polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
த நியூயார்க் டைம்ஸ் நாளிதழில் கிரெகோரி மேகுயரே ஆரி பாட்டர் அண்டு த பிரிசினர் ஆப் ஆசுகபான் பற்றி ஒரு விமர்சனம் எழுதியிருந்தார்: அதில் அவர், "இதுவரையில், கதையின் வகையில், இப்புத்தகத்தை புதிதாக எதுவும் செய்யவில்லை, ஆனால் இதுவரையிலும், மிகவும் நல்ல அற்புதமாய் செய்துள்ளனர்." த நியூயார்க் டைம்ஸ் என்ற செய்திதாளில் வெளியான விமர்சனம் ஒன்றில், "ஆரிப்பாட்டர் தொடர் புத்தகங்களில் ஆரி பாட்டர் அண்டு த பிரிசினர் ஆப் ஆசுகபான் புத்தகமே சிறந்தது." எனக் குறிப்பிட்டிருந்தது. கிட்சுரீட்.கொம்மின் விமர்சகர் ஒருவர் "இந்த வேகமான சிறந்த கற்பனைக் புத்தகம் உங்களுக்கு ஜே.கே.ரௌலிங் வேலை செய்து கொண்டிருக்கும் அடுத்த நான்கு ஆரி பாட்டர் புத்தகத்திற்கான பசியை தூண்டும். ஆரியின் மூன்றாவது வருடம் மிகவும் கவர்ச்சியானது. இதனை தவற விட வேண்டாம்." "ஒரு அமைதியான நல்ல புத்தகம்" என்று மார்த்தா வி. பர்ரவனோ கூட ஒரு சாதகமான விமர்சனத்தை த கோர்ன் புக் சஞ்சிகைக்கு வெளியிட்டார்.
இப்புத்தகம் ஐக்கிய இராச்சியத்தில் 8 சூலை 1999 புலூம்சுபெரியால் வெளியிடப்பட்டது. மற்றும் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் 8 செப்டெம்பெர் 1999இல் இசுகொலாசுடிக் இங்.கால் வெளியிடப்பட்டது. ரௌலிங் இப்புத்தகத்தை எளிதாக எழுதி முடித்தார். ரௌலிங் இப்புத்தகத்தை தொடங்கியதிலிருந்து ஒரு வருடத்தில் எழுதி முடித்தார். ஆரி பாட்டர் அண்டு த பிரிசினர் ஆப் ஆசுகபான் புத்தகம் ஐக்கிய இராச்சியத்தில் மட்டும் வெளியிடப்பட்ட மூன்று நாட்களில் 68,000 பிரதிகளாக விற்கப்பட்டது. மற்றும் தற்போது வரை மூன்று மில்லியனுக்கும் மேலான புத்தகங்கள் விற்கப்பட்டன. இப்புத்தகம் 1999 விட்பிரெட் குழந்தைகள் புத்தக விருது, பிராம் இசுடோக்கர் விருது, 2000 ஆண்டிற்கான சிறந்த கற்பனை நாவலுக்கான லோகசு விருது, மற்றும் சிறந்த நாவலுக்கான குகொ விருது உள்ளிட்ட பல விருதுகளை வென்றுள்ளது.
ஆரி பாட்டர் அண்டு த பிரிசினர் ஆப் ஆசுகபான் என்பது ஜே. கே. ரௌலிங்கால் எழுதப்பட்ட ஆரி பாட்டர் தொடரின் மூன்றாவது நூலாகும். இப்புத்தகத்தின் கதை ஆரி பாட்டர் என்ற ஹாக்வாட்சு மந்திரவாதப் பள்ளியில் மூன்றாவது வருடம் மந்திர வித்தைகளை பயில்வது தொடர்கிறது. இத்தொடர் ஆரி பாட்டரும் அவனது நண்பர்களான ரொனால்ட் வீசுளி மற்றும் ஹெர்மாயினி கிறேன்ஜெர் ஆகியோருடன் சேர்ந்து வோல்டமோர்ட் எனும் கொடியவனின் விசுவாசியாக இருந்தவனும், ஆசுக்கபான் சிறையில் இருந்து தப்பித்த முதல் மனிதனுமான சீரியசு பிளாக் என்ற கொலைகாரனைப் பற்றி ஆராய்வது பற்றி கூறுகிறது.
ஆரி பாட்டர் அண்டு த பிரிசினர் ஆப் ஆசுகபான் ஆரி பாட்டர் தொடரின் மூன்றாவது பாகமாகும். முதலாவது பாகம், ஆரி பாட்டர் அண்டு த பிலோசபர்சு இசுடோன் (ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் ஆரி பாட்டர் அண்டு த சோசெரசு இசுடோன்), 26 சூன் 1997இல் புலூம்சுபெரியால் வெளியிடப்பட்டது. மற்றும் இரண்டாவது பாகம், ஆரி பாட்டர் அண்டு த சேம்பர் ஆப் சீக்கிரட்சு, 2 சூலை 1998இல் வெளியிடப்பட்டது. ரௌலிங் ஆரி பாட்டர் அண்டு த சேம்பர் ஆப் சீக்கிரட்சு நூலை எழுதி முடித்த அடுத்த நாளே ஆரி பாட்டர் அண்டு த பிரிசினர் ஆப் ஆசுகபான் நூலை எழுதத் தொடங்கினார்.
தொடரின் முதல் மூன்று புத்தகங்களில் ஆரி பாட்டர் அண்டு த பிரிசினர் ஆப் ஆசுகபான் புத்தகமே குறைந்த காலப் பகுதியில் எழுதப்பட்டதாகும். – ஆரி பாட்டர் அண்டு த பிலோசபர்சு இசுடோன் புத்தகத்தை எழுதி முடிக்க ஐந்து ஆண்டுகள் ஆனது. மற்றும் ஆரி பாட்டர் அண்டு த சேம்பர் ஆப் சீக்கிரட்சு நூலை எழுதி முடிக்க இரண்டு ஆண்டுகள் ஆனது. எனினும் ஆரி பாட்டர் அண்டு த பிரிசினர் ஆப் ஆசுகபான் நூல் ஒரு ஆண்டு காலத்தில் எழுதி முடிக்கப்பட்டது. ரௌலிங்கின் விருப்பமான எதிர்பார்ப்பாக விளங்கியது ரீமசு லுபின் எனும் கதாப்பாத்திரத்தை அறிமுகப்படுத்துவதாகும்.
ஆரி பாட்டர் அண்டு த பிரிசினர் ஆப் ஆசுகபான் புத்தகம் ஐக்கிய இராச்சியத்தில் மட்டும் வெளியிடப்பட்ட மூன்று நாட்களில் 68,000 பிரதிகளாக விற்கப்பட்டது. இது இப்புத்தகத்திற்கு பிரித்தானியாவின் வேகமான விற்பனையாகும் புத்தகம் என்ற பெயரை வாங்கித்தந்தது. தி கார்டியன் செய்திதாளின் அடிப்படையில் இப்புத்தகம் 2012 வரை 3,377,906 பிரதிகளாக விற்கப்பட்டுள்ளது.
இந்நாவலை மையமாக கொண்டு நாவலின் பெயரிலேயே ஒரு திரைப்படம் 2004இல் வெளியிடப்பட்டது. இத்திரைப்படம் $796 மில்லியன் வருவாயை ஈட்டியது. இந்நாவலை மையமாகக் கொண்டு ஆரி பாட்டர் அண்டு த பிரிசினர் ஆப் ஆசுகபான் என்ற பெயரில் பல்வேறு தளங்களில் கணணி நிகழ்பட ஆட்டமும் வெளியிடப்பட்டது. இது பல சாதகமான விமர்சனங்களை பெற்றது.
எரிமலைகளாலான தீவைச் சுற்றிலும் ஆழமில்லாத பவழப்பாறைகள் உள்ளன. செயிண்ட் பார்த்தலெமியின் நிலப்பரப்பு ஆகவும் மக்கள்தொகை 9,035 ஆகவும் உள்ளது. இதன் தலைநகரம் குஸ்தாவியாவில் தீவின் முதன்மை துறைமுகமும் உள்ளது. கரிபியக் கடல் தீவுகளிலேயே இது மட்டுமே சில காலம் சுவீடனின் குடியேற்றமாக நீண்டநாள் இருந்துள்ளது. நெப்போலியப் போர்களின் முடிவில் குவாதலூப்பே சுவீடிய ஆட்சியின் கீழ் குறைந்த காலம் இருந்துள்ளது. இத்தீவின் அரச சின்னத்தில் சுவீடனின் தேசியச் சின்னத்திலுள்ள மூன்று மகுடங்கள் இன்றும் உள்ளன. ஆனால் மொழி, உணவு, பண்பாட்டில், பிரான்சின் தாக்கம் மிகுந்துள்ளது.
செயிண்ட் பார்த்தலெமி , அலுவல்முறையாக செயிண்ட் பார்த்தலெமி ஆட்புலத் தொகுப்பு , பிரான்சின் கடல்கடந்த தொகுப்புகளில் ஒன்றாகும். பெரும்பாலும் செயிண்ட்-பார்த் எனச் சுருக்கப்படும் இத்தீவானது உள்ளூர் மக்களால் ஊனலோ என்றழைக்கப்பெறுகின்றது.
செயிண்ட். மார்ட்டினிலிருந்து தென்கிழக்கே தொலைவிலும் செயிண்ட். கிட்சிற்கு வடக்கிலும் உள்ளது. இத்தீவிற்கு மேற்கே தொலைவில் புவேர்ட்டோ ரிக்கோ அமைந்துள்ளது.
செயிண்ட் பார்த்தலெமி பல்லாண்டுகளாக குவாதலூப்பேயின் அங்கமாக இருந்து வந்தது. 2003இல் குவாதலூப்பேயிலிருந்து பிரிந்து தனிநாடாக விடுதலை பெற வாக்களித்தது. தற்போது பிரான்சின் கடல் கடந்த தொகுப்பாக விளங்குகின்றது. வளிமறைவுத் தீவுகளில் உள்ள பிரான்சின் நான்கு கடல்கடந்த தொகுப்புகளில் ஒன்றாக உள்ளது; மற்றவை செயிண்ட் மார்ட்டின், குவாதலூப்பே , மற்றும் மர்தினிக்கு.
இத்தீவு குளிர்காலத்தில் கூடுதல் சுற்றுலாப் பயணிகளை கவரும் இடமாக விளங்குகின்றது; குறிப்பாக பெருந்தனக்காரர்களும் புகழ்பெற்றவர்களும் கிறித்துமசு மற்றும் புத்தாண்டு காலங்களில் மனமகிழ்விற்காக இங்கு வருவது வழக்கமாகி வருகின்றது.
சுவாத் பள்ளத்தாக்கு என்பது பாகிஸ்தான் நாட்டின் கைபர் பக்துன்ஹா மாகாணத்தில் உள்ள சுவாட் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கு ஆகும். இது இந்துகுஷ் மலையில் உற்பத்தி ஆகும் சுவாட் நதியின் உயர் பள்ளத்தாக்கு பகுதி ஆகும். சுவாட் பள்ளத்தாக்கு அமைந்துள்ள சுவாட் மாவட்ட தலைநகரம்சைது ஷெரீப் ஆகும். இருப்பினும் முக்கிய நகரமாக மிங்கோரா உள்ளது. சுவாட் பள்ளத்தாக்கின் மக்கள்தொகையில் பெரும்பகுதி பஷ்துன் பழங்குடி மக்கள் மற்றும் குஜ்ஜார் மற்றும் கோஹிஸ்தானி சமூகங்கள் உள்ளன. பஷ்தூ, கோஜ்ரி, தொர்வாலி மற்றும் கோகிஸ்தானி ஆகிய மொழிகள் இந்த பள்ளத்தாக்கு மக்களால் பேசப்படுகின்றன.
சுவாட் பள்ளத்தாக்கில் 2500 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக நன்கு திட்டமிட்டு கட்டமைக்கப்பட்ட நகரங்களில் மக்கள் குடியேறி வாழ்ந்து வருகின்றனர். கி மு 327 இல் பேரரசர் அலெக்சாந்தர் கிரேக்கத்திலிருந்து சுவத் வழியாக இந்தியாவிற்குள் நுழைந்தார். கி மு இரண்டாம் நூற்றாண்டில் பௌத்தர்கள், சுவாட் பகுதியில் பௌத்த மடாலயங்களையும், சிற்பங்களையும், சின்னங்களையும் எழுப்பினர். பௌத்த கட்டிடக் கலை மற்றும் இலக்கியங்கள் வளர்ந்தது. சாகி இந்து மன்னர்களின் அரசில் சுவத் மாவட்டம் இருந்தது. பின்னர் இசுலாமிய ஷாகி அரச வம்ச மன்னர்களில் கட்டுப்பாட்டில் சென்றது.
மேலே குறிப்பிட்டது போல சுவாட் மலைத்தொடர்களிடையே அமைந்துள்ளது. இந்துகுஷ் மலைத்தொடரின் தொடர்ச்சியாக இம்மலைகள் உள்ளதால் சுவாட் பள்ளத்தாக்கின் பெரும் பகுதி பனி படர்ந்த உயர்மலைகளும், சிகரங்களும் காணப்படுகின்றன. மிகப்பெரிய இம்மலைத்தொடர்கள் தொடர்ச்சியற்று சில கிழக்கிலும், சில மேற்கிலும் காணப்பட்டாலும் பொதுவாக வடக்கு தெற்காக பரவிக்காணப்படுகின்றன.
உயரமான மலைகள், பசும்புல்வெளிகள் மற்றும் தெளிந்த நீர் ஏரிகள் போன்ற இயற்கை அழகுடன் சுற்றுலா பயணிகளிடம் பிரபலமாக சுவாட் பள்ளத்தாக்கு உள்ளது. சுவாட் பள்ளத்தாக்கின் மேற்கில் சித்திரால், உயர் திர் , தாழ் திர் வடக்கில் கில்கித்-பலுசிஸ்தானும், கிழக்கு மற்றும் தென் கிழக்கில் கோகிஸ்தான், புனெர் மற்றும் சங்க்லாவும் எல்லைகளாக உள்ளன.
சுவாட் சமவெளி மல்கான்ட் மலை அடிவாரத்திலிருந்து தொடங்குகிறது. ஆயினும் சுவாட் நிர்வாக எல்லைக்குள் வரும் கேப்ரல் பகுதியும் இதில் அடங்கும். லண்டகே முதல் கேப்ரல் வரை இந்த சமவெளியின் மொத்த நீளம் 91 மைல்கள். லண்டகே முதல் கேப்ரல் வரை சுவாட் நதியின் கரையோரத்தில் இரண்டு குறுகிய சமவெளிகள் அமைந்துள்ளன.
சுவாட் பள்ளத்தாக்கு கைபர் பக்துன்ஹா மாநிலத்தின் வடக்குப்பகுதியில் அமைந்துள்ளது. 35 வடக்கு அட்ச ரேகை, 72 மற்றும் 30 கிழக்கு தீர்க்க ரேகையில் அமைந்திருக்கிறது. வானுயர்ந்த மலைகள் சூழப்பட்ட இந்த பள்ளத்தாக்குப் பகுதி இரண்டு பகுதிகளாக பிரிக்கப்படுகிறது.
இங்கிலாந்து இளவரசி இரண்டாம் எலிசபெத்து யுசஃப்சாய் மாநில சுவாட்க்கு வருகை தந்த போது “கிழக்கின் சுவிச்சர்லாந்து” என்ற புனைபெயர் சூட்டப்பட்டது.
ஸ்வாஸ்து என்ற ஆற்றின் பெயர் ரிக்வேதத்தில் குறிப்பிடப்படுகிறது. இச்சொல்லே சுவாட் ஆற்றின் பெயர் முன்னோடி ஆகும்.
புரூணையின் வெளிநாட்டு உறவுகள் புரூணை முழுச்சுதந்திரம் பெற்ற ஒரு வாரத்தில் இருந்தே தொடங்குகிறது. 1984 ஆம் ஆண்டு சனவரி 7 இல் புரூணை தென்கிழக்காசிய நாடுகளின் கூட்டமைப்பு என்ற அமைப்பில், வெளிநாட்டு உறவுகளுக்கு முன்னுரிமை கொடுத்து ஆசியாவின் உறுப்பினராக இணைந்தது. ஐக்கிய நாடுகள் அவையில் அதே ஆண்டில் செப்டம்பர் மாதம் இணைந்தது. இவை தவிர இசுலாமிய ஒருங்கிணைப்பு நிறுவனம், ஆசிய-பசிபிக் பொருளாதாரக் கூட்டமைப்பு மற்றும் நாடுகளின் பொதுநலவாயம் போன்ற அமைப்புகளிலும் உறுப்பினராக இணைந்து செயலாற்றியது. 2000 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதத்தில் ஆசிய-பசிபிக் பொருளாதாரக் கூட்டமைப்பு தலைவர்களின் கூட்டத்தை நடத்தியது. 2005 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற கிழக்கு ஆசிய உச்சி மாநாட்டில் பங்கேற்று மாநாட்டிற்குச் சிறப்பு சேர்த்தது
ஐக்கிய இராச்சியத்தின் நாடுகளின் பொதுநலவாயம்அமைப்பில் உறுப்பினர் மற்றும் ஆசிய-பசிபிக் பொருளாதாரக் கூட்டமைப்பு உறுப்பினர், ஐக்கிய நாடுகள் அவையில் உறுப்பினர் மற்றும் கிழக்கு ஆசியாவின் வளர்ச்சிக்காக உருவாக்கப்பட்ட புரூணை, இந்தோனேசியா, மலேசியா மற்றும் பிலிப்பீன்சு ஆகிய நான்கு நாடுகள் கூட்டணியான இசுலாமிய ஒருங்கிணைப்பு நிறுவனம் ஆகியனவற்றில் இணைந்து முக்கியமான உறுப்பு நாடாக செயலாற்றியது. 1995 ஆம் ஆண்டில் உலக வர்த்தக நிறுவனம் அமைப்பிலும் உறுப்பினரானது. 2009 ஆம் ஆண்டு முதல் பிலிப்பீன்சுடன் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் திட்டத்தில் கையெழுத்திட்டு விவசாயம், வர்த்தகம், முதலீடு போன்ற துறைகளில் இருதரப்பு உறவுகளை வலுப்படுத்தி வருகிறது
புரூணை நாடானது, தூதாண்மை நோக்குடன் வெளிநாடுகளில் தனக்காக தூதரங்களை நிறுவியுள்ளது. சிங்கப்பூர் நாட்டுடன் நெருங்கிய நட்புறவை கொண்டு நாணயப் பரிமாற்றம் மற்றும் இராணுவ உறவுகளைப் பேணி வருகிறது. தென்கிழக்காசிய நாடுகளின் கூட்டமைப்பில் உறுப்பினராக இருந்து அமைப்பில் இருக்கும் நாடுகளுடன் நட்பு கொண்டிருப்பதையும் தாண்டி இசுலாமிய நாடுகள் மற்றும் அராபிய நாடுகளுடன் மிகநெருங்கிய நட்புறவையும் புரூணை நட்புறவு கொண்டிருந்தது.
புரூணை முழுச்சுதந்திரம் அடைந்த பின்னர் 1984 ஆம் ஆண்டு சனவர் 1 முதல் பொதுநலவாய நாடுகள் அமைப்பில் உறுப்பினராக இருந்து வருகிறது. தவிர 1988 முதல் பிரித்தாணியாவின் பாதுகாப்பு அமைப்பில் ஒரு நாடாகவும் அங்கம் வகிக்கிறது.
தாய்லாந்து வளைகுடாவிற்கு கிழக்கில், பெருநிலப்பகுதியில் இருந்து 35 கிலோமீட்டர் தொலைவில் கோ மாக் தீவு இருக்கிறது. திராத் மாகாணத்தில் கோ சாங் மற்றும் கோ குத் தீவுகளுக்கு அடுத்து மூன்றாவது பெரிய தீவாக கோ மாக் விளங்குகிறது. 16 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவுள்ள இத்தீவில் 27 கிலோமீட்டர் நீளமுள்ள கடற்கரை இருக்கிறது. பல மணற்பாங்கான கடற்கரைகளும் சில குன்றுகளும் இத்தீவிற்கு அழகு சேர்க்கின்றன. தீவில் உள்ளூர் மக்கள் 800 பேர் வசிக்கின்றனர். ஐக்கிய இராச்சியத்தின் சன்டே டைம்சு பத்திரிகை, 2006 ஆம் ஆண்டில் மிக அழகான 10 கடற்கரைகள் என்ற பட்டியலில் இத்தீவையும் சேர்த்துள்ளது. ஒரு கோயில், ஒரு தொடக்கப்பள்ளி, மூன்று மீன்பிடி கிராமங்கள், ஒரு சந்தை மற்றும் ஒரு உடல்நலக் காப்பகம் ஆகியன கோ மாக் தீவில் காணப்படுகின்றன.
ஐந்தாம் ராமா அரசரின் ஆட்சிக்காலத்தில் சீன விவகாரங்களின் அலுவலராக இருந்த சாவோ சுவா செங் என்பவரே இத்தீவில் முதன்முதலில் குடியேறியவர் ஆவார். இங்கு முதலாவது தென்னை மரம் வைத்து உருவாக்கியவரும் இவரேயாகும். பின்னர் இந்த தென்னைகளை லுவாங் புரொம்பாக்டீ என்ற மற்றொரு சீன விவகாரங்கள் அலுவலருக்கு விற்பனை செய்தார். இவருக்கு பின் வந்தவர்கள் இன்றுவரை அந்நிலத்தை சொந்தமாக வைத்துகொண்டு பாதுகாத்து வருகிறார்கள். லுவாங் புரொம்பாக்டீ மற்றும் அவரது குழந்தைகள் இவ்விளை நிலத்தில் முழுவதும் மேலும் தென்னை மற்றும் இரப்பர் மரங்கள் நட்டு பராமரித்து ஏற்றுமதியும் செய்ததாகவும் அறியப்படுகிறது.
முதலில் கோ குத் மாவட்டப் பகுதியானது துணை மாவட்டப்பகுதிகளான கோ சாங், இலாயெம் ஙொப் மாவட்டங்களின் பகுதியாக இருந்தது. 1952 ஆம் ஆண்டில் முழு தீவையும் ஒருங்கிணைத்து கோ மாக் துணை மாவட்டம் நிறுவப்பட்டது. அச்சமயத்தில் நான்கு கிராமங்களாக மேலும் துணைப்பகுப்பு செய்யப்பட்டிருந்தது. 1980 ஆம் ஆண்டில் அதிலிருந்து மூன்று கிராமங்கள் பிரிக்கப்பட்டு கோ குத் என்ற துணை மாவட்டம் உருவாக்கப்பட்டது. 1990 ஏப்ரல் முதல் நாளில் கோ குத் துணை மாவட்டத்தை கோ மாக் துணை மாவட்டத்துடன் இணைத்த அரசாங்கம் அதையொரு சிறுபான்மை மாவட்டமாக மாற்றியது.
தீவில் சுற்றுலா வர்த்தகத்தை மேம்படுத்துவதற்கான முதல் முயற்சி 1974 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்டது. தீவின் கிழக்கு பகுதியிலுள்ள பான் ஔ நித்தில் புதிய பங்களாக்கள் கட்டப்பட்டன. உள்கட்டமைப்பு, குறிப்பாக போக்குவரத்து வசதிகளும் தகவல் பரிமாற்ற வசதிகளும் தொடக்க நிலையிலேயே இருந்ததன் விளைவாக கோ மாக் தீவில் சுற்றுலாத் தொழிற்துறை நிறுவப்பட மேலும் சில காலம் பிடித்தது. 1987 ஆம் ஆண்டில் சில கடற்கரைகளும் நிலப்பகுதிகளும் தூய்மைப் படுத்தப்பட்டு உல்லாச விடுதிகள் கட்டப்பட்டன.
2007 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 15 ஆம் நாளில் தாய்லாந்து அரசாங்கத்தின் முடிவைத் தொடர்ந்து அனைத்து 81 சிறுபான்மை மாவட்டங்களும் முழுமையான மாவட்டங்களாக மேம்படுத்தப்பட்டன.இம்மேம்பாடு குறித்த அறிவிப்பு அதிகாரப்பூர்வமாக ஆகத்து 24 அரசு செய்தி இதழில் வெளியிடப்பட்டது.
கோ மாக் ) என்பது தாய்லாந்து நாட்டின் திராத் மாகாணத்திலுள்ள ஒரு சிறிய தீவு ஆகும். பாக்கு இங்கு அதிகம் கிடைப்பதால் இப்பெயர் பெற்றது.
அடுத்தநாள், சந்திர நாட்காட்டியின் பதினைந்து நாட்களின் ஒன்பதாவது நாள் சியாக்வா தியாக்வா என்ப்படும் நவமி நாளில் அவர்களுடைய பாதுகாவல் தெய்வத்திற்கு பூசை அறையில் புனித சடங்குகள் செய்யப்படுகின்றன.வர்த்தகக் கருவிகளை வணங்குதல், வாகனங்களை வணங்குதல் தறி மற்றும் தொழில் செய்ய உதவும் கருவிகள் வழிபாடு போன்ற மரியாதைகளையும் மக்கள் அன்றைய தினத்தில் கடைபிடிக்கிறார்கள். காத்மாண்டு தர்பார் சதுக்கத்தில் உள்ள தேல்சு கோயில் இந்நாளில் பொதுமக்களுக்காகத் திறந்து வைக்கப்படுகிறது. பொதுமக்கள் கோவிலுக்கு வருகை தந்து தங்களது வழிபாட்டை செய்கிறார்கள். நேபாளத்தின் பழைய அரசன் மல்லாவுக்கும் இத்தெயவம் பாதுகாப்புத் தெயவமாகும். மற்றொரு சிறப்பான விருந்துடன் அன்றைய தினம் இனிதே முடிகிறது.
மோகானி என்பது நேவார்கள் என்று அழைக்கப்படும் நேபாள மக்களால் கொண்டாடப்படும் மிகமுக்கியமான பண்டிகையாகும். இப்பண்டிகை நாளில் பல்வேறு மதச் செயல்பாடுகள், ஆன்மீகப் பயணங்கள், குடும்பத்தினர் கூடுதல் மற்றும் வெளிப்புற கொண்டாட்டங்கள் என நிகழ்வுகள் பல நாட்களுக்கு நீடிக்கும். நாக்டையா என்ற சிறப்பு இரவு உணவிற்காக உறவினர்கள் சில வாரங்களுக்குப் பின்னரும் அழைக்கப்படுவர். நேபாள நாட்டின் மிகப்பெரிய பண்டிகையாகக் கொண்டாடப்படும் தாசைன் பண்டிகைக்கு நிகராக மோகானியும் கொண்டாடப்படுகிறது. இவ்விரு பண்டிகைகளுக்கும் இடையே ஒற்றுமைகளும் வேற்றுமைகளும் நிறைந்து காணப்படுகின்றன.
இந்துக்களின் தெய்வமான அன்னை துர்காதேவி, சாமுண்டீசுவரி தேவி தீயசக்தியான அரக்கன் மகிசாசூரனை வதம் செய்ததைக் கொண்டாடுவதே மோகானி பண்டிகை என விவரிக்கப்படுகிறது. இந்தியப் பேரரசர் அசோகர் கலிங்கப் போருக்குப் பின் ஆயுதங்களைத் துறந்து பௌத்தமதத்தைத் தழுவியதைக் கொண்டாடும் நிகழ்வாகவும் மோகானி கருதப்படுகிறது. சந்திர நாட்காட்டியின் அடிப்படையில் மோகானிப் பண்டிகை கொண்டாடப்படுவதால் ஒவ்வோர் ஆண்டும் இப்பண்டிகை கொண்டாடப்படும் நாளில் மாற்றம் ஏற்படுகிறது. பிரதான கொண்டாட்டங்கள் நேபாள சகாப்தத்தின் 12 ஆவது மாதமான கௌலா மாதத்தின் 8 ஆவது நாள் தொடங்கி 11 ஆம் நாள் வரை நடைபெறுகின்றன.
அடுத்தநாள் தசமி எனப்படும் பத்தாவது நாளாகும். பதினைந்து நாட்களின் பத்தாவது நாளில் குடும்ப உறுப்பினர்கள் புனித அறைக்குச் சென்று பாதுகாக்கும் தெய்வத்தினை வணங்குகிறார்கள். முதல்நாள் நடவு செய்த பார்லி விதைகள் தளிகளாக முளைத்திருப்பதை பரிசாகப் பெறுகிறார்கள், சிவந்த குங்குமத்தை நெற்றியில் இட்டு தெய்வத்திடம் ஆசிர்வாதம் பெறுகிறார்கள்.
மோ கானியின் பதினைந்து நாட்களின் முதல்நாள் பார்லி விதைகள் நடவுடன் தொடங்குகிறது. மட்கலன்கள் மற்றும் சிறிய கிண்ணங்களில் மணல் நிரப்பி அதில் பார்லி விதைகளை நடவு செய்யப்படுகின்றன. இந்நடவு ஒவ்வொருவரின் வீட்டுப் பூசை அறை மற்றும் அவர்களைப் பாதுகாக்கும் தெய்வம் வைக்கப்பட்டுள்ள அறையில் செய்யப்படுகிறது.
ஒரு வாரம் கழித்து பதினைந்து நாட்களின் எட்டாவது நாளில் குச்சிபோய் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு குடும்ப விருந்து நடைபெறுகிறது. குடும்ப உறுப்பினர்கள் ஒரே வரிசையில் உட்கார்ந்து விருந்து சாப்பிடுகின்றனர். மூத்தவருக்கு முதலிடமும் இளையவருக்கு கடைசி இட மரியாதையும் விருந்தில் வழங்கப்படுகிறது.
சாம்பல் பூசனியை அரக்கன் போல வண்ணம் தீட்டி தீமையை அழிப்பது போல வெட்டிக் கொண்டாடுவதும் ஒரு முக்கியமான நிகழ்வாகும். சில பகுதிகளில் ஆய்தங்களை ஏந்தி ஊர்வலம் போகின்ற பாயா நிகழ்வும் நடைபெறுகின்றன. அன்றைய தினமும் ஒரு சிறப்பான விருந்தோடு முடிவடைகிறது.
19ஆவது-நூற்றாண்டு இயற்கை அறிவியலாளர் ஆல்ஃவிரடு வாலேசு இப்பகுதி குறித்த தனது தாக்கம் மிகுந்த ஆய்வு நூலிற்கு "மலாய் தீவுக்கூட்டம்" என்ற தலைப்பிட்டார். வாலேசு இப்பகுதியை "இந்தியத் தீவுக்கூட்டம்" என்றும் "இந்தோ-ஆத்திரேலிய" தீவுக்கூட்டம் என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார். அவற்றின் இயல்வரைவை ஒட்டி சொலமன் தீவுகளையும் மலாய் தீபகற்பத்தையும் இந்தப் பகுதியில் சேர்த்திருந்தார். வாலேசின் குறிப்பின்படி, பப்புவா நியூ கினியை விலக்குவதற்கு பண்பாட்டு, புவியியல் காரணங்கள் இருப்பதாகக் கூறினார்: இப்பகுதியில் சேர்க்கப்பட்டுள்ள பிற நாடுகளின் பண்பாட்டை விட பப்புவா நியூகினியின் பண்பாடு மாறானது. சுந்தா கண்டத் திட்டு தீவுகள் போலன்றி நியூ கினி புவியியல்படி ஆசியக் கண்டத்தில் இல்லை; .
இந்திய, அமைதிப் பெருங்கடல்களுக்கிடையே அமைந்துள்ள 25,000க்கும் மேற்பட்ட தீவுகளைக் கொண்ட இத்தீவுக்குழுமம் இப்பகுதியின் மிகப்பெரும் தீவுக்கூட்டமாகவிளங்குகின்றது; உலகின் மிகுந்த தீவுகளை உடைய தீவுக்கூட்டங்களில் தீவுகளின் எண்ணிக்கையின்படி நான்காவதாக உள்ளது. புரூணை, கிழக்கு மலேசியா, கிழக்குத் திமோர், இந்தோனேசியா, சிங்கப்பூர், மற்றும் பிலிப்பீன்சு நாட்டுத் தீவுகளை உள்ளடக்கியுள்ளது. பொதுவாக மலாய் தீவுக்கூட்ட வரையறுப்புகளில் நியூ கினி விலக்கப்பட்டாலும் இந்தோனேசியாவைச் சேர்ந்த, தீவின் மேற்குப் பகுதி சேர்க்கப்படுகின்றது. இந்த வரையறுப்பு பெரிதும் கடல்சார் தென்கிழக்காசியாவுடன் இயைந்துள்ளது.
16ஆவது நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலிருந்து ஐரோப்பிய குடியேற்றக் காலத்தில் இத்தீவுக்கூட்டம் "கிழக்கிந்தியா" எனப்பட்டது. இப்போதும் சிலநேரங்களில் அவ்வாறே குறிப்பிடப்பட்டாலும், "கிழக்கிந்தியா" என்பதன் விரிவான பயன்பாடாக இந்தோசீனாவும் இந்தியத் துணைக்கண்டமும் சேர்க்கப்படுகின்றன. இந்தப் பகுதி இந்தோனேசிய மொழியில் "நுசான்தரா" எனப்படுகின்றது. தவிரவும் இப்பகுதி "இந்தோனேசியத் தீவுக்கூட்டம்" என்றும் குறிப்பிடப்படுகின்றது. "கடல்சார் தென்கிழக்காசியா" என்ற சொல் இதே பொருளுடையது; தென்கிழக்காசியாவின் தீவுகளையும் மலாய் தீபகற்பத்தில் காணப்படும் தீவினர் போன்ற சமூகங்களையும் உள்ளடக்கியது.
இந்தப் பெயர் மலாய் இனத்தவர் குறித்த ஐரோப்பியக் கருத்தியலை அடிப்படையாகக் கொண்டது. ஐரோப்பியர்கள் தற்கால புரூணை, கிழக்குத் திமோர், இந்தோனேசியா , மலேசியா, சிங்கப்பூர், பிலிப்பீன்சு நாட்டு மக்களை மலாய் இனத்தவர் எனக் குறிப்பிட்டனர். சுமாத்திராவில் நிலைபெற்றிருந்த மலாய் இனப் பேரரசான சிறீவிஜயத்தின் தாக்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஐரோப்பிய நாடுகாண் பயணிகள் இத்தகைய இனஞ்சார்ந்த கருத்தியலை முன்வைத்திருந்தனர்.
புவியியலில் உலகின் மிகவும் துடிப்பான எரிமலை வலயங்கள் இங்குள்ளன. புவித்தட்டு மேல்நோக்கி நகர்தலால் மலேசியாவின் சபாவிலுள்ள 4,095.2 மூ உயரமுள்ள சிகரமான கினபாலு மலை, இந்தோனேசிய பப்புவாவிலுள்ள உயரமுள்ள புன்காக் ஜெயா போன்ற பெரிய மலைகள் உருவாகியுள்ளன. இத்தீவுக்கூட்டத்தில் உள்ள மற்ற உயர்ந்த மலைகள் இந்தோனேசியாவின் உயரமுள்ள புன்காக் மண்டாலாவும் உயரமுள்ள புன்காக் டிரைக்கோராவும் ஆகும்.
மலாய் தீவுக்கூட்டம் பெருநிலத் தென்கிழக்காசியாவிற்கும் ஆத்திரேலியாவிற்கும் இடையேயான தீவுக்கூட்டம் ஆகும். இது மலாய் உலகம், இந்தோ-ஆத்திரேலியத் தீவுக்கூட்டம், கிழக்கிந்தியத் தீவுகள் எனப் பல பெயர்களில் குறிப்பிடப்படுகின்றது. 19ஆவது நூற்றாண்டில் ஐரோப்பியர்கள் மலாய் இனத்தினரைக் குறித்து கொண்டிருந்த கருத்தியல்படி இப்பெயர் இடப்பட்டுள்ளது.
இத்தீவுக்கூட்டத்தின் கடல் பகுதியும் நிலப்பகுதியும் சேர்ந்த பரப்பளவு 2 மில்லியன் கிமீ2க்கும் கூடுதலானது. 25,000க்கும் கூடுதலான இத்தீவுக்கூட்டத்தில் பல சிறு தீவுத்தொகுதிகளும் அடங்கியுள்ளன.
சுற்றுலாத் துறையை மேம்படுத்துவதற்காக ஆந்திரப் பிரதேச சுற்றுலா வளர்ச்சிக் கழகம் புகைப்படப் போட்டியை நடத்துகிறது. சுற்றுலாவை ஊக்குவிப்பதற்காக நடத்தப்படும் ஆந்திரப்பிரதேசத்தை தாயகமாகக் கொண்டவர்கள் மற்றும் ஆந்திராவிற்கு சுற்றுலாப் பயணிகளாக வருபவர்கள் என எவர் வேண்டுமானாலும் இப்போட்டியில் கலந்து கொள்ளலாம். மதம், கலாச்சாரம், வனவிலங்கு தொடர்பான காட்சிகள் அல்லது சுற்றுலா தொடர்பான ஆந்திரமாநிலத்தின் எழில்மிகு காட்சிகள் போன்றவற்றின் அசல் புகைப்படங்களை இப்போட்டியில் பங்கேற்பவர்கள் அனுப்ப வேண்டும். சுற்றுலாவை ஊக்கப்படுத்த இப்புகைப் படங்கள் ஆந்திரப் பிரதேச சுற்றுலா வளர்ச்சிக் கழகத்தின் இணைய தளத்தில் பயன்படுத்தப்படும். போட்டியாளர்கள் புகைப்படங்கள் சமர்ப்பிப்பதை ஊக்கப்படுத்த மாதந்தோறும் பரிசுகள் வழங்கப்படுகின்றன.
பண்டைய நகரமான பொப்பிலியில் பொப்பிலிக் கோட்டை அமைந்துள்ளது. இக்கோட்டையில் வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க பொப்பிலிப் போர் நடைபெற்றுள்ளது. இப்போரில் பொப்பிலி அரசரும் பிரெஞ்சு அரசாங்க நிதியுதவியுடன் விசயநகர சமீன்தாரும் போரிட்டனர். தியாகம், துணிவு, வீரம் போன்ற போரம்சங்களுடன் நிகந்த இக்கடுமையான போர் குறிப்பிடத்தகுந்த கலாச்சாரத் தாக்கத்தை உண்டாக்கியது. இப்போரில் ஈடுபட்ட வீரஞ்செறிந்த மக்களின் கதைகள் நாட்டுப்புறக் கலைகளின் பாடப்பொருளாக உருவாகிச் சிறந்தன. சரணடைவதவிட போராடி உயிர் நீப்பதே சிறந்தது என்று வீரத்துடன் கடுமையாக எதிர்த்துப் போராடி இன்னுயிர் ஈந்த பொப்பிலிய ராசாவுக்கு பெருமை சேர்க்கின்ற அமைதியான சாட்சியாக இப்பொப்பிலியக் கோட்டை அனைவரையும் ஈர்த்து நிற்கிறது.
விசயநகரம் என்பது இந்திய நாட்டின் ஆந்திரப் பிரதேச மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு நகரம் ஆகும். வங்காள விரிகுடா கடற்கரை, வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க கோட்டைகள், கோயில்கள் மற்றும் நகரில் உள்ள சிறப்புமிக்க இயற்கை அடையாளங்கள் போன்றவை இந்நகரம் மற்றும் இதைச்சார்ந்த பகுதிகளின் சிறப்புகளாகும். பாரம்பரிய சுற்றுலாவிற்கு இங்குள்ள வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க கோட்டைகள் துணைபுரிகின்றன. ஆந்திரப் பிரதேச சுற்றுலா வளர்ச்சிக் கழகம், இம்மாநிலத்தின் சுற்றுலா வளர்ச்சியையே கவனிக்கும் பொறுப்பை ஏற்றுள்ள துறையாக உள்ளது. சுற்றுலாத் தளங்களைப் பராமரிப்பது சுற்றுலாவை ஊக்குவித்து, சுற்றுலாத் துறையை வளர்ப்பது போன்றவை இம்மாநிலச் சுற்றுலாத் துறையின் பொறுப்புகளாகும்.
சுமார் பொ.ஊ.மு. 300 - மெகசிதெனசு இந்தியா வருகை. பண்டையா என்னும் அரசு பாண்டியர் நாட்டை ஆண்டதாக குறிப்பு. மேலும் அவனது நாட்டுக் குறிப்பில் பாண்டிய நாடு பற்றி தகவல்கள் பல உள்ளன. எரெக்ளீசு என்ற மன்னனுக்கு 'பண்டேயா' என்ற பெண் பிறந்தாள்.அவளுக்கு கடல்சார்ந்த தென்னாட்டைக் கொடுத்தான். அதில் 350 ஊர்கள் இருந்தன. நாள்தோறும் அரசிக்கு ஓர் ஊர் மக்கள் திறை செலுத்த வேண்டும் என்று ஆணையிட்டான்" என்ற செய்தி யவன நாட்டுத் தூதுவனின் குறிப்பில் உள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.
சுமார் பொ.ஊ.மு. 60 – நிகோலசு தமாசுகசு மற்றும் சுட்ரேபோ மதுரையை ஆண்ட பாண்டியர் மன்னன் ஒருவன் அகசுடசு மன்னனுக்கு தூதனுப்பியதாக குறித்தனர்.
சுமார் பொ.ஊ. 1 – 200 - முதல் இரண்டு நூற்றாண்டுகளில் தமிழர் யவனர்களோடு சிறந்த வணிகவுறவு வைத்திருந்தனர்.செங்கடல் செலவு என்னும் கிரேக்க வணிக நூலேட்டில் மூவேந்தர் துறைமுகங்களான நறவு, தொண்டி, முசிறி, நீலகண்ட நகரம், கொற்கை, அழகன்குளம், காலப்பட்டினம், பாண்டிச்சேரி, எயிற்பட்டினம் போன்றவை சிறந்த துறைமுகங்களாக இருந்ததாக பெரிப்ளுசு கூறுகிறார்.
சுமார் பொ.ஊ. 250 - சீன நாட்டு வரலாற்றியல் அறிஞர் யூ உவான் பாண்டியர் அரசாங்கத்தை பாண்யுவி எனக் குறித்தார். பாண்டிய மக்கள் சீனர்களைப் போலவே சிறிய உயரம் படைத்திருந்தனர் எனக் கூறியுள்ளார்.
சுமார் பொ.ஊ. 1268-1310 – குலசேகர பாண்டியனின் ஆட்சியில் மதுரை உலகின் தலைசிறந்த செல்வச்செழிப்புள்ள நகரமாக இருந்ததாக மார்க்கோ போலோ குறிப்பு. பாண்டியர்களுக்கும் ஏமன் நாட்டவர்க்கும் 1289ஆம் ஆண்டில் சிறந்த குதிரை வணிகம் நடந்ததாக இபின் பட்டுடா குறிப்பு.
பாண்டியர் பாண்டிய நாட்டினை ஆட்சி செய்த சமயம் வாணாதிராயர்கள் பலர் இருந்தனர். புதுக்கோட்டை கோனாடு இருந்த பொழுது பிள்ளை குலசேகர வாணாதிராயன் ஒருவன் பாண்டிய நாட்டில் ஆட்சி செய்தான். இராமநாதபுரத்தில் கேரள சிங்கவள நாடு இருந்தது அங்கு வாணாதிராயன் என்பவன் ஆட்சி செய்தான். இவர்களின் பின்னர் பாண்டியர் ஆட்சி வீழ்ச்சியடையத் தொடங்கியது.
சிரீவல்லிபுத்தூரில் 1453 ஆம் ஆண்டளவில் வரையப்பட்ட கல்வெட்டில் "மகாபலி வாணதரையர் சீர்மையான மதுரை மண்டலம் " எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது மேலும் மதுராபுரி நாயகன், பாண்டிய குலாந்தகன் எனவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பொ.ஊ. 1483 ஆம் ஆண்டளவில் வரையப்பட்ட கல்வெட்டொன்றின்படி மாவலிவாணாதிராயர் பாண்டியருக்குத் திறை செலுத்தினர் எனக்குறிப்பிடும். பாண்டியர் வலிமை குன்றிய வேளை ராயர்கள் மதுரையினை ஆட்சி செய்துள்ளனர். புதுக்கோட்டை குடுமியான் மலைக் கல்வெட்டில் பாண்டியர் ராயரிடம் போரில் தோற்றமை பற்றிக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ராயர்களின் ஆட்சி 17 ஆம் நூற்றாண்டு வரையில் தொடர்ந்தது பாண்டியர்களின் ஆட்சி இக்காலத்தில் இல்லாமல் இருந்ததும் குறிப்பிடத்தக்கது.
பாண்டியதேசம் சோழதேசத்திற்குத் தெற்கிலும், சேரதேசத்திற்குக் கிழக்கிலும், ஓர் அகன்று பரவி இருந்த தேசம் ஆகும். இந்த பாண்டிய தேசத்தில் பூமி மேற்கே உயரமாகவும், கிழக்கே சரிந்தும் தென்வடலாய் நீண்டும், கடல் ஓரங்களில் சரிந்தும் மேடும், பள்ளமும், ஆகக் காணப்படும். இந்த தேசத்தில் நிறைய மலைகள் உண்டு, இவற்றில் பொதியம் மலையே மிகவும் உயரமானது. சிறு, சிறு குன்றுகளும், இத்தேசத்தின் நடுவிலுள்ள சமதளமான பூமியில் சிறு, சிறு காடுகளும் செழிப்பான நல்ல பூமி அதிகமாகவும் இருக்கும். இந்த தேசத்தின் தெற்கில் மலையம், தர்துரம், என்னும் பெரிய மலைகளும், வருடகிரி, வராககிரி, போன்ற சிறு மலைகளும் இருக்கும். இந்த கருநாடக தேசத்தில் யதுகிரி, செகயம் என்னும் குடகு மலையில் உற்பத்தியாகும் காவிரிநதி பாண்டிய தேசத்தை செழிக்க வைக்கின்றது. தெற்கில் பொதியம் மலையில் உற்பத்தியாகும் வைகை நதி சிறப்பு வாய்ந்தது இந்த பாண்டிய தேசத்தில் நெல், வாழை, கரும்பு, போன்ற பயிர்களும், பருத்தி, பயறுவகைகளும் விளைகின்றன. காவிரிநதிக் கரையில் பாண்டியர்களின் ஆட்சிக்குட்பட்ட தஞ்சை, இராமேசுவரம் சிறப்பு வாய்ந்தவை.
சடையவர்மன் குலசேகர பாண்டியன் என்ற பெயர்கொண்ட ஒருவன் பொ.ஊ. 1396 ஆம் ஆண்டில் பட்டம் பெற்றான் என கரிவலம் வந்த நல்லூர் கல்வெட்டு குறிப்பிடுவது குறிப்பிடத்தக்கது.
திருப்புத்தூரி, குற்றாலம் ஆகிய ஊர்களில் உள்ள கல்வெட்டுக் குறிப்புகளின் படி பொ.ஊ. 1401 முதல் 1422 வரை சடையவர்மன் விக்கிரம பாண்டியன் என்பவன் பாண்டிய நாட்டில் ஆட்சி புரிந்தான் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
இவர்கள் அனைவரும் பாண்டிய நாட்டினை ஆண்ட உதிரி அரசர்களாவர். இவர்கள் ஆட்சிக் காலத்து தலைநகரங்கள் மற்றும் இவர்கள் பணிகள் செய்த போர்கள் போன்றவற்றின் தகவல்கள் கிடைக்காததும் குறிப்பிடத்தக்கது.