polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
“Deri në vitin 1991, qitja numëronte 31 ekipe me 1500 sportistë, në dispozicion të tyre ishin 25 poligone, kishte ekipe të kategorisë së parë dhe të dytë, ishte e shtrirë në të gjithë Shqipërinë. “Ishin 154 trajnerë të kategorizuar, ishte i ngritur një sistem i tërë prej vitesh, derisa u arrit në atë nivel cilësor”, - jep një panoramë të së kaluarës sekretari Mikerezi.
Qitja numëron një numër të madh “mjeshtrish të merituar të sportit”, duke filluar nga Ali Mata, Ismail Rama, Sadik Kuçana, Shefqet Mata, Beqir Kosova, Ermira Dingu, Kristo Robo, Diana Mata, Elisabeta Karabolli, Eglantina Lalmi, Niko Shtrepi, Emanuela Kola, Liri Beqaj.
“Aktualisht është sporti që i ka dhënë vendit katër kampionë të Europës, duke filluar që nga viti 1979 me Elisabeta Karabollin në Frankfurt të Gjermanisë, vazhdon me Ermira Dingun në vitin 1980 në Madrid të Spanjës, më pas me Emanuela Kolën për të reja në vitin 1981 dhe së fundi me Lindita Kodrën në Granada të Spanjës në vitin 2007, duke mos përmendur dhjetëra kampionë Ballkani.
Qitja numëron një numër të madh “Mjeshtër të merituar të sportit”, duke filluar nga Ali Mata, Ismail Rama, Sadik Kuçana, Shefqet Mata, Beqir Kosova, Ermira Dingu, Kristo Robo, Diana Mata, Elisabeta Karabolli, Eglantina Lalmi, Niko Shtrepi, Emanuela Kola, Liri Beqaj.
Disa nga gjeografët e shkrimtarët e kohës së lashtë quanin Epir edhe krahinat që ndodheshin në bregun e djathtë të Vjosës dhe i shtynin kufijtë e këtij shteti deri në Skraparin e Mallakastrën e sotme, duke përfshirë edhe qytetin e Apolonisë.
Megjithëse në gërmimet e kryera në Jermë, koha kur kjo krahinë ka përqafuar një seri elementesh kulturore nga krahinat fqinje helene, prapëseprapë edhe në qeramikë, në mënyrën e punimit të saj, në trajtën e trungut të enëve, në vegjet dhe në motivet e zbukurimit vërehen edhe elemente të traditës ilire.
në kodërvarret e Vodhinës, të Bodrishtës dhe Kakavisë në Dropullin e Sipërm, në Mashkullorë të rrethit të Gjirokastrës, në kalanë e Rripësit të rrethit të Sarandës dhe sidomos gërmimet në qytetin e lashtë të Jermës në rrethin e Gjirokastrës.
Mesapët e Italisë së Jugut, origjina e tyre ilire tashmë është pranuar, që u hodhën në brigjet e italisë në periudhën midis fundit të mijëvjeçarit të dytë e fillimit të mijëvjeçarit të parë p.e.sonë, sikurse tregon edhe emri i parë, nuk janë gjë tjetër veçse kaonë.
Jetullahu nga Shqipëria edhe pse me peripeci te shumta valët e jetës e hudhen ne Kiel te Gjermanisë ku jetoi puoi dhe veproi si shqiptare, ai kishte një dhome te vogël por një zemër te madhe ishte i dashure për te gjithë ishte Nënkryetare i degës se LDK ne SH-holshtein dhe delegat për degën e LDK ne Gjermani.
Ai beri një pune te pa lodhshme andaj u zgjodh Drejtore i shkollës fillore Luigj Gurakuqi ne Batllavë por armiku nuk e lente te qete dhe pasi iu ngushtua rrethi ai u detyrua te largohej për ne Prishtine ku u strehua tek Ibrahim Lutolli dhe Ilmi Salihu e pas disa ditësh u largua për ne Shqipëri ne përcjellje te një personi nga Fshati Novqe i Komunës se Bujanovcit.
Pas përfundimit te shkollës se mesme ai regjistrohet ne Universitetin e Kosovës por se për shkak se kushtet i kishta shume te vështira ai detyrohet qe te filloj punën ne shkollën fillore "Tefik Qanga !" ne Koliq dhe pas një vit ai kthehet për te punuar ne Dyz ku mësoj një histori te mirëfilltë për Brezin qe do te vinte.
Fillimi i rezistencës se armatosure ne Drenice dhe me vone ne tere Kosovën nuk e lanë te rrinte indiferent por nga këtu morri rrugën për ne jete vizioni vendosshmëria dhe ideali nuk kishin mëdyshje për Jetën ai do te kthehej ne Kosove ne vitin 1998 për tu bere vete pjese e historisë.
Më 25 nëntor 1992, Rreshpja jep një intervistë për gazetën "Zëri i Rinisë" dhe pyetjes se çfarë e gëzon dhe trishton më shumë në jetë, i përgjigjet: Nuk e di nëse më ka mbetur ndonjë gjë në këtë botë, që të më gëzojë.
Përfundimisht, në zgjedhjet e përgjithshme të vitit 1887, banorët e Territorit të Dakotës votuan për ndarjen, kështu që ajo u nda përgjysmë dhe Presidenti Benjamin Harrison nënshkroi shpalljet duke pranuar zyrtarisht Dakotën e Jugut dhe Dakotën e Veriut në bashkim më 2 nëntor 1889.
Në vitin 1944, Plani Pick–Sloan u miratua si pjesë e Aktit të Kontrollit të Përmbytjeve të vitit 1944 nga Kongresi i SHBA-së, duke rezultuar në ndërtimin e gjashtë digave të mëdha në lumin Missouri, katër prej të cilave janë të paktën pjesërisht në Dakotën e Jugut.
Ndërsa disa demokratë kanë përfaqësuar Dakotën e Jugut për mandate të shumta në të dy dhomat e Kongresit, qeveria e shtetit kontrollohet kryesisht nga Partia Republikane, të emëruarit e së cilës kanë mbajtur Dakotën e Jugut në secilën nga 13 zgjedhjet e fundit presidenciale.
Filmi lançoi një ekskluzivitet duke përfshirë vazhdimet e drejtpërdrejta Madagascar: Escape 2 Africa dhe Madagascar 3: Europe's Most Wanted ; film spin-off Penguins of Madagascar ; disa filma të shkurtër, seri televizive dhe speciale; dhe një numër video lojërash, tërheqje të parkut tematik dhe shfaqje të drejtpërdrejta në skenë.
Sipas ekonomistëve të shkollës autriake - një minorancë sot në qarqet ekonomike - rritja e çmimeve është vetëm një nga pasojat e inflacionit monetar, që do të thotë ai proces i krijuar nga një politikë monetare ekspansioniste e bankës qendrore, nëpërmjet të cilës më shumë para në qarkullim bën që monedha të humbasi vlerë, duke krijuar në mënyrë të pashmangshme edhe një rritje të çmimeve.
Duke u nisur nga të tilla baza shkolla Austriake e ekonomisë kritikon sistemin aktual monetar që bazohet mbi monedhën ligjore duke folur edhe për mashtrim, duke qenë se e dorëzon të drejtën e inflacionimit të monedhës sipas dëshirës, në duart e bankave qendore, duke krijuar humbje të fuqisë blerëse, rritje të çmimeve, dhe ciklet ekonomike.
Në kundërshti me sistemin aktual, ekonomistët e shkollës Austriake propozojnë rikthimin në një sistem monedhe-mall, si për shembull, një sistem të bazuar mbi floririn, apo një sistem ku çdo banke apo end financiar të jetë i lirë të emetojë në mënyrë provate valutën e vet në konkurrencëë me instiitute apo entitet të tjera financiare, siç edhe ka shkruar ekonomisti Friedrich Hayek, fitues i çmimit Nobel në Ekonomi.
Periudha mesatare e shtatëzanis është rreth 110 ditë; femra lind një pjellë midis një dhe katër këlyshë në një vend të izoluar, e cila mund të jetë një gropë, një shtrat kallamishte, një shpellë ose ndonjë zonë tjetër e strehuar, zakonisht larg nga krenaria.
Paraqitjet kulturore të luanëve ishin të spikatura në periudhën e Paleolitit të Parë; gdhendje dhe piktura nga Shpellat Lascaux dhe Chauvet në Francë janë datuar nga 17,000 vjet më parë, dhe përshkrimet kanë ndodhur në pothuajse të gjitha kulturat antike dhe mesjetare që përkonin me vargjet e luanit të mëparshëm dhe aktualë.
Kur një ose më shumë meshkuj të rinj përzejnë meshkujt e mëparshëm të lidhur me një krenari, fitimtarët shpesh vrasin ndonjë këlysh të ri ekzistues , mbase sepse femrat nuk bëhen pjellore dhe pranuese derisa këlyshët e tyre të piqen ose të vdesin.
Gjatësia e krifës me sa duket sinjalizon luftimin në marrëdhëniet mashkull-mashkull; individët me errësirë mund të kenë jetë më të gjatë që kanë nisur të jenë riprodhues dhe pasardhësit kanë mbijetesë më të madhe, megjithëse vuajnë në muajt më të nxehtë të vitit.
Luanët nuk janë veçanërisht të njohur për qëndrueshmërinë e tyre; për shembull, zemra e një luaneshe përfshin vetëm 0.57% të peshës së saj trupore dhe zemra e një mashkulli është rreth 0.45% e peshës së trupit të tij, ndërsa zemra e një hiene përfshin pothuajse 1% të peshës së saj trupore.
Analizat filogjenetike të ADN- së bërthamore dhe mitokondriale nga të gjitha specie e Felidae tregojnë se zhvillimi i tyre evolucionar filloi në Azi në Miocen rreth 14,45 - 8,38 milion vjet më parë në 16.76 deri në 6.46 milion vjet më parë .
Rezultatet e analizave ndryshojnë në marrëdhënien filogjenetike të luanit; ishte menduar të formohej një grup motër me jaguarin që u nda rreth 1.22 milion vjet më parë , por edhe me leopardin që u nda 3.1 deri 1.95 milion vjet më parë në 4,32 deri 0,02 milion vjet më parë .
Strategjitë kërkojnë të mirëmbajnë habitatin e përshtatshëm, të sigurojnë një bazë të mjaftueshme për pretë e egra për luanët, të zvogëlojnë faktorët që çojnë në copëzimin e mëtejshëm të popullatave dhe të bëjnë bashkëjetesën luan-njeri të qëndrueshëm.
Themelimi i një popullsie të dytë, të pavarur të luanit aziatik në Zonën e Mbrojtur të Kafshëve të Egra të Kunos , të vendosura në Madhya Pradesh ishte planifikuar, por në vitin 2017, Projekti i Rindërtimit popullsis së luanit aziatik nuk dukej se do të zbatohej.
Rreth 77% e luanëve në robëri të regjistruar në Sistemin Ndërkombëtar të Informacionit për Llojet në 2006 ishin me origjinë të panjohur; këto kafshë mund të kenë bartur gjenet që janë në zhdukje në natyrë dhe për këtë arsye mund të jenë të rëndësishme për mirëmbajtjen e ndryshueshmërisë gjenetike të përgjithshme të luanit.
Si hap i parë i këtij sistemi merret themelimi i Departamentit të Arsimit dhe Shkencës , që përcillet me krijimin e infrastrukturës ligjore dhe profesionale, e cila duhet të letësojë reformimin rrënjësor të arsimit (sistemi 5 + 4 + 3 - 4 në arsimin e përgjithshëm dhe në atë profesional dhe Marrëveshja e Bolonjës në arsimin e lartë), si dhe me themelimin e Ministrisë së Arsimit, Shkencës dhe Teknologjisë në mars të vitit 2002.
Fillimisht në shekullin e V – I p.e.r. punonin shkollat gramatikore ilire, që përfshinin fëmijët prej moshës 7 – 11 vjeç, shkolla gjimnastikore , që përfshinte fëmijët prej moshës 12 – 14 vjeç, pasta fëmijët nga mosha 15 – 17 vjeç shkonin në gjimnaze shtetërore, ndërkaq të rinjtë nga mosha 18 – 20 vjeç, shkonin në eufebet ilire dhe prej moshës 19 vjeçare e tutje, disa të rinjë, mbase ata më të talentuarit, vazhdonin studimet në institucionet ilire të arsimit të lartë.
Sa u përket plan-programeve mësimore, për minoritetin turk dhe boshnjak plan-programet e gjuhës amtare, historisë, gjeografisë, artit figurativ dhe edukatës muzikore janë hartuar nga ekspertët e këtyre komuniteteve, kurse materia mësimore për lëndët e tjera është përkthyer, duke ua përshtatur specifikave të komuniteteve të cilave u dedikohet.
Por nga ana tjetër, filloi menjëherë persekutimi i arsimtarëve shqiptarë me motive politike-ideologjike, duke i quajtur ata armiq, u dëbuan nga arsimi 714 mësues, një pjesë u burgosën dhe një pjesë u detyruan të largoheshin për në Turqi, filluan të ndaloheshin disa tekste në gjuhën shqipe dhe të përktheheshin të tjera nga gjuha serbo-kroate, etj.
Me krijimin e Mbretërisë Jugosllave nisi fushata kundër arsimit shqiptar: u mbyllën 55 shkolla shqipe me rreth 4 mijë nxënës dhe 100 mësues, u ndalua deri ushtrimi i riteve fetare në gjuhën shqipe mirëpo gjuha shqipe vijoi të mësohej fshehurazi.
Lukovajonë u bë djepi i diskutimeve që kishin munguar prej vitish në mes të lukovjoteve, Lukovajone u bë një portal i të gjithë lukovjoteve në mbarë botën dukë i dhënë mundësi atyre që e kishin harruar atë që të shihnin më qindra fotografi nga fshati, njerëz dhe vende që prej kohësh nuk kishin parë.
Lukovajone hapi edhe rubrikën e saj të letërsisë ku shumë lukovjote më dell në shkrim arritën të publikonin disa prej materialëve të tyre, lukovajone filloi kërkimet për historinë ë Lukovës që prej shumë kohësh nuk kishte pasur dhe arriti të krijonte ca fraksione të ndara për historikun e fshatit tonë kjo pikë është një nga synimet kryesorë të Lukovajone e përkohshme dhe shumë e rëndësishme.
Lukova, perla e bregut të Jonit, ku gjelbërimi i pafund bashkohet në harmoni të plotë me ngjyrën e kaltër të detit Jon, ku klima bregdetare gërshetohet mrekullisht me klimën malore, ku aroma e portokallit dhe e luleve shumëngjyrëshe lodron në krahët e flladit të shëndetshëm të detit Jon, ju mirëpret për të zbuluar nga afër mrekullitë e saj dhe ju premton një verë të paharrueshme.
Fshati shtrihet në dy kodra të veshura me plantacione ullinjsh dhe portokallësh në një lartësi prej 150 m nga bregu i detit dhe në bregdetin e saj të gjerë strehon një numër të madh plazhesh të përmasave të ndryshme, duke filluar që nga plazhet e vogla me një atmosfere tejet intime deri tek plazhet popullore e festive të mirënjohura tanimë për pushuesit shqiptare, si plazhi i Shpellave dhe ai i Bunecit.
Natyra e paprekur, uji i kristalte i Jonit me ngjyrën e veçante, fshati me kalldrëmin e tij karakteristik, me shtëpitë e tij tipike me muret mbuluar me lule, plazhet e arta, flora dhe fauna e pasur detare janë vetëm disa nga sekretet që ju duhet patjetër të zbuloni këtë verë.
Nga Lukova kanë dalë partizanë në luftën Nacional çlirimtarë rreth 20 veta si, Vasil Gjikuli,Mitro Jani, Polo Varfi, Thoma Duka, Kole Nasti, Mojsi Mertiri, Lonidh Cetri, Thina Kosta, Vasiliqi Lazri , Aleks Lazri, Arsen Lazri, Manol Papajani, Vasil Kosta, Arsen Gjikdhima, Leo Mertiri, Kli Mertiri, Thanas Butshi, Areteo Konomi, Peli Nasti, Cac Prifti, Stefan Prifti e të tjerë.
Disa prej tyre si Vasil Gjikuli,Stefan Prifti, Arsen Lazri, Arsen Gjikedhima, Leo Mertiri, Kli Mertiri, Areteo Konomi, Mitro Jani, Alex Lazri e pas çlirimit të Shqipërisë fituan grada të larta në ushtrinë shqiptarë dhe postë punë të rëndësishme në administratën shtetërorë.
Projektet e planifikimit urban në vitet 1950-të dhe 1960-të përfshinë shkatërrimin dhe rindërtimin e lagjeve të reja në anën perëndimore dhe ndërtimin e rrugëve të gjera të reja, nga të cilat vetëm një seri e segmenteve të shkurtër u ndërtuan sepse u ndaluan nga opozita qytetare.
Të dhënat më të hershme arkeologjike të banimit të territorit të qytetit të San Franciskos datojnë në vitet 3000 P.E.S. Grupi Jelamu i fisit Ohlone banonte në disa fshatra kur një ekspeditë spanjolle e udhëhequr nga Don Gaspar De Portola arriti më 2 nëntor 1769.
Në vitet 1970, Qyteti u bë një qendër e lëvizjes homoseksual të drejtat, me daljen e Kastros si një fshat urban homoseksual, zgjedhja e qumështit Harvey në Bordin e Mbikëqyrësit, dhe vrasjen e tij, së bashku me atë të kryetarit Xhorxh Moscone, në 1978.
Në San Francisko, tërmeti dëmtoi rëndë strukturat në Marina dhe rrethet e Jugut të Tregut dhe precipituar prishjen e të pa pagesë të dëmtuara Embarcadero dhe shumë të dëmtuara autostradë pa pagesë Qendrore, duke e lejuar të qytetit për të kërkuar historik ujore e tij në qendër të qytetit.
Disa thonë se emrin e ka marrë në bazë të një vendbanimi me emrin Gjinaj pinjoll i Gjinollëve pranat e të cilëve shtriheshin lindje deri Miresh dhe juglindje deri ne Pasjan dhe Llashticëqë një nga ta kan qenë të ardhur nga Mireshi , një nga lagjet që sipas emervendit lagjeja e Gjinajve, ishin në afërsi të fshatit Depcë të komunës së Preshevës, por që atëherë i takonte Gjilanit.
Rrita më e hovshme e Gjilanit fillon pas sëmundjes së murtajës që e përfshiu Gjilanin në vitin 1836 dhe me Shpërnguljet e mëdha me 1877/1878, kur popullëzohet me të ardhurit nga Sanxhaku i Nishit, ku pos Gjinollëve, Novobërdalit, Cërnicajt, Karadakët, Varoshit erdhen edhe Klaiqët me të tjerat familje të dëbuar prej trekëndëshit të Toplicës me ta edhe zejtarët.
Ndërkaq, nga rrjedhat e anës së majtë janë lumi i Cernicës, i Livoçit, i Bresalcit dhe tri përroska të vogla të Gjilanit , të cilat bashkohen 6 km larg nga Gjilani, duke formuar lumin e Malishevës dhe së bashku derdhen në Moravë, si dhe lumi i Përlepnicës, ndërsa në fund lumi i Krivarekës dhe i Hogoshtit të komunës së Dardanës.
Pas Luftës së Parë Botërore, me krijimin e Mbretërisë SKS, pikërisht në kohën kur shqiptarët prisnin të korrigjohesin padrejtësitë që iu kishin bërë vite më parë në Konferencën e Londrës, Kosova dhe pjesë tjera të kombit shqiptar u pushtuan nga ushtria serbe ndërsa, Fuqitë e Mëdha ndërkombëtare, në Konferencën e Paqes që u mbajt në Paris më 1919, edhe një herë sanksionuan kombin shqiptar në Kosovë, duke lejuar pushtimin e territoreve të tyre nga ushtria serbe.
Për të qenë ironia edhe më e madhe, parlamenti SKS i kishte dërguar letër parlamentit të Shqipërisë duke i vënë theks të veçantë pozitës shoqërore të shqiptarëve të Kosovës kinse: ―me vullnet të plotë shqiptarët e Kosovës iu bashkuan shtetit SKS dhe se janë të kënaqur me trajtimin e tyre për faktin se ata kryejnë me vullnet shërbimin ushtarak në shtetin jugosllav.
Letrën serbe e përktheu Luigj Gurakuqi, ndërsa reagoi ashpër Hasan Prishtina dhe Hoxhë Kadriu, që në emër të parlamentit shqiptarë kërkuan bashkimin e Kosovës me Shqipërinë, duke marrë vendim që të dërgojnë personalitete në Evropë për të informuar lidhur me gjendjen e vështirë shoqërore në Kosovë.
Mikrotoponimet më karakteristike janë: Zabeli dhe kroni i Sahit Agës, Malishta Kalillat, Çenar Çeshmja, Çeshmja-Kroni i Petigocit,Çeshmja- Kroni i Borodinit, Bregi i Borodinit, Qeremidhanja, Mullini Arapit, Ura te Mullini i Arapi, Gazhanja, Udha ngushtë, Livadhet e Koretishtes, Gavrani, Shadërvani i Okllapëve , banja, Drenik, Bregi thatë, Dheu i Bardhë, Gllama, Ligatina te LLomtë, Çerkezët, Kodra Livoçit, Popovica- , Livadhet e Shillovës, Bahqet e Shehrit, Baçevinat, Kamniku, Stanishorka, Dobrusha etj.
Në bazë të emrin ANGROS përmendet edhe në shkrimet e babai të historisë, Herodotit në shekullin e V p.e.s. Në Velekincë dhe Pogragjë gjatë shtrirjes së Moravës janë gjetur shumë gjurmë arkeologjike Ilirie dhe Dardane si ‘Vazo, Veshje Ilire’’, si dhe janë gjetur ‘Varreza Ilire’’ (e që me gërmimet e arkeologëve shqiptar në vitet 1979-80, e të cilave janë edhe sot aty) e që në to ka pasur edhe pulla të ndryshme, monedha, stoli të ndryshme, Tumat Ilire Dardanë në Llashticë, Lipovicë pastaj te Kalaja e Pogragjës.
Në këtë lumë derdhen degët më të vogla të saj, sidomos në rrjedhën e poshtme, si: lumi i Livoçit, i Cernicës, i Llashticës, i Zhegrës, i Pasjanit, i Bresalcit, i Përlepnicës si dhe lumi Krivareka, duke vazhduar me rrjedhën e saj të mëtutjeshme nëpër Serbi në drejtim të Detit të Zi, me emërtimin Morava Jugore.
Aktualisht Gjilani ka 5 shkolla fillore (Musa Zajmi, Thimi Mitko, Abaz Ajeti, Rexhep Elmazi dhe Selami Hallaçi) dhe 5 shkolla të mesme (Gjimnazi “Zenel Hajdini”, shkolla e mesme e mjekësisë “Asllan Elezi”, e bujqësisë “Arbëria”, Ekonomikja “Marin Barleti” teknike “Mehmet Isai”), Univerziteti Kadri Zeka, degët e Kolegjit “Fama” dhe Kolegji “UBT”.
Më vonë, tregu pati një vërshim të kloneve të IBM PC pasi Columbia Data Products klonoi me sukses "IBM BIOS", dhe duke e tregtuar agresivisht MS-DOSin tek prodhuesit e kloneve të IBM-PC, Microsofti u shndërrua nga një lojtar i vogël në një nga shitësit kryesorë të softuerëve në industrinë e kompjuterëve shtëpiakë.
Mes produkteve para-IBM-PC ishin paketa softuerike TASC , e cila përpilonte një program BASIC në gjuhën e makinave Apple, dhe harduerin Microsoft Softcard, një add-on Z80 kartë procesorike për Apple dhe kompjuterë kompatibilë që lejonin përdorimin e sistemit operativ CP/M në vend të Applesoft dhe Apple DOS.
Këto përfshinin shqyrtimin e apeleve dhe skuadrave të pushkatimit për ata që u dënuan si kriminelë lufte gjatë tribunaleve revolucionare, duke iniciuar reformën agrare të tokës si Ministër i Industrive, duke ndihmuar në udhëheqjen e një fushate të suksesshme mbarëkombëtare të shkrim-leximit, duke shërbyer si President i Bankës Kombëtare dhe si drejtor udhëzues për forcat e armatosura të Kubës dhe duke përshkuar globin si diplomat në emër të socializmit kuban.
Pozicione të tilla gjithashtu e lejuan atë të luante një rol qendror në trajnimin e forcave të milicisë që zmbrapsën Pushtimin e Gjirit të Derrave, dhe sjelljen e raketave balistike të armatosura me armë bërthamore sovjetike në Kubë, e cila i parapriu Krizës së Raketave Kubane të vitit 1962.
Përvojat e tij dhe studimi i marksizëm-leninizmit e shtynë atë të pohonte se moszhvillimi dhe varësia e Botës së Tretë ishte një rezultat i brendshëm i imperializmit, neokolonializmit dhe kapitalizmit monopol, me të vetmet zgjidhje që ishin ndërkombëtarizmi proletar dhe revolucioni botëror.
Guevara u largua nga Kuba në vitin 1965 për të nxitur revolucione kontinentale në të gjithë Afrikën dhe Amerikën e Jugut, fillimisht pa sukses në Kongo-Kinshasa dhe më vonë në Bolivi, ku ai u kap nga forcat boliviane të ndihmuara nga CIA dhe u ekzekutua shkurtimisht.
Dëshira e tij në rritje për të ndihmuar në përmbysjen e asaj që ai e shihte si shfrytëzim kapitalist i Amerikës Latine nga Shtetet e Bashkuara nxiti përfshirjen e tij në reformat sociale të Guatemalës nën Presidentin Jacobo Árbenz, përmbysja përfundimtare e të cilit me ndihmën e CIA-s me urdhër të United Fruit Company forcoi ideologjinë politike të Guevarës.
Pavarësisht mosmarrëveshjeve për trashëgiminë e tij, Time e quajti atë një nga 100 njerëzit më me ndikim të shekullit të 20-të, ndërsa një fotografi e Alberto Korda e tij, e titulluar Guerrillero Heroico, u citua nga Maryland Institute College of Art si "më i famshëm fotografi në botë”.
Si i ri, ai mendoi shkurtimisht një karrierë të shitjes së insekticideve dhe ngriti një laborator në garazhin e familjes së tij për të eksperimentuar me përzierjet efektive të talkut dhe gamaksenit nën emrin e markës Vendaval, por u detyrua të braktiste përpjekjet e tij pasi pësoi një reaksion të rëndë astmatik ndaj kimikateve.
Gjatë sulmit të Gjirit të Derrave , Guevara nuk mori pjesë në luftime, sepse Kastro e kishte vendosur në një komandë më në perëndim të Kubës, në Pinar del Rio, nga ku Guevara zmbrapsi një tentativë pushtimi (ishte një operacion diversiv, i krijuar për të tërhequr vëmendjen kubanëve nga vendi i vërtetë i sulmit, që ishte Gjiri i Derrave.
Pas katër muajve, Kastro i kërkoi Guevarës që të rikthehet në Kubë, por Guevara pranoi që të kthehet vetëm për disa muaj, sa për t’u bërë gati për misionet e reja revolucionare në Amerikën-Latine dhe prania e tij në ishull duhej të mbetej tepër e fshehtë.
Ajo vazhdoi të shfaqej në pesë role të tjera në vitin e saj të parë në Nju Jork, duke përfshirë edhe në produksionin e Festivalit Shekspirit të New Yorkut të Papp-it, Henry V, Taming of the Shrew me Raul Juliá dhe Masën për Masë përballë Sam Waterston dhe John Cazale.
I panjohur për Laurentiis, Streep e kuptoi Italinë dhe ajo tha: "Më vjen keq që nuk jam aq e bukur si ajo duhet të jetë, por, ju e dini - kjo është ajo. Kjo është ajo që ju merrni. " Ajo vazhdoi të punojë në Broadway, duke u paraqitur në faturën e dyfishtë të vitit 1976 të Tennessee Williams '27 Wagons plotë të pambuku dhe Arthur Miller's Kujtimi i dy hënave.
Shumica e skenave të saj u redaktuan, por koha e shkurtër në ekran e tmerroi aktoren: "Kam pasur një parukë të keqe dhe i kam marrë fjalët nga vendi i ngjarjes që kam qëlluar me Jane dhe i kam futur në gojë në një skenë tjetër, Unë kam bërë një gabim të tmerrshëm, jo ​​më shumë filma, por e urrej këtë biznes. "Megjithatë, Streep citon Fonda si një ndikim të qëndrueshëm mbi të si një aktore dhe e ka cilësuar atë si" të hapur më shumë dyer se sa unë ndoshta e di. "
Jaffee dhe Hoffman më vonë flisnin për paaftësinë e Streep, duke komentuar Hoffman, "Ajo jashtëzakonisht e vështirë, në masën që ajo është e ngulët. Mendoj se ajo nuk mendon për asgjë tjetër, por për atë që po bën. " Filmi ishte i diskutueshëm mes feministëve, por ishte një rol që kritiku i filmit Stephen Farber besonte shfaqur Streep's "intensiteti i vet emocional", duke shkruar se ajo ishte një nga "interpretuesit e rrallë që mund të mbushin momentet më rutinore me një aluzion të misterit".
Robert De Niro, i cili kishte dalluar Streep në prodhimin e saj në skenën e The Cherry Orchard, sugjeroi që ajo të luante rolin e të dashurës së tij në filmin e luftës Deer Hunter Cazale, i cili ishte diagnostikuar me kancer të mushkërive, u hodh në filmin dhe Streep mori rolin e një të dashur "të paqartë, të aksioneve" për të qëndruar me Cazale për kohëzgjatjen e filmimit.
Por nëse e vendos mendjen, mund të bësh gjithçka". Dhe unë i besova asaj. " Megjithëse Streep ishte natyrisht më introvert, sesa nëna e saj, ndonjëherë, kur ajo më vonë kishte nevojë për një injeksion besimi në moshën e rritur, ajo do të konsultohet me nënën e saj, duke i kërkuar asaj për këshilla.
Profesorja e dramës Vassar Clinton J Atkinson vuri në dukje: "Unë nuk mendoj se dikush i ka mësuar Meryl duke vepruar. Ajo me të vërtetë e mësoi veten." Streep demonstroi një aftësi të hershme për të imituar thekse dhe për të mësuar përmendësh shpejt linjat e saj.