polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Sony Corporation është njësia e biznesit elektronik, e cila është e angazhuar në biznes nëpërmjet katër komponentëve të saj operativ: elektronikë (AV, IT & komunikacion produkteve, gjysmëpërçuesve, video games, shërbimet e rrjetit dhe biznesit mjekësor) , filmave , muzikën] dhe shërbimet financiare
Për politikë: "Nuk merrem me politikë, as që dua të merrem, sepse politika i takon atyre që janë më kompetent. Artisti ka shumë shpirt dhe fatkeqësia më e madhe është nëse merrem me politikë. Një shoqëri ka nevojë edhe për politikë, por arti është ushqim për shoqërinë."
Fatkeqësi: "Fatkeqësia ime më e madhe është humbja e babit tim. Ajo është një tronditje e madhe për mua dhe për familjen time. Çdo herë kur e kujtoj më këput shpirtin. Le ta vendose çdo kush dorën në zemër dhe të kujtoj veten në pozitën time. Por jeta duhet vazhduar, por babi im do të jetë gjithnjë në shpirtin tim"
Thotë Zoti i lartësuar lidhur me këtë:Kur arriti urdhri Ynë e uji të gufojë nga furra, Ne i thamë: “Ngarko në anije nga çdo lloj gjallese nga një çift, familjen tënde - përveç atyre kundër të cilëve ka qenë fjala e dënimit - dhe besimtarët!”
Asokohe, populli i Nuhut udhëhiqej nga një mbret jobesimtar, i cili lëshoi një dekret për popullin që të mos e dëgjonin Nuhun, të mos i flisnin dhe të mos ia vinin veshin për t'u distancuar nga adhurimi i idhujve dhe zotave të tyre të shumtë.
Ai e thirri Nuhun një ditë dhe i tha:"Ne mund t'i lejojmë njerëzit të dëgjojnë dhe t'u flasësh. Madje, mund edhe të besojmë në ato që thua, por me një kusht: T'i dëbosh këta fukarenj që të vijnë pas dhe të kanë besuar. Ne i përkasim shtresës më të lartë të shoqërisë dhe nuk mund të barazohemi me këta barktharë."
Lidhur me përshkrimin e anijes së Nuhut a.s, Abdullah ibnu Abasi thotë:"Nuhu a.s bashkë me anijen ishin në malin Xhudij, prej ku u shfaq dhe tufani. Gjatësia e anijes ishte treqind parakrahë, (sipas parakrahëve të Ademit a.s dhe që me parametrat modernë, mund të ketë qenë pothuaj një km). Gjerësia e saj ishte pesëdhjetë parakrahë, ndërkohë që lartësia ishte tridhjetë parakrahë. Nga lart, ajo ishte e mbuluar dhe kishte tre dyer për çdo kat."
Përpos Librit të Zanafillës, Nuhu përmendet gjithashtu në Dhiatën e Vjetër në Librin e parë të Kronikave, dhe në librat e Tobiasit, Urtisë, Sirakut, Izaisë, Ezekielit, Ezdrat, Makabejtë; në Dhiatën e Re përmendet në ungjijtë e Mateut, Lukës, Letrat dërguar Hebrenjve dhe Letrat e Pjetrit.
Ndonëse qendra e rezistencës shqiptare në gjysmën e dytë të dhjetorit 1944-janar 1945 ishte përqendruar në Drenicë, ”Shtabi Operativ i Kosmetit” urdhëroi Shaban Polluzhën që ta lëshonte Drenicën dhe të nisej në drejtim të Podujevës për tu bashkuar me Brigadën VII, e cila po marshonte për Serbi.
Masa e zënë në grackë mes maleve të larta dhe detit u shtri për tokë, ndërkohë që ajo hapësirë ishte vënë në shënjestër të pushkëve dhe mitralozave që ishin vendosur në çdo qoshe të rrugëve, në dritare dhe në tarraca të shtëpive, e në shkëmbinj e kodra përreth.
Te një njeri si Tasso, aktiviteti poetik zinte një vend shumë të rëndësishëm, deri ditën që mësoi të alternonte shpresën me zhgënjimin, dashurinë me vetminë, vlerat me fatin e keq dhe jetën me vdekjen, të gjitha binome që përfaqësojnë kuptimin dramatik të ekzistencës njerëzore.
Mënyra se si ai trajtonte "fiksimin heretik”, që dikur e kishte çuar në bankën e të akuzuarve të gjykatës së Inkuizicionit, e dëmtonte politikisht shtëpinë e Este-s, e cila shikohej me një sy jo të mirë nga Roma, aq ml tepër pas zgjedhjes se kalvinizmit nga ana e princeshës Renata të Francës, e bija e Luigjit të XII dhe bashkëshortja e Ercole IIte të Este-s.
Në 1560 shkoi në Bologna ku shkroi “Rinaldo” që u publikua më 1562 dhe pjesën e parë te “Jeruzalemi i çliruar” vepër për të cilën u frymëzua nga Badia di Cava, manastiri i Benedettin-eve të Cava de' Tirreni, ku gjendej varri i Urbano II, predikuesi i Kryqëzatës së Parë.
Disa oficerë janë të trajnuar në detyra të veçanta, të tilla si kundër-terrorizmi, mbikëqyrja, mbrojtja e fëmijëve, mbrojtja VIP, zbatimi i ligjit civil dhe teknikat e hetimit për krimet e mëdha duke përfshirë mashtrimin, përdhunimin, vrasjen dhe trafikun e drogës.
Tek tipizimi I figures se te atit Helmer, perseri Ibseni me nje metode pershkruese elegante paraqet dukshem karakterin dhe pendimin e njeriut parimor, reagimin e menjehershem ndaj pabesise dhe genjeshtres duke bere qe krenaria e Nores te humbase aq shpejt dhe pendesa, ndjenja e fajita te mbuloje krejt qenien e saj.
Së bashku me disa krijues të gjeneratës së vet, sa ishte student, nxori dhe redaktoi revistën letrare “Plejada”, e cila arriti të botohet vetëm deri në numrin 6, sepse pushteti i atëhershëm, duke parë ndikimin e krijimtarisë letrare në masën e gjerë, nuk e financoi dhe e shantazhi për të mos u botuar.
Karli nënshkroi një marrëveshje me ta dhe u shpall Mbret i Arbërisë me "dakordësinë e peshkopëve, kontëve, baronëve, ushtarëve dhe qytetarëve" duke iu premtuar atyre mbrojtje dhe ruajtje të privilegjeve që ata kishin nga Perandoria Bizantine.
Atëherë, shpresat e Mikaelit VIII për të ndaluar përparimin e Karlit ishin në influencën e Papa Gregori X. Gregori kishte shpresa të mëdha për të pajtuar Europën, duke bashkuar kishat greke dhe latine, dhe duke nisur një kryqëzatë të re: për këto ai deklaroi Këshillin e Lionit që do të mbahej në 1274 dhe punoi për të organizuar zgjedhjen e një perandori, kështu e urdhëroi Karlin për të ndaluar veprimtarinë e tij.
Ambasadorë u shkëmbyen me këtë rast, por Karli nuk priti derisa të mbaronin formalitetet; ai urdhëroi kapitenin dhe famulltarin e përgjithshëm të tij në Korfuz për të marrë jo vetëm Butrintin, por gjithçka që dikur i përkiste Manfredit dhe tanimë ishte nën Despotatin e Epirit.
Sapo Filipi të vendosej në fron, ai do të konfirmonte lëshimet në Traktatin e Vitierbos dhe privilegjet e dhëna venedikasve në themelimin e Perandorisë Latine, duke përfshirë njohjen e Doge si dominator të "një të katërtës dhe një të tetës së Perandorisë Latine".
Pas mposhtjes së forcave të Manfredit në Betejën e Beneventos në 1266, Traktati i Viterbos u nënshkrua me Karlin Anzhu që përfitonte të drejta në zotërimet e Manfredit në Arbëri bashkë me të drejtat që ai fitoi në zotërimet latine në Despotatin e Epirit dhe në More.
Në Sandaka Sutta, mësimdhënia i përmbledh Ananda bie dakord me argumentet kundër pretendimeve të mësuesve të tjerë që thonë se janë të gjithëdijshëm, ndërsa në Tevijjavacchagotta Sutta, vetë Buddhi thotë se ai kurrë nuk ka pretenduar të jetë i gjithëdijshëm, por ka pretenduar të ketë "dijenitë më të larta" .
Këto tekste përmbajnë përshkrime të kulturës dhe jetës së përditshme të Indisë së lashtë, të cilat mund të konfirmohen nga shkrimet jainiste, dhe bëjnë kohën e Buddhës periudhën më të hershme në historinë indiane për të cilën ekzistojnë shënime të rëndësishme.
MN 26 dhe MĀ 204 vazhdojnë me arritjen e Buddhit në Parkun e Dhiutëve (Mrigadāva, i quajtur gjithashtu Rishipatana, "vendi ku u rrëzuan hiqet e asketëve") pranë Vārānasī, ku takoi grupin e pesë asketëve dhe i bindi se ai në të vërtetë kishte arritur zgjimin e plotë.
Sipas MĀ 204 , si dhe Vinaya e Theravādës, një tekst Ekottarika-āgama, Vinaya e Dharmaguptakas, Vinaya e Mahīśāsakas dhe Mahāvastu, Buddhi pastaj u mësoi atyre "predikimin e parë", i njohur gjithashtu si "predikimi i Benares", pra mësimi i "rrugës së shenjtë tetëfishtë si rruga e mesme e distancuar nga dy ekstremet e pasionit sensual dhe vetëmohimit."
Tekstet e hershme gjithashtu paraqesin shpjegimin e Buddhas përse u bë një sramana si më poshtë: "Jeta familjare, ky vend i pafytyrësi, është i ngushtë - jeta samana është ajri i lirë dhe i hapur. Nuk është e lehtë për një banor të shtëpisë të ndjekë jetën e shenjtë të përfunduar, krejtësisht të pastër dhe të përkryer."
Në Mahāvastu, gjatë shumë jetëve, thuhet se Gautama ka zhvilluar aftësi jashtëbotërore, duke përfshirë: një lindje pa dhimbje të konceptuar pa marrëdhënie seksuale; pa nevojë për gjumë, ushqim, mjekim ose larje, megjithëse angazhohet në to "në përputhje me botën"; gjithdiçka-dije dhe aftësia për "të shtypur karmën".
Siç thekson Andrew Skilton, Buddhës iu atribuohet shpesh statusi i mbipersonit, duke përfshirë përshkrime të tij si personi i madh me 32 shenja kryesore dhe 80 të vogla, si dhe ideja se Buddha mund të jetonte për një kohë aq të gjatë sa një epokë nëse dëshironte.
Për 40 ose 45 vitet e mbetura të jetës së tij, thuhet se Buddhi udhëhoqi në Gangetic Plain, në atë që sot është Uttar Pradesh, Bihar dhe jugore e Nepalit, duke mësuar një gamë të gjerë njerëzish: nga të përgjithshmit tek shërbëtorët, asketët dhe banorët e shtëpive, nga vrasësit si Angulimala dhe nga kanibalët si Alavaka.
Sipas Vinayasë së Theravādës, Buddhi pastaj ndaloi në kodrën Gayasisa pranë Gayasë dhe mbajti predikimin e tij të tretë, Ādittapariyāya Sutta , në të cilin ai mësoi se gjithçka në botë është e ndezur nga pasionet dhe vetë ata që ndjekin rrugën Tetëfishtë mund të çlirohen.
Komuniteti i Shakyave ishte në periferi, si në aspektin gjeografik ashtu edhe në aspektin kulturor, të nëndetit indian në shekullin e 5 p.e.s. Ky komunitet, edhe pse i përshkruar si një republikë e vogël, ishte mbase një oligarki, me babanë e tij si kryetar ose oligark të zgjedhur.
Kjo kujtim e udhëhoqi atë të kuptonte se dhyanaja është rruga drejt çlirimit, dhe pastaj tekstet e paraqesin Buddhan duke arritur të gjitha katër dhyanat, të ndjekura nga "tre njohuritë më të larta" , që kulmojnë në kuptimin e plotë të Katër të Vërtetave të Njëjta, duke arritur kështu çlirimin nga samsara, cikli i pafund i rilindjes.
Sipas Ariyapariyesanā-sutta dhe versionit të tij kinez në MĀ 204, pasi kishte mjeshtëruar mësimin e Ārāḍa Kālamas , i cili mësoi një arritje meditative të quajtur "sfera e asgjës", ai u pyet nga Ārāḍa të bëhej një udhëheqës i barabartë i komunitetit të tyre shpirtëror.
Sipas legjendave biografike më të vona, gjatë festimeve të lindjes, vizioneri eremit Asita udhëtoi nga banesa e tij malore, analizoi fëmijën për "32 shenjat e një njeriu të madh" dhe pastaj njoftoi se ai do të bëhej ose një mbret i madh ose një udhëheqës fetar i madh.
Më së fundi, ka përpjekje për të vendosur vdekjen e tij në mes të viteve 480 p.e.s. të kronologjisë së gjatë dhe viteve 360 p.e.s. të kronologjisë së shkurtër, rreth 410 p.e.s. Në një simpozium mbi këtë pyetje që u mbajt në 1988, shumica e atyre që paraqitën dhënë datat në 20 vite anëtare të 400 p.e.s. për vdekjen e Budës.
Ishte gjithashtu koha e mendimtarëve të njohur si Mahavira, Pūraṇa Kassapa, Makkhali Gosāla, Ajita Kesakambalī, Pakudha Kaccāyana dhe Sañjaya Belaṭṭhaputta, siç regjistrohet në Samaññaphala Sutta, të cilët ndanin pikëpamjet me Buddhan.
Shumica prej tyre pranojnë se Buda ka jetuar, mësuar dhe themeluar një rend monastik gjatë kohës së Mahajanapadave, dhe gjatë mbretërisë së Bimbisarës, ndërsa ka vdekur gjatë viteve të hershme të sundimit të Ajatashatrusë, duke e bërë atë një bashkatdhetar të ri të Mahavirës, tirthankarit jain.
Pas vendimit të tij për të braktisur mësuesit e meditimit, MĀ 204 dhe tekstet e hershme të tjera paralele tregojnë se Gautama u ul me vendosmëri që të mos ngrihej derisa të arrinte zgjimin e plotë ; Ariyapariyesanā-sutta nuk përmend "zgjimin e plotë", por vetëm se ai arriti nirvanën.
Burimet të ndryshme si Mahāvastu, Mahākhandhaka i Vinayasë së Theravādës dhe Catusparisat-sūtra gjithashtu përmendin se Buddhi i mësoi atyre predikimin e tij të dytë, mbi karakteristikën e "jo-ego" , në këtë kohë ose pesë ditë më vonë.
Në fund të stinës së shirave, kur komuniteti i Buddhit kishte rritur në rreth gjashtëdhjetë murgj të zgjuar, ai ua udhëzoi atyre të shkëmbenin në mënyrë të pavarur, të mësonin dhe të udhëhiqnin njerëzit në komunitet, për "mirëqenien dhe përfitimin" e botës.
Buddhi fillimisht kishte në plan të vizitonte mësuesit e tij të mëparshëm, Alara Kalama dhe Udaka Ramaputta, për t'u mësuar mendimet e tij, por ata ishin vdekur më parë, kështu që ai vendosi të vizitojë pesë shoqëtarët e tij të mëparshëm.
Ky fakultet udhëhiqet nga koncepti bashkëkohor i profesionit të veterinerit: "të parandalojë dhe luftojë sëmundjet e kafshëve; të kontribuojë në mbarështimin sa më të mirë dhe rritjen e prodhimit të kafshëve; të mbrojë njerëzit nga infeksionet që vijnë nga kafshët dhe nga ushqimet me origjinë shtazore”.
Kërkimi është realizuar në sajë të projekteve nacionale me pjesëmarrjen në programet "Bujqësia dhe Ushqimi, biotekonologjia dhe Diversiteti Biologjik", në projektet nga Agjencia Kombëtare e Mjedisit, në projektet bilaterale me qeverinë greke dhe italiane, në projektet DAD, në projektet e NATOS, në projektet IMG Tempus, në projektet e Bankës Botërore, në projektet për kërkim dhe zhvillim të akorduara nga qeveria shqiptare me një buxhet special në vitin 2004.
Ndër kontributet e tij të shumta në shtypshkrim janë: shpikja e një procesi për prodhimin e llojit të luajtshëm në masë; përdorimi i bojës me bazë vaji për shtypjen e librave; forma të rregullueshëm; tip i lëvizshëm mekanik; dhe përdorimi i një shtypshkronje prej druri të ngjashëm me shtypëset me vida bujqësore të periudhës.
Kjo mbështetet nga historiani Heinrich Wallau, i cili shton, "Në shekujt e 14-të dhe 15-të pretenduan një pozitë të trashëgueshme si . mbajtës të shtëpisë së mjeshtrit të nenexhikut arkiepiskopal. Në këtë cilësi ata padyshim fituan njohuri të konsiderueshme dhe aftësi teknike në punimin e metaleve. Ata e furnizuan nenexhikun me metali që do të cohej, ndryshoi llojet e ndryshme të monedhave dhe kishte një vend në masa në raste falsifikimi".
Wallau shton, "Mbiemri i tij rrjedh nga shtëpia e banuar nga babai i tij dhe paraardhësit e tij atërore" zu Laden, zu Gutenberg ". Shtëpia e Gänsfleisch ishte një nga familjet patriciane të qytetit, duke gjurmuar prejardhjen e saj në shekullin e 13-të."
Nga zbulimet arkeologjike dëshmohet se briri i bagëtive dhe guaskat e xhavidheve të mëdha kanë shërbyer si mjete zëdhënëse për disa popuj të lashtësisë si asirët, egjiptianët, hebrenjtë, fenikasit, grekët, romakët, etruskët, etj.
Barinjtë labë e përdornin boblën në stane, si zëdhënëse, gjithashtu përdorej nga bujqit çamë, rojtarët e vreshtave dhe misërishteve, mullinjënsit e Mallakastrës dhe shtrihej deri tek peshaktarët e Vlorës, Durrësit dhe Lezhës.
Më 18 maj, regjisor Louis Malle, së bashku me një grup i drejtorëve mori dhomë të madhe të Palais dhe ndërprerë parashikimet në solidaritet me studentët dhe punën në grevë në të gjithë Francën, dhe në shenjë proteste për dëbimin e atëhershëm Presidentit të Kinotekën Française .
Engjëlli i tha: «Kthehu te zonja jote dhe nënshtroju asaj. Zoti do të të japë aq shumë pasardhës, saqë askush s’do të mund t’i numërojë. Ti do të lindësh një djalë dhe do t’ia vësh emrin Jishmael , sepse Zoti e dëgjoi thirrjen e hallit tënd. Por, biri yt do të jetojë si një gomar i egër; ai do të jetë kundër të gjithëve, e të gjithë do të jenë kundër tij. Do të jetojë mënjanë nga gjithë farefisi i tij dhe do t’i provokojë. » Hagara thirri: «A me të vërtetë e pashë Perëndinë e megjithatë mbetem gjallë të tregoj për këtë?» Prandaj e quajti Zotin që kishte folur me të «El-Roi» !
Isaia 9,1-6: Vendi i fiseve të Zëvulunit dhe Naftalit ishte dikur i përbuzur, por e ardhmja do t’i sjellë nder kësaj krahine, që nga Deti Mesdhe drejt lindjes deri në tokën që shtrihet në anën tjetër të Jordanit dhe madje drejt vetë Galilesë, ku banojnë të huajt.
Shpjegime të tjera e ndenë trininë në pikën e vendosjes së tri qenieve hyjnore, me vetëm njërin prej tyre më të lartin dhe Perëndi në kuptim të plotë; ose ata e ndenë njëqenësinë deri në atë pikë të mendimit të Atit, Jezusit dhe Shpirtit të Shenjtë si pothuaj tri mënyra ose role në të cilat Perëndia ia shfaq veten njerëzimit .
Disa të Krishterë ende debatojne dallimet e gjetura në Besëlidhjen e Re, ku Krishti shpall se "Unë dhe Ati im jemi një," por gjithashtu u lut në kryq , "Eloi, Eloi, lama sabachthani" , i cili shpesh shpjegohet që fjalia e parë i referohet natyrës hyjnore të Jezusit dhe e dyta natyrës së tij njerëzore (Dy natyra të vërteta: Zot e njeri - të ndryshme, jo të përziera në një) .
Në krishterim Trinia është mësimi që pohon se Perëndia është një Qenie e vetme që ekziston,por që nuk mbështetet në Bibël, njëkohësisht dhe në amshim, si një bashkim i tre personave : Ati ; Biri (që ka jetuar pergjithmonë, Fjala ose Fjala e Amshuar, mishëruar si Jezusi i Nazaretit, bërë njeri, lindur nga gjiri i Virgjëreshës Mari, dhe Shpirti i Shenjtë (që Ati e dërgon në emër të Krishtit për të mësuar dhe kuptuar të vërtetat e zbuluara).
Që nga qindvjeçari i 4-t e.r , në Krishterimin e Lindjes dhe të Perëndimit, ky mësim është shpallur si "Një Perëndi në Tre Persona", që të tre si "persona" të ndryshëm dhe të bashkë amshuar ose "hypostases", ndajnë një thelb të vetëm Hyjnor, qenie, apo natyre.
Për të krishterët e parë rëndësia e besimit të tyre në Zot, të cilin ata e quajtën Atë, në Jezu Krishtin, të cilin ata e shihnin si Birin e Zotit, dhe në Shpirtin e Shenjtë është shprehur në formulat që i lidhin që të tre së bashku, siç është ajo e Ungjillit sipas Mateut, Porosinë e Madhe: "shkoni, pra, dhe bëni dishepuj në të gjitha kombet, duke i pagëzuar ata në emrin e Atit e të Birit e të Shpirtit të Shenjtë" ; dhe në Letrën e Dytë të Sh.
Lidhja ndërmjet të dy Personave të Hyjnisë i ngjan lidhjes që ekziston ndërmjet një babai njerëzor dhe birit të tij të vetëm: biri është objekti suprem i dashurisë së Atit, trashëgimtar i të gjitha premtimeve të tij – të gjitha planet e Atit përqëndrohen rreth tij, etj.
Mateu 28,18-19: Jezusi iu afrua atyre dhe u tha: «Zoti më ka dhënë fuqi të plota e të pakufizuara në qiell dhe në tokë. Prandaj shkoni e bëjini të gjithë popujt nxënës të mi! Pagëzojini në emër të Atit, të Birit e të Shpirtit të shenjtë, dhe mësojini të zbatojnë gjithçka që ju kam urdhëruar! Ta kini të qartë: Unë jam me ju gjithmonë, deri në mbarimin e kësaj epoke!»
«Të lutem që ata të gjithë të jenë një. Siç je ti në mua e unë në ty, le të jenë edhe ata një në ne! Atëherë njerëzit e botës do të besojnë se ti më dërgove mua. Unë ua dhashë të njëjtën madhështi, atë që ti më dhe mua, që ata të jenë një, të pandarë, siç jemi ne.»
Zakaria 13,7-8: Zoti i gjithëfuqishëm thotë: «O shpatë, bjer në njeriun që e kam të afër! Vrite bariun, që të shpërndahen delet! » Do të veproj pa mëshirë kundër popullit tim: dy të tretat e tij do të vriten, por madje edhe ata që mbeten gjallë, duhet të kalojnë nëpër zjarr.
Parlamentet e shtetit kanë fuqi legjislative plenare, përveç se disa fusha të pushtetit legjislativ janë ekskluzive për Parlamentin Federativ, shumë të tjera ushtrohen njëkohësisht me të dhe, në rast konflikti midis legjislacionit federal dhe atij shtetëror, legjislacioni federal mbizotëron.
Për tetë vjet, prodhimi i tij filmik ishte i ulët, ai u njoh si producent i një seriali me humor të zi në rrjetin televiziv amerikan HBO, por sidomos për një 6-minutësh në filmin Paris, je t'aime, një prodhim kolektiv ku 20 kineastë të njohur drejtonin një segment të tyrin për një pjesë që zgjidhnin të Parisit (përveç Payne-it, në të pati episode nga Oliver Assayas, Gerard Dépardieu, Christopher Doyle, apo Walter Sales).
Segmenti i Payne-it--andrallat e një punonjëseje postash nga Koloradoja në lagjen 14 të kryeqytetit francez, ku kishte ardhur si turiste për të praktikuar gjuhën që kishte mësuar bashkë me një klub shoqesh--e pati entuziazmuar kritikun filmik të revistës New Yorker si filmi më i mirë absolut i Payne-it.
Në vitin 2002, nxjerr filmin About Schmidt , mbështetur në romanin e shkrimtarit Louis Begley, me aktorin Jack Nicholson që luante personazhin e titullit të filmit, një pensionist kompanie sigurimesh nga Omaha i cili gjatë një udhëtimi me autobuzin-apartament të tij kuptoj se nuk arrin të kuptojë më gjërat që e rrethojnë.
Payne ështê biri i një babai me origjinë greke dhe gjermane pronar restoranti familjar (gjyshi i tij Nicholas Papadopoulos pati emigruar në Omaha në vitin 1913 dhe dy vjet më vonë ndyshoi mbiemrin në Payne) dhe nëne me origjinë greke nga Alabama, mësuese e frëngjishtes dhe spanjishtes.
Një vit më vonë nxjerr filmin bardhë e zi Nebraska, mbi rrugën e një të moshuari për të marrë paratë e një llotarie mashtruese, ndërsa në 2017-ën, filmin Downsizing , një komedi fantastiko-shkencore që zhvillohet në qytetin e tij të lindjes Omaha, me protagonist aktorin Matt Damon.
Fehmiu ishte ndër ata që shquheshin posaçërisht qoftë sa i përket angazhimit për demaskimin e shtypjes barbare të ushtruar mbi shqiptarët, qoftë edhe më shumë në kërkimin e hapësirave të reja për zgjerimin e të drejtave shoqërore dhe kombëtare të shqiptarëve me synim barazimin me të tjerët në ish-Jugosllavi.
Vitet e 90-ta : Argumentimet dhe shpjegimet shkencore politike të të drejtave shqiptare dhe të Kosovës në raport me sllavët e jugut përreth, projektimet e lëvizjeve konkrete politike përbrenda shoqërisë sonë, projektimet dhe argumentimet e pavarësisë shtetërore dhe shtetformuese të Kosovës dhe në mbrojtjen dhe përhapjen e këtyre ideve ; ana tjetër dhe gati paralele me këtë ka të bëjë me çështjet e organizimit të jetës shoqërore, përgjithësisht me organizimin e shoqërisë civile dhe me proceset e demokratizimit.
Agani ishte aktiv me "lapsë" dhe trup e shpirt në ngjarjet politike që ndodhnin në Kosovë në vitet 90-ta, ndër të cilat duhet vequar ngjarjet si: Deklarata e Pavarësisë, Kushtetuta e Republikës së Kosovës, Referendumi për Pavarësi dhe në ndërtimin e institucioneve të Kosovës në bazë të zgjedhjeve presidenciale e parlamentare të Republikës së Kosovës të vitit 1992.
Akademik Fehmi Agani ishte bartës i shumë dekoratave, ndër të cilat edhe i Dekoratës Urdhri i Lartë Skënderbeg me të cilën e dekoroi presidenti i Shqipërisë dhe Urdhri i Lidhjes së Prizrenit me të cilën e ka dekoruar kryetari i Kosovës.
Liqeni i Dibrës shtrihet nga HEC “Globoçica”, nëpër luginën e lumit Drin i zi dhe atë të Radikës deri të banjat e Kosovrastit, me gjatësi maksimale prej 22 km dhe sipërfaqe prej 13 km2, ndërsa vëllimi i përgjithshëm i ujit është 520 miljon m3 ujë.
Ne 1909 në Dibër u mbajt Kongresi i Dibrës, kongres ky që edhe pse u organizua nga xhonturqit dhe pak shërbim i solli Lëvizjes Kombëtare, për herë të parë bëri që gjuha shqipe të mund te jepej mësim nëpër shkolla në menyrë të ligjshme brenda Perandorisë Osmane.
Në vitin 1944, pas një lufte dy mujore për qytetin midis Frontit Antifashist Nacionalçlirimtarë dhe forcave gjermane që mbanin qytetin, duke përfshirë edhe divizionin SS Skënderbeu, komunistët e udhëhequr nga Haxhi Lleshi më në fund e siguruan Dibrën më 30 gusht 1944.
Për herë të parë ishte qendra e Vilajetit të Shkodrës para vitit 1877 dhe më pas në Vilajeti i Manastirit midis 1877-1912 si Debre ose Debre-i Bala ("Debre Epërme " në gjuhën turke , në kontrast me Debre Zir, i cili ishte emri turk i Peshkopis se sotme ).
Gjatë luftërave ballkanike të vitit 1912-13, Dibra u kthye nga shqiptarët, por më pas u dorëzua në Mbretërinë e Sërbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve Jugosllave si një shpërblim për të ndihmuar aleatët gjatë Luftës së Parë Botërore.
Në Britani të Madhe bëhet “album i artë” dhe kënga “Nancy Boy” arrin menjëherë vendin e 4-të të top-listave britanike, pasi që Placebo me muzikën e tyre ishin në një drejtim plotësisht tjetër nga grupet që në këtë kohë dominonin Anglinë dhe prej të cilave dëgjuesit ishin ngopur më.
Ata jetonin në disa "zona kulturore", që relativisht i përshtaten zonave gjeografike dhe japin një indikim të mirë për gjallesat që banonin aty ose me çka mirreshin njerëzit (p.sh. gjahtarët e Bizonve e fushave të mëdha, ose fshatarët e Mezoamerikës).
Disa përkufizime, duke përfshirë standardin ISO 80000-2, i nisin numrat natyrorë me 0, që korrespondojnë me numrat jo-negativë 0, 1, 2, 3, ., ndërsa të tjerët fillojnë me 1, që korrespondojnë me numrat pozitivë 1, 2, 3, .
Gjërat që janë ndjerë nga njeriu në dimensionin e botës materiale janë vetëm imitime, ‘hije” idhuj të botës reale. Prandaj njeriu nuk zbulon, por kujton të vërtetat që dikur njohu në botën e ideve. Të gjithë kanë brenda vetes dijen e të vërtetën dhe ajo ç’ka duhet të bëjnë është thjesht t’i risjellin në mend – Në fund të fundit etimologjia e së vërtetës do të thotë situata sipas së cilës gjërat nuk janë harruar, janë të njohura, të dukshme, .
Më vonë shkoi në Sicili, në oborrin e mbretit Dionisi i Sirakuzës, ku u njoh me vëllain e gruas së mbretit, Dionin, miqësia e ngushtë e të cilëve shkaktoi dyshimet e mbretit për komplot, kjo pra ishte dhe nje nga arsyet e ndjekjes se tij nga Sicilia.