polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
கோட்டை இராச்சியம் யாழ்ப்பாண அரசை ஆறாம் பராக்கிரமபாகுவின் பெறா மகன் சப்புமால் குமாரயா மூலம் வெற்றி கொண்டது. இதற்கான சண்டைகள் பல பகுதிகளாக இடம்பெற்றன. முதலாவதாக, யாழ்ப்பாண அரசுக்கு கப்பம் செலுத்தி வந்த வன்னிப் பகுதியில் இடம்பெற்றது. அங்கிருந்த வன்னிமையின் தளபதிகளான வன்னியர் தோற்கடிக்கப்பட்டனர். இது இரு வெற்றிகரமான சண்டைகளுடன் பின் தொடர்ந்தது. அரசைக் கைப்பற்றுவதற்கான முதலாவது போர் வெற்றி பெறவில்லை. 1450 இல் மேற்கொள்ளப்பட்ட வெற்றிகரமான சண்டையால் அரசு கைப்பற்றப்பட்டது.
யாழ்ப்பாண அரச காலத்தில் சைவம் அரச சமயமாக இருந்து எல்லாச் சலுகையையும் பெற்றுக் கொண்டது. இந்திய இந்து சமய யாத்திரைத்தலமாக மிகவும் அறியப்பட்ட இராமேசுவரம் கோயிலை தங்கள் மூதாதையர் பரிபாலித்ததன் நிமித்தம் ஆரியச்சக்கரவர்த்தி அரசு சைவம் தொடர்பில் அதற்குரிய சேவையைச் செய்வதிலும் பரிபாலிப்பதிலும் மிகவும் விழிப்புள்ளதாக இருந்தது. குறிப்பின்படி, அரசனின் தலைப்பு “சேது காவலன்”, அதாவது இராமேசுவரம் மற்றொரு பெயரான “சேது” என்பதைக் கொண்டிருந்ததாக ஊகிக்க முடிகிறது. “சேது” என்பது நாணயம், கல்வெட்டு அரச அடையாளமாக பயன்படுத்தப்பட்டது.
இது சிறீ ஜெயவர்தனபுர கோட்டை கட்டுப்பாட்டில் இருந்து 1467 இல் விடுதலை பெற்றது. இதன் பின்தொடர்ந்து வந்த ஆட்சியாளர்களினால் முத்துக்கள், யானை போன்றவற்றின் ஏற்றுமதி வரி, நில வரி ஆகியவற்றை அதிகரித்து பொருளாதார முக்கியத்துவத்தில் தங்கள் ஆற்றலை நகர்த்தினர். அது அக்கால இலங்கைத் தீவில் இருந்த பல அரசுகளைவிடக் குறைவான நில மானிய முறைமையாக இருந்தது. ஆட்சிக்காலத்தில், மொழி வளர்ச்சிக்காக கல்விச்சாலைகள் உட்பட உள்ளூர் தமிழ் இலக்கியம் உருவாக்க முக்கியத்துவம், இந்து கோவில்கள் கட்டுமானம் என்பன இடம்பெற்றன.
இந்தியாவிலிருந்து ஆரம்ப காலத்தில் குடியேறியவர்கள் முதற்கொண்டு தொடர்ச்சியாக வரலாற்றை சைவ சமயம் இலங்கையில் கொண்டுள்ளது. பௌத்த சமயம் செயற்பாட்டில் இருந்தபோதுகூட இந்து சமய வழிபாடு பரவலாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டிருந்தது. இலங்கையில் சோழர் காலத்தில், கிட்டத்தட்ட 9 ஆம் 10 ஆம் நூற்றாண்டுகளில், அலுவலக சமயத் தகுதியை இந்து சமயம் பெற்றிருந்தது. சோழருக்குப் பின் ஆட்சி செய்த கலிங்க மாகன் அக்காலத்தில் சுதேச இலக்கிய இந்து மறுமலர்ச்சிக்கு உதவினான்.
திருநெல்வேலி அரிகேசரி பராக்கிரம பாண்டியனின் தென்காசிக் கல்வெட்டு கி.பி. 1449–50, 1453-4 காலப்பகுதியில் போர் இடம்பெற்றதாகக் குறிப்பிடுகிறது. ஆரியச் சக்கரவர்த்தி அரசன் கனகசூரிய சிங்கையாரியன் தன் குடும்பத்துடன் தென் இந்தியாவுக்குத் தப்பிச் சென்றான். சப்புமால் குமாரயா கோட்டைக்குச் சென்றதும், கனகசூரிய சிங்கையாரியன் 1467 இல் அரசை மீட்டெடுத்தான்.
அரசன் பல வகையான நாணயங்களை வழங்கினான். சில வகை நாணயங்கள் சேது நந்தி என்று வகைப்படுத்தப்பட்ட, 1284 முதல் 1410 வரையான நாணயங்களின் பெரும் தொகுதி வட இலங்கையில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. இந்நாணயத்தின் ஒரு பக்கத்தில் மனித உருவமும் விளக்குகளும் காணப்பட, மறுபக்கத்தில் நந்தி தேவர் சின்னம், சேது என்று பொறிக்கப்பட்டுக் காணப்பட, மேலே பிறை நிலவு காணப்பட்டது.
தற்போதைய நல்லூர் பிரதேசத்தில் யாழ்ப்பாண மன்னர்காலக் கட்டிடங்கள் எவையும் முழுமையாக இல்லாவிட்டாலும், அங்குள்ள மந்திரிமனை, சங்கிலியன் தோப்பு, இராசாவின் தோட்டம், பண்டார மாளிகை, பண்டாரக் குளம் போன்ற பெயர்களும், இவ்விடங்களில் அழிந்த நிலையில் இருக்கும் கட்டிடச் சிதைவுகளும் அக்கால நல்லூர் இராசதானியை நினைவுபடுத்துகின்றன.
இதேபோல யாழ்ப்பாண அரசின் ஆட்சி எல்லை பற்றியும் தெளிவு இல்லை. குடாநாட்டுப் பகுதியைத் தளமாகக் கொண்டு, சமயங்களில் இவ்வரசின் எல்லை, வன்னிப்பகுதி முழுவதையும் உள்ளடக்கி, மேற்குக் கரையில் புத்தளம் வரை கூடப் பரந்து இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.
அரச பொருளாதாரம் கிட்டத்தட்ட முழுவதுமாக 15 ஆம் நூற்றாண்டு வரை விவசாய அடிப்படையில் காணப்பட்டது. 15 ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு, பொருளாதாரம் பல்வகைப்பட்ட, வாணிகமாக்கப்பட்டு, இந்தியப் பெருங்கடலில் வியாபித்த ஒன்றாகியது.
தற்போதைய வடமத்தி, கிழக்கு மாகாணங்களில் உள்ள யாழ்ப்பாண தீபகற்பத்தின் தென் பகுதிகள் வன்னிமைகள் ஆகும். அங்கு குறைவான அளவில் மக்கள் குடியேறினர். அவர்கள் வன்னியார் என்ற சிறு தலைமைகளின் கீழ் ஆளப்பட்டனர்.
எல்லாக் கொடுப்பனவுகளும் காசாக மாற்றாமல் அரிசி, வாழைப்பழம், பால், கருவாடு, இறைச்சி, தயிர் எனக் கொடுக்கப்பட்டன. சிலர் “ஊழியம்” என்ற கொடுப்பனவு இல்லாத சேவையைச் செய்தனர்.
பெட்ரோல், எல்பிஜி, சிஎன்ஜி இவைகளில் இயங்கும் சிறிய வகை மகிழுந்துகள் மீது 1% மாசு செஸ் வரி விதிக்கப்படும். இவ்வரியானது, டீசலில் இயங்கும் சிறிய வகை மகிழுந்துகள் மீது 2.5% என இருக்கும்; உயர்வகை மகிழுந்துகளுக்கு 4% என இருக்கும்.
வேளாண்மைக்கும் ஊர்ப்புற வளர்ச்சிக்குமான தேசிய வங்கியில் நீர்ப்பாசனத்திற்கென 20,000 கோடி உரூபாய் சிறப்பு நிதி ஒதுக்கப்படும்.
வடக்கு ஹிசார் மாவட்டம் ஃபத்தாபாத் மாவட்டம் வழியாக பாயும் காகர் நதிக்கும், நர்ணவுல் தெஹ்ஸில் வழியாக பாயும் த்ரிஷத்வதி ஆற்றின் பேலியோ வாய்க்காலுக்கும் இடையில் உள்ளது. கிழக்கு, மத்திய மற்றும் தென்கிழக்கு ஹிசார் மாவட்டம் த்ரிஷத்வதி நதிக்கும் யமுனாநதிக்கும் இடையில் தோவாபில் வருகிறது. மேற்கு ஹிசார் மாவட்டம் பாகர் பாதையின் ஒரு பகுதியாகும். நீர்ப்பாசன நோக்கத்திற்காக, ஹிசார் மாவட்டம் 5 வட்டங்களாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஹிசார் வளமான வண்டல் மண்ணைக்கொண்டிருக்கிறது. இது பாகர் பாதையில்மிகவும் ஊடுருவக்கூடிய மிகவும் மணல் பாதைகளைக் கொண்டுள்ளது. 100 அடிக்கு கீழ் மனித நுகர்வுக்கு தகுதியற்ற உவர் நீர் காணப்படுகின்றது. முன்பு ஹிசார் மழையை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது மற்றும் வடக்கு ஹிசாரில் காகர் நதி பாயும் நலி பகுதியில் மட்டுமே நீர்ப்பாசனம் சாத்தியமானது. 1963 ஆம் ஆண்டில் பக்ரா நங்கல் அணை கால்வாய் அமைப்பு திறக்கப்பட்ட பின்னர், முந்தைய மேற்கு யமுனா கால்வாய் இப்போது ஹரியானாவின் மேற்கு எல்லையில் விழுந்த பாகர் பகுதி உட்பட பெரும்பாலான ஹரியானாவின் நீர்ப்பாசனம் நடைப்பெறுகின்றது.
ஹிசார் என்பது ஹிசார் பிரிவு பிரதேச ஆணையாளரின் ஒரு பிரதேச தலைமையகம் மற்றும் பொலிஸ் வரம்பின் தலைமையகம் ஆகும். இது பிஎஸ்எப் 3-ஆவது பிஎன், எச்ஏபி படைப் பிரிவுகளினதும், அதிரடிப் படையினரினதும் தலைமையகமாகும். இந்த அனைத்து துறைகளுக்கும் இடமளிக்கும் பொருட்டு, ஐந்து மாடி மாவட்ட நிர்வாக வளாகம் கட்டப்பட்டு 1980-ஆம் ஆண்டில் அலுவலகங்கள் மாற்றப்பட்டன. செயற்பாட்டுக்குரிய இக் கட்டிடம் புதிய நீதித்துறை வளாகத்தை ஒட்டியுள்ளது. இவை ஹரியானாவில் மிகப் பெரிய நீதித்துறை மற்றும் நிர்வாகத்துறை வளாகங்களாகும். மேலும் நாட்டின் மிகப் பெரிய மாவட்ட தலைமையகங்களில் ஒன்றாகும்.
சரஸ்வதி பள்ளத்தாக்கு நாகரிகத்திற்கு சொந்தமான ஐந்து நகரங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். இதன் பெயர் வரலாற்று புத்தகங்களில் சிந்து நாகரிகத்தின் பின்ணனியிலும் பொது அறிவு புத்தகங்களில் ஐந்து செம்மறி பண்ணைகளில் ஒன்றான பனவாலியின் இருப்பிடமாகவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 2011-ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, ஹரியானாவின் 21 மாவட்டங்களில், பரிதாபாத்திற்கு அடுத்தபடியாக இந்த மாவட்டம் இரண்டாவது இடத்தில் உள்ளது.
1966-ஆம் ஆண்டின் மறுசீரமைப்பு வரை ஹரியானாவின் மிகப்பெரிய மாவட்டமாக காணப்பட்டது. ஹிசாரின் சில பகுதிகள் புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட ஜிந்த் மாவட்டத்திற்கு மாற்றப்பட்டன. 1974-ஆம் ஆண்டில் தெஹ்ஸில்களான பிவானி மற்றும் லோஹாரு என்பன பிவானி மாவட்டத்திற்கு மாற்றப்பட்டன. சிர்சா மாவட்டத்தின் உருவாக்கத்தின் போது ஹிசார் மாவட்டம் மேலும் பிளவுப்பட்டது. பின்னர் பதேஹாபாத் மாவட்டமும் உருவாக்கப்பட்டது.
ஹிசார் மாவட்டத்தின் மேற்கில் காக்கர் ஆற்றின் சமவெளியில் அமைந்த பண்டைய தொல்லியல் நகரமான ராக்கிகர்கி, சிந்துவெளி நாகரீகத்திற்கு முந்தைய காலத்தின் எச்சங்களைக் கொண்டது. 80 - 105 ஹெக்டேர் பரப்பளவு கொண்ட ராக்கிகர்கி தொல்லியல் களம், அரப்பா மற்றும் மொகஞ்சதாரோ தொல்லியல் களங்களை விடப் பெரியதாகும்.
ஹிசார் மாவட்டம் என்பது இந்திய மாநிலமான அரியானாவின் மாவட்டங்களில் ஒன்று. இதன் தலைமையகம் ஹிசாரில் உள்ளது. இந்த மாவட்டமும் ஹிசார் பிரிவின் ஒரு பகுதியாகும். இது இந்திய நிர்வாக சேவையில் பணிபுரியும் ஆணையாளரின் தலைமையிலானது.
ஜிண்டால் எஃகு தொழிற்சாலைகள் இருப்பதால் ஹிசார் எஃகு நகரம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது இந்தியாவின் மிகப் பெரிய கல்வனேற்றப்பட்ட இரும்பு உற்பத்தி ஆகும்.
2017-ல் மீரா காந்தி பி4யூ டிவி நெட்வர்க்கில் மற்றும் இணைய தளங்களில் ஒளி பரப்பப்பட்ட "தி மீரா காந்தி சோ" என்னும் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியை தயாரித்தார். ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் மன அழுத்ததை நீக்கி மேலும் மகிழ்ச்சிகரமானதும் நேர்மறையானதுமான வாழ்க்கை வாழ பயன்படும் அத்தியாவசியமானதும் வாழ்வையே மாற்றக்கூடிய தலைப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டதாகும். இந்த தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சி வாழ்க்கையில் பயணிக்கும் குறிப்பிடத்தக்க செல்வாக்குள்ள பின்வரும் ஒவ்வொரு நபரிடமும் நேர்காணல் செய்வதன் மூலம் ஆழ்ந்து செல்கிறது: நண்பர்கள், குணப்படுத்துபவர்கள்,ஆன்மிக குருக்கள்,அரசியல்வாதிகள், தூதர்கள்,நடிகர்கள்,வழக்கறிஞர்கள். காந்தி வெற்றியடைந்தோர்,ஆன்மீகத்தைத் தழுவியவர்கள் வாழ்க்கை, தற்போதைய மற்றும் பிரபலமான தலைப்புகள் ,புதிய வரவிருக்கும் இசை இவற்றை நெருங்கிய கோணத்திலிருந்து காண்பிக்கிறார்.
இந்தியாவின் மும்பையிலுள்ள தி கதீட்ரல் அண்ட் ஜான் கான்னன் ஸ்கூல்ஸ் பள்ளியில் படித்தார். பின்பு கனடாவிலுள்ள தி லெஸ்டர் பி பயர்ஸன் யுனைடடு வேர்ல்டு காலேஜ் ஆப் தி பசிபிக் -என்ற கல்லூரியில் யூடபள்யுசி படித்தார். பிறகு டெல்லி பல்கலைக்கழகத்தில் பொருளாதாரத்தில் இளநிலைப்பட்டம் பெற்றார். அங்கு தலைவராக இருந்தார். போசுடன் யுனிவர்சிடி சுகூல் ஆப் மேனேச்மென்ட்டில் சேர்ந்து எம்பிஏ பட்டம் பெற்றார். பிறகு 2007-ல் ஆர்வர்டு பிசினசு சுகூலில் சேர்ந்து கல்வி திட்ட நிர்வாகம் என்ற படிப்பு முடித்தார். மீரா காந்தி தற்போது ஆர்வர்டு யூனிவர்சிடி சவுத்து ஏசியா போர்டில் உள்ளார். அது சமீபத்தில் இலக்ஸ்மீ மிட்டல் சவுத் ஏசியா இன்ஸ்டிட்யூட் என்று பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது.
இது, கிவிங்கு பேக் பவுன்டேசன் மேற்கொண்ட மிகத்தேவையான முன்னுரிமை அடிப்படையில் ஒவ்வொன்றையும் பூர்த்தி செய்யும் 10 ஆண்டு கால காரியமாகும். கிவிங்கு பேக் பவுன்டேசன் மிக்க எச்சரிக்கையுடன் பல நிறுவனங்களைத் தேர்வு செய்து , உதவித்தொகை மற்றும் மானியம் இவற்றை , 5 ஆண்டு உறுதியுடன் வழங்கி ஆதரவு அளிக்கிறது. அவரின் பவுன்டேசன் மூலம் தேவையுள்ளவர்களுக்கு உதவி செய்து, குறிப்பாக தவறாக நடத்தப்பட்ட பசியுடன் உள்ள குழந்தைகள், விதவைகள், நோயுற்றவர், காது கேளாதவர் மற்றும் கண்பார்வையற்றவர் களுக்கு உதவி செய்து தன் வாழ்க்கையை அர்ப்பணிக்கிறார். அவர் குறிப்பாக வெற்றிக்கு ப் படிக்கல்லாக விளங்கும் கல்வி யில் ஈடுபாடு கொண்டிருக்கிறார்.
காந்தி , கிவிங்கு பேக் பவுண்டேசன் என்ற நிறுவனத்தின் தலைமை நிர்வாக அதிகாரி ஆவார். இந்த நிறுவனம் உலகெங்கிலும் நோய், வறுமை, துன்பம் இவற்றோடு பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளைப்பாதிக்கும் கல்வி பிரச்சினைகளையும் நீக்குவதை நோக்கி முடுக்கப்பட்டுள்ளது. கிவிங்கு பேக் பவுண்டேசனின் பணியில் மூன்று தளங்கள் உள்ளன. முதலாவது நிலைமாற்றம் செய்யவல்ல கல்வி மூலமாக பெண்களுக்கு அதிக சக்தி வழங்குதல். இரண்டாவது சமூக மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும்படி இளைஞர்களை ஊக்குவிப்பதற்கு நேர்மறையான பேச்சுகள், விவாதங்கள் இவற்றிற்கு ஒரு தளமாக செயல்படுதல். மூன்றாவதாக கவனம், மகிழ்ச்சி இவற்றைப் பரப்புதல்.
தன் வாழ்வில் முன்மாதிரியாகத் திகழும் இலரி கிளின்டன் , செரி ப்ளேர் மற்றும் இந்தியாவில் வசிக்கும் ஐரிஷ் பெண்ணான தன் சொந்தத் தாய்,இவர்களின் பாதிப்பினால், பெண் தலைமை திட்டங்கள் மற்றும் பணிப்பட்டறைகள் கூடிய தொண்டு நிறுவனங்களுக்கு ஆதரவு அளித்திருக்கிறார். அந்தத் தொண்டு நிறுவனங்களுள் சில ஐக்கிய இராச்சியம் நாட்டிலுள்ள செரி ப்ளேர் பவுன்டேசன் மற்றும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடு உள்ள எலியனோர் ரூஸ்வெல்ட் இலீடர்சிப் சென்டர் ஆகும்.
மீரா காந்தி ஐரிசு தாய்க்கும் ஒரு இந்திய தந்தைக்கும் மும்பையில் பிறந்தார். அவரது 16 வது வயதில் அன்னை தெரசா அவர்களை சந்தித்தார். அவருடன் மும்பையிலுள்ள ஆசா டான் என்ற இடத்தில் குழந்தைக்கு உதவி செய்யும் பணி புரிந்தார். அவரால் கவரப்பட்டு மீரா காந்தி, இந்தியா, நியூயார்க், ஆங்காங், துருக்கி மற்றும் ஐக்கிய இராச்சியம் முதலிய நாடுகளில் செயலாக்கத்திட்டங்களுடன் கிவிங்க் பேக் ஆபிசசு என்னும் அமைப்பை நிறுவினார்.
பின் வரும் இதர தொண்டு நிறுவனங்களில் காந்தி நேரடியாகவோ அல்லது அவரது பவுண்டேசன் மூலமாகவோ ஈடுபட்டார். அவை தி ஆப்பி ஓம் ,மும்பையிலுள்ள பார்வையற்றோர் பள்ளி, தி இராபர்ட் எஃப் கென்னடி சென்டர் ஃபார் சசுடிசு & இயூமன் இரைட்சு , தி கம்போடியன் இலேண்ட்மைன் இரிலீஃபு ஃபண்டு , சென்டர்பாயின்டு, கிவ் டு கொலம்பியா, தி அமெரிக்கன் ஃப்ரண்ட்சு ஆஃப் பிரின்சு வில்லியம் அண்டு பிரின்சு ஏரி.
பவுன்டேசனின் முதன்மை திட்டங்களுள் ஒன்று இந்தியாவிலுள்ள புது டில்லியின் செயின்ட் மைக்கேல் பள்ளி ஆகும். இந்த திட்டத்தின் பயனாக செயின்ட் மைக்கேல் பள்ளியின் குழந்தைகளுக்கு தினந்தோறும் உணவு வழங்கப்படுகிறது. மேலும் பள்ளி மற்றும் திடல் முழுவதும் புதுப்பிக்கப்பட்டது. இத்திட்டம் புதிய விடுதி ,விளையாட்டுத்திடல் மற்றும் புதிய வகுப்பறைகள் நிறைந்த பள்ளிக்கட்டிடம் இவற்றை வழங்கியது.
2016-ல் காந்தி "தி கிவிங்க்கு கேண்டில்" என்ற உலகத்தரம் கொண்ட மெழுகுவர்த்தியை அறிமுகப்படுத்தினார். மேலும் 2016-ல் வெளியிட த்திட்டமிட்டபடி கிவிங்க்கு பிராக்ரன்சு வை வெளியிடுவார். இவை இரண்டும் . மற்றும் . என்ற இணைய தளங்களில் கிடைக்கும்.
காந்தியின் பவுண்டேசன் மேலும் சில கல்வி நிறுவனங்களுக்கும் தனது பங்கை அளித்துள்ளது. 2012-ஆம் ஆண்டு, மிகவும் சக்திவாய்ந்ததும், அதி நவீனமான ஒரு தொலைநோக்கியை , இலண்டன் இல் உள்ள தி ஆர்ரோ சுகூல் மேற்கூரையில் நிறுவ இந்த பவுண்டேசன் நிதி வழங்கியுள்ளது.
2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி ராப்பூசல் மக்களின் கல்வியறிவு விகிதம் 63.87 % ஆகும். அதில் ஆண்கள் 74.43% பெண்கள் 53.06 சதவீதமாக உள்ளது. ராப்பூசல் கிராமத்தில் அடிப்படைக்கல்வி மற்றும் இடைநிலைக்கல்வியை பூர்த்திசெய்யும் வகையில் ஐந்து ஆரம்ப பள்ளிகள், ஒரு நடுநிலைப்பள்ளி மற்றும் ஒரு உயர்நிலைப்பள்ளியும் செயல்பட்டுவருகின்றன. 8.8.2011 முதல் ராப்பூசலில் இயங்கிவந்த உயர்நிலைப்பள்ளியானது மேல்நிலைப்பள்ளியாக தரம் உயர்த்தப்பட்டது. இப்பள்ளி ராப்பூசல் கிராமப்புற மாணர்களின் மேல்நிலைக்கல்விக்கு உறுதுணையாக அமைந்து வருகிறது. ராப்பூசல் கிராமப்புற மக்களின் சுகாதாரம் காக்க அரசு ஆரம்ப சுகாதார நிலையம் இயங்கிவருகிறது. தமிழக அரசின் முன்னாள் சுகாதாரத்துறை அமைச்சர் சி. விஜயபாஸ்கர் சொந்த ஊர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
ராப்பூசல் கிராமம் என்பது புதுக்கோட்டை மாவட்டம், இலுப்பூர் தாலுகாவில் அமைந்துள்ள ஒரு பெரிய கிராமம் ஆகும். இவ்வூர் நார்த்தாமலைக்கு நேர்மேற்கிலும், ஒவியப்புகழ்பெற்ற சித்தன்னவாசலுக்கு வடமேற்கில் 12 கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ளது.
அரிக்கமேடு என்ற தொல்லியல் தளம் புதுவையிலிருந்து நான்கு கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் அரியாங்குப்பத்திலிருந்து 1 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. 1940 ஆம் ஆண்டுகளில் இங்குதான் மார்ட்டின் வீலர் தன்னுடைய புகழ்பெற்ற அகழ்வாராய்ச்சியை மேற்கொண்டார். இவரது கூற்றுப்படி அரிக்கமேடு பண்டைத் தமிழர்களின் ஒரு மீன்பிடி கிராமமாக இருந்துள்ளது. முற்காலத்தில் அரிக்கமேடு ஒரு முக்கிய துறைமுகமாக செயல்பட்டு வந்ததாக அறியப்படுகிறது. வேலைப்பாடு மிகுந்த மணிகள் தயாரித்து இத்துறைமுகத்தின் வழியாக ரோமானியர்களுடன் வர்த்தகம் புரிந்த வரலாறு தெளிவாகிறது. ரோமானியர்கள் இவ்வூரை விட்டு வெளியேறும் காலம் வரை இக்கிராமம் செழிப்புடன் விளங்கியுள்ளது.
அரியாங்குப்பம் – வீராம்பட்டிணம் சாலையில் அரியாங்குப்பத்திலிருந்து 1.5 கி.மீ தொலைவில் காக்காயன் தோப்பு அமைந்துள்ளது. பாண்டிச்சேரியிலிருந்து வீராம்பட்டிணம் செல்லும் உள்ளூர் பேருந்துகள் எல்லாவற்றிலும் காக்காயன் தோப்பு கிராமத்தைச் சென்று அடையலாம்.
வடக்கில் அரியாங்குப்பம் ஆறும், கிழக்கில் வீராம்பட்டிணம் என்ற பெரிய கடற்கரை கிராமமும், தெற்கில் மனவெளி என்ற கணக்கெடுப்பில் உள்ள ஊரும் மேற்கில் அரியாங்குப்பமும் காக்காயன் தோப்புக்கு எல்லைகளாக அமைந்துள்ளன.
காக்காயன் தோப்பு என்பது இந்தியாவின் புதுச்சேரி பிரதேசத்தில் அமைந்துள்ள அரியாங்குப்பம் ஒன்றியத்தில் உள்ள ஒரு கிராமம் ஆகும்.
புத்திந்து அமைப்புக்கள் பெரும்பாலும் தமக்கென ஒரு குருவை, அல்லது குரு பரம்பரையைக் கொண்டிருக்கின்றன.சிலவேளைகளில், இந்து சமயம் மரபாக ஏற்றுக்கொள்ளும் மூலநூல்களைத் தவிர்த்து, அக்குருவின் அருள்மொழிகளையே இவற்றின் பின்பற்றுநர்கள் மையமாகக் கொள்வர். இன்னும் சிலர், அக்குருதேவரை இறை அவதாரமாகவும், வழிபாட்டு மூர்த்தியாகவும் வளர்த்தெடுப்பதுண்டு. மரபார்ந்த இந்து நெறியைக் கடைப்பிடிப்போரை விட, புத்திந்துக்கள் சமூக சேவையிலும், இறை வழிபாட்டிலும் தீவிரமாக ஈடுபடுவர். எம்மதமும் சம்மதம் என்பது இவர்களது முக்கியமான கொள்கைகளுள் ஒன்று. சாதியோ, இன - தேச வேறுபாடுகளோ தம்வழியில் செல்வோரிடம் இல்லை என்பதை இவர்கள் மீள மீள வலியுறுத்துவர். யோகாசனம், தியானம் அல்லது அதையொத்த ஆன்மிகப் பயிற்சி ஒன்றில் அல்லது பலவற்றில் ஈடுபாடும் இவர்கள் மத்தியில் காணப்படும்.இவை, புத்திந்து ஒருவனின் பொதுவான இயல்புகளாகும்.
புத்திந்து நெறி அல்லது புதிய வேதாந்தம் என்பது (ஞால இந்துநெறி, மறுமலர் இந்துநெறி, நவீன இந்துநெறி,புதுவேதாந்த நெறி - -, , , - என்றெல்லாம் அழைக்கப்படுவது) சமகாலத்தில் உருவாகியுள்ள மறுமலர்ச்சி இந்து அமைப்புக்கள், இந்து நிறுவனங்கள், இந்து சிந்தனைகள் என்பவற்றை ஒட்டுமொத்தமாகக் குறிக்கும். இந்துப் பண்பாட்டுடன், மேலைத்தேய மரபுகளும் அறிவியலும் ஊடாடியதன் விளைவுகளின் கூட்டமைப்பாக புத்திந்து நெறி விளங்குகின்றது.பொதுவாக, சைவம், வைணவம் சாக்தம், சுமார்த்தம் எனும் நான்கு இந்துக் கிளைநெறிகளுடன், இன்றைய இந்து சமயத்தின் ஐந்தாவது கிளைநெறியாக, புத்திந்து நெறியைக் கொள்ள முடியும்.
இந்தியாவின் சுதந்திரத்துக்கு முன் ஏற்பட்ட, பண்பாட்டுப் புரட்சியுடன், பொ.பி 19ஆம் நூற்றாண்டிலேயே புத்திந்து நெறிக்கான துவக்கம் உருவாகி வந்தது. பிரம்ம சமாசத்தை துவக்கிய ராம் மோகன் ராய், விவேகானந்தர், மகான் அரவிந்தர், இரமண முனிவர் ஆகியோரை இந்நெறியின் ஆரம்ப கால காரணகர்த்தர்கள் எனலாம். காலனித்துவ ஆட்சிக்காலத்தில் இதன் தோற்றம் அமைந்ததால், மேலைச்சிந்தனைகளுடன் இது உரையாட வேண்டிய தேவை தவிர்க்கமுடியாததாயிற்று. மரபார்ந்த இந்து சமயத்து்டன் ஏற்பட்ட இந்த உரையாடல்களை அடுத்து, பல்வேறு மேலைநாடுகளில் உருவான புதுப்புது ஆன்மிக அமைப்புகளும், தத்துவப் பரப்புகை நிறுவனங்களும் இந்தப் புத்திந்து அமைப்புக்களை உருவாக்கின.
கொள்கையிலும் தத்துவங்களிலும் முற்றிலும் வேறுபட்ட பல அமைப்புக்களின் கூட்டுத் தொகுப்பாக, புத்திந்து விளங்குவதால், இதற்கென சிறப்பியல்புகள் கூறுவது கடினம். இவற்றில் பெரும்பாலானவை, மரபார்ந்த இந்து சமயத்தின் புதுமைப்படுத்திய வடிவங்களாக விளங்குகின்றன. உதாரணமாக, சைவ நெறியை முன்னிலைப்படுத்தும் ஹவாய் சைவ சித்தாந்த மடத்தையும், கௌடிய வைணவத்தை முன்னிலைப்படுத்தும் இஸ்கான் அமைப்பையும் சொல்லலாம்.
"புதுவேதாந்தம்" என்ற சொல்லாடலானது, முதலில் "பிரயேந்திர நாத் சீல்" எனும் வங்காள அறிஞராலும், "புத்திந்து" என்ற சொல்லாட்சி "ராபர்ட் அண்டோன்" எனும் கிறித்துவ மறைபரப்புநராலும் எடுத்தாளப்பட்டன.
பெரும்பாலான புத்திந்து அமைப்புக்கள், மேலை நாடுகளிலேயே முற்றுமுழுதாக இயங்குகின்றன. எனினும் இன்றும் சில அமைப்புகள், அவற்றின் தாய்மண்ணான பாரதத்துடன் தொடர்புகளைப் பேணுகின்றன.
அபிராமேசம் என்பதில் விளங்குவது, திருமால் இந்திரனுக்கு அருளுதற்பொருட்டுக் காசிபர் புதல்வராய் வாமனராகத் தோன்றி அபிராமேசரை நிறுவிப் போற்றி அருளைப்பெற்று மாவலி என்னும் அசுரர் தலைவன் வேள்விச் சாலையை அடுத்து மூன்றடி நிலம் அவனிடம் இரந்துபெற்றுத் தடுத்த சுக்கிரன் கண்ணைக் கெடுத்தனர். பின்பு, மாவலி ஆட்சியுட்பட்ட விண்ணையும் மண்ணையும் ஈரடி அளவையாற்கொண்டு மூன்றாமடிக்கு மாவலி தலையில் வைத்து அவனைப் பாதாளத்தழுத்தித் தேவர்கோன் துயரைத் தீர்த்தனர். மீண்டு வந்த திருமால் ‘வாமன குண்டம்’ என்னும் தீர்த்தம் தொட்டு நீராடி அபிராமேசரை வணங்கி உலகளந்த பேருரு வை அவர்க்குக் காட்டி அருள்பெற்று ‘உலகளந்தபெருமாள்’ என்னும் திருப்பெயருடன் விளங்குகின்றனர். ‘அபிராமேசர்’ உலகளந்தார் வீதியில் சங்குபாணி விநாயகர்க்கு வலப்புறத்தே கிழக்கு நோக்கி எழுந்தருளியுள்ளனர்.
மாவலி சக்கரவர்த்தியின் கொட்டத்தை அடக்கவும், தேவர்களின் குறைகளை தீர்க்கவும் ஸ்ரீமன் நாராயணன் வாமன வடிவமாக காஞ்சிக்கு வருகைபுரிந்து, ஒரு சிவலிங்கம் பிரதிட்டை செய்து அபிராமம் எனும் திருநாமம் சூட்டி வழிப்பட்டார். மாவலியிடம் மூன்றடி மண் கேட்டு அவன் வலிமையை அழித்து அவனை பாதாளத்தில் அழுத்தியதாலும், தடுக்க வந்த சுக்கிரனின் கண்பார்வையை பறித்ததாலும் மீண்டும் காஞ்சிக்கு வந்து, வாமன குண்டம் எனும் தீர்த்தம் அமைத்து அபிராமேசுவரரை பூசித்தார். அபிராமேசரை வழிபட்டு அவருக்கு உலகளந்த கோலத்தை மகிழ்ச்சியுடன் காட்டி, மீண்டும் வணங்கிச் சென்றார் என்பது தலவரலாறாகும்.
காஞ்சிபுரம் அபிராமேசுவரர் கோயில் என்று வழங்கப்படும் இது, காஞ்சியிலுள்ள சிவக்கோயில்களில் ஒன்றாகும் . மேலும், மூலத்தானத்தில் சிவலிங்க வடிவாக அருள்புரியும் சுயம்பு லிங்க மூர்த்தமாகவும், சிறு திருமேனி எனினும் அழகுறக் காட்சிதரும் அபிராமேசுவரர் எழுந்தருளியதோடு, முகப்பில் கணபதியும், வள்ளி-தெய்வானை உடனான முருகனும் எழுந்தருளியுள்ள இக்கோவில் குறிப்புகள், காஞ்சிப் புராணத்தில் தனிப்படலமாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.
தமிழ்நாட்டிலுள்ள காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தின் தலைநகரான காஞ்சிபுரம் நடுப்பகுதியில் உலகளந்த பெருமாள் கோவில் தெருவில், சங்குபாணி விநாயகர் கோயிலுக்கு அருகில் உள்ளது. மேலும் தமிழ்நாட்டின் தலைநகர் சென்னையிலிருந்து 75 கிலோமீட்டர் தொலைவிலுள்ள, காஞ்சிபுரம் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து காஞ்சி காமாட்சியம்மன் கோவிலுக்கு செல்லும் வழியில் இக்கோவில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
இவர் 1945 இல் மவுண்ட் ஓல்யோக் கல்லூரியில் வேதியியல் துறையில் துணைப்பேராசிரியராக சேர்ந்தார். பேராசிரியரும் ஆய்வாளருமான்ன எம்மா பி. காரிடம் பணிபுரியவே அங்கு பணியில் சேர்ந்தார். இவர் 1950 இல் அங்குப் பேராசிரியரானார். மேலும் 1960 முதல் 1966 வரை அங்கு துறையின் தலைமையையும் ஏற்றார். பிறகு 1979 இல் அக்கல்லூரியில் இருந்து ஓய்வு பெற்றார். பணி ஓய்வு பெற்ற பிறகு மேரிலாந்தில் உள்ள அன்னாபோலீசிலமெரிக்க நாவாய்க் கல்விக்கழகத்தில் கல்வி பயிற்றுவித்தார்.
இவரது அய்வு கரிமச் சேர்மங்களின் கட்டமைப்பிலும் அவற்றின் ஒளியுடனான ஊடாட்டத்திலும், குறிப்பாக புற ஊதாக்கதிர், மீப்புற ஊதாக்கதிருடன் நிகழும் ஊடாட்டத்தில் அமைந்தது . தேர்ந்தெடுத்த கரிமச் சேர்மங்களால் ஆகிய பொருள்களின் புற ஊதா உட்கவர்வு கதிர்நிரல்கள், ஒளிமுனையத்தின் உட்கூறுகள் ஆகியவற்றின் செய்முறை ஆராய்ச்சிகளுக்காக, அமெரிக்க வேதியியல் கழகத்தின் பாறையெண்ணெய் ஆய்வு நிதி அறிவுரை வாரியத்தின் நல்கையைப் பெற்றுள்ளார்.
இவர் மிசிசோரியில் உள்ல பெண்டன் நகரில் பிறந்தார். இவரது பெற்றோர் ஆல்பர்ட் ஃஆரிசனும் மேரி கரோலி ஃஆரிசனும் உழவர்கள் ஆவர். இவரது ஏழாம் அகவையில் தந்தையார் இறந்துவிட்டார். எனவே தாயார் குடும்பப் பண்ணையை ஆளுகை செய்து இவரையும் அண்ணனையும் காப்பாற்றியுள்ளார். இவர் மிசிசோரியில் உள்ள மெக்சிகொ நகர உயர்நிலைப் பள்ளியில் பயிலும்போதே அறிவியலில் ஆர்வம் பெற்றுத் திகழ்ந்துள்ளார். இவர் இளம் வேதியியல் பட்டத்தை1933 இலும் இளம் கல்வியியல் பட்டத்தை1935 இலும் முது வேதியியல் பட்ட்த்தை1937 இலும் முனைவர் பட்ட்த்தை 1940 இலும் கொலம்பியாவில் இருந்த மிசூரி பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்து பெற்றார்.
ஆரிசன் 1942 இல் தன் கல்விப்பணியில் இருந்து விடுமுறை பெற்று மிசிசோரி பல்கலைக்கழகத்தில் இர்ண்டாம் உலகப் போர் குறித்து ஆராய்ச்சி மேற்கொண்டுள்ளார். இவர் 1944 இல் நச்சுப்புகை குறித்து தேசிய பாதுகாப்பு ஆய்வுக் குழுமத்துக்காக ஆய்வை மிசிசோரி, கான்சாசு நகரில் இருந்த ஏ.ஜே.கிரினெர் நிருவனத்திலும் நியூயார்க்கில் உள்ள கார்னிங்குகண்ணாடி பணிகள் நிறுவனத்திலும் மேற்கொண்டுள்ளார். இந்த ஆய்வு அமெரிக்கப் படைத்துறைக்குக் களத்தில் நச்சுப்புகையைக் கண்டறியும் கருவியை உருவாக்க உதவியது. இவர் தன் ஆய்வுக்காக அமெரிக்க வெங்களிம கழகத்தின் பிரேன்க் பாரெசுட்டு விருதைப் பெற்றார்.
இவர் ஆய்வாளராகவும் கல்வியாளராகவும் பல அமெரிக்க அறிவியல் நிறுவனங்களில் பணிபுரிந்துள்ளார். குறிப்பாக அமெரிக்க வேதியியல் கழகத்திலும். அமெரிக்க அறிவியல் மேம்பாட்டுக்கழகத்திலும் அமெரிக்க கல்லூரிகளின் கழகத்திலும் வேதியியல் பொருளாக்கக் குழுமங்களின் கழகத்திலும் மாநிலங்களின் கல்வி ஆணையங்க்ளிலும் நிலா, கோளாய்வு நிறுவனத்திலும் பொருளாக்க வேதியியலாளர் கழகத்திலும் தேசிய அறிவியல் கல்விக்கழகத்திலும் அமெரிக்கத் தேசிய ஆய்வு மன்றத்திலும் தேசிய அறிவியல் வாரியத்திலும் தேசிய அறிவியல் அறக்கட்டளையிலும் பணிபுரிந்துள்ளார்.
அன்னா ஜேன் ஆரிசன் ஓர் அமெரிக்க கரிம வேதியியலாளர். இவர் மவுண்ட் ஓல்யோக் கல்லூரியில் நாற்பது ஆண்டுகள் வேதியியல் பேராசிரியராகப் பணிபுரிந்தார். மேலும் இவர் அமெரிக்க வேதியியல் கழகத்தின் முதல் பெண் தலைவரும் ஆவார். இவர் இருபது தகைமைப் பட்டங்களைப் பெற்றவர். இவர் கல்வி கற்பித்தலில் தேசிய அளவில் புகழ் பெற்றவர். மேலும் இவர் தேசிய அளவிலும் பன்னாட்டு அளவிலும் அறிவியலில் பெண்கள் முன்னேறப் பாடுபட்டார்.
இவர் அமெரிக்கவேதியியல் கழக இதழ், வேதியியல், பொறியியல் செய்திகள் ஆகிய இதழ்களுக்கும் பிரித்தானிக்கா கலைக்கள்ஞ்சியத்துக்கும் கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளார். இவர் தேசிய அறிவியல் ஆசிரியர் கழகத்தின் அறிவியல் பயிற்றல் இதழ், வேதியியல், பொறியியல் செய்திகள் ஆகியவற்றின் பதிப்புக் குழுக்களில் இருந்துள்ளார்.
இவர் 1989 இல் தன் ஓல்யோக் கல்லூரி ஆசியர்எட்வின் எஸ்.வீவருடன் இணைந்து "வேதியியல்:ஒரு புரிதலுக்கான தேட்டம்" எனும் பாடநூலை எழுதியுள்ளார்
இந்த நிறுவனங்களின் பேராளராக, தேசிய் அறிவியல் அறக்கட்டளை சார்பில் 1971 இல் இந்தியாவுக்கும் தெசிய அறிவியல் குழுமத்தின் சார்பில் 1974 இல் அண்டார்ட்டிகாவுக்கும் அமெரிக்க வேதியியல் கழகத் தலைவராக 1978 இல் யப்பான், எசுப்பெய்ன், தாய்லாந்து ஆகிய நாடுகளுக்கும் மீண்ட்ம் அமெரிக்க அறிவியல் மேம்பாட்டுக் கழகத்தின் சார்பில் 1983 இல் இந்தியாவுக்கும் சென்றுவந்துள்ளார்.
இவர் வேதியியலில் முதுவல் பட்டம் பயிலும்போதே மிசிசோரியில் உள்ள தான் படித்த ஊரகப் பள்ளியில் வேதியியல் பாடம் கற்பித்துள்ளார். பிறகு இவர் சோபி நியூகோம்பு நினைவுக் கல்லூரியில் வேதியியலைப் பயிற்ருவித்துள்ளர். மேலும் இவர் தென் அமெரிக்கப் பெண்கல்லூரிகளை துலேன் பல்கலைக்கழகத்துக்காக 1940 முதல் 1945 வரை ஒருங்கிணைத்துள்ளார்.
அதுகாலை இறைவனார் பேரழகுடைய பிட்சாடனகோலம் பூண்டு தாருகாவன முனிவர் மனைவியர்பாற் சார்ந்து மயல் பூட்டினமையால் அப்பெண்டிர் கற்பினை இழந்தனர். அறிந்த முனிவர் சிவபெருமானை அழித்தற் பொருட்டு வேள்வி ஒன்றியற்றி அவ் வாபிசாரயாகத்திற்றோன்றிய முயலகன், புலி, பாம்பு, மான், பூதம், மழு, யாகத்தீ இவற்றை ஏவினர். பெருமானார் அவற்றை அடக்கி ஏன்றுகொண்டனர்; மேலும் அம்முனிவரர் முன் திருக்கூத்தியற்றி நல்லறிவு அருள் செய்தனர். பிழை பொறுத்து முத்தியளிக்க வேண்டிய முனிவரர்க்குக் ‘காஞ்சியில், புல்பூடு முதலாம் எத்துணைத் தாழ்ந்த பிறப்பிற் றோன்றினும் முத்தி கைகூடும். ஆகலின், நீங்கள் காஞ்சியில் பிறந்து இல்லறமினிது நடாத்தி முத்தி அடைக’ என்றருளினர். பெருமானார் திருவாணைப்படி பிருகு முனிவர் முதலாம் நாற்பத்தொண்ணாயிரவரும் காஞ்சியில் பிறந்து சிவபூசை செய்து வாழ்ந்தமையால் காஞ்சியில் உள்ளார் யாவரும் முனிவர்களே; அத்தலத்துள்ள கல்லெல்லாம் இலிங்கமே; நீரெல்லாம் கங்கையே; பேசுகின்ற பேச்செல்லாம் மந்திரங்களே; செய்யும் செயல்கள் யாவும் இறைவனுக்கு ஆம் திருப்பணியே; எனவே, இயமனுக்கு அந்நகரில் புக உரிமையில்லை.
பெருமானார் திருக்கயிலைக் கெழுந்தருளிய பின் மீண்டும் அந்தகாசுரன் போருக்குச் சென்றனன். இறைவனார் வயிரவ மூர்த்தியை அனுப்பினர். அவர் எதிர்சென்று அந்தகனைச் சூலத்தில் ஏந்தி திருநடம் புரிந்தனர். அசுரன் அறிவுபெற்றுச் சூலத்திற் கிடந்தவாறே துதித்தனன். வயிரவர் மகிழ்ந்து வேண்டும் வரம் கேள் என்றருளி முத்தி வேண்டினன் அசுரன். வயிரவர் இறைவன் திருக்குறிப்பின்படி காஞ்சியை அடைந்து சூலத்திற் கிடக்கும் அந்தகனைத் திருவேகம்பர் திருக்கோயிற் சிவகங்கையில் மூழ்குவித்துத் திருவருளை நல்கிப் பாசத்தைப் போக்கினர். அந்தகன் தான் முன்பு வழிபட்டு வரம்பெற்ற இலிங்கத்துள் கலந்து ஒன்றுபட்டனன். இத்தலம் காஞ்சிபுரத்திற்கு மேற்கே எட்டுக் கல் தொலைவில் திருப்புட்குழியில் உள்ளது.
தமிழ்நாட்டிலுள்ள காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தின் தலைநகரான காஞ்சிபுரத்தின் மேற்கு பகுதியிலும், பாலுசெட்டி சத்திரம் எனும் ஊரிலிருந்து தெற்கிலும் சென்னை - பெங்களூர் நெடுஞ்சாலையிலுள்ள "திருப்புட்குழி" என்னும் கிராமத்தில் இக்கோயில் அமைந்துள்ளது. மேலும் தமிழ்நாட்டின் தலைநகர் சென்னையிலிருந்து 75 கிலோமீட்டர் தொலைவிலுள்ள, காஞ்சிபுரம் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து மேற்கில் சுமார் 15 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இக்கோயில் தாபிக்கப்பட்டுள்ளது.