polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਮੀਆਂ ਯਾਮਾਮੋਤੋ ਇੱਕ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ-ਅਧਾਰਿਤ ਅਪਰਾਧਕ ਬਚਾਅ ਪੱਖੀ ਅਟਾਰਨੀ ਅਤੇ ਸਿਵਲ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਰਕੁੰਨ ਹੈ।
ਮੀਆਂ ਜਪਾਨੀ ਅਮਰੀਕੀ ਮੂਲ ਦੀ ਇੱਕ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਔਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਪੋਸਟੋਨ 3 ਰੀਲੋਰੇਲੋਕੇਸ਼ਨ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ।
1985 ਤੋਂ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਯਾਮਾਮੋਤੋ ਨੇ ਕਤਲ, ਯੌਨ ਅਪਰਾਧਾਂ, ਹਮਲੇ, ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ, ਚੋਰੀ, ਚਿੱਟਾ-ਕਾਲਰ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਅਤੇ ਡੀ.ਯੂ.ਆਈ. ਜਿਹੇ 200 ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਿਊਰੀ ਟਰਾਇਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਹਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿੱਧਤਾ ਕੀਤੀ।
ਫੌਜ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਯੂ.ਸੀ.ਐਲ.ਏ. ਦੇ ਸਕੂਲ ਆਫ ਲਾਅ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਏਸ਼ੀਅਨ ਪੈਸੀਫਿਕ ਆਈਜ਼ਲੈਂਡਰ ਲਾਅ ਸਟੂਡੈਂਟ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।
ਇਕ ਸਰਗਰਮ ਰਾਜਨੇਤਾ, ਉਹ ਸਾਬਕਾ ਸਮਯੁਕਤਾ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਚੀ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਮੇਟੀ ਮੈਂਬਰ, ਸੋਸ਼ਲਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਕੇਰਲਾ ਇਕਾਈ ਦਾ ਸੂਬਾ ਸਕੱਤਰ, ਸਾਬਕਾ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਸਕੱਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਦੀ ਤਾਲਮੇਲ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਕਨਵੀਨਰ ਰਿਹਾ।
ਸਾਬਕਾ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਉਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਅਹੁਦਿਆਂ ਤੇ ਵੀ ਰਿਹਾ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 1996 ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੋਜ਼ੀਕੋਡ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਲੋਕ ਸਭਾ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸੰਸਦ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਸਦਨ ਹੈ, ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਲੇਬਰ ਰਾਜ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵਿੱਤ ਰਾਜ ਮੰਤਰੀ ਰਿਹਾ।
ਉਸਨੇ 11 ਨਵੰਬਰ 1979 ਨੂੰ ਮਾਤਰਭੂਮੀ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਐਂਡ ਪਬਲਿਸ਼ਿੰਗ ਕੰਪਨੀ ਲਿਮਟਿਡ, ਕੋਜ਼ੀਕੋਡ ਦੇ ਮੈਨੇਜਿੰਗ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਦਾ ਕਾਰਜਭਾਰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਕੰਪਨੀ ਔਖੀ ਘੜੀ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਰਹੀ ਸੀ।
ਉਹ ਸਮਾਨਤਾਵਾਦ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਪ੍ਰਤੀ ਬਰਾਬਰ ਵਚਨਬੱਧ ਹੈ।
ਇਹ ਦੋ ਜੁੜਵੇਂ ਸਿਧਾਂਤ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਇਮਾਰਤ ਖੜੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੈਸ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸ ਦਾ ਨਿਰੰਤਰ ਨਿਹਚਾ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਸੰਬੰਧੀ ਇਨਕਲਾਬੀ ਮੁੰਬਈ ਐਲਾਨਨਾਮੇ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਿਜਾਣ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਕੋਲ ਉਹ ਗਿਆਨ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਹਾਂਦੀਪਾਂ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਐਮ ਪੀ ਵੀਰੇਂਦਰ ਕੁਮਾਰ ਜਾਂ ਐਮ.ਪੀ. ਵਰਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜਨੇਤਾ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ 14 ਵੀਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਹ ਜਨਤਾ ਦਲ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਕੇਰਲਾ ਰਾਜ ਇਕਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ।
ਉਹ ਮਲਿਆਲਮ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਖਬਾਰ ਮਾਤਰਭੂਮੀ ਦਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵੀ ਹੈ।
22 ਜੁਲਾਈ 1936 ਨੂੰ ਕਲਪੇਟਾ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜੈਨ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਇੱਕ ਨੇਤਾ ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਵਿਧਾਇਕ, ਪਦਮਪ੍ਰਭਾ ਗੌਡਰ ਦੇ ਘਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਕਲਪੇਟਾ ਅਤੇ ਕੋਜ਼ੀਕੋਡ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਰਾਮਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਸ਼ਨ ਵਿਵੇਕਾਨੰਦ ਕਾਲਜ ਮਦਰਾਸ ਤੋਂ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਕੀਤੀ।
ਇੱਕ ਖੂਹ ਅਜਿਹਾ ਪੁੱਟਿਆ ਕਿ ਪਾੜ ਪੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਭਗੀਰਥ ਧਰਤੀ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਤਹਿ ਵਿੱਚ ਹੇਠਾਂ ਲਹਿ ਗਿਆ।
ਉਸ ਦੇ ਵਿਯੋਗ ਵਿੱਚ ਕਈ ਓਡ ਸੌਤਾਂ ਵਾਂਗ ਕਾਲੀ ਉੱਨ ਦੀਆਂ ਭੂਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬੁੱਕਲਾਂ ਮਾਰਦੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਦੰਤ ਕਥਾ ਓਡਾਂ ਦੇ ਖਾਨਾਬਦੋਸ਼ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਨਾਖ਼ਤ ਬਾਰੇ ਵਰਤੀ ਗਈ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਇਸੇ ਭਗੀਰਥ ਨੇ ਕਪਿਲ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਕਰੋਧ ਅਗਨੀ ਨਾਲ ਭਸਮ ਹੋਏ ਰਾਜੇ ਸਗੜ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਸੁਰਜੀਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹਰਿਆਣਾ, ਯੂ.ਪੀ., ਰਾਜਸਥਾਨ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਫ਼ੀ ਡੇਰੇ ਹਨ।
ਰਾਜਪੁਰਾ, ਕੋਟਕਪੂਰਾ, ਬਠਿੰਡਾ, ਮਾਨਸਾ, ਬੁਢਲਾਡਾ ਆਦਿ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਛੁੱਟ ਹਿਸਾਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਕਈ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੱਕੇ ਟਿਕਾਣੇ ਬਣਾ ਲਏ ਹਨ।
ਓਡਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੋਤਾਂ ਬੀਕਾ, ਜੋਧਾ, ਮਧਾਨੀ, ਕਲੀਆ ਮਾਂਗਲ, ਗਲਾਈ, ਵਜੋਕ, ਨਾਪੇ ਆਦਿ ਹਨ।
ਓਡ ਗਧੀਆਂ ਵੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਕਿਸੇ ਬੰਦੇ ਦੀ ਬੇਇਤਬਾਰੀ ਨੂੰ ਜਾਹਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਅਖਾਣ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਓਡਾਂ ਦੀ ਗਧੀ ਖਬਰੈ ਕਿਥੇ ਪਲਾਣ ਸੁੱਟੇ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਸ ਲੋਹੀਆਂ, ਵਿਹਰੀਆਂ, ਬੀਕਾਨੀਰੀ, ਦੋਗਲੀਆਂ ਤੇ ਕਾਲੀਆਂ ਭੇਡਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਈ ਓਡ ਭੇਡਾਂ, ਬੱਕਰੀਆਂ, ਊਠਾਂ ਅਤੇ ਗਾਈਆਂ ਦਾ ਵੀ ਵਪਾਰ ਵੀ ਕਰਨ ਲਗ ਪਏ ਹਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੋਤੀਆਂ ਰੱਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਕੰਧਾਂ ਬਣਾਉਣ, ਨਹਿਰਾਂ ਪੁੱਟਣ ਅਤੇ ਸੜਕਾਂ ਉੱਪਰ ਮਿੱਟੀ ਪਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕੁਝ ਓਡ ਜੋ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਵੱਸ ਗਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਾਹੀ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਓਡਾਂ ਦੀ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਜੋ 1947 ਦੀ ਵੰਡ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਜਾ ਵਸੇ ਸਨ।
ਓਡ ਕਬੀਲੇ ਨੂੰ ਕੰਮ ਧੰਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿੰਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ:
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੁਣ ਬਿਹਾਰ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਐਕਟ 1976 ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਵਿਗਿਆਨ, ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਗਿਆਨ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਖੋਜ ਦੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਈ ਪੇਸ਼ੇਵਰ / ਕਿੱਤਾਮੁਖੀ ਕੋਰਸ ਜਿਵੇਂ ਐਮ.ਬੀ.ਏ., ਐਮ.ਸੀ.ਏ., ਬੀ.ਸੀ.ਏ., ਬੀ.ਬੀ.ਐੱਮ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿਗਿਆਨ, ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ, ਕਾਉਂਸਲਿੰਗ ਅਤੇ ਪੁਨਰਵਾਸ, ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਮਾਸ ਕਮਿਊਨੀਕੇਸ਼ਨ, ਆਦਿ ਸੰਵਿਧਾਨਕ / ਸਬੰਧਤ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਦੋ ਸਰਕਾਰੀ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ, ਦੋ ਨਿੱਜੀ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਕਾਲਜ, ਇਕ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਡੈਂਟਲ ਕਾਲਜ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲਾਅ ਕਾਲਜ ਹਨ।
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ 24 ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਵਿਭਾਗ, 44 ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਕਾਲਜ ਅਤੇ 85 ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਾਲਜ, ਮਾਨਵਤਾ, ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਗਿਆਨ, ਵਿਗਿਆਨ, ਵਣਜ, ਮੈਡੀਕਲ, ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਵਿਚ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਾਲਜ ਬਣ ਗਏ ਹਨ।
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਇਕ ਬਹੁ-ਮੰਜ਼ਲੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ, ਮੰਨੂ ਲਾਲ ਸੈਂਟਰਲ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਵਿਭਾਗ ਦੀਆਂ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ ਹਨ।
ਇਸ ਵਿਚ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਸਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਹੈ।
ਮਗਧ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1962 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿੱਖਿਆ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਬਿਹਾਰ ਦੇ ਤਤਕਾਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਸਤੇਂਦਰ ਨਾਰਾਇਣ ਸਿਨਹਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈਲਥ ਸੈਂਟਰ-ਕਮ-ਡਿਸਪੈਂਸਰੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਡਾਕਟਰੀ ਸਹੂਲਤਾਂ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਰੇ ਘੰਟੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਡਾਕਟਰਾਂ, ਨਰਸਾਂ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਪੈਰਾ ਮੈਡੀਕਲ ਸਟਾਫ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਹਨ।
ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਭੂਗੋਲ ਸਮੇਤ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਨ ਅਤੇ ਖੋਜ ਲਈ ਲੈਬਾਰਟਰੀਆਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੈਸ ਹਨ।
2018 ਵਿੱਚ, ਮਗਧ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਵਿਭਾਜਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਦੋ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪਟਨਾ ਅਤੇ ਨਾਲੰਦਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪੈਂਦੇ ਕਾਲਜਾਂ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮਗਧ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਨ, ਨੂੰ ਹੁਣ ਪਤਲੀਪੁੱਤਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਕ ਲੜਕੀਆਂ ਦਾ ਹੋਸਟਲ 150 ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਹੈ।
2019 ਵਿੱਚ, ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ਲਈ ਮੂਲੀਆ ਮੁਹਿੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਬਾਹਰੀ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਖੇਡਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਐਥਲੈਟਿਕ ਸਮਾਗਮਾਂ ਲਈ ਕੈਂਪਸ ਵਿਚ ਇਕ ਵੱਡਾ ਖੇਡ ਕੰਪਲੈਕਸ ਹੈ।
20 ਜਨਵਰੀ 1921 ਨੂੰ, ਸਿਬਨਾਰਾਇਣ ਰੇ ਦਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਉਪੇਂਦਰਨਾਥ ਬਿਦਿਆਭੂਸ਼ਣ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਕਵੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਰਾਏ ਦੇ ਘਰ ਕੋਲਕਾਤਾ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਚਿੰਤਕ-ਲੇਖਕ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ।
ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਵੀ ਸਾਹਿਤਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਜੋ ਬਾਮਬੋਧਿਨੀ, ਸ਼ੀਬਮ, ਅੰਤਾਪੁਰ ਅਤੇ ਮਹਿਲਾ ਵਰਗੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੀ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਕੋਲਕਾਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਸਿਬਨਾਰਾਇਣ ਰਾਏ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਚਿੰਤਕ, ਵਿਦਵਾਨ, ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਕ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਬੰਗਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ।
ਉਹ ਇੱਕ ਰੈਡੀਕਲ ਮਾਨਵਵਾਦੀ, ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ - ਇਨਕਲਾਬੀ ਮਨਬੇਂਦਰ ਨਾਥ ਰਾਏ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਸਦਕਾ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੋਲੀਮੈਥ ਬਰਟਰੈਂਡ ਰਸਲ, ਨੇ ਰੇ ਬਾਰੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਵਾਰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ". . . ਸਿਬਨਾਰਾਇਣ ਰੇ ਇਕ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ. . . . ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਸਾਡੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਲੇਖਕਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਰਾਏ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੀਆਂ ਕਈ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿਚ ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਜੋਂ ਪੜ੍ਹਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਲੰਡਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਧੀਨ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਓਰੀਐਂਟਲ ਐਂਡ ਅਫਰੀਕਨ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਸੋਸ਼ਲ ਸਾਇੰਸ ਵਿਭਾਗ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਉਸ ਨੂੰ ਫਰਾਂਸ, ਜਰਮਨੀ, ਆਸਟਰੀਆ, ਇਟਲੀ, ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼, ਡੈਨਮਾਰਕ, ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਅਤੇ ਹੰਗਰੀ ਦੀਆਂ ਕਈ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿਚ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇੱਕ ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਕੈਮਬ੍ਰਿਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਕਲੇਅਰ ਕਾਲਜ, ਗੇਟੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਫ਼ਰਾਂਕਫ਼ੁਰਟ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸਟੈਨਫੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ।
ਉਹ 1945 ਵਿਚ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿਚ ਲੈਕਚਰਾਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਇਕ ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਕਾਲਜ ਸਿਟੀ ਕਾਲਜ, ਕਲਕੱਤਾ ਵਿਚ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਐਚ.ਆਰ.ਐਚ. ਪ੍ਰਿੰਸ ਫਿਲਿਪ, ਡਿਊਕ ਆਫ ਐਡਿਨਬਰਗ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਾਰਤ ਫੇਰੀ ਦੌਰਾਨ, 28 ਜਨਵਰੀ, 1959 ਨੂੰ ਹੌਜ਼ ਖ਼ਾਸ ਵਿਖੇ ਕਾਲਜ ਦਾ ਨੀਂਹ ਪੱਥਰ ਰੱਖਿਆ।
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ, ਇਹ ਕਾਲਜ ਹੌਜ਼ ਖਾਸ ਵਿੱਚ ਸਥਾਈ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦਿੱਲੀ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਗੇਟ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਸੀ।
ਦਿੱਲੀ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੇ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਵਿਭਾਗ ਨੂੰ ਹੌਜ ਖਾਸ ਵਿਖੇ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਕੈਂਪਸ ਵਿਖੇ ਆਈਆਈਟੀ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਵਜੋਂ ਐਨ-ਬਲਾਕ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕਾਲਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿ ਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦਿੱਲੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਦੀ ਧਾਰਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਰ ਨਲਿਨੀ ਰੰਜਨ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਤਦ ਉਹ ਵਾਇਸਰਾਏ ਦੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਕੌਂਸਲ ਦੇ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।
ਉਸਦੀਆਂ ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਪਹਿਲਾ ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਸਾਲ 1950 ਵਿੱਚ ਖੜਗਪੁਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਆਪਣੀ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿਚ, ਸ਼੍ਰੀਸਰ ਨੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸਿਰਕਾਰ ਕਮੇਟੀ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਦਿਆਂ ਮਿੱਤਰਤਾਪੂਰਣ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਤਕਨੀਕ ਸੰਸਥਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਮਦਦ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ।
ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਯੂਐਸਐਸਆਰ ਦੁਆਰਾ ਆਈ ਜੋ ਬੰਬੇ ਵਿਖੇ ਯੂਨੈਸਕੋ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵਿੱਚ ਸਹਿਯੋਗ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਦਰਾਸ, ਕਾਨਪੁਰ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿਖੇ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟਸ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਨੇ ਪੱਛਮੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੱਛਮੀ ਜਰਮਨੀ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨਾਲ ਸਹਿਯੋਗ ਕੀਤਾ।
ਉਦਯੋਗਿਕ ਟ੍ਰਾਈਬੋਲੋਜੀ, ਮਸ਼ੀਨ ਡਾਇਨਾਮਿਕਸ ਐਂਡ ਮੇਨਟੇਨੈਂਸ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ
ਮੌਜੂਦਾ ਕੈਂਪਸ ਦਾ ਖੇਤਰਫਲ 320 ਏਕੜ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸ਼੍ਰੀ ਅਰੋਬਿੰਦੋ ਮਾਰਗ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕੰਪਲੈਕਸ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕੌਂਸਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨਲ ਰਿਸਰਚ ਐਂਡ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਨਿਊ ਰਿੰਗ ਰੋਡ, ਕੁਤੁਬ ਮੀਨਾਰ ਅਤੇ ਹਾਜ਼ ਖ਼ਾਸ ਸਮਾਰਕ ਦੁਆਰਾ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
2018 ਵਿੱਚ ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਦਿੱਲੀ ਨੂੰ ਇੰਸਟੀਚਿਊਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਐਮਿਨੈਂਸ ਦਾ ਦਰਜਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਲਗਭਗ ਪੂਰੀ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਇਸ ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ ਲੈਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਬਿਆਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਈਓਈਜ਼ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ ਹੋਏਗੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦਾਖਲ ਹੋਏ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ 30% ਤੱਕ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਦਾਖਲਾ ਦੇ ਸਕਣਗੇ ਅਤੇ ਖੋਜ ਫੰਡਾਂ ਦੇ ਨਾਲ 25% ਤੱਕ ਫੈਕਲਟੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਫੈਕਲਟੀ ਭਰਤੀ ਕਰ ਸਕਣਗੇ।
ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟਸ ਆਫ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਸੋਧ ਐਕਟ, 1963 ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੇ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟਸ ਵਿੱਚ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਅਕਾਦਮਿਕ ਨੀਤੀ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ਕਰਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਡਿਗਰੀਆਂ ਦੇਣ ਲਈ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦਿੱਲੀ ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਸੰਸਥਾ ਹੈ, ਜੋ ਹੌਜ਼ ਖਾਸ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
2018 ਵਿਚ, ਆਈਆਈਟੀ ਦਿੱਲੀ ਪਹਿਲੇ ਛੇ ਸੰਸਥਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਐਮਨੈਂਸ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਕਾਦਮਿਕ ਸਾਲ 2015-2016 ਵਿੱਚ ਅਕਾਦਮਿਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਇਹ ਅਸਥਾਈ ਕੈਂਪਸ ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸੰਸਥਾ ਚੱਲੇਗੀ ਉਹ ਸ੍ਰੀ ਵਾਸਵੀ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਕਾਲਜ, ਟੇਡੇਪੱਲੀਗੁਡੇਮ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਸ੍ਰੀ ਵਾਸਵੀ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਕਾਲਜ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿਚ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਐਨ ਆਈ ਟੀ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਖੇਤਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕੁੜੀਆਂ ਲਈ, ਹੋਸਟਲ ਕੈਂਪਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਲਈ, ਇਹ ਨੱਲਾਜੇਰਲਾ ਵਿਖੇ ਸਥਿਤ ਹੈ ਜੋ ਅਸਥਾਈ ਕੈਂਪਸ ਤੋਂ 13 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਹੈ।
ਹੋਸਟਲ ਤੋਂ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਕਾਲਜ ਬੱਸਾਂ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 240 ਸੀਟਾਂ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਰਾਜ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਗ੍ਰਹਿ ਰਾਜ ਕੋਟੇ ਅਧੀਨ ਭਰੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ 240 ਸੀਟਾਂ ਦੂਜੇ ਰਾਜ ਕੋਟੇ ਅਧੀਨ ਆਉਂਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਭਰੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਸਾਰੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਜੇਈਈ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੈਂਕ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਭਰੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਹਰ ਸ਼ਾਖਾ ਵਿਚ 50% ਸੀਟਾਂ ਐਚਐਸ ਕੋਟੇ ਅਧੀਨ ਅਤੇ 50% ਸੀਟਾਂ ਓਐਸ ਕੋਟੇ ਅਧੀਨ ਭਰੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਸਥਾਈ ਕੈਂਪਸ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਗੋਦਾਵਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਤਾਡੇਪੱਲੀਗੁਡੇਮ ਕਸਬੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਲਗਭਗ ਰੁਪਏ ਇਸ ਕੈਂਪਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ 400 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਾਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸੀਪੀਡਬਲਯੂਡੀ ਨੇ ਫੇਜ਼ -1 ਵਿਚ ਅਕਾਦਮਿਕ, ਹੋਸਟਲ, ਗੈਸਟ ਹਾਊਸ ਅਤੇ ਐਡਮਿਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਦੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਕੇਂਦਰੀ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੋਤ ਵਿਕਾਸ ਮੰਤਰੀ ਸ੍ਰੀਮਤੀ ਈਰਾਨੀ ਅਤੇ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਐਨ ਚੰਦਰ ਬਾਬੂ ਨਾਇਡੂ ਨੇ 20 ਅਗਸਤ 2015 ਨੂੰ ਨੇ ਨੀਂਹ ਪੱਥਰ ਰੱਖਿਆ।
ਸਥਾਈ ਇਮਾਰਤ ਦੋ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਂ 176 ਏਕੜ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਨਿਯਮਤ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ।
ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਐਨ.ਆਈ.ਟੀ. ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਕਲਾਸਾਂ ਤਦੇਪੱਲੀਗੁਡੇਮ ਨੇੜੇ ਸ੍ਰੀ ਵਾਸਵੀ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਕਾਲਜ, ਪੇਡਾਡੇਡੇਪੱਲੀ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਆਰਜ਼ੀ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਕਰਵਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਆਰੰਭ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਚੇਨ ਵਿਚੋਂ 31 ਵਾਂ ਸੰਸਥਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਗੋਦਾਵਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਰਾਜ ਦੇ ਤਦੇਪੱਲੀਗੁਡੇਮ ਵਿਖੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਇਹ ਇਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹੱਤਵ ਦਾ ਇਕ ਐਨ.ਆਈ.ਟੀ. ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਤਦੇਪੱਲੀਗੁਡੇਮ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਦਿਅਕ ਸਾਲ 2015-2016 ਤੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਵਾਰੰਗਲ ਇਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸੰਸਥਾ ਹੈ।
ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਦੇ ਦਾਖਲੇ ਜੇ.ਈ.ਈ. ਮੇਨਜ਼ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਅੰਕ ਦੇ ਅਧਾਰ' ਤੇ ਰੈਂਕ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ।
ਟੋੋਟਮ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਮੁੱਢਲਾ ਅਰਥ 'ਕੁਟੰਬ ਚਿੰਨ੍ਹ' ਮੰਨਿਆਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਕੁਝ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਟੋੋਟਮ ਤੋਂ ਭਾਵ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਵਸਤੂ, ਪੌਦੇ ਜਾਂ ਜਾਨਵਰ ਤੋਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਬੀਲਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਝਿਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਬੀਲੇ ਦਾ ਇਹ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਟੋੋਟਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੂਰਨ ਸੁਖਦਾਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਟੋਟਮ ਜੀਵ ਜਾਂ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਜਾਂ ਕੱਟਣਾ ਟੈਬੂੂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਟੋਟਮ ਕੁਟੰਬ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਕੁਟੰਬ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਰੇਕ ਕਬੀਲੇ ਦਾ ਆਪਣਾ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਭਿੰਨਤਾ ਟੋਟਮ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਗਠਨ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਸੁਨਿਯਮਤ ਵੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ ਵੀ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਕਿਸੇ ਕਬੀਲਾ ਸਮਾਜ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਟੋਟਮ ਵੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹੱਤਤਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਟੋਟਮ ਪ੍ਰਤੀ ਕੋਈ ਕਬੀਲੇ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਂਹ ਪੱਖੀ ਵਤੀਰਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਅਪਣਾ ਸਕਦਾ।
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇੰਜ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਬੀਲੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬੇਦਖ਼ਲ ਜਾਂ ਵਿਛੁੰਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਨਵ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਟੋਟਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਪ੍ਰਸੰਗਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਟੋਟਮਵਾਦ ਆਖਿਆ ਹੈ।
ਆਦਿ ਕਲੀਨ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕਬੀਲੇ ਦੀ ਵੱਖਰਤਾ ਲਈ ਢੁੱਕਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕ ਚੁਣਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਖ਼ਾਸ ਨਜ਼ਰੀਆ ਹੀ ਉਸ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੰਸਕਾਰਕ ਦਰਜ਼ਾ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਹੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਨਿੱਧ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਉਸ ਸਮੂਹ ਦਾ ਟੋਟਮ ਅਖਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨੁੱਖੀ ਜਨ-ਸਮੂੂਹ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਰਿਹਾ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ ਵਿਭਿੰਨ ਪਾਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰੁੁੱਖ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ਼ ਵੀ ਇਸਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨੇੜੇ ਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਟੋੋਟਮ ਦੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੋਣ ਪਿੱਛੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵੀ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂੂਆਂ ਦੀਆਂ ਰੂੂਹਾਂ ਮੌੌਤ ਪਿੱਛੋਂ ਇੱਕ ਦੂੂੂਸਰੇ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਦਲਾ-ਬਦਲੀ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕੇਂਦਰਪਾੜਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਦੇ ਪਟਾਕੁਰਾ ਪੀਐਸ ਦੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਜਾਮਪਾੜਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਭਰਮਬਾਰ ਪਰੀਦਾ ਇੱਕ ਬੇਸਿਕ ਸਕੂਲ ਅਧਿਆਪਕ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਸੱਤਿਆਭਾਮਾ ਪਰੀਦਾ ਇੱਕ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤ ਸੀ।
ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਪਰੀਦਾ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਗਾਂਧੀਵਾਦੀ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕੈਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਸਕੂਲ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋਣ ਦੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਸਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਕਈ ਰਸਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਅਖਬਾਰਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਪੰਨੇ ਵਿੱਚ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਵਾਈਆਂ।
ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡ ਕਰੀਲੋਪਾਟਾਨਾ ਵਿਖੇ ਆਪਣੀ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 1962 ਵਿਚ, ਪਰੀਦਾ ਨੇ ਬੀ.ਐੱਸ.ਸੀ. ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਅਤੇ ਐਮ.ਐੱਸ.ਸੀ. ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੇਵੇਨਸ਼ਾ ਕਾਲਜ, ਕਟਕ ਤੋਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਪਰੀਦਾ ਨੇ ਗੋਦਾਵਰੀਸ਼ ਕਾਲਜ, ਬਨਾਪੁਰ , ਵਿਖੇ ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਵਿੱਚ ਲੈਕਚਰਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਗੌਰਮਿੰਟ ਆਰਟਸ ਐਂਡ ਸਾਇੰਸ ਕਾਲਜ, ਦਮਨ ਕੇਂਦਰ ਸ਼ਾਸਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਬੇਸਿਕ ਸਾਇੰਸ ਐਂਡ ਹਿਊਮੈਨਟੀਜ ਕਾਲਜ, ਉੜੀਸਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ ਐਗਰੀਕਲਚਰ ਐਂਡ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ , ਜਿੱਥੋਂ ਉਹ 2007 ਵਿੱਚ ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤੇ ਮੁਖੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਸੇਵਾ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ।
ਉਸਨੇ ਇਕ ਵਿਗਿਆਨੀ, ਖੇਤਰੀ ਖੋਜ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਜੋਰਹਾਟ ਅਤੇ ਐਰੋਨੋਟਿਕਸ ਕਾਲਜ, ਸੁਨਬੇਦਾ, ਓਡੀਸ਼ਾ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਰਮੇਸ਼ ਚੰਦਰ ਪਰੀਦਾ ਕੈਮਿਸਟਰੀ, ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਬੇਸਿਕ ਸਾਇੰਸ ਐਂਡ ਹਿਊਮੈਨਟੀਜ਼, ਓਡੀਸ਼ਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ ਐਗਰੀਕਲਚਰ ਐਂਡ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ, ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਰਿਟਾਇਰਡ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈ।
ਉਹ ਓਡੀਆ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਲੋਕ ਪਸੰਦ ਵਿਗਿਆਨ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਲੇਖਕ ਹੈ।
ਪਰੀਦਾ ਦੀ ਖੋਜ ਦਾ ਮੁੱਖ ਖੇਤਰ ਰਾਈਸ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ 1990 ਵਿੱਚ ਉਤਕਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੁਆਰਾ ਪੀਐਚ.ਡੀ. ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਹੂ ਗਾਉਣ ਅਤੇ ਨੱਚਣ ਵਿੱਚ ਜਿੰਦਗੀ ਭਰ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਮਾਰਸ਼ਲ ਆਰਟਸ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਹੂ ਦਾ ਚਚੇਰਾ ਭਰਾ ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਫਲ ਮਾਡਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਉੱਤੇ ਚੱਲਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਕੈਲੀ ਹੂ ਨੇ ਮਿਸ ਹਾਵਾਈ ਟੈਨ ਯੂਐਸਏ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਮਿਸ ਟੀਨ ਯੂਐਸਏ 1985 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਮਿਸ ਟੈਨ ਯੂਐਸਏ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਤੀਜਾ ਖਿਤਾਬ ਧਾਰਕ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਅਮਰੀਕੀ ਜੇਤੂ ਬਣ ਗਈ।
ਹੂ ਨੇ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਏਸ਼ੀਅਨ ਲਈ ਇੰਨੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰੋਲ ਮਾਡਲ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਤਾ ਲਗਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸਾਲ ਲਈ ਬਿਨਾਂ ਮੁਕਾਬਲਾ ਸੰਬੰਧੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੋਂ ਵਰਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਬਦਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕੈਲੀ ਐਨ ਹੂ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਆਵਾਜ਼ ਕਲਾਕਾਰ, ਸਾਬਕਾ ਫੈਸ਼ਨ ਮਾਡਲ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੈ।
ਹੂ ਨੇ ਅਮੈਰੀਕਨ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਦੇ ਸੌਪ ਓਪੇਰਾ ਸਨਸੈੱਟ ਬੀਚ ਤੇ ਡਾ ਰਾਏ ਚਾਂਗ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਪੁਲਿਸ ਡਰਾਮਾ ਲੜੀ ਨੈਸ਼ ਬ੍ਰਿਜਜ਼ ਵਿਖੇ ਮਿਸ਼ੇਲ ਚੈਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ।
ਉਸਨੇ ਕਈ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦਿ ਸਕਾਰਪੀਅਨ ਕਿੰਗ ਵਿੱਚ ਕੈਸੈਂਡਰਾ ਵਜੋਂ, ਕ੍ਰੈਡਲ 2 ਦਿ ਗਰੇਵ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਵਜੋਂਂ, ਐਕਸ 2 ਯੂਰਿਕੋ ਓਯਾਮਾ / ਲੇਡੀ ਡੈਥਸਟ੍ਰਾਈਕ , ਦਿ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿਚ ਲਾਇ ਲਾਇ ਜ਼ੇਨ ਵਜੋਂ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਹੂ ਨੇ 1993 ਵਿੱਚ ਮਿਸ ਹਵਾਈ ਯੂਐਸਏ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤਿਆ, ਮਿਸ ਮਿਸ ਸਟੇਟ ਸਟੇਟ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਸਾਬਕਾ ਮਿਸ ਟੀਨ ਯੂਐਸਏ ਬਣ ਗਈ।
1993 ਦੀ ਮਿਸ ਯੂਐਸਏ ਪੇਜੈਂਟ ਵਿਚ, ਵਿਸੀਟਾ, ਕੰਸਾਸ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ, ਹੂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਇੰਟਰਵਿਊ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੂਜਾ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਸਥਾਨ ਲੈ ਕੇ, ਤੈਰਾਕੀ ਸੂਟ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਗਾਊਨ ਵਿੱਚ ਚੋਟੀ ਦੇ 10 ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਚੋਟੀ ਦੇ 6 ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਦੂਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਚੋਟੀ ਦੇ 10 ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਗਾਊਨ ਮੁਕਾਬਲਾ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਸਵਿਮਸੂਟ ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਹੂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਨੋਲੂਲੂ, ਹਾਵਾਈ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋਨਿਤਾ ਪਰੇਜ਼ ਉਸਦੀ ਮਾਂ, ਹੋਨੋਲੂਲੂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਡਰਾਫਟਰ, ਅਤੇ ਹਰਬਰਟ ਹੂ,ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਵਿਕਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਪੰਛੀ ਪ੍ਰਜਨਕ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਮਾ ਏਮਾ ਐਲੀਮਟਰੀ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਹਾਨਲੂਲ੍ਯੂ, ਹਾਵਾਈ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।
ਫਿਲਹਾਲ ਫਿਲਡੇਲ੍ਫਿਯਾ ਬ੍ਰਾਂਡ ਕਰੀਮ ਪਨੀਰ ਲਈ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਦੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਦੀ ਸਟਾਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹੂ ਨੇ ਸੀਡਬਲਯੂ ਦੀ ਲੜੀ ' ਦਿ ਵੈਂਪਾਇਰ ਡਾਇਰੀ ' ਵਿੱਚ ਪਰਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ ਹਨ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁੱਢਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਮਯਮਨਸਿੰਘ ਦੇ ਮੌਤੂੰਜਯਾ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਮੋਹਨ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
1926 ਵਿਚ, ਉਹ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿਚ ਐਮ.ਏ. ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਵਿਚ ਪਹਿਲੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਰਿਹਾ।
1935 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਲੰਦਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਡਿਪਲੋਮਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ।
ਮੌਰੀਆ ਅਤੇ ਸੂੰਗਾ ਕਲਾ (ਇਸ ਰਚਨਾ ਦਾ ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਕੀਤਾ ਸੰਸਕਰਣ 1976 ਵਿੱਚ ਮੌਰਿਆ ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਮੌਰਿਆ ਕਲਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ ਸੀ )
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਇਕ ਕਲਾਕਾਰ; ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਾਰਜਾਂ ਬਾਰੇ ਟਿੱਪਣੀ
ਉਹ 1936 ਵਿਚ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਿਚ ਮੁੱਖ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਅਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬੰਗਾਲੀ ਵਿਚ ਉਸਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਬੰਗਾਲੀਰ ਇਤੀਹਾਸ: ਅਦੀਪਰਬਾ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ 1949 ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਇਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ ਸੰਸਕਰਣ ਸਾਕਸ਼ਰਤਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ 1980 ਵਿਚ ਦੋ ਖੰਡਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਨਿਹਾਰਰੰਜਨ ਰੇ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਬੰਗਾਲੀ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਕਲਾ ਅਤੇ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੌਜੀ ਦਿੱਲੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੋਤ ਵਿਕਾਸ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੁਆਰਾ 11 ਵੀਂ ਪੰਜ ਸਾਲਾ ਯੋਜਨਾ ਦੌਰਾਨ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ 10 ਐਨ.ਆਈ.ਟੀ.ਜ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਬੈਚ ਨੂੰ ਸਾਲ 2010-11 ਵਿੱਚ ਕੰਪਿਊਟਰ ਸਾਇੰਸ ਅਤੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ, ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨੀਕੇਸ਼ਨ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਅਤੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਅਤੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਦੇ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸੰਸਥਾ ਦੀਆਂ ਅਕਾਦਮਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ, ਵਾਰੰਗਲ, ਐਨ.ਆਈ.ਟੀ. ਦਿੱਲੀ ਲਈ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸੰਸਥਾ ਵਿਖੇ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਐਨ.ਆਈ.ਟੀ. ਦਿੱਲੀ ਇਸ ਵੇਲੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ, ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰੇਟ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸਿਰਫ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਕੰਪਿਊਟਰ ਸਾਇੰਸ ਅਤੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ, ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨੀਕੇਸ਼ਨ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਅਤੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਅਤੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਸਾਲਾ ਬੈਚਲਰ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਕੋਰਸਾਂ ਤਕ ਦਾਖਲਾ ਹਰ ਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ 60 ਹੈ।
ਇਹ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨੀਕੇਸ਼ਨ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਅਤੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਸਾਇੰਸ ਅਤੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲੇ 15 ਹਨ।
ਇਹ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕਲ ਅਤੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ, ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨੀਕੇਸ਼ਨ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਅਤੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਸਾਇੰਸ ਅਤੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰੇਟ ਆਫ਼ ਫਿਲਾਸਫੀ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਾਰੇ ਐਨਆਈਟੀਜ਼ ਦੇ ਕੰਮਕਾਜ ਲਈ ਨਿਯਮ, ਰੂਲ ਅਤੇ ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਐਨ.ਆਈ.ਟੀ. ਕੌਂਸਲ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੌਂਸਲ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਐਨ.ਆਈ.ਟੀ.ਜ਼ ਅਤੇ ਐਮ.ਐਚ.ਆਰ.ਡੀ. ਦੇ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਇੱਕ ਬੋਰਡ ਆਫ਼ ਗਵਰਨਰਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦਿੱਲੀ ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਸੰਸਥਾ ਹੈ ਜੋ ਦਿੱਲੀ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸੰਸਦ ਦੇ ਐਕਟ ਦੁਆਰਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਸਥਾ ਐਲਾਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਿਪਾਹੀ ਇਹ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਮੈਡੀਕਲ ਅਧਿਕਾਰੀ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਦੱਸਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਬਾਕੀ ਜ਼ਖਮੀ ਕਿੱਥੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਅੱਗ ਬਹੁਤ ਭਾਰੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ਖਮੀ ਆਦਮੀ ਦੀ ਰਾਈਫਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ।
ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਉਹ ਮੈਡੀਕਲ ਅਫਸਰ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇੱਕ ਜ਼ਖਮੀ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਦਵਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਖੂਨ ਵਗਣ ਕਰਕੇ ਕਮੀ ਕਾਰਨ ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਕਾਫਲੇ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸੈਨਿਕਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਸਿਪਾਹੀ ਇੱਕ ਲੁਈਸ ਗਨ-ਸੈਕਸ਼ਨ ਦਾ ਨੰਬਰ ਇੱਕ ਸੀ।
ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰ ਗੋਲੀ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਲੁਈਸ ਬੰਦੂਕ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਡਿੱਗੀ।
ਹੱਥ-ਪੈਰ ਲੜਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਭਾਰਤੀ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹੌਲਦਾਰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਮਾਰੇ ਗਏ ਜਾਂ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਲੁਈਸ ਬੰਦੂਕ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ।
ਈਸ਼ਰ ਸਿੰਘ 25 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਵਜ਼ੀਰਸਤਾਨ ਮੁਹਿੰਮ ਦੌਰਾਨ 28 ਵੇਂ ਪੰਜਾਬੀਆਂ, ਭਾਰਤੀ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਿਪਾਹੀ, ਜਦੋਂ 10 ਅਪ੍ਰੈਲ 1921 ਨੂੰ ਹੈਦਰੀ ਕੱਚ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਉਸਨੇ ਐਸੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਸਦੇ ਸੀਨੀਅਰ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਕੈਪਟਨ ਬਰਨਾਰਡ ਓਡੀ, ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੀਸੀ ਦੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਸਰਦਾਰ ਬਹਾਦੁਰ ਈਸ਼ਰ ਸਿੰਘ ਵੀ.ਸੀ, ਓ.ਬੀ.ਆਈ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਇੰਡੀਅਨ ਆਰਮੀ ਵਿੱਚ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਕਰਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਇੱਕ ਸਿਪਾਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਬਹਾਦਰੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੋ ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਬਲ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨੈਨਵਾ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਉਹ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਕਰਾਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਸਿੱਖ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਦੋ ਹੋਰ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਉਹ ਉੱਠਿਆ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਚਾਰਜ ਕੀਤਾ, ਲੇਵਿਸ ਬੰਦੂਕ ਬਰਾਮਦ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖੂਨ ਵਗਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਦੁਬਾਰਾ ਬੰਦੂਕ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ।
ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਜੇਮਾਦਰ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਸਿਪਾਹੀ ਈਸ਼ਰ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਬੰਦੂਕ ਲੈ ਲਈ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦਾ ਜ਼ਖਮ ਉਪਰ ਮੱਲਮ ਲਾਉਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਰਾਜਾ ਮਹਾਰਾਜਾ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨੂੰ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਕਰਾਸ ਦੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਕੇ ਬੜੇ ਦ੍ਰਿੜ ਹੋਏ: -
ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਇੰਦੌਰ , ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਾਲ 2009 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੋਤ ਵਿਕਾਸ ਮੰਤਰਾਲੇ, ਇੰਸਟੀਚਿਊਟਸ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੌਜੀ ਐਕਟ, 2011 ਅਧੀਨ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਤ ਅੱਠ ਨਵੇਂ ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟਸ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਅੱਠ ਨਵੇਂ ਆਈਆਈਟੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੇ ਕਨਵਰਜਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਦੇ ਤਤਕਾਲੀ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਕਾਸ ਮੰਤਰੀ ਅਰਜੁਨ ਸਿੰਘ ਨੇ 17 ਫਰਵਰੀ 2009 ਨੂੰ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਇੰਦੌਰ ਦੇ ਸਿਮਰੋਲ ਵਿੱਚ ਸਥਾਈ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਆਈਆਈਟੀ ਇੰਦੌਰ ਦਾ ਨੀਂਹ ਪੱਥਰ ਰੱਖਿਆ ਸੀ।
ਸੰਸਥਾ ਨੇ ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਬੰਬੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਦੇਵੀ ਅਹਿਲਿਆ ਵਿਸ਼ਵਵਿਦਿਆਲਿਆ ਦੇ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਅਤੇ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਦੇ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ 2009-10 ਤੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਅਰੰਭ ਕੀਤਾ।
ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਇੰਦੌਰ ਦਾ ਸਥਾਈ ਕੈਂਪਸ ਸਿਮਰੋਲ ਵਿਖੇ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਲਗਭਗ ਡਾਉਨਟਾਊਨ ਇੰਦੌਰ ਤੋਂ 25 ਕਿ.ਮੀ. ਹੈ।
ਜਨਵਰੀ 2016 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੰਸਥਾ ਸਿਮਰੋਲ ਵਿਖੇ ਸਥਾਈ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਇੰਦੌਰ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਔਨਲਾਈਨ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਆਪਣੇ ਉਪਭੋਗਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤਕਰੀਬਨ 3800 ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਰਸਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਏਸੀਐਮ ਡਿਜੀਟਲ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ, ਆਈਈਈਈ ਐਕਸਪਲੋਰੀ ਡਿਜੀਟਲ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ, ਸਾਇੰਸ ਡਾਇਰੈਕਟ, ਮੈਥਸਕੀਨੇਟ, ਜੇਐਸਟੀਆਰ, ਸਾਇਸਫਾਈਂਡਰ, ਟੇਲਰ ਅਤੇ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ, ਡਬਲਯੂਆਈ, ਸਪ੍ਰਿੰਜਰ, ਆਦਿ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਏਅਰਕੰਡੀਸ਼ਨਡ ਅਤੇ ਵਾਈ-ਫਾਈ ਯੋਗ ਰੀਡਿੰਗ ਹਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਆਈਆਈਟੀ ਇੰਦੌਰ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ 4 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦੀ ਸੰਯੁਕਤ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੁਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ 10 + 2 ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਇੰਦੌਰ ਵਿਖੇ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਅਤੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੀਐਚ.ਡੀ. ਅਤੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਐਮ.ਟੈਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ; ਮੁਢਲੇ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਪੀਐਚ.ਡੀ ਅਤੇ ਐਮ.ਐੱਸ.ਸੀ. ਆਈਆਈਟੀ ਇੰਦੌਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯੋਗਤਾ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਤਹਿਤ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਕਈ ਵਜ਼ੀਫੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਸਮੇਂ ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਇੰਦੌਰ ਇਸ ਦੇ ਸਥਾਈ ਕੈਂਪਸ, ਖੰਡਵਾ ਰੋਡ, ਸਿਮਰੋਲ ਵਿਖੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਆਈਆਈਟੀ ਇੰਦੌਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਕੂਲ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਤਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫੈਕਲਟੀ ਮੈਂਬਰ ਹਨ।
ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਇੰਦੌਰ ਹੋਰਾਂ ਆਈਆਈਟੀਜ਼ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦਾਖਲਾ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਬਿਨ-ਵਿਆਹ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੀ ਇਸ ਰਵਾਇਤ ਦੇ ਪ੍ਰਚਲਤ ਹੋਣ ਅਕਾਰ ਅਤੇ ਦਾਸ/ਦਾਸੀ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਉਮੀਦਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵੱਖੋ ਵੱਖ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ।
ਦਾਸੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਜੋ ਵੀ ਹੋਣ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤਨੀ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵਿਰਾਸਤ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਬਿਨ-ਵਿਆਹ ਸੰਬੰਧ ਆਮ ਤੌਰ' ਤੇ ਸਵੈਇੱਛੁਕ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਔਰਤ ਲਈ ਇੱਕ ਹੱਦ ਤੱਕ ਆਰਥਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਣਇੱਛਤ ਜਾਂ ਅਧੀਨ ਬਿਨ-ਵਿਆਹ ਸੰਬੰਧ ਕਈ ਵਾਰ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਦੀ ਜਿਨਸੀ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਹੁੰਦੀ, ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਔਰਤ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਫਿਰ ਵੀ, ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਿਨਸੀ ਸੰਬੰਧ ਦੁਰਲਭ ਨਹੀਂ ਰਹੇ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਸ਼ਾਹੀ ਖ਼ਾਨਦਾਨਾਂ ਅਤੇ ਅਮੀਰ ਵਰਗਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਰਖੇਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਅਜਿਹੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮਾਜਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਖ਼ਿਤਾਬ ਜਾਂ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਵਾਰਸ ਹੋਣ ਦੇ ਹੱਕ, ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਜਾਇਜ਼ ਵਾਰਸਾਂ ਦੇ ਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਸੂਰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਨ ਹੁੰਦੇ।
ਦਾਸ/ਦਾਸੀ ਸੰਬੰਧ ਇੱਕ ਪਰਸਪਰ ਅਤੇ ਜਿਨਸੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜੋੜਾ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾ ਸਕਦਾ ਪਰ ਹਮਬਿਸਤਰੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਕਈ ਕਾਰਨਾਂ ਸਦਕਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਮਾਜਿਕ ਦਰਜੇ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ, ਇੱਕ ਜਣੇ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਿਆਹਿਆ ਹੋਣਾ, ਧਾਰਮਿਕ ਜਾਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਮਨਾਹੀਆਂ , ਜਾਂ ਉੱਚ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮਾਨਤਾ ਨਾ ਮਿਲਣਾ।
ਬਹੁ-ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਖੇਲ ਇੱਕ ਸੈਕੰਡਰੀ ਪਤਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਦਰਜੇ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੱਛਮੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਜਿਨਸੀ ਸੰਬੰਧ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਹਿਵਾਸ ਵਧੇਰੇ ਹੀ ਵਧੇਰੇ ਆਮ ਹੁੰਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਖੇਲੀ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ।
ਰਖੇਲੀ ਅਤੇ ਰਖੇਲ ਸ਼ਬਦ ਅੱਜ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਉਦੋਂ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਗੈਰ-ਵਿਆਹੁਤਾ ਸਾਹਿਵਾਸਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਧੁਨਿਕ ਵਰਤੋਂ ਵਿਚ, ਇੱਕ ਗੈਰ-ਵਿਆਹੁਤਾ ਘਰੇਲੂ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਹਿਵਾਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ' ਤੇ ਇੱਕ ਸਹੇਲੀ, ਮਾਲਕਣ, ਮੰਗੇਤਰ, ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਜਾਂ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਆਵਾਜ਼ ਬਾਰੇ ) ; ਜਰਮਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰੀ-ਸਕੂਲ ਵਿੱਦਿਅਕ ਪਹੁੰਚ ਹੈ ਜੋ ਖੇਡਣ, ਗਾਉਣ, ਅਭਿਆਸਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਡਰਾਇੰਗ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸੰਵਾਦ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਘਰ ਤੋਂ ਸਕੂਲ ਤਬਦੀਲ ਹੋਣ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ।