polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਇਸ ਪੜਾਅ ਉਪਰ ਨਿੱਜੀ ਪ੍ਰਤਿਕਰਮਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪਦਾਰਥਵਾਦੀ ਦਿ੍ਸ਼ਟੀਕੋਣ ਅਤੇ ਦਵੰਦਵਾਦੀ ਪਦਾਰਥਵਾਦ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸਿਧਾਂਤਕ ਧਰਾਤਲ ਉਪਰ ਉਸਨੇ ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਕਾਵਿ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਭਾਰਤੀ ਕਾਵਿ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਕਾਵਿ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਉਦਮ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਲਘੂ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵੀ ਲਿਖੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਜਾ ਪਹਿਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੁੰਗਾਰਾ ਮਿਲਿਆ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸਨੇ ਦੋ ਨਾਵਲ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਨਾ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕਈ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਅਨੁਵਾਦ ਵੀ ਲਿਖੇ।
ਉਸਦੀਆਂ ਵਿਦਵਤਾ ਭਰਪੂਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤਆਰਥ, ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਇੱਕ ਸਿਧਾਂਤ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੰਮ, ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਆਪਣੇ ਸਮਕਾਲੀ ਮੁਲਕ ਰਾਜ ਆਨੰਦ ਵਾਂਗ ਸੇਖੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸੀ।
ਉਹ ਮਾਰਕਸਵਾਦ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਖਤਮ ਹੋਣ ਦਿੱਤੀ।
ਉਸਨੇ ਚਾਰ ਵਾਰ, ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਲਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੰਸਦ ਲਈ ਚੋਣ ਲੜੀ, ਪਰ ਕਦੇ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕੀ।
ਸੰਤ ਸਿੰਘ ਸੇਖੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਗਲਪ ਲੇਖਕ ਸਨ।
ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਵੰਡ ਦੇ ਦੁਖਾਂਤ ਤੋਂ ਦੁਖੀ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਜ਼ਾਦ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਸਦੇ ਇੱਕ-ਐਕਟ ਨਾਟਕਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਛੇ ਘਰ ਇੱਕ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਸਫਲਤਾ ਸੀ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾਟਕ ਭਾਵੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਇੱਕ ਧੀ-ਮਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦੁਖਦਾਈ ਅੰਤਰ-ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਸਨੂੰ 1987 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਰਵਉੱਚ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਨਾਲ ਵੀ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਹ ਪਟਿਆਲਾ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਉੱਘੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਨ; ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਇਕ ਚੇਅਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਇਹ ਮੁਗਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਸ਼ਾਹਜਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੇਗਮ ਮੁਮਤਾਜ ਮਹਲ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਬਣਵਾਇਆ ਸੀ।
ਪੂਰੇ ਚਿੱਟਾ ਸੰਗ-ਮਰਮਰ ਵਿੱਚ ਤਰਾਸ਼ਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਵੀ ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਸਿਰਜਣਾ ਹੈ।
ਪੂਰਨ ਸਮਮਿਤੀ ਸਮਾਰਕ ਦੇ ਬਨਣ ਵਿੱਚ ਬਾਈ ਸਾਲ ਲੱਗੇ , ਅਤੇ ਵੀਹ ਹਜਾਰ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਦੀ ਅਥਕ ਮਿਹਨਤ ਵੀ।
ਫਾਰਸੀ ਵਾਸਤੁਕਾਰ ਉਸਤਾਦ ਈਸਾ ਖਾਂ ਦੇ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਜਮੁਨਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਬਣਵਾਇਆ ਗਿਆ।
ਇਸਨੂੰ ਮ੍ਰਗਤ੍ਰਸ਼ਣਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਗਰੇ ਦੇ ਕਿਲੇ ਵਲੋਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੋਂ ਸ਼ਾਹਜਹਾਂ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤਮ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਔਰੰਗਜੇਬ ਦੁਆਰਾ ਕੈਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਉੱਤੇ ਵੇਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਇਹ ਸਮਮਿਤੀ ਦਾ ਆਦਰਸ਼ ਨਮੂਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕੁੱਝ ਦੂਰੀ ਤੋਂ ਦੇਖਣ ਉੱਤੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਤੈਰਦਾ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਸਦੇ ਉੱਤੇ ਸਬੱਬ ਛੋਟੇ ਗੁੰਬਦ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਇਸਦੇ ਉਸਾਰੀ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਾਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲਾਲਬਲੁਆ ਪੱਥਰ ਦੇ ਚਬੂਤਰੇ ਉੱਤੇ ਬਣੇ ਚਿੱਟਾ ਸੰਗ-ਮਰਮਰ ਦੇ ਚਬੂਤਰੇ ਉੱਤੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਾਜ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਇਸਦੇ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਉੱਚੇ ਮਹਾਨ ਗੁੰਬਦ ਵਿੱਚ ਵੱਸੀ ਹੈ।
ਮੁਗਲ ਸਮਰਾਟ ਅਕਬਰ ਨੇ ਫਤੇਹਪੁਰ ਸੀਕਰੀ ਬਸਾਈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਉੱਥੇ ਮੁੰਤਕਿਲ ਕੀਤੀ।
ਬੁਲੰਦ ਦਰਵਾਜਾ ਜਾਂ ਉਦਾੱਤ ਪਰਵੇਸ਼ ਦਵਾਰ ਮਹਾਨ ਮੁਗਲ ਸਮਰਾਟ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਬੁਲੰਦ ਦਰਵਾਜਾ 52 ਕਦਮ ਵਲੋਂ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ ਹੈ.ਬੁਲੰਦ ਦਰਵਾਜਾ 53.63 ਮੀਟਰ ਉੱਚੇ ਅਤੇ 35 ਮੀਟਰ ਚੌੜਾ ਹੈ.ਇਹ ਲਾਲ ਅਤੇ ਚਮਕੀਲੇ ਰੇਤਲੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਨੱਕਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਅਤੇ ਸਫੇਦ ਸੰਗਮਰਮਰ ਦੁਆਰਾ ਸਜਾਇਆ।
ਬੁਲੰਦ ਦਰਵਾਜੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ ਅਕਬਰ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮਝ ਦਾ ਘੇਰਾ ਦਰਸ਼ਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹਜਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਕਿਲੇ ਦਾ ਪੁਨਰੋੱਧਾਰ ਲਾਲ ਰੇਤਲੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਕਿਲੇ ਤੋਂ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਬਦਲਿਆ ਗਿਆ।
ਇੱਥੇ ਸੰਗ-ਮਰਮਰ ਅਤੇ ਪੀਟਰਾ ਡਿਊਰਾ ਨੱਕਾਸ਼ੀ ਦਾ ਕਮਹੀਨ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਇਸ ਕਿਲੇ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮੋਤੀ ਮਸਜਦ, ਦੀਵਾਨ - ਏ - ਆਮ, ਦੀਵਾਨ - ਏ - ਖਾਸ, ਜਹਾਂਗੀਰ ਮਹਲ, ਖਾਸ ਮਹਲ, ਸੀਸ ਮਹਲ ਅਤੇ ਮੁਸੰਮਨ ਗੁੰਬਦ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਨ ਮੁਗਲ ਸਮਰਾਟ ਅਕਬਰ ਨੇ ਇਸਨੂੰ 1565 ਵਿੱਚ ਬਣਵਾਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪੋਤੇ ਸ਼ਾਹਜਹਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਸਾਰੀ ਕਾਰਜ ਚੱਲਦੇ ਰਹੇ।
ਇਸ ਕਿਲੇ ਦੇ ਵਰਜਿਤ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਲੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸਵਰਗ ਵਰਗਾ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਇਹ ਕਿਲਾ ਅਰਧ - ਚੰਦਰਾਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਚਪਟਾ ਹੈ, ਕੋਲ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਦੀਵਾਰ ਨਦੀ ਦੇ ਵੱਲ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਇਸਦੀ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਮੰਡਲ ਹੈ 2.4 ਕਿੱਲੋ ਮੀਟਰ, ਜੋ ਦੋਹਰੇ ਪਰਕੋਟੇ ਵਾਲੀ ਕਿਲੇਨੁਮਾ ਚਾਰਦੀਵਾਰੀ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੈ।
ਇਸ ਦੀਵਾਰ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਅੰਤਰਾਲਾਂ ਉੱਤੇ ਬੁਰਜੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਛਤਰੀਆਂ ਬਣੀਆਂ ਹਨ।
ਇਸ ਦੀਵਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ 9 ਮੀਟਰ ਚੌੜੀ ਅਤੇ 10 ਮੀਟਰ ਡੂੰਘੀ ਖਾਈ ਨੇ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਆਗਰਾ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਨਗਰ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਇਹਨੇ ਆਪਣੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਸਮੇਟੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਉਂਜ ਤਾਂ ਆਗਰਾ ਦਾ ਇਤਹਾਸ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਗਲ ਕਾਲ ਤੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਇਸਦਾ ਸੰਬੰਧ ਮਹਿਰਿਸ਼ੀ ਅੰਗਿਰਾ ਨਾਲ ਹੈ ਜੋ ੧੦੦੦ ਵਰਸ਼ ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਹੋਏ ਸਨ।
ਇਤਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਜਿਕਰ ਆਗਰਾ ਦਾ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਸਨੂੰ ਅਗਰਬਾਣ ਜਾਂ ਅਗਰਵਨ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਨਗਰ ਆਇਗਰਹ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਤੌਲਮੀ ਪਹਿਲਾ ਗਿਆਤ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹੇ ਇਸਨੂੰ ਆਗਰਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ।
ਅੱਜ ਵੀ ਆਗਰਾ ਮੁਗਲਕਾਲੀਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਜਿਵੇਂ - ਤਾਜ ਮਹਲ, ਲਾਲ ਕਿਲਾ, ਫਤੇਹਪੁਰ ਸੀਕਰੀ ਆਦਿ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੈਰਗਾਹਹੈ।
ਇਹਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਮਥੁਰਾ, ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਧੌਲਪੁਰ, ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਫਿਰੋਜਾਬਾਦ, ਸ਼ਿਕੋਹਾਬਾਦ,ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਫਤੇਹਾਬਾਦ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਭਰਤਪੁਰ ਹਨ।
ਇਹ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਗਿਆਸ - ਉਦ - ਦੀਨ ਬੇਗ, ਜੋ ਜਹਾਂਗੀਰ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰੀ ਵੀ ਸਨ, ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਬਣਵਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮੁਗਲ ਕਾਲ ਦੇ ਹੋਰ ਮਕਬਰਿਆਂ ਦੇ ਟਾਕਰੇ ਤੇ ਛੋਟਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਸਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਸ਼ਿੰਗਾਰਦਾਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇੱਥੇ ਦੇ ਬਾਗ, ਪੀਟਰਾ ਡਿਊਰਾ ਪੱਚੀਕਰੀ, ਅਤੇ ਕਈ ਘਟਕ ਤਾਜਮਹਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਦੱਖਣ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕਾਂ ਦੁਰਗ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਸਾਗਰ ਤਟ ਉੱਤੇ ਹਨ।
ਆਗਰੇ ਦਾ ਤਾਜਮਹਲ, ਸ਼ਾਹਜਹਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਬੇਗਮ ਮੁਮਤਾਜ ਮਹਲ ਦਾ ਮਕਬਰਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਲੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਵੇਂ ੭ ਅਜੂਬਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਆਗਰਾ ਦੀ ਤਿੰਨ ਸੰਸਾਰ ਸਾਂਸਕ੍ਰਿਤਕ ਧਰੋਹਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਜਾਮਾ ਮਸਜਦ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮਸਜਦ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਾਹਜਹਾਂ ਦੀ ਪੁਤਰੀ, ਸ਼ਾਹਜਾਦੀ ਜਹਾਂਆਰਾ ਬੇਗਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਤ ਹੈ।
ਇਸਦਾ ਉਸਾਰੀ ੧੬੪੮ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਪਣੇ ਮੀਨਾਰ ਰਹਿਤ ਢਾਂਚੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਗੁੰਬਦ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਚੀਨੀ ਦਾ ਰੋਜਾ ਸ਼ਾਹਜਹਾਂ ਦੇ ਮੰਤਰੀ, ਅੱਲਾਮਾ ਅਫਜਲ ਖਾਨ ਸ਼ਕਰਉੱਲਾ ਸ਼ਿਰਾਜ, ਨੂੰ ਸਮਰਪਤ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਾਰਸੀ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ ਵਾਲੇ ਚਮਕੀਲੇ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਗੁੰਬਦ ਲਈ ਦਰਸ਼ਨੀ ਹੈ।
ਈ. ਟੀ. ਏਟਕਿੰਸਨ ਨੇ ਸਾਲ 1882 ਵਿੱਚ ਗੰਗੋਤਰੀ ਮੰਦਿਰ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਈਦ - ਗਿਰਦ ਦੇ ਭਵਨਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, “ਮੰਦਿਰ ਦਾ ਉਸਾਰੀ ਇੱਕ ਪਵਿਤਰ ਸ਼ਿਲਾ ਉੱਤੇ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਰੂਪ ਨਾਲ਼ਰਾਜਾ ਭਾਗੀਰਥ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਇਹ ਵਰਗਾਕਾਰ ਅਤੇ ਛੋਟਾ ਭਵਨ 12 ਫੀਟ ਉੱਚਾ ਹੈ ਜੋ ਸਿਖਰ ਉੱਤੇ ਗੋਲਾਕਾਰ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕ‌ਿ ਪਹਾੜੀਆਂ ਦੇ ਮੰਦਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਮਾਨਿਇਤ: ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਬਿਲਕੁੱਲ ਪੱਧਰਾ, ਲਾਲ ਧੁਮਾਵ ਦੇ ਨਾਲ ਸਫੇਦ ਰੰਗ ਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਉੱਤੇ ਖਰਬੂਜੇ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਦਾ ਇੱਕ ਤੁਰਕੀ ਟੋਪੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੀਖਰ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਵਰਗ ਦੇ ਪੂਰਵੀ ਸਿਰੇ ਵਲੋਂ, ਜੋ ਪਵਿਤਰ ਸ਼ਰੋਤ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਮੁੜਿਆ ਹੈ ਉਥੇ ਹੀ ਇਹ ਪੱਥਰ ਦੀ ਛੱਤ ਸਹਿਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਰਵੇਸ਼ ਦਵਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਠੀਕ ਇਸ ਦੇ ਵਿਪਰੀਤ ਇਸ ਸਰੂਪ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਮੰਦਿਰ ਭੈਰੋਜੀ ਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਧਾਰਮਿਕ ਥਾਂ ਦੇ ਅਭਿਭਾਵਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵੱਡੇ ਮੰਦਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ, ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਅੰਨਿ ਦੇਵੀ - ਦੇਵਤਰਪਣ ਦੀ ਮੂਰਤੀਆਂ ਹੈ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਇਸ ਥਾਂ ਨਾਲ਼ ਹੈ।
ਸੰਪੂਰਣ ਥਾਂ ਅਨਘੜੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਦੀ ਬਣੀ ਇੱਕ ਦੀਵਾਲ ਨਾਲ਼ ਘਿਰਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸ਼ਸਤ ਸਪਾਟ ਪੱਥਰ ਹੈ।
ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ਵੀ ਉੱਥੇ ਪੁਜਾਰੀ ਬਾਹਮਣ ਲਈ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਉੱਤੇ ਆਰਾਮ ਦੇਹ ਘਰ ਹੈ।
ਅਹਾਤੇ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਕੁੱਝ ਲੱਕੜੀ ਦੇ ਛਾਂਦਾਰ ਉਸਾਰੀ ਹੈ ਤੀਰਥਯਾਤਰੀਆਂ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਉੱਤੇ ਲਮਕਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਹਾਰਾ ਪਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਾਫ਼ੀ ਹਨ।
ਗੰਗੋਤਰੀ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਪੰਡਿਆ ਮੁਖਬਾ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸੇਮਵਾਲ ਬਾਹਮਣ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਿਯੁਕਤੀ ਅਮਰ ਸਿੰਘ ਥਾਪਿਆ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਗੜਵਾਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬਾਹਮਣ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਰੂਪ ਨਾਲ਼ਗੰਗਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹੈ ਉੱਤੇ ਬਿਹਤਰ ਵਰਗ ਆਪਣੇ ਨੂੰ ਸਰੋਲਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦਾ ਮੰਣਦੇ ਹੈ, ਉਹ ਜੋ ਗੜਵਾਲ ਦੇ ਰਾਜਾਵਾਂ ਦੇ ਰਸੋਈਆਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹੁੰਦੇ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸੇਲਈ ਇਹ ਨਾਮ ਹੈ।
ਦੂਜਾ ਇਹ ਕਿ ਜਦੋਂ ਫੌਜੀ ਰੱਖਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਅਭਏ ਪਾਲ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੈਨਿਕਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਹ ਆਦੇਸ਼ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੁਕਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਰਸੋਈ ਦੇ ਇੱਕ ਹੀ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਭੋਜਨ ਕਰੋ - ਜਿਸ ਰਿਵਾਜ ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਕਾਇਮ ਹੈ।
ਅਨੰਤਕਾਲ ਤੋਂ ਹੀ ਗੰਗੋਤਰੀ ਪੂਜਾ-ਅਰਚਨਾ ਦਾ ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਥਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਸਦੀਆਂ ਨਾਲ਼ਮੁਨੀਆਂ, ਸਾਧੂਆਂ ਅਤੇ ਤੀਰਥਯਾਤਰੀਆਂ ਨੇ ਦੁਰਗਮ ਖੇਤਰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾਉਣ ਹੇਤੁ ਇੱਥੇ ਪੁੱਜਦੇ ਰਹੇ।
19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਅੰਗ੍ਰੇਜ ਅਨੁਸੰਧਾਨੀਆਂ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਦੇ ਉਦਗਮ ਥਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਅਰੰਭ ਕੀਤਾ।
ਜੇ. ਬੀ. ਫਰੇਜਰ ਨੇ ਸਾਲ 1815 ਦੀ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੌਰੇ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਦੋ ਸਾਲ ਪੂਰਵ ਪਹਿਲਾਂ ਯੂਰਪੀ ਜਵਾਨ ਫੌਜੀ - ਅਧਿਕਾਰੀ ਜੇੰਸ ਹਰਬਰਟ ਗੰਗਾ ਦੇ ਸ਼ਰੋਤ ਗੋਮੁਖ ਤੱਕ ਅੱਪੜਿਆ।
ਇਸ ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਮੁਸੰਮੀ ਥਾਂ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੀ ਗੰਗੋਤਰੀ ਬਾਹਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਅਛੂਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭੱਜਿਆ ਨਾਲ਼ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਦਸ਼ਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੱਕੜੀ ਅਤੇ ਟੀਨ ਦੇ ਏਕਲ ਭਵਨ ਉਸਾਰੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਈਟੋਂ ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਉਸਾਰੀ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ ਹਨ।
ਮੂਲ ਸਥਾਨ - ਘਾਟ ਦੇ ਬਾਲੁਈ ਕੰਡੇ ਉੱਤੇ ਹੁਣ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਉਸਾਰੀ ਕਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਈ ਭਵਨ ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ ਅਤੇ ਪਤਲੇ ਖੰਭਾਂ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਭੁਚਾਲ ਸੰਭਾਵਿਕ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨਚਿਹਨ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰਥਯਾਤਰੀਆਂ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ, ਪੰਡਿਆਂ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਇਸ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਤੀਰਥਯਾਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਕਰਮਕਾਂਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।
ਇਹ ਪਾਂਡੇ ਤੀਰਥਯਾਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਪਰਵਾਰਾਂ ਨਾਲ਼ ਜੁੜੇ ਸਨ ਅਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤੀਰਥਯਾਤਰੀਆਂ ਦੇ ਪਰਵਾਰਾਂ ਦਾ ਇਤਹਾਸ ਰੱਖਣ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਪਰਵਾਰ ਦੀਆਂ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸਾਰਾ ਲੋਕ ਮੰਦਿਰ ਦੇ ਇਸ ਵਰਣਨ ਨਾਲ਼ਸਹਿਮਤ ਹੋਗੇਂ ਕਿਉਂਕਿ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਮਾਮੂਲੀ ਜਿਹਾ ਤਬਦੀਲੀ ਹੀ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਫਿਰ ਵੀ ਇਸ ਅਰੰਭ ਨਾਲ਼ਹੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਇਆ ਹੈ ਖਾਸਕਰ ਜਦੋਂ ਨਾਲ਼ਗਾੜੀਆਂ ਚਲਣ ਲਈ ਸੜਕਾਂ ਬੰਨ ਗਈ ਹੈ, ਇਸ ਸਥਾਨ ਤੱਕ ਪੁੱਜਣਾ ਸਹਿਜ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੀਰਥਯਾਤਰੀ ਅਤੇ ਸੈਲਾਨੀ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਲੱਗੇ ਹਨ।
ਇਸ ਤੋਂ ਕਮਾਈ ਵਧੀ ਹੈ ਜਿਨੂੰ ਮੰਦਿਰ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਉੱਤੇ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇੱਥੇ ਕਈ ਕੁੰਡ ਜਾਂ ਤਾਲਾਬ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ, ਬਰਹਮਕੁੰਡ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਿਲਦੇ ਜੁਲਦੇ ਕੁੰਡ ਹਨ।
ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੀਰਥਯਾਤਰੀਆਂ ਦੇ ਲਈ, ਡੁਬਕੀ ਲਗਾਉਣਾ ਕਰਮਕਾਂਡਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅੰਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਡੁਬਕੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਦਾਨ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ਼ਮੁਕਤੀ ਦਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੀ ਸਾਰਾ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਲੋਂ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਭਾਰਤੀ ਯੂਰੋਪੀ ਪਰਵਾਰ ਦੇ ਅਨੇਕ ਮੌਲਕ ਸ਼ਬਦ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗਰੀਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਲੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘੱਟ ਸ਼ਬਦ ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਏ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੱਧਕਾਲੀਨ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਗਰੀਕ ਵਲੋਂ ਜ਼ਰੂਰ ਕੁੱਝ ਸ਼ਬਦ ਘੁੰਮ ਫੇਰਕੇ ਇਸ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਜਿਵੇਂ ਲਿਪਸੇਤ ਸ਼ਬਦ ਸਰਬਿਅਨ ਭਾਸ਼ਾ ਵਲੋਂ ਅਲਬੇਨਿਆਈ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਰਬਿਆ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਗਰੀਕ ਵਲੋਂ ਲਿਆ ਸੀ।
ਕਲਾਸਿਕੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗਰੀਕ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਲਬੇਨਿਆ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਪਾਇਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਲਾਤੀਨੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਵਲੋਂ ਹੀ ਉੱਥੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ।
ਅਲਬੇਨਿਆਈ ਅੰਕਾਵਲੀ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਲਈ ਕਤਰੇ ਅਤੇ ਸ਼ਤ ਲਈ ਕਵਿਦ ਸ਼ਬਦ ਜ਼ਰੂਰ ਹੀ ਲਾਤੀਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੌਲਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਲਬੇਨਿਆਈ ਜਨਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਜ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਗਿਆ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਭੇਦ ਹੈ: ਗਵੇਗੁਈ ਵਿੱਚ ਸਵਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਨਹੀਂ ਤੋਸਕ ਵਿੱਚ ਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਬੋਲੀਆਂ ਦਾ ਭਾਰਤੀ ਯੂਰਪੀ ਰੂਪ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੜਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕਰਿਆਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਵੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ।
1935 ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਐੱਮ.ਏ.ਓ. ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਲੈਕਚਰਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1942 ਵਿੱਚ ਇਸ ਪੇਸ਼ੇ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਆਖ ਕੇ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਕੈਪਟਨ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਲਾਹੌਰ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਆ ਗਿਆ।
ਇੱਥੇ ਉਸ ਨੇ 22 ਜੂਨ ਤੱਕ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਲੰਡਨ ਚੱਲਾ ਗਿਆ।
1962 ਵਿੱਚ ਉੱਥੋਂ ਕਰਾਚੀ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਹਾਰੂਨ ਕਾਲਜ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਤੇ ਨਿਗਰਾਨ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਮੁੱਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ 1916 ਵਿੱਚ ਮੀਰ ਹਸਨ ਸਿਆਲਕੋਟੀ ਦੀ ਪਾਠਸ਼ਾਲਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਅਰਬੀ ਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਦੀ ਵਿੱਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਕਲਚਰ ਐਂਡ ਆਇਡੈਂਟਿਟੀ: ਸੇਲੈਕਟਿਡ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਰਾਇਟਿੰਗਸ ਆਫ਼ ਫ਼ੈਜ ਅਹਿਮਦ ਫ਼ੈਜ
ਫ਼ੈਜ਼ ਅਹਿਮਦ ਫ਼ੈਜ਼ ਇੱਕ ਖੱਬੇ-ਪੱਖੀ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਉਰਦੂ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਾਇਰ ਸੀ।
ਮਿਰਜ਼ਾ ਗ਼ਾਲਿਬ ਅਤੇ ਅੱਲਾਮਾ ਇਕਬਾਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਪਾਰਦੇਸ਼ੀ ਪਛਾਣ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ।
ਫ਼ੈਜ਼ ਅਹਿਮਦ ਫ਼ੈਜ਼ ਨੇ 1941 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਔਰਤ ਮਿਸ ਐਲਿਸ ਜਾਰਜ ਨਾਲ ਇਸਲਾਮੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗਿਆ।
ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਫੈਜ਼ ਨੇ ਲੇਖ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵੀ ਲਿਖੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:
ਧਰਤੀ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਗ੍ਰਹਿ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਹੋਂਦ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗ ਸਕਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਮੁਹਾਂਦਰੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਘੋਖ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਰਜ-ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹਨ।
ਸੂਰਜ-ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਤੀਜੇ ਨੰਬਰ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਥਲਜ ਗ੍ਰਹਿ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗ੍ਰਹਿ ਹੈ।
ਇਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਘੇ ਜਲਵਾਯੂ-ਸੰਬੰਧੀ ਮੁਹਾਂਦਰੇ, ਇਸ ਦੇ ਦੋ ਵੱਡੇ ਧਰੁਵੀ ਖੇਤਰ, ਦੋ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਭੀੜੀਆਂ ਸੰਜਮੀ ਜੋਨਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਚੌੜਾ ਭੂ-ਮੱਧ ਰੇਖਾਈ ਤਪਤ-ਖੰਡੀ ਅਤੇ ਉਪ-ਤਪਤ-ਖੰਡੀ ਖੇਤਰ, ਹਨ।
ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਥਾਂ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਤੀ ਵਰ੍ਹੇ ਕੁਝ ਮੀਟਰ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇੱਕ ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਤੱਕ, ਬਦਲਦੀ ਹੈ।
ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਦਾ 71 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਹਿੱਸਾ ਸਲੂਣੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਬਾਕੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਦੀਪ ਅਤੇ ਟਾਪੂ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ 'ਚੋਂ ਜਿਆਦਾਤਰ ਵਸੀ ਹੋਈ ਭੋਂ ਉੱਤਰੀ ਅਰਧ-ਗੋਲੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਵਰਤੋਂ ਮੁਤਾਬਕ "ਕੁਦਰਤ" ਕਈ ਵਾਰ ਭੂ-ਬਣਤਰ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ-ਜੀਵਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਭਾਵ ਭਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਸ਼ੂ-ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਆਮ ਸਲਤਨਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬੇਜਾਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ - ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਬਦਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮੌਸਮ ਅਤੇ ਭੂ-ਬਣਤਰ ਅਤੇ ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਜਿਸਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਮਤਲਬ ਕਈ ਵੇਰ ਕੁਦਰਤੀ ਵਾਤਾਵਰਨ ਜਾਂ ਜੰਗਲ-ਜਗਤ ਵੀ ਲੈ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ - ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਪੱਥਰ, ਵਣ, ਤੱਟ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਉਹ ਸ਼ੈਆਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਦਖ਼ਲ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਈਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਦਖ਼ਲ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੰਦਰਭਾਂ ਵਿੱਚ "ਕੁਦਰਤ" ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਗ਼ੈਰ-ਕੁਦਰਤੀ, ਪਰਾਕੁਦਰਤੀ ਅਤੇ ਬਣਾਉਟੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵਾਯੂਮੰਡਲੀ ਦਸ਼ਾ ਜੀਵ-ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਸਦਕਾ ਮੂਲ ਦਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਬਦਲ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਸਤਹੀ ਦਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਰਿਆਵਰਨਕ ਸੰਤੁਲਨ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਕਸ਼ਾਂਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੂਗੋਲੀ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰ ਕੇ ਜਲਵਾਯੂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰੀ ਅੰਤਰਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਅੰਤਰ-ਬਰਫ਼ਾਨੀ ਮਿਆਦਾਂ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਔਸਤ ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਜਲਵਾਯੂ ਕਾਫ਼ੀ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਔਸਤ ਵਿਸ਼ਵੀ ਤਾਪਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਡਿਗਰੀਆਂ ਦੇ ਫ਼ਰਕ ਦਾ ਅਸਰ ਪਰਿਆਵਰਨਕ ਸੰਤੁਲਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਾਸਤਵਿਕ ਭੂਗੋਲ ਉੱਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਭਾਰੂ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਕੁਦਰਤ ਲਈ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸ਼ਬਦ ਲਾਤੀਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦ , ਭਾਵ "ਮੂਲ ਤੱਤ, ਜਮਾਂਦਰੂ ਮਿਜ਼ਾਜ" ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਮਤਲਬ "ਜਨਮ" ਸੀ।
ਯੂਨਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਫ਼ਿਸਿਜ਼ ਦਾ ਲਾਤੀਨੀ ਤਰਜਮਾ ਸੀ ਜਿਹਦਾ ਸਬੰਧ ਪਸ਼ੂ-ਪੌਦਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੁਨਿਆਵੀ ਮੁਹਾਂਦਰਿਆ ਦੇ ਅੰਤਰੀਵ ਲੱਛਣਾਂ ਤੋਂ ਸੀ ਜੋ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਹੀ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਧਰਤੀ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਮਲਿਆਂ ਦੇ ਸਦਕਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜੋ ਮੂਲ ਦਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਸੁਰਾਗ ਛੱਡ ਗਏ ਹਨ।
ਉੱਪਰਲੀ ਸਤ੍ਹਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਥਾਂ-ਬਦਲਦੀਆਂ ਨਿਰਮਾਣਾਤਮਕ ਪਲੇਟਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅੰਦਰੂਨੀ ਹਿੱਸਾ ਲਚਕਦਾਰ ਮੈਂਟਲ ਤਹਿ ਅਤੇ ਲੋਹ-ਭਰਪੂਰ ਕੋਰ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਕਾਰਨ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੈ।
ਕੁਦਰਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਰਨ ਭਾਵ ਵਿੱਚ, ਕੁਦਰਤੀ ਦੁਨੀਆਂ, ਭੌਤਿਕ ਦੁਨੀਆਂ ਜਾਂ ਸਥੂਲ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਤੁੱਲ ਹੈ।
"ਕੁਦਰਤ" ਦਾ ਭਾਵ ਭੌਤਿਕ ਜੱਗ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਹੈ।
ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ ਧਿਲਿਨ ਮੇਹਿਤਾ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਅਸ਼ਟਵੀਨਾਇਕ ਸਿਨੇਵਿਜਨ ਲਿਮਿਟੇਡ ਦੇ ਅਰੰਤਗਤ ਬਣਾਇਆ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹਿਦ ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਕਰੀਨਾ ਕਪੂਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੌਥੀ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਆਲੋਚਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਸਾਦਗੀ, ਇਸ ਦੇ ਰੋਮਾਂਸ ਲਈ ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ “2007 ਵਿੱਚ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਫ਼ਿਲਮ ਸੀ।
” ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਇਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ “ਝੱਖੜ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਬਰਫ ਦੀ ਠੰਡੇ ਤਰਬੂਜ ਦੇ ਜੂਸ ਵਰਗਾ ਤਾਜ਼ਗੀ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਸਿਨੇਮਾਤਮਕ ਤਜ਼ਰਬੇ ਦਾ ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਦਿਨ ਅਤੇ ਧੂੰਆਂ ਧੜਕਣ ਅਤੇ ਉਧਾਰ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ।
" ਸੀ ਐਨ ਐਨ-ਆਈ ਬੀ ਐਨ ਦੇ ਰਾਜੀਵ ਮਸੰਦ, ਜਿਸਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ 5 ਵਿੱਚੋਂ 3 ਸਟਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਫ਼ਿਲਮ ਦੱਸਿਆ।
ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਟਾਈਮਜ਼ ਦੇ ਖਾਲਿਦ ਮੁਹੰਮਦ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ 5 ਸਟਾਰ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚਿਰਪੀ ਲਈ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ -ਕਿਰਪੀ-ਚੀਪ-ਚੀਪ ਲੜਕੀ ਅਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ, ਚੀਕ-ਚੀਕ ਕੇ ਲੜਕਾ।
ਮਜ਼ਾਕ ਅਤੇ ਵਿਅੰਗਾਤਮਕ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘ੍ਰਿਣਾਯੋਗ ਭਾਸ਼ਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਗੰਧ ਲਈ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ, ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਮਜ਼ਾਕੀਆ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ।
ਦਾਰਾ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸੌੰਮਆ ਟੰਡਨ, ਜੋ ਉੱਤਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਲਾਕਾਰ ਹਨ,ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਜਬ ਵੀ ਮੈੱਟ 2007 ਦੀ ਇੱਕ ਹਿੰਦੀ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ ਜਿਨੂੰ ਇਮਤਿਆਜ਼ ਅਲੀ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕੀਤਾ।
ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪੰਜਾਬੀ ਲੜਕੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਤ ਨੂੰ ਟ੍ਰੇਨ ਰਾਹੀਂ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਉਦਾਸ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਨੂੰ ਟੱਕਰ ਮਾਰਦਿਆਂ ਟ੍ਰੈਕ 'ਤੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਟੇਸ਼ਨ ਸਟਾਪ 'ਤੇ ਉਤਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਬੋਰਡ' ਤੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਕਿਤੇ ਵੀ ਵਿਚਕਾਰ ਨਹੀਂ ਫਸੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦੁਆਰਾ ਛੱਡੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਕਾਰੋਬਾਰ ਤੋਂ ਭੱਜ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਦਮੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮੰਜ਼ਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਦ ਤਕ ਲੜਕੀ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਗੁਪਤ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨਾਲ ਭੱਜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਘਰ ਪੁੱਜਦੇ ਹਨ, ਗੀਤ ਦੇ ਘਰ ਵਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਫਹਮੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਇੱਕ ਦੂੱਜੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਗੀਤ ਦੇ ਪਰਵਾਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਿਵਾ ਦਿੰਦੇ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਆਦਿਤਿਅ ਗੀਤ ਦੇ ਪਰਵਾਰ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਹਿਚਾਣ ਲਵੇਂ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਰਵਾਰ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁੱਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਗੀਤ ਦੇ ਪਰਵਾਰ ਵਾਲੇ ਉਸਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਮੁੰਡਾ ਵੇਖਦੇ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ ਵਿਆਹ ਕਰਣ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖਣ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਗੀਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਇੱਕ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਦ੍ਰਸ਼ਟਿਕੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਆਦਿਤਿਅ ਮੁਂਬਈ ਪੁੱਜਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਚਰਮ ਸਫਲਤਾ ਤੱਕ ਅੱਪੜਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਸਦੇ ਪੁੱਜਣ ਦੇ ਲਗਭਗ ਨੌਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਉਤਪਾਦ ਲਾਂਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗੀਤ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਕਾਲਿੰਗ ਕਾਰਡ।
ਗੀਤ ਦੇ ਪਰਵਾਰ ਵਾਲੇ ਟੀਵੀ ਉੱਤੇ ਇਸ ਲਾਂਚ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਦਿਤਿਅ ਵਲੋਂ ਮਿਲਣ ਲਈ ਮੁਂਬਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੈ।
ਆਦਿਤਿਅ ਇਹ ਸੁਣਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੀਤ ਹੁਣ ਤੱਕ ਘਰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ।
ਫ਼ਿਲਮ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਮੁਂਬਈ ਦੇ ਇੱਕ ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਵਲੋਂ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਜਿੰਦਗੀ ਵਲੋਂ ਉਦਾਸ ਹੈ।
ਉਹ ਇੱਕ ਸਟੇਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਉੱਤਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਟ੍ਰੇਨ ਉੱਤੇ ਬੁਲਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੀ ਉੱਤਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦੋਨਾਂ ਕਿਸੇ ਅਨਜਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਛੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਜਾਬ ਦੇ ਦਬਾਅ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗੰਤਵਿਅ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕੁੜੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੱਕ ਨਾਲ ਜਾਣ ਲਈ ਦਬਾਅ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁਪਤ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਭਾਰਤੀ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਹਿੱਟ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੱਟ ਬਣ ਗਈ।
ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਵਿਤਰਕਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਅਸ਼ਟਵਿਨਾਇਕ ਸਿਨੇਵਿਜ਼ਨ ਲਿਮਟਿਡ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਜੈਬ ਮੀਟ ਨੂੰ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਇਕਾਈ ਮੋਸਰ ਬੇਅਰ ਦੁਆਰਾ ਚਾਰ ਹੋਰ ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ: ਤਾਮਿਲ, ਤੇਲਗੂ, ਕੰਨੜ ਅਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਆਖਰਕਾਰ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਤਾਮਿਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕੰਡੇਨ ਕੱਧਲਾਈ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਪਰੀਸਥਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਮਣਾ ਕਰਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮੁਂਬਈ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੀਜਾਂ ਫਿਰ ਵਲੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅੰਸ਼ੁਮਨ ਆਕੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸਨੇ ਗਲਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਫਿਰ ਵਲੋਂ ਸੁਧਾਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਗੀਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸਦੀ ਮਾਫੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਵੇਂਗੀ ਲੇਕਿਨ ਆਦਿਤਿਅ ਉਸਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਬਾਵਜੂਦ ਇਸਦੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਸ ਤੋਂ ਪਿਆਰ ਕਰਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਤਿੰਨਾਂ ਬਠਿੰਡਾ ਵਾਪਸ ਪੁੱਜਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਦੱਸਣ ਲਈ ਕਿ ਗੀਤ ਅਤੇ ਅੰਸ਼ੁਮਨ ਵਿਆਹ ਕਰਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਬਠਿੰਡਾ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਵਲੋਂ ਪਰਵਾਰ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੀਤ ਅਤੇ ਆਦਿਤਿਅ ਇੱਕ ਦੂੱਜੇ ਵਲੋਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਭੁਲੇਖਾ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲੋਕ ਪਰਵਾਰ ਦੀ ਗਲਤਫਹਮੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਂਦੇ ਹੈ।
ਇਸ ਗਲਤਫਹਮੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ, ਗੀਤ ਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਆਦਿਤਿਅ ਵਲੋਂ ਹੀ ਪਿਆਰ ਕਰਣ ਲੱਗੀ ਹੈ, ਅੰਸ਼ੁਮਨ ਵਲੋਂ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਇਸਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਨਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਦਿਤਿਅ ਕਸ਼ਿਅਪ ਜੋ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਵਿਆਕੁਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕੁੜੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਜਿਆਦਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਕਿਸੇ ਅਤੇ ਵਲੋਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਮਾਰੋਹ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਟ੍ਰੇਨ ਫੜਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਤਿਅ ਫਿਰ ਵਲੋਂ ਮਨਾਲੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੂੰ ਆਸ ਹੈ ਕਿ ਗੀਤ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗੀ, ਲੇਕਿਨ ਇੱਥੇ ਪਹੁਂਚ ਕਰ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਸ਼ੁਮਨ ਨੇ ਗੀਤ ਵਲੋਂ ਵਿਆਹ ਕਰਣ ਵਲੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਅੰਸ਼ੁਮਨ ਨੂੰ ਕੁੱਝ ਦਵੇਸ਼ਪੂਰਣ ਸ਼ਬਦ ਕਹਿਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਆਦਿਤਿਅ ਗੀਤ ਨੂੰ ਢੂੰਢਣ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੀਤ ਆਦਿਤਿਅ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਵਿਆਕੁਲ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਟ੍ਰੇਨ ਵਲੋਂ ਉੱਤਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੀਤ ਉਸਨੂੰ ਟ੍ਰੇਨ ਉੱਤੇ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਕਸ਼ਮਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਛੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਨਾਂ ਇੱਕ ਉਜਾੜ ਵਲੋਂ ਸਟੇਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਗੀਤ ਦਾ ਸਾਮਾਨ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਛੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਪੈਸੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਆਦਿਤਿਅ ਗੀਤ ਵਲੋਂ ਬਹੁਤ ਚਿੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਵਾਰ ਉਸ ਤੋਂ ਮਿਲਣਾ ਉਸਦੇ ਲਈ ਕਿਸੇ ਮਾਨਸਿਕ ਦਰਦ ਵਲੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਅੰਸ਼ੁਮਨ ਦੇ ਨਾਲ ਭੱਜਣ ਦੀ ਆਪਣੀ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ਨਾਲ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਉਸਦੀ ਇਸ ਵਿਆਹ ਵਲੋਂ ਰਾਜੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਉੱਥੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਗੀਤ ਆਦਿਤਿਅ ਦੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਦਾ ਡਰਾਮਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਗੀਤ ਅਤੇ ਆਦਿਤਿਅ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਕੁੱਝ ਅੰਤਰੰਗ ਪਲ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹੋਏ ਬਦਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਰਾਤ, ਗੀਤ ਮਨਾਲੀ ਵਿੱਚ ਅੰਸ਼ੁਮਨ ਵਲੋਂ ਵਿਆਹ ਕਰਣ ਲਈ ਆਦਿਤਿਅ ਦੇ ਨਾਲ ਘਰ ਵਲੋਂ ਭਾਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੋਨਾਂ ਜਵਾਬ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ੋਂ ਵਲੋਂ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਸੁਖਦ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬੱਸਾਂ, ਟੈਕਸੀਆਂ ਅਤੇ ਉੱਠ - ਗੱਡੀਆਂ ਵਲੋਂ ਉਹ ਗੀਤ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁਂਚ ਜਾਂਦੇ ਹੈ।
ਆਦਿਤਿਅ ਜੋ ਗੀਤ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰ ਵਲੋਂ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਬਹਰਹਾਲ, ਗੀਤ ਦੀ ਭੈਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਪਰਵਾਰ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਜਲਦੀ ਵਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਇਸ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸ਼ਕ ਠੀਕ ਸਾਬਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਇੱਕ ਦੂੱਜੇ ਵਲੋਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਸਦੀ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਵਿਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੀ ਅਸ਼ਟਵੀਨਾਇਕ ਸਿਨੇਵਿਜਨ ਲਿਮਿਟੇਡ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੇਟ ਨੂੰ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਏੰਟਿਟੀ ਮੋਜਰ ਬੇਇਰ ਦੇ ਦੁਆਰੇ ਚਾਰ ਦੱਖਣ ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ - - ਤਮਿਲ, ਤੇਲਗੁ, ਕੰਨੜ, ਅਤੇ ਮਲਯਾਲਮ।
ਫ਼ਿਲਮ ਭਾਰਤੀ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹਿੱਟ ਰਹੀ ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅੱਛਾ ਵਪਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਸ਼ਿਮਲਾ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਵੇਖ ਕਰ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੀਤ ਕੀ ਵਲੋਂ ਕੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ: ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ, ਚੁਪ, ਦੁਖੀ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜਾਤੀ ਹੈ।
ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਗਾਲੜੀ ਕੁੜੀ ਗੀਤ ਢਿੱਲੋਂ ਵਲੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁੰਬਈ ਵਲੋਂ ਆਪਣੇ ਘਰ - ਬਠਿੰਡਾ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਗੀਤ ਆਦਿਤਿਅ ਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੂਪ ਵਲੋਂ ਉਸਦੇ ਘਰ ਪੰਜਾਬ ਤੱਕ ਪੰਹੁਚਾਣਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਮਨਾਲੀ ਪਹੁਂਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਰਸਤੇ ਫੜਦੇ ਹਨ।
ਵੀਅਤਨਾਮ ਦੇ ਅੰਦਾਜ਼ਨ 7.6 ਕਰੋੜ ਲੋਕ ਇਹ ਬੋਲੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਵੀਅਤਨਾਮੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਵੀਅਤਨਾਮ ਦੀਆਂ ਕਈ ਨਸਲੀ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀਆਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਜਾਂ ਦੂਜੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵੀ ਹੈ।
ਵੀਅਤਨਾਮੀ ਪਰਵਾਸ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਵੀਅਤਨਾਮੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ, ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ, ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ।
ਵੀਅਤਨਾਮੀ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੈੱਕ ਗਣਰਾਜ ਵਿੱਚ ਘੱਟਗਿਣਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਇਹ ਉਂਜ ਹੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਯੂਰਪੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੇ ਲੈਟਿਨ ਅਤੇ ਯੂਨਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਸ਼ਬਦ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਹਨ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀਅਤਨਾਮੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੇ ਚੀਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਅਮੂਰਤ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦ ਉਧਾਰ ਲਏ ਹਨ।
ਵੀਅਤਨਾਮੀ ਭਾਸ਼ਾ ਪਹਿਲਾਂ ਚੀਨੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਿਖੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਪਰ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੀਅਤਨਾਮੀ ਲਿਖਾਈ ਪੱਧਤੀ ਵਿੱਚ ਲੈਟਿਨ ਵਰਨਮਾਲਾ ਵਿੱਚ ਢਾਲ ਕੇ ਅਤੇ ਕੁੱਝ ਡਾਇਆਕਰਿਟਿਕਸ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰ ਕੇ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੂਜੀ ਸੰਸਾਰ ਜੰਗ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਿੰਦ ਚੀਨ ਦੇ ਪੰਜ ਪ੍ਰਾਂਤਾਂ - ਲਾਓਸ, ਕੰਬੋਡਿਆ, ਅਨਾਮ, ਕੋਚੀਨ ਚੀਨ ਅਤੇ ਟੋਂਟਿੰਗ) ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਂਤ ਅਨਾਮ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸੀ।
ਇਹ ਚੀਨੀ ਭਾਸ਼ਾਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਤੀੱਬਤੀ - ਬਰਮੀ - ਵਰਗ ਪੂਰਵੀ ਸ਼ਾਖਾ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ।
ਕਈ ਦਸ਼ਕਾਂ ਤੱਕ ਲੜਾਈ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਸ ਦੀ ਜਨਸੰਖਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦਭਾਂਡਾਰ ਵਿੱਚ ਕਲਪਨਾਤੀਤ ਤਬਦੀਲੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਚੀਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਭਾਂਤੀ ਇਹ ਵੀ ਏਕਾਕਸ਼ਰ , ਅਯੋਗਾਤਮਕ ਅਤੇ ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ।
ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਆਸਟਰੇਲਿਆ ਵਿੱਚ ਇਹ ਛਠੀ ਸਬਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਬੋਲੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ।
ਉੱਤੇ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਨ ਕਾਰਜਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਉਪਲੱਬਧ ਕਰਵਾਉਣ ਹੇਤੁ ਉਪਯੁਕਤ ਮਦਰਬੋਰਡ / ਸਿਸਟਮ ਆਨ ਚਿਪ / ਕਵਰਟੀ ਕੀਬੋਰਡ, ਮਾਉਸ ਅਤੇ ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ੭” ਰੰਗੀਨ ਐਲਸੀਡੀ / ਟੀਏਫਟੀ ਜਾਂ ਉਪਯੁਕਤ ਆਲ - ਇਸ - ਜੰਗਲ ਪ੍ਰੋਜੈਕਸ਼ਨ ਸਿਸਟਮ / ਹੇਠਲਾ ੨ ਯੂਏਸਬੀ ੨ . ੦ ਪੋਰਟ ਅਤੇ ਯੂਏਸਬੀ ਹੋਸਟ / , ਸਰਟਿਫਿਕੇਸ਼ਨ - ਆਲ “ ” / ਬੈਟਰੀ ਜਾਂ ਬੈਟਰੀਵਿਹੀਨ ਸਮੱਗਰੀ ਦੁਆਰਾ ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ ਜਾਂ ਜਿਆਦਾ ਅਨਇੰਟਰਪਟਿਡ ਆਪਰੇਸ਼ਨ / ਅਡੈਪਟਰ ਯੁਕਤ ਬੈਟਰੀ ਚਾਰਜਰ ਜਾਂ ਹਾਇਬਰਿਡ ਸੁਪਰ ਕੈਪੈਸਟਰ ਕਵਿਕ ਚਾਰਜਰ / ਏਸਡੀ ਕਾਰਡ ਸਲਾਟ / / ਏਲਸੀਡੀ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਰ ਜੋੜਨ ਹੇਤੁ ਸਮਰਥਨ / ਬਾਹਰੀ ਹਾਰਡ ਡਿਸਕ ਡਰਾਇਵ ਜੋੜਨ ਹੇਤੁ ਸਮਰਥਨ / ਉਪਯੁਕਤ ਇਥਰਨੇਟ ਪੋਰਟ / ਕਾਰਡ ਵਾਂਛਿਤ / ਸੌਰ ਸੈਲ ਦੇ ਦੁਆਰੇ ਵਿਕਲਪਿਕ ਬੈਟਰੀ ਸਪੋਰਟ, ਜਾਂ ਹਾਇਬਰਿਡ ਕੈਪੇਸਟਰ ਵਾਂਛਿਤ ਹੋਵੇਗਾ / ਵੇਬਕੈਮ / ਸਮਰੱਥ ਰੈਮ ਅਤੇ ਹਾਰਡ ਡਿਸਕ ਜਾਂ ਫਲੈਸ਼ ਉਪਲੱਬਧ ਕਰਵਾਈ ਜਾਵੇਗੀ ਤਾਂਕਿ ਵਾਂਛਿਤ ਕਾਰਿਆਪ੍ਰਣਾਲੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ / ਸਮੱਗਰੀ ਹੇਤੁ ਉਪਯੁਕਤ ਫ਼ਾਰਮ ਫੈਕਟਰ ਦੀ ਭਾਜੀ ਰਜਿਸਟੇਂਟ ਕੇਸਿੰਗ, ਏੰਵਾਇਰਨਮੇਂਟਲ ਸ਼ੀਲਡ ਵਾਂਛਿਤ / ਆਪਰੇਟਿੰਗ ਤਾਪਮਾਨ ਜੀਰਾਂ ਡਿਗਰੀ ਸੇਂਟੀਗਰੇਡ ਤੋਂ ੪੮ ਡਿਗਰੀ ਸੇਂਟੀਗਰੇਡ।
ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਦੇ ਵਿਕਰੀ ਮੁੱਲ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਕਈ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਹਨ, ਇਸਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਸਤੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਦੇ ਰੁਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਦਿਖਾਇਆ ਹੋਇਆ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਮੱਗਰੀ ਦਾ ਮੁੱਲ $ ੩੫ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀ ਦੇ ਲਗਭਗ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਘਟਾਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ $ ੨੦ ਅਤੇ ਆਖੀਰ $ ੧੦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਹੈ।
ਨਿਕੋਲਸ ਨੇਗਰੋਪੋਂਟ , . ਕਪਿਲ ਸਿੱਬਲ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੀ ਕਿ ਇਹ ਯੂਨਿਟ ੧੫੦੦ ਰੁਪਏ ਵਿੱਚ ਵੇਚੀ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਬਸਿਡੀ ਦੇ ਬਾਦ ੭੫੦ ਰੁਪਏ ਵਿੱਚ ਉਪਲੱਬਧ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਘਟਾਕੇ ੫੦੦ ਰੁਪਏ ਤੱਕ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਹੈ।
ਵੀਡੀਓ ਵੇਬ ਕਾਂਫਰੇਂਸਿੰਗ ਸਹੂਲਤ / ਮਲਟੀਮੀਡਿਆ ਸਾਮਗਰੀ ਦੇਖਣ ਹੇਤੁ ਸਮਰਥਨ ਜਿਵੇਂ . , , . , . , . , . , . , . , . , . , . , . , , 3 ਆਦਿ / ਖੋਜ ਕਰਣ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥਾਵਾਨ ਪੀਡੀਏਫ ਰੀਡਰ / ਜਿਪ ਫਾਇਲਾਂ ਨੂੰ ਅਨਜਿਪ ਕਰਣ ਹੇਤੁ ਅਨਜਿਪ ਟੂਲ / ਉਪਯੁਕਤ ਫਰਮਵੇਇਰ ਅਪਗਰੇਡ ਇੰਸਟਾਲ ਕਰਣ ਹੇਤੁ ਸੰਭਾਵਨਾ / ਕੰਪਿਊਟਿੰਗਕਸ਼ਮਤਾਵਾਂਜਿਵੇਂ ਓਪਨ ਆਫਿਸ, ਸਾਇਲੈਬ, ਕਪਸ / ਸਟਰੀਂਡ ਅਤੇ ਸਟੋਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਮੀਡਿਆ ਫਾਇਲਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਣ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥਾਵਾਨ ਮੀਡਿਆ ਪਲੇਇਰ / ਇੰਟਰਨੇਟ ਬਰਾਉਜਿੰਗ, ਜਾਵਾਸਕਰਿਪਟ, ਪੀਡੀਏਫ ਪੱਲਗ - ਇਸ ਜਾਵਾ / ਆਡਯੋ - ਵੀਡਯੋ / ਹੇਤੁ ਵਾਇਰਲੈਸ ਸੰਚਾਰ / ਕਲਾਉਡ ਕੰਪਿਊਟਿੰਗ ਵਿਕਲਪ / ਰਿਮੋਟ ਯੰਤਰ ਮੈਨੇਜਮੇਂਟ ਸਮਰੱਥਾ, ਯੂਟਿਊਬ ਅਤੇ ਹੋਰ ਆਨਲਾਇਨ ਵੀਡੀਓ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੈਂਡਰ ਕਰਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ .
ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਡਿਜਾਇਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇੱਕ ਏਂਡਰਾਇਡ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਆਧਾਰਿਤ ਟੈਬਲੇਟ ਕੰਪਿਊਟਿੰਗ ਯੰਤਰ ਹੈ।
ਇਹ ਡਿਜੀਟਲ ਪਾੜਾ ਮਿਟਾਉਣ ਹੇਤੁ ਇੱਕ ਸਸਤੇ ਯੰਤਰ ਦੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਡਿਜਾਇਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਹ ਸਮੱਗਰੀ ਸੂਚਨਾ ਅਤੇ ਸੰਚਾਰ ਤਕਨਾਲਾਜੀ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਤਹਿਤ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਉਪਮਹਾਦੀਪ ਦੇ ੨੫,੦੦੦ ਕਾਲਜ ਅਤੇ ੪੦੦ ਵਿਸ਼ਵਵਿਦਿਆਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੌਜੂਦਾ ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਪੋਰਟਲ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਈ-ਲਰਨਿੰਗ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਰਾਹੀਂ ਜੋੜਨਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ੨੦੦੯ ਵਿੱਚ ਵੀ $ ੧੦ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੱਗਰੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਈ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਆਖੀਰ ਇੱਕ ਪੈਨ ਡਰਾਇਵ ਵਰਗਾ ਸਟੋਰੇਜ ਯੰਤਰ ਨਿਕਲਿਆ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇਸਨੂੰ ਲੈਪਟਾਪ ਕੰਪਿਊਟਰ ਦੇ ਰੁਪ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਲੈਪਟਾਪ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਟੈਬਲੇਟ ਕੰਪਿਊਟਿੰਗ ਯੰਤਰ ਹੈ।
ਯੂਨੀਅਨ ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਧਨ ਮੰਤਰਾਲਾ ਦੁਆਰਾ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਆਜੋਜਿਤ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਾਕਸ਼ਰਤਾ ਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਉਦਘਾਟਨ ਮੌਕੇ ਉੱਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਵਾਇੰਟ ਸੈਕਰੇਟਰੀ ਐਨ ਕੇ ਸਿਨਹਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਕੰਪਿਊਟਿੰਗ ਯੰਤਰ ੧੦ ਇੰਚ ਲੰਬਾ ਅਤੇ ੫ ਇੰਚ ਚੌੜਾ ਅਤੇ ਲਗਭਗ $ ੩੦ ਮੁੱਲ ਹੋਵੇਗਾ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਮਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਹ ਲੈਪਟਾਪ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਲੈਪਟਾਪ ਦੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਕਿਉਂ ਫੈਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਇਸ ਟੈਬਲੇਟ ਦੇ ਇੱਕ ਵੈਪਰਵੇਇਰ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਸ਼ੰਕਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਰਾਮ ਇੱਕ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਪਰੋਗਰਾਮ ਗੈਜੇਟ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਲਗਾ ਜੋ ਕਿ ਅਗਸਤ ੨੦੧੦ ਵਿੱਚ ਐਨਡੀਟੀਵੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੋਇਆ।
ਸਮੱਗਰੀ ਦਾ ਡੇਮੋ ਦਿਖਾਇਆ ਹੋਇਆ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਏਂਡਰਾਇਡ ਪ੍ਰਚਾਲਨ ਤੰਤਰ ਚਲਾਂਦੇ ਹੋਏ ਵਿਖਾਇਆ ਗਿਆ।
ਨਾਲ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਵੀਡੀਓ ਚਲਾਂਦੇ, ਵਾਇ - ਫਾਇ, ੩ਜੀ, ੨ ਜੀਬੀ ਰੈਮ ਆਦਿ ਸਮਰਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਵਖਾਇਆ ਗਿਆ।
ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਧਨ ਵਿਕਾਸ ਮੰਤਰਾਲਾ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਸਪੈਸ਼ਿਫਿਕੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਹੇਠਲਾ ਕਾਰਿਆਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਿੰਨਿਲਿਖਿਤ ਹੈ:
ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਇੱਕ ਡੰਗਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮਕਾਨ ਨੂੰ ਕਿਰਾਏ ਉੱਤੇ ਲੈ ਕੇ ਭੁੱਖ-ਨੰਗ ਨਾਲ ਸਮਾਂ ਕੱਢਿਆ।