polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1975 ஆகத்தில், தனது 26வது வயதில், ஒடிசி நடனக் கலை இவரது வாழ்க்கையை முற்றிலுமாக மாற்றியது. பூலாபாய் நினைவு நிறுவனத்தில் இவர் தற்செயலாக சென்றபோது அங்கு இரண்டு இளம் நடனக் கலைஞர்கள் ஒடிசி நடன நிகழ்ச்சியை நிகழ்த்திக் கொண்டிருந்தனர். மிகவும் சிக்கலான தாளங்கள், வடிவங்கள் மற்றும் அதிநவீன கை-கண் பாவங்கள் அடங்கியதாக அது இருந்தது. இவர் இதற்கு முன்பு அறியாத இந்தக் கலை இவருக்கு ஒரு ஆர்வத்தை அளித்தது. இவர் குரு கேளுச்சரண மகோபாத்திராவின் மாணவியாக ஆனார். அவரிடமிருந்து ஒரு நாளைக்கு 12 முதல் 14 மணி நேரம் நடனக் கலையை கற்றுக் கொண்டார். மேலும் துவக்கநிலை மாணவியாக நிறைய சிரமங்களை எதிர்கொண்டார். இறுக்கமான கால்சட்டை, முதுகின் பெரும்பகுதியையும், தோள்பட்டையும் மறைக்காத மேல்சட்டையையும் அணிந்த நவநாகரீகப் பெண்ணாக இருந்த இவர், பின்னர் கௌரி அம்மா அல்லது கௌரி மா என தன் மாணவர்கள் அன்பாக அழைக்கப்படத்தக்கவாறு தன்னை மாற்றிக் கொண்டார்.
நடனத்தை வாழ்க்கை முறையாக கொண்ட இவர், நன்கு கற்ற நிபுணர் என்பதை நிரூபித்தார். தனது நடனத்தை முழுமையாக்குவதற்காக, சென்னையின் குரு கலாநிதி நாராயணனிடமிருந்து அபிநயத்தின் நுணுக்கங்களை கற்கத் தொடங்கினார். அப்போதிருந்து, இவர் நாடு முழுவதும் நிகழ்ச்சிகளை வழங்கத் தொடங்கினார். அதே நேரத்தில், புரோதிமா மும்பையின் ஜூஹுவில் உள்ள பிருத்வி தியேட்டரில் தனது சொந்த நடனப் பள்ளியைத் தொடங்கினார். பின்னர் இது ஒடிசி நடன மையமாக மாறியது. 1978இல் கபீர் பேடியிலிருந்து பிரிந்த பிறகு, இவர் வாழ்கையில் ஒரு பிடிமானத்தைத் தேடிக்கொண்டிருந்தார். அதை இவர் தனது நடனத்தில் கண்டார்.
புரோதிமா திலியில் பிறந்தார். இவருடன் பிறந்த நான்கு உடன்பிறப்புகளில் இவர் இரண்டாவது குழந்தையாவார். இவருடன் பிறந்தவர்கள் மூன்று சகோதரிகளும், ஒரு சகோதரரும் ஆவார். இவரது தந்தை இலட்மிசந்த் குப்தா, அரியானாவின் கர்னால் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த அகர்வால் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த வணிகராவார். இவரது தாய் ரெபா, ஒரு வங்காளி ஆவார். இவரது திருமணத்திற்கு வீட்டில் எதிர்ப்பு எழுந்ததால் இவரது தந்தையின் வீட்டை விட்டு வெளியேற வேண்டியிருந்தது, அதன்பிறகு, இவர் தில்லியில் வேலை செய்யத் தொடங்கினார்.
2000 ஆம் ஆண்டில் இவரது மகள் பூஜா பேடியால் தொகுக்கப்பட்டு வெளியிடப்பட்ட இவர் குறித்த பத்திரிகை தகவல்கள் மற்றும் கடிதங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட டைம்பாஸ் என்ற இவரது சுயசரிதையில், இவர் தனது அனைத்து உறவுகள், இவரது கலகத்தனமான வாழ்க்கை முறை, இவரது குடும்ப வாழ்க்கை, இவரது கனவு திட்டத்தின் தோற்றமான, நிருத்யாகிராமம், மற்றும் இவர் சன்யாசினியாக மாறியது, இவரது வாழ்க்கையின் முடிவில், இவர் பொது வாழ்க்கையிலிருந்து ஓய்வு பெற்றதும், இமயமலையை ஆராய விரும்பியதும் குறிப்படப்பட்டிருந்தது.
1953 இல், இவரது குடும்பம் கோவாவிற்கும், 1957 இல் பம்பாய்க்கும் சென்றது. ஒன்பது வயதில், கர்னல் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு கிராமத்தில் தனது அத்தை வீட்டில் சிறிது காலம் தங்க அனுப்பப்பட்டார். அங்கு இவர் ஒரு உள்ளூர் பள்ளியில் படித்தார். திரும்பி வந்ததும், பஞ்சக்னியின் கிம்மின்ஸ் உயர்நிலைப் பள்ளிக்கு அனுப்பப்பட்டார், அங்கு இவர் தனது துவக்கக் கல்வியைப் பெற்றார். இவர் பம்பாயின் செயின்ட் சேவியர் கல்லூரியில் பட்டம் பெற்றார் .
புரோதிமா பேடி, தனது மாதிரி உருவக் கலை நாட்களில், கபீர் பேடியை சந்தித்தார். சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, அவருடன் வாழ இவர் வீட்டை விட்டு வெளியேறினார். இது இவரது தனித்துவத்தின் வெளிப்பாட்டின் மற்றொரு அறிகுறியாகும், இது இவரது வாழ்நாள் முழுவதும் தொடர்ந்தது. இவர் கபீரை மணந்து பூஜா பேடி மற்றும் சித்தார்த் பேடி என்ற இரண்டு பிள்ளைகளைப் பெற்றார்.
1960களின் பிற்பகுதியில், இவர் ஒரு முக்கிய உரு மாதிரிக் கலைஞராக இருந்தார். 1974 ஆம் ஆண்டில், மும்பையின் ஜுஹு கடற்கரையில் பகல் நேரத்தில் இவர் நிர்வாணமாக ஓடி பரபரப்பை ஏற்படுத்தி அந்த செய்தி பாலிவுட் பத்திரிகையான சினிப்ளிட்சில் வந்தது.
புரோதிமா கௌரி பேடி என்பவர் ஓர் இந்திய உருமாதிரிக் கலைஞர் மற்றும் ஒடிசி நடனக் கலைஞர் ஆவார். இவர் 1990 ஆம் ஆண்டில், பெங்களூருக்கு அருகில் "நிருத்யாகிராமம்" என்ற நடன கிராமத்தை நிறுவினார்.
மகாரி அலது மஹாரி என்பது கிழக்கு இந்திய மாநிலமான ஒடிசாவிலிருந்து வந்த ஒரு வழிபாட்டு நடன வடிவமாகும், இது பூரியில் உள்ள ஜெகந்நாதர் கோவிலில் மகாரிகள் என்று அழைக்கப்படும் தேவதாசி நடனக் கலைஞர்களால் நிகழ்த்தப்பட்டது . தேவதாசி முறை ஒழிக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, ஜகந்நாதர் கோயிலில் நடனம் நிறுத்தப்பட்டது, ஆனால் இப்போது பல இடங்களில் மேடையில் நிகழ்த்தப்படுகிறது. மகாரி நடனம் ஒடிஸி மற்றும் ஒடிசாவின் கோட்டிபுவா நடனக்கலை வடிவங்களின் வளர்ச்சிக்கு வழிவகுத்த நடனக்கலையாகும்.
மஹாரி விருது என்பது குரு பங்கஜ் சரண் ஒடிஸி ஆராய்ச்சி அறக்கட்டளையால் நிறுவப்பட்ட ஒரு விருது. 2012 ஆம் ஆண்டில், மகரி விருது ஒடிஸி நடனக் கலைஞர் மினாட்டி பிரதனுக்கு வழங்கப்பட்டது.
இந்தக் கோயில் கட்டிடம் மூன்று முக்கியமான அறைகளைக் கொண்டு அமைந்துள்ளது. முதல் கட்டடத்தில் ஒரு பொதுவான பக்திசாலா உள்ளது. அந்தக் கட்டிடத்தில் 1,500 பேர் இருக்கும் வசதி உள்ளது. அங்கு.புத்தர் சாக்யமுனி, போதிசத்வா மற்றும் போதிசத்வ சத்தியகலமா அவலோகிதேசுவரா ஆகிய மூவரையும் கொண்டு அமைந்துள்ள பொதுவான வழிபாட்டுத் தலமாக இது உள்ளது.
இந்த கோயில் குறிப்பாக மேடனிலும், பொதுவாக வடக்கு சுமத்ராவிலும் பௌத்தத்தைப் பின்பற்றி வருபவர்களுக்கான வழிபாட்டுத் தலமாக உள்ளது. வடக்கு சுமத்ரா நகரத்தில் ஏராளமான சீனர்கள் வாழ்ந்து வருவதால், மைத்ரேயா என்ற பெயருக்கு ஏற்ப, இந்த கோயிலில் மிகவும் பிரபஞ்சத்தில் அன்பைக் கற்பிக்கும் மைத்ரேய புத்தரின் போதனைகள் அதிகம் காணப்படுகின்றன.
மைத்ரேய மகா விகாரம் , என்பது மேடனில் அமைந்துள்ள ஒரு புத்த கோவில் ஆகும், இது இந்தோனேசியாவின் மிகப்பெரிய வரலாற்று சார்பற்ற புத்த கோயில் என்று கூறப்படுகிறது. இந்தக் கோயில் பெரும்பாலும் விகாரா செமரா அஸ்ரி என்று அழைக்கப்படுகிறது, ஏனெனில் இது செமரா அஸ்ரியின் வீட்டு வளாகத்தில் அமைந்துள்ளது.
இரண்டாவது கட்டடத்தில் 2,500 பேர் இருக்கின்ற மைத்ரேய பக்திசாலா உள்ளது. இந்த பிரிவில் பக்திசாலாவின் புனித தலைமையைக் காண முடியும்.இக்கட்டடத்தில் கூடுதலாக, ஒரு சிறப்பு சாப்பாட்டு அறை, வரவேற்பறை மண்டபம் ஆகியவை உள்ளன.
இக்கோயில் இந்தோனேசியாவின் மிகப் பெரிய கோயில்களில் ஒன்றாகும். ஆனால் மைத்ரேய மகா விகாரத்தின் உட்புறம் எளிமையான வடிவில் உள்ளது. அமைதியாக அவ்விடம் தருகின்ற சூழல் நிதானமாக வழிபாடு செய்ய மிகவும் துணை புரிகிறது.
மே 20, 1908 ஆம் நாளன்று பூடி உட்டோமோவின் பிறப்பு தொடர்பான கட்டிட உறவு காரணமாக, 1948 ஆம் ஆண்டு முதல் அதிகாரப்பூர்வமாக தேசிய விழிப்புணர்வு நாள் என்ற நிலையில் கருதப்பட்டு வர ஆரம்பித்ததால், இந்த கட்டிடம் ஜகார்த்தா அரசாங்கத்தால் ஏப்ரல் 1973 ஆம் நாளில் மீட்டெடுக்கப்பட்டது. பின்னர் இந்த கட்டிடம் மே 20, 1974 ஆம் நாளன்று அப்போது ஜனாதிபதியாக இருந்த சுஹார்டோ அவர்களால் அதிகாரப்பூர்வ புராதன நினைவுக் கட்டிடடமாக ஆக்கப்பட்டது. அப்போது அது கீடங் கெபாங்கிடான் நேசனல் என்ற பெயரில் அழைக்கப்பட்டது. முந்தைய அந்தக் கட்டடத்தில் குடியிருந்தவர்கள் செங்கரேங் என்ற பகுதிக்கு மாற்றம் செய்யப்பட்டனர்.
இந்த அருங்காட்சியகத்தின் கட்டிடம் 1899 ஆம் ஆண்டு முதல் 1901 ஆண்டு வரை கட்டப்பட்டது. மார்ச் 1902 இல், ஸ்டோவியா என்ற பெயரில் இந்த கட்டிடம் அதிகாரப்பூர்வமாக திறந்து வைக்கப்பட்டது. ஸ்டோவியா என்பதற்கு உள்ளூர் மருத்துவர்களுக்கு பயிற்சி தரும் பள்ளி என்று பொருள் ஆகும்.ஜாவானியர்கள் மற்றும் பிற பூர்வீக மக்களுக்கான காலனித்துவ மருத்துவப் பள்ளியான 10 வருட படிப்புக் காலம் முடியும் வரை மாணவர்கள் தங்குமிடத்தில் வாழ வேண்டிய கட்டாயம் இருந்தது.
மாணவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து ஆரம்பிக்கவே, 1920 ஆம் ஆண்டில், ஒரு புதிய கட்டிடம் கட்டப்படுவதற்கான ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன (தற்போது இந்தோனேசியா பல்கலைக்கழகத்தின் மருத்துவப் புலம் என்ற நிலையில் இயங்கிவருகிறது). இந்த கட்டிடம் பின்னர் ஒரு முலோ பள்ளி , ஏஎம்எஸ் மற்றும் மருந்தாளுநர் உதவியாளர்களுக்கான பள்ளியாக பயன்படுத்தப்பட்டது.
ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்பின் போது, ஜப்பானியர்களால் டச்சு போர் கைதிகளை அடைத்து வைக்க இந்த கட்டிடம் பயன்படுத்தப்பட்டது. இந்தோனேசியாவின் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, இந்த கட்டிடம் கே.என்.ஐ.எல் மற்றும் அவர்களது குடும்பங்களுக்கு தற்காலிக குடியிருப்புகளாக பயன்படுத்தப்பட்டது.
தேசிய விழிப்புணர்வு அருங்காட்சியகம் இந்தோனேசியாவின் ஜகார்த்தாவில் உள்ள ஒரு வரலாற்று அருங்காட்சியகம் ஆகும். தேசிய விழிப்புணர்வு அருங்காட்சியகம் தேசிய விழிப்புணர்வு தொடர்பான வரலாற்றுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது.
போங்கிர் நகராட்சியில் 30 வார்டுகள் உள்ளன. 2000 தேர்தல்களில் தெலுங்கு தேச கட்சி நகராட்சியை கைப்பற்றியது. பென்டா நரசிம்ம நகர மன்றத்தின் தலைவர்களாக பணியாற்றினர். இவர் மக்களால் நேரடித் தேர்தல் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 2007 தேர்தல்களில் காங்கிரசு நகராட்சியை கைப்பற்றியது. தொனகொண்டா வனிதா , பாரே ஜாங்கிர் ஆகியோர் மன்றத்தின் தலைவர்களாக பணியாற்றினர்.
போங்கிர் சட்டமன்றத் தொகுதி என்பது இந்தியாவின் தெலுங்கானா சட்டமன்றத்தின் ஒரு தொகுதியாகும். யாதத்ரி போங்கிர் மாவட்டத்தில் உள்ள 12 தொகுதிகளில் இதுவும் ஒன்றாகும். இது போங்கிர் மக்களவைத் தொகுதியின் ஒரு பகுதியாகவும் உள்ளது. 2014 சட்டமன்றத் தேர்தலில் தெலுங்கானா ராட்டிர சமிதியைச் சேர்ந்த பைலா சேகர் ரெட்டி முதல் முறையாக இந்த இடத்தை வென்றார்.
மேற்கு சாளுக்கிய ஆட்சியாளரான ஆறாம் திரிபுவனமல்லன் விக்ரமாதித்தன் காலத்தில் செதுக்கப்பட்டு தனிமைப்படுத்தப்பட்ட ஒற்றைக்கல் பாறைகளில் ஒன்று போங்கிர் கோட்டையில் உள்ளது. இதனால் இந்த இடத்திற்கு திரிபுவனகிரி என்று பெயரிடப்பட்டது. இந்த பெயர் படிப்படியாக புவனகிரி என்றும் பின்னர் போங்கிர் என்றும் மாறியது.
போங்கிர் என்றும் புவனகிரி என்றும் அழைக்கப்படும் இது இந்திய மாநிலமான தெலுங்காணாவின் யாதத்ரி புவனகிரி மாவட்டத்தின் ஒரு நகரம் மற்றும் மாவட்ட தலைமையகம் ஆகும். இது தேசிய நெடுஞ்சாலை 163 இல் அமைந்துள்ள ஐதராபாத் பெருநகர மேம்பாட்டு ஆணையத்தின் கீழ் வருகிறது.
2014 தேர்தல்களில் பாரதிய ஜனதாக் கட்சி வென்றது - 8 இருக்கைகள், தெலுங்கு தேச கட்சி- 7 இருக்கைகள், காங்கிரசு - 7 இருக்கைகள், சுயேச்சைகள் - 6 இருக்கைகள், சிபிஎம் - 1 இருக்கை. நகராட்சியை தனிப்பெருமபான்மை பலம் எந்த கட்சிக்கும் கிடைக்வில்லை.
மக்களவை தொகுதியாக போங்கிர் 2002 ஆம் ஆண்டு வரம்புச் சட்டத்தின்படி 2008 இல் நடைமுறைக்கு வந்தது. பைலா சேகர் ரெட்டி தற்போதைய சட்டமன்ற உறுப்பினராக உள்ளார்
ஷாஜகான் இந்த தோட்டத்தைப் பார்த்தபோது, 1633 இல் அது முடிந்தபின், அதன் ஆடம்பரத்தையும் அழகையும் அவர் மிகுந்த பாராட்டினார். அதை அவருக்கு பரிசாக வழங்குவார் என்ற நம்பிக்கையுடன் அவர் தனது பாராட்டுகளை தனது மாமனார் ஆசிப் கானிடம் வெளிப்படுத்தியதாக நம்பப்படுகிறது. ஆசிப் கான் அத்தகைய வாய்ப்பை வழங்காததால், ஷாஜகான் தோட்டத்திற்கு நீர் வழங்கலை மூட உத்தரவிட்டார். இத்தகைய மகிழ்ச்சியான தோட்டத்தைப் பார்ப்பதில் பேரரசர் ஷாஜகானுக்கு ஏற்பட்ட பொறாமையால், தோட்டம் ஏறக்குறைய சிறிது காலம் நேரம் மூடப்பட வேண்டியதாயிற்று.
நிசாத் தோட்டம் மொட்டை மாடி போன்று அமைக்கப்பட்டிருக்கும் ஒரு பரந்த அடுக்காகும். இது சினார் மற்றும் சைப்ரஸ் மரங்களால் வரிசையாக அமைந்துள்ளது. இது ஏரிக்கரையிலிருந்து தொடங்கி மலை முனையில் ஒரு செயற்கை முகப்பில் அடைகிறது. மேல் முனையிலிருந்து தோட்டத்தின் வழியாக ஓடும் மத்திய கால்வாய் 4 மீட்டர் அகலமும் 20 சென்டிமீட்டர் ஆழமும் கொண்டது. சாலை மட்டத்தில் முதல் மொட்டை மாடிக்கு மேலே இருந்து ஒரு அடுக்கில் நீர் பாய்கிறது, இது தால் ஏரியிலிருந்து ஒரு ஷிகாரா சவாரி வழியாக அணுகலாம்.
நிசாத் தோட்டத்தின் அமைப்பானது பாரசீக தோட்டங்களின் அடிப்படை கருத்தியல் மாதிரியை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தாலும், காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இடத்தில் நிலப்பரப்பு மற்றும் நீர் ஆதார நிலைமைகளுக்கு ஏற்றவாறு அதை மறுவடிவமைக்க வேண்டியிருந்தது. இது ஒரு சதுர தளவமைப்பைக் காட்டிலும் செவ்வக அமைப்பைத் திட்டமிடுவதற்கு வழிவகுத்தது. கிழக்கு-மேற்கு நீளம் 548 மீட்டர் மற்றும் அகலம் 338 மீட்டர் கொண்ட செவ்வக அமைப்பாக கட்டப்பட்டது.
நிசாத் தோட்டம் என்பது இந்தியாவின் ஜம்மு-காஷ்மீர் மாநிலத்தில் ஸ்ரீநகருக்கு அருகில் உள்ள தால் ஏரியின் கிழக்குப் பகுதியில் கட்டப்பட்ட மொட்டை மாடி தோட்டமாகும் . இது காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கின் மிகப்பெரிய முகலாய தோட்டமாகவும் இருக்கிறது. ஷாலிமார் தோட்டம், இது தால் ஏரியின் கரையில் அமைந்துள்ளது. 'நிசாத் தோட்டம்' என்பது உருது மொழியில், அதாவது "மகிழ்ச்சியின் தோட்டம்" எனப்பொருள்படும்.
தால் ஏரியின் கரையில் அமைந்துள்ள ஜபர்வான் மலைகள் அதன் பின்னணியாக அமைந்துள்ள நிசாத் தோட்டம், பிர் பஞ்சால் மலைத்தொடரின் அடியில் ஏரியின் காட்சிகளைக் கொண்ட ஒரு அழகிய தோட்டமாகும். 1633 ஆம் ஆண்டில் நூர் ஜஹானின் மூத்த சகோதரர் ஆசிப் கான் இந்த தோட்டத்தை வடிவமைத்து கட்டியுள்ளார்.
முகலாய இளவரசி ஜுஹ்ரா பேகம் இந்தத் தோட்டத்தில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார். அவர் இரண்டாம் முகலாய பேரரசர் ஆலம்கீர் மகள், மற்றும் பேரரசர் ஜஹந்தர் ஷாவின் பேத்தியாவார்.
ஆசிப்கானின் கல்லறை என்பது பஞ்சாபின் லாகூர் நகரில் சாக்தாரா பாக் நகரில் அமைந்துள்ள 17 ஆம் நூற்றாண்டின் கல்லறை ஆகும். இது முகலாய அரசியல்வாதியான மிர்சா அபுல் கசன் சா என்பவருக்காக கட்டப்பட்டது. அவர் ஆசிப் கான் என்று அழைக்கப்பட்டர். ஆசிப் கான் நூர் ஜஹானின் சகோதரராவார். முகலாய பேரரசர் ஜஹாங்கிரின் மைத்துனர். ஆசிப் கானின் கல்லறை ஜஹாங்கிரின் கல்லறை மற்றும் நூர் ஜஹானின் கல்லறைக்கு அருகிலும் அமைந்துள்ளது. ஆசிப் கானின் கல்லறை மத்திய ஆசிய கட்டடக்கலை பாணியில் கட்டப்பட்டது, இது பாரசீக பாணியிலான சர்பாக் தோட்டத்தின் மையத்தில் உள்ளது.
கல்லறை அதன் பளிங்கு மற்றும் மணற்கற்களுக்காக 19 ஆம் நூற்றாண்டில் சீக்கியர்களால் கொள்ளையடிக்கப்பட்டது. பிரித்தன் ஆய்வாளர் வில்லியம் மூர்கிராஃப்ட் கல்லறையின் உட்புறம், வெளிப்புறம் மற்றும் கல்லறையை அலங்கரிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட பல்வேறு கற்களிலிருந்து பளிங்குகளை ரஞ்சித் சிங் என்ற சீக்கிய அரசர் அகற்றியதாகக் குறிப்பிட்ட்டுள்ளார். சூறையாடிய பொருட்கள் பின்னர் அமிர்தசரசுவில் உள்ள பொற்கோயிலை அலங்கரிக்க பயன்படுத்தப்பட்டன. அத்துடன் லாகூர் கோட்டையின் அருகே ஹசூரி பாக் பரதாரி கட்டவும் பயன்படுத்தப்பட்டன.
ஆசிப் கான் பேரரசி நூர் ஜஹானின் சகோதரர் மற்றும் அர்ஜுமந்த் பானோ பேகமின் தந்தை ஆவார். இவர் மும்தாஜ் மகால் என்ற பெயரில் ஷாஜகானின் மனைவியானார். 1636 ஆம் ஆண்டில், அவர் கான்-இ-கானா மற்றும் தளபதியாக உயர்த்தப்பட்டார். ஒரு வருடம் கழித்து லாகூரின் ஆளுநரானார். கிளர்ச்சி செய்த ராஜா ஜகத் சிங்கின் படைகளுக்கு எதிரான போரில் 1641 சூன் 12 அன்று ஆசிப் கான் இறந்தார். இவரது கல்லறை லாகூரில் உள்ள சாக்தாரா பாக் கல்லறை வளாகத்தில் ஷாஜகானால் கட்டப்பட்டது.
1641 இல் கான் இறந்ததைத் தொடர்ந்து பேரரசர் ஷாஜகான் இந்த கல்லறையை நிமானித்தார். பத்சக்னாமாவின் ஆசிரியர் அப்துல் கமீத் லகோரி கூறுகையில், இந்த நினைவிடம் 1645 வரை 4 ஆண்டுகளாக 300,000 ரூபாய் செலவில் கட்டுமானத்தில் இருந்தது இந்த கல்லறை ஜஹாங்கிர் கல்லறைக்கு நேரடியாக மேற்கே கட்டப்பட்டது. மேலும் ஜகாங்கிரின் கல்லறையுடன் ஒரு அச்சை உருவாக்குகிறது, இது அக்பரி சராயால் குறுக்கிடப்படுகிறது.
கல்லறை முழுக்க முழுக்க செங்கற்களால் ஒரு எண்கோணத் திட்டத்தில் கட்டப்பட்டுள்ளது. மேலும் ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் 300 கெஜம் அளவிலான ஒரு பெரிய நாற்புறத்தின் மையத்தில் அமர்ந்திருக்கிறது. இந்த கல்லறை ஒரு சபுத்ரா அல்லது மேடையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது, இது தோட்டத்துடன் தொடர்புடைய 3 அடி 9 அங்குல உயரத்தை உயர்த்துகிறது. எண்கோணத்தின் ஒவ்வொரு பக்கமும் 38 அடி 8 அங்குலங்கள் கொண்டுள்ளது.
எண்கோண கல்லறைகள் ஒருபோதும் பேரரசர்களுக்காகப் பயன்படுத்தப்படவில்லை. ஆனால் பொதுவாக ஆசிப் கான் போன்ற உயர்மட்ட பிரபுக்களை அடக்கம் செய்ய பயன்படுத்தப்பட்டன. கல்லறை நிற்கும் தளத்தின் தளம் சாங்-இ அப்ரி அல்லது சிவப்பு சுண்ணாம்புக் கல்லால் கட்டப்பட்டுள்ளது. அதே நேரத்தில் வெளிப்புறச் சுவர்கள் சிவப்பு மணற்கற்களால் மூடப்பட்டிருக்கின்றன.
சீக்கிய பேரரசின் ஆட்சியில் கல்லறை பெரிதும் சேதமடைந்தது. லாகூரின் முதல் சீக்கிய ஆட்சியாளரான குஜ்ஜார் சிங், லக்னா சிங் மற்றும் சுபா சிங் ஆகியோர் கல்லறையை சேதப்படுத்தியதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மேலும் சன்னதிக்கு அருகில் பெரிய அரச மரங்களையும் நட்டு, பார்வைகளைத் தடுத்தனர். மரங்கள் பிரித்தன் காலத்தில் அகற்றப்பட்டன.
வடக்கு மற்றும் தெற்கு சுவர்களில் பெரிய வாயில்கள் உள்ளன. இருப்பினும் கல்லறையின் பிரதான வாயில் தெற்குப் பகுதியில் உள்ளது. கிழக்கு சுவரில் ஒரு சிறிய மசூதி காணப்படுகிறது. இது பிரித்தானியர்கள் காலத்தில் ஒரு குடியிருப்பாக மாற்றப்பட்டது. மேற்கு சுவர் அக்பரி சராய் வழியாக ஜஹாங்கிர் கல்லறைக்கு அணுகலை வழங்குகிறது.
இந்தியாவின் அரியானா மாநிலத்தின் ஹான்சி நகரத்தில் அம்டி ஏரியின் கிழக்குக் கரையில் ஹான்சி கோட்டை என்று அழைக்கப்படும் அசிகர் கோட்டை அமைந்துள்ளது. இது தில்லியிலிருந்து தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 9ல் சுமார் 135 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது. இது பிருத்விராஜ் சவுகானின் கோட்டை அல்லது பிருத்வி ராஜ் சவுகான் கா கிலா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. மேலும் இது இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகத்தால் பாதுகாக்கப்பட்ட நினைவுச்சின்னமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
30 ஏக்கர் பரப்பளவில், அதன் பிரதான நாட்களில் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதியில் 80 கோட்டைகளுடன் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த இந்தக் கோட்டை பேரரசர் ஹர்ஷவர்தன வம்சத்தால் கட்டப்பட்டிருக்கலாம். பின்னர், இது தோமர்கள், சவுகான்கள், டெல்லி சுல்தானகம், மராத்தியப் பேரரசு, ஜாட் சீக்கியர்கள், சுதந்திர ஐரோப்பியர்கள் மற்றும் பிரித்தானிய இந்தியப் பேரரசு ஆகியோரின் கைகளுக்கும் சென்றது.
ஹான்சி கோட்டை அல்லது ஆசிகர் கோட்டை நீண்ட கால வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளது. கோட்டைக் கட்டப்பட்ட மேட்டில் குடியேற்றங்களின் நீண்ட வரலாறு இருந்ததைக் கி.மு. காலத்தைச் சேர்ந்த பண்டைய நாணயங்களின் அகழ்வாராய்ச்சி காட்டுகிறது.
ஆசிதுர்கா, ஆசிகர், ஆசிகா, ஏ-சிகா, அன்சி, ஹன்சி போன்ற பல்வேறு நிகழ்வுகளில் கோட்டைக்கு பல பெயர்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. மேலும் உள்ளூர் வாய்வழி மரபுகள் இந்த பெயர்களை அசா ஜாட்டில் இருந்து பெறுகின்றன.
பண்டைய காலங்களிலில் இந்து ஆட்சியாளர்களின் வாள் தயாரிக்கும் மையமாக இருந்ததால், ஆசி மற்றும் கர் ஆகியவற்றிலிருந்து வாள்களின் கோட்டை அசிகர் என்றானது.
இரேனியம் டைபோரைடு என்பது 2 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். இதுவொரு செயற்கை மீக்கடினப் பொருளாகும். முதன்முதலில் 1962 ஆம் ஆண்டில் இரேனியம் டைபோரைடு செயற்கை முறையில் தயாரிக்கப்பட்டது . வைரத்துடன் ஒப்பிடத்தக்க வகையில் ஓர் உயர் கடினத்தன்மையை பெறும் நம்பிக்கையில் சமீபத்தில் மீண்டும் இம்முறை உயிர்ப்பிக்கப்பட்டுள்ளது .இவ்வினையில் அறிக்கையிடப்பட்ட மீக்கடினத்தன்மை வைரத்தின் கடினத்தன்மையுடன் ஒப்பிடுகையில் கேள்விக்குறியாகியுள்ளது, ஆரம்ப சோதனையில் இரேனியம் டைபோரைடால் வைரத்தின் மீது கீறலை ஏற்படுத்த முடிந்ததைப் போலவே இந்த அறிக்கையும் ஒரு வரையறையாகும்
திண்ம நிலை இடப்பெயர்ச்சி வினையில், இரேனியம் டிரைகுளோரைடு மற்றும் மக்னீசியம் டைபோரைடு இரண்டும் கலக்கப்பட்டு ஒரு மந்தமான வளிமண்டல சூழலில் சூடுபடுத்தப்படுகின்றன. உடன் விளை பொருளாக உருவாகும் மக்னீசியம் குளோரைடு கழுவப்பட்டு அகற்றப்படுகிறது 7 3 மற்றும் 3 போன்ற பிற சேர்மங்கள் உருவாதலை தடுக்க கூடுதல் போரான் இங்கு தேவைப்படுகிறது.
மின்சார விற்பொறி உருகச் செய்யும் இரண்டாவது முறையில், இரேனியம் மற்றும் போரான் பொடிகள் கலக்கப்பட்டு கலவையின் வழியாக அதிக அளவு மின்சாரம் ஒரு மந்தமான வளிமண்டல சூழலில் அனுப்பப்படுகிறது.
தனிமங்களை நேரடி வினை புரியச் செய்யும் முறையில், இரேனியம்-போரான் கலவை ஒரு வெற்றிடத்தில் மூடப்பட்டு அதிக வெப்பநிலையில் நீண்ட காலத்திற்கு வைக்கப்படுகிறது. தோராயமாக 1000 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலையில் ஐந்து நாட்களுக்கு வைத்திருந்தால் இரேனியம் டைபோரைடு உருவாகும்.
இந்த வேதிப் பொருளின் உற்பத்தி முறை கனசதுர போரான் நைட்ரைடு போன்ற பிற கடினமான செயற்கை பொருட்களின் தயாரிப்பு முறை போல அதிக அழுத்தங்களை உள்ளடக்குவதில்லை, . இரேனியம் ஒரு விலையுயர்ந்த உலோகம். என்றாலும் இத்தயாரிப்பு முறை உற்பத்தியை மலிவானதாக ஆக்குகிறது.
நிலையான வளிமண்டல அழுத்தத்தில் குறைந்தது மூன்று வெவ்வேறு முறைகளால் இரேனியம் டைபோரைடை தயாரிக்க முடியும். திட-நிலை இடப்பெயர்ச்சி வினை, மின்சார விற்பொறி உருகுதல் மற்றும் தனிமங்களின் நேரடி வெப்பமாக்கல். என்பன அம்மூன்று தயாரிப்பு முறைகளாகும் .
இரேனியக் கலவையிலிருந்து இந்த சேர்மம் உருவாகிறது, உயர் அழுத்தத்திற்கு எதிரானதாக கருதப்படும் இச்சேர்மத்தில் போரான் இரேனியத்துடன் குறுகிய, வலுவான சகப் பிணைப்புகளை உருவாக்குகிறது.
இந்திய மேடை நடிகரும், தெலுங்கு-சமஸ்கிருத பண்டிதரும், எழுத்தாளருமான விஞ்சமுரி வெங்கட லட்சுமி நரசிம்ம ராவ் என்பவருக்கு 1920 ஆம் ஆண்டு மே 12 ஆம் தேதி காக்கிநாடாவில் பிறந்தார். இவரது தந்தை ஒரு நாடகக் கலைஞராக இருந்தார். மேலும். அவர் பெண்கள் உள்ளிட்ட குடும்ப உறுப்பினர்களை மொழிகளைக் கற்கவும் இலக்கியம் படிக்கவும் ஊக்குவித்தார். கலா ​​பிரபூர்ணா விருதைப் பெற்ற இவர், தனது எட்டு வயதிலேயே முதல் கிராமபோன் சாதனையைப் பெற்ற ஒரு குழந்தை மேதையாவார்.
காக்கிநாடாவில் பிறந்து வளர்ந்த வின்ஜமுரி, பெண்கள் தங்கள் வீடுகளில் இருந்து வெளியே வருவதை ஒரு தடை என்று சமூகம் கருதிய நாட்களில் சமூக சமத்துவத்தின் செய்தியை பரப்புவதற்கு இசையை ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்தினர்.
வின்ஜாமுரி சீதா தேவி இவர் ஓர் இசைக்கலைஞரும், வானொலி வர்ணனையாளரும், பாடகரும் மற்றும் தெலுங்கு நாட்டுப்புற இசைக் கலைஞரும் ஆவார். பிரபல நாட்டுப்புற கலைஞரான இவர் ஆர்மோனியக் கலைஞரும், இசை அமைப்பாளரும் மற்றும் எழுத்தாளருமான வின்ஜாமுரி தனது 99 வயதில் அமெரிக்காவில் ஹியூஸ்டனில் உடல்நலக்குறைவால் காலமானார். இவரைச் சுற்றியுள்ள இலக்கிய மற்றும் கலாச்சார சூழல் சீதாதேவியின் குழந்தை பருவத்தில் தனது சகோதரி அனுசுயாவுடன் பாரம்பரிய இசையை கற்றுக் கொண்டார். பின்னர் சகோதரிகள் தங்கள் தாய் மாமாவான புகழ்பெற்ற கவிஞர் தேவுலப்பள்ளி கிருட்டிணா சாஸ்திரியின் பல இசை அமைப்புகளுக்கு குரல் கொடுத்தனர்.
இவர் இந்திய சுதந்திர போராட்டத்தில் தீவிரமாக பங்கேற்றார் மற்றும் மகாத்மா காந்தி, சுபாஷ் சந்திர போஸ், ஜவகர்லால் நேரு மற்றும் சர்வபள்ளி இராதாகிருஷ்ணன் போன்ற சுதந்திர போராட்ட வீரர்களுக்கு முன்னால் தனது திறமையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார். இவரது மாமா தேவுலப்பள்ளி கிருட்டிணா சாஸ்திரி எழுதிய பிரபலமான தேசபக்தி பாடலான “ஜெய ஜெய ஜெய பிரிய பாரதி” என்ற பாடலுக்கு இசையமைத்து பாடியுள்ளார்.
இவரது சகோதரி வின்ஜாமுரி அனுசுயா தேவியுடன் இணைந்து ஆந்திராவின் குறிப்பிடத்தக்க கவிஞர்களுக்கு இசையமைத்துள்ளார். இவர்களில் திருவரங்கம் சீனிவாச ராவ் என்பவரும் அடங்கும். இவரது தாய் மாமா கிருட்டிண சாஸ்திரி பிரம்ம சமாஜத்தில் ஒரு ஆர்வத்தை வளர்த்து, சமூக மறுமலர்ச்சிக்காக பணியாற்றி அந்த அமைப்புக்கு பாடல்களை எழுதினார். இவர்கள் பல பொதுக் கூட்டங்களில் அந்தப் பாடல்களைப் பாடினர்.
ஒரு குழந்தை மேதையாகவும் திறமையான பாடகி, சீதாதேவி தனது 8 வயதில் தனது பாடல்களின் கிராமபோன் பதிவோடு தனது பாடலை அறிமுகப்படுத்தினார். அதன்பிறகு, ஒரு ஏழு தசாப்தங்களாக, உலகெங்கிலும் உள்ள மில்லியன் கணக்கான கேட்போரின் மகிழ்ச்சிக்காக இவர் நாட்டுப்புறப் பாடல்களைப் பாயுள்ளார்.
ஏழை பருத்தி விவசாயி தம்பதியினருக்கு மகனாக ஆர்கன்சாஸில் பிறந்த இவர், அமெரிக்க விமானப்படையில் நான்கு ஆண்டுகள் பணிபுரிந்தார். டென்னசி, மெம்பிஸில் உள்ள முக்கிய நாட்டாற் இசை நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொண்டதன் மூலம் பரவலாக அறியப்பட்டார். இவரது ஆழ்ந்த, அமைதியான பாஸ்-பாரிடோன் குரலுக்காக இவர் அறியப்பட்டார். இவர் தெ மேன் இன் பிளாக் எனும் புனைபெயர் கொண்டு அழைக்கப்பட்டார். மேலும் இவர் பொதுவாக தனது நிகழ்ச்சிகளில் வணக்கம், நான் ஜானி கேஷ் என்று தன்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டு ஃபால்சம் பிரிசன் புளூஸ் எனும் பாடலை பாடுவதனை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்.
ஜானி கேஷ் பிப்ரவரி 26, 1932 இல் , ஆர்கன்சாஸின் கிங்ஸ்லேண்டில் பிறந்தார், கேரி க்ளோவரி மற்றும் ரே கேஷ் ஆகியோருக்கு மகனாகப் பிறந்தார் .ஏழு குழந்தைகளில் இவர் நான்காவது குழந்தை ஆவார். பிறப்பு வரிசை :ராய், மார்கரெட் லூயிஸ், ஜாக், ஜே.ஆர்., ரெபா, ஜோன், மற்றும் டாமி . இவர் ஆங்கிலம் மற்றும் ஸ்காட்டிஷ் வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர் ஆவார். இவர் பிரிட்டிஷ் கன்சர்வேடிவ் கட்சியினைச் சேர்ந்த அரசியல்வாதியான சர் வில்லியம் கேஷின் உறவினர் ஆவார்.
இவரது பாடல்கள் பெரும்பாலானவை துக்கம், மற்றும் மீட்பின் கருப்பொருள்களைக் கொண்டிருந்தன. " ஐ வாக் தி லைன் ", " ரிங் ஆஃப் ஃபயர் ", " கெட் ரிதம் " மற்றும் " மேன் இன் பிளாக் " ஆகியவை இவரது பாடல்களில் சில குறிப்பிடத்தக்கன ஆகும். " ஒன் பீஸ் அட் எ டைம் " மற்றும் " எ பாய் நேமட் சூ " போன்ற நகைச்சுவையான படல்களையும் இவர் பதிவு செய்தார். இவரது மனைவியான ஜூன் கார்டருடன் ஹே, போர்ட்டர் ", " ஆரஞ்சு ப்ளாசம் ஸ்பெஷல் " மற்றும் " ராக் ஐலேண்ட் லைன் " உள்ளிட்ட காதல் பாடல்களையும் பாடியுள்ளார் .
இவருக்கு ஜே.ஆர் கேஷ் என்று பெயரிடப்பட்டது. இவரது தாயார் இவருக்கு ஜான் என்று பெயரிட விரும்பினார், மேலும் அவரது தந்தை இவருக்கு ரே என்று பெயரிட விரும்பினார். அவர்கள் சமரசமாக ஜே.ஆர் எனப் பெயரிட்டனர். இவர் யுனைடெட் ஸ்டேட்ஸ் விமானப்படையில் சேர்ந்தபோது, முதல் பெயராக முதலெழுத்துக்களைப் பயன்படுத்த இவருக்கு அனுமதி இல்லை, எனவே இவர் அதை ஜான் ஆர். கேஷ் என்று மாற்றினார். 1955 ஆம் ஆண்டில், சன் ரெக்கார்ட்ஸுடன் ஒப்பந்தமான போது, இவர் ஜானி கேஷ் என்ற பெயரைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினார்.
ஜான் ஆர். " ஜானி " கேஷ் ( . "" ஓர் அமெரிக்கப் பாடகர், பாடலாசிரியர், இசைக்கலைஞர், நடிகர் மற்றும் எழுத்தாளர் ஆவார். அனைத்துக் காலத்திற்குமான அதிக விற்பனையான இசைக் கலைஞர்கலுள் ஒருவரான இவரின் பதிவுகள் 90 மில்லியனுக்கும் அதிகமாக விற்பனை ஆகியுள்ளது. ராக் அண்ட் ரோல், ராகபில்லி, ப்ளூஸ், நாட்டார் பாடல்கள் மற்றும் நற்செய்தியைத் தழுவியதாக இவரின் பாடல்கள் அமைந்திருந்தன.
இந்த பாலம், நகரத்தை இராணுவத் தலையீடுகளிலிருந்து பாதுகாத்தது. எனவே தான், அந்நகருக்கு 'செறிவூட்டிய பாலம்' என்ற பெயர் நிலைத்தது. பாலத்தை ஒட்டிய நகரத்தின் பழைய பகுதி காலே என்று அழைக்கப்படுகிறது. கி.பி 300 ஆம் ஆண்டுகளில், ஆற்றின் நடுவில், பாலத்திற்கு அருகில், கட்டப்பட்ட பல நீர் ஆலைகளின் எச்சங்களை, இன்றும் நாம் காண இயலும். அவற்றில் பெரும்பாலானவை, 20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கக் காலம் வரை பயன்படுத்தப்பட்டன. கடைசியாக 1985 வரை பயன்பாட்டில் இருந்தது.
சாசானியப் பேரரசின், கன்டிசாபூர் அகாடமி என்பது அறிவுசார் நடுவமாக இருந்தது. இந்த கல்விச் சாலை, மருத்துவத்தைப் பரப்பியது. இச்சாலையானாது, டெசுபுல் அருகே நிறுவப்பட்டது.
1960 ஆம் ஆண்டுகளின் நடுப்பகுதியில், டெசுபுலைச் சுற்றியுள்ள விவசாயமானது, ஈரானிய-அமெரிக்க கூட்டு நிறுவனத்தால் நவீனப்படுத்தப்பட்டது. டெசுபுலில் இருந்து வரும் பூக்களும், சிட்ரஸ் பழங்களும் நாட்டில் மிகவும் மதிக்கப்படுகின்றன. உள்ளூர் எருமைகளிலிருந்து தயிர், கிரீம் ஆகியவை பிரபலமானவை. பல்வேறு காய்கறிகள், பழங்கள் மற்றும் தானியங்கள் டெசுபுலில் வளர்க்கப்படுகின்றன. இறைச்சி, கோழி, மீன் போன்றவையும் உற்பத்தியும் செய்யப்படுகின்றன.
டெசுபுல் என்ற பெயரானது, இரண்டு சொற்கள் இணைந்து பெறப்பட்டது. டெசு என்றால் 'கோட்டை', புல் என்றால் 'பாலம்' எனலாம். 'கோட்டை நோக்கியப் பாலம்' அல்லது 'செறிவூட்டிய பாலம்' என்று பொருள் கொள்ளலாம். நகரத்தின் முதற் பெயர் டீசுபுல் என்பதாகும். ஆனால், பெர்சியாவை, பாரசீகம் மீதான இசுலாமியப் படையெடுப்பு நடந்து கைப்பற்றிய பின்னர், அந்த நகரம் 'டெசுபுல்' என மறுபெயரிடப்பட்டது.
இந்த மாகாணத்தின் பழமையான நகரங்களில் ஒன்றாக, டெசுபுல் நகரம் திகழ்கிறது. வால்டர் இன்சு என்பவரின் அகழ்வாராய்ச்சலின் படி, அவான் என்பது டெசுபுல்லில் அமைந்து இருந்தது. இந்த வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க பாலமானது, ரோமானிய போர்க் கைதிகளைக் கொண்டு, முதலாம் சாபூர் காலத்தில் கட்டப்பட்டது.
டெசுபுல் நகரமானது, ஈரான் நாட்டின் தலைநகரான தெகுரானில் இருந்து 721 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், மாகாணத் தலைநகர் அகுவாசுவிலிருந்து 155 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. பாரசீக வளைகுடாவிலிருந்து 300 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ள இந்த நகரம் 143 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ளது.
டெசுபுல் நகர மக்கள், டெசுபுலி, டெசுபூலியன்கள், டெசுபுல்லியன், என அழைக்கப்படுகின்றனர். அவர்களின் பேச்சு மொழியானது டெசுபுலி என்பதனையும், தனித்துவமான ஒரு பேச்சுவழக்கான சுகுசுடர் என்ற தொன்மையான வட்டார வழக்கினையும் பயன்டுத்துகின்றனர்.
இந்த நகரம் ஜாக்ரோஸ் மலைகளின் அடிவாரத்தில் அமைந்துள்ளது சசானியன் காலத்திற்கு முந்தைய வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளது. டெசுபுல்லைச் சுற்றியுள்ள பகுதி, 5000 ஆண்டுகளாக நாகரிகங்களின் தாயகமாக உள்ளது.