polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Nga ana tjetër Yasuke Naora për rvistën Famitsu, deklaroi se stafi që punoi mbi lojën në fjalë u përpoq t’i jepte asaj një pamje krejtësisht freskie dhe ndriçimi si një dritë që buron nga errësira (mbase kjo si një kontrast me titullin paraardhës që zhvillohet në një botë të zymtë e mbingarkuar nga ndotja e ambientit).
U hapën disa muze kombëtarë si Muzeu i Artit Mesjetar në Korçë, Muzeu Arkeologjik në Tiranë etj si dhe disa muze historikë si Muzeu Skënderbeu në Krujë, Muzeu Historik Kombëtar ku veç afreskeve që janë pikturuar aty, ruhen edhe shumë vepra arti origjinale me shumë vlerë.
Duket si rastësi por pikërisht motivet e këtyre dy veprave të para, janë motivet kryesore që mbizotërojnë në tematikën e artit shqiptar të Rilindjes dhe të periudhës së Pavarësisë ; pra tema patriotike që evokohej me trajtimin e figurës së Heroit Kombëtar, Skënderbeut, si dhe skenat nga jeta e përditshme ku fiksoheshin edhe vlera të kulturës të kulturës kombëtare.
Pas njohurive të para që morën në Shkollën e Vizatimit, nxënësit e saj, vazhduan studimet në akademitë e arteve të Evropës si në Romë, Paris, Athinë, Milano, Bukuresht, Firence etj, dhe, kur u kthyen në atdhe u bënë mësuesit e brezit më të ri të piktorëve shqiptarë.
Në artet figurative mungon një figurë aq e shquar sa Ismail Kadare në letërsi, por gjithsesi ashtu si dhe Kadare shkroi kryevepra gjatë periudhës së realizmit socialist, po ashtu edhe mjaft piktorë të talentuar, kanë realizuar tablo të bukura, që s’kanë asgjë të përbashkët me të ashtuquajturën metodë të realizmit socialist.
Pas shekullit te V-të motivet e mozaikut ndryshojnë nga modelet e pikturave të herëshme, siç është amazonamania në Apoloni, duke u zëvendësuar me figura simetrike që qëndrojnë të shkëputura në sipërfaqe dhe që paraqesin figura kafshësh, shpendësh, pemë frutore, lule e të tjerë simbole të artit paleobizantin.
Pikturat e tij dallohen për ngjyra të pasura dhe nuanca dekorative, për realizimin e tipave interesantë me gjendje tragjike, si dhe për futjen e disa elementëve etnografikë kombtarë që do t’i shohim më qartë edhe te pasardhësit e tij; i biri Nikolla si dhe te piktorët e shquar David Selanicasi , Kostantin Shpataraku , dhe te të më vonëshmit vëllezërit Kostandin dhe Athanas Zografi , familja Katro etj.
Albumi i parë doli në shitje në Vitin 1998, dhe u titullua " Larg Vendit të Shqiponjave " ky titull u përshtat edhe me emrin e grupës "PURGATORY" duke pasur parasysh se anëtarët ishin në ekzil, dhe të gjithë në qytetin e Baselit - Zvicër.
Termat "ne mode" ose "jo ne mode" janë përdorur për te përshkruar neqoftese dikush apo diçka përshtatet me modën aktuale apo jo edhe aq aktuale, me te përhapur, me popullore, por gjithsesi cdo vend ka moden e vet dhe ne nuk duhet ti gjykojme njerezit per menyren e tyre te te veshurit.
Krijimtaria Poezi - Kur ishte 15 vjeçar shkroi poezi për fëmijë në gazetën Rilindja –Robrika për fër fëmijë, poezi, por edhe skica, lajme, reportazh, ashtu si krijues udhëqëeq, Klubin letrar me krijuesit tjerë të kohës, ku mori ku mori çmimin e dytë në konkursin letrar të nëntorit 1998, gjë që sipas vlerëimeve të Z.Halilit, po vjen “muza” e Malëve ë zeza.
Krijimtarinë fillestare për fëmijë dhe të rritur e ka filluar më 1977, duke e publikor në periodikun letrar në viteve shtatëdhjeta dhe tetëdhjetë, kur edhe anatemohet nga jeta publike përshkak të rreshtimit politik në Lëvizjen Kombëtare, botimit të fletushkës Ushtima e maleve që ishte cilësuar sipamfletë armiqësor(nacionalist-irridentist të atyre viteve dhe pikërisht për këtë burgoset më në vitin 1981.
Shumë krijime pane dritë e botimit tek pas viteve të ’90-ta, te revista nga një cikel Poezish, Fjala jonë, “Pionieri”, Jeta e Re” , EuroRilindja” , Tiranë, Cikli tjeter sëfundi u botua te revista “Doruntina”, Kumanovë”, Pastaj ubotuan si libër, ” Dheshkronjë arbri, përmbledhje me poezi,Jeta e Re' Prishtinë, 1995, Imazhe kohe, poezi: 1978-2008,Rrjedha 2008.
Në romanin janë trajtuar ngjarje të rëndësishme të historisë janë trajtuar edhe në përmbledhjet me tregime e novela Gjaku i i hartës sime; ,Cubi; dhe Azgani me arapin e zi”,Revistëa e parë e pavarur shqipe në Maqedoni për letërsi, shkencë dhe kulturë “Doruntina”, botim i Klubit të Shkrimtarëve “Jehona e Karadakut” Kumanovë, 19.05.2015 .
Shkrimet mund t'i gjenden edhe të botuara në të përditshmën “Rilindja”, pastaj në revistën letrare e periodike “Jeta e Re”, "Pionieri"' GEPi, Flaka të Shkupit, "Haemus", Bukuresht, Gazeta Athina, Athinë, Gazeta Shkodra si dhe “Shkëndija”, “Revista Paqja”, të Prishtinës, por edhe në gazetat shqiptare “Shekulli” të Tiranës dhe “Koha jonë”.
Ramadani më pas vazhdoi me paraqitjet në gazetën “Bujku”,"Euro-Rilindja,Tiranë,“Koha ditore”, “Zëri”, “Bota e Re”, "Fokus", “Epoka e re”,ku punoi pas vitit 2000, dhe botoi varg shkrimesh në të përditshmet: "Express", "Infopress" “Kosova sot”, “Iliriapost”, "Pavarësia News" "Lajm" të Prishtinës, Agjensia e lajmeve "Kosovapress.
Është autor i dhjetë librave letrare shkrime për letërsinë, teatrin, artet pamore, si dhe kritikë letrare, prozë artistike, tregime-, romane dhe drama, publicistikë e shkrime polemike Ka botuar recensione, vështrime, artikuj, esse, trajtesa e shkrime të angazhuara hulimtimuese në revista e ndryshme shqiptare dhe jashtë vendit, duke trajtuar në to çështje të ndryshme sociale, kulturore shqipe dhe të krijimtarisë letrare në përgjithësi.
Në fillim autori i përvijohet imazhit dhe mesazhit, duke i dhënë vend si thurjes e shthuarjes dramatike poetike, për deri sa te poetika ai përzgjedh thënien e dendur artistikisht e funksionale estetikisht, tërë hapësira, ku kohët në përballje dhe vlerat e atdhesisë, njësoj si ato të dashurisë dhe refleksioneve mbi realitetet personale e ato nacionale që i jetuam e përjetuam
Semantema figurative e riardhur nga vëllimet tjera, shfaqet gjithnjë i ngurosur, i ngrirë, i palëvizshëm, ku imazhi shpërfaqin a shënjojnë autonominë e lirikës, sipas atij parimit kantian, se vetë krijuesi është ai që i gjen normat, parimet e veprimit krijues personal.
Poezia e tij, përbëhet nga disa nivele dhe nën-nivele kuptimore, kur bëhet i domosdoshëm për poetin, sepse i shërbeu si mburojë kundër sulmeve ndaj pushtuesit, poezia shpërtheu me lirizm dhe ndjenjë poetike, pa dalë nga stili i ngjeshur tradicional shqiptar.
Katër klasat e para të fillores i kreu në Kokaj, kurse gjysmëmaturën në Pogragjë të Gjilanit, ku i kreu mësimet e para dhe shkollimin e mesëm në gjimnazin Zenel Hajdini, drejtimi Matematikë-Teknikë, dhe atë të lartë të edukimit i mbaroi Universiteti Prishtinës në Gjilan dhe Prishtinë.
Krijimtarinë fillestare për fëmijë dhe të rritur e ka filluar më 1977, duke e publikor në periodikun letrar në viteve shtatëdhjeta dhe tetëdhjetë, kur edhe anatemohet nga jeta publike përshkak të rreshtimit politik në Lëvizjen Kombëtare, botimit të fletushkës Ushtima e maleve - , që ishte cilësuar sipamfletë armiqësor(nacionalist-irridentist të atyre viteve dhe pikërisht për këtë arrestuar me 15 janAR 1981, dhe burgoset disa herë më 24 korrik të vitit 1981.
Si filmi më i miri u shpërblyer filmi The Departed i Martin Scorsese, si aktorja më e mirë kryesore u shpërblyer Helen Mirren për filmin The Queen, si aktori më i mirë kryesor u shpërblyer Forest Whitaker për filmin The Last King of Scotland, si aktori më i mirë dytësor u shpërblyer Alan Arkin për filmin Little Miss Sunshine, si aktorja më e mirë dytësore u shpërblyer Jennifer Hudson për filmin Dreamgirls dhe për regjinë më të mirë u shpërblyer Martin Scorsese për filmin The Departed.
Në “Parimet e përbashkëta evropiane për kompetencat dhe kualifikimin e mësuesve midis të tjerave theksohet nëpërmjet arsimimit shumëdisiplinor të mësuesve të sigurohen: njohuri për lëndën, njohuri për pedagogjinë, aftësi dhe kompetenca të nevojshme për të drejtuar dhe mbështetur nxënësit dhe kuptim të dimensionit shoqëror dhe kulturor të arsimit;
Ndërsa kompetencat themelore përfshijnë: Kompetenca organizative, që kanë të bëjnë me aftësitë e mësuesit për të organizuar nxënësit në mënyrë efektive, për të menaxhuar dhe kontrolluar veprimtaritë e tyre mësimore dhe për të planifikuar dhe përmirësuar veprimtarinë e vet të mësimdhënies.
Mësuesi i sotëm duhet të jetë i formuar psikologjikisht që të pranojë jetën e brendshme të nxënësit; të kuptojë personalitetin e tij unik; të ndiejë vështirësitë psikologjike të tij dhe, kur të jetë e nevojshme, të ofrojë ndihmë psikologjike.
Ky rol i ri është i lidhur ngushtë me mënyrën e shpjegimit të mësimit, me kontrollin dhe vlerësimin, me mënyrën e organizimit të orës së mësimit, gjuhës që përdoret nga mësuesi në klasë si dhe me lidhjet që krijohen me prindërit dhe me nxënësit jashtë procesit mësimor.
Problemet e etikës në klasë që duhet të trajtohen nga mësuesit janë të shumta dhe zgjidhja e tyre varet nga mënyra se si ai i transmeton normat dhe vlerat e shoqërisë demokratike, sa dhe si i trajton shqetësimet që shfaqen në një kuadër më të gjerë si familja dhe shoqëria e nxënësve.
Të jesh mësues nuk do të thotë vetëm të shpjegosh, mësuesit e sotëm kryejnë disa role njëkohësisht; ata mbajnë rolin e një prindi të dytë, mbajnë qetësi në klasë, janë modeli i nxënësve kur të rriten, janë udhëheqës të nxënësve dhe shumë të tjera.
Mësimdhënësit inkurajohen që t'i përshtasin metodat për secilin nxënës, sepse ata janë të ndryshëm dhe është e nevojshme t’i qasesh në mënyra të ndryshme, profesioni modern i mësimdhënies është gjithashtu rreth marrjes së roleve më të gjera për promovimin e arsimit.
“Mësuesia” është profesioni më i rëndësishëm që ndikon në formimin e brezit të ardhshëm dhe duhet të formohet dhe të zhvillohet bazuar në standarde, të cilat përcaktojnë se çfarë duhet të dijë çdo mësues, çfarë aftësish duhet të demonstrojë dhe nga ç'vlera e qëndrime duhet të karakterizohet.
Kjo gjë kërkon një përgatitje më të mirë të mësuesve në programet e mësuesisë, ku shpesh mëshohet fakti i përgatitjes së tyre me aftësitë e nevojshme shkencore dhe metodike të lëndës së caktuar dhe jo aq sa duhet në krijimin e profesionistëve autonom dhe të aftë të reflektojnë për të vepruar si punonjës social me klasën e tyre, për të punuar me efikasitet në një realitet për ditë në ndryshim.
Sigurisht që, ka edhe norma,rregulla dhe parime të tjera, të cilat, do ta bënin më të plotë këndvështrimin për kodin e etikës së mësuesit, por që vetë dikasteret arsimore duhet tua venë në dispozicion mësuesve për t’u njohur me to dhe për ti pasur si busull orientuese në punën e tyre mësimore dhe edukative.
Të njohë dhe të respektoj institucionin: Është në interes të zhvillimit të nxënësit, që mësuesi të njohë e respektojë objektivat që janë vënë për të përmbushur me sukses politikat e standardet e sotme të shkollës ku ai punon, të jetë indikator frymëzimi për aktorët e tjerë të interesuar për mbarëvajtjen e punës në shkollë.
Nuk lejon konflikte interesi me nxënësit e tij: Në punën e tij, mësuesi nxitet nga synimet psikopedagogjike dhe kërkesat akademike, nuk krijon marrëdhënie biznesi me prindërit e nxënësve, nuk i nxit nxënësit për pjesëmarrje në grupime të ndryshme politike, nuk abuzon me detyrën, duke tërhequr pas vetes për interesa përfitimi nxënës të tij për plotësime njohurish pas mësimit etj.
Prodhimi lokal, i mbështetur kryesisht në shfrytëzimin e punës së skllevërve, arrin në këtë periudhë një shkallë të tillë zhvillimi saqë ishte në gjendje të mbulonte jo vetëm kërkesat e popullsisë së këtyre qyteteve, por edhe të botës ilire përreth, gjallëruese dhe nxitëse e drejtpërdrejtë e këtij zhvillimi.
Në marrëdhëniet tregtare me botën ilire, veç prodhimeve bujqësore e blegtorale, lëndës së drurit për ndërtimin e anijeve dhe skllevërve, për të cilat tregu grek kishte mungesë, vëmendja e kolonistëve u përqendrua në pasuritë minerale të Ilirisë së Jugut.
Më tej do të vazhdonin role të tjerë si roli i Bashkimit në filmin “Plagë të vjetra” në vitin 1969, roli i Sandrit në filmin “Në fillim të verës” në vitin 1975, roli i Komisarit Shqiptar të Bazës Detare në filmin “Ballë për ballë”, roli i Musait në filmin “Militanti” në vitin 1984 etj.
Ky rol u pasua me tutje me karaktere të tilla komike, si: Diafarusi në komedine “I semuri imagjinar e Molierit” , me te cilin luajti mjaft bukur me elegancen plastike te tij, me perpunimin e gjestit, c’ka i dhanë Kabashit hirin, sharmin, ngjyrimin dhe stilin klasicist.
“Në teatër mësova se c’ishte aktora, pata peripeci si gjithë të tjerët, pastaj kam marrë pjesë nëpër filma, shfaqje. Të vetmen gjë që mund t’jua them me bindje: nuk i jam trembur e shmangur kurrë punës në çfarëdolloj kushtesh. Kur është fjala për të provuar, për të pasur mundësinë e kontaktit me spektatorin, unë nuk kam refuzuar, por përkundrazi kam provuar me guxim. Njëra prej këtyre fushave është edhe ajo e recitimit që tregova sot para jush.”- shpreh aktori Kabashi.
Kabashi peson nje transformim te plote psikofizik, plastika e tij paraqitet tejet e perpunuar, e folura gjithashtu, edhe me temperamentin dhe energjine qe ka nderkallur ne fjalen pasionale e ironike te Sokratit realizon nje akuze te forte ndaj tiranise, padrejtesise, korrupsionit, ne suazen e nje sarkazme te pameshirshme, duke i dhene krejt lojes nje qasje te dukshme bashkekohore.
U dallua fillimisht me krijimin e figurës qesharake të Telit në komedinë Kartela e verdhe e Haxhi Rames , ku luajti me lirshmëri dhe tifozin e pasionuar qe ndjek skuadren dhe lojtarin e tij të zemrës ndeshje pas ndeshje e hall pas halli duke perdorur nje shumesi detajesh shprehesi, si ne plastike ashtu edhe ne menyren e te folurit.
“Mbaj mend që në fëmijëri i kam pasur shumë qejf jo vetëm shfaqjet teatrore por edhe filmat. Tani, i kujtoj pak me buzëqeshje kur mendoj që një film psh Hamletin e kam parë mbi 15 herë me lloj-lloj pozicionesh, në kinemanë verore apo atë dimërore. Gjithmonë kam pasur dëshirë të shihja filma, të admiroja dhe të diskutoja për artistët pjesëmarrës. Pastaj afrimi me aktrimin qe një okazion.”- shprehet aktori në një intervistë të dhënë për mediat.
Më 1997 në edicionin e nëntë të Festivalit Eksperimental të teatrit të organizuar në Kajro të Egjiptit, Mirush Kabashi është vlerësuar me “Sfinksin e artë” si interpretuesi më i suksesshëm mes njëmijë aktorëve pjesëmarrës nga dyzetegjashtë vende të botës.
Ari është përdorur nga fisnikëria në mesjete ne vende te ndryshme te Evropës si përbërës dekorativ në ushqim dhe pije, në formën e fletëve, thek ose pluhur, për të treguar pasurinë e ushtrisë apo në besimin se diçka aq vlefshme dhe e rralle duhet të jetë e dobishme për shëndetin e njeriut.
Ari është një reflektor i mirë i rrezatimit elektromagnetik të tilla si dritë infra të kuqe dhe të dukshme, si dhe valëve të radios, është përdorur shume për veshje mbrojtëse për satelitë artificiale, në kostume të mbrojtjes termike dhe helmeta astronautësh gjithashtu në aeroplanët luftë elektronike si EA-6B vagabond.
Sundimi osman mbi Malin e Zi nuk zgjati më shumë se një dekadë, megjithatë, pasi 14 vjet më vonë "Lufta e Madhe", gara e tretë radhazi midis dy kombeve, përfundoi me fitoren e Malit të Zi, me shumicën e territoreve malazeze të rikthyer në kontrollin e tyre.
Stocker gjithashtu vë në dyshim pretendimin për përfshirjen e tyre në një koinonin jugor ilir; duke komentuar sugjerimin në lidhje me një koinon që përfshinte tre fise të propozuara ilire , Stocker argumenton se koinoni i propozuar ilir ka të ngjarë të jetë i kufizuar në madhësi në zonën jugore, jogreqishtfolëse të Ilirisë që nuk përfshin Epirin, pasi ky i fundit fliste greqisht.
Hartografia e L. Martinez-Sève tregon një zonë të madhe midis Ilirisë, Epirit dhe Maqedonisë, e përbërë nga Atintania, Parauaea dhe Tymphaea, e cila sipas M.P. Dausse mund të konsiderohet një kufi ose "zonë e ndërmjetme", siç pohon edhe P. Kabane.
Dausse argumenton se kufiri midis ilirëve dhe epirotëve varet nga vendndodhja e Atintanëve, megjithatë duket shumë e vështirë të vendosësh kufij të qartë në ato rajone, veçanërisht sepse dihet pak për disa popuj për t'i lokalizuar ata me saktësi.
Hatzopoulos e përshkroi vendndodhjen e propozuar nga M. Holleaux dhe P. Lévêque si "zgjidhje e pranueshme dhe në fund të fundit afërsisht e saktë", megjithatë ai deklaroi se në propozimin e tij "Lévêque shtoi luginën e Drinos pa ndonjë arsye të mirë".
Për shkak të informacioneve të diskutueshme dhe kontradiktore të ofruara nga autorët antikë, N.G.L. Hammond propozoi dy fise të dallueshme homonime: "Atintanët" epirotas, të vendosur prej tij diku rreth luginës së sipërme të Drinos ; dhe "Atintanët" ilirë, i vendosur prej tij në zonën e Çermenikës në Shqipërinë e Mesme.
siç raporton Thukididi, dhe të cilët janë emëruar edhe nga Pseudo-Skilaksi, Likofroni dhe Straboni, ndërsa "Atintanët" ilirë janë fisi që shfaqet në rrëfimet e operacioneve të Kasandrit kundër Epidamnit në vitin 314 p.e.s., siç raporton Poliaeni, dhe të luftërave të mëvonshme romako-ilire dhe romako-maqedonase, siç raportojnë Polibi, Apiani dhe Livi.
Marjeta Šašel Kos ka argumentuar se Atintanët flisnin një gjuhë të ngjashme me fiset e tjera ilire jugore, të cilat fituan një shkallë të caktuar helenizimi nëpërmjet kontaktit me fqinjët e tyre grekë, ajo gjithashtu argumentoi se ata ishin të lidhur ngushtë me termat e gjuhës me fiset ilire.
At Gjergji Guxeta , Shërbëtori i Perëndisë, Apostull i Arbëreshëve të Sicilisë, njeri i madh, i cili mbrojti ritin ortodoks: ai themeloi "Seminarin Shqiptar" të Palermos, "Kongregacionën të priftërinjve arbëreshë i ritit ortodoks" dhe promotor i themelimit të "Kolegjit për vajzat arbëreshe".
Arbëreshët e Horës patën një rol aktiv gjatë lëvizjeve të "Risorxhimentit" e Italisë, në lëvizjen politiko-sindikale në Sicili e "Dhomatet e gjindevet çë shërbejën" të 1893-1894 dhe në lëvizjen, gjithëmonë në Sicili, për pushtimin e tokëve/dherave të papunuara të viteve '50 të shekullit të shkuar.
Gjurmët më të dukshme të identitetit të fortë etnik arbëresh të Horës së Arbëreshëvet është gjuha arbërore, e folur nga të gjithë banorët, kështu mund të degjonet për të parë mes njerëzve, emrat e rrugëve, shenjat e rrugëve dhe shenjat e dyqaneve (të tilla si Bar vjetër Shqjpëria, ose Shoqata Vatra, Shoqeri Bujqësore, etj.).
Gjuhën, madje edhe me të veçantë të saj fonetike dhe gjuhësore morpho-sintaksore, Toskë takon ndryshim e përhapur në Shqipërinë jugore, të përzier herë pas here pak me fonetik greke, dhe është i njohur plotësisht brenda pushtetit vendor dhe shkollat ​​fillore si pakicë gjuhësore etno-gjuhësore.
Shembull i parë është Papa Lekë Matrënga , me "E mbsuame e krështerë" në vitin 1592, dhe një i fundit është Papa Gjergji Skiroi , që nga viti 1970 ka mbajtur një gazet arbëreshe dhe ka përkthyer në gjuhën arbëreshe edicionet e plotë të librave bizantine liturgjike të Dhiatës së Re; pjesë e mbrëmjes së Dhiatës së Vjetër dhënë në festimet e festave të mëdha; pjesët e tyre të Meshës së Shën Vasilit dhe e Euchologion-it, Sakramentet e Pagëzimit, Martesës dhe të tjerë.
Ajo tani ka 15 famullitë te vendi e saj, dhe mbulon pesë vendbanime arbëreshe: Hora e Arbëreshëvet , Kundisa , Munxifsi dhe Pallaci , këta të dy në fund me origjinë arbëreshe, Sëndastina dhe Famullia e Shën Kollit së Arbëreshëvet" e njohur si Martorana i Palermës, për 33.000 besnik.
Kishat më të mëdha janë dhjetë, ato më të rëndësishmet janë: "Katedralja e Shën Mitrit Dëshmor i Madh", viti 1590; "Kisha e Shën Mërisë së Dhitrjës", e ndërtuar në vitin 1644 sipas planit të arkitektit Pietro Novelli ; "Kisha e Shën Gjergjit", viti 1493, kisha më e vjetër në qytet ; "Kisha e Shën Kollit", me një ikonostas të lashtë.
Gjatë shekujve, prej më shumë se pesëqind vjet, arbëreshët, si pjesë e identitetit të tyre dhe në sajë të këmbënguljes së tyre dhe institucioneve të tyre kulturore, rrethanat sociale dhe ekonomike, ruajtën me kujdes dhe xhelozi rrënjët kulturore të tyre, si gjuhën, ritin bizantin, kostumet, doket e zakonet duke qënë një kënd të rëndësishëm i kulturës lindore në tokën perëndimore, një model integrimi.
Aktivitet shumë të dendur për qëllim ruajtjen e trashëgimisë kulturore dhe etnike-gjuhësore janë ngjarje që mbahen çdo vit, si shfaqje teatrore arbëreshe, nga grupet muzikore popullore, dhe është e begatë e prodhimit letrar nga shqiptarët vendas, i njohur edhe në Shqipëri dhe Kosovë.
Te "Muzeu çivik etno-antropologjike Kola Barbati" seksionë kushtuar kostumevet e arit arbëreshë, mbledhje me libre të Arbëreshëvet të Sicilisë, mbledhjen e ikonave dhe mozaikë i artistëve arbëreshë, vegla e traditës rurale e ekspozita me fotografitë kushtuar masakrit politik i arbëreshëve të Purteles së Gjinestrës.
Ajo njihet si kryeqytet i arbëreshëve, një nga bashkësitë më të madhja e komuniteteve historike shqiptare të Italisë, qendra më e rëndësishme dhe më e populluar e arbëreshëve të Sicilisë, ku ndodhet selìa e peshkopit të Kishës Bizantine Italo-Shqiptare në Sicili, Eparkia e Horës së Arbëreshëvet.
Emblema e qytetit të Horës së Arbëreshëvet është përshkruar edhe nga kuotat e kartës e bashkisë: Qëndisur me fije mëndafshi në hije të ndryshme të verdhë, përshkruan shqiponjën shqiptare me krahë përhapur me kokat e kurorëzuar dhe mbuluar nga një yll me gjashtë cepe dhe tre kallinj në çdo kthetra.
Kisha Bizantine Arbëreshe, domëthën me ritin bizantin, ose grek-ortodoks, mbulon në Itali tre zona zgjedhore: "Eparhia e Ungrës" për arbëreshëve e Italisë, "Eparhia e Horës së Arbëreshëvet" për arbëreshëve e Sicilisë dhe "Manastiri i Grotaferratës" i Romës.
Pastaj, pse mos t’i respektojmë me shkronjë të madhe, do emra me domethënie të madhe: Zemra, Zoti, Guri, Qielli, Shqipja, Dielli, Flamuri…Vepra në fjalë, ngërthen në vete rreth dyzet poezi, përmes të cilavet, gjatë kohë para vitit të botimit , autori e parandjen të vërtetën se Do të na çlirojë Amerika, duke ia ngritur moralin shqiptarit përmes sintagmave lirike Bëre zemrën gurë/ si shqipja mbi flamur/…ti tregojmë botës mbarë/ se jemi gjak shqiptar.
Frymëzimet lirike të autorit, ndërlidhen ngushtë me kontributet e tij konkrete, që ka dhënë për themelimin e një varg shoqatash shqiptare në Suedi dhe Gjermani: Verrat e Llukës, Ibe Palikuqi, Bashkimi, Hasan Prishtina, Jusuf Gërvalla, etj.
Amaneti i nënës, Dashuria për fëmijët, Flamuri Shqiptar, fshati im i dashur, Liria, Gjuha Shqipe, Mërgimtari, O Atdhe i dashur, Populli i ndaluar, Porosia, Shekujt po kalojnë, Simbolet kombëtare, Universiteti i Tetovës, Zëri i shqiptarit – ja vetëm disa nga titujt e vjershave të tij, që tingëllojnë si një poezi në vete.
Ibrahim Guri - Pas lëçitjes së një antologjie poetike me kopertina të bukura që ta përkujtojnë Hazbi Shaqirin me flamur në dorë, duke shfletuar pastaj shënimet e shkëputura nga ditari, kuptojmë se autori i librit Mërgimtari, Ibrahim Guri, ka lindur në Shipkovicë, më 20 mars të vitit 1949.
Nuk e dimë në do na hidhërohet po qe se themi të vërtetën, se ka lindur në Izerishte, është shkolluar në Puçalen, dhe ka vajtur për të siguruar ekzistencën, së pari në fshatrat vllehe të Maqedonisë, pastaj në Istri, Suedi, dhe më në fund, në Hamburg të Gjermanisë.
Mërgimtari i Hamburgut shqiptar Ibrahim Guri, veprimtar i dalluar i Shoqatës Shqiptare “Verrat e Llukës”, merr guximin dhe shkruan vjersha patriotike, për t’i përmbledhur ato në një vëllim simpatik, që t’i përkujtojnë veprat e para të rilindësve tanë.
Në fund të shekullit të 18-të , krizat socio-politike dhe ekonomike së bashku me kontrollin nominal të qeverisë osmane rezultuan në bastisje nga banditë lokal dhe bandat shqiptare muslimane të vendbanime greke, vllehe dhe ortodokse shqiptare të vendosura sot brenda dhe jashtë Shqipërisë bashkëkohore.
Në kohët bashkëkohore Vithkuqi është i banuar nga shqiptarë ortodoksë dhe popullatë vllehe, të cilët më parë ishin nomadë pastoralë që u vendosën atje pasi vendbanimi u braktis nga banorët e mëparshëm si dhe shqiptarët myslimanë të cilët janë vendosur në të gjatë kohëve komuniste.
Brazili u përball me një sërë problemesh para ndeshjes gjysmë–finale kundër Gjermanisë, me mbrojtësin Thiago Silva i cili ishte i pezulluar për këtë ndeshje për shkak të kartonit të verdhë të marrë në çerek–finale kundër Kolumbisë Brazili u ndesh kundër Kilit në raundin e 16, duke marrë kryesimin që bë minutën e 18 pas një Goli të David Luiz.
Ndeshjes i'u vendos pseudonim Mineirazo, që kujton humbjen tjetër poshtëruese në finalen e Kupës së Botës 1958 ku Brazili u mposht në shtëpinë e vet nga Uruguaji me rezultatin 2–1, edhe ajo ndeshje që u luajt në Estádio do Mineirão .