polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਵੈਬਰ ਦੀ ਖੱਬੇਪੱਖੀ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਖੱਬੇਪੱਖੀ ਸਪਾਰਟਾਕਸ ਲੀਗ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ - ਜਿਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਾਰਲ ਲਿਬਨੇਚਟ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾ ਲਕਸਮਬਰਗ ਨੇ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਰਲਿਨ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਕਿ ਵੇਬਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਾਰਟੀ ਲਈ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ- "ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇਹ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਹੈ ਇਸ ਤੱਥ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਨਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਧਰੁੱਵਵਾਸੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਕ ਵੀ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਾਂ.ਅਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਲ, ਮੱਕ, ਗੋਬਰ ਅਤੇ ਘੋੜਾ-ਖੇਡ ਕੁਝ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਲਿਬਨੇਚਟ ਪਾਊਡ ਹਾਊਸ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾ ਲਕਸਮਬਰਗ ਵਿਚ ਜ਼ੂਲੇਗੀਨ ਬਗ਼ੀਚੇ ਵਿਚ ਹੈ. " ] ਵੇਬਰ ਵਾਰਸੇਲਜ਼ ਸੰਧੀ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਰਮਨੀ ਵਿਚ ਅਨਿਆਂਪੂਰਣ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਜੰਗ ਦਾ ਦੋਸ਼" ਮੰਨਦਾ ਸੀ. ਵੈਬਰ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੁਲਕਾਂ ਜਰਮਨੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦੋਸ਼ੀ ਸਨ. ਇਸ ਕੇਸ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਵਬਰ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ "ਇਸ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਇਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਇਕ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿਚ ਲੋੜੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਗੋਲਕਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ: ਰੂਸ. . ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਇੱਕ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕਾਰਜ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ. "
ਥੌਦਰਸੀ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਵੈਬਰ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾ ਬਾਰੇ ਉਸਦੇ ਨੈਤਿਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨਾਲ ਵਧਾਈ ਗਈ ਸੀ. ਧਰਮ ਦਾ ਇਹ ਨੈਤਿਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ". ਅਤੇ ਥਿਓਡੀਸਰੀ. ਇਹ ਅਰਥ ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਕਿਵੇਂ ਲੋਕ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਹੀ ਸਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਲੋਕਤੰਤਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਿਗਾੜ ਰਹੇ ਹਨ. ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬੁਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਿਉਂ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਹਨ. " ਕਲਾਸ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿਚ ਵੱਖਰੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਦੀ ਵਿਭਾਜਨ ਹੈ. "ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਦੀ ਵਸਤੂਆਂ ਇਹ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਸੰਕੇਤ ਜਾਂ ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ. ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਕਿਸਮਤ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਇਸ ਵਿਚਾਰ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਇਕ ਬਰਕਤ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ." ਵੈਬਰ ਵੀ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਅਮੀਰ ਲੋਕ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨੂੰ ਅਪਨਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ . ਦੁਰਭਾਗ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਇਹ ਜ਼ਾਹਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਮੀਰੀ ਬੁਰਾਈ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚਲੀ ਦੁਖਾਂਤ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਵਿਚ ਇਨਾਮ ਮਿਲੇਗਾ." ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਦੋ ਭੇਦਭਾਵ ਨਾ ਸਿਰਫ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਕਲਾਸ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਲਈ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਪਰ ਧਰਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਸਲੀ ਅਤੇ ਨਸਲੀ ਵਿਤਕਰੇ.
ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿਚ, ਵੇਬਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਯੋਗਦਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਉਸ ਦਾ "ਰਾਜਨੀਤੀ ਇਕ ਅਹੁਦਾ" ਦੇ ਲੇਖ ਹੈ. ਇਸਦੇ ਅੰਦਰ, ਵੈਬਰ ਨੇ ਰਾਜ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਕੋਲ ਹੈ ਜੋ ਭੌਤਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਜਾਇਜ਼ ਉਪਯੋਗ 'ਤੇ ਏਕਾਧਿਕਾਰ ਹੈ. ਵੇਬਰ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵੰਡ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਆਗੂ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਇੱਕ ਸਿਆਸਤਦਾਨ "ਸੱਚਾ ਮਸੀਹੀ ਨੈਤਿਕ" ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੈਬਰ ਦੁਆਰਾ ਪਹਾੜੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਿਆਇਕ ਹੋਣ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮਤਲਬ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਗਲ੍ਹ ਬਦਲਣ ਦਾ ਹੁਕਮ. ਅਜਿਹੇ ਨੈਤਿਕਤਾ ਦੇ ਇੱਕ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੰਤ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੈਬਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਕੇਵਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਰਾਜਨੀਤਕ ਖੇਤਰ ਸੰਤਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇੱਕ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਨੂੰ ਰਵੱਈਆ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦੇ ਨੈਤਿਕ ) ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਅਤੇ ਦੋਨਾਂ ਆਪਣੇ ਰਵੱਈਏ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਾਲਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਵੇਬਰ ਨੂੰ ਨਿਰਬਲਤਾ ਅਤੇ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦੇ ਸਵਾਲ ਨਾਲ ਚਿੰਤਾ ਸੀ. ਵੈਬਰ ਨੇ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਵਹਾਰ ਤੋਂ ਸਮਾਜਿਕ ਰਵੱਈਆ ਅਪਣਾਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਗੱਲ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿਵਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿ ਸਮਾਜਕ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ੇਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ. ਵਿਆਖਿਆਤਮਕ ਸਾਧਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਾਵਧਾਨੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਅਰਥ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹਨ. ਸਮਾਜਕ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਛਾਣੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰੰਤੂ ਵਧੇਰੇ ਅੰਤਰਮੁੱਖੀ ਅੰਤ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਨਕ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੰਤ ਦੀਆਂ ਸਮਝਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾ ਵਸਤੂ ਦੀ ਇਕ ਹੋਰ ਪਰਤ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ. ਵੇਬਰ ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀਗਤਤਾ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਚ ਮੂਰਖ-ਸਬੂਤ ਬਣਾਉਣ, ਕੁਦਰਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਨਾਲੋਂ ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਕਾਨੂੰਨ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਉਦੇਸ਼ ਗਿਆਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਬਹੁਤ ਪੱਕੀ ਹੈ. ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਵੈਬਰ ਨੇ ਉਦੇਸ਼ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਟੀਚੇ ਦੀ ਹਮਾਇਤ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਇਕ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਟੀਚਾ ਹੈ-ਹਾਲਾਂਕਿ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ.
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ 1893 ਵਿਚ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੂਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਮਾਰੀਆਨ ਸ਼ਨੀਟਗਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਇਕ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਕਾਰਕੁੰਨ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹੱਕ ਵਿਚ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੈਬਰ ਦੇ ਜਰਨਲ ਲੇਖਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਵਿਚ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਅ ਰਹੇ ਸਨ ਵਬਰ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਰੋਤ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ. ਵਿਆਹ ਨੇ ਵੈਬਰ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਡੀਕਦੇ ਹੋਏ ਵਿੱਤੀ ਅਜ਼ਾਦੀ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ. ਇਹ ਜੋੜਾ 1894 ਵਿਚ ਫ੍ਰੈਬਰਗ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਚਲਾ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਵੈਬਰ ਨੂੰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਹਾਇਡਲਬਰਗ ਵਿਚ 1896 ਵਿਚ ਉਸੇ ਅਹੁਦੇ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਉੱਥੇ ਵੇਬਰ ਇਕ ਕੇਂਦਰੀ ਚਿੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ ਇਸ ਅਖੌਤੀ "ਵੇਬਰ ਸਰਕਲ" ਵਿਚ, ਹੋਰ ਬੌਡੀਕਲਜ਼ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਮਾਰੀਆਨੇਨ, ਜੋਰਜ ਜੇਲਿਨੈਕ, ਅਰਨਸਟ ਟਿਊਲਲਟਸ, ਵਰਨਰ ਸੋਬਰਟ ਅਤੇ ਰਾਬਰਟ ਮਾਈਕਲਜ਼ ਆਦਿ ਹਨ. ਵੈਬਰ ਵੀਰੇਨ ਅਤੇ ਇਵੈਨਜੇਲਿਕ ਸੋਸ਼ਲ ਕਾਂਗਰਸ ਵਿਚ ਵੀ ਸਰਗਰਮ ਰਹੇ. ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਅਰਥ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਇਤਿਹਾਸ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਸੀ.
1897 ਵਿਚ ਮੈਕਸ ਵੇਬਰ ਸੀਨੀਅਰ ਦੀ ਮੌਤ ਦੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਪਿੱਛੋਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਇਕ ਗੰਭੀਰ ਲੜਾਈ ਹੋਈ ਜਿਸ ਦਾ ਕਦੇ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ. ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੈਬਰ ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ, ਘਬਰਾਹਟ ਅਤੇ ਇਨਸੌਮਨੀਆ ਲਈ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਬਣ ਗਈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਡਿਊਟੀ ਨਿਭਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਗਏ. ਉਸਦੀ ਹਾਲਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ 1899 ਦੀ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੋਰਸ ਨੂੰ ਅਧੂਰਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ. ਗਰਮੀਆਂ ਅਤੇ 1900 ਦੀ ਪਤਝੜ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਕਈ ਮਹੀਨੇ ਬਿਤਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਲ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਵੈਬਰ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਇਟਲੀ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਅਪਰੈਲ 1902 ਤਕ ਹਾਇਡਲਗ ਵਿਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ. ਉਹ ਫਿਰ 1903 ਵਿਚ ਸਿੱਖਿਆ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰ ਦੇਣਗੇ ਅਤੇ 1919 ਤਕ ਇਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਣਗੇ. ਵੈਬਰ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਨਿਜੀ ਘਟਨਾਕ੍ਰਮ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਦੁਆਰਾ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਇਹ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ਤੇ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਰੀਅਨ ਵੇਬਰ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਡਰ ਸੀ ਕਿ ਮੈਕਸ ਵੇਬਰ ਦਾ ਕੰਮ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬਦਨਾਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜੇ ਮਾਨਸਿਕ ਬੀਮਾਰੀ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਬਹੁਤ ਵਿਆਪਕ ਸੀ. ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕੰਮ
ਵੈਬਰ ਨੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਇਕ ਮੁੱਖ ਫੋਰਸ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੱਕੇ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਦਾ ਕਾਰਣ ਲੱਭਣਾ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਮਾਜਕ ਡਾਰਵਿਨਿਸਟਪਾਰਿਡਿਡਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਸਮਕਾਲੀ ਵਿਚਾਰਕਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਣਾ ਜਾਂ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਵੈਬਰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਸੱਭਿਅਤਾ ਦੇ ਵਿਲੱਖਣ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ. ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦਾ ਕਵਲਵਿਨਵਾਦੀ ਪੱਛਮ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਸਮਾਜਿਕ ਨਵੀਨਤਾ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀ, ਪਰੰਤੂ ਇਹ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਵਿਕਾਸ ਵਿਚ ਇਕੋ-ਇਕ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਸਨ. ਵੇਬਰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਭਿਆਸ ਦਾ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ, ਗਣਿਤ, ਵਿਦਵਤਾ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਆਰਥਕ ਉੱਦਮਾਂ ਦਾ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਨਾਲ ਵਿਸਥਾਰ ਸਹਿਣ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ. ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਵੇਬਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅੰਦੋਲਨ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਪੱਛਮੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਭਾਗ, ਜਾਦੂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੀ ਕਮੀ, ਜਾਂ ਉਸਨੇ "ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਬੇਵਕੂਫੀ" ਕਿਹਾ ਸੀ.
ਇਹ ਦੋ ਧਾਰਮਿਕ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੰਵਿਧਾਨਿਕ ਅਲੱਗ-ਥਲੱਗਤਾ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਮੁੱਖ ਵਿਭਾਜਨ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਅਤੇ ਈਵੈਂਟਲ ਭਾਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਬੰਧਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਥੀਸਡੀਟੀ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ. ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਮੁੱਖ ਵਰਗ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨਾਲ, ". ਆਰਗੇਨਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ, ਸਥਿਰਤਾ ਅਤੇ ਰਾਖੀਵਾਦ ਨੂੰ ਹੱਲਾਸ਼ੇਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਵੰਡ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦਾ ਅਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਰੋਤ ਸਾਬਿਤ ਹੋਏ. ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦਾ "ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਚਰਚ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਧੰਨ ਮੰਡਲੀ ਵੱਲੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਪੈਂਟਾਕੋਸਟਲ ਚਰਚਾਂ ਨੇ ਦੁਰਭਾਗ ਦੇ ਥਿਆਸੀਸਕ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ. ਉਹ ਇਸਦੀ ਬਜਾਏ "ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਦੇ ਪੱਖ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੀ ਵਕਾਲਤ". ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਿੱਖੀ ਅਤੇ ਉੱਚੇ-ਉੱਚੀ ਧਾਰਮਿਕ ਚਰਚ ਜੋ ਕਿ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਵਸਤੂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਆਖਰਕਾਰ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਅਤੇ ਨਿਗਮ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਚਰਚਾਂ ਨੇ ਬਿਪਤਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਮਾਨਤਾ ਅਤੇ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ.
1904 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਲੁਈਸ ਵਿੱਚ ਵਰਲਡ ਫੇਅਰ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਆਰਟਸ ਐਂਡ ਸਾਇੰਸਜ਼ ਦੇ ਕਾਂਗਰਸ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦਾ ਇਕ ਸਮਾਰਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਘਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਬਰ 'ਤੇ ਵੇਖੇ ਸਨ. ਏਰੀ, ਨਾਰਥ ਕੈਰੋਲੀਨਾ. ਅਮਰੀਕਾ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਅੰਸ਼ਕ ਵਸੂਲੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਵੈਬਰ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਿਯਮਤ ਸਿੱਖਿਆ ਦੁਬਾਰਾ ਨਹੀਂ ਦੇਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਸਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਵਿਦਵਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ, ਜਿਸਦੀ ਸਹਾਇਤਾ 1907 ਵਿੱਚ ਹੋਈ. ਵੈਰੇਨ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ, 1909 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਜਰਮਨ ਸੋਸ਼ੋਲੋਜੀਕਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਖਜ਼ਾਨਚੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ 1912 ਵਿਚ ਡੀਜੀਐਸ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫ਼ਾ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ. 1 9 12 ਵਿਚ, ਵੇਬਰ ਨੇ ਖੱਬੇ-ਪੱਖੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਸਮਾਜਕ-ਡੈਮੋਕਰੇਟ ਅਤੇ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ. ਇਹ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਅਸਫ਼ਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਸਮਾਜ-ਜਮਹੂਰੀਅਤ ਦੇ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਸਨ.
ਵਿਧੀਗਤ ਵਿਅਕਤੀਵਾਦ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਜਕ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਿਆਂ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ, ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ, ਸਰਕਾਰਾਂ, ਚਰਚਾਂ, ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨਾਂ ਆਦਿ) ਨੂੰ ਨਤੀਜਾ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਵੇਬਰ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਰਥਿਕਤਾ ਅਤੇ ਸੁਸਾਇਟੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦਲੀਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਿਰਫ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ "ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸਮਝਣ ਯੋਗ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਏਜੰਟ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ". ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚ, ਵੈਬਰ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਸਮਾਜਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਣ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮ ਦੁਆਰਾ ਕਬਜ਼ਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ - ਉਹ ਨਮੂਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ "ਆਦਰਸ਼ ਕਿਸਮ" ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ - ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅਸਲ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਚਾਨਕ ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਵਿਗਾੜਦੀਆਂ ਹਨ ਅਸਪੱਸ਼ਟ ਕਾਰਨ. ਇਕ ਆਦਰਸ਼ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਅਸਲ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਉਦੇਸ਼ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਨਮਾਰਕ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦੇ ਅਸਲ ਜੀਵਨ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਮਾਪਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.
ਵੈਬਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਨਫਿਊਸ਼ਿਅਨਵਾਦ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰੀਵਾਦ ਆਪਸ ਵਿਚ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਵਿਚਾਰ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਨਤਾ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਲਿਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਸੰਜਮ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਅੰਤਮ ਟੀਚਾ ਹੋਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਅੰਤਰ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਕਨਫਿਊਸ਼ਿਆਈ ਦਾ ਟੀਚਾ "ਇੱਕ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸਥਿਤੀ ਸਥਿਤੀ ਸੀ", ਜਦੋਂ ਕਿ ਪੁਰਾਤੱਤਵਵਾਦ ਦਾ ਟੀਚਾ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸੀ ਜੋ "ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੰਦ" ਹਨ. ਕਾਰਵਾਈ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਕਨਫਿਊਸ਼ਿਅਨਲ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸੀ, ਪਰ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਆਮ ਸੀ. ਦੌਲਤ ਲਈ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਇਕ ਸਹੀ ਕਨਫਿਊਸ਼ਿਅਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਇਸ ਲਈ, ਵੈਬਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਮਾਜਿਕ ਰਵੱਈਏ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਵਿਚ ਇਹ ਫਰਕ ਅਨੁਸਾਰੀ, ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਧਰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਗੈਰ-ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ.
ਰਾਜਨੀਤੀ ਤੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵੇਬਰ ਨੇ ਮਿਊਨਿਖ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਵਿਏਨਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਸਿੱਖਿਆ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ. ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਸ਼ਣ ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜਨਰਲ ਆਰਥਿਕ ਇਤਿਹਾਸ, ਸਾਇੰਸ ਵੋਕਨ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਵੋਟਿੰਗ. ਮ੍ਯੂਨਿਚ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਜਰਮਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੀ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਲ ਦੀ ਪਦਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ. ਮੂਨਿਕ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜਰਮਨ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸੱਜੇ-ਪੱਖੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ. ਮੈਕਸ ਵੇਬਰ ਨੇ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਫਲੂ ਨੂੰ ਇਕਰਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 14 ਜੂਨ 1920 ਨੂੰ ਮ੍ਯੂਨਿਚ ਵਿਚ ਨਿਮੋਨਿਆ ਨਾਲ ਮਰ ਗਿਆ. ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਵੈਬਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ੋਅ ਸਮਾਜਿਕ ਸਿਧਾਂਤ 'ਤੇ ਲਿਖਣਾ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ: ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਉਸਦੀ ਵਿਧਵਾ ਮਾਰੀਆਨ ਨੇ 1921-22 ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਛਪਾਈ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਿਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ
ਮਾਰਕਸ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਭੌਤਿਕਵਾਦ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਵੇਬਰ ਨੇ ਸਰਮਾਏ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਮਹੱਤਵ ਦਿੱਤਾ. ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਐਥਿਕ ਨੇ ਵੇਬਰ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਜਾਂਚ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਇਆ ਸੀ; ਉਹ ਚੀਨ ਦੇ ਧਰਮਾਂ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯਹੂਦੀ ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਲਈ ਗਏ, ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਆਰਥਿਕ ਨਤੀਜਿਆਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਵੰਨ-ਸੁਵੰਨਤਾ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿਚ. ਇਕ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਵਿਚ "ਰਾਜਨੀਤੀ ਏ ਇਕ ਵੋਕੈਂਸ਼ਨ", ਵੇਬਰ ਨੇ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸੰਸਥਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ "ਇੱਕ ਦਿੱਤੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਭੌਤਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਜਾਇਜ਼ ਉਪਯੋਗ ਦੀ ਏਕਾਧਿਕਾਰ" ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਹੈ. ਉਹ ਸੋਸ਼ਲ ਅਥਾਰਿਟੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਵੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਾਈ, ਰਵਾਇਤੀ ਅਤੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਲੇਬਲ ਕੀਤਾ. ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਰਾਜ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ.
ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੇ 50 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਵਾਲਬਰ ਨੇ ਸੇਵਾ ਲਈ ਸਵੈਸੇਵਿਸ਼ੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਰਿਜ਼ਰਵ ਅਫ਼ਸਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹੈਦਲਬਰਗ ਵਿਚ ਫੌਜ ਦੇ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ 1 915 ਦੇ ਅੰਤ ਤਕ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ. ] ਯੁੱਧ ਤੇ ਵੈਬਰ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਲੜਾਈ ਦੇ ਦੌਰਾਨ. ਮੁੱਢਲੇ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਹਵਾਬਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਦੀ ਹਮਾਇਤ ਕੀਤੀ ਪਰੰਤੂ ਕੁਝ ਝਿਜਕ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਾਜ ਸੱਤਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਰਮਨੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਲੜਾਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਸੀ. ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਵੈਬਰ ਜਰਮਨ ਪਸਾਰਵਾਦ ਅਤੇ ਕਾਇਸਰ ਦੀ ਜੰਗ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਆਲੋਚਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਿਆ. ਉਸਨੇ ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੈਲਜੀਅਨ ਐਕੈਨੀਸ਼ਨ ਨੀਤੀ ਅਤੇ ਬੇਰੋਕਸ਼ੀਲ ਪਣਡੁੱਬੀ ਜੰਗ' ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਸੁਧਾਰਾਂ, ਜਮਹੂਰੀਕਰਨ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਮਤਾਧਾਰੀ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ.
ਵਾਈਬਰ ਦੋ ਨੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਕਿਸ ਕਲਾਸ ਦੀਆਂ ਢਾਂਚਿਆਂ ਵਿਚਲੇ ਫਰਕ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰ ਕੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਮਾਜਿਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ. "ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਅਸੂਲ" ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਥੀਸਡੀਸਟੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ "ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਅਸੂਲ" ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਸਿੱਖਿਆ ਸੀ. ਕਾਰਜਸ਼ੀਲਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਉਹ ਬਿਪਤਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾ ਵਸਤੂਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਬਾਅਦ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ. ਧਾਰਮਿਕ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਇਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਇਕ ਹੋਰ ਉਦਾਹਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹੇਠਲੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਲੋਕ, ਗਰੀਬ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਉਮੀਦ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਵਜੋਂ ਡੂੰਘੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਫੜੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਉੱਚੇ ਰੁਤਬੇ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਉਹ ਸੈਕਰਾਮੈਂਟਸ ਜਾਂ ਕੰਮ ਜੋ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੌਲਤ ਰੱਖਣ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹੱਕ ਸਾਬਤ ਕਰਦੇ ਹਨ.
ਮੁੱਖ ਬੌਧਿਕ ਚਿੰਤਾ ਤਰਕਸੰਗਤ, ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਅਤੇ "ਬੇਵਕੂਫੀ" ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਸਮਝ ਰਹੀ ਸੀ ਜੋ ਉਹ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਸੀ. ਉਸਨੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਬਾਰੇ ਨਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੋਚਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ. ਵੇਬਰਾ ਆਪਣੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਆਰਥਿਕ ਸਮਾਜ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ 'ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਐਥਿਕ' ਅਤੇ 'ਦਿ ਸਪਿਰਿਟ ਆਫ਼ ਕੈਪੀਟਲਿਜ਼ਮ' ਵਿੱਚ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਸੰਨਿਆਸੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਧਰਮ ਪ੍ਰਮੁੱਖ 'ਚੋਣਵੇਂ ਸਬੰਧਾਂ' ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਵਾਧਾ ਮਾਰਕੀਟ ਆਧਾਰਿਤ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਦੀ ਪੱਛਮੀ ਦੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਰਾਸ਼ਟਰ-ਰਾਜ. ਉਸ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਭਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੈ।
ਨਵੇਂ ਖੋਜ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚੱਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਵੇਬਰ ਦੇ ਕੁਝ ਸਿਧਾਂਤ, ਦੂਰ ਪੂਰਬੀ ਧਰਮ ਦੇ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਬੇਵਕੂਫੀ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਤੱਤ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਸਲ ਵਿਚ ਵੇਬਰ ਦੀ ਸਮਕਾਲੀ ਜਰਮਨ ਜਾਦੂ ਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਚਾਰ ਸਨ. : 269-70 ਉਹ ਜਰਮਨ ਕਵੀ ਅਤੇ ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਸਟੀਫਨ ਜੌਰਜ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮੇ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਕੁਝ ਤੱਤ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ. ਜੌਰਜ ਦੇਖਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਹਾਲਾਂਕਿ, ਵੇਬਰ ਜਾਰਜ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਅਸਹਿਮਤ ਸੀ ਅਤੇ ਕਦੇ ਰਸਮੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਾਰਜ ਦੇ ਜਾਦੂਗਰੀ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਨਹੀਂ ਸਨ. : 290-3 ਵੇਬਰੇ ਨੂੰ ਮਧਰੇ ਵੇਰੀਟਾ ਵਿਚ ਗੁਸਟਵ ਗ੍ਰਾਸਰ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮ ਤੋਂ ਪੱਛਮਸ਼ੀਲ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਤਾਓਵਾਦ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੰਪਰਕ ਸੀ. ]: 275-6 ਜਾਦੂਗਰੀ ਨਾਲ ਵੈਬਰ ਦੀ ਸਰਗਰਮ ਰਿਸਰਚ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਨੇ ਕੁਝ ਜਰਮਨ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭੰਬਲਭੂਸੇ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਮੁੜ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ.
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ, ਕਾਰਜਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਅਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਦੋਂ ਓਵਰਸਮੈਪਿਡ ਮਾਮਲਿਆਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣਾ ਹੋਵੇ. ਇਕ ਘਿਨਾਉਣਾ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਵਿੱਚ, ਨੌਕਰੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ, ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਆਊਟਪੁਟ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਹਰੇਕ ਕਰਮਚਾਰੀ ਕੰਮ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਏ ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੋਂ ਮੁਹਾਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਕੰਮ ਅਕਸਰ ਰੁਟੀਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬੋਰੀਅਤ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਰਮਚਾਰੀ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਅਤੇ ਮਿਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਹਨ. ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਸ ਕਿਸਮ ਦਾ ਸੰਗਠਨ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਘੱਟ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਰਕਰਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਨਿਯਮ, ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਸਖਤੀ ਪਾਲਣ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਉਲਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਵੇਬਰ ਨੇ 1918 ਵਿਚ ਵਰਕਰ ਅਤੇ ਸਿਪਾਹੀ ਕੌਂਸਿਲ ਹਾਇਡੇਲਬਰਗ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ. ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਜਰਮਨ ਡੈਲੀਗੇਸ਼ਨ ਵਿਚ ਪੈਰਿਸ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਾਨਫਰੰਸ ਅਤੇ ਸੰਵਿਧਾਨਿਕ ਸੁਧਾਰ ਲਈ ਗੁਪਤ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਾਈਮਰ ਸੰਵਿਧਾਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ. ਅਮਰੀਕਨ ਮਾਡਲ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਸੰਵਿਧਾਨਿਕ ਸੰਤੁਲਨ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਣ ਸਮਰਪਣ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕੀਤੀ. ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਵਿਚ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਹੁਦਿਆਂ ਲਈ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਦਾ ਵੀ ਬਚਾਅ ਕੀਤਾ ਜੋ ਵਾਈਮਰ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਆਰਟੀਕਲ 48 ਬਣ ਗਏ. ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਐਡੋਲਫ ਹਿਟਲਰ ਦੁਆਰਾ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਅਤੇ ਫਰਮਾਨ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹਨਾਂ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਅਤੇ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ.
ਵੇਬਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਚਨਾ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਸੁਸਾਇਟੀ ਵਿੱਚ ਜਨਤਕ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਕਈ ਆਦਰਸ਼ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ. ਸਮਾਜ ਦੇ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਅਲੋਚਨਾਤਮਕ ਅਧਿਐਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਥਿਰ ਅੰਗ ਬਣਾਇਆ. ਇਹ ਵੇਬਰ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਨੇ ਇਸ ਮਿਆਦ ਦੀ ਪ੍ਰਚਲਿਤਤਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ. ਆਧੁਨਿਕ ਲੋਕ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਹਿਲੂ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਗਠਿਤ ਸਿਵਲ ਸੇਵਾ ਨੂੰ "ਵਾਈਬੀਅਰ ਸਿਵਲ ਸਰਵਿਸ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਤਰਕਸੰਗਤ ਤਰੀਕਾ, ਵੇਬਰ ਲਈ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀਕਰਣ ਤਰਕਸ਼ੀਲ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਥਾਰਟੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸਨੇ ਪੱਛਮੀ ਸਮਾਜ ਦੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਤਰਕਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ.
ਮੈਕਸਮਿਲੀਅਨ ਕਾਰਲ ਐਮਿਲ ਮੈਕਸ ਵੈਬਰ ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਸਮਾਜਸਾਸ਼ਤਰੀ, ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ, ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਅਰਥਸਾਸ਼ਤਰੀ ਜਿਸਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਿਧਾਂਤ, ਸਮਾਜਿਕ ਖੋਜ, ਅਤੇ ਖੁਦ ਸਮਾਜਸਾਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ।
ਵੈਬਰ ਦਾ ਨਾਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਏਮੀਲ ਦੁਰਖਿਮ ਅਤੇ ਕਾਰਲ ਮਾਰਕਸ,ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਾਜਸਾਸ਼ਤਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬਾਨੀ ਨਿਰਮਾਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵੇਬਰ ਫਸਟੌਲਿਜਿਕ ਐਂਟੀ-ਹੋਂਦਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਵਕੀਲ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹਿਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਮਾਜਕ ਕਾਰਜ ਦੁਆਰਾ ਵਿਆਖਿਆਤਮਕ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ, ਮਕਸਦ ਅਤੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ ਦੁਰਕਾਈਮ ਦੇ ਉਲਟ, ਉਹ ਮੋਨੋ-ਕਾਰਗੁਜਾਰੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਸੀ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਤੀਜੇ ਲਈ ਬਹੁਤੇ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ.
ਵੈਬਰ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਇਸ ਦੀ ਤਫ਼ਤੀਸ਼ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ' ਤੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿਚ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰਾਂ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ-ਕਾਨੂੰਨੀ, ਰਵਾਇਤੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਾਇਣ-ਵਿਚ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਵਰਗੀਕਰਣ-ਜਿਸ ਵਿਚ ਤਰਕਸੰਗਤ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਹੈ ਆਧੁਨਿਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿਚ ਵੈਬਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਸੁਧਾਰੀਕਰਨ ਵੱਲ ਸਮਾਜ ਦੇ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਸੀ. ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾ, ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਗਣਨਾ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਨਾਲ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਵੇਬਰ ਨੇ ਮੁਢਲੇ ਨਿਯਮਾਂ ਬਾਕੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਯੂਰਪੀਅਨ ਪੱਛਮੀ ਤੈਅ ਕਰਨਾ. ਤਰਕਸੰਗਤ ਨੈਿਤਕ, ਧਰਮ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੇ ਬਦਲਾਅ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ; ਬਦਲਾਵ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪੱਛਮੀ ਸੱਭਿਅਤਾ ਵਿਚ ਆਏ ਸਨ.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹਰ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਸਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਤੱਤ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਤ੍ਰੈਪੱਖੀ ਤਪਸ਼ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਈ ਅਥਾਰਟੀ ਦੀ ਅਸਥਿਰਤਾ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਢੁਕਵੇਂ ਬਣਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਵਿਚ "ਰੂਟੀਨਜ਼" ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ. ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਨਿਯਮ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸ਼ਾਸਕ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਵਿਰੋਧ ਇੱਕ "ਰਵਾਇਤੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ" ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਅਥਾਰਿਟੀ ਦੀ ਤਰਕਸ਼ੀਲ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਢਾਂਚੇ ਵੱਲ, ਇਕ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਵਰਤਣਾ, ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਅਟੱਲ ਹੈ. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਥਿਊਰੀ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਕਾਸਵਾਦ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਇਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਦਮ ਦੀ ਅਢੁੱਕਵੀਂ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਕੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਧਾਰਨਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ.
ਭਾਰਤ ਦੇ ਧਰਮ: ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਅਤੇ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦੇ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਕ, ਧਰਮ ਦੇ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਤੇ ਵੈਬਰ ਦਾ ਤੀਜਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੰਮ ਸੀ. ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦੀ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਵਿਧੀਵਤ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧਰਮਵਾਦ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਬਦਲਾਅ ਦੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿਚ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਦੇ ਧਰਮ-ਨਿਰਪੱਖ ਨੈਤਿਕਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਵੇਬਰ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਵਿਚ, ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ, ਚੀਨ ਵਿਚ ਕਨਫਿਊਸ਼ਵਾਦ ਵਰਗੇ, ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟ ਸੀ. ਭਾਰਤੀ ਜਾਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਾਤ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ. ਆਰਥਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸਰਗਰਮੀ, ਆਤਮਾ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿਚ ਬੇਯਕੀਨੀ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ.
ਵਾਈਬਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਨਾ ਕੇਵਲ ਪੱਛਮੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਸੈਕੂਲਰਿਲੇਸ਼ਨ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਸਮਾਜਾਂ ਦਾ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨਾ. ਸਮਾਜ ਦੇ ਨਵੇਂ ਢਾਂਚੇ ਦੋ ਵਿਵਹਾਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਇੰਟਰਮੇਸ਼ਿੰਗ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦੇ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦੁਆਰਾ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਉੱਦਮ ਦੇ ਸੰਗਠਿਤ ਕੋਰਾਂ ਅਤੇ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਰਾਜ ਉਪਕਰਣ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦਾ ਆਕਾਰ ਲਿਆ ਸੀ. ਵੇਬਰ ਨੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਯੁੱਧਸ਼ੀਲ-ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਸੰਸਥਾਕਰਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਮਝ ਲਿਆ. ਅਜਿਹੀ ਡਿਗਰੀ ਜੋ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਇਸ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ- ਜਿਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਆਧੁਨਿਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵਪਾਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖਰੇ-ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ - ਉਹ ਭੰਗ ਹੋਏ ਸਨ.
ਕੁਝ ਹੋਰ ਕਲਾਸੀਕਲ ਅੰਕੜੇ ਦੇ ਉਲਟ ਵੈਬਰ ਨੇ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਕਿਸੇ ਖ਼ਾਸ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ. ਦੁਰਕਰਮ ਅਤੇ ਮਾਰਕਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ, ਵੈਬਰ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ 'ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਇਹ ਉਸਦੀ ਕਾਰਜਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਦੁਰਕੇਮ ਨੇ ਸਮਾਜ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ, ਵੈਬਰ ਨੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮਾਰਕਸ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਉੱਪਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਤਰਜੀਹ ਲਈ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਤਾਂ ਵੈਬਰ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਵਜੋਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਕੀਤੀ, ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਵੱਡੀ ਤਸਵੀਰ.
ਧਰਮ ਦੇ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਵੇਬਰ ਦੇ ਕੰਮ ਨੇ ਪ੍ਰੋਟੇਸਟੇਂਟ ਐਥਿਕ ਅਤੇ ਸਪਰਿਟ ਆਫ਼ ਕੈਪੀਟਲਜ਼ਮ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਚੀਨ ਦੇ ਧਰਮ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ: ਕਨਫਿਊਸ਼ਿਅਨਸ ਐਂਡ ਟਾਓਆਈਜ਼ਮ, ਦ ਰਿਲੀਜਨ ਆਫ ਇੰਡੀਆ: ਹਿੰਦੂਵਾਦ ਦਾ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯਹੂਦੀ ਧਰਮ. ਦੂਸਰੇ ਧਰਮਾਂ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ 1920 ਵਿਚ ਅਚਾਨਕ ਮੌਤ ਨੇ ਰੋਕਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਅਧਿਅਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯਹੂਦੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ. ਲੇਖ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਆਰਥਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ, ਸਮਾਜਿਕ ਲਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਸਭਿਅਤਾ ਦੀਆਂ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਬੰਧਾਂ ਬਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀ.
ਵੇਬਰ ਦੀ ਕਾਰਜ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਗਿਆਨ, ਮੈਥਸਨਸਟ੍ਰੇਟ ਦੀ ਕਾਰਜਪ੍ਰਣਾਲੀ ਬਾਰੇ ਵਿਆਪਕ ਬਹਿਸ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ. ਵੇਬਰ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਇਤਿਹਾਸਵਾਦ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਪ੍ਰਸੰਗ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਲਈ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਪ੍ਰੇਰਨਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਦੀ ਲੋਡ਼ ਹੈ. ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਵਾਈਬਰ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੁਆਰਾ ਤੁਲਨਾਤਮਿਕ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਵੈਬਰ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਾਉਣ ਵਿੱਚ ਜਿਆਦਾ ਦਿਲਚਸਪੀ ਸੀ ਕਿ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਇੱਕ ਖਾਸ ਨਤੀਜਾ ਸੀ.
ਵੇਬਰ ਨੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਐਥਿਕ ਅਤੇ ਸਪਿਰਿਟ ਆਫ਼ ਕੈਪੀਟਲਿਜ਼ਮ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਸ਼ੀਵਾਦ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਾਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਧਾਰਨਾਵਾਂ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੈਲਵਿਨਵਾਦ, ਦੇ ਸਬੰਧਾਂ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਆਰਥਿਕ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ 'ਤੇ. ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਧਰਮ ਵਿਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਪ੍ਰਤੀ ਈਸ਼ਵਰਤਾ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਇਕ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਯਾਤਰਾ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ. ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀਆਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਜੜ੍ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ, ਛੇਤੀ ਹੀ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਨੁਰੂਪ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ.
ਕਨਫਿਊਸ਼ਿਅਨਵਾਦ ਅਤੇ ਟਾਓਵਾਦ ਧਰਮ ਦੇ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਤੇ ਵੈਬਰ ਦਾ ਦੂਜਾ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਸੀ. ਸੀ. ਕੇ. ਵੈਂਗ ਦੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹੰਸ ਐੱਚ. ਗਰਥ ਨੇ ਇਸ ਪਾਠ ਨੂੰ ਸੰਪਾਦਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ. ਵੇਬਰ ਨੇ ਪੱਛਮੀ ਯੂਰਪ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੂਆਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਪੱਛਮੀ ਯੂਰਪ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕਿਉਂ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਚੀਨ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਇਆ. ਉਸਨੇ ਚੀਨੀ ਸ਼ਹਿਰੀ ਵਿਕਾਸ, ਚੀਨੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਵਾਦ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਧਰਮ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚੀਨੀ ਵਿਕਾਸ ਯੂਰਪੀਨ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਅਲੱਗ ਹੈ.
ਵੇਬਰ ਨੇ ਧਾਰਮਿਕ ਤਬਦੀਲੀ ਦੇ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸਮਾਜ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਜਾਦੂ ਤੋਂ ਬਹੁਪੱਖੀਵਾਦ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਫਿਰ ਚੈਨੰਜੀਵਾਦ, ਇਕੋਤਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਖਿਰਕਾਰ, ਨੈਤਿਕ ਇਕੋਤਿਸ਼ਵਾਦ ਨੂੰ. ਵੈਬਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਵਿਕਾਸ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਰਥਿਕ ਸਥਿਰਤਾ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ਾਵਰਾਨਾਕਰਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਪੁਖਤਾ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ. ਜਿਵੇਂ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਰ ਕੇਂਦਰੀ ਬਣ ਗਈ, ਇਕ ਸਿੰਗਲ ਸਰਬਵਿਆਪੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਬਣ ਗਈ.
ਵੇਬਰ ਦੀ ਸੋਚ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਜਰਮਨ ਆਦਰਸ਼ਵਾਦ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਨਿਓ-ਕੈਨਟਿਆਨਵਾਦ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਫੇਰਿਬੁਰਗ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਲਲ ਸਹਿਯੋਗੀ ਹੇਨਰਿਚ ਰਿਕਰਟ ਦੁਆਰਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ. ਵੈਬਰ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਇਹ ਨੂ-ਕਾਨਟੀਆਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਹਕੀਕਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਅਤੇ ਅਗਾਧ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਰਕ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖੀ ਦਿਮਾਗ ਅਸਲੀਅਤ ਦੇ ਕੁਝ ਪਹਿਲੂਆਂ' ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਬਣੀਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਕਾਰਜਪ੍ਰਣਾਲੀ ਬਾਰੇ ਵੈਬਰ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਸਮਕਾਲੀ ਨਓ-ਕਾਂਤ ਦੇ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਅਤੇ ਪਾਇਨੀਅਰ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਜਾਰਜ ਸਿਮਮੈਲ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਮੇਲ-ਜੋਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ.
ਜਿਵੇਂ ਵੇਬਰ ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ, ਅਸਲੀ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਉਸਦੇ ਆਦਰਸ਼-ਕਿਸਮ ਦੇ ਮਾਡਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਅਨੁਕੂਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ. ਵੈਬਰ ਦੇ ਹਰ ਸਿਧਾਂਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ - ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਿਸੇ ਸੰਸਥਾ ਵਿਚ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਪੱਧਰ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਪਰ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਸੰਗਠਨ ਵਿੱਚ ਸਮੂਹ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਬਿਹਤਰ ਆਉਟਪੁੱਟ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕੁ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੱਚ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਬੂਕਰਾਰਿਟੀਕਲ ਮਾਡਲ ਯੋਗਤਾ , ਨੌਕਰੀ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ , ਸ਼ਕਤੀ, ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਦਰਜਾਬੰਦੀ' ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.