polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ato që përdorin termin e dytë i referohen një zone që është më e vogël se katër vilajetet osmane, ndërsa ende përfshin Shqipërinë, Kosovën, Maqedoninë e Veriut perëndimore, zonat e banuara me shqiptarë të Serbisë Jugore dhe pjesë të Greqisë Veriore që kishin një vendas historik shqiptar.
Bashkimi i një zone edhe më të madhe në një territor të vetëm nën autoritetin shqiptar ishte konceptuar teorikisht nga Lidhja e Prizrenit, një organizatë e shekullit të 19-të, qëllimi i së cilës ishte bashkimi i trojeve të banuara nga shqiptarët (dhe rajoneve të tjera, kryesisht nga rajonet e Maqedonisë. dhe Epiri) në një Vilajet të vetëm shqiptar autonom brenda Perandorisë Osmane, i cili u arrit shkurtimisht de jure në shtator 1912.
Përveç Shqipërisë ekzistuese, termi përfshin pretendime ndaj rajoneve në shtetet fqinje, zonat përfshijnë Kosovën, Luginën e Preshevës së Serbisë, territoret në jugun e Malit të Zi, Greqinë veriperëndimore (njësitë rajonale greke të Thesprotisë dhe Prevezës, të referuara nga shqiptarët si Çamëria dhe territoret e tjera që ishin pjesë e Vilajetit të Janinës gjatë Perandorisë Osmane) dhe një pjesë perëndimore e Maqedonisë së Veriut.
Partia Fashiste Shqiptare u bë partia në pushtet e Protektoratit Italian të Shqipërisë në vitin 1939 dhe kryeministri Shefqet Verlaci miratoi bashkimin e mundshëm administrativ të Shqipërisë dhe Italisë, sepse donte mbështetjen italiane për të marrë bashkimin e Kosovës, Çamërisë e të tjera.
Ndërhyrja ushtarake nga forcat e sigurisë jugosllave të udhëhequra nga Slobodan Millosheviqi dhe paraushtarakët serbë brenda Kosovës shkaktoi një eksod të shqiptarëve të Kosovës dhe një krizë refugjatësh që përfundimisht bëri që NATO të ndërhynte ushtarakisht për të ndalur atë që u identifikua gjerësisht si një fushatë e vazhdueshme e spastrimit etnik.
Në vitin 2012, si pjesë e festimeve për 100-vjetorin e Pavarësisë së Shqipërisë, kryeministri Sali Berisha foli për "trojet shqiptare" që shtrihen nga Preveza në Greqi në Preshevë në Serbi dhe nga kryeqyteti maqedonas i Shkupit në kryeqytetin malazez të Podgoricës.
Ushtria Çlirimtare e Kosovës u shpërbë shpejt pas kësaj, ku disa nga anëtarët e saj vazhduan të luftonin për UÇPMB-në në Luginën e Preshevës dhe të tjerë iu bashkuan Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare dhe Ushtrisë Kombëtare Shqiptare gjatë konfliktit të armatosur etnik në Maqedoni.
Sipas një sondazhi të vitit 2019 nga Fondacionet e Shoqërisë së Hapur që mbuloi 2,504 të anketuar në të dy vendet, 79.4% e të anketuarve shqiptarë të Kosovës ishin në favor të bashkimit ndërmjet Shqipërisë dhe Kosovës, krahasuar me 82.9% të të anketuarve në Shqipëri.
Ushtria Çlirimtare e Kosovës ishte një organizatë paraushtarake etnike-shqiptare e cila kërkoi ndarjen e Kosovës nga Jugosllavia gjatë viteve 1990 dhe krijimin eventual të Shqipërisë së Madhe, duke përfshirë Kosovën, Shqipërinë dhe pakicën etnike shqiptare të Maqedonisë fqinje.
Sipas raportit të Gallup Balkan Monitor 2010, ideja e Shqipërisë së Madhe u mbështet nga shumica e shqiptarëve në Shqipëri , Kosovë dhe Republikën e Maqedonisë , megjithëse i njëjti raport theksonte se shumica e shqiptarëve menduan se kjo nuk kishte gjasa të ndodhte.
Falë mbështetjes familjare nga djemtë e axhës së Adrianit, Besnik dhe Agim Krasniqit në Bajram Curri, të furnizimit, i cili e furnizonte tërë Kosovën me armë, rrjet ky i cili funksionoi edhe pas vrasjes së Adrian Krasniqit, madje deri në përfundimin e luftës.
Prandaj, pa pritur nënshkrimin e traktatit të paqes më Venedikun , por sapo pushtuan Selanikun , ushtritë osmane të komanduara nga Isak Evrenozi dhe me pjesëmarrjen e trupave serbe, të komanduara nga djali i Gjergj Brankoviçit, iu drejtuan shtetit të Gjon Kastriotit.
Sulmet e ushtrive osmane mbi zotërimet e fisnikëve shqiptarë nxiteshin edhe nga vjehrri i mëvonshëm dhe vasali besnik i sulltan Muratit II, që ishte sundimtari i Despotatit të Rashës, Gjergj Brankoviçi, i cili ishte në luftë me fisnikët shqiptarë jo vetëm në rajonin bregdetar të Shqipërisë së Epërme.
XV dy ngjarje të rëndësishme ndikuan në jetën politike të fisnikëve shqiptarë: fuqizimi në drejtimin e pashasanxhakut të Shkupit i familjes së Evrenozëve (veçanërisht dy përfaqësues të saj Isak Beu dhe, pas vdekjes së tij, i biri, Isa Beu, arritën të fuqizoheshin shumë ekonomikisht duke shfytëzuar zgjerimin e pushtimeve osmane në Ballkan) dhe sidomos lufta e ushtrive osmane për pushtimin e qytetit të Selanikut, që në vitin 1423 kishte kaluar nën zotërimin e Venedikut.
Konfliktin e armatosur ndërmjet sulltan Muratit II dhe Republikës së Venedikut për qytetin e Selanikut, që zgjati afro tre vjet , disa prej fisnikëve shqiptarë e panë si një mundësi për shtrirjen e pushtetit të tyre mbi viset që ishin nën zotërimet veneciane dhe osmane.
Përveç kësaj, sulmet e njëpasnjëshme të njësiteve osmane për pushtimin e trojeve shqiptare, të shoqëruara me dhunë të egër e me shkatërrime masive, me rrëmbim të fëmijëve për të mbushur repartet e jeniçerëve si dhe me rrëmbimin e të rriturve për t'i shitur si skllevër, e dëmtuan rëndë jetën ekonomike të vendit dhe shkaktuan një pakënaqësi të thellë në të gjitha shtresat shoqërore, duke i bashkuar e duke i ngritur këta në luftë kundër armikut të përbashkët, pushtuesit të huaj osman.
Pakënaqësia e shtresave të gjera shoqërore ndaj pushtimit osman u kishte krijuar fisnikëve shqiptarë mundësi të reja e të panjohura më parë për krijimin e ushtrive të mëdha e pa pagesë, të karakterizuara nga një shpirt i lartë vetëmohimi, që nuk njihet në kushtet e luftërave të zakonshme feudale dhe tek ushtritë mercenare.
Qysh në gusht të vitit 1428 njoftohej se Gjon Kastrioti ishte nën presionin e pandërprerë të sulltanit që të sulmonte zotërimet veneciane dhe se një djalë i tij, që ishte "bërë turk e mysliman", i mbante trupat ushtarake pranë rajonit venecian të Shkodrës.
Emri i tij do të përmendet edhe në dy dokumente të mëvonshme në kuadrin e përpjekjeve të Stanishës e të Skënderbeut, si drejtues të rinj të shtetit të Kastriotëve, për të vijuar me Venedikun dhe me Raguzën po ato marrëdhënie që kishte pasur i ati i tyre, Gjon Kastrioti.
Der Spiegel për motivin e krimit shkruan se identifikimi i shpejt i viktimave e ka sqaruar edhe motivin dhe drejtimin politik të tyre : " jugosllavë në ekzil që i takonin kombësisë Shqiptare nga provinca e Kosovës në jug të shtetit ballkanik, dhe që të tre veprimtarë kundër qeverisjes së Beogradit" dhe vazhdon me tutje mbi autorët e vrasjes.
Ishte metodë që përdoret nga shërbimi sekret, siç thoshte snajperisti dhe instruktori i policisë nga Stuttgart-i Siegfried Hübner - duhet qëlluar me katër plumba "tre për ta mbërthyer viktimën nëse ajo qëndron ende, pra për ta rrëzuar dhe për ta bërë të paaftë për kundërvënie, dhe pastaj rigjuajtja e katërt e domosdoshme dhe vdekjeprurëse".
Në vendin e ngjarjes policia ka gjetur të vdekur drejtuesin e makinës Bardhosh Gërvallen, 31 vjeç, shtetas jugosllav i goditur nga 6 plumba, bashkudhëtarët e tij Kadri Zekën, i vrarë nga dy goditje me plumba në trup dhe vëllain e drejtuesit, Jusuf Gërvallën, 36 vjeç, gjithashtu i plagosur rëndë nga dy goditje, me plumba.
Lloji i analogjisë po ashtu është kur analogjia njihet me anë të një teksti ose me anë të konkludimit, duke mos marrë parasysh fare logjikën, p.sh Profeti thotë: “Nuk lejohet të gjykojë gjykatësi kur ai është i hidhëruar”, në këtë rast për shembull ndodh e njëjta gjë edhe me urinë dhe etjen në rastin e gjykatësit, d.m.th.
Rast tjetër kemi kur Zoti thotë në Kur’an : “Zoti ua lejon të mirat dhe ua ndalon të këqijat”, në këtë rast e bëjmë analogjinë e ligjeve/rregullave për të nxjerrë normën se droga apo pijet tjera dehëse janë të ndaluara ngase unanimisht vlerësohen se ato janë të këqija.
në të drejtën e hershme hebreje ka qenë e ndaluar gjuetia në ditën e shtunë, e drejta e Sheriatit e ka abroguar këtë ligj dhe e ka lejuar gjuetinë për myslimanët në ditën e shtunë dhe në ditët tjera, kjo normë nuk vlen në të drejtën e Sheriatit.
Analogji nuk bëhet nëse ekziston teksti i qartë në Kur’an dhe Sunnet, por analogjia vjen në konsideratë vetëm kur juristi nuk gjen ndonjë dispozitë për ndonjë çështje, dhe prej kushteve kryesore është të mos vijë në kundërshtim me burimet e më hershme, nëse vjen në kundërshtim me burime e lartë përmendura atëherë kjo analogji bëhet i pavlefshme.
Ky lloj burimi i së drejtës është kur të ndodh që juristit t’i parashtrohet zgjidhja e ndonjë çështjeje, e në këtë rast juristi i jep përparësi llojit të katërt të analogjisë para llojit të pestë të analogjisë, ky lloj veprimi në të drejtën e sheriatit quhet Istihsan .
Përkufizimi i analogjisë në të drejtën e sheriatit është “Krahasimi i një çështjeje për të cilën nuk kemi bazë ligjore me një çështje tjetër të ngjashme, analoge me të parën, për të cilën kemi bazë ligjore të qartë, dhe për shkaqe, arsye apo prova të ngjashme, mund të sillet gjykimi i të dytës analoge me të parën”.
Me pasion më vonë iu përkushtua zhanrit të muzikës Hip-Hop dhe Rap dhe realizoi këngën videoklip “Loja Pam Pam” më të cilën këngë u bë shumë i famshëm dhe gjithashtu pagëzoi edhe albumin e tij të parë sipas emrit të këngës "Loja pam pam".
dhe e pastaj shijoi sukseset e tij kurse pak me von e puplikoi kengen me neve"ft nili-b owerlood kurse pas pak e puplikoi ethe kengen e tij me te ren "qysh e ki hallin" nbashkpunim me owerlood nili-b "Double G-Army 4 Life ",Albumi i tij i fundit eshte #HipHopitJaShtimFlaken,Ku ky Album u prit shum nga Publiku.
Kapaciteti maksimal ujëmbajtës i Liqenit të Fierzës, arrin rreth 3,2 miliardë metër kub ujë, ndërkohë që kapaciteti minimal, i cili mund të shkaktojë edhe situatat më kritike të prodhimit të energjisë elektrike, është rreth 1,2 miliardë metër kub ujë.
Babai Antim im është një nga iniciatorët dhe organizatorët në selinë kryesore për organizimin e para mbledhje e fshehtë priftërore në tetor 1943 në fshatin Izdeglavje, të cilat hodhën themelet e KOM dhe të miratuar shumë vendime të rëndësishme historike e KOM, e popullit maqedonas dhe të lëvizjes.
George Djali i tij ishte një i njohur pop maqedonas comitadji, Duka dhe revolucionare, një pjesëmarrës në Kryengritjen e Ilindenit dhe Lufta e Parë Ballkanike e çlirimit dhe pavarësisë së Maqedonisë, si një mik personal dhe shokut të Nikolla Karev, Damian Gruev, Hristo Uzunov, Peter Chaulev, Jordan dhe Piperka Goce Dellçev të njëjtit mendim me të cilin ai e kishte takuar në Manastir dhe në komiti shumë të tjera revolucionarët dhe Duka.
Me këtë rast, këngë këndohet: - "I zemëruar Pasha turk e Panagyurishte, për të kapur dhe sjellë në një të gjallë Rhein pop Georgieva. Kur kapen ajo drejtua atyre: -. Ju dëshironi më gjunjë, i veçuar si mua, unë e qëndisur flamurin dhe të vënë shenja ose liri vdekje për Maqedoninë "Më 13 tetor 1913 Pop George u vra para popullit të tij në Sllatinë autoritetet serbe profesion sepse ata dëshironin të nënshkruajnë një deklaratë që ndjehet serb.
Familja mund të quhet si bashkësi parësore njerëzore, ku individi së pari takohet me kushtet e jetës shoqërore, të cilat ia përcaktojnë atij kornizën, në të cilën ai mund të zhvillohet si person; kështu që mund të themi se personaliteti njerëzor formohet në procesin e ndërveprimit shoqëror.
Edhe pse shumë të tjerë duke përfshirë edhe sociologë, marrëdhëniet familjare i kanë konsideruar vetëm lidhjet e gjakut, shumë antropologë kanë kundërshtuar duke thënë se njeriu duhet ta kuptojë nocionin e lidhjes së “gjakut” metaforikisht dhe që shoqëritë e ndryshme duhet ta kuptojnë familjen nga koncepte të tjera dhe jo nga lidhjet gjenetike.
Familja është njësia shoqërore me e vogel e perbere nga dy ose me shume persona te cilet kane midis tyre lidhje martesore, gjaku ose biresimi; qe jetojne ne te njejtin mjedis per nje kohe relativisht te gjate, kane marrdhenie kulturore dhe ekonomike te perbashketa si dhe perkujdesen per njeri-tjetrin .
Ndërsa përkufizimi i Merriam-Webster për familjen është: ” Njësia themelore në shoqëri e cila tradicionalisht përbëhet nga dy prindër që krijon fëmijët e tyre, gjithashtu përfshihen edhe njësi të tjera shoqërore, të ndryshëm, që dallojnë por janë të lidhura dhe të barabarta si familjet tradicionale .
Një rast i ushtrimit të bilokacionit është ai i Shën Alfons Maria de Liguorit, në vitin 1774 i cili raportohet të jetë parë pranë shtratit të Papa Klementit XIV që po vdiste, ndërsa në të vërtetë ai ndodhej në qelën e tij katër ditë-rrugë larg.
Ebu Daud , i pari prej Hafidhave, Muhadithi i Basrasë, i quajtur Sulejman ibën Esh’ath ibën Sheddad ibën Amër ibën Amir sipas Ebu Hatimit kurse sipas Ebu Ubejd El Axhurrit dhe Ebu Bekr El Hatibit quhet Sulejman ibën Esh’ath ibën Is’hak ibën Beshir ibën Sheddad, prej fisit El Ezd që jetonte në krahinën Sixhistan mes Kirmanit dhe Horasanit ne jug –perendim të Afganistanit
Komuna siguron per komunitetin, sherbimet e furnizimit te ujit te pijshem ne 3 fshatra, dhe ne sherbim te aktiviteteve ne rreth 70% te territorit te mirembajtjes se shkollave, e materialeve te paperpunuara te lendeve djegese, mirembajtjen e objekteve shkollore, qendrave shendetesore etj.
Panasonic është një emër marke i kompanisë japoneze të prodhimit të produkteve elektronike Matsushita Electric Industrial Co. Nën këtë markë Matsushita shet plasma dhe televizone CRT, DVD, telefona, projektorë, VCR, kamera digjitale, laptopë nën nën-markën Toughbook etj, të cilat i përcjell motoja "Ideas for Life." .
Madje, edhe kur Serbia nuk ekzistonte si shtet i pavarur, e kjo ka ngjarë shekuj me radhë, Kisha ortodokse serbe e kryente misionin e shtetit, duke u paraqitur botërisht para autoriteteve sunduese si institucion fetar me shërbime përkatëse krishtëre, por në realitet ajo kryente punë politike, nacionale, madje nacionaliste ekstremiste.
Ajo nuk kryen vetem misionin e ideologjisë, përkatësisht të doktrinës së krishterë, për të mirën e kombit serb, por nuk respekton të drejtat humane e kombëtare të tjerëve, pra, duke u angazhuar për paqe, tolerancë, barazi e dashuri mes individëve dhe kombeve të ndryshëm, me përkatësi të ndryshme fetare e kombëtare.
Kështu gjatë periudhës së studimeve, Clark-u ka diplomuar në Kolegjin Kombëtar të Luftë, Kolegjin e Komandës së Përgjithshme (për Oficer të njësiteve të blinduara në doktrinën e përgjithshme, të Vëzhguesit si dhe të komandantit të njësive ajrore)
Si aktore, ajo bëri debutimin e saj të filmit duke portretizuar Effie White në Dreamgirls, për të cilën ajo fitoi brohoritje mbarëbotërore dhe fitoi Çmimin e Akademisë, Çmimin e Artë Globe, një Çmim BAFTA dhe një Çmim Actors Guild Award për Aktoren më të Mirë Mbështetëse.
Për këtë qëllim, në fillim të vitit 2002 ai e inicoi dhe u emërua Kryesues i Këshillit Koordinues që bashkonte partitë politike shqiptare në Maqedoninë e Veriut dhe strukturat e mëparshme të Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare në një platformë të disenjuar për ta shtyrë përpara implementimin e marrëveshjes paqësore.
Në vitin 1996, në vlugun e rritjes së presionit dhe dhunës kundër shqiptarëve të Kosovës, Ahmeti ka qenë njëri ndër "themeluesit" e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës dhe në vitin 1998, në fillim të luftës, ai është zgjedhur anëtar i Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.
Për të shpjeguar fenomenin e ekzistimit të Kishave Ortodokse për nga numri më shumë në një vend të banuar me popullsi myslimane siç është Kosova se në një vend me popullsi ortodokse siç është Rashka, Toplica e pjesë të tjera të Serbisë na ndihmon më së miri shpjegimet e dhëna nga Mark Krasniqi kur thotë se: kishat ortodokse mesjetare që sot gjenden në Kosovë, të ndërtuara në kohën e Bizantit, kur serbet ende nuk kishin filluar të depërtojnë në këto anë, nga aspekti fetar janë sa të serbëve, aq edhe të shqiptarëve.
Kishat ortodokse mesjetare që gjendën sot në Kosovë (Graçanica afër Prishtinës, Levishk në Prizren, Patrikana në Pejë, dhe kisha e Deviqit në Drenicë), janë ndërtuar para ardhjes së sllavëve në këto treva, kurse më vonë, kishën e Deçanit e ka projektuar dhe e ka mbikëqyrur zbatimin e projektit prifti katolik shqiptar fra Vita Kuçi nga Kotorri.
Edhe pse kjo listë politike e krijuar nga "gjurmuesi" Dragan Jovanoviq në Prizren-Beograd 1987 d.m.th në valën e propagandës serbe për të arsyetuar okupimin e Kosovës, jep disa shënime të cilat lënë të kuptohet për ekzistencën e dokumenteve që e bëjnë më transparente historinë e Dardanisë në territorin e Kosovës.
Hekuran Isai e pranoi këtë akuze te Ramiz Alise, duke shpjeguar se "po te kisha lejuar gjakderdhjen ne Tirane, e njëjta gjë do te kish ndodhur edhe ne Durrës edhe ne Korçe dhe për pasoje sot me 21 shkurt, Shqipëria do te kishte shkuar e gjitha ne varreza".
Vitet e fundit i kaloi ne ambientet shoqërore ne një klub ish oficeresh, diku pranë godinës se Parlamentit Shqiptar, ku kalonte ditën mes shokëve, i kërkuar gjithaq shume edhe nga gazetaret, te cilët e kujtojnë veçanërisht për batutat dhe humorin e spikatur, me te cilin nuk kursente as veten.
Personazh kundërthënës, ndonëse në krye të forcave të policisë, se cilës iu desh të ndeshej me demonstruesit që kërkonin ndryshimin e sistemit komunist, në dhjetor te 1990 arriti të menaxhonte pa krijuar gjakderdhje situata tepër delikate për vendin dhe shtresat e shoqërisë tejet antagoniste për kohën.
Periudha e pasviteve të 60-ta dallohet me rënje të shkallës së vdekshmërisë, rënies së ngadalshme te lindshmërisë, mbajtjes së shtimit natyror në nivel të lartë deri në vitet e 80-ta, kur fillon rënia më e nduieshme e shtimit natyror, e sidomos pas viteve të 90-ta kur emigrojnë numër I madh I të rinjëve shqiptar)në botën e jashtme.
Në elaboratin voluminoz të Vasa Çubrilloviqit, me titull “Shpërngulja e Shqiptarëve” i 7 marsit 1937, veçojmë: “Shqiptarët nuk është e mundur t’i thyesh vetëm me kolonizim gradual; ky është i vetmi popull që arriti në këto një mijë vjet të fundit. të mbijetojë drejt bërthamës së shteti tonë. pse nuk patëm sukses nga viti 1912, ky është faj yni mbasi pushtetin nuk e shfrytëzuam si duhet. Mënyra e vetme dhe mjeti i vetëm, është dhuna brutale e një shteti të organizuar, në ç‘drejtim ne prore ishim përpara tyre”.
“Deri në fund të shfrytëzohen ligjet për t’ua bërë shqiptarëve jetën sa më të hidhur: gjobat, arrestimet, zbatimit i pakufishëm i gjithë ndjekjeve policore, dënimi i kontrabandës, i prerjes së pyjeve, ndjekja për lëshimin e qenëve, detyrimi me angari dhe të gjitha mjetet tjera, që mund t’i ketë në dorë një polici.”.
Lidhur me vrasjet dhe masakrat gazeta beogradase “Rad”, e datës 5 gusht 1925, shkruan:“Qe disa ditë shtëpitë shqiptare digjen në flakë. Është vështirë të dëgjosh britmën e fëmijëve dhe pleqve që keqtrajtohen dhe merren nëpërkëmbë me qëllim që të plaçkiten”.
Fshatrat shqiptare ngjajnë në kaspahane të vërteta”. “Punisha deri më tash ishte më dorëmbarë, gratë dhe fëmijët shqiptarë i therrte me sukses. Ai dinte që t’i vriste me një plumb nga gjashtë. Derisa lodhej therte me thikë njerëz në Kosovë”.
Pas luftërave sebo-turke dhe Kongresit të Berlinit , pushteti serb, per të realizuar misionine vet kombëtarë, doli me qëndrimin që kishte edhe rol të urdhërit – që sa më pak shqiptarë të mbeten në territoret e çliruara nga Turqia, aq më i madh do të jetë kontributi për shtetin dhe ai që shpërngul sa më shumë shqiptarë do të ketë merita më të mëdha për atdhe.
XIV, sidomos fshatrat rreth Prizrenit, dhe në Drenicë, me zhbërjen e shtetit të car Dushanit mbas vdekjes se tij ne 1355, dokumentet raguziane dhe osmane dëshmojnë se Prizrenin, Pejën dhe krejt Rrafshin e Dukagjinit e zotëruan kryezotërinjtë shqiptarë Ballshajt, Kastriotët e Dukagjinët.
Dyfishimi i popullsisë ndodhi për 29 vite , ndërsa dyfishimi tjetër mund të ndodhte në vitin 2006, mirpo për ndryshimeve të rrethanave ekonomike e politike, përkatësisht emigrimit të gati 0,5 milion banorëve të rinj, kryesisht shqiptarë dhe zvoglimit të shtimit natyrorë, ky dyfishim do të shtyhej më larg, ngase Kosova në vitin 2003 nuk i kishte 2.4 milion banorë të pranishëm, por diku rreth 2 milion.
Pjesëmarrja e popullsisë analfabete në vitin 1961 në nivelin komunal levizi në mes 53,4% në komunen e Gllogofcit dhe 29,1% në komunen e Leposaviqit , në vitin 1971 vlerat ekstreme levizen në mes 41% në komunen e Kaçanikut dhe 23% në komunen e Mitrovices, raporti 1,78:1), ndërsa në vitin 1981 vlerat ekstreme levizen në mes 22% në Deçan e Kamenicë dhe 14% në Mitrovicë e Prishtinë .
Parë për një periudhë të gjatë, popullsia e Kosovës shënoi rritje pozitive, mirpo, nëse analizohet lëvizja në periudha më të shkurta kohore, atëherë del në pah se Kosova shënoi humbje në numër mes viteve 1910-1921 prej 36 000 vetash, sepse bëhen shpërngulje të popullsisë shqiptare dhe myslimane drejt Turqisë e vendeve të tjera gjatë periudhës 1930 – 1941, pas Luftës së Dytë Botërore në vitet 1951 – 1966 si dhe pas vitit 1990 e deri në pëfundim të Luftës në qershor të vitit 1999 .
Me qëllim të krijimit të shetit të pastër etnik serb, pushteti serb shpërnguli me dhunë shqiptarët nga më shum se 600 fshatra të rrethit të Prokuples , , të Vranjës e Loskovcit ( Polanica, Jabllanica, Masurica, Veternica, Gërdelica, të Nishit merrethinë dhe të qyteteve të këtyre rretrheve( Prokupla, Kurshumlia, Vranja, Leskovci, Nishi, Piroti, Bella Pallanka).
Këto ndryshime të mëdha në sferen e arsimit ndodhen si rezulltat i angazhimit të madh të shoqërisë së atëhershme dhe përtrirjes së shpejtë të popullsisë, respektivisht pjesëmarrjes së lartë të popullsisë së re ( popullsia nën 19 vjet merrte pjesë me mbi 50% ndaj tërë popullsisë ).
Pas Luftës së Dytë Botërore mvarësisht nga rrethanat politike, pjesëmarrja e popullsisë shqiptare lëvizi në mes 68 % në vitin , 1965 dhe 67 % në vitet 1953 dhe 1961, atëherë kur bëhej propagandë për deklarimin e shqiptarëve në turq.
Ka pasur edhe lkevisje te klerti serb per sllavizimin e shqiptareve, edhe pse duhet thene se koncepti i kombit " serb" ne ate kohe nuk ekzitonte dhe se Shqiptare si qytetare dhe kriues te Perandorise Romake te Lindjes te njohur edhe si Bizant, ishin ne shumice derrmuese Ortodokse.
Me ndarjen e kishës së krishterë më 1054 në Kishën ortodokse të lindjes dhe në Kishën katolike të perëndimit, një pjesë e shqiptarëve të Kosovës lindore, që nga Kaçaniku deri në Mitrovicë, kanë qenë kryesisht ortodoksë, nën ndikimin e shtetit Bizantin ortodoks, kurse pjesa tjetër e shqiptarëve të Kosovës kanë qenë kryesisht katolikë, nën ndikimin e Romës e të Venedikut.
Kjo ishte vala e parë e fuqishme e kolonizimit të Kosovës, që kishte për qëllim jo zgjidhjen e çshtjes agrare dhe suprimimin e mardhënjeve çifligare, siç arsyetonte pushteti i atëhershëm, por ndjekjen sa më të shpejtë e më massive të shqiptarëve dhe serbizimin e Kosovës.
Rritja e shpejtuar e popullsisë në Kosovë pas viteve 60-të të shekullit XX, ishte rezultat i shtimit të lartë natyrorë, për shkak të zvoglimit të shkallës së mortalitetit si dhe për shkak të ndërprerjes së shpërnguljeve të popullsisë deri në vitet 90-të.
Ky është rezultat i kohës së sundimit osman e ka ndodhur edhe me krijime të tjera të lashta poetike shqiptare, të cilat tek arbëreshet e Italisë, si dhe në mjaft krahina të vendit, ruajnë edhe sot e kësaj ditë personazhe me emra më të hershme të krishtere : Kostandini i Vogelith, p.sh.
Madje në ndonjë rast procesi i islamizimit ka mbetur në mes : në një variant të baladës së rinjohjes motër-vëlla, vëllai quhet Gjon Pretrika , kurse motra Fasilet ; tek emri i një kreshniku Gjergj Elez Alia - pjesën e parë e kemi të krishtere, kurse të tjerat myslimane.
Frymëmarrja e gjere është e pranishme në çdo ind të tij : në përleshjet dhe dyluftimet homerike, në madhështinë e heronjve dhe të botës që i rrethon, në përmasat e larta dhe tradhtitë tronditëse, në ndjenjat dhe mendimet e thella , në gjatësinë e poemave (mesatarisht dalin me 200, por edhe me 500, edhe me 1000 vargje), në gjatësinë e vargjeve (pëlqehet më shumë dhjetërrokëshi i bardhe - një varg me mundësi të gjera shprehëse) etj.
Në të njëjtën kohë, në epos janë të pranishme, do të thoshim, me shumice, edhe detajet, situatat, trajtimet, personazhet e një reference lirike : dashuria midis vëllezërve e shokëve, dhimbja e humbjes së një personi të dashur, gëzimi i takimeve miqësore, ngjyrat plot shkëlqim të një peizazhi dhe lektisja para tij, portreti i një vashe.