polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
யுகபுருஷ்: மகாத்மாவின் மகாத்மா என்பது ஜெயின தத்துவவாதியான ஸ்ரீமத் ராஜ்சந்திரஜி மற்றும் இந்திய சுதந்திர போராட்டத் தலைவரான மகாத்மா காந்தி ஆகியோருக்கு இடையிலான உறவை அடிப்படையாகக் கொண்ட 2016 ஆண்டைய குஜராத்தி நாடாகமாகும். இந்த நாடகம் காந்தியின் ஆன்மீக பயணத்தை விவரிக்கிறது. இதை உத்தம் காடா எழுதி, ராஜேஷ் ஜோஷியால் இயக்கப்பட்டது. நாடகத்திற்கான இசை சச்சின் – ஜிகார் அமைத்துள்ளார். இது ஸ்ரீமத் ராஜ்சந்திர மிஷனால் தயாரிக்கப்பட்டது. இந்த நாடகம் இந்தி, மராத்தி, கன்னடம், பெங்காலி, ஆங்கிலம், தமிழ் உள்ளிட்ட ஏழு மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு நடத்தப்பட்டுள்ளது. சிறந்த நாடகத்துக்கான 2016 ஆண்டின் 16 வது வருடாந்திர டிரான்ஸ்மீடியா குஜராத்தி ஸ்கிரீன் மற்றும் மேடை விருதை வென்றது. 2017 சூலை வரை இந்த நாடகம் 733 காட்சிகளை நிறைவு செய்துள்ளது.
அகிம்சையை காந்தி தேர்ந்தெடுப்பதற்குக் காரணமாக இருந்தவர் ராஜ்சந்திரஜி. இவர்தான் காந்தியின் ஆன்மிக குரு. தர்மத்தை ஒருபோதும் தான் இழக்காமல் இருந்ததற்கு ராஜ்சந்திரஜியின் போதனைகள் எப்படி கைகொடுத்தன என்பதை காந்தியே சொல்லும் உத்தியைக் கொண்டதாக, நாடகம் உள்ளது.
தாய் சேர்மமானது, யூரியாவை அதன் உருகுநிலைக்கும் அதிகமான வெப்பநிலையில், அதாவது, அம்மோனியா வெளியேறக் கூடிய வெப்பநிலைக்கு வெப்பப்படுத்துவதால் கிடைக்கப்பெறுகிறது:
இதே போன்ற ஒத்த நிலைகளில் யூரியாவானது வெப்பத்தால் சிதைவுக்குட்படுத்தப்படும் போது, டிரையூரெட் 2) எனும் சேர்மம் கிடைக்கிறது. பொதுவாக, கரிம பையூரெட்டுகளானது, (ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட அணுக்களுக்குப் பதிலாக அல்கைல் அல்லது அரைல் தொகுதிகளைக் கொண்ட பையூரெட்டுகள்) சமசயனேட்டுகளில் முப்படியாக்கல் வினை மூலமாகத் தயாரிக்கப்படுகின்றன. உதாரணமாக, 1,6-எக்சாமெதிலீன் டைஐசோசயடே்டினைக் கூறலாம். இது -பையூரெட் எனவும் அழைக்கப்படுகிறது.
பையூரெட் என்பது 2532 என்ற மூலக்கூறு வாய்ப்பாட்டை உடைய ஒரு வேதிச் சேர்மம் ஆகும். இது கார்பமைல் யூரியா எனவும் அழைக்கப்படுகிறது. இந்தச் சேர்மமானது, இரண்டு மூலக்கூறுகள் யூரியா குறுக்க வினைபுரிந்து கிடைக்கும் விளைபொருளாகும். மேலும், யூரியாவை அடிப்படையாகக் கொண்ட உரங்களில் இது மாசாகவும் காணப்படுகிறது. இந்த வெண்ணிறத் திண்மம் சுடுநீரில் கரையக்கூடியது. இச்சேர்மமானது, முதன் முதலில் கசுடவ் எய்ன்ரிச் வியட்மேன் என்பவரால் அவரது முனைவர் பட்ட ஆராய்ச்சியின் போது தயாரிக்கப்பட்டது. இவரது கண்டுபிடிப்புகள் பல கட்டுரைகளில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளன.
பையூரெட்டானது, அசைபோடும் விலங்கினங்களுக்கான தீவனப் பொருட்களில் புரதமல்லாத நைட்ரசன் மூலமாகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இத்தகைய தீவனப் பொருட்கள் கால்நடைகளின் குடலிலுள்ள நுண்ணுயிரிகளால் புரதமாக மாற்றப்படுகின்றன. இச்சேர்மம் அதிக விலை மற்றும் குறைவான அளவே மண்ணினால் உட்கொள்ளப்படும் தன்மை ஆகிய காரணங்களால், உரமாகப் பயன்படுத்ததப்படும் நிலையில், யூரியாவோடு ஒப்பிடும் போது இது மிகவும் குறைவாகவே தெரிவு செய்யப்படுகிறது. ஆனால், பையூரெட்டின் இப்பண்பு அம்மோனிய நச்சுத்தன்மையின் ஆபத்தைக் குறைக்கவும் செய்கிறது.
"பையூரெட்" என்ற வார்த்தையானது - 2- என்ற வேதி வினைக்குழுவைக் கொண்ட கரிமச் சேர்மங்களின் தொகுதியையும் குறிக்கிறது. டைமெதில் பையூரெட்டானது 3--'--3 என்ற அமைப்பிலான சேர்மமாகும். பலவகையான கரிம வழிப்பொருட்கள் இச்சேர்மத்திலிருந்து கிடைக்கப்பெறலாம்.
புஷ்ப பார்கவா நியமிக்கப்பட்ட பிறகு, மரபணு மாற்றப் பயிர்கள் தொடர்பான உண்மைகள் பல வெளிச்சத்துக்கு வரத் தொடங்கின. அதில் முக்கியமானது பி.டி. பருத்தியில் உள்ள நச்சுத்தன்மை தொடர்பான உண்மையை, ஜி.இ.ஏ.சி. குழு கண்டுகொள்ளவில்லை என்பது. பி.டி. பருத்தி அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 2006 ஆம் ஆண்டு பி.டி. கத்திரிக்காயை அறிமுகப்படுத்துவதற்கான துவக்ககட்டப் பணிகள் நடைபெறத் தொடங்கின. அப்போது அந்தக் கத்திரிக்காயைப் பரிசோதிக்க நிபுணர் குழு அமைக்கப்பட்டது. அப்போது பார்கவா வழங்கிய சில வழிகாட்டுதல்களை ஜி.இ.ஏ.சி., ஏற்கவில்லை முதல் நிபுணர் குழு, மற்றும் இரண்டாம் நிபுணர் குழுகள் இந்தக் கத்திரிக்காய் பாதுகாப்பானது என்று சான்றளித்தது. உடனே, சூழலியல் செயல்பாட்டாளர்கள் பலர், "குழுவில் புஷ்ப பார்கவா இருந்துமா இப்படிபட்ட நிலை?" என்று கேள்வி எழுப்பத் தொடங்கினர்.
மேலும் 1986 ஆம் ஆண்டு, மத்திய அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப அமைச்சகத்தின் கீழ், உயிரித் தொழில்நுட்பத் துறை ஒன்றையும் ஏற்படுத்தினார். இந்த அமைப்புகள் மூலம், மக்களுக்குப் பயன்படும் விதத்தில், பல உயிரித் தொழில்நுட்ப ஆய்வுகளை, வணிக மயமாக்குவதற்குப் பல முயற்சிகளை மேற்கொண்டார். என்றாலும், இலாபம் ஒன்றையே குறிக்கோளாகக் கொண்டு மேற்கொள்ளப்படும் வணிக மயமாக்கலில் இவருக்கு உடன்பாடில்லை. மரபணுப் பொறியியல் என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்திய முன்னோடிகளில் ஒருவர் இவர். இவரை ‘இந்திய நவீன உயிரியலின் வடிவமைப்பாளர்’ என்று போற்றுகின்றனர்.
போபால் விஷ வாயுக் கசிவினால் ஏற்பட்ட நீண்ட காலப் பாதிப்புகளை ஆய்வு செய்யப் பல மத்திய அறிவியல் அமைப்புகள் தயங்கியபோது, இவர் பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் பக்கம் நின்றார்.
இதற்கு பார்கவா பி.டி. கத்திரிக்காய் தொடர்பாக அவர்கள் காட்டும் பரிசோதனைகள் எல்லாம் மான்சாண்டோ மேற்கொண்டவை. ஆனால் அவை போதாது. இன்னும் கூடுதலாக 30 பரிசோதனைகள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்று கூறினார். ஆனால், அதை அவர்கள் ஏற்கவில்லை. மான்சாண்டோ சொல்வதை எல்லாம் நம்பக் கூடாது. என்று ஊடகங்களில் எழுதவும் பேசவும் செய்தார். தொடர்ந்து, தனது கருத்துகளை ஒரு கடிதமாக அப்போதைய மத்திய சுற்றுச்சூழல் அமைச்சர் ஜெய்ராம் ரமேசுக்கு அனுப்பிவைத்தார். இதைத் தொடர்ந்து, 2010 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் பி.டி. கத்திரிக்காய் அறிமுகத்துக்குத் தற்காலிகத் தடை விதிக்கப்பட்டது.
புஷ்ப மித்ர பார்கவா என்பவர் இந்திய அறிவியலாளர், எழுத்தாளர், நிர்வாகி ஆவார். மேலும் இவர் ஐதராபாத்தில் உள்ள உயிரணு மற்றும் மூலக்கூறு உயிரியல் மையத்தின் நிறுவனராவார். இவர் இந்தியாவில் அறிவியல் சிந்தனையை வளர்க்க வேண்டியது ஒவ்வொரு குடிமகனின் கடமை என்பதை வலியுறுத்தவேண்டும் என்று வாதிட்டு வந்தார். நோபல் பரிசு வெல்லும் தகுதி உடைய ஒரு அறிவியலாளரைக்கூட இந்தியாவால், உருவாக்க முடியாமல் போனதற்கு, அறிவியல் சிந்தனை இல்லாமல் போனதே காரணம் என்று தன் கட்டுரை ஒன்றில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
இந்தியாவில், மரபணு மாற்றப் பயிர்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு பல விவசாயிகளுக்கு இழப்பை ஏற்படுத்தியது. இந்த விஷயங்கள் குறித்து ஆராய்ந்த உச்ச நீதிமன்றம், இந்தியாவில் மேற்கொள்ளப்படும் மரபணு மாற்றம் சார்ந்த ஆய்வுகளை நெறிப்படுத்தும் அமைப்பான மத்திய அரசின் மரபணுப் பொறியியல் மதிப்பீட்டுக் குழுவின் உறுப்பினராக, 2008 ஆம் ஆண்டு புஷ்ப பார்கவாவை நியமித்தது.
உயிரி வேதியியலாளராகத் தன் வாழ்க்கையைத் தொடங்கிய பார்கவா, இந்தியாவில் உலகத் தரத்திலான உயிரித் தொழில்நுட்ப ஆய்வுகளை மேற்கொள்ள முடியும் என்று நம்பினார். அவரின் முயற்சியால் 1977 ஆம் ஆண்டு ஐதராபாத்தில் உள்ள உயிரணு மற்றும் மூலக்கூறு உயிரியல் மையம் தொடங்கப்பட்டது. ஓவியர் எம். எஃப். உசைனை அழைத்து, இந்த மையத்தில் சுவர் சித்திரத்தை வரையச் செய்தார்.
இந்நிறுவனம் குளிர்சாதன வசதியுடைய மற்றும் குளிர்சாதன வசதியற்ற சொகுசு பேருந்துகளை முக்கிய நகரங்களுக்கிடையே இயக்குகிறது. இந்நிறுவனம் வேறு தனையார், அரசுப் போக்குவரத்து மற்றும் இந்திய இரயில்வே நிறுவனங்களுடன் போட்டியிட வேண்டியுள்ளது. இணையதளம் முலம் பயணச்சிட்டு முன்பதிவு செய்யும் வசதி, பேருந்து பயணம் செய்யும் இடத்தினை அறியும் வசதி போன்ற வசதிகளையும் இந்நிறுவனம் வழங்கிவருகிறது.
கேபிஎன் டிராவல்சு என்பது தமிழ்நாடு, கர்நாடகா, கேரளா, தெலுங்கானா, ஆந்திரப் பிரதேசம் மற்றும் புதுச்சேரி உள்ளிட்ட மாநிலங்களின் முக்கிய நகரங்களுக்கிடையேயான தொலைதூர பேருந்து சேவையாகும். டாக்டர் கே. பொன்மலை கவுண்டர் நடராஜன் என்பவரால் 1973 ல் நிறுவப்பட்டு, தமிழ்நாட்டின் சேலத்தை தலைமை இடமாக கொண்டு கே.பீ.என் டிராவல்ஸ் இந்தியா லிமிடெட், இவ்வணிகத்தில் உள்ளது.
2016 செப்டம்பரில் காவேரி நீர்ப் பிரச்சினை தொடர்பான வன்முறைகளில் கர்நாடகாவில் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த கேபென் நிறுவனத்துக்குச் சொந்தமான ஏறத்தாழ 50 பேருந்துகள் குண்டர்களால் தீக்கிரையாக்கப்பட்டன.
நுகர்தல் அல்லது தோல் மூலமாக சோடியம் ஆர்சனைட்டு அதன் புற்றுநோய் மற்றும் கரு ஊனப் பண்புகளுடன் மனித உடலுக்குள் செல்ல வாய்ப்புள்ளது. இச்சேர்மத்தை தொடநேர்ந்தால் தோல் எரிச்சல், தீக்காயம், அரிப்பு, தடித்த தோல், வெடிப்பு, நிறமிழப்பு, பசியின்மை, நாக்கில் ஒருவித உலோக அல்லது பூண்டு சுவை, வயிற்று வலி, குமட்டல், வாந்தி, வயிற்றுப்போக்கு, மன அழுத்தம், இரத்த அழுத்தம் மற்றும் தலைவலி போன்ற உடல் உபாதைகள் ஏற்படலாம். அதிகப்படியான சோடியம் ஆர்சனைட்டு நரம்பு மண்டல சேதத்திற்கு வழிவகுக்கலாம். இதனால் உடல் பலவீனம், ஒருங்கிணைப்பின்மை, இறுதியில் முடக்குவாதம் மற்றும் மரணமும் கூட ஏற்படலாம்
ஆர்சனிக் டிரையாக்சைடுடன் சோடியம் கார்பனேட்டு அல்லது சோடியம் ஐதராக்சைடு சேர்த்து வேதிவினைக்கு உட்படுத்தினால் சோடியம் மெட்டா - ஆர்சனைட்டு மற்றும் சோடியம் ஆர்தோ ஆர்சனைட்டுகளின் கலவை உருவாகிறது . பொதுவாக சோடியம் ஆர்சனேட்டு என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட வடிவமற்ற படிக உருவமற்ற தூள் ஆகும். நிறமற்ற தூளாக அல்லது கண்ணாடி போன்ற பளபளப்பான ஒரு பொதியாக இது பெறப்படுகிறது. இந்த கலவை சோடியம் நேர்மின் அயனியுடன் சேர்ந்த " பலபடியை உட்கூறாகக் கொண்டுள்ளது. -- -. - என்ற முதன்மை இணைப்பு பலபடியின் முதுகெலும்பாக உள்ளது
சோடியம் ஆர்சனைட்டு என்பது 2 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். இது சோடியம் மெட்டா ஆர்சனைட்டு என்றும் அழைக்கிறார்கள். ஆர்சனசு அமிலத்தினுடைய சோடியம் உப்பு சோடியம் ஆர்சனைட்டு எனப்படுகிறது. சோடியம் ஆர்த்தோ ஆர்சனைட்டு 33 என்ற மூலக்கூற்று வய்ப்பாட்டால் குறிக்கப்படுகிறது . இச்சேர்மங்கள் நிறமற்ற திண்மங்களாக உள்ளன.
இந்தியாவில் ஏறத்தாழ 285,000 ச.கி.மீ. பரப்பில் மழைக் காடுகள் உள்ள குறிஞ்சி நிலப் பகுதியில்காட்டு மண் காணப்படுகிறது. உயிரிப் பொருட்கள் அதிகமாக இருப்பதால் உயிர் சத்து வளம் அதிகமாக உள்ளது. இமயமலையின் அடிவாரப்பகுதிகள், இமாச்சலப்பிரதேசம், அசாம், மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் சில பகுதிகள் ஆகிய இடங்கள் காட்டு மண் காணப்படும் சில முதன்மைப் பகுதிகளாகும். கிட்டதட்ட 60 செ.மீ. அளவுக்கும் குறைவான மழை வீழ்ச்சியுள்ள இராஜத்தான் மாநிலத்தின் பெரும்பகுதி, தென் பஞ்சாப், தெற்கு ஆரியானா ஆகிய பகுதிகளில் கிட்டதட்ட 142,000 ச.கி.மீ. பரப்பில் பாலைவன மண் காணப்படுகிறது. நுண்ணிய மணல் துகள்கள் காற்றினால் அடித்துச் செல்லப்படுவதால் பெரும் துகள்கள் காணப்படுகின்றன. இந்த மண்ணில் தழைச் சத்து மிகவும் குறைவாகக் காணப்படுகிறது.
இந்திய மண் வகைகளை வண்டல மண், காிசல் மண், செம்மண், செம்புரை மண்]] பாலைநில மண், காட்டு மண், சதுப்பு மண் என்று ஏழு பெரும் பிாிவுகளாகப் பிாிகின்றன. இவற்றைத் தவிர, உப்பு, காரமண்ணும் குறிப்பிடத்தக்க மண் வகையாகும். வண்டல் மண் வட இந்தியச் சமவெளிகளிலும், காிசல் மண், செம்மண், செம்புரை மண் ஆகியன தீவக இந்தியாவிலும் காணப்படுகின்றன. தீவக இந்தியாவிலுள்ள மண் அவை அமைந்துள்ள இடங்களிலேயே தோன்றியுள்ளன. வட இந்தியச் சமவெளிகளில் காணப்படும் மண் பெரும்பாலும் ஆறுகளால் கடத்தப்பட்டு படிந்த மண்ணாகும். இவை பலவகை வேதியியல் இயல்புகளைப் பெற்றுள்ளன. சுந்தர வண அலையாத்திக் காடுகள் வளமிக்க சதுப்பு மண் நிறைந்த பகுதியாகும்.
செம்மண் வெதமான மிதவெப்ப மண்டல, ஈரப்பதக் காலநிலை உள்ள இலையுதிர் காடுகளோ அல்லது கலப்புக் காடுகளோ அமைந்த பகுதிகளில் உருவாகிறது. இது வண்டலற்ற செம்மண் மேல் கவிந்த, மஞ்சட்பழுப்பு கலந்த அடுக்குப் படிவு மீது படர்ந்த மெல்லிய கரிம, கரிமக் கனிம அடுக்குகளாகும். செம்மண் படிக அமைப்புப் பாறைகளில் இருந்து உருவாகிறது. இதில் ஊட்டச் சத்தும் மட்குபொருட்களும் குறைவாக இருப்பதாலும் நீர் தங்குதிறக் குறைவாலும் தாவர வளர்ச்சிக்கு உகந்தது அன்று.
செம்புரை மண் பாறைகலின் வேதிச் சிதைவால் உருவாகிறது. இம்மண்ணில் முதன்மையாக இரும்பு ஆக்சைடு கலந்திருப்பதால் வெளிர்சிவப்பு அல்லது சிவப்பு நிறத்தில் காணப்படுகிறது. இம்மண் வகைகள் நடுவண், கிழக்கு, தெற்கு இந்தியப் பகுதிகளி அமைகின்றன. இவை பசால்ட்டின் எச்சப் படிவுகளாகும். இவை உயர் அடர்த்தி கொண்டவை. இம்மண்ணில் பெரிதும் கால்சைட்டுப் படிவுகள் கல்ந்திருக்கும்.
மலையும் மலைசார்ந்த இட மண் வகைகள், இமாலயப் பள்ளத்தாக்குகளிலும் சரிவுகளிலும் 2500 மீ முதல் 3000 மீ குத்துரங்களில் காணப்படுகின்றன. இவை இன்னமும் ஆய்வில் உள்ளன. இப்பகுதி தாவரக் கவிப்புகள் தாவர வகைபாட்டுக்கு உதவுகின்றன.னைம்மண்ணின் கரியக் காலக விகிதம் அகன்ற நெடுக்கத்தில் அமைகிறது. இவை மண்யாப்பில் மணற்களிமண் முதல் களிமண் வரை வேறுபடுகின்றன. இவை பழுப்பு நிறத்தில் காணப்படுகின்றன.
இவை இந்தியாவில் குசராத், இராசத்தான் மாளங்களி உள்ள தார் பாலவனத்தில் காணப்படுகின்றன. இம்மண் மழை அருகிய வறட்சி நிலைமைகளில் உருவாகிறது. இவ்வகை மண் தாழ் அடர்த்தியும் உயர் நீர்சுவருதிறமும் கொண்டது. இதன் தாங்குதிறமும் நறுக்கு வலிமையும் உயர மண் அடர்த்தியைக் கூட்டவேண்டும். இதில் பயிராகும் வழக்கமான தாவரம் காக்டசுகள் ஆகும்.
இவற்றில் சுண்ணச் சத்து, பாசுவரச் சத்து, பொட்டாசிய உப்புகள் நிறைந்திருப்பதாலும் இவற்றின் நீரேந்துதிறம் கூடுதலாக அமைவதாலும் இவை கரும்பு, நெல், கோதுமை, சிறுகூலங்கள், பருப்பு வகைகள் பயியிட ஏற்றவை.
பி.ஏ.சேகா் அறிவியல் ஆராய்ச்சி மையம் திரு பி.ஏ.சேகா் அவா்களால் நிறுவப்பட்டது. இவா் அரக்கோனம் குருவாராஜப்பேட்டை பகுதியை சோ்ந்த விஞ்ஞானி ஆவாா். இந்த மைய புதிய கண்டுபிடிப்புகளை மேம்படுத்துவதற்காக நிறுவப்பட்டது ஜவுளி நெசவு மற்றும் விவசாயம் போன்ற கிராமப்புற தொழில்களில். இந்த விஞ்ஞான ஆராய்ச்சி மையம் சிறந்த கண்டுபிடிப்பு விருது 2014 மற்றும் நிறுவனர் திரு பி.ஏ.சேகா் கைத்தறி மற்றும் சக்திவாய்ந்த தொழில் பற்றி தனது புதிய கண்டுபிடிப்பை சென்னை இந்திய தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தில் தனது உரையை நிகழ்த்தினாா்
இந்த கிராமத்தில் பெரும்பான்மையான மக்கள் தங்களுடைய வீடுகளில் மின்சாரம் தாங்கியை அமைத்திருக்கிறாா்கள். இந்த பகுதியை சாா்ந்த மக்கள் உலகின் பரவலாக படிப்பதற்கும் பணி புாிவதற்கும் சென்று உள்ளாா்கள். தமிழ்நாட்டின் பல இடங்களில் இந்த பகுதியை சாா்ந்த மாணவர்கள் மீது ஆராய்ந்து வருகிறார்கள்
அரக்கோணத்திலிருந்து இந்த கிராமம் சுமார் 15 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது. மேலும் இந்து கடவுளான ஆறு முருகன், திருத்தனி இங்கு இருந்து 8 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது. வேலூர் மாவட்டத்தின் முக்கியமான நகரங்களில் ஒன்றான சோளிங்கா்18 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது.
உள்ளூர் கிராமப்புறங்களில் தமிழ் மாெழி பரவலாக பேசப்படுகிறது. இந்த பகுதியின் அருகாமையில் சில மக்கள் தெலுங்கு மொழியை சாா்ந்தவா்கள் இருக்கிறாா்கள்.
இந்த கிராமத்தில் உள்ள பெரும்பான்மையான மக்கள் நெசவுகளில் ஈடுபட்டுள்ளனர். வேலூர் மாவட்டத்தில் உள்ள லுங்கி உற்பத்திக்கான கிராமங்களில் ஒன்றாக இந்த கிராமம் உள்ளது.
இந்த மின்கலமானது இரண்டு வடிவங்களில் அமைக்கப்பட்டிருந்தது. முதல் வகையானது ஒற்றை திரவ வகையாகவும் , இரண்டாவது வகையானது, இரண்டு திரவ வகையாகவும் வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தன. இந்த இரண்டு மின்கலங்களிலும், மின்கலத்தின் மின்னழுத்தமானது 2 வோல்ட்டுகள் வரை மட்டுமேயாகும்.
குரோமிக் அமில மின்கலமானது குரோமிக் அமிலத்தை முனைவாக்கமகற்றியாகப் பயன்படுத்தும் ஒரு முதன்மை மின்கலமாகும். வழக்கமாக, பொட்டாசியம் டைகுரோமேட்டு கரைசலை கந்தக அமிலம் கொண்டு அமிலத்தன்மை பெறச்செய்யும் போது குரோமிக் அமிலமானது பெறப்படுகிறது. பொட்டாசியம் டைகுரோமேட்டின் பழைய பெயர் பொட்டாசியம் பைகுரோமேட் ஆகும். இதன் காரணமாக இந்த முதன்மை மின்கலம் பைகுரோமேட்டு மின்கலம் என அழைக்கப்படுகிறது. இந்த மின்கலம் தற்போதைய நிலையில் பயன்பாட்டில் இல்லையென்றாலும் கூட வரலாற்று நோக்கில் இதை அறிந்து கொள்ளலாம்.
மின்கலமானது இரண்டு கார்பன் தகடுகளுக்கு இடையில் ஒரு துத்தநாகத் தகடு கொண்ட ஒரு நீண்ட கழுத்தையுடைய கண்ணாடி பாட்டிலில் அமைக்கப்பட்டது. மின்னாற்பகுப்பு மற்றும் டிஸ்போலரைசர் கலந்திருந்தது. கலவை பயன்பாட்டில் இல்லாதபோதும் இந்த கலவையைத் துத்தநாக தகடு கலைத்துவிடும், எனவே திரவத்திலிருந்து துத்தநாகத் தகடுகளை தூக்கி, பாட்டில் கழுத்தில் வைப்பதற்கு ஒரு வழிமுறை இருந்தது.
குறிப்பாக அவுரங்காபாத் குகைகள் மற்றும் பல தூண்களுடன் செவ்வக வடிவில் சைத்தியங்கள் நிறுவப்பட்டுள்ளது. இதன் உட்சுவர்கள் நன்கு பொலிவூட்டப்பட்டுள்ளது. இதன் அனைத்து தூண்களில் மேல் போதிகை சிற்பங்களுடனும், தூணின் அடியில் கால்கள் மடித்து அமர்ந்த நிலையில் யானையின் சிற்பங்களுடனும் கூடியது. சைத்திய மண்டபத்தின் கூரை அழகிய குடை வடிவில் அமைந்துள்ளது. இச்சைத்தியங்கள் 40 மீட்டர் நீளத்துடனும், 15 அகலத்துடனும், 15மீட்டர் உயரத்துடனும் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
கிமு முதலாம் நூற்றாண்டில் பஜா குகைகளில் அமைக்கப்பட்ட மௌரியக் கட்டிடக் கலை நயத்தில் கட்டப்பட்ட பல தளங்களுடைன் கூடிய குடைவரை சைத்தியங்களில் மரக்கதவுகள், சன்னல்கள், பால்கனிகள் மற்றும் ஆண், பெண்களின் சிற்பங்களுடன் நிறுவப்பட்டுள்ளது. சைத்தியத்தின் நடுவில் கௌதம புத்தரின் சிலை நிறுவப்பட்டுள்ளது.
நேபாளத்தில் பௌத்த சமயத்தைப் பின்பற்றும் செர்ப்பாக்கள், மகர்கள், தமாங் மற்றும் நேவாரிகளின் வழிபாட்டுத் தலமாக சைத்தியங்கள் கட்டப்பட்டது. 12ம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், நேவாரி பௌத்த மக்கள் காட்மாண்டு சமவெளிகளில் உள்ள சைத்தியங்களில் ஐந்து தியானி புத்தர்களின் சிற்பங்களை வைத்து வழிபட்டனர்.
பெருமளவில் பௌத்த பிக்குகள் ஒன்றாகக் கூடி தங்கி புத்தரை வழிபாடு செய்யவும், தியானம் செய்வதற்காக சைத்தியங்கள் அமைக்கப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது. அசோகர் காலத்திய விராட்நகரில் அமைந்த சைத்தியங்கள், குகைகளை குடைந்து அமைக்கப்பட்ட குடைவரை சைத்திய மண்டபங்கள் பல தூபிகளுடன் அமைக்கப்பட்டது
சைத்தியம் என்பது பௌத்தர்களின் வழிபாட்டு மண்டபம் அல்லது பிரார்த்தனை கூடம் ஆகும். இதன் ஒரு முனையில் தூபி அமைந்திருக்கும். நவீன இந்தியக் கட்டிடக் கலை சாத்திர நூல்களில் இதனை சைத்திய கிரகம் எனும் கூட்டு வழிபாட்டு மண்டபம் அல்லது பிரார்த்தனை மண்டபம் எனப்படுகிறது.
பாஜா குகைகள், கர்லா குகைகள் எல்லோரா, அஜந்தா குகைகள், உதயகிரி, கந்தகிரி குகைகள், லலித்கிரி, உதயகிரி குகைகள், அவுரங்காபாத் குகைகள் மற்றும் பாண்டவர் குகைகளில் உள்ள பௌத்த குடைவரை சைத்தியங்கள் புகழ் பெற்றது.
ஆரணி நகரம் தென்னிந்தியாவின் மிக பழமையான நகரங்களில் ஒன்றாகும். ஆரணி நகரம் பற்றிய குறிப்புகள் சங்க இலக்கியங்களில் அமைந்துள்ளன.
பொ.ஊ. 4 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 9 ஆம் நூற்றாண்டு வரை பல்லவர்களின் ஆட்சியின் போது சென்னை, வேலூர், திருவண்ணாமலை, காஞ்சிபுரம், செங்கல்பட்டு, திருப்பத்தூர், இராணிப்பேட்டை மற்றும் திருவள்ளூர் ஆகிய தற்கால மாவட்டங்களை உள்ளடக்கிய தொண்டை மண்டலத்தின் முக்கிய வணிகத் தலமாக ஆரணி விளங்கியது.
சுமார் 300வருடங்கள் சோழர்களின் பரம்பரையான, சோழர்கள், விக்கிரம சோழன், முதலாம் குலோத்துங்கன் சோழன், இரண்டாம் குலோத்துங்க சோழன் ஆகிய மன்னர்கள் ஆரணியை ஆட்சி செய்தனர்.
கடம்பூர் சம்புவராயர்கள் படைவீட்டை தலைமையிடமாக கொண்டு திருவண்ணாமலை, ஆரணி, வந்தவாசி, போளூர், ஆகிய பகுதிகளை ஆட்சி செய்தனர்.
பொ.ஊ. 1640 முதல் 1901 ஆம் ஆண்டு வரை ஆரணி ஜாகீர்தார், சிவாஜி ஆகியோர் ஆரணியை நகரமைத்து சத்திய விஜய நகரத்தை தலைமையிடமாகக் கொண்டு ஆண்டதாக வரலாறு உள்ளது.
1902 ஆம் ஆண்டு முதல் 1948 அதாவது இந்தியா விடுதலை அடையும் வரை பிரிட்டிஷின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டில் ஆரணி ஜாகீர்தார்களான ராஜா திருமலை ராவ் சாஹிப் - மற்றும் ராஜா சீனிவாச ராவ் சாஹிப் - ஆகியோர் ஆரணியை ஆட்சி செய்து வந்தனர்.
தமிழ்நாட்டில் உள்ள வட்டங்களில் ஆரணி வட்டமும் ஒன்றாகும். இந்த வட்டத்தின் தலைமையகம் ஆரணியில் அமைந்துள்ளது. இந்த வட்டத்தின் கீழ் 55 வருவாய் கிராமங்கள் உள்ளன. இந்த வட்டத்தில் 2,94,976 மக்கள் வாழ்ந்து வருகின்றனர். இந்த வட்டத்தில் ஆரணி ஊராட்சி ஒன்றியம் மற்றும் ஆரணி மேற்கு ஊராட்சி ஒன்றியம் ஆகிய ஒன்றியங்கள் அமைந்துள்ளன. அதுமட்டுமில்லாமல் இந்த வட்டத்தில் ஆரணி நகராட்சி, கண்ணமங்கலம் பேரூராட்சி, தேவிகாபுரம் பேரூராட்சி, எஸ்.வி.நகரம் பேரூராட்சி ஆகியவை அடங்கும்.
1989 ஆம் ஆண்டு வட ஆற்காடு மாவட்டத்திலிருந்து திருவண்ணாமலை மாவட்டம் மற்றும் வேலூர் மாவட்டம் என இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டது. இந்த ஆரணி நகராட்சி, ஆரணி வட்டம் மற்றும் ஆரணி ஆகிய பகுதிகள் திருவண்ணாமலை மாவட்டத்துடன் இணைக்கப்பட்டன.
1998 ஆம் ஆண்டு மோட்டார் வாகன ஆய்வாளர் அலுவலகம் ஆரணியில் உருவாக்கப்பட்டது. இந்த அலுவலகம் திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் உள்ள திருவண்ணாமலை வட்டாரப் போக்குவரத்து அலுவலகத்தின் கீழ் -25 மூலம் இயங்கி வந்தது.
2007 ஆம் ஆண்டு வேலூர் மக்களவைத் தொகுதியின் ஓர் அங்கமாக இருந்து வந்தது. தற்போது தொகுதி மறுசீரமைப்பு காரணமாக வந்தவாசி மக்களவைத் தொகுதி நீக்கப்பட்டு அதற்குப் பதிலாக 2008 ஆம் ஆண்டு முதல் இன்று வரை ஆரணி மக்களவைத் தொகுதி உருவாக்கப்பட்டு அந்த மக்களவைத் தொகுதியின் அங்கமாக ஆரணி, போளூர், செய்யார், வந்தவாசி, செஞ்சி, மயிலம் ஆகிய சட்டமன்றத் தொகுதிகள் உள்ளன.
ஆரணி ஒரு தனி வருவாய் கோட்டாட்சியர் அலுவலகமாக திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த துணை ஆட்சியர் அலுவலகம் ஆரணியில் அமைந்துள்ளது. ஆரணி, போளூர், கலசப்பாக்கம், சமுனாமரத்தூர் ஆகிய தாலுகாக்கள் ஆரணி சார் ஆட்சியர் அலுவலகத்தின் ஓர் அங்கமாக உள்ளன. இந்த வருவாய்க் கோட்டம் 235 வருவாய் கிராமங்களும், 7,14,483 மக்கள் தொகையும் கொண்டது.
ஆரணியில் மோட்டார் வாகன ஆய்வாளர் அலுவலகமாக இருந்த வட்டாரப் போக்குவரத்து அலுவலகம் ஆக 2017 ஆம் ஆண்டு தரம் உயர்த்தப்பட்டது. பின்னர் திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் ஆரணி ஒரு தனி வட்டாரப் போக்குவரத்து அலுவலகம் ஆகும். இதன் குறியீடு . இந்த வட்டாரப் போக்குவரத்து அலுவலகத்தின் கீழ் ஆரணி, போளூர், சேத்துப்பட்டு, சமுனாமரத்தூர், செய்யார், வெம்பாக்கம், வந்தவாசி, கலசப்பாக்கம் ஆகிய தாலுக்காக்கள் இயங்கி வருகின்றன.
ஆரணி ஒரு தனி கல்வி மாவட்டம் ஆகும். இந்த கல்வி மாவட்டம் 2019 ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்டது. இந்தக் கல்வி மாவட்டத்தில் ஆரணி, ஆரணி மேற்கு, பெரணமல்லூர், தெள்ளார் ஆகிய ஒன்றியங்கள், அங்கங்களாக அமைந்துள்ளன.
திருவண்ணாமலை மின்பகிர்மான வட்டத்தை இரண்டாகப் பிரித்து 31.05.2018 ஆம் ஆண்டு ஆரணி மின்பகிர்மான வட்டம் உருவாக்கப்பட்டது. இதன் கீழ் போளூர், ஆரணி, சேத்துப்பட்டு, வந்தவாசி, வெம்பாக்கம் மற்றும் செய்யார் ஆகிய தாலுகாக்கள் இதன் அங்கமாக அமைந்துள்ளன.
2008 ஆம் ஆண்டு முதல் தேர்வு நிலை நகராட்சியாக தரம் உயர்த்தப்பட்டு இன்று வரை செயல்பட்டு வருகிறது. ஆரணி,தமிழ்நாட்டில் உள்ள ஒரு சிறந்த தேர்வு நிலை நகராட்சி ஆகும். இந்த நகராட்சியில் மொத்தம் 33 வார்டுகள் உள்ளன. திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் இரண்டாவது பெரிய நகராட்சியாக வரும் மற்றும் நகராட்சியாக உருவாக்கப்பட்டு 72 ஆம் ஆண்டில் அடியெடுத்து வைத்து ஆரணி நகராட்சி சாதனை படைத்து வருகிறது. ஆரணி நகரை இந்த நகராட்சி நிர்வாகம் தூய்மைப்படுத்துகிறது. ஆரணி நகராட்சியானது ஆண்டு வருமானம் 12 கோடிக்கு அதிகமாக வருவாய் ஈட்டித்தருகிறது.திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் நகராட்சி நிர்வாகம் மூலமாக அதிக வருவாய் ஈட்டித்தரும் நகரமாக உள்ளது.
ஒவ்வொரு தொகுதிக்கும் ஒரு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர் உள்ளார். நகராட்சி தன் செயல்பாடுகளை பொது நிர்வாகம், பொறியியல், வருவாய், பொது சுகாதாரம், நகரமைப்புத் திட்டம் மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்பம் என்ற ஆறு துறைகளுக்குப் பகிர்ந்தளித்துச் செயல்பட்டு வருகிறது. இந்த துறைகள் அனைத்தும் ஆட்சித்துறைத் தலைவரான நகராட்சி ஆணையரின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இயங்குகின்றன. நகராட்சித் தலைவர், துணைத்தலைவர் மற்றும் மக்கள் பிரதிநிதிகளாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தொகுதி உறுப்பினர்கள் 33 பேர் கொண்ட அமைப்பு சட்டமியற்றும் பணியை மேற்கொள்கிறது.
தமிழ்நாடு காவல் துறையின் துணை கண்காணிப்பாளர் தலைமையிலான உட்பிரிவு மூலமாக நகரின் சட்டம், ஒழுங்கு பராமரிக்கப்பட்டு வருகிறது. நகரத்தில் உள்ள 3 காவல் நிலையங்களில் ஓர் அனைத்து மகளிர் காவல் நிலையம் ஒன்றும் அடங்கும். மேலும் காவல்துறை கண்காணிப்பாளர் தலைமையில் மதுவிலக்கு அமலாக்கப்பிரிவு, சமூக நீதி மற்றும் மனித உரிமைகள் பிரிவு, மாவட்ட குற்றவியல் பிரிவு மற்றும் குற்றப்பதிவேடுகள் பிரிவு முதலிய சிறப்புப்பிரிவுகள் செயல்பட்டு வருகின்றன
மாநில நெடுஞ்சாலைகள் 4 : இராணிப்பேட்டை நகரம் – ஆற்காடு நகரம் – திமிரி - ஆரணி நகரம் - சேத்துப்பட்டு - வளத்தி - செஞ்சி - விழுப்புரம் நகரம்
தேசிய நெடுஞ்சாலை 132 : திருப்பதி நகரம் - சித்தூர் – வேலூர் மாநகரம் - கண்ணமங்கலம் - ஆரணி நகரம் - சேத்துப்பட்டு நகரம் - வளத்தி - செஞ்சி நகரம் - விழுப்புரம் நகரம்
மாநில நெடுஞ்சாலை 5 : காஞ்சிபுரம் நகரம் – தூசி - மாங்கால் கூட்ரோடு – திருவத்திபுரம் - மாம்பாக்கம் – ச.வி.நகரம் - ஆரணி நகரம்
மாநில நெடுஞ்சாலை 237 : ஆற்காடு - திமிரி - ஆரணி நகரம் – களம்பூர் – வடமாதிமங்கலம் - எட்டிவாடி – போளூர் – புதுப்பாளையம் - செங்கம் நான்கு வழிச்சாலை
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, ஆரணி நகர தொழிலாளர் பங்கு விகிதம் 35.50% ஆகும். ஆரணி வட்டத்தின் தலைமையகமாக இருப்பதால் முதன்மைத் தொழிற்துறை தொடர்புகள் குறைவாகவும் , சேவைத்துறை நடவடிக்கைகளில் வளர்ச்சி மிகையாகவும் கொண்டுள்ளது. அரிசி தொழிற்சாலை, பட்டுப்புடவை, விவசாய வணிகத்தொழில் மற்றும் நகரைச்சுற்றியுள்ள தொழிற்சாலைகள் வாயிலாக இவ்வூர் மக்களுக்கு பெரும்பாலும் வேலைவாய்ப்பு கிடைக்கிறது. தொழிலாளர்களில் சுமார் 50 சதவீதம் பேர் போக்குவரத்துச் சேவைகள், வணிகம் மற்றும் சேவைத்துறைகளில் பணிபுரிபவர்களாக உள்ளனர். உற்பத்தி சார்ந்த தொழில்கள் மற்றும் குடிசைத் தொழில்கள் போன்ற இரண்டாம் நிலை தொழிற்துறை நடவடிக்கைகளில் 10 சதவீத தொழிலாளர்கள் பணிபுரிகின்றனர். நகரில் உள்ள மொத்தத் தொழிலாளர்களில் ஆண்களின் பங்கு 50 சதவீதமும் பெண்களின் பங்கு 20 சதவீதமாகவும் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. அதுமட்டுமில்லாமல் அன்றாட வேலைக்காக சென்னை, பெங்களூரு, கோயம்புத்தூர், திருப்பூர், சேலம், திருச்சி போன்ற இடங்களுக்கு இங்குள்ள மக்கள் இடம்பெயர்ந்து வேலை செய்கின்றனர்.
சோழர், பல்லவர்கள் காலத்தில் ஆரண்யம் என்று அழைக்கப்பட்டு வந்த ஆரணி ஜாகீர்தார்களின் தலைமையிடமாக விளங்கியது. இங்கு காஞ்சிபுரத்திற்க்கு அடுத்தப்படியாக பட்டுப்புடவைகளுக்கும் மற்றும் தஞ்சாவூருக்கு அடுத்தப்படியாக பொன்னி ரக அரிசி வகைகளுக்கும் பெயர் பெற்றதாகும். ஆரணி பட்டுப்புடவைகளுக்கும் மற்றும் அரிசி வகைகளுக்கும் பெயர் பெற்றிருப்பதனால் ஆரணி நகரை இந்தியாவின் பட்டு நகரம் என்றும், தமிழ்நாட்டின் அரிசி நகரம் என்றும் இரு பெயர்களை கொண்டு அழைக்கப்படுகிறது. ஆரணி பட்டு சேலையானது, புவிசார் குறியீடு பெற்று தேசிய விருதும் பெற்றுள்ளது. அதேபோல் ஆரணி அரிசிக்கும் தேசிய விருது பெற்றுள்ளது. இங்கு வரலாற்று சிறப்புமிக்க புத்திர காமேட்டீஸ்வரர் ஆலயம், கைலாசநாதர் ஆலயம், எந்திர வடிவில் சனீஸ்வர பகவான் ஆலயம், அருள்மிகு பச்சையம்மன் ஆலயம், பெரியநாயகி அம்மன் ஆலயம், ஸ்ரீவேம்புலியம்மன் ஆலயம், அமிர்தாம்பிகை உடனுறை சந்திரசேகரேஸ்வரர் ஆலயம் ஆகிய கோவில்கள் அமையப்பெற்று கோவில்களின் நகரம் எனும் போற்றப்படும் அளவிற்கு கோவில்கள் உள்ளதாக கருதப்படுகிறது.
பிற்காலச் சோழர்கள் ஆட்சியில் சிற்றரசர்களாக குறுகிப்போன பல்லவர் வழித்தோன்றல்களில் ஒரு பிரிவான கடம்பூர் சம்புவராயர்கள், படைவீட்டைத் தலைநகராக கொண்டு தொண்டை மண்டலத்தை ஆட்சி செய்தனர். இவர்கள் சோழர்களின் பிடியில் இருந்து விடுவித்துக் கொண்டு சுதந்திரமாக தங்கள் மூதாதையர்களின் பெருமையை நிலைநாட்ட முயன்றனர் என்பதும் வரலாற்றில் பதிவான ஒன்று. இவர்களில் கோப்பெருஞ்சிங்கன் என்பவன் சேந்தமங்கலத்தில் சோழர் படையை வென்று 50 ஆண்டுகளுக்கும் மேல் அங்கிருந்தபடியே ஆட்சி செய்தான் என்பதும் வரலாறு. இவர்களின் ஆட்சிப்பகுதி திருவண்ணாமலை, வேலூர், காஞ்சிபுரம் மற்றும் விழுப்புரம் மாவட்டங்கள் வரை பரவியிருந்தது. குறுகிய காலமே இவர்கள் ஆட்சி செய்திருந்தாலும் தமிழக வரலாற்றில் முக்கியத்துவம் பெற்றனர். இவர்கள் ஆண்ட பகுதியான படைவீட்டில் மேற்கொள்ளப்பட்ட அகழாய்வில் கோட்டைகள், கோயில்கள், நாணயங்கள், நகை ஆபரணங்கள் ஆகியன கிடைத்துள்ளன. இவ்வாறு படைவீடு சாம்ராஜ்யத்துடன் இணைந்திருந்த ஆரணி, படைவீடு படிப்படியாய் தனது பெருமையை இழந்தது.