polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਅਗਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਹਾਲਤਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਜਾ ਕੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਅਤੇ ਜਜ਼ਬਾਤੀ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਤੇ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਹੋਰ ਚਮਕਿਆ।
ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੂੰ 16ਵੇਂ ਬਰਲਿਨ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਫ਼ਿਲਮ ਫ਼ੈਸਟੀਵਲ ਵਿਖੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਫ਼ਿਲਮ ਲਾ ਕਾਜ਼ਾ ਲਈ ਸਿਲਵਰ ਬੀਅਰ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ।
18ਵੇਂ ਬਰਲਿਨ ਫ਼ਿਲਮ ਫ਼ੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਪੈੱਪਰਮਿੰਟ ਫ਼ਰੈੱਪ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਲਈ ਸਿਲਵਰ ਬੀਅਰ ਦਾ ਇਨਾਮ ਮਿਲਿਆ।
ਉਸਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਡਾਇਲਾਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਸਨੂੰ 1979 ਵਿੱਚ ਮਮਾ ਟਰਨਜ਼ 100 ਫ਼ਿਲਮ ਲਈ ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਾਲੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਵੀ ਮਿਲੀ ਸੀ।
1980 ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸੌਰਾ ਆਪਣੀ ਤਿੰਨ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਫਿਰ ਤੋਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਲੱਡ ਵੈਡਿੰਗ, ਕਾਰਮੈਨ ਅਤੇ ਐਲ ਅਮੋਰ ਬਰੂਜੋ ਨਾਂ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।
ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਭਰ ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਮ ਫ਼ੈਸਟੀਵਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਾਰਮੈਨ ਅਤੇ ਟੈਂਗੋ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਲਈ ਦੋ ਵਾਰ ਫਿਰ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਾਲੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਮਿਲੀ।
ਕਾਰਲੋਸ ਸੌਰਾ ਆਟਰੇਸ ਇੱਕ ਸਪੇਨੀ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਫ਼ੋਟੋਗ੍ਰਾਫ਼ਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਸੀ।
ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਸਪੇਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਫ਼ਿਲਮਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੂਈਸ ਬਨੁਏਲ ਅਤੇ ਪੀਡਰੋ ਆਲਮੋਦੋਵਾਰ ਦੇ ਨਾਮ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।
ਉਸਦਾ ਕੈਰੀਅਰ ਬਹੁਤ ਲੰਬਾ ਅਤੇ ਬਹੁਮੁਖੀ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਕਿ 50 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲਿਆ ਸੀ।
ਵੇਜ਼ਕੁਏਜ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਰੀਅਲ ਬੋਟਲਿਫਟ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਸ਼ਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਲੋਰਿਡਾ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ।
ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਵੇਜ਼ਕੁਏਜ਼ ਏਲ ਮੋਸਕਿਟੋ ਦੀ ਬੰਦਰਗਾਹ ਤੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਈ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਬੰਦਰਗਾਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਭੀੜ-ਭੜੱਕੇ ਵਾਲੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅੱਠ ਘੰਟਿਆਂ ਦਾ ਮਰੀਅਲ ਬੋਟਲਿਫਟ 'ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਤਜ਼ਰਬਾ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਘੱਟ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਰਿਹਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਕੀ ਵੈਸਟ, ਮੋਨਰੋਏ ਕਾਉਂਟੀ, ਫਲੋਰਿਡਾ ਦੇ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਨਾ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਅਡੇਲਾ ਵੇਜ਼ਕੁਏਜ਼ ਇੱਕ ਕਿ ਕਿਊਬਾਈ ਅਮਰੀਕੀ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਕਾਰਕੁੰਨ ਅਤੇ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ।
ਸਾਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਦੇ ਸਮਲਿੰਗੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਤੋਂ ਸਥਾਨਕ, ਅਡੇਲਾ ਵੇਜ਼ਕੁਏਜ਼ ਨੇ ਐੱਚਆਈਵੀ ਰੋਕੂ ਸੰਗਠਨ, ਪ੍ਰੋਏਕਟੋ ਕੌਂਟਰਸਾਈਡਾ ਪੋਰ ਵਿਡਾ ਨਾਲ ਸੰਗਠਿਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਕਾਰਕੁੰਨ ਬਣ ਗਈ।
ਅਡੇਲਾ ਦਾ ਜਨਮ 1958 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਦੌਰਾਨ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਕਾਰਨ ਘਰ ਸਾੜੇ ਗਏ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਏ।
ਅਡੇਲਾ ਵੇਜ਼ਕੁਏਜ਼ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ-ਦਾਦੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗੋਦ ਲੈ ਲਿਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
4 ਅਪ੍ਰੈਲ 1980 ਨੂੰ, ਕਾਸਤਰੋ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੋਈ ਕਿਊਬਾਈ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਣ ਲਈ ਆਜ਼ਾਦ ਹੈ।
ਕਾਸਤਰੋ ਨੇ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਕਿਊਬਾ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਬੱਸ ਚੋਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪਨਾਹ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਿਆਂ ਹਵਾਨਾ ਵਿੱਚ ਪੇਰੂ ਦੇ ਦੂਤਘਰ ਵਿੱਚ ਹਾਦਸਾਗ੍ਰਸਤ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।
ਕਾਮਗੁਏ, ਕਿਊਬਾ ਵਿੱਚ ਅਡੇਲਾ ਵੇਜ਼ਕੁਏਜ਼ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਹੋਈ, ਉਸਦਾ ਬਚਪਨ ਡਾਊਨਟਾਊਨ ਅਤੇ ਕੈਸੀਨੋ ਕੈਂਪਰੇਸਟ ਦੇ ਕੋਲ ਰਹਿੰਦਿਆ ਗੁਜ਼ਰਿਆ।
ਆਖਿਰ ਉਸਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੈਸੀਨੋ ਕੈਂਪਰੇਸਟ ਵਿੱਚ ਸਵੈਨ ਫਾਊਟੈਨ 'ਤੇ "ਲਾ ਚੀਕਾ ਸਟ੍ਰੀਸੈਂਡਿਸਿਮਾ" ਵਜੋਂ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲੈਂਦਿਆ ਕਿਊਬਾ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ ਕਮਿਊਨਟੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।
ਕੈਮਗੁਏ ਵਿੱਚ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ ਕਮਿਊਨਟੀ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਉਸਦਾ ਪਰਵਾਸ ਜੈਮ ਕੋਰਟੇਜ਼ ਦੇ ਗ੍ਰਾਫਿਕ ਨਾਵਲ ਸੈਕਸਾਈਲ ਲਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀ।
ਥਾਈ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ "ਮਿੱਠਾ" , ਕਰੀ ਦੇ ਸੁਆਦ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਖਾਸ ਹਰੇ ਰੰਗ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਥਾਈ ਕਰੀ ਇੱਕ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਤਾਜ਼ੀਆਂ ਹਰੀਆਂ ਮਿਰਚਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਬਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸਦਾ ਰੰਗ ਕ੍ਰੀਮੀ ਹਲਕਾ ਹਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਰੰਗ ਨੂੰ ਥਾਈ ਵਿੱਚ,"ਸਵੀਟ ਗ੍ਰੀਨ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਕਰੀ, ਹੋਰ ਥਾਈ ਕਰੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਮਿੱਠੀ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਹਾਲਾਂਕਿ ਮਿਰਚਾਂ ਦਾ ਸਵਾਦ ਵੱਖਰਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਹੋਰ ਹਲਕੀਆਂ ਲਾਲ ਕੜੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਇਸਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਵਧੇਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਾਰੀਅਲ ਦੀ ਕਰੀਮ ਵਿੱਚ ਪੇਸਟ ਨੂੰ ਫ੍ਰਾਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਤੇਲ ਦਾ ਅਤਰ ਪੇਸਟ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਜਦੋਂ ਕਰੀ ਪੇਸਟ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਧੇਰੇ ਨਾਰੀਅਲ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਪਦਾਰਥ, ਇੱਕ ਮੁੱਠੀ ਖੰਡ ਅਤੇ ਮੱਛੀ ਦੀ ਚਟਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਗਾਰਨਿਸ਼ ਵਜੋਂ, ਥਾਈ ਬਾਸੀਲ, ਤਾਜ਼ੇ ਕਾਫ਼ਿਰ ਲਾਈਮ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਕੱਟੇ ਫਰਿੱਕ ਚੀ ਫ਼ਾ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਰੀ ਕੜੀ ਲਈ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਭੋਜਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ, ਜੁਲੀਅਨੰਟਡ ਕਰੈਚਾਈ , ਚਿੱਟੀ ਹਲਦੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ ਗਾਰਨਿਸ਼ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਥਾਈ ਐਂਗਪਲਾਂਟ , ਮਟਰ ਆਬੂਰਜੀਨ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਹਰੀਆਂ ਜਾਨ ਚਿੱਟੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਫ਼ਲ ਵੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਸਦੀ ਚਟਨੀ ਦੀ ਇਕਸਾਰਤਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਗਏ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗ੍ਰੀਨ ਕਰੀ ਪੇਸਟ ਨੂੰ ਹਰੀਆਂ ਮਿਰਚਾਂ, ਹਰੇ ਪਿਆਜ਼, ਲਸਣ, ਗੰਲਗਲ, ਲੈਮਨਗ੍ਰਾਸ, ਨਿੰਬੂ ਦੇ ਛਿਲਕ, ਧਨੀਏ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜੀਰੇ ਦੇ ਬੀਜ, ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ, ਸ਼ਰਿੰਪ ਪੇਸਟ ਅਤੇ ਨਮਕ ਪਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੁੱਖ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੱਛੀ, ਮੱਛੀ ਦੀਆਂ ਬਾਲਾਂ ਜਾਂ ਮੀਟ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਨਾਰੀਅਲ ਦੁੱਧ, ਹਰੀ ਕੜੀ ਦਾ ਪੇਸਟ, ਪਾਮ ਸ਼ੂਗਰ, ਅਤੇ ਮੱਛੀ ਚਟਨੀ, ਆਦਿ ਮੁੱਖ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਹਨ।
"ਹਰੀ" ਕੜੀ ਡਿਸ਼ ਦਾ ਨਾਮ ਉਸ ਦੇ ਹਰੇ ਰੰਗ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਹਰੀਆਂ ਮਿਰਚਾਂ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿੱਚ ਜਗਤ ਦੀ ਸਾਰੀਆ ਵਸਤੂਆ ਨਿਰਸੰਦੇਹ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਰਸ ਦਾ ਅੰਗ ਬਣਦੀਆ ਹਨ ਧਨੰਜਯ ਦਿ੍ਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਕਾਵਿ ਦੀ ਵਸਤੂ ਗਿਣਤੀ-ਮਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਅਨੰਤ ਹੈ।
ਕਵੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਓਤਪ੍ਰੋਤ ਹੋ ਕੇ ਹਰ ਵਸਤੂ ਚਾਹੇ ਰਮਣੀਕ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਭਿਆਨਕ, ਚਾਹੇ ਘਿਨੌਣੀ, ਰਸਭਾਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਕਾਵਿ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇ ਬਣਨ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਾਵਿ ਵਿਁਚ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਮਾਨ ਸ਼ੈ ਦੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਅਲੱਗ ਰਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟਮਾਨ ਤੇ ਕਲਪਨਾ ਜਾਈ ਅਗਿਆਤ ਸ਼ੈ ਵੀ ਚਮਤਕਾਰੀ ਹੋ ਨਿਬੜਦੀ ਹੈ।
ਇਸੇ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ ਉਦਾਰ ਹੈ, ਦੂਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮਾਲਿਕ ਹੈ ਤੇ ਕੱਟਤਾ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ ਕਿ ਅਣੂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਗਗਨਾ ਤਕ ਹਰ ਕਣ ਤੇ ਕਾਵਿਆਕੇ ਇੱਕ ਅਨੁਪਮ ਰਸ ਅਤੇ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਦੀ ਸਿਰਜਨਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤੀ ਕਾਵਿ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ 'ਨਾਟ੍ਯ' ਨਾਟ੍ਯ ਵੀ ਕਾਵਿ ਦਾ ਇੱਕ ਭੇਦ ਹੈ ਦੋਹਾ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇ-ਵਸਤੂ ਬਾਰੇ ਸੁਤੰਤਰ ਰੂਪ 'ਚ ਕੋਈ ਵਿਵੇਚਨ ਜਾਂ ਵਿਚਾਰ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਬਿਖਰੀਆਂ ਉਕਤੀਆਂ ਤੋਂ ਕੁੱਝ ਸਿੱਟੇ ਕੱਢੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਕਾਵਿ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਤਿ੍ਯ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦ ਸਾਰੇ ਜਾਤਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਪਰਾਣੀਆ ਦਾ ਪ੍ਰਵੇਸ ਸਕਦਾ ਹੈ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰਾਂ ਦੀ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਕਾਵਿ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਦਾ ਹੋਣਾ ਲਾਜਮੀ ਨਹੀਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਗਰੀਬ,ਅਮੀਰ ਸਾਮਿਲ ਹੈ ਇਸ 'ਚ ਸਾਰੇ ਲਿੰਕ ਭੇਦ ਖਤਮ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਕਾਵਿਕਾਰ ਨੂੰ ਜਗਤ-ਕਰਤਾਰ ਨਾਲ ਮੇਚ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸਥਾਨ ਤੇ ਉਦਾਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਵੱਲ ਸਕੇਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ "ਆਪਾਰ ਤੇ ਅਨੰਤ ਸ਼ੰਸਾਰ ਵੀ ਕਵੀ ਹੈ ਇੱਕ ਪਰਜਾਪਤੀ ਹੈ ਇਹ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਓਵੇ ਆਪਣੀ ਦੁਨੀਆ ਰਚਦਾ ਹੈ।
" ਇਸ ਦਾ ਭਾਵ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਆਲੋਚਨਾ ਵਿੱਚ ਕਵੀ ਦਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਜਾਂ ਆਦਾਰ ਹੈ ਜਿੰਨਾਂ ਦੁਨੀਆ ਸਾਜਣ ਵਾਲੇ ਕਰਤਾਰ ਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਗੋਂ ਉਸ ਲਈ ਕਵੀ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਸਭ ਸਾਰੀਆ ਕਲਾਵਾ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਵਿ ਕਲਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਹੈ।
ਭਰਤ ਮੁਨੀ ਦਾ 'ਨਾਟ੍ਯ ' ਦੀ ਵਿਸ਼-ਵਸਤੂ ਬਾਰੇ ਮੰਤਵ ਹੈ ਕਿ,"ਆਜਿਹਾ ਕੋਈ ਗਿਆਨ, ਕੋਈ ਸ਼ਿਲਪ, ਕੋਈ ਵਿਦਿਆ , ਕੋਈ ਕਲਾ ਅਤੇ ਕੋਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਇਸ 'ਨਾਟ੍ਯ' ਵਿੱਚ ਉਲੀਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ"।
ਭਾਮਹ ਨੇ ਲਗਭਗ ਭਰਤ ਮੁਨੀ ਵਰਗਾ ਹੀ ਆਪਣਾ ਮੰਤਵ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਕਿ, "ਸੰਸਾਰ ਵਿਁਚ ਆਜਿਹਾ ਨਾ ਕੋਈ ਸ਼ਬਦ, ਨਾ ਕੋਈ ਅਰਥ ਨਾ ਕੋਈ ਸ਼ਿਲਪ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਕਿ੍ਆ ਹੈ ਜਿਹੜੀ 'ਕਾਵਿ' ਦਾ ਇੱਕ ਉਪਯੋਗੀ ਅੰਗ ਬਣ ਕੇ ਉਸਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਕਵੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ"
ਨਾਟਕ ਕਿਉਂਕਿ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਮੂਰਤੀ ਮਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਕਲਾ ਹੈ, ਇਹਕ ਨਕਲ ਜਾਂ ਅਨੁਕਰਣ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਜੀਵਨ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੈ ਸੁੱਖ-ਦੁੱਖ, ਉੱਨਤੀ-ਅਵਨਤੀ, ਹਰਖ-ਸੋਗ, ਛੋਟਾ-ਵੱਡਾ, ਬਲਵਾਨ- ਨਿਰਬਾਲ, ਕਾਦਰ-ਕੁਦਰਤ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾੱਟ ਵਿੱਚ ਆ ਉਤਰਦੇ ਹਨ।
ਤਾਤਪਰਜ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸਗੋਂ ਹਰ ਮਾਮੂਲੀ, ਤੁੱਛ ਤੇ ਮਾਨ ਵਸਤੂ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਆਲਫੋਨਸੋ ਆਰਾਉਖੋ ਗਾਵਿਰਿਆ ਅਤੇ ਇਮਾ ਓਰਤਿਸ ਦੇ ਚਾਰ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਦੂਜੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਚਪਨ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਕੋਲੰਬੀਆ ਅਤੇ ਵੇਨੇਜ਼ੂਏਲਾ, ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਈ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੇ ਬਚਪਨ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਵੈਨੇਜ਼ੁਏਲਾ, ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਡਿਪਲੋਮੈਟ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਲਈ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ. ਸੀ ਵਿੱਖੇ ਇਮਾਕੂਲਾਤਾ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਿਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ 15 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਗ੍ਰੈਜੁਏਸ਼ਨ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਨੇ ਕੋਲੰਬੀਆ ਵਾਪਿਸ ਆ ਕੇ ਕੋਲੰਬੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਫਲਸਫ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਤੱਕ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਗਾਤਾਰ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
1971 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਗਈ।
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਜੇਨੇਵਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਤੇ ਲੌਸੇਨੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਖੇ ਸਾਹਿਤਕ ਅਤੇ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਨਾ ਲੇਖ, ਕਈ ਗਲਪ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਕਈ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਲੇਖ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ।
ਉਸ ਨੇ ਸਪੇਨੀ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਫਰੈਂਚ., ਇਤਾਲਵੀ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਨੇ ਲੌਸੇਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਤੋਂ ਲਾਤੀਨੀ ਅਮਰੀਕੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਸਿਖਾਇਆ ਲਈ ਅਤੇ ਕਈ ਸੈਮੀਨਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਲਾਤੀਨੀ ਅਮਰੀਕਨ ਮਹਿਲਾ ਲੇਖਕਾਂ ਬਾਰੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕੋਰਸ ਕੀਤੇ।
ਹੇਲੇਨਾ ਆਰੌਖੋ ਓਰਤਿਸ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਲਾਤੀਨੀ ਅਮਰੀਕੀ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਵੁਮੈਨ'ਸ ਸਟਡੀਜ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ।
ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਨਾ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲਾਤੀਨੀ ਅਮਰੀਕੀ ਅਤੇ ਯੂਰਪੀ ਸਾਹਿਤਕ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਸਰਬਜੀਤ ਸੋਹੀ, ਬ੍ਰਿਸਬੇਨ1) ਸੂਰਜ ਆਵੇਗਾ ਕੱਲ ਵੀ- ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ2) ਤਰਕਸ਼ ਵਿਚਲੇ ਹਰਫ- ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ3) ਲਹੂ ਵਿੱਚ ਮੌਲਦੇ ਗੀਤ- ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ4) ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਜ਼- ਸੰਪਾਦਿਤ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ5) ਪੰਜਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਗੀਤ- ਸੰਪਾਦਿਤ ਗੀਤ ਸੰਗ੍ਰਹਿ6) ਜਗਦੇ ਹਰਫ਼ਾਂ ਦੀ ਡਾਰ- ਸੰਪਾਦਿਤ ਗ਼ਜ਼ਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ7) ਜਗਦੇ ਹਰਫ਼ਾਂ ਦੀ ਲੋਅ- ਸ਼ਾਹਮੁੱਖੀ ਅਨੁਵਾਦ8) ਵਿਸਰਜਨ ਸੇ ਪਹਿਲੇ- ਹਿੰਦੀ ਅਨੁਵਾਦ9) ਵਿਦਰੋਹੀ ਸੁਰ ਦਾ ਪੁਨਰ ਉਥਾਨ- ਆਲੋਚਨਾ, ਡਾ: ਅਨੂਪ ਸਿੰਘ10) ਸਰਬਜੀਤ ਸੋਹੀ ਦਾ ਕਾਵਿ ਸੰਸਾਰ- - ਯਾਦਵਿੰਦਰ ਸੰਧੂ
ਡਾ. ਅਮਰਜੀਤ ਟਾਂਡਾ, ਸਿਡਨੀ1) ਲਿਖਤੁਮ ਨੀਲੀ ਬੰਸਰੀ- ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ2) ਸ਼ਬਦਾਂਮਣੀ- ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ3) ਕਵਿਤਾਂਜਲੀ- ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ4) ਸੁੱਲਗਦੇ ਹਰਫ਼- ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ5) ਨੀਲਾ ਸੁੱਕਾ ਸਮੁੰਦਰ- ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ6) ਥੱਕੇ ਹੂਏ- ਹਿੰਦੀ ਨਾਵਲ7) ਕੋਰੇ ਨੀਲੇ ਵਰਕੇ- ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ8) ਦੀਵਾ ਸਫ਼ਿਆਂ ਦਾ- ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ9) ਕੋਰੇ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਤੇ ਨੀਲੇ ਦਸਖ਼ਤ- ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ
ਗਿਆਨੀ ਸੰਤੋਖ ਸਿੰਘ, ਸਿਡਨੀ1) ਸੱਚੇ ਦਾ ਸੱਚਾ ਢੋਆ- ਨਿਬੰਧ ਸੰਗ੍ਰਹਿ2) ਊਜਲ ਕੈਹਾ ਚਿਲਕਣਾ- ਨਿਬੰਧ ਸੰਗ੍ਰਹਿ3) ਯਾਦਾਂ ਭਰੀ ਚੰਗੇਰ- ਨਿਬੰਧ ਸੰਗ੍ਰਹਿ4) ਬਾਤਾਂ ਬੀਤੇ ਦੀਆਂ- ਨਿਬੰਧ ਸੰਗ੍ਰਹਿ5) ਜੋ ਵੇਖਿਆ ਸੋ ਆਖਿਆ- ਨਿਬੰਧ ਸੰਗ੍ਰਹਿ6) ਸਿਧਰੇ ਲੇਖ- ਨਿਬੰਧ ਸੰਗ੍ਰਹਿ7) ਸਾਦੇ-ਸਿਧਰੇ ਲੇਖ- ਨਿਬੰਧ ਸੰਗ੍ਰਹਿ8) ਜਿੰਨੇ ਮੂੰਹ ਓਨੀਆਂ ਗੱਲਾਂ- ਨਿਬੰਧ ਸੰਗ੍ਰਹਿ
ਪ੍ਰੀਤ ਸੈਣੀ, ਆਕਲੈਂਡ1) ਆਪਣਾ ਮੂਲ ਪਛਾਣ- ਸੰਪਾਦਿਤ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ2) ਸਰਘੀ ਦੇ ਫੁੱਲ- ਸੰਪਾਦਿਤ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ3) ਚਾਨਣ ਰੰਗੇ ਖੰਬ- ਸੰਪਾਦਿਤ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ4) ਸੁਪਨਿਆ ਦੀ ਪਰਵਾਜ਼- ਸੰਪਾਦਿਤ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ5) ਹਰਫ਼ ਨਾਦ- ਸੰਪਾਦਿਤ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ
ਕੁਲਜੀਤ ਗ਼ਜ਼ਲ, ਮੈਲਬੌਰਨ1) ਤ੍ਰੇਲ ਜਹੇ ਮੋਤੀ- ਗ਼ਜ਼ਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ2) ਦਿਲ ਕਰੇ ਤਾਂ ਖਤ ਲਿਖੀ- ਖਤ ਸੰਗ੍ਰਹਿ3) ਰਾਗ ਮੁਹੱਬਤ- ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ4) ਇਹ ਪਰਿੰਦੇ ਸਿਆਸਤ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ- ਗ਼ਜ਼ਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ
ਜੱਸੀ ਧਾਲੀਵਾਲ, ਬੈਲਾਰਟ1) ਦੇਸਣ- ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ2) ਬਾਕੀ ਸਭ ਸੁੱਖ-ਸਾਂਦ ਹੈ- ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ3) ਸੁਖ਼ਨਲੋਕ- ਨਾਵਲ4) ਪੋਸਟ ਕਾਰਡ- ਨਾਵਲ
ਸ਼ੰਮੀ ਜਲੰਧਰੀ, ਐਡੀਲੇਡ1) ਵਤਨੋਂ ਦੂਰ- ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ2) ਗ਼ਮਾਂ ਦਾ ਸਫਰ- ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ3) ਬਾਰਿਸ਼- ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ
ਹਰਮਨਦੀਪ ਗਿੱਲ, ਬ੍ਰਿਸਬੇਨ1) ਨਵੀਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਬਸ਼ਿੰਦਿਓ- ਕਾਵਿ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ2) ਸੰਨਦ ਰਹੇ ਯਾਰੋ- ਕਾਵਿ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ
ਮਨਜੀਤ ਬੋਪਾਰਾਏ, ਬ੍ਰਿਸਬੇਨ1) ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਸਵਾਹ- ਕਾਵਿ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ2) ਜੋਤਿਸ਼ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ- ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸਾਹਿਤ
ਕਪੂਰ ਕੌਰ ਜੱਗੀ, ਸਿਡਨੀ1) ਇਹ ਅੱਖਰ- ਅਜਾਇਬ ਅਜਨਬੀ, ਸੰਪਾਦਿਤ2) ਮਲਵਈ ਅਪਭਾਸ਼ਾ ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ- ਖੋਜ
ਹਰਦੀਪ ਭੰਗੂ, ਸਿਡਨੀ1) ਪੀੜਾਂ ਦੇ ਪਰਛਾਵੇਂ- ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ2) ਦਰਦਾਂ ਦੇ ਦਰਿਆ- ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ
ਸੁਰਿੰਦਰ ਸਿਦਕ, ਐਡੀਲੇਡ1) ਰੂਹ ਦੀ ਗਾਨੀ- ਗ਼ਜ਼ਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ2) ਕੁੱਝ ਤਾਂ ਕਹਿ- ਗ਼ਜ਼ਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ
ਜਸਵੰਤ ਵਾਗਲਾ, ਬ੍ਰਿਸਬੇਨ1) ਹਾਦਸਿਆਂ ਦਾ ਜੰਗਲ- ਗ਼ਜ਼ਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ2) ਝਾਂਜਰ- ਗ਼ਜ਼ਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ
ਰਮਨਪ੍ਰੀਤ ਕੌਰ, ਐਡੀਲੇਡ1) ਰਸ਼ਨੂਰ- ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ2) ਮੈਂ ਮੁਖਾਤਿਬ ਹਾਂ- ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ
ਸੁਖਵੰਤ ਕੌਰ ਪੰਨੂ, ਪਰਥ1) ਖੱਟਾ ਮਿੱਠਾ ਜੀਵਨ- ਨਿਬੰਧ ਸੰਗ੍ਰਹਿ2) ਮਾਂ -ਨਿਬੰਧ ਸੰਗ੍ਰਹਿ
ਵਿਜੈ ਕੁਮਾਰ, ਮੈਲਬੌਰਨ1) ਸਮਾਈਲ- ਨਾਵਲ2) ਰੂਹ ਦਾ ਸਾਗਰ- ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ
ਭਗਤੀ ਸੰਪਰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ, ਉਹ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੇ ਗੁਣਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਲਿਤਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ।
ਇਸ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਨਾਗਪੁਰ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਚੋਖਾਮੇਲਾ ਗਰਲਜ਼ ਸਕੂਲ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਉਹ ਦਲਿਤ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿਚ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੈੱਸ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਬਾਰੇ ਵੀ ਜਾਣੂ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ 1910 ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰੈਸ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸਰਿਤ ਹਿੰਦ ਨਾਗਰਿਕ, ਵਿਧਵਾਨਸਕ, ਮਾਜੁਰ ਪੱਤਰਿਕਾ, ਅਤੇ ਚੋਖਾਮੇਲਾ ਆਦਿ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰਸਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ।
1920 ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਾਗਪੁਰ ਵਿਖੇ ਆਯੋਜਿਤ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਡਿਪ੍ਰੇਸਡ ਕਲਾਸ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ ਦਾ ਸਕੱਤਰ ਸੀ।
'ਸੰਤ ਚੋਖਾਮੇਲਾ ਚਰਿਤ੍ਰ 'ਤੇ ਚੋਖਾਮੇਲਾ' ਅਤੇ 'ਸਤਿਆ-ਸ਼ੋਧਕ ਜਲਸਾ' ਆਦਿ ਦੋ ਨਾਟਕਾਂ ਅਤੇ 'ਪ੍ਰਦੀਪ' ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਕਾਵਿ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਵੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ।
ਸਮਾਜਿਕ ਅੰਦੋਲਨ ਦੀ ਜੋ ਮਿਸ਼ਾਲ ਗੋਪਾਲ ਨਾਕ, ਵਿਠਲ ਨਾਕ ਵਲੰਗਕਰ ਨੇ ਮਚਾਈ ਸੀ, ਬੰਸੋਡ ਨੇ ਉਸ ਮਿਸ਼ਾਲ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਸੀ।
ਕਿਸਨ ਫਾਗੁਜੀ ਬੰਸੋਡ ਨੇ ਵੀ ਚੇਤਨਾ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿਅਕਤ ਕਰਨ ਦਾ ਮਾਧਿਅਮ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਆਪਣੀ ਦਲਿਤ ਚੇਤਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਾਰ ਕੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹਤਿਆਚਾਰਾਂ, ਮਤ-ਭੇਦਾਂ ਨੂੰ ਬੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਜਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸਾ ਬਾਈ ਨੇ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਮੋਢੇ ਨਾਲ ਮੋਢਾ ਜੋੜ ਕੇ, ਜੋ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਨਿਰਸੰਦੇਹ ਉਹ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਾਲ ਸੀ।
ਉਹ ਵੀਠਲ ਰਾਮਜੀ ਸ਼ਿੰਦੇ, ਡਿਪ੍ਰੇਸਡ ਕਲਾਸ ਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਆਰਿਆਨ ਅਤੇ ਦਲਿਤਾਂ ਦੀ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਸਮਰਥਕ ਡਾ. ਅੰਬੇਦਕਰ ਦੇ ਵਿਪਰੀਤ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰਾਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਸਨ।
ਪ੍ਰੈਸ ਅਤੇ ਖ਼ੁਦ ਦਾ ਸਮਾਚਾਰ ਪੱਤਰ ਕੱਢਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੇ ਅਖਵਾਰਾਂ, ਰਸਾਲਿਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੁਬੋਧ, ਕੇਸ਼ਰੀ, ਮੁੰਬਈ ਵੈਭਵ, ਗਿਆਨ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਹਫਤਾਵਰ ਲੇਖ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਆਪਣੇ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦਲਿਤ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁਰੀਤੀਆਂ, ਬੁਰਾਈਆਂ ਅਤੇ ਅੰਧ-ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ 'ਤੇ ਵਿਅੰਗਮਈ ਸੱਟ ਮਾਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦਲਿਤ ਸਮਾਜ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਫਿਟਕਾਰਦਾ ਸੀ।
ਆਪਣੇ ਗਾਣੇ ਯੇ ਮੇਰਾ ਬੰਬੇ ਦੇ ਰਿਲੀਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਡਿਵਾਇਨ ਨੇ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਬਲੂ ਫਰੌਗ ਫੈਸਟੀਵਲ 2014 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਿਆਂ ਸੋਨੀ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਇੰਡੀਆ ਦਾ ਧਿਆਨ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਲਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਮਝੌਤੇ ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ।
ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਇਹ ਗਾਣਾ ਰੋਲਿੰਗ ਸਟੋਨ ਇੰਡੀਆ ਦੁਆਰਾ ਉਸੇ ਸਾਲ ਦੇ ਸਰਬੋਤਮ ਵੀਡੀਓ ਆਫ ਦਿ ਈਅਰ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਇਹ ਗਾਣਾ ਵਾਇਰਲ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਦੀਆਂ ਕਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਸਤੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਨੇ ਡੀਜੇ ਨਿਉਕਲਿਆ ਦੀ ਐਲਬਮ ਬਾਸ ਰਾਣੀ 'ਤੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ।
ਡਿਵਾਇਨ ਨੇ ਇੱਕ ਟੀ-ਸ਼ਰਟ ਤੇ ਹਿੱਪ ਹੌਪ ਦੀ ਖੋਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 2011 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੂਮੀਗਤ ਰੈਪਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਉਸਦੇ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਨੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ 50 ਸੈਂਟ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਐਲਬਮ ਗੈਟ ਰਿਚ ਔਰ ਡਾਈ ਟਰਾਈਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਪਾਈ ਸੀ।
ਉਸੇ ਦੋਸਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਹਿੱਪ ਹੋਪ ਸੰਗੀਤ ਐਮਪੀ 3 ਸੀਡੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਵਿਚ ਰੈਪ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ।
ਉਹ ਅਕਸਰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਗਰੀਬ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਸਿੰਗਲ ਮਦਰ ਵੱਲੋਂ ਉਸਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਬਾਰੇ ਰੈਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈਪਰਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨੈਸ, ਐਮਿਨੇਮ, ਬਿਗ ਐਲ ਅਤੇ ਰਾਕਿਮ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਵਿਵੀਅਨ ਫਰਨਾਂਡਿਜ਼, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਟੇਜ ਨਾਮ ਡਿਵਾਇਨ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੰਬਈ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਰੈਪਰ ਹੈ।
ਉਹ ਸੇਂਟ ਜੌਹਨ ਈਵੈਂਜਲਿਸਟ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਮਾਰੋਲ ਅਤੇ ਆਰਡੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਲਜ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਿਆ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿੰਗਲ ਯੇ ਮੇਰਾ ਬੰਬੇ ਦੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਉਸਨੇ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਰੈਪਰ ਨੇਜੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਗਾਣੇ ਮੇਰੀ ਗਲੀ ਮੇਂ ਦੇ ਰਿਲੀਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 'ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ 'ਗਲੀ ਲਾਈਫ' 1 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਡਿਸਕਵਰੀ ਨੈੱਟਵਰਕ 'ਤੇ ਰੀਲਿਜ਼ ਹੋਈ ਅਤੇ ਇਸਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡਿਜ਼ੀਟਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਰੈਡ ਬੁਲ ਟੀ ਵੀ ਅਤੇ ਯੂਟਿਉਬ 'ਤੇ 15 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤੇ ਬਾਅਦ, ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਮਿਸ਼ੀਗਨ, ਫਿਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਰਮਿੰਘਮ, ਅਲਾਬਾਮਾ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਓਰਲੈਂਡੋ, ਫਲੋਰਿਡਾ ਚਲੇ ਗਿਆ।
ਉਹ ਓਰਲੈਂਡੋ ਵਿੱਚ ਗਲੇਨਰੀਜ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਲੇਕ ਹਾਈਲੈਂਡ ਪ੍ਰੈਪਰੇਟਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ।
ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਬਰਮਿੰਘਮ, ਅਲਾਬਮਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਇੰਡੀਅਨ ਸਪਰਿੰਗਜ਼ ਸਕੂਲ ਵਿਚ 1995 ਵਿਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਤਾਬ "ਲੁਕਿੰਗ ਫਾਰ ਅਲਾਸਕਾ" ਦੀ ਮੁੱਖ ਸੈਟਿੰਗ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਵਜੋਂ ਇੰਡੀਅਨ ਸਪ੍ਰਿੰਗਜ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ।
ਜੌਨ ਨੇ ਕੇਨੀਅਨ ਕਾਲਜ ਤੋਂ 2000 ਵਿਚ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਧਿਐਨ ਵਿਚ ਡਬਲ ਮੇਜਰ ਨਾਲ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਹੋਈ ਗੁੰਡਾਗਰਦੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਜਵਾਨੀ ਉਮਰ ਕਿਵੇਂ ਦੁਖੀਦਈ ਰਹੀ, ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਮਿਸ਼ੀਗਨ, ਫਿਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਰਮਿੰਘਮ, ਅਲਾਬਾਮਾ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਫਲੋਰਿਡਾ ਦੇ ਓਰਲੈਂਡੋ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਉਸਨੇ ਓਰਲੈਂਡੋ ਵਿੱਚ ਗਲੇਨਰਿਜ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਲੇਕ ਹਾਈਲੈਂਡ ਪ੍ਰੈਪਰੇਟਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ. ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਬਰਮਿੰਘਮ, ਅਲਾਬਮਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਇੰਡੀਅਨ ਸਪਰਿੰਗਜ਼ ਸਕੂਲ ਵਿਚ 1995 ਵਿਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ. ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਤਾਬ "ਲੁਕਿੰਗ ਫਾਰ ਅਲਾਸਕਾ" ਦੀ ਮੁੱਖ ਸੈਟਿੰਗ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਵਜੋਂ ਇੰਡੀਅਨ ਸਪ੍ਰਿੰਗਜ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ. ਗ੍ਰੀਨ ਨੇ ਕੇਨਯਨ ਕਾਲਜ ਤੋਂ 2000 ਵਿਚ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਧਿਐਨ ਵਿਚ ਡਬਲ ਮੇਜਰ ਨਾਲ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ. ਉਸਨੇ ਗੁੰਡਾਗਰਦੀ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਉਮਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਉਸਦੇ ਲਈ ਕਿੰਨੀ ਦੁਖੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ.
ਗ੍ਰੀਨ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਰਿਹਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਅਲਾਸਕਾ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਪਬਲਿਸ਼ਿੰਗ ਅਸਿਸਟੈਂਟ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਕਿਤਾਬ ਸਮੀਖਿਆ ਜਰਨਲ ਬੁੱਕਲਿਸਟ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ. ] ਉਥੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਾਹਿਤਕ ਗਲਪ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਜਾਂ ਜੋੜੀਆਂ ਜੁੜਵਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦਾ ਜਾਇਜ਼ਾ ਲਿਆ।
ਉਸਨੇ ਨਿ ਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਬੁੱਕ ਰਿਵਿ ਲਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ ਵੀ ਅਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਦੇ ਸਰਵਜਨਕ ਰੇਡੀਓ ਸਟੇਸ਼ਨ ਐਨਪੀਆਰ ਦੇ ਆਲ ਥਿੰਗਸ ਕੰਨਸੈਡਰਡ ਅਤੇ ਡਬਲਯੂਬੀਈਜ਼ ਲਈ ਮੂਲ ਰੇਡੀਓ ਲੇਖ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਗ੍ਰੀਨ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਦੋ ਸਾਲ ਨਿ ਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿਚ ਰਿਹਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਦੀ ਸੀ.
ਜੌਨ ਮਾਈਕਲ ਗ੍ਰੀਨ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਯੂਟਿਊਬ ਸਮੱਗਰੀ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਨਾਵਲ, ਲੁਕਿੰਗ ਫਾਰ ਅਲਾਸਕਾ ਲਈ 2006 ਦਾ ਪ੍ਰਿੰਟਜ਼ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਚੌਥਾ ਸੋਲੋ ਨਾਵਲ, ਦਿ ਫਾਲਟ ਇਨ ਅਵਰ ਸਟਾਰ, ਜਨਵਰੀ 2012 ਵਿੱਚ ਦ ਨਿਊਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਦੀ ਬੈਸਟ ਸੇਲਰ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਨੰਬਰ ਉੱਤੇ ਆਇਆ ਸੀ।
ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗ੍ਰੀਨ ਨੇ ਕੋਲੰਬਸ, ਓਹੀਓ ਦੇ ਨੇਸ਼ਨਵਾਈਡ ਚਿਲਡਰਨਜ਼ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿਖੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਗਦਾਰੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਿਆਂ ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ ਬਿਤਾਏ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਡਿਵਿਨਟੀ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ ।
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਐਪੀਸਕੋਪਲ ਜਾਜਕ ਬਣਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਬਣਾਇਆ, ਪਰ ਜਾਨਲੇਵਾ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਹੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਉਸਦੇ ਤਜ਼ੁਰਬੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਲੇਖਕ ਬਣਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫਾਲਟ ਲਿਖਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ.
ਇੱਕ ਨਾਵਲਕਾਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜੌਨ ਆਪਣੇ ਯੂਟਿਅੂਬ ਉੱਦਮ ਲਈ ਵੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਜੌਨ ਅਤੇ ਹੈਂਕ ਨੇ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਫਾਰ ਔਸਮ ਅਤੇ ਵਿਡਕਾਨ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁੱਲ 11 ਆਨਲਾਈਨ ਸੀਰੀਜ਼ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੈਸ਼ ਕੋਰਸ, ਇੱਕ ਵਿਦਿਅਕ ਚੈਨਲ ਹੈ ਜੋ ਸਾਹਿਤ, ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 2018 ਤੱਕ ਚੌਦਾਂ ਹੋਰ ਕੋਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ।
ਰਾਜਦੁਲਾਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਸੇਵਾ ਦੀ ਲਗਨ ਆਪਣੀ ਮੁੱਢਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਲੱਗ ਗਈ ਸੀ।
ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ ਆਪਣੀ ਕਲੀਨਿਕ ਤੇ ਆਏ ਮਰੀਜ਼ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਡਾਕਟਰ ਰਾਜਦੁਲਾਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਅਣਥੱਕ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਸੇਖਾ ਕਲਾਂ ਵਿੱਚ 15 ਦੇ ਕਰੀਬ ਟਰਾਂਸਫ਼ਾਰਮਰ ਰਖਵਾ ਕੇ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਘੱਟ ਵੋਲਟੇਜ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ।
ਇਹਨਾਂ ਨੇ 7 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿੰਡ ਦਾ 22 ਸਾਲ ਤੋਂ ਬੰਦ ਪਿਆ ਵਾਟਰ ਵਰਕਸ ਚਾਲੂ ਕਰਵਾ ਕੇ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਤੱਕ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਪਹੁੰਚਦਾ ਕੀਤਾ।
ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸਮਾਜ ਸੇਵਾ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਸੇਖਾ ਕਲ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਠੱਠੀ ਭਾਈ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ 7 ਏਕੜ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਮੁੱਢਲਾ ਸਿਹਤ ਕੇਂਦਰ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ 24 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬੰਦ ਪਿਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਚਾਲੂ ਕਰਵਾਇਆ।
ਪਿੰਡ ਸਮਾਲਸਰ ਤੋਂ ਬਰਗਾੜੀ ਤੱਕ ਲਿੰਕ ਸੜਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਯੋਜਨਾ ਅਧੀਨ 18 ਫ਼ੁੱਟੀ ਕਰਵਾਉਣ ਪਿੱਛੇ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਲਿਖ਼ਤੀ ਬੇਨਤੀਆਂ ਦਾ ਸਿੱਟਾ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਦਸਵੀਂ ਤੱਕ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪਿੰਡ ਸੇਖਾ ਕਲ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡੀ. ਐੱਮ. ਕਾਲਿਜ ਮੋਗਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰੀ-ਮੈਡੀਕਲ ਪਾਸ ਕਰਨ ਉਰੰਤ ਬੀ.ਈ.ਐੱਮ.ਐੱਸ.ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪਾਸ ਕੀਤੀ।
ਹੁਣ ਡਾਕਟਰ ਰਾਜਦੁਲਾਰ ਸਿੰਘ ਮੋਗਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਤਹਿਸੀਲ ਬਾਘਾਪੁਰਾਣਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਪਿੰਡ ਸਮਾਲਸਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕਲੀਨਿਕ ਚਲਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਹਾਵਰਡ ਹਿਊਜਸ ਦਾ ਜਨਮ ਹੰਬਲ ਜਾਂ ਹਾਸਟਨ ਟੈਕਸਾਸ, ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਤਾਰੀਖਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸਦੀ ਜਨਮ ਮਿਤੀ ਬੇਯਕੀਨੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਜਨਮਦਿਨ ਕ੍ਰਿਸਮਸ 'ਤੇ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਹਿਊਜਸ ਦੇ 1941 ਦੇ ਹਲਫੀਆ ਬਿਆਨ, ਜਨਮ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭੂਆ ਅਨੇਟ ਗਨੋ ਲੂਮਿਸ ਅਤੇ ਐਸਟਲ ਬੋਟਨ ਸ਼ਾਰ ਨੇ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਬਿਆਨ ਦਿੱਤੇ ਕਿ ਉਸਦਾ ਜਨਮ 24 ਦਸੰਬਰ 1905 ਨੂੰ ਹੈਰਿਸ ਕਾਉਂਟੀ, ਟੈਕਸਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਰ, 7 ਅਕਤੂਬਰ, 1906 ਨੂੰ ਕੇਓਕੁਕ, ਆਇਓਵਾ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਜੌਨਸ ਐਪੀਸਕੋਪਲ ਚਰਚ ਦੇ ਪਾਦਰੀ ਦੇ ਰਜਿਸਟਰ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਦੇ ਸਥਾਨ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਰੋਤ ਦੇ ਬਿਨਾਂ 24 ਸਤੰਬਰ, 1905 ਮਿਤੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹਿਊਜਸ ਨੇ 1932 ਵਿੱਚ ਹਿਊਜਸ ਏਅਰਕ੍ਰਾਫਟ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਈ ਇੰਜਨੀਅਰ ਅਤੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰਾ ਭਰਤੀ ਕੀਤੇ।
ਉਸ ਨੇ ਟਰਾਂਸ ਵਰਲਡ ਏਅਰਲਾਈਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਏਅਰ ਵੈਸਟ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਹਿਊਜਸ ਏਅਰਵੈਸਟ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਹਿਊਜਜ਼ ਨੂੰ ਫਲਾਇੰਗ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੀ 51 ਹੀਰੋਜ਼ ਆਫ ਏਵੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅੱਜ, ਉਸ ਦੀ ਵਰਾਸਤ ਨੂੰ ਹਾਵਰਡ ਹਿਊਜਸ ਏਅਰਕ੍ਰਾਫਟ ਕੰਪਨੀ ਅਤੇ ਹਾਵਰਡ ਹਿਊਜਸ ਮੈਡੀਕਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੁਆਰਾ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਹਾਵਰਡ ਹਿਊਜਸ ਰੋਬਾਰਡ ਜੂਨੀਅਰ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਜਰਨੈਲ, ਨਿਵੇਸ਼ਕ, ਰਿਕਾਰਡ ਪਾਇਲਟ, ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸੇਵਕ ਸੀ।
ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿੱਤੀ ਸਫਲ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਨਾਮ ਕਮਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਵਾਈ ਉਡਾਣ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਵਿਅਕਤੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਦੀ ਰੈਕਟ , ਹੈੱ'ਜ਼ ਏਜ਼ਲ ਅਤੇ ਸਕਾਰਫੇਸ ਵਰਗੀਆਂ ਵੱਡੇ-ਬਜਟ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਫਿਲਮਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ।
ਮਾਰੀ , ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਿਅੰਮਾ ਅਤੇ ਮਰੀਆਈ, ਦੋਵੇਂ ਅਰਥ "ਮਾਂ ਮਾਰੀ", ਨੇ ਮਾਰਿਅੰਮਾ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਬਸ ਅੰਮਾ ਜਾਂ ਆਥਾ ਬਾਰਿਸ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਅਤੇ ਆਸ ਪਾਸ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਮਾਰੀ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀ ਪਾਰਵਤੀ ਅਤੇ ਦੁਰਗਾ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਉੱਤਰੀ ਹਮਰੁਤਬਾ ਸ਼ੀਤਲਾ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਨੇੜਿਓਂ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ।
ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕਾਲੀ ਮਾਰਿਅੰਮਾ ਵਜੋਂ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਗਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਭੈਰਵ ਉਸ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਮਦੁਰੈ ਵੀਰਨ ਵਜੋਂ ਆਇਆ ਸੀ।
ਉਸਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਗਰਮੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ / "ਆਦੀ" ਦੇ ਪਤਝੜ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਅਤੇ ਡੱਕਨ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, "ਆਦੀ ਤਿਰੁਵਿਰੂਵਿਜਾ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤਿਉਹਾਰ ਮਾਰਿਅੰਮਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਤ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਾਰਸ਼ ਲਿਆਉਣ ਅਤੇ ਹੈਜ਼ਾ, ਚੇਚਕ ਅਤੇ ਚਿਕਨ ਪੋਕਸ ਵਰਗੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਹੈ।
ਮਾਰਿਅੰਮਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਬਾਰੇ ਇਕ ਕਹਾਣੀ ਇਕ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਵਿਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦ੍ਰੋਪਦੀ ਨੂੰ ਮਹਾ ਕਾਲੀ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰੋਪਦੀ, ਮਹਾਂਕਾਲੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਆਪਣੀ ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ ਆਮ ਔਰਤ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਪਰ ਰਾਤ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਮਹਾ ਕਾਲੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵਨੀਯਾਰ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਵਨੀਯਾਰ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਜੌਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਵਿਚ, ਸ਼ੀਤਲਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਰਾਜਪੂਤ/ਕਸ਼ੱਤਰੀਆ ਭਾਈਚਾਰਾ ਦੁਆਰਾ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਸ਼ੀਤਲਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਪਿਛੋਕੜ ਦੀ ਇਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਭੂਮਿਕਾ ਅਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮਾਰੀ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਸੰਗਮ ਤਮਿਲ ਮੂਲ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਮੀਂਹ" ਅਤੇ ਤਾਮਿਲ ਸ਼ਬਦ ਅੱਮਾਨ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਮਾਂ"।
ਉਸਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਤਮਿਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਾਰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਵੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤਾਤ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤਕ ਮੀਂਹ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਮਾਂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਪੰਥ ਨੂੰ ਇਕ ਅਜਿਹੇ ਸਮਾਜ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਨਾਰੀਵਾਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਮਾਰੀ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਮੁਟਿਆਰ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਲਾਲੀ ਰੰਗਾਂ ਸੀ ਅਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਕੱਪੜਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਈ ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ - ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ - ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪ੍ਰਸਤੁਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਕੋਲ ਸਿਰਫ ਦੋ ਜਾਂ ਚਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲੀ ਅਤੇ ਦੁਰਗਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਰਤੀ ਹਮਰੁਤਬਾ ਸ਼ੀਤਲਾ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤੀ ਹਮਰੁਤਬਾ ਓਲਾ ਚੰਦੀ ਨਾਲ ਹਨ।
ਮਾਰੀ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਜਾਂ ਖੜ੍ਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਕਸਰ ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਟੋਰਾ ਫੜ੍ਹਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਹੱਥ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮੁਦਰਾ, ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਅਭਿਆ ਮੁਦਰਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੌਰਾਨ ਪੋਂਗਲ ਅਤੇ ਕੂਜ਼ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਜੋ ਮਿੱਟੀ ਦੀਆਂ ਬਰਤਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਪਕਾਏ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਰਸਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅੱਗ ਚੱਲਣ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਜਾਂ ਨੱਕ ਵਿੰਨ੍ਹਣਾ ਵੀ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਇੱਕ ਘੁਮੰਕੜ ਚੀਨੀ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਨਫ਼ਿਊਸ਼ੀਅਸਵਾਦ ਦੇ ਮੁੱਖ ਟੀਕਾਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੀ।
ਲੋਕ-ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਪੂਰੇ ਚੀਨ ਵਿੱਚ 40 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਘੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਸਲਾਹਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਝਗੜਦੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਮੈਨਸ਼ੀਅਸ ਨੇ ਕੀ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਿਕਸੀਆ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ 319 ਤੋਂ 312 ਈ.ਪੂ. ਤੱਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਤੇ ਕੀ ਤੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਦਫ਼ਤਰੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਛੁੱਟੀ ਲਈ ਸੀ।
ਸਮਕਾਲੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕੋਈ ਬਦਲਾਅ ਨਾ ਲਿਆ ਸਕਣ ਤੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੇ ਦੁਨਿਆਵੀ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ।
ਕਨਫ਼ਿਊਸ਼ੀਅਸ ਨੇ ਆਪ ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਭਾਅ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਪਰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਬਹੁਤਾ ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਮੈਨਸ਼ੀਅਸ ਨੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਜਮਾਂਦਰੂ ਚੰਗਿਆਈ ਤੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਸਮਾਜ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ– ਇਸ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਗੁਣ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ– ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਾੜਾ ਨੈਤਿਕ ਚਰਿੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਅਧਿਕਤਮ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਅ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਜ਼ੋਊ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਸ਼ੈਨਡੌਂਗ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਚੈਂਗ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ।
ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਕੂਫ਼ੂ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ 30 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਕਨਫ਼ਿਊਸ਼ੀਅਸ ਦਾ ਜਨਮਸਥਾਨ ਹੈ।
ਮੈਨਸ਼ੀਅਸ ਨੂੰ ਮੈਨਸ਼ੀਅਸ ਕਬਰਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਜ਼ੋਚੈਂਗ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 12 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ।
ਮੈਨਸ਼ੀਅਸ ਜਾਂ ਮੈਂਗਜ਼ੀ ਇੱਕ ਚੀਨੀ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਕਨਫ਼ਿਊਸ਼ੀਅਸ ਦੇ ਮਗਰੋਂ ਦੂਜਾ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
16 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ, ਰਿਮਾਰਕ ਨੇ ਲਿਖਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਲੇਖ, ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 1920 ਵਿੱਚ 'ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਛਾਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਪੱਛਮੀ ਮੁਹਾਜ਼ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਂਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਰਿਮਾਰਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਦਾ ਵਿੱਚਕਾਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਬਦਲ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਸਪੈਲਿੰਗ ਮੁੜ ਵਰਤ ਲਏ ਜੋ ਆਪਣੇ ਨਾਵਲ 'ਡਾਈ ਟ੍ਰਾਂਬੁਡ' ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨ ਲਵੇ।
ਪਰਵਾਰ ਦੇ ਮੂਲ ਨਾਂ, , ਨੂੰ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦਾਦੇ ਨੇ ਬਦਲ ਕੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਰਿਮਾਰਕ ਨੂੰ 18 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ ਫ਼ੌਜ ਵਿੱਚ ਜਬਰੀ ਭਰਤੀ ਕਰ ਗਿਆ ਸੀ।
12 ਜੂਨ 1917 ਨੂੰ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਫਰੰਟ ਤੇ ਹੇਮ ਲੇਨਗਲੇਟ ਦੇ ਦੂਜੇ ਗਾਰਡ ਰਿਜਰਵ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਦੀ ਦੂਜੀ ਕੰਪਨੀ, ਰਿਜ਼ਰਵਜ਼, ਫੀਲਡ ਡਿਪੂ, ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
26 ਜੂਨ ਨੂੰ, ਉਹ 15ਵੀਂ ਰਿਜ਼ਰਵ ਇਨਫੈਂਟਰੀ ਰੈਜਮੈਂਟ, ਦੂਜੀ ਕੰਪਨੀ, ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਪਲੈਟੂਨ ਬੇਥੇ ਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤੋਰਹਾਟ ਅਤੇ ਹੌਥੁਲਸਟ ਵਿਚਕਾਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
31 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ, ਉਹ ਖੱਬੀ ਲੱਤ, ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਅਤੇ ਗਰਦਨ ਵਿੱਚ ਛਰਰੇ ਲੱਗਣ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਫੌਜ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਏਰਿਸ਼ ਮਰੀਆ ਰਿਮਾਰਕ ਇੱਕ ਜਰਮਨਨਾਵਲਕਾਰ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਚਿਹਰੇ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਾਵਲ ਲਿਖੇ ਹਨ।
ਉਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਾਵਲ ਆਲ ਕੁਏਟ ਆਨ ਦ ਵੈਸਟਰਨ ਫਰੰਟ , ਪਹਿਲੀ ਵਿਸ਼ਵ ਜੰਗ ਦੇ ਜਰਮਨ ਫ਼ੌਜੀ ਜਵਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਕਈ ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਜੰਗ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ ਅਤੇ 1 ਅਗਸਤ 1919 ਨੂੰ ਲੋਹਨੇ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਏਰਿਸ਼ ਮਰੀਆ ਰਿਮਾਰਕ ਦਾ ਜਨਮ 22 ਜੂਨ 1898 ਨੂੰ ਜਰਮਨ ਸ਼ਹਿਰ ਓਸਨਾਬਰੁਕ ਵਿੱਚ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਪੀਟਰ ਫ਼੍ਰਾਂਜ਼ ਰਿਮਾਰਕ ਅਤੇ ਅੰਨਾ ਮਾਰੀਆ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ।