polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
பொ.ஊ. 624 முதல் 1323 வரையிலான காலகட்டத்தில் காக்கதிய மரபினர் ஒன்றுபட்ட ஆட்சியின் கீழ் தெலுங்கு பிராந்தியங்களைக் கொண்டுவந்தனர். இந்தக் காலகட்டத்தில், தெலுங்கு மொழியில் நன்னயா எழுதிய இலக்கியங்கள் தோன்றின.
இவர்கள் காலத்தில் வடக்கில் வாதாபி சாளுக்கியர்களுடனும் மற்றும் தெற்கில் தமிழ் அரசர்களான சோழர் மற்றும் பாண்டியர்கள் ஆகியோருடன் மோதல்கள் இருந்தது. எட்டாவது நூற்றாண்டில், பல்லவர்களை சோழர்கள் வெற்றி கொண்டனர்
தெலுங்குப் பகுதிகள் விஜயநகர பேரரசின் கிருஷ்ணதேவராயரின் கீழ் விடுதலைப் பெற்றது. பிற்காலத்தில் பாமினி சுத்லானியப் பேரரசின் குதுப் ஷாஹி மரபினர் பேரரசை வெற்றி கொண்டார்.
ஒரு கோடை விடுமுறையில் சங்-வூவை அவனது பாட்டி வீட்டில் விட்டு வருகிறாள் அவனது தாய். அது மலைப்பாதைகளுடன் கூடிய ஒரு குக்கிராமம். ஆனால் நகரத்தில் பிறந்து வளர்ந்த பேரன் சங்-வூ, அங்கு வேண்டாவெறுப்பாக தங்குகிறான். பாட்டி, அவன் விளையாட சில விளையாட்டுச் சாமான்களை தருகிறாள். அவை பிடிக்காமல் தன்னிடமிருந்த நிகழ்பட விளையாட்டுப் பொருளை எடுத்து நிகழ்பட ஆட்டம் விளையாடுகிறான். நாளடைவில் அது மின்கலன் திறனை இழந்து விடுகிறது. அதை மாற்றுவதற்குப் பாட்டியிடம் காசு கேட்கிறான். பாட்டியிடம் பணம் இல்லாததால் சைகையால் ஏதோ சொல்ல முற்பட, அதைப் புரிந்து கொள்ள முடியாத சங்-வூ கோபத்தில் பாட்டியைத் தள்ளிவிடுகிறான். சுவற்றில் பாட்டியின் கேலிச்சித்திரத்தை வரைந்து வைக்கிறான். எங்கு தேடியும் பணம் கிடைக்காததால், வெறுப்பில் பாட்டியின் செருப்பை எடுத்து ஒளித்து வைக்கிறான். ஆனால் பாட்டி அந்தத் தள்ளாத வயதிலும் செருப்பில்லாமல் தண்ணீர் எடுக்கச் செல்கிறாள்.
இன்னொரு நாள், சங்-வூ தன் தோழியுடன் விளையாட அனைத்து பொம்மைகளையும் எடுத்துக் கொண்டு கிளம்புகிறான். பாட்டி எதையோ காகிதத்தில் சுற்றி அவன் கையில் கொடுக்கிறாள். போகும் வழியில் சீல்-இ மாடு வருகிறதென சங்-வூவை எச்சரிக்க, அவன் ஏமாற்றுகிறான் என சங்-வூ நினைக்கிறான். ஆனால், உண்மையிலேயே மாடு துரத்தி வர தடுமாறி விழுகிறான். மாட்டிடமிருந்து சங்-வூவை சீல்-இ காப்பாற்ற, அவனிடம் மன்னிப்புக் கேட்கிறான் சங்-வூ. ஏற்கனவே கேட்டுவிட்டாயே என்று சீல்-இ புன்னகைக்க, பாட்டியின் அந்த சைகைக்கு "மன்னித்து விடு" என்ற அர்த்தத்தை புரிந்து கொள்கிறான் சங்-வூ. காயத்துடன் வீடு திரும்பும் வழியில், பாட்டி கொடுத்த காகிதத்தைப் பிரித்துப் பார்க்கிறான். அதில், அவனுடைய பழைய நிகழ்பட ஆட்டக் கருவியும், அதனுடன் மின்கலன் வாங்குவதற்கான பணமும் இருக்கிறது. சங்-வூ, பாட்டியின் அன்பை நினைத்துக் கண் கலங்குகிறான்.
ஒருநாள் பாட்டி சாப்பிட என்ன வேண்டுமென்று கேட்க, சங்-வூ ஆங்கிலத்தில் சிக்கன் வேண்டுமென கேட்கிறான். பாட்டிக்குத் தான் கூறியது புரியாததால் சைகையில் கோழி வேண்டுமென புரியவைக்கிறான். பாட்டி கோழி வாங்கப் புறப்பட, மகிழ்ச்சியுடன் வழியனுப்புகிறான். பாட்டி, திரும்பி வீட்டிற்கு அடைமழையில் நனைந்து கொண்டே வருகிறாள். பசியில் சங்-வூ தூங்கி விட, பாட்டி தான் கொண்டு வந்த கோழியை சமைக்கத் துவங்குகிறாள். சாப்பிட பேரனை எழுப்ப, முழித்துப் பார்த்த சங்-வூ 'தான் கேட்டது வறுத்த கோழி, ஆனால் இது அவித்த கோழி' என்று அழுகிறான். இருந்தாலும், பசியில் சாப்பிடுகிறான். அடுத்த நாள் பாட்டிக்குக் காய்ச்சல் வருகிறது. இதையறிந்த சங்-வூ பாட்டிக்குக் கம்பளியைப் போர்த்தி விடுகிறான். மீதமிருக்கின்ற உணவை சாப்பிடக் கொடுக்கிறான். பாட்டி மேல் பேரனுக்கு சிறிய அன்பு பிறக்கிறது.
பாட்டி சங்-வூவை ஒருநாள் சந்தைக்கு அழைத்துச் செல்கிறாள். தன் பூசணிகளை விற்று வந்த பணத்தில், பேரனுக்கு அவன் விரும்பியவற்றை வாங்கித் தருகிறாள். மேலும், அவன் இன்னொரு குழந்தை சாப்பிடும் காவிக்கண்டு வேண்டுமென்று கேட்கிறான். அது என்னவென்று தெரியாத பாட்டி, அந்த காவிக்கண்டின் காகிதத்தை எடுத்து அதே போல நிறைய காவிக்கண்டுகளை வாங்கித் தருகிறாள். பிறகு பேருந்தில் அவன் தோழர்களுடன் வீட்டிற்கு வழியனுப்பி வைக்கிறாள். பாட்டி வருகைக்காக சங்-வூ காத்திருக்கிறான். பேரனுக்கு செலவு செய்ய காசு வேண்டுமென பேருந்தில் வராமல் பாட்டி மூட்டையை சுமந்து கொண்டு நடந்தே வருகிறாள்.
நகரவாசியான பேரன் தன் பாட்டியுடன் விருப்பமின்றித் தங்குகிறான். ஆனால், நாட்கள் செல்லச் செல்ல தன் பாட்டியின் உண்மையான அன்பைப் புரிந்து கொள்கின்றான். கோடை விடுமுறை என்னும் குறுகிய காலத்தில் பாட்டி மற்றும் பேரனுக்கு இடையில் நடக்கும் ஓர் அன்புப் புரிதலே இக்கதைச் சித்திரத்தின் கதைச் சுருக்கம் ஆகும்.
மறுநாள் சீல்-இ பாரத்துடன் மலைப்பாதையில் நடப்பதைப் பார்த்த சங்-வூ, மாடு துரத்துகிறதென சீல்-இயை ஏமாற்ற சீல்-இ ஓடித் தடுமாறி விழுகின்றான். கோபத்துடன் சீல்-இ சங்-வூவின் அருகில் வர, தன் பாட்டி தன் நெஞ்சில் கையை வைத்துச் சுற்றும் ஒருவித சைகையைச் செய்துவிட்டு சங்-வூ ஓடிவிடுகிறான். சீல்-இ, அதைக் கண்டு அமைதியாகிறான்.
தி வே ஹோம் 2002-ஆம் ஆண்டு லீ ஜியோங்-ஹியாங் என்ற இயக்குநரால் எழுதி இயக்கப்பட்ட திரைப்படமாகும். இப்படம் நகரவாசியான பேரன், தன் பாட்டியுடன் ஒரு குக்கிராமத்தில் வசிக்கும் அழகான வாழ்வைச் சித்தரிக்கிறது. இத்திரைப்படம் தென் கொரியாவின் 2002-ஆம் ஆண்டு மிக உயர்ந்த உள்நாட்டுப் பட வரிசையில் இரண்டாவது இடமாகும்.
வீட்டில் சங்-வூவின் அம்மாவிடமிருந்து அவனை நாளை அழைத்துச் செல்வதற்கான கடிதம் வந்திருந்தது. இனிமேல் பாட்டியைப் பார்க்க முடியாது என்பதால், அன்றிரவு தனக்குக் கடிதம் அனுப்புவதற்காக பாட்டிக்கு இரு வார்த்தைகள் மட்டும் எழுதக் கற்றுக்கொடுக்கிறான். நடுங்கும் விரல்களால் எழுத முடியாமல் பாட்டியும் அழுகிறாள்.
கிராமத்தில் அவன் வயதொத்த சிறுமி ஒருத்தியும், சீல்-இ என்ற வயல் வேலை செய்யும் கிராமத்துப் பையனும் அறிமுகமாகிறார்கள். முரட்டு மாடு ஒன்று மலைப்பாதையில் நடப்பவரைத் துரத்துவதை வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இது சங்-வூவுக்கு கேளிக்கையாக அமைகிறது.
ஒரு முழு சுழற்சியை பூர்த்தி செய்ய தேவைப்படும் தூரத்தை தான் திருகு விகிதம் என்பர். திருகு விகிதம் தான் புரியிடுலை விவரிக்கும். உதாரணமாக: "10 இன்ச்சில் 1 சுழற்சி" , அல்லது "254மி.மீ.-ல் 1 சுழற்சி" . எந்த அளவிற்கு தூரம் குறைகிறதோ, அந்த அளவிற்கு திருகுதல் "வேகாமாகும்" - இதன் பொருள், நிர்ணயிக்கப்பட்ட திசைவேகத்திற்கு அதிகமான சுழற்சி இருக்கும்.
15-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், ஜெர்மனியின் ஔசுபூர்கில் குழற் புரியிடுதல் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. 1520-ல் நியூரம்பெர்க்கை சேர்ந்த ஆகஸ்ட் கோட்டர், என்ற கவசக் கொல்லர் இதை மேம்படுத்தினார். உண்மையில் புரியிடுதல் 16-ஆம் நூற்றாண்டில் கண்ண்டுபிடிக்கப் பட்டிருந்தாலும், 19-ஆம் நூற்றாண்டில் தான் இது அனைவருக்கும் பரிச்சியமானது.
மசுகெத்துகள் மரையிடாக் குழல் உடையவை. ஒரே அளவிலான குண்டுகளை உற்பத்தி செய்ய இயலாமையும், சன்னவாய் வழியாக குண்டேற்றுவதை எளிதாக்கவும்; குண்டுகள் குழலில் பொருந்தாமல் அலைமோதும் வகையில் இருக்கும். இதனால், சுடும்போது குண்டு குழலினுள் முட்டிமோதி, குழலைவிட்டு வெளியேறிய பின் தறிகெட்டுப் பாயும்.
நவீன புரியிடுதலில், கூரான விளிம்புகள் உடைய பொளிவாய் வெட்டப் படுகிறது. அண்மையில், பல்கோண புரியிடுதல் முந்தைய புரி வகைகளை பின்னுக்கு தள்ளிவிட்டது. பல்கோண குழல்கள் அதிக காலம் உழைக்கும், காரணம் - கூரான பள்ளம் இதில் இல்லாததால், குழலில் தேய்மானம் குறைகிறது.
புரியிடுதல் / மரையிடுதல் என்பது, எறியதிற்கு ஓர் சுழற்சியை அளிப்பதற்கு, சுடுகலனின் குழலில் சுருளை வடிவ பள்ளங்களை குடைவதே ஆகும். இந்த சுழற்சி எறியத்தின் காற்றியக்க நிலைத்தன்மையையும் துல்லியத்தையும் மேம்படுத்தும்.
இவரது மனைவியின் மனநிலை பாதிக்கப்பட்டபோது மனைவியைக் கவனித்துக் கொள்வதற்காகவே தனது நேரத்தில் பெரும்பகுதியை அவர் செலவு செய்தார். 1917ல் லெனார்டும் அவரது மனைவியும் கையால் இயக்கப்படு ஒரு சிறிய அச்சியந்திரம் ஒன்றை வாங்கி ஓகார்த் அச்சகத்தை நிறுவினர். முதலில் அவர்கள் ஒரு கையேடு ஒன்றை அச்சிட்டுத் தாமே கட்டி வெளியிட்டனர். பத்து ஆண்டுகளுக்குள் இது ஒரு முழு அளவிலான பதிப்பகமாக வளர்ந்தது. வெர்சீனி மேல் காதயாவின் புதினங்களும், லெனார்டின் நூல்களும் வெளியிடப்பட்டன. டி. எசு. எலியட்டின் த வேஸ்ட் லான்ட் இன் முதற்பதிப்பு உட்படப் பல பிற நூல்களும் இங்கிருந்து வெளியாயின. வூல்ஃப் இறக்கும் வரை இப்பதிப்பகத்தின் இயக்குனராக இருந்தார். தொடர்ந்து மோசமான மனநிலையால் பாதிக்கப்பட்ட இவரது மனைவி வெர்சீனியா 1941ல் நீரில் மூழ்கித் தற்கொலை செய்துகொண்டார். இதன் பின்னர் ஏற்கெனவே மணமான ஓவியரான டிரெக்கி பார்சன்சு என்பவர் மேல் காதல் கொண்டிருந்தார்.
லெனார்ட் வூல்ஃப் 1880ல் இலண்டனில் பிறந்தார். குடும்பத்தின் பத்துப் பிள்ளைகளில் இவர் மூன்றாமவர். இவரது தந்தையார் சொலமன் ரீசு சிட்னி வூல்ஃப், இவர் ஒரு இராணியின் வழக்கறிஞர். தாயார் மேரி வூல்ஃப் . இவர்கள் யூதக் குடும்பத்தினர். 1892ல் இவரது தந்தையார் இறந்த பின்னர், சசெக்சில் பிரைட்டனுக்கு அருகில் இருந்த ஆர்லிங்டன் இல்லப் பள்ளியில் தங்கிப் படிக்க அனுப்பப்பட்டார். 1894 முதல் 1899 வரை புனித போல் பள்ளியில் படித்தார். 1899ல் உபகாரச் சம்பளம் பெற்று கேம்பிரிட்ச், டிரினிட்டி கல்லூரியில் சேர்ந்தார். 1902ல் இளமாணிப் பட்டம் பெற்ற லெனார்ட் மேலும் ஓராண்டு அங்கே குடிசார் சேவைத் தேர்வுக்காகப் படித்தார்.
1904 அக்டோபரில் இலங்கைக்கு வந்த லெனார்ட் வூல்ஃப், முதலில் யாழ்ப்பாணத்தில் குடிசார் சேவையில் பயிற்சியாளராக இணைந்தார். பின்னர் கண்டிக்கு மாற்றப்பட்டார். 1908ல் தென் மாகாணத்தில் உதவி அரசாங்க அதிபராகப் பணியேற்ற வூல்ஃப், அம்பாந்தோட்டை மாவட்ட நிர்வாகத்துக்குப் பொறுப்பாக இருந்தார். 1911 மே மாதத்தில் ஓராண்டு விடுப்புப் பெற்றுக்கொண்டு இங்கிலாந்துக்குத் திரும்பிய வூல்ஃப் 1912ல் பணியை விட்டு விலகினார். அதே ஆண்டில், வெர்சீனியா இசுட்டீபனைத் திருமணம் செய்துகொண்டார். லெனார்ட், வெர்சீனியா இருவரும் புளூம்சுபெரி குழுவில் செல்வாக்குப்பெற்று விளங்கினர்.
1916ல் முதலாம் உலகப் போர்க் காலத்தில் இராணுவத்துக்குக் கட்டாய ஆட்சேர்ப்பு இடம்பெற்றபோது, உடல்நிலை ஏற்றதாக இல்லாததால் இவர் சேவையில் சேர்க்கப்படவில்லை. தொடர்ந்து இவர் அரசியலிலும் சமூகவியலிலும் ஈடுபடத் தொடங்கினார். இவர் தொழிற் கட்சியிலும், சமூகவிய இயக்கமான பேபியக் கழகத்திலும் இணைந்ததுடன், நியூ இசுட்டேட்சுமன் என்னும் சஞ்சிகையிலும் ஒழுங்காக எழுதிவரலானார். 1916ல் அமைதியை நிலைநாட்டுவதற்கு அனைத்துலக அமைப்பு ஒன்றின் அவசியத்தை முன்மொழிந்து அனைத்துலக அரசு என்னும் கட்டுரையொன்றை எழுதினார்.
லெனார்ட் சிட்னி வூல்ஃப் ஒரு அரசியல் கோட்பாட்டாளரும், எழுத்தாளரும், பதிப்பாளரும், குடிசார் சேவையாளரும் ஆவார். இவர் எழுத்தாளர் வெர்சீனியா வூல்ஃபின் கணவர். இலங்கையைப் பிரித்தானியர் ஆண்ட காலத்தில் யாழ்ப்பாணம், கண்டி, அம்பாந்தோட்டை ஆகிய இடங்களில் இவர் பணியாற்றியுள்ளார். இலங்கையைக் களமாகக் கொண்டு இவர் பல கதைகளையும், தன்வரலாற்று நூல்களையும் எழுதியுள்ளார்.
திருமணத்துக்குப் பின்னர் வூல்ஃப் எழுத்துத் துறையில் ஆர்வம் கொண்டார். 1913ல் அவர் தனது முதலாவது புதினமான த வில்லேஜ் இன் த ஜங்கிள் என்னும் புதினத்தை வெளியிட்டார். இது வூல்ஃப் இலங்கையில் வாழ்ந்த காலத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதப்பட்டது. இதன் பின்னர் ஏறத்தாழ ஒவ்வொரு இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒரு நூலை அவர் வெளியிட்டார்.
அலெக்சாண்டரின் இறப்பிற்குப் பின்னர், கிரேக்கப் பேரரசை, அவரது ஐந்து படைத்தலைவர்களான செலுக்கஸ் நிக்கோடர், தாலமி சோத்தர், லிசிமச்சூஸ், ஆண்டிகோணஸ் மற்றும் சசாண்டர் ஆகியோர் பங்கிட்டுக்கொண்டு தனி உரிமையுடன் ஆண்டனர். ஹெலியனியக் காலத்தில், ஐரோப்பா, ஆப்பிரிக்கா மற்றும் ஆசியா கண்டங்களில் கிரேக்கப் பண்பாட்டின் தாக்கம் அதிகரித்து இருந்தது. குறிப்பாக கிரேக்க நுண்கலைகள், கட்டிடக் கலை, சிற்பக் கலை, இசை, இலக்கியம், தத்துவம், கணிதம், சமயம், மொழி, அறிவியலின் தாக்கம் கிரேக்க படைத்தலைவர்கள் ஆண்ட ஹெலனிய நாடுகளில் குறிப்பாக தற்கால எகிப்து, துருக்கி, சிரியா, ஈரான், ஈராக், பாக்திரியா மற்றும் ஆப்கானித்தான் நாடுகளில் பரவியது.
அலெக்சாண்டரின் படையெடுப்பால் கி மு 330இல் அகண்ட பாரசீகத்தின் அகாமனிசியப் பேரரசு வீழ்ச்சிக்குப் பின் இறந்து போன அலெக்சாண்டரின் கிரேக்கப் பேரரசின் பகுதிகளை கிரேக்கப் படைத்தலைவர்கள், ஐந்து தனித்தனி நாடுகளாக பங்கிட்டு ஆண்டனர். அந்நாடுகளை ஹெலனிய கால நாடுகள் என்பர். ஹெலனிய கால நாடுகளில் முக்கியமானது தென்மேற்கு ஆசியாவின் செலூக்கியப் பேரரசு, நடு ஆசியாவின் கிரேக்க பாக்திரியா பேரரசு, வடகிழக்கு ஆப்பிரிக்காவின், மத்திய தரைக்கடல் ஒட்டிய தாலமைக் பேரரசு, கிரேக்கம் மற்றும் துருக்கி உள்ளடக்கிய பெர்காமோன் இராச்சியம் மற்றும் இந்தோ கிரேக்க நாடு என ஐந்தாகும்.
ஹெலனிய காலம் என்பது கிமு 323இல் பேரரசர் அலெக்சாண்டரின் இறப்பிற்கும், கிபி 31இல் உரோமைப் பேரரசின் எழுச்சிக்கும் இடையே, பண்டைய கிரேக்க நாட்டிலும், மத்தியதரைக் கடல் ஒட்டியப் பகுதிகளின் வரலாறுகளை கூறும் காலமாகும். மேலும் இக்கால கட்டத்தின் இறுதியில் பண்டைய எகிப்தை ஆண்ட கிரேக்கர்களின் தாலமைக் பேரரசு ரோமனியர்களால் வீழ்த்தப்பட்டது ஆசியா மற்றும் ஆப்பிரிக்கா கண்டங்களில் கிரேக்க காலனி ஆதிக்கத்தை நிறுவப்பட்டதே ஹெலனிய காலத்தின் சிறப்பம்சம் ஆகும்.
கி மு 146இல் கிரேக்கர்களின் தாயகமான மக்கெடோனியா மற்றும் கி மு 31இல் கிரேக்க தாலமைக் பேரரசு, உரோமைப் பேரரசால் வெற்றி கொள்ளப்பட்டது. பின்னர் கிரேக்கப் பேரரசின் ஐரோப்பா மற்றும் துருக்கி பகுதிகளை வென்று, கி மு 33இல் உரோமைப் பேரரசர் முதலாம் கான்ஸ்டன்டைன் இசுதான்புல் நகரத்தை தலைநகராகக் கொண்டு உரோமைப் பேரரசை ஆண்டார்.
இம்மானுவேல் அடிகளார் 1966 திசம்பரில் உரோமில் உள்ள புனித பேதுரு தேவாலயத்தில் குருவாகத் திருநிலைப்படுத்தப்படார். பின்னர் இலங்கை திரும்பி சில ஆண்டுகள் யாழ்ப்பாண மறைமாவட்டத்தில் பணியாற்றினார். 1976 இல் மீண்டும் உரோமை சென்று இறையியலில் முனைவர் பட்டம் பெற்று இலங்கை திரும்பி கண்டி தேசிய குருத்துவக் கல்லூரியில் 1976 முதல் 1986 வரை இறையியல் விரிவுரையாளராகவும், இறையியல் பீடத் தலைவராகவும் பணியாற்றினார். பின்னர் 10 ஆண்டுகள் யாழ்ப்பாணம் கொழும்புத்துறை புனித சவேரியார் உயர் குருத்துவக் கல்லூரியின் அதிபராகவும், 1997 முதல் யாழ் மறைமாவட்டத்தின் குருமுதல்வராகவும் பணியாற்றினார்.
இம்மானுவேல் அடிகள் யாழ்ப்பாணத்தில் 1934 ஆம் ஆண்டில் பிறந்தார். யாழ்ப்பாணம் சம்பத்தரிசியார் கல்லூரியில் பாடசாலைக் கல்வியைக் கற்றார். பின்னர் 1958 இல் இலங்கைப் பல்கலைக்கழகத்தின் கொழும்பு வளாகத்தில் பயின்று அறிவியலில் இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றார். சிறிது காலம் ஆசிரியராகவும், ஊடகவியலாளராகவும் பணியாற்றிய பின்னர் குருத்துவ வாழ்வைத் தெரிவு செய்யும் பொருட்டு உரோமை நகரில் ஊர்பாணியா மறைப் பல்கலைக்கழகத்தில் மெய்யியல், இறையியல் ஆகிய துறைகளில் பயின்று பட்டம் பெற்றார்.
எஸ். ஜே. இம்மானுவேல் அடிகளார் இலங்கைத் தமிழ் கத்தோலிக்க குருவானவரும், மனித உரிமைச் செயற்பாட்டாளரும் ஆவார். இவர் யாழ்ப்பாண மறைமாவட்டத்தின் முன்னாள் குரு முதல்வரும், யாழ்ப்பாணம் புனித சவேரியார் உயர் குருத்துவக் கல்லூரியின் முன்னாள் அதிபரும், , உலகத் தமிழ்ப் பேரவை என்ற புலம்பெயர் ஈழத்தமிழர் அமைப்பின் தலைவரும் ஆவார்.
1995 அக்டோபரில் இலங்கை ஆயுதப் படைகள் குடாநாட்டின் மீது தாக்குதல் நடவடிக்கையை ஆரம்பித்ததை அடுத்து இடம்பெற்ற வன்னி நோக்கிய மக்கள் இடம்பெயர்வினால் அங்கிருந்து வெளியேறிய ஐந்து இலட்சம் தமிழ் மக்களுடன் இம்மானுவேல் அடிகளும் வெளியேறி வன்னியில் இரண்டாண்டுகள் வாழ்ந்து வந்தார்.
இக்கோடு, இந்தோனீசியாவுக்கூடாக போர்னியோவுக்கும், சுலவேசிக்கும் இடையிலும், பாலிக்கும் லோம்போக்குக்கும் இடையில் லோம்போக் நீரிணையூடாகவும் செல்கிறது. பாலிக்கும் லோம்போக்குக்கும் இடையிலான தூரம் குறைவு. ஏறத்தாழ 35 கிமீ . பல பறவைகள் மிகச் சிறிய கடற்பரப்பையே தாண்டுவதில்லை ஆதலால், பல பறவையினங்களின் பரம்பல் இந்த எல்லையைக் கடந்து காணப்படவில்லை. சில வௌவால் இனங்கள் இந்த எல்லைக்கு இருபுறமும் காணப்படுகின்றன. ஆனால், பிற பாலூட்டிகள் எல்லைக்கு ஏதோ ஒரு பக்கத்திலேயே உள்ளன. ஆனால், நண்டு உண்ணும் ஒருவகைக் குரங்குகளை இரண்டு பக்கங்களிலும் காணமுடிகிறது. மேலோட்டமான விலங்குகளின் பரவல் கோலம் கருத்தைக் கவரக்கூடிய வகையில், வாலசின் கருத்துக்கு இயைபானதாகவே காணப்படுகிறது. தாவர வளங்கள், விலங்கு வளங்களைப்போல வாலசின் கோட்டைப் பின்பற்றவில்லை.
வாலசுக் கோடு அல்லது வாலசின் கோடு என்பது, ஆசியச் சூழ்நிலை மண்டலத்தையும், ஆசியாவுக்கும், ஆசுத்திரலேசியாவுக்கும் இடையிலான மாறுநிலைப் பகுதியான வாலசியச் சூழ்நிலை மண்டலத்தையும் பிரிக்கின்ற விலங்குவளம்சார் எல்லைக்கோடு ஆகும். இது, 1859ல் பிரித்தானிய இயற்கையியலாளர் அல்பிரட் ரசல் வாலசு என்பவரால் வரையப்பட்டது. இக்கோட்டுக்கு வடக்கே, ஆசிய இனங்களோடு தொடர்புடைய உயிரினங்களும், கிழக்கில், ஆசியாவையும் ஆசுத்திரேலியாவையும் மூலமாகக் கொண்ட இனங்கள் கலந்தும் காணப்படுகின்றன. 19ம் நூற்றாண்டில் வாலசு கிழக்கிந்தியாவூடாகப் பயணம் மேற்கொண்டிருந்தபோது இந்தத் தெளிவான வேறுபாட்டைக் கவனித்தார்.
இந்தக் கட்டுரை குறிப்பிடத்தக்க கொண்டாட்ட நாட்களை மாதவாரியாக வரிசைப்படுத்தித் தருகிறது. இவை பல்வேறு அரசுகளாலோ குழுக்களாலோ நிறுவனங்களாலோ குறிப்பிட்ட தலைப்பு அல்லது நிகழ்ச்சி அல்லது குழு தொடர்பான விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த கொண்டாடப்படுகின்றன.
இடப்பெயர்ச்சி, இலகு - சரக்கு, எரிபொருள், களஞ்சியப்படுத்திய பொருட்கள், பயணிகள், பணியாளர் ஆகிவற்றின் நிறையை உள்ளாடக்காத கப்பலின் நிறை. ஆனால் கொதிகலன் களில் நீராவியாகும் மட்டத்துக்கு உள்ள நீரின் நிறை உள்ளடக்கப்படுகிறது.
இடப்பெயர்ச்சி, சுமையேற்றிய - சரக்கு, எரிபொருள், நீர், களஞ்சியப்படுத்திய பொருட்கள், பயணிகள், பணியாளர் ஆகியவற்றின் நிறைகளையும் உள்ளடக்கிய கப்பலின் நிறை.
ஏந்துபழு தொன்னளவு - இது சுமையேற்றிய இடப்பெயர்ச்சிக்கும், இலகு இடப்பெயர்ச்சிக்கும் இடையிலான வேறுபாடு ஆகும். இது கப்பலின் மொத்தக் காவும் கொள்ளளவைக் குறிக்கிறது.
சரக்கு ஏந்துபழு தொன்னளவு - இது ஏந்துபழுத் தொன்னளவில் இருந்து எரிபொருள், நீர், களஞ்சியப் பொருட்கள் போன்ற பயணத்தின்போது பயன்படுத்தப்படும் பொருட்களின் நிறையைக் கழிப்பதானால் வரும் மிகுதியைக் குறிக்கும்.
கப்பல் அளவைகள் என்பன, கப்பல்களின் வடிவமைப்பு, செயற்பாடு, விதிமுறைகள் என்பன தொடர்பில் பயன்படுத்தப்படும் பல்வேறு அளவுகளைக் குறிக்கும். பொதுவாகக் கப்பல்கள் காவிச்செல்லவுள்ள பண்டங்களையும், பிற கடல்வழிப் போக்குவரத்துத் தேவைகளையும் கருத்தில்கொண்டு கப்பல்களின் அளவுகள் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன. கப்பல்களை வகைகளாகப் பிரிப்பதற்கும் கப்பல் அளவைகள் பயன்படுகின்றன. கப்பல்கள் ஏற்றிச்செல்லக்கூடிய பொருட்களின் அளவைக்கொண்டு, அதாவது கப்பல்களின் கொள்ளளவைக்கொண்டு அவற்றை வகைப்படுத்துவது உண்டு. கப்பல் போக்குவரத்துப் பாதைகளில் உள்ள பல்வேறு , கால்வாய்ப்பூட்டுக்கள்,நீரிணைகள் போன்றவற்றினூடாகச் செல்லக்கூடிய கப்பல்கள் தொடர்பான விதிமுறைகளை உருவாக்குவதற்கும், அவற்றின் அடிப்படையில் கப்பல்களை வகைப்படுத்துவதற்கும் கப்பல்களின் அகலம், உயரம், மிதப்புயரம் போன்ற நீள அளவைகள் பயன்படுகின்றன.
பொதிக் கனம் - கப்பலில் சரக்குகளுக்கான இடவசதியின் அளவைக் குறிக்கிறது. இது கன அடியில் அளக்கப்படுகிறது. இது, சரக்கு கப்பலின் வடிவத்துக்குப் பொருந்திவராத வடிவங்களைக் கொண்ட, பொதிகளாக் கட்டப்பட்ட அல்லது பெட்டிகளில் அடைக்கப்பட்ட சரக்குகளுக்கு உரியது.
தானியக் கனம் - இதுவும் கன அடியில் அளக்கப்படும் சரக்குக் கொள்ளளவு அளவு ஆகும். ஆனால் இது கப்பலின் வடிவத்துக்கு ஏற்றவகையில் இடத்தை நிரப்பக்கூடிய தானியம் போன்ற சரக்குகளுக்கு உரியது.
மையக் கோட்டு அகலம் - இது பலசுவர்க் கப்பல்களில் பயன்படுகிறது. கட்டுமரங்களுக்கு ஒரு பக்கச் சுவரின் மையக்கோடிலிருந்து மறு பக்கச் சுவரின் மையக்கோட்டுக்கு இடையில் தள மட்டத்தில் அளக்கப்படும் செங்குத்துத் தூரம்.
மிதப்புயரம், வளி - இது, சுமையேற்றப்பட்ட நிலையில், நீர்மட்டத்தில் இருந்து கப்பலின் மிக உயரத்திலான புள்ளிக்கான செங்குத்துத் தூரத்தைக் குறிக்கிறது. இது, கப்பல் நீர் வழிகளிக்குக் குறுக்கே அமைந்த பாலங்கள் போன்ற தடைகளுக்குக் கீழால் செல்லுமா என்பதை அறியப் பயன்படுகிறது.
மிதப்புயரம் - கப்பல் அடிக்கட்டையில் கீழ்ப்பகுதியில் இருந்து நீர்மட்டம் வரையிலான செங்குத்துத் தூரம். இது கப்பல் பயணம் செய்யக்கூடிய நீர்ப்பகுதியின் மிகக் குறைந்த ஆழத்தைக் கண்டறியப் பயன்படுகிறது.
யொகானசு சூர்யாவின் தந்தையார் ஒரு ஓய்வுபெற்ற இராணுவ வீரர். தாயார் ஒரு பாரம்பரிய இனிப்புணவு விற்பனையாளர். இவர்களுக்குப் பிறந்த ஒன்பது குழந்தைகளில் யொகானசு ஏழாவது குழந்தையாகப் பிறந்தார். ஐந்து சகோதரிகளும் மூன்று சகோதரர்களும் யோகனேசுக்கு இருந்தனர். கிழக்கு யகார்த்தாவில் உள்ள எசு.டி புலோகாதுங் பெடாங் தொடக்கப் பள்ளியில் இவர் கல்வி கற்றார். தொடர்ந்து இவர் யாகார்த்தாவில் உள்ள எசு.எம்.பி.என் 90 மற்றும் எசு,எம்.ஏ.என் 12 இல் தன்னுடைய பள்ளிப்படிப்பை தொடர்ந்தார். யோகனேசின் பெற்றொரால் இவரை பல்கலைக்கழகக் கல்வி பெறும் வாய்ப்பை அளிக்க இயலவில்லை. இருப்பினும், அவருடைய மூத்த சகோதரர்களின் உதவியால் இந்தோனேசியப் பல்கலைக்கழகத்தில் இவர் கணக்கு மற்றும் இயற்கை அறிவியல் பள்ளியில் இயற்பியல் துறையில் சேர்ந்தார். 1986 இல் யோகனேசு தன்னுடைய பட்டப்படிப்பை முடித்தார். அமெரிக்காவில் உள்ள வர்கீனியாவில் வில்லியம் மற்றும் மேரி கல்லூரியில் சேர்ந்து முது அறிவியல் மற்றும் முனைவர் பட்டங்களைப் பெற்றார்.
யொகானசு சூர்யா இந்தோனேசியாவைச் சேர்ந்த ஒர் இயற்பியல் வல்லுநர் ஆவார். 1963 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் ஆறாம் தேதி யகார்த்தாவில் பிறந்தார். 1993 ஆம் ஆண்டு முதல் ஒலிம்பியாடு போட்டிகளில் பங்கு கொள்ளும் இந்தோனேசிய இயற்பியல் அணிக்கு பயிற்சியாளராக இருந்து வருகிறார். இவருடைய வழிகாட்டுதலின் கீழ் பல்வேறு நாடுகளில் நடைபெற்ற அனைத்துலக அறிவியல் மற்றும் இயற்பியல் ஒலிம்பியாடு போட்டிகளில் இந்தோனேசிய அணி 54 தங்கப் பதக்கங்கள், 33 வெள்ளிப் பதக்கங்கள் மற்றும் 42 வெண்கலப் பதக்கங்களை வென்றுள்ளது. 'வேடிக்கை மற்றும் ஏற்புடைய இயற்பியல்’ என்ற இவருடைய பயிற்சித் திட்டத்தினால், நாடறிந்த இயற்பியல் வல்லுநராக மிளிர்ந்தார். 68 நூல்களை எழுதியுள்ள இவர் ஆர்ச்சி$மெய்டி என்ற நகைச்சுவை நூலையும் எழுதியுள்ளார்.
இந்தோனேசியாவில் அறிவியல் மற்றும் தொழில் நுட்பத்துறையில் 30000 முனைவர்களை உருவாக்க வேண்டுமென்ற தொலைநோக்குப் பார்வையுடன் யோகனேசு 2006 ஆல் ஆண்டில் சூர்யா நிறுவனத்தைத் தொடங்கினார். இந்நிறுவனத்தின் மூலமாக அறிவியைல் மற்றும் கணிதக் கல்வியில் சீர்திருத்தங்களை உருவாக்க எண்ணம் கொண்டு செயலாற்றினார். சமகாலத்திலேயே பேராசியர் சூர்யாவும் அவரது நிறுவனப் பயிற்சியாளர்களும் இந்தோனேசிய சமூகத்தில் அறிவியலை பிரபலப்படுத்தும் செயல்களில் ஈடுபட்டனர். பயிற்சி மையத்தின் மூலம், கணிதம் மற்றும் அறிவியல் ஒலிம்பியாடு போட்டிகளில் கலந்து கொள்பவர்களுக்குப் பயிற்சியளித்தனர். சூரியா கல்வியியல் கல்லூரியும் கிராமப்புற மாணவர்களும், வசதியற்ற எளிய குடும்பத்து மாணவர்களும் இத்தகைய போட்டிகளில் வெற்றிபெற பயிற்சியளித்தது.
முனைவர் பட்டம் பெற்ற யோகனேசு சூர்யா வர்சினியாவிலேயே ஒரு இயற்பியல் ஆலோசகராகப் பணிபுரிந்தார். அமெரிக்கக் குடியுரிமை பெற்றவராக விளங்கினாலும் தனதுநாட்டில் இயற்பியலை வளர்க்கும் எண்ணம் மிகுந்தவராய் இந்தோனேசியாவிற்கு திரும்ப முடிவு செய்தார். இவரது பணியில் ஒரு பகுதியாக அனைத்துலக ஒலிம்பியாடு போட்டிகளில் பங்குகொள்ளும் இந்தோனேசிய இயற்பியல் அணிக்கு பயிற்சியளிக்கும் தலைவராக 1993 இல் ஒரு பயிற்சி மையத்தை தொடங்கினார். போட்டியில் கலந்து கொள்ளும் ஆர்வலர்களுக்கு இங்கிருந்து பயிற்சியளித்தார். இந்தோனேசியப் பல்கலைக்கழகத்தில் பட்டமேற்படிப்புப் பிரிவில் அணுக்கரு இயற்பியல் துறையில் பேராசிரியர் மற்றும் ஆய்வாளராகவும் கூடுதலாகப் பணிபுரிந்தார்.
மேலும், யோகனேசு சூர்யா 2013 ஆண்டில் சூர்யா பல்கலைக்கழகம் ஒன்றையும் தொடங்கினார். இந்தோனேசியாவில் ஆய்வு அடிப்படையில் அமைக்கப்பட்ட முதலாவது தனியார் பல்கலைக்கழகம் என்ற பெருமை இதற்கு உண்டு. 2030 ஆம் ஆண்டில் ஒரு வளமான இந்தோனேசியாவை உருவாக்குவது என்ற தொலைநோக்குப் பார்வையுடன் இப்பல்கலைக்கழகம் இயங்கிவருகிறது. நூற்றுக்கணக்கான முனைவர்களும் ஆய்வாளர்களும் உள்ள நாடாக இந்தோனேசியா மறுமலர்ச்சி அடைய வேண்டும் என்ற சிந்தனை இவருடையது. இதனால் சூரியா பல்கலைக்கழகத்தில் நூற்றுக்கணக்கான பல்துறை ஆய்வு மையங்கள் மாணவர்களுக்காக திறக்கப்பட்டுள்ளன.
சிந்து வரலாறு பாகிஸ்தான் நாட்டின் மாகாணங்களில் ஒன்றாகும். 19ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் சிந்து பகுதிகளில் அகழ்வாராய்ச்சி செய்த போது சிந்துவெளி நாகரீகம் கண்டறியப்பட்டது. ஆரியர்கள் சிந்து பகுதிகளில் வாழ்ந்த காலத்தில் இந்து சமய வேதங்கள் வெளிப்பட்டது. பாரசீகர்கள் சிந்து பகுதியையும், சிந்து ஆற்றையும் இந்த் என்று அழைத்தனர். இதனால் பரத கண்டத்தை ஆண்ட தில்லி சுல்தான்களும், முகலாயர்களும் இந்துஸ்தான் என்று அழைக்க காரணமாயிற்று. இதன் அடிப்படையில், பிரித்தானிய கம்பெனி ஆட்சியாளர்கள் இந்தியத் துணைக்கண்டத்திற்கு இந்தியா என்று பெயரிட்டனர். சிந்துவில் பாயும் வற்றாத சப்த நதிகளில் நீண்ட சிந்து ஆறு சிந்து பகுதியை வளமாக வைத்துள்ளது.
பின்னர் ரோர் பல நூற்றாண்டுகள் சிந்து மாகாணத்தை ஆண்டனர். ஹர்சப் பேரரசில் இருந்த சிந்து மாகாணம், பின்னர் ராய் வம்சத்தினரால் ஆளப்பட்டது. கி பி 632இல் அரோர் வம்சத்தினர், இராய் வம்சத்தவர்களை வென்று வடக்கில் முல்தான் முதல் தெற்கில் கட்ச் வரை ஆண்டனர்.
சிந்துப் பகுதியை அசிரியர்கள் சிந்தா என்றும், பாரசீகர்கள் இந்த் என்றும், கிரேக்கர்களும், ரோமானியர்களும் சிந்தஸ் என்றும், சீனர்கள் சிந்தௌ என்றும், அரேபியர்கள் சிந்த் என்றும் அழைத்தனர். மகாபாரத காவியத்தில் சிந்து நாட்டின் மன்னராக ஜெயத்திரதனைக் குறிப்பிடுகிறது. பண்டைய சிந்து நாட்டின் அண்மை நாடுகளாக சௌவீர நாடு மற்றும் சிவி நாடுகள் விளங்கின.
கி மு 232இல் மௌரியர்களின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர் சிந்து பகுதி கிரேக்க பாக்திரியர்களின் கையில் வீழ்ந்தது. மேலும் கிரேக்க பாக்திரியா ஆட்சியாளர்களும், மக்களும் பௌத்த சமயத்திற்கு மதம் மாறி, பௌத்த சமயத்தைப் பரப்பினர்.
கி மு 7,000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய சிந்துவெளி நாகரீக காலத்திய அரப்பா, மெஹெர்கர் நகரக் குடியிருப்புகள் சிந்து மாகாணத்தில் அகழ்வாராய்ச்சிகளால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. பின்னர் சிந்து பகுதிகளில் கி மு 2,000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய வேத கால பண்பாடு செழித்து விளங்கியது.
கி மு 323இல் கிரேக்கப் பேரரசர் அலெக்சாண்டர் சிந்து பகுதியைக் கைப்பற்றினார். அலெக்சாண்டரின் மறைவுக்குப் பின்னர் ஹெலனிய காலத்தில் கிரேக்கப் படைத்தலைவர் செலுக்கஸ் நிக்கோடர் நிறுவிய செலூக்கியப் பேரரசில் சிந்து பகுதி ஒரு மாகாணமாக விளங்கியது.
கிரேக்க பாக்திரியர்களை வென்ற சிதியர்கள் சிந்து பகுதியை ஆண்டனர். கி பி முதல் நூற்றாண்டில் குசாணர்களின் பேரரசர் கனிஷ்கர் சிந்து பகுதியை கைப்பற்றி, பௌத்த சமயத்தைத் தழுவி, பௌத்த சமயத்தை பேரரசு முழுவதும் பரப்பினார்.
கி பி எட்டாம் நூற்றாண்டில் அரபு படையெடுப்பாளாரான சிரியாவின் முகமது பின் காசிம், சிந்து பகுதியை ஆண்ட இந்து மன்னர் இராஜா தாகிரை வென்றதால், உமையா கலீபகத்தின் கிழக்கு மாகாணமாக சிந்து பகுதி விளங்கியது.
கி மு 6ஆம் நூற்றாண்டில் அகாமனிசியப் பேரரசின் பாரசீகப் பேரரசர் சிந்து பகுதியை வென்று, சிந்து பகுதியை பாரசீகப் பேரரசின் ஒரு மாகாணமாகக் கொண்டார். பாரசீகர்கள் சிந்துவை இந்து என்றே அழைத்தனர்.
ஆரியர்கள் சிந்து மற்றும் அதன் அண்டைப் பகுதிகளில் வாழ்ந்த காலத்தில் வேதங்கள் வெளிப்பட்டது. வேத இலக்கியங்கள், சிந்து ஆறு கடலில் கலக்கும் இடத்தை பெருங்கடல் என்று குறித்துள்ளது.
கி மு 305இல் சந்திரகுப்த மௌரியர் காலத்தில் சிந்து பகுதியை செலூக்கியப் பேரரசிடமிருந்து கைப்பற்றி மௌரியப் பேரரசில் இணைத்துக் கொண்டார்.
1946 சனவரி 16 புதன்கிழமை அன்று 115 மாணவர்களுடன் நா. பொன்னையாவிற்குச் சொந்தமான மீனாட்சி பண்ணையில் அமைச்சர் சி. டபிள்யூ. டபிள்யூ. கன்னங்கரா பாடசாலையைத் திறந்து வைத்தார். மீனாட்சி பண்ணை அப்போது குரும்பசிட்டியில் அமைந்திருந்ததால் குரும்பசிட்டி மத்திய கல்லுாரி என ஆரம்பத்தில் பெயரிடப்பட்டது. காலப் போக்கில் அப்பகுதி வயாவிளானுடன் இணைக்கப்பட்டதனால் வயாவிளான் மத்திய கல்லுாரி எனப் பெயர்மாற்றம் செய்யப்பட்டது. இப்பாடசாலையின் முதலாவது அதிபராக கே. காராளசிங்கம் நியமிக்கப்பட்டார். இவருடன் மூன்று ஆசிரியர்களும் நியமிக்கப்பட்டனர். நா. பொன்னையாவிற்குச் சொந்தமான இரண்டு இரு கட்டிடங்கள் கற்பித்தலுக்ககப் பயன்படுத்தப்பட்டன. காரளசிங்கத்தின் காலத்தில் இப்பாடசாலை அரசாங்கத்தினால் மாதிரிப் பாடசாலையாக தெரிவுசெய்யப்பட்டது. பெண்கள், ஆண்களுக்கென தனித்தனியான மாணவர் விடுதிகளும் அமைக்கப்பட்டன. பின்னர் விவசாயம் கற்பித்தலுக்குரிய வசதிகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டதுடன், உயர்தர வகுப்புக்களும் ஆரம்பிக்கப்பட்டன.