polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
සිය යුධ හැකියාව බැහැරට ව්‍යාප්ත කරමින් නව රාජධානිය ඊජිප්තුවේ දැවැන්තම භූමි ව්‍යාප්තිය පෙන්නුම් කළ අවධිය විය. එය දකුණින් නුබියාව තෙක් ව්‍යාප්ත වූ අතර, මෑත පෙරදිග විශාල භූමි පදේශ අයත් විය. වර්තමාන සිරියාවට අයත් භූමි ප්‍රදේශය තමන් සතු කරගැනීම පිණිස ඊජිප්තු හමුදා හිටයිට් හමුදා සමග සටන්වැදීම ද මෙකල සිදු විය.
අනතුරුව හික්සොස්වරුන් ඉහළ ඊජිප්තුවෙන් පසුබැසීමත් සමග තීබ්ස්හි ස්වදේශික ඊජිප්තු පාලන නිවසක් දාහත්වන රාජවංශය පිහිටුවන ලදී. මෙම රාජවංශයේ සෙකෙනෙන්රේ ටාඕ, කාමෝස් හා අවසානයේ අහ්මෝස් යන පාරාවෝවරුන් විසින් ක්‍රමිකව හික්සොස්වරුන්ව නැවත ආසියාව වෙත පලවා හරින ලදී. අහ්මෝස් රජු නව රාජධානියේ ආරම්භක පාරාවෝ ලෙස සැලකේ.‍
දාහතරවන රාජවංශය යනු නැගෙනහිර ඩෙල්ටාවේ ආවරිස් වෙතින් පැමිණි ස්වදේශික ජන කොට්ටාසයකි. ඔවුන් විසින් ක්‍රි.පූ. 1805 හෝ 1710 පමණ සිට ක්‍රි.පූ. 1650 දක්වා රාජ්‍ය පාලනය මෙහෙයවා තිබේ. මෙම රාජවංශයේ බොහෝ රජවරුන්ගේ බටහිර සෙමිටික් නාමයන් දක්නට ලැබෙන හෙයින් ඔවුනට කනානීය සම්භවයක් ඇතැයි සිතිය හැක.
දෙවන අන්තර්මධ්‍ය යුගය යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ මධ්‍ය රාජධානියේ අවසානය සහ නව රාජධානියේ ආරම්භය අතර කාලසීමාවේ පැවති අවුල් වියවුල් ගහන ව්‍යාකූල යුගයයි. මෙය වඩාත්ම ප්‍රකට වූයේ හික්සොස්වරුන් විසින් පහළොස්වන රාජවංශය ලෙස ඊජිප්තුවේ රාජ්‍ය පාලනය ගෙනගිය සමය නිසායි.
දෙවන අන්තර්මධ්‍ය යුගයට ඇතැම්විට ක්‍රි.පූ. 1650 සිට 1600 දක්වා පැවති ස්වාධීන ඇබයිඩොස්හි රාජ්‍ය පාලනය ගෙනගිය රාජවංශයක් ද ඇතුළත් කෙරේ. ඇබයිඩොස් රාජධානියේ විසූ බවට කෙටිකාලීන රජවරුන් සිව්දෙනකුගේ නම් හමුවේ. එම නම් කාලානුක්‍රම අනුපිළිවෙල නොසලකා පහත ඉදිරිපත් කොට ඇත:
දහසයවන රාජවංශය යනු ක්‍රි.පූ. 1650දී මෙම්ෆිසය මූලික කරගත් 13වන රාජවංශයේ බිඳවැටීමෙන් පසු නැගී ආ ස්වදේශික තීබානු රාජවංශයකි. අවසානයේ දී ක්‍රි.පූ. 1580 පමණ හික්සොස්වරුන්ගේ 15වන රාජවංශය විසින් එය ආක්‍රමණය කරන ලදී. 16වන රාජවංශයට සිය පාලනයට නතු කරගත හැකිවූයේ ඉහළ ඊජිප්තුව පමණි.
නිල වශයෙන් පාරාවෝවරුන් නොවූව ද, තීබ්ස්හි අමුන්ගේ ප්‍රධාන පූජකවරුන් විසිඑක්වන සහ විසිදෙවන රාජවංශ සමයේ ඉහළ ඊජිප්තුවේ සැබෑම පාලකයෝ වූහ. මොවුනට සිය නාමයන් කාර්ටුෂයන්හි සටහන් කිරීමේත්, රාජකීය සොහොන්ගැබ්වල භූමදානය වීමේත් වරප්‍රසාදය තිබිණි.
මෙම ලිපියේ අන්තර්ගත වන්නේ පුරාතන ඊජිප්තුවේ පාරාවෝ ලැයිස්තුවයි. මෙමගින්, ක්‍රි.පූ. 3100ට පෙර කාලයේ මුල්කාලීන රාජවංශික යුගයේ සිට ක්‍රි.පූ. 30දී ඔගස්ටස් සීසර් විසින් ඊජිප්තුව රෝමයේ පළාතක් ලෙස ඈඳාගැනුණු ටොලමියානු රාජවංශයේ අවසානය දක්වා කාලපරිච්ඡේදය ආවරණය වේ.
විසිඑක්වන රාජවංශය යනු ටැනිස් මූලික කරගත් සාපේක්ෂව දුර්වල රාජවංශයකි. සෛද්ධාන්තිකව ඔවුන් සම්පූර්ණ ඊජිප්තුවේ පාලකයන් වුවත්, ප්‍රායෝගිකව ඔවුන්ගේ බලපෑම සීමා වූයේ පහළ ඊජිප්තුවට පමණි. ඔවුහු ක්‍රි.පූ. 1069 සිට 943 දක්වා රාජ්‍ය පාලනය ගෙනගියහ.
තෙවන අන්තර්මධ්‍ය යුගය මගින් ඊජිප්තු අධිරාජ්‍යය බිඳ වැටීමෙන් පසු නව රාජධානියේ අවසානය සනිටුහන් කරයි. මෙකල ලිබියානු සම්භවයක් ඇති රාජවංශ ගණනාවක් රාජ්‍යත්වයට පත්වූ හෙයින් මෙය ලිබියානු යුගය ලෙස ද හඳුන්වයි.
නව රාජධානිය යනු ඊජිප්තුවේ දහඅටවන, දහනවවන, සහ විසිවන රාජවංශ ඇතුළත් යුගයයි. මෙය ක්‍රි.පූ. 16වන සිට 11වන සියවස දක්වා කාලය එනම්, ඊජිප්තුවේ දෙවන අන්තර්මධ්‍ය යුගය සහ තෙවන අන්තර්මධ්‍ය යුගය අතර කාලසීමාව අයත් වේ.
නවවන රාජවංශය විසින් ක්‍රි.පූ. 2160 සිට 2130 දක්වා පාලනය මෙහෙයවා තිබේ. නවවන සහ දසවන රාජවංශවල රජවරුන් 18 දෙනකුගේ නම් ටියුරින් රාජාවලියේ දැක්වේ. මේ අතුරින්, නම් දොළහක් දක්නට නොමැති අතර, හතරක් ඇත්තේ අර්ධ වශයෙනි.
පහළොස්වන රාජවංශය බිහිවූයේ සශ්‍රීක චන්ද්‍රවංකයේ සිට පැමිණි හික්සොස් ජනයා අතුරිනි. ඔවුහු ක්‍රි.පූ. 1674 සිට 1535 දක්වා නයිල් කලාපයේ වැඩි ප්‍රදේශයක කෙටි කාලයක් රාජ්‍ය පාලනය ගෙනගියහ.
පළමු අන්තර්මධ්‍ය යුගය යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ පැරණි රාජධානියේ අවසානය සහ මධ්‍ය රාජධානියේ ඇරඹීම අතර කාලයේ පැවති අවුල්වලින් ගහණ වූ ව්‍යාකූල සමයකි.
පහත පූර්වරාජවංශික පාරාවෝ ලැයිස්තුව සම්පූර්ණ එකක් විය හැක. මෙම රජවරුන් පළමු රාජවංශයට පෙර රාජ්‍ය පාලනය කළ හෙයින් ඇතැම්විට "රාජවංශය 0" ලෙස හඳුන්වා ඇත.
දහනවවන රාජවංශය විසින් ක්‍රි.පූ. 1292 සිට 1186 දක්වා රාජ්‍ය පාලනය කොට තිබේ. ශ්‍රේෂ්ඨතම පාරාවෝවරුන් අතුරින් අයකු වූ මහා වන රැම්සෙස් ද මේ රාජවංශයට අයත් ය:
වන මෙන්ටුහොටෙප්ගෙන් ඇරඹි වැඩිමහල් ඉන්ටෙෆ්ගේ අනුප්‍රාප්තිකයින් සිය උතුරු අධිපතීන්ගෙන් ස්වාධීනව කටයුතු කොට අවසානයේ වන මෙන්ටුහොටෙප් යටතේ ඊජිප්තුව ආක්‍රමණය කරන ලදී.
මෙහි ගොනුකර ඇත්තේ පසුකාලීන නැකාඩා යුගයට අයත් ඉහළ ඊජිප්තුවේ පූර්ව රාජවංශිකත පාරාවෝවරුන්ගේ නම් ය. ඇතැම්විට රාජවංශය 00 ලෙස ද හඳුන්වයි.
16වන රාජවංශයට ඇතැම්විට ස්නෙෆරන්ඛ්රේ පෙපි සහ නෙබ්මාට්රේ යන පාරාවෝවරුන් ද අයත් විය හැක. ඔවුන්ගේ කාලානුක්‍රම පිහිටුම් අවිනිශ්චිත ය.
කූඹියෝ යනු ලක්මාල් ධර්මරත්න සහ දමිත චන්ද්‍රසිරි විසින් නිර්මාණය කරන ලද, 2017 වසරේ දී ප්‍රදර්ශනය ආරම්භ කල අප‍රාධ ගණයට වැටෙන ශ්‍රී ලාංකීය ටෙලිනාට්‍යයකි . මෙම ටෙලි නාට්‍යය මිනිත්තු 30 බැගින් වූ කෝටස් වශයෙන් 2017 අගෝස්තු 26 වන දා සිට සෑම සෙනසුරාදා සහ ඉරිදාවකම රාත්‍රී 8.00 ට විකාශය වේ.
මූලික නිෂ්පාදන කටයුතු 2012 ඇරඹුණ අතර 2015 දී රූගත කිරීම අවසන් විය. නමුත්, මෙහි කතාව දිවයන්නේ වංචාකාරයෙක් වටා බව පවසා ශ්‍රී ලාංකීය ප්‍රධාන රූපවාහිනී නාලිකා මගින් විකාශය කිරීම ප්‍රතික්ශේප විය. අවසානයේදී, දෙවනවර ඉල්ලුම් කිරීමේදී ස්වාධීන රූපවාහිනිය මෙය විකාශය කිරීමට 2017 දී එකඟ විය.
2016 මැයි 2 දින සිට කලර්ස් ටීවී නාළිකාවෙන් විකාශය වූ ඓතිහාසික මාලා නාට්‍යයක් වූ චක්‍රවර්තින් අශෝක සම්රත් තුළ රයිනා විසින් වැඩිහිටි අශෝක අධිරාජයාගේ චරිතය නිරූපණය කරන ලදී.
උළුවහු කණු මීටර 1.20ක උසකින් සහ මීටර 0.84ක පළලින් යුත් සිරස් තීරු තුනකින් විසිතුරු කොට ඇත. උළුවහු කණුවල පාදමේ දෙපස දේවාපාල අවකාශ ඇති අතර, ඒවා උසින් මීටර 0.28ක් සහ පළලින් මීටර 0.12ක් වේ. මේවායේ ත්‍රිශූල අතින් ගත් ශෛවීය ද්වාරපාල රූ දැකගත හැක. ලලාටබිම්බයෙහි වමතෙහි නෙළුම් මලක් සහ දකුණත වරද මුද්‍රාවෙන් යුත් ගජලක්ෂ්මී කැටයමක් දැකගත හැක. උළුවස්සට ඉහළින් වූ ස්තරය සම්ප්‍රදායික නවග්‍රහ කැටයම්වලින් අලංකාර කොට ඇත.
අස්ටසම්භු ශිව දේවාල යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඉන්දියාවේ ඔරිස්සා ප්‍රාන්තයේ අගනගරය වන භුබනේස්වර් හි පිහිටි ශිව දෙවියන් උදෙසා කැපකළ හින්දු දේවාල 8 කින් යුත් සංකීර්ණයකි.
අතීතයේදී පොර පොල් ක්‍රීඩාවට යොදා ගත්තේ ගසෙන් ඉබේ වේලි වැටෙන තැඹිලි පොල්ය. අතීතයේදී පොරපොල් ක්‍රීඩාවට යොදාගන්නා භූමියට දෙවියන් අරක්‌ ගෙන ඇතැයි විශ්වාස කළ නිසා තෝරා ගත් තැනිතලා භූමියේ බෝ , නුග , හෝ නා ගසක්‌ තිබුණි. ක්‍රිඩාවට භාවිතා කරන ලද පොල් යවන පොල් සහ ගහන පොල් ලෙස කොටස්‌ දෙකකි. යවන පොල් අතර සමහරක්‌ පොල් බිඳින්නට ඉතා අපහසු ඇට පුහු පොල් ලෙස හඳුන්වන ලදී. ගැසීමට යොදා ගන්නා ගෙඩිය අත් ගෙඩිය ලෙස හඳුන්වයි. නිපොල් ලෙස හඳුන්වන සාමාන්‍ය පොල් ක්‍රීඩාවට යොදා නොගනී.
රවුමේ සිටින අය කෝ නෑනෝ පනාව කියන විට වට යන්නා යට ලීයේ පනාව යෑයි පිළිතුරු දෙයි. මේ අන්දමට කීප විටක්‌ කියයි. රවුමේ සිටින්නන් කළ ගෙඩි කළගෙඩි කියන විට රවුම වට යන්නා බෝතල බෝතල කියමින් වට දුවයි. මෙසේ දුවන අතරම අත්ත කෙනෙකු පිටුපස තබයි. වටය ගොස්‌ එතැනට එන්නට පෙර අත්ත ළඟ ඇති තැනැත්තා වට යන්නා ලුහු බඳියි. එසේ නැත්නම් අත්ත ගෙන වටයේ යන්නා ඔහුට එයින් ගසයි. වට යද්දී වුවද කෙනෙකු පිටුපස බැලුවහොත් පහර වදී. එකිනෙකා මාරුවට දිගින් දිගටම මෙසේ සිදු වෙයි.
ඉන්දියාවේ සිට පැමිණි මෙම ක්‍රීඩාව සමඟ වූ ජනප්‍රවාදයට අනුව ගජබා රජතුමා සොළී රටට පැහැර ගෙන ගිය සිංහල සේනාවට පොළිය ලෙස සොළී රටෙන් දොළොස්‌ දහසක්‌ සෙනග රැගෙන ආවේය. මෙම ගමනේදී පත්තිනි දේවියගේ සළඹද රැගෙන එන ලදී. මේ සමගම පංච කෙළිය වැනි ක්‍රීඩාවන්ද මෙරටට සම්ප්‍රාප්ත වන්නට ඇතැයි අපේක්‌ෂා කෙරේ. සිංහල අලුත් අවුරුදු කාලයට කලඑළි දකින මෙම ක්‍රීඩාවට සම්බන්ධ වීමෙන් පත්තිනි දේවියගේ ආශිර්වාදය තමන් වෙතට ලැබෙනු ඇතැයි අපේක්‌ෂා කරයි.
සිංහල අවුරුදු කාලයේදී බෙහෙවින් ජනප්‍රිය මේවර කෙළිය කාන්තාවන්ගේ සහභාගිත්වයෙන් සිදු වෙයි. මෙම ක්‍රීඩාව පිළිබඳව විවිධ අදහස්‌ ඇති අතර එයින් එකක්‌ වන්නේ මේවර යනු වළල්ලකි. එක්‌ ස්‌ත්‍රියක්‌ තමන්ට අයිති වළල්ලක්‌ සෙවීම මෙහි කතා පුවතයි. තමන්ගේ වළල්ල දුටුවාදැයි ඇය සිය මිතුරියන්ගෙන් ප්‍රශ්න කරයි. තමන් එය නුදුටු බව ඔවුන් දිවුරමින් කියයි. නමුත් එම වළල්ල සඟවා ගෙන සිටින්නේ ඇයගේම මිතුරියන්ය.
ඔළිඳ පුවරුව යනු සකස්‌ කර ගත් ලෑල්ලකි. එය අඟල් 10 සිට 14 අතර දිග අඟල් 6 සිට 8 අතර පළල ලෑල්ලකි. එක පැත්තක 7 බැගින් දෙපැත්තේ වළල් දෙපේළියකි. පේළි අතර පුවරුව දෙකොන 2 ඞ 2 බැගින් වළවල් දෙකකි. ඔළිඳ පුවරුවට මුතු පුවරුව යන නමද ඔළිඳ කොළොම්බුව යන නමද භාවිත කරයි. මේ වෙනුවෙන් වටිනා දැව යොදා ගනී. ඔළිඳ උපත සිදුව ඇත්තේ බංගලි දේශයේ බව මෙම ක්‍රීඩාව කරන විට ගයනා ගීත වලින් පැහැදිලි වේ.
පංච ලෑල්ලේ ක්‍රීඩාවට පිවිසීමට පංචයක්‌ හෙවත් ඔණ්‌ඩුවක්‌ ලැබිය යුතුය. ඔණ්‌ඩුව යනු බෙල්ලන් එකෙක්‌ පමණක්‌ උඩුකුරුව සිටීමයි. සියල්ලම උඩුකුරුව පෙරළීම සිරිමල ලෙස හැඳින්වෙන අතර ඔහුට කිසිම අය ගණනක්‌ නොලැබේ. පංච පෙතේ අවසාන කොටුව ජලය නමින් හඳුන්වයි. ජලයෙන් ඉත්තන් ගොඩවන්නට නම් ඔණ්‌ඩුවක්‌ ලැබිය යුතුය. මුලින්ම ඉත්තන් එගොඩ කරන පිලට ජයග්‍රහණය ලැබේ.
උඩු පිල ක්‍රීඩකයෝ යටි පිලෙන් එවන පොල් බිඳීමෙන් ජයග්‍රහණය කරයි. යටි පිල ක්‍රීඩකයෝ උඩු පිලෙන් එවනු ලබන පොල් බිඳීමෙන් ජයග්‍රහනය කරයි. උඩු පිලේ පොල් ඉතිරි වුවහොත් උඩු පිලටද යටි පිලේ පොල් ඉතිරි වුවහොත් යටි පිලටද වාසි සහගතය. මෙම ක්‍රීඩාවේදී එවනු ලබන පොල් ගෙඩිය මෙන්ම අතේ ඇති පොල් ගෙඩියද ඇතැම් විට පොල් ගෙඩි දෙකමද බිඳෙන්නට පුළුවන.
අස්‌වැන්න නෙළා ගත් වෙල් යායක්‌ හෝ වැව් තාවුල්ලක්‌ වැනි හිස්‌ ඉඩ කඩක චක්‌ගුඩු පැනීම සිදු වේ. ක්‍රීඩා භූමියේ සීමා දෙකක්‌ ලකුණු කරගනු ලැබේ. මෙම භූමිය හරි මැදින් කොටස්‌ දෙකකට බෙදා නායකයන් දෙදෙනෙක්‌ තෝරා ගනී. කාසියක්‌ උඩ දමා මුලින්ම ක්‍රීඩා කරන පිරිස හඳුනාගනී.
පොර පොල් ක්‍රීඩාව බදාදා හෝ සෙනසුරාදා දිනක ආරම්භ කොට දින 7 ක්‌ පවත්වන අතර නොබ්ඳී පොල් ඉතිරි වන පිල ජයග්‍රහණය ලබයි. අවසාන දින පොර පොල් පිටියේ ගම්මඩු උළෙලක්‌ පවත්වා දානමය පිංකමකින් මෙය අවසාන කරයි. කාන්තාවන්ට මෙම දානමය පිංකමට සහභාගි වන්නට අවසර නැත.
එක්‌ පිලක ක්‍රීඩකයෝ චක්‌ගුඩු ගුඩු රෑ කියමින් අනෙක්‌ පිලේ සීමාවට ගොස්‌ ක්‍රීඩකයන්ට පහර දී තමන්ගේ සීමාවට දුව ගෙන එති. පහර කෑ ක්‍රීඩකයා මෙන්ම පහර දී ගුඩු ගුඩු කීම නැවතූ ක්‍රීඩකයාද පරාජයට පත් වේ. ගුඩු කියන්නා ගුඩිඩා ලෙස හැඳින්වේ.
දෙදෙනෙකු හෝ කණ්‌ඩායම් දෙකකට ක්‍රීඩා කළ හැක. ක්‍රීඩකයන් ගණන ඉරට්‌ටේ සංඛ්‍යාවක්‌ වීම අනිවාර්ය වේ. ඔත්තේ ගණනක්‌ සිටින විට හුංගෙක්‌ පත්කර ගනු ලබයි. කණ්‌ඩායම් දෙකක්‌ ක්‍රීඩා කරන විට දෙපිලට නායකයන් දෙදෙනෙක්‌ පත් කර ගනු ලබයි.
මේ අන්දමට ගීතය ගයා අවසාන වන විට ගී ගයමින් වටට ගිය කාන්තාව ඔටිටුයි කියමින් සඟවන ලද වළල්ල ගන්නට නැමෙයි. ඒ සමගම වළල්ල පාගා ගෙන සිටි අයද වළල්ල ගන්නට නැමෙයි. පිරිස අතර වූ පොර බැදීමෙන් වළල්ල සොයා ගත් අය ජයග්‍රහණය කරයි.
ගණිත ක්‍රමයකට අනුව සිදුවෙන මෙම ගෘහස්‌ථ ක්‍රීඩාවට කාන්තාවන් දෙදෙනෙක්‌ සහභාගි වන අතර ක්‍රීඩාව ආරම්භයේ සිට අවසානය දක්‌වාම අත්වැල් ගායනය සිදු වේ. ඔළිඳ උපතේ සිට ඹළිඳ ක්‍රීඩාව ජයගන්නට අවශ්‍ය උපක්‍රම ගායනයෙන් කියෑවෙයි.
ඉනි වැට පෙරළීම දරු දැරියන් අතර මෙන්ම කාන්තාවන් අතරද ජනප්‍රිය වූ ක්‍රීඩාවකි. ශක්‌තිමත්ව තැනූ වැටක්‌ ගොනුන් විසින් කඩා ගෙන එන්නට දරන උත්සාහය වළක්‌වන්නට පිරිසක්‌ කටයුතු කරයි. මෙය සංවාදාත්මක ලෙසින් සිදු වේ.
ගමේ දරු දැරියන් අතර සිදු වන මෙම ක්‍රිඩාවේදී බොහෝ පිරිසකට සහභාගි විය හැක. දරුවන් රවුමට සිට ගනිති. එක්‌ දරුවෙක්‌ අතු කැබල්ලද රැගෙන රවුම වටේ යයි. රවුම වටේ යන අය සහ රවුමේ සිටින අය අතර සංවාදයක්‌ ගොඩනැඟේ.
පත්තිනි දේවිය සහ පාලඟ කුමරු සම්බන්ධව ගොඩනැඟ ඇති මෙම ක්‍රීඩාවේදී වැස්‌ස සහ සශ්‍රිකත්වය බලාපොරොත්තු වේ. උණ රෝග , ගව සහ කුකුළු වසංගත නියඟය වැනි අවස්‌ථාවන්ගෙන් සහනය අපේක්‌ෂා කළේ පොර පොල් ක්‍රිඩාවෙන්ය.
තවත් අදහසකට අනුව මේවරය යනු කන පළඳන ආභරණයකි. ඉහත අන්දමටම ඇය, තමන්ගේ ආභරණය දුටුවාදැයි සිය මිතුරියන්. තමන් එය නුදුටු බව ඔවුන් දිවුරමින් කියති. නමුත් එම ආභරණය සඟවාගෙන සිටින්නේ ඇයගේම මිතුරියන්ය.
පිරිසක්‌ විසින් සිදු කරන මෙම ක්‍රීඩාව ගායනය සහ රංගනයේ එකතුවක්‌ ලෙස සදු වේ. එළුවෙකු සහ කොටියකු අතර සිදු වන කතා බහ දෙබසක අන්දමට සිදු වේ. තරගයේ ස්‌වභාවය අනුව වචන උස්‌ පහත් විමද සිදු වේ.
ප්‍රාදේශීය ව්‍යවහාරය තුළ ලේන්සු හැංගීම හවරි හැංගීම යන නම් වලින් මෙම ක්‍රීඩාව හඳුන්වයි. කිසියම් භාණ්‌ඩයක්‌ සඟවා එය සොයා ගැනීමට වෙහෙස දරන අතර ඒ සඳහා වූ ගායනාවන්ද වේ.
තවත් අදහසක්‌ අනුව මේවරයා යනු මෙහෙකරුවෙකි. තමන්ගේ මෙහෙකරු සොයා දෙන්නැයි ඇය යෙහෙළියන්ගෙන් ඉල්ලා සිටින බව වළ ගියෙදෝ මගෙ මේ වරයා යන්නෙන් නිරූපණය වන බවටද අදහසක්‌ ඇත.
මෙම ක්‍රීඩාවට දරුවන් රාශියකට සම්බන්ධ විය හැක. මෙහි නායකයෙක්‌ද සිටී. නායකයා තමා වටට වාඩි වී සිටින අයගේ බිම තබාගෙන සිටින අත්ලට මෙසේ කියමින් තට්‌ටු කරයි.
තැනිතලා බිමක සීමාවන් ලකුණු කොට ගොක්‌ තීරුවලින් එකිනෙකට මුහුණ දී ඇති පන් පැළ දෙකක්‌ ඉදි කරනු ලැබේ. අනුමැතිරාළ විසින් දෙවියන් උදෙසා යාතිකාවක්‌ කරයි.
ඔහුගේ ඊළඟ චිත්‍රපටය වූයේ භාස්කර්ගේ පරුගු චිත්‍රපටයයි. මෙහි ඔහු හයිදරාබාද්හි වෙසෙන ප්‍රීතිමත් ක්‍රිෂ්ණා කැමැති තරුණයකුගේ චරිතය නිරූපණය කළේ ය. ඔහු සිය මිතුරාට සිය පෙම්වතිය සමග පැනයාමට උපකාර කරන්නේ පෙම්වතියගේ පියාගේ බලව්ත කෝපයට ලක්වෙමිනි. . රචනා කළේ "අල්ලු අර්ජුන් චිත්‍රපටයේ පළුම අර්ධය තුළ විශිෂ්ට රංගනයක යෙදෙන්නේ එය මහත් ක්‍රියාකාරී සහ ජීව ගුණයෙන් යුතු කොටසක් නිසායි. ඔහු සම්පූර්ණ පළමු අර්ධයම සිය දෙවුරට ගෙන ඇත. දෙවන අර්ධයේ දී හැඟීම්බර ජවනිකාවල දී ඔහු අති විශිෂ්ට ය."
අනතුරුව අර්ජුන් සුකුමාර්ගේ ප්‍රහසන චිත්‍රපටයක් වූ ආර්යා චිත්‍රපටයේ රංගනයෙහි යෙදුණේ ය. ආර්යාහි ඔහුගේ රංගනය ඔහුගේ දිවියේ සුවිශේෂී කඩඉමක් වූ අතර, ඒ වෙනුවෙන් ඔහු සිය ප්‍රථම ෆිල්ම්ෆෙයාර් හොඳම තෙලිඟු නළුවා සම්මානය සඳහා නිර්දේශ විය. එසේම ඒ වෙනුවෙන් නන්දි සම්මාන උළෙලේ දී විශේෂ ජූරියේ සම්මානයත්, සිනේමා සම්මාන උළෙලේ දී හොඳම නළුවා සහ හොඳම නළුවා යන සම්මාන ද්විත්වයත් හිමි කරගත්තේ ය. මෙම චිත්‍රපටය විචාරක අතින් මෙන්ම ආර්ථික අතින් ද සාර්ථක වූවකි.
2010දී අර්ජුන් අත්හදාබැලීමේ චිත්‍රපට දෙකක ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කළේ ය. ඉන් පළමුවැන්න ගුණසේඛර්ගේ වරුඩු චිත්‍රපටයයි. රචනා කළේ "අල්ලු අර්ජුන් තරගකාරී රංගනයක නියැළෙන අතර, උචිත විට යටත් වෙමින් වෙනස්වෙමින් රංගනයෙහි යෙදෙයි." නමුත් පවසා ඇත්තේ, "ඔහු හොඳ නර්තන ශිල්පියකු වන අතර, සිය චරිතයට සාධාරණයක් ඉටු කරයි." ඔහුගේ ඊළඟ චිත්‍රපටය වූයේ ක්‍රිෂ්ගේ වේඩම් චිත්‍රපටයයි.
අල්ලු අර්ජුන් යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ප්‍රධාන වශයෙන්ම තෙලිඟු සිනමාවේ කටයුතු කරන ඉන්දියානු චිත්‍රපට නළුවෙකි. විජේතා චිත්‍රපටයේ ළමා රංගන ශිල්පියා ලෙස සහ ඩැඩී චිත්‍රපටයේ නර්තන ශිල්පියා ලෙස රංගනයේ යෙදීමෙන් පසුව, අර්ජුන් සිය වැඩිහිටි ආගමනය සනිටුහන් කළේ ගංගෝට්රි චිත්‍රපටයෙනි.
අල්ලු අර්ජුන් උපත ලැබූයේ තමිල් නාඩුවේ චෙන්නායිහි දී නිෂ්පාදක අල්ලු අරවින්ද් සහ නිර්මලා යුවළට දාව ය.ඔහුගේ පීතෘ පාර්ශ්වීය මුත්තණුවන් වූයේ ප්‍රහසන නළු අල්ලු රාම ලිංගයියා ය. ඔහුගේ පීතෘ පාර්ශ්වීය නැන්දණිය චිරන්ජීවි සමග විවාහ වී සිටියා ය.
නමුත් මෙම ක්‍රියාවට, ඉන්හ්යොන් අගබිසවගේ සහාය ලත් සොං සි-යොල් ප්‍රමුඛ නොරොන් පක්ෂය එකඟවූයේ නැත. නමුත් මේ පත්කිරීමට ජෑං උපබිසවගේ සහාය ලත් සොරොන් පක්ෂය සහාය දැක්වූහ. මෙයට විරුද්ධ වූවන් කෙරෙහි සුක්ජොං රජු කෝප වූ අතර, සොං සි-යොල් ඇතුළු බොහෝ දෙනෙක් මරා දමන ලදී. ඉන්හ්යොන් අගබිසව සහ ඇගේ පවුලේ සාමාජිකයින් ඇතුළු බොහෝ දෙනා පිටුවහල් කරන ලදී. ඉන්හ්යොන් අගබිසව බලයෙන් පහකෙරිණි. අනතුරුව ජෑං සෝ-උයි උපබිසව ජෑං හුයි-බින් බවට පත් වී අනතුරුව, තෙවන අගබිසව බවට පත්වූවා ය.
1681දී, 14වන වියැති ඇය සුක්ජොං රජුගේ දෙවන අගබිසව ලෙස විවාහ වූවා ය. නමුත් සෝ-උයි ජෑං ඔක්-ජොං 1688දී පුත්‍රයකුට උපත දීමත් සමග ගිසා වියත් ශෝධන යනුවෙන් හඳුන්වන රුධිර වැගිරීම් සංහාරයක් ඇති විය. මේ සමයේ, සුක්ජොං රජුට සිය වැඩිමහල් පුත්‍රයාහට "කිරුළහිමි කුමරු" තනතුර ලබා දී ජෑං බිසව සෝ-උයි සිට හුයි-බින් තනතුර දක්වා උසස් කිරීමට අවශ්‍ය විය.
පසුකලෙක 1694දී, සිය කෝපාවිෂ්ට ක්‍රියාව පිළිබඳ පසුතැවුණ සුක්ජොං රජු ඉන්හ්යොන්ගේ තනතුර නැවත පිහිටවූ අතර, මේ සඳහා මූලිකත්වය ගන්නා ලද්දේ, සොරොන් පක්ෂය ලෙස හඳුන්වයි) ඇයව නැවත මාලිගයට කැඳ වූ අතර නැවත අගබිසව තනතුරෙහි ඇයව පිහිටුවන ලදී. ජෑං බිසව නැවත හුයි-බින් තනතුර දක්වා පහත හෙළන ලදී.
ඉන්හ්යොන් අගබිසව යනු ජොසොන්හි සුක්ජොං රජුගේ දෙවන අගබිසව වූ අතර, ජොසොන් රාජවංශයේ සුප්‍රකට අගබිසෝවරුන් අතරින් අයෙකි. ඇගේ ජීවිතය ආශ්‍රයෙන් නොයෙකුත් කොරියානු ඓතිහාසික නාට්‍ය බිහි වී ඇත.
යොහ්‍යුං මින් වංශයේ උපත ලැබූ ඇය මින් යු-ජුංගේ ‍දෙවන දියණිය ලෙස ඔහුගේ දෙවන බිරිඳ වූ ඉයුන්ජින් සොං වංශයේ සොං ආර්යාවට උපත ලැබී ය.
කියූෂූ යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ජපානයේ තෙවන විශාලතම දූපත වන අතර, එය ප්‍රධාන දූපත් සතරෙන් වඩාත් නිරිතදිගට වන්නට පිහිටි දූපත ද වේ. මෙහි පුරාතන විකල්ප නාමයන් අතර ක්‍යූකොකු , චි‍න්සෙයි සහ ට්සුකුෂි-නෝ-ෂිමා වැනි නම් ප්‍රකට ය. ඓතිහාසික කලාප නාමය වන සයිකයිඩෝ යන්න ක්‍යූෂූ සහ ඒ අවට දූපත්වලට භාවිතා විය.
මෙම දූපත කඳු සහිත ප්‍රදේශයක් වන අතර ජපානයේ වඩාත්ම ක්‍රියාකාරී ගිනි කන්ද වන මීටර 1,591 උසැති අසෝ කන්ද පිහිටියේ ද කියූෂූහි ය. මෙහි භූ තැටිකාරක ක්‍රියාවන් සිදුවන බවට තවත් උදාහරණයක් ලෙස මෙහි ව්‍යාප්තව ඇති උණුදිය උල්පත් ගණනාව දැක්විය හැක. මින් වඩාත් ප්‍රකට උල්පත් නැගෙනහිර වෙරළේ පිහිටි බෙප්පු සහ මධ්‍යම කියූෂූහි අසෝ කන්ද අවට පිහිටා ඇත. මෙම දූපත හොන්ෂු දූපතෙන් වෙන් වන්නේ කන්මොන් සමුද්‍රසන්ධිය ඔස්සේ ය.
ක්‍යූෂූහි ජනගහනයෙන් වැඩි ප්‍රමාණයක් වයඹ දෙසට ෆුකුඕකා සහ කිටකියූෂූ නගර වටා සාන්ද්‍රණය වී ඇත. ජනගහන මාර්ග නිරිතදිග ඔස්සේ සසේබෝ සහ නාගසාකි වෙතත්, දකුණු දිගින් කුමමොතෝ සහ කගෝෂිමා වෙතත් විහිදී පවතී. ඕයිටා සහ මියසාකි නගර හැරුණු විට, නැගෙනහිර වෙරළබඩ ප්‍රදේශයේ ජනගහනය ක්‍රමයෙන් හායනය වන ස්වරූපයක් පෙන්වයි.
වර්තමානයේ ක්‍යූෂූ කලාපය යනු දේශපාලන වශයෙන් නිර්ණිත කලාපයක් වන අතර, එයට කියූෂූ දූපත තුළ පිහිටි ප්‍රාන්ත සතක් (මෙයට පැරණි ට්සුෂිමා සහ ඉකි නාගසාකිහි කොටසක් ලෙස ඇතුළත් කොට ඇත) සමග දකුණින් පිහිටි ඔකිනාවා ප්‍රාන්තය ද ඇතුළත් ය:
කියූෂූ යන නාමය පැන නැගී ඇත්තේ දූපතේ පිහිටා තිබූ සයිකයිඩෝ පුරාතන පළාත් නවය හේතුවෙනි. එම පළාත් නවය පහත පරිදි වේ: චිකුසෙන්, චිකුගෝ, හිසෙන්, හිගෝ, බුසෙන්, බුංගෝ, හ්‍යූගා, ඔසුමි, සහ සත්සුමා.
8 වන සියවසේ දී, ටයිහෝ ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණ මගින් ප්‍රදේශය සඳහා විශේෂ පරිපාලන වදනක් ලෙස දසායිෆු යන්න ස්ථාපිත කෙරිණි.
ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායම මේ වන විට, එනම් 2017 නොවැම්බර් සහ දෙසැම්බර් යන මාස තුලදී, ඉන්දියාවෙහි සංචාරයක නිරත වෙමින් සිටියි.මුල් න්‍යායපත්‍රය පරිදී, සංචාරය සඳහා ටෙස්ට් තරග තුනක්ද, එක් දින ජාත්‍යන්තර පහක්ද සහ 2018 පෙබරවාරි මාසයෙහිදී ඇරඹෙන විස්සයි20 ජාත්‍යන්තර තරගයක්ද අඩංගු විය.
එක්දින සහ විස්සයි20 තරගාවලියේදී විරාත් කෝලි වෙනුවට රෝහිත් ශර්මා ඉන්දීය කණ්ඩායමේ නායකත්වයට පත්විය. එමෙන්ම උපුල් තරංග වෙනුවට තිසර පෙරේරා ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායමේ එක්දින සහ විස්සයි20 නායකත්වයට පත්විය.
හ්‍යුංසොන් දේවොන්ගුන් හෙවත් දේවොන්ගුන් , ගුක්තේගොං නැතහොත් චාරිත්‍රානුකූලව හ්‍යුංසොන් හොන්උයි දේවොන්ගුන් යනුවෙන් හැඳන්වෙන්නේ 1860 දශකයේ පමණ ජොසොන් රාජවංශයේ ගෝජොං අධිරාජයාගේ කුඩා අවධියේ සිටි රාජ්‍යාධිකාරීවරයායි. අද්‍යතන බටහිර විද්වතුන් විසින් ගුං කුමරු යනුවෙන් හැඳින්වූ මොහුගේ මුල් නම යි හා-ඉයුං විය. ඔහු සිය මරණය තෙක්ම ජොසොන් කොරියාවේ වැදගත් දේශපාලන චරිතයක් ලෙස කටයුතු කළේ ය.
නමුත් සත්‍ය යැයි පිළිගන්නා තොරතුරු අනුව, 1864 ජනවාරි 16 දින වැන්දඹු සින්ජොං බිසව විසින් යි මියොං-බොක් කුමරුන්, ඉක්සොංහි කුමරු ලෙස නම්කරන ලදී. ඊළඟ දිනයේ ඔහුගේ පියාට දේවොන්ගුන් යන පදවිය පිරිනැමිණි. ජනවාරි 21 දින යි මියොං-බොක්ව, ගෝජොං රජ යන නාමයෙන් සිංහාසනාරූඪ කළ අතර, සින්ජොං වැන්දඹු අගබිසව රාජ්‍ය පාලනය ඇරඹූවා ය. මෙලෙසින් යි ව තෝරාගැනුණේ "ඔහු යි වංශයේ ජීවත්ව සිටින එකම සුදුසුකම් ඇති පුත්‍රයා වීමත්, රාජකීය නිවසට සමීපතම රුධිරය ඇත්තකු වීමත් නිසායි".
අද්භූත කථාන්තරයකට අනුව, යි හා-ඉයුංගේ එකොලොස් වියැති යි මියොං-බොක්ව කැඳවාගෙන ඒමට චොරින් අගබිසව අමාත්‍යවරයකු යැවුවාය. මේ වන විට මියොං-බොක් මාලිග උද්‍යානයේ සරුංගල් යවමින් සිටියේය. මෙම පුත්‍රයාව දෝලාවකින් මාලිගයට රැගෙන ආ අතර, එවිට සින්ජොං මව්බිසව දිවවිත් ඔහුට සිය පුතු යැයි ඇමතුවාය. මෙලෙසින් ජොසොන් රාජවංශයේ නව රජු වූ ගෝජොං පත්කෙරිණි. ගෝජොං කිරුළහිමි හ්යෝම්යොං කුමරුගේ හදාගත් පුත්‍රයා ලෙස සැලකිණි. මෙම කතාපුවත සත්‍ය විය නොහැක.
දේවොන්ගුන් යන වදනෙහි අරුත "මහා මාලිගයේ කුමරු" යන්නයි. මෙය සම්ප්‍රදායිකව ප්‍රදානය කෙරුණේ රජකරන රජුගේ පියා, රාජ්‍ය පාලනය නොකළ තැනැත්තකු නම් (එයට හේතුව ඔහුගේ ඥාති රජකු විසින් සිය පුත්‍රයාව සිහසුනට උරුමකරු ලෙස නම්කොට තිබීමයි) රජුගේ පියාට ය. ජොසොන් රාජවංශයේ තවත් දේවොන්ගුන්වරුන් තිදෙනකු සිට ඇත. ඒ අතුරින්, යි හා-ඉයුං පසුකාලීන ජොසොන් රාජවංශයේ ප්‍රමුඛ කාර්යභාරයක් ඉටුකළ නිසා සාමාන්‍යයෙන් “දේවොන්ගුන්” යන වදන භාවිතා වන්නේ ඔහුටයි.
දේවොන්ගුන්ව ඉවත් කිරීමට චීනුන්ට හේතු තුනක් තිබිණි: පළමුවැන්න, ඔහු විසින් චීන-හිතවාදී මින් පාර්ශ්වය බලයෙන් පහකිරීමට උත්සාහ ගැනීමයි. දෙවැන්න, "ඔහු ජපන් සෙබලුන්ට කොරියාවට ඇතුළුවීමට අවස්ථාවක් සැලසීමයි. එසේම එය චීනය සහ ජපානය අතර මෙන්ම කොරියාව අතර ද යුධ අරගලයක් ඇතිවීමට මගපෑදීය." තෙවැන්න නම්, "තේවොන්ගුන් -අනුග්‍රහය ලත් කැරැල්ල, නීත්‍යානුකූලව ගොඩනැගුණු ජාතියක රාජ්‍ය පදනමට තර්ජනයක් වීමයි".
දේවොන්ගුන්ගේ වඩාත් වැදගත් කාර්යයක් ලෙස ග්යොංබොක් මාලිගය ප්‍රතිසංස්කරණය දැක්විය හැක. මෙම මාලිගය ජොසොන්හි පළමු රජ සමයේ ඉදිවූවකි. 1533දී ගින්නක් හේතුවෙන් මෙහි විශාල පෙදෙසක් විනාශ වී තිබූ අතර, 1592 ජපන් ආක්‍රමණය හේතුවෙන් එහි ශේෂ වූ කොටස ද විනාශයට පත් විය. මෙය ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීමට වර්ෂ හතක් සහ මාස පහක් ගත විය. ඇතැම්විට ජොසොන් රාජවංශයේ වඩාත් වියදම් සහගත ව්‍යාපෘතිය මෙය වන්නට ඇත.
බලය ලබාගත් පසු 1864දී දේවොන්ගුන්, රජය ප්‍රතිසංස්කරණයට ලක් කොට මධ්‍ය පාලනය ශක්තිමත් කිරීමට අදහස් කළේය. දූෂණ විරෝධී ව්‍යාපාරයක් දියත් කළ ඔහු රාජකීය වංශ හික්මවීමට උත්සාහ ගත් අතර වංශවතුන් වූ යැංබැන්වරුනට බදු පැනවීය. කියුමිංස් සඳහන් කරන්නේ මෙය විප්ලවයක් නොව ප්‍රතිෂ්ඨාපනයක් බවයි. දේවොන්ගුන් උත්සාහ දැරූයේ පහළොස්වන සියවසේ සේජොං රජුගේ මෙන් යුගයක් පිහිටුවීමටයි.
දේවොන්ගුන් කොන්ෆියුසියානුවාදය සහ චින සම්භාව්‍ය කෘති පිළිබඳහසල උගතකු විය. ඔහු චාරුලේඛන කලාව සහ සිතුවම් ශිල්පයට දස්කම් පෙන්වීය. ඔහුගේ මුල්කාලීන රජයේ රැකියාව සුළු එහෙත් ගෞරවණීය එකක් විය. ඔහුගේ දිවියේ මුල්කාලයේ ඔහු සහ රාජකීය නිවස අතර තිබූ සම්බන්ධය ඔහුට එතරම් ප්‍රයෝජනවත් එකක් නොවීය. දුගියකු වූ ඔහු රාජකීය නිවසේ ධනවත් ඥාතීන්ගේ ගැරහුමට ලක් විය.
1864 ජනවාරි මස, චොල්ජොං රජු මියගියේ සිහසුන‍ට උරුමකරුවකු නොමැතිවය. මේ නිසා ඊළඟ රජු තේරීම වැන්දඹු බිසෝවරුන් තිදෙනකුට පැවරිණි. ඔවුන් තිදෙනා නම්, හොන්ජොං රජුගේ මව වූ සින්ජොං රැජිණ, හොන්ජොංගේ බිරිඳ වූ මියොංහොන් අගබිසව සහ චොල්ජොං රජුගේ බිරිඳ වූ චොරින් අගබිසවයි. නමුත් "පත්කිරීමේ අයිතිය" හිමි වූයේ මින් වැඩිමහල්ම බිසව වූ සින්ජොං වැන්දඹු රජ බිසව හටයි.
ගෝජොං සිහසුනට පත් වූ පසු ඔහුගේ විවාහය පිළිබඳ යෝජනා ඉදිරිපත් විය. ගෝජොංගේ මව වූ යෝහ්‍යුං සිය මින් වංශයේ දියණියක වූ මින් ආර්යාවගේ නාමය මේ සඳහා යෝජනා කළාය. දේවොන්ගුන් ප්‍රකාශ කළේ මින් ආර්යාව "දැඩි මුරණ්ඩු සහ තැන්පත් කාන්තාවක්" බවයි. නමුත් ඔහු ඇයව සිය පුතුට විවාහ කරදුන්නේය. ඔහු තමන්ගේ ප්‍රධානතම දේශපාලන සතුරා වන්නේ මින් ආර්යාව බව දැනසිටියේ නැත.
දේවොන්ගුන්ගේ ප්‍රතිසංස්කරණ එතරම් සාර්ථක වූයේ නැත. ඇතැම් විද්වතුන් පවසන්නේ ඔහු "ඉහළ හැකියාවකින් යුක්ත වූ නමුත් රළු" බවයි. එපමණක් නොව, ඔහුගේ ප්‍රතිපත්ති එතරම් ප්‍රතිඵලදායක නොවී ය. 1874දී ගෝජොං නිසි වයසට එළැඹි විට, ඔහු දේවොන්ගුන්ව අර්ධ-විශ්‍රාම ගැන්වීමකට ලක් කළ අතර, දේවොන්ගුන්ගේ ප්‍රතිසංස්කරණ බොහෝමයක් නිෂ්ප්‍රභ කළේය.
"චීන අධිරාජයා විසින් කොරියාවේ රජුට පවර තිබූ බලය" බලෙන් පැහැරගෙන අධිරාජයාට අපහාස කිරීමේ ‍චෝදනාවට මා නිලධාරියා විසින් දේවොන්ගුන්ව අත්අඩංගුවට ගන්නා ලදී. කෙසේනමුත්, ඔහු රජුගේ පියා වූ බැවින්, ඔහුට මෘදු අයුරින් සලකන ලදී. චීන සෙබලුන් සියයකගේ ආරක්ෂාව සහිතව දේවොන්ගුන්ව චීන යුධනැවක නංවා ටියෙන්ට්සින් වෙත ගෙනයන ලදී.
1820දී දේවොන්ගුන් උපත ලැබූයේ යි හා-ඉයුං යන නාමයෙනි. ඔහු රාජකීය පවුලේ සාමාජිකයකු වූ යි චේ-ජුංගේ සිව්වන පුත්‍රයා විය. 1816දී යි චේ-ජුංහට යි කු යන නාමය සහ නම්යොන් කුමරු යන පදවිය ලබා දිණි. දේවොන්ගුන් ඉන්ජෝ රජුගෙන් ඍජුවම පැවතෙන්නෙකි.
ගෝජොං ලාබාල වියේ පසු වූ බැවින්, සින්ජොං රැජිණ දේවොන්ගුන්ට රාජ්‍ය පාලනයට සහාය වීමට ආරාධනා කළාය. ඇය රජ තනතුරේ වැඩබැලීමට තමන්ට ඇති අයිතිය ප්‍රකාශ කළාය. නමුත් ඇය නාමික රාජ්‍යාධිකාරිණිය විය. සැබවින්ම රාජ්‍යය පාලනය කළේ දේවොන්ගුන් විසිනි.
දේවොන්ගුන්ගේ විදේශ ප්‍රතිපත්තිය ඉතා සරල එකක් බව පවසන කියුමිංස් එය මෙසේ විස්තර කරයි: "ගිවිසුම් නැත, වෙළඳාම් නැත, කතෝලිකයන් නැත, බටහිර ජාතීන් නැත, සහ ජපානය නැත". ඒ වෙනුවට ඔහු හුදකලා ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කළේ ය.
දේවොන්ගුන් සිය පාලන සමයේ පුළුල් ප්‍රතිසංස්කරණ ආරම්භ කළ අතර, ඔහුගේ "දැඩි හුදකලා ප්‍රතිපත්තිය, ක්‍රිස්තු ලබ්ධිකයන්ට හිංසා පැමිණවීම, සහ කොරියාවට ඇතුළු වූ විදේශිකයන් ඝාතනය හෝ පිටමං කිරීම" වැනි ක්‍රියා මේ අතර ප්‍රමුඛ විය.
1874දී ගෝජොං රජු නිසි වයසට එළැඹි හෙයින්, ඔහුගේ බිරිඳ වූ මින් රැජිණ, "සම්පූර්ණ රාජකීය බලතල ලබාගන්නා" මෙන් ඔහුට යෝජනා කළා ය. මෙම ක්‍රියාවත් සමග දේවොන්ගුන්ව අර්ධ-විශ්‍රාම ගැන්වීමකට ලක් කරන ලදී.
සිය පාලන සමයේ, දේවොන්ගුන් ප්‍රතිසංස්කරණ කිහිපයක් සඳහා මුලපිරී ය. ඔහුගේ ප්‍රධාන අරමුණ වූයේ, සියවස් ගණනාවක් පුරා රජවරුන්ගේ ආධිපත්‍යය බිඳදැමූ පැරණි පාලන පක්ෂය යටපත් කිරීමයි".
වික්ටර් සහ මැර පිරිස කොළඹ පීරමින් රොෂාන් සොයා අවසානයේ ශිවාගේ නිවස සොයා ගනී. එකවරම ශිවාගේ නිවසට කඩා වදින මැරයන් රොෂාන් ඉන්නා තැන අසා නිවැසියන්ට කරදර කිරීමට සැරසෙයි.ඉන්පසු ශිවා රොෂාන් ඉන්නා තැන පෙන්වීමට ඉදිරිපත් වී මැරයින් සමඟ මැරයින්ගේ වාහනයේ පිට වෙයි. අතරමඟදී රොෂාන් සිටින්නේ මෙතනැයි පවසන ශිවා රථයෙන් බැස රොෂාන් සමඟ තිබෙන ගනුදෙනුව තමන් සමඟ බේරා ගන්නා ලෙස පවසා මැරයින් සමඟ සටන් කරයි. එහෙත් වීරරත්න ඇමතිගේ දරුණු මැරයෙකු ශිවාට පහරදී මාරාන්තික තුවාල ඇති කරයි.
රොෂාන් ගමට ගොස් රැකියාවක් අපේක්ෂාවෙන් පසු වෙයි. සාමාන්‍ය පෙළ සිසුන්ට නොමිලයේ පන්ති පවත්වන රොෂාන් ගමේ ඉතාමත් ගුණගරුකව ජීවත් වෙයි. රොෂාන්ගේ මව මිය ගොස්ය. පියා ගමේ විදුහල්පතිවරයෙකු ලෙස ගමේ සැමගේම ගෞරවයට පත් වේ. රොෂාන්ගේ නැගණිය උසස් පෙළින් පසුව සරසවිය වරම් බලාපොරොත්තුවෙන් සිටී. ගමගේ නැමැති වංක දේශපාලකයෙකු වන හිටපු මන්ත්‍රීවරයෙක් ද මෙවර ඡන්දයට ඉදිරිපත් වෙයි. ඉතාම අවංකව දේශපාලනය කරන ඔහු රොෂාන්ගේ පියා සමඟ ළඟින් ඇසුරු කරයි.
රජයේ ප්‍රබල ඇමතිවරයෙකු වන වීරරත්න නොයෙකුත් නීති විරෝධී ක්‍රමවලින් මුදල් සොයන මැර දේශපාලනඥයෙකි. අවංක දේශාපාලකයෙක් ලෙස සමාජය ඉදිරියේ පෙනී සිටිමින් හොර රහසේ දූෂණ, වංචා සිදු කරමින් මිනීමැරිම්, මත් කුඩු බෙදා හැරිම්, හොර සල්ලි අච්චු ගසමින් මුදල් උපයයි. පෙර දින නිශානි වාර්තා කළ හොර සල්ලි තිප්පල ද අයත් වන්නේ මෙම ඇමැතිවරයාටය. ඔහුට ඉතාමත් සල්ලාල පුතෙකු ද සිටී. ඔහු සිය පියාගේ බලපුළුවන්කාරකමින් නොයෙකුත් නීති විරෝධී වැඩ කරයි.
වික්ටර්ගේ කූට උපක්‍රමයක් නිසා බොරු චෝදනාවකට රොෂාන්ගේ පියා රිමාන්ඩ් භාරයට පත් වේ. රොෂාන්ගේ නැගණිය ඒ බව රොෂාන්ට පැවසීමට උත්සාහ කළ ද රොෂාන්ට දුරකථන ඇමතුමක් ගැනීමට නෙහැකි වේ. සිදු වූ සියල්ල ශිවාට පවසන රොෂාන්ගේ නැගණිය වන සචිනි තමාට තනියම ගමේ සිටීමට බිය බව ශිවාට පවසයි. රොෂාන් බණ්ඩාරවෙල ගොස් ඇති නිසා ශිවා සිය දෙමව්පියන් දැනුවත් කර සචිනි තම නිවසට කැඳවාගෙන එයි.
බණ්ඩාරවෙල සිට පැමිණෙන රොෂාන් සහ නිශානි ශිවාට පහර දී දැඩි සත්කාර ඒකකයේ ප්‍රතිකාර ගන්නා බව දැනගත් ඔවුන් වහාම රෝහලට යයි. ශිවා දැඩි සත්කාර ඒකකයේ අසීරු තත්ත්වයක සිටී. වික්ටර් පැමිණ රොෂාන් සොයා ශිවාට පහර දුන්නේ මන්දැයි ශිවාගේ දෙමව්පියන් මෙන්ම නිශානි සත්‍ය පවසන ලෙස රොෂාන්ට බල කරයි. තවදුරටත් සත්‍ය සඟවා ගත නොහැකිව රොෂාන් සියලුම දේ අතීත ආවර්ජනයෙන් පවසයි.
රන් දේදුන්නක් යනු ඉදිරියේදී තිරගත වීමට නියමිත නලින් රාජපක්ෂ විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරනු ලැබූ දෙවන චිත්‍රපටයයි. මෙහි රොෂාන් රණවන,රෙක්ස් කොඩිප්පිලි, සුසිලා කෝට්ට්ගේ, නිල්මිනී කෝට්ටගොඩ වැනි ප්‍රවීණ කළාකරුවන් හා හඳුන්වා දෙන ටනාෂා හතරසිංහ සමඟ ප්‍රියසාද් දියණියන් ද රංගනයෙන් දායක වෙයි.
දිනක් නිශානි ලුහුබඳිමින් මැරයින් පැමිණෙන අවස්ථාවක නැවතත් රොෂාන් පැමිණ ඇයව බේරා ගනී. ඉන් පසු සමීප ඇසුරක් ඇති කර ගන්නා රොෂාන් සහ නිශානි නිතර නිතර මුණ ගැසෙයි.