polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
“අහෝ! පින්වත් රජතුමනි, ඔබතුමා වැනි ශ්‍රේෂ්ඨ නායකයෙක් නිසයි අපි පවා මෙතරම් සේවය කරන්න පුරුදු වුණේ. ඔබතුමාගේ නායකත්වයෙන් තොරව අපට මේ රාජධානිය ගොඩගන්න අමාරුයි. ඔබතුමා නැති ලෝකය හිරු නැති ලෝකෙටත් වඩා අඳුරුයි. ඔබතුමා නැති රාත‍්‍රිය සඳ නැති රාත‍්‍රියටත් වඩා මූසලයි. ඔබතුමාගේ ආලෝකය අපගේ ආලෝකයයි. එ් නිසා රජතුමනි, ශතවර්ෂාධික කාලයක් නිදුක්ව නීරෝගීව රාජ්‍යානුශාසනා කරන සේක්වා!”
ඔවුන්ගේ සැබෑම රජතුමා ඉතාම දුකසේ තම රෝගයට පිළියම් කරමින් සිටියා. කවුරුත් හිතුවේ ඉක්මනින් මියයාවි කියලයි. නමුත් සියලූ දෙනා පුදුමයට පත් කරවමින් රජතුමා සුවපත් වුණා. සුවපත් වූ රජ රාජසභාව කැඳෙව්වා. එදා තමාගේ යහන වටේ වැතිරී හඬමින් සිටි ඇමතිවරු කවුරුවත් නෑ. රජතුමාට ගොඩාක් දුක හිතුණා.
සම්පූර්ණ විනය පිටකයත්, සුත්ත නිපාතයේ එන සූත්‍ර නමින් හැඳින්වෙන වෙනත් දේශනාවනුත් මෙම අංගයට ඇතුළත් වෙයි. විනය නීති පැනවීමට පෙර භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ හික්මීමට අවශ්‍ය කරුණු ඇතුළත් වූයේ සූත්‍රවල ය. එබැවින් මෙම නවාංගයේ දී විනය සූත්‍ර ගණයට ඇතුළත් කර ඇත.
“අනේ දේවයන් වහන්ස, අපට හරී සතුටුයි. අපි කියාගත නොහැකි වේදනාවකින් හිටියේ. මේ මාළිගාවට පැමිණෙද්දී ඔබවහන්සේ ඇඳේ වැතිරී දරුණු ලෙඩින් පෙළෙමින් සිටි අයුරු අපට සිහිපත් වෙනවා. පින්වත් රජතුමනි, අපට හරි වේදනයි. ඉවසගන්න අමාරුයි. එ් නිසයි අපි ඈත ගියේ.”
ඇමතිවරු තොල කට ලෙව කෑවා. ඔවුන්ගේ ඇස් බැබලුණා. කට කොණින් සිනහවෙද්දී බුලත් හප විසිවුණා. ඔවුන් තමන්ගේ ආදරණීය රජුට නොකියාම අර රජු වෙත ගියා. එ් රජතුමා ඔවුන්ට සාමාන්‍ය ගෙවල් දුන්නා. අඩු වැටුප් දුන්නා. ඔවුන් මහා දුකින් කල් ගෙව්වා.
බරණැස් නුවර එක්තරා රජෙක් වාසය කළා. ඔහුගේ රාජධානිය සියලු සැපසම්පත් වලින් පිරී ඉතිරී තිබුණා. නමුත් ඔහුව වටකොට ගෙන සිටි ඇමතිවරුන් එ් රජුව රවටා රටේ සම්පත් ගසාකෑවා. රජතුමාට බොරු ආදරයක් පෙන්නුවා. බොරු හිතවත්කමක් පෙන්නුවා.
රජතුමාට බොහෝ අනුකම්පා හිතුණා. නොයෙක් අයුරින් කරුණු කියා ඔවුන්ව අස්වැසුවා. රාජකීය වෙදුන් පැමිණ කොතරම් උපස්ථාන කළත් සුව වුණේ නැහැ. ක‍්‍රමක‍්‍රමයෙන් අසාධ්‍ය වුණා. එතකොට ඇමතිවරු වෙනම රැස්වුණා. රහසේ සාකච්ඡුා කළා.
“අනේ රජතුමනි, ඔවුන් ටිකෙන් ටික වෙනස් වුණා. තමන්ගේ කාර්යභාරය අත්හැරියා. දැන් අසවල් රටට ගිහින් අසවල් රජ්ජුරුවන්ගේ ඇමතිමණ්ඩලයේ සේවය කරනවා. රජතුමනි, ඔවුන්ගෙන් අද හසුනක් ලැබුණා. රජතුමාව බැහැදකින්න අවසර ඉල්ලනවා.”
“දැන් මෙයාගෙන් වැඩක් නෑ. මෙයා මැරිලා යාවි. අපේ පැවැත්මට උදව් කරන්න පුළුවන් ඊළඟ රජා කවුද? අපි එතනට යමු. අමාරුවෙන් ගොඩනගා ගත්තු අපේ පැවැත්ම අපි නැතිකරගත යුතු නෑ. දැනට භාණ්ඩාගාර යෙන් ගන්න දෙයක් ගනිමු.”
බෝසතාණන් වහන්සේ, බුදුරජාණන් වහන්සේ සහ ආනන්ද තෙරුන් වහන්සේ ආදී රහතන් වහන්සේලා පිළිබඳවත් කියැවෙන ආශ්චර්ය අද්භූත කරුණු ඇතුළත් “අච්ඡරිය අබ්භූත සූත්‍රය” වැනි දේශනා ‘අබ්භූත ධම්ම’ නම් වේ.
වේද හෙවත් නුවණත්, සතුටත් ලබමින් විමසන ප්‍රශ්නෝත්තර ඇතුළත් සූත්‍ර වේදල්ල ගණයට අයත් වේ. උදාහරණ ලෙස චුල්ල වේදල්ල, මහා වේදල්ල, සම්මා දිට්ඨි, සක්ක පඤ්හ යනාදී සූත්‍ර දේශනා දැක්විය හැකි ය.
බුදුරදුන් විසින් සොම්නස හා ඤාණමය පී‍්‍රතියත්, ධර්ම සංවේගයත් පදනම් කරගෙන වදාළ “අනේක ජාති සංසාරං ” වැනි ගාථා දේශනා උදාන නම් වේ. උදාන පාලියේ එබඳු උදාන අඩංගු සූත්‍ර 83 ක් ඇත.
“එ්ක හරි! හැබැයි අපට අසවල් රජතුමා ළඟට ගියෝතින් නම් සෑහෙන්න තාන්න මාන්න ලැබේවි. පුද පඬුරු ලැබේවි. මං එ් ගැන කතා කරලයි තියෙන්නේ. අපට නවාතැනට වෙනම මාළිගාවන් පවා දෙන්න සූදානම් වේවි.”
කලක් යන විට රජතුමාට දරුණු ආබාධයක් හටගත්තා. ඇමතිවරුන් රජතුමාගේ යහන වටේ වැතිරී අඬන්න පටන් ගත්තා. රජතුමා නැතුව ඔවුන්ට ජීවත්විය නොහැකි බව පවසමින් චාටු බස් කිව්වා.
“අනේ රජතුමනි, ඔබවහන්සේව අත්හැර ගියේ අපේ හිතේ වේදනාවටයි. නමුත් මෙවර නම් අපි ඔබවහන්සේගේ සෙවණැල්ල වගේ ඉන්නවා. ඔබවහන්සේට අසනීප වුණොත් අපිමයි උපස්ථාන කරන්නේ.”
“බොහොම හොඳයි. මං මෙවැනි ඇමති මඬුල්ලක් ලැබීම ගැන සතුටු වෙනවා. හැබැයි මේ අසනීපය නම් ස්ථිරව සනීප වෙන එකක් නෑ. ආයෙ අසනීප වේවි. එතකොටත් ආයෙමත් යනවාද?”
සම්පූර්ණ අභිධර්ම පිටකයත්, ගාථා රහිත සූත්‍රත් සෙසු ඉතිරි අංග අටට අයත් නො වන දේශනාවනුත් වෙය්‍යාකරණ ගණයට අයත් වේ.
ධම්මපද, ථෙරගාථා, ථෙරී ගාථා යන ග්‍රන්ථත් සුත්ත නිපාතයේ සූත්‍ර නාමයෙන් හඳුන්වා නැති දේශනා ගාථා අංගයට අයත් වේ.
මෙවැනි සම්‍යක්ප‍්‍රයෝග වලින් රජතුමාට ඇමැතිවරුන්ගේ සැබෑ තත්වය හඳුනාගන්න පුළුවන් වුණා. රජතුමා කල්පනා කළා.
සංත්‍රාස ප්‍රේම වෘත්තාන්තයක් වන මෙම කතාමාලාව නිෂ්පාදනය කර ඇත්තේ වී. ශංකර් රාමන් සහ මධු මෝගන් විසිනි. තිරුමති සෙල්වම් සහ මානඩ මයිලඩ හේතුවෙන් ජනාදරයට පත් සංජීව්මෙහි ප්‍රධාන චරිතය වන මුතුරාසන්ගේ චරිතයට තෝරාගැනිණි. සංජීව් මෙසේ කතාමාලවක රංගනයේ යෙදෙන්නේ කරෛ කතාමාලාවෙන් පසුවයි. නිළි නච්චතිරා මෙහි ප්‍රධාන චරිතයක් වන වෙන්නීලාගේ චරිතය නිරූපණය කරයි. මෙහි ප්‍රධාන එදිරිවාදිනියගේ චරිතය වන ස්වේතාගේ චරිතය සඳහා චෛත්‍රා තෝරාගැනිණි.
යාරඩි නී මෝහිනී යනු 2017 ඉන්දියානු දෙමළ-භාෂා ත්‍රාසක සෝප ඔපෙරාවකි. මෙහි ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කරන්නේ සංජීව්, ෆාතිමා බාබු, නචතිරා සහ චෛත්‍රා විසිනි. 2017 අප්‍රේල් 24 දින සී තමිල් නාළිකාව ඔස්සේ විකශය ඇරඹි මෙය සඳුදා සිට සිකුරාදා දක්වා ප.ව. 8:30ට විකාශය වේ. නන්දිනී කතාමාලාවෙන් පසු මෙය දකුණු ඉන්දියාවේ දෙවන ඉහළම පිරිවැයක් දරා නිපදවූ රූපවාහිනී කතාමාලාව ලෙස සැලකේ.
විකල්ප මතයක් අනුව කියැවෙන්නේ ඇය අමර්ණහි 29වන සොහොන්ගැබේ භූමදානය කෙරුණු බවයි. මෙම මතයට පාදක වී ඇත්තේ නෙෆර්නෙෆරුරේගේ ඇතුළු කුටීරයක් පිළිබඳ විස්තර වන ඇම්ෆෝරා බුජමක අඬුවකිනි. නෙෆර්නෙෆරුරේ 29වන සොහොන්ගැබේ භූමදාන කෙරුණේ නම්, එමගින් හැඟවෙන්නේ ඇගේ භූමදානය සිදුවන විට රාජකීය සොහොන්ගැබ මුද්‍රා තැබුණු බවත්, එනම් ඇය ඇගේ පියා වූ අක්නාටන්ගේ මරණින් පසු මියගිය බවත් ය.
නෙෆර්නෙෆරුරේ (ඇගේ නාමයේ අරුත "රේගේ රූමතියන් අතර රූමතිය" හෝ "රේගේ වඩාත් රූමත් තැනැත්තිය") උපත ලැබූයේ ඇගේ පියා වූ අක්නාටන්ගේ 8වන රාජ්‍ය වර්ෂයේ හෝ ඊට පෙර අක්ටාටන් නගරයේ ය. ඇයට මෙරිටාටන්, මෙකෙටාටන්, අන්ඛෙසෙන්පාටන් සහ නෙෆර්නෙෆරුආටන් ටැෂෙරිට් නැමැති වැඩිමහල් සොයුරියන් සිව්දෙනකු ද, සෙටෙපෙන්රේ නැමැති බාල සොහොයුරියක ද විය.
නෙෆර්නෙෆරුරේ පිළිබඳ පැරණිතම නිරූපණයක් අමර්ණහි රාජ මාලිගයේ බිතු සිතුවමකින් ලැබේ. මෙහි ඇය ඇගේ සොයුරිය වන නෙෆර්නෙෆරුආටන් ටැෂෙරිට් සමග කොට්ටයන අසුන් ගෙන සිටියි. මෙම බිතු සිතුවම අක්නාටන්ගේ 9වන රාජ්‍ය වර්ෂයට පමණ අයත් යැයි කාලනිර්ණය කෙරේ. එහි සම්පූර්ණ රාජකීය පවුලම නිරූපිත අතර, සෙටෙපෙන්රේ බිළිඳිය ද එහි දක්නට ලැබේ.
නෙෆර්නෙෆරුරේ යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ 18වන රාජවංශයේ විසූ පුරාතන ඊජිප්තු කුමරියකි. ඇය පාරාවෝ අක්නාටන් සහ මහා රාජකීය බිරිඳ නෙෆර්ටිටිගේ හඳුනාගත් දියණියන් සයදෙනාගෙන් පස්වැන්නියයි.
කහ ගඟ දිගේ සැතපුම් දස දහසක් යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ නොහඳුනන චිත්‍ර ශිල්පියකු විසින් නිර්මාණය කරන ලද චීන ලුළි සිතුවමකි. ක්විං රාජවංශ යුගයට අයත් මෙම සිතුවම ක්‍රි.ව. 1690 සිට 1722 දක්වා වූ කාලය අතරතුර නිර්මාණ වන්නට ඇතැයි විශ්වාස කෙරේ. මෙම සිතුවම මගින් කහ ගංගා පද්ධතිය නිරූපණය වේ. වර්තමානයේ මෙට්‍රොපොලිටන් කලා කෞතුකාගාරයේ තබා ඇති මෙම සිතුවම මිලදී ගන්නා ලද්දේ 2006දී ඩබ්. එම්. කෙක් පදනම, ද ඩිලන් පදනම සහ වෙනත් දායකයන්ගේ සහාය ඇතිව ය.
කහ ගංගාවේ නිරන්තර ජල ගැලීම් නිසා එල්ල වූ තර්ජනය හේතුවෙන් ගංගා පද්ධතිය පිළිබඳ අධ්‍යයනය සහ කළමනාකරණය කිරීම ක්විං රාජ සභාවේ එක් ප්‍රමුඛතාවක් විය. මෙම ස්මාරක සිතියම මගින් ප්‍රස්තාරිකව සහ ගංගා මාර්ගය පාලනය කිරීමේ ඇති සංකීර්ණ බව සහ එය ගලාබසින කලාපයේ නගර සහ ගම්මාන කෙරෙහි ඉන් ඇතිවන අවදානම නිරූපණය ිකරීමට උත්සාහ දරා ඇත.
ශ්‍රී ලංකාවේ පැවති පාරම්පරික කලා කර්මාන්ත අතුරින් එකකි, ඇත්දත් කලාව. ශ්‍රී ලාංකික ඇත්දත් කැටයම් කලාවට දීර්ඝ ඉතිහාසයක් ඇති නමුත්, එහි ආරම්භය කෙදින සිදුවී දැයි නිශ්චිත නැත. මහනුවර යුගයේ දී ඇත්දත් කැටයම් කලාව බෙහෙවින් ප්‍රචලිතව පැවතිණි. ශ්‍රී ලාංකික කලා ශිල්පීන්ගේ අතිශය සියුම් නිර්මාණ කුසලතාව මෙම ඇත්දත් නිර්මාණ මගින් පැහැදිළි වේ.
මෙසේ ඇත්දත් භාවිතයෙන් නිර්මාණය කරගන්නා භාණ්ඩ අතරට වළලු, විජිණිපත් මිටි, කරඬු, පිහි මිටි, පනා, හෙප්පු, කන්හැඳි, මංජුසා, හොරණෑ, කර්ණාභරණ, ග්‍රීවාභරණ, දොර උළුවහු, අලංකරණ තහඩු සහ ක්‍රීඩා භාණ්ඩ වැනි එදිනෙදා භාවිතයට ගන්නා භාණ්ඩ මෙන්ම, බුද්ධ ප්‍රතිමා, මිනිස් රූ වැනි නිර්මාණ ද වේ.
ඇත් දළ සොයාගැනීමට ඇති විරළ භාවය හේතුවෙන්, අතීතයේ ඇත්දත් නිර්මාණ ළඟ තබාගැනීම ගෞරවයක් සේ සැලකිණි. රජවරුන්ට, විදෙස් තානාපතීන්ට සහ රාජ්‍ය නිලධාරීන්ට ප්‍රදානය කිරීම සඳහා මෙසේ ඇත්දත් නිර්මාණකරණය සිදුවන්නට ඇත.
මෙහි ප්‍රධාන දේවතාවා වන චාමුණ්ඩා හෙවත් චාර්චිකා දෙවඟන සිටින්නේ මලකඳක් මත හිඳගෙන වන අතර, ඇය වටා හිවලකු සහ බකමූණකු පිරිවරා සිටියි. ඇය හිස්කබල් මාලයක් පැලඳ සිටියි. ඇය නාගයකු, දුන්නක්, පලිහක්, අසිපතක්, ත්‍රිශූලයක්, අකුණක් සහ හීයක් දරා සිටින අතර, අසුරයාගේ ගෙල සිදුරු කරමින් සිටියි. මෙම අවකාශයට ඉහළින් හිඳගත් ශිව සහ පාර්වතී නිරූපිත චෛත්‍ය කවුළුව පිහිටයි.
දේවාලයේ ඇති තවත් විශේෂ ලක්ෂණයක් නම් මෙහි ගර්භගෘහයේ තන්ත්‍රික සම්ප්‍රදායයන් හා සම්බන්ධ භයානක දර්ශන කැටයම් කොට තිබීමයි. ගර්භගෘහයේ කපාලිනී යනුවෙන් හැඳින්වෙන අත් අටක් සහිත චාමුණ්ඩා දේවතාවියගේ රුවක් දැකගත හැක. ඇය දුර්ගා දෙවඟනගේ භයංකාර ස්වරූපය යැයි විශ්වාස කෙරේ. ‍ඒ අනුව බෛතාල දෙවොල ශක්ති පූජාශ්‍රමයක් යැයි පිළිගැනේ.
ජගමෝහනයට ඉහලින් වම් පස වූ දෙවොලේ ප්‍රසාද මුඛය චෛත්‍ය කවුළු දෙකකින් යුක්ත ය. ඉන් එකක අලංකාර සූර්ය දේව කැටයමක් වේ. මෙම කැටයම එහි වූ හැඟීම් ප්‍රකාශනය හේතුවෙන් ඇගයුමට ලක්ව ඇත. මෙහි සූර්ය සමග ඌෂා ප්‍රත්‍යූෂා දෙවඟනෝ හී විදිමින් සිටිති. සූර්යයාට ඉදිරියෙන් අශ්වයන් සතක් බැඳි රථය පදවන අරුණගේ රුව දැකගත හැක.
වෛතාල දෙවොල හෙවත් බෛතාල දෙවොල යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ චාමුණ්ඩා දෙවඟනට කැප කළ දර්ශීය ඛාකරා ශෛලියෙන් යුත් 8වන සියවසට අයත් හින්දු දේවාලයකි. මෙය ඉන්දියාවේ ඔරිස්සා ප්‍රාන්තයේ අගනුවර වන භුබනේස්වර්හි පිහිටා ඇත. මෙම දේවාලය ප්‍රදේශවාසීන් විසින් "තිනි මුණ්ඩියා මන්දිර" ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ.
චාමුණ්ඩා වටා වෙනත් මිත්‍ර දෙවිවරුන් ප්‍රමාණයෙන් කුඩාවට බිත්තියේ පහළ කොටස්වල නිරූපණය කොට ඇත. මේ සෑම රුවක් පිහිටි අවකාශයක්ම වෙන් කරන්නේ නෙරි කුළුණක් මගිනි. නැගෙනිහර බිත්තියේ දොරට දකුණු පසින් පිහිටි රූපය මගින් චාමුණ්ඩාගේ ප්‍රතිමූර්තිය වන භෛරවගේ සැකිලි ස්වරූපය දැක්වේ.
පිටත බිත්තිවල හින්දු දෙවිවරුන්ගේ කැටයම් සහිත පනේල දැකගත හැක. මේ අතරින් ප්‍රධාන වශයෙන්ම ශිව සහ ඔහු භාර්යාව වන පාර්වතීගේ ශක්ති ස්වරූපය, දඩයම් දර්ශන, වන අලීන් අල්ලා ගැනීම සහ කලාතුරකින් ශෘංගාරාත්මක පෙම් යුවළවල් ද දැකගත හැක.
ඉහළ චෛත්‍ය කවුළුවේ වූ වෘත්තාකාර පනේලයෙහි අත් දහයක් ඇති නටරාජ හෙවත් නර්තනයේ යෙදෙන ශිව දෙවියන්ගේ රුවක් වේ. පැතලි පියස්සක් සහිත ජගමෝහනය ඉදිරියේ ධර්ම චක්‍ර ප්‍රවර්තන මුද්‍රාවෙන් වැඩ හිඳින් බුද්ධ රූ දෙකක් ද දැකගත හැක.
ශාක්‍යමුණි ත්‍රිකයේ සිතුවම් 1ක් – 1565දී නිර්මාණය වූවකි. මුලින් හොයිඅම් විහාරයට අයත්ව තිබූ මෙය ජපානයෙන් හමු විය මෙය 1990දී නිව් යෝක්හි මේරි ජැක්සන් බර්ක් එකතුව විසින් මිලදී ගන්නා ලදී. මෙම ක්ෂේත්‍රයේ ප්‍රවීණයන්ගේ සැලකිල්ලට බඳුන් වූ මෙය, ජොසොන් රාජවංශ සමයේ නිර්මාණය වූ අනර්ඝ සහ ඉතාම වැදගත් බෞද්ධ කලානිර්මාණයක් යැයි පැවසේ.
බොන්ගුන්-සා විහාර පිහිටුවන ලද්දේ 794දී යොන්-හොයි භික්ෂුව විසිනි. මෙය මුලින් හඳුන්වන ලද්දේ ග්යොන්සොං-සා ලෙසයි. 1498දී ප්‍රතිනිර්මාණය වූ මෙය බොන්ගුන් න්-සා යනුවෙන් නම්කෙරිණි. 1562දී මෙම ස්ථානය එහි පැවති ස්ථානයෙන් කි.මී. 1ක් පමණ ඈත ස්ථානයක පිහිටුවන ලදී. අවසානයේ එය ගින්නෙන් විනාශ විය. නමුත් එය නිරන්තර ප්‍රතිසංස්කරණයන්ට සහ නව්‍යකරණයන්ට ලක් කරන ලදී. මෙහි ඇති මහල් තුනකින් යුත් ශෛලමය ස්තූපය තුළ 1975දී ශ්‍රී ලංකාවෙන් වැඩම වූ ශාක්‍යමුණි බුදුන් වහන්සේගේ චීවර ධාතුව තැන්පත් කොට ඇත.
ඉන්ජොං සිය උදෑසන ආචාරය දැක්වීමට පිටත් වූ අවස්ථාවේ, මුන්ජොංගේ මුහුණ මවක විසින් දරුවකුට පමණක් පුදකළ හැකි සිනහවකින් පිරීගියේ ය. එය මව්බිසව අවසානයේ ඇගේ පුත්‍රයා මෙන් තමන්ව රජු ලෙස පිළිගත් බවට නිමිත්තක් ලෙස ඉන්ජොං රජු සිතී ය. ඔහු සිය සුළු මව ලබාදුන් දොක් අනුභව කළේ එය තමන් වෙත මරණය ළඟා කරවන බව නොදැන ය. ක්‍රමයෙන් රෝගී බවට පත් වූයේ කිසිදු සැකයක් ඇති නොකරමිනි. නමුත් පසුව ඉතිහාසඥයන් මෙම සිදුවීම සැලකිල්ලට ගෙන ඇත. ඉන්ජොං අද්භූත ලෙස මියයාමට පෙර දින තුනක් ගත විය.
ඇගේ පුත්‍රයා රෝගී වූ අතර ඇයට තවත් පුත්‍රයකු බිහිකිරීමට අපොහොසත් වූ අවස්ථාවේ, බෞද්ධ සිතුවම් 400ක් නිම කරවීමට ඇය ඉටාගත්තා ය. (මින් 50ක් රාජකීය කුමරුගේ නිරෝගීභාවය සහ තවත් පුත්‍රයකුගේ උපත සඳහා වන ආයාචනයන් ය) එසේම මීට අමතරව ‍මෙමගින් හොයිඅම් විහාරය විවෘත කිරීම ද අනුස්මරණය කෙරිණි. 1563දී ආරම්භ වූ මෙම ව්‍යාපෘතිය වසර 2කට පසුව අවසන් විය. අවාසනාවට මෙම කටයුත්ත සම්පූර්ණ කිරීමට පෙර රාජකීය කුමරු මියගියේ ය.
පසුකාලීන ගෝර්යෝ යුගයේ මෙම විහාරය පරිහානියට පත් විය. නමුත් 1498දී එය ප්‍රතිසංස්කරණය කෙරිණි. මෙය ප්‍රතිසංස්කරණයට පෙර, නව-කොන්ෆියුසියානුවාදය රාජ්‍ය දර්ශනය ලෙස පදනම් කරගත් රජය යටතේ බුදු දහම දැඩි පීඩාවන්ට ලක් විය. බුදු දහම යළි නගා සිටුවීමට මුන්ජොං රැජින දරූ දැඩි පරිශ්‍රමය හේතුවෙන් ඇයට බොන්ගුන්-සා යළි ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීමට හැකි වූ අතර, මුල්කාලීන ජොසොන් බෞද්ධ පුනරුදයේ සන්ධිස්ථානයක් ලෙස එය සැලකෙයි.
ඇය පප්යොං යුන් වංශයේ තැනැත්තියකි. ඇය සිය පුත්‍රයා වූ මියොංජොං රජ කුඩා අවධියේ 1565 දක්වා රාජ්‍ය පාලනය ගෙනගියා ය. දක්ෂ රාජ්‍ය පාලිකාවක වූ ඇය සිය පුතු වැඩිවියට එළැඹි පසු ද රාජ්‍ය පාලනය මෙහෙයවූවා ය. ඇය මුලින් වංශවතුන්ට හිමිව තිබූ ඉඩම් සාමාන්‍ය ජනයා අතර බෙදාදුන්නා ය. ඇගේ මරණින් පසු ඇගේ පුතුට බලය හිමි විය.
මුන්ජොං රැජිනගේ පුත්‍රයා මියොංජොං ලෙස සිහසුනට පත් වූ පසු, මුන්ජොං රාජ්‍යාධිකාරී රැජින බවට පත් විය. ඉන්ජොංගේ මරණින් පසු මුන්ජොං බිසව නිතර නිතර රාත්‍රියේ භූතාත්ම දුටු බව වංශකථාවල සඳහන් වේ. මෙලෙසින් බියට පත් වූ ඇය, සිය නවාතැන ග්යොංබොක් මාලිගයේ සිට චංදොක් මාලිගය වෙත ගෙනගියා ය.
මුන්ජොං අගබිසව තුළ බුදු දහම යළි නගාසිටුවීමට පැවති උද්යෝගයට තවත් සාධකයක් ලෙස බෞද්ධ විහාර දැක්විය හැක. බුදු දහම යළි නගාසිටුවීමට තැබූ අඩිතාලමක් වශයෙන් බොන්ගුන්සා විහාරය සැලකෙයි.
නිල‍නොවන වංශකථා අනුව, දශකයක පමණ උදාසීනභාවයකින් පසු මුන්ජොං රැජින අවසානයේ සිය "හදාගත්" පුත්‍රයා වූ ඉන්ජොං රජු කෙරෙහි සිය සෙනෙහස දැක්වූ බව සඳහන් වේ .
රාජවංශයේ මුල් සමයේ මුන්ජොං අගබිසව බුදුදහමේ ප්‍රබල ආධාරකාරියක වූවා ය. නිල වශයෙන් බෞද්ධ වන්දනාවට පනවා තිබූ තහනම ඉවත් කළ ඇය, බුදු දහම නගාසිටුවීමට පියවර ගත්තා ය.
සංජීදා ෂෙයික්, දුර්ගා ඨාකුර් / දුර්ගා දේව් ගොවෙන්කා / නිත්‍යා මිත්‍රා ලෙස; පායල්ගේ වැඩිමහල් සොයුරියයි. සැබෑ දුර්ගා මියගොසිනි. වෛද්‍ය ඨාකුර්ගේ මෙහෙයවීම යටතේ නිත්‍යා මිත්‍රා ප්ලාස්ටික් සැත්කමක් කරගනියි. ඇයට අවශ්‍ය වන්නේ සිය දිවිය විනාශ කිරීම පිළිබඳ ගොවෙන්කා පවුලෙන් පළිගැනීමටයි.
වත්සාල් ෂේත්, ෂෞර්යා ගොවෙන්කා ලෙස; ප්‍රධාන පිරිමි චරිතයයි. ගොවෙන්කා පවුලේ ධනවත්, සල්ලාල උරුමකරුවායි. සිය පවුලේ බලපෑම මත ඔහුට තමන්ට අවශ්‍ය සෑම දෙයක්ම ලබාගත හැකි අතර "බැහැ" යන වදන කිහිදින අසා නැත්තෙකි, මොහු. පායල්ගේ දූෂකයා මොහු වන අතර, දුර්ගා සමග මීට පෙර විවාහ ගිවිසගෙන සිටි තැනැත්තා මොහුයි.
සිමෝනි සිං, සාක්ෂි ගොවෙන්කා ලෙස; ප්‍රධාන එදිරිවාදිනියයි. ධනවත් රූමත් තැනැත්තියක වන මැයි රාජ්නාත්ගේ භාර්යාවයි. කොල්කතාහි අවධානය තමන් වෙක නතු කරගැනීමට ඇය ප්‍රිය කරයි. සිය දරුවන් දෙදෙනා වන ෂෞර්යා සහ කන්ගනා රැක ගැනීමට ඇය ඕනෑම දෙයක් සිදු කිරීමට සූදානම් ය. මෙය ඇගේ එකම දුර්වලතාව ද වේ.
ආයුබ් ඛාන්, රාජ්නාත් ගොවෙන්කා ලෙස; දෙවන එදිරිවාදී පිරිමි චරිතයයි. මහත් අපේක්ෂා සහගත මොහු කෲර පුද්ගලයකු වන අතර, කොල්කතාවේ ඉහළ පෙළේ ව්‍යාපරිකයකු ද වේ. සාක්ෂිගේ සැමියායි. සිය සමාජ තත්ත්වය පවත්වා ගැනීමට ඔහු ඕනෑම දෙයක් සිදු කිරීමට සූදානම් ය.
භුවනේෂ් මාන්, දේව් ගොවෙන්කා ලෙස; ෂෞර්යාගේ මස්සිනායි. නිත්‍යාගේ හොඳම මිතුරායි. මොහු එක්සත් ජනපදයේ සිට පැමිණෙන්නේ වසර දෙකකට පෙර සිදුවූයේ කුමක්ද යන්න හෙළි කරගැනීමටයි.
කිෂ්වාර් මර්චන්ට්, රායිමා මහේෂ්වරී ලෙස; සාක්ෂිගේ හොඳම මිතුරියයි. සාක්ෂිගේ සැමියා වන රාජ්නාත් සමග අනියම් සම්බන්ධයක් පවත්වන්නී ය.
පූනම් ප්‍රීත්, කන්ගනා රාජ්නාත් ගොවෙන්කා; ගොවෙන්කා පවුලේ එකම දියණියයි. මෙම චරිතය සඳහා පෙළඹවීමක් ඇතිව තිබෙන්නේ ඉන්දියානු නිළි කන්ගනා රනෞත්‍ගේ 2014 ප්‍රහසන චිත්‍රපටයක් වූ හි චරිතය ඇසුරෙනි.
මිහිර් මිෂ්රා, අක්‍රම් රෙහ්මත් ඛාන්/ආකාශ් රෝයි ලෙස; සාක්ෂිගේ සුළු පුත්‍රයායි. ඔහුගේ පියාව මරාදමන ලද්දේ සාක්ෂි විසිනි. අක්‍රම් රෙහ්මත් ඛාන් ආකාශ් රෝයි ලෙස පැමිණෙන්නේ සාක්ෂිගෙන් පළිගන්නටයි. ඔහුට දුර්ගා ද සහාය වේ.
ආමිර් අලි, වෛද්‍ය නීල් භට්ටාචාර්ය ලෙස; අලි විසින් විශේෂ නිරූපණයක් සිදුකරන ලදී. ඔහු දුර්ගා සමග ව්‍යාජ ලෙස විවාහ ගිවිස ගන්නා නීල්ගේ චරිතය නිරූපණය කළේ ය.
මෙම කතාමාලාව භාෂා ගණනාවකින් හඬකැවිණි. තෙලිඟු බසින් "දුර්ගා" ලෙසත්, මලයාලම් බසින් "ඔරු ෂිෂිරතින්ටේ ඕර්මක්කු" ලෙසත් මෙය හඬකැවිණි. අරාබි බසින් හඬකැවූ මෙම කතාමාලාව "ලහීබ් අල්-හුක්ඩ් / " යන තේමාව ඔස්සේ නාළිකාවෙන් විකාශය විය. ශ්‍රී ලංකාව තුළ සිංහල බසින් හඬකැවූ මෙම කතාමාලාව "සුළඟ වගේ ඇවිදින්" යන තේමාව යටතේ හිරු ටීවී නාළිකාවෙන් විකාශය කොට ඇත.
සමාජ විද්යාවේ ඉතිහාසය ආරම්භ වන්නේ 1650 න් පසු බුද්ධි යුගය තුළිනි. ස්වාභාවික දර්ශනය තුල විප්ලවයක් දැකීම, "විද්යාත්මක" යමක් වටහා ගත් පුද්ගලයන්ගේ මූලික රාමුව වෙනස් කිරීමයි. සමාජ විද්යාව මූලාරම්භයෙන් සදාචාරාත්මක දර්ශනයෙන් මතු වූ අතර කාර්මික විප්ලවය හා ප්රංශ විප්ලවය වැනි විප්ලවවාදී යුගයට බලපෑවේය.
හොඳ මිලකට මිලදි ගැනුම්කරුවන්ගේ ගනුදෙනුව, ග්වාටමාල හි චිකිකස්ටෙන්ගන් වෙළඳපොළේ ඔවුන්ගේ හොඳම පෙරමුනේ ඉදිරියට යන අතරේ.
මනෝවිද්යාව හැසිරීම සහ මානසික ක්රියාවලීන්ගේ විද්යාත්මක අධ්යයනයයි. මානසික ක්රියාවලීන් සිතුවිලි, හැඟීම්, චේතනා සහ වෙනත් නොකියවන සංසිද්ධි ලෙස හැසිරෙන අයගේ හැසිරීම් නිරීක්ෂණය කළ හැකිය. මනෝවිද්යාත්මක න්යායන් සහ පර්යේෂණ ව්යාපාරික කර්මාන්තය, අධ්යාපනික සැකසුම්, රාජ්ය ප්රතිපත්ති සහ තවත් බොහෝ යෙදීම් තිබේ. මනෝවිද්යාවෙහි ප්රධාන උප-විෂයයන් සමාජ, සංවර්ධනයේ, සංජානනය, ජීව විද්යාත්මක, සෞඛ්ය, කාර්මික / සංවිධානාත්මක, අසාමාන්ය සහ පෞරුෂය මනෝවිද්යාව ඇතුළත් වේ.
"සමාජ විද්යාව" යන්නෙන් අදහස් වන්නේ කොට්ට්, ඩර්ක්හයිම්, මාක්ස් සහ වෙබර් වැනි චින්තකයින් විසින් පිහිටුවන ලද සමාජයේ නිශ්චිත විද්යාවන්ය. සාමාන්යයෙන් "උතුම් විද්යාව" හා කලා ශිල්ප වලින් බැහැරව පවතින සියලූම ශික්ෂණ වලට යොමු විය හැකිය. 19 වන ශතවර්ෂයේ අග භාගය වන විට විද්යාත්මක සමාජ විද්යාවන් ක්ෂේත්ර පහකින් සමන්විත විය: නීතිය, අධ්යාපනය, සෞඛ්ය, ආර්ථිකය හා වෙළඳාම හා නීතිය සංශෝධනය කිරීම සහ ව්යවස්ථාව සංශෝධනය කිරීම
සමාජයේ සමාජය, සමාජීය ආයතන සහ සමාජ සම්බන්ධතා පිළිබඳ විද්යාව; විශේෂයෙන්: සංවිධිත කණ්ඩායම්වල සංවිධානාත්මක කණ්ඩායම්වල සංවර්ධනය, ව්යුහය, අන්තර් ක්රියාකාරීත්වය සහ සාමූහික හැසිරීම ක්රමානුකූලව අධ්යයනය කිරීම
සමාජ විද්යාවේ පාසලේදී, අපගේ ප්රධානතම විකල්පයන් වශයෙන් ප්රධාන විෂයයන් ලෙස ප්රධාන විෂයයන් තුනක් තෝරා ගැනීම අපගේ ශිෂ්‍යයින්ට ලබා දෙයි.
යනු වෙබ් අඩවි සහ වෙබ් යෙදුම් නිර්මාණය සඳහා වු නිදහස් හා විවෘත මූලාශ්ර ඉදිරිපස අවසානය වෙබ් රාමුවකි. එහි - හා අකුරුකරණය සඳහා මත පදනම් නිර්මාණය සැකිලි,ආකෘති පත්ර, බොත්තම්, නාවික සහ අනෙකුත් අතුරු මුහුණත සංරචක අඩංගු වනවා ,එවගේම විකල්ප සක්රීය දිගු අඩංගු වනවා. , බොහෝ වෙබ් රාමුව මෙන් නොව,එය ඉදිරි-අන්තයක් සංවර්ධනයට පමණක් සම්බන්ධයි.
යානු මොඩියුලක් සහ සමන්විත වුණා අඩු විලාස පත් වලින් සමන්විත වුණ විවිධ මෙවලම් කට්ටලයේ උපාංග ක්රියාත්මක කිරීම මගින්. මෙම සාමාන්යයෙන් මිටියක් සමගම සම්පාදනය කර ඇති අතර, වෙබ් පිටු තුළ ඇතුළත් වේ.නමුත් තනි තනි කොටස් ඇතුළත් හෝ ඉවත් කළ හැකිය. විවිධ සංරචක වර්ණ හා පුරවන වැනි වින්යාස විචල්යයන් ගණනාවක් සපයයි.
ජනවාරි 31, 2012 වෙනිදා දොළොස්-තීරුව ප්රතිචාර විදුලිබල පද්ධතියට සැකැස්ම පද්ධතිය, සඳහා සවිකල සහයෝගය, නව සංරචක කිහිපයක් මෙන්ම, දැනට පවතින බොහෝ අංග වෙනස්කම් එකතු කරන, 2 නිකුත් විය
0 සිට, ප්රතිචාර වෙබ් නිර්මාණය සඳහා සහය දක්වයි. මේ මගින් වෙබ් පිටු පිරිසැලසුම භාවිතා උපාංගය ලක්ෂණ සැලකිල්ලට ගනිමින්, ගතිකව හුරු බවයි .
2 සිට, ලේඛගතකිරීමහි ඉල්ලා සංරචක සහ විවිධ සැකසුම් මත පදනම් වල සැකසුණු අනුවාදය උත්පාදනය වන පාරිභෝගිකයාගේ තැනීමේ මායා අඳුන ඇතුළත් කර ඇත.
කන්දාරියා මහාදේව දේවාලය 31 ක උසින් යුක්ත ය. බටහිර සංකීර්ණයේ පිහිටි මෙය ඛජුරාහෝ දේවාල සංකීර්ණයේ ඇති දේවාල සමූහ ත්‍රිත්වය අතුරින් විශාලතම දේවාලය ද වේ. කන්දාරියා, මාතංගේශ්වර සහ විශ්වනාථ දේවාල ඇතුළත් බටහිර දේවාල සංකීර්ණය ශිවගේ ත්‍රිත්ව ස්වරූපයන් පෙන්නුම් කරන "විශ්වීය ෂඩාස්‍ර සැලසුමක " ලෙස සැලකේ. මෙම දේවාල ගෘහනිර්මාණය ශිඛරක් වටා නිමැවුණු ද්වාර සහ කුළුණුවලින් සමන්විත ය. මෙම ශිඛරය 10වන සියවසේ සිට මධ්‍ය ඉන්දියාවේ දේවාලවල සුලබ ගෘහනිර්මාණ අංගයකි.
කන්දාරියා මහාදේව දේවාලය යනුවෙන් හැඳන්වෙන්නේ ඉන්දියාවේ මධ්‍ය ප්‍රදේශ්හි ඛජුරාහෝවේ පිහිටි මධ්‍යකාලීන දේවාල සමූහය අතුරින් විශාලතම සහ වඩාත් විසිතුරුම හින්දු දේවාලයයි. කන්දාරියා මහාදේව යන්නෙහි අරුත "ගුහාවේ මහා දෙවියා" යන්නයි. ඉන්දියාවේ මධ්‍යකාලීන යුගයට අයත් සංරක්ෂිත දේවාල අතුරින් හොඳම නිදසුනක් ලෙස මෙය සැලකේ.
ඛජුරාහෝව සහ ශුභම් යනු චන්දේල රාජ්පුත්වරුන්ගේ අගනුවරවල් විය‍ කන්දාරියා මහාදේව දේවාලය යනු ඉන්දියාවේ මධ්‍යකාලීන යුගයට අයත් ‍දේවාල අතුරින් ඉතිරිව ඇති හොඳම නිදසුනකි. එසේම චන්දේල පාලකයින් විසින් ඉදිකළ ඛජුරාහෝ දේවාල සංකීර්ණයේ බටහිර සමූහයේ ඇති විශාලතම දේවාලය ද මෙයයි. මෙහි ගර්භගෘහයේ වන්දනාමානයට පාත්‍ර වූ ප්‍රධාන දෙවියා ශිව දෙවියන් ය.
කන්දාරියා මහාදේව දේවාලය ඇතුළු විද්‍යාමාන සියලු දේවාල 1986දී යුනෙස්කෝ ලෝක උරුම අඩවි ලැයිස්තුවට ඇතුළත් කෙරුණේ මෙහි කලාත්මක නිර්මාණය සලකා වන නිර්ණායකය සහ චන්දේලවරුන්ගේ සංස්කෘතිය සලකා වන නිර්ණායකය යටතේත් ය. 1202දී මුස්ලිම්වරුන් විසින් දේශය ආක්‍රමණය කරන තෙක්ම මෙම සංස්කෘතිය ප්‍රචලිතව පැවතිණි.
කන්දාරියා මහාදේව දේවාලය පිහිටියේ මධ්‍යම ඉන්දියාවේ මධ්‍ය ප්‍රදේශ්හි ඡතර්පූර් දිස්ත්‍රික්කයේ ය. ඛජුරාහෝ ගම්මානයේ පිහිටි මෙම දේවාල සංකීර්ණය වර්ග කිලෝමීටර 6ක භූමි ප්‍රදේශයක් පුරා ව්‍යාප්ති වී ඇත. මෙය ගම්මානයේ බටහිර පෙදෙසේ විෂ්ණු දේවාලයට බටහිරින් පිහිටයි.
1897 සිට, ජපන් ජාතිකයන් විසින් මාර්ග ඉදිකිරීම් වැඩසටහනක් ආරම්භ කළ අතර, එමගින් ඔවුන්ව ස්වදේශික ජනයාගේ භූමිය වෙත යොමු කරන ලදී. මෙය ආක්‍රමණයක් ලෙස දිස් විය. සබඳතා සහ මතභේද උග්‍ර වූ අතර, ස්වදේශික ජනයා කිහිප දෙනකු මරාදැමිණි. 1901දී ජපනුන් සමග සටනක දී ස්වදේශික ජනයා විසින් ජපන් සෙබලුන් 670 දෙනකු පරාජය කරන ලදී. මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, 1902දී ජපනුන් විසින් වුෂේ හුදකලා කරන ලදී.
1914 සහ 1917 අතර කාලයේ, ජජන් හමුදා ආක්‍රමණකාරී 'සමාදාන' වැඩ පිළිවෙලක් ගෙනගමින් ‍විරෝධය පෑ බොහෝ ජනයා මරාදැමූහ. මේ කාලයේ හි නායකයා වූ මෝනා රුඩාඕ ජපන් පාලනයට විරෝධය පලකළේ ය. ඔහුගේ ප්‍රයත්නයන් දෙවරක්ම අසාර්ථක වූයේ ඔහුගේ සැලසුම් සතුරන්ට අනාවරණය වූ නිසායි. සිය තෙවන ප්‍රත්නයේ දී කණ්ඩායම් දොළහකින් කණ්ඩායම් හතක්ම ජපන් හමුදාවන්ට එරෙහිව සටන් වැදීමට සංවිධානය කරවන ලදී.
ජපනුන්ට ටෘකු ගෝත්‍රය යටත් කරගැනීමට අවශ්‍ය විය. මෙම ප්‍රදේශය වටලා වර්ෂ අටකට පසුව ඔවුහු ප්‍රහාර එල්ල කළහ. එය හි දී ස්වදේශික ජනයා දෙදහසක් විරෝධය පෑහ. ජපනුන් ආදිවාසීන්ට එරෙහිව සටන් කිරීමට මැෂින් තුවක්කු 200ක් සහ සෙබලුන් 10,000ක් යොදා ගත් නමුත්, ජපන් ආණ්ඩුකාර-ජනරාල්වරයා වූ සකුමා සමාටා හට ද මෙම යුද්ධයේ දී දරුණු තුවාල ඇතිවූ අතර, අනතුරුව ඔහු මියගියේ ය.
තැනිතලාව යටත් කරගැනීමෙන් පසුව, ජපන්නු වූෂේහි පාලනය සියතට ගැනීමට සමත් වූහ. ජපනුන්ට විරෝධය පෑ ඇතැම් තග්ඩායා ජනයාට වෙඩි තබා මරාදමන ලදී. මේ හේතුවෙන් නැවතත් සටන් උග්‍ර විය. මෙය වුෂේ සිද්ධියට හේතු විය.
සීඩික් යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ප්‍රධාන වශයෙන්ම නැන්ටෞ ප්‍රාන්තය සහ හුවාලියෙන් ප්‍රාන්තයේ ජීවත්වන තායිවාන ආදිවාසී ජන කොට්ඨාසයකි. ඔවුන්ගේ භාෂාව ද සීඩික් නම් වේ.
2008 අප්‍රේල් 23 දින ඔවුන්ව නිල වශයෙන් තායිවානයේ 14වන ස්වදේශික ජන කොට්ඨාසය ලෙස පිළිගන්නා ලදී. මුලින් සීඩික් ජනයා හා ඔවුන්‍ගේ සමීපතමයන් වන ටෘකු ජනයා වර්ගීකරණය කරන ලද්දේ අතායල් නම් ජන කොට්ඨාසය ය‍ටතේ ය.
ජපනුන් විසින් ස්වදේශික කාන්තාවන් කිහිප දෙනකු දූෂණය කරන ලදී. එනිසා ස්වදේශික නායකයන් දෙදෙනකු සහ මිනිසුන් විසිදෙනකු එක්වී ජපන් සෙබලුන් දහතුන් දෙනකු ඝාතනය කළහ.
2017 මාර්තු 6, මෙම සාමාජිකයින් චිතෝර්ගාර් බලකොටුවට කඩාවැදී එයට හානි කළ අතර, රාණි පද්මිණීගේ මාලිගයේ තැන්පත් කළ කැඩපත් බිඳ දමා ඇත. ඉන්දියාවේ පුරාවිද්‍යා දොපර්තමේන්තුවේ නිල ලේඛන අනුව, මෙම කැඩපත් මීට වසර 40කට පෙර චිතෝර්ගාර් බලකොටුවෙහි තැන්පත් කළ ඒවායි. 2017 මාර්තු 15 දින, හඳුනා නොගත් ම්ලේච්ඡයන් පිරිසක් විසින් කොල්හාපූර්හි මෙම චිත්‍රපටය සඳහා ඉදිකළ පසුතලයට හානි කොට ගිනි තබන ලදී. මෙහි දී චිත්‍රපටයේ පසුතල, වස්ත්‍ර සහ ආභරණය ගිනිබත් විය.
මෙම චිත්‍රපටය පද්මාවත්හි සඳහන් වන ජනප්‍රවාදගත හින්දු රාජ්පුත් රැජිනක වන රාණි පද්මිණීගේ දිවිය අලලා ප්‍රබන්ධ කළ එකකි. පද්මාවත් අනුව ඇය මෙවාරයේ රාජ්පුත් පාලකයා වූ රාණා රාවල් රතන් සිංගේ බිසව වූවා ය. 1303දී, දිල්ලි සුල්තාන් අධිරාජ්‍යයේ තුර්කි පාලකයා වූ අලාඋද්දීන් ඛිල්ජි රාජ්පුතානාවේ චිතෝර් බලකොටුව වටලෑමට ආක්‍රමණයක් මෙහෙයවී ය. පද්මාවත් අනුව, ඛිල්ජි මෙම ආක්‍රමණය මෙහෙයවූයේ රාණි පද්මිණීව අල්ලා ගැනීමට ඔහු තුළ වූ ආශාව නිසායි.
පද්මාවත් ධනාත්මක සහ මිශ්‍ර ප්‍රතිචාර හිමිකරගත්තේ ය. මෙහි දෘශ්‍ය ප්‍රයෝග සහ ඛිල්ජි ලෙස සිං කළ නිරූපණය විචාරක පැසසුමට ලක්වූ නමුත්, කථාපෙළ සහ දීර්ඝභාවය වැනි කරුණු විවේචනයට ලක් විය. එසේම ගතානුගතික ලෙස ඛිල්ජි දුෂ්ට මුස්ලිම් රජකු ලෙසත්, රතන් සිං ධාර්මික හින්දු රජකු ලෙසත් නිරූපණය කොට තිබීම කෙරෙහි ද විචාරක අප්‍රසාදය පළ විය
2017 ජනවාරි මස ජායිපූර්හි රූගත කිරීම් අතරතුර, ජායිගාර් බලකොටුවේ පසුතලයෙහි ශ්‍රී රාජ්පුත් කර්ණි සේනා නම් සංවිධානය විරෝධතාවන්හි යෙදුණේ භන්සාලි මෙම චිත්‍රපටය තුළ ඉතිහාසය විකෘති කරන බවට චෝසනා කරමිනි. ඔවුහු පසුතලය විනාශ කිරීමට ද ප්‍රයත්න දැරූහ.
2016 ඔක්තෝබරයේ දී නිවේදනය කෙරුණේ මෙම චිත්‍රපටය නිෂ්පාදනය සඳහා භන්සාලි වයාකොම් 18 ‍මෝෂන් පික්චර්ස් සමග අත්වැල් බැඳගනු ඇති බවත්, සිං සහ දීපිකා සමග ෂාහිඩ් කපූර් මෙහි රාවල් රතන් සිංගේ චරිතය නිරූපණය කරන බවත් ය.
මාධ්‍ය මගින් අනුමාන කළේ ෂාරුක් ඛාන් ඇතුළු බොහෝ ප්‍රමුඛ පෙළේ බොලිවුඩ් නළුවන් චිත්‍රපටයේ රඟපෑම ප්‍රතික්ෂේප කළේ එය කාන්තාවක්-කේන්ද්‍ර කරගත් තේමාවකින් යුක්ත වූ නිසා බවයි.
මූඝල්-ඉ-අසාම් යනු කේ. අසීෆ් විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද 1960 ඉන්දියානු වීරකථා ඓතිහාසික නාට්‍ය චිත්‍රපටයකි. මෙය නිෂ්පාදනය කරන ලද්දේ ෂාපූර්ජි පල්ලෝන්ජි විසිනි. ප්‍රිත්විරාජ් කපූර්, දිලීප් කුමාර්, මධුබාලා, සහ දුර්ගා ඛෝටේ විසින් ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කරන මෙමගින් නිරූපණය වන්නේ, මූඝල් කුමරකු වූ සලීම් සහ මාලිග නළඟනක වූ අනාර්කලී අතර ඇතිවන පෙම් සබඳතාවයයි. සලීම්ගේ පියා වන අක්බර් මෙම සබඳතාව අනුමත නොකරන අතර, ඒ නිසා පිය පුතු දෙපළ අතර යුද්ධය්ක ඇතිවේ.
අක්බර් අධිරාජයාට උරුමකරුවකු නොවන හෙයින් ඔහු ආශ්‍රමයක් වෙත ගොස් යාඥා කරන්නේ සිය බිසව වන ජෝධාබායි හට පුතකු ලැබේවායි යන ප්‍රාර්ථනයත් සමගයි. පසුව, අධිරාජයාගේ පුත්‍රයාගේ උපත පිළිබඳ සේවිකාවක රජුට සැලකරයි. සිය යාඥාව සඵල වීම පිළිබඳ සතුටට පත්වන අක්බර් සේවිකාවට සිය මුදුව ලබාදී ඇයට ඇය ඉල්ලන ඕනෑම දෙයක් ලබාදෙන්නට එකඟ වෙයි.
ඉන්දීය සිනමාවේ මුවිශේෂී මංසලකුණක් ලෙස සැලකෙන මෙම චිත්‍රපටය එහිවූ ශ්‍රීවිභූතිය සහ සවිස්තරාත්මකභාවය නිසා ප්‍රශංසාවට පත් විය. චිත්‍රපට විද්වතුන් පවා මෙහි තේමා අගය කළ ද, එහි ඓතිහාසික නිවරද්‍යාතාව ගටැලුවක්ව පවතියි.
ෂාරද් මල්හෝත්‍රා, රිෂි රාජ් සිං බේදි ලෙස - නිදහස් මිනිසකු වන මොහු, සිය භාර්යාව වන තනුගේ මරණය හේතුවෙන් සිත් තැවුලට පත්ව සිටියි. නමුත් තනූජා සමග විවාහයෙන් ඔහු යථා තත්ත්වයට පත්වේ.
ක්‍රාතිකා සෙන්ගාර්, තනු /තනූජා රිෂි සිං බේදි ලෙස - සරල දැරියක වන මැය රිෂිගේ භාර්යාවයි. නමුත් රිෂිව බේරා ගැනීමට ගොස් ඇය මියයයි. ප්ලාස්ටික් සැත්කමකින් තනූජා තනූගේ මුහුණ ලබන්නී ය. මුලින් තනුගේ මරණයත් සමග, ඇගේ නැවත උපත ෂිවානි තොමර් විසින් නිරූපණය කරන ලදී. නමුත් ප්‍රේක්ෂක ඉල්ලීම අනුව, පසුව එම චරිතයට තොමාර් ප්ලාස්ටික් සැත්කමකට ලක්වූයේ යැයි පවසා සෙන්ගාර්ව යළි යොදවා ගැනිණි.
ෂිවානි තොමාර්, තනූජා ලෙස - සෙන්ගාර් යළි කතාමාලාවට පිවිසීමට ප්‍රථම තොමාර් විසින් මසක පමණ කාලයක් තනූජාගේ චරිතය නිරූපණය කරන ලදී. තොමාර් සහ මල්හෝත්‍රා අතර රසායන විද්‍යාව මඳ වීම හේතුවනේ ප්‍රේක්ෂක ප්‍රතිචාර දුර්වල වීම මීට හේතු වන්නට ඇත.
ප්‍රාණව් මිෂ්රා, නකුල් යුව්රාජ් සිං බේදි ලෙස - යුව්රාජ්-දිව්‍යා යුවළගේ පුත්‍රයායි. බොක්සිං ක්‍රීඩකයෙකි‍.
ස්මෘති ඛන්නා, මලයිකා මල්හෝත්‍රා - ඇය ඇමරිකාවේ සිට පැමිණෙන්නේ රිෂි සමග විවාහ වීමටයි. නමුත් ඇගේ සැබෑ සැලසුම රිෂිගේ පවුල විනාශ කොට සිය පෙම්වතා වූ ශේඛර් සමග විවාහ වීමටයි.
සුබර් කේ. ඛාන්, මන්ප්‍රීත් රාජ් සිං බේදි ලෙස - රිෂිගේ සොයුරායි. අහානාගේ සැමියායි. ප්‍රීතිමත් පුද්ගලයෙකි. චින්ටු සහ ස්මයිලීගේ පියායි.