polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸਹੀ ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਢੋਲ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਨੂੰ ਸੋਧਣ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ, ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪਿੱਚ ਦੀ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਇਸ ਯੰਤਰ ਲਈ ਵਿਲੱਖਣ ਹਨ ਜਿਸਦੀ ਘੰਟੀ ਵਰਗੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ. ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਸਹੀ ਨਿਰਮਾਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੁਨਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੁਧਾਰੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਾਧਨ ਦੀ ਗੁਣਵਤਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਵੱਖਰਾ ਕਾਰਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਅਤੇ ਉਸਾਰੀ ਦੇ ਢੰਗਾਂ ਦੇ ਤਬਲੇ ਦੇ ਟੈਕਸਟ ਪ੍ਰਮਾਣ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਤੋਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਤਬਲਾ ਵਰਗੇ ਸੰਗੀਤ ਸਾਧਨ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਢੰਗਾਂ ਦੀ ਮੁੱਢਲੀ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੇਸਟ-ਪੈਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਹਿੰਦੂ ਪਾਠ ਨਾਟ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਦੱਖਣ ਭਾਰਤੀ ਟੈਕਸਟ ਸਿਲਾਪਟਿਕਰਮ, ਸ਼ਾਇਦ ਪਹਿਲੀ ਸਦੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੀਹ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਢੋਲ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਪੁਸ਼ਕਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ - ਤਬਲਾ ਬਾਅਦ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਥਿਓਰੀਆਂ ਦੇ ਦੋ ਸਮੂਹ ਹਨ, ਇੱਕ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਇਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮੁਸਲਿਮ ਅਤੇ ਮੁਗ਼ਲ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਤੱਕ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਸਰਾ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਸੀ ਮੂਲ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਭਜਾ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੱਕਾਕਾਰੀ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਡਰੱਮ ਦੇ ਸਪਸ਼ਟ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪ੍ਰਮਾਣ ਸਿਰਫ 1745 ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ, ਅਤੇ 1800 ਦੇ ਅਰੰਭ ਤੱਕ ਡਰੱਮ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਕਈ ਹੋਰ ਸੰਗੀਤ ਯੰਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਛੋਟੇ ਛੋਟੇ ਢੋਲ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਤਿੱਬਤੀ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਯਾਦਗਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਉਪ-ਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ ਗਏ ਸਨ।
ਪੁਸ਼ਕਾਰਾ ਦੇ ਢੋਲ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਈ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਜੈਨ ਧਰਮ ਅਤੇ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਮਾਵਯਸੂਤਰ, ਲਲਿਤਵਿਸਤਾਰਾ ਅਤੇ ਸੂਤਰਲਮਕਰਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਬਲਾ ਪਾਖਵਾਜ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗਮ ਦੇ ਉਲਟ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਖੇਡੀ "ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਉਂਗਲ ਦੀ ਟਿਪ ਅਤੇ ਹੈਂਡ ਪਰਸਕਸੀਵ" ਤਕਨੀਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਪੂਰੀ ਹਥੇਲੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗਤੀ ਦੇ ਪਾਸੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਜਟਿਲਤਾ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਸੀਮਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਬਲਾ ਪ੍ਰਤੱਖ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕ ਦਾ ਮੁੱਲ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਤੱਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਦਯਾਨ ਲਈ ਛੋਟਾ ਪਖਵਾਜ ਹੈੱਡ, ਬੇਯਾਨ ਲਈ ਨੱਕਾ ਕੈਟਲਡ੍ਰਾਮ, ਅਤੇ ਢੋਲਕ ਦੇ ਬਾਸ ਦੀ ਲਚਕਦਾਰ ਵਰਤੋਂ।
ਵਜਾਉਣ ਵੇਲੇ ਸਥਿਰਤਾ ਲਈ, ਹਰੇਕ ਡਰੱਮ ਨੂੰ ਟੋਰਾਈਡਲ ਬੰਡਲ 'ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚੁੱਟਾ ਜਾਂ ਗੁੱਦੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੌਦਾ ਫਾਈਬਰ ਜਾਂ ਕੱਪੜੇ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਇੱਕ ਹੋਰ ਖਰਾਬ ਪਦਾਰਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਸਲਤਨਤ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਕੁਸ਼ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੂਰਬੀ ਅਨਾਤੋਲੀਆ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਏਸ਼ੀਆ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਖਾੜੀ ਤੱਕ ਦੇ ਵੱਡੇ ਇਲਾਕੇ ਪੈਂਦੇ ਸਨ।
ਆਪਣੀ ਮਾਤ-ਭੂਮੀ, ਜੋ ਕਿ ਅਰਾਲ ਸਾਗਰ ਕੋਲ ਸੀ, ਤੋਂ ਸਲਜੂਕ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਖ਼ੁਰਾਸਾਨ ਵੱਲ ਅਤੇ ਫੇਰ ਮੁੱਖਦੀਪੀ ਇਰਾਨ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬੀ ਅਨਾਤੋਲੀਆ 'ਤੇ ਵੀ ਮਕਬੂਜ਼ ਹੋ ਗਏ।
11/12 ਮਾਰਚ 1944 ਨੂੰ ਬਰਮਾ ਦੇ ਮਾਂਗਡੌ-ਬੁਥੀਦੌਂਗ ਰੋਡ 'ਤੇ, ਨਾਇਕ ਨੰਦ ਸਿੰਘ, ਹਮਲੇ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਕਮਾਂਡ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੁਆਰਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਭਾਰੀ ਮਸ਼ੀਨ-ਗਨ ਅਤੇ ਰਾਈਫਲ ਫਾਇਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖੜ੍ਹੀ ਚਾਕੂ-ਧਾਰੀ ਰਿਜ ਉੱਤੇ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹਾਲਾਂਕਿ ਪੱਟ ਵਿੱਚ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਹਿਲੀ ਖਾਈ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਉਹ ਫਿਰ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ ਅਤੇ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਵੀ ਦੂਜੀ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਖਾਈ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਜੇਮਾਦਾਰ ਨੰਦ ਸਿੰਘ, ਵੀਸੀ, ਐਮਵੀਸੀ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਕਰਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਸੀ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਬਹਾਦਰੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਕਾਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੋ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਬਲਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਮਹਾਂ ਵੀਰ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਲਈ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਭਾਰਤੀ ਸਨਮਾਨ ਹੈ।
12 ਦਸੰਬਰ 1947 ਨੂੰ ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਨੇ ਡੀ ਕੋਏ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪਲਟਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਉਰੀ ਦੇ ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਬਟਾਲੀਅਨ ਨੂੰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਰਾਸ਼ ਪਰ ਸਫਲ ਹਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ।
ਉਹ ਇੱਕ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਮਸ਼ੀਨ-ਗਨ ਫਟਣ ਨਾਲ ਘਾਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਮਹਾਵੀਰ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਲਈ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਭਾਰਤੀ ਸਨਮਾਨ ਹੈ।
ਪਾਕਿਸਤਾਨੀਆਂ ਨੇ ਜੇਮਾਦਾਰ ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਵੀਸੀ ਰਿਬਨ ਕਾਰਨ ਪਛਾਣ ਲਿਆ।
ਉਸ ਦੀ ਦੇਹ ਨੂੰ ਮੁਜ਼ੱਫਰਾਬਾਦ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕ ਟਰੱਕ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਲਾਊਡ ਸਪੀਕਰ ਨਾਲ ਇਹ ਐਲਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਪਰੇਡ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਹਰ ਭਾਰਤੀ ਵੀਸੀ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇਗੀ।
ਸਿਪਾਹੀ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੂੜੇ ਦੇ ਡੰਪ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਬਰਾਮਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਜੇਮਾਦਾਰ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਯੂਨਿਟ 1 ਸਿੱਖ ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਜਾਂ 1947 ਦੇ ਭਾਰਤ-ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਸੀ ਜੋ ਅਕਤੂਬਰ 1947 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਰਤੀ ਫੌਜਾਂ ਕਾਰਵਾਈ ਵਿੱਚ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ 'ਤੇ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਹਮਲੇ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ।
ਉਹ 29 ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ 1/11ਵੀਂ ਸਿੱਖ ਰੈਜੀਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐਕਟਿੰਗ ਨਾਇਕ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਹੇਠ ਲਿਖਿਆਂ ਕਾਰਨਾਮਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਵੀਸੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਥਾਮਸ ਦਾ ਜਨਮ ਅਪ੍ਰੈਲ 1963 ਵਿੱਚ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਅਲਾਪਪੁਝਾ, ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੀਰੀਆ ਦੇ ਈਸਾਈ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਇਸ ਬਾਰੇ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਆਈ.ਐਫ.ਐਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸਨ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਜਾਂ ਲੇਖਾਕਾਰ ਸਨ।
ਜਦੋਂ ਥਾਮਸ 13 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੌਰਾ ਪੈ ਗਿਆ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸੱਜਾ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਅਧਰੰਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਜੋ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕਾ ਸੀ, ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਇੰਨੀ ਗੰਭੀਰ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਅਪਨਾ ਲਿਆ।
ਟੇਸੀ ਥਾਮਸ ਨੂੰ 1988 ਤੋਂ ਅਗਨੀ ਮਿਜ਼ਾਈਲ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨਾਲ ਜੁੜਣ ਦੇ ਬਾਅਦ "ਅਗਨੀਪੁੱਤਰੀ ਟੇਸੀ ਥਾਮਸ" ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਸਾਬਕਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਬਦੁਲ ਕਲਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਸਰੋਤ ਮੰਨਿਆ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇੰਟਰਵਿਊਆਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਛੇ ਦੇ ਛੇ ਭੈਣਾਂ-ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਰੁਚੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੈਰੀਅਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ 'ਚ ਮੁਹਾਰਤ ਪ੍ਹੋਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਣ।
ਟੈਸੀ 3,000 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਦੇ ਅਗਨੀ- ਮਿਜ਼ਾਈਲ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਦੀ ਸਹਿਯੋਗੀ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ।
ਉਹ ਮਿਸ਼ਨ ਅਗਨੀ-ਚੌਥੇ ਲਈ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ 2011 ਵਿੱਚ ਪਰੀਖਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਉਸ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਅਗਨੀ ਦੀ ਬੈਲਿਸਟਿਕ ਮਿਜ਼ਾਈਲ ਦੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਗਨੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਡਾਕਟਰ ਏ.ਪੀ.ਜੇ ਅਬਦੁੱਲ ਕਲਾਮ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਹ ਥੰਬਾ ਰਾਕੇਟ ਲਾਂਚਿੰਗ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਡੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਉਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ 'ਚ ਰਾਕੇਟ ਅਤੇ ਮਿਜ਼ਾਈਲਾਂ ਦਾ ਮੋਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ , ਇੰਸਟੀਚਿਊਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰਜ਼-ਇੰਡੀਆ ਅਤੇ ਟਾਟਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਸਹਿਯੋਗੀ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਸਰੋਜ ਕੁਮਾਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ, ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਨੇਵੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਮਾਂਡਰ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਡਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਤੇਜਸ ਹੈ।
ਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਕਰਨ ਸਿੰਘ ਸਿੱਧੂ , ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਲੋਕ ਗਾਥਾਵਾਂ, ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਪੰਜਾਬ, ਪਟਿਆਲਾ, 1970•
ਪ੍ਰੋ: ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ , ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੇ ਕੁਝ ਪੱਖ, ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਰਾਇਟਰ ਸੁਸਾਇਟੀ ਲਿਮਟਿਡ, 1985•
ਡਾ• ਸੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ੇਰਗਿੱਲ, , ਲੋਕਧਾਰਾ ਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਰਸਾ, ਲਾਹੌਰ ਬੁੱਕ ਸ਼ਾਪ, ਲੁਧਿਆਣਾ, ਅਗਸਤ 1986•
ਬਿਕਰਮ ਸਿੰਘ ਘੁੰਮਣ , ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਗੀਤ ਪਰੰਪਰਾ, ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਰਾਇਟਰ ਸੁਸਾਇਟੀ ਲਿਮਟਿਡ ਲੁਧਿਆਣਾ, 1986•
ਡਾ• ਇਕਬਾਲ ਕੌਰ , ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਯਾਨ, ਪੰਜਾਬੀ ਰਾਇਟਰ ਕੋਆਪਰੇਟਿਵ ਸੁਸਾਇਟੀ ਲਿਮਟਿਡ, ਲੁਧਿਆਣਾ, 1986•
ਆਤਮ ਹਮਰਾਹੀ , ਲੋਕਯਾਨਿਕ ਵਿਅੰਗਕਾਰੀ, ਪਬਲੀਕੇਨ ਬਿਉਰੋ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪਟਿਆਲਾ, 1989•
ਡਾ• ਗੁਰਨਾਮ ਸਿੰਘ , ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕ ਨਾਚ, ਪਬਲੀਕੇਨ ਬਿਊਰੋ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪਟਿਆਲਾ, 1992•
ਕਿਰਪਾਲ ਕਜ਼ਾਕ , ਲੋਕ ਪਰੰਪਰਾ ਤੇ ਕਬੀਲਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ, ਸਪਤ-ਸਿੰਧੂ ਪਬਲੀਕੇਨ, ਨਵੀੱ ਦਿੱਲੀ, 1994•
ਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੋਸ਼ੀ , ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਤੇ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਮੂਲ ਸਰੋਕਾਰ, ਲੋਕ ਗੀਤ ਪ੍ਰਕਾਨ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ, 1998•
ਡਾ• ਮੋਹਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਵਣਜਾਰਾ ਬੇਦੀ ਲੋਕਧਾਰਾ ਵਿੰਚ ਧਰਮ, ਨੈਨਲ ਬੁੱਕ ਸ਼ਾਪ, ਚਾਂਦਨੀ ਚੌੱਕ ਦਿੱਲੀ, ਮਈ 2000•
ਬਲਬੀਰ ਸਿੰਘ ਪੁੰਨੀ , ਲੋਕਧਾਰਾ ਤੇ ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ, ਰੂਹੀ ਪ੍ਰਕਾਨ, ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਨਗਰ, ਅੰਮਿ੍ਰਤਸਰ, 2004•
ਡਾ• ਜਸਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ , ਲੋਕਧਾਰਾ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਪਬਲੀਕੇਨ ਬਿਊਰੋ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪਟਿਆਲਾ, 2004•
ਡਾ• ਨਾਹਰ ਸਿੰਘ , ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਨਾਚਾਂ ਦੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਭੂਮਿਕਾ ਤੇ ਸਾਰਥਕਤਾ, ਲੋਕਗੀਤ ਪ੍ਰਕਾਨ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ, 2006•
ਪਰਮਜੀਤ ਕੌਰ ਸਰਹਿੰਦ , ਪੰਜਾਬੀ ਤਿੱਥ ਤੇ ਰਸਮੋ ਰਿਵਾਜ, ਲੋਕਗੀਤ ਪ੍ਰਕਾਨ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ, 2011•
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਕੌਰ , ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਲੋਕਧਾਰਾ, ਪਬਲੀਕੇਨ ਬਿਊਰੋ, ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪਟਿਆਲਾ, ਸੰਸਕਰਨ: ਛੇਵੀੱ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਕਾਸ ਕਾਨਫਰੰਸ,
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਧਾਰਾ ਨੂੰ ਖੋਜਣ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਦੀ ਪਿਰਤ ਪਾਈ।
ਫ਼ਿਰ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਸੰਗਰਾਮ ਦੌਰਾਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਇਸ ਅਮੀਰ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਚੇਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਫ਼ੈਲਣ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਲੋਕਧਾਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਅਧਿਐਨ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਡਾ. ਕਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਥਿੰਦ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਧਾਰਾ ਬਾਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਪੀਐਚ.ਡੀ. 'ਮੱਧਕਾਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਲੋਕਯਾਨ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ' ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣ ਗਏ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਉੱਥੇ ਐਮ.ਏ. ਦੇ ਸਿਲੇਬਸ ਵਿੱਚ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਵਾਇਆ।
ਇਸ ਉੱਪਰੰਤ ਡਾ. ਨਾਹਰ ਸਿੰਘ, ਡਾ. ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਕੈਰੋਂ, ਡਾ. ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ, ਡਾ. ਭੁਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਖਹਿਰਾ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੇ ਅਧਿਆਪਨ ਅਤੇ ਖੋਜ ਨੂੰ ਉਤਸਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ।
ਔਸਟੋਫਟ 7000 ਸੀਰੀਜ਼, ਅਸਲੀ ਆਧੁਨਿਕ ਹਾਰਵੈਸਟਰ ਡਿਜ਼ਾਈਨ, ਹੁਣ ਕੈਮਕੋ/ ਜੌਹਨ ਡੀਰੇ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕਾਪੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਮਸ਼ੀਨ ਡੰਡੇ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਗੰਨੇ ਨੂੰ ਕੱਟਦੀ ਹੈ, ਪੱਤੇ ਕੱਟਦੀ ਹੈ, ਗੰਨੇ ਨੂੰ ਇਕਸਾਰ ਲੰਬਾਈ ਵਿਚ ਕੱਟਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟਰ ਵਿਚ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਜਿਹੀਆਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਹਰ ਘੰਟੇ 100 ਟਨ ਦੀ ਕਟਾਈ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਕਟਾਈ ਕੀਤੀ ਗੰਨੇ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਵਾਰ ਕੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗੰਨਾ ਆਪਣੀ ਖੰਡ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਗੁਆਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਕੈਨੀਕਲ ਵਾਢੀ ਦੌਰਾਨ ਗੰਨੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਇਸ ਗਿਰਾਵਟ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਗਿਰਾਵਟ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਆਧੁਨਿਕ ਹੈਲੀਕਾਪਟਰ ਹਾਰਵੈਸਟਰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟਣ ਅਤੇ ਲੋਡ ਕਰਨ ਨਾਲੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਵਾਢੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਔਸਟੌਫਟ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਢੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਹਾਈਡ੍ਰੌਲਿਕ ਹਾਈ-ਲਿਫਟ ਇਨਫੀਲਡ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਵੀ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀ, ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਰੇਲਵੇ ਸਾਈਡਿੰਗ ਵਿੱਚ ਗੰਨੇ ਦੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਲਈ।
ਇਸ ਮਸ਼ੀਨੀ ਕਟਾਈ ਲਈ ਖੇਤ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ; ਮਸ਼ੀਨ ਦੁਆਰਾ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਛੱਡੀ ਗਈ ਰਹਿੰਦ-ਖੂੰਹਦ ਵਿੱਚ ਗੰਨੇ ਦੇ ਸਿਖਰ ਅਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਪੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਗਲੀ ਬਿਜਾਈ ਲਈ ਮਲਚ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗੰਨੇ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਲਈ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 60 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਸਾਲਾਨਾ ਨਮੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਗਰਮ ਖੰਡੀ ਜਾਂ ਉਪ-ਉਪਖੰਡੀ ਮੌਸਮ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਕੁਸ਼ਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸੰਸਲੇਸ਼ਣ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਇਹ ਇੱਕ 4 ਪਲਾਂਟ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜੀ ਊਰਜਾ ਦੇ 1% ਤੱਕ ਨੂੰ ਬਾਇਓਮਾਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਗਰਮ ਦੇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਉਪ-ਉਪਖੰਡਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਵਧਣ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਗੰਨੇ ਦੀ ਫਸਲ 15 /2 ਤੋਂ ਵੱਧ ਗੰਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਖੇਤਰ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਫਸਲ, 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਗੰਨੇ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਵਿੱਚ ਗਿਰਾਵਟ ਆਈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ 21ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਫਲੋਰੀਡਾ, ਲੁਈਸਿਆਨਾ ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਟੈਕਸਾਸ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਬਾਗਾਂ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਹੈ।
ਹਵਾਈ ਵਿੱਚ ਗੰਨੇ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈ ਜਦੋਂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਖਰੀ ਸੰਚਾਲਿਤ ਖੰਡ ਪਲਾਂਟ 2016 ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਧ ਰਹੇ ਖੇਤਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੌਰੀਸ਼ੀਅਸ, ਡੋਮਿਨਿਕਨ ਰੀਪਬਲਿਕ, ਪੋਰਟੋ ਰੀਕੋ, ਭਾਰਤ, ਗੁਆਨਾ, ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ, ਪੇਰੂ, ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ, ਬੋਲੀਵੀਆ, ਕੋਲੰਬੀਆ, ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ, ਇਕੂਏਟਰ, ਕਿਊਬਾ, ਫਿਲੀਪੀਨਜ਼, ਐਲ ਸੈਲਵੇਡੋਰ, ਜਮੈਕਾ ਅਤੇ ਹਵਾਈ, ਗੰਨਾ ਫਸਲ ਗੰਨਾ ਦੇ 15 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਿਸ਼ਰਣ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪੂਰਬ ਖੇਤਰ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਫਸਲ ਹੈ, ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗੰਨੇ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਉਥੇ ਘਟ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਫਲੋਰੀਡਾ ਅਤੇ ਲੁਈਸਿਆਨਾ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਗੰਨੇ ਬੀਜ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਧੁਨਿਕ ਤਣੇ ਦੀ ਕਟਾਈ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਪ੍ਰਜਨਨ ਵਿਧੀ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।
ਹਰੇਕ ਕਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਮੁਕੁਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਟਿੰਗਜ਼ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਹੱਥੀਂ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਧੇਰੇ ਤਕਨੀਕੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਨਤ ਦੇਸ਼ਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਤੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ, ਬਿਲੇਟ ਲਾਉਣਾ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ।
ਮਕੈਨੀਕਲ ਹਾਰਵੈਸਟਰ ਦੁਆਰਾ ਕਟਾਈ ਕੀਤੀ ਬਿਲੇਟਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਸ਼ੀਨ ਦੁਆਰਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੜ ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਵਾਰ ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਸਟੈਂਡ ਦੀ ਕਈ ਵਾਰ ਕਟਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਹਰ ਵਾਢੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗੰਨਾ ਨਵੇਂ ਡੰਡੇ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਰੈਟੂਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲਗਾਤਾਰ ਵਾਢੀ ਘਟਦੀ ਪੈਦਾਵਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਆਖਰਕਾਰ ਦੁਬਾਰਾ ਬੀਜਣ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਦੋ ਤੋਂ 10 ਵਾਢੀਆਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇੱਕ ਮਸ਼ੀਨੀ ਖੇਤੀ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਉੱਚ ਉਤਪਾਦਨ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ, ਘੱਟ ਪੈਦਾਵਾਰ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਗੰਨੇ ਨੂੰ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਢੀਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੀਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਛੋਟੇ ਖੇਤਾਂ ਅਤੇ ਹੱਥੀਂ ਵਾਢੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਰਵਾਇਤੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਖੇਤੀ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫ੍ਰੈਂਚ ਟਾਪੂ ਰੀਯੂਨੀਅਨ ਵਿੱਚ, ਗੰਨੇ ਦੀ ਕਟਾਈ ਅਕਸਰ 10 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗੰਨਾ ਜਾਂ ਸ਼ੂਗਰ ਕੇਨ ਲੰਬੀ ਅਤੇ ਘਾਹ ਜਾਤੀ ਵਾਲੀ ਦੱਖਣ ਏਸ਼ੀਆ ਦੀ ਇੱਕ ਫ਼ਸਲ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਖੰਡ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੰਨੇ ਦੇ ਪੌਦੇ 2 ਤੋਂ 6 ਮੀਟਰ ਤੱਕ ਲੰਬੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਮੋਟੇ, ਜੋੜਾਂ ਵਾਲੇ, ਰੇਸ਼ੇਦਾਰ ਡੰਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੁਕਰੋਜ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਗੰਨਾ ਘਾਹ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਆਰਥਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪੌਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੱਕੀ, ਕਣਕ, ਚਾਵਲ, ਅਤੇ ਜੁਆਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਚਾਰੇ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਇਹ ਭਾਰਤ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਨਿਊ ਗਿਨੀ ਦੇ ਗਰਮ ਤਪਸ਼ ਅਤੇ ਗਰਮ ਖੰਡੀ ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀ ਹੈ।
ਗਰਮ ਖੰਡੀ ਅਤੇ ਉਪ-ਉਪਖੰਡੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਗਾਈ ਗਈ, ਗੰਨਾ ਉਤਪਾਦਨ ਮਾਤਰਾ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਫਸਲ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ 2020 ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ 1.9 ਬਿਲੀਅਨ ਟਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਦਾ ਕੁੱਲ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ 40% ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਲਗਭਗ 70% ਖੰਡ ਇਸਦੀ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਸੈਕਰਮ ਆਫਿਸ਼ਿਨਰਮ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਗੰਨੇ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਅੰਤਰ-ਪ੍ਰਜਨਨ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਪਾਰਕ ਕਿਸਮਾਂ ਬਹੁਤੇ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਹਨ।
ਗੰਨੇ ਦੇ ਪਾਲਣ ਦੇ ਦੋ ਕੇਂਦਰ ਹਨ ਇੱਕ ਨਿਊ ਗਿਨੀ ਵਿੱਚ ਪਾਪੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੈਕਰਮ ਆਫਿਸੀਨੇਰਮ ਲਈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਤਾਈਵਾਨ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਆਸਟ੍ਰੋਨੇਸ਼ੀਅਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੈਕਰਮ ਸਾਈਨਸ ਲਈ।
ਪਾਪੂਅਨ ਅਤੇ ਆਸਟ੍ਰੋਨੇਸ਼ੀਅਨ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗੰਨੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪਾਲਤੂ ਸੂਰਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਅਤੇ . ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਫੈਲਣਾ ਆਸਟ੍ਰੋਨੇਸ਼ੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਰਵਾਸ ਨਾਲ ਨੇੜਿਓਂ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਇਹ ਅਨੁਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਗੰਨਾ ਲਗਭਗ 6000 ਬੀ.ਸੀ. ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਿਊ ਗਿਨੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਸਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਾਲਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਨਵੇਂ ਗੂਨੀਨ ਦੇ ਕਿਸਾਨ ਅਤੇ ਗੰਨੇ ਦੇ ਦੂਜੇ ਮੁਢਲੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਮਿੱਠੀ ਮਾਤਰਾ ਦਾ ਜੂਸ ਕੱਢਿਆ।
ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੇ ਗੈਸ ਜੁਝਾਰ ਨੂੰ ਢਲਾਣ ਲਈ ਢਲਵੀ ਪਦਾਰਥ ਵਿੱਚ ਉਬਾਲਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰੰਤੂ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਚੱਲਿਤ ਖੰਡ ਦਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਉਤਪਾਦ।
ਸ਼ੂਗਰ ਉਤਪਾਦਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਸਬੂਤ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਪਾਲੀ ਪਾਠਾਂ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਿੱਲ ਕਾਰਖਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗੰਨੇ ਵਿਚੋਂ ਸੂਕਰੋਜ਼ ਨੂੰ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਿਠਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਖਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੈਮ ਅਤੇ ਕੰਜ਼ਰਵੇਟਿਵ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੱਖਿਅਕ ਵਜੋਂ, ਕੇਕ ਅਤੇ ਪੈਟਿਸਰੀ ਲਈ ਸਜਾਵਟੀ ਫਿਨਿਸ਼ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੱਚੇ ਮਾਲ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਈਥੇਨੌਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਬਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਫਲੇਰਨਮ, ਰਮ ਅਤੇ ਕੈਚਾਕਾ ਵਰਗੇ ਅਲਕੋਹਲ ਵਾਲੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਬਾਇਓਫਿਊਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਦੇ ਗੰਨਾ ਉਦਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਇਥੌਨੋਲ ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ ਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਬਰਾਜ਼ੀਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗੰਨਾ ਉਤਪਾਦਕ ਸੀ. ਅਗਲੇ ਪੰਜ ਮੁੱਖ ਉਤਪਾਦਕ, ਉਤਪਾਦਨ ਦੀ ਘੱਟਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ, ਚੀਨ, ਥਾਈਲੈਂਡ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ, ਅਤੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਸਨ।
ਗੰਨਾ ਇੱਕ ਗਰਮ, ਸਦਾਬਹਾਰ ਘਾਹ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਵਾਲੀ ਫ਼ਸਲ ਹੈ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 3 ਤੋਂ 4 ਮੀਟਰ ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਲਗਭਗ 5 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਵਿਆਸ ਵਿੱਚ ਮੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੰਨੇ ਦੇ ਤਣੇ ਡੰਡੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਪੱਕਣ 'ਤੇ, ਪੂਰੇ ਪੌਦੇ ਦਾ ਲਗਭਗ 75% ਹਿੱਸਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਗੰਨੇ ਦੀ ਫ਼ਸਲ ਜਲਵਾਯੂ, ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਕਿਸਮ, ਸਿੰਚਾਈ, ਖਾਦਾਂ, ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ, ਰੋਗ ਨਿਯੰਤਰਣ, ਕਿਸਮਾਂ ਅਤੇ ਵਾਢੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਗੰਨੇ ਦੀ ਫ਼ਸਲ ਦਾ ਔਸਤ ਝਾੜ 60-70 ਟਨ ਪ੍ਰਤੀ ਹੈਕਟੇਅਰ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਅੰਕੜਾ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਗੰਨੇ ਦੀ ਫਸਲ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਪਹੁੰਚ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ 30 ਤੋਂ 180 ਟਨ ਪ੍ਰਤੀ ਹੈਕਟੇਅਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਗੰਨਾ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਨਕਦੀ ਫਸਲ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਚਾਰੇ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗੰਨੇ ਦਾ ਜੀਨੋਮ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਜੀਨੋਮ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਜੋ ਜਿਆਦਾਤਰ ਅੰਤਰ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡਾਈਜੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪੌਲੀਪਲੋਇਡਾਈਜੇਸ਼ਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਗੰਨੇ ਦੀ ਮੱਖੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ ਫਸਲ ਦੀ ਪੈਦਾਵਾਰ ਨੂੰ ਕਾਫੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਘਟਾ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਇਮੀਡਾਕਲੋਪ੍ਰਿਡ ਜਾਂ ਕਲੋਰਪਾਈਰੀਫੋਸ ਨਾਲ ਕੰਟਰੋਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੀੜੇ ਕੁਝ ਤਿਤਲੀ/ਕੀੜੇ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਲਾਰਵੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਟਰਨਿਪ ਮੋਥ, ਗੰਨੇ ਦੇ ਬੋਰਰ , ਅਫਰੀਕਨ ਗੰਨੇ ਬੋਰਰ , ਮੈਕਸੀਕਨ ਰਾਈਸ ਬੋਰਰ , ਅਫਰੀਕੀ ਆਰਮੀ ਕੀੜਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਪੱਤਾ ਕੱਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੀੜੀਆਂ, ਦੀਮਕ, ਸਪਿੱਟਲਬੱਗਸ , ਅਤੇ ਮਿਗਡੋਲਸ ਫਰਿਆਨਸ ।
ਪਲਾਂਟਹੋਪਰ ਕੀਟ ਯੂਮੇਟੋਪੀਨਾ ਫਲੈਵੀਪ ਵਾਇਰਸ ਵੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਗੰਨੇ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਰਾਮੂ ਸਟੰਟ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਸੇਸਾਮੀਆ ਗ੍ਰੀਸੇਸੈਂਸ ਪਾਪੂਆ ਨਿਊ ਗਿਨੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੀਟ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਸਟਰੇਲੀਆਈ ਉਦਯੋਗ ਲਈ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਚਿੰਤਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਇਹ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਅਜਿਹੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਫੈਡਰਲ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਉਹ ਜਵਾਬੀ ਲਾਗਤਾਂ ਦਾ 80% ਕਵਰ ਕਰੇਗੀ।
ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਾਮਰਾਜ ਵਿਚ, 1833 ਦੇ ਬਾਅਦ ਗ਼ੁਲਾਮ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਗੰਨੇ ਦੇ ਬਾਗ ਲਗਾਉਣ 'ਤੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਇੱਕ ਚੋਣ ਸੀ।
ਗੰਨੇ ਦੇ ਬਾਗ ਦੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਮਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੀਨ, ਪੁਰਤਗਾਲ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਸਤੇ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ।
ਲੋਕ ਇੱਕ ਕੰਮਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਨ, ਇੱਕ ਠੋਸ ਠੇਕੇ ਦਾ ਰੂਪ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ; ਗੁਲਾਮ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਮਿਆਦ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਹ ਗੁਲਾਮੀ ਵਰਗੀ ਸੀ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਕੰਡਿਆਲੇ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਜਹਾਜ਼ 1836 ਵਿੱਚ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਗੰਨਾ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਮਾਈਗਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਸਲੀ ਭਾਰਤੀ, ਦੱਖਣ ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਅਨ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਲੋਕ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਏ. ਕੁਝ ਟਾਪੂ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ, ਦੱਖਣ ਏਸ਼ੀਅਨ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਹੁਣ ਜਨਸੰਖਿਆ ਦਾ 10 ਤੋਂ 50 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਨ।
ਗੰਨਾ ਪਲਾਂਟੇ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਆਈ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹ ਫਿਜੀ, ਨੇਟਲ, ਬਰਮਾ, ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ, ਮਲੇਸ਼ੀਆ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਗੁਇਆਨਾ, ਜਮਾਈਕਾ, ਤ੍ਰਿਨੀਦਾਦ, ਮਾਰਟੀਨੀਕ, ਫਰਾਂਸ ਗੁਆਇਨਾ, ਗੁਆਡੇਲੂਪ, ਗ੍ਰੇਨਾਡਾ, ਸੈਂਟ ਲੂਸੀਆ, ਸੈਂਟ ਵਿੰਸੇਂਟ, ਸੈਂਟ ਵਰਗੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮੱਕੀ ਦੇ ਟਾਂਡਿਆਂ ਵਰਗੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਇਕ ਫ਼ਸਲ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੀੜ ਕੇ, ਅੱਗ 'ਤੇ ਕਾੜ੍ਹ ਕੇ ਗੁੜ, ਸ਼ੱਕਰ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਗੰਨਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਤੋਂ ਪਿਛੋਂ ਤਾਂ ਗੰਨੇ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਆਈਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫਾਰਮੀ ਗੰਨੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਹਿਲਾਂ ਪਿੰਡ ਪਿੰਡ ਕਈ ਕਈ ਘੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਗੰਨਾ ਪੀੜ ਕੇ ਗੁੜ, ਸ਼ੱਕਰ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੁਆਰਾ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਉਬਾਲਣ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਨਾ ਦਾ ਰਸ ਕੱਚੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਗੁਲਾਬ ਅਕਸਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਾੜੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਬਾਲਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਇੱਟਾਂ ਜਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਆਇਤਾਕਾਰ ਬਕਸੇ ਭੱਠੀਆਂ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸੁਆਹ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਥੱਲੇ ਇੱਕ ਖੁੱਲਣ ਨਾਲ ਹਰੇਕ ਭੱਠੀ ਦੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਸੱਤ ਤੌਲੇ ਕੇਲੇ ਜਾਂ ਬਾਇਲਰ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਪਿਛਲੇ ਇੱਕ ਨਾਲੋਂ ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸੀ।
ਗੰਨਾ ਦਾ ਜੂਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੇਟਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਫਿਰ ਜੂਸ ਨੂੰ ਗਰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਚੂਨਾ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ।
ਇਹ ਜੂਸ ਸਕਿਮਡ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਛੋਟੀਆਂ ਕੇਟਲਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਇੱਕ ਠੰਢਾ ਟੋਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਖੰਡ ਦੀਆਂ ਇੱਕ ਸਟੀਕ ਕੋਰ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਖੰਡ ਦੀਆਂ ਸਟੀਲ ਕਠੋਰ ਹੁੰਦੇ ਸਨ।
ਇਸ ਕੱਚੀ ਖੰਡ ਨੂੰ ਫਿਰ ਕੂਲਿੰਗ ਖੱਟੀ ਤੋਂ ਹੱਗਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਲਾਜ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ।
ਇਹ ਪੋਲੀਨੇਸ਼ੀਆ, ਆਈਲੈਂਡ ਮੇਲਾਨੇਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਮੈਡਾਗਾਸਕਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰਵ-ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਆਸਟ੍ਰੋਨੇਸ਼ੀਅਨ ਮਲਾਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਛੇਵੀਂ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਫਾਰਸੀ ਅਤੇ ਯੂਨਾਨੀਆਂ ਨੇ ਮਸ਼ਹੂਰ "ਕਾਨਾ ਜੋ ਮਧੂਮੱਖੀਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਹਿਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ" ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਵਪਾਰੀ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਖੰਡ ਦਾ ਵਪਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਆਲੀਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਮਹਿੰਗਾ ਮਸਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
18ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ, ਕੈਰੇਬੀਅਨ, ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ, ਹਿੰਦ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਟਾਪੂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਨੇ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।
ਖੰਡ ਦੀ ਫਸਲ ਦੇ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਵੱਡੇ ਪਰਵਾਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਚਾਲਕ ਬਣ ਗਈ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਗੁਲਾਮਾਂ ਵਜੋਂ ਆਯਾਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਿੱਲਾਂ ਤਾਜ਼ੇ ਕਟਾਈ ਵਾਲੇ ਗੰਨੇ ਤੋਂ ਕੱਚੀ ਖੰਡ ਕੱਢਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ "ਮਿਲ-ਚਿੱਟੀ" ਖੰਡ ਕਈ ਵਾਰ ਖੰਡ ਕੱਢਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਿੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਪੜਾਅ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਥਾਨਕ ਖਪਤ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਖੰਡ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਕ੍ਰਿਸਟਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੌਰਾਨ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਲਫਰ ਡਾਈਆਕਸਾਈਡ ਨੂੰ ਰੰਗ-ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਣੂਆਂ ਦੇ ਗਠਨ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਅਤੇ ਭਾਫ਼ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਖੰਡ ਦੇ ਰਸ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਨ ਲਈ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਿਫਾਇਨਰੀਆਂ, ਅਕਸਰ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ, ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਫਿਰ ਸ਼ੁੱਧ ਚਿੱਟੀ ਸ਼ੂਗਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ 99% ਸੁਕਰੋਜ਼ ਹੈ।
ਗੰਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਗਰਮ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮੀਰੀ ਵਧਣ ਨਾਲ ਰਿਫਾਈਨਡ ਖੰਡ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਮਿਲਿੰਗ ਅਤੇ ਰਿਫਾਈਨਿੰਗ ਵੱਲ ਰੁਝਾਨ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਕੋਲੰਬਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਦੂਜੀ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ ਕੈਰੇਬੀਅਨ ਨੂੰ ਗੰਨੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਇਆ; ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀਪਾਂਨੋਲਾ ਦੇ ਟਾਪੂ ਨੂੰ. ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਖੰਡ ਨੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਨਿਰਮਿਤ ਸਾਮਾਨ ਅਤੇ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਗ਼ੁਲਾਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਊ ਵਰਲਡ ਕੱਚੇ ਮਾਲ ਦੇ ਤਿਕੋਣ ਵਪਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੂਗਰ ਨੂੰ ਕੈਰੀਬੀਅਨ ਤੋਂ ਯੂਰਪ ਜਾਂ ਨਿਊ ਇੰਗਲੈਂਡ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਇਸ ਨੂੰ ਰਮ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਖੰਡ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਤੋਂ ਮੁਨਾਫਿਆਂ 'ਤੇ ਨਿਰਮਿਤ ਸਾਮਾਨ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਦੋਂ ਪੱਛਮੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਨੂੰ ਭੇਜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਕੈਰਬੀਅਨ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੰਡ ਪਲਾਂਟਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਿਆ ਜਾ ਸਕੇ।
ਗ਼ੁਲਾਮਾਂ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਤੋਂ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਖੰਡ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਯੂਰਪ ਨੂੰ ਭੇਜੇ ਗਏ ਸਨ।
ਮੱਧ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗੁਰਦੇ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 20,000 ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਣ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੈ - ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਤੱਟ ਦੇ ਨਾਲ ਗੰਨਾ ਮਜ਼ਦੂਰ ਹਨ।
ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਸੇਵਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਥਕਾਵਟ ਕਾਰਨ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਕੁਝ ਮਜ਼ਦੂਰ ਕਈ ਖਤਰਿਆਂ ਕਰਕੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉੱਚ ਤਾਪਮਾਨ, ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ, ਅਤੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਜਾਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਸਭ ਗੰਨੇ ਨੂੰ ਹੱਥੀਂ ਕੱਟਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੌਰਾਨ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਕੰਮ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਘੰਟਿਆਂਬੱਧੀ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਹਰਕਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਰੀਰਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਰਾਸੀਮ ਗੰਨੇ ਨੂੰ ਸੰਕਰਮਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੈਂਡੀਡੇਟਸ ਫਾਈਟੋਪਲਾਜ਼ਮਾ ਸੈਕਰੀ ਕਾਰਨ ਗੰਨੇ ਦੀ ਘਾਹ ਵਾਲੀ ਸ਼ੂਟ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਵ੍ਹਿੱਪਟੇਲ ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਗੰਨੇ ਦੀ ਮੁਸਕਰਾਈ, ਫੁਸਾਰੀਅਮ ਮੋਨੀਲੀਫੋਰਮ ਕਾਰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਪੋਕਾਹ ਬੋਏਂਗ, ਜ਼ੈਂਥੋਮੋਨਸ ਐਕਸੋਨੋਪੋਡਿਸ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਗੰਮਿੰਗ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਲਾਲ ਫੈਟੋਟ੍ਰਿਕਮ ਬਿਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਗੰਨੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਵਾਇਰਲ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗੰਨੇ ਦੇ ਮੋਜ਼ੇਕ ਵਾਇਰਸ, ਮੱਕੀ ਸਟ੍ਰੀਕ ਵਾਇਰਸ ਅਤੇ ਗੰਨੇ ਦੇ ਪੀਲੇ ਪੱਤੇ ਦੇ ਵਾਇਰਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਯਾਂਗ ਐਟ ਅਲ., 2017 ਗੰਨੇ ਦੀ ਭੂਰੀ ਜੰਗਾਲ ਲਈ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਪ੍ਰਜਨਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਲਈ ਵਿਕਸਤ ਇੱਕ ਜੈਨੇਟਿਕ ਨਕਸ਼ਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਰ ਸਾਲ 6-7 ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭਰਪੂਰ ਸਪਲਾਈ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਨੇ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਗਰਮ ਦੇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਉਪ-ਉਪਖੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਜਾਂ ਸਿੰਚਾਈ ਦੁਆਰਾ।
ਜਦੋਂ ਗੰਨਾ ਫਸਲ ਇਸ ਸੀਮਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦਾ ਨੇਟਲ ਖੇਤਰ, ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਅਨੋਖਾ ਮਾਹੌਲ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਢਹਿਣ ਵਾਲੇ ਗਰਮ ਸਮੁੰਦਰੀ ਤਰੰਗਾਂ।
ਉਚਾਈ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ, ਕੋਲਕਾਤਾ, ਇਕੂਏਟਰ ਅਤੇ ਪੇਰੂ ਜਿਹੇ ਮੁਲਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਨਾ ਫਸਲ 1,600 ਮੀਟਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ।
ਜਦ ਗੰਨਾ ਬੀਜਣਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਦੱਬੇ ਗੰਨੇ ਨੂੰ ਕੱਢ ਕੇ ਇਕਇਕ ਫੁੱਟ ਕੁ ਦੇ ਟੋਟੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਹੁਣ ਤਾਂ ਗੰਨੇ ਦੀ ਨਵੀਂ ਫਸਲ ਬੀਜਣ ਲਈ ਗੰਨੇ ਨੂੰ ਖੇਤ ਵਿਚ ਹੀ ा ' ਰੱਖ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੰਨੇ ਦੇ ਉਤਲੇ ਭਾਗ ਵਿਚ ਲੰਮੇ-ਲੰਮੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਜੋ ਹਿੱਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਗ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਅੱਧੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਿੱਸੇ ਲਈ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਵਾਢੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈ।
ਅੱਗ ਸੁੱਕੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਡੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਏ ਬਿਨਾਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਮਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵਾਢੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਫਿਰ ਗੰਨੇ ਦੇ ਚਾਕੂ ਜਾਂ ਚਾਕੂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਗੰਨੇ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਉੱਪਰ ਕੱਟਦੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਹੁਨਰਮੰਦ ਵਾਢੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ 500 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰਤੀ ਘੰਟਾ ਗੰਨਾ ਕੱਟ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਗੰਨੇ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਕਿਸਮਾਂ ਗਲੂਕੋਨਾਸੇਟੋਬੈਕਟਰ ਡਾਇਜ਼ੋਟ੍ਰੋਫਿਕਸ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਵਾਯੂਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹਨ।
ਫਲ਼ੀਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ-ਫਿਕਸਿੰਗ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਉਲਟ ਜੋ ਕਿ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੰਢਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੀ. ਡਾਇਜ਼ੋਟ੍ਰੋਫਿਕਸ ਗੰਨੇ ਦੇ ਤਣੇ ਦੇ ਅੰਤਰ-ਸੈਲੂਲਰ ਸਪੇਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਦੇ ਨਾਲ ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਪਰਤ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਵਿਕਸਤ ਤਕਨੀਕ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਫਸਲ ਦੀ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਦੂਸਰਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕੇਂਦਰ ਮੁੱਖ ਭੂਮੀ ਦੱਖਣੀ ਚੀਨ ਅਤੇ ਤਾਈਵਾਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਐਸ. ਸਿਨੇਂਸ ਆਸਟ੍ਰੋਨੇਸ਼ੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਕਲਟੀਜਨ ਸੀ।
ਗੰਨੇ ਲਈ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਟੋ-ਆਸਟ੍ਰੋਨੇਸ਼ੀਅਨ ਵਿੱਚ * ਜਾਂ * ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੁਨਰਗਠਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰੋਟੋ-ਮਲਾਇਓ-ਪੋਲੀਨੇਸ਼ੀਅਨ ਵਿੱਚ * ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਿੱਠੇ . ਦੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਨੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਸੀਮਾ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਗੰਨਾ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਕਿਊਬਨ ਖੰਡ ਨੂੰ ਯੂਐਸਐਸਆਰ ਨੂੰ ਬਰਾਮਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕੀਮਤ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਮਿਲਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਮਾਰਕੀਟ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
1991 ਦੇ ਸੋਵੀਅਤ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਸਥਾਪਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਿਊਬਾ ਦੇ ਸ਼ੂਗਰ ਉਦਯੋਗ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕੀਤਾ।
ਗੰਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਪਜਾਊ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਕਾਸ ਵਾਲੇ ਮੋਲੀਸੋਲ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਭਾਰੀ ਕਰੈਕਿੰਗ ਵਰਟੀਸੋਲ, ਨਪੁੰਸਕ ਐਸਿਡ ਆਕਸੀਸੋਲ ਅਤੇ ਅਲਟੀਸੋਲ, ਪੀਟੀ ਹਿਸਟੋਸੋਲ, ਪਥਰੀਲੇ ਅਤੇ ਆਈਸੋਲ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ 'ਤੇ ਉਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਭਰਪੂਰ ਧੁੱਪ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਦੋਵੇਂ ਗੰਨੇ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਨੇ ਮਾਰੂਥਲ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਿੰਚਾਈ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਿਸਰ ਗੰਨੇ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਪਜ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ।
8 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਲਗਭਗ, ਮੁਸਲਿਮ ਅਤੇ ਅਰਬ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੇ ਭੂਮੀਨੀਅਨ, ਮੇਸੋਪੋਟਾਮਿਆ, ਮਿਸਰ, ਉੱਤਰੀ ਅਫਰੀਕਾ, ਅਤੇ ਅੰਡੇਲੂਸੀਆ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਏਸ਼ੀਆ ਤੋਂ ਅਬੂਸਦ ਖਲੀਫ਼ਾ ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਖੰਡ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
10 ਵੀਂ ਸਦੀ ਤਕ, ਸੂਤਰਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਸੋਪੋਟੇਮੀਆ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਪਿੰਡ ਗੰਨੇ ਨਹੀਂ ਵਧਦਾ ਇਹ ਸਪੈਨਿਸ਼, ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਅੰਡੇਲਿਯੁਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਕੈਨੀਰੀ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਖੇਤਾਂ ਤੋਂ ਅਤੇ ਪੁਰਤਗਾਲੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮੈਡੀਰੀਆ ਟਾਪੂਆਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਮੁਢਲੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।
ਫਰਾਂਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੰਨਾ ਟਾਪੂ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਕੀਮਤੀ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਸੱਤ ਸਾਲ 'ਯੁੱਧ ਦੇ ਅੰਤ' ਤੇ ਗੁਆਡੇਲੂਪ, ਮਾਰਟੀਨੀਕ ਅਤੇ ਸੈਂਟ ਲੂਸੀਆ ਦੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ "ਬਰਫ ਦੀ ਕੁਝ ਇੱਕ ਏਕੜ" ਕਿਹਾ ਗਿਆ।
ਡਚ ਨੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਊ ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ੂਗਰ ਕਲੋਨੀ ਸੂਰੀਨਾਮ ਰੱਖਿਆ।
ਸ਼ਬਦ "ਸ਼ੂਗਰਕੇਨ" ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸ਼ਬਦ, ्ा (ਸ਼ਰਕਰਾ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਅਰਬੀ ਤੋਂ ਸَُّ ਸੁਕਰ, ਅਤੇ ਮੱਧ ਫ੍ਰੈਂਚ ਅਤੇ ਮੱਧ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਤੋਂ ) ਨੂੰ "ਗੰਨਾ" ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਕੈਰੀਬੀਅਨ - , ਬੀਜੀ ਜਾਂਦੀ ਫਸਲ।
ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 16ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਵੈਸਟ ਇੰਡੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਵਸਨੀਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਜਿੱਥੇ ਗੰਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰ ਜਿਮੀਂਦਾਰ ਬੀਜਦਾ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਗੰਨਾ ਹੁਣ ਸਿਰਫ ਖੰਡ ਮਿੱਲਾਂ ਦੇ ਏਰੀਏ ਵਿਚ ਹੀ ਖੰਡ ਮਿੱਲਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਣ ਲਈ ਬੀਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿਚ ਹੀ ਕਿਤੇ ਕਿਤੇ ਘੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ 'ਤੇ ਗੰਨਾ-ਪੀੜ ਕੇ ਗੁੜ, ਸ਼ੱਕਰ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗੰਨਾ, ਗੁਆਨਾ, ਬੇਲੀਜ਼, ਬਾਰਬਾਡੋਸ ਅਤੇ ਹੈਤੀ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡੋਮਿਨਿਕਨ ਰਿਪਬਲਿਕ, ਗੁਆਡੇਲੂਪ, ਜਮਾਇਕਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ।
ਕਾਗਜ਼, ਪੇਪਰਬੋਰਡ ਉਤਪਾਦਾਂ, ਅਤੇ ਪੁਨਰਗਠਿਤ ਪੈਨਲਬੋਰਡ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ
ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਦੇ ਹੋਰ ਉਤਪਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਗਾਸ, ਗੁੜ ਅਤੇ ਫਿਲਟਰਕੇਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ਵ ਭਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸ਼ੂਗਰ ਵਿੱਚ ਤਕਰੀਬਨ 70% ਖੰਡ ਇਸ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਐਸ. ਅਪਿਟਨਾਰਮ ਅਤੇ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।