polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
மற்ற கார - கோபால்ட்டு ஆக்சைடுகளைப் போலவே, சோடியம் கோபால்டேட்டும் ஓர் அடுக்கு கட்டமைப்பைக் கொண்டுள்ளது. ஒற்றை இணைதிற சோடியம் நேர்மின் அயனி அடுக்குகள் கோபால்ட்டு மற்றும் ஆக்சிசன் அணுக்களின் இரு பரிமாண எதிர்மின் அயனி தகடுகளுடன் அடுத்தடுத்து அமைந்துள்ளன. ஒவ்வொரு கோபால்ட்டு அணுவும் ஆறு ஆக்சிஜன் அணுக்களுடன் பிணைக்கப்பட்டு அடுக்கு தளத்திற்கு இணையாக இரண்டு முகங்களுடன் ஒரு எண்முகம் உருவாகிறது, எண்முகம் விளிம்புகளை பகிர்ந்து கொள்வதன் விளைவாக கோபால்ட்டு அணுக்களின் ஒரு அடுக்கு இரண்டு அடுக்கு ஆக்சிசன் அணுக்களுக்கு இடையில் வைக்கப்படுகிறது. இவை மூன்றுமே வழக்கமான முக்கோண தள பின்னலுடன் உள்ளன பிந்தையவற்றில் செப்பு அணு அடுக்குமுறை ஒரு சதுரப் பின்னல் என்பதை தவிர இந்த அமைப்பு குப்ரேட்டு மீக்கடத்திகளை நினைவூட்டுகிறது.
1970 ஆம் ஆண்டுகளில் முதன் முதலாக நீரற்ற சோடியம் கோபால்ட் ஆக்சைடு தயாரிக்கப்பட்டது . ஓர் உலோகத்தைப் போல இதுவும் மின்சாரத்தை கடத்துகிறது. எனவே தனித்துவமான வெப்பமின் பண்புகளை கொண்டிருப்பதாக அறியப்படுகிறது. இதன் அதிக சீபெக் குணகமும் குறைந்த மின் தடை பண்பையும் 1997 ஆம் ஆண்டில் ஓர் ஆய்வுக்குழு கண்டறிந்தனர்.நீரேற்று வகை சோடியம் கோபால்ட் ஆக்சைடு ஒரு மீக்கடத்தியாகும் . இச்சேர்மமும் இதன் ஒத்த வரிசை மாங்கனீசு சேர்மமும் இலித்தியம் வரிசைச் சேர்மங்களைக்காட்டிலும் மலிவானவையாகும் .
சோடியம் கோபால்ட் ஆக்சைடு என்பது 2 என்ற பொது மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். இதை சோடியம் கோபால்ட்டேட்டு என்ற பெயராலும் அழைப்பார்கள். சோடியம், கோபால்ட்டு, ஆக்சிசன் போன்ற தனிமங்கள் பல்வேறு அளவுகளிலும் சேர்ந்து இச்சேர்மம் உருவாகிறது. 2•2. என்ற பொதுவாய்ப்பாட்டைக் கொண்ட நீரேற்று வடிவங்களை குறிக்கவும் இப்பெயர் பயனாகிறது.
கோபால்ட் அணுக்கள் முறையான ஆக்சிசனேற்ற நிலை 4 ஐக் கொண்டுள்ளன . அதாவது, முழுமையாக ஒடுக்கப்பட்ட சேர்மம் 2 என்பதை •• என்று பொருள் கொள்ளலாம். இச்சேர்மம் ஆக்சிசனேற்றப்படுவதால், சோடியம் நேர்மின் அயனிகள் கட்டமைப்பிலிருந்து வெளியேறுகிறது கோபால்ட் முறையாக 4+
2013 ஆம் ஆண்டில் ஆப்கானித்தான் துடுப்பாட்ட அணி இலங்கையில் சுற்றுப் பயணம் செய்து விளையாடியது. அந்தத் தொடரில் இவர் ஆப்கானித்தான் அணி சார்பாக விளையாடினார். பெப்ரவரி 6, ஐதராபாத் துடுப்பாட்ட மைதானத்தில் பாக்கித்தான் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான பட்டியல் அ போட்டியில் இவர் அறிமுகமானார் . அந்தப் போட்டியில் இவர் பந்துவீசவும் மட்டையாடவும் வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை.இந்தப் போட்டியில் ஆப்கானித்தான் அணி 9 இலக்குகளில் வெற்றி பெற்றது. 2019 ஆம் ஆண்டில் கசி அகமதுல்லா கான் ஒருநாள் போட்டித் தொடரில் இவர் விளையாடினார். செப்டம்பர் 24, காபூல் துடுப்பாட்ட மைதானத்தில் பூஸ்ட் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான பட்டியல் அ போட்டியில் இவர் விளையாடினார். அந்தப் போட்டியில் இவர் பந்துவீச வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை. பின் மட்டையாட்டத்தில் 52 பந்துகளில் 43 ஓட்டங்களை எடுத்து சமியுல்லா சின்வாரி பந்துவீச்சில் இவர் ஆட்டமிழந்தார். இந்தப் போட்டியில் மிஸ் ஐயினாக் துடுப்பாட்ட அணி 88 ஓட்டங்களில் வெற்றி பெற்றது.
அப்சர் கான் சசாய் ஒரு ஆப்கான் துடுப்பாட்ட வீரர் . கான் ஒரு வலது கை, மட்டையாளர் மற்றும் குச்சக் காப்பாளர் ஆவார்., இவர் அதிரடியாக ஓட்டங்களைக் குவிப்பதன மூலம் பரவலாக அறியப்படுகிறார். 2018 ஜூன் மாதம் இந்தியத் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான ஆப்கானிஸ்தானின் முதல் தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் விளையாடிய பதினொரு துடுப்பாட்ட வீரர்களில் இவரும் ஒருவர். இவர் ஆப்கன் துடுப்பாட்ட அணிக்காக தேர்வுத் துடுப்பாட்ட ம், ஒருநாள் பன்னாட்டுத் துடுப்பாட்ட ம் மற்றும் பன்னாட்டு இருபது20 ஆகிய போட்டிகளில் விளையாடி வருகிறார், மேலும் இவர் பட்டியல் அ துடுப்பாட்ட ம், முதல் தரத் துடுப்பாட்ட ம் மற்றும் இருபது20 ஆகிய உள்ளூர்ப் போட்டிகளிலும் விளையாடி வருகிறார்.
ஷார்ஜாவில் நடந்த ஒரு கான்டினென்டல் கோப்பை போட்டியில் ஆப்கானிஸ்தானுக்காக முதல் தரத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் இவர் அறிமுகமானபோது அவருக்கு வயது 18 ஆகும். இரண்டாவது ஆட்டப் பகுதியில் அவர் நெதர்லாந்துக்கு எதிரான போட்டியில் மூன்று இலக்குகளை கைப்பற்றியதுடன் மட்டையாட்டத்தில் இறுதிவரை ஆட்டமிழக்காமல் 84 ஓட்டங்கள் எடுத்து அணியின் வெற்றிக்கு உதவினார்.மார்ச் 2017 இல், 2015–17 ஐ.சி.சி இன்டர் கான்டினென்டல் கோப்பையின் ஐந்தாவது சுற்றில் ஆப்கானிஸ்தான் அயர்லாந்தை எதிர்கொண்டபோது, அவர் தனது முதல் முதல் தரத் துடுப்பாட்ட நூறு ஓட்டங்களை அடித்தார்.
2018 ஜூன் மாதம் இந்தியத் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான ஆப்கானிஸ்தானின் முதல் தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் விளையாடிய பதினொரு துடுப்பாட்ட வீரர்களில் இவரும் ஒருவர். சூன் 14 இல் இந்தியத் துடுப்பாட்ட அணிக்கு எதிரான தேர்வுத் துடுப்பாட்டப் போட்டியில் இவர் அறிமுகமானார்.
நிப்ரோ உக்ரைன் நாட்டின் நிப்ரோபெட்ரோவ்ஸ்க் மாகாணத்தின் தலைநகராகும். மே 2016 வரை, உக்ரேனின் நான்காவது பெரிய நகரமாக இருந்தது. இங்கு சுமார் பத்து இலட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட மக்கள் வசிக்கின்றனர். இது உக்ரைனின் தென்-மத்திய பகுதியில் உக்ரேனிய தலைநகர் கீவ்யேவின் தென்கிழக்கில் ஓடுகின்ற தினேப்பர் ஆற்றின் கரையில் 391 கி.மீ தூரத்தில் அமைந்துள்ளது. நிப்ரோ பெத்ரோவ்சுகி மாகாணத்தின் நிர்வாக மையமாக உள்ளது. நிர்வாக ரீதியாக, இது ஒரு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நகரமாகவும், நிப்ரோ நகராட்சியின் மையமாகவும், நிப்ரோ ரியானின் நிர்வாக மையமாகவும் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இது சுமார் 1,000,000 மக்கள் தொகையைக் கொண்டுள்ளது. .
இந்த நகரம் முக்கியமாக தினேப்பர் ஆற்றின் இரு கரைகளிலும், சமாரா நதியுடன் சங்கமத்தில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. நிப்ரோ ஒரு முக்கிய குறிக்கோள் இன்றி அலைந்து திரிந்து இறுதியில் கெரசானைக் கடந்து, இறுதியாக கருங்கடலில் கலக்கிறது. இதன் வடக்கு மற்றும் தெற்கு கரைகளில் பல தொழில்துறை நிறுவனங்கள் மற்றும் உற்பத்தி ஆலைகள் நிறுவப்பட்டுள்ளன. நகரின் தென்கிழக்கில் சுமார் 15 கி. மீ தூரத்தில் விமான நிலையம் அமைந்துள்ளது.
கோப்பன்-கீகர் காலநிலை வகைப்பாடு முறையின் கீழ், நிப்ரோ ஒரு ஈரப்பதமான கண்ட காலநிலையை கொண்டுள்ளது, இருப்பினும் இது மத்தியதரைக் கடலில் செல்வாக்கு செலுத்தும் வெப்ப-கோடை ஈரப்பதமான கண்ட காலநிலையை கொண்டுள்ளது. ஏனெனில் கோடை காலம் மற்ற மாதங்களை விட வறண்டதாக இருக்கும். நகரத்தின் நிலப்பக்திகளை விட மலைகளில் பனிப்பொழிவு அதிகம் காணப்படுகிறது.
நகரத்தில் சுமார் 1 இலட்சம் மக்கள் வசிக்கின்றனர். 2011 ஆம் ஆண்டில், நகரத்தின் மக்கள் தொகையின் சராசரி வயது 40 ஆண்டுகள் ஆகும். ஆண்களின் எண்ணிக்கை பெண்களின் எண்ணிக்கையை விட சற்றே குறைந்துள்ளது. நிப்ரோவில் இயற்கையான மக்கள் தொகை வளர்ச்சி பொதுவாக உக்ரைனின் வளர்ச்சியை விட சற்றே அதிகம்.
நிப்ரோ நகரம் நிப்ரோ நகர சபையால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. இது ஒரு நகர நகராட்சி ஆகும். மேலும் இது ஒரு தனி மாவட்டமாகவும் உள்ளது. 8 நகர மாவட்டங்களில் 5 நகரங்கள் நவம்பர் 2015 இன் பிற்பகுதியில் மறுபெயரிடல் சட்டங்களுக்கு இணங்க மறுபெயரிடப்பட்டன .
நிப்ரோ முதன்மையாக ஒரு இலட்சம் மக்கள் வசிக்கும் தொழில்துறை நகரம்; கடந்த சில நூற்றாண்டுகளில் இது ஒரு பெரிய நகர மையமாக வளர்ந்துள்ளது, இன்று உக்ரைனின் நான்காவது பெரிய நகரமாக மாறியுள்ளது.
இன்றைய நிப்ரோவின் பிரதேசத்தில் முதலில் உருவாக்கப்பட்ட நகரம் 16 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் இருந்திருக்கலாம் என்று தொல்பொருள் கண்டுபிடிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன.
ரைரங்பூர் என்பது இந்தியாவின் ஒடிசா மாநிலத்தின் உள்ள மயூர்பஞ்ச் மாவட்டத்தின் ஒரு நகரம் மற்றும் நகராட்சி ஆகும். இது மாநில தலைநகர் புவனேசுவரத்தில் இருந்து சுமார் 287 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், பாரிபாடா மாவட்ட தலைமையகத்திலிருந்து 82 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், ஜம்சேத்பூரில் இருந்து 73 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. கட்காய் அணை மற்றும் சிமிலிபால் உயிர்க்கோளக் காப்பகம் ஆகியவை நகரிற்கு அருகில் காணப்படும் இடங்களாகும். இவ்விடங்கள் பல வெளிநாட்டு சுற்றுலாப் பயணிகளை ஈர்க்கிறது. ரைரங்பூர் ஒடிசாவின் குறிப்பிடத்தக்க சுரங்கப் பகுதியாகும். இங்கு கோருமாஹிசானி, படம்பஹார், சுலைபட் சுரங்கங்கள் இரும்புத் தாதுக்களைக் கொண்டுள்ளன.
ரைரங்க்பூர் பாமங்காட்டி மன்னர் மாதப்தாஸ் நரேந்திர மொஹாபத்ரா என்பவரால் நிறுவப்பட்டது. 1878 ஆம் ஆண்டில் பாமங்காட்டி மன்னர் கிருஷ்ணா சந்திர பஞ்ச்தியோவின் ஆட்சியில் இருந்த மயூர்பஞ்ச் மாவட்டத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. பின்னர் 1918 ஆம் ஆண்டில் ரைரங்பூர் அதிகாரப்பூர்வமாக ரைரங்க்பூர் கார் எனப் பெயரிடப்பட்டது.
நிண்டெண்டோ ஒரு விளையாட்டு அட்டை நிறுவனமாக புசாஜிரோ யமவுச்சியால் 1889 செப்டம்பர் 23 இல்நிறுவப்பட்டது. கியோத்தோவை தளமாகக் கொண்ட இந்த வணிகம் ஹனாபுடா அட்டைகளை தயாரித்து விற்பனை செய்தது . கையால் செய்யப்பட்ட அட்டைகள் விரைவில் பிரபலமடைந்தன, மேலும் தேவையை பூர்த்தி செய்வதற்காக யமவுச்சி வெகுஜன உற்பத்தி அட்டைகளுக்கு உதவியாளர்களை நியமித்தது. இந்நிறுவனம் முறையாக 1933 ஆம் ஆண்டில் யமாச்சி நிண்டெண்டோ & கோ லிமிடெட் என்ற தலைப்பில் வரம்பற்ற கூட்டாண்மை என நிறுவப்பட்டது. பின்னர் இது அதன் பெயரை 1951 இல் நிண்டெண்டோ பிளேயிங் கார்டு கோ லிமிடெட் என்று மாற்றியது. நிண்டெண்டோ தொடர்ந்து சப்பானில் விளையாட்டு அட்டைகளைத் தயாரித்து, "நிண்டெண்டோ கோப்பை" என்று போட்டிகளை நடத்துகிறது. நிண்டெண்டோ என்ற வார்த்தையை "சொர்க்கத்திற்கு அதிர்ஷ்டத்தை விடுங்கள்" அல்லது மாற்றாக "இலவச ஹனாபுடாவின் கோயில்" என்று மொழிபெயர்க்கலாம்.
1963 ஆம் ஆண்டில், யமாச்சி நிண்டெண்டோ பிளேயிங் கார்டு கோ லிமிடெட் என்றப் பெயரை நிண்டெண்டோ கோ, லிமிடெட் என மாற்றினார். 1963 முதல் 1968 வரையிலான காலகட்டத்தில் நிறுவனம் புதிதாக செலுத்தப்பட்ட மூலதனத்தைப் பயன்படுத்தி வணிகத்தின் பிற பகுதிகளில் பரிசோதனை செய்யத் தொடங்கியது. நிண்டெண்டோ டாயா என்ற வாடகையுந்து நிறுவனத்தை அமைத்தது. இந்த வணிகம் ஆரம்பத்தில் வெற்றிகரமாக இருந்தது. இருப்பினும், தொழிலாளர் சங்கங்களுடனான பிரச்சினைகள் சேவையை நடத்துவதற்க்கான நிதி உயர்ந்ததால் நிண்டெண்டோ அதை விற்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. இது காதல் விடுதிகள், தொலைக்காட்சி நிறுவனம், உணவு நிறுவனம் மற்றும் பல முயற்சிகளையும் செய்தது. இந்த முயற்சிகளின் அனைத்து இறுதியில் தோல்வி, மற்றும் 1964 பிறகு டோக்கியோ ஒலிம்பிக், விளையாடும் அட்டை விற்பனை கைவிடப்பட்டன, நிண்டென்டோவின் பங்கு விலையின் அதன் குறைந்த பதிவு நிலை சரிந்தது ¥ 60.
1889 செப்டம்பர் 23 இல் புசாஜிரோ யமாச்சி என்பவரால் நிறுவப்பட்டது, இது முதலில் கையால் தயாரிக்கப்பட்ட ஹனாபுடா விளையாட்டு அட்டைகளை தயாரித்தது. 1963 வாக்கில், நிறுவனம் வாடகையுந்து சேவைகள் மற்றும் காதல் விடுதிகள் போன்ற பல சிறிய வணிகங்களை முயற்சித்தது. 1960 களில் பொம்மைகளுக்கு ஆதரவாக முந்தைய முயற்சிகளை கைவிட்டு, நிண்டெண்டோ 1970 களில் ஒரு நிகழ்பட ஆட்ட நிறுவனமாக வளர்ந்தது. 1980 களில் இருந்து அதன் முக்கிய பிரிவுகளான அமெரிக்காவின் நிண்டெண்டோ மற்றும் ஐரோப்பாவின் நிண்டெண்டோ ஆகியவற்றால் கூடுதலாகவும் வளர்ந்தது . இது இறுதியில் தொழில்துறையில் மிகவும் செல்வாக்கு செலுத்திய ஒன்றாக மாறியது மற்றும் 2018 ஆம் ஆண்டில் 37 பில்லியன் டாலருக்கும் அதிகமான சந்தை மதிப்பைக் கொண்ட சப்பானின் மிகவும் மதிப்புமிக்க நிறுவனங்களில் ஒன்றாகும்.
நிண்டெண்டோ என்பது ஜப்பானிய பன்னாட்டு நுகர்வோர் மின்னணு மற்றும் நிகழ்பட ஆட்ட நிறுவனமாகும். இதுகியோத்தோவை தலைமையிடமாகக் கொண்டுள்ளது. ஒரு விளையாட்டு அட்டை நிறுவனமாக உருவெடுத்து, இறுதியில் பொம்மைகளிலிருந்து நிகழ்பட ஆட்ட நிறுவனமாக உருவாகி வரும் நிண்டெண்டோ, சந்தை மூலதனத்தால் உலகின் மிகப்பெரிய நிகழ்பட ஆட்ட நிறுவனங்களில் ஒன்றாகும், இது மரியோ போன்ற எல்லா நேரத்திலும் சிறந்த மற்றும் அதிகம் விற்பனையாகும் நிகழ்பட ஆட்ட உரிமையாளர்களை உருவாக்குகிறது. தி லெஜண்ட் ஆஃப் செல்டா, அனிமல் கிராசிங் மற்றும் பொகெமான் போன்றவைகள்.
1956 ஆம் ஆண்டில், புசாஜிரோ யமவுச்சியின் பேரனான ஹிரோஷி யமவுச்சி, அமெரிக்காவின் விளையாட்டு அட்டை நிறுவனத்துடன் பேசுவதற்காக அமெரிக்காவிற்கு விஜயம் செய்தார். உலகின் மிகப்பெரிய விளையாட்டு அட்டை நிறுவனம் ஒரு சிறிய அலுவலகத்தை மட்டுமே பயன்படுத்துகிறது என்று அவர் கண்டறிந்தார். விளையாட்டு அட்டை வணிகத்திற்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்ட ஆற்றல் உள்ளது என்பதை யமவுச்சியின் உணர்தல் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தது. பின்னர் அவர் விற்பனையை இயக்க அட்டைகளில் டிஸ்னி கதாபாத்திரங்களைப் பயன்படுத்துவதற்கான உரிமத்தைப் பெற்றார்.
1980 களின் முற்பகுதியில், மேற்கு ஆஸ்திரேலியாவின் பெர்த்தில் ஹண்டா வணிகங்களை உருவாக்கத் தொடங்கினார். 1988 ஆம் ஆண்டில், ஆஸ்திரேலியாவில் பெர்த்தில் பார்வையற்றோருக்கான கோல்ஃப் விளையாட்டு அறிமுகம் செய்யப்பட்டு அதை உருவாக்கியவர்களை சந்த்தித்தார். பின்னர் அவர் அந்த விளையாட்டை சப்பானுக்கு கொண்டு வந்து சப்பானிய பார்வையற்றோர் கோல்ஃப் சங்கத்தை நிறுவினார். மேலும், 1997 இல், அவர் சர்வதேச பார்வையற்றோர் கோல்ஃப் சங்கத்தை தொடங்கினார். 1996 இல் அவர் கலை மற்றும் கலாச்சாரத்திற்கான சர்வதேச அறக்கட்டளையை நிறுவினார். கம்போடியாவின் புனோம் பென்னில் உள்ள சிஹானூக் மருத்துவமனையின் துணை நிறுவனராகவும் ஹண்டா உள்ளார்.
ஹருஹிசா ஹண்டா இவர் ஒரு ஜப்பானிய மதத் தலைவரும் ஒரு தொழிலதிபரும் ஆவார். ஹிண்டா ஷின்டோவை அடிப்படையாகக் கொண்ட உலகத்துணை என்ற மதத்திற்கு உலகலாவிய ஆன்மீகத் தலைவராகவும் உள்ளார். அவர் தோஷு புகாமி என்ற பெயரிலும் அறியப்படுகிறார். அத்துடன் டோட்டோ அமி என்ற புனை பெயரை அவரது கலை வாழ்க்கையில் பயன்படுத்துகிறார். அவர் லியோனார்டோ தோஷு என்ற புனைப்பெயரையும் பயன்படுத்துகிறார், இது அவரது வானொலி ஆளுமைக்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது.
ஹண்டா, ஜப்பானிய பார்வையற்றோர் கோல்ஃப் சங்கத்தின் நிறுவனர் ஆவார். இவர் கம்போடியா பல்கலைக்கழகத்தின் வேந்தராகவும், பேராசிரியராகவும், ஜெஜியாங் கோங்ஷாங் பல்கலைக்கழகத்தில் ஜப்பான் கலாச்சார ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் பேராசிரியராகவும், ஜப்பானின் ஃபுகுயோகாவில் உள்ள கம்போடியா இராச்சியத்தின் கௌரவ தூதராகவும் உள்ளார்.
இளங்கலைப் பள்ளிக்குப் பிறகு, டோக்கியோவில் அமைந்துள்ள டைவா ஹவுஸில் ஹண்டா தனது பணியைத் தொடங்கினார். 1978 ஆம் ஆண்டில், அவர் பதவியில் இருந்து விலகி மிசுசூ கம்பெனி லிமிடெட் நடத்தும் மிசுசூ காகுயென் என்ற ஒரு தனியார் பள்ளியை நிறுவினார்.
அருங்காட்சியகம் அமைந்துள்ள கட்டிடத்தின் அளவு சுமார் 600 மீ2 ஆகும். இந்த அருங்காட்சியகம் இரண்டு தளங்களைக் கொண்டு அமைந்துள்ளது. இந்த அருங்காட்சியகத்தின் நுணுக்கம் மற்றும் அமைந்துள்ள சூழல் ஆகியவை மிகவும் சுத்தமாக அமைந்துள்ளன. இந்த அருங்காட்சியகத்தின் கட்டுமானப் பணி 2001 ஆம் ஆண்டில் நிறைவு பெற்றது. அதை முதலாம் கெடே ஆர்டிகா திறந்து வைத்தார். பசோகி அப்துல்லாவின் விருப்பப்படி இது அருங்காட்சியக வடிவம் பெற்றது. அவருடைய கலைப்பொருள்கள் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ள இந்த அருங்காட்சியகம் மேற்கு சின்டாலாக் பகுதியில் பார்க்கப்பட வேண்டிய முக்கியமான இடமாகும். சுமார் 720 தொகுப்புகள் மற்றும் 3,000 நூல்கள் அல்லது இதழ்கள் உள்ளன. பார்வையாளர்கள் கட்டிடத்திற்குள் நுழைந்ததும், முதல் தளத்தில் பல அறைகளைக் காணலாம். இரண்டாவது தளத்தில் உள்ள காட்சிக்கூடத்தில் பசோக்கியின் ஓவியங்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன.
பசோகி அப்துல்லா அருங்காட்சியகம் செப்டம்பர் 25, 2001 ஆம் நாளன்று நிறுவப்பட்டது ஆகும். இந்த அருங்காட்சியகம் கலாச்சார மற்றும் சுற்றுலாத்துறை அமைச்சரான முதலாம் கெடே ஆர்டிகா அவர்களால் திறந்து வைக்கப்பட்டது. நவம்பர் 5, 1993 ஆம் நாளன்று இறந்த பசோகி அப்துல்லாவின் விருப்பத்தின் அடிப்படையில் இந்த அருங்காட்சியகம் நிறுவப்பட்டது. பசோகி அப்துல்லா தனது ஓவியங்கள் மற்றும் அவரது தன் வீட்டின் தனிப்பட்ட சேகரிப்புகளை இந்தோனேசியா குடியரசு அரசாங்கத்திற்கு வழங்க விரும்புவதாக ஒரு செய்தியை விடுத்திருந்தார். 1998 ஆம் ஆண்டில் தெற்கு ஜகார்த்தாவில் உள்ள கியுங்கன் ராயா தெருவில் உள்ள வீடானது இந்தோனேசிய அரசாங்கத்திற்கு கலாச்சார இயக்குநரகம் மூலமாக ஒப்படைத்தது. பின்னர், அந்த கட்டிடம் ஒரு அருங்காட்சியகமாக பயன்படுத்தப்படும் நோக்கில் புதுப்பிக்கப்பட்டது.
பசோகி அப்துல்லா அருங்காட்சியகம் இந்தோனேசியாவின் தெற்கு ஜகார்த்தாவில் அமைந்துள்ள ஒரு கலை அருங்காட்சியகமாகும் . இந்த அருங்காட்சியகத்தில் சிலைகள், முகமூடிகள், பொம்மலாட்ட பொம்மைகள் மற்றும் ஆயுதங்கள் உள்ளிட்ட ஓவியங்கள் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. மேலும் பசோகி அப்துல்லாவின் தனிப்பட்ட தொகுப்பும் இந்த அருங்காட்சியகத்தில் காட்சியில் உள்ளது. இந்த அருங்காட்சியகத்தை கல்வி மற்றும் கலாச்சார அமைச்சகம் நிர்வகிக்கிறது. இந்த அருங்காட்சியகம் கண்காட்சிகள் மட்டுமன்றி பட்டறைகளும் நடத்த பயன்படுத்தப்படுகிறது.
பழங்காலத்தில் இருந்தே கொரியாவில் நெற்பயிர் விளைச்சல் நடைமுறையில் இருந்துவந்துள்ளது. தயோக்கியோன்னி தொல்லியல் களக் குழியொன்றின் வீட்டில் இருந்து கரிமமுற்ர அரிசிமணிகள் கிடைது கதிர்வீச்சுக் கரிம ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட்டுள்ளன. நெற்பயிர் விளைச்சலின் காலம் கொரியத் தீவகத்தின் இடைநிலை யியூல்முன் மட்பாண்டக் காலத்தின் தொடக்க காலமாக அதாவது கிமு 3500 இல் இருந்து கிமு 2000 வரையிலான காலமாகக் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. இங்கு அமைந்த நெற்பயிரீடு நஞ்சைப் புலத்தில் அல்லாமல் புஞ்சைப் புலத்தில் நிகழ்ந்திருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது.
வரம்புள்ள நிலப்பரப்பில் நிகழும் செறிநிலை வேளண்மைக்கு ஏராளமான கால்நடைகள் வேண்டியுள்ளன. எனவே அவை சுழற்சிமுறையில் மேயவிடப்படுகின்றன. அல்லது மேகுலகைப் போல அவற்றுக்கு செறிநிலை உணவு வழங்கப்படுகிறது. இதனால், விரிநிலி வேளாண்மையை விட ஓர் ஏக்கருக்கு கூ டுதல் உணவும் நாரிழையும் கிடைக்கிறது; எனவே, இவ்வேளாண்மையில் செறிநிலை உணவு தரல் அல்லது புதிய புதிய மேய்ப்பிடங்களில் சுழற்சிமுறையில் மேய விடுதல் இன்றியமையாததாகிறது.
16 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 20 ஆம் நூற்றாண்டு இடைவரை நிகழ்ந்த பிரித்தானிய வேளாண்புரட்சி வேளாண் விளைதிறனைப் பன்மடங்கு பெருக்கி வேளாண் வெளியீட்டைக் கூட்டியது. இது மக்கள்தொகையைப் பெருக்கி உபரி மக்களைத் தொழில்புரட்சியில் ஈடுபடுத்த வழிவகுத்தது. வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் எந்திரமய வேளாண்மை, நன்குமுறைப் பயிர்ச்சுழற்சி, தேர்ந்தெடுத்த இனப்பெருக்கம் அக்கால முதன்மையான புத்தாக்கங்களாகக் கூறுகின்றனர்.
செறிநிலை வேளாண்மை , அல்லது செறிநிலைப் பண்ணைமுறை என்பது அலகு வேளாண் நிலத்துக்கு உயர் உள்ளீடும் அதனால் உயர் விளைச்சலும் அமையும் பயிரீடும் காலநடை வளர்ப்பும் நிகழும் வேளாண் அமைப்பாகும்மிதில் குறைந்த பதரும் உயர் உள்ளிடுகளும் அதாவது,உயர் முதலீடும் உயர் உழைப்பும் அலகு நிலத்தில் உயர்விளைச்சலும் அமையும்.
சுகு கோயிலில் பிற கோயில்களிலிருந்து மாறுபட்ட, ஒரு தனித்துவமான கருப்பொருளைக் கொண்ட புடைப்புச் சிற்பங்கள் காணப்படுகின்றன. அவற்றுள் பிறப்பதற்கு முந்தைய வாழ்க்கை மற்றும் பாலியல் கல்வி ஆகியவை உள்ளிட்டவை முக்கிய கருப்பொருள்களாக உள்ளன. அதன் முக்கியமான அமைப்பு ஒரு எளிய பிரமிடு வடிவத்தைப் போன்ற நிலையில் அமைந்துள்ளது. அதற்கு முன்னால் புடைப்புச் சிற்பங்கள், மற்றும் சிலைகள் உள்ளன, இதில் தட்டையான ஓடுகளைக் கொண்டு அமைந்துள்ள மூன்று ஆமைகள் மற்றும் தனது ஆண்குறியைப் பிடித்துள்ள நிலையில் ஓர் ஆண் உருவம் ஆகியவை உள்ளன. அவற்றில் உயரமான 1.82 அளவினைக் கொண்ட ஆண்குறி உள்ளது. நான்கு விரைகளைக் கொண்டு அமைந்துள்ளது. அது பலவிதமான நகைகளை அணிவதற்காக முறையை உணர்த்தும் வகையில் உள்ளது. இந்த சிலையானது இந்தோனேசியாவின் தேசிய அருங்காட்சியகத்திற்கு மாற்றப்பட்ட சிலைகளில் ஒன்றாகும்.
சுகு கோயிலின் நிறுவனர், லாவு மலையின் சாய்வு முன்னோர்களையும் இயற்கை ஆவிகளையும் வழிபடுவதற்கும், கருவுறுதல் வழிபாட்டு முறைகளைக் கடைப்பிடிப்பதற்கும் ஒரு புனிதமான இடம் என்று நினைத்தார். இந்த நினைவுச்சின்னம் 1437 ஆம் ஆண்டில் கட்டப்பட்டது, இது மேற்கு வாசலில் உள்ள கால வரைபட பதிவினைக் கொண்டு அதனை அறியமுடிகிறது. அதாவது இந்த பகுதி அதன் முடிவில் மஜாபஹித் இராச்சியத்தின் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தது. இது இரண்டு பிரபுத்துவ அமைப்புகளுக்கு இடையிலான பகைமையைக் காண்பிக்கும் புடைப்புச் சிற்பங்கள் அங்கு உள்ளன. அது அவர்களுக்கிடையே நடைபெற்ற உள் மோதல்களைக் குறிக்கிறது. அதனை அடிப்படையாக வைத்த சில தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் மஜாபஹித்தின் வீழ்ச்சிக்கு அதன் நிறுவனர் காரணம் என்று சிலர் நம்புகின்றனர்.
1815 ஆம் ஆண்டில், 1811 – 1816 ஆம் ஆண்டுகளில் ஜாவாவின் ஆட்சியாளராக இருந்த சர் தாமஸ் ராஃபிள்ஸ் கோயிலுக்குச் சென்றார். அது மோசமான நிலையில் இருப்பதைக் கண்டார். அவர் அப்போது பல சிலைகள் தரையில் வீசப்பட்ட நிலையில் இருந்தது என்றும், சில சிலைகள் தலையின்றி இருந்தன என்றும் கூறுகிறார். மாபெரும் லிங்கா சிலையை இரண்டு துண்டுகளாக உடைத்திருப்பதை ராஃபிள்ஸ் கண்டறிந்தார், பின்னர் அவை ஒன்றாக ஒட்டப்பட்டன. பாரம்பரிய பண்பாட்டின் மீதான இத்தகைய காழ்ப்புணர்வு 16 ஆம் நூற்றாண்டில் ஜாவா மீதான இஸ்லாமிய படையெடுப்பின் விளைவாக இருக்கலாம் என்று நம்பப்படுகிறது. பொதுவாக மற்ற அனைத்து இஸ்லாமிய மற்றும் ஏகத்துவ படையெடுப்புகளிலும் இவ்வகையான முறைகளைக் காணமுடிந்தது.
சுகு கோயில்15 ஆம் நூற்றாண்டில் லாவு மலையின் வடமேற்கு சரிவுகளில் கட்டப்பட்ட பல கோயில்களில் சுகு ஒன்றாகும். அந்தக் காலகட்டத்தில் ஜாவானிய மதமும் கலையும் இந்திய நெறியுரைகளைக் கொண்ட பரந்த நிலையில் இருந்தன. அவற்றை 8 முதல் 10 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இருந்த கோயில் பாணிகள் மூலம் காண முடியும். ஜாவாவில் கோயில் கட்டுமான நிலையின் முக்கியத்துவம் பெற்ற இறுதி நிலையாகக் கூறலாம். இது 16ஆம் நூற்றாண்டில் இந்தத் தீவில் நீதிமன்றங்கள் இஸ்லாமிற்கு மாற்றப்படுவதற்கு முன்னர் இருந்த சூழலாகும். கோயிலின் தனித்துவம் மற்றும் ஜாவானிய விழாக்கள் மற்றும் சகாப்தத்தின் நம்பிக்கைகள் பற்றிய ஆவணப் பதிவுகள் இல்லாததால் இந்த பழங்காலங்களின் முக்கியத்துவத்தை வரலாற்றாசிரியர்கள் விளக்குவது சிரமமாக உள்ளது.
சுகு கோயில் மத்திய மற்றும் கிழக்கு ஜாவா மாகாணங்களுக்கு இடையிலான எல்லையில் அமைந்துள்ள ஒரு ஜாவானிய - இந்து மதக் கோயிலாகும். இது 15 ஆம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்தது. இது லாவு மலையின் மேற்குச் சரிவில் பகுதியில் உயரத்தில் அமைந்துள்ளது. .
இந்திய உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்பின் படி, இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திரமோடி அயோத்தியில் 5 ஆகஸ்டு 2020 அன்று 67 ஏக்கர் நிலப்பரப்பில் குழந்தை இராமர் கோயில் வளாகம் நிறுவ அடிக்கல் நாட்டினார். அயோத்தியில் சுமார் ரூபாய் 1,100 கோடி மதிப்பீட்டில் பிரமாண்டமான ராமர் கோவில் கட்டப்படுகிறது. குழந்தை இராமர் கோவிலை 2023-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் பக்தர்களுக்காக திறப்பது என முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. அதே நேரத்தில் கோவில் வளாகத்தின் கட்டுமானப்பணிகள் முழுமையாக 2025-ஆம் ஆண்டின் இறுதியில்தான் முடியும். இந்தக் கோவிலுக்கான அஸ்திவாரப்பணிகள் 15 செப்டம்பர் 2021 அன்று முடிவடையும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்தக் கோவில் 3 தளங்கள், 5 குவி மாடங்கள், கோபுரங்கள், மற்றும் 360 தூண்களுடன் பெரிதாக இருக்கும்.
இராம ஜென்மபூமியின் சர்ச்சைக்குரிய 2.77 ஏக்கர் நிலம் குறித்தான வழக்கில், குழந்தை இராமரையும் சட்டப்படி ஒரு தரப்பாக அலகாபாத் உயர் நீதிமன்றம் சேர்த்துள்ளது. தற்போது குழந்தை இராமர் கோயிலின் பூசைகளை நடத்தும் ராம ஜென்மபூமி அறக்கட்டளையை, குழந்தை இராமரின் பிரதிநிதியாக வழக்குகளில் வாதாட அலகாபாத் உயர் நீதிமன்றமும், இந்திய உச்ச நீதிமன்றமும் அனுமதித்துள்ளது.
இந்திய நீதித்துறை, கோயில் மூலவரை கோயில் வழக்குகளில் சட்டப்படி ஒரு தனிநபராக எடுத்துக்கொள்கிறது. எனவே கோயில் பராமரிக்கும் நிறுவனங்கள், மூலவரின் சார்பாக வழக்குகளில் வாதாட அனுமதி வழங்குகிறது.
உத்தரப்பிரதேச முதல்வர் யோகி ஆதித்யநாத் 1 சூன் 2022 அன்று குழந்தை இராமர் கோயிலின் கர்ப்பகிரகம் கட்ட அடிக்கல் நாட்டினார். கர்நாடகா மற்றும் தெலுங்கானாவில் இருந்து கிரானைட் கற்களைப் பயன்படுத்தி கருவறைக்கான பீடம் எழுப்பப்படவுள்ளது. இராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் பரத்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள பன்சி-பஹர்பூர் பகுதியில் உள்ள மலைகளில் இருந்து இளஞ்சிவப்பு நிற மணற்கற்களால் கருவறை கட்டப்படும்.
இராம் லல்லா என்பதற்கு குழந்தை இராமர் என்பர். இராம் லல்லா விரஜ்மான் என்பதற்கு குழந்தை இராமரின் விக்கிரகம் எனப்பொருளாகும். ராம ஜென்மபூமியில் உள்ள இக்கோயிலின் மூலவர் குழந்தை இராமர் ஆவார். இக்கோயில் பூசை நடைமுறைகள் தற்போது ராம ஜென்மபூமி அறக்கட்டளை நிர்வகிக்கிறது.
குழந்தை இராமர் கோயில் இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தில் அயோத்தி மாவட்டம், அயோத்தி மாநகரத்தில், விஷ்ணுவின் அவதாரமான குழந்தை இராமருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட கோயில் ஆகும். இக்கோயிலை கிபி எட்டாம் நூற்றாண்டிற்கு முன்னர் பேரரசர் விக்ரமாதித்தியன் நிறுவினார்.
இந்துக்கள் முக்தி தரும் ஏழு நகரங்களில் ஒன்றாக ராம ஜென்மபூமியான அயோத்தியை கருதுகின்றனர். கிபி எட்டாம் நூற்றாண்டிற்கு முன்னர் பல இந்து மன்னர்கள் இராம ஜென்ம பூமியில் உள்ள இராமர் கோயிலை பலமுறை மறுசீரமைப்பு செய்து கட்டியுள்ளனர்.
1528-இல் இராம ஜென்மபூமியில் இருந்த கோயிலை பாபரின் படைத்தலைவர் இடித்து, அச்சிதிலங்கள் மீது பாபர் மசூதி கட்டினார். இராம ஜென்மபூமியில் மீண்டும் இராமர் கோயிலைக் கட்ட இந்துக்கள் பலமுறை முயன்றனர்.
அயோத்தி ராம ஜென்மபூமி வழக்கில் இராம் லல்லாவின் பிரதிநிதியாக உச்ச நீதிமன்றத்தில் வழக்கறிஞர்கள் கே. பராசரன் மற்றும் சி. எஸ். வைத்தியநாதன் வாதாடினர்.
மாரி - செல்விக்கு ஆண் குழந்தை பிறக்கிறது. அந்தக் கிராமத்திற்கு வரும் பில்லிகோடா எனும் மந்திரவாதி மாரியைத் தனியே சந்தித்து தன் பூஜைக்கு ஒரு குழந்தையும், பம்பா தேவி கோயிலிலுள்ள வலம்புரிச்சங்கையும் கொண்டுவந்தால், அதற்குப் பதிலாக தங்கக்கட்டிகள் தருவதாகக் கூறுகிறான். தங்கக்கட்டிகளுக்கு ஆசைப்பட்டு தன் குழந்தையையும் கோயிலிலுள்ள சங்கையும் யாருக்கும் தெரியாமல் திருடிச்சென்று பில்லிகோடாவிடம் கொடுக்கிறான். அப்போது பொன்னனின் நண்பனான நல்லான் பொன்னனை எதிர்பாராமல் ஓரிடத்தில் சந்தித்து அவனை அழைத்துக் கொண்டு பெருமூப்பனிடம் வருகிறான். தன் கணவனையும் குழந்தையையும் தேடி பம்பாதேவி கோயிலுக்குச் செல்லும் செல்லி அங்கிருந்த வலம்புரிச்சங்கையும் காணாததால் பெருமூப்பனிடம் இதைத் தெரிவிக்க வருகிறாள். செல்லி பார்க்காதவாறு மறைந்துகொள்ளும் பொன்னன் நடந்தவற்றை அறிகிறான். மாரி மற்றும் குழந்தையை மீட்கச் செல்கிறான். அப்போது நடக்கும் சண்டையில் மாரி மற்றும் பொன்னன் இறக்கிறார்கள். படகில் தப்பிக்க நினைக்கும் பில்லிகோடா இடி தாக்கி இறக்கிறான். குழந்தை மீட்கப்படுகிறது.
பெருமூப்பன் அந்த மீனவக் கிராமத்தின் தலைவர். ஒருநாள் கடலில் மிதந்துவரும் படகில் இருக்கும் குழந்தையைக் கண்டெடுத்து பொன்னன் எனப் பெயரிட்டு வளர்க்கிறார். வளர்ந்து மீனவனாகும் பொன்னனும் குயவர் சமூகத்தைச் சேர்ந்த செல்லியும் காதலிக்கிறார்கள். செல்லியைத் திருமணம் செய்ய விரும்பும் அவளின் முறைமாமன் மாரிக்கு இது தெரியவருகிறது. மீன் பிடிக்க கடலுக்குச் செல்லும் பொன்னன் திரும்பிவரவில்லை. அவனுடன் சென்றவர்கள் அவன் இறந்துவிட்டதாகக் கூறுகிறார்கள். இதனால் தற்கொலைக்கு முயலும் செல்லியை மாரி காப்பாற்றுகிறான். செல்லிக்கு மாறியுடன் திருமணம் நடைபெறுகிறது. இருவரும் மகிழ்ச்சியாக வாழ்கின்றனர்.
எதிர்பாராவிதமாக இறந்துவிட்டதாக நினைத்த பொன்னன் உயிரோடு வருகிறான். செல்லிக்கு மாரியுடன் திருமணம் நடந்துவிட்டதை அறியும் பொன்னன் அங்கிருக்க விரும்பாமல் வெளியேறுகிறான். அவனை வளர்த்த பெருமூப்பன் வீட்டு வாசலில் அவன் கொண்டுவந்த வலம்புரிச்சங்கை வைத்துவிட்டு வெளியேறுகிறான். மறுநாள் அதைக் காணும் பெருமூப்பன் ஏற்கனவே பம்பாதேவி கோயிலிலுள்ள வலம்புரிச்சங்கைக் கொண்டுவந்தது பொன்னன் என்பதால், இதையும் அவன்தான் கொண்டுவந்திருக்க வேண்டும் என்று அறிந்து அவன் உயிரோடிருப்பதை உணர்கிறார். ஆனால் அதுபற்றி மற்றவர்களிடம் சொல்லாமல் தவிர்க்கிறார்.
தூரத்து இடிமுழக்கம் 1980 ஆம் ஆண்டு விஜயகாந்த், பீலிசிவம் மற்றும் அறிமுக நடிகை பூர்ணிமா நடிப்பில், கே. விஜயன் தயாரிப்பு மற்றும் இயக்கத்தில், சலில் சௌதுரி இசையில் வெளியான தமிழ் திரைப்படம். 1981 ஆம் ஆண்டு டெல்லியில் நடைபெற்ற அகில உலக திரைப்படவிழாவில் திரையிடத் தேர்வான திரைப்படம்.
1981 ஆம் ஆண்டு "இந்தியன் பனோரமா"வில் அகில உலகத் திரைப்பட விழாவில் திரையிடத் தேர்வான 21 படங்களில் இப்படமும் ஒன்று. இப்படத்துடன் தேர்வான மற்றொரு தமிழ் படம் நிழல்கள்.
உலகளவில் காது கேளாதோர் கிரிக்கெட்டை மேம்படுத்தவும் ஊக்குவிக்கவும் டி.ஐ.சி.சி உருவாக்கப்பட்டது. உலக காது கேளாதோர் கிரிக்கெட்டின் முன்னேற்றத்திற்காக டி.ஐ.சி.சி எப்போதும் செயல்பட்டு வருகிறது. இது வெவ்வேறு நாடுகளில் நடைபெற்ற மூன்று காது கேளாதோர் கிரிக்கெட் உலகக் கோப்பைகளை நடத்தியுள்ளது.
காது கேளாதோர் கிரிக்கெட், பார்வையற்றோர் விளையாடும் கிரிக்கெட் போன்று கிரிக்கெட்டின் ஒரு பதிப்பாகும். இது காது கேளாதோர் மற்றும் சிறிதளவு செவித்திறன் உள்ளவர்களுக்கான கிரிக்கெட் போட்டியாகும். இதை காது கேளாதோர் சர்வதேச கிரிக்கெட் கவுன்சில் நிர்வகிக்கிறது. 2018 இல் கடைசியாக காது கேளாதோர் கிரிக்கெட் உலகக் கோப்பை.