polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Kryemjeshtri Akil Koci ishte njëri nga shtyllat shumë të forta dhe vezulluese të Kështjellës së Përjetshme të muzikologjisë shqiptare, e motor i pandalshëm i zhvillimeve muzikore në Kosovë dhe në Shqipëri, si kompozitor, studjues, publicist e propagandues i arritjeve të mëdha në muzikën tonë.
Ndërkaq Prof Dr Fatmir Hysi, në maj 2010, ndër të tjera do t’i shkruante: “. Ju me kolegët që iu keni pri, keni bërë që edhe muzika jonë të njohë zhvillimet demokratike europiane, duke dominuar fryma e skemantizmit, tradicionalizmit dhe e pllakateve tingullore e agjitative, deri në ato propagandistike.”.
Në studimet e tij shkencore e tematike, kolosi Akil Koci konstaton se arti muzikor, duke ndjekur pikësynmet e përshfaqjes së njeriut në marrëdhëniet ballafaquese në shoqërinë dhe në botën e vet të brendshme shpirtërore, është ipso facto, jo një lulëzim në hava , por në “njohje në vetënjohje”, siç do të thoshte Th.
Kur dëgjuam fjalët e tij u turpëruam dhe ndalëm lotët; ai eci rrotull derisa, siç tha, këmbët filluan ta linin dhe pastaj u shtri në shpinë, siç ishte udhëzuar dhe burri që ia dha helmin kohë pas kohe ia prekte shputat dhe këmbët; pas një kohe ia ndrydhi shputën shumë dhe e pyeti se a e ndiente; dhe ai tha “jo”; dhe pastaj këmbët dhe ashtu më lartë e më lartë, dhe na tregoi se ai ishte i ftohtë dhe i ngurtësuar.
Sokrati u përgjigj me përpikshmëri të madhe kërkesave të drejtimit njerëzor të cilin kishte marrë shkenca greke, duke zhvendosur qëndrën e interesimit të saj, nga njohuria e natyrës te njeriu dhe aktivitetet brendësore të tij, ndërsa njëkohësisht humbte karakterin teorik të saj, duke marrë kryesisht rëndësi praktike.
U lind në Athinë , në një kohë kur qyetet-shtetet pasi kishin kaluar nëpërmes betejave të mëdha të brendshme dhe të jashtme, kishte humbur besimin tek traditat dhe kërkonte përgjigjje mbi pyetjet e jetës së përditshme, ndërsa dekadenca e qytetërimit të lashtë të asaj popullsie kishte filluar të dukej.
Deri këtu shumica prej nesh ishim në gjendje të kontrollonim pikëllimin; por tash kur e pamë atë duke pirë; dhe pamë, po ashtu, që e përfundoi kupën, nuk mundëm të përmbaheshim më, kundër vetes time edhe mua lotët më rridhnin çurg; mbulova fytyrën dhe qava, jo për të, por për fatin tim të zi që duhej të ndahesha nga një mik i tillë.
Në të njëjtën kohë ai ia dha kupën Sokratit, i cili e mori atë lehtësisht dhe në mënyrë gjentile, pa fijen e frikës apo ndërrim të ngjyrës apo të fytyrës, por duke shikuar burrin drejt në sy, siç ishte zakoni i tij, e pyeti: “Çfarë thua të derdhim pak nga kjo kupë për perënditë? Mundem, apo jo?”
Ai u pa si shumë miqësor ndaj Gjermanisë kur hodhi poshtë propozimin për një marrëveshje të përbashkët tregtare me Britaninë e Madhe që Marcus Wallenberg, vëllai i ministrit të jashtëm Knut Wallenberg, kishte sjellë në shtëpi nga Londra në vitin 1917.
Jehona e zhvillimeve të kodit informatikë elektronik e sidomos veglave informatike ndër shtete e elektrifikuaka dhe paksa të zhvilluara ekonomikisht ka qenë shumë e madhe sa në gjuhët e tyre të përditshme kanë përvetësuar shumë fjalë nga zhvilluesit, të cilët kryesisht përdorin gjuhën angleze si gjuhë ndër-komunikuese dhe si gjuhë në mes të gjuhës së njeriut dhe gjuhës programuese.
Ky pagëzim i kodit informatikë i bërë nga pionieret e kodit, është bërë me qëllim të shpjegimit të funksionit përbrenda shoqërisë me njohuri nga gjuha angleze ashtu që të dallonin nga kodet paraardhëse dhe nga makinat e pajisura me këtë kodë "Hardware" që në fillim ishin kryesisht vegla elektronike të lidhura në një rrjetë me një qendër shërbyese të futur në kompjuter personal.
Për dallim nga rregullatorët paraardhës me veglat informatike aktivizimi, ndalimi i aktiviteteve apo freskimi i të dhënave për makinat apo pjesët e saja me qëllim të kryerjes së një funksioni apo pune bëhet sipas një skeme të paramenduar të shkruar në një kod, në një plan program me të dhëna operative që zakonisht quhen gjuhë programuese e cila është e koduar sipas gjuhës së makinës që luhet nga pjesët elektronike të quajtura procesor .
Si do që të jetë kenë, si gjuhë e ndërtimit të veglave të argëtimit ka dominuar gjuha programuese "C++" sa i përket lojërave vizuale, për veglat shërbyese dhe operative përdoren vegla vetjake të krijuara nga operacionet e matematikore për plane të ndryshme, ndërsa si vegël abstrakte në aparatet elektroteknike vlerësohet të jetë gjuha "Java" si gjuhë më e saktë dhe e afërt me gjuhën e makinës.
Në vitin 1388 u bë një dominion i Savojës, pastaj u bë pjesë e Republikës së Parë Franceze mes 1792 dhe 1815, vit në të cilin iu rikthye Mbretërisë së Piemont-Sardenjës, pararendësit ligjor të Mbretërisë së Italisë deri në rianeksimin nga Franca në vitin 1860.
Vendbanimet e para të njohura në zonën e Nicës datojnë rreth 400.000 vjet; vendi arkeologjik Terra Amata tregon, përdorimet më të hershme të zjarrit dhe ndërtimin e shtëpive dhe gjetjet stralli janë rreth 230,000 vjet të vjetra Nice ndoshta u themelua rreth 350 pes nga grekët e Massilias , dhe i dhanë emrin e në nder të një fitoreje mbi Ligurianët fqinj .
Nice (Shqip: Nisa ; Ocitanisht: Niça ; Ligure: Nissa ; Italisht: Nizza ; Greqishte e Lashtë: ; Latinisht:Nicaea ) është një qytet i shtatë më i populluar i Francës dhe qyteti i dytë më i madh në rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur pas Marsejës.
Faktorët që duhet të merren parasysh në drejtim të aksesit të kujdesit shëndetësor përfshijnë kufizimet financiare , pengesat gjeografike (siç janë kostot shtesë të transportit, mundësia për të marrë kohë të paguar për punë për të përdorur shërbime të tilla), dhe kufizime personale (mungesa e aftësisë për të komunikuar me ofruesit e kujdesit shëndetësor, arsimimi i dobët shëndetësor, të ardhura të ulëta).
Një shembull i kësaj ishte zhdukja në të gjithë botën e sëmundjes së lisë në vitin 1980, e shpallur nga OBSH si sëmundja e parë në historinë njerëzore që u eliminua plotësisht nga veprimet dhe ndërhyrjet e qëllimshme të kujdesit shëndetësor.
Sipas Organizatës Botërore të Shëndetit , një sistem i kujdesit shëndetësor për të funksionuar mirë kërkon një mekanizëm financimi, një fuqi punëtore të trajnuar mirë dhe të paguar në mënyrë të duhur, informacion të besueshëm mbi të cilin mund të bazohen vendimet dhe politikat, dhe lehtësirat shëndetësore të mirëmbajtura për të ofruar ilaçe cilësore dhe teknologjitë.
Deri në vitin 1999 klubi kishte arritura mjaft suksese, mirëpo serinë e vërtetë të rezultateve kulmore ky klub e fillon pas përfundimit të luftës, nga korriku i vitit 1999: në vitin 2000 shpallet klubi më i suksesshëm sportiv kosovar, ndërsa në vitet vijuese 2001-2004, Federata e Karatesë e Kosovës katër herë radhazi e shpallë klubin më të suksesshëm të karatesë.
Nga viti 2004 e këndej, klubi orientohet më shumë nga arena ndërkombëtare dhe nga bashkëpunimi me Federatën Shqiptare të Karatesë, kështu që nga ajo kohë në përfaqësuesen shqiptare rregullisht marrin pjesë edhe nga 8-9 garues të klubit “Iliria”.
Po kështu përmes këngeve epike-historike ia doli të nxjerr në pah disa elemente të rendesishme të strukturës formale, të mjeteve shprehëse muzikore dhe menyrës së interpretimit–këndimit të këngeve të cilat paraqesin kreacione që me vleren artistike dhe kuptimore të tyre, gjithnjë mbahen mend dhe vazhdojne të kultivohën e këndohën edhe nga këngëtar të tjerë të rinj.
Në këngët e lirikës së dashurisë të interpretuara nga Sali e Feriz Krasniqi kemi dy menyra karakterizuese: Së pari mënyra ekzotike e interpretimit të këngeve të dashurisë, të cilat si frymëzim i thellë i ketyre rapsodeve, inkuadrojne ne vete ndjenjat dhe përjetimet me etotike.
Dhe së dyti këngët e ashtuquajtura të “ashikisë” strukturen e te cilave Salihu e Ferizi e zhvillonin në formë dialogjësh retorike të pyetjeve, ku Salihu gjithnjë këndonte si prijsë dhe përgjegjes se Ferizit si përcjellës në regjistër të lart intonativ dhe në një fortissimo posible.
Shqiptimi i këngës së tyre gjithnjë ishte shprehje plotë i lartë në intonacion për qka edhe fort i vështirë për interpretim, ishte i rrjedhshëm, i pastër dhe i sakt; intonacioni i përkryer dhe ndjenja e sigurt për ritem në të gjitha shpejtësitë dhe disponimet shpirtërore, inteligjenca e virgjert e Salihut si udhëheqës i këngës gjithnjë krijoj mundësi apsorbimi artistik në realizimin interpretues të zhanreve, stileve tipeve dhe llojeve të folklorit tonë burimor.
Kështu përveç interpretimeve të shumta të melodive instrumentale, me ëndje edhe pse të gjata i këndonte baladat e vjetra, këngët epike legjendare për Mujën dhe Halilin, këngët historike të përiudhave dhe herojve të ndryshme ndër të cilat dalloheshin ato të kohës së Rilindjes Kombëtare, pastaj këngët e dashurisëtë traditës së vjetër fshatare dhe posaçërisht ato të “ashikisë” për të cilat thoshte se kanë kuptim patriotik etj.
Për merita të veçanta në ruajtjen e kultivimin e krijimtarisë muzikore popullore të shqiptareve në Kosovë dhe për pjesëmarrje të shumëta në Revisten e Folklorit Burimor Kosovar të Gllogovcit , me rastin e 25 vjetorit të organizimit të këtij manifestimi të rendesishem të krijimtarisë popullore më 1987 u dekorua me diplomë dhe me një orë xhepi.
Sali Bajrami Krasniqi, së bashku me Feriz Krasniqin, si ansambël me çifteli e sharki , në menyrë të veçant pasuroj vlefshmërinë e procesit të trashigimisë dhe ligjësitë e eksistimit të qenjës së saj si pjesë e krijimtarisë shpirtërore të popullit tonë.
Numri i madh i këngeve të regjistruara që gjenden në arkivin Institutit Albanologjik të Prishtinës, paraqesin lëndë të rendesishme për analiza dhe studime etnomuzikologjike nga e cila mund të nxirrën rezultate të ndryshme, qe kane të bejnë me formen e vargut apo strofës melo-poetike dhe elemente të tjera që u përmenden, qoftë si vlera të veqanta folklorike, qoftë si bazë për një monografi apo studime të tjera etnomuzikologjike.
Në fillim përveq me babain Bajramin, (për të thuhet se ka qene njeri nder këngetaret më të dalluar dhe është i pari qe e solli sharkinë në Drenicë)S aliu këndoj edhe me Amrush Ymerin, Riza Bllacën (i cili njeheri kishte kënduar edhe me babanë e Salihut, Bajramin dhe me Feriz Krasniqin.
1990 – "Vdekja e një Mbretëreshe" Monodramë nga Rexhep Qosja, Përshtatur për skenë nga Foto Vongli, Regjisor: Foto Vongli, Koreograf: Ludmill Çakalli, Skenograf: Armand Xhomo, Muzika: Stephen Montague , Roli – Mbretëresha.
Nuk kemi prova nëse kjo ishte një popullsi e huaj apo një fis tjetër ilir që pësoi këtë fat; numri i tyre gjithashtu duhet të jetë i tepruar, por mbetet i padiskutueshëm fakti që kemi të bëjmë me një masë popullsie mbi të cilën ushtrohet shtypje ekonomike dhe politike.
Burimet nuk e bëjnë të qartë përbërjen dhe karakterin e kësaj popullsie, por meqë qytetet ishin qendra ekonomike dhe administrative, edhe popullsia e tyre përbëhej nga masa e gjerë e prodhuesve zejtarë, bujq e blegtorë, nga pronarët e punishteve zejtare, tregtarët dhe aristokracia e vjetër fisnore që përbënte parinë e qytetit.
Në 1939, pas një marrëveshje midis Gjermanisë dhe Italisë, popullsisë sudtiroleze i propozohet zgjedhja "o të transferohen në Reich ose të bashkëjetojnë me "italianët e mirë". Në Bolzano, sipas të dhënave gjermane ndër 17.000 banorë gjermanofolës rreth 15.000 ishin gati të transferoheshin në Gjermani. Në korrik të 1944 u hap "Durchgangslager", një kamp nazist ku mblidhnin gjithë të internuarit që dërgoheshin më pas në Austri.
Në Bolzano mbi 80% e popullsisë flet italisht si gjuhë të parë, por duke u larguar jo më shumë se 5 km nga Bolzano mbi 80% flet gjermanisht dhe kështu duke qenë një qytet dygjuhësh , për të filluar punë në vende publike duhet patjetër ti zotërosh të dyja .
Kur arrin në qendër kupton menjëherë qe ndodhesh ne një qytet nordik : arkitektura e ndërtesave shtetërore dhe private, çatitë, parmaqet e dritareve dhe ballkonet, harqet, ku tregtarët ekspozojnë mallrat që i përkasin një mode dhe një artizanati tipik të krahinës alpine, kafetë "vjeneze", që ofrojnë cepa të rehatshëm për biseda dhe lexime gazetash.
Rrjedhimisht, taksimi është një temë shumë e debatuar nga disa, megjithëse taksimi konsiderohet i nevojshëm me konsensus të përgjithshëm në mënyrë që shoqëria të funksionojë dhe të rritet në mënyrë të rregullt dhe të barabartë, të tjerë si libertarianët dhe anarko-kapitalistët e denoncojnë tatimin gjerësisht ose në tërësi, duke e klasifikuar atë si vjedhje ose zhvatje nëpërmjet shtrëngimit dhe përdorimit të forcës.
Pasi i vodhën të gjitha gjërat me vlerë, ushtarët jugosllavë urdhëruan gratë, fëmijët dhe të moshuarit për në shtëpitë e familjes Gashi, ndërsa burrat, rreth 50 prej tyre, u mbajtën në një seksion më të gjerë të rrugës afër varrezave.
Duke ushtruar opsionin e saj vetëm në dy elementë nga blerja me shumë skenarë (një skenar i ndryshëm u shkrua nga James Cameron, Ted Newsom, John Brancato , Barney Cohen dhe Joseph Goldman ), Sony punësoi Koepp për të krijuar një skenar pune , dhe Koepp mori kredinë e vetme në faturimin përfundimtar.
Filmi përqendrohet te gjeniu adoleshent i dëbuar Peter Parker, i cili zhvillon aftësi mbinjerëzore të ngjashme me merimangën pasi është kafshuar nga një merimangë e ndryshuar gjenetikisht dhe vendos të përdorë fuqitë e tij të sapogjetura për të luftuar krimin si Spider-Man.
Shanaj ka interpretuar në filmat: I teti në bronz regjisor Viktor Gjika, Malet me blerim mbuluar regjisor Dhimitër Anagnosti, Guximtarët regjisor Gëzim Erebara, Rrugicat që kërkonin diell regjisor Saimir Kumbaro dhe Rikard Ljarja, Ballë për Ballë regjisor Kujtim Çashku, Rrethimi i Vogël regjisor Saimir Kumbaro, Pranvera s'erdhi vetëm i Piro Milkanit, Unë e dua Erën , regjisor Albert Minga, Viktimat e Tivarit regjisor Ekrem Kryeziu, Lule të Kuqe Lule të Zeza realizim i vetë Shanaj, Në kërkim të kujt regjisor Gjergj Xhuvani.
Organizata Botërore e Tregtisë (shk. OBT / anglisht: World Trade Organization; shk. angl. WTO) është një organizatë ndërkombëtare me qendër në Gjenevë të Zvicrës, e cila merret me nxitjen dhe vënien në zbatim të ligjeve dhe rregulloreve tregtare ndërkombëtare.
Dërrasa e zezë, një copë druri e rrafshët në formë katërkëndëshi kënddrejt e mbështjellur me një shtresë të zezë, deri në vitet 1950 në Kosovë për shumë nxënës ka shërbyer si mjeti i vetëm në të cilën me ndihmen e një shkumsi ushtronin shkrimin.
Si nxitës nga ana e sistemit qeveritarë kanë qenë të njohur Azem Vllasi, një i ri, i mbi-motivuar si ish-kryetarë i rinisë revolucionere të Jugosllavisë dhe Sinan Hasani i cili më vonë edhe kupton që është në rolin e nxitësit për herë të dytë mirëpo interesi personal në fund të jetës së tij fiton ndaj atij kombëtar .
Babai njohu atësinë e fëmijës, të cilen ai e thirri me emrin e nënës së tij, Sofia, me origjinë veneciane; megjithatë, ai gjithmonë refuzoi të martohej me Romilda, e cila, për shkak të kufizimeve ekonomike u zhvendos me Sofjen e vogël nga Roma në Pozzuoli me familjen e saj ku Sofja kaloi fëmijërinë dhe adoleshencën e hershme, gjatë Luftës së Dytë Botërore, në kushte të pasigurta ekonomike .
Në vitet e pesëmbëdhjeta ajo fitoi konkursin e saj të parë të bukurisë dhe me çmimin e parave u kthye në Romë me nënën e saj në kërkim të suksesit, por të dya u denoncuan nga babai i cili nuk pranoi karrierën e vajzës së tij në botën e argëtimit, për një aktivitet të pretenduar prostitucioni, por gjithçka u zgjidh me një sqarim para policisë.
Në Romë ajo mori pjesë në konkurse të ndryshme bukurie, përfshirë Miss Italinë në 1950 ku u zgjodh Miss Eleganca, ajo gjithashtu mori pjesë në filma të ndryshëm kinematografikë si aktore e prapaskenave ose në role margjinale që gradualisht i sollën shikueshmëri, duke u përqendruar në cilësitë e saj estetike.
Pika e kthesës erdhi kur, në vitin 1951, ajo takoi producentin Carlo Ponti i cili e vuri re në një konkurs bukurie, ku ajo ishte e ftuar, dhe të nesërmen ai e priti atë në studion e tij për një intervistë dhe, i impresionuar nga potenciali i saj, i ofroi asaj një kontratë shtatë-vjeçare.
Në këtë periudhë ajo filloi të përdorë emra skenik, duke e quajtur veten fillimisht Sofia Lazzaro dhe më pas Sophia Loren, në mënyrë që të paraqitej në një mënyrë më "ndërkombëtare" me sugjerimin e producentit Goffredo Lombardo i cili u frymëzua nga ai i aktores suedeze Marta Toren.
Në maj të vitit 1942.htëpinë ku banonte A. Këlcyra në Tiranë, u bë një mbledhje e gjerë nën pretekstin se do të organizonte përkujtimin e vdekjes së xhaxhait, Muhamet Këlcyrës, ku morën pjesë: M. Frasheri, F. Dibra, K. Tromara, N. Vlora, H. Dosti, F. Quku, I.
Hill, i cili e këshilloi të kthehej: “E ke luftuar qeverinë mbretërore kaq gjatë dhe nuk ia arrite qëllimit nga jashtë. Rezistenca është e mundur vetëm nëse ajo bëhet nga brenda. Nëse do të kontribuosh për rezistencë ndaj pushtimit, duhet të kthehesh pranë njerëzve të tu”.
Me 23 qershor 1939, pasaporta e Aliut, nr. 4897 e lëshuar me 8 prill nga Konsullata e Përgjithshme e Tiranës në kryeqytetin francez, u pajis me vizen e hyrjes nr. 194 që do ta ndihmonte të kapërcente pa vështirësi pengesat në rrugën e kthimit.
Me 27 korrik, komisarii kufirit Chiriaco u kumton organeve kompetente se Ali Këlcyra dhe personat e tjerë të familjes hynë me tren në Itali nga ana e Bardonekias dhe kolegu i tij i sigurimit të portit, komisar Cucaro, telegrafon se në Brindisi me 2 gusht ai i hipi vaporit "Loredano" dhe u nis drejt Porto Edes.
Demonstratat e tij e themeluar që një fushë magnetike ndryshon prodhon një fushë elektrike; kjo lidhje ishte modeluar matematikisht nga James Clerk Maxwell si ligji Faraday-së, e cila më pas u bë një nga katër ekuacionet Maxwell, dhe të cilat kanë nga ana evoluar në përgjithësimin e njohur sot si fushën e teorisë.
Në 1832, ai përfundoi një seri eksperimentesh që kanë për qëllim hetimin karakterin e rëndësishëm të energjisë elektrike; Faraday përdorur "statik", bateri, dhe të "energjisë elektrike të kafshëve" të prodhuar e fenomenit të elektrostatike tërheqëse, elektrolizë, magnetizëm, etj Ai arriti në përfundimin se, në kundërshtim me mendimin shkencor të kohës, ndarjet mes "llojeve" të ndryshme të energjisë elektrike ishin të gënjeshtërt.
Gjatë shtatë viteve të ardhshme, Faradei shpenzoi shumë nga koha e tij per përsosjen e recetës se tij për cilësitë optike te qelqit, borosilikati i plumbit, të cilën ai e përdori në studimet e tij të ardhshme duke lidhur driten me magnetizmin Në kohën e tij të lirë, Faradei vazhduar botuese punën e tij eksperimentale në optikë dhe Elektromagnetizmi; ai i kryer korrespondencë me shkencëtarë të cilin ai e kishte takuar në udhëtimet e tij nëpër Evropë me Davy, dhe që ishin gjithashtu duke punuar në elektromagnetizmit.
Dy vjet pas vdekjes së Davy, në vitin 1831, ai filloi serinë e tij të madh eksperimentesh, në të cilën ai e zbuluar induksion elektromagnetik, duke shënuar në ditarin e tij laborator më 28 tetor 1831 ai ishte; "duke e bërë shumë eksperimente me magnet të madh të Shoqërisë Mbretërore.
Një nga këto, tani i njohur si motor homopolar, shkaktoi një lëvizje të vazhdueshme rrethore që ishte shkaktuar nga forca magnetike rrethore rreth një tel që zgjatet në një pishinë të merkurit ku ishte vendosur një magnet;teli më pas do të rrotullohen rreth magnetit nëse furnizohen me aktuale nga një bateri kimike.
Në 1812, në moshën njëzet, dhe në fund të mësimit të profesionit të tij, Faraday ndjekur leksione nga kimisti i shquar angleze Humphry Davy i Institucionit Mbretërore dhe të Shoqërisë Mbretërore, dhe John Tatum, themeluesi i Shoqërisë filozofike të Qytetit.
Kjo punë përfshinte hetimet e shpërthimeve në minierat e qymyrit, duke qenë një dëshmitar ekspert në gjykatë, dhe së bashku me dy inxhinierë nga Shans Vëllezërit c.1853, përgatitjen e qelqi me cilësi të lartë optik, i cili është kërkuar nga fatit për lighthouses saj.
Gjatë jetës së tij, Faradeit iu dhane urdhra, dekorime dhe medalje kalorsiake te Mbreterise se Bashkuar si mirenjohje per sherbimin e tij ndaj shkences, te cilat ai i refuzoi ne baza fetare, duke besuar se ishte kunder fjales se Bibles te akumulosh pasuri dhe te kerkosh shperblimin e botes, duke deklaruar se parapelqente te mbetej "thjesht zoti Faraday deri ne fund".
Gruaja Davy-së, Jane Apreece, nuk pranoi të trajtojë Faraday si të barabartë (duke e bërë atë të udhëtojë jashtë trajner, hani me shërbëtorët, etj), dhe e bëri Faraday në mënyrë të mjerë që ai parashikohet të kthehej në Angli vetëm dhe duke hequr dorë shkenca krejt.
Koncepti Faradeit e vijave të fluksit që vijnë nga organet e ngarkuara dhe magnet siguruar një mënyrë për të kujtoj fushat elektrike dhe magnetike; se modeli konceptual ka qenë vendimtare për zhvillimin e suksesshëm të pajisjeve elektromekanike që dominuan inxhinieri dhe industrisë për pjesën e mbetur të shekullit të 19.
Fizikanti Ernest Rutherford deklaroi: "Kur kemi parasysh madhësinë dhe shkallën e zbulimeve të tij dhe ndikimin e tyre në përparimin e shkencës dhe industrisë, nuk ka nder më të madh për të paguar për kujtimin e Faradeit, një nga zbuluesit më të mëdhenj shkencor të të gjitha kohërave".
Viti 1977 Realizon me studio levizese telefilmin “Rruga drejt lartesive”sipas motiveve te drames me te njejtin titull te autorit Namik Dokle,interpretuar nga trupa amatore e naftetareve te qytetit te Patosit,fituese e Flamurit ne Olimpiaden teatrore ne shkalle Kombetare.
Ky cikel ishte nje perfshirje e gjere e auditorit shqiptar ne njohjen e vlerave historike dhe kulturore te popullit tone, nje perpjekje per te njohur gjenezen dhe shtrirjen e shqiptarve kudo neper bote, veçanerisht rreth e rrotull kufijeve shteterore shqiptare, te ndare padrejtesisht nga Fuqite e Medha.
Relalizon Ciklin televiziv “Ti Shqiperi me ep nder” ku trajtohen ne filma dokumentare te veçante figura te ndritura te kombit shqiptar si Naim dhe Sami Frasheri, Bajram Curri, Fan Noli, Hasan Prishtina, Isa Boletini, Luigj Gurakuqi, Migjeni etj.
Ne kete Cikel me dokumentare, regjisori Teliti bashkepunoi me gazetaret skenariste te Departamentit te Kultures ne TVSH si Ndue Ukcama, Dhimiter Pecani, Avdulla Kenaçi, Ilir Baçpapaj, Ilir Grazhdani etj, gjithashtu dhe me historianet Rinush Idrizi, Xhevat Lloshi, Hysen Kordha, Hysni Myzyri, Paskal Milo etj.
Viti 2004 Realizon filmin dokumentar”Midis helmit dhe dafines”ku regjisori Teliti ka shkruar edhe skenarin e ketij filmi, i cili i kushtohet jetes dhe fuqise aktoreske te artistit te madh Mirush Kabashi,fitues i çmimit nderkombetar “Sfinksi i Arte”ne festivalin boteror te teatrove ne Kajro te Egjiptit ne vitin 1997.
Malli i madh dhe deshira e zjarrte per te bere diçka per vendin e tij nuk u realizuan kurre,sepse regjimi i diktatures ne Shqiperi,nuk pranonte ndihma nga jashte edhe pse ai qe donte te falte nga pasuria e vet ishte shqiptar nder me te suksesshmit ne Stamboll e mbare Turqine.
Viti 2000 Realizon filmin dokumentar”Na duhet nje Niagare” ku Teliti ka shkruar edhe skenarin e filmit,i cili tronditi me forcen e shprehjes se nje realiteti dhe per vertetesine e tij,qe lidhen si nje ure njerezore shqiptaret e Kanadase me ata te vendit ame.
Nje bashkepunim midis TVSH-se dhe Institutit te Historise, me skenare te pergatitur nga specialiste te fushes perkatese si : historianet Fatmira Rama,Qazim Kashari,Faik Luli,Shefik Osmani,Dhimiter Shuteriqi,Neritan Ceka, Ilijaz Gogaj,Sule Dedej etj.
Puna e jashtezakonshme qe behet per restaurimin e saj,fjala e historianeve dhe specialisteve mbi rendesine dhe vlerat e kesaj ure ne ndertimtarine shqiptare,traditat dhe vlerat turistike te saj ne qender te kryeqytetit etj,te gjitha shpjegohen ne kete tregim filmik,qe eshte vete portreti i kesaj ure te veçante.
Punon per vite te tera me gazetare te TV-se te te gjitha profileve dhe te te gjitha niveleve, ne emisionet Ekonomike, Politike, te Bujqesise, te Kultures, Sporteve, te Rinise dhe Femijeve, te Ligjeve, te Librit, te Shkolla dhe Jeta, Ngjarje e data, Muzikore etj,etj.
Ky film sjell jeten dhe realitetin e shqiptareve ne krahinen e Presheves, Medvegjes dhe Bujanovcit, perpjekjet e tyre per te fituar te drejtat dhe dinjitetin ne çdo fushe te jetes, e veçanerisht ne ate te shkolles shqipe, te cilat ne ate kohe, nen regjimin serb nuk funksiononin.
Viti 1998 – 1999.Realizon Ciklin televiziv gjithevjetor “Telajo dhe Bocete” bashke me gazetaren Enkelejda Çaushi, realizuar ne mini dokumentare qe i bejne jehone krijimtarise artistike dhe arritjeve te piktoreve dhe skulptoreve me te mire shqiptare, te tradites dhe moderne si O. Paskali, S. Kaceli, A. Buza, K. Rama, Sh.