polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਛਮੀਪਤ ਸਿੰਘਣੀਆ ਅਕੈਡਮੀ ਤੋਂ ਕੀਤੀ, ਚੇਨੱਈ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਈ ਸੀ ਐਲ ਸਕੁਐਸ਼ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ।
ਇੱਥੇ ਉਸਨੂੰ ਰਿਟਾਇਰਡ ਮੇਜਰ ਮੈਨਿਅਮ ਅਤੇ ਸਾਇਰਸ ਪੋਂਚਾ ਦੁਆਰਾ ਕੋਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸੌਰਵ ਨੇ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ 2006 ਦੋਹਾ ਵਿਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਅਗਸਤ 2007 ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੁਆਰਾ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਕੁਐਸ਼ ਖਿਡਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਪੈਨਿਕਮ ਮਿਲਿਆਸੀਅਮ ਇੱਕ ਅਨਾਜ ਦੀ ਫਸਲ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਮ ਨਾਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰੋਸੋ ਬਾਜਰਾ, ਝਾੜੂ ਦਾ ਬਾਜਰਾ, ਆਮ ਬਾਜਰਾ, ਹੌਗ ਬਾਜਰਾ, ਕਸ਼ਫੀ ਬਾਜਰਾ ਲਾਲ ਬਾਜਰਾ, ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਬਾਜਰਾ।
ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਸਬੂਤ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉੱਤਰੀ ਚੀਨ ਵਿੱਚ 10,000 ਬੀ.ਸੀ.ਈ. ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਫਸਲ ਦਾ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਫਸਲ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਚੀਨ, ਭਾਰਤ, ਨੇਪਾਲ, ਰੂਸ, ਯੂਕਰੇਨ, ਬੇਲਾਰੂਸ, ਮੱਧ ਪੂਰਬ, ਤੁਰਕੀ, ਰੋਮਾਨੀਆ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਹਰ ਸਾਲ ਲਗਭਗ ਡੇਢ ਮਿਲੀਅਨ ਏਕੜ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਫਸਲ ਇਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਛੋਟੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਦੋਨੋਂ ਵਰਣਨਯੋਗ ਹੈ, ਕੁਝ ਕਿਸਮਾਂ ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਸਿਰਫ 60 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਅਨਾਜ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਘੱਟ ਜ਼ਰੂਰਤ ਪੈਂਦੀ ਹੈ,ਅਤੇ ਇਹ ਫਸਲ ਅਨਾਜ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਰ ਅਨਾਜ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਨਾਲੋਂ ਪ੍ਰਤੀ ਯੂਨਿਟ ਨਮੀ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
"ਪ੍ਰੋਸੋ ਬਾਜਰਾ" ਨਾਮ ਬਾਜਰੇ ਦੇ ਪੈਨ-ਸਲੈਵਿਕ ਆਮ ਅਤੇ ਆਮ ਨਾਮ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਸੋ ਬਾਜਰੇ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਵਿੱਚੋਂ ਫੌਕਸਟੇਲ ਬਾਜਰਾ, ਮੋਤੀ ਬਾਜਰਾ, ਮੱਕੀ, ਅਤੇ ਮੋਟੇ ਅਨਾਜ ਘਾਹ ਸਬ-ਪਰਿਵਾਰ ਹਨ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਸੀ 4 ਫੋਟੋਸਿੰਥੇਸਿਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੁਆਰਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੂਸਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਐਨਏਡੀਪੀ-ਐਮਈ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਕਾਰਬਨ ਸ਼ਟਲ ਰਸਤੇ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕਿ ਪ੍ਰੋਸੋ ਬਾਜਰੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸੀ 4 ਕਾਰਬਨ ਸ਼ਟਲ ਐਨਏਡੀ-ਐਮਈ ਮਾਰਗ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਸੋ ਬਾਜਰਾ ਇੱਕ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਘੱਟ ਮੰਗ ਵਾਲੀ ਫਸਲ ਹੈ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ, ਪ੍ਰੋਸੋ ਬਾਜਰੇ ਅਕਸਰ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਜੈਵਿਕ ਖੇਤੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਇੰਟਰਕਰਾਪ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰੋਸੋ ਬਾਜਰੇ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦਾ ਸਤਹੀ ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਐਟਰਾਜ਼ਾਈਨ ਦੀ ਰਹਿੰਦ ਖੂੰਹਦ ਪ੍ਰਤੀ ਇਸਦਾ ਟਾਕਰਾ ਪ੍ਰੋਸੋ ਬਾਜਰੇ ਨੂੰ ਦੋ ਪਾਣੀ- ਅਤੇ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਇੰਟਰਕਰਾਪ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਛਲੀ ਫਸਲ ਦੀ ਪੀਠ, ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਗਰਮੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੇ, ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਜਰੇ ਦੇ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬਾਜਰਾ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸਦੀ ਸਤਹੀ ਜੜ੍ਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਕਾਰਨ,ਇਸ ਗੁਣ ਕਾਰਨ ਮਿੱਟੀ ਅਗਲੀ ਫਸਲ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਭਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਫਸਲਾਂ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਇੱਕ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਕਣਕ, ਬਾਜਰੇ ਦੀ ਪਰਾਲੀ ਦਾ ਲਾਭ ਲੈ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਰਫ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
1911 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਬੰਬੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਬੈਚੁਲਰ ਆਫ਼ ਲਾਅ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੱਤ ਸਾਲ ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਅਤੇ ਸਦਰਾ ਵਿਚ ਕਾਨੂੰਨੀ ਵਕੀਲ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤਪਦਿਕ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੋਣ ਦਾ ਪਤਾ ਚੱਲਿਆ, ਉਸਨੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ 1919 ਵਿਚ ਸਦਰਾ ਵਿਚ ਸੈਟਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇੰਦੂਲਾਲ ਯਾਗਨਿਕ ਦੇ ਸੱਦੇ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਥੋੜਾ ਸਮਾਂ 1920 ਵਿੱਚ ਗੁਜਰਾਤ ਕੇਲਵਾਨੀ ਮੰਡਲ ਦੇ ਜੇ ਐਲ ਨਿਊ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਸਕੂਲ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੇ ਲੇਖ ਸਾਬਰਮਤੀ, ਪੁਰਾਤੱਤਵ, ਯੁਗਧਰਮ ਅਤੇ ਗੁਜਰਾਤ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਏ।
ਉਸਨੇ ਗੁਜਰਾਤ ਵਿਦਿਆਪੀਠ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ 1926 ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਗੁਜਰਾਤੀ ਰਸਾਲੇ ਪ੍ਰਸਠਾਨ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਉਸਨੇ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਜਿਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਜੇਲ ਵੀ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਮੁੱਢਲੀ ਅਤੇ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਜੇਤਪੁਰ, ਰਾਜਕੋਟ, ਜਾਮਖੰਭਾਲੀਆ ਅਤੇ ਭਾਵਨਗਰ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
1904 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਦਸਵੀਂ ਪਾਸ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਵਜ਼ੀਫ਼ਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਮਲਦਾਸ ਕਾਲਜ, ਭਾਵਨਗਰ ਵਿਖੇ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ।
ਫਿਰ ਉਹ ਵਿਲਸਨ ਕਾਲਜ, ਮੁੰਬਈ ਵਿਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ 1908 ਵਿਚ ਤਰਕ ਅਤੇ ਮਨੋਬਲ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿਚ ਬੈਚੁਲਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਰਾਮਨਾਰਾਇਣ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਪਾਠਕ ਭਾਰਤ ਦੇ ਗੁਜਰਾਤੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਸਨ।
ਗਾਂਧੀਵਾਦੀ ਸੋਚ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਹੋ ਕੇ ਪਾਠਕ ਨੇ ਅਲੋਚਨਾ, ਕਵਿਤਾ, ਨਾਟਕ, ਮੈਟ੍ਰਿਕਸ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਿਖੀਆਂ।
ਉਸ ਨੂੰ 1949 ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗੁਜਰਾਤੀ ਛੰਦੋ ਲਈ ਗੁਜਰਾਤੀ ਸਾਹਿਤਕ ਇਨਾਮ ਨਰਮਦ ਸੁਵਰਨਾ ਚੰਦਰਕ ਅਤੇ 1956 ਵਿਚ ਬਰੂਹਤ ਪਿੰਗਲ ਲਈ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਾਦ ਵਿਕਟਾਂ 'ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰਿਹਾ ਜਿਸ ਨੇ ਸੀਮ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ 1999 ਵਿੱਚ ਟੈਸਟ ਸੀਰੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਖਿਲਾਫ ਹਾਸਲ ਕੀਤੇ 33 ਦੌੜਾਂ ਦੇ ਕੇ 6 ਦੇ ਸਰਬੋਤਮ ਟੈਸਟ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਚੋੜ' ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਦਾ ਜਾਦੂ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ 0 ਦੌੜਾਂ ਦੇ ਕੇ 5 ਵਿਕਟਾਂ ਲਈਆਂ।
ਇਸ ਮਿਆਦ ਲਈ, ਉਸਨੂੰ ਸੀਈਏਟੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਆਫ ਦਿ ਈਅਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।
ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਲ 1996 ਦੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਰਲਡ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਜਦੋਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਆਮਿਰ ਸੋਹੇਲ ਦੁਆਰਾ ਬਾਉਂਡਰੀ ਮਾਰਨ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਮ੍ਹਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਸਾਦ ਨੇ ਸੋਹੇਲ ਨੂੰ ਅਗਲੀ ਗੇਂਦ' ਤੇ ਬੋਲਡ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੈਚ ਦੇ ਮੋੜ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰਦੇ ਹਨ)।
ਪ੍ਰਸਾਦ ਆਪਣੀ ਹੌਲੀ ਸਪੁਰਦਗੀ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮਰਥਕ ਸੀ।
ਵੇਨਕਟੇਸ਼ ਪ੍ਰਸਾਦ ਨੇ 8 ਹੋਰਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਓਡੀਆਈ ਪਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਦੇ ਸਟ੍ਰਾਈਕ ਰੇਟ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵ ਰਿਕਾਰਡ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਸਾਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਟਾਂ ਅਤੇ ਡੁਬੋਣ ਵਾਲੇ ਫਾਰਮ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਵਿੱਚ 2001 ਵਿੱਚ ਟੈਸਟ ਲੜੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਾਦ ਨੇ ਮਈ 2005 ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨਾਟਕ ਨਾਲ ਦੋ ਰਣਜੀ ਟਰਾਫੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਜਿੱਤੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਪਸੀ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਉਸਨੂੰ ਜਨਵਰੀ ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਆ ਅੰਡਰ-19 ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਦਾ ਕੋਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ 2007 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਦੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾਜਨਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਸਾਦ ਨੂੰ ਮਈ ਵਿੱਚ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੌਰੇ ਲਈ ਟੀਮ ਦਾ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਕੋਚ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
15 ਅਕਤੂਬਰ 2009 ਨੂੰ, ਵੈਂਕਟੇਸ਼ ਪ੍ਰਸਾਦ ਅਤੇ ਫੀਲਡਿੰਗ ਕੋਚ ਰੋਬਿਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਬੀਸੀਸੀਆਈ ਨੇ ਬਰਖਾਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਬੇਕਾਬੂ ਡੰਪਿੰਗ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਬਾਪੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਰਾਓ ਵੇਨਕਾਟੇਸ਼ ਪ੍ਰਸਾਦ , ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਟੈਸਟ ਅਤੇ ਵਨਡੇ ਖੇਡੇ ਸਨ।
ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦਾ ਦਰਮਿਆਨਾ ਤੇਜ਼ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ ਹੈ, ਪ੍ਰਸਾਦ ਨੂੰ ਜਵਾਗਲ ਸ਼੍ਰੀਨਾਥ ਨਾਲ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਰਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੁੱਢਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਬੋਰਡਿੰਗ ਸਕੂਲ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹ 11 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਹੋਲੀ ਕਰਾਸ ਕਾਨਵੈਂਟ, ਬਕਿੰਘਮਸ਼ਾਇਰ ਦੇ ਸ਼ੈਲਫੋਂਟ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਆਲ-ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਸਕੂਲ ਪੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ, 16 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਨਿਊ ਹਾਲ ਸਕੂਲ, ਚੈਲਸਫੋਰਡ, ਏਸੇਕਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਗਈ।
ਇਸਲਾਮੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਕ੍ਰਿਸਟੀਅਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਾਪਸ ਪਰਤੇ।
ਉਸਨੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਰਾਨ – ਇਰਾਕ ਯੁੱਧ ਕਾਰਨ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਾਪਸ ਆ ਰਹੇ ਸਨ।
ਇਹ ਪਰਿਵਾਰ ਆਖਰਕਾਰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਹੀ ਰਿਹਾ, ਇਰਾਨ ਪਰਤਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਇਆ।
ਨਿਊ ਹਾਲ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਮਨਪੁਰ ਰ੍ਹੋਡ ਆਈਲੈਂਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲੀ ਗਈ।
ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਰ੍ਹੋਡ ਆਈਲੈਂਡ ਦੇ ਪ੍ਰੋਵੀਡੈਂਸ ਵਿੱਚ ਡਬਲਯੂ.ਬੀ.ਆਰ.ਯੂ.-ਐਫ.ਐਮ. ਵਿੱਚ ਨਿਊਜ਼ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਉਸਨੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਗ੍ਰਾਫਿਕਸ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਰ੍ਹੋਡ ਆਈਲੈਂਡ ਦੇ ਪ੍ਰੋਵੀਡੈਂਸ, ਵਿੱਚ ਐਨਬੀਸੀ ਐਫੀਲੀਏਟ ਡਬਲਯੂਜੇਆਰ ਲਈ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
1983 ਵਿੱਚ, ਅਮਨਪੋਰ ਨੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਸੁਮਾ ਕਮ ਕਮ ਲਾਉਡ ਅਤੇ ਫੀ ਬੀਟਾ ਕਾਪਾ ਵਿੱਚ ਬੀ.ਏ. ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਅਮਨਪੋਰ ਦਾ ਜਨਮ ਲੰਡਨ, ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪੈਟ੍ਰਸੀਆ ਐਨ ਅਤੇ ਮੁਹੰਮਦ ਤਾਗੀ ਅਮਨਪੁਰ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।
ਉਹ ਮੂਲ ਰੂਪ ਤੋਂ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਯਹੂਦੀ ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ।
ਉਹ ਸੀ.ਐਨ.ਐਨ. ਲਈ ਮੁੱਖ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਐਂਕਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸੀ ਐਨ ਐਨ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਦੇ ਰਾਤ ਦੇ ਇੰਟਰਵਿਊ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਅਮਨਪੌਰ ਦੀ ਹੋਸਟ ਹੈ।
ਇੰਡੀਆਨਾਪੋਲਿਸ, ਇੰਡੀਆਨਾ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਅਤੇ ਪਾਲਿਆ-ਪੋਲੇ, ਵੋਂਨੇਗਟ ਨੇ ਕੋਰਨੇਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਪਰ ਜਨਵਰੀ 1943 ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਪਣੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਉਸਨੇ ਕਾਰਨੇਗੀ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਅਤੇ ਟੇਨੇਸੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਮਕੈਨੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।
ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਲੜਨ ਲਈ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਤੈਨਾਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਬੱਲਜ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੌਰਾਨ ਜਰਮਨਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਇਸਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸਨੂੰ ਡ੍ਰੇਸਡਨ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕਸਾਈਖਾਨੇ ਦੇ ਮੀਟ ਲਾਕਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਅਲਾਇਡ ਬੰਬਾਰੀ ਤੋਂ ਬਚ ਗਿਆ ਜਿਥੇ ਉਸਨੂੰ ਕੈਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੋਂਨੇਗਟ ਨੇ ਜੇਨ ਮੈਰੀ ਕੌਕਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਸਨ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗੋਦ ਲਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਕੈਂਸਰ ਕਾਰਨ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਰੇਲ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿਚ, ਵੋਂਨੇਗੁਟ ਨੇ ਕਈ ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ ਲੇਖਾਂ ਅਤੇ ਛੋਟੀ-ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਟਸ ਵਰਸ ਥਨ ਡੈਥ , ਅਤੇ ਏ ਮੈਨ ਵਿਨਡ ਏ ਕੰਟਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਜਿਸ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਮਕਾਲੀ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਵਿਅੰਗਾਤਮਕ ਟਿੱਪਣੀਕਾਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਵੋਂਨੇਗਟ ਦੇ ਬੇਟੇ ਮਾਰਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀਆਂ ਅਣਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਰੇਟੋਸਪੈਕਟ ਵਿੱਚ ਆਰਮਾਗੇਡਨ ਹੈ।
2017 ਵਿੱਚ, ਸੱਤ ਸਟੋਰੀਜ਼ ਪ੍ਰੈਸ ਨੇ "ਪੂਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ" ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀਆਂ, ਵੋਨੇਗਟ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਗਲਪਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਵੋਨੇਗਟ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਜੇਰੋਮ ਕਲਿੰਕੌਵਿਟਜ਼ ਅਤੇ ਡੈਨ ਵੇਕਫੀਲਡ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪੂਰਨ ਕਹਾਣੀਆਂ ਇਕੱਤਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਦਵਤਾਪੂਰਵਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨੇ ਵੋਂਨੇਗਟ ਦੀ ਲਿਖਤ ਅਤੇ ਹਾਸੇ-ਮਜ਼ਾਕ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਨਾਵਲ ਦੀ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮੀਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਪਰ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ' ਤੇ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਲਗਭਗ 20 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੋਂਨੇਗਟ ਨੇ ਕਈ ਨਾਵਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਜੋ ਸਿਰਫ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਸਫਲ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੈਟਸ ਕ੍ਰੈਡਲ ਅਤੇ ਗੌਡ ਬਰਸ ਯੂ, ਮਿਸਟਰ ਰੋਜ਼ ਵਾਟਰ ।
ਵੋਂਨੇਗਟ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਉਸਦਾ ਵਪਾਰਕ ਅਤੇ ਅਲੋਚਨਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸਫਲ ਛੇਵਾਂ ਨਾਵਲ, ਸਲੈਟਰਹਾਊਸ-ਫਾਈਵ ਸੀ।
ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਜੰਗ-ਵਿਰੋਧੀ ਭਾਵਨਾ ਚਲ ਰਹੇ ਵਿਅਤਨਾਮ ਯੁੱਧ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਸਦੇ ਪਾਠਕਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉੱਠਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਸ ਦੇ ਜਾਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਲੈਟਰਹਾਊਸ-ਫਾਈਵ ਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਦੀ ਬੈਸਟ ਵਿਕਰੇਤਾ ਦੀ ਸੂਚੀ ਦੇ ਸਿਖਰ ਤੇ ਚਲੀ ਗਈ, ਵੋਂਨੇਗਟ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਮਿਲੀ।
ਉਸਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਣ, ਭਾਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪਤੇ ਦੇਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
50 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿਚ, ਵੋਂਨੇਗਟ ਨੇ ਚੌਦਾਂ ਨਾਵਲ, ਤਿੰਨ ਛੋਟੇ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਪੰਜ ਨਾਟਕ ਅਤੇ ਪੰਜ ਗ਼ੈਰ-ਗਲਪ-ਸੰਗ੍ਰਿਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਗਲੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਾਲੇ ਵਿਅੰਗਾਤਮਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਕਣ ਵਾਲੇ ਨਾਵਲ "ਸਲਾਓਟਰਹਾਊਸ-ਫਾਈਵ" ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਲੇ ਗੁਇਨ ਦੀ ਲਿਖਤ ਸੱਟੇਬਾਜ਼ੀ ਦੇ ਕਲਪਨਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਧਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਅਨੇਕਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਹੁਗੋਸ, ਛੇ ਨਿਹਬੁਲਾਸ, ਅਤੇ ਬਾਈਵੀਸ ਲੋਕੇਸ ਅਵਾਰਡ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਅਤੇ 2003 ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਨ ਕਥਾ ਅਤੇ ਕਲਪਨਾ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਗ੍ਰੈਂਡ ਮਾਸਟਰ ਵਜੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਦੂਜੀ ਔਰਤ ਬਣੀ।
ਯੂਐਸ ਦੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਆਫ਼ ਕਾਂਗਰਸ ਨੇ 2000 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲਿਵਿੰਗ ਲੀਜੈਂਡ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ 2014 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਪੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਲੱਖਣ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਬੁੱਕ ਫਾਉਂਡੇਸ਼ਨ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤਿਆ।
ਲੇ ਗੁਇਨ ਨੇ ਬੁੱਕਰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਸਲਮਾਨ ਰਸ਼ਦੀ, ਡੇਵਿਡ ਮਿਸ਼ੇਲ, ਨੀਲ ਗੈਮਨ, ਅਤੇ ਆਇਨ ਬੈਂਕਸ ਸਮੇਤ ਕਈ ਹੋਰ ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕੀਤਾ।
2018 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਲੋਚਕ ਜੌਨ ਕਲਾਉਟ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਲੇ ਗੁਇਨ ਨੇ "ਲਗਭਗ ਅੱਧੀ ਸਦੀ ਤਕ ਅਮਰੀਕੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਕਲਪਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕੀਤੀ", ਜਦੋਂ ਕਿ ਲੇਖਕ ਮਾਈਕਲ ਚੱਬਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ "ਆਪਣੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਅਮਰੀਕੀ ਲੇਖਕ" ਕਿਹਾ।
ਲੇ ਗੁਇਨ ਦਾ ਜਨਮ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਬਰਕਲੇ ਵਿੱਚ ਲੇਖਕ ਥੀਓਡੋਰਾ ਕ੍ਰੋਬੇਰ ਅਤੇ ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਐਲਫਰੇਡ ਲੂਯਿਸ ਕ੍ਰੋਬੇਰ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਫ੍ਰੈਂਚ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲ ਗਿਨ ਨੇ ਡਾਕਟਰੇਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਪਰੰਤੂ ਇਹਨਾਂ ਨੇ 1953 ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਚਾਰਲਸ ਲੇ ਗੁਇਨ ਨਾਲ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸਨੇ 1950 ਵਿਆਂ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਸਮਾਂ ਲਿਖਣਾ ਅਰੰਭ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਏ ਵਿਜ਼ਰਡ ਆਫ਼ ਅਰਥਸੀ ਅਤੇ ਦਿ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦੀ ਡਾਰਕਨੇਸ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੈਰਲਡ ਬਲੂਮ ਨੇ ਉਸਦਾ ਮਹਾਨ ਰਚਨਾ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਬਾਅਦ ਵਾਲੀਅਮ ਲਈ, ਲੀ ਗੁਇਨ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਨਾਵਲ ਲਈ ਹੂਗੋ ਅਤੇ ਨੇਬੂਲਾ ਦੋਨੋਂ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ, ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਬਣ ਗਈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਰਥਸੀਆ ਜਾਂ ਹੈਨੀਸ਼ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਕਈ ਹੋਰ ਕਾਰਜ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ; ਹੋਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਓਰਸੀਨੀਆ ਦੇ ਕਾਲਪਨਿਕ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਕਈ ਕਾਰਜਾਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨ, ਤਾਓਇਜ਼ਮ, ਨਾਰੀਵਾਦ ਅਤੇ ਕਾਰਲ ਜੰਗ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦਾ ਸਭ ਨੇ ਲੀ ਗੁਇਨ ਦੇ ਕੰਮ ਉੱਤੇ ਡੂੰਘਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਇਆ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਹਾਣੀਆਂ ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਜਾਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਨਿਰੀਖਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਨਾਟਕ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣਦੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਸੰਤੁਲਨ ਅਤੇ ਸੰਤੁਲਨ ਬਾਰੇ ਤਾਓਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਲੇ ਗੁਇਨ ਅਕਸਰ ਖਾਸ ਸੱਟੇਬਾਜ਼ੀ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਟ੍ਰੋਪਸ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸਦੀ ਅਰਥਸੀਆ ਵਿੱਚ ਹਨੇਰੇ-ਚਮੜੀ ਵਾਲੇ ਨਾਟਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੁਆਰਾ, ਅਤੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੀਬ ਸ਼ੈਲੀਵਾਦੀ ਜਾਂ ਢਾਂਚਾਗਤ ਉਪਕਰਣਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਥੀਮ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ, ਯੌਨਤਾ, ਅਤੇ ਉਮਰ ਦੇ ਆਉਣ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਈ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕਲਪਿਕ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਢਾਂਚਿਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯੂਟੋਪੀਅਨ ਨਾਵਲ "ਦਿ ਡਿਸਪੋਸੈਸਡ" ।
ਉਰਸੁਲਾ ਕੇ. ਲੇ ਗੁਇਨ ਇੱਕ ਅਮੈਰੀਕਨ ਲੇਖਕ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਹੈਨੀਸ਼ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਕਲਪਨਾ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਅਰਥਸੀ ਕਲਪਨਾ ਦੀ ਲੜੀ ਸਮੇਤ ਸੱਟੇਬਾਜ਼ੀ ਦੀਆਂ ਗਲਪਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1959 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਾਹਿਤਕ ਜੀਵਨ ਲਗਭਗ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੰਘਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾ, ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਨਾ, ਅਨੁਵਾਦਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਵੀਹ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾਵਲ ਅਤੇ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸਨ।
ਵਿਗਿਆਨਕ ਕਲਪਨਾ ਦੇ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਅਕਸਰ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ, ਲੇ ਗੁਇਨ ਨੂੰ "ਅਮਰੀਕੀ ਪੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਅਵਾਜ਼" ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ "ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਵਲਕਾਰ" ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੇਵੇਗੀ।
ਜੋ ਕਾਕਟੂਇਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,ਇਹ ਕੈਕੈਟੂਆਇਡੀਆ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਇਕੋ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਹੈ।
ਪਸੀਟਾਕੋਇਡੀਆ ਅਤੇ ਸਟ੍ਰਾਈਗੋਪੀਡੀਆ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਕ੍ਰਮ ਪਸੀਟਾਸੀਫੋਰਮਸ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਪਰਿਵਾਰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਆਸਟ੍ਰੈਲਸੀਆ ਦੀ ਵੰਡ ਵਿੱਚ ਹੈ,ਇਹ ਫਿਲੀਪੀਨਜ਼ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਦੇ ਵਾਲਸੀਆ ਦੇ ਟਾਪੂ ਤੋਂ ਨਿਊ ਗਿਨੀ, ਸੁਲੇਮਾਨ ਆਈਲੈਂਡਜ਼ ਅਤੇ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਕੋਕਾਟੂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕ੍ਰੈਸਟ ਅਤੇ ਕਰਵਡ ਬਿੱਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਛਾਣੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਲੰਗ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੂਜੇ ਤੋਤੇ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਰੰਗੀਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ' ਤੇ ਚਿੱਟਾ, ਸਲੇਟੀ ਜਾਂ ਕਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਬਿੰਦੀ, ਚੀਲਾਂ ਜਾਂ ਪੂਛ ਦੀਆਂ ਰੰਗੀਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਔਸਤਨ ਉਹ ਦੂਜੇ ਤੋਤੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਾਕਾਟੀਏਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਕੋਕਾਟੂ ਸਪੀਸੀਜ਼, ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਪੰਛੀ ਹੈ।
ਕਾੱਕੇਟੇਲ ਦੀ ਫਾਈਲੋਜੀਨੇਟਿਕ ਸਥਿਤੀ ਅਣਸੁਲਝੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਇਹ ਕੋਕਾਟੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮੁਢਲੇ ਫਸ਼ੂਟਸ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਜੀਨਸ ਦੇ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਕੋਕਾਟੂ ਕੈਲੀਪਟੋਰਹਿਨਕਸ ਇੱਕ ਸ਼ਾਖਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਦੂਜੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਖਾ ਜੀਨਜ਼ ਕੋਕਾਟੂਆ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੇ-ਪਲੰਮੇਡ ਕੋਕਾਟੋਸ ਦੀਆਂ 11 ਕਿਸਮਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਏਕਾਧਿਕਾਰੀ ਪਦਾਰਥ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਬੀ ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਮੇਜਰ ਮਿਸ਼ੇਲ ਦਾ ਕੋਕਾਟੂ, ਗੁਲਾਬੀ ਅਤੇ ਸਲੇਟੀ ਗਲਾਹ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਲੇਟੀ ਗੈਂਗ-ਗੈਂਗ ਕੌਕਾਟੂ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪਾਮ ਕਾਕਾਟੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਅਕਸਰ ਵੱਡੇ ਝੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਜਦੋਂ ਜ਼ਮੀਨੀ ਭੋਜਨ ਹੋਵੇ।
ਕੋਕਾਟੂਜ਼ ਏਕਾਧਿਕਾਰ ਇਕਸਾਰ ਅਤੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਖੋਖਲੇ ਵਿੱਚ ਆਲ੍ਹਣਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਕੁਝ ਕੋਕਾਟੂ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਨਿਵਾਸ ਦੇ ਘਾਟੇ ਦੁਆਰਾ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਸਾਫ਼ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਲ੍ਹਣੇ ਦੀ ਘਾਟ ਤੋਂ; ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਕੁਝ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਮਨੁੱਖੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਗ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਕੀੜੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੋਕਾਟੂਜ਼ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੰਛੀ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ।
ਕਾਕੇਟਿਅਲ ਕਨੱਕਟੂ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਆਸਾਨ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਅਕਸਰ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜੰਗਲੀ-ਫੜੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਗੈਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਵਪਾਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕਾਕਾਟੂ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਦੇ ਪਤਨ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਖੜਗਪੁਰ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ, ਖੋਜ ਵਿਦਵਾਨਾਂ, ਫੈਕਲਟੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਟਾਫ ਨੂੰ ਕੈਂਪਸ ਵਿਖੇ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਸਹੂਲਤਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਈਆਈਟੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਦੌਰਾਨ ਹੋਸਟਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਹੋਸਟਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਇੰਟਰਨੈਟ ਲਈ ਤਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਲਈ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਚਾਰਜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਬਜ਼ੁਰਗ ਹਾਲਾਂ ਵਿਚਲੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਮਰੇ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਪਰ ਕਾਫ਼ੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ, ਦੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੋ ਸੀਟਰ ਵਾਲਾ ਕਮਰਾ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਲਾਲ ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਹਾਲ ਦੇ ਨਵੇਂ ਕਮਰੇ ਅਤੇ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਹਾਲ ਦੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹਾਲਾਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਬਲਾਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1947 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਅਤੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ, ਸੰਸਥਾ ਦੀਆਂ ਅਕਾਦਮਿਕ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਪ੍ਰਬੰਧਨ, ਕਾਨੂੰਨ, ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ, ਮਨੁੱਖਤਾ, ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਭਿੰਨ ਹਨ।
ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਖੜਗਪੁਰ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਗੈਰ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੇਜੀਪੀਅਨ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਖੜਗਪੁਰ ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਸੰਸਥਾ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ 1951 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਸੰਸਥਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੇ ਇੱਕ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ।
ਰਣਬੀਰ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰ ਗੁਪਤਾ ਸਕੂਲ ਆਫ ਇਨਫਰਾਸਟਰੱਕਚਰ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਐਂਡ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ
ਇੰਸਟੀਚਿਟ ਅੰਡਰਗਰੈਜੂਏਟ, ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਅਤੇ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਕੋਰਸ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿੱਤਾਮੁਖੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੋਟਲ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਕੋਰਸ।
ਇਹ ਸਿਵਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ, ਕੰਪਿਊਟਰ ਸਾਇੰਸ ਅਤੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ, ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨੀਕੇਸ਼ਨ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ, ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਇਹ ਕੰਪਿਊਟਰ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰਸ, ਬਿਜਨਸ ਐਡਮਿਨਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰਸ, ਬੀਐਸਸੀ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਬੀ.ਕਾਮ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਕੋਰਸ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਬਿਜ਼ਨਸ ਐਡਮਿਨਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ, ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਕੰਪਿਊਟਰ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨਜ ਹਨ।
ਇਹ ਕੰਪਿਊਟਰ ਸਾਇੰਸ ਅਤੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਅਤੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨੀਕੇਸ਼ਨ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਇਨ ਇਨ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਲਈ ਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਪਾਰਟ-ਟਾਈਮ ਕੋਰਸ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹੁਣ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਐਂਡ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਵੱਲੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਮੁੱਖ ਕੋਰਸ, ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਨ:
ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨੀਕੇਸ਼ਨ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ
ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨੀਕੇਸ਼ਨ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਅਤੇ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਪੰਜਾਬ ਟੈਕਨੀਕਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਕਪੂਰਥਲਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਇੱਕ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ ਕਾਲਜ ਹੈ।
ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 2002 ਵਿਚ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਫਾਉਂਡੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਇਹ ਐਨ.ਬੀ.ਏ. ਅਤੇ ਐਨ.ਏ.ਏ.ਸੀ. ਦੁਆਰਾ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ।
ਚੇਅਰਮੈਨ ਸ੍ਰੀ ਅਮਿਤ ਸ਼ਰਮਾ ਹਨ ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਡਾ: ਵੀ ਕੇ ਬੰਗਾ ਹਨ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪਾਦੂਕੋਣ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪਾਦੁਕੋਣ ਅਕੈਡਮੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੋਪੀਚੰਦ ਨੂੰ ਐਸ ਐਮ ਆਰਿਫ ਦੁਆਰਾ ਕੋਚ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਇੰਫਾਲ ਵਿਖੇ 1998 ਵਿਚ ਹੋਈਆਂ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਦੋ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਇਕ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ 3 ਥਾਮਸ ਕੱਪ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ।
1998 ਦੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਟੀਮ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਸਿੰਗਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਾਂਬੇ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖੇਲ ਪ੍ਰੋਟਸਨ ਪੁਰਸਕਾਰ, 2013, ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਅਧੀਨ ਸਪੋਰਟਸ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਐਕਸੀਲੈਂਸ- ਪੁਲੇਲਾ ਗੋਪੀਚੰਦ ਅਕੈਡਮੀ, ਬੈਡਮਿੰਟਨ, ਹੈਦਰਾਬਾਦ
ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਕਾਨਪੁਰ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ 52 ਵੇਂ ਕਨਵੋਕੇਸ਼ਨ ਸਮਾਰੋਹ ਮੌਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਨਰੇਰੀ ਡਾਕਟਰੇਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਪੁਲੇਲਾ ਗੋਪੀਚੰਦ ਦਾ ਜਨਮ 16 ਨਵੰਬਰ 1973 ਨੂੰ ਪੁਲੇਲਾ ਸੁਭਾਸ਼ ਚੰਦਰ ਅਤੇ ਸੁਬਰਾਵੰਮਾ, ਨਾਗੰਡਲਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡਣ ਵਿਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸੇਂਟ ਪੌਲਜ਼ ਹਾਈ ਸਕੂਲ, ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਤੋਂ ਕੀਤੀ।
ਉਹ ਏ.ਵੀ. ਕਾਲਜ, ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵਿਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪਾਦੂਕੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਕਾਰਨਾਮਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੂਸਰਾ ਭਾਰਤੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਨੰਬਰ ਦੇ ਪੀਟਰ ਗੇਡ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਚੀਨ ਦੇ ਚੇਨ ਹਾਂਗ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਟਰਾਫੀ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਕੀਤੀ।
ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪਾਦੂਕੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਕਾਰਨਾਮਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੂਸਰਾ ਭਾਰਤੀ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸਨੇ 1980 ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਉਹ ਉਸੇ ਸਾਲ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿਖੇ ਆਯੋਜਿਤ ਏਸ਼ੀਅਨ ਉਪਗ੍ਰਹਿ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿਚ ਵੀ ਜੇਤੂ ਬਣ ਕੇ ਉਭਰਿਆ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਗ੍ਰਾਂਡ ਪ੍ਰੀਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਦੇ ਫਾਈਨਲ ਮੈਚ ਵਿਚ ਹਾਰ ਗਿਆ।
ਅਗਨਪੰਖੀ , ਮਾਧਵ ਕਯਾਇਨ ਨਾਥੀ , ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਨੇ ਮਾਨਵ ਸੰਬੰਧੋ , ਮੁਖਵਤੋ, ਅਨਾਗਤ, ਹਯਾਤੀ , 'ਸੰਗ-ਅਸੰਗ, ਲੋਹੀ ਨੋ ਰੰਗ ਲਾਲ , ਗਾਂਧੀ ਨੀ ਕਵਾਦ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਅਹਿਮ ਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ।
ਉਸਦੀ ਰਚਨਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਨੇ ਮਾਨਵ ਸੰਬੰਧੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਥੀਮ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰੀ ਖੋਜ ਕਾਰਜ ਹੈ।
ਉਸ ਦੇ ਨਾਵਲ ਮਾਧਵ ਕਿਆਨੀ ਨਾਥੀ ਦਾ ਭਾਨੂਸ਼ੰਕਰ ਮਹਿਤਾ ਨੇ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਮਾਧਵ ਕਹੀਨ ਨਹੀਂ ਹੈਂ 1995 ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਫਿਰ ਉਹ ਭਵਨ ਦੇ ਗੁਜਰਾਤੀ ਮਹੀਨਾਵਾਰ ਡਾਇਜਸਟ, ਸਮਰਪਣ ਦਾ ਸੰਪਾਦਕ ਬਣ ਗਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਮਲਦਾਸ ਗਾਂਧੀ ਕਾਲਜ, ਭਾਵਨਗਰ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਬੰਬੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ.
ਹਰਿੰਦਰਾ ਜੇ ਦੇਵ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਗੁਜਰਾਤੀ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਇੱਕ ਗੁਜਰਾਤੀ ਕਵੀ, ਪੱਤਰਕਾਰ, ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਨਾਵਲਕਾਰ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਪੰਜਾਹ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਚਨਾਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾਵਾਂ, ਲੇਖ, ਨਾਟਕ ਅਤੇ ਗਲਪ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਸਿੰਘ ਨੇ ਮਈ, 2016 ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਮੇਰਿਕ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਡਾਇਮੰਡ ਲੀਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਕਾਰਡ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਬਣਾਇਆ।
ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਇੰਚੀਓਨ ਵਿੱਚ 2014 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੁਧਾ ਚੌਥੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਰਹੀ, ਲਲਿਤਾ ਬਾਬਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਥਾਨ ਪਿੱਛੇ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਨਾ ਸਿਰਫ 3000 ਮੀਟਰ ਦੀ ਸਟੀਪਲੈਚੇਜ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਬਲਕਿ ਸੁਧਾ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਕਾਰਡ ਵੀ ਤੋੜਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਕ੍ਰਿਆ ਵਿੱਚ 9: 35.37 ਦਾ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬਹਿਰੀਨ ਦੀ ਸੋਨ ਤਮਗਾ ਜੇਤੂ ਰੂਥ ਜੇਬੇਟ ਨੂੰ ਲਾਈਨ ਪਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਟਰੈਕ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਯੋਗ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਤਰੱਕੀ ਦੇ ਕੇ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਿੰਘ ਦੀ ਸਫਲਤਾ 2010 ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡ, ਵੂਵਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸਟੀਪਲਚੇਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਿਆ।
ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਰਵਉਚ ਖੇਡ ਸਨਮਾਨ, 2012 ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਕਾਰਡ ਧਾਰਕ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ 2005 ਤੋਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਸਿੰਘ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਅਨ ਚੈਂਪੀਅਨ ਹੈ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਂਦੀਪੀਅਨ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪਾਂ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਰ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਅਗਸਤ 2015 ਵਿੱਚ, ਸੁਧਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਦੇ ਰੀਓ ਡੀ ਜੇਨੇਰੀਓ ਵਿੱਚ ਹੋਏ 2016 ਦੇ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ’ਤੇ ਮੋਹਰ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮੈਰਾਥਨ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ 19 ਵੇਂ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਕਿ ਬੀਜਿੰਗ ਵਿੱਚ ਓਪੀਜਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਥਾਨ ਪਿੱਛੇ ਹੈ।
2012 ਦੀਆਂ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਓਲੰਪਿਕਸ ਵਿੱਚ, ਸਿੰਘ ਆਪਣੀ ਸਟੇਪਲੇਚੇਜ ਹੀਟ ਵਿੱਚ 13 ਵਾਂ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਾਈਨਲ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ ਸੂਫੀ ਪਰਾਂਜਾ ਕਥਾ ਕਲਾਮਕੁਮੂਦੀ ਵਿਚ ਹਫਤਾਵਾਰੀ ਸੀਰੀਅਲ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਕਲਾਕਾਰ ਨਮਬੂਤਿਰੀ ਦੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਚਿਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਮਮੂੱਟੀ, ਇੱਕ ਮੁਸਲਮਾਨ ਅਤੇ ਕਾਰਤੀ, ਇੱਕ ਨਾਇਰ ਹਿੰਦੂ, ਵਿਚਕਾਰ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ।
ਇਸਲਾਮ ਆਪਣਾ ਲੈਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਕਾਰਤੀ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਧਰਮ ਦੇ ਮੁਢਲੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਖਿਚ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹੈ।
ਨਾਵਲ ਧਾਰਮਿਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਬੰਧਾਂ ਬਾਰੇ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਹਿਲੂਆਂ ਦੀ ਰਹੱਸਮਈ ਪਹੁੰਚ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਵਲ ਦਾ ਅੱਠ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਰਾਮਾਨੁੰਨੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਗਲਾ ਨਾਵਲ, ਚਰਮਾ ਵਰਸ਼ਿਕਮ ਦੇ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਤਕਰੀਬਨ ਚਾਰ ਸਾਲ ਲੱਗੇ ਸਨ।
ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਸਦਾ ਨਵੀਨਤਮ ਨਾਵਲ ਦੈਵਾਤਿੰਤੇ ਪੁਸਤਕਮ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ।
ਇਹ ਸ਼ਹਿਰੀ ਪਖੰਡ ਅਤੇ ਪੇਂਡੂ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਨੇ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਰੰਗ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਆਲੋਚਕਾਂ ਨੇ ਜੀਵਿਤਤਿੰਤੇ ਪੁਸਤਕਮ ਨੂੰ ਮਲਿਆਲਮ ਸਾਹਿਤ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਯੋਗਦਾਨ ਵਜੋਂ ਖ਼ੂਬ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਮਾਲਾਬਾਰ ਕ੍ਰਿਸਚੀਅਨ ਕਾਲਜ, ਕਾਲੀਕਟ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।
ਉਸਨੇ ਐਸਬੀਆਈ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਮੈਨੇਜਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਸਵੈਇੱਛੁਕ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਲੈ ਲਈ।
ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ ਸੂਫੀ ਪਰੇਂਜਾ ਕਥਾ 1995 ਵਿੱਚ ਕੇਰਲਾ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾਵਲ ਦੈਵਾਇੰਤੀ ਪੁਸਤਕਮ ਨੇ 2017 ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।
ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਅਫ਼ਗਾਨ ਸਪੋਰਟਸ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਅਤੇ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਖੇਡਾਂ ਹਨ।
ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਅਫਗਾਨ ਖੇਡ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਕਟ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਫੁੱਟਬਾਲ, ਬਾਸਕਟਬਾਲ, ਵਾਲੀਬਾਲ, ਗੋਲਫ, ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ, ਵੇਟ, ਟਰੈਕ ਅਤੇ ਫੀਲਡ, ਸਕੇਟਿੰਗ, ਬੌਲਿੰਗ, ਸਨੂਕਰ, ਸ਼ਤਰੰਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖੇਡ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਟੀਮ ਦੇ ਕ੍ਰਿਗਰਸਡੋਰਫ ਵਿੱਚ ਨਾਮੀਬੀਆ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਪ੍ਰੈਲ 2009 ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਾਰਤ ਇੱਕ ਦਿਨਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ. ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਬੋਰਡ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਪਰਿਸ਼ਦ ਵਿੱਚ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧ ਹੈ ਅਤੇ ਜੂਨ 2013 ਤੋਂ 2017 ਤਕ ਉਹ ਆਈਸੀਸੀ ਦੀ ਐਸੋਸੀਏਟ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।
22 ਜੂਨ 2017 ਨੂੰ, ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਪਰਿਸ਼ਦ ਦਾ ਪੂਰਾ ਮੈਂਬਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਟੈਸਟ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਦਾ ਹੱਕ ਦਿੱਤਾ.
ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਖੇਡ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਮੁੱਖ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਅਫਗਾਨ ਟੀਵੀ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਦੇਸ਼ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਸੂਬਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪ੍ਰਾਂਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਮੈਚ ਖੇਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਨੇ ਏਕਤਾ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਨੂੰ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।
ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਫੁੱਟਬਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਖੇਡ ਸੀ ਅਤੇ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਨੰਬਰ 1 ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਰਾਜ ਅਮਨੁੱਲਾ ਖ਼ਾਨ ਦੇ ਰਾਜ ਸਮੇਂ ਬਣਾਏ ਗਏ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸਟੇਡੀਅਮ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰੋਵਿੰਸਾਂ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਗੁਆਂਢੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਫੁੱਟਬਾਲ ਮੈਚਾਂ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
2001 ਵਿੱਚ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਟੀਮ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਮੈਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
1966 ਵਿੱਚ, ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਓਲੰਪਿਕ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਟੀਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ. ਟੋਬੀ ਗੌਟੀਅਰ, ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕੋਰ ਅਤੇ ਹਬੀਬੀਆ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਟੀਮ ਦੇ ਕੋਚ, ਪਹਿਲੇ ਕੋਚ ਬਣ ਗਏ. ਇਹ ਅਫਗਾਨ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀ ਦੋਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਖੇਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਇਕ ਦਾ ਜਨਮ ਦੱਖਣੀ ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਅਰਕੇਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਨ੍ਹਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ 15 ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਹੀਣਤਾ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਸਨ।
ਨਾਈਕ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਉਮਰ ਸੱਤ ਸੀ ਤਾਂ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸਨੂੰ ਨੇੜਲੇ ਲਗਾਏ ਗਏ ਇੱਕ ਸਿਹਤ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਦੌਰਾਨ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਸੱਜੀ ਅੱਖ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਬਹਾਲ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਬੰਗਲੌਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸੱਜੀ ਅੱਖ ਵਿੱਚ 60% ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ਾਰਦਾ ਦੇਵੀ ਸਕੂਲ ਸ਼ਿਮੋਗਾ ਵਿੱਚ ਬਲਾਇੰਡ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ।
ਉਸਨੇ ਗਰਮੀ ਦੀਆਂ ਛੁੱਟੀਆਂ ਦੌਰਾਨ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕ੍ਰਿਕਟ ਅਭਿਲਾਸ਼ਾਵਾਂ ਲਈ ਫੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਖੇਡਣ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਸਮਰਥਨ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਐਨਜੀਓ ਲਈ ਸਪੋਰਟਸ ਕੋਆਰਡੀਨੇਟਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਲਾਇੰਡ ਲਈ ਕ੍ਰਿਕਟ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਨੂੰ ਫੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੇਖਰ ਨਾਇਕ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅੰਨ੍ਹਾ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅੰਨ੍ਹੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਕਪਤਾਨ ਹੈ।
2017 ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਨਾਇਕ ਨੂੰ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਚੌਥਾ ਸਰਵਉਚ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨਮਾਨ ਹੈ।
ਇਹ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਕਾਰਗੋ ਸ਼ਿਫਟਿੰਗ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਜਲਣ, ਅਤੇ ਕਾਰਗੋ ਸੰਤ੍ਰਿਪਤ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਨੂੰ ਧਮਕੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ।