polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਥੇ ਕਾਂਤੀ ਗੁਣ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜਿਸ ਰਚਨਾ ਦੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਵਿੱਚ ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ੋਭਾ ਜਾਂ ਉਜਵਲਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਥੇ ਕਾਂਤੀ ਸ਼ਬਦ ਗੁਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਿਸ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਪਦਾਂ ਦਾ ਤੁਰੰਤ ਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਅਰਥ ਬੋਧ ਹੋ ਜਾਏ, ਅਰਥ-ਵਿਅਕਤੀ ਅਰਥ ਗੁਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਿਸ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ ਸ਼ੈਲੀ ਆਦਿ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਚਲਦੀ ਰਹੇ ਉਥੇ ਸਮਤਾ ਸ਼ਬਦ ਗੁਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਿਸ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਸੰਧੀ-ਸਮਾਸ ਪਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾ ਹੋਵੇ ਉਸ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਮਾਧੁਰਯ ਸ਼ਬਦ ਗੁਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਥਨ ਦੇ ਅਣੋਖੇਪਣ ਅਰਥਾਤ ਇੱਕ ਅਰਥ ਨੂੰ ਭਿੰਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਹਿਣ ਨੂੰ ਮਾਧੁਰਯ ਅਰਥ ਗੁਣ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਓਪਰੋਕਤ ਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਗਏ ਸ਼ਬਦ ਸੰਧੀ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਸਮਾਸ ਰਹਿਤ ਹਨ ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਥੇ ਮਾਧੁਰਯ ਸ਼ਬਦ ਗੁਣ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ 'ਮਿਲਿਐ' ਅਤੇ 'ਮਿਲੈ' ਸ਼ਬਦ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਉਣ ਨਾਲ ਇਥੇ ਸ਼ਲੇਸ਼ ਸ਼ਬਦ ਗੁਣ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ‘ਬਰਫ਼-ਦੁੱਧ’, ‘ਹਿੱਕ-ਉਭਾਰਾਂ’, ‘ਪਿਆਰ-ਵਿਗੁੱਤੇ’ ਸ਼ਬਦ ਸਮਾਸੀ ਸ਼ਬਦ ਹਨ।
ਮਰੋ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪੀਬੌਡੀ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ 5 ਮਾਰਚ, 1965 ਨੂੰ ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਦੂਜੀ ਦੁਆਰਾ ਆੱਡਰ ਆਫ਼ ਦਿ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਐਂਪਾਇਰ ਦਾ ਆਨਰੇਰੀ ਨਾਈਟ ਕਮਾਂਡਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੈਲਜੀਅਮ, ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਸਵੀਡਨ ਦੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲ ਗਿਆ ਸੀ।
1967 ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਐਡਵਰਡ ਆਰ. ਮੁਰਰੋ - ਇੱਕ ਰਿਪੋਰਟਰ ਰੀਮੈਂਬਰਜ਼, ਵੋਲ ਲਈ ਬੇਸਟ ਸਪੋਕਨ ਵਰਡ ਐਲਬਮ ਲਈ ਗ੍ਰੈਮੀ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਯੁੱਧ ਸਾਲ ਰੇਡੀਓ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਡਿਜੀਟਲ ਨਿਊਜ਼ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਸਾਲਾਨਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਐਡਵਰਡ ਆਰ. ਮਰੋ ਅਵਾਰਡ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਣ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ "ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤੀ" ਲਈ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਐਡਵਰਡ ਆਰ. ਮੁਰੂਲੋ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਸੰਚਾਰ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ ਐਡਵਰਡ ਆਰ. ਮੁਰਰੋ ਪਾਰਕ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬਰੁਕਲਿਨ, ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਦੇ ਐਡਵਰਡ ਆਰ. ਮੁਰਰੋ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮੁਰਰੋ ਬੂਲਵਰਡ ਗ੍ਰੀਨਸਬੋਰੋ, ਉੱਤਰੀ ਕੈਰੋਲਾਇਨਾ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖਰੜਾ ਹੈ।
ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਬਾਕੀ ਬਚੇ ਵਾਇਸ ਪ੍ਰਸਾਰਨ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਸਾਈਟ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗ੍ਰੀਨਸਬੋਰੋ ਹਿਸਟੋਰੀਕਲ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਆਧਾਰਾਂ ਤੇ ਮੂਲ ਆਦਿਵਾਸੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਐਡਵਰਡ ਆਰ. ਮੁਰਰੋ ਪਾਰਕ ਇਨ ਪਾਵਲਿੰਗ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਨੂੰ ਉਸ ਲਈ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮੁਰਰੋ ਦਾ ਜਨਮ ਗੁਲਬਰਗ ਕਾਉਂਟੀ, ਨਾਰਥ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਵਿੱਚ ਪੋਲੋਕਟ ਕ੍ਰੀਕ ਵਿਖੇ ਪੋਲੇਟ ਕਰੀਕ ਵਿਖੇ ਐਗਬਰਟ ਰੋਸਕੋ ਮੂਰੋ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਰੋਸਕੋ ਕਿੰਕਲਿਨ ਮੁਰਰੋ ਅਤੇ ਐਥਲ ਐਫ. ਮੁਰਰੋ ਦੇ ਬੇਟੇ ਸਨ।
ਉਹ ਤਿੰਨ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ "ਸਕੌਟਿਸ਼, ਆਇਰਿਸ਼, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਜਰਮਨ" ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਸੀ।
ਲਸੀ ਵਯਾਨ ਬੂਰੇਨ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਡੇਵਰੋ ਰੋਸਕੋ ਬੁੱਢੇ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਸੀ, ਉਦੋਂ ਮੁਰਰੋ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਬਿਜਲੀ ਜਾਂ ਪਲੰਬਿੰਗ ਦੇ ਬਗੈਰ ਇੱਕ ਲੌਟ ਕੈਬਿਨ ਸੀ, ਇੱਕ ਖੇਤ ਤੇ ਮੱਕੀ ਅਤੇ ਪਰਾਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਸੌ ਡਾਲਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਸੀ।
ਰੇਡੀਓ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਖ਼ਬਰਾਂ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਦੇ ਇੱਕ ਪਾਇਨੀਅਰ, ਮੁਰਰੋ ਨੇ ਆਪਣੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਬਾਰੇ ਲੜੀਵਾਰ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੀਨੇਟਰ ਜੋਸੇਫ ਮੈਕਟਾਟੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਫੈਲੋ ਪੱਤਰਕਾਰ ਐਰਿਕ ਸੇਰੇਏਰਿਡ, ਐਡ ਬਲੇਸ, ਬਿੱਲ ਡਾਊਨਜ਼, ਦਾਨ ਰਾਥਰ, ਅਤੇ ਐਲੇਕੇਂਡਰ ਕੇਡਰਿਕ ਨੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੁਰੋ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖਬਰਾਂ ਵੰਡਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਅਤੇ ਅਖੰਡਤਾ ਦਾ ਜਿਕਰ ਕੀਤਾ।
ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕੋਲੰਬੀਆ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਖਬਰ ਵੰਡਣ ਲਈ ਯੂਰਪ ਤੋਂ ਲਾਈਵ ਰੇਡੀਓ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਜੰਗ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਟੀਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜੋ ਕਿ ਮੁਰੋ ਬੌਆਏਜ਼ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਮੁਰਰੋ 1932 ਤੋਂ 1935 ਤਕ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸਨ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰਿਤ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਕਮੇਟੀ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਸਕੱਤਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਹੁਦਿਆਂ ਤੋਂ ਬਰਖਾਸਤ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਜਰਮਨ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰੈਨਸਨ ਨੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇੱਕ ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜ਼ਾਹਰ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਉੱਦਮ 16 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇਕ ਸਟੂਡੈਂਟ ਨਾਮਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਸੀ।
ਉਸਨੇ 1972 ਵਿੱਚ ਰਿਕਾਰਡ ਸਟੋਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਵਰਜੀਨ ਰਿਕਾਰਡਜ਼ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵਰਜੀਨ ਮੈਗਾਸਟੋਰਜ਼ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ।
1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਬ੍ਰੈਨਸਨ ਦਾ ਵਰਜਿਨ ਬ੍ਰਾਂਡ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਅਾ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਵਰਜੀਨ ਅਟਲਾਂਟਿਕ ਏਅਰ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਵਰਜੀਨ ਰਿਕਾਰਡ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਲੇਬਲ ਹੋਰ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰੈਨਸਨ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ੳੁਸਦੇ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਐਡਵਰਡ ਜੇਮਸ ਬ੍ਰੈਨਸਨ, ਇੱਕ ਬੈਰਿਸਟਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ ਜੀ, ਸਰ ਜਾਰਜ ਆਰਥਰ ਹਾਰਵਿਨ ਬ੍ਰੈਨਸਨ, ਹਾਈਕੋਰਟ ਆਫ਼ ਜਸਟਿਸ ਦੇ ਜੱਜ ਸਨ।
ਮਾਰਚ 2000 ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰੈਨਸਨ ਨੂੰ ਬਕਿੰਘਮ ਪੈਲੇਸ ਵਿੱਚ ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਲੲੀ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਰਿਟੇਲ, ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸਪੋਰਟ , ਸਾਹਸ ਭਰੇ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਨਵਤਾਵਾਦੀ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਉਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਸਤੀ ਬਣ ਗਿਅਾ ਸੀ।
ਰਿਚਰਡ ਚਾਰਲਸ ਨਿਕੋਲਸ ਬ੍ਰੈਨਸਨ ੲਿੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਦਿੱਗਜ ਕਾਰੋਬਾਰੀ, ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜ-ਸੇਵੀ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਵਰਜੀਨ ਗਰੁੱਪ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਹੈ, ਜੋ 400 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੰਪਨੀਆਂ ਤੇ ਨਿਯੰਤਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਮਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਸਬੂਤ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਿਆਂ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨਾਲ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਇਹ ਤਾਂ ਸਮਝਣਾ ਕਿ ਅਸਲ ਮਾਮਲਾ ਕੀ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਤੱਥ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਾ ਕਰਨਾ।
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਰਵੱਈਏ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਆਧਾਰ ਕਿਸੇ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਪ੍ਰਤੀ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਪਹੁੰਚ ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ।
ਪੁਰਾਤਨ ਯੂਨਾਨੀ ਵਿਚਾਰ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸਬੰਧਤ ਸੰਕਲਪਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ: ਅਤੇ ।
ਸਰਲ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪਿਸਟਿਸ ਦਾ ਮਤਲਬ "ਭਰੋਸਾ" ਅਤੇ "ਆਤਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ" ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਡੌਕਸ "ਰਾਇ" ਅਤੇ "ਸਵੀਕ੍ਰਿਤੀ" ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜੋਨਾਥਨ ਲੈਸਟਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਿਸੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਮਕਸਦ ਹੈ।
ਇਸ ਦੇ ਸਮਾਨ ਅਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਨਿਸ਼ਚਾ, ਸ਼ਰਧਾ, ਭਰੋਸਾ, ਇਤਬਾਰ; ਇਮਾਨ, ਧਰਮ, ਮਤ; ਰਾਏ, ਖ਼ਿਆਲ, ਵਿਚਾਰ ਹਨ।
ਗਿਆਨ ਮੀਮਾਂਸਾ ਵਿੱਚ, ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਸੱਚੇ ਜਾਂ ਝੂਠੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਿੱਜੀ ਰਵੱਈਏ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ "ਵਿਸ਼ਵਾਸ" ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਰ, "ਵਿਸ਼ਵਾਸ" ਲਈ ਸਰਗਰਮ ਸਵੈ-ਪ੍ਰੇਰਨ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
"ਸਟੂਡੈਂਟ ਐਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਆਫ ਫ਼ਿਲਾਸਫ਼ੀ" ਵਿੱਚ ਏਰਿਕ ਸ਼ਵੇਟਜ਼ਬੇਬਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਵਿਸ਼ਵਾਸ" ਇੱਕ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪਹਿਲੂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਸਬੰਧਤ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ: "ਇੱਕ ਭੌਤਿਕ ਜੀਵਣਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਿਵੇਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ ?"
ਗਿਆਨ ਮੀਮਾਂਸਾ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਸਹੀ ਸਾਬਿਤ ਕੀਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਰਾਏ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀਮਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਨਾਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਕ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਗਿਆਨ ਮੀਮਾਂਸਾ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਸਮੱਸਿਆ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਹੈ ਕਿ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਤਰੀਕਾ ਕਿ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਚਾਰਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਦਾ ਸਬੰਧ ਗਿਆਨ ਮੀਮਾਂਸਾ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ।
ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਅਤੇ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਬੰਧਾਂ ਦਾ ਵੀ।
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਬਦਲਾਅ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮਾਡਲ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ:
ਮੇਘਾ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਸਕੂਲ ਅਧਿਆਪਿਕਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਵਿਆਹ ਇੱਕ ਦਫਤਰੀ ਕਰਮਚਾਰੀ ਪਾਰਸ ਨਾਲ ਹੋਣਾ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਘਾ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਰਸ ਸੈਕਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਨਿਰੰਤਰ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਉਹੀ ਅਨੰਦ ਹੈ ਜੋ ਇਕ ਔਰਤ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਦਿਨ, ਮੇਘਾ ਆਪਣੀ ਸਾਥੀ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਦੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਿੱਚ ਜਿਨਸੀ ਅਨੰਦ ਲਈ ਵਾਈਬ੍ਰੇਟਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਦੇਖ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਦੇਖ ਮੇਘਾ ਵੀ ਵਾਈਬਰੇਟਰ ਵਰਤਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਅਜ਼ਮਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਾਰਸ ਇਕ ਦੁਰਘਟਨਾ ਤੋਂ ਦੁਖੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਘਰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਅਤੇ ਉਹ ਕਮਰੇ ਵਿਚੋਂ ਭੱਜੀ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜਦਕਿ ਜਦਕਿ ਉਸਦਾ ਵਾਈਬ੍ਰੇਟਰ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਹੁੰਦਾ।
ਪਾਰਸ ਦੀ ਦਾਦੀ ਇੱਕ ਟੀਵੀ ਰਿਮੋਟ ਦੇ ਭੁਲੇਖੇ ਵਾਈਬਰੇਟਰ ਦੇ ਰਿਮੋਟ ਨੂੰ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਤੀਬਰਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮੇਘਾ ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਚਰਮ ਸੁਖ 'ਤੇ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਦੇਖ ਉਸਦੀ ਸੱਸ, ਜਠਾਣੀ ਅਤੇ ਪਾਰਸ ਸਦਮੇ ਵਿਚ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਪਾਰਸ ਦੀ ਮਾਂ ਤਲਾਕ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਐਲਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੇਘਾ ਦੀ ਕੁੱਖ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਕ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਪਾਰਸ ਮੇਘਾ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਤਲਾਕ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਗ਼ਲਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਔਰਤ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਹੋ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਾਰਸ ਰੋਮਾਂਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਆਈਸ ਕਰੀਮ ਖੁਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲਿੰਦੀ , ਇਕ ਕਾਲਜ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ, ਤੇਜਸ ਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਇਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜਿਨਸੀ ਸੰਬੰਧ ਕਾਇਮ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦੀ ਘਟਨਾ ਸੀ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ-ਅਧਿਆਪਕ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਗਤੀਮਾਨਤਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਦੱਬੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਕਈ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁਣੇ ਗਏ ਹਨ, ਕਿ ਕਲਿੰਦੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਆਫ-ਸਕ੍ਰੀਨ ਨਾਲ ਇੰਟਰਵਿਊ ਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬੋਲਦੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਟੌਤੀਆਂ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਮਹੀਰ ਨਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ 12 ਸਾਲ ਵੱਡਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਕਰੀਬੀ ਰਾਜ਼ਦਾਰ ਹੈ।
ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਥੋੜ-ਚਿਰੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਸੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ,ਕਾਲਿੰਦੀ ਵੀ ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਲਿੰਗਕਤਾ ਦੀ ਥਾਹ ਪਾਉਣ ਲਈ ਮਿਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨੇਰਜ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਪਤੀ ਇੱਕ ਪਤਨੀ ਵਿਚ ਉਸਦੇ ਪੱਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲਿੰਗਕ ਝੁੰਜਲਾਹਟ ਕਾਰਨ ਉਸ ਨਾਲੋਂ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੇਜਸ ਆਪਣੀ ਸਹਿਪਾਠੀ ਨਤਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੇਜਸ ਧੜੱਲੇਦਾਰੀ ਨਾਲ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਤੋਂ ਇਕਬਾਲ ਕਰਾਉਣ ਲਈ ਕਾਲਿੰਦੀ ਜੋੜੇ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਨਤਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਰੁੱਖੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਬੂਤ ਲੱਭਣ ਲਈ ਤੇਜਸ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਾ ਵੜਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫੋਲਾ ਫਾਲੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਹਤਾਸ਼ ਹੋਈ ਕਾਲਿੰਦੀ ਨੇ ਤੇਜਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਨਤਾਸ਼ਾ ਨਾਲਖ਼ੁਸ਼ ਰਹੇ।
ਤੇਜਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਨਤਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਕਾਲੀਦੀ ਦਾ ਜਵਾਬ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਹੈ
ਸੁਧਾ ਉਸਦੀ ਨੌਕਰਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਬੈਚਲਰ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਦੀ ਸਫਾਈ ਲਈ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਜੀਤ ਦੇ ਮਾਪੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਸਦੇ ਘਰ ਰਹਿਣ ਲਈ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਸੁਧਾ ਨੂੰ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ।
ਇਕ ਦਿਨ, ਇਕ ਪਰਿਵਾਰ ਅਜੀਤ ਲਈ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਲਈ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਅੰਤਮ ਰੂਪ ਦੇਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਧਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹ ਪਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਲਾੜੀ ਨਾਲ ਰੋਮਾਂਚ ਕਰਦੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ।
ਅਜੀਤ ਦੀ ਮਾਂ ਮਿਠਾਈਆਂ ਵੰਡਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਧਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਉੱਜੜੀ ਹੋਈ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸੁਧਾ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮਠਿਆਈਆਂ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਖਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਆਮ ਰੁਟੀਨ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਕੰਮ ਦੇ ਇਕ ਹੋਰ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਰੀਨਾ , ਇੱਕ ਬੈਂਕਰ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਦੋਸਤ ਸੁਧੀਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਵਿਵਾਹਕ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਰੀਨਾ ਦੇ ਸੁਧੀਰ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਸਲਮਾਨ ਸੁਧੀਰ ਕੋਲ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਹੈ ਕਿ ਰੀਨਾ ਉਸ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਇਸ ਨਾਲ ਸੁਧੀਰ ਅਤੇ ਰੀਨਾ ਘਬਰਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਜਦੋਂ ਸਲਮਾਨ ਸੁਧੀਰ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਰੀਨਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਾਹਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਨਾਖੁਸ਼ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਲਮਾਨ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਮਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ।
ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਸੁਧੀਰ ਨਾਲ 3 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ, ਸਲਮਾਨ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਰਹਿਣ ਲਈ ਕਿਹਾ।
ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਸ ਰਾਤ, ਜੋੜਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਰੀਨਾ ਦੁਖੀ ਹੈ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ, ਉਹ ਸੁਧੀਰ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਲਸਟ ਸਟੋਰੀਜ਼ 2018 ਭਾਰਤੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਅਨੁਰਾਗ ਕਸ਼ਯਪ, ਜੋਆ ਅਖ਼ਤਰ, ਦਿਬਾਕਰ ਬੈਨਰਜੀ ਅਤੇ ਕਰਨ ਜੌਹਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਚਾਰ ਸ਼ਾਰਟ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਹਨ।
ਆਰਐਸਵੀਪੀ ਦੇ ਰੋਨੀ ਸਕਰੀਵਾਲਾ ਅਤੇ ਫਲਾਇੰਗ ਯੂਨੀਕੋਰਨ ਐਂਟਰਟੇਨਮੈਂਟ ਦੀ ਆਸ਼ੀ ਦੂਆ ਦੁਆਰਾ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣਾਈ ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਕਿਆਰਾ ਅਡਵਾਨੀ, ਰਾਧਿਕਾ ਆਪਟੇ, ਭੂਮੀ ਪੇਡਨੇਕਰ, ਮਨੀਸ਼ਾ ਕੋਇਰਾਲਾ, ਵਿੱਕੀ ਕੌਸ਼ਲ, ਨੀਲ ਭੂਪਾਲਮ, ਨੇਹਾ ਧੂਪੀਆ, ਸੰਜੇ ਕਪੂਰ, ਜੈਦੀਪ ਅਹਿਲਾਵਤ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਥੋਸਾਰ ਸਮੇਤ ਅਨੇਕ ਸਮਾਨ ਅਹਿਮੀਅਤ ਵਾਲੇ ਅਦਾਕਾਰ ਹਨ।
ਬਿਰੌਨ ਡੇਲੀ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਕੈਲਗਰੀ ਦੀਆਂ ਵਿੰਟਰ ਓਲੰਪਿਕਸ 1988 ਵਿੱਚ ਨਾਰਵੇਜੀਅਨ ਸਕਾਇੰਗ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਨੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੀਨੀਅਰ ਸਕਾਈਰਾਂ ਤੋਂ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਉੱਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਰਿਹਾ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਓਲੰਪਿਕਸ ਨਾਰਵੇਜਿਅਨ ਸਕੀਇੰਗ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਮੋੜ ਸੀ।
ਐਲਵਰੁਮ, ਨਾਰਵੇ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਡੇਲੀ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਨਾਨੇਸਟਾਡ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਡੇਲੀ ਦੇ ਸ਼ੌਂਕ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਕਾਰ, ਹਾਈਕਿੰਗ, ਕਾਈਕਿੰਗ, ਫੁੱਟਬਾਲ ਵਿਚ ਸਰਗਰਮੀ ਨੇ ੳੁਸਦੀ ਖੇਡ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਨਿਖਾਰਿਆ।
ਡੈਲੀ ਨੂੰ ਇਕ ਜੂਨੀਅਰ ਰੇਸਰ ਵਜੋਂ ਤੁਰੰਤ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ ਪਰ ਉਸਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਐਫਆਈਐਸ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਿਤਾ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਮਾਣ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤਾ।
ਇੱਕ ਐਥਲੈਟਿਕ ਫੀਲਡਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਡੈਲੀ ਨਾਰਵੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਆਈਕਾਨ ਹੈ।
ਰਿਟਾਇਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡੈਲੀ ਰੀਅਲ ਅਸਟੇਟ ਅਤੇ ਫੈਸ਼ਨ ਵਿਚ ਇਕ ਕਾਮਯਾਬ ਵਪਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਸ ਦੇ ਰੀਅਲ ਅਸਟੇਟ ਨਿਵੇਸ਼ ਨੇ ਇੱਕ ਅਰਬ ਕਰੋੜ ਕਰੋਕਰ ਦੇ ਇੱਕ ਚੌਥਾਈ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਧਨ ਕਮਾਇਆ ਹੈ।
ਡੈਲੀ ਨੂੰ ਵਿਗਿਆਪਨ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ ਸਿਗਨੇਚਰ ਸਕਾੲੀ ਅਪਾਰਲ ਲਈ ਬ੍ਰੈਂਡ ਵੈਲਿਊ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਬਿਰੌਨ ਏਰਲੈਂਡ ਡੈਲੀ ਨਾਰਵੇਜਿਅਨ ਵਪਾਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਿਟਾਇਰਡ ਕਰੌਸ-ਕੰਟਰੀ ਸਕਾਈਰ ਹੈ।
ਐਫਆਈਐਸ ਨੋਰਡਿਕ ਵਰਲਡ ਸਕਾਈ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ 1991 ਵਿੱਚ, ਡੇਹਲੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ 15 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਫ੍ਰੀਸਟਾਈਲ 'ਤੇ ਸਕਿਨਿੰਗ ਸਪੀਡਰ ਗੁੰਡੇ ਸੈਵਨ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ।
ਵਿਅਕਤੀ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਪਹੁੰਚ, ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਵਿਲੱਖਣ ਪਹੁੰਚ, ਮਨੋ-ਚਿਕਿਤਸਕ ਅਤੇ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ, ਸਿੱਖਿਆ, ਸੰਗਠਨਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮੂਹ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਵਰਗੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਵਿਆਪਕ ਕਾਰਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਆਪਣੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਕਾਰਜ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ 1972 ਵਿੱਚ ਏ.ਪੀ.ਏ. ਦੁਆਰਾ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰੋਫੈਸ਼ਨਲ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਅਵਾਰਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਟੀਵਨ ਜੇ. ਹੱਗਬਲਮੂਮ ਅਤੇ ਛੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੇਖਨ ਅਤੇ ਮਾਨਤਾ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੋਜਰਜ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ, ਰੋਜਰਜ਼ ਨੂੰ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਦੂਜਾ, ਡਾਕਟਰੀ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਰੋਜਰਜ਼ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿੰਡਰਗਾਰਟਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਉਹ ਇੱਕ ਅਲੱਗ, ਆਜ਼ਾਦ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਤ ਵਿਅਕਤੀ ਬਣ ਗਏ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਮਲੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਗਿਆਨਿਕ ਵਿਧੀ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਕਦਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਪਸੰਦ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ-ਮੈਡਿਸਨ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਅਲਫ਼ਾ ਕਪਾ ਲੇਮਬਾ ਦੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਪਿਛੋਕਣ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਫਿਰ ਧਰਮ ਸੀ।
1924 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਵਿਸਕੌਨਸਿਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਯੂਨੀਅਨ ਥੀਓਲਾਜੀਕਲ ਸੈਮੀਨਰੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ।
ਰੋਜਰਸ ਵਿਸਕੌਨਸਿਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੂੰ 1963 ਤੱਕ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਰਹੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਲਾ ਜੌਲਾ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਪੱਛਮੀ ਬਾਈਹਵਹਾਰਲ ਸਾਇੰਸਜ਼ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀ ਬਣ ਗਏ।
ਉਹ ਆਪਣੀ ਬਾਕੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਲਾ ਜੁਲਾ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀ ਰਹੇ, ਇਲਾਜ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਭਾਸ਼ਣ ਦੇਣ ਅਤੇ 1987 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਚਾਨਕ ਮੌਤ ਤਕ।
1987 ਵਿੱਚ, ਰੋਜਰਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗਿਰਾਵਟ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਸੀ: ਉਸਦਾ ਜੀਵਨ ਚੇਤੰਨ ਸੀ ਅਤੇ ਪੈਰਾਮੈਡਿਕਸ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ।
ਉਸ ਦਾ ਅਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਸਫਲ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਉਹ ਦਿਲ ਦੇ ਦੌਰੇ ਕਾਰਨ ਮਰ ਗਿਆ।
ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਲਈ ਮਨੁੱਖਤਾਵਾਦੀ ਪਹੁੰਚ ਦੇ ਬਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।
ਰੋਜਰਜ਼ ਨੂੰ ਮਨੋ-ਚਿਕਿਤਸਾ ਖੋਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਿਤਾਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ 1956 ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਸਾਈਕਲੋਜੀਕਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਗਿਆਨਕ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੌਂਗਰਿਸਟਿਸਟਿਸਟ ਅਤੇ ਬੈਪਟਿਸਟ ਕੈਲਵਿਨਵਾਦੀ ਅਤੇ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਸਨ।
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਵਾਲਟਰ ਏ. ਰੋਜਰਸ ਸਿਵਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸੰਗਠਿਤ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਸਨ।
ਉਸ ਨੇ 1918 ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਂਕਫਰਟ ਐਮ ਮੈਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਿੱਦਿਅਕ ਅਧਿਐਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦੋ ਸਮੈਸਟਰ ਕੀਤੇ ਸੀ।
1919 ਦੇ ਗਰਮੀ ਦੇ ਸਮੈਸਟਰ ਦੌਰਾਨ,ਫਰੌਮ ਨੇ ਹੀਡਲਬਰਗ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਅਲਫਰੈਡ ਵੈਬਰ , ਮਨੋ-ਚਿਕਿਤਸਕ-ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਕਾਰਲ ਯਾਸਪਰਸ, ਅਤੇ ਹੇਨਰਿਕ ਰਿਕਰਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹੀਡਲਬਰਗ ਵਿੱਚ ਫਰੀਡਾ ਰੇਚਮਨ ਦੇ ਮਨੋਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕ ਸੇਨੇਟਰੀਅਮ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ ਮਨੋਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕ ਬਣਨ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ।
1930 ਵਿੱਚ ਉਹ ਫ੍ਰੈਂਕਫਰਟ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਸੋਸ਼ਲ ਰਿਸਰਚ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਨੋਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕ ਸਿਖਲਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਸੱਤਾ ਦੀ ਨਾਜ਼ੀ ਨਿਯੰਤ੍ਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਰੌਮ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨੇਵਾ ਅਤੇ ਫਿਰ 1934 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਕੋਲੰਬੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਕੈਰਨ ਹੋਰਨੀ ਅਤੇ ਹੈਰੀ ਸਟੈਕ ਸੁਲੀਵਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਫਰੌਮ ਮਨੋਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕ ਸੋਚ ਦੇ ਨਵ-ਫਰਾਇਡੀਅਨ ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ।
ਹੋਰਨੀ ਅਤੇ ਫਰੌਮ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਤਕੜਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਬੂਲਦੇ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹੋਰਨੀ ਨੇ ਫਰੌਮ ਨੂੰ ਮਨੋਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੇ ਕੁਝ ਪਹਿਲੂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾਏ ਅਤੇ ਫਰੌਮ ਨੇ ਹੋਰਨੀ ਨੂੰ ਸਮਾਜਸ਼ਾਸਤਰ ਸਮਝਾਇਆ।
ਕੋਲੰਬੀਆ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਰੌਮ ਨੇ 1943 ਵਿੱਚ ਸਾਈਕੈਟਰੀ ਦੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਸਕੂਲ ਦੀ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਾਖਾ ਨੂੰ ਰੂਪ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ 1946 ਵਿੱਚ ਸਾਈਕੈਟਰੀ, ਸਾਈਕੋਇਨਾਲਿਸਿਸ, ਅਤੇ ਸਾਈਕਾਲੋਜੀ ਦੀ ਵਿਲੀਅਮ ਐਲਨਸਨ ਵ੍ਹਾਈਟ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।
ਜਦੋਂ ਫਰੌਮ 1949 ਵਿੱਚ ਮੈਕਸੀਕੋ ਸਿਟੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੈਕਸੀਕੋ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਆਟੋਨੋਮਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਮੈਡੀਕਲ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਨੋਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।
ਐਰਿਕ ਸੇਲਿਗਮਨ ਫਰੌਮ ਇੱਕ ਜਰਮਨ-ਜਨਮਿਆ ਅਮਰੀਕੀ ਸਮਾਜਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ, ਮਨੋਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕ, ਸਮਾਜ-ਵਿਗਿਆਨੀ, ਮਨੁੱਖਤਾਵਾਦੀ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ, ਅਤੇ ਜਮਹੂਰੀ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਸੀ।
ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਮਨੋਰੋਗ, ਮਨੋਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਅਤੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਵਿਲੀਅਮ ਐਲੀਸਨ ਵ੍ਹਾਈਟ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਅਤੇ ਆਲੋਚਤਨਾਤਮਿਕ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਫਰੈਂਕਫਰਟ ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਭੇਲ ਨੂੰ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਂਵੇ ਕੀ ਚੌਪਾਟੀ ਜਾਨ ਜੁਹੂ ਬੀਚ ਜਿਥੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭੇਲ, ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਗੁਕੈਫ਼ੇ ਅਤੇ ਗਲੀ ਦੀ ਰੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿਧੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਬਾਕੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਥੇ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੇਡੀ ਵਾਲੇ ਇਸਨੂੰ ਆਮ-ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੇਚਦੇ ਹਨ।
ਕਈ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਭਦੰਗ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋ ਜਾਣ ਦੇ ਹੰਨ ਜੋ ਕੀ ਪੱਛਮੀ ਮਹਾਰਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਪਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਇਸਦੇ ਸੁੱਕੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਭਦੰਗ ਆਖਦੇ ਹੰਨ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਪਿਆਜ, ਪੁਦੀਨਾ ਅਤੇ ਨਿਮਬੂ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਸਜੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੇਲਪੁਰੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਚਟਪਟਾ ਸਨੈਕ ਹੈ ਜੋ ਕੀ ਭਾਰਤੀ ਉਪ-ਮਹਾਦਵੀਪ ਦਾ ਪਰਸਿੱਧ ਵਿਅੰਜਨ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਤਰਾਂ ਦੀ ਚਾਟ ਹੈ।
ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਕਟੋਰੇ ਵਿੱਚ, ਪਿੰਨੇ ਹੋਏ ਚੌਲ, ਮੂੰਗਫਲੀ, ਆਲੂ, ਪਿਆਜ਼, ਟਮਾਟਰ, ਧਾਲੀਦਾਰ ਅਤੇ ਹਰਾ ਮਿਠਾਈਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕਠੇ ਕਰੋ।
ਆਪਣੀ ਸੁਆਦ ਦੀਆਂ ਤਰਜੀਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਲਦੀ ਚਟਨੀ ਜਾਂ ਪੁਦੀਨੇ ਦੇ ਧਨੀ ਚਟਨੀ ਨੂੰ ਪਾਓ।
ਸ਼ੀਲਡ ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਿੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਪਭੋਗਤਾ ਦੇ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਮਾਡਲਾਂ ਵੱਲ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹੱਥ-ਤੋੜ-ਹੱਥ-ਲੜਾਈ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਮੋਟਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ੀਲਡ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਕਿ ਕੁਝ ਢਾਲਾਂ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਡੂੰਘੀ, ਸਮਰੂਪ, ਲੱਕੜੀ ਦੇ ਸੁੱਟੇ ਹੋਏ ਸਨ ਜੋ ਕਿ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਬਰਛੇ ਅਤੇ ਸੜਕ ਦੇ ਬਿੱਟ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਪਤਲੇ ਅਤੇ ਹਲਕੇ ਸਨ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਲੇਡ ਹੜਤਾਲਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਲਈ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ।
ਅਖ਼ੀਰ ਵਿਚ, ਢਾਲਾਂ ਦਾ ਆਕਾਰ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਗੋਲਾਕਾਰ ਤੋਂ ਅਨਕੁਲਾਰੀ, ਅਨੁਪਾਤਕ ਲੰਬਾਈ ਅਤੇ ਚੌੜਾਈ, ਸਮਰੂਪਤਾ ਅਤੇ ਕਿਨਾਰੇ ਦੇ ਪੈਟਰਨ; ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਕਾਰ ਪੈਦਲ ਫ਼ੌਜ ਜਾਂ ਘੋੜ-ਸਵਾਰ ਲਈ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪੋਰਟੇਬਿਲਟੀ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸੈਕੰਡਰੀ ਵਰਤੋਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜਹਾਜ਼ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਜਾਂ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਕਸਰ ਢਾਲਾਂ ਨੂੰ ਪੇਂਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਪੈਟਰਨ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਪਸ਼ੂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਨਾਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਜਾਂ ਕਬੀਲੇ ਨੂੰ ਦਿਖਾ ਸਕਣ।
ਯੁੱਧ-ਖੇਤਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਹਾਈ ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਇਹ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਵਿਵਸਥਿਤ ਹੋਰਾਇਡਿਕ ਉਪਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਜੰਗੀ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਤੋੜ-ਕੁੜਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਕੁਝ ਸਮੂਹਾਂ ਵਲੋਂ ਢਾਲਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ।
ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਸਕਾਟਿਸ਼ ਹਾਈਲੈਂਡ ਲੜਾਕੂ ਤਾਰਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਢਾਲਾਂ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਨਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਕੁਝ ਗੈਰ-ਸਨਅਤੀਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਜੰਗ ਲੜਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਪੁਰਾਤਨ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸਭਿਅਤਾਵਾਂ ਦੇ ਯੁੱਗ ਦੌਰਾਨ, ਢਾਲਾਂ ਦੀ ਲੱਕੜ, ਜਾਨਵਰ ਲੁਕਾਉਣ, ਪੁੰਗਰਿਆ ਜੂੜ ਵਢੇ ਹੋਏ ਸਨ
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪੁਰਾਤਨਤਾ ਵਿਚ, ਅਸੰਵਧਕ ਅੰਦੋਲਨਾਂ ਅਤੇ ਮੱਧ ਯੁੱਗ, ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੌਪਲਰ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਚੂਨੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਪਲੀਟ-ਰੋਧਕ ਇਮਾਰਤ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚਮੜੇ ਜਾਂ ਰਾਈਹਾਈਡ ਵਰਗੇ ਕੁਝ ਸੰਕੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਧਾਤ ਦੇ ਬਾਸ, ਰਿਮ ਜਾਂ ਬੈਂਡਿੰਗ।
20 ਵੀਂ ਅਤੇ 21 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ, ਢਾਲਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਫੌਜੀ ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਇਕਾਈਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਅੱਤਵਾਦ ਵਿਰੋਧੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ, ਬੰਧਕ ਬਚਾਅ, ਦੰਗੇ ਦੀ ਕਾਬੂ ਅਤੇ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਲਈ ਮੁਹਾਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਆਧੁਨਿਕ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਉਪਕਰਣ ਨੂੰ ਸੰਦਰਭਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬਾਂਹ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਾਹਰੀ ਸੂਟ ਜਾਂ ਬੁਲੇਟ-ਪਰੂਫ ਵੈਸਟ।
ਓਪਰੇਟਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸ਼ੀਲਡ ਕਈ ਵਾਰ ਵਾਹਨ-ਮਾਊਂਟ ਕੀਤੀਆਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਵੀ ਮਾਊਂਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਢਾਲਾਂ ਦਾ ਗੋਲ, ਅੰਡਾਲ, ਵਰਗ, ਆਇਤਾਕਾਰ, ਤਿਕੋਣ, ਬਿਲੀਬਾਇਲ ਜਾਂ ਸਕੋਲਪੇਡ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਉਹ ਪਤੰਗਾਂ ਜਾਂ ਫਲੱਪਰੋਂਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੈਂਦੇ ਸਨ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਇੱਕ ਆਇਤਾਕਾਰ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਸ਼ਾਇਦ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਮੋਹਲੇ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਲੜਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਢਾਲ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਧਾਰ ਕੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਟ੍ਰੈਪਾਂ ਜੋ ਯੂਜ਼ਰ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਜਾਂ ਇਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸਨ।
ਸ਼ੀਲਡਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਨੇੜੇ-ਤੇੜੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਜਾਂ ਪ੍ਰੈਜਿਕਟੇਲਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੀਰ, ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਬਲਾਕ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ।
ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫਿਲਮ ਹੈ, ਇੱਕ ਗੈਰ-ਗਲਪ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਮਕਸਦ ਯਥਾਰਥ ਦੇ ਕਿਸੇ ਪਹਿਲੂ ਨੂੰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਵਜੋਂ ਸਾਂਭਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ, ਇਤਿਹਾਸਕ ਰਿਕਾਰਡ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਜਿਹੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਨੂੰ ਮੂਲ ਤੌਰ ਤੇ ਫਿਲਮ ਸਟਾਕ ਤੇ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ - ਉਦੋਂ ਇਹ ਇਕੋ ਇੱਕ ਮਾਧਿਅਮ ਉਪਲਬਧ ਸੀ - ਪਰ ਹੁਣ ਵੀਡੀਓ ਅਤੇ ਡਿਜ਼ੀਟਲ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਵੀਡੀਓ ਵਜੋਂ, ਇੱਕ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ ਲਈ ਰਿਲੀਜ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
"ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ" ਨੂੰ "ਫ਼ਿਲਮ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਅਭਿਆਸ, ਇੱਕ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ, ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਰਿਸੈਪਸ਼ਨ ਦੇ ਮੋਡ" ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਲਗਾਤਾਰ ਵਿਕਸਤ ਹੋ ਰਹੀ ਕਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀਆਂ ਕੋਈ ਸਪਸ਼ਟ ਸੀਮਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਪੋਲਿਸ਼ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਬੋਲੇਸਲਾਵ ਮਾਤੁਸਜ਼ੇਵਸਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫਿਲਮ ਦੇ ਮੋਡ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ 1898 ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਮੁੱਲ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ।
ਮਾਤੁਸਜ਼ੇਵਸਕੀ ਵਿਜ਼ੁਅਲ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਇਕੱਤਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਆਰਕਾਈਵ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਲੋਕ ਪਰਚਲਤ ਮਿਥ ਅਨੁਸਾਰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਸਕਾਟਿਸ਼ ਡਾਕੂਮੈਂਟਰੀ ਫਿਲਮਸਾਜ਼ ਜੌਨ ਗਰੀਅਰਸਨ ਨੇ ਰਾਬਰਟ ਫਲੈਹਰਟੀ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਮੋਆਨਾ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਜੋ 8 ਫਰਵਰੀ 1926 ਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੇ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ "ਦ ਮੂਵੀਗੋਅਰ" ਦਾ ਨਾਮ ਸੀ।
ਇਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮਿਸ਼ਨ 1999 ਵਿੱਚ ਅਲਬਾਨੀਆ-ਯੂਗੋਸਲਾਵੀਆ ਸਰਹੱਦ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਚ ਬੈਠੇ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਸ਼ਰਨ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਯੂਗੋਸਲਾਵੀਆ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਸਨ ।
ਨਿਊ ਮਿਲੈਨੀਅਮ 2000 ਦੌਰਾਨ ਖਾਲਸਾ ਏਡ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਚੱਕਰਵਾਤ ਦੀ ਮਾਰ ਹੇਠ ਆਏ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਜ ਉੜੀਸਾ 'ਚ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪੀੜਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਸਹਾਇਤਾ ਮੁਹੱਈਆ ਕੀਤੀ ਸੀ।
2001 ਵਿੱਚ ਖਾਲਸਾ ਏਡ ਵਾਲੇ ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪੱਛਮੀ ਖੇਤਰ ਚ ਭੂਚਾਲ ਦੇ ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਗਏ ਸਨ।
ਖਾਲਸਾ ਏਡ ਲਈ ਲੋਕ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਤਨਖਾਹ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਿਰਸਵਾਰਥ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਲੋਕ ਕੰਮ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਤੋਂ ਛੁੱਟੀਆਂ ਲੈਕੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਖੇਤਰਾਂ ਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਲਬਾਨੀਆ , ਤੁਰਕੀ , ਉੜੀਸਾ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ , ਗੁਜਰਾਤ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ , ਡਰ ਕੋਂਗੋ ਚ ,ਸੋਮਾਲੀਆ ,
ਕਾਬੁਲ, ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਪਾਕਿਸਤਾਨ , ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ , ਪੰਜਾਬ ਨਸ਼ਾ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ , ਪਥਾਰਗਾਟ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਚ ਢਾਕਾ , ਪੰਜਾਬ 'ਚ ਹੜ੍ਹ , ਹੈਤੀ ।
2017 ਵਿਚ, ਖਾਲਸਾ ਏਡ ਨੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਸਰਹੱਦ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਨਾਹ ਲਈ ਭੱਜ ਰਹੇ ਬਰਮਾ ਦੇ ਰੋਹਿੰਗਿਆ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਕੱਪੜੇ ਮੁਹੱਈਆ ਕੀਤੇ।
ਖਾਲਸਾ ਏਡ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗੈਰ-ਮੁਨਾਫਾ ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੇ ਰਾਹਤ ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਸਿੱਖ ਅਸੂਲਾਂ, ਨਿਰਸਵਾਰਥ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਪਿਆਰ ਦੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ।
ਇਹ ਬਰਤਾਨਵੀ ਰਜਿਸਟਰਡ ਚੈਰਿਟੀ 1999 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਬਰਤਾਨਵੀ ਚੈਰਿਟੀ ਕਮਿਸ਼ਨ ਤੋਂ ਮਾਨਤਾ ਪਰਾਪਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਨਿਰਸਵਾਰਥ, ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਆ 'ਚ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਖਾਲਸਾ ਏਡ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਵਿੱਚ ਤਬਾਹੀ, ਯੁੱਧ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੁਖਦਾਈ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹਤ ਮਦਦ ਮੁਹੱਈਆ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਇਹ ਲੰਗਰ ਦੀ ਸਿੱਖ ਧਾਰਨਾ 'ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਹਰੇਕ ਲਈ ਮੁਫਤ ਭੋਜਨ।
ਲੰਗਰ ਏਡ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਗਠਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਥੇ ਖਾਣੇ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਸਿੱਖਿਆ ਬਾਰੇ ਅਕਸਰ ਇਹ ਗਲਤ ਧਾਰਨਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਮਾਹਿਰ ਦੋ ਜਾਂ ਦੋ ਵੱਧ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਿੱਖਿਆ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਆਪਸੀ ਤੁਲਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਸਲ ਵਿਚ, ਇਸ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਖੋਜੀਆਂ ਨੇ ਅਕਸਰ ਅਜਿਹੀ ਪਹੁੰਚ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ।
ਪਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਅੰਦਰਲੇ ਸਿੱਖਿਆ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਤੁਲਨਾਤਮਕਤਾ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ।
ਫਿਰ ਵੀ, ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ ਪ੍ਰਜੈਕਟਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੀਸਾ ਅਤੇ ਟੀਮਐਮਐਸ ਦੇ ਅਧਿਐਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਡੈਟਾ ਸੈੱਟਾਂ ਦੇ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਮੈਕ੍ਰੋਨਾਲਾਈਸਿਸ ਰਾਹੀਂ ਅਹਿਮ ਲੱਭਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ।
ਇਸ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਹਾਲੀਆ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ-ਯੂਰਪੀਅਨ ਅਤੇ ਅੰਤਰ-ਅਮਰੀਕਨ ਅਧਿਆਪਕ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਿੱਦਿਅਕ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਦਾ ਕੋਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਮਾਣਪੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸਵਾਲ ਦਾ ਉਠਾਦਾ ਹੈ ਕਿ 50 ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਪੱਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੇ ਕੀ ਫ਼ਾਇਦੇ ਅਤੇ ਕੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹਨ।
ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਸਿੱਖਿਆ ਨੇ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਜਾਪਾਨ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ ਵਰਗੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀਕ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਮਾਣੀਕਰਨ ਦੇ ਕੀ ਫਾਇਦੇ ਅਤੇ ਕੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹਨ।
ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਸਿੱਖਿਆ ਸਮਾਜ ਵਿਗਿਆਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੀਆਂ ਵਿੱਦਿਅਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦੀ ਪੜਤਾਲ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਸਰਵ-ਪ੍ਰਵਾਨਤ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕਰਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਇਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਵਿੱਦਿਅਕ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਮਿਆਰ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣਾ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਅਤੇ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਸਭਾ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉੱਘਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੰਸਥਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1956 ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ-ਕੌਮੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਮਝ, ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ, ਅਕਾਦਮਿਕ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਵਿਦਿਅਕ ਵਿਚਾਰਾਂ, ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਤੇਜੀ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਸਿੱਖਿਆ ਬਾਰੇ ਆਮ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੁਲਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੋਣ।
ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਦੇਸ਼ 'ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ
ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਕਾਸ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਸਮਾਜ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਨਾਲ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸਬੰਧ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਕਈ ਥਾਈਂ ਦੁਹਰਾਅ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਆਲੋਚਕ ਇਸ ਨੂੰ ਨੀਤੀ ਉਧਾਰ ਲੈਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਗੈਰ-ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਟੈਸਟ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਕੋਪ ਅਤੇ ਫੌਰਮੈਟ ਵਿੱਚ ਲਚਕਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਅਤੇ ਮਹੱਤਤਾ ਵਿੱਚ ਵੇਰੀਏਬਲ।
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਟੈਸਟ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰ ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹਨਾਂ ਟੈਸਟਾਂ ਦੀ ਫਾਰਮੇਟ ਅਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਦੂਜੀਆਂ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰਾਂ ਜਾਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਅਪਣਾਇਆ ਜਾਂ ਵਰਤਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਫੀਡਬੈਕ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਵੀਨਤਾ ਦੇ ਪੱਧਰ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਸਟੈਂਡਰਡ ਟੈਸਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਕੁੱਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਗੈਰ-ਪ੍ਰਮਾਣੀਕ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਲਈ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਸਕੋਪ, ਫੌਰਮੈਟ ਅਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ਵਰਗੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਅਤੇ ਸੈਟਿੰਗ, ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਗ਼ੈਰ-ਸਟੈਂਡਰਡ ਟੈਸਟ ਕਰਵਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੇਰੀਏਬਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਕਲਾਸ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਬੰਧਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਕਲਾਸ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰ ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਹਫਤਾਵਾਰੀ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਟੈਸਟ ਕਰਵਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਇੱਕ ਸੈਮੈਸਟਰ ਤੋਂ ਸਿਰਫ ਦੋ ਵਾਰ।