polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
மைக்கேல் ராபர்ட் மில்கென் ஒரு அமெரிக்க நிதியாளரும் மற்றும் தயாள குணத்துடன் நற்காரியங்கள் செய்பவரும் ஆவார். அதிக வருவாய் ஈட்டும் பத்திரங்களுக்கான சந்தையின் வளர்ச்சியில் அவர் வகித்த பங்கிற்காகவும், அமெரிக்கப் பத்திரச் சட்டங்களை மீறியதற்காகவும் மோசமான குற்றச்சாட்டுகளுக்கான குற்றவாளியாக அறிவிக்கக் கோரிய மனுவைத் தொடர்ந்து அவருக்கு வழங்கப்பட்ட தீர்ப்பு மற்றும் தண்டனைக்காகவும் அவர் குறிப்பிடப்படுகிறார். சிறையில் இருந்து விடுதலையானதிலிருந்து, அவர் தொண்டு செய்வதற்கும் பெயர் பெற்றார்.
ஜார்ஜ் டூயி கூகார் ஓர் அமெரிக்கத் திரைப்பட இயக்குநர் .இவர் முக்கியமாக நகைச்சுவை மற்றும் இலக்கிய தழுவல்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட திரைப்படங்களில் நடித்தார்.வாட் பிரைஸ் ஹாலிவுட் , எ பில் ஆஃப் டைவர்ஸ் , அவர் பெட்டர்ஸ் , மற்றும் சுமால் கேர்ள்ஸ் ஆகிய திரைப்படங்களில் நடித்ததன் மூலம் இவர் பரவலாக அறியப்பட்டார். 1933 ஆம் ஆண்டில் இவர் எம்ஜிஎம் நிறுவனத்திற்காக டின்னர் அட் நைட் மற்றும் டேவிட் காப்பர்ஃபீல்ட் செல்ஸ்னிக் மற்றும் ரோமியோ அண்ட் ஜூலியட் மற்றும் காமிலே ஆகிய படங்களை இயக்கியுள்ளார்.
இவர் தனது குழந்தைப் பருவத்தில் பல தொழில்முறை அல்லாத நாடகங்களில் தோன்றினார். மேலும் தனது ஏழு வயதில் டேவிட் ஓ. செல்ஸ்னிக் உடன் ஒரு பாடலில் நடித்தார், பிற்காலத்தில் அவர் இவரது வழிகாட்டியாகவும் நண்பராகவும் ஆனார். இளைஞனாக இருக்கும் போது கூகாரை பலமுறை நியூயார்க் ஹிப்போட்ரோமுக்கு அவரது மாமா அழைத்துச் சென்றார். இவர் டெவிட் கிளின்டன் உயர்நிலைப் பள்ளியில் கல்வி கற்றார்.
கான் வித் த விண்ட், தி பிலடெல்பியா ஸ்டோரி , கேஸ்லைட் ,ஆடம்ஸ் ரிப் , பார்ன் எஸ்டர்டே , எ ஸ்டார் இஸ் பார்ன் , போவானி ஜங்ஷன் ஆகிய திரைப்பங்களை இயக்கினார். மேலும் இவர் இயக்கிய மை ஃபேர் லேடிக்காக சிறந்த இயக்குநருக்கான அகாதமி விருதை வென்றார். அவர் 1980 ஆம் ஆண்டுகளில் தொடர்ந்து இயக்குநராகப் பணியாற்றினார்.
கூகார் நியூயார்க் நகரில் மன்ஹாட்டனின் கிழக்குப் பகுதியில் பிறந்தார். இவரின் தந்தை விக்டர் ஒரு ஹங்கேரிய-யூத குடியேறியவர், மாவட்ட வழக்கறிஞர் மற்றும் ஹெலன் இலோனா கிராஸ் ஆகியோரின் மகன் ஆவார். அவரது பெற்றோர் எசுப்பானிய அமெரிக்க போர் வீராங்கனையான ஜார்ஜ் டீவியின் நினைவாக அவரது நடுத்தர பெயரைத் தேர்ந்தெடுத்தனர்.
1917 இல் பட்டம் பெற்றதைத் தொடர்ந்து கூகோர் தனது தந்தையினைப் போலவே சட்டத் துறையில் செல்வார் என எதிர்பார்க்கபட்டது. ஆனால் விருப்பமில்லாமல் நியூயார்க்கின் சிட்டி கல்லூரியில் சேர்ந்தார். அங்கு அக்டோபர் 1918 இல் மாணவர் இராணுவ பயிற்சிப் படையில் நுழைந்தார். சிறிது காலத்திலேயே அவர் பள்ளியினை விட்டு நீங்கினார்.
கூகோர் ஓர் ஓரினச் சேர்க்கையாளர் ஆவார். அந்த சமயத்தில் இருந்த சமூகக் கட்டுப்பாடுகள் அதனை முறையற்றதாக கருதிய போதிலும் இவர் வெளிப்படையாக அதனை வெளிப்படுத்த்தினார். அவரின் ஆடம்பரமான வீட்டில் ஞாயிற்றுக் கிழமைகளில் நடக்கும் கேளிக்கை நிகழ்ச்சிகளில் அவரது நெருங்கிய நண்பர்கள் கலந்து கொள்வர்.
இவர் தனி இசைத்தொகுப்புகளையும் வெளியிட்டுள்ளார். அதாவது - கோரமண்டல் டூயட் , விக்கு வினாயக்ராமுடன், அமல்கமேஷன், ஸ்பிரிட்ஸ், ஃபாலோயிங் மை ஹார்ட் மற்றும் இன்டூ தி லைட் போன்றவை. உ. சீனிவாஸ், சாகீர் உசேன், சிவமணி மற்றும் ஜார்ஜ் புரூக்சு ஆகியோருடன் இணைந்து சம்ஜனிதா என்ற இசைத்தொகுப்பை வெளியிட்டுள்ளார். இவர் உஸ்தாத் ஜாகிர் உசைன், உஸ்தாத் சுல்தான் கான், பண்டிட் ஹரிபிரசாத் சௌராசியா, சங்கர் மகாதேவன், ஹரிஹரன், லூயிஸ் பேங்க், ரஞ்சித் பரோத், மைக் மார்சல்ல், சிவமணி மற்றும் பீட் லோக்கெட், கர்ஷ் காலே மற்றும் கிரெக் எல்லிஸ், பிக்ரம் கோஷ், கமல் சப்ரி, நிலாத்ரி குமார் போன்ற பல இசைக் கலைஞர்களுடன் வட மற்றும் தென் இந்தியாவெங்கும் சுற்றுப்பயணங்கள் மற்றும் பதிவுகளில் ஈடுபட்டுள்ளார். 2014 ஆம் ஆண்டில் இராஜேஷ், பாடகர் கார்த்திக்குடன் இணைந்து சிருஷ்டி என்ற இசைக்குழுவை உருவாக்கினார்.
ஜான் மெக்லாலின் புளோட்டிங் பாயிண்ட் என்ற இசைத்தொகுப்புடன் இவரது பணி 2009 இல் கிராமி விருதினைப் பெற்றது. ஜெர்மனியில் நடைபெற்ற 'மேஜிக் மாண்டலின்' என்ற விழாவில் பங்கேற்ற இளைய பங்கேற்பாளராகவும் இருந்தார். நியூயார்க் நகரத்தின் லிங்கன் மையத்தில் தனது இசை நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தியுள்ளார். மேலும் பிபிசி லைவ், லண்டன், மெல்போர்ன் கச்சேரி அரங்கில், சிட்டே டி லா மியூசிக் , பாரிசு, கிரீஸ், கனடா, மத்திய கிழக்கு, அமெரிக்கா, மற்றும் ஐரோப்பா போன்ற இடங்களிலும் இசை நிகழ்ச்சிகளையும் வழங்கியுள்ளார்.
இவர் ஜோகன்னஸ்பர்க் பில்ஹார்மோனிக் இசைக்குழு , பில்ஹார்மோனிக் இசைக்குழு, ஆகிய இடங்கள்ளும் நேரலை நிகழ்ச்சியை நிகழ்த்தியுள்ளார். 2006 ஆம் ஆண்டில் நியூயார்க்கில் நடைபெற்ற இவரது இசை நிகழ்ச்சி, தி நியூயார்க்கர் என்ற இதழால் ஆண்டின் சிறந்த இசை நிகழ்ச்சிகளில் ஒன்றாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. ஏப்ரல் 2007 இல் இவர் இந்தியக் குடியரசுத் தலைவரால் கௌரவிக்கப்பட்டார்.
உ. இராஜேஷ் 1977 மே 17 அன்று ஆந்திராவின் பாலகோலில் உ. எஸ். சத்தியநாராயணன் மற்றும் காந்தம் " ஆகியோரின் இளைய மகனாகப் பிறந்தார். இவர் இந்தியாவில் கர்நாடக பாரம்பரிய இசையில் குறிப்பிடத்தக்க மாண்டலின் இசைக்கலைஞரான மறைந்த உ.சீனிவாசின் தம்பியாவார்.
உப்பலாப்பு ராஜேஷ் என்பவர் ஓர் கர்நாடக இசையில் ஒரு இந்திய மாண்டலின் இசைக்கலைஞரும், இசை தயாரிப்பாளரும் மற்றும் இசையமைப்பாளருமாவார்.
பழைய தில்லி அல்லது வடக்கு மலைத்தொடர் தில்லி பல்கலைக்கழகத்திற்கு அருகிலுள்ள மலைப்பாங்கான பகுதியைக் குறிக்கிறது. இது மலைத்தொடரின் மிகச்சிறிய பகுதியாகும். வடக்கு மலைத்தொடரின் அமைவிடம் 28 40′52 ″ 77 12′57 ″ ஆகும். 1915 ஆம் ஆண்டில் கிட்டத்தட்ட 170 ஹெக்டேர் இட ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்ட வனமாக அறிவிக்கப்பட்டது. தில்லி பல்கலைக்கழகத்திற்கு அருகில் 87 ஹெக்டேர்களுக்கும் குறைவான இடங்கள் உள்ளன. இது தில்லி மேம்பாட்டு ஆணையத்தால் வடக்கு மலைத்தொடர் பல்லுயிர் பூங்காவாக உருவாக்கப்பட்டு வருகிறது.
புது தில்லி அல்லது மத்திய மலைத்தொடர் 1914 ஆம் ஆண்டில் முன்பதிவு செய்யப்பட்ட வனமாக மாற்றப்பட்டு சதர் பஜாரின் தெற்கிலிருந்து தௌலா குவான் வரை நீண்டுள்ளது. இது 864 ஹெக்டேர் பரப்பளவில் உள்ளது, ஆனால் சில துண்டுகள் விலகிவிட்டன.
மெக்ராலி அல்லது தென்-மத்திய மலைத்தொடர் ஜே.என்.யு மற்றும் வசந்த் குஞ்சிற்கு அருகிலுள்ள "சஞ்சய் வானா" மையமாக அமைந்துள்ளது. இது 633 ஹெக்டேர் பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. பெரிய துகள்கள் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு கட்டப்பட்டுள்ளன. சைனிக் பண்ணைக்கு அருகிலுள்ள 70 ஹெக்டேர் தில்பத் பள்ளத்தாக்கு பல்லுயிர் பூங்காவாக உருவாக்கப்பட்டு வருகிறது.
துக்ளகாபாத் அல்லது தெற்கு மலைத்தொடர் 6200 ஹெக்டேர் பரப்பளவில் அமைந்துள்ளது. இதில் அசோலா பட்டி வனவிலங்கு சரணாலயமும் அடங்கும். வரம்பின் 4 பிரிவுகளில் இது மிகக் குறைந்த நகர்ப்புறமாகும். ஆனால் இது நிறைய கிராமத்திற்கு சொந்தமான அல்லது தனியாருக்கு சொந்தமான விவசாய நிலமாகும். இதில் பந்த்வாரி மற்றும் மங்கர் பானி காடுகள் அடங்கும்.
தில்லி மலைத்தொடர் , சில நேரங்களில் "தி ரிட்ஜ்" என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது இந்தியாவின் தேசிய தலைநகர் தில்லியில் உள்ள ஒரு பாறை அமைப்பாகும். இது வடக்கு ஆரவல்லி சிறுத்தை வனவிலங்கு நடைபாதையில் அமைந்துள்ளது. சுமார் 1500 மில்லியன் ஆண்டுகள் பழமையான பண்டைய ஆரவல்லி மலைத்தொடரின் வடக்கு விரிவாக்கம் இந்த மலைத்தொடராகும். . இந்த மலைத்தொடர் குவார்ட்சைட் பாறைகளைக் கொண்டுள்ளது. தென்கிழக்கில் இருந்து துக்ளதாகாபாத்தில், பட்டி சுரங்கங்களுக்கு அருகில், இடங்களில் கிளைத்து, வடக்கில் யமுனா ஆற்றின் மேற்குக் கரையில் வஜிராபாத் அருகே தட்டுகிறது, சுமார் 35 கிலோமீட்டர் தூரத்தை உள்ளடக்கியது.
ஆரவல்லி மலைத்தொடர் இந்தியாவின் மிகப் பழமையான மலைத்தொடர்களில் ஒன்று என்று நம்பப்படுகிறது. இது சுமார் 2.5 பில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு தொல்பொருள் காலத்தில் உருவானது . குஜராத்திலிருந்து ராஜஸ்தான் வழியாக அரியானா - தில்லி வரை மலைத்தொடர்கள் உள்ளது. தில்லியில் ஆரவல்லி மலைத்தொடரின் முகடுகள் பொதுவாக தில்லி மலைத்தொடர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது வடக்கு, மத்திய, தென் மத்திய மற்றும் தெற்கு மலைத்தொடர் என பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
1993 ஆம் ஆண்டில், 7,777 ஹெக்டேர் பரப்பளவில் வடக்கு டெல்லி, மத்திய டெல்லி, தென் மேற்கு டெல்லி மற்றும் தெற்கு டெல்லியின் பகுதிகள்பாதுகாக்கப்பட்ட காடாக அறிவிக்கப்பட்டன. அதன்பிறகு 1994 மற்றும் 1996 ஆம் ஆண்டுகளில், வரம்பின் பெரும்பகுதி அரசாங்கத்தின் பகுதியாக அறிவிக்கப்பட்டது. இதனால் அனைத்து கட்டுமானங்களும் நிறுத்தப்பட்டன.
தில்லி மலைத்தொடர்கள் நகரத்தின் பச்சை நுரையீரலாக செயல்படுகிறது. மேற்கில் ராஜஸ்தான் பாலைவனங்களின் வெப்பமான காற்றிலிருந்து தில்லியைப் பாதுகாக்கிறது. கென்யாவின் நைரோபிக்குப் பிறகு, உலகின் இரண்டாவது மிகப் பெரிய பறவைகள் நிறைந்த தலைநகரான தில்லியைப் பெறுவதற்கும் இது பொறுப்பாகும்.
பல ஆண்டுகளாக, நகர்ப்புற வளர்ச்சியின் அழுத்தங்கள், தில்லி வரம்புகளிலுள்ள காடுகளை அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாக்கியுள்ளன. பல பகுதிகளில், பொதுப் பூங்காக்கள் மற்றும் பொது வீடுகள் வந்துள்ளன. கட்டுமான கழிவுகளை கொட்டுவதையும் இந்த பகுதி எதிர்கொள்கிறது.
கமலா நேரு காடு என்று அழைக்கப்படும் ஒரு பகுதியான வடக்கு மலைத்தொடர் 1828 ஆம் ஆண்டில் கட்டப்பட்ட கொடி பணியாளர் கோபுரம் உட்பட பல வரலாற்று நினைவுச்சின்னங்களை கொண்டுள்ளது.
தில்லி பல்கலைக்கழகத்திற்கு அருகிலுள்ள 87 ஹெக்டேர் பரப்பளவில் உள்ள வடக்கு மலைத்தொடர் பல்லுயிர் பூங்காவை டெல்லி மேம்பாட்டு ஆணையம் உருவாக்கி வருகிறது.
புதுதில்லி மனித வள மேம்பாட்டு அமைச்சகத்திடமிருந்து உதவித்தொகை பெற்ற முதல் கூடியாட்டம் மாணவர் இவர். பின்னர், இதே துறையால் இவருக்கு வழங்கப்பட்ட இளையோர் மற்றும் மூத்தோர் கூட்டாளர் விருதும் வழங்கப்பட்டது. மேலும், கோயில்கள் மற்றும் பல கலாச்சார அமைப்புகளிடமிருந்து பல பரிசுகளைப் பெற்ற்றுள்ளார். சாக்கியர் கூத்து மற்றும் கூடியாட்டம் ஆகியவற்றுக்கான பங்களிப்புகளுக்காக கேரள சங்கீத நாடக அகாதமி இவருக்கு விருது வழங்கியது. 2007 ஆம் ஆண்டுக்கான கேரள கலாமண்டலம் வி. எஸ். சர்மா அறக்கடளை விருதைப் பெற்றுள்ளார். 2017 ஆம் ஆண்டில், கூடியாட்டத்துக்கான கலாமண்டலம் விருது இவருக்கு வழங்கப்பட்டது.
சுவப்னவாசவதத்தம், நாகானந்தம், சுபத்ரதானஞ்சியம் போன்ற கூடியாட்டங்களில் கதாநாயகன் மற்றும் விதூசகன் ஆகிய இரு வேடங்களையும் இவர் நிகழ்த்தியுள்ளார். கூடியாட்டத்தின் வரலாற்றில் முதன்முறையாக காளிதாசரின் மாளவிகாக்கினிமித்திரம் மற்றும் விக்கிரமோவர்சியம் ஆகியவற்றை மணி மாதவ சாக்கியர் நடனமாடி இயக்கியபோது, நாயகனின் பாத்திரத்தை இவருக்கு வழங்கினார். மணி தாமோதரா சாக்கியர் தனது குருவின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் உஜ்ஜைனியின் காளிதாசர் அகாதமியில் மாளவிகாக்கினிமித்ரம் மற்றும் விக்கிரமோவர்சியம் ஆகியவற்றை அரங்கேற்றினார்.
இவர் புகழ்பெற்ற குருவான பத்மஸ்ரீ மனி மாதவ சாக்கியரின் கூடியாட்டம் குழுவில் உறுப்பினராக இருந்தார். இது முதல் முறையாக கேரளாவிற்கு வெளியே கூட்டியாட்டத்தை நிகழ்த்தியது. 1962இல் சென்னையில் நடந்த தோரணாயுத கூடியாட்டத்தில் இவரது குரு மணி மாதவ சக்கியாருடன் விபீடணன் வேடத்தில் நடித்தார். இவர் பாரம்பரிய பக்தி கூத்துகள் மற்றும் கூடியாட்டங்களான அங்குலியங்கம், மத்தவிலாச பிரகாசானம், மந்திராங்கம், எழமாங்கம் ஆகியவற்றில் நிபுணராக இருந்தார்.
இவர் கேரளாவிற்கு வெளியே புது தில்லி, வாரணாசி, மும்பை, உஜ்ஜைன், போபால் மற்றும் சென்னை போன்ற இடங்களில் கூடியாட்டங்களை நிகழ்த்திய மணி மாதவ சாக்கியரின் குழுவில் உறுப்பினராக இருந்தார். வாரணாசி, பெங்களூர் மற்றும் திருச்சூர் ஆகிய இடங்களில் நடந்த உலக சமசுகிருத மாநாடுகள் போன்ற பல முக்கியமான மாநாடுகள் மற்றும் கருத்தரங்குகளில் நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தும் நல்ல வாய்ப்பு இவருக்கு இருந்தது.
மணி தாமோதரா சாக்கியர் இவர் தென்னிந்தியாவின் கேரள மாநிலத்தில் ஒரு கூடியாட்டம் மற்றும் சாக்கைக் கூத்து கலைஞர் ஆவார். இவர் புகழ்பெற்ற குருவான நாட்டியாச்சார்யா விதுசாகரத்னம் பத்மசிறீ மணி மாதவ சாக்கியரின் மருமகனும் மற்றும் சீடரும் ஆவார். இவர் கூடியாட்டம் மற்றும் சாக்கைக் கூத்து ஆகியவற்றின் சிறந்த மணி சாக்கியர் பாரம்பரியத்தைச் சேர்ந்தவராவார்.
சாக்கைக் கூத்து மற்றும் கூடியாட்டத்தில் மணி மாதவ சாக்கியார் நேரடி வழிகாட்டுதலின் கீழ் 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக பாரம்பரிய வழியில் இவர் படித்தார். அவர் சமசுகிருதம் மற்றும் நாட்டியசாத்திரத்தை பாரம்பரிய முறையில் பயின்றார். சமசுகிருத இலக்கியத்திலும் முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற்றுள்ளார். இவர் கோழிக்கோட்டில் உள்ள ஒரு உயர்நிலைப் பள்ளியில் சமசுகிருத ஆசிரியராக இருந்தார்.
1978 வாக்கில், இருதய நோயாளிகளுக்கு அறுவை சிகிச்சைக்கு பிந்தைய பகுதிகளுடன் 20 படுக்கைகள் கொண்ட இரட்டை அறுவை அரங்கங்கள் நிறுவப்பட்டன. பின்னர், மருத்துவமனையில் உள்ள அனைத்து சிறப்புத் துறைகளும் செயல்பட்டு, படுக்கையின் வலிமை 505 ஆக உயர்த்தப்பட்டது. சனவரி 1980 இல், முதல் நவீன இருதய வடிகுழாய் ஆய்வகம் மருத்துவமனையில் திறக்கப்பட்டது. 1984 ஆம் ஆண்டில், வை. என். மெக்ரோத்ரா தலைமை மருத்துவ அதிகாரியாக இருந்தபோது, இந்த மருத்துவமனை முதுகலை பயிற்சிக்கான தேசிய தேர்வு வாரியத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்டது. 1988 ஆம் ஆண்டில், அதன் முதல் பிரதிநிதி ஜே. எஸ். என் மூர்த்தி, தெற்கு ரயில்வே மருத்துவமனைக்கும் லண்டன் பல்கலைக்கழகத்திற்கும் இடையில் மூன்று ஆண்டு கல்வித் திட்டமான உயர் கல்வி இணைப்புத் திட்டத்தை கொண்டு வந்தார். பேராசிரியர்.கிளெனிசு கவொர்த், எஸ். என். குமார் மற்றும் கர்த்தார் சிங், ஜீவன் இரத்த வங்கியின் பி.சீனிவாசன் மற்றும் இரயில்வே நிர்வாகம் ஆகியோரின் ஆதரவுடன் இந்தி நடைமுறைப்படுத்தினார்.
இந்த மருத்துவமனை பிரித்தானியர்கள் காலத்தில் நிறுவப்பட்டது. இரயில்வே ஊழியர்களின் தேவைகளுக்காக ஒரு தனி மருத்துவமனையை கட்ட வேண்டியதன் அவசியத்தை 1925 ஆம் ஆண்டில் சென்னை மற்றும் தெற்கு மராத்தா இரயில்வேயின் தலைமை மருத்துவ அதிகாரி ஜி. ஜே. குரூசாங்க் உணர்ந்தார். 1928 ஆம் ஆண்டில், பெரம்பூரில் உள்ள எம்.எஸ்.எம் இரயில்வே ஊழியர்களுக்காக ஒரு மூத்த அறுவை சிகிச்சை நிபுணர், 4 உதவியாளர்கள் மற்றும் 12 செவிலியர்களுடன் 40 படுக்கைகள் கொண்ட மருத்துவமனை நிறுவப்பட்டது. அதன் ஆரம்ப நாட்களில், மருத்துவமனை முதன்மையாக இரயில்வே குடியேற்றத்தில் வசிப்பவர்கள் மற்றும் ரயில்வே பட்டறைகளின் ஊழியர்களின் தேவைகளுக்கு சேவை செய்தது. 1930 வாக்கில், அறுவை அரங்கம், ஊடு கதிர் மையம், ஆய்வகம் மற்றும் வெளி நோயாளி சேவைத் துறை போன்ற கூடுதல் வசதிகளைத் தவிர மருத்துவமனையின் படுக்கை எண்ணிக்கை 50 ஆக உயர்த்தப்பட்டது.
பெரம்பூர் இரயில்வே மருத்துவமனை என்றும் அழைக்கப்படும் தெற்கு இரயில்வே தலைமையக மருத்துவமனை , சென்னையின் அயனாவரத்தில் அமைந்துள்ள தெற்கு இரயில்வேயின் 500 படுக்கைகள் கொண்ட மருத்துவமனையாகும். இது பரப்பளவில் பரவியுள்ளது. இது பிரித்தானியர்கள் ஆட்சியின் போது நிறுவப்பட்டது. இந்த மருத்துவமனை 15 அடிப்படை பிரிவுகளில் நிபுணத்துவம் பெற்றுள்ளது. 3 பிரிவுகளில் மேம்பட்ட நிபுணத்துவம் பெற்றுள்ளது. தேசிய தேர்வு வாரிய முதுகலை பயிற்சியின் அங்கீகாரத்திற்காக மருத்துவமனைக்கு அங்கீகாரம் அளித்துள்ளது.முதுகலை படிப்புகளில் பயிற்சி அளிப்பதற்காக ராயல் காலேஜ் ஆப் சர்ஜன்ஸ் போன்ற சர்வதேச நிறுவனங்களால் இந்த மருத்துவமனை அங்கீகாரம் பெற்றுள்ளது. இது செவிலியர்களுக்கு பயிற்சி அளிப்பதற்கான ஒரு அங்கீகரிக்கப்பட்ட நிறுவனமாகும்.
1970 களில், இந்த மருத்துவமனை இருதய நோய்களுக்கான அகில இந்திய பரிந்துரை மையமாக மாறியது. மயக்க மருந்தின் துணை சிறப்பு என இருதய மயக்க மருந்து என்ற சொல் இந்த மருத்துவமனையில் 1977 இல் மருத்துவர் கல்யாண் சிங் என்பவரால் உருவாக்கப்பட்டது. விரைவில், மருத்துவமனையில் இருதய அறுவை சிகிச்சை துறை நாட்டின் சிறந்த இருதய அறுவை சிகிச்சை பிரிவுகளில் ஒன்றாக அங்கீகரிக்கப்பட்டது. குறிப்பாக பிறந்த குழந்தைகளுக்கும், குழந்தைகளுக்கும் சிக்கலான இதய அறுவை சிகிச்சைகளுக்கு அங்கீகரிக்கப்பட்டது . இருதய சிகிச்சையில் கவனம் செலுத்திய பெரம்பூர் மருத்துவமனையின் வழியே, நாடு முழுவதும் பல இரயில் மருத்துவமனைகள் உருவாக்கப்பட்டன. அதாவது, எலும்பியல் மருத்துவர்களுக்கான மையமாக ஹவுரா, திசு மாற்று அறுவை சிகிச்சைக்கு மும்பை, மற்றும் புற்றுநோய்க்கான வாரணாசி ஆகியன்.
2014 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, சராசரியாக, சுமார் 1,400 வெளி நோயாளிகள் தற்போதுள்ள இரயில்வே மருத்துவமனைக்கு வருகை தருகின்றனர். நாட்டின் 16 இரயில்வே மண்டலங்களில், பெரம்பூரில் உள்ள புதிய மருத்துவமனை நோயாளிகளின் திறன் மற்றும் கிடைக்கும் வசதிகளின் அடிப்படையில் மிகப்பெரிய ரயில்வே மருத்துவமனையாக கூறப்படுகிறது. நோயாளிகளின் திறன் அடிப்படையில் மும்பை மற்றும் கொல்கத்தாவில் உள்ள இரயில் மருத்துவமனைகள் முறையே இரண்டாவது மற்றும் மூன்றாவது இடத்தில் உள்ளன.
1990 வாக்கில், டி. எஸ். ஏ, ஒளிமி அறுவை அலகு மற்றும் காணொளி மூலம் உடற்குழாய் உள்நோக்கல் போன்ற வசதிகளுடன் புதிய வடிகுழாய் ஆய்வகம் நிறுவப்பட்டது. பின்னர் மேலும் இரண்டு புதிய வடிகுழாய் ஆய்வகங்கள் சேர்க்கப்பட்டன. 7 மார்ச் 2014 அன்று, மற்றொரு இதய வடிகுழாய் ஆய்வகம், 38.8 மில்லியன் செலவில் நிறுவப்பட்டு மருத்துவமனையின் இருதய அலகு திறந்து வைக்கப்பட்டது. இந்த பிரிவை இரயில்வே சுகாதார சேவைகள் இயக்குநர் பி. எஸ். பிரசாத் திறந்து வைத்தார்.
இந்திய இரயில்வே அதன் ஊழியர்களுக்கு சேவை செய்வதற்காக இந்த மருத்துவமனை முக்கியமாக நிறுவப்பட்டது. எவ்வாறாயினும், இந்த மருத்துவமனை பொது மக்களுக்கும் குறைந்த செலவில் சேவைகளை வழங்குகிறது. இந்த மருத்துவமனை இந்திய இரயில்வேக்கு இருதயவியல் மற்றும் இருதய அறுவை சிகிச்சைக்கான தேசிய பரிந்துரை மையமாகும்.
2006 ஆம் ஆண்டில், தெற்கு இரயில்வே 500 மில்லியன் டாலர் செலவில் ஒரு புதிய ஒன்பது மாடி வளாகத்தை நிறுவுவதாக அறிவித்தது. தற்போதுள்ள மருத்துவமனையை மாற்றுவதற்காக 15 மில்லியன் டாலர் கணினி அடிப்படையிலான வழிசெலுத்தல் எலும்பியல் அறுவை சிகிச்சை உபகரணங்களுடன் அமைக்க உள்ளது.
இந்த மருத்துவமனை சென்னை, அயனாவரத்தில், சின்ன செம்பரம்பாக்கம், கான்ஸ்டபிள் சாலையில் அமைந்துள்ளது. இது பெரம்பூர் இரயில் பெட்டி நிலையம் மற்றும் பெரம்பூர் இரயில் இயந்திர நிறுவனம் ஆகியவற்றுக்கு இடையில் அமைந்துள்ளது.
தற்போதைய மருத்துவமனையை மாற்ற தெற்கு இரயில்வே ஒரு புதிய மருத்துவமனையை நிர்மாணித்து வருகிறது. தற்போதுள்ள மருத்துவமனை வளாகத்தில் தனியார் பங்களிப்புடன் ஒரு மருத்துவக் கல்லூரியை நிறுவவும் திட்டமிட்டுள்ளது.
2009 ஆம் ஆண்டில், தெற்கு இரயில்வே தற்போதுள்ள வளாகத்தில் ஒரு மருத்துவக் கல்லூரியை நிறுவுவதற்கான தனது திட்டத்தை அறிவித்தது.
நவீன தலைநகரான கொழும்பில் இருந்து 120 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ள இலங்கையின் கடைசி அரசத் தலைநகரான கண்டியில் இருந்து கண்டிய நடனம் நடனம் அதன் பெயரைப் பெற்றது. இந்த வகை நடனம் இன்று இலங்கையின் செவ்வியல் நடனமாகக் கருதப்படுகிறது. சமஸ்கிருத சொற்களின் வழி இது தூய நடனம் என்று கருதப்படுகிறது; இது "தாளம்பட்டா" என்று அழைக்கப்படும் ஜால்ரா எனப்படும் இசைக்கருவியில் வழங்கப்படும் ஒலியுடன் கூடிய மிகவும் மேம்பட்ட "தாள” அமைப்பைக் கொண்டுள்ள நடனமாகும். சிலவிடங்களில் கெத்தபெரா எனப்படும் மத்தளமும் தாளத்திற்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஆடல், அமைப்பு, ஆடை, அணி, கதைக்கரு என்பவற்றின் அடிப்படையில் வெஸ், நையாண்டி, உடக்கி, பந்தேரு, வண்ணம் என்ற ஐந்து தனித்துவமான வகைகள் உள்ளன. உடல் அசைவுகள் மற்றும் சைகைகளின் பாணிகளாலும், கலைஞர்கள் அணியும் ஆடைகளாலும், நடனத்தை வழங்கப் பயன்படுத்தப்படும் தாள ஒலிகளை வழங்கிடும் நூதன முரசின் வடிவத்தாலும் அளவாலும் இந்த மூன்று செவ்வியல் நடன வடிவங்களும் வேறுபடுகின்றன.
கண்டிய நடனத்தில் பயன்படுத்தப்படும் முரசு கெத்த பெரா என்றும், உருகுணை இராச்சியத்தில் பயன்படுத்தப்படும் முரசு "யக்க பெரா" என்றும், சபராகமுவாவில் பயன்படுத்தப்படும் முரசு "தவுவுலா" என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. சிங்கள மொழியில் பெரா அல்லது பெரேயா என்ற வார்த்தையின் பொருள் "முரசு " என்பதாகும்) கெத்த பெரா மத்தளமானது யக்க பெராவைப் போலவே கைகளால் அடிக்கப்படும் முரசாகும். அதே நேரத்தில் தவுலா ஒரு புறத்தில் ஒரு குச்சியாலும் மறுபுறத்தில் ஒரு கையாலும் இசைக்கப்படுகிறது. கெத்தபெரா இருபுறமும் குவிந்து மையப்பகுதி புடைத்து மக்களம் போன்ற அமைப்பைக் கொண்டுள்ளது. அதே நேரத்தில் யக்க பெரா மற்றும் தவுலா ஆகிய இரண்டும் உருளை வடிவ அமைப்பைக் கொண்டுள்ளன.
"வேஸ்" நடனம், இலங்கையில் மிகவும் புகழ்பெற்ற நடனமாகும். செவிவழிக் கதைகளின்படி, கண்டிய நடனம் தொடக்கத்தில் இந்தியாவிலிருந்து வந்த மந்திரவாதிகளால் நிகழ்த்தப்பட்ட கொகொம்ப யாகும அல்லது கொகொம்ப கங்காரிய என்னும் பேயோட்டுச் சடங்கிலிருந்து தோன்றியதாகும். இந்த வெஸ் நடனம் சினம் தணிக்க அல்லது நல்லிணக்கத்திற்கான நடனமாகும். இது எப்போதும் மதச்சார்பற்றதாகவும் விளங்குகிறது. மேலும் இது ஆண்களால் மட்டுமே நிகழ்த்தப்படுகிறது.
19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் வருடாந்திர கண்டி பெரஹேரா திருவிழாவில் கங்காரியா கோயிலின் எல்லைக்கு வெளியே நிகழ்ச்சிகளை நடத்த வேஸ் நடனக் கலைஞர்கள் முதலில் அழைக்கப்பட்டனர். காலப்போக்கில் இந்நடனம் புத்துயிர் பெற்று மேடைகளில் ஆடத்தக்க வகையில் மாற்றமும் வளர்ச்சியும் அடைந்துள்ளது. இலங்கையின் பண்பாட்டு அடையாளமாகவும் இது இன்று விளங்குகிறது.
ஒரு பழங்கால சுத்திகரிப்பு சடங்கான கோஹோம்பா யாகுமா அல்லது கோஹோம்பா கங்காரியாவிலிருந்து உருவானது. இந்த நடனம் ஒருபோதும் மதச்சார்பற்றது, ஆண்களால் மட்டுமே நிகழ்த்தப்பட்டது. விரிவான வேஸ் ஆடை, குறிப்பாக தலைக்கவசம் புனிதமாகக் கருதப்படுகிறது, மேலும் இது கோஹோம்பா தெய்வத்திற்கு சொந்தமானது என்று நம்பப்படுகிறது.
இலங்கையின் நடனங்கள் என்பவை இலங்கையின் பூர்வ குடிமக்களான வெத்தா என்றழைக்கப்படும் வேடுவர், இயக்கர் ஆகிய மக்களிடமிருந்து வந்த நாட்டுப்புற நடன வடிவங்களாகும்.
நுட்பமான வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய வேஸ் ஆடை, குறிப்பாக தலைக்கவசம் புனிதமாகக் கருதப்படுகிறது, மேலும் இது கோகொம்பா தெய்வத்திற்கு சொந்தமானது என்றும் நம்பப்படுகிறது.
கண்டிய, சபராகமுவ நடனம் மற்றும் உருகுணை நடனம் ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான முக்கிய வேறுபாடு என்னவென்றால், உருகுணை நடனக் கலைஞர்கள் முகமூடிகளை அணிவார்கள்.
தனது இருபத்தி நான்கு வயதில், கான்பூரின் துணி ஆலைப் பகுதிகளில் நடவடிக்கைகளைத் தொடங்கினார். இவர் ஒரு ஜமீந்தாரின் மகன் என்றாலும், தனது வசைதியான வாழ்க்கையை விட்டுவிட்டு, ஒரு முழுநேர ஊழியராக மாறினார். இவர் தனது தளத்தை மும்பைக்கு மாற்றவும், தொழிலாளர்கள் மத்தியில் பணியாற்றவும், மிகுந்த ஆர்வத்துடனும் உற்சாகத்துடனும் கட்சிப் பணிகளைத் தொடங்கவும், அதே நேரத்தில் இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளில் முசைராக்களில் கலந்து கொள்ளவும் கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டார். மும்பையில், அலி சர்தார் சாப்ரியுடன் கட்சியின் இதழான கௌமி சங் என்பதற்காக எழுத ஆரம்பித்தார். 1947 இல், இவர் ஒரு முசைராவில் பங்கேற்க ஐதராபாத்துக்கு வருகை புரிந்தார். அங்கு இவர் சௌகத் என்பவரைச் சந்திர்த்து, காதலித்து திருமணம் செய்து கொண்டார். சௌகத் பின்னர், நாடகத்திலும் படங்களிலும் புகழ்பெற்ற நடிகையானார். இவர்களுக்கு இரண்டு குழந்தைகள் இருந்தனர். இந்தியத் திரைப்படத்தின் புகழ்பெற்ற நடிகை சபனா ஆசுமி மற்றும் பிரபல ஒளிப்பதிவாளர் பாபா ஆசுமி ஆகியோர்.
பதினொரு வயதில், இவர் தனது முதல் இத்னா து சிந்தகி மெய் கிசி கி கலால் பேதேவை எழுதினார். இப்படித்தான் இவர் ஒரு முசைராவுக்குள் நுழைந்தார். அங்கே இவர் ஒரு கசலைப் படித்தார். கசலின் ஒரு இணை முசைராவின் தலைவர் மணி ஜெய்சியால் மிகவும் பாராட்டப்பட்டது. ஆனால் இவரது தந்தை உட்பட பெரும்பாலானவர்கள் இவர் தனது மூத்த சகோதரரின் கசலை ஓதினார் என்று நினைத்தார்கள். இவரது மூத்த சகோதரர் அதை மறுத்தபோது, ​​இவரது தந்தையும் இவரது எழுத்தரும் இவரது கவிதை திறமையை சோதிக்க முடிவு செய்தனர். அவர்கள் இவருக்கு ஒரு இணை வரிகளில் ஒன்றைக் கொடுத்து, ஒரே அளவிலும், முடிவிலும் ஒரு கசலை எழுதச் சொன்னார்கள். ஆசுமி சவாலை ஏற்றுக்கொண்டு ஒரு கசலை முடித்தார். இந்த குறிப்பிட்ட கசல் பிரிக்கப்படாத இந்தியாவில் ஒரு பெரும் அனுபவமாக மாறியது. மேலும் புகழ்பெற்ற கசல் பாடகர் பேகம் அக்தர் இதை பாடியதால் அது அழியாததாகியது.
இவர், இந்தியாவின் மிக உயர்ந்த நான்காவது குடிமகன் விருதான பத்மசிறீ விருதைப் பெற்றுள்ளார். மகாராட்டிரா உருது அகாதமியின் சிறப்பு விருது, சோவியத் நாட்டின் நேரு விருது, ஆப்பிரிக்க - ஆசிய எழுத்தாளர்கள் சங்கத்தின் தாமரை விருது, மற்றும் தேசிய ஒருங்கிணைப்புக்கான குடியரசுத்தலைவர் விருது போன்ற விருதுகள் வழங்கப்பட்டது. மேலும், ஆவாரா சச்தே என்ற இவரது படைப்பிற்காக இவருக்கு உத்தரப் பிரதேச உருது அகாதமி விருது மற்றும் உருதுக்கான சாகித்திய அகாதமி விருது ஆகியவையும் வழங்கப்பட்டது. 1998 ஆம் ஆண்டில் மகாராட்டிர அரசு இவருக்கு 'ஞானேசுவரா' விருதை வழங்கியது. வாழ்நாள் சாதனையாளர்களுக்காக மதிப்புமிக்க சாகித்திய அகாதமி சக கூட்டாளர் விருதும் இவருக்கு வழங்கப்பட்டது.
1942 ஆம் ஆண்டில் வெள்ளையனே வெளியேறு போராட்டங்களின் போது ஆசுமி பாரசீக மற்றும் உருது பற்றிய தனது ஆய்வைக் கைவிட்டார். அதன்பிறகு 1943 ஆம் ஆண்டில் இந்திய பொதுவுடமைக் கட்சியின் உறுப்பினராக முழுநேர மார்க்சியவாதியானார். இந்த காலகட்டத்தில், இலக்னோவின் முன்னணி முற்போக்கான எழுத்தாளர்கள் இவரைக் கவனித்தனர். இவருடைய தலைமைப் பண்புகளால் அவர்கள் மிகவும் ஈர்க்கப்பட்டனர். அவர்கள் இவருக்குள் ஒரு வளர்ந்து வரும் கவிஞரைக் கண்டார்கள். மேலும் இவருக்கு எல்லா ஊக்கத்தையும் அளித்தனர். இதன் விளைவாக, இவர் ஒரு கவிஞராக பெரும் பாராட்டுக்களைப் பெறத் தொடங்கி, இந்திய முற்போக்கு எழுத்தாளர்கள் இயக்கத்தில் உறுப்பினரானார்.
கைபி ஆசுமி என்று அழைக்கப்படும் சையித் அதர் உசைன் ரிசுவி இவர் ஒரு இந்திய உருது கவிஞராவார். இந்திய இயக்கப் படங்களுக்கு உருது இலக்கியத்தை கொண்டு வந்தவர் என இவர் நினைவு கூறப்படுகிறார். பிர்சாதா காசிம், ஜான் எலியா மற்றும் பிறருடன் சேர்ந்து இவர் இருபதாம் நூற்றாண்டின் மறக்கமுடியாத உருது கவிதைகள் படிக்கப்படும் ஒரு மாலை சமூகக் கூட்டங்களான முசைராக்களில் பங்கேற்றார்.
இவர், சௌகத் என்பவரை மணந்தார். இவர்களுக்கு சபனா ஆசுமி என்ற ஒரு மகளும் மற்றும் பாபா ஆசுமி என்ற ஒரு மகனும் உள்ளனர். ஆசுமியின் மருமகள் தன்வி ஆசுமியும் பிரபல தொலைக்காட்சி நடிகராவார்.
2000 ஆம் ஆண்டில், தில்லி அரசு மற்றும் தில்லி உருது அகாதமியால் இவருக்கு முதல் நூற்றாண்டு விருது வழங்கப்பட்டது. இவர் சாந்திநிகேதன் விசுவ பாரதி பல்கலைக்கழகத்தில் முனைவர் பட்டம் பெற்றுள்ளார்.
இந்தியாவின் உத்தரப்பிரதேசத்தின் ஆசம்கர் மாவட்டத்தில் உள்ள மிஸ்வா கிராமத்தில் சியா இசுலாம் குடும்பத்தில் ஆசுமி பிறந்தார்.
இந்த வானூர் நிலையம் தியனன்மென் சதுக்கத்திற்கு தெற்கே தொலைவிலும், டவுன்டவுன் லாங்பாங்கிற்கு மேற்கே தொலைவிலும் , சியோங்கான் புதிய பகுதிக்கு வடகிழக்கில் தொலைவிலும், பெய்ஜிங் தலைநகர் சர்வதேச விமான நிலையத்தின் தெற்கே தொலைவிலும் உள்ளது. இங்கிருந்து பெய்ஜிங், தியான்ஜின் மற்றும் ஏபெய்க்கு பயண சேவை செய்யப்படும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இது ஸ்கைடீம் கூட்டணி வானூர்தி நிறுவனங்களுக்கும் சில ஒன்வொர்ல்ட் உறுப்பி நிறுவனங்களுக்கும் மையமாக செயல்படுகிறது, அதே நேரத்தில் இசுடார் அலையன்சு உறுப்பினர் வானூர்திகள் பெய்ஜிங் தலைநகர் பன்னாட்டு விமான நிலையத்தை மையமாக கொண்டிருக்கும் ( லாட் போலிஷ் ஏர்லைன்ஸ் தவிர, இது டாக்ஸிங்கிற்கும் சேவை செய்யும்). 2016 ஆம் ஆண்டில் பெய்ஜிங் தலைநகர் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையத்தின் பயணிகள் இருக்கை திறனில் 10% பங்கைக் கொண்டிருந்த்து ஹைனான் ஏர்லைன்ஸ். ஆனால் எந்தவொரு பெரிய வானூர்தி நிறுவனக் கூட்டணியிலும் இது இல்லை.
கிட்டத்தட்ட ஐந்து ஆண்டுகளில் இந்த வானூர்தி நிலையம் கட்டி முடிக்கப்பட்டது. இதைக்கட்ட சி.என் ¥ 80 பில்லியன் செலவிடப்பட்டது. இதில் உள்ள முனையம் பரப்பளவில் உள்ளது. இந்த வானூர்தி நிலையம் நிலப் பரப்பளவு கொண்டுள்ளது. இது இஸ்தான்புல் விமான நிலையத்தின் பிரதான முனையத்திற்குப் அடுத்து உலகின் இரண்டாவது மிகப்பெரிய ஒற்றை-கட்டிட விமான நிலைய முனையமாக திகழ்கிறது.
கிருஷ்ண தேவராயர் ஆட்சிக் காலத்தில் அரசிகளின் சமுகமான காப்புகளுக்கு ஆட்சித்துறையில் அதீத முக்கியத்துவம் வழங்கப்பட்டது இதனால் விஜயநகரத்தை உருவாக்கிய கொல்லவார்கள் செல்வாக்கு இழந்தனர்.எனவே கொல்லவார்களின் தலைவரான மகாமண்டலேசுவரர் நாகம நாயக்கர் கோபமுற்று தக்க சமயத்தை எதிர்ப்பார்த்து காத்திருந்தார்.இக்காலக்கட்டத்தில் தான் மதுரையில் விஜயநகருக்கு பணிந்த பாண்டிய அரசுக்கும் சோழ அரசுக்கும் கலகம் மூண்டது.கலகத்தை அடக்கி பண்டியனுக்கு நாட்டை மீட்டு தர ராயர் நாகம்மரை பணிந்தார்.மதுரை சென்று வெற்றி கொண்ட நாகமர் மதுரையை பண்டியனுக்கு தர மறுத்தும் மதுரையை கொல்லவார் நாடாக்கவும் வேண்டி கலகம் செய்தார்.எனவே,ராயர் நாகமரை வென்று வர நாகமரின் சொந்த மகன் விஸ்வநாத நாயக்கரை அனுப்பினார். விஸ்வநாதன் தன் தந்தையை வென்று ராயர் முன் நிறுத்தினார்.ராயர் விஸ்வநாதனின் விஸ்வாசத்தை மெச்சி மதுரையை விஸ்வநாத நாயக்கருக்கே அளித்தார். மதுரையில் நாயக்கர் ஆட்சி 1529ல் நிறுவப்பட்டது