polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ஆம்ஸ்ட்ராங் 1879 ஆம் ஆண்டில் விக்டோரியன் நகரமான கினெட்டனில் பிறந்தார். ஜான் மற்றும் இவரது மனைவி அமெலியா ஆகியோரின் மூத்த மகனாகப் பிறந்தார்.ஜான் ஒரு ஆங்கிலிகன் ; அமெலியா ஒரு கத்தோலிக்கராக இருந்தார் . ஆம்ஸ்ட்ராங் குடும்பம் 1880 ஆம் ஆண்டில் மெல்போர்னுக்கு குடிபெயர்ந்தது. விக்டோரியாவின் எமரால்டு ஹில்லின் உள் புறநகரில் குடியேறியது. 1888 ஆம் ஆண்டில் விக்டோரியாவின் வடக்கு கால்பீல்டில் உள்ள "அரா க்ளென்" என்ற பரம்பரை வீட்டிற்குச் சென்றனர்.
மெல்போர்னில் உள்ள தனியார் பள்ளிகளின் குழுவான பள்ளிகள் சங்கத்தின் உறுப்பினரான கம்லோடன் பள்ளியில் ஆம்ஸ்ட்ராங் பயின்றார். 1893 ஆம் ஆண்டில் , இவர் பள்ளி லெவன் அணியில் இடம் பெற்றார். ஆம்ஸ்ட்ராங் அருகிலுள்ள கால்பீல்ட் துடுப்பாட்ட சங்கத்தில் சேர்ந்தார் மற்றும் 15 வயதில் சங்கத்தின் மூத்தார் அணியில் விளையாடினார்.
பெட்ரோலியத் துறையின் வருவாய் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் பாதிக்கும் மேலானது. தனிநபர் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி அதிகமாக உள்ளது, மேலும் வெளிநாட்டு முதலீட்டிலிருந்து கணிசமான வருமானம் உள்நாட்டு உற்பத்தியில் இருந்து வருமானத்தை அளிக்கிறது. அரசாங்கம் அனைத்து மருத்துவ சேவைகளையும் வழங்குகிறது மற்றும் உணவு மற்றும் வீட்டுவசதிக்கு மானியம் வழங்குகிறது. எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயுவிலிருந்து பொருளாதாரத்தை பல்வகைப்படுத்தும் அதன் அடிப்படைக் கொள்கையில் அரசாங்கம் முன்னேற்றம் காட்டியுள்ளது.
புருனேயின் சமுதாயத்தை சீர்குலைக்கக்கூடும் என்ற கவலையில் வெளிநாட்டு தொழிலாளர்கள் குடியேறுவதை அரசாங்கம் கட்டுப்படுத்துகிறது. வெளிநாட்டினருக்கான பணி அனுமதி குறுகிய காலத்திற்கு மட்டுமே வழங்கப்படுகிறது மற்றும் தொடர்ந்து புதுப்பிக்கப்பட வேண்டும். இந்த கட்டுப்பாடுகள் இருந்தபோதிலும், வெளிநாட்டினர் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் இங்கு பணிபுரிய வருகின்றனர். அரசாங்கம் 1999 இல் மொத்தம் 122,800 பணியாளர்களைப் பதிவுசெய்தது, வேலையின்மை விகிதம் 5.5% ஆகும்.
உலக பொருளாதாரத்தில் சீராக அதிகரித்த ஒருங்கிணைப்பு உள் சமூக ஒத்திசைவைக் குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்தும் என்று புருனேயின் தலைவர்கள் கவலை கொண்டுள்ளனர் இருப்பினும் 2000 தலைமையாக இருப்பதன் மூலம் ஒரு முக்கிய நாடாக மாறுவதற்கான நடவடிக்கைகளை அது எடுத்துள்ளது. இரண்டாம் பாதியில் எண்ணெய் விலை அதிகமாக இருந்ததால் 1999 இல் வளர்ச்சி 2.5% என மதிப்பிடப்பட்டது.
கிட்டத்தட்ட அனைத்து ஏற்றுமதிகளுக்கும் எண்ணெய் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு மட்டுமே அடங்கும். பெட்ரோலியம் தவிர வேறு சில தயாரிப்புகள் மட்டுமே உள்நாட்டில் உற்பத்தி செய்யப்படுவதால், பலவகையான பொருட்களை இறக்குமதி செய்யப்படுகிறது. புருனே புள்ளிவிவரங்கள் சிங்கப்பூரை இறக்குமதியின் மிகப்பெரிய புள்ளியாகக் காட்டுகின்றன. இது 1997 இல் 25% இறக்குமதி ஆகும்.
புருனேயின் பொருளாதாரம் என்பது சிறியது மற்றும் செழிப்பானது. இது வெளிநாட்டு மற்றும் உள்நாட்டு தொழில் முனைவோர், அரசாங்க ஒழுங்குமுறை மற்றும் பொதுநல நடவடிக்கைகள் மற்றும் கிராம மரபுகளின் கலவையாகும். கச்சா எண்ணெய் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு ஏற்றுமதியால் இது முற்றிலும் ஆதரிக்கப்படுகிறது.
தென்கிழக்கு ஆசியாவில் மூன்றாவது பெரிய எண்ணெய் உற்பத்தியாளராக புருனே உள்ளது, சராசரியாக ஒருநாளைக்கு 180000 பீப்பாய்கள் உற்ப்பத்திச் செய்கிறது. இது உலகில் திரவ இயற்கை எரிவாயுவை உற்பத்தி செய்யும் நாடுகளில் ஒன்பதாவது இடத்தில் உள்ளது.
ஆர்தர் லிண்ட்சே ஹாசெட் விக்டோரியா மற்றும் ஆஸ்திரேலியா அணிக்காக விளையாடிய ஒரு முன்னாள் துடுப்பாட்ட வீரர் ஆவார். பள்ளி அளவிலான துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் சிறப்பாக விளையாடிய இவர் முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் நிரந்தரமான இடத்தினைப் பெறுவதற்கு சில காலங்கள் ஆனது. அதிக ஓட்டங்களை எடுப்பதற்கு திணறினார்.1938 ஆம் ஆண்டு இங்கிலாந்து சுற்றுப்பயணத்திற்கு தேர்வு செய்யப்படுவதற்கு முன்பாக இவர் ஒரு முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் மட்டுமே விளையாடியிருந்தார்.தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளிலும் சிறப்பான ஆட்டத்தினை வெளிப்படுத்த தவறினார். இருந்த போதிலும் இங்கிலாந்துத் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான நான்காவது ஆசஷ் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் வெற்றி பெறுவதற்கு இவர் உதவினார்.
வொர்செஸ்டர்ஷைர், ஆக்ஸ்போர்டு பல்கலைக்கழகம், லீசெஸ்டர்ஷைர் மற்றும் கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகங்களுக்கு எதிராக முறையே 43, 146, 148 மற்றும் ஆட்டமிழக்காமல் 220 ஓட்டங்களை எடுத்தார். இதனால் இவர் சுற்றுப் பயணத்திற்குத் தேர்வு செய்யப்படுவோமா என்பதில் இவருக்கு சந்தேகம் இருந்தது. மேரிலேபோன் துடுப்பாட்ட சங்கம் மற்றும் ஹாம்ப்ஷயருக்கு எதிரான அடுத்த இரண்டு போட்டிகளில் அவர் 57 மற்றும் 98 ஓட்டங்களைச் சேர்த்தார். அடுத்த நான்கு ஆட்டப் பகுதிகளிலும் 30 ரன்களைக் கடக்கத் தவறிய போதிலும்,நாட்டிங்ஹாமில் நடைபெற்ற தொடரின் முதல் தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் இவர் அறிமுகமானார்.லங்கசயர் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் இவர் 118 ஓட்டங்களை எடுத்தார்.
இந்த அருங்காட்சியகத்தின் கிராம்ஜீவன் எனப்படுகின்ற கிராம வாழ்க்கையைப் பற்றிய வெவ்வேறு அம்சங்கள் காட்சிப் படுத்தப்பட்டுள்ளன. கிராம் என்றால் கிராமம் என்றும், ஜீவன் என்றால் மராத்தி மொழியில் வாழ்க்கை என்றும் பொருள் ஆகும். இதற்கான முன்முயற்சி என்பதானது மகாத்மா காந்தியின் கனவாக இருந்தது. இது சித்தகிரி குருகுல அறக்கட்டளையின் மேற்பார்வை மற்றும் முயற்சி மூலம் முழு வடிவம் பெற்றது. முகலாயர்களின் படையெடுப்பிற்கு முன்னர் மகாராஷ்டிராவில் தன்னிறைவு பெற்ற கிராம வாழ்வின் வரலாறு இங்கு சிமென்ட் சிற்பங்களின் வடிவங்கள் மூலமாக சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. அன்றாட கிராம வாழ்க்கையில் நிகழ்த்தப்படும் செயல்பாடுகளைக் குறிக்கின்ற வகையில் ஒவ்வொரு சிற்பமும் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. 12 பாலுடேதர்கள் எனப்படுகின்ற பரம்பரை கிராம சேவர்கள் மற்றும் 18 அலுடேதர்கள் உள்நாட்டு மற்றும் தொழில்முறை பணிகளைச் செய்வதற்கான உபகரணங்கள் தொடர்பான பணிகளை மேற்கொண்டனர்.
இந்த அருங்காட்சியக மைதானத்தில் ஒரு பழைய சிவன் கோயில் உள்ளது. இது நிசர்கடத்தா மகாராஜுக்குச் சொந்தமானது. அவர் இஞ்சேகேரி சம்பிரதாயத்துடன் தொடர்பு கொண்டவர் ஆவார். லிங்காயத் பூசாரி ஒருவரால் ஒரு சிவலிங்கம் ஒரு அழகான மலை மீது 14 ஆம் நூற்றாண்டில் நிறுவப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. சுமார் 500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, ஸ்ரீ காத்சித்தேஷ்வர் மகாராஜ் என்று அழைக்கப்படுகின்ற ஒரு லிங்காயத் பூசாரி அதனை மேம்படுத்திப் புதுப்பித்தார், ஆகையால், இந்த இடம் இப்போது அவரது பெயரால் அழைக்கப்பட்டு வருகிறது. இந்த கோயிலில் ஆழத்தைக் கொண்ட ஒரு குளம் உள்ளது. மேலும் இங்கு உயரத்தினைக் கொண்ட ஒரு சிவன் சிலை மற்றும் ஒரு பெரிய நந்தியைக் காண முடியும்.
சித்தகிரி கிராம்ஜீவன் அருங்காட்சியகம் என்பது இந்தியாவில் மகாராஷ்டிரா மாநிலத்தில் கோலாப்பூர் மாவட்டம் கனேரியில் உள்ள சிற்பங்களுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஓர் அருங்காட்சியகம் ஆகும். இந்த அருங்காட்சியகத்தின் முழுப் பெயர் சித்தகிரி கிராம்ஜீவன் அருங்காட்சியகம் என்பதாகும்.இது ஸ்ரீ க்ஷேத்ரா சித்தகிரி மடத்தில் அமைந்துள்ளது. சித்தகிரி மடமானது மூலா-காட்ஸிதேஸ்வர் சிவன் கோயிலைச் சுற்றி கட்டப்பட்டுள்ள மடமாகும்.
இந்த அருங்காட்சியகம் பரப்பளவில் பரந்து விரிந்து அமைந்துள்ளது. சுற்றியுள்ள கிராமப்புறங்கள் அழகாகவும், பசுமையானதாகவும் காணப்படுகிறது. கிராம வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு அம்சமும் கிட்டத்தட்ட 80 காட்சிகளில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. அவை 300 க்கும் மேற்பட்ட சிலைகள் மூலமாக வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
ட்ராட் 1888 ஆம் ஆண்டில், இங்கிலாந்து சுற்றுப்பயணத்தில் தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் அறிமுகமானார், மேலும் மூன்று முறை இங்கிலாந்திற்கு சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டு, ஒவ்வொரு தொடரிலும் 1000 க்கும் மேற்பட்ட ஓட்டங்களை எடுத்துள்ளார். 1896 சுற்றுப்பயணத்திற்காக, ட்ராட் தனது அணியினரால் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இங்கிலாந்து தொடரில் இரண்டு தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் ஒன்றை வென்றது மற்றும் தி ஆஷஸை தக்க வைத்துக் கொண்ட போதிலும், ஒரு தலைவராக ட்ராட்டின் திறன் மிகவும் மதிக்கப்பட்டது. 1897-98 ஆம் ஆண்டில் இங்கிலாந்துத் துடுப்பாட்ட அணி ஆத்திரேலியாவில் சுற்றுப் பயணம் செய்து விளையாடியது. ஐந்து தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகள் கொண்ட அந்த தொடரினை ஆத்திரேலிய அணி 4 போட்டிகளில் வென்று கைப்பற்றி ஆஷஸ் கோப்பையினை மீண்டும் வென்றது. ஆஸ்திரேலியக் கூட்டமைப்பு ஒரு விவாதத்தில், ட்ரொட்டினை ஒரு "தேசிய நிறுவனம் " என்றும் இவரது குழு இந்தக் கூட்டமைப்பினை விட ஆஸ்திரேலிய இதயங்களுக்காக அதிகம் செய்ததாக" பாராட்டப்பட்டது.
ஒரு கடுமையான உளப் பிறழ்ச்சியால் தனது 31 ஆம் வயதில் தேர்வுத் துடுப்பாட்டத்தில் இருந்து ஓய்வு பெற்றார். 1898 இல் தொடர்ச்சியான வலிப்புத்தாக்கங்களுக்குப் பிறகு, இவர் தூக்கமின்மை, உணர்வின்மை மற்றும் நினைவாற்றல் இழப்பு ஆகியவற்றால் அவதிப்பட்டார். ஒரு வருடத்திற்கும் மேலாக ஒரு மனநல மருத்துவமனையில் சிகிச்சை எடுத்துக் கொண்டார். இவர் வீடு திரும்பிய பிறகு , இவர் இறுதியில் துடுப்பாட்டத்திற்குத் திரும்பினார், மேலும் தனது மாநிலமான விக்டோரியா மற்றும் தெற்கு மெல்போர்னுக்காக தொடர்ந்து விளையாடினார். ட்ராட் ஓய்வு பெற்ற பிறகு, விக்டோரியாவின் தேர்வாளராக பல ஆண்டுகள் பணியாற்றினார். புற்றுநோயால் 52 ஆம் வயதில் இறந்தார்.
மெல்போர்னின் உள் புறநகர்ப் பகுதியான கோலிங்வுட் நகரில் பிறந்த ட்ராட், கணக்காளர் அடோல்பஸ் ட்ராட் மற்றும் இவரது மனைவி மேரி-ஆன் ஆகியோருக்கு பிறந்த எட்டு குழந்தைகளில் மூன்றாவது குழந்தை ஆவார். இவரது தம்பி ஆல்பர்ட்டும் தேர்வுத் துடுப்பாட்ட வீரரானார். மேலும் இவரது சகோதரர்கள் உள்ளூர் துடுப்பாட்டச் சங்கத்திற்காக விளையாடினர். ஹாரி தென் மெல்போர்ன் தூட்ப்பாட்ட அணிக்காக விளையாடத் தேர்வானார்.
பிதாபுரம் முதலில் பிட்டபுரம் என்று அழைக்கப்பட்டுள்ளது. 4ஆம் நூற்றாண்டின் மன்னர் சமுத்திரகுப்தரின் அலகாபாத் தூண் கல்வெட்டு இந்த நகரத்தைக் குறிப்பிடுவதற்கான ஆரம்பகால கல்வெட்டு ஆகும். இக்கல்வெட்டு பிஷ்டபுர மன்னர் மகேந்திரனை தோற்கடித்ததாகக் கூறுகிறது. 4 ஆம் மற்றும் 5 ஆம் நூற்றாண்டின் வசிட்டர் மற்றும் மத்தறை வம்சங்களின் கல்வெட்டுகளும் பிட்டபுராவைக் குறிப்பிடுகின்றன. இது கலிங்கத்தின் ஒரு பகுதியாக விவரிக்கிறது. 7 ஆம் நூற்றாண்டில், சாளுக்கிய மன்னர் இரண்டாம் புலிகேசி பிஷ்டபுரத்தை தனது இராச்சியத்துடன் இணைத்துள்ளார். பின்னர், வெங்கி சாளுக்கியர்களின் நிர்வாகப் பிரிவான ராஷ்டிரங்களில் ஒன்றாக பிதாபுரம் இருந்தது. பிதாபுரம் சாளுக்கியர்கள் என்று அழைக்கப்படும் சாளுக்கியர்களின் இணை கிளைகளில் ஒன்று, 12 - 13 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் ராஜமன்றி, பிதாபுரம் , திரக்சாரமம் ஆகிய இடங்களை சுற்றியுள்ள பகுதியை ஆட்சி செய்தது.
பிதாபுரம் 17.1167 82.2667 கிழக்கில் அமைந்துள்ளது. இது சராசரியாக 10 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ளது. இது பல கடற்கரைகளுக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது. இது காக்கிநாடா, ராஜமன்றி ஆகிய 2 முக்கிய நகரங்களுக்கு இடையில் உள்ளது. பொதுவாக பிதாபுரம் நிலத்தால் சூழப்பட்டுள்ளது. அதன் பொருளாதார நடவடிக்கைகள் பெரும்பாலானவை காக்கிநாடாவில் நடைபெறுகின்றன. பிதாபுரம் சி.பி.எம். கிறிஸ்தவ மருத்துவ மையமானது மறைபணி மருத்துவர் டாக்டர் ஈ. சுமித் அவர்களால் தொடங்கப்பட்டது.
பிதாபுரம் அல்லது பீட்டிகா புரம் என்பது இந்திய மாநிலமான ஆந்திராவின் கிழக்கு கோதாவரி மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு நகரமும் நகராட்சியுமாகும். இந்த நகரம் கோதாவரி நகர அபிவிருத்தி அதிகாரசபையின் ஒரு பகுதியாகும். கோயில் நகரமான இது ஐம்பத்தைந்து சக்தி பீடங்களில் ஒன்றாகும்.
பிதாபுரத்தில் வசித்து வந்த சிறீபாத சிறீவல்லபர் அவரது பக்தர்களால் தத்தாத்ரேயரின் அவதாரம் என்று நம்பப்படுகிறார் . கலி யுகத்தில் தத்தாத்ரேய தெய்வத்தின் முதல் முழுமையான அவதாரங்களில் ஒன்றாக இவர் கருதப்படுகிறார்.
காவங்கல் சாதுண்னி பணிக்கர் இவர் ஒரு இந்திய பாரம்பரிய நடனக் கலைஞராக இருந்தார், கேரளாவின் பாரம்பரிய நடன வடிவமான கதகளியில் நிபுணரானார். அவர் கடுமையான பயிற்சி முறைகளுக்காகவும், அபிநயத்தின் வெளிப்படையான உடல் விளக்கத்திற்காகவும் குறிப்பிடப்பட்ட கதகளியின் காவலுங்கல் பள்ளியின் ஒரு முதல்வராக இருந்தார் . இவர் நடன வடிவத்தில் புதுமைகளைக் கொண்டுவந்ததாக அறியப்படுகிறது, குறிப்பாக அலங்கார இயக்கங்களில் மற்றும் காவங்கல் பள்ளிக்கான இலக்கணம் மற்றும் ஆடைகளின் வளர்ச்சியில் இவரது பங்களிப்புகள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. 1973 ஆம் ஆண்டில் சங்கீத நாடக அகாடமி விருதைப் பெற்றுள்ளார். பணிக்கர் மீண்டும் 2006 ஆம் ஆண்டில், இந்தியாவின் நான்காவது மிக உயர்ந்த விருதான பத்மஸ்ரீ வழங்கி இந்திய அரசாங்கத்தால் கௌரவிக்கப்பட்டார்.
காவங்கல் சாதுண்னி பணிக்கர் தென் இந்திய மாநிலமான கேரளாவின் திருச்சூர் மாவட்டத்தில் வடக்கன்சேரி அருகில் உள்ள ஒரு குக்கிராமத்தில் 1922இல் பிறந்தார் . 1933 ஆம் ஆண்டில், தனது பதினோராவது வயதில், இவரது மாமாவான சங்கர பணிக்கரின் பயிற்சியின் கீழ், இவர் மூன்று ஆண்டுகள் தங்கியிருந்தார். பின்னர் கட்டம்பூர் கோபாலன் நாயரின் கீழ் கதகளி கற்கத் தொடங்கினார். அவரது முதல் அரங்கேற்றம் 1936 இல் 14 வயதில் இருந்தது. ஆறு ஆண்டுகள் கழித்து தனது 20 வயதில், பணிக்கர் தனது சொந்த குழுவை உருவாக்கினார்.
கேரளாவுக்குத் திரும்பிய பிறகு, கதகளிக்கு ஒரு பள்ளியைக் கண்டுபிடிக்க முயன்றார். ஆனால் அவருக்கு ஒரு பக்கவாதம் ஏற்பட்டது. அது இவரை இயலாததாக்கியது. எனவே இவரது முயற்சி முடிவடையவில்லை. சாதுன்னி பணிக்கர் 2007 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 29 ஆம் தேதி சொந்த கிராமமான திருச்சூர் அருகே எருமபெட்டியில் உள்ள ஒரு மருத்துவமனையில் மூன்று மாதங்கள் பிடித்து வைத்திருந்த நோய்களால் இறந்தார். இவரது மனைவி, இவர்களது இரண்டு குழந்தைகள் மற்றும் அவருடைய பல சீடர்கள் உள்ளிட்ட பலரையும் விட்டுச் சென்றார்.
இந்தக் கலை அருங்காட்சியகத்தில் பழங்காலத்தின் பல்வேறு கூறுகள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ள பொருட்களில் டெரகோட்டா, நகைகள், உலோக பொருள்கள், கல் சிற்பங்கள், கல் கருவிகள், மட்பாண்டங்கள், இசைக்கருவிகள், மர பால்கி, ஜவுளி மற்றும் கி.மு. 500 ஆம் ஆண்டிற்கும் கி.பி. 500 ஆம் ஆண்டிற்கும் இடைப்பட்ட காலத்தைச் சேர்ந்த முகமூடிகள் ஆகியவை காட்சியில் உள்ளன. இந்த மந்திரில் நடன பயிற்றுனர்கள் ஒடிஸி, பரத்நாட்டியம், கதக், நாட்டுப்புற நடனம் போன்றவற்றை கற்பிக்கிறார்கள்.
பாரதிய நிருத்யா கலா மந்திர் என்ற பெயரில் அமைந்த இந்தக் கலை நிறுவனத்திற்கான அடிக்கல் டிசம்பர் 8, 1950 ஆம் நாளன்று நாட்டப்பட்டது. மணிப்பூரி மற்றும் கதகளி நடன வடிவங்களில் தேர்ச்சி பெற்ற பத்மஸ்ரி ஹரி உப்பால் அவர்களால் இந்த மந்திர் நிறுவப்பட்டது, இது அதிகாரப்பூர்வமாக 1963 ஆம் ஆண்டில் திறந்து வைக்கப்பட்டது.
பாரதிய நிருத்யா கலா மந்திர் இந்தியாவின் பீகார் தலைநகரில் பாட்னாவில் அமைந்துள்ளது.பாரதிய நிருத்யா கலா மந்திர் என்பதற்கு இந்திய நடனக் கலை கோயில் என்று பொருள் ஆகும். இந்த மையம் ஒரு கலை மற்றும் கைவினை அருங்காட்சியகமாகச் செயல்பட்டு வருகிறது. இது ஒரு பல்நோக்கு பண்பாட்டு மையம் ஆகும்.
இந்த கட்டிடத்தில் நடன மற்றும் நாடக ஸ்டுடியோக்கள், காட்சிக்கூடத்திற்கான இடம் மற்றும் ஒரு கலை அருங்காட்சியகம் ஆகியவை உள்ளன. இந்த மந்திரில் நாடகம், நேரடி இசை, நகைச்சுவை, நடனம், காட்சி கலை, பேசும் சொல் மற்றும் குழந்தைகளுக்கான நிகழ்வுகள் உள்ளிட்ட பல நிகழ்வுகள் பார்வையாளர்களுக்காக நடத்தப்படுகின்றன.
இரண்டு பிரதான வாயில்கள் தவிர, கோட்டைக்குள் பல கோவில்கள் மற்றும் நினைவுச்சின்னங்கள் உள்ளன. அனுமன் கோயில், மற்றும் கோட்டையின் பாதுகாவல் தெய்வமான "கோட்டா சக்டோ" என்று அழைக்கப்படும் லட்சுமி கோயில் ஆகியவை இங்குள்ள இரண்டு முக்கியமான கோயில்கள் ஆகும். எந்தவொரு யுத்த பிரச்சாரத்தையும் முன்னெடுப்பதற்கு முன்னர் அரசர் லட்சுமி கோவிலில் பிரார்த்தனை செய்தார். கோட்டைக்குள் முக்கியமான நினைவுச்சின்னங்களாக மோதி மஹால், அவத் கானா, அலகானந்த அரண்மனை, கோருகொண்டா அரண்மனை போன்றவையும், கோட்டைக்கு வெளியே கடிகார கோபுரம் என்று அழைக்கப்படும் வெற்றி கோபுரம் ஆகியவையும் உள்ளன. கோட்டைக்கு வெளியே உள்ள இரண்டு முக்கியமான வரலாற்று நினைவுச்சின்னங்களான மொட்டுக்கோவில்லு கோயில் மற்றும் பெர்லா இல்லம் ஆகியவையும் நகர எல்லைக்குள் உள்ளன.
மோதி மஹால் என்பது அரச நீதிமன்றம் அல்லது தர்பார் மண்டபம் ஆகும், இது 1869 இல் மூன்றாம் விஜயராம ராஜுவால் கட்டப்பட்டது. இந்த மண்டபத்தின் நுழைவாயிலில் இரண்டு பளிங்கு சிலைகள் உள்ளன. இது கடந்த கால மகிமையைக் குறிக்கும் ஒரு நினைவுச்சின்னமாகும், மகாராஜா அலக் நாராயண் கலை மற்றும் அறிவியல் சங்கத்திற்கு விஜயநகரத்தின் ராஜா சாகிப் நன்கொடையாக வழங்கினார். இப்போது அதன் முதல் மாடியில் பெண்களுக்கான கல்லூரி ஒரு செயல்பட்டு வருகிறது. கோட்டையிலிருந்து ஆட்சி செய்த கடந்தகால மன்னர்களின் கலைப்பொருட்களைக் கொண்ட ஒரு அருங்காட்சியகமும் இங்கு உள்ளது.
கல்லால் கட்டப்பட்ட இந்தக் கோட்டை பக்க சதுர வடிவத்திலும், உயரத்திலும் உள்ளது. மேலே உள்ள சுவரின் அகலம் 8 முதல் 16 மீட்டர் வரை மாறுபடும். கோட்டையின் நான்கு மூலைகளிலும் கற்களால் ஆன கொத்தளங்களின் வடிவத்தில் கோட்டைகள் உள்ளன. கோட்டைக்குள் நுழைவதற்கு இரண்டு வாயில்கள் உள்ளன. கிழக்கிலிருந்து கோட்டை நுழைவு "நகர் கானா" என்று அழைக்கப்படும் பிரதான வாயில் ஆகும். இது நேர்த்தியான கட்டடக்கலை வடிவமைப்புகளைக் கொண்டுள்ளது. மேற்கு நோக்கிய வாயில் சிறியது ஆனால் பிரதான வாயிலை ஒத்த கட்டடக்கலை அம்சங்களைக் கொண்டுள்ளது. கோட்டையைச் சுற்றி ஒரு அகழி உள்ளது.
விஜயநகரம் கோட்டை 1713 ஆம் ஆண்டில் விஜயநகரத்தின் மகாராஜா விஜய ராம ராஜூவினால் ஐந்து விஜயங்கள் இருக்க வேண்டிய இடத்தில் கட்டப்பட்டது. கோட்டைக்கான இடம் மகாராஜாவுக்கு ஒரு முஸ்லிம் துறவி மகாபூப் வள்ளி பரிந்துரைத்தார். அவர் அந்த காட்டில் தவம் செய்து கொண்டிருந்தார். இந்து நாட்காட்டியில் விஜயா என அழைக்கப்படும் ஆண்டில், செவ்வாய்க்கிழமை விஜயதசமியின் போது கோட்டையின் அடித்தளமிட்ட விழா நடைபெற்றது.
விஜயநகரம் கோட்டை தென்னிந்தியாவின் வடகிழக்கு ஆந்திராவில் உள்ள விஜயநகரம் நகரில் 18 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் கட்டப்பட்டது. இதை 1713 இல் விஜயநகரத்தின் மகாராசாவான விஜய ராம ராஜு கட்டினார். சதுர வடிவ கோட்டையில் இரண்டு முக்கிய வாயில்கள் உள்ளன. அவற்றில் பிரதான நுழைவு வாயில் விரிவான கட்டடக்கலை அம்சங்களைக் கொண்டுள்ளது. கோட்டைக்குள் பல கோவில்கள் மற்றும் அரண்மனைகள் மற்றும் ஒரு வெற்றி கோபுரம் உள்ளன.
விஜயநகரத்தின் அரசர்களின் செழிப்பான அரச அரண்மனைதான் அவுத் கானா. இந்த அரண்மனையின் ஒரு தனித்துவமான பகுதி அரசர்களின் பிரத்யேகக் குளியலறையாகும். இது பூல் பாக் அரண்மனையை ஒட்டிய எண்கோண கல் அமைப்பாகும். இந்த அமைப்பு 50 அடி உயரத்தில் கற்களால் கட்டப்பட்டுள்ளது. மேலும் சுழல் படிக்கட்டும் உள்ளது. இது மேலே உள்ள நீர் தொட்டிக்குச் செல்ல வழிவகுக்கிறது. அருகிலுள்ள கிணற்றிலிருந்து தண்ணீரை நீர் தொட்டிக்குள் செலுத்துகிறார்கள்.
அலகானந்த அரண்மனை அரச விருந்தினர்களுக்காக நடைபாதைகளுடன் நன்கு அமைக்கப்பட்ட தோட்டத்திற்குள் பட்டு பாணியில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த அரண்மனையின் உரிமையைப் பயன்படுத்தி இதன் மைதானத்திற்குள், சமீபத்திய ஆண்டுகளில் ஒரு வான்வழிப் பாதை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. எவ்வாறாயினும், இப்போது இந்த அரண்மனையில் ஆந்திர பிரதேச ஆயுத காவல்துறையின் 5 வது படைப்பிரிவு உள்ளது.
மேற்கு வாயில் விஜயநகர கோட்டையின் பின்புற நுழைவாயில் ஆகும். இந்த நுழைவாயில் ராஜஸ்தானி பாணியில் மேலே ஒரு கூடாரம் கட்டப்பட்டுள்ளது. இந்த வாயில் அரச கல்லறைகளுக்கான நுழைவு மற்றும் தகனத்திற்காக இறந்த உடல்களை வெளியேற்றுவதற்கான ஒரு பாரம்பரிய நுழைவாயில் ஆகும். கடந்த காலத்தில் இருந்த ஒரு அகழிக்கு பதிலாக, இப்போது மேற்கு வாசல் வரை முறையான பூங்கா அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
அலகானந்த அரண்மனைக்கு அருகில் கோருகொண்டா அரண்மனை உள்ளது. இந்த அரண்மனையைச் சுற்றியுள்ள நிலம் விளையாட்டு மைதானமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. நன்கு வளர்க்கப்பட்ட தோட்டங்களைக் கொண்டுள்ள இந்த நிலத்தில் பாதுகாப்புப் படையில் சேர விரும்பும் இளைஞர்களுக்கு பயிற்சி அளிக்க ஒரு பள்ளி உள்ளது.
கோட்டையின் இரண்டு முக்கிய வாயில்கள் நேர்த்தியான ராஜஸ்தானி பாணியிலான கட்டிடக்கலையில் கட்டப்பட்டுள்ளன. கிழக்கு பிரதான வாயில் "நகர் கானா" என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஏனெனில் அதன் மேல் ஒரு முரசு கோபுரம் உள்ளது. இது அரச உத்தரவுகளையும் அரச விருந்தினர்களின் வருகையையும் மக்களுக்கு தெரிவிக்கிறது.
சையத் இம்தியாஸ் அலி 1900 அக்டோபர் 13, இல் லாகூரில் பிறந்தார். இவர் உருது நாடகத்திற்கு அவர் செய்த முன்னோடி பங்களிப்பை அங்கீகரிக்கும் விதமாக, ஷாம்ஸ்-உல்-உலேமா என்றும் அழைக்கப்படும் சையத் மும்தாஜ் அலி என்பவரின் மகன் ஆவார். அவரது தாயார் அவருக்கு 'மேரா தாஜ்' என்றப் புனைபெயர் சூட்டினார். 1857 டெல்லியில் நடந்த கிளர்ச்சியைத் தொடர்ந்து அவரது முன்னோர்கள் லாகூருக்குச் சென்று குடியேறியனர். இம்தியாஸ் எழுதத் தொடங்கியபோது, அவர் "தாஜ்" என்ற பெயரில் எழுதினார். அவரது மாணவப் பருவத்தில், அவர் பல ஆங்கில நாடகங்களை மொழிபெயர்த்து இயக்கியதால் அவரது இலக்கியத் திறன் மேம்பட்டது, சில சமயங்களில் பெண்கள் நடிக்கத் தயங்கிய நேரத்தில் பெண் வேடங்களில் இவரே நடித்தார். லாகூரில் படித்த பிறகு, அவர் முதலில் தனது தந்தையின் தார்-உல்-இஷாத் பஞ்சாப் என்ற பதிப்பகத்தில் பணிபுரிந்தார் .
பின்னர் இதை மனதில் வைத்து இம்தியாஸ் அலி தாஜ் எழுதிய புதினமான அனார்கலி" 1922 இல் வெளியிடப்பட்டது இது "உருது நாடகத்தின் சரித்திரத்தில் ஒரு மைல்கல்" என்று கூறப்படுகிறது. இது உருது இலக்கியத்திலும் சோகமான காதல் கதையை அழிவற்றதாக்கியுள்ளது. அவர் இந்த நாடகத்தை 1930 ஆம் ஆண்டில் மாற்றியமைத்தார். 1931 ஆம் ஆண்டில் பிரபலமான "நவீன உரைநடை வகைகளில்" மறுபதிப்பு செய்யப்பட்டது. இந்தியா மற்றும் பாக்கித்தானில் பலத் திரைப்படங்கள் இதைத் தழுவி எடுக்கப்பட்டுள்ளது.
சையத் இம்தியாஸ் அலி தாஜ் இவர் உருது மொழியில் எழுதிய ஒரு நாடக ஆசிரியராவார். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அவர் 1922 ஆம் ஆண்டில் அனார்க்கலியின் வாழ்க்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதிய நாடகத்திற்காக நினைவுக் கூரப்படுகிறார், இது நூற்றுக்கணக்கான முறை அரங்கேறியுள்ளது. மேலும், இந்திய திரைப்படமான முகல்-ஏ-ஆஸம் உட்பட இந்தியா மற்றும் பாக்கித்தானில் பலத் திரைப்படங்கள் இதைத் தழுவி எடுக்கப்பட்டுள்ளது.
1909 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 13 ஆம் தேதி தனது தந்தையால் நிறுவப்பட்ட ஃபூல் என்ற குழந்தைகள் பத்திரிகை மற்றும் மகளிர் பத்திரிகையான தஹ்ஸீப்-இ-நிஸ்வான் ஆகியவற்றில் பங்களித்தார். அவர் குலாம் அப்பாஸ் அகமது மற்றும் அகமது நதீம் காஸ்மி ஆகியோருடன் இணைந்து ஃபூல் பத்திரிக்கையில் எழுதினார். இவர் மவுலானா அப்துல் மஜீத் சாலிக்குடன் இணைந்து 'கெகாஷன்' என்ற இலக்கிய இதழின் இணை நிறுவனராக இருந்தார்.
ஷேக்ஸ்பியரின் நாடகங்களில் பலவற்றை உருது மொழியில் மொழிபெயர்த்துள்ளார். எ மிட்சம்மர் நைட்ஸ் ட்ரீம் என்ற நாடகத்தை சவன் ரெய்ன் கா சப்னா என்று மொழிபெயர்த்ததும் அதில் அடங்கும். அவர் பல நாடகங்களையும் எழுதியுள்ளார், அவற்றில் குறிப்பிடத்தக்கவை அனார்கலி மற்றும் சாச்சா சக்கன், அவை இன்றும் தொடர்ந்து நிகழ்த்தப்படுகின்றன.
பெர்சியாவிலிருந்து குடியேறிய அஸ்மத் பேகம் மற்றும் இவரது கணவர் மிர்சா கியாஸ் பேக் ஆகியோரின் நான்காவது குழந்தையும், "உலகின் ஒளி" என்று பொருள்படும் நூர் ஜஹான் என்ற பட்டத்துடன் வழங்கப்பட்ட மெஹ்ர்-உன்-நிசா என்ற இவர் தனது 17 வயதில் முதன்முதலில் பாரசீக சாகசக்காரரான ஷெர் ஆப்கான் அலி குலி கான் இஸ்தாஜ்லு என்பவரை மணந்தார். அவர் தனது சிறந்த இராணுவ வாழ்க்கையில் புகழ் பெற்றவர். மேலும் 1607 இல் இறப்பதற்கு முன்பு இலத்லி பேகம் என்ற மகளை பெற்றெடுத்தார். நூர் ஜஹானின் தந்தை முகலாய பேரரசர் அக்பருக்கு சேவை செய்து வந்தார். அரசர் நூர் ஜஹானுக்கு இத்மத்-உத்-தௌலா என்ற பட்டத்தை வழங்கினார். அதே நேரத்தில் இவரது சகோதரர் ஆசிப் கான் இவரது வருங்காலக் கணவரான ஜஹாங்கிர் பேரரசருக்கு சேவை செய்து வந்தார். நூர் ஜஹான் மிகவும் சக்திவாய்ந்த முகலாய பேரரசியாவார். 1611 மற்றும் 1627 க்கு இடையில் இவரது ஆட்சியின் போது, விரிவடைந்த முகலாய பேரரசை திறம்பட வடிவமைத்தார். மேலும் மத விவகாரங்களிலும் பங்களித்தார். மேலும் வெளிநாட்டு வர்த்தகத்தையும் வளர்க்க உதவினார்.
வெள்ளை பளிங்கினால் கட்டப்பட்ட இவரது தந்தையின் கல்லறை போலல்லாமல், நூர் ஜஹானின் கல்லறை முதன்மையாக உறைப்பூச்சு கொண்ட சிவப்பு மணற்கற்களால் மூடப்பட்டிருக்கிறது. தனது கணவரின் கல்லறைக்கு போன்றே தட்டையான கூரையுடன் உள்ளது. வெளிப்புறத்தில் 7 கவிந்த கூரை வளைவுகள் காணப்படுகின்றன. அவை பளிங்குகளால் மூடப்பட்டிருந்தன. விலைமதிப்பற்ற கற்களில் மலர் வடிவ மொசைக்கினால் செய்யப்பட்டிருந்தன. ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் உள்ள மைய வளைவு 3 பக்கவாட்டு கவிந்த கூரை வளைவுகளிலிருந்து வெளியேறுகிறது. தூபிகள் நீள் பலகைகளாக செதுக்கப்பட்ட சிக்கலான வடிவங்களில் காணப்படுகிறது. கார்னிச்கள் தேன்கூடு வடிவத்தில் அமைந்துள்ளன. உட்புற தளம் பளிங்கினாலும், வெளிப்புற மேடை மணற்கற்களாலும் மூடப்பட்டுள்ளது. வெளிப்புறம், சிவப்பு மணற்கற்களால் மூடப்பட்டுள்ளது. வெள்ளை, கருப்பு மற்றும் மஞ்சள் பளிங்குகளில் கூடுதலாக மலர் மற்றும் ஆமை வடிவங்கள் பதிக்கப்பட்டிருந்தது.
நூர் ஜஹானின் கல்லறை என்பது பாக்கித்தானின் இலாகூரில் 17 ஆம் நூற்றாண்டின் கல்லறை ஆகும். இது முகலாய பேரரசி நூர் ஜஹானுக்காக கட்டப்பட்டது. 18 ஆம் நூற்றாண்டில் சீக்கியர்கள் காலத்தில் அமிர்தசரசுவில் உள்ள பொற்கோயிலின் கட்டமைப்பிற்கு பயன்படுத்த இக்கல்லறையின் பளிங்குக் கற்கள் கொள்ளையடிக்கப்பட்டது. சிவப்பு மணற்கல் கல்லறை, அருகிலுள்ள ஜஹாங்கிரின் கல்லறை, ஆசிப் கானின் கல்லறை மற்றும் அக்பரி சராய் ஆகியவை இலாகூரின் சாக்தாரா பாக் நகரில் உள்ள முகலாய நினைவுச்சின்னங்களின் ஒரு பகுதியாகும்.
ஜஹாங்கீரை 18 வயதில் திருமணம் செய்து கொண்ட இவர், தனது 68 வயதில் இறந்தார். கல்லறையின் பெரும்பகுதி இவரது வாழ்நாளிலேயே கட்டப்பட்டது. மூன்று லட்சம் ரூபாய் செலவில் இந்த கல்லறை முடிக்க நான்கு ஆண்டுகள் ஆனது. ஷாஜகான் முகலாய அரியணையில் ஏறியதைத் தொடர்ந்து, இவருக்கு ஆண்டுக்கு 200,000 ரூபாய் கொடுப்பனவு வழங்கப்பட்டது. இவருக்கும் ஷாஜகானுக்கும் இடையிலான உறவின் மோசமான நிலை காரணமாக, இவர் தனது கல்லறையை நிர்மாணிக்க தனது வருடாந்திர கொடுப்பனவிலிருந்து நிதியளித்திருக்கலாம்.
இந்த கல்லறை இலாகூரிலிருந்து ராவி ஆற்றின் குறுக்கே சாக்தாரா பாக் அருகே அமைந்துள்ளது. இந்த கல்லறை அருகிலுள்ள நினைவுச்சின்னங்களின் ஒரு பகுதியாகும். இதில் ஜஹாங்கிர் கல்லறை, அக்பரி சராய் மற்றும் ஆசிப் கானின் கல்லறை ஆகியவை அடங்கும். நூர் ஜஹானின் கல்லறை மற்ற நினைவுச்சின்னங்களிலிருந்து திறந்தவெளிகளால் பிரிக்கப்பட்டது, பின்னர் அவை பிரித்தானியர்கள் காலத்தில் இலாகூர்-பெஷாவர் இரயில் பாதை அமைப்பால் குறுக்கிடப்பட்டன.
இந்த கல்லறை ஒரு மேடையில் கட்டப்பட்டுள்ளது. தக்த்கா பாணியில், மேடையில் தக்த் அல்லது "சிம்மாசனம்" ஆக செயல்படுகிறது. 158 சதுர அடி அளவைக் கொண்ட ஒரு தளத்துடன், கல்லறை ஒரு சதுர வடிவத்தில் உள்ளது . ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் 124 அடி அளவிலும், 19.6 அடி உயரமும் கொண்டது. தூபிகள் முன்பு கல்லறை மூலைகளிலிருந்து எழுந்திருக்கலாம், அருகிலுள்ள ஜஹாங்கிர் கல்லறையைப் போன்றுள்ளது.
ஆசிப் கானின் கல்லறையைப் போலவே, நூர் ஜஹானின் கல்லறையும் ரஞ்சித் சிங்கின் இராணுவம் இலாகூரை ஆக்கிரமித்து அதன் அலங்கார கற்களையும் பளிங்குகளையும் அகற்றியது. அமிர்தசரஸ் பொற்கோயிலை அலங்கரிக்க பெரும்பாலான பொருட்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன. நூர் ஜஹானின் கல்லறையிலிருந்து கொள்ளையடிக்கப்பட்ட பளிங்குகளிலிருந்து பொற்கோயிலின் பாதி கட்டப்படுள்ளது எனக் கூறப்படுகிறது.
ஆசிப் கான் மற்றும் நூர் ஜஹானின் கல்லறைகளுக்கு இடையே ஒரு இரயில் பாதை அமைக்கப்பட்டபோது, நூர் ஜஹான் கல்லறை உள்ளிட்ட நினைவுச்சின்னங்களின் சக்தாரா தோற்றம் பிரித்தன் ஆட்சியின் கீழ் பாதிக்கப்பட்டது. கல்லறை சிறிய பழுதுபார்ப்புகளுக்கு உட்பட்டது, ஆனால் பெரிய மறுசீரமைப்பிற்கு திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
பல தாவரங்களின் தண்டுகள் மற்றும் வேர்களில் முக்கிய வளர் திசுவாக சாற்றுக்குழலிடைச் சோற்றுத்திசு உள்ளது, குறிப்பாக இருவித்திலை தாவரங்களான காட்டுப்பருத்தி மற்றும் கருவாலி மரங்கள், விதைமூடாத தாவரங்களான தேவதாரு மரங்கள், அத்துடன் சில சாற்றுக்குழல் தாவரங்கள் ஆகும். இது இரண்டாம் நிலை சாற்றுக்குழாய் திசுவை உட்புறமாக, உட்சோற்றுத் திசுவை நோக்கியும், மற்றும் இரண்டாம் நிலை உணவுக்கடத்தி திசுவை வெளிப்புறமாக, மரப்பட்டைையை நோக்கியும் உருவாக்குகிறது, சிறு தாவரங்களின் தண்டுகளில் இத்திசுவானது கழுத்தணிகளின் மணிகள் போல இடைவெளி விட்டு அடுக்கப்பட்டிருக்கும். மரங்களில், குழாய் போன்று வேறுபாடற்ற ஆக்குத்திசு செல்களாக உள்ளது, இதிலிருந்து புதிய திசுக்கள் தொடர் வளையங்களாக வளர்கின்றன. வழக்கமான சாற்றுக்குழாய் திசு மற்றும் உணவுக்கடத்தி திசு, போன்று நீர், தாது உப்புக்கள் அல்லது உணவினை இதன் வழியாகக் கடத்துவதில்லை. சாற்றுக்குழலிடைச் சோற்றுத்திசுவின் வேறு பெயர்களாவன முக்கிய சோற்றுத்திசு, கட்டை சோற்றுத்திசு, அல்லது இருமுக சோற்றுத்திசு என்பவையாகும்.