polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਭੋਜਰਾਜ ~ ਭੋਜਰਾਜ ਆਚਾਰੀਆ ਨੇ ਅਨੇਕ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਗੁਣ ਦੋਸ਼ ਆਦਿ ਦੇ ਨਿਰਧਾਰਨ ਲਈ ਔਚਿਤਯ ਨੂੰ ਹੀ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਅਧਾਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਤੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਕਵੀ ਵਿਸ਼ੇ,ਵਕਤਾ,ਕਾਲ, ਦੇਸ਼ ਤੇ ਔਚਿਤਯ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰੇ।
ਪਰਵਰਤੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਕਾਵਿ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਆਚਾਰੀਆ ~ ਪਰਵਰਤੀ ਕਾਵਿ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ ਦੇ ਆਚਾਰੀਆ ਨੇ ਕਵੀ ਨੂੰ ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਰਸ, ਅਲੰਕਾਰ, ਗੁਣ, ਰੀਤੀ ਆਦਿ ਸਾਰਿਆ ਤੱਤਾ ਦੇ ਵਿਨਿਯੋਜਨ ਲਈ ਔਚਿਤਯ ਨੂੂੰ ਮਹਤੱਵ ਦੇੇਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਇਸ ਦੇ ਅੰਤਰਗਤ ਵਿਆਕਰਨ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਕਿਰਿਆ ਔਚਿਤਯ, ਕਾਰਕ, ਲਿੰਗ, ਵਚਨ, ਵਿਸ਼ੇਸਣ, ਉਪਸਰਗ, ਨਿਪਾਤ, ਕਾਲ, ਆਦਿ ਆਲੰਕਾਰ ਔਚਿਤਯ, ਸ਼ਬਦ ਔਚਿਤਯ, ਆਰਥ ਔਚਿਤਯ ਆਦਿ ਕਾਵਿ ਦੇ 17 ਅੰਗ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਭਾਮਹ ~ ਭਾਮਹ ਅਨੁਸਾਰ ਬੁਰੇ ਆਦਮੀ ਦੀ ਉਕਤੀ ਵੀ ਸੰਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਕਰਕੇ ਉਸੇ ਤਰਾ ਸ਼ੋਭਾ ਪੈੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗਲੇ ਦੇ ਹਾਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਗੁੰਥਿਆ ਹੋਇਆ ਨੀਲ ਕਮਲ ਸ਼ੋਭਾਜਨਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਰੁੁਦ੍ਰਟ ਤੋ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਲੈ ਕੇ ਅਨੰਦਵਰਧਨ ਨੇ ਔਚਿਤਯ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਿੱਠ ਭੂੂੂੂਮੀ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਚਾਰੀਆ ਅਭਿਨਵ ਗੁੁੁਪਤ ਨੇ ਇਸ ਧਾਰਾ ਦਾ ਪੂੂਰਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ।
ਆਚਾਰੀਆ ਅਭਿਨਵ ਗੁੁੁਪਤ ~ ਆਚਾਰੀਆ ਅਭਿਨਵ ਗੁੁੁਪਤ ਦੇ ਅਨੁੁੁੁੁਸਾਰ ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਅਲੰਕਾਰ ਰਸ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਰੂਪ ਨਾਲ ਸ਼ੁਸ਼ੋਭਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਲੰਕਾਰ ਦਾ ਹੀ ਔਚਿਤਯ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਧਨੰਜਯ ~ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਨਾਇਕ ਅਥਵਾ ਰਸ ਦੇ ਜੋ ਵੀ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਵੀਂ ਕਲਪਨਾ ਕਰ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮੰਮਟ ~ ਮੰਮਟ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ ਓਦੋ ਤਕ ਹੀ ਦੋਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਰਸਾ ਦੇ ਸੰਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਅਨੌਚਿਤਯ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸਦੇ ਅੰਤਰਗਤ ਕਸੇਮੇਂਦ੍ਰ ਦੇ ਵਿਚਾਰ - ਔਚਿਤਯ, ਤੱਤ ਔਚਿਤਯ, ਸਾਰ - ਸੰਗ੍ਰਹ - ਔਚਿਤਯ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਅਚਾਰੀਆ ਭੋਜ ਅਨੁਸਾਰ ~ ਗੁਣ,ਦੋਸ਼ ਆਦਿ ਦੇ ਨਿਰਧਾਰਨ ਲਈ ਔਚਿਤਯ ਨੂੰ ਹੀ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਅਧਾਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਕਸੇਮੇਂਦ੍ਰ ਦੁਆਰਾ ਗਿਣਾਏ ਕਾਵਿ-ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਵਰਗੀਕਰਨ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਹਿਮਭੱਟ~ਮਹਿਮਭੱਟ ਨੇ ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਰਸ ਦੇ ਅਨੌਚਿਤਯ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋ ਵੱਡਾ ਦੋਸ਼ ਮੰਨਿਆ ਹੈ।
ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਨੁਵਾਦ ਕਲਚਰ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਸਬੰਧ ਕਲਟੀਵੇਸ਼ਨ ਨਾਲ਼ ਹੈ ।
ਮਨੁੱਖ ਜਿਸ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਕਲਟੀਵੇਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹੀ ਉਸ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਜਿਸ ਵਿੱਚ 'ਸ' ਤੋਂ ਭਾਵ ਇੱਛਤ ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਹੈ ਅਤੇ 'ਭੈਅ' ਤੋਂ ਭਾਵ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਨਿਯਮ ਆਦਿ ਹੈ।
'ਆਚਾਰ' ਸ਼ਬਦ ਆ + ਚਾਰ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ 'ਆ' ਤੋਂ ਭਾਵ ਵੱਡਾ ਜਾਂ ਵਿਆਪਕ ਤੇ 'ਚਾਰ' ਤੋਂ ਭਾਵ ਚਾਲ ਚਲਣ ਤੋਂ ਹੈ।
ਉਪਰੋਕਤ ਕਥਨ ਤੋਂ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਅਰਥ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਰਥਾਤ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਉਹ ਵਿਧੀ ਵਿਧਾਨ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਸਵੈ ਇੱਛਤ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਹੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਟੈਬੂ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕਰਨ ਹਨ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਟੈਬੂਜ਼ ਜੋ ਕਿ ਧਾਰਮਿਕ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਧਾਰਮਿਕ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਕੁਦਰੱਤੀ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰੀ ਕਾਰਨ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਟੈਬੂ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਵਧੀਆਂ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਪਣਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਪ੍ਰੰਤੂ ਜੇਕਰ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਉਪਭਾਗ ਤੇ ਹੀ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਉਸ ਉਪ ਭਾਗ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਦਾ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਕੁਦਰੱਤ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਵੱਲੋਂ ਸਿਰਜਿਆ ਭਾਗ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਖ਼ੁਦ ਸਿਰਜਿਆ ਹੈ।
ਹਰ ਸਮੂਹ ਦਾ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਸਮੂਹ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਤੋਂ ਸੱਖਣਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਵਰਤਾਰਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਕਲਪਨਾ ਪਕੜਦੀ ਹੈ ਉਹ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਭਾਗ ਹੈ।
ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਟੈਬੂ ਤੋਂ ਭਾਵ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਕਿਸੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਜਿੱਤ ਹਨ।
ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਜਾਂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਮਾਸ ਖਾਣ ਨੂੰ ਅਯੋਗ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮਾਜ ਜਾਂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੇ ਕੋਈ ਪਾਬੰਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ਼।
ਟੈਬੂ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਜਾਂ ਰੀਤੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖ਼ੇਤਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਨੈਤਿਕ ਨਿਯਮ, ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਜਾਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਮਨ੍ਹਾਂ ਹਨ।
ਟੈਬੂਜ਼ ਨੂੰ ਤੋੜਨਾ ਕਿਸੇ ਸਮਾਜ ਦੁਆਰਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਤਰਾਜ਼ਯੋਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਟੈਂਪੂ ਸ਼ਬਦ ਟੋਂਗਨ ਟਪੂ ਜਾਂ ਫਿਜਅਨ ਟਬੂ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਮਨਾਹੀ ਜਾਂ ਨਾਮਨਜ਼ੂਰੀ ਜੋ ਕੇ ਮਾਓਰੀ ਟੂ, ਹਵਾਈ ਕਾਪੂ ਅਤੇ ਮਲਾਗਾਸੀ ਫੇਡੀ ਨਾਲ਼ ਸੰਬੰਧਤ ਹੈ।
ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ, ਮਨ੍ਹਾ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਪ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਮੇਂ ਨਾਲ 'ਟੈਬੂ' ਸ਼ਬਦ ਨੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਖੱਟੀ ਅਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ, . ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ 'ਦ ਅਮਰੀਕਨ ਬਾਈਬਲ' ਵਿੱਚ, ਨੇ ' ' ਉੱਤੇ ਲੇਖ ਲਿਖਿਆ, ਆਦਿ।
ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਨਵੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਦਾ ਖੰਡਨ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ ਲਿਵਿੰਗ ਰਿਲੇਸ਼ਨਸ਼ਿਪ ਵੀ ਹੁਣ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਅੰਗ ਬਣਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਕਿਸੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਜੋ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ ਉਹੀ ਗੱਲ ਦੂਜੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਟੈਬੂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
1777 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਖੋਜੀ ਜੇਮਜ਼ ਕੁੱਕ ਨੇ ਟੋਂਗਾ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਟੋਂਗਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੁਝ ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਖਾਣਾ ਜਾਂ ਖਾਣ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਹੋਣ ਲਈ 'ਟੈਬੂ' ਸ਼ਬਦ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਗੁਰਬਖਸ਼ ਸਿੰਘ ਫਰੈਂਕ ਅਨੁਸਾਰ,"ਕੋਈ ਵੀ ਕੌਮ ਜਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਜਨ ਸਮੂਹ ਜਿਹੜਾ ਸਮਾਜ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ਼ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਤੋਂ ਸੱਖਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੜਾਅ ਉੱਤੇ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ।
" ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਤੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈਆਂ ਜਾਂ ਰੂੜ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਨਵੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਾਂ ਗੱਲਾਂ ਆਦਿ ਸਭ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।
ਪ੍ਰਰਾਭਨਤਾ ਜਾਂ ਜ਼ੋਈਫਿਲਿਆ : ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ ਵਿਚਕਾਰ ਜਿਨਸੀ ਸੰਬੰਧ ਦਾ ਹੋਣਾ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆਂ ਵੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪਹਿਲੂ ਹੈ ਜੋ ਸਮਾਜ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਵੀ ਸਿੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਧੁੰਦਲੀਆਂ ਤੇ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵੰਨਗੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਸੂਝਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਚਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਭਰੂਣ-ਹੱਤਿਆ, ਨਸ਼ਾ ਅਤੇ ਦਾਜ-ਦਹੇਜ ਵਰਗੀਆਂ ਕਈ ਸਮਾਜਿਕ ਕੁਰੀਤੀਆਂ ਤੇ ਅੰਧ-ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਚੇਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਸਮਾਜ ਨੰ ਕਰਮ-ਕਾਂਡਾ ਵਿੱਚੋ ਕੱਢ ਕੇ ਨਵੀਂ ਸੇਧ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਪੁਰਾਤਨ ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤ ਨਾਲ ਵੀ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।
ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਹਰ ਥਾਂ ਜਾਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਪਰ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਘਰ ਬੈਠੇ ਹੀ ਪੁਰਾਤਨ ਵਿਰਾਸਤ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਾਂਝੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੀ ਅਚਨਚੇਤ ਪੂਰਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਸ਼ੇਅਰ ਕੀਤੀਆਂ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਤੇ ਤਸਵੀਰਾਂ ਆਦਿ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਓਤ-ਪੋਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਰਾਸਤੀ ਮੇਲਿਆਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼, ਖੂਹਾਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼, ਗੱਭਰੂ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ-ਨਾਚ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ, ਤਿੰਞਣ ਆਦਿ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤੇ ਵਿਰਾਸਤੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆਂ ਲੋਕ ਮਨਾਂ ਦੀ ਤਰਜਮਾਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਉਹ ਤਸਵੀਰਾਂ, ਵਿਚਾਰ, ਵੀਡਿਓ, ਕਹਾਣੀਆਂ ਆਦਿ ਵੀ ਉਜਾਗਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਵਾਨ ਜਾਂ ਪ੍ਰਿੰਟ ਮੀਡੀਆਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਪੱਛੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰ ਰਹੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਹਿੰਮਤ, ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵੱਧਣ ਅਤੇ ਸਦਾਚਾਰਕ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਓਤ-ਪੋਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਖ਼ਸੀਅਤਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਹਨਾਂ ਦੀ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਸੇਧ ਦੇਣ ਲਈ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਵੱਲੋਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਖ਼ਸੀਅਤਾਂ ਦਾ ਆਗਮਨ ਕੁਰਾਹੇ ਪੈ ਰਹੀ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਸੁਚੇਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨੈਤਿਕ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਭਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਫੇਸ ਬੁੱਕ-ਟਵਿਟਰ,ਵੱਟਸ-ਅੱਪ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸਥਾਨ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਸਰਹੱਦਾਂ ਦੇ ਆਰ-ਪਾਰ,ਸਮਾਜ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਪਰਤਾਂ ਅਮੀਰ/ਗਰੀਬ, ਪੇਂਡੂ/ਸ਼ਹਿਰੀ, ਪੜੇ-ਲਿਖੇ /ਅਨਪੜ੍ਹ, ਮਰਦ/ਔਰਤਾਂ, ਬੱਚੇ/ਬੁੱਢੇ/ਜਵਾਨ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਸਿਸਟਮ ਰਾਜਨੀਤੀ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਸੰਚਾਰ ਦਾ ਆਧੁਨਿਕ ਤੇ ਸਸ਼ਕਤ ਮਾਧਿਅਮ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂ ਮਾਧਿਅਮਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਤਾਣਾ-ਬਾਣਾ ਬੁਣ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੋਈ ਪੱਖ ਵੀ ਇਸ ਤੋਂ ਨਿਰਲੇਪ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਇਸ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਸਿਵਾਏ ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਵਿਵੇਕ ਦੇ।
ਭਾਰਤ ਵਰਗੇ ਅਣਗਿਣਤ ਧਰਮਾਂ, ਜੁਬਾਨਾਂ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿੰਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਅਨੇਕਤਾ ਵਿੱਚ ਏਕਤਾ ਦੀ ਕੜੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰੋਲ ਅਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ,ਪਰ ਇਹ ਹੀ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਵਿਪਰੀਤ ਅਤੇ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਹਾਲਾਤ ਨੂੰ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਤਰ ਵੀ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਨਵੀ ਤਕਨਾਲੌਜੀ ਨੇ ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਰਾਹੀਂ ਅਸਲੀ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੀ ਜੋ ਤਕਨੀਕ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਿਰਕਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਭੜਕਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕਈ ਵਾਰੀ ਗ਼ਲਤ ਤੇ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਸੁਨੇਹਾ ਵਿਸਫੋਟਕ ਸਥਿਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲਜਾਂ ਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ 90% ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
21ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਟੈਕਨਾਲੌਜੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਨੈਟਵਰਕ ਨੇ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਕਾਸ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਰਾਹੀਂ ਮਿੱਤਰਾਂ, ਕੁਲੀਗਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਲਾਸ ਸਹਿਪਾਠੀਆਂ ਨਾਲ ਦੁਆਰਾ ਮਿਲਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਮਿੱਤਰ ਬਣਾਉਣ, ਤਸਵੀਰਾਂ ਦਾ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ, ਆਡੀਓ-ਵੀਡੀਓ ਭੇਜਣ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨੂੰ ਸਭ ਨਾਲ ਵੰਡਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਕੇ ਸ਼ੋਸਲ ਮੀਡੀਆ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ-ਸਹਿਣ ਦੇ ਤੌਰ ਤਰੀਕੇ ਬਦਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸੋਸ਼ਲ ਨੈਟਵਰਕਿੰਗ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੁੱਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੇ ਮਿੱਥੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਾਂਝ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਹਾਂ-ਪੱਖੀ ਬਦਲਾਅ ਲਿਆਇਆ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਹਿਣ-ਸਿਹਣ, ਕਿੱਤੇ, ਰਸਮ-ਰਿਵਾਜ, ਰਿਸ਼ਤੇ-ਨਾਤੇ, ਪਹਿਰਾਵਾ, ਹਾਰ-ਸ਼ਿੰਗਾਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਕੀਮਤਾਂ, ਮੰਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਸਾਧਨ, ਭਾਸ਼ਾ ਤੇ ਲੋਕ-ਸਾਹਿਤ ਆਦਿ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰੋ.ਗੁਰਬਖਸ਼ ਸਿੰਘ ਫ਼ਰੈਂਕ ਅਨੁਸਾਰ: ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਇੱਕਜੁੱਟ ਅਤੇ ਜਟਿਲ ਸਿਸਟਮ ਹੈ,ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਾਜ ਦੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਪੜਾਅ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਚੱਲਿਤ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਅਤੇ ਓਹਨਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਹਾਰ ਦੇ ਪੈਟਰਨ ਅਤੇ ਪਦਾਰਥਕ ਅਤੇ ਬੌਧਿਕ ਵਰਤਾਰੇ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੁੰਦੇ ਨੇ।
ਰਸੋਈ ਅਤੇ ਮੱਛੀ ਪਾਲਣ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੱਛੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਲਫਿਸ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੋਲਸਕਸ, ਕ੍ਰਸਟੇਸ਼ਿਅੰਸ ਅਤੇ ਏਕਾਈਨੋਡਰਮਜ਼।
ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਇੱਕ ਜੀਵ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਭੋਜਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੂਰ ਬਨਾਮ ਪੋਰਕ ਜਾਂ ਗਊ ਬਨਾਮ ਬੀਫ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮੱਛੀ ਲਈ ਆਧੁਨਿਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸ਼ਬਦ, ਪੁਰਾਣੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸ਼ਬਦ, ਫਿਸਕ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਬਦ ਸਮੁੰਦਰੀ ਭੋਜਨ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀਆਂ ਖਾਣੇ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਜੀਵ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੇ 1992 ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ "ਮੱਛੀ ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦਾ ਵਧੀਆ ਸਰੋਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਟਾਮਿਨ ਅਤੇ ਖਣਿਜ ਹਨ।
ਇਸ ਨੂੰ ਸਫੈਦਫਿਸ਼, ਤੇਲਯੁਕਤ ਮੱਛੀ, ਜਾਂ ਸ਼ੈਲਫਿਸ਼ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਗੀਕ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਹਾਈਟਫਿਸ਼, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਾਡੌਕ ਅਤੇ ਸਿਅਰ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਚਰਬੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦਕਿ ਤੇਲਯੁਕਤ ਮੱਛੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰਡੀਨਸ ਵਿੱਚ ਚਰਬੀ, 10-25% ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਸਦੀ ਉੱਚੀ ਚਰਬੀ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚਰਬੀ-ਘੁਲਣਸ਼ੀਲ ਵਿਟਾਮਿਨ ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਫੈਟ ਐਸਿਡ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ।
32,000 ਤੋਂ ਵਧ ਮੱਛੀ ਦੀਆਂ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਦੱਸੀਆਂ ਗਾਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰਟੀਬ੍ਰੇਟਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਸਮੂਹ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸਦੇ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਘੋਗੇ ਦੇ ਸਪੀਸ਼ੀਜ਼ ਵੀ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਇਨਸਾਨ ਦੁਆਰਾ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਦੇ ਲੱਗਭਗ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾਣੇ ਵੇਲਿਆਂ ਤੋਂ ਇਨਸਾਨਾਂ ਲਈ ਮੱਛੀ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਸਰੋਤ ਰਹੀ ਹੈ।
ਪਦਮਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜਨਮ ਪਦਮਾ ਪਾਰਵਤੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵੈਦਿਆਨਾਥਨ; ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਲੇਖਿਕਾ, ਅਦਾਕਾਰਾ, ਮਾਡਲ, ਟੈਲੀਵੀਜ਼ਨ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਅਤੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕੁੱਕਬੁੱਕ ਈਜ਼ੀ ਐਕਜ਼ੋਟਿਕ ਨੇ 1999 ਗੂਰਮੈਂਡ ਵਰਲਡ ਕੁੱਕਬੁੱਕ ਅਵਾਰਡ ਵਿੱਚ "ਬੇਸਟ ਫਸਟ ਬੁੱਕ" ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ।
2006 ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੀਜ਼ਨ -2 ਦੇ ਦੋਰਾਨ ਯੂਐਸ ਰਿਐਲਿਟੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਮ ਟਾੱਪ ਸ਼ੈੱਫ ਦੀ ਮੇਜਬਾਨ ਰਹੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰੀਅਲਏਟੀ-ਕੰਪੀਟੀਸ਼ਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਲਈ ਪ੍ਰਾਈਮਟ ਟਾਈਮ ਏਮੀ ਅਵਾਰਡ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ, 8 ਮਾਰਚ, 2016 ਨੂੰ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਵੁਮੈਨ ਦਿਵਸ, ਮਿਰਜ਼ਾ, ਲੌਸ ਐਂਡ ਵਾਈ ਅਟ ਅੇ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਲਕਸ਼ਮੀ ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ-ਦਾਦੀ ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਪਲੀ।
ਉਸਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ, "ਜਦੋਂ ਮੈਂ 7 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਮਤਰੇਏ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੇ ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮੈਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਲਿੰਗ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ।
ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਮਤਰੇਏ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਦਾਦਾ-ਦਾਦੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਭਾਰਤ ਭੇਜਿਆ।
ਮੈਡ੍ਰਿਡ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਇੱਕ ਮਾਡਲਿੰਗ ਏਜੰਟ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਪੈਰਿਸ, ਮਿਲਾਨ ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਮਾਡਲ ਸੀ।
" ਲਕਸ਼ਮੀ ਇੱਕ ਮਾਡਲ ਅਤੇ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਕਾਲਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਇਮਾਨੁਅਲ ਊਂਗਾਰੋ, ਜਾਰਜੀਓ ਅਰਮਾਨੀ, ਗਿਆਨੀ ਵਰਸਾਸੇ, ਰਾਲਫ ਲੌਰੇਨ, ਅਤੇ ਅਲਬਰਟਾ ਫੇਰੇਟੀ ਵਰਗੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰਾਂ ਲਈ ਮਾਡਲ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਰੌਬਰਟੋ ਕੈਵਾਲੀ ਅਤੇ ਵਰਸੁਸ ਲਈ ਵਿਗਿਆਪਨ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਉਹ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਹੈਲਮਟ ਨਿਊਟਨ ਦੀ ਮਨਪਸੰਦ ਮਾਡਲ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਅਕਸਰ ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਬਾਂਹ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਦਾਗ ਉਭਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਲਕਸ਼ਮੀ ਮੌਜੂਦਾ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ੋਅ ਟਾਪ ਸ਼ੈੱਫ ਦੇ ਜੱਜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਸ਼ੋਅ ਨੂੰ ਸੀਜ਼ਨ 2 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੀਜ਼ਨ 16 ਤੱਕ ਬਾਹਰੀ ਰਿਐਲਿਟੀ-ਕੰਪੀਟੀਸ਼ਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਲਈ ਪ੍ਰਾਈਮਟਾਈਮ ਐਮੀ ਅਵਾਰਡ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੀਜ਼ਨ 6 ਵਿੱਚ 2010 ਵਿੱਚ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਲਕਸ਼ਮੀ ਰੈਡਬੁੱਕ, ਵੋਗ ਇੰਡੀਆ, ਐਫ,ਐਚ.ਐਮ., ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ, ਲਿਫਾਫੀਲ ਇੰਡੀਆ, ਏਸ਼ੀਅਨ ਵੂਮੈਨ, ਐਵੀਨਿਊ, ਇੰਡਸਟਰੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ, ਮੈਰੀ ਕਲੇਅਰ , ਹਾਰਪਰ ਬਾਜ਼ਾਰ, ਟਾਊਨ ਐਂਡ ਕੰਟਰੀ, ਅਤੇ ਨਿਊਜ਼ਵੀਕ ਦੇ ਕਵਰਾਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਹੈ।
ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੁਤੰਤਰ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਉਦਯੋਗ ਲਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਵਕੀਲ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
"ਟੇਸਟ ਆਫ਼ ਨੇਸ਼ਨ" ਵਿੱਚ, ਹੁਲੂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸੀਰੀਜ਼, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਸਮੂਹਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਭੋਜਨ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ।
ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸ਼ੈੱਫ ਦੇ ਸੀਜ਼ਨ 5 ਦੇ ਲਈ 2009 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਿਅਲਿਟੀ ਜਾਂ ਰਿਐਲਟੀ-ਕੰਪੀਟੀਸ਼ਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਲਈ ਆਊਟਸਟੈਂਡਿੰਗ ਹੋਸਟ ਲਈ ਪ੍ਰਾਈਮਟਾਈਮ ਐਮੀ ਅਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਵਿਜਯਾ, ਇੱਕ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਓਨਕੋਲੌਜਿਸਟ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਰਮਾਸਿਊਟੀਕਲ ਕੰਪਨੀ ਫਾਈਜ਼ਰ ਦੇ ਇੱਕ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਹਨ।
ਉਸ ਨੇ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਮਾਰੀਓ ਟੈਸਟਿਨੋ ਅਤੇ ਹੈਲਮਟ ਨਿਊਟਨ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ਼ੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਧਰਮ:-ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਧਰਮ ਸ਼ਬਦ ਵੀ ਜਟਿਲ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਅਰਥਾਂ ਦਾ ਵਾਚਕ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਅਰਥਾਤ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪੈਦਾਵਾਰ ਜੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤਿਕ ਕਾਰਨਾ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੀ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਇਹੋ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਕਲਪਨਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੇ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ ਮਾਰੂ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਜਿੰਨ, ਚੁੜੇਲ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿਭਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਧੁੱਪ ਹਵਾ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਅਨਾਜ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜੀਵਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੱਤ ਹਨ।
ਧਰਮ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਸਮਾਨਾਰਥੀ, ਇਸ ਦਾ ਜਨਮ ਦਾਤਾ, ਇਸ ਦਾ ਆਧਾਰ ਜਾ ਇਸ ਦੀ ਚਾਲਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਵੀਨ ਖੋਜ ਨੇ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਬਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਆਰੀਆ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਇਸ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਵਸਦੀਆਂ ਦਰਾਵੜ ਤੇ ਕੋਲ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸਨ।
ਆਰੀਆਂ ਜਾਤੀ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਵਿਧੀਆਂ ਦਾ ਮੂਲ ਦਰਾਵੜ ਜਾਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ।
ਦਰਾਵੜਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਕਿ ਮੌਤ ਤੋਂ ਮਗਰੋਂ ਰੂਹਾਂ ਰੂਥਾਂ ਪੱਛੀਆਂ ਜਾ ਡੰਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਰੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸੇ ਸੰਕਲਪ ਵਿੱਚ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਸੋਧ ਕਰਕੇ ਇਹ ਧਾਰਨਾ ਬਣਾ ਲਈ ਕਿ ਰੂਹ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੇ ਫਲਸਰੂਪ ਮੁਕਤ ਹੋਣ ਲਈ ਆਰੀਆ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ‘ਮੁਕਤੀ’ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਅਪਣਾਇਆ।
ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਧਰਮ ਅਰਥ, ਕਾਮ,ਮੋਥ ਭਾਰਤੀ-ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਤੱਤ ਬਣ ਗਏ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਤੇ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਪਰਿਵਰਤਨ ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਵੱਖੋ ਵੱਖ ਧਰਮਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ।
ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰਸਮ ਰਿਵਾਜ, ਰਹਿਣੀ ਬਹਿਣੀ, ਵਹਿਮ ਭਰਮ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਮਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਤਕ ਚਲੀਆ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸਰੋਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਚਿਤ੍ਰਣ ਕੀਤਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਿਸ਼ਟ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਂਝੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਉਸਾਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਹਿੰਦੂ ਸਭਿਆਚਾਰ, ਮੁਸਲਮਾਨੀ ਸਭਿਆਚਾਰ, ਸਿੱਖ ਸਭਿਆਚਾਰ ਹੀ ਉਸਾਰਿਆ ਹੈ।
ਸਾਨੂੰ ਸਾਂਝੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਸਹੀ ਝਲਕ ਲੋਕ ਧਰਮ ਵਿੱਚੋਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਮਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਲੋਕ ਧਰਮ ਹਿੰਦੂਆ ਸਿੱਖਾਂ ਅਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਧਰਮ ਹੈ ਦੇਵੀ ਦੇਵਤੇ, ਮੜ੍ਹੀ ਮਸਾਣ, ਪੀਰ-ਫਕੀਰ, ਤਕੀਏ ਸਮਾਧਾਂ ਸਭ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਭ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਲੰਕ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸਲਾਮ ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨਾਲ ਮੁਸਲਮਾਨੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਗ ਬਣ ਗਿਆ।
ਮੁਸਲਮਾਨੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸਰੋਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਆਗੂਆਂ ਸੂਫ਼ੀ ਫਕੀਰਾਂ ਦੇ ਕਲਾਮ ਵਿਚੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸੂਫ਼ੀ ਫਕੀਰ ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਅਤੇ ਰਸੀਲੀ ਬਾਣੀ ਨੇ ਮੁਸਲਮਾਨੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਬੜਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ।
ਸਭਿਆਚਾਰ:-ਸਭਿਆਚਾਰ ਸ਼ਬਦ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸ਼ਬਦਾਂ “ਸਭਿਯ+ਆਚਾਰ” ਦਾ ਸਮਾਸ ਹੈ।
ਸਿੱਖ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਰੱਖੀ ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਕਿਰਤ ਕਰਨਾ ਨਾਮ ਜਪਣਾ ਅਤੇ ਵੰਡ ਛਕਣਾ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੋਇਆ।
ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥ ‘ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ’ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਅਣਖ ਅਤੇ ਦਲੇਰੀ ਬਖਸ਼ੀ ਜਿਵੇਂ:
ਜਿਹੜਾ ਹੋਰਨਾਂ ਕਾਰਜਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਆਪਣੇ ਅਨੁਆਈਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝ ਅਤੇ ਇਕਮਿਕਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਹੀ ਪੱਖ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਬੋਧਾਤਮਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਨਕ ਅੰਗਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਧਰਮ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੀਤਿਆਂ, ਇਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੱਖ ਉਘੜ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ:-
ਉਸ ਨੇ ਰਵਾਇਤੀ ਧਾਰਮਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ - ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੀ ਅਤਿਕਥਨੀ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ "ਉਹ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ ਅਜਿਹੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਲਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਈਬਲ ਅਤੇ ਭਜਨਾਂ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ"।
ਆਪਣੇ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਮੁਢਲੇ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਈਸਾਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰੰਤੂ, ਆਪਣੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਕਈ ਹੋਰ ਲੇਖਕਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਕਾਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਉਹ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੀ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਨੁਕਤਾਚੀਨੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸਿਆਸੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਉਲਝਿਆ ਕਿ "ਧਰਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਅਫੀਮ ਹੈ"।
ਉਸਦੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚਿੰਨਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ-ਭਰ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਦਾ ਪਤਾ ਚਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਅਜਿਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਪੁਜੀਸ਼ਨ ਦਾ ਜਿਥੇ ਦੈਵੀ ਹਸਤੀ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹੁਣ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।
ਲਾਗੇਰਕਵਿਸਟ ਨੇ ਆਪਣੇ 20 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 70 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਕਵਿਤਾਵਾਂ, ਨਾਟਕ, ਨਾਵਲ, ਕਹਾਣੀਆਂ, ਅਤੇ ਤਕੜੀ ਪ੍ਰਗਟਾ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਨਾਲ ਲੇਖ ਲਿਖੇ।
ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਖ ਥੀਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਦਾ ਮੁੱਢਲਾ ਸਵਾਲ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਬਾਰਾਬਬਾਸ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਯਿਸੂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਹਸੁਏਰੂਸ਼, ਘੁਮੰਤਰੂ ਯਹੂਦੀ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਘੋਖਿਆ।
ਇੱਕ ਨੈਤਿਕਤਾਵਾਦੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸਨੇ ਚਰਚ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਉਸਨੇ ਇਸਾਈ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚੋਂ ਧਾਰਮਿਕ ਮੋਟਿਫਾਂ ਅਤੇ ਹਸਤੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ।
ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਰਕਿਵਿਤ ਨੇ ਆਧੁਨਿਕਤਾਵਾਦੀ ਅਤੇ ਸੁਹਜਵਾਦੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੈਡੀਕਲ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸਦੇ ਮੈਨੀਫੈਸਟੋ ਅਤੇ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਾਰ ਫੇਬੀਅਨ ਲਾਗੇਰਕਵਿਸਟ ਇੱਕ ਸਵੀਡਨੀ ਲੇਖਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ 1951 ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਯੂਰਪੀਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨੇ ਮਾਓਰੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਬਦਲਾਅ ਕੀਤੇ।
ਮਾਓਰੀ ਲੋਕ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪੱਛਮੀ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਕਈ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਮਾਓਰੀ ਅਤੇ ਯੂਰਪੀਅਨਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਬੰਧ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਮਿਲਾਪੜੇ ਸੀ ਅਤੇ 1840 ਵਿੱਚ ਵੇਟੈਂਗੀ ਦੀ ਸੰਧੀ ਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਕਰਕੇ, ਦੋਨੋਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਬਸਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਸਹਿ-ਜੀਵਤਾ ਕਾਇਮ ਕੀਤੀ।
ਵਿਵਾਦਗ੍ਰਸਤ ਭੂਮੀ ਸੌਦਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਧ ਰਹੇ ਤਣਾਅ ਕਾਰਨ 1860 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸੰਘਰਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਸਮਾਜਿਕ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ, ਕਈ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਹਾਂਮਾਰੀਆਂ ਨੇ ਮਾਓਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਤੇ ਤਬਾਹੀ ਮਚਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਬਾਦੀ ਨਾਟਕੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਈ।
20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਮਾਓਰੀਆਂ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਦੀ ਬਹਾਲੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਥਿਤੀ ਤੇ ਵੱਕਾਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਯਤਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਪ੍ਰੰਪਰਾਗਤ ਮਾਓਰੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੁਰਜੀਤੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਮਾਓਰੀ ਰੋਸ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਹੋਰ ਹੁਲਾਰਾ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਉਹ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਯੂਰਪੀ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹ ਹੈ।
ਮਾਓਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਜੇ ਵੀ ਕੁੱਲ ਮਾਓਰੀ ਆਬਾਦੀ ਦਾ ਲੱਗਪੱਗ ਪੰਜਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁੱਲ ਆਬਾਦੀ ਦਾ 3% ਹੈ।
ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਬੋਲਦੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਿਊਜੀਲੈਂਡਰ ਬਾਕਾਇਦਾ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਓਰੀ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਕੀਆ ਓਰਾ"।
ਮਾਓਰੀ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਹਨ, ਮੀਡੀਆ, ਰਾਜਨੀਤੀ ਅਤੇ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੁਤੰਤਰ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕਈ ਸਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਲਹਿਦਗੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀਆਂ, ਪੌਲੀਨੇਸ਼ੀਆ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਮਿਥਿਹਾਸ, ਅਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਲਾਵਾਂ।
ਆਰੰਭਿਕ ਮਾਓਰੀ ਪੂਰਬੀ ਪੋਲੀਨੇਸ਼ੀਆ ਦੇ ਸਮਾਜਿਕ ਰੀਤੀ- ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਸਮੂਹ ਸਨ।
ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਗਾਏ ਗਏ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਬਾਗਬਾਨੀ ਫੈਲ ਗਈ; ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਯੋਧਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਉਭਰ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ।
ਰਵਾਇਤੀ ਬੰਬ ਧਮਾਕੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬੰਬ ਧਮਾਕੇ ਮਿਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਪਲਾਈ ਆਧਾਰ, ਬਲਾਂ, ਫੈਕਟਰੀਆਂ, ਸ਼ਿਪਯਾਰਡ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਲ ਰਣਨੀਤਕ ਟੀਚਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੁਆਰਾ ਲੁੱਟ-ਮਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰਕੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ ਜਾਂ ਉਦਯੋਗਿਕ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ ਮੌਜੂਦਾ ਉਦਾਹਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਣਨੀਤਕ ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਰਣਨੀਤਕ ਬੰਬ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ: ਬੀ -2 ਆਤਮਾ, ਬੀ -52 ਸਟ੍ਰੋਟੋਫੋਰਟੇਸ਼ਨ, ਤੁਪੋਲਵ ਟੂ -95 'ਬੇਅਰ', ਤੁਪੋਲਵ ਟੂ -22 ਐਮ 'ਬੈਕਫਾਇਰ'; ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਉਦਾਹਰਣ ਹਨ: ਗੋਥਾ ਜੀ.ਆਈ.ਵੀ., ਆਵਰੋ ਲੈਨਕੈਸਟਰ, ਹੀਿੰਕਲ ਹੀ-111, ਜੰਕਰਜ਼ ਜੁ 88, ਬੋਇੰਗ ਬੀ -17 ਫਲਾਇੰਗ ਕਿਲੇ, ਕੰਸੋਲਿਡੇਟਿਡ ਬੀ -24 ਲਿਬਰੇਟਰ, ਬੋਇੰਗ ਬੀ -29 ਸੁਪਰਫ਼ੈਸ਼ਰ ਅਤੇ ਤੁਪੋਲਵ ਟੂ -16 'ਬੈਜ਼ਰ' .
ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਫੌਜੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬੰਬ ਧਮਾਕੇ ਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਰੇਸਾਂ' ਤੇ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਛੋਟੇ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ' ਇਹ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿਹਾਰਕ ਬੰਕਰ ਕਲਾਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕਈ ਹੋਰ ਹਵਾਈ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਧੁੰਦ ਮਾਰਦੀ ਹੈ: ਲਾਈਟ ਬੰਬਰਰ, ਮਾਡਰਨ ਬੰਬਾਰ, ਡਾਇਵ ਬੰਬਾਰ, ਇੰਟਰਡੱਕਟਰ, ਲੜਾਕੂ ਬੰਬ, ਹਮਲੇ ਦੇ ਜਹਾਜ਼, ਮਲਟੀਰੋਲ ਲੜਾਕੂ ਜਹਾਜ਼, ਅਤੇ ਹੋਰ।
1 ਨਵੰਬਰ 1 9 11 ਨੂੰ ਲੀਬੀਆ ਵਿੱਚ ਇਟਲੋ-ਤੁਰਕੀ ਜੰਗ ਦੌਰਾਨ ਹਵਾਈ ਪੱਤਣ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਬੰਬ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਇਤਾਲਵੀ ਦੂਜਾ ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ ਜਿਉਲੀਓ ਗਾਵੋਟੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸ।
ਉਸ ਦਾ ਜਹਾਜ਼ ਬੰਬਾਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸਨਜ਼ਾਰਰਾ ਦੇ ਔਟੋਮੈਨ ਪਦਵੀਆਂ 'ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹਮਲੇ ਦਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਅਸਰ ਸੀ. ਇਹ ਪਿਕ੍ਰਿਕ ਐਸਿਡ ਭਰਿਆ ਸਟੀਲ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ "ਫਲੂਟਰਿੰਗ ਫੈਬਰਿਕ ਰਿਬਾਂ" ਨਾਲ ਜੁੜੇ "ਬੇਲੇਰਿਨਸ"
ਬੰਬਰ ਜਾਂ ਬੌਮਬਰ ਇੱਕ ਲੜਾਕੂ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਹਵਾ-ਟੂ-ਭੂਮੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਟਾਰਪੇਡੋ ਅਤੇ ਗੋਲੀਆਂ ਫਾਇਰਿੰਗ ਜਾਂ ਏਅਰ-ਲਾਂਚ ਕਰੂਜ਼ ਮਿਸਲਾਂ ਦੀ ਤਾਇਨਾਤੀ ਕਰਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਜਲ ਸੈਨਾ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਹਾਵਾਰੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਜਾਂ ਛੇਤੀ ਬਾਅਦ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਜਾਂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਰਦ; ਅਨਿਯਮਿਤ ਦੌਰ, ਜਾਂ ਅਸਧਾਰਨ ਗਰੱਭਾਸ਼ਯ ਖੂਨ।
ਜਦੋਂ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੱਠ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਪੇਟ ਦੇ ਨਿਚਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਅਚਾਨਕ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਦਰਦ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਫਰੀਕੁਇੰਸੀ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਜ ਆਸਾਨੀ ਆਉਣਾ ਹੈ , ਜ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਟੱਟੀ ਕਰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ' ਤੇ ਦਬਾਅ ਤੇੜੇ ਪੇਡ ਵਿਵਗਆਨ.
ਜੇ ਉਹ ਦਰਦ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਪੈਰਾਸੀਟਾਮੋਲ ਜਾਂ ਇਬੂਪ੍ਰੋਫ਼ੇਨ ਵਰਗੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਹਾਰਮੋਨਲ ਜਮਾਂਦਰੂ ਨਿਯੰਤ੍ਰਣ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਗੱਠਾ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਕਸਰ ਇਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮੌਜੂਦਾ ਗੱਠਾ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਬੂਤ ਸੰਚਾਲਨ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜੇ ਉਹ ਕਈ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਸਧਾਰਨ ਦਿਖਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਦਰਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਰਜਰੀ ਦੁਆਰਾ ਹਟਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਤੇ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਦੀਆਂ ਗੱਠਾ ਓਵੂਲੇਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਜੋ ਫੋਲੀਕੁਪਲਰ ਸਿਸਟਿਸ ਜਾਂ ਕੋਰਪਸ ਲੂਟੇਅਮ ਸਿਸਟਿਸ ਹਨ।
ਦੂਜੀ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਐਂਂਡੋਮੈਟ੍ਰ੍ਰਿਸਟਸ, ਡਰਮੌਇਡ ਸਿਸਟਿਸ ਅਤੇ ਸਿਸਟਿਸਨਾਡਾਟਾਡਾਮਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਕਈ ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਠਾ ਪੌਲੀਸਿਸਟਿਕ ਓਵਰੀਅਨ ਸਿੰਡਰੋਮ ਵਿੱਚ ਦੋ ਅੰਡਕੋਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਿਦਾਨ ਇੱਕ ਮਿਸ਼੍ਰਿਤ ਪੜਤਾਲ ਦੁਆਰਾ ਅਲਟਰਾਸਾਊਂਡ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੇਰਵੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਰ ਟੈਸਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਦੀ ਕਦਾਈਂ ਉਹ ਪੇਟ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਪਿੱਠ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਨਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਔਰਤਾਂ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਠਾ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮੇਨੋਪੌਜ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਕਰੀਬਨ 8% ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀਆਂ ਮੱਸਿਆਵਾਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮੇਨੋਪੌਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੱਠਾ ਲਗਭਗ 16% ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਇਹ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਤਾਂ ਕੈਂਸਰ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹੇਠ ਦਰਜ ਕੁਝ ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਲੱਛਣ ਮੌਜੂਦ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਲੱਛਣ ਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ:
ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਓਲੰਪੀਆ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਨੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਫਿਡੀਜ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਥੇ ਜ਼ਯੂਸ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਉਸਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇੱਕ ਲੱਕੜ ਦੇ ਫਰੇਮਵਰਕ ਉੱਤੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਪਲੇਟਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਿੰਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ, ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਜਿਊਸ ਨੂੰ ਅਲੌਕਿਕ ਦਿਆਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਣ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਜਿਸਨੂੰ ਅੱਬੀਨ, ਹਾਥੀ ਦੰਦ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੱਤ ਅਜੂਬਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ 5 ਵੀਂ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਕੋਈ ਕਾਪੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਰੂਪ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨੀ ਵਰਣਨ ਅਤੇ ਸਿੱਕੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀਆਂ ਤੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫਿਡੀਸ ਦੁਆਰਾ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਮਹਾਨ ਬੁੱਤ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਉਸਾਰਨ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਮੰਦਿਰ ਦੀ ਅੱਧੀ ਚੌੜਾਈ ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ. ਭੂਰਾਗ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਸਟਰਾਬੋ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਬੀ ਸੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ "ਜੇ ਜ਼ਯੂਸ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਪਦਾ ਹੈ," ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਛੱਤ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।
" ਜ਼ਯੂਸ ਇੱਕ ਕ੍ਰਾਇਸਲੇਫੈਂਟੇਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬਣੇ ਸਟੋਰੇਚਰ ਤੇ ਹਾਥੀ ਦੰਦ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੈਨਲ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਦੀ ਸੰਗਮਰਮਰ ਜਾਂ ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਕੋਈ ਕਾਪੀ ਨਹੀਂ ਬਚੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਪਛਾਣਨਯੋਗ ਹੈ ਪਰ ਨੇੜੇ ਦੇ ਏਲਿਸ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਅਤੇ ਰੋਮਨ ਸਿੱਕਿਆਂ ਅਤੇ ਉੱਕਰੀ ਰੇਸ਼ੇ 'ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਰਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਜ਼ਯੂਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਐਲੀਅਸ ਨੇ ਪੰਜਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਜ਼ਯੂਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਮੰਦਰ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਆਪਣੇ ਅਥੀਨੀਅਨ ਵਿਰੋਧੀ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਐਲੀਅਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮੂਰਤੀ ਫਿਡੀਸ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰੈਥਨੋਸ ਵਿੱਚ ਐਥੇਨਾ ਪਰਿਥੇਨਨ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਸੀ।
ਰੰਜਨਾ ਖੰਨਾ ਇੱਕ ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਕ ਅਤੇ ਸਿਧਾਂਤਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਉੱਤਰ-ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਅਧਿਐਨ, ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਸਿਧਾਂਤ, ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਰ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਯੋਗਦਾਨ ਵੱਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਕਰਕੇ ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਅਤੇ ਮਨੋਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵੱਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਉਸਨੇ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਏਜੰਸੀ, ਫਿਲਮ, ਅਲਜੀਰੀਆ, ਖੇਤਰ ਅਧਿਐਨ, ਆਤਮਕਥਾ, ਮਾਰਕਸਵਾਦ, ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਅਤੇ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਥਿਊਰੀ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਸੀਐਟਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਖੇ ਅਤੇ ਉਟਾਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਖੇ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 2000 ਵਿੱਚ ਡਿਊਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਵੁਮੈਨ ਸਟਡੀਜ਼ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਬਤੌਰ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਪੜ੍ਹਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਆਚਾਰੀਆ ਰੁਦ੍ਰਟ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸੰਕੇਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਕੁੱਝ ਸਮਾਲੋਚਕਾਂ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ 'ਰੁਦ੍ਰਟ' ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਹੋਣ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਪਾਸੋਂ ਵੀ ਸਮਰਥਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਟੀਕਾਕਾਰ ਨਮੀਸਾਧੂ ਨੇ ਇੱਕ ਥਾਂ 'ਤੇ ਕਾਰਿਕਾਵਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਨੂੰ ਉੱਧ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ 'ਭੱਟ ਵਾਮੁਕ' ਦੂਜਾ ਨਾਮ 'ਸ਼ਤਾਨੰਦ' ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਮਵੇਦੀ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਆਚਾਰੀਆ ਰੁਦ੍ਰਟ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ 'ਕਾਵਿਅਲੰਕਾਰ' ਦੇ ਦੂਜੇ, ਤੀਜੇ, ਚੌਥੇ, ਪੰਜਵੇਂ, ਸੱਤਵੇਂ, ਅੱਠਵੇਂ, ਨੌਵੇਂ ਅਤੇ ਦਸਵੇਂ ਪਰਿਛੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਅਲੰਕਾਰਾਂ ਦਾ ਬੜੇ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਇਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵ-ਵਰਤੀਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਈ ਨਵੇਂ ਅਲੰਕਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 62 ਤਕ ਵਧਾਈ ਹੈ।
ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦੇਣ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਅਰਥ ਅਲੰਕਾਰਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਲੰਕਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨਿਕ ਆਧਾਰ ਤੇ ਚਾਰ ਵਰਗ ਬਣਾਏ ਹਨ- ਵਾਸਤਵ, ਔਪਮਯ, ਅਤਿਸ਼ਯ ਅਤੇ ਸ਼ਲੇਸ਼।
ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਛੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਤੱਕ ਸ਼ਬਦ, ਸ਼ਬਦਾਲੰਕਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦਦੋਸ਼- ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਨਿਰੂਪਣ ਹੈ।
ਸਤਵੇਂ ਤੋਂ ਯਾਰਵੇਂ ਤੱਕ ਵਿੱਚ ਅਰਥ, ਅਰਥਾਲੰਕਾਰ ਅਤੇ ਅਰਥਦੋਸ਼ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।
ਬਾਰਵੇਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਵੇਂ ਤੱਕ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰਿਗਾਰ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਰਸ ਅਤੇ ਨਾਇਕ- ਨਾਇਕਾ ਦੇ ਭੇਦਾਂ ਆਦਿ ਦਾ ਹਾਲ ਹੈ।
ਅਲੰਕਾਰਵਾਦੀ ਆਚਾਰਯ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਰੁਦ੍ਰਟ ਨੇ ਰਸ ਅਤੇ ਰੀਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਸਮਾਨ ਮੱਹਤਵ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਚਮਤਕਾਰ ਅਲੰਕਾਰ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਰਸ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਦੇ ਪੂਰਵ-ਵਰਤੀ ਭਾਮਹ, ਦੰਡੀ ਅਤੇ ਉਦਭੱਟ ਨੇ ਰਸ ਦੀ ਸਮਾਈ ਅਲੰਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਪਰ ਰੁਦ੍ਰਟ ਨੇ ਰਸ ਦਾ ਵੱਖ ਮਹੱਤਵ ਮੰਨ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਚਾਰ ਪਰਿਛੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਰੀਤੀ ਸਿਧਾਂਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰੁਦ੍ਰਟ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਯੋਗਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਰੀਤੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਭੇਦਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਚਾਰ ਭੇਦਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।