polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
වේල්සයෙහි චාලට් කුමරිය යනු, විලියම් කුමරු, වේල්සයෙහි කුමරු සහ, කැතරින්, වේල්සයෙහි කුමරියගේ දියණිය සහ, තෙවන චාල්ස් රජ සහ, ඩයනා, වේල්සයෙහි කුමරියගේ මිණිපිරියක් වෙයි. ඇයගේ පියාට සහ සොහොයුරාට පසුව, ඇයගේ සීයා, තෙවන චාල්ස් රජගේ අනුප්‍රාප්තික ලෙසින් පත්වීමට උරුමකම් කියන තෙවැන්නා ඇය වන්නීය.
මුළු රටේම ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් කටයුතු කිරිමට, පර්වර්තන ලබා ගැනීමට, ලිපි ගණුදෙනු කිරීමට නිදහස ලබා ගැනීමට 1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 16 වැනි සංශෝධනය මගින් නිදහස ලබා ගත් ඉංග්‍රීසී ජාතිවාදීන් මුළු රටේම සිංහලෙන් කටයුතු කිරීමේ නිදහස, පර්වර්තන ලබා ගැනීමට, ලිපි ගණුදෙනු කිරීමට ඇති නිදහස සිංහල ජනතාවගෙන් පැහැරගෙන ඇති බව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 22.2 සහ 22.3 ව්‍යවස්ථා පරිශීලනය කිරීමේදී තහවුරු වෙයි.
ඒ අනුව පැහැදිලි වන්නේ ලොව පුරා සිටින මිලියන 16ක් පමණ වන සිංහල ජනතාවගේ අයිතිවාසිකම් ලංකාවේ වර්තමාන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සහ නීති ක්‍රමය තුළ බරපතල ලෙස අහිමි කිරීමට ලක්කර ඇති බවයි.
ලිච්චවී පරිපාලනයේ කේන්ද්‍රස්ථානය වූයේ, වජ්ජීයානු සන්ධීයනයෙහි අගනගරයද වූ, වෛශාලී විය. උච්චතම විධායකයා සහ අධිකරණමය බලාධිකාරියා වූයේ රාජා විය. භද්දසාල ජාතකයෙහි හැඳින්වීමේ කොටසෙහි, වෛශාලීයෙහි ජනරාජයන් අභිෂේක කෙරුම සඳහා ජලය ලබාගැනුමට භාවිතා කල වැවක් පිළිබඳ සඳහන් වෙයි. සාකච්ඡා සඳහා මෙම ජනරාජයන් රැස්වූ සම්මන්ත්‍රණ ශාලාව හැඳින්වුනේ සන්ථඝාර ලෙසිනි.
ලිච්චවීවරුන් යනු, සහජීවනයෙන් පාලනය කල පාලක වංශ අතුරෙන් ඉතාමත් ප්‍රචලිතව සිටි, පුරාතන ඉන්දියාවෙහි සහ නේපාලයෙහි, වජ්ජී මහාජනපදයෙහි වංශයන් වූහ. ලිච්චවීවරුන්ගේ අගනගරය වූ වෛශාලී, වජ්ජී මහාජනපදයෙහි අගනගරයද වූයේය. වජ්ජී බලප්‍රදේශය තම රජධානියට ඈඳාගත් අජාසත්ත විසින්, මෙම ප්‍රදේශය පසු කලෙක අධිවාසනය කෙරිණි.
රාජා , උපරාජා සහ සේනාපති යන්නන් ලිච්චවී පරිපාලනයෙහි ප්‍රධාන නිලධාරීන් තිදෙන ලෙසින් අත්ථතථා වෙත සඳහන් වෙයි . ඒකපණ්ණ ජාතකයෙහි හැඳින්වීමේ කොටසෙහිදී තවද එක් අයෙක් සඳහන් වන අතර ඔහු භාණ්ඩාගාරික වෙයි.
දොක්හ්‍යුං කුමරු . පසුකලෙක ඔහුගේ පුත්‍රයා සොන්ජෝ රජු බවට පත් වූ විට ඔහුව "දොක්හ්‍යුං, මහා මාලිගයේ කුමරු" යනුවෙන් ප්‍රකට විය.
ප්‍රතිසංස්කරණ සමයේ මුල් අවධියේ, ජුංජොං බොහෝ පොත් මුද්‍රණය දිරිගැන්වී ය. 1519 වියත් ශෝධනය හේතුවෙන් මුද්‍රණය අඩපණ විය. එසේම ඔහු ප්‍රාදේශීක පෙදෙස්වල ස්වයං-පාලන ක්‍රමය වැඩිදියුණු කිරීමට උත්සාහ ගත් අතර, සිවිල් සේවා විභාගය ප්‍රතිසංස්කරණය සාර්ථක විය. ඔහුගේ අවසාන කාලයේ යුධ සේවාවේ වැදගත්කම වටහාගත් ඔහු යුධ සේවය දිරිමත් කළේ ය.
මීට අමතරව ජං ගුම් නැමැත්තිය සිය පෞද්ගලික වෛද්‍යවරයකු ලෙස පත් කිරීම සම්බන්ධයෙන් ද ජුංජොං ප්‍රකට ය. කොරියානු ඉතිහාසය තුළ කාන්තාවක කිසිදින රාජකීය වෙදැදුරු තනතුරට පත් වී නැත. එය ජුංජොං සමයේ සිදු වූ වැදගත් සිදුවීමක් වුවත්, වර්තමානයේ වුවද කොරියාවේ කිසිදු රාජකීය හෝ ජනාධිපතිගේ වෛද්‍ය තනතුරට කාන්තාවක් පත්ව නැත.
මෙසේ නිරන්තර බලඅරගල හේතුවෙන් රාජවංශය දුර්වල වන්නට වූ අතර, පෙර රජවරුන් විසින් දුර්වල කොට තිබූ විදේශ බලවේග නැවත බලවත් විය. වොකොවු මුහුදු කොල්ලකරුවන් සහ පුද්ගලික සටන් නැව් දකුණු වෙරළ තීරයේ සිදු කළ මංකොල්කෑම් බහුල විය. එසේම ජුර්චෙන්වරු උතුරු දේශසීමාවට කිහිප වරක්ම පහර දී ඇත.
ජොසොන්හි ජුංජොං රජු , හෙවත් උපන් නාමය යි යොක් යනු 16වන සියවසේ කොරියාව පාලනය කළ රජ කෙනෙකි. ඔහු බලයට පත්වූයේ ක්‍රෑර පාලනයක් ගෙනගිය ඔහුගේ අර්ධ සොයුරා වූ යොන්සන්ගුන්ව බලයෙන් පහකිරීමෙන් අනතුරුවයි.
වන ක්ලියෝපැට්රා; ක්‍රි.පූ. 138 සහ 135 අතර දී උපන්නා ය. ඇය පළමුව ඇගේ සොහොයුරා වූ වන ටොලමි සමගත්, දෙවනුව සිරියාවේ රජු වූ ඇන්ටියෝකස් සිසිසෙනස් සමගත් විවාහ විය.
ක්ලියෝපැට්රා සෙලීන් ; ක්‍රි.පූ. 135 සහ 130 අතර කාලයක උපත ලබා ඇත. පළමුව ඇය ඇගේ සොහොයුරා වූ වන ටොලමි සමගත්, පසුව ඇගේ අනෙක් සොහොයුරා වූ වන ටොලමි සමගත් විවාහ වූවා ය. පසුව ඇය සිරියාවේ රජවරුන් වූ ඇන්ටියෝකස් ග්‍රිපස්, ඇන්ටියෝකම් සිසිසෙනස්, සහ ඇන්ටියෝකස් යුසෙබිස් සමග විවාහවූවා ය.
වන ටොලමි පළමුව ක්‍රි.පූ. 145දී වන ක්ලියෝපැට්රාගේ මව වූ වන ක්ලියෝපැට්රා සමගත්, අනතුරුව ක්‍රි.පූ. 139දී වන ක්ලියෝපැට්රා සමගත් විවාහ විය. ක්‍රි.පූ‍ 132දී වන ක්ලියෝපැට්රා වන ටොලමිට එරෙහිව කැරැලි ගැසූ හෙයින්, වන ක්ලියෝපැට්රා සිය සැමියා සමග සයිප්‍රසය වෙත පලාගියා ය. නමුත් ක්‍රි.පූ. 127දී නැවත ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රියාවට පැමිණීමට හැකි විය.
වන ක්ලියෝපැට්රා, ඇගේ සැමියා වූ වන ටොලමි හෝ ඇ‍ගේ පුත් වන ටොලමි සමග සම්බන්ධ කොට දැක්වීමේ දී, ක්ලියෝපැට්රා යුවර්ජිටිස් ලෙස ද හඳුන්වයි. ඇය සිය වැඩිමහල් පුත්‍රයා වූ වන ටොලමි සමග සම්බන්ධ කොට දැක්වීමේ දී, ක්ලියෝපැට්රා ෆිලොමීටර් සොටෙයිරා ලෙස හඳුන්වා ඇත. ස්ට්‍රාබෝ අනුව, ඇයව ඇතැම් අවස්ථාවල ඇගේ පුත් වන ටොලමි සමග සම්බන්ධ කොට දැක්වීමේ දී, ක්ලියෝපැට්රා කොකේ ලෙස ද හඳුන්වා ඇත.
ඇලෙක්සැන්ඩර් බැලස්ට එරෙහිව සිදු කළ ඔයිනොපැරාස් සටනේ දී අසු පිටින් ඇදවැටීමෙන් සිදු වූ තුවාල හේතුවෙන් ඇගේ පියා වූ වන ටොලමි මියයාමත් සමග, වන ක්ලියෝපැට්රාගේ මාමණ්ඩිය වූ වන ටොලමි නැවත ඊජිප්තුවේ රජු බවට පත් විය.
ක්‍රි.පූ. 124දී වන ක්ලියෝපැට්රා සහ ඇගේ සැමියා නැවත ඇගේ මව වූ වන ක්ලියෝපැට්රා සමග එක් වී හවුල් පාලනයක් ගෙනගියෝ ය.
හින්දු ආගමට අයත් ග‍්‍රන්ථ රාශියකි. ශ‍්‍රැති සහ ස්මෘති වශයෙන් දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ වර්ධනය වූ මෙම ආගමික කෘතීන්හි දේවධර්මය, දර්ශනය සහ පුරාණෝක්ති ද ධර්මානුකූල දිවිපෙවෙතක් ගෙනයාම සදහා වන මාර්ගෝපදේශ ද සදහන් වෙයි. මෙම ග‍්‍රන්ථ අතර වේද සහ උපනිෂද් ග‍්‍රන්ථ අධිකාරීත්වයෙන් ද වැදගත්කමින් ද පෞරාණිකත්වයෙන් ද ප්‍රධාන තැනක් හිමිකර ගනී. අනෙකුත් ප‍්‍රධාන ග‍්‍රන්ථ අතර තන්ත‍්‍ර, පුරාණ, මහාභාරත සහ රාමායණය වැනි මහාකාව්‍ය, මෙන් ම භගවද් ගීතාව ද වේ.
හින්දු ආගම යන යෙදුමෙන් ආවරණය වී ඇති පුළුල් පරාසයක සම්ප්‍රදායන් සහ අදහස් නිසා, පුළුල් නිර්වචනයකට පැමිණීම දුෂ්කර ය. හින්දු ධර්මය ආගමක්, ආගමික සම්ප්‍රදායක්, ආගමික විශ්වාස සමූහයක් සහ "ජීවන මාර්ගයක්" ලෙස විවිධාකාරයෙන් අර්ථ දක්වා ඇත. බටහිර දෘෂ්ටි කෝණයෙන්, අනෙකුත් ඇදහිලි මෙන්ම හින්දු ආගම ද ආගමක් ලෙස සුදුසු ආකරයෙන් හැඳින්වේ. බටහිර යෙදුමේ ආගම ලෙස හැඳින්වුවද, ඉන්දියාවේ එය ධර්ම ලෙස අරුත් ගන්වයි.
හින්දු ආගම ඉන්දීය අර්ධද්වීපයේ ප‍්‍රභවය ලත් ආගමික සම්ප‍්‍රදායකි. එය බිලියන 1.2කට අධික අනුගාමිකයන් හෝ ගෝලිය ජනගහනයෙන් 15-16%ක් සිටින ලොව තුන්වන විශාලම ආගම වේ. ඒ අතුරින් මිලියන 905 ක් භාරතයේ සහ නේපාලයේ වාසය කරති. හින්දු ජනයා බහුලව වෙසෙන අනෙකුත් භූමිප‍්‍රදේශ ලෙස බංග්ලාදේශය, ශ්‍රී ලංකාව, පකිස්තානය, ඉන්දුනීසියාව සහ මැලේසියාව යන රටවල් දැක්විය හැකිය.
හින්දුසමය අතිශයින් ම සංකීර්ණ ආගමකි. හින්දු ආගමට අධ්‍යාත්මිකත්වය සහ සම්ප්‍රදායන් පිළිබඳ විවිධ අදහස් ඇතුළත් වේ.ප්‍රශ්න කළ නොහැකි ආගමික බලධාරීන් නැත, පාලන මණ්ඩලයක්, අනාගතවක්තෘවරුන් හෝ කිසිදු බැඳීමක් ඇති ශුද්ධ ග්‍රන්ථයක් නොමැත; හින්දු භක්තිකයන්ට ඒකදේවවාදී, බහුදේවවාදී, සර්ව දේවවාදී, සමේශ්වරවාදී, අද්වෛතවාදී, අදේවවාදි හෝ මානවවාදී ඔනෑම මාර්ගයක් තෝරාගත හැකිය.
හින්දුසමය වනාහි ඒකදේවවාදය, බහුදේවවාදය, සර්වේශ්වරවාදය, ඒකත්වවාදය සහ අදේවවාදය වැනි විශ්වාස අන්තර්ගත සංකීර්ණ පද්ධතියකි. එය ඇතැම්විට බොහෝ දෙවිවරු ඇතැයි යන්න පිළිගනිමින් එක් දෙවිකෙනෙකු ඇදහීමයැයි ද ඇතැම්හු පවසති. කෙසේවෙතත් මෙම සියලූම හැදින්වීම් ඉතා සරල ඒවා බවත් එමගින් හින්දුසමය පිළිබද පැහැදිලි හැදින්වීමක් ඉදිරිපත් කිරීම දුෂ්කර බවත් පෙනේ.
පුද්ගලයා තුළ ආත්මය යනුවෙන් හදුන්වන නිත්‍ය පදාර්ථයක් ඇතැයි බොහෝ හින්දුහු විශ්වාස කරති. අද්වෛත වාදය අනුව මෙම පුද්ගල ආත්මය අවසාන විග‍්‍රහයේදී විශ්ව ආත්මය වන බ‍්‍රහ්මන් ගෙන් වෙනස් නොවේ. උපනිෂදයෙහි ඉගැන්වෙන පරිදි යමෙකු පුද්ගල ආත්මය හා විශ්වීය ආත්මය වන බ‍්‍රහ්මන් යනුවෙන් අවබෝධ කර ගැනීම මෝක්ෂය සාක්ෂාත් කරගැනීම වන්නේය.
අනෙකුත් ද්වෛතවාදී නිකායයන්ට අනුව බ‍්‍රහ්මන් යනු පුද්ගලත්වයක් හිමි දෙවියෙකු වේ. එහිදී ඔහුට වන්දනමාන සිදු කෙරේ. ආත්මය දෙවියන් මත රදා පවත්නා අතර මෝක්ෂය හෙවත් විමුක්තිය දෙවියන් කෙරෙහි ඇති භක්තිය සහ දේව කරුණාව මත රදා පවතී. දෙවියන් උත්තරීතර පුද්ගලයෙකු ලෙස සලකන කල්හි ඔහු ඊශ්වර, භගවාන් හෝ පරමේශ්වර ලෙස හදුන්වයි.
ඊශ්වර පිළිබඳ විවිධ අර්ථකථන පවත්නා බව ද මෙහිලා සඳහන් කළ යුතුය. මීමාංසක සම්ප‍්‍රදායයෙහි ඊශ්වර පිළිබඳ විශ්වාසයක් නොමැත. අද්වෛතවාදීහු බ‍්‍රහ්මන් සහ ඊශ්වර එක අයෙකු ලෙස සලකති. සෞන්දර්යාත්මක ප‍්‍රවණතාවකින් යුතු සාංඛ්‍ය වැනි නිකායිකයින් ද දක්නට ලැබේ.
"හින්දු" යන වචනය බොහෝ පැරණි වන අතර, එය ඉන්දියානු උප මහාද්වීපයේ වයඹ දෙසින් පිහිටි ඉන්දු ගංගාව සඳහා නම ලෙස භාවිතා කර ඇති බව විශ්වාස කෙරේ. පුරාණ වාර්තාවලට අනුව හින්දු යන යෙදුම භූගෝලීය යෙදුමක් වන අතර එය ආගමකට යොමු නොවේ.
හින්දු සමය වර්තමානයේ ලොව පවත්නා පැරණිතම ආගමයි. එහි ප‍්‍රභවය පැරණි වෛදික ශිෂ්ටාචාරය දක්වා දිව යයි. ඉතා සංකීර්ණ විශ්වාස සහ සම්ප‍්‍රදායයන්ගෙන් සමන්විත හින්දු ආගමට එක් ප‍්‍රධාන ශාස්තෘවරයෙකු නොමැත.
හියෝස්ප්‍රින්ග් සහ නයිඩම් යන යාත්‍රා වර්ග වලින් ලැබෙන සාක්ෂි අනුව, අවම වශයෙන් නෝර්ඩික් යකඩ යුගයේ සිට හෝ වටිනා යාත්‍රාවන් යාග හෝම උත්සව වලදී කැප කිරීම් තිබෙන්නට ඇතියි සිතීමට පුළුවන්.
වයිකින්ග් ඉතිහාස කතා වල නිතරම පැවසෙන පරිදි වයිකින්ග් වරුන් ඔවුන්ගේ දීර්ග මුහුදු ගමන් වලදී අයහපත් කාලගුනය සහ මීදුම නිසා පීඩා විදි බව දැක්වේ. දිශාව පිලිබද කිසිදු අදහසකින් තොරව ඔවුන් සම්පූර්ණයෙන්ම මංමුලා වූ අවස්තා ගැනද සදහන් වේ. මෙම වාර්තා වලට අනුව දැක්වෙන්නේ ඔවුන් දිශාව නිර්ණය කිරීම සදහා හිරු එළිය අපහැදිලි අවස්ථා වලදී හිරු පාෂාණ භාවිතා කර නොමැති අතර වයිකින්ග් වරුන් පවතින සූළං මත යැපුනු අතර ඔවුන්ගේ පාරම්පරික සාම්ප්‍රදායික දැනුම දිශා තීරණය කිරීමේදි යොදා ගන්නට ඇති බවයි.
වයිකින්ග් නෞකා සැහැල්ලු බවින් සහ මුහුදට වඩා හොදින් ඔරොත්තු දීම යන ගුණාංගයන් වලින් අනෙකුත් සාමන්‍ය නෞකා වලින් වෙනස් විය. මෙය ක්ලින්කර් නම් නෞකා නිෂ්පාදන ක්‍රම වේදය ඔස්සේ ඉටුවුනු කාර්යයකි. වයිකින්ග් නෞකා තැනීමට ගන්නා ලද ලෑලි පලා ගනු ලැබුවේ විශාල පැරණි හොදින් වැඩුනු ශාක වලිනි. බොහෝ දුරට මේවා ඕක් ශාක විය. නෞකාවක පතුල අගල් එකක පමණ වුවද විය හැකි විය මන්ද යත් පලන ලද ලෑලි පසුකාලීනව භාවිතා වූ ඉරන ලද ලෑලි වලට වඩා ශක්තියෙන් වැඩි වූ බැවිනි.
කාර්වි යනු ක්නාර් යන නෞකා වර්ගයට සමාන පුළුල් පතුලකින් සමන්විත වයිකින්ග් දිගු නෞකා විශේෂයකි.මේවා යුධ කටයුතු වලට මෙන්ම ගමනා ගමනය, මගීන් ප්‍රවාහනය. භාණ්ඩ ප්‍රවාහනය හෝ සතුන් ප්‍රවාහනයට යොදා ගැනුනි. මේවාට ඉතා නොගැඹුරු ජලයේ යාත්‍රා කිරීමට තිබූ හැකියාව නිසා මේවා වෙරළ තීරයට ගොඩ බැසීම සදහා භාවිතා කරන ලදි. මෙම යාත්‍රා වර්ගයේ දළ වශයෙන් අඩි 17ක් පමන වන බාල්ක දැක ගත හැකිය.
දැඩි ඕක් ලී සැකිල්ලකින් ආරම්භ කරමින් නෞකා තනන්නන් සිද්ධ යකඩ යොදා ගනිමින් ලෑලි එකිනෙක පෑස්සීම දැක ගත හැකියි. පතුල දෙපස හැඩය පවත්වා ගැනීමද මෙම ලෑලි පෑස්සීම මගින් ඉටු කර ගන්නා ලද අතර සෑම ලෑලි කොටසක්ම ඊට පහලින් ඇති ලෑලි මතින් වැටෙන ආකාරයට සකසා ඇත. මීට අමතරව දිය කාන්දු නොවන පිරවුම් ද්‍රව්‍යයක් ලෑලි අතරට යොදා ගනිමින් ශක්තිමත් පතුලක් නිර්මාණය කර ඇත.
දිගු නෞකා ඒවායේ විශාලත්වය මත, නිපැයුම් තොරතුර් මත සහ කීර්තිය අනුව ආකාර ගණනාවකට වර්ග කල හැකිය. වර්ග කිරීම් වලදී වඩාත්ම ප්‍රචලිත ක්‍රමය නම් අවල් සදහා ඇති ස්ථාන ගණන අනුව වර්ග කිරීමයි. මෙම වර්ග කාර්වි නම් ඔරු පැදීමේ බංකු 13 ක් සහිත වර්ගයේ සිට බුස්සේ නම් ඔරු පැදීමේ බංකු 34 ක් පමණ තිබෙන්නට ඇතැයි සැලකෙන වර්ගය දක්වා පරාසයක විහිදේ.
තවදුරටත් දැක්වන්නේ නම් අවල් ගැසීම සදහා හොද කෝණයන් ලබා ගැනීමට සහ නැව යාත්‍රා කිරීමේදී අවල් ගබඩා කර තැබීමට අවල් අගුළු යොදා ගෙන ඇත. මෙම යුගයේ විශාල නෞකා වලට පැයට නාවික සැතපුම් හයක පමණ වේගයක් අවල් බලයෙන් ලබා ගත හැකි වූ අතර රුවල් බලය යටතේ නාවික සැතපුම් දහයක පමණ වේගයක් ලබා ගත හැකි විය.
ෆේරින්ග් යනු හබල් යුගලයක් සහිත විවෘත යාතා්‍ර වර්ගයකි. මේවා යාත්‍රා තනනු ලැබූ බටහිර සහ උතුරු ස්කැන්ඩිනේවියා සම්ප්‍රදායන් වල වයිකින්ග් යුගයේ සිටම බහුලව දකින්නට තිබූ යාත්‍රා විශේෂයකි.
සැලකිය යුතු තරමේ විශාල නෞකා මෙම සාම්ප්‍රදායික ක්ලින්කර් ක්‍රමය යොදා ගනිමින් නිපදවිය හැකි විය. යුධ භටයන් 100 ක් පමණ රැගත් මකර නෞකා දුර්ලභ දෙයක් නොවීය.
මහින්දාගමනය යනු, 2600 වැනි සම්බුද්ධ ජයන්තිය වෙනුවෙන් මහින්දාගමනයේ ඓතිහාසික සංසිද්ධිය කේන්ද්‍ර කරගත් මහින්දාගමනය ලෙසින් ම නම්කළ බෞද්ධ චිත්‍රපටයෙහි දේවානම්පියතිස්ස රජතුමා ගේ ප්‍රධාන චරිතය ප්‍රවීණ නළු ජීවන් කුමාරතුංගයන්ට බාරකර තිබේ. රාමදත්තා බිසවගේ ප්‍රධාන චරිතයට රිදී තිරයේ අවිහිංසකාව යන විරුදාවලි ලත් දිල්හානි අශෝකමාලායි.
ගීත ප්‍රබන්ධය - පූජ්‍ය එල්ලාවල මේධානන්ද නා හිමි, පූජ්‍ය පල්ලේගම හේමරතන නා හිමි, මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න, සනත් අබේසේකර
පූංසන් හොං වංශයේ හ්යේග්යොං ආර්යාව, , 1735–1816). හොං ‍බොං-හන් —සොන්ජෝ රජුගේ එකම නීත්‍යානුකූල දියණිය වූ ජොංම්යොං කුමරියගේ මී මී මුණුපුරා— සහ හන්සුන් යි වංශයේ යි මැතිණියගේ දියණියයි. 1899දී කොරියාවේ ගෝජොං අධිරාජයා විසින් ඇයව හොංග්යොං අගබිසව යන නාමයට උසස් කරන ලදී.
කිරුළහිමි සදෝ කුමරු යනු ජංහොන් කුමරු යනුවෙන් උපත ලැබූ, යොංජෝ රජුගේ දෙවන පුත්‍රයායි. ඔහුගේ වැඩිමහල් සොහොයුරා වූ හ්යෝජං කුමරුගේ මරණයත් සමග, නව කුමරු රාජකීය අනුප්‍රාප්තිකයා බවට පත් විය. කෙසේනමුත් සදෝ කුමරුට රාජ්‍යත්වයට පත්වීමට අවස්ථාව නොලැබිණි. 27වැනි වියේ දී, සිය පියාගේ අණින් ඔහුට දඬුවම් පමුණුවන ලද අතර, සහල් බහාලුමක සිරකරනු ලදුව, කුසගින්න හේතුවෙන් ඔහු මියගියේ ය. ඔහුගේ පියා විසින් ඔහුට "දැඩි ශෝකයක් සමග සිහිකැඳවන" යන අරුතැති සදෝ යන මරණාපර නාමය ලබාදෙන ලදී.
19වන සියවසේ දී, සදෝ කුමරුට මානිසක රෝගයක් නොතිබූ බවටත්, ඔහුව වැරදිවලට හසුකළ බවටත් කටකතා පැතිරගියේ ය. කෙසේනමුත්, ඔහුගේ බිරිඳ වූ හ්යේග්යොං ආර්යාව සිය හ්යේග්යොං ආර්යාවගේ මතක සටහන් ග්‍රන්ථය තුළ මේවා ප්‍රතික්ෂේප කොට ඇත. සදෝගේ මරණය ඔහුගේ අපචාරී කියවලට දුන් දඬවමක් නිසා සිදු වී ද, නැතහොත් ඔහුව ඔහුගේ දේශපාලන විරුද්ධවාදීන්ගේ කුමන්ත්‍රණයකට හසුවීමෙන් සිදුවූවවක් ද යන්න පිළිබඳ නොයෙකුත් වාදවිවාද පවතී.
සදෝ කුමරු සහ හ්යේග්යොං ආර්යාව මරණින් පසු නිලයෙන් ඉහළට ඔසවන ලද අතර, ඔවුනට 1899දී යැංජෝ අධිරාජයා සහ හොන්යොං අධිරාජිනිය යන නාමයන් ප්‍රදානය කරන ලදී. ඔවුන්ගේ සොහොන් සහ ඔවුනට යාබද පිහිටි ඔවුන්ගේ පුත්‍රයා වූ ජොංජෝ රජුගේ සහ හ්යෝයී අගබිසවගේ සොහොන් පසුව යුංන්‍යොං ලෙස නම්කරන ලදී.
මාගේ අයහපත් බව නිසා පසුගිය වසර හතර තුළ ජලගැලීම්, නියඟ හා සාගත පැමිණියේ ය. මේ වසර තුළ යි ඉන්-ජ්වා නැමැති රාජද්‍රෝහියකුගේ කැරැල්ලක් ඇති වී තිබේ. මෙවන් දුෂ්කරතාවන් හමුවේ කෙසේ නම් මාගේ දුගී ජනයා දිවිගෙවනු ඇත් ද?
නීතිවිරෝධීව සෑදූ පොත් වෙළඳාම වාණිජකරණය වූ අතර, ධනවත් යැංබැන්වරු සිය මුතුන්මිත්තන් ලියූ සාහිත්‍ය ග්‍රන්ථ ප්‍රකාශයට පත්කරන්නට වූහ. එලෙසම ජනප්‍රිය ප්‍රබන්ධ සහ කාව්‍ය ග්‍රන්ථ මුද්‍රණය ප්‍රචලිත විය. ජනතාව විශේෂයෙන්ම උපහාස සහ සමාජ විවේචන සඳහා ප්‍රියකළහ. එයට උදාහරණයක් ලෙස රජයේ නිලධාරීන්ගේ නොමනා ක්‍රියා සහ ලෝභීත්වය නිරූපණය කරමින් ගිසෙංවරියකගේ දියණියකගේ නිවැරදිබව තේමාකොට ගෙන ලියූ උපහාස ග්‍රන්ථයක් වන චුන්හ්යංජොන් යන ග්‍රන්ථය බෙහෙවින් ප්‍රචලිත විය.
යොංජෝ රජු සිය වසර 52ක රාජ්‍ය සමය තුළ, ජොසොන්හි බදු ක්‍රමය ප්‍රතිසංස්කරණයට උත්සාහ දැරූ අතර, කොන්ෆියුසියානු මූලධර්ම අනුව රාජ්‍ය පාලනය කරමින්, ඔහුගේ "විශිෂ්ට සමගිය" ප්‍රතිපත්තිය අනුව දේශපාලන පක්ෂවල ආරවුල් සමනය කිරීමට උත්සාහ ගත්තේ ය. ඔහුගේ සමයේ 1762දී සිය පුතු වූ සදෝ කුමරුහට දඬුවම් පැමිණවී ය. ඔහුගේ මතභේදාත්මක ක්‍රියාමාර්ග හැරුණු විට, යොංජෝගේ සමය කොරියානු ඉතිහාසයේ විශිෂ්ට යුගයක් ලෙස සැලකෙයි.
යොංජෝ රජු දැඩි කොන්ෆියුසියානු පාලකයකු වූ අතර, ඔහුගේ නිලධාරීන්ට වඩා සම්භාව්‍ය ග්‍රන්ථ පිළිබඳ ඔහුගේ දැනුම පුළුල් වූ බව පැවසේ. යොංජෝ රජු සහ ඔහුගේ මුණුපරු ජොංජෝ රජ සමයේ, කොන්ෆියුසියානුකැණය එහි උච්චත්වයට පත් විය. 16වන සියවසේ අගභාගයේ සහ 17වන සියවසේ මුල් කාලයේ පරිහානියට පත්ව තිබූ ආර්ථිකය යළි ප්‍රකෘති තත්ත්යට පත් විය. ඔහුගේ පාලන සමය ජොසොන් රාජවංශයේ වඩාත් දීප්තිමත්ම යුගවලින් එකක් ලෙස සැලකෙයි.
සිය සමාජ තත්ත්වය නොසලකා බොහෝ යැංබැන් වංශවත්හු සහ සාමාන්‍ය ජනයා හවුල් වෙළඳ කටයුතුවල නියැලෙන්නට වූහ. මෙලෙසින් හන්යං නගරය 18වන සියවසේ වෙළඳ සහ කර්මාන්ත ක්ෂේත්‍රයේ දියුණුවට පත් විය. අත්කම් සහ පිහි, අශ්ව කෙඳි හිස්වැසුම්, භෝජන මේස සහ පිත්තල භාණ්ඩ වැනි භාණ්ඩ සඳහා ඉල්ලුම ඉහළ ගියේ ය. මූලිකව අශ්ව කෙඳි හිස්වැසුම් පැළඳීමට යැංබැන්වරුන්ට පමණක් තිබූ අයිතිය ක්‍රමයෙන් නැති වී ගියේ ය.
1720දී, ඔහුගේ පියා වූ සුක්ජොං රජු මියගිය අතර, සුක්ජොංගේ වැඩමහප් පුත්‍රයා වූ කිරුළහිමි යි යුන් කුමරු වයස 32දී, ග්යොංජොං රජු ලෙස රාජ්‍යත්වයට පත් විය. 1720දී සුක්ජොං මියගිය අතර, ඔහු විසින් යි යි-ම්යොං කුමරුට, යෙඔනිං-ගුන් කුමරුන් ග්යොංජොංගේ අනුප්‍රාප්තිකයා ලෙස පත්කිරීමට පවසා තිබිණි. නමුත් මෙය පිළිබඳ ඓතිහාසික මූලාශ්‍රවල සඳහන් නොවේ.
වෙළඳ කටයුතු ප්‍රමාණය ක්‍රමයෙන් ඉහළ ගියේ ය. අගනුවර වෙළඳ ඒකාධිකාරය සහ තොග වෙළඳාම නොයෙකුත් සංවිධාන ඔස්සේ ගොඩනැගුණු අතර, බොහෝ වෙළඳුන් හන්යං නුවර වටා සංකේන්ද්‍රගත වන්නට විය. සම්ප්‍රදායිකව බෙදුණු රජයේ අවසරලත් වෙළඳසැල්, වීදි සහ පටු මංපෙත්වල අවසරලත් භාණ්ඩ සැපයුම්කරුවන් සහ කුඩා වෙළඳසැල්හිමියන් ඒකාබද්ධ කර ඒකාධිකාරී තොගවෙළඳ පද්ධතියකට ඒකරාශී කරන ලදී.
සොරොන් පක්ෂයේ සාමාජිකයින්, අනුප්‍රාප්තිකයාව ඝාතනයට අදහස් කළේ මාලිගයට ඇතුළු වූ සුදු හිවලකු දඩයම් කරන බවසමිනි. නමුත්, යෙඔනිං-ගුන්ට සිය සුළු මව වූ ඉන්වොන් මව්බිසවගේ ආරක්ෂාව හිමි වූ නිසා ජීවිතය රැකගැනීමට හැකි විය. අනතුරුව, ඔහු සිය අර්ධ-සොයුරා වූ රජුට පැවසූයේ තමා මාලිගයෙන් පිට වී සාමාන්‍ය වැසියකු ලෙස දිවි ගෙවීමට කැමති බවයි.
සිය අවාසනාව නිසා ජනයාගේ වගාවන් විනාශ වී ඔවුනට කුසගින්නේ සිටීමට සිදු වේදැයි යොංජෝ බියවුණේ ය. රජු ජනයාගේ බදු ප්‍රමාණය අඩුකිරීමට අමාත්‍යවරුනට නියෝග ක‍ළ අතර, තමන්ගේ භෝජන බඳුන් ප්‍රමාණය ද අඩුකළේ ය. සිය කුසගින්නෙන් පෙළෙන ජනයා වෙනුවෙන් සිතා, ඔහු තමන් ආහාරයට ගත් ආහාර වර්ග ප්‍රමාණය අඩුකළේ ය.
රට තුළ සිදු වූ රෝමානු කතෝලික ක්‍රියාකාරකම්වලට එරෙහිව පළමුව පියවර ගත් රජු වන්නේ ‍යොංජෝ රජුයි. 18වන සියවස විට විශේෂයෙන්ම ගංවොන් සහ හ්වංහේ පළාත් තුළ කතෝලික ධර්මය පැතිරගියේ ය. 1758දී, යොංජෝ රජු නිලවශයෙන් කතෝලික ධර්මය ඇදහීම සාහසික ක්‍රියාවක් ලෙස නිවේදනය කරන ලදී.
මේ රජු පාක් මුන්-සු නැමැති අම්හෙං-ඉයොසා , එනම් රජුගේ රහස් පරීක්ෂකවරයාට අනුග්‍රහ දැක් වූ බව ප්‍රකට ය. පාක්, යි ඉන්-ජ්වාගේ කැරැල්ල මැඬලීමේදී වැදගත් කාර්යභාරයක් ඉටුකළ අතර, රජුගේ නාමයෙන් වංචා දූෂණ සිදුකළ නිලධාරීන්ව ඔහු විසින් සිරභාරයට ගන්නා ලදී.
යොංජෝ සිය ජනයා පිළිබඳ බෙහෙවින් සැලකිළිමත් විය. ජොසොන් රාජවංශයේ අනුවාර්ෂික වාර්තා පවසන්නේ සිය 4වන වර්ෂයෙහි පාන්දර ඇති වූ වර්ෂාවක හඬකින් අවදි වූ යොංජෝ රජු සිය සේවකයන්ට මෙසේ පවසා ඇති බවයි,
විජය නන්දසිරි සිය සිනමා ගමනයට ප්‍රවිෂ්ට වන්නේ සතිෂ්චන්ද්‍ර එදිරිසිංහයන්ගේ 'මාතර ආච්චි' චිත්‍රපටයේ සුළු චරිතයකිනි. ඉන්පසු ඔහු නෑදෑයෝ චිත්‍රපටිය හි දෙනෙත් අඳ තරුණයෙකු ලෙස ප්‍රධාන චරිතයක් රඟපෑවේය, 'සිරි පතුල' වැනි චිත්‍රපටවල ද හි ප්‍රධාන චරිතයන්හි රඟපෑවේය. ඇතැම් වේදිකා නළු නිළියෝ වේදිකාවට යම් තරමක් දුරට අවශ්‍ය අධි රංගනය සිනමාවේදී ද එලෙසම පවත්වාගෙන යති. විජය නන්දසිරි මුලින් රඟපෑ චිත්‍රපට හි එසේ වුවද පසු කලෙක සිනමාවට උචිත රංග ශෛලියක් ප්‍රකට කළ ආකාරය දැකිය හැකිය.
1966 වසරේදී අමරදාස ගුණවර්ධනයන්ගේ "විදුර දිව" වේදිකා නාට්‍යයෙන් ක්ෂේත්‍රයට පිවිසි ඔහු සිංහබාහු, මහාසාර, නරිබෑනා, ජසයා සහ ලෙන්චිනා, රත්නාවලී, තාරාවෝ ඉගිලෙති, හුණුවටයේ කතාව, කුවේණි, වෘෂභ රාජ, සුබ සහ යස, කුස පබාවතී ආදී වේදිකා නාට්‍ය 40කට වැඩි සංඛ්‍යාවකට රංගනයෙන් දායකත්වය සපයා ඇත. යස ඉසුරු, නෑදෑයෝ, රේල්පාර, සසර, සඳකඩ පහණ, කිං හන්තර්,බංගලි වලලු ඔහු රඟපෑ චිත්‍රපට අතර වේ. "පුංචි පහේ මං" වැනි වැඩසටහන් ද ඔහු විසින් ඉදිරිපත් කළේය.
නන්දසිරි මහතා වේදිකාවට, සිනමාවට මෙන්ම රූපවාහිනියටද තම දක්ෂතා ඉදිරිපත් කළේය. නෝනාවරුනි මහත්වරුනි, යර්ස් බොස්, එතුමා, මෙතුමා ටෙලිනාට්‍යන්හි හාස්‍ය උත්පෝදක චරිතයක් වූයේය. එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් ඔහු සිකුරු හතේ, සුහද කොකා වැනි විකට චිත්‍රපට ඔස්සේ ප්‍රහසන රංගන ශිල්පියකු ලෙස ප්‍රේක්ෂකයන් අතර ඉමහත් ජනප්‍රියත්වයට පත්විය.
ඉලුක්පිටිය මුදියාන්සේලාගේ විජය නන්දසිරි ශ්‍රී ලාංකික නළුවෙකු, නිවේදකයෙකු, ගායකයෙකු වෙයි. විදුර දිව නාට්‍යයෙන් කලා දිවිය ඇරඹූ ඔහු මනමේ, සිංහබාහු, කුවේනි, රත්නාවලී වැනි වේදිකා නාට්‍යයන්හි රංගනයෙන් දායක වූයේය. මාතර ආච්චි චිත්‍රපටයෙන් සිනමාවට පැමිණි ඔහු නෑදෑයෝ සිනමාපටයෙන් සිනමා නළුවෙකු ලෙස සිනමාවට අවතිර්ණ විය.
විජය නන්දසිරි මුල් කාලයේ සුළු චරිතද නෑදෑයෝ සිනමා පටයෙන් පසු ප්‍රධාන ජවනිකාද 2000 - 2015 වර්ෂවලදී හාස්‍යජනක චරිතයන්හි පෙනී සිටියේය. ඔහු වඩාත් ජනප්‍රිය වූයේ හාස්‍යෝත්පාදක චරිත, චිත්‍රපට හරහාය. සිකුරු හතේ, කිං හන්තර්, කෝ මාර්ක් නෝ මාර්ක් ,සුහද කොකා එවැනි චිත්‍රපටයි.
ටෙලිනාට්‍ය. ගමන. ප්‍රමාද වැඩියි. හුමාලය. හිඟන කොල්ලා. නෝනාවරුණි මහත්වරුනි. එතුමා . මෙතුමා. සඳුන් ගිර ගිනි ගනී. කතුර. කොළඹ අහස. හතරේ කණුව. ක්ලාස් සිංහල ක්ලාස්. යස් බොස්. යස් මැඩම්. එෆ්.එම් වාසුළිය . සට කපට. මැති නැතිදා
තිස්සමහාරාම රජ මහා විහාරය ශ්‍රී ලංකාවේ දකුණු පළාත තුල තිස්සමහාරාමයේ පිහිටා තිබේ. විහාරය ක්‍රිස්තු පූර්ව දෙවන සියවසේදී රහුණේ කාවන් තිස්ස රජු විසින් ඉදිකරවන ලද්දකි. මෙම තිස්සමහාරාම පුදබිම, බුදුන් වහන්සේගේ පාදස්පර්ශය ලත් පුදබිමක් ලෙස සැළකෙයි.
තිස්සමහාරාම රජ මහා විහාර පරිශ්‍රයේ ඉදිකොට ඇති තිස්සමහාරාම දාගැබ, ශ්‍රී ලංකාවේ නිර්මාණය කොට ඇති විශාලතම දාගැබ් අතුරින් එකක් වෙයි. එය බුබ්බුලාකාර හැඩයෙන් නිමවා ඇත.
සහකරුවා/සහකාරිය සොයාගන්නා ක්‍රමය පරිදී, සාම්ප්‍රදායික වශයෙන් විවාහයන් මාදිළි දෙකකට වර්ගීකරණය කෙරුනු මුත්—ඔමියායි, යන්නෙන් අදහස් වූයේ යෝජනා කල හෝ යෝජනාත්මක හඳුන්වා දීමක් ඇසුරෙන් හටගත් යන්න වූ අතර, රෙන්නායි වෙතින් අදහස් වූයේ සැමියා හා බිරිය හමුවී ඔවුනතරෙහි විවාහ වීමට තීරණය කිරීම යන්න විය—පශ්චාත්-යුද්ධ දශකයන්හීදී මෙම විලක්ෂණය වඩාත් අල්පතර ලෙසින් අරුත්බර වූයේ, ආදරය පිළිබඳ බටහිර අදහස් විසින් විවාහය පිළිබඳ ජපාන අනුබෝධය වෙනස්කිරීමකට ලක් කල බැවිනි.
ජපානයෙහි විවාපත්වීම යනු ගෘහස්ථය කේන්ද්‍රගතව පැවැත්වෙන නෛතික සහ සමාජීය සංස්ථානයකි. පවුල් ලියාපදිංචි ලියැවිලි තුල ඔවුන්ගේ තත්ත්වය වෙනස් කිරීමෙන් අනතුරුව, යුවලක් නෛතික වශයෙන් විවාපත් බවට සැලකෙන අතර උත්සවයක අවශ්‍යතාවයක් පැන නොනගියි. බොහෝ විවාහයන් සිදු කෙරෙනුයේ එක්කෝ ෂින්තෝ සම්ප්‍රදායයන්ට අනුව හෝ නැතිනම් ක්‍රිස්තියානි-ශෛලියෙහි දේවස්ථාන විවාහ ලෙසින් හෝ වශයෙනි.
මෙම නොනවතින කැරැල්ල නිසා රෝමන් සෙනෙට් සභාව තැති ගැන්මට පත්ව සිටි අතර ,රෝමයේ ධනවත්ම පුද්ගලයා වු මාර්කස් ලිසිනියස් ක්‍රරස්සස් මෙම කැරැල්ල නැවැත්විය හැකි එකම පුද්ගලයා ලෙස සෙනෙට් සභාව විසින් පත්කර ගන්න ලදී.
ක්‍රරස්සස් විසින් බල ඇණි අටක රෝම සොල්දාදුවන් හතලිස්දහසක පිරිසකට පුහුණුව ලබා දුන් අතර ඔවුන් කටුක ,කුරිරැ හා විනයගරුකවීමට පුහුණු කර දඩුවම් දීම සදහා වු විනාශකාරී යුද ඒකකයක් නැවත පිහිටු විය.
ඒ වනවිට ස්පාර්ටකස් ඇතුළු පිරිස පැහැදිලි කල නොහැකි හේතුන් නිසා ඉතාලියේ දකුණු දෙසට පසුබැස සිට නැවතත් ක්‍රි.පූ.71 දී උතුරට සංක්‍රමණය වන්නට පටන් ගත්හ.
ක්‍රරස්සස් ඔහුගේ භට කණ්ඩායම් හයක් ප්‍රදේශයේ දේශසීමා වෙත යවා ඔහුගේ නියෝජිත මුමියස් සමග කණ්ඩායම් දෙකක් ස්පාර්ටකස්ගේ පිටු පසින් වරින් වර යෙදවිය.ඔවුන් හට ස්පාර්ටකස් ඇතුළු පිරිසට පහර නොදීමට අණ කල තිබුණු නමුත් ඔවුන් ස්නොචිත අවස්තවක් බලා ස්පාර්ටකස් ඇතුළු පිරිසට ප්‍රහාරයක් එල්ල කළහ.නමුත් මෙම පහර දීමෙන් ජය අත් වුයේ ස්පාර්ටකස්ටය.
මෙයින් පසු ක්‍රරස්සස්ගේ හමුදා කිහිප වරක් පහර දී ජයග්‍රහණ ලබාගත් අතර එමගින් ස්පාර්ටකස් ඇතුළු පිරිස තවත් ලුනේනියහි දකුණු දෙසට යොමු කළහ.මෙමගින් ක්‍රරස්සස්ට වැඩි වාසි හිමි විය.
නමුත් ස්පාර්ටකස් ඇතලු ග්ලැඩියේටර්වර්වරුන් කිහිප දෙනෙක් කබ ආධාරයෙන් විසුවියස් ගිනි කන්දේ ප්‍රපාතය බැස රෝමන්කදවුරු පිටු පස දෙසින් ඔවුන් නොසිතූ ප්‍රහාරයක් එල්ල කර රෝමන් වරුන් විශාල ප්‍රමාණයක් මරා ඝාතනය කළහ.
ක්‍රි.පූ.72 වසන්ත කාලයේදීකැරලිකරුවන් ඔවුනගේ ශීත කදවුර ඇත හැර උතුරට සංක්‍රමණය වීමට පටන් ගත්හ.එම කාලයේදීම මිට පෙර පරාජයන් වලින් තැති ගැන්මට පත්ව සිටි රෝමන් සෙනෙට් මණ්ඩලය ලුසියස් ගෙල්යන් හා ග්‍රනියස් කොනේලියන් ගේ නායකත්වයන් යටතේ හමුදා කණ්ඩයන් දෙකක් පිටත් කරන ලදී.
මෙම හමුදාභට කණ්ඩායම් දෙක මගින් ක්රික්සස්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් තිස්දහසක පමණ කැරලිකරුවන් පිරිසක් පරාජය කළහ.නමුත් පසුව ඔවුන් ස්පාර්ටකස් මගින් පරාජයට ලක් විය.
වෙනස් මූලශ සහ ඒවායේ අර්ථ නිරූපනයට අනුව ස්පාර්ටකස් යනු හමුදා බල ඇනි විසින් අල්ල ගත් වහලෙකි.පසුව ඔහුව ලෙන්ටුලුස් බැටියාටස්ට අයත් ග්ලැඩියේටර් පුහුණු පාසලේ දී පුහුණු කර ඇත.ස්පාර්ටකස් බැරිබර පන්ති ග්ලැඩියේටර්වරයෙකු ලෙස මුර්මිලෝ යන නමින් පුහුණු කලහ .මෙම සටන් කරුවන් විශාල දිග පලිහක් සහ පළල් අසිපතක් සමගින් සටන් කර ඇත.
ස්පාර්ටකස් ක්‍රි.පූ.73 දී තම ස්වාමියන්ගෙන් මිදී පලා යාමට කුමන්ත්රණය කෙරූ ග්ලැඩියේටර්වරයන්ගේ කණ්ඩායමේ සාමාජිකයෙකි.
ස්පාර්ටකස් යනු තුන්වන වහල් යුද්දයේදී වහල්නායකවරුන් වූ ක්‍රික්සස්,ගැනිකස් ,කැස්ටස් සහ ඔනොමියස් සමග එක්ව වහල් බවින් පලා විත් රෝමන් ජනරජයට එරෙහිව සටන් කල ප්‍රධාන තෙරසියානු ග්ලැඩියේටර්වරයෙකි. ස්පාර්ටකස් පිළිබද ඓතිහාසික මුලාශ සමහරක් පරස්පර වුවත් ස්පාර්ටකස් යනු හිටපු ග්ලැඩියේටර්වරයෙක් සහ ප්‍රවීණ යුද නායකයෙක් බව ඓතිහාසික මුලාශ මගින් පැහැදිලිව පවසයි.
කුමන්ත්රණය සදහා 70 පමණ පිරිසක් සහබාගී විය.එය සුළු පිරිසක් වුවද ඔවුන් විසින් පුහුණු පාසැල අල්ලාගෙන ග්ලැඩියේටර්වර අවි ආයුද සහ යුද ආවරණ සහිත රථ කිහිපයක්ද අල්ලාගෙන තිබේ.
පසුව මොවුන් පිටු පස යවන ලද හමුදා බල ඇණිද පරාජය කර බල ප්‍රදේශයේ කොල්ලකමින් හා තවත් වහලුන් නිදහස් කර ගනිමින් ඔවුනගේ පිරිස් ශක්තිය වැඩි කර ගන්නා ගමින් වඩා ආරක්ෂාකාරී ප්‍රදේශයක් වූ විසුවියස් කන්ද මතට පැමිණියහ.
කැරළිකාරුවන් විසින් දෙවන රෝමන් ප්‍රහාරයද සාර්ථකව පරාජය කර හමුදා අණ දෙන්නා අල්ලාගෙන අනෙකුත් හමුදානායකයින් ඝාතනය කර ඔවුනගේ යුද උපකරණද කැරලි කරුවන් විසින් අත් පත් කර ගන්නා ලදී.
මෙම ජයග්‍රහණය සමගම තවත් බොහෝවහලුන් ස්පාර්ටකස්වට රැස් වන්නට විය.මොවුන් අතර ප්‍රදේශයේ විසූ එඩේරුන් හා ගොපලුන් බොහෝ ප්‍රමාණයක් විය. මේ අයුරින් 70000 දක්වා ස්පාර්ටකස්ගේ පිරිස වර්ධනය විය.
ෆ්ලොරස් ට අනුව ස්පාර්ටකස් යනු තෙරේසියානු කුළී හේවායෙකුව සිට පසුව රෝමන් සොල්දාදුවෙකු ලෙස සේවයකර ඇත . ඉන්පසු සේවයෙන් පහව වහල්භාවයට පත් වී ඇති අතර පසු කාලයේ ඔහුගේ ශක්තිය සලකා බලා ග්ලැඩියේටර්වරයෙකු බවට පත් වී ඇත.ප්ලුටර්ච් ස්පාර්ටකස්ගේ බිරිද පිලිබදව ද සටහන් තබා ඇති අතර එයට අනුව ඇය මීයෑඩි ගොත්ත්‍රයේ අනාවැකි කියන්නියක්ව සිට ස්පාර්ටකස් සමගම වහල් බවට පත් කර ඇත.
ග්‍රීක් නිබන්දකවරයෙක් වන ප්ලුටර්ච් ට අනුව ස්පාර්ටකස් යනු සංචාරක තෙරෙසියන් ගෝත්‍රවරයෙකි. ඇපියන් පවසන පරිදි ඔහු වරක් රෝම යුද හමුදා සෙබලෙකු ලෙස සේවය කළ නමුත් පසුව සිරකරුවෙකු වී ග්ලැඩියේටර් වරයෙකු ලෙස හා අලෙවි කර ඇත.
නිදහස් වීමෙන් පසු පලා ගිය ග්ලැඩියේටර්වර් වරුන් විසින් ස්පාර්ටකස් සහ ගෝල් ජාතික වහලුන් වූ ක්රික්සස් සහ ඔනිමස් ඔවුනගේ නායකයන් ලෙස පත් කර ගත්හ.
මුල්ම කන්දස්වාමි කෝවිල ආරම්භ කරන ලද්දේ 1948 දීය. යාල්පාන වෛපව මලෛට අනුව මෙම කෝවිල 13 වන සියවසේදී යාපනයේ කාලිංග මාඝ රජතුමාගේ ඇමතිවරයෙකු වූ පුවෙනක වාහු විසින් සංවර්ධනය කරන ලදී. තුන්වන නල්ලුර් කන්දස්වාමි කෝවිල ඉදිකිරීම හෝ අලුත්වැඩියා කිරීම යාපනය රාජධානිය පාලනය කල සපුමල් කුමාරයා විසින් කරන ලදී. නල්ලුර් කෝවිල ආසන්නයේ රජ මාලිගාව පිහිටා ඇති අතර නල්ලුර් යාපනයේ රජවරුන්ගේ අගනුවර ලෙසද සැලකේ. නල්ලුර් පිවිසුම් ගේට්ටු හතරකින් ඉදිකර ඇත.
මෙය ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු ප්‍රදේශයෙහි දෙමළ හින්දු ජනතාවගේ අනන්‍යතාවය සදහා සමාජයීය වශයෙන් වැදගත් වූ කෝවිලකි. ශ්‍රී ලාංකික දෙමළ ඩයස්පෝරාව යුරෝපයේ හා උතුරු ඇමරිකාවේ බොහෝ කෝවිල් ඉදිකර ඇත. එම කෝවිල් සදහාද ශ්‍රී ලංකාවේ භාවිතා වන නම් ම යොදාගෙන ඇත්තේ ශ්‍රී ලංකාවේ සංස්කෘතිය සිහිවීම සදහාය. කෝවිලේ පරිපාලනය සහ දැඩි විනයගරුක බව නිසා මෙම කෝවිල බැතිමතුන්ගේ ගෞරවාදරයට සහ සම්මානයට පත්ව ඇත.
ආරම්භයේදී කෝවිල ඉදිකර ඇත්තේ ගඩොල් සහ ගල් වලිනි. එහි වහලයට පොල් අතු භාවිතා කර ඇත. මුල්ම සිද්ධස්ථානයේ තිබී ඇත්තේ කුඩා ශාලා දෙකක් පමණි. අතීතයේ සියවස් ගණනාවක් පුරා කෝවිලෙහි පරිපාලන කටයුතු භාරව කටයුතු කරන ලද්දේ රගුනාථ මාපාන මුදලියර්ගෙන් පැවත එන්නන් විසිනි. අද වන විට තවත් බොහෝ අය කෝවිලෙහි වර්තමාන තත්වය දක්වා ගෙන ඒමට කටයුතු කර ඇත.
ලන්දේසි යටත් විජිත යුගයේදී එකල කුරුක්කල් වලව් නම් ප්‍රදේශයක ලන්දේසි කච්චෙරියේ සරප් ලෙස සේවය කල 'දොන් ජූඅන් ' රගුනාථ මාපාන මුදලියර් විසින් හතරවන එනම් වත්මන් කෝවිල ක්‍රිස්තු වර්ශ 1734 දී ඉදිකර ඇත. කෝවිලේ ප්‍රථම වරට පුජකයෙකු ලෙස සේවය කර ඇත්තේ බ්‍රහ්මනයකු වු ක්‍රිශ්නෛයර් විසිනි.
මෙම කෝවිලේ ප්‍රධාන දොරටුව නැගෙනහිර දෙසට මුහුනලා ඇත. එහි ඇති කැටයම් ද්‍ර්‍රවිඩ ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය අනුව කර ඇත. මෙම කෝවිලේ දක්ෂිණ ප්‍රදේශයේ ශුද්ධ වු පොකුණ හා තන්දයුධපානි සිද්ධස්ථානයක් දැක ගත හැකි ය. උතුරු පැත්තේ 'පුන්තෝට්ටම් ' ශුද්ධ උයන දැකගත හැකිය.