polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਇੱਕ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ ਵਿੱਚ ਚਮੁੰਡਾ ਨੂੰ ਭੇਡਾਂ ਦੀਆਂ ਰਸਮੀ ਬਲੀਦਾਨਾਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਹੈ।
ਭਭੂਤੀ ਦੇ ਅੱਠਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਨਾਟਕ ਵਿਚ, ਮਾਲਤੀਮਾਧਵ ਨੇ ਇਕ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨਘਾਟ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵੀ ਮੰਦਰ ਹੈ, ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਚਾਮੁੰਡਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਨਾਇਕਾ ਦੀ ਬਲੀ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਦੇਵੀ ਦਾ ਇਕ ਭਗਤ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਚਾਮੁੰਡਾ ਨੂੰ ਚਾਮੁੰਡੀ, ਚਾਮੁੰਡੇਸ਼ਵਰੀ, ਚਾਰਚਿਕਾ ਅਤੇ ਰਕਤ ਕਾਲੀ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਚੰਡੀ, ਹਿੰਦੂ ਦੇਵ ਮਾਤਾ, ਦਾ ਖੌਫ਼ਨਾਕ ਰੂਪ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਤ ਮਾਤ੍ਰਿਕਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਚਿੱਟੇ ਬੌਣੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਅੰਤਮ ਵਿਕਾਸਵਾਦੀ ਅਵਸਥਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਪੁੰਜ ਨਿਉਟ੍ਰੋਨ ਤਾਰਾ ਬਣਨ ਲਈ ਇੰਨਾ ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਲਗਭਗ 10 ਸੂਰਜੀ ਜਨਤਾ ਇਸ ਵਿਚ ਮਿਲਕੀ ਵੇਅ ਵਿਚਲੇ 97% ਹੋਰ ਸਿਤਾਰੇ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।
ਹਾਈਡ੍ਰੋਜਨ ਦੇ ਬਾਅਦ - ਘੱਟ ਜਾਂ ਦਰਮਿਆਨੇ ਪੁੰਜ ਦੇ ਮੁੱਖ-ਤਰਤੀਬ ਵਾਲੇ ਤਾਰੇ ਦੀ ਫਿਉਜਿੰਗ ਅਵਧੀ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਤਾਰਾ ਇੱਕ ਲਾਲ ਅਕਾਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਇਹ ਟ੍ਰਿਪਲ-ਐਲਫ਼ਾ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਕੋਰ ਵਿੱਚ ਹੀਲੀਅਮ ਨੂੰ ਕਾਰਬਨ ਅਤੇ ਆਕਸੀਜਨ ਵਿੱਚ ਫਿਉਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਇੱਕ ਲਾਲ ਅਲੋਕਿਕ ਕੋਲ ਕਾਰਬਨ ਫਿਉਜ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਮੂਲ ਤਾਪਮਾਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਪੁੰਜ ਹੈ , ਇਸ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿਚ ਕਾਰਬਨ ਅਤੇ ਆਕਸੀਜਨ ਦਾ ਇਕ ਅਟੁੱਟ ਪੁੰਜ ਤਿਆਰ ਹੋਏਗਾ।
ਜਦੋਂ ਅਜਿਹਾ ਤਾਰਾ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਰੀ ਪਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਹਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿ-ਗ੍ਰਹਿਣਸ਼ੀਲ ਨੀਬੂਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਇਕ ਕੋਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਚਿੱਟਾ ਬੌਣਾ ਤਾਰਾ ਹੈ।
ਪੂਰਵਜ ਦੇ ਪੁੰਜ 8 ਅਤੇ 10.5 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਜੇ ਸੂਰਜੀ ਜਨਤਾ , ਕੋਰ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਫਿਊਜ਼ ਕਾਰਬਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਪਰ ਨਿਉਨ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਕੇਸ 'ਚ ਇੱਕ ਆਕਸੀਜਨ-ਨਿਉਨ- ਮੈਗਨੀਸ਼ੀਅਮ ਚਿੱਟੇ ਤਾਰਾ ਬਣਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਪੁੰਜ ਦੇ ਸਿਤਾਰੇ ਹੀਲੀਅਮ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ, ਇਸਲਈ, ਇੱਕ ਹੀਲੀਅਮ ਚਿੱਟਾ ਬੌਣਾ ਬਾਈਨਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੁੰਜ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੁਆਰਾ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਬੌਣਾ ਜਦੋਂ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਊਰਜਾ ਦਾ ਕੋਈ ਸਰੋਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਠੰਡਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਪਣੀ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਰੇਡੀਏਸ਼ਨ, ਜਿਸਦਾ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਉੱਚ ਰੰਗ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਬੌਣਾ ਤਾਰਾ ਠੰਡਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਕੋਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲਾਈਜ਼ ਹੋਵੇਗੀ।
ਤਾਰੇ ਦੇ ਘੱਟ ਤਾਪਮਾਨ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਗਰਮੀ ਜਾਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਠੰਡਾ ਕਾਲਾ ਬੌਣਾ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਅਵਸਥਾ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਚਿੱਟੇ ਬੌਨੇ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਲਗਦਾ ਹੈ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਉਮਰ ਤੋਂ ਲੰਮਾ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਰਬ ਸਾਲ), ਇਹ ਸੋਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੋਈ ਕਾਲਾ ਬੌਣਾ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਚਿੱਟੇ ਬੌਨੇ ਅਜੇ ਵੀ ਕੁਝ ਹਜ਼ਾਰ ਕੈਲਵਿਨ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਬੌਣਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਡੀਜਨਰੇਟ ਬਵਾਰਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਕ ਉੱਤਮ ਕੋਰ ਹੈ ਜੋ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨਨ-ਡੀਜਨਰੇਟ ਪਦਾਰਥ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸਦਾ ਪੁੰਜ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਸਦਾ ਖੰਡ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਚਿੱਟੇ ਬੌਨੇ ਦੀ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸਟੋਰਡ ਥਰਮਲ ਊਰਜਾ ਦੇ ਨਿਕਾਸ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ; ਇੱਕ ਚਿੱਟੇ ਬੌਨੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਿਊਜ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸਭ ਤੋਂ ਨਜ਼ਦੀਕ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਚਿੱਟਾ ਬੌਣਾ ਸੀਰੀਅਸ ਬੀ ਹੈ, 8.6 ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਾਲ ਤੇ, ਸੀਰੀਅਸ ਬਾਈਨਰੀ ਸਟਾਰ ਦਾ ਛੋਟਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਦੇ ਸੌ ਸਿਤਾਰਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਵਿਚ ਇਸ ਵੇਲੇ ਅੱਠ ਚਿੱਟੇ ਬੌਨੇ ਤਾਰੇ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਹਿਲਾ ਚਿੱਟਾ ਬੌਣਾ 40 ਏਰਡਾਨੀ ਦੇ ਤੀਹਰੇ ਤਾਰਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿਚ ਲੱਭਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਚਮਕਦਾਰ ਮੁੱਖ ਸੀਕਨ ਸਿਤਾਰਾ 40 ਈਰਡਾਨੀ ਏ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਚਿੱਟੇ ਬੌਣੇ 40 ਦੇ ਨੇੜੇ ਬਾਈਨਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ 40 ਐਰਡਾਨੀ ਬੀ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਤਰਤੀਬ ਲਾਲ ਬੱਤੀ 40.ਏਰੀਦਾਨੀ ਸੀ।
ਸੰਨ 1910 ਵਿਚ, ਹੈਨਰੀ ਨੌਰਿਸ ਰਸਲ, ਐਡਵਰਡ ਚਾਰਲਸ ਪਿਕਰਿੰਗ ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮਿਨਾ ਫਲੇਮਿੰਗ ਨੇ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਕਿ ਇਕ ਮੱਧਮ ਤਾਰਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, 40 ਐਰਡਾਨੀ ਬੀ ਅੱਖਰ ਕਿਸਮ ਦੇ, ਜਾਂ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੇ ਤਾਰੇ ਹਨ।
ਜੇ ਇਕ ਚਿੱਟਾ ਬਾਂਦਰਾ ਬਾਈਨਰੀ ਸਟਾਰ ਸਿਸਟਮ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਤੋਂ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਰਤਾਰੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਨੋਵਾ ਅਤੇ ਟਾਈਪ ਆਈਏ ਸੁਪਰਨੋਵਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਇਹ ਇੱਕ ਸੁਪਰ-ਨਰਮ ਐਕਸ-ਰੇ ਸਰੋਤ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇ ਇਹ ਇਸਦੇ ਸਾਥੀ ਤੋਂ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇਸਦੀ ਸਤਹ 'ਤੇ ਫਿਊਜ਼ਨ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦੋ ਚਿੱਟੇ ਬੱਤੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਬਾਈਨਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਏਕੀਕਰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਸੀ ਤਾਲਿਕਾ ਸਥਿਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁੰਗੜਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਚਿੱਟੇ ਬੌਨੇ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਹੁਣ ਫਿਊਜ਼ਨ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਲੰਘਦੀ, ਇਸ ਲਈ ਤਾਰੇ ਕੋਲ ਊਰਜਾ ਦਾ ਕੋਈ ਸਰੋਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਇਹ ਗਰੈਵੀਟੇਸ਼ਨਲ ਕੋਲਾਪਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਫਿਊਜ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਗਰਮੀ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਰਥਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਪਰੰਤੂ ਸਿਰਫ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਡੀਜਨਰੇਸੀ ਦਬਾਅ ਦੁਆਰਾ ਸਹਿਯੋਗੀ ਹੈ।
ਪੰਛੀ ਦੇ 40 ਸਪੀਸੀਜ਼ ਲਈ ਘਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਮੱਛੀ ਦੇ ਕਈ ਸਪੀਸੀਜ਼, ਪਲੱਸ ਦੀ ਇੱਕ ਨੰਬਰ ਲਈ ਇੱਕ ਸੀਮਾ ਹੈ, ਸੀਮਾ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਹਨ ਪੰਛੀ ਸਪੀਸੀਜ਼. ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਲੱਖਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਘਰ ਸੀ ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਪੰਛੀਆਂ ਲਈ ਫਲਾਇੰਗੋ, ਪੈਲੀਕਾਨ ਅਤੇ ਹੇਅਰਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਇਬੇਰੀਆ ਤੋਂ ਅਫਰੀਕਾ ਗਏ ਸਨ।
ਜੋਖਮ ਦੇ ਖਤਰੇ ਵਿਚ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਮਾਰਬਲਡ ਟੀਲ ਆਬਾਦੀ ਦਾ 40% ਤੋਂ 60% ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਮਾਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ 90% ਆਬਾਦੀ ਬਸਰਾ ਰੀਡ-ਵਾਰਬਲਰ ਦੀ ਹੈ।
ਸੱਤ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਹੁਣ ਤੋਂ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਸਟਡ ਪੋਰਕੁਪਾਈਨ, ਬੈਂਡਿਕੂਟ ਚੂਹਾ ਅਤੇ ਮਾਰਸ਼ ਸਲੇਟੀ ਬਘਿਆੜ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ . ਦੇ ਨਿਕਾਸ ਨਾਲ ਬਾਇਓਪ੍ਰੋਡੱਕਟੀਵਿਟੀ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਗਿਰਾਵਟ ਆਈ; ਸਦਾਮ ਹੁਸੈਨ ਹਕੂਮਤ ਦੇ ਬਹੁ-ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫੋਰਸ ਦੇ ਤਖਤੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦਾ ਵਹਾਅ ਮੁੜ ਬਹਾਲ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਠੀਕ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਹੈ।
ਇਰਾਕੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਦੇ ਪਾਣੀ 28 ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਜੀਵਤ ਕੋਰਲ ਰੀਫ ਦੀ ਸ਼ੇਖੀ ਮਾਰਦੇ ਹਨ ਕਿਲੋਮੀਟਰ 2 ਵਿੱਚ ਫ਼ਾਰਸੀ ਖਾੜੀ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਅਲ-ਅਰਬ ਨਦੀ . ਸਤੰਬਰ 2012 ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਮਈ 2013 ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਹੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸਕੂਬਾ ਭਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਦੇ ਸੰਯੁਕਤ ਇਰਾਕੀ-ਜਰਮਨ ਚੜਹਾਈ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਇਸ ਦੇ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਾਇਰ, ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇਰਾਕ ਹੈ ਦੀ ਘਾਟ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਥਾਨਕ ਪਾਣੀ ਰੋਕਿਆ ਸਥਾਨਕ ਕੋਰਲ ਰੀਫ ਦੀ ਸੰਭਾਵਤ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ. ਇਰਾਕੀ ਪਰਾਂ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੁਰਦਾ-ਰਹਿਤ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰੀ ਪਾਣੀ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ 14 ਤੋਂ 34 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ।
ਇਰਾਕ ਅਤੇ ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਰਹੱਦੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ 21 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਫ਼ਾਰਸੀ ਚੀਤੇ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਇਰਾਕ ਦੇ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਬਨਸਪਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਬਸੇਰੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਇਰਾਕ ਦੇ ਕਈ ਬਾਇਓਮ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਇਰਾਕ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜੀ ਕੁਰਦੀਸਤਾਨ ਦਾ ਇਲਾਕਾ ਫਰਾਤ ਦਰਿਆ ਦੇ ਗਿੱਲੇ ਕੁੰਡਲੀਆਂ ਤੱਕ ਹੈ।
ਦੇਸ਼ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰੂਥਲ ਅਤੇ ਕੁਝ ਘੱਟ ਬਰਸਾਤ ਵਾਲ਼ੇ ਖੇਤਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਖ਼ਤਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਗੰਜੇ ਆਈਬਿਸ ਅਤੇ ਪਰਸੀਅਨ ਫਾਲੋ ਹਿਰਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਸੀਰੀਆਈ ਜੰਗਲੀ ਖੋਤਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ 2008 ਵਿੱਚ ਸਾਊਦੀ ਗਜ਼ਾਲ ਦੇ ਅਲੋਪ ਹੋਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸੰਵਿਧਾਨ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਰਕਾਰ ਕੁਝ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਅਧਿਕਾਰ ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾਉਂਦੀ ਹੈ. ਸੰਵਿਧਾਨ ਇਹ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਹਰੇਕ ਨਾਗਰਿਕ ਜਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਨਤਾ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ, ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਜਾਂ ਪ੍ਰਚਾਰਨ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਜਨਤਕ ਵਿਵਸਥਾ, ਜਨ ਸਿਹਤ ਜਾਂ ਨੈਤਿਕਤਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ. ਕੋਈ ਰਾਜ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਸਰਕਾਰ ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਗਰਮ ਪਰ ਸੀਮਤ ਭੂਮਿਕਾ ਅਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, ਸਰਕਾਰ ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਨਾਗਰਿਕ, ਜਿਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਬਣੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਕੰਪਲੈਕਸਾਂ ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਕੇ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ।
ਸਰਕਾਰ ਇਸਲਾਮਿਕ ਰਿਲੀਜੀਕਲ ਕੌਂਸਲ ਆਫ਼ ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਰਾਹੀਂ ਮੁਸਲਿਮ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨਾਲ ਅਰਧ-ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਬੰਧ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਐਮਯੂਆਈਐਸ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਮੁਸਲਿਮ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਹਫਤਾਵਾਰੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਾ ਖਰੜਾ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਮੁਸਲਿਮ ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵੈਇੱਛਤ ਤਨਖਾਹ ਕਟੌਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਇੱਕ ਮਸਜਿਦ-ਉਸਾਰੀ ਫੰਡ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਸੰਵਿਧਾਨ ਮਾਲੇਈ / ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ "ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਦੇ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਲੋਕ" ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ, ਵਿਦਿਅਕ, ਧਾਰਮਿਕ, ਆਰਥਿਕ, ਸਮਾਜਕ, ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਹਿੱਤਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਅਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਗਰੰਟੀ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਸਰਕਾਰ ਕੁਝ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਅਧਿਕਾਰ ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਉਂਦੀ ਹੈ. ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਗਵਾਹਾਂ ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਯੂਨੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਚਰਚ ਉੱਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਹੈ।
ਸਰਕਾਰ ਭਾਸ਼ਣ ਜਾਂ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਜਿਹੜੀ ਉਸਨੂੰ ਸਮਝਦੀ ਹੈ ਜਾਤੀਗਤ ਜਾਂ ਧਾਰਮਿਕ ਸਦਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ.
ਲਗਭਗ 77.8% ਵਸਨੀਕ ਚੀਨੀ ਨਸਲੀ ਚੀਨੀ, 14% ਜਾਤੀਗਤ ਮਾਲੇਈ, ਅਤੇ 7% ਜਾਤੀਗਤ ਭਾਰਤੀ ਹੈ. ਲਗਭਗ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤੇ ਨਸਲੀ ਹਿੰਦੂ ਹਨ।
ਚੀਨੀ ਜਾਤੀਗਤ ਵਸੋਂ ਨੂੰ ਬੁੱਧ ਧਰਮ, ਤਾਓ ਧਰਮ ਅਤੇ ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਹ ਗੈਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਹੈ।
ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਕਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਰਮੇਨੀਆ ਦਾ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਸੰਤ, ਗ੍ਰੇਗਰੀ ਇਲੀਮਿਯੂਨੇਟਰ, ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਖਵਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਭੀੜ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਭੇਡਾਂ ਨਹੀਂ ਸਨ ਇਸ ਲਈ ਕਣਕ ਨੂੰ ਪਕਾਉਣ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਟੋਰੇ ਦਾ ਨਾਮ, ਹਰੀਸਾ, ਸੰਤ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਆਇਆ. ਹਰੀਸਾ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ. ਕਟੋਰੇ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਈਸਟਰ ਦੇ ਦਿਨ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਰਮੀਨੀਅਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਅਰਮੀਨੀਆ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਕਵਾਨ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਹਰੀਸਾ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਈਸਟਰ ਦੇ ਦਿਨ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਅਰਮੇਨੀਆ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਟੋਰੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ . ਇਹ ਇੱਕ ਮੋਟਾ ਦਲੀਆ ਹੈ ਜੋ ਕੋਰਕੋਟ ਅਤੇ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਮੀਟ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਿਕਨ ਜਾਂ ਲੇਲੇ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਹਰਮੀਨੀਆ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਹਰਮੀਨੀਆ ਮੀਟ ਲਈ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ. ਬਹੁਤ ਲੰਬੀ ਪਕਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹਰੀਸਾ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਇੱਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ. ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿਆਰੀ ਲਈ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸਮਾਂ ਇਸਦੀ ਕਦਰ ਕੀਤੀ ਕੀਮਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ.
ਹਰੀਸ ਸਿਰਫ ਅਮੀਰ ਦੁਆਰਾ ਰਮਜ਼ਾਨ ਅਤੇ ਈਦ ਦੌਰਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਤੋਂ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਹਰੀ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦਾ ਰਿਵਾਜ ਸੀ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਗਰੀਬ ਗੁਆਂ ਗੌਆਂਢੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ.
ਇਹ ਕਸ਼ਕੇੱਗ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਦਲੀਆ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਅਤੇ ਚੱਕੇ ਹੋਏ ਚਿਕਨ ਜਾਂ ਲੇਲੇ ਅਤੇ ਮੋਟੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਿੱਜੀ ਕਣਕ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਫ਼ਾਰਸ ਦੀ ਖਾੜੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਅਰਬ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਕਬੀਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਰਵਾਇਤੀ ਰੰਗ ਹੈ. ਪਰ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਅੰਤਰ ਹੈ ਜੋ ਕੁਝ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕਲਪਿਕ ਹੈ. ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ ਵਿੱਚ, ਇਲਾਇਚੀ ਪੋਡ ਜੋੜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪਰਸਲੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ.
ਹਰੀਸ, ਜੱਰੀਸ਼ ਜਾਂ ਹਰੀਸਾ ਇੱਕ ਮੋਟੀ ਪੀਸੀ ਕਣਕ ਨੂੰ ਮੀਟ ਦੇ ਨਾਲ ਉਬਾਲ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਦੀ ਇਕਸਾਰਤਾ ਦਲੀਆ ਅਤੇ ਡੰਪਲਿੰਗ ਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਹਰੀਸ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਕਵਾਨ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਫ਼ਾਰਸ ਦੀ ਖਾੜੀ ਦੇ ਅਰਬ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਰਮਜ਼ਾਨ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕਿ ‘ ਹਰੀਸਾ ਅਰਾਰਤ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਪਕਵਾਨ ਹੈ।
ਲੇਵੈਂਟ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਫ਼ਾਰਸ ਦੀ ਖਾੜੀ ਤੱਕ ਹਰੀਸ਼ ਇੱਕ ਅਰਬ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਕਵਾਨ ਹੈ. ਇਹ ਅਕਸਰ ਰਮਜ਼ਾਨ, ਈਦ ਉਲ-ਫਿਤਰ ਵਰਗੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਆਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਲੈਬਨੀਜ਼ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਫਿਰਕੂ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਮੌਕਿਆਂ ਤੇ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.ਹੈਰੀਜ਼ ਇਰਾਕੀ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਮ ਪਕਵਾਨ ਵੀ ਹੈ.
ਕਣਕ ਨੂੰ ਰਾਤ ਭਰ ਭਇਓਇਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਮੀਟ, ਮੱਖਣ ਜਾਂ ਭੇਡਾਂ ਦੀ ਪੂਛ ਚਰਬੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਬਣਾਉ. ਕੋਈ ਵੀ ਬਾਕੀ ਤਰਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨੂੰ ਕੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਦਾਲਚੀਨੀ, ਖੰਡ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਮੱਖਣ ਨਾਲ ਹਰੇ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.
ਹਰੀਸ ਵਿੱਚ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਇਬਨ ਅਲ- ਦੇ 10 ਸਦੀ ਕਿਤਾਬ ਅਲ ਤਾਬਿਖ ., ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਅਲ-ਬਗਦਾਦੀ ਦੀ 13-ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਬਾਤ ਕਿਤਾਬ ਅਲ ਤਾਬਿਖ ਅਤੇ ਇਬਨ ਰਜਿਨ ਅਲ-ਤੁਜਿਬੀ ਦੇ 13 ਸਦੀ ਅੰਡਾਲੂਸਿਅਨ ਬਾਤ ਕਿਤਾਬ ਫਦਲਤ ਅਲ-ਖਵਾਨ ਫਾਈ ਤਯੀਬਤ ਅਲ-ਤਾਮ ਵਲ-ਅਲਵਾਨ .
ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਫ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਇਹ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਆਚਾਰੀਆ ਭਰਤ‌‌ ਭਾਰਤੀ ਕਾਵਿ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਭਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਆਚਾਰੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਟਯ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਲਲਿਤ ਕਲਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ ਕਹਿਣਾ ਠੀਕ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਇਸ ਵਿੱਚ ਨਾਟਿ ਤੋਂ ਛੁੱਟ, ਛੰਦ-ਸ਼ਾਸਤਰ, ਅਲੰਕਾਰ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।
ਇਹ ਨਾਟਯ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ-‌ ਇੱਕ ਨੂੰ 'ਨਾਟਯ-ਵੇਦਾਗਮ' ਕੰਹਿਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ 'ਨਾਟਯ- ਸ਼ਾਸਤਰ' ਪਹਿਲੇ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ।
ਨਾਟਯ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਵਧੇਰਾ ਭਾਗ ਅਨਸ਼ਟਪ ਛੰਦ ਵਿੱਚ ਰਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਦੂਜੇ ਛੰਦ ਵੀ ਵਰਤੇ ਗਏ ਹਨ।
'ਨਾਟਯ ਸ਼ਾਸਤਰ' ਵਿੱਚ ਆਚਾਰੀਆ ਭਰਤ ਦਾ- 'ਵਿਭਾਵਾਨੁ-ਭਾਵਅਭਿਚਾਰਿਸੰਯੋਗਾਦ੍ ਰਸਨਿਸ਼ਪੱਤਿਹ੍' - ਰਸਸੂਤ੍ਰ ਕਾਵਿਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਤਿਅੰਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੂਤ੍ਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਨੁਭਾਵ, ਵਿਅਭਿਚਾਰਿਭਾਵ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਨਾਲ ਰਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਪੱਤੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਭਾਰਤੀ ਆਲੋਚਨਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਵਿੱਚ 'ਕਾਵਿ-ਸ਼ਾਸਤਰ' ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਦਾ ਆਰੰਭ ਢੇਰ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ 'ਸਾਹਿਤਯ' ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅੰਕਿਤ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨਾਂ ਨੂੰ 'ਆਲੋਚਨਾ' ਲਈ ਸਥਿਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭਾਰਤੀ ਕਾਵਿ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਛੇ ਸੰਪ੍ਰਦਾਵਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤੀ ਕਾਵਿ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਆਚਾਰੀਆ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਦੀ ਥਾਂ ਪਾਉਣ ਦਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਜਤਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਗਹਨ ਅਧਿਐਨ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਆਚਾਰੀਆ ਦੰਡੀ ਭਾਰਤੀ ਕਾਵਿ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆਚਾਰੀਆ ਦੰਡੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਦੰਡੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਉਪਾਸ਼ਕ ਸਨ ਦੰਡੀ ਦਾ 'ਕਾਵਿਆਦਰਸ਼' ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗ੍ਰੰਥ ਹੈ।
ਇਸ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਕਾਵਿ ਦਾ ਲੱਛਣ ਦੱਸ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਭੇਦਾਂ ਦਾ,ਗੋੜੀ ਅਤੇ ਵਿਦਰਭੀ ਰੀਤੀਆਂ ਦਾ ਅਤੇ ਦਸ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਫੇਰ ਕਵੀ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੇ ਗੁਣ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ- ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਸੇ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਤ ਸਮਾਜਕ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਦਾ ਵੀ ਵਰਣਨ ਹੈ।
ਆਚਾਰੀਆ ਭਾਮਹ ਭਰਤ ਮੁਨੀ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਦੀਆਂ ਪਿੱਛੋਂ ਕਸ਼ਮੀਰ-ਨਿਵਾਸੀ ਰਕਿ੍ਲਗੋਮੀ ਭਾਮਹ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ "ਕਵੀ ਨਾ ਹੋਣਾ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਭੈੜਾ ਕਵੀ ਹੋਣਾ ਮਰਨ ਤੁੱਲ ਹੈ"।
ਆਚਾਰੀਆ ਵਾਮਨ ਵੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਕਾਵਿ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਜੋੜਨ ਵਾਲੇ ਆਚਾਰੀਆ ਹਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਵਿਆਲੰਕਾਰ ਸੂਤ੍ਰ ਨਾਉਂ ਦਾ ਸੂਤ੍ਰ- ਗ੍ਰੰਥ ਅਤੇ ਉਸ ਉਪਰ 'ਕਵੀਪਿ੍ਆ' ਨਾਮਕ ਵਿ੍ਤੀ ਰਚ ਕੇ ਅਲੰਕਾਰ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ।
ਰੀਤੀ- ਸੰਪ੍ਰਦਾਇ ਦਾ ਆਦਰ-ਮਾਣ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਆਚਾਰੀਆ ਵਾਮਨ ਹੀ ਹੋਏ ਹਨ।
ਆਚਾਰੀਆ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਕਵੀਰਾਜ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ ਜੋ ਵਿੱਦਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ।
ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਆਪ ਅਠਾਰਾਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਸਾਹਿਤ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਕਵੀ ਸਨ।
ਆਚਾਰੀਆ ਆਨੰਦਵਰਧਨ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਵੰਤੀ ਵਰਮਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਰਥਾਤ ਨੌਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਆਲੋਚਕ ਰਾਜਾਨਕ ਕੁਲ ਦਾ ਭੂਸ਼ਣ, ਆਨੰਦਵਰਧਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਨੌਵਾਂ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ "ਸਾਹਿਤਯ ਦਰਪਣ" ਸਾਹਿਤ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਿਰਤ ਹੈ।
ਇਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਗੁਣ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਇੱਕਲੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ-ਪੂਰਾ ਵਰਣਨ ਹੈ।
ਆਨੰਦਵਰਧਨ ਨੇ ਧੂਨੀ ਨੂੰ ਕਾਵਿ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੱਸ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੱਤਾਂ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕਰਕੇ ਵਿਅੰਜਨਾਂ ਦੀ ਸੱਤਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪਹਿਲੇ-ਪਹਿਲ ਧੂਨੀ ਦੇ ਭੇਦ ਆਪਣੀ ਕਿਰਤ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਹਨ।
ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਪਕੌੜੇ ਨੂੰ ਚਨੇ ਦੇ ਆਟੇ ਦੀ ਗ੍ਰੇਵੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੁਆਦ ਪਾਉਣ ਲਈ ਖੱਟਾ ਦਹੀਂ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਜਰਾਤ ਅਤੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖਿਚੜੀ, ਰੋਟੀ, ਪਰਥਾ ਜਾਂ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਜਰਾਤੀ ਅਤੇ ਰਾਜਸਥਾਨੀ ਕੜ੍ਹੀ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹਨ।
ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਹੋਰ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲੋਂ ਥੋੜਾ ਮਿੱਠਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਚੀਨੀ ਜਾਂ ਗੁੜ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਖੱਟੇ ਸੁਆਦ ਲਈ ਚੀਨੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਆਣਵੀ ਵਿਚ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨੂੰ ਹਰਿਆਣਵੀ ਹਰ ਚੋਲੀ ਕੜੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬੇਸਨ ਅਤੇ ਹੇਰੇ ਚੋਲੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਘਿਓ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਘਰੇ ਬਣੇ ਤਾਜ਼ੇ ਮੱਖਣ ਦੀਆਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਰਧ-ਪਿਘਲ ਰਹੀਆਂ ਗੁੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਸੇਵਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਆਣਵੀ ਕੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਵਾਧੂ ਸਮੱਗਰੀ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਸਮੀ ਖੇਤ-ਤਾਜ਼ੇ ਹਰੇ ਬਾਥੂਆ ਦੇ ਪੱਤੇ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਜੰਗਲੀ ਤਰਬੂਜ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੜ੍ਹੀ ਪੱਤੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਇਸਨੂੰ ਕਾਧੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੰਧੀ ਵਿੱਚ ਕੜ੍ਹੀ ਪੱਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਹੀਂ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਇਮਲੀ ਦੇ ਮਿੱਝ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਖੱਟਾ ਸੁਆਦ ਦੇਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਬਦਲਵਾਂ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਛੋਲੇ ਭੁੰਨਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਚਿਕਨ ਦੇ ਆਟੇ ਦਾ ਤਰਲ ਮਿਸ਼ਰਣ ਬਣਾਉਣਾ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੇਸਣ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਮੋਟਾ ਗਰੇਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਖੱਟਾ ਸੁਆਦ ਦੇਣ ਲਈ ਦਹੀਂ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿੰਧੀ ਕੜੀ ਨੂੰ ਇਮਲੀ ਦੇ ਮਿੱਝ, ਅਦਰਕ, ਹਲਦੀ ਪਾਊਡਰ, ਟਮਾਟਰ, ਗਾਜਰ, ਆਲੂ, ਭਿੰਡੀ ਅਤੇ ਧਨੀਆ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਭਿੰਨਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਈਥਨ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਚਨਚੇਤੀ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਹ ਸੀਪਾਈਥਨ ਹਵਾਲਾ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੇ ਗੈਰ-ਨਾਜ਼ੁਕ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੇ ਪੈਚ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਗਤੀ ਤੇ ਸੁਧਾਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਗਤੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਾਈਥਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਰ ਸਮਾਂ-ਨਾਜ਼ੁਕ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਐਕਸਟੈਂਸ਼ਨ ਮੋਡੀਊਲ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੀ ਜਾਂ ਪਾਈਪਾਈ, ਜੋ ਕਿ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਦਰ-ਅੰਦਰ-ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਪਾਈਥਨ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਨੂੰ ਸੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਈਥਨ ਦੁਭਾਸ਼ੀਏ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਸੀ-ਲੈਵਲ ਏਪੀਆਈ ਕਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਮ ਜਿਸਦਾ ਦੁਭਾਸ਼ੀਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਲਗਭਗ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰਾਂ ਦੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਤੇ ਪਾਈਥਨ ਕੋਡ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਰ ਕੋਡ ਨੂੰ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਜਲਦੀ ਵੇਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਪਾਈਥਨ ਸੀ ਵਰਗੀ ਕੰਪਾਇਲ ਕੀਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲੋਂ ਹੌਲੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਿੱਧਾ ਮਸ਼ੀਨ ਕੋਡ ਨਹੀਂ ਚਲਾ ਰਿਹਾ।
ਪਾਈਥਨ ਇੱਕ ਓਪਨ ਸੋਰਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਿੰਗ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ ਜੋ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਅਸਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗਾਈਡੋ ਵੈਨ ਰੋਸਮ ਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਡੱਚ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਰ ਨੇ 1991 ਵਿੱਚ ਪਾਈਥਨ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਈਜਾਦ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ੋਅ ਮੌਂਟੀ ਪਾਈਥਨਜ਼ ਫਲਾਇੰਗ ਸਰਕਸ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ।
ਪਾਈਥਨ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਅਤੇ ਟਿਊਟੋਰਿਯਲ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਚੁਟਕਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਲਏ ਗਏ ਹਨ।
ਇਹ ਇੱਕ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਰ ਇਸ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਹੈ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ. ਪਾਈਥਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਪਾਈਥਨ ਨੂੰ ਮਨੋਰੰਜਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਪਾਈਥਨ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਟੀਚਾ ਹੈ।
ਪਾਈਥਨ ਨੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਮਿੰਗ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਜਿਵੇਂ , ++, ਜਾਵਾ, ਪਰਲ ਅਤੇ ਲਿਸਪ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਲਈ ਹੈ।
ਅੰਤਰਿਮ ਸੰਵਿਧਾਨ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਅੰਤ੍ਰਿਮ ਸੰਸਦ ਨੇ ਜਨਵਰੀ 2007 ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਿਮ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਰਾਜ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪਿਛਲੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ “ਹਿੰਦੂ ਰਾਜ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਨੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਰਾਜ ਧਰਮ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅੰਤਰਿਮ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦਾ ਆਰਟੀਕਲ 23 ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਸੌਂਪੇ ਗਏ ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਅਤੇ ਅਮਲ ਕਰਨ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਗਰੰਟੀ ਦੇ ਕੇ ਸਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
" ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ "ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਧਰਮ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਹ ਕਾਰਵਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਜਾਂ ਅਜਿਹਾ ਵਿਵਹਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੂਸਰੇ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਗੜਬੜੀ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ." ਹਾਲਾਂਕਿ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਲਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਜਰੂਰਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਪਰ ਗੈਰ ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਸਨ. ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰਜਿਸਟਰ ਕਰਨ 'ਤੇ ਰੋਕ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਸ਼ਬਦ ਸਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਅਪ੍ਰੈਲ 2007 ਵਿੱਚ ਬਦਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇਸਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਵਿੱਚ "ਬਾਈਬਲ" ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੰਗਠਨ ਨੂੰ ਰਜਿਸਟਰ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ. ਈਸਾਈ, ਮੁਸਲਿਮ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਰਜਿਸਟਰਡ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਗਿਰਜਾਘਰ, ਮਸਜਿਦਾਂ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਥਾਨਾਂ ਜਾਂ ਦਫ਼ਨਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਦਮ, ਆਪਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋਣ ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਸੀ।
ਇੱਕ ਸੰਗਠਨ ਜੋ ਯਹੂਦੀ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਸੇਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕੋਸ਼ੇਰ ਭੋਜਨ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ ਕਿ ਇਹ ਸੰਗਠਨ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ' ਤੇ ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾ ਵਜੋਂ ਰਜਿਸਟਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਪਾਰਕ ਵੀਜ਼ੇ 'ਤੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਪਿਆ ਸੀ.
ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇਸ ਰਿਪੋਰਟ ਦੇ ਤਹਿਤ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਧਾਰਮਿਕ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਨੀਤੀ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁਤੰਤਰ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ. ਅੰਤਰਿਮ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੁਆਰਾ ਅੰਤਰਿਮ ਸੰਸਦ ਨੇ ਜਨਵਰੀ 2007 ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਰਾਜ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਈ ਵੀ ਕਾਨੂੰਨ ਨਹੀਂ ਬਦਲੇ ਗਏ ਸਨ. ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੰਨਦੇ ਸਨ ਕਿ ਇਸ ਘੋਸ਼ਣਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸੁਤੰਤਰ ਨਾਲ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਸੌਖਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ. ਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਵਕ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਪੂਜਾ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਾਂ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਵਿਤਕਰੇ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ. ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਗਏ ਸਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਦੀ-ਕਦਾਈਂ ਸਮਾਜਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਉਕਸਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦੇ ਸਨ।
ਪਰ ਕੁਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਨੇਪਾਲ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਰਾਜ ਲਈ ਧਾਰਮਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਇਕਸੁਰਤਾਪੂਰਣ ਸਥਾਨ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਲਈ ਅਸਲ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਵਿੱਚ 1 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦੀ ਅਨੁਮਾਨਤ ਲਾਗਤ ਅਤੇ 1997 ਵਿੱਚ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਤ ਤਾਰੀਖ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਇਹ ਫੰਡ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਗੈਰ-ਵਸਨੀਕ ਭਾਰਤੀਆਂ ਦੇ ਵਿਆਜ ਮੁਕਤ ਕਰਜ਼ੇ, ਉਦਯੋਗਿਕ ਕੰਮਾਂ, ਨਿਰਯਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਸਹਿਕਾਰੀ ਸਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਦਾਨ ਅਤੇ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਹੋਣ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਇਸ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਜੁਲਾਈ 1993 ਵਿੱਚ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਹੇਠ ਕੋਚਿਨ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਏਅਰਪੋਰਟ ਸੁਸਾਇਟੀ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਸਥਾ ਰਜਿਸਟਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਬਿਹਤਰ ਫੰਡ ਜੁਟਾਉਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਸੁਵਿਧਾ ਲਈ, ਕੋਚਿਨ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਏਅਰਪੋਰਟ ਲਿਮਟਿਡ ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਸੀਮਤ ਕੰਪਨੀ ਮਾਰਚ 1994 ਵਿੱਚ 900 ਮਿਲੀਅਨ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤ ਪੂੰਜੀ ਨਾਲ ਰਜਿਸਟਰ ਹੋਈ ਸੀ।
ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਯਾਤਰੀ ਟਰਮੀਨਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਾਰਗੋ ਟਰਮੀਨਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।
18 ਅਗਸਤ 2015 ਨੂੰ, ਕੋਚਿਨ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਇੱਕ ਸਮਰਪਿਤ ਸੋਲਰ ਪਲਾਂਟ ਦੇ ਉਦਘਾਟਨ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਲਰ ਸੰਚਾਲਤ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਬਣ ਗਿਆ।
26 ਜੁਲਾਈ 2018 ਨੂੰ, ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਨੂੰ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਨੇਸ਼ਨਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਾਤਾਵਰਣ ਸਨਮਾਨ, ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੇ ਚੈਂਪੀਅਨ ਆਫ ਦਿ ਅਰਥ ਦੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਹ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਚੌਥਾ ਅੱਠਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਰੁਝੇਵੇਂ ਵਾਲਾ ਭਾਰਤ ਦਾ ਚੌਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਬਿਜ਼ੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਵੀ ਹੈ।
ਕੋਚਿਨ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ, ਕੋਚਿਨ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੇਰਲਾ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੋਚੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 25 ਕਿੱਲੋ ਮੀਟਰ ਨੇਦੁੰਬਸਰੀ ਵਿਖੇ ਸਥਿਤ, ਕੋਚਿਨ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਭਾਰਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਪਬਲਿਕ-ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਭਾਈਵਾਲੀ ਮਾਡਲ ਦੇ ਤਹਿਤ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 30 ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲਗਭਗ 10,000 ਗੈਰ-ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਭਾਰਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਫੰਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਲਈ ਕੁੱਲ 491 ਹੈਕਟੇਅਰ ਜ਼ਮੀਨ ਐਕੁਆਇਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਰਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਵਿਦਿਅਕ ਕੇਂਦਰ ਹੈ ਅਤੇ ਇਥੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ , ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਇਨਫਰਮੇਸ਼ਨ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਅਤੇ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਨੈਸ਼ਨਲ ਲਾਅ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ।
ਉਦਯੋਗਿਕ ਇਕਾਈਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭਾਰਤ ਹੈਵੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕਸ ਲਿਮਟਿਡ , ਗੋਲਡਨ ਰਾਕ ਰੇਲਵੇ ਵਰਕਸ਼ਾਪ, ਆਰਡਨੈਂਸ ਫੈਕਟਰੀ ਤਿਰੂਚਿਰੱਪੱਲੀ ਅਤੇ ਹੈਵੀ ਐਲੋਏ ਪੇਨੇਟਰਜ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਊਰਜਾ ਉਪਕਰਣ ਨਿਰਮਾਣ ਇਕਾਈਆਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ "ਊਰਜਾ ਉਪਕਰਣ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਰਾਜਧਾਨੀ" ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤਿਰੂਚਿਰੱਪੱਲੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਚੇਰੂਟ ਦੇ ਬ੍ਰਾਂਡ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਟ੍ਰਾਈਚਿਨੋਪੋਲੀ ਸਿਗਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜੀ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਵਿੱਚ ਨਿਰਯਾਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਤਿਰੂਚਿਰੱਪੱਲੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਚੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਰਾਜ ਦਾ ਤੀਜਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਤਿਰੂਚਿਰੱਪੱਲੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਹੈਡਕੁਆਰਟਰ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਚੀ ਚੌਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਰਾਜ ਦਾ ਚੌਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰੀ ਇਕੱਠ ਹੈ।
ਚੇਨਈ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ 322 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਅਤੇ ਕੰਨਿਆਕੁਮਾਰੀ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ 374 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਤਿਰੂਚਿਰੱਪੱਲੀ ਲਗਭਗ ਰਾਜ ਦੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।
ਕਾਵੇਰੀ ਡੈਲਟਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ 16 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਥੇ ਕਾਵੇਰੀ ਨਦੀ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀਰੰਗਮ ਟਾਪੂ ਬਣਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਤਿਰੂਚਿਰਪੱਲੀ ਸਿਟੀ ਮਿਊਂਸੀਪਲ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਿਰੂਚਿਰੱਪੱਲੀ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਇਤਿਹਾਸ ਤੀਜੀ ਸਦੀ ਬੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ ਅਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਚੋਲਸ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਅਧੀਨ ਸੀ।
ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਉੱਤੇ ਪਾਂਡਿਆਂ, ਪੱਲਵਾਸ, ਵਿਜਯਾਨਗਰ ਸਾਮਰਾਜ, ਨਾਇਕ ਰਾਜਵੰਸ਼, ਕਾਰਨਾਟਿਕ ਰਾਜ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰਾਜ ਵੀ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਿਰੂਚਿਰੱਪੱਲੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਇਤਿਹਾਸਕ ਯਾਦਗਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਕਫੋਰਟ, ਸ੍ਰੀਰੰਗਮ ਵਿੱਚ ਰੰਗਨਾਥਸਵਾਮੀ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਤਿਰੂਵਾਨੀਕਵਾਲ ਵਿੱਚ ਜਾਮਬੂਕੇਸ਼ਵਰ ਮੰਦਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਮੁੱਢਲੇ ਚੋਲ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਉਰਯੂਰ ਦਾ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਸਬਾ ਹੁਣ ਤਿਰੂਚਿਰੱਪੱਲੀ ਦਾ ਇੱਕ ਗੁਆਂਢੀ ਹੈ।
ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਤੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦਰਮਿਆਨ ਕਾਰਨਾਟਿਕ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ ਖਾਲਸਾ, ਇੱਕ ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਜਾਤੀ ਰਾਮਦਾਸੀਆ ਸਿੱਖ ਪਰਵਾਰ ਵਿੱਚ 1903 ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਵਾਂ ਬੇਟ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਮਾਲਵਾ ਖ਼ਾਲਸਾ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਖ਼ਾਲਸਾ 1923 ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਕੈਲੇਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਸਟਾਕਟਨ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਪਰ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ 1931 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆਇਆ।
ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਲਈ ਅਤੇ ਡਾ.ਬੀ.ਆਰ. ਅੰਬੇਦਕਰ ਦੀ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਜਾਤੀ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ ਖ਼ਾਲਸਾ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਕਾਰਕੁਨ ਅਤੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸੀ।
ਭੱੱਟ ਨਾਇਕ ਨੇ ਉਤਪੱਤੀਵਾਦ ਅਤੇ ਅਨੁੁੁਮਾਨਵਾਦ ਦਾ ਖੰੰਡਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਤ 'ਭੁੁੁਕਤੀਵਾਦ' ਨੂੰ ਪੇੇੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਇਸ ਸੂੂੂਤਰ ਦੇ 'ਸੰੰਯੋੋੋਗ'ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਭੋੋੋਗਣ-ਯੋੋੋਗ ਅਤੇ ਭੋੋੋਗਣ ਵਾਾਲਾ ਸਬੰੰਧ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸਾਧਰਣੀਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋੋਗ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭੱੱਟ ਨਾਇਕ ਦੇ ਰਸ ਨਿਸ਼ਪੱੱਤੀ ਸਬੰਧੀ ਭਰਤ ਦੇ ਸੂੂੂਤਰ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਅੰੰਤਰਗਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਭੱੱਟ ਨਾਇਕ ਅਨੁੁੁਸਾਰ ਕਾਵਿ ਆਦਿ ਰਾਹੀਂਂ ਰਸ ਨਿਸ਼ਪੱੱਤੀ ਦੀਆਂ ਤਿੰੰਨ ਕਿਸਮਾਂਂ ਦੱਸੀਆ ਹਨ।
ਭਾਰਤੀ ਕਾਵਿ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਚਾਰੀਆ ਭੱਟ ਨਾਇਕ ਦਾ ਨਾਮ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
'ਨਾਟਯਸ਼ਾਸ਼ਤਰ'ਵਿੱਚ ਅਚਾਰੀਆ ਭਰਤ ਮੁਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗ੍ਰੰਥ 'ਰਸਸੂਤਰ'ਦੇ ਚਾਰ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰਾ ਵਿਚੋਂ ਅਚਾਰੀਆ ਭੱੱਟ ਨਾਇਕ ਦਾ ਨਾਮ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਕਾਵਿ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੁੱਗ ਪ੍ਰਵਰਤਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ ਮਤਾ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਸਿਧਾਂਤ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਸਨ।
ਉੱਤਰੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਧਾਤਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਜ਼ਾਂਂਦੀ ਹੈ।
ਆਨੰਦਵਰਧਨ ਦੇ ਧੁੁੁਨੀ ਸਿਧਾਂਂਤ ਨੂੰ ਨਾ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਅਲੰੰਕਾਰਵਾਦੀ ਅਚਾਰੀਆ ਵਿਚੋਂ ਭੱਟ ਨਾਇਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਲੰਕਾਰਵਾਦਾਰੀ ਅਚਾਰੀਆ ਹਨ।
ਭੱੱਟ ਨਾਇਕ ਦਾ ਇਹ ਗ੍ੰੰਥ ਧੁੁੁਨੀਵਿਰੋੋਧੀ ਅਤੇ ਰਸ ਨਿਸ਼ਪੱੱਤੀ ਦੇ ਸਿਧਾਤਾਂਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਰੱਖਣ ਕਰਕੇ ਵਧੇਰੇ ਜਾਣਿਆ ਜ਼ਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਲਈ ਅਚਾਰੀਆ ਭੱਟ ਨਾਇਕ ਦਾ ਦਿ੍ਸ਼ਟੀਕੋਣ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵਾਂ ਸੀ।
ਅਚਾਰੀਆ ਮਹਿਮਾਭੱਟ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗ੍ਰੰਥ 'ਵਿਅਕਤੀਗਤਵਾਦ' ਵਿੱਚ ਇਸ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਅਣਉਪਲੱਬਤਾ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਇਸ ਗ੍ਰੰਥ ਨੂੰ ਅਚਾਰੀਆ ਅਭਿਨਵਗੁਪਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਅਚਾਰੀਆ ਪੜ੍ਹ ਹੀ ਨਹੀਂਂ ਸਕਿਆ।
ਇਸ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਅਭਿਨਵਗੁਪਤ ਨੇ ਹੀ ਭੱਟ ਨਾਇਕ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਜੋ ਵੀ ਸਮੱਗਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਉਸ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਸਨ।
ਭੱੱਟ ਨਾਇਕ ਨੇੇ ਆਨੰਦਵਰਧਨ ਦੇ ਧੁੁਨੀ ਸਬੰਧੀ ਮਤ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਭਿਨਵ ਗੁਪਤ ਨੇ ਭੱਟ ਨਾਇਕ ਦੇ ਮਤ ਦਾ ਖੰੰਡਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸ਼ਪੱਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭੱੱਟ ਨਾਇਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਨੰਦਵਰਧਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾ ਅਤੇ ਅਭਿਨਵ ਗੁੁੁਪਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਸੀ।
ਇਹਨਾਂ ਨੇ 'ਹਿ੍ਦਯਦਰਪਣ' ਨਾਮਕ ਗ੍ਰੰਥ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਧੁਨੀਵਿਰੋਧੀ ਅਤੇ ਰਸ ਨਿਸ਼ਪੱਤੀ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਖਾਸੀਅਤਾ ਹਨ।
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸਿਧਾਂਤ ਹੀ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਭੱਟ ਨਾਇਕ ਦੀ ਨਵੀਨ ਦਿ੍ਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ।
ਅਭਿਨਵਗੁਪਤ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਪੱਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਭੱੱਟ ਨਾਇਕ ਨੇ 'ਧਵਨਯਲੋਕ' ਦਾ ਖੰਡਨ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੂਖਮਤਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨਪੂਰਵਕ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਭਾਵਕਤਾ ਰਾਹੀਂ ਵਿਭਾਵ ਅਤੇ ਰਤੀ ਆਦਿ ਸਥਾਈ ਭਾਵ ਸਾਂਝੇ ਬਣ ਕੇ ਰਸਿਕਾਂ ਦੇ ਭੋਗ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਬੋਧਸਵਰਨ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਾਂਧੀਵਾਦੀ ਚਿੰਤਕ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਸਨ, ਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਸੰਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਉਸਦੀ ਮਾਂ, ਵੀ. ਕੇ. ਕਾਰਤੀਆਇਨੀ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੀ ਅਧਿਆਪਕਾ ਸੀ।