polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅਕਸਰ ਬੁਨਿਆਦੀ ਮੁੱਦਿਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗਰੱਭਾਸ਼ਯ ਫਾਈਬਰੋਡਜ਼, ਐਡੀਨੋੋਮੀਸਿਸ, ਜਾਂ ਐਂਂਡਔਮਿਟ੍ਰਿਓਸਿਸ ਆਦਿ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ਼ਖ਼ੀਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਜਿਨਸੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਰਗਰਮ ਅਤੇ ਅਲਟਰਾਸਾਉਂਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੇਲਵਿਕ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਡਾਈਸਮੇਨੋਰੀਆ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਸਰਤ ਨਾਲ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਹਨਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜਿਹੜੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਈਬਿਊਪਰੋਫ਼ੈਨ, ਹਾਰਮੋਨਲ ਜਮਾਂਦਰੂ ਨਿਯੰਤਰਣ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਗੈਸਟੇਜਨ ਨਾਲ ਆਈ.ਯੂ.ਡੀ. ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਸਰਜਰੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੇ ਕੁਝ ਅੰਡਰਲਾਈੰਗ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਪ੍ਰਜਨਨ ਯੋਗ ਉਮਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤਤਾ ਦੇ ਅੰਦਾਜ਼ਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 20 ਤੋਂ 90% ਤੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੈ।
ਮਿਉਚਲ ਫੰਡਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਥਮਿਕ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਓਪਨ-ਐਂਡ ਫੰਡ, ਯੂਨਿਟ ਨਿਵੇਸ਼ ਟਰੱਸਟ ਅਤੇ ਕਲੋਜ਼ ਐਂਡ ਫੰਡ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਐਕਸਚੇਂਜ-ਟਰੇਡਡ ਫੰਡ , ਓਪਨ ਐੰਡ ਫੰਡ ਜਾਂ ਇਕਾਈ ਇਨਵੈਸਟਮੈਂਟ ਟਰੱਸਟ ਹਨ ਜੋ ਕਿਸੇ ਐਕਸਚੇਜ਼ ਤੇ ਵਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਮਿਉਚਲ ਫੰਡਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਿਵੇਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੈਸਾ ਮਾਰਕੀਟ ਫੰਡ, ਬੰਧਨ ਜਾਂ ਸਥਾਈ ਆਮਦਨ ਫੰਡ, ਸਟਾਕ ਜਾਂ ਇਕਾਈ ਫੰਡ, ਹਾਈਬਰਿਡ ਫੰਡ ਜਾਂ ਹੋਰ ਫੰਡਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫੰਡਾਂ ਨੂੰ ਇੰਡੈਕਸ ਫੰਡਾਂ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਵਸਥਿਤ ਫੰਡ ਹਨ ਜੋ ਕਿਸੇ ਇੰਡੈਕਸ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ, ਜਾਂ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਫੰਡ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਰੰਭਕ ਯੂਐਸ ਫੰਡ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੇ ਅਖੀਰਲੇ ਫੰਡਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸੰਖਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅਕਸਰ ਪੋਰਟਫੋਲੀਓ ਦੇ ਕੁੱਲ ਸੰਪਤੀ ਮੁੱਲ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਅੱਜ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਐੱਮ.ਐੱਫ.ਐੱਸ ਇਨਵੈਸਟਮੈਂਟ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)।
ਮਿਉਚਲ ਫੰਡਾਂ ਕੋਲ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਪ੍ਰਤੀਭੂਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਫਾਇਦੇ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਹਨ।
ਮਿਉਚਲ ਫੰਡਾਂ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਫਾਇਦੇ ਇਹ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪੈਮਾਨੇ ਦੀ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ, ਇੱਕ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਦੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਅਤੇ ਤਰਲਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਪੱਖ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਮਿਉਚਲ ਫੰਡ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਫੀਸਾਂ ਅਤੇ ਖਰਚੇ ਅਦਾ ਕਰਨੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਮਿਊਚਲ ਫੰਡ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਵਿਵਸਥਿਤ ਨਿਵੇਸ਼ ਫੰਡ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਤੋਂ ਪੈਸੇ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਭੂਤੀਆਂ ਨੂੰ ਖਰੀਦਦਾ ਹੈ।
ਮੁਹੰਮਦ ਅਸ਼ਾ ਦਾ ਜਨਮ ਸਾਊਦੀ ਅਰੇਬਿਆ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਫਲਸਤੀਨੀ ਮੂਲ ਦਾ ਸੀ।
ਉਸ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅੱਮਾਨ ਦੇ ਗਿਫਟਡ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੇ ਜੁਬਲੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਾਕੂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਅਰਬੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਵਿੱਚ ਇਨਾਮ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜੋਰਡਨ ਦੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ ਦੀ ਚੌਥੀ ਬੇਗਮ ਨੂਰ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਸਕੂਲ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ।
ਸਕੂਲ ਦੇ ਆਖਿਰੀ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ 98.3% ਨੰਬਰ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜੋਰਡਨ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਡੀਕਲ ਦਾਖਲਾ ਇਮਤਿਹਾਨ ਵਿੱਚ ਤੀਜੀ ਥਾਂ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ।
1 ਜੁਲਾਈ 2007 ਨੂੰ ਗਲਾਸਗੋ ਏਅਰਪੋਰਟ ਹਮਲੇ ਦੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਅਸ਼ਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਗਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਅਸ਼ਾ ਨੇ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕੀ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਵਿਆਹ ਦੀ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ ਤੇ ਅੰਗੂਠੀ ਸੌਗਾਤ ਦੇਣ ਲਈ ਜੌਹਰੀ ਕੋਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਏ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਕੋਲ ਜੋਰਡਨ ਆ ਗਈ।
ਇਸ ਗਰਿਫ਼ਤਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੈਡੀਕਲ ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਮੁਅੱਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਉਸ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਸੀ ਕੀ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਬਿਲਾਲ ਅਬਦੁੱਲਾ ਨੂੰ 1500 ਪੌਂਡ ਉਧਾਰ ਦਿੱਤੇ ਜਦਕਿ ਮੁਹੰਮਦ ਅਸ਼ਾ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਅਬਦੁੱਲਾ ਦੇ ਇਸਲਾਮਿਕ ਉਗਰਵਾਦ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਕਦਮਾਂ ਤੋਂ ਉਹ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਕਫ਼ੀਲ ਅਹਮਦ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਬਦੁੱਲਾ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਮਾਰੂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਲਈ ਤੇ ਆਪਣਾ ਕੈਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਜੋਂ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਤੇ ਕਤਲ ਅਤੇ ਵਿਸਫੋਟ ਦੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਏ ਗਏ ਸਨ ਪਰ 16 ਦਸੰਬਰ 2008 ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਸਾਬਿਤ ਨਾ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਜਿਊਰੀ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਬੇਕਸੂਰ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਬਿਲਾਲ ਅਬਦੁੱਲਾ ਅਤੇ ਕਫ਼ੀਲ ਅਹਮਦ ਦੀ ਬਣਾਈ ਯੋਜਨਾ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ 2005 ਵਿੱਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਲਈ ਕੇ ਨੇਉਰੋਸਰਜਨ ਦਾ ਪੇਸ਼ਾ ਆਪਣਾ ਲਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਬਰਤਾਨੀਆ ਦੇ ਸਿਰੇ ਦੇ ਨੇਉਰੋਸਰਜਨ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ।
ਮੁਹੰਮਦ ਅਸ਼ਾ ਨੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ ਜੋਰਦਾਨਸ ਮੈਡੀਕਲ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਬਣਕੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ ਬਰਮਿੰਘਮ ਤੋਂ ਨੇਉਰੋਲੋਜੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।
ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਸੀ ਕਿ ਸਮਾਜ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਜਿਕ ਕਲੰਕ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਆਖਰਕਾਰ ਉਹ ਇੰਨੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਕਾਰਜ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅਧੂਰਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਸੀ।
ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਦੂਰੋਂ-ਦੂਰੋਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹੀ ਇਲਾਕਾ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਅਤੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸਮਝਦਾ ਸੀ।
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਢੋਲਕੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਹਿਲਵਾਨ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦੀ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਜੋੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਜੋੜੇ ਨੇ, ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਦੇ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ, ਰੂੜੀਵਾਦੀ ਸਮਾਜ ਵਲੋਂ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।
ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈ ਸਕਦੇ ਸਨ ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਵਿਵਹਾਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਬਲੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ ਖੁਦ ਬਸੰਤ ਪਹਿਲਵਾਨ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਔਰਤ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ।
ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ, ਡਾਂਸ ਅਤੇ ਡਰਾਮਾ ਲਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਕੈਡਮੀ ਦੁਆਰਾ 2011 ਵਿੱਚ ਟੈਗੋਰ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਹੜਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਲਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਦੀ 150 ਵੀਂ ਜਯੰਤੀ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਦੇ 100 ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਿਲਾਸਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਾਂਡਲਾ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕਲੰਕ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਹ ਲੋਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕਾਇਮ ਰਹੀ।
ਗੰਭਰੀ ਦੇਵੀ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਿਲਾਸਪੁਰ ਜਿਲੇ ਦੀ ਇੱਕ ਬਜ਼ੁਰਗ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਗਾਇਕਾ ਅਤੇ ਡਾਂਸਰ ਸੀ।
ਉਹ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਰੰਗ ਦੀ ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਕਾਰਨ ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਤਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ,
ਨਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲੋਂ ਰੰਗ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹੋਣ ਦੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਦੇ ਆਮ ਰੂਪਾਂ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਜੀਨਾਂ ਕ੍ਰੋਮੋਸੋਮ ਉੱਤੇ ਹਨ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਕ੍ਰੋਮੋਸੋਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੁਕਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਦੂਜੇ ਦੁਆਰਾ ਮੁਆਵਜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਪੁਰਸ਼ ਕੋਲ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਕ੍ਰੋਮੋਸੋਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਰੰਗ ਦਾ ਅੰਨ੍ਹਾਪਣ, ਅੱਖਾਂ, ਆਪਟਿਕ ਨਸਾਂ ਜਾਂ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਭੌਤਿਕ ਜਾਂ ਰਸਾਇਣਕ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨਿਦਾਨ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਈਸ਼ੀਹਰਾਹ ਰੰਗ ਦੇ ਟੈਸਟ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਈ ਹੋਰ ਟੈਸਟਿੰਗ ਢੰਗ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਰੰਗ ਦਾ ਅੰਨਾਪਣ , ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਲਰ ਵਿਜ਼ਨ ਡੇਫੀਸ਼ੈਨਸੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰੰਗ ਜਾਂ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ।
ਰੰਗ ਦੀ ਅੰਨ੍ਹਾਤਾ ਕੁਝ ਵਿਦਿਅਕ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਮਿਸਾਲ ਲਈ, ਫਲ ਖਰੀਦਣਾ, ਕਪੜੇ ਪਾਉਣ ਅਤੇ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਲਾਈਟਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਇਹ ਬਹੁਤ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾਬਾਲਗ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਆਮ ਵਾਂਗ ਅਨੁਕੂਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਲ ਰੰਗ ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਦਰਸ਼ਨੀ ਧੁੰਦਲੇਪਨ ਨੂੰ ਘਟ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚਮਕ ਦਾਰ ਵਾਤਾਵਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਲਾਲ-ਹਰਾ ਰੰਗ ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਮ ਰੂਪ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਬਾਅਦ ਨੀਲੇ-ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਅਤੇ ਕੁੱਲ ਰੰਗ ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਲਾਲ-ਹਰਾ ਰੰਗ ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਮਰਦਾਂ ਦੀ 8% ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਯੂਰਪੀ ਮੂਲ ਦੇ 0.5% ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਰੰਗ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਕੁਝ ਖਾਸ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨੌਕਰੀਆਂ ਲਈ ਲੋਕ ਅਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਾਇਲਟ, ਰੇਲ ਗੱਡੀ ਡਰਾਈਵਰ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਫੌਜ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਕਲਾਤਮਕ ਸਮਰੱਥਾ ਤੇ ਰੰਗ ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ, ਪਰ, ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਹੈ।
ਰੰਗ ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਦਾ ਕੋਈ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤਸ਼ਖ਼ੀਸ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਰੰਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦੇਣ ਦੀ ਘਟਦੀ ਯੋਗਤਾ ਨੂੰ ਅਨੁਕੂਲ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਚਮਕਦਾਰ ਹਾਲਤਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅੱਖ ਦਾ ਪਰਦਾ ਲਾਲ-ਹਰੇ ਰੰਗ ਦੀ ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਮੋਬਾਈਲ ਐਪਸ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ: ਰੋਗ, ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥ , ਅਤੇ ਰਸਾਇਣਾਂ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ: ਵਿਰਾਸਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਜਾਂ ਜਮਾਂਦਰੂ ਰੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਣ ਦੀ ਕਮੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਹਨ: ਮੋਨੋਕ੍ਰੋਮੀਸੀ, ਡਾਇਰਕੋਮਸੀ ਅਤੇ ਅਨੋਸਲ ਟ੍ਰਾਈਕੋਰੇਮੀਸੀ।
ਦਰਸਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਦਲਾਵ ਨਹੀਂ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਲਾਕਾਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਅੰਨਾਪਣ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹਨ।
ਰੰਗ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਕਮੀਆਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਜਾਂ ਵਿਰਾਸਤ ਵਜੋਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਗਰੀਬ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਰੇਲ ਦੇ ਡੱਬਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ ਦੇਖਿਆ।
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਇੰਦੌਰ-ਅਧਾਰਤ ਸਕੂਲ ਨਿਧੀ ਵਿਨੈ ਮੰਦਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਲੋਕੇਸ਼, ਜੋ ਕਿ ਜਮਾਂਦਰੂ ਦਿਲ ਦੇ ਨੁਕਸ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਲਈ ਫੰਡ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਚੈਰਿਟੀ ਸ਼ੋਅ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮੁਛਲ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ।
ਲੋਕੇਸ਼ ਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਜੁੱਤੀਆਂ ਦੀ ਦੁਕਾਨ-ਮਾਲਕ ਸਨ ਅਤੇ ਦਿਲ ਦੀ ਸਰਜਰੀ ਦੇ ਉੱਚੇ ਖਰਚੇ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਸਨ।
ਮੁੱਛਲ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਸ਼ੋਅ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ ਅਤੇ ਮਾਰਚ 2000 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸਟ੍ਰੀਟ ਵਿਕਰੇਤਾ ਦੇ ਕਾਰਟ ਨੂੰ ਸਮਾਗਮ ਲਈ ਇੱਕ ਸਟੇਜ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਅਤੇ ਸਰਜਰੀ ਦੇ ਖਰਚੇ ਲਈ ₹51,000 ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ।
ਅਟੈਂਡੈਂਟ ਪਬਲੀਸਿਟੀ ਨੇ ਬੰਗਲੌਰ-ਅਧਾਰਤ ਕਾਰਡੀਓਲੋਜਿਸਟ, ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਸਾਦ ਸ਼ੈੱਟੀ ਨੂੰ ਲੋਕੇਸ਼ ਦਾ ਮੁਫਤ ਅਪਰੇਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ।
ਮੁੱਛਲ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਲੋਕੇਸ਼ ਵਰਗੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਦਿਲ ਦੀ ਸਰਜਰੀ ਲਈ ਦਾਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਥਾਨਕ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ।
ਉਹ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਪਲਾਸ਼ ਮੁਛਾਲ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਟੇਜ ਸ਼ੋਅ ਕਰਕੇ ਗਰੀਬ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਫੰਡ ਇਕੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਲਈ ਮੁਛਾਂਲ ਦਾ ਨਾਮ ਗਿਨੀਜ਼ ਵਰਲਡ ਰਿਕਾਰਡਜ਼ ਅਤੇ ਲਿਮਕਾ ਬੁੱਕ ਆਫ਼ ਵਰਲਡ ਰਿਕਾਰਡਜ਼ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ।
ਮੁਛਾਲ ਨੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਏਕ ਥਾ ਟਾਈਗਰ ਆਸ਼ਿਕੀ 2, ਕਿੱਕ, ਐਕਸ਼ਨ ਜੈਕਸ਼ਨ, ਪ੍ਰੇਮ ਰਤਨ ਧਨ ਪਇਓ, ਐਮ.ਐਸ.ਧੋਨੀ: ਇੱਕ ਅਣਕਹੀ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਕਾਬਿਲ ਵਰਗੀਆਂ ਕਈ ਵੱਡੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਹੈ।
2000 ਤੋਂ, ਮੁੱਛਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੈਰਿਟੀ ਸ਼ੋਅ ਲਈ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਬਿਲ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ "ਦਿਲ ਸੇ ਦਿਲ ਤੱਕ" ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ "ਸੇਵ ਲਿਟਲ ਹਾਰਟਸ" ਵਜੋਂ ਹੈ।
ਉਸਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਪਲਾਸ਼, ਗੁਰਦੇ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਫੰਡ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਉਸੇ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਔਸਤਨ, ਮੁੱਛਲ ਹਰ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 40 ਗੀਤ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਗੀਤ, ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਅਤੇ ਭਜਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਮੁੱਛਲ 17 ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੀ, ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਗੁਜਰਾਤੀ, ਉੜੀਆ, ਅਸਾਮੀ, ਰਾਜਸਥਾਨੀ, ਬੰਗਾਲੀ, ਭੋਜਪੁਰੀ, ਪੰਜਾਬੀ, ਮਰਾਠੀ, ਕੰਨੜ, ਤੇਲਗੂ, ਤਾਮਿਲ, ਸਿੰਧੀ ਅਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਮੁਛਾਲ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕਲਿਆਣਜੀ-ਆਨੰਦਜੀ ਲਿਟਲ ਸਟਾਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਗਾਇਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਬਣ ਗਈ।
1999 ਦੀ ਕਾਰਗਿਲ ਜੰਗ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ ਆਪਣੇ ਗ੍ਰਹਿ ਸ਼ਹਿਰ, ਇੰਦੌਰ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ 'ਤੇ ਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਮ੍ਰਿਤਕ ਭਾਰਤੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਫੰਡ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬਿਤਾਇਆ।
ਉਸ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ 1999 ਦੇ ਓਡੀਸ਼ਾ ਚੱਕਰਵਾਤ ਦੇ ਪੀੜਤਾਂ ਲਈ ਫੰਡ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਗਾਇਆ।
ਇਹ ਪੈਸਾ ਬੈਂਗਲੁਰੂ ਅਤੇ ਭੰਡਾਰੀ ਹਸਪਤਾਲ ਇੰਦੌਰ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਸਰਜਰੀ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਘੱਟ ਲਾਗਤ 'ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਛਲ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ, ਇੰਦੌਰ ਦੇ ਟੀ. ਚੋਇਥਰਾਮ ਹਸਪਤਾਲ ਨੇ ਸਰਜਰੀ ਦੀ ਲਾਗਤ ਨੂੰ ₹80,000 ਤੋਂ ਘਟਾ ਕੇ ₹40,000 ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਇੱਕ ਸਰਜਨ, ਧੀਰਜ ਗਾਂਧੀ, ਮੁੱਛਲ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਕੇਸਾਂ ਲਈ ਉਸਦੀ ਫੀਸ ਮੁਆਫ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ, ਅਮਿਤਾ ਮੁਛਲ, ਇੱਕ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਮੁੱਛਲ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਫਰਮ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਈ 2013 ਵਿੱਚ ਮੁੱਛਲ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇੰਦੌਰ ਦੇ ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਬੀ.ਕਾਮ ਦਾ ਆਖਰੀ ਸਾਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਲਕ ਮਹਿਬੂਬ ਕਾਲਜ, ਸਿਕੰਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਟਾਰ ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਗਾਇਆ, ਪਲਕ ਅਤੇ ਪਲਸ਼ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਗਾਇਆ, ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਰੀਦਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਕੈਰੀਅਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਨਾਵਲ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਘਟਨਾਵਾਂ 'ਬੌਬੀ' ਨਾਂ ਦੇ ਪਾਤਰ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਕਿ 'ਇੰਦਰ ਸਿੰਘ' ਦਾ ਪੜਪੋਤਾ ਹੈ।
ਇੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਰਥਿਕ ਹਾਲਾਤ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ 'ਚ ਵਿਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਕ਼ਦਮ ਪੁੱਟਿਆ ਸੀ।
ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀਆਂ ਨਸਲਵਾਦੀ ਨੀਤੀਆਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੇ ਰਮੋਲੋ-ਫ਼ਰੈਕੋਂ ਜਿਹੇ ਬੁਰੇ ਲੜਕਿਆਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬਾਪ ਦਾ ਛਾਇਆ ਸਿਰ ਤੇ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਬੁਰੀ ਸੰਗਤ 'ਚ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਛੱਡ ਕੇ ਬਾਪ ਦਾ ਫ਼ਰਨੀਚਰ ਵੇਚਣ ਦਾ ਦੁਕਾਨਦਾਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਸੰਭਾਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਸ਼ੇ ਦਾ ਵਾਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਹੀ ਇੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੇਹਰ, ਮੇਹਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਲ੍ਹੋਰ ਭਾਵ ਜੈਰੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੀ ਨਾਲ਼ੋ-ਨਾਲ਼ ਬੌਬੀ ਦੀ ਦਾਦੀ ਤੇ ਮਾਂ ਦੇ ਸਿਮਰਤੀ ਤੇ ਵਿਖਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਨਾਲ਼ੋ-ਨਾਲ਼ ਚਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬ ਵਿਚਲੇ ਸੰਬੰਧ, ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਘਟਨਵਾਂ ਜਿਵੇਂ ਗ਼ਦਰ ਲਹਿਰ, ਦੇਸ਼ ਵੰਡ ਤੇ 1984 ਦਾ ਸਾਕਾ ਨੀਲਾ ਤਾਰਾ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਵੀ ਵਰਣਨ ਹੁੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬੌਬੀ ਕਈ ਗੈਂਗਾਂ ਨਾਲ਼ ਆਪਣੇ ਨਸ਼ੇ ਤਸਕਰੀ ਵਾਲ਼ੇ ਯਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਧੰਦੇ ਕਰਕੇ ਉਲਝਦਾ ਹੈ।
ਜਿਸ 'ਚ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਰਮੋਲੋ, ਦੀਪ, ਸਟੀਵ, ਰੂਬੀ, ਦੀਪ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿੱਕ, ਅਮਰ, ਡੇਵ ਤੇ ਰੰਜ ਆਦਿ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬੌਬੀ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਹਾਲਾਤ ਤੇ ਗੁਆਂਢੀ ਚਾਚੇ ਸੁਖਦੇਵ ਤੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਧੀ 'ਪੰਮ' ਤੇ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀਅਂ ਘਟਨਾਵਾਂ-ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਰਨਣ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ 'ਚ ਚੱਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ਼ ਕਨੇਡਾ ਗਏ 'ਅਨੂਪ' ਦੀ ਅਪਰਾਧ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ, ਪੰਮ ਨਾਲ਼ ਪਿਆਰ ਤੇ ਬੌਬੀ ਵੱਲੋਂ ਉਸਦੇ ਘਟਨਾ-ਯੁਕਤ ਕ਼ਤਲ ਦੀ ਬਿਓਰਾ ਪੂਰੇ ਨਾਵਲ 'ਚ ਰਹੱਸ ਰੱਖਦਾ ਅੰਤ 'ਤੇ ਖੁੱਲਦਾ ਹੈ।
ਬੌਬੀ ਇਸ ਨਸ਼ੇ ਦੇ ਧੰਦੇ 'ਚ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ-ਉਸਤਾਦਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਸ਼ਾ-ਵਾਪਾਰ ਦਾ ਧੰਦਾ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਗ਼ਲਤ-ਫਹਿਮੀ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖ਼ਾਰ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮਾਣ ਵਿੱਚ 'ਚ ਕੀਤੀ ਪ੍ਰੀਤ-ਭੋਜਨ 'ਚ ਅੰਤ ਵੇਲੇ਼ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਸਮੇਤ ਰਹੱਸਮਈ ਮੌਤ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਨਸ਼ੇ ਦਾ ਵਾਪਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਕਨੇਡਾ 'ਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਗੋਂ ਬਾਹਰਲੇ ਮੁਲਕਾਂ 'ਚ ਵੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਾਵਲ 'ਚ ਵਰਨਣ ਹੈ ਕਿ, 'ਰਮੋਲੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੌ ਦੂਜੇ ਗੈਂਗਾਂ ਦੀ ਵੀ ਚਿੰਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਹ 'ਚ ਰੌੜਾ ਬਣ ਰਹੇ ਹਨ।
ਆਪਣੇ ਆਲ਼ੇ-ਦੁਆਲ਼ੇ ਕਈ ਗੈਂਗ ਘੇਰਾ ਪਾਈ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਬਾਈਕਰ ਗੈਂਗ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਨਿੱਕ ਜੁੰਡਲੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਧਨਾਢ ਬਾਬੇ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ.ਉਸਨੇ ਇੰਡੀਆ, ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਤੇ ਅਮਰੀਕਾ 'ਚ ਆਪਣੇ ਸ੍ਰੋਤ ਪੈਦਾ ਕਰ ਲਏ ਹਨ।
ਮੰਗਲ ਸਿੰਘ:-ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਹੀ ਕਨੇਡਾ ਆਇਆ, ਇਹ ਵੀ ਆਰਥਿਕ ਹਾਲਾਤ ਤੋਂ ਤੰਗ ਹੋ ਕੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਪਲਾਇਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮੇਹਰ ਸਿੰਘ:-ਇੰਦਰ ਦਾ ਜੇਠੇ ਮਰੇ ਪ੍ਰੀਤੂ ਬੇਟੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਸਰਾ ਬੇਟਾ, ਜੋ ਵੀ ਪਿੱਛੋਂ ਕਨੇਡਾ ਆ ਗਿਆ।
ਜਲੋਰ ਸਿੰਘ ਉਰਫ਼ ਜੈਰੀ:-ਇੰਦਰ ਦਾ ਪੋਤਾ ਤੇ ਮੇਹਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਕਨੇਡਾ 'ਚ ਹੀ ਜੰਮਿਆ ਮੁੰਡਾ, ਜੋ ਨਹਿਰ 'ਚ ਡੁੱਬ ਰਹੇ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦਾ ਖ਼ੁਦ ਵੀ ਮਰ ਗਿਆ।
ਬੌਬੀ:-ਇੰਦਰ ਦਾ ਪੜਪੋਤਾ ਤੇ ਜੈਰੀ ਦਾ ਲੜਕਾ ਜੋ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਕਨੇਡਾ 'ਚ ਜੰਮੀ ਹੈ।
ਨਸ਼ੇ ਦੇ ਵਾਪਾਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਵੀ ਨਾਵਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦੋਸਤਾਂ ਹੱਥੋਂ ਰਹੱਸਮਈ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ਼ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੂਪ:-ਬੌਬੀ ਦਾ ਗੁਆਂਢੀ ਤੇ ਰਵੀਦਾਸੀਆ ਜਾਤੀ ਦਾ ਲੜਕਾ ਜੋ ਮਾਪਿਆਂ ਸਮੇਤ ਕਨੇਡਾ ਆਇਆ ਤੇ ਪੰਮ ਨਾਲ਼ ਪ੍ਰੇਮ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਤੇ ਨਸ਼ਾ ਤਸਕਰਾਂ ਤੇ ਅਪਰਾਧ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਮਾਸਟਰੀ ਲਈ ਬੌਬੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਕਰਕੇ ਬੌਬੀ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਬੌਬੀ ਲਈ ਖ਼ਤਰਾ ਨਾ ਬਣੇ।
ਐਰਿਅਕ ਸਿਮੁਅਰ:-ਪੰਮ ਦਾ ਅਨੂਪ ਦੀ ਮੌਤ ਪਿੱਛੋਂ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ਼ 'ਮਿਸੀਸਾਗਾ' ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪ:-ਬੌਬੀ ਦਾ ਦੋਸਤ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਕਿਰਾਏ ਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗੈਂਗ ਵਾਰ 'ਚ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਰਮੋਲੋ, ਕੈਲੀ, ਸਟੀਵ, ਨਿੱਕ, ਅਮਰ, ਡੇਵ, ਰੰਜ, ਮਾਰਟਿਨ, ਲਾਰੰਸ ਤੇ ਕਿੰਦ ਇਤਿਆਦਿ ਹੋਰ ਮਰਦ ਪਾਤਰ ਵੀ ਹਨ।
ਵਿਗੋਚਾ 'ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ' ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦਾ ਨਾਵਲ ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਸੇਖਾ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਤ ਸੰਨ੍ਹ 2009 'ਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਤੇ ਆਰ.ਕੇ. ਆਫ਼ਸੈੱਟ-ਦਿੱਲੀ ਵੱਲੋਂ ਛਾਪਿਆ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਬੜ੍ਹਾ ਚੇਤਨ ਹੋ ਕੇ ਕੈਨੇਡਾ 'ਚ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਲਾਉਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਸਥਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਬੜਾ ਨੇੜਿਓਂ ਵਾਚਿਆ ਹੈ।
'ਬਲਵੰਤ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ' ਅਨੁਸਾਰ, ਨਾਵਲ 'ਵਿਗੋਚਾ' ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਇਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਬੜੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨਾਲ਼ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਏ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਤਸਕਰੀ ਦੇ ਧੰਦੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਅਮੀਰ ਹੋਣ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਉੱਪਰ ਹੈ।
ਇਹ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਜਮ-ਪਲ਼ ਹੈ ਤੇ ਭਾਰਤੀ-ਪੰਜਾਬ ਨਾਲ਼ ਇਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਕੋਈ ਬਹੁਤਾ ਸਰੋਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਸ਼ਰਨਜੀਤ ਕੌਰ:-ਇਹ ਔਰਤ ਮੁੱਖ ਪਾਤਰਾਂ 'ਚੋ ਹੈ ਤੇ ਮੇਹਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਇੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਨੂੰਹ ਤੇ ਸਰਬਜੀਤ ਕੌਰ ਦੀ ਸੱਸ ਹੈ।
ਸਰਬਜੀਤ:-ਇਹ ਪਾਤਰ ਜਲੌਰ ਸਿੰਘ ਉਰਫ਼ ਜੈਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬੌਬੀ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਨਾਵਲ 'ਚ ਇਹ ਵਿਧਵਾ ਦਾ ਸਰਾਪਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੁਖਾਂਤ ਭੋਗਦੀ ਹੈ।
ਪੰਮ:-ਇਹ ਦਰਸ਼ਨਾ ਤੇ ਸੁਖਦੇਵ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਜੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਪੜ੍ਹੀ ਹੈ ਤੇ ਅਨੂਪ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਸੀ ਤੇ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਂਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਅਨੂਪ ਦਾ ਹਾਦਸਾ ਲੱਗਣ ਵਾਲ਼ਾ ਕ਼ਤਲ ਬੌਬੀ ਵੱਲੋਂ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ।
ਰਿਚੀ:-ਇਹ ਪੰਮ ਦੀ ਜਮਾਤਣ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਜੋ ਪੰਮ ਨਾਲ਼ ਵਿਚਾਰ ਸਾਂਝੇ ਕਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਥ੍ਰੈਸ਼ਹੋਲਡ ਜਿਸ ਤੇ ਪੂਰਾ ਗਰੀਬੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਉਸ ਬਾਰੇ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਸਥਾਈ ਸਥਾਨ ਜਾਂ ਯੁੱਗ ਤੋਂ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਉਦੋਂ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਬਾਕੀ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ "ਜੀਵਣ ਮਿਆਰਾਂ" ਦੀ ਇੱਕ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਪੱਧਰ ਦਾ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਮਾਣਦਾ।
ਇਸ ਲਈ, ਜਿਸ ਥ੍ਰੈਸ਼ਹੋਲਡ ਤੇ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਗਰੀਬੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਦੂਜੇ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਤਕ ਵੱਖਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮੋਟੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇਹ ਉਹ ਦਿਸ਼ਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਕਲਿਆਣ ਅਧੂਰਾ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਅਪ੍ਰਵਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਗ਼ਰੀਬੀ ਉਹ ਦਸ਼ਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਲੋੜਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਨਾ ਕਰ ਸਕਣ ਕਾਰਨ ਸਿਹਤਮੰਦ ਅਤੇ ਉਪਜਾਊ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾ ਜਿਊਂ ਸਕਣ।
ਬੁਨਿਆਦੀ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ, ਟੈਕਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਕਰਜ਼ਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਵਿਦਿਅਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਨਿਕਾਸੀ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਤੇ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਬੁਨਿਆਦੀ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਿਫਾਇਤੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਆਮਦਨ ਵਧਾਉਣ ਦੀਆਂ ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਲਿਆਣ, ਆਰਥਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਗਰੀਬੀ ਇੱਕ ਬਹੁਪੱਖੀ ਸੰਕਲਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਿਕ, ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਤੱਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸੰਪੂਰਨ ਗਰੀਬੀ, ਅਤਿ ਦੀ ਗਰੀਬੀ, ਜਾਂ ਗੰਦਗੀ ਦਾ ਭਾਵ ਭੋਜਨ, ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਆਸਰੇ ਵਰਗੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਅਰਥਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਘਾਟ ਹੈ।
ਮੌਜੂਦਾ ਆਰਥਿਕ ਮਾਡਲ ਨੂੰ ਜੀ.ਪੀ.ਟੀ. 'ਤੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗਰੀਬ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗਰੀਬੀ ਰੇਖਾ ਤੋਂ 1.25 ਡਾਲਰ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ ਲਿਆਉਣ ਲਈ 100 ਸਾਲ ਲੱਗੇਗਾ।
ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਬੈਂਕ ਵਰਗੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਲਈ ਗਰੀਬੀ ਘਟਾਉਣਾ ਹਾਲੇ ਵੀ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਮੁੱਦਾ ਹੈ।
ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਕ੍ਰਿਮੀਨਲ ਕੋਰਟ ਇੱਕ ਅੰਤਰ-ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਸਥਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਹੈ ਜੋ ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ ਵਿੱਚ ਹੈਗ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।
ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਅਪਰਾਧਾਂ ਦੇ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਅਪਰਾਧ, ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਅਪਰਾਧ ਲਈ ਆਈਸੀਸੀ ਕੋਲ ਵਿਅਕਤੀਆਂ 'ਤੇ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ।
ਮੌਜੂਦਾ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਨਿਆਂਇਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਆਈਸੀਸੀ ਦਾ ਮਕਸਦ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਦੋਂ ਹੀ ਲਾਗੂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਸ਼ਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜਦ ਕੌਮੀ ਅਦਾਲਤਾਂ ਗੁਨਾਹਗਾਰਾਂ 'ਤੇ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸਭਾ ਜਾਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸੂਬਿਆਂ ਨੂੰ ਹਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਰੋਮ ਸਟੈਟਿਊਟ ਇੱਕ ਬਹੁ-ਪੱਖੀ ਸੰਧੀ ਹੈ ਜੋ ਆਈਸੀਸੀ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਾਂ ਜੋ ਰੋਮ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਪਾਰਟੀ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਇਸ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਕੇ, ਆਈਸੀਸੀ ਦੇ ਸਦੱਸ ਰਾਜ ਬਣੇ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, 123 ਰਾਜ ਹਨ ਜੋ ਰੋਮ ਵਿਧਾਨ ਦੀ ਪਾਰਟੀ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਆਈਸੀਸੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ।
ਆਈਸੀਸੀ ਦੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਅੰਗ ਹਨ: ਪ੍ਰੈਸੀਡੈਂਸੀ, ਜੁਡੀਸ਼ੀਅਲ ਡਿਵੀਜ਼ਨ, ਪ੍ਰੌਸੀਕੁਆਟਰ ਦਾ ਦਫ਼ਤਰ, ਅਤੇ ਰਜਿਸਟਰੀ।
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੀਨੀਅਰ ਜੱਜ ਹਨ ਜੋ ਜੂਡੀਸ਼ੀਅਲ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਲੋਂ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਦਾਲਤ ਅੱਗੇ ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੌਸੀਕੁਆਟਰ ਦਾ ਦਫਤਰ ਪ੍ਰੌਸੀਕੁਆਟਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਪਰਾਧ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੁਡੀਸ਼ੀਅਲ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਰਵਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਰਜਿਸਟਰੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਰਜਿਸਟਰਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਈਸੀਸੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਕੰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ, ਜੋ ਹੈੱਡ ਕੁਆਰਟਰ, ਨਜ਼ਰਬੰਦੀ ਇਕਾਈ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਬਚਾਅ ਦਫਤਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੌਸੀਕੁਆਟਰ ਦੇ ਦਫਤਰ ਨੇ ਦਸ ਅਧਿਕਾਰਿਕ ਜਾਂਚਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਹੋਰ 11 ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ਵੀ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁਣ ਤੱਕ 39 ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਈਸੀਸੀ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ੀ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਯੂਗਾਂਡਾ ਦੇ ਬਾਗੀ ਆਗੂ ਜੋਸਫ਼ ਕੌਨੀ, ਸੁਡਾਨਜ਼ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਓਮਾਰ ਅਲ ਬਸ਼ੀਰ, ਕੇਨਿਯਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਉਹਰੂ ਕੇਨਿਆਟਾ, ਲੀਬਿਯਨ ਲੀਡਰ ਮੁਖੀ ਗੱਦਾਫੀ, ਆਈਵੋਰੀਆ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਲੌਰੇਂਟ ਜੀਬਾਗਬੋ ਅਤੇ ਕਾਂਗੋ ਦੇ ਉਪ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਜੀਨ ਪੇਰੇਰੇ ਬੱਬਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਰੋਮ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਅਦਾਲਤੀ ਲੋੜਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਇੱਕ ਕੇਸ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਹ ਸ਼ਰਤਾਂ ਹਨ: ਵਿਸ਼ੇ-ਅਧਿਕਾਰ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ , ਖੇਤਰੀ ਜਾਂ ਨਿੱਜੀ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ , ਅਤੇ ਸਥਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ।
ਰੋਮ ਸਟੈਟਿਊਟ ਨੂੰ ਇਹ ਜਰੂਰਤ ਹੈ ਕਿ ਅਦਾਲਤ ਦੁਆਰਾ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ 'ਤੇ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਮਾਪਦੰਡ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਬਜਟ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਮ ਸੰਵਿਧਾਨ ਨੂੰ ਸੋਧਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਕੋਰਟ ਆਪ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਚਾਰ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ: ਪ੍ਰੈਸੀਡੈਂਸੀ, ਜੁਡੀਸ਼ੀਅਲ ਡਿਵੀਜ਼ਨ, ਪ੍ਰੌਸੀਕੁਆਟਰ ਦਾ ਦਫ਼ਤਰ, ਅਤੇ ਰਜਿਸਟਰੀ।
ਆਈਸੀਸੀ ਨੂੰ ਰਾਜਾਂ ਦੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਸੈਂਬਲੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਰੋਮ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਪਾਰਟੀ ਹਨ।
ਪੀਕਿੰਗ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਬੀਜਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਚੀਨੀ ਖੋਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈ ਅਤੇ 9 ਲੀਗ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਹੈ।
ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪੀਕਿੰਗ 1898 ਵਿੱਚ ਬੀਜਿੰਗ ਗੌਜ਼ੀਜੀਅਨ , ਦੀ ਇੱਕ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਬਦਲ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਇਹ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਆਧੁਨਿਕ ਸੰਸਥਾ ਹੈ।
ਇਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
1917 ਵਿਚ, ਕਾਈ ਯੁਆਨਪੇਈ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਈ ਸੁਧਾਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੂੰ ਫੈਕਲਟੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਜਮਹੂਰੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਵਿਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।
1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ, ਪੀਕਿੰਗ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਚੀਨ ਦੇ ਉੱਭਰ ਰਹੇ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਵਿਚਾਰ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਗਈ ਸੀ।
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੇ ਚੀਨ ਦੇ ਨਿਊ ਕਲਚਰ ਮੂਵਮੈਂਟ, ਚੌਥੀ ਮਈ ਮੂਵਮੈਂਟ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਅਹਿਮ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਨਿਭਾਈ ਹੈ ਕਿ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਚੀਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੀਕਿੰਗ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੇ ਮਾਓ ਜੇ ਦੋਂਗ, ਲੂ ਸ਼ੁਨ, ਗੂ ਹੌੰਗਮਿੰਗ, ਹੂ ਸ਼ੀ, ਮਾਓ ਡੂਨ, ਲੀ ਦਾਜੋ, ਚੇਨ ਡਕਸਿਉ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਲੀ ਕੇਕੀਯਾਂਗ ਸਮੇਤ ਕਈ ਉੱਘੀਆਂ ਆਧੁਨਿਕ ਚੀਨੀ ਹਸਤੀਆਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਵਾਈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ।
ਪੀਕਿੰਗ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਸਕੂਲ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਪੇਕਿੰਗ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਸਕੂਲ ਲਾਇਬਰੇਰੀ 8 ਮਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਲਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਕੇਂਦਰ ਪੀਕੇਯੂ ਹਾਲ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਕੇਂਦਰ ਆਰਟਸ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਆਰਟਸ ਅਤੇ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਦਾ ਆਰਥਰ ਐਮ ਸੈਕਲਰ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵੀ ਸੰਚਾਲਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪੀਕਿੰਗ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੂੰ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਚੋਟੀ ਦੀ ਉੱਚ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸੰਸਥਾ ਵਜੋਂ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਚੀਨ ਵਿਚ ਦਾਖਲੇ ਵਿਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੁਣੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
2017 ਵਿੱਚ, ਪੀਕਿੰਗ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ 11 ਵੇਂ ਸਾਲ ਲਈ ਸੀਯੂਏਏਏ ਦੁਆਰਾ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਬਲੇਅਰ ਨੇ ਸ਼ਾਰਟ-ਟ੍ਰੈਕ ਅਤੇ ਲੰਬੀ ਟ੍ਰੈਕ ਸਪੀਡ ਸਕੇਟਿੰਗ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ।
ਬਲੇਅਰ 1988 ਵਿੱਚ ਕੈਲਗਰੀ ਵਿੱਚ ਵਿੰਟਰ ਓਲੰਪਿਕਸ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ।
ਬਲੇਅਰ ਨੇ 1995 ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਮੁਕਾਬਲਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਮਿਲਵਾਕੀ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਬਲੇਅਰ ਦਾ ਜਨਮ ਕੌਰਨਵਾਲ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਚਾਰਲੀ ਅਤੇ ਐਲਿਆਨੋਰ ਬਲੇਅਰ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ।
ਸੈਂਟਰਲ ਇਲੀਨਾਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਸਪੀਡ ਸਕੇਟਿੰਗ ਦੀ ਸੰਸਥਾ, ਇਲੀਨਾਇਸ ਦੇ ਆਈਸ ਐਰੇਨਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੇ ਇੱਕ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ।
ਉਸਨੇ ਜੈਫਰਸਨ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੈਂਨੇਸਨੀਅਲ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਚੈਂਪੇਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।
ਸਕੇਟਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਬਲੇਅਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸੰਸਕ ਆਗੂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਕੌਂਸਲ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਸੀ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸਕੈਟਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਲੰਪਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰੀ ਐਥਲੀਟ ਹੈ।
ਬਲੇਅਰ ਨੇ ਚਾਰ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟਸ ਵੱਲੋਂ ਭਾਗ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਪੰਜ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਾਂਸੀ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤਿਆ।
ਸਪੀਡ ਸਕੇਟਿੰਗ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਲੇਅਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਰਕ ਸਪੀਕਰ ਬਣ ਗਈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਗੋਲੈਂਡ ਸਪੋਰਟਸ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ, ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਅਥਲੈਟਿਕ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ ਅਤੇ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟ ਓਲੰਪਿਕ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਕਿਉਂਕਿ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਕਾਇਦਗੀ ਨਾਲ ਅਦਾਇਗੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਡਾਇਨਾਮੋ ਦੀ ਫੁਟਬਾਲ ਟੀਮ ਘੱਟ ਗਈ ਸੀ ।
ਟੀਮ ਦੇ ਕਪਤਾਨ ਕੋਨਸਤਾਂਤਿਨ ਸ਼ਚੇਗੋਤਸਕੀ ਨੇ ਡਨੀਪਰੋਪੇਤਰੋਵਸਕ ਖਿਸਕ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਐਫਸੀ ਡਾਇਨਮੋ ਡਨੀਪਰੋਪੇਤਰੋਵਸਕ ਲਈ ਖੇਡਿਆ, ਪਰ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਡਾਇਨਮੋ ਦੇ ਦੋ ਖਿਡਾਰੀ, ਪਿਓਨਤਕੋਵਸਕੀ ਅਤੇ ਸਵਿਰਦੋਵਸਕੀ ਨੂੰ ਐਨਕੇਵੀਡੀ ਏਜੰਟਾਂ ਨੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਲਈ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਕਈ ਟੋਟਿਆਂ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਡੰਨ ਬਸਤੀ ਵਿੱਚ "ਦੇਸ਼ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ" ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਸੀ।
ਕਈ ਡਾਇਨਾਮੋ ਕੀਵ ਖਿਡਾਰੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਲੜਨ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ।
ਨਾਜ਼ੀ ਫ਼ੌਜ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਫਲਤਾ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਲ ਸੈਨਾ ਕੋਲੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਖੋਹ ਲੈਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ।
ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਚੇ ਹੋਏ ਕਈ ਡਾਇਨਮੋ ਨਾਮੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੇ ਜੰਗੀ ਕੈਦੀਆਂ ਕੈਂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਪਏ।
1943 ਦੀ ਪਤਝੜ ਵਿਚ ਕੀਵ ਤੋਂ ਜਰਮਨ ਫ਼ੌਜਾਂ ਦੇ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਪੁਨਰ-ਸਥਾਪਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲੇਖਕ ਲੈਵ ਕਾਸੀਲ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਡਾਇਨਮੋ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੀ ਜਰਮਨੀਆਂ ਦੇ ਮੌਤ ਬਾਰੇ ਰਿਪੋਰਟ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਪਰ ਇਜ਼ਵੇਸਤੀਆ ਅਖਬਾਰ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਫੁੱਟਬਾਲ ਮੈਚ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।
24 ਅਗਸਤ, 1946 ਉੱਤੇ ਅਖਬਾਰ ਸਟਾਲਿਨਸਕੋਏ ਪਲੇਮੀਆ ਵਿਚ "ਮੌਤ ਦੇ ਮੈਚ" ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਅਲੇਜੈਂਡਰ ਬੋਰਸ਼ਚਾਗੋਗਵਸਕੀ ਦੀ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
1958 ਵਿੱਚ, ਪਿਓਤਰ ਸੇਵੇਰੋਵ ਅਤੇ ਨੌਮ ਖਲੇਮਸਕੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਵਲ ਆਖਰੀ ਦੁਵੰਦ-ਯੁੱਧ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ।
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ; ਸਿਰਫ 1942 ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਬਾਦੀ ਲਈ ਇੱਕ ਚਾਰ ਸਾਲਾ ਸਕੂਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
15 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ 60 ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦੇ ਬਾਲਗ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮੁਸ਼ੱਕਤ ਲਈ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਜਰਮਨੀਆਂ ਦਾ ਯੂਕਰੇਨੀ ਪੁਲਿਸ ਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕਾਂ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵਿਚ ਕੰਮ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਮੌਤ ਦਾ ਮੈਚ ਨਾਜ਼ੀ ਜਰਮਨੀ ਦੁਆਰਾ ਕਬਜ਼ੇ ਅਧੀਨ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕੀਵ ਵਿੱਚ ਖੇਡਿਆ ਗਿਆ ਫੁਟਬਾਲ ਦਾ ਮੈਚ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕੀਵ ਸਿਟੀ ਦੀ ਟੀਮ ਦੇ ਸਟਾਰਟ ਜੋ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਬਰੈੱਡ ਫੈਕਟਰੀ ਨੰ. 1 ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਸੀ ਉਸ ਨੇ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਫੁੱਟਬਾਲ ਮੈਚ ਖੇਡੇ ਸਨ।
ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਡਾਇਨਾਮੋ ਕੀਵ ਅਤੇ ਲੋਕੋਮੋਤਿਵ ਕੀਵ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸ਼ਨਲ ਫੁਟਬਾਲਰ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ ਜੋ ਕਾਬਜ਼ ਨਾਜ਼ੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਫੈਕਟਰੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਇੱਕ ਕੀਵ ਮੂਲ ਵਾਸੀ ਗਿਓਰਗੀ ਕੁਜ਼ਮਿਨ ਨੇ ਸਾਡੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦੇ ਤਥ ਅਤੇ ਕਲਪਨਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਡਾਇਨਮੋ ਕੀਵ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਕੁਐਡਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮਤ ਚੇਕਾ ਮੈਂਬਰ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਨਸਤਾਂਤਿਨ ਫੋਮਿਨ ਸੀ।
ਤਰਖਾਣੀ ਇੱਕ ਹੁਨਰਮੰਦ ਧੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਕੰਮ, ਇਮਾਰਤਾਂ, ਜਹਾਜ਼, ਲੱਕੜ ਦੇ ਪੁਲ, ਠੋਸ ਕਾਲਬਬੰਦੀ, ਆਦਿ. ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦੌਰਾਨ ਇਮਾਰਤ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਕੱਟਾਈ, ਸ਼ੇਪਿੰਗ ਅਤੇ ਇੰਸਟਾਲੇਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਰਖਾਣ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਲੱਕੜ ਦਾ, ਰੰਦਣ ਅਤੇ ਚੁਗਾਠਾਂ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ ਪਰ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਹੋਰ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਵੀ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਅਲਮਾਰੀਆਂ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਫਰਨੀਚਰ ਨਿਰਮਾਣ ਦੇ ਧੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਖਾਣੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਰਖਾਣ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕਾਮੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਰਖਾਣ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤਕ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੋਸਟ ਤੇ ਬੀਮ ਇਮਾਰਤਾਂ ਬਣਾਇਆ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਹੁਣ ਇਸ ਪੁਰਾਣੇ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਤਰਖਾਣੀ ਨੂੰ ਟਿੰਬਰ ਫਰੇਮਿੰਗ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਰਖਾਣ ਅਪ੍ਰੈਂਟਿਸਸ਼ਿਪ ਸਿਖਲਾਈ ਦੁਆਰਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 4 ਸਾਲ ਤਕ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇਸ ਧੰਦੇ ਨੂੰ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ - ਅਤੇ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ, ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟਸ, ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਵਰਗੇ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਸਫ਼ਲਤਾਪੂਰਵਕ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਵੀ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਸਮੀ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਅਮਲੀ ਤਜਰਬਾ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ ਸਿੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜਿਸ ਜਾਤੀ ਦਾ ਕਿੱਤਾ/ਧੰਦਾ ਲੱਕੜ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਰਖਾਣ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਰਖਾਣ ਖੇਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦ ਜਿਵੇਂ ਹਲ, ਪੰਜਾਲੀ, ਸੁਹਾਗਾ, ਜਿੰਦਾ, ਖੂਹ ਦਾ ਚੱਕ, ਘੁਲਾੜੀ ਦਾ ਗੰਡ ਆਦਿ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਰੇਲੂ ਸੰਦ/ਵਸਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਮੰਜੇ, ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਫਰੇਮ, ਅਟੇਰਨ, ਮਧਾਣੀ, ਗਡੀਰਾ, ਘੜਵੰਜੀ, ਘੜੇਸਣੀ, ਲੂਣ ਘੋਟਣਾ, ਥਾਪੀ, ਦੀਵਟ, ਟੌਹੜਾ ਆਦਿ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਕਈ ਤਰਖਾਣਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹਾਂ ਵਿਚ ਵਰਤਣ ਲਈ ਰਥ ਵੀ ਰੱਖੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਰਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਕਿਰਾਇਆ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਹੁਣ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰਖਾਣ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ ਨਾ ਖੇਤੀ ਦੇ ਸੰਦ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਘਰੇਲੂ ਸੰਦ/ਵਸਤਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਬਹੁਤੇ ਤਰਖਾਣ ਹੁਣ ਫਰਨੀਚਰ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਘਰਾਂ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।