polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਸਨੇਹਾ ਖਾਨਵਲਕਰ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਹੈ ਜੋ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਫਿਲਮ ਓਏ ਲੱਕੀ ਲੱਕੀ ਓਏ ਅਤੇ ਗੈਂਗਸ ਆਫ ਵਾਸੇਪੁਰ 1, 2 ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਬਤੌਰ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸਨੇਹਾ ਨੇ 2004 ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਘੂ ਫ਼ਿਲਮ ‘ਆਸ਼ਾ’ ਦੇ ਟਾਈਟਲ ਟਰੈਕ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਲੀ ਬ੍ਰੇਕ ਰਾਮ ਗੋਪਾਲ ਵਰਮਾ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ‘ਸਰਕਾਰ ਰਾਜ’ ਦੇ ਇੱਕ ਗੀਤ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੀ।
‘ਲਵ ਸੈਕਸ ਔਰ ਧੋਖਾ’, ‘ਭੇਜਾ ਫਰਾਈ’, ‘ਗੈਂਗਸ ਆਫ਼ ਵਾਸੇਪੁਰ-1,2’ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਨਾਮੀ ਸੰਗੀਤ ਚੈਨਲ ਐਮ ਟੀ.ਵੀ. ਦੀ ਥੀਮਟੋਨ ਵੀ ਸਨੇਹਾ ਵੱਲੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਆਸ਼ਾ ਵਿਚਲਾ ਉਸ ਦਾ ਗੀਤ ਜਰਮਨ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ‘ਲਵ ਸ਼ਵ ਚਿਕਨ ਖੁਰਾਨਾ’ ਦੇ ਗੀਤ ਨੂੰ ਸੂਫ਼ੀ ਭੈਣਾਂ ਜੋਤੀ ਸੁਲਤਾਨਾ ਕੋਲੋਂ ਗਵਾਇਆ।
2004 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ 'ਹੋਪ' ਬਣਾਈ ਜਿਸ ਨੇ ਜਰਮਨ ਵਿੱਚ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨੇਲਸ ਫਿਲਮਫੇਸਟ ਐਡਮਨ ਵਿਖੇ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਸ ਨੇ ਰੁਚੀ ਨਰਾਇਣ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ, ਕਾਲ - ਯਸਟਰਡੇ ਔਰ ਟੂਮੌਰੋ ਲਈ ਟਾਈਟਲ ਟਰੈਕ ਵੀ ਕੀਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਬਰੇਕ ਉਦੋਂ ਆਇਆ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਗੋਪਾਲ ਵਰਮਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ 2007 ਵਿੱਚ ਆਈ ਫ਼ਿਲਮ ਗੋ ਲਈ ਸੰਗੀਤ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਰਾਜ ਲਈ ਵੀ ਇੱਕ ਗੀਤ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਆਪਣੀ ਐਚ.ਐਸ.ਸੀ. ਦੀਆਂ ਛੁੱਟੀਆਂ ਦੌਰਾਨ, ਉਸ ਨੇ ਐਨੀਮੇਸ਼ਨ ਕੋਰਸ ਅਤੇ ਆਰਟ ਦਿਸ਼ਾ ਕੋਰਸ ਕੀਤਾ।
2001 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਦਿਵਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਮੁੰਬਈ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਪਰੰਤੂ ਉਸ ਨੇ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਐਨੀਮੇਸ਼ਨ 'ਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਬਾਰੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ।
ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਪੇਂਡੂ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਹਰਿਆਣੇ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਰਾਗਿਨੀ ਸੰਗੀਤ ਉਤਸਵ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ, ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਆਖਰਕਾਰ ਉਸ ਨੇ ਹਰਿਆਣਵੀ ਸੰਗੀਤਕ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹਿੱਟ ਸਾਊਂਡਟ੍ਰੈਕ ਬਣਾਇਆ।
ਉਹ ਅਨੁਰਾਗ ਕਸ਼ਪ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਫ਼ਿਲਮ ਗੈਂਗਸ ਆਫ ਵਾਸਸੀਪੁਰ ਦੀ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ 58ਵੇਂ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਬੋਤਮ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਨੇਹਾ ਇੰਦੌਰ ਦੀ ਜੰਮਪਲ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਗਵਾਲੀਅਰ ਘਰਾਨਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰੰਨ ਉਸ ਨੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖ ਲਿਆ।
3 ਅਕਤੂਬਰ 1940 ਨੂੰ, ਗੈਲਵੈਜ਼ ਹੋਟਲ ਨੂੰ ਵਿਲਿਯਮ ਲੂਇਸ ਮੂਡੀ, ਜੂਨਿਯਰ ਵੱਲੋਂ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਕੋਸਟ ਗਾਰਡ ਦੁਆਰਾ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਕਰਾਏ ਤੇ ਕਮਰੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸੀ ਗੈਲਵੈਜ਼ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਇਥੇਂ ਦੀ ਸਥਾਨਕ ਆਰਥਿਕਤਾ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਦੇ ਬਾਅਦ ਬਹਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਖਾਸਤੌਰ ਤੇ 1940 ਦੇ ਦਸ਼ਕ ਅਤੇ 1950 ਦੇ ਦਸ਼ਕ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਨਜੈਜ਼ ਜੂਆ ਉਦਯੋਗ ਗੈਲਵੈਜ਼ਟਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ ਪਰ, ਜਦੋਂ ਨਜੈਜ਼ ਜੂਏ ਉਦਯੋਗ ਨੂੰ ਟੇਕ੍ਸਾਸ ਰੇਂਜਰਸ ਦੁਆਰਾ ਮੱਧ 1950 ਦੇ ਦਸ਼ਕ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਥਾਨਕ ਆਰਥਿਕਤਾ ਘੱਟ ਗਈ ਅਤੇ ਗੈਲਵੈਜ਼ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਈ
ਹੋਟਲ ਗੈਲਵੇਜ਼, ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਟੈਕਸਸ ਵਿੱਚ ਗੈਲਵੈਜ਼ਟਨ ਨਾਮ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਹੋਟਲ ਹੈ, ਜੋਕਿ ਸਾਲ 1911 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇਸਦੀ ਇਮਾਰਤ ਦਾ ਨਾਂ ਗੈਲਵਜ਼ ਸੀ, ਜੋਕਿ ਮਹਾਨ ਬਰਨਾਡੋ ਡੇ ਗੈਲਵਜ਼ ਵੇ ਮੈਡਰਿਡ, ਕਾਉਂਟ ਆਫ਼ ਗੈਲਵਜ਼ ਦੇ ਆਦਰ ਵਿੱਚ ਰਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀ ਰਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਇਮਾਰਤ ਨੂੰ ਇਤਹਾਸਕ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਜਿਸਟਰ ਵਿੱਚ 4 ਅਪ੍ਰੈਲ 1979 ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਹੋਟਲ ਗੈਲਵੇਜ਼ ਅਤੇ ਸਪਾ, ਇੱਕ ਵਯਣਧਾਮ ਗਰੈਂਡ ਹੋਟਲ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਹੋਟਲ ਦਾ ਸਦੱਸ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਨੈਸ਼ਨਲ ਟਰੱਸਟ ਫ਼ਾਰ ਹਿਸਟਾਰਿਕ ਪ੍ਰੀਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਦਾ ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰਿਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਹੈ
ਗੈਲਵੈਜ਼ਟਨ ਨਾਗਰਿਕ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਆਗ ਦੀ ਵਜਾਹ ਨਾਲ ਗੈਲਵੈਜ਼ਟਨ ਆਈਲੈੰਡ ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਹੋਟਲ ਦੇ ਤਬਾਹ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗੈਲਵੈਜ਼ ਹੋਟਲ ਨੂੰ ਸਾਲ 1898 ਵਿੱਚ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਸਾਲ 1900 ਦੇ ਤੁਫ਼ਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਵੀਪ ਤੇ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਅਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਆਈ ਇਸ ਹੋਟਲ ਨੂੰ ਮੌਰਨ, ਸੇਂਟ ਲੁਇਸ ਦੇ ਰੁਸੈਲ ਤੇ ਕਰੌਵੈਲ, ਮਿਸੂਰੀ ਨੇ ਮਿਸ਼ਨ ਰਿਵਾਇਵਲ ਅਤੇ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਰਿਵਾਇਵਲ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਕੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਇਸ ਹੋਟਲ ਨੂੰ 1 ਕਰੋੜ ਡਾਲਰ ਦੀ ਲਾਗਤ ਨਾਲ 1911 ਵਿੱਚ ਖੋਲਿਆ ਗਿਆ
ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨ ਮੈਗਨੈਟਿਕ ਮੋਮੈਂਟ, ਕਿਸੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਪਿੱਨ ਗੁਣ ਕਾਰਣ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਚੁੰਬਕੀ ਮੋਮੈਂਟ
ਮੈਟਲ ਸਪਿੰਨਿੰਗ, ਕਿਸੇ ਖਰਾਦ ਉੱਤੇ ਘੁਮਾਉਣ ਸਮੇਂ ਕਿਸੇ ਮੈਂਡ੍ਰਲ ਉੱਤੇ ਧਾਤ ਦੀ ਰਚਨਾ
ਸੋਸ਼ਲ ਫੋਬੀਆ ਇਨਵੈਂਟਰੀ, ਜਿਸਦਾ ਸੰਖੇਪ ਨਾਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਮਾਜਿਕ ਉਤਾਵਲੇਪਣ ਦੀ ਇੱਕ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਇੱਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਿਕ ਟੈਸਟ ਹੈ
ਬਿਬਲੀਓਗ੍ਰਾਫੀ ਡੈਟਾਬੇਸ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਖੋਜ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸੂਚਕੀ ਅਤੇ ਸੰਖੇਪਤਾ ਸੇਵਾ
ਸਪਿੱਨ ਗਰੁੱਪ, ਗਣਿਤ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਔਰਥੋਗਨਲ ਗਰੁੱਪ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਖਾਸ ਦੋਹਰਾ ਕਵਰ
ਸਪਿੱਨ ਟੈਂਸਰ, ਸਪੈਸ਼ਲ ਰਿਲੇਟੀਵਿਟੀ ਅਤੇ ਜਨਰਲ ਰਿਲੇਟੀਵਿਟੀ ਅੰਦਰ ਘੁੰਮਦੀ ਗਤੀ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਟੈਂਸਰ ਮਾਤਰਾ
ਆਰਟੀਕਲ ਸਪਿੱਨਿੰਗ, ਲੇਖਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਲਿਖਣ ਲਈ ਸਮਾਨ ਵਾਕ ਵਰਤਦੇ ਹੋਏ ਪਹੁੰਚ
ਬਿਜ਼ੀ ਸਪਿੱਨ, ਇੱਕ ਤਕਨੀਕ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਆ ਨਿਰੰਤਰ ਚੇੱਕ ਕਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਸ਼ਰਤ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਨਹੀਂ
ਸਪਿੱਨ ਮਾਡਲ ਚੈੱਕਰ, ਵੰਡੇ ਗਏ ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਸਿਸਟਮਾਂ ਦੀ ਰਸਮੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਲਈ ਇੱਕ ਔਜ਼ਾਰ
ਸਪਿੱਨ , ਇੱਕ ਮੈਕ-ਵਰਗਾ ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਜੋ ਮੌਡੁਲਾ-3 ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਲੈਫਟ-ਆਰਮ ਔਰਥੋਡੌਕਸ ਸਪਿੱਨ, ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੀ ਖੇਡ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ
ਲੈਫਟ-ਆਰਮ ਅਨਔਰਥੋਡੌਕਸ ਸਪਿੱਨ, ਹੱਥ-ਗੁੱਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੀ ਖੇਡ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ
ਅਪਰਾਈਟ ਸਪਿੱਨ, ਇੱਕ ਅਧਾਰ ਫਿਗਰ ਸਕੇਟਿੰਗ ਸਪਿੱਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਧਾਈ ਹੋਈ ਸਕੇਟਿੰਗ ਲੱਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਕੈਮਲ ਪੁਜੀਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਅਪਰਾਈਟ ਸਪਿੱਨ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪ੍ਰਸਿੱਥ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਇਹ ਹਨ:
ਇਥੋਂ ਜਿਥੇ ਬਹੁਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਕਿਸ਼ਨਗੜ੍ਹ ਆ ਕੇ ਵਸੇ ਸਨ, ਉਥੇ ਕੁਝ ਪਰਿਵਾਰ ਪਿੰਡ ਤੰਗੌਰੀ ਵਿਖੇ ਵੀ ਜਾ ਵਸੇ।
ਪਹਿਲੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿਸ਼ਨਗੜ੍ਹ ਵਿਖੇ ਬੱਕਰੀਆਂ ਦੇ ਵਾੜੇ ਪਾ ਕੇ ਵਾਸਾ ਕੀਤਾ।
ਉਂਜ ਮਨੀਮਾਜਰੇ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਇਥੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਪਿੰਡ ਭੰਗੀਮਾਜਰਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੁੱਢਲੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਕੁਹਾਰਾਂ ਦੀ ਬਸਤੀ ਕਰਕੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਸਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਇਥੇ ਆ ਬੈਠੇ ਭੰਗੀਮਾਜਰੀਆਂ ਨੇ ਖੂਬ ਮਿਹਨਤ ਕਰਕੇ ਇਸ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਖੇਤੀ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ।
ਜਦੋਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦਾ ਵਿਆਪਕ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਵਿਕਾਸ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਕਿਸ਼ਨਗੜ੍ਹ ਤੇ ਭਗਵਾਨਪੁਰਾ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੁਖਨਾ ਝੀਲ ਨੇ ਖੋਰਾ ਲਾਇਆ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਖੁਸੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਇਵਜ਼ ਵਜੋਂ ਖੇਤੀ ਦਾ ਧੰਦਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਲਈ ਪਿੰਡ ਰੈਲੀ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ ਲਈ।
ਪੰਚਕੂਲਾ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਹਾਕਮਾਂ ਨੇ 9 ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਪ੍ਰਤੀ ਕਿੱਲਾ ਕੀਮਤ ਪਾ ਕੇ ਖੋਹ ਲਈ।
ਫਿਰ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਨਿਰਬਾਹ ਕਰਨ ਲਈ ਪਿੰਡ ਰਾਏਭੁੱਟਾ ਵਿਖੇ ਜ਼ਮੀਨ ਲਈ।
ਜਦੋਂ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਉਸਾਰਨ ਲਈ ਪਿੰਡ ਭੰਗੀਮਾਜਰਾ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤਾਂ ਇਥੋਂ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਛੱਡ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।
ਕਿਸ਼ਨਗੜ੍ਹ ਪਿੰਡ ਵੀ ਹੁਣ ਉਜਾੜੇ ਦੇ ਰਾਹ ਉੱਪਰ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਕਾਰਣ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਉਸਰਿਆ ਅਤਿ ਆਧੁਨਿਕ ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਇਨਫਰਮੇਸ਼ਨ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਪਾਰਕ ਹੈ।
ਨਿੱਕੇ ਬੱਚੇ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ, ਘਬਰਾਹਟ, ਖਿਝ ਜਾਂ ਪਿਆਰ ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਹਾਵ-ਭਾਵ ਤੇ ਸਰੀਰਕ ਹਿਲਜੁਲ ਰਾਹੀਂ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕੁੱਝ ਬੱਚੇ ਤਿਊੜੀਆਂ ਪਾ ਕੇ, ਕੁੱਝ ਮੂੰਹ ਫੇਰ ਕੇ ਜਾਂ ਅੱਖਾਂ ਘੁਮਾ ਕੇ ਜਾਂ ਲੱਤਾਂ ਬਾਹਵਾਂ ਨਾਲ ਪਰ੍ਹਾਂ ਧੱਕ ਕੇ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਦਿਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕੁੱਝ ਹਲਕੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਚਾਰ ਤੋਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਬੱਚਾ ਗੁੱਸਾ, ਉਦਾਸੀ, ਹੈਰਾਨੀ ਤੇ ਡਰ ਬਾਰੇ ਜਾਣੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹਾਵ-ਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਿਰਫ਼ ਗੱਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਲਾਇਕ ਮਾਂ ਦੀ ਕਿ ਉਹ ਬੱਚੇ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੱਖ ਦਿਸਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਜੇ ਮਾਂ ਬੱਚੇ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਵੇ ਤੇ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਹਿਜ ਕਰ ਸਕੇ ਤਾਂ ਬੱਚਾ ਆਗਿਆਕਾਰੀ, ਸਹਿਯੋਗੀ ਅਤੇ ਲਾਡ ਜਤਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਬੱਚੇ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਬਣੀ ਰਹੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝੀ ਰਹੇ ਤਾਂ ਬੱਚਾ ਵੀ ਆਪਣਿਆਂ ਖ਼ਾਸ ਕਰ ਮਾਂ ਤੋਂ ਹਲਕੀ ਦੂਰੀ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬਚਪਨ ਨੂੰ ਬਾਲ ਅਵਸਥਾ , ਆਰੰਭਿਕ ਅਵਸਥਾ , ਮੱਧ ਬਚਪਨ ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹੜਪੁਣਾ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬੱਚੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਮਨਮਾਨੀਆਂ, ਮਾਸੂਮ ਸ਼ਰਾਰਤਾਂ ਅਤੇ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੋਤਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਬਚਪਨ ਅਸਲੀ, ਸੱਚਾ, ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਨਾ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਜੀਵਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਦੋਂ ਕੀ ਵਾਪਰਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਨੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਕਿਵੇਂ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚੋਂ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਤੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਕੀ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮਿਥਣਗੇ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਮਨੁੱਖ ਬਣੇਗਾ।
ਸੋਚਣਾ, ਸਮਝਣਾ, ਜ਼ਬਾਨ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਹਾਵ-ਭਾਵ, ਰੋਣਾ, ਹੱਸਣਾ, ਡੁਸਕਣਾ ਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਅੰਦਰ ਚਲ ਰਹੀ ਹਲਚਲ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕਰਨਾ।
ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਕਮਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬੱਚਾ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਬਾਰੇ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਸੋਚ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਸੇ ਕਰ ਕੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਬੱਚੇ ਦਾ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਕਾਸ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਮਰ ਭਰ ਅਸਰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ।
ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਨੂੰ ਨਿਖਾਰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਬੱਚੇ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਸਮਾਜ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਖੋਜਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਕੁੱਝ ਵਿਕਾਸ ਮਾਂ ਦੇ ਢਿੱਡ ਅੰਦਰ ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਆਲਾ-ਦੁਆਲਾ, ਮਾਪੇ ਜਾਂ ਦੋਸਤ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ।
ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੀਆਂ ਝਿੜਕਾਂ, ਮਾੜਾ ਮਾਹੌਲ, ਮਾਰ ਕੁਟਾਈ ਵੀ ਡੂੰਘਾ ਅਸਰ ਛੱਡਦੇ ਹਨ।
ਗੁੱਗੇ ਨੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਸੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਨਾਂ ਨੇ ਗੁੱਗੇ ਦੀ ਮੰਗ ਨੂੰ ਜਬਰੀ ਵਿਆਹ ਲਿਆ ਸੀ।
ਗੁੱਗੇ ਵਲੋਂ ਮਾਸੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਈ।
ਇਹ ਸੇਵੀਆਂ ਕਈ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੱਥਾ ਨਾਲ ਤੇ ਹੁਣ ਮ੍ਹੀਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਇੱਕ ਟਹੂਏ ਜਿਹੇ ਨਾਲ ਪੇਚ ਦਾ ਦਬਾ ਪਾ ਕੇ ਗੁੰਨਿਆ ਆਟਾ ਹੇਠਾਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਤਾਰਾਂ ਬਣਾ ਕੇ ਕਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਲਟਕਾਏ ਗੁੱਛੇ ਨੂੰ ਜੁਗਤੀ ਨਾਲ ਤੋੜ ਕੇ ਢੀਂਗਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਪੁੱਠੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਖਿਡਾਉਣ ਵਾਲੀ ਜੁਗਤ ਨਾਲ ਸੁੱਟਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੇਵੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੱਥਾ ਨਾਲ ਖਾਸ ਮੇਹਨਤ ਕਰਕੇ ਧੋਤੀ ਕਣਕ ਦੇ ਮਹੀਨ ਪੱਕੇ ਆਟੇ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗੁੰਨ ਕੇ ਸਵਾਣੀਆਂ, ਦੁੱਧ ਰਿੜਕਣ ਵਾਲੀ ਬੰਦੀ ਚਾਟੀ ਜਾਂ ਥੰਦੇ-ਹੋਏ ਤੋਲੋਂ ਮੂਧੇ ਮਾਰ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹਥੇਲੀਆਂ ਦੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਵੱਟਿਆ ਕਰਦੀਆਂ।
ਸੂਲਾਂ ਦਾ ਟੁੱਟ ਕੇ ਸੇਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਲ ਜਾਣ ਦਾ ਉਥਲ-ਪੁੱਥਲ ਕਰਨ ਸਮੇਂ ਸਵਾਣੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਣ ਦੇ ਬਚਾਉ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਹੱਥੀ ਵੱਟੀਆਂ ਸੇਵੀਆਂ ਦੇ ਮੋਟੇ-ਮੋਟੇ ਗੰਡ ਗੰਡੋਏ ਜਿਹੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਸ਼ਾਇਦ ਗੁੱਗਾ ਪੀਰ ਆਪਣੀ ਉਮਤ ਵਧੀ ਦੇਖ ਕੇ ਖੁੱਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਗੁੱਗਾ ਹਿੰਦੂਆਂ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਪੀਰ ਹੈ ਪਰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਢਿਲੜ ਈਮਾਨ ਦੇ ਪੇਂਡੂ ਹਿੰਦੂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਧਾਰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਗੁੱਗੇ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ, ਸੇਵੀਆਂ ਰਿੰਨ੍ਹਣੀਆਂ ਅਤੇ ਚੂਹਿਆ ਦੀਆਂ ਖੱਡਾ ਤੋਂ ਕੱਚੀ ਲੀ ਪਾਉਣੀ ਏਸ ਦਿਨ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗੁੱਗੇ ਦੀਆਂ ਕਈ ਮਟੀਆਂ ਜਾਂ ਮਾੜੀਆ ਹਨ, ਪਹਿਲੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਮਾੜੀ ਬੀਕਾਨੇਰ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਹੈ ਉੱਥੋਂ ਮਿੱਟੀ ਲਿਆਕੇ ਕਈ ਗੁੱਗਾ ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਭੀ ਮਾੜੀਆਂ ਬਣਾ ਲਈਆਂ ਹਨ।
ਜਨਾਨੀਆਂ ਮਿੱਟੀ ਕੱਢਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਗੁੱਗੇ ਦੀ ਉਸਤਤੀ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਈ 2 & ; ਵਿਲੀਅਮ ਪੇਟੀ, ਸ਼ੈਲਬਰਨ ਦਾ ਦੂਜਾ ਅਰਲ, ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ
ਸਤੰਬਰ 15 & ; ਮਿਕਲਸ ਕਾਜ਼ਮਿਕਸ, ਹੰਗਰੀਅਨ ਸਲੋਵੇਨੀਜ਼ ਲੇਖਕ, ਕੈਥੋਲਿਕ ਪਾਦਰੀ
ਸਤੰਬਰ 19 & ; ਕੈਰਲਟਨ ਦਾ ਚਾਰਲਸ ਕੈਰਲ, ਸਿਰਫ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਐਲਾਨਨਾਮੇ ਦੇ ਹਸਤਾਖਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ
21 ਜੂਨ - ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਵਿਚ, ਥੀਏਟਰਲ ਲਾਇਸੈਂਸ ਐਕਟ ਲਈ ਸੈਂਸਰਸ਼ਿਪ ਲਈ ਲਾਰਡ ਚੈਂਬਰਲਿਨ ਨੂੰ ਨਾਟਕ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ।
ਜਨਵਰੀ 4 – ਲੁਇਸ-ਬਰਨਾਰਡ ਗੇਟਨ ਦੇ ਮੋਰਵਿਉ , ਫ੍ਰੇਂਚ ਕੈਮਿਸਟ, ਰਾਜਨੀਤੀਵਾਨ
ਜਨਵਰੀ 23 – ਜਾਹਨ ਹੈਨਕੋਕ , ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਜਨੀਤੀਵਾਨ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਸਿਪਾਹੀ
ੳਸ ਦਿਨ ਜੋ ਕੱਪੜੇ ਕੁੜੀ ਪਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਕਮੀਜ਼ ਪੇਕੇ ਘਰ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਸਲਵਾਰ ਉਸਦੇ ਸਹੁਰੇ ਘਰ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਮੂੰਗੀ ਦੀ ਦਾਲ ਦਾ ਆਟਾ ਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਹਲਦੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤੇ ਜੌ ਤੇ ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਤੇਲ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਮੁੰਡੇ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਵੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਮੁੰਗੀ ਦੀ ਦਾਲ ਦਾ ਆਟਾ ਤੇ ਵਿਚ ਹਲਦੀ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜੌ ਤੇ ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਤੇਲ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਆਦ ਪੂਰਬੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵੱਲੋਂ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਰਫਿਊਜੀ ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਮਾਂਈਆਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਕੁੜੀ ਦੇ ਸੱਤ ਮੀਡੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਭਾਬੀ ਖੋਲਦੀ ਸੀ।
ਇਕੋ ਇਕ ਕਾਰੀਗਰ ਜਾਂ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਕਾਰੀਗਰ ਅਤੇ ਰਤਾਂ ਇੱਕ ਸਥਾਪਿਤ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਾਂਚੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਪਛਾਣਣ ਯੋਗ ਸ਼ੈਲੀ ਅਤੇ ੰਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਜਾਂ ਵਰਕਸ਼ਾਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਲੋਇਸ ਰੀਗਲ ਨੇ 1894 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ "ਵੋਲਕਸਕੰਸਟ, ਹਾਉਸਫਲਿਸ, ਅੰਡ ਹਾਸਿੰਡਸਟਰੀ" ਦੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਕਲਾਕਾਰ ਸੰਚਾਰਿਤ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਸੰਮੇਲਨਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮੂਹ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ - ਜਿਸ ਨੇ ਨਿੱਜੀ ਸੁਹੱਪਣ ਵਿਕਲਪਾਂ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ - ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ ਜਾਂ ਵਿਰਾਸਤ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣਨ ਤੋਂ ਬਚਾਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰੇਕ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿਚ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ. " ] ਉਤਪਾਦਨ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਨਵੀਨਤਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਵਾਇਤੀ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਭੂਮਿਕਾ ਅਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਕਈ ਲੋਕ ਕਲਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਜਾਈ, ਸਜਾਵਟੀ ਤਸਵੀਰ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਡਿਕਯੋ ਕਵਰੇਜ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਨਵੇਂ ਰੂਪ ਨਿਰੰਤਰ ਉਭਰਦੇ ਹਨ.
ਵਸਤੂ ਦੀ ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਕਿਸਮ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਪਯੋਗੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਘਰੇਲੂ ਜਾਂ ਕਮਿ ਨਿਟੀ ਦੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਬਣਨਾ ਜਾਰੀ ਹੈ. ਕਿਉਂਕਿ ਫਾਰਮ ਦੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਕੰਮ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਸੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਨਕਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ. ਕਲਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਿਤਾਬ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ “ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਇਕ ਚੀਜ਼ ਇਕ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਨ ਹੱਲ ਵਜੋਂ ਇਕ ਸਮੱਸਿਆ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
” ] ਜਾਰਜ ਕੁਬਲਰ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ 1962 ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ, “ਦਿ ਸ਼ੇਪ ਆਫ਼ ਟਾਈਮ: ਰੀਮੇਂਕਸ ਆਨ ਦ ਹਿਸਟਰੀ”।
ਚੀਜਾਂ "ਇਤਿਹਾਸਕ ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਵਸਤੂਆਂ ਅਤੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਫਾਰਮ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਇਸਦੀ ਨਕਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ; ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇਗਾ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਿਉਂਕਿ ਫਾਰਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਇਕ ਕਾਰਜ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਕਿਸਮ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਮੇਂ ਸਮੇਂ ਇਸ ਦੀ ਨਕਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ.
ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸਜਾਵਟੀ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਅਪਵਾਦ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ. ਕਮਿ ਨਿਟੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਕਾਰੀਗਰ ਕਮਿ ਨਿਟੀ ਦੇ ਸੁਹਜ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਥਾਨਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਕਿਵੇਂ ਜਵਾਬ ਦੇਣਗੇ. ਉਹ ਇਕ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਰਨ ਲਈ ਅਚਾਨਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪੱਖਪਾਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ.।
ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਾਂਝਾ ਰੂਪ ਇਕ ਸਾਂਝਾ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਵੀਨਤਾ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਕਾਰੀਗਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਮਾਪ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱ .ਣ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਕ ਨਵਾਂ ਅਨੁਮਾਨ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੇਰਾਫੇਰੀ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਇਆ ਹੈ. “ਕਲਾ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਲਈ, ਇਸ ਦੀ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਕੁਝ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨੂੰ ਖੋਜ ਲਈ ਅਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਸਰੇ ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਸੁੰਗੜ ਜਾਣ।
ਰਵਾਇਤੀ ਆਬਜੈਕਟ ਅਤੇ ਕਾਰੀਗਰ ਵਿਚਾਲੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਤਣਾਅ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਵਸਤੂਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਬਦਲੇ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ ਬਾਰੇ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ
ਲੋਕ ਕਲਾ ਇਕ ਜਮਾਤ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ ਹਨ. ਉਹ ਲੋਕਗੀਤ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਠੋਸ ਲੋਕ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਸਤੂਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਹੜੀਆਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਵਾਇਤੀ ਕਮਿ ਨਿਟੀ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਅਟੁੱਟ ਲੋਕ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿਚ ਸੰਗੀਤ, ਨਾਚ ਅਤੇ ਕਥਾਤਮਕ ਾਂਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਕਲਾ ਨੂੰ, ਅਸਲੀ ਅਤੇ ਅਟੱਲ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਸਲ ਲੋੜ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਇਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਇਸ ਵਿਹਾਰਕ ਉਦੇਸ਼ ਦੇ ਗੁੰਮ ਜਾਂ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਦੋਂ ਤਕ ਵਸਤੂ ਜਾਂ ਕਿਰਿਆ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਵਿਹਾਰਕਤਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਅਰਥ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰੰਗੀ ਜਾਂਦੀ. ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਪੁਨਰਗਠਨ ਕਲਾਤਮਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਕਦਰਾਂ ਕੀਮਤਾਂ ਅਤੇ ਉੱਤਮਤਾ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਰਜ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਕਸਰ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਕਮਿ ਨਿਟੀ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ, ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ.
ਸਾਰੀਆਂ ਲੋਕ-ਕਲਾ ਆਬਜੈਕਟ ਇਕ ਵਾਰ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਇਕੋ ਵਾਰੀ ਸਿਰਫ ਇਕੋ ਇਕ ਚੀਜ ਹੱਥਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਾਂ ਹੱਥਾਂ ਅਤੇ ਮਸ਼ੀਨ ੰਗਾਂ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ. ਇਸ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਟੁਕੜਾ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. "ਲੋਕ ਵਸਤੂਆਂ" ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਲੇਖ ਵਿਚ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਵਾਚਕ ਸਾਈਮਨ ਬ੍ਰੋਨਰ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਪੂਰਵ-ਨਿਰਮਾਣ ੰਗਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਲੋਕ ਕਲਾ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਹੁਨਰਮੰਦ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਜੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਜਾਰੀ ਹੈ. "ਲੋਕ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਧਾਰਣਾ ਨਿਰਮਿਤ ਮਸ਼ੀਨ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਜ਼ੋਰਾਂ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਲੋਕ ਵਸਤੂਆਂ ਤੋਂ ਭਾਵ ਪੂਰਵ-ਨਿਰਮਾਣਵਾਦੀ ਫਿਰਕੂ ਸਮਾਜ ਲਈ ਆਮ ਪੈਦਾਵਾਰ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਹੁਨਰ ਨਿੱਜੀ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਸਨ।
ਇਹ ਅੱਜ ਵੀ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
ਲੋਕ ਕਲਾ ਦਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਗੈਰ ਰਸਮੀ ਜਾਂ ਰਸਮੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸਿਖਾਇਆ ਅਤੇ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਲੋਕ ਕਲਾਕਾਰ ਸਵੈ-ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, "ਸਮੂਹ ਕਲਾ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦਰਅਸਲ, ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਲਾਕਾਰ ਆਪਣੀ ਕਾਬਲੀਅਤ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਅਤੇ ਬੌਧਿਕ, ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਚਾਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਕਮਿ ਨਿਟੀ ਕੋਲ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸੌਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਹਿਣ ਲਈ ਕਿ ਕੀ ਸਵੀਕਾਰਨ ਲਈ ਪਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਲੋਕ ਕਲਾ।
” ] ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਦਸਤਕਾਰੀ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਸਥਾਨਕ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੋਹਾਰ ਜਾਂ ਪੱਥਰਬਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈਣ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੋੜੀਂਦੇ ਉਪਕਰਣ ਅਤੇ ਸਾਧਨ ਹੁਣ ਕਮਿ ਨਿਟੀ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਇਹ ਰਵਾਇਤੀ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ ਤਕਨੀਕੀ ਸਕੂਲ ਜਾਂ ਲਾਗੂ ਆਰਟਸ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ.
ਇਸ ਦਾ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਾਂਚੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਬਜੈਕਟ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਕਿਸਮ ਹੈ. ਸਮਾਨ ਆਬਜੈਕਟ ਦੂਸਰੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਵਸਤੂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਜੁਲਦੇ ਹਨ. ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਅਪਵਾਦ ਦੇ, ਲੋਕ ਕਲਾ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਟੁਕੜੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿਚਲੇ ਹੋਰ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣਗੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਰੂਪ ਜਾਂ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਿਚ ਅਸਾਧਾਰਣ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਇਸ ਵਸਤੂ ਲਈ ਪੁਰਾਣੇ ਨਹੀਂ ਲੱਭੇ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਇਹ ਫਿਰ ਵੀ ਕਲਾ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਲੋਕ ਕਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. “ਹਾਲਾਂਕਿ ਰਵਾਇਤੀ ਸਮਾਜ ਹਉਮੈ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਟਾਉਂਦਾ, ਪਰ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੋਣਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ… ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਪਾਏਗਾ ਕਿ ਸੀਮਾਵਾਂ ਰੋਕਣਾ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਮਦਦਗਾਰ ਹਨ… ਜਿੱਥੇ ਰਵਾਇਤਾਂ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵਧੇਰੇ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਹਨ ਉਹ ਵੱਖਰੇ ਹਨ ਨਾਲੋਂ; ਉਹ ਨਿੱਜੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਇਕਸਾਰ ਹਨ।
ਲੋਕ ਕਲਾ ਦੇ ਵਸਤੂ ਪਦਾਰਥਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਸਬਸੈੱਟ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਗਿਆਨ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੇਖਣ ਅਤੇ ਛੂਹਣ ਦੁਆਰਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਬਾਰ ਬਾਰ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਟੁੱਟਣਾ. ਉਹ ਮੌਜੂਦਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੀ ਕੁਸ਼ਲ ਤਕਨੀਕੀ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਕਲਾਤਮਕ ਕਾਰਜਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੁਨਰ ਨੂੰ ਫਾਰਮ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਸਤਹ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਜਾਂ ਤਿਆਰ ਉਤਪਾਦ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਲੋਕ ਕਲਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਇਹ ਵਸਤੂਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਹੜੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਦਾਰਥਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਕਲਾਤਮਕਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ.
ਲੋਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿਚ ਬਣੀਆਂ ਦਰਸ਼ਨੀ ਕਲਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਪਰਿਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਵਿਹਾਰਕ ਉਪਯੋਗਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਲੋਕ ਕਲਾ ਦੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਵਧੀਆ ਕਲਾ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿਚ. ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਭੋਲੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਓਵਰਲੈਪ, ਜਾਂ ਲੜਾਈ ਵਾਲਾ ਮੈਦਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, , ਪਰ ਰਵਾਇਤੀ ਸਮਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਨਸਲੀ ਕਲਾ ਅਜੇ ਵੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ "ਲੋਕ ਕਲਾ" ਦੀ ਬਜਾਏ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਲੋਕ ਕਲਾ ਕਈ ਵੱਖ ਵੱਖ ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਅਕਾਰ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਉਹ ਸਮੱਗਰੀ ਵਰਤਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਹੱਥੀਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜਾਣੂ ਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕ ਕਲਾ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਮਿਥਸੋਨੀਅਨ ਸੈਂਟਰ ਫਾਰ ਫੋਕ ਲਾਈਫ ਐਂਡ ਕਲਚਰਲ ਹੈਰੀਟੇਜ ਨੇ ਇਕ ਮੰਜ਼ਿਲ ਵਸਤੂਆਂ ਦਾ ਪੰਨਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਲਾਨਾ ਲੋਕ-ਜੀਵਨ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸਮਗਰੀ, ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਤੇ ਲੋਕ ਕਲਾ ਆਬਜੈਕਟ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ.
ਸਮਕਾਲੀ ਬਾਹਰੀ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਸਵੈ-ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਅਕਸਰ ਇਕੱਲਿਆਂ ਜਾਂ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸਮਿਥਸੋਨੀਅਨ ਅਮੈਰੀਕਨ ਆਰਟ ਮਿ ਜ਼ੀਅਮ ਵਿਚ 70 ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਸਿਖਿਅਤ ਕਲਾਕਾਰ ਮੌਜੂਦ ਹਨ; ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਇੰਡੀਅਨੂਇਜ਼ਮ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਲਾਕਾਰ ਐਲੀਟੋ ਸਰਕਾ ਨੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸਿਖਲਾਈ ਜਾਂ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕੀਤਾ.
ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦੁਆਰਾ ੱਕੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਕਾਫ਼ੀ ਭਿੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਉਤਪਾਦਨ ਦੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੁਆਰਾ ਯੂਰਪ ਵਿਚ ਸਮਝੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਥੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿਚ, ਜਿਥੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੱਖਰੇ ਵੱਖਰੇ ਸਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਿੱਸੇ ਲਈ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. "
1978 ਪਹਿਲੀ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਪੇਂਟਿੰਗ, ਸੋਇਆ ਸਾਸ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਰੰਗੋ ਰੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਮੀਡੀਆ ਅਤੇ ਪਲਾਈਵੁੱਡ ਤੇ ਐਨਾਮਲ ਪੇਂਟ ਏਲੀਟੋ "ਅਮੰਗਪਿੰਟਰ" ਸਰਕਾ, ਫਿਲਪੀਨਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, 1978
17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਕੈਲੰਡਰ ਸਟਿੱਕ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਕੌਮੀ ਬਾਂਹ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਨਾਰਵੇਈ ਲੋਕ ਕਲਾ ਵਿਚ ਇਕ ਆਮ ਰੂਪ ਹੈ.
ਸਟੈਂਟਨ ਜਾਰਜੀਆ, ਅਟਲਾਂਟਾ ਵਿੱਚ ਮਾਰੀਏਟਾ ਵਿਖੇ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਇਸਨੇ 2002 ਵਿੱਚ ਦ ਵਾਕਰ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਖਤਮ ਕੀਤੀ।
2010 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਇਹ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਬਾਂਡ ਵਪਾਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਤਾਂ ਇਸਨੇ ਇੱਕ ਕੈਮਰਾ ਖਰੀਦਿਆ, ਅਤੇ ਹਫਤੇ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਇਸਨੇ ਡਾਊਨਟਾਊਨ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਤਸਵੀਰਾਂ ਖਿੱਚਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ ਇਸਦੀ ਨੌਕਰੀ ਚਲੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਇਸਨੇ ਫੋਟੋਗਰਾਫ਼ੀ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਕਿੱਤਾ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਇਹ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸਨੇ 10,000 ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਨਿਵਾਸਿਆਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਖਿੱਚਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ ਉੱਤ ਲਗਾਇਆ।
ਆਖ਼ਿਰ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਹਿਊਮਨਜ਼ ਆਫ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਦੇ ਫੇਸਬੁੱਕ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਪਾਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਜੋ ਪੰਨਾ ਇਸਨੇ ਨਵੰਬਰ 2010 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇਸਨੇ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਲੇਖ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਇੰਟਰਵਿਊਆਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਏ।
ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਲੋਕ ਅਰਪਣ ਵੇਲੇ ਏਬੀਸੀ ਨਿਊਜ਼ ਨਾਈਟਲਾਈਨ ਦੇ ਲਈ ਬਿੱਲ ਵੇਰ ਨੇ ਇਸਦਾ ਇੰਟਰਵਿਊ ਲਿਆ ਇਹ ਕਿਤਾਬ 2013 ਦੇ 3 ਨਵੰਬਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹਫਤੇ ਲਈ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਨੌਨ-ਫਿਕਸ਼ਨ ਬੈਸਟ ਸੈਲਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੇ ਨੰਬਰ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਆਪਣੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਟੂਰ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਸਟੈਂਟਨ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ 23 ਲੱਖ ਡਾਲਰ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਤਾਂਕਿ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਬੰਦ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ।
ਇਹ ਹਿਊਮਨਜ਼ ਆਫ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਫੋਟੋਪੱਤਰਕਾਰੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸਦੇ ਜਨਵਰੀ 2016 ਅਨੁਸਾਰ ਫ਼ੇਸਬੁੱਕ ਉੱਤੇ 1.67 ਕਰੋੜ ਲਾਈਕ ਹਨ ਅਤੇ ਇੰਸਟਾਗਰਾਮ ਉੱਤੇ 46 ਲੱਖ ਫੌਲੋਅਰ ਹਨ।
2010 ਤੋਂ ਸਟੈਂਟਨ ਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸੈਂਕੜੇ ਤਸਵੀਰਾਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਲਾਈਨਾਂ ਲਿਖਦਾ ਹੈ।
ਜਨਵਰੀ 2015 ਵਿੱਚ ਸਟੈਂਟਨ ਨੂੰ ਓਵਲ ਆਫਿਸ ਵਿਖੇ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਤਾਂਕਿ ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬਰਾਕ ਓਬਾਮਾ ਦੀ ਇੰਟਰਵਿਊ ਲੈ ਸਕੇ।
ਰਾਮਾਦਾ ਏਸ਼ੀਆ ਪੈਸਿਫ਼ਿਕ ਨੈੱਟਵਰਕ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਟਲ ਗੁਆਂਗਯੋਂਗ, ਚੀਨ ਵਿੱਚ 1991 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰਾਮਾਦਾ ਪਰਲ ਗੁਆਂਗਯੋਂਗ ਸੀ।
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਵਧ ਕੇ 79 ਹੋਟਲ ਹੋ ਗਏ ਜੋ ਕਿ 12 ਦੇਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਏਸ਼ੀਆ ਪੈਸਿਫ਼ਿਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸਮੂਹ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਨਵੀਆਂ ਸੰਪਤੀਆਂ ਅਗਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਰਹਿਆ ਹਨ।
ਰਾਮਾਦਾ ਹੋਟਲ ਏਸ਼ੀਆ ਪੇਸਿਫਿਕ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਮੱਧ-ਵਰਗ ਦੇ ਲਈ ਐਸ਼ ਆਰਾਮ ਅਤੇ ਵਪਾਰਿਕ ਦੌਰਿਆ ਵਾਸਤੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹਨ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੋਟਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਸੁਵਿਧਾ, ਵਪਾਰਿਕ ਸੁਵਿਧਵਾਂ ਅਤੇ ਸਿਹਤ-ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਸਬੰਧੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਰਾਮਾਦਾ ਏਸ਼ੀਆ ਪੈਸਿਫ਼ਿਕ ਰਾਮਾਦਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹੋਟਲ ਲੜੀ ਦੀ ਇੱਕ ਖੇਤਰੀ ਸ਼ਾਖਾ ਹੈ, ਇਹ ਹੋਟਲ ਲੜੀ ਵਨਧਾਮ ਹੋਟਲ ਸਮੂਹ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਨਧਾਮ ਹੋਟਲ ਸਮੂਹ, ਹੋਟਲ ਦੀ ਫ੍ਰੈਨਚਾਇਜ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਾਇਦਾਦ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਵਿੱਚ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜ਼ਫਰ ਇਕਬਾਲ ਦਾ ਜਨਮ ਬਹਾਵਲਨਗਰ, ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੇ ਨਾਨਾ-ਨਾਨੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਮੁੱਢਲੀ ਵਿੱਦਿਆ ਓਕਰਾ, ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਕਿ ਉਸਦਾ ਜੱਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਾਲਜ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਲਾਹੌਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪਰ ਕੁਝ ਉਰਦੂ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸਤਿਵ ਵਿੱਚ ਜ਼ਫ਼ਰ ਪ੍ਚਲਿਤ ਭਸ਼ਾਈ-ਮੁਹਵਰਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲ ਕੇ ਜਾਂ ਉਲਟਾ ਵੇਖਣ ਦਾ ਆਦੀ ਹੈ-
ਕਵੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਉਹ 35 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਲਈ ਕਾਲਮ ਲੇਖਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਹ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਿਆਂ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬਾਲਗ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਵਕੀਲ ਵੀ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਛੋਟੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਰਵਾਇਤੀ ਕਵੀਆਂ ਦੇ ਵਿਪਰੀਤ, ਜ਼ਫ਼ਰ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਅਲੌਕਿਕ ਦੀ ਬਜਾਏ ਲੋਕਿਕ ਪਿਆਰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਡਾ. ਤਬੱਸਮ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤ ਦੀ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਨਵੀਨੀਕਰਣ ਕਿਹਾ।
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਹਨੀਫ਼ ਰਮਾਏ ਜੋ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਵੀ ਸਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਾਹਿਤ ਆਲੋਚਕ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸੁਰ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਦਾ ਕਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਵਿ ਦੀ ਗ਼ਜ਼ਲ ਸਿਨਫ਼ ਵਿਚ ਮਕਬੂਲੀਅਤ ਖੱਟਣ ਵਾਲਾ ਜ਼ਫ਼ਰ ਇਕਬਾਲ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਸਾਹਿਤਕ ਪਿੜ ਦੀ ਅਹਿਮ ਹਸਤੀ ਹੈ।
ਜ਼ਫਰ ਇਕਬਾਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਫ਼ਤਾਬ ਇਕਬਾਲ ਵੀ ਅਖਬਾਰ ਦਾ ਚੰਗਾ ਕਾਲਮ ਲੇਖਕ ਹੈ।
ਇਸਤਰਾਂ ਕੁਆਂਟਮ ਮਕੈਨਿਕਸ ਦੀ ਗਣਿਤਿਕ ਫਾਰਮੂਲਾ ਮਿਆਰੀ ਵਿਓਂਤਬੰਦੀ ਵੱਖਰੇ ਵੱਖਰੇ ਨਿਰੀਖਕਾਂ ਨੂੰ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਇੱਕੋ ਲੜੀਕ੍ਰਮ ਲਈ ਵੱਖਰੇ ਵੱਖਰੇ ਖਾਤੇ ਦੇਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਇਪਿਸਟੇਮਿਕ ਕਮੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ- ਅਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ, ਸਿਸਟਮ ਪ੍ਰਤਿ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੇ ਨਿਰੀਖਕ, ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਅਤੇ ਬਰਾਬਰ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਇਸ ਤਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਅਸੰਭਵ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
’ ਦੇ ਵਿਵਰਣ ਨਾਲੋਂ ਦੇ ਵਿਵਰਣ ਨੂੰ, ਜਾਂ ’ ਦੇ ਵਿਵਰਣ ਨੂੰ ਦੇ ਵਿਵਰਣ ਨਾਲੋਂ, ਕਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਬੇਹਤਰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?
ਬਦਲਵੇਂ ਤੌਰ ਤੇ, ਅਸੀਂ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸੀ ਕਿ ਕੁਆਂਟਮ ਮਕੈਨਿਕਸ ਕੋਈ ਸੰਪੂਰਣ ਥਿਊਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਣਤਰ ਜੋੜਕੇ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਵਿਵਰਣ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਸੀ– ਜੋ ਜਿਆਦਾ ਅਪਮਾਨਜਨਕ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਬਦਨਾਮ, ਛੁਪੇ ਅਸਥਿਰਾਂਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ।
ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਕਲਪ ਮੁਤਾਬਿਕ, ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਨਿਰੀਖਕ ਜਾਂ ਨਿਰੀਖਕ ਦੀ ਕਿਸਮ ਨੂੰ ਕੋਈ ਤਰਜੀਹ ਵਾਲਾ ਰੁਤਬਾ ਦੇਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰਫ ਵਿਵਰਣ ਮਾਤਰ ਨੂੰ ਹੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦਾ ਗੁਣ-ਸੂਚਕ ਨਾਮ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਨੁਕਸਾਨਦਾਇਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਜਾਂ ਭੌਤਿਕੀ ਤੌਰ ਤੇ ਅਨੁਮਾਨਿਤ ਸਹਿਜ ਮਾਪਦੰਡ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਸੁੱਪਰ-ਨਿਰੀਖਕ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ (ਜੋ ਸਮਸਤ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਿਰੀਖਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰੀਖਣਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੰਭਵ ਸੰਗ੍ਰਹਿਾਂ ਦਾ ਨਿਰੀਖਣ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੋਵੇ)।
ਦਾ ਇੱਕ ਦਿਲਚਸਪ ਪ੍ਰਭਾਵ ਉਦੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪਦਾਰਥਕ ਸਿਸਟਮਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਪਰਸਪਰ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਸਿਰਫ ਸਪੈਸ਼ਲ ਰਿਲੇਟੀਵਿਟੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਅੰਦਰ ਹੀ ਵਾਪਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਸਟਮਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਈਟ ਕੋਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰਸਪਰ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਅੰਦਰ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਥਾਨਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਅਸਥਾਈ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਦੀਕ ਹੋਣ।
ਸਾਪੇਖਿਕਤਾ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਵਸਤੂਆਂ ਸਿਰਫ ਦੂਜੀਆਂ ਹੋਰ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਸਾਪੇਖਿਕ ਹੀ ਸਥਾਨ ਘੇਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਾਧੇ ਦੁਆਰਾ, ਸਿਸਟਮਾਂ ਦੇ ਕਿਸੇ ਸੈੱਟ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਸਬੰਧਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਤੰਤਰ ਬੁਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਸਿਸਟਮ ਕਿਹੜੇ ਹੋਰ ਸਿਸਟਮਾਂ ਦੇ ਸਾਪੇਖਿਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਦੋਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ (ਕਿਉਂਕਿ ਓਸ ਔਬਜ਼ਰਵਰ ਵਾਸਤੇ ਯੂਨਾਇਟਰੀ ਉਤਪਤੀ ਟੁੱਟ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਦ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਔਬਜ਼ਰਵਰ ਦੇ ਸਾਪੇਖਿਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ)।
ਇਸ ਧਾਰਨਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿ ਸਾਰੀਆਂ ਪਰਸਪਰ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਸਥਾਨਿਕ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ (ਜੋ ਥੱਲੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਆਪਾਵਿਰੋਧ ਦੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੁਆਰਾ ਸਾਂਭਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਵਸਥਾ ਅਤੇ ਸਥਾਨਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਅਸਥਾਈ ਨਜ਼ਦੀਕਤਾ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਇੱਕੋ ਸਿੱਕੇ ਦੇ ਦੋ ਪਾਸੇ ਹਨ: ਸਪੇਸਟਾਈਮ ਲੋਕੇਸ਼ਨ ਪਰਸਪਰ ਕ੍ਰਿਆ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪਰਸਪਰ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਸਥਾਨਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਅਸਥਾਈ ਬਣਤਰ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਸ ਸਬੰਧ ਦਾ ਪੂਰਾ ਵਿਸਥਾਰ-ਖੇਤਰ, ਫੇਰ ਵੀ, ਅਜੇ ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਨਾਲ ਖੋਜਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਹੈ।
ਫੇਰ ਵੀ, ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਆਪਾਵਿਰੋਧ ਸਿਰਫ ਅਜਿਹੇ ਸਵਾਲ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਜੜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਜਿੰਨੀ ਦੇਰ ਅਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਕਿਸੇ ਸ਼ੁੱਧ ਜਾਂ ਸੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਪੂਰਵ ਧਾਰਨਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਸਬੰਧਾਤਮਿਕ ਵਿਆਖਿਆ ਵਾਸਤੇ ਇੱਕ ਅਤਿ ਕਠਿਨ ਰੁਕਾਵਟ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਰਹੇਗਾ।
ਫੇਰ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਸਬੰਧਾਤਮਿਕ ਸੰਦਰਭ ਅੰਦਰ, ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਤੱਕ ਵੀ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੋਵੇ।
ਉੱਪਰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ -ਓਪਰੇਟਰ ਦੁਆਰਾ ਮਿਸਾਲਬੱਧ, ਕੁਆਂਟਮ ਫਾਰਮੂਲਾ ਵਿਓਂਤਬੰਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਕੇਂਦਰੀ ਅਨੁਕੂਲਤਾ, ਯਕੀਨ ਦਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਕੋਈ ਬੇਮੇਲਤਾ/ਵਿਰੋਧਤਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।