polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Gjatë kualifikueseve të Euro 2000 dhe Euro 2004, ata morën barazime kundër Skocisë (ata gjithashtu barazuan me Lituaninë dhe Bosnjen në kualifikueset e edicionit 2000, kurse barazimi kundër Skocisë ishte pika e vetme që morën në kualifikueset e edicionit 2004).
Kombëtarja faroete e futbollit përfaqson Ishujt Faroe në shoqatën e futbollit dhe është e kontrolluar nga Federata Faroete e Futbollit, organi qeverisës i futbollit në Ishujt Faroe, që u bë pjestare e FIFA-s në vitin 1988 dhe UFEA-s në vitin 1990 dhe është vendi i katërt me popullsinë më të vogël në UEFA.
Në total, fushata e tyre kualifikuese ishte poshtëruese, pasi ata pësuan plot 43 Gola dhe shënuan vetëm katër (të gjithë Golat u shënuan nga i njëjti lojtar, Rógvi Jacobsen, ku dy prej tyre i'a shënoi Italisë) dhe duke humbur 12 ndeshje.
Gjatë verës së vitit 2008, Ishujt Faroe luajtën dy ndeshje miqësore, e para ishte humbja 4–3 kundër Estonisë më 1 qershor 2008, dhe kjo ndeshje cilësohet si ndeshja e parë ku Ishujt Faroe shënuan tre Gola dhe humbën.
Në qoftë se është mashkull ose femër, e trashëgohet nga ndonjë i largët po ka një vëlla ose një motër , atëherë secilit prej tyre u takon një e gjashta, e në qoftëse se janë më shumë ata janë pjesmarrës të barabartë në të tretën , pas testamentit të porositur ose borxhit, e duke mos dëmtuar .
Ato nga gratë tuaja që bëjnë imoralitet , kërkoni që kundër tyre të dëshmojnë katër vetë prej jush ; nëse vërtetohet më dëshmitarë , mbyllni ato në shtëpia derisa t’i marrë vdekja ose derisa All-llahu të përcaktojë ndonjë rrugë për to.
U janë ndaluar juve : nënat tuaja, bijat tuaja, motrat tuaja, hallat tuaja, tezet tuaja, bijat e vëllaut, bijat e motrës, nënat tuaja që ju kanë dhënë gji, motrat nga gjiri, nënat e grave tuaja dhe vajzat që janë nën kujdesin tuaj e të lindura nga gratë tuaja me të cilat patët kontakt, e nëse nuk ken pasur kontakt me to , atëherë s’ka pengesë , dhe gratë e bijve tuaj që janë të lindjes suaj , dhe të bashkoni dy motra, përpos asaj që ka kaluar.
Adhurojeni All-llahun e mos i shoqëroni Atij asnjë send, silluni mirë ndaj prindërve, ndaj të afërmve, ndaj jetimëve, ndaj të varfërve, ndaj fqiut të afërt, ndaj fqiut të largët, ndaj shokut pranë vetes, ndaj udhëtarit të largët dhe ndaj robërve.
Kur të jesh ti bashkë me ta dhe ju falë namazin, një grup prej tyre, duke i bartur armët, le të vijë e le të falet me ty , e kur të bien në sexhde , këta le të qëndrojnë mbrapa jush e le të vijë grupi tjetër, që nuk është falur, e të falet me ty dhe le t’i bartin armët dhe të jenë në gjendje gadishmërie.
S’ka dyshim se ata që nuk besojnë All-llahun dhe të dërguarin e Tij, dëhirojnë të bëjnë dallim mes All-llahut dhe të dërguarve të Tij e thonë: “Ne i besojmë disa e nuk i besojmë disa të tjerë” e mes këtij duam të marrin një rrugë.
Ne të frymëzuam ty me shpallje sikurse e patëm frymëzuar Nuhun dhe pejgamberët pas tij; e patëm frymëzuar Ibrahimin, Ismajlin, Is’hakun, Jakubin dhe pasardhësit e tij, Isain, Ejubin, Junusin, Harunin, Sulejmanin, e Davudit i patëm dhënë Zeburin.
Në anën e djathtë të rrjedhës së lumit Vardar më saktësisht afër 500 metra në veriperëndim të pozitës së tashme të fshatit është zbuluar një lokalitet antik në tërthoret e të cilit përmendet se ka ekzistuar një vendbanim qysh në kohën e re të gurit, pra 6000 deri 4000 vjet para kohës së re në vendin e quajtur BALLSHOR.
Gjatë lëvrimit të arave janë zbuluar eksponate enësh të dheut në formë të rrumbullakët dhe konusore, të modeluara në mënyrë të thjeshtë, me dorë të lirë, madje janë gjetur gurë nga qeramika për vegje pëlhurash, copa të vogla me tehe të mprehta thikash prej stralli, tokë e djegur, eshtra shtazësh dhe sende tjera të imta stolisjeje si dhe shumë gjëra tjera.
Emërtimet e disa vendeve në këtë fshat për male, fusha dhe kodra etj : Fojniku – livadhet dhe stanet, Zabeli ku ka drunj apo edhe burim uji, Ballshor – lokalitet antik, Kroi i kishës, Loma e Ballëkit, Erebimë , gjuri i kuq, gjuri shqipes, gravanec, kroi i madh, kroi i vogël dhe shumë emërtime tjera.
Ai vazhdoi të luante në shumë filma epikë të arteve marciale të vlerësuara në mënyrë kritike, veçanërisht si kryesorja në Hero të Zhang Yimou , Fist of Legend dhe tre filmat e parë në serinë Once Upon a Time in China , në të cilën ai portretizoi heroin popullor Wong Fei-hung.
Ndoqi shkollën e muzikës dhe më vonë shkollën private në Nju Jork, e më pas shkollën ndërkombëtare në Gjenevë, Zvicër, Shkollën e Shërbimit të Huaj “Foreign Service School” në universitetin “Georgetown University” në Uashington DC, “New York University Graduate School”, si dhe Universitetin e Gjenevës.
Shfaqja e parë e regjistruar e emrit Zagreb daton në vitin 1094, kohë në të cilën qyteti ekzistonte si dy qendra të ndryshme të qytetit: Kaptolin më të vogël, lindor, i banuar kryesisht nga klerikët dhe katedralen e Zagrebit, dhe më i madhi, Gradeci perëndimor, i banuar kryesisht nga zejtarë dhe tregtarë.
Kishte lidhje të shumta midis dioqezës së Kaptolit dhe qytetit të lirë sovran të Gradecit për arsye ekonomike dhe politike, por ato nuk njiheshin si një qytet i integruar, edhe pse Zagrebi u bë qendra politike dhe, duke përfaqësuar si Kroacinë, Sllavoninë dhe Dalmacinë, u mblodh për herë të parë në Gradec.
Koncepti i rimishërimit konsiderohet në fetë indiane si një hap që fillon çdo "cikël të lëvizjes së pafund, ekzistencës së përhershme ose të zakonshme", por një mundësi që të kërkojë çlirim shpirtëror nëpërmjet një jetese etike dhe një shumëllojshmërie të meditimeve, yogic , ose praktika të tjera shpirtërore.
Vepra më gjithëpërfshirëse kabaliste në rimishërimin, Shaar HaGilgulim, u shkrua nga Chaim Vital, bazuar në mësimet e mentorit të tij, kabalisti i shekullit të 16-të Isaac Luria, i cili u tha se njihte jetët e kaluara të secilit person përmes aftësitë e tij gjysmë-profetike.
Rimishërimi i referohet besimit se një aspekt i çdo qenieje njerëzore vazhdon të ekzistojë pas vdekjes, ky aspekt mund të jetë shpirti ose mendja ose ndërgjegjja ose diçka e jashtëzakonshme e cila rilind në një cikël të ndërlidhur ekzistencial; besimi i transmigrimit ndryshon sipas kulturave dhe është parashikuar të jetë në formën e një qenie njerëzore të sapolindur, të kafshës, të bimës ose të shpirtit, ose si një qenie në ndonjë fushë tjetër jo-njerëzore të ekzistencës.
Ndërsa Nirvana mësohet si qëllimi përfundimtar në Budizmin e Theravadin dhe është esencial për Budizmin Mahajana, shumica e budistëve laikë bashkëkohorë përqendrohen në akumulimin e karma të mirë dhe marrjen e meritës për të arritur një rimishërim më të mirë në jetën e ardhshme.
Midis jetëve përgjithësisht të virtytshme, disa janë më virtuoze; ndërsa e keqja gjithashtu ka shkallë dhe tekstet pohojnë se do të ishte e padrejtë për njerëzit, me shkallë të ndryshme të virtyteve ose veseve, të përfundonin në qiell ose në ferr, ose/dhe në mënyrë jo-proporcionale pavarësisht se sa të virtytshëm apo këqija jetët e tyre ishin.
Këto mësime pohojnë se ka rilindje, nuk ka vetë të përhershëm dhe nuk ka asnjë ātman të pakalueshëm që lëviz nga jeta në tjetrën dhe i lidh këto jetë së bashku, ka këmbëngulje, që të gjitha gjërat përbërëse siç janë qeniet e gjalla janë agregatet të shpërndahen në vdekje, duke u rimishëruar.
Para lindjes së Budës, dijetarët e lashtë indianë kishin zhvilluar teori konkurruese të jetës së përtejme, duke përfshirë shkollën materialiste siç ishte Charvaka, që tregonte se vdekja është fundi, nuk ka jetë të përtejme, as shpirt, as rilindje, karma dhe ata e përshkruan vdekjen si një gjendje ku një qenie e gjallë është tërësisht e asgjësuar, e tretur.
Autoritetet nuk kanë rënë dakord se si nocioni u ngrit në Greqi: nganjëherë është thënë se Pitagora ka qenë nxënës i is said to have been Pherecydes, nganjëherë e ka prezantuar atë me doktrinën e Orfizmit, një fe trake që do të ishte e rëndësishme në përhapjen e rimishërimit, ose të ketë sjellë mësimin nga India.
Megjithëse pjesa më e madhe e denominacioneve brenda feve abrahamike si judaizmi, krishterimi dhe islami nuk besojnë se individët rimishërohen, grupe të veçanta brenda këtyre feve i referohen rimishërimit; këto grupe përfshijnë pasuesit kryesorë historikë dhe bashkëkohorë të Kabalës, Katarëve, Alevitëve, Druzëve dhe Rosikurgëve.
Marrëdhëniet historike midis këtyre sekteve dhe besimet rreth rimishërimit që ishin karakteristikë për Neoplatonizmin, Orfizmin, Hermetizmin, Manicheanizmin dhe Gnosticizmin e epokës romake, si dhe fetë indiane, kanë qenë subjekt i hulumtimeve të fundit shkencore.
Chuang Tzu thotë: "Lindja nuk është fillimi, vdekja nuk është fundi. Ka ekzistencë pa kufizime; ekziston vazhdimësia pa një pikënisje. Ekzistenca pa kufizim është Hapësira. Vazhdimi pa një pikënisje është Koha. Ka lindje, ka vdekje, ka rrjedhje jashtë, ka hyrje brenda."
Me të kryer studimet, si student i dalluar kthehet në Shqipëri dhe në vitet 1957-1962 emërohet dhe punon si udhëheqës artistik në Ansamblin Shtetëror të Këngëve dhe Valleve Popullore të Tiranës, i cili sapo ishte formuar, dhe ku Çesk Zadeja zhvilloi një veprimtari të dendur si krijues dhe organizator i jetës edhe ashtu të vobektë muzikore.
Profesor Zadeja është kompozitor që përfaqëson në universin tonë kombëtar figurën më të madhe krijuese, emblemë e vërtetë kombëtare, i cili kalon në mit, sepse potenciali i tij krijues e bën këtë personalitet të shquar dhe doyen të muzikës bashkëkohore shqiptare, i cili kohërisht i takon brezit të parë të kompozitorëve tanë të shkolluar, duke i vënë bazat muzikës klasike, që merr përmasa të gjera si nga aspekti i trajtimit të materies muzikore e formës, ashtu edhe nga aspekti i melodisë, ritmit dhe stilit.
Por kontributi i tyre ka qenë i madh, siç janë, bie fjala, Tonin Harapi, Kujtim Laro; kurse sot krijojnë Thoma Gaqi, Agim Krajka, Limoz Dizdari, Shpëtim Kushta, Kozma Lara, Aleksandër Peçi, Sokol Shupo, Ali Spahiu, Arian Avrazi, Ferikal Daja, Vangjo Nova, Fatos Qerimaj, Ihsan Shehu dhe dhjetëra të tjerë, krijues që luajnë një rol të rëndësishëm në jetën muzikore sot në Shqipëri.
Ndikimi i krijimtarisë së Zadesë ishte i madh te një sërë krijuesish të tjerë që ndiqnin rrugën e këtij krijuesi, sepse veprimtaria e Zadesë në lëmin e kompozimit në tërësinë e saj ka qenë mbizotëruese, superiore dhe udhërrëfyese për brezat, të cilat i ka mësuar si pedagog në Akademinë e Arteve të Tiranës.
Ajo pati një vegim: "Shikoj një qytet të madh, lavdia e të cilit do prekë yjet! Shikoj një vend në mes të një pylli, ku një shkëmb i thepisur ngrihet mbi lumin Vltava. Është një burrë, i cili po gdhend pragun e shtëpisë. Një kështjellë e quajtur Pragë do të ndërtohet aty. Sapo princët dhe dukët të ndalojnë para pragut, ata do ti përulen kështjellës dhe qytetit përreth saj. Do të nderohet, do jetë i famshëm, dhe lavde do ti thurë e gjithë bota."
Kjo periudhë u shoqërua me shkatërrimin ose heqjen e disa simboleve të monarkisë austro-hungareze, si psh Kolonës Marian në Sheshin e Qytetit të Vjetër, e më vonë një monument i Marshallit Vaclav Radecky në Sheshin e Qytetit të Vogël dhe një statujë e perandorit dhe mbretit Franc I.
Megjithëse disa teorizojnë se Jordan Rudess u ftua t'iu bashkangjitej Dream Theater kryesisht për shkak të suksesit të Liquid Tension Experiment, ai e pati refuzuar ftesën e mëparshme që iu bë nga bendi në vitin 1994, dhe vendosi që të bëhet anëtar i Dixie Dregs.
Ndonëse mbeti jetim i ri, me vdekjen e të atit më 1928-ën, ai u rrit e formua me traditat atdhetare, me vetitë e ndershmërisë e besës, trimërisë dhe guximit për të thënë të vërtetën, e mbi të gjitha, me ndjenjën e respektit e mospërbuzjes për ato që vuajnë.
Pas zgjedhjeve parlamentare të vitit 2005, Lulzim Basha u emërua nga Kryeministri Sali Berisha Ministër i Punëve Publike, Transportit dhe Telekomunikacionit, ku ai shërbeu për një periudhë prej dy vjetësh, derisa ai u emërua Ministër i Punëve të Jashtme në vitin 2007.
Më 15 nëntor Prokuroria e Përgjithëshme i kërkoi parlamentit autorizimin për nisjen e ndjekjes penale ndaj Lulzim Bashës me akuzën për korrupsion dhe abuzim të pushtetit në lidhje me dhënien e kontratës së ndërtimit të autostradës Durrës-Kukës një kompanie të përbashkët amerikano-turke.
Si Ministër i Brendshëm, nën drejtimin e Kryeministrit Sali Berisha, ai punoi për zbatimin e të gjitha kritereve të kërkuara për udhëtim pa viza të shqiptarëve në vendet Shengen, përfshirë modernizimin e vendkalimeve kufitare të Shqipërisë dhe sistemit të policisë së emigracionit, lëshimin i pasaportave biometrike të sigurisë së lartë dhe një luftë më të ashpër kundër veprimtarisë kriminale dhe pasurive kriminale.
Këto hapa u përshëndetën nga organizmat ndërkombëtarë sidomos nga EUROPOL dhe organet e tjera të zbatimit të ligjit dhe çuan në vendimin e Bashkimit Europian më 8 nëntor, 2010 për heqjen e vizave të udhëtimit për qytetarët shqiptarë duke filluar nga 15 dhjetori i vitit 2010.
Basha iu bashkua Partisë Demokratike të Shqipërisë në janar të vitit 2004 si Koordinator i Komitetit të Orientimit të Politikave në Partinë Demokratike, duke qënë përgjegjës për koordinimin e punës së ekspertëve dhe komisioneve të KOP-it në përgatitjen, diskutimin dhe shpalljenm e 17 projekt-platformave qeverisëse për Partinë Demokratike të Shqipërisë.
Në këtë plan përfshihen gjithashtu tre projekte të mëdha: Bulevardi i Ri dhe Sistemimi i Lumit të Tiranës, Terminali Shumëfunksional i Autobuzëve dhe Trenit dhe Linjat e Tramvajit Kinostudio-Kombinat dhe Sheshi "Nënë Tereza"-Terminali Shumëfunksional.
Në vitin 2011, Basha kandidoi për postin e kryetarit të Bashkisë së Tiranës si kandidat i Partisë Demokratike dhe Koalicionit Aleanca për Qytetarin, duke sfiduar Edi Ramën, kryetarin e atëhershëm të Bashkisë dhe Kryetar i Partisë Socialiste të Shqipërisë.
Lulzim Basha në Tiranë, është politikan shqiptar, ish-Ministër i Jashtëm i Shqipërisë, deputet i Legjislaturës IX të Kuvendit të Shqipërisë, ish-kryetar i Partisë Demokratike të Shqpërisë dhe ish-kryetar i Bashkisë së Tiranës gjatë mandatit 2011–2015.
Betejat madhështore u zhvilluan në Qafë të Previsë , në Velikë, Nokshiq , ndërsa beteja vendimtare në janar të vitit 1880 në fushën e Nokshiqit, kur mbrojtësit shqiptarë fal taktikës së Jakup Ferrit, edhe pse më të dobët ushtarakisht (12000 malazezë mire të armatosur kundër 8000 vullnetarëve të armatosur e të pajisur dobtë), i shpartalluan njësitet e ushtrisë malaziase nën komandën e Todor Milanit e Bllazho Petroviqit.
Në gusht të vitit 1879 Turqia kishte dërguar forca të mëdha në drejtim të Plavës për ti përmbushur vendimet e Kongresit të Berlinit, por në shtator të atij viti Jakup Ferri udhëhoqi betejën në Gjakovë me ç’rast bashkë me Ali Pashë Gucinë, Ali Ibrën me bashkëluftëtarët të tjerë nga Plava, Gucia, Peja, Gjakova, Hasi, Reka, Tropoja etj.
Pas fitores së shqiptarëve në Gjakovë, kishte filluar shturrja e administratës turke në viset shqiptare dhe gjykatat shqiptare punonin paralelisht me ato turke apo edhe punonin vetëm gjykatat shqiptare, ndërsa Jakup Ferri, Ali Pashë Gucia e Ali Ibra kishin organizuar tubimet mbarëpopullore tek Verrat e Llukës dhe tek Lisat e Zogjëve në Prizren, ku u forcua besa dhe u bënë përgatitjet për qëndresë kundër armiqëve.
Pas përgatitjeve e marrëveshjeve me krerët e krahinave të ndryshme (Sylejman Vokshin, Hoxhë Koronicën, Hamëz Batushën, Musë Tahirin e me bajraktarin e Junikut), Jakup Ferri ishte nisur në Plavë për ta organizuar mbrojtjen ndërkohë që Kryesia e Lidhjes së Prizrenit i kishte emëruar Ali Pashë Gucinë dhe Jakup Ferrin komandantë të mbrojtjes së kufijve të Shqipërisë së veriut.
Jakup Ferri udhëhiqte mbrojtjen e katër rajoneve rreth Plavës: në Qafë të Çakorrit, në Qafë të Diellit, në Arzhanicë-Pepaj dhe Brezovicë-Visitor si dhe tek Qafa e Previsë dhe nga ana e Gërçarit në rajonin e Gucisë.
Jakup Ferri kishte filluar veprimtarinë e tij patriotike e luftarake kudër malazezëve e turqëve në vitet e pesëdhjeta të shekullit XIX, që pasuan pas reformave të Tanzimatit, kishte marrë pjesë në shumë beteja, ndërsa në vitet e shtatëdhjeta ai ishte bërë njëri nga trimat më të shquar të Malësise së Plavës e Gucisë dhe kishte marrë pjesë në kuvende burrash.
Familja Ferri i takon fisit Kuçi ndërsa rrjedhë nga Luhari i Malsisë së Shkodrës, prej nga kishte dalë i pari i familjes, Gjergj Prentashi me një vëlla dhe ishin vendosur në Podgoricë, ndërkaq prej aty Gjergj Prentashi kishte kaluar në Plavë , ku sipas gjasave ishte konvertuar në islam.
Jakup Ferri, i biri i Ferr Durit, u lind në vitin 1832 në Plavë, në veri të Bjeshkëve të Nemura buzë Liqenit të Plavës prej të cilit buron lumi Lim, që në atë kohë ishte pjesë e Shqipërisë nën sundimin e Perandorisë Osmane, sot e Malit të Zi.
Jakup Ferri ishte varrosur në varrezat e Plavës, jo larg nga Lagjja e Ferrajve, në të cilën, afër kullave të veta, bijtë e Jakupit: Hasani, Mehmedi, Omeri, Agani e Emini e kishin ngritur edhe xhaminë për shpirt të te atit në vitin 1901/1902, gjë të cilën e dëshmon mbishkrimi i shkruar në gjuhën osmane mbi derë në hyrje të xhamisë, i cili ekziston edhe sot.
Jakupi i kishte tre vëllezër: Zeqon, i cili kishte qenë mjeshtër i dueleve dhe kishte vra me dhjetëra malazezë në duele ballë për ballë dhe ishte vrarë në Betejën e Moraçës 1876, Shaqirin, i cili ishte vra në një nga betejat e shumta kundër malazezëve dhe Beqirin i cili kishte rënë në Luftën e Nokshiqit.
Në tetor të vitit 1879 Mali i Zi kishte kërkuar nga Turqia dhe fuqitë e mëdha evropiane dorëzimin e Plavës e Gucisë, por meqë shqiptarët nuk lejuan një gjë të tillë Mali i Zi kishte filluar operacionet ushtarake nën komandën e Mark Milanit e Todor Milanit.
Në Kongresin e Berlinit fuqitë e mëdha: Gjermania, Austro-Hungaria, Franca, Italia e Rusia kishin vendosur ta rishikojnë Traktatin e Shën Stefanit, ti copëtojnë tokat shqiptare dhe t’ua ndajnë ato Malit të Zi, Serbisë, Bullgarisë e Greqisë .
Në dritën e emrave ku përmendet Bogovina nga dëshmitë e shekullit XV më 1467/68: Arbana /Arbanash/Arnaut - emri etnik për shqiptarët në mesjetë, të cilin në këtë periudhë në lakadredhat shqiptare të Maqedonisë e hasim me një përdorim shumë të shpeshtë në funksione të ndryshme antroponomike, partonomike, etnonimike dhe toponimike.
Ky emër, të cilin e ndeshim edhe me variacionet: Arbanash, Arbina, Arnaut, Arnavud, Arnavid dhe Olbanash, përveç atyre Arbanas e Arbanash, madje del me një vlerë më të madhe përdorimi nga të gjithë emrat e tjerë etnikë që i ndeshim në mesjetë në këtë trevë, krahaso ato grk, vlag, bolgarin, bugarin, srbin, ermen, kuman, german etj.
Një shfaqje më të hapur ka sidomos në rethinën e Manastirit, të Velesit, të Shkupit, të Tetovës, të Kërçovës, të Mariovës, të Follorinës e tjerë, por nuk është pa një përhapje të vogël as edhe në rrethinat e tjera gjeografike të Maqedonisë, që dëshmon kjo për karakterin e ngulët të elementit shqiptar në lakadredha gjeografike.
Këtu më poshtë do të zgjedhim një varg emrash personal në bashkëvajtje me emra kryefamiljarësh, te të cilat përmbahet termi etnik Arbanas si element i parë apo i dytë dhe si element atributiv i përkatësisë etnike, të nxjerrë nga defterët e regjistrimeve turke-osmane të shekullit XV.
Qemal Murati: "Dëshmitë onomastike për autoktoninë e shqiptarëve në trojet etnike të tyre në Maqedoni"-Shtëpia botuese "Fan Noli"-Tiranë, 1993 në faqet 87, 88 dhe 94 hasim të shënuar Gon Arnaud/ TD 294/, Dola/Dula/Arnaut/TD 294 , Gon Arbanas/fsh, Bogovi, Ponorishte TD 358, Gon Arbanas/ NT TD 305 / ku edhe hasim si lokalitet Bogovi dhe Ponorisht.
Duhet përmendur se në këtë fshat përmendet Kisha e lashtë që nuk dihet se prej kur daton edhe pse supozohet se rrënjët i ka mjaft të hershme, e cila ka shërbyer për banorët e fshatrave përreth siç janë: Sellarca e Epërme, Dërniku ,Kamjani e fshatra tjerë /shih më tepër Jovan Trifunofskit në veprën "Pollog" Beograd-1976 në faqen 399, i cili tenton që ta fsheh këtë argument ngase të parët e kësaj treve i kanë shfrytëzuar objektet e tilla fetare, me çka si nëpër të gjitha fshatërat mohon vazhdimësinë historike të shqiptarëve autokton.
Edhe kualifikueset e Euro 2012 u mbyllën në një formë të ngjashme; ata i humbën të dhjeta ndeshjet, shënuan vetëm një gol dhe pësuan 25; rezultatet e tyre më të mira ishin dy humbje me një gol disavantazh kundër Sllovakisë dhe një humbje 3–1 kundër Irlandës.
Për shëmbull, Andorra priti Francën dhe Anglinë në në kualifikueset e Euro 2000, 2008 dhe në kualifikueset e Kupës së Botës 2010 në Estadi Olímpic Lluís Companys në Barcelonë, e cila ishte stadiumi i RCD Espanyol nga viti 1997 e deri në vitin 2009.
Gjatë Revolucionit Anti-Burokratik, Millosheviqi u kërkoi serbëve dhe malazezëve të "dalin në rrugë" dhe përdori sloganin "Serbi e fortë, Jugosllavi e fortë" që tërhoqi mbështetje nga serbët dhe malazezët, por tëhuajsoi kombet e tjera jugosllave.
Për më tepër, Millosheviqi propozoi një ligj për rivendosjen e titujve të tokave të zotëruara nga serbët në periudhën ndërmjet dy luftërave, i cili në fakt siguroi një bazë ligjore për një numër të madh serbësh që të shpërngulen në Kosovë dhe Maqedoni për t'i rifituar ato toka.
Roli i Millosheviqit në nënshkrimin e Marrëveshjes së Dejtonit lejoi heqjen e shumicës së sanksioneve ekonomike, por RF Jugosllavisë ende nuk iu lejua aksesi në ndihmën financiare dhe të huaj për shkak të shtypjes së perceptuar të shqiptarëve në Kosovë.
Zimmerman ka pohuar se ndryshe nga politikanët e tjerë me të cilët ai pati diskutime gjatë rënies së Jugosllavisë, si Franjo Tuxhman dhe Radovan Karaxhiq, Millosheviqi nuk theksoi ndonjë urrejtje ndaj grupeve etnike dhe në vend të kësaj theksoi se Serbia do të vazhdonte të ishte një republikë multietnike në Jugosllavia.
Zimmerman ka pohuar se Millosheviqi përdori në mënyrë oportuniste nacionalizmin për ta lejuar atë të ngrihej në pushtet në krijimin komunist në Serbi, ndërsa komunizmi në Evropën Lindore u bë gjithnjë e më i papëlqyeshëm dhe vazhdoi të mbrojë një axhendë nacionaliste për të mbështetur qeverinë e tij.
Millosheviqi dihej gjithashtu se fliste në mënyrë nënçmuese për sllovenët, kur ai në një bisedë me një intervistues se çfarë mendonte për vendimin e delegacionit slloven për t'u larguar nga Lidhja e Komunistëve të Jugosllavisë, Millosheviqi bëri një shaka nënçmuese, duke thirrur delegacionin e Lidhjes Sllovene të Komunistëve, " ata sllovenët dorështrënguar”.
Zimmerman më vonë raportoi se pozicionet dhe sjelljet e pazakonta dhe kontradiktore të Millosheviqit ishin pothuajse skizofrenike në natyrë, pasi ndonjëherë Millosheviqi sillej në një mënyrë arrogante, kokëfortë, autoritare dhe agresive ndaj të tjerëve, të cilët mbështesnin me vendosmëri nacionalizmin serb kundër të gjithë kundërshtarëve, ndërsa në raste të tjera ai do të ishte i sjellshëm, pajtues dhe i etur dhe i gatshëm për të gjetur zgjidhje të moderuara dhe paqësore për krizën në Jugosllavi.
Zimmerman, megjithatë, ka arritur në përfundimin se Millosheviqi vazhdimisht demonstronte se ai e shihte kryesisht Jugosllavinë si një shtet për sigurimin e unitetit të serbëve dhe bëri nuk kanë shumë interes për ruajtjen e unitetit të Jugosllavisë jashtë fushave të interesave kombëtare serbe.
Në atë vit, zyrtarët nga Bosnja dhe Hercegovina vunë re tensione në rritje midis boshnjakëve, kroatëve dhe serbëve; thashethemet aktive të përhapjes së incidenteve mes kroatëve dhe serbëve dhe argumentet e kroatëve dhe serbëve se boshnjakët nuk ishin një komb i vërtetë u përshkallëzuan.
Ajo u përpoq të pohonte se kroatët dhe shqiptarët etnikë po bashkëpunonin në një fushatë kundër qeverisë serbe gjatë protestave të vitit 1991 në Beograd kundër qeverisë së Millosheviqit, duke mohuar se serbët morën pjesë në protestë ndërsa pretendonin se "ishin shiptarët dhe kroatët ata që demonstruan".
Burimi i agjendës nacionaliste të Millosheviqit besohet se ka qenë i ndikuar nga politikat e zyrtarit të shquar komunist serb dhe ish-partizanit jugosllav Aleksandar Rankoviq, i cili dihej se promovonte interesat kombëtare serbe në Jugosllavi dhe veprimet më të ashpra të policisë kundër shqiptarëve etnikë në Kosovë.
Këto përshkrime të përsëritura negative mediatike të fraksioneve etnike kundërshtare, thuhet se kanë qenë shembuj të mediave shtetërore të Millosheviqit që promovojnë nxitjen e frikës dhe përdorin ndjenjat ksenofobike nacionaliste për të tërhequr serbët për të mbështetur luftërat.
Drejtori i Radio Televizionit të Serbisë gjatë epokës së Millosheviqit, Dushan Miteviq, që atëherë ka pranuar në një dokumentar të PBS "gjërat që ndodhën në televizionin shtetëror, luftënxitës, gjëra që mund t'i pranojmë tani: informacione të rreme, raportime të njëanshme.