polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
" ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਬਦ ਜਾਂ ਅਰਥ ਖ਼ੁਦ ਸਾਧਨ ਹੋ ਕੇ ਕਿਸੇ ਚਮਤਕਾਰ ਅਰਥ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਨ ਉਹ ਧੁਨੀ ਕਾਵਿ ਹੈ"।
ਹੈਨਰੀ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਰਾਸਤ ਐਂਟੀਲਿਏਨ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਹੈ: ਇਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਐਨਟੋਨੀ, ਗੁਆਡਲੂਪ ਤੋਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਮਾਤਾ, ਮਾਰਿਸੀ, ਮਾਰਟੀਨੀਕ ਤੋਂ ਸੀ।
ਇਸਦਾ ਜਨਮ ਅਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਪੈਰਿਸ ਦੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਲੇਸ ਉਲਿਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਕਈ ਵਾਰ ਸਖ਼ਤ ਗੁਆਂਢੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉੱਥੇ ਚੰਗੀਆਂ ਫੁਟਬਾਲ ਸਹੂਲਤਾਂ ਉਪਲਬਧ ਹਨ।
ਸੱਤ ਸਾਲ ਦਾ ਬੱਚਾ ਹੋਣ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਹੈਨਰੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਖਕੇ ਕਲਾਊਡ ਚੈਜਲੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਕਲੱਬ ਕੋ ਲੇਸ ਉਲਿਸ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਹੋਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ ਸੀ।
ਇਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈਣ ਲਈ ਦਬਾਅ ਪਾਇਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਫੁੱਟਬਾਲ ਲਈ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅੱਜੇ ਤੱਕ ਖਿੱਚਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਇਹ 1989 ਵਿੱਚ ਯੂਐਸ ਪਲਾਈਸਿਉ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਇਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕਲੱਬ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਇਸ ਲਈ, ਹੈਨਰੀ ਈਐਸ ਵਿਰੀ-ਚਾਤਿੱਲਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੋ ਸਾਲ ਉਹਦੇ ਲਈ ਖੇਡਿਆ।
ਯੂਐਸਨੇ ਪਲਾਈਸਿਉ ਦੇ ਕੋਚ ਜੀਨ-ਮੈਰੀ ਪਾਂਜ਼ਾ, ਹੈਨਰੀ ਦੀ ਭਵਿੱਖਕਾਲੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਰਹੀ, ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਫੋਲੋ ਕੀਤਾ।
ਥਿਏਰੀ ਡਾਨੀਏਲ ਹੈਨਰੀ ਇੱਕ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਫ੍ਰਾਂਸੀਸੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਫੁੱਟਬਾਲ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵੀ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਬੈਲਜੀਅਮ ਨੈਸ਼ਨਲ ਟੀਮ ਦਾ ਸਹਾਇਕ ਮੈਨੇਜਰ ਵੀ ਹੈ।
ਇਹ ਮੋਨਾਕੋ, ਜੁਵੇਂਟਸ, ਬਾਰਸੀਲੋਨਾ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਰੈਡ ਬੁਲਸ ਲਈ ਖੇਡਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਆਪਣੇ ਅੱਠ ਸਾਲ ਆਰਸਨਲ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਕਲੱਬ ਦਾ "ਆਲ-ਟਾਈਮ ਰਿਕਾਰਡ ਗੋਲਸਕੋਰਰ" ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਇਹ ਫ੍ਰਾਂਸ ਵੱਲੋਂ ਖੇਡਿਆ ਅਤੇ ਇਹ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਗੋਲਸਕੋਰਰ ਹੈ।
ਇੱਕਲੇ ਨੂੰ 2002 ਫੀਫਾ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਦੇ ਨਾਲ ਤਾਂਦੇਮ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਸਾਰੀ ਕਮਾਈ ਏਡਜ਼ ਖੋਜ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਹੈਨਰੀ ਸਿਸਟਿਕ ਫਾਈਬਰੋਸਿਸ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਿਸਟਿਕ ਫਾਈਬਰੋਸਿਸ ਟਰੱਸਟ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਰਥਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਗਸਤ 2016 ਵਿੱਚ, ਹੈਨਰੀ "ਬੈਲਜੀਅਮ ਨੈਸ਼ਨਲ ਟੀਮ" ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਹਾਇਕ ਮੈਨੇਜਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਇਸਨੇ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮੁੱਖ ਕੋਜ੍ਹ ਰੋਬਰਟੋ ਮਾਰਟਿਨਜ਼ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਹਾਇਕ ਸਾਥੀ ਗ੍ਰੈਮੀ ਜੋਨਸ ਨਾਲ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਚੁੰਮੀ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ 'ਦ ਕਿੱਸ ਐਂਡ ਆੱਫ ਹਿਸਟਰੀ' ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਨੈਰੋਪ ਨੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਚੁੰਮਣ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ "ਪਿਆਰ ਦੀ ਲਾਲਸਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਜੁਆਨ ਪਿਆਰ, ਗਰਮੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੀ ਜਲਵਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ 'ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, 'ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚਾਰਲਸ ਫਸਟਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ,' ਹਰੇ ਪੱਧਰਾਂ ਤੋਂ ਨੀਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਤਕ, 'ਜਿਵੇਂ ਟੈਂਡਰ, ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ ਧੰਨਵਾਦ।
ਨਾਇਰੋਪ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿਆਰ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ, "ਵਾਅਦੇ ਵਿੱਚ ਅਮੀਰ, ਅਨੰਤ ਖੁਸ਼ੀ, ਹਿੰਮਤ, ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਇੱਕ ਨਸ਼ੀਲੀ ਭਾਵਨਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
"ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ: "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਲਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੰਮ, ਫਿਰ ਵੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ, ਉਹ ਔਰਤ ਨਾਲ ਚੁੰਮੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਚੁੰਮੀ , ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਇੱਕ ਵਸਤੂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਛੂਹਣਾ ਜਾਂ ਬੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਦਬਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰੀਕਿਰਿਆ ਹੈ।
ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਗ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਚੁੰਮਣ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ, ਜਨੂੰਨ, ਰੋਮਾਂਸ, ਜਿਨਸੀ ਆਕਰਸ਼ਣ, ਲਿੰਗਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ, ਜਿਨਸੀ ਉਭਾਰ, ਮੋਹ, ਆਦਰ, ਸ਼ੁਭਕਾਮਨਾਵਾਂ, ਦੋਸਤੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕੁਝ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਚੁੰਮਣ ਸ਼ਰਧਾ, ਰਸਮੀ ਜਾਂ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਰਧਾ, ਆਦਰ ਜਾਂ ਸੰਸਾਧਨ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਪੁਰਾਣੀ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਸਿਸਨ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਕੋਸ ਤੋਂ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੀ।
ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਚੁੰਮਣਾ ਇੱਕ ਅਭਿਆਸ ਹੈ ਜੋ ਬਿਸ਼ਪਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗ੍ਰੀਸ ਵਿਚ, ਇਕੋ ਅਹੁਦੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਮਾਨਤਾ ਦੇ ਸੰਕਲਪ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਵਿਚ, ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣਾ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਜਾਂ ਨਿੱਘੀ ਸ਼ੁਭਕਾਮਨਾ ਦਾ ਆਮ ਪ੍ਰਗਟਾਅ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ ਫਿਰ ਵੀ ਕੁਝ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਚੁੰਮਣ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਯੂਰਪੀਨ ਬੰਦੋਬਸਤ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਰੁਟੀਨ ਘਟਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ, ਤਾਹੀਟੀ ਲੋਕ, ਅਤੇ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੋਤ ਦੇ ਕੁਝ ਆਦਿਵਾਸੀ ਲੋਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਮਿਥੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਜਾਂ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਚੁੰਮਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਰਿਵਾਜ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਗੇਮਾਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗਕਤਾ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਨੈਰੋਪ ਨੇ ਪਿਆਰ, ਮੋਹ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਚੁੰਮਣ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੁੰਮਣ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ।
ਉਹ ਨੋਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਕੁੱਝ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਨ ਅਤੇ ਓਵਰਲਾਪਿੰਗ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਕਿਸਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰਾਂਸ ਦੇ ਦੇ ਵੀਹ ਅਤੇ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਤੀਹ ਸਮੇਤ।
ਆਪਣੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੈਪਾਂਨੇਲਾ ਕੈਲਾਬਰੀਆ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸਟੀਲੋ ਵਿੱਚ ਸਪੇਨੀ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕੈਮਪਨੇਲਾ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਫਿਊਓਰੇ ਦੇ ਜੋਚੀਮ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਜੋਤਸ਼-ਵਿੱਦਿਆ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਮਾਲ ਅਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ 1600 ਵਿੱਚ ਆਤਮਾ ਦੀ ਜੁੱਗ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਭਵਿਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਉਸਦੇ ਦੋ ਸਾਥੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਗੱਦਾਰੀ ਕਰਨ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰਕੇ ਨੇਪਲਸ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੈਕ ਉੱਤੇ ਪਾਕੇ ਉਸ ਤੇ ਤਸ਼ੱਦਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਜੇਲ੍ਹ ਦੀ ਕੈਦ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਕੈਂਪਾਨੇਲਾ ਨੇ ਯੂਰਪੀ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕਾਂ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ, ਨਿਪੋਟੀਨੀਅਨ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਹਲਕਿਆਂ ਅਤੇ ਕਾਰਾਵਾਗਜੀਓ ਦੇ ਕਮਿਸ਼ਨਰਾਂ ਨਾਲ ਪੱਤਰ ਵਿਹਾਰ ਕਾਇਮ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਤਾਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਬੌਧਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ।
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਕੈਂਪਾਨੇਲਾ ਨੇ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕਬਾਲ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਘਾਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ ਜੇ ਉਸ ਨੇ ਪਾਗਲਪਣ ਦਾ ਨਾਟਕ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਕੋਠੜੀ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾ ਲਾ ਦਿੱਤੀ ਹੁੰਦੀ।
ਉਸ ਨੂੰ ਹੋ ਤਸੀਹੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਫਿਰ, ਅਪਾਹਜ ਅਤੇ ਬੀਮਾਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਮਰ ਕੈਦ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।
1590 ਵਿੱਚ ਉਹ ਨੇਪਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਤਾਰਾ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਜੋਤਸ਼ਵਾਦੀ ਅਟਕਲਬਾਜ਼ੀ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਬਣਨਾ ਸੀ।
ਕੈਂਪਨੇਲਾ ਦੇ ਵਿਭਿੰਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਅਰਸਤੂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਧਾਰਮਿਕ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਦੱਖਣੀ ਇਟਲੀ ਦੇ ਕੈਲਾਬਰੀਆ ਵਿੱਚ ਰੇਜੀਓ ਡੀ ਕੈਲਾਬਰੀਆ ਦੇ ਪ੍ਰਾਂਤ ਵਿੱਚ ਸਟਿਗਨਾਨੋ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਕੈਂਪਨੇਲਾ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਬੱਚਾ ਸੀ।
ਇੱਕ ਗ਼ਰੀਬ ਅਤੇ ਅਨਪੜ੍ਹ ਮੋਚੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ 14 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਟੋਮਸ ਐਕੁਿਨਸ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਾ ਤੋਮਾਸੋ ਨਾਮ ਨਾਲ ਡੋਮਿਨਿਕੀ ਆਰਡਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਮਾਸਟਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ।
ਜਲਦ ਹੀ, ਉਹ ਅਰਸਤੂਵਾਦੀ ਆਰਥੋਦੌਕਸੀ ਤੋਂ ਅੱਕ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਰਨਾਰਡਾਈਨੋ ਤੇਲੀਸਿਓ ਦੇ ਅਨੁਭਵਵਾਦ ਦੁਆਰਾ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਇਹ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ ਇਹ ਗਿਆਨ ਅਨੁਭਵ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜਾਂ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹਨ।
ਕੈਮਪੇਨੇਲਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਕੰਮ, ਤੇਲੇਸਿਓ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ 'ਫ਼ਿਲਾਸੋਫ਼ੀਆ ਸੈਂਸੀਬਸ ਡੇਮੋਨਸਟਰੇਟਾ' ਲਿਖੀ, ਜੋ 1592 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ।
ਤੋਮਾਸੋ ਕੈਂਪਾਨੇਲਾ ਓਪੀ , ਨੂੰ ਬਪਤਿਸਮਾ ਜਿਯੋਵਾਨੀ ਡੋਮੇਨੀਕੋ ਕੈਂਪਾਨੇਲਾ, ਇੱਕ ਡੋਮਿਨਿਕਨ ਰੂਹਾਨੀ ਭਾਈ, ਇਤਾਲਵੀ ਫ਼ਿਲਾਸਫ਼ਰ, ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਤਾਰਾ ਵਿਗਿਆਨੀ, ਅਤੇ ਕਵੀ ਸੀ।
ਇਹ ਉੱਲੂ ਆਮ ਜਾਂ ਅਸਲੀ ਉੱਲੂ ਪੰਛੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਹੈ, ਸਟਰਿਜੀਡੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉੱਲੂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ, ਦੂਜਾ ਸਮੂਹ ਬਾਰਨ ਉੱਲੂ ਹੈ, ਟਾਇਟਨਿਡੇ।
ਇਹ ਇੱਕ ਛੋਟਾ, ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਨਾਲ ਰੰਗੀਨ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾਈਟਚਰਨਲ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਕਈ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀਬਾੜੀ, ਜੰਗਲੀ ਝੀਲਾਂ, ਸਟੇਪਸ ਅਤੇ ਅਰਧ-ਰੇਗਿਸਤਾਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਇਹ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ, ਗੁੰਝਲਦਾਰ, ਹੋਰ ਗੈਰ-ਗ੍ਰਸਤ ਜੀਵ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਸਿਰਕੇ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਰਦਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦਾ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਉਹ ਘੁਸਪੈਠੀਏ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਮਾਦਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਰ ਆਲ੍ਹਣੇ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਦਾ ਲਈ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਖੰਭੇ ਹੋਏ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਲਈ।
ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਬੱਚੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਲਗਭਗ ਸੱਤ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਲ੍ਹਣਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਛੋਟਾ ਉੱਲੂ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਪੰਛੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਫਲੈਟ ਚੱਕਰ ਵਾਲਾ ਸਿਰ, ਇੱਕ ਭੰਗਾ, ਸੰਖੇਪ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਪੂਛ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਡਿਸਕ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਚਿਪਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਭ੍ਰਾਂਚਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫੈਲੀ ਬਾਲਗ ਨਸਲ ਦੀ ਉੱਲੂ, ਨਾਮਜ਼ਦ ਏ. ਨੋਕਤੁਆ, ਉੱਪਰੋਂ ਚਿੱਟੇ-ਭੂਰੇ ਭੂਰੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੇਠਲੇ ਪਾਸੇ ਭੂਰੇ-ਸਟ੍ਰੈੱਕ ਹਨ।
ਇਸਦਾ ਵੱਡਾ ਸਿਰ, ਲੰਬਾ ਲੱਤਾਂ, ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਅੱਖਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਸਫੈਦ "ਭਰਵੀਆਂ" ਇਸ ਨੂੰ ਸਖਤ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਚੱਕਰਵਾਦੀਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਬੰਨ੍ਹੀ ਉਡਾਨ ਹੈ ਪਰੰਤੂ ਗੋਲਾਕਾਰ ਵਿੰਗਟਿਪ ਅਤੇ ਪੰਛੀ ਦੇ ਆਮ ਰੂਪ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੇ ਹਨ।
ਮੌਲਟ ਜੁਲਾਈ ਵਿੱਚ ਅਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਰਵਾਹ ਨਾਰੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਛੋਟਾ ਉੱਲੂ ਇੱਕ ਪੰਛੀ ਹੈ ਜੋ ਯੂਰਪ, ਏਸ਼ੀਆ ਪੂਰਬੀ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨਿੱਘੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਉੱਨੀਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਤੇ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਜਨਨ ਦੇ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਜੋੜਾ ਜੋੜਾ ਵਿੱਚ ਬੋਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵੱਖ ਵੱਖ ਯੈਲਪਿੰਗ, ਬਕਸੇ ਜਾਂ ਭੌਂਕਣ ਆਵਾਜ਼ ਆਲ੍ਹਣੇ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਆਪਕ ਲੜੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਕੁਲ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਆਮ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਅੰਤਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਯੁਨਿਅਨ ਫਾਰ ਕੰਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਆਫ ਪ੍ਰਫਾਰਮੈਂਸ ਨੇ ਇਸਦੇ ਸੰਭਾਲ ਦਰਜੇ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ "ਘੱਟ ਚਿੰਤਾ" ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਹਿਰੂ, ਦਾ ਜਨਮ ਮੀਰਗੰਜ, ਅਲਾਹਾਬਾਦ ਵਿੱਖੇ ਮੋਤੀਲਾਲ ਨਹਿਰੂ, ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਕਾਰਕੁੰਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਨੇਤਾ, ਅਤੇ ਸਵਰੂਪ ਰਾਣੀ ਦੇ ਕੋਲ ਹੋਇਆ।
ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਗੁਨੂਤੱਮ ਹੁਥੀਸਿੰਗ, ਜੋ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਜੈਨ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦਾ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਹੁਥੀਸਿੰਗ ਜੈਨ ਮੰਦਰ ਬਣਵਾਇਆ।
ਗੁਨੂਤੱਮ ਹਿੱਤੀਜਿੰਗ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੁੱਝ ਐਲੀਟ ਸਮਾਜਿਕ ਸਰਕਲਸ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਘਰੇਲੂ ਨਾਂ ਸੀ।
ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ, ਦਾ ਜਨਮ ਬੰਬਈ ਵਿੱਚ 20 ਕਾਰਮਾਇਕਲ ਰੋਡ ਉੱਤੇ ਹੁਥੀਸਿੰਗਸ ਦੇ ਨਿਵਾਸ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ।
ਇਮਾਰਤ, ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮੈਨਸ਼ਨ ਬਲਾਕ, ਇਕਾਗਰਤਾ ਦੁਆਰਾ, ਅਨੰਦ ਭਵਨ ਵੀ ਸੀ, ਜੋ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਦੇ ਨਹਿਰੂ ਦੇ ਪੁਰਾਤਨ ਮਹੱਲ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀ।
ਬੰਬਈ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਭਵਨ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਉਚਾਈਆਂ ਲਈ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ੍ਰੀਮਤੀ ਹੁਥੀਸਿੰਗ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭਾਣਜੀ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਦਸਤਾਵੇਜਾਂ ਦੀਆਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਿੱਜੀ ਤਖ਼ੱਲਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇਤਿਹਾਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹਿਰੂਸ, ਨੋ ਰੀਗਰੇਟਸ, ਨਹਿਰੂ'ਜ਼ ਲੈਟਰਸ ਟੂ ਹਿਜ਼ ਸਿਸਟਰ ਅਤੇ ਡੀਅਰ ਟੂ ਬੀਹੋਲਡ ਹਨ।
ਉਸ ਦਾ ਹੋਸਟ ਯਿਗਲ ਏਲੋਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋਵਾਂ ਰਾਜਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਸਿੱਧੀ ਕੂਟਨੀਤਿਕ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਭਾਰਤੀ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ 'ਇਜ਼ਰਾਈਲ-ਇੰਡੀਆ ਫ੍ਰੈਂਡਸ਼ਿਪ ਲੀਗ' ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਉਸਦੇ ਪਤੀ, ਰਾਜਾ ਹੁਥੀਸਿੰਗ, ਨੇ ਵੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ: ਦ ਗ੍ਰੇਟ ਪੀਸ: ਐਨ ਏਸ਼ੀਅਨ'ਸ ਕੈਨਡਿਡ ਰਿਪੋਰਟ ਆਨ ਰੈਡ ਚਾਈਨਾ , ਵਿੰਡੋ ਆਨ ਚੀਨ , ਅਤੇ ਤਿੱਬਤ ਫ਼ਾਇਟਸ ਫ਼ਾਰ ਫ੍ਰੀਡਮ: ਦੀ ਸਟੋਰੀ ਆਫ਼ ਦ ਮਾਰਚ 1959 ਅਪਰਾਇਜ਼ਿੰਗ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ।
1950ਵਿਆਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੌਰਾਨ, ਸਾਬਕਾ ਗਵਰਨਰ ਜਨਰਲ ਸੀ. ਰਾਜਾਗੋਪਾਲਚਾਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦੀ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਵਤੰਤਰ ਪਾਰਟੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਲੜੇ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਹਰਸ਼ਾ ਹੁਥੀਸਿੰਗ ਅਤੇ ਅਜੀਤ ਹੁਥੀਸਿੰਗ ਵੱਡੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਹਿਰੂ ਹੁਥੀਸਿੰਗ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਹਿਕਾ, ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਅਤੇ ਵਿਜੈ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪੰਡਿਤ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ, ਅਤੇ ਨਹਿਰੂ-ਗਾਂਧੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।
ਸੈਮੂਅਲਸਨ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ 'ਤੇ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੀ।
1996 ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਉੱਘੇ ਸਾਇੰਸ-ਸਨਮਾਨ ਮੰਨੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮੈਡਲ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬਿਲ ਕਲਿੰਟਨ ਨੇ ਸੈਮੂਅਲਸਨ ਦੀ 60 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਲਈ "ਆਰਥਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੁਨਿਆਦੀ ਯੋਗਦਾਨ" ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ।
ਸੈਮੂਅਲਸਨ ਨੇ ਗਣਿਤ ਨੂੰ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀਆ ਲਈ "ਕੁਦਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾ" ਸਮਝਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ ਆਰਥਿਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀਆਂ ਗਣਿਤਕ ਬੁਨਿਆਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ।
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਵਿਕਣ ਵਾਲੀ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰ ਪਾਠ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਲੇਖਕ ਸੀ: ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ: ਇੱਕ ਜਾਣ ਪਛਾਣ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1948 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ।
ਇਹ ਦੂਜੀ ਅਮਰੀਕੀ ਪਾਠ ਪੁਸਤਕ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਕੇਨਜ਼ੀਅਨ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਫਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਹੈ।
ਇਹ ਹੁਣ ਆਪਣੇ 19 ਵੇਂ ਐਡੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਰੂਸੀ, ਫ੍ਰੈਂਚ, ਗ੍ਰੀਕ, ਸਲੋਵਾਕ, ਚੀਨੀ, ਪੁਰਤਗਾਲੀ, ਜਰਮਨ, ਸਪੈਨਿਸ਼, ਪੋਲਿਸ਼, ਜਾਪਾਨੀ, ਚੈੱਕ, ਵੀਅਤਨਾਮੀ, ਹੰਗੇਰੀਅਨ, ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆਈ, ਸਵੀਡਿਸ਼, ਕ੍ਰੋਏਸ਼ੀਅਨ, ਡਚ, ਤੁਰਕੀ, ਇਬਰਾਨੀ, ਇਤਾਲਵੀ ਅਤੇ ਅਰਬੀ ਸਮੇਤ 40 ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ 4 ਮਿਲੀਅਨ ਕਾਪੀਆਂ ਵਿਕ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ।
ਐਮਆਈਟੀ ਦੇ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮੁਖੀ ਜੇਮਜ਼ ਪਟੇਰਬਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਸੈਮੂਅਲਸਨ "ਇੱਕ ਖੋਜਕਾਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵਿਰਾਸਤ ਛੱਡ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਸਮਕਾਲੀ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਦਾ ਖੜਾ ਹੈ"।
ਉਸ ਨੇ 16 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਮੰਦੇ ਦੇ ਡੂੰਘਾ ਹੋਣ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹਾਵਰਡ ਤੋਂ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੀਐਚਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਜਦੋਂ ਉਹ 25 ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਮੈਸਾਚੂਸਟਸ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਿੱਚ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ 32 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ।
1966 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਐਮਆਈਟੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਫੈਕਲਟੀ ਸਨਮਾਨ ਵਜੋਂ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਐਮਆਈਟੀ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਦੇ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਨੂੰ ਵਿਭਾਗ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਲਈ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਾਬਰਟ ਐਮ. ਸੋਲੋਵ, ਫ੍ਰੈਂਕੋ ਮੋਡੀਜ਼ਿਲ੍ਹਾਨੀ, ਰਾਬਰਟ ਸੀ. ਮੋਰਟਨ, ਸਟਿਗਲਿਟਜ, ਅਤੇ ਪਾਲ ਕਰੂਗਮੈਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ, ਨੂੰ ਫੈਕਲਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਰਾਹੀਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਪੌਲ ਐਂਥਨੀ ਸੈਮੂਅਲਸਨ ਇਕ ਅਮਰੀਕੀ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨੋਬਲ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਅਮਰੀਕੀ ਸੀ।
ਸਵੀਡਿਸ਼ ਰਾਇਲ ਅਕਾਦਮੀ ਨੇ 1970 ਵਿੱਚ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵੇਲੇ ਕਿਹਾ, "ਉਸਨੇ ਆਰਥਿਕ ਥਿਊਰੀ ਵਿੱਚ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮਕਾਲੀ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ"।
ਆਰਥਿਕ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਰੈਂਡਲ ਈ. ਪਾਰਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ "ਆਧੁਨਿਕ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਪਿਤਾ" ਕਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦ ਨਿਊਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਨੇ ਉਸਨੂੰ "20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰੀ" ਮੰਨਿਆ.
ਉੱਥੇ ਉਹ ਰੂਸੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ।
1936 ਵਿੱਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਿੱਲ ਨੇ ਸਾਊਥ ਵੇਲਜ਼ ਅਤੇ ਮੌਂਮਸ਼ਾਇਰ ਦੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਾਲਜ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਲੈਕਚਰਾਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਨ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ।
ਕਾਰਡਿਫ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਹਿਲ ਨੇ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਬ੍ਰਿਗੇਡ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਅਤੇ ਸਪੇਨੀ ਘਰੇਲੂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਇਸਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਹ ਯੁੱਧ ਦੁਆਰਾ ਵਿਸਫੋਟਿਤ ਬਾਸਕ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਸਰਗਰਮ ਸੀ।
ਕਾਰਡਿਫ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਅਤੇ ਟਿਊਟਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ 1938 ਵਿੱਚ ਬਾਲਿਯੋਲ ਕਾਲਜ ਵਾਪਸ ਪਰਤਿਆ।
ਕ੍ਰਿਸ ਹਿੱਲ 6 ਫਰਵਰੀ 1912 ਨੂੰ ਬਿਸ਼ਪਥੋਰਪ ਰੋਡ, ਯਾਰਕ ਤੋਂ ਐਡਵਰਡ ਹੈਰੋਲਡ ਹਿਲ ਅਤੇ ਜਨੇਟ ਔਗਸਟਾ ਤਕ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ।
16 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ, ਉਹ ਔਨਸਫੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਬਾਲੋਲ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਏ।
ਦੋ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਟਿਊਟਰ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੈਂਬਰਿਜ ਦੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦਾ ਕੋਈ ਮੌਕਾ ਦੇਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਸੰਨ 1931 ਵਿੱਚ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਬਰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਲੀਆ ਨੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਛੁੱਟੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਨਾਜ਼ੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਉਭਾਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਇਸਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ।
ਦੂਜੀ ਵਿਸ਼ਵ ਜੰਗ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫ਼ੌਜ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਹੋ ਗਏ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਫੀਲਡ ਸਕਿਊਰਿਟੀ ਪੁਲਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਵਜੋਂ ਉਸ ਨੇ 2 ਨਵੰਬਰ 1940 ਨੂੰ ਔਕਸਫੋਰਡਸ਼ਾਇਰ ਅਤੇ ਬਕਿੰਗਸ਼ਾਇਰ ਲਾਈਟ ਇਨਫੈਂਟਰੀ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ ਵਜੋਂ ਨੌਕਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਰਵਿਸ ਨੰਬਰ 156590 ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਉਸੇ ਸਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹਿਸਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।
ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਹਿਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੇਖਾਂ ਅਤੇ 17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਸਮੀਖਿਆ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸ ਦੀ ਦੂਸਰੀ ਪਤਨੀ ਬ੍ਰਿਜਟ ਆਇਰੀਨ ਮੇਸਨ ਸੀ, ਜੋ ਸਟੀਫਨ ਮੇਸਨ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਪਤਨੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਸੀ।
23 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇਆਨ ਐਂਥਨੀ ਵਾ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਫੌਜ ਦੇ ਅਫਸਰ ਗੋਰਡਨ ਬਰਾਂਟਟ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।
ਇਕੱਠੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਬੇਟੀ, ਫੈਨੀ, 1986 ਵਿੱਚ ਸਪੇਨ ਵਿੱਚ ਛੁੱਟੀਆਂ ਮਨਾਉਣ ਵੇਲੇ ਡੁੱਬ ਗਈ।
ਜੌਨ ਐਡਵਰਡ ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਹਿਲ ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਅਤੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸੀ, ਜੋ 17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਸਰਵਾਇਕਲ ਕੈਨਾਲ ਕਾਲਮ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਸੈੱਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਤ ਨਾਲ ਕਤਾਰਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸੈਲਾਟ ਸੈੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸੈੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਈ ਪਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮਨੁੱਖੀ ਪੈਪੀਲੋਮਾਵਾਇਰਸ ਨਾਲ ਲਾਗ ਨਾਲ ਉਪਰੀ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬੱਚੇਦਾਨੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਕੈਂਸਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਰਵਾਇਕ ਸਯਾਤੌਜੀ ਟੈਸਟਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਬੱਚੇਦਾਨੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦਾ ਕੈਂਸਰ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਪੂਰਵ-ਮੁਲਾਂਕਰਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਫਲ ਇਲਾਜ ਵੀ ਯੋਗ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਐਚ ਪੀ ਵੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਵਿੱਚ ਸੈਕਸ ਤੋਂ ਬਚਣ, ਕੰਡੋਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਐਚਪੀਵੀ ਟੀਕਾਕਰਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਐਚਪੀਵੀ ਟੀਕੇ, ਜੋ 21 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਏ ਹਨ, ਐਚਪੀਵੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕੈਂਸਰ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤਣਾਅ ਤੋਂ ਲਾਗ ਰੋਕਣ ਦੁਆਰਾ ਸਰਵਾਈਕਲ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਬੱਚੇਦਾਨੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਜਾਂ ਬੱਚੇਦਾਨੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਮਨੁੱਖੀ ਪ੍ਰਜਨਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਗਰੱਭਾਸ਼ਯ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਬੱਚੇਦਾਨੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 2 ਤੋਂ 3 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਲੰਬਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਨਲੀ ਸੰਬੰਧੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਬਦਲਦਾ ਹੈ।
ਸੰਕੁਚਿਤ, ਕੇਂਦਰੀ ਸਰਵਾਇਕਲ ਨਹਿਰ, ਇਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਲੰਬਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਗਰੱਭਾਸ਼ਯ ਘਣ ਅਤੇ ਯੋਨੀ ਦੇ ਲੂਮੇਨ ਨੂੰ ਜੋੜਦੀ ਹੈ।
ਗਰੱਭਾਸ਼ਯ ਵਿੱਚ ਖੁਦਾਈ ਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਓਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੋਨੀ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲਣ ਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਓਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬੱਚੇਦਾਨੀ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਹਿੱਸਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੱਚੇਦਾਨੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਦੇ ਯੋਨੀ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਯੋਨੀ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
2,000 ਸਾਲ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਹਿਪੋਕ੍ਰੇਟਿਜ਼ ਦੇ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਗਰੱਪਣੀ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਰਵਾਈਕਲ ਨਹਿਰ ਇੱਕ ਬੀਣ ਹੈ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ੁਕਰਾਣੂ ਇੱਕ ਜਿਨਸੀ ਸਰੀਰਕ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੰਡੇ ਸੈੱਲ ਨੂੰ ਖਾਦ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰਵਾਈਕਲ ਕੈਪਸ ਅਤੇ ਸਰਵਾਈਕਲ ਮੋਨੋਫ੍ਰਾਮਮਜ਼ ਸਮੇਤ ਗਰਭ ਨਿਰੋਧ ਦੇ ਕਈ ਤਰੀਕੇ, ਸਰਵਾਈਕਲ ਨਹਿਰ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ੁਕਰਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਜਾਂ ਰੋਕਣ ਦਾ ਟੀਚਾ ਹੈ।
ਸਰਵਾਇਕਲ ਬਲਗ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਹਵਾਰੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪੂਰੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਇਕਸਾਰਤਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ ਬਦਲਾਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕ੍ਰਾਈਟੋਨ ਮਾਡਲ ਅਤੇ ਬਿਲਿੰਗਜ਼ ਵਿਧੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਪਜਾਊ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੇ ਕਈ ਢੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋਨੀ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਗਰੱਭਸਥ ਸ਼ੀਸ਼ੂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੀ ਨਹਿਰ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਤਰੱਕੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣ ਲਈ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਾਈਆਂ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਫੈਸਲੇ ਲੈਣ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸਰਵਿਕਸ ਦੇ ਪਸਾਰ ਦੀ ਹੱਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਐਸ.ਕੇ. ਪੋਟੇਕੱਟ ਦਾ ਜਨਮ ਕੋਜ਼ੀਕੋਡੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਕੂਲ ਅਧਿਆਪਕ ਕੁੰਚਿਰਮਾਨ ਪੋਟੇਕੱਟ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਕੋਜ਼ੀਕੋਡੇ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਜ਼ਮੋਰੀਨ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਨੌਕਰੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਕਲਾਸਿਕ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਫਿਰ ਉਹ ਬੰਬਈ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਚਿੱਟ-ਕਲਰੀ ਨੌਕਰੀਆਂ ਲਈ ਕੁਰਹਿਤ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਈ ਨੌਕਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ।
1952 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਜੈਵਾਲੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਾਲੀਕਟ ਦੇ ਪੂਥਿਆਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਇੱਕ ਅਧਰੰਗ ਦੇ ਸਟਰੋਕ ਦੇ ਬਾਅਦ ਜੁਲਾਈ 1982 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ।
ਉਹ ਉੱਤਰੀ ਐਵਨਿਊ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਸੰਸਦ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਤਜ਼ੁਰਬਿਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਨਾਵਲ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਿਆ।
ਸ਼ੰਕਰਨ ਕੁੱਟੀ ਪੋਟੇਕੱਟ , ਜਿਸ ਨੂੰ ਐਸ ਕੇ ਪੋਟੇਕੱਟ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੇਰਲ ਰਾਜ, ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮਲਿਆਲਮ ਲੇਖਕ ਸੀ।
ਉਹ ਤਕਰੀਬਨ ਸੱਠ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦਾ ਲੇਖਕ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਸ ਨਾਵਲ, 24 ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਅਠਾਰਾਂ ਸਫ਼ਰਨਾਮੇ, ਚਾਰ ਨਾਟਕ, ਲੇਖਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਯਾਦਾਂ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਦੋ ਕਿਤਾਬਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਪੋਤਟੇਕੱਟ ਨੇ ਨਾਵਲ ਓਰੂ ਥੇਰੂਵਿੰਟੇ ਕਥਾ ਲਈ 1961 ਦਾ ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਨਾਵਲ ਤੇ ਇੱਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਫਿਲਮ ਵੀ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਇਤਾਲਵੀ, ਰੂਸੀ, ਜਰਮਨ ਅਤੇ ਚੈੱਕ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕੋਜ਼ੀਕੋਡ ਵਿੱਚ ਮਿਤਾਈ ਥੇਰੂਵੂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਲਿਖੀ ਓਰੂ ਥੇਰੂਵਿੰਤੇ ਕਥਾ ਨੇ ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ।
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਾਮਨ ਸ਼ਿਰਵਾਡਕਰ , ਜਿਸ ਦਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਲਮੀ ਨਾਮ ਕੁਸੁਮਾਗਰਜ, ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮਰਾਠੀ ਕਵੀ, ਨਾਟਕਕਾਰ, ਨਾਵਲਕਾਰ, ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾਵਾਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਜ਼ਾਦੀ, ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਵਿਰਵਿਆਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ।
ਅਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਅਰਸੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਪੰਜ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ 16 ਕਿਤਾਬਾਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦੀਆਂ, ਤਿੰਨ ਨਾਵਲ, ਨਿੱਕੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਠ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਲੇਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ, 18 ਨਾਟਕ ਅਤੇ ਛੇ ਇਕਾਂਗੀ ਲਿਖੇ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਜਿਹੇ ਉਸਦੇ ਗੀਤ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਨੇ ਇੱਕ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅੱਜ ਇਸਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਸ਼ਾਹਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸਦੇ ਇਲਾਵਾ ਉਸਦੇ ਨਾਟਕ, ਨਾਟਸਾਮਰਾਟ ਦਾ ਮਰਾਠੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਉਹ ਕਈ ਸਟੇਟ ਅਵਾਰਡਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ 1974 ਵਿੱਚ ਨਾਸਾਮਰਾਟ ਲਈ ਮਰਾਠੀ ਦਾ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ, ਪਦਮ ਭੂਸ਼ਣ ਅਤੇ 1987 ਵਿੱਚ ਗਿਆਨਪੀਠ ਅਵਾਰਡ ਸਮੇਤ; ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਉਸਨੇ 1964 ਵਿੱਚ ਮਾਰਗਾਓ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਅਖਿਲ ਭਾਰਤੀ ਮਰਾਠੀ ਸਾਹਿਤ ਸੰਮੇਲਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਵੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਗੋਦ ਲਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਬਦਲ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਾਮਨ ਸ਼ਿਰਵਾਡਕਰ ਗਿਆ।
ਉਸਨੇ ਪਿਮਪਲਗਾਓਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਸਕੂਲ ਆਫ ਨਾਸ਼ਿਕ ਵਿੱਚ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਜੇ.ਐਸ. ਰੁੰਗਥਾ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਆਫ ਨਾਸ਼ਿਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਰਵਡਕਰ ਨਾਸ਼ਿਕ ਦੇ ਐਚ ਪੀ ਟੀ ਟੀ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਰਤਨਾਕਰ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਛਾਪੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।
1932 ਵਿੱਚ 20 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਰਵਡਕਰ ਨੇ ਨਾਸਿਕ ਵਿਖੇ ਕਾਲਾਰਾਮ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਅਛੂਤਾਂ ਦੇ ਦਾਖਲੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਦੀ ਮੰਗ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਤਿਆਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।
ਰਸਯਾਤਰਾ, ਸ਼ੰਕਰ ਵੈਦ ਅਤੇ ਕਵੀ ਬੋਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਚੁਣੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਵੈਦਿਆ ਦੁਆਰਾ ਲੰਬੇ ਵਿਦਵਤਾਪੂਰਵਕ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਦੇ ਨਾਲ
ਮਿਤਰਾ ਜਿਆਦਾ ਰਾਜਸ਼ਾਹੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸਾਨਾਂ ਅਤੇ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਸੰਥਲਾਂ ਦੀ ਨੇਤਾ ਸੀ, ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਚਾਪਈ ਨਵਾਬਗੰਜ ਜ਼ਿਲੇ ਵਿਚ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਰਾਣੀਮਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
5 ਜਨਵਰੀ, 1950 ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਨਛੋਲੇ ਉਪਜੀਲਾ, ਚਾਪਈ ਨਵਾਬਗੰਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ-ਸੰਥਲ ਵਿਦਰੋਹ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਇਸ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਅਸਫ਼ਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਚੋਲੇ ਥਾਣੇ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਦਿਨ ਲਈ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਨਜ਼ਰਬੰਦੀ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਬਲਾਤਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਤਸੀਹੇ ਦਿੱਤੇ।
ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ 21 ਜਨਵਰੀ 1950 ਨੂੰ ਰਾਜਸ਼ਾਹੀ ਕੇਂਦਰੀ ਜੇਲ੍ਹ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਥਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਸ਼ੱਦਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਦੇਸ਼ ਧ੍ਰੋਹ ਦੇ ਮੁਕੱਦਮੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਿਤਰਾ ਨੂੰ ਉਮਰ ਕੈਦ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਉਸਨੇ 1958 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਉਮੀਦਵਾਰ ਵਜੋਂ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਬੰਗਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਐਮ.ਏ. ਕੀਤੀ।
ਉਹ ਕਲਕੱਤਾ ਮੋਹਾਲੀ ਅਤਮਰਖਾ ਸਮਿਤੀ ਅਤੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਕਮਿਉਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਸੀ।
1945 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਰਾਏਕਰਮ ਮਿਤਰਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਇੱਕ ਸਰਗਰਮ ਮੈਂਬਰ ਸੀ ਅਤੇ ਚਪਾਈ ਨਵਾਬਗੰਜ ਦੇ ਜਗੀਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪਰਵਾਰ ਸਨ।
1954 ਵਿਚ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਸੰਯੁਕਤ ਮੋਰਚੇ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰੇਰਿਆ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਕਲਕੱਤਾ ਭੇਜਿਆ।
ਅਤਿਆਚਾਰ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਉਹ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨਹੀਂ ਆਈ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਸਾਰਾ ਜੀਵਨ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹੀ।
ਉਸਨੇ 1971 ਦੀ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਜੰਗ ਦੌਰਾਨ ਜਨਤਾ ਦੀ ਰਾਏ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਨੂੰ ਸੰਗਠਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।
ਈਲਾ ਮਿੱਤਰਾ ਭਾਰਤੀ ਉਪ-ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਲਹਿਰ ਆਯੋਜਕ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਪੂਰਬੀ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਇਹ ਜਿੱਤ ਜੰਪਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਫਾਈਨਲ ਦੌਰਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਚਾਈ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਟਾਈ ਬ੍ਰੇਕਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਾਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਕੋਰਿੰਗ ਚਲਦੀ ਹੈ।
ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਜਗ੍ਹਾ ਲਈ ਦੋ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਜੰਪਰਾਂ ਦੀ ਟਾਈ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਟਾਈ-ਬ੍ਰੇਕਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨ:
ਜੇਕਰ ਮੁਕਾਬਲਾ ਪਹਿਲੀ ਪੁਜੀਸ਼ਨ ਲਈ ਟਾਈ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੰਪਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਛਾਲ ਮਾਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਬਾਰ ਫਿਰ ਇਕੋ ਵਾਰੀ ਘੱਟ ਅਤੇ ਉਭਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਜੰਪਰ ਇੱਕ ਉਚਾਈ ਤੇ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਉੱਚੀ ਛਾਲ ਇੱਕ ਟਰੈਕ ਅਤੇ ਫੀਲਡ ਈਵੈਂਟ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖਿਡਾਰੀ ਨੂੰ ਉੱਚਾਈ 'ਤੇ ਲਗਾਈ ਗਈ ਇੱਕ ਪੱਟੀ' ਜਾਂ ਪੋਲ ਉੱਪਰ ਦੀ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸਹਾਇਤਾ ਤੋਂ ਛਾਲ ਮਾਰਨੀ ਪੈਨਦ ਆਪਣੇ ਆਧੁਨਿਕ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਪੱਟੀ ਕ੍ਰੈਸ਼ ਮੈਟ ਦੇ ਦੋ ਪੱਧਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਆਧੁਨਿਕ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਐਥਲੀਟ ਪੱਟੀ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੰਪਿੰਗ ਦੀ ਫੋਸਬਰੀ ਫਲੌਪ ਵਿਧੀ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰ ਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਲੰਘਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਤੋਂ, ਪ੍ਰਤਿਭਾਗੀਆਂ ਨੇ ਮੌਜੂਦਾ ਰੂਪ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਵਧੀਆਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਤਕਨੀਕਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ।
ਜਵੇਯਰ ਸੋਤੋਮੇਯਾਰ ਮੌਜੂਦਾ ਪੁਰਸ਼ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈਂਡਰ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ 1993 ਵਿੱਚ 2.45 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਦੀ ਛਾਲ ਮਾਰੀ ਸੀ ਜੋ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਛਾਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬਾ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈ।
ਉੱਚੀ ਛਾਲ ਲਈ ਨਿਯਮ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਤੈਅ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਇੱਕ ਛਾਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਸਫਲਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੇ ਬਾਰ ਜੰਪਰ ਜੰਪ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਖਿਲਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜੰਪਰ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਛੂੰਹਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਲੀਅਰੈਂਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੱਟੀ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਕਿਨਾਰੇ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਮੁੱਖ ਜੱਜ ਦੁਆਰਾ ਐਲਾਨੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਉਚਾਈ ਤੇ ਜੰਮਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਅਖਤਿਆਰ ਤੇ ਪਾਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤਿੰਨ ਲਗਾਤਾਰ ਜੰਪਾਂ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੋਂ ਖਿਡਾਰੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਹਿੰਦੂ ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ, 28 ਦੀ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਪਰੰਪਰਾ ਸੀ ਨਛੱਤਰ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗੀ ਮਾਰਕਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਜਦੋਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ੀ ਪੰਧ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਪ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, 27 ਦੀ ਇੱਕ ਵੰਡ ਭਾਗਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਹਰੇਕ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਸਪਸ਼ਟ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ 13 20′ ਹੈ।
ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਨਛੱਤਰ ਅਭਿਜੀਤ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਿਸੇ ਸ਼ੁਭ ਘਟਨਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਅਭਿਜੀਤ ਨਕਸ਼ਤਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰਜ ਸਿਧਾਂਤ ਸੰਖਿਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਤਾਈ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੇ ਧੁਰੇ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਛੱਤਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਿੰਦੂ "ਕ੍ਰਿਤਿਕ" ਹੈ (ਇਹ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਪਲੇਇਡਸ ਨੇ ਸਾਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਸੰਕਲਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਨਲ ਈਕਨੌਕਸ' ਤੇ), ਪਰ, ਹੋਰ ਹਾਲੀਆ ਸੋਧਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਛੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਚਿੱਤਰਾ ਨਾਮਕ ਤਾਰੇ ਸਪਿਕਾ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਆਕਾਸ਼ੀ ਪੱਥ ਉੱਤੇ ਬਿੰਦੂ ਹੈ, ਜੋ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਤਾਰਾਮੰਡਲ ਮੇਖ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸੰਕਲਨ ਸਦੀਆਂ ਦੌਰਾਨ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਬਸੰਤ ਈਕਨੌਕਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤਾਰਾਮੰਡਲ ਦੇ ਖੇਤਰ ਦੁਆਰਾ. ਇਸ ਨੂੰ " ਮੇਖ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ " ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਹ 27 ਦਿਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦਾ ਮਤਲਬ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਖਾਸ ਸਮੂਹ ਲਈ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਚੰਦਰਮਾ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖਾਸ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਛੱਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ, ਤਾਰੇ ਇੱਕ ਘੜੀ ਦੀਆਂ ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਵਰਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉਪਰ ਦੀ ਚੰਦਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਲੰਘਦੇ ਹਨ ।
ਇਸ ਧਾਰਨਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਜੇ. ਮਰਕੇ ਦੁਆਰਾ ਸੂਰਜ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਅਤੇ ਚੰਦਰ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚੰਦਰਮਾ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਕਸ਼ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ 26 ਹੋਰ ਨਛੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਝਿਜਕਦੇ ਹੋਏ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਿਰਫ ਰੋਹਿਣੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ), ਜਾਂ ਵਿਕਲਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ।
ਨਛੱਤਰ ਹਿੰਦੂ ਜੋਤਿਸ਼ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਚੰਦਰਮਾਂ ਲਈ ਘਰ ਹੈ।
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸਬੰਧਤ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤਾਰੇ ਜਾਂ ਤਾਰਿਆਂ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹਨ।
ਅਥਰਵਵੇਦ ਵਿੱਚ 27 ਦੀ ਸੂਚੀ ਤਾਰੇ ਜਾਂ ਤਾਰੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਨਛੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ:
ਸ਼ਾਹੀ ਅੰਸਾਰੀ ਨੂੰ ਮੁੰਬਈ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਉਦੋਂ 1992 ਦੇ ਬੰਮ ਧਮਾਕੇ ਵਿੱਚ ਕਥਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅੱਤਵਾਦ ਫੈਲਾਉਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾ ਕੇ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਇਸ ਘਟਨਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹਿਦ ਨੂੰ ਨਜ਼ਦੀਕ ਤੋਂ ਜਾਨਣ ਵਾਲਾ ਹਰ ਕੋਈ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗਰੀਬ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਸ਼ਾਹਿਦ ਦਾ ਕਸੂਰ ਕੀ ਹੈ, ਇਸਦਾ ਪਤਾ ਉਸਨੂੰ ਆਪ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪੁਲਿਸ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਹਿਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤਸੀਹਿਆਂ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੇਲ੍ਹ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਾਹਿਦ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਾਰ ਸਾਬ ਨਾਲ ਹੋਈ।
ਵਾਰ ਸਾਬ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਾਹਿਦ ਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਬੇਗੁਨਾਹ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਉਸਦੇ ਵਰਗੇ ਸੈਂਕੜੇ ਹੋਰ ਵੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਸਿਰਫ ਸ਼ੱਕ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਥਰਡ ਡਿਗਰੀ ਟੋਰਚਰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਗਿਰਫ਼ਤਾਰ ਕਰ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।