polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
بوسينيا جي اتر وارو وڏو پاسو بوسنا نديءَ جي ڪري ان نالي سان منصوب ٿيو.باوي ڏکڻ وارو پاسو ھرزگوينہ جرمن ٻوليءَ جي لفظ ھرزوگ "" معني : نواب يا ڊيوڪ "" ٻيو پويون لفظ اووينا "" جنھن جي معني آهي زمين
1878 ھي علائقو ڪانگريس آف برلن جي فيصلي تحت آسٽرو ھنگري جي حڪومت جي انتظام آيو.اھو فيصلو عثماني ترڪن قبول نه ڪيو. 1909 آسٽريائي حڪومت مسلمانن رئس العلماء جو ھڪ نئون عھدو قائم ڪيو .
ھن ملڪ کي ستين صدي عيسويءَ سلاوز نسل جي ماڻهن آباد ڪيو. ٻارھين چوڏھين صديءَ دوران ھن ملڪ جي حيثيت ھڪ پرنسيپلٽي واري ھئي جنھن دؤر بلغاريه کان عيسائي ھتي اچي آباد ٿيا.
بوسينيا ھرزگوينہ پنھنجي خودمختياري جو اعلان آڪٽوبر 1991 ڪيو. کيس اڳوڻي يوگوسلاويا کان آزادي 3 مارچ 1992 ريفرينڊم ذريعي حاصل ٿيس جنھن جو سربن بائيڪاٽ ڪيو.
لاس اينجلس واري علائقي چوماش ٽونگوا نالي اصلوڪن آمريڪين جا قبيلا آباد هئا. 1542ع هي علائقو اسپين جي هڪ سياح جان روڊريگوئيز ڪيبريلو فتح ڪيو. موجوده شهر جو بنياد 4 سيپٽمبر 1781ع تي رکيو ويو. ميڪسيڪو جي آزاديءَ واري جنگ دوران هي شهر 1781ع ميڪسيڪو شامل ٿي ويو. 1848ع هڪ ٺاهه تحت هي شهر ڪئليفورنيا جا ٻيا علائقا آمريڪا خريد ڪري ورتا. 4 اپريل 1850ع تي هن شهر کي ميونسپالٽيءَ جو درجو ڏنو ويو. 1890ع واري ڏهاڪي هتان تيل جا ذخيرا هٿ اچڻ کان پوءِ هن شهر تيزيءَ سان ترقي ڪئي.
لاس اينجلس شهر جي ڪل پکيڙ 502.7 چورس ميل آهي. اتر کان ڏکڻ رخ هن شهر جي ڪل ڊيگھ 44 ميل اولھ کان اوڀر هن جي ڪل ڊيگھ 29 ميل آهي. شهر ميداني جابلو علائقن تي مشتمل آهي. هن شهر جي سڀ کان اوچي جبل جو نالو ”مائونٽ لُوڪنس“ آهي جيڪو سئن فرنينڊو ماٿريءَ جي اتر اوڀر واري ڪنڊ واقع آهي. هتان جو سانتا مونيڪا جابلو سلسلو ”ڊائون ٽائون“ کان شروع ٿي پئسفڪ سمنڊ تائين هليو وڃي ٿو. هتان جي ٻين جبلن ”واشنگٽن جبل“، ”بُئائل هائيٽس“، ”بالڊون جبل“ شامل آهن.
هن شهر کي اهو اعزاز حاصل آهي ته دنيا انٽرنيٽ جو بنياد هن ئي شهر پيو جڏهن 1969ع لاس اينجلس جي مشهور”يونيورسٽي آف ڪئليفورنيا“ کي ”اسٽينفورڊ يونيورسٽي“ سان انٽرنيٽ وسيلي ملايو ويو. 1973ع ٽام براڊلي هتان جو ميئر چونڊيو. هو شهر جو پهريون آفريڪي آمريڪي ميئر هو جيڪو انهيءَ عھدي تي 1993ع تائين فائز رهيو. 1984ع هتي ٻيو ڀيرو اولمپڪ رانديون منعقد ٿيون جن هتي وڌيڪ خوشحالي آندي. 2028ع هتي ٽيون ڀيرو اولپمڪ رانديون منعقد ٿينديون.
ماھرن جي چوڻ مطابق لاس اينجلس سميت ڏکڻ ڪيليفورنيا اٽڪل 10000 زلزلا ھر سال اچن ٿا پر انھن مان اڪثر زلزلن جي شدت ايتري تہ گھٽ ھوندي آھي جو انھن جا جھٽڪا بہ گھڻو ڪري محسوس نہ ٿيندا آھن. البت ماھرن جو چوڻ آھي تہ ھن سرزمين تي 110 کان 140 سالن کان پوءِ ھڪ خطرناڪ زلزلو اچي سگھي ٿو. ھن علائقي آخري وڏو زلزلو 1857ع آيو ھو انڪري ماھرن چتاءٌ ڏنو آھي تہ ايندڙ وڏو زلزلو ڪنھن بہ وقت ھن علائقي کي پنھنجي لپيٽ وٺي سگھي ٿو،.
لاس اينجلس جي سامونڊي ڪناري جي آسپاس ”ٽونگوا“ ”چوماس“ قبيلن سان واسطو رکندڙ اصلوڪن رهواسين جون وسنديون قائم هيون. ھاڻوڪي لاس اينجلس واري هنڌ تي ”يانگا“ نالي هڪ وڏو ڳوٺ آباد هو. 1542ع پورچوگيز سياح ڪيبريلو هن علائقي تي قبضو ڪري اسپيني سلطنت جو بنياد وڌو. ان کانپوءِ ڪيترائي اسپيني لوڪ هتي پهتا ڏسندي ئي ڏسندي هي علائقو اسپيني ٻولي ڳالهائيندڙن جو مرڪز بڻجي ويو.
4 سيپٽمبر 1781ع تي 44 اسپيني لوڪن گڏجي هتي هڪ ننڍو شهر قائم ڪيو. اسپيني ٻوليءَ ننڍڙي شهر کي ڪوٺيو وڃي ٿو. انهيءَ ننڍڙي شهر تي نالو رکيو ويو جنهن جي معنيٰ آهي ”اسان جي سانئڻ فرشتن جي عظيم راڻيءَ جو شهر“. 1820ع ڌاري هن ننڍڙي شهر جي آبادي وڌي 650 ٿي وئي.
لاس اينجلس آمريڪي رياست ڪئليفورنيا جو وڏي وڏو شهر آهي. 2020ع جي انگن اکرن مطابق هن شهر جي آبادي 3898747 ماڻهن تي مشتمل آهي. هي آباديءَ جي لحاظ کان آمريڪا جو ٻيو نمبر وڏو شهر ميڪسيڪو سٽي نيو يارڪ کان پوءِ اتر آمريڪا کنڊ جو ٽيون نمبر وڏو شهر آهي.
لاس اينجلس ان جي آسپاس قسمين قسمين گل، ٻوٽا وڻ ماحول کي من موھيندڙ بنائين ٿا. برڊ آف پيراڊائينز ھتان جو سرڪاري گل آھي جڏھن تہ ڪورل ٽري ھتان جو سرڪاري وڻ آھي.
1821ع نئين اسپين جو بنياد رکيو ويو هي ننڍڙو شهر ميڪسيڪو جو حصو بنجي ويو. هن شهر کي الٽا ڪئليفورنيا جي گاديءَ جو هنڌ بنايو ويو.
هي شهر آمريڪا جو هڪ وڏو معاشي ثقافتي مرڪز آهي. هتي 1932ع 1984ع واريون اولمپڪ رانديون منعقد ٿيون 2028ع واريون اولمپڪ رانديون پڻ هن شهر منعقد ٿينديون.
شمشير الحيدري جو مامون ڪامريڊ نذير حسين حيدري سياست ڪافي سرگرم هو. پهرين مسلم ليگ جو سرگرم ڪارڪن هو پاڪستان جي تحريڪ جي سلسلي جيل پڻ ويو. تنهن کان پوءِ پيپلز پارٽي ٺهي ته انهيءَ جوبنيادي ميمبر بنيو. تنهن کان سواءِ هاري ڪميٽي پڻ هو انهيءَ جي پولٽ بيورو جو ميمبر هو. هو وڏو هڏ ڏوکي، شاعر، خطيب، مقرر حڪيم هو، شمشيرالحيدري ننڍي هوندي کان ئي ان کان گهڻو متاثر رهيو سندس صحبت حڪمت جو ڌنڌو سکيو. هونئن شمشير جو ڏاڏو والد به سٺا حڪيم هئا هنن حڪمت خوب نالو ڪمايو. انهيءَ حڪمت جي ڌنڌي سبب ماڻهو شمشير کي ”ڊاڪٽر“ سڏيندا هئا.
ڪامريڊ نذير حسين حيدري انهيءَ وقت بدين مان ”اعلان حق“ جي نالي سان اخبار ڪڍندو هو. شمشير صحافت جون پِڪون اُتان پيتيون. اڳتي هلي سالن کان پوءِ 1992ع شمشير اها اخبار ٻيهر جاري ڪئي انهيءَ جا ڪجهه پرچا ڪڍيا.
اڳتي هلي 1986ع کيس ”هلال پاڪستان“ ڪراچيءَ جو ايڊيٽر مقرر ڪيو ويو. اتي به ساڳئي 1983ع واري صورتحال ٺهي. 1986ع جي تحريڪ شروع ٿي ويئي شمشير جو قلم اخبار جا ڪالم جمهوريت پسند عوام دوست ڌرين جي حق هلڻ لڳا. مٿس ڪافي دٻاءُ وڌو ويو حڪومت پنهنجي ئي اخبار جي اشهتار بند ڪري ڇڏيا. نتيجي شمشير اخبار کي بند ٿيڻ نقصان کان بچائڻ لاءِ ايڊيٽري تان استعفى ڏيئي ڇڏي. اُتي پاڻ فقط 43 ڏينهن اخبار جو ايڊيٽر رهيو.
پوءِ 1989ع پي پي پي جي حڪومت آئي ته کيس بيگم نصرت ڀٽو ٻيهر اخبار ”هلال پاڪستان“ جو ايڊيٽر مقرر ڪيو. پاڻ اخبار کي وڌائڻ ويجهائڻ لاءِ ڪافي محنت ڪيائين ڪئين نوان شعبا کوليائين.
شمشير الحيدري 15 سيپٽمبر 1932ع تي ڳوٺ ڪڍڻ، بدين ضلعو پيدا ٿيو. شروعاتي پڙهائي بدين ئي پرائي، تنهن کان پوءِ انگريزي پڙهائي ورنيڪيولر اسڪول بدين ورتائين، اُتي چار درجا انگريزي پڙهڻ کان پوءِ کيس 1947ع ”سنڌ مدرسته الاسلام ڪراچي“ موڪليو ويو، جتي محمد ابراهيم جويو سندس اُستاد هو. پر سنڌ مدرسي پنهنجي تعليم مڪمل ڪري نه سگهيو واپس ڳوٺ موٽي آيو. اڳتي هلي ٽنڊي باگي جي ”مير غلام محمد ٽالپر“ اسڪول پڙهيو. شمشير الحيدري 1963ع ايم-اي سنڌي اديب عالم سنڌي جي امتحان پاس ڪيا. ايم-اي ”آزاد نظم جي اوسر“ تي مقالو لکيائين.
سنڌ مدرسي پڙهڻ جي دوران شمشير اُتان جي ماحول کان ڪافي متاثر ٿيو پاڪستان ٺهڻ دوران جيڪي مارا ماريون ٿيون، تن کي اکين سان ڏٺائين. پاڻ انهيءَ زماني ”پاڪستان اسٽوڊنٽس فيڊريشن“ بدين شاخ جو بنياد رکيائين ان جو جنرل سيڪريٽري ٿيو، جنهن جو نتيجو اهو نڪتو جو کيس اسڪول مان ڪراچي وڃي پڙهڻ جي لاءِ سرٽيفڪيٽ مليو.
شمشير الحيدري انگريزي ٻولي سنڌ جو ناميارو محقق، ناٽڪ نويس، شاعر، ڪالم نگار، صحافي سنڌي ٻوليءَ جو ماهر هو جنهن جا ڪيترائي ڪتاب، مضمون ڪالم شايع ٿيل آهن. سندس لاتعداد ڊرامه پاڪستان ٽيليويزن نيٽورڪ ڪراچي تان ٽيليڪاسٽ ٿيل آهن.
شمشير الحيدري پهرين نوڪري 1950ع ڌاري پاڪستان رائيس مل منشي جي حيثيت سان شروع ڪئي. تنهن کان پوءِ پي-ڊبليو-ڊي ملازمت ڪيائين. اڳتي هلي ”بدين ڪو آپريٽو بئنڪ“ بدين جومئنيجر مقرر ٿيو. 1964ع بئنڪ بند ٿي ته شمشير به نوڪريءَ کان واندو ٿيو.
شمشيرالحيدري 85-1984ع دوران ماهوار ”هلچل“ هفتيوار ”هدايت“رسالا ڪڍيا. ”هدايت“ رسالي جو چيف ايڊيٽر محمد ابراهيم جويو هو ايڊيٽر شمشيرالحيدري. ”هلچل“ جا فقط ٻه پرچا نڪري سگهيا، جيڪي سرڪار ضبط ڪيا.
سنڌ جي سهڻي جا مائٽ غريب مزدور طبقي جا هئا، گجرات واري سهڻي جا مائٽ ڪنڀارڪو ڌنڌو ڪرڻ سان گڏ مالوند ماڻهو هئا. شهدادپور واري سهڻي ذات جي ساميٽي هئي، جيڪا سنڌ جي سماٽ جي ذات آهي، ميهار جو نالو ساهڙ هو، لطيف جي شاعري ڄام ساهڙ به آيو آهي. ڄام ڪنهن عزت دار وڏي ماڻهو جو لقب به آهي ميهار خود مالوند خوشحال ماڻهو هو، سندس لهاڻو درياءَ جي ڪنڌي تي مختلف هنڌن تي مال جا وٿاڻ هئا، سندس چوپايو مال سندس ملازم چاريندا سار سنڀال ڪندا هئا. ساهڙ ڄام ”ميهار“ فقط نگراني ڪندو هو، سهڻي جي جڏهن شادي ٿي ته ميهار جي وٿاڻ وٽ ڄڃ ٻيڙي جي اچڻ جو انتظار ڪرڻ لڳي.
سھڻي سنڌيءَ سهڻيءَ جو مطلب آهي سندر ڇوڪري يا عورت. ”سهڻي“ ميهار قصي جي مرڪزي ڪردار، جيڪا شاهه جي رسالي جي سورمي به آهي. سهڻي ميهار جو قصو بنيادي طور پنجاب سان تعلق رکي ٿو. پر شاهه لطيف هن داستان کي مرڪزي ڪري ڇڏيو آهي. .
چارڻن سڱ جي گهُر گهوٽ جو پيءُ ڪندو آهي. رنڙ عورت جي ٻيهر شادي ڪا نه ٿئي. اهو رواج مارو چارڻن به آهي، پر ڪاڇيلن، تمر گُجرن رنڙ عورت کي شاديءَ جي اجازت آهي. تمرن مري ويل مڙس جي ڀاءُ سان به شاديءَ جي اجازت آهي. گجرات رنڙ عورت کي شاديءَ جي اجازت ناهي.
وچ اتر گجرات مڙس زال، ٻنهيءَ کي طلاق وٺڻ جو حق حاصل ناهي، پر ڪن هنڌن تي مڙس زال کي طلاق ڏئي سگهي ٿو. ڪاٺياواڙ طلاق جو رواج ڪٿي ڪٿي آهي، پر جيڪڏهن اها پڪ ٿئي ته مرد ٻي شادي ڪرڻ لاءِ طلاق ڏئي ٿو، ته برادري ان طلاق جي اجازت نه ڏيندي آهي.
گجرات وراثت جي سلسلي هندو قانون جي پوئواري ڪئي وڃي ٿي. عورت کي ملڪيت مان ڪو به حصو ڪونه ملي. جيڪڏهن ڪو نپٽو مري ٿو ته سندس ملڪيت جو وارث خاندان جو چوڌري ٿيندو، پر ڌيءُ نه، پر ڪاٺياواڙ اهو قاعدو ڪونهي. اتي مرڻ واري جي مرضي آهي ته مرڻ وقت هو پنهنجي ملڪيت جي وصيت ڪنهن لاءِ ٿو ڪري. سندس ملڪيت تي پٽ کان سواءِ سندس ڌيءَ ڏوهٽيءَ جو به حق تسليم آهي.
مذهبي طور اڪثر هندو چارڻ شِو جا پوڄاري آهن. ان جي ڪيترن روپن مان ڪنهن به هڪ روپ جي پوڄا ڪن؛ جيئن ڀاواني ديوي، پاروتي وغيره، پر انهن کي مقامي نالا ڏين ٿا، جيئن ڪالڪا ديوي، کوڙيار ديوي، بوبادي ديوي وغيره. ڪڇ چارڻ سڏجن ئي ’ديوي ٻالڪ‘. اهي گهڻو ڪري گهرن مهاديو، ماتا ديوي وشنو جون تصويرن ٺاهي، انهن کي پوڄين، پر ڳوٺ جي مندر به باقاعدي حاضري ڀرين.
ڪڇ وڙاوا سراچا نيات جا چارڻ، مُردن کي پوريندا آهن. اهي ماڻهو جيڪي هنگلاج ياترا ڪري ايندا آهن، انهن کي ويهاري پوريندا آهن. تڏي وارا ڏينهن مسلمانن وانگر ڏاڙهي نه لهرائين. ٻيون رسمون اهڙيون ئي اٿن، جهڙيون عام هندن جون آهن. مسلمان پنهنجي طريقي سان رسمون ادا ڪن.
گجرات چارڻن جو پاڙو ڪنڀر چارڻ به آهي. چيو وڃي ٿو ته راجا سدراج تائين هر ڪنڀارڻ ڇوڪري جي شاديءَ تي 16 روپيا ٽيڪس رکيل هو. ان زماني اهو ٽيڪس گهڻو هو، جنهنڪري ڪنڀر قبيلي جون ڪيتريون ڇوڪريون ٽيڪس نه ڏيڻ سبب ڪنواريون ويهجي وينديون هيون.
هندستان توڙي ٿر واري علائقي جا چارڻ ڏيک ويک زالين مڙسين سهڻا، قد جا ڊگها، رنگ جا ڀورا ٿين ٿا. مرد راجپوتن وانگر سگهاري هڏ ڪاٺ جا ٿين. شهپر وڏا رکن، ڪي وار ڊگها ته ڪي ننڍا رکن ٿا. ڪي مندرن رهندي ٺوڙهه ڪرائين. مرد شلوار پائين ان جي مٿان واسڪوٽي پهرين مٿي تي پٽڪو ٻڌن. عورتون پيٽي ڪوٽ، سٿڻ، واسڪوٽي وغيره پهرين. گجرات جا چارڻ گجراتي ڳالهائين. انهن مان ڪي ڪڇي ته ڪي اهيري زبان ڳالهائين. ٿورڙن چارڻن جو پنهنجو الڳ پئنچ به ٿئي، جنهن کي هو ’گهر ديرو‘ ڪوٺين، جيڪو سندن سماجي مسئلن اڳواڻي فيصلا ڪندو آهي. چارڻن کي ڇهن هيٺين پاڙن ورهائي سگهجي ٿو:
مٿيان سڀ پاڙا سنڌ رهن ٿا، پر سوچي گُجر نالي ماتر رهن ٿا. گجر چارڻ مارواڙي چارڻن مان آهن. پر اهي سڀ هڪ ٻئي سان سڱابندي ڪونه ڪن. ڪاڇيلن وري ٽي پاڙا آهن: نارا ، چورڙا چونوا . چونوا چارڻن جون ٻه نياتون آهن. جڏهن ته مارو چارڻن جون 20 نياتون آهن. جيڪي وري 300 کن مختلف پاڙن ورهايل آهن.
چارڻ قبيلو چارڻ_ گجرات، راجسٿان سنڌ جو قبيلو آهي. اهي هند سنڌ جي راجپوتن جا ڪارناما ڪيرتون ڳائڻ ٺاهڻ جا شاعر ماهر هوندا هئا. سندن ڪم جنگين بهادري سورهيائپ جا قصيدا تيار ڪري، ٻڌائي سپاهين جي خون کي گرمائڻ به هوندو هو. سمنگ چارڻ، جئفو چارڻ، جمن چارڻ، ڪيسوجي چارڻ، ڏيو ڏان چارڻ، چمن چارڻ، ايسرداس چارڻ، شيو داس چارڻ، سورج مل چارڻ، ٻيجل چارڻ وغيره پنهنجي دورن جا مشهور سگهڙ شاعر رهيا آهن. ، سنڌ راجپوتانا اهم نرالو مقام رکي ٿو. چارڻ اصل ڀٽ آهن. هي راجپوت سورهين جي ساراهه گيت ڳائيندا هئا، جنهنڪري درٻارن به کين مختلف عهدا مليل هوندا هئا.
چارڻ صرف پنهنجيءَ ذات مان شادي ڪن، پر پنهنجي ويجهن مائٽن مان شادي ڪو نه ڪن، ماءُ جي مائٽن مان شادي جائز سمجهن. مارو چارڻ، پنهنجي ماسات، سوٽ، ماروٽ سان شادي ڪونه ڪن. پر ڪاڇيلا تمر پنهنجي ماسات سان شادي ڪن. کين پنهنجي ساليءَ سان شادي جي اجازت آهي. ٻه ڀائر، ٻن ڀينرن سان شادي ڪري سگهن ٿا، پر سنڌ ست پشتي سيڻن شادي جائز نه ٿا سمجهن. ٻن ڀينرن سان به شادي ڪونه ڪن. سنڌ ننڍيءَ عمر جي شادي منع آهي، پر گجرات 15 سالن تائين جي ٻارن جون شاديون ڪرايون وينديون آهن.
ڀَٽن وانگي ھيءُ به ڳائڻ وارا ھندو فقير آھن راجپوت انھن کي مانُ ڏيندا آھن. اڪثر ٿرپارڪر ضلعي آھن پنڻ تي گذران ڪندا آھن، پر ڪي زمين به پوکين مال به چارين. ھو مئلن کي ساڙيندا آھن ٻارن کي پوريندا آھن. پوشاڪ مارواڙين جھڙي اٿن. ماس شراب ڪم آڻيندا آھن.
گاج خطرناڪ ٻوڏن جو سبب به بڻجندي رهي آهي پر قديم زماني کان زراعت جي به ضامن رهي آهي. ماهرن جي تحقيق ڄاڻ موجب سنڌ واحد باراني ندي آهي جنهن جو قديم زماني کان منفرد اِريگيشن سسٽم رهيو آهي. اهو نظام نه صرف برسات جي پاڻي وسيلي هلندو آيو آهي پر گاج ٻارهو وهندڙ نئي آهي. گاج وسيلي قدرتي چشمن جو وهي ايندڙ پاڻي تي به پراڻي وقت کان پوکي راهي ٿيندي رهي آهي.ڪلهوڙن جي دؤر ته واهن جو نظام تشڪيل ڏنو ويو جنهن کي انگرازن سنواريو سُڌاريو گاج اريگيشن سسٽم کي ڊويزن طور هلايو. اهو سسٽم پاڪستان جُڙڻ کان پوءِ به روان رهيو.
ٿخ يا ٿک قديم لنگھ يا لڪ آهي جيڪو کيرٿر جبل وٽ سنڌ بلوچستان جي دنگ تي آهي. هن لنگھ يا لڪ وٽان قافلا سنڌ کان اولھ طرف ويندا هئا آهن. هن لڪ منجهان گاج نئي بلوچستان کان سنڌ داخل ٿئي ٿي. هن لڪ يا لنگھ وٽ وڏو ڪنب آهي جنهن سدائين چشمن جو پاڻي رهي ٿو. ڪنب پاڻي اٽڪل 10 کان 20 فوٽ گهرو آهي جنهن مڇي تمام گهڻي وزن وڏي ٿئي ٿي. ٻِي آبي جيوت به ان پاڻي ٿئي ٿي. مقامي ماڻهن موجب ٿخ ڪنب واڳون به آهن. هت انگريز سرڪار ڪئمپ قائم ڪئي هئي جيڪا زبون حال موجود آهي.
گاج ندي انگريزي پاڪستان جي صوبي سنڌ جي دادو ضلعي تعلقي جوهيءَ جي وڏي برساتي ندي آهي. گاج لفظ جي لغوي معنى گوڙ، گرج، شور يا گجگوڙ آهي. انهي پسمنظر ئي ندي تي گاج نالو پيو. ڇاڪاڻ ته هي باراني ندي ساوڻي جي شديد بارشن جڏهن ميداني علائقي لهندي آهي تڏهن وڏي آواز، گوڙ هاسي سان لهندي آهي. ان جو شور ميلن تائين ٻُڌڻ ايندو آهي. گاج نئي اولهندي جابلو علائقن مان وهندي اچي جوهي تعلقي جي ڪاڇي واري ميداني علائقي ڇوڙ ڪري ٿي.
گاج وسيلي چشمن جي انهي پاڻي تي ميداني علائقي واهن وسيلي آبادي ٿيندي رهي آهي، گاج تي مڏ آبپاشي نظام اڄ به رائج آهي. مقامي ماڻهو جابلو علائقي گاج جي وهڪري تي مَڏُ سسٽم وسيلي چشمن وارو پاڻي لفٽ ڪري اُتي ننڍيُون وڏيُون ماٿريُون پڻ آڳاٽي دؤر کان آباد ڪندا آيا آهن جيڪو اڃا تائين فعال نه ٿي سگهيو آهي.
ياسرقاضِيءَ عملي زندگيءَ جو آغاز 2002ع ڪراچيءَ صحافت سان ڪيو. هُو سنڌ جي نامياري اخبار، روزاني ، ”سنڌ سجاڳ“ ايڊيٽوريل صفحي جو انچارج رهيو. هُن جي روزاني ”عوامي آواز“ جي ايڊيٽوريل صفحي انگريزي رسالي ”انڊس“ سان خاص رپورٽر طور به ڳچ عرصو وابستگي رهي. هن ”عوامي آواز“ جي ٻارن جي صفحي توڙي ادبي صفحي لاءِ سوين اسڪيچ، السٽريشنز ڪيليگرافيُون ڊزائن ڪيوُن.
اليگزينڊر برنس، ليفٽيننٽ ليچ، ڊاڪٽر لو ، ليفٽيننٽ ووڊ 1835ع کان 1837ع تائين هندستان جي باري برٽش انڊيا کي رپورٽون پيش ڪندو رهيو. انهن رپورٽن کي نظر رکي ايڊورڊ ٿارنٽن هڪ گزيٽيئر 1844ع شايع ڪيو. جنهن خداآباد جو احوال هن انداز سان ڪيو آهي:
خدا آباد يا خداآباد نئون ڪافي تاريخدان خدا آباد ثاني شهر جو پايو وجهڻ جي پڳ ميان سرفراز ڪلهوڙي تي رکن ٿا. ڪجهه محقق وري ان راءِ سان متفق نه آهن. انهن جو خيال آهي ته ان شهر جو بنياد نور محمد ڪلهوڙي رکيو. ڪن هنڌن تي خدا آباد جو باني ميان مرادياب کي بڻايو ويو آهي. ڪي ڄاڻو هن شهر کي خدا آباد ثالث لکن ٿا.
ڀيرومل مهرچند ان شهر کي خدا آباد نئين سڏيندي لکيو آهي ته؛ خدا آباد جو شهر نون هالن کان ڏيڍ ميل پنڌ تي آهي ٽنڊي آدم جي اسٽيشن کان ساڍا اٺ ڪوهه کن پري آهي. هي شهر ميان سرفراز خان ڪلهوڙي 1774ع ڌاري ٻڌايو هو. انهيءَ کان اڳ ڪلهوڙن جو تختگاهه دادو وارو خدا آباد جو شهر هو . علي محمد سيال، عطر خان ولد ميان نور محمد خان جي ڪتاب ”نگيران سنڌ“ ھيٺين اقتباس جو ذڪر ڪيو آهي:
هن وچولي سائيز جي ڪوٽ کي چوڌاري 8 فوٽ ٿلهيون ديوارون ڏنل هيون، جيڪي زماني جي ستم ظريفيءَ سبب ڊهي ويون آهن، تنهن هوندي به انهن ديوارن جا نشان ڪوٽ جي سطح کان ڪجهه فٽ اوچا هئڻ ڪري ڪوٽ جي بناوت ڊزائن جو اندازو ڪري سگهجي ٿو. جهم ڪوٽ پوڻن ٻن ايڪڙن يعني ساڍن ستن هزارن چورس فوٽن پکڙيو پيو آهي. چوڦير ان جي ديوار جي ڊيگهه يارهن سؤ فوٽ بيهي ٿي. ڪوٽ جون سڀ ديوارون هڪ بي ترتيب ڍير جي شڪل اختيار ڪري چڪيون آهن.
اترين ديوار: اترين ديوار اولهه کان هڪ شاهي برج مان منهن ڪڍي اوڀر طرف ڪينجهر جي ٿڌين ٿانورين لهرن سان گڏ 125 فوٽ اڳتي ڪوٽ اندر 35 فوٽ وڪڙ کائي ٿي. ان وراڪي وٽ ان کي هڪ شاهي برج ڏنل آهي. جتي ديوار جي قدمن مان چشما ڦٽي نڪرن ٿا، جن جو ذڪر مير علي شير قانع، مرزا قليچ بيگ لوڪرام ڏوڏيجا به ڪيو آهي. اترين ديوار کي ان هنڌان ان ڪري ورَ ڏنو ويو آهي، جيئن پاڻيءَ جا اهي چشما عام ماڻهن جي استعمال لاءِ ڪوٽ کان ٻاهر ڪڍي سگهجن. هن مقام کان ديوار وري پنهنجو سفر شروع ڪري 120 فوٽ اڳتي اچي اوڀر ڪنڊ وارو برج ٺاهي ٿي. اهڙيءَ طرح هن ٻانهن جي ڪل ڊيگهه 245 فوٽ بيهي ٿي.
اوڀارين ديوار: سر زمين تي ڪوٽ جي هن ديوار جو وڏو حصو غائب آهي، جنهن مان لڳي ٿو ته هي حصو ڄاڻي واڻي ٽوڙيو ويو آهي. شايد هي پٿر ڪنهن ٻي عمارت جي اڏاوت ڪتب آندا ويا هجن. اوڀارين ديوار جي ڊيگهه 275 فوٽ بيهي ٿي. هن تاريخي جاءِ جو هي پاسو ڪرڙن ڪانڊيرن جي گهيري آهي.
ڏاکڻي ديوار: ڪوٽ اندر اچڻ وڃڻ لاءِ محسوس ٿئي ٿو ته صرف هي پاسو ئي استعمال ايندو هو، ڇو ته ڪوٽ جي ڏکڻ پاسي تي ڪوٽ جي مکيه دروازي جا آثار ملن ٿا. ديوار جيئن اوڀر ڏکڻ ڪنڊ کان اڳتي وڌي ته ڪجهه قدمن بعد ان تي دروازي جي حفاظت لاءِ ٻه برج ٺهيل آهن. دروازي بعد ديوارون وري سڌي قطار ڏکڻ اولهه برج سان ملن ٿيون. ڪوٽ جي هنن ٻانهن جي ڊيگهه 275 فوٽ آهي.
ڪوٽ جا ڀڙڀانگ کنڊر توڙي آسپاس جي زمين ڪينجهر ڍنڍ پاڻيءَ جي سطح کان چاليهه کن فوٽ اوچائيءَ تي آهن، جهم ڪوٽ ايڏي بلنديءَ پاڻيءَ جي ڪناري تي هئڻ ڪري دفاعي نقطه نگاهه کان به اهم جاءِ والاري ٿو. ڪوتليه چاڻڪيه اهڙي ڪوٽ جي باري ذڪر ڪيو آهي ته: ”راجا پنهنجو تخت جو پايو رياستن جي وچ ڪنهن موزون جڳهه تي تعمير ڪري، جهڙوڪ درياهن جو سنگم، قدرتي ڍنڍ يا تلائن جا ذخيرا. قلعو- گول، مستطيل يا چوڪور هجي، جنهن جي آسپاس ندي هجي ان تي خشڪي آبي ٻنهي رستن سان داخل ٿي سگهجي.“ چاڻيڪه جي لکڻ مطابق ڏسجي ٿو ته هيم ڪوٽ جي شڪل به چوڪور آهي هن قلعي خشڪي توڙي آبي رستي پهچي سگهجي ٿو.
جهم ڪوٽ يا هيم ڪوٽ جا آثار سنڌ جي ڏاکڻي حصي ٺٽي ضلعي جي جهمپير شهر کان هڪ ڪلوميٽر ڏکڻ پکڙيل آهن. هن ڪوٽ جا ڦٽوڙا ڪينجهر ڍنڍ جي اولاهين ڪنڌيءَ تي 25 03′ 0″ 68 70′ 0″ جي اوڀر اولهه آهن. قديم زماني هي ڪوٽ هڪ درياهي وهڪري تي آباد هو. اهو وهڪرو زماني جي گردش جي ڪري اتان منهن موڙي ويو. هاڻي هن درياهه جي جاءِ ڪينجهر ڍنڍ والاري بيٺي آهي.
هن وقت سڄو ڪوٽ تباهه حاليءَ جو شڪار آهي، ان هوندي به ان جي ديوارن جا پختا بنياد هن درياهي ڪوٽ جي عظمت جي ڄاڻ ڏين ٿا. ساڳئي وقت ڪجهه بچيل برج به هن قلعي جي برجستي هئڻ جي شاهدي لاءِ ڪافي آهن، پر هي تاريخي ڪوٽ ڏينهون ڏينهن ختم ٿيندو وڃي ٿو. ڪوٽ جو وڏو حصو قبرستان بڻجي چڪو آهي هتي حسين شاهه نالي بزرگ جي مزار به آهي.
هند سنڌ جي ورهاڱي کانپوءِ هتي مهاجر پڻ آباد ٿيا. پاڪستان جي ٺهڻ کانپوءِ صدر ايوب پاران 1954ع ’ون يونٽ‘ مڙهڻ کانپوءِ سنڌ جي ٻين شهرن جيان هتي به ججھي تعداد پنجابي پهتا. جن ڪمبوهه، آرائين، چيما، وٽو، لوڌي، مغل، جٽ گھمڻ، انبالوي وغيره شامل آهن.
هتي رهندڙ هنن قومن جو سالن کان وٺي پاڻ ميٺُ، محبت ڀريو سُٻنڌ رهيو آهي. هنن ماڻهن جو مذاج سنڌ جيان صوفياڻو ملنگاڻو رهيو آهي. هن شهر جا رهواسي انتهاپسندي دهشتگرديءَ جا ڪٽر مخالف رهيا آهن. شهر جي اهم مسئلن تي گڏ ويهي ان جو بهتر حل ڪڍندا آهن.
گورنمينٽ بوائز ڊگري ڪاليج جو قيام 17 ڊسمبر 2004ع تي عمل آيو. جنهن جو افتتاح ان وقت جي ضلعي ناظم مسرور خان جتوئي ڪيو. آفيس سب ڊويزن ايجوڪيشن
هن شهر جي ڪاروبار کي اناج، ڳڙ منڊي ڪاٺ جو فرنيچر وڏي هٿي ڏيو بيٺو آهي. جيڪو هن شهر جي آمدنيءَ جو وڏو ذريعو بڻيل آهي. هتان جي 50 سيڪڙو آبادي روزگار جي حوالي سان سرڪاري، غير سرڪاري ادارن سان سلهاڙيل آهي. هن شهر جو فرنيچر پاڪستان ٻئي نمبر تي مشهور آهي. پهرين نمبر تي پنجاب ان کانپوءِ محرابپور مشهور آهي. هتان جو ٺهيل فرنيچر پوري پاڪستان پهچي ٿو. هتان جي ڪاريگرن پاران ڪاٺ جو ٺاهيل فرنيچر مضبوطيءَ جي حوالي کان چنيوٽ کي به شَههَ ڏيو بيٺو آهي.
گرين لينڊ گرين لينڊڪ ٻولي ڪلاليٽ نوناٽ ( دنيا جي سڀ کان وڏي ٻيٽ جو نالو آهي. . گرين لينڊ آرڪٽڪ سمنڊ اينٽلاٽڪ سمنڊ وچ واقع آهي. اھو ڊينمارڪ جي بادشاھت ھيٺ ھڪ خوداختيار انتظامي علائقو آهي طبعي جاگرافي جي لحاظ کان اھو اتر آمريڪا کنڊ واقع آهي پر سياسي ثقافتي لحاظ کان ان جو واسطو يورپ سان وڌيڪ آھي خاص طور تي ناروي، ڊينمارڪ آئس لينڊ سان ھڪ ھزار سال کان بہ وڌيڪ ويجھو رھيو آھي
ھتان جي رھاڪن جي اڪثريت انيوئٽ آھي جن جا ابا ڏاڏا الاسڪا کان اتر ڪيناڊا جي رستي لڏي آيا ھئا تيرھين صدي آھستي آھستي ان ٻيٽ تي آباد ٿيا. اڄڪلھ آبادي ٻيٽ جي ڏکڻ-اولھ واري سامونڊي ڪناري لڳ مرڪوز آھي باقي ٻيٽ ڇڊي آبادي آھي. گرين لينڊ پنج ميونسپلٽين ورھايل آھي جن سرمرسوق، ڪوجاليڪ، ققرتالڪ، قيقئاٽا ايواناٽا شامل آهن. گرين لينڊ جا ٻہ غير شھري علائقا پڻ آهن جن نارٿ ايسٽ گرين لينڊ نيشنل پارڪ ٿولي ايئربيس شامل آهن. ايئر بيس ڊينمارڪ جي ڪنٽرول آهي جنھن جو انتظام يونائيٽيڊ اسٽيٽس ايئرفورس وٽ آهي
گرين لينڊ جو ٽي ڀاڱي چار حصو مستقل برف جي چادر سان ڍڪيل آهي. گرين لينڊ جي آبادي 2020 جي ڪاٿي مطابق 56,081 آهي. ھي ٻيٽ دنيا جي اندر سڀ کان وڌيڪ ڇڊي آبادي وارو علائقو آهي
گرين لينڊ جي آبادي جو ٽيون حصو نوڪ شھر رھندڙ آھي جيڪو ان جو گاديءَ جو هنڌ سڀ کان وڏو شھر آھي. آبادي ٻيون نمبر وڏو شهر سسيميوٽ جيڪو نوڪ کان اتر طرف جي فاصلي تي واقع آهي. جاندارن جي تحفظ لاء گرين لينڊ دنيا جو سڀ کان وڏو نيشنل پارڪ نارٿ ايسٽ گرين لينڊ نيشنل پارڪ واقع آهي جيڪو 1974ع قائم ٿيو 1988 وڌائي موجوده ايراضي تي آندو ويو.
گرين لينڊ ڄاتل جيتن جا 700 قسم موجود آهن جيڪي ٻين ملڪن جي ڀيٽ تمام گھٽ آهن ڇوته دنيا جيتن بجي ڄاتل قسمن جو تعداد ڏھ لک تائين آھي. گرين لينڊ جو سمنڊ مڇين سان سرشار آھي. ھتي جي جاندارن جو وڏو تعداد سامونڊي پکين تي مشتمل آهي. مئمل جانورن جا ھتي ٿورڙا قسم آھن جن قطبي رڇ، ڦاڙھو، آرڪٽڪ لومڙ، آرڪٽڪ سيھڙ، مسڪ ڍڳو، آرڪٽڪ بگھڙ، قاقم , ڪالرڊ ليمنگ . گرين لينڊ جي سمنڊ ڪناري لڌڙن سمنڊ اندر وھيل جا بہ کوڙ قسم رھن ٿا. زميني جانورن مان تقريبن سمورا اتر آمريڪا کان ھتي آيا. پکي جيت ھتي يورپ مان آيا. ريڙهيون پائيندڙ جاندار گرين لينڊ ڪانہ آھن.
گرين لينڊ وڏن وڻن وڏن ٻوٽن جا 500 قسم باقي جا 950 قسم آھن. فنجاء جا 600 کان 700 قسم لڀن ٿا. وڏن وڻن جي اڪثريت سرڪمبوريئل آھي. ڪجھ وڻ ھتي نورس نسل جي ماڻھن متعارف ڪرايا.
ڌرتي جي اترين اڌ گول جو سڀ کان گھٽ ترين گرمي پد 22 ڊسمبر 1991ع گرين لينڊ ٽوپو گرافڪ چوٽي لڳ رڪارڊ ڪيو ويو جيڪو منفي
نوڪ شھر جو روزانو وارو سراسري گرمي پد موسمن مطابق منفي 5.1- کان 9.9 تائين گھٽ وڌ ٿيندو رھي ٿيو گرين لينڊ جي ڪل پکيڙ آھي جنھن سن جا سمنڊ پار واقع ٻيا ننڍڙا ٻيٽ پڻ شامل آهن. ان مان
ايراضي مستقل برف سان ڍڪيل آهي. گرين لينڊ جو سڀ کان مٿانهون مقام اوڀر گرين لينڊ جبلن جي واٽڪنس نالي قطار جي نالي چوٽي آھي جيڪا سامونڊي سطح کان بلند آھي. 1951ع ھڪ فرينچ سائنسدان پائول ايميل وڪٽر جي تحقيق مطابق برف جي چادر ھيٺ گرين لينڊ ٽن وڏن ٻيٽن ورھايل آھي. اھا تحقيق اڃان تڪراري آھي. جيڪڏھن اھا ثابت ٿي بہ وڃي پوء بہ انھن ٻيٽن جي وچ سوڙھا سامونڊي لنگھ ھوندا.
گرين لينڊ دنيا جو سڀ کان وڏو ٻيٽ اتر آمريڪا ڪيناڊا يونائيٽيڊ اسٽيٽس بعد سڀ کان وڏو خطو آهي ان جي اتر آرڪٽڪ سمنڊ، اوڀر گرين لينڊ سمنڊ، ڏکڻ اوڀر نارٿ ايٽلانٽڪ سمنڊ، ڏکڻ اولھ ڊيوس سامونڊي لنگھ، اولھ بيفن اپسمنڊ اتر اولھ ناريس سامونڊي لنگھ لنڪن سمنڊ واقع آھن. ناريس سامونڊي لنگھ بيفن اپسمنڊ جي ٻئي پار ڪيناڊا، ايٽلانٽڪ سمنڊ واري پاسي آئس لينڊ واقع آھن جيڪي گرين لينڊ جا پاڙيسري ملڪ آھن.
گرين لينڊ جو رياستي سربراھ ڊينمارڪ جو شاھي حڪمران آھي. ھن وقت راڻي مارگريٽ ٻين شاھي سربراھ آھي جيڪا ڊينمارڪ جي رياستي سربراھ آھي اسٽيٽ جي ڊينش ڪائونسل جي صدارت ڪندي آهي گرين لينڊ جي سياسي جماعتن فارورڊ پارٽي جيڪا سوشل ڊيموڪريٽڪ آھي، انيوئٽ ڪميونٽي جيڪا ڊيموڪريٽڪ سوشلسٽ آھي، انيوئٽ پارٽي جيڪا ايڪو سوشلسٽ آھي، ڊيموڪريٽ پارٽي سيومٽ پارٽي شامل آهن.
ڊينمارڪ جي راڻي گرين لينڊ جي لاءِ ھاء ڪمشنر مقرر ڪندي آهي جيڪو گرين لينڊ م ان جي نمائندگي ڪندو آهي. ڊينمارڪ جي پارليامينٽ جو نالو فولڪيٽنگ آھي جنھن جا 179 رڪن آھن جن گرين لينڊ جي نمائندگي ٻہ رڪن ڪندا آهن جيڪي گرين لينڊ مان چونڊجي ايندا آهن. گرين لينڊ کي نيوڪ پنھنجي الڳ پارليامينٽ آھي جنھن جا ڪل 31 رڪن آھن. گرين لينڊ جي حڪومت جو سربراھ پريميئر سڏبو آهي.
گرين لينڊڪ ڪتو گرين لينڊڪ رڍ ھتي انيوئٽ ماڻھن آندا. ٻڪري، ڦاڙھو، گھوڙو، ريڍار ڪتو، ڪڪڙ چوپايو مال ھتي يورپين متعارف ڪرايو.
پيار ”محبت ھڪ مضبوط مثبت جذباتي ذهني ڪيفيتن سان واسطو رکي ٿي، جيڪي سڀ کان وڌيڪ فضيلت يا سٺي عادت، ھڪٻئي جي اونھائي واري شفقت سڀ کان سولي خوشي سان واڳيل آھن.“
بوزيد جا ڪزن، جهڙوڪ انقلابي اڳواڻ يحيٰ بوسحاقي مزاحمتي ويڙهاڪ محمد رحمون ، مينرويل جي ڀرپاسي جي ماکيس گھمندا رهيا فرانس جي آبادگارن جي زرعي فوجي مفادن تي حملا ڪيا، گڏوگڏ عوام جي راءِ تي. شهر کي انتشار اوچتو ئي سوڙهو ٿيڻو هو، جيتوڻيڪ اهي انقلابي ڪارناما شهيدن جي شهادت سان ختم ٿي ويا هئا، اهڙي طرح بوزيد بوسحاقي سندس تخريبڪاريءَ واري سيل کي شهر گهيرو ڪرڻ جي ڪوششن جي حمايت ڪرڻي هئي. نيشنل لبريشن آرمي جا ويڙهاڪ پنهنجي بغاوت واري ڊويزن مينرويل ٻڌل آهن، ٽين جنگ واري ضلعي جي وچ ، پهرين آزاديء واري علائقي ، تاريخي چوٿين وليا جي اوڀر .
سندس پيءُ، محمد بوسحاقي ، اباڻي ڳوٺ سوما پيدا ٿيو، ڏکڻ مينرويل، الجزائر جي کاتي هڪ مالدار واپاري بڻجي چڪو هو، سندس ماءُ فاطمه اسٽامبولي آهي، اصل بومرديس صوبي جي ڏکڻ بيني امران جي موجوده ڪميون ٽليلت جو ڳوٺ، محمد پنهنجي پيءُ، سياستدان محمد صغير بوسحاقي سان مينرويل شهر جي مرڪز آباد ٿيو هو. ، جتي هن پنهنجي ٻن ڀائرن علي محمد سان گڏ هڪ مورش ڪيفي (جيروم زيواڪو جي فارميسي جي اڳيان ڪيفي بوزيد جي نالي سان مشهور آهي) منظم ڪيو، جيڪو مينرويل جو ڊگهو چونڊيل يا مقرر ڪيل ميئر هو.
1837ع کان وٺي 1871ع موڪراني بغاوت تائين مينرويل جي آس پاس جي ڪابيل ڳوٺاڻن جي خلاف فرانسيسي قتل عام، ان جي نتيجي مقامي بچيل ماڻهن جي اجتماعي يادگيري ڇڏي وئي، بوزيد بوسحاقي پنهنجو يادگار حوالو هن زباني داستان مان ڪڍيو، جنهن آمد جي تاريخ ٻڌائي ٿي. فرينچن جي مضبوط قلعي تائين سندس ابن ڏاڏن جي ڳچيءَ تائين 1846ع جنگ جي وچ سندس ڏاڏي شيخ علي بوسحاقي جو قتل، فرينچ فوج جي سپاهين پاران سيدي بوسحاقي جي زاويا کي بار بار تباهه ڪرڻ، گڏوگڏ جيئن سوين هيڪٽر زرعي زمين جي ضبطي ان جي رعايت سرزمين فرانس هارين کي ڏني وڃي.
بوزيد بوسحاقي 1935ع فرانس جي نوآبادياتي شهر مينرويل پيدا ٿيو، جيڪو اڄوڪي شهر بومرڊيس جي ڏکڻ اوڀر هيٺين ڪبيليا آهي، جيڪو الجزائر جي وڏي شهر کان 50 ڪلوميٽر اوڀر طرف ميداني ميدان جي اڀرندي حد تائين آهي. ، سندس عظيم خاندان اشراف مرابطون جي سماجي طبقي سان تعلق رکي ٿو، جيڪو ملڪيت جي مسلمان عالم سيدي بوسحاقي مان آهي، جيڪو 15 صدي عيسويء 1442 زاويه آف سيدي بوسحاقي جو باني هو.
درحقيقت، بوسحاقي بربر قبيلي 5 جولاءِ 1830ع کان فرانس جي الجزائر جي فتح الجزائر جي قصبه تي حملي دوران فرانس جي خلاف مزاحمت اهم ڪردار ادا ڪيو هو، شيخ علي بوسحاقي هڪ هو. امير عبدالقادر شيخ محمد بن زموم جو ساٿي نوآبادياتي مخالف گوريلا 1846ع ڪرنل ديس بني آيچا جي علائقي آفريقا جي فوج جي نوآبادياتي فوجن سان جنگ دوران سندس وفات تائين.
بوزيد پوءِ پنهنجي اسڪول جي پڙهائيءَ مشغول رهيو، سندس ڀاءُ بوئلم کيس زور ڀريو ته هو پنهنجي زاويا کي نه ڇڏي، ٻي عالمي جنگ جي پڄاڻيءَ تي ميئر جيروم زيواڪو جي واپسي ڏسڻ آئي، جنهن کي 1939 سندس عهدن تان برطرف ڪيو ويو هو، اها واپسي کانپوءِ. 8 مئي 1945ع جو قتل عام، امن ملائيت جي پاليسيءَ سان گڏ هو، جيڪا اسڪول روزگار ذريعي مقامي ماڻهن جي همدردي حاصل ڪرڻ چاهي ٿي.