polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இறுதியாக நயீன் சிங் ரவாத் 1873 - 75களில், ஜம்மு காஷ்மீர் மாநிலத்தின் லடாக் பகுதியின் தலைமையிடமான லே நகரத்திலிருந்து, திபெத்தின் தலைநகரான லாசா வழியாக அசாம் வரை இமயமலையில் பயணித்து, அப்பகுதிகளின் உயரம், வெப்பநிலை மற்றும் தொலைதூரங்களை பதிவு செய்தார்.
நயின் சிங் ராவத் பிரித்தானிய இந்தியாவின் குமாவுன் கோட்டத்தின் ஜோகர் கிராமத்தில் பிறந்த நயின் சிங் ராவத், முதன் முதலில், இந்தியாவிலிருந்து நேபாளம் மற்றும் திபெத்தின் லாசா வரையிலான இமயமலைப் பாதைகளின் வரைபடங்களை பிரித்தானிய இந்திய ஆட்சியாளர்களுக்காக தயாரித்தவர். மேலும் திபெத்திய மொழிகளையும், திபெத்தியர்களின் பழக்க வழக்கங்களையும், திபெத்திய பௌத்த சமயத்தையும் நன்கறிந்தவர்.
1855 மற்றும் 1857ல் இமயமலையில் உள்ள லாசாவின் உயரத்தையும், அங்கு செல்வதற்கான வரைபடத்தை தயாரிக்கும் பணியில் இருந்த ஜெர்மானியர்கள் அடங்கியக் குழுவில் நயீன் ராவத் சிங் பங்கெடுத்தார்.
நயீன் சிங் ராவத், உத்தரப் பிரதேசத்தின் மொராதாபாத் நகரத்தில் தங்கிருந்த போது வாந்திபேதியால் 1 பிப்ரவரி 1882 அன்று தனது 57வது அகவையில் காலமானார்.
1865ல் நயீன் சிங் ராவத் தனது உறவினர் மணி சிங் ராவத்துடன் இணைந்து, நேபாளத்தின் மலைகளில் பயணித்து, அதன் முக்கோண வடிவயியல் வரைபடத்தை வரைந்தார்.
இப்பகுதியில் முதன்முதலில் நடப்புக் காலம் 377 ஆம் ஆண்டையொட்டிய காலகட்டத்தில் குடியேற்றம் நிகழ்ந்துள்ளது. இமோலோகன் என அழைக்கப்பட்ட ஒரு குடியிருப்புப் பகுதியில் தீவு வாழ் பூர்வீகக் குடிமக்கள் வாழந்து வந்தனர். இங்கு வசித்து வந்த பூர்வீகக் குடிமக்கள் பல கடவுள் கோட்பாட்டைப் பின்பற்றுபவர்களாக, தொடக்கத்தில் ஆஸ்ட்ரோநேசியர்களாக இருந்தவர்களாகவும், பட்ஜாவோஸ்களைப் போன்ற கடற்பயண வாழ்வில் ஈடுபடும் திறன் வாய்ந்தவர்களாகவும் காணப்பட்டனர். இக்குடிமக்களின் பழக்கவழக்கங்கள் வளமான புடுவான் பேரரசின் மக்களின் பழக்கவழக்கங்களோடும் இந்திய கலாச்சாரத்துடனும் ஒத்துப்போகிறது. அவர்களின் மரபு சார்ந்த ஆடை, அணிகலன்கள் பாலி, இந்தோனேசியாவில் வாழ்பவர்களின் ஆடை, அணிகலன்களோடு ஒத்துப்போகிறது. இந்தப் பகுதியில் சுட்டாங்கற்கள் கிடைக்கப்பெற்றுள்ளன. இவை சாங் டு மிங் வம்ச காலத்திலிருந்து இந்தப்பகுதியில் சீனர்கள் தொடர்பிலிருந்திருக்கலாம் என்று கருத இடம் தருகிறது.
ககயன் டி ஓரோ நகரமானது மிண்டனாவோ தீவின் வடக்கு மத்திய கடற்கரையில் மகஜலார் குடாவைப் பார்க்கும் முகமாக அமைந்துள்ளது. மேலும், ஓபல் நகரை மேற்கிலும், டாகோலான் நகரத்தை கிழக்கிலும், புகிட்னொன் மற்றும் லனாவோ டெல் நோர்டே மாகாணங்களைத் தெற்கிலும் எல்லைகளாகக் கொண்டுள்ளது. 2015 ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி 675,950 மக்கள் எண்ணிக்கையுடன் பிலிப்பீன்சு நாட்டின் பத்தாவது அதிக மக்கள் தொகை கொண்ட நகரமாகவும் இது திகழ்கிறது.
காககான் டி ஓரோ அதன் வெள்ளை நீர் படகுச் சறுக்கு விளையாட்டு அல்லது கயாகிங் சாகசங்களுக்கும் புகழ் பெற்றுள்ளது, இது ககாயன் டி ஓரோ ஆற்றில் நடைபெறும் இந்த சாகச விளையாட்டுக்கள் இந்நகரின் சுற்றுலா வளத்தை அதிகரிப்பதற்கான வாய்ப்பாக உள்ளது.
ககயன் டி ஓரோ ஒரு முதல் தரமான மிகையாக நகர்மயமாக்கப்பட்ட நகரமாகும். இந்நகரம் பிலிப்பீன்சு நாட்டின் மிசாமிஸ் ஓரியண்டல் மாகாணத்தின் தலைநகரமாகவும் திகழ்கிறது. இது ஒரு தன்னாட்சி அதிகாரம் கொண்ட, மிசாமிஸ் ஓரியண்டல் மாகாணத்திலிருந்து தனித்துவம் பெற்ற சுயேச்சையான நகரமுமாகும். இது வடக்கு மின்டனவு பிராந்தியத்தின் மையமாகவும் வணிக மையமாகவும் திகழ்கிறது. மேலும், இந்நகரமானது, எல் சால்வடோர் நகரம், ஓபல், அலுபிஜிட், லாகுதின்கன், மேற்குப் பகுதியின் கிடாகம், மற்றும் கிழக்குப் பகுதியில் உள்ள டாகோலான், வில்லன்யுவா, ஜசான், க்லேவேரியாவின் நகரங்கள் ஆகியவற்றையும் உள்ளடக்கிய வளர்ந்த பெருநகரக் ககோயன் டி ஓரோவின் பகுதியாகவும் திகழ்கிறது.
ககாயன் டி ஓரோ என்ற பெயர் ஏற்கனவே "ககாயன்" என்றழைக்கப்பட்ட கிமோலோகனைச் சுற்றிய பகுதியைப் பார்வையிட 1622 ஆம் ஆண்டில் வந்த இசுபெயினின் அகஸ்டினியனை நினைவுகூரும் துறவிகளின் வருகையையொட்டி பின் செல்லும் போது அறியப்படுகிறது. 16 ஆம் நூற்றாண்டில் ஆரம்பகால இசுபானிய எழுத்து மூலமான ஆவணங்களும் இந்த இடத்தை ஏற்கெனவே "ககயன்" எனக் குறிப்பிட்டுள்ளன.
ஜனவரி 25, 1571 இல் குறிப்பிட்ட டான் ஜுவான் கிரியெகோவிற்குக் ககாயன் டி ஓரோவை உள்ளடக்கிய வடக்கு மின்டனவு பிராந்தியமானது என்கோமியென்டா என வழங்கப்பட்டது. அப்போது பிலிப்பீன்சு முன்னாள் துணைத் தலைவர் இம்மானுவேல் பெலாசு ககயன் என்பதுடன் உடன் ”டி ஓரோ” என்பதை பின்னிணைப்பாக சேர்த்தார்.
கடவுள் நம்பிக்கையும் பார்வையும் பற்றி இவரிடம் கேட்டபோது, பக்கல் பின்வருமாறு கூறியுள்ளார்: " நான் மிகவும் சமயவாதியல்ல; ஆனால், மிகவும் யூதப் பண்பாட்டைப் பின்பற்றுவேன். சமயம் கடவுளைப் பற்றிக் கேள்வி கேட்கும்போது நான் அறிவியலை இணைக்கிறேன். இதன் பொருள் புடவியை உருவாக்கிய அனைத்து இயற்பியல் விதிகளும் புடவியின் அளப்பரிய அழகும் கடவுளுடனான இணைப்பை உருவகிக்கின்றன என்பதாகும்."
நேதா ஏ. பக்கல் ஒரு வனியற்பியலாளரும் அண்டவியலாளரும் ஆவார். இவர் கரும்பொருண்மம் , புடவியின் கட்டமைப்பு, குவேசார்கள் எனும் பகுதிக் கதிர்வீச்சுப் பொருள்கள், பால்வெளியின் உருவாக்கம் ஆகிய புலங்களில் சிறப்பு ஆராய்ச்சிகள் மேற்கொண்டார்.
பக்கல் 1963 இல் இசுரவேல், எபிரேயப் பல்கலைக்கழகத்தில் இயற்பியலிலும் கணிதவியலிலும் இளம் அறிவியல் பட்டம் பெற்றார். இவர் 1965 இல் இசுரவேல், வீழ்சும்ன் அறிவியல் நிறுவனத்தில் இயற்பியலில் முதுவர் பட்டம் பெற்றார். இவர் 1970 இல் இசுரவேல், தெல் அவீவு பல்கலைக்கழகத்தில் வானியற்பியலில் தன் முனைவர் பட்டத்தைப் பெற்றார்.
செலீனியம் டிரையாக்சைடு என்பது 3 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு கொண்ட ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். செலீனியம் மூவாக்சைடு என்றும் இச்சேர்மத்தை அழைக்கலாம். வெண்மை நிறங்கொண்டு நீருறிஞ்சும் சேர்மமாக இது காணப்படுகிறது. ஒரு ஆக்சிசனேற்றியாகவும் இலூயிசு அமிலமாகவும் செயல்படுகிறது. சேர்மங்கள் தயாரிக்க உதவும் முன்னோடிச் சேர்மமாகவும் செலீனியம் தொடர்பான பல்வேறு ஆய்வுகளுக்கும் இதைப் பயன்படுத்துகிறார்கள். செலீனியம் மூவாக்சைடு என்ற பெயராலும் இது அழைக்கப்படுகிறது.
சாதாரணமான சூழல் நிபந்தனைகளில் செலீனியம் டையாக்சைடு எரியாது என்பதால் இதை வேறு பல வழிகளில் தயாரிக்கிறார்கள்.செலீனிக் அமிலத்தை பாசுபரசு பென்டாக்சைடுடன் சேர்த்து 150-160 செல்சியசு வெப்பநிலையில் நீரிறக்கம் செய்து தயாரிக்கலாம். நீர்ம கந்தக டிரையாக்சைடை பொட்டாசியம் செலீனேட்டுடன் சேர்த்தும் இதைத் தயாரிக்கலாம்.
இவ்விளை பொருள் செலீனியம் டெட்ராபுளோரைடுடன் வினைபுரிந்து சல்பூரைல் புளோரைடை ஒத்த செலீனியம் சேர்மமான செலீனோயில் புளோரைடாக உருவாகிறது.
அரிசியும் அரிசி சார்ந்த உணவுகளும் கிராமத்தில் முக்கிய உணவுகளாகும். காலையில் துயில் கலைந்தவுடன் புதிய பால் தேநீர் போன்ற பால் தயாரிப்பு பானங்களை அருந்துகிறார்கள். பின்னர் தோசை, அப்பம், ஊத்தப்பம், இடியாப்பம், பனியாரம், பூரி போன்ற காலை உணவுகளில் ஒன்றை எடுத்துக் கொள்கிறார்கள். பிற்பகல் உணவாக அரிசி சோறுடன் சாம்பார் பொரியல் பல்வேறு வகையாக சமைக்கப்படும் கோழி, ஆடு, மீன் இறைச்சிகள், ரசம், மோர், வத்தக்குழம்பு போன்ற உணவு வகைகள் சமைக்கப்படுகின்றன. பிற்பகலில் சமைத்த உணவின் மிச்சம் இரவு உணவாகவும் பற்றாக்குறைக்கு உடனடி உணவாக தோசையும் தயாரித்துக்கொள்கிறார்கள்.
கோடை மற்றும் குளிர்கால வெப்பநிலைகளில் உண்டாகும் சிறிய மாறுபாடுகளால் இயல்பாகவே இங்கு வெப்பமண்டல காலநிலை நிலவுகிறது. ஏப்ரல்-சூன் மாதங்களில் வெப்பநிலை 38 டிகிரி செல்சியசு வரை அதிகரித்து வெப்பமான கோடை காலம் நிலவுகிறது. நவம்பர் முதல் பிப்ரவரி மாதம் வரை வெப்பநிலை 18 டிகிரி செல்சியசு அளவுக்கு குறைந்து கொண்டிருக்கும் மிகவும் சாந்தமான குளிர்காலமாக இருக்கிறது. ஆச்சர்யமூட்டும் வகையில் அக்டோபர் மற்றும் டிசம்பர் மாதங்களில் ஆசாத் சாலையில் வடகிழக்கு பருவமழையின் மூலம் அனைத்து மழையும் பொழிகிறது.
21 ஆம் நூற்றாண்டில் தனிக்குடும்பங்கள் இங்குப் பொதுவானவை என்றாலும், ஆசாத் சாலையில் பல தலைமுறைகளைச் சேர்ந்த ஆணாதிக்க கூட்டு குடும்பங்களும் உள்ளன. மணமக்களின் சம்மதத்துடன் பெற்றோர்கள் பார்த்து மற்றும் பிற குடும்ப உறுப்பினர்கள் சம்மதத்துடன் ஏற்பாடு செய்யப்படும் திருமணங்கள் நிகழ்கின்றன. திருமணம் என்பது வாழ்க்கைக்காக என்ற நம்பிக்கை இவர்களிடம் மேலோங்கியிருந்த்து என்பதால் விவாகரத்து விகிதம் மிகவும் குறைவாக உள்ளது. ஆசாத் சாலை கிராமத்தில் குழந்தை திருமணங்கள் ஆதரிக்கப்படுவதில்லை.
ஆசாத் சாலை என்ற பாரம்பரிய கிராமம் இந்திய நாட்டின் மாநிலமான தமிழ்நாட்டில் உள்ள திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டத்தில் உள்ளது. திருச்சி மாவட்டத்திற்கு தென்மேற்கில் 54 கி.மீ தூரத்திலும், தேசிய நெடுஞ்சாலை 45 இல் திண்டுக்கல்லுக்கு வடகிழக்கில் 51 கி.மீ தூரத்திலும் அமைந்துள்ளது. இது தமிழகத்தின் புவியியல் மையத்திற்கு அருகில் உள்ளது.
பெண்கள் கலாச்சார ஆடைகளான சேலை, தாவணி போன்றவையும், ஆண்கள் வேட்டி, லுங்கி போன்ற துணி உடைகளையும் அணிகின்றனர். கூடுதலாக இன்றைய நாகரீக உடைகளாகக் கருதப்படும் சுடிதார் என்ற உடையை பெண்களும் பேண்ட்டு மற்றும் சட்டை போன்ற ஐரோப்பிய ஆடை வகைகளை ஆண்களும் அணிகின்றனர்.
தேங்காய், வேர்கடலை, மாங்காய், அரிசி, தக்காளி மற்றும் சில காய்கறிகள் உற்பத்தி செய்து விற்பனையில் ஈட்டுவதே இவர்களின் முக்கிய வருமானம் ஆகும். கிணற்றுப் பாசனமும், வேர்கடலை வயல்களுக்கு மழைநீர் பாசனமும் இங்கு மேற்கொள்ளப்படுகிறது.
ஆசாத் சாலை என்ற பெயர் தமிழ்நாட்டின் முன்னாள் முதலமைச்சர் காமராசர் வைத்த பெயராகும். பாரசீக மொழியில் ஆசாத் என்ற சொல்லுக்கு சுதந்திரம் என்ற பொருள் ஆகும். இசுலாமியர்கள் ஆண் குழந்தைக்கு ஆசாத் என்ற பெயர் வைப்பதும் வழக்கமாக உள்ளது.
இவை காலை மாலை நேரங்களில் மறைவிடத்திலிருந்து வெளிப்பட்டு தத்துக்கிளி, வெட்டுக்கிளி சில்வண்டு சிறு பறவைகள் ஆகியவற்றை இரையாகத்தேடித் தின்னும். மேக மூட்டமான நாட்களில் பகல் முழுதும் சுறுசுறுப்பாக வேட்டையாடும். பகல் நேரத்திலும் ஒலி எழுப்பும், பறக்கும். கோ.குக் கோ.ஓகுக் என ஐந்து வினாடிகள் தொடர்ந்து கத்தும். யாரேனும் பார்க்கிறார்கள் எனத் தொரிந்தவுடன் எழுந்து பறந்து வேறொரு மரத்தில் சென்று தலையை மட்டும் திருப்பி வந்தவர்கள் தன்னைத் தொடர்கின்றார்களா எனக் கவனிக்கும். வால்காக்கை, நீண்டவால் கரிச்சான் ஆகியவற்றுடன் சேர்ந்தும் இரை தேடக் காணலாம். இவை மரப் பொந்துகளில் தங்கி இருக்கும். இடையூறு ஏற்படும் போது இவை உறைந்து மரக் கட்டை போல் தோன்றும்.
இந்த சிறிய ஆந்தை வட்ட வடிவமான தலையைக் கொண்டுள்ளது. உடலின் மேல் பட்டைகளைக் கொண்டுள்ளது. இறக்கைகள் பழுப்பு நிறமாகவும், வால் வெள்ளை நிறத்தில் குறுகலான பட்டைகள் கொண்டதாகவும் இருக்கும். இதில் இரண்டு கிளையினங்கள் உள்ளன, ஒரு கிளையினம் இந்தியா மற்றும் இலங்கையின் சமவெளிகளில் காணப்படுகிறது. இரண்டாவது கிளையினமான மலபார் சிறிய காட்டு ஆந்தை மேற்கு தொடர்ச்சி மலையின் காணப்படுகிறது, அது சிறிய வாலையும், தலையில் மிகுந்து பழுப்பு நிறத்தையும் கொண்டதாக உள்ளது. பிந்தையதை முழு இனம் என்ற அந்தஸ்துக்கு உயர்த்தலாம் என்று பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.
சிறிய காட்டு ஆந்தை என்பது இந்திய துணைக்கண்டத்தை தாயகமாகக் கொண்ட ஆந்தை ஆகும். இந்த இனம் பெரும்பாலும் தனித்தோ, இணையாகவோ அல்லது சிறு குழுக்களாகவோ காணப்படும். மேலும் இவை பொதுவாக விடியற்காலையிலும், அந்தி வேளையிலும் இவற்றின் அலறளால் கண்டறியப்படுகின்றன. மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளில் காணப்படும் இரண்டு கிளையினங்கள் சில சமயங்களில் முழு இனமாகக் கருதப்படுகின்றன.
இவை புதர்க்காடுகள் முதல் இலையுதிர் மற்றும் ஈரமான இலையுதிர் காடுகள் வரையிலான வாழ்விடங்களில் காணப்படுகின்றன. இவை இமயமலையின் தெற்கிலும், இமயமலையின் சில பகுதிகளிலும் 2,000 மீ உயரம் வரை காணப்படுகின்றன. மேற்கில் டல்ஹவுசியிலிருந்து கிழக்கே பூட்டான் இதன் வாழ்விடம் வரை பரவியுள்ளது.
இதன் மார்பும் வயிறும் வெள்ளை நிறத்தில் ஆங்காங்கே சிறு கீற்றுக்கள் கொண்டவை. கன்னம், மேல் மார்பகம், அடிவயிற்றின் மையம் ஆகிய இடங்களில் வெண்மையான திட்டுகள் உள்ளன. கருவிழி மஞ்சள் நிறத்தில் உள்ளது.
இலங்கையில் காணப்படும் கஷ்கொட்டை முதுகு ஆந்தை ஒரு காலத்தில் இதன் ஒரு கிளையினமாக சேர்க்கப்பட்டிருந்தது. ஆனால் இது முழு இனமாக உயர்த்தப்பட்டது. அது ஈர மண்டலத்தில் காணப்படுகிறது, அதேசமயம் சிறிய காட்டு ஆந்தை வறண்ட காடுகளில் காணப்படுகிறது.
வியட்நாமிய அறிவாளிகளின் குழுவொன்று 1920 களில் குவாங்கி திரைப்படக் குழுமத்தை கனாய் நகரில் உருவாக்கியது. அது கை தின் பேரரசரின் இறுதிச் சடங்கையும் பாவோ தைய் அரசரின் அரசிழப்பையும் ஆவணப்படங்களாகப் பிடித்து வெளியிட்டது. மேலும், மோத் தோங் கேம் தாவு துவோசு நிகுவா எனும் பேசாத படத்தையும் வெளியிட்டது.
முதல் பேசும்படங்கள் 1937 முதல் 1940 வரையிலான காலகட்டத்தில் வெளியிடப்பட்டன. திரான் வோய் தின் , கூசு காய் கோவான் தோயத் சோ மா ஆகிய படங்களைக் கனாய் நகர ஆசியத் திரைப்படக்குழு கலைஞர் தாம்தன் அவர்களின் பங்களிப்போடு எடுத்து வெளியிட்டது. திரான் தான் கியாவு தலைமையில் இயங்கிய வியட்நாம் திரைப்படக் குழு மோத் புவோய் சியேவு திரேன் சாங் சூவுலோங் , தாய் பாப் இரவு தோ ஆகிய படங்களை வெளியிட்டது.
வியட்நாமிய திரைப்படத்துறை 1920 களில் தோன்றியது. வியட்நாமியத் திரைப்படம் 1940 களில் இருந்து 1970 கள் வரையில் நடந்த வியட்நாம் போரால் வடிவமைந்ததாகும். பிரெஞ்சு நாட்டில் பயிற்சிபெற்ற வியேத் கியேயு இயக்குநர் திரான் ஆன் குங் அவர்கள் வியட்நாம் மொழியில் இயக்கி வெளியிட்ட சைக்ளோ பச்சைப் பப்பாளியின் மணம் சூரியச் செங்கதிர் ஆகியவை பரவலாக அறியப்பட்ட மிகச் சிறந்த படங்களாகும். அண்மையில் அரசின் பரப்புரைப் படங்களைத் தவிர. திரைத்துறை நிகழ்கால வியட்நாம் இயக்குநர்களால் பெரிதும் புதுக்கப்பட்டு பரவலான மக்கள் ஆதரவு பெருகிய பல படங்களை வெளியிட்டுள்ளது. இவற்றில் எருமைப் பையன் , நடன மகளிர் , வெண்பட்டாடை ஆகியவை மிகவும் பெயர்பெற்றவையாகும்.
கனாயில் வியட்நாம் திரைப்படக் கலைக்கூடம் 1956 இல் நிறுவப்பட்டது; கனாய்த் திரைப்படப் பள்ளி 1959 இல் திறக்கப்பட்டது. வியட்நாம் மக்கள் குடியரசு முதல் திரைப்படமாக, நிகுயேன் கோங் நிகியால் இயக்கப்பட்ட, சுங் மோத் தோங் சாங் வெளியாகியது. மேலும், 1950 இல் தாங் தோய் தாங் சாவோ எனும் அசைவூட்டப் படமும் வெளியாகியது.
போருக்குப் பின்னரான திரைப்படங்கள் புரட்சியில் விளைந்த வீரப்பெற்றிகளைக் கொண்டாடின; போர்த்துன்பங்களினை விரிவாக்க் காட்டின; போருக்குப் பிந்தைய மீள்கட்டுமானச் சிக்கல்களை விதந்தோதின. இக்காலத்துக்குப் பின்னரான திரைப்படங்களாக, மூவா கியோசுவோங் 1978 இலும் சான் தோங் கோவாங் 1979 இலும் வெளியாகின.
வியட்நாம் போர் முடிவுற்று, தென்வியட்நாமும் வடக்கு வியட்நாமும் ஒருங்கிணைந்த்தும், முந்தைஅய் தென்வியட்நாமின் கலைக்கூடங்கள் சமவுடைமை நடப்பியல் சார்ந்த திரைப்படங்களை வெளியிட்டன. வியட்நாம் திரைப்படங்கள் எண்ணிக்கையி கூடி, போர்க்காலத்தில் 3 ஆக இருந்த்ந் நிலை மாறி 1978 ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு, 20 அளவுக்கு உயர்ந்தது.
இந்தோசீனப் போர் முடிவுற்று, தென்வியட்நாமும் வடக்கு வியட்நாமும் உருவாகிய பிறகு, இரு வியட்நாமியத் திரைப்பட்த் தொழிலகங்கள் கனாயிலும் சாய்கோனிலும் இயங்கின; முன்னது ஆவணப்படங்களிலும் திரைநாடகங்களிலும் கவனம் செலுத்த, பின்னது போர், நகைச்சுவைக் கேளிக்கைப் படங்களிலும் கவனம் செலுத்தியது.
சான் தோங் மா , திரான் போங் பா எனும் இரண்டு படங்கள் ஆங்காங்கில் 1937 இலும் 1938 இலும் வியட்நாம் நடிகர்களையும் வியட்நாம் உரையாடலையும் கொண்டு எடுக்கப்பட்டன. இவை நிதியீட்ட முடியாமல் தோல்வியுற்றன.
கிழக்கு நேபாளத்தில் ஏழு முகாம்களில் வாழும் பூட்டானிய அகதிகளின் பிரச்சனையானது இரு நாடுகளும் எதிர்கொண்டுள்ள ஒரு முக்கிய பிரச்சினையாகும். பூட்டானிய அகதிகளின் எண்ணிக்கை 85,000 முதல் 1,07,000 வரை இருக்கும். பெரும்பாலான அகதிகள் பூட்டான் இனத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருப்பினும், பூட்டான் நாடு அவர்களை "தானாகப் புலம் பெயர்ந்தோர்" எனக் கூறி, தங்கள் நாட்டு குடியுரிமையை மறுத்து, அகதிகளாக்கியுள்ளனர். பெரும்பாலான அகதிகள் பூட்டானில் குடியேறிய நேபாள வம்சாவளியைச் சேர்ந்த லோட்சம்பா - நேபாளி மொழி பேசும் இந்துக்களாகும்.
1983 ஆம் ஆண்டில் இரு நாடுகளும் முறையாக இராசாங்க உறவுகளை ஏற்படுத்திக்கொண்டுள்ளன. 1987 ஆம் ஆண்டில் நேபாளத்தில் நடைபெற்ற மூன்றாவது சார்க் மாநாட்டில் பூட்டான் மன்னர் ஜிக்மே சிங்கே வாங்சுக் கலந்து கொண்டார். 1988 ல் நடைபெற்ற சார்க் மாநாட்டில் கலந்து கொள்ள மறைந்த நேபாள மன்னர் பிதேந்திரா பூட்டானுக்கு சென்றார். சமீபத்தில், பூட்டான் பிரதமர் 2002 ல் நேபாளத்திற்கு நல்லுறவினை மேம்படுத்தும் வகையில் சென்றார். 2015 ல் பூட்டான் பிரதமர் செரிங் டோப்கே சார்க் உச்சி மாநாட்டில் கலந்து கொள்ள நேபாளத்திற்கு சென்றார்.
மேற்குறிப்பட்டுள்ள அகதி முகாம்களில் மாவோயிஸ்டுகளுடன் தொடர்புடைய பல கிளர்ச்சி குழுக்களானது, 2008 ஆம் ஆண்டில் பூட்டானில் நாடாளுமன்றத் தேர்தல்களுக்கு முன் ஏற்பட்ட தொடர் குண்டு வெடிப்புகளுக்கு காரணமாக இருந்ததாக கூறப்படுகிறது. பலஆண்டுகளாகப் பேச்சுவார்த்தை முயற்சிகள் செய்தப் பின்னரும் எந்தவொரு விளைவையும் ஏற்படுத்த இயலவில்லை. முடிவில் பல்வேறு நாடுகள் குறிப்பாக அமெரிக்கா 60,000 அகதிகளை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு ஒப்புக்கொண்டது.
பூட்டான் மற்றும் நேபாளம் இமயமலையில் அமைந்த நாடுகளாகும். 2008 வரை நேபாளம் ஒரு முடியாட்சி நாடாகும். இரண்டு நாடுகளும் பிராந்திய ஒத்துழைப்புக்கான தெற்காசிய சங்கம் அமைப்பில் நிறுவன உறுப்பு நாடுகளாகும். நேபாளம்-பூட்டான் நட்புறவு மற்றும் கலாச்சார சங்கம் 1969 ஆம் ஆண்டில் இரு நாடுகளுக்கிடையே நல்லுறவுகளைப் பேணுவதற்காக காத்மாண்டுவில் நிறுவப்பட்டது.
பூட்டான்-நேபாள உறவுகள் என்பது பூட்டான் மற்றும் நேபாள நாடுகளுக்கிடையிலான இருதரப்பு உறவுகளைக் குறிக்கின்றன. 1983 இல் இவ்விரு நாடுகளுக்கிடையிலான உறவுகள் முறையாக நிறுவப்பட்டன. இந்த இரண்டு இமயமலைகளுக்கிடையேயுள்ள நாடுகளும் கிட்டத்தட்ட நாலாபக்கமும் மலைகளால் சூழப்பட்ட நாடாகும்.
இந்த இரு நாடுகளையும் பிரிக்கக்கூடிய ஒரே இந்திய மாநிலம் சிக்கிம் ஆகும். இந்த இரு நாடுகளும் இந்தியாவையும் சீன மக்கள் குடியரசையும் எல்லைகளாகக் கொண்டுள்ளன. எனினும், பூட்டானிய அகதிகள் நெருக்கடி காரணமாக தற்பொழுது இரு நாட்டு உறவுகளும் சற்று பலவீனப்பட்டு உள்ளது.
கறுப்பு பண நடமாட்டத்தை கட்டுப்படுத்தும் நோக்கத்தில், குறிப்பாக கட்டுமானாத் துறையில் புழங்கும் கறுப்புப் பணத்தை வெளிக் கொண்டு வர இத்திருத்தத் சட்டம் வழி வகை செய்கிறது.
1988 பினாமி சொத்துகள் பரிவர்த்தனை சட்டத்தில் மொத்தமே 9 பிரிவுகள் மட்டுமே இருந்தது. பினாமி சொத்துகள் பரிவர்த்தனை திருத்தச் சட்டம், 2016ல் 71 பிரிவுகள் உள்ளன. புதிய திருத்தத் சட்டத்தின் படி, ஒருவர் தன் மனைவி, 18 வயது நிரம்பாத மகன்கள், திருமணமாகாத மகள்கள் பெயரில், சொத்துக்களை பினாமியாக வாங்கலாம். இருப்பினும் அந்தச் சொத்தை வாங்கியவர், பிற்காலத்தில் அச்சொத்துகளைத் தனக்குத்தான் சொந்தம் என்றும், தான்தான் பினாமியாக தனது மனைவி, மக்கள் பெயரில் வாங்கினேன் என்று சட்டபூர்வாக வாதட இயலாது.
பினாமி பரிவர்த்தனைகள் திருத்தத் சட்டம், 2016 , 2016), ஏற்கனவே 1988ல் இருந்து நடைமுறையில் உள்ள பினாமி சொத்துகள் பரிவர்த்தனை தடுப்புச் சட்டம் 1988ல் உள்ள குறைகளை நீக்க, இந்திய அரசால் திருத்தங்கள் செய்யப்பட்டு, 1 நவம்பர் 2016 முதல் நடைமுறைக்கு வந்துள்ளது. பினாமி சொத்துக்கள் பரிவர்த்தனைகள் குறித்து வருமான வரித்துறையிடம் இரகசியமாக தகவல் தெரிவிப்பவர்களுக்கு பினாமி சொத்து மதிப்பில் பத்து விழுக்காடு பரிசு வழங்கப்படும் என வருமான வரித்துறை அறிவித்துள்ளது.
1988ம் ஆண்டு பினாமி சொத்துகள் பரிவர்த்தனை சட்டத்தில், யாரும் பினாமியாக வேறு ஒருவர் பெயரில் சொத்து வாங்கி வைத்துக் கொள்ள முடியாது. அவ்வாறு மீறி பினாமிகளின் பெயரில் வாங்கிய சொத்துக்களை, தனக்கே உரிமை என்று நீதிமன்றத்தில் முறையிட முடியாது. மேலும் பினாமி சொத்துக்களை கண்டறியும் பட்சத்தில், அச்சொத்தை அரசே எடுத்துக் கொள்ளும். பினாமியாக சொத்து வைத்திருந்தால் 3 ஆண்டு சிறை என இருப்பினும், கட்டுமானத் துறையில் புழங்கும் கறுப்புப் பணத்தை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.
1988 சட்டம் வருவதற்கு முன்னர் பினாமியாக வேறு ஒருவர் பெயரில் சொத்தை வாங்கி வைத்துக் கொள்ள முடியும்; பின்னர் அந்தச் சொத்து தனக்குத்தான் சொந்தம் என்று திரும்ப பெற முடியும்; பினாமி பெயரில் இருந்தவர் என் சொத்து என்று கேட்க முடியாது;
துக் தெமுர் மரணப்படுக்கையில் மூத்த சகோதரரான குசாலாவிற்கு தான் கொடுத்த துன்பங்களை எண்ணி வருந்தினார். துக் தெமுருக்கு எல் தெகுஸ் என்ற மகன் உயிருடன் இருந்தபோதிலும், குசாலாவின் மூத்த மகனான தோகோன் தெமுரை மன்னனாக்கும் தன் எண்ணத்தையும் வெளிப்படுத்தினார். ஆனால் மூத்த ஆலோசகரான எல் தெமுர் குசாலாவின் மூத்த மகனான தோகோன் தெமுர் மன்னனாவதை எதிர்த்தார். ஏனெனில் தோகோன் தெமுர் குசாலாவை விஷம் வைத்துக் கொன்றிருக்கலாம் என்ற சந்தேகத்தால் எல் தெமுரை எதிர்த்தார். துக் தெமுரின் விதவை மற்றும் எல் தெகுசின் தாயார் பூதசிறி கதுன் துக் தெமுரின் விருப்பத்தை ஏற்று குசாலாவின் மகனை மன்னனாக்க முடிவு செய்தார். அதன்படி ஆறே வயதான ரிஞ்சின்பால் மன்னனாக்கப்பட்டார். தோகோன் தெமுர் தலைநகரான டடுவிலிருந்து தொலைவில் இருந்தபோது, ரிஞ்சின்பால் டடுவில் இருந்தார், எனவே மன்னனாக்கப்பட்டார். அக்டோபர் 23, 1332 அன்று புதிய பேரரசராக ரிஞ்சின்பால் பதவி ஏற்றார், ஆனால் திசம்பர் 14 அன்றே இறந்தார்.
ரிஞ்சின்பால் , நிங்சோங் (யுவானின் நிங்சோங் பேரரசர், சீனம்: , மே 1, 1326 – திசம்பர் 14, 1332) என்கிற கோயில் பெயராலும் அழைக்கப்படுகிற இவர், யுவான் வம்சத்தின் பேரரசராக சிறிது காலம் பதவி வகித்த குசாலாவின் மகன் ஆவார். இவர் மிகக் குறுகிய காலமே ஆட்சி செய்த மங்கோலிய பேரரசர் ஆவார். சீனாவின் பேரரசர் தவிர, இவர் மங்கோலியப் பேரரசு அல்லது மங்கோலியர்களின் 14வது மாபெரும் கான் ஆகக் கருதப்படுகிறார். இருப்பினும் மங்கோலியப் பேரரசின் பிரிவு காரணமாக பெயரளவில் மட்டுமே இவர் பேரரசராக இருந்தார்.
இவரது தந்தை குசாலா இறந்து அவரது தம்பி துக் தெமுர் மன்னனானபோது ரிஞ்சின்பால் ஃபூவின் இளவரசராக நியமிக்கப்பட்டார். ஜனவரி 1331 இல் துக் தெமுர் தனது மகன் அரத்நதரா வாரிசாகப் போவதை வெளிப்படுத்தினார். தனது மகன் மன்னனாக வேண்டும் என்பதற்காக துக் தெமுரின் மனைவி பூதசிறி, ரிஞ்சின்பாலின் தாய் பாபுசாவைக் கொன்றார். மேலும் தோகோன் தெமுரை கொரியாவுக்கு நாடு கடத்தினார். ஆனால் இது தேவையற்றதாக நிரூபிக்கப்பட்டது, ஏனெனில் அரத்நதரா வாரிசு என்ற பதவிக்கு வந்து ஒரு மாதத்தில் இறந்தார்.
இவர் குசாலாவின் இரண்டாவது மகன் மற்றும் தோகோன் தெமுரின் தம்பி ஆவார். இவரது தந்தை மத்திய ஆசியாவுக்கு நாடு கடத்தப்பட்டு சகடை கானேட்டில் வாழ்ந்த காலத்தில் நைமைர் இன பாபுசா என்ற பெண்ணுக்கு இவர் பிறந்தார்.
எல் தெமுர் மீண்டும் எல் டெகுசை மன்னனாக்க பூதசிறியைக் கேட்டுக்கொண்டார், ஆனால் இது மறுக்கப்பட்டது. தென்கிழக்கு சீனாவில் தூரத்திலிருந்த குவாங்சியிலிருந்து தோகோன் தெமுரை அழைப்பதைத் தவிர அவருக்கு வேறு வழியில்லை.
லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ்-இல் முடிக்கப்பட்டு அடுத்தக்கட்ட தயாரிப்பு வேலைகள் தொடங்கப்பட்டது. இப்படத்தின் ஒளிப்பதிவாளர் 'ஹொய்ட் வான் ஹொய்டமா' ஐமாக்ஸ் 65 மற்றும் 65 பெரிய வடிவம் கொண்ட படங்களில் படம்பிடித்தார்.மேலும் இத்திரைப்படத்தில் ஆயிரக்கணக்கான படகுகள், இரண்டாம் உலகப்போர் கால விமானங்கள் போன்றவை பயன்படுத்தப்பட்டன.
இத்திரைப்படத்தின் நடிப்புக்குழு பியோன் வைட்ஹெட்,டாம் க்ளின்-கார்னீ,ஜாக் லோடன்,ஹாரிஸ் ஸ்டைல்ஸ்,அனுரின் பெர்னார்ட்,ஜேம்ஸ் டி'ஆர்சி,பேரி கோகன்,கென்னத் ப்ரானாஹ்,கிளியன் மர்பி,மார்க் ரைலன்ஸ் மற்றும் டாம் ஹார்டி ஆகியோரை உள்ளடக்கியது. இத்திரைப்படம் பிரிட்டிஷ், அமெரிக்க மற்றும் டச் இணைத்தயாரிப்பாளர்களைக் கொண்டு தயாரிக்கப்பட்டு வார்னர் ப்ரோஸ். பிக்ச்சர்ஸ் மூலம் விநியோகம் செய்யப்பட்டது.
டன்கிர்க் என்பது கிறிஸ்டோபர் நோலனால் எழுத்து, இயக்கம் மற்றும் இணைத்தயாரிப்பு செய்யப்பட்டு 2017-ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த திரைப்படம். இது இரண்டாம் உலகப்போரின் போது நடந்த டன்கிர்க் வெளியேற்றம் எனும் நிகழ்வை அடிப்படையாகக்கொண்டு சித்தரிக்கப்பட்ட திரைப்படமாகும்.
1967 இல் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் புலவர் பட்டம் பெற்ற இவர், அதேஏ ஆண்டு தூத்துக்குடி வ.உ.சி கல்லூரியின் தமிழ்த் துறையில் பணியில் சேர்ந்து தமிழ்ப் பேராசிரியராக உயர்ந்தார். 2001 ஏப்ரலில் ஓய்வு பெறும் வரை அதே கல்லூரியில் பணிபுரிந்தார். தமிழ் ஆசிரியராக வாழ்கையைத் தொடங்கிய இவர் தமிழ்ச்சமுகத்தின் பண்பாட்டு அசைவுகளை அவதானித்தும் ஆவணப்படுத்தபவராக பரிணமித்தார். சமூக அறிவியல் கூட்டிணைவு அமைப்பின் ஒரு பங்களிப்பாளரும் ஆவார்.
அமெரிக்கத் தமிழர்களின் ’விளக்கு’ இலக்கிய அமைப்பின் 23வது “புதுமைப்பித்தன் நினைவு” விருது எழுத்தாளர் ஆ. சிவசுப்பிரமணியனுக்கு 2018 ஆம் ஆண்டு வழங்கி சிறப்பிக்கப்பட்டது. இவர் எழுதிய ஆஷ் கொலையும் இந்தியப் புரட்சி இயக்கமும் என்ற நூலுக்கு தமிழ் இலக்கியத் தோட்டத்தின் விருது வழங்கப்பட்டது.
ஆ. சிவசுப்பிரமணியன் தமிழகத்தின் மிக முக்கியமான பண்பாட்டு ஆய்வாளராவார். பேராசிரியர், ஆய்வாளர், எழுத்தாளர் என பன் முகங்களுடன் சமூகவியல், நாட்டுப்புறவியல், பண்பாட்டியல் துறைகளில் இவர் இயங்கி வருகிறார்.
தென் தமிழ்நாட்டின் நாட்டுப்புறக் கதைகள், பாடல்கள், வழக்காறுகள் போன்றவற்றை ஊர்வூராகத் திரிந்து சேகரித்தார். இவருடைய ஆராய்ச்சிப் பணிகள் கள ஆயவை முதன்மையாக கொண்டவையாக இருந்தன.
திபெத்தில் இந்த ஆற்றை "பம் - சு" என அழைக்கப்படுகிறது, இது புங் சு அல்லது சீன மொழியிலிருந்து "பெங் குவா", அல்லது பும்குவிலிருந்து ஒலிபெயர்ப்பு செய்யப்படுகிறது. சீனாவிற்குள் உள்ள உலகின் 14 ஆவது உயரமான சிசாபங்மா பனிமலைப் பகுதியிலிருந்து வரும் "மென் கியுன்" அல்லது "மொய்ன்க்யுன்" எனும் உயர்ந்த உப ஆறாக வரும் இது, நேபாளத்திற்கு வந்தவுடன் அருண் ஆறாக பெயர்மாற்றம் பெறுகிறது.
அருண் ஆறு ; நேபாளத்தில் அமைந்துள்ள கோசி அல்லது சப்த கோசி ஆற்றின் ஒரு பகுதியான இது, எல்லை கடந்து பாயும் ஆறாகும். சீனாவின் திபெத் தன்னாட்சிப் பிராந்தியத்தில் உருவாகும் இந்த அருண் ஆற்றை, அப்பகுதியில் புங் சு அல்லது பம்-சு என அழைக்கப்படுகிறது.
17 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், தற்போதைய மங்கோலியா மஞ்சூ தலைமையிலான சிங் வம்சத்தின் ஆட்சியின் கீழ் பகுதியாக இணைக்கப்பட்டிருந்தது. 1911 இல் சிங் சரிவின் போது, மங்கோலியா சுதந்திரத்தை அறிவித்தது. ஆனால் உண்மையான சுதந்திரத்தை உறுதிப்படுத்த 1921 வரையும், சர்வதேச அங்கீகாரம் பெற 1945 வரையும் போராட வேண்டியிருந்தது. இதன் விளைவாக, இது வலுவான சோவியத்தின் செல்வாக்கின் கீழ் வந்தது: 1924 இல், மங்கோலிய மக்கள் குடியரசு அறிவிக்கப்பட்டது. மங்கோலிய அரசியலானது அக்கால சோவியத் அரசியல் வடிவங்களைப் பின்பற்ற ஆரம்பித்தது. 1989ன் உலகப் புரட்சிகளுக்குப் பின்னர், 1990ம் ஆண்டின் மங்கோலிய புரட்சி பல கட்சி அமைப்புக்கு வழிவகுத்தது. 1992ல் ஒரு புதிய அரசியலமைப்பு, மற்றும் சந்தை பொருளாதாரத்திற்கு மங்கோலியா மாறியது.
இத்தாலிய பயணியான ஜியோவானி டா பியன் டெல் கார்பைன் 1246 ஆம் ஆண்டு மங்கோலியாவிற்கு வந்தார். பிற்காலத்தில் அவர் நாம் டார்டர்கள் என்று அழைக்கும் மங்கோலியர்களின் வரலாறு என்ற நூலை எழுதினார். 1251 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற குறுல்த்தாயை சூச்சி-டொலுய் வழித்தோன்றல்களின் அணியானது வென்றது‌. டொலுயின் மகனாகிய மோங்கே பெரிய கானாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். மோங்கே கான் தனது தம்பியான ஹுலாகுவை ஈரானை வெல்வதற்காக அனுப்பினார். ஹுலாகு 1256 இல் ஈரானை வென்றார். 1257–1259 ஆம் ஆண்டுகளில் பாக்தாத், காக்கேசியா மற்றும் சிரியா ஆகிய பகுதிகளை வென்றார். பிளாண்டர்சு பகுதியைச் சேர்ந்த ரூப்ரக்கின் வில்லியம் 1254 ஆம் ஆண்டு மங்கோலியாவை அடைந்தார். அவர் தனது பயணத்தை ஒரு நூலாக எழுதினார்.
இன்றைய மங்கோலியாவின் பகுதி சியோங்னு, சியான்பே அரசு, ரூரன் ககானேடு, துருக்கிக் ககானேடு மற்றும் பிறர் உட்பட பல்வேறு நாடோடி சாம்ராச்சியங்களால் ஆளப்பட்டது. மத்திய ஆசியாவில் லியாவோ வம்சம் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு அரசை கிதான் மக்கள் அமைத்தனர். இவர்கள் மங்கோலியா மற்றும் தூரக் கிழக்கு உருசியா, வட கொரியா, மற்றும் வட சீனாவின் பகுதிகள் ஆகியவற்றை ஆட்சி செய்தனர்.
16 வருட ஆட்சிக்குப் பிறகு 1241 இல் ஒக்தாயி சந்தேகத்திற்கிடமான வகையில் இறந்தார். சூச்சி மற்றும் டொலுயின் வழித்தோன்றல்கள் ஒரு பக்கமும் சகடை மற்றும் ஒக்தாயியின் வழித்தோன்றல்கள் மறுபக்கமும் இருந்து அரியணைக்காக போட்டியிட்டனர். 1246 இல் நடைபெற்ற குறுல்த்தாய் ஒக்தாயி கானின் மகனான குயுக்கை பெரிய கானாக தேர்ந்தெடுத்தது. குயுக் 1248 ஆம் ஆண்டு இறந்தார்.
1368 இல் மங்கோலியர்கள் தலைமையிலான யுவான் வம்சத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர், மங்கோலியர்கள் முந்தைய வடிவங்களான உள்நாட்டு மோதல்களுக்குத் திரும்பினர். மங்கோலியர்கள் தங்கள் சாம்ராச்சியத்தின் சரிவைத் தொடர்ந்து தங்கள் பழைய சாமனிச வழிகளுக்கு திரும்பினர். பௌத்த மதம் மறுபடியும் மீண்டும் வளர்ச்சியடைந்த 16 மற்றும் 17 ஆம் நூற்றாண்டு வரை இது தொடர்ந்தது.