polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਉਸ ਨੇ ਭਾਫ਼ ਇੰਜਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰੇਲ ਇੰਜਨ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਉਦਯੋਗਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਆ ਗਈ।
ਅੰਕੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ, ਗਣਿਤ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੀ ਕਿਸੇ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਅੰਕੀ ਅਨੁਮਾਨ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਲਈ ਐਲਗੋਰਿਦਮ ਬਣਾਉਂਣਾ ਹੈ।
ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਣੀ ਲਿਖਤ ਬੇਬੀਲੋਨੀਅਮ ਸਾਰਣੀ ,ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਾ ਦਸ਼ਮਲਵ ਦਾ ਸੱਠਵਾਂ ਅੰਕ ਤੱਕ ਦਾ ਅੰਕੀ ਅਨੁਮਾਨ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦਾ ਆਧੁਨਿਕ ਗਣਿਤ ਵੀ ਇਸ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੀ ਲਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਸਲ ਮੁੱਲ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ ਕਿਉਂਕੇ ਅਸਲ ਮੁੱਲ ਸੰਭਵ ਹੈ।
ਕੰਪਿਉਟਰ ਦੇ ਅੰਕੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਸਾਇੰਸ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਰ 21ਵੀਂਸਦੀ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਸਾਇੰਸ ਅਤੇ ਆਰਟਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਮੁੱਲ ਪਰ ਸਹੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਨ ਦਾ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਅੰਕੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦਾ ਮੁੱਖ ਟੀਚਾ ਹੈ।
ਬਹੁਤ ਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾ ਹੀ ਅੰਕੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸਣ ਨੇ ਆਧੁਨਿਕ ਕੰਪਿਉਟਰ ਦੀ ਖੋਜ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਹੀ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾ ਲਿਆ ਸੀ।
ਹੱਥ ਨਾਲ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੂਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰਣੀਆਂ ਵਾਲੀ ਕਿਤਾਬਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹਨ।
ਇਹਨਾਂ ਸੂਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰਣੀਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਦਸ਼ਮਲਵ ਦੇ 16 ਅੰਕਾਂ ਤੱਕ ਗਣਨਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਬਹੁਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮਸ਼ੀਨੀ ਕੈਲਕੁਲੇਟਰ ਵੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਪਲੱਭਤ ਹਨ ਜੋ 1940 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਕੈਲਕੁਲੇਟਰ ਆ ਗਏ ਅਤੇ ਕੰਪਿਉਟਰ ਦੀ ਖੋਜ ਨਾਲ ਅੰਕੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਨ ਸਹੀ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਮੌਸਮ ਦਾ ਪੂਰਬ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਐਡਵਾਸ ਅੰਕੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੀ ਜਰੂਰਰਤ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਸੈਟੇਲਾਈਟ ਦਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਹੀ ਅਨੁਮਾਨ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕਾਰ ਦੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅੰਕੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦੁਜੀਆਂ ਬਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਕੰਪਨੀਆਂ ਸਟਾਕ ਦੇ ਮੁੱਲ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹਵਾਈ ਕੰਪਨੀਆਂ, ਟਿਕਟ ਦੀ ਕੀਮਤ, ਜਹਾਜ ਅਤੇ ਅਮਲੇ ਦੀ ਕੰਮ ਅਤੇ ਬਾਲਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਐਲਗੋਰਿਦਮ ਦਾ ਅੰਕੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਦੋ ਘੰਟਿਆ ਦੀ ਦੌੜ 'ਚ ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਾਂ ਤੇ ਕਾਰ ਦੀ ਗਤੀ ਦੀ ਮਿਣਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਹੇਠ ਲਿਖੀ ਸਰਣੀ ਬਣਾਈ ਗਈ।
ਨਿਰਮਲਾ ਜੋਸ਼ੀ, ਇੱਕ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਾਰਮਿਕ ਸਿਸਟਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਦਰ ਟੇਰੇਸਾ ਦੀ ਮੌਤ ਉੱਪਰਾਂਤ ਸੰਨ 1997 ਵਿੱਚ ਮਿਸ਼ਨਰੀਜ ਆਫ ਚੈਰਿਟੀ ਦੇ ਸੁਪੀਰੀਅਰ ਜਨਰਲ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਿਆ।
ਸਿਸਟਰ ਨਿਰਮਲਾ ਨੂੰ ਰਾਜਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਲ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਵਕਾਲਤ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਸਿੱਖਿਆ ਵੀ ਲਈ ਹੈ।
ਸੰਨ 2009 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਿਸਟਰ ਨਿਰਮਲਾ ਨੂੰ ਪਦਮ ਭੂਸ਼ਣ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
1976 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਮਿਸ਼ਨਰੀਜ ਆਫ ਚੈਰਿਟੀ ਦੀ ਵਿਚਾਰਵਾਨ ਸ਼ਾਖਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1997 ਤੱਕ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣੀ ਰਹੀ; ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਪੀਰੀਅਰ ਜਨਰਲ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਣ ਦੇ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।
ਰਸ਼ੋਮਨ ਫਾਟਕ ਵਿੱਚ ਆਮ ਕਰ ਕੇ ਬਾਰਿਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਰਾਹਗੀਰ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੀ ਪਨਾਹ ਲੈਂਦੇ ਸਨ ਪਰ ਉਸ ਸ਼ਾਮ ਫਾਟਕ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਨੌਕਰ ਹੀ ਸੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਸ਼ੋਮਨ ਫਾਟਕ,ਜੋ ਸੁਜਾਕੂ ਰਾਜ-ਮਾਰਗ ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਦੀ ਮੰਦੀ ਹਾਲਤ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਜਪਾਨ ਦੇ ਕਯੋਟੋ ਸ਼ਹਿਰ ਕਈ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤਕ ਆਫਤਾਂ,ਭੁਚਾਲਾਂ ਤੇ ਅੱਗਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਆਇਆ ਜੋ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ।
ਇਹਨਾਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਕਾਰਨ ਰਸ਼ੋਮਨ ਫਾਟਕ ਵੀ ਤਬਾਹ ਕੇ ਖੰਡਰ ਬਣ ਗਿਆ ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਮੁਰਮੰਤ ਨਾ ਕਰਵਾਈ ਅਤੇ ਇਹ ਫਾਟਕ ਲੂੰਬੜਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਚੋਰ ਉਚਕੀਆਂ ਦੇ ਰਹਿਣ-ਛੁਪਣ ਦਾ ਅੱਡਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਫਾਟਕ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਨੌਕਰ ਜਿਸਨੇ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਕਮੀਨੋ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,ਮੀਂਹ ਰੁਕਣ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾ ਹਨੇਰਾ ਉਤਰ ਆਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੋੜੀ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਮੀਂਹ ਵੱਲ ਵੇਖ਼ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਹ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹਿਣ ਲਈ ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਜਾਂ ਪਾਪ ਦਾ ਰਾਹ ਚੁਣਨ ਦੇ ਦਵੰਦ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਜਾਪਦਾ ਹੈ।
ਉਸਨੂੰ ਠੰਡ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਕੋਈ ਨਿੱਘੀ ਥਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਜਾਪੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਰਾਤ ਉੱਥੇ ਹੀ ਬਿਤਾਉਣ ਦਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਫਾਟਕ ਦੇ ਹਰੇਕ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਰਦੀ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ ਗਿਆ।
ਅੱਧੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜਨ ਮਗਰੋਂ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਹਿਲ-ਜੁਲ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਤੇ ਬੱਝੀ ਹੋਈ ਤਲਵਾਰ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਕੇ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਜਗ੍ਹਾਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਲਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਸੇ ਜਗ੍ਹਾਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਮਸ਼ਾਲ ਲੈ ਕੇ ਘੁੰਮਦੀ ਇੱਕ ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ ਦੇਖੀ ਜੋ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਢੇਰ 'ਚੋਂ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਕੱਢ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਵਾਲ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰ ਕੇ ਕੱਢ ਰਹੀ ਸੀ।
ਉਹ ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ ਉਸ ਅਨਜਾਣ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਡਰ ਗਈ ਅਤੇ ਭੱਜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਰਹੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਸਮਰਥ ਰਹੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬੁੱਢੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਭੱਜ ਸਕੀ ਅਤੇ ਫੜੀ ਗਈ ਸੀ।
ਰਸ਼ੋਮਨ ਕਹਾਣੀ ਕਥਾ ਜਪਾਨੀ ਨਾਮੀ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਜਪਾਨੀ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵੀ ਦਰਜ ਹਨ।
ਇਸ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਪਰਮਿੰਦਰ ਸੋਢੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਦੀ ਨਾਮਕਰਨ ਯੋਜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸੰਸਕਰਣ ਨੰਬਰਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਸੀ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਕਤੂਬਰ 2002 ਵਿੱਚ , ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਦੇ ਹਰੇਕ ਨਵੇਂ ਸੰਸਕਰਣ ਨੂੰ "" ਅਤੇ ਇੱਕ ਨੰਬਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਨੋਨੀਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਸਕਰਣ ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਸੀਐਸ ਸੀ ਅਤੇ ਨੌਵਾਂ ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਸੀਐਸ2 ਸੀ।
ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ 3 ਦੁਆਰਾ 6 ਨੂੰ ਵੀ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ: ਸਟੈਂਡਰਡ ਅਤੇ ਐਕਸਟੈਂਡਡ।
ਜੂਨ 2013 ਵਿੱਚ ਕਰੀਏਟਿਵ ਕਲਾਉਡ ਬ੍ਰਾਂਡਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਨਾਲ , ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਦੀ ਲਾਇਸੈਂਸਿੰਗ ਸਕੀਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੇਵਾ ਗਾਹਕੀ ਮਾਡਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਵਾਧੂ ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਡੋਬੀ ਇਮੇਜਰੇਡੀ, ਅਡੋਬੀ ਫਾਇਰਵਰਕਸ, ਅਡੋਬੀ ਬ੍ਰਿਜ, ਅਡੋਬੀ ਡਿਵਾਈਸ ਸੈਂਟਰਲ ਅਤੇ ਅਡੋਬੀ ਕੈਮਰਾ ਰਾਅ ਨਾਲ ਬੰਡਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਰਾਸਟਰ ਚਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਲੇਅਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਪਾਦਿਤ ਅਤੇ ਕੰਪੋਜ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਸਕ, ਅਲਫ਼ਾ ਕੰਪੋਜ਼ਿਟਿੰਗ ਅਤੇ ਕਈ ਰੰਗ ਮਾਡਲਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਇਹਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਅਤੇ ਫਾਈਲ ਫਾਰਮੈਟਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਰਾਸਟਰ ਗ੍ਰਾਫਿਕਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਕੋਲ ਟੈਕਸਟ ਅਤੇ ਵੈਕਟਰ ਗ੍ਰਾਫਿਕਸ , ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ 3 ਗ੍ਰਾਫਿਕਸ ਅਤੇ ਵੀਡੀਓ ਨੂੰ ਸੰਪਾਦਿਤ ਕਰਨ ਜਾਂ ਰੈਂਡਰ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਸੀਮਤ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਹਨ।
ਇਸ ਦੇ ਫੀਚਰ ਸੈੱਟ ਨੂੰ ਪਲੱਗ-ਇਨ ਦੁਆਰਾ ਫੈਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਕਸਤ ਅਤੇ ਵੰਡੇ ਗਏ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਜੋ ਇਸਦੇ ਅੰਦਰ ਚੱਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਵੀਆਂ ਜਾਂ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਡੋਬੀ ਫ਼ੋਟੋਸ਼ਾਪ ਵਿੰਡੋਜ਼ ਅਤੇ ਮੈਕਓਐਸ ਲਈ ਅਡੋਬੀ ਇੰਕ. ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਸਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇੱਕ ਰਾਸਟਰ ਗ੍ਰਾਫਿਕਸ ਸੰਪਾਦਕ ਹੈ।
ਉਦੋਂ ਤੋਂ, ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਡਿਜੀਟਲ ਕਲਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਟੂਲ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਰਾਸਟਰ ਗ੍ਰਾਫਿਕਸ ਸੰਪਾਦਨ ਵਿੱਚ।
ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਦਾ ਨਾਮ ਅਕਸਰ ਬੋਲਚਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਿਰਿਆ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ "ਇੱਕ ਚਿੱਤਰ ਨੂੰ ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਕਰਨਾ", "ਫੋਟੋਸ਼ਾਪਿੰਗ", ਅਤੇ "ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਮੁਕਾਬਲਾ") ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਡੋਬੀ ਅਜਿਹੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਡੋਬੀ ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਐਲੀਮੈਂਟਸ, ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਲਾਈਟਰੂਮ, ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ, ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਫਿਕਸ, ਅਡੋਬੀ ਇਲਸਟ੍ਰੇਟਰ, ਅਤੇ ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਮਿਕਸ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਕਸਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਵੰਬਰ 2019 ਤੱਕ, ਅਡੋਬੀ ਨੇ ਆਈਪੈਡ ਲਈ ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਦਾ ਪੂਰਾ ਸੰਸਕਰਣ ਵੀ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸੀਮਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅਡੋਬੀ ਨੇ ਆਈਪੈਡ ਲਈ ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਹੈ।
ਸਮੂਹਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਅਡੋਬੀ ਫੋਟੋਸ਼ਾਪ ਫੈਮਿਲੀ" ਵਜੋਂ ਬ੍ਰਾਂਡ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਐਨ ਐਸ ਡੀ ਏ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕੰਮ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹਨ:#ਬਾਰਵੀ ਯੋਜਨਾ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਦ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਭ ਟੀਚਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਸੰਭਵ ਕਦਮ ਉਠਾਉਣੇ।
ਵੱਖ ਵੱਖ ਕੇਂਦਰੀ ਵਜ਼ਾਰਤਾਂ, ਵਿਭਾਗਾਂ, ਰਾਜ ਸਰਕਾਰਾਂ,ਨਿੱਜੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਤੇ ਐਨਐਸਡੀਏ ਵਿੱਚ ਤਾਲਮੇਲ ਬਿਠਾਉਣਾ।
ਐਨ ਐਸ ਕਿਊ ਐਫ਼ ਕੌਮੀ ਹੁਨਰ ਮੁਹਾਰਤ ਕੁਆਲਿਟੀ ਢਾਂਚਾ ਖੜਾ ਕਰਨਾ ਤੇ ਚਲਾਉਣਾ।
ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਹੁਨਰ ਵਿਕਾਸ ਮਿਸ਼ਨ ਜਿਸ ਦੇ ਚੇਅਰਮੈਨ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਹਨ ਨੋਡਲ ਏਜੰਸੀ ਹੈ ਤੇ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਔਫ ਟੈਕਨੀਕਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਤੇ ਵੋਕੇਸ਼ਨਲ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਕੀਮਾਂ ਲਈ ਵਿਵੱਸਥਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ 2 ਲੱਖ ਸਿੱਖਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਸਾਲ ਹੁਨਰਾਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ 43 ਨਵੇਂ ਆਈ ਟੀ ਆਈ ਤੇ 250 ਨਵੇਂ ਹੁਨਰ ਵਿਕਾਸ ਕੇਂਦਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਤੇ ਮਦਦ ਲੈਣੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਕੌਮੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਹੁਨਰ ਕੌਂਸਲ ਨਾਲ ਰਾਬਤਾ ਕਾਇਮ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਰਾਜ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਹੁਨਰ ਸਲਾਹਕਾਰ ਕੌਂਸਲ ਕਾਇਮ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਪਾਲਣ ਤੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਹੁਨਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਛਲੀ ਪਾਲਣ, ਸੂਰ ਪਾਲਣ, ਬਕਰੀ ਪਾਲਣ ਇਤਿਆਦ ਹੁਨਰਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਖੁੰਬਾਂ ਦੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਹੁਨਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਣ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਉਪਲੱਬਧ ਕਰਾਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਸੁਝਾਈ ਜਾਵੇਗੀ ਤੇ ਸਾਧਨ ਉਪਲੱਬਧ ਕਰਾਏ ਜਾਣਗੇ।
ਇਸ ਪਰਿਪੇਖ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮਤਾ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਣ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮ ਤੇ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਬਿਜਲਾਣਵੀ ਤੇ ਦੂਰ ਸੰਚਾਰ ਵਜਾਰਤ ਨੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਅਦਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਸਾਂਝਾ ਫਾਟਕ ਲਾਂਚ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਮੰਤਵ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ, ਰਾਜ ਸਰਕਾਰਾਂ ਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਹਕੂਮਤ ਅਧੀਨ ਪਰਦੇਸਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੰਚਾਲਤ ਵਜ਼ੀਫ਼ਾ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਦੀ ਦਰਖਾਸਤ ਦੇਣ ਤੇ ਦਰਖਾਸ੍ਤਾਂ ਦੇ ਨਿਪਟਾਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਂਝਾ ਮੁਹਾਜ ਕਾਇਮ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਲਪ ਸੰਖਿਅਕ ਵਜ਼ਾਰਤ ਦੇ ਦਸਵੀਂ ਪਾਸ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਕੀ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਕਿਨਾਂ ਕੋਰਸਾਂ ਲਈ ਉਪਲੱਬਧ ਹਨ ਦਾ ਲਿੰਕ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਤੇ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਸਾਈਟ ਤੋਂ ਵੀ ਪੁੱਜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕੌਮੀ ਹੁਨਰ ਵਿਕਾਸ ਏਜੰਸੀ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਹੁਨਰ ਤੇ ਉਦਯੋਗਿਕ ਉੱਦਮ ਵਜ਼ਾਰਤ ਅਧੀਨ ਖੁਦ ਮੁਖਤਾਰ ਅਦਾਰਾ ਹੈ ਜੋ 6 ਜੂਨ 2013 ਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਹੁਨਰ ਵਿਕਾਸ ਕੌਂਸਲ ਤੇ ਕੌਮੀ ਹੁਨਰ ਵਿਕਾਸ ਤਾਲਮੇਲ ਬੋਰਡ ਦੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।
ਇਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਬਾਰਵੀਂ ਯੋਜਨਾ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਦ ਦੇ ਹੁਨਰ ਵਿਕਾਸ ਟੀਚੇ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਸੰਬੰਧੀ ਸਰਕਾਰੀ ਤੇ ਨਿੱਜੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਉਪਰਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਾਲਮੇਲ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਐਨ ਐਸ ਡੀ ਏ ਦੇ ਰੋਲ ਵਿੱਚ ਕੌਮੀ ਹੁਨਰ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਈ ਪ੍ਰਮਾਣ ਪੱਤਰ ਜਾਰੀ ਕਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਜਾਤੀਆਂ,ਕਬੀਲਿਆਂ ਤੇ ਪੱਛੜੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹੁਨਰ ਮੁਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਸੰਬੰਧੀ ਲੋੜਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਧੁਰੇ ਵਰਗਾ ਰੋਲ ਹੈ।
ਸਰਵਿਸ ਖੇਤਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਈ ਟੀ,ਸੈਰ ਸਪਾਟਾ, ਵਿੱਤ ਤੇ ਬੈਂਕਿੰਗ,ਵਪਾਰ ਤੇ ਆਵਾਜਾਈ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦਾ ਫੈਲਾਅ ਤੇ ਵਾਧਾ
ਇਸ ਟੀਚੇ ਲਈ ਐਨ ਐਸ ਡੀ ਸੀ ਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਹੁਨਰ ਵਜ਼ਾਰਤ ਦੇ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਉੱਦਮ ਵਰਨਣ ਯੋਗ ਹਨ:
ਇਸ ਕੌਮੀ ਯੋਜਨਾ ਅਧੀਨ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਵਲੋਂ ਹਰ ਸਫਲ ਹੋਏ ਸਿੱਖਿਆਰਥੀ ਨੂੰ 10000 ਰੁਪਏ ਉਸ ਦੇ ਬੈਂਕ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧੇ ਪਾ ਕੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਕਾਮਿਆਂ ਵਾਲੇ ਨਿਰਮਾਣ ਖੇਤਰਾਂ ਮਿਸਾਲ ਲਈ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਤੇ ਗਾਰਮੈਂਟ, ਫੂਡ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਹੀਰੇ ਜਵਾਹਰਾਤ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਉਤਸਾਹਿਤ ਕਰਨਾ
ਕੁਝ ਪਸ਼ੂ-ਪੰਛੀ ਮਨੁੱਖੀ ਕਾਰਜਾਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵੇਲੇ ਮੱਥੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਭ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁੱਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੀ ਕਦਰ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਕਿ ਇਹ 'ਭੈਰੋ' ਦਾ ਵਾਹਨ ਸੀ, ਕਾਲਾ ਕੁੱਤਾ।
ਇਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਘਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਾਤਾ ਨਿਕਲੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕਾਲੇ ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਬਹੁਤ ਕਦਰ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਕਿ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਜਿੰਨ, ਭੂਤ ਤੇ ਹੋਰ ਅਗੰਮੀ ਹਸਤੀਆਂ ਦਿਸ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
"2 ਜੇ ਕਾਲਾ ਕੁੱਤਾ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਸ਼ੁੱਭ-ਸ਼ਗਨ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਸਨਿੱਚਰ ਗ੍ਰਹਿ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪਰ ਜੇ ਕੁੱਤਾ ਘਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉੱਪਰ ਲੱਤਾਂ ਕਰਕੇ ਲੇਟਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਅਪਸ਼ਗਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਘਰ ਕੋਈ ਬਿਪਤਾ ਪੈਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁੱਭ ਕਾਰਜ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ ਜੇਕਰ ਬਿੱਲੀ ਰਸਤਾ ਕੱਟ ਜਾਵੇ, ਕੁੱਤਾ ਕੰਨ ਫੜਕਾ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਅਪਸ਼ਗਨ, ਤਿੱਤਰ ਦਾ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਬੋਲਣਾ, ਕਾਂ ਬੋਲਣਾ ਸ਼ੁੱਭ ਸ਼ਗਨ, ਝੋਟੇ ਢੱਠੇ ਦਾ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਮਿਲਣ ਅਪਸ਼ਗਨ ਹੈ।
ਰਾਤ ਸਮੇਂ ਕੁੱਤੇ ਜਾਂ ਬਿੱਲੀ ਦਾ ਰੋਣਾ ਅਪਸ਼ਗਨ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਣ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਦਾ ਸੂਚਕ ਹੈ।
ਦਿਨੇ ਉੱਲੂ ਦਿਸਣਾ, ਕਬੂਤਰ ਦਾ ਬੋਲਣਾ, ਖੋਤੇ ਦਾ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਤੋਂ ਹੀਂਗਦਾ ਮਿਲਣਾ ਵੀ ਅਪਸ਼ਗਨ ਹੈ।
ਪਰ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਸੱਪ ਦਾ ਮਿਲਣਾ ਅਪਸ਼ਗਨ ਹੈ, ਜੋ ਵੈਰੀ ਦੁਆਰਾ ਵਿਘਨ ਪਾਉਣ ਦਾ ਸੂਚਕ ਹੈ।
"ਆਦਿ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਸਬੰਧ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਨਾਲ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਭਾਵੇਂ ਅੱਜ ਇਹ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤਕ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪ੍ਰੰਤੂ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ ਪਸ਼ੂ-ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਲਾ ਸਾਥ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
"3 ਪਸ਼ੂ-ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ/ਸ਼ਗਨ-ਅਪਸ਼ਗਨਾਂ ਦੇ ਪਿਛੋਕੜ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਸਮਾਜ ਲਈ ਉਪਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਅਣਉਪਯੋਗਤਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਭਾਰਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਾਂਗ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਗਨ-ਅਪਸ਼ਗਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਅਨੇਕਾਂ ਲੋਕ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪ੍ਰਚੱਲਿਤ ਹਨ।
ਕਿਸੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਜਾਂ ਅਸਫਲਤਾ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲਦਿਆਂ ਸਾਰ ਅੱਗੋਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਚੀਜਾਂ ਤੋਂ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਿਵੇਂ ਖਾਲੀ ਟੋਕਰਾ, ਘੜਾ, ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ, ਪਾਥੀਆਂ ਮੱਥੇ ਲੱਗਣ ਤਾਂ ਅਪਸ਼ਗਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰਾ ਘਾਹ ਦਾ ਮੱਥੇ ਲੱਗਣਾ ਸ਼ਗਨ, ਸਵਾਈ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨਾ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਗਨ, ਤੁਰਨ ਸਮੇਂ ਨਿੱਛ ਮਾਰਨਾ, ਪਿੱਛੋਂ ਅਵਾਜ਼ ਮਾਰਨਾ, ਪੌਣਾਈ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨਾ ਨੂੰ ਅਪ-ਸ਼ਗਨ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁੱਧ ਭਰੀ ਬਾਲਟੀ, ਅੱਗੋਂ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਸ਼ਗਨ ਪਰ ਦੁੱਧ ਉਬਲਣਾ, ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦਾ ਟੁੱਟਣਾ ਅਪਸ਼ਗਨ ਹੈ।
ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਸਬੰਧਿਤ ਸ਼ਗਨ-ਅਪਸ਼ਗਨ ਜਿਵੇਂ ਝਾੜੂ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਰੱਖਣਾ, ਛੱਜ ਦਾ ਮੂੰਹ ਉੱਪਰ ਰੱਖਣਾ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੰਜਾ ਬੁਨਣਾ ਜਾਂ ਮੰਜਾ ਉਲਟਾ ਖੜਾ ਕਰਨਾ, ਪਰਾਂਤ ਮੂਧੀ ਮਾਰਨੀ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਬਰਤਨ ਵਾਪਿਸ ਦੇਣਾ ਅਪਸ਼ਗਨ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਥੀ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਰੱਖਣਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਇਸ ਨਾਲ ਸ਼ਰੀਕ ਉੱਚੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਮਤਿਹਾਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੇ ਸਿਆਹੀ ਡੁੱਲਣਾ ਸ਼ੁੱਭ ਸ਼ਗਨ, ਦਹੀ ਖਾਂ ਕੇ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਲਈ ਤੁਰਨਾ ਅਪਸ਼ਗਨ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲੋਕਪਰਾਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਨੁਸਾਰ ਬੋਦੀ ਵਾਲੇ ਤਾਰੇ ਨੂੰ ਵੀ ਅਪਸ਼ਗਨੀ ਤਾਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਣਾਉਣ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ, ਵਾਰਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਅਨੇਕਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬਣਾ ਲਏ ਹਨ।
ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੀ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸ਼ਗਨ-ਅਪਸ਼ਗਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਜਿਵੇਂ ਬਿਆਈ ਬੁੱਧਵਾਰ ਆਰੰਭ ਕਰਨੀ, ਵਢਾਈ ਮੰਗਲਵਾਰ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁੱਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਵਹਿਮ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦਿਨ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤਿਉਹਾਰ ਆਵੇ ਤਾਂ ਸਮਝੋ, ਦੁਨੀਆ ਭਾਰੀ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ:
ਭਾਦਰੋਂ ਦੀ ਮੱਸਿਆ ਤੇ ਚੇਤ ਦੀ ਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਭ ਸ਼ਗਨ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੱਤੇ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਬਾਲਗ ਦਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਅਪਸ਼ਗਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਸਾਉਣ, ਭਾਦਰੋਂ ਕੱਤੇ ਅਤੇ ਪੋਹ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਜਾਂ ਕੋਈ ਸ਼ੁੱਭ ਕਾਰਜ ਕਰਨਾ ਅਪਸ਼ਗਨ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
"ਚੇਤਰ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਕੁੱਤੀ, ਵਿਸਾਖ ਵਿੱਚ ਊਠਣੀ, ਜੇਠ ਵਿੱਚ ਬਿੱਲੀ, ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਘੋੜੀ ਤੇ ਖੋਤੀ, ਭਾਦਰੋਂ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਗਊ, ਮੱਘਰ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਮੱਝ ਤੇ ਪੋਹ ਵਿੱਚ ਬੱਕਰੀ ਸੂਈ ਨੂੰ ਅਪਸ਼ਗਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਮੱਥੇ ਲੱਗਣਾ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾ ਲੈਣਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਿਵੇਂ "ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਦਰ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਸ਼ਗਨ ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਾਂ ਅਪਸ਼ਗਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੂਦਰ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤ ਦਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਅਕਸਰ ਸਲਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
' ਅਰਥਾਤ ਨਰਾਜ਼ਗੀ ਦਾ ਇਜਹਾਰ ਕਰੇਗਾ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਬੁਰਾ ਜਾਂ ਅਪਸ਼ਗਨੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
"4 ਚੂੜ੍ਹੇ ਦਾ ਮੱਥਾ ਲੱਗਣਾ ਸ਼ਗਨ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਸਤਰੀ ਖਾਲੀ ਬਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਅਪਸ਼ਗਨ, ਮਾਲਣ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਗੁੱਲਦਸਤਾ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂ ਭੰਗਣ ਮੱਥੇ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਸ਼ੁੱਭ ਸ਼ਗਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਹੋਵੇਗੀ।
ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਜੇ ਕੋਈ ਘੋੜ ਚੜਿਆ ਸਵਾਰ ਜਾਂ ਵੰਝਲੀ ਵਜਾਉਂਦਾ ਗੱਭਰੂ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਸ਼ੁੱਭ ਸ਼ਗਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਭਾਵ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਘਨ ਨਹੀਂ ਪਵੇਗਾ।
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੰਬਰਦਾਰ, ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਾ, ਲੂਲ੍ਹਾ, ਕਾਣਾ ਤੇ ਲੰਗੜਾ ਆਦਮੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਨਹੀਂ ਚੜਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਕਿਸੇ ਅੰਗ ਦੇ ਭੰਗ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਅਧੂਰੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੰਤੀਆਂ ਦੀ ਚਹਿਕ ਉਡਾਣ ਦਿਸ਼ਾ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਇਸ ਕਿਰਿਆ ਲਈ ਸ਼ਗਨ ਸ਼ਬਦ ਰੂੜ ਹੋ ਗਿਆ।
ਫਿਰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ ਵਿਸਥਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪੈ ਕੇ ਹਰ ਉਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਜਾਂ ਲੱਭਣ ਲਈ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੋਣ ਲੱਗਾ ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਨ ਵਾਲੀ ਕਿਸੇ ਘਟਨਾ ਦਾ ਸੂਚਕ ਹੋਵੇ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕੁਝ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਰਸਮਾਂ ਲਈ ਵੀ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੋਣ ਲੱਗਾ।
ਸ਼ਗਨ ਮਨਾਉਣਾ, ਸ਼ਗਨ ਪਾਉਣਾ ਜਾਂ ਸ਼ਗਨ ਵਿਚਾਰਨਾ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ।
'ਸ਼ਗਨ-ਅਪਸ਼ਗਨ' ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਵਰਤਾਰੇ ਸੰਬੰਧੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਕਰਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਕਰਮ ਦਾ ਹੀ ਫਲਮਾਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਆਦਿਕਾਲੀਨ ਸਮੇਂ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਕਿਰਤਕ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਜਿਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੋਚ ਰੱਖਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਚੰਗੀ ਜਾਂ ਮਾੜੀ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ 'ਸ਼ਗਨ-ਅਪਸ਼ਗਨ' ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ-ਮਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਗਨ-ਅਪਸ਼ਗਨ ਉਪਜਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ, ਪਸ਼ੂ-ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ, ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ, ਦਿਨਾਂ, ਮਹੀਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ, ਅੰਗ ਫਰਕਣ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ, ਸੁਪਨ-ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਸ਼ਗਨ-ਅਪਸ਼ਗਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਵਿਸਥਾਰਪੂਰਵਕ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ:
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਬਾਰੇ ਧੁੰਦਲੇ ਅਨੁਭਵ, ਕਿਸੇ ਵਰਤਾਰੇ ਬਾਰੇ ਸਮਝ ਨਾ ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਉਸਦਾ ਗਲਤ ਅਨੁਭਵ ਹੋਣਾ, ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦੇ ਉਪਯੋਗੀ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਣਾ ਆਦਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇਸਦੇ ਅਧਾਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਰਿਗਵੈਦਿਕ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚਲਦੇ ਆ ਰਹੇ ਸ਼ਗਨ-ਅਪਸ਼ਗਨ ਅੱਜ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਟੁੱਟ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਚੁੱਕੇ, ਜੋ ਪੀੜੀ-ਦਰ-ਪੀੜੀ ਚਲਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅੰਗ-ਫਰਕਣ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਗਨ-ਅਪਸ਼ਗਨ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਪਰ ਇਸਦੇ ਉਲਟ ਔਰਤ ਦੀ ਖੱਬੀ ਅੱਖ ਦਾ ਫਰਕਣਾ ਸ਼ੁੱਭ ਸ਼ਗਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸੁਖਾਵੇ ਨਾ ਹੋਣ, ਗ੍ਰਹਿ ਅਨੁਕੂਲ ਠੀਕ ਨਾ ਹੋਣ, ਅਚਾਨਕ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਟੁੱਟ ਜਾਣਾ, ਜਿਹੜੇ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਲੱਛਣ ਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਮਾਨ ਅਮੰਗਲ ਬੌਧਿਕ ਹੋਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਪ-ਸ਼ਗਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫੌਜ਼ੀਆ ਨੇ ਆਪਣ਼ੀ ਪਹਿਲ਼ੀ ਕਹਾਣ਼ੀ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਿਪੰਡ ਦ਼ੀ ਮਿੱਟ਼ੀ ਉੱਤੇ ਿਲਖ਼ੀ ਸੀ।
ਉਸ ਦ਼ੀ ਪਹਿਲ਼ੀ ਪਰਕਾਸ਼ਤ ਿਲਖਤ ਇੱਕ ਖਤ ਸੀ ਿਜਹੜ਼ਾ ਉਸ ਨੇ ਕਰਾਚ਼ੀ ਤੋਂ ਿਨਕਲਦੇ ਰਸਾਲੇ ਸ਼ੀਪ ਨੂੰ ਭਜਿਆ ਸੀ।
ਪੰਜਾਬ਼ੀ ਿੱਵਚ ਇਹ ਨਾਵਲ ਪਾਿਕਸਤਾਨ ਿੱਵਚ ਸਭ ਤੋਂ ਿਜਆਦਾ ਿਵਕਣ ਵਾਲੀ ਨਾਵਲ ਸੀ।
ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੀਂ ਲਾਵਲ "ਦ਼ੀ ਐਡਵੈਂਚਰਜ਼ ਆਫ ਸਾਿਹਬਾ-ਬਾਇਓਗਰਾਫ਼ੀ ਆਫ ਏ ਿਰਲੈਂਟਲਸ ਿਵਮਨ" 2016 ਿਵਚ ਛਪਿਆ।
ਿਲਖਣ ਤੋਂ ਿਬਨਾ ਉਹ ਕਮਊਿਨਟ਼ੀ ਿਵਚ ਕਈ ਤਰਹਾਂ ਦ਼ੀਆਂ ਸਾਵਹਤਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਕ ਸਰਗਰਮ਼ੀਆਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦ਼ੀ ਰਿਹੰਦ਼ੀ ਹੈ।
ਉਹ ਸਰ਼ੀ ਵਮਊਜ ਅਤੇ ਸੈਕੂਲਰ ਪਾਿਕਸਤਾਨ ਰਗ਼ੀਆਾਂਸੰਸਥਾਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇਸੰਨ 1972 ਿਵਚ ਫੈਸਲਾਬਾਦ ਦੇ ਲੜਕ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਕਾਰ਼ੀ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਮਨੋਵ ਿਵਗਆਨ ਿੱਵਚ ਬ਼ੀ ਏ ਕ਼ੀਤ਼ੀ।
ਿਫਰ 1975 ਿੱਵਚ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨ਼ੀਵਰਵਸਟ਼ੀ ਤੋਂ ਪਤਰਕਾਰ਼ੀ ਿੱਵਚ ਐੱਮ ਏ ਦ਼ੀ ਿਡਗਰ਼ੀ ਲਈ ਅਤੇ ਿਫਰ ਯੂਨ਼ੀਵਰਸਿਟ਼ੀ ਆਫ ਲੰਡਨ ਤੋਂ ਸਾਊਥ ਏਸ਼਼ੀਅਨ ਪੌਲ਼ੀਿਟਕਸ ਿਵਚ ਏਰ਼ੀਆ ਸਟਿੱਡੀਜ ਿੱਵਚ ਐੱਮ ਏ ਦ਼ੀ ਿਡਗਰ਼ੀ ਲਈ।
ਫੌਜ਼ੀਆ ਦ਼ੀ ਪਹਿਲ਼ੀ ਨੌਕਰ਼ੀ ਲਾਹੌਰ ਤੋਂ ਿਨਕਲਦੇ ਮਹ਼ੀਨਾਵਾਰ ਰਸਾਲੇ'ਧਨਕ' ਿੱਵਚ ਸਹਾਇਕ ਸੰਪਾਦਕ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੀ।
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨ਼ੀਵਰਸਿਟ਼ੀ ਤੋਂ ਪਿੱਤਰਕਾਰ਼ੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਿਵਚ ਪੜਹਾਈ ਕਰ ਰਹ਼ੀ ਸੀ।
ਇਸ ਸਮੇਂਉਹ ਆਪਣ਼ੀਆਾਂ ਦੋ ਬੇਟ਼ੀਆਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੇਟੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਬਰਿਟਸ਼ ਕੋਲੰਬ਼ੀਆ ਦੇਸ਼ਵਹਰ ਸਰ਼ੀ ਿੱਵਚ ਰਿਹੰਦ਼ੀ ਹੈ।
ਫ਼ੌਜ਼ੀਆ ਰਫ਼ੀਕ ਸਰ੍ਹੀ, ਕਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਪੰਜਾਬੀ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ ਵਾਲੀ ਬਹੁ-ਵਿਧਾਵੀ ਲੇਖਕਾ ਹੈ।
ਉਸਨੂੰ ਸਕੀਨਾ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕਿਤਾਬਚੇ ਪੈਸ਼ਨ ਫਰੂਟ/ ਤਾਂਘ ਦੇ ਫਲ ਲਈ ਵਿਨ ਕੈਨੇਡਾ ਵੱਲੋਂ ਡਿਸਟਿੰਗਿਉਸ਼ਡ ਪੋਇਟ ਐਂਡ ਨਾਵਲਿਸਟ ਦੇ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ
ਫੌਜ਼ੀਆ ਰਫ਼ੀਕ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਪੰਜਾਬ਼ੀ ਲੇਖਕਾ ਹੈ ਜੋ ਪੰਜਾਬ਼ੀ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਵਿੱਚ ਿਲਖਦ਼ੀ ਹੈ।
ਉਹ ਸਾਿਹਤ ਦੇ ਵਖ ਵਖ ਰੂਪਾੰ- ਕਵਿਤਾ, ਕਹਾਣ਼ੀ ਅਤੇਨਾ ਨਾਵਲ ਿਵਚ ਿਲਖਦ਼ੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣ਼ੀਆਾਂ ਿਲਖਤਾ ਿਵਚ ਿਵਚਾਰਾਂ ਦੇ ਪਰਗਟਾਵ ਦ਼ੀ ਅਜ਼ਾਦ਼ੀ ਅਤੇ ਮਨੁਖ਼ੀ ਸਮਾਨਤਾ ਦ਼ੀ ਕਾਲਤ ਕਰਦ਼ੀ ਹੈ।
ਨੀਪਸ ਦੀ ਮੌਤ 1833 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਅਤੇ ਡੱਗੂਰੇ ਨੇ ਫਿਰ ਚਾਨਣ-ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਹਿੱਲਾਂ ਵੱਲ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨੀਪਸ ਨੇ ਕਈ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲਏ ਗਏ ਚਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਲਕਾ-ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਸਥਾਈ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥਾ ਕਰਕੇ. ਡੱਗੂਰੇ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਸਿੱਟਾ ਇਹ ਨਿਕਲਿਆ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਡੇਗੁਰੀਓਟਾਇਪ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੱਤ - ਇੱਕ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਪਲੇਟ ਵਾਲੀ ਸਤਹ ਜੋ ਕਿ ਆਇਓਡੀਨ ਭਾਫ਼ ਦੁਆਰਾ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੈ, ਪਾਰਾ ਭਾਫ਼ ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਰਮ ਸੰਤ੍ਰਿਪਤ ਨਮਕ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ "ਸਥਿਰ" — 1837 ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਸੀ. ਲੋੜੀਂਦਾ ਐਕਸਪੋਜਰ ਸਮਾਂ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਪਿਆ ਗਿਆ।
1838 ਵਿੱਚ ਪੈਰਿਸ ਦੀ ਇੱਕ ਗਲੀ ਦਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਲੈਂਦੇ ਸਮੇਂ ਡਾਗੁਏਰੇ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚੀ: ਰੁੱਝੇ ਹੋਏ ਬੁਲੇਵਰਡ 'ਤੇ ਪੈਦਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਦੇ ਉਲਟ, ਜਿਹੜਾ ਉਜਾੜ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਜਿਸ ਦੇ ਬੂਟ ਪਾਲਿਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਕਾਫ਼ੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਸਨ -ਮਿੰਟ-ਲੰਮੇ ਐਕਸਪੋਜਰ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਲਈ. ਡੱਗੂਰੇ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਹੋਂਦ ਦਾ ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ 7 ਜਨਵਰੀ 1839 ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਵੇਰਵਿਆਂ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਖ਼ਬਰ ਨੇ ਇੱਕ ਅੰਤਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਨਸਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ. ਫਰਾਂਸ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਦੁਨੀਆ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਬਦਲੇ ਡੱਗੂਰੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੈਨਸ਼ਨ ਅਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਹੜੀ ਉਦੋਂ ਹੋਈ ਜਦੋਂ 19 ਅਗਸਤ 1839 ਨੂੰ ਕੰਮ ਦੀਆਂ ਮੁਕੰਮਲ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸੇ ਸਾਲ, ਅਮਰੀਕੀ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਰਾਬਰਟ ਕੁਰਨੇਲੀਅਸ ਨੂੰ ਸਿਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਲਦੀ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਬਚਣ ਵਾਲੀ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਸਵੈ-ਪੋਰਟਰੇਟ ਲੈਣ ਦੇ ਨਾਲ।
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਖੋਜਕਾਰ, ਵਿਲੀਅਮ ਫੌਕਸ ਟਾਲਬੋਟ, 1834 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕਾਗਜ਼ 'ਤੇ ਕੱਚੇ ਪਰ ਵਾਜਬ ਹਲਕੇ ਤੇਜ਼ ਚਾਂਦੀ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਗੁਪਤ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ. ਜਨਵਰੀ 1839 ਵਿੱਚ ਡਾਗੁਏਰੇ ਬਾਰੇ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਾਲਬੋਟ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੁਣ ਤਕ ਦਾ ਗੁਪਤ ਤਰੀਕਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ।
ਪਹਿਲਾਂ, ਦੂਜੀ ਪ੍ਰੀ-ਡੱਗੂਰੀਓਟਾਈਪ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਟੈਲਬੋਟ ਦੀ ਕਾਗਜ਼-ਅਧਾਰਤ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਲਈ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਕੈਮਰੇ ਵਿੱਚ ਘੰਟਿਆਂ-ਲੰਬੇ ਐਕਸਪੋਜਰ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਪਰ 1840 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਕੈਲੋਟਾਈਪ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਬਣਾਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਐਕਸਪੋਜਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਲੰਬੇ ਚਿੱਤਰ ਦੀ ਰਸਾਇਣਕ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ।
ਇਸ ਦੇ ਅਸਲ ਅਤੇ ਕੈਲੋਟਾਈਪ ਦੋਵਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ, ਟੈਲਬੋਟ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੇ ਡੱਗੂਏਰੇ ਦੇ ਉਲਟ, ਇੱਕ ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਬਣਾਇਆ ਜਿਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਈ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਕਾਪੀਆਂ ਪ੍ਰਿੰਟ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਆਧੁਨਿਕ ਰਸਾਇਣਕ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਦਾ ਅਧਾਰ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਡੱਗੂਰੀਓਟਾਈਪਸ ਸਿਰਫ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੈਮਰੇ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚਣ ਦੁਆਰਾ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਟੇਲਬੋਟ ਦਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਛੋਟੇ ਕਾਗਜ਼ ਉਕਰਿਅਲ ਵਿੰਡੋ ਦੇ ਨੈਗੇਟਿਵ ਲੈਕੌਕ ਐਬੇ ਵਿਚ, ਕੈਮਰਾ ਫੋਟੋਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਜਿਸਨੇ ਉਸ ਨੇ 1835 ਦੀ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਕੈਮਰਾ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਹੋਵੇ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਸੈਲੂਲੋਜ਼ ਐਸੀਟੇਟ ਜਾਂ "ਸੇਫਟੀ ਫਿਲਮ" ਕੋਡਕ ਦੁਆਰਾ 1908 ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਖਤਰਨਾਕ ਨਾਈਟ੍ਰੇਟ ਫਿਲਮ ਦੇ ਬਦਲ ਵਜੋਂ ਕੁਝ ਖਾਸ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨਾਂ ਮਿਲੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਸਖਤ, ਥੋੜਾ ਵਧੇਰੇ ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸਸਤਾ ਹੋਣ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਸਨ।
21 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਰੰਭ ਤਕ ਫਿਲਮਾਂ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰੂਪ ਰਹੀਆਂ ਜਦੋਂ ਡਿਜੀਟਲ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਵਿੱਚ ਤਰੱਕੀ ਨੇ ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਡਿਜੀਟਲ ਫਾਰਮੈਟ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਡਿਜੀਟਲ ਉਪਭੋਗਤਾਵਾਂ ਦਾ ਦਬਦਬਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਦੁਆਰਾ ਫਿਲਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਜਾਰੀ ਹੈ।
ਡਿਜੀਟਲ ਚਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਫਿਲਮ ਅਧਾਰਿਤ ਫੋਟੋਆਂ ਦਾ ਵਿਲੱਖਣ "ਲੁੱਕ" ਸੰਭਾਵਤ ਕਾਰਕਾਂ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ: ਸਪੈਕਟਰਲ ਅਤੇ ਟੋਨਲ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਫਿਲਮ ਬਨਾਮ ਲੀਨੀਅਰ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਵਕਰ ਨਾਲ) ਡਿਜੀਟਲ ਸੀਸੀਡੀ ਸੈਂਸਰਾਂ ਲਈ) ਰੈਜ਼ੋਲਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਟੋਨ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰਤਾ।
ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਲੈਂਜ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਐਕਸਪੋਜਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਕੈਮਰੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪ੍ਰਤੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਸਤਹ' ਤੇ ਵਸਤੂਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਿਤ ਜਾਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਚਿੱਤਰ ਸੰਵੇਦਕ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਹਰੇਕ ਪਿਕਸਲ ਤੇ ਇੱਕ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਚਾਰਜ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਸਾਧਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਜਾਂ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਲਈ ਇੱਕ ਡਿਜੀਟਲ ਚਿੱਤਰ ਫਾਈਲ ਵਿੱਚ ਸਟੋਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹ।
ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਦੇ ਨਾਲ ਨਤੀਜਾ ਇੱਕ ਅਦਿੱਖ ਅਵਗਣ ਚਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਰਸਾਇਣਕ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ "ਵਿਕਸਤ" ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਸਮੱਗਰੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਰੰਗ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਜਾਂ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਫਿਲਮ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਤਸਵੀਰ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਕਾਗਜ਼ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਿੰਟ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਸੰਪਰਕ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਦੁਆਰਾ।
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੀ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਮੋਨੋਕ੍ਰੋਮ, ਜਾਂ ਕਾਲੇ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਸੀ. ਰੰਗੀਨ ਫ਼ਿਲਮ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਪਲਬਧ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਕਾਲੇ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਕਈ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰਹੀ, ਇਸਦੀ ਘੱਟ ਕੀਮਤ ਅਤੇ ਇਸਦੇ "ਕਲਾਸਿਕ" ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਦਿੱਖ ਦੇ ਕਾਰਨ. ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚਲੇ ਧੁਨ ਅਤੇ ਵਿਪਰੀਤ ਕਾਲੇ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ ਕਿ ਇਕਸਾਰ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਾਲੀਆਂ, ਗੋਰਿਆਂ ਅਤੇ ਸਲੇਟੀ ਰੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਨਹੀਂ ਬਣੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਪਰ ਉਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਖਾਸ ਰੰਗਤ ਦੇ ਰੰਗਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ. ਸਾਈਨੋਟਾਈਪ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਨੀਲੇ ਟਨ ਨਾਲ ਬਣੀ ਇੱਕ ਤਸਵੀਰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਲਬੂਮਨ ਪ੍ਰਿੰਟ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 170 ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਧੁਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਰਬ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਇਬਨ-ਅਲ-ਹੇਥਮ ਨੇ ਵੀ ਇੱਕ ਕੈਮਰਾ ਅਸਪਕੁਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਪਹਿਲੇ ਸੱਚੇ ਪਿੰਨਹੋਲ ਕੈਮਰੇ ਦੀ ਕਾ ਦਾ ਪਤਾ ਈਬਨ ਅਲ-ਹੇਥਮ ਦੇ ਕੰਮ ਵੱਲ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ.।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਇੱਕ ਪਿੰਨਹੋਲ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਰਹੇ ਇੱਕ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਬਨ ਅਲ-ਹੈਥਮ ਨੇ ਕੈਮਰੇ ਦੀ ਓਬਸਕੁਰਾ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਹੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਰਤਾਰੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਜਿਓਮੈਟ੍ਰਿਕਲ ਅਤੇ ਮਾਤਰਾਤਮਕ ਵਰਣਨ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਕ੍ਰੀਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਸਨ।
ਇੱਕ ਹਨੇਰਾ ਕਮਰਾ ਤਾਂ ਜੋ ਸਤਹ ਦੇ ਇੱਕ ਮੋਰੀ ਦੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਚਿੱਤਰ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਸਕ੍ਰੀਨ ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।
ਉਸਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਫੋਕਲ ਪੁਆਇੰਟ ਅਤੇ ਪਿਨਹੋਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਅਤੇ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਫਾਰਮੇਟ ਪੁਆਇੰਟਸ ਨਾਲ ਮੁੱਢਲੇ ਤਜਰਬੇ ਕੀਤੇ।
ਕਿਉਂਕਿ ਨੀਪਸ ਦੀਆਂ ਕੈਮਰੇ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ ਐਕਸਪੋਜਰ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ , ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਬਿਟੂਮੇਨ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੁਧਾਰ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਵਹਾਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਬਦਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਲੂਯਿਸ ਡੇਗੁਏਰੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਐਕਸਪੋਜਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਢੰਗਾਂ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜੋ ਨੇਤਰਹੀਣ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਿਟੂਮੇਨ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਹਲਕੇ-ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਰਾਲ ਨਾਲ ਬਦਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੈਮਰੇ ਵਿੱਚ ਐਕਸਪੋਜਰ ਦੇ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਅਜੇ ਵੀ ਲੋੜ ਸੀ।
ਆਖਰੀ ਵਪਾਰਕ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਪਤਤਾ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ।
25 ਫਰਵਰੀ 1839 ਦੇ ਜਰਮਨ ਅਖਬਾਰ ਵੋਸੀਚੇ ਜ਼ੀਤੂੰਗ ਨੇ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਨਾਮਕ ਲੇਖ ਛਾਪਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡੋਗੂਰੇ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਬਾਰੇ ਕਈ ਪਹਿਲ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ - ਖ਼ਾਸਕਰ ਹੈਨਰੀ ਫੌਕਸ ਟਾਲਬੋਟ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਹ "ਜੇ ਐਮ." ਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬਰਲਿਨ ਦਾ ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨੀ ਜੋਹਾਨ ਵਾਨ ਮੈਡਲਰ ਸੀ।
ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸਰ ਜੋਹਨ ਹਰਸ਼ੈਲ ਨੂੰ 1839 ਵਿਚ, ਟਾਲਬੋਟ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ, ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਕੋਨਿੰਗ ਕਰਨ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਹਿਲੀ ਲਚਕਦਾਰ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਰੋਲ ਫਿਲਮ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਜਾਰਜ ਈਸਟਮੈਨ, ਕੋਡਕ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਦੁਆਰਾ 1885 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਅਸਲ "ਫਿਲਮ" ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਾਗਜ਼ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪਰਤ ਸੀ।
ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਚਿੱਤਰ-ਅਧਾਰਿਤ ਪਰਤ ਨੂੰ ਕਾਗਜ਼ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਖ਼ਤ ਜਿਲੇਟਿਨ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪਹਿਲੀ ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਪਲਾਸਟਿਕ ਰੋਲ ਫਿਲਮ 1889 ਵਿੱਚ ਆਈ. ਇਹ ਬਹੁਤ ਜਲਣਸ਼ੀਲ ਨਾਈਟ੍ਰੋਸੈਲੂਲੋਜ ਤੋਂ ਬਣੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਨਾਈਟ੍ਰੇਟ ਫਿਲਮ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਹੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਕੋ ਨਵਾਂ ਸ਼ਬਦ ਬਣਾਇਆ।
ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਦੇ ਕੈਂਪਿਨਾਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਂਚ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਖੋਜਕਰਤਾ ਹਰਕੂਲਸ ਫਲੋਰੇਂਸ ਨੇ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਨੋਟਾਂ ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ 1834 ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਫ੍ਰੈਂਕੋ-ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲੀਆਈ ਖੋਜਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵਰਤੋਂ 1980 ਵਿੱਚ ਬੋਰਿਸ ਕੋਸੋਏ ਦੀ ਖੋਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਕਈ ਤਕਨੀਕੀ ਖੋਜਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਇੱਕ ਚਿੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਅਤੇ ਚਿੱਤਰ ਨੂੰ ਕੈਪਚਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ. ਕੈਮਰੇ ਦੀ ਓਬਸਕੁਰਾ ਦੀ ਖੋਜ ਜੋ ਇੱਕ ਸੀਨ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਪੁਰਾਣੇ ਚੀਨ ਦੀ ਹੈ।
ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਗਣਿਤ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਰਸਤੂ ਅਤੇ ਯੂਕਲਿਡ ਨੇ 5 ਵੀਂ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਸਾ.ਯੁ.ਪੂ. 6 ਵੀਂ ਸਦੀ ਸਾ.ਯੁ. ਵਿਚ, ਟ੍ਰੈਲਜ਼ ਦੇ ਬਾਈਜੈਂਟਾਈਨ ਗਣਿਤ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਐਂਥਿਮੀਅਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੈਮਰੇ ਨੂੰ ਅਸਪਸ਼ਟ ਕਿਹਾ।
ਪਹਿਲੀ ਸਥਾਈ ਫੋਟੋਸ਼ੈਚਿੰਗ ਇੱਕ ਚਿੱਤਰ ਸੀ ਜੋ 1822 ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਂਚ ਖੋਜਕਾਰ ਨਿਕੋਫੋਰ ਨੀਪਸ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਪਰੰਤੂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਿੰਟ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ. ਨੀਪਸ 1825 ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਸਫਲ ਰਿਹਾ।
1826 ਜਾਂ 1827 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਲੇ ਗ੍ਰਾਸ ਵਿਖੇ ਵਿੰਡੋ ਤੋਂ ਵਿਯੂ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਕਿ ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਤਸਵੀਰ ਸੀ (ਭਾਵ, ਇੱਕ ਅਸਲ-ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਾ ਚਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਕੈਮਰਾ ਓਬਸਕੁਰਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ)।
ਫ਼ੋਟੋਗਰਾਫ਼ੀ ਪਹਿਲੀਆਂ ਫ਼ੋਟੋਆਂ ਤੋਂ ਕਈ ਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਈਆਂ ਕਾਢਾਂ ਦੇ ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।
5ਵੀਂ ਅਤੇ 4ਥੀ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਚੀਨੀ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਮੋਜ਼ੀ ਅਤੇ ਯੂਨਾਨੀ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਅਰਸਤੂ ਅਤੇ ਯੂਕਲਿਡ ਨੇ ਪਿਨਹੋਲ ਕੈਮਰੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਹੁਰਟਰ ਅਤੇ ਡ੍ਰਫੀਲਡ ਨੇ 1876 ਵਿੱਚ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਇਮੂਲੇਸਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ 'ਤੇ ਪਾਇਨੀਅਰਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨੇ ਫਿਲਮ ਦੀ ਗਤੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮਾਤਰਾਤਮਕ ਉਪਾਅ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਵਿਚ, ਹਰਕਿਊਲਸ ਫਲੋਰੈਂਸ ਨੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ 1832 ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ-ਲੂਣ-ਅਧਾਰਤ ਕਾਗਜ਼ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ' ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਰੱਖਿਆ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਜਾਂ ਕੈਮੀਕਲ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰ ਕੇ ਤਸਵੀਰਾਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਤਸਵੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਆ ਰਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਲੈਂਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਕੈਮਰੇ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਰੌਸ਼ਨੀ-ਭਾਵੁਕ ਜਗ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਫੋਕਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫ਼ੋਟੋਗਰਾਫ਼ੀ ਵਿਗਿਆਨ, ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਕਲਾ ਵਰਗੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬਾਕਰਪੁਰ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਐੱਸ.ਏ.ਐੱਸ.ਨਗਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਡੇਰਾ ਬਸੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ।
ਹੁਣ ਇਹ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਂਗ ਤਰੱਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿਓਂਕੀ ਇਸ ਪਿੰਡ ਕੋਲ ਮੋਹਾਲੀ ਦਾ ਬਹੁ ਚਰਚਿਤ ਸ਼ਹਿਰੀ ਖੇਤਰ ਐਰੋ ਸਿਟੀ ਉਸਾਰਿਆ ਜਾਂ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲਾਗਿਓਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਸੜਕ ਮੋਹਾਲੀ ਲੰਘਦੀ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰੀ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਪਸ਼ੂ ਡਿਸਪੈਸਰੀ,ਗ੍ਰਾਮੀਣ ਬੈਂਕ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦੋ ਹੋਰ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਬੈਂਕ ਵੀ ਹਨ।