polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
கோயில் எப்போதிருந்து இருந்து வருகிறது என்பதான குறித்த துல்லியமான விவரம் கிடைக்கப் பெறவில்லை. ஆனால் ஒரு புனித தலமாக அதன் முக்கியத்துவம் கிட்டத்தட்ட வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலங்களிலிருந்தே தொடங்குகிறது. பூரா பெனடரன் அகுங் மற்றும் பல கோயில்களின் கல்லால் ஆன தளங்கள் மெகாலிதிக் ஸ்டெப் பிரமிடுகளை ஒத்த நிலையில் அமைந்துள்ளன. அவை குறைந்தது 2,000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய காலத்தைச் சேர்ந்தவையாகக் கருதப்படுகின்றன.
1284 ஆம் ஆண்டு முதல், முதல் ஜாவானிய வெற்றியாளர்கள் பாலியில் குடியேறிய காலம் தொடங்கி இக் கோயில் இது உறுதிமாக இந்து வழிபாட்டுத் தலமாக பயன்படுத்தப்பட்டு இருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது. 15 ஆம் நூற்றாண்டில், பெசாகி ஒரு சக்திவாய்ந்த, கெல்கல் வம்சத்தின் மாநிலக் கோயில் என்ற நிலையைப் பெற்றது.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் வருடாந்திர ஆண்டு விழா கொண்டாடப்படுகிறது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் குறைந்தது எழுபது திருவிழாக்கள் ஒவ்வொரு கோயில் வளாகத்திலும் நடத்தப்படுகின்றன. இந்த விழாச் சுழற்சியனது 210 நாள் பாலினிய பாவுகான் காலண்டர் ஆண்டை அடிப்படையாகக் கொண்ட நிலையில் அமைந்துள்ளது.
இந்தக் கோயில் வளாகத்தின் முக்கியமான இடமாகக் கருதப்படுவது புரா பெனடரன் அகுங் ஆகும். பிரதான இடத்தின் குறியீட்டு மையம் தாமரை சிம்மாசனம் அல்லது பத்மாசனம் எனப்படும். அந்த இடம்தான் முழு வளாகத்தின் சடங்கின் மையமாகக் கருதப்படுகிறது. இது பதினேழாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது ஆகும்.
சுற்றியுள்ள சுற்றுப்புற கிராமங்களைச் சேர்ந்த உள்ளூர் இளைஞர்கள் கோயிலுக்கு வருவோரிடம் சட்டவிரோதமாக நன்கொடைகளைப் பெறுகின்றனர்.
இக் கோயில் 1995 ஆம் ஆண்டின் முற்பகுதியில் உலக பாரம்பரிய தளமாக பரிந்துரைக்கப்பட்டது, ஆனால் அது இன்னும் அத் தகுதியைப் பெறவில்லை.
2000 ஆம் ஆண்டில் கென்யாவில் இந்தியத் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான ஐ.சி.சி நாக் அவுட் கோப்பையின் இறுதிப் போட்டியில் வெற்றிபெற அவரது மட்டையாட்டம் உதவியது. அந்தப் போட்டியில் இறுதிவரை ஆட்டமிழக்காமல் 102 ஓட்டங்களை எடுத்தார். 2004 ஆம் ஆண்டில் தென்னாப்பிரிக்கத் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் 172 பந்துகளில் 158 ஓட்டங்களை எடுத்தார்.
கெய்ன்ஸ் ஹாக் கோப்பையில் நார்த்லேண்ட் துடுப்பாட்ட அணிக்காக விளையாடினார். அவர் இந்திய கிரிக்கெட் லீக்கில் சேர்ந்தார், மேலும் 2008 ல் அது நிருத்தப்படும் வரை சண்டிகர் லயன்ஸ் அணியின் தலைவராக இருந்தார். பின்னர் அவர் இருபது -20 கோப்பை போட்டியில் நாட்டிங்ஹாம்ஷையர் துடுப்பாட்ட அணிக்காக விளையாடினார்.
இவர் நியூசிலாந்து முன்னாள் துடுப்பாட்ட வீரர் லான்ஸ் கெய்ர்ன்ஸின் மகன். அவர் ஒருநாள் மற்றும் தேர்வுத் துடுப்பாட்ட நியூசிலாந்து அணிகளிலும், கேன்டர்பரி நியூசிலாந்து உள்நாட்டு அணியிலும் விளையாடினார். கெய்ர்ன்ஸ் தனது விளையாட்டு வாழ்க்கைக்குப் பிறகு ஸ்கை ஸ்போர்ட் தொலைக்காட்சியில் துடுப்பாட்ட வர்ணனையாளராக மாறினார்.
மேனன் 1941 ஆம் ஆண்டில் முதல் வகுப்புடன் பத்தாம் வகுப்புச் சான்றிதழ் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்று சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்திற்குச் சென்றார். அங்கு இவர் 1942 இல் இந்தி, இந்திய வரலாறு மற்றும் நவீன வரலாறு ஆகியவற்றில் வேறுபாட்டைக் கொண்டு இடைநிலைத் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றார். 1944 ஆம் ஆண்டில், கொச்சின் மன்னரின் உதவித்தொகையுடன், கொச்சி மகாராஜா கல்லூரியில் தனது இளங்கலை பட்டப்படிப்பை முடித்தார், கரிம்பத்து இராம மேனன் தங்கப் பதக்கத்தையும், சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தில் தனது முதுகலைப் பட்டத்தைத் தொடர்ந்தார். 1948 இல் வரலாற்றில் முதல் தரவரிசைஉடன் பட்டம் பெற்றார்.
மேனன் கொச்சி மகாராஜா கல்லூரியில், மற்றும் சென்னை பல்கலைக்கழகம் ஆகியவற்றில் கல்வி பயின்றார். 1953 ஆம் ஆண்டில், ஆர்வர்டு பல்கலைக்கழகத்தில் உயர் கல்விக்காக இவருக்கு ஸ்மித் முண்ட் உதவித்தொகை மற்றும் ஃபுல்பிரைட் பயண மானியம் வழங்கப்பட்டது. அங்கு இவர் அரசியல் அறிவியலில் பட்டம் பெற்றார். இவர் இந்தியா திரும்பியதும், கேரள அரசால் 1958 இல் கேரள அரசிதழ்களின் மாநில ஆசிரியராக நியமிக்கப்பட்டார்.
ஏ. சிறீதர மேனன் என்று அழைக்கப்படும் ஆலாப்பத்து சிறீதர மேனன் கேரளாவைச் சேர்ந்த ஒரு தென்னிந்திய வரலாற்றாசிரியர் ஆவார். இவர் கேரள மாவட்ட வர்த்தமானிகளின் மாநில ஆசிரியர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். 1980 ல் ஓய்வு பெறுவதற்கு முன்பு 1968-1977 வரை கேரள பல்கலைக்கழக பதிவாளராக பணியாற்றினார்.
ஆலாப்பத்து சிறீதர மேனன் 1925 டிசம்பர் 18 அன்று கொச்சின் இராச்சியத்தில் எர்ணாகுளத்தில் பிறந்தார். இவரது பெற்றோர் கோவிலகத்து பரம்பில் பத்மநாப மேனன் மற்றும் ஆலாப்பத்து நாராயணி அம்மா ஆகியோர்.
மேனன் 23 ஜூலை 2010 அன்று, தனது 84 வயதில், சில ஆண்டுகளாக உடல்நலக்குறைவால் இறந்தார். இவருக்கு சரோஜினி மேனன் என்ற மனைவியும், இரண்டு குழந்தைகளும் இருந்தனர்.
மேனன் 2009 ஆம் ஆண்டில் இலக்கியம் மற்றும் கல்விக்காக இந்தியாவின் மூன்றாவது மிக உயர்ந்த குடிமகன் கௌரவமான பத்ம பூசண் விருத்தினைப் பெற்றார்.
தற்போது இந்த அருங்காட்சியகத்தில் இந்திய கைவினைஞர்களின் தொடர்ச்சியான பாரம்பரியத்தை பிரதிபலிக்கின்ற 35,000 க்கும் மேற்பட்ட அரிய மற்றும் தனித்துவமான கலைப்பொருள்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றுள் ஓவியம், எம்பிராய்டரி, ஜவுளி போன்றவையும், களிமண், கல் மற்றும் மரத்தால் ஆன கலைப்பொருள்களும் உள்ளன. இந்த பல்வேறு கைவினைப்பொருட்கள் அனைத்தும் 1975 மற்றும் 1990 க்கு இடையில் கட்டிடக் கலைஞர் சார்லஸ் கோர்ரியாவால் வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு கட்டிடத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளன, நவீன வடிவமைப்பில் பாரம்பரிய கட்டிடக்கலை இணைப்பினை இங்கு காண முடியும்.
கமலாதேவி சட்டோபாத்யாய் அவர்களின் முயற்சியால் 1950 கள் மற்றும் 60 களில் தொடங்கி 30 ஆண்டுகளில் இது அமைக்கப்பட்டது, இந்த பகுதி ஒரு இனவழி இடமாக கருதப்பட்டு, இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்தும் கைவினைஞர்கள் பல்வேறு பாரம்பரிய கலைகளையும், கைவினைப் பொருள்களையும் பாதுகாப்பதற்காக வரும் நிலையில் இருந்தபோது இது செயலாக்கம் பெற்றது. 1980 களில் இது ஏற்கனவே கணிசமான கலைப் பொருள் சேகரிப்புகளைக் கொண்டிருந்தது, காலப்போக்கில் அருங்காட்சியக இடம் படிப்படியாக உருவாக்கம் பெற்று அதன் தற்போதைய வடிவத்தைப் பெற்றது.
காட்சியில் உள்ள சேகரிப்புகளை தவிர, அருங்காட்சியகத்தில் ஆய்வு மற்றும் ஆவண வசதிகள், ஒரு குறிப்பு நூலகம், ஒரு பாதுகாப்பு ஆய்வகம், ஒரு புகைப்பட ஆய்வகம் மற்றும் ஒரு ஆடிட்டோரியம் ஆகியவை உள்ளன. இந்த அருங்காட்சியகம் திங்கட்கிழமை தவிர, பிற நாள்களில் காலை 9.30 மணி முதல் மாலை 5.00 மணி வரை திறந்திருக்கும். பிரகதி மைதானம் டெல்லி மெட்ரோ நிலையம் வழியாக இந்த அருங்காட்சியகத்தை வந்து அடையலாம்.
தேசிய கைவினை மற்றும் கைத்தறிகள் அருங்காட்சியகம் , பொதுவாக தேசிய கைவினைகள் அருங்காட்சியகம் என்று அறியப்படுவதாகும். இந்த அருங்காட்சியகம் இந்தியாவில் புது தில்லியில் அமைந்துள்ள பெரிய கைவினை அருங்காட்சியகங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. .
இந்த அருங்காட்சியகம் இந்திய அரசின் ஜவுளி அமைச்சகம் நிர்வாகத்தின்கீழ் செயல்பட்டு வருகிறது. புராண கிலா வளாகத்தை எதிர்கொண்டு அமைந்துள்ள பிரகதி மைதானத்தின் மூலையில் இந்த அருங்காட்சியகம் அமைந்துள்ளது.
அர்தாகான் மாகாணம் துருக்கியின் வடகிழக்கில் அமைந்துள்ளது, இது கிழக்கு அனடோலியாவின் உயர் பீடபூமியின் கிழக்கு முனை லெசர் காகசஸ் மலைத்தொடருடன் இணைந்த பகுதியாக உள்ளது. இதன் விளைவாக இது மிக உயரமான மற்றும் கடுமையான குளிர்காலம் கொண்ட பகுதியாக உள்ளது. இது கவரக்கூடிய நாட்டுப்புறப் பகுதியாக உள்ளது. இப்பகுதியான ஆண்டின் பல மாதங்கள் பனிபெய்யும் பகுதியாக உள்ளது. இந்த பிராந்தியத்தின் வெப்பநிலை சராசரியாக அடைகிறது மற்றும் சிலசமயங்ளில் கோடை மாதங்கள் உட்பட ஆண்டு முழுவதும் உறைபனியால் மூடக்கூடியதா உள்ளது.
அர்தாகான் மாகாணம் , என்பது துருக்கியின் வடகிழக்கில் உள்ள ஒரு மாகாணம் ஆகும். இது நாட்டின் எல்லையில், துருக்கி ஜார்ஜியா மற்றும் ஆர்மீனியாவின் சர்வதேச எல்லையில் உள்ளது. மாகாண தலைநகரம் அர்தாகான் நகரம்.
உள்ளூர் பொருளாதாரம் விவசாயம் மற்றும் கால்நடை வளர்ப்பை அடிப்படையாக கொண்டது. 1993 வரை அர்தாகான் கார்ஸ் மாகாணத்தின் ஒரு மாவட்டமாக இருந்தது, இது ஒரு தனி மாகாணமாக மாறிய பிறகு உள்கட்டமைப்பில் அதிக முதலீட்டைப் பெற்றது.
பாகு-திபிலிசி-செஹான் எண்ணைக் குழாய் அமைக்கும் திட்டமானது 2000 முதல் உள்ளூர் பொருளாதாரத்திற்கு ஒரளவுக்கு ஊக்கத்தை அளித்தது.
சபல்கர் கோட்டை: இடைக்கால வயது நினைவுச் சின்னங்களில் இக்கோட்டை குறிப்பிடத்தக்கது. கோட்டையின் பின்னால் சிந்தியா காலத்தில் ஒரு 'அணை' கட்டப்பட்டது. சபல்கரின் அடித்தளத்தை சப்லா என்ற குஜார் அமைத்தார். கரோலியின் ராஜா கோபால் சிங்கால் ஒரு குன்றின் மீது இந்தக் கோட்டை கட்டப்பட்டது. இந்தக் கோட்டையை கைப்பற்ற சிக்கந்தர் லோதி ஒரு இராணுவத்தை அனுப்பினார். மராட்டியர்கள், வட இந்தியா வழியாக தங்கள் திட்டத்தினால், கோட்டையை மீண்டும் கைப்பற்றி, கரோலியின் ராஜாவுக்கு திருப்பி கொடுத்தனர். கி.பி 1795 இல், இது மீண்டும் ராஜாவிடமிருந்து காண்டே ராவ் என்பவரால் கைப்பற்றப்பட்டது. லார்ட் வலேஜலி தவுலத் ராவ் சிந்தியா தனது ஆட்சியின் போது இந்தக் கோட்டையில் வாழ்ந்தார். இந்தக் கோட்டை 1804 இல் ஆங்கிலேயர்களால் கைப்பற்றப்பட்டது. கோட்டையைச் சுற்றியுள்ள பகுதி 1809 இல் சிந்தியா இராச்சியத்தில் சேர்க்கப்பட்டது.
அக்னி ஏவுகணை மேம்பாட்டு ஆலை: மாநில முதலமைச்சர் அலுவலகத்தின் தலைமைச் செயலாளர் 2017 ஆகஸ்டில் டி.ஆர்.டி.ஓ. புதுடெல்லி குழுவுடன் இந்த ஊருக்கு வருகை தந்து சபல்கரில் அக்னி ஏவுகணை ஆலை நிறுவப்படுவதை உறுதிப்படுத்தியுள்ளது. மேலும் இந்த திட்டத்திற்காக ஏற்கனவே 1500 ஹெக்டேர் நிலத்தை அரசு ஒதுக்கியுள்ளது.
அலகியா கோ: சபல்கரில் உள்ள மிகவும் பிரபலமான கோயில்களில் ஒன்று. இது காளி தெய்வத்திற்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. இது ஒரு பழங்கால கோயில், ஒவ்வொரு ஆண்டும் நவராத்திரி தினத்தில் ஒன்பது நாட்களுக்கு திருவிழா ஏற்பாடு செய்யப்படுகிறது.
சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜ் இந்திய வரலாற்று அருங்காட்சியகம் என்பது பிரான்சுவா கௌட்டியே என்பவரால் 2012 ஆம் ஆண்டில் அமைக்கப்பட்ட ஒரு தனியார் வரலாற்று அருங்காட்சியகமாகும். இது அவரது இலாப நோக்கற்ற அமைப்பான பண்பாட்டின் முன்னேற்ற உறவுகளுக்கான அமைப்பு என்ற பதாகையின் கீழ் நிறுவப்பட்டது. முதல் கட்ட அருங்காட்சியகத்தை ரவிசங்கர் திறந்து வைத்தார், அஜித் பவார் மற்றும் நிதின் கட்காரி ஆகியோர் அதற்கு ஒப்புதல் அளித்தனர். பல்வேறு காட்சிப் பொருள்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும் அருங்காட்சியகத்தில் இணையதளத்தில் இலவசமாக அணுகக்கூடிய டிஜிட்டல் நூலகமும் உள்ளது, அதில் இந்திய வரலாறு மற்றும் பண்பாடு குறித்த நூற்றுக்கணக்கான நூல்கள் உள்ளன.
இந்த அருங்காட்சியகம் தினமும் பார்வையாளர்களுக்காகத் திறந்து வைக்கப்படுகிறது. உள்ளே செல்வதற்கு இலவச அனுமதி வழங்கப்படுகிறது. இது ஒரு நாளைக்கு சுமார் 100 பார்வையாளர்களைப் பெறுகிறது. வருங்காலத்தில் 100,000 சதுர அடி பரப்பளவில் சுமார் 10 கோடி ரூபாய் செலவில் இதனை மேம்படுத்த என்று திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. அதில் 70 காட்சிப் பொருள்கள் அதிநவீன ஆய்வு மற்றும் காப்பக வசதிகளைக் கொண்டு அமையும். இது ஸ்வஸ்திகாவின் வடிவத்தில் அமைக்கப்பட உள்ளது. ஸ்வஸ்திகா பல இந்தியாவின் பல மதங்களின் ஒரு நல்ல அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது. அதனை 2018 ஆம் ஆண்டில் திறக்க திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜ் இந்திய வரலாற்று அருங்காட்சியக வளாகத்தில் ஒன்பது கட்டிடங்கள் உள்ளன. அவை ஒவ்வொன்றும் ஒரு தனித்துவமான தன்மை கொண்ட காட்சிப்பொருள்களைக் கொண்டு அமைந்துள்ளன. அவற்றில் அவுரங்கசீப்பினைப் பற்றி அமைந்த காட்சிப்பொருள்கள்கள் உள்ளன. மேலும் முகலாயர்களுடன் போராடி வெற்றி பெற்ற ஒரே ராஜபுத்திரரான மகாராணா பிரதாப் பற்றிய காட்சிப்பொருள்களும் உள்ளன. அவரது சொந்த நிறுவனங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டவை, மற்றும் ஆகியோரின் காட்சிகள். பாரத மாதாவுக்காக இந்தியாவில் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட இரு கோயில்களில் ஒரு கோயில் இந்த அருங்காட்சியக வளாகத்தில் உள்ளது.
இந்த அருங்காட்சியகத்தில் தொடர்ந்து கண்காட்சிகள் நடத்தப்பட்டு வருகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, 17 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த இந்திய மன்னரான சிவாஜியின் வாழ்க்கை குறித்த ஒரு சிறிய அளவில் அமைந்த ஓவிய கண்காட்சி; யுகங்கள் முழுவதும் இந்துவின் சகிப்புத்தன்மை பற்றிய கண்காட்சி, ஆரிய படையெடுப்பு கோட்பாட்டை அறிவியல் பூர்வமாக மறுக்கும் மற்றொரு கண்காட்சி உள்ளிட்ட பல கண்காட்சிகள் இங்கு நடத்தப்பட்டன.
அருங்காட்சியகம் கிறிஸ்தவ மாற்றங்கள், காஷ்மீர் பண்டிதர்கள், பிராமணர்கள் மற்றும் உயர் சாதிகள், பகிர்வின் அதிர்ச்சி, மும்பை ரயில் குண்டுவெடிப்பு, 26/11, உண்மையான கதை, சிவாஜி மகாராஜின் வாழ்க்கை வரலாறு, லச்சிட் போர்புகனின் புராணக்கதை ஆகியவை உள்ளிட்ட பல வீடியோக்களையும் ஆவணப்படங்களையும் தயாரித்துள்ளது:
ஜூலை 2013 இல், 14 வது தலாய் லாமா திபெத்திய பெவிலியன் எனப்படுகின்ற ஒரு காட்சிக்கூடத்தைத் திறந்து வைத்தார், கடந்த 60 ஆண்டுகளாக திபெத்தைச் சேர்ந்த மக்கள் அனுபவித்து வருகின்ற துன்பங்கள் குறித்த உரை மற்றும் படங்களின் காட்சித் தொகுப்புகள் அங்கு உள்ளன. தாரா ஷிகோ பற்றிய திறந்த நிலையிலான கண்காட்சியை உத்தவ் தாக்கரே திறந்து வைத்தார்.
பிளெசண்ட் ஸ்டே ஹோட்டல் வழக்கோடு,2001 திசம்பர் 4, அன்று அனைத்து குற்றச்சாட்டுகளிலிருந்தும் சென்னை உயர் நீதிமன்றம் ஜெயலலிதாவையும் மற்ற ஐந்து குற்றவாளிகளையும் விடுவித்தது. ஆதாரங்கள் இல்லாத காரணத்தால் 2003 நவம்பர் 24 அன்று சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் உத்தரவை உச்ச நீதிமன்றம் உறுதி செய்தது. இதையடுத்து 2002 மார்ச்சில் ஆண்டிபட்டி தொகுதியில் இருந்து 2002 தமிழக சட்டசபை இடைத்தேர்தலில் வெற்றி பெற்று ஜெயலலிதா மீண்டும் ஆட்சிக்கு வந்தார்.
ஜெயலலிதா முதலமைச்சர் பதவியியல் இருந்து தகுதி நீக்கம் செய்யப்பட்டதைத் தொடர்ந்து. இந்தப் பதவிக்கு அடுத்து நியமிக்கப்பட உள்ளது குறித்து பல்வேறு ஊகங்களை ஊடகங்கள் வெளியிட்டன. ஆனால் தெளிவான பெயர்கள் எதுவும் வெளிவரவில்லை. இதனையடுத்து, அதிமுக சட்டம்ன்ற உறுப்பினர்கள் கூட்டத்தில், ஓ. பன்னீர்செல்வம் தமிழக முதல்வராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
அருபா கலிதா பதாங்கியா ஈங்கிலம்: ) இவர் ஒரு இந்திய புதின ஆசிரியர், சிறுகதை எழுத்தாளர் மற்றும் அசாமிய மொழியில் புனைகதை எழுதுவதில் பெயர் பெற்றவர் ஆவார். அவரது இலக்கிய விருதுகள் பின்வருமாறு: பாரதிய பாஷா பரிஷத் விருது, கதா பரிசு மற்றும் பிரபினா சைக்கியா விருது ஆகியன. 2014 ஆம் ஆண்டில், மரியம் ஆஸ்டின் ஓத்தோபா ஹிரா பருவா என்ற சிறுகதை புத்தகத்திற்காக மதிப்புமிக்க சாகித்ய அகாதமி விருதைப் பெற்றார். அவரது புத்தகங்கள் ஆங்கிலம், இந்தி மற்றும் பெங்காலி மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன. அவரது படைப்புகள் அசாமிய வரலாறு மற்றும் கலாச்சாரத்தைத் தொடுகின்றன. நடுத்தர மற்றும் குறைந்த வருமான அடைப்புக்குறிகளைச் சேர்ந்தவர்களின் வாழ்க்கையை உரையாற்றுகின்றன. மேலும் பெண்கள், வன்முறை மற்றும் கிளர்ச்சி பற்றிய கவலைகளில் குறிப்பாக கவனம் செலுத்துகின்றன.
தான்: ரஞ்சிதா பிஸ்வாஸ் எழுதிய அயனந்தாவின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பான ஒரு புதினம் புதுடெல்லியின் ஜுபான் அவர்களால் வெளியிடப்பட்டது. இது இந்தி மொழியிலும் மொழி பெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.
மற்றொரு முக்கியமான புதினமான ஃபெலானி ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட தீபிகா புகான் மற்றும் குறுக்கெழுத்து புத்தக விருதுக்கு பட்டியலிடப்பட்டது.
தி இன்விடேசன் , ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு, அருனபா புயான் மூலம், கலிதாவின் அஸ்ஸாமியப் பணி ஹேன்ட்பிக்டு ஃபிக்சன்ஸ் உள்ளது.
அவர் கோலாகாட் மிசன் பெண்கள் உயர்நிலைப் பள்ளியிலும், தெப்ராஜ் இராய் கல்லூரியிலும் படித்தார். பெர்ல் எஸ். பக்கின் பெண்கள் கதாபாத்திரங்கள் குறித்த தத்துவத்தில் முனைவர் பட்டத்தை குவஹாத்தி பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்து பெற்றார். அருபா கலிதா பதாங்கியா அசாமின் தாராங்கில் உள்ள தங்லா கல்லூரியில் ஆங்கிலம் கற்பித்தார். 2016 ஜூன் 22 அன்று தங்லா கல்லூரியின் ஆங்கிலத் துறையின் தலைவராக ஓய்வு பெற்றார்.
அவர் தனது சிறுகதைகளின் தொகுப்பான அலெக்ஜான் பானூர் ஜான் 20 வது குவஹாத்தி புத்தகக் கண்காட்சியில் வெளியிட்டார். அவரது சிறுகதைகள் ஆங்கிலம், இந்தி, பெங்காலி உள்ளிட்ட பல மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன.
இந்தியாவில் கம்யூனிசக் கருத்துக்கள் பரவி வருவதைக் கண்ட ஆங்கிலேய அரசாங்கம் அது தனது ஆதிக்கத்திற்கு ஆபத்து என்று கருதி அதை முளையிலேயே கிள்ளி எறிவது என்று திட்டமிட்டது. இதன் பொருட்டு கம்யூனிச அகிலத்துடன் நேரடியாகவும், கடிதம் மூலமும் தொடர்பு கொண்டுள்ள இந்தியர் அனைவரையும் சிறையில் அடைக்க ஒரு குற்றப் பட்டியலை தயாரித்தது. அதில் எம். என். ராய், முசாபர் அகமது, எஸ். ஏ. டாங்கே, சிங்காரவேலர் போன்ற பலரை சேர்த்திருந்தது. ஆனால் எம்.என்.ராய் வெளிநாட்டில் இருந்ததால் அவரை கைது செய்ய முடியவில்லை. சிங்காரவேலருக்கு அப்பொழுது கடுமையான டைபாய்டு காய்ச்சல். எனவே அரசாங்க மருத்துவர்கள் அவரை கான்பூருக்கு கொண்டு செல்லக்கூடாது என்று தடை விதித்துவிட்டனர். எனவே அரசாங்கம் பின்வரும் பட்டியலை தயாரித்தது.
சத்யபக்தா என்பவர் முசாபர் அகமதுவுக்கு 30 ரூபாய் மணியாடர் மூலம் அனுப்பிவைத்து தான் கான்பூரில் ஒரு கம்யூனிஸ்ட் மாநாடு நடத்துகிறேன் என்றும் அதில் தாங்கள் கலந்து கொள்ள வேண்டுமென்றும் கேட்டுக்கொண்டார். அதையேற்று முசாபர் அந்த மாநாட்டில் கலந்து கொண்டார். சிங்காரவேலர் தலைமையில் 1925ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற அந்த மாநாட்டில் இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உருவாக்கப்பட்டது. எஸ்.வி.காட்டே அதன் செயலாளராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.1927ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதத்தில் அகில இந்திய தொழிற்சங்க காங்கிரசின் மாநாடு நடைபெற்றது. இதில் முசாபர் பங்கேற்றார். பின்னர் அதே ஆண்டில் தில்லியில் நடைபெற்ற ஏஐடியுசி மாநாட்டில் முசாபர் அதன் உதவித் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
1918ஆம் ஆண்டு முதல் 1920ஆம் ஆண்டு வரை ‘வங்காள முஸ்லிம் சாகித்ய சமிதியின்’ முழு நேர ஊழியரானார். இதைத் தொடர்ந்து அவரும் அவருடைய நெருங்கிய நண்பர் கவிஞர் நஸ்ரூல் இஸ்லாம் மற்றும் பசுலுல் ஹக் ஆகிய மூவரும் சேர்ந்து ‘நவயுகம்’ என்ற பெயரில் ஒரு பத்திரிகை தொடங்கினர். இதில் தொழிலாளர்களை குறித்து கட்டுரை எழுதுவதற்காக முசாபர் துறைமுகத்திற்கு சென்று அங்குள்ள தொழிலாளிகளை சந்தித்துப் பேசி விவரம் சேகரித்தார். ஒரு முறை தொழிலாளிகள் மீது காவல்துறை கடும் அடக்குமுறையை ஏவியபொழுது இந்தப் பத்திரிகை அதை வன்மையாக கண்டித்தது. இதனால் கோபமடைந்த ஆங்கிலேய அரசாங்கம் அந்தப் பத்திரிகையின் காப்புத்தொகையை பறிமுதல் செய்தது.
இந்தியாவில் கம்யூனிஸ்ட் இயக்கம் வேகமாக பரவுவதைக் கண்ட ஆங்கிலேய அரசாங்கம் அதிர்ச்சியடைந்து 1929ஆம் ஆண்டு முசாபர் உள்ளிட்டு 31 பேரைக் கைது செய்து மீரட் சிறைச்சாலையில் அடைத்து கம்யூனிஸ்ட் சதி வழக்கு ஒன்றை நடத்தியது. அதாவது அவர்கள் ஆங்கிலேய அரசாங்கத்தை சதி செய்து கவிழ்க்க முயற்சித்தார்கள் என்று கூறி இந்த வழக்கு தொடரப்பட்டது. இந்த வழக்கு நான்காண்டு காலம் நடைபெற்றது. இறுதியில் முசாபர் அகமதுவுக்கு ஆயுள் தண்டனையும், இதரர்களுக்கு வெவ்வேறு கால தண்டனையும் விதிக்கப்பட்டது. மேல்முறையீட்டில் முசாபருக்கும் மற்றவருக்கும் தண்டனை குறைக்கப்பட்டு 1934 ஆம் ஆண்டில் அனைவரும் விடுதலையானார்கள்.
1923ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 8ஆம் தேதி கம்யூனிஸ்ட் அகிலத்தைச் சேர்ந்த சௌகத் உஸ்மானி என்பவர் கல்கத்தாவிற்கு வந்த முசாபர் அகமதைச் சந்தித்துப் பேசினார்.1923 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 9ஆம் தேதியன்று சௌகத் உஸ்மானி கைது செய்யப்பட்டார். ஒரு நாள் கழித்து முசாபர் அகமதுவும் கைது செய்யப்பட்டார். முசாபர் அகமது புது அலிப்பூர் மத்திய சிறைச்சாலையில் பாதுகாப்பு கைதியாக அடைக்கப்பட்டார். பின்னர் டாக்கா மத்திய சிறைச்சாலைக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டார்.
1916ஆம் ஆண்டிலிருந்தே காங்கிரஸ் கட்சிக் கூட்டங்களிலும், ஆர்ப்பாட்டங்களிலும் பங்கேற்க ஆரம்பித்த முசாபர் 1917ஆம் ஆண்டில் காங்கிரஸ் மற்றும் முஸ்லிம் லீக் கட்சியின் மாநாடுகளிலும் பார்வையாளராக கலந்து கொண்டார்.
ஹாஃப்மேன் ஒரு போலந்து-யூத குடும்பத்தில் போலந்து குடியரசின் ஜோக்சோவில் பிறந்தார்.மேலும் நோர்வே ஆய்வாளர் ரோல்ட் அமுண்சனின் நினைவாக இவருக்கு இந்தப் பெயரினை இவரது பெற்றோர்கள் இட்டனர். அவரது தாய் கிளாரா , ஒரு ஆசிரியர் ஆவார், மற்றும் குடிசார் பொறியாளரன இவரது தந்தை ஹில்லெல் சஃப்ரான் ஆவர். ஜெர்மனி போலந்தை ஆக்கிரமித்த பின்னர், அவரது குடும்பம் ஒரு தொழிலாளர் முகாமில் தங்க வைக்கப்பட்டார். நிலைமை மிகவும் ஆபத்தான நிலையில், இவரின் குடும்பத்தினர் தப்பிக்க காவலர்களுக்கு லஞ்சம் கொடுத்தனர்.
ஹாஃப்மேன் 1955 ஆம் ஆண்டில் நியூயார்க் நகரத்தின் ஸ்டூய்செவன்ட் உயர்நிலைப் பள்ளியில் பட்டம் பெற்றார். அங்கு அவர் வெஸ்டிங்ஹவுஸ் அறிவியல் உதவித்தொகையைப் பெற்றார்.கொலம்பியா பல்கலைக்கழகத்தில்1958 ஆம் ஆண்டில் இவர் கலைப் பிரிவில் இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றார். 1960 இல் ஆர்வர்டு பல்கலைக்கழகத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார். மார்ட்டின் கடர்மனின் மேற்பார்வையின் கீழ் பணிபுரிந்தபோது ஹார்வர்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார்.
ரோல்ட் ஹாஃப்மேன் போலந்து-அமெரிக்க தத்துவார்த்த வேதியியலாளர் ஆவார். இவர் 1981 வேதியியலுக்கான நோபல் பரிசை வென்றார். இவ சில நாடகங்களையும் கவிதைகளையும் வெளியிட்டுள்ளார். அவர் நியூயார்க்கின் இத்தாக்காவில் உள்ள கார்னெல் பல்கலைக்கழகத்தில் எமரிட்டஸின் பேராசிரியராக இவர் பணிபுரிந்தார். 1981 ஆம் ஆண்டில், இவர் பெற்ற நோபல் பரிசினை அவர் கெனிச்சி ஃபுகுயுடன் இணைந்து பெற்றுக் கொண்டார்
2001 ஆம் ஆண்டில் நியூயார்க் நகரத்தின் கொர்னேலியா ஸ்ட்ரீட் கபேயில் மாதாந்திர தொடராக வெளிவந்த என்டர்டெயினிங் சயின்ஸின் தொகுப்பாளராக இருந்தார். இது கலைக்கும் அறிவியலுக்கும் இடையிலான நிலைமைகளைப் பற்றி ஆராய்வதினை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு தொடர் ஆகும்.
ஹாஃப்மேன் 1960 இல் ஈவா பார்ஜெசன் என்பவரை மணந்தார். இவர்களுக்கு ஹில்லெல் ஜான் மற்றும் இங்க்ரிட் ஹெலினா என்ற இரண்டு குழந்தைகள் உள்ளனர். 2009 ஆம் ஆண்டில் பெரும் இன அழிப்பினால் இறந்தவர்களுக்காக ஒரு நினைவுச் சின்னம் கட்டப்பட்டது.
ஒரு பாட்டி மற்றும் ஒரு சிலர் தப்பிப்பிழைத்த போதிலும், குடும்பத்தின் பெரும்பாலானவர்கள் பெரும் இன அழிப்பில் இறந்தனர். அவர்கள் 1949 இல் எர்னி பைல் என்ற கப்பலில் அமெரிக்காவிற்கு குடிபெயர்ந்தனர்.
அவர் வூச்சாங்கிலிருந்து குடிபெயர்ந்து, 1660 களில் அன்ஹூய் சென்றார். அங்கு அவர் தனது மத போதனைகளைத் தொடங்கினார். 1680 களில் அவர் நாஞ்சிங் மற்றும் யாங்ஜோவில் வாழ்ந்தார். மேலும் 1690 இல் அவர் துறவற முறைமையில் தனது பதவி உயர்வுக்கான ஆதரவைக் காண பெய்ஜிங்கிற்குச் சென்றார். ஒரு புரவலரை கண்டுபிடிக்க முடியாமல் அவர் ஏமாற்றமடைந்த போது, சித்தாவோ தாவோயியம் பிரிவிற்கு 1693 இல் மாறினார். பின்னர், அவர் யாங்ஜோ திரும்பினார். 1707இல் அவர் இறக்கும் வரை அவ்விடத்திலேயே இருந்தார் எனக் கூறப்படுகிறது. அவரது பிற்கால ஆண்டுகளில், காங்சி பேரரசர் யாங்ஜோ வருகையின்போது அவர் வரவேற்கப்பட்டார் எனக் கூறப்படுகிறது. அதில் சித்தாவோ நேசித்த கெயுவான் கார்டன் சீன மூங்கில் வகைகளை பார்வையிடுதல் ஆகியவை அடங்கும்.
சித்தாவோ ,ஒரு சீன மிங் அரசமரபில் ஜு ரூஜி எனப் பிறந்தவர் ஆவார். இவர் ஆரம்பகால சிங் அரச மரபின் இயற்கை ஓவியராக அறியப்படுகிறார். குவாங்சி மாகாணத்தில் உள்ள குவான்ஜோ நகரத்தில் பிறந்த சித்தாவோ, ஜு யுவான்ஷாங்கின் மூத்த சகோதரரிடமிருந்து வந்த அரச குடும்பத்தின் உறுப்பினராக இருந்தார். மிங் வம்சம் 1644 ஆம் ஆண்டில் மஞ்சு இனக்குழு மற்றும் சிவில் கிளர்ச்சியின் ஆக்கிரமிப்பில் சரிந்த போது அவர் மீதான பேரழிவை தவிர்க்க, அவரது பரம்பரை தனக்கு ஒதுக்கப்பட்டிருக்கும் விதியிலிருந்து தற்செயலாக தப்பித்தார். பின்னர் அவர் யுவான்ஜி சித்தாவோ என்ற பெயரைப் பெற்றார். அவர் 1651ம் ஆண்டிற்குப் பிறகு, பௌத்த துறவியாக மாறினார்.
சித்தாவோவின் புதுமைகளை அந்தக் காலத்தின் பின்னணியில் வைப்பது கடினம். 1686 தேதியிட்ட ஒரு கோலோபோனில், சித்தாவோ எழுதினார்: "ஓவியத்தில், தெற்கு மற்றும் வடக்கு பள்ளிகள் உள்ளன. மற்றும் வனப்பெழுத்தில், இரண்டு வாங்ஸின் முறைகள் உள்ளன. ஜாங் ரோங் ஒரு முறை 'நான் இரண்டு வாங்ஸின் முறைகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளவில்லை என்று வருத்தப்படவில்லை, ஆனால் இரண்டு வாங்ஸ் எனது முறைகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளவில்லை' என்று குறிப்பிட்டார்.
ஆரம்பகால கிங் ஆண்டுகளில் மிகவும் பிரபலமான தனிநபர் ஓவியர்களில் சித்தாவோ ஒருவராக உள்ளார். அவர் உருவாக்கிய கலை, அழகாகக் கருதப்பட்டதைக் கட்டளையிடும் கடுமையான குறியீட்டு நுட்பங்கள் மற்றும் பாணிகளை மீறுவதில் புரட்சிகரமானது. புதுமைகளை விட அவரது சாயல் மதிப்பிடப்பட்டது. மேலும் சித்தாவோ அவரது முன்னோடிகளால் தெளிவாகப் பாதிக்கப்பட்டிருந்தாலும், அவரது கலை பல புதிய மற்றும் கவர்ச்சிகரமான வழிகளில் அவர்களுடன் முறித்துக் கொள்கிறது.
சித்தாவோ தனது வாழ்நாளில் பன்னிரெண்டுக்கும் மேற்பட்ட பெயர்களைப் பயன்படுத்தினார். படா ஷான்ரனைப் போலல்லாமல், அவரது குடும்ப வரலாறு குறித்த அவரது உணர்வுகள் இவற்றிலிருந்து ஆழமாக உணரப்படலாம். மிகவும் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் பெயர்களில் சித்தாவோ, தாவோஜி; 'தாவோ-சி, குகுவா ஹெஷாங், யுவான் ஜி, சியா ஜுன்ஷே, டாடிஸி போன்றவை குறிப்பிடத்தக்கவை ஆகும்.
அவரது சித்தரிப்பில் முறையான புதுமைகள், தைரியமான, உணர்ச்சிவசப்பட்ட படங்களை வரையும்போது அதற்கேற்ற வண்ணங்கள் மற்றும் தூரிகைகளை பயன்படுத்துவதன் மூலம் தன்னை ஓவியம் வரைவதற்கான கவனத்தை ஈர்ப்பது, அத்துடன் அகநிலை முன்னோக்கில் ஆர்வம் மற்றும் தூரத்தை பரிந்துரைக்க எதிர்மறை அல்லது வெள்ளை இடத்தைப் பயன்படுத்துதல் ஆகியவை அடங்கும்.
புத்த மதமாற்றத்தின் காரணமாக, அவர் யுவான் ஜி என்ற துறவறப் பெயரிலும் அறியப்பட்டார். சித்தாவோ புத்த மதத்தை துறந்து, தாவோயிசம் திரும்பியபோது அவருடைய டா டிலி என்ற பட்டப்பெயர் எடுக்கப்பட்டது. யாங்ஜோவில் தனது வீட்டிற்கு அவர் பயன்படுத்திய பெயரும் அதுதான்.
இந்த அமைப்பை, கோயம்புத்தூரின் ஆரம்பகால மருத்துவர்களில் ஒருவரான மருத்துவர், ஆர். வி. ரமணியும் அவரது மனைவியான மருத்துவர் ராதா ராமணியும் ஆரம்பித்தனர். சங்கரா கண் அறக்கட்டளையின் தோற்றத்தை ஸ்ரீ காஞ்சி காமகோடி மருத்துவ அறக்கட்டளையில் காணலாம். இயக்கத்தின் ஆரம்ப 5 ஆண்டுகளில், கௌரவ மருத்துவர்கள் குழு மெதுவாக விரிவடைந்தது. மேலும் பல்வேறு சிறப்பு மருத்துவங்களைச் சேர்ந்த 75 ஆலோசகர்கள் ஒரு கௌரவ திறனில் அணியில் சேர முன்வந்தனர். 1982ம் ஆண்டு வாக்கில், அறக்கட்டளையின் நடவடிக்கைகள் கணிசமாக வளர்ந்தன. மேலும் 1985 ஆம் ஆண்டில், சமூக கண் பராமரிப்பை முக்கிய சிறப்பு நடவடிக்கையாக, அறக்கட்டளை அடையாளம் கண்டது. மறைந்த என்.நடராஜன் மற்றும் குடும்பத்தினர் நன்கொடையளித்த நிலத்தில் கோயம்புத்தூர் சிவானந்தபுரத்தில் சங்கரா கண் மருத்துவமனை நிறுவப்பட்டது.
லூதியானா, பஞ்சாப் ஏப்ரல் 2, 2012 அன்று பஞ்சாப் விதான சபையின் சபாநாயகர் சரஞ்சீத் சிங் அத்வால் அவர்களால், ஸ்ரீ காஞ்சி காமகோடி பீடம் ஸ்ரீ ஜெயேந்திர சரஸ்வதி சங்கராச்சாரியார் மற்றும் சிங் சாஹிப் கியானி குர்பச்சன் சிங், ஜாதேதரின் அகல் தக்த் சாகிப் போன்றோர் முன்னிலையில் இம் மருத்துவமனை திறக்கப்பட்டது. 2 ஏக்கருக்கும் அதிகமான பரிசளிக்கப்பட்ட நிலத்தில் கட்டப்பட்ட இந்த மருத்துவமனையில் மொத்தம் 125 படுக்கைகள் உள்ளன. இதில், 100 இலவச நோயாளிகளுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. மற்றும் பணம் செலுத்தும் நோயாளிகளுக்கு 25 அறைகள் உள்ளன.
இந்த மருத்துவமனை 80:20 வணிக மாதிரியைப் பின்பற்றுகிறது. இதில் நாட்டின் கிராமப்புறங்களில் இருந்து 80 சதவீத நோயாளிகள் இலவசமாக சிகிச்சை பெறுகின்றனர். மீதமுள்ள 20 சதவீதம் பேர் சமூகத்தின் பணக்காரர்கள் மற்றும் நடுத்தர வருமான பிரிவினர் ஆவார்கள். இந்த 20 சதவீதம் பேர், அவர்களின் சிகிச்சைக்கு பணம் செலுத்துகிறார்கள். இதன்மூலம் இலவச அறுவை சிகிச்சைகளுக்கு குறுக்கு மானியம் வழங்குவதோடு மருத்துவமனையை தன்னிறைவு பெறச் செய்கிறது. 2013 ஆம் ஆண்டில், சங்கரா மருத்துவமனை, தனது ஒரு மில்லியன் இலவச கண் அறுவை சிகிச்சையை நடத்தியது.
சங்கரா கண் மருத்துவமனை என்பது, இலாப நோக்கற்ற அறக்கட்டளை அல்ல. இது மலிவு கண் பராமரிப்பு மற்றும் இந்தியாவில் குணப்படுத்தக்கூடிய கண் குருட்டுத்தன்மையை அகற்றுவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. தமிழ்நாட்டின் கோயம்புத்தூரில் தலைமையகத்தை கொண்ட சங்கரா கண் மருத்துவமனை, இந்தியாவின் மிகப்பெரிய சமூக கண் பராமரிப்பு வழங்குநர்களில் ஒன்றாகும். நாடு முழுவதும் பத்து சிறப்பு கண் பராமரிப்பு மருத்துவமனைகள் ஆண்டுதோறும் 150,000 இலவச கண் அறுவை சிகிச்சைகள் செய்கின்றன.
கருநாடகம், பெங்களூருவில், 2008 இல் சங்கரா கண் மருத்துவமனை, திறக்கப்பட்டது. இது தன்னிறைவை அடைந்துள்ளது. ஏனெனில் பணம் செலுத்தும் நோயாளிகளால் அதை ஈர்க்க முடிகிறது. 4 ஏக்கர் நிலப்பரப்பில் கட்டப்பட்ட இந்த மருத்துவமனை 225 படுக்கை வசதி கொண்டதாக அமைந்துள்ளது. மேலும், சிறந்த சமூக கண் திட்டத்தை வழங்கியதற்காக “நம்ம பெங்களூரு” போன்ற பல விருதுகளைப் பெற்றுள்ளது.
கருநாடகம், சீமக்காவில் , அக்டோபர் 12, 2008 அன்று சங்கரா கண் மருத்துவமனை திறக்கப்பட்டது. சீமக்காவைச் சேர்ந்த குடியிருப்பாளர்கள் குழுவின் முன்முயற்சியால் இது சாத்தியமானது. சங்கராவைப் பற்றி கேள்விப்பட்டு, சீமக்காவில் ஒரு மருத்துவமனை அமைப்பதற்காக குழுவை அணுகினர். 5.5 ஏக்கர் நிலப்பரப்பில் கட்டப்பட்ட இந்த மருத்துவமனை 225 படுக்கை வசதி கொண்டதாக உள்ளது.