polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਜਨਮ ਕੰਟਰੋਲ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਰਭ ਰੋਕ ਅਤੇ ਜਣਨ ਕੰਟਰੋਲ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਢੰਗ ਜਾਂ ਸਾਧਨ ਹਨ।
ਵਿਉਂਤਬੰਦੀ ਕਰਨੀ, ਉਪਲਬਧ ਕਰਵਾਉਣਾ ਅਤੇ ਜਨਮ ਕੰਟਰੋਲ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਉਂਤਬੰਦੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਨਮ ਕੰਟਰੋਲ ਦੇ ਢੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਰਭਾਵੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਕੇਵਲ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਪਲਬਧ ਹੋਏ ਹਨ।
ਕੁਝ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਜਨਮ ਕੰਟਰੋਲ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਜਾਂ ਵਰਜਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਨੈਤਿਕ, ਧਾਰਮਿਕ ਜਾਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਬੇਲੋੜਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਸੂਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਖੇਤੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ:
ਵਿਅਨਰ, ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਸੂਰ ਜੋ ਹੁਣੇ ਹੀ ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੈ ਰੈਂਟ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਛੋਟਾ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਘਲੇ, ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਕੂੜਾ ਵਿਚ।
ਸੂਈ ਜਾਂ ਸੂਗਰ, ਪ੍ਰਜਨਨ ਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਨਰ ਸੂਰ. ਬੈਰੋ, ਪੁਰਸ਼ ਸੂਰ ਨੂੰ ਜਵਾਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਤਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਗਿਲਟ, ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਮਾਦਾ ਅਜੇ ਵੀ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੀ, ਜਾਂ ਫਾਰੋਡ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਲਿਟਰ ਦੇ ਬਾਅਦ.
ਗਹਿਣੇ ਕਮਰਸ਼ੀਅਲ ਯੂਨਿਟਾਂ, ਵਪਾਰਕ ਫ੍ਰੀ ਸੀਮਾਂ ਦੇ ਉਦਯੋਗ, ਵਿਆਪਕ ਖੇਤੀ - ਇੱਕ ਪਿੰਡ, ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਸਧਾਰਨ ਆਸਰਾ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੈਹ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਜਾਂ ਮਾਲਕਾਂ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਇੱਕ ਪੈਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸੂਰਾਂ ਨੂੰ ਛੋਟੀਆਂ ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਉਸੇ ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਕਸਬੇ ਨਾਲ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਉਹ ਮੀਟ, ਚਰਬੀ ਅਤੇ ਮੀਟ ਵਿੱਚ ਅਚਲ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਲਈ ਸਰੋਤ ਸਨ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਘਰੇਲੂ ਖਾਣੇ ਦੀ ਰਹਿੰਦ-ਖੂੰਹਦ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕਦਰ ਕਰਦੇ ਸਨ ਜੇਕਰ ਉਹ ਕਿਸੇ ਮਕਾਨ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਮਿਉਂਸਪਲ ਗਾਰਬਜ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸੂਰ ਦਾ ਖੇਤੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸੂਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੁੱਖ ਖਪਤ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਮਤਲਬ ਕਿ ਲਾਈਵ ਅਤੇ ਕਤਲ ਵਾਲੇ ਸੂਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਕੌਨਿਕਾਂ ਦਾ ਵਪਾਰ ਵੀ ਹੈ।
ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਝੁੰਡ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਚੀਨ ਸੂਰ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਆਯਾਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ ਦੌਰਾਨ ਇਸਦੀਆਂ ਦਰਾਮਦਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸੂਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਿਰਯਾਤਕ ਅਮਰੀਕਾ, ਯੂਰੋਪੀਅਨ ਯੂਨੀਅਨ ਅਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਹਨ।
ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, 2008 ਵਿੱਚ ਅੱਧੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਨਿਰਯਾਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, 143 ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪੁਰਾਣੇ ਸੂਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਅੱਠ ਲਿਟਰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਖਪਤ ਹੋਵੇਗੀ।
ਹੇਠ ਦਿੱਤੇ ਕਾਰਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ:
ਸਪਲਾਈ ਸੂਰ ਕਾਰਜਾਂ ਦੇ ਰੂੜੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਆਉਟਪੁੱਟ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ
ਸੂਰ ਸਥਾਨਕ ਰੋਗਾਂ ਜਾਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਜੋ ਕਿ ਸੂਰ ਵਿਕਾਸ ਜਾਂ ਫ਼ਸਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ
ਵਿਕਸਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਪਾਰਕ ਫਾਰਮਾਂ ਵਾਤਾਵਰਣ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੂਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਸੂਰ ਇੱਕ ਪਸ਼ੂ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਰੂਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਸਾਲ ਹਰ ਸਾਲ ਇੱਕ ਅਰਬ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੂਰ ਕੱਢੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ 100 ਮਿਲੀਅਨ ਲੋਕ. ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸੂਰਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਭੋਜਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਕੱਪੜਿਆਂ, ਪ੍ਰਾਸਚਿਤ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ, ਸਮਗਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰੀ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਸਮਗਰੀ ਲਈ ਵਰਤਣ ਲਈ ਚਮੜੀ, ਚਰਬੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ ਪਾਲਕ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਕਿਸਾਨ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਦਖਲ ਤੋਂ (ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡਾਂ ਜਾਂ ਕਸਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੂੜੇ ਦਾ ਨਿਕਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ) ਤੋਂ ਗੰਤਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਤਕ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਜੀਵਨ ਹਰ ਸੂਰ ਦੇ ਖੇਤ ਸਥਾਨਕ ਹਾਲਤਾਂ ਅਤੇ ਖੁਰਾਕੀ ਵਸਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਸ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਢਾਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਗੇ।
ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਸੂਰ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰ ਭਾਗਾਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ: ਸੋਜ, ਬੇਕਨ, ਗਾਮੋਨ, ਹੈਮ, ਚਮੜੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਖੰਭਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮੜੀ, ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿਰ ਜੈਨੀ ਜਿਸਨੂੰ ਸਿਰ ਪਨੀਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਗਰ, ਚਿੱਚਰ ਅਤੇ ਖੂਨ ਕਾਲਾ ਪੁਡਿੰਗ)।
ਇਹ ਵੀ ਹੈ, ਤਕਨੀਕੀ ਤੌਰ ਤੇ, ਹੋਰ ਸਭ ਜੀਵ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਮੰਗ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਜਿਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਟਾਕਨਰ ਨਾਲ ਪਾਈਪਾਂ ਨਾਲ ਵਿਵਹਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਥਿਤੀਆਂ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਉਪਾਅ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ. ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰੁਟੀਨ ਪਰਸਪਰ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਤਣਾਅ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਤਪਾਦਨ ਘਟਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ ਪਾਲਣ ਦੇ ਕਈ ਤਰੀਕੇ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਾਜ਼ਿਟਿਵ ਜਾਂ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹਨ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਸੂਰਾਂ ਇੱਕ ਹੈਂਡਲਰ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਦਾ ਅਰਥ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੂਰ ਪਾਲਣ ਪਸ਼ੂ ਪਾਲਣ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਖਾ, ਘਰੇਲੂ ਸੂਰ ਦੇ ਪਾਲਣ ਅਤੇ ਪਾਲਣ ਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ ਦਾ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਚਮੜੀ ਲਈ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੰਧੀ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਵਿਜੇ ਮਡਾਲਾ ਦੇ ਅਗਲੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਉੱਦਮ "ਗ੍ਰੀਨ ਸਿਗਨਲ" ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਨਵੇਂ ਆਏ ਰੇਵੰਥ ਦੇ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰ ਆਈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਫ਼ਿਲਮ ਨੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ।
2013 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਮਨੀਮਰਨ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਹਰੀਸ਼ ਕਲਿਆਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਤਾਮਿਲ ਫ਼ਿਲਮ, ਪੋਰੀਆਲਨ ਲਈ ਵੀ ਸਾਈਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਣ ਦੇ ਐਲਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵੇਤਰੀਮਾਰਨ ਨੇ ਸਹਿ-ਨਿਰਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚੁਣਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਲਈ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਜਿੱਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਮੱਧਮ ਰਹੀ ਸੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਤਾਮਿਲ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ, ਪ੍ਰਭੂ ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਕਾਇਲ 'ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕਰਨ ਲਈ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸਿਰਲੇਖ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਲਮ ਲਈ ਰਕਸ਼ੀਤਾ ਤੋਂ ਆਨੰਧੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਲਿਖਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੁਲੇਮਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰ ਆਡੀਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।
ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਦੀ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਦਾ ਚਿਤਰਣ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ 2004 ਹਿੰਦ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਦੇ ਭੂਚਾਲ ਅਤੇ ਸੁਨਾਮੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਦੇ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਚਿੱਤਰਣ ਲਈ ਅਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ।
ਰੈਡਿਫ.ਕਾੱਮ ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ "ਸੰਪੂਰਣ ਵਿਕਲਪ ਸੀ" ਅਤੇ ਉਹ "ਇੰਨੀ ਸਧਾਰਮ, ਇੰਨੀ ਅਸਲ ਜਾਪਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ।
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, "ਦਿ ਹਿੰਦੂ" ਦੇ ਇੱਕ ਆਲੋਚਕ ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ, "ਨਵੇਂ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਆਨੰਦੀ ਪਿਆਰੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ", ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਨੂੰ ਵਿਜੇ ਅਵਾਰਡਾਂ ਸਮੇਤ, 2014 ਲਈ ਕਈ ਸਰਵਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਡੈਬਿਊ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸਨੇ ਤੇਲਗੂ ਫਿਲਮ ਮੁਰੂਤੀ ਦਾਸਾਰੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਸ ਸਟੌਪ ਵਿੱਚ ਸੀਮਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ।
ਇਸ ਨੇ ਪ੍ਰਿੰਸ, ਕਾਨਾ ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸ਼੍ਰੀ ਦਿਵਿਆ ਸਮੇਤ ਇੱਕ ਸਟਾਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਵੰਬਰ 2012 ਵਿੱਚ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਲਈ ਫਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਤੋਂ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰੁਨ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਉੱਦਮ "ਪ੍ਰੀਅਤਮਾ ਨੀਵਾਚਤ ਕੁਸ਼ਲਾਮ" ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ-ਅੰਦਰ ਹੀ ਇਸਦੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।
2015 ਵਿੱਚ, ਅਨੰਦੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਏ. ਸਾਰਕੁਨਮ ਦੀ ਬਾਲਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ "ਚਾਂਦੀ ਵੀਰਨ" ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਅਥਰਵਾ ਦੇ ਪਾਤਰ ਦੀ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਰੁਚੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ।
ਆਨੰਧੀ ਨੇ ਫਿਰ ਬਾਲਗ ਕਾਮੇਡੀ ਫਲਿੱਕ ਤ੍ਰਿਸ਼ਾ ਇਲਾਨਾ ਨਯਨਥਰਾ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੀ.ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਮੁਟਿਆਰ ਔਰਤ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ।
ਆਨੰਧੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ ਜੋ ਤੇਲਗੂ ਅਤੇ ਤਾਮਿਲ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਤੇਲਗੂ ਫਿਲਮ ਬੱਸ ਸਟਾਪ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਮਿਲੀ।
ਉਹ ਵੇਤਰੀਮਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਪੋਰੀਆਲਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੀ "ਕਾਇਲ" ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸਿਰਲੇਖ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ ਸੀ।
ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਮਸਲਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਮ ਲੀਗ ਦੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਮੰਗ ਨਾਲ ਸਿਆਸੀ ਰੂਪ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇੰਡੀਅਨ ਮੁਸਲਿਮ ਲੀਗ ਦੀ 1940 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਮੰਗ ਦਾ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਨੇ ਡਟ ਕੇ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਪਸ ਪਰਪੋਜ਼ਲ 1942, ਰਾਜਾ ਫਾਰਮੂਲਾ 1944 ਅਤੇ ਕੈਬਨਟ ਮਿਸ਼ਨ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਿਆਂ ਉਲਟਾ ਆਪਣੇ ਲਈ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਵੀ ਵੱਖਰੇ ਖਿੱਤੇ ਜਾਂ ਅਜ਼ਾਦ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।
ਸਿੱਖ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਕਿਤੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤ ਨਾਲ ਰਲਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਪਰ ਇਥੇ ਵੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵੱਖਰੇ ਖਿੱਤੇ ਜਾਂ ਸਟੇਟ ਦੀ ਆਸ ਰਖਦੇ ਸਨ।
ਪਰ ਨਵੇਂ ਅਜ਼ਾਦ ਹੋਏ ਜਮਹੂਰੀ,ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ, ਬਰਾਬਰ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਅਧਾਰਤ ਵੱਖਰੇ ਖਿੱਤੇ ਦੀ ਕੋਈ ਗੁੰਜਾਇਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੰਗ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਰੂਪ ਦੇਣ ਲਈ ਪੰਜਾਬੀ ਸੂਬੇ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਰਾਹੀ ਸਿੱਖ ਇਸ ਮੰਗ ਲਈ ਅੜ ਗਏ, ਲੇਖਕ ਮੰਗ ਨਾਲ ਖੜ ਗਏ,ਜਦੋਂ ਕਿ ਹਿੰਦੂ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਦਾ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਨ ਸੰਘ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਪਈ ਅਤੇ ਕਾਂਗਰਸ ਵਿਚ–ਵਿਚਾਲਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਕੇਂਦਰ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੋਹਾਂ ਤੇ ਕਾਬਜ ਕਾਂਗਰਸ ਮੰਗ ਮੰਨਣਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਪਰ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਰਾਜ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਜੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ 14 ਅਗਸਤ 1948 ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਗਜਟ ਅਨੁਸਾਰ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਸਿਧਾਂਤਕ ਪੱਧਰ ਤੇ ਮੰਨੀ ਮੰਗ ਕਿ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮੁਢਲੇ ਪੜਾਅ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਮਾਧਿਅਮ ਮਾਤ ਭਾਸ਼ਾ ਹੋਵੇਗੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਤਾਂ ਕਈ ਮਸਲੇ ਉੱਠਣੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਲੋਕ ਰਾਜ ਦੇ ਤਕਾਜ਼ੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਮਾਧਿਅਮ ਸਥਾਨਕ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਇਸ ਮੰਗ ਦਾ ਫਿਰਕੂ ਅਧਾਰ ਪੈਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਸੀ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜਨਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਗੋਂ ਜੇ ਹੋਰ ਰਾਜਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਵੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਧਾਰਤ ਪੁਰ–ਗਠਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਬਾਅਦ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਸੰਕਟ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੱਖੋਂ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਦੀ 1954 ਦੀ ਚੋਣ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰਹੀ।
ਇਸ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਨੇ 111 ਸੀਟਾਂ ਜਿੱਤ ਕੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸੂਬੇ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਾਲੇ ਕਾਂਗਰਸੀਆਂ ਦੇ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਹਮਾਇਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਖਾਲਸਾ ਦਲ ਨੂੰ ਕਰਾਰੀ ਹਾਰ ਦਿੱਤੀ।
ਇਹ ਬੜੀ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਨੇ 1927 ਦੇ ਮਦਰਾਸ ਸੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸਿੰਧ ਸੂਬੇ ਦੀ ਹਮਾਇਤ ਕਰਦਿਆਂ ਮਤਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਕਾਂਗਰਸ ਇਸ ਮੱਤ ਦੀ ਧਾਰਨੀ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਭਾਸ਼ਾਈ ਅਧਾਰ ਤੇ ਸੂਬਿਆਂ ਦੀ ਪੁਨਰ ਵਿਉਂਤਬੰਦੀ ਹੋਵੇ।
ਇਹ ਮਤਾ ਅੱਗੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੂਬਿਆਂ ਦੀ ਪੁਨਰ ਵਿਉਂਤਬੰਦੀ ਤੁਰਤ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਜੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੂਬਾ ਵੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਧਾਰ ਤੇ ਪੁਨਰ ਗਠਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕੇ।
1928 ਦੀ ਨਹਿਰੂ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸੂਬਿਆਂ ਦੀ ਵੰਡ ਨੂੰ ਗੈਰ ਤਾਰਕਿਕ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਬੰਧਤ ਖਿੱਤੇ ਦੀ ਭਸ਼ਾਈ ਏਕਤਾ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਸੂਬਿਆਂ ਦੇ ਪੁਨਰ ਗਠਨ ਦਾ ਮਸਲਾ ਉਠਾਇਆ ਸੀ।
1929 ਦੇ ਲਹੌਰ ਸੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਕਾਂਗਰਸ ਨੇ ਮਤਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ " ਕਾਂਗਰਸ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਭਰੋਸਾ ਦਿਲਾਂਉਦੀ ਹੈ ਕਿ ਭਵਿਖ ਦੇ ਕਿਸੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦਾ ਕੋਈ ਰੂਪ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਸੱਲੀ ਨਾਂ ਹੋਵੇ ਕਾਂਗਰਸ ਨੂੰ ਪਰਵਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
" ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ 4 ਅਪ੍ਰੈਨ 1946 ਨੂੰ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਨੇ ਬਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਸੂਬਿਆਂ ਦੀ ਪੁਨਰ ਵੰਡ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਟਾਲੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਰਧ ਖੁਦਮੁਖਤਾਰ ਸੂਬੇ ਅੰਦਰ ਇਕਾਈ ਮਿਲੇ ਜਿਥੇ ਉਹ ਅਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਨਿੱਘ ਮਾਣ ਸਕਣ।
ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪਤਾ ਚਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਅਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਧਾਂਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਸ਼ਾਈ ਅਧਾਰ ਤੇ ਸੂਬਿਆਂ ਦੇ ਪਨਰਗਠਨ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਸੀ ਪਰੰਤੂ ਅਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦਾ ਅਮਲ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਕੇਂਦਰੀ ਮੰਤਰੀ ੰਡਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰਾਖਵਾਂਕਰਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਪਰੰਤੂ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।
1953 ਵਿੱਚ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਪੁਨਰਗਠਨ ਲਈ ਬਣੇ ਸਟੇਟ ਰੀਆਰਗੇਨਾਈਜੇਸ਼ਨ ਕਮਿਸ਼ਨ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸੂਬੇ ਦੀ ਥਾਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਪੈਪਸੂ ਅਤੇ ਪਹਾੜੀ ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਕਮਿਸ਼ਨ ਮੈਂਬਰ ਸ੍ਰੀ ਕੁੰਜਰੂ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਸਿੰਘ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਰਜੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ੀ ਪਹਾੜੀ ਇਲਾਕੇ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਸੀ।
ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਅੰਦੋਲਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਅਜ਼ਾਦ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1955 ਦੀ ਵਿਸਾਖੀ ਸਮੇਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸੂਬਾ ਜਿੰਦਾਬਾਦ ਕਹਿਣ ਉਪਰ ਹੀ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਇਥੋਂ ਹੀ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀਦਲ ਨੇ ਮਾਸਟਰ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ 10 ਮਈ 1955 ਵਿੱਚ ਜਨਤਕ ਘੋਲ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਜਥੇ ਦੀ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰੀ ਹੋਈ।
ਇਸ ਮੋਰਚੇ ਵਿੱਚ ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਦੇ ਜਥੇਦਾਰ, ਕਾਲਜ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਅਤੇ ਗੁਰਰਾਜ ਸਿੰਘ, ਗੁਰਬਿਲਾਸ ਸਿੰਘ, ਭੁਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਮਾਨ, ਧੰਨਾ ਸਿੰਘ ਗੁਲਸ਼ਨ, ਸਾਧੂ ਸਿੰਘ ਹਮਦਰਦ ਵਰਗਿਆਂ ਨੇ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।
4 ਜੁਲਾਈ 1955 ਨੂੰ ਪੁਲੀਸ ਨੇ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਪ੍ਰਕਰਮਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਰਹੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਿੰਡਾਉਣ ਲਈ ਅਥਰੂ ਗੈਸ ਛੱਡੀ।
ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਾਵਾ ਹਰਕਿਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ।
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਚੀਫ ਮਨਿਸਟਰ ਭੀਮ ਸੈਨ ਸੱਚਰ ਨੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਮੂਡ ਦੇਖ ਕੇ ਪੈਂਤੜਾ ਬਦਲ ਲਿਆ।
ਗਿਆਨੀ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਗੱਲਬਾਤ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਪਰ ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਵਿਚੋਲਾ ਬਣਿਆ।
ਨਵੀਂ ਗੌਰਮਿੰਟ ਪਰਤਾਪ ਸਿੰਘ ਕੈਰੋਂ, ਗਿਆਨੀ ਗਿਆਨ ਸਿੰਘ ਰਾੜੇਵਾਲਾ, ਗਿਆਨੀ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਗੱਲਬਾਤ ਚਲਾਈ।
ਰਿਜ਼ਨਲ ਫਾਰਮੂਲਾ ਅਖੀਰ ਰੱਦ ਹੋ ਗਿਆ ਪਰ ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪਟਿਆਲਾ ਬਣੀ।
ਮਾਸਟਰ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਹੱਥੋਂ ਅਗਵਾਈ ਖੁੱਸਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਸੰਤ ਫਤਹਿ ਸਿੰਘ ਦਾ ਸੂਰਜ ਉਦੇ ਹੋਣ ਲੱਗਾ।
ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਸਟਰ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਮਰਨ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹਾਰਾਜਾ ਪਟਿਆਲਾ ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸੰਤ ਫਤਹਿ ਸਿੰਘ ਨੇ ਤੁੜਵਾਇਆ।
ਹਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਹੰਡਿਆਰਾ, ਗੁਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਟੌਹੜਾ ਅਤੇ ਚੰਨਣ ਸਿੰਘ ਨੇ ਮੋਹਰੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਜੰਗ ਜਿੱਤਣ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਮੁੜ ਇੱਕ ਕਮੇਟੀ ਬਣਾਈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ, ਵਾਈ ਵੀ ਚਵਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਂਵੀਰ ਤਿਆਗੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਗਿਆਨੀ ਜੈਲ ਸਿੰਘ, ਜਨਰਲ ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ, ਨਰੈਣ ਸਿੰਘ ਸ਼ਾਹਬਾਜ਼ਪੁਰੀ ਵਰਗਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਨਾਲ ਪਾਰਲੀਮਾਨੀ ਕਮੇਟੀ ਬਣੀ ਜਿਸ ਨੇ ਅਖੀਰ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਬਿਲ ਪਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਹ ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਫਰੰਟ ਸੰਗਠਨ ਅਤੇ ਬੰਬਈ ਮਜ਼ਦੂਰ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਤਾਕਤ ਬਣ ਗਈ।
ਪਾਰਟੀ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੋਰ ਖੱਬੇ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗੱਠਜੋੜ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ, ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਵੀ ਸੀ।
ਲੇਕਿਨ ਜਦੋਂ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਆਪਣੇ ਤੀਸਰੇ ਪੀਰੀਅਡ' ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ, ਕਮਿਊਨਿਸਟਾਂ ਨੇ ਮਜ਼ਦੂਰ-ਕਿਸਾਨ ਪਾਰਟੀ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਮਜ਼ਦੂਰ-ਕਿਸਾਨ ਪਾਰਟੀ ਠੱਪ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਜਦ ਇਸ ਦੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਨੂੰ ਮਾਰਚ 1929 ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
37, ਹੈਰੀਸਨ ਰੋਡ, ਕਲਕੱਤਾ ਦੇ ਇੱਕ ਦੋ-ਕਮਰਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪਾਰਟੀ ਦਫ਼ਤਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਖੁਫੀਆ ਮਹਿਕਮੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬੰਗਾਲ ਜੂਟ ਵਰਕਰਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ, ਮੈਮਨਸਿੰਘ ਮਜ਼ਦੂਰ ਅਤੇ ਕਿਸਾਨ ਪਾਰਟੀ , ਧਕੇਸ਼ਵਰੀ ਮਿਲ ਵਰਕਰਜ਼ ਯੂਨੀਅਨ, ਬੰਗਾਲ ਗਲਾਸ ਵਰਕਰਜ਼ ਯੂਨੀਅਨ, ਸਕੇਵੇਂਜਰਸ ਬੰਗਾਲ ਯੂਨੀਅਨ ਅਤੇ ਵਰਕਰਜ਼ ਪ੍ਰੋਟੈਕਸ਼ਨ ਲੀਗ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਪਾਰਟੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
6 ਫਰਵਰੀ 1926 ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਗਰ ਵਿਖੇ ਆਯੋਜਿਤ ਆਲ ਬੰਗਾਲ ਪ੍ਰਜਾ ਸੰਮੇਲਨ ਵਿਚ, ਇੱਕ ਮਜ਼ਦੂਰ-ਕਿਸਾਨ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਲਈ ਮੈਮਨ ਸਿੰਘ ਦੇ ਫ਼ੈਜ਼ੁਦੀਨ ਹੁਸੈਨ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਇੱਕ ਮਤਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਕਾਨਫਰੰਸ ਦੁਆਰਾ ਮਤਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਨਾਂ ਬਦਲ ਕੇ 'ਵਰਕਰਜ਼ ਐਂਡ ਪੀਜੈਂਟਸ ਪਾਰਟੀ ਆਫ਼ ਬੰਗਾਲ' ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਡਾ. ਨਰੇਸ ਚੰਦਰ ਸੇਨ-ਗੁਪਤਾ ਨੂੰ ਪਾਰਟੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਚੁਣ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹੇਮੰਤ ਕੁਮਾਰ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਕੁਤੁਬੁੱਦੀਨ ਅਹਿਮਦ ਸੰਯੁਕਤ ਸਕੱਤਰ ਚੁਣੇ ਗਏ।
1 ਨਵੰਬਰ 1925 ਨੂੰ ਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਲੇਬਰ ਸਵਰਾਜ ਪਾਰਟੀ ਵਜੋਂ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਆਗੂ ਕਾਜੀ ਨਜਰੁੱਲ ਇਸਲਾਮ, ਹੇਮੰਤ ਕੁਮਾਰ ਸਰਕਾਰ, ਕੁਤੂਬਦੀਨ ਅਹਿਮਦ ਅਤੇ ਸ਼ਮਸੂਦੀਨ ਹੁਸੈਨ ਸਨ।
ਉਹ ਫਰਾਇਡਰਿਚ ਅਗਸਤ ਮੇਅਰ, ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਅਤੇ ਅੰਨਾ ਬੀਅਰਮਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਓਲਡੇਨਬਰਗ ਵਿੱਚ ਅਲਟਿਸ ਜਿਮਨੇਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ 1851 ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਊਰਿਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਦਵਾਈ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।
ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਵਾਰਜ਼ਬਰਗ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਰੁਡੌਲਫ ਵੀਰਚੋ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪੈਥੋਲੌਜੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਨੇ ਜ਼ਿਊਰਿਚ ਵਿੱਚ ਕਾਰਲ ਲੁਡਵਿਗ ਅਧੀਨ ਵੀ ਰਿਹਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਰਸਾਇਣ ਵੱਲ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ।
1854 ਵਿੱਚ ਵਰੂਜ਼ਬਰਗ ਤੋਂ ਐਮ.ਡੀ. ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਹੈਡਲਬਰਗ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਰੌਬਰਟ ਬਨਸੈਨ ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
1858 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਪੀਐਚ.ਡੀ., ਖੂਨ 'ਤੇ ਕਾਰਬਨ ਮੋਨੋਆਕਸਾਈਡ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਬਾਰੇ ਥੀਸਿਸ ਨਾਲ ਕੀਤੀ।
ਸਰੀਰਕ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਇਸ ਇਸ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਆਕਸੀਜਨ ਹੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਨਾਲ ਰਲਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਰਸਾਇਣਕ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਪਿਹਲਾ ਪੀਰੀਓਡਿਕ ਟੇਬਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਮੋਢੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵਰਤਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਜੀਵਨ ਲੋਥਰ ਮੇਅਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਫ੍ਰੈਂਕੋ-ਜਰਮਨ ਅਭਿਆਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਪੌਲੀਟੈਕਨਿਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੇਅਰ ਨੇ ਜ਼ਖਮੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਗਰਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
1876 ​​ਵਿਚ, ਮੇਅਰ ਟੂਬੀਨਜਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਰਸਾਇਣਕ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਬਣ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਇਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤਕ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਨੇ ਹਰੀਜ਼ਟਲ ਫਾਰਮ ਅਤੇ ਵਰਟੀਕਲ ਫਾਰਮ ਵਿਚਲੇ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਵਰਗੀਕਰਨ ਬਾਰੇ ਲੇਖ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਪੀਰੀਅਡਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੈਟਲ ਗਰੁੱਪ ਦੇ ਇੱਕ ਤੱਤ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
1872 ਵਿੱਚ ਮੇਅਰ ਨੇ ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਬੈਂਨਜੀਨ ਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਛੇ ਕਾਰਬਨ ਐਟਮ, ਕੁਝ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਅਗਸਤ ਕੇਕੁਲੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਸਿਰਫ ਸਿੰਗਲ ਬਾਂਡ ਦੁਆਰਾ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਗੂਸਟਵ ਕਿਰਚਹੌਫ ਦੀ ਗਣਿਤ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਫਰੈਨਜ ਅਰਨਸਟ ਨਿਊਮੈਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੋਨਿਜ਼ਬਰਗ ਵਿੱਚ ਗਣਿਤ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਗੁਪਤਾ ਨੇ ਤਾਤੀਨੇਨੀ ਸੱਤਿਆ ਦੀ ਤਾਮਿਲ/ਤੇਲਗੂ ਭਾਸ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਸਚਿਨ ਜੇ ਜੋਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ, ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਹੰਗਾਮਾ ਦੇ ਤਰਨ ਆਦਰਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਈਸ਼ਾ ਗੁਪਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨਮੋਹਕ ਸੁਹਜ ਨਾਲ ਲੁਭਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਅਪਵਿੱਤਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਡੈਬਿਊ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਈਸ਼ਾ ਗੁਪਤਾ ਲਈ, ਮੇਰਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਐਕਟਿੰਗ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕਰਵਾਉਣਾ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ।
" ਗੌਰਵ ਮਲਾਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਈਸ਼ਾ ਗੁਪਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਲਾਰਾ ਦੱਤਾ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾ ਕੋਪੀਕਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਹੈ।
ਬੌਲੀਵੁੱਡਲਾਈਫ ਦੀ ਆਸ਼ਾ ਮਹਾਦੇਵਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਈਸ਼ਾ ਗੁਪਤਾ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਯਕੀਨ ਨਾਲ ਰੋਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਲਈ ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਕੁਝ ਹੋਵੇ।
ਉਸਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਸਿਰਫ ਸੈਕਸੀ ਦਿਖਣ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਹੈ।
" ਫਿਲਮ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਸਫਲ ਰਹੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਘਰੇਲੂ ਤੌਰ 'ਤੇ ₹430 ਮਿਲੀਅਨ ਦੀ ਕਮਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਪਤਾ ਲਈ ਹੋਰ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਗੁਪਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੰਨਤ 2 ਸਹਿ-ਸਟਾਰ ਇਮਰਾਨ ਹਾਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਬਿਪਾਸ਼ਾ ਬਾਸੂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਕਰਮ ਭੱਟ ਦੀ ਰਾਜ਼ 3 ਸਾਈਨ ਕੀਤੀ, ਗੁਪਤਾ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੇ ਹੁਨਰ ਲਈ ਆਲੋਚਕਾਂ ਤੋਂ ਮਿਸ਼ਰਤ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ, ਫਿਲਮ ਆਲੋਚਕ ਕੋਮਲ ਨਾਹਟਾ ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ, "ਈਸ਼ਾ ਗੁਪਤਾ ਸੰਜਨਾ ਵਾਂਗ ਸਖਤ ਹੈ ਪਰ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅੰਤ ਵੱਲ " ਇੰਡੀਆ ਟੂਡੇ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, "ਬਿਪਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ-ਖਸੁੱਟ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਗੁੰਜਾਇਸ਼ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਭੱਟ ਦੀ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਜਿੱਥੇ ਹੀਰੋਇਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਹ ਕਲਪਨਾਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਬਿਪਾਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਹੌਟ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਈਸ਼ਾ ਕੁਝ ਕੱਚੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
" 'ਰਾਜ਼ 3' ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ 360 ਮਿਲੀਅਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕਲੈਕਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਗੁਪਤਾ ਨੇ 2007 ਵਿੱਚ ਫ਼ੇਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਇਸਨੇ ਤੀਜਾ ਸਥਾਨ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਦਾ ਖ਼ਿਤਾਬ ਜਿੱਤਿਆ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਮਿਸ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ।
ਇਸਨੂੰ ਛੇਤੀ ਬਾਅਦ ਹੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਆਉਣ ਲੱਗੇ ਅਤੇ 2012 ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਫ਼ਿਲਮੀ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਮ ਜੰਨਤ 2 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਵੀਂ ਅਦਾਕਾਰਾ ਦੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ।
ਈਸ਼ਾ ਗੁਪਤਾ ਨੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 2012 ਦੀ ਸਿਆਸੀ ਡਰਾਮਾ ਫ਼ਿਲਮ ਚੱਕਰਵਯੂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਸ਼ਲਾਘਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਪਰ ਕਾਮੇਡੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹਮਸ਼ਕਲਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਰੀਵਿਊ ਮਿਲੇ।
ਇਸਨੂੰ ਵੱਡੀ ਵਪਾਰਕ ਸਫਲਤਾ ਭੂਤਿਆ ਫ਼ਿਲਮ ਰਾਜ਼ 3ਡੀ ਅਤੇ ਰੁਸਤਮ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਿਲੀ।
ਇਸਦਾ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਏਅਰ ਫੋਰਸ ਅਫ਼ਸਰ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਮਾਤਾ ਇੱਕ ਘਰੇਲੂ ਪਤਨੀ ਹੈ।
ਇਸਨੇ ਮਾਸ ਕੰਮਯੂਕੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ, ਮਣੀਪਾਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਕੰਮਯੂਕੇਸ਼ਨ ਮਣੀਪਾਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਕਰਨਾਟਕ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸਨੇ ਫੇਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਲਈ ਔਡੀਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਨ੍ਯੂਕੈਸਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਲੋਂ ਇੱਕ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਵੀ ਮਿਲੀ ਪਰ ਇਸਨੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕੈਰੀਅਰ ਬਣਾਇਆ।
2017 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਐਕਸ਼ਨ ਫਿਲਮ ਕਮਾਂਡੋ 2 ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਵਿਰੋਧੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਜੋ ਇੱਕ ਮੱਧਮ ਬਾਕਸ-ਆਫਿਸ ਸਫਲਤਾ ਸੀ।
2014 ਵਿੱਚ, ਈਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸਾਜਿਦ ਖਾਨ ਦੀ ਕਾਮਿਕ ਕੇਪਰ ਹਮਸ਼ਕਲਸ ਵਿੱਚ ਸੈਫ ਅਲੀ ਖਾਨ, ਰਿਤੇਸ਼ ਦੇਸ਼ਮੁਖ, ਰਾਮ ਕਪੂਰ, ਬਿਪਾਸ਼ਾ ਬਾਸੂ ਅਤੇ ਤਮੰਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਗੁਪਤਾ ਨੇ 2007 ਵਿੱਚ ਫੇਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਇਸਨੇ ਮਿਸ ਫੋਟੋਜੈਨਿਕ ਦਾ ਖ਼ਿਤਾਬ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਈਸ਼ਾ ਗੁਪਤਾ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਮਾਡਲ ਹੈ ਅਤੇ 2007 ਵਿੱਚ ਇਸਨੇ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਦਾ ਖ਼ਿਤਾਬ ਜਿੱਤਿਆ।
ਗੁਪਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮਹੇਸ਼ ਭੱਟ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਜੰਨਤ 2 ਤੋਂ ਇਮਰਾਨ ਹਾਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾ ਕੇ ਕੀਤੀ।
ਚੱਕਰਵਿਊਹ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਚਾਰ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਰਾਮਪਾਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਝਾਅ ਨਾਲ ਗੁਪਤਾ।
20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਬਣ ਗਈ ਜਦੋਂ ਨੀਵੀਆਂ ਜਾਤਾਂ ਨੇ "ਉੱਚ ਜਾਤਾਂ" ਦੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕੇ ਸਮਾਜਿਕ-ਆਰਥਿਕ ਪੌੜੀ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਐਮਐਨ ਸ੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਨੇ ਵਰਣ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਜਾਤੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਨਗਣਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਪਨਾਵਾਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਤੇਲੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨੋਟ ਕੀਤਾ।
1911 ਵਿੱਚ, ਤੇਲੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੇ ਉਪਨਾਮ, ਰਾਠੌਰ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰਾਠੌਰ ਤੇਲੀ ਕਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਜਦੋਂ ਕਿ 1931 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰਾਠੌਰ- ਵੈਸ਼ਯ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੰਕਰਗੌੜਾ ਹਨਮੰਤਗੌੜਾ ਪਾਟਿਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਸਮਾਜਿਕ ਪੌੜੀ ਚੜ੍ਹਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਆਰੀਆ ਸਮਾਜ ਅੰਦੋਲਨ ਨੇ ਵੀ ਨੀਵੀਆਂ ਜਾਤਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੇਲੀਆਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਫਰੂਖਾਬਾਦ ਦੇ ਇੱਕ ਆਰੀਆ ਸਮਾਜੀ ਸ਼੍ਰੀ ਸਤਿਆਵਰਤ ਸ਼ਰਮਾ ਦਿਵੇਦੀ ਨੇ ਤੇਲੀ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਿਆ ਵਰਣ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ " ਤੇਲੀਵਰਣ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ " ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ।
ਦੱਖਣ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਰੰਭਕ ਮੱਧਕਾਲੀ ਦੌਰ ਵਿੱਚ, ਤੇਲੀ ਭਾਈਚਾਰਾ ਮੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸਪਲਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਤੇਲ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਤੇਲ ਦੇ ਕੋਹਲੂਆਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਦੱਖਣ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ " ਮੰਦਿਰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ" ਦਾ ਉਭਾਰ ਕੁਝ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੀ ਸਮਾਜਿਕ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਜਿਹੇ ਕਸਬਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮਕਾਜ ਲਈ ਮਲਕਾਰ , ਅਤੇ ਤੇਲੀਕਰ ਵਰਗੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਣ ਗਏ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਤੇਲੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਦਰ ਅਤੇ ਦਰਜੇ ਵਿੱਚ ਨੀਵਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਆਨੰਦ ਯਾਂਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੇਲੀ ਕੋਹਲੂ ਦੇ ਬੈਲ ਨਾਲ਼ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਲੋੜੀਂਦੇ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਖੋਪੇ ਲਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸੀ।
ਇਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨੀਵਾਂ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਯਾਂਗ ਨੋਟਸ ਅਨੁਸਾਰ ਵਪਾਰ ਦਾ ਕਿੱਤਾ ਅਪਣਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਛੁਪਾਉਣ ਲਈ ਬਾਣੀਆ ਸ਼ਾਖਾ ਬਣ ਕੇ ਅੱਡ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇਲੀ ਇੱਕ ਜਾਤੀ ਹੈ ਜੋ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਰਤ, ਨੇਪਾਲ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਕਢਣ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਮੈਂਬਰ ਹਿੰਦੂ ਜਾਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਮੁਸਲਮਾਨ ਤੇਲੀ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨਦਾਰ ਜਾਂ ਤੇਲੀ ਮਲਿਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਪਣੇ ਨਿਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿੰਦੇ ਨੇ ਜਾਤੀ ਦੀ ਸਮਾਜਕ ਅਸਮਾਨਤਾ ਦੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਲ ਹੋਰ ਆਗੂਆਂ ਦੇ ਪਿਤ੍ਰਸੱਤਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਵੀ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਹਿੰਦੂ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਵਿਰੋਧ-ਭਾਵ ਦਾ ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਮੰਨਦੇ ਸਨ।
ਸੂਸੀ ਥਰੂ ਅਤੇ ਕੇ ਲਲਿਤਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, . ਭਗਤੀ ਕਾਲ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸਤਰੀ-ਪੁਰਖ ਤੁਲਣਾ ਸ਼ਾਇਦ ਪਹਿਲੀ ਸੰਪੂਰਨ ਅਤੇ ਪਰਚੱਲਤ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਦਲੀਲ਼ ਹੈ।
ਲੇਕਿਨ ਤਾਰਾਬਾਈ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਦੋਂ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਅਤੇ ਆਗੂ ਦੋਨੋਂ ਹੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਵਿਧਵਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਕਠਿਨਾਇਆਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਸੌਖ ਨਾਲ ਪਛਾਣਨਯੋਗ ਅਤਿਆਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਸਨ, ਜਾਹਿਰਾ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਅਲੱਗ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਤਾਰਾਬਾਈ ਸ਼ਿੰਦੇ, ਪਿਤ੍ਰਸੱਤਾਤਮਕ ਸਮਾਜ ਦੇ ਵਿਚਾਰਿਕ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਸੀ।
ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਬੁਲਢਾਣਾ, ਬੜਹਾੜ ਪ੍ਰਾਂਤ ਵਿੱਚ 1850 ਵਿੱਚ ਬਾਪੂਜੀ ਹਰਿ ਸ਼ਿੰਦੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮੀ, ਤਾਰਾਬਾਈ ਸਤਿਅਸ਼ੋਧਕ ਸਮਾਜ, ਪੁਣੇ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਡਿਪਟੀ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੈਡਿਕਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਲਰਕ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ 1871 ਵਿੱਚ ਹਿੰਟ ਟੂ ਦ ਏਜੂਕੇਟੇਡ ਨੇਟਿਵਸ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ।
ਤਾਰਾਬਾਈ ਉਸਦੀ ਇੱਕਲੌਤੀ ਧੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਰਾਠੀ, ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪੜ੍ਹਾਈ।
ਤਾਰਾਬਾਈ ਦਾ ਵਿਆਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਲੇਕਿਨ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਘਰ-ਜੁਆਈ ਬਣ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਮਰਾਠੀ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਤੁਲਣਾ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਜਿਆਦਾ ਆਜ਼ਾਦੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਾਰਾਬਾਈ ਸ਼ਿੰਦੇ ਇੱਕ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਆਗੂ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ 19 ਵੀਂ ਦੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪਿਤ੍ਰਸੱਤਾ ਅਤੇ ਜਾਤੀਵਾਦ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੰਮ, ਸਤਰੀ -ਪੁਰਖ ਤੁਲਣਾ , ਜੋ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ 1882 ਵਿੱਚ ਮਰਾਠੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਪੈਂਫਲੇਟ ਉੱਚ ਜਾਤੀ ਦੇ ਪਿਤ੍ਰਸੱਤਾਵਾਦ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਅਕਸਰ ਪਹਿਲਾ ਆਧੁਨਿਕ ਭਾਰਤੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਪਾਠ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਿੰਦੂ ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਉਤਪੀੜਨ ਦੇ ਸਰੋਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਵਾਦਾਸਪਦ ਸੀ, ਅੱਜ ਵੀ ਵਿਵਾਦਾਸਪਦ ਅਤੇ ਬਹਿਸ ਦਾ ਮੁੱਦਾ ਬਣਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼ਿੰਦੇ ਸਮਾਜਕ ਕਾਰਕੁਨਾਂ ਜੋਤੀਰਾਵ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀਬਾਈ ਫੁਲੇ ਦੀ ਸਾਥੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਤਿਆਸ਼ੋਧਕ ਸਮਾਜ ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।
ਫੁਲੇ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਸ਼ਿੰਦੇ ਦੇ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਜਾਤੀ ਦਾ ਗਠਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਤਪੀੜਨ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧੁਰਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਸਾਂਝੀ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਲ ਦੋਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤਰੰਗ ਸਰੂਪ ਵੀ ਸੀ।
ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਬੰਧਨ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਜੋਂ ਉੱਭਰਿਆ।
ਇਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਪ੍ਰੈਕਟੀਸ਼ਨਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਸਕੈਂਡਿਆ ਨੇ ਸਵੀਡਨ ਦੇ ਲੀਫ ਐਡਵਿਨਸਨ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮੁੱਖ ਗਿਆਨ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਹੁਬਰਟ ਸੇਂਟ-ਓਂਜ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੀ ਜਾਂਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਸੀਕੇਓਜ਼ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦੀ ਅਮਿੱਟ ਸੰਪਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਅਤੇ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਸੀਕੇਓਜ਼ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੇ ਵਿਹਾਰਕ ਅਤੇ ਸਿਧਾਂਤਕ ਪਹਿਲੂਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਖੋਜ ਖੇਤਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਕੁਜੀਰੋ ਨੋਨਕਾ , ਹੀਰੋਤਕਾ ਟੇਕੁਚੀ , ਥਾਮਸ ਐਚ. ਡੇਵੇਨਪੋਰਟ ਅਤੇ ਬਾਰੂਕ ਲੇਵ ।
ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਕੇਸ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਨੇ ਰਣਨੀਤੀ, ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਤੇ ਮਾਪ ਦੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੇ ਮਾਪਾਂ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ।
ਸਿੱਖੇ ਗਏ ਮੁੱਖ ਪਾਠਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਨਿਯਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਫਲ ਗਿਆਨ ਨਿਰਮਾਣ, ਪ੍ਰਸਾਰ ਅਤੇ ਉਪਯੋਗ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਰੋਤ ਹਨ; ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਰਣਨੀਤੀ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਬੋਧਾਤਮਕ, ਸਮਾਜਕ ਅਤੇ ਸੰਗਠਨਾਤਮਕ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ; ਅਤੇ ਮਾਪਣ, ਬੈਂਚਮਾਰਕਿੰਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਨ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਤਬਦੀਲੀ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ।
ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਲਾਭ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੇ ਉਹ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਨ, ਠੋਸ ਅਤੇ ਕਾਰਜ-ਅਧਾਰਤ ਹਨ।
2001 ਵਿੱਚ, ਫਾਰਚੂਨ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਸੰਪਾਦਕ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹਾਰਵਰਡ ਬਿਜ਼ਨਸ ਰਿਵਿਊ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਥਾਮਸ ਏ ਸਟੀਵਰਟ ਨੇ ਸੰਗਠਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੌਧਿਕ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਕਵਰ ਸਟੋਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ।
ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅਕਾਦਮਿਕ ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਵੱਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਹਿਲਾਂ, ਵਿੱਦਿਅਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਸਹਿਯੋਗ ਵੱਲ ਇੱਕ ਰੁਝਾਨ ਹੈ; ਸਿੰਗਲ-ਲੇਖਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਘੱਟ ਆਮ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਜਾ, ਪ੍ਰੈਕਟੀਸ਼ਨਰਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਬਦਲ ਗਈ ਹੈ।
ਤੀਜਾ, ਅਕਾਦਮਿਕ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਰਸਾਲਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਲਗਾਤਾਰ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਵੇਲੇ 27 ਆਊਟਲੇਟਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਰਹੀ ਹੈ।
ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰੇ, ਰਸਮੀ ਸਿਖਲਾਈ, ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰੇ ਦੇ ਫੋਰਮ, ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ, ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਕੰਪਿਟਰਾਂ ਦੀ ਵਧਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਜਿਹੇ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦੇ ਖਾਸ ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗਿਆਨ ਅਧਾਰ, ਮਾਹਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ, ਜਾਣਕਾਰੀ ਭੰਡਾਰ, ਸਮੂਹ ਫੈਸਲੇ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ , ਇੰਟਰਾਨੈਟਸ ਅਤੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਦੁਆਰਾ ਸਹਿਯੋਗੀ ਸਹਿਕਾਰੀ ਕਾਰਜ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸਪਲਾਈ ਲੜੀ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਲਕੀਅਤ ਸਬੰਧਾਂ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੜੀਵਾਰਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਈ ਕੰਪਨੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਲੇਖਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਟ੍ਰਾਂਸ ਓਰਗਨਾਈਜੇਸ਼ਨਲ ਜਾਂ ਇੰਟਰ ਓਰਗਨਾਈਜੇਸ਼ਨਲ ਗਿਆਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਗੁੰਝਲਤਾ ਉਦਯੋਗ 4.0 ਅਤੇ ਡਿਜੀਟਲ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਵਧੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨਿਰਮਾਣ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਗਤੀ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਨਿੱਤ ਨਵੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਉਭਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਗਠਨਾਤਮਕ ਉਦੇਸ਼ਾਂ' ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਿਹਤਰ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ, ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਲਾਭ, ਨਵੀਨਤਾ , ਸਿੱਖੇ ਗਏ ਪਾਠਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝ, ਏਕੀਕਰਣ ਅਤੇ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਨਿਰੰਤਰ ਸੁਧਾਰ।
ਇਹ ਯਤਨ ਸੰਗਠਨਾਤਮਕ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਓਵਰਲੈਪ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਣਨੀਤਕ ਸੰਪਤੀ ਵਜੋਂ ਗਿਆਨ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵੰਡ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ 'ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਕੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਸੰਗਠਨਾਤਮਕ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਇੱਕ ਸਮਰੱਥਕਰਤਾ ਹੈ।
ਤਕਨਾਲੋਜੀ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ ਟੈਕਨੋ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ, ਆਦਰਸ਼ਕ ਤੌਰ ਤੇ ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵੰਡ ਅਤੇ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।