polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਗਲੇਸਰ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਨਿਊਰੋਬਾਇਓਲੋਜੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ।
ਡੋਨਾਲਡ ਆਰਥਰ ਗਲੇਜ਼ਰ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ, ਨਿਊਰੋਬਾਇਓਲੋਜਿਸਟ, ਅਤੇ ਸਬਟੋਮਿਕ ਕਣ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਬੁਲਬੁਲਾ ਚੈਂਬਰ ਦੀ ਕਾਢ ਲਈ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ 1960 ਦੇ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਾ ਵਿਜੇਤਾ ਸੀ।
ਸਰ ਰੌਬਰਟ ਜਿਓਫਰੀ ਐਡਵਰਡਸ ਇੱਕ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਨਨ ਦਵਾਈ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇਨ-ਵਿਟਰੋ ਫਰਟੀਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਦਾ ਇੱਕ ਪਾਇਨੀਅਰ ਸੀ।
ਸਰਜਨ ਪੈਟਰਿਕ ਸਟੈਪਟੀ ਅਤੇ ਨਰਸ ਜੀਨ ਪੁਰਡੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਐਡਵਰਡਸ ਨੇ ਆਈਵੀਐਫ ਦੁਆਰਾ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਸੰਕਲਪ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ 25 ਜੁਲਾਈ 1978 ਨੂੰ ਲੂਈਸ ਬ੍ਰਾਊਨ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਂਝ ਰੋਗੀਆਂ ਲਈ ਪਹਿਲੇ ਆਈਵੀਐਫ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ।
2010 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ "ਇਨ ਵਿਟ੍ਰੋ ਫਰਟੀਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ" ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨ ਜਾਂ ਮੈਡੀਸਨ ਵਿੱਚ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਐਡਵਰਡਜ਼ ਦਾ ਜਨਮ ਯਾਰਕਸ਼ਾਇਰ ਦੇ ਬਟਲੇ ਵਿਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕੇਂਦਰੀ ਮਾਨਚੈਸਟਰ ਵਿਚ ਵਿਟਵਰਥ ਸਟ੍ਰੀਟ ਵਿਖੇ ਮੈਨਚੇਸਟਰ ਸੈਂਟਰਲ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਆਰਮੀ ਵਿਚ ਨੌਕਰੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਚ ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ, ਬਾਂਗੋਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਇਕ ਆਮ ਡਿਗਰੀ ਨਾਲ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਇਆ।
ਉਸਨੇ ਐਡੀਨਬਰਗ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ਐਨੀਮਲ ਜੇਨੇਟਿਕਸ ਐਂਡ ਐਂਬ੍ਰਿਓਲੌਜੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੂੰ 1955 ਵਿੱਚ ਪੀਐਚ.ਡੀ. ਡਿਗਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿਖੇ ਪੋਸਟ-ਡਾਕਟੋਰਲ ਰਿਸਰਚ ਫੈਲੋ ਵਜੋਂ ਇਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਹ ਮਿਲ ਮਿੱਲ ਵਿਖੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਮੈਡੀਕਲ ਰਿਸਰਚ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸਟਾਫ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਗਲਾਸਗੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ, 1963 ਵਿਚ ਉਹ ਕੈਂਬਰਿਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਫੋਰਡ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਰਿਸਰਚ ਫੈਲੋ ਫਿਜ਼ੀਓਲੋਜੀ ਵਿਭਾਗ ਵਿਚ ਚਰਚਿਲ ਕਾਲਜ, ਕੈਂਬਰਿਜ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦੁਸ਼ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਧੇਰੇ ਆਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਘਟੀਆ ਇਮਿਉਨ ਫੰਕਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਵਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਗੰਭੀਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਟੀਕੇ ਦਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਿਰਮਾਣ ਮਾਇਕੋਬੈਕਟੀਰੀਅਮ ਬੌਵਿਸ ਤੋਂ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਊਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਮਾਰ ਰਾਮ ਨਰਾਇਣ ਕਾਰਤਿਕੀਅਨ ਇੱਕ ਰੇਸਿੰਗ ਡਰਾਈਵਰ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਫਾਰਮੂਲਾ ਵਨ ਡਰਾਈਵਰ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿੰਗਲ-ਸੀਟਰ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿਚ ਏ 1 ਜੀ.ਪੀ., ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਐਫ 3, ਨਿਸਨ, ਆਟੋਜੀਪੀ, ਫਾਰਮੂਲਾ ਏਸ਼ੀਆ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫਾਰਮੂਲਾ ਫੋਰਡ ਅਤੇ ਓਪਲ ਸੀਰੀਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਵਰਲਡ ਸੀਰੀਜ਼ ਵਿਚ ਕਈ ਦੌੜਾਂ ਜਿੱਤੀਆਂ ਹਨ।
ਕਈ ਹੋਰ ਸਾਬਕਾ ਐਫ 1 ਡਰਾਈਵਰਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਾਰਤਿਕੀਅਨ ਸਟਾਕ ਕਾਰ ਰੇਸਿੰਗ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ 2010 ਦੀ ਨਾਸਕਰ ਕੈਂਪਿੰਗ ਵਰਲਡ ਟਰੱਕ ਸੀਰੀਜ਼ ਵਿਚ ਵਾਈਲਰ ਰੇਸਿੰਗ ਲਈ # 60 ਸੇਫ ਆਟੋ ਇੰਸ਼ੋਰੈਂਸ ਕੰਪਨੀ ਟੋਯੋਟਾ ਟੁੰਡਰਾ ਭਜਾਏ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਐਚ.ਆਰ.ਟੀ. ਨੂੰ ਐਫ.ਆਈ.ਏ. ਦੀ 2013 ਐਂਟਰੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਰਤਿਕੀਯਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਡਰਾਈਵ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
2019 ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਜਪਾਨ ਵਿਚ ਸੁਪਰਜੀਟੀ ਲੜੀ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸਿੰਗਲ-ਸੀਟਰ ਕੈਰੀਅਰ ਖਤਮ ਕੀਤਾ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੋਇੰਬਟੂਰ ਦੇ ਸਟੇਨਜ਼ ਐਂਗਲੋ ਇੰਡੀਅਨ ਹਾਇਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ।
ਮੋਟਰਸਪੋਰਟ ਵਿਚ ਉਸਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਇਕ ਸਾਬਕਾ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰੈਲੀ ਚੈਂਪੀਅਨ ਸਨ ਜੋ ਸੱਤ ਵਾਰ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਰੈਲੀ ਜਿੱਤੀ ਸੀ।
ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਫਾਰਮੂਲਾ ਵਨ ਡਰਾਈਵਰ ਬਣਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਾਰਤਿਕੀਯਨ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਪੇਰਮਪੁਦੁਰ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਫਾਰਮੂਲਾ ਮਾਰੂਤੀ ਵਿੱਚ ਪੋਡਿਅਮ ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ।
ਫਿਰ ਉਹ ਫ੍ਰਾਂਸ ਦੇ ਐਲਫ ਵਿਨਫੀਲਡ ਰੇਸਿੰਗ ਸਕੂਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, 1992 ਵਿਚ ਫਾਰਮੂਲਾ ਰੇਨਾਲਟ ਕਾਰਾਂ ਲਈ ਪਾਇਲਟ ਐਲਫ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਬਣ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ।
ਉਹ 1993 ਦੇ ਸੀਜ਼ਨ ਲਈ ਫਾਰਮੂਲਾ ਮਾਰੂਤੀ ਦੀ ਦੌੜ ਲਈ ਭਾਰਤ ਪਰਤਿਆ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਾਲ, ਉਸਨੇ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਵਿੱਚ ਫਾਰਮੂਲਾ ਵੌਕਲਹਾਲ ਜੂਨੀਅਰ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।
ਇਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਯੂਰਪੀਅਨ ਰੇਸਿੰਗ ਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਤਜ਼ੁਰਬਾ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਵਾਪਸ ਪਰਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।
1995 ਵਿਚ, ਕਾਰਤੀਕੇਯਨ ਨੇ ਸਿਰਫ ਚਾਰ ਦੌੜਾਂ ਲਈ ਫਾਰਮੂਲਾ ਏਸ਼ੀਆ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਲਈ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਕੀਤਾ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਨੇ ਤੁਰੰਤ ਰਫਤਾਰ ਦਿਖਾਈ ਅਤੇ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਦੇ ਸ਼ਾਹ ਆਲਮ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਦੂਸਰਾ ਸਥਾਨ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ।
1996 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਲੜੀ ਵਿਚ ਪੂਰਾ ਮੌਸਮ ਲਿਆ ਅਤੇ ਫਾਰਮੂਲਾ ਏਸ਼ੀਆ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੀਰੀਜ਼ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾ ਏਸ਼ੀਅਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਉਹ 1997 ਵਿਚ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ, ਨੇਮੇਸਿਸ ਮੋਟਰਸਪੋਰਟ ਦੀ ਟੀਮ ਨਾਲ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫਾਰਮੂਲਾ ਓਪਲ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ, ਇਕ ਖੰਭੇ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਲੈ ਕੇ ਡੌਨਿੰਗਟਨ ਪਾਰਕ ਵਿਚ ਜਿੱਤੇ ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੇ ਅੰਕ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਛੇਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਹੇ।
ਉਸੇ ਸਾਲ, ਉਹ ਸੱਤ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਲਵਰਸਟਨ ਵਿਖੇ ਜੈਗੁਆਰ ਰੇਸਿੰਗ ਟੀਮ ਲਈ ਟੈਸਟਿੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਫਾਰਮੂਲਾ ਵਨ ਕਾਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਉਸ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਤੰਬਰ ਵਿਚ ਸਿਲਵਰਸਟਨ ਵਿਖੇ ਜੌਰਡਨ - ਹੌਂਡਾ ਈਜੇ 11 ਵਿਚ ਇਕ ਟੈਸਟ ਡਰਾਈਵ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਕਾਰਤੀਕੇਯਨ ਨੇ ਫਿਰ 5 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਇਟਲੀ ਦੇ ਮੁਗੇਲੋ ਵਿਖੇ ਜੌਰਡਨ ਲਈ ਟੈਸਟ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਾਰਡਨ ਦੇ ਲੀਡ ਡਰਾਈਵਰ ਜੀਨ ਅਲੇਸੀ ਦੀ ਗੇਂਦ ਤੋਂ ਸਿਰਫ ਅੱਧਾ ਸਕਿੰਟ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
1994 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਯੂਕੇ ਵਾਪਸ ਪਰਤਿਆ, ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਰੇਸਿੰਗ ਟੀਮ ਲਈ ਦੂਜੇ ਨੰਬਰ ਦੇ ਵਰਕਟਰ ਡਰਾਈਵਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਫਾਰਮੂਲਾ ਫੋਰਡ ਜ਼ੇਟੇਕ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਦੌੜ ਕੀਤੀ।
ਸੀਜ਼ਨ ਦੀ ਮੁੱਖ ਗੱਲ ਐਸਟੋਰਿਲ ਵਿਖੇ ਆਯੋਜਿਤ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਗ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰੀ ਲਈ ਇੱਕ ਸਹਾਇਤਾ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੋਡੀਅਮ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫਾਰਮੂਲਾ ਫੋਰਡ ਵਿੰਟਰ ਸੀਰੀਜ਼ ਵਿਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਵਿਚ ਕੋਈ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਡਰਾਈਵਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ 2010 ਵਿਚ ਪਦਮਸ਼੍ਰੀ ਦਾ ਚੌਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਯਾਲਟਾ ਤਿੰਨ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਯੁੱਧ-ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਵੱਡੀਆਂ ਕਾਨਫਰੰਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦੂਜੀ ਸੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਕਤੂਬਰ 1944 ਵਿਚ ਮਾਸਕੋ ਵਿਚ ਇਕ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਰੂਜ਼ਵੈਲਟ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਚਰਚਿਲ ਅਤੇ ਸਟਾਲਿਨ ਨੇ ਯੂਰਪ ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪੌਟਸਡਮ ਕਾਨਫਰੰਸ ਵਿੱਚ ਸਟਾਲਿਨ, ਚਰਚਿਲ (ਜਿਸ ਦੀ ਥਾਂ ਨਵੇਂ ਚੁਣੇ ਗਏ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਕਲੇਮੈਂਟ ਐਟਲੀ ਨੇ ਅੱਧਵਾਟੇ ਹੀ ਲੈ ਲਈ ਸੀ) ਅਤੇ ਰੂਜ਼ਵੈਲਟ ਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਹੈਰੀ ਐਸ ਟਰੂਮੈਨ ਨੇ ਭਾਗ ਲਿਆ ਸੀ।
ਯਾਲਟਾ ਕਾਨਫਰੰਸ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰੀਮੀਆ ਕਾਨਫਰੰਸ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਡ-ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਅਰਗੋਨਾਟ ਕਾਨਫਰੰਸ, 4-21 ਫਰਵਰੀ, 1945 ਨੂੰ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ, ਬ੍ਰਿਟੇਨ, ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਮੁੱਖੀਆਂ ਦੀ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨੀ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪੁਨਰਗਠਨ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰੇ ਲਈ ਤਿੰਨਾਂ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀਆਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਫ੍ਰੈਂਕਲਿਨ ਡੀ. ਰੂਜ਼ਵੈਲਟ, ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਵਿੰਸਟਨ ਚਰਚਿਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਜੋਸੇਫ ਸਟਾਲਿਨ ਨੇ ਭਾਗ ਲਿਆ ਸੀ।
ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ ਲਿਵੇਡੀਆ, ਯੂਸੁਪੋਵ ਅਤੇ ਵੋਰੰਟਸੋਵ ਪੈਲੇਸਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਕਰੀਮੀਆ ਵਿੱਚ ਯੈਲਟਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਕਾਨਫਰੰਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਰੂਪ ਦੇਣਾ ਸੀ ਜੋ ਨਾ ਸਿਰਫ ਸਮੂਹਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿਵਸਥਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਸੀ ਬਲਕਿ ਨਾਜ਼ੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਯੂਰਪ ਦੇ ਆਜ਼ਾਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਵੈ-ਨਿਰਣੇ ਦਾ ਹੱਕ ਦੇਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਬੈਠਕ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਮੁੜ ਸਥਾਪਨਾ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰਾ ਕਰਨਾ ਸੀ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੀਤ ਯੁੱਧ ਨਾਲ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੇ ਵੰਡੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਯਾਲਟਾ ਤੀਬਰ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਉਹ ਉੱਚੀ ਕੁੜਤੀ ਹੀ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਸ ਨਾਲ ਘੱਗਰੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕੁੜਤਾ ਸੁੱਥਣ, ਕੁੜਤਾ, ਚੂੜੀਆਂ ਵਾਲੀ ਸੁੱਥਣ, ਕਮੀਜ਼ ਸੁੱਥਣ ਆਮ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਸਨ।
ਹਰ ਵਿਆਹੀ ਜ਼ਨਾਨੀ ਨੂੰ ਸਹੁਰੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਸਮੇਂ ਘੱਗਰਾ ਪਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ।
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਭਾਵੇਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨਿੱਕੀਆਂ ਨਿੱਕੀਆਂ ਘੱਗਰੀਆਂ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ।
ਮੁਹੰਮਦ ਲਤੀਫ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕਪੜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ ‘ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ' ਵਿੱਚ ਲਿਖਦਾ ਹੈ, “ਪੁਰਾਣੇ ਹਿੰਦੂ ਸੂਤੀ ਕੱਪੜਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਮਰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਲੰਮੀਆਂ ਦਾੜ੍ਹੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਲਾਲ ਸ਼ਬਜ, ਪੀਲੀਆਂ ਜਾਂ ਨੀਲੀਆਂ ਰੰਗ ਲੈਂਦੇ ਸਨ।
ਪਰ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਲਿਖੀਆਂ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਨਾ ਸਿਰਫ ਗਲ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਲਈ ਹੀ ਚੁੰਨੀ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕਾਂ ਨਸਲਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਸੇ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿੱਚ ਵੰਨ ਸੁਵੰਨਤਾ ਹੈ।
ਸਕੂਲਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਕਾਲਜੀਏਟ, ਗਲੀ, ਪਾਲੀ, ਸਾਧੂ, ਫਕੀਰ, ਨਿਹੰਗ ਸਿੰਘ, ਨਾਮਧਾਰੀਏ, ਕਰਮ ਕਾਂਡੀ ਪਾਂਧੇ, ਮਲਵਈ, ਮਝੈਲ ਅਤੇ ਦੁਆਬੀਆਂ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਤਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਉੱਘੇ ਅਖਾਣ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦਮੀ ਆਪਣੀ “ਗੁਫਤਰ, ਰਫਤਾਰ ਤੇ ਦਸਤਾਰ" ਤੋਂ ਪੂਰਣ ਭਾਂਤ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਦਸਤਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਆਦਮੀ ਉਘਾੜਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਦੇ ਇੱਕ ਮੁਟਿਆਰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ:
ਇਥੇ ਦਸਤਾਰ ਜਾਂ ਪੱਗੜੀ ਦਾ ਸਾਧਾਰਣ ਅਰਥ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦਸਤਾਰ ਜਾਂ ਪੱਗੜੀ ਸ਼ਬਦ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਂਝ ਦਸਤਾਰ ਨੂੰ ਐਨੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੇਣੀ ਵੀ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹੋ ਸਿੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਦਮੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰ ਢੱਕਣਾ ਹੀ ਆਰੰਭਿਆ ਹੋਣਾ ਹੈ ਤੇ ਪੱਗੜੀ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸਦੀਆਂ ਚੱਜ ਆਚਾਰ ਰੁੱਚੀਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਿਰ ਦਾ ਕੋਈ ਵਾਲ ਵੀ ਐਂਵੇ ਨਾ ਰਹੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਪੱਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੋਰਾ ਢਾਲ ਕੇ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਕਿ ਵਾਲ ਸਾਰੇ ਬੈਠ ਜਾਣ।
ਹਰ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੀ ਰਵਾਇਤ ਜਰੂਰੀ ਰਹੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕੱਪੜੇ ਪੰਜਾਬ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਜਾਂਦੇ ਲੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਪਹਿਰਾਵਾ ਵੈਦਿਕ ਕਾਲ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੋ ਕੇ ਕਈ ਪੜਾਅ ਲੰਘ ਕੇ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ।
ਇਸ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ, ਬਾਹਰਲੇ ਹਮਲਾਵਰਾਂ, ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੰਜਾਬੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੇ ਕੁਝ ਸਾਂਝੇ ਪਹਿਰਾਵਿਆਂ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੰਪਿਊਟਰ ਸਾਇੰਸ ਵਿਭਾਗ ਸਾਲ 2008 ਵਿੱਚ ਆਈਆਈਟੀ ਪਟਨਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੋਂ ਹੀ ਵਿਕਾਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੁਝ ਵੱਕਾਰੀ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰੋ. ਪੁਸ਼ਪਕ ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ, ਡਾ.ਜਿੰਸਨ ਮੈਥਿਊ, ਡਾ: ਅਰਿਜੀਤ ਮੰਡਾਲ, ਅਤੇ ਹੋਰ।
ਵਿਭਾਗ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਖੋਜ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਅਤੇ ਮਕੈਨੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਵਿਭਾਗ ਵੀ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਖੋਜ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮਿਊਨੀਕੇਸ਼ਨਜ਼, ਸਿਗਨਲ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ, ਵੀਐਲਐਸਆਈ, ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਡ੍ਰਾਇਵ, ਪਾਵਰ ਸਿਸਟਮ ਅਤੇ ਪਾਵਰ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਵਿਭਾਗ ਕੋਲ ਆਈਈਐਲ, ਸਾਇੰਸ ਡਾਇਰੈਕਟ, ਸਪ੍ਰਿੰਜਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਔਨਲਾਈਨ ਰਸਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਹੈ।
ਮੈਟਲੈਬ ਅਤੇ ਗੇਮਜ਼ ਵਰਗੇ ਸਾੱਫਟਵੇਅਰ ਖੋਜ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਭਾਗ ਕੋਲ ਉਪਲਬਧ ਹਨ।
ਬੇਸਿਕ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ, ਐਨਾਲਾਗ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਡਿਜੀਟਲ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ, ਡਿਜੀਟਲ ਸਿਗਨਲ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ, ਏਮਬੇਡਡ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ, ਵੀਐਲਐਸਆਈ, ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਮਸ਼ੀਨਾਂ, ਪਾਵਰ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਅਤੇ ਪਾਵਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਲਈ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਹਨ।
ਆਈਆਈਟੀ ਪਟਨਾ ਦਾ ਕੈਂਪਸ ਅਮਹਰਾ, ਬਿਹਟਾ ਵਿਖੇ 501 ਏਕੜ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਪਟਨਾ ਤੋਂ 35 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ' ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਆਈਆਈਟੀ ਪਟਨਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਵਾਂ ਸੈਸ਼ਨ ਬਿਹਟਾ ਵਿਖੇ ਸਥਾਈ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਪਹਿਲਾਂ, ਸੰਸਥਾ ਪਟਾਲੀਪੁੱਤਰ ਕਲੋਨੀ, ਪਟਨਾ ਵਿਖੇ ਕੰਪਲੈਕਸ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦਾ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਵੀਨ ਸਰਕਾਰੀ ਪੌਲੀਟੈਕਨਿਕ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਮੈਟਲੋਰਜੀਕਲ ਅਤੇ ਮੈਟੀਰੀਅਲਜ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਮਾਸਟਰ
ਮਕੈਨੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਰਕਸ਼ਾਪ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਮਕੈਨੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਲੈਬਾਰਟਰੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ. ਬੇਸਿਕ ਅਤੇ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨਲ ਮੈਨੂਫੈਕਚਰਿੰਗ ਲੈਬ, ਐਡਵਾਂਸਡ ਮੈਨੂਫੈਕਚਰਿੰਗ ਲੈਬ, ਸੀਏਡੀ / ਸੀਏਐਮ ਲੈਬ, ਡਾਇਨਾਮਿਕਸ ਲੈਬ, ਫਲੂਇਡ ਮਕੈਨਿਕਸ ਲੈਬ, ਹੀਟ ਐਂਡ ਮਾਸ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਲੈਬ, ਉਪਕਰਣ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਲੈਬ, ਆਈ.ਸੀ. ਇੰਜਣ ਲੈਬ, ਮਟੀਰੀਅਲ ਟੈਸਟਿੰਗ ਲੈਬ, ਮੈਟਰੋਲਾਜੀ ਅਤੇ ਮੈਟਲੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਲੈਬ, ਰੋਬੋਟਿਕਸ ਲੈਬ ਅਤੇ ਪੋਲੀਮਰ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਲੈਬ।
ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਪਟਨਾ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਟਨਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਵਿਗਿਆਨ, ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਅਤੇ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਖੋਜ ਦੀ ਇੱਕ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ ਸੰਸਥਾ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੇ ਇੱਕ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ।
ਵਿਭਾਗ ਨੇ ਬਿਹਾਰ ਰਾਜ ਅਤੇ ਆਸ ਪਾਸ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਨਾਬਾਲਗ / ਕਬਾਇਲੀ / ਖ਼ਤਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਭਾਸ਼ਾ ਅਧਿਐਨ ਲਈ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰ ਵੀ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕੇਂਦਰ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਗੁਆਂਢੀ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਸੰਸਥਾਨਾਂ ਅਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਸਰਹੱਦਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਬਾਲਗ / ਕਬਾਇਲੀ / ਖ਼ਤਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਸਾਇੰਸ ਬਲਾਕ ਵਿੱਚ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ, ਰਸਾਇਣ ਅਤੇ ਗਣਿਤ ਲਈ ਕਲਾਸਰੂਮ, ਫੈਕਲਟੀ ਕਮਰੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਭਾਗ ਦੀਆਂ ਪਦਾਰਥਕ ਵਿਗਿਆਨ ਖੋਜ ਅਤੇ ਆਪਟਿਕਸ ਖੋਜ ਸਹੂਲਤਾਂ, ਰਸਾਇਣ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਰਸਾਇਣ ਯੰਤਰ ਅਤੇ ਰਸਾਇਣ ਖੋਜ ਸਹੂਲਤਾਂ ਅਤੇ ਗਣਿਤ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਕੰਪਿਊਟੇਸ਼ਨਲ ਖੋਜ ਸਹੂਲਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਇਹ ਕੈਂਪਸ ਦੀ ਮੁੱਖ ਇਮਾਰਤ ਹੈ ਜੋ ਕੈਂਪਸ ਦੇ ਮੁੱਖ ਗੇਟ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਦਫ਼ਤਰ, ਕੇਂਦਰੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ, ਡਾਇਰੈਕਟੋਰੇਟ, ਸਾਰੇ ਡੀਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦਫਤਰ ਹਨ।
ਆਈਆਈਟੀ ਪਟਨਾ ਦਾ ਸਥਾਈ ਕੈਂਪਸ ਬਿਹਟਾ ਵਿਖੇ ਸਥਿਤ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਲਗਭਗ ਪਟਨਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ 30 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਹੈ ਅਤੇ 2015 ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਗੈਰਾਲਡੋ ਰਿਵੇਰਾ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਟੈਬਲਾਇਡ ਟਾਕ ਸ਼ੋਅ ਹੋਸਟ, ਰਿਪੋਰਟਰ, ਅਟਾਰਨੀ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹੈ।
ਰਿਵੇਰਾ ਨੇ ਨਿਊਜ਼ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਗੇਰਾਲਡੋ ਐਟ ਲਾਰਜ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ, ਗੈਰਾਲਡੋ ਰਿਵੀਰਾ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਦੇ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਫੌਕਸ ਨਿਊਜ਼ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਦਾ ਫਾਈਵ" ਵਿੱਚ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬੱਚੇ: ਬੇਟੀ ਇਜ਼ਾਬੇਲਾ ਹੋਲਸ ਧੀ ਸਿਮੋਨ ਕਰੂਿਕਸੈਂਕ . ਆਈਵੀਐਫ ਦੁਆਰਾ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਛੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਗਰਭਪਾਤ 'ਤੇ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈਆਂ
ਵੀਅਤਨਾਮ ਏਅਰਲਾਇੰਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਦਫਤਰ ਲੋਂਗ ਬੀਨ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ, ਹਨੋਈ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਨੋਈ ਬਾਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਅਤੇ ਟੈਨ ਸੋਨ ਨਾਟ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਤੇ ਹੱਬ ਹਨ।
1990 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਅਤਨਾਮ ਏਅਰਲਾਇੰਸ ਹਵਾਬਾਜ਼ੀ ਉਦਯੋਗ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਕ ਮਾਮੂਲੀ ਕੈਰੀਅਰ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਮਾਜਿਕ-ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਥਿਤੀ ਸਮੇਤ ਕਈ ਕਾਰਕਾਂ ਨੇ ਅੜਿੱਕਾ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਸੁਧਰਣ ਨਾਲ, ਏਅਰ ਲਾਈਨ ਆਪਣੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ, ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਬੇੜੇ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
1996 ਵਿਚ, ਵੀਅਤਨਾਮ ਸਰਕਾਰ ਨੇ 20 ਸਰਵਿਸ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀਅਤਨਾਮ ਏਅਰ ਲਾਈਨ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਦਾ ਗਠਨ ਕਰਨ ਲਈ ਲਿਆਇਆ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਏਅਰ ਲਾਈਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
2010 ਵਿੱਚ, ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸੀਮਤ ਦੇਣਦਾਰੀ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਪੁਨਰਗਠਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਿਅਤਨਾਮ ਏਅਰਲਾਇੰਸ ਕੰਪਨੀ ਲਿਮਟਿਡ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸੱਤ ਸੀਟਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਬੋਰਡ, ਜਿਸ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵੀਅਤਨਾਮੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯਾਤਰੀ ਆਵਾਜਾਈ ਆਪਣੀ ਮੁੱਖ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦਾ ਗਠਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਵਿਅਤਨਾਮ ਏਅਰਲਾਇੰਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ ਵਿਚ ਇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਭੂਮਿਕਾ ਅਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਵੀਅਤਨਾਮ ਏਅਰ ਸਰਵਿਸ ਕੰਪਨੀ, ਦੱਖਣੀ ਵੀਅਤਨਾਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੇਤਰੀ ਏਅਰਲਾਇੰਸ, ਦੀ 100% ਮਾਲਕ, ਘੱਟ ਕੀਮਤ ਵਾਲੇ ਵਾਹਕ ਜੈਸਟਰ ਪੈਸੀਫਿਕ ਏਅਰਲਾਇੰਸ ਦਾ 70%, ਅਤੇ ਕੰਬੋਡੀਆ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਏਅਰਪੋਰਟ ਕੰਬੋਡੀਆ ਏਂਗਕੋਰ ਏਅਰ ਦੀ 49% ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਆਪਣੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਹਾਇਕ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਏਅਰ ਲਾਈਨਿੰਗ ਕੈਟਰਿੰਗ ਅਤੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਓਵਰਹਾਲਿੰਗ ਤੋਂ ਮਾਲੀਆ ਕਮਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਵੀਅਤਨਾਮ ਏਅਰ ਲਾਈਨਜ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਕੰਪਨੀ ਅਤੇ ਵੀਅਤਨਾਮ ਏਅਰਲਾਇੰਸ ਕੇਟਰਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਏਅਰਕਰਾਫਟ ਕਿਰਾਏ ਤੇ ਦੇਣ ਅਤੇ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਦੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਉਦਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨਿਵੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵਿਭਿੰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਇਹ ਇੱਕ ਕਾਰਗੋ ਡਿਵੀਜ਼ਨ, ਵੀਅਤਨਾਮ ਏਅਰਲਾਇੰਸ ਕਾਰਗੋ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਅਤੇ ਸੰਚਾਲਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵੀਅਤਨਾਮ ਏਅਰ ਲਾਈਨਜ਼, ਜੂਨ 2010 ਵਿਚ ਸਕਾਈ ਟੀਮ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਬਣੀ, ਇਸ ਗੱਠਜੋੜ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵਾਲੌ ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਵਾਹਕ ਬਣੀ।
ਦਸਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿਚ, ਮਗਯਾਰਾਂ ਦਾ ਈਸਾਈਕਰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਈਸਵੀ 1000 ਵਿੱਚ ਹੰਗਰੀ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਕਿੰਗਡਮ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਤੇ ਅਰਪਦ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਨੇ ਹੇਠ ਅਗਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਸਦੀਆਂ ਤਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਮੱਧਯੁਗ ਦੇ ਉੱਚ ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜ ਪਨੋਨੀਆ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਐਡਰੈਟਿਕ ਤੱਟ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ।
ਹੰਗਰੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੰਗੋਲੀ ਫੌਜ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੋਹੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾਕੁੰਨ ਹਾਰ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।
ਰਾਜਾ ਬਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹੰਗਰੀ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਮੰਗੋਲਾਂ ਦੀ ਰਹਿਮਤ ਤੇ ਛੱਡ ਗਿਆ।
1301 ਵਿੱਚ ਅਰਪਦ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਦੇ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਗਰਲੇ ਮੱਧਯੁਗ ਤਕ ਰਾਜ ਕਾਇਮ ਰਿਹਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਹੁਣ ਹੰਗਰੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਓਟੋਮਾਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਦੇ ਵਧਦੇ ਦਬਾਅ ਕਾਰਨ ਘਟ ਗਿਆ।
ਹੰਗਰੀ ਨੇ 15 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਓਟੋਮਾਨ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਉਠਾਇਆ।
ਸੰਨ 1526 ਦੀ ਮੋਹਾਕਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਨੁਕਸਾਨ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਵੰਡ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਓਟੋਮਾਨੀ – ਹੰਗਰੀ ਜੰਗਾਂ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈਆਂ।
ਓਟੋਮਾਨ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿਰੁੱਧ ਡਿਫੈਂਸ ਹੈਬਸਬਰਗ ਆਸਟਰੀਆ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਹੰਗਰੀ ਰਾਜ ਦਾ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈਬਸਬਰਗ ਦੇ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਅਧੀਨ ਆ ਗਿਆ।
ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਇਲਾਕਾ ਮਹਾਨ ਤੁਰਕੀ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਨਾਲ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰਾ ਹੰਗਰੀ ਹੈਬਸਬਰਗ ਰਾਜਸ਼ਾਹੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਹੈਬਸਬਰਗ ਆਰਕੀਰੇਗਨਮ ਹੰਗੇਰੀਕਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਵੰਡਿਆ ਇਹ ਇਲਾਕਾ ਆਧੁਨਿਕ ਹੰਗਰੀ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸੀ, 1868 ਦੀ ਕ੍ਰੋਏਸ਼ੀਆ-ਹੰਗਰੀ ਸੈਟਲਮੈਂਟ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕ੍ਰੋਏਸ਼ੀਆ-ਸਲੋਵੋਨਿਆ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸੇਂਟ ਸਟੀਫਨ ਦੇ ਤਾਜ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲੈ ਆਂਦਾ।
ਸਿਰਫ ਆਧੁਨਿਕ ਹੰਗਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੋਮਨ ਪ੍ਰਾਂਤ ਪੈਨੋਨੀਆ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਰੋਮਨ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ 370–410 ਦੇ ਹੂਨਿਕ ਹਮਲਿਆਂ ਨਾਲ ਢਹਿ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪੈਨੋਨੀਆ ਪੰਜਵੀਂ ਤੋਂ ਅੱਧ ਛੇਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਓਸਟ੍ਰੋਗੋਥਿਕ ਕਿੰਗਡਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਅਵਾਰ ਖ਼ਾਨਾਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇਸਦੀ ਵਾਰਸ ਬਣੀ।
ਹੰਗਰੀ ਆਪਣੀ ਆਧੁਨਿਕ ਦੀਆਂ ਸਰਹੱਦਾਂ ਤਹਿਤ ਤਕਰੀਬਨ ਗ੍ਰੇਟ ਹੰਗਰੀਆਈ ਮੈਦਾਨ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਆਇਰਨ ਯੁੱਗ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਇਹ ਸੇਲਟਿਕ, ਇਲੀਰੀਅਨ ਅਤੇ ਈਰਾਨੀ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਸੀਮਾ 'ਤੇ ਸੀ।
ਕੁਈਨ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਈ ਅਤੇ ਟੇਲਰ ਨੇ ਸਮਾਈਲ ਬੈਂਡ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਉਹ ਸਮਾਈਲ ਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਅਵਸਥਾ ਅਤੇ ਰਿਕਾਰਡਿੰਗ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਕਵੀਨ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1974 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਦੂਜੀ ਐਲਬਮ ਕੁਈਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਵਿੱਚ ਚਾਰਟ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸ਼ੀਅਰ ਹਾਰਟ ਅਟੈਕ ਅਤੇ 1975 ਵਿੱਚ ਓਪੇਰਾ ਐਟ ਏ ਨਾਈਟ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਫਲਤਾ ਦਿੱਤੀ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ "ਬੋਹੇਮੀਅਨ ਰੈਪਸੋਡੀ" ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਨੌਂ ਹਫਤਿਆਂ ਲਈ ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਵੀਡੀਓ ਫਾਰਮੈਟ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਲਾਸਿਕ ਲਾਈਨ-ਅਪ ਫਰੇਡੀ ਮਰਕਰੀ , ਬ੍ਰਾਇਨ ਮਈ , ਜੌਹਨ ਡੀਕਨ , ਅਤੇ ਰੋਜਰ ਟੇਲਰ ਸਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਚੱਟਾਨ, ਸਖਤ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਧਾਤ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਈਆਂ, ਪਰ ਬੈਂਡ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੋਰ ਰਵਾਇਤਾਂ ਅਤੇ ਰੇਡੀਓ-ਦੋਸਤਾਨਾ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਰੇਨਾ ਰੌਕ ਅਤੇ ਪੌਪ ਰੌਕ।
ਚਲੀਹਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 1939 ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਮੈਰੀਜ ਕਾਨਵੈਂਟ ਸਕੂਲ, ਗੁਹਾਟੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਾਟਨ ਕਾਲਜੀਏਟ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੋਂ ਉਸਨੇ ਦਸਵੀਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਪਾਸ ਕੀਤੀ।
ਚਲੀਹਾ ਨੇ ਫਿਰ ਕਾਟਨ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਹੀ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ ਕੋਰਸ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਅਤੇ ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾਵਾਂ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਨਾਲ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਲੰਡਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰਜ਼ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਚਲੀਹਾ ਨੇ 1960 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਕਈ ਵਿੱਦਿਅਕ ਅਦਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਉਹ ਅਸਾਮ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਕਾਲਜ ਦੇ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਲੈਕਚਰਾਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਹ ਉਸੇ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ 1990 ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਕਾਲ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਵਜੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋਇਆ।
ਸੌਰਭ ਕੁਮਾਰ ਚਲੀਹਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਸਾਮੀ ਲਘੂ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਦਾ ਕਲਮੀ ਨਾਮ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਲਘੂ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਗ਼ੁਲਾਮ ਨੇ 1974 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ।
ਚਾਲੀਹਾ ਖੁਦ ਇਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲੈਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅਕਾਦਮੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ।
ਸੌਰਭ ਕੁਮਾਰ ਚਲੀਹਾ ਦਾ ਜਨਮ ਸੰਨ 1930 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਸਾਮ ਦੇ ਦਾਰੰਗ ਜ਼ਿਲੇ ਵਿੱਚ ਮੰਗਲਦੋਈ ਵਿੱਚ ਕਾਲੀਰਾਮ ਮੇਧੀ ਅਤੇ ਸਵਰਨਲਤਾ ਮੇਧੀ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਕਾਲੀਰਾਮ ਮੇਧੀ, ਪੱਤਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਆਦਮੀ ਸਨ ਅਤੇ 1919 ਵਿੱਚ ਅਸਾਮ ਸਾਹਿਤ ਸਭਾ ਦੇ ਸੈਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ।
ਰੌਬਰਟ ਲੀ ਜ਼ਮੈਕਿਸ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਅਤੇ ਸਕ੍ਰੀਨਲੇਖਕ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਇਫੈਕਟਸ ਦੇ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਢਕਾਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਰੋਮਾਂਸਿੰਗ ਦਿ ਸਟੋਨ ਅਤੇ ਸਾਇੰਸ-ਕਲਪਨ ਕਾਮੇਡੀ ਬੈਕ ਟੂ ਫ਼ਿਊਚਰ ਫਿਲਮ ਟ੍ਰਾਇਲੋਜੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਇਸਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਲਾਈਵ-ਐਕਸ਼ਨ/ ਐਨੀਮੇਟਿਡ ਕਾਮੇਡੀ ਹੂ ਫ਼ਰੇਮਡ ਰੌਜਰ ਰੈਬਿਟ ਲਈ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਮਿਲੀ।
ਜਿਸਦੇ ਲਈ ਉਸਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਲਈ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ; ਇਸਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫ਼ਿਲਮ ਲਈ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ।
ਉਸਦੇ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਬਾਲਗਾਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿਚ ਆਈਆਂ ਹਨ।
ਜ਼ਮੈਕਿਸ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਪੈਸ਼ਲ ਇਫੈਕਟਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਗ੍ਰਾਫ਼ਿਕਸ ਨੂੰ ਲਾਈਵ-ਐਕਸ਼ਨ ਫੁਟੇਜ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਕੰਮ ਉਸਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਬੈਕ ਟੂ ਦਿ ਫ਼ਿਊਚਰ 2 ਅਤੇ ਫ਼ੌਰੈਸਟ ਗੰਪ ਜਿਹੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।
ਇਸਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਫ਼ੌਰਮੈਂਸ ਕੈਪਚਰ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿ ਪੋਲਰ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ , ਮੌਂਸਟਰ ਹਾਊਸ , ਬਿਓਵੁਲਫ਼ , ਏ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਕੈਰਲ , ਅਤੇ ਵੈਲਕਮ ਟੂ ਮਾਰਵੈਨ ਜਿਹੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਜ਼ਮੈਕਿਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਰਾਹਣਾ ਡੇਵਿਡ ਥੌਮਸਨ ਸਮੇਤ ਕਈ ਆਲੋਚਕਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ "ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮਕਾਲੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਨੇ ਵਧੇਰੇ ਨਾਟਕੀ ਅਤੇ ਬਿਰਤਾਂਤਕਾਰੀ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਵਿਤਾ ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਹਮਦਰਦੀ ਸੀ, ਜੋ 1896 ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀਨਗਰ ਵਿੱਚ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਸਭਾ ਦੀ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਆਪਣੀ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ, ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ।
ਕੌਲ ਦਾ ਜਨਮ ਅਗਸਤ 1884 ਨੂੰ ਸ੍ਰੀਨਗਰ ਦੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਹੱਬਾ ਕਦਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਪੰਡਤ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਪੰਡਿਤ ਆਪਣੀ ਰਸਮੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਤੀ ਲਾਪਰਵਾਹ ਸਨ ਅਤੇ ਕੌਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।
ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਨਾਗਰੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਪਰਸੀ-ਅਰਬੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਛਾਪਿਆ ਸੀ।
ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਨੇ ਕੌਲ ਨੂੰ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਲਈ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜ਼ਿੰਦਾ ਕੌਲ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਾਸਟਰਜੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਉਸਨੂੰ 'ਮਾਸਟਰ ਜੀ' ਇਸ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਣ ਲੱਗਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਕੂਲ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀਆਂ ਨੂੰ ਘਰ ਵੀ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਕੌਲ ਨੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਫ਼ਾਰਸੀ ਅਤੇ ਦੇਵਨਾਗਰੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਵੀ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਦੀ ਲਿਖਣ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਪਰੰਪਰਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਹੈਮਰਸਟੀਨ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਬ੍ਰੌਡਵੇ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਇਕ ਨਵੀਂ ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਲਈ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਮਨਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਹਲਕੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਨਾਟਕ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸਨ ਜੋ ਇਸ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਦੇ ਕੁਈਨਜ਼ ਦੇ ਏਰਵਰਨੇ ਵਿਚ ਇਕ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਜਰਮਨ ਯਹੂਦੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਰੌਜਰਜ਼ ਮੈਮੀ ਅਤੇ ਡਾ. ਵਿਲੀਅਮ ਅਬ੍ਰਾਹਮਸ ਰੌਜਰਜ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਰੋਜੀਜ਼ਿੰਸਕੀ ਤੋਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਪੀਐਸ 166, ਟਾਊਨਸੈਂਡ ਹੈਰਿਸ ਹਾਲ ਅਤੇ ਡੀਵਿਟ ਕਲਿੰਟਨ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲਿਆ।
ਰੌਜਰਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁਢਲੀ ਜਵਾਨੀ, ਕਿਸ਼ੋਰ ਦੀਆਂ ਗਰਮੀਆਂ ਕੈਂਪ ਵਿੱਗਵਾਮ ਵਿਚ ਬਤੀਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਿਥੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਗਾਣਿਆਂ ਦੀ ਕੁਝ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ।
ਰੌਜਰਜ਼ ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਟੈਲੀਵੀਜ਼ਨ, ਰਿਕਾਰਡਿੰਗ, ਫਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰੌਡਵੇ ਵਿੱਚ ਸਿਖਰ ਦੇ ਮੰਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਮਨੋਰੰਜਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ ਹਨ - ਇੱਕ ਐਮੀ, ਇੱਕ ਗ੍ਰੈਮੀ, ਇੱਕ ਆਸਕਰ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਟੋਨੀ ਅਵਾਰਡ - ਜੋ ਹੁਣ ਸਮੂਹਕ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਈਜੀਓਟੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਪਲਟਿਜ਼ਰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪੰਜ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਿਰਫ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ।
ਉਸ ਦੇ ਸਿਹਰਾ ਲਈ 43 ਬ੍ਰਾਡਵੇ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ 900 ਤੋਂ ਵੱਧ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰੌਜਰਜ਼ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਅਮਰੀਕੀ ਕੰਪੋਜ਼ਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤ ਉੱਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ।
ਰੋਲੈਂਡ ਸ਼ਾਰਲਮੇਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਂਕਿਸ਼ ਮਿਲਟਰੀ ਲੀਡਰ ਸੀ ਜੋ ਸਾਹਿਤਕ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਮੈਟਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਿਆ।
ਇਤਿਹਾਸਕ ਰੋਲੈਂਡ ਬ੍ਰਿਟਿਨ ਮਾਰਚ ਦਾ ਫੌਜੀ ਰਾਜਪਾਲ ਸੀ, ਜੋ ਬ੍ਰੇਟਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਫ੍ਰਾਂਸੀਆ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸੀ।
ਉਸਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪ੍ਰਮਾਣ ਈਨਹਾਰਡ ਦੀ ਵਿਟਾ ਕਰੋਲੀ ਮੈਗਨੀ ਵਿਚ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰੋਨਸੇਵਕ ਪਾਸ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਆਈਬੇਰੀਆ ਵਿਚ ਬਾਗ਼ੀ ਬਾਸਕ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰੇ ਗਏ ਫ੍ਰੈਂਸ਼ਿਸ਼ ਰੀਅਰਗਾਰਡ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।
ਅਸਲ ਰੋਲੈਂਡ ਦਾ ਸਿਰਫ ਇਤਿਹਾਸਕ ਜ਼ਿਕਰ ਚਾਰਲਮੇਗਨ ਦੇ ਦਰਬਾਰੀ ਅਤੇ ਜੀਵਨੀ ਲੇਖਕ ਆਇਨਹਾਰਡ ਦੁਆਰਾ ਵਿੱਤਾ ਕਰੋਲੀ ਮੈਗਨੀ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਆਇਨਹਾਰਡ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹ੍ਰੂਡਲੈਂਡਸ ਬ੍ਰਿਟੈਨਿਕੀ ਲਿਮਿਟਿਸ ਪ੍ਰੈਫੈਕਟਸ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਿਟਨਜ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਫਰਾਂਸਿਆ ਦੇ ਸਰਹੱਦੀ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਬ੍ਰਿਟਨ ਮਾਰਚ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਹਵਾਲੇ, ਜੋ ਕਿ 9 ਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਵਿਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਰੋਨਸੇਵੈਕਸ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਹਾਵਰਡਲੈਂਡਸ ਸੀ।
ਇਤਾਲਵੀ ਰੇਨੈਸੇਂਸ ਕਾਵਿ ਦੇ ਦੋ ਮਾਸਟਰਪੀਸ, ਔਰਲੈਂਡੋ ਇਨਨਾਮੋਰੋਟੋ ਅਤੇ ਓਰਲੈਂਡੋ ਫਿਊਰਿਓਸੋ , ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਚੈਨਸਨਜ਼ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੂਗੀ ਪਲਸੀ ਦੁਆਰਾ ਬਾਅਦ ਦੇ ਮੋਰਗਾਨੇਟ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਰੋਲੈਂਡ ਕਾਵਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸਦੀ ਤਲਵਾਰ ਦੁਰੇਂਦਲ, ਉਸਦੇ ਘੋੜੇ ਵੇਲਾਨਟਿਫ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਜੈਤੂਨ ਦੇ ਸਿੰਗ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਰੋਂਸੇਵਕਸ ਪਾਸ ਵਿਖੇ ਰੋਲੈਂਡ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਮੱਧਯੁਗ ਅਤੇ ਰੇਨੇਸੈਂਸ ਸਾਹਿਤ ਵਿਚ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਉਪਚਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ 11 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਫ੍ਰੈਂਚ ਚਾਂਸਨ ਡੀ ਰੋਲੈਂਡ ਸੀ।
ਕਵਿਤਾ ਗੁਲਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ 10 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਹੈ “ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਆਚਾਰ”।
ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸਾਦੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਦਮਿਸਕ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਕਬਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਅਣਜਾਣ ਅਰਬ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਦੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਸੀ।
ਸਾਦੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਬਦਲੇ ਦੇ ਡਰੋਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਊਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਦੋ ਛੋਟੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦੂਜੀ ਬਨੀ ਆਦਮ ਹੈ।
ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਲਾਈਨ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ, ਸਾਬਕਾ ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬਰਾਕ ਓਬਾਮਾ ਨੇ ਈਰਾਨੀਆਂ ਨੂੰ 20 ਮਾਰਚ 2009 ਨੂੰ, ਫ਼ਾਰਸੀ ਦੇ ਨਵੇਂ ਸਾਲ, ਨੂਰੂਜ਼ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਵੀਡੀਓ-ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਟੂਕ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਹੱਥ ਨਾਲ ਬੁਣੀ ਇੱਕ ਦਰੀ ਵਿੱਚ ਉਣੀ ਇਹ ਕਵਿਤਾ 2005 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਇੱਕ ਮੀਟਿੰਗ ਰੂਮ ਦੀ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਲਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਆਦਮਜਾਤ ਦੇ ਸਭ ਰੁਕਨ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਅੰਗ ਹਨ ਕਿਉਂਜੋ ਇਹ ਸਭ ਇੱਕ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਦੇ ਬਣੇ ਪੁਤਲੇ ਹਨ।
ਜੇਕਰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਇਸ ਝਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਗ ਨੂੰ ਦਰਦ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਦੂਜੇ ਅੰਗ ਵੀ ਬੇਕਰਾਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ।
ਤੈਨੂੰ ਜੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਦਰਦਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਸ਼ਾਇਦ ਤੂੰ ਆਦਮੀ ਕਹਾਉਣ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈਂ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਜਾਪਦਾ ਕਿ ਸਾਦੀ ਨੇ ਦਮਿਸ਼ਕ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਖ਼ਾਸ ਘਟਨਾ, ਸਾਦੀ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਬੇਸ਼ਕ ਗਲਪੀ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਬਿਮੋਲਜੀਤ 2005 ਵਿਚ ਸੀਆਰਪੀਐਫ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਫੌਜ ਵਿਚ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਬਿਹਤਰ ਅਤੇ ਸਹੀ ਖੁਰਾਕ ਨਾਲ ਵੁਸ਼ੂ ਅਭਿਆਸ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ।
ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਦੋਨੋ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਗਮੇ ਮੰਗਦੇ ਹੋਏ ਦੋ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਛੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ 5 ਗੋਲਡ, ਅਤੇ 1 ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ 12 ਵਾਰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਦੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਗਮੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ 15 ਵੀਂ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਲਗਾਤਾਰ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਤਗਮੇ, ਦੋਹਾ , 2006 ਅਤੇ 16 ਵੇਂ ਗੁਆਂਗਜ਼ੂ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ, 2010 ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੋਹਾ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਇਕਲੌਤਾ ਭਾਰਤੀ ਵੁਸ਼ੂ ਤਮਗਾ ਜੇਤੂ ਸੀ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਯੁਵਕ ਅਤੇ ਖੇਡ ਮੰਤਰਾਲੇ ਨੇ ਵੁਸ਼ੂ ਈਵੈਂਟ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿਚ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ।
ਵੁਸ਼ੂ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ, ਦਿੱਲੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਾਲ 2011 ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ‘ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਰਾਜ ਪੁਰਸਕਾਰ’ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ।
ਉਸਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼, ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਲਈ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਵੁਸ਼ੂ ਸਪੋਰਟ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ 2012 ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਦਾ ਸਰਵਉੱਚ ਖੇਡ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸਾਲ 2016 ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਖਿਡਾਰੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਇਸ ਖੇਡ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱ ਣ ਲਈ, ਮਨੀਪੁਰ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯੂਥ ਅਫੇਅਰਜ਼ ਸਪੋਰਟਸ ਵਿਭਾਗ ਵਿਖੇ ਰੈਗੂਲਰ ਕੋਚਿੰਗ ਸੈਂਟਰ ਇੰਫਾਲ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ਮਾਨ ਲਾਂਪਕ ਵਿਖੇ ਕੋਚ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿਖਾਉਣ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਬਿਮੋਲਜੀਤ ਦਾ ਜਨਮ ਮਯੰਗਲੰਬਮ ਨਰੇਨ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਮਯੰਗਲੰਬਮ ਓਂਗਬੀ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਘਰ, ਕਕਚਿੰਗ, ਤੁਰੇਲ ਵਾਂਗਮਾ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਮਨੀਪੁਰ ਦੇ ਥੌਬਲ ਜ਼ਿਲੇ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਉਹ ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਬੱਚਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਭਰਾ ਅਤੇ ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਉਹ 13 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁੰਗਫੂ ਨਾਲ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਖੇਤਰੀਮਯੁਮ ਜੁਗੇਸ਼ਵਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਬਲੈਕ ਬੈਲਟ ਕਮਾ ਲਈ।
ਇਹ ਉਹ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮਾਰਸ਼ਲ ਆਰਟਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਖੇਡ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਖੇਡ ਦੇ ਥੋੜੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਰਥਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵਾਂਝੇ ਰਹਿਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਬਿਮੋਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਵਿੱਤੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੌਕਿਆਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਰੱਖਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।