பட்டன. மேலும் அவரது படைப்புகள் உபநிடதங்களில் காணப்படும் கருத்துகளை விவரிக்கும் வகையிலும், வேத நியதிகளுக்கு விளக்க உரைகளாகவும் அமைந்தன. மேலும் இவரது நூல்களில் மாற்று மத சிந்தனைகளாக இருந்த சாங்கியம், பௌத்தம் ஆகியவற்றை எதிர்க்கும் விவாதங்களைக் கொண்டதாகவும் இருந்தன.
அனைத்துப் புராணங்களிலும் பழமையான புராணமான மச்ச புராணத்தில், இறைவன் விஷ்ணுவின் மச்ச அவதாரக் கதைபற்றிய புராணமாகும். இதில் தமிழகம் மற்றும் கேரளத்தில் உள்ள மலையாக மலையா மலைகள் என்னும் மலையைப் பற்றி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. சமஸ்கிருதத்தின் பழமையான நூலான ரிக் வேதத்தின் ஒரு பகுதியான ஆரண்யகத்தில் கேரளம் பற்றிய குறிப்பு உள்ளது. மேலும் இது இராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதத்திலும் குறிப்பிடப்படுகிறது.
பொ.ஊ.மு. 3 ஆம்- நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த அசோகரின் பாறைக் கல்வெட்டில் கேரளத்தை ஆண்ட சேர மன்னரை கேரளப்புத்திரா என குறிப்பிடுகிறது. பண்டைய இந்தியாவின, சமஸ்கிருத அறிஞர்களான கட்யாயனா மற்றும் பதஞ்சலி ஆகிய சமஸ்கிருத அறிஞர்கள், கேரள புவியியல் குறித்து ஒரு சாதாரண அறிமுகத்தை தங்கள் எழுத்துக்களில் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
அசோகரின் ஆட்சிக் காலத்தில் தென்னிந்தியாவின் தன்னுரிமை பெற்ற கேரளபுத்திரர் உள்ளட்ட ஐந்து நாடுகள் இருந்தன, பிற அரசுகள் சோழர், பாண்டியர், தாமிரபரணி, சத்தியபுத்திரர் ஆகியோர் ஆவர். கேரளம் பல தேசவழிகளாக நிர்வாக ரீதியாக சேரர்களால் பிரிக்கப்பட்டு ) இருந்துது. பிராந்திய ஆளுநர்கள் நடுவழி என அழைக்கப்பட்டனர்.
பௌத்தம் மற்றும் சைனம் ஆகிய சமயங்கள் பழங்காலத்திலேயே கேரளத்தை வந்தடைந்தன. பண்டைய இந்தியாவின் ஏனைய பகுதிகளிலிருந்து வந்த, புத்த மற்றும் சமண சமயங்கள், முதல் ஐந்து நூற்றாண்டுகளில் துவக்கக் கால திராவிட நம்பிக்கைகளுடன் இணைந்து இருந்தன.
கேரளம் குறித்த தொன்மக் கதைகளில் பல, இந்தியாவின் வேத கதைச்சொல்லல் வரலாற்றில் இருந்து வரும் பொதுவான கதைகளாகும். அதே நேரத்தில் கேரளம் எப்போதும் சமஸ்கிருதம் மற்றும், தமிழ் பண்பாட்டின் கலவையாக இருந்துள்ளது.
கேரளத்தின் தோற்றம் குறித்து தொன்மங்கள் நிலவுகின்றன. அத்தகைய ஒரு தொன்மக்கதையில் விஷ்ணுவின் அவதாரமான பரசுராமர் தன் போர்க் கோடாலியை கடலில் வீசி கடலில் மூழ்கி இருந்த கேரளத்தை மேலே கொண்டுவந்து மீட்டதாக ஒரு கதை நிலவுகிறது.
உருப்பூர் அணுக்கரு மின்நிலையத் திட்டத்திற்கு உருசியாவுடன் ஒரு ஒப்பந்தத்தில் பிப்ரவரி 2011 ஆம் ஆண்டு கையெழுத்திட்டது. ஒவ்வொன்றும் 1200 மெகாவாட் திறன் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்யக்கூடிய இரண்டு அணுக்கரு உலைகள் அமைப்பது இத்திட்டத்தின் நோக்கமாகும். பப்னாவின் துணைமாவட்டமான இசுவார்டியில் பாயும் பத்மா ஆற்றின் கரையிலுள்ள உருப்பூரில் இந்த அணுமின் நிலையம் கட்டப்படும் என்று அத்திட்டத்தில் திட்டமிடப்பட்டது. நாட்டின் வடமேற்குப் பகுதியில் இம்மாவட்டம் உள்ளது. இத்திட்டத்திற்காக 2 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் நிதி ஒதுக்கப்பட்டு பணிகள் தொடங்கின. 2021 இல் உருப்பூர் அணுமின் நிலையம் செயற்படத் தொடங்கும் என திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. இரண்டு நாடுகளுக்கு இடையேயான் அலுவல்பூர்வமான உடன்படிக்கை நவம்பர் மாதம் 2011 இல் கையெழுத்தானது.
ஒரு விவசாய நாடு என்ற வரலாற்றுப் பின்னணியைக் கொண்டிருந்த வங்காள தேசம், 1980 களில் 30 சதவீதமாக இருந்த விவசாயத்துறை அடுத்த பத்தாண்டுகளில் 20 சதவீதமாகக் குறைந்து போனது. மறுபுறத்தில் 20 சதவீதமாக இருந்த தொழிற்துறை 1980 களுக்குப் பின்னர் 30 சதவீதமாக உயர்ந்தது. உயர் தொழிற்சாலை சார்ந்த வங்காளத்தின் தேசியப் பொருளாதாரமும் மின்சார உற்பத்தியும் தேசிய மொத்த உற்பத்தியுடன் நேர்கோட்டுத் தொடர்பை கொண்டுள்ள நிலை உருவானது. குறைந்த விவசாயம் அதிக தொழிற்சாலைகள் என்ற பொருளாதாரத்தை நோக்கி நாடு நகர்ந்தது. தொழிற்சாலைகளில் இருந்து அதிக அளவில் வாயுக்கள் உமிழப்படுவதோடு தாவரங்கள் மற்றும் விலங்குகளும் குறையத்தொடங்கின.
வங்காளதேசத்தில் அணுக்கரு ஆற்றல் உற்பத்திக்காக முதன்முதலில் 1961 ஆம் ஆண்டு ஒரு அணு மின் நிலையம் கட்டப்பட்டது. 1973-ல் சுதந்திரம் பெற்ற பின்னர் இங்கு வங்காளதேச அணு ஆற்றல் ஆணையம் நிறுவப்பட்டது. நாட்டில் தற்போது சாவார் உள்மாவட்டத்தில் உள்ள அணுசக்தி ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் ஒரு சிறிய ஆராய்ச்சி அணுக்கரு உலை செயல்பட்டு வருகிறது. பயிற்சி ஆராய்ச்சி ஓரிடத்தனிமங்கள் பொது அணுவியல் என்ற பெயரில் அமெரிக்கப் பொது அணுவியல் நிறுவனம் அமைக்கும் ஒரு சிறிய வகை அணுக்கரு ஆராய்ச்சி உலையாகும்
மேலும் சமீபத்தில், 2001 ஆம் ஆண்டில் வங்காளதேசம் ஒரு தேசிய அணுசக்தி அதிரடி திட்டத்தை ஏற்றுக்கொண்டது. நாட்டின் மின்சாரப் பற்றாக்குறையைச் சமாளிக்க வங்காள அரசு 24 சூன் 2007 அன்று, அணு மின் நிலையம் கட்டும் திட்டங்களை அறிவித்தது. மே 2010 ல், வங்காள நாடும் உருசியக் கூட்டமைப்புடன் ஒரு குடிமைசார் அணு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டது. அமெரிக்கா, பிரான்சு, சீனா நாடுகளுடன் அமைதியான அணு ஆற்றல் பயன்பாடுகளுக்கான கட்டமைப்பு ஒப்பந்தங்களையும் மேற்கொண்டது.
நாட்டின் தென் பகுதியில் ஒரு உள்நாட்டு நதித் தீவில் இரண்டாவது அணு மின் நிலையம் நிர்மாணிக்கப்படும் என்று 29 மே 2013 அன்று வங்காளப் பிரதமர் அறிவித்துள்ளார்
ஆடிப்பெருக்கு என்பது தமிழ் நாட்டில் கொண்டாடப்படும் ஒரு விழாவாகும். வாழ்வுக்கு ஆதாரமாக விளங்கும் நீருக்கு நன்றி செலுத்தும் இவ்விழாவைத் தலைப்பாகக் கொண்டுள்ள இத்திரைப்படத்தில் தலைப்புப் பாடலாக ஒலிக்கும் அன்னையின் அருளே வா என்ற பாடலைத் தவிர விழாவுக்கும் திரைப்படத்துக்கும் வேறு தொடர்பு இல்லை.தற்போது மூடப்பட்டுவிட்ட மெஜஸ்டிக் கலையகத்தில் இத்திரைப்படம் படமாக்கப்பட்டது. காவேரியின் அழகு மிகு காட்சிகளை தம்பு சிறந்த முறையில் படமாக்கியுள்ளார்.
ஆடிப்பெருக்கு 1962 ஆம் ஆண்டு வெளியான இந்திய தமிழ்த் திரைப்படமாகும். கே. சங்கர் இயக்கத்தில் உருவான இத்திரைப்படத்தில் ஜெமினி கணேசன், பி. சரோஜாதேவி ஆகியோர் முக்கிய பாத்திரங்களில் நடித்திருந்தனர்.
இத்திரைப்படத்தில் ஒன்பது பாடல்கள் உள்ளன. ஏ. எம். ராஜா இசையமைத்துள்ளார். பாடல்களை கொத்தமங்கலம் சுப்பு, கே. டி. சந்தானம், கண்ணதாசன், சுரதா ஆகியோர் இயற்றியுள்ளனர்.
சன்னி இசுலாம் வகை மக்களை அதிகமாகக் கொண்டுள்ள பாக்கித்தானில், நபிகளின் வழித்தோன்றலைப் பின்பற்றும் சியாக்கள் உள்ளிட்ட சிறுபான்மை சமுகத்தினர் பாக்கித்தான் மக்கள்தொகையில் 35 முதல் 40 சதவீதமாகும். இச்சிறுபான்மை சமுகத்தினருக்கு எதிராக குறுங்குழுவாத தாக்குதல்கள் நடைபெறுவதைக் காணமுடிகிறது. இத்தாக்குதலுக்கு இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னர் லாகூரில் நடைபெற்ற இதே போன்ற மற்றொரு தாக்குதலில் 12 சியாக்கள் கொல்லப்பட்டனர். இலசுகர்-இ-யாங்வி, சிபா-இ-சபா போன்ற சன்னி இசுலாம் தீவிரவாத அமைப்புகள் பாக்கித்தானில் சுதந்திரமாக இயங்குகின்றன. இவ்வமைப்புகள் சியா இசுலாமியர் உள்ளிட்ட சிறுபான்மையின இசுலாமியர்களைக் குறிவைத்து தாக்குதலில் ஈடுபடுகின்றனர்.
எருசலேமை இசுரேலியர்கள் ஆக்ரமிப்பதை எதிர்த்து சியா இசுலாமியர்கள் ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஊர்வலம் நடத்துவது வழக்கம் ஆகும். இந்த நாளை குத்சு தினமாக அவர்கள் அனுசரிப்பார்கள். 2010 ஆம் ஆண்டு குத்சு தின ஊர்வலத்தில், சுமார் 2500 சியா இசுலாமியர்கள் கலந்து கொண்டனர். குண்டு வெடிப்பின் ஓசை அதிகமாயிருந்த காரணத்தால் ஊர்வலத்தில் மக்கள் நெருக்கியடித்து ஓடத் தொடங்கினர். நகரத்தின் மீசான் சவுக் பகுதியில், பிற்பகல் 3.05 மணிக்கு இந்தக் குண்டுவெடிப்புச் சம்பவம் நிகழ்ந்தது. இக்குண்டுவீச்சில் 15 கிலோகிராம் வெடிப்பொருட்களை அந்த மனித வெடிகுண்டு பயன்படுத்தியிருக்கலாம் என்று மதிப்பிடப்பட்டது