polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1765 வாக்கில் பாங்கி மிஸ்ல் சீக்கியர்களின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வருவதற்கு முன்பு, சினியோட்டைச் சுற்றியுள்ள சியால் அரசு வடக்கில் சீக்கிய தலைவர்களாலும், தெற்கில் உள்ள முல்தானி தலைவர்களாலும் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டது. சீக்கியர்களுக்கு சியாலின் தலைவரான இனாயதுல்லா கான் ஆண்டுதோறும் கப்பம் செலுத்தத் தினிக்கப்பட்டார். 1778 ஆம் ஆண்டில் சினியோட்டைக் கைப்பற்றுவதற்கு முன்பு அவர் பணம் செலுத்துவதை நிறுத்தினார். அவர் இறப்பதற்கு முன்னர் நகரம் பாங்கி சீக்கிய ஆட்சிக்கு திரும்பியிருந்தாலும், 1787 இல் அவர் இறந்தார்.
இந்த நகரம் 1849 வாக்கில் பிரித்தன் ஆட்சியின் கீழ் வந்தது. மேலும் இந்த நகரம் 1862 இல் நகராட்சியாக அமைக்கப்பட்டது. 1875 ஆம் ஆண்டில், நகரத்தின் மக்கள் தொகை 11,999 ஆக இருந்தது. பிரிட்டிஷ் காலத்தில், பஞ்சாபிற்கு நீர்ப்பாசனம் செய்வதற்காக ஒரு பரந்த கால்வாய்கள் அமைக்கப்பட்டன, இதன் விளைவாக சினியோட்டைச் சுற்றி பல புதிய "கால்வாய் காலனிகள்" உருவாக்கப்பட்டன. சினியோட்டின் புகழ்பெற்ற உமர் ஹயாத் மஹால் 1923 மற்றும் 1935 க்கு இடையில் கல்கத்தாவில் தனது செல்வத்தை சம்பாதித்த ஒரு தொழிலதிபருக்காக கட்டப்பட்டது.
பைசலாபாத் - சர்கோதா மற்றும் லாகூர்-ஜாங் சாலைகளின் சந்திப்பில் சினியோட் உள்ளது. இது லாகூரிலிருந்து வடமேற்கே 158 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், பைசலாபாத்திலிருந்து வடக்கே 38 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் உள்ளது. சினியோட் நகரம் 10 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவில் சராசரியாக 179 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ளது. அகமதியா சமூகத்தின் தலைமையகமான ரப்வா நகரம் செனாப் ஆற்றின் மறுபுறத்தில் உள்ளது. ஆற்றின் மையத்தில் சூபி பு அலி ஷா கலந்தரின் வழிபாட்டு மையம் அமைந்துள்ளது.
சினியோட் என்பது பாக்கித்தானின் பஞ்சாப் மாகாணத்தில் உள்ள சினியோட் மாவட்டத்தின் ஒரு நகரம் மற்றும் அதன் நிர்வாக தலைமையகம் ஆகும். செனாப் ஆற்றின் கரையில், இது சிக்கலான மர தளவாடங்கள், கட்டிடக்கலை மற்றும் மசூதிகளுக்கு பெயர் பெற்றது. மேலும் இது உமர் கயாத் மகாலின் தாயகமாகும் .
சினியாட் நகரம் செனாப் ஆற்றின் இடது கரையில் அமைந்துள்ளது. இது ஒரு சிறிய பாறை மலையில் அமைந்துள்ளது. இதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதியின் பெரும்பகுதி வண்டல் சமவெளிகளைக் கொண்டுள்ளது, சினியோட்டைச் சுற்றி 400 அடி உயரத்தை எட்டும் ஸ்லேட் மற்றும் மணற்கற்களின் பாறைகள் நிறைந்தவை.
இந்த கிராமம் கரூட் செல்லும் வழியில் பாண்டுங் என்னுமிடத்திலிருந்து சுமார் 40 கிமீ தென்கிழக்கு திசையில் உள்ளது. இந்தக் கோயில் இலீலீ-கருட் முதன்மைச் சாலையில் இருந்து பல கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இக்கோயில் கம்போங் புலோ என்றழைக்கப்பட்ட 16.5 ஹெக்டேர் தீவில் ஒரு சிறிய ஏரியால் சூழப்பட்டு அமைந்துள்ளது. கோயிலுக்கு அருகில் ஒரு பாரம்பரிய சூடானிய கிராமம் உள்ளது. கோயில், கல்லறை, பாரம்பரிய கிராமம் மற்றும் தீவு மற்றும் ஏரியைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகள் ஆகியவை இது ஒரு பண்பாடு மற்றும் தொல்பொருள் சரணாலயம் என்பதை மெய்ப்பிக்க வைக்கின்றன.முதலில் தீவு முழுவதும் ஏரியால் சூழப்பட்டிருந்தது, இருப்பினும் தற்போது கிராமம் வடக்கு பகுதிகளில் மட்டுமே உள்ளது, ஏரியின் தெற்கு பகுதிகள் மீட்கப்பட்டு நெல் வயலாக பயிரிடப்பட்டு பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன கோயிலின் பெயர் கன்குவாங் என்பது பாண்டன் சூடானிய மொழியில் மரத்தைக் குறிக்கும் சொல்லாகும். கம்புங் புலோ தீவைச் சுற்றி இவ்வகையான மரங்கள் காணப்படுகின்றன.
கங்குவாங் என்பது ஒரு சிறிய அளவிலான 8 ஆம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த சைவக் கோயில் ஆகும். இக்கோயில் இந்தோனேஷியாவில் மேற்கு ஜாவாவில் கரூட் ரீஜென்சியில் கேகமாடான் லீலீஸ் என்னுமிடத்தில் கங்குவாங்கில் கும்பங் புலோ கிராமத்தில் அமைந்துள்ளது. மேற்கு ஜாவாவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட மிகக் குறைந்த இந்து- பெளத்தக் கோயில்களில் இந்த கோயிலும் ஒன்றாகும், மற்ற கோயில்களில் பட்டுஜயா மற்றும் போஜோங்மென்ஜே கோயில் ஆகியவை அடங்கும்.
இந்தக் கோவிலின் தெற்குப் பகுதியில் மூன்று மீட்டர் தொலைவில் எம்பா தலீம் ஆரிப் முஹம்மது என்ற பெயரிலான ஒரு பண்டைய இஸ்லாமிய கல்லறை உள்ளது. அது கங்குவாங் பகுதியில் 17ஆம் நூற்றாண்டில் இஸ்லாமியமாக்குதலின்போது அந்த கிராமத்தில் வாழ்ந்த மூத்தோர்களுடையது என்று நம்பப் படுகிறது.
பன்றிக்களை மூல முதன்மை வேருடன் ஆழத்தில் பல நாரிழைத் தூவிகளால் ஆகிய துணை வேர்த்தொகுதியைக் கொண்டுள்ளது. மஞ்சரிகள் பெரிய கதிர் வடிவத்தில் அமைகின்றன; கதிரின் முனையில் இருந்து அச்சுக்குச் செல்லும்போது வண்ணத்திலும் பாலின இயல்பிலும் மாறுபவை. மஞ்சரியின் குஞ்சம் நிமிர்ந்தோ வளைந்தோ ஒவ்வொரு இனத்துக்கும் அகலத்திலும் நீளத்திலும் வேறுபடுகின்றன. பூக்கள் சிறு கூரான புல்லிகளுடனும் முள்வகைப் பூவடிச் சிற்றிலைகளுடனும் ஆரச் சீரொருமை வாய்ந்தனவாக உள்ளன; இவை ஒருபாலினம் அல்லது இருபாலினம் கொண்டமையலாம்]. இப்பேரினத்தின் இனங்கள் ஒருபாலினம் உள்ளதாகவோ அல்லது இருபாலினம் உள்ளதாகவோ அமையலாம். பழங்கள் குளிகை வடிவத்தில் அமைகின்றன. இவை எனப்படுகின்றன. முதிர்ந்ததும் இவை வெடிக்கின்றன. வெடிக்கும்போது இவை விதைகள் அமைந்த கலன்களை சிதறவிடுகின்றன. விதைக்கலனில் உள்ள விதைகள் 1-1.5 மிமீ விட்டமுள்ள வட்ட வடிவானவை. மிளிரும் வழுவழுப்பான விதையுறை உள்ளவை. பூக்குஞ்சங்கள் நட்டு 200 நாட்களில் அறுவடை செய்யப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு குஞ்சத்திலும் ஒரு கிராமுக்கு 2000 முதல் 3000 விதைகள் அமைகின்றன.
பன்றிக்களை , திரளாக அமரந்த் எனப்படுகிறது. பன்றிக்களை என்பது உலகெலாம் பரவிய ஆண்டுத் தாவரமாகவோ பருவத் தாவரமாகவோ அமைகிறது. சில பன்றிக்களை இனங்கள் கீரையாகவோ போலிக் கூலங்களாகவோ அழகு தாவரங்களாகவோ பயிரிடப்படுகின்றன. பெரும்பாலான பன்றிக்களை இனங்கள் கோடைப் பருவக் களைகளாக அமைகின்றன. கோடையில் அல்லது இலையுதிர் காலத்தில் பூனை மென்மயிர் போன்ற அடர் இதழ்கள் அமைந்த மஞ்சரிகள் பூக்கின்றன. பன்றிக்களை இனங்களின் பூக்களும் இலைகளும் தண்டும் கடல்நீலம் முதல் செஞ்சிவப்பு வரையிலான பல மிளிரும் வேறுபடுகின்றன, இவை கிடைநிலையில் 3 அடி முதல் வண்ணங்களில் 8 அடிவரை வளர்கின்றன. இதன் உருளையான நாரிழை கொண்ட சதைப்பற்றுள்ள தண்டு போலானது . காடிகள் அமைந்தது. முதிர்ந்ததும் அதில் சிற்றிலைகள் அமைகின்றன.
பன்றிக்களைப் பேரினத்தில் உள்ள இனங்கள் ஆண்டு அல்லது பருவச் செடிகளாக அமைகின்றன. பூக்கள் மூன்று முதல் ஐந்து புறவிதழ்களும் சூலகங்களும் கொண்டுள்ளன. ஆனால், இதன் குடும்பத்தில் 7 பொலன்மணி கட்டமைப்பு பெரும்பாலும் பரவலாக அமைகிறது. இப்பேரினத்தின் இனங்களில் குழல்கற்றைகள் ஒருமைய வலயங்களைப் பெற்றுள்ளதால் கரிம 4 ஒளிச்சேர்கை வழித்தடக் கரிம நிலைப்படுத்தலைக் கொண்டுள்ளன. இலைகள் முட்டை அல்லது நீள்வட்ட வடிவில் 6.5 செமீ முதல்15 செமீ நீளத்தில் ஈரிணை இலை வரிசையிலோ ஒன்றுவிட்ட இலை வரிசையிலோ அமைகின்றன. என்றாலும் இலைகள் விளிம்பு முழுவதும் சீராகவுள்ள எளிய இலைகளாகும்.
பன்றிக்களைகள் பேரின மட்டத்திலும் சில இனங்களிலும் கூட, பல்வகைமைப் புறவடிவப் பான்மைகளைக் கொண்டுள்ளன. இது அமரந்தேசியே குடும்படுத்தையும் அக்குடும்பம் காரோபில்லேல்சு தாவரப் பகுப்பையும் சேர்ந்தது. அமரந்தேசியே குடும்பம் தனித்தன்மையானது என்றாலும், ஏழு கண்டங்களிலும் பரவியுள்ள அமரந்த் பேரினத்தின் 75 இனங்கள் தமக்குள்ளே சில தனித்த பான்மைகளைக் கொண்டுள்ளன. இது இப்பேரினத்தின் வகைபாட்டியலைச் சிக்கலானதாக ஆக்குகிறது. வகைபாட்டு அறிஞர்கள் இப்பேரினம் வகைப்படுத்த அரியது எனவும் கலப்பினமான த்ன்மை கொண்டது எனவும் கருதுகின்றனர்.
அமரந்தசு பேரினத்தில் 75 இனங்கள் அமைகின்றன. இவற்றில் பத்து இனங்கள் இருபாலின வாகும்.ஐவை பத்தும் வட அமெரிக்காவைத் தாயகமாகக் கொண்டன. எஞ்சிய 65 இனங்கள் ஒருபாலின வாகும். இவை தாவரவகை இனப்பெருக்கம் உடையனவாகும். இவைனானைத்துக் கண்டங்களிலும் வெப்பத் தாழ்நிலங்களில் இருந்து இமயமலைக் குளிர்வரை எங்கும் பரவி வளர்கின்றன. இந்தப் பேரினத் தாவரங்கள் இதற்கு மிகவும் நெருங்கிய செலோசியா பேரினத்துடன் பல பான்மைகளையும் பயன்பாடுகளையும் பகிர்கின்றன.
இதற்கிடையில், பிரித்தானிய இராச்சியத்தின் கீழ் மும்பை நகரம் நாட்டின் வணிக மற்றும் வர்த்தக மையமாக வேகமாக வளர்ந்து வந்தது. வட இந்தியா மற்றும் மத்திய இந்தியாவைச் சேர்ந்த பல இசைக்கலைஞர்கள் மற்றும் பாடகர்கள், சுதேச மாநிலங்களின் ஆதரவு குறைந்த்ததால் நகரத்திற்கு குடிபெயரத் தொடங்கினர். கெர்கரும் தனது 16 வயதில் இவரது தாய் மற்றும் மாமாவுடன் மும்பைக்கு குடிபெயர்ந்தார். ஒரு பணக்கார உள்ளூர் தொழிலதிபரான சேத் விட்டல்தாசு துவாரகதாசு என்பவர், பாட்டியாலா மாநிலத்தின் அரசவையின் இசைக்கலைஞம், சித்தார் இசைக்கலைஞருமான பர்கத் உல்லா கான் என்பவரிடம் இவரை சேர்க்க உதவினார். கான், இரண்டு வருடங்களுக்கு இடைவிடாது இவருக்குக் கற்பித்தார். பின்னர், கான், மைசூர் மாநிலத்தில் நீதிமன்ற இசைக்கலைஞரானபோது, கெர்கர் பாஸ்கர்புவா பக்கலே மற்றும் ராம்கிருட்டிணபுவா வாசி ஆகியோரின் கீழ் சிறுது காலம் பயிற்சி பெற்றார்.
கோவாவின் வடக்கு கோவா போண்டா வட்டத்திலுள்ள சிறிய கிராமமான கெரி , ஒரு குடும்பத்தில் பிறந்தார், எட்டு வயதில் கெர்கரின் குடும்பம் கோலாப்பூருக்கு குடிபெயர்ந்தது. அங்கு இவர் கரானாபாடகர் அப்துல் கரீம் கான் என்பவரிடம் எட்டு மாதங்கள் படித்தார். பின்னர், கோவாவுக்குத் திரும்பிய இவர் இலம்கானுக்கு சென்று, பாடகர் ராம்கிருட்டிணபுவ வாசிடம் கரானாவை பயின்றார்.
இறுதியில் 1921 ஆம் ஆண்டு தொடங்கி ஜெய்ப்பூர் அட்ரௌலி கரானாவின் நிறுவனர் உஸ்தாத் அல்லாடியா கானுக்கு சீடராக முடிவடைந்து. பதினொரு ஆண்டுகள் தொடர்ந்து அவருக்கு கீழ் கடுமையாக பயிற்சி பெற்றார். 1930 ஆம் ஆண்டில் இவர் தொழில் ரீதியாக பாடத் தொடங்கினாலும், கான் உடல்நிலை சரியில்லாமல் இருந்தபோதிலும், 1946 இல் அவர் இறக்கும் வரை தொடர்ந்து கற்றுக்கொண்டேயிருந்தார்.
கேசர்பாய் கெர்கர் இவர் ஜெய்ப்பூர்-அட்ரௌலி கரானாவின் இந்துஸ்தானி பாடகராவார். கரானாவின் நிறுவனர் உஸ்தாத் அல்லாடியா கானிடம் தனது பதினாறாவது வயதில் சீடராக சேர்ந்தார். பின்னர், இவர் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில் மிகவும் பிரபலமான காயல் பாடகர்களில் ஒருவரானார்.
கேரி ஒரு சிறிய கிராமத்தில் பிறந்தார் இருந்து ஒரு குடும்பத்தில் போண்டா தாலுகா இன் , சென்றார் எட்டு கேர்க்கர் வயதில், கோலாப்பூர் அவள் எட்டு மாத படித்தார், . கோவாவுக்குத் திரும்பியதும், அவர் லம்கானுக்கு விஜயம் செய்தபோது, பாடகர் ராம்கிருட்டிணபுவ வாசி என்பவரிடம் படித்தார்.
1953 ஆம் ஆண்டில் அவருக்கு சங்கீத நாடக அகாதமி விருதும், 1969 ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவின் குடிமகன்களின் மூன்றாவது மிக உயர்ந்த பத்ம பூசண் விருதினைப் பெற்றார்.
டைக்ரிசு ஆற்றின் முக்கிய துணை ஆறான தியாலா ஆறானது மாகாணத்தின் பெரும்பகுதியில் பாய்கிறது. இரண்டு முக்கிய நீர் ஆதாரங்கள் அருகாமையில் இருப்பதால், தியாலாவின் முக்கிய தொழிலாக வேளாண்மை உள்ளது. இங்கு முதன்மையாக பேரீச்சையானது பெரிய தோப்புகளாக வளர்க்கப்படுகிறது. மேலும் மத்திய கிழக்கில் மிகப்பெரிய அளவில் ஆலிவ் தோப்புகளைக் கொண்டுள்ள பகுதியாகவும் இம்மாகாணம் உள்ளது. மேலும் இது மத்திய கிழக்கில் ஆரஞ்சு தலைநகராகவும் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஹம்ரின் மலைகள் மாகாணம் வழியாக செல்கின்றது.
தியாலா மாகாணமானது பாக்தாத்தின் வடகிழக்கில் ஈரானிய எல்லை வரை நீண்டுள்ளது. இதன் தலைநகரம் பாக்பா நகரமாகும். இது 17,685 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது.
அட்டகா கான் இறந்த பிறகு, இவரது கல்லறை முகலாய பேரரசர் அக்பரின் அறிவுறுத்தலின் பேரில், 1566-67 இல் இவரது வளர்ப்பு சகோதரர் மிர்சா அஜீஸ் கோகாவால் கட்டப்பட்டது. இது நிஜாமுதீனின் வடக்கு விளிம்பில் அமைந்துள்ளது. இது 13 ஆம் நூற்றாண்டின் சூஃபி துறவி நிஜாமுதீன் ஆலியாவின் தர்காவுக்கு மிகவும் பிரபலமானது. அதன் கட்டிடக் கலைஞர் புகாராவைச் சேர்ந்த உஸ்தாப் குடா குலி மற்றும் காலிகிராஃபர் பாகி முஹம்மது ஆகியோர், வெள்ளை பளிங்கு அடுக்குகளில் குர்ஆனிய வசனங்களைச் சேர்த்தனர். சிவப்பு மணற்கல் வெளிப்புறச் சுவர்களில் பதிக்கப்பட்டிருந்து. இது இவரது மரண முறையைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருந்தது. இது இவரை ஒரு தியாகியாக கருதப்பட்டது என முகலாய வரலாற்றாசிரியர் அபுல் பாஸா கூறுகிரார் . கல்லறையின் தெற்கு வாசலில் ஒரு கல்வெட்டு 974 இல் முடிக்கப்பட்டதாகக் குறிப்பிடுகிறது. பூல்-பூலையன் என்று பிரபலமாக அழைக்கப்படும் இந்த கல்லறை, உள்ளே ஒரு சிக்கலான புதிர்வழிகளுடன் குதுப் மினாரின் வடக்கே அமைந்துள்ள லால் கோட்டின் கோபுரங்களில் நிற்கிறது.
1561, நவம்பர் மாதம் அக்பரின் விருப்பமான தளபதியான அட்டகா கான், முனிம் கானுக்கு பதிலாக பிரதம அமைச்சராக நியமிக்கப்பட்டார். இவரது நியமனம் அட்டா கானின் தாயார் மகாம் அங்காவை அதிருப்தியடையச் செய்தது. 1562 மே 16 ஆக்ரா கோட்டையில் பார்வையாளர்களின் மண்டபமான திவான்-இ-ஆமில் அமர்ந்திருந்த இவரை ஆதாம் கான் ஒரு கூட்டத்துடன் வந்து கொலை செய்தார். இந்தக் கொலையைக் கேள்விப்பட்டு கோபமடைந்த அக்பர், ஆதாம் கானை கோட்டையின் கோபுரங்களிலிருந்து தள்ளி கொல்ல உத்தரவிட்டார். இந்த முயற்சி ஆதாம் கானின் கால்களை மட்டுமே உடைத்தது, எனவே இன்னும் கோபமடைந்த பேரரசர் இவரை மீண்டும் கீழே தள்ளும்படி உத்தரவிட்டார். இரண்டாவது முயற்சி ஆதாம் கானை உடனடியாகக் கொன்றது. அட்டா கான் இறந்ததை அறிந்த மகாம் அங்கா மனப்பிறழ்ச்சிக் கொண்டு நாற்பது நாளில் இறந்து போனார்.
கசினியைச் சேர்ந்த ஒரு எளிமையான விவசாயி மிர் யர் முகம்மதுவின் மகன் சம்சுதீன், கம்ரான் மிர்சாவின் இராணுவத்தில் ஒரு சிப்பாயாக வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். ஒரு சமயம் இவர் உமாயூனை கங்கையில் மூழ்கவிடாமல் காப்பாற்றினார். அதற்கு வெகுமதியாக, உயுமாயூன் இவரை தனது தனிப்பட்டப் பணிக்கு அழைத்துச் சென்றார். இவரது மனைவி அக்பரின் வளர்ப்புத் தாய்மார்களில் ஒருவரானார். அவர் வளர்ப்பு தாய் என்றும் அவரது கணவர் சம்சுதீன் வளர்ப்பு தந்தை என்றும் நியமிக்கப்பட்டார். இவர் கான் பட்டத்தையும் பெற்றார். அஜீஸ் அக்பரின் வளர்ப்பு அல்லது பால்-சகோதரர் ஆனார்.
கான்-இ-கலன் சம்சுத்-தின் முகம்மது கான் அட்டா கான் என்றும் அழைக்கப்படும் சம்சுதீன் முகம்மது அட்டா கான் அரசவையில் ஆலோசகர் அல்லது அமைச்சர் பதவி உட்பட பல முக்கியமான பதவிகளை வகித்துள்ளார். 1561 நவம்பரில் இவர் ஆலோசகராக நியமிக்கப்பட்டார். அட்டகா கான் அக்பரின் பிரியமான செவிலியர்களில் ஒருவரான ஜிஜி அங்காவின் கணவர் ஆவார். 1562 இல் 1562 மே 16 ஆக்ரா கோட்டையில் பார்வையாளர்களின் மண்டபமான திவான்-இ-ஆமில் அமர்ந்திருந்த இவர் ஆதாம் கானால் கொலை செய்யப்பட்டார்.
இதன் மையத்தில் தனியார் சமையல் அறைகள் கூடிய அமைப்பு கண்டறியப்பட்டுள்ளது. குண்டசி நகரத்தின் வடக்கு மற்றும் மேற்குச் சுவர் பகுதிகளில் செவ்வக வடிவிலான குடியிருப்புக் கட்டிடங்கள் இருந்தது. கட்டிடங்களின் அடித்தளம் கற்களாலும், சுவர்கள் சுடப்படாத களிமண் செங்கற்களாலும் அமைக்கபட்டிருந்தது. இதன் செங்கல் அளவுகள் அரப்பா காலத்து போன்று உள்ளது. படகுகளிலிருந்து கரைக்கு பொருட்களை ஏற்றவு; இறக்கவும், கடற்கரையில் மேடை போன்ற அமைப்பு அமைப்பு அகழாய்வில் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளது.
ஓவியங்களுடன் கூடிய மட்பாண்டங்கள் குண்டசி தொல்லியல் களத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. உருளை வடிவிலான இரண்டு கல் நங்கூரங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது செப்புப் புதையல் கொண்ட ஒரு சிறு மட்பாண்டம், செப்பு கை வளையல்கள், இரண்டு விரல் மோதிரங்கள், சோப்புக்கல்லால் செய்யப்பட்ட ஆயிரக்கணக்கான மணிகள் சுடுமண் பொம்மை வண்டிகள், எலும்புகளால் செய்யப்பட்ட கருவிகள், அளவீட்டுக் எடைக் கருவிகள், காதணிகள் கண்டுபிடிகக்ப்பட்டுள்ளது.
குண்டசி 2 எக்டேர் பரப்பும், சுற்றுச் சுவருடன் கூடிய நகரமாகவும், சுற்றுச் சுவர் இல்லாத நகர்புறமாக இருந்துள்ளது. சுவரின் மேற்குப் பகுதியில் நீண்ட கல் தளம் பரவப்பட்டிருந்தது. இவ்வமைப்பு பொருட்கள் சேமிக்கும் கிட்டங்கியாகவும், தொழிற்சாலையாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
குண்டசி தொல்லியல் களத்தின் அகழாய்வுகளில் முதிர் அரப்பா மற்றும் பிந்தைய அரப்பா காலத்திற்குரிய தொல்பொருட்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளது. இத்தொல்லியல் களம் மீன்பிடி துறைமுகமாகவும் மற்றும் உற்பத்தி மையமாகவும் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது.
குண்டசி இந்தியாவின் குஜராத் மாநிலத்தின் கடற்கரை கிராமமும், சிந்துவெளி நாகரிக காலத்திய தொல்லியல் களமும் ஆகும். குண்டசி தொல்லியல் களம் மோர் மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடமான மோர்பி நகரத்திலிருந்து 30 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது.
குண்டசி நகரத்தின் இரட்டைச் சுவர்கள் 20 மீட்டர் இடைவெளியில் பாதை செல்லுமாறு பாறைக் கற்களாலும், களிமண்ணாலும் கட்டப்பட்டுள்ளது. நகரத்தின் தென்மேற்கு மூலையில் ஒரு கோபுரமும், கிழக்கு திசை நுழைவாயிலில் வாயிற் காவலர்களின் அறையும் கட்டப்பட்டுள்ளது.
செனோபோடியம் கினோவா ஓர் இருவித்திலை ஆண்டுத் தாவரமாகும். இது வழக்கமாக ஒரு மீ முதல் இரு மீ உயரம் வரை வளர்கிறது. இது இயல்பாக ஒன்று விட்டு ஒன்றாக அமைந்தஅகன்ற தூள்பூத்த மயிர்க்கால்கள் உள்ள இலைமடல்கள் கொண்டதாகும். ளையுடனோ இல்லாமலோ. பயிரிடும்வகையைப் பொறுத்து இதன் நடுத்தண்டு கிளையுடனோ இல்லாமலோ அமையலாம். தண்டின் நிறம் பச்சை, சிவப்பு, ஊதா நிறங்களில் இமைகிறது. பூ மஞ்சரி தாவர மேல்நுனியிலோ இலைக் கக்கத்திலோ அமைகிறது. ஒவ்வொரு மஞ்சரியிலும் நடுவச்சு ஒன்று அமையும். இதில் இருந்து அமரந்து வடிவத்தில் இரண்டாம் அச்சு அமையலாம் அல்லது குஞ்ச வடிவத்தில் மூன்றாம் அச்சும் உருவாகலாம். -. இதன் பழத்தில் 2 மிமீ விட்டமுள்ள விதைகள் வெள்ளை, சிவப்பு, கருப்பு நிறங்களில் பயிரிடும்வகையைப் பொறுத்து அமைகின்றன].
கினோவா நாயுருவி குடும்பத்தில் உள்ள ஒரு பூக்கும் தாவரமாகும். கினோவா புல்வகைத் தாவரமன்று; இது ஒரு போலி கூலவகையாகும். இது புதினா, நாயுருவி வகைத் தாவரங்களோடு உறவுடையதாகும். இது, அதன் உண்ணக்கூடிய விதைகளுக்காகப் பயிரிடப்படும் ஆண்டுச் செடிவகையாகும்; இந்த விதைகளில் மற்ற கூலங்களை விட கூடுதலான புரதமும் நார்ப்பொருளும் பி உயிர்ச்சத்துகளும் கனிமச் சத்துகளும் உள்ளன. வடமேற்குத் தென் அமெரிக்காவில் ஆண்டிசு மலைத் தொடரில் தோன்றியுள்ளது. இது முன்பு கால்நடைத் தீவனமாக 5200–7000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே பயன்பட்டுள்ளது. இது 3000-4000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தான் மாந்தரின் உணவாக பொலீவியாவில் உள்ள பெரு படுகையின் தித்திகாக்கா ஏரியில் பயன்பட்டுள்ளது.
இன்று, ஆண்டியன் பகுதி கினோவா பயிர் விளைச்சல் பெரும்பாலும் சிறிய பண்ணைகளாலும் கழகங்களாலும் செய்யப்படுகிறது. கினோவா பயிர்விளைச்சல் கென்யா, இந்தியா, ஐக்கிய அமெரிக்கா, மேலும் பல ஐரோப்பிய நாடுகள் உட்பட 70 நாடுகளில் செய்யப்படுகிறது. வட அமெரிக்கா, ஐரோப்பா, ஆஸ்திரேலியா ஆகிய நாடுகளில் கினோவா நுகர்வு கூடியுள்ளதால், கினோவா விலை 2006 இல் இருந்து 2013 க்குள் மும்மடங்கு ஏறியுள்ளது.
செனோபோடியம் கினோவா அதன் காட்டுவகையில் இருந்து அல்லது களைப்பயிரில் இருந்து பெரூவிய ஆண்டியப் பகுதியில் வீட்டினமாக்கப் பட்டுள்ளதாக நம்பப்படுகிறது. இது பயிரிடப்படும் பகுதியிலேயே பயிரிடாத (செனோபோடியம் கினோவா வகையான மெலனோசுபெர்மம் வளர்கிறது; இவை முந்தைய காட்டுவகையில் இருந்தோ பயிரிடும்வகையில் இருந்தோ தோன்றியிருக்கலாம்.
கினோவாவில் 13% நீரும் 64% மாவுப்பொருளும் 14% புரதமும் 6% கொழுப்பும் உள்ளது. 100 கிராம் அளவு பச்சைக் கினோவாவில் 20% அல்லது அதற்கும் கூடுதலான அளவு புரதமும் நார்ப்பொருளும் பல பி உயிர்ச்சத்துகளும் 46% இலைச்சத்தும் கனிமச்சத்தும் மகனீசியமும் பாசுவரமும் மாங்கனீசும் அமைகின்றன.
சர் கட்டமஞ்சி இராமலிங்க ரெட்டி சர் சி. ஆர். ரெட்டி எனவும் பிரபலமாக அறியப்படும் இவர் ஒரு கல்வியாளரும் அரசியல் சிந்தனையாளரும், கட்டுரையாளரும் பொருளாதார கவிஞரும் மற்றும் இலக்கிய விமர்சகருமாவார். இவர் பிராமணரல்லாத இயக்கத்தில் தீவிரமாக இருந்துள்ளார். மேலும் இவர் பிராமணரல்லாத சமூகங்களை ஒன்றிணைக்கும் இயக்கத்திலும் சேர்ந்தார். இவர் தனது படைப்புகளை தெலுங்கு மற்றும் ஆங்கிலத்தில் எழுதியுள்ளார். இவை இந்திய பாரம்பரியத்தின் மீதான இவரது ஆழ்ந்த அன்பையும் இந்த நூல்களில் இவர் கற்றதையும், அத்துடன் இவரது கண்ணோட்டத்தின் நவீனத்துவத்தையும் வெளிப்படுத்துகின்றன.
ரெட்டி இந்தியாவில் கல்விக் கொள்கையை வடிவமைப்பதில் முக்கிய பங்கு வகித்த கல்வியாளராவார். நாட்டிற்கு இவர் செய்த சேவையை கௌரவிக்கும் விதமாக பிரித்தன் நைட்ஹூட் என்ற விருதை பெற்றவரும் ஆவார்.
நகார்கர் ஏப்ரல் 2, 1942 அன்று பம்பாயில் ஒரு நடுத்தர வர்க்க மராத்தியக் குடும்பத்தில் பிறந்தார். சுலோச்சனா மற்றும் கமல்காந்த் நாகர்கரின் இரு மகன்களில் இவர் இளையவர் ஆவார். அவரது தாத்தா, பி.பி.நாகர்கர், ஒரு பிரம்ம சமாஜத்தைச் சார்ந்தவராக இருந்தார். மேலும் 1893 ஆம் ஆண்டில் சிகாகோவில் நடந்த உலக சமயங்களின் நாடாளுமன்றத்தில் கலந்து கொண்டார். புனேவில் உள்ள பெர்குசன் கல்லூரி மற்றும் மும்பையில் உள்ள கல்லூரியில் படித்தார் . 1964 இல் இளங்கலைப் பட்டமும், 1967 இல் ஆங்கில இலக்கியத்தில் முதுகலைப் பட்டமும் பெற்றார். அதன்பிறகு, விளம்பர நகல் எழுத்தாளராக 15 ஆண்டுகள் பணியாற்றினார்.
இவரது குறிப்பிடத்தக்க படைப்புகள் சாத் சக்கம் ட்ரெச்சாலிஸ் , ராவண் மற்றும் எட்டி ஆகியவை ஆகும். குக்கோல்ட் என்றழைக்கப்படும் அவரது நூல் 2001 ஆம் ஆண்டுக்கான ஆங்கிலத்திற்கான சாகித்ய அகாதெமி விருதினைப் பெற்றுள்ளது. இவரது ஆங்கிலப் புதினங்கள் ஜெர்மன் மொழியிலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன. 2012 ஆம் ஆண்டு செருமனியின் கூட்டாட்சிக் குடியரசு தகுதிமிகு தர மனிதருக்கான விருதினை வழங்கியது.
தொழிலதிபர் ஆனந்த் மேத்தாவின் சகோதரியான துளசி வட்சலை அவர் திருமணம் செய்து கொண்டார். விநாயக சதுர்த்தி திருவிழா கொண்டாட்டத்தின் போது நண்பர் ஒருவருடன் இருக்கும் போது மூளை ரத்தக்கசிவு ஏற்பட்டதால், நாகர்கர், 2019 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 2 ஆம் நாள் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டார். இவர் இரண்டு நாட்கள் கோமாவில் இருந்தார். 2019 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 5 அன்று இறந்தார்.
கிரண் நகார்கர் ஒரு இந்திய நாவலாசிரியரும், நாடக ஆசிரியரும் மற்றும் திரைக்கதை எழுத்தாளரும் ஆவார். இந்திய ஊடகங்களில் புகழ்பெற்ற நாடக மற்றும் திரைப்பட விமர்சகருமான நாகர்கர் காலனித்துவத்திற்கு பிந்தைய இந்தியாவின் மிக முக்கியமான எழுத்தாளர்களில் ஒருவர் ஆவார்.
சில நாட்களுக்குப் பிறகு, ஒரு நாள் அருகிலுள்ள கரிப்புழா சிற்றாரின் கடத்துக்காரன் மாலை நேரத்தில் தனது வேலையை முடித்துக்கொண்டிருந்த நேரத்தில், ஒரு முதிய பெண்மணி தன்னை மறு கரைக்கு அழைத்துச் செல்ல உதவுமாறு கேட்டுக்கொண்டார். துணையின்றி வந்துள்ள இந்த பெண்ணுக்கு உதவுவது தனது கடமை என்று அவர் உணர்ந்தார், எனவே அந்த பெண் செல்ல வேண்டிய இடமான செட்டிகுளங்கராவுக்கு அவருடன் செல்ல முடிவு செய்து புறப்பட்டார். செல்லும் வழியில், அவர்கள் ஒரு மரத்தின் அடியில் ஓய்வெடுத்தனர் , கடதுகரன் அருகிலுள்ள வண்ணான் வீட்டிலிருந்து அவர்களுக்கு உணவைக் கொண்டு வந்தார். சற்று நேரத்தில் அவர் தூங்கிவிட்டார், அதிகாலையில் அவர் எழுந்து பார்த்தபோது, அந்த பெண் மறைந்துவிட்டார். (இந்த படகோட்டி ஒரு கிறிஸ்தவர் என்றும், தேவிக்கு கரிப்புழ தோடு வழியாக செல்ல உதவியதற்காக, இவரது சந்ததியினருக்கு வெடி வைக்கும் வேலை ஒப்படைக்கப்பட்டது. இந்த மர்மமான நிகழ்வு குறித்து அவர் செட்டிகுலங்கரா மக்களிடம் கூறினார், தேவி செட்டிகுளங்கராவை அடைந்துவிட்டதாக மக்கள் உணர்ந்தனர்.
அடுத்த நாள், தற்போதைய கோயிலுக்கு அருகிலுள்ள இல்லம் (மத்திய கேரளாத்தில் பிராமணர்களில் ஒரு சமூகம் வசிக்கும் ஒரு பாரம்பரிய வீடு) என்ற வீட்டின் கூரையின் வருடாந்திர பராமரிப்பு பணிகள் நடந்து கொண்டிருந்தன. வீட்டுப் பராமரிப்பு பணியில் ஈடுபட்டவர்களுக்கு வீட்டைச் சேர்ந்த அந்தர்ஜனம் என்னும் பெண்மணி தொழிலாளர்களுக்கு காஞ்சி முத்திராபுழுக்கு (வேகவைத்த கொள்ளு மற்றும் துருவிய தேங்காய் போன்றவை கொண்ட ஒரு உள்ளூர் சிறப்பு உணவு) மற்றும் ஆஸ்திராம் ( வெவ்வேறு உள்ளூர் காய்கறிகளின் கலவையால் செய்யப்பட்ட ஒரு துணை உணவு) ஆகியவற்றை தொழிலாளர்கள் உண்டனர். அவர்கள் உண்ணும்போது ஒரு வித்தியாசமான ஒரு வயதான பெண் உணவு உண்ணும்போது அவர்களுடன் சேர்ந்து கொண்டார். உண்டு முடிந்தவுடன், வயதான பெண்மணி வீட்டின் மேற்குப் பகுதிக்குச் சென்று, மெல்லிய காற்றில் பிரகாசமான ஒளியுடன் மறைந்தார். இதைக் கண்ட, அந்தர்ஜனம் மயக்கமடைந்தார். பின்னர் அவர் பார்த்ததை அங்குள்ளவர்களிடம் கூறினார்.
திருவிதாங்கூர் தேவஸ்வம் வாரியத்தின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள கோயில்களில் வருவாய் அடிப்படையில் இது இரண்டாவது பெரிய கோயிலாகும். இது சபரிமலைக்கு அடுத்தபடியாக இரண்டாவது இடத்தில் உள்ளது. இந்த கோயிலுக்கு ஆண்டுக்கு பல கோடி ரூபாய் வருவாய் இருப்பதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 2009 ஆம் ஆண்டில் இக்கோயிலானது "சாந்தத்தம்" என்ற ஒற்றை வகை பிரசாதத்திலிருந்து மட்டும் சுமார் 1.7 கோடி ரூபாய் ஈட்டியது. பகவதிக்கு வழங்கப்படும் நெல்லில் ஒரு முக்கிய பகுதியானது சபரிமலையில் அப்பம் மற்றும் அரவண பிரசாதம் தயாரிக்க பயன்படுகிறது. இந்தக் கோவிலில் இருந்து கிடைக்கும் வருமானமானது திருவிதாங்கூர் தேவஸ்வம் வாரியத்தின் கீழ் உள்ள பல்வேறு கோவில்களில் தினசரி சடங்குகள் மற்றும் பூஜைகளை நடத்துவதற்கு உதவியாக உள்ளது.
செட்டிகுளங்கர ஸ்ரீ பகவதி கோயில் என்பது கேரளத்தின் புகழ்பெற்ற இந்து கோவில்களில் ஒன்றாகும். இதன் பிரதான தெய்வம் பத்ரகாளி ஆவார். இந்தக் கோயில் இந்தியாவின் கேரள மாநிலம் ஆலப்புழா மாவட்டத்தின் மவேலிகாரா தாலுகாவில் செட்டிகுளங்கராவில் அமைந்துள்ளது. இந்த கோயில் மாவேலிக்கராவிற்கு மேற்கே 4 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், காயம்குளத்திற்கு வடக்கே 7 கி.மீ தொலைவில் மாநில நெடுஞ்சாலை எண் 6 இல் உள்ளது.
செட்டிகுளங்கர தேவி கோவிலில் முக்கிய பிரசாதங்களான குத்திராமூட்டில் கஞ்சி மற்றும் தெரம்மூட்டில் கஞ்சி ஆகியவை புவிசார் குறியீடு வழங்கப்பட்டுள்ளன. கோயிலுடன் தொடர்புடைய மற்ற பத்து பெயர்கள் வர்த்தக முத்திரை மற்றும் காப்புரிமையின் கீழ் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. இதில் செட்டிகுளங்கர அம்மா, செட்டிகுளங்கரா கும்ப பாரணி, செட்டிகுளங்கர கெட்டுகழசா, குத்தியோட்டம், மற்றும் சூரல்முரியல் ஆகியவை அடங்கும்.
சேட்டிகுளங்கர அம்மன் கொடுங்கல்லூர் அம்மனின் தங்கை என்பதும் நம்பப்படுகிறது. இத்தெய்வமானது ஒனட்டுகார இல் உள்ள அனைத்து மக்களின் நலனுக்காக இந்த இடத்திற்கு கொண்டு வரப்பட்டது. மேலும் தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த சில செட்டியார் குடும்பங்கள் செட்டிகுளங்கரா என்ற பெயருடன் தொடர்புடையவை என்றும் அது கூறுகிறது.
இக்கோயிலின் தாந்த்ரீக உரிமையானது அம்புலபுழாவில் உள்ள தாராவாடு மற்றும் பிளாக்குடி இல்லத்துக்கு சேர்ந்தது. கேரளாவின் பண்டைய தாந்திரிக குடும்பங்களில் பிளாக்குடியும் ஒன்றாகும். தற்போதைய கோயில் தாந்த்ரிக் பொறுப்பாளராக பிளக்குடி உன்னிகிருஷ்ணன் நம்பூரி உள்ளார்.
அண்மையில் யுனெஸ்கோ இக்கோயிலையும், இதன் சடங்கு வழக்கங்கள் பற்றிய விவரங்களை சேகரித்தது. இந்த கோயில் யுனெஸ்கோவின் உலக பாரம்பரிய பட்டியலில் சேர்க்க தகுதியுள்ளதா என்பதை ஆராயும்.
கோயிலுக்கு அருகில் பல உபதேவதைகள் உள்ளனர். மேலும் ஜோதிடர்களின் தேவ பிரஷ்ணத்தின் படி ஒரு சில பிரதிட்டைகளானது சமீபத்தில் புதுப்பிக்கப்பட்டன அல்லது சேர்க்கப்பட்டன.
அதே நாளில், தேவி தான் வந்திருப்பதை கிராமத் தலைவர்களுக்கு காட்டினார். அவர்கள் பிரபல சோதிடர்களை அணுகினர், பாகவதி செட்டிகுளங்கராவை அடைந்திருப்பது உறுதி செய்யப்பட்டது.
பாகிஸ்தானின் முர்ரேயில் ஒரு துண்ட் அப்பாஸி குடும்பத்தில் அப்பாஸி பிறந்தார். அவர் 1981 இல் இறந்த, முஹம்மது சஜாவால் அப்பாஸியின் இளைய மகன் ஆவார். அவர் அழகான முர்ரே குன்றுகளைச் சேர்ந்த அப்பாஸிஸின் குலத்தைச் சேர்ந்தவர் ஆவார். அவர் தனது ஆரம்பக் கல்வியை தனது சொந்த கிராமத்தில் பெற்றார். அப்பாஸி மெட்ரிகுலேஷன் கல்வி அல்லது தனது அடிப்படைக் கல்வியை, ராவல்பிண்டியின் சர் சையது பள்ளியில் முடித்தார். பின்னர் அவர் அரசு கல்லூரியான அஸ்கர் மாலில் சேர்ந்தார். அங்கு அவர் இடைநிலை மற்றும் இளங்கலை கல்வியை முடித்தார். குவெட்டாவின் பலூசிஸ்தான் பல்கலைக்கழகத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார். லண்டன் பல்கலைக்கழகத்தின் கோல்ட்ஸ்மித் கல்லூரியில் மற்றொரு முதுகலைப் பட்டத்தையும் பெற்றார். அவரது ஆராய்ச்சி ஆய்வறிக்கை குழந்தைத் தொழிலாளர் பற்றியது ஆகும். இன்று, அன்சார் அப்பாஸி சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி பாகிஸ்தானில் பத்திரிகைத் துறையில் ஒரு முக்கிய பங்களிப்பாளராக இருக்கிறார். அவர் நீண்ட காலமாக ஆங்கில செய்தித்தாள்களுக்காக எழுதி வருகிறார்.
பாக்கிஸ்தானின் மிக முக்கியமான பத்திரிகையாளர்களில் ஒருவராக உள்ள அப்பாஸி, பொதுவாக சமூக பழமைவாத மற்றும் தேசியவாத கருத்துக்களைக் கொண்டுள்ளார். மலாலா யூசுப்சாய், அஹ்மதியா இயக்கம் உள்ளிட்ட தாராளவாத ஆர்வலர்களை அவர் விமர்சித்துள்ளார். இந்திய சேனல்களை தடை செய்ய வேண்டும் என்றும், பாகிஸ்தான் நாடகங்கள் மற்றும் திரைப்படங்களில் கலாச்சார ரீதியாக தீங்கு விளைவிக்கும் உள்ளடக்கம் குறித்து கடுமையான சோதனைகளை அவர் கோரியுள்ளார். தி ஹஃபிங்டன் போஸ்ட்டின் கூற்றுப்படி, அப்பாஸி மரபுவழி மதக் கருத்துக்களையும் கடுமையான அமெரிக்க எதிர்ப்பு கருத்துக்களையும் வைத்திருக்கிறார்.
அன்சார் அப்பாஸி , ஜூன் 12, 1965இல் பிறந்த ஒரு பாகிஸ்தான் வலதுசாரி வர்ணனையாளர் மற்றும் தி நியூஸ் இன்டர்நேஷனலுடன் தொடர்புடைய கட்டுரையாளர் ஆவார்.