polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Millosheviqi denoncoi shpalljen e pavarësisë së Bosnjë-Hercegovinës nga Jugosllavia në vitin 1992 dhe tha se "Bosnja dhe Hercegovina u shpall ilegalisht si një shtet i pavarur dhe u njoh. Ajo njohje ishte si kur Perandori romak Kaligula emëroi kalin e tij si Senator: ata e njohën Një shtet që nuk ka ekzistuar kurrë më parë. Serbët atje thanë: "Ne duam të qëndrojmë brenda Jugosllavisë.
Qeveria serbe, së bashku me një grup anëtarësh pro-Milosheviq të ushtrisë jugosllave dhe shtabit të saj të përgjithshëm, miratuan fshehurazi planin RAM ose "kornizë" që përfshinte ndarjen e Kroacisë dhe Bosnjës për t'u dhënë një sasi të madhe territori serbëve vendas që do të mbeten të bashkuar me Serbinë, në fakt Serbi e Madhe.
Babiq mori pjesë në takim dhe vuri në dukje se Millosheviq deklaroi se "Tuđman ka nevojë për Bihać" - një qytet në Bosnje që u nda nga Krajina Serbe nga territori i kontrolluar nga qeveria kroate në Kroaci; dhe më pas shtoi "Ai ka nevojë për një rrugë midis Benkovacit dhe Drnishit gjithashtu" që do të përfshinte rrugën që kalonte nëpër territorin e pretenduar nga Krajina.
Megjithëse urdhrat e drejtpërdrejta për kryerjen e mizorive nga Millosheviqi nuk janë zbuluar kurrë, ai bëri pak ose aspak përpjekje për të ndëshkuar njerëzit që konsideroheshin përgjegjës për mizori të tilla, duke përfshirë Ratko Mlladiqin, i cili, pasi u akuzua se lejoi kryerjen e mizorive kundër kroatëve në Vukovar, u dërgua për të udhëhequr.
Wesley Clark, i cili ishte anëtar i ekipit amerikan që ndihmoi në negocimin e marrëveshjes së paqes të vitit 1995 që i dha fund Luftës në Bosnje, pohoi në dëshminë e tij gjatë gjyqit të Millosheviqit se Millosheviqi kishte njohuri paraprake për Masakrën e Srebrenicës dhe dinte për planet e Mlladiçit.
Gjatë negociatave, Clark e kishte pyetur Millosheviqin: 'Z. President, ju thoni se keni kaq shumë ndikim mbi serbët e Bosnjës, por si ndodh atëherë, nëse keni një ndikim të tillë, që e lejuat gjeneralin Mlladiç të vriste të gjithë ata njerëz në Srebrenicë?'
Për ta bërë këtë, tradita e kohës së Titos për t'u fokusuar në grumbullimin e popullsisë së Jugosllavisë në kujtimin e viktimave totale të jugosllavëve në Luftën e Dytë Botërore nga duart e forcave të Boshtit u zëvendësua me fokusin e qeverisë së Millosheviqit në kujtimin e viktimave serbe të Luftës së Dytë Botërore.
Sipas profesorit Renaud De la Brosse, ligjërues i lartë në Universitetin e Reims dhe dëshmitar i thirrur nga ICTY, është e habitshme se sa e madhe ishte rezistenca ndaj propagandës së Millosheviqit në mesin e serbëve, duke pasur parasysh këtë dhe mungesën e aksesit në lajmet alternative.
Shkencëtarët politikë Orli Fridman përshkroi se nuk i është kushtuar vëmendje e mjaftueshme aktivizmit kundër luftës në mesin e studiuesve që studiojnë shpërbërjen e Jugosllavisë dhe luftërat, si dhe se mediat e pavarura dhe grupet kundër luftës nga Serbia nuk tërhoqën vëmendjen ndërkombëtare.
Në daljet publike ai do të shfaqej i fortë, i sigurt, i guximshëm dhe serioz, ndërsa në privat thuhet se Millosheviqi ishte shumë i qetë dhe sipas ish-drejtorit të Politikës, Haxhi Dragan Antiqit, Millosheviqi shpesh interesohej për çështje jopolitike, gjëra të tilla si strips komik dhe karikaturat e Disney-t dhe admirova muzikën e Frank Sinatra.
Millosheviqi lejoi vetëm një rreth të ngushtë të ngushtë të miqve personalë që ta vizitonin, ndërsa të tjerë, duke përfshirë ish-ministrin e Informacionit të Serbisë gjatë epokës së Millosheviqit, Aleksandar Tijaniq, kanë thënë se privatisht Millosheviqi demonstroi elemente paranojë për shumë njerëz jashtë rrethit të tij të brendshëm, si p.sh.
Në qershor 2006, Gjykata Supreme e Serbisë vendosi se Millosheviqi kishte urdhëruar vrasjen e Stamboliqit, duke pranuar vendimin e mëparshëm të Gjykatës Speciale për Krimin e Organizuar në Beograd, i cili synonte Millosheviqin si nxitësi kryesor i vrasjeve të motivuara politikisht në vitet 1990.
Pas vdekjes së Millosheviqit, ICTY dhe Mekanizmi Ndërkombëtar i Mbetur për Gjykatat Penale zbuluan se ai ishte pjesë e një sipërmarrjeje të përbashkët kriminale që përdorte dhunë për të larguar kroatët, boshnjakët dhe shqiptarët nga pjesë të mëdha të Kroacisë, Bosnjë-Hercegovinës dhe Kosovës.
Megjithatë, Gjykata vërtetoi se Millosheviqi dhe të tjerët në Serbi kishin shkelur Konventën e Gjenocidit duke dështuar në parandalimin e gjenocidit, duke mos bashkëpunuar me TPNJ-në për ndëshkimin e autorëve të tij, në veçanti gjeneralin Ratko Mlladiq, dhe duke shkelur detyrimin e tij për të respektuar me masat e përkohshme të vendosura nga Gjykata.
Të tjerë, duke përfshirë ish anëtarët e kabinetit të tij, si Borisav Joviq, kanë pranuar se Millosheviq, megjithëse nuk ishte kreu i shtetit të Jugosllavisë në fillim të viteve 1990, në fakt luajti një rol kyç në çështjet ushtarake të marra në Slloveni, Kroaci dhe Bosnje.
Kjo përfshinte një skemë të diskutuar dhe hartuar nga Joviqi dhe Millosheviqi që transferoi çdo njësi serbe të Bosnjës nga ushtria jugosllave në ushtrinë e sapoformuar serbe të Bosnjës pas ndarjes së Bosnjës nga Jugosllavia, që nënkuptonte se Jugosllavia nuk mund të kritikohej për pushtimin e pjesëve të Bosnja pasi zyrtarisht ishte një luftë civile, megjithëse Joviq pranoi se Ushtria Serbe e Bosnjës financohej plotësisht nga Beogradi, sepse buxheti ushtarak serb i Bosnjës ishte shumë i vogël për të mbështetur një ushtri të tillë.
Millosheviqi u kritikua nga kundërshtarët, të cilët pretenduan se ai dhe aleatët e tij po përpiqeshin të forconin pozitën e serbëve në Jugosllavi në kurriz të shqiptarëve të Kosovës dhe kombësive të tjera, një politikë që ata e akuzuan si nacionaliste, e cila ishte një tabu në sistemin komunist jugosllav dhe në fakt një krim politik, pasi nacionalizmi u identifikua si një shkelje e angazhimit të komunistëve jugosllavë për Vëllazërim dhe Bashkim.
Stjepan Mesiq, i cili shërbeu si presidenti i fundit i Jugosllavisë së bashkuar , tha se Millosheviqi, "me politikën që zhvilloi, shkatërroi qeverinë autonome Vojvodinën, e cila u zgjodh ligjërisht, në Mal të Zi ai zbatoi një revolucion anti-burokratik, siç quhet, me të cilin shkatërroi Jugosllavinë."
Gjatë mbretërimit të tij u zhvilluan protesta të shumta kundër qeverisë dhe kundër luftës, ndërsa vlerësohet gjithashtu se ndërmjet 50.000 dhe 200.000 njerëz dezertuan nga Ushtria Popullore Jugosllave e kontrolluar nga Millosheviqi, dhe se midis 100.000 dhe 150.000 njerëz emigruan nga Serbia, duke refuzuar të marrin pjesë në luftëra.
Millosheviqi nuk ishte i interesuar të ruante Slloveninë brenda federatës jugosllave, pasi Sllovenia kishte shumë pak serbë që jetonin brenda saj dhe Millosheviqi sugjeroi një marrëveshje politike me presidentin slloven Kuçan, Serbia do të njihte të drejtën e vetëvendosjes së kombit slloven për pavarësi nëse Sllovenia në kthesa i njohu kombit serb të drejtën e vetëvendosjes për të qëndruar i bashkuar me Serbinë.
Aleati i Millosheviqit në qeverinë federale jugosllave, Borisav Joviq deklaroi "E thashë troç. Ne nuk donim një luftë me Slloveninë. Serbinë Nuk kishte pretendime territoriale atje. Ishte një republikë etnikisht e pastër - pa serb. Ne nuk mund të na interesonte më pak nëse ata do të largoheshin nga Jugosllavia . do të kishim qenë tepër të shtrirë. Me Slloveninë jashtë rrugës, ne mund t'u diktojmë kushte kroatëve ."
Dragisha Pavloviq, një aleat i Stamboliqit dhe pasardhësi i Millosheviqit në krye të Komitetit të Beogradit të partisë, u përjashtua nga partia gjatë Sesionit të 8-të të Lidhjes së Komunistëve të Serbisë pasi kritikoi publikisht politikën e partisë për Kosovën.
Kundërveprimet policore dhe ushtarake serbe kundër Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës separatiste pro-shqiptare në provincën autonome të Serbisë më parë të Kosovës kulmuan me përshkallëzimin e konfliktit të armatosur në vitin 1998 dhe sulmet ajrore të NATO-s kundër Jugosllavisë midis marsit dhe qershorit 1999, duke përfunduar me tërheqjen e plotë të forcave të sigurisë jugosllave.
Pas krijimit të një sistemi shumëpartiak në Serbi, Millosheviqi dhe aleatët e tij politikë në Serbi gjetkë në Jugosllavi nxitën krijimin e një sistemi demokratik shumëpartiak të qeverisjes në nivel federal, siç është media shtetërore serbe që u bën thirrje qytetarëve të Bosnje dhe Hercegovinës në në fillim të vitit 1992 me premtimin se Bosnja dhe Hercegovina mund të bashkëjetojë paqësisht në një federatë demokratike jugosllave përkrah republikave të Serbisë dhe Malit të Zi.
Millosheviqi u shfaq në vitin 1987 si një forcë në politikën serbe pasi deklaroi mbështetje për serbët në provincën autonome serbe të Kosovës, të cilët pretendonin se po shtypeshin nga qeveria provinciale e cila dominohej nga grupi etnik shumicë i Kosovës, shqiptarët etnikë.
Pas ndarjes së republikës jugosllave të Maqedonisë në vitin 1991, qeveria jugosllave e shpalli Maqedoninë një "komb artificial" dhe ajo bëri aleancë me Greqinë kundër vendit, madje duke sugjeruar një ndarje të Republikës së Maqedonisë midis Jugosllavisë dhe Greqisë.
Në Kosovë, për t'u dukur jo kontradiktore, Millosheviqi pretendoi se ai mbështeste të drejtën e shqiptarëve për "vetëvendosje", por jo për pavarësi, pasi ai pretendonte se Kosova ishte një pjesë thelbësore e Serbisë për shkak të historisë së saj dhe kishave të saj të shumta.
Sekretariati Federal i Ministrisë së Punëve të Brendshme të RSFJ-së, megjithatë, dënoi përdorimin e shkopinjve të gomës nga ana e policisë duke mos respektuar dispozitat e neneve 100 dhe 101 të rregullores së procedurës për "kryerjen e punës së organeve të zbatimit të ligjit", ata kishin konstatuar se " Sjellja totale e qytetarëve në tubimin masiv para sallës së kulturës në Fushë Kosovë nuk mund të vlerësohet si negative apo ekstremiste.
Revolucionet anti-burokratike në Mal të Zi dhe Vojvodina të shoqëruara me bojkotin shqiptar në Kosovë në mënyrë efektive nënkuptonin që Slobodan Milosheviq dhe mbështetësit e tij mbanin pushtetin në katër nga tetë republikat dhe provincat autonome që e bënë Federatën Jugosllav.
Duke filluar nga viti 1982 dhe 1983, si përgjigje ndaj trazirave nacionaliste shqiptare në Kosovë, Komiteti Qendror i Lidhjes së Komunistëve të RSFJ-së miratoi një sërë përfundimesh që synonin të centralizonin kontrollin e Serbisë mbi zbatimin e ligjit dhe gjyqësorin në provincat e saj të Kosovës dhe Vojvodinës.
tallja publike Republikës së Serbisë ose një republike tjetër brenda Republikës Federale të Jugosllavisë, flamurit, stemës ose himnit të tyre, kryesive të tyre, kuvendeve ose këshillave ekzekutive, kryetarit të këshillit ekzekutiv në lidhje me performancën të zyrës së tyre."
Kryetar i “Komitetit Mbrojtja Kombtare” dhe udheheqes politik i Luftes se Vlores i zgjedhur Në Baçalla, Dukat në 29 maj 1920, ku u mblodhën rreth 200 burra të krahinës së Vlorës, për t’i dhënë përgjigje aneksimit të Vlorës nga Italia.
Shaqo Rushit Grabova -Sevaster nje nga familjet e vlores me konttribut ne levizjen kombetare u zgjodh antar i komisionit ne beun per luften e vlores i internuar ne sicili te italis, mbeshtetes i qeverris se Ismail Bej Vlores kontribues pjesmarres ne ngritjen e flamurit e priti Ismail Qemalin ne lushnje , antar i levizjes se fshehte te vlores i katerti ne list per vrasjen Esad pash Toptanit ne paris pjesmarres ne kryengritjen e fierit i denuar me vdekje nga mbreti zog i amnistuar me pas i denuar mbas clirimit
Fterra Xhaferr Shehu me 48 vetë (Xhafer Mato, Jashar Mato, Adem Lona, Xhevdet Braho, Mustafa Mehmeti, Ismail Bezhani, Tahsin Elezi, Asllan Brinja, Huso Zhupa, Esheref Mita, Nimet Mita, Shaqo Mita, Neirn Zani, Ago Dusha, Mato Dusha, Kamber Brinja e të tjere. Dhe në ndihmë të tyre Jahja Mato, Shefqet Shkurti, Dervish Shkurti, Ismail Haxhiu, Zilfo Malo, Kadri Gjoni, Xhafo Brinja, Mustehak Çallo, Xhemil Mehmeti, Avdul Mita etj.)
Me një sensibilitet dhe origjinalitet të dukshëm në kompozicion ai krijoi në vitet 1946-1947 një seri këngësh të paharruara që shquhen sa për ndjeshmërinë e tyre sa poetike aq edhe të sinqerta, të figurshme dhe fisnike si, "Lule bore", "Sy larushes", "Sytë e tu si drita", "Fyelli i çobanit", "Nëna dhe çika" etj.
Në fushën e studimit të folklorit, Lorenc Antoni vlerësohet se i pari mblodhi dhe botoi shtatë vëllime të muzikës popullore shqiptare të Kosovës, Maqedonisë, Malit të Zi dhe Moravës Jugore të shoqëruar me analiza etnomuzikologjike mbi gjithë këtë lëndë që është transkiptuar po prej tij.
Armend Dallku është një trajner profesionist shqiptar i futbollit dhe ish-lojtar i cili është një menaxher i Dukagjinit, ai përfaqësoi Shqipërinë nën-21 dhe në nivel ndërkombëtar duke mbledhur 64 ndeshje të futbollit ndërkombëtar midis viteve 2005-2013 dhe duke u bërë pjesë e top dhjetës së listës së futbollistëve ndërkombëtarë shqiptarë, duke mbetur deri në mars të vitit 2017 kur u rrëmbye nga kapiteni i kombëtares në atë kohë Ansi Agolli.
Katërmbëdhjetë vjeç, Dallku luajti ndeshjen e tij të fundit si futbollist profesionist në një humbje 1–0 në shtëpi ndaj Oleksandriya në ditën e fundit të sezonit, duke i dhënë fund kështu karrierës së tij 13-vjeçare, 11 prej tyre me Vorskla Poltava.
Një vajzë tetëmbëdhjetëvjeçare që kishte kaluar nëpër Meja në atë kohë deklaroi se ajo pa pesëmbëdhjetë kufoma në anën e djathtë të rrugës: Një djalë tetëmbëdhjetëvjeçar dhe një vajzë nëntëmbëdhjetëvjeçare, të cilët studiuesit e Human Rights Watch i intervistuan së bashku, thanë se ata ecnin nëpër Mejë rreth orës 18:30 dhe panë një grumbull të madh trupash tre metra larg rrugës në qendër të fshatit, në të djathtë.
Një grua tha se burri i saj ishte larguar nga rimorkioja e tij dhe iu bashkua një grupi shqiptarësh që rrinin përkrah rrugës, ku u detyruan të bërtisnin: “Rroftë Serbia! Rroftë Millosheviçi! ” Një dëshmitar tjetër pa makinën që tërhoqi babanë e saj dyzetvjeçar dhe e mbajti atë me një grup prej rreth 300 burrave të tjerë që ishin ndarë nga kolona dhe ishin rrahur në kanalin përkrah rrugës.
Ray Wilkinson, një zëdhënës për UNHCR-në në Kukës, i cili u takua me refugjatët në kufi, tha se më 28 prill rreth gjashtëdhjetë traktorë kishin hyrë në Shqipëri dhe se gjashtë prej shtatë personave thanë se disa burra ishin marrë nga automjetet e tyre.
Një dëshmitar , një mësues 38-vjeçar, që kaloi nëpër Mejë në orën 23:00, u tha studiuesve të HRC-së: Një dëshmitar tjetër, të cilin studiuesit e HRW-së e intervistuan veçmas, tregoi një histori të ngjashme, duke shtuar se një grup burrash ishin gjunjëzuar me duart pas shpinës, të rrethuar nga ushtarët.
Fshat që dikur ka pasur popullsinë më të madhe në krahesim me fshatrat e tjerë kodrinoro-malorë ku sipas një numërimi të popullsië në vitin 1900 të realizuar nga pushteti bullgar fshati kishte 462 shqiptar te besimit katolik dhe 350 shqiptarë te besimit islam, megjithese ne vitet e 90-ta kishte edhe disa migrime nga Kosova, kurse në vitin 2002 numeronte 69 shqiptarë.
Fadil Nimani i njohur si Komandant Tigri ishte njëri prej komandantëve më të shquar të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës dhe më vonë i Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare i cili mori pjesë në Luftën e Kosovës dhe në Luftën e vitit 2001 në Maqedoni.
Fadilin nuk mundi që ta pengonte propaganda e egër, që bënte Beogradi dhe që së bashku me këtë e bënin edhe disa "politikan shqiptar" qe gjithnje thirreshin në emrin e popullit, se jan per lirine dhe pavarsine e Kosoves, por ne anen tjeter , ata ishin nënshtruar përveç roberise, edhe poshterimit në tërsi.
Mori pjesë në shumë beteja që u zhvilluan në Rrafshin e Dukagjinit gjatë Luftës së Kosovës dhe më vonë pasi mbaroi Lufta në Kosovë, ai erdhi në Maqedoni dhe u emërua Komandant i Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare dhe udhëheqës i brigadës 114 në rajonin e Likovës dhe Kumanovës.
Kështu fillimisht formacionet e Ushtrisë Çlirimtare Kombetare Fadili iu bashkangjit si ushtarë, por duke parë aftësitë e tij ushtarake ai emërohet Komandant i Brigadës 113, që mbante emrin e dëshmorit që ra në luftë për lirinë e Kosoves Ismet Jashari-Kumanova.
Në fillim të shekullit XIX astronomi i dëgjuar, Herchel, në lidhje me këtë problem formuloi hipotezën, sipas së cilës, del se në kohën kur u ndërtua piramida, ylli alfa Draconis ishte pikërisht në po këtë largësi nga poli e për rrjedhojë gjatë një ditë-nate, ai ndodhej një herë në kulmimin e poshtëm të tij dhe saktësisht poshtë polit, atje ku shënjonte tuneli i piramidës.
Kjo ndeshje është famëkeqe në Slloveni për shkak të një konflikti midis trajnerit Srečko Katanec dhe lojtarit Zlatko Zahovič në dhomat e zhveshjes pas mbarimit të ndeshjes, gjë që bëri që Zahovič të dërgohej në shtëpi dhe Srečko Katanec të jepte dorëheqjen pas turnamentit.
Në ndeshjen e kthimit në Bukuresht pjesa e parë përfundoi në barazim 0–0 dhe në fillim të pjesës së dytë Sllovenia mori kryesimin me një gol të shënuar Mladen Rudonja, i cili ishte goli i parë dhe i fundit në 65 ndeshje me kombëtaren për sulmuesin.
Zlatko Zahovič ishte sërisht njeriu mbrapa suksesit të skuadrës duke shënuar katër gola dhe duke krijuar disa pasime për gol duke e udhëhequr skuadrën në vendin e dytë, gjë që do të thoshte se skuadra do të luante sërisht në play-off për t'u kualifikuar.
Qyteti ka pritur ngjarje të shumta ndërkombëtare, përfshirë Olimpiadën Verore 1964 dhe tre takimet e G7 ; do të presë gjithashtu Lojërat Olimpike Verore 2020, të cilat përfundimisht u shtynë për në 2021 për shkak të pandemisë COVID-19.
Muzetë e tjerë përfshijnë Art Nezu Muzeu në Aoyama, Edo-Tokio Muzeu në Sumida, nëpër lumin Sumida nga qendra e Tokios, dhe Bibliotekës Kombëtare Ushqimi, Arkivat Kombëtare dhe Muzeu Kombëtar i Artit Modern, të cilat janë afër Imperial Palace.
Në teatër ka interpretuar tek "Cuca e maleve", "Orët e Kremlinit", "Hamleti", "Fytyra e dytë", "Doktori pacient", "Otello", "Makbethi", "Epoka para gjyqit", "Gjenerali i ushtrisë së vdekur", "Familja e peshkatarit", "Çatia e të gjithëve", "Revizori", "14 vjeç dhëndër", "Gratë gazmore të Uindsorit", "Rrënjët e thella", "Xhaja Vanja" etj.
Përvoja që ky aktor krijoi dhe përpunoi gjatë këtyre 35 vjetëve në krijimin e më se 100 roleve, bashkë me përvojën e aktorëve të tjerë të këtyre përmasave, përbëjnë atë “Universitet” nga lindi e u zhvillua shkolla jonë kombëtare e interpretimit skenik e filmik, prandaj tiparet karakterizuese të artit të S. Prosit kanë tërhequr vëmendjen e kritikëve dhe të shikuesve.
I shkruar më 1985, vitin e vdekjes së udhëheqësit të Shqipërisë Enver Hoxha, dorëshkrimi i romanit Vajza e Agamemnonit së bashku me dorëshkrimet e disa veprave tjera të rrezikshme për autorin si Hija dhe Ikja e shtërgut, u nxorën fshehtazi jashtë shtetit dhe u depozituan në një bankë në Paris.
“Vajza e Agamemnonit” është pjesa e parë e diptikut që pasohet nga “Pasardhësi”, e ajo që i lidh të dy veprat nuk është vetëm personazhi kryesor, a këndvështrimi i tij mbi botën, por ajo lloj alegorie e historisë që në pjesën e dytë të diptikut shndërrohet në intrigë të romanit.
I konsideruar si vepër që "bën bashkë atmosferën e Kafkës dhe Oruellit", diptiku Vajza e Agamemnonit / Pasardhësi është konsideruar nga botuesi francez i Kadaresë, drejtori i Fayard-it Claude Durand, si "një nga veprat më të mira dhe më të arrira të Ismail Kadaresë deri më sot".
Bashkimi Evropian i Radio-Televizioneve – emërtimi zyrtar në anglisht European Broadcasting Union , në gjuhën franceze Union Européenne de Radio-Télévision – është një organizatë publike për bashkëpunim dhe zhvillim i Sistemit Audioviziv Evropian, i 74 operatorëve shtetërorë e publikë të radio-televizionit nga 54 vende të Evropës kontinentale, Afrikës Veriore dhe të Lindjes së Afërme.
"Pazari i Roskovecit" është toponimi më i hasur dhe më popullori në të gjithë zonat shqipfolëse, jo vetëm për hershmërinë e zhvillimit të këtij tregu mbarëkombëtar, por dhe për madhësinë e konsiderueshme të marrëveshjeve financiare dhe juridike të lidhura në këtë qytet në ditët e zhvillimit të "pazarit".
Zhvillimi si qendër tregtare i Roskovecit ka ecur natyrshëm për shkak te vendndodhjes se tij ne kryqëzim te udhëve të rëndësishme të kohës si : Vlore-Fier-Berat, me herët, pranë udhës "Egnatia", degëzimi më i rëndësishëm i së cilës zbriste deri në Roskovec.
Banorët e qytetit dhe të zonave përreth kanë ditur të shfrytëzojnë me zgjuarsi këtë vendndodhje jo vetëm për tregtinë e produkteve bujqësore-blegtorale, por edhe për tregtimin e orëve, argjendit dhe arit, saqë Roskoveci për një periudhë kohe të caktuar, ka qenë "bursa" formale e Shqipërisë për arin dhe argjendin dhe ka diktuar edhe çmimin e këtyre produkteve në tregun kombëtar.
Kjo shpjegon faktin tjetër të lindjes dhe funksionimit të njërit prej pazareve më të mëdhenj në vend, ai i quajturi Pazari i Roskovecit, i cili shërbente jo vetëm për tregtimin e mallrave të gjithë zonës deri në thellësi të Skraparit, Beratit, Tepelenës etj.
Para reformes agrare ka pasur tregtare te fuqishem te cilet kryhenin aktivitetin e tyre me tregtaret vlonjate ne brigjet e lumit Vjose te tille ishin Ali Cepele i njohur edhe si beu i Roskovecit pronat e te cilit si toke prej 900 ha qe shtriheshin ne fshatin Matke dhe prona te tjera te paluajtshme jane dhe sot te trasheguara dhe Stasi Heba tregtar tjeter i madh nga Durresi qe ushtronte aktivitetin e tij tregtar ne Roskovec .
Dalal - devijim,humbjeDar al-'Ahd - vend i mareveshjesDar al-Amn - vend i sigurtDar ad-Dawa - vend i thirrjes Dar al-Harb - vend i luftësDar al-Islam - vend i islamitDar al-Kufr - vend i kufrit Dar ash-Shahada -vend i deshmisDa'wah -thirrja në rrugë të All-llahut, apo veprimtaria fetare.
Masjid : që do të thotë "xhami", vendi ku falen myslimanët". Maulana : Fjalë arabe që do të thotë "Zoti ynë".Maulvi : tiull i një lideri fetarë.Meka : qytet i shenjtë në Islam. Medina : "qytet"; Medinat-un-Nabi means "Qyteti i Profetit".
B Baitullah - shtëpia e ZotitBarakah - të mira Barzakh - pengës,qe ndan diçka,Basher - njerëzimBasirah - perceptim, pasqyrëBid'ah - risiBint - vajzëBismil-lahi Rrahmanirr-Rrahim - Në emër të Allahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit.
RRab : ZotRahman : MëshiruesRahim : I mëshirshëmRadiya-llahu anhu : Allahu qoftë i kënaqur me tëRasul : I dërguarRamadan : Muaj i cili myslimanët agjërojnëRiba : Kamatë; i cili është e ndalueshme në IslamRuku : Përkulje; i cili bëhet gjatë namazit
Edhe pse bujqësia dhe blegtoria janë veprimtaritë kryesore të fshatit prapë se prapë nuk janë të organizuara sa duhet, por banorët e këtij fshati në mënyrë individuale bëjnë organizimin e punës kështu që kan arritur suksese të mira me rendimente të larta sidomos në blegtori.
Mund të shohim qartë nga të dhënat statistikore mbi pronat e banimit dhe shtimin e popullsisë se nga tëgjitha kombësitë nataliteti më i madhë ka qenë dhe është tek shqiptarët përkundër numrit të madhë të shqiptarëve të migruar në mërgim qofshin në Evropë apo në vendet tej oqeanike.
Fshati është i ndarë në mëhallë të formuara nga familjet më të mëdha si Lauçë, Hamzallarë, Bektesh, Begallarë, Halabakë, Kruma, Tolallarë, Tota, Karabeqir, Rade, Rekali, Xingo, Përxhe, Pire etj.
Grupi e kalon vitin 1994 me koncerte edhe turne bashkë me grupe si Ramones e Black Sabbath, dhe në vitin 1995, grupi, pasi që kishte nënshkruar kontratë me shtëpinë botuese CMC/SPV, nxjerr në shitje Sacrifice, një nga disqet më të zymtë të tyre, por edhe për këtë arsye, një nga më të pëlqyerit nga fansat e bendit.
Inferno dhe Kiss of Death janë të dyja në produksion të Cameron Webb, edhe ky album i fundit, ka arritur në pozita të mira në klasifikimet evropiane, për shembull pozita #45 në Angli, por në shtete të tjera si Gjermania , Norvegjia , Suedia , Austria e Zvicra, ka arritur brenda "Top Ten" dhe është nxjerrë videoja e këngës "Be My Baby".
Në prillin e vitit 2002 është turneu i albumit Hammered i inçizuar me producentin Tom Pannunzio të Henson Studios e te shtëpia e Chuck Reed; kurse në vitin 2004, së fundi vjen Inferno, një album i konsideruar nga disa fansa dhe kritikë më i bukuri i formacionit të ri, por edhe i gjithë formacioneve.
Por, në të njëjtin vit, del në treg edhe albumi që i ka bërë Motörhead të famshëm në të gjithë botën, No Sleep 'til Hammersmith, që, në mënyrë të pabesueshme do të arrijë në pozitën #1 në klasifikimin anglez, dhe që atëherë ka mbetur i vetmi album i grupit me ato rezultate.
Disa vite më herët, përpara se Paul Michael Levesque të fillonte të përdorte si muzikë hyrjeje këngët e Motörhead, që në vitin 1998 bendi kishte filluar bashkëpunimin me federatat e keç-it amerikan, duke ripunuar këngën e famshme të Metallica-s "Enter Sandman", për federatën ECW; kjo këngë më vonë është nxjerrë tek albumi "ECW: Extreme Music".