polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
اڄڪلھ دروازن جي چؤڪاٺن چائنٺ نھ لڳائي ويندي آھي، ڇاڪاڻ تھ انھيءَ جي لڳائڻ سان ھڪ تھ ٿاٻي کائڻ جو تمام گھڻو انديشو رھي ٿو ٻيو تھ صفائي ڪرڻ دقت ٿئي ٿي، ليڪن ايئرڪنڊيشنڊ ڪمرن لاءِ چائنٺ لڳائڻ تمام ضروري آھي تھ جيئن تاڪن ھيٺان وٿي نہ رھي. وڏن شھرن آر-سي-سيءَ جي بوتي وارين عمارتن 4 ½ انچن جي اوساريءَ وارين ڀتين ڀت جي پوري ٿولھھ تائين ويڪرا چؤڪاٺا استعمال ڪيا وڃن ٿا. عام رواجي سرڪاري عمارتن چؤڪاٺن لاءِ 0′-4″0′-3″ جي سائيز جون ڪاٺ جون پٽيون گھڙايون وينديون آھن.
ھن قسم جا دروازا بلڪل سادا عام ھوندا آھن. ھنن جو استعمال ٻھراڙين گھڻو ٿيندو آھي. ھي ڪاٺ جي اڀين تاڪين سان ٺاھيا ويندا آھن اھي تاڪيون وري سڌين ٽيڪ وارين پٽين سان مضبوطيءَ سان جڪڙيل ھونديون آھي.
اڀريون تاڪيون گھڻو ڪري ھڪ انچ ٿلھيون ڇھھ انچ ويڪريون ھونديون آھن اھي جوڙ سان کانچي جڪڙيل ھونديون آھن، جنھن کي ٽيڪنيڪي يعني فني لغت چوندا آھن. سڌيون پٽيون گھڻو ڪري ڏيڍ انچ ٿلھيون ٿينديون آھن انھن کي اڀين تاڪين مٿان اشڪنجي سان جڪڙي قابو ڪيو ويندو آھي. ٽي سڌيون پٽيون استعمال ڪيون وينديون آھن؛ ھڪ مٿان، ٻي وچ ٽين ھيٺان. تاڪ کي نموني جي انجيسن ذريعي ٽنگيو ويندو آھي، جيڪي سڌين پٽين مٿان لڳائبيون آھن. ھن قسم جا دروازا اھڙن ھنڌن تي لڳايا ويندا آھن، جتي خوبصورتي درڪار نھ ھوندي آھي.
دروازو ھڪ حرڪت وارو ڍانچو آهي جنھن ذريعي ڪنھن چوديواريءَ يا گاڏي وغيره ڪنھن جي داخلا يا روڪ کي ڪنٽرول ڪرڻ لاءِ استعمال ڪبو آهي. عام طور تي ان جو ھڪ يا ٻه تاڪ ھوندا آھن جيڪي درين يا بغير درين جي ھوندا آھن. تاڪ چاھي ھڪڙو ھجي يا ٻہ ، چوڪاٺي يا چونڪي سان انجيسن جي مدد سان ڳنڍيل ھوندو/ھوندا آھن انھن کي بند ڪرڻ لاءِ ڪڙو يا ڪنڍو لڳائي استعمال ڪيو آھي جنھن تالو لڳائبو آهي. اھي ھوا روشنيءَ جي ضابطي لاءِ بہ استعمال ٿيندا آھن.
جاءِ اندر داخل ٿيڻ انھيءَ جي مختلف اندرين حصن جو پاڻ رابطو رکڻ لاءِ دروازا لڳايا ويندا آھن. موسم آھر انھن کي کولي رکڻ سان جاءِ اندر روشني وڌندي آھي انھيءَ کان سواءِ ھوا جو گذر پڻ سٺيءَ طرح سان ٿيندو آھي. انھيءَ سان گڏ دروازن لڳائڻ سبب چوريءَ ٿيڻ جو انديشو گھٽ رھندو آھي گھر رھندڙ ڀاتين جي پوشيدگي رھندي آھي.
آھن فرق صرف اھو آھي تھ ھنن کي وڌيڪ پختو بڻائڻ لاءِ سڌين پٽين جھڙي ماپ جون وڌيڪ پٽيون وتر لڳايون وينديون آھن. انھيءَ ڳالھھ جو خاص خيال رکيو ويندو آھي تھ وتر وارين پٽين کي ٽنگيل پاسي کان مٿي سلامي ڏني وڃي، جيئن اھي دٻاءُ رھي، مضبوطي مھيا ڪن. عام طريقي سان سڌيون پٽيون ھڻي، دروازي کي چاڙھي، پوءِ انھن مٿان ڪوڪن رستي وتر واريون پٽيون لڳائبيون آھن. ھي دروازا پڻ سادن عارضي ڪمن تي استعمال ڪيا ويندا آھن. .
گھرن ڪمرن اندر انھن جي نوعيت مطابق گھربل روشنيءَ پٽاندڙ سمورا تاڪ شيشي جي پانيلن يا تختن يا ڪجھھ حصي تئين شيشي جي پانيلن بچيل حصي تائين ڪاٺ جي پانيلن سان ٺاھي استعمال ڪيا ويندا اھن. عام طرح سان شيشي ڪاٺ جي حصن جو تناسب 2:1 رکيو ويندو آھي. شيشي کي روڪڻ لاءِ ڪاٺ جون سنھيون پٽيون يا پٽي لڳائي ويندي آھي. شيشي واري ايراضي وڌائڻ جي صورت تاڪ جي وچين سڌي پٽيءَ جي مٿان وارين تاڪ جي پاسي وارين اڀين پٽين جي ويڪر گھٽائي ويندي آھي .ھن قسم جا دروازا آفيسن، اسپتالن، لائبرين، شاپنگ سينٽرن شورومس وغيره لڳايا ويندا آھن.
ھن قسم جي دروازن ڊولائتي نموني چؤڪاٺا ٺاھي تاڪ ھنيا ويندا آھن، جنھن سبب انھن جي مضبوطي وڌندي آھي. ازانسواءِ انھن اٽڪل چار انچ ويڪريون ڏيڍ انچ ٿلھيون پاسن واريون اڀيون پٽيون لڳائڻ سبب مضبوطيءَ سان گڏ اھي پرڪشش وڻندڙ لڳندا آھن. جڏھن تھ سڌيون ٽيڪ واريون پٽيون اڀيون تاڪيون پڻ معمول مطابق لڳايون وينديون آھن.
ھن قسم جي دروازن پوري وچ تي ٽيڪ مٿان آمھون سامھون چار تاڪ اھڙي نموني لڳايا ويندا آھن، جي صرف ھڪ ئي طرف ڦري سگھن. اھڙي نموني ماڻھو انھن منجھان ھڪ پاسي داخل ٿي سگھندو آھي ٻئي طرف کان ٻاھر نڪري سگھندو آھي. اھڙن دروزن مرضيءَ مطابق شيشا يا ڪاٺ جا سنھا تختا لڳايا ويندا آھن. ھي دروازا گھڻيءَ رش وارن ھنڌن لاءِ موزون رھن ٿا انھيءَ سبب انھن کي ھوٽلن تماشگاھن وغيره لڳايو ويندو آھي.
ھن قسم جي دروازن جي تاڪن سنھيون پٽيون اھڙي نموني ٽيڏيون لڳايون وينديون آھن تھ جيئن انھن جي وچ ھڪ جھڙي وٿي رھي. اھي پٽيون سڄي تاڪ يا انھيءَ جي ڪنھن بھ حصي لڳايون وينديون آھن. اھي ايتري ٽيڏائيءَ تي لڳائبيون آھن، تھ جيئن ٻاھرين نظر اندر نھ پوي نھ ئي وري اندران ٻاھر ڏسي سگھجي. اھڙا دروازا ھوا جي گذر سان گڏ پوشيدگي پڻ مھيا ڪن ٿا.
ھي دروازا ذري گھٽ چؤڪاٺن پٽين وارن دروازن جھڙا ٿيندا اھن. ھنن صرف وتر وارين وٽين جو اضافو ڪيو ويندو آھي، جنھن سبب ھي وڌيڪ مضبوط پائيدار ٿيندا آھن گھڻو ڪري ٻاھر لڳايا ويندا آھن.
جديد دور جي عمارتن گھڻو ڪري ڪاٺ جا دروازا استعمال ڪيا وڃن ٿا. تاڪن جي حساب سان اھي ھڪ تاڪ وارا ٻن تاڪن وارا ٿين ٿا.
پيءُ: جيڪڏھن گذاري ويندڙ کي اولاد آھي ته پيءُ کي ملڪيت جو ڇھون حصو6/1 ملندو. پر جي اولاد نه ھجي يا باقي حصو به پيءُ کي جي حيثيت ملندو.
ماءُ: جيڪڏھن گذاري ويندڙ کي اولاد آھي ته ماءُ کي جائداد مان 6/1 حصو ملندو. پر جي اولاد يا ڀيڻ ناھن ته جائداد مان 3/1 حصو ماءُ کي ملندو.
ڏاڏي/ناني: جيڪڏھن ماءُ جيئري ناھي ته ماءُ جو حصو ڏاڏيءَ کي ملندو پر جي ڏاڏي به جيئري ناھي ته اھو حصو ناني کي ملندو. پر جي پيءُ جيئرو آھي ته ڏاڏي ناني ملڪيت کان محروم رھنديون ماءُ جو حصو به، پيءُ کي ملندو.
زال: جي اولاد آھي ته زال کي اٺون حصو ملندو جي اولاد ناھي ته جائداد جو چوٿون حصو ملندو، پر جي ٻه يا ٻن کان وڌ زالون آھن ته حصو برابر ورھائبو.
ڌيءَ: جي پٽ ناھي ته ڌيءُ کي ملڪيت جو اڌ حصو ملندو ٻه يا ٻن کان وڌ ڌين جي صورت ملڪيت جي 3/2 حصو سمورين ڌيئن برابر ورھائبو. البت پٽ جي موجودگيءَ ورثو پٽ کي ٻه ڌيءُ کي ھڪ پَتي ملندي.
پوٽي: جيڪڏھن ڌيءَ ناھي ته پوٽيءَ کي ڌيءَ جيتري پَتي ملندي، پر جي ٻه يا ٻن کان وڌ ڌيون آھن ته پوٽيءَ کي ملڪيت مان حصو نه ملندو. پر جي ھڪ ڌيءَ آھي ته پوٽيءَ کي ڇھون حصو ملندو.
سڳي ڀيڻ: جيڪڏھن گذاري ويندڙ کي اولاد پيءُ نه جي ته سڳي ڀيڻ کي 2/1 حصو ملندو جيڪڏھن ٻه يا ٻن کان وڌ سڳيون ڀيڻون آھن ته 3/2 حصو ملندو. البت جيڪڏھن ڀاءُ موجود آھي ته ڀاءُ جا ٻه حصا ڀيڻ جو ھڪ حصو ھوندو.
ماٽيلا ڀاءُ ڀيڻ: جيڪڏھن گذاري ويندڙ کي اولاد، پيءُ سڳا ڀاءُ ڀيڻ موجود نه آھن ته پيءُ شريڪ ڀيڻ کي سڳي ڀيڻ جو حصو ملندو، نه ته کيس ملڪيت نه ملندي. ماٽيلي ڀاءُ جي موجودگيءَ جو کيس يعني ماٽيلي ڀيڻ کي ھڪ حصو ڀاءُ کي ٻه حصا ملڪيت ملندي.
ماٽيلا ڀاءُ ڀيڻ: جيڪڏھن گذاري ويندڙ کي اولاد، پيءُ سڳا ڀاءُ ڀيڻ نه آھن. ماءُ شريڪ ماٽيلي ڀيڻ يا ڀاءُ کان ملڪيت جو ڇھون حصو ملندو پر جي ٻه يا ٻنکان وڌ ھوندو ته 3/1 حصو ڀائرن ڀينرن ھڪ جيترو ورھائبو.
پھرين درجي جي وارثن جي موجودگيءَ ٻئي ٽئين درجي جا وارث محروم رھندا آھن. پھرين درجي جي وارثن جي غير موجودگيءَ ٻئي درجي ٻئي درجي جي وارثن کي وراثت مان حصو ملندو آھي.
پھرين درجي جي وارثن ماءُ، پيءُ، پٽ ڌيءُ ان جي اولاد پوءِ ڀلي ھو ڪيترو نه ھيٺين درجي جو ھجي شامل آھي، اولاد جي موجودگيءَ گذاري ويندڙ جي حصي مان ماءُ پيءُ کي ڇھون حصو ملندو آھي. البت جيڪڏھن اولاد موجود نه ھجي ته ماءُ کي ٽيون حصو بقي پيءُ کي ملندو.
ٻئي درجي جي وارثن ڏاڏو، ڏاڏي، نانو، ناني، ڀاءُ، ڀيڻ ان جو اولاد شامل ھوندو آھي. ڀاءُ پيڪن جي غير موجودگيءَ سمورو ورثو ڏاڏي ڏاڏيءَ ھڪ حصو ٻن حصن جي حساب سان ورھائبو. ٽئين درجي جي وارثن چاچا پڦيون، ماما، ماسيون ان جو اولاد شامل آھي، چاچن پڦين کي ورثي جا ٻه، ٽيان حصا ملندا جڏھن ته مامي ماسين کي ھڪ ٽيون حصو ملندو. انھن جي غير موجودگيءَ انھن جي اولادن کي اھو حصو ملندو.
مسلم عائلي قانون 1964ع جي ايڪٽ چار تحت جيڪڏھن گذاري ويندڙ جو پٽ يا ڌيءَ سندس حياتيءَ ئي گذاري وڃن ته سندس وفات کان پوءِ سندس پوٽا پوٽيون، ڏھٽا ڏھٽيون، ماءُ پيءُ جي قائم مقام ھئڻ جي صورت ان جو حصو وٺندا کين ڏاڏي ناني جي وراثت مان اوترو ئي حصو ملندو. جيڪو کيس سندن والدين جي حياتيءَ جي صورت ملڻو ھئو.
متوفي يا گذاري ويندڙ جي اھا ملڪيت ورھائي ويندي آھي جنھن جو ھو ٻئي ڪنھن جي شرڪت يا ڀائيواريءَ کان سواءِ پاڻ مالڪ ھوندو. پوءِ اھا ملڪيت، سندس زور بازوءِ جو نتيجو ھجي يا وري کيس ورثي ملي ھجي يا گفٽ طور حاصل ٿي ھجي يا جنھن جا حق ھن خريد ڪيا ھوندا.
جيڪڏھن گذاري ويندڙ، پنھنجي حياتيءَ پنھنجي زال يا مڙس سان ازدواجي تعلق ختم ڪري ڇڏيو ھوندو ته ان صورت ھو ھڪ ٻئي جي ورثي مان حقدار نه ھوندا.
گذاري ويندڙ ڏانھن رھيل قرضن جي تفصيل، بيماريءَ جو خرچ، ڪفن دفن جو خرچ، زال جي ادائگيءَ قابل مھر جي رقم وغيره جو به حساب ڪيو ويندو.
گذاري ويندڙ جيڪڏھن ڪنھن جي حق وصيت ڪئي آھي ته ان جو تفصيل پڻ مرتب ڪيو ويندو پوءِ اھا سموري رقم جيڪا گذاري ويندڙ تي واجب آھي. مثال قرض، بيماري، ڪفن، دفن تي خرچ زال جي مھر جي رقم، عدت ٽئين نان نفقعو. اگر متوفيءَ ڪا وصيت ڪئي آھي ته ھڪ ڀاڱي ٽي ڪٽيو ويندو باقي ملڪيت وارثن ورھائي ويندي.
عصبات اھي وارث شامل ھوندا آھن جن جا حصا قرآن سنت مقرر نه ھوندا آھن. پر ھو جا مقرر حصا ڪڍڻ کان پوءِ بچيل ورثي جا حقدار ھوندا آھن قرآني حڪم مطابق ھڪ حصو عورت کي ملندو آھي ٻه حصا مڙد کي،
پيءُ، پٽ، پوٽو، پڙ پوٽو نه ھوندو ته ان صورت پيءُ کي حصو ملندو. جي پيءُ به ناھي ته ڏاڏو حقدار بڻبو ڏاڏو به ناھي ته پڙ ڏاڏو ان کان مٿيون مائٽ حقدار ٿيندو.
سڳا ڀاءُ ڀيڻ: جيڪڏھن گذاري ويندڙ کي سڳا ڀاءُ ڀيڻ موجود ناھن ته ماٽيلا ڀاءُ ڀيڻ حقدار ٿيندا، پر جي ماٽيلا ڀاءُ ڀيڻ موجود نه آھن، ته سڳو ڀائٽيو ڀائٽي جي سڳا ڀائٽيا ڀائٽي نه آھن ته ماٽيلو ڀائيٽو ڀائٽي حقدار ٿيندا.
وارثن پھرئين درجي وارن وارثن کي يا ذوي الفروض ڪوٺيو ويندو آھي. ھي اھي وارث آھن. جن جا حصا شريعت مقرر ڪيا آھن. ھي تيرنھن فرد آھن يعني پيءُ، ڏاڏو، ماءُ شريڪ ماٽيلو ڀاءٌ، ڀيڻ، مڙس، زال، ماءُ، ڌيءُ، پوٽي، سڳي ڀيڻ، پيءُ شريڪ ماٽيلي ڀيڻ ڀاءُ ڏاڏي ناني.
متوفي جي خوني يعني رت جي مٽيءَ وارا مائٽ جن جو تعلق پھرئين درجي يعني سان ھوندو آھي. اھي ٻئي ٽئين درجي جي وارثن کي وراثت کان محروم ڪري ڇڏيندا آھن. نسل ويجھا مائٽ، ڌيءُ پٽ ان بعد پوٽا پوٽي پوءِ سندن ولاد، جڏھن نسب نزديڪ ترين ماءُ پيءُ آھن. پوءِ ڏاڏو، ڏاڏي ان کان مٿي.
ھن آيت ميت جي وارثن کي خطاب آھي کين ھدايت ڪئي وئي آهي تہ ميراث جي تقسيم وقت خاندان م غريب مسڪين، يتيم ٻار اچن تہ کين بہ ڪجھ نہ ڪجھ ڏيو توڻي اھي وارث نہ بہ آھن پوءِ بہ انھن سان تنگدلي نہ ڪيو. حديث اچي ٿو ته جنگ احد کان پوء حضرت سعد بن ربيع جي زال پنھنجي ٻن ڌيئن کي وٺي نبي جي خدمت حاضر ٿي عرض ڪيائين تہ "يا رسول الله! ھي سعد جون ڌيئرون آھن جيڪو توهان سان گڏ ھو احد شھيد ٿي ويو. انھن جي چاچي پوري ملڪيت تي قبضو ڪري ڇڏيو آھي انھن لاء ھڪ داڻو بہ نہ ڇڏيو آهي. ھاڻي ھنن ڇوڪرين سان ڪير نڪاح ڪندو ". ان موقعي تي سورہ النساء جي مٿين آيت نمبر 8 نازل ٿي.
ذي الارحام اھي وارث شامل آھن جن جو تعلق گذاري ويندڙ سان ڪنھن عورت جي ناتي سان ھجي انھن کي ملڪيت مان حصو فقط ان صورت ملندو آھي، جڏھن يا منجھان ڪو به وارث موجود نه آھي.
ڌيءُ جو اولاد جي ڏوھٽا ڏوھٽيون نه ھجڻ ته پوٽيءَ جو اولاد جيڪڏھن پوٽيءَ جو اولاد نه ھجي ته ڀائٽيءَ جو اولاد جي ڀائٽي نه آھي ته ڀاڻج جو اولاد.
وراثت جو اسلامي قانون:اسلامي نظام ورثي وراثت جي ورھاست کي وڏي اھميت حاصل آھي. ورثي لاءِ اصول قائدا قرآن پاڪ موجود آھن جڏھن ته انھن جي تشريح سنت نبويءَ ڪئي وئي آھي. قرآني حڪم مطابق وراثت جي صحيح طريقي سان ورھاست ڪرڻ گھرجي جنھن جو تفصيل ملڪي قانونن درج آھي.
ساراه هڪ ڌڻيءَ جي جڳائي، جو ٻنهي جهانن جو والي آهي جنهنجو ثاني ٻيو ڪو به نه آهي. جي سندس هيڪڙائيءَ کي مڃن ٿا، سي ڪڏهن به راه تان ٿڙن نه ٿا کين ڪوبه ڏک نه ٿو رسي. سچي ڄاڻ وارا صاحب هميشه سن ٿا گھارين سارو وقت روحاني ديس جو سير پيا ڪن. کٽڻ هارائڻ جو هنڌ هيءَ دنيا ئي آهي. هتي ئي ”جنت جو جام“ حاصل ڪري ٿو سگھجي. هيءَ سموري ڪثرت هيڪڙائيءَ مان پيدا ٿي آهي. هي سمورو مانڊاڻ هڪ محل آهي، جنهن کي سهسين دريون آهن. دريءَ دريءَ مان هڪ ئي دلبر جو ديدار ٿو پسجي. هو نه عاشق، نه معشوق، نه خالق، نه مخلوق. پاڻ سونهن جو سر آهي پنهنجي حسن تي پاڻ حيران آهي.
پرينءَ وٽ نيٺ پريم جي اَگھائي اَگھي ٿي. ويڄن جون سُتيون، پيڄون ڊڀ هن اَگھائيءَ ڪو به اثر نه ٿا ڪن. عاشقن لاءِ سُوري سينگار آهي مرڻ مشاهدو. جنکي سچي شراب جي طلب آهي، تن کي پنهنجو سر ڪلال جي هٽ تي وڍائڻو آهي. جن سچي شراب جي سُرڪي، سِر جي عيوض ملي ته به سستي چئبي. هي هڏو چم، پرينءَ جي جي پِڪ برابر به نه آهي. سپرينءَ سان گڏ هڪ ساعت گھارڻ سؤ سرن کان به مٿي آهي. سڪڻ جي معنىٰ ئي آهي سر ڏيڻ. هي بي بها شراب لکئي سان ٿو ملي، نه سر ڏيڻ سان.
ڪلياڻ سنسڪرت ٻولي جو لفظ آهي ۔ هن جي معنىٰ آهي "سک" ۔ هي سر قلب کي سڪون بخشي ٿو رسالي جي ترتيب مطابق پهريون نمبر آهي ۔
جنوري 2020 تي بازار بند ڪيا ويا وائرس جي علامت کان متاثر ماڻهن کي الڳ ڪيو ويو.سَت سئو 700 کان وڌيڪ ماڻهن کي نگراني رکيو ويو، اَٽڪل 400 ماڻهن کي ان جي علاج صحت جي سارَسَنڀال لاءِ رکيو ويو. انفيڪشن جي سُڃاڻپَ جي لاءِ هڪ پولرمررز چرن رد عمل ٽيسٽ تيار ڪيو ويو هيو، ان انتهائي نگهداشت سان گڏ ووهان جي 41 ماڻهن جي گروپ هڪ نئين ڪورونا وائرس جي دريافت جي تصديق ٿي. انهن ٻه ماڻهن ويجهر شادي ڪئي هئي. انهن منجهان هڪ بازار پڻ نہ ويو هيو. ڪجھ ماڻهو ان سامونڊري غذائي بازار ڪم ڪندڙ خاندان منجهان هيا. ان وائرس کان متاثر پهرئين موت 9 جنوري 2020 تي ٿي هُئي.
20 جنوري 2020 تي، چيني وزير اعظم لي ڪي چيانگ زور ڀريندي چيو تہ نئين ڪورونا وائرس جي سبب کان ٿيندڙ وبا کي روڪڻ ان سان نبرڻ جي لاءِ فيصلائتي اثرائتي ڪوشش ڪئي وڃي.
22 2020 تي ورلڊ هيلٿ آرگنائيزيشن جي زير اهتمام هڪ ايمرجنسي ڪميٽي چُونڊي وئي، جنهن صحت جي عالمي قانونن جي مطابق عام صحت جي تُرت ڌيان جي ضرورت تي ڳالهه ٻولهه ڪئي وئي. ورلڊ هيلٿ آرگنائيزيشن ان مرض جي وڏي پيماني تي پکڙجڻ جو شڪ ظاهر ڪيو، چيني نئون سال جي سفر دوران وڌيڪ وَڌي سگهي ٿو. ان کانسواءِ وائرس جي تيزيءَ سان غير متوقع طورتي پکڙجڻ، ان وائرس جي مرڪز ووهان علاج نگراني بابت سوالَ وغيرہ پڻ بحث هيٺ آيا.
22 جنوري 2020 تائين 17 موت ٿي چڪا هيا، سمورا موت چين ٿيا. هي ان ڳالهہ جو دليل هيو تہ هي وائرس هڪ کان ٻئي ماڻهو پکڙجي رهيو آهي. پوءِ وڏي پيماني تي جاري چڪاس جي وسيلي 540 کان وڌيڪ ماڻهن وائرس جي تصديق ٿي، متاثرن منجهان ڪيترائي ماڻهو علاج نگراني ڪم ڪندڙ پڻ هيا.
23 جنوري 2020 تي چيني حڪومت ان وائرس جي مرڪز، اَٽڪل 11 ملين جي آبادي تي ٻَڌل شهر ووهان کي بند ڪرڻ جو پڌرنامو جاري ڪيو. ان کان اڳ 600 متاثرن 17 موتَ درج ٿي چُڪا هيا۔ ثم قررت الصين فرض الحجر الصحي بحكم الأمر الواقع، على مدينة ثانية، لتعزل بذلك ما مجموعہ أكثر من 18 مليون مواطن في المدينتين، بهدف منع انتشار الوباء
25 جنوري 2020 تي چين موت جي تعداد 55 تائين ٿي وئي. سنيچر جي صبح، ذميدارن جي بيان مطابق ملڪ جي مختلف ڀاڱن 400 نون ماڻهن ان وائرس جي سُڃاڻپ ٿي هئي، اهڙي طرح نيئن بيانن مطابق متاثرن جو گڏيل تعداد 1741 تائين پهچي ويو. ووهان 12 ٻين متاثر ٿيل شهرن اَچ وَڃ کي روڪيو ويو، تہ جيئن چيني نئون سال جو چشن متاثر نہ ٿي سگهي.
ڪوروناوائرس جي وبا، 2019ع - 2020ع (هن کي ووهان ڪورونا وائرس يا چيني نمونيا يا ووهان نمونيا پڻ سَڏيو ويندو آهي) ڊسمبر 2019ع مرڪزي چين جي شهر ووهان پکڙجي وئي جتي اَڻڄاتل سبب جي ڪري نمونيا کان مُتاثر مريضن جي هڪ گروپ ڪورونا وائرس مليو. بُڻيادي طورتي هي وائرس انهن ماڻُهن لَڀندو آهي، جيڪي ووهان جي سامونڊري غذائي بازار ڪم ڪندا آهن. چين جي سائنسدانن ان روڳ کي ڪوروناوائرس جي هڪ الڳ قِسم سَڏيو آهي اُن جو نالو -19 ٻُڌايو ويو آهي. اهڙي ريت هي وائرس، سارس ڪورونا وائرس جي جينوم سان 70 سيڪڙو ملندڙ جُلندڙ آهي، پَر هينئر تائين اهو ثابت ناهي ٿي سگهيو تہ سختي موت هي سارس وائرس سان مُقابلي آهي.
ڪويڊ 19 جون نشانيون غير مخصوص آهن. دستاويزن جي جانچ جي مطابق، 80.9٪ سيڪڙو متاثر مريضن بُخار جو اچڻ ٿيندو آهي، 67.7٪ عام ڪمزوري خشڪ کنگھ ٿيندي آهي 18.6٪ ساهه جي تڪليف ٿيندي آهي.۔ رَت جي جانچ رَت جي اَڇن جُزن جي گهٽتائي پڻ ثابت ٿي آهي.مريض نشانيون مرض جي ظاهر ٿيڻ وچ ارتقائي مُدت هڪ ڏينهن کان چوڏهن ڏينهن رهندي آهي، اڪثريت پنج ڏينهن رهي هُئي، هڪ مريض نشانيون مرض ظاهر ٿيڻ جي مهل ارتقائي مُدت 27 ڏينهن پڻ رهي آهي.
اوڀر مرڪزي اڪثر ملڪن ڪورونا وائرس کان متاثر ٿيل ماڻهن جو تعداد 15 مارچ 2020 تائين سئو کان وڌي چُڪو آهي. سڀ کان وڌيڪ ڪورونا متاثر ٿيل مانهو قطر آهن. جن جو تعداد 401 آهي.
30 جنوري تي، ڊبليو ايڇ او ان وچڙندڙ وبا کي عوامي صحت جي عالمي هنگامي صورتحال جو نالو ڏنو. 13 مارچ تي ڊبلیو ايڇ او يورپ کي وبا جو نئون مرڪز اعلان ڪري ڇڏيو. ، سموري دنيا مريضن جي سامهون آيل ڳڻپ 159,000 آهي، جن منجهان 5,800 جي موت ٿي چُڪو آهي، جڏهن تہ 75,000 تُندرست ٿيا آهن. هاڻي مريضن جي تعداد واڌاري جي رفتار گهٽ ٿيندي نظر اچي رهي آهي، خاص طور تي اهڙِي معاملن جن هلڪيون نشانيون هُجن يا ڪو اُهڃاڻ نہ هُجي.
ايران ايشيا ڪورونا مها وبا کان متاثر ٿيندڙ ٻيو وڏو مُلڪُ آهي سموري دنيا ان مها وبا کان متاثر ٿيل ماڻهو تعداد جي لحاظ کان ان ٽئين درجو تي آهي. 15 مارچ 2020 تائين ايران متاثر ٿيل ماڻهن جو تعداد 29،406 آهي، مرنندڙ ماڻهن جو تعداد 2،234 آهي نئوان ڪيسز جو تعداد 1209 آهي.
ڏکڻ ڪوريا ايشيا ڪورونا وبا کان متاثر ٿيندڙ ٽيون وڏو مُلڪُ آهي سموري دنيا ان وبا کان مُتاثر ٿيل ماڻهن جو تعداد جي لحاظ کان چوٿين نمبر تي آهي. 15 مارچ 2020 تائين متاثر ٿيل ماڻهن جو تعداد 8162 آهي، مرنندڙ ماڻهن جي ڳڻپ 75 هُئي نون ڪيسن جو تعداد 76 آهي.
سماچار پهچائيندڙ ادارو روئٽرز زانجيانگ ڊيلي جي حوالي سان نقل ڪيپ تہ ڏهہ بلڊوزر تيرنهن جي لڳ ڀڳ کوٽائي ڪندڙ مشينن خميس جي شام 23 جنوري تي ووهان جي نئين اڏاوت ٿيل اسپتال جي جڳهہ تي پهتا۔
15 2020 تي، عالمي ادارو صحت ڪورونا وائرس جي سُڃاڻپ جي لاءِ هڪ ضابطو بڻايو هيوي، جنهن کي جرمني جي چيريٽي اسپتال کان وائرولوجي ٽيم تيار ڪيو هيو.
سارڪ ڏيهَن ڪورونا وائرس جو تعداد چين ايران جي ڀيٽَ ڪُجهه گهٽ آهي. 15 مارچ 2020 تائين سارڪ مُلڪن متاثر ٿيل ماڻهن جو ڪُل تعداد 218 رهيو.
پير حسام الدين وري پنهنجي وڏي ڀاءُ سان سکر منتقل ٿيو هفتيوار اخبار ”ستاره سنڌ“ ڪڍڻ شروع ڪيائون. پاڻ هن اخبار جو 1934ع کان 1937ع تائين ايڊيٽر رهيو. هن اخبار هندن جي ظلم، ڪاموري جي ڏاڍ، وڏيري جي جبر پير ملان جي فريب خلاف جهاد ڪيو. تيز تکن مضمونن ڪري اخبار مٿان لڳاتار ٽي سال ڪيس هليو.
سال 1941ع اخبار ”الوحيد“ ذريعي راشدي صاحب باقائدي سنڌ جي مسلمانن جو ڪيس وڙهيو. سال 1945ع سائين جي ايم سيد جي سهڪار سان ”قرباني“ اخبار ذريعي سياسي تاريخي مضمون لکيا. جنهن سنڌ جي مسلمانن جي رهنمائي هوندي هئي، سنڌ پهريون دفعو سنڌي ادب جي فروغ تحقيق لاءِ خانبهادر محمد صديق ميمڻ، عثمان علي انصاري، مولانا دين محمد وفائي، حڪيم فتح محمد سيوهاڻي، علامه محمد عمر دائود پوٽو سيد ميران محمد پراڻا قلمي نسخا هٿ ڪيا، پراڻن علمي ذخيرن کي ڳولهي هٿ ڪيو، هنن ”سنڌ هسٽاريڪل سوسائٽي“ ”سنڌ نيچرل هسٽري سوسائٽي“ پوءِ ”سنڌي ادبي سوسائٽي“ به قائم ڪئي پر فعال ٿي نه سگهي.
پير صاحب جي ڪتابن جو مختصر جائزو وٺڻ مهل اهو نظر اچي ٿو ته هن مير معصوم بکري تي ڪتاب لکڻ 48 سال لڳايا، پاڻ 19 سالن جو هيو جو هي ڪتاب لکڻ شروع ڪيو 68 ورهين جي ڄمار مڪمل ڪيو.پير صاحب جو ڪتاب ڳالهيون ڳوٺ وڻن جون پڻ هڪ يادگار ڪتاب آهي جيڪو سندس زندگي آخري ڪتاب هيو، پاڻ اٽڪل 300 مضمون مقالا لکيائون، هن ڪتاب اٽڪل 43 مضمون مقالا، 35 صفحا ترڪي متن، هڪ نقشو ٺٽو شهر جو 171 ٺٽي متعلق تصويرون شامل آهن. راشدي صاحب جو اردو شايع ٿيندڙ ڪتاب سنڌي ادب به سنڌي ادب جي پهرين مڪمل تاريخ آهي.
ھن پهرين اپريل 1982ع تي وفات ڪئي کيس مڪليءَ دفنايو ويو. پروفيسر غلام مصطفى شاهه جو چوڻ آهي ته مان راشدي صاحب سان سندس انتقال کان چند ڏينهن اڳ مليس. گلي ڪينسر جي ستين آپريشن سبب هو وڏي تڪليف هيو. هن بزرگ نماڻين اکين سان مون کي ڏٺو. اذيت سبب زبان تي ڪمزوري هيس چچرندڙ لفظن صرف اهو چيائين ته ”مون دفن ٿيڻ جي وصيت ڪئي آهي، انهن ڇوڪرن تي ڪو اعتبار ڪو نه آهي، مهرباني ڪري ان کي ڏسجانءِ“ پير صاحب کي اولاد ڪو نه هيو پر اڄ سڄي سنڌ سندس پونيئر آهي.
پير حسام الدين شاھ راشدي پاڪستان جو عالمي شھرت يافتہ محقق، تاريخ دان، ماھر لسانيات فارسي ادبيات جو عالم سنڌ جو نامور سياستدان، صحافي اديب پير علي محمد راشدي جو ننڍو ڀاءُ آھي۔حسام الدين شاهه راشديءَ جي سموري حياتي علم، ادب سنڌ جي تاريخ سان عشق جو هڪ داستان آهي. هن صاحب علم شخص ڏيهه توڙي پرڏيهه چڱو ناماچار پيدا ڪيو.
راشدي صاحب کي پنهنجو ڪوبه اولاد ڪونه هو، هن وڏي ڀاءَ علي محمد شاھ راشدي جي وڏي پٽ حسين شاهه راشدي وڏي نياڻي حسنا بيبيءَ کي گود وٺي پاليو انهن کي ئي سموري ملڪيت جو وارث بڻايائين. راشدي صاحب ٻه شاديون ڪيون. پهرين گهرواريءَ مان کيس هڪ نياڻي پيدا ٿي جيڪا فوت ٿي وئي وري کيس ڪڏهن به اولاد ڪونه ٿيو.
عام ڇاپاڪو : هن قسم جو ڇاپاڪو سڀني قسمن جي ڇاپاڪن عام ٿئي ٿو. هن قسم جو ڇاپاڪو عارضي هوندو آهي، جيڪو اوچتو تڪڙو ٿيندو آهي. هن قسم جو ڇاپاڪو ڪجهه منٽن لاءِ هجي ٿو. جڏهن ڇڏڻ تي ايندو آهي ته ايترو تيزيءَ سان لهي ويندو آهي جو ڇاپاڪي جو نشان به نه رهندو آهي. عارضي ڇاپاڪو سدائين ڪنهن دوا يا سُئيءَ جي ابتي اثر وارن کي رنگ هڻڻ ڪاسميٽڪ پرفيوم، ڪنهن کاڌي جي بداثر يا زهريلي ٿيڻ، يا ڪنهن روڳ جي ڪري ٿيندو آهي. عارضي ڇاپاڪي جا ڏنا مختلف قسمن جا ٿيندا آهن. ڪڏهن گول دائري وانگي ، ڪڏهن ور وڪڙن کلڙن وانگي؛ چگهن وانگي يا وري پاڻيءَ رت جي گومڙن وانگي ٿيندا آهن.
ٻيو قسم : ڊکڻ کي ڪنهن خاص ڪاٺ يا ڪاٺ جي ٻُوري جي ڪري؛ رازي کي گاري يا گاري بُهه کان، سيمينٽ چوني کان ڇاپاڪو ٿئي. ڪاتب کي مس کان ڇاپاڪو ٿئي، فيڪٽرين ڪم ڪندڙ پورهيتن کي ڪيميڪل يا دز وغيره مان ٿئي؛ استاد يا شاگرد کي لائبرريءَ جي پراڻن ڪتابن مان ڌوڙ، دز يا کپري جي جسم تي چڙهڻ ڪري ڏڏر، سرڻو ڇاپاڪو ٿئي، جنهنڪري نِڇون به اچن مُنهن تي سرڻو به ٿيندو آهي. مُنهن اکيون وقتي طرح سڄي پونديون آهن انهن خارش به ٿيندي آهي.
ساڳي نموني ٿڌ کان ٿيندڙ ڇاپاڪي جو مثال هيئن ڏجي ته ڪو ماڻهو ٿڌ گهميو، ٿڌي پاڻيءَ سان وهنتو يا سُئمنگ پول گهڻي دير تائين وهنتو ان ٿڌو پاڻي هجي ته اهڙيءَ حالت جسم ٿڌو ٿيڻ ڪري ماڻهو جي بدن جي تنتن مان ڪيمائي مادو خارج ٿيندو آهي ته جن ماڻهن کي ٿڌ کان الرجي ٿيندي آهي ته انهن کي جسم تي ڏڏر نڪري پوندو آهي، جنهن مريض جا چپ، زبان هٿ سُڄي پوندا آهن، جنهن سرڻي واڌارو ٿڌي پاڻي پيئڻ، ٿڌين شين کائڻ ٿڌي پاڻيءَ سان وهنجڻ تي ٿيندو آهي. هن قسم جو سرڻو اسان جي ملڪ گهٽ، پر ٿڌن ملڪن وڌيڪ ٿيندو آهي.
تابڪاري اثر سبب ٿيندڙ ڇاپاڪو : هن قسم جو ڇاپاڪو تمام گهٽ ڪڏهن ڪڏهن ٿيندو آهي سدائين اهڙن ماڻهن کي ٿيندو آهي، جيڪي سج جي گرمي ، روشني، خاص طور بجليءَ جي روشنيءَ ڪم ڪندا آهن، هن قسم جي ڇاپاڪي مريض کي بدن چهنڊڙيون لڳنديون آهن. ڏنگ لڳڻ جهڙو سور ٿيندو آهي. چمڙي جلندي آهي خارش ٿيندي آهي. هن قسم جو ڇاپاڪو سج جي روشني، بجليءَ جي هٿرادو روشنيءَ کان الرجيءَ جي ڪري ٿيندو آهي ماڻهو جي جسم تي تيستائين رهندو آهي، جيستائين ماڻهو سج جي روشني، بجليءَ هٿرادو روشنيءَ بيٺو ڪم ڪندو رهندو آهي.
رت جي اخراج وارو ڇاپاڪو : ڪيتريون چمڙيءَ جي بيماريون روڳ جي ڪري چمڙيءَ تي ڦٽ ٿيڻ جي نتيجي ڦٽن مان تيزابي گند، ٽسو يا ڪنو رت وهڻ جي ڪري، ڦٽ جي پاسن وارن يا متاثر عضوي جي لاڳاپيل حصي تي ڇاپاڪو ٿيندو آهي. هي ڇاپاڪو ڏاڍو تڪليف ڏيندڙ هوندو آهي، ڇو جو ڦٽن مان وهندڙ تيزابي گند ڪني رت جي روڳ ڪري جسم تي جيڪو ڏڏر ٿيندو آهي، اُن سخت ساڙو ڇتي خارش ٿيندي آهي، جو ڇاپاڪي واري جاءِ کي کنهي کنهي مريض رت ڪڍي ڇڏيندو آهي.
ڇاپاڪي جي مٿين قسمن مان ئي خبر پئجي ويندي آهي، ڇاپاڪي ٿيڻ جا ڪيترائي سبب ٿيندا آهن. دنيا اهڙو ڪو ورلي ماڻهو هجي، جنهن کي ڪنهن نه ڪنهن شيءِ کان ڇاپاڪو نه ٿيندو آهي. هر ماڻهوءَ کي مختلف شين مان ڇاپاڪو ٿيندو آهي. اُهو لازمي ناهي ته ڪا هڪ شيءِ سڀني ماڻهن کي ڇاپاڪو ڪري وجهندي آهي.
ڇاپاڪي جو ٿيڻ هر ماڻهو جي طبيعت بيماريءَ سان وڙهڻ جي قدرتي سگهه تي دارومدار آهي. هر ماڻهو جي طبيعت پنهنجي پنهنجي آهي، ڪنهن ماڻهو کي ڪا هڪ شيءِ جسم بداثر پيدا ڪري ٿي ته ڪنهن ماڻهو کي ڪا ٻي شيءِ بد اثر پيدا ڪري ٿي. جيئن سنڌيءَ هڪ چَوڻي مشهور آهي ته:
گهڻن ماڻهن کي ٻه طعام گڏ کائڻ ڪري به ڇاپاڪو نڪرندو آهي، جيئن مڇي گوشت گڏ کائڻ، ڪريلو کير يا ڏُڌ پيئڻ سان گڏ مڇي کائڻ وغيره.
الرجي سان: گهڻن ماڻهن کي دز، ڌوڙ، دونهين، ڀتين جي ڄاري، کپري ، جانورن جي پشم، وارن لڏ، ڪپڙن کان ڪپڙن جي رنگ، ايستائين جو گهر جي ڀتين جي رنگ رنگ مليل تيل جي خوشبوءِ، ڪپهه ڪپهه واري هنڌ وهاڻي کان الرجي ٿيندي آهي، جيڪا الرجي ڇاپاڪي ٿيڻ جو سبب بڻبي آهي.
پيٽ جا ڪيڙا وغيره: گهڻن ٻارن توڙي وڏن ماڻهن کي به پيٽ جي ڪيڙن جي ڪري به ڇاپاڪو نڪري پوندو آهي. بيماريون: گهڻن ماڻهن کي ساهه جي بيمارين، جن خاص ڪري سلهه دم وغيره اچي وڃن ٿا، ڪيتريون چمڙيءَ جون بيماريون پڻ ڇاپاڪي ٿيڻ جو سبب بڻجن ٿيون.
ڪاسميٽڪ: ڪاسميٽڪ طرح طرح جون خوشبوئون، عطر، يُو ڊي. ڪولن )، يو ڊي ٽوائيليٽ ، خوشبوءِ دار صابڻ پائوڊر وغيره به ڇاپاڪي جو سبب بڻجن ٿا. ميٿائل الڪوحل ، پرفيوم، باڊي اسپري، يوڊي ڪولن، يوڊي ٽوائلٽ، صابڻ پائوڊر ٺاهڻ سٺ سيڪڙو کان نوي سيڪڙو الڪوهل ڪتب ايندو آهي. جنهن جي چمڙيءَ کي لڳڻ تي به ڇاپاڪو نڪري پوندو آهي.
اسٽرائيل الڪوهل : جيڪو الڪوحل هر ڪنهن قسم جي هار سينگار جي ڪريمن ميڪ اپ جي سامان ٺاهڻ لاءِ بنيادي ڪيميائي مادو آهي. هن الڪوحل سان گڏ هڪ ٻيو ڪيميائي تيل سٽرونيلا جو تيل پڻ ڪاسميٽڪ جي سامان جي ٺاهڻ ڪتب اچي ٿو، جيئن ڪريمون، وائيزلين، فيسل ماسڪ وغيره. هار سينگار ميڪ اپ جي سامان مليل الڪوهل تيل، چمڙيءَ کي لڳندا آهن ته ڇاپاڪو ڪري وجهندا آهن.
جسم جا وار: اڄڪلهه خوبصورت ٿيڻ لاءِ عورتون پنهنجي جسم، منهن ڀِرن جا وار مختلف طريقن سان پاڙان پٽينديون آهن، جن ڌاڳي ، نچڪڻي جو استعمال طرحين طرحين جون جديد مشينون استعمال ٿينديون آهن، جن سان ڪيترين ئي عورتن کي ڇاپاڪو ٿي پوندو آهي.
ڇاپاڪو جنهن کي ٻين نالن ڏڏر يا سُرڻو انگريزيءَ اهو چمڙيءَ جي اهڙي بيماري آهي، جيڪا دنيا جي هر خطي هر جنس ڪنهن به موسم ٿي سگهي ٿي. هن بيماريءَ چمڙيءَ تي گلابي يا ڳاڙها نشان سوڄ وانگي اُڀري بيهندا آهن، جن کي ڏنا يا ڊٻڙ چئبو آهي. هنن ڇاپاڪي جي ڏنن مختلف مريضن مختلف تڪليفون ٿينديون آهن. ڪن مريضن کي ڇاپاڪي جي ڏنن ڏنگ لڳڻ وارو سور ٿيندو آهي. ڪن ساڙو محسوس ٿيندو ڪن ڇتي خارش ٿيندي آهي. ڇاپاڪي جي ڪري چمڙيءَ جي مٿين تهه ‘’ جي مٿاڇري تي ڏنن سان گڏ سوڄ ‘’ ٿيندي آهي، جنهنڪري چمڙيءَ جي مٿين تهه جي تنتن سوزش ٿيندي آهي.
ڇاپاڪي جي ڪري جيڪي ڏنا ٿيندا آهن، اُهي چمڙيءَ تي ڪجهه منٽن لاءِ هجن يا ڪجهه ڪلاڪن لاءِ ٿين، پر ڇاپاڪو ڇڏي وڃڻ کان پوءِ ان جو نالو نشان به ڪونه هوندو آهي. جيڪڏهن ڪنهن مريض کي ڇاپاڪو هميشه الرجيءَ کان يا ڪنهن دوا جي اُبتي اثر جي ڪري ٿيندڙ هجي؛ ڪنهن کاڌ خوراڪ ڪري ٿيندڙ هجي، يا ڪنهن روڳ کان ٿيندڙ هجي ته اُن لاءِ ضروري ناهي ته ڇاپاڪي جي هر نئين حملي جي ڪري مريض کي چمڙيءَ تي ساڳن هنڌن تي ڏنا ٿي بيهن اُهو به لازمي نه آهي ته هر ڀيري ڏنن ساڳي، نه ئي وري ڏنن جو ساڳيو رنگ،گلابي- گلابي وچ اڇو، يا ڳاڙهو هجي، ڇاپاڪو سدائين گرميءَ کنهڻ سبب وڌي ويندو آهي.
عام يا هڪجهڙي مارڪيٽ، ميلاپ جو اهم ڏاڪو آهي، جنهن هيٺ ٻنهي، واپار پيدائش جي جزن جي چرپر تي پابنديون ختم ڪيون وينديون آهن. تنهن ڪري هيءُ ميلاپ طرف ڪسٽم ٻڌيءَ کان هڪ قدم اڳتي آهي. ڇاڪاڻ ته ڪسٽم ٻڌيءَ رڳو واپار تان پابنديون ختم ڪيون وڃن ٿيون، پر عام مارڪيٽ ته پيدائش جي جزن جي چرپر تان پڻ پابنديون ختم ڪيون وڃن ٿيون. پر عام مارڪيٽ ته پيدائش جي جزن جي چرپر تان پڻ پابنديون ختم ڪيون وڇن ٿيون. اڄڪلهه عام يا هڪجهڙي مارڪيٽ واري ميلاپ کي ڪيترن ئي سببن ڪري ترجيح ڏني وڃي ٿي:
هڪڙو ته شين جي مارڪيٽ وڌڻ ڪري، شيون وڏي پئماني تي پيدا ڪيون وينديون. جنهن ڪري وڏي پئماني تي پيداوار مان ٿيندڙ اندروني توڙي بيروني ڪفايتون حاصل ٿينديون.
ٽيون ته هن قسم جي ميلاپ جي ڪري، جيئن ته ملڪن جا ذريعا گڏجي استعمال ٿين ٿا، تنهن ڪري هنن ، دنيا جي ٻين ملڪن سان چٽاڀيٽيءَ جي صلاحيت قابليت پيدا ٿئي ٿي.
چوٿون، مارڪيٽ وارن ملڪن ، جيڪڏهن ڪي گهٽ ترقي يافته علائقا آهن ته پوءِ انهن جي ترقي گڏيل ذريعن وسيلي سولائي سان ڪري گهجي ٿي.
پنجون، جيئن ته هنن ملڪن ميلاپ ڪري چٽاڀيٽيءَ جي صلاحيت پيدا ٿئي ٿي، انهيءَ ڪري وڌيڪ چٽاڀيٽيءَ سببان نه رڳو پيداواري صلاحيت وڌي ٿي، پر فائدا پڻ ٿين ٿا.
ساڳئي وقت عام مارڪيٽ مان ڪي نقصان به آهن. اقتصادي لحاظ کان، خودڪفيل ٿيڻ وارين پاليسين اختيار ڪرڻ سان، ملڪي ذريعن جو استعمال صحيح نٿو ٿئي، اهي ذريعا ٻين شين جي پيداوار استعمال ٿيڻ سان جيڪر وڌيڪ فائدو پهچائين ها. ،