polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இந்த பறவை குறுகிய கால்களுடன், நீண்ட கூரான இறக்கைகள் மற்றும் குறுகிய வாடன் காணப்படும். இதன் குறுகிய அலகு பறக்கும் போது இறையினை பிடிக்க ஏற்ற வகையில் உள்ளதாகும் தரையில் இருக்கும்போது, இது வெளிர் சாம்பல் நிறமாகத் காணப்படும். தலையில் கொண்டை பழுப்பு நிறத்தில் காணப்படும்.
இறக்கைகளின் மேற்பகுதி சாம்பல் நிறத்திலும் முதன்மை இறகுகள் கருப்பு நிறத்திலும் உட்புற இறகுகளின் பின்புற விளிம்பில் கருப்பு மற்றும் வெள்ளை பட்டைகள் உள்ளன. கீழ் இறக்கைகள் கருப்பாகவும், வால் கருப்பு முனையுடன் வெண்மையானது. வயிறு வெள்ளை நிறமுடையது.
சின்னத்தோல் குருவி, இந்தியா, மேற்கு பாக்கித்தான், வங்காளதேசம், மியான்மர், லாவோஸ், கம்போடியா, இலங்கை மற்றும் தாய்லாந்து ஆகிய நாடுகளில் வசிக்கக்கூடியது. இது இந்தநாடுகளைல் திசம்பர் முதல் மார்ச் மாதம் வரை ஆறுகள் மற்றும் ஏரிகளுக்கு அருகிலுள்ள சரளை அல்லது மணல் கரைகளில் இனப்பெருக்கம் செய்கிறது. தரையில் காணப்படும் சிறு பள்ளங்களில் 2 முதல் 4 முட்டைகள் வரை இடுகிறது. இது இந்தியாவில் இனப்பெருக்கம் செய்யும் பகுதிகளாக வடக்கு கர்நாடகாவில் மான்வி மாவட்டம் ராய்ச்சூர். (மற்றும் ஹேமாவதி ஆற்றங்கரை மற்றும் வடக்கு கேரளாவின் கண்ணூர் அருகே உள்ள இடங்கள் அடங்கும்.
மணல் திட்டுக்கள் கொண்ட அகன்ற ஆற்றுப் படுகைகளில் பெரும் எண்ணிக்கையில் காணப்படும் இது கடற்கரை சார்ந்த மணல் பாங்கான பகுதிகளிலும் திரியும். திருச்சியை அடுத்த கொள்ளிடம் காவேரி, ஆகியவற்றிலும், பாலாற்றிலும் நீர் வற்றும் சமயத்தில் ஆயிரக் கணக்கில் காணலாம்.
கோவிலின் நடுவில் ஒரு காளான் வடிவத்தில் ஒரு குவிமாடம் உள்ளது அதன் மேல் கிரீடம் அல்லது ஹதி உள்ளது, நான்கு மூலைகளிலும் சிறிய தூபிகளால் சூழப்பட்டுள்ளது. மத்திய குவிமாடத்தின் முகப்பின் அடிவாரத்தில் ஒரு சதுர ஜ்ன்னல் வடிவமைக்கப்பட்டு, அதன் வழியே விடியற்காலை சூரியனின் கதிர்கள் நேரடியாக பிரதான புத்தர் படத்தின் மையப்பகுதிக்குள் பிரகாசிக்கின்றன. கோயிலின் மேற்கு பக்கத்தில் ஒரு சிறிய தியான அறை உள்ளது, இதை பிரதான வாயில் வழியாக மட்டுமே அணுக முடியும்.
ஹடுக்கன்தீன் கோவில் 1571 ஆம் ஆண்டில் மன்னர் மின் பலாங்கால் கட்டப்பட்டது, அவரது ஆட்சியில் மராக் யு பேரரசுக்கு செழுமையையும் விரிவாக்கத்தையும் கொண்டுவந்ததாக கூறப்படுகிறது. மேலும் மன்னர் மின் பலாங்கால் ஒரு டஜன் தூபிக் கோவில்கள் கட்டப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. அதில் 1577 ஆம் ஆண்டில் கட்டப்பட்ட அரசரின் அரண்மனை மற்றும் பிட்டாகா டைக் என்ற நூலகக் கட்டிடம் ஆகிய இரண்டும் மட்டுமே மீதமிருக்கும் கட்டிடங்களாகும்.
ஹடுக்கன்தீன் கோவிலில் மூன்று அறைகள் கடிகார முல் சுழற்சி திசையில் வரிசையாக உள்ளது. இந்தக் கோவிலில் மொத்தம் 180 புத்தர் சிலைகள் உள்ளன. தாழ்வாரப் பகுதியில் 179 சிறிய சிலைகளும், மத்திய மண்டபத்தில் ஒரு சிலையும் உள்ளன. இதிலுள்ள ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் செதுக்கப்பட்ட ஆண் மற்றும் பெண் உருவங்கள் உள்ளது. இது இந்தக் கோவிலை உருவாக்கவுதற்காக நன்கொடை கொடுத்தவர்களை சிறப்பிப்பதற்காக இந்தச் சிலைகளை உருவாக்கி இருக்கலாம்.
மராக் யு புத்தமத கோவில்களைப் போலவே இந்தக் கோவிலும் இரட்டை பயன்பாடு கொண்டதாக கோபுரமாகவும் பதுங்கும் குழிகள் கொண்ட கோட்டை-கோவிலாகவும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இது ஒரு 'தெய்ன்' என்றாலும், இது மராக் யு இல் உள்ள மிகவும் இராணுவ பயன்பாட்டிற்கான கட்டிடங்களில் ஒன்றாகும், எழுப்பப்பட்ட தரையில் கட்டப்பட்டது, ஒரே நுழைவாயில் மற்றும் சிறிய ஜன்னல்கள் கொண்டுள்ளது.
பிட்டாகா டைக் ஒரு சிறிய, மிகவும் அழகுபடுத்தப்பட்ட கல் கட்டிடம் மலர் வடிவங்களின் சிற்பங்கள் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. இது வடக்கு திசையில் ஹதுபாயன் தூபியிருக்கும் பகுதிக்கு அருகில் காணப்படும். இந்தக் கோவில் தொன்மையான் பெளத்த புனித நூல் திரிபிடகாவை பாதுகாக்கும் இடமாக மன்னரால் கட்டப்பட்டுள்ளது. இந்த நூல் அப்போதைய சிலோனிலிருந்து மன்னரால் கொண்டுவரப்பட்டது.
19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் மராக் யுவில் உள்ள தொன்மையான கட்டிடங்களை ஆய்வு செய்வதற்காக பிரித்தானியப் பேரரசு ஒரு தொல்பொருள் நிபுணரான டாக்டர் எமில் ஃபொச்சாம்மேர் அனுப்பியது. அவர் கோவில்களை ஆய்வுகள் செய்து போரின் சமயங்களில் புத்த மதத்தினர் தங்குவதற்காக கட்டப்பட்ட ஒழுங்கு மண்டபம் மற்றும் பதுங்கும் கோட்டைகளாக பயன்படுத்திருக்கலாம் என்றார்.
ஹடுக்கன்தீன் கோவில் புகழ்பெற்ற கோவில்களில் ஒன்றாக மிகத் தொன்மையான அரக்கனீஸ் நகரமான மராக் யுவில், ராகினி மாநிலத்தில், மியான்மரில் உள்ளது. இந்தப் பெயரின் பொருள் குறுக்கு உத்தரம் ஒழுங்குமுறை மண்டபம்.
வரலாற்று ஆதாரங்களின் பற்றாக்குறை மற்றும் அவற்றின் பன்மொழித்தன்மையின் காரணமாக, ரகிபக்கின் பெயரில் நிறைய வேறுபாடுகள் உள்ளன. திபெத்திய '’ரெட் அனல்ஸ்’’ அவரை “ர க்யி பக்” என்று அழைக்கிறது. பிற்கால மங்கோலிய வரலாற்றுக்கூறுகளான எர்டெனி-யின் டோப்சி மற்றும் ‘’அல்டான் டோப்சி’’ போன்றவை இவரை ரட்ஜிபய் அல்லது ரஜிபய் என உச்சரிக்கின்றன. ‘’யுவான் வரலாறு’’ இவரை அ-சு-ஜி-பா எனக் குறிக்கிறது, ஆனால் இது அ-ல-ஜி-பா என்பதன் வெளிப்படையான எழுத்துக்கூட்டுப் பிழையாக இருக்கலாம். மங்கோலிய மொழியில் ஆரம்பத்தில் உள்ள "அ", "ர்" உடன் தொடங்கும் வார்த்தையைத் தடுக்கிறது. இது ஒரு நவீன மங்கோலிய ஓவியர் டிஎஸ்.மண்டிர் தன்னுடைய பெயரை "அசிட்கேபே" என்று விளக்குவது போல் உள்ளது. சீனாவில் இவர் இவரது சகாப்த பெயரான தியான்சுன் பேரரசர் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.
‘’’யுவானின் தியான்சுன் பேரரசர்’’’ , என்று அழைக்கப்படும் ரகிபக் , யெசுன் தெமுரின் மகனாகப் பிறந்தார், இவர் 1328 ஆம் ஆண்டில் சங்டுவில் யுவான் வம்சத்தின் அரியணையில் அமர்ந்து சில காலம் ஆட்சி புரிந்தார். இவரது தந்தை யெசுன் தெமுர் கானுக்கு அடுத்தபடியாக யுவான் வம்சத்தின் ஏழாவது ஆட்சியாளராக இருக்க வேண்டியவர், இவரது போட்டியாளரால் ஆட்சிக்கவிழ்கப்பட்டு பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டார். சீனாவின் பேரரசர் தவிர, இவர் மங்கோலிய பேரரசு அல்லது மங்கோலியர்களின் 11வது மாபெரும் கான் ஆகக் கருதப்படுகிறார், இருப்பினும் பேரரசின் பிரிவின் காரணமாக பெயரளவில் மட்டுமே இப்பெயர் அவருக்கு இருந்தது.
இரண்டு தலைநகரங்களின் போர் என்றழைக்கப்பட்ட உள்நாட்டுப் போர் விரைவில் வெடித்தது. ரகிபக்கின் இராணுவம் பல இடங்களில் சீனப் பெரும் சுவரை உடைத்து டடு மீது முன்னேறியது; ஆனால் எல் தெமுரின் படைகளால் கடுமையாக தோற்கடிக்கப்பட்டது. அந்த நேரத்தில், ரகிபக்கின் இராணுவத்தின் பெரும்பகுதி சீனப் பெரும் சுவர் பகுதியில் போரிட்ட நேரத்தில், அடுத்த நாளே சங்டு மன்றம் சரணடைவதற்கு நிர்பந்திக்கப்பட்டது. தவ்லத் ஷாவும் மற்றும் முன்னணி விசுவாசிகளும் கைது செய்யப்பட்டனர், சரணடைந்த பின்னர் டடுவிலிருந்த படையால் கொல்லப்பட்டனர்; ரகிபக் பின்னர் மறைந்துவிட்டதாக கூறப்படுகிறது, ஆனால் கொலை செய்யப்பட்டது இதிலிருந்து தெளிவாகத் தெரிகிறது.
இருப்பினும், யெசுன் தெமுரின் திடீர் மரணம் முக்கிய எதிரிகளின் கிளர்ச்சியைத் தூண்டியது, அவர்கள் தவ்லத் ஷா உட்பட யெசுன் தெமுரின் உதவியாளர்கள் பலர் பதவியில் ஏகபோக உரிமை கொண்டாடுவதைக் கண்டு அதிருப்தி அடைந்திருந்தனர். இதில் தவ்லத் ஷா மங்கோலியாவில் ஜினோங் ஆகப் பதவி வகித்தவர் ஆவார். எட்டாவது மாதத்தில், டடுவில் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த மங்கோலியாராக்கப்பட்ட கிப்சக் தளபதி எல் தெமுர், ஒரு ஆட்சி கவிழ்ப்பை தொடங்கி, கயிசனின் மகனுக்கு பேரரசராகப் பதவி கொடுக்க வலியுறுத்தினார். ரகிபக் அரியணை ஏறிய அதே மாதத்தில் துக் தெமுர் டடுவிற்கு வரவேற்கப்பட்டார்.
ரகிபக் யெசுன் தெமுரின் மூத்த மகன் ஆவார். இவரது தாயார் பபுகன் கதுன், கொங்கிராட் வம்சத்திலிருந்து வந்தவர். பபுகன் கதுன் ஏகாதிபத்திய குடும்பத்தில் திருமணம் மூலம் அதிகாரத்தைப் பெற்றார். இவர் 1324 ஆம் ஆண்டு குழந்தைப் பருவத்தில் இளவரசராக ஆனார். 1328 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டில், சங்டு நகரில் யெசுன் தெமுர் திடீரென இறந்தபோது தவ்லத் ஷா என்கிற சக்திவாய்ந்த முஸ்லீம் அதிகாரியால் அடுத்த மாதத்திலேயே
ஆந்திரியா மியா கியேசு அமெரிக்க வானியலாளரும், கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தில் இயற்பியல், வானியல் துறைப் பேராசிரியரும் ஆவார். பால்வழி அண்டத்தின் மையம் பற்றிய ஆய்வுகளுக்காக இவர் அறியப்படுகிறார். இவர் 2004 இல் அமெரிக்காவில் தம் புலங்களில் நல்ல புரிதல் வாய்ந்த தலைசிறந்த 20 அறிவியலாளர்களில் ஒருவராக டிசுகவர் இதழால் அறிவிக்கப்பட்டார். 2020 இல் இவருக்கு இயற்பியலுக்கான நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது. இப்பரிசின் அரைப்பங்கு இரைனாடு கென்செல்லுக்கும் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டது. மற்றைய அரைப்பங்கு உரோசர் பென்ரோசுக்கு வழங்கப்பட்டது. இயற்பியல் நோபல் பரிசினைப் பெறும் நான்காவது பெண் இவராவார். நம் பால்வழியின் விண்மீன் பேரடையின் நடுவே கருந்துளை எனப் பொதுவாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ள மீப்பெரும் இறுக்கமான பொருளைக் கண்டுபிடித்ததற்காக இவர்களுக்கு நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது.
சிகாகோவில் பிறந்து வளர்ந்த ஆந்திரியா கியேசு, முதலில் பாலே நடனக்காரியாக விரும்பினார். அப்பொல்லோ திட்டத்தில் நிலாவில் மாந்தர் இறங்கிய காட்சி, இவருக்குத் தான் முதல் விண்வெளி வீராங்கனையாகத் திகழவேண்டும் எனும் ஆசையைத் தூண்டிவிட்டுள்ளது. இவரது தாயும் இந்த இலக்கை விரும்பி ஆதரவு தந்துள்ளார். இவரது முற்காட்டு பெண்மணியாக இவரது பள்ளி வேதியியல் ஆசிரியை விளங்கியுள்ளார். இவர் கல்லூரியில் முதலில் கணிதம் பயிலத் தொடங்கினாலும் பின்னர் இயற்பியலுக்கு மாறியுள்ளார். இவர் இயற்பியலில் இளமறிவியல் பட்டத்தை 1987 இல் மசாசூசட் தொழில்நுட்பக் கழகத்திலும் முனைவர் பட்டத்தை கலிபோர்னியா தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தில் 1992 இல் ஜெரி நியூகேபாவுவேர் கீழும் பெற்றுள்ளார்.
ஆந்திரியா கியேசு புவியியலாளரும் இரேண்டு குழுமத்தில் ஆய்வாளருமான தாம்-லா தவுரெத்தியை மணந்துகொண்டார். இவர் களுக்கு இரு ஆண்மகவுகள் உண்டு. எவான் 2001 இலும் மைல்சு 2005 இலும் பிறந்தனர். நீச்சலில் ஆர்வம் கவிந்த இவர் இல் உள்ளார். இவர் இடையிடையே அறிவியல் பணிக்கு விடுப்பு கொடுத்து நீச்சலில் கலந்துகொள்கிறார்.
கல்வெட்டு கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளது. இவ்விடம் ஊரின் வடக்கு புறமும், உள்ளூர் குளத்தின் தெற்கு புறமும் அமைந்துள்ளது. இதே இடத்தில் கோயில் இருந்ததை உறுதி படுத்தும் விதமாக கோயில் அருகே நான்முக சூலக்கல் கண்டெடுக்கப்பட்டு வழிபாட்டிலுள்ளது. அருகே, கி.பி 1243 ஆம் ஆண்டில் விளக்கு எரிக்க பெரியபிள்ளை மருந்தாழ்வான் என்பவர் பக்கல் கொண்ட இருநூறு காசு கொடுத்த கல்வெட்டும், கோவிலுக்கு அளிக்கப்பட்ட நிலக்கொடையின் நாற்கல நெல் வழங்கிய செய்தியடங்கிய கல்வெட்டும் உள்ளது.
மேலும் இவ்விடத்தில் சதுர ஆவுடை, பகுதியளவு சிதைந்த நந்தி, மயில்வாகனத்துடன் கூடிய முருகன் சிலை உள்ளிட்டவை கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளது.
இவை கிராம மக்களால் பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டுள்ளது. அதே சிதைவுகளிடையேதான் இந்த புரவரி கல்வெட்டும் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது.
மங்கல வரியுடன் ” சிறுசுனையூரான விருதராஜ பயங்கர சதுர்வேதி மங்கலம் புரவரி சிகரணத்தார் ஆசிரியம்“ என்பதாகும் , இக்கல்வெட்டிலுள்ள செய்தியின் மூலம் சிறுசுனையூர் என்ற இவ்வூர் விருதராஜ பயங்கரன் என்ற பெயருடன் விளங்கிய முதலாம் குலோத்துங்கனின் பெயரால் அழைக்கப்பட்டிருப்பதும், விருத ராஜ பயங்கர சதுர்வேதி மங்கலம் என்ற பெயருடன் சிறு ஊர்களின் தலைமை இடமாக விளங்கியிருப்பதும், இவ்வூரின் “” “சிகரணத்தார்” என்று அக்காலத்தில் நியமிக்கப்பட்டிருந்த கிராம நிர்வாக அதிகாரியே வசூலித்து கொள்ள உரிமை வழங்கியிருப்பதை ஊர் குடிமக்களுக்கு அறிவிக்கவே இந்த நடப்பட்டுள்ளது.
இக்கல்வெட்டின் மூலம் சோழர்கால மன்னராட்சி நிர்வாகத்திலேயே வரி வசூலிக்கும் உரிமையை உள்ளூர் நிர்வாகத்திடம் வழங்கி அந்தந்த கிராமங்களின் உள்ளூர்த் தேவைகளை பூர்த்தி செய்துகொள்ளும் ஜனநாயக நடைமுறை இருந்துள்ளது.
அரசிறை எனப்படும் காணிக்கடன் நீக்கப்பட்ட ஊர்களில் அவ்வூரின் நன்செய் புன்செய் முதலிய நிலங்களின் விளைச்சல் வருவாய்க்கு ஏற்றவாறு உள்ளூர் நிர்வாகத் தணிக்கையின் அடிப்படையில், வசூலிக்கப்படும் வரியே “புரவரி”யாக பெறப்பட்டுள்ளது. இதனை வசூலிக்கும் அதிகாரமும் தணிக்கை செய்யும் அதிகாரமும் பெற்ற அதிகாரி சீகரணத்தார் என அழைக்கப்பட்டுள்ளனர்.
சோழர் ஆட்சியில் இவர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட அதிகாரத்தை பிரகடனப்படுத்தி, ஊர் குடிமக்களின் நிர்வாகத்தலைமை இடமாக விளங்கிய கோயிலில் இந்த ஆசிரியம் கல்வெட்டு நடப்பட்டுள்ளது.
இந்தியாவின், தமிழ்நாடு மாநிலம், புதுக்கோட்டை மாவட்டம், அன்னவாசல் அருகே, சிறுசுனை கிராமத்தில் பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த உள்ளூர் நிர்வாகத்திடம் வரி வசூலிக்கும் உரிமை இருந்ததை வெளிப்படுத்தும் கல்வெட்டு உள்ளது .
நேபாள மக்கள் இயக்கம், 1990 நேபாளத்தின் ஷா வம்ச மன்னர்களின் முடியாட்சி மற்றும் அரசியல் கட்சிகள் சார்பற்ற தேசியப் பஞ்சாயத்து ஆட்சி அமைப்பை அகற்றி, அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்திற்குட்பட்ட பல அரசியல் கட்சிகள் கொண்ட ஜனநாயக ஆட்சியை நிறுவிட வலியுறுத்தி நேபாளி காங்கிரஸ் உள்ளிட்ட அனைத்து இடதுசாரி முன்னனி அரசியல் கட்சிகள் நடத்திய போராட்டம், 18 பிப்ரவரி 1990 முதல் 8 ஏப்ரல் 1990 முடிய நடைபெற்றது. நேபாள மன்னருக்கு எதிராக தொடர் போராட்டங்கள் நடைபெற்றது. இப்போராட்டத்தின் விளைவாக இடதுசாரி கட்சிகள் ஒன்றிணைந்து, நேபாள கம்யுனிஸ்ட் கட்சி எனும் புதிய அரசியல் கட்சி உதயமானது.
இறுதியாக நேபாள மன்னர் பிரேந்திரா போராட்டக்கார்களின் கோரிக்கைகளை ஏற்றார். போராட்டம் திரும்பப் பெறப்பட்டது. 8 ஏப்ரல் 1990ல் நேபாள அரசியல் கட்சிகள் மீதான தடையை நீக்கப்பட்டது. 19 ஏப்ரல் 1990ல் நேபாளி காங்கிரஸ் கட்சியின் நேபாள பிரதம அமைச்சர் கிருஷ்ண பிரசாத் பட்டாராய் தலைமையில் புதிய அரசியல் அமைப்பு நிர்ணய மன்றம் அமைக்கப்பட்டது. நேபாளத்தில் மன்னரின் இறுதி முடிவுக்குட்பட்ட நேபாள அரசியல் அமைப்புச் சட்டம் இயற்றபட்டு, பல அரசியல் கட்சிகள் கொண்ட நாடாளுமன்றம் அமைக்கப்பட்டது.
இப்போராட்டங்களை நசுக்குவதற்காக, மன்னரின் கைப்பாவையான, அரசியல் கட்சிகள் சார்பற்ற தேசியப் பஞ்சாயத்து ஆட்சியினர், 17 பிப்ரவரி 1990 அன்று, அனைத்து அரசியல் கட்சிகளின் தேசிய மற்றும் மாவட்டத் தலைவர்களை கைது செய்து சிறையில் அடைத்ததுடன், நாட்டில் அனைத்து அரசியல் கட்சிகளையும் தடை செய்தது. மேலும் அனைத்து ஊடகங்களின் செய்திகளும் தணிக்கை செய்த பிறகே வெளியிடப்பட்டது. செய்தித் தொடர்புகள் துண்டிக்கபப்ட்டது.
பிப்ரவரி இறுதியில் பக்தபூர் நகரத்தில் காவல்துறையினர் போராட்டக்காரர்களை சுட்டதில் 12 பேர் கொல்லப்பட்டனர். இதனால் ஜனநாயக அமைப்புக்கான போராட்டங்கள் நாடு முழுவதும் கலவரமாக மாறியதால், அனைத்து வணிக, கல்வி, தொழிற்சாலைகள், அலுவலகங்கள் மூடப்பட்டது.
நேபாளத்தின் தேசியத் தலநகரம் காட்மாண்டு மற்றும் அதன் சுற்றியுள்ள நகரங்களிலும் போராட்டம் பரவியது. ஏப்ரல் துவக்கத்தில் இராணுவம் லலித்பூரில் போராட்டக்காரர்களை சுட்டதால், கோபமடைந்த 2,00,000 போராட்டக்காரர்கள் காட்மாண்டுவை நோக்கி படையெடுத்தனர்.
அவர் ஆண்ட்ரி கொல்மோகாரோவுடன் இணைந்து யுஎஸ்எஸ்ஆர் அகாடமி ஆஃப் சயின்சஸ் , இல் உள்ள ஸ்டெக்லோவ் கணிதவியல் நிறுவனத்தில், விாிவுரையாளராகப் பணியாற்றினார். பின்னர் அவர் பிாிட்டனிலுள்ள ஷெஃபீல்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் புள்ளியியல் துறைப் பேராசிாியராகப் பணியாற்றினாா் , பின்னா்
மான்செஸ்டர் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் நாட்டின்காம் பல்கலைக்கழகத்திலும் பேராசிரியராகப் பணியாற்றினாா். அங்கே ராபின் ல்த் ஹட்சன் உடன் இணைந்து புகழ்பெற்ற குவாண்டம் ஸ்டாக ஸ்டிக் கால்குலஸ் இன் வளா்ச்சிக்காகப் பணியாற்றினாா். பின்னர் அவர் இந்தியாவுக்குத் திரும்பினார், சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மும்பை பல்கலைக் கழகம் மற்றும் தில்லி இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகம் ஆகியவற்றில் பணியாற்றினாா். அவர் 1976 ஆம் ஆண்டு மீண்டும் தில்லி மையத்தின் புதிய இந்திய புள்ளிவிவர நிறுவனத்திற்கு வந்தார், 1996 ல் ஓய்வு பெற்றவரை அவர் அங்கு பணியாற்றினாா்.
அவர் 1936 இல் சென்னையில் பிறந்தார் . அவர் ராமகிருஷ்ணா மிஷன் விவேகானந்த கல்லூரியில் . கணிதம் படித்தார். பின்னா் அவா் அங்கிருந்து கல்கத்தா சென்று இந்திய புள்ளியியல் நிறுவனத்தில் சி.ஆச. ராவ் அவா்களின் மேற்பாா்வையில் தனது . . ஐ முடித்தார். அங்கு அவர் "பிரபலமான நான்கு" நபா்களிா் ஒருவராக விளங்கினாா். (மற்றவர்கள் ஆர்.ரங்கா ராவ், வீரவல்லி எஸ். வரதராஜன், எஸ்.எஸ். சீனிவாச வரதன்) 1956-1963 இல் ஐ.எஸ்.ஐ. முதல் . . இன் பட்டம். அவர் 1977 ஆம் ஆண்டில் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத்திற்கான சாந்தி ஸ்வரூப் பட்நாகர் பரிசு மற்றும் 1996 இல் பரிசு பெற்றார்.
அவர் 1967 ஆம் ஆண்டில் கோஸ்டன்ட் - பாா்த்தசாரதி - ரங்காராவ் - வரதராஜன் அணிக்கோவைகளை கோஸ்டன்ட்- ஆர். ரங்கா ராவ் மற்றும் வீரவல்லி எஸ். வரதராஜன் ஆகியோருடன் இணைந்து அறிமுகப்படுத்தினாா்.
குலாகு தெற்கு நோக்கி பாலஸ்தீனத்தைக் கடந்து கெய்ரோவிலிருந்த மம்லுக்குகளுக்கு எதிராகப் போரிட வேண்டும் என்று எண்ணினார். கெய்ரோவிலுள்ள மம்லுக் சுல்தான் குதுஸிற்கு அச்சுறுத்தும் கடிதத்தை இவர் அனுப்பினார். குதுஸிடம் கெய்ரோவைத் திறக்குமாறும் அல்லது அது பகுதாதுவைப் போல அழிக்கப்படும் என்றும் எழுதியிருந்தார். அந்த நேரத்தில் மோங்கே கான் இறந்தார். குலாகுக்கு பெரிய கானாகும் தகுதியிருந்தது. எனவே குலாகு, ஒரு புதிய கானைத் தேர்ந்தெடுக்கும் குறுல்த்தாய்க்கு மங்கோலியாவுக்குத் திரும்ப வேண்டிய கடமை ஏற்பட்டது. குலாகு தனது விருப்பமான தளபதி கிதுபுகா தலைமையில் 2 தியுமனை மட்டும் விட்டுச்சென்றார். குலாகு புறப்படும் செய்தியைப் பெற்றவுடன், குதுஸ் விரைவில் கெய்ரோவில் ஒரு பெரிய இராணுவத்தைக் கூட்டி, பாலஸ்தீனத்தை ஆக்கிரமித்தார். குதுஸ் தன்னை ஒரு சக மம்லுக்கான பைபர்ஸுடன் இணைத்துக் கொண்டார். பைபர்ஸ் திமிஷ்குவைக் கைப்பற்றியதற்காக, பகுதாதுவைச் சூறையாடியதற்காக, சிரியாவை வென்றதற்காக மற்றும் இசுலாமிற்காக மங்கோலியர்களைப் பழிவாங்க விரும்பினார்.
இவரது அண்ணன் குப்லாய் கான் பெரிய கானாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதற்குப் பிறகு, 1262ஆம் ஆண்டு குலாகு தனது பகுதிகளுக்குத் திரும்பினார். ஐன் ஜலுட் போருக்காக மம்லுக்குகளைத் தாக்கிப் பழிவாங்குவதற்குத் தனது படைகளை குலாகு கூட்டினார். ஆனால் அதற்குப் பதிலாக இவர் படு கானின் தம்பி பெர்கேயுடன் உள்நாட்டுப் போருக்கு இழுக்கப்பட்டார். பெர்கே கான் முஸ்லிமாக மதம் மாறியவர் ஆவார். குலாகு பகுதாதுவைத் தாக்கியதற்குப் பழிவாங்குவதற்காகப் பெர்கே மம்லுக்குகளுடன் இணைந்தார். செங்கிஸ் கானின் முதல் மகனான சூச்சியின் 7வது மகன் பால் அல்லது தேவல் கான் என அழைக்கப்படுகிறார். இவரது பேரன் நோகை கான் ஆவர். குலாகுவின் ஆட்சிக்குட்பட்ட பகுதிகளில் நோகை கான் தலைமையிலான தொடர்ச்சியான சிறு சூறையாடல்களை பெர்கே ஆரம்பித்தார். 1263ஆம் ஆண்டில் காக்கேசியாவுக்கு வடக்கே எடுத்த படையெடுப்பில் குலாகு கடுமையான தோல்வியைச் சந்தித்தார். மங்கோலியர்களுக்கு இடையிலான முதல் பகிரங்கப் போர் இதுவாகும். இது ஒன்றுபட்ட மங்கோலியப் பேரரசின் முடிவின் தொடக்கத்தைக் காட்டியது.
சீனத் தளபதி குவோ கான் தலைமையிலான மங்கோலியர்கள் நகரத்தின் மீது 29 ஜனவரி, 1258 அன்று முற்றுகை நடத்தினர். இதனை ஒரு சிறிய முற்றுகைப் போர் எனலாம். பிப்ரவரி 5ம் தேதி மங்கோலியர்கள் ஒரு பகுதி சுவரைத் தங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்தனர். இந்தமுறை கலீப் பேச்சுவார்த்தை நடத்த முயற்சி செய்தார். ஆனால் வாய்ப்பு மறுக்கப்பட்டது. பிப்ரவரி 10ம் தேதி பகுதாது சரணடைந்தது. மங்கோலியர்கள் நகருக்குள் பிப்ரவரி 13 அன்று நுழைந்தனர். ஒரு வாரத்திற்கு நகரை அழித்தனர். பகுதாதுவின் பெரும் நூலகம் அழிக்கப்பட்டது. இது மருத்துவம், வானியல் போன்ற பாடங்கள் சம்பந்தப்பட்ட எண்ணற்ற விலையுயர்ந்த வரலாற்று ஆவணங்கள் மற்றும் புத்தகங்களைக் கொண்டிருந்தது. உயிர் பிழைத்தவர்கள், டைகிரிசு ஆற்றின் நீரானது பெருமளவில் மூழ்கடிக்கப்பட்ட புத்தகங்களின் மையினால் கருப்பானது என்று கூறினர். குடிமக்கள் ஓட முயற்சித்தனர். ஆனால் மங்கோலிய வீரர்களால் இடைமறிக்கப்பட்டனர்.
1260இல் மங்கோலியப் படைகள் அப்பகுதியில் தங்களுக்குக் கப்பம் கட்டிய கிறித்தவ நாடுகளின் படைகளுடன் இணைந்தன. முதலாம் ஹேதும் தலைமையிலான ஆர்மீனியாவைச் சேர்ந்த சிலிசிய அரசின் படை மற்றும் ஆன்டியாக்கின் நான்காம் பொஹேமொண்ட் தலைமையிலான பிராங்குகளின் படை ஆகியவை கிறித்தவப் படையில் அடங்கும். இந்த படை அயூப்பிய வம்சத்தின் ஒரு பகுதியான முஸ்லிம் சிரியாவை வென்றது. இவர்கள் அலெப்போவை முற்றுகை மூலம் கைப்பற்றினர். மார்ச் 1, 1260 அன்று கிறித்தவத் தளபதி கிதுபுகா தலைமையில் திமிஷ்கு கைப்பற்றப்பட்டது. உமய்யா மசூதியில் ஒரு கிறித்தவ வெகுஜனக் கொண்டாட்டம் நடைபெற்றது. பல வரலாற்றுப் பதிவுகள் மூன்று கிறித்தவ ஆட்சியாளர்கள் ஹேதும், பொஹேமொண்ட், மற்றும் கிதுபுகா ஆகியோர் திமிஷ்கு நகரத்திற்குள் ஒன்றாக நுழைந்ததாக விவரிக்கின்றன. என்றாலும் தாவீது மோர்கன் போன்ற சில நவீன வரலாற்றாசிரியர்கள் இது கட்டுக் கதையோ எனக் கேள்வி எழுப்புகின்றனர்.
1251இல் குலாகுவின் சகோதரர் மோங்கே கான் பெரிய கானாகப் பதவியேற்றார். 1255இல் மோங்கே, தென்மேற்கு ஆசியாவில் மீதமிருந்த இசுலாமிய நாடுகளை வெல்ல அல்லது அழிக்க முடிவு செய்தார். இதற்காக ஒரு பெரும் மங்கோலிய இராணும் திரட்டப்பட்டது. இதற்குத் தலைமையேற்கும் பொறுப்பு குலாகுவிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. குலாகுவின் படையெடுப்பின் நோக்கமானது தெற்கு ஈரானின் லுர்களை அடிபணியச் செய்தல், “அசாசின்”களை அழித்தல், பகுதாதுவிலுள்ள அப்பாசியக் கலீபகத்தை அடிபணியச் செய்தல் அல்லது அழித்தல், சிரியாவின் திமிஷ்கில் உள்ள அயூப்பிய அரசமரபை அடிபணியச் செய்தல் அல்லது அழித்தல் மற்றும் இறுதியாக எகிப்தின் பஹ்ரி அடிமை வம்சத்தை அடிபணியச் செய்தல் அல்லது அழித்தல். மோங்கே அடிபணிபவர்களை அன்புடன் நடத்தவும், எதிர்ப்பவர்களை அழிக்கவும் குலாகுவிற்கு உத்தரவிட்டார். குலாகு இதில் இரண்டாவது உத்தரவைத் தீவிரமாகச் செயல்படுத்தினார்.
குலாகுவுக்குக் குறைந்தது மூன்று குழந்தைகள் இருந்தனர். அவர்கள் அபகா கான், தேகுதர் மற்றும் தரகை. அபகா, ஈரானின் இரண்டாவது ஈல்கானாகப் பதவி வகித்தார். தேகுதர் அகமது மூன்றாவது ஈல்கானாகப் பதவி வகித்தார். தரகையின் மகன் பய்டு 1295ல் ஈல்கான் ஆனார். மிர்-கிவந்த் எனும் பாரசீக வரலாற்றாளர் தனது ஆரம்ப மொழிபெயர்ப்பில் மேலும் இரண்டு குழந்தைகளைக் குறிப்பிடுகிறார். அவர்கள் கியக்சமத் மற்றும் டாண்டன் ஆகியோர் ஆவர். கியக்சமத் ஆரம்பத்தில் ஆர்மீனியா மற்றும் அசர்பைஜானின் ஆளுநராகப் பணியாற்றினார். டாண்டன் தியர்பகிர் மற்றும் ஈராக்கின் ஆளுநராகப் பணியாற்றினார். அவர்கள் பிறந்த வரிசையானது அபகா, கியக்சமத், டாண்டன், தேகுதர் மற்றும் தரகை என்று பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது. 1263ல் இவரது மருமகள் அபஷ் கதுன் சீராசை ஆள அனுப்பப்பட்டார்.
குலாகுவின் இராணுவம் தென்மேற்குப் பகுதியில் மங்கோலியப் பேரரசைப் பெரிதும் விரிவாக்கம் செய்தது. இவர் பாரசீகத்தில் ஈல்கானரசு எனும் பேரரசைத் தோற்றுவித்தார். ஈல்கானரசு சபாவித்து அரசமரபின் முன்னோடியாகும். இதன் மூலம் நவீன ஈரானின் உருவாக்கத்திற்கு இவர் காரணமாக இருந்துள்ளார். குலாகுவின் தலைமையின் கீழ் மங்கோலிய இராணுவமானது, பகுதாது முற்றுகையைக் கி.பி. 1258ல் நடத்தியது. இதன் காரணமாக இசுலாமிய சக்தியின் மிகப் பெரிய மையம் அழிக்கப்பட்டு இசுலாமியப் பொற்காலம் முடிந்து போனது. அப்பாசியக் கலீபகம் அழிந்து போனது. மேலும் மற்றுமொரு முக்கிய நகரமான திமிஷ்கு பலவீனமானது. இதனால் இசுலாமிய உலகில் செல்வாக்கு மிகுந்தவர்களாக கெய்ரோவில் இருந்த அடிமை வம்சத்தினர் மாறினர்.
குலாகுவின் மங்கோலிய இராணுவம் பகுதாதுவை நோக்கி நவம்பர் 1257இல் அதன் பயணத்தைத் தொடங்கியது. நகரை நெருங்கியதும் அச்சுறுத்துவதற்காக இவர் தனது படைகளை டைகிரிசு ஆற்றின் கிழக்கு மற்றும் மேற்குக் கரையில் நிறுத்தினார். குலாகு சரணடையக் கோரினார். ஆனால் கலீப் அல்-முசுதசிம் மறுத்தார். கலீப்பின் இராணுவம், மேற்கில் இருந்து தாக்கிய படையின் ஓரு பகுதியை முறியடித்தது. ஆனால் அடுத்த போரில் தோல்வியடைந்து. தாக்கிய மங்கோலியர்கள் அணைக்கரைகளை உடைத்து வெள்ளம் ஏற்படுத்தினர். வெள்ளமானது கலீப்பின் இராணுவத்தின் பின்பகுதியைத் தாக்கியது. கலீப்பின் பெரும்பகுதி இராணுவம் படுகொலை செய்யப்பட்டது அல்லது மூழ்கடிக்கப்பட்டது.
பெர்கே முஸ்லிமாக இருந்தபோதும், மங்கோலிய சகோதரத்துவத்தை விட்டுவிட்டு குலாகுக்கு எதிராகப் போரிட விரும்பவில்லை. அவர் கூறியதாவது “மங்கோலியர்களின் வாள்களால் மங்கோலியர்கள் கொல்லப்படுகிறார்கள். நாம் ஒன்றுபட்டிருந்தால், இந்த உலகையே நாம் வென்றிருப்போம்”. ஆனால் ஈல்கானரசின் நடவடிக்கைகள் காரணமாக தங்க நாடோடிக் கூட்டத்தின் பொருளாதார நிலைமை பாதிக்கப்பட்டிருந்தது. இது புனிதப் போர் அறிவிக்க வழிவகுத்தது. ஏனெனில் ஈல்கானரசு வடக்கு ஈரானின் செல்வம் முழுவதையும் தனக்குத் தானே வைத்துக் கொண்டது. மேலும் ஈல்கானரசு தங்க நாடோடிக் கூட்டத்திடம் மம்லுக்குகளுக்கு அடிமைகளை விற்கக் கூடாது என்ற கோரிக்கையையும் வைத்தது.
முஸ்லிம்களுக்கு எதிரான ஒரு பிராங்கோ-மங்கோலியக் கூட்டணியை நிறுவும் முயற்சியில் ஐரோப்பாவிற்குப் பல தகவல் தொடர்புகளை குலாகு அனுப்பி வைத்தார். 1262ஆம் ஆண்டில், இவர் செயலாளர் ரைசல்டுஸையும், தூதர்களையும் "வெளிநாடுகளிலுள்ள அனைத்து அரசர்களுக்கும் இளவரசர்களுக்கும்" அனுப்பினார். சிசிலியின் அரசர் மான்பிரெட், மம்லுக் சுல்தானுடன் இணைந்திருந்தார். மேலும் திருத்தந்தை நான்காம் அர்பனுடன் மோதலில் இருந்தார். தூதர்கள் சிசிலியில் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டு கப்பல் மூலம் திருப்பி அனுப்பப்பட்டனர்.
ஏப்ரல் 10, 1262இல், குலாகு, ஹங்கேரிய ஜான் எனும் நபரிடம், பிரான்சின் ஒன்பதாம் லூயிசுக்குக் கூட்டணிக்காக ஒரு கடிதத்தை அனுப்பினார். கடிதம் கடைசிவரை பாரிசில் இருந்த ஒன்பதாம் லூயிசை அடைந்ததா என்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை - இருப்பதாக அறியப்பட்ட ஒரே கையெழுத்துப் பிரதி தற்போது வியன்னா, ஆஸ்திரியாவில் உள்ளது. இந்தக் கடிதம் எருசலேமைத் திருத்தந்தையின் நன்மைக்காகக் கைப்பற்றுவது குலாகுவின் நோக்கம் என்றும், எகிப்துக்கு எதிராக ஒரு கப்பற்படையை அனுப்புமாறும் லூயிசைக் கேட்டுக் கொண்டது:
மங்கோலியக் கலாச்சாரத்தைப் பற்றி 13ஆம் நூற்றாண்டு ஐரோப்பா தெரிந்து வைத்திருந்தது. பல முயற்சிகள் இருந்த போதிலும், குலாகு மற்றும் அவரது வாரிசுகளால் ஐரோப்பாவுடன் ஒரு கூட்டணியை உருவாக்க முடியவில்லை. இத்தாலியில் பிறந்த பல புதிய குழந்தைகளுக்கு குலாகு உட்பட மங்கோலிய ஆட்சியாளர்களது பெயர்கள் சூட்டப்பட்டது: கான் கிராண்டே , அலான் , அர்கோன் மற்றும் கசானோ ) ஆகிய பெயர்கள் சூட்டப்பட்டதாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
இந்தப் படையெடுப்பு அயூப்பிய அரசை அழித்துவிட்டது. அயூப்பிய அரசு அது வரை லெவண்ட், எகிப்து, அரேபியத் தீபகற்பத்தின் பெரும்பகுதியை ஆட்சி செய்த சக்திவாய்ந்த அரசமரபு ஆகும். கடைசி அயூப்பிய அரசர் அன்-நசிர் யூசுப், 1260இல் குலாகுவினால் கொல்லப்பட்டார். இசுலாமிய அதிகார மையமான பகுதாது அழிந்துவிட, திமிஷ்கு பலவீனமடைந்து விட, இசுலாமிய அதிகார மையம் மம்லுக் சுல்தான்களின் தலைநகரமான கெய்ரோவிற்கு மாற்றப்பட்டது.
குலாகு முன் எப்போதும் இல்லாத வகையில் ஒரு பெரிய மங்கோலிய இராணுவத்தை அணிவகுத்தார். மோங்கேயின் ஆணைப்படி மங்கோலியப் பேரரசின் பத்தில் இரண்டு பங்கு போர்வீரர்கள் குலாகுவின் படைக்காகக் கூடினர். இவர் எளிதாக லுர்களை அழித்தார். அசாசின்கள் சண்டை எதுவும் போடாமல் தங்களது அசைக்க முடியாத கோட்டையான “அலமுத்துடன்” சரணடைந்தனர். ஒரு ஒப்பந்தத்தின் காரணமாக அவர்களுடைய மக்களின் உயிர் தப்பியது.
குலாகு கான் என்பவர் ஒரு மங்கோலிய மன்னன் ஆவார். இவர் மேற்கு ஆசியாவின் பெரும்பகுதியைக் கைப்பற்றினார். இவரது தந்தை பெயர் டொலுய். இவரது தாயார் கெரயிடு பழங்குடியினத்தைச் சேர்ந்த இளவரசியான சோர்காக்டனி பெகி. இவர் மங்கோலியத் தலைவர் செங்கிஸ் கானின் பேரன் ஆவார். இவருக்கு மோங்கே கான் மற்றும் குப்லாய் கான் என்ற இரு அண்ணன்களும், அரிக் போகே என்ற ஒரு தம்பியும் உண்டு.
ஆயிரம் சிறு படைகளாக வடக்கு சீனவைச் சேர்ந்த சுரங்கம் தோண்டுவோர்கள் மங்கோலியக் கான் குலாகுவுடன் மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்குச் சென்றனர்.
கிளாடியா மேகன் "மெக்" ஊரி ஓர் அமெரிக்க வானியற்பியலாளர் ஆவார். இவர் 2015 முதல் 2016 வரை அமெரிக்க வானியல் கழகத்தின் தலைவராக இருந்துள்ளார். அதற்கு முன்பு அபுள் விண்வெளித் தொலைநோக்கி புல உறுப்பினராகவும் 2007 முதல் 2013 வரை யேல் பல்கலைக்கழக இயற்பியல் துறையின் தலைவராகவும் இருந்தார். இவர் கருந்துளைகள். பல்லலைநீள வானளக்கை உள்ளிட்ட தன் வானியல், வானியற்பியல் பங்களிப்புகளுக்காக மட்டுமன்றி, வானியல், கல்வியல் மகளிர் சார்ந்த பாலுணர்வு பாலினச் சமமை ஆகியவற்றுக்காக.முனைவாகப் பங்குபற்றியவர்.
இவர் வானியலிலும் அறிவியலிலும் பணியாற்றும் மகளிரின் பாலுணர்வு, பாலினச் சமமைக்காகவும் பொதுவான மகளிருக்காகவும் அறுபதுக்கும் மேற்பட்ட உரைகள் ஆற்றியுள்ளார் இயற்பியல் பட்டப்படிப்பு மகளிர்க்கான கருத்தரங்குகளிலும் உரையாற்றியுள்ளார். இவர் இலவுரா தான்லி யோடு இணைந்து, வானியல் மகளிரின் முதல் கூட்டத்துக்கு ஏற்பாடு செய்தவர் ஆவார்.
இந்தியனாவிலும் மசாசூசட்டிலும் வளர்ந்த இவர், டுப்ட்சு பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்ந்து பயின்று. கணிதவியலிலும் இயற்பியலிலும் இளவல் பட்டம் 1977 இல் பெற்றார்.
இவர் முனைவுசெயல் பால்வெளிக் கருக்களாகிய உயர்பொருண்மை கருந்துளைகளைப் பற்றி ஆய்வு செய்தார். இவர் இக்கருக்களுக்கும் பால்வெளிக்கும் இடையில் நிலவும் உறவையும் ஆய்ந்தார்.