polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இம்மாவட்டத்தில் போக்ரா மாவட்ட பள்ளியும், போக்ரா இராணுவப் பாசறை பொதுப் பள்ளி மற்றும் கல்லூரியும், போக்ரா தொழில்நுட்ப பட்டயப் படிப்பு நிறுவனமும், அரசு அசீஸுல் ஹக் கல்லூரி, அரசு முஜிபுர்ரஹ்மான் மகளிர் கல்லூரி, அரசு நசீர் அக்தர் கல்லூரி, அரசு ஷா சுல்தான் கல்லூரி, அரசு செர்பூர் கல்லூரி, அரசு முஸ்தபா அலியா மதராசா பள்ளி, போக்ரா, சயீத் சியாவுர் ரகுமான் மருத்துவக் கல்லூரி, புண்டர அறிவியல் மற்றும் தொழில் நுட்ப பல்கலைக் கழகங்கள் உள்ளது.
68 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட போக்ரா மாவட்டத்தின் நிர்வாக வசதிக்காக பனிரெண்டு துணை மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
போக்ரா மாவட்டட்தின் வடக்கில் காய்பாந்தா மாவட்டம் மற்றும் ஜெய்பூர்ஹட் மாவட்டங்களும், தெற்கில் சிராஜ்கஞ்ச் மாவட்டம் மற்றும் நத்தோர் மாவட்டங்களும், கிழக்கில் ஜமால்பூர் மாவட்டம் மற்றும் ஜமுனா ஆறும், மேற்கில் நவகோன் மாவட்டம் மற்றும் நத்தோர் மாவட்டங்களும் எல்லைகளாக உள்ளது.
இம்மாவட்டம் ஈரப்பத துணைவெப்பமண்டல தட்பவெப்பநிலை கொண்டது. இம்மாவட்டத்தின் கோடைக்கால அதிகபட்ச வெப்பநிலை 35.1 செல்சியஸ் ஆகவும், குளிர்கால வெப்பநிலை 9.8 செல்சியஸ் ஆகவும் உள்ளது. இம்மாவட்டத்தின் ஆண்டு சராசரி மழைப் பொழிவு 1762 மில்லி மீட்டராக உள்ளது.
போக்ரா மாவட்டம் தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டம் ராஜசாகி கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. வங்காளதேசத்தின் வடக்கில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் போக்ரா நகரம் ஆகும்.
புலமைத்துவ வரலாறு என்பது புலமையாளர்களின் வரலாறு அல்ல. இது எழுத்துக்களில் வெளிப்படுத்தப்படும் எண்ணங்களை ஆய்வு செய்வதால், காட்சிச் சான்றுகளையும் சொற்களல்லாத சான்றுகளையும் பயன்படுத்துகின்ற பிற பண்பாட்டு வரலாறுகளில் இருந்து வேறுபடுகின்றது. கடந்த காலத்துக்குரிய எந்தவொரு எழுத்துமூலமான தடயமும் புலமைத்துவ வரலாற்றுக்கான பொருளாக இருக்கலாம். "புலமையாளன்" என்னும் கருத்துரு மிகவும் அண்மைக் காலத்தைச் சேர்ந்தது. இது சிந்தனையோடு தொழில்முறையில் தொடர்புடைய ஒருவரைக் குறிக்கிறது. ஆனால், தனது சிந்தனைகளை வெளிப்படுத்துவதற்காக எழுதும் எவரும் புலமைத்துவ வரலாற்றுக்கான கருப்பொருளாக இருக்கமுடியும். ஒழுங்குமுறை சாராத ஒரு சிந்தனையாளர் தொடர்பான புலமைத்துவ வரலாற்றுக்கு, கார்லோ கின்சுபர்க் என்பவரின் ஆக்கமான "வெண்ணெய்க்கட்டியும் புழுக்களும்" என்னும் நூலில் உள்ள, 16 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த இத்தாலிய ஆலை உரிமையாளர் மெனோக்கியோ பற்றிய புகழ்பெற்ற ஆய்வை சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகக் கொள்ளலாம்.
புலமைத்துவ வரலாறு என்பது, எண்ணங்கள், சிந்தனையாளர்கள் பற்றிய வரலாறு ஆகும். எண்ணங்களை உருவாக்கி அவற்றைப்பற்றிக் கலந்துரையாடி, எழுதி, அல்லது வேறு விதங்களின் அவற்றோடு தொடர்புள்ள மக்களின் அறிவை விலக்கிவிட்டு இவ்வரலாற்றைக் கருத்தில் எடுக்க முடியாது. வரலாற்றாளர்களால் பயிலப்படும் புலமைத்துவ வரலாறு மெய்யியலாளர் பயிலும் மெய்யியல் வரலாற்றுக்கு இணையானது என்பதுடன், எண்ணங்களின் வரலாற்றுக்கு நெருக்கமானது. இதன் மையப்பொருள் என்னவெனில், எண்ணங்கள், அதை உருவாக்குபவர்களும், பயன்படுத்துபவர்களுமான மக்களிடம் இருந்து விலகித் தனியாக வளர்ச்சியடைவதில்லை என்பதுடன், எண்ணங்களைத் தனியாக அல்லாது, அவற்றை உருவாக்கும் பண்பாடு, வாழ்க்கை, வரலாறு ஆகியவற்றின் சூழலிலேயே ஆய்வு செய்யவேண்டும் என்பதுமாகும்.
புலமைத்துவ வரலாறு, கடந்தகால எண்ணங்களை அவற்றில் சூழலில் வைத்து ஆராய்வதன் மூலம் புரிந்துகொள்வதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இங்கே "சூழல்" என்பது அரசியல், பண்பாட்டு, புலமைத்துவ, சமூகச் சூழல்களைக் குறிக்கலாம். ஒருவர் ஒரு உரையைக் காலவரிடைச் சூழலிலோ அல்லது சமகாலப் புலமைத்துவ நேரச் சூழலிலோ வாசிக்க முடியும். இவ்விரு வகையான சூழ்நிலையாக்கமும் புலமைத்துவ வரலாற்றாளர்களால் கைக்கொள்ளப்படுவதே. அதேவேளை ஒன்றிலிருந்து மற்றது வேறாக நிற்பனவும் அல்ல. பொதுவாக, புலமைத்துவ வரலாற்றாளர்கள் கடந்த காலத்தின் கருத்துருக்களையும், உரைகளையும் பலதரப்பட்ட சூழல்களில் வைத்துப் பார்க்க முயல்கிறார்கள்.
இவர் 1873 இல் கிரீன்விச் அரசு வான்காணகத்துக்கு திரும்பி வந்து கதிர்நிரலியல் உதவியாளராகச் சேர்ந்தார். இவர் 1875க்குப் பிறகு எடித் ஆன்னாவை மணந்தார். இவர் நான்கு மகன்களாகவும் இரண்டு பெண்களாகவும் ஆறு குழந்தைகளைப் பெற்றார். ஒரு மகன் குழந்தையாகவே இறந்துவிட்டார். எடித் 1888 இல் இறந்ததும் இவர் 1890 இல் ஆன்னி சுகாட் டில் இரசலைச் சந்தித்தார் . இரச்சல் கேம்பிரிட்ஜ் கிர்ட்டன் கல்லூரியில் படித்த வானியலாளரும் கணிதவியலாளரும் ஆவார். இவர் மவுண்டருடன் வாழ்நாள் முழுவதும் இணைந்து ஆய்வு மேற்கொண்டார். இரசல் அந்த வான்காணகத்தில் 1890 முதல் 1895 வரை மாந்தக் கணினியாக விளங்கினார்.
எட்வார்டு வால்டேர் மவுண்டர் ) ஒரு பிரித்தானிய வானியலாளர் ஆவார். இவர் தன் சூரியக் கரும்புள்ளி ஆய்வுக்காகவும் மவுண்டர் சிறுமம் என வழங்கும் சூரியக் காந்த வட்டிப்பு அல்லது காந்தச் சுழற்சிக்காகவும் நினைவுகூரப்படுபவர். இந்தக் காந்த வட்டிப்பை 1645 முதல் 1715 வரை அமைந்ததை இனங்கண்டார்.
மவுண்டர் 1851 இல் ஜான் வெசுலேயக் கழக அமைச்சரின் இளைய மகனாக இலண்டனில் பிறந்தார். இவர் இலண்டன் கிங் கல்லூரியில் கல்வி கற்றார். ஆனால் பட்டம் ஏதும் பெறவில்லை. இவர் தன் ஆய்வுகளுக்கு தேவைப்படும் நிதிக்காக வங்கி ஒன்றில் பணிக்குச் சேர்ந்தார்.
கோயில் கருவறையின் வாசல் படியில் ஏழு செங்குத்து கதவுகள் உள்ளது. அவற்றில் விஷ்ணுவின் அவதாரங்களை விளக்கும் சிற்பங்கள் கொண்டுள்ளது. உத்தரத்தில் நடுவில் இலக்குமியில் சிற்பமும், பிரம்மா மற்றும் விஷ்ணுவின் சிற்பங்களும் உள்ளது. கோயில் கருவறையில் நான்கு கைகள் கொண்ட விஷ்ணுவின் சிலை, வராக அவதாரம் மற்றும் நரசிம்ம அவதாரங்களை நினைவுப் படுத்தும் வகையில் நடுவில் மனித தலையுடனும், இருபுறங்களில் வராகம் மற்றும் சிங்கத் தலைகளுடன் உள்ளது.
இலக்குமணன் கோயில், இந்தியக் கட்டிடக்கலைகளில் ஒன்றான வட இந்திய பஞ்சயாதனக் கட்டிடக் கலைநயத்தில் கட்டப்பட்டது. இக்கோயில், உயர்ந்த ஒரே மேடையின் மீது எழுப்பப்பட்டுள்ளது. இக்கோயிலில் அர்த்த மண்டபம், மண்டபம், மகாமண்டபம், அந்தராளம், கருவறை, முன்கூடம் , பிரகாரம், சிலுவை வடிவில் குறுக்குக் கைப்பகுதி களும், நான்கு மூலைகளில் நான்கு சிறு துணைக் கோயில்களும் கொண்டுள்ளது.
கோயில் மேல்மாடத்தின் சன்னல்கள், அழகிய சிறு தூண்களோடு கூடிய கைப்பிடிச் சுவர்களுடன் கட்டப்பட்டுள்ளது.இக்கோயில் சுவரில் இரண்டு வரிசைகளில் கடவுளர்கள், தேவதைகளின் சிற்பங்களும், சிற்றின்பத்தை விளக்கும் சிற்பங்களும் செதுக்கப்பட்டுள்ளன.
இக்கோயில் இந்தியாவின் மத்தியப்பிரதேச மாநிலத்தின் சத்தர்பூர் மாவட்டத்தின் கஜுராஹோவின் மேற்கு தொகுப்பில் அமைந்த 12 கோயில்களில் ஒன்றாகும்.
இந்தப் போராட்டத்துக்கு பலர் ஆதரவு தெரிவித்துள்ளனர். அரியானா மாநில விவசாயிகள், தில்லி விவசாயிகள், பஞ்சாப் விவசாயிகள் ஆகியோர் ஆதரவாக ஒரு சில நாட்கள் உடன் கலந்துகொண்டனர். போராட்டத்துக்கு நேரில் சென்று ஆதவு அளித்த அரசியல்வாதிகள்; திமுக செயல் தலைவர் மு. க. ஸ்டாலின், காங்கிரசின் ராகுல் காந்தி இந்தியப் பொது உடமைக்கட்சியின் டி. இராஜா, அதிமுகவின் மு. தம்பித்துரை, தேமுதிகவின் பிரேமலதா விசயகாந்த் ஆதரவு அளித்தது ஆல்லாமல் விவசாயிகளுடன் அமர்ந்து மண்சோறு உண்டும் போராட்டத்திலும் கலந்துகொண்டார், நடிகர்கள் விஷால், பிரகாஷ் ராஜ், ரமணா, இயக்குநர் பாண்டிராஜ் உள்ளிட்டோர் போராட்டத்துக்கு ஆதரவு அளித்து நிதியமைச்சர் அருண்ஜேட்லியை சந்தித்து விவசாயிகளின் கோரிக்கைகளை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்று மனுக்கொடுத்தனர். தமிழ் நாட்டில் விவசாயிகளுக்கு ஆதரவு தெரிவித்து ஆங்காங்கே போராட்டங்கள் நடைபெற்றன. கோவை வேளாண் பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் 2017 ஏப்ரல் 10 அன்று விவசாயிகளுக்கு ஆதரவாக கல்லூரியில் உள்ளிருப்புப் போராட்டம் செய்தனர்.
விவசாயிகள் போராட்டமானது, தேசிய தென்னிந்திய நதிகள் இணைப்பு விவசாயிகள் சங்க மாநிலத் தலைவர் பி. அய்யாக்கண்ணு தலைமையில் தில்லி ஜந்தர் மந்தரில் 2017 மார்ச் 14 அன்று துவக்கப்பட்டது. இப்போராட்டத்தில் ஏறக்குறைய 100 விவசாயிகள் ஈடுபட்டனர்
தில்லியில் தமிழக விவசாயிகளின் போராட்டம் என்பது 2017, மார்ச், 14 ஆண்டு மார்ச் மாதம் தொடங்கி இந்தியாவின் தலைநகரான தில்லியில் தமிழ்நாட்டு விவசாயிகளால் நடத்தப்பட்டு ஒத்திவைக்கப்பட்ட போராட்டமாகும்.
சான்பிரான்சிசுகோவில் உள்ள நான்காம் மாடிச் சாளரத்தில் இருந்து பாய்ந்து இவர், 1923 இல் தன் 76 ஆம் அகவையில் தற்கொலை செய்து கொண்டார். இவர் பெரும்பாலும் பார்வையின்றி தவித்துள்லார். மேலும் இவர் பேச்சு, எழுத்து, தகவல் தொடர்புத் துண்டிப்பு நோயால் அல்லல்பட்டுள்ளார். இவர் தனது குடும்பத்துக்கு இதனால் காப்பும் பணமும் தரவியலாத, எதற்குமே பயன்படாத நிலைகண்டு நொந்து வாடியுள்ளார். இச்செய்திகள் அவரது இறப்புக் குறிப்புகளில் இருந்து அறியமுடிகிறது. இவர் எலிசபெத் பல்லார்டு தாம்சனை மணந்துகொண்டார். இவருக்கு மூன்று மகன்கள் உண்டு. இவர்களில் ஒருவர் வான்வலவராகிய டகுலாசு கேம்ப்பெல் ஆவார்.
இவர் ஓகியோவில் உள்ள ஏன்காக் ஊரில் ஒரு பண்ணையில் பிறந்தார். இவரதந்தையார் இராபர்ட் வில்சன் ஆவார். இவரது தாயார் ஆரியத்வேல்சு கேம்ப்பெல் ஆவார். இவர் தன் ஊரில் பள்ளிப் படிப்பு முடித்துவிட்டு, மிச்சிகன் பல்கலைக்கழ்கத்தில் 1882 இல் சேர்ந்தார்.அங்கே கட்டிடப் பொறியியலில் அறிவியல் இளவல் பட்டம் பெற 1886 இல் சேர்ந்தார்.பல்கலைக்கழகத்தில் பயிலும்போதே சைமன் நியூகோம்பின் மக்கள் வானியல் நூலைப் படித்ததால் இவர் வானியலில் ஆர்வத்தை வளர்த்துக்கொண்டார்.
வில்லியம் வாலசு கேம்ப்பெல் ஓர் அமெரிக்க வானியலாலர் ஆவார். இவர் 1900 முதல் 1930 வரை இலிக் வான்காணகத்தினியக்குநராக இருந்தார். இவர் கதிர்நிரலியலில் சிறப்புத் தகைமை பெற்றிருந்தார்.
திரியியக்கிகளை போல், எந்த நேரமும் வீரர்கள் எரியும் திரியை ஏந்தும் அவசியமில்லை. இதை வெடிக்கச்செய்ய தனியாக எரியும் திரி தேவையில்லை. ஒப்பீட்டளவில் இது மழை காலங்களில் நன்கு கைகொடுக்கும்
சக்கரயியக்கம் போல் இதன் உற்பத்தி, உயர்ந்த விலையுடையது அல்ல. இதன் உற்பத்திக்கு, பெரியளவிலான உலோகவியல் மற்றும் இயந்திரவியல் அறிவு எதுவும் தேவையில்லை.
சொடுக்கொலி இயக்கத்தை போல; "மூடியிடப் பட்டிருக்கும் கிண்ணி, சுடுநரால் சுடுவதற்கு முன்பாக திறக்கப்படவேண்டும்" என்ற அவசியம் இல்லை. இதில் விசை இழுக்கப்படும் போது, தானாகவே கிண்ணிமூடி திறக்கும்.
சொடுக்குஞ்சேவலில் உள்ளதைவிட, இந்த சுடும் இயங்குநுட்பம் குறைவான பாகங்களை / கூறுகளைக் கொண்டுள்ளது; கிண்ணிமூடியும் எஃகுத்தகடும் ஒருங்கிணைந்த பாகம் / கூறு ஆக உள்ளது. இதனால், உற்பத்தி செலவு மேலும் குறையும்.
வழக்கமான தீக்கல் இயக்கமானது, ஒரு குறுகிய சுத்தியலின் முனையில், பற்றுகுறடுகளுக்கு இடையில் ஒரு தீக்கற்துண்டை கொண்டிருக்கும். இந்த சுத்தியல் "இழுபட்ட" நிலையில் வைக்க பின்னால் இழுக்கப்படும். விசை இழுக்கப்படுவதால் விடுவிக்கப்படும், சுருள்வில்-பூட்டிய சுத்தியல் முன்னால் நகர்ந்து, "தகட்டுமூடி" எனப்படும் எஃகுத் துண்டின்மேது தீக்கல் மோதும். அதேவேளை, சுத்தியலில் நகர்வு, தகட்டுமூடியை பின்னால் தள்ளி, வெடிமருந்தை கொண்டிருக்கும் கிண்ணியை திறக்கும். தீக்கல் தகட்டுமூடியை அடித்து உண்டாகும் தீப்பொறி, கிண்ணியில் விழுந்து, துகளை பற்றவைக்கும். எரியும் சுவாலை, ஸ் சிறு துளை வாயிலாக துமுக்கிக் குழலை அடைந்து, அதிலிருக்கும் முதன்மை வெடிமருந்தை தீமூட்டி, ஆயுதத்தை வெடிக்கச் செய்யும்.
செங்குத்து நிலையில் செயல்படும் பிடிப்பானை மறென் லெ பூர்ஷுவா இதில் சேர்த்தது தான், இதன் முக்கிய அம்சமே ஆகும். பிடிப்பான் தான் ஒரு இயங்குமுறையை, சுடுவதற்கு தயார் நிலையில் வைக்கும்; விசை அதன்மீது இயங்கி, அதை விடுவித்து, ஒரு வலுவான சுருள்வில்லை இயங்குமுறையில் இயக்கி துப்பாக்கியை சுடச்செய்கிறது. முன்னதாக, பிடிப்பான் இயக்கத் தகடிற்கு உள்ளேயுள்ள ஒரு துளை வழியாக செயல்பட்டு, இயக்கத் தகடிற்கு வெளியே இருக்கும் சுத்தியலை சுடச்செயும். செங்குத்து நிலையில் செயல்படும் பிடிப்பானின் வடிவம், விலை மலிவாகவும், நம்பகத்தன்மையுடனும் இருந்தது.
துமுக்கிக்கல் என்பது, தீக்கல்லியக்கியின் பற்றுகுறடில் பொருந்தகூடிய, ஆப்பு-வடிவத்தில் செதுக்கப்பட்ட தீக்கல் ஆகும். துமுக்கிக்கற்களை நகராமல் நிலைநிறுத்த; அவை ஈயம், அல்லது பதனிட்ட தோலால் சுற்றப்படும். இவை பல ஆயுதங்களுக்கு ஏற்றாற்போல், பல அளவுகளில் செய்யப்பட்டும். தாது அகேட் துகள்களை தீக்கல்லுக்கு, மாற்றாக பயன்படுத்தலாம். ஆனால் இதை வெட்டுவதற்கு கடினமாகவும், அதிகவிலை பிடிப்பது, ஆகிய காரணத்தால்; தீக்கற் படிமங்கள் இல்லாத ப்ருசியா போன்ற நாடுகளில் மட்டும் தான் பயன்படுத்தப்பட்டது.
பல சுத்தியல்கள், மறென் லெ பூர்ஷுவாவின் வடிவப்பை பின்பற்றி, அரை-இழுபட்ட நிலையை கொண்டிருந்தன, இதுவே "தீங்குறாத" நிலை ஆகும். ஏனெனில் சுத்தியல், இந்த நிலையில் இருக்கும் வரை, துப்பாக்கி வெடிக்காது. இந்த நிலையில், தகட்டுமூடியை திறக்கவும் முடியும், மற்றும் வெடிதுகள்களை கிண்ணியில் இடவும் முடியும். பிறகு தகட்டுமூடி மூடப்பட்டு, சுத்தியல் "முழு-இழுபட்ட" நிலைக்கு பின்னிழுக்கப்படும். "முழு-இழுபட்ட" நிலையில் வைத்து தான் துப்பாக்கியை சுட இயலும்.
சொடுக்கொலி இயக்கம், மற்றும் சொடுக்குஞ்சேவல் போன்று, தீக்கல்லை பயன்படுத்தும் சுடும்-இயக்கங்கள் 16-ம் நூற்றண்டில் தோன்றின. இருப்பினும், இதில் குறிப்பிடப்படும் அசல் தீக்கல்லியக்கம் ஆனது, 17-ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் பிரான்சில் தோன்றியது. இது தோன்றிய காலம் தெரியாது, ஆனால், அசல் தீக்கல்லியக்கியை உருவாக்கிய கௌரவம் மறென் லெ பூர்ஷுவாவையே சேரும்.
தீக்கல் இயக்கம் என்பது 17-ல் இருந்து 19-ஆம் நூற்றாண்டுகள் வரை மசுகெத்துகள், கைத்துப்பாக்கிகள், மற்றும் புரிதுமுக்கிகளில் பயன்படுத்தப்பட்ட ஒரு வகையான இயங்குமுறை ஆகும். இந்த முறையில் சுடும் துப்பாக்கிகளை, "தீக்கல்லியக்கி" என்பர்.
போர்க்காலங்களில், இலட்சக் கணக்கில் துமுக்கிகற்களின் தேவை ஐக்கிய இராச்சியத்தில் இருந்தது. இங்கிலாந்தின் பிரான்டன் நகரில் தீக்கல்லை வெட்டுவதும், செதுக்குவதும் குடிசைத்தொழிலாகவே மாறியது.
இது திரியியக்கிகள், சக்கரயியக்கிகள் போன்ற முந்தைய தொழில்நுட்பங்களை விரைவில் வழக்கொழிய செய்தது. மூடியடி இயக்கம் அறிமுகம் ஆகும் வரை, இது இரண்டு நூற்றாண்டுகளாக பயன்பாட்டில் இருந்தவை.
இவர் மீது இவருக்கு நிலநடுவரை நிறுவல் அமைப்பைச் செய்து தந்த எட்வார்டு டிரப்டன், அதைச் சவுத் பிழையுடையதாக அறிவித்ததால் ஒரு வழக்கைத் தொடுத்தார்.அவ்வழக்கில் டிரப்டன் வெற்ரியுமீட்டினார். அந்த நிறுவல் அமைப்பைச் சவுத் தன் தொலைநோக்கியில் இருந்து கழற்றிவிட்டார். மாற்றாக தனியாக வாங்கிவைத்திருந்த 12 அங்குல வில்லையைப் பாதுகாத்து 1862 இல் டப்ளின் வான்காணகத்துக்குத் தந்தார்,. இதை கிரப்பின் நிலநடுவரை நிறுவல் அமைப்பில் பொருத்தி அத்தொலைநோக்கி இன்னமும் அவ்வான்காணகத்தில் பயன்பாட்டில் உள்ளது.
இவரும் ஜான் எர்ழ்செலும் இணைந்து 1824 இல் 380 மாறும் இரட்டை விண்மீன்களுக்கான அட்டவணையை எர்ழ்செல் கண்டுபிடித்த இரட்டை விண்மீன்களை மீண்டு நோக்கீடுகள் செய்து உருவாக்கினர். சவுத் அடுத்த ஆண்டே மேலும் 458 இரட்டை விண்மீன்களைத் தொடர்ந்து நோக்கீடுகள் செய்தார்.
இவர்தான் சுடீபன் குரூம்பிரிட்ஜுக்குப் பின்னர், 1806 இல் டிரப்டனால் உருவாக்கப்பட்ட குரூம்பிரிட்ஜ் கடப்பு வட்டத்துக்குச் சொந்தக்காரர் ஆனார்.
குரல் பகுப்பாய்வு என்பது மொழியியல் உள்ளடக்கம் என்பதைவிட பேச்சு இனங்காணலைப் போலவே பேச்சொலி தொடர்பான ஒரு கற்கையாகும்.இவ்வாறான கற்கைகள் குரல் தொடர்பான மருத்துவ பகுப்பாய்வுகளையும் பேசுபவரை அடையாளம் காணல் என்பதனையே பெரிதும் உள்ளடக்கும்.இவற்றுக்கெல்லாம் முரணாக பேசுபவரின் உண்மைத்தன்மை மற்றும் மனவெழுச்சி என்பன குரல் அழுத்த பகுப்பாய்வு அல்லது அடுக்கு குரல் பகுப்பாய்வு என்வற்றின் மூலம் தீர்மானிக்கப்பட முடியும் என சிலர் நம்புகிறார்கள்.
எடுத்துக்காட்டாக, குரல் தொடர்பான மருத்துவ கற்கையானது சத்திர சிகிச்சை மூலமாக குரல் நாண் அகற்றப்பட்ட நோயாளி தொடர்பான கற்கையாகவும் அமையும். குரல் விருத்தி தர மதிப்பீட்டு முறைகளில் தர அளவீட்டு நுட்பங்கள் தேவைப்படுகின்றன. ஒரு அனுபவமிக்க குரல் வைத்திய நிபுணரால் நம்பகமான முறையில் குரல் தர மதிப்பீடு செய்ய முடியும், ஆனாலும் இதற்கு பரந்தளவு பயிற்சி தேவைப்படுவதோடு அகவயத்தன்மையானது.
மருத்துவ குரல் ஆய்வில் மற்றொரு தீவிர ஆராய்ச்சி தலைப்பு குரல் ஏற்றுதல் மதிப்பீடு ஆகும். நீட்டிக்கப்பட்ட நேரம் பேசும் ஒரு நபரின் குரல்வளை இழையம் சோர்வடைந்து பாதிக்கப்படுகின்றன. தொழில்முறை குரல் பயனர்கள் மத்தியில் இந்த சோர்வை குரல் இழப்பை ஏற்படுத்தும். இந்த பிரச்சினைகளை மதிப்பீடு செய்ய, குரல் ஏற்றுதல் புறநிலையாக மதிப்பிடப்பட வேண்டியது கட்டாயம்.
மண்டோசோர் நகரத்திலிருந்து 4 கி மீ தொலைவில் உள்ள சோந்தனி எனும் கிராமத்தில், இரண்டு ஒற்றைப்பாளத் தூண்கள் மன்னர் யசோதர்மனால் கி பி 528-இல் நிறுவப்பட்டது. இவ்வெற்றித் தூண்கள், வெள்ளை ஹூணர்களின் மன்னர் மிகிரகுலனை கொண்டதன் நினைவாக நிறுவப்பட்டது.
நாகப்பா மற்றும் தாசப்பா எனும் இரண்டு தென்னிந்திய சிற்பிகள் இவ்வெற்றித் தூண்களை வடிவமைத்துள்ளனர். இத்தூண்களை பிரித்த்தானிய அதிகாரி சுல்வின் என்பவர் 1875-இல் கண்டுபிடித்தார்.
1983-இல் கண்டுபிடித்த யசோதர்மனின் மண்டோசோர் வெற்றித் தூண் கல்வெட்டுக் குறிப்பின் மூலம் ஔலிகர் வம்ச மன்னர்கள் மந்தோசௌர் உள்ளிட்ட மால்வா பகுதிகளை ஆண்டதாக குறிப்பிடுகிறது. இந்த ஔலிகர் வம்ச மன்னர்களில் புகழ் பெற்றவன் யசோதர்மன் ஆவார். யசோதர்மனும், குப்தப் பேரரசர் நரசிம்மகுப்தரும் இணைந்து, கி பி 528-இல் வடமேற்கு இந்தியாவை தாக்கிய ஹெப்தலைட்டுகள் என்ற வெள்ளை ஹூண மன்னர் மிகிரகுலனை வெற்றி கொண்டமைக்காக கி பி 532-இல் மந்தோசௌர் நகரத்தில் ஒரு வெற்றித் தூண் நிறுவப்பட்டது.
மால்வா பகுதியில் அமைந்த இந்நகரை முற்காலத்தில் தசபுரா என அழைக்கப்பட்டது. மண்டோசோர் நகரம், இராவணின் மனைவி மண்டோதரியின் பிறந்த ஊராக நம்பப்படுகிறது. இந்நகரத்தின் பழைய பகுதிகளில் இன்றளவும் இராவணனை வழிபடுகின்றனர். இந்நகரத்தின் பெண்னை மணந்தவர் என்பதால், இந்நகரத்தின் பழைய பகுதியான கான்புரா பகுதியில் 35 அடி உயர இராவணனின் உருவச்சிலை வழிபாடு நடைபெறுகிறது.
மண்டோசோர் அல்லது மண்டசௌர் மத்திய இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் மண்டசௌர் மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரமும், நகராட்சியும் ஆகும். இந்நகரம் போபாலிருந்து வடமேற்கே 254 கி மீ தொலைவில் உள்ளது. இந்நகரத்திற்கு அருகே கிபி 6ஆம் நூற்றாண்டு காலத்திய யசோதர்மனின் மண்டோசோர் வெற்றித் தூண் கல்வெட்டுகள் உள்ளது.
மால்வா மற்றும் மேவார் நிலப்பரப்புகளுக்கிடையே அமைந்த மண்டோசோர் நகரம் தொல்லியல் மற்றும் வரலாற்று மரபுரிமைச் சொத்துகளைக் கொண்டது. சிவனா ஆற்றின் கரையில் உள்ள மண்டோசோர் நகர பசுபதிநாதர் கோயிலும் புகழ் பெற்றது. இந்நகரத்தில் இந்தி மற்றும் இராஜஸ்தானி மொழிகள் கலந்த மால்வா மொழி பேசப்படுகிறது.
கல்வெட்டு குறிப்புகளின் படி, மண்டோசோர் எனப்படும் தசபுரத்தை ஔலிகர்கள் என்ற ஒரே பெயரை உடைய இரண்டு அரச வம்சங்கள் ஆண்டதாக தெரிகிறது. இவ்வம்ச மன்னர்களில் பாண்டுவர்மன் என்பவன் முதலாம் குமாரகுப்தன் காலத்தைச் சேர்ந்தவன்.
மகாபாரத காவியத்தின் சபா பருவத்தின், அத்தியாயம் 31-இல், நகுலனின் மேற்றிசைப் போர்ப்பயணத்தின் போது மால்வா உள்ளிட்ட ஐந்து இனக்குழுவினர்களை வென்றதாக கூறப்பட்டுள்ளது.
கரும்பலகையில் எழுதுவதற்கான சிலேட்டுக்கல் இங்கு அதிக அளவில் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. மேலும் இப்பகுதியில் அபின் அதிக அளவில் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது.
இந்நகர பட்டு நெசவுத் தொழிலாளர்கள் கட்டிய சூரியக் கோயிலை மண்டோசோர் மன்னர் பாண்டுவர்மன் கி பி 493-இல் சீரமைத்து கொடுத்துள்ளார்.
இலிண்டு 1930 மே 18 இல் பிறந்தார். இவர் மிட்வேல் தொடக்கப் பள்ளியிலும் ஜோர்டான் உயர்நிலைப் பள்ளியிலும் கல்வி பயின்றார். இவர் 1953 இல் உட்டா பல்கலைக்கழகத்தில் இயற்பியலில் அறிவியல் இளவல் பட்டம் பெற்றார். அமெரிக்கக் கடற்படை அலுவலர் பள்ளியில் இவர் விளையாட்டாக பறத்தல் பயிற்சிக்கு விருப்பம் தெரிவித்துள்ளார். பின் இவ்விருப்பத்தை மாற்றிக்கொள்ள முடியவில்லை. என்றாலும், அப்போது இவர் வானில் பறப்பதில் பெருமகிழ்ச்சியுற்றார். அமெரிக்க கற்படை விமானவலவராக, இலிண்டு அண்டக் கதிர்களின் ஒளிப்படங்களை உயர்கிடக்கை மட்டத்தில் பறந்து தன்னார்வமோடு பெர்க்கேலி, கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்துக்காக எடுத்துள்ளார். இது இவர் பெர்க்கேலியில் சேர உதவியது. இங்கு இவர் இலாரன்சு கதிர்வீச்சு ஆய்வகத்தில் பையான் – அணுக்கருவன் சிதறலில் ஆய்வு மேற்கொண்டு 1964 இல் உய்ராற்றல் இயற்பியலில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். இவர் அலாசுகா பல்கலைக்கழகத்தில் புவீயற்பியல் நிறுவனத்தில் முது முனைவர் பாட்ட ஆய்வை 1975 முதல் 1976 வரை மேற்கொண்டு நிறைவு செய்துள்ளார்.
தான் இலெசிலி இலிண்டு அல்லது டாண் லெஸ்லி லிண்டு அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த வானியல் விஞ்ஞானி, முனைவர் ஆவார். இவர் ஓர் அமெரிக்க அறிவியலாளரும் முன்னாள் அமெரிக்கக் கடற்படை அலுவலரும் அமெரிக்கக் கடற்படை விமான வலவரும், நாசா விண்வெளி வலவரும் ஆவார். இவர் அமெரிக்காவின் நாசா விண்வெளி மையத்தில் பணியாற்றியவர். இவர் தனது புவி இயற்பியல் ஆராய்ச்சிப் படிப்பை அலெஸ்கா பல்கலைக்கழகத்தில் படித்தார். 1964 லிருந்து நாசாவில் விண்வெளி இயற்பியலாளராகப் பணியாற்றினார். இவர் பூமியின் வெளிப்பரப்பிலுள்ள இயற்கைக்கும் குறை சக்தி துகள்களுக்குமான ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டார். 1986 ஆம் ஆண்டு நாசாவிலிருந்து விலகிய பின்னர் யுட்டா மாநில பல்கலைக்கழகத்தில் இயற்பியல் மற்றும் விண்வெளிப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றினார்.
மகுரா மாவட்டம் தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டம் குல்னா கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. தென்மேற்கு வங்காளதேசத்தில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் மெகர்பூர் நகரம் ஆகும்.மகுரா நகரம், தேசியத் தலைநகரான டாக்காவிலிருந்து 176 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது.
மகுரா மாவட்டத்தின் வடக்கில் ராஜ்பரி மாவட்டமும், தெற்கில் நராய்ல் மாவட்டம் மற்றும் ஜெஸ்சூர் மாவட்டமும், கிழக்கில் பரித்பூர் மாவட்டமும், மேற்கில் ஜெனிதக் மாவட்டம் எல்லைகளாக உள்ளது.
மேலும் இம்மாவட்டம் ஒரு நகராட்சி மன்றமும், முப்பத்தி ஆறு கிராம ஒன்றியக் குழுக்களும், 510 வருவாய் கிராமங்களும், 711 கிராமங்களும் கொண்டுள்ளது.
விஷ்ணு பக்தரின் பிறப்புப் பெயர் வாசுதேவன் என இருப்பின் பஞ்ச சம்ஸ்காரத்தின் போது, அடியேன் வாசுதேவ இராமானுஜ தாசன் என்று பெயரிடுவர். இராமானுஜசருடன் தாங்கள் தொடர்புடையவர்கள் என்பதை குறிக்க இராமானுஜ தாஸ்யப் பெயர் புதிதாக ஆச்சாரியரால் சூட்டப்படுகிறது.
ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தை பின்பற்ற விரும்பும் எவருக்கும், ஆண், பெண் வேறுபாடு மற்றும் சாதி வேறுபாடு இன்றி செய்விக்கப்படுகிறது. பஞ்ச சம்ஸ்கார சடங்கு செய்து கொள்வதன் மூலம் தாங்கள் இராமானுஜருடன் தொடர்புடையவர்கள் என்றும், அவர் மூலம் மோட்சத்தின் போது திருமாலடியை எளிதல் அடைய இயலும் என்பது நம்பிக்கை ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களின் நம்பிக்கை. பஞ்ச சம்ஸ்கார சடங்குகள் முறையே:
பஞ்சசம்ஸ்காரம் என்பதற்கு தகுதியை அளிக்கும் ஐந்து சடங்குகள் என்று பொருள். இராமானுசர் நிறுவிய ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தில், பாஞ்சராத்திர ஆகமத்தின் படி, தகுதி உடைய ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஆச்சாரியரால் மட்டுமே பஞ்சசம்ஸ்கார சடங்குகள் வைணவர்களுக்கு செய்விக்கப்படுகிறது.
மூன்று தெய்வீக புனித இரகசியத் திரய மந்திரங்கள் எனும் எட்டெழுத்து மந்திரம் , துய மந்திரம் மற்றும் சரம சுலோகம் ஆகிய மந்திர தீட்சை பெறும் சீடரின் காதில் மட்டும் கேட்கும் படி ஆச்சாரியர் மந்திர தீட்சை அளிப்பர்.
பஞ்ச சம்ஸ்காரம் சடங்கினை இராமனுசரால் நியமிக்கப்பட்ட 74 சிம்மாசனாதிபதிகளின் வழிவந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஆச்சாரியார்களால் மட்டுமே பஞ்சசம்ஸ்கார சடங்குகள் சீடர்களுக்கு செய்விக்கப்படுகிறது.
சீடரின் நெற்றி, கழுத்து, மார்பு, முதுகு, தோள் பட்டை, வயிறு ஆகிய ஆறு இடங்களில் 12 திருமண் காப்புகளை, விஷ்ணுவின் 12 சிறப்புப் பெயர்களை கூறி ஆச்சாரியர் காப்பிடுவார்.
இராமானுஜர் மூலம் திருமால் திருவடியை அடைய விருப்ப உடைய, ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தை ஏற்றுக் கொண்டவர்களுக்கு ஆண், பெண், சாதி வேறுபாடு இன்றி பஞ்சசம்ஸ்கார சடங்குகள் செய்விக்கப்படுகிறது.
அக்கினியில் சூடேற்றப்பட்ட சக்கரம் மற்றும் சங்கு முத்திரைகளை, பக்தர்களின் வலது மற்றும் இடது தோள்பட்டையின் மேல் புறத்தில் ஆச்சாரியர் பதிப்பர்.
முன்னாள் காமரூப பேரரசின் கிழக்கு பகுதியான, கச்சரி மற்றும் சுதியா பகுதிகளில் சில புயான் தலைவர்களின் அரசாட்சி தோன்றியது, இவர்களின் கட்டுப்பாட்டில் சுதியா பிராந்தியத்தின் சற்று மேற்கே உள்ள பகுதிகள் வந்தன. சுதியா நாட்டின் நிறுவனர் பிர்பால் தனது முதல் தலைநகரான சுவர்ணகிரியை 1187 ஆம் ஆண்டு உருவாக்கினார். பின் அவருடைய மகன் ரத்னட்ஜ்வபால் தலைநகரை ரத்னபூருக்கு மாற்றினார். இறுதியாக பண்டைய மரபான பால் அரச மரபு 1225 இலும் பின் இறுதியாக 1248 இலும் முடிவுக்கு வந்தது. காலச்சூரி மற்றும் சுதியா அரசுகளுக்கு இடையில், ஷான் குழுவைச் சேர்ந்த, சுகப்பா என்பவரது தலைமையில் அகோம் பேரரசு நிறுவப்பட்டது. அதன்பிறகு 600 ஆண்டுகள் இப்பேரசு நீடித்தது.
அசாம் வரலாற்றை நான்கு காலங்களாக பிரிக்கலாம். பண்டைய காலமானது சமுத்திர குப்தரின் அலகாபாத் தூணில் காமருபப் பேரரசை குறிப்பிட்டதில் இருந்து, அதாவது நான்காம் நூற்றாண்டில் காமரூப பேரரசு துவங்கியில் இருந்து துவங்குகிறது. இடைக்கால வரலாறானது வங்காள சுல்தான்களால் அசாம் தாக்கப்பட்டதில் இருந்து துவங்குகிறது, இந்த நிகழ்வு முதலில் 1207 இல் பக்த்தியாருதின் ஐபக் கில்ஜியால் நடத்தப்பட்டதாக கன்னி போரோக்சிபோவா கல்வெட்டுகளில் குறிக்கப்பட்டுள்ளது, பண்டைய பேரரசுகளின் சரிவுக்குப் பிறகு அதன் இடத்தில் நடுத்தர அரசுகளும் குறுநில அரசுகளும் வேகமாக நிரப்பி. 1826 இல் ஏற்பட்ட யாண்டாபோ உடன்படிக்கையால் பிரித்தானிய காலனி ஆதிக்கம் இங்கு உருவாக வழிவகுக்கப்பட்டது, காலனித்துவ காலத்திற்கு பிறகு 1947-ல் சுதந்திர இந்தியாவின் ஆட்சிக்காலம் துவங்கியது.
13 ஆம் நூற்றாண்டின் மத்தியில், சந்தியா, என்னும் காமரூபாங்கரா மன்னன் தன் தலைநகரை காமாடபூருக்கு மாற்றி, காமடா சாம்ராஜ்ஜியத்தை நிறுவினார். காமடா அரசு வங்க துருக்கியர்களின் தாக்குதலுக்கு ஆளாகியது. இறுதி காமடா மன்னர்களான கென்களை 1498 இல் அலாவுதீன் உசேன் ஷா அகற்றினார். ஆனால் உசேன் ஷா மற்றும் அடுத்தடுத்த ஆட்சியாளர்களால் காமடா நாட்டில் தங்கள் ஆட்சியை பலப்படுத்த இயலவில்லை, இதற்கு முதன்மைக் காரணம் புவ்யான் தலைவர்களின் கிளர்சியாகும். விரைவில் 16 ஆம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் கோச் பழங்குடி இனத்தவரான விஸ்வ சிங்கா என்பவரால் கோச் மரபும் கமாட்டா அரசும் உருவாக்கப்பட்டது. கோச் மரபில் அவரது மகன்கள், நர நாராயண் மற்றும் சில்லாரி ஆகியோரின் கீழ் உச்சத்தை அடைந்தது.
அசாமின் வரலாறு பல்வேறு ஆதாரங்களில் இருந்து பெறப்பட்டுள்ளது. இடைக்கால அசாமில் இருந்த அகோம் பேரரசு காலத்தில் தொடர் கால வரலாறு எழுதப்பட்டுள்ளது. இவை அகோம் மொழியிலும், அசாமி மொழியிலும் எழுதப்பட்டுள்ளன. அசாமின் பழங்கால வரலாறானது காமரூப சாசணங்களான செப்பேடுகள், கல்வெட்டுகள், களிமண் எழுத்துகள் வழியாக அறியப்படுகிறது; இந்த சாசணங்கள் வழியாக காமரூப பேரரசு அரசர்கள் தங்கள் ஆட்சிக்குட்பட்டப் பகுதிகளில் மானியங்கள் போன்றவற்றை வழங்கியுள்ளனர். மகாபாரதம் போன்ற காவியங்கள், காளிகா புராணம், யோகினி தந்திரம் போன்ற இடைக்கால நூல்கள் போன்றவற்றைக் கொண்டும் அசாம் பிராந்திய நாட்டுப்புறவியலைக் கொண்டும் அசாம் வரலாறு சீரமைப்பு செய்யப்பட்டுகிறது.
அசாமின் மூல வரலாறானது மகாபாரதம், காளிகா புராணம், யோங்கினி தந்திரம் போன்ற புராணங்களால் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. துவக்கக்கால ஆரியரல்லாத அரசர்களாக தானவா மரபின் மன்னராக மஹிரங்கா என்பவர் அறியப்படுகிறார். இந்த வம்சமானது நரகாசுரன் மூலம் அகற்றப்பட்டது. நரக வம்சத்தைச் சேர்ந்த பல அரசர்களின் ஒரு பொதுவான பெயராக தோன்றுகிறது. புராணத்தின் படி, நரக மன்னன் கிருஷ்ண்ணால் கொல்லப்பட்டு அதற்குப் பின் அவரது மகன் பாகதத்தன் அரியணை ஏறினான். பாகதத்தனின் படைகள் மகாபாரதப் போரில் கலந்து கொண்டன. இவனது அரசுக்கு உட்பட்ட பகுதிகளாக, வங்காளதேசம் உட்டபட்ட பிராக்ஜோதிச நாடு இருந்தது. நரக வம்சத்தின் கடைசி மன்னன் சுப்பராயா ஆவான்.
அகோம் ராஜ்யம் அதன் உச்சநிலையை அடைந்தது பிறகு, 18 ஆம் நூற்றாண்டில், நாட்டிற்குள் பிரச்சினைகளும், கிளர்ச்சிகளும் துவங்கி குழப்ப நிலை ஏற்பட்டது. இந்த பிரச்சனைகளை எல்லாம் தாண்டி மீண்டும் அகோம் மரபினர் ஆட்சியைத் தக்கவைத்துக்கொண்டனர், 19 ஆம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் பர்மியர்கள் அசாம்மீது படையெடுத்தனர். முதலாம் ஆங்கிலேய-பர்மிய போரின் முடிவில், பர்மியர்கள் தோல்வியுற்றனர் அதனால் பரிமியர் ஆங்கிலேயர் இடையே யண்டோபோ உடன்பாடு ஏற்பட்டது. இதனைத் தொடர்ந்து பிரித்தானியரின் கட்டுப்பாட்டின் அசாம் வந்தது. இதுவே அசாம் வரலாற்றில் இடைக்காலத்தின் இறுதியாக குறிக்கப்படுகிறது.
அசாம் வலாறு என்பது கிழக்கு, மேற்கு, வடக்கு ஆகிய பகுதி மக்களின் சங்கமமாகும் அதாவது; திபெத்திய-பர்மிய , இந்தோ-ஆரிய, ஆஸ்த்ரோசியோடிக் ஆகிய பண்பாடுகளின் சங்கமமாகும். 1821 வரை இப்பகுதி மீது பர்மா பல நூற்றாண்டுகளாக படையெடுத்துள்ளது என்றாலும் பர்மாவின் காலனியாகவோ அதன் சிற்றரசாகவோ அசாம் இருந்தல்லை, 1826 இல் பிரித்தானியர் அசாமைக் கைப்பற்றினர்.