polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
முதலாம் உலகப் போரின்போது, இந்த நீரிணையானது கேந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருந்தது. இத்தாலி இராச்சியம், பிரான்ஸ் இராச்சியம் மற்றும் பெரிய பிரித்தானியாவை உள்ளடக்கிய நேச நாட்டு கடற்படைகள், பெரும்பாலும் இலகுவான கடற்படைப் படைகள் மற்றும் 'டிரிப்டர்ஸ்' என்று அழைக்கப்படும் இலகுவான ஆயுதம் ஏந்திய மீன்பிடிக் கப்பல்களைக் கொண்டு, விழிப்புடன் இருந்த ஆஸ்ட்ரோ-ஹங்கேரிய கடற்படையை சுதந்திரமாக மத்தியதரைக் கடலுக்குள் நுழைவதைத் தடுத்தன. மேலும் அவர்களை போர்க் கடற்படை களத்திலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டனர். இந்த முற்றுகை ' ஓட்ரான்டோ பேரேஜ் ' என்று அழைக்கப்பட்டது.
ஓட்ரான்டோ நீரிணை அல்லது ஓட்ரான்டோ ஜலசந்தி என்பது ஏட்ரியாட்டிக் கடலை அயோனியன் கடலுடன் இணைத்தும் மற்றும் இத்தாலியை அல்பேனியாவிலிருந்து பிரிக்கும் நீரிணையாகும். இந்த நீரிணையின் அகலமானது , சாலெண்டோவின் கிழக்கே புண்டா பாலாஸ்கியா பகுதியில் அதன் அகலம் 72 கிலோமீட்டருக்கும் குறைவாக உள்ளது. இந்த நீரிணைக்கு இத்தாலிய நகரமான ஓட்ரான்டோ நகரின் பெயரிடப்பட்டது.
பண்டைய காலங்களிலிருந்து ஒட்ரான்டோ நீர்சந்தியானது இன்றியமையாத ஒரு படைத்துறை முக்கியத்துவம் வாய்ந்தத பகுதியாக இருந்து வந்தது. ரோமானியர்கள் தங்கள் கடற் படைகளை கிழக்கு நோக்கி கொண்டு செல்ல இதைப் பயன்படுத்தினர். படையினர் புருண்டீசியத்திற்கு அணிவகுத்துச் சென்றனர், நவீன அல்பேனியா பகுதிக்கு ஒரு நாள் கடல் பயணத்தை மேற்கொண்டாலே போதுமானதாக இருந்தது , பின்னர் எக்னேஷியா வழியாக அவர்கள் கிழக்கு நோக்கி நகர்ந்தனர்.
1992 ஆம் ஆண்டில், அல்பேனியா மற்றும் இத்தாலி ஆகியவை ஒரு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டன. இதன்படி இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான கண்டத் திட்டு எல்லையை நீரிணையில் பிரித்தது.
எவ்வாறாயினும், அட்ரியாடிக்கிலிருந்து இயங்கும் ஜேர்மன் யு-படகுகளுக்கு எதிராக மோசமான தடையாக இருந்தது, அவை மத்தியதரைக் கடல் முழுவதும் போரின் பெரும்பகுதிக்கு நேச நாடுகளின் சக்திகளைப் பாதித்தன.
மாய் பாகோ தனது குடும்பத்தின் மூதாதையர் கிராமமான, ஜாபல் கலனின் சௌத்ரி இலங்காவின் தில்லான் ஜாட்டின் குடும்பத்தில், இன்றைய பஞ்சாபின் தரண் தரண் மாவட்டத்தில் பிறந்தார். மாய் பாகோ பிறப்பால் ஒரு சீக்கியராக இருந்தார். மேலும் அவர் ஒரு பக்தியுள்ள சீக்கிய குடும்பத்தில் வளர்ந்தார். மாய் பாகோவின் தந்தை மாலோ ஷா, குரு அர்கோவிந்தின் இராணுவத்தில் சேர்ந்தார் மற்றும் அவரது தந்தை மாலோ பாகோவைப் போலவே சாஸ்டர் வித்யாவையும் கற்றுக்கொண்டார். ஐந்தாவது சீக்கிய குருவான குரு அர்ஜன் தேவ் காலத்தில் சீக்கிய மதத்திற்கு மாறிய 84 கிராமங்களின் தலைவரான பிரபல பாய் இலங்காவின் தம்பியாக இருந்த பாய் பெரோ ஷாவின் பேத்தி மாய் பாகோ ஆவார். இவருக்கு தில்பாக் சிங் மற்றும் பாக் சிங் என்ற இரண்டு சகோதரர்கள் இருந்தனர். இவர் இளமையாக இருந்தபோது, குரு கோவிந்த் சிங்கின் தரிசனம் செய்ய இவரது பெற்றோர் இவரை ஆனந்த்பூர் சாஹிப்பிற்கு அழைத்துச் சென்றனர். இவர் பட்டியைச் சேர்ந்த பாய் நிதன் சிங்கை திருமணம் செய்து கொண்டார்.
சுமார் 1704இல் முகலாய மலைத் தலைவர்கள் ஆனந்த்பூர் சாஹிப்பைச் சுற்றி வளைத்தது. உணவு மற்றும் சில மாதங்கள் நீடித்த முற்றுகையை நிறுத்துவதை வெளியேற்றுமாறு கோரினர். "அவர் / அவள் இனி குரு கோபிந்தின் சீக்கியர் அல்ல" என்று கூறும் எந்தவொரு சீக்கியரும் தீண்டப்படாமல் விடப்படுவார்கள், மற்றவர்கள் "மரணத்திற்கு" உட்படுத்தப்படுவார்கள் என்று அவர்கள் அறிவித்தனர். மகான் சிங் பிரார் தலைமையிலான 40 சீக்கியர்கள் குழு, குரு கோபிந்த் சிங்கிடம் அவர்கள் இனி தனது சீக்கியர்கள் அல்ல என்று கூறினார். "நாங்கள் இனி உங்கள் சீக்கியர்கள் அல்ல" என்று ஒரு ஆவணத்தை எழுதி கையெழுத்திட வேண்டும் என்று குரு அவர்களிடம் கூறினார். இந்த ஆவணத்தில் நாற்பது சீக்கியர்களும் தங்கள் பெயர்களை எழுதி, குரு கோபிந்த் சிங்கை விட்டு வெளியேறினர்.
குரு கோவிந்த் சிங்கிற்காக போராட ஆனந்த்பூருக்குச் சென்ற இவரது பகுதியைச் சேர்ந்த சீக்கியர்களில் சிலர் மோசமான சூழ்நிலையில் விட்டுச் சென்றதைக் கேட்டு மாய் பாகோ மனம் உடைந்தார். மேலும், இவர் அவர்களை வெளிப்படையாக விமர்சித்தார்; இவருடைய அவதூறுகளைக் கேட்டு, இந்த சீக்கியர்கள் தங்கள் துரோகத்தைக் கண்டு வெட்கப்பட்டனர். மாய் பாகோ தப்பி ஓடியவர்களை அணிதிரட்டி, குருவைச் சந்தித்து மன்னிப்பு கேட்கும்படி அவர்களை வற்புறுத்தினார். அப்போது மால்வா பிராந்தியத்தில் பயணம் செய்திருந்த குருவைத் தேடுவதற்காக இவர் அவர்களுடன் புறப்பட்டாள்.
மாய் பாகோ மாதா பாக் கவுர் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். இவர், 1705 இல் முகலாயர்களுக்கு எதிராக சீக்கிய வீரர்களை வழிநடத்திய ஒரு சீக்கிய பெண்ணாவார். இவர் போர்க்களத்தில் திறமையான போர்வீரராக இருந்தார். மேலும், சீக்கிய மதத்தில் ஒரு துறவியாகவும் போற்றப்படுகிறார். ஆனந்த்பூர் சாஹிப்பின் முற்றுகையில் குரு கோபிந்த் சிங்கைக் கைவிட்ட 40 சீக்கியர்களை அணிதிரட்டி அவர்களை மீண்டும் போராட்டத்திற்கு கொண்டு வந்ததற்காக இவர் அறியப்படுகிறார்.
குருவைக் கைது செய்யும் ஒரு முயற்சியில் ஒளரங்கசீப்பின் உத்தரவின் பேரில் வஜீர் கான் தலைமையிலான பெரிய முகலாய இராணுவம் ஆனந்த்பூர் சாஹிப்பிற்கு லாகூர் மற்றும் காஷ்மீர் முகலாயப் படைகள் மற்றும் இந்திய மலைக்குன்றுகளில் உள்ள ராஜாக்களுடன் சென்றது.
ரியான் ஹாரிஸ் 2001-02 முதல் 2007-08 வரை தெற்கு ரெட்பேக் துடுப்பாட்ட அணி சார்பாக விளையாடினார். அவர் 2008 மே மாதத்தில் சசெக்ஸ் கவுண்டி துடுப்பாட்ட சங்கத்தினை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தவிருந்தார்.ஆனால், அவர் குயின்ஸ்லாந்துக்குச் சென்றபோது விளையாட இயலாமல் போனது. ஏனெனில் அது அவரது சசெக்ஸ் துடுப்பாட்ட ஒப்பந்தத்தை மீறிய செயல் ஆகும். ஒரு வாரத்திற்கு முன்பு அவர் மேரிலேபோன் துடுப்பாட்ட சங்கத்திற்கு எதிராக சசெக்ஸ் துடுப்பாட்ட அணி சார்பாக முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் விளையாடியிருந்தார். ஜூன், 2009 ஆம் ஆண்டில், அவர் ஒரு குறுகிய கால ஒப்பந்தத்தில் சர்ரே துடுப்பாட்ட அணி சார்பாக கையெழுத்திட்டார், அதே நேரத்தில் 2010 ஆம் ஆண்டில் அவர் யார்க்ஷயர் துடுப்பாட்ட அணிக்காக உள்நாட்டு துடுப்பாட்டப் போட்டியில் விளையாடினார்.
தென்னாப்பிரிக்காவில் 2009 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற இந்தியன் பிரீமியர் லீக்கின் இறுதிப் போட்டியில் வெற்றி பெற்ற டெக்கான் சார்ஜர்ஸ் அணியில் ஹாரிஸ் விளையாடினார். 2008 ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில், டெக்கான் சார்ஜர்ஸ் உடனான இந்தியன் பிரீமியர் லீக் ஒப்பந்தத்தில் அவர் கையெழுத்திட்டார். இந்தத் துடுப்பாட்ட அணியினை அவரது முன்னாள் ரெட்பேக்ஸ் அணியின் வீரர் டேரன் லெஹ்மன் பயிற்றுவித்தார். 2009 ஆம் ஆண்டின் முற்பகுதியில் ஆஸ்திரேலியன் இருபது-20 அணிக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
ஹாரிஸ் 2008 இல் குயின்ஸ்லாந்து சென்றார் மற்றும் பிரிஸ்பேனில் உள்ள டூம்புல் மாவட்ட துடுப்பாட்ட சங்கத்தில் விளையாடினார்.
ஐரிஷ் வம்சாவளியைச் சேர்ந்த ஓ'ரெய்லியின் தந்தை தாத்தா பீட்டர் 1865 இல் உல்ஸ்டரின் கவுண்டி கேவனில் இருந்து குடிபெயர்ந்தார். சிட்னிக்கு வந்த அவர், அயர்லாந்தில் நான்கு ஆண்டுகளாக காவல் அதிகாரியாக இருந்தார், மேலும் நியூ சவுத் வேல்சிலும் தனது பணியினைத் தொடர்ந்தார். அவர் ஓ'ரெய்லியின் தந்தை எர்னஸ்ட் ஒரு பள்ளி ஆசிரியராக இருந்தார், மேலும் முர்ரே நதியைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளிலும் கற்பித்தார். ஓ'ரெய்லியின் தாய் மினா அடிலெய்டில் இருந்து குடியேறிய குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஐரிஷ் மற்றும் ஆங்கில வம்சாவளியின் மூன்றாம் தலைமுறையினைச் சேர்ந்தவர். ஓ'ரெய்லி நியூ சவுத் வேல்ஸின் அமுதக்கல் சுரங்க நகரமான வைட் கிளிஃப்ஸில் பிறந்தார். நகரத்தில் முதல் பள்ளியைத் திறக்க ஏர்னஸ்ட் நியமிக்கப்பட்டார், மேலும் பள்ளியையும் அதன் தளபாடங்களையும் கட்டியெழுப்ப உதவினார். பில்லிற்கு இரண்டு மூத்த சகோதரர்கள் மற்றும் ஒரு சகோதரியுடன் இருந்தனர்.
ஓ'ரெய்லி சிறந்த சுழல் பந்து வீச்சாளர்களில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார்.இவர் நேர்ச் சுழல் மற்றும் கூக்ளி பந்துகளை மிகத் துல்லியமாக வீசினார். இவர் 6 அடி 2 அங்குலம் உயரமாக இருந்தார். இவரது பந்துவீச்சினை கணிப்பது மட்டையாளர்களுக்கு கடினமாக இருந்தது. ஓ'ரெய்லி இறந்தபோது, சர் டொனால்ட் பிராட்மேன் தான் எதிர்கொண்ட அல்லது பார்த்த மிகச் சிறந்த பந்து வீச்சாளர் என்று கூறினார். 1935 ஆம் ஆண்டில், விசுடன் நாட்குறிப்பில்: "நவீன துடுப்பாட்டத்தில்'ரெய்லி ஒரு 'விரோத' பந்து வீச்சாளர் என்று வர்ணிக்கப்படுவதற்கு சிறந்த நபராவார் எனத் தெரிவித்தது." 1939 ஆம் ஆண்டில், பில் ஓ'ரெய்லி 1938 ஆம் ஆண்டில் ஆஷஸ் இங்கிலாந்து சுற்றுப்பயணத்தில் சிறப்பாக விளையாடியதனைக் குறிப்பிட்டு இவர் அனைத்துக் காலத்திற்குமான சிறந்த பந்துவீச்சாளர்களில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார்.
ஓ'ரெய்லியின் கிரிக்கெட் திறன்கள் பெரும்பாலும் சுயமாகக் கற்றுக் கொண்டது ஆகும். அவரது தந்தை வேறு பள்ளிக்கு அனுப்பப்பட்ட போதெல்லாம் அவரது குடும்பம் நகரத்திலிருந்து நகரத்திற்கு குடிபெயர்ந்தது. இதனால் துடுப்பாட்ட சங்கத்தில் பயிற்சியில் சேர இவருக்கு வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை. அதனால் இவர் தனது சகோதரர்களுடன் விளையாடக் கற்றுக்கொண்டார், " தைல மரத்தினால் கொண்டு செய்யப்பட்ட மட்டை மற்றும் பாங்க்ஸியா ரூட் ஒரு துண்டு ஆகியவற்றைக் கொண்டு விளையாடுவதைக் கற்றுக் கொண்டார்." அவரது மூத்த சகோதரர்கள் மட்டையாட்டத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்தியதால் அவர் பந்து வீச கற்றுக்கொண்டார். இவர் நேர்ச் சுழல் பந்துவீச்சாளராக இருந்தார்.சிறு வயதிலிருந்தே, ஓ'ரெய்லி கும்பலாகவே இருக்கும் வீரர் ஆவார்.
வில்லியம் ஜோசப் ஓ ரெய்லி ஒரு முன்னாள் ஆஸ்திரேலிய துடுப்பாட்ட வீரர் ஆவார். துடுப்பாட்ட விளையாட்டின் வரலாற்றில் மிகச் சிறந்த பந்து வீச்சாளர்களில் ஒருவராக இவர் கருதப்படுகிறார். விளையாடுவதிலிருந்து ஓய்வு பெற்றதைத் தொடர்ந்து, அவர் ஒரு துடுப்பாட்ட எழுத்தாளர் மற்றும் ஒளிபரப்பாளராக ஆனார்.இவர் ஆத்திரேலியத் துடுப்பாட்ட அணிக்காக தேர்வு மற்றும் முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டிகளில் விளையாடினார்.
இருபதாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் அமெரிக்காவில் இனரீதியான கறுப்பின கலைஞர்களுக்கான போராட்டத்தில் ஆண்டர்சன் ஒரு முக்கிய நபராக இருந்தார் 1939 ஆம் ஆண்டில் டாட்டர்ஸ் ஆஃப் தெ அமஎரிகன் ரிவொல்யூசன் குழு வாஷிங்டன் டி.சி.யில் உள்ள அரசியலமைப்பு மண்டபத்தில் பாடுவதற்கு ஆண்டர்சனுக்கு அனுமதி மறுத்துவிட்டார். இந்த நிகழ்வு மூலம் இவர் சர்வதேச கவனத்தினைப் பெற்றார். நாட்டின் முதல் பெண்மணியான எலினோர் ரூசுவெல்ட் மற்றும் அவரது கணவர் பிராங்க்ளின் டி. ரூசுவெல்ட் ஆகியோரின் உதவியுடன், ஆண்டர்சன் 1939 ஏப்ரல் 9, ஈஸ்டர் தினத்தன்று தலைநகரில் உள்ள லிங்கன் நினைவிடத்தின் படிகளில் திறந்தவெளி இசை நிகழ்ச்சியை நிகழ்த்தினார். இது விமர்சன ரீதியாக பாராட்டப்பட்டது. 75,000 க்கும் அதிகமான மக்கள் முன்னிலையிலும் மற்றும் ஒரு மில்லியன் கணக்கான மக்கள் வானொலியிலும் இவரது பாடலைக் கேட்டனர்.
மரியன் ஆண்டர்சன் மரபார்ந்த மற்றும் ஆன்மீக பாடல்கள் பாடும் அமெரிக்க பாடகர் ஆவார். இவர் 1925 மற்றும் 1965 க்கு இடையிலான காலங்களில் ஐக்கிய நாடுகள் மற்றும் ஐரோப்பா முழுவதும் பல மேட நிகழ்ச்சிகளிலும் கலந்துகொண்டுள்ளார்.1940 மற்றும் 1965 க்கு இடையில் ஜேர்மன்-அமெரிக்க பியானோ கலைஞர் ஃபிரான்ஸ் ரூப் அவரது பக்கவாத்தியமாக இருந்தார்.
ஏப்ரல் 8, 1993 அன்று 96 வயதில் இதய செயலிழப்பு காரணமாக ஆண்டர்சன் இறந்தார். ஒரு மாதத்திற்கு முன்பு அவருக்கு பக்கவாதம் ஏற்பட்டது. ஓரிகானின் போர்ட்லேண்டில், அவரது மருமகனான ஜேம்ஸ் டெப்ரிஸ்ட்டின் வீட்டில் இருந்தபோது அவர் இறந்தார். பென்சில்வேனியாவின் கோலிங்டேலில் உள்ள ஈடன் கல்லறையில் அவர் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.
கீதபிரியா 1931 ஆம் ஆண்டில் லட்சுமன் ராவ் மொகிட்டியாக, ராமராவ் மொகிட்டி மற்றும் லட்சுமிபாய் ஆகியோருக்கு மகனாகப் பிறந்தார். இவரது தந்தை மைசூர் லான்சர்ஸ் என்று அழைக்கப்படும் மைசூர் மாநில துருப்புக்களின் குதிரைப்படை படைப்பிரிவில் பணியாற்றினார். இது பெங்களூரில் நிறுத்தப்பட்டிருந்தது. இவரது தாய்மொழி மராத்தி என்றாலும், இவர் எப்போதும் கன்னட மொழியில் ஆர்வம் கொண்டிருந்தார், கன்னட-நடுத்தர பள்ளியில் அனுமதிக்கப்பட்டார். கவிஞர் பி.டி. நரசிம்மச்சார் கீதபிரியாவின் குடும்பம் இருக்கும் அதே பகுதியில் வசித்து வந்தார். அதனால், அவர், கீதபிரியாவின் வாழ்க்கையில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தினார். மேலும், கே. சிவராம காரந்த், மஸ்தி வெங்கடேஷ் ஐயங்கார், டிஆர் சுப்பா ராவ் மற்றும் ஏ. என். கிருஷ்ணா ராவ் ஆகியோரின் படைப்புகளும் இவருக்கு பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. இவர் தனது இடைநிலைப்பள்ளியில் பயிலும் போது, தன் கைப்பட எழுதிய கவிதைகள் மற்றும் சிறுகதைகளை, தாயிநாடு, ராமராஜ்யா போன்ற பத்திரிகைகளுக்கு அனுப்பினார்.
கீதபிரியா, 1954 ஆம் ஆண்டில் பாடலாசிரியராக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். ஸ்ரீ ராம பூஜை படத்திற்காக ஒரு பாடலை எழுதினார். பின்னர் அவர் சென்னைக்குச் சென்றார். ஒய்.வி.ராவ் உடன் பாக்ய சக்ரா படத்திற்காக வசனங்களையும் பாடல்களையும் எழுதி பணியாற்றினார். ஸ்ரீ ராமாஞ்சநேய யுத்தா திரைப்படத்தில், கீதபிரியா எழுதிய "ஜகதீசனடுவா ஜாகவே நாடகரங்கா " என்ற பாடலும், அதைத் தொடர்ந்த பதினொரு பாடல்களும் பெரும் வெற்றியைப் பெற்றது. இதைத் தொடர்ந்து "ஆதுதிருவ மொடகலே" என்ற பாடலை, பெட்டாடா ஹுலி திரைப்படத்திற்காகவும், மற்றும் ஒன்டே பல்லியா ஹூகலு படத்திற்காக , "நீனெல்லி நடேவ் தூரா" பாடலை எழுதியுள்ளார். கன்னட திரைப்படத்திற்காக முகமது ரஃபி பாடிய ஒரே பாடல்"நீனெல்லி நடேவ் தூரா" ஆகும்.
சி.ஏ. இடைநிலை படிப்பு முடிந்ததைத் தொடர்ந்து, கீதபிரியா சிறிய எழுத்துப் பணிகளை மேற்கொண்டார். பின்னர் பெங்களூரில் உள்ள கப்பன் பார்க் உணவகத்தில் எழுத்தராக பணியாற்றினார். அங்கு அவருக்கு மாத சம்பளம் 35 ரூபாய் ஆகும். .நாடக சங்கத்தில் அறிமுகமாயிருந்த இவர், இசை இயக்குனர் விஜயா பாஸ்கர் மற்றும் திரைப்பட இயக்குனர் எம்.பி. சிங் ஆகியோரை நண்பர்களாகக் கொண்டிருந்தார். மாதம் 40 ரூபாய் தருவதாக வாக்குறுதி அளித்த தனது நண்பர் பாஸ்கரின் மூலமாக, 1954 இல், கீதபிரியா ஒரு பாடலாசிரியராக திரைப்படங்களில் நுழைந்தார்.
கீதபிரியா என்கிற புனைபெயரில் அழைக்கப்படும், லட்சுமன் ராவ் மொகிட்டி , ஒரு இந்திய திரைப்பட இயக்குனர் மற்றும் கன்னட திரையுலகின் பாடலாசிரியர் ஆவார். இவர் 40 படங்களை இயக்கியுள்ளார். மேலும், கன்னட திரைப்படங்களில் 250 க்கும் மேற்பட்ட பாடல்களை எழுதியுள்ளார். 1992-93 ஆம் ஆண்டில், கன்னட சினிமாவுக்கு இயக்குனராக பங்களித்ததற்காக அவருக்கு புட்டண்ணா கனகல் விருது வழங்கப்பட்டது.
கீதபிரியா தனது முதல் படமான மன்னினா மகா வை, 1968 இல் இயக்கியுள்ளார். அதில் ராஜ்குமார் மற்றும் கல்பனா ஆகியோர் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் நடித்துள்ளனர். இதற்கு, கன்னடத்தில் சிறந்த திரைப்படத்திற்கான தேசிய திரைப்பட விருது வழங்கப்பட்டது மேலும் சிறந்த திரைக்கதைக்கான கர்நாடக மாநில திரைப்பட விருதை வென்றது. இத் திரைப்படம் பெங்களூரின் கபாலி மற்றும் பாரத் திரையரங்குகளில் நூறு நாட்கள் ஓடியது.
கீதபிரியா தனது வாழ்க்கையின் கடைசி சில ஆண்டுகளில் பல்வேறு உடல்நலப் பிரச்சினைகளால் அவதிப்பட்டார். பல்வேறு உடல்நல சிக்கல்களின் காரணத்தால், ஜனவரி 17, 2016 அன்று மாரடைப்பு ஏற்பட்டு இறந்தார்.
613 முதல் 622 வரை முகம்மது இசுலாத்தின் செய்தியை மக்காவில் பகிரங்கமாகப் பரப்பி வந்தபோது, இந்துவும் இவரைப் பின்பற்றுபவர்களும் இதை எதிர்த்தனர். 622 ஆம் ஆண்டில் இவர்கள் மதீனா அழைக்கப்படும் தொலைதூர நகரமான யாத்ரிபிற்கு குடிபெயர்ந்தனர். 624 ஆம் ஆண்டில், வர்த்தக நோக்கங்களுக்காக சிரியாவிற்கு சென்று கொண்டிருந்த இந்த் மற்றும் அவரது கணவர் அபு சுப்யான் தலைமையிலான ஒரு குழுவைத் தாக்க முகம்மது ஏற்பாடு செய்தார். தாக்குதலைப் பற்றி அவர்கள் அறிந்தவுடன், அபு சுப்யான் தங்களைப் பாதுகாக்க ஒரு மெக்கன் இராணுவத்தை ஏற்பாடு செய்தார். இது பதுருப் போருக்கு வழிவகுத்தது. முஸ்லிம்கள் மெக்கன்களை தோற்கடித்தனர். இந்தின் தந்தை, மகன், சகோதரர் மற்றும் மாமா அனைவரும் இந்தப் போரில் கொல்லப்பட்டனர்.
இதனால் முஸ்லிம்கள் மீது இந்தின் கோபம் மிகத் தீவிரமானது. தன் தந்தை மற்றும் சகோதரனின் மரணத்திற்குப் பழிவாங்கும் விதமாக முஸ்லீம்களை பழிவாங்க எண்ணினார். அதற்காக தானே முன்னின்று மெக்கன் படைகளை ஏற்பாடு செய்தார். இந்து மெக்கான் படைகளுடன் உஹத் போருக்குச் சென்றார். அபு சுப்யான் இப்னு அர்ப் வெளியேறிய பிறகு, முகம்மது உடனடியாக ஒரு பெரிய இராணுவத்தை கூட்டினார். இந்த நடவடிக்கையின் நோக்கம் இரகசியமாக வைக்கப்பட்டிருந்தது. மேலும் முகம்மதுவின் நெருங்கிய நண்பர்கள் மற்றும் தளபதிகளுக்குக் கூட அவரது திட்டங்கள் பற்றி அறியவில்லை. முகம்மது இரகசியமாக குரேசை தாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்.
இந்த் பிந்த் உத்பா என்பவர் 6 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலும், ஏழாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியிலும் வாழ்ந்த ஓர் அரபு பெண்ணாவார். இவர் மேற்கு அரேபியாவில் மக்காவின் சக்திவாய்ந்த மனிதரான அபு சுப்யான் இப்னு அர்பின் என்பவரின் மனைவியாவார். இவர் உமையா வம்சத்தின் நிறுவனர் முதலாம் முஆவியா மற்றும் அன்சாலா, சுவேரியா மற்றும் உம் ககம் ஆகியோரின் தாயாருமாவார். . முகம்மதுவின் மனைவிகளில் ஒருவரான ராம்லா பின்த் அபி சுப்யான், இவரது வளர்ப்பு மகளாவார்.
இவரது முதல் கணவர் மக்சூம் குலத்தைச் சேர்ந்த அப்சு இப்னுல் - முகிரா என்பராவார். இவருக்கு அபான் என்ற ஒரு மகன் பிறந்தார். அப்சு நோய் காரணமாக இளம் வயதிலேயே இறந்தார். இந்த் அப்சின் சகோதரர் அல்-பகா என்பவரை மணந்தார்.
இருப்பினும், கி.பி 630 இல் முகம்மது தலைமையிலான முஸ்லிம்களால் மக்கா கைப்பற்றப்பட்டப் பின்னர், இந்த் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டார். இந்த நிகழ்வுகளின் தேதிகள் குறித்து பண்டைய ஆதாரங்கள் வேறுபடுகின்றன.
அபு சுப்யான் மற்றும் இந்த் இருவரும் 630 இல் இசுலாமிய மதமாற்றத்திற்கு முன்னர் இஸ்லாமிய தீர்க்கதரிசி முகம்மதுவை எதிர்த்து வந்தனர்.
தனுசிறீ சங்கர் இந்தியாவில் சமகால நடனத்தின் முன்னணி நடனக் கலைஞர்கள் மற்றும் நடன இயக்குனர்களில் இவரும் ஒருவராவார். தற்போது இவர் இந்தியாவின் கொல்கத்தாவில் வசிக்கிறார். 1970கள் மற்றும் 1980களில் ஆனந்த சங்கர் நிகழ்த்து கலைகளுக்கான முன்னணி நடனக் கலைஞராக இவர் புகழ் பெற்றவராவார். இவர் ஒரு நடிகையாக, ஆகூன் , துய் ப்ரிதிபி மற்றும் எக்தி தாரர் கொன்ஜே: பியாண்ட் தி ஸ்டார்ஸ் ஆகியத் திரைப்படங்களுக்காக நன்கு அறியப்பட்டவர். நடனத்தைத் தவிர தனுசிறீ சங்கர் பெங்காலி திரைப்படங்கள் மற்றும் தொலைக்காட்சிகளில் ஒரு நடிகையாக நன்கு அறியப்பட்டவர். சிறந்த பிராந்திய திரைப்படத்திற்கான தேசிய விருதினை பெற்றுள்ளார். தி நேம்சேக் போன்ற பல்வேறுத் திரைப்படங்களிலும் நடித்துள்ளார்.
தனுசிறீ சங்கர் இப்போது இந்தியாவில் சமகால நடன வடிவங்களின் நடன நிறுவனமான "தனுசிறீ சங்கர் நடன நிறுவன"த்தை வழிநடத்துகிறார். நவீன மேற்கத்திய பாலே வெளிப்பாடுகளுடன் பாரம்பரிய இந்திய நடனங்களை இணைத்து நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்துவதன் மூலம் இவர் தனது சொந்த பரம்பரையை உருவாக்கியுள்ளார். இந்தியாவின் நாட்டுப்புற மற்றும் பிராந்திய நடன வடிவங்களால் ஈர்க்கப்பட்ட இவர் தனது பரம்பரையை உருவாக்கினார். " தாங்-தா " போன்ற செல்வாக்குமிக்க உள்ளூர் இந்திய மரபுகளிலிருந்து இவர் வெகுவாக ஈர்க்கப்பட்டுள்ளார்.
இவர் தனது குழுவுடன் உலகம் முழுவதும் பல இடங்களுக்கும் விரிவாக பயணம் செய்து வருகிறார். இவரது கடைசி குறிப்பிடத்தக்க தயாரிப்புகளில் உத்தரண் மற்றும் சிரந்தன் ஆகியவை இரவீந்திரநாத் தாகூரின் இசையை அடிப்படையாகக் கொண்டவை.
இந்தியா கலாச்சார மையத்தில் பல ஆசிரியர்களின் கீழ் பாரம்பரிய நடனத்தில் பயிற்சி பெற்றார். குரு கியான் பிரகாஷிடமிருந்து பரதநாட்டியம், பி.ராகவனின் கீழ் கதகளி, தருண் சிங்கிடமிருந்து மணிப்பூரி நடனம் ஆகியவற்றைக் கற்றுக்கொண்டார்.
கி.பி 1501 இல் பண்டெலா ராசபுத்திர மன்னரான ருத்ரா பிரதாப் சிங் , என்பவரால் ஓர்ச்சா மாநிலம் நிறுவப்பட்டதைத் தொடர்ந்து இந்தக் கோட்டை கட்டப்பட்டது. கோட்டை வளாகத்திற்குள் உள்ள அரண்மனைகள் மற்றும் கோயில்கள் ஓர்ச்சா மாநிலத்தின் அடுத்தடுத்த மகாராஜாக்களால் ஒரு குறிப்பிட்ட காலப்பகுதியில் கட்டப்பட்டன. இவற்றில், ராஜா மந்திர் அல்லது ராஜா மகால் 1554 லிருந்து 1591 வரை ஆண்ட மதுகர் ஷாவால் கட்டப்பட்டது. ஜஹாங்கிர் மஹால் மற்றும் சவான் பதான் மகால் ஆகியவை வீர் சிங் தியோ ஆட்சிக்காலத்தில் கட்டப்பட்டன. கோட்டை வளாகத்தில் காணப்படும் "மிளகு பானைகள் மற்றும் குவிமாடங்கள்" பிரித்தானிய கட்டிடக் கலைஞர் எட்வின் லூட்டியன்சு புதுதில்லியில் கட்டிய கட்டமைப்புகளின் உந்துதலில் கட்டப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது.
கோட்டை வளாகம், ஒரு வளைந்த படுகைப் பாலத்தில் இருந்து ஒரு பெரிய நுழைவாயிலுக்கு வழிவகுக்கிறது. இதைத் தொடர்ந்து அரண்மனைகளால் சூழப்பட்ட ஒரு பெரிய நாற்புற திறந்தவெளி உள்ளது. இதில் ராஜா மகால் அல்லது ராஜா மந்திர், சீஷ் மகால், ஜகாங்கிர் மகால், ஒரு கோயில், தோட்டங்கள் மற்றும் அரங்குகள் உள்ளன. கோட்டை வளாகம் திட்டமிடப்பட்ட பால்கனிகள், திறந்த தட்டையான பகுதிகள் மற்றும் அலங்கரிக்கப்பட்ட அச்சுவேலை ஜன்னல்கள் மற்றும் போர்க்களங்கள் ஆகிய குறிப்பிடத்தக்க கட்டடக்கலை அம்சங்களைக் கொண்டுள்ளது.
கோட்டை, அரண்மனைகள், கோயில் மற்றும் பிற மாளிகைகளையும், ஏராளமான பழங்கால நினைவுச்சின்னங்களையும் உள்ளடக்கிய ஓர்ச்சா கோட்டை வளாகம், இந்திய மாநிலமான மத்தியப் பிரதேசத்தில் உள்ள ஓர்ச்சா நகரில் அமைந்துள்ளது. கோட்டை மற்றும் அதற்குள் உள்ள பிற கட்டமைப்புகள் 16 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் இருந்த பண்டெலா ராசபுத்திரரான ஓர்ச்சா மாநில மன்னர் ருத்ரா பிரதாப் சிங் மற்றும் அவருக்குப் பின்வந்த மன்னர்களாலும் கட்டப்பட்டது.
கோட்டை வளாகம் மத்திய பிரதேச மாநிலத்தின் திகம்கர் மாவட்டத்தில் ஓர்ச்சா நகரில் அமைந்துள்ளது. கோட்டை வளாகம் ஓர்ச்சா நகரில் உள்ள பேட்வா ஆறு மற்றும் ஜாம்னி நதியின் சங்கமத்தால் உருவான ஒரு தீவுக்குள் உள்ளது. கிரானைட் கற்களில் கட்டப்பட்ட 14 வளைவுகளுடன் கூடிய வளைந்த பாலம் வழியாக நகரத்தின் கிழக்குப் பகுதியிலிருந்து இந்த வளாகத்தை அடையலாம்.
மாவட்ட தலைமையகமாக விளங்கும் திகம்கர் நகரத்திலிருந்து ஓர்ச்சா நகரம் சுமார் தொலைவிலும், ஜான்சி நகரம் தொலைவில் உள்ளது. ஓர்ச்சா என்பது ஜான்சி-மணிக்பூர் பிரிவில் உள்ள மத்திய இரயில்வேயின் இரயில் நிலையமாகும்.
பாலியல் பலாத்காரம் செய்யப்பட்ட பின்னர் அவர் தற்கொலை செய்துகொள்வது வழக்கம் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டாலும், முக்தரன் இதைப் பற்றி பேசினார். இது உள்நாட்டு மற்றும் சர்வதேச ஊடகங்களால் பதிவு செய்யப்பட்டது. செப்டம்பர் 1, 2002 அன்று, பயங்கரவாத எதிர்ப்பு நீதிமன்றம் பாலியல் பலாத்காரத்திற்காக 6 பேருக்கு மரண தண்டனை விதித்தது. 2005 ஆம் ஆண்டில், லாகூர் உயர் நீதிமன்றம் "போதுமான ஆதாரங்களை" மேற்கோளிட்டு, குற்றம் சாட்டப்பட்ட 6 பேரில் 5 பேரை விடுவித்தது, மேலும் ஆறாவது நபருக்கான தண்டனையை ஆயுள்தண்டனையாக மாற்றியது. முக்தரனும் அரசாங்கமும் இந்த முடிவை எதிர்த்து மேல்முறையீடு செய்ததால், குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் விடுவிக்கப்பட்டதை பாக்கித்தான் உச்ச நீதிமன்றம் இடைநீக்கம் செய்து மேல்முறையீட்டு விசாரணையை நடத்தியது. 2011 ல் உச்சநீதிமன்றமும் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களை விடுவித்தது.
மாயின் 12 வயது சகோதரர் அப்துல் ஷகூர் மூன்று பலோச் மஸ்தோய் ஆண்களால் கடத்தப்பட்டார். அவர் ஒரு சர்க்கரை வயலுக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். அங்கு அவர் கும்பல் பாலியல் பலாத்காரம் செய்யப்பட்டு பலமுறை ஆடவரிடையே ஒருபாற் புணர்ச்சி செய்யப்பட்டார். இந்த சம்பவம் குறித்து சிறுவன் மெளனமாக இருக்க மறுத்தபோது, அவர் அப்துல் கலிக் என்ற மாஸ்டோய் மனிதனின் வீட்டில் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். காவல் துறையினர் விசாரணைக்கு வந்தபோது, ஷகூர் காலிக்கின் சகோதரி சல்மா நசீனுடன் உறவு வைத்ததாக குற்றம் சாட்டப்பட்டார், அந்த நேரத்தில் அவரது 20 களின் பிற்பகுதியில் இருந்தார். விபச்சாரம் குற்றச்சாட்டில் ஷகூர் கைது செய்யப்பட்டார். ஆனால் பின்னர் விடுவிக்கப்பட்டார்.
முக்தரன் பீபீ இப்போது முக்தர் மா என அறியப்படும் இவர் பாக்கித்தானின் முசாப்பர்கர் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த ஜடோயின் கிராமப்புற வட்டம் மீர்வாலா கிராமத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பாக்கித்தான் பெண். ஜூன் 2002 இல், உள்ளூர் மாஸ்டோய் பலோச் குலத்தின் பழங்குடியினர் குழுவின் உத்தரவின் பேரில், அந்த பிராந்தியத்தில் அவரது டட்லா குலத்தை எதிர்த்து பணக்காரர் மற்றும் சக்திவாய்ந்தவர்களின் ஆணவக் கொலை மற்றும் ஒரு குழு பாலியல் பலாத்கார பாதிப்பில் இருந்து மீண்டவர் முக்தர் மா.
நடனத்தின் ஆசிரிய உறுப்பினராக தேசிய நாடக பள்ளியில் சேர்ந்தார். அங்கு இவர் இயக்கம் மற்றும் மைம் என்ற புதிய பாடத்திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியதாக அறியப்படுகிறது. இவர் முப்பது ஆண்டுகள் தேசிய நாடகப் பள்ளியில் கற்பித்தார். அங்கு இவர் பணியாற்றிய காலத்தில், இவர் தயாரிப்புகள் மற்றும் ஆடை வடிவமைப்பில் பங்களித்ததாக அறியப்படுகிறது. பாரம்பரிய கலைகளுக்கான பொழுதுபோக்கு அரங்கம் மற்றும் விக்ரிஷ்ட மத்தியம் என்ற அரங்கம் ஆகியவற்றை கட்டும் முயற்சிகளிலும் இவர் பெருமைப்படுத்தப்படுகிறார். தேசிய நாடகப் பள்ளியின் உதவியுடன், இவர் ஆஸ்திரேலியா, இங்கிலாந்து, இலங்கை மற்றும் இஸ்ரேல் போன்ற பல நாடுகளுக்கு சென்று, அங்கு நிகழ்ச்சிகளை வழங்கியுள்ளார். மேலும், இந்திய பாரம்பரிய கலைகளுக்கான பட்டறைகளை நடத்தினார்.
செய்தித்தாள் லக்னோவில் அமைந்தது. எனவே, ரீட்டா இங்கு வளர்ந்தார். கோபேசுவர் பானர்ஜியின் கீழ் தனது 12 வயதில் ரவீந்திரசங்கீதத்தைக் கற்கத் தொடங்கினார். பின்னர் விஸ்வ-பாரதி பல்கலைக்கழகத்தில், இவரது மூத்த சகோதரி கீதா கட்டக் உடன் சேர்ந்து கலைகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து கதகளி மற்றும் மணிப்புரியின் இந்திய பாரம்பரிய நடன வடிவங்களைப் படித்தார். புகழ்பெற்ற குருக்களான, குஞ்சு குருப் மற்றும் சாந்து பனிக்கர் ஆகியோரின் கீழ் கதகளியில் மேலதிக பயிற்சிகளை மேற்கொண்டார். மேலும் நியூயார்க்கின் மார்த்தா கிரஹாம் பள்ளியில் நவீன நடனத்தில் பயிற்சி பெற்றார். இவர் உருசியாவின் போல்ஷோய் அரங்கம் உட்பட பல்வேறு கட்டங்களில் நடன நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தியுள்ளார்.
ஐம்பதுகளில், தில்லியில் ஒரு நிகழ்ச்சியின் போது பாடுவதற்கான ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்தபோது இவரது வாழ்க்கை மாறியது. இதன் பின்னர் இவர் பாடுவதில் அதிக கவனம் செலுத்தத் தொடங்கினார். புகழ்பெற்ற கதக் குருவான ஷம்பு மகாராஜாவால் ஊக்கப்படுத்தப்பட்ட இவர், பிரபலமான பாடகியான சித்தேஸ்வரி தேவியுடன் இந்தியாவில் பல இடங்களில் நிகழ்ச்சி நடத்தியுள்ளார். இந்த நிகழ்ச்சிகளில் ஒன்றின் போது, புகழ்பெற்ற இந்துஸ்தானி இசைப் பாடகரான பேகம் அக்தர் கங்குலியைச் சந்தித்து தனது சீடராக அழைத்துச் சென்றார். இந்த பாடகர்களுக்கிடையேயான பிணைப்பு 1974 இல் அக்தர் இறக்கும் வரை நீடித்தது.
ரீட்டா கங்குலி உத்தரபிரதேசத்தின் இலக்னோவில் ஒரு பெங்காலி பிராமண குடும்பத்தில் ஒரு பத்திரிகையாளரான கே. எல். கங்குலி மற்றும் அவரது மனைவி மீனா கங்குலி ஆகியோருக்கு மகளாக பிறந்தார். கே. எல். கங்குலி ஒரு சுதந்திர போராட்ட வீரராகவும் மற்றும் இந்திய தேசிய காங்கிரசு கட்சியின் உறுப்பினராகவும் இருந்தார். 1938 ஆம் ஆண்டில், ஜவகர்லால் நேரு அவர்களால் நிறுவப்பட்ட நேசனல் ஹெரால்டு என்ற செய்தித்தாளின் முதல் ஆசிரியராகவும் இருந்தார்.
ரீட்டா கங்குலி 2000 ஆம் ஆண்டில் சங்கீத நாடக அகாதமி விருதைப் பெற்றுள்ளார். 2003 ஆம் ஆண்டில் பத்மசிறீ விருதை வழங்கி இந்திய அரசு இவரை கௌரவித்தது. இவர் பிரியதர்சி விருது, ராஜீவ் காந்தி சிரோமணி விருது, கிரிடிக்ஸ் சர்க்கிள் ஆஃப் இந்தியா விருது மற்றும் தகவல் மற்றும் ஒளிபரப்பு அமைச்சகத்தின் ஒளிபரப்பாளர்கள் சங்கத்தின் வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருது போன்ற பல விருதுகளைப் பெற்றுள்ளார்.
ரீட்டா கங்குலி ஓர் இந்தியப் பாரம்பரியக் கலைகளின் நிபுணரும், திறமையான நடனக் கலைஞரும், இசைக்கலைஞரும் மற்றும் பாடகரும் ஆவார். இவருக்கு 2000 ஆம் ஆண்டில் சங்கீத நாடக அகாதமி விருது மற்றும் 2003 இல் பத்மசிறீ விருது ஆகிய விருதுகள் வழங்கப்பட்டது. இவர் பாலிவுட் திரைப்பட நடிகை மேக்னா கோத்தாரி என்பவரின் தாயாவார்.
ரீட்டா கங்குலி, சங்கீத நாடக அகாதமியின் முன்னாள் செயலாளர் கேசவ் கோத்தாரி என்பவரை திருமணம் செய்து கொண்டார். தம்பதியருக்கு இரண்டு குழந்தைகள், அரிஜித் என்ற ஒரு மகனும் மற்றும் பாலிவுட் நடிகையான மேக்னா கோத்தாரி என்ற ஒரு மகளும் இருக்கின்றனர்.
ரீட்டா கங்குலி 'கலாதர்மி' என்ற நிறுவனத்தின் நிறுவனர் ஆவார். இது கலை நிகழ்ச்சிகளை மேம்படுத்துவதற்கான ஒரு இலாப நோக்கற்ற அமைப்பாகும். மேலும் பேகம் அக்தரின் கசல் இசை அகாடமியின் தலைவரும் ஆவார்.
கீதாஞ்சலி 1984 செப்டம்பர் 3 ஆம் தேதி உத்தரப் பிரதேசத்தின் மதுராவில், நிர்மல் ஆச்சார்யா மற்றும் டாக்டர் பி.ஆர்.சர்மா ஆகியோருக்கு மகளாகப் பிறந்தார். கோவர்த்தனில் உள்ள சரசுவதி வித்யா மந்திர் பள்ளியில் ஆரம்பக் கல்வியைப் பெற்றார். இவரது குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒருவருக்கும் கலைப் பின்னணி இல்லை. இவருக்கு குடும்பத்தினரிடமிருந்து அதிக வழிகாட்டுதலும் ஆதரவும் கிடைக்கவில்லை. தனது தொழில் வாழ்க்கையின் ஆரம்ப கட்டத்தில் எந்தவொரு முறையான பயிற்சியும் இல்லாமல் பள்ளி மட்டத்தில் நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தத் தொடங்கினார். இவரது முதல் வெளிநாட்டு நடன நிகழ்ச்சி சிங்கப்பூரில் நடந்தது. பின்னர், இவர் சீனா, மெக்சிகோ, இலண்டன், ஐக்கிய அமெரிக்கா மற்றும் பல நாடுகளில் நிகழ்ச்சிகள் நடத்தினார்.