polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
බිමාරාන් කරඬුව හෙවත් බිමාරාන් ධාතු කරඬුව ලෙස හැඳින්වෙන්නේ නැගෙනහිර ඇෆ්ගනිස්ථානයේ ජලාලාබාද් අසල බිමාරාන්හි ස්තූප අං.2න් හමුවූ බෞද්ධ පුරාවස්තු ඇතුළත් කුඩා රන් කරඬුවකි.
මෙම කරඬුව සම්භාව්‍ය ලෝකයේ පික්සිස් බඳුන් සිහි ගන්වන කුඩා බහාලුමකි. මෙය හමුවන විට පියනක් දක්නට නොලැබිණි. මෙහි පත්ළේ නෙළුම් මල් මෝස්තර දක්නට ලැබේ.
මෙම කරඬුව රන්-තලි කැටයම්වලින් යුක්ත අතර, එය ඉතා කුඩා ය. අහි උස 7 පමණ වේ. මෙය ගන්ධාරයේ ග්‍රීක-බෞද්ධ කලාවේ අග්‍රකෘතියක් ලෙස සැලකේ.
ඇය සිය රංගන දායකත්වය සැපයූ රූපවාහිනී කතාමාලා ලෙස පලම්පූර් එක්ස්ප්‍රස්, බෙහෙනෙයින්, අම්රිත් මන්තන්, යේ හේ ආෂිකි, සාව්ධාන් ඉන්ඩියා @ 11, ක්‍රයිම් පෙට්‍රල්, පියා බසන්ති රේ, , මෙරි ආෂිකි තුම් ‍සේ හි, පර්දේස් මේන් හේ මේරා දිල් සහ නාගින් යන කතාමාලා ප්‍රධාන වේ. මීට අමතරව, ඇය වෙල්කම් 2 – බාසි මෙහ්මාන් නවාසි කි, ද ග්‍රේට් ඉන්ඩියන් ෆැමිලි ඩ්‍රාමා, කොමඩි නයිට්ස් විත් කපිල්, කොමඩි නයිට්ස් බචාඕ, ජලක් දිඛ්ලා ජා රීලෝඩඩ් සහ කොමඩි ක්ලාසස් වැනි රූපවාහිනී වැඩසටහන් සඳහා සහභාගී වී ඇත.
අදා ඛාන් යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඉන්දියානු රූපවාහිනී නිළියක සහ නිරූපිකාවකි. ඇයව ජනයා විසින් හඳුනාගන්නා ලද්දේ විවිධ වැඩසටහන්වල ඇය නිරූපණය කළ චරිත නිසාවෙනි. මේ අතරට බෙහෙනෙයින්හි ආකාශි, අම්රිත් මන්තන්හි රාජ්කුමාරී අම්රිත්, පියා බසන්ති රේහි පියා, නාගින්හි ශේෂා සහ පර්දේස් මේන් හේ මේරා දිල්හි ආහනා යන චරිත ප්‍රධාන වේ.
පසුකාලීන සිල්ලාව කලාවේ සංස්කෘතියේ ස්වර්ණමය යුගයක් විය. මේ බවට සාධක හ්වංන්‍යොංසා, සොක්ගුරාම්, සහ එමිල් ඝණ්ටාරය තුළින් ලැබේ. මෙකල බුදු දහම වැජඹුණු අතර, බොහෝ කොරියානු බෞද්ධයින් චීන බෞද්ධයින්ගේ ගෞරවාදරයට පාත්‍ර විය. ඔවුහු චීන බුදු දහම හැඩගැස්වීමට දායක වූහ. මේ අතරට වොන්ච්‍යුක්, වොන්හ්යෝ, උයිසං, මුසං, සහ කිම් ග්යෝ-ගක් වැනි පුද්ගලයන් අයත් වේ. සිල්ලා කුමරකු වූ කිම් ග්යෝ-ගක් විසින් ජියුහුවා කන්ද චීන බුදු දහමේ එන පූජනීය කඳු සතරෙන් එකක් ලෙස නම් කිරීමට දායක වී ති‍බේ.
දේශපාලන අතින් අස්ථාවර ස්වභාවයක් පැවතිය ද, පසුකාලීන සිල්ලාව තුළ සංස්කෘතිය සහ කලා අංශ දියුණුවට පත් විය. ටෑං රාජවංශය සමග පැවැත්වූ සමීප සම්බන්ධතා හේතුවෙන්, බුදු දහම සහ කොන්ෆියුසියානුවාදය විද්වත් ජනයාගේ ප්‍රධාන මූලධර්මීය දර්ශනයන් මෙන්ම යුගයේ ගෘහනිර්මාණ අංග සහ ලලිත කලාවන් සඳහා තේමාව බවට පත් විය. මෙහි අවසන් රජු වූ ග්යොංසුන් රාජ්‍යය පාලනය කළේ නාමිකව පමණක් වන අතර, 635දී ඔහු ගොර්යෝවට යටත් වූයේ රාජවංශය අවසන් කරමිනි.‍
මධ්‍යකාලීන නැගෙනහිර ආසියාවේ ෆීනීෂියාව බඳුවූ බෙක්ජේ රාජ්‍යයේ නාවික පරාක්‍රමය පසුකාලීන සිල්ලාව සතු විය. 8වන සහ 9වන සියවස්වල දී, එය නැගෙනහිර ආසියාවේ මුහුදුවල ප්‍රමුඛත්වයට පැමිණි අතර චීනය, කොරියාව හා ජපානය අතර වෙළඳ සම්බන්ධතා දියුණුව පැවතිණි. මෙය විශේෂයෙන්ම ජං බොගෝගේ සමයේ සිදු විය. සිල්ලා ජනයා චීනයේ ෂැන්ඩොං අර්ධද්වීපය සහ යැංසි ගංගාවේ මුවදොර වැනි විදෙස් ප්‍රදේශවල සිය ජනාවාස ද පිහිටුවූහ.
වර්තමාන කොරියානු ඉතිහසඥයින් විසින් කොරියාව එක්සත් කිරීමක් ලෙස සම්ප්‍රදායිකව එක්සත් සිල්ලාව සලකා තිබීම පිළිබඳ නොයෙකුත් විවේචන නගා ඇත. මෙම දෘෂ්ටිකෝණය අනුව, කොරියාව එක්සත් කළ පළමු රාජධානිය වන්නේ ගොර්යෝවයි. එයට හේතුව වන්නේ "එක්සත් සිල්ලා"ව ස්ථාපනය කළ යුගයේම කොරියානු අර්ධද්වීපයට අයත් භූමියේ උතුරු පෙදෙසේ පාලනය බල්හේ රාජ්‍යය යටතේ පැවතීමයි.
සම්ප්‍රදායිකව පළමු එක්සත් කොරියානු රාජ්‍යය ලෙස එක්සත් සිල්ලාව සැලකුණ ද, වර්තමාන කොරියානු ඉතිහාසඥයන් පවසන්නේ සැබැවින්ම කොරියානු ජාතියේ පළමු සත්‍ය එක්සත් රාජධානිය පසුකාලීන ගොර්යෝව බවයි.
ඉවානයේ සිවිලිම දුර්ක’ආවේ සිවිලිමට වඩා හැමවිටම පහත් ය. ආදිතම ක’ආවල ඉවාන් කොටස සාමාන්‍යයෙන් බැරල් හැඩැති ගෝලාර්ධ පියස්සකින් යුක්ත විය. මම්ලුක් ක’ආවක ඉවාන් කොටස්වලින් එකක් සුළං අල්ලනයක් සහිත වූ අතර, එමගින් ක’ආව වෙත මඳ සුළං රැගෙන එන ලදී. දුර්ක’ආවේ සිවිලිම සාමාන්‍යයෙන් ක’ආවේ උසින් වැඩිම සිවිලම් කොටස වේ. මෙය බොහෝවිට දැවමය අෂ්ටාස්‍රාකාර පියසි කවුළුවකින් සමන්විත ය. මෙමගින් ඇතුළතට ආලෝකය ලැබුණු අතර, ඇතැම් අවස්ථාවන්හි දී ලන්තෑරුමක් රඳවා තිබෙනු ද දැකගත හැක.
ප්‍රධාන පිවිසුම ඔස්සේ ක’ආවට ඇතුළුවන අමුත්තන් මුලින්ම දුර්ක’ආ ප්‍රදේශය පසුකොට යා යුතු වේ. මෙය ක’ආවේ මධ්‍ය අවකාශය ද වේ. ක’ආවේ සැලැස්ම ගත් විට, දුර්ක’ආවේ දෙපසින් තසාර් දෙකක් හෝ ඇතැම්විට එකක් දක්නට ලැබේ. දුර්ක’ආවේ සිසිලන වතුර මලක් ඇතැම් විටෙක දක්නට ලැබේ. ‍අවකාශය ශබ්දයෙන් පුරවාලන මෙම අංගය ඉස්ලාමීය ගෘහනිර්මාණ ශිල්පයේ දර්ශීය ලක්ෂණයකි.
ක’ආ යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඉස්ලාමික ලෝකයේ ගෘහස්ථ වාස්තු විද්‍යාව තුළ දක්නට ලැබෙන පියස්සක් සහිත පිළිගැනීම් කුටියකි. මධ්‍යතන ඉස්ලාමික ගෘහ වාස්තු විද්‍යාව තුළ වඩාත් සුලබ කුටි ප්‍රභේදය මෙය වේ. ක’ආවේ සැලැස්ම සිව්-ඉවාන් නම් වූ ආගමික ගොඩනැගිලිවල ඇති කුරුස හැඩැති සැලැස්ම මගින් ආභාසය ලබන්නට ඇත. මෙය පිරිමි අමුත්තන් පිළිගැනීම සඳහා භාවිතා වූ අතර, එහි දී ඔවුනට අසුන් ගැනීමට උස් වූ වේදිකාවක් සපයා ඇත.
අතබා යනු පහළ කලාපය හැඟවීමට භාවිතා වන පදයකි. මෙම වදන සම්පීඩිත දුර්ක’ආව සඳහා භාවිතා වන්නට ඇත. නිවෙස් හිමියගේ අමුත්තන් එකරම් වැදගත් අය නොවේ නම්, ඔවුනව අතාබා කොටසේ රඳවනු ලැබිණි. ඔවුන් ගෞරවනීය අමුත්තන් වූයේ නම් ඔවුනට තසාර් වෙත ඇතුළුවීමට පමණක් අවසර හිමි විය. එහි දී ඔවුනට සිය පාවහන් ඉවත්කොට සෝපාවේ වාඩි විය හැකි විය.
වෙළඳුන් සහ ප්‍රාදේශීය දේශපාලනඥයන් වැනි ධනවත් ජනයාගේ නිවෙස්වල ක’ආව දක්නට ලැබිණි. මෙය බිම් මහලේ හෝ පළමු මහලේ පිහිටා තිබිය හැක. ක’ආ වෙත වන පිවිසුම සාමාන්‍යයෙන් නිවසේ අර්ධ-පෞද්ගලික අංගණයක් වෙත මුහුණලා පිහිටයි.
විචිත්‍රවත් සහ සංකීර්ණ මෝස්තර භාවිතයෙන් ක’ආව අතිශයින් අලංකාර කොට ඇත. මෙම කුටියේ සැලැස්ම නිවසේ හිමිකරුට අමුත්තන් වෙත පේනවීමට තිබූ අංගය විය. ක’ආව පිහිටි ප්‍රදේශය අනුව මෙහි දී භාවිතා වන මෝස්තරවල විවිධත්වයක් දැකගත හැක.
තසාර් පෙදෙසේ වැදගත් අමුත්තන් අසුන්ගන්නා බැවින්, ඍතුව අනුව ඔවුනට පලතුරු වර්ග හෝ පාන වර්ග පිළිගන්වනු ලැබිණි.
මහා සේජොං යනු කොරියාවේ ජොසොන් රාජවංශයේ සිව්වන පාලකයායි. යි පවුලට උපන් ඔහුට දෙන ලද නාමය දෝ වේ. ඔහුගේ පවුලේ සම්භවය ජොන්ජු පෙදෙසේ සිදු විය. ඔහුගේ විකට නාමය වොන්ජොං ය. ඔහු තේජොං රජු සහ මින් අගබිසවගේ තෙවන පුත්‍රයායි. ඔහුව කිරුළහිමි කුමරු තනතුරට පත්කෙරුණේ, ඔහුගේ වැඩිමහල් සොහොයුරා වූ ජේ කුමරු සිය තනතුර අත්හැරීමත් සමගයි. 1418දී ඔහු සිහසුනට පත් විය. ඔහුගේ ප්‍රථම වර්ෂ හත‍ර තුළ, තේජොං රජු රාජ්‍යාධිකාරී ලෙස කටයුතු කළේ ය. එහි දී සේජොංගේ මාමණ්ඩිය වූ සිම් ඔන් සහ ඔහුගේ සමීප ඥාතීනට දඬුවම් පමුණුවන ලදී.
කොන්ෆියුසියානු ප්‍රතිපත්ති ප්‍රතිසංවිධානය කළ සේජොං ප්‍රධාන නීතිමය සංශෝධන සම්පූර්ණ කළේය. කොරියානු වර්ණමාලාව වූ හංගුල් නිර්මාණය කළ ඔහු, විද්‍යා හා තාක්ෂණ ක්ෂේත්‍රයේ ප්‍රගමනයට උපකාර කළේය. එසේම රට සමෘද්ධිමත් සහ ස්ථාවර කිරීමට ඔහු නොයෙකුත් ක්‍රියාමාර්ග අනුගමනය කළේය. උතුරු පෙදෙස වෙත යුධ ව්‍යාපාර මෙහෙයවූ ඔහු සාමින් ප්‍රතිපත්තිය ආරම්භ කොට, ප්‍රදේශයට නව පදිංචිකරුවන් ආකර්ෂනය කොට පත්තේය. දකුණු දෙසින් ජපන් ආක්‍රමණ මැඬලූ ඔහු ට්සුෂිමා දූපත අල්ලාගත්තේය.
අක්ෂර 28කින් යුත් කොරියානු වර්ණමාලාව හඳුන්වා දුන් සේජොං රජුගේ අරමුණ වූයේ සියලුම සමාජ පන්තිවල කොරියානුවන්ට කියවීමට සහ ලිවීමට හැකියාව ලබාදීමටයි. මේ සෑම හංගුල් අක්ෂරයක්ම පදනම් වී ඇත්තේ අක්ෂරයට අදාළ ශබ්දය නිෂ්පාදනය කිරීමට අදාළව මානව කථන අවයවල සරල කරන ලද සටහන් අනුසාරයෙනි. පදාණු ගොඩනගන්නේ අක්ෂර මාත්‍රාමය කාණ්ඩ වශයෙන් ලිවීමෙනි. රජුගේ අදහස වූයේ අනන්‍ය අක්ෂර මාලාවක් ඔස්‍සේ සංස්කෘතික අනන්‍යතාවක් ගොඩනැගීමයි. මෙම අක්ෂර කාණ්ඩ රේඛීයව එකට සම්බන්ධ කෙරේ.
1433දී, සේජොං රජු කිම්ජොංසෝ නැමැති ප්‍රධාන සෙන්පතියාව උතුර වෙත පිටත්කර හැරියේ, ජුර්චෙන්වරුන් විනාශ කිරීම සඳහායි. කිම්ගේ යුධ ව්‍යාපාරය මගින් මාලිගා කිහිපයක් අල්ලාගැනීමට හැකි වූ අතර, එමගින් කොරියානු භූමියේ දේශ සීමා සොංහුවා ගංගාව තෙක් උතුරට ව්‍යාප්ත විය. ජුර්චෙන්වරුන්ගෙන් ජනතාව ආරක්ෂා කරගැනීම පිණිස බලකොටු හතරක් සහ මුරපොලවල් හයක් ස්ථාපනය කරන ලදී.
සේජොං රජු සිය රාජ්‍ය සමය තුළ විවිධ තාක්ෂණික ප්‍රගමනයන් සඳහා අනුග්‍රහ දැක්වී ය. ගොවියන්ට උපකාර කිරීමට සිතූ ඔහු ගොවියන්ගේ අත්පොතක් නිර්මාණය කිරීමට තීරණය කළේය. මෙම ග්‍රන්ථය—නොංසා ජික්සොල් —රජුගේ අණපරිදි විවිධ විද්‍යාඥයින් විසින් කොරියාවේ විවිධ ප්‍රදේශවලින් රැස් කරගත් වෙනස් වගාක්‍රම පිළිබඳ සඳහන්ය. මෙම ක්‍රමවේද සහ ඒ ඇසුරෙන් ගොඩනගාගත් නව කඩිනම් ක්‍රමවේද කොරියානු කෘෂිකර්මාන්තයේ දියුණුවට හේතු විය.
1443දී හංගුල් වර්ණමාලාව සම්පාදනය කෙරුණු අතර, 1446දී එය ප්‍රකාශයට පත්කරන ලද්දේ පිටු 33කින් සම්න්විත හුන්මින් ජොං-උම් නැමැති අත්පොත සමගය. එහි අක්ෂර පිළිබඳ විස්තර, ඒවායේ දාර්ශනික න්‍යායන් සහ අරමුණු සඳහන් කොට තිබිණි. මෙම හුන්මින් ජොං-උම් අරමුණු කොට තිබුණේ ඕනෑම අයකුට දින ගණනකින් හංගුල් උගත හැකි බවයි. පෙර හංගුල් එතරම් හුරු පුරුදු නොවූවන් හට පවා පැය කිහිපයක අධ්‍යයනයෙන් පසු කොරියානු අක්ෂර උච්චාරණය කළ හැකි විය.
සේජොං රජු වෙනස් සමාජ පන්තිවල ජනයා සිවිල් සේවකයන් ලෙස පත්කොට සමාජ විප්ලවයක් ඇරඹීය. මීට අමතරව, රජයේ නිල අවස්ථාවන් කොන්ෆියුසියානුවාදය අනුව සංවිධානය කළ මෙතුමා, ජනතාවට කොන්ෆියුසියානු දර්ශනයට අනුව හැසිරීමට දිරිමත් කළේය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස කොන්ෆියුසියානුවාදය සමාජ සම්මතයක් බවට පත් විය. එසේම කොන්ෆියුසියානුවාදය පිළිබඳ ග්‍රන්ථ කිහිපයක් ඔහු විසින් ප්‍රකාශයට පත්කොට ඇත.
යංන්‍යොං යුව රජ තනතුරෙන් නෙරපීමෙන් පසු සිය බාල පුතුගේ තනතුර ආරක්ෂා කරනු පිණිස තේජොං ක්ෂණිකව ක්‍රියාකළේය. යංන්‍යොංගේ නෙරපීමට විරුද්ධ වූ රාජ්‍ය නිලධාරීන්ව ඉවත් කරන ලදී. 1418 අගෝස්තු මස සිහසුන අත්හැරි තේජොං, සේජොංව සිහසුනට පත්කළේය. කෙසේනමුත්, විශ්‍රාම ගැනීමෙන් පසුවත් තේජොං රාජ්‍ය පාලනයට මැදිහත් විය. 1422 තේජොංගේ මරණය තෙක්ම, සේජොංගේ විස්මයජනක දේශපාලන ඥානය සහ නිර්මාණශීලීත්වය ලෝකයාට ‍දැකගත හැකි වූයේ නැත.
සේජොං විසින් පෞද්ගලිකව සිදු කළ ලේඛන ද ඇගයුමට පාත්‍ර වී ඇත. ඔහු විසින් ප්‍රකට යොංබි ඉයොචොන් ගා , සොක්බෝ සංජොල් , වොරින් චොන්-ගං ජිගොක් , සහ ආශ්‍රේයයක් වන දොංගුක් ජොං-උන් යන කෘතීන් සම්පාදනය කොට ඇත.
චීන අගනුවර දේශාංශය මත පදනම්ව නිර්මාණය වූ කොරියානු දින දර්ශන ක්‍රමය ප්‍රතිශෝධනයට සේජොං අපේක්ෂා කළේය. කොරියානු ඉතිහාසයේ පළමු වතාවට, කොරියාවේ සෝල් නුවර කේන්ද්‍ර කරගත් දින දර්ශනයක් සේජොං සමයේ ඔහුගේ තාරකා විද්‍යාඥයන් විසින් සකස් කරන ලදී. මෙම නව ක්‍රමය නිසා කොරියානු තාරකා විද්‍යාඥයන්ට සූර්යග්‍රහණ සහ චන්ද්‍රග්‍රහණ සිදුවන දිනයන් නිශ්චිවම නිර්ණය කළ හැකි විය.
සේජොං රජු කාර්යශූර යුධ සැලසුම්කරුවකු විය. සිය රාජධානියේ ආරක්ෂාව ශක්තිමත් කිරීම සඳහා ඔහු විවිධ යුධ රෙගුලාසි නිර්මාණය කළේය. ඔහු කොරියානු යුධ තාක්ෂණය දියුණු කළ අතර, කාලතුවක්කු සංවර්ධනය කළේය. මේ සමයේ නොයෙකුත් ආකාරවල කෙටි කාලතුවක්කු සහ ගිනි අවි අත්හදා බැලුණු අතර, වෙඩිබෙහෙත් භාවිතය ද සිදු විය.
1397 මැයි 15වන දින සේජොං උපත ලැබූයේ තේජොං රජුගේ තෙවන පුත්‍රයා ලෙසයි. ඔහු දොළොස්වන වියට එළඹෙන විට ප්‍රධාන කුමාර චුංන්‍යොං යන නාමය හිමි විය. ලාබාල කුමරකු ලෙස, ඔහු නොයෙකුත් අධ්‍යයන කටයුතු වල නියැළුණු අතර, තේජොං රජු ඔහුගේ වැඩිමහල් පුතුන් දෙදෙනාට වඩා සේජොංට ප්‍රියකළ බව කියැවේ.
සේජොං රජ සමයේ සම්ප්‍රදායික කොරියානු වෛද්‍යවිද්‍යාව පිළිබඳ වැදගත් ග්‍රන්ථ ද්විත්වයක් බිහි විය. ඒවා නම්, හ්යංග්යක් ජිප්සොංබං සහ යුයිබං යුච්වි යන්නයි. ඉතිහාසඥ කිම් යොංසික් පවසන්නේ මෙමගින් චීනයෙන් වෙන්ව තමන්ටම අනන්‍ය වෛද්‍ය විද්‍යාත්මක දැනුමක් ගොඩනගා ගැනීමට කොරියානුවන් දැරූ උත්සාහය නිරූපණය වන බවයි.
1420දී සේජොං රජු විසින් ග්යොංබොක්ගුං මාලිගය තුළ දී ගරු කළ යුත්තන්ගේ ශාලාව ස්ථාපනය කරන ලදී. මෙය රජු විසින් තෝරන ලද විද්වතුන්ගෙන් සමන්විත විය. මෙම ශාලාව නොයෙකුත් විද්වත් උත්සාහයන් දරන ලදී. ඉන් වඩාත් සුප්‍රකට කාර්යය නම් හුන්මින් ජොංග්‍යුම් සම්පාදනය කිරීමයි.
මුලින්, බුදු දහම යටපත් කිරීමට උත්සාහ දැරූ මෙතුමා, සෝල් නුවරින් සියලු බෞද්ධ භික්ෂූන් පලවා හැර බෞද්ධ සමාජයේ බලය සහ ධනය දැඩිව සීමා කළේ ය. නමුත් පසුව මෙම ක්‍රියාමාර්ග අත්හළ මෙතුමා, විහාරස්ථාන ඉදිකොට බුදු දහම වැළඳගත්තේ භික්ෂුවක් වීමට පරීක්ෂණයක් පවා හඳුන්වා දෙමිනි.
චීනයේ මිං රාජවංශය සමග සබඳතා පැවැත්වූ මෙතුමා, ජොසොන් රාජ්‍යයට වාසිදායක වූ එකඟතාවන් කිහිපයක් ඇති කරගැනීමට සමත් වූයේය. ජුර්චෙන් ජනයා සමග සම්බන්ධතා ඇති කරගනිමින්, කොරියානු අර්ධද්වීපයේ උතුරු පෙදෙසේ යුධ මුරපොළවල් 10ක් සහ ජින් 6 ) ස්ථාපනය කළේ ය.
ජපානය සමග ද යහපත් සබඳතා පැවැත්වූ ඔහු ජපානය සමග වෙළඳාම් කිරීමට වරායයන් තුනක් විවෘත කළේය. නමුත් දකුණු මුහුදේ මුහුදු කොල්ලකෑම් වැළැක්වීම සඳහා ඔහු ට්සුෂිමා දූපත ආක්‍රමණය කළේ, ට්සුෂිමාව මුහුදු කොල්ලකරුවන්ගේ සන්ධිස්ථානයක් වූ බැවිනි.
හංගුල් ලේඛන ක්‍රමය භාවිතයට රාජ්‍ය නිලධාරීන් සහ වංශවතුන් විරුද්ධ වුවද, පහත් පාන්තිකයන් එය හොඳින් වැළඳ ගත්හ. මේ හේතුවෙන් ඔවුන්ගේ සාක්ෂරතාව වර්ධනය වූ හෙයින් ලිවීම මගින් එකිනෙකා අතර සන්නිවේදනය දියුණු විය.
"මහා" / "" යන නාමය ගෝර්යෝ සහ ජොසොන් රාජවංශවල සියලු රජවරුනට මරණාපරව ලබා දී තිබුණත්, සාමාන්‍යයෙන් මෙම නාමය ව්‍යවහාර වන්නේ ග්වංගෙටෝ සහ සේජොං යන රජවරුන් සඳහා පමණකි.
සේජොං රජු කොරියානු ඉතිහාසය කෙරෙහි වඩාත්ම බලපෑමක් සිදුකළේ හංගුල් වර්ණමාලාව හඳුන්වා දීම නිසායි. මෙය කොරියානු භාෂාව සඳහා වූ ස්වදේශික ශබ්දවිද්‍යාත්මක හෝඩියයි.
මොන ලෙඩේට වෙද මහත්මයෙක් ගාවට ගියත් කසායක් නියම කරනවා සැක නැහැ. කම්මැලි නැතුව කසායක් බොන එක පෙති අහුරක් ගිල දමනවාට වඩා ශරීරයට හිතකර බව අමුතුවෙන් කියන්න ඕනෑ නැහැනේ. සකස් කරන ක්‍රමය අනුව කසාය වර්ග පහකට පමණ බෙදා දක්වන්න පුළුවන්. එයින් මුල්ම වර්ගය ගැන කියන්නයි යන්නේ. ඒ කියන්නේ ඖෂධයක අඩංගු වෙලා තියෙන ගුණය වතුරෙහි දිය කරලා සාදා ගන්නා පානය. මේක ආහාරයක් බව කාටත් පැහැදිලි නේ. මේකත් හදන ක්‍රම තුනක් තියනවා. ක්‍රම තුනේම පොදු ලක්ෂණය තමයි ඖෂධීය ගුණය වතුරට ඇද්දවීම.
මෙම රූපවාහිනී කතාමාලාවේ එක් පරම්පරාවක ඉදිරියට මෙම කථාව ගලා යන තෙක් මෙම කතාමාලාවේ ප්‍රධාන කාන්තා චරිතය නිරූපණය සඳහා ඌර්වෂි ෂර්මා නම් නිළිය යොදා ගැනිණි. වර්තමානය වන විට එහි ප්‍රධාන නායිකා චරිතය නිරූපණය කරනු ලබන්නේ ෂබානා අස්මි විසිනි. මෙම කතාමාලාවේ ෆයිසාල් කුරේෂිගේ චරිතය නිරූපණය කරන්නේ අෂ්මිත් පටෙල් විසින් වන අතර, යුවිකා චෞධරි විසින් ප්‍රධාන කථා නායිකාවගේ දියණිය වන රෙහානා ෂෙයික්ගේ චරිතය නිරූපණය කරනු ලබයි.
බොහෝ ආසියාතික සමාජවල ගැහැණු ළමයෙකු විවාහකර දීමට පෙර විවිධ දෑ උගතයුතු විය.මෙම කාරණා බොහෝවිට ආගමික සංස්කෘතික හා ආර්ථික කාරණාවිය.ආසියාතික සමාජයන් පුරුෂ මූලික සමාජවූ බැවින් ස්ත්‍රීන්ට ස්වාධීනව කටයුතු කිරීම වෙනුවට තම සැමියාට යටත්ව ජීවත්වීමට සිදුවේ.එහිදී තම සැමියාගේ ඕනෑ එපාකම් පිරිමැසීම,දරුවන් හදාවඩා ගැනීම,ඉවුම් පිහුම් කටයුතු ගෙදරදොර කටයුතු සිදුකිරීම බොහෝ කර්‍යයන් රැසක් ආසියාතික සමාජවල ස්ත්‍රීන් අතින්ම සිදුවේ.
දකුණු අසියාවේ අතීත වෛදික යුගයේ පිරිමි ළමුන්ට පමණක් අධ්‍යාපනය ලබාදුන් අතර ගැහැණු ළමයින්ට එවන් අවස්ථා අහිමිව තිබිණ.පිරිමි දරුවන් පමණක් ගුරුවරයෙකු වෙත ගොස් ගුරුවරයාගේ නිවසේ රැදී සිටිමින් ඔහුට උදවු උපකාර කරමින් ශිල්ප උගතයුතුවිය.ගැහැණු ළමුන්ට කිසිදු වේද මන්ත්‍රයක් ඉගෙනීමට අවසර නොතිබින.ඔවුන් ළමා කාලයේ පියා යටතේද,තරුණ අවධියේ සැමියා යටතේද,මහළු අවධියේ පුතුන් යටතේද සිටියයුතුවිය.ඇයට කිසිදු ස්වාධිනත්වයක් නොලැබිණ.
අතීත චීනයේ ටැං රාජවංශයේ පටන් ගැහැණු ළමුන්ගේ දෙපා බැඳීමේ චාරිත්‍රයක් පැවතිණ.මෙම චාරිත්‍රය වංශවත් පවුල්වල බහුලව සිදුවිය.මෙසේ කකුල් බැඳීම මගින් දෙපා කුඩා වීම ඉතා යහපත් දෙයක් ලෙස ඔවුන් විශ්වාස කළහ.කුඩා කකුල් සහිත ස්ත්‍රීන්ට සාර්ථක විවාහ දිවියක් ගතකලහැකිබව ඔවුන් තුල පැවති අදහසවිය.මෙම චාරිත්‍රය 20 වන සියවස දක්වාම පැවතිණ.වයස අවුරුදු හතේදී පමණ මෙම දෙපා බැඳීම සිදු කරඇත.
ඇතැම් සංස්කෘතීන් තුල විවාහයට ප්‍රථම ලිංග ඡෙදනය සිදුකරනු ලබයි.මෙහිදී වැඩිවියට පත් ගැහැණු ළමුන්ගෙ යොනි තොල් හා භගමනිය කපා ඉවත් කරයි.මෙම චාරිත්‍රය ඉතා භයානය ක්‍රියාවලියකි.මෙම නිසා ඇතිවන තුවාල හේතුවෙන් දීර්ඝ කාලීන සෞඛ්‍ය ගැටළු ඇතිවේ.ඇතැම්විට මරණය පවා සිදුවේ.මෙම බොහෝ රටවල තහනම් කරඇති චාරිත්‍රයකි.ඇතැම් අප්‍රිකානු හා අරාබි රටවල මෙය තවමත් පවතී.
අතීත ග්‍රීක ශිෂ්ටාචාරයේ හා එක්සත් රාජධානියේ 19 වන සියවස දක්වා කාලය තුල විවාහ අපේක්ෂිත ගැහැණු ළමුන්ට ගෙදරදොර කටයුතු,මැහුම් ගෙතුම්,ආහාර පිසීම,ගෙවතු වගාව,ප්‍රථමාධාර වැනි කටයුතු ඉගැන්වීම සිදුකරන ලදී.මෙම ක්‍රියාකාරකම් පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට පැවතගෙන ආ චාරිත්‍ර ලෙස පැවතිය.පවුලේ වැඩිහිටි කාන්තාවන් තරුණ ගැහැණු ළමුන්ට දැනුම බෙදාදීම සිදුකළහ.
බොහෝ වැඩිවිය පැමිණීමේ චාරිත්‍ර ආගමික හා සාම්ප්‍රධායික විශ්වාස මත පිහිටා සිදුකරනු ලබයි.කතොලික ආගම් අදහන ඇතැම් සංස්කෘතීන් තුල මුල්වරට ගැහැණු ළමයෙකු පල්ලියට යාම උස්සවාකාරයෙන් සිදුකරයි.මෙය සිදුවන්නේ වයස අවුරුදු හතේදී පමණය.මෙහිදී ඇයට සුදු ඇඳුමින් සැරසී සිටී.කුවා වේලයක්ද පළඳී.හිස මල්වලින් සරසයි.
ලේඛනයේදී ලේඛකයා විසින් තමාගේ අභිමතය පරිදි තරුණ ස්ත්‍රීන්ට ගැහැණු ළමයි ලෙස ව්‍යවාහාරකලහැක.විශේෂයෙන් කාව්‍ය හා හීත වැනි සෞදර්‍යාත්මක නිර්මානයන්හිදී තරුණ ස්ත්‍රීය ගැහැණු ළමයෙකු ලෙස දැක්වීමට කවියන් වැඩි කැමැත්තක් දක්වයි.පරිණත ස්ත්‍රියකට වඩා ගැහැණු දරුවකුතුල සෞදර්‍යාත්මග අගයක් ඇතිබව පිළිගැනේ.
ගැහැණු ළමයෙකු යනු උපතේ සිට වැඩිවිය දක්වා වයසේ සිටින ස්ත්‍රී ලිංගයට අයත් මානවයන්ය වශයෙන් දැක්විය හැක.මොවුන් ළමා අවධියේදී ගැහැණු ළමයින් ලෙසත් පරිනත අවධියට පත්වූ විට ගැහැණිය ලෙසත් හදුන්වයි.තරුණ ස්ත්‍රිය යන තේරුමෙන්ද ගැහැණු ළමයා ලෙස හදුන්වයි.
ඉංග්‍රීසි බසින් ගැහැණු ළමයා යන්න හදුන්වන යන වචනය මධ්‍යතන යුගයේදී එංගලංතයේ විසූ ඇංලෝ සැක්සස්වරුන්ගේ බසේ පැවති යන වචනයෙන් බිදී ආවකි. ඇංලො සැක්සස්වරුන්ගේ මෙම වචනයේ අරුතවී තිබුනේ ඔවුන් භාවිතකල ඇදුමක නමකි.
ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ සමීක්ෂණ අනුව එරට පිරිම් ළමුන්ගේ අනුපාතය ගැහැණු ළමුන්ට වඩා වැඩිය.පිරිමි දරු උපත් 105 කට ගැහැණු දරු උපත් 100 ලෙස වාර්ථාවී ඇත, එහෙත් ගැහැණු ළමුන්ගේ ළදරු මරණ අනුපාතය පිරිමි ළමුන්ට වඩා යහපත් තත්වයක් ගනී.
යටත් විජිතකරණයත් සමග විධිමත් පැසැල් අධ්‍යාපනය දකුණු අසියාව තුලද ව්‍යාප්තවිය.මුල් යුගයේ වැඩි වශයෙන්ම පිරිමි ළමුන්ට පමණක් අධ්‍යාපන අවස්ථා ලැබුන අතර පසුව ක්‍රමයෙන් ගැහැණු ළමුන්ටද අධ්‍යාපන අවස්ථා විවරවි
ඇතැම් විට ලිංගිකව පරිනතවූ ස්ත්‍රීන්ටද ගැහැණු ළමයා ලෙස ආමන්ත්‍රණය කරන අවස්තා ඇත.විශේෂයෙන් තරුණ ස්ත්‍රීන්ට මෙසේ අමතයි.මෙය සමාජයේ පවතින භාෂා ව්‍යවහාරයන් අනුව තීරණයවේ.
අවිවාහක ස්ත්‍රියන් හැදින්වීමටද ඇතැම්විට ගැහුණු ළමයා යන යෙදුම යොදාගනී.සිංහල බසින් දැරිය,ළදැරිය,කෙල්ල,ළමිස්සි,මානවිකාව,බාලිකාව,ගැටිස්සී,පැටික්කී,යුවතිය,කුමරිය,සිසුවිය ආදී නාමයන්ද භාවිතවේ
ජාත්‍යන්තර මානව හිමිකම් සංවිධාන විසින් සෑම ගැහැණු ළමයෙකුටම නිසි අධ්‍යාපනය ලබාදීමට උස්සාහ ගනී.එහෙත් ඇතැම් ආගමික කණ්ඩායම් මගින් මෙයට එරෙහිව නැගී සිටිනු දක්නට ලැබේ.
මීට අමතරව චීන ස්ත්‍රීන් අවිවාහක තත්වයේ පසුවන්නේ නම් කොන්ඩ කැරලි දෙකකට බෙදා ගොතනු ලබයි.විවාහවූ පසු තනි කොණ්ඩයත් ලෙස ගොතනු ලබයි.
ලතින් ඇමරිකානු රටවල ගැහැණු ළමුන්ගේ පහලොස්වන උපන්දිනය උස්සවාකාරයෙන් සමරති.මෙය වෙත් උපන්දින වලින් වෙනස්ව විශේෂිත අයුරින් සමරති.
ආදිනාථ දේවාලයේ බිම් සැලැස්ම සහ ආකෘතිය වාමන දේවාලයට සමාන ය. මෙම දේවාල දෙක අතර ඇත්තේ ඉතාම සුළු වෙනස්කම් කිහිපයකි. උදාහරණයක් වශයෙන් ආදිනාථ දේවාලයේ පිටත බිත්තියේ මුදුන් තීරුවේ පියඹන විද්‍යාධරයින් කැටයම් කොට ඇත. නමුත් වාමන දේවාලයේ ඒ වෙනුවට ඇත්තේ දියමන්ති හැඩැති මෝස්තර ය. ආදිනාථ දේවාලයේ වක්‍රරේඛීය ශිඛරය වාමන දේවාලයට වඩා හොඳින් සමානුපාතිකව සකසා ඇත. මෙවැනි ලක්ෂණ සහ වඩාත් වැඩි දියුණු වූ ප්‍රතිමා ශිල්පීය ලක්ෂණ අනුව පෙනීයන්නේ ආදිනාථ දේවාලය ඉදි වූයේ වාමන දේවාලයට පසුව බවයි.
ආදිනාථ දේවාලය යනුවෙන් හඳුන්වන්නේ ඉන්දියාවේ මධ්‍ය ප්‍රදේශ්හි ඛජුරාහෝවේ පිහිටි ජෛන දේවාලයකි. මෙම දෙවොල ජෛන තීර්ථංකර ආදිනාථ වෙනුවෙන් පුද කොට තිබුණ ද, එහි පිටත බිත්තිවල හින්දු දෙවිවරුන්ගේ රූ දැකගත හැක. මෙම දේවාලය සහ ඛජුරාහෝ ස්මාරක සමූහයේ සෙසු දේවාල යුනෙස්කෝ ලෝක උරුම අඩවියක් ලෙස නම් කොට ඇත.
වර්තමානය වන විට දැකගත හැක්කේ දේවාලයේ ප්‍රධාන අංග දෙක පමණි. එනම් අන්තරාලය සහ ගර්භගෘහයයි. අන්තරාලයේ පියස්ස එහි ඇති අලංකාර කැටයම් හේතුවෙන් සුවිශේෂීභාවයක් අත් කරගෙන තිබේ.
ආදිනාථ දේවාලය පසුකාලීන ක්‍රි.ව. 11වන සියවසට අයත් යැයි කාලනිර්ණය කොට ඇත. මෙය ඛජුරාහෝවේ වාමන දේවාලයට වඩා මඳක් පසු කාලීනව නිර්මාණය වන්නට ඇතැයි සැලකේ.
ඉන්දියාවේ පුරාවිද්‍යා සමීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව මගින් මෙම දේවාලය ජාතික වැදගත්කමක් සහිත ස්මාරකයක් ලෙස වර්ගීකරණය කොට ඇත.
2010 සිට දිවයිනේ බලපැවැත්වෙන්නේ බටහිර ඕස්ට්‍රේලියානු නීතියයි. නමුත් ඕස්ට්‍රේලියානු අග්‍රාමාත්‍යවරයා වගකිවයුතුය.
1886 දී එච්එම්එස් ෆ්ලයිට් ෆාස්ට්හි කපිතාන් ජෝන් මැකලාර්, "පියාඹන මාළු වෙරළ" නම් වූ බොක්කක නැංගුරමක් සොයාගෙන, කණ්ඩායමක් ගොඩ බැස, ශාක හා සත්ත්ව කාණ්ඩයේ කුඩා එකතුවක් සාදා ගත්තේය. පසුව ලබා ගත් පර්වත අතර මයුරේට පරීක්ෂණයට ඉදිරිපත් කරන ලද අතර එය හුදෙක් ශුද්ධ පිරිසිදු පොස්පේට් ප්‍රමාණයක් විය. 1888 ජූනි 6 වන දින බ්‍රිතාන්‍ය කිරීටය විසින් මෙම දිවයින ඈඳා ගැනීම මෙම සොයාගැනීම හේතු විය.
යුද්ධය අවසන් වීමෙන් පසුව කැරලිකරුවන් හත්දෙනෙකු සිංගප්පූරුවේ යුද හමුදා අධිකරණය විසින් සොයාගෙන 1947 දී අධිකරණයට ඉදිරිපත් කරන ලදී. ඔවුන් පස් දෙනෙකුට මරණ දඬුවම නියම විය. කෙසේ වෙතත්, ඉන්දියාවේ අලුතින් ස්වාධීන රජය විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද නිරූපණයන් පහත දැක්වීය.
වර්ෂ 1986 මුල් භාගයේදී ක්‍රිස්මස් දූපත විසින් දිවයින ධජයක් සඳහා නිර්මාණ තරගයක් පවත්වන ලදී. ජයග්‍රාහී මෝස්තරය දශකයකට අධික කාලයක් තිස්සේ නොපැහැදිලි ධජයක් වශයෙන් අනුගමනය කරන ලද අතර 2002 දී එය ක්‍රිස්මස් දූපතෙහි නිල ධජය බවට පත් විය.
සෙල්ජුක් බදාම රූ යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ සෙල්ජුක්වරුන්ගේ ප්‍රදේශයන් හමුවූ බදාම රූප විශේෂයකි. ක්‍රි.ව. 11වන සිට 13වන සියවස දක්වා සෙල්ජුක් අධිරාජ්‍යයේ ස්වර්ණමය යුගයේ දී නිර්මාණය වී ඇත. මෙම රූප සෙල්ජුක් මාලිගාවල ඇතුළත බිත්ති සහ බිතු කැටයම් අලංකාර කිරීමට භාවිතා වූ අතර, බදාම සැරසිලි මගින් බිත්ති ආවරණය කිරීම සිදු විය. මෙම රූ තද පැහැයෙන් වර්ණ ගන්වන ලද අතර, බොහෝ අවස්ථාවල රන් ආලේප කිරීම ද සිදු විය. මෙමගින් රාජකීය රූ නිරූපණය වන අතර, බලයේ අධිකාරීත්වයේ සංකේතයක් ලෙස මේවා සැලකේ.
බදාම යනු මෘදු, සිමෙන්ති වැනි මාධ්‍යයක් වන අතර එට පහුසවෙන් කැටයම්කරණය සහ ඇඹීම සඳහා භාවිතා කළ හැක. එහි ඇති සැහැල්ලුභාවය නිසා පහසුවෙන් බිත්තියේ රැඳවීමට හැකියාව ලැබේ. 12වන සියවසට අයත් බොහෝ බදාම රූ නොවෙනස් ස්වරූපයෙන් පවතින්නේ ඒවා හමුවූ කාන්තාරවල ඇති වියළි ස්වභාවය නිසා ඒවා හොඳින් සංරක්ෂණය වී ඇති හෙයිනි. සෙල්ජුක් බදාම රූ නිල් , රතු සහ කළු වැනි දීප්තිමත් වර්ණවලින් වර්ණගන්වා ඇති අතර, රන් ආලේප කොට ඇත.
සෙරමික් කලාව සැලකූ විට, යටිඔපය සහිත අලංකාර මෝස්තර නිර්මාණය වූ අතර, දීප්තිමත් මෝස්තර සහ බහුවර්ණ සිතුවම්කරණය එහි දී කැපීපෙනිණි. රිදී සහ රන් ගිල්ලවීම මගින් ලෝහ භාණ්ඩ ද අලංකාර කෙරිණි. සෙල්ජුක්වරු සතුන්, මිනිසුන් සහ ස්ත්‍රීන් නිරූපිත බොහෝ සැරසිලි අංග නිර්මාණය කළහ. මෙලෙස මනුෂ්‍යත්වාරෝපිත රූ මුස්ලිම් සංස්කෘතිය තුළ තවදුරටත් විරළ නොවී ය. එහි දී මස්ජිද වැනි ශුද්ධ වූ ස්ථාන සංකේතාත්මකව නිරූපණය දැඩිව තහනම් විය. නමුත් ලෞකික ස්ථානවල රූප බහුලව දැකගත හැකි විය.
තමන්නා යනු 2016 පෙබරවාරි 1 සිට ස්ටාර් ප්ලස් නාළිකාව ඔස්සේ ප.ව. 10:00ට ලොවපුරා විකාශය වූ හින්දි-භාෂා ඉන්දියානු රූපවාහිනී සෝප් ඔපෙරාවකි. මෙය ප්‍රකට ප්‍රහසන කතාමාලාවක් වූ සුමිත් සම්භාල් ලේගා විස්ථාපනය කරමින් විකාශය විය. මෙම කථාවට පසුබිම් වී ඇත්තේ ගුජරාටයේ, ජාම්නගර් වුවද, එය රූගත කෙරුණේ මුම්බායිහි ය.
තමන්නා මගින් නිරූපණය වන්නේ ධාරා නම් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩිකාවගේ කථා පුවතයි. ඇය ක්‍රිකට් ක්‍රීඩිකාවක වීමට සිදුකරන කැපකිරීම් මෙමගින් නිරූපණය වේ.
කොරියාවේ පසුකාලීන තුන් රාජධානි යටතට සිල්ලා, හුබෙක්ජේ සහ හුගොගුර්යෝ යන රාජධානි තුන අයත් වේ. මෙහ අවසානයට සඳහන් කළ රාජධානි දෙක සිල්ලාව විසින් එක්ස්ත කරන ලද මුල්කාලීන සෙසු කොරියාවේ තුන් රාජධානිවල උරුමකරුවන් යැයි හඳුන්වාගෙන ඇත. මෙම යුගය එළැඹියේ සිල්ලාහි ජින්සොං රැජිනගේ රාජ්‍ය සමයේ පැවති නොසන්සුන් වාතාවරණය හමුවේ ය. ‍සාමාන්‍යයෙන් පසුකාලීන තුන් රාජධානි යුගය ලෙස සැලකෙන්නේ ග්යොන් හ්වොන් විසින් හුබෙක්ජේ රාජ්‍යය පිහිටුවූ සමයේ සිට ගොර්යෝව විසින් කොරියානු අර්ධද්වීපය එක්සත් කිරීම දක්වා වූ කාල සීමාවයි.
සිල්ලාව පරිහානියට පත්වන්නට පටන් ගැන්මත් සමග, සිල්ලාවේ හිටපු සෙන්පතියකු වූ ග්යොන් හ්වොන් කැරලි හමුදා මෙහෙවමින් 892දී වර්තමාන ග්වංජු ප්‍රදේශයට අයත් පළාත් අගනුවර වූ මුජින්ජු පටත් කරගත්තේ ය. අනතුරුව ඔහු නිරිතදිග ප්‍රදේශ ආක්‍රමණය කරන්නට වූ අතර, 900දී ග්යොන් හ්වොන් තමන් හුබෙක්ජේ හි රජු ලෙස ප්‍රකාශ කළේ ය. මෙය ‍බෙක්ජේහි ශ්‍රීවිභූතිය යළි පුනර්ජීවනයට පිහිටුවූ රාජ්‍යයකි. එහි අගනුවර වන්සන්ජු හෙවත් වර්තමාන ජොන්ජුහි පිහිටුවූ ඔහු සිය රාජධානිය පුළුල් කරන්නට උත්සාහ ගත්තේ ය.
මහේක් චාහල් යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ බොලිවුඩ් චිත්‍රපටවල පෙනී සිටින නෝර්වීජියානු නිළියක සහ නිරූපණ ශිල්පිණියකි‍. මහේක් බිග් බොස්හි තරගකාරිණියක ද වූවා ය.
“වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට නො පැහැදුණු මහතෙදැති යක්කු ද වෙත් ම ය. වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පැහැදුණු මහ තෙදැති යක්කු ද වෙත් ම ය. වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට නො පහන් වූ මැදුම් තෙදැති යක්කු ද වෙත්මය. වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පහන් වූ මැදුම් තෙදැති යක්කු ද වෙත් ම ය. වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට නොපහන් වූ හීන තෙදැති යක්කු ද වෙත් ම ය. වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පහන් වූ හීන තෙදැති යක්කු ද වෙත් ම ය. වහන්ස, බොහෝ සෙයින් යක්කු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට නොපැහැදුණ හු ම වෙත්. ඒ කවර හෙයින් ද?
ඉක්බිති සතර වරම් මහරජහු හුනස්නෙන් නැගී, සාදර වැ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ පැදකුණු කොට එහි ම අතුරුදහන් වූහ. ඒ යක්කුද හුනස්නෙන් නැගී, ඇතැම් කෙනක් සාදර වැ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ පැදකුණු කොට එහි ම අතුරුදහන් වූහ. ඇතැම් කෙනෙක් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ හා සතුටු වූහ. සතුටට කරුණු වූ සිතැ රැඳැවියැ යුතු වූ කථා නිමවා එහි ම අතුරුදහන් වූහ. ඇතැම් කෙනෙක් භාග්‍යවතුන් වන්සේ දිසාවට දොහොත් නමා, එහි ම අතුරුදහන් වූහ. ආතැම් කෙනෙක් නම් ගොත් අස්වා එහි ම අතුරුදහන් වූහ. ඇතැම් කෙනෙක් නිහඬ වූවාහු, එහි ම අතුරුදහන් වූහ.
එයින් ඉඳුරා උතුරුදිගැ කපීවන්ත නම් නුවරෙක් ද, එයින ඔබ්බෙහි ජනොඝ නම් නුවරෙක් ද, අන්‍ය නවනවතිය නම් නුවරෙක් ද, අම්බරඅම්බරවතිය නම් නුවරෙක් ද, අන්‍ය ආලකමන්දා නම් රාජධානියෙක් ද ඇත. නිදුකාණනි, කුවෙර මහ රජුගේ රජදහන විසාණා නම, එ හෙයින් කුවෙර මහ රජ වෙස්සවණ යැ යි නම් කරනු ලැබෙයි. එහි තතොලා, තත්තලා, තතොතලා, ඔජසී. තෙජසී. තතොජසී, සූර, රාජ, සුරරාජ, අරිෂ්ට, නෙමි. අරිෂ්ටනෙමි යන නම් ඇති යක් රැටියෝ කරුණු විමසා පවසත්.
ඉන්ද්‍ර ය, සෝම ය, වරුණ ය, භාරද්වාජ ය, ප්‍රජාපති ය, චන්දන ය, කාමශ්‍රෙෂ්ඨ ය, කින්නිඝණ්ඩු ය, නිඝණ්ඩු ය, ප්‍රණාද ය, ඔපමඤ්ඤ ය, දෙව් සැරි මාතලී ය, චිත්‍රසේන ය, ගන්ධර්ව ය, නළ ය, රාජ ය, ජනර්ෂ්භ ය, සාතාගිර ය, හෙමවත ය, පූර්ණක ය, කරතිය ය , ගුඩ ය. ගොපාල ය, සුප්පගෙධ ය, හිරිනෙත්ති ය, මන්දිය ය, පඤ්චාල චණ්ඩ ය, ආළවක ය, පර්ජන්‍ය ය, සුමන ය, සුමුඛ ය, දධිමුඛ ය, මණි ය, මානී ය, වර ය, දීර්ඝ ය, තව ද සෙරීසක ය යන මොවුනට ය.
“වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට නො පැහැදුණු මහ තෙදැති යක්කු වෙත් ම ය. වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පැහැදුණු මහ තෙදැති යක්කු ද වෙත් ම ය. වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට නො පහන් වූ මැදුම් තෙදැති යක්කු ද වෙත් ම ය. වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පහන් වූ මැදුම් තෙදැති යක්කු ද වෙත් ම ය, වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට නො පහන් වූ හීන තෙ ඇති යක්කු ද වෙත් ම ය, වහන්ස භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පහන් වූ හීන තෙද ඇති යක්කු ද වෙත් ම ය.
නිදුකාණන් වහන්ස, නපුරු වූ, සතුරු වූ, කළ දැයට වැඩියක් කරන්නාවූ අමනුෂ්‍යයෝ ඇත. ඔහු සතර වරම් මහරජදරුවන් ගේ බස් නො ම පිළිගනිත්. වරම්රජුන් අයත් සෙනෙවියන් ගේ බස් ද නො ම පිළිගනිත්. වරම්රජුන් යටතැ සිටිනා යක් සෙනෙවියන් ගේ මෙහෙකරුවන් ගේ බස දු නො ම පිළිගනිත්. නිදුකාණන් වහන්ස, ඒ අමනුෂ්‍යයෝ වරම් මහරජුන් ගේ සතුරෝ නමැ යි කියනු ලබත්.
නිදුකාණන් වහන්ස, මහණුනට ද මෙහෙණනට ද උවසුවනට ද උවැසියනට ද ගුප්තීය පිණිස, රැක්ම පිණිස, නොවෙහෙසීම පිණිස, සැප විහරණ පිණිස වූ ඒ ආටානාටිය පිරිත නම් මෙය ය. නිදුකාණන් වහන්ස, යම් කිසි මහණක්හු හෝ මෙහෙණක හෝ උවසුවකු හෝ උවැසියක විසින් මේ ආටානාටිය පිරිත මනා කොට උගන්නා ලද්දේ, අර්ථ ව්‍යංජනයෙන් පිරිපුන් කොට පුහුණු කරන ලද්දේ වී නම්,
වහන්ස, මේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ සස්න කෙරෙහි නො පහන් වූ, ඒ සෙනසුන්හි නිවැසි මහ තෙදැති යක්කු වෙත්. වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඔවුන් ගේ පැහැදීම පිණිස, මහණුන්ගේ මෙහෙණන්ගේ උවසුවන්ගේ උවැසියන්ගේ ගුප්තිය පිණිස, ආරක්ෂාව පිණිස, පීඩාවක් නොවනු පිණිස, පහසු වාසය පිණිස, ආටානාටිය පිරිත උගන්නා සේක් ව’ යි
‘මේ යක් තෙමේ මා අල්ලා ගනී යැ යි, මේ යක් තෙමේ මට ආවිෂ්ට වේ යැ යි, මේ යක් තෙමේ මා පෙළා යැ යි, මේ යක් තෙමේ වෙසෙසින් පෙළා යැ යි, මේ යක් තෙමේ මට හිංසා කෙරේ යැ යි, මේ යක් තෙමේ මා වෙහෙසා යැ යි, මේ යක් තෙමේ මා නො මුදා යැ’ යි දැන්වියැ යුතු, හඬා නඟා කියැ යුතු.