polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இப்போர் நான்காண்டு போர் நிறுத்தத்திற்கு பிறகு தொடங்கியது. நான்கு வருடங்களாக கடைப்பிடிக்கப்பட்டிருந்த யுத்த நிறுத்தத்தை முறித்துக் கொண்டு அரசப்படைகள், விடுதலைப்புலிகளின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்த பல பிரதேசங்களைக் கைப்பற்றிக் கொண்டன. சம்பூர், வாகரை இன்னும் பல கிழக்குப் பிரதேசப் பகுதிகளை தமது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தன. இந்தப் போக்கிற்கு, 2007ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் 26ம் திகதி விடுதலைப்பலிகளின் விமானப்படை கட்டுநாயக்க விமானப்படைத்தளத்தை தாக்கி விமானங்கள் பலவற்றை அழித்திருந்தமை காரணமாயிருந்தது, கட்டுநாயக்கா தாக்குதலானது விடுதலைப்புலிகள் வரலாற்றில், வெளியார் எவரது உதவியும் பெறாமல் வெற்றிகரமாக நடாத்தி முடித்த முதலாவது வரலாற்று நிகழ்வாகும்.
ஆவணி மாதம் 2ம் திகதி 2008ல் ஸ்ரீலங்கா இராணுவம் வெள்ளாங்குளம் நகரைக் கைப்பற்றியதன் மூலம், மன்னார் மாவட்டப்புற அரணாக விளங்கிய முக்கியப் பகுதி அரச படைகளின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வந்தது. இப் பகுதி கைப்பற்றப்பட்டதனால் மன்னார் மாவட்டத்தின் முழுப்பகுதியும் 8 மாத காலத்தினுள் அரசப் படைகளின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வந்தடைந்தது.
போர் நிறுத்த உடன்பாட்டில் இருந்து சிறிலங்கா வெளியேறியது பொதுமக்களை பாதுகாப்பதற்கு ஆதரவான முக்கிய உடன்பாடு ஒன்று முடிவுக்கு வந்ததாகவே அர்த்தம் என்று நோர்வே, சுவீடன், டென்மார்க், பின்லாந்து, ஐஸ்லாந்து ஆகிய நோர்டிக் நாடுகளின் வெளிவிவகார அமைச்சர்கள் கூட்டாக வெளியிட்ட அறிக்கையில் தெரிவித்தனர்.
போர் நிறுத்த உடன்பாட்டில் இருந்து இலங்கை அரசு விலகிக் கொண்டதற்கு தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி தலைவர் வி. ஆனந்தசங்கரி கருத்துத் தெரிவிக்கையில், போர்நிறுத்த உடன்பாடு விடுதலைப் புலிகள் தம்மை பலப்படுத்திக் கொள்ளவே உதவியிருக்கிறது என்றும் அரசு விலகிக் கொண்டது தமக்கு மகிழ்ச்சியை அளிப்பதாகவும் தெரிவித்தார்
போர் நிறுத்த உடன்பாட்டில் இருந்து இலங்கை அரசு தன்னிச்சையாக விலகிக் கொண்டது தமக்கு கவலை அளிப்பதாகவும் அரசு விலகிக் கொண்டது வடக்கில் மோதல்களை உக்கிரமடையச் செய்வதுடன் அது கொழும்பு உட்பட நாடு முழுவதும் பரவலாம் என்றும் ஐ.நா.வின் பொதுச் செயலாளர் பான் கி மூன் தெரிவித்தார்.
இலங்கை அரசாங்கம் ஒருதலைப்பட்சமாக போர் நிறுத்த ஒப்பந்தத்தில் இருந்து வெளியேறியதனைத் தொடர்ந்து இலங்கைப் போர் நிறுத்தக் கண்காணிப்புக் குழுவினர் ஜனவரி 16 ஆம் நாள் இலங்கையில் இருந்து வெளியேறவுள்ளதாக அக்குழு தெரிவித்தது.
"இலங்கையில் நடைபெற்று வரும் மோதல்களுக்கு அமைதி வழியிலான தீர்வைக்காண்பதை இது மேலும் கடினமாக்கி உள்ளது" என்று இலங்கைக்கான அமெரிக்கத் தூதரகத்தின் பேச்சாளர் தனது அறிக்கையில் தெரிவித்தார்.
"போர் நிறுத்த உடன்பாட்டில் இருந்து சிறிலங்கா அரசாங்கம் வெளியேறியது கவலையை தோற்றுவித்துள்ளது. அரசாங்கத்தின் இந்த முடிவு வன்செயல்களை அதிகரிக்கச் செய்யும்" என்று ஜப்பான் தெரிவித்தது.
இந்த இறுதிப் போரில் இலங்கை இராணுவத்தினர் போர்க்குற்றங்கள் பல செய்துள்ளதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டுள்ளனர். ஆனால் அரசு இதனை மறுத்து வருகின்றது.
இப்பிராந்தியத்தில் நேபாள மொழி, போஜ்புரி மொழி, லிம்பு மொழி மற்றும் ராஜ்பன்சி, குரூங், நேவாரி மொழி, ராய் மொழி, தமாங் மொழி, செபாங் மொழி, சுனுவார் மொழி, திபெத்திய மொழி, மஹர் மொழி, மைதிலி மொழி மற்றும் உருது மொழி பேசும் இந்துக்கள், இசுலாமியர்கள், பௌத்தர்கள், கிறித்தவர்கள், சமயம் சாராத கிராந்தி மக்கள் போன்ற பழங்குடி மலைவாழ் மக்கள் வாழ்கின்றனர்.
மத்திய வளர்ச்சி பிராந்தியம் கடல் மட்டத்திலிருந்து 60 மீட்டர் முதல் 6,000 மீட்டர் உயரம் வரை பரவியுள்ளதால், இதன் தட்ப வெப்பம் கீழ் வெப்ப மண்டலம், மேல் வெப்ப மண்டலம், மிதவெப்ப வளையம், மிதமான காலநிலை, மான்ட்டேன்#ஆல்ப்ஸ் மலைத் தாழ்வாரத்திற்குரிய காலநிலை, துருவப் பகுதிப் பாலைவன காலநிலை, வெண்பனி படர்ந்த பகுதிகள் என ஏழு நிலைகளில் காணப்படுகிறது.
மத்திய வளர்ச்சி பிராந்தியமும் மூன்று விதமான புவியியல் பகுதிகளைக் கொண்டது. வடக்கில் இமயமலை பகுதிகளும், நடுவில் மலைப்பாங்கான பகுதிகளும், தெற்கில் தராய் சமவெளி பகுதிகளையும் கொண்டுள்ளது. மத்திய வளர்ச்சி பிராந்தியம் கடல் மட்டத்திலிருந்து 60 மீட்டர் முதல் 6,000 மீட்டர் உயரம் வரை பரவியுள்ளது.
நேபாளத்தின் தலைநகர் காட்மாண்டு நகரத்துடன் கூடிய இப்பிராந்தியம், மத்திய கிழக்கு நேபாளத்தில் அமைந்துள்ளது. நாராயணி மண்டலத்தின், மக்வான்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஹெடௌடா நகரம் இதன் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரமாக அமைந்துள்ளது.
மத்திய வளர்ச்சி மண்டலத்தின் வடக்கில் திபெத் தன்னாட்சி பகுதியும், கிழக்கில் கிழக்கு வளர்ச்சி பிராந்தியம், தெற்கில் இந்தியாவும், மேற்கில் மேற்கு வளர்ச்சி பிராந்தியமும் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளன.
இம்மாவட்டத்தின் வடக்கில் இந்தியாவின் மேகாலயா மாநிலத்தின் காரோ மலைகளும், தெற்கில் காஜிப்பூர் மாவட்டமும், கிழக்கில் நேத்திரகோணா மாவட்டம் மற்றும் கிஷோர்கஞ்ச் மாவட்டங்களும், மேற்கில் செர்பூர் மாவட்டம், ஜமால்பூர் மாவட்டம் மற்றும் தங்கயில் மாவட்டம் எல்லைகளாக உள்ளது.
மேலும் வலுக்கா, கௌரிபூர், முக்தாகாச்சா, நந்தயில், புல்பாரியா, ஈஸ்வர்கஞ்ச், புல்பூர், கப்பர்கான், மைமன்சிங் சதர் மற்றும் திரிஷல் என பத்து நகராட்சி மன்றங்கள் உள்ளது. மேலும் மைமன்சிங் மாவட்டத்தில் 146 ஊராட்சி ஒன்றியங்களும், 2,692 கிராமங்களும் கொண்டுள்ளது.
மைமன்சிங் மாவட்டம் 1787-இல் நிறுவப்பட்டது. நிர்வாக வசதிக்காக இம்மாவட்டம் பாலுக்கா, திரிஷால், ஹலுகாட், முக்தாகச்சா, தோபௌரா, புல்பாரியா, கப்பர்கான், கௌரிப்பூர், ஈஸ்வர்கஞ்ச், நந்தாய்ல், புல்பூர், தாரகந்தா என பனிரெண்டு துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது
மைமன்சிங் மாவட்டம் தெற்காசியாவின் வங்காளதேசத்தின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலமையிட நகரம் மைமன்சிங் நகரம் ஆகும்.
தேரா இசுமாயில் கான் எல்லைப் பகுதியில், சுலைமான் மலைத்தொடரின் உயர்ந்த சிகரமான 'தக்த்-இ-சுலைமான்' அல்லது "சாலமன் சிம்மாசனம்" எனப்படும் சிகரம் உள்ளது. இதன் உயரம், 3.487 மீட்டர் ஆகும். மேலும், இதன் மிக அதிகப்படியான உயரம் கொண்ட சிகரம், 3.578 மீட்டர் ஆகும், இது குவெட்டா நகரத்தின் அருகேயுள்ள 'சர்குன் கர்' பகுதியில் உள்ளது. அதே வேளையில் இரண்டாவது மிக உயர்ந்த பகுதியாக 'ஜியாரத் மாவட்டத்திலுள்ள கிலாபத் குன்று என்னுமிடத்தில் 3.475 மீட்டர் உயரம் கொண்ட இப்பிராந்தியச் சூழலில், பெருமளவில் பிரபலமான 'சுனிபெருஸ் மக்ரோபோடா' எனும் புதர்த் தாவரக் காடுகள் காணப்படுவது குறிப்பிடத்தக்கது. பாக்கித்தானின் பலூசிஸ்தான், பஞ்சாப்புக்கும், இடையில் சுமார் 200 மைல்கள் தூரத்திற்கு வடக்கிலிருந்து தெற்காக நீண்டுள்ள இந்த மலைத்தொடரின் வடகோடியில் தக்த்-இ-சுலைமான் மலைமுகடுகள் இரட்டைச் சிகரமாக உள்ளது. அச்சிகரங்களின் உயரம் முறையே 11,070 அடியும், மற்றொன்று 11,300 அடிகளும் கொண்டதாகும்.
சுலைமான் மலைத்தொடரின் வரம்பானது, ஆப்கானித்தானின் ஒரு வரலாற்று மற்றும் கலாச்சார பிராந்தியமான லொயா பக்டியாவின் வடக்கில் சென்று பக்டியா மாகாணத்தையும், மற்றும் வடகிழக்கில் கார்டெஸ் ஸ்பின் கர் வரம்பையும் சந்திக்கிறது. மேலும் இம்மலை நெடுக்கம் வடமேற்கில் பக்டியா மாநிலத்தில் ஊடுருவி, இந்து குஷ் மலைத் தொடரின் மேற்கேயுள்ள பாபா மலைத்தொடர் வரம்பை தழுவியுள்ளது. கிழக்கே, பஞ்சாபின் தேரா காஜி கான் மாவட்டத்துக்குள் நுழைந்த சுலைமான் மலைத்தொடர், வடமேற்கு எல்லைப்புற மாகாணமாக உள்ள தேரா இசுமாயில் கான், மற்றும் மற்றும் பஞ்சாப் ராஜன்பூர் மாவட்டத்தின் மிதன்கோட் எனும் நகரின் அருகே சிந்து ஆற்றை நெருங்கியுள்ளது. இந்த மலையின் கிழக்கு சரிவுகளில் சிந்து நதி மிகவும் விரைவில் விலகிவிட்டாலும், அனால், மேற்கு நோக்கிய மலைத்தொடர் காந்தகாரின் தென்மேற்குப் பகுதியில் உள்ள எல்மண்டு மற்றும் சிச்தான் அற்று வடிநிலப் பகுதியில் படிப்படியாக குறைகிறது.
சுலைமான் மலைத்தொடர் (ஆங்கிலம்: ; பஷ்தூ: ‎; பலூச்சி/உருது/பாரசீகம்: அல்லது கோ-இ சுலைமான் - ), இந்து குஷ் மலை அமைப்புகளில் தெற்கில் நீண்டுள்ள இது, ஜாபுல் , கந்தகார், மற்றும் ஆப்கானித்தான் பகுதியில் அமைந்துள்ள 'லொயா பாகிடா' , மற்றும் தெற்கு நடுவண் நிர்வாகத்தின் பழங்குடிப் பகுதிகளான தெற்கு வசீரிஸ்தான் மற்றும் அதன் எல்லைப் பகுதியிலுள்ள 'தேரா இசுமாயில் கான்' , பலூசிஸ்தான் பெரும்பாலான பகுதியிலும், பஞ்சாப் மற்றும் பாக்கித்தானின் வடமேற்கு எல்லைப்புற மாகாணத்தில் சில பகுதியிலும் இம்மலைத் தொடர் வியாபித்துள்ளது. சுலைமான் மலைத்தொடர் ஈரானியப் பீடபூமியின் கிழக்கு விளிம்பில் இருந்து சிந்து ஆற்றுப் பகுதியில் இந்தியத் துணைக்கண்டம் பிரிகிறது. 6,000 மீட்டர் உயரத்துக்கு நீண்டுள்ள இந்த மலைத்தொடரின் வடக்கேயுள்ள மத்திய இந்து குஷ் மலையின் வறண்ட உயர்நிலங்கள் இதன் எல்லையாக உள்ளன.
இந்தக் காலகட்டத்தில் பெசி வானூர்தி ஓட்டியாக வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டார். அதற்கான முயற்சியில் ஈடுபட்டார். சிகாகோவில் கறுப்பர் இனத்தவருக்கென வார இதழை நடத்திவந்த ராபர்ட் அபோட் என்பவர் பெசி விமான ஓட்டிப் பயிற்சிப் பெறுவதற்காக பண உதவி செய்வதாக ஒப்புக்கொண்டார். ஆனால் சிகாகோவில் விமான ஓட்டிகளில் கருப்பர் யாரும் இல்லாத நிலை இருந்தது. நிறவெறி காரணமாக வெள்ளையர்கள் யாரும் அவருக்கு விமான ஓட்ட பயிற்சி அளிக்க முன்வரவில்லை.
இதனால் ராபர்ட் அபோட் அவரை நிறவெறி நிலவாத பிரான்சுக்குச் சென்று விமானப் பயிற்சியை மேற்கொள்ள அறிவுறுத்தினார். இதையடுத்து பெசி 1920இல் பிரான்சுக்கு சென்றார். அங்கு விமானம் ஓட்டும் பயிற்சியை மேற்கொண்டு அதற்கான உரிமத்தைப் பெற்றார். ஐரோப்பாவின் பல பகுதிகளில் விமான சாகசங்களைச் செய்தவர், 1922 ஆகத்தில் நியூயார்க்குக்கு வந்தார்.
பெசி கோல்மேன் ஓர் அமெரிக்க படைத்துறை சாராத வலவன். இவரே வானூர்தியாளர் உரிமம் பெற்ற முதல் ஆப்பிரிக்க-அமெரிக்க பெண். மேலும் இவரே பன்னாட்டு வானூர்தியாளர் உரிமம் பெற்ற முதல் அமெரிக்கப் பெண்மணி.
இம்மாவட்டத்தில் பத்மா ஆறு, மெக்னா ஆறு, கீர்த்திநசா ஆறு, பலோங் ஆறு, தமுதியா ஆறு, ஆரியல் முதலிய ஆறுகள் பாய்வதாலும், ஆண்டு சராசரி மழைப் பொழிவு 2105 மில்லி மீட்டராக இருப்பதாலும், இம்மாவட்டம் நீர் வளமும், மண் வளமும் கொண்டதாக உள்ளது. இங்கு நெல், கோதுமை, வெங்காயம், வெள்ளைப்பூண்டு, தக்காளி, எண்ணெய் வித்துக்கள், வாழை, மா முதலியன பயிரிடப்படுகிறது.
இம்மாவட்டம் ஐந்து நகராட்சி மன்றங்களையும், அறுபத்தி ஐந்து கிராம ஒன்றியக் குழுக்களையும், 556 வருவாய் கிராமங்களையும், 1254 கிராமங்களையும் கொண்டுள்ளது. இம்மாவட்டத்தின் அஞ்சல் சுட்டு எண் 8000 ஆகும். தொலைபேசி குறியிடு எண் 0601 ஆகும். இம்மாவட்டம் மூன்று வங்காள தேச நாடாளுமன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது.
சரியத்பூர் மாவட்டம் (, தெற்காசியாவில் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டம் டாக்கா கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. வங்காளதேசத்தின் மையத்தில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் சரியத்பூர் நகரம் ஆகும்.
05 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பு கொண்ட சரியத்பூர் மாவட்டத்தை நிர்வாக வசதிக்காக சரியத்பூர் சதர், தமுத்தா, வெதோர்கஞ்ச், ஜாகிரியா, கோஷிர்ஹட் மற்றும் நரியா என ஆறு துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
சரியத்பூர் மாவட்டத்தின் வடக்கில் முன்சிகஞ்ச் மாவட்டமும், தெற்கில் பரிசால் மாவட்டமும், கிழக்கில் சந்திரபூர் மாவட்டமும், மேற்கில் மதாரிபூர் மாவட்டமும் எல்லைகளாக உள்ளது.
04 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட குரிகிராம் மாவட்டத்தை நிர்வாக வசதிக்காக ஒன்பது துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. அவைகள்: குரிகிராம் சதர், உலிப்பூர், சில்மரி, நாகேஷ்வர், விருங்காமரி, சார்-ரஜிப்பூர், ரௌமரி, ராஜர்காட் மற்றும் புல்பாரி ஆகும்.
இம்மாவட்டம் உலிப்பூர், நாகேஷ்வரி, மற்றுஇம் குரிகிராம் என மூன்று நகராட்சி மன்றங்களையும், 72 கிராமப் பஞ்சாயத்து ஒன்றியங்களையும், 1872 கிராமங்களையும் கொண்டுள்ளது. மேலும் இம்மாவட்டத்தில் நான்கு நாடாளுமன்றத் தொகுதிகள் உள்ளது. . இம்மாவட்ட [[அஞ்சல் சுட்டு எண் 5600 ஆகும்.
வங்காளதேசத்தின் பிற மாவட்டங்களைப் போன்று, இம்மாவட்டத்திலும் நான்கு படிகள் கொண்ட கல்வி அமைப்புகள் உள்ளது. அவைகள்: ஐந்தாண்டு படிப்புகள் கொண்ட தொடக்கப்பள்ளிகளும் , ஐந்தாண்டு படிப்புகள் கொண்ட இடைநிலைக் கல்வியும், , இரண்டாண்டு படிப்பு கொண்ட மேனிலைப்பள்ளிகளும் , நான்கு ஆண்டு படிப்பு கொண்ட இளநிலை பட்டப்படிப்பு மற்றும் ஒராண்டு கால முதுநிலை பட்டப்படிப்பு கொண்ட பல்கலைக்கழகங்களும், கல்லூரிகளும் உள்ளது. வங்காள மொழியுடன், ஆங்கில மொழியும் பள்ளி மற்றும் கல்லூரிகளில் கற்பிக்கப்படுகிறது.
வங்காளதேசத்தின் வடக்கில் அமைந்த, 2245.04 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட குரிகிராம் மாவட்டத்தின் வடக்கில் இந்தியாவின் கூச் பெகர் மாவட்டம், தெற்கில் காய்பாந்தா மாவட்டம், கிழக்கில் இந்தியாவின் அசாம் மாநிலம், மேற்கில் லால்முனிகாட் மாவட்டம் மற்றும் ரங்க்பூர் மாவட்டங்கள் எல்லைகளாக அமைந்துள்ளது.
குரிகிராம் மாவட்டம் தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டம் ரங்க்பூர் கோட்டத்தில் உள்ளது. வங்காளதேசத்தில் வடக்கில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் குரிகிராம் நகரம் ஆகும்.
இம்மாவட்டத்தில் ஜமுனா ஆறு, பிரம்மபுத்திரா ஆறு, தார்லா ஆறு, டீஸ்டா ஆறு, கங்காதர் போன்ற ஆறுகள் பாய்வதால் இம்மாவட்டம் நீர் வளம் மற்றும் மண் வளம் மிக்கதாக உள்ளது.
ஞானவைரவர் ஆலயம் 500 ஆண்டுகள் பழமை மிக்க ஆலயமாகும். ஆரம்ப காலத்தில் தற்போது இருக்கும் ஆலயத்தின் முன்றலில் தென்-கிழக்காக உள்ள புளிய மரத்தின் அடியில் திரி சூலம் அமைத்து வைரவரை வழிபட்டு வந்தனர். இந்த புளியமரம் இப்போது ஏறத்தாள 15 மீற்றர் சுற்றளவைக் கொண்டதாக காட்சி தருகிறது. 18 ஆம் நுாற்றாண்டில் வைரவருக்கென கிழக்கு நோக்கிய சிறு கொட்டகை ஒன்றை அமைத்து வைரவரை அங்கு அமர்த்தி வழிபட்டுவந்ததாகம், காலப்போக்கில் கொட்டகை சீமெந்து கட்டிடமாக மாற்றியதாகவும் வழிவழி வந்த மூதாதையரின் கூற்றில் இருந்து அறியக்கிடக்கிறது. வைரவர் அமர்ந்த இந்த கட்டிடமே பின்னாளில் தற்போதைய கோயிலாக பரிணமித்தது. காலப்போக்கில் படிப்படியாக மண்டபங்கள், மடப்பள்ளி என்பவற்றுடன் கூடவே ஆலயத்தில் நிரந்தர அர்சகர்களுக்காக வீடு என்பன கிராம மக்களால் கட்டப்பட்டது.
தெற்கு புன்னாலைக்கட்டுவனைச் சேர்ந்த அப்பாசி ஐயர், காசி ஐயர் ஆகியோர் ஆரம்பத்தில் இவ் ஆலயத்தின் பூசைகளை பொறுப்பேற்று நடாத்திவந்தனர். இதன்பின்னர் பிரம்மஸ்ரீ குமாரசாமி ஐயர் மற்றும் பிரம்மஸ்ரீ இளையதம்பி ஐயர் ஆகியோர் பூசைகளை செய்து வந்தனர். இவர்களின் முதுமை காரணமாக தொடர்ந்து வடக்கு புன்னாலைக்கட்டுன் பிரம்மஸ்ரீ நடராஜ ஐயர், அவரின் மகன், அவரின் மருமகன்கள் என வழிவழி இவர்களே தற்போதைய அர்சகர்களாக இருக்கிறார்கள் என்பதுடன் தற்போதைய மூத்த பிரசைகளால் அறியப்பட்டவர்களாகும். மிப்பெரிய அதிக வடமாலையுடன் கூடிய வழிபாடுகள் இவர்கள் காலத்தில் இருந்தே ஆரம்பிக்கப்பட்டமை சிறப்பு அம்சமாகும்.
இடைக்காலத்தில் இருந்து தர்மகர்த்தாவாக சின்னக்குட்டி விதானையாரும். தொடர்ந்து சங்கரப்பிள்ளை விதானையாரும் செயல்பட்டனர். 1958 ஆம் ஆண்டு தொடக்கம் சின்னக்குட்டி கனகசபை அவர்களும், 1978 ஆம் ஆண்டு தொடக்கம் கனகசபை இலங்கைநாயகம் அவர்களும் தர்மகர்த்தாக்களாகச் செயல்பட்டனர்.
1988 ஆம் ஆண்டு பொதுமக்களால் ஆலய பரிபாலன சபை உருவாக்கப்பட்டு அனைத்து நிர்வாகச் செயற்பாடுகளையும் பொறுப்பெடுத்துச் செயல்பட்டனர்.
இலங்கையின் வட பகுதியில் யாழ்ப்பாண மாவட்டம், வலிகாமம் வடக்கு பிரதேச செயலர் பிரிவில் உள்ள வயாவிளான் கிராமத்தில் தெற்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ள இந்து ஆலயமாகும். வயாவிளான் மத்திய கல்லூரியில் இருந்து வடக்கு பக்கமாக 200 மீற்றர் தொலைவில் பலாலி வீதியில் இருந்து கிழக்கு நோக்கி செல்லும் வீதியில் 200 மீற்றர் தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இது யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து வடக்கு நோக்கி 13 கி.மீ. தொலைவாகும்.
இவ்வாலயம் தரிசன மண்டபம், நுழை வாயில், வலபக்கமாக வசந்த மண்டபம், பலி பீடத்துடன் கூடிய தம்ப மண்டம், சபா மண்டம், மகா மண்டம், கருவறை ஆகிய அமைப்புகளைக் கொண்டுள்ளது. மூலமூர்த்தியான வைரவர் கிழக்கு நோக்கிய நிலையில் உள்ளார்.
மகா மண்டபத்தில் உற்சவ மூர்த்தியான வைரவர் தெற்கு நோக்கி வீற்றிருக்கிறார். அலங்கார உற்சவ காலத்தில் இந்த உற்சவ மூர்த்தியே வீதிஉலா வருவார்.
வயாவிளான் தெற்கு ஞானவைரவர் ஆலயம் 18 ஆம் நுாற்றாண்டு பழைமை வாய்ந்தது எனினும் 16 ஆம் நுாற்றாண்டு காலத்தில் இருந்தே வழிபாட்டு முறை இருந்து வந்துள்ளது. வேதாகம முறைப்படி நித்திய நைமித்திய பூசைகள் நாடோறும் இரு நேரப் பூசைகளாக நடைபெற்று வந்தன. ஞானவைரவர் தமது காவல் தெய்வமாக விளங்குகிறார் என்பது வயாவிளான் மக்களின் திடமான நம்பிக்கையாகும்.
திருக்குறட் குமரேச வெண்பா என்னும் நூல் தூத்துக்குடி கவிராஜ பண்டிதர் ஜெகவீர பாண்டியனாரால் எழுதப் பட்டுள்ளது. முதலில் பருவ இதழாக வெளிவந்து, பின்னர் 5 தொகுதிகளில் 4602 பக்கங்களில் நூல் வடிவம் பெற்றுள்ளது. ஒவ்வொரு திருக்குறளுக்கும் ஒவ்வொரு வெண்பா அந்நூலில் இடம் பெற்றுள்ளது. ஒவ்வொரு வெண்பாவிலும் அதனதன் திருக்குறளோடு தொடர்புடைய ஒரு கதை சுட்டப் பட்டுள்ளது. வெண்பாவின் முதலிரண்டு அடிகளில் கதைச் செய்தியின் கருத்து உள்ளது. பின்னிரண்டு அடிகள் திருக்குறள். வெண்பாவுக்கு அடியில் குறள் விளக்கமும், கதை விளக்கமும் மேற்கோள் பாடல்களோடு தரப்பட்டுள்ளன. கதையோடு கூடிய அதன் கருத்துரைப் பாடல் எவ்வாறு அமைந்துள்ளது என்பதை விளங்கிக் கொள்வதற்காக 2 வெண்பாவை மட்டும் காணலாம்.கண்டணங்கோ கார்மயிலோ கன்னியோ என்றுமால்
ஆத்தி சூடி வெண்பா – என்னும் நூல் ஒன்று உண்டு. இராம பாரதி என்பவர் அதனை இயற்றியுள்ளார். இதில் காப்பு வெண்பா ஒன்றும், ஆத்தி சூடியிலுள்ள 109 ஓரடிப் பாடல்களுக்கும் 109 வெண்பாக்களும் உள்ளன. ஒவ்வொரு வெண்பாவும் ஒருவரி ஆத்திச்சூடிப் பாடலுக்குக் கருத்துரையாக அமைந்துள்ளது . அதன் பாங்கை விளக்குவதற்காக அதிலிருந்து 2 வெண்பாக்கள் மட்டும் இங்குத் தரப்படுகின்றன. மாவலி கதைமாவலியை மானுக்கு மண்ணுதவா மல்தடுத்த
குழலும் யாழும் மழலைமுன் குழைவே – என்பது குட்டிக்குறள். குட்டிக்குறள் என்பது ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் சுகவனம் சிவப்பிரகாசனார் என்பவரால் செய்யப்பட்ட ஒரு நூல். இந்தக் குட்டிக்குறள்களுக்குக் கீ வா ஜ அவர்களின் உரையும் உண்டு.குழலும் யாழும்
துயில்துறந் தனவால் தோழியெங் கண்ணே. இதற்குப் பாரதிதாசன் பாடியுள்ள கருத்துரைப் பாட்டுஆர்ப்புறும் இடிசேர் கார்ப் பரு வத்தைக்
இராய சொக்கலிங்கனார்என்பவர் முதலிரண்டு அடிகளில் காந்தியடிகளைப் பற்றிக் கூறிப் பின்னிரண்டு அடிகளில் தொடர்புடைய திருக்குறள் ஒன்றை இணைத்துள்ளார். 125 திருக்குறள்கள் மட்டும் தெரிவு செய்யப்பட்டு இவ்வாறு பாடப் பட்டுள்ளன.
எடுத்துக் காட்டாகச் சொன்னால் அரண் அதிகாரத்தில் 2 குறட்பாக்களுக்கு மட்டுமே ஓரடிப் பாடலுரை உள்ளது. நூலின் ஓரடிப் பாடல்களில் சில 41 அரசர், அந்தணர், வணிகர் துணை இல்லறத்தான் 55 தற்கொண்டான் பேணுபவள் பருவத்து மழை 134 ஓதலின் நன்றே ஒழுக்கம் உடைமை 1155 நீங்கின் உயிர் நீங்கும், பிரிவைத் தடு. 706 நெஞ்சம் கடுத்தது முகம் காட்டும்
திருவள்ளுவர் கலம்பகம் என்னும் நூல் மதுராந்தகம் கவிஞர் இளம்பூரணர் அவர்களால் இயற்றப்பட்டுள்ளது. இந்நூலாசிரியரின் இயற்பெயர் சி பூ கன்னிசாமி. கலம்பக நெறியில் 100 பாடல்களைக் கொண்ட நூல் இது. இதில் திருக்குறள், திருவள்ளுவர் பற்றிய செய்திகள் பாடுபொருளாக அமைந்துள்ளன.
திருக்கோவனூர் திருக்குறள் அறக்கட்டளையின் தலைவர் தவத்திரு தங்க பழமலை அவர்கள் ஒவ்வொரு திருக்குறளுக்கும் நாற்சீர் ஓரடிப் பாடலால் அமைந்தநூல் ஒன்றைப் படைத்துள்ளார். அது கவிதை நடையில் திருக்குறளுக்குப் பொருள் விளக்கம் தருகிறது. எல்லாக் குறள்களுக்கும் அதில் பாடல்கள் இல்லை.
புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன் கவிதைகள் தொகுப்பு நூலில் கருத்துரைப் பாட்டு என்னும் தலைப்பின்கீழ் 4 பாடல்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. அவற்றுள் 2 குறுந்தொகை 186, 189 பாடல்களுக்காக எழுதப்பட்டவை என்று பாரதிதாசனே குறிப்பிட்டுள்ளார்.
அகநானூறு தொகுப்பிலுள்ள பாடல்களுக்குக் கருத்துரை எழுதுகையில் இடையள நாட்டு மணக்குடியான் பால்வண்ணத் தேவனான வில்லவதரையன் என்பவன் அகவல் பாவால் எழுதினான் என்பதை அறிவோம். அகவலாலான இந்தப் பாடலுரை இப்போது கிடைக்கவில்லை.
சின்னதாராபுரம் பாவலர் இறையரசனின் நூல் குறளும் பொருளும். இது 1330 குறட்பாக்களுக்கும் தாழிசையில் பொருள் விளக்கம் தருகிறது. இந்தத் தாழிசையை அரைவிருத்தம் என்றும் போற்றுவர்.
திருக்குறளின் கருத்துகளையும் தொடர்களையும் வைத்து எழுதப்பட்ட 100 குறட்பாக்களால் அமைந்த நூல் உவமைக் குறள் நா பசும்பொற்கிழார் என்பவரால் இது எழுதப்பட்டது.
கவிஞர் யுவராஜ் என்பவர் திருக்குறளுக்குக் கவிதையுரை யொன்றை வெளியிட்டுள்ளார். அது விருத்தப் பாவால் அமைந்துள்ளது. காஞ்சி அமுதன் என்பவரின் மகன் இவர்.
திருக்கோவையாரில் 100 கலித்துறைப் பாடல்களை எடுத்துக் கொண்டு ஒவ்வொரு பாடலுக்கும் ஒவ்வோர் அகவலாகக் கிளர்ந்தது கல்லாடம்.
பாடல்களுக்குப் பாடலால் உரை எழுதும் மரபினைப் பாவுரை மரபு என்கிறோம். நம் முன்னோர் பலர், பல்வேறு நூல்களுக்குப் பாடலால் உரை எழுதியுள்ளனர்.
பத்தாம் நூற்றாண்டில் மீரட் பகுதியின் காம்போஜர்களின் ஒரு கிளையினர் கிழக்கு நோக்கி நகர்ந்து வங்காள பாலப் பேரரசின் வடமேற்குப் பகுதிகளை கைப்பற்றினர்.
தினஜ்பூர் கல்வெட்டுகளிலின் மூலம் இக்காம்போஜ இனத்தவர்களை கௌடபதிகள் என அழைக்கப்பட்டதாக குறித்துள்ளது. இதற்கு கௌட நாட்டின் தலைவர்கள் எனப் பொருளாகும்.
11ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் காம்போஜ பால வம்சத்தின் இறுதி மன்னரான தர்மபாலனை, முதலாம் முதலாம் இராசேந்திர சோழன் போரில் வீழ்த்தினார்.
காம்போஜ பாலர்கள் குறித்தான செய்திகள் குறித்த 1931-ஆம் ஆண்டில் இர்தா தாமிரப் பட்டயங்கள் மூலம் கிடைத்துள்ளது. சமசுகிருத மொழியில் எழுதப்பட்ட இத்தாமிரப் பட்டயங்களில், 49 வரிச் சொற்கள் பழைய வங்காள மொழி எழுத்துக்களைக் கொண்டு எழுதப்பட்டுள்ளது. இத்தாமிரப் பட்டயத்தில் காம்போஜ பாலப் பேரரசர்களை காம்போஜ வம்ச திலகங்கள் எனக் குறித்துள்ளது.
கி மு முதல் நூற்றாண்டின் இறுதியில் நடு ஆசியா, பாரசீகம் போன்ற பகுதிகளிலிருந்து காம்போஜ இன குழுக்களான சகர்கள், பார்த்தியரகள், சிதியர்கள், பகலவர்கள் மற்றும் கிரேக்கர்கள் இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் பஞ்சாப், சிந்து, சௌராட்டிர தீபகற்பம், ராஜஸ்தான், மதுரா, மால்வா முதலிய பகுதிகளில் குடியேறினர்.
காம்போஜ பால வம்ச மன்னர்களில் மூன்றாவதாக ஆட்சி செய்த முதலாம் மகிபாலன் முழு வங்காளத்தை தன் ஆட்சியின் கீழ் கொண்டு வந்தான் என இர்தா தாமிரப் பட்டயங்கள் கூறுகிறது. .
மரியா மிட்செல் ஓர் அமெரிக்க வானியலாளர் ஆவார். இவர், 1847 இல் தொலைநோக்கியைப் பயன்படுத்தி,ஒரு வால்வெள்ளியைக் கண்டுபிடித்தார். இது பிறகு, "செல்வி மிட்செல் வால்வெள்ளி" என பெயர் இடப்பட்டது. இந்த கண்டுபிடிப்புக்காக இவர் பொற்பதக்கப் பரிசைப் பெற்றார். இப்பரிசு டென்மார்க் அரசர் நான்காம் பிரெடெரிக் அவர்களால் இவருக்கு வழங்கப்பட்டது. இப்பதக்கத்தின் மீது " " என இலத்தீனில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது . .
மரியா மிட்செல் மச்ச்சூசட், நாந்துகெட்டில் பிறந்தார்.இவர்பீட்டர் பவுல்கருக்கும் மேரிபவுல்கருக்கும் பேரப் பிள்ளை ஆவார். இவரது முதல் ஒன்றுவீட்ட உறவினர் பெஞ்சமின் பிராங்ளினுக்கு நான்காம் தலைமுறையினர் ஆகிறார். இவருக்கு ஒன்பது அண்ண்ந்தங்கைகள் உண்டு. இவரது பெற்றோராகிய வில்லியம் மிட்செலும் இலிடியா கோல்மன் மிட்செலும் குவேக்கர் சமயத்தவர்கள்.இவர் பெண்சம்மையற்ற சமுதாய அமைப்பில் பிறந்தார். என்றாலும் இவரது பெற்றோர் ஆன், பெண் மகவுகள் அனைவரையும் நன்கு படிக்க வைத்தனர். குவேக்கர் சமயத்தின் சிறப்பு ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் கல்வித் தரத்தைச் சமமாக வழங்குதலே.
பத்து பிள்ளைகளில் ஒருவராக இவர் குவேக்கர் சமயத்தில் வளர்க்கப்பட்டு, பின்னர் இவர் கிறித்துவ ஒருமைவாதவியத்துக்கு மாறியுள்ளார்.
இம்மாவட்டம் வேளாண் பொருளாதாரத்தை நம்பியுள்ளது. இம்மாவட்டத்தில் பழைய பிரம்மபுத்திரா ஆறு, ஜமுனா ஆறு, ஜிஞ்சிரா ஆறு, சத்தல் ஆறு, ஜெனாய் முதலிய ஆறுகள் பாய்வதால் நீர் வளமும், மண் வளமும் கொண்டுள்ளது. இங்கு நெல், சணல், புகையிலை, உருளைக்கிழங்கு, மிளகு, கடுகு, கோதுமை, காய்கறிகள் பயிரிடப்படுகிறது.
ஜமால்பூர் நகரம் அரிசி, சர்க்கரை, புகையிலை, சணல் போன்றவற்றிற்கு முக்கிய வணிக மையமாக உள்ளது. இந்நகரம் சாலை, இருப்புப் பாதை மற்றும் ஆற்று நீர் வழித்தடங்கள் மூலம் டாக்கா போன்ற நாட்டின் முக்கிய நகரங்களுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
ஜமால்பூர் மாவட்டம் (, தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டம் மைமன்சிங் கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. வங்காளதேசத்தின் வடகிழக்கில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் ஜமால்பூர் நகரத்தில் அமைந்துள்ளது. பிரம்மபுத்திரா ஆற்றின் கரையில் உள்ள ஜமால்பூர் நகரம், தேசியத் தலைநகரமான டாக்காவிலிருந்து வடக்கே 140 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. இம்மாவட்டம் 1978-இல் உருவாக்கப்பட்டது.
இம்மாவட்டத்தின் வடக்கில் இந்தியாவின் மேகாலயா மாநிலம், குரிகிராம் மாவட்டம் மற்றும் செர்பூர் மாவட்டங்களும், தெற்கில் தங்காயில் மாவட்டமும் கிழக்கில் மைமன்சிங் மாவட்டம் மற்றும் செர்பூர் மாவட்டங்களும், மேற்கில் போக்ரா மாவட்டம் மற்றும் ஜமுனா ஆறும் எல்லைகளாக உள்ளது.
6 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட ஜமால்பூர் மாவட்டத்தை நிர்வாக வசதிக்காக ஜமால்பூர் சதர், மேலந்தாகா, இசுலாம்பூர், தேவன்கஞ்ச், சரிஷாபரி, போக்சிகஞ்ச், மற்றும் மதர்கஞ்ச் என ஏழு துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
இம்மாவட்டத்தின் முக்கிய ஏற்றுமதிப் பொருட்கள் சணல், புகையிலை, கடுகு, நிலக்கடலை, தோல், முட்டை, பருப்பு வகைகள், வெற்றிலை மற்றும் கைவினைப் பொருட்கள் ஆகும்.
ரோஸ் கடலின் மேற்கில் உள்ள நிலப்பகுதிக்கு ரோஸ் தீவு என்றும், கிழக்குப் பகுதிக்கு ரூஸ்வெல்ட் தீவு என்றும், தென் பகுதிக்கு ரோஸ் பனித் தட்டு என்றும், மேற்கு பகுதிக்கு மெக்முர்தா ஒலி என்றும், தென் துருவப் பகுதியிலிருந்து 200 மைல் தொலைவில் உள்ள தென் பகுதிக்கு கோல்டு கோஸ்ட் என்றும் பெயரிடப்பட்டுள்ளது.
கோடைக் காலத்தில் ரோஸ் கடலின் அடித்தள ஆழங்களில் உள்ள மிதவை நுண்ம உயிரினத் தொகுதிகள் நீர் பரப்பின் மேல் மிதவைகளாக தென்படுகிறது. இவைகள் மீன்கள், துடுப்புகாலிகள், திமிங்கிலம், கடற்பறவைகள் போன்ற உயிரினங்களுக்கு உணவாகிறது.
ரோஸ் கடல் அண்டார்டிகாவின் தென்முனைப் பெருங்கடலில் விரிகுடாவாக அமைந்த ரோஸ் தீவு மனிதக் கால் தடங்கள் பதியாத உலகின் கடைசியாக அமைந்த ஆழமிக்க கடலாகும். ரோஸ் கடல் அண்டார்டிகாவின் விக்டோரியா நிலத்திற்கும் மேரி பெயர்டு நிலத்திற்கும் இடையே அமைந்துள்ளது.
ஜேம்ஸ் கிளார்க் ரோஸ் என்ற பிரித்தானிய கடலோடி 1841இல் ரோஸ் கடலை கண்டுபிடித்ததால், அவர் பெயராலாயே, இக்கடலுக்கு ரோஸ் கடல் எனப் பெயரிடப்பட்டது.
ரோஸ் கடலை ஒட்டியும், கடற்கரையின் பல இடங்களில் அடிலாய்டு பென்குயின் மற்றும் பேரரசப் பென்குயின்களின் தங்கல் வரிசைகள் காணப்படுகிறது.
99 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட மாவட்டத்தை நிர்வாக வசதிக்காக நராய் சதர், காளியா மற்றும் லொககோரா என மூன்று துணை மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் இம்மாவட்டம் மூன்று நகராட்சி மன்றங்களையும், 38 கிராம ஒன்றியக் குழுக்களையும், 406 வருவாய் கிராமங்களையும், 635 கிராமங்களையும் கொண்டுள்ளது.
நராய்ல் மாவட்டத்தில் பயாரப், குமார், மதுமதி, சித்ரா, நவகங்கா, கஜ்லா முதலிய ஆறுகள் பாய்வதால், இம்மாவட்டம் நீர் வளமும், மண் வளமும் கொண்டுள்ளது. எனவே இங்கு நெல், கோதுமை, சணல், தென்னை, வெற்றிலை, பாக்கு, நிலக்கடலை போன்ற பயிர்கள் விளைவிக்கப்படுகிறது.
நராய்ல் மாவட்டம் ( தெற்காசியாவின் வங்காளதேச நாட்டின் அறுபத்தி நான்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இம்மாவட்டம் குல்னா கோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. மத்திய வங்காளதேசத்தில் அமைந்த இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் குல்னா நகரம் ஆகும்.
நராய்ல் மாவட்டத்தின் வடக்கில் மகுரா மாவட்டம், தெற்கில் குல்னா மாவட்டம், கிழக்கில் பரித்பூர் மாவட்டம் மற்றும் கோபால்கஞ்ச் மாவட்டம், மேற்கில் ஜெஸ்சூர் மாவட்டம் எல்லைகளாக உள்ளது.
குதைபா, இஸ்ஹாக பின் ராஹவைஹி, அஹ்மத் பின் மனீஃ, அலீ பின் ஹஜர், இமாம் அபூதாவூத், இமாம் திர்மிதி, அபூஹாதம், அபூசுர்ஆ, முஹம்மத் பின் யஹ்யா, முஹம்மத் பின் பஷ்ஷார் ஆகியோர். இவர்களில் பெரும்பாலோர் முகம்மது அல்-புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் இப்னு ஹஜ்ஜாஜ் ஆகியோரின் ஆசிரியர்கள் ஆவர்.' இப்ராகிம் இப்னு யாகூப் இவரின் ஆசிரியர் ஆவார்.
இது மட்டுமின்றி மார்க்கச் சட்ட வல்லுனராகவும் திகழ்ந்துள்ளார்கள். இவர் காலத்தில் வாழ்ந்த அறிஞர்களை விட இமாம் நஸாயீ அவர்களே மார்க்கச் சட்டத்தை அதிகம் அறிந்தவராக இருந்தார் என இமாம் தாரகுத்னீ அவர்கள் கூறியுள்ளார். எகிப்து நாட்டிலும் ஹிமஸ் நாட்டிலும் மார்க்கத் தீர்ப்பு வழங்கும் பொறுப்பை ஏற்றார்கள்.
இ.நா 230ஆம் ஆண்டு பதினைந்தாவது வயதை அடைந்த போதே குதைபா பின் சயீத் அவர்களிடம் பயிலுவதற்காக பயணம் செய்ய ஆரம்பித்தார்கள். அவரிடம் 14 மாதங்கள் தங்கினார்கள். இவர் எழுதிய அல்அஹாதீசுல் லிஆஃப் என்ற புத்தகம் ஹதீஸ் துறையில் இவர் பெற்றிருந்த பாண்டித்துவத்தைக் காட்டுகிறது.
இமாம் நஸாயீ பாரசீக இஸ்லாமிய அறிஞர், குறிப்பாக முஹதீத் ஆவார். ஆறு முக்கிய ஹதீஸ்கள் தொகுப்புகளான ஸிஹாஹ் ஸித்தாவில் இவர் தொகுத்த அஸ்ஸுனனுஸ் சுஹ்ரா ஹதீஸ் நூல் மிகவும் நம்பகமான ஹதீஸ் தொகுப்பாக கருதப் படுகிறது.