polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
சூரி வம்சத்திற்கு பின் வந்த வங்கதேச ஆளுனர், கர்ரானி வம்சத்து சுலைமான் கான் கர்ரானி என்பவர், மொகலாய பேரரசர் அக்பரிடமிருந்து விலகி, வங்கத்தை தன்னிஷ்டப்படி ஆட்சி செய்தார். எனவே வங்கத்தை மீண்டும் தன் அரசுடன் இணைக்க அக்பர் ஐந்தாண்டுகள் சுலைமான் கானுடன் போரிட்டு 1576இல் பஷ்தூன்களை வெற்றி பெற்றார்.
வங்காளதேச வரலாறு , பாகிஸ்தானிடமிருந்து 1971இல் விடுதலை அடைந்து, வங்காளதேசம் எனும் தனி நாடாக விளங்குவதற்கு முன், 1947 முதல் 1971 முடிய கிழக்கு பாக்கிஸ்தான் என்று அழைக்கப்பட்டது. இந்தியப் பிரிவினை வரை, இந்திய வரலாறு வங்காள தேசத்திற்கும் பொருந்துவதாக உள்ளது.
சென் பேரரசு வீழ்ச்சியுற்ற பின்னர் கிழக்கு வங்காளத்தை இந்து சமய தேவா வம்ச மன்னர்கள் விக்கிரம்பூர் நகரை தலைநகராகக் கொண்டு 12 முதல் 13ஆம் நூற்றாண்டு வரை ஆண்டனர். பின்னர் மேற்கு வங்காளத்தின் பெரும் பகுதிகளை கைப்பற்றி வங்காளத்தை ஒரு குடையின் கீழ் ஆண்டனர்.
வங்காளதேசம், மகத நாட்டின் ஒரு பகுதியாக மாறிய பின்னர், கி மு ஏழாம் நூற்றாண்டில், முதன் முதலாக நந்தர்கள் காலத்தில் இந்தோ-ஆரியரின் நாகரீக பகுதியில் இணைந்தது. பின்னர் வங்காள தேசம் பௌத்த சமயத்தின் ஆதிக்கத்தில் சென்றது.
வங்காளதேசத்தில், திராவிட மொழியின் கிளையான குருக் அல்லது குருக்ஸ் அல்லது ஆஸ்டிரோ-ஆசியாடிக் மொழியான சாந்தல் மொழி பேசப்பட்டது. பின்னர் திபெத்திய-பர்மியன் மொழிகள் பேசும் மக்கள் வங்காளதேசத்தில் குடியேறினர்.
1612ஆம் ஆண்டில் ஜகாங்கீர் ஆட்சிக் காலத்தில், வங்காளத்தின் சில்ஹெட் பகுதி முழுவதும் கைப்பற்றினார். அவுரங்கசீப் காலத்தில், தாஜ்மகால் அமைப்பில் லால்பாக் கோட்டை கட்டப்பட்டது.
பண்டைய கிழக்கிந்தியாவின் வங்காள தேசத்தின் பெரும் பகுதிகள், கிமு 600 முதல் - 300 வரை, 16 குடியரசுகள் எனப்படும், மகாஜனபத நாடுகளில் ஒன்றான அங்க நாட்டின் கீழ் இருந்தது.
மகத நாட்டின் கௌடப் பேரரசர் சசாங்கன் கி. பி 590 முதல் 626 முடிய முப்பத்தாறு ஆண்டுகள் வங்காளத்தை தனது பேரரசுடன் இணைத்து ஆண்டான்.
பௌத்த சமயத்தைச் சார்ந்த, மண்ணின் மைந்தர்களான பாலர்கள், வங்காளத்தை சுதந்திரமாக கி பி எட்டாம் நூற்றாண்டு முதல் 12ஆம் நூற்றாண்டு வரை ஆண்டனர்.
நேபாள ஜனநாயக இயக்கத்தின் தொடர் போராட்டம் காரணமாக, மன்னர் ஞானேந்திரா நேபாள நாட்டின் முடியாட்சியை துறந்து, நேபாள நாட்டின் ஆட்சியை மக்களிடம் ஒப்படைத்தார். 24 ஏப்ரல் 2006இல் முடக்கப்பட்டிருந்த நாடாளுமன்றம் மீண்டும் செயல்படத் துவங்கியது. 18 மே 2006இல் நேபாள நாடாளுமன்றம் கூடி, மன்னரின் அனைத்து அதிகாரங்களை பறித்து, நேபாளத்தை மதச்சார்பற்ற நாடாக அறிவிக்கப்பட்டது. 28 டிசம்பர் 2007 அன்று நேபாள அரசியல் சட்டத்தின் பிரிவு 159இல் திருத்தம் மேற்கொண்டு, நேபாள நாட்டை, ஜனநாயக குடியரசு நாடாக அறிவித்து, முடியாட்சி முறை ஒழிக்கப்பட்டது.
1951 நேபாள புரட்சியின் முடிவில் நேபாளத்தில் ராணா வம்சத்தின் 105 ஆண்டு கால பரம்பரை கொடுங்கோல் ஆட்சி முடிவிற்கு வந்தது. திரிபுவன் வீர விக்ரம் ஷா மீண்டும் நேபாள மன்னரானார். மாத்ரிக பிரசாத் கொய்ராலா தலைமையில் நேபாளி காங்கிரஸ் கட்சியின் அமைச்சரவை பதவியேற்றது. முடியாட்சிக்கு எதிராக, ஜனநாயக அரசு முறை நடைமுறைப்படுத்திடவும், அரசியல் கட்சிகள் மற்றும் மக்கள் இயக்கங்கள் போராட்டங்கள் துவங்கின. 1960களில் நேபாளத்தில் அரசியல் கட்சி சார்பற்ற நேபாள தேசியப் பஞ்சாயத்து ஆட்சி முறை நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது.
மன்னராட்சி நாடாக இருந்த நேபாளத்தில், குடியரசு முறை ஆட்சி முறை அமைய 1990 முதல் 2008 முடிய உள்நாட்டு போர் நடைபெற்றது. நேபாள நாட்டை ஜனநாயக குடியரசு நாடாக மாற்ற, நேபாள மன்னருக்கும், நேபாள அரசியல் கட்சி தலைவர்களுக்கும் இடையே 2008ஆம் ஆண்டில் உடன்படிக்கை ஏற்பட்டது. முதன் முதலாக நேபாளத்தின் சட்டபூர்வமான நாடாளுமன்றத்திற்கு 2008இல் தேர்தல் நடைபெற்றது. 2008ஆம் நடைபெற்ற நேபாள நாடாளுமன்றத் தேர்தலுக்குப் பின்னர், சூன் 2008இல் நேபாள நாட்டில் மன்னராட்சி முறை ஒழிக்கப்பட்டு, கூட்டாச்சி ஜனநாயகக் குடியரசு நாடாக அறிவிக்கப்பட்டது.
பிற்கால ஷா வம்ச அரச குடும்பத்திற்குள் பிணக்குகள் நிலவியதன் விளைவாக, 1846ஆம் ஆண்டில் ராணா வம்சத்தின் நேபாள தலைமை அமைச்சரும், தலைமைப் படைத்தலைவருமான ஜங் பகதூர் ராணாவை, பதவியிலிருந்து நீக்க, நேபாள அரசி தீட்டிய சதித்திட்டம் வெளிப்பட்ட காரணத்தினால், நேபாள நாட்டு இராணுவத்திற்கும், நேபாள நாடு அரசியின் விசுவாசப் படைகளுக்கும் நடந்த போரில் அரசியும், அரச வம்சத்து இளவரசர்கள் மற்றும் அரண்மனை அதிகாரிகள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். இதனை கோத் படுகொலைகள் என நேபாள வரலாற்றில் குறிப்பிடப்படுகிறது.
மன்னர் பிரேந்திராவின் இறப்பிற்கு பின், அவரது சகோதரர் ஞானேந்திரா நேபாள மன்னராக பட்டமேற்றார். நேபாள பொதுவுடமைக் கட்சியின் வன்முறைகளை ஒடுக்க, 1 பிப்ரவரி 2005இல் மன்னர் ஞானேந்திரர் நேபாள நாடாளுமன்றத்தை கலைத்து விட்டு, அனைத்து ஆட்சி அதிகாரங்களை தன் கையில் எடுத்துக் கொண்டார்.பொதுவுடமை கட்சியின் ஆயுதப் போராளிகள், நேபாள நாட்டுப் புறங்களில் ஆதிக்கம் செலுத்தியதால், அவர்களை ஒடுக்கும் முயற்சிகள் எடுபடாது தோல்வி அடைந்ததால் மன்னர் ஞானேந்திரர் இக்கட்டான நிலைக்கு தள்ளப்பட்டார்.
இந்திய-நேபாள எல்லைப்புறத்தில் இருந்த குறுநில மன்னராட்சிகள் தங்கள் நாட்டுடன் இணைப்பது குறித்து கிழக்கிந்திய கம்பெனி ஆட்சியாளர்களுக்கும் நேபாள நாட்டுக்குமிடையே தோன்றிய கருத்து மோதல்கள், 1815-1816-இல் ஆங்கிலேய-நேபாளப் போருக்கு வித்திட்டது. போரின் முடிவில் இருதரப்புக்குமிடையே ஏற்பட்ட சுகௌலி ஒப்பந்தப்படி, நேபாளம் கைப்பற்றியிருந்த சிக்கிம், கார்வால், குமாவுன், சிர்மூர் மற்றும் டார்ஜிலிங் பகுதிகள் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி ஆட்சியாளர்களுக்கு விட்டுத் தரப்பட்டது.
நேபாள வரலாறு, இமயமலையில் அமைந்த நேபாளம், இந்தியா மற்றும் சீனாவின் திபெத் தன்னாட்சிப் பகுதியின் தாக்கங்கள் கொண்டுள்ளது. பல்வேறு மொழியினர், இனத்தவர்கள், பண்பாட்டினர் வாழும் நேபாள நாடு, 15 முதல் 16வது நூற்றாண்டு முடிய மூன்று பகுதிகளாக பிரிந்திருந்தது. அதனை கோர்க்கா நாட்டின் ஷா வம்சத்து அரசர்கள் ஒரே நாடாக ஒருங்கிணைத்தனர். நேபாளத்தின் தேசிய மொழியும், அதிக நேபாள மக்களால் பேசப்படும் ஒரே மொழி நேபாள மொழியாகும்.
பிற்கால வேதகாலத்தில், குறிப்பாக உபநிடதங்களில் நேபாள நாடு குறித்த செய்திகள் குறிக்கப்பட்டுள்ளது.சமுத்திரகுப்தரின் அலகாபாத் தூண்களில், நேபாளத்தை, பாரத நாட்டின் எல்லைப்புற நாடாக, குறிப்பாக கிராத நாடாக குறித்துள்ளது. ஸ்கந்த புராணத்தில் நேபாள மகாத்மியம் என்று தனி அத்தியாயம் கொண்டுள்ளது. அதில் நேபாளத்தின் வளங்கள் குறித்து விளக்கப்பட்டுள்ளது. நாராயண பூஜா எனும் நூலில் நேபாள நாட்டை குறித்துள்ளது.
நேபாள கோர்க்கா மன்னர்களான ராணா பகதூர் ஷா, மேற்கில் வடக்கு இந்தியாவின் இமாச்சலப் பிரதேசத்தின் காங்கிரா, குமாவுன் மற்றும் கார்வால் பகுதிகளையும், கிழக்கில் சிக்கிம், டார்ஜிலிங் பகுதிகளை வென்று நேபாள இராச்சியத்துடன் இணைத்தனர். கோர்க்கா அரசு உச்சத்தில் இருக்கையில், கிழக்கில் டீஸ்டா ஆறு முதல் மேற்கில் சத்லஜ் ஆறு வரையும், தெற்கில் இமயமலையின் தெராய் சமவெளிப் பகுதிகள் வரை பரவியிருந்தது.
ஷா வம்சத்தின் கோர்க்கா மன்னர் பிரிதிவி நாராயணன் ஷா என்பவர், காட்மாண்டுப் போர் மற்றும் கீர்த்திப்பூர் போர்களில் நேவாரிகளான மல்லர் வம்சத்தினரை வென்று காத்மாண்டு சமவெளியைக் கைப்பற்றி, 1768ல் நேபாள இராச்சியத்தை உருவாக்கினர். மன்னர் பிரிதிவி நாராயணன் ஷாவின் போர்களை நேரில் கண்டவர் கிறித்தவப் பாதிரியார் குயுசெப்பி ஆவார். ஷா வம்சத்தினர் தற்கால நேபாளத்தை மே, 2008 முடிய ஆண்டனர்.
திபெத் பகுதியின் மலைக்கணவாய்களையும், உள் திங்கிரி சமவெளியின் கட்டுப்பாட்டுகள் குறித்து, சீனாவின் குயிங் பேரரசுக்கும்-நேபாள அரசுக்குமிடையே நடந்த போரில், நேபாளம் வெற்றியை இழந்தது. நேபாளத்திற்கு உண்டான இப்பின்னடைவால், 1816இல் ஏற்பட்ட நேபாள-சீன உடன்படிக்கையின்படி, நேபாளம், திபெத் மீதான கட்டுப்பாட்டை இழந்தது அல்லாமல், சீனாவிற்கு ஒரு பெருந்தொகை நட்ட ஈடுடாக செலுத்த வேண்டி வந்தது.
10 ஏப்ரல் 2008ஆம் ஆண்டில் நேபாள நாடாளுமன்றத் தேர்தலில், நேபாள கம்யுனிஸ்ட் கட்சி கட்சி, 564 தொகுதிகளில் பெரும்பான்மையான தொகுதிகளில் வென்று, பிற கட்சிகளுடன் கூட்டணி அமைத்து, 28 மே 2008இல் புதிய கூட்டணி அரசை அமைத்தது. நேபாள மன்னரையும், அவரது குடும்பத்தினரையும் அரண்மனையிலிருந்து வெளியேற்றி, அரண்மனையை அருங்காட்சியகமாக மாற்றி அமைத்தனர்.
பின்னர் நேவார் எனப்படும் மல்லர் மன்னர்களின் ஆட்சி கி பி 1201 முதல் 1769 முடிய நடைபெற்றது. 11ஆம் நூற்றாண்டில் பொக்காரா பகுதியை நேபாளத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. கி பி 11ஆம் நூற்றாண்டில், தென்னிந்திய சாளுக்கியப் பேரரசில் கீழ் நேபாள நாடு இணைக்கப்பட்டது. சாளுக்கியர் காலத்தில், பௌத்த சமயத்தின் ஆதிக்கத்திலிருந்த நேபாள நாடு இந்து சமய நாடாக மாறியது.
நேபாளத்தில் இருந்த அடிமை முறை 1924இல் ஒழிக்கப்பட்டது. தெராய் சமவெளிப் பகுதியில், கடனை திருப்பி செலுத்தாத குடியானவர்கள், தங்கள் குடும்பத்துடன், கடனை வழங்கியவர்களுக்கு, அடிமையாக்கப்பட்டனர். தங்களது பொருளாதார மேம்பாட்டிற்கு அடிமைகளின் உழைப்பை சுரண்டினர். ராணா வம்ச அரசர்கள் இத்தகைய அடிமை முறையை ஒழித்தனர்.
குறித்த காலத்தில் அரசு நேபாளத்தின் புதிய அரசியல் சாசனத்தை இயற்றத் தவறியது. எனவே அரசை கலைத்து விட்டு புதிய தேர்தலுக்கு குடியரசுத் தலைவர் ஆணையிட்டார். நேபாள உச்சநீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதி தலைமையிலான தற்காலிக அரசு, நாடாளுமன்ற தேர்தலை நடத்தியது. 2014இல் சுசில் கொய்ராலா பிரதமராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
நாட்டில் நடைபெற்ற உள்நாட்டுப் போர் முடிவடைந்து, பத்தாண்டுகள் ஆகும் நிலையில், நோபாளத்தை மதசார்பற்ற, ஜனநாயக நாடாக புதிய அரசியல் சாசனம் ஏற்றது. புதிய அரசியல் சாசனம் 20 செப்டம்பர் 2015 அன்று நடைமுறைக்கு வருவதை குறிக்கும் வகையில், நாட்டின் அதிபர் ராம் பரன் யாதவ் புதிய அரசியல் சாசனத்தில் கையெழுத்திட்டார்.
கி பி 645இல் இந்தியாவில் பயணித்த சீன நாட்டு பௌத்த பிக்குவான யுவான் சுவானின் குறிப்புகளில், நேபாளத்தைப் பற்றிய குறிப்புகளில் நேபாள நாட்டை குறித்த குறிப்புகள் குறைவாகவே உள்ளது. காத்மாண்டு சமவெளியில் கிடைத்த கல்வெட்டுக் குறிப்புகளில் நேபாள நாட்டைக் குறித்த முக்கிய வரலாற்று குறிப்புகள் காணப்படுகிறது.
நேபாளத்தில் திபெத்திய-பர்மிய மொழிகள் பேசுபவர்கள், 2500 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக வாழ்ந்து வருகிறார்கள் நேபாளத்தை லிச்சாவி மற்றும் மல்லர் வம்சத்தை சார்ந்த மன்னர்கள் ஆண்டதை குறித்த விவரங்களும், கிழக்கு நேபாளத்தை கிராதர்கள் ஆட்சி செய்த குறிப்புகளும் தொல்லியல் புள்ளி விவரங்களில் காணப்படுகிறது.
1 சூன் 2001இல் நேபாள அரண்மனையில் நேபாள அரச குடும்பத்தில் நடந்த படுகொலைகளில், மன்னர் வீரேந்திரர், ராணி ஐஸ்வரியா மற்றும் ஏழு அரச குடும்ப உறுப்பினர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். இப்படுகொலைகளுக்கு காரணமான பட்டத்து இளவரசர் திபெந்திரா, மூன்று நாட்களுக்குப் பின்னர் தற்கொலை செய்து கொண்டார்.
நேபாளத்தில் நாடாளுமன்ற மக்களாட்சியை நிறுவவும், நேபாள மன்னரின் சனநாயகமற்ற நேரடி முடியாட்சியை ஒழிக்கவும், நேபாள அரசியல் கட்சிகள் ஒன்றிணைந்து இரண்டாவது மக்கள் இயக்கம் போராடியதின் விளைவாக, நேபாளத்தில் 29 மே 2008 அன்று மன்னராட்சி முறை ஒழிக்கப்பட்டு, ஜனநாயக ஆட்சி மலர்ந்தது.
1996ஆம் ஆண்டில் நேபாள கம்யுனிஸ்ட் கட்சி , மன்னரின் கீழ் இயங்கும் நாடாளுமன்ற நடைமுறையை நீக்கி, மக்கள் குடியரசு அமைய கிளர்ச்சிகள் செய்தன. இதனால் நேபாளம் முழுவதும் நீண்டகாலம் நடந்த உள்நாட்டுப் போரில் 12,000 பேர் கொல்லப்பட்டனர்.
தங்களுக்கு எதிரான இச்சதித் திட்டத்தை முறியடித்த நேபாளப் படைத்தலைவர் ஜங் பகதூர் ராணா , நேபாள இராச்சிய மன்னர்களை பொம்மை மன்னர்களாக வைத்துக் கொண்டு, நாட்டை 1846 முதல் 1951 முடிய ஜங் பகதூர் ரானாவின் ராணா வம்சத்தினர் நிர்வகித்தனர்.
நேபாள கம்யுனிஸ்ட் கட்சி கட்சியின் மாதவ குமார் நேபாள் என்பவரை பிரதமராக ஏற்றனர். பிப்ரவரி 2011இல் ஜலாநாத் கானால் பிரதமராக பதவிக்கு வந்தார். ஆகஸ்டு 2011இல் பாபுராம் பட்டாராய் பிரதமராக பதவி ஏற்றார்.
காத்மாண்டு சமவெளியில் 11 ஆயிரங்களுக்கு முற்பட்ட புதிய கற்காலத்தை சார்ந்த மக்கள் பயன்படுத்திய கருவிகள் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளது.நேபாளத்தின் ஆதிகுடிகள் வேட்டைக்கார குசுந்தா எனும் பழமையாக இன மக்கள் என்று அறியப்படுகிறது.
எட்டாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், திபெத்திய பேரரசால் வீழ்ந்த நேபாள லிச்சாவி வம்சத்திற்கு பின்னர் இராகவதேவன் என்ற மன்னர் கி பி 869-இல் நிறுவிய தாக்கூரி வம்ச அரசு 869 முதல் 1200 முடிய நேபாளத்தை ஆண்டது.
மல்ல வம்சத்து அரசர்களுக்கு பின்னர், நேபாளம் 24 குறுநில மன்னர்களின் ஆளுகைக்குட்பட்டது. 1482-இல் நேபாள நாடு, காட்மாண்டு, பாதன் மற்றும் பக்தபூர் என மூன்று நாடுகளாக பிளவு பட்டது.
நேபாளத்த்தின் ஷா வம்ச மன்னர்கள், நாட்டின் நிர்வாகத்தை கவணித்துக் கொள்ள, பரம்பரை தலைமை அமைச்சர் மற்றும் தலைமைப் படைத்தலைவர் பதவிகளுக்கு ராணா வம்சத்தினரை நியமித்துக் கொண்டனர்.
கி மு 320-இல் நேபாளத்தின் மத்தியப் பகுதியான காத்மாண்டு சமவெளி மற்றும் தெற்கின் தராய் பகுதியின் லிச்சாவி நாடு, மௌரியப் பேரரசின் கீழ் இருந்தது.
2015 தென்னிந்திய மழை வெள்ளங்கள் என்பது நவம்பர்-திசம்பர் 2015 வடகிழக்குப் பருவமழைக் காலத்தில் பெய்த பெருமழையின் காரணமாக ஏற்பட்ட வெள்ளப் பெருக்குகளைக் குறிக்கும். இவ்வெள்ளப் பெருக்குகள், தென்னிந்திய மாநிலங்களான தமிழ்நாடு, ஆந்திரப் பிரதேசம் மற்றும் ஒன்றியப் பகுதியான புதுச்சேரியின் கோரமண்டலக் கரைப் பகுதிகளைப் பெரிதும் பாதித்தன. குறிப்பாக, சென்னை மற்றும் கடலூர் பகுதிகள் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டன. ஏறத்தாழ 403 பேர் உயிர் இழந்துள்ளனர். 18 இலட்சம் மக்கள் இடம்பெயர நேரிட்டது. இவ்வெள்ளங்களால் ஏற்பட்டுள்ள சேதங்கள் இந்திய உரூபாய் மதிப்பில் 200 பில்லியனுக்கும் கூடுதலாக இருக்கும் என்று கணிக்கப்பட்டது.
கட்டமைப்புச் சேதங்கள், உற்பத்திப் பாதிப்பு, வேலை வாய்ப்பு இழப்பு என்ற வகையில் 14,000க்கும் மேற்பட்ட தொழில் நிறுவனங்கள் பாதிக்கப்பட்டதாக ஆரம்பநிலை கணிப்புகள் தெரிவித்தன. இவற்றுள் ஏறத்தாழ 10,000 நிறுவனங்கள் மிகச்சிறு அமைப்புகளாகும்.
வெள்ளத்தால் பழுதான மற்றும் அடித்துவரப்பட்ட மின்னணுக் கழிவுகள் ஏறத்தாழ 100 டன்கள் எடை கொண்டவை என உத்தேசக் கணிப்புத் தெரிவித்தது.
வங்காளப் புலி அல்லது இராயல் பெங்கால் புலி புலியினத்தில் ஒரு சிற்றினம் ஆகும். இப்புலிகள் இந்தியா, பாக்கித்தான், வங்காளதேசம், நேப்பாளம், பூட்டான், மியன்மார் ஆகிய பகுதிகளில் காணப்படுகின்றன. இவை காடுகள், வெப்பமண்டலப் பகுதிகள் எனப் பல்வேறு வகையான சூழ்நிலைகளில் வாழ்கின்றன. இவற்றின் தோல் பழுப்பு நிறத்தில் கருப்புக்கோடுகளுடன் காணப்படுகிறது. எனினும் வெள்ளைப்புலிகளும் உண்டு. வங்காளப் புலி, இந்தியா மற்றும் வங்காளதேசத்தின் தேசிய விலங்காக உள்ளது. 2011-ன் கணக்கெடுப்பின்படி 2500 என்ற எண்ணிக்கை அளவிலேயே இவை உள்ளன. கன்ஹா தேசியப் பூங்கா இவ்வகையான வங்காளப் புலிகளுக்கு புகழ் பெற்றவை ஆகும். இப்பூங்காவில் புலிகள் பாதுகாப்புத் திட்டம் செயல்படுத்தப்படுகிறது.
வங்கப் புலிகள் ஊனுண்ணிகள் ஆதலால் இவை நடுத்தர மற்றும் பெரிய விலங்குகளான முயல், மான், காட்டெருமை, ஆடு, காட்டுப்பன்றி போன்றவற்றை வேட்டையாடுகின்றன. இவை மரம் ஏறி முதனிகளையும் வேட்டையாடுகின்றன. இவை பொதுவாக இரவிலேயே வேட்டையாடுகின்றன. இப்புலிகள் நன்றாக நீந்த வல்லவை. பொதுவாக இப்புலிகள் வேட்டையாடியதும் இரையை பாதுகாப்பான இடத்திற்கு எடுத்துச் சென்று உண்கின்றன. இவற்றால் ஒரே நேரத்தில் 20 கிலோகிராம் வரை உணவு உட்கொள்ள முடியும்.
புலிகளின் இயற்கையான வாழிடங்களை அழிப்பதும் வேட்டையாடுதலும் இப்புலிகளின் முக்கிய அச்சுறுத்தல்களாகும். அவற்றின் உடலில் இருந்து பல கிழக்கு ஆசிய நாடுகளில் மருந்துகள் செய்யப்படுகின்றன. எனவே, புலிகளின் தோல் தவிர அவற்றின் உடல்பாகங்களுக்காகவும் அவை வேட்டையாடப் படுகின்றன. புலிகள் மக்கள் வாழும் ஊர்களுக்குள் நுழைந்து அவர்களின் வளர்ப்பு விலங்குகளைக் கொல்வதால் அவை ஊர் மக்களாலும் சிலநேரம் கொல்லப்படுகின்றன.
வங்காளப்புலி தற்பொழுது தீவிரமாகப் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது. இதுவே இந்தியா, வங்காளதேசம் ஆகியவற்றின் நாட்டு விலங்கு ஆகும். இந்தியாவில் புலிகளைக் காக்கக் கொண்டுவரப்பட்ட புலி செயற்றிட்டம் என்னும் திட்டத்தினால் புலிகளின் எண்ணிக்கை கணிசமாக உயர்ந்துள்ளது.
வங்காளதேச மக்களின் வாழ்கை முறைகளிலும் புவியியல் அமைப்பிலும் இங்கு பாயும் ஆறுகள் முக்கிய பங்காற்றுகின்றன. மொத்தம் 700 ஆறுகள் பொதுவாக வடக்கிலிருந்து தெற்கு நோக்கி பாய்கிறது. பெரும் நதிகள் விவசாய சாகுபடிக்கு முக்கிய நீர் ஆதாரமாகவும், வர்த்தகப் போக்குவரத்துக்கான உயிர் நாடிகளாகவும் விளங்குகின்றன. புரத ஆதாரமான மீன்களையும் இந்த ஆறுகள் பெருமளவில் தருகின்றன. பருவமழையின் போது ஆறுகளில் வெள்ளச் சீற்றத்தால் எண்ணிலடங்கா சிரமங்கள் ஏற்பட்டு நாட்டின் வளர்ச்சியை தடுக்கிறது. இருப்பினும் வளமிக்க வண்டல் சேர்வதால் மண்வளம் கூடுகிறது.
வங்காளதேசத்தில் வெப்பமண்டல பருவகாலநிலை நிலவுவதால் மழை, உயர் வெப்பநிலை, மற்றும் உயர் ஈரப்பதம் போன்றவற்றில் மாறுபாடுகள் காணப்படுகிறது.பொதுவாக மூன்று வகையான காலநிலை நிலவுகிறது. மார்ச் முதல் ஜூன் வரை வெப்பமான கோடை காலமும், ஜூன் முதல் நவம்பர் வரை வெப்பமான ஈரப்பதம் கொண்ட மழைக் காலமும், திசம்பர் முதல் பிப்ரவரி வரை உளர்ந்த குளிர் காலமும் நிலவுகிறது. பொதுவாக உயர்ந்தபட்ச வெப்பநிலை 38-41 டிகிரி செல்சியஸ் . நாட்டின் பெரும்பாலான பகுதிகளில் வெப்பமான மாதம் ஏப்ரல். ஜனவரி குளிரான மாதமாக உள்ளது. நாட்டின் பெரும்பாலான சராசரி பகல்பொழுது வெப்பநிலை 16-20 டிகிரி செல்சியஸ் இரவில் 10 டிகிரி செல்சியஸ் வெப்பநிலை காணப்படுகிறது.
வங்காளதேசம் மாறுபட்ட புவியியல் அமைப்பைக் கொண்டது. தனித்துவமான அம்சங்களால் அது இரண்டாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அவ்வப்போது வெள்ளம் ஏற்படும் ஒரு பரந்து விரிந்த கழிமுகச் சமவெளி மற்றும் விரைவாக குறுக்கிடும் ஆறுகள் கொண்ட ஒரு உயர்ந்த மலைப்பகுதி ஆகும். 147.610 சதுர கிலோமீட்டர் மொத்த பரப்பளவு கொண்ட இந்த நாடு வடக்கு தெற்காக 820 கிலோமீட்டர் நீளமும் மற்றும் கிழக்கு-மேற்கில் 600 கிலோமீட்டர் நீளத்திற்கும் பரவியுள்ளது. இது மேற்கு, வடக்கு, கிழக்கு எல்லைகளை 4,095 கிலோ மீட்டர் தூரத்திற்கு இந்தியாவுடன் பகிர்ந்துள்ளது. தென்கிழக்குப் பகுதியில் சிறு தொலைவிற்கு பர்மாவுடன் பகிர்ந்துள்ளது.
விரைவாக ஏற்பட்டு வரும் நகரமயமாக்கல் வங்கதேசத்தில் 30% தொழிலாளர்கள் மட்டுமே எதிர்காலத்தில் விவசாயத் தொழிலில் இருக்க வாய்ப்புள்ளதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும் மீதமுள்ளவர்கள் கிராமப்பகுதிகளில் வேறு வகையான வேலைகளில் ஈடுபடக்கூடும். நாட்டின் தலைநகர் தாக்கா மற்றும் காமிலா மிகுந்த மக்கள் நெருக்கமுள்ள நகரங்களாக திகழ்கின்றன. தென்கிழக்கில் பர்மா மற்றும் இந்திய எல்லையில் அமைந்த சிட்டகாங் மலைப்பகுதி மக்கள் நெருக்கம் குறைந்த பகுதியாகும்.
முதல் சவொலின் மடாலயம் இந்தியாவிலிருந்து வந்த தியான பயிற்சியாளர் அல்லது மத்திய ஆசியாவிலிருந்து வந்த கிரேக்க புத்தரால் கி.பி.464 இல் புத்த மதத்தை பரப்ப உருவாக்கப்பட்டது.
டாவ்சோனின் தலைசிறந்த துறவிகளின் தொடர்ச்சியான சுயசரிதைகள் மூலம் கி.பி 477 ஆம் ஆண்டு வடக்கு வேய் வம்சத்தால் சவொலின் வடக்கு பக்கத்தில் புனித மலைகளின் ஒன்றான பாடல் மலையின் நடுச்சிகரத்தில் கட்டப்பட்டது என அறிய முடிகிறது. எனினும் போதிதர்மர்தான் இங்கு பாரம்பரிய தற்காப்பு கலைகளை நிறுவினார். இம்மடாலயம் பலமுறை அழிக்கப்பட்டு மீண்டும் கட்டப்பட்டது.
சவொலின் மடாலயம் அல்லது சவொலின் கோவில் என்ற புத்த கோவில் சீன நாட்டில் ஹெனான் மாகாணத்தில் டென்க்பெங் நகரில் ழேங்க்ழோ என்ற இடத்தில் அமைந்துள்ளது. இப்பெயர் ஏழு சிகரங்களை கொண்ட ஹயாஷி மலைகளின் காடுகள் என்பதை குறிக்கிறது. 1,500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே சவொலின் மடாலயம் பௌத்தர்களின் பிரதான கோவிலாக உள்ளது.
இம்மடாலயத்தின் உட்புற அளவு 160 360 மீட்டர் அதாவது 57, 600 மீட்டர் பரப்பளவு ஆகும். இம்மடாலயம் 7 முக்கிய அரங்குகளையும், 7 மற்ற அரங்குகளையும் மற்றும் நிறைய முற்றங்களையும் கொண்டுள்ளது. மேலும், கோயிலின் கட்டமைப்பு பின்வருவனவற்றையும் கொண்டுள்ளது.
அவரது துவக்க கால நாவல்களான, குழந்தைப் பருவத்துப் பயணம் , காட்சிப்பிழைகளைக் கடந்து" , பார்வையற்றவர்களின் சொர்க்கம்" தொலைந்த வாழ்க்கை ஆகியவை அவரது தாய்நாடான வியட்நாமில் வெளியிடப்பட்டு நன்கு விற்பனையான நிலையில் தடைசெய்யப்பட்டன. பார்வையற்றவர்களின் சொர்க்கமே ஆங்கில மொழியில் அமெரிக்காவில் வெளியான முதல் வியட்நாமிய நாவலாகும். அவரது அடுத்த மூன்று நாவல்களான பெயரற்ற ஒரு நாவல் , தூய இளவேனில் ஒன்றின் நினைவுகள் , ஆளற்ற நிலம் — ஆகியவை அமெரிக்காவில் வெளியாகவில்லை.
1994 இல் அவருக்குப் பிரெஞ்சு அரசாங்கம் கலை, இலக்கியத்திற்கான செவாலியே பட்டத்தை வழங்கியது. டுயோங் பல சிறுகதைகளையும், திரைக்கதைகளையும் எழுதியுள்ளார். இளவேனில் நினைவலைகள் என்ற கதை லின் தின் என்பவரால் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு இரவு, மீண்டும்: வியட்நாமின் தற்காலச் சிறுகதைகள் என்ற தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ளது. ஆளற்ற நிலம் , பெமினா 2006 பரிசுக்கான இறுதிப்பட்டியலில் இடம்பெற்றதோடு, 2007 இல் எல் இதழின் பரிசினையும் வென்றது. .
வடக்கு வியட்நாமில் தாய் பின் மாநிலத்தில் 1947 இல் பிறந்த டுயோங் வியட்நாம் போர் உச்சமடைந்த கட்டத்தில் வயதுக்கு வந்த இளையோரில் ஒருவராவார். வியட்நாமியப் பண்பாட்டு அமைச்சகத்தின் கலைக்கல்லூரியில் மாணவியாக இருக்கும்போது தமது 20 ஆம் அகவையில் "அமெரிக்கர்களுக்கு எதிரான போரில்" களத்தில் முன்நின்று பணியாற்ற இளம்பெண்கள் படையில் தன்னார்வலராகச் சேர்ந்தார். போரின்போது கடுமையாகக் குண்டுவீச்சுக்கு ஆளான பைன் டிரீ தீன் பகுதியின் அடர்காடுகளிலும் சுரங்கங்களிலும் அடுத்த ஏழு ஆண்டுகளை டுயோங் கழித்தார்.
"குண்டுகளைவிடச் சத்தமாகப் பாடுவது", வட வியட்நாமியப் படைகளுக்காக நாடக நிகழ்ச்சிகளை நடத்துவது ஆகியவற்றோடு, காயமடைந்தவர்களைக் கவனித்துக்கொள்வது, இறந்தவர்களை அடக்கம் செய்வது, சிப்பாய்களுடன் இணைந்து பணியாற்றுவது ஆகியவையும் அவரது பணிகளாக இருந்தன. அந்தக் குழுவில் இருந்த நாற்பது தன்னார்வலர்களுள் உயிரோடு எஞ்சிய மூவரில் இவரும் ஒருவர். 1979 இல் வியட்நாமைச் சீனா தாக்கியபோது நிகழ்ந்த குறுகிய காலமே நீடித்த சீன வியட்நாமியப் போரிலும் போர்முனையில் பணியாற்றினார்.
டுயோங் தூ யோங் ஒரு வியட்நாமிய எழுத்தாளரும், அரசியல் மாற்றுக்கருத்தாளரும் ஆவார். வியட்நாமியப் பொதுவுடமைக் கட்சியின் முன்னாள் உறுப்பினரான இவர், இவரது படைப்புகளுக்காகவும், வியட்நாமிய அரசில் நிலவிய ஊழலை வெளிப்படையாக விமர்சித்ததற்காகவும் 1989 இல் கட்சியிலிருந்து நீக்கப்பட்டதோடு வெளிநாடு செல்ல அனுமதி மறுக்கப்படவும், சில காலம் சிறைவாசம் அனுபவிக்கவும் நேரிட்டது.
ஆனால், 1975 இல் நடந்த வியட்நாமிய மறு ஒன்றிணைப்பிற்குப் பிறகு, பொதுவுடைமைக் கட்சியால் உருவாக்கப்பட்ட ஒடுக்குமுறைச் சூழலுக்கு எதிராக வெளிப்படையாகக் குரலெழுப்பத் துவங்கினார். வடக்கோடு ஒப்பிடும்போது தெற்கு வியட்நாம் இருந்த மோசமான நிலை இவ்வாறு செயல்பட அவரைத் தூண்டியது.
யாமீன் தமது துவக்க, இடைநிலை பள்ளிக் கல்வியை மாலேயிலுள்ள மஜீதிய்யா பள்ளியில் முடித்தார். வணிக மேலாண்மையில் பட்டப்படிப்பை லெபனானின் பெய்ரூத் அமெரிக்கப் பல்கலைக்கழகத்தில் முடித்தார். பின்னர் கலிபோர்னியாவின் இலாசு ஏஞ்செல்சு கவுன்ட்டியிலுள்ள கிளெர்மான்ட் பட்டதாரிப் பல்கலைக்கழகத்தில் முதுகலைப் பட்டத்தை பொதுக் கொள்கையாக்கத்தில் நிறைவு செய்தார். தனது ஒன்றுவிட்ட சகோதரர் மஃமூன் அப்துல் கையூம் அரசுத் தலைவராக இருந்தபோது மாலேயில் மச்சன்கோலி வார்டில் சமூக ஒருங்கிணைப்பாளராக பங்காற்றினார். 1993 நவம்பரில் இவர் வணிக, தொழிற்றுறை அமைச்சராக நியமிக்கப்பட்டார். 2005 - 2007 கால கட்டத்தில் உயர்கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, சமூக பாதுகாப்பு அமைச்சராகவும் 2008இல் சுற்றுலா மற்றும் விமானத்துறை அமைச்சராகவும் பொறுப்பேற்றுள்ளார்.
மக்கள் கூட்டணியிலிருந்து விலகிய பின்னர் யாமீன் அரசுத்தலைவர் கயூமின் கட்சியான மாலைத்தீவுகள் முன்னேற்றக் கட்சியில் இணைந்தார். 2013இல் அரசுத் தலைவர் தேர்தலில் போட்டியிட்டார். இந்தத் தேர்தல் 2012இல் அரசுத்தலைவராக இருந்த நசீமின் பதவி விலகல் தொடர்பான சர்ச்சைகளுக்கிடையே நடைபெற்றது. முதல் சுற்றில் நசீதுக்கு 45.45% வாக்குகளும் யமீனுக்கு 25.35% வாக்குகளும் கிடைத்தது. இரண்டாம் சுற்றுத் தேர்தலில் யமீனுக்கு 51.39% வாக்குகளும் நசீதுக்கு 48.61% வாக்குகளும் கிடைத்தன; இதனால் யாமீன் வெற்றி பெற்றதாக அறிவிக்கப்பட்டார். இந்த முடிவை எதிர்கட்சிகள் எதிர்த்தன; தகுதியற்ற பல வாக்காளர்கள் இரண்டாம் சுற்றின் போது சேர்க்கப்பட்டதால் மாலைத்தீவுகளின் உச்ச நீதிமன்றம் துவக்கத்தில் இரண்டாம் சுற்றுத் தேர்தலை இரத்து செய்திருந்தது.
மாலைத்தீவுகள் முன்னேற்றக் கட்சியின் வேட்பாளராக 2013ஆம் ஆண்டு நடந்த அரசுத் தலைவர் தேர்தலில் மாலைத்தீவுகள் சனநாயகக் கட்சியின் வேட்பாளரும் முன்னாள் அரசுத்தலைவருமான மொகமது நசீத்தை தோற்கடித்து அரசுத் தலைவரானார். அரசியலைத் தவிர, யாமீன் தலைநகர் மாலேயில் தான் வளர்ந்த மச்சன்கோலி வார்டில் சமூக ஒருங்கிணைப்பாளராக பங்காற்றி உள்ளார். மக்கள் கூட்டணி என்ற கட்சி உருவாக்கத்திற்கு பாடுபட்ட யாமீன் பின்னர் அதிலிருந்து விலகி 2010இல் மாலைத்தீவுகள் முன்னேற்றக் கட்சியில் இணைந்தார். இக்கட்சியின் நாடாளுமன்ற குழுத் தலைவராக யமீன் பணியாற்றினார். பாத்திமாது இப்ராகிமை மணந்துள்ள யமீனுக்கு மூன்று குழந்தைகள் உள்ளன.
அரபு நாடுகளுடன் நெருக்கமாக உள்ளதால் இத்தொடர்பு மூலமாக மாலைத்தீவுகளுக்கு பல்வேறு நலத் திட்டங்களை ஈர்த்திருக்கிறார். பாலத்தீனத்திற்கு ஆதரவான நிலை கொண்டுள்ளார். அவர்கள் ஐக்கிய நாடுகள் அவையில் சேர்த்துக் கொள்ளப்படுவதற்கு அவரது அரசு ஆதரவளித்துள்ளது. கிழக்கு, ஆசிய பசிபிக், அராபிய நாடுகளுடனான சுமுகமான நட்புறவால் நாட்டிற்கு பலகோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள திட்டங்களை ஈர்த்துள்ளார்.
யாமீன் அரசுத் தலைவராக இருந்த காலத்தில் பல பொருளாதார சீர்திருத்தங்களை முன்வைத்தார். முதல்முறையாக மாலைத்தீவுகளில் வெளிநாட்டினர் நிலம் வாங்க அனுமதித்தார். சீன மக்கள் குடியரசுடன் நெருக்கமான தொடர்பை விரும்பிய யாமீன் சீனாவின் கடல்சார் பட்டுச் சாலைத் திட்டத்தை ஆதரித்தார். தவிரவும் மாலைத்தீவுகளில் சீனாவின் மற்றும் பிற நாடுகளின் மூலதனத்தை வரவேற்றார்.
முன்னாள் அரசுத்தலைவர் மோகமது நசீதையும் முன்னாள் பாதுகாப்பு அமைச்சர் மொகமது நசீமையும் கைது செய்து சிறையில் அடைத்ததற்காக எதிர்கட்சிகளாலும் வெளிநாட்டுத் தலைவர்களாலும் யாமீன் விமர்சிக்கப்பட்டார். அரசியல் காரணங்களுக்காக பொய்க்குற்றம் சாட்டி இவர்களை சிறையில் அடைத்திருப்பதாக குற்றம் சாட்டுகின்றனர்; இதனை யாமீன் மறுத்துள்ளார்.
அப்துல்லா யாமீன் அப்துல் கையூம் , பொதுவாக அப்துல்லா யாமீன், மாலைத்தீவின் அரசியல்வாதியும் மாலைத்தீவுகள் குடியரசின் தற்போதைய அரசுத் தலைவரும் ஆவார். இவர் முன்னாள் அரசுத்தலைவர் மாமூன் அப்துல் கையூமின் ஒன்றுவிட்ட உடன்பிறப்பாகும்.
கான்சு மாகாணம் தெற்கில் மலைசார்ந்ததாகவும் வடக்கில் சமவெளியாகவும் உள்ளது. தெற்கில் கிலியான் மலைப்பகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. தூரமேற்கு பகுதியான அல்டின்-டாக் என்ற பகுதியில் மாகாணத்தின் உயரமான பகுதி உள்ளது. இதன் உயரம் 5,830 மீட்டர் ஆகும்.
கான்சு பாதி வறண்ட மற்றும் வறண்ட தட்பவெப்பநிலை கொண்ட பகுதியாகும். கோடைக்காலத்தில் வெப்பமாகவும், குளிர்காலத்தில் மிகவும் குளிர்ந்த காலநிலையையும் கொண்டதாக இருக்கும். குளிர்காலத்தில் பகலிரவு வெப்பநிலை 0 பாகை செல்சியஸ் வரை குறையும். எனினும், கான்சுவின் அதிக உயரமான சில பகுதிகளில், ஆர்க்டிக் துணைப்பகுதி காலநிலை போன்று குளிர்காலத்தில் வெப்பநிலை சில நேரங்களில் குறைந்தபட்சம் -40 வரை நிலவும்.
கான்சு 454,000 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவில் உள்ளது. இதன் பரந்த நிலப்பரப்பின் பெரும்பாலானவை கடல் மட்டத்தில் இருந்து 1,000 மீட்டருக்கு மேற்பட்ட உயரத்தில், திபெத் பீடபூமி மற்றும் லோயிசு பீடபூமி ஆகியவற்றுக்கு இடையில் அமைந்துள்ளது. இந்த மாகாணத்தில் சீனக்குடியரசின் புவியியல் மையமும் அதன் நினைவுச்சின்னமும் என்ற ஆள்கூறில் அமைந்துள்ளன.
கோபி பாலைவனத்தின் ஒரு பகுதி இந்த மாகாணத்தின் எல்லைக்குள் அமைந்துள்ளது. அதே போல் பாதான் ஜரன் பலைவனம், மற்றும் தெங்கர் பாலைவனம் ஆகியவற்றின் சிறிய பகுதிகள் மாகாணத்தில் அமைந்துள்ளன.
கான்சு பொருளாதாரத்தின் மிக அடிப்படையாக சுரங்கம் மற்றும் கனிமங்களை பிரித்தெடுத்தல் தொழில் உள்ளது. குறிப்பாக இம்மாகாணத்தில் குறிப்பிடத்தக்க அளவு அந்திமனி, குரோமியம், நிலக்கரி, கோபால்ட், தாமிரம், ஃப்லுரைட், ஜிப்சம், இரிடியம், இரும்பு, ஈயம், சுண்ணக்கல், பாதரசம், மிரபில்ட், நிக்கல், கச்சா எண்ணெய், பிளாட்டினம், டிரோய்லிட், டங்ஸ்டன், துத்தநாகம் போன்ற படுவுகள் உள்ளன.
சீனாவிலுள்ள பெரும்பாலான நிக்கல் படுவுகளைக் கொண்டுள்ள கான்சு மாகாணம் சீனாவின் மொத்த நிக்கல் இருப்புக்கு 90% பங்களிக்கின்றது.
சுயி அரசமரபு மற்றும் தாங் அரசமரபு ஆண்ட மாவட்டங்களான கான் மற்றும் சு என்பவற்றைச் சேர்த்து கான்சு என்ற கூட்டுப்பெயர் முதன் முதலில் சொங் அரசமரபு காலத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டது.
இங்கு சுரங்கத்தொழில் தவிர மின் உற்பத்தி, கரிமவேதிப்பொருட்கள், எண்ணெய் அகழ்வுப்பொறிகள், மற்றும் கட்டிடப் பொருட்கள் பொன்ற தொழில்கள் குறிப்பிடும்படியாக உள்ளன.