polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣ ਯੋਗ ਅਪਾਹਜਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਸ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲੇ ਵਿਕਾਰ ਕਿਸਮ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਅੰਦੋਲਨ ਦੀ ਨਿਰਭਰ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਰੇਂਜ, ਅੰਗ ਦੀ ਘਾਟ, ਲੱਤਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਦੀ ਭਿੰਨਤਾ, ਛੋਟੇ ਕੱਦ, ਹਾਇਪਰਟੋਨਿਆ, ਐਟੈਕਸੀਆ, ਅਥੈਟੀਜਿਸ, ਨਜ਼ਰ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਅਤੇ ਬੌਧਿਕ ਕਮਜ਼ੋਰੀ।
ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਰਗੀਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਖੇਡਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਖੇਡ ਤੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪੈਰਾਲਿੰਪਕ ਖੇਡਾਂ ਨੂੰ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਗਠਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਆਈਓਸੀ-ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿਸ਼ਵ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਬੌਧਿਕ ਅਸਮਰਥਤਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਐਥਲੀਟਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਅਤੇ ਡੈਫੈਲਿੰਪਕਸ ਵਿੱਚ ਬੋਲ਼ੇ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
10 ਮਈ 1829 ਨੂੰ ਥਾਮਸ ਯੰਗ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਅਕਾਲ ਚਲਾਣਾ ਕਰ ਗਏ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਕੈਂਟ, ਫਰਨਬਰੋ ਵਿੱਚ ਸੈਂਟ ਗਾਈਲਸ ਚਰਚ ਦੇ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ।
ਵੈਸਟਮਿੰਸਟਰ ਅਬੀ ਹਡਸਨ ਗੇਰਨੀ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਲੇਖ ਲਿਖਣ ਵਾਲੇ ਯੰਗ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਿੱਟੇ ਸੰਗਮਰਮਰ ਦੀ ਗੋਲੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ:ਯੰਗ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਸਹਿਕਰਮੀਆਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਪਰ ਜੇ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਵਿਗਿਆਨਿਕ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇ ਸਕੇ।
ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਉਸ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸੰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਉਸਦੇ ਇੱਕ ਸਮਕਾਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, "ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਦੇ-ਨਾ-ਕਦੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਯੰਗ ਨੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ 1792 ਵਿੱਚ ਸੈਂਟਰ ਬਰੇਥੋਲੋਮਿਊ ਦੇ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਦਵਾਈ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1794 ਵਿੱਚ ਐਡਿਨਬਰਗ ਮੈਡੀਕਲ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਲੋਟ ਸੈਕਸਨੀ, ਗੋਟਿੰਗਨ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਇਸ ਨੇ 1796 ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਗੌਟਿੰਗਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ 1797 ਵਿੱਚ ਉਹ ਐਮਮੇਨੁਅਲ ਕਾਲਜ, ਕੈਮਬ੍ਰਿਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ।
ਉਸੇ ਸਾਲ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ-ਦਾਸ, ਰਿਚਰਡ ਬਰੌਕਲੇਬੀ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿੱਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁਤੰਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ 1799 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੰਡਨ ਦੇ 48 ਵਾਲਬੇਕ ਸਟ੍ਰੀਟ, 'ਤੇ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਯੰਗ ਨੇ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਅਗਿਆਤ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਲੇਖ ਛਾਪੇ।
ਯੰਗ ਨੇ ਦੇਖਣ, ਰੋਸ਼ਨੀ, ਠੋਸ ਮਕੈਨਿਕਸ, ਊਰਜਾ, ਫਿਜ਼ੀਓਲੋਜੀ, ਭਾਸ਼ਾ, ਸੰਗੀਤਕ ਸਦਭਾਵਨਾ, ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਿਗਿਆਨਕ ਯੋਗਦਾਨ ਦਿੱਤੇ।
ਜੀਨ-ਫਰਾਂਸਿਸ ਚੈਂਪੋਲਿਅਨ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਸਰੀ ਹਾਇਓਰੋਗਲਾਈਫਸ ਦੀ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ "ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਸਲੀ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਨਵੀਨਤਾਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ"।
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਸੀ, ਹੋਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਅਮ ਹਰਸ਼ਲ, ਹਰਮਾਨ ਵਾਨ ਹੇਲਮੋਲਟਜ਼, ਜੇਮਸ ਕਲਰਕ ਮੈਕਸਵੈਲ ਅਤੇ ਐਲਬਰਟ ਆਇਨਸਟਾਈਨ।
ਯੰਗ ਨੂੰ "ਆਖਰੀ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ" ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
1801 ਵਿੱਚ ਯੰਗ ਨੂੰ ਰਾਇਲ ਸੰਸਥਾ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤੀ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਹਨਾਂ ਨੇ 1803 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰਸ਼ਿਪ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਕੇ ਇਹ ਡਰਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਕਰਤੱਵ ਉਸ ਦੀ ਡਾਕਟਰੀ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਵਿੱਚ ਦਖ਼ਲ ਕਰਨਗੇ।
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲੈਕਚਰ 1807 ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤੀ ਫਿਲੋਸਿਫੀ 'ਤੇ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਦੇ ਕੋਰਸ ਵਿੱਚ ਛਾਪੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਕਈ ਆਸਾਂ ਸਨ।
1811 ਵਿਚ, ਯੰਗ ਸੇਂਟ ਜਾਰਜ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ 1814 ਵਿੱਚ ਲੰਦਨ ਵਿੱਚ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲਈ ਗੈਸ ਦੀ ਆਮ ਜਾਣਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਖ਼ਤਰਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਕਮੇਟੀ ਬਣਾਈ ਗਈ।
1816 ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੂਜੀ ਜਾਂ ਸਕਿੰਟ ਦੀ ਪੈਂਡੂਲਮ ਦੀ ਸਹੀ ਲੰਬਾਈ ਪਤਾ ਕਰਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਹੇਠ ਇੱਕ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦਾ ਸਕੱਤਰ ਸੀ ਅਤੇ 1818 ਵਿੱਚ ਉਹ ਬੋਰਡ ਆਫ਼ ਰੈਗਂਗਟੇਡ ਦੇ ਸਕੱਤਰ ਅਤੇ ਐਚ ਐਮ ਨੌਟਿਕਲ ਅਲਮਾਨਾਕ ਦਫ਼ਤਰ ਦੇ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਬਣੇ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਯੰਗ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦੇ ਸਮਕਾਲੀ ਸਰ ਜੌਨ ਹਦਰਸਲ ਨੇ ਉਸਨੂੰ "ਸੱਚਮੁੱਚ ਅਸਲੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ" ਕਿਹਾ।
ਐਲਬਰਟ ਆਇਨਸਟਾਈਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ 1931 ਦੇ ਮੁਖਬੰਧ ਵਿੱਚ ਨਿਊਟਨ ਓਪਿਕਸ ਦੇ ਐਡੀਸ਼ਨ ਲਈ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ।
ਹੋਰ ਪ੍ਰਸੰਸਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਲਾਰਡ ਰੇਲੇਅ ਅਤੇ ਨੋਬਲ ਐਵਾਰਡ ਜੇਤੂ ਫ਼ਿਲਿਪ ਐਂਡਰਸਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਯੰਗ ਨੂੰ 1822 ਵਿੱਚ ਅਮੈਰੀਕਨ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ ਆਰਟਸ ਐਂਡ ਸਾਇੰਸਜ਼ ਦਾ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਆਨਰੇਰੀ ਮੈਂਬਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਜੀਵਨ ਬੀਮਾ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਲੈਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ 1827 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਫ੍ਰੈਂਚ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸਜ਼ ਦੇ ਅੱਠ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਜੌਨ ਮਿਲਵਰਟਨ, ਸਮਸੇਸੈਟ ਦੇ ਕੁੱਕਰ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਜਿਥੇ ਉਹ 1773 ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦਸ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ ਚੌਦਾਂ ਯੁੱਗਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਯੂਨਾਨੀ ਅਤੇ ਲਾਤੀਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸਿੱਖੀ ਸੀ ਅਤੇ ਫ੍ਰੈਂਚ, ਇਟਾਲੀਅਨ, ਇਬਰਾਨੀ, ਜਰਮਨ, ਅਰਾਮਿਕ, ਸੀਰੀਅਕ, ਸਾਮਰੀ, ਅਰਬੀ, ਫਾਰਸੀ, ਤੁਰਕੀ ਅਤੇ ਅਮਹਾਰੀ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਸੀ।
ਥਾਮਸ ਯੰਗ ਦਾ ਨਾਮ ਲੰਡਨ ਸਥਿਤ ਥਾਮਸ ਯੰਗ ਸੈਂਟਰ ਦੇ ਨਾਂ ਵਜੋਂ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਥਿਊਰੀ ਅਤੇ ਸਾਮੱਗਰੀ ਦੀ ਸਮਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਖੋਜ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਗਠਜੋੜ ਹੈ।
7 ਫਰਵਰੀ 1885 ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਇੱਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਕੈਂਡੇਨੇਵੀਅਨ ਭਾਗ, ਮਿਨੇਸੋਟਾ ਦੇ ਸੌਕ ਸੈਂਟਰ, ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਿਨਕਲੇਰ ਲੇਵਿਸ ਨੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਲੱਗ ਪਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਡਾਇਰੀ ਰੱਖ ਲਈ ਸੀ।
ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਐਡਵਿਨ ਜੇ. ਲੇਵਿਸ, ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਅਤੇ ਸਖ਼ਤ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਪਸੰਦ ਇਨਸਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ, ਤੀਜੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।
ਉਸ ਦੇ ਇਕੱਲ ਭਰੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਬੇਡੌਲ ਜਿਹੇ ਲੇਵਿਸ - ਲੰਬਾ, ਬਹੁਤਾ ਹੀ ਪਤਲਾ, ਉਤੋਂ ਮੁਹਾਂਸਿਆਂ ਦੀ ਮਾਰ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਉਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਕਰਨ - ਨੂੰ ਦੋਸਤ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ ਅਤੇ ਕਈ ਸਥਾਨਕ ਲੜਕੀਆਂ ਦੇ ਮਗਰ ਮਾਰਿਆ ਮਾਰਿਆ ਫਿਰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
13 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਪੈਨਿਸ਼-ਅਮਰੀਕਨ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਢੋਲਚੀ ਲੜਕਾ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਘਰੋਂ ਭੱਜ ਗਿਆ ਸੀ।
1902 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਲੇਵਿਸ ਨੇ ਓਬੇਰਲਿਨ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਰਿਹਾ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਯੇਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੇ ਦਾਖਲਾ ਮਿਲ ਸਕੇ।
ਓਬੈਰਲਿਨ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਤਕੜਾ ਧਾਰਮਿਕ ਉਤਸ਼ਾਹ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਜੋ ਕਿ ਬਾਕੀ ਬਚੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਘਟਦਾ ਰਿਹਾ।
ਉਹ 1903 ਵਿੱਚ ਯੇਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ ਪਰ ਉਸ ਨੇ 1908 ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਬੈਚੂਲਰ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਐਂਗਲਵੁੱਡ, ਨਿਊ ਜਰਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਅਪਟਨ ਸਿਨਕਲੇਅਰ ਦੀ ਸਹਿਕਾਰੀ-ਰਹਾਇਸ਼ੀ ਬਸਤੀ, ਐਲਿਕਨ ਹੋਮ ਕਲੋਨੀ, ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਪਨਾਮਾ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਸਮਾਂ ਕੱਢਦਾ ਸੀ।
ਲੇਵਿਸ ਦਾ ਰੁੱਖੀ ਰੁੱਖੀ ਲਗਦੀ ਸ਼ਕਲ, ਨਵੇਂ ਨਵੇਂ ਦੇਸੀ ਤੌਰ ਤਰੀਕੇ ਅਤੇ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਮਹੱਤਵ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਓਬੇਰਲਿਨ ਅਤੇ ਯੇਲ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤ ਬਣਾਉਣਾ ਅਤੇ ਰੱਖਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸਨੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕੁ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਦੋਸਤੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੇ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਉਸਦੀ ਯੋਗਤਾ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਹੈਰੀ ਸਿੰਕਲੇਅਰ ਲੇਵਿਸ ਜਾਂ ਹੈਰੀ ਸਿਨਕਲੇਅਰ ਲੁਈਸ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਵਲਕਾਰ, ਨਿੱਕੀਕਹਾਣੀ ਦਾ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਨਾਟਕਕਾਰ ਸੀ।
1930 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਲੇਖਕ ਬਣਿਆ।
"ਉਸਦੇਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਗ੍ਰਾਫਿਕ ਵਰਣਨ ਅਤੇ ਤੀਖਣ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਹਾਸਵਿਨੋਦ ਨਾਲ ਨਵੀਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਾਤਰ ਘੜਨ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਯੋਗਤਾ" ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੋਨਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਜੰਗਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅਮਰੀਕੀ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਅਤੇ ਪਦਾਰਥਵਾਦ ਦੇ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ੂਝ ਭਰੇ ਅਤੇ ਆਲੋਚਨਾਤਮਿਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਲਈ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਸ ਦਾ ਆਧੁਨਿਕ ਕੰਮਕਾਜੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਧੜੱਲੇਦਾਰ ਪਾਤਰ ਸਿਰਜਣ ਲਈ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਐਚ. ਐਲ ਮੇਨਕਨ ਨੇ ਉਸ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ, " ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਨਾਵਲਕਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਕਾਲ ਹੈ . ਇਹ ਮਿਨੇਸੋਟਾ ਦੇ ਜੰਗਲੀ ਇਲਾਕੇ ਦਾ ਲਾਲ-ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਵਾਵਰੋਲਾ ਹੈ।
" ਉਸ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਕ ਸੇਵਾ ਦੁਆਰਾ ਮਹਾਨ ਅਮਰੀਕਨਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਡਾਕ ਟਿਕਟ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯੈਲਤਸਿਨ ਨੇ ਰੂਸ ਦੇ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਅਰਥ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ, ਆਰਥਿਕ ਸਦਮਾ ਇਲਾਜ਼, ਰੂਬਲ ਦੀ ਮਾਰਕੀਟ ਐਕਸਚਜ ਦਰ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟਾਈਜੇਸ਼ਨ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਕੀਮਤ ਨਿਯੰਤਰਣਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਯੈਲਤਸਿਨ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਰੂਸੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੂੰ 1993 ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਜਨਮਤ ਰਾਹੀਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਚਾਨਕ ਕੁੱਲ ਆਰਥਿਕ ਬਦਲਾਅ ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਕੌਮੀ ਜਾਇਦਾਦ ਅਤੇ ਸੰਪੱਤੀ ਦੀ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਟੋਲਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਲੱਗ ਗਈ।
ਵਿਦੇਸ਼ ਨੀਤੀ ਵਿੱਚ, ਯੇਲਤਸਿਨ ਨੂੰ ਸਹਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸਨੇਹਪੂਰਨ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੱਟਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ, ਸੀਆਈਐਸ ਅਤੇ ਓਐਸਸੀਈ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਵਰਗੇ ਹਥਿਆਰ ਨਿਯੰਤ੍ਰਣ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਮੰਨ ਲਿਆ।
25 ਦਸੰਬਰ, 1991 ਨੂੰ ਮਿਖਾਇਲ ਗੋਰਬਾਚੇਵ ਦੇ ਅਸਤੀਫੇ ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਦੇ ਭੰਗ ਹੋਣ ਉੱਤੇ, ਆਰ.ਐੱਸ.ਐੱਫ. ਐੱਸ. ਰੂਸ ਦਾ ਸੁਤੰਤਰ ਰਾਜ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਯੈਲਤਸਿਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਹੁਦੇ ਤੇ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ।
1996 ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਲੋਚਕਾਂ ਨੇ ਵਿਆਪਕ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਦੂਜੇ ਗੇੜ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਕੀਤੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਗੈਨਾਡੀ ਜ਼ੂਗਾਨੋਵ ਨੂੰ 13.7% ਦੇ ਵਾਧੇ ਨਾਲ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰ ਯੈਲਤਸਿਨ 1990 ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਆਰਥਕ ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਸੰਕਟਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਇਸ ਐਕਟ ਨੇ ਯੈਲਤਸਿਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਾਗੀ ਦਾ ਬ੍ਰਾਂਡ ਬਣਾ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਸਥਾਪਤੀ ਵਿਰੋਧੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਛ ਹੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗਾਣ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਵੀਆਂ ਜਾਂ ਰਚਨਾਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੇ ਗਏ ਹਨ।
ਪਹਿਲਾਂ ਆਸਟ੍ਰੀਆਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗਾਣ ਗੌਡ ਏਰਹਾਲਤੇ ਫ਼੍ਰੇਂਜ਼ ਡੇਨ ਕੈਸਰ ਇਸਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਪਵਾਦ ਹੈ।
ਇਸਦੀ ਰਚਨਾ 1797 ਵਿਚ ਜੋਜ਼ੇਫ਼ ਹੇਡਨ ਦੇ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਪਾਠ ਨੂੰ ਬਦਲਕੇ ਸੇਈ ਗੇਸਨੇਟ ਔਨ ਇਂਡੇ ਗਾਇਆ ਗਿਆ।
ਹੇਡਨ ਦੀ ਧੁਨ ਦਾ ਜਰਮਨੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗਾਣ ਡਿਉਸ਼ਲੈਂਡ, ਡਿਉਸ਼ਲੈਂਡ ਊਬਰ ਐਲੇ ਜਰਮਨੀ, ਵਿਚ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ।
ਇਸਦੇ ਤੀਸਰੇ ਛੰਦ ਈਨਿਕੀ ਅੰਡ ਰੇਸ਼ ਅੰਡ ਫ਼੍ਰੀਹੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲਕੇ ਡਿਉਸ਼ਲੈਂਡਲੇਡ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗਾਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜ਼ਾਰੀ ਹੈ।
ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗਾਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵੱਖਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੇ ਲਈ ਦੁਆਵਾਂ ਤੋਂ ਲੈਕੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹੱਤਵ ਦੀਆਂ ਜੰਗਾਂ ਜਾਂ ਬਗਾਵਤਾਂ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਤੋਂ ਲੈਕੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਭਗਤੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸੰਗੀਤਾਤਮਕ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਤੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀਗਾਣ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਭਿੰਨਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਪਾਠ ਜਾਂ ਪਦ ਉਸੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਜਾਂ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਦਵਾਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਅੰਤਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਬੰਧਾਂ ਵਿਚ ਬਦਲਾਵ ਦੇ ਕਾਰਣ ਅਕਸਰ ਪਾਠ ਬਦਲ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗਾਣ ਨੂੰ ਅਪਨਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦਾਹਰਣ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਭੂਤਪੂਰਵ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਨੇ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿਚ ਦੋ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦਵਾਰਾ ਰਚਿਆ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਬੱਧ ਕਮਿਊਨਸ਼ਟ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਦੀ ਥਾਂ 1944 ਵਿਚ ਗਿਮਨ ਸੋਵੇਤਸਕੋਗੋ ਸੋਯੁਨ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗਾਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਅਪਣਾਇਆ।
ਭਾਰਤ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗਾਣ ਜਨ ਗਣ ਮਨ ਹੈ, ਜੋ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਬੰਗਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਦਵਾਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਸਰਕਾਰ ਦਵਾਰਾ 25 ਜਨਵਰੀ 1950 ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗਾਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਅੰਗੀਕ੍ਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਹਨ, ਜਿਸਦੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀਗਾਣ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ।
ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਦੂਸਰੀ ਕਵਿਤਾ ਆਮਾਰ ਸੋਨਾਰ ਬਾਂਗਲਾ ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਬਂਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀਗਾਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਭਤੋਂ ਪਰਾਣਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗਾਣ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦਾ ਗੋਡ ਸੇਵ ਦੀ ਕਵੀਨ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ 1825 ਵਿਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗਾਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮੱਧ ਤੋਂ ਹੀ ਇਹ ਦੇਸ਼ ਪਿਆਰ ਦੇ ਗੀਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲੋਕ ਪ੍ਰੀਯ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਰਾਜਸੀ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਉੱਤੇ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
19ਵੀਂ ਅਤੇ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਯੂਰਪੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦਾ ਪੈਰਚਲਨ ਕੀਤਾ, ਕੁਛ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗਾਣ ਖ਼ਾਸ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲਈ ਲਿਖੇ ਗਏ, ਜਦਕਿ ਬਾਕੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਧੁਨਾਂ ਉੱਤੇ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗਾਣ ਦੇਸ਼ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਇਕ ਅਜਿਹੀ ਸੰਗੀਤਕ ਰਚਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ, ਸਭਿਅਤਾ, ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਸੰਗੀਤ ਰਚਨਾ ਜਾਂ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਵਿਕਾਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮੈਨਹਟਨ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸੜਕ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਪੱਛਮ ਦੇ ਟਾਪੂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ "ਸਟਰੀਟਸ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੈਨਹੈਟਨ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸੜਕਾਂ ਅਤੇ ਰਸਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ "1 ਸਟਰੀਟ" ਟਾਪੂ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕਿਨਾਰੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਅਤੇ "219 ਵੀਂ ਸਟਰੀਟ" ਉੱਤਰੀ ਸਿਰੇ ਦੇ ਲਾਗੇ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ "1 ਏਵਨਿਊ" ਟਾਪੂ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਕਿਨਾਰੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ ਅਤੇ "12 ਵੀਂ ਐਵਨਿਊ ਪੱਛਮੀ ਕਿਨਾਰੇ ਦੇ ਨੇੜੇ"
ਓਂਟੇਰੀਓ ਵਿੱਚ, ਅੰਦਾਜ਼ਨ ਛੋਟ ਵਾਲੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਪੂਰਬ-ਪੱਛਮ ਹਨ ਜਦਕਿ "ਲਾਈਨਾਂ" ਉੱਤਰ-ਦੱਖਣ ਰੂਟਾਂ ਹਨ।
ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਵਿੱਚ ਸਮਾਨ ਗਲੀ ਦੀਆਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਲੜੀਵਾਂ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਹਨ, ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ: ਇਰਵਿੰਗ, ਯਹੂਦਾਹ, ਕਿਰਕਮ, ਲਾਟਨ, ਮੋਰਾਗਾ, ਨੋਰੀਗਾ, ਓਰਟੇਗਾ, ਪਾਚੈਕੋ, ਕਿਆਨਟਾਰਾ, ਰਿਵਰੈ, ਸੈਂਟੀਆਗੋ, ਤਰਾਲ, ਉਲੋਆ, ਵਿਸੇਨਟੀ, ਵਵੋਨਾ।
ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਰੁਝਾਨ ਬੋਸਟਨ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਦੇ ਬੈਕ ਬੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਰਲਿੰਟਿੰਗ ਸਟ੍ਰੀਟ ਨੂੰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸੜਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਸਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਰਕਲੇ, ਕਲੈਰੇਨਡਨ, ਡਾਰਟਮਾਊਥ, ਐਕਸੀਟਰ, ਫੇਅਰਫੀਲਡ, ਗਲੂਸੇਟਰ, ਅਤੇ ਹੇਰਫੋਰਡ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ, ਪੂਰਬੀ ਕੈਪੀਟਲ ਸਟਰੀਟ ਕੈਪਿਟਲ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰਬ-ਪੱਛਮ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੂਰਬ-ਪੱਛਮ ਦੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਕੈਪੀਟਲ ਸਟਰੀਟ ਤੋਂ ਦੂਰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਨੂੰ ਏ, ਬੀ, ਸੀ, ., ਸੜਕ ਦੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਅਤੇ ਪਤਿਆਂ 'ਤੇ ਭੰਬਲਭੂਮੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਸੜਕਾਂ ਨੂੰ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਸਧਾਰਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕੁਝ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ "" ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਚੱਕਰ ਇਕ-ਉਚਾਰਖੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਦੋ ਉਚਾਰਖੰਡਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੁਆਰਾ; ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਉਚਾਰਖੰਡਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੈਰੀਲੈਂਡ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ-ਦੱਖਣੀ ਸੜਕਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਉੱਤਰੀ ਕੈਪੀਟੋਲ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਕੈਪੀਟਲ ਰਾਹੀਂ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਫਿਕਸ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਡੁਪਲੀਕੇਟ ਪਤਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਫਰਕ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਿੰਟਗੁਮਰੀ, ਅਲਾਬਾਮਾ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣੇ ਮਹਾਂਨਗਰਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਜੌਨ ਕੁਇੰਸੀ ਐਡਮਜ਼ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਐਡਮਜ਼ ਐਵੇਨਿਊ, ਜੇਫਰਸਨ ਐਵੇਨਿਊ, ਮੈਡਿਸਨ ਐਵੇਨਿਊ, ਮੋਨਰੋ ਐਵੇਨਿਊ, ਜੈਕਸਨ ਐਵੇਨਿਊ।
ਬ੍ਰੈਂਪਟਨ, ਓਨਟਾਰੀਓ ਵਿੱਚ, ਕਸਬੇ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸੜਕ ਇੱਕ ਹੀ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਰਣਮਾਲਾ ਕ੍ਰਮ ਕ੍ਰਾਂਤ ਵਿਗਿਆਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਫੀਨਿਕ੍ਸ ਵਿੱਚ, ਅਰੀਜ਼ੋਨਾ, ਸੈਂਟਰਲ ਐਵੇਨਿਊ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵਾਲੇ ਸੜਕਾਂ ਨੂੰ ਸੜਕਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਹ ਪੱਛਮੀ ਰਸਤੇ ਹਨ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੈਸ਼ਵਿਲ, ਟੇਨੇਸੀ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਸਿਰਫ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਮਬਰਲੈਂਡ ਨਦੀ ਦੇ ਪੱਛਮ ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਦੇ ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸੜਕਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਕਿ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਉੱਤਰੀ-ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਾਮ ਕਿਸੇ ਕਲਾਸ ਜਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ ਚੀਜ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦਿੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਦੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਨਾਮ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਮਨੁੱਖ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਨਹੀਂ।
ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਇਕਾਈ ਦਾ ਨਾਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਹੀ ਨਾਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਹੈ, ਇੱਕ ਸਹੀ ਨਾਮ।
ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਂ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਮਾਪੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਾਂ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਇੱਕ ਤੱਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਾਮ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਵਾਦ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਸਾਵਧਾਨੀ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਾ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਨਾਲੋਂ ਜਿਆਦਾ ਤਰਜੀਹ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਮਿਸਾਲ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਫ੍ਰੈਂਚ ਕਈ ਵਾਰ ਅਰਸਟੋਟਲ ਨੂੰ "ਲੇ ਸਟਗਿਰਾਈਟ" ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ-ਜੋੜ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਅਕਸਰ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ ਨੂੰ "ਬਾਰਡ" ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਸਨੂੰ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਮਕਰਨ ਸੰਮੇਲਨ ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨਾਮਾਂ ਨੂੰ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਯਤਨ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਨਾਲ ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਸਕਣ।
ਨਾਮਬੱਧ ਸੰਮੇਲਨ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੱਖਾਂ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਮ ਯੂਜ਼ਰ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕਿਸੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੜਕਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਮਾਂਕਣ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਕੁਝ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਨੀਂਦ ਵੇਲੇ ਸਰਗਰਮ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਖੰਭ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗੀ ਦਮਨ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਖੰਭ ਨਰਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਅਧਾਰ ਨੀਵਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਨਾਲ ਵਹਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕੁਝ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਅਤੇ ਤਰਸੀ ਦੀਆਂ ਪੀੜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਉਚ ਅਕਸ਼ਾਂਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ।
ਗੌਕਾਡੀਡੀਅਮ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਬਾਜ਼ ਦੇ ਉੱਲੂ ਦੇ ਅਣਗਿਣਤ ਨਸਲਾਂ ਆਪਣੇ ਸਿਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਿੱਠ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਛਾਲੇ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਹਰ ਵਾਰ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਨਿੱਕੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਨ-ਟੂਫ਼ਟਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸਿਰ ਦੇ ਪਾਸੇ ਖੰਭ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮਰੂਪ ਕੰਮ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਰੋਇਸਟਿੰਗ ਪੰਛੀ ਦੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ।
ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਚਿਹਰੇ ਦੀਆਂ ਖੰਭਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉੱਲੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਵਾਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੰਨ ਅਕਜਮੈਟਰੀਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉੱਲੂ ਕਈ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਹਾਇਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਣਨ ਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਉੱਲੂ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵੱਡੇ ਅੱਖਾਂ ਹਨ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਉੱਲੂ ਬਹੁਤ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਅਤੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਅਸਲੀ ਉੱਲੂ ਜਾਂ ਆਮ ਉੱਲੂ , ਉੱਲੂ ਦੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਦੋ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਬਾਰਨ ਉੱਲੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਿਬਲੀ-ਆਹਲਵਿਸਟ ਸ਼੍ਰੇਣੀਕਰਣ ਨੇ ਕਾਊਮਿਲਜੀਫਾਰਮਸ ਨੂੰ ਉੱਲੂ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ; ਇੱਥੇ, ਆਮ ਉੱਲੂ ਸਟੀਗਨੀਏ ਇੱਕ ਉਪ ਮੰਡਲ ਹਨ।
ਇਹ ਵਧੇਰੇ ਹਾਲੀਆ ਖੋਜਾਂ ਤੋਂ ਸਹਿਯੋਗੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਲੂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਹਾਲੇ ਵੀ ਅਨਸੁਲਝੀਆਂ ਹਨ।
ਆਮ ਉੱਲੂ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਵੰਡ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਅੰਟਾਰਕਟਿਕਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹਰ ਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਆਮ ਉੱਲੂ ਅਨੇਕ ਛੋਟੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ, ਐਲਫ ਉੱਲੂ, ਯੂਰੇਸ਼ੀਅਨ ਈਗਲ-ਉੱਲੂ ਅਤੇ ਬਲੇਕਿਸਟਨ ਦੇ ਮੱਛੀ ਉੱਲੂ, ਉੱਲੂਆਂ ਨਾਲ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੱਡੇ ਸਿਰ, ਛੋਟੀਆਂ ਪੂੜੀਆਂ, ਕ੍ਰਿਪਟਿਕ ਪਲੱਮਜ ਅਤੇ ਗੇੜ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀਆਂ ਨੁੱਕਬ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਰਿਵਾਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਰਬੋਰਿਅਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿੰਗ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਕੇਸ ਹਨ, ਕਈ ਉੱਲੂ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਨ।
ਆਊਲ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਕ੍ਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤੇ ਦਿਨ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਅਕਸਰ ਤੈਰਾਕੀ ਉਡਾਣ ਕਰਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫਲਾਈਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਫ਼ੀ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਗੁਪਤ ਪਾਕ ਅਤੇ ਅਪਾਹਜ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਸ਼ਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ।
ਆਧੁਨਿਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸ਼ਬਦ ਸਵਰਗ ਪਹਿਲਾਂ ਹਿਵਨ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇਹ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੀ ਪੁਰਾਣੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਫਾਰਮ ਹੈੋਫੋਨ ਤੋਂ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਕਰੀਬਨ 1000 ਤਕ, ਹੈੋਫੋਨ ਦਾ ਵਰਤੋ ਈਸਾਈ ਹੋਣ ਵਾਲੇ "ਉਸ ਸਥਾਨ ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਸਦਾ ਹੈ" ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੇ "ਅਸਮਾਨ, ਧਾਗਾ" ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਜਰਮਨਿਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਪੁਰਾਣਾ ਸੈਕੋਂਸਨ ਹੇਤਨ "ਅਸਮਾਨ, ਸਵਰਗ", ਮੱਧ ਲੋ ਜਰਮਨ "ਅਸਮਾਨ", ਓਲਡ ਆਈਸਲੈਂਡ ਦੇ "ਅਸਮਾਨ, ਸਵਰਗ", ਗੋਥਿਕ ਹੈਮੀਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਇੱਕ ਫਾਈਨਲ ਫਾਈਨਲ-ਐਲ: ਓਲਡ ਫਲਸਿਸਿਅਨ ਥੀਮ, ਹੂਮੁਲ "ਅਸਮਾਨ, ਸਵਰਗ", ਓਲਡ ਸੈਕਸਨ / ਓਲਡ ਹਾਈ ਜਰਮਨ, ਓਲਡ ਸੈਕਸਨ / ਮਿਡਲ ਲੋ ਜਰਮਨ, ਡੱਚ ਹੀਮਲ, ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਜਰਮਨ ਹੀਮੈਲ. ਇਹ ਸਭ ਇੱਕ ਪੁਨਰ ਨਿਰਮਾਣ ਪ੍ਰੋਟੋ-ਜਰਮਨਿਕ ਫਾਰਮ * ਹੇਮੀਨਾ - ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮੇਸੋਪੋਟਾਮੀਆਂ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਗੁੰਬਦਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਫਲੈਟ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
180 ਹਰੇਕ ਗੁੰਬਦ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ।
203 ਸਵਰਗ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਵਾਂ ਗੁੰਬਦ ਜੈਸਪਰ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਘਰ ਸੀ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਮੱਧ ਗੁੰਬਦ ਸਗਿਗਲਮੁਟ ਪੱਥਰ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਲਗੀਗੀ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਸੀ।
ਸਵਰਗ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਗੁੰਬਦ, ਲਲੁਦਨੀਤੋ ਪੱਥਰ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਕ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਇੱਕ ਧੁਰੇ ਵਾਲੀ ਜਾਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜੋ ਸਵਰਗ, ਭੂਮੀ-ਦੁਨੀਆ ਅਤੇ ਅੰਡਰਵਰਲਡ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤੀ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਸਵੱਰਗ ਲੌਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰੂਹ ਨੂੰ ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਜੀਵ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਨਰ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਰੂਹ ਮੋਕਸ਼ ਜਾਂ ਨਿਰਵਾਣਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇਹ ਚੱਕਰ ਤੋੜ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮੂਰਤੀ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਾਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਰੂਹਾਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਗਤ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਵਰਗ, ਇੱਕ ਆਮ ਧਾਰਮਿਕ, ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿਗਿਆਨਕ, ਜਾਂ ਉੱਤਮ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ, ਦੂਤ, ਆਤਮਾ, ਸੰਤਾਂ, ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਪੂਰਵਜ ਵਰਗੇ ਜੀਵ ਜੰਤੂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਹੀ ਬਣੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਕੁਝ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਵਰਗੀ ਪ੍ਰਾਣੀ ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਅਵਤਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੀਵੰਤ ਪ੍ਰਾਣੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜੀਵਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸਵਰਗ ਹੈ, ਅਕਸਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ "ਉੱਚ ਜਗ੍ਹਾ", ਪਵਿੱਤਰ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਫਿਰਦੌਸ, ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਵਿੱਚ ਨਰਕ ਜਾਂ ਪਤਾਲ ਜਾਂ "ਘੱਟ ਸਥਾਨ", ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਜਾਂ ਸ਼ਰਤ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਕਰਨ ਲਈ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਿਆਰ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮਤਾ, ਭਲਿਆਈ, ਭਗਤੀ, ਨਿਹਚਾ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਗੁਣ ਜਾਂ ਸੱਜੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਾਂ ਬਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।
ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਧਰਤੀ ' ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਸਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਆ।
ਬ੍ਰਾਂਡੀ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 35-60% ਅਲਕੋਹਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਡਾਈਜੈਂਸਟ ਕਰਨ ਦੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕੁਝ ਬਰਾਂਡੀਜ਼ ਲੱਕੜ ਦੇ ਕੰਟੇਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਰਧ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਦੀ ਰੀਸ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਰਾਮਲ ਰੰਗ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਬੁਢਾਪਾ ਅਤੇ ਰੰਗ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਈਨ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਾਈਨ ਬ੍ਰੈਂਡੀ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਲੱਭੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਕਾਗਨੈਕ ਅਤੇ ਆਰਮਗਾਨਾਕ ਵਿੱਚੋਂ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਂਡੀ ਨੂੰ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਨਿਫ਼ਟਰ, ਵਾਈਨ ਸ਼ੀਸ਼ ਜਾਂ ਟੂਲਿਪ ਗਲਾਸ ਤੋਂ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਕਮਰੇ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਹਥੇਲੀ ਵਿੱਚ ਪਕੜ ਕੇ ਜਾਂ ਕੋਮਲ ਤੰਦਰੁਸਤ ਕਰਕੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਨਿੱਘਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਂਡੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੀਟਿੰਗ ਕਰਕੇ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਭੱਪਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਜੋ ਬ੍ਰਾਂਡੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਂਡ ਦੇ ਪਾਈ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਲਾਸ ਨੂੰ ਗਰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਸ਼ਬਦ "ਬ੍ਰਾਂਡੀ" ਸ਼ਬਦ ਪੌਮੈਸ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਫ਼ਲ ਦੇ ਮੈਸ਼ ਜਾਂ ਵਾਈਨ ਦੇ ਸ਼ਰਾਬ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇੰਗਲਿਸ਼ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਰਸੋਈ ਵਿਚ, ਬ੍ਰੌਡੀ ਰਵਾਇਤੀ ਭੋਜਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਕੇਕ, ਬਰਾਂਡੀ ਮੱਖਣ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਪੂਡਿੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਮ ਸੁਆਦ ਹੈ।
ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੌਰਾਨ ਇਸ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੋਲਡ ਵਾਈਨ, ਸ਼ਰਾਬੀ।
ਬ੍ਰਾਂਡੀ ਇੱਕ ਆਮ ਡੀਗਲੇਜਿੰਗ ਤਰਲ ਹੈ ਜੋ ਸਟੀਕ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਮੀਟ ਲਈ ਪੈਨ ਸਾਸ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸੂਪ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪਿਆਜ਼ ਸੂਪ, ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਗਹਿਰਾ ਸੁਆਦ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਾਕਟੇਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਬ੍ਰਾਂਡੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰੈਂਡੀ ਸੌਰ, ਬ੍ਰੈਂਡੀ ਸਿਕੰਦਰ, ਸਾਈਡਕਾਰ, ਬ੍ਰੈਂਡੀ ਡੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਂਡੀ ਓਲਡ ਫੈਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਬੋਰਦੀਓ ਦਾ ਕੰਮ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਤੇ ਸੂਖਮ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਤਬਾਦਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੱਛਮੀ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਦੀ ਆਦਰਸ਼ਵਾਦੀ ਰਵਾਇਤ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਨੇ ਅਕਸਰ ਸਮਾਜਿਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਭੌਤਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ 'ਤੇ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਸਾਕਾਰਤਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸਨੇ ਮਾਰਟਿਨ ਹੈਡੇਗਰ, ਲੁਡਵਿਗ ਵਿਟਗਨਸਟਾਈਨ, ਮੌਰਿਸ ਮੇਰਲੇਊ ਪੌਂਟੀ, ਐਡਮੰਡ ਹਸਰਲ, ਜੌਰਜ ਕੌਂਗੁਲੀਮ, ਕਾਰਲ ਮਾਰਕਸ, ਗਾਸਟੋਨ ਬੈਚਲਡ, ਮੈਕਸ ਵੈਬਰ, ਏਮੀਲ ਦੁਰਖਿਮ, ਲੇਵੀ ਸਤਰੋਸ, ਅਰਵਿਨ ਪੈਨੋਫਸਕੀ, ਅਤੇ ਮਾਰਸੇਲ ਮੌਸ , ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਅਧਾਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੇ ਖੋਜ ਨੇ ਨਵੇਂ ਖੋਜੀ ਢਾਂਚੇ ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਪਹਿਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ, ਸਮਾਜਿਕ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਮਈ ਰੂਪਾਂ, ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮੁੜ-ਉਤਪਾਦਨ, ਵਿਚਰਨ, ਖੇਤਰ ਜਾਂ ਸਥਾਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਮਈ ਹਿੰਸਾ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸੰਕਲਪ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ।
ਬੋਰਦੀਓ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਛਾਪ ਬਲੇਸ ਪਾਸਕਲ ਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬੋਰਦੀਓ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ ਪਾਸਕਾਲੀਅਨ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨਜ਼ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਰੱਖਿਆ।
ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਅਤੇ ਸੁਹਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਯੋਗਦਾਨ ਕਈ ਸੰਬੰਧਿਤ ਅਕਾਦਮਿਕ ਖੇਤਰਾਂ , ਲੋਕਪਸੰਦ ਸੱਭਿਆਚਾਰ, ਅਤੇ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਬੋਰਦੀਓ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਕਿਤਾਬ ਡਿਸਟਿੰਕਸ਼ਨ: ਏ ਸੋਸ਼ਲ ਕ੍ਰਿਟਿਕ ਆਫ਼ ਦ ਜੱਜਮੈਂਟ ਆਫ਼ ਟੇਸਟ ਹੈ।
ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸੋਸ਼ਿਆਲੋਜੀਕਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਨੇ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਜ ਵਜੋਂ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਨਿਰਣਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਇਸ ਵਿੱਚ, ਬੋਰਦੀਓ ਦੀ ਦਲੀਲ ਹੈ ਕਿ ਸੁਆਦ ਦੇ ਨਿਰਣੇ ਸੋਸ਼ਲ ਪੋਜੀਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹਨ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਠੀਕ, ਉਹ ਖ਼ੁਦ ਸੋਸ਼ਲ ਪੋਜੀਸ਼ਨਿੰਗ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਹਨ।
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦਲੀਲ ਬਾਹਰਮੁਖੀ ਸੰਰਚਨਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਮਝਣਾ ਹੈ, ਵਰਗੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁਲਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿਚ, ਗਿਣਨਾਤਮਕ ਸਰਵੇਖਣਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਡੈਟਾ, ਤਸਵੀਰਾਂ ਅਤੇ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਥਿਊਰੀ ਦੇ ਮੌਲਿਕ ਸੁਮੇਲ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਇਸ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਵਿਅਕਤੀ ਉੱਤੇ ਬਾਹਰੀ ਸਮਾਜਿਕ ਸੰਰਚਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤਜ਼ਰਬੇ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦਾ ਮੇਲ-ਮਿਲਾਪ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਪੇਅਰ ਫ਼ੇਲਿਕੁਸ ਬੋਰਦੀਓ ਇੱਕ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਸਮਾਜ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਨਰ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ, ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਬੁਧੀਜੀਵੀ ਸੀ।
ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਅਤੇ ਸੁਹਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਬੌਰਡੀਯੂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਯੋਗਦਾਨਾਂ ਨੇ ਕਈ ਸਬੰਧਤ ਅਕਾਦਮਿਕ ਖੇਤਰਾਂ , ਲੋਕਪਸੰਦ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਇਆ ਹੈ।
ਆਪਣੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜ ਵਿਗਿਆਨਾਂ ਵਿੱਚ ਐਡਵਾਂਸਡ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਦੇ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਕੋਲਜੀ ਡੀ ਫਰਾਂਸ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪੈਲਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਸਰਕਾਰ", ਪੌਲ ਦ ਡੀਕੋਨ ਦੀ ਇੱਕ ਟਿੱਪਣੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ, ਏਡੀ 790 ਦੀ ਲਿਖਤ ਜਿਸ ਵਿੱਚ 660 ਵੇਲੇ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਹੈ: "ਜਦੋਂ ਗ੍ਰਿਮੁਆਲਡ ਬੈਟਨਵੇਟਮ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮਹਿਲ ਨੂੰ ਲੂਪਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ" .
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਾਰਲਮੇਨ ਆਪਣੇ ਐਚਨ ਦੇ "ਮਹਿਲ" ਵਿੱਚ ਰੋਮਨ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਸਿਰਫ ਉਸਦੀ ਚੈਪਲ ਹੀ ਬਚੀ ਹੈ. 9 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ, "ਮਹਿਲ" ਨੇ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸ਼ਾਰਲਮੇਨ ਨੇ ਚੌਦਾਂ ਬਣਾਈਆਂ.
ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਪਲਾਸ ਇੱਕ ਸ਼ਾਹੀ ਮਹਿਲ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੇਟ ਹਾਲ ਵੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਜ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ; ਇਹ ਕੁਝ ਜਰਮਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਸੀਟ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣਾ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ.
ਪਵਿੱਤਰ ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਆਜ਼ਾਦ ਵੋਟਰਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ.
ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਸਬੂਤ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਾਮਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਜਿਵੇਂ ਵਧੇਰੇ ਕੇਂਦਰੀ ਰਾਜਤੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਿਰਫ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦੇ ਘਰ ਮਹਿਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.
ਸ਼ਬਦ ਪੈਲੇਸ, ਪੁਰਾਣੀ ਫਰੈਂਚ ਪੈਲੇ , ਲਾਤੀਨੀ ਪੈਲੇਟੀਅਮ, ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਪੈਲਾਟਾਈਨ ਹਿੱਲ ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਅਸਲੀ "ਮਹਿਲ", ਰਾਜਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਸਨ, ਜਦਕਿ, ਕੈਪੀਟੋਲੀਨ ਹਿੱਲ ਤੇ ਮੌਜੂਦ "ਕੈਪੀਟਲ" ', ਰੋਮ ਦਾ ਧਾਰਮਿਕ ਕੇਂਦਰ ਸੀ. ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤਕ ਫੈਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੈਲੇਟਾਈਨ ਇੱਕ ਅਨੁਕੂਲ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਖੇਤਰ ਰਿਹਾ.
ਸਮਰਾਟ ਸੀਜ਼ਰ ਔਗਸਟਸ, ਸੀਨੇਟ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜਿੱਤ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਜੋਂ ਫਰੰਟ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਦੋ ਪਾਸੇ ਲਾਉਣ ਲਈ ਲਾਏ ਦੋ ਲੌਰੇਲ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ.
ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨੀਰੋ ਨੇ ਆਪਣੇ "ਗੋਲਡਨ ਹਾਊਸ" ਦੇ ਨਾਲ, ਘਰ ਅਤੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਗਏ.
ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਪੈਲੇਟਾਇਨ ਹਿੱਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਮਪੀਰੀਅਲ ਨਿਵਾਸ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਲਈ ਲਾਤੀਨੀ ਸ਼ਬਦ ਪਲੇਟੀਅਮ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, . ਯੂਰਪ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅਮੀਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਮਹੱਲਾਂ ਦੇ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਮਹਿਲਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੰਮਾ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੰਸਦ, ਅਜਾਇਬ ਘਰ, ਹੋਟਲ, ਜਾਂ ਦਫ਼ਤਰੀ ਇਮਾਰਤ. ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਈ ਵਾਰ ਜਨਤਕ ਮਨੋਰੰਜਨ ਜਾਂ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਲਈ ਬਣਾਈ ਇੱਕ ਸਚਿੱਤਰ ਸੁੰਦਰ ਇਮਾਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ.
ਆਧੁਨਿਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਪੁਰਾਤੱਤਵ-ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਲਈ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ ਜੋ "ਮਹਿਲ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ" ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਸ਼ਾਸਕ, ਅਦਾਲਤ ਅਤੇ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ. ਗ਼ੈਰ ਰਸਮੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ "ਮਹਿਲ" ਸ਼ਬਦ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨਿਵਾਸ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.
ਇੱਕ ਪੈਲੇਸ ਇਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਿਹਾਇਸ਼, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਾਹੀ ਨਿਵਾਸ, ਜਾਂ ਰਾਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਰਾਜ ਮੁੱਖੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਿਸ਼ਪ ਜ ਆਰਚਬਿਸ਼ਪ ਦਾ ਘਰ.
ਮਲੇਰੀਆ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲੈਕਟਿਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਕੁਨੀਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਮੂਲ ਤੌਰ ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਅਫਰੀਕਾ, ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਅਫਰੀਕਾ ਦੇ ਖੰਡੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖਪਤ ਲਈ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਖਤਰਨਾਕ ਹੈ।
ਕੁਨੀਨ ਪਾਊਡਰ ਇੰਨਾ ਕੁੜੱਤਵਾਨ ਸੀ ਕਿ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਫ਼ਸਰ ਜੋ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਤੈਨਾਤ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੋਡਾ ਅਤੇ ਸ਼ੱਕਰ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸ਼ਕਤੀਦਾਇਕ ਪਾਣੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।