polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਉਹ ਲਾਈਵ ਇਵੈਂਟਾਂ ਲਈ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੈਨੇਡਾ, ਅਮਰੀਕਾ, ਯੂਕੇ, ਨਿਉਜ਼ੀਲੈਂਡ ਅਤੇ ਹਾਂਗ ਕਾਂਗ ਗਿਆ ।
ਉਹ ਹੁਣ ਇੱਕ ਸਫਲ ਅਤੇ ਸਥਾਪਤ ਗਾਇਕ ਹੈ ਪਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਇਸ ਸੋਨ ਤਮਗਾ ਜੇਤੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਫਲਤਾ ਬਾਰੇ ਕਦੇ ਵੀ ਘਮੰਡ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਗੋਰਾ ਚੱਕ ਵਾਲਾ ਨੇ ਕਈ ਧਾਰਮਿਕ ਐਲਬਮਾਂ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾ ਦੀਆਂ ਐਲਬਮਾਂ ਵੀ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀਆਂ ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਕਾਮਯਾਬ ਰਹੀਆਂ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਵਾਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਸਿੰਗਲ ਟਰੈਕ ਵੀ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ।
ਗੋਰਾ ਚੱਕ ਵਾਲਾ ਲਾਈਵ ਅਖਾੜਿਆਂ ਦਾ ਕਲਾਕਾਰ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਲਾਈਵ ਅਖਾੜੇ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਘੱਟ ਹੀ ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਈਕੀ ਵਿੱਚ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਗੋਰਾ ਚੱਕ ਵਾਲਾ ਦਾ ਜਨਮ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਗੋਪਾਲ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਜਮਨਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਘਰ ਬਠਿੰਡਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਦੇ ਪਿੰਡ ਚੱਕ ਫਤਿਹ ਸਿੰਘ ਵਾਲਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਜੋ ਕਿ ਪੰਜਾਬ,ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਮੁੱਢਲੀ ਵਿੱਦਿਆ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰਵੀਂ ਤਕ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਖਾਲਸਾ ਸੀਨੀਅਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ,ਬਠਿੰਡਾ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਬਠਿੰਡਾ ਦੇ ਮੀਰਾ ਮਿਉਜ਼ੀਕਲ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਕੀਤੀ।
ਗੋਰਾ ਚੱਕ ਵਾਲਾ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਗਾਇਕ-ਗੀਤਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਬਠਿੰਡਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹੈ ।
ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕਰਾਊਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੁਪਰੀਮ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵਾਇਸਰਾਏ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਦਮੇ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ।
ਸ਼ੇਰ ਅਲੀ ਅਫ਼ਰੀਦੀ ਸਮਝਦਾ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਏਨੀ ਵੱਡੀ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮਿਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਲਈ ਉਸਨੇ ਦੋ ਗੋਰਿਆਂ - ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਅਤੇ ਵਾਇਸਰਾਏ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲਿਆ ਸੀ।
ਉਹ ਪੂਰਾ ਦਿਨ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਉਸਨੂੰ ਵਾਇਸਰਾਏ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ।
ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਕਤਲ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਖ਼ੁਦਾ ਹੀ ਉਸਦਾ ਸਾਥੀ ਸੀ।
ਕੁਝ ਵਹਾਬੀ ਜੇਹਾਦ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੈਦੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਅੰਡੇਮਾਨ ਜੇਲ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨੂੰ ਵਾਇਸਰਾਏ ਦੇ ਕਤਲ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੈਦੀਆਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦਾ ਕੋਈ ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਇਹ ਟਾਪੂ ਸਮੂਹ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕੈਦੀਆਂ ਦੋਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਦੰਡ ਕਾਲੋਨੀ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਲਾਰਡ ਮੇਓ ਟਾਪੂਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰ ਪੋਰਟ ਬਲੇਅਰ ਦੇ ਲਈ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਖਰੜਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।
8 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਵਾਇਸਰਾਏ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੰਸਪੈਕਸ਼ਨ ਲਗਪਗ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਈ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ 7 ਵਜੇ ਆਪਣੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਲੇਡੀ ਮੇਓ ਵੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਸ਼ੇਰ ਅਲੀ ਅਫਰੀਦੀ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਕੂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਹ ਘਟਨਾ, ਜਿਸ ਨੇਟਾਪੂ ਗਰੁੱਪ ਵੱਲ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਿਆ, ਹੈਰੀਏਟ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰੀ ਸੀ।
ਸ਼ੇਰ ਅਲੀ ਅਫ਼ਰੀਦੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੇਰ ਅਲੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 8 ਫਰਵਰੀ 1872 ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵਾਇਸਰਾਏ ਲਾਰਡ ਮੇਓ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਸਮੇਂ ਅੰਡੇਮਾਨ ਅਤੇ ਨਿਕੋਬਾਰ ਦੀਪ ਸਮੂਹ ਵਿਖੇ ਉਹ ਕਤਲ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਵਾਈਸਰਾਇ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰਨ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਅਪਰਾਧਕ ਕਾਰਵਾਈ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਰ ਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਵਡੇਰੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਰੱਖੀ ਥੀਆਈ ਖੀਰ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕੜਾਹ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਘਿਉ, ਕਣਕ ਦਾ ਆਟਾ ਤੇ ਗੁੜ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਇਕੋ ਜਿਨ੍ਹੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਪੂੜੇ ਲਈ ਸਾਧਾਰਨ ਕਿਸਮ ਦੇ ਆਟੇ ਵਿਚ ਗੁੜ ਘੋਲ ਕੇ ਆਟੇ ਦਾ ਘੋਲੂਆ ਜਿਹਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਵੇ ਉੱਤੇ ਸਰ੍ਹੋਂ ਦੇ ਤੇਲ ਦਾ ਪੋਚਾ ਦੇ ਕੇ ਘੋਲਿਆ ਹੋਇਆ ਆਟਾ ਕਿਸੇ ਕੋਲੀ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਬਰਤਨ ਨਾਲ ਤਵੇ ਉਤੇ ਪਲਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਕਵਾਨ ਲਈ ਜਿਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,ਲਗਪਗ ਉਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਲੋਕ ਪਕਵਾਨ ਲਈ ਵੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਲੋਕ ਪਕਵਾਨ ਵੀ ਦੂਜੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਸਮਾਜਕ ਵਿਰਸੇ ਵਿਚੋਂ ਬਣਾਉਣਾ ਸਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰੰਤੂ ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਲੋਕ ਪਕਵਾਨ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ਿਸ਼ਟ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਕਵਾਨ ਤੋਂ ਵਖਰੇਂਵਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਕੁਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਕਿਸੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰਸਮ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਮੋਨਰਥ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਉਹ ਪਕਵਾਨ ਜਿਹੜਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰਵਾਇਤੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਭਾਵੇਂ ਵੰਨ-ਸੁਵੰਨੀ ਮਿਠਾਈ ਹੋਂਦ ਵਿਚ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਦੀਵਾਲੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ‘ਮੱਠੀਆਂ’ ਕਾਰਨ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਆਟੇ ਵਿਚ ਗੁੜ ਘੋਲ ਕੇ,ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਖ਼ਤ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਗੁੰਨ ਕੇ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਮੱਠੀਆਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਲੋਕ ਪਕਵਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਮੱਠੀ ਹਲਵਾਈ ਦੀ ਬਣਾਈ ਮੱਠੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੀ ਰੰਗਤ ਤੇ ਸੁਆਦ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਧੁੱਪੇ ਸੁਕਾਉਣ ਲਈ ਕਰੀਰ ਦੀਆਂ ਝਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਿਆਂ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਇਹਨਾਂ ਝਿੰਗਾਂ ਦੇ ਪੱਤੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਸਨ।
ਗੁੱਗਾ ਨੌਵੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਗੁੱਗਾ ਮਾੜੀ ਵਿਖੇ ਗੁੜ ਵਿਚ ਰਿੰਨੀਆਂ ਸੇਵੀਆਂ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮੰਗਲਵਾਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਹਨੂਮਾਨ ਦੀ ਸੁਖਣਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮੋਟੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਰੋਟੀ ਪਕਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਸਾਂਝੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਰੱਖੀ ਲੱਕੜੀ ਜਾਂ ਪਥੱਰ ਦੀ ਹਨੂਮਾਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਭੋਗ ਲਗਵਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧੂਪ ਦੇ ਕੇ ਅਗਨਿ ਵਿਚ ਮੰਨੀ ਦੇ ਛਿੱਟਾ ਦੇ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਰੋਟੀ ਦਾ ਭੋਗ ਲਗਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਉਪਰੰਤ ਪੱਸਾਦਿ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮੰਨੀ ਦੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਟੁਕੜੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਿਥੇ ਹਨੂਮਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਥੇ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਡੰਗਰ, ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਸਲਾਮਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਹੋਇਆ ਰੋਟੀ ,ਕੱਪੜਾ,ਮਕਾਨ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਲੋੜਾਂ ਹਨ।
ਜ਼ਿਆਦਤਰ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਕਿਰਤਕ ਭੂਗੋਲਿਕ ਵਾਤਾਵਰਣ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਤ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸੁਆਦੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮੋਠ ਤੇ ਬਾਜਰਾ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮਾਲਵੇ ਖੇਤਰ ਦੀ ਪੈਦਾਵਾਰ ਹਨ ਮੋਠ ਬਾਜਰੇ ਦੀ ਖਿਚੜੀ ਕਗਰੀ ਤੇ ਸੁਆਦਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਦੁਪਹਿਰੇ ਹੀ ਤੌੜੀ ਵਿਚ ਮੋਠ ਬਾਜਰੇ ਦੀ ਖਿਚੜੀ ਰੱਖ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਖੱਟੀ ਲੱਸੀ, ਘਿਉ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਪਾ ਕੇ ਉਹ ਖਾ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਹੈਦਰ ਸ਼ੇਖ ਦਾ ਰੋਟ- ਮੁਸਲਮਾਨ ਫ਼ਕੀਰ ਹੈਦਰ ਸ਼ੇਖ ਦਾ ਰੋਟ ਵੀ ਲੋਕ ਸੁਖਣਾ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
“ਬਾਜਰੀ ਕਹੇ ਮੈਂ ਬੜਾ ਅਲਬੇਲਾ ਦੋ ਮੂਸਲ ਸੇ ਲੜੂੰ ਅਕੇਲਾ ਜੇ ਮੇਰੀ ਨਾਜੂ ਖੀਚੜ ਖਾਏ ਫੂਲ ਫਾਲ ਕੋਠੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਪੇਸ਼ੇਵਰੀਕਰਨ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਕੋਈ ਵੀ ਵਪਾਰ ਜਾਂ ਕਿੱਤਾ, ਆਚਰਣ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਨਿਯਮਾਂ, ਪੇਸ਼ੇ ਦੀ ਮੈਂਬਰੀ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਯੋਗ ਯੋਗਤਾਵਾਂ, ਪੇਸ਼ੇ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸੰਸਥਾ ਜਾਂ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਕੁਆਲੀਫਾਈਡ ਨੂੰ ਅਨ-ਕੁਆਲੀਫਾਈਡ ਸ਼ੌਕੀਆ ਨਾਲੋਂ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਫ਼ਰਕ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੇਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਰੂਪਾਂਤਰਨ ਜਾਂਚ ਦੇ ਕਿਸੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੂਖਮ ਬਦਲਾਅ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਪੇਸ਼ੇਵਰੀਕਰਨ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਛਾਣੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ "ਕਿਤਾਬ" ਦੀ ਵਧ ਰਹੀ ਅਪ੍ਰਸੰਗਿਕਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: "ਖੋਜ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਜਿਹੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਦਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਅੰਤਮ ਉਤਪਾਦ ਸਭਨਾਂ ਲਈ ਜ਼ਾਹਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਦਮਨਕਾਰੀ।
ਖੋਜਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਇਸਦੀ ਬਜਾਏ ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸਹਿਕਰਮੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਸੰਖੇਪ ਲੇਖਾਂ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜ਼ਾਹਰ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੇਅਰਡ ਪੈਰਾਡਾਈਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤੇ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪੜਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹੋਣ।
" ਫ਼ਿਲਾਸਫ਼ੀ ਨੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਆ ਵਿੱਚੋਂ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਲੰਘਣਾ ਪਿਆ ਅਤੇ ਇਹ ਪੱਛਮੀ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸਮਕਾਲੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਜੁੱਗ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
"ਸਮਕਾਲੀ ਦਰਸ਼ਨ" ਵਾਕੰਸ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਤਕਨੀਕੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਦਾ ਇੱਕ ਨਗ ਹੈ ਜੋ ਪੱਛਮੀ ਦਰਸ਼ਨ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਾਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਵਾਕੰਸ਼ ਅਕਸਰ ਆਧੁਨਿਕ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ (ਜੋ ਕਿ ਪੱਛਮੀ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਨਾਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਅਰਸੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ), ਪੋਸਟਮਾਡਰਨ ਦਰਸ਼ਨ (ਜੋ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਫਿਲਾਸਫਰ ਦੀਆਂ ਆਲੋਚਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ) ਨਾਲ ਉਲਝ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਕੰਸ਼ ਦੀ ਕਿਸੇ ਗੈਰ-ਤਕਨੀਕੀ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਕੰਮ ਦਾ ਲਖਾਇਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
1817 ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਹੇਗਲ ਪਰੂਸੀਆ ਵਿੱਚ ਨੈਪੋਲੀਅਨ ਸੁਧਾਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਦੇ ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਫਿਲਾਸਫਰ ਸੀ।
ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟਸ ਵਿੱਚ, ਪੇਸ਼ੇਵਰੀਕਰਨ ਜਰਮਨ ਮਾਡਲ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਅਮਰੀਕਨ ਉੱਚ-ਵਿੱਦਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰਾਂ ਦੌਰਾਨ ਹੋਇਆ।
ਜੇਮਸ ਕੈਂਪਬੈਲ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰੀਕਰਨ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ:
ਸਮਕਾਲੀ ਫ਼ਲਸਫ਼ਾ/ਸਮਕਾਲੀ ਦਰਸ਼ਨ, 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰੀਕਰਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਦੇ ਉਭਾਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਪੱਛਮੀ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਵਰਤਮਾਨ ਸਮਾਂ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲ-ਜੁਲ ਕੇ ਬੈਠਣਾ,ਖੁੰਢਾਂ 'ਤੇ ਹੁੰਦੀਆਂ ਚਰਚਾਵਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ ਫੋਲਣੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਥਾਹ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਖੇੜੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਇਕਦਮ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਿਭਿੰਨ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਮੇਲ-ਮਿਲਾਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਹਿਰਾਈ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਸੀ।
ਪਰ ਜੇ ਅੱਜ ਦੇ ਵਿਆਹ ਸ਼ਾਦੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਵੀਕਰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਧੀਨ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਲਾਤ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਹੀ ਉਲਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਬਰਾਤ ਵੀ ਜਿੱਥੇ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਢੁੱਕ ਜਾਇਆ ਕਰਦੀ ਸੀ ਉਥੇ ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿਆਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਹੋ ਕੇ ਮੈਰਿਜ ਪੈਲਿਸਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਏ ਹਨ।
ਜੇਕਰ ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਘੋੜੀਆਂ ਅਤੇ ਜੇ ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਸੁਹਾਗ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ।
ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਬੜੇ ਹੀ ਮੋਹ-ਪਿਆਰ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਲਬਰੇਜ ਸਨ।
ਪਿੰਡ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੜਦਿਆਂ ਹੀ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਹੀ ਰੌਣਕ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਰੌਣਕ,ਖੁਸ਼ਹਾਤਪਲੀ,ਪਿਆਰ, ਮੁਹੱਬਤ ਅਤੇ ਅਪਣੱਤ ਦਾ ਸੰਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਖਿੱਤੇ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਭਿਆਚਾਰ ਭਾਈਚਾਰਾ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿੰਡਾਂਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਕੇਵਲ ਭਾਈਚਾਰਕ ਸਾਂਝ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਸਗੋਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤ ਸੋਚ ਅਤੇ ਸਮੱਰਥਾ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਚਿੰਤਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਏਕਤਾ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱੱਚ ਪਰੋਈ ਰੱਖਦੀ ਸੀ।
ਪਰ ਜੇ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਵੀਕਰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਧੀਨ ਅੱਜ ਉਹ ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ ਵਾਲੀ ਸਾਂਝ ਜਿਵੇਂ ਗਾਇਬ ਹੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਜੇਕਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱੱਚ ਆਪਸੀ ਨਿੱਘ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਸੀ ਅੜਾਂ-ਥੁੜਾਂ,ਅਮੀਰੀ-ਗ਼ਰੀਬੀ ਦੀਆਂ ਭਾਈਵਾਲੀਆਂ ਕਾਰਨ ਹੀ ਸੀ।
ਅਜੋਕੇ ਵਿਸ਼ਵੀਕਰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੇ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਪਰ ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਵਿਸ਼ਵੀਕਰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਧੀਨ ਟੈਲੀਵਿਯਨ,ਕੰਪਿਊਟਰ, ਮੋਬਾਇਲ ਅਤੇ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਨੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਇਸ ਕਦਰ ਆਪਣੀ ਗ੍ਰਿਫਤ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁੰਢੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਘਰ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਖੇਡੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਕੜਾਈ ਬਖ਼ਸ਼ਦੀਆਂ ਸਨ ਉੱਥੇ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਪਰ ਘਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਹੋ ਕੇ ਖੇਡੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਨੇ ਨਾ ਕੇਵਲ ਸਰੀਰਕ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਹੀ ਰੋਕਿਆ ਹੈ ਸਗੋਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂਂ ਖੋਜਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮੋਬਾਇਲ ਵਰਗੇ ਖਤਰਨਾਕ ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਰਤੋਂ ਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅੰਦਰ ਮਾਨਸਿਕ ਵਿਗਾੜ ਵੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਆਵਾਜਾਈ ਦੇ ਸਾਧਨ ਵੀ ਅੱਜ ਨਾਲੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀ ਭਾਂਤ ਦੇ ਹੋਇਆ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਜਦੋਂ ਲੰਮੇਰੀਆਂ ਵਾਟਾਂ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਸਿਆਣੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦੀ ਹੋ ਕੇ ਲੰਘਦੇ ਤਾਂ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁਆਣੀਆਂ ਉਸ ਅਜਨਬੀ ਮੁਸਾਫ਼ਰ ਨੂੰ ਨਾ ਕੇਵਲ ਲੱਸੀ ਹੀ ਪੁੱਛਦੀਆਂ ਸਗੋਂ ਕਈ ਵਾਰ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਾਜ਼ਰੀ ਰੋਟੀ ਪੁੱਛਦੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਜਿਹੀ ਸਦੀਵੀ ਸਾਂਝ ਪਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਸਨ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪੁੱਤ ਦਾ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣਿਆਂ ਵਾਂਗੂ ਵਰਤਦੀਆਂ ਸਨ।
ਪਰ ਇਹ ਆਪਣਾਪਨ ਆਵਾਜਾਈ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਘਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅੱਜ ਵਿਸ਼ਵੀਕਰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਧੀਨ ਭਾਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਇੰਨੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਰੱਕੀ ਕਰ ਲਈ ਕਿ ਰਾਤੋਂ-ਰਾਤ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਖੇਤੀ ਲਈ ਜੇ ਅਸੀਂ ਸੰਦਾਂ 'ਤੇ ਧਿਮਾਰ ਮਾਰੀਏ ਤਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹਲਾਂ ਅਤੇ ਬਲਦਾਂ ਆਪਣਾ ਖ਼ਾਸ ਮਹੱਤਵ ਸੀ।
ਜਿੱਥੇ ਹੁਣ ਨਾ ਤਾਂ ਖ਼ੂਹਾਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਭਰਦੀਆਂ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਦਾ ਅਜੀਬ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਉਥੇ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕੱਚੀਆਂਂ ਕੰਧਾਂ ਉਤੇ ਵੇਲ ਬੂਟੇ ਪਾ ਕੇ ਸਜਾਵਟ ਕਰਦੀਆਂਂ ਸੁਆਣੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚਲਾ ਸੁਹਜ ਵੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿਧਰੇ ਉਡਾਰੀ ਮਾਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਸੁਆਣੀਆਂ ਜਿੱਥੇ ਕੱਚੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਉਤੇ ਪਾਂਡੋਂ ਦਾ ਪੋਚਾ ਫੇਰਦੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਭਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮੋਰ,ਤੋਤਿਆਂ, ਬੱਤਖਾਂ, ਫੁੱਲ-ਬੂਟਿਆਂ ਦੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦੀਆਂਂ ਆਪਣੀ ਸੂਖ਼ਮ ਕਲਾਕਾਰੀ ਦਾ ਸਬੂਤ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ ਉਹ ਹੁਣ ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵੀਕਰਨ ਦੇ ਦੈਂਤ ਦੇ ਪੰਜਿਆਂ ਥੱਲੇ ਆ ਕੇ ਆਪਣਾ ਦਮ ਤੋੜਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਅਲੋਪਤਾ ਦੇ ਸਿਖ਼ਰ ਛੋਹ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬੀ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਉਰ ਭਰਜਾਈ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਮੋਹ ਅਤੇ ਅਪਣੱਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਭਾਬੀ ਦਿਉਰ ਨੂੰ ਕੱਚਾ ਦੁੱਧ ਤੱਕ ਦੇਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਜੇਠ ਨੂੰ ਉਹ ਲੱਸੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ।
ਪਰ ਅੱਜ ਇਹ ਦਿਉਰ ਜੇਠ ਨਾਲ ਭਰਜਾਈ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿਚਲਾ ਆਪਣਾਪਨ ਅਤੇ ਨਿੱਘ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਨਾ ਕੇਵਲ ਰਿਸ਼ਤੇ ਸਗੋਂ ਦਿਉਰ ਭਰਜਾਈ, ਸੱਸ-ਨੂੰਹ,ਜੀਜਾ-ਸਾਲੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਘੂਕ ਵੀ ਇਸ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਅਲੋਪ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਕਿਤਾਬਾਂ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਿਤ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ।
ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਾਨਕੇ-ਦਾਦਕੇ ਘਰ ਪ੍ਰਤੀ ਖਾਸ ਲਗਾਉ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਇਹ ਤੁਕ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ-
ਵਿਸ਼ਵੀਕਰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਧੀਨ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਘਰ ਪੱਕੇ ਅਤੇ ਘਰਾਂ ਦਾ ਆਕਾਰ ਛੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਅੰਦਰਲਾ ਪਿਆਰ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਕੇ ਸੁੰਗੜੇ ਹੋਏ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ।
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੀ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਿਹੜਾ, ਸਬਾਤ,ਰੌਂਸ ਆਦਿ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਬਦ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਅੱਜ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਬਾਹਰ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਸੂਰ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਾਡਾ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵੀਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੀ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਹੈ।
ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਲਾਊਡ ਸਪੀਕਰ ਰਾਹੀਂ ਰਿਕਾਰਡ ਲਾਉਣ ਦਾ ਰਿਵਾਜ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਹੈ।
ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸੀ ਕਿ ਵਿਆਹ ਸ਼ਾਦੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਬਰਾਤ ਦੇ ਨਾਲ ਢੱਡ ਸਾਰੰਗੀ ਨਾਲ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲਿਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਸਾਰੰਗੀ ਦੀ ਲੈਅ ਨਾਲ ਗਾਈਆਂ ਵਾਰਾਂ, ਕਹਾਣੀਆਂ, ਸੁਣਨ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਘਟ ਗਈ ਹੈ।
ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਗਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਲੜਕੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਗਵੱਈਆ ਅਤੇ ਸਾਜਿੰਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਟੈਕਸੀ ਉੱਤੇ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਪੀਕਰ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਨੀਤੀ ਨਿਰਮਾਣ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
1942 ਵਿਚ, ਮਾਸਕਰੀਨ ਭਾਰਤ ਛੱਡੋ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਕਾਂਗਰਸ ਦਾ ਸਕੱਤਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।
21 ਫਰਵਰੀ 1946 ਨੂੰ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਨੇ ਬੁੱਧਵਾਰ ਨੂੰ ਬੰਬੇ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਆਪਣੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮਾਸਕਰੇਨ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ, "ਹੋਰ ਤਾਂ ਵੀ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਜੀਭ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਕੰਟਰੋਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਬੋਲਣ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ ਨੂੰ ਧੱਕਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਜਿਹੀਆਂ ਬੇਵਕੂਫ਼ੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤ੍ਰਾਵਣਕੌਰ ਦੇ ਗਰੀਬ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ. ਐਕਟ ਕਰੋ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੇ ਨਿਰਪੱਖ ਸੈਕਸ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ।
" ਗਾਂਧੀ ਨੇ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਇਕ ਸਹਿਯੋਗੀ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿਖਿਆ, ਪਿਲੈ ਨੇ ਆਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਮਸਕਰੇਨ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰ ਵਿਚ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇਗੀ।
ਅੱਕੱਮਾ ਚੈਰੀਅਨ ਅਤੇ ਪੈੱਟਮ ਥਾਨੂ ਪਿਲਾਈ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਾਸਕਰੇਨ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਿਆਸਤਾਂ ਦੀ ਏਕੀਕਰਨ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੇ ਇਕ ਨੇਤਾ ਸਨ।
ਫਰਵਰੀ 1938 ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀ ਟ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਸਟੇਟ ਕਾਂਗਰਸ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਈ।
ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਟੀਚਾ ਤ੍ਰਾਵਨਕੋਰ ਲਈ ਇਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਅਗਵਾਈ ਪੈਟੋਮ ਥਾਨੂ ਪਿਲਾਈ ਨੇ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਕੱਤਰ ਕੇ. ਟੀ. ਥਾਮਸ ਅਤੇ ਪੀ. ਐਸ. ਨਟਰਾਜਾ ਪਿਲਾਈ, ਸਕੱਤਰ ਅਤੇ ਐਮ. ਆਰ. ਮਾਧਵਾ ਵਾਰੀਅਰ, ਖਜ਼ਾਨਚੀ ਸਨ।
ਮੈਕਸਾਰਿਨ ਨੂੰ ਵਰਕਿੰਗ ਕਮੇਟੀ ਵਿਚ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਮੇਟੀ ਵਿਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਵਰਕਿੰਗ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਸੀ ਮਹਾਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰੀ ਚਿਤਿਰਾ ਥਿਰੂਨਲ ਨੂੰ ਮੰਗ ਪੱਤਰ ਭੇਜਣਾ ਸੀ ਕਿ ਸਰ ਸੀ ਪੀ ਰਾਮਾਸਵਾਮੀ ਅਈਅਰ ਦੀ ਨਿਯੁਕਤੀ ਖਤਮ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਦੀਵਾਨ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ, ਨਿਯੁਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿੱਤੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਪੜਤਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।
ਅਈਅਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ 'ਤੇ ਹਮਲੇ ਲਈ ਜਵਾਬੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ।
ਮਾਸਕਰੇਨ 1951 'ਚ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਆਮ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਲੋਕ ਸਭਾ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਉਮੀਦਵਾਰ ਵਜੋਂ ਪਹਿਲੀ ਲੋਕ ਸਭਾ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਹ ਕੇਰਲਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਸਦ ਲਈ ਚੁਣੇ ਸਿਰਫ 10 ਮੈਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।
ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੋਣ ਕਮੇਟੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਿਸਨੇ ਹਿੰਦੂ ਕੋਡ ਬਿੱਲ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ।
1957 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਦੂਜੀਆਂ ਆਮ ਚੋਣਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਵਿੱਚ ਐਸ ਈਸਵਰਨ ਨੇ ਹਰਾਇਆ, ਇੱਕ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਚੌਥੇ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਰਹੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਾਵਨਕੋਰ ਕਾਂਗਰਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਸਹਿਯੋਗੀ, ਪੱਤੋਮ ਥਾਨੂ ਪਿਲਈ ਵੀ ਸੀ।
ਪਾਰਟੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪਿਲਾਈ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰਾਜ ਵਿਆਪੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੌਰੇ ਦੌਰਾਨ, ਮਸਾਕਰਿਨ ਉਸ ਦੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ, ਦੀਵਾਨ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦੇ ਪੱਧਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਦੀ ਅਲੋਚਨਾ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਉਸਦੇ ਬਿਆਨਾਂ ਕਾਰਨ ਇੱਕ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਚੋਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਅਈਅਰ ਨੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ ਕਿ ਮਾਸਕਰੇਨ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ ਜੋ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਬਦਨਾਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਟੈਕਸਾਂ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਨਾ ਕਰਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪੁਲਿਸ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਖਤਰਨਾਕ ਸੀ ਅਤੇ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਸੀ।
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਗੈਬਰੀਅਲ ਮਾਸਕਰੇਨ ਤਰਾਵਣਕੋਰ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ 1925 ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਦੋਹਰਾ ਐਮ.ਏ. ਮਹਾਰਾਜਾ ਕਾਲਜ ਤਰਾਵਣਕੋਰ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਹਾਰਾਜਾ ਦੇ ਕਲਾ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ, ਤ੍ਰਿਵੇਂਦਰਮ ਦੇ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਲੋਨ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੋਂ ਪਰਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਐਨੀ ਮਸਕਰੇਨ ਦੀ ਇੱਕ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਬੁੱਤ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਦੇ ਵਾਜੁਥਾਕਾਡ ਵਿਖੇ ਐਨੀ ਮਸਕਰੇਨ ਚੌਕ 'ਤੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਸਤੰਬਰ 2013 ਵਿੱਚ ਉਪ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹਾਮਿਦ ਅੰਸਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਉਦਘਾਟਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਐਨੀ ਮਾਸਕਰੇਨ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਸੰਗਰਾਮੀ ਅਤੇ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਤੋਂ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।
ਐਨੀ ਮਾਸਕਰੇਨ ਦੀ 1963 ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਬਰ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਦੇ ਪੱਟੂਰ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਪਈ ਹੈ।
ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਕਾਰਕੁੰਨ ਡੋਨਾ ਫਰਨਾਂਡਿਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੁਝ ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਭਾਰਤੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੰਨੀ ਡੂੰਘੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਕਿ ਇਹ "ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣਾ ਲਗਭਗ ਅਸੰਭਵ ਹੈ", ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ "ਔਰਤ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ" ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਹੇਠੋ ਗੁਜ਼ਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਮਾਦਾ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਘਾਤਕ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਹੈ ਕਿ 1 ਤੋਂ 5 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ 2012 ਦੀਆਂ ਲੜਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੜਕੇ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ 75 ਫੀਸਦੀ ਜਿਆਦਾ ਮੌਤਾਂ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ।
ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਹੱਕਾਂ ਦੀ ਸਮੂਹ ਨੇ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਨਾ 12 ਮਿਲੀਅਨ ਔਰਤਾਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਮਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸ਼ਾਸਨਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਕਾਲੇਰ ਅਤੇ ਟੋਦਾਸ ਵਿੱਚ ਮਾਦਾ ਬੱਚੀਆਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਜੂਨ 1986 ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਆ ਟੂਡੇ ਨੇ ਇੱਕ ਕਵਰ ਸਟੋਰੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਰਿਪੋਰਟ ਛਾਪੀ ਸੀ ਕਿ ਦੱਖਣੀ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਯੂਸਿਲਮਪਾਟੀ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਮਾਦਾ ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਇਹ ਅਭਿਆਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਜਾਤੀ ਕਲਾਰਸ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜਿਆਦਾਤਰ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸੀ।
1789 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕਲੋਨੀਅਲ ਰਾਜ ਸਮੇਂ ਬਰਤਾਨੀਆ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਾਦਾ ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਣਾ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਮਿਆਦ ਦੌਰਾਨ ਭਾਰਤ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਇੱਕ ਮੈਜਿਸਟਰੇਟ ਦੀ ਇੱਕ ਚਿੱਠੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੱਥ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਮੂਨਪੂਰੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਕੋਈ ਧੀ ਨਹੀਂ ਪਾਲੀ ਗਈ ਸੀ।
1845 ਵਿੱਚ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਨੇ ਇੱਕ ਧੀ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰੱਖਿਆ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਕੁਲੈਕਟਰ ਨਾਮਨਵਿਨ ਨੇ ਦਖ਼ਲ ਦਿੱਤਾ।
ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਉਪਨਿਵੇਸ਼ੀ ਦੌਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਦਾ ਹੱਤਿਆਵਾਂ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਸਾਰੇ ਸਮੂਹ ਇਸ ਪ੍ਰਥਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ ਪਰ ਇਹ ਵਿਆਪਕ ਸੀ।
ਸੰਨ 1870 ਵਿੱਚ, ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਹਕੂਮਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਤਫ਼ਤੀਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਗ਼ੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਾਦਾ ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਐਕਟ, 1870 ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
1978 ਵਿਚ, ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਲੈਲਾ ਵਿਲੀਅਮਸਨ ਨੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਖੇਪ ਕੀਤਾ ਕੇ ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਨੂੰ ਕਬੀਲੇ ਅਤੇ ਵਿਕਸਤ, ਜਾਂ "ਸਭਿਅਕ" ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਇਆ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ ਬਾਲ-ਹੱਤਿਆ ਹੋਈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਸਮੂਹਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉੱਚ ਵਿਕਸਤ ਸਮਾਜਾਂ ਲਈ ਇਸ ਪ੍ਰਥਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਪਵਾਦ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਇੱਕ ਆਮ ਗੱਲ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ, ਉੱਤਰੀ ਅਲਾਸਕਾ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਰਬਰਾ ਮਿਲਰ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ "ਲਗਭਗ ਵਿਆਪਕ" ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਮਿਲਰ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਔਰਤਾਂ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਤੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਾਜ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਆਮ ਹੈ, ਫਿਰ ਮਾਦਾ ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ, ਫਿਰ 1871 ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਸਿਲੈਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਚੋਣ ਵਿਚ, ਚਾਰਲਸ ਡਾਰਵਿਨ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਕਬੀਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅਭਿਆਸ ਆਮ ਸੀ।
1990 ਵਿਚ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਰਿਵਿਊ ਬੁੱਕਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦੇ ਹੋਏ ਅਮਰਿਤਾ ਸੇਨ ਨੇ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਇਆ ਕਿ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ 100 ਮਿਲੀਅਨ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਘੱਟ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ "ਲਾਪਤਾ" ਔਰਤਾਂ "ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਚੁੱਪ ਚਾਪ, ਅਸਮਾਨਤਾ ਅਤੇ ਅਣਗਹਿਲੀ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਕਹਾਣੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
" ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸੇਨ ਦੇ ਲਿੰਗ ਪੱਖਪਾਤ ਦੇ ਸੁਝਾਅ ਲਏ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਹੈਪੇਟਾਈਟਸ ਬੀ ਇਸ ਕੁਦਰਤੀ ਲਿੰਗ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਹੁਣ ਇਹ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਅੰਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਲਿੰਗ ਨਿਰਧਾਰਣ ਗਰਭਪਾਤ, ਭਰੂਣ-ਹੱਤਿਆ ਅਤੇ ਅਣਗਹਿਲੀ ਕਰਕੇ ਹੈ।
ਮਾਦਾ ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਾਲੇ ਮੁਲਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਨਸੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਗਰਭਪਾਤ ਦੀ ਆਧੁਨਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਮੁੱਦੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਚੀਨ ਵਰਗੇ ਕਈ ਮੁਲਕਾਂ ਵਿੱਚ ਲੜਕੀਆਂ ਦੀ ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਮੁੱਖ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ।
ਇਸ ਬਾਰੇ ਇਹ ਤਰਕ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਇਸ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੁਰਸ਼ ਸਮਾਜਾਂ ਵਿੱਚ "ਨੀਵੀਂ ਸਥਿਤੀ" ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਪੱਖਪਾਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਦਹੇਜ ਪ੍ਰਣਾਲੀ, ਮਾਦਾ ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਸਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪ੍ਰਥਾ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਭਾਰਤੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਰਚ ਗਈ।
ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਸੂਬਾ ਨੇ ਦਹੇਜ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਇਹ ਅਭਿਆਸ ਸਥਾਈ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਰੀਬ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਮਾਦਾ ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਗਰਭਪਾਤ ਨੂੰ ਅਨੁਚਿਤ ਦੌਲਤ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹੋਣ ਦੇ ਡਰੋਂ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਮਾਜਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਖਰਾ-ਵੱਖਰਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਅਰਬ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿਚ, ਇਸਲਾਮਿਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਸਥਾਪਤੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬਾਲ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਵਿਆਪਕ ਪੱਧਰ ਤੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤੱਥ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਸੁਸਾਇਟੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ "ਸੰਪਤੀ" ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਈਆਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ, ਮਾਵਾਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਇਸਲਾਮੀ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਨਾਲ ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਗੈਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਰੱਬ ਦਾ ਯੁੱਧ ਹੈਕ ਅਤੇ ਸਲੈਸ਼ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਐਕਸ਼ਨ-ਐਡਵੈਂਚਰ ਗੇਮ ਹੈ।
ਇਹ ਇੱਕ ਤੀਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਸਿੰਗਲ-ਪਲੇਅਰ ਵੀਡੀਓ ਗੇਮ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਸਥਿਰ ਕੈਮਰਾ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਦੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਖਿਡਾਰੀ ਕੰਬੋ-ਬੇਸਡ ਲੜਾਈ, ਪਲੇਟਫਾਰਮਿੰਗ, ਅਤੇ ਬੁਝਾਰਤ ਖੇਡ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਵਿਚ ਕ੍ਰੈਟੋਸ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨਾਲ ਲੜਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਯੂਨਾਨੀ ਮਿਥਿਹਾਸ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਹਾਰਪੀਜ਼, ਮਿਨੋਟੌਰਸ, ਗੌਰਗਨਜ਼, ਗ੍ਰੀਫਿਨਜ਼, ਸਾਈਕਲੋਪਸ, ਸੇਰਬਿਰਸ, ਸਾਇਰਨਜ਼, ਸਤੀਰਜ਼ ਅਤੇ ਨਿੰਫਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਦੂਜੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੇਡ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਅਨਏਡ ਲੀਜੋਨੇਅਰਜ਼, ਡਾਂਗਾਂ, ਅਨਏਡ ਬਰਬਰਿਅਨ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਘੁਰਾੜੇ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ, ਜੰਗਲੀ ਸੂਰ, ਅਤੇ ਫੇਟਸ ਦੀ ਫੌਜ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਭੇਜਣ ਵਾਲੇ, ਸਰਪ੍ਰਸਤ, ਜੁਗਾੜ ਅਤੇ ਉੱਚ ਜਾਜਕ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਗਾਰਡ ਆਫ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਗਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਿਸ਼ਰਨ ਹਮਲੇ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗੇਮ ਵਿੱਚ ਬਾਸ ਦੇ ਝਗੜਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਅਸਲ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਪਹੇਲੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਪਲੇਟਫਾਰਮਿੰਗ ਐਲੀਮੈਂਟਸ ਲਈ ਖਿਡਾਰੀ ਨੂੰ ਦੀਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹਨ, ਚੂੜੀਆਂ ਪਾਰ ਕਰਨ, ਰੱਸਿਆਂ 'ਤੇ ਸਵਿੰਗ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬੀਮ ਦੇ ਪਾਰ ਸੰਤੁਲਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਗੌਡ ਉਫ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨੂੰ ਸਰਵਉੱਤਮ ਪਲੇਅਸਟੇਸ਼ਨ 2 ਅਤੇ ਐਕਸ਼ਨ ਗੇਮਜ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੋਲਡਨ ਜੋਇਸਟਿਕ ਐਵਾਰਡਜ਼ ਵਿੱਚ 2007 ਦਾ "ਪਲੇਅਸਟੇਸ਼ਨ ਗੇਮ ਆਫ ਦਿ ਈਅਰ" ਸੀ।
2009 ਵਿੱਚ, ਆਈਜੀਐਨ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਹਰ ਸਮੇਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸਰਬੋਤਮ ਪਲੇਅਸਟੇਸ਼ਨ 2 ਗੇਮ ਵਜੋਂ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਆਈਜੀਐਨ ਅਤੇ ਗੇਮਸਪੋਟ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪਲੇਅਸਟੇਸ਼ਨ 2 ਯੁੱਗ ਦਾ "ਹੰਸ ਗਾਣਾ" ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
2012 ਵਿੱਚ, ਕੰਪਲੈਕਸ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨੇ ਗਾਰਡ ਆਫ ਵਾਰ ਨੂੰ ਸਰਵਉੱਤਮ ਪਲੇਅਸਟੇਸ਼ਨ 2 ਗੇਮ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ. ਇਹ ਆਪਣੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਦੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੌਰਾਨ ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਕਣ ਵਾਲੀ ਖੇਡ ਸੀ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ 24. ਮਿਲੀਅਨ ਕਾਪੀਆਂ ਵੇਚਦੀ ਰਹੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਕਣ ਵਾਲੀ ਪਲੇਅਸਟੇਸ਼ਨ ਗੇਮ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।
ਗਾਰਡ ਆਫ ਵਾਰ, ਗੌਡ ਆਫ਼ ਵਾਰ, ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਲੇਅਸਟੇਸਨ 3 ਦੇ ਗਾਰਡ ਆਫ਼ ਵਾਰ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ 17 ਨਵੰਬਰ, 2009 ਨੂੰ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇੱਕ ਐਕਸ਼ਨ-ਐਡਵੈਂਚਰ ਗੇਮ ਹੈ ਜੋ ਸੈਂਟਾ ਮੋਨਿਕਾ ਸਟੂਡੀਓ ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਨੀ ਕੰਪਿਊਟਰ ਐਂਟਰਟੇਨਮੈਂਟ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਖੇਡ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਮਿਥਿਹਾਸਕ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਯੂਨਾਨ ਵਿੱਚ ਸੈਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਇਸਦੇ ਬਦਲੇ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਇਸਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਉਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਹੈ।
ਖਿਡਾਰੀ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਾਟਕ ਕਰੋਟੋਸ ਹੈ, ਯੁੱਧ ਦਾ ਨਵਾਂ ਰੱਬ ਜਿਸਨੇ ਸਾਬਕਾ, ਅਰੇਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਕ੍ਰੈਟੋਸ ਨੂੰ ਓਲੰਪਿਅਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜ਼ੀਅਸ ਨੇ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਈਸ਼ਵਰਤਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਡਰਵਰਲਡ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਟਾਈਟਨ ਗਾਈਆ ਦੁਆਰਾ ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਸਿਟਰਸ ਆਫ਼ ਫੇਟ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਵਾਪਸੀ ਕਰਨ, ਉਸਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਅਤੇ ਜ਼ੀਅਸ ਤੋਂ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਕੰਬੋ-ਬੇਸਡ ਲੜਾਈ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਹੈ ਜੋ ਖਿਡਾਰੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਹਥਿਆਰ—ਐਥੇਨਾ ਦੇ ਬਲੇਡਜ਼—ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਖੇਡ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਸੈਕੰਡਰੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਅਤੇ ਮਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਲਈ ਵੱਖ ਵੱਖ ਗੇਮ ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਖਿਡਾਰੀ ਵਿਕਲਪਿਕ ਲੜਾਈ ਵਿਕਲਪਾਂ ਵਜੋਂ ਚਾਰ ਜਾਦੂਈ ਹਮਲੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੇ ਪੂਰਵਗਾਮੀ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ, ਗਾਰਡ ਆਫ਼ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰੀ ਪਹੇਲੀਆਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਵਾਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ।
ਸਬਸਿਡੀ ਵਾਲਾ ਕਰਜ਼ ਉਹ ਕਰਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ 'ਤੇ ਵਿਆਜ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਜਾਂ ਗੁਪਤ ਸਬਸਿਡੀ ਦੁਆਰਾ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟ ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਰਿਣ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿਚ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਰਿਣ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਵਿਆਜ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਜਦੋਂ ਤਕ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਡਿਮਾਂਡ ਲੋਨ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁੜ ਅਦਾਇਗੀ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤਾਰੀਖਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ।
ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਡਿਮਾਂਡ ਲੋਨ ਵਿੱਚ ਵਧਦੀ ਘਟਦੀ ਵਿਆਜ ਦਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਉਧਾਰ ਦਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪ੍ਰਭਾਸ਼ਿਤ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਬਦਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ, ਸੰਗਠਨ ਪੈਸੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ, ਸੰਗਠਨ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਧਾਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਕਰਜ਼ ਦੀ ਮੂਲ ਰਕਮ ਵਾਪਸ ਮੋੜਨ ਤਕ ਵਿਆਜ਼ ਦੇਣ ਲਈ ਕਨੂੰਨੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਤਰਦਾਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਜ਼ੇ ਮੁਦਰਾ ਸੰਬੰਧੀ ਕਰਜ਼ੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਰਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਇਹ ਵਿੱਤੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਕਈ ਵੱਖੋ ਵੱਖ ਤਰਕਾਂ ਜਾਂ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਪੈਕੇਜਾਂ ਅਧੀਨ ਉਪਲਬਧ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ:
ਕਰਜ਼ੇ ਦਾ ਸਬੂਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦਸਤਾਵੇਜ਼, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨੋਟ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਧਾਰ ਲਈ ਗਈ ਧਨ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਕਮ, ਕਰਜ਼ਾ ਦੇਣ ਦੀ ਵਿਆਜ ਦਰ ਅਤੇ ਮੁੜ ਅਦਾਇਗੀ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਜ਼ਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਕਰਜ਼ਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਰਜ਼ਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਕੁਝ ਜਾਇਦਾਦ ਨੂੰ ਗਹਿਣੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਰਜ਼ ਦੇਣਾ ਵਿੱਤੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੈਂਕਾਂ ਅਤੇ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਕਾਰਡ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਕਿਰਿਆ ਹੈ।
ਅਨੁਭਾਵ ਤੋਂ ਭਾਵ ਹੈ, ਭਾਵਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਪਾਤਰ ਦੀਆਂ ਸਰੀਰਕ ਚੇਸ਼ਟਾਵਾ ਸਿੰਗਾਰ ਵਿੱਚ ਰਤਿ ਭਾਵ ਸੂਚਕ ਲੱਜਾ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਅਤੇ ਹਾਸਾ ਆਦਿ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਨਾਟਯ ਸ਼ਾਸਤਰੀਆ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ ਕਿ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦਾ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਾਵਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਅਨੁਭਾਵਾ ਦੇ ਅਭਿਨੈ ਨਾਲ ਸਪਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਭਾਵ ਮੂਲ ਵਸਤੂ ਹੈ, ਵਿਭਾਵ ਵਿ+ਭਾਵ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਾਵ ਤੇ ਅਨੁਭਾਵ ਇਸੇ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਭਾਵ ਅਨੁਭਾਵ ਨਾਲ ਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ।
ਵਿਭਾਵ ਅਨੁਭਾਵ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਨਹੀਂ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ।
ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ : ਰੋਣਾ ਇੱਕ ਕਾਰਜ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਇਹਦਾ ਕਾਰਨ ਕਰੁਣਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਸਿੰਗਾਰ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਰੋਅ ਰਹੇ ਹੋਣ,ਸਿਆਪਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਕਾਰਣ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਕਰੁਣਾ ਰਸੀ ਹੈ।
ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋ: ਰੋਣਾ ਇੱਕ ਕਾਰਜ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਇਹਦਾ ਕਾਰਨ ਕਰੁਣਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਸਿੰਗਾਰ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪੰਡਿਤ ਰਾਮ ਦਹਿਨ ਮਿਸ਼ਰਾ ਦੀਆ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਵਸਤੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਮ ਆਦਿਕ ਸਥਾਈ ਭਾਵ ਜਾਗ ਕੇ ਰਸਮਈ ਰੂਪ ਅਖਤਿਆਰ ਕਰਦੇਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਭਾਵ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਉਦੀਪਨ ਵਿਭਾਵ ਦਾ ਅਰਥ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਸਤੂਆਂ ਦਾ ਹਾਲਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਪਿਆਰ ਆਦਿਕ ਸਥਾਈ ਭਾਵ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਹੋ ਨਿਬੜਦਾ ਹੈ , ਭਾਵ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਠੁਮਕਾ ਕੇ ਮਾਨਣਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਉਦੀਪਨ ਵਿਭਾਵ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਭਾਵ ਅਨੁਭਾਵ ਨਾਲ ਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ।
ਵਿਭਾਵ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਮਾਨਰਥਿਕ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਾਰਣ, ਨਿਮਿਤ,ਹੇਤੂ ਆਦਿ ਹਨ।
ਵਿਭਾਵ ਸਾਹਿਤਯ ਦਰਪਣ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਭਾਵ ਸਥਾਈ ਭਾਵਾਂ ਦਾ ਸੁਚੇਤਕ ਜਾ ਉਦੀਪਕ ਹੈ।
ਇਸਦੀਆਂ ਦੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਈਆਂ ਹਨ ਚਿਤਵਿ੍ਤੀ ਜਾਂ ਸਥਾਈ ਭਾਵ ਨੂੰ ਸੁਚੇਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਦੀਪਨ ਕਰਕੇ ਰਸਾਂ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣਾ ਹੈ।
ਇਕ ਪਾਸੇ ਤਾਂ ਕਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਸਤੂਆਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸਥਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚਿਤਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,ਜਿਹੜੀਆਂ ਮਨ ਦੇ ਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਜਾਂ ਜਾਗੇ ਹੋਏ ਭਾਵ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤੀਬਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।