polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Megjithatë, ndërmjet programit autonomist të të dyja rrymave kishte ndryshime në këto drejtime : të parët e vlerësonin autonominë administrative si një etapë drejt pavarësisë kombëtare të Shqipërisë; të dytët e shikonin si qëllim në vetvete, si program maksimal të aspiratave të tyre politike; të parët mendonin ta realizonin vilajetin autonom me rrugën e kryengritjes; të dytët, që kishin besim në dashamirësinë e sulltanit, shpresonin ta arrinin me anën e reformave që do të bënte Porta e Lartë.
Me përkrahjen e fshehtë të Londrës, ditën që u hap Konferenca sulltan Abdyl Hamiti shpalli kushtetutën e përgatitur nga Mithat Pasha, i cili u deklaroi ambasadorëve të Fuqive të Mëdha se në kuadrin e saj do të zgjidheshin të gjitha problemet që shqetësonin kombësitë e Perandorisë, prandaj e quante Konferencën Ndërkombëtare të panevojshme.
Me qëllim që të largonte rrezikun e shpërthimit të kryengritjes çlirimtare në Shqipëri, Porta e Lartë shpalli në verën e vitit 1875 se tani e tutje nuk do t’i përsëriste më ekspeditat ushtarake për vendosjen e pushtetit të saj centralist në krahinat e panënshtruara.
Udhëheqësit e Komitetit të Janinës ishin të ndërgjegjshëm se qeveria greke nuk do të hiqte dorë aq lehtë nga qëndrimi i saj i vjetër, nuk ishte e prirur që të pranonte kërkesën e shqiptarëve për të përfshirë në shtetin e tyre krejt Shqipërinë e Jugut deri në Prevezë, sepse ishte pushtuar nga lakmia për të aneksuar krejt vilajetin e Janinës, deri te lumi Seman.
Shqiptarët kishin filluar të bindeshin se shpëtimi i vendit mund të arrihej vetëm me një kryengritje të përgjithshme çlirimtare dhe me formimin e një shteti kombëtar e të veçantë shqiptar ose, siç shprehej një vëzhgues i huaj, të një principate të lirë shqiptare.
Në këto rrethana qarqet atdhetare përparimtare e radikale shqiptare vendosën ta kërkonin shpëtimin e tërësisë territoriale të atdheut jo te lufta kundër shovinistëve ballkanikë, as te qëndrimi pritës, por tek organizimi i kryengritjes së armatosur çlirimtare kundërosmane që do të çonte në shpalljen e pavarësisë së Shqipërisë.
Madje, me propozimin e Anglisë, Fuqitë e Mëdha pranuan që çështjet e ngritura nga Rusia në kurriz të Perandorisë Osmane të shqyrtoheshin nga një Konferencë Ndërkombëtare, e cila do të zhvillohej me pjesëmarrjen e ambasadorëve të tyre të akredituar në Stamboll.
Mendimi i përgjithshëm që pushtoi opinionin publik të vendit në atë kohë ishte që Shqipëria të ngrinte sa më parë zërin për të drejtat e saj, përndryshe, po të qëndronte pasive dhe, ca më keq, po të rreshtohej prapa Stambollit, do të identifikohej me Perandorinë Osmane dhe do të quhej si një zotërim turk, si një pre në duart e fitimtarit.
Ndër toponimët e njohura të fshatit janë: Varri i Shtrigës, Varrezat e Pellazgianëve Shqipëtarë, Enët gjigante, Lumi Fshatit, Ceshma e Haxhi Okit, Bunari Haxhi Okit, Rruga Trenit, Pumpa Haxhi Avdilit, Stadioni i Futballit, Traktori Haxhi Eftiës, Livadhët, Oroshka, Drumi, Gradina, Erëzina, Juria, Batllaku, Hajmalia, Sinanakët, Vneshtë e Hoxhës, Vneshtë e Plakut, Dushku etj.
Llopati është një fshat i zhvilluar ekonomikisht, ka 5 kafene, 6 shitore dhe mini markete, 1 berber, 2 auto larje dhe 1 auto service, 1 ambullant, 2 zdrukthtar, 1 fitness, 1 prodhues qumështi, 1 nallban, dhe 1 stadion ku luhën kampionatët të fshatrave të Komunës së Kumanovës dhe të Komunës së Likovës.
Helium-neon lazer është në gjendje për të vepruar në një numër të gjatësive valore të ndryshme, por pjesa më e madhe janë engineered për të lase në 633 nm; këto lazer me kosto relativisht të ulët, por shumë koherentë janë jashtëzakonisht të zakonshëm në hulumtimet optike dhe laboratorët arsimorë.
Rezonatori zakonisht përbëhet nga dy pasqyra midis të cilave një rreze koherente e dritës udhëton në të dy drejtimet, duke reflektuar përsëri në vetvete, në mënyrë që një foton mesatar të kalojë përmes mjedisit të fitimit në mënyrë të përsëritur para se të emetohet nga hapja e daljes ose të humbasë në shpërndarje ose thithje.
Sidoqoftë, kohët e fundit ekipet kanë prodhuar lazer silici përmes metodave të tilla si fabrikimi i materialit lazues nga silici dhe materiale të tjera gjysmëpërçuese, të tilla si fosfidi i indiumit ose arseniti i galiumit , materiale që lejojnë prodhimin e dritës koherente nga silici.
Shumë prej këtyre lazerave në të vërtetë lazohen në disa mënyra gjatësore në të njëjtën kohë dhe rrahjet ndërmjet frekuencave optike paksa të ndryshme të atyre lëkundjeve, në fakt, do të prodhojnë variacione të amplitudës në shkallët kohore më të shkurtër se koha e vajtjes , zakonisht disa nanosekonda ose më pak.
Në shumicën e rasteve, këta lazer quhen akoma "valë e vazhdueshme" pasi fuqia e tyre e daljes është e qëndrueshme kur mesatarisht kalon në periudha më të gjata kohore, me variacionet e fuqisë me frekuencë shumë të lartë që kanë pak ose aspak ndikim në aplikimin e synuar.
Në vitin 1917, Albert Ajnshtajni krijoi bazat teorike për lazerin dhe maserin në letrën Zur Quantentheorie der Strahlung përmes një ri-derivimi të ligjit të Max Planck të rrezatimit, bazuar konceptualisht në koeficientët e probabilitetit për thithjen, emisionin spontan dhe emisionin e stimuluar të rrezatimit elektromagnetik.
Një lazer mund të klasifikohet si operues ose në mënyrë të vazhdueshme ose në impuls, në varësi të faktit nëse prodhimi i energjisë është në thelb i vazhdueshëm me kalimin e kohës ose nëse prodhimi i tij merr formën e impulseve të dritës në një ose në një shkallë tjetër kohe.
Kur shkalla e modulimit është në shkallë kohore shumë më e ngadaltë se sa jeta e zgavrës dhe periudha kohore gjatë së cilës energjia mund të ruhet në mjedisin lazues ose mekanizmin e pompimit, atëherë ai ende klasifikohet si një lazer i valës së vazhdueshme "i moduluar" ose "pulsuar".
Gould fitoi patentën e tij të parë të vogël në 1977, por vetëm në vitin 1987 ai fitoi fitoren e parë të rëndësishme në procesin e patentës, kur një gjykatës federal urdhëroi Zyrën e Patentave të SH.B.A.-së që të lëshojë patente për Gould për pompimin optik dhepajisje lazer shkarkimi gazi .
Në ablacionin me lazer , për shembull, një vëllim i vogël materiali në sipërfaqen e një pjese pune mund të avullohet nëse nxehet në një kohë shumë të shkurtër, ndërsa furnizimi i energjisë gradualisht do të lejojë që nxehtësia të absorbohet në pjesën më të madhe të copë, duke mos arritur kurrë një temperaturë mjaft të lartë në një pikë të veçantë.
Lazer të tillë të mbyllur në modë janë një mjet më i zhdërvjellët për kërkimin e proceseve që ndodhin në shkallë kohore jashtëzakonisht të shkurtra (të njohura si fizika e sekondës së dytë , kimia e femtosekondit dhe shkenca ultra fast ), për maksimizimin e efektit të jolinearitetit në materialet optike (p.sh. në gjenerimin e dytë harmonik , parametrik poshtë-konvertimit , oscillators optike parametrike dhe të ngjashme).
Laserët përdoren në disqet optike të diskut , printerët lazer , skanuesit e barkodeve , instrumentet e sekuencave të ADN-së , fibra optike , prodhimi i çipit gjysmëpërçues dhe komunikimi optik në hapësirë ​​të lirë , kirurgjia me lazer dhe trajtimet e lëkurës, materialet e prerjes dhe saldimit , ushtria dhe ligji pajisje zbatimi për shënjimin e shënjestrave dhe matjen e rrezes dhe shpejtësisë, dhe në ekranet e ndriçimit me lazer për argëtim.
Lazerat me fibra kanë një kufi themelor në atë që intensiteti i dritës në fibër nuk mund të jetë aq i lartë sa jolinearitetet optike të shkaktuara nga forca e fushës elektrike lokale mund të bëhen dominuese dhe të parandalojnë funksionimin me lazer dhe / ose të çojnë në shkatërrimin material të fibrës.
Synimi gjuhësor i Gould ishte përdorimi i pjesëzës së fjalës "-aser" si prapashtesë - për të treguar saktë spektrin e dritës që emeton pajisja LASER; kështu rrezet x: xaser , ultraviolet: uvaser , et cetera; askush nuk e vendosi veten si një term diskret, megjithëse "raser" ishte për pak kohë i njohur për denotimin e pajisjeve që emetojnë radio-frekuencë.
Në vitin 2017, studiuesit nga Physikalisch-Technische Bundesanstalt , së bashku me studiuesit amerikanë nga JILA , një institut i përbashkët i Institutit Kombëtar të Standardeve dhe Teknologjisë dhe Universitetit të Colorado Boulder , krijuan një rekord të ri botëror duke zhvilluar një lazer me fibër erbium-doped me një gjerësi linje prej vetëm 10 milihertz.
Në 2015, studiuesit bënë një lazer të bardhë, drita e të cilit modulohet nga një nanosheet sintetike e bërë nga zinku, kadmiumi, squfuri dhe seleni që mund të lëshojë dritë të kuqe, jeshile dhe blu në përmasa të ndryshme, me secilën gjatësi vale që shtrihet 191 nm.
Tahir Sinani gjatë Luftës në Kosovë ishte njëri ndër komandantët më aktivë të Zonës Operative të Pashtrikut, dhe më pas emërohet Komandant i Zonës së Tretë Operative të Trupave të Mbrojtjes së Kosovës , dhe më vonë iu bashkua UÇPMB-së dhe mori pjesë në Luftën e Luginës së Preshevës.
Më 29 korrik 2001, Tahir Sinani sëbashku me 4 luftëtarët e tij e humbi jetën në aksident të rastit duke përgaditur armatimin e sofistikuar të minave me telekomandë kundër armikut, në zonat malore të Gostivarit dhe malit Korab në vendin e quajtur "Zabeli i Kukulit".
Mesa duket me këtë punë Allahu po më përgatiste për rikthimin për herë të tretë dhe të fundit, gjatë se cilës do të bëja studimin akademik të hollësishëm të këtyre librave, duke i nxjerrë të gjitha hadithet profetike me zinxhirët dhe rrugët përkatëse, e çdo gjë tjetër të dobishme.
Kjo broshurë ishte ruajtur në një vëllim nga vëllimet që gjendeshin nën titullin: “Përmbledhje” ku çdo vëllim përmbante disa broshura dhe libra me shkrime, fletë, borja, madhësi, tema të ndryshme dhe thashë në vete: Ndoshta kjo fletë e humbur është përzier gabimisht në një vëllim tjeter nga ato që gjendeshin aty dhe iu përvesha punës plot dëshirë, vrull e ambicje duke kërkuar për atë fletë çdo libër me rradhë.
Akoma pa kaluar mirë nëpër dorë disa vëllime kur vëmëndja më tërhiqet nga disa tituj broshurash dhe shkrimesh të dijetarëve të hadithit të shquar dhe hafidhave të mirënjohur, qëndroja duke studiuar e hulumtuar në të dhe dëshiroja sikur të kopjohej, recenzohej e të botohej, por shpeshherë i gjeja të mangëta në të dyja anët , dhe në vëllimet vijuese duke gjetur psh të dytën e jo të parën dhe kjo nuk më nxiste për ti kopjuar.
Vazhdoja ti gjeja vetes arsyetime për të vazhduar dhe duke i dhënë shpresa se do ta gjejë atë fletë dhe zhvendosesha në kërkim ndërmjet vëllimeve dhe broshurave të biblotekës, nga një shkencë në tjetrën derisa i mbarova të gjitha dorëshkrimet që ruheshin në biblotekë dhe që arrinte numri i tyre rreth 10.000 doreshkrimesh e megjithatë nuk e gjeta fletën e humbur por akoma nuk i kIsha humbur shpresat.
Fillimisht e zbatova porosinë e tij duke hequr dorë nga çdo gjë për rreth dy javë, por pastaj fillova të debatoj me veten dhe mu zbukuru që të merrem me diçka në këtë pushim monoton, diçka që sipas meje të mos binte ndesh me porosinë e mjekut dhe mu kujtua një broshurë, dorëshkrim që gjendej në një biblotekë me titull: “Qortimi i veglave muzikore” të dijetarit Ibn Ebi Dunja e cila me sa di nuk ishte botuar akoma.
Thosha me vete: çmë pengon tia ngarkoj dikujt ta kopjojë për mua, ashtuqë kur të përfundojë kopjimi dhe të vijë koha që ta krahasoj me origjinalin do të ketë kaluar koha e konsiderueshme e pushimit duke më dhënë mundësinë ta bëj këtë krahasim i cili nuk kërkon mund të madh që bie ndesh me gjendjen time shëndetsore pastaj më vonë e recenzoj me terezi, nxjerr hadithet e saj dhe më pas e botoj.
Thotë shehu –Allahu e mëshiroftë- duke folur për kur ishte rreth të njëzetave përafërsisht: Një ditë vura re ndërmjet librave të reklamuara tek një tregtarë një numër të revistës el-Menar, e shfletova dhe aty gjeta një studim nga Reshid Rida ku fliste rreth librit el-Ihja të Gazaliut dhe cekte të mirat e atij librit dhe te metat e tij, dhe për herë te parë po hasja në një kritikë të tillë studimore gjë e cila më tërhoqi ta lexoja të gjithën.
Shehu e kopjoi librin i cili titullohej “el-Mugni an hamlil esfar fi tehrixh ama fil Ihja minel Ahbar” me shkrimin e tij të bukur duke rënditur dhe sistemuar në mënyrën më të mirë, duke qenë njëkohësisht vepra e tij e parë në fushën e hadithit e cila ekziston deri sot ne biblotekën e tij.
U dashuru pas librave të kësaj fushe e duke u dhënë me mish e me shpirt pas studimit të librave të hadithit dhe përfitimit prej tyre plot vullnet e ambicje dhe Allahu i dha sukses në këtë qëllim duke i dhuruar mendje të mprehtë, zhvillim të veçantë dhe një llogjikë studimore-akademike të rrallë.
Thotë shehu në parathënien e librit “Fehres mahtutat dar el-Kutub edh-Dhahirije el-Muntehab min mahtutat el-Hadith”: Kurrë nuk mendoja të beja një listë rënditëse të tillë sepse nuk është specialiteti im dhe as nuk kisha kohë që të merresha me këtë, por Allahu i Lartësuar kur dëshiron të ndodhë diçka i lehtëson shkaqet e asaj gjëje.
Pasi në atë kohë filluan të shtohen maltretimet, Haxhi Nuhit nuk i mbeti asnjë rrugëdalje tjetër vetëm se të zgjedhë rrugën e hixhretit , nga vendi i tij i dashur Shkodër për në vend tjetër ku mund ta praktikonte më mirë fenë e Allahut.
Biografia në vazhdim është nxerrë në pjesën më të madhe nga libri "Tedhkiru en-Nabihin bi sejr eslafihim hufadh el-Hadith es-Sabikin ue el-lahikin” (Kujtesë të zgjuarve me historinë e paraardhësit të tyre, ruajtësve të hadithit, nga të parët e nga të fundit) faqe: 308-319, nga autori Sheh Rebi Ibn Hadi el-Med’halij.
Sheh Albani ishte njeri nga dijetarët e mëdhenj që e zbatonin dijen e tyre, nuk kemi parë si ai në pasimin e sunetit, ai ishte një nga muxhtehidët e merituar, duke qenë një nga ekspertët e dijetarëve të sunetit, përkrahësve të tij, pasuesve të tij, dalluesit ndërmjet të saktës dhe të dobtës një nga ata që ngren lart flamurin e sunetit, ai ishte nga ata për të cilët Allahu ka thënë: “Thuaj nëse jeni që e doni Allahun atëhere më pasoni mua që Allahu tju dojë juve”, kështu mendojmë dhe nuk pastrojmë askënd përpara Allahut.
Nuk i jepte përparësi fjalës së askujt kushdo qoftë ai para librit të Allahut dhe sunetit të Profetit, salallahu alejhi ue selem, duke i kuptuar ato sipas rrugës së selefëve, kjo e fundit ishte njëra nga pikat kyçe ku bazohej daveti i tij i begatë.
Them : Kjo është më se e vërtetë dhe e drejtë sepse siç dihet këto lloj ixhazesh nuk të sjellin ndonjë përfitim të madh të diturisë, sepse të gjithë ne e dijmë se sa e sa injorantë ka që posedojnë me dhjetra të tilla e megjithatë vazhdojnë të ngelin injorantë.
Historiani i Halepit Sheh Muhamed Ragib et-Tabah dhe dijetar i hadithit, kur pa zhvillimin e këtij djaloshi dhe dhënien pas kësaj diturie i dha të drejtën për të transmetuar nga ai të cilën e ka përmendur edhe ne shkrimin e tij: “el-Enuar el-Xhelileh fi muhtesar el-Ethbat el-Halebije”.
Nga frytet e begatitë të këtij kërkimi është se gjatë tij unë zbulova disa libra dhe shkrime të vleshme për të cilat më parë nuk dihej se ekzistonin në biblotekë ose ekzistonin jo të plota duke ia munguar fletët e para apo të tjerat nëpërmjet të cilave bëhet i mundur identifikimi i autorit apo i librit, ose përshkak të neglizhencës së kopjuesit ose përshkaqe të tjera të cilat njihen nga specialistët e fushës së dorëshkrimeve.
28- Er-Redu el mufhim ala men halefe el-Ulema, ue teshedede, ue teasabe, ue el-Zeme el-Mer’ete en testure uexhheha ue kefejha, ue euxhebe ëe lem jekteni bi kaulihim enhu sunetu ue mustehab (Kundër përgjigje përcelluese ndaj atyre që kundërshtuan dijetarët dhe ndoqën pa argumente dhe e detyruan gruan të mbulojë fytyrën e duart e saj, e nuk u mjaftuan me fjalën e tyre se ajo është sunet dhe e pëlqyer)
Shehu e ka pasuruar biblotekën Islame me një numër të shumtë librash të dobishëm, libra të cilët nuk mungojnë në asnjë biblotekë publike apo private saqë ka edhe nga kundërshtarët e tij dhe që janë nga njerëzit më të përkushtuar në blerjen e librave të tij duke qenë të detyruar ta pranojnë pozitën e tij në fushën e diturisë.
Në këtë mënyrë, astronomët kanë identifikuar kandidatë të shumtë për vrima të zeza yjore në sistemet yjore binare, dhe është vërtetuar se burimi radio i njohur si Sagittarius A*, në thelbin e galaktikës sonë Rruga e Qumështit, përmban një vrimë të zezë supermasive prej rrreth 4.3 milionë masa diellore.
Zgjidhja e parë moderne e relativetit të përgjithshëm që do të karakterizonte një vrimë të zezë, u gjet nga Karl Schwarzschild në 1916, megjithëse interpretimi i saj si një rajon i hapësirës nga e cila asgjë nuk mund të largohet, u botua për herë të parë nga David Finkelstein në vitin 1958.
Shrkimtarja e shekncave Marcia Bartusiak e gjen zanafilën e termit "vrimë e zezë" tek fizikanti Robert H. Dicke, i cili në vitet 1960 krhasoi fenomenin me Vrimen e Zezë te Kalkutës, burg i famshëm per faktin që njerëzit futeshin, por asnjëherë nuk dilnin të gjallë.
Pas rreth 20 milion vitesh në degën gjigande asimptotike të hershme, Dielli bëhet gjithnjë e më i paqëndrueshëm, me humbje të shpejtë të masës dhe pulse termike që rrisin madhësinë dhe shkëlqimin për disa qindra vjet në çdo 100,000 vjet ose më shumë.
Sipas një modeli të vitit 2008, orbita e Tokës po zvogëlohet për shkak të forcave të baticës , në mënyrë që ajo të përfshihet nga Dielli pranë cepit të fazës së gjigantit të kuq , 3.8 dhe 1 milion vjet pasi Merkuri dhe Venera kanë pasur respektivisht të njëjtin fat.
Modelet që kanë humbje më të madhe në masë në degën gjigande të kuqe prodhojnë yje më të vegjël, më pak të ndritshëm në majë të degës gjigande asimptotike, mbase vetëm 2,000 herë shkëlqim dhe më pak se 200 herë rrezatim Për Diellin, katër pulsione termike parashikohen para se të humbasë plotësisht membranën e tij të jashtme dhe të fillojë të bëjë një mjegullnajë planetare .
Zonën konvektive - Midis rreth 70% të rrezes së Diellit dhe një pike afër sipërfaqes së dukshme, Dielli është i freskët dhe shpërndanë sa duhet për të ndodhur konvekcioni, dhe ky bëhet mjeti kryesor i transferimit të nxehtësisë së jashtme, të ngjashme me qelizat e motit që formohen në atmosferën e tokës.
Nxehtësia transferohet prej bërthamës së Diellit nga rrezatimi dhe jo nga konvekcioni , kështu që produktet e bashkimit nuk nxirren jashtë nga nxehtësia; ato mbesin në bërthamë dhe gradualisht kanë filluar të formojnë një bërthamë të brendshme të heliumit që nuk mund të shkrihet sepse aktualisht bërthama e Diellit nuk është e nxehtë ose e dendur sa duhet për të shkrirë heliumin.
Bashkimi i katër protoneve të lira në një grimcë të vetme alfa lëshojnë rreth 0.7% të masës së shkrirë si energji, kështu që Dielli lëshon energji në shkallën e shndërrimit në masë të energjisë prej 4.26 milion metrikë ton në sekondë , për 384.6 jotavat , ose 9.192 1010 megaton të TNT për sekondë.
Modelet teorike të brendësisë së Diellit tregojnë një densitet maksimal të energjisë, ose prodhimin e energjisë, afërsisht 276,5 vat për metër kub në qendër të bërthamës, që është gati me të njëjtën shkallë të prodhimit të energjisë siç ndodh në metabolizmin e zvarranikëve ose një grumbulli plehrash .
Kjo lidhet përfundimisht me fjalën për "diell" në degët e tjera të familjes së gjuhëve indo-evropiane, megjithëse në shumicën e rasteve gjendet një rrjedhim nominal me një l, sesa rrjedha gjinore në n, si për shembull në Latinisht sōl, greqisht Helios , Uellsisht haul dhe rusisht Solntse , si dhe sanskritisht ् SVAR dhe persianisht xvar.
Në të vërtetë, l -bishti mbijetoi në gjuhët Protogjermanike, si dhe, si * sōwelan, e cila i dha emër në gotiken sauil dhe Norvegjishtja e vjetër Sol prozaike , dhe nëpërmjet saj fjalët për "diell" në Gjuhët moderne skandinave: Suedisht dhe danisht Solen, Islandisht Solin , etj
Pasi materiali të shpërndahet në mënyrë difuzive dhe rrezatuese vetëm nën sipërfaqen fotosferike, densiteti i tij rritet, dhe zhytet në bazën e zonës së konvekcionit, ku përsëri mbledh nxehtësinë nga maja e zonës rrezatuese dhe cikli konvektiv vazhdon.
Kjo shtresë më e jashtme e Diellit është përcaktuar të fillojë në distancën kur rrjedhja e erës diellore bëhet superalfvenike - kjo është, ku rrjedhja bëhet më e shpejtë se shpejtësia e valëve të Alfvénit, me afro 20 rreze diellore .
Në fund të vitit 2012, Voyager 1 regjistroi një rritje të dukshme të përplasjeve të rrezeve kozmike dhe një rënie të fortë të grimcave të energjisë më të ulët nga era diellore, e cila sugjeroi që sonda kishte kaluar nëpër heliopauzë dhe kishte hyrë në mediumin ndër yjor .
Kur shkrirja e hidrogjenit në bërthamën e tij është zvogëluar në atë pikë kur Dielli nuk është më në ekuilibër hidrostatik, bërthama e tij do të pësojë një rritje të dukshme të densitetit dhe temperaturës ndërsa shtresat e tij të jashtme do të zgjerohen, duke shndërruar përfundimisht Diellin në një gjigant të kuq .
Pas kësaj, ai do të derdhë shtresat e tij të jashtme dhe do të bëhet një lloj i dendur i yllit të ftohur i njohur si xhuxh i bardhë, që nuk prodhon më energji nga shkrirja, por përsëri shkëlqen dhe lëshon nxehtësi nga shkrirja e tij e mëparshme.
Orbitat e planetëve të brendshëm, përfshirë atë të Tokës, janë zhvendosur në mënyrë të ngjashme nga të njëjtat forca gravitacionale, kështu që lëvizja e Diellit ka pak efekt në pozicionet relative të Tokës dhe Diellit ose në rrezatimin diellor në Tokë si funksion të kohës
Në këtë pikë të ciklit dinamik, ngritja e shpejtë në zonën konvektive detyron shfaqjen e fushës magnetike toroidale përmes fotosferës, duke lindur çifte të njollave diellore, afërsisht të lidhura lindje-perëndim dhe që kanë gjurmë me polaritete magnetike të kundërta.
Së pari, bërthama, plot helium e degjeneruar ndez dhunshëm në skuqjen e heliumit, ku vlerësohet se 6% e bërthamës, në vetvete 40% e masës së Diellit, do të shndërrohet në karbon brenda disa minutave përmes procesit të trefishtë-alfa Dielli pastaj zvogëlohet në rreth 10 herë të madhësinë së tij aktuale dhe 50 herë shkëlqimin, me një temperaturë pak më të ulët se sot.
Kjo mospërputhje është zgjidhur në vitin 2001 me anë të zbulimit të efekteve të neutrino lëkundjeve : Dielli lëshon numrin e neutrinove të parashikuar nga teoria, por detektorë neutrino mungonin gjysma e tyre për shkak se neutrinot kishin ndryshuar formë në kohën që ata ishin zbuluar.
Shkëlqimi qëndron afërsisht konstant ndërsa temperatura rritet, me gjysmën e nxjerrë të masës së Diellit duke e jonizuar në një mjegullnajë planetare pasi bërthama e ekspozuar arrin në 30,000 K. Bërthama përfundimtare e zhveshur, një xhuxh i bardhë, do të ketë një temperaturë mbi 100,000 K, dhe përmbajnë rreth 54.05% të masës së ditës së sotme të Diellit.
Hidrogjeni dhe pjesa më e madhe e heliumit në Diell do të ishte prodhuar nga nukleo-sinteza e Big Beng-ut në 20 minutat e para të universit, dhe elementët më të rënda ishin prodhuar nga gjeneratat e mëparshme të yjeve para se të formohej Dielli, dhe të përhapej në mesin ndëryjor gjatë fazave të fundit të jetës yjore dhe nga ngjarje të tilla si supernovat .
Ky është një rajon ku regjimi i fortë ndryshon midis rrotullimit të njëtrajtshëm të zonës rrezatuese dhe rotacionit diferencial të zonës së konvekcionit ku rezulton në një qethje të madhe midis të dyve - një gjendje ku shtresat horizontale të njëpasnjëshme rrëshqasin drejt njëra tjetrës.
Niveli i bashkimit në bërthamë është në një ekuilibër vetë-korrigjues: një shkallë pak më e lartë e shkrirjes do të bëjë që bërthama të nxehet më shumë dhe të zgjerohet paksa ndaj peshës së shtresave të jashtme, duke zvogëluar densitetin dhe kështu shkallën e bashkimit dhe duke korrigjuar trazimin ; dhe një normë pak më e ulët do të shkaktonte që bërthama të ftohet dhe tkurret pak, duke rritur densitetin dhe do të rrisë shkallën e bashkimit dhe përsëri do ta kthejë atë në nivelin e saj aktual.
Shtresa më e ftohtë e Diellit është një rajon minimal i temperaturës që shtrihet në rreth 500 km mbi fotosferë, dhe ka një temperaturë prej rreth 4,100 K. Kjo pjesë e Diellit është mjaft e ftohtë për të lejuar ekzistencën e molekulave të thjeshta siç janë monoksidi i karbonit dhe uji, të cilat mund të zbulohen përmes spektrit të tyre të përthithjes.
Rruga e Qumështit po lëviz drejt rrezatimit kozmik të sfondit mikrovalë në drejtim të yjësisë Hidra me një shpejtësi prej 550 km / s, dhe shpejtësia rezultuese e Diellit drejt CMB është rreth 370 km / s në drejtim të Kraterit ose Leos .