polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இத்திட்டத்தை நிறைவேற்ற இவரது தலைமையிலான குழு ஒன்று முதலில் தொலைபேசி, தந்தி மற்றும் தொடருந்து வசதிகளை செயலிழக்க செய்தித் தொடர்பு அமைப்புகளை முற்றிலும் அழித்து விட்டனர். இதனால் சிட்டகாங் நகரம் நாட்டின் பிற பகுதிகளுடன் செய்தித் தொடர்பு வசதிகளை இழந்தது. சூரியா சென் குழுவினர் ஆயுத கிடங்கில் இந்திய தேசியக் கொடியை ஏற்றிய பின்னர் ஆயுத கிடங்கை சூறையாடினர். பிரித்தானியக் காவல் துறையினருக்கும் புரட்சிகர குழுவினருக்கும் இடையே நடந்த மோதலில் பன்னிரண்டு இந்திய விடுதலை இயக்கத்தினர் இறந்தனர், பலர் கைது செய்யப்பட்டனர், சூரியா சென்னும் மற்றும் சிலரும் அங்கிருந்து ஓடி மறைந்து விட்டனர்.
சூரியா சென் பிரித்தானிய இந்தியாவின் வங்காளத்தில் உள்ள சிட்டகாங் நகரத்தில் பிறந்த இந்திய விடுதலை இயக்க வீரர் ஆவார். பிரித்தானிய இந்திய அரசுக்கு எதிராக, 1930-இல் சிட்டகாங் ஆயுத கிடங்கை சூறையாடும் புரட்சியில் ஈடுபட்டதன் மூலம் அறியப்பட்டவர். சிட்டகாங் நகரத்தில் சூரியா சென் ஆசிரியராக பணியாற்றியவர். வங்காள மக்கள் சூரியா சென்னை மாஸ்டர் என்று மரியாதையுடன் அழைத்தனர்.
இவரது தந்தை இரமணிரஞ்சன் சென் பள்ளிக்கூட ஆசிரியர் ஆவார். சூரியகுமார் சென் கல்லூரி படிப்பின் போதே இளைஞர்களின் புரட்சிகர அமைப்பான அனுசீலன் சமிதியில் சேர்ந்தார். கல்லூரி படிப்பு முடிந்த பின் சிட்டகாங் மாவட்டத்தில் உள்ள நந்தன்கனான் பகுதியில் அமைந்த தேசியப் பள்ளியில் ஆசிரியராகச் சேர்ந்தார்.
சூரியா சென் பிரித்தானிய காவல்துறையிடம் அகப்படாது தலைமறைவாக இருந்து கொண்டே இந்திய விடுதலை இயக்கத்திற்குப் புத்துணர்வு ஊட்டிக்கொண்டே இருந்தார். ஒரு முறை அவரது உறவினரான நேத்திரா சென் என்பவரின் வீட்டில் தலைமறைவாக இருந்த போது, பிப்ரவரி 1933 இல் பிரித்தானியக் காவல்துறையால் கைது செய்யப்பட்டார்.
சூரியா சென்னைத் தூக்கில் இடுவதற்கு முன்பாக, அவரது ஒவ்வொரு பற்களையும் குறடால் பிடுங்கி எறிந்தனர். பின்னர் கால்கள் மற்றும் கைகளில் உள்ள அனைத்து மூட்டெலும்புகளை சுத்தியால் உடைத்தனர். உணர்விழந்த நிலையில் இருந்த சூரியா சென்னை தூக்கு மேடையில் ஏற்றினர்.
முர்சிதாபாத் மாவட்டத்தின் தலைமையிட நகரமான பெஹரம்பூரில் 1916-இல் கல்லூரியில் இளங்கலை பட்டப்படிப்பு படித்துக் கொண்டிருக்கும் போதே இந்திய விடுதலை இயக்கத்தின் பால் ஈர்க்கப்பட்டவர்.
சூரியா சென் தனது புரட்சிகர குழுவினருடன் 18 ஏப்ரல் 1930 அன்று சிட்டகாங் நகரத்தில் உள்ள காவல்துறையினரின் ஆயுத கிடங்கை சூறையாட திட்டமிட்டார்.
பல்லடம்-தாராபுரம் தேசிய நெடுஞ்சாலையில் அமைந்துள்ளது குண்டடம். இங்கிருந்து தாராபுரம், பல்லடம், கோயம்புத்தூர், ஒட்டன்சத்திரம், மதுரை, தேனி, திருநெல்வேலி, இராமேஸ்வரம், தூத்துக்குடி, மார்த்தாண்டம், கன்னியாகுமரி, சூலூர், காங்கயம், செம்பட்டி, வத்தலக்குண்டு, விருதுநகர், ராஜபாளையம், மேட்டுப்பாளையம் என தமிழக தென் மாநில பகுதிகளுக்கும் மேற்கு தமிழக மாவட்டங்களுக்கும் தாராள போக்குவரத்து வசதி உள்ளது. இந்த பேருந்துகளின் தலைமையிடமாக கோயம்புத்தூர் உள்ளது. மேலும் ஒன்றியத்தில் அமைந்துள்ள ஊராட்சிகளுக்கும் இங்கிருந்து தான் பேருந்து வசதி உள்ளது.
குண்டடம் ஊராட்சி ஒன்றியம் , தமிழ்நாட்டின் திருப்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள 13 ஊராட்சி ஒன்றியங்களில் ஒன்றாகும். குண்டடம் ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் இருபத்திநாலு பஞ்சாயத்து கிராமங்கள் உள்ளது. இந்த ஊராட்சி ஒன்றியத்தின் வட்டார வளர்ச்சி அலுவலகம் குண்டடத்தில் இயங்குகிறது.
குண்டடம் நகரின் சுற்றுவட்டார பிற ஊராட்சி ஒன்றியங்களும் உள்ளது. அவ்வகையில் காங்கேயம் ஊராட்சி ஒன்றியம், பல்லடம் ஊராட்சி ஒன்றியம், தாராபுரம் ஊராட்சி ஒன்றியம் உள்ளது.
6259 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டம் கிழக்கில் பாங்குரா மாவட்டம் மற்றும் மேற்கு மிட்னாபூர் மாவட்டம், வடக்கில் வர்தமான் மாவட்டம் மற்றும் தன்பாத் மாவட்டம் , மேற்கில் ஜார்கண்ட் மாநிலத்தின் போகாரோ மாவட்டம் மற்றும் ராஞ்சி மாவட்டம், தெற்கில் ஜார்கண்ட் மாநிலத்தின் மேற்கு சிங்பூம் மாவட்டம் மற்றும் கிழக்கு சிங்பூம் மாவட்டம் எல்லைகளாக கொண்டது.
தொழில் துறையே இம்மாவட்டத்தின் முக்கிய பொருளாதார காரணியாக உள்ளது. மேலும் பட்டு பூச்சி வளர்த்தல், மரப்பிசின் தயாரித்தல் கிராமப்புற தொழில்களாகும். நீர் ஆதாரம் குறைவால் வேளாண்மை சிறிதளவே நடைபெறுகிறது.
மாநிலத்தின் இருபது மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். வர்தமான் கோட்டத்தில் அமைந்த ஏழு மாவட்டங்களில் இம்மாவட்டமும் ஒன்றாகும். புருலியா நகரம் இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடமாகும்.
இரகுநாத்பூர் உட்கோட்டம் இரகுநாத்பூர் நகராட்சி மன்றம் மற்றும் பாரா, இரகுநாத்பூர்–, இரகுநாத்பூர் –, நெச்சுரியா, சஞ்சுரி மற்றும் காஷிப்பூர் என ஆறு வட்டார வளர்ச்சி அலுவலகங்களை கொண்டுள்ளது.
புருலியா மாவட்டம் மேற்கு வங்காள மாநிலத்தின் மிகவும் வறட்சி மிக்க மாவட்டம் ஆகும். கோடைகாலத்தில் அதிகபட்ச வெப்பம் 52 பாகை செல்சியஸ்க்கும், குளிர்காலத்தில் குறைந்தபட்ச வெப்பம் 2.8 பாகை செல்சியஸ்க்கும் கீழும் சென்றுவிடும்.
புருலியா சதர் கிழக்கு உட்கோட்டம் புருலியா நகராட்சி மன்றம் மற்றும் மான்பஜார்–, மான்பஜார்–, பந்த்வான், புருலியா–, புருலியா–, ஹுரா மற்றும் பூஞ்சா என ஏழு வட்டார வளர்ச்சி அலுவலகங்களை கொண்டுள்ளது.
புருலியா சதர் மேற்கு உட்கோட்டம் ஜால்தா நகராட்சி மன்றம் மற்றும் ஜல்தா–, ஜல்தா–, ஜெய்பூர், அர்சா, பாக்முண்டி, பலராம்பூர் மற்றும் பாராபஜார் என ஏழு வட்டார வளர்ச்சி அலுவலங்கங்களை கொண்டுள்ளது.
புருலியா மாவட்டம் புருலியா சதர் கிழக்கு, புருலியா சதர் மேற்கு மற்றும் இரகுநாத்பூர் என மூன்று உட்கோட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
வியாக்கிர பாதமுனிவர் வசிட்டர் தங்கையை மணந்தார். அவ்வம்மையிடமாகத் தோன்றிய உபமன்னியன் என்கின்ற சிறு குழவி, தனது மாமன் வீட்டில் காமதேனுவின் பாலைத் தேக்கெறிய உண்டு வருநாளில் தந்தை தாயார் தம்மில்லிற்குத் தம்மகவைக் கொண்டு சென்றனர். அங்கு மாவை நீரிற் குழைத்தூட்டப் பருகாது அழுதனர், முன்னைத் தவம் செய்யாதார் விரும்பிய போகங்களை இப்பொழுது. எங்ஙனம் பெற இயலும் என்னும் அன்னை சொற்கேட்டு வினவியறிந்து காஞ்சியை அடைந்து தான்தோன்றீசப் பெருமானைப் பூசனை புரிந்து பெருமான் திருப்பாற்கடலைக் கொண்டூட்ட உண்ட உபமன்னிய முனிவர் கண்ணபிரானுக்குத் திருவடி தீக்கை செய்து சிறந்தனர். தீக்கைபெற்ற கண்ணபிரானார் திருநீற்றுடன் உருத்திராக்க முதலிய பூண்டு ‘சிவநேசர்’ எனப் போற்றப்பெற்றனர். இத்தலம் ஏகாம்பரநாதர் சந்நிதி வீதியில் உள்ளது.
காஞ்சிபுரம் உபமன்னீசுவரர் கோயில் என்று அறியப்படும் இக்கோயில், காஞ்சிபுரத்திலுள்ள சிவன் கோயில்களில் ஒன்றாகும். மேலும், உபமன்யு முனிவர் வழிபட்டதால் இத்தலம் உபமன்னீசம் என்றும்; பெயர் பெற்ற, இத்தல குறிப்புகள், காஞ்சிப் புராணத்தில் தனிப்படலமாகச் சொல்லப்பட்டு காணப்படுகிறது.
தான்தோன்றீச தல விளக்கமானது, உயிர்கள் மலக்கட்டினின்றும் நீங்கி முத்தியைப் பெறும்பொருட்டு இறைவன் சிவலிங்க வடிவமாகத்தானே தோன்றி யருளினமையால் தான்தோன்றீசன் என்னும் திருப்பெயருடைய அவ்விலிங்கத்தை, ஒரு சிறுவர் வழிபாடு செய்து, இனியபால் பெற்ற வரலாறிதுவாகும்.
வியாக்ரபாத முனிவரின் இளம் புதல்வரான உபமன்யு முனிவர் மிகுதியும் பாலுண்ண விருப்பங்கொண்டு, இத்தலத்து இறைவனை வழிபட்டார். பெருமான் உபமன்யு முன்பு தோன்றி, திருப்பாற்கடலையே அழைத்துதவி, சிறந்த ஞானமும், மூப்படையாத இளமையும் தந்தருளினார்.
5006 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் வடக்கில் அரியானாவின் குர்கான் மாவட்டம், கிழக்கில் உத்திரப் பிரதேசத்தின் மதுரா மாவட்டம் மற்றும் ஆக்ரா மாவட்டமும்; தெற்கில் தௌவுல்பூர் மாவட்டமும்; தென்கிழக்கில் கரௌலி மாவட்டமும்; தென்மேற்கில் தௌசா மாவட்டமும்; மேற்கில் அல்வார் மாவட்டமும் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.
பரத்பூர் மாவட்டம் வட இந்தியாவின் இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் முப்பத்து இரண்டு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் பரத்பூர் நகரம் ஆகும். இம்மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள கேவலாதேவ் தேசியப் பூங்காவை உலகப் பாரம்பரிய களமாக யுனேஸ்கோ நிறுவனம் அறிவித்துள்ளது.
பரத்பூர் மாவட்டம் பத்து உட்கோட்டங்களும்; வேய்ர், பூசாவர், பயானா, பரத்பூர், தீக், காமன், கும்கர், நட்பாய், நகர், பஹாரி, ரூப்வாஸ் என பதினொன்று வருவாய் வட்டங்களும் கொண்டது.
இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் ஆட்சி மொழியான இந்தி மொழியுடன், பஞ்சாபி, உருது மற்றும் வட்டார மொழிகளும் இம்மாவட்டத்தில் பேசப்படுகிறது.
குடியேற்ற விலக்கம் என்பது பிறநாட்டைச் சார்ந்து அதன் குடியேற்றமாக இருந்த நாடு தன்னை அத்தகைய கட்டுப்பாட்டிலிருந்து விடுவித்துக் கொண்டு விடுதலை பெறுவதாகும். எனவே குடியேற்ற விலக்கம் என்பது குடியேற்றவாதத்திற்கு நேரெதிரானது. சிலசமயங்களில் குடியேற்ற நாடு ஒன்றிற்கு முழுமையான தன்னாட்சி கிடைக்காது; மற்றொரு நாட்டின் அங்கமாகவோ அல்லது தன்னை குடிப்படுத்திய நாட்டுடன் இணைந்து அதன் அங்கமாகவோ ஆகலாம். இத்தகைய விலக்கம் அமைதியான உரையாடல்களின் தொடர்ச்சியாக நிகழலாம். சில நாடுகளுக்கு ஆயுதப் புரட்சிகள் மூலம் விடுதலை கிடைத்துள்ளது. இருப்பினும், குடியேற்ற விலக்கம் கைப்பற்றப்பட்ட புவியியல் பகுதிகளிலும் நிறுவனங்களிலும் "உள்நாட்டு இறையாண்மையில் வெளிநாட்டு ஆதிக்கத்தை நீக்குவது" மட்டுமல்லாது குடிபடுத்தப்பட்ட நாடு தாங்கள் கீழானவர்கள் என்ற குடியேற்றவாத நாட்டின் கருத்தியலை "உள்ளங்களிலிருந்து அகற்றுவதும்" இதன்பால் அடங்கும்.
குடியேற்ற விலக்கம் என்பது மங்கோலியப் பேரரசு அல்லது உதுமானியப் பேரரசு போன்ற வழமையான பெரும் பேரரசுகள் உடைந்து உருவாகும் அங்கநாடுகளிலிருந்து மாறானது. பொதுவாக ஐரோப்பியர் ஆட்சியிலிருந்து விடுதலை பெறுவது குடியேற்ற விலக்கம் எனப்படுகின்றது. இருபதாம் நூற்றாண்டில் பெரும்பாலான குடியேற்ற விலக்கங்கள் நிகழ்ந்துள்ளன. இது 1947இல் இந்தியாவும் பாக்கித்தானும் பிரித்தானியப் பேரரசிடமிருந்து விடுதலை பெற்றதை யடுத்து தொடங்கியது. தொடர்ந்து ஆப்பிரிக்காவில் ஐரோப்பாவின் குடியேற்றங்களாக இருந்த பல நாடுகள் விடுதலைப் பெறத் தொடங்கின.
ஓர் கருதுகோளாக, "குடியேற்ற விலக்கம்" மனச்சார்பற்று மேற்கத்திய நோக்கு கலக்காது ஐரோப்பியரல்லாத பண்பாடுகளை அவதானிக்கவும் விவாதிக்கவும் உள்ள திறனைக் குறிப்பதாகும்.
1, 2, . என்பன 0 9 என்ற கட்டுப்பாட்டுக்குட்பட்ட முழுஎண்கள். இவை பதின்ம உருவகிப்பின் இலக்கங்கள் எனப்படும். இந்த இலக்கங்களின் தொடர் ஒரு முடிவுறு தொடராக இருக்கலாம். அவ்வாறு முடிவுறு தொடராக இருந்தால், ஏனைய கள், பூச்சியமாக எடுத்துக்கொள்ளப்படும்.
இதில், இன் முழுஎண் பகுதி 0. இதன் மதிப்பு 0 இலிருந்து 9 வரைக்குள் இருக்க வேண்டுமென்பதில்லை. 1, 2, 3, . இலக்கங்கள் இன் பின்னப் பகுதியைக் குறிப்பவை ஆகும். இவற்றின் மதிப்பு 0 இலிருந்து 9 வரைக்குள் மட்டுமே இருக்கும்.
சில கணிதவியலாளர்கள் ஒரு பதின்ம உருவகிப்பை நீளும் "9"களைக் கொண்ட முடிவுறா தொடராக எழுதுவதை ஏற்பதில்லை. இவர்களது கருத்தால், ஒவ்வொரு எதிர்மமில்லா மெய்யெண்ணுக்கும் ஒரு தனித்த பதின்ம உருவகிப்புக் கொண்டதாக இருக்கும்.
எந்தவொரு மெய்யெண்ணையும், முடிவுறு பதின்ம உருவகிப்புகள் கொண்ட விகிதமுறு எண்கள் மூலம் தேவையான துல்லிய அளவுக்குத் தோராயப்படுத்தலாம்.
ஒரு விகிதமுறு கோவை என்பது, கூட்டல், பெருக்கல் செயல்களின் பரிமாற்றுத்தன்மை, சேர்ப்புப் பண்பு, பங்கீட்டுப் பண்புகளையும், பின்னங்களின் மீதான செயல்களுக்கான விதிகளையும் பயன்படுத்தி, ஒரு விகிதமுறு சார்பாக மாற்றியமைக்கப்படக் கூடிய கோவையாகும். அதாவது மாறிலிகளையும், மாறிகளையும், எண்கணிதத்தின் நான்கு செயல்களையும் மட்டும் கொண்டு அமைக்கப்படும் கோவை விகிதமுறு கோவையாகும்.
ஒரு விகிதமுறு சமன்பாடு என்பது, வடிவிலமைந்த இரு விகிதமுறு சார்புகளைச் சமப்படுத்தும் கோவை ஆகும். பின்னங்களுக்கான விதிமுறைகளையே இக்கோவைகளும் பின்பற்றுகின்றன. குறுக்குப் பெருக்கலின் மூலம் இச்சமன்பாடுகளின் தீர்வுகள் காணப்படும். பூச்சியத்தால் வகுத்தல் வரையறுக்கப்படாததால், அத்தீர்வுகளுள் பூச்சியத்தால் வகுத்தலைக் கொடுக்கும் தீர்வுகள் விட்டுவிடப்படுகின்றன.
ஒரு இயற்கணிதக் கோவையின் அதிஉயர் அடுக்கு கொண்ட உறுப்பு இடதுபுறத்தில் அக் கோவையின் தொடக்க உறுப்பாக எழுதப்படுவது வழக்கமாக உள்ளது. அதைத் தொடர்ந்து அடுக்குகள் இறங்கு வரிசையில் அமையும் வண்ணம் அக்கோவையின் உறுப்புகள் எழுதப்படுகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, உறுப்புக்கு இடப்புறத்தில் உறுப்பு அமையும்.
கணிதத்தில் இயற்கணிதக் கோவை என்பது, முழுஎண் மாறிலிகளையும், மாறிகளையும், இயற்கணிதச் செயல்கள் (கூட்டல், கழித்தல், பெருக்கல், வகுத்தல், விகிதமுறு எண்ணை அடுக்காகக் கொண்ட அடுக்கேற்றம் ஆகிய கணிதச் செயல்களையும் கொண்டு கட்டமைக்கப்படும் கோவையாகும்.
வழக்கமாக, ஆங்கில அகரவரிசையின் தொடக்க எழுத்துக்கள் மாறிலிகளைக் குறிக்கவும், இறுதியிலமையும் எழுத்துக்கள் மாறிகளைக் குறிக்கவும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. மாறி, மாறிலிகளைக் குறிக்கும் ஆங்கில எழுத்துக்கள் சாய்ந்த எழுத்துக்களாக எழுதப்படுகின்றன.
கனவுப் புனைவு, அறிவியல் புனைவு எழுத்தாளர்களுக்கு தொன்பியல் கண்டங்களைக் குறித்து எழுதப் பெரும் ஆர்வம் உள்ளது. பல தற்கால மறைபொருள் நிலை அல்லது புது யுக இயக்க எழுத்தாளர்கள் தற்போது கடலடியில் மூழ்கிய கண்டங்களில் வாழ்ந்த பண்டை நாகரிகங்களைக் குறித்த ஊகங்களைக் கொண்டு புனைவிலக்கியம் படைத்துள்ளனர். எல். இசுப்ரேக்கு டெ கேம்ப் என்பாரின் "தொலைந்த கண்டங்கள்" என்ற ஆய்வில் குறிப்பிட்டுள்ளபடி அண்மைய வரலாற்றில் தொலைந்த கண்டங்களுக்கு எவ்வித அறிவியல்சார் சான்றும் இல்லை; இருப்பினும், கடைசி இடைப்பனிக்காலத்தின் இறுதியில் கடல் மட்டங்கள் எழுந்தமையால் சில பெரிய தீவுகள் மூழ்கின. இதுவே கடலில் மூழ்கிய கண்டங்களாக புராணங்களில் விவரிக்கப்பட்டிருக்கலாம். சில தொலைந்த கண்டங்கள் பல மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்னதாக இருந்திருக்கலாம். இந்த கருத்தியலை அடிப்படையாகக் கொண்டு டெ கேம்ப்பே புனைவுக் கதைகள் எழுதியுள்ளார்.
ஐரோப்பியர்களுக்கு சமசுகிருதம் இலக்கியம் அறிமுகமானபிறகு இந்தியப் புராணக் கதைகள் மேற்கத்திய உலகிற்கு பரவின. லூயி யாக்கோல்லியட்டு இந்த இலக்கியங்களில் ரூதாசு என்ற மூழ்கிய கண்டத்தைக் குறித்த குறிப்புகள் இருப்பதை விவரித்தார். இதன் பின்னணியில் எலனா பிளவாத்ஸ்கி இலெமூரியா கண்டத்தைக் குறித்த கருதுகோளை முன்வைத்தார். இதனுடன் தொடர்புடையதே குமரிக்கண்டம் குறித்த ஊகங்களும். லெமூரியா என்ற பெயர் அறிவியல் கருதுகோள்படி இந்தியாவிற்கும் தென் ஆப்பிரிக்காவிற்கும் இடையே நிலப்பாலம் அமைந்திருந்ததைக் குறிப்பிடுகின்றது. கண்டப்பெயர்ச்சி குறித்த கண்டறிதலுக்குப் பிறகு இந்தக் கருதுகோள் தற்போது பயனற்றதாக கருதப்படுகின்றது.
மிகவும் அறியப்பட்ட தொன்பியல் கண்டமாக அட்லாண்டிஸ் உள்ளது. வடக்குக் காற்றுக்கு அப்பால் புராண மாந்தர்கள் வாழ்ந்த ஐப்பர்போரியா, துலே போன்ற நிலங்களைப் போலவே அட்லாண்டிசின் இருப்பிடமும் பண்டைக் கிரேக்க ஆவணங்களிலிருந்து ஊகிக்கப்படுகின்றது.
துவக்க கடலோடிகளின் தெளிவற்ற குறிப்புகளிலிருந்து டெரா ஆஸ்திராலிசு போன்ற கண்டங்கள் முன்வைக்கப்பட்டன. இவற்றின் அமைவு பின்னாளில் தெரியவந்தபோதும் எந்தவொரு அறிவியல்சார் புலனாய்வும் எல்லை வரையறுப்பும் நடைபெறவில்லை.
மாயா நாகரித்தின் மத்ரிடு எழுத்துப்படியில் கிடைத்துள்ள எஞ்சிய நான்கு படிகளின் மொழிபெயர்ப்பு முயற்சிகளிலிருந்து மூ என்ற தொலைந்த கண்டத்தைக் குறித்து அறிய முடிந்துள்ளது.
மரபுவழிக் கதைகளிலும் இதிகாசங்களிலும் விவரிக்கப்படும் வரலாற்றுக் காலத்திற்கு முந்தைய பெருநிலப் பகுதிகளை தொன்பியில் கண்டங்கள் என்கிறோம்.
சுரகரேசம் தல விளக்கத்தால் அறியப்படுவது, இக்கோயில் வெப்பு நோயைக் கண்களால் பிறர்க்கு ஆக்குதலால் சுராக்கன் என்னும் பெயருடைய அசுரனை அழிக்கச் சிவபிரான் ஆக்கிய தலமும், சுரநோயைப் போக்குதலின் ‘சுரகரம்’ என்னும் தீர்த்தமும் உடைய அவ்விடத்தே சிவவீரியத்தைத் தேவர்கள் பொருட்டு அக்கினி உட்கொண்டு கருப்பத்தால் வெப்பமுற்ற தேவர்கள் அனைவரும் இறைவன் ஆணைப்படி இத்தீர்த்தத்தில் மூழ்கிச் சுரகரேசரை அருச்சித்துச் சுரம் நீங்கப்பெற்றுப் போய்க் கங்கையில் விடுத்த வீரியம் சரவணப் பொய்கையில் தங்கி வளர்ந்து ஆறுமுகப்பெருமான் ஆக அருள விளங்கும் தலம் இது. இத்திருக்கோயில் திருவேகம்பர் சந்நிதி வீதியில் உள்ளது.
இம்மூர்த்தி - ஜ்வரஹரேசுவரர்; இது சிவமூர்த்தங்கள் அறுபத்து நான்கனுள் ஒன்றாகும். இம்மூர்த்தி மூன்றுத் திருவடிகளைக் கொண்டவர்; ஆனால் இக்கோயிலில் இவர் சிவலிங்க வடிவமாக உள்ளார். இக்கோயில் மூன்று கல்வெட்டுக்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. அவை முறையே - இக்கோயில் "சுரவட்டாரமுடைய நாயனார் கோயில்" என்றும், "தறிகளுக்கு வரி தானமாகத் தரப்பட்ட" செய்தியையும், "விஷார் என்னும் ஊரைச் சேர்ந்த சுந்தரவேலர் என்பர் கோயிலுக்கு நிலதானம்" செய்ததையும், "இக்கோயிலை மேற்பார்வையிடும் உரிமையை அழகிய திருச்சிற்றம்பலமுடையார் என்பவருக்கு" தந்ததையும் குறிக்கின்றது.
காஞ்சிபுரம் சுரகரேசுவரர் அல்லது வெப்புஎறி நாதர் கோயில் என்று அறியப்படும் இது, காஞ்சிபுரத்திலுள்ள சிவன் கோயில்களில் ஒன்றாகும். மேலும், சிற்ப வேலைபாடுகள் நிறைந்த. இக்கோயில் பற்றிய குறிப்புகள், காஞ்சிப் புராணத்தில் தனிப்படலமாகச் சொல்லப்பட்டு காணப்படுகிறது.
கோமாரி நோய் ஒரு தொற்று நோயாகும். பிகொர்ணா எனும் நச்சுயிரியால் இந்த நோய் ஏற்படுகின்றது. இந்த நோயை கரணை நோய், குளம்பு வாய் நோய் என்றும் கூறுகிறார்கள். இந்த நோய் பிளவு பட்ட குளம்பு உள்ள அனைத்து விலங்குகளையும் தாக்குகின்றது. ஆடுகளை விட, மாடுகள் மற்றும் பன்றிகள் பெரிதும் பாதிக்கப்படுகின்றன. அசை போடும் வன விலங்குகளும் பாதிக்கப்படும் வாய்ப்பு உண்டு. ஒட்டகம், குதிரை, ஆய்வுக்கூட விலங்குகள் மற்றும் மனிதர்கள் இந்த நோயால் அதிகம் பாதிக்கப்படுவதில்லை.
மாடுகளில் சில மணிகளிலிருந்து சில நாட்கள் வரையும், செம்மறியாடுகளில் மூன்றிலிருந்து எட்டு வாரங்கள் வரையும் பன்றிகளில் ஒரு வாரமும் நோயரும்பு காலம் காணப்படும்.
குணமடைந்த செம்மறியாடுகள் நச்சுயிரியினை 5 மாதங்கள் வரையும், குணமடைந்த மாடுகள் நச்சுயிரியினை 6 மாதங்கள் வரையும் தாங்கி கடத்தும்.
ஷங்சி மாகாணத்தில் மக்களின் சராசரி மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி தேசிய அளவில் சராசரி உற்பத்தியைவிடக் குறைவாக உள்ளது. கிழக்குச்சீனாவில் உள்ள மாகாணங்களுடன் ஒப்பிடுகையில், ஷங்சி மாகாணம், வளர்ச்சியில் பின்தங்கியே உள்ளது. அதற்கு பல காரணங்கள் கூறப்படுகின்றன. குறிப்பாகக் கடல்வழியே வணிகம் மேற்கொள்ளும் வாய்ப்புள்ள கிழக்குக்கடற்கரை மாகாணங்களைப் போலல்லாது அமைந்துள்ள இதன் புவியியலமைப்பு சர்வதேச வணிகத்தில் ஈடுபடத்தடையாக உள்ளது. ஷங்சி மாகாணத்தில் விளையும் முக்கிய பயிர்கள் கோதுமை, மக்காச்சோளம், கம்பு, பருப்பு வகைகள், உருளைக்கிழங்கு போன்றவை ஆகும். ஷங்சியின் உள்ளூர் காலநிலை மற்றும் குறுகிவரும் நீர்வளம் போன்ற காரணங்களால் வேளாண்மையை ஒரு அளவுக்குமேல் விரிவுபடுத்த இயலாத நிலையுள்ளது.
சான்சி மாகாணத்தில் கண்டறியப்பட்டுள்ள நிலக்கரி இருப்பு 260 பில்லியன் மெட்ரிக் டன்களாகும். இது சீனாவின் மொத்த நிலக்கரி இருப்பில் மூன்றில் ஒரு பங்கு. இதனால் சான்சி மாகாணத்தில் நிலக்கரி வெட்டியெடுக்கும் தொழில் சிறப்பாக உள்ளது. இதனால் சீனாவின் முன்னணி நிலக்கரி நிறுவனங்கள் இங்கு உள்ளன. இங்கு ஆண்டுக்கு 300 மில்லியன் மெட்ரிக் டன் நிலக்கரிக்குமேல் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. இங்கு தத்தோங் , நிங்வு , கிசின் , ஹிடாங் , குங்சிய் , ஹுவோக்சி ஆகிய நிறுவனங்கள் செயல்படுகின்றன. மேலும் சான்சி மாகாணத்தில் சுமார் 500 மில்லியன் டன் பாக்சைட் உள்ளதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இது மொத்தச் சீன பாக்சைட் இருப்பில் மூன்றில் ஒரு பங்கு ஆகும்.
சான்சி மாகாணம் என்பது மக்கள் சீனக் குடியரசில் உள்ள ஒரு மாகாணம் ஆகும். இது சீனாவின் வடக்கு வட்டாரப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இதன் பெயரான சான்சி என்பதன் பொருள் மலைத்தொடரின் மேற்கு என்பதாகும். இந்த மாகாணம் தாய்ஹான் மலைகளின் மேற்கில் உள்ளதால் இப்பெயர் பெற்றது.
சான்சி மாகாணத்தின் எல்லைகளாக கிழக்கே ஏபெய் மாகாணமும், தெற்கில் ஹெய்நான் மாகாணமும், மேற்கில் சென்சி மாகாணம், வடக்கில் உள் மங்கோலியாவும் உள்ளன. இந்த மாகாணம் ஒரு பீடபூமியாகும் இது மலைத்தொடர்களால் சூழப்பட்டுள்ளது. இந்த மாகாணத்தின் தலைநகர் தையுவான் ஆகும்.
இங்கு வாழும் மக்களில் பெரும்பாண்மையானோர் ஹான் சீன மக்கள் இனத்தவர்கள். மேலும் மங்கோலியர், மன்சு, ஊய் மக்கள் ஆகிய சிறுபாண்மையினரும் கணிசமாக வாழ்கின்றனர்.
சிவாத்தானம், எனும் தல விளக்கப்படி பிரமன் திருமாலொடு உலகைப் படைக்கும் ஆற்றலை வேண்டிக் கயிலைப் பெருமானார் ஆணைப்படி புண்ணிய கோடீசத்திற்குக் கிழக்கில் ‘தேனம்பாக்கம்’ என்னும் இடத்தில் பிரம தீர்த்தம் தொட்டுக் கரையில் சிவலிங்கம் தாபித்துப் போற்றினன். பின்பு சோமயாகம் தொடங்குகையில் தேவர் முனிவர் சூழ்ந்திருக்கும்போது சரசுவதி நீரினும், பின்பு மரங்களினும் சூக்குமவடிவிற் கரந்தனள். மனைவியாகிய சரசுவதியைக் காணாது சாவித்திரி காயத்திரி ஆம் மற்றைய இரு மனைவியரொடும் பிரமன் யாகம் செய்தனன். பிரமனைக் கண்டு வெகுண்ட சரசுவதி ஆறுருவாய் யாகத்தை அழிக்க வருகையில், வேள்வித் தலைவராகிய சிவபெருமானார் வேள்வி வடிவினராகிய திருமாலை ஏவ அவர் மூன்று முறை கிடந்து தடுத்துக் கடலை நோக்கிச் செலவிட்டனர். சிவபிரானார் தோன்றி, ‘திருமாலே, நீ யாம் சொன்ன வண்ணம் செய்தமையின், ‘சொன்ன வண்ணம் செய்தவன்’ எனவும், இரவிருளில் நதியைக் காணவேண்டி விளக்கொளியாய் நின்றமையின், ‘விளக்கொளிப் பெருமாள்’ என்னும் பெயர் பெற்று எவரையும் இன்புறுத்துக’ எனவும் அருளி மறைந்தனர்.
ஆறுருவம் மாறி மீண்டும் மரவடிவில் மறைந்த சரசுவதியை அம்மரத்திற் றண்டுகொண்டு இருத்துவிக்குக்களால் வேறு பிரித்து உருவுகொண்ட அவளுடன் யாகத்தை செய்து முடித்தனன் பிரமன். காட்சி வழங்கிய அம்மை அப்பர் திருவடிகளை வணங்கி இத்தீர்த்தத்தில் மூழ்கினவரும், இவ்விலிங்கத்தை வழிபட்டவரும் முத்தியை அடையவும், தன்னுடைய இருக்கையாகிய அத்தானத்தைச் சிவபிரானுக்கு வழங்கினமையின் சிவாத்தானமென வழங்கவும் வரம் பெற்றனன். மேலும், திருமாலையும் உலகங்களையும் படைக்கும் ஆற்றலையும் பெற்றனன்.
காஞ்சிபுரம் பிரமபுரீசுவரர் கோயில் என்று அறியப்படும் இது காஞ்சிபுரத்திலுள்ள சிவன் கோயில்களில் ஒன்றாகும். மேலும் பிரமனின் சிவ வழிபாட்டை ஏற்று, இவ்விறைவன் உமாதேவியுடன் காட்சி தந்தருளிய இக்கோயில் பற்றிய குறிப்புகள் காஞ்சிப் புராணத்தில் தனிப்படலமாகச் சொல்லப்பட்டு காணப்படுகின்றன.
பிரம்மாவின் விருப்பத்தின்படி இறைவன் இவ்விடத்தை தமக்கு ஆஸ்தானமாக ஏற்றுக்கொண்டமையால், இக்கோயில் சிவாத்தானம் எனப் பெயர்பெற்றது.
விருதுநகர் மாவட்டம் நடையனேரியைச் சேர்ந்த சா. தேவதாஸ் இராசபாளையத்தில் வசித்து வருகிறார். 1975 - 77 காலகட்டத்தில் மதுரை காமராசர் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழ் இலக்கியத்தில் முதுகலை பயின்ற இவர் கூட்டுறவுத் துறையில் பணிபுரிந்து ஓய்வுபெற்றவர். இதுவரை இருபத்தைந்து நூல்களை மொழிபெயர்த்திருப்பதோடு ஆறு கட்டுரை நூல்களையும் எழுதியுள்ளார்.
சா. தேவதாஸ் தமிழ் எழுத்தாளரும், மொழிபெயர்ப்பாளரும், விமர்சகரும் ஆவார். பபானி பட்டாச்சார்யாவின் "லடாக்கிலிருந்து கவிழும் நிழல்" என்ற நாவலை ஆங்கிலத்திலிருந்து தமிழுக்கு மொழிபெயர்த்ததற்காக 2014ஆம் ஆண்டின் சிறந்த மொழிபெயர்ப்புக்கான சாகித்திய அகாதமி விருது இவருக்கு வழங்கப்பட்டது.
இலித்தியம் ஐதராக்சைடு என்பது என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு கொண்ட ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மம் ஆகும். வெண்மை நிறத்துடன் காணப்படும் இச்சேர்மம் நீருறிஞ்சும் திறன் கொண்ட படிகமாகக் காணப்படுகிறது. தண்ணீரில் நன்றாகவும் எத்தனாலில் சிறிதளவும் இலித்தியம் ஐதராக்சைடு கரைகிறது. காரவுலோக ஐதராக்சைடுகளில் மிகவும் வலிமை குறைந்த காரமாக இது செயல்படுகிறது. வர்த்தகரீதியாக இச்சேர்மம் நீரிலி வகையாகவும் ஒருநீரேற்று வடிவிலும் கிடைக்கிறது. இவ்விரண்டுமே வலிமையான காரங்களாகும்.
விண்கலன்கள், நீர்மூழ்கிக்கப்பல்கள் மற்றும் சுவாசக் கருவிகள் போன்றவற்றிற்குத் தேவையான சுவாசக் காற்றை தூய்மைப்படுத்தும் அமைப்புகளில் இலித்தியம் ஐதராக்சைடு பயன்படுத்தப்படுகிறது. இலித்தியம் கார்பனேட்டு மற்றும் தண்ணீரை உருவாக்குவதன் மூலம் வெளிவிடப்படும் கார்பன் டை ஆக்சைடை இச்சேர்மம் நீக்குகிறது.:
இலித்தியம் மசகு தயாரிப்பதற்கு இலித்தியம் ஐதராக்சைடு பிரதானமாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. இலித்தியம் சிடியரேட்டு என்ர மசகு மிகவும் பிரபலமானதொரு மசகு ஆகும். தண்ணீர் மீதான உயர் எதிர்ப்பு தன்மை காரணமாகவும் உயர் மற்றும் தாழ் வெப்பநிலைகளில் மிகவும் உபயோகமுள்ளதாகவும் இருப்பதால் இம்மசகு எண்னெய் பொதுப் பயன்பாட்டு உயவு எண்ணெயாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
நீரிலி வகை இலித்தியம் ஐதராக்சைடு அதனுடைய குறைவான எடை மற்றும் குறைவான நீர் உற்பத்தித் திறன் போன்ற காரனங்களால் விண்கலன் சுவாசக் கருவிகளில் பயன்படுத்தப் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது. ஒரு கிராம் நீரிலி வகை இலித்தியம் ஐதராக்சைடு 450 செ.மீ3 கார்பன் டை ஆக்சைடை வெளியேற்றுகிறது. ஒரு நீரேற்றானது 100 -110 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலையில் அதனுடைய தண்ணீரை இழக்கிறது.
தொடக்கத்தில் உற்பத்தியாகும் நீரேற்றானது வெற்றிடத்தில் 180 பாகை செல்சியசு வெப்பநிலைக்கு சூடுபடுத்தி நீர்நீக்கம் செய்யப்படுகிறது.
ஆய்வகத்தில் இலித்தியம் அல்லது இலித்தியம் ஆக்சைடுடன் தண்ணீர் சேர்த்து வினைப்படுத்துவதால் இலித்தியம் ஐதராக்சைடு தோன்றுகிறது. இவ்வினைக்கான சமன்பாடுகள் இங்கு தரப்பட்டுள்ளன.:
இலித்தியம் கார்பனேட்டு பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டாலும் இலித்தியம் ஐதராக்சைடு சேர்மமே இலித்தியம் உப்புகள் தயாரிப்பதற்கான முன்னோடியாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. எ.கா:
இலித்தியம் கார்பனேட்டு மற்றும் கால்சியம் ஐதராக்சைடு சேர்மங்கள் இணைந்து இரட்டை இடப்பெயர்ச்சி வினையின் மூலமாக இலித்தியம் ஐதராக்சைடை உருவாக்குகின்றன.
இத்திருக்குளம் மிகவும் பிரசித்தி பெற்றத் திருக்குளமாகும். காசிவிசுவநாதர், ராமேசுவரர் முதலிய அநேக கோயில்கள் இதன்கரையில் அமைந்துள்ளன. அம்மையின் மன உறுதியை உலகம் அறியும் பொருட்டு இறைவனார் நதிகளை அழைத்தபோது, எல்லாத் தீர்த்தங்களும் திரண்டு, நதியுருவம் பூண்டு காஞ்சிக்குப் பிரவாகங்கொண்டு வந்தன. இப்பெரும் வெள்ளத்திற்கு அஞ்சிய அம்பிகை பெருமானைக் காக்கும் பொருட்டு தாம் அமைத்த மணல் லிங்கத்தை ஆரத்தழுவி, கைளாற் பற்றிக் காத்தார். இதன் காரணமாகவே திருவேகம்பர் தழுவக் குழைந்தவராகி, அம்மையின் வளைத்தழும்பும், முலைச்சுவடும் திருமேனியில் ஏற்றார். அதன்பின்னர் அனைத்துத் தீர்த்தங்களும் இங்கியே தங்கி இறைவனை தீர்த்தேஸ்வரர் என்ற பெயரில் வழிபட்டன. இவ்வழிபாட்டை அனைத்துத் தீர்த்தங்களும் செய்தமையினால் இதுவே சர்வதீர்த்தம் எனப் பெயர் பெற்றது.
இறைவன் நதிகளின் வழிபாட்டினை மெச்சி வெளிப்பட்டு "உம்மிடத்தில் நீராடி எம்மை வழிபட்டு, தேவர்கள் முதற்கொண்டு பித்ருக்கள் ஈராக உள்ளோருக்கு தர்ப்பணம் செய்து தானம் தந்து வணங்குவோருக்கு யாம் முத்திப்பேற்றை அருளுவோம். மேலும் உம்மிடத்தில் நீராடியோர் பல பாவங்களினின்றும் நீங்கப் பெறுவர். அத்துடன் உம்மில் நீராடி எம்மை வணங்குவோர் அறம், பொருள், இன்பம், வீடு என்னும் நால்வகைப் பயன்களும் பெற்று, தாயின் வயிற்றில் புகாது எம் திருவருளில் வாழ்ந்து மகிழ்வர்" என்று அருளினார் என்பது தலவரலாறாகும்.
தமிழ்நாட்டிலுள்ள காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தின் தலைநகரான காஞ்சிபுரம் மேற்கு பகுதியில், வேலூர் செல்லும் சாலையில் இப்பெருங்குளம் அமைந்துள்ளது. மேலும் தமிழ்நாட்டின் தலைநகர் சென்னையிலிருந்து 75 கிலோமீட்டர் தொலைவிலுள்ள, காஞ்சிபுரம் பேருந்து நிலையத்தின் வடமேற்கே சுமார் 1 கிலோமீட்டர் இக்குளம் அமைந்துள்ளது.
காஞ்சிபுரம் ஏகாம்பரநாதர் குளம் என்று அறியப்படுவது, காஞ்சிபுரத்திலுள்ள ஏகாம்பரநாதர் கோயில் குளமாகும். மேலும், சிறப்புப் பெற்ற முத்திமண்டபமும் இத்திருக்குளத்தின் கரையில் அமைந்துள்ளதோடு இக்குளத்தின் பெருமையைக் காஞ்சிபுராணம் "சருவதீர்த்தப் படலம்" என்று தனிப்படலமாகவே வைத்துப் போற்றுகிறது.
பேசப்பெறும் வன்னீசத் தலத்திற்கு மேற்கில் விரும்பத்தக்க சவுனகேசத் தலத்தில், களாம்பழமும் வெளிறுபட நீலம் காட்டும் விடங் கண்டத்தில்
காஞ்சிபுரம் சௌனகேசர் கோயில் என்றழைக்கப்படும் இது, காஞ்சியிலுள்ள சிவக் கோயில்களில் ஒன்றாகும். மேலும், இவ்விறைவரை திருக்காஞ்சீஸ்வரர் எனும் மற்றொரு பெயருடனும் வழங்கப்படுகிறது. இது, புத்தேரித் தெருவை அடுத்துள்ள கவுனசேகர் தெருவில் உள்ளது. கிழக்கு பார்த்த சன்னதியாக அறியப்பட்ட இக்கோவில் குறிப்புகள், காஞ்சி புராண படலத்துள் உட்கோயில்களாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.
கவுனக முனிவர் தம்பெயரால் சிவலிங்கம் நிறுவி போற்றி மலநோய் நீங்க் முக்தி எய்தினர். சகோதர தீர்த்தம் அக்னிதேவன் தான் ஒளித்திருப்பதற்கு இக்குளத்தருகே வருணணை தன்னையொருவருக்கும் காட்டக்கூடாதென்றும் எனக்கு நீ சகோதரனல்லவா என்றும் பிரார்த்தித்து ஒளிந்திருந்தனராதலால் அக்குளம் சகோதர தீர்த்தமெனப் பெயர் பெற்றதென்பது வரலாறாகும்.
சவுனகேசம் எனும் இது, சவுனக முனிவர் தம்பெயராற் சிவலிங்கம் நிறுவிப் போற்றி மலநோய் நீங்கி முத்தி எய்தினர். இக்கோயில் புத்தேரி தெருவை அடுத்துள்ள சவுனகேசர் தெருவில் உள்ளது.
பூஜாங் பள்ளத்தாக்கு எனும் வரலாற்றுப் புகழ் பூஜாங் பள்ளத்தாக்கு, ஜெராய் மலை ஆகியவற்றின் நுழைவாயிலாகவும் பீடோங் நகரம் விளங்கி வருகிறது. 1900-களில் பீடோங் புறநகர்ப் பகுதியில் நிறைய ரப்பர் தோட்டங்கள் தோற்றுவிக்கப்பட்டன. இந்தத் தோட்டங்களில் வேலை செய்வதற்குத் தமிழ்நாட்டில் இருந்து ஆயிரக் கணக்கான தமிழர்கள் சஞ்சிக்கூலிகளாய் கொண்டு வரப்பட்டனர்.