polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨੀ ਮੈਰੀ ਹਾਸ ਅਤੇ ਮੌਰਿਸ ਸਵਦੇਸ਼ ਸਨ, ਅਤੇ ਨਰੇਟੋਲੋਜਿਸਟ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫਰੇਡ ਐਗਨ ਅਤੇ ਹੌਰਨਸ ਪਾਡਰਮੇਕਰ ਸਨ।
ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਸੈਟਲਿੰਗ ਨੇ ਸਪੀਰ ਨੂੰ ਬੌਧਿਕ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਕੀਤਾ।
ਉਸਨੇ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀਆਂ ਨਾਲ ਸਮਾਜਿਕਤਾ ਕੀਤੀ, ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤੇ, ਕਵਿਤਾ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਕਲੱਬਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲਿਆ।
ਜਦੋਂ ਤੱਕ 1926 ਵਿੱਚ ਸਪੀਰ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ, ਉਦੋਂ ਤਕ ਸਪੀਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਦਾਦਾ-ਦਾਦਾ ਈਵਾ ਦੁਆਰਾ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸਪੀਰ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਜੀਨ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਮੈਕਲੇਨਾਘਨ ਉਸ ਤੋਂ 16 ਸਾਲ ਛੋਟੀ ਸੀ।
ਉਹ ਓਪਟਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜਦੋਂ ਸਪੀਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਿਲੀ ਸੀ, ਪਰੰਤੂ ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਜੁਵੇਨਾਈਲ ਰਿਸਰਚ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਆਈ ਸੀ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੂਸਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜੇ ਡੇਵਿਡ ਸਾੱਪੀਰ ਪੱਛਮੀ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਜੋਲਾ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸਪੀਰ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਸਕੂਲ ਆਫ ਸੋਸ਼ਲਿਓਜੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਹੈਰੀ ਸਟੈਕ ਸੁਲੀਵਾਨ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਦੋਸਤੀ ਵੀ ਸੀ
ਉਸਨੂੰ ਯੇਲ ਨੂੰ ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨ, ਭਾਸ਼ਾਈ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਅੰਤਰ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਨੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਲੱਭਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ "ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਉੱਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ" ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਪੱਰ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਮਾਨਵ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਭਾਗ ਲੱਭਣ ਦਾ ਕੰਮ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਸਮਾਜ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿਭਾਗ ਦੁਆਰਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਜੋ ਵਿਲੀਅਮ ਗ੍ਰਾਹਮ ਸੁਮਨਰ ਦੀ “ਵਿਕਾਸਵਾਦੀ ਸਮਾਜ-ਸ਼ਾਸਤਰ” ਦੁਆਰਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਸਪੀਰ ਦੇ ਬੋਸੀਅਨ ਪਹੁੰਚ ਦੇ ਲਈ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਦੋ ਮਾਨਵ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਹਿਊਮਨ ਰਿਲੇਸ਼ਨਜ਼ ਕਲਾਰਕ ਵਿਸਲਰ ਅਤੇ ਜੀਪੀ ਮੁਰਦੋਕ ਸਨ।
ਸਪੀਰ ਯੇਲ ਵਿਖੇ ਕਦੇ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਜਿਥੇ 9 569 ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਫ ਚਾਰ ਯਹੂਦੀ ਫੈਕਲਟੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੈਕਲਟੀ ਕਲੱਬ ਵਿੱਚ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਥੇ ਸੀਨੀਅਰ ਫੈਕਲਟੀ ਨੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ।
ਸਪੀਰ ਦੀ ਮਾਨਵ-ਚਿੰਤਨ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਭਿਆਚਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਹ ਇਹ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ ਕਿ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਨਮੂਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੁਆਰਾ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਇਸ ਨਾਲ ਸਪੀਰ ਨੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸ ਦਾ ਨਜ਼ਰੀਆ ਉਸ ਦੇ ਕਈ ਸਮਕਾਲੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਸੀ।
ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਪੀਰ ਦੀਆਂ ਸਾਹਿਤਕ ਰੁਚੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਗੂੜ੍ਹਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ।
ਉਸਦੇ ਸਾਹਿਤਕ ਸਿਧਾਂਤ ਨੇ ਵਿਲੱਖਣ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਕਾਵਿ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸਿੱਖੀ ਗਈ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸੁਹਜ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੂੰਜਦਿਆਂ ਕਿ ਉਸਨੇ ਵਿਅਕਤੀਵਾਦ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਨਮੂਨੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਣ ਲਈ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਸਪੀਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਭਾਸ਼ਾ-ਵਿਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਅਸੰਭਵ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੰਡੋ-ਯੂਰਪੀਅਨ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮੁੱਲਵਾਨ ਹਨ।
ਸਪੀਰ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਭਾਸ਼ਾਈ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਸਮੇਂ ਬਰਾਬਰ ਜਾਇਜ਼ ਸਨ।
ਐਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਬ੍ਰਿਟੈਨਿਕਾ ਦੇ 1929 ਦੇ ਸੰਸਕਰਣ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਸੀ ਮੂਲ ਅਮਰੀਕੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅਧਿਕਾਰਤ ਵਰਗੀਕਰਣ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਧੁਨਿਕ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਸਬੂਤ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਸੀ।
ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਐਲਰਜੀ, ਉਟੋ-ਅਜ਼ਟੇਨ ਅਤੇ ਨਾ-ਡੀਨੇ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਵਰਗੀਕਰਣ ਲਈ ਸਬੂਤ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਸਨ।
ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਰਦਾਰਸਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਉਹ ਜੋ ਪੜਤਾਲ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੋਕਾਨ ਅਤੇ ਪੈਨਟੀਅਨ ਸਨ।
ਸਪੀਰ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਫੀਲਡਵਰਕ ਵਿਸਰਾਮ ਚਿਨੂਕ ਭਾਸ਼ਾ ਉੱਤੇ 1905 ਦੀ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਧਨ ਅਮਰੀਕੀ ਨਸਲੀ ਵਿਗਿਆਨ ਬਿਊਰੋ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਤਜ਼ਰਬਾ ਬੋਸ ਦੁਆਰਾ ਨੇੜਿਉਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਸਪੀਰੋ ਨੂੰ ਬਿਊਰੋ ਲਈ ਨਸਲੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਸਪੀਰ ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਪਾਠਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮਾਤਰਾ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ, ਜੋ 1909 ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਬੋਆਸ ਨਾਲੋਂ ਚਿਨੁਕ ਸਾਊਂਡ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਸੂਝਵਾਨ ਸਮਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਟੇਕਲਾਮਾ ਉੱਤੇ ਸਪੀਰ ਦਾ ਕੰਮ ਉਸਦਾ ਡਾਕਟੋਰਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਉਸਨੇ 1908 ਵਿੱਚ ਬਚਾਅ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਖੋਜ਼ ਨਿਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸਪੀਰ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਕਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਰੁਝਾਨਾਂ ਦੀ ਝਲਕ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਧੁਨੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਬਾਰੇ ਦੇਸੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੂਝ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਜੋ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੁਪੀਰ ਦੇ ਫੋਨਮੇਜ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦਾ ਅਧਾਰ ਬਣੇਗਾ।
ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਵਿਖੇ, ਸਪੀਰ ਨੂੰ ਤਾਕੀਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਨਾਲੋਂ ਤੇਜ਼ ਰਫਤਾਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੇ. ਉਸਦਾ "ਗ੍ਰਾਮਿਅਰ ਸਾਊਥਰੀਨ ਪਾਈਯੂਟ" ਬੋਸ ਦੀ ਹੈਂਡਬੁੱਕ ਆਫ ਅਮਰੀਕਨ ਇੰਡੀਅਨ ਲੈਂਗੂਏਜਜ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਬੋਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਮੁੱਢਲੇ ਸੰਸਕਰਣ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਜਦਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਲਈ ਫੰਡ ਉਪਲੱਬਧ ਰਹੇ, ਪਰ ਸਪੀਰ ਕੁਆਲਿਟੀ ਉੱਤੇ ਸਮਝੌਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹੈਂਡਬੁੱਕ ਨੂੰ ਸਪੀਰ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਬਗੈਰ ਪ੍ਰੈਸ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਣਾ ਪਿਆ‌।
ਬੋਸ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਲਈ ਸਥਿਰ ਮੁਲਾਕਾਤ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਸਪੀਰ ਨੂੰ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਜੀਓਲੌਜੀਕਲ ਸਰਵੇ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਮਾਨਵ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਸੰਸਥਾਗਤਕਰਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰੇ।
ਸਪੀਰ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕੁਝ ਅਮਰੀਕੀ ਖੋਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਛੱਡ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੇ ਨਿਯੁਕਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਓਟਾਵਾ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾਈ ਪਿਛੋਕੜ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਪੀਰ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਬੰਧਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬੋਅਸ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸਪੀਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਭਾਸ਼ਾਈ ਮਤਭੇਦ, ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਉਸਦੀ ਸੋਚ ਦੇ ਇਸ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਲੀ ਵਰਫ ਨੇ ਭਾਸ਼ਾਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਜਾਂ “ਸਾਪਿਰ-ਵਰਫ” ਪਰਿਕਲਪਨਾ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਪੀਰ ਨੂੰ ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣਾ ਕਿ ਵੱਖ ਵੱਖ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਪੀਰ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਛੱਡ ਕੇ ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਲੈਣ ਲਈ ਜਲਦੀ ਦਾਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਥੇ ਉਸ ਨੇ ਨਸਲੀ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਸਿਖਾਇਆ।
ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਬੋਸ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਫਰੈਂਕ ਸਪੈਕ ਨਾਲ ਨੇੜਿਉਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਨੇ 1909 ਦੀ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੈਟਾਬਾ 'ਤੇ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੋਪੀ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਉਸਨੇ ਦੱਖਣੀ ਪਾਈਯੂਟ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ‌।
ਉਸਨੇ ਟੋਨੀ ਟਿਲੋਹਾਸ਼ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸੰਪੂਰਨ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ।
ਉਸ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਧੁਨੀ ਪੈਟਰਨਾਂ ਬਾਰੇ ਟਿੱਲੋਹਸ਼ ਦੀ ਸਖਤ ਸੂਝ ਨੇ ਸਪੀਰ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਫੋਨਮੇਮ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਨਿਚੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਹਕੀਕਤ ਹੈ।
ਸਪੀਰ ਨੂੰ ਬਰਕਲੇ ਵਿਖੇ ਕੈਲੀਫ਼ੋਰਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਹੁਦੇ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਬੋਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਐਲਫਰੇਡ ਕਰੋਬਰ ਕੈਲੀਫ਼ੋਰਨੀਆ ਦੀਆਂ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਲਈ ਕੈਲੀਫ਼ੋਰਨੀਆ ਰਾਜ ਦੇ ਸਰਵੇਖਣ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ।
ਕ੍ਰੋਬੇਰ ਨੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸਪੀਰ ਨੇ ਲਗਭਗ ਅਲੋਪ ਹੋ ਰਹੀ ਯਾਨਾ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਪੀਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ।
ਸਪੀਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬੈਟੀ ਬ੍ਰਾਨ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਕੁਝ ਬਾਕੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸੈਮ ਬੱਤਵੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਯਾਨਾ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਉਪਭਾਸ਼ਾ ਬੋਲਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਜਿਸਦਾ ਯਾਨ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਗਿਆਨ ਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।
ਸਪੀਰ ਨੇ ਉਸ ਭਾਸ਼ਾਈ ਅੰਗ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਯਾਨ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਆਕਰਣ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਭਾਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ ਹੈ।
ਯੇਲ ਵਿਖੇ, ਸਪੀਰ ਦੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਰਿਸ ਸਵਦੇਸ਼, ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਲੀ ਵੋਰਫ, ਮੈਰੀ ਹੈਸ, ਚਾਰਲਸ ਹੈਕੇਟ ਅਤੇ ਹੈਰੀ ਹੋਇਜਰ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਈ ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਆਏ।
ਸਪੀਰ ਨੇ ਇੱਕ ਜੈਲਿਗ ਹੈਰਿਸ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਸੇਮੀਟਿਸਟਿਸਟ ਉਸਦਾ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਵਾਰਸ ਸਮਝਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਹੈਰਿਸ ਕਦੇ ਵੀ ਸਪੀਰ ਦਾ ਰਸਮੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸੰਨ 1936 ਵਿੱਚ ਮਾਨਵ ਸੰਬੰਧਾਂ ਲਈ ਸੰਪੱਤੀ ਦਦਾ ਕਰਕੇ ਝਗੜਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਨੇ ਇੰਡੀਅਨੋਲਾ, ਮਿਸੀਸਿਪੀ ਦੇ ਕਾਲੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਸਪੀਰ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਸਦੀ ਖੋਜ ਨੂੰ ਜੌਨ ਡੌਲਾਰਡ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਸਮਾਜ ਵਿਗਿਆਨਕ ਕੰਮ ਦੀ ਬਜਾਏ ਫੰਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਖਰਕਾਰ ਸਪੀਰ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰੇ ਤੋਂ ਹੱਥ ਧੋ ਬੈਠੇ ਅਤੇ ਪਾਵਡਰ ਮੇਕਰ ਦੁਆਰਾ ਯੇਲ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਪਿਆ।
ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਸਪੀਰ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਮੋਹਰੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।
ਇਸ ਅਰਸੇ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਉਹ ਹੈ ਟਾਈਮ ਪਰਸੈਪੈਕਟਿਵ ਇਨ ਐਬੋਰਿਜਿਨਲ ਅਮੈਰੀਕਨ ਕਲਚਰ , ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਭਾਸ਼ਾਈ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਮੂਲ ਅਮਰੀਕੀ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ।
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਉਸ ਦੀ ਅੰਤਮ ਪੁਸਤਕ ਭਾਸ਼ਾ ਸੀ, ਜੋ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਕ ਆਮ ਆਦਮੀ ਦੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਸ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ. ਉਸਨੇ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਲਿਖਣ ਲਈ ਰਥਾ ਸੰਬੰਧੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੇ ਮਾਨਕੀਕਰਣ ਸੰਬੰਧੀ ਅਮੈਰੀਕਨ ਐਂਥ੍ਰੋਪੋਲੋਜੀਕਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਨੂੰ ਰਿਪੋਰਟ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।
ਸਪੀਰ ਨੇ ਓਟਾਵਾ ਵਿੱਚ ਜੀਓਲੋਜੀਕਲ ਸਰਵੇ ਆਫ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ।
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪੂਰੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਓਟਾਵਾ ਲੈ ​​ਆਇਆ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣਾ ਪਰਿਵਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਫਲੋਰੈਂਸ ਡੇਲਸਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਲਿਥੁਆਨੀਅਨ ਯਹੂਦੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵੀ ਸਨ।
ਡੇਲਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਵਿਲਨਾ ਦੇ ਵੱਕਾਰੀ ਯਹੂਦੀ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ ਸਨ, ਨੇ ਸਪੀਰ ਨੂੰ ਪੇਂਡੂ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਿਰਵਿਘਨ ਅਕਾਦਮਿਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਤੋਂ ਘੱਟ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਏ ਸਨ।
ਐਡਵਰਡ ਅਤੇ ਫਲੋਰੈਂਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਸਨ: ਹਰਬਰਟ ਮਾਈਕਲ, ਹੈਲਨ ਰੂਥ ਅਤੇ ਫਿਲਿਪ।
ਸਾਲ 1937 ਦੀ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਐਨ ਆਰਬਰ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਾਈ ਸੁਸਾਇਟੀ ਆਫ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਭਾਸ਼ਾਈ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ, ਸਪੀਰ ਨੂੰ ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਸਮੱਸਿਆ ਹੋਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਜਿਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੁਝ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਈ ਸੀ।
1938 ਵਿਚ, ਉਸਨੂੰ ਯੇਲ ਤੋਂ ਛੁੱਟੀ ਲੈਣੀ ਪਈ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਲੀ ਵਰੱਫ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਰਸ ਸਿਖਾਏ ਅਤੇ ਜੀ ਪੀ. ਮੁਰਦੋਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੁਝ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ।
ਮੁਰਦੋਕ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਬੋਸੀਅਨ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਮਾਨਵ ਵਿਗਿਆਨ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਨੂੰ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਪੀਰ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਮਰੀਕੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਸਪੀਰ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਅਥਾਬਸਕਨ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪਰਿਵਾਰ ਜਿਸਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖ਼ਾਸਕਰ ਮੋਹਿਤ ਕੀਤਾ. ਇੱਕ ਨਿਜੀ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਲਿਖਿਆ: "ਡੀਨੇ ਸ਼ਾਇਦ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣਨ ਲਈ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ- ਬਿਚੈਸਟ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ . ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਨਮੋਹਕ ਹੈ।
ਚਿਨੁਕ, ਨਵਾਜੋ, ਨੂਟਕਾ, ਕੋਲੋਰਾਡੋ ਰਿਵਰ ਨੂਮਿਕ, ਟੇਕੈਲਮਾ ਅਤੇ ਯਾਨਾ. ਸਲਾਹਕਾਰ ਟੋਨੀ ਟਿਲੋਹਾਸ਼ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਦੱਖਣੀ ਪਾਇਉਟ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਨੇ 1933 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੇਖ ਪਾਇਆ ਜੋ ਫੋਨਮੇ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਟਿਲੋਹਾਸ਼ ਸਪੀਰ ਦਾ ਚੰਗਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਅਤੇ ਫਿਲਡੇਲਫੀਆ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਮਿਲਿਆ. ਸਪੀਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੱਖਣੀ ਪਯੂਟੇ ਗਾਣਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜੋ ਕਿ ਟਿਲੋਹਾਸ਼ ਜਾਣਦੇ ਸਨ. ਇਸ ਫਲਦਾਇਕ ਸਹਿਯੋਗ ਨੇ 1930 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਦੱਖਣੀ ਪਯੂਟ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਵਰਣਨ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨੀ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਸਪੀਰ ਨੂੰ ਸ਼ੋਸ਼ੋਨੀਅਨ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਹੂਨ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਦੇ ਸਿੱਟੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ - ਉਟੋ-ਅਜ਼ਟੇਕਨ ਭਾਸ਼ਾ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।
ਦੱਖਣੀ ਪਯੂਟੇ ਦਾ ਸਪੀਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਦੁਆਰਾ "ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਤਮਕ ਉੱਤਮਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਨਮੂਨਾ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਸਪੀਰ ਨੇ ਸਪੀਕ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਡਾਕਟਰੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜਨਤਕ ਤੌਰ ਤੇ ਬਹਿਸ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਛੇ ਕੌਮ ਇਰੋਕੋਇਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਜੋ ਗਿਆਰਾਂ ਵਾੱਪਮ ਬੈਲਟਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਰਿਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ. (ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬੈਲਟਾਂ ਨੂੰ 1988 ਵਿੱਚ ਇਰੋਕੋਇਸ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਉਸਨੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਦੇ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੇ ਪੋਟਲੈਚ ਸਮਾਰੋਹ ਉੱਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਉਲਟਾਉਣ ਲਈ ਵੀ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਮਰੀਕੀ ਭਾਸ਼ਾਈ ਵਿਗਿਆਨ ਉੱਤੇ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਸਪੀਰ ਨੇ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਭਾਸ਼ਾਈ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਲਿਖਿਆ.ਮ।
ਉਸਦੀ ਕਿਤਾਬ ਭਾਸ਼ਾ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਆਕਰਣ-ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਰਗੀਕਰਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਵਰਤਾਰੇ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ, ਨਸਲ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਆਪਸੀ ਸਬੰਧਾਂ ਦੀ ਆਪਹੁਦਾਰੀ ਬਾਰੇ ਅਟਕਲਾਂ ਤੱਕ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
1906 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਕੋਰਸ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਮਾਨਵ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਕੋਰਸਾਂ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਰੈਂਡ ਨਾਲ ਪ੍ਰੀਮੀਟਿਵ ਕਲਚਰ, ਬੋਸ, ਐਥਨੋਲੋਜੀ ਨਾਲ ਬੋਸ, ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਕੋਰਸ ਬਰਥੋਲਡ ਲੌਫਰ ਨਾਲ ਸੈਮੀਨਾਰ ਲਗਾਏ. ਉਸਨੇ ਸੇਲਟਿਕ, ਓਲਡ ਸੈਕਸਨ, ਸਵੀਡਿਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਕੋਰਸਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਇੰਡੋ-ਯੂਰਪੀਅਨ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵੀ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ‌।
ਆਪਣਾ ਕੋਰਸ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਪੀਰ ਆਪਣੇ ਡਾਕਟੋਰਲ ਫੀਲਡ ਵਰਕ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਖੋਜ ਨਿਬੰਧ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਿਆਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਨਿਯੁਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਕਈ ਸਾਲ ਬਿਤਾਏ।
ਕ੍ਰੋਬੇਰ ਅਤੇ ਸਪੀਰ ਵਿਚਾਲੇ ਸਹਿਯੋਗ ਇਸ ਤੱਥ ਦੁਆਰਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਸਪੀਰ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਭਾਸ਼ਾਈ ਵੇਰਵੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਦਬਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਕ੍ਰੋਏਬਰ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਵਰਗੀਕਰਣ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨਾ ਸੀ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਸਪੀਰ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਏਬਰ ਉਸ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਨ ਤੋਂ ਅਸਮਰੱਥ ਸੀ।
ਕੇਨੈਡਾ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਪੀਰ ਦਾ ਕੋਲੰਬੀਆ ਵਿੱਚ ਬੈਨੇਡਿਕਟ ਦੀ ਪ੍ਰੋਟਾ ਮਾਰਗਰੇਟ ਮੀਡ ਨਾਲ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਸੰਬੰਧ ਸੀ।
ਪਰ ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਉਸਰਤ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਬਾਰੇ ਸਾਪਿਰ ਦੇ ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰ ਮੀਡੇ ਲਈ ਅਨੰਦ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਬੈਨੇਡਿਕਟ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੀਡ ਸਮੋਆ ਵਿੱਚ ਖੇਤਰੀ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਛੱਡ ਗਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ।
ਮੀਡ ਨੂੰ ਸਮੋਆ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਹੀ ਸਪੀਰ ਦੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਦੀ ਖਬਰ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੱਤਰ-ਵਿਹਾਰ ਨੂੰ ਬੀਚ ਉੱਤੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
1901 ਵਿੱਚ ਸਫੀਰ ਕੋਲੰਬੀਆ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹਾਲੇ ਵੀ ਉਸਨੇ ਪਲਿਜ਼ਟਰ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਕੋਲੰਬੀਆ ਇਸ ਸਮੇਂ ਕੁਝ ਕੁ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਯਹੂਦੀ ਬਿਨੈਕਾਰਾਂ ਦੇ ਦਾਖਲੇ ਨੂੰ ਲਗਭਗ 12% ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸਪੀਰ ਨੇ ਬੀ.ਏ. ਅਤੇ ਕੋਲੰਬੀਆ ਤੋਂ ਜਰਮਨਿਕ ਫਿਲੌਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਐਮ.ਏ. , ਪੀ.ਐਚ.ਡੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਨਵ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ 1909 ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਸਪੀਰ ਨੇ ਸਾਥੀ ਬੋਸੀਆਂ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੱਤੀ: ਫਰੈਂਕ ਸਪੀਕ, ਪਾਲ ਰੈਡਿਨ ਅਤੇ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਗੋਲਡਨਵੈਇਸਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਬਾਰਬੇਉ ਨਾਲ ਪੂਰਬੀ ਵੁੱਡਲੈਂਡਜ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ: ਓਜੀਬਵਾ, ਇਰੋਕੋਇਸ, ਹੁਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਯਨਦੋਟ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਸਪੀਰ ਨੇ ਮੈਕੈਂਜ਼ੀ ਵਾਦੀ ਅਤੇ ਯੂਕੋਨ ਦੀਆਂ ਅਥਾਬਸਕੈਨ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਸ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਾਬਿਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ' ਤੇ ਨੂਟਕਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਦੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸਨੇ ਅਥਾਬਸਕਨ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ, ਚਿਨੁਕਾਨ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਟੋ-ਅਜ਼ਟੇਕਨ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਟੇਕਲਾਮਾ, ਵਿਸਰਾਮ, ਦੱਖਣੀ ਪਾਇਉਟ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਵਿਆਕਰਣ ਸੰਬੰਧੀ ਵਰਣਨ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਯਿੱਦੀ, ਇਬਰਾਨੀ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਜਰਮਨਿਕ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਹਾਇਕ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਉਹ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਭਾਸ਼ਾ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਖੋਜ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ 1951 ਵਿੱਚ ਇੰਟਰਲਿੰਗੁਆਫ਼ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਆਈਪੀਏ ਦੇ ਖੋਜ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਪੀਰ ਨੇ ਐਲਿਸ ਵੈਂਡਰਬਿਲਟ ਮੌਰਿਸ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ।
ਆਪਣੇ ਪੇਪਰ "ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਵਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਕਾਰਜ" ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਨਿਯਮਤ ਵਿਆਕਰਣ ਦੇ ਫ਼ਾਇਦਿਆਂ ਲਈ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਸਹਾਇਕ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਮੁਹਾਵਰਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਪੱਖ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇਚੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕੀਤੀ।
ਭਾਸ਼ਾਈ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਯੋਗਦਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਉਸਦਾ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਗੀਕਰਣ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ।
ਉਸਨੇ ਫੋਨੋਮੋਲ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਸੰਕਲਪ ਨੂੰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਧੁਨੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਐਡਵਰਡ ਸਪੀਰ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨੀ-ਭਾਸ਼ਾ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਾਸ਼ਾ-ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਰਕਲੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਟਿਕਣ ਤੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਪੀਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੋਰ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ 1910, ਤੱਕ ਕ੍ਰੋਏਬਰ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਲਈ ਯਾਨਾ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਸਾਪਿਰ, ਐਡਵਰਡ; ਸਵਦੇਸ਼, ਮੌਰਿਸ . ਨੂਟਕਾ ਟੈਕਸਟ: ਵਿਆਕਰਨ ਦੇ ਨੋਟਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਨਸਲੀ ਬਿਰਤਾਂਤ।
ਸਪੀਰ, ਐਡਵਰਡ . ਮੰਡੇਲਬੌਮ, ਡੇਵਿਡ . ਭਾਸ਼ਾ, ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਵਿੱਚ ਚੁਣੀਆਂ ਗਈਆਂ ਲਿਖਤਾਂ. ਬਰਕਲੇ: ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਪ੍ਰੈਸ. . : 00025.
ਸਪੀਰ, ਐਡਵਰਡ . ਭਾਸ਼ਾ: ਭਾਸ਼ਣ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਨਿਊਯਾਰਕ: ਹਾਰਕੋਰਟ, ਬ੍ਰੈਸ ਐਂਡ ਕੰਪਨੀ. . : 0008
ਸਪੀਰ, ਐਡਵਰਡ . ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਕੁਝ ਬੁਨਿਆਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ". ਵਿਗਿਆਨ. 31 : / ਸਾਇੰਸ . . ਪੀ ਐਮ ਆਈ ਡੀ .
ਸਪੀਰ, ਐਡਵਰਡ . ਆਦਿਵਾਸੀ ਅਮਰੀਕੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਪਰਿਪੇਖ, ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਅਧਿਐਨ. ਓਟਾਵਾ: ਸਰਕਾਰੀ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਬਿਊਰੋ।
ਸਪੀਰ, ਐਡਵਰਡ; ਇਰਵਿਨ, ਜੁਡੀਥ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ: ਲੈਕਚਰ ਦਾ ਇੱਕ ਕੋਰਸ. ਬਰਲਿਨ: ਵਾਲਟਰ ਡੀ ਗਰੂਇਟਰ. .
ਸਪੀਰ, ਐਡਵਰਡ . ਵੈਨਕੂਵਰ ਟਾਪੂ ਦੀ ਸਲੈਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ, ਕੋਮੌਕਸ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਦੁਹਰਾਉਣਾ. ਓਟਾਵਾ: ਸਰਕਾਰੀ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਦਫਤਰ।
ਸਪੀਰ, ਐਡਵਰਡ . ਨਸ ਨਦੀ ਇੰਡੀਅਨਜ਼ ਦੀ ਸਮਾਜਿਕ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਇੱਕ ਚਿੱਤਰ. ਓਟਾਵਾ: ਸਰਕਾਰੀ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਦਫਤਰ।
ਸਪੀਰ, ਐਡਵਰਡ . "ਅਪਰ ਚਿਨੁਕ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਬਾਰੇ ਮੁੱਢਲੀ ਰਿਪੋਰਟ"।
ਇਸਲਾਮ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਪੰਜ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਧਰਮ ਹੈ।
ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਨਸਲੀ ਮਾਲੇਈ ਹੈ, ਪਰ ਮੁਸਲਿਮ ਆਬਾਦੀ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਵੱਖ ਨਸਲੀ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੂਲ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ, ਚੀਨ, ਕੰਬੋਡੀਆ ਅਤੇ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਤੋਂ ਆਏ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਆਰਏਡੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਸਜਿਦਾਂ ਵਿਚੋਂ 99 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਸੁੰਨੀ ਸ਼ਾਖਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ. ਸ਼ੀਆ ਮਸਜਿਦਾਂ ਬਾਕੀ 1 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ.
ਰੇਡ ਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਅੰਦਾਜ਼ਨ 351,987 ਈਸਾਈ ਹਨ, ਆਬਾਦੀ ਦਾ 0.5 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਣਦਾ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸੰਪੰਨ ਹਨ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਚਾਰ ਛਤਰੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ, ਥਾਈਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਚਰਚ ਆਫ਼ ਕ੍ਰਾਈਸਟ, 1930 ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ. ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਥਾਈਲੈਂਡ ਦੀ ਈਵੈਂਜੈਜੀਕਲ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਹੈ . ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖਰੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟਨਟ ਸੰਪ੍ਰਦਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮਾਨ ਛਤਰੀ ਸਮੂਹਾਂ ਤਹਿਤ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
ਥਾਈਲੈਂਡ ਵਿਚ, ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਕਾਨੂੰਨ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਨਵੇਂ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਰਜਿਸਟਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਧਾਂਤਕ ਜਾਂ ਹੋਰ ਅਧਾਰਾਂ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਧਾਰਮਿਕ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਸਭਾ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ, ਰਜਿਸਟਰਡ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਸੁਤੰਤਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਵੇਂ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਨਾ ਦੇਣ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਨੇ ਅਣ ਰਜਿਸਟਰਡ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਨਹੀਂ ਲਗਾਈ ਹੈ।
ਸਰਕਾਰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਰਜਿਸਟਰਡ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ. ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਾਂ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਜਾਂ ਵਿਤਕਰੇ ਦੀ ਕੋਈ ਖ਼ਬਰ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਦੂਰ ਦੱਖਣੀ ਸਰਹੱਦੀ ਸੂਬਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਖਵਾਦੀ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਜਾਰੀ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਬੁੱਧ ਅਤੇ ਮੁਸਲਿਮ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦਰਮਿਆਨ ਤਣਾਅਪੂਰਨ ਸਬੰਧ ਵਧਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਕਾਨੂੰਨ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਨੇ ਕੁਝ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. 19 ਸਤੰਬਰ, 2006 ਨੂੰ ਖ਼ੂਨ-ਰਹਿਤ ਤਖਤਾ ਪਲਟਦਿਆਂ ਫ਼ੌਜ ਨੇ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਤਖਤਾ ਪਲਟਿਆ ਅਤੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
1 ਅਕਤੂਬਰ, 2006 ਨੂੰ, ਫੌਜੀ ਤਖ਼ਤਾ ਪਲਟਣ ਵਾਲੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਅੰਤਰਿਮ ਸੰਵਿਧਾਨ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ, ਇੱਕ ਅੰਤਰਿਮ ਸਰਕਾਰ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦਾ ਖਰੜਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਖਰੜਾ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ।
ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਹਰਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੰਤਰਿਮ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ 1997 ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਈ ਨਾਗਰਿਕ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਾਹ ਨੇ 42 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਕੂਲਾਂ, ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਅਤੇ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਜਰਾਤੀ ਸਾਹਿਤ ਪੜ੍ਹਾਇਆ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1962 ਵਿੱਚ ਦਾਬੋਈ ਦੇ ਦਯਾਰਾਮ ਸ਼ਾਰਦਾ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਗੁਜਰਾਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ।
ਉਸਨੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਗ੍ਰਾਂਟ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਇਮੇਰਿਟਸ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।
ਉਸਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ-ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ।
ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਜਨਮ 1 ਨਵੰਬਰ 1939 ਨੂੰ ਦਾਬੋਈ, ਵਡੋਦਰਾ ਜ਼ਿਲਾ, ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ ਗੋਵਿੰਦਲਾਲ ਅਤੇ ਕੁੰਦਨਬਹੇਨ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਐਮਐਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਇਕ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਕਾਮਰਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ, ਪਰੰਤੂ ਇਸ ਨੂੰ 1959 ਵਿਚ ਦਾਬੋਈ ਦੇ ਆਰਟਸ ਕਾਲਜ ਜਾਣ ਲਈ ਵਿੱਚ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਉਹ 1962 ਵਿਚ ਗੁਜਰਾਤੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿਚ ਇਕ ਗੌਣ ਨਾਲ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਇਆ ਸੀ।
1964 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਵਡੋਦਰਾ ਦੀ ਐਮ ਐਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਗੁਜਰਾਤੀ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸਾਹਿਤ ਵਿਚ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਮੋਹਨਭਾਈ ਸ਼ੰਕਰਭਾਈ ਪਟੇਲ ਦੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਹੇਠ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਥੀਸਸ ਸੁਰੇਸ਼ ਜੋਸ਼ੀ: ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਅਜੋਕੇ ਗੁਜਰਾਤੀ ਸਾਹਿਤ ਉੱਤੇ ਇਸਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਲਈ 1978 ਵਿਚ ਗੁਜਰਾਤ ਵਿਦਿਆਪੀਠ ਤੋਂ ਪੀਐਚ.ਡੀ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਸੁਮਨ ਸ਼ਾਹ ਗੁਜਰਾਤ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਗੁਜਰਾਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਆਲੋਚਕ, ਲਘੂ ਕਹਾਣੀਕਾਰ, ਨਾਵਲਕਾਰ, ਨਿਬੰਧਕਾਰ, ਸੰਪਾਦਕ ਅਤੇ ਅਨੁਵਾਦਕ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਲਘੂ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਫੱਤਫਤਿਯੂਨ ਲਈ ਸਾਲ 2008 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਗੁਜਰਾਤੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਆਧੁਨਿਕ ਦੋਨਾਂ ਜੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ।
ਉਸਨੇ 74 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 2 ਨਾਵਲ, 6 ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਲੇਖਾਂ ਦੇ 4 ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਤੋਂ ਗੁਜਰਾਤੀ ਵਿੱਚ 6 ਅਨੁਵਾਦ, ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਨਾ ਉੱਤੇ 22 ਪੁਸਤਕਾਂ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕ ਸਿਧਾਂਤ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਗੁਜਰਾਤੀ ਲਘੂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ 23 ਸੰਪਾਦਿਤ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸਹਿਯੋਗੀ ਬੀਚ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬਿਰਤਾਂਤਕਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ, ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਲਈ ਇਹ ਸਹੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਕਰੇ, ਪਰ ਸਵਾਲ ਇਹ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿਤਾ 24 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਬੱਚੇ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਰੋਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਹੋਏ ਸਿਧਾਰਥ 'ਸਿੱਧੂ' ਅਡਾਲਾ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਗਾਲਾਂ ਕੱਢਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਨਫ਼ਰਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਅਰਵਿੰਦ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ, ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਨੇ ਸਹੁੰ ਖਾਧੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਕੈਰੀਅਰ ਅਤੇ ਜਿਸ ਔਰਤ ਨਾਲ ਉਹ ਵਿਆਹ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸਦੀ ਆਪਣੀ ਚੋਣ ਹੋਵੇਗੀ।
ਪਿਛੋਕੜ ਵਿੱਚ, ਸਿੱਧੂ ਦੀ ਮਾਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ , ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਭਗਤ ਤੇਲਗੂ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਡਾਇਨਿੰਗ ਟੇਬਲ 'ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮੈਨੇਜਿੰਗ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਅਰਵਿੰਦ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੀ ਸਿੱਧੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਗੇ।
ਜਦੋਂ ਸਿੱਧੂ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿੱਧੂ ਦੇ ਚੁੱਪ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ, ਸਿੱਧੂ ਘਰ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੁਬਲਕੁਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਕੁੜਮਾਈ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਸਿਰਫ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਡੈਡੀ ਦੀ ਕੁੜੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਬੇਟੇ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਦੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਿੰਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਦੇ ਦਬਾਅ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਬੇਟੇ ਦੇ ਦਿਲ 'ਚ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਤੀ ਕੜਵਾਹਟ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਫ਼ਿਲਮ ਨੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਵਾਰਡਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਸਾਊਥ ਫ਼ਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤੇ।
ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਨੇ ਇਸ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਮੇਂ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਕਈ ਰਿਕਾਰਡ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਮਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇਲਗੂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।
ਬੋਮਰਿਲੂ 2006 ਦੀ ਇੱਕ ਤੇਲਗੂ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ ਫੈਮਲੀ ਡਰਾਮਾ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ ਜੋ ਭਾਸਕਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦਿਲ ਰਾਜੂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਤਾਮਿਲ ਵਿੱਚ ਸੰਤੋਸ਼ ਸੁਬਰਾਮਨੀਅਮ , ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ ਭਲੋਬਾ ਭਲੋਬਾਸਾ ਅਤੇ ਓਡੀਆ ਵਿੱਚ ਡਰੀਮ ਗਰਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਹਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਸ਼ਠੀਦੇਵੀਉਪਖਿਆਨਮ ਨਾਮ ਦਾ ਅਧਿਆਇ ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਬਿਆਨਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤਾ - ਸਵਯੰਭੂ ਮਨੂ - ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਮਾਲਿਨੀ ਨੇ ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਦੇ ਯਤਨ ਵਿੱਚ ਪੁਤਰਕਮੇਸਟੀ ਯਜ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਕ ਜੰਮੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਲਿਨੀ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸਵਰਗੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਸਵਰਗੀ ਰੱਥ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੁੰਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਨੂੰ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਸਕੰਦ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇਵਸੇਨਾ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਸੀ, ਸਕੰਦ ਦੀ ਮੈਟ੍ਰਿਕਸ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖਦੀ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜ਼ਿੰਦਾ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਵਰਗੀ ਘਰ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਲੱਗੀ।
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤਾ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਸ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵੀ ਇਸ ਸ਼ਰਤ 'ਤੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤਾ ਤਿੰਨੋਂ ਸੰਸਾਰਾਂ: ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਪੂਜਾ ਅਰੰਭ ਕਰੇਗੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰੇਗੀ।
ਉਸਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ, ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਸੁਵ੍ਰਤਾ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਮਹਾਨ, ਨੇਕ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਸ਼ਾਸਕ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਨੇ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ਕਿ ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਛੇਵੇਂ ਅਤੇ 21 ਵੇਂ ਦਿਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਇਕ ਬੱਚੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਜਾਂ ਸ਼ਸ਼ਟੀ ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਲੋਕ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਹਿਤਕਾਰੀ ਅਤੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਪੁਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਬਨਸਪਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਨਨ ਦੀ ਵੀ ਦੇਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਮਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਇੱਕ ਬਿੱਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਜਾਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਰੂਪ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਘੜਾ, ਇੱਕ ਬਨਿਅਨ ਦਾ ਰੁੱਖ ਜਾਂ ਇਸਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਜਾਂ ਅਜਿਹੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਲਾਲ ਪੱਥਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ; ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਸ਼ਸ਼ਠੀਤਲਾ ਨਾਮੀ ਬਾਹਰੀ ਥਾਂਵਾਂ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ।
ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹਿੰਦੂ ਕੈਲੰਡਰ ਦੇ ਮੁਤਾਬਿਕ ਹਰੇਕ ਚੰਦਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬਾਂਝ ਔਰਤਾਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਮਾਂਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਛੱਠ ਉਸ ਲਈ ਅਤੇ ਸੂਰਿਆ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬਿਹਾਰ ਵਿਖੇ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਹਿੰਦੂ ਲੋਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਸ ਦੇਵੀ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਹਿੰਦੂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ 8ਵੀਂ ਅਤੇ 9ਵੀਂ ਸਦੀ ਬੀ.ਸੀ.ਈ. ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਹਿੰਦੂ ਯੁੱਧ-ਦੇਵਤਾ ਸਕੰਦ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਮੁੱਢਲੇ ਹਵਾਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਕੰਦ ਦੀ ਧਰਮ-ਮਾਤਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਦੇ ਹਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਸਕੰਦ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇਵਸੇਨਾ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਵਿੱਚ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਘਾਤਕ ਦੇਵੀ ਬੱਚਿਆਂ 'ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਅਤੇ ਬਖਸ਼ਣਹਾਰ ਵਜੋਂ ਦੇਖੀ ਜਾਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ, ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੇਟਣ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਰੁਮਾਲ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਪਾਣੀ, ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਘੜਾ, ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਚੌਲ, ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਚਾਵਲ, ਕੇਲੇ ਅਤੇ ਮਠਿਆਈਆਂ, ਚੂੜੀਆਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਟੁਕੜੇ।