polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਅਸਪਸ਼ਟ ਹੈ, ਕੁਝ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ 2000 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਨੂੰ ਸੋਸ਼ਲ ਨੈਟਵਰਕ ਜਾਂ ਸੋਸ਼ਲ ਨੈਟਵਰਕਿੰਗ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ।
2015 ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਤਾਜ਼ਾ ਪੇਪਰ ਨੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਮੌਜੂਦਾ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਸੇਵਾਵਾਂ ਲਈ ਵਿਲੱਖਣ ਚਾਰ ਆਮ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ:
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਇੰਟਰਐਕਟਿਵ ਵੈੱਬ 2.0 ਇੰਟਰਨੈੱਟ-ਅਧਾਰਿਤ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਹਨ।
ਯੂਜ਼ਰ-ਸਿਰਜਿਤ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਟੈਕਸਟ ਪੋਸਟਾਂ ਜਾਂ ਟਿੱਪਣੀਆਂ, ਡਿਜ਼ੀਟਲ ਫੋਟੋਆਂ ਜਾਂ ਵੀਡੀਓਆਂ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਆਨਲਾਈਨ ਅੰਤਰ-ਕਾਰਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਡਾਟੇ, ਸਮਾਜਿਕ ਮੀਡੀਆ ਦੀ ਜਿੰਦਜਾਨ ਹਨ।
ਵੈੱਬਸਾਈਟ ਜਾਂ ਐਪ ਜੋ ਕਿ ਸਮਾਜਿਕ ਮੀਡੀਆ ਸੰਗਠਨ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਯੂਜ਼ਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੇਵਾ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਰੋਫਾਈਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਯੂਜ਼ਰ ਦੇ ਪਰੋਫਾਇਲ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਅਤੇ/ਜਾਂ ਗਰੁੱਪਾਂ ਦੇ ਪਰੋਫਾਇਲਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਆਨਲਾਈਨ ਸਮਾਜਿਕ ਨੈੱਟਵਰਕਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਸੰਭਵ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈੱਬਸਾਈਟ ਜਾਂ ਐਪ ਜੋ ਕਿ ਸਮਾਜਿਕ ਮੀਡੀਆ ਸੰਗਠਨ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਯੂਜ਼ਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੇਵਾ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਰੋਫਾਈਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ
ਜਦੋਂ ਟਿਮ ਬਰਨਰਜ਼-ਲੀ ਨੇ 1991 ਵਿੱਚ ਹਾਈਪਰਟੈਕਸਟ ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਨੂੰ ਇੰਟਰਨੈਟ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਵਰਲਡ ਵਾਈਡ ਵੈੱਬ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਨੈੱਟਵਰਕ ਸੰਚਾਰ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਯੁੱਗ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀਤੀ।
ਵੈਬਲਾਗ, ਸੂਚੀ ਸਰਵਰ, ਅਤੇ ਈ-ਮੇਲ ਸੇਵਾਵਾਂ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਔਨਲਾਈਨ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੇ ਗਠਨ ਅਤੇ ਔਫਲਾਈਨ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਔਨਲਾਈਨ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵੈੱਬ 2.0 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਨਾਲ ਨੈਟਵਰਕਡ ਸਮਾਜਕਤਾ ਲਈ ਇੰਟਰਐਕਟਿਵ, ਦੋ-ਪੱਖੀ ਵਾਹਨਾਂ ਲਈ ਨੈਟਵਰਕ ਸੰਚਾਰ ਲਈ ਨਲੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਵਿਕਸਤ ਹੋਈਆਂ।
ਅਰਪਾਨੇਟ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1967 ਵਿੱਚ ਔਨਲਾਈਨ ਆਇਆ ਸੀ, ਨੇ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਗੈਰ-ਸਰਕਾਰੀ/ਵਪਾਰਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੰਚਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ' ਵਿਖੇ ਕੰਪਿਊਟਿੰਗ 'ਤੇ 1982 ਦੀ ਹੈਂਡਬੁੱਕ ਆਰਟੀਫੀਸ਼ੀਅਲ ਇੰਟੈਲੀਜੈਂਸ ਲੈਬਾਰਟਰੀ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਨੈੱਟਵਰਕ ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ।
2019 ਵਿੱਚ, ਮੈਰਿਅਮ-ਵੈਬਸਟਰ ਨੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਨੂੰ "ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਸੰਚਾਰ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਉਪਭੋਗਤਾ ਜਾਣਕਾਰੀ, ਵਿਚਾਰਾਂ, ਨਿੱਜੀ ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਲਈ ਔਨਲਾਈਨ ਭਾਈਚਾਰੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਮੀਡੀਆ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਿਕ ਸ਼ਬਦ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਉਪਭੋਗਤਾ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰਕੂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਨੂੰ ਔਨਲਾਈਨ ਫੈਸਿਲੀਟੇਟਰ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਨੈਟਵਰਕਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ - ਉਹਨਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਵੈੱਬ ਜੋ ਸਮਾਜਿਕ ਸੰਪਰਕ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਉਪਭੋਗਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਵਿਕਲਪ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਿਕਸ ਡਿਗਰੀਜ਼ ਪਹਿਲੀ ਵੈੱਬਸਾਈਟ ਸੀ।
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਇੰਟਰਐਕਟਿਵ ਤਕਨਾਲੋਜੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਵਰਚੁਅਲ ਕਮਿਊਨਿਟੀਆਂ ਅਤੇ ਨੈੱਟਵਰਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਕਾਰੀ, ਵਿਚਾਰਾਂ, ਰੁਚੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੇ ਹੋਰ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਰਵਾਇਤੀ ਮੀਡੀਆ (ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਪ੍ਰਿੰਟ ਰਸਾਲੇ ਅਤੇ ਅਖਬਾਰਾਂ, ਟੀਵੀ ਪ੍ਰਸਾਰਣ, ਅਤੇ ਰੇਡੀਓ ਪ੍ਰਸਾਰਣ) ਤੋਂ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਗੁਣਵੱਤਾ ਸਮੇਤ, ਪਹੁੰਚ, ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ, ਉਪਯੋਗਤਾ, ਪ੍ਰਸੰਗਿਕਤਾ, ਅਤੇ ਸਥਾਈਤਾ।
ਸਿਸਟਮ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇੱਕ ਐਸੇ ਸਮੂਹ ਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,ਜਿਹੜਾ ਭਾਗਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
ਇਹਨਾਂ ਭਾਗਾਂ ਦੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ-ਕਿਰਿਆ ਵੀ ਚਲਦੀ ਹੈ,ਇਹ ਅੰਤਰ-ਸੰਬੰਧ ਵੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਇਕ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਆਈ ਤਬਦੀਲੀ ਦੂਜੇ ਭਾਗਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੇ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਬਾਕੀ ਦੇ ਭਾਗ ਵੀ ਇੱਕ ਭਾਗ ਵਿਚਲੀ ਤਬਦੀਲੀ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ ਬਦਲ ਜਾਂਦੇ,ਓਦੋਂ ਤੱਕ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਆਸਾਂਵਾਂਪਣ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੀ ਇਕਜੁੱਟਤਾ ਇਸ ਦੇ ਉਪ-ਅੰਗ ਦੇ ਪਰਸਪਰ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪਰ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਸਿਸਟਮ ਦੀ ਜਟਿਲਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਕੁੱਝ ਉਪ-ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਤਾਂ ਅੰਤਰ-ਸੰਬੰਧ ਅਤੇ ਅੰਤਰ-ਨਿਰਧਾਰਣਤਾ ਸਪਸ਼ਟ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ,ਪਰ ਇਸਦੇ ਕਈ ਉਪ-ਅੰਗ ਸਵੈਧੀਨ ਹੋਣ ਦਾ ਝਾਉਲਾ ਵੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ,ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭਾਸ਼ਾ।
ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਇੱਕ ਐਸਾ ਸਿਸਟਮ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਭਾਗ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਸਵੈਧੀਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਬਦਲੀ ਦੇ ਕਾਰਨ,ਸਗੋਂ ਨਿਯਮ ਵੀ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਨਿਰਲੇਪ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਸਰ ਹਨ।
ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅਰਥ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕਈ ਸਮਾਜ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ ਦੇਖਦੇ ਵੀ ਹਨ ਤਾਂ ਇਹ ਵੰਡ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਨਿਸਚਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਬੀਲਜ਼ ਅਤੇ ਹੋਯਰ ਨੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਪੰਜ ਅੰਗ ਦੱਸੇ ਹਨ:
ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਮੁੱਢਲੇ ਅਤੇ ਸਥਿਰ ਸਮਾਜਾਂ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਮਨੁੱਖੀ ਸਮੂਹ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਸਿਰਜਕ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਾਹਕ ਵੀ।
ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਿਸਟਮ ਦਾ ਅੰਗ ਮੰਨਣਾ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਰਲਗੱਡ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਮਾਹੌਲ ਨੂੰ ਵੀ ਕਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਅੰਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ,ਕਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ,ਇਸ ਬਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਵਾਂ ਹਨ।
ਇਸ ਤਰਾਂ ਨਾਲ ਉਪਰੋਕਤ ਅੰਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੇਵਲ ਪਿਛਲੇ ਤਿੰਨ ਅੰਗ ਹੀ ਸਾਰਥਕ ਅੰਗ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਦਾ ਜੁੱਟ ਅਤੇ ਜਟਿਲ ਸਮੂਹ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਅੰਗ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ:ਪ੍ਤਿਮਾਨਿਕ ਸਭਿਆਚਾਰ,ਪਦਾਰਥਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਬੋਧਾਤਮਿਕ ਸਭਿਆਚਾਰ।
ਰੀਸ ਮੈਕਗੀ ਨੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਇਹੀ ਤਿੰਨ ਅੰਗ ਕੀਤੇ ਹਨ,ਇਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਅੰਸ਼-ਜੁੱਟ-ਸਮੂਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਦਾਰਥਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ,ਜਿਹੜੀਆ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਸਿਰਜੀਆਂ ਹਨ,ਜਾਂ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਵਰਤਦਾ ਹੈ,ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪ੍ਕਿਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਣੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਕਿਉਂ ਨਾ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹੋਣ।
ਪ੍ਤਿਮਾਨਿਕ ਸਭਿਆਚਾਰ, ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਉਹ ਅੰਗ ਹੈ,ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਹਾਰ ਲਈ ਨਿਯਮ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਹਾਰ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਅਗਵਾਈ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਝ ਨਿਯਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨੂੰ ਅੱਖੋਂ ਓਹਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,ਜਿਹਨਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰਨ ਦੀ ਖੁੱਲ ਦੇ ਦਿਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਸਮਾਜ ਦੇ ਆਧਾਰ ਨੂੰ ਸੱਟ ਮਾਰਦੀ ਹੈ,ਇਸ ਕਰਕੇ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ।
ਕੁੱਝ ਹੋਰ ਨਿਯਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ,ਜਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਇਹ ਮਿਥ ਹੀ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕੋਈ ਕਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਪਹਿਲੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਚਾਰ,ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸਦਾਚਾਰ,ਤੀਜੇ ਨੂੰ ਤਾਬੂ,ਇਕ ਹੋਰ ਤਰਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੱਛਮੀ ਸਮਾਜ-ਵਿਗਿਆਨੀਆ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਹਰ ਤਰਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਨਾਂ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਪਹਿਲੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ'ਫ਼ੋਕਵੇਜ਼' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ'ਮੋਰਜ਼'।
ਬੋਧਾਤਮਿਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ,ਵਤੀਰੇ,ਵਿਚਾਰ,ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਆਦਿ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਕਸਰ ਇਕੋਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅੰਸ਼ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਬੰਧਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਕ ਕਿਤਾਬ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਤਿੰਨਾਂ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਸਾਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਜੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਅੰਗ ਅੰਤਰ-ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ ਤਾਂ ਇੱਕ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਆਈ ਤਬਦੀਲੀ ਦੂਜੇ ਅੰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੱਚੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਵੈ ਅਨੁਕੂਲਣ ਦੀ ਪ੍ਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਏਗੀ,ਜਿਹੜੀ ਅੰਤ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹੇਗੀ।
ਸੁਨੀਲ ਭਾਰਤੀ ਮਿਤਲ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਉਦਯੋਗਪਤੀ, ਸਮਾਜਸੇਵੀ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਇੰਟਰਪ੍ਰਾਈਜ਼ ਦੇ ਚੇਅਰਮੈਨ ਹਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਟੈਲੀਕਾਮ, ਇੰਸ਼੍ਯੋਰੇੰਸ, ਰਿਯਲ ਸਟੇਟ, ਮੌਲ, ਹੋਸਪੇਟੇਲਿਟੀ, ਖੇਤੀ ਅਤੇ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਉਦਮ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜ਼ੂਦ, ਤਬਦੀਲੀ ਲਿਆਏ ਹਨ ਭਾਰਤੀ ਏਅਰਟੈਲ, ਜੋਕਿ ਇਸ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਫਲੈਗਸ਼ਿਪ ਕੰਪਨੀ ਹੈ, ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਤੀਸਰੀ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਟੈਲੀਕਾਮ ਕੰਪਨੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੇ 18 ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਤਕਰੀਬਨ 350 ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਾ੍ਹਕਾਂ ਵਿੱਚਕਾਰ ਹੈ ਭਾਰਤੀ ਏਅਰਟੈਲ ਨੇ ਸਾਲ 2016 ਵਿੱਚ ਤਕਰੀਬਨ 14.75 ਅਰਬ ਦੀ ਵਪਾਰਕ ਆਮਦਨ ਕੀਤੀ ਸੁਨੀਲ ਮਿਤਲ ਭਾਰਤ ਦੇ ਅਠਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਸ਼ਖਸ਼ੀਅਤ ਹਨ ਤੇ ਫ਼ੋਰਬਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁੱਲ ਸੰਪਤੀ $7 ਅਰਬ ਹੈ
ਸੁਨੀਲ ਮਿਤਲ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਅਗਰਵਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਸੀ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਸਤਪਾਲ ਮਿਤਲ, ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੁਧਿਆਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਮੈਂਬਰ ਆਫ਼ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ, ਰਾਜਯ ਸਬਾ ਰਹਿ ਚੁਕੇ ਸਨ, ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਦੋ ਵਾਰ ਚੁਣੇ ਗਏ ਅਤੇ ਰਾਜਯ ਸਬਾ ਲਈ ਇੱਕ ਵਾਰ ਨਾਮਜ਼ਦ ਹੋਏ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਸੂਰੀ ਦੇ ਵਿਨਬਰਗ ਐਲੇਨ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦਖ਼ਲਾ ਲਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗਵਾਲਿਯਰ ਦੇ ਸੈਕਇੰਡੀਆ ਸਕੂਲ ਚਲੇ, ਗਏ ਅਤੇ ਸਾਲ 1976 ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਰਿਆ ਕਾਲੇਜ, ਲੁਧਿਆਣਾ, ਤੋਂ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਅਤੇ ਸਾਇੰਸ ਵਿੱਚ ਗੈ੍ਜੁਏਟ ਹੋਏ ਸਾਲ 1992 ਵਿੱਚ, ਹਾਰਟਾਅਟੈਕ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਦਿਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ
ਪਹਿਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਉਦਯੋਗਪਤੀ, ਸੁਨੀਲ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਵਪਾਰ ਅਪ੍ਰੈਲ 1976 ਨੂੰ, 18 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, 20,000 ਰੁਪਏ ਦੀ ਪੂੰਜੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜੋਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਉਧਾਰੇ ਲਏ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਵਪਾਰ ਲੋਕਲ ਬਾਈਸਾਈਕਲ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਲਈ ਕੈ੍ਂਸ਼ਾਫਟ ਬਣਾ ਕੇ ਕੀਤਾ
ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਨਰਾਇਣ ਖੇਤਰ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਟੇਬਲ ਟੈਨਿਸ ਖੇਡਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਉਸਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਆਂਚਲ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਸਾਹਿਲ ਵੀ ਟੇਬਲ ਟੈਨਿਸ ਖੇਡਦੇ ਹਨ।
ਅੰਡਰ-8 ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਮੈਚ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਤਰਾ ਨੇ ਕੋਚ ਸੰਦੀਪ ਗੁਪਤਾ ਤੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੋਚ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੰਸ ਰਾਜ ਮਾਡਲ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲਾ ਲੈਣ ਲਈ ਅਤੇ ਉਥੋਂ ਦੀ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਸੀ।
2015 ਕਾਮਨਵੈਲਥ ਟੇਬਲ ਟੈਨਿਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਬਤਰਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤਮਗੇ ਜਿੱਤੇ ਸਨ, ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਮਗਾ ਮਹਿਲਾ ਈਵੈਂਟ ਵਿੱਚ , ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਬਲਜ਼ ਈਵੈਂਟ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਮਗਾ ਅਤੇ ਮਹਿਲਾ ਸਿੰਗਲ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਮਗਾ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਬਤਰਾ 16 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸਵੀਡਨ ਦੀ ਪੀਟਰ ਕਾਰਲਸਨ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਲੈਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਇਹ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਟੇਬਲ ਟੈਨਿਸ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਸੀ, ਭਾਵ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਟੇਬਲ-ਟੈਨਿਸ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਯਿਸ਼ੂ ਅਤੇ ਮੈਰੀ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲਾ ਲਿਆ, ਪਰ ਚੁਣੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਪੜ੍ਹਾਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਤਾਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਧਿਆਨ ਖੇਡ 'ਤੇ ਲਾ ਸਕੇ।
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਤਾਂ ਉਹ ਕੌਰ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੀ ਸੀ।
5 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਰੂਪੀ ਕੌਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੇ ਸ਼ੌਕ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪੇਂਟ-ਬੁਰਸ਼ ਫੜਾ ਕੇ ਉਸ 'ਤੇ ਥੋਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਲਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਘਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਸੀ।
ਨਾਲ ਹੀ, ਕੌਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਵਿਤਾ ਉਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇੱਕ ਆਵਰਤੀ ਪਹਿਲੂ ਸੀ: "ਸ਼ਾਮ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਘੰਟਿਆਂ ਬੱਧੀ ਬੈਠਦੇ ਸਨ, ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਇੱਕ ਆਇਤ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਦੇ ਸਨ"।
ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕੌਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਲਹਿਜ਼ੇ ਤੋਂ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕੌਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਕੌਰ ਆਪਣੀ ਮਾਹਵਾਰੀ ਦੇ ਦਿਨਾਂ 'ਚ ਸੀ; ਮਾਹਵਾਰੀ, ਉਸ ਦੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕੌਰ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਉਸ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਗੜਬੜ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਦੁਨਿਆਵੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ 'ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਬਹਿਸ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕੌਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਬੱਚੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਹਿੰਸਾ ਜਾਂ ਜਿਨਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ; ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਸਲਵਾਦ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੁੰਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਉਸਦੇ ਨਰਮ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਨਿਕਲਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਕੀਰਤਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਕੌਰ ਇੱਕ ਪੁਲਾੜ ਯਾਤਰੀ ਜਾਂ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਸੇਵਕ ਜਾਂ ਇੱਕ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਕਸਰ ਬਦਲਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਬਾਅਦ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ੇ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਜ਼ਾਹਰ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇਕੱਲਤਾ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਇਆ।
ਕੌਰ ਦੁਆਰਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਰੁਚੀ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆਈ, ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇਸ ਨੂੰ 10 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਣਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸਾਂਝ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸਮਝਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਚੌਥੇ ਗ੍ਰੇਡ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਤਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਹੁਨਰ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਮਿਲਕ ਅਤੇ ਹਨੀ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਕੌਰ ਲਈ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਸਾਬਤ ਹੋਈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਫਾਲੋ-ਅੱਪ, 'ਦ ਸਨ ਐਂਡ ਹਰ ਫਲਾਵਰਜ਼' ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੌਰਾਨ ਸੰਘਰਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਰੀਲੀਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਰਨਆਉਟ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਆਈਆਂ ਪਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਘੱਟ ਗਈਆਂ।
ਵਪਾਰਕ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਘੱਟ ਦਬਾਅ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਹੋਮ ਬਾਡੀ - ਕੋਵਿਡ-19 ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਲਈ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ਕ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ।
"ਇੰਸਟਾਪੋਏਟਰੀ" ਸਮੂਹ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੌਰ ਸੁਭਾਅ ਵਜੋਂ ਬਹੁਤ ਸਰਲ ਹੈ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਪਛਾਣ, ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨਾਰੀਵਾਦ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਬਚਪਨ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ ਸਰੋਤ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਰੂਪੀ ਕੌਰ ਦਾ ਜਨਮ ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਟੋਰੰਟੋ, ਕੈਨੇਡਾ ਆ ਗਈ ਸੀ ਜਦ ਉਹ ਮਸਾਂ 4 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ।
ਇੱਕ ਬੱਚੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲੋਂ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਪੇਂਟ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਲਈ ਸੀ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਨਮਦਿਨ ਤੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਲਿਖ ਦਿੰਦੀ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਕਰਸ਼ੇਸ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਲਿਖਦੀ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਵਾਟਰਲੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਓਂਟਾਰੀਓ ਵਿੱਚ ਸੁਭਾਸ਼ਨ-ਕਲਾ ਵਿਵਸਾਇਕ ਲੇਖਣੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।
ਉਹ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ - ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਚਾਰ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਰੈਂਪਟਨ, ਓਂਟਾਰੀਓ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਬਰੈਂਪਟਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੌਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਰਵਾਰ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ, ਕੁਲ ਮਿਲਾਕੇ ਸੱਤ ਵਾਰ ਜਗ੍ਹਾ ਬਦਲੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਮਾਰਚ 2015 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਕੌਰ ਨੇ ਇੰਸਟਾਗ੍ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਪੋਸਟ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਬੈੱਡਸ਼ੀਟਾਂ 'ਤੇ ਮਾਹਵਾਰੀ ਦੇ ਖੂਨ ਦੇ ਧੱਬਿਆਂ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇੰਸਟਾਗ੍ਰਾਮ ਨੇ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਕੌਰ ਨੇ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੀ ਵਾਇਰਲ ਆਲੋਚਨਾ ਲਿਖੀ।
ਘਟਨਾ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਕੌਰ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਨੇ ਵਧੇਰੇ ਖਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਵੈ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਪਹਿਲਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, 'ਮਿਲਕ ਐਂਡ ਹਨੀ' , ਵਿਆਪਕ ਵਪਾਰਕ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਦੁਬਾਰਾ ਛਾਪਿਆ ਗਿਆ।
ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਇੱਕ ਪੌਪਸਟਾਰ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਸਾਹਿਤਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੌਰ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੌਰ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਮਿਸ਼ਰਤ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਹੁੰਗਾਰਾ ਮਿਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਪੈਰੋਡੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਹੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਥੀ "ਇੰਸਟਾਪੋਏਟਸ" ਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਤਕ ਚੋਰੀ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਅਤੇ ਇੰਟਰਨੈਟ ਟ੍ਰੋਲ ਦੁਆਰਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕੌਰ ਨੂੰ ਬੀਬੀਸੀ ਅਤੇ ਐਲੇ ਦੁਆਰਾ ਸਾਲ-ਅੰਤ ਦੀਆਂ ਵਧਾਈਆਂ ਸੂਚੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਨਿਊ ਰਿਪਬਲਿਕ ਨੇ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ "ਦਹਾਕੇ ਦੀ ਲੇਖਕ" ਕਿਹਾ।
ਰੂਪੀ ਕੌਰ ਹੈ, ਇੱਕ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਕਵੀ, ਲੇਖਕ, ਅਤੇ ਬੋਲੇ ਸ਼ਬਦ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ।
ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਨਲਾਇਨ ਪੋਸਟ ਕਰਨ ਸਦਕਾ ਇੰਸਟਾਪੋਇਟ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੰਸਟਾਗਰਾਮ ਉਸਦਾ ਮੁਢਲਾ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਹੈ।
ਉਸਨੇ 2015 ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾ ਅਤੇ ਗਦ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਹੈ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ, ਜੋ ਹਿੰਸਾ, ਸ਼ੋਸ਼ਣ, ਪ੍ਰੇਮ, ਨੁਕਸਾਨ, ਅਤੇ ਨਾਰੀਤਵ ਦੇ ਮਜ਼ਮੂਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁਖ਼ਾਤਿਬ ਹੈ।
ਸਈਦ ਨਜ਼ਰੁੱਲ ਦਾ ਸਿਆਸੀ ਕੈਰੀਅਰ ਉਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦ ਉਹ ਅਵਾਮੀ ਮੁਸਲਿਮ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ 1952 ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਾ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੂਬਾਈ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਪਾਰਟੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਅਹੁਦੇ ਹਾਸਲ ਕੀਤੇ, ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਨੇਤਾ ਨੇ ਸ਼ੇਖ ਮੁਜੀਬ ਦਾ ਨਜਦੀਕੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਪਾਤਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਉਹ 1970 ਵਿੱਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਕੌਮੀ ਅਸੰਬਲੀ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਮਤ ਦੇ ਉਪ ਨੇਤਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਖੇਪ ਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
25 ਮਾਰਚ 1971 ਨੂੰ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫੌਜ ਦੁਆਰਾ ਮੁਜੀਬ ਦੀ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰੀ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਸਈਅਦ ਹੋਰ ਪਾਰਟੀ ਆਗੂਆਂ ਨਾਲ ਮੁਜੀਬਨਗਰ ਨੂੰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮੁਜੀਬ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਸਈਅਦ ਨੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਤਾਜੁਦੀਨ ਅਹਿਮਦ ਉਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸੀ।
ਸਈਦ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਕਾਜ਼ ਨੂੰ ਅਗਵਾਈ ਦੇਣ, ਮੁਕਤੀ ਵਾਹਿਨੀ ਗੁਰੀਲਾ ਫੋਰਸ ਦਾ ਤਾਲਮੇਲ ਕਰਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
15 ਅਗਸਤ 1975 ਨੂੰ ਸ਼ੇਖ ਮੁਜੀਬੁਰ ਰਹਿਮਾਨ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸਈਦ ਹੋਰ ਮੁਜੀਬ ਵਫਾਦਾਰਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤਾਜੁੱਦੀਨ ਅਹਿਮਦ, ਏ ਐਚ ਐਮ ਕਮਾਲੂਜ਼ਮਾਨ ਅਤੇ ਮੁਹੰਮਦ ਮੰਸੂਰ ਅਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਭੂਮੀਗਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਲੇਕਿਨ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਖਾਂਡਕਰ ਮੋਸ਼ਤ ਅਹਿਮਦ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨਕਾਲ ਵਿੱਚ ਗਿਰਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਚਾਰ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਢਾਕਾ ਕੇਂਦਰੀ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ 3 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ ਵਿਵਾਦਮਈ ਅਤੇ ਰਹਸਮਈ ਪਰੀਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਇਹ ਦਿਨ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੇਲ੍ਹ ਹੱਤਿਆ ਦਿਨ ਵਜੋਂ ਹਰ ਸਾਲ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਪਤਾਨ ਕਿਸਮਤ ਹਾਸ਼ਮ ਨੂੰਹਤਿਆਵਾਂ ਲਈ ਉਮਰ ਕੈਦ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਸਈਦ ਨਜ਼ਰੁੱਲ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਜਨਮ ਬੰਗਾਲ ਸੂਬੇ ਦੇ ਕਿਸ਼ੋਰਗੰਜ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਦੇ ਜਸ਼ੋਦਾਲ ਦਮਪਾਰਾ ਵਿਖੇ 1925 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਢਾਕਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮੁਸਲਿਮ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਗਰਮ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸਿਆਸੀ ਆਗੂ ਸੀ।
ਸਈਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਾਲਜ ਦੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਅਤੇ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।
ਉਹ 1949 ਵਿੱਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਸਿਵਲ ਸੇਵਾ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਪਰ 1951 ਵਿੱਚ ਮੈਮਨਸਿੰਘ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦਮੋਹਨ ਕਾਲਜ ਵਿਖੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਅਸਤੀਫ਼ਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਅਭਿਆਸ . ਚ ਵਕਾਲਤ ਵੀ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਸੱਯਦ ਨਜ਼ਰੁਲ ਇਸਲਾਮ ਇੱਕ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਅਤੇ ਅਵਾਮੀ ਲੀਗ ਦਾ ਇੱਕ ਸੀਨੀਅਰ ਆਗੂ ਸੀ।
ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਮੁਕਤੀ ਜੰਗ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੂੰ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੀ ਅੰਤਰਿਮ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਉਪ-ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੇਖ ਮੁਜੀਬੁਰ ਰਹਿਮਾਨ ਦੀ ਗੈਰ-ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸੈਯਦ ਨੂੰ ਉਦਯੋਗ ਮੰਤਰੀ, ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ ਉਪ ਨੇਤਾ ਅਤੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਜਦੋਂ ਮੁਜੀਬ ਨੇ ਹੋਰ ਰਾਜਨੀਤਕ ਦਲਾਂ ਉੱਤੇ ਰੋਕ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ 1975 ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਈਆਂ, ਸੈਯਦ ਨੂੰ ਬਕਸਾਲ ਦਾ ਉਪ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਜਨਵਰੀ 1991 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਫੈਲੋ, ਇੰਡੋ-ਜਰਮਨ ਸੋਸ਼ਲ ਸਰਵਿਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨਾਲ ਸਮਾਜਿਕ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਖੇਦੂਤ ਮਜ਼ਦੂਰ ਚੇਤਨਾ ਸੰਗਠਨ , ਝਾਬੂਆ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਰਕੁਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਉਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਏਡਜ਼ ਕੰਟਰੋਲ ਆਰਗੇਨਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਰਿਸਰਚ ਅਫਸਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਸੰਗੀਤ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਵਾਹ ਵਾਸਤੇ ਸਦਕਾ ਉਸ ਨੇ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਇਸ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਕਿਸਮਤ ਆਜ਼ਮਾਈ ਕਰਨੀ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਸੰਗੀਤ ਆਈਕਾਨ ਸ਼ੁਭਾ ਮੁਦਗਲ ਕੋਲੋਂ ਖ਼ਿਆਲ ਗਾਇਕੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੀਰਾਨੰਦ ਕੋਲੋਂ ਠੁਮਰੀ, ਦਾਦਰਾ ਅਤੇ ਗ਼ਜ਼ਲ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ।
ਵਿਦਿਆ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਫ਼ਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 12 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਕਰਨਾਟਿਕ ਗਾਇਕਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੈਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਕਈ ਕਨਸਰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲਿਆ।
ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਕਾਰਨਾਟਿਕ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਵਿਦਿਆ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਆਭਾ ਮੁਦਗਲ ਤੋਂ ਖਿਆਲ ਵਿੱਚ ਮਾਰਗ-ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੀਰਾਨੰਦ ਤੋਂ ਥੁਮਰੀ, ਦਾਦਰਾ ਅਤੇ ਗ਼ਜ਼ਲ ਗਾਇਕੀ ਸਿੱਖੀ।
ਵਿਦਿਆ ਸ਼ਾਹ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਗਾਇਕ, ਸੰਗੀਤਕਾਰ, ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਕੁਨ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹੈ।
ਦਰੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਦਰੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅੱਡੇ 'ਤੇ ਦਰੀ ਦਾ ਤਾਣਾ ਤਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਕੜਿਅੰ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ ਨੂੰ ਘੋੜੀ ਤੇ ਪਾਈਆਂ ਕਾਟੂਆਂ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ ਨਾਲ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਰੀ ਬੁਣਨ ਵਾਲੀਆਂ ਜਨਾਨੀਆਂ ਦੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਤਾਣੇ ਉਪਰ ਇਕ ਫੱਟਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਘੋੜੀ ਤੇ ਪਾਈਆਂ ਕਾਟੂਆਂ ਨੂੰ ਜਦ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਤਾਣੇ ਵਿਚ ਪਾਏ ਮੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਤਾਣਾ ਉਪਰ ਹੇਠ ਹੁੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਫੇਰ ਤਾਣੇ ਵਿਚ ਰੰਗਦਾਰ ਸੂਤ ਦੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਛੁੱਟੀਆਂ/ਗਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜਨਾਨੀਆਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤਾਣੇ ਵਿਚੋਂ ਦੀ ਲੰਘਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਾਣੇ ਵਿਚ ਗੁੱਟੀਆਂ ਗਜ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਾਏ ਧਾਗੇ ਦੇ ਪੇਟੇ ਨੂੰ ਪੰਜੇ ਨਾਲ ਤਾਣੇ ਵਿਚ ਸੈੱਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨਾਨੀਆਂ ਕਾਟੂਆ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਸਿੱਟਕੇ, ਤਾਣੇ ਵਿਚ ਰੰਗਦਾਰ ਪੇਟੇ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਪੇਟੇ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣੀ ਦਰੀ ਨਾਲ ਪੰਜੇ ਨਾਲ ਸੈੱਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਾਰੀ ਦਰੀ ਬੁਣ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮੰਜੇ 'ਤੇ ਵਿਛਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮੋਟੇ ਸੂਤ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਇਕ ਮੋਟੇ ਬਸਤਰ ਨੂੰ ਦਰੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਫੇਰ ਦਰੀ ਉਪਰ ਮੌਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚਾਦਰ, ਵਿਛਾਈ, ਚੁਤਹੀ, ਗਦੈਲਾ ਆਦਿ ਵਿਛਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬੜੀਆਂ ਦਰੀਆਂ ਇਕੱਠ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਪੱਕੇ ਫਰਸ਼ 'ਤੇ ਵਿਛਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦਰੀ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਚੌੜੀ ਰਹੇ, ਇਸ ਲਈ ਬਣੀ ਦਰੀ ਉਪਰ ਪਣਖ ਲਾ ਕੇ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਦ ਸਾਰੀ ਦਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਘੋੜੀ ਤੇ ਮਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਣੇ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਣੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਪਿਛੇ ਜਿਹੜਾ ਤਾਣਾ ਦਰੀ ਬੁਣਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤਾਣੇ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਕੈਂਚੀ ਨਾਲ ਕੱਟ ਕੇ ਦਰੀ ਬੁਣਨ ਵਾਲੇ ਅੱਡੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਰੀ ਇੱਕ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਫਲੋਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫਰਸ਼ ਦੀ ਉਪਰਲੀ ਪਰਤ ਨੂੰ ਢੱਕਦੀ ਹੈ।
20 ਸਦੀ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਸਿੰਥੈਟਿਕ ਫ਼ਾਇਬਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਜਿਹੇ ਪੋਲੀ ਪਰੋਪਈਲੇਨ ਨਾਈਲੋਨ ਜਾਂ ਪੋਲਿਸਟਰ ਅਕਸਰ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਰੋੜਿਆ ਗੁੱਛੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਰਮਾਇਸ਼ ਦੀ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਸਹਾਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਾਰੇ ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣੋ ਗੁਡਵੇਵ ਲੇਬਲਿੰਗ ਯੋਜਨਾ ਇਹ ਭਰੋਸਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ: ਅਯਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲੇਬਲ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਰਾਜ ਦੇ ਵਰਤੋਂ ਵਾਲੇ ਉਤਪਾਦਨ ਕੇਂਦਰਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਬੇਬਿਲਿਟੀ ਡਿਸਟ੍ਰੀਬਿਊਸ਼ਨ ਦਾ ਲੌਗਰਿਥਮ ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ ਦੇ ਇੱਕ ਨਾਪ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੁਤੰਤਰ ਸੋਮਿਆਂ ਵਾਸਤੇ ਜੋੜਾਤਮਿਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਦਾਹਰਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਕਿਸੇ ਸਿੱਕੇ ਦੇ ਉਛਾਲਨ ਤੇ ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ 1 ਸੈਨੋਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕਿ ਗਣਿਤ ਦੇ ਉਛਾਲਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸ਼ੈਨੋਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਰਵ ਸਧਾਰਨ ਤੌਰ ਤੇ, ਕਿਸੇ ਵੇਰੀਏਬਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਿਟਾਂ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੁੱਲ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੇਕਰ , 2 ਦੀ ਇੱਕ ਘਾਤ ਹੋਵੇ।
ਜੇਕਰ ਇਹ ਮੁੱਲ ਇੱਕ-ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ ਬਿੱਟਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਬਿੱਟਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੈਨੋਨਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਸਮਾਨਤਾ ਸਿਰਫ ਉਦੋਂ ਲਾਗੂ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੇ ਨਤੀਜੇ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਹੀ ਪਰੋਬੇਬਲ ਹੋਣ।
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇੱਕ ਘਟਨਾ ਬਾਕੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨਾਲ਼ੋਂ ਜਿਆਦਾ ਪ੍ਰੋਬੇਬਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਘਟਨਾ ਦਾ ਨਿਰੀਖਣ ਘੱਟ ਸੂਚਨਾਤਮਿਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸਦੇ ਉਲਟ ਵਿਰਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨਿਰੀਖਣ ਹੋਣ ਤੇ ਜਿਆਦਾ ਸੂਚਨਾ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਿਉਂਕਿ ਘੱਟ ਪਰੋਬੇਬਲ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਨਿਰੀਖਣ ਹੋਰ ਜਿਆਦਾ ਵਿਰਲਾ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਾਰਨ ਸ਼ੁੱਧ ਅਸਰ ਇਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੈਰ-ਇੱਕਸਾਰ ਵੰਡੇ ਆੰਕੜੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ , ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੈਨੋਨ ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਨਬਿੰਨ ਕੁਆਂਟੀਫਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੋਨਮੇ ਦੀ ਪ੍ਰੋਬੇਬਿਲਿਟੀ ਡਿਸਟ੍ਰੀਬਿਊਸ਼ਨ ਗਿਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਨਿਰੀਖਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਾਸਤਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ ਸਿਰਫ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਨਿਰੀਖਣ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰੋਬੇਬਿਲਿਟੀ ਨੂੰ ਹੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਇਸਲਈ ਇਸਦੇ ਦੁਆਰਾ ਸਾਂਭੀ ਗਈ ਸੂਚਨਾ ਪਿੱਛੇ ਛੁਪੀ ਪ੍ਰੋਬੇਬਿਲਿਟੀ ਡਿਸਟ੍ਰੀਬਿਊਸ਼ਨ ਬਾਬਤ ਸੂਚਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਖੁਦ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮੰਨ ਲਓ ਹੈੱਡ ਤੇ ਟੇਲ ਆਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰੋਬੇਬਿਲਿਟੀ ਇੱਕ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਿੱਕੇ ਦੇ ਟੌਸ ਦੀ ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਿਆਦਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਅਜਿਹਾ ਇਸ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹਰੈ ਕਿਉਂਕਿ ਵਕਤ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸਿੱਕੇ ਦੇ ਟੌਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਅਨੁਮਾਨਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ: ਅਸੀਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਿੱਕਾ ਟੌਸ ਕਰਨ ਤੇ ਹੈੱਡ ਆਏਗਾ, ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਅਨੁਮਾਨ ½ ਪ੍ਰੋਬੇਬਿਲਿਟੀ ਨਾਲ ਸਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਸਿੱਕੇ ਦਾ ਟੌਸ ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ੈਨੌਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਦੋ ਸੰਭਵ ਨਤੀਜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਬਰਾਬਰ ਪ੍ਰੋਬੇਬਿਲਿਟੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਾਸਤਵਿਕ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਸੂਚਨਾ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ੈਨੌਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਤਰੀਕੇ ਵਿੱਚ, ਬਗੈਰ ਕਿਸੇ ਟੇਲ ਤੋਂ ਸਿਰਫ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਹੈੱਡਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੱਕੇ ਵਾਸਤੇ ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ 0 ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਸਿੱਕੇ ਦਾ ਪਾਸਾ ਹੈੱਡ ਹੀ ਦਿਖਾਏਗਾ, ਅਤੇ ਨਤੀਜਾ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਭਵਿੱਖ ਬਾਣੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਸਦੇ ਤੁੱਲ, ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਮੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਬਾਇਨਰੀ ਬਿੱਟ ਦੀ ਸ਼ੈਨੋਨ ਸ਼ੈਨੋਨ ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਸੇਤਰਾਂ, ਸਮਾਨ-ਪ੍ਰੋਬੇਬਿਲਿਟੀ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਟ੍ਰਿਟ ਵਿੱਚ ਸੂਚਨਾ ਦੇ ਸ਼ੈਨਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤਿੰਨ ਮੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੁੱਲ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ, ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਿਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਨਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਸਦੇ ਸਮਾਨ ਕਹੀਏ ਤਾਂ, ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਔਸਤਨ ਸੂਚਨਾ ਸਮੱਗਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਗਹਿਰੀ ਸਮਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਕਿਸੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਵੋਟ ਦੀ ਉਦਾਹਰਨ ਲਓ।
ਆਮਤੌਰ ਤੇ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਵੋਟਾਂ ਵੋਟਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾ ਪਤਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੋਟਾਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਸਾਪੇਖਿ ਤੌਰ ਤੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵੋਟਾਂ ਦਾ ਕਾਰਜ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪੜਨਾ ਕੁੱਝ ਨਵੀਂ ਇਨਫਰਮੇਸ਼ਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਿਰਫ ਇਹ ਕਹਿਣ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕੇ ਹਨ ਕਿ ਵੋਟ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਪੂਰਵ ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ ਜਿਆਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਹੁਣ, ਓਸ ਮਾਮਲੇ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਚੋਣ ਤੋਂ ਕੁੱਝ ਦੇਰ ਬਾਦ ਫੇਰ ਤੋਂ ਓਹੀ ਵੋਟਾਂ ਪੁਆਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆੰ ਹਨ।
ਕਿਉਂਕਿ ਵੋਟਾਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸਲਈ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਅਨੁਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਤੀਜਾ ਜਿਆਦਾ ਨਵੀਨ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ ਹੋਣਗੇ; ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਦੂਜੀ ਚੋਣ ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਪੂਰਵ-ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ ਪਹਿਲੀ ਤੋਂ ਸਾਪੇਖਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਘੱਟ ਹੋਵੇਗੀ।
ਇਨਫ੍ਰਮੇਸ਼ਨ ਥਿਊਰੀ ਅੰਦਰ, ਸਿਸਟਮ ਇੱਕ ਟ੍ਰਾਂਸਮਿੱਟਰ, ਚੈਨਲ, ਅਤੇ ਰਿਸੀਵਰ ਰਾਹੀਂ ਮਾਡਲਬੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਟ੍ਰਾਂਸਮਿੱਟਰ ਅਜਿਹੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਚੈਨਲ ਰਾਹੀਂ ਗੁਜ਼ਾਰ ਕੇ ਭੇਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਰਿਸੀਵਰ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਸੰਦ੍ਰਣ ਵਿੱਚ, ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ ਹਰੇਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਾ ਉਮੀਦ ਮੁੱਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਹੋਰ ਜਿਆਦਾ ਤਕਨੀਕੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ, ਸੂਚਨਾ ਨੂੰ ਸੰਭਵ ਘਟਨਾਵਾਂ ਜਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੋਬੇਬਿਲਿਟੀ ਡਿਸਟ੍ਰੀਬਿਊਸ਼ਨ ਦੇ ਲੌਗਰਿਥਮ ਦੇ ਨੈਗਟਿਵ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਨ ।
ਹਰੇਕ ਘਟਨਾ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਇੱਕ ਮਨਚਾਹਿਆ ਵੇਰੀਏਬਲ ਰਚਦੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਉਮੀਦ ਮੁੱਲ, ਜਾਂ ਔਸਤ, ਸੈਨੌਨ ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ ਦੀਆਂ ਯੂਨਿਟਾਂ ਸ਼ੇਨੌਨ, ਨਾਟ, ਜਾਂ ਹ੍ਰਟਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਲੌਗਰਿਥਮ ਦੇ ਬੇਸ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਸ਼ੇਨੌਨ ਨੂੰ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਬਿਟ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਮਤੌਰ ਤੇ, ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ ਅਵਿਵਸਥਾ ਜਾਂ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਿਤਾ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੈਨੋਨ ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ ਕਲਾਓਡੇ ਈ. ਸ਼ੈਨੋਨ ਵੱਲੋਂ 1948 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੇਪਰ "ਏ ਮੈਥੇਮੈਟੀਕਲ ਥਿਊਰੀ ਔਫ ਕਮਿਊਨੀਕੇਸ਼ਨ" ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਸ਼ੈਨੋਨ ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ ਕਿਸੇ ਸੂਚਨਾ ਸੋਮੇ ਦੀ ਹਾਨੀਹੀਣ ਐਨਕੋਡਿੰਗ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਸੰਭਵ ਔਸਤ ਲੰਬਾਈ ਜਾਂ ਕੰਪ੍ਰੈਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਹੱਦ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਰੇਨਯੀ ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ ਸ਼ੈਨੋਨ ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ ਸਦਾ ਸਰਵ ਸਧਾਰਨ ਕਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਬੋਲਟਜ਼ਮਨ ਦੀ -ਥਿਊਰਮ, ਤੋਂ ਬਾਦ ਸ਼ੈਨਨ ਨੇ ਐਨਟ੍ਰੌਪੀ ਜੋ ਸੰਭਵ ਮੁੱਲਾਂ } ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਬੇਬਿਲਟੀ ਮਾਸ ਫੰਕਸ਼ਨ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਸਾਇਆ:
ਤੁਲਸੀ ਮੁੰਡਾ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਉੜੀਸਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਮਾਜ ਸੇਵਿਕਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ 2001 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤੁਲਸੀ ਮੁੰਡਾ ਨੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਮੁੰਡਾ ਨੇ ਉੜੀਸਾ ਦੇ ਖਨਨ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਾਠਸ਼ਾਲਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਅਣਗਿਣਤ ਆਦਿਵਾਸੀ ਬੱਚੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੋਸ਼ਿਤ ਬਣਨੋਂ ਬਚਾਇਆ ਹੈ।
ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਇਹਨਾਂ ਖਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਜਦੂਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਇਹ ਇੱਕ ਦਿਲਚਸਪ ਸੱਚਾਈ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਆਦਿਵਾਸੀ ਬੱਚੇ ਆਪਣੇ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਾਜ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਵਿਦਿਆਲਿਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
2011 ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਮੁੰਡਿਆ ਨੇ ਓਡਿਸ਼ਾ ਲਿਵਿੰਗ ਲੀਜੇਂਡ ਅਵਾਰਡ ਫਾਰ ਏਕਸਿਲੇਂਸ ਇਸ ਸੋਸ਼ਲ ਸਰਵਿਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਸੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਤੁਲਸੀ ਮੁੰਡਾ ਪਛੜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਾਖਰਤਾ ਫੈਲਾਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਮਿਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਨੋਬਾ ਭਾਵੇਂ ਨੇ ਜਦੋਂ 1963 ਵਿੱਚ ਉੜੀਸਾ ਵਿੱਚ ਭੂਦਾਨ ਅੰਦੋਲਨ ਪਦਯਾਤਰਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਉੜੀਸਾ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਮੁਲਾਕਾਤ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਉਸ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਆਗੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਬਦਲਨਾ ਸੀ।
ਉਸ ਪਦਯਾਤਰਾ ਉੱਤੇ ਤੁਲਸੀ ਨੇ ਵਿਨੋਬਾ ਵਲੋਂ ਬਚਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਜੀਵਨ ਭਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰੇਗੀ।
ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ 1964 ਵਿੱਚ ਆਚਾਰਿਆ ਦੇ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਵਲੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਮਾਜਕ ਸੇਵਾ ਅਧਿਆਪਨ ਵਲੋਂ ਲੈਸ ਹੋ ਕਰ ਉਸਨੇ ਸੇਰੇਂਡਾ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਉਹ 1964 ਵਿੱਚ ਸੇਰੇਂਡਾ ਵਾਪਸ ਆਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਵਰਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਰਸਮੀ ਸਕੂਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਸਕੂਲ ਨੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਪੱਧਰ ਅਤੇ ਰਹਿਣ-ਸਹਿਣ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ ਪਰ ਲੜਕੀਆਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਿਅਤ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਮਾਜਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸਵੀਕਾਰਨਯੋਗ ਸੀ।
ਬਾਲ ਮਜ਼ਦੂਰੀ, ਗਰੀਬੀ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮੀ ਨੇ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ।
ਜਦੋਂ ਉਹ 12 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲਈ ਸਰੇਂਦਾ ਪਿੰਡ ਚਲੀ ਗਈ।
1961 ਵਿੱਚ, ਮੁੰਡਾ ਨੇ ਸਮਾਜ ਸੁਧਾਰਕ ਰਾਮਾਦੇਵੀ ਚੌਧਰੀ, ਨਿਰਮਲਾ ਦੇਸ਼ਪਾਂਡੇ ਅਤੇ ਮਾਲਤੀ ਚੌਧਰੀ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਉਹ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ।
ਮੁੰਡਾ ਨੇ ਅਚਾਰੀਆ ਵਿਨੋਬਾ ਭਾਵੇ ਨਾਲ ਵੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਭੂਦਾਨ ਅੰਦੋਲਨ ਦੌਰਾਨ 1963 ਵਿੱਚ ਓਡੀਸ਼ਾ ਗਏ ਸਨ।
ਉਸ ਦੀ ਸਮਾਜ ਸੇਵਾ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸੁਧਾਰਕਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ।
ਤੁਲਸੀ ਮੁੰਡਿਆ ਨੇ ਉੜੀਸਾ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਵੱਧਦੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਪਰਿਘਟਨਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ।
ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸੰਦਰਭ ਤੋਂ ਨਿਰਲੇਪ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਗ੍ਹਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸਗੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਨੁਭਵ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ ਮਾਨਵੀ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਸਖਸ਼ੀਅਤਾਂ ਅਤੇ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਾਲਕ੍ਮਿਕ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਧਾਰਨ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਬੀਤ ਚੁੱਕੇ ਜਾਂ ਬੀਤ ਚੁੱਕੀਆਂ ਵਰਣਨ ਯੋਗ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਸੰਦਰਭ ਸਹਿਤ ਵਿਚਰਨ ਜਾਂ ਸੰਭਾਲਣ ਦਾ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਰ ਇੱਕ ਵਰਤਾਰੇ ਦਾ ਜਨਮਣਾ,ਵਿਗਸਣਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕ੍ਰਮ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।