polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
வானூர்தியின் உந்துகைத் தொகுதியானது ஏதேனும் ஒரு வகை வானூர்திப் பொறியையும் தள்ளுவிசையை உண்டாக்குகின்ற உந்தி அல்லது உந்துவிக்கும் புறக்கூம்புவாயையும் கொண்டதாகும். வானூர்தியின் உந்துகைத் தொகுதியானது இரண்டு பணிகளைச் செய்தாக வேண்டும். ஒன்று, வானூர்தியின் நிலையான பறத்தலின்போது வானூர்தியின்மீது காற்று ஏற்படுத்தும் இழுவைக்குச் சமமான தள்ளுவிசையை ஏற்படுத்தவேண்டும். இரண்டு, முடுக்கத்தின்போது வானூர்தியின்மீதான இழுவைக்கும் மேலான அதிக தள்ளுவிசையை உண்டுபண்ணவேண்டும். எந்த அளவுக்கு இழுவைக்கும் தள்ளுவிசைக்கும் வித்தியாசம் அதிகப்படியாக இருக்கிறதோ அந்தளவுக்கு வானூர்தி முடுக்கம் பெறும்.
உந்துகை என்பது இயக்கத்தை ஏற்படுத்தும் விசையைத் தோற்றுவிப்பதற்கான மூலம் ஆகும். வழமையாக ஓர் உந்துகைத் தொகுதி என்பது எந்திர ஆற்றல் மூலத்தையும், அவ்வாற்றலை இயக்கத்துக்குப் பயன்படுத்தும் உந்துவிப்பானையும் கொண்டதாகும். தற்காலத் தொழில்நுட்பத்தில் பல்வேறு வகை பொறிகள் ஆற்றல் மூலங்களாகவும், உந்திகள் , சக்கரங்கள் அல்லது உந்துகைத் தூம்புவாய் போன்றவை உந்துவிப்பானாகவும் செயல்படுகின்றன.
விண்ணூர்திகளின் உந்துகை என்பது விண்ணூர்தி மற்றும் செயற்கைக்கோள்களை செலுத்தப் பயன்படுவதாகும். பல்வகை விண் உந்துகை முறைகளை இருக்கின்றன. ஒவ்வொன்றுக்கும் நிறைகளும் குறைகளும் உள்ளன. அதிக அளவில் ஆய்வு நடைபெறும் துறையாக விண் உந்துகை முறைகள் இருக்கின்றன. பொதுவாக, வளிமத்தை அதிக திசைவேகத்தில் சுருங்கி-விரியும் தூம்புவாய் வழியாக செலுத்துவதன் மூலம் தள்ளுவிசை உண்டாக்கப்படுகிறது. இவ்வகைப் பொறி ஏவூர்திப் பொறி என்றழைக்கப்படுகிறது.
நீர்வழிப் போக்குவரத்துக்காக கப்பல் மற்றும் படகுகளின் இயக்கத்துக்காக உந்துகைத் தொகுதிகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இக்காலம் வரையிலும் சிறுவகைப் படகுகளில் துடுப்புகளும் விரிப்புகளுமே பயன்படுத்தப்பட்டுவருகின்றன. கப்பல்களில் உந்திகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன; அவற்றை இயக்க நீராவிப் பொறிகள், டீசல் பொறிகள், சுழலிப் பொறிகள் மற்றும் அணுப்பிளவுப் பொறிகள் உள்ளிட்ட பல்வகைப் பொறிகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
ஏவுதலின்போது பெரும்பாலும் வேதி எரிபொருட்களைப் பயன்படுத்தும் விண்ணூர்திகள், விண்வெளியில் மின்னுந்துகையையும் பயன்படுத்துகின்றன. இன்றளவும் செயற்கைக்கோள்கள், விண்ணூர்திகள் மற்றும் விண்ணுளவிகள் தமது நிலைப்பாடு, நோக்கு மற்றும் கோண உந்தத்தைக் கட்டுப்படுத்த சிறு ஏவூர்திப் பொறிகளைப் பயன்படுத்துகின்றன.
போக்குவரத்துப் பயன்பாடுகளுக்காக நிலத்தின்மீது உந்துகைத் தொகுதிகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இவற்றுள் ஆற்றல் மூலமாக பலவகை பொறிகளும் உந்துவிப்பான் தொகுதியில் சக்தி மாற்றம் மற்றும் சக்கரங்கள் இடம்பெறுகின்றன.
உயிரியல் உந்துகை அமைப்பில் தசைகள் ஆற்றலைத் தோற்றுவிக்கும் மூலமாகவும், கால்கள், இறக்கைகள் மற்றும் துடுப்புகள் உந்துவிப்பானாகவும் செயல்படுகின்றன.
09/06/1984ல் "சிற்பனை முருகன் ஆலய புணருத்தான சபை" என்ற அமைப்பை உருவாக்கினார். இச்சபை ஆலயத்தை புனர்நிர்மாணம் செய்து அதன் கும்பாபிஷேக மண்டலாபிஷேக பணிகளைப் பூர்த்தி செய்வதோடு கலைதற்கான மட்டுப்படுத்தப்பட்ட நோக்கத்தைக் கொண்டிருந்தது. புதிதாக ஆலய நிருவாகக் கட்டமைப்பொன்றை உருவாக்கும் பணியிலான இம் முதற்கட்ட வெற்றிக்கான காரணிகள் பல. திரு.சே.க.நாகையா அவர்களின் இராசதந்திர செயற்பாடு, எவரும் சந்தேகப்படமுடியாத நேர்மை, நடுநிலைமை கொண்ட திரு.வை.க.பொன்னம்பலம் அவர்கள் சபையின் தலைமைப் பதவியை ஏற்பதற்கு ஒப்புதல் தந்தமை, தலைமைப் பொறுப்பை தானே பெறக்கூடிய தகைமையிருந்தும் அதனை எதிர்பாராது திரு.வை.க.பொன்னம்பலம் அவர்களைத் தலைவராக முன்மொழிந்த திரு.வா.அருணகிரி அவர்களின் பெருந்தன்மை, ஆலய நிருவாகப் பொறுப்பிலிருந்து வந்த திரு.வை.செ.சோமாஸ்கந்தன் அவர்கள் தந்த ஒத்துழைப்பு, திரு.தி.பாலசந்திரன், திரு.மு.சண்முகலிங்கம் ஆகியோர் பின்னணியில் நின்று ஆற்றிய அரும்செயற்பாடுகள் ஆகியன வெற்றிக்கான காரணிகளில் முதன்மை பெறுவன.
ஆலயம் ஊரின் சமூக அமைப்புக்களைத் தழுவிச் செல்வதோடல்லாமல் அவற்றை வளர்த்து விடுவதும், அவை ஆலயத்தை வளர்த்து விடுவதும் இங்கு அவதானிக்கக்கூடிய இன்னுமொரு சிறப்பாகும்.உதாரணத்திற்கு இன்று தனது சொந்த ஆதனத்தில் கால் பதித்து கம்பீரமாக எழுந்து நிற்கப்போகும் ஸ்ரீ முருகன் சனசமூக நிலையத்தை குறிப்பிடலாம். இந்தநிலையம் 17/07/1957ல் சைவ ஆசானும் அரசியல் விஞ்ஞான பட்டதாரியும் வேலணை மத்திய கல்லூரி ஆரம்பகால ஆசிரிய பெருந்தகையுமான திரு.திருநீலகண்டன் எனும் தூய சிந்தனையாளனால் ஆலய மடப்பள்ளியில் அங்குரார்ப்பணம் செய்துவைக்கப்பட்டது. மடப்பள்ளியில் வளர்ந்த நிலையம் ஆலய நிருவாகத்தின் ஒத்துழைப்புடன் வடக்கு வீதியில் கட்டிடம் அமைத்து தன் செயற்பாடுகளில் சரித்திரம் படைத்ததும் நிலைய நிருவாகிகள் ஆலய மறுமலர்ச்சிக்கு முன்னின்று உழைத்ததும் மறக்கக்கூடிய சரித்திரமன்று.
ஆலயத்தின் உள்வீதி முகப்புக்கொட்டகையின் ஒருபகுதி மட்டும் எஞ்சி இருக்கும் வகையில் ஆலயத்தை புதிதாகவே கட்டியெழுப்பும் நிருமாணப்பணிகளை புணருத்தான சபை கடுகதிப்படுத்தியது. பல இலட்ச ரூபா செலவிலான ஆலய நிருமாணத் திட்டத்தைத் தயாரித்து அதனைப் பூர்த்தி செய்வதற்கான தெளிவான நிதி சேகரிப்புத் திட்டத்தையும் புணருத்தான சபை வகுத்தது. புதிய வடிவமைப்பிலான தரிசன மண்டபம், தெற்குப்பக்க புறவீதியில் நின்று தரிசிக்கவோ அதன் வழி உட்புகவோ வழிசெய்யும் வில்லுவாசல்கள் என புதிய பல அம்சங்கள் திட்டத்தில் அமைந்தன. பதினைந்திற்கு குறையாத நிருமாண அலகுகளை அடியார்கள் தம்தம் உபயமாக செய்ய முன்வந்தனர். மற்றைய அடியவர்கள் நிதியுதவி வழங்க ஒப்புதல் அளித்தனர். நிருமாணப் பணிகள் 1991ன் நடுப்பகுதியில் பூர்த்தியுற்று ஆலயம் கும்பாபிஷேகம் காணும் வகையில் வேகமாக நகர்த்தப்பட்டன.
சிற்பனை முருகன் ஆலயம் வேலணையில் ஓர் சிறப்பு வாய்ந்த அமைவிடத்தில் உள்ளது. விமானம் ஒன்றிலிருந்து வேலணையை நோக்கின், அங்கே ஏறத்தாழ ஒரு வட்டப்பாதையில் "வேலணையின் பராக்கிரம சமுத்திரங்கள்" என வர்ணிக்க தோன்றும் பாரிய குளங்கள் இருப்பதையும், அவ் வட்டத்தின் மத்தியில் இவ் ஆலயம் இருப்பதையும் காணமுடியும். ஆம், ஆலயத்தின் தென் கிழக்காக பெருங்குளமும், தென் மேற்கில் வேனாக்குளமும் வடமேற்கில் தெங்கங்குளமும் ஏறத்தாழ வடக்கில் சிலுந்தாவிற்குளமும் நீர் நிலைகளாக ஆலய அமைவிட பிரதேசத்தை அலங்கரிக்கின்றன. வேலணைக் கிராமத்தின் 6ஆம் 7ஆம் வட்டார எல்லைக்கோட்டிலுள்ள சிற்பனைவீதி-தாமோதரர் வீதிசந்தியின் தென்மேற்குக் குடாவில் இவ்வாலயம் உள்ளது. இதைச் சூழவுள்ள பிரதேசம் சிற்பனை என அழைக்கப்படுகின்றது.
ஆலயத்தின் ஆரம்பகாலகட்டம் பெரும்பாலும் சுயசார்பு விவசாயத்தில் தங்கி வாழ்ந்த மக்களைப் பின்புலமாக கொண்டிருந்தது. சுதந்திரத்திற்கு பின்னரான இலவசக்கல்வி, போக்குவரவு. தொடர்புசாதன வசதிகள் போன்றன இம்மக்களின் வருமான வளங்களை பன்முகப்படுத்தி மேம்படுத்த உதவின. தென்னிலங்கையில் சந்தைப்படுத்துவதற்கான புகையிலைச் செய்கை, அதனைத் தொடர்ந்து தாமதமாக வந்த மிளகாய், வெங்காய பயிர் செய்கைகளும், அத்தோடு இப் பகுதிக்கு வெளியேயான வர்த்தக முயற்சிகளும் ஆலய பின்புல மக்களின் வருமானத்தில் மாற்றங்களை கொண்டுவரலாயின. ஆலய வளங்களை உயர்த்தும் முயற்சிகள் அதன் பின்புலத்தின் தன்மைக்கு இசைவானதாக ஒருசமயம் பிடியரிசித் தொண்டை உள்ளடக்கியதாகவும், பின்னர் புகையிலை சேகரிப்பு திட்டம் போன்ற பலவற்றை கொண்டிருந்தன.
ஒரு பூசை மடம் பெரிய ஆலயமாக வளர்ந்தது தான் இவ் ஆலயத்தின் சுருங்கிய வரலாறு. ஏறத்தாழ நூற்றெண்பது ஆண்டுகளிற்கு முன் வாழ்ந்தவர் தான் கந்தவுடையார் என்பவர். "ஏ செண்டர்" எனும் மாகாண தலைமையின் கீழ் மணியக்காரர், உடையார், விதானை எனும் இறங்குநிலைப் பதவிகளைக் கொண்ட ஆட்சிக்கட்டமைப்பை உடையது அவர் காலம். அன்று உடையார்,விதானைமார் பதவிகளிற்கு நிலச்சொத்துடைமையும் மக்கள் மத்தியில் செல்வாக்கும் அவசிய தகைமைகளாக கருதப்பட்டன. இத்தகைமைகளில் குறைவற்றிருந்த கந்தவுடையார் பெரும் சைவபக்தனும் கூட. அவர் சிற்பனைப்பகுதியில் அமைந்த பூசைமடத்தில் வேல் ஒன்றைத் தாபனம் செய்து வழிபட்டு வந்தார். இம்மடம் வேற்கோவிலாக மாறி சிற்பனை முருகன் ஆலயமாக பெருவளர்ச்சி பெற்றது.
ஒன்றரை வருடகாலம் புனருத்தாரணசபை இயங்கிய நிலையில், பாரிய வளர்ச்சி கண்டு வரும் ஆலயத்தின் எதிர்கால நிருவாகக் கட்டமைப்பு பற்றிய சிந்தனை தலைதூக்கியது. இயங்கிவரும் புனருத்தாரணசபை கலையும் வரை காத்திருக்காமல் எதிர்கால நிருவாகக் கட்டமைப்பிற்கான முயற்சியில் அபிமானிகள் உடனடியாக இறங்கினர். இதன் பயனாக 15/12/1985ல் "சிற்பனை முருகன் ஆலய பரிபாலன சபை" அங்குரார்ப்பணம் செய்யப்பட்டது. ஒருமனதாக நிறைவேற்றப்பட்ட சபை அங்குரார்ப்பண பிரேரணை சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒன்று.
சிற்பனை ஆலயம், தீவுப்பகுதியில் கந்தசஷ்டியை முன்னிலைப்படுத்துவது தனிச்சிறப்புடையது. இவ்வாலயம் அதிகளவில் கந்தசஷ்டி விரதகாரர்களால் பூசிக்கப்படுவது. சூரன்போர், தீக்குளிப்பு, திருக்கல்யாணவிழாவும் அதனோடு கூடிய கந்தனின் ஊர் உலாவும் போன்ற நிகழ்வுகள் பக்தர்களை வெகுவாக ஈர்ப்பனவாக இருந்து வருகின்றன.
கோட்டகமைக் கல்வெட்டின் உள்ளடக்கம் சிங்கள நூல்களின் கூற்றில் ஐயத்தை ஏற்படுத்துகிறது. மேற்குறித்த போரில் சிங்களப் படைகள் பெற்ற வெற்றி இராஜாவளியால் மிகைப்படுத்தப்பட்டது என்றே தெரிகிறது. யாழ்ப்பாணப் படைகள் சில இடங்களிலாவது வெற்றி பெற்றிருக்காவிட்டால் இவ்வாறான கல்வெட்டைப் பொறித்திருக்க முடியாது என்று சில ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். கம்பளைக்கு அருகில் உள்ள ஒரு இடத்தில் யாழ்ப்பாணத்து அரசன் தான் பெற்ற வெற்றியைப் பதிவு செய்திருப்பதால், சிங்கையாரியனின் படைகள் மலைநாட்டுப் பகுதிக்குள் ஊடுருவிக் கம்பளை வரை சென்று அதன் அரசனையும் தோல்வியுறச் செய்திருக்கக்கூடும்.
இக்கல்வெட்டை ஆய்வு செய்த காட்ரிங்டன், எழுத்தமைதியில் அடிப்படையில் அது 15 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாக இருக்கவேண்டும் என்றும், 6 ஆம் பரக்கிரமபாகுவின் காலத்தில் விசயநகரப் படையெடுப்புக்குப் பின்னர் ஆரியச்சக்கரவர்த்திக்கு இவ்வாறான ஒரு வெற்றி கிடைத்திருக்கக்கூடும் எனவும் கூறுகிறார். எழுத்தமைதியின் அடிப்படையில் காலத்தைக் கணிப்பது துல்லியமானது அல்ல என்றும், 1344 ஐச் சேர்ந்த இலங்காதிலகக் கல்வெட்டும் இது போன்ற எழுத்தமைதி கொண்டதே என்றும் சுட்டிக்காட்டிய பத்மநாதன், இதுவும் 14 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாக இருக்கலாம் என்று கூறுகிறார்.
"சிங்கையாரியனுக்கு அடங்காத சிங்களத் தலைவர்களுடைய மனைவிமார் கண்ணீர் விட்டுத் தமது நெற்றியில் இருந்த பொட்டை அழித்தனர்" என்பது இதன் பொருள். இது சிங்கையாரியன் சிங்கள நாட்டில் நடந்த போரில் வெற்றி பெற்றதைக் குறித்துக் காட்டுகிறது. சிங்கையாரியன் என்பது 13 ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பின்னர் யாழ்ப்பாணத்தை ஆண்ட அரச வம்சத்தைச் சேர்ந்த அரசர்களுக்கான பொதுப் பெயர் என்பதால், இக்கல்வெட்டில் இருந்து குறிப்பாக எந்த யாழ்ப்பாண அரசன் வெற்றி பெற்றவன் என்பதை அறிய முடியாது.
இக்கல்வெட்டு நான்கு வரிகளைக் கொண்ட ஒரு பாடல் வடிவில் எழுதப்பட்டுள்ளது. இப்பாடல் சிங்கையாரிய மன்னனின் பெருமை பேசுவதாக அமைந்துள்ளது. பாடல் தொடங்குவதற்கு முன் மேல் வரிசையில் "சேது" என்னும் யாழ்ப்பாண மன்னர்களின் அடையாளச் சொல் காணப்படுகிறது. இதை, இக்கல்வெட்டு யாழ்ப்பாண அரசனின் ஆணையின்படியே வெட்டப்பட்டது என்பதற்குச் சான்றாகக் காட்டுகின்றனர். கல்வெட்டின் உள்ளடக்கம் அதில் இருக்கும் ஒழுங்கின்படி பின்வருமாறு:
கோட்டகமைக் கல்வெட்டு என்பது இலங்கையின் கேகாலை மாவட்டத்தில் கம்பளைக்கு அண்மையில் உள்ள கோட்டகமை என்னும் இடத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்ட ஒரு தமிழ்க் கல்வெட்டு ஆகும். 14 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாகக் கருதப்படும் இந்தக் கல்வெட்டு அக்காலத்தில் யாழ்ப்பாணத்தை ஆண்ட ஆரியச்சக்கரவர்த்தி வம்ச அரசன் ஒருவன் போரொன்றில் பெற்ற வெற்றியைக் குறிக்க எழுதுவிக்கப்பட்டது.
இங்கே சொற்களிடையே இடைவெளி இல்லாமலும் அடிகள் முறையாகப் பிரிக்கப்படாமலும் உள்ளது. ஆய்வாளர்கள் இதைப் பின்வருமாறு ஒழுங்குபடுத்தியுள்ளர்கள்:
மனித உடலின் அமினோ அமிலங்கள் மொத்தம் பதினெட்டு தொகுதிகளாகப் பிரிக்கலாம். மொத்தம் மனித உடலில் 23 அமினோ அமிலங்கள் தோன்றுகின்றன. ஒவ்வொரு அமினோ அமிலமும், நம் உணவில் உள்ள புரத உணவுச் சத்தில் இருந்து உருவாகின்றன. உணவு செரிமானத்தின் போது, நமது உணவானது, பல உட்கூறுகளாகப் பிரிகின்றன. ஒரு கார்பாக்சில் தொகுதியையும், ஒரு அமினோத் தொகுதியும் கொண்ட கூட்டுகளே, ஒரு அமினோ-அமிலத் தொகுதியாக மாறுகிறது. புரதங்களை அமிலங்களாலோ, காரங்களாலோ, நொதிகளாலோ நீர் முறித்தால், அமினோ அமிலங்கள் தோன்றுகின்றன. அமினோ அமில நீரிழிவிற்கான காரணங்களை நோய்க்கூற்று இயல் அமினோ நீரிழிவு எனவும், சிறுநீரகவழி அமினோ நீரிழிவு எனவும் இரு வகையாகப் பிரிக்கலாம். பொதுவாக இவை நீரில் கரையும் படிகங்கள் ஆகும். இவை கரிமக் கார்பன்களில் கரைவதில்லை. இவை வினைப்பட்டு, நைட்ரசனை வெளிவிட்டு, ஆல்கஹாலைத் தோற்றுவிக்கும். நமது வயிற்றில் உள்ள நொதிகள், புரதங்களை, அமினோ அமிலங்களாகிய பெப்டைகளாக மாற்றுகின்றன.
பொது சிறுநீரக வழி அமினோ அமில நீரிழிவு காணப்படும் நோய் நிலைகளாக பின்வருவன ஆகும். மரபுவழி நோய்கள் , சிஸ்டினோசிஸ் , கேலக்டோசீமியா , மரபுவழி ப்ரக்டோஸ் தாங்காத் திறன் , க்ளைக்கோஜன் சேமிப்பு நோய் - வகை - 1 ,
தைரோசினோசிஸ் , வில்சன் நோய் , முழுமையற்ற எலும்பு உருப்பெறல் , பிறவி சிறுநீரகக் குழல் வழி அமில மிகைவு , பிறவி இரத்த அழிவு இரத்தச் சோகை , ஃபேன்கோனி நோய்க்குறித் தொகுதி , புஸ்பி நோய்க்குறித் தொகுதி , லுாடர்- செல்டன் நோய்க்குறித் தொகுதி , பெய்னி நோய்க்குறித் தொகுதி , பெற்ற நோய்கள் போன்றவைகளும், கீழுள்ள நச்சுப்பொருள்களும் காரணிகளாகின்றன.
இயல்பற்ற அதிகப்படியான அமினோ அமிலங்கள் பலவகை மரபுவழி உயிர் வேதியியல் கோளாறுகளால் சிறுநீரில் வெளியேறுகின்றன. ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட அமினோ அமிலங்களின் அடர்த்தி இரத்தத்தில் அதிகமாதல் மிகை அமினோ அமில நீரிழிவு எனப்படும். அமினோ அமில வளர்சிதை மாற்றப் பாதையில் பயன்படும் சில நொதிகளின் மரபுவழிக் கோளாறுகளால், பீனைல் கீட்டோன் நீரிழிவு , மாப்பிள் சாறு சிறுநீர் நோய் , இசுட்டிடின் , ஓமோசைட்டின் போன்ற அமினோ அமில நீரிழிவுகள் காணப்படும். தீவிரக் கல்லீரல் சிதைவில் அமீன் நீக்கம் குறைந்து இரத்த அமினோ அமில அளவு மிகுந்து, சிறுநீரில் வெளிப்படும்.
நாம் உண்ணும் உணவு வகைகளையும், உண்ணும் முறையையும் கொண்டு இந்த உடல் சீரின்மையைக் கட்டுப்படுத்தலாம். உண்ணும் உணவில் செய்ய வேண்டிய கட்டுப்பாடுகளையும், கடப்பாடுகளையும் கருத்தில் கொண்டு திட்டமிட வேண்டும். புரத உணவினை சீராகக் கொண்டால், இக்குறைபாட்டின் தீவிரத்தினைக் கட்டுப்படுத்தலாம். தேவையான புரதப் பொருளே இதற்கு அவசியமானது ஆகும். சிறுநீரில் சர்க்கரை அதிக அளவு போகாமல் கவனித்து, அதற்கு ஏற்றாற்போல உண்ண வேண்டும். இல்லையெனில், பெருமயக்க நீரிழிவு ஏற்படும். இத்தாக்கம் ஏற்பட்டால் அடிக்கடி இன்சுலின் தரப்பட வேண்டும். உடலை கதகதப்பாக வைத்துக்கொள்ளவேண்டும். வயிற்றையும், குடலையும் கழுவி சுத்தமாக வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். அடிக்கடி பார்லி கஞ்சியுடன் பாலும், பழச்சாறும் எடுத்துக் கொண்டு வர வேண்டும்.
முளைகட்டிய வெந்தயத்தில் அதிக அளவிளான உயிர்சத்து சி, புரோட்டீன், நியாசின், பொட்டாசியம், இரும்புச்சத்து, ஆல்கலாய்ட்ஸ் மிகுந்து உள்ளன. வெந்தயத்தில் இருக்கும் மூலக்கூறுகள் உடலில் இன்சுலின் சுரப்பை அதிகரிக்கச் செய்வதாக ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. இத்துடன் குருதியின் சர்க்கரை அளவு கூடாமலும் பார்த்துக்கொள்ளுகிறது. முளைகட்டிய வெந்தயத்தில் பாலிசாக்கராய்டுகள் அதிகம் உள்ளன. இது நிறைவாகச் சாப்பிட்ட உணர்வைத் தருகிறது. இதனால் அதிக உணவு சாப்பிடுவது தவிர்க்கப்படுகிறது. இத்தகைய வெந்தயத்தில் உள்ள நார்ச்சத்துகள், முக்கால்வாசி எளிதில் கரையக்கூடியனவாக உள்ளன. வெந்தயத்தில் உள்ள இயற்கையான அமினோ-அமிலம், உடலில் இயற்கையான இன்சுலீனைச் சுரக்கத் தூண்டுவதாக சித்த மருத்துவர்கள் கூறுகின்றனர்.
இயல்பான நிலையில் சிறுநீரக நுண்குழல்கள் , அமினோ அமிலங்களை மீண்டும் தம்மகத்தே உறிஞ்சிக் கொள்கின்றன. ஒரு நலமான மனிதன் ஒரு நாளில் ஒரு கிராம் அளவில் தனி அமினோ அமிலங்களையும், இரண்டு கிராம் அளவில் சேர்ம அமினோ அமிலங்களையும் சிறுநீரில் வெளியேற்றுகின்றான்.
வெளியேற்றுகின்றான்.பேறுகாலத்திற்கு முன் சில குறிப்பிடட அமினோ அமிலங்கள், குறிப்பாக திரியோனின் , இசுட்டிடின் போன்றவை அதிக அளவில் சிறுநீரில் வெளியேதுகின்றன. திரியோனின் வெளியேற்றம் பேறுகாலம் முழுவதும் சிறிது சிறிதாக அளவில் அதிகரித்துக் கொண்டே செல்கிறது. ஆனால் இசுட்டிடின் நான்கு மாத அளவில் அதிகப்படியான வெளியேற்ற அளவை அடைந்து பின் அதே அளவில் பேறுகாலம் முழுவதும் நீடிக்கிறது.
சிறுநீரக நுண்குழல்களின் மீண்டும் உறிஞ்சும் திறன் பாதிக்கப்படுவதால் சிறுநீரகவழி அமினோஅமில நீரிழ்வு ஏற்படுகின்றது. எடுத்துக்காட்டு, சிசுட்டைன் நீரிழிவு . மரபுவழி நொதிக் கோளாறுகளால், சிறுநீரக நுண்குழல்களில் மீண்டும் உறிஞ்சும் தன்மை பாதிக்கப்பட்டு அமினோ அமில நீரிழிவு காணப்படும். சிறுநீரக நுண்குழல் சிதைவால் மீள் உறிஞ்சல் தன்மையிலும், கடத்தல் முறையிலும் குறையேற்பட்டு அமினோ அமில நீரிழிவு உண்டாகும். சிறுநீரக வழி அமினோ அமில நீரிழிவில் சிறு நீரில் அதிக அளவில் அமினோ அமிலங்கள் காணப்படினும் இரத்த அமினோ அமில அளவு இயல்பாகவே காணப்படும்.
உணவு செரிமான மண்டலத்தில் வாயில் ஏற்படும் வேதியியல் மாற்றம் தொடர்ந்து வயற்றிலும் நிகழ்கின்றன. எனவே, வாயில் உணவை நன்கு மென்று, உண்ணும் போது, வாயின் நொதிகள், நமது உணவை நன்கு உடைக்கும் திறன் உள்ளதாகத் திகழ்கிறது. எனவே, நாம் உண்ணும் உணவினை நன்கு 20-30 முறை மென்று உண்ண வேண்டும் என அறிவுறுத்தப்படுகிறார்கள். மெல்லாமல் அவசரம், அவசரமாக உண்ணும் போது, வயிற்றுக்கு கூடுதல் பணி ஏற்படுவதாக, ஊட்டச்சத்து நிபுணர்கள் கண்டறிந்துள்ளனர். இந்த கூடுதல் சுமையால், நமக்கு உடலில் இன்சுலின் சுரப்பு அதிகமாக நிறைய வாய்ப்புண்டு. ஒரு கட்டத்தில் அதிக இன்சுலின் சுரப்பை உடல் நிறுத்தத் தொடங்கி விடும்.
பொதுவாக நோயின் அறிகுறிகளை ஆய்வு செய்து, அதற்கு ஒப்ப மருத்துவம் நபருக்கு நபர் கணிக்கப்படுகிறது. ஒருவருக்கு பொருந்தும் மருத்துவம் மற்றவருக்கும் பொருத்தமானது எனக் கூறுதல் இயலாது. ஒவ்வொரு நபரின் நோய் உடல் வாகு, நோயின் தன்மை, அவரின் நோய் எதிர்ப்புத் தன்மை ஆகியன பொருத்த முடிவு எடுக்கப்படுகிறது. எத்தனைகய மருத்துவ முறை என்றாலும், தொடர்ந்து மருத்துவமும், உடற்பயிற்சியும், உணவு முறையும் முக்கிய காரணிகளாக அமைந்து, இந்தோயைக் மட்டுப் படுத்துகிறது.
அமினோ அமில நீரிழிவு என்பது சிறுநீரீல் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவிற்குமேல் அமினோ அமிலங்கள் வெளியேறுவதைக் குறிக்கிறது. சாதாரண சிறுநீரில் இயல்பாகவே சிறிதளவு அமினோ அமிலங்கள் காணப்படும். வளர்சிதைமாற்றச் சீர்கேடுகள் நாள்பட்ட ஈரல் நோய்கள்
அல்லது சிறுநீரகக் கோளாறுகள் போன்ற காரணங்களால் சிறுநீரில் காணப்படும் அமினோ அமிலங்களின் அளவு அதிகரிக்கின்றது. முதல்நிலை மற்றும் இரண்டாம்நிலை அமினோ அமில நீரிழிவு என இரண்டு வகையாக இதைப் பிரிக்கிறார்கள்.
மேலும், மீள் உறிஞ்சும் திறன் குறை நோய்க் குறித் தொகுதிகளில் அமினோ அமில நீரிழிவு வெகுவாகக் காணப்படும். அமினோ அமில நீரிழிவிற்கான மேற்கண்ட காரணங்களை இனங்கண்டு சிகிச்சை முறைகளை மேற்கொள்ளல் வேண்டும். நோயை முழுமையாக அகற்ற, சிகிச்சை முறை எதுவும் இல்லை. வளர்சிதை மாற்றக் கோளாறுகளின் அறிகுறிகளைக் கொண்டு, தற்காலிகமான சிகிச்சை அளிக்கலாம்.
பின்வரும் நச்சுப் பொருள்களும் காரணிகளாகின்றன. அவை யாதெனில், கேட்மியம் , துத்தநாகம் , யூரேனியம் , பாதரசம் , நைட்ரோ பென்சீன் , லைசால் , சலிசைலேட்டு , மலீயிக் அமிலம் ஆகியன ஆகும்.
உணவுச் சத்துப் பற்றாக்குறை. க்வாஷியார்கர் , உயிர்ச்சத்துக்கள் குறைவு, பி15, சி, டி , முதல் நிலை மிகை பாராதைராய்டு இயக்கம் , தீக்காயங்கள் , புற்றுநோய்கள், சிறுநீரக நோய்கள் போன்றவைகளும் அடங்கும்.
எந்த வித ஆங்கில மருத்துவ நடைமுறையையும் பின்பற்றாமல், ஓமியோபதி மருத்துவ முறையைத் தொடங்கினால் கூடுதல் உடல் நலம் பேணப்படுவதாகக் கூறுகின்றனர்.
சர் ஆர்த்தர் சுடேன்லி எடிங்டன் , , ஒரு பிரித்தானிய வானியலாளரும் இயற்பியலாளரும் கணிதவியலாளரும் ஆவார். இவர் வானியற்பியலுக்குப் பெரும்பங்களிப்புச் செய்துள்ளார். இவர் ஓர் அறிவியலின் மெய்யியலாளரும் மக்களிடையே அறிவியல் பரப்பியவரும் ஆவார். விண்மீன்களின் இயற்கையான ஒளிர்மை வரம்பும் செறிபொருளின் அகந்திரள்வால் உருவாகும் கதிர்வீச்சும் இவர் பெயரால் வழங்குகின்றன.
இவர் தன் சார்பியல் கோட்பாட்டுக்காகப் பெயர் பெற்றவர். இவர் ஆங்கிலத்தில் ஐன்சுட்டீனின் சார்பியல் கோட்பாட்டை விளக்கிப் பல ஆங்கில மக்களுக்கான கட்டுரைகளை எழுதி விளக்கி அறிமுகப்படுத்தினார். இரண்டாம் உலகப் போர் அறிவியல் தொடர்பை முற்றிலுமாகத் துண்டித்ததால் இங்கிலாந்தில் செருமனி நாட்டு அறிவியல் வளர்ச்சி அறியப்படவில்லை. இவர் 1919 மே 29 சூரிய ஒளிமறைப்பை நோக்கிட ஓர் அறிவியல் பயணத்தை மேற்கொண்டார். இது சார்பியல் கோட்பாட்டுக்கான முதல் சான்றாக விளங்கியது. இதனால் இவர் சார்பியல் கோட்பாட்டின் மாபெரும் மக்கள் பரப்புரையாளர் ஆனார்.
இம்மாவட்டத்தில் கபோதாக்கா, வெய்ரப், சித்திரா, ஹோரியோர், பேட்ரபோத்தி, தண்டரா, கோட்லா மற்றும் இசமோதி முதலிய ஆறுகள் பாய்வதால், இம்மாவட்டத்தில் வேளாண்மை செழித்து காணப்படுகிறது. இங்கு நெல், கோதுமை, கரும்பு, தென்னை, வாழை, வெற்றிலை, பருத்தி, சணல் முதலியவைகள் பயிரிடப்படுகிறது.
இம்மாவட்டம் வங்கதேசத்தின் மேற்கில் இந்தியாவின் எல்லைப்பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இதன் தெற்கில் குல்னா மாவட்டம் மற்றும் சத்கிரா மாவட்டமும், கிழக்கில் மகுரா மாவட்டம் மற்றும் நராயில் மாவட்டமும், வடக்கில் ஜென்னைதா மாவட்டமும் எல்லைகளாக உள்ளது.
ஜெஸ்சூர் மாவட்டம் தெற்காசியாவின் வங்காளதேசத்தின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் ஜெஸ்சூர் நகரம் ஆகும். வங்கதேசத்தின் தென்மேற்கு பகுதியில் ஜெஸ்சூர் மாவட்டம் உள்ளது.
ஜெஸ்சூர் மாவட்டத்தை நிர்வாக வசதிக்காக பாகெர்பரா, சௌகாச்சா, ஜெஸ்சூர் சதர், ஜிகர்கச்சா, கேசவப்ப்பூர், மணிராம்பூர், அபய்நகர், மற்றும் ஷெர்ஷா என எட்டு துணை மாவட்டங்களைக் கொண்டுள்ளது.
இவர் 1937 இல் வெள்ளியின் வளிமண்டலம் பார்மால்டிகைடு பனிமூட்டத்தால் செறிந்துள்ளதாக முன்மொழிந்தார். இவரது நோக்கிடுகள் அங்கே நீர் உள்ளதைக் காணவில்லை. ஆனால் பினால் செய்த வளிமக்கூண்டு ஆய்வு வெள்ளியில் நீருள்ளதை நிறுவியதும் இவரது கருதுகோள் கைவிடப்பட்டது. என்றாலும், இவர் 1940 இல்வெள்ளி வளிமண்டலத்தில் உள்ள கரியமில வளி வெப்பத்தைச் சிறைபிடிப்பதாக்க் கூறினார். இது பின்னால் பசுமைக்குடில் விளைவு எனப் பெயர்பெற்றது.
கோள்களின் வளிமண்டலம் இந்த வளிமக் கூறுகளால் ஆயதாகக் கொண்டு, 1940 களிலும் 1950 களிலும் கோள்களின் கட்டமைப்புக்கான படிமத்தை உருவாக்கினார். இவர் கோள்களின் அகடு பாறைகளாலும் உயரெடை பொன்மங்களாலும் அப்புறம் அகட்டின் மேற்புறம் தடிப்பான பனிப்போர்வையாலும் அதற்கும் மேல் அடர் வளிம வளிமண்டலத்தாலும் சூழப்பட்டுள்ளது என்றார். இவரது கோள்படிமம் இன்றும் பரவலாக ஏற்கப்படுகிறது.
இவர் செருமானியப் பேரரசின் மூனிச் நகரில் பிறந்தார். அங்கேயே இவர் முதல் உலகப் போரின்போது வாழ்ந்தார். பின்னர் 1927 இல் பெர்லின் பல்கலைக்கழகம் இவருக்கு முனைவர் பட்டம் வழங்கியது. இவர் கோட்டிங்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்ந்து வான்பொருள்களின் வளிமண்டலங்களின் இயல்புகள் குறித்து ஆய்வு செய்தார்.
இவர் 1932 இல் வியாழனின் கதிர்நிரலையும் பிற கோள்களின் கதிர்நிரல்களையுமாய்வு செய்தார். அவற்றில் உள்ள உட்கவர்ச்சிப் பட்டைகள் நீரகத் தனிம்ம் கெறிந்த மீத்தேன், அமோனியா சேர்மங்களைச் சார்ந்தன என இனங்கண்டார். இவற்ரின் உட்கூறுகள் சூரியனையும் பிற விண்மீன்களையும் ஒத்துள்ளதை அறிவித்தார்.
இவர் 1939 இல் சூரிய வளிமண்டல ஒளியூடுறுவாமைக்கு நீரக நேர்மின்னணுக்களே முதன்மையான காரணம் எனச் செயல்முறை விளக்கம் தந்தார். இதனால், இவையே சுரியன், விண்மீன்களின் கட்புல ஒளிக்கும் காரணம் எனக் கூறினார்.
பரப்பிக்குளப் பகுதியான இப்பகுதி உயிரியற் பல்வகைமை மையமாக விளங்குவதால் பாலூட்டிகள் சோலைமந்திகள், நீலகிரி வரையாடுகள், இந்திய யானைகள், வங்காளப் புலிகள், இந்தியச் சிறுத்தைகள், காட்டுப்பன்றிகள், கடமான்கள், குல்லாய் குரங்குகள் , நீலகிரி மந்திகள், தேன் கரடிகள், நீலகிரி மார்ட்டின்கள், திருவாங்கூர் பறக்கும் அணில்கள் மற்றும் கடமா என 39 வகையும், நீர்நில வாழ்வன 16 வகைகளும், சிறுத்த பெருநாரை, சாம்பல் தலை மீன்பிடிக் கழுகு, பொன்முதுகு மரங்கொத்தி, பாம்புத் தாரா, சின்ன நீர்க்காகம்,மலை இருவாட்சி, செம்மீசைச் சின்னான், கரும்பருந்து, சிறிய மீன் கழுகு, அதீனா மீன் கழுகு, கிழக்கத்திய விரிகுடா ஆந்தை, கறுவாக் காடை, கருப்பு மரங்கொத்தி, மற்றும் கருப்புத்தலை மீன்கொத்தி என 268 வகை பறவைகள் காணப்படுகின்றன.
மேலும் ஊர்வன, கருநாகம், கேரளா வாலாட்டி பாம்புகள், திருவாங்கூர் குக்குரி பாம்பு, திருவாங்கூர் ஓநாய் பாம்பு, கொச்சி பிரம்பு ஆமை, கல் ஆமை, இந்திய கரட்டைப் பல்லி, மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைப் பறக்கும் பல்லியோந்திகள் என 61 வகைகளும், மீன்கள் 47 வகைகளும், பூச்சிகள் 1049 வகைகளும், மற்றும் பட்டாம்பூச்சிகள் 124 வகைகளும் காணப்படுகின்றன. ஏற்கனவே இப்பகுதி பாரம்பரிய காட்டெருமை வாழும் பகுதியாக பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்திய நாட்டின் தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் கோயம்புத்தூர் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள இந்திரா காந்தி தேசியப்பூங்காவிற்கு அருகில் நிலநேர்க்கோட்டின் கணக்குப்படி:76 35’- 76 50’ கி, மற்றும் நிலநேர்க்கோடின் கணக்குப்படி :10 20’– 10 26’ வ முதல் பாலக்காடு நகரம் வரை அமைந்துள்ளது. இது வடக்கே பாலக்காடு மாவட்டத்தின் நெம்மரா காடுகள் முதல் தெற்கே வழாசல் காடுகள் வரையிலும் மேற்கே திருச்சூர் மாவட்டத்தின் சாலக்குடி வரையிலும் வரவியுள்ளது. இங்கு காணப்படும் நிலப்பகுதியில் பச்சைநிறக் கனிப்பொருள் வகை , கறுப்பு அப்ரகம் , மற்றும் சார்னோக்கைட்டு போன்ற படிமங்கள் கிடைக்கின்றன. :8220000820
இங்கு காணப்படும் விலங்குகளின் சரணாலயத்தில் 20.66 கிலோ மீற்றர்கள் இடத்தில் பரபிகுளம், தோனகடவு, மற்றும் பெருவாரிபள்ளம் போன்ற மூன்றும் சேர்ந்து மனிதனால் உருவாகப்பட்டதாகும். இதன் நுழைவு வாயிலில் தான் துவையர் நீர்வீழ்ச்சி
அமைந்துள்ளது. இப்பகுதிக்கு உடபட்ட இடத்தில் 7 பெரிய பள்ளத்தாக்குகளும், 3 ஆறுகளும், தேக்கடி, பரம்பிக்குளம் அணை மற்றும் சோலையாறு அணையும் அமைந்துள்ளது. இங்கு காரபாரா ஆறு , மற்றும் குரியர்குட்டி ஆறு போன்றவை வடிகால் பகுதியாக உள்ளது.
நெல்லியம்பதி மலையிலிருந்து ஆனைமலை வரை 600 மீற்றர்கள் உயரத்துடன் இதன் வடக்கு எல்லையான தோத்தப்பாறை வரை அமைந்துள்ளது. இப்பகுதியிலேயே பெரிய மலையாகச் சபரிமலை தெற்கு எல்லையாகவும், இதன் வடக்கு எல்லையாக பன்டாரவரை என்ற பகுதியும் அமைந்துள்ளது. மேலும் குச்சிமுடி, வெங்கோலிமலை, புலியரைபாதம் போன்ற மலைப்பகுதியியும் அமைந்துள்ளது.
இங்கு இருக்கும் மலைப்பகுதியின் உயரம் 300 மீ முதல் 1438 மீ வரை உள்ளது. இது கொச்சி மாநிலத்தின் பகுதியான இங்கு டிராம் தயாரிப்புக்கும், கப்பல் கட்டுவதற்கும் மரம் வெட்ட உதவிய பகுதியாகும். இதன் அறுகில் அமைந்துள்ள கொச்சி கப்பல் துறைமுகத்தின் உதவியுடம் உலகின் பல பகுதிகளுக்கும் மரங்கள் வெட்டப்பட்டு ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டு வந்திருக்கிறார்கள்.
தமிழ் நாட்டின் பொள்ளாச்சி நகரிலிருந்து இப்பகுதிக்கு கேரளா போக்குவரத்துக்கழகம் வாகனங்களை இயக்குகிறது. பொள்ளாச்சிக்கும் பரப்பிகுளத்திற்கும் இடைப்பட்ட தூரம் 65 கிலோ மீற்றர்கள் மட்டுமே. இதன் அருகில் இருக்கும் தொடருந்து நிலையம் பொள்ளாச்சி, மற்றும் 40 கிலோ மீற்றர்களுக்குள் வானூர்தி நிலையம் கோயம்புத்தூர் அமைந்துள்ளது.
இங்கு பல வகையான மரங்கள் காணப்படுகிறது. இவற்றுள் இங்கு காணப்படும் கண்ணிமரா தேக்கு மரம் 450 ஆண்டுகள் வயதுடையது ஆகும். இப்பகுதியின் சுற்றுச்சூழலுக்காக சூழல் விருதான மகாரிச்கா புரஸ்கார் விருதை இந்திய அரசு வழங்கியுள்ளது.
தென் கொரியாவில் ஆற்றல் இறக்குமதி செய்கின்ற நிலைமையே அதிகமாகக் காணப்படுகிறது. நாட்டின் எண்ணெய்த் தேவைகள் அனைத்தும் கிட்டத்தட்ட இறக்குமதியே செய்யப்படுகின்றன. உலகின் மிகப்பெரிய திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை எரிவாயு இறக்குமதியாளர்கள் வரிசையில், தென் கொரியா இரண்டாமிடத்தைப் பிடிக்கிறது. நாட்டின் மின்னுற்பத்திக்குப் பிரதானமாக இருப்பது அனல்மின் நிலையங்களில் உற்பத்தி செய்யும் மின்சாரமாகும். நாட்டின் மொத்த மின்னுற்பத்தியில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு மின்சாரம் அனல் மின் நிலையங்களிலும் அணுக்கரு ஆற்றலில் இருந்தும் கிடைக்கிறது
நிரூபிக்கப்பட்ட எண்ணெய் வளம் ஏதும் தென் கொரியாவில் காணப்படவில்லை. 1980 ஆம் ஆண்டுவரை மஞ்சள் கடலில் மேற்கொள்ளப்பட்ட பயணங்களிலும், கொரியா மற்றும் சப்பான் நாடுகளுக்கிடையிலான கண்டத் திட்டுகளிலும் எந்தவிதமான எண்ணெய் வளமும் கண்டறியப்படவில்லை. நாட்டின் நிலக்கரி ஆதாரம் போதுமானதாக இல்லை மற்றும் தரம் குறைந்ததாகவும் இருந்தது, வானிலை மற்றும் பருவகால வேறுபாடுகள் காரணமாக கோடை மழையின் செறிவு மிகவும் குறைவதால் வளமான நீர்மின்சார உற்பத்திக்கும் சாத்தியமில்லை. எனவே கொரிய அரசு அணுக்கரு ஆற்றல் உற்பத்தியில் அதிக கவனம் செலுத்தி வருகிறது