polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
இக்கோயிலில் சிம்மவிஸ்ணுவின் சிலை இருத்தலால் அது அவனாலேயே கட்டப்பட்டிருக்கக்கூடும் என்பது சில ஆய்வாளர்கள் முன்மொழிந்துள்ளனர். மகேந்திரவர்மனின் சிற்பமும் இருந்தாலும், அவன் பட்டத்துக்கு வந்த பின்னர் வைணவனாக இருந்ததில்லை ஆதலால் அவன் அதைக் கட்டியிருக்க முடியாது என்பது அவர்களது கருத்து. எனவே, மகேந்திரவர்மன் இளவரசனாக இருந்தபோது இக்கோயிலை வைணவனான சிம்மவிட்டுணு கட்டியிருப்பது சாத்தியம் என்கின்றனர். இவர்கள் இருவருக்கும் பின்வந்த மாமல்லன் எனப்படும் நரசிம்மவர்மனால் இக்குடைவரைப் பணி தொடங்கப்பட்டது என்றும், அவனுக்குப் பின்வந்த பரமேசுவரவர்மன் காலத்திலேயே இக்கோயிலில் பூசைகள் தொடங்கப்பட்டிருப்பதால் அவன் காலத்திலேயே இக்கட்டிடப் பணி நிறைவேறியிருக்கக்கூடும் என்பதும் பிற்கால ஆய்வாளர் சிலருடைய கருத்து.
இங்கே பல கல்வெட்டுக்கள் காணப்படுகின்றன. பல்லவ மன்னர்களான சிம்மவிட்டுணு, மகேந்திரவர்மன் ஆகியோரின் பெயர்களோடு கூடிய கிரந்தக் கல்வெட்டுக்களும், தெலுங்குக் கல்வெட்டொன்றும், முதலாம் இராசராசன் காலத்துக் கல்வெட்டொன்றும் இங்கே உள்ளன. அரசர்களின் சிற்பங்களுக்கு மேலேயுள்ள கல்வெட்டுக்களில் ஒன்றில் "சிறீ சிம்ம விஷ்ணு போதாதி ராஜன்" என்னும் பெயரும், மற்றதில், "சிறீ மகேந்திர போதாதி ராஜன்" என்ற பெயரும் இருப்பதாலேயே அவற்றின் கீழுள்ள சிற்பங்கள் குறித்த பெயர்களைக் கொண்ட அரசர்களுடையவை எனக் கண்டறியப்பட்டன.
மாமல்லபுரம் பரமேஸ்வர மகாவராக விஷ்ணுகிருகம் அல்லது ஆதிவராகக் கோயில் என்பது, தமிழ்நாட்டின் தலைநகரமான சென்னைக்குத் தெற்கே கிழக்குக் கடற்கரையோரமாக உள்ள பழங்காலத் துறைமுக நகரமான மாமல்லபுரத்தில் அமைந்துள்ள பல குடைவரைகளுள் ஒன்று. இப்பகுதியில் அமைந்துள்ள பிற குடைவரைகளைப் போலன்றி இக்குடைவரைக் கோயிலில் பூசைகள் நடைபெற்று வருவது குறிப்பிடத்தக்கது.
1954 இல் பால் கெர்ச்சோஃப் என்னும் ஆய்வாளர், பண்பாட்டு அடிப்படையில் இரண்டு குழுக்களாக அமைந்த ஒரு வகைப்பாட்டை வெளியிட்டார். ஒரு வகையில் ஓப்பி, சுனி, கெரெசு, செமெசு ஆகிய குழுக்கள் அடங்கியிருந்தன. இவர்கள் தாய்வழி முறையைப் பின்பற்றினர். இவர்களின் பிள்ளைகளைத் தாயின் குலத்தில் பிறந்தவர்களாகக் கருதுவதுடன், அப்பிள்ளைகளுக்குத் தாயின் குலத்துக்கு வெளியிலேயே மணம் செய்து வைக்கின்றனர். இது ஒரு புறமண முறை ஆகும். இவர்களுடைய படைப்புத் தொன்மம் மனிதர்கள் பூமிக்கு அடியில் இருந்து உருவானதாகக் கூறுகிறது. இவர்களது சமயம் சார்ந்த அண்டவியலில் வடக்கில் தொடங்கி நான்கு அல்லது ஆறு முக்கிய திசைகள் சிறப்புப் பெறுகின்றன. அவர்களது சடங்குகளிலும், குறியீடுகளிலும் நான்கு, ஏழு ஆகிய எண்கள் சிறப்புக்கு உரியவையாக உள்ளன.
உறவு முறை வேறுபாடுகளையும் தாண்டி இவர்களிடையே புறமணம் , அகமணம் ஆகிய வெவ்வேறு திருமண முறைகளும் காணப்படுகின்றன. ஓப்பி, கெரெசு, தோவா, சுனி ஆகிய இனக்குழுவினர் தாய்வழி முறையைக் கைக்கொள்ளுகின்றனர். இதன்படி, பிள்ளைகளைத் தமது தாயின் குலத்தில் பிறந்தவர்களாகக் கொள்வதுடன், வாரிசுரிமை, கால்வழி போன்றவற்றுக்கும் தாயின் வழியையே அவர்கள் பயன்படுத்துகின்றனர். தோவா அல்லாத தனோவன் மக்கள் தந்தைவழி முறையைக் கொண்டவர்கள். குல உறுப்புரிமை, வாரிசுரிமை, கால்வழி போன்றவை தந்தை வழியூடாகவே அவர்களுக்குக் கிடைக்கின்றன. எல்லாப் புவெப்லோ மக்களும் வேளாண்மை, வணிகம் என்பவை சார்ந்த மரபுவழியான பொருளாதாரத்தைக் கொண்டவர்கள்.
புவெப்லோ மக்கள் , தென்மேற்கு ஐக்கிய அமெரிக்காவில் வாழும் தொல்குடி அமெரிக்கர்ஆவர். இவர்கள் எல்லோரும் மண், கல், பிற உள்ளூர்ப் பொருட்களைப் பயன்படுத்தி அமைக்கப்பட்ட நகரங்களில் வாழ்கின்றனர். இவர்களுடைய கட்டிடங்கள் பல அறைகளுடன் கூடிய தொகுதிகளாக, பாதுகாப்புக்கு வசதியான இடங்களில் அமைக்கப்படுகின்றன. பல்வேறு மொழிக் குழுக்களைச் சேர்ந்த மொழிகளைப் பேசும் புவெப்லோ மக்கள், அவர்களின் உறவு முறைகளையும் வேளாண்மைச் செயல்முறைகளையும் அடிப்படையாக வைத்து வகைப்படுத்தப்படுகின்றனர். இவர்கள் எல்லோரும் வெவ்வேறு மக்காச் சோள வகைகளைப் பயிர் செய்கின்றனர்.
மானிடவியலாளர்கள் இம்மக்களை விரிவாக ஆய்வு செய்துள்ளதுடன், பல்வேறு வகைப்பாடுகளையும் வெளிப்படுத்தி உள்ளனர். 1950 இல் பிரெட் ரசெல் எக்கான் என்பவர், பெரும்பாலும் அவர்களுடைய வாழ்வாதார வேளாண்மைத் தொழில்நுட்பங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு கிழக்கு புவெப்லோக்கள், மேற்கு புவெப்லோக்கள் என வகைப்படுத்தியுள்ளார். மேற்கு அல்லது பாலைவனப் புவெப்லோக்களான சுனி, ஓப்பி ஆகியோர் உலர் வேளாண்மையைக் கைக்கொள்பவர்கள். அதேவேளை கிழக்கு அல்லது ஆற்றுப் புவெப்லோக்கள் பாசன வேளாண் மக்கள். இரு குழுக்களுமே மக்காச் சோளத்தையே பயிர் செய்கின்றனர்.
16 ஆம் நூற்றாண்டில் எசுப்பானியர்கள் இவர்கள் பகுதிகளுக்குள் நுழைந்தபோது, இம்மக்கள் பல்தளங்களைக் கொண்டனவும், பெரும்பாலும் முற்றமொன்றைச் சுற்றி அமைந்தனவுமான சிக்கலான ஊர்களில் வாழ்ந்து வந்தனர். எசுப்பானியர்கள் இந்த ஊர்களை "நகரம்" எனப் பொருள்படும் "புவெப்லோ" என்னும் சொல்லால் குறிப்பிட்டனர். அங்கே வாழும் மக்களையும் அவர்கள் இதே சொல்லால் அழைத்தனர். 21 ஆம் நூற்றாண்டில் தென்மேற்கு அமெரிக்காவில் 21 புவெப்லோக் குழுவினர் எஞ்சியுள்ளனர். தாவோசு, அக்கோமா, சுனி, ஓப்பி ஆகியவை குறிப்பிடத்தக்கவை.
தமிழ்நாட்டில் அரசு பள்ளிகளில் முதன்மையாக தமிழ்வழிக் கல்வி உள்ளது. தனியார் பள்ளிகளில் முதன்மையாக ஆங்கில வழிக் கல்வி உள்ளது. அனைவருக்கும் கல்வி இயக்கத்தின் 2005-2006 கணக்கின்படி பள்ளிகள் மற்றும் வகைப்படுத்தப்படாத பள்ளிகள் தவிர்த்து 51529 அடிப்படைக் கல்விப் பள்ளிகள் தமிழ்நாட்டில் உள்ளன. இதில் 16,997 பள்ளிகள் உதவி வழங்கப்படும் அல்லது முற்றிலும் தனியார் பள்ளிகள் ஆகும். இந்தக் கணக்கீட்டின் படி சுமார் 67% மாணவர்கள் தமிழ் வழியில் தமது அடிப்படை கல்வியின் ஒரு பகுதியையாவது பெறுவர் என்று ஊகிக்கலாம். உயர் வகுப்புக்களில் இந்த விழுக்காடு கணிசமாக மாறுகின்றது. மொத்த 4632 மேல்நிலைப் பள்ளிகளில், 40% மட்டுமே முழுமையான அரசு பள்ளிகள். 1099 அல்லது 24% பள்ளிகள் அரசு உதவி பெறும் தனியார் பள்ளிகள், 1677 அல்லது 36% பள்ளிகள் முற்றிலும் தனியார் பள்ளிகள் ஆகும். இதே கணிப்பீட்டின் படி 10,080,179 பள்ளி வயது மாணவர்கள் உள்ளார்கள். எனவே சுமார் 6.7 மில்லியன் மாணவர்கள் தமது அடிப்படைக் கல்வியின் ஒரு பகுதியை தமிழ் வழியில் பெறுகிறார்கள் என்று கூறலாம்.
தமிழ்வழிக் கல்வி என்பது தமிழ் கல்விமொழியாக முதன்மையாக அமையும் கல்வி முறைமை ஆகும். இந்தியா, இலங்கை, மலேசியா ஆகிய நாடுகளில் தமிழ்வழிக் கல்வி உள்ளது.
கேரளாவில் அரசு, அரசு உதவி பெறு, அரசு உதவி பெறாத 74 தனித் தமிழ் வழிக் கல்விப் பள்ளிகள் உள்ளன. 128 இணைத் தமிழ் வழிக் கல்விப் பள்ளிகள் உள்ளன.
வருவாய் நிர்வாகம், பேரிடர் மேலாண்மை மற்றும் தணிப்புத் துறையானது ஐந்து இந்திய ஆட்சிப் பணி அலுவலர்கள் தலைமையிலான ஆணையாளர்கள் ஐந்து துறைகளை நிர்வகிக்கின்றனர். அவைகள் பின்வருமாறு:
இந்தியாவில் பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தால் 1781-இல் வருவாய் வாரியம் உருவாக்கப்பட்டது. முதல் வருவாய் வாரியம் 1786-இல் வங்காள மாகாணத்திலும் அதனைத்தொடர்ந்து சென்னை மாகாணத்திலும் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. பின்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் அனைத்து மாகாணங்களிலும் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. தமிழகத்தில் 1980-ஆம் ஆண்டில் தமிழ்நாடு வருவாய் வாரியம் ஒழிக்கப்பட்டு, தமிழ்நாடு அரசு வருவாய்த்துறை உருவாக்கப்பட்டது.
2004 சுனாமிக்குப் பின்னர் பேரிடர் மேலாண்மையை நிருவகிக்கவும், பேரிடரைத் தணிக்கவும் 2005-ஆம் ஆண்டு முதல் வருவாய்த் துறையானது வருவாய் நிர்வாகம், பேரிடர் மேலாண்மை மற்றும் தணிக்கும் துறை எனப் பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது.
நிலவகை மாற்றம், நில ஒப்படை, அரசு நில குத்தகை, நிலக்கொடை, ஆக்ரமணம், நில உரிமை மாற்றம், நில எடுப்பு, பட்டா வழங்கல், நில சீர்திருத்தம், வரிவிதித்து வசூலித்தல் போன்ற பணிகளையும் வருவாய்த்துறை செய்கிறது.
வருவாய்த் துறை, தமிழ்நாடு அரசின் தொன்மையான துறைகளில் ஒன்றாகும். இத்துறை முதலில் பிரித்தானிய இந்தியாவின் சென்னை மாகாணத்தில் கி.பி. 1786-இல் தொடங்கப்பட்டது.
இக்கோயிலின் மூலவராக வாலீசுவரர் உள்ளார். அம்பாள் பெயர் வாலாம்பிகை. வாலி வழிபட்ட ஈசுவரர் என்ற நிலையில் இவ்வாறு அழைக்கப்படுகிறார். வாலினை நினைவுகூறும் வகையில் திருக்குளத் தூணிலும், ஆங்காங்கே பல இடங்களில் வாலியின் சிற்பங்கள் இக்கோயிலில் காணப்படுகின்றன. அவற்றில் பல வாலி மயமாக உள்ளன என்று கூறலாம். இங்கு வந்து மூலவரை பூசித்த பின்னர் வாலிக்கு எதிராளியின் பலத்தில் பாதி பலம் கிடைத்ததாகக் கூறுகின்றனர். அன்னை வாலாம்பிகை ஆவார். சரவண தீர்த்தம் கோயிலின் தீர்த்தமாக உள்ளது.
இக்கோயில் பெரம்பலூர் மாவட்டம், வேப்பந்தட்டை வட்டம், வாலிகண்டபுரம் ஊராட்சியின் வாலிகண்டபுரத்தில் அமைந்துள்ளது. வாலி பூசை செய்த நிலையில் இவ்வூர் வாலிகண்டபுரம் என்றழைக்கப்படுகிறது.இக்கோயில் இரஞ்சன்குடி கோட்டைக்கு 7 கிமீ தொலைவிலும், பெரம்பலூரிலிருந்து 11 கிமீ தொலைவிலும், தொழுதூரிலிருந்து 18 கிமீ தொலைவிலும், சிறுவாச்சூரிலிருந்து 17 கிமீ தொலைவிலும் உள்ளது. இது பெரம்பலூர்-தொழுதூர் சாலையில் அமைந்துள்ளது.
வாலிகண்டபுரம் வாலீசுவரர் கோயில் பெரம்பலூர் மாவட்டத்தில் உள்ள சிவன் கோயிலாகும். கோனேரி ஆற்றங்கரையில் வாலாம்பிகை உடனுறை வாலீஸ்வரர் கோவில், பெரம்பலூரில் இருந்து சென்னை செல்லும் 4 வழிச்சாலையில் 15 கிமீ. தொலைவில் உள்ளது.
நைட்ரேட்டுகளைக் கண்டறிவதற்கு பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் சோதனை பழுப்பு வளையச் சோதனையாகும் . நைட்ரேட்டுக் கரைசலுடன் இரும்பு சல்பேட்டைச் சேர்த்து பின்னர் மெதுவாக அடர் கந்தக அமிலத்தை சேர்க்க வேண்டும். இரண்டு அடுக்குகளுக்கும் இடையில் ஒரு பழுப்பு வளையம் தோன்றும். இப்பழுப்பு வளையம் தோன்றினால் அப்பொருளில் நைட்ரேட்டு அயனி இருப்பதாக பொருள் . நைட்ரைட்டு அயனி உடன் கலந்திருந்தால் சோதனை முடிவில் பிழை ஏற்பட வாய்ப்பு உண்டு இரும்பு வால் நைட்ரேட்டு அயனி ஒடுக்கப்படு, இரும்பு ஆக மாறுவதும் நைட்ரசோனியம் அணைவு உருவாகி நைட்ரிக் ஆக்சைடு + ஆக மாறுவதும் ஒட்டுமொத்த பழுப்பு வளைய சோதனையாகும்.
நைட்ரேட்டு சோதனை என்பது ஒரு வேதிப்பொருளில் நைட்ரேட்டு அயனி கலந்துள்ளதா என்பதைக் கண்டறிய உதவும் சோதனையாகும். வேதிப்பொருளின் உலர்நிலையில் மற்ற அயனிகளை எளிதாகக் கண்டறிவது போல நைட்ரேட்டு அயனியைக் கண்டறிவது கடினமாகும். ஏனெனில் எல்லா நைட்ரேட்டுகளும் தண்ணிரில் கரையும். மாறாக, பல பொது அயனிகள் யாவும் கரையாத உப்புகளைத் தருகின்றன. உதாரணமாக, ஆலைடு உப்புக்கள் வெள்ளியுடன் வீழ்படிவைத் தருகின்றன. சல்பேட்டு உப்புகள் பேரியத்துடன் வீழ்படிவைக் கொடுக்கின்றன.
தேவர்தா கலப்புலோகம் ஓர் ஒடுக்கும் முகவராகும். சோடியம் ஐதராக்சைடு முன்னிலையில் இது நைட்ரேட்டுடன் வினைபுரிந்து அமோனியாவை வெளிவிடுகிறது. காரமணத்தைக் கொண்டு அமோனியா உற்பத்தியானதை அறிந்து கொள்ளலாம். உலர் நிலையில் சில வாயுக்கள் மட்டுமே நைட்ரேட்டுடன் வினைபுரிந்து அமோனியாவை வெளியிடும்.
நைட்ரேட்டு எதிர்மின் அயனி ஆக்சிசனேற்றியாகும். இந்தப் பண்பை அடிப்படையாகக் கொண்டே நைட்ரேட்டு அயனியைக் கண்டறிவதற்கான பல சோதனைகள் உள்ளன. அருங்கேடாக வேதிப்பொருளில் இருக்கும் பிற ஆக்சிசனேற்றிகள் வினையில் உட்புகுந்து தவறான முடிவுகளைக் கொடுக்கலாம்.
வடவாற்றங்கரையில் சிலாத முனிவர் வேள்வி செய்தபோது இரு அசுரர்கள் அதற்குத் தொந்தரவு செய்தனர். அவர் நடத்திய வேள்வியால் அதிலிருந்து வந்த ஆனந்தவல்லி அசுரர்களை அழித்தார். முனிவர் வேள்வி செய்த இடம் ஐந்துப்பட்டை கொண்ட குளமாக கோயிலின் தென்புறத்தில் உள்ளது.அசுரர்கள் சிவ வழிபாடு செய்ததால் அவர்களுடைய இறுதிக்காரியங்கள் இவ்வாற்றங்கரையில் செய்யப்பட்டன. அன்னையின் அருளால் வதம் செய்யப்பட்ட அவர்களுடைய உடல்கள் சிதைமூட்டி எரித்து பின்னர் ஆற்றில் கரைக்கப்பட்ட போது எலும்புகள் பூக்களாக மாறியதாகக் கூறுவர்.ஆதலால் இவ்விடம் மணிமுத்தாறு என வழங்கப்பட்டது. அந்த முனிவருக்குக் கிடைத்த அமுதத்தினை க்ரைத்த காரணத்தால் குளம் அமுத சாகரம் என்று பெயர் பெற்றது. குளத்தை நோக்கி இறைவி அருள்வதால் அமுதமொழியாள் எனப்படுகிறார். அசுரர்களின் உடலுக்கு சிதை மூட்டியதால் இறைவனுக்கு சிதாநந்தீசுவரர் என்ற பெயர் வழங்கப்படலாயிற்று. கொங்கண சித்தரின் குருவான உரோம ரிஷியின் சமாதி கூடிய இடம் கோயிலின் ஈசான மூலையில் உள்ளது.
சிறிய கோயிலான இக்கோயிலின் வாயிலைக் கடந்து உள்ளே செல்லும்போது வலது புறம் மகாகணபதியும், இடது புறம் பால தண்டாயுதபாணி சன்னதியும் உள்ளன. மூலவர் சன்னதிக்கு முன்பாக பலிபீடமும், நந்தியும் காணப்படுகின்றன. ஒரே திருச்சுற்றினையும், கருவறையையும் கொண்டுள்ள இக்கோயிலில் மூலவர் சன்னதிக்கு இடப்புறம் இறைவி சன்னதி உள்ளது. திருச்சுற்றில் ஞானசம்பந்தர், நாவுக்கரசர், சுந்தரர், மாணிக்கவாசகர் ஆகிய நால்வர், கன்னி மூல கணபதி, காசி விசுவநாதர், விசாலாட்சி, வள்ளி தெய்வானையுடன் கூடிய சுப்பிரமணியர், கஜலட்சுமி, இராணிய முனாபாய் நடராசர், சிவகாமி ஆகியோரின் சன்னதிகள் காணப்படுகின்றன. அருகே அகத்தீசுவரர், உலோப முத்திராதேவி ஆகியோர் உள்ளனர். கோயிலின் இடப்புறம் கால பைரவர் உள்ளார். மூலவர் கருவறைக்கு முன்பாக வலது புறம் விநாயகர் உள்ளார். கோஷ்டத்தில் தட்சிணாமூர்த்தி, லிங்கோத்பவர், பிரம்மா, துர்க்கை ஆகியோர் உள்ளனர். அருகே சண்டிகேசுவரர் சன்னதி உள்ளது.
இந்தக் கோயில் தஞ்சாவூர்-கும்பகோணம் சாலையில் தஞ்சாவூரிலிருந்து 3 கிமீ தொலைவில் கருந்தட்டாங்குடியில் உள்ளது. வெண்ணாற்றங்கரையில் அமைந்துள்ள இக்கோயிலுக்கு மிக அருகில் கரந்தை ஆதீஸ்வரசுவாமி ஜினாலயம் எனப்படுகின்ற சமணக் கோயிலும் நாகநாகேசுவரர் கோயில் எனப்படுகின்ற சிவன் கோயிலும் உள்ளன.
இக்கோயிலில் உள்ள இறைவன் சித்தாநந்தீசுவரர் என்றழைக்கப்படுகிறார். இறைவி அமுதமொழியாள் ஆவார். சிதையில் ஆடும் பெருமான் என்று குறிக்கும் வகையில் மூலவர் சிதாநந்தீசுவரர் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.
1923 ஆம் ஆண்டளவில் புனித சூசையப்பர் சபைத் துறவிகளிடமிருந்து யாழ்.கத்தோலிக்க திருச்சபையினர் பாடசாலையை மீண்டும் பொறுப்பெடுத்து நடாத்தினர். 1927இல் வணக்கத்துக்குரிய .நீக்கிலஸ் அடிகள் அதிபராகப் பதவியேற்றதும் மாணவர் எண்ணிக்கை 250 ஆக உயர்ந்தது.
திரு எட்வேர்ட் நவரத்தினசிங்கம் அவர்கள் 1967 இல் பதவியேற்றார். அவர் தமது குறுகிய காலத்தில் பொதுமக்கள்,பழைய மாணவர்களிடம் பணம் சேகரித்து ஆறு வகுப்புகள் இயங்கக்கூடிய மண்டபம்,காரியாலயம்,அரங்கு ஆகியவற்றைக் கட்டி மாணவர் தொகையுடன் கல்வித்தரத்தையும் பெருக்கினார்.இதுவரை காலமும் தரம் 4 இலிருந்து க.பொ.த. சாதாரண தரம் வரை ஆண்கள் மட்டுமே கற்ற இப் பாடசாலையில் பாலர் வகுப்பு தொடக்கம் தரம் 3 வரையான வகுப்புக்களும்ஆரம்பிக்கப்பட்டதுடன் சகல வகுப்புகளிலும் பெண் பிள்ளைகளும் கற்க வசதியளிக்கப்பட்டது.
திரு.ஆ.சிவராசரத்தினம் அவர்கள் மீண்டும் ஐந்து ஆண்டுகள் இங்கு அதிபராக கடமையாற்றிய போது வருடந்தோறும் பாடசாலைத் தினத்தையொட்டி இல்ல விளையாட்டுப் போட்டியும் பரிசளிப்பு விழாவும் நடைபெற்றன.
இப் பாடசாலையில் கல்வி கற்ற பலர் பொறியியலாளர்களாகவும் வைத்தியர்களாகவும் அரசாங்க நிர்வாக உத்தியோகத்தர்களாகவும் அதிபர்களாகவும் ஆசிரியர்களாகவும் பணிபுரிகிறார்கள்.அயற் கிராமங்களாகிய சில்லாலை,பண்டத்தரிப்பு,இளவாலை முதலிய இடங்களிலிருந்தும் மாணவர்கள் இப்பாடசாலையிற் சேர்ந்து ஆங்கிலம் பயின்று வாழ்க்கையில் முன்னேற்றமடைந்துள்ளார்கள்.
புனித சூசையப்பர் சபைத் துறவிகள் 1917 டிசம்பரில் பாடசாலையைக் கையேற்று தற்போது பாடசாலை அமைந்துள்ள இடத்திற்கு மாற்றஞ்செய்தனர். மா,பலா,வாழை,முந்திரிகை முதலிய பழமரச்சோலை நடுவில் இப் பாடசாலையானது இரு மொழிப் பாடசாலையாக உருவெடுத்தது. 1918இல் 42 மாணவர்கள் ஆங்கில வகுப்பில் பயின்றார்கள். 1919 ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலக் கல்லூரியாகப் பதிவு செய்யப்பட்டது. 1912இல் ஆரம்ப ஆங்கில கல்லூரியாகவே கணிக்கப்பட்டது. மாணவர் எண்ணிக்கை 135 ஆக அதிகரித்தது 1922இல் வண. பிதா.டெஸ்லாண்ட் இப் பாடசாலைத் துறவிகள் இருப்பதற்கு அழகான இல்லத்தை அமைத்து கொடுத்தார். ஊரவர்களின் உதவியுடன் நிரந்தரமான கட்டிடங்கள் அமைத்து பல வசதிகளுடன் பாடசாலை இயங்க ஆக்கமும் ஊக்கமும் அளித்தவர் வணக்கத்துக்குரிய சகோதரர் ளு.பீலிக்ஸ் அவர்களே,வணக்கத்துக்குரிய சகோதரர் ளு.அலோசியஸ் அவர்கள் அதிபராகி பாடசாலை ஆங்கில மொழிக் கல்வியில் முன்னேற அரும்பணி ஆற்றினார்கள்.
கத்தோலிக்க திருச்சபையின் ஆதரவுடன் மாதகல் புனித சூசையப்பர் பாடசாலை 1896 மார்ச் 25 இல் பண்டத்தரிப்பு புனித அந்தோனியார் கோவிலுக்கு அருகாமையிலே வணக்கத்துக்குரிய வில்லியம் ஓவண் அடிக்கலரால் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. சிறிது காலம் அங்கு இயங்கிய பாடசாலை குஞ்சிப்பிள்ளை கந்தப்பர் அவர்களின் முயற்சியினால் மாதகல் புனித அந்தோனியார் ஆலய வளவில் அமைந்த தற்காலிகக் கட்டிடத்திற்கு 1904 ஆம் ஆண்டில் மாற்றப்பட்டது .வணக்கத்துக்குரிய பு.சின்னப்பர் அடிகள் பாடசாலையின் நிர்வாகத்துக்குப் பொறுப்பாக இருந்தார். திரு.ளு.புஸ்தியாம்பிள்ளை அவர்களே ஆரம்பத்தில் ஆங்கிலம் கற்பித்த ஆசிரியராவார். வண.பிதா.ளு.றொட்றிக்கோ தொடர்ந்து அதிபராக நியமனம் பெற்று பாடசாலையைத் திறம்பட நடத்தினார்கள்.
மாதகல் கடற்கரையில் இருந்து சுமார் 3 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் மாதகல் சென் யோசப் மகா வித்தியாலயம் அமைந்துள்ளது. இப் பாடசாலை பண்டத்தரிப்பு பிரதான வீதியின் இடது பக்கத்தில் அமைந்துள்ளது. இப் பாடசலையின் வடக்கே புனித அந்தோனியார் ஆலயம் தெற்கே பானகவெட்டி அம்மன் கோவிலும் பாடசாலையின் பின் புறம் ஆஞ்ஞநேயர் கோவிலும் சூழ இறைவன் அருளொடும் அமையப்பெற்றுள்ளது.
சென் யோசப் மகா வித்தியாலயம் என்பது இலங்கையின், வட மாகாணத்தின், வலிகாமம் கல்வி வலயம் வலிகாமம் கல்வி வலயத்தில் மாதகல் என்ற ஊரில் அமைந்துள்ள ஓர் அரசப் பாடசாலை ஆகும். இது 1 வகையைச் சேர்ந்த பாடசாலை ஆகும்.
அந்தோனியோ வான் டியெமெனின் பதவிக் கால முடிவில் கோட்டை அது இறுதிவரை கொண்டிருந்த வடிவத்தையும் ஒழுங்கமைப்பையும் பெற்றுவிட்டது. எனினும், சுவர்களுக்குள் மாற்றங்கள் தொடர்ச்சியாக இடம்பெற்றன. அதேவேளை பத்தேவியாவின் கடற்கரையும் மாற்றம் அடைந்துகொண்டிருந்தது. பத்தேவியாக் கோட்டை தாழ்வான கரையோரச் சமவெளிப் பகுதியில் இருந்ததால் கால்வாய்களில் நீர் ஒடமுடியாமல் இருந்தது. கடற்கரையோரத்தில் வண்டல்மண் படிவு ஏற்பட்டது. இந்த மண்படிவு காரணமாக தொடக்கத்தில் கடற்கரையில் இருந்த கோட்டை 18 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிப் பகுதியில் கரையில் இருந்து 2 கிலோமீட்டர்கள் உள்ளே இருந்தது. கடற்பெருக்குக் காலங்களில் கடல் நீருடன் வரும் நகரின் கழிவுகளும், நச்சுத்தன்மை கொண்ட ஜெலி மீன்களும் கடற்கரையை மூடிக்கிடந்தன. கடல்நீர் வடிந்த பின்னர் ஆங்காங்கே கடல் நீர் தேங்கி நின்றது. அப்பகுதி மண்ணிலிருந்து கிளம்பும் நச்சு ஆவிகள் நோயைப் பரப்புவதாக பத்தேவியா மக்கள் நம்பினர். மாசடைந்த கால்வாய்கள், தேவாலய வளாகங்கள், தரக்குறைவான குடிநீர் என்பனவும் பத்தேவியாவின் சரிவுக்குக் காரணமாக அமைந்தன.
1751 இல் கோட்டையின் நிலப்பக்க மதிலும், வாயிலும் உடைக்கப்பட்டு கோட்டை முன்னுள்ள வெளிக்குத் திறந்துவிடப்பட்டது. 1756 இல் கடற்பக்க மதில் திருத்திக் கட்டப்பட்டது. இந்தக் காலப்பகுதியில் பத்தேவியாவின் சுகாதாரக் குறைவு காரணமாக மக்கள் சுத்தமான, நகரின் தென் பகுதிக்கு இடம் பெயரலாயினர். 1809 இல் நிர்வாக மையமும் தென்பகுதிக்கு மாற்றப்பட்ட பின்னர் கோட்டையை இடிக்கத் தொடங்கினர். கோட்டையின் கற்கள் டயென்டெல் மாளிகை கட்டுவதற்குப் பயன்பட்டன. கோட்டை இருந்த இடத்தில் தொழிற்சாலைகளும், களஞ்சியசாலைகளும் கட்டப்பட்டன.
பத்தேவியாக் கோட்டை என்பது, இன்றைய சக்கார்த்தாவில் சிலிவுங் ஆற்றுக் கழிமுகத்தருகே இருந்த ஒரு கோட்டை. இக்கோட்டை, ஒல்லாந்தக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனியின் ஆசியாவுக்கான தலைமை நிர்வாக மையமாக விளங்கியது. கிழக்கிந்தியத் தீவுப் பகுதியில் ஒல்லாந்தக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனியின் அதியுயர் அதிகாரியும், கிழக்கிந்தியா தொடர்பான விடயங்களில் முடிவெடுக்கும் அதிகாரம் கொண்ட கிழக்கிந்திய சபையின் தலைமைப் பொறுப்பில் இருந்தவருமான ஆளுனர் நாயகத்தின் வதிவிடமும் இக்கோட்டையிலேயே இருந்தது.
சக்கார்த்தாக் கோட்டைக்குச் சற்றுக் கிழக்கில் புதிய கோட்டையின் கட்டுமான வேலைகள் 1620 இல் தொடங்கின. கட்டுமானப் பொருட்களின் தட்டுப்பாடு காரணமாக புதிய கோட்டை வேலைகள் நீண்டகாலம் நடைபெற்றன. கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் பழைய சக்கார்த்தாக் கோட்டை புதிய கோட்டைக்குள் அடங்கியது. 1627க்கும் 1632க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் பழைய கோட்டை இடிக்கப்பட்டது.
கர்ப்பக்கிரகத்தை அடுத்து மகா மண்டபம், திருத்த மண்டபம், மணிக்கூண்டுக்கோபுரம், முன்வாயில் கோபுரம் ஆகியன திரு.த.கா.முருகேசு அவர்களினாலும் அவரைச் சேர்ந்தோர்களினாலும் அமைக்கப்பட்டன. வசந்த மாண்டபம் சப்பறத்திருவிழா உபயகாரர்களினாலும் அமைக்கப்பட்டது. ஏனைய உபயகாரர்களினாலும் ஏனைய அடியார்களது முயற்சியினாலும் மிகுதி கட்டிடவேலைகள் படிப்படியாக அமைத்து முடிக்கப்பட்டன.
இவ்வாலயத்திலே மிக்க உரிமையும் கருசனையும் கொண்டவரான கரணவாய் குருமாரிலே மூத்த குருவான சோமசுந்தரக்குருக்கள் அம்பாளின் பிரதிஸ்டை முதலான கிரியைகளை நிறைவேற்றி நித்திய, நைமித்திய கிரியைகளை ஆற்றிவரும் காலத்தில் எதிர்பாராத விதமாக மனோவியாதியால் பீடிக்கப்பட்டதால் ஆலயக்கடமைகளை செவ்வனே நிறைவேற்றும் பொருட்டு சொக்கநாதக்குருக்கள், விஸ்வநாதக்குருக்கள் ஆகிய இருவரும் அமர்த்தப்பட்டார்கள். அக் காலத்திலே ஆலயப்பணிகளை செவ்வனே நிர்வகிக்க வேண்டிய தேவை உணரப்பட்டமையால் குருக்களின் நெருங்கிய உறவினரான உயர்திரு. சு.கைலாயபிள்ளை சட்டம்பியார் தலைமையிலே ஒரு பரிபாலன சபை உருவாக்கப்பட்டது. ஆலயக் கடமைகளை நிறைவேற்ற ஆலயஸ்தாபகர்த்தா பொன்னுஞானியாரும் அவரைத் தொடர்ந்து மகன் குமாரசாமிப்பிள்ளையும் கடமை புரிந்தார்கள்.
இந்தக்காலத்தில் அம்பாள் வழிபாட்டிலே மகளிடை முதன்மைப்படுத்த எண்ணிய தலைவர் பெண்களை உள்ளடக்கிய வழிபடுவோர் சபையை 1992இன் நடுப்பகுதியில் அமைத்து அவர்களது ஒத்துழைப்புடன் 1992 கார்த்திகை மாதம் பூரணை தினத்தில் ஆரம்பித்து வைத்த விளக்குப்பூசை தொடர்ந்தும் பிரதிபூரணை தோறும் சிறப்பாக நடந்து வருகிறது. இந்த வழிபாட்டில் பல்லாயிரம் சுமங்கலிகள் சுகவாழ்வு வாழ்வதுடன் பல கன்னியர் மணவாழ்வு பெற்று சீரும் சிறப்புடன் வாழ்கின்றனர். ஆடிப்பூர தினத்திலே அருகிலுள்ள சிவன் கோயிலிலிருந்ஹு பாற்காவடி எடுத்து அம்பாளுக்கு சிறப்பு வழிபாடு செய்வார். இன்று நவராத்திரி, சிவராத்திரி, கௌரிவிரதம், கந்தசஷ்டி, திருவெம்பாவை முதலான விழாக்கள் அம்பாளுக்கு சிறப்பாகக் கொண்டாடப்பட்டது. இந்த வழிபடுவோர் சபையின் எண்ணப்படி அம்பாளின் மகோற்சவ காலங்களில் இரதோற்சவ தினத்திலே ஆனந்தக்காவடிகள் புடைசூழ தேரின் ஒரு வடத்தை பெண்கள் பற்றியிழுத்து வீதி உலா வருவது கண்கொள்ளாக் காட்சியாகும்.
சிவனுக்கு சமமான நிலையில் சக்திஅமையும் போது அது பராசக்தி எனப் போற்றப்படுகின்றது. சக்தி இன்றேல் சிவமில்லை, சிவமின்றேல் சக்தியில்லை என்னும் கருத்து வளர்ச்சியினூடு புறச்சமயங்களின் தாக்குதலால் சக்திக்கு தனி உரிமை கொடுக்கவேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்ட நிலைக்குத் தள்ளப்பட்ட நிலையாலும் புராணங்களின் செல்வாக்கு நிலையாலும் சாக்தம் என்ற மதம் உருவாகியது. சாக்தமதம் சக்தி ஆதாரம். சிவம் ஆதேயம் எனக்கூறி சைவக் கொள்கையிலிருந்து விலகியது. பெண்ணுக்கு முதன்மை கொடுக்கும் மதமே சாக்தம் ஆகும். சைவம் தத்துவநிலையில் சக்திக்கு இடம் கொடுத்தது. முதன்மை வேறுபாடே இருமதத்திற்கும் வித்தியாசம். பிருங்கி முன்வர் சிவத்தையன்றிச் சக்தியை வழிபடுவதில்லை. என்னும் கொள்கையைப் புராணங்கள் எடுத்துக்காட்டிப் பிரிவினையை வேரறுத்த வரலாறு உண்டு. அம்மையே சிவனைப் பூசித்த வரலாறும் உண்டு. இவை யாவும் சிவனையும் சக்தியையும் இணைத்துள்ளன.
இதில் வரணியில் இருந்த குடும்பம் இவ்விடத்தில் வந்து குடியேறினர். அப்போது உடுப்பிட்டிக் கிராமத்திலே உடையவர், முதலியார் என்றழைக்கப்பட்டவர்கள் இந்தச் சைவக்குருமார் பரம்பரைக்கு அவர்கள் இருந்த காணியை சொந்தமாக எழுதிக் கொடுத்தனர். அந்தச் சைவப் பரம்பரையானது கர்ணபரம்பரை என அழைக்கப்பட்டது. கர்ணபரம்பரை என்பதில் கர்ண என்பது கணக்குப்பார்த்தல் எனப் பொருள்படும். அதாவது சரபோஜி மகராஜா காலத்திலிருந்து அவர்கள் கணக்குப் பார்க்கும் தொழிலையே செய்து வந்துள்ளனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இது இவ்வாறிருக்க, உடுப்பிட்டி உடையார் காணியை சைவக்குரு பரம்பரைக்கு எழுதிக் கொடுக்கும் போது காணிக்கு என்ன பெயரிடலாம் என யோசித்தனர். பின்னர் கர்ணபரம்பரையாக சைவக்குருமார் பரம்பரை இருந்ததால் அவ்விடத்திற்கு கர்ணவாய் எனப் பெயரிட்டனர். இக் கர்ணவாய் என்பதே காலப்போக்கில் திரிபடைந்து கருணையாவாக மாறி தற்போது கரணவாயாக மாறியது.
சாக்த சமயம் அம்மன் வழிபாட்டை புதிய நிலையில் வகுத்துக்காட்டின. அம்மாள் வழிபாட்டிற்கு மிக முக்கியமானது கோடுகளாலான யாத்திர வழிபாடாகும். அவ்வழிபாட்டின் பலியிடுதலையும் குறிப்பிடுகின்றன. சக்தி வழிபாட்டில் யாத்திர வழிபாட்டை "சிறீசக்கர பூசை என்பர். இதனை ஸ்ரீவித்யோ பாசனை என்றும் குறிப்பிடுவது வழக்கம். இது 3 வகைப்படும். அதில் பூப்பிரஸ்தார யந்திரமே இலங்கையில் காணப்படுகிறது. பொன்னம்பலவாணேசர் கோவில் ராஜராஜேசர் முன்னிலையிலும் நயினை நாகபூசணி அம்பாள் முன்னிலையிலும் முன்னேஸ்வர ஆலயத்தில் வடிவாம்பிகை முன்னிலையிலும் சக்கர யந்திரத்தில் எழுதப்பட்ட மந்திரங்களை உபாசிக்கும் போது அது பயன்கொடுப்பதில் பெருமையுள்ளதாகிறது. இவ் வழிபாட்டின் அடிப்படையில் சிவனாலயங்களிலும் விக்கிரகங்களின் கீழ் யந்திரம் வைத்து மருந்து சார்த்தப்படுகிறது.
பராசக்தியாகிய அம்பாள் அறக்கருணை மூலமும் மறக்கருணை மூலமும் அருள்செய்ய வல்லவள். அதாவது அன்பின் மூலமும் தண்டித்தல் மூலமும் அருள் செய்வாள். அம்பாள் வழிபாட்டை புராணங்கள் விரிவுபடுத்தின. தேவி பாகவதம் அம்பாளுக்கு முதன்மை கொடுத்து அம்பாளின் பல்வேறு மூர்த்தங்களையும் அவற்றுக்குரிய மந்திரங்களையும் சிறப்பித்தன. பராசக்தியின் வெவ்வேறு தோற்றங்களாக கௌரிமனோன்மணி, சாமுண்டீஸ்வரி, துர்க்கை, மகமாரி என்பவற்றை குறிப்பிடலாம். இவற்றுள் மகமாரி மாரகாசுரனை சங்காரம் செய்ததால் அப்பெயர் பெற்றாள் என காரணாகமம் கூறுகின்றது. இவளது தலையைச் சுற்றிலும் அக்கினிச் சுவாலைகள் தோன்றும். கபாலம், சக்தி, பாசம், உடுக்கு என்னும் நான்கு ஆயுதங்களை இவள் ஏந்தி நிற்பாள். இந்த அடிப்படையை கொண்ட முத்துமாரி வழிபாடும் தோன்றி இருக்கலாம்.
பரிபாலன சபையின் சமூகப்பணியாகிய சமய அறிவுப்போட்டி, பண்ணிசை வகுப்பு, பிரதி வெள்ளி தோறும் பஜனைக் குழுவின் பாராயணம் முதலானவை மேற்கொள்ளப்பட்டது. 1991ஆம் ஆண்டளவில் இவ்வூர்வாசியும் தொழிலதிபருமான திருவாளர் கி.சடாட்சரநாதன் அவர்களின் நேர்த்திக் கடனாக ஒரு அழகிய சித்திரத்தேர் அமைக்கப்பட்டது. மேலும் இக்காலத்திலே பரிபாலனசபை மேற்கொண்ட முயற்சிகளது பேறாக தெற்கு, மேற்கு வீதிகள் விஸ்தரிக்கப்பட்டது. தவிர ஆலயத்தின் பரிவார மூர்த்தியாக விநாயகரை இவ்வூர்வாசியும் புனருத்தாரண சபைத் தலைவருமான திருவாளர் இராசநாயகம் அவர்கள் தமது மாமனாரின் நேர்த்தியை நிறை வேற்றுமுகமாக கோவிலமைத்து 1990.04.03 அன்று பிரதிஸ்டை செய்வித்து வைத்தார். தவிர ஆலயத்திற்கு வேண்டிய தளபாடங்கள் தட்டுமுட்டுக்கள் புதிதாக சேர்க்கப்பட்டன.
பரிபாலன சபைத் தலைவர் அமரர்.செல்வநாயகம் நோய்வாய்ப்பட்டு சிவபதம் அடைந்ததனால் பரிபாலன சபைத் தலைவராக திரு.ச.சோமசுந்தரம் 1998.03.30 ல் நியமிக்கப்பட்டார். இவரது விடாமுயற்சியால் ஆலயத்தின் மேம்பாடு கர்தி ஆலயயாப்பு மீளாய்வு செய்யப்பட்டது. இதன்படி கட்டுக்கோப்பு விதிமுறைகள் தயாரிக்கப்பட்டு 1990.09.25 முதல் கல்லச்சுப் பிரதியாக வெளியிடப்பட்டது. இந்த ஆலய பரிபாலன சபைத் தலைவரின்படி 208கிலோகிராம் எடையுள்ள கண்டாமணி பொருத்தப்பட்டு பிரதிஸ்டை செய்யப்பட்டது. மேலும் தேருக்கான பாதுகாப்புக் கொட்டகை, கொடித்தம்பம், யாகசாலை, வைரவர் கோயில் முதலியவற்றை நிறுவி மகா கும்பாவிஷேகம் நிறைவுற்றதும் மகோற்சவமும் நடந்தேறியது.
இக்கோயில் வயல்களால் சூழப்பட்டுள்ளது. உச்சில் அம்மன் கோயிலுக்கு வடகிழக்காக வற்றாத நீர்ச்சுனையாகிய மாணிக்கவளை தீர்த்தக்கேணி உள்ளது. இவ்வாலயத்திற்கு வடக்குப் புறமாக அறநெறிப் பாடசாலை ஒன்றும், கலா மன்றம் ஒன்றும், வாசகசாலை ஒன்றும் காணப்படுகிறது. இவை இவ்வாலய பரிபாலன சபையால் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. இக்கோயிலுக்கு அருகே கரவை வெல்லன் பிள்ளையார் ஆலயம் அமைந்துள்ளது. அம்மனுக்கு நேரெதிராக வயல்தாண்டி முருகன் ஆலயம் அமைந்துள்ளது. கரணவாயிலே யா/வேதாரணீஸ்வர வித்தியாலயம், யா/விக்னேஸ்வராக்கல்லூரி என்பன அமைந்துள்ளது. அதைவிட ஜனசக்தி, வேதாரணீஸ்வரா எனும் இரண்டு நூலகம் காணப்படுவதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
கண்ணகி அம்பாளின் கருணையும் அருளும் கண்ட கரணவாய் தெற்கு திரு.கந்தையா பொன்னம்பலம் என்பவரும் அவரது சகோதரரும் கல்லினால் கற்பக்கிரகம், அர்த்த மண்டபம் முதலியவற்றை நிறுவினர். இக்கட்டிடத்தில் கண்ணகை அம்பாளைப் பிரதிஸ்டை செய்ய எண்ணிய சிறீலசிறீ சோமசுந்தரக்குருக்களும், புவனேஸ்வரி அம்பாளை பிரதிஸ்டை செய்ய வேண்டுமென்ற அவ்வூர் வைரவியாருக்கும் கண்ணகி கனவில் வந்து தனக்குகந்த இடம் நீர்த்தடாகம் என்றார். மாணிக்கவளை குளக்கரையிலே அருணர் குடும்பத்தினரும் இணைந்து கண்ணகி ஆலயம் அமைத்து பூஜா கருமங்களும் நிகழ்ந்து வருகிறது. இதற்கு வைகாசி விசாக தினத்திலே விசேட பொங்கல் மடைபோட்டும் பூஜிக்கப்படுகிறது.