polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
மேத்தா ராஜஸ்தானின் ஜோத்பூரில் பிறந்தார். ராஜஸ்தான் பல்கலைக்கழகத்தில் கலை மற்றும் சட்டத்தில் பட்டம் பெற்றவர். இங்கிலாந்தின் லண்டன், ராயல் இன்ஸ்டிடியூட் ஆப் பப்ளிக் அட்மினிஸ்ட்ரேஷன் மற்ரும் எம்ஐடி ஸ்லோன் மேலாண்மைப் பள்ளியில் ஆகியவற்றிலும் படித்தார் .
டி.ஆர். மேத்தா 1961 இல் இந்திய நிர்வாக சேவையில் சேர்ந்தார் மற்றும் ஆரம்பத்தில் ராஜஸ்தான் அரசாங்கத்திலும் பின்னர் இந்திய அரசாங்கத்திலும் பல முக்கிய பதவிகளையும் வகித்தார்.
சின்னத்திரையில் 20 ஆண்டுகளாக 9:30 மணி நேரத்தில் ராதிகாவின் தொடர்களான சித்தி, அண்ணாமலை, செல்வி, அரசி, செல்லமே, வாணி ராணி மற்றும் சந்திரகுமாரி போன்ற தொடர்கள் ஒளிபரப்பாகி வந்த தருணத்தில் கடைசியாக சந்திரகுமாரி என்ற தொடரில் நடித்த ராதிகா அந்த தொடர் சரியாக வராத காரணத்தாலும் சன் தொலைக்காட்சி அந்த தொடரை மாலை நேரத்தில் மாற்றியதாலும் தொடரிலிருந்து விளக்கினார். இவருக்கு பதிலாக நடிகை விஜி சந்திரசேகர் நடித்தார். இவரின் 9:30 மணி நேரத்தை நடிகை குஷ்பூ கைப்பற்றி கொண்டார். சில மாதங்கள் ஓய்வுக்கு பிறகு இவர் தனது வெற்றி தொடரான சித்தி தொடரின் இரண்டாம் பாகத்தை தயாரித்து நடிக்க முடிவெடுத்து அதை பற்றிய செய்திகளை வெளியிட்டார்.
இந்த தொடரின் வில்லி, கவினின் அம்மா, திமிரான குணம் கொண்ட பணக்காரி மற்றும் சண்முகப்பிரியனை காதலித்து ஏமாந்தவள். அதனால் அந்த குடும்பத்தை பழி வாங்க துடிப்பவள்.
இந்தத் தொடரில் பிரீத்தி சர்மா, நந்தன் லோகநாதன் மற்றும் தர்ஷனா போன்ற பலர் முன்னணி கதாபத்திரத்தில் நடித்துள்ளார்கள். க. சுலைமான் பாபு என்பவர் இத் தொடரை இயக்க, ராதிகாவின் ராடான் மீடியாவொர்க்ஸ் நிறுவனத்துடன் சன் என்டர்டெயின்மெண்ட் நிறுவனம் இணைந்து தயாரித்துள்ளது. இந்தத் தொடரின் முன்னோட்டக் காட்சியைப் பிரபல இயக்குனர் சமுத்திரக்கனி இயக்கியுள்ளார். இதன் முதல் அத்தியாயம் 1 மணி நேரம் ஒளிபரப்பானது. இத்தொடர் 28 மே 2022 அன்று 580 அத்தியாயங்களுடன் நிறைவு பெற்றது.
சித்தியின் குடும்பத்தின் மீது பாசமாக இருப்பது போல நடிப்பவள். ரொம்ப கோவம் உடையவள். சண்முகப்ரியணனின் தங்கை, கோமதி நாயகத்தின் மனைவி மற்றும் செவந்தியின் தாய்.
இந்த தொடரின் முன்னோட்ட காட்சிகளை இயக்குனர் சமுத்திரக்கனி இயக்க, தொடரை இயக்குனர் சுந்தர் கே. விஜயன் என்பவர் இயக்கியுள்ளார். இவர் அலைகள், லட்சுமி, யாழினி போன்ற தொடர்களை இயக்கியுள்ளார்.
சாரதா என்ற நடுத்தர குடுமத்தை சேர்த்த பெண் தனது குடும்ப சந்தோசத்தை நிலைநாட்ட அவள் எதிர் கொள்ளும் பிரச்சனைகளை மையமாக வைத்து இந்த தொடரின் கதை நகர்கின்றது.
துருக்கிய பழங்குடியினர் காஜிகளின் சிறிய குழுக்களாக வந்திருப்பதாக நம்பப்படுகிறது, அதன் வெற்றிகள் பெரும்பாலும் துருக்கியமயமாக்கலுக்கு வழிவகுத்தன, பெரும்பாலும் பூர்வீக காகசியன் மற்றும் ஈரானிய பழங்குடியினர் ஓகூஸின் துருக்கிய மொழியை ஏற்றுக்கொண்டு பல நூறு ஆண்டுகளில் இஸ்லாத்திற்கு மாறினர்.1813 மற்றும் 1828 ஆம் ஆண்டின் ருஸ்ஸோ-பாரசீகப் போர்களைத் தொடர்ந்து, கஜார் பேரரசு அதன் அனைத்து காகசியன் பிரதேசங்களையும் ரஷ்ய சாம்ராஜ்யத்திற்குக் கொடுக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது மற்றும் 1813 இல் குலிஸ்தானின் ஒப்பந்தங்களும் 1828 இல் துர்க்மென்ச்சேவும் சாரிஸ்ட் ரஷ்யாவிற்கும் கஜார் ஈரானுக்கும் இடையிலான எல்லைகளை இறுதி செய்தன.
அராஸ் நதியின் வடக்கே உள்ள பகுதி, அவற்றில் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் போது ரஷ்யாவால் ஆக்கிரமிக்கப்படும் வரை சமகால அஜர்பைஜான் குடியரசின் பகுதி ஈரானிய பிரதேசமாக இருந்தது.துர்க்மென்ச்சே உடன்படிக்கையின் கீழ், கஜார் ஈரான் ஈரிவன் கானேட், நக்விவன் கானேட் மற்றும் லங்கரன் கானேட்டின் மீதமுள்ள ரஷ்ய இறையாண்மையை அங்கீகரித்தது, இது இன்றைய ஈரானிய கைகளில் இருந்த நவீன அஜர்பைஜான் குடியரசின் மண்ணின் கடைசி பகுதிகளை உள்ளடக்கியது.
80 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ரஷ்ய சாம்ராஜ்யத்தின் கீழ் இருந்த காக்கஸின் ஓர் பகுதியாக இருந்த அசர்பைஜான் ஜனநாயக குடியரசு 1918 இல் நிறுவப்பட்டது.
அசர்பைஜான் பல்வேறு இனங்களின் தாயகமாகும், அவற்றில் பெரும்பாலானவை அஜர்பைஜானி. இது ஒரு துருக்கிய இனக்குழு ஆகும், இவர்கள் அசர்பைஜான் சுதந்திர குடியரசில் 9 மில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்கள்தொகையைக் கொண்ட இனம். மீடியன் மற்றும் பாரசீக ஆட்சியின் போது, பல காகசியன் அல்பேனியர்கள் ஜோராஸ்ட்ரியனிசத்தை ஏற்றுக்கொண்டனர், பின்னர் முஸ்லீம் அரேபியர்கள் மற்றும் மிக முக்கியமாக முஸ்லீம் துருக்கியர்கள் வருவதற்கு முன்பு கிறிஸ்தவத்திற்கு மாறினர்.
அரசியல் காரணங்களுக்காக, முன்னணி முசாவத் கட்சி ஏற்றுக்கொண்ட "அஜர்பைஜான்" என்ற பெயர், 1918 இல் அஜர்பைஜான் ஜனநாயகக் குடியரசை ஸ்தாபிப்பதற்கு முன்னர், சமகால வடமேற்கு ஈரானின் அருகிலுள்ள பகுதியை அடையாளம் காண பிரத்தியேகமாக பயன்படுத்தப்பட்டது. அசர்பைஜான் அரசு 1920 இல் சோவியத் படைகளால் படையெடுக்கப்பட்டது மற்றும் 1991 இல் சோவியத் ஒன்றியம் வீழ்ச்சியடையும் வரை சோவியத் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தது, அதன் பின்னர் நவீனகால குடியரசு நிறுவப்பட்டது.
அசர்பைஜான் யூரேசியாவின் காகசஸ் பகுதியில் உள்ள ஒரு நாடு. இது கிழக்கில் காஸ்பியன் கடல், வடக்கே ரஷ்யாவின் தாகெஸ்தான் பகுதி, வடமேற்கில் ஜார்ஜியா, தென்மேற்கில் ஆர்மீனியா மற்றும் துருக்கி மற்றும் தெற்கே ஈரான் ஆகிய நாடுகளால் சூழப்பட்டுள்ளது.
டெட்ராமீன்தாமிர சல்பேட்டின் திட நிலை உப்பு 4. 2] 2+ ஐ கொண்டுள்ளது. இது ஒரு சதுர பிரமிடு மூலக்கூறு வடிவவியலைக் கொண்டுள்ளது. படிகத்தில் உள்ள அணுக்களுக்கு இடையிலான பிணைப்பு நீளம் எக்சு கதிர் படிகவியல் ஆய்வைப் பயன்படுத்தி அளவிடப்படுகிறது; - மற்றும் - தூரங்களானவை முறையே சுமார் 210 மற்றும் 233 பிகோமீட்டர் ஆகும். அம்மோனியா மற்றும் தாமிர சல்பேட்டு கரைசலின் சரியான செறிவுகளை நிற அளவியல் மூலம் தீர்மானிக்க முடியும். சரியான செறிவுகளின் கலவையானது நிறமானியில் மிக உயர்ந்த உட்கவர்தல் அளவுகளைத் தரும். இதன் விளைவாக அணைவுச் சேர்மத்தின் சரியான வாய்ப்பாட்டை சரிபார்க்க முடியும்.
டெட்ராமீன்தாமிர சல்பேட்டு ) என்பது 4 ] 4 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டை உடைய கனிமச் சேர்மம் ஆகும். இந்த அடர் நீல திண்மமானது அம்மோனியாவின் மெல்லிய வாசனையுடன் கூடிய உலோக அணைவுச் சேர்மமாகும் . இது ரேயான் உற்பத்தியில் பயன்படும் செல்லுலோசு இழைகளின் உற்பத்திக்கு பயன்படுத்தப்படும் ஷ்வெய்சரின் காரணியுடன் நெருக்கமான தொடர்பை உடையது. இது துணிகளை அச்சிடவும், பூச்சிக்கொல்லியாகவும், செப்பு நானோ தூள் போன்ற பிற செப்பு கலவைகளையும் தயாரிக்கப் பயன்படுகிறது.
டெட்ராமீன் அணைவுச் சேர்மத்தின் சிறப்பியல்பான ஆழ்ந்த நீல நிறமானது பித்தளை மற்றும் தாமிர உலோகக் கலவைகளில் காணப்படுகிறது. அங்கு அம்மோனியாவிலிருந்து தாக்குதல் ஏற்பட்டுள்ளது. விலங்குகளின் கழிவுகளுக்கு அருகே சேமித்து வைக்கப்பட்டிருந்த வெடிமருந்து பொதியுறை வழக்குகளில் இந்த சிக்கல் முதலில் கண்டறியப்பட்டது, இது அம்மோனியாவின் சுவடு அளவை உருவாக்கியது. இந்த வகை அரிப்பை சீசன் கிராக்கிங் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ஆழ்ந்த நீல நிற படிகத் திண்மமானது காற்றில் இருக்க விடும்போது நீராற்பகுப்படைந்து அம்மோனியாவை வெளியிடுகிறது. இது தண்ணீரில் நன்கு கரையக்கூடியது. டெட்ராமீன்தாமிர சல்பேட்டு கரைசலின் அடர் நீல-கருநீல கலவை நிறம் 4]2+ அயனியின் காரணமாக ஏற்படுகிறது. பெரும்பாலும், அடர் நீல-கருநீல நிறம் ஒரு கரைசலில் 2+ அயனி இருப்பதை சரிபார்க்க நேர்மறையான சோதனையாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
தாமிர சல்பேட்டின் நிறைவுற்ற நீர்க்கரைசலோடு அம்மோனியாவின் செறிவூட்டப்பட்ட கரைசலைச் சேர்ப்பதன் மூலமும், அதன்பிறகு உருவான விளைபொருளை எத்தனால் கொண்டு வீழ்படிவாக்குவதன் மூலமும் தயாரிக்கப்படலாம்.
ஆதிமுரை அவர்களின் கிராமத்திற்கு மட்டுமே தெரிந்தவர் என்பதை காவல்துறை அதிகாரி மறுத்தபோது அவரது சீடர் தற்கொலை செய்துகொண்டபோது தமிழகத்திற்கு தெரியாது என்பதை திரவியபெருமாள் விரைவில் உணர்கிறார். அவர் ஆதிமூரைக் கற்பிக்கும் ஒரு பள்ளியைத் திறக்க முடிவு செய்து அமைச்சரை ஒப்புக்கொள்ள வைக்கிறார். இதற்கிடையில், நிலான் வெளிநாட்டிலிருந்து ஒரு கிக் பாக்ஸிங் சாம்பியனாக திரும்பி வந்து கிக் பாக்சிங் கற்க ஆட்களை நியமிக்க திட்டமிட்டுள்ளார். கிராமவாசிகளை எதிர்கொள்ளும்போது, ​​அவர் ஒரு பையனை அடித்தார், இது நிலனுக்கும் திரவியபெருமாளுக்கும் சண்டைக்கு வழிவகுக்கிறது; நிலான் வெற்றி பெற்றால், அவன் கிக் பாக்சிங் கற்றுக்கொள்ளலாம், திரவியபெருமாள் வெற்றி பெற்றால், நிலான் அவன் அடித்த பையனின் காலில் விழுந்து மன்னிப்பு கேட்க வேண்டும். திரவியப்பெருமாள் நிலனை தோற்கடிக்கிறார், பதிலடி கொடுக்கும் வகையில் நிலன் முத்தையா ஆசானை கொன்று கிராமத்தின் உணவை விஷமாக்குகிறார். பின்னர் அவர் கிராமத்தையும், திரவியப்பெருமாளையும் எரித்து கொன்றார். கன்னியா தனது மகன் சக்தியுடன் தப்பிக்கிறார், இது ஆரம்பத்தில் நிகழ்வுகளுக்கு வழிவகுத்தது.
பட்டாஸ் என்பது 2020 ஆம் ஆண்டு இந்தியத் தமிழ் மொழித் திரைப்படமாகும். இத்திரைப்படம் தற்காப்புக் கலையை மையமாகக் கொண்டு எடுக்கப்பட்டுள்ளது. இது ஆர். எஸ். துரை செந்தில் குமார் என்பவரால் எழுதி இயக்கப்பட்டுள்ளது. இத்திரைப்படத்தை சத்ய ஜோதி பிலிம்ஸ் தயாரித்துள்ளது. இதில் தனுஷ், சினேகா, மெஹ்ரீன் பிர்சாதா ஆகியோர் முக்கிய வேடங்களில் நடித்துள்ளனர். நவீன் சந்திரா வில்லன் கதாபாத்திரத்தில் நடித்துள்ளார். இப்படத்திற்கு விவேக்-மெர்வின் இசையமைத்துள்ளனர். இது கொடிக்குப் பிறகு தனுஷுக்கும் இயக்குனர் துரை செந்தில்குமருக்கும் இடையிலான இரண்டாவது கூட்டு முயற்சியைக் குறிக்கிறது. இந்த படம் தமிழ்நாட்டில் நடைமுறையில் இருந்த பழங்கால தற்காப்பு கலையான அடிமுறையை சித்தரிக்கிறது. தங்களது கதாபாத்திரங்களுக்காக, தனுஷ் மற்றும் சினேகா படப்பிடிப்பு தொடங்குவதற்கு முன்பு இந்தத் தற்காப்பு கலையில் பயிற்சி பெற்றனர்.
திறவியபெருமாள் ஒரு திறமையான ஆதிமுரையர் மற்றும் சக்தியின் தந்தை ஆவார், அவர் நிலானின் தந்தையும் அவரின் எஜமான முத்தையா ஆசான் அவர்களால் கலையை கற்றுக்கொடுக்கிறார். நிலானின் தந்தை, ஒரு திறமையான ஆதிமுரை வீரன், நிலானை அதிருப்தி அடையச் செய்வதால் நிலானால் ஆதிமூரைக் கற்க இயலாது. திரவியப்பெருமாளும் நிலனும் நண்பர்களாக இருந்தபோதிலும், அவரது தந்தை திரவியப்பெருமாளின் சாதனைகளைத் தொடர்ந்து ஒப்பிட்டு கேட்டதால், நிலான் கலங்கினார். கிராமத்தில் தங்கியிருக்கும் கன்யாவுடன் நிலன் சண்டையிட நிர்பந்திக்கப்பட்டபோது, ​​அவள் அவனைத் தோற்கடிக்கும்போது, ​​அவன் மிகவும் அவமானப்படுத்தப்பட்டான், அவன் கிராமத்தை விட்டு வெளியேறுகிறான்.
இந்த படத்திற்காக, முன்னதாக கொடிக்காக இயக்குனர் துரை செந்தில்குமாருடன் இணைந்த பின்னர் முறையே படத்தொகுப்பாளர் மற்றும் கலை இயக்குநராக பிரகாஷ் மபு மற்றும் ஜி. துரைராஜ் தேர்வு செய்யப்பட்டனர். இதற்கிடையில், ஓம் பிரகாஷ் படத்தின் ஒளிப்பதிவாளராக நியமிக்கப்பட்டார். இது மாரி, அனேகன் மற்றும் மாரி 2 படங்களுக்குப் பிறகு தனுஷுடன் அவர் மேற்கொண்ட இணையும் நான்காவது திரைப்படம் ஆகும். இதே இயக்குனர்-நடிகர் கூட்டணியின் முந்தைய கொடி திரைப்படத்தைப் போலவே, பட்டாஸ் கூட தனுஷ் இரட்டை வேடத்தில் நடிக்கும் மற்றாெரு படமாகும். . சண்டைக்காட்சிகளை திலீப் சுப்பராயன் இயக்கியுள்ளார்.
பட்டாஸில் தனுஷ் தந்தை மற்றும் மகன் என இரட்டை வேடங்களில் நடிக்கிறார். தனுஷ் தந்தையாக நடித்திருக்கும் பகுதியில் சினேகா அவரது கூட்டாளியாகவும், மகனின் பாத்திரத்திற்காக தனுஷின் கூட்டாளியாக மெஹ்ரீன் பிர்சாடாவும் ஒப்பந்தமாகியிருந்தனர். படத்தின் முதல் தோற்ற சுவரொட்டி நடிகர் தனுஷின் பிறந்தநாளை முன்னிட்டு 28 ஜூலை 2019 அன்று வெளியிடப்பட்டது. தங்களது வேடங்களுக்காக, தனுஷ் மற்றும் சினேகா படப்பிடிப்பு தொடங்குவதற்கு முன்பு தற்காப்பு கலை பயிற்சி பெற்றனர்.
கன்னியாகுமரி மற்றும் அவரது மகன் சக்தியை சில வெளிநாட்டினர் பதுங்கி கொண்டு படம் தொடங்குகிறது. வெளிநாட்டவர் ஒருவர் தனது மகனை அடிக்கும் போது, ​​கன்யா கோபமடைந்து, வெளிநாட்டவரின் குரல்வளையை பறித்தார், இது அருகில் உள்ள போலீசாரால் கவனிக்கப்பட்டது. கன்யா கைது செய்யப்பட்டு 16 ஆண்டுகள் சிறைக்கு அனுப்பப்பட்டார்.
இந்தப் படம் 15 ஜனவரி 2020 அன்று தைப்பொங்கலன்று திரைக்கு வந்தது. பொதுவாக சாதகமான விமர்சனங்கள் இத்திரைப்படத்திற்கு கிடைத்தன.
இவ்வகையான முறையினை மஜாபகித்தில் இருந்த பண்டைய கோயில்களில் காணலாம். அல்லது இம்முறையை பண்டைய ஜாவாவில் இருந்த கிராட்டன் அரண்மனைகளில் காணமுடியும். புரா மாஸ்பகித்தினைச் சுற்றி ஐந்து மண்டலங்கள் அமைந்துள்ளன. பஞ்ச மண்டலம் என்பது ஐந்து மண்டலம் என்று பொருள்படும். முதல் மண்டலம் முதன்மைச் சன்னதிக்கு மேற்குப் புறத்தில் அமைந்துள்ளது. இரண்டாவது மண்டலம் முதன்மைச் சன்னதிக்கு தெற்கு புறத்தில் அமைந்துள்ளது. மூன்றாவது மண்டலம் ஜபா சிசி என்றக்கப்படுகிறது. அது முதன்மைச்சன்னதியின் மேற்குப்புறத்தில் உள்ளது. நான்காவது மண்டலம் ஜபா டென்கா எனப்படுகிறது. அதற்கு பெந்தர் கோயில் வழியாகச் செல்லமுடியும். ஐந்தாவது மண்டலம் ஜீரோ அல்லது உதமானிங் மண்டலம் அல்லது முதன்மை மண்டலம் எனப்படுகிறது. அந்த ஐந்தாவது மண்டலம்தான் மிகவும் புனிதமான மண்டலமாகக் கருதப்டுகிறது. அங்குதான் பெரும்பாலான முதன்மைச்சன்னதிகள் உள்ளன.
புரா மாஸ்பகித்தின் வரலாறு பலாத் வாங்கயா தலீம் எனப்படுகின்ற ஒரு கல்வெட்டில் குறிப்பிடப்பட்டள்ளது. அதில் பாலினிய சமய கட்டிடக்கலை சார்ந்த கட்டிடக் கலைஞரான ஸ்ரீ கோபோ இவாவின் கதை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அவர் ரராஸ் மாஸ்பகித் என்னும் ஒரு கோயிலை 1200 சாகா ஆண்டில் கட்டினார். ரராஸ் மாஸ்பகித் என்பதானது செங்கல் கட்டுமானத்தைக் கொண்டு அமைந்துள்ள ஒரு சன்னதி என்றும், அதன் நுழைவாயிலில் இரு புறமும் டெர்ரகோட்டா சிலைகள் உள்ளதாகவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அதில் அது ஒரு கோயில் என்று குறிப்பிடப்பட்டள்ளது. தற்போது சிவப்பு செங்கல் கட்டிடம் ரராஸ் மாஸ்பகித் இன்றும் உள்ளது அது புரா மாஸ்பகித் கோயில் வளாகத்தின் முதன்மைக் கோயிலாக மாற்றம் பெற்றுள்ளது.
புரா மாஸ்பகித் என்பது இந்தோனேசியாவில், பாலியில் டென்பசார் என்னுமிடத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு பாலினிய இந்துக் கோயில் ஆகும். இந்தக் கோயிலானது அதன் வெற்று சிவப்பு செங்கல்லால் ஆன கட்டடத்தில் அமைந்த கட்டிடக்கலைக்கு பெயர் பெற்றது, இது 13 ஆம் நூற்றாண்டின் மஜாபஹித் இராச்சியத்தின் கட்டிடக்கலையை நினைவூட்டும் வகையில் அமைந்துள்ளதால் அது அப்பெயரைப் பெற்றது. புரா மாஸ்பகித் பஞ்சா மண்டலா என்று அழைக்கப்படும் ஒரு கருத்தைப் பயன்படுத்தி கட்டப்பட்டது ஆகும். அதாவது இந்த அமைப்பில் புனிதமான இடம் என்பதானது மலையின் திசையை நோக்கி அமையாமல் நடுவில் அமைந்திருக்கும்.
டென்பசாரில் பதுங் இராச்சியத்தின் ஆட்சிக் காலத்தின் போது, பாசெக் என்ற கட்டிடக் கலைஞர் வேயாங் வழிபாட்டு முறைக்காக மற்றொரு கோயிலைக் கட்டும்படி பணிக்கப்பட்டார். கட்டுமானப் பணித் தொடங்குவதற்கு முன்பு, புதிய சன்னதியின் சரியான விகிதத்தைப் பற்றி அறிந்து வருவதற்காக அவர் மஜாபகித்துக்கு அனுப்பப்பட்டார். புதிய கோயிலின் வடிவமைப்பை முடித்த பின்னர், அவர் டென்பசருக்குத் திரும்பி, ரராஸ் மாஸ்பாகித் என்று அழைக்கப்படும் புதிய சன்னதியை 1475 சாகா ஆண்டில் கட்டினார். இந்த கட்டிடம் முந்தைய ரராஸ் மாஸ்பகித்தின் அருகில் உள்ளது.
பஞ்ச மண்டலா என்ற கருத்துருவின்படி பாலியில் அமைக்கப்பட்ட ஒரே கோயில் என்ற பெருமையினை இது பெறுகிறது. மலையின் திசையில் மிகவும் புனிதமான உள் கருவறை உள்ளது. மலையை நோக்கிய வண்ணம் அது உள்ளது.
கோதாவரி பள்ளத்தாக்கு நிலக்கரிச் சுரஙகம் சில நேரங்களில் பிரன்ஹிதா-கோதாவரி பள்ளத்தாக்கு நிலக்கரிச் சுரஙகம் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது, இது வர்தா பள்ளத்தாக்கு நிலக்கரிச் சுரஙகத்தின் தொடர்ச்சியாகும். இது 9,000 கிமீ 2 பரப்பளவில் உள்ளது . தல்சீர், பராகர் மற்றும் காம்தி நடவடிக்கைகளைக் கொண்ட லோயர் கோண்ட்வானா பாறைகள் இப்பகுதியில் நன்கு வளர்ந்தவை. கோதாவரி பள்ளத்தாக்கு நிலக்கரிச் சுரங்க பன்னிரண்டு நிலக்கரி மண்டலங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இப்பகுதியின் முக்கியமான நிலக்கரி வயல்கள்: தந்தூர் நிலக்கரிச் சுரங்கம்; வடக்கு கோதாவரி மற்றும் தெற்கு கோதாவரி நிலக்கரிச் சுரங்கம்; கார்லப்பள்ளி அல்லது கமரம் நிலக்கரிச் சுரங்கம்; ராமகுண்டம் நிலக்கரிச் சுரங்கம் போன்றவை.
இந்திய புவியியல் ஆய்வாளார் முனைவர் கிங் 1871 இல் கம்மம் மாவட்டத்தில் நிலக்கரியைக் கண்டுபிடித்தார். முதலில் ஐதராபாத் நிலக்கரி நிறுவனம் 1886 ஆம் ஆண்டில் நிலக்கரியை வெட்டியெடுப்பதற்கான சுரங்க உரிமையைப் பெற்றது. 1920 இல் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட சிங்கரேனி நிலக்கரி நிறுவனம், ஐதராபாத் நிலக்கரி நிறுவனத்தின் அனைத்து சொத்துக்களையும் வாங்கியது. பின்னர், ஐதராபாத் மாநிலம் சிங்கரேனி நிலக்கரி நிறுவனத்தின் பெரும்பான்மை பங்குகளை 1945 இல் வாங்கியது. இந்தியாவில் மாநிலங்களை மறுசீரமைப்பதன் மூலம், சிங்கரேனி நிலக்கரி நிறுவனத்தின் கட்டுப்பாட்டு வட்டி 1956 ஆம் ஆண்டில் ஆந்திர மாநில அரசுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது.
ஐந்தாண்டு திட்டங்களை செயல்படுத்துவதன் மூலம் சிங்கரேனி நிலக்கரி நிறுவனத்தின் நடவடிக்கைகளில் பெரிய அளவிலான விரிவாக்கத்தைக் கண்டது. மார்ச் 1960 முதல் இது தெலுங்கானா மற்றும் இந்திய அரசு ஆகிய இரண்டுக்கும் கூட்டாகச் சொந்தமானது. மேலும், கோதாவரி பள்ளத்தாக்கு நிலக்கரிச் சுரங்கத்தின் நடவடிக்கைகள் ஆதிலாபாத், கரீம்நகர், கம்மம் மற்றும் வாரங்கல் மாவட்டங்களுக்கும் நீட்டிக்கப்பட்டன. தென்னிந்தியாவின் ஒரே நிலக்கரிச் சுரங்கமான கோதாவரி பள்ளத்தாக்கு நிலக்கரிச் சுரங்கத்தில் 2009-10 வரை எடுக்கப்பட்ட நிலக்கரி சுமார் 929.12 மில்லியன் டன்கள் ஆகும்.
கோதாவரி பள்ளத்தாக்கு நிலக்கரிச் சுரங்கம் என்பது இந்திய மாநிலமான தெலுங்கானாவில் ஆதிலாபாத், கரீம்நகர், கம்மம் மற்றும் வாரங்கல் மாவட்டங்களில் அமைந்துள்ளது. இது தென்னிந்தியாவில் அமைந்துள்ள ஒரே நிலக்கரிச் சுரங்கமாகும். இது கோதாவரி ஆற்றின் படுகையில் அமைந்துள்ளது .
கலவரக்காரர்கள் நகரத்திற்குள் நுழைவதைத் தடுக்க ஆங்கிலேயர்கள் இந்த வாயிலைப் பயன்படுத்தினர். தற்போதுள்ள சுவர்களுக்கு சேதம் விளைவிப்பதில் போராட்டங்களின் சான்றுகள் இன்றும் காணப்படுகின்றன. . 1857 ஆம் ஆண்டு இந்திய கிளர்ச்சியின் போது பிரிட்டிஷ் இராணுவம் நடத்திய ஒரு முக்கியமான தாக்குதலின் காட்சியாக காஷ்மீர் நுழைவாயில் இருந்தது. மேலும், 1857 செப்டம்பர் 14 ஆம் தேதி காலையில் பாலம் மற்றும் வாயிலின் இடது பக்கம் ஆகியவை துப்பாக்கியால் சுட்டு அழிக்கப்பட்டன. கிளர்ச்சியாளர்கள் மீது இறுதி தாக்குதலைத் தொடங்கின. இது, தில்லி முற்றுகையின் முடிவாக அமைந்தது.
1910 களின் முற்பகுதியில், இந்திய அரசு அச்சகத்தின் ஊழியர்கள் காஷ்மீர் வாயிலைச் சுற்றி குடியேறினர். அதில் கணிசமான பெங்காலி சமூகமும் அடங்கியிருந்தது. மேலும் 1910 ஆம் ஆண்டில் அவர்கள் தொடங்கிய டெல்லி துர்கா பூஜா சமிதி ஏற்பாடு செய்த சமூகம் துர்கா பூஜை இன்று டெல்லியில் மிகப் பழமையான ஒரு விழாவாக உள்ளது. காஷ்மீர் நுழைவாயில் அருகே லோதியன் சாலையில் உள்ள டெல்லி மாநில தேர்தல் ஆணைய அலுவலகத்தின் தற்போதைய கட்டிடம் 1890 முதல் 1891 வரை கட்டப்பட்டது. இரண்டு மாடி கட்டிடத்தில், 1891 முதல் 1941 வரை இருந்த, டெல்லி செயின்ட் ஸ்டீபன் கல்லூரியை அதன் தற்போதைய வளாகத்திற்கு மாற்றியது.
1857 க்குப் பிறகு, ஆங்கிலேயர்கள் சிவில் குடியிருப்புகளுக்கு மாறினர். காஷ்மீர் நுழைவாயில், தில்லியின் நாகரீகமான மற்றும் வணிக மையமாக மாறியது. இது 1931 இல் புது தில்லியை உருவாக்கிய பின்னரே இழந்தது. 1965 ஆம் ஆண்டில், காஷ்மீர் வாயிலின் ஒரு பகுதி இடிக்கப்பட்டது. வாகன போக்குவரத்தை விரைவாக நகர்த்த அனுமதித்தது. அப்போதிலிருந்து, இது தொல்பொருள் அருங்காட்சியகத்தின் பாதுகாக்கப்பட்ட நினைவுச்சின்னமாக மாறியது.
இது பழைய தில்லி நகரத்தின் வடக்கு வாயிலைச் சுற்றியுள்ள பகுதி, லால் குயிலா, டெல்லியின் செங்கோட்டை, மற்றும் நுழைவாயில் காஷ்மீரை நோக்கி இருந்தது. எனவே இதற்கு பிரித்தானிய இந்தியப் பேரரசின் கீழ் காஷ்மீர் நுழைவாயில் என்று பெயரிடப்பட்டது. இந்த நினைவுச்சின்னத்தை இன்றும் காணலாம். பழைய தில்லி நகரத்தின் தெற்கு வாயில், தில்லி நுழைவாயில் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
காஷ்மீர் நுழைவாயில் என்பது, தில்லியில் அமைந்துள்ள ஒரு நுழைவாயில் ஆகும். இது வரலாற்று நகரமான பழைய தில்லியின் வடக்கு நுழை வாயில் ஆகும். முகலாய பேரரசர் ஷாஜகானால் கட்டப்பட்ட இந்த நுழைவாயில், காஷ்மீருக்கு வழிவகுத்த ஒரு சாலையின் தொடக்கத்தில் இருந்ததால், இந்த பெயர் சூட்டப்பட்டுள்ளது.
இப்போது இது வடக்கு தில்லி மாவட்டத்தில், பழைய டெல்லி பகுதியில், சுற்றியுள்ள வட்டாரத்தின் பெயராகவும், செங்கோட்டை, ஐ.எஸ்.பி.டி மற்றும் தில்லி சந்திப்பு தொடருந்து நிலையம் போன்ற ஒரு முக்கியமான சாலை சந்திப்பாகவும் உள்ளது.
பாகூரின் வரலாற்றுப் பதிவு சோழர் காலத்திலிருந்தே உள்ளது. பாகூர் ஒரு பழங்கால கோவிலின் இருப்பிடமாகும். இங்குள்ள, ஸ்ரீ மூலஸ்தானம் உடையார் கோயில், 10 ஆம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டதாகும். இந்த கோயிலின் சுவர்களில், ராஷ்டிரகூட வம்சத்தின் மூன்றாம் அரசர் கிருஷ்ணா எனப்படும் கண்ணாரா தேவன் பற்றிய குறிப்புகள் கல்வெட்டுகளில் காணப்படுகிறன. இந்த கோயிலை பல்லவர்கள் கலையிலிருந்து சோழர் பாணியிலான கட்டிடக்கலைக்கு மாற்றுவதைக் குறிக்கும் ஒன்றாக ஆராய்ச்சியாளர் ஜுவே-டுப்ரூயில் கருதினார். சதுர்தச வித்யா-பதினான்கு கற்றல் கிளைகளை (அதாவது நான்கு வேதங்கள், ஆறு வேதாகமகங்கள், மீமாம்சம், நியாயம், தர்ம சாஸ்திரம் மற்றும் புராணங்கள்) வழங்குவதற்காக அறியப்பட்ட இப்பகுதியில் வித்யாஸ்தான சமசுகிருத ஆய்வுகளுக்கான மையம் இருப்பதற்கான சான்றுகள் உள்ளன. இந்த மையத்தின் ஆதாரங்களை பல்லவ மன்னர் நிருபதுங்கவர்மனின் கல்வெட்டுகள் மூலம் காணலாம். இதில் மூன்று கிராமங்களின் மானியங்கள் வித்யாஸ்தானத்திற்கு அரசரால் வழங்கப்பட்டதாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
பாகூர் என்பது, இந்தியாவின் புதுச்சேரி யூனியன் பிரதேசத்தில் உள்ள கொம்யூன், தாலுகா மற்றும் சட்டமன்றத் தொகுதி ஆகும். இது புதுச்சேரியின் 9 உண்மையான உறைவிடங்களில் 3 உட்பட 4 தொடர்ச்சியான பகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இப்பகுதியில் உள்ள பாகூர் எரி, இரண்டாவது பெரிய மற்றும் மிகப் பழமையான நீர்ப்பாசன ஏரியாகும். இந்த ஏரி சோழர் காலத்தில் இருந்தது. பாகூரில் நிலத்தடியியல் பழுப்பு நிலக்கரி இருப்பது பற்றிய தகவல்களும் உள்ளன. ஆனால் அது கடலுக்கு அருகாமையில் இருப்பதாலும், கடல்நீரை வெளியேற்றுவதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் காரணமாகவும் அகழப்படவில்லை. இதனால் இது, நிலத்தடி நீரை கலப்படமாக்குகிறது. புதுச்சேரிக்கு தெற்கே உள்ள கிராமங்களுக்கு இது ஒரு முக்கிய வழித்தடமாகும். மேலும் யூனியன் பிரதேசத்தின் தெற்கு எல்லையாகவும் உள்ளது. நெல் சாகுபடிக்கு ஏற்ற பகுதி என்பதால் இந்த நகரம் 'புதுச்சேரியின் அரிசி கிண்ணம்' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.
பாகூர் ஏரி பாகூரில் உள்ள ஒரு முக்கிய சுற்றுலாத் தலமாகும். இது புதுச்சேரியில் உள்ள முக்கியமான பறவை பகுதிகளில் ஒன்றாகும். மற்றொன்று ஊசுட்டேரி ஆகும். இது புதுச்சேரி மாநிலத்தில் உள்ள இரண்டாவது பெரிய மற்றும் பழமையான நீர்ப்பாசன ஏரியாகும். இந்த ஏரி சோழர் காலத்திலிருந்து இருந்தது. கண்ணரதேவடின் கல்வெட்டுகள், இந்த ஏரியை பெரிய ஏரி என்றும், கடம்பு ஏரி என்றும் விவரிக்கிறது. ஏரியின் பாசனப் பகுதியியில் வரியாக நெல் எவ்வாறு வசூலிக்கப்பட்டது என்பதையும், வரி செலுத்தத் தவறியவருக்கு ஏரியைத் அகழும் பணி அளிக்கப்பட்டது குறித்து ராஜராஜனின் கல்வெட்டுகள் குறிப்பிடுகின்றன. ஏரி வாரிய பெருமக்கள் என்று அழைக்கப்படும் ஊர் சபையிர் குறித்த தகவல்களும் உள்ளன. அதன் பொறுப்பு ஏரியின் பராமரிப்பு மற்றும் அதன் நீரை முறையாக விநியோகிப்பது போன்றவை ஆகும்.
ராஷ்டிரகூட மன்னர் மூன்றாம் கிருஷ்ணனின் கல்வெட்டுகள் பத்தாம் நூற்றாண்டுக்கு முந்தைய கிராம நிர்வாகத்தின் விரிவான அமைப்பைப் பற்றிய விவரத்தையும் தருகின்றன. மூலஸ்தானம் கோயிலின் கல்வெட்டுகள் கிராம நிர்வாகத்தை கவனித்த பாகூரின் மாபெரும் சட்டமன்றம் என்ற ஒரு சட்டசபையின் விவரத்தை அளிக்கின்றன. பாகூர் பற்றிய குறிப்புகள் "வாகூர் " என்றும் பின்னர் ஸ்ரீ அழகிய சோழ சதுர்வேதிமங்கலம் என்று முதலாம் ராஜராஜானின் 25 ஆம் ஆண்டு பிறந்த ஆட்சியாண்டு முதல் அழைக்கப்படுகிறது என்கிற குறிப்பு காணப்படுகிறது. தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளரான குப்புசாமி தோண்டிய இறுதி சடங்குகளின் வரலாற்றுக்கு முந்தைய சான்றுகளும் இங்கே கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த பகுதியை வரலாற்றுக்கு முந்தைய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பகுதியாக மாற்றியது.
சோழ மன்னன், முதலாம் ராஜேந்திரனின் கல்வெட்டுகளில், ஒவ்வொரு ஆண்டும், ஏரி பராமரிப்பு, நெல்லாக வரி வசூலிப்பதைத் தவிர, ஒவ்வொரு வருடமும், இரண்டு தண்டு அகலமாகவும், ஒரு தடியை ஆழமாகவும் அளவிடும் குழியை 10 முதல் 80 வயதுக்குட்பட்ட கிராமத்தின் தீண்டத்தகாதவர்கள் தவிர, ஒவ்வொரு உறுப்பினரும் அகழ வேண்டும் என்றும், வரி வசூலிக்கத் தவறினால் ஏரி பராமரிப்பு சபைக்கு கூட இழப்பீடு வடிவில் தண்டனைகள் நிறைவேற்றப்படும் என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
பாகூரின் மையத்தில் மூலநாதசுவாமி கோயில் அமைந்துள்ளது. இந்த கோயில் சோழர் காலத்தைச் சேர்ந்தது. கோயிலில் உள்ள அற்புதமான சிற்பங்கள் சோழர்களின் கட்டிடக்கலைகளைக் காட்டுகிறது. இது ஒரு தொல்பொருள் நினைவுச்சின்னமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது மற்றும் இந்திய தொல்பொருள் துறையினால் பராமரிக்கப்படுகிறது.
ஜார்ஜ் கேட்லெட் மார்ஷல் ஜூனியர் ஓர் அமெரிக்க சிப்பாய் மற்றும் அரசியல்வாதி ஆவார். அவர் அமெரிக்காவின் இராணுவத்தின் மூலம் ஜனாதிபதிகள் பிராங்க்ளின் டி. ரூஸ்வெல்ட் மற்றும் ஹாரி எஸ். ட்ரூமன் ஆகியோரின் கீழ் தலைமைப் பணியாளராகப் பணியாற்றினார். பின்னர் ட்ரூமனின் கீழ் மாநில செயலாளராகவும் பாதுகாப்பு செயலாளராகவும் பணியாற்றினார். வின்ஸ்டன் சர்ச்சில், இரண்டாம் உலகப் போரில் நேச நாடுகளின் வெற்றிக்கு தலைமை தாங்கியதற்காக மார்ஷலை "வெற்றியின் அமைப்பாளர்" என்று பாராட்டினார், இருப்பினும், மார்ஷல் தலைமைப் பதவியை மறுத்துவிட்டார். பின்னர் அது அமெரிக்க சனாதிபதியான டுவைட் டி. ஐசனோவருக்குச் சென்றது .போருக்குப் பின்னர் பொருளாதாரா மிட்ட்பு பணிகளை மேற்கொண்டார். இந்த பணியினை அங்கீகரிக்கும் விதமாக, அவருக்கு 1953 இல் அமைதிக்கான நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது.
ஜார்ஜ் கேட்லெட் மார்ஷல் ஜூனியர், பென்சில்வேனியாவின் யூனியன் டவுனில் ஒரு நடுத்தர குடும்பத்தில் பிறந்தார். ஜார்ஜ் கேட்லெட் மார்ஷல் சீனியர் மற்றும் லாரா எமிலி மார்ஷல் ஆகியோரின் மகனாகப் பிறந்த இவர், வர்ஜீனியா குடும்பத்தின் வாரிசாகவும், முன்னாள் தலைமை நீதிபதி ஜான் மார்ஷலின் தொலைதூர உறவினரும் ஆவார்.பின்னர், அவரது அரசியல் நிலைப்பாடுகள் பற்றி கேட்டபோது, மார்ஷல் தனது தந்தை ஒரு மக்களாட்சிக் கட்சியினைச் சேர்ந்தவர் , என்றும் அவரது தாயார் குடியரசுக் கட்சியினராகவும் இருந்தார் என்றும் தான் ஒரு எபிஸ்கோபாலியன் என்றும் நகைச்சுவையாகக் குறிப்பிட்டார்.
வி.எம்.ஐ.யில் பட்டம் பெற்றதைத் தொடர்ந்து, மார்ஷல் ஐக்கிய அமெரிக்கத் தரைப்படைதொடர்பான போட்டித் தேர்வினை எழுதினார். முடிவுகளுக்காக காத்திருந்தபோது, வர்ஜீனியாவின் டான்வில்லில் உள்ள டான்வில்லி ராணுவ நிறுவனத்தில் மாணவர்களின் படைத் தளபதி பதவியை ஏற்றுக்கொண்டார். மார்ஷல் அந்தத் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றார். பிப்ரவரி, 1902 இல் இரண்டாவது துனை நிலை படை டதிகாரியாக நியமிக்கப்பட்டார்.
குட்டிகிருஷ்ணா மரார் 1900 ஆம் ஆண்டு ஜூன் 14 ஆம் தேதி தென்னிந்திய மாநிலமான கேரளாவின் பாலக்காடு மாவட்டத்தில் உள்ள பட்டாம்பியில் கரிக்காத் மராத்து கிருஷ்ணா மரார் மற்றும் லட்சுமிகுட்டி மரஸ்யருக்கு பிறந்தார். அவர் ஆரம்பகால கல்வியாக ஓவியங்கள் வரைவதோடு, குடும்பத் தொழிலாக இருந்த தாளத்தையும் கற்றுக்கொண்டார். ஆனால் அவர் பட்டாம்பியில் உள்ள ஸ்ரீ நீலகண்ட அரசு சமசுகிருதக் கல்லூரியில் சேர்ந்தபோது அவரது வாழ்க்கை ஒரு திருப்பத்தை எடுத்தது. அங்கு அவருக்கு புன்னசேரி நம்பி மற்றும் சம்பு சர்மா ஆகிய இரு அறியப்பட்ட ஆசிரியர்களின் கீழ் படிக்க வாய்ப்பு கிடைத்தது. இதனையடுத்து, சாகித்யசிரோமணி தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்று கேரள கலாமண்டலத்தில் சாகித்யாச்சார்யாவாக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். அங்கு அவர் வல்லத்தோள் நாராயண மேனனுடன் 15 ஆண்டுகள் பணியாற்றினார். அந்தக் காலத்தில் அவர் தனது பல எழுத்துக்களை வெளியிட்டார். 1938 முதல் 1961 வரை மலையாள நாளிதழான மாத்ருபூமியின் எழுத்து சரிபார்ப்பாளராக இருந்தார்.
குட்டிகிருஷ்ணா மரார் கண்மூடித்தனமான இலக்கியங்களை கடுமையாக விமர்சித்தவர். மகாபாரதத்தைப் பற்றிய ஒரு விமர்சன ஆய்வான பாரதபார்யதானம் என்ற அவரது படைப்பு பலரால் ஒரு ஆரம்ப படைப்பாகக் கருதப்படுகிறது. மேலும் இது இந்திய இடைநிலைக் கல்விச் சான்றிதழின் ஒரு பகுதியாகும். அவரது மற்றொரு முக்கியமான படைப்புகளில் கலா ஜீவிதம் தானே , இது அவருக்கு கேரள சாகித்ய அகாதமி விருது, கேந்திரா சாகித்ய அகாதமி விருது மற்றும் எம்.பி. பால் பரிசு ஆகியவற்றை பெற்றுத் தந்தது. மலையாள சைலி என்பது அவரது குறிப்பிடத்தக்க படைப்புகளில் ஒன்றாகும். இது சரியான மலையாள பயன்பாட்டைப் பற்றிய மிகவும் உண்மையான நூல்களில் ஒன்றாகும். சாகித்யசல்லப்பம், தந்தகோபுரம் மற்றும் கைவிலக்கு இலக்கிய விமர்சனம் குறித்த அவரது மற்ற படைப்புகள் உள்ளன தவிர, இலக்கிய விமர்சனம் குறித்த 19 க்கும் மேற்பட்ட கட்டுரைகளின் தொகுப்புகளையும் அவர் வெளியிட்டுள்ளார்.