polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Lagjja historike e qytetit është Mëhalla e Hadumit ku edhe gjinden tregu i vjetër dhe ndërtesa më e vjetër e cila ende ekziston në qytet, Xhamia e Hadumit Tregu i vjetër apo siç njihet Qarshia e Madhe ishte zemra e funksionimit ekonomik për Gjakovën, një qytet i tregtisë dhe artizanateve që shërbente fshatrat përreth nga komuna e Gjakovës, zona e Junikut, dhe Malësia e Gjakovës në kufirin Kosovë-Shqipëri.
Gjatë vitit 2004 ka botuar me bashkautorësi monografitë:"Kalo Brahim Xhaferaj-një jetë në këmbë për mëmëdhenë", "Kalo Brahim Xhaferaj në kujtimet e dy brezave" dhe "Dino Malo Islamaj-mësuesi atdhetar i Dhëmblanit".
Gjithashtu, ka redaktuar e përgatitur për botim "Etja për diturinë" të Syrja Dalipi,studimin historik të historianit Nase Guga "Paleokastra-fshat me dy kala" dhe vëllimin me poezi "Mos më braktis kurrë, o dashuria ime" të autores së re , Dhurata Limaja, emigrante në Angli.
Në vitin 2003 ka redaktuar e përgatitur për botim vëllimin e parë të kolanës "Kur qeshim me politikanët", të humoristit të talentuar Filip Çakuli dhe një vëllim poetik me titull "Jetë në dallgë" të emigrantit shqiptar përmetar në Greqi, Dashnor Selimi.
Ka botuar qindra e qindra shkrime publicistike, nga të katër anët e vendit, në gazetat "Zëri i Popullit", e "Bashkimi" dhe, më pak, në "Drita" e "Zëri i Rinisë", por edhe në revistat "Në shërbim të Popullit", "Hosteni", "Vatra e Kulturës" e në gazetën lokale "Shkëndija".
Si dëshmi e emrit Gostivar origjinë sllave mund të marrë faktin që në Republikën Çeke në kuadër të Pragës kryeqytetin Pragë është e vendosur lagje dhe zonë të synuar që quhet Hostivarzh , i cili në të kaluarën ka qenë një vendbanim i ndarë, dhe në regjistrat gjermane të shekullit të 12-të mund të gjenden edhe nën emrin Gostiwar .
Duke pasur parasysh se në gjuhën çeke zë të butë për zëvendësim x d emri i kësaj lagjeje të madhe në juglindje Pragë është në të vërtetë Gostivar, dhe njohja e fjalëve është pothuajse e njëjtë , mysafirët e Çekisë: hoste) lirë për të konkludojmë se Gostivar emri që mund të gjendet edhe në Maqedoninë e Veriut dhe në Republikën Çeke është me origjinë sllave.
Natyra mahnitëse, toka, pozita e volitshme gjeografike, mbi 500 m lartësi mbidetare, me gurgullimën e burimit të lumit Vardar, aty në perëndim të Maqedonisë së Veriut, i rrethuar nga dy fortesa, Sharri dhe Mali i Thatë, dhe me shumë karakteristika të tjera, shtrihet i qetë me banorët e tij qyteti i shumë ngjarjeve gostivari.
Këto pikëza janë në gjendje të ruajnë lagështi në temperaturë më të vogël se 18 C , për shkak të ngrirjes, disa molekula në pikëza duhet të bashkohen nga mundësia për të formuar një marrëveshje të ngjashme me atë të rrjetës së akullit; pastaj pikëza ngrihet rreth kësaj “bërthame”.
Sefedin Kërçova na informon se kjo shoqatë përveç botimit dhe shpërndarjes të librave dhe gazetave shqip, mblodhi edhe ndihma financiare të cilat i dërgoi në Manastirë përmes Mulla Nashit Zajazi dhe Rexhep Novosella të cilët poashtu i përcollën punimet e Kongresit.
Sipas asajë që na tregon Sefedin Kërçova në vazhdim të artikullit të tij del se e njejta shoqatë e ksihte pritur edhe Ismail Qemalin dhe i kishte shtruar darkë kur ai nga Stambolli shkoi në Bukluresht për tu takuar me disa krerë të vendit dhe prej aty pastai shkoj në Vienë e Vlorë për ta ngitur flamurin.
Kur flasim për kontributin e kërçovarëve dhënë çështjes shqiptare, duhet të përmëndim katër dietërt shumë të mëdhenjë të pjesës së parë të sh.20; Ali Dila nga Zajazi, Mulla Zada nga Cërvica, Mulla Qamili i Prapadishtit dhe Mulla Qerimi i Mafmutajve të shkolluar në Stamboll.
Është gjetur një dokument osman ku shihet se Ali Dila nga Zajazi i Kerçovës me shokët e tij, ka marrë hua disa të holla nga një bankë osmane, dhe ne nuk do të kuptonim kurgjë nga ky dokument, po të mos ishte zbuluar një letër e shkruajtur në osmanishtë, po nga Ali Dila dhe tre shokët e tij, që kanë qenë për studime në Stamboll që nga viti 1900, dërguar Afmet Hoxhës,në Sërbicë të Kërçovës.
Në fund të letrës thuhet se të hollat jënë marrë hua nga “Osmanli Tucaret bankasi”, dedikur si ndihmë tubimit që do të mbajnë shqiptarët në Manastir, dhe se të hollat ti dorzohen Hafiz Ibrahim Efendi Shkupit e që ai pastaj të ja dorzoi Fehim Zavalanit në Manastirë.
Duke hulumtuar për Hafiz Ibrahim Efendi Shkupin, kërkova ndihmë nga historianët e Shkupit, ku historiani Skender Hasani më informoi se sipas dokumenteve që ai i posedon, Hafiz Ibrahimi ka qenë në studime në Stamboll, dhe pasi kthehet në Shkup, diku para vitit 1908, emrohet antarë i kryesisë së klubit Shkupi, dhe njëkohësisht përfaqësues i këtij klubi në Kongresin e Manastirit.
Xheza i Abaz Lilës, nga Zajazi tregon se pas vitit 1912, ata që ishin kthyar nga Stambolli dhe kishin të marrë ksi lloj kredishë, u detyrun nga pushteti serbë që të vazhdonin ti kthenin kreditë e tyre, edhe pse tash ishin si nënshtetas të Sërbisë.
Duke folur për Kongresin e manastirit, do të ishte padrejtësi e madhe nëse nuk përmendim kaçakët e Zajazit, Kalosh e Lazam Dani të cilëve në bashkëpunim me Elez Isufin nga Dibra dhe Rasim Drenova nga fshati Drenovë rrethi i Krushevës, kishin marrë përsipër të siguronin pjesëmarrësit në kongres.
Këtë e ka vërtetuar nipi i Kalosh Zajazit, Luftim Dani i cili është djali i vllaut të Kalosh Danit, Rasim Dani, i cili ka qenë ushtar i rregullt në çetën e Kalosh Zajazit dhe i ka lënë të shkruara kujtimet e veta të cilat djali i tij Luftimi është i gatshëm t'ia dorëzojë Muzeut të Lirisë në Shkup.
Poashtu kamë kontaktuar edhe me disa nipër të largët të Rasim Drenovës, të cilët trasmetojnë fjalët e pasardhësve të Rasimit se ai me çetën e tij kishte marrë pjesë bashkë me Kalosh Zajazin dhe Elez Isufin në sigurimin e objektit dhe delegatëve, gjatë të gjitha ditëve që ka zgjatur kongresi.
Regjistrimi tjetër i shkruar i qytetit nuk erdhi deri në vitin 1018, me emrin Kitzabis , ose ndonjëherë si Kitsabis ose Kitsavis ose Kitzbon, ose i sllavizuar si Kicavis, i shënuar në një nga dokumentet e perandorit bizantin Basil II.
Duke e parë këtë masakër mbi popullsinë e pafajshme të fshatit veçanërisht të babës së saj, Sulltanë Qafa merr gërshërët e dhënëve, del në shkallë, vret rojën, plagos rëndë 3 banditë dhe kështu krijon një tollovi të paparë prej nga banditët detyrohen të largohen nga fshati.
Lufta e Dytë Botërore përfundoi me ngadhënjimin e komunizmit, në vitin 1945, por, pikërisht ai komunizëm, që gjatë luftës ishte tellall i vëllazërimit të gjithë popujve, në Kërçovë njëlloj sikurse edhe në vendet tjera të mbetura jashtë shtetit shqiptar, nuk e ndali luftën antishqiptare.
"Këtu po ndodhin gjëra të tmerrshme. Rrëqethem e flokët më ngrihen përpjetë e gjithë pyes veten a është e mundur që njeriu të jetë kaq barbar. Nuk guxoj dhe nuk kam kohë të shkruaj më gjerësisht. Kudo kufoma, hi e pluhur. Ka fshatra ku kishte me nga 100, 150 e 200 shtëpi por, ku nuk ngeli asnjë njeri i gjallë. I mblidhnin njerëzit grupe-grupe nga 40-50 veta dhe i copëtonin që të gjithë me thika."
Fshataret te paarmatosura, te zëne ne gjumë, nuk mund t'u përballonin sulmeve barbare te këtyre çetave mizore, Ndermjet tymit e zjarrit, këta gjakpirës, gostiteshin me gjakun e shqiptarit, duke shfry merine sidomos mbi shtëpinë e Mazllam Qafa, qe ishte një nga luftëtaret me te denje për realizimin e idealeve kombëtare ne këto ane.
Këshillat e bashkësive në komunën e Kërçovës janë 18 : 12-lagje qyteti: Qendër, Çiflik, Deveana, Karposh, Kalenderica-1, Kalenderica-2, Varosh, Pashino, Bala Maalo, Biçinc, Konjski Livadi dhe 6-fashatra: Reshtan, Knezhin, Osoj, Mamudovc, Lazarovc, Trapcin Dol.
Një natë, ne vitin 1913, hordhitë serbe e bullgare, te udhëhequra nga krimineli Mikajl i Brodit, qe ne popull njihet si Vojvoda i Brodit, hynë ne fshatin shqiptare Qafe te Gostivarit dhe bisha te egra vranë e masakruan popullsinë e pafajshme.
Përpos De Radës, u shquan edhe Gavril Dara i Riu me poemën Kënga e Sprasme e Balës, Zef Skiroi me shumë poema, si Flamuri i Arbërit , Mili e Hajdhia , Te dheu i huaj , dhe poezi, këngë tradicionale dhe përmbledhje folklorike, Françesk Anton Santori, Zef Serembe me lirikat personale, etj.
Shtytje të ndjeshme zhvillimit të poezisë në fillim të viteve '50 i dhanë dy përmbledhjet poetike të Martin Camajt: «Nji fyell ndër male», , dhe «Kânga e vërrinit», , të cilat janë frymëzuar nga vendlindja e tij, malësia e Shqipërisë së veriut.
Në brezin e parë të prozatorëve të pasluftës ishte shkrimtari dhe disidenti Adem Demaçi, i cili në vitin 1958 botoi romanin etnografik Gjarpinjt e gjakut, një vepër mbi gjakmarrjen dhe po të njëjtin vit u arrestua për shkak të kritikave ndaj dëbimit të qindra mijë shqiptarëve në Turqi.
I solli për herë të parë publikut shqiptar teatrin absurd me dramat Sinkopa, , dhe Gof, , duke sjellë risi dhe duke bërë thyerje në mënyrën e shkrimit të dramës shqipe, e cila u afrua me modelet evropiane të kohës, sidomos me dramën absurde, surrealiste dhe ekzistencialiste.
Vitet '20 do të shquheshin me romanin satirik të pakryer të Faik Konicës, Dr. Gjilpëra dhe me novelën «Një Ambasadë e Zulluve në Paris» , ndërsa më 1924 botohet romani Lulja e kujtimit e Foqion Postolit që u priu romaneve sentimentale të dekadave pasuese.
Dy katrenat e parë të poezisë së Lukës himnizojnë Prizrenin, dy të tjera heroizimin duke përmendur Skënderbeun, dy krijojnë madhështinë e Bogdanit duke ngritur kultin e dijetarit, tri himnizojnë natyrën dhe mitologjinë me figuracion autentik: Zana blegtoreshë; tetë katrena portretojnë tri qytetet shqiptare: Prizrenin për trimërinë, Shkodrën, për zotëninë dhe Shkupin, për dritën e pasjen.
Letërsia shqipe shtrihet që nga Mesjeta dhe përfshin atë letërsi dhe ato tekste të shkruara në gjuhën shqipe, duke përfshirë letërsinë e shkruar sot në Shqipëri,Kosovë dhe diasporë ashtu edhe në Mal të Zi, Maqedoni të Veriut dhe në diasporat historike të arbëreshëve.
Nikollë Filja , një ndër mbledhësit e parë të folklorit shqiptar, më 1737 la një dorëshkrim të njohur si Dorëshkrimi i Kieutit në të cilin përveç disa poezive origjinale, gjenden edhe 18 këngë popullore, disa prej të cilave janë këngë legjendare.
Ky konflikt përshkohet me garat në armatim në mes të Kilit dhe Argjentinës të cilat me ndërhyrjen e mbretit britanik Edward VII më 1902 ndërpriten pas zgjedhjes së vijës kufitare që i la 54 000 km2 Kilit dhe 40 000 km2, sipërfaqe këto të cilat ndaheshin nga rripi kufitare Patagonien dhe Toka e zjarrtë.
Gjatë viteve 1816 – 1880, historinë e Argjentinës e shkruajnë luftërat civile, diktatorët, dhe lufta së bashku me Brazilin dhe Uruguain kundër zgjerimit të Paraguait në të cilën Argjentina fitonë tokat të cila sot janë pjesë e federatës: Misiones, Formosa und Chaco
Hierarkia e Kishës, pas vitit 1952, përbëhej nga Krypeshkopi i Tiranës dhe gjithë Shqipërisë Pais Vodica, peshkopi i Gjirokastrës Damian Kokoneshi, i Korçës Filothe Duni, i Beratit Qiril Naslazi dhe ndihmës peshkop Sofron Borova.
Në pasditen e së njëjtës ditë, Krypeshkopi Anastas dhe Mitropoliti Ignat formuan së bashku bërthamën e parë të Sinodit të Shenjtë të Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë, ku, së bashku me dy përfaqësuesit e Patriarkanës Ekumenike mbajtën një mbledhje të jashtëzakonshme të Sinodit të Shenjtë në Tiranë.
U pranuan dorëheqjet e dhëna më parë nga Hirësia e Tij Aleksandri, ish-Mitropolit i Gjirokastrës dhe nga Hirësia e Tij Kristodhuli ish-Mitropolit i Korçës (ata nuk u pranuan nga autoritetet shqiptare për shkak të përkatësisë së tyre etnike) dhe pas kësaj u zgjodhën dy hierarkë shqiptarë.
Pas propozimit të Këshillit Kleriko-Laik, siç e përcakton Statuti i ri i Kishës, më 19 janar 2012, në mbledhjen e tij, Sinodi i Shenjtë i Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë, zgjodhi dy peshkopë të rinj titullarë.
Më 11 dhe 12 mars 2016, në Manastirin e Ri të Shën Vlashit në Durrës, nën kryesimin e Fortlumturisë së Tij, Kryepiskopit të Tiranës, Durrësit dhe të Gjithë Shqipërisë, Anastasit, u mblodh Asambleja Kleriko-Laike e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë, e përbërë nga 280 anëtarë.
Në nëntor të vitit 2006 Sinodi u plotësua edhe me tre hierarkë të tjerë: Mitropolitin e Gjirokastrës, Hirësi Dhimitri, i cili në 15 vitet e fundit kishte shërbyer si mbikqyrës i Krypeshkopit në këtë mitropoli; Peshkopin e Apollonisë Hirësi Nikollën dhe Peshkopin e Krujës, Hirësi Andonin, të cilët këta të dy i përkasin brezit të klerikëve të rinj shqiptarë të formuar në Akademinë Teologjike Ortodokse “Ngjallja e Krishtit”, Durrës.
Fortlumturia e Tij Anastasi, Krypeshkopi i Tiranës, Durrësit dhe gjithë Shqipërisë kryesoi shërbesën, së bashku me dy përfaqësuesit e Patriarkanës Ekumenike, Hirësinë e Tij Evangjelos, Mitropolit i Pergas dhe Hirësinë e Tij Meliton, Mitropolit i Filadelfias.
Në nëntor 2008 u nënshkrua, sipas Kushtetutës së Republikës së Shqipërisë Marrëveshja pë rregullimin e marrëdhënieve të ndësjellta midis Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë dhe Këshillit të Ministrave, që në vazhdim u ratifikua nga Kuvendi i Shqipërisë dhe u bë ligj i Shtetit Shqiptar, me nr. 10057, më 22.01.2009.
Në qershor 1992 Eksarku i Patriarkanës së Kostantinopojës, Anastas Janullatos, u zgjodh Krypeshkop i Tiranës, Durrësit dhe i gjithë Shqipërisë, përmes vështirësive të shumta, filloi ringritjen nga gërmadhat të Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë.
Në vitin 1998, 31 vjet mbas rishkrirjes së tij në 1967, u bë sërish i mundur formimi i Sinodit të Shenjtë i Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë, pas disa vjet negociatash midis përfaqësuesve të Patriarkanës Ekumenike, të Kishës së Shqipërisë dhe autoriteteve të Qeverisë shqiptare.
Ai mbret dhe vetëmbajtes ishte me prejardhje bullgare dhe nip i dy besnikeve Nikolla dhe Ripsimija djalit të Aronit, i cili është vëlla i mbretit Samoil, vetëmbajtes dhe të dy shëmben nga . . . ushtria greke të mbretit Vasilij, ku ishte grabitur flori . . . .
Gjatë Luftës së 1812, rajoni kryesisht i pambrojtur lindor i Maine u pushtua nga forcat britanike me synimin për ta aneksuar atë në Kanada nëpërmjet Kolonisë së Irlandës së Re, por u kthye në Shtetet e Bashkuara pas ofensivave të dështuara britanike në kufirin verior, në mes të Atlantiku dhe jugu, të cilat prodhuan një traktat paqeje që rivendosi kufijtë e paraluftës.
Është gjithashtu shteti më verilindor midis Shteteve të Bashkuara të afërt, shteti më verior në lindje të Liqeneve të Mëdha, i vetmi shtet emri i të cilit përbëhet nga një rrokje e vetme dhe i vetmi shtet që kufizohet saktësisht me një shtet tjetër amerikan.
Maine ka qenë tradicionalisht i njohur për brigjet e saj të dehura, shkëmbore të Oqeanit Atlantik dhe bregdetit; male me kontur të qetë; brendësi me pyje të mëdha; rrugët piktoreske ujore; dhe boronicat e tij të egra me shkurre të ulëta dhe kuzhinën e ushqimeve të detit, veçanërisht karavidhe dhe molusqe.
Pas një kohe të shkurtër më vonë SK Kavaja u bashkua organizatës së krijuar së fundmi Federata Shqiptare e Futbollit dhe mori pjesë në ligën e dytë të futbollit shqiptar në vitin 1930 ku ata do të përsërisnin pjesmarrjen e tyre edhe në dy sezonet e ardhshme përpara se të luanin në ligën elita në Kategorinë e Parë në vitin 1933.
Gjatë viteve 1945 dhe 1950 klubi përjetoi një ringjallje e cila ishte për shkak të lojtarëve të rinj të talentuar që vinin nëpër radhët e ekipeve të të rinjve, duke përfshirë edhe lojtarë të llojit Qamil Teliti i cili vazhdoi të merrte suksese kombëtar.
U krijua në periudhën mars-prill-maj 1944 si pasojë e një veprimtarie të shumtë si me divizione tjera të trupave SS, ashtu dhe të dhjetëra çetave vullnetarësh ustashë, çetnikë, ballistë të cilët qendronin të armatosur duke llogaritur ç'do të ndodhte me të mbaruar lufta.
Në mënyrë të beftë, kur nisi të dukej se luftës po i vinte fundi, për shkak të situatës së ndërlikuar në Kosovë, në ish-Jugosllavi dhe më gjerë në Ballkan, ai renditet skajshmërisht djathtas, duke marrë përsipër mobilizimin e rinisë së Kosovës në formacionin e ushtrisë së Reich-ut, trupat elitë SS.
Me inkurajimin e R. Mitrovicës gjatë kohës kur qe kryeministër, Pejani merr përgjegjësinë e krijimit të Lidhjes së Dytë të Prizrenit dhe pastaj me ndërmjetësimin me autoritetet naziste për marrjen e vendimit për krijimin e Divizionit SS Skanderbeg, i njohur terminologjikisht si Divizioni i 21-të Waffen .
Gjatë më pak se nëntë muajve veprimtari të këtij divizioni, që prej fillimit të rekrutimit, deri në shpërndarjen tërësore , u paraqitën 11389 veta, nga të cilët më shumë se gjysma nuk u pranuan nhërbim, për shkak të mosplotësimit të kushteve të gjendjes shëndetësore.
Kthimi i shqiptarëve të internuar e burgosur në Gjermani për këtë qëllim qe kërkuar tri javë më parë, me letrën e datës 15 prill 1944, në të cilënn, duke iu referuar marrëveshjes për krijimin e Divizionit SS "Skanderbeg", kërkohet që të përfshihen në këtë kategori edhe shqiptarët që gjenden në Dachau.
Në të vërtetë, marrëveshja për themelimin e Divizionit SS "Skanderbeg", ndërsa jepte garanci agjitative për një mobilizim të përgjithshëm, me rregullat që vendosi e pengonte një gjë të tillë: familja shqiptare që kishte më pak se tre djem nuk kishte detyrim të jepte vullnetarë për luftë; familja shqiptare që kishte më shumë se tre djem, por një pjesëtar i saj gjendej në shërbim civil a ushtarak në administratën e vendit, gjithashtu përjashtohej nga detyrimi për mobilizim.
Madje statistikisht mund të thuhet që, nëse në afro 6300 rekrutë të pranuar në këtë divizion, në përbërje të tij mobilizuan mbi 4 mijë shqiptarë të kthyer prej kampeve të punës dhe përqendrimit në Gjermani dhe mbi 2 mijë të tjerë u zhvendosën prej një divizioni bosnjak, vullnetarë s'ka.
Oklahoma njihet gjithashtu jozyrtarisht me pseudonimin e saj, "The Sooner State", duke iu referuar kolonëve që vendosën pretendimet e tyre në tokë përpara datës zyrtare të hapjes së tokave në Territorin perëndimor të Oklahomas ose përpara Aktit të Përvetësimeve Indiane të vitit 1889, i cili rriti vendbanimin evropian-amerikan në Territorin Lindor Indian.
Teknika fillestare e përdorur në projektorë të Kinemasë po ashtu ka qenë 1,33:1 deri 1,37:1 por tani është në përdorim zakonisht formati 1,66:1 deri 2,35:1 pasi që ky prezantim mund të projektohet më lehtë në Kinema, sepse për proporcionin 1,33:1 duhet një distancë vertikale më e madhe nga ulëset.
Ndër toponimet që përmenden janë : Maja e Tepes, Mejtepi, Laku i Ahave, Karrolli i Bunarit, Kroni i Askerit, Kroni i Mullarve, Kodra e Basave, Roga e Gjokës, Kapia, Livadhi i Malokut, Livadhi i Idrizit, Livadhi i Xhitit, Matana, Te shkolla, Te Xhamia, Hoxhovit, Novaku, Reka e Dodave, Bregu i Zenamit, Kroni i Musë, Musnika, Kodra e Demajve, Laku i Pusave,Gurët e Lahut, Shpati i Ahmetit, etj.
Pas shpërnguljeve të mëdha të shqiptarëve nga Toplica Sfirca merret si fashta gjysmë i shpërngulur, ku një pjesë e popullatës u shpërngul kryesisht në pjesën malore të Gollakut , por edhe në Kmetovc, Gjilan, Prishtinë dhe pjesërisht në Turqi.
Selca e Poshtme është një vend i sugjeruar për vendndodhjen historike të Pellionit, ku në vitin 335 para Krishtit Aleksandri i Madh avancoi me forcat e tij për të sulmuar ilirët nën Kleitin, djalin e Bardhylit dhe Glaukias, pas vdekjes së Filipit II, duke siguruar kështu kufirin verior të Maqedonisë përpara se të nisej për të pushtuar Azinë.
Vendi i Selcës ishte në lashtësi një qendër ekonomike e lulëzuar më e zhvilluar se rrethina, sepse zinte një pozicion mbizotërues brenda rajonit që aktualisht quhet Mokër, dhe sepse kontrollonte rrugën që të çonte nga brigjet e Detit Adriatik të Ilirisë në Maqedoni.
172 km vijë kufitare janë me Republikën e Malit të zi në veri-perëndim, 115 km vijë kufitare janë me Republikën e Kosovës në veri, 151 km janë me Republikën e Maqedonisë në veri-lindje dhe lindje, dhe 282 km me Republikën e Greqisë në jug dhe jug-perëndim.
Fushat zëne kryesisht pjesën perëndimore, përgjatë bregdetit Adriatik dhe lumenjve kryesore të vendit si Vjosa, Devolli, Osumi, Shkumbini, Erzeni, Mati e Drini, ku gjenden, gjithashtu, edhe tokat bujqësore e qendra të mëdha banimi, si dhe përshkohen nga rrugë të rëndësishme komunikimi.
Pozita gjeografike në brigjet e detit Adriatik dhe të detit Jon, kushtet klimaterike, relievi i thyer, kryesisht kodrinoro-malor, përhapja e madhe e shkëmbinjve të përshkueshëm nga uji dhe veprimtaria e njeriut kanë kushtëzuar pasuritë e mëdha ujore dhe shumëllojshmërinë e tyre: dete, liqene, lumenj, përrenj dhe burime ujore.
Amendamenti i propozuar nga Regan në vitin 1981 pohon: "Asgjë në këtë Kushtetutë nuk do të interpretohet për të ndaluar lutjen individuale ose në grup në shkollat publike apo institucione të tjera publike. Asnjë personi nuk do ti kërkohet nga Shtetet e Bashkuara apo nga ndonjë shtet federal për të marrë pjesë në lutje. "Në një mesazh në Kongres, Reagan tha se amendamenti i propozuar prej tij do të "rivendosë lirinë e thjeshtë të qytetarëve tanë për të ofruar lutjen në shkolla dhe institucione publike."
Punëdhënësve u kërkohej që të dëshmonin për statusin e imigracionit të punonjësve të tyre, dhe u dha amnisti rreth tre milionë emigrantëve të paligjshëm që kishin hyrë në Shtetet e Bashkuara para 1 janarit 1982, dhe kishin jetuar në mënyrë të vazhdueshme në SHBA.
Me rastin e nënshkrimit të aktit në një ceremoni të mbajtur pranë Statujës së Lirisë të sapo rinovuar, Regan tha: "Dispozitat e legalizimit në këtë akt do të shkojnë larg për të përmirësuar jetën e një klase të individëve të cilët tani duhet të fshihen në hije, pa pstur mundësi të përfitojnë shumë nga të mirat e një shoqërie të lirë dhe të hapur. Shumë shpejt, shumë prej këtyre burrave dhe grave do të jenë në gjendje të dalin në rrezet e diellit dhe, në fund të fundit, në qoftë se ata zgjedhin, ata mund të bëhen amerikanë."
Në periudhën e pasluftës, pasi u nda për pothuajse katër vjet për shkak të shërbimit në Njësinë "First Motion Pictures" në ushtri gjatë Luftës së Dytë Botërore në dhjetor të vitit 1945, Reagan luajti në filma të tillë si, "The voice of Turtle , John Loves Mary , Hasty Heart , Bedtime for Bonzo , Cattle Queen of Montana , Tennessee's Partner , Hellcats of the Navy , dhe xhirimi i 1964 i filmit The Killers , (filmi i tij i fundit dhe i vetmi në të cilën ai ka luajtur një rol negativ).
Në një letër drejtuar qytetarëve amerikanë të shkruar në vitin 1994, Regan shkruante: "Më kanë thënë kohët e fundit se unë jam një nga miliona amerikanë, që do të preket nga sëmundja alzhaimer . Do të dëshiroja që të kishte ndonjë mënyrë që të ruante Nancy-n nga kjo përvojë e dhimbshme".
Në vitin 1998, kur Reagan u prek nga alzhaimer, Nancy i tha Revistës Vanity Fair: "Marrëdhënia jonë është shumë e veçantë. Ne ishim shumë në dashuri dhe ende jemi. Kur them jeta ime filloi me Ronin, kjo është e vërtetë. Ajo filloi me të. Unë nuk mund ta imagjinojë jetën pa të."
Ronald Reagan realizoi në vitin 1966 atë që kishin provuar senatori amerikan William F. Knowland në vitin 1958 dhe ish-zëvendës-presidenti Riçard M. Nikson në vitin 1962: ai u zgjodh, duke mundur guvernatorin e dy mandateve Edmund G. "Pat" Brown, dhe u betua më 2 janar 1967.
Ata nuk u kthyen dhe më 5 gusht, Regan pushoi nga puna 11.345 kontrollorët e trafikut ajror që ishin në grevë, sepse thyen urdhërin e tij, dhe vuri mbikëqyrësit dhe kontrollorët ushtarakë për të trajtuar trafikun ajror komercial të vendit deri sa të punësoheshin dhe të trajnoheshin kontrollorët e rinj.
Një punim kryesor referimi në administratën publike arriti në përfundimin se "ky veprim i Reganit jo vetëm demonstroi një vendosmëri të qartë nga presidenti për të marrë kontrollin e burokracisë, por ai dërgoi gjithashtu një mesazh të qartë për sektorin privat që nuk duhet të kenë frikë nga sindikatat".
Duke cituar teoritë ekonomike të Arthur Laffer, Regan promovoi uljen e propozuar të taksave si stimulim potencialisht të ekonomisë, të mjaftueshme për zgjerimin e bazës tatimore, kompensimin e humbjes të ardhurave për shkak të normave të reduktuara të taksave, një teori që hyri në diskutimin politik si kurba Laffer.
Presidenti Regan përmendi gjithashtu një kërcënim rajonal që vinte nga ngritja e një force ushtarake sovjeto-kubaneze në Karaibe dhe shqetësimi për sigurinë e disa qindra studentëve amerikanë të mjekësisë në Universitetin e Shën Gjergjit si arsye adekuate për të pushtuar Grenadën.
Në vitin 1982, lideri libian Muamar Gadafi u konsiderua nga CIA, së bashku me udhëheqësin e Bashkimit Sovjetik Leonid Brezhnjevit dhe lideri kuban Fidel Castro, pjesë e një grupi të njohur si "trinitet jo i shenjtë" dhe u etiketua edhe si "armiku ynë ndërkombëtar numër një" nga një zyrtar i CIA-s.