polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਕੁਆਂਟਮ ਗਰੈਵਿਟੀ ਸਿਧਾਂਤਿਕ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ ਜੋ ਕੁਆਂਟਮ ਮਕੈਨਿਕਸ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਮੁਤਾਬਿਕ ਗਰੈਵਿਟੀ ਦੇ ਫੋਰਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣਾ ਖੋਜਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਬੈਕਗ੍ਰਾਊਂਡ-ਨਿਰਭਰ ਕੁਆਂਟਮ ਥਿਊਰੀ ਨੂੰ ਫਾਰਮੂਲਾ ਵਿਓਂਤਬੰਦ ਕਰਨ ਪ੍ਰਤਿ ਯਤਨ ਦਾ ਫਲ ਲੂਪ ਕੁਆਂਟਮ ਗਰੈਵਿਟੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਹੋਰ ਜਿਆਦਾ ਸੰਪੂਰਨ ਚਰਚਾ ਲਈ ਵਕਰਿਤ ਸਪੇਸਟਾਈਮ ਅੰਦਰ ਕੁਆਂਟਮ ਫੀਲਡ ਥਿਊਰੀ ਦੇਖੋ ।
ਤਾਏ-ਸੁਕ ਇੱਕ ਇਕੱਲਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਆਦਮੀ ਹੈ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੋਟਰ-ਸਾਇਕਲ ਉੱਪਰ ਹੀ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਤਾਲੇ ਖੋਲ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚੋਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦ ਉਹ ਘਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਉਹ ਘਰ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਵਪਾਰੀ ਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਕਸਰ ਕੰਮ ਦੇ ਸਿਲਸਿਲੇ ਵਿੱਚ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਏਨੀ ਗੁੰਮ ਹੋਈ ਬੈਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦਾਖਿਲ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਾਏ-ਸੁਕ ਵਪਾਰੀ ਨੂੰ ਗੋਲਫ ਦੀ ਗੇਂਦਾਂ ਮਾਰ ਮਾਰ ਜਖਮੀ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਨ-ਹਵਾ ਨੂੰ ਭਜਾ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਏ-ਸੁਕ ਅਤੇ ਸੁਨ-ਹਵਾ ਦੀ ਪਿਆਰ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਹ ਇੱਕ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਿਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਬਜ਼ੁਰਗ ਆਦਮੀ ਮਰਿਆ ਪਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਏ-ਸੁਕ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸੁਨ-ਹਵਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਗਲੇ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਤਾਏ-ਸੁਕ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਫਿਲਮ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੱਕ ਤਾਏ-ਸੁਕ ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕੋਈ ਸੰਵਾਦ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਫਿਲਮ ਦੇ ਚਰਚਿਤ ਹੋਣ ਕਾਰਣ ਇਸਦੇ ਨਾਇਕ ਅਤੇ ਨਾਇਕਾ ਵਿਚਾਲੇ ਕੋਈ ਸੰਵਾਦ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਫਿਲਮ ਸਮੀਖਿਆਕਾਰੀ ਰੌਟਨ ਟਮੈਟੋਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸਰਵੇਖਣ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਕਿ 86% ਦਰਸ਼ਕ ਨੇ ਫਿਲਮ ਉੱਪਰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਹੁੰਗਾਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਟਾਰਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਸ-ਦਿਨ ਰਹਿਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, 1 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ; ਮੈਕਕਾਰਟਨੀ ਹੋਰ ਵਚਨਬੱਧਤਾਵਾਂ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਬਾਅਦ ਛੱਡ ਗਿਆ; ਲੈਨਨ ਅਤੇ ਹੈਰੀਸਨ ਲਗਪਗ ਛੇ ਹਫ਼ਤੇ ਠਹਿਰੇ ਅਤੇ ਵਿੱਤੀ ਮਤਭੇਦਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਅਣਉਚਿਤ ਵਿਵਹਾਰ ਦੀਆਂ ਅਫਵਾਹਾਂ ਦੇ ਚਲਦੇ ਅਚਾਨਕ ਚਲੇ ਗਏ।
ਹੈਰਿਸਨ ਨੇ ਬਾਅਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਲੈਨਨ ਦੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਲੂਕ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਲਈ ਮੁਆਫੀ ਮੰਗੀ, ਅਤੇ 1992 ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ-ਸੰਬੰਧਿਤ ਕੁਦਰਤੀ ਕਾਨੂੰਨ ਪਾਰਟੀ ਲਈ ਇੱਕ ਬੈਨੀਫਿਟ ਕਨਸਰਟ ਦਿੱਤੀ।
2009 ਵਿੱਚ, ਮੈਕਕਾਰਟਨੀ ਅਤੇ ਸਟਾਰਰ ਨੇ ਡੇਵਿਡ ਲਿੰਚ ਫਾਊਡੇਸ਼ਨ, ਜੋ ਐਟ-ਰਿਸਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਟਰਾਂਸੀਡੈਂਟਲ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਫੰਡ ਉਗਰਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਲਈ ਇੱਕ ਬੈਨੀਫਿਟ ਕਨਸਰਟ ਕੀਤੀ।
ਅੱਧ 1960ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਬਿਰਤੀ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਨਸ਼ੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਬੀਟਲ ਭਾਰਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਲੈਣ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ 1966 ਵਿੱਚ ਹੈਰਿਸਨ ਨੇ ਛੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਵੀ ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ ਸਿਤਾਰ ਵਾਦਨ ਦੇ ਸਬਕ ਲਏ।
ਅਲੈਕਸਿਸ "ਮੈਜਿਕ ਅਲੈਕਸ" ਮਰਦਾਸ, ਬੀਟਲਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਐਪਲ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਏਥਨਜ਼, ਯੂਨਾਨ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਇੱਕ ਲੈਕਚਰ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਹੈਰੀਸਨ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਨੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਇੱਕ ਲੈਕਚਰ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬੀਟਲਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਬੋਲਦੇ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।
ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਦੋਸਤ ਕੁੜੀਆਂ, ਸਹਾਇਕਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਰਿਪੋਰਟਰਾਂ ਸਹਿਤ ਬੀਟਲ ਫਰਵਰੀ 1968 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਡੋਨੋਵਾਨ, ਬੀਚ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਮਾਈਕ ਲਵ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੌਲ ਹਾਰਨ ਸਮੇਤ ਟੀ ਐਮ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣਨ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈਂਦੇ 60 ਜਣਿਆਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।
ਉਥੇ, ਜੌਨ ਲੈਨਨ, ਪੌਲ ਮੈਕਕਾਰਟਨੀ ਅਤੇ ਹੈਰੀਸਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੀਤ ਲਿਖੇ ਅਤੇ ਰਿੰਗੋ ਸਟਾਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਲੇਖਣੀ ਮੁਕੰਮਲ ਕੀਤੀ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਠਾਰਾਂ ਗੀਤ ਬੀਟਲਸ ਲਈ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਲੋ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟਾਂ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬੀਟਲਪਹਿਲੀ ਅਗਸਤ ਵਾਰ 1967 ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਵਿਖੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬੰਗੋਰ, ਵੇਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੈਮੀਨਾਰ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਏ।
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੂਰੇ ਦੇ ਪੂਰੇ ਦਸ-ਦਿਨ ਸੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਮੈਨੇਜਰ, ਬ੍ਰਾਇਨ ਐਪਸਟੇਨ ਦੀ ਮੌਤ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿੱਚੋਂ ਹਟਣਾ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹੋਰ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਤਲਹਟੀ ਤੇ "ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਵਾਦੀ " ਵਿਚ, ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਉਸ ਦੇ ਸਿੱਖਿਆ ਕੇਂਦਰ ਵਿਖੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸਮਾਂ ਗੁਜਾਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ।
ਫਰਵਰੀ 1968 ਵਿੱਚ ਨੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਮਹੇਸ਼ ਯੋਗੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੇ ਇੱਕ ਅਡਵਾਂਸਡ ਟਰਾਂਸੀਡੈਂਟਲ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਸਿਖਲਾਈ ਸ਼ੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣ ਲਈ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾਂ ਕੀਤੀ।
ਵਿਆਪਕ ਮੀਡੀਆ ਧਿਆਨ ਹੇਠ ਇਹ ਫੇਰੀ ਬੈਂਡ ਦੇ ਸਭ ਤੋ ਉਪਜਾਊ ਦੌਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।
ਲਾਰਡ ਹੈਰੀਸਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਬੀਟਲਾਂ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਬਾਰੇ ਪੱਛਮੀ ਰਵੱਈਏ ਨੂੰ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਟਰਾਂਸੀਡੈਂਟਲ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।
ਇਸਦਾ ਪਿਤਾ ਪੰਡਿਤ ਜੈ ਦਿਆਲ ਮਾਹਾਰਾਜਾ ਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਦਰਬਾਰੀ ਅਹਿਲਕਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਰੋਹਿਤ ਸਨ।
ਅੱਧਖੜ ਉੁੁਮਰ ਵਿੱਚ ਕਾਲੀ ਦਾਸ ਸੰਤ ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਜੀ ਗੁਜਰਾਂਵਾਲੀਆ ਦੇ ਪ੍ਰ੍ਰਭਾਵ ਥੱਲੇ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਉਹ ਆਪਣੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਨਾਂ ਕਾਲੀ ਦਾਸ ਹੀ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਸੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆਂ।
ਕਾਲੀ ਦਾਸ ਨੇ ਮੁਢਲੀ ਵਿਦਿਆ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਤੋ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਫ਼ਿਰ ਮਹੱਲੇ ਦੀ ਮਸੀਤ ਦੇ ਮੋਲਵੀ ਸਾਹਿਬ ਤੋ ਊਰਦੂ ਫਾਰਸੀ ਪੜੀ।
ਹਿੰਦੂ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰਾ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਿੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਯੋਗ,ਸੰਨਿਆਸ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਚਰਚਾ ਕਈ ਵਾਰੀ ਬੜੀ ਬਰੀਕੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਇਕ,ਹਕੀਕਤ ਰਾਏ,ਪੁਰਨ ਭਗਤ,ਰੁਪ ਬਸੰਤ,ਰਾਜਾ ਰਸਾਲੂ,ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਭਗਤ ਆਦਿ ਦੇ ਕਿੱਸੇ ਲਿਖੇ ਹਨ।
ਮਾਮਲਾ ਗੜਬੜ ਹੈ- ਦਲਜੀਤ ਕੌਰ, ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ, ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ, ਰਾਮ ਮੋਹਨ, ਯਸ਼ ਸ਼ਰਮਾ, ਟੀਨਾ ਘਈ
ਸਰਦਾਰਾ ਕਰਤਾਰ-, ਅਰਪਨਾ ਚੌਧਰੀ, ਯਸ਼ ਸ਼ਰਮਾ, ਸੁਧਾ ਚੋਪੜਾ, , ਮਹਿਰ ਮਿੱਤਲ
ਲਾਜੋ - , ਦਲਜੀਤ ਕੌਰ, ਅਨੀਤਾ ਸਰੀਨ, ਸੁਧਾ ਚੋਪੜਾ, ਯੋਗੇਸ਼ ਛਾਬੜਾ, ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ, ਯਸ਼ ਸ਼ਰਮਾ
ਪਟਵਾਰੀ - ਯੋਗੇਸ਼ ਛਾਬੜਾ, ਅਰਪਨਾ ਚੌਧਰੀ, ਸ਼ਵਿੰਦਰ ਮਾਹਲ, ਪ੍ਰੀਤੀ ਬਾਲਾ, ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ
ਅਣਖੀਲੀ ਮੁਟਿਆਰ - ਸ਼ਸ਼ੀ ਪੁਰੀ, ਰਾਮ ਵਿਜ, ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ, ਦਾਰਾ ਸਿੰਘ, ਯਸ਼ ਸ਼ਰਮਾ,
ਉੱਚਾ ਦਰ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦਾ - ਤਨੁਜਾ, ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ, ਪ੍ਰੀਤੀ ਸਪਰੂ, ਖਰਬੰਦਾ, ਅਰੁਣਾ ਈਰਾਨੀ, ਨਿਰਮਲ ਰਿਸ਼ੀ, ਸ਼ੰਮੀ, ਗਿਰਜਾ ਸ਼ੰਕਰ, ਯਸ਼ ਸ਼ਰਮਾ, ਸ਼ਰਤ ਸਕਸੈਨਾ, ਸੁਰਿੰਦਰ ਸ਼ਿੰਦਾ
ਸਰਪੰਚ - , ਪ੍ਰੀਤੀ ਸਪਰੂ, ਅਨੀਤਾ ਸਰੀਨ, ਯੋਗੇਸ਼ , ਯਸ਼ ਸ਼ਰਮਾ, ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ, ਸ਼ੰਮੀ
ਰੇਸ਼ਮਾ - ਅਨਿਲ ਧਵਨ, ਰਜ਼ਾ ਮੁਰਾਦ, ਗੋਸਵਾਮੀ, ਸ਼ਲਿੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ, ਬੀਰਬਲ
ਵਿਹੜਾ ਲਮਬਰਾਂ ਦਾ -ਸਤੀਸ਼ ਕੌਲ, ਪਦਮਿਨੀ ਕਪਿਲਾ, ਯੋਗੇਸ਼ , ਪਵਨ ਦੇਵ, ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ, ਬੀਰਬਲ
ਰਾਨੋ- ਸਤੀਸ਼ ਕੌਲ, , ਭੱਟ, ਸਿੰਘ, ਕੰਚਨ ਮੱਟੂ, ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ, ਮੁਹੰਮਦ. ਸਾਦਿਕ, ਐਸ.ਪੀ. ਦਿੱਖ ਰਣਜੀਤ ਕੌਰ
ਦੀਵੇ ਬਾਲੇ ਸਾਰੀ ਰਾਤ - ਪ੍ਰੀਤੀ ਸਪਰੂ, ਸ਼ੰਕਰ, ਨੀਨਾ ਟਿਵਾਣਾ, ਨਿਰਮਲ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ ਅਤੇ ਹਰਪਾਲ ਟਿਵਾਣਾ
ਕੁਰਬਾਨੀ ਜੱਟ ਦੀ - ਧਰਮਿੰਦਰ, ਰਾਜ ਬੱਬਰ, ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ, ਪ੍ਰੀਤੀ ਸਪਰੂ, ਯੋਗਰਾਜ ਸਿੰਘ, ਗੁੱਗੂ ਗਿੱਲ, ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ, ਨਿਰਮਲ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਤੀਸ਼ ਕੌਲ, ​​ਨਮਰਤਾ ਸਾਹਨੀ
ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤ ਸ਼ੇਰ - ਦਾਰਾ ਸਿੰਘ, ਦੇਵ ਦੀਵਾਨਾ, ਦਲਜੀਤ ਕੌਰ, ਸਤੀਸ਼ ਕੌਲ, ​​ਸ਼ੋਭਨੀ ਸਿੰਘ, ਢਿਲੋ, ਨਿਰਮਲ ਰਿਸ਼ੀ, , ਅਨਿਲ ਪੰਡਿਤ, ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ
ਦੁਸ਼ਮਨੀ ਦੀ ਅੱਗ - , ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ, ਪ੍ਰੀਤੀ ਸਪਰੂ, ਮਨਜੀਤ ਮਾਨ, , ਯੋਗਰਾਜ ਸਿੰਘ, ਦੀਪ ਢਿਲੋ, ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ, ਜਗਮੋਹਨ ਕੌਰ
ਅਣਖ ਜੱਟਾਂ ਦੀ - ਦਿਲਜੀਤ ਕੌਰ, ਗੁੱਗੂ ਗਿੱਲ, ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ, ਯੋਗਰਾਜ ਸਿੰਘ, ਸੰਗੀਤਾ ਮਹਿਤਾ, ਯਸ਼ ਸ਼ਰਮਾ, ਸੁਰਿੰਦਰ ਸ਼ਿੰਦਾ
ਦੂਜਾ ਵਿਆਹ - ਸ਼ਸ਼ੀ ਪੁਰੀ, ਪ੍ਰੀਤੀ ਸਪਰੂ, ਪੁਰੀ, ਰਜਨੀ ਬਾਲਾ, ਵੇਦ ਗੋਸਵਾਮੀ ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ
ਵੈਰੀ-ਜੱਟ - ਵੀਰੇਂਦਰ, ਦਲਜੀਤ ਕੌਰ, ਬਿਨਯਾਮੀਨ ਗਿਲਾਨੀ, ਅਸ਼ੋਕ ਨਾਗ, ਸ਼ਬਨਮ ਕਪੂਰ, ਹਿਨਾ ਕੌਸਰ, ਯਸ਼ ਸ਼ਰਮਾ, ਚੰਦ ਉਸਮਾਨੀ
ਮੌਜਾਂ ਦੁਬਈ ਦੀਆਂ - ਮਿਥੁਨ ਚਕਰਵਰਤੀ, ਭਾਵਨਾ ਭੱਟ, ਕੋਕਾ ਕੋਲਾ, ਅਰੁਣਾ ਈਰਾਨੀ, ਮਧੂ ਮਾਲਿਨੀ, ਵਿਨੋਦ ਮਹਿਰਾ, ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ, ਮਦਨ ਪੁਰੀ
ਗੁੱਡੋ -ਰਮਾ ਵਿਜ, ਮੁਹੰਮਦ ਸਦੀਕ, ਸ਼ਸ਼ੀ ਰੰਜਨ, ਸ਼ੋਭਨੀ ਸਿੰਘ, ਸੁਧਾ ਚੋਪੜਾ, ਯਸ਼ ਸ਼ਰਮਾ, ਰਣਜੀਤ ਕੌਰ, ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ, ਕੰਚਨ ਮੱਟੂ, ਕੁਲਬੀਰ & ਮਹਿਮਾਨ ਐਪਲੀਕੇਸ਼-, ਸਤੀਸ਼ ਕੌਲ
ਕਨਵਾਰਾ ਜੀਜਾ - ਸਤੀਸ਼ ਕੌਲ, ਭੱਟ, ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ, ਕੰਚਨ ਮੱਟੂ ਅਤੇ ਅਰੁਣਾ ਇਰਾਨੀ
ਕੌਣ ਦਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਜਾਣੇ-ਰਜਨੀ ਸ਼ਰਮਾ, , ਦਵਿੰਦਰਪਾਲ ਮਾਨ, ਮਥਾਈ, ਮਹਿਰ ਮਿੱਤਲ
ਸੁਹਾਗ ਛੋਡਾ- ਸਤੀਸ਼ ਕੌਲ, ​​ਪ੍ਰੀਤੀ ਸਪਰੂ, ਨਿੰਮੀ ਗਿੱਲ, ਰਾਮ ਮੋਹਨ, ਭਾਰਤ ਕਪੂਰ, ਉਮਾ , ਪ੍ਰੇਮ ਦਿਓਲ, ਬਰਾੜ
ਅੱਜ ਦੀ ਹੀਰ - ਸਤੀਸ਼ ਕੌਲ, ​​ਟੀਨਾ ਘਈ, ਯੋਗੇਸ਼ , ਲੀਨਾ ਦਾਸ, ਓਮ ਸ਼ਿਵਪੁਰੀ, ਸੁਧੀਰ, ਮਹਿਰ ਮਿੱਤਲ ਅਤੇ ਵੀਰੇਂਦਰ
ਜਗ ਵਾਲਾ ਮੇਲਾ - ਸਤੀਸ਼ ਕੌਲ, ​​ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੌਰ, ਰਾਮ ਮੋਹਨ, ਭਾਰਤ ਕਪੂਰ, ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ
ਮੌਲਾ ਜੱਟ - ਦਾਰਾ ਸਿੰਘ, ਸਤੀਸ਼ ਕੌਲ, ​​ਅਰਪਨਾ ਚੌਧਰੀ, ਰਜ਼ਾ ਮੁਰਾਦ, ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ, ਰਾਣਾ ਜੰਗ ਬਹਾਦਰ, ਰਾਮ ਮੋਹਨ, ਵੇਦ ਗੋਸਵਾਮੀ, ਟੀਨਾ ਘਈ ਅਤੇ ਬੌਬ
ਪੀਘਾਂ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ - ਸਤੀਸ਼ ਕੌਲ, ​​ਯੋਗੇਸ਼ ਛਾਬੜਾ, ਸ਼ਵੇਤਾ, ਅਨੂ ਧਵਨ, ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ, ਮਾਸਟਰ , ਲੱਕੀ, ਬੇਬੀ ਸੀਮਾ
ਯਾਰ ਗਰੀਬਾਂ ਦਾ - ਦਿਲਜੀਤ ਕੌਰ, ਸਤੀਸ਼ ਕੌਲ, ਯੋਗਰਾਜ ਸਿੰਘ, ਗੀਤਾ ਬਹਿਲ, ਜਤਿੰਦਰ ਜੀਤੂ, ਮੇਹਰ ਮਿੱਤਲ
ਕੀ ਬਨੁ ਦੁਨੀਆ ਦਾ - ਦਿਲਜੀਤ ਕੌਰ, ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ, ਮਨਜੀਤ ਮਾਨ, ਸੁਰਿੰਦਰ ਸ਼ਿੰਦਾ, ਦਾਰਾ ਸਿੰਘ
ਮਾੜ੍ਹੀ ਦਾ ਦੀਵਾ - ਰਾਜ ਬੱਬਰ, ਦੀਪਤੀ ਨਵਲ, ਕੰਵਲਜੀਤ, ਪੰਕਜ ਕਪੂਰ, ਸਰਿੰਦਰ, ਆਸ਼ਾ ਸ਼ਰਮਾ
ਤੁਣਕਾ ਪਿਆਰ ਦਾ -ਦਿਲਜੀਤ ਕੌਰ, ਸੁਰਿੰਦਰ ਵਾਲੀਆ, ਟੀਨਾ ਘਈ, ਸੁਰਿੰਦਰ ਸ਼ਿੰਦਾ, ਅਨਿਲ ਪੰਡਿਤ
ਜੱਟ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ - , ਸੁਖਜਿੰਦਰ ਸ਼ੇਰਾ, ਗੁੱਗੂ ਗਿੱਲ, ਯੋਗਰਾਜ ਸਿੰਘ, ਸੁਮਨ ਦੱਤਾ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਕੌਰ, ਸੰਗੀਤਾ ਮਹਿਤਾ
ਸਰੋਜਨੀ ਹੇਮਬਰਮ ਦਾ ਜਨਮ ਰਾਏਰੰਗਪੁਰ ਕਸਬੇ, ਮਯੂਰਭੰਜ, ਉਡੀਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਉਤਕਲ ਸੰਗੀਤ ਮਹਾਵਿਦਿਆਲਿਆ, ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੇ.ਐਨ.ਜੀ. ਹਾਈ ਸਕੂਲ, ਬਰੀਪਾਡਾ ਕੀਤੀ।
2006 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੀਤੀ ਧਾਰਕਾਂ ਦੀ ਕੌਂਸਲ, ਭਾਰਤੀ ਜੀਵਨ ਬੀਮਾ ਨਿਗਮ, ਮੰਡਲ ਦਫ਼ਤਰ, ਕਟਕ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਨੂੰ ਉੜੀਸਾ ਦੇ ਰਾਜ ਸਲਾਹਕਾਰ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸਲਾਹਕਾਰ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਹ 1983 ਤੋਂ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ, ਕਟਕ ਅਤੇ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੋਕਲ ਲੋਕ ਗਾਇਕਾ/ਕਲਾਕਾਰ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਨੇ ਕਬਾਇਲੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਕਈ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰ, ਪਲੇਅਬੈਕ ਗਾਇਕਾ, ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਕੰਟਰੋਲਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
2010 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਪਰਿਸ਼ਦ, ਔਰਤ ਅਤੇ ਬਾਲ ਭਲਾਈ, ਵਾਤਾਵਰਨ ਤੇ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਹਾਊਸ ਕਮੇਟੀਆਂ ਅਤੇ ਉੜੀਸਾ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਬਾਰੇ ਸਬ-ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਬਣੀ।
ਨਾਲ ਹੀ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜ ਪੱਧਰੀ ਉੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਜੀਲੈਂਸ ਅਤੇ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਮੇਟੀ ਅਤੇ ਉੜੀਸਾ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਿਹਤ ਬਾਰੇ ਸਥਾਈ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
2011 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰਾਜ ਪੱਧਰੀ ਚੋਣ ਕਮੇਟੀ- ਪੰਚਾਇਤੀ ਰਾਜ ਵਿਭਾਗ, ਉੜੀਸਾ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਬਣ ਗਈ।
ਅਗਲੇ ਸਾਲ 2009 ਵਿੱਚ ਉੜੀਸਾ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਇੱਕ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਉਮੀਦਵਾਰ ਵਜੋਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ, 2009 ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਬੰਗਰੀਪੋਸੀਹੀ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਉਡੀਸਾ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਲਈ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਚੁਣੀ ਗਈ।
ਸਰੋਜਿਨੀ ਹੇਮਬ੍ਰਾਮ ਇੱਕ ਉੜੀਸਾ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜਨੇਤਾ ਹੈ ਜੋ ਬੀਜੂ ਜਨਤਾ ਦਲ ਪਾਰਟੀ ਨਾਲ ਸੰਬਧ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਉੜੀਸਾ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਕੱਪੜਾ, ਹੈਂਡਲੂਮ ਅਤੇ ਦਸਤਕਾਰੀ ਦੀ ਮੰਤਰੀ ਬਣੀ ਸੀ।
ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਦਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਜਾਪਾਨ ਦਾ ਜੀਵਨ ਲਗਾਤਾਰ ਅਸ਼ਾਂਤ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਜਾਪਾਨ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਸੁਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਸ ਕਰਨਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਸਾਲ 1890 ਵਿੱਚ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਸਭਾ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸੰਨ 1892 ਵਿੱਚ ਈਤੋ ਹਿਰੋ ਬੂਮੀ ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਯੂਰਪ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ।
ਜਿਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿਤੀ ਗਈ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੰਤਰੀ ਪਰਿਸ਼ਦ ਸੰਸਦ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਸਮਰਾਟ ਪ੍ਰਤੀ ਜਵਾਬਦੇਹ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਸਮਰਾਟ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਿਰਣੇ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੋਵੇ।
11 ਫਰਵਰੀ, 1889 ਨੂੰ ਈਤੋ ਹੀਰੋ ਬੂਮੀ, ਈਨੀਚੇ ਨੂੰ ਵਾਸ਼ੀ, ਈਤੋਮਿਯੋਜ਼ੀ ਅਤੇ ਕਾਨੇਕੀ ਕੇਤਰੋ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦਾ ਖਰੜਾ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੇਈਜ਼ੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਹੀ ਲਾਗੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ
ਸੰਨ 1884 ਵਿੱਚ ਉੱਪਰਲੇ ਸਦਨ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਕੁਲੀਨ ਵਰਗ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਪਦਵੀਆਂ ਪ੍ਰਿੰਸ, ਮਾਰਵਿਨਸ, ਕਾਊਂਟ, ਵਾਈ ਕਾਊਂਟ ਅਤੇ ਬੈਰਨ ਦੇ ਕੁਲੀਨ ਰੱਖੇ ਗਏ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸਮਰਾਟ ਪ੍ਰਤੀ ਉੱਤਰਦਾਈ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਦਸੰਬਰ 1885 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਯੋਗਤਾ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਕੇ ਸਿਵਲ ਸਰਵਿਸ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤੀ ਲਈ ਲੋਕ ਸੇਵਾ ਆਯੋਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਸਾਲ 1889 ਦਾ ਮੇਈਜ਼ੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਰਣਨ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਜਾਪਾਨ ਦੀ ਸ਼ਾਸਨ-ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕੀਤੇ ਪਰੰਤੂ ਇਹ ਸੰਵਿਧਾਨ ਜਾਪਾਨ ਦੀ ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਵਿਵਸਥਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫ਼ਲ ਰਿਹਾ।
ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੇਈਜ਼ੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਸਮਰਾਟ ਦੇ ਦੈਵੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ, ਸਾਮੰਤਵਾਦ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰੁੜ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਨਵੀਆਂ ਮਾਣਤਾਵਾਂ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਸੀ।
ਸਢੌਰੇ ਉਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਮਗਰੋਂ ਕੁੱਝ ਦਿਨ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਖ ਫ਼ੌਜਾਂ ਉਥੇ ਹੀ ਟਿਕੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।
ਇੱਕ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਕੁੱਝ ਸਿੱਖ ਘੋੜੇ ਚਰਾ ਰਹੇ ਸਨ ਤਾਂ ਇੱਕ ਊਠ ਦੂਰੋਂ ਭਜਦਾ ਆਇਆ ਤੇ ਖੇਤਾਂ 'ਚ ਵੜ ਗਿਆ।
ਉਸ ਨੂੰ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢਣ ਵਾਸਤੇ ਇੱਕ ਫ਼ੌਜੀ ਨੇ ਇੱਕ ਰਾਹਗੀਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬਾਂਸ ਖੋਹ ਕੇ ਊਠ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਤਾ।
ਬਾਂਸ ਅੰਦਰੋਂ ਖੋਖਲਾ ਹੋਣ ਕਰ ਕੇ ਟੁਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਚਿੱਠੀ ਨਿਕਲ ਕੇ ਡਿਗ ਪਈ।
ਇਹ ਚਿੱਠੀ ਸਢੌਰਾ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵਜ਼ੀਰ-ਅਮੀਰ ਨੇ ਵਜ਼ੀਰ ਖ਼ਾਨ ਸੂਬੇਦਾਰ ਸਰਹੰਦ ਨੂੰ ਲਿਖੀ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀਆਂ-ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਾਈ ਰੱਖਾਂਗੇ।
ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਤੁਸੀ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦੇਣਾ ਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਿੱਖਾਂ ਉਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗੇ।
ਇਸ ਨਾਲ ਜੇ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਗਿ੍ਫ਼ਤਾਰ ਨਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਿਆ ਤਾਂ ਗੜਬੜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਦੌੜ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਹ ਚਿੱਠੀ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਇਕੱਠ ਬੁਲਾਇਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਸਮਾਂ ਖਾਧੀਆਂ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਸਿੱਖ ਫ਼ੌਜਾਂ ਦੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਰਹਿਣਗੇ।
ਇਸ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਕਿ 'ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਕੇ ਗ਼ੱਦਾਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ?
ਇਹ ਚਿੱਠੀ ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵਜ਼ੀਰ-ਅਮੀਰ ਕੰਬ ਗਏ ਅਤੇ ਗਿੜਗਿੜਾ ਕੇ ਮੁਆਫ਼ੀਆਂ ਮੰਗਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਇਸ 'ਤੇ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਪੀਰ ਬੁੱਧੂ ਸ਼ਾਹ ਦੀ ਹਵੇਲੀ ਵਿੱਚ ਵੜ ਜਾਏਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਆਫ਼ ਕਰ ਦਿਤਾ ਜਾਏਗਾ।
ਇਸ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੌ-ਡੇਢ ਸੌ ਬੰਦੇ, ਜੋ ਅਸਲ ਮੁਜਰਿਮ ਸਨ, ਪੀਰ ਜੀ ਦੀ ਹਵੇਲੀ ਵਲ ਭੱਜੇ।
ਇਸ ਮਗਰੋਂ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਹਵੇਲੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰੋਂ ਜੰਦਰਾ ਲਵਾ ਦਿਤਾ ਅਤੇ ਹਵੇਲੀ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇ ਦਿਤਾ।
ਹੁਣ ਸਢੌਰੇ 'ਤੇ ਖ਼ਾਲਸੇ ਦਾ ਨੀਲਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਾਹਿਬ ਲਹਿਰਾ ਦਿਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਵਾਸਤੇ ਇੱਕ 'ਖ਼ਾਲਸਾ ਪੰਚਾਇਤ' ਕਾਇਮ ਕਰ ਦਿਤੀ ਗਈ।
ਸਰਹੰਦ ਉਤੇ ਕਬਜ਼ੇ ਮਗਰੋਂ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਸਢੌਰਾ ਤੇ ਲੋਹਗੜ੍ਹ ਹੀ ਸਿੱਖਾਂ ਕੋਲ ਰਹਿ ਗਏ ਸਨ।
ਫ਼ਿਰੋਜ਼ ਖ਼ਾਨ ਮੇਵਾਤੀ ਤੇ ਰੁਸਤਮ ਦਿਲ ਖ਼ਾਨ ਦੀਆਂ ਫ਼ੌਜਾਂ ਨੇ ਸਢੌਰਾ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੇ ਫ਼ੌਜਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋਂ ਕੁੱਝ ਵਧੇਰੇ ਉੱਚਾ ਇੱਕ ਮੀਨਾਰ ਬਣਾਉਣ ਤਾਕਿ ਉਥੋਂ ਕਿਲ੍ਹੇ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦਾ ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ।
ਸਢੌਰੇ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਾਹਰ ਸਿੱਖਾਂ ਅਤੇ ਰੁਸਤਮ ਦਿਲ ਖ਼ਾਨ ਤੇ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ ਖ਼ਾਨ ਮੇਵਾਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸ਼ਾਹੀ ਫ਼ੌਜਾਂ ਨੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਚਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਤਿੰਨ ਮੀਨਾਰਾਂ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਇਸ ਵੇਲੇ ਹੋਰ ਸਿੱਖ ਫ਼ੌਜਾਂ ਵੀ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀਆਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਭਖਵੀਂ ਜੰਗ ਹੋਈ ਪਰ ਅਖ਼ੀਰ ਸਿੱਖ ਫ਼ੌਜਾਂ ਨੂੰ ਉਥੋਂ ਭਜਣਾ ਪਿਆ ਅਤੇ 28 ਨਵੰਬਰ, 1710 ਦੇ ਦਿਨ ਸਢੌਰਾ ਉਤੇ ਮੁਗ਼ਲਾਂ ਦਾ ਕਬਜ਼ਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਲੜਨ ਦੇ ਇਨਾਮ ਵਜੋਂ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੇ ਰੁਸਤਮ ਦਿਲ ਖ਼ਾਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਢਾਲ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ ਖ਼ਾਨ ਮੇਵਾਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤਲਵਾਰ ਭੇਟ ਕੀਤੀ।
ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੇ ਰੁਸਤਮ ਦਿਲ ਖ਼ਾਨ ਨੂੰ 'ਗ਼ਾਜ਼ੀ ਖ਼ਾਨ ਰੁਸਤਮਿ ਜੰਗ' ਦਾ ਖ਼ਿਤਾਬ ਵੀ ਦਿਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨਸਬ ਵੀ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰੀ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਸਵਾਰ ਕਰ ਦਿਤਾ।
ਸਢੌਰੇ ਦੀ ਲੜਾਈ ਸਢੌਰਾ ਦੇ ਜ਼ਾਲਮ ਹਾਕਮ ਉਸਮਾਨ ਖ਼ਾਨ ਨੇ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਇੱਕ ਮੁਸਲਮਾਨ ਮੁਰੀਦ ਸਈਅਦ ਬਦਰੁੂਦੀਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਰ ਉਤੇ ਬੜੇ ਜ਼ੁਲਮ ਢਾਏ ਸਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਸਾਥੀ ਆਖ ਕੇ ਸ਼ਹੀਦ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਉਸਮਾਨ ਖ਼ਾਨ 'ਤੇ ਇਹ ਵੀ ਇਲਜ਼ਾਮ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਗ਼ੈਰ-ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ-ਭੈਣਾਂ ਦੀ ਅਜ਼ਮਤ ਲੁਟਣ ਦਾ ਕੋਈ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਗੁਆਉਂਦਾ।
ਇਸ ਕਰ ਕੇ ਕਪੂਰੀ ਉਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਮਗਰੋਂ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸਢੌਰਾ ਵਲ ਕੂਚ ਕਰ ਦਿਤਾ।
ਜਦੋਂ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਫ਼ੌਜਾਂ ਸਢੌਰੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚੀਆਂ ਤਾਂ ਉਸਮਾਨ ਖ਼ਾਨ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਤਿਆਰ ਖੜੀਆਂ ਤੋਪਾਂ ਨੇ ਸਿੱਖ ਫ਼ੌਜਾਂ ਉਤੇ ਗੋਲੇ ਦਾਗਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਤੇ।
ਇਸ ਨਾਲ ਕਈ ਸਿੱਖ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਏ ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸਿੱਖ ਫ਼ੌਜੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਗਏ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਕੇ ਨਗਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਤੋੜ ਦਿਤਾ।
ਸ਼ਹਿਰ ਅੰਦਰ ਉਸਮਾਨ ਖ਼ਾਨ ਦੀਆਂ ਫ਼ੌਜਾਂ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਫ਼ੌਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਇਸ ਮੌਕੇ ਪੀਰ ਬੁੱਧੂ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਰ ਵਿਚੋਂ ਕੁੱਝ ਸ਼ਖ਼ਸ ਸਿੱਖ ਫ਼ੌਜਾਂ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਇਸ ਕਰ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਉਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾ ਆਈ।
ਸਢੌਰਾ ਦੇ ਕਈ ਨਵਾਬ, ਵਜ਼ੀਰ ਤੇ ਅਮੀਰ, ਚਿੱਟਾ ਝੰਡਾ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਘਾਹ ਲੈ ਕੇ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਕੋਲ ਪੇਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਰਹਿਮ ਦੀ ਭਿਖਿਆ ਮੰਗੀ।
ਯੂਨਾਇਟੇਡ ਸੰਜੁਕਤ ਮਹਾਦ੍ਵੀਪ ਸੰਜੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ, ਗੁਆਮ ਅਤੇ ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ ਨੋਂ ਏਅਰਲਾਈਨ ਕੇਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਚਾਲਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਹਯੁਸਟਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਜਾਰਜ ਬੁਸ਼ ਇੰਟਰਕਾਂਟੀਨੈਂਟਲ ਹਵਾਈ ਅਡ੍ਡਾ ਯੂਨਾਇਟੇਡ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਯਾਤਰੀ ਯਾਤਾਯਾਤ ਹੱਬ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਸਲਾਨਾ 16,600,000 ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ 45413 ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ ਜਦਕਿ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਓ ਹੇਅਰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਿਦਾਇਗੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੇਂਦਰ ਹੈ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਦੇ ਵਿਲਿਸ ਟਾੱਵਰ ਵਿੱਚ ਅਪਣੇ ਮੁੱਖ ਦਫ਼ਤਰ ਨੂੰ ਬਣਾਏ ਰਖਦੇ ਹੋਏ ਕੰਪਨੀ 88,500 ਤੋਂ ਵਧੱ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਪ੍ਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਤੋਂ ਡੇਲਟਾ ਏਅਰਲਾਈਨਜ਼ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਨ ਏਅਰਲਾਈਨਜ਼ ਯੂਨਾਇਟੇਡ ਨੂ ਮਾਰਕੀਟ ਵਿੱਚ ਟਕੱਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ.
ਯੂਨਾਇਟੇਡ ਏਅਰਲਾਈਨਜ਼ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਨੂੰ ਵਾਰਨਰ ਏਅਰਲਾਈਨਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਈ-ਵਾਟਰ ਵਰਨੀ ਦੀ ਡਾਕ ਸੇਵਾ ਹੋਇਆ ਕਰਦੀ ਸੀ 1926 ਵਿੱਚ ਬੋਇਸ, ਈਡਾਹੋ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ, ਕੈਰੀਅਰ ਨੇ ਅਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਹਵਾਈ ਡਾਕ ਸੇਵਾ ਦੀ ਉਡਾਣ ਭਰੀ ਜਿਸਨੇ ਇਤਿਹਾਸ ਰਚ ਦਿੱਤਾ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1950 ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਇਟੇਡ ਦੇ ਹਵਾਈ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਗਾਹਕਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਆਈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਪ੍ਤੀ ਯਾਤਰੀ ਆਮਦਨ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਵੱਧਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਦੋ ਦਸ਼ਕਾਂ ਤੱਕ ਇਹ ਵੱਧਾ ਹੁੰਦਾ ਰਿਹਾ 1954 ਵਿਚ ਯੂਨਾਇਟੇਡ ਏਅਰਲਾਈਨਜ਼ ਪਹਿਲੀ ਅਜਿਹੀ ਕੰਪਨੀ ਸੀ ਜਿਹਨੇ ਸਿਖਲਾਈ ਪਾਇਲਟਾਂ ਦੇ ਲਈ ਆਧੁਨਿਕ ਉਡਾਣ ਸਿਮੁਲੇਟਰ ਖ਼ਰੀਦੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਰਿਸ਼, ਸਾਉਂਡ ਅਤੇ ਗਤੀ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਹੋਇਆ ਕਰਦੇ ਸੀ .
ਯੂਨਾਇਟੇਡ ਏਅਰਲਾਈਨਜ਼ ਸੰਜੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਮੁੱਖ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਵਿਮਾਨ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵਿਚੋ ਇਕ ਵਿਮਾਨ ਸੇਵਾ ਹੈ ਇਸਦੇ ਕੋਲ 48000 ਕਰਮਚਾਰੀ ਅਤੇ 359 ਜ਼ਹਾਜਾਂ ਦੇ ਬੇੜੇ ਹਨ ਇਹ ਯੂਨਾਇਟੇਡ ਕਾਂਟੀਨੈਂਟਲ ਹੋਲ੍ਡਿੰਗਸ ਦੀ ਇਕ ਸਹਾਇਕ ਕੰਪਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਮੁੱਖ ਦਫ਼ਤਰ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ
ਯੂਨਾਇਟੇਡ ਏਅਰਲਾਈਨਜ਼, . ਸ਼ਿਕਾਗੋ, ਇਲੀਨੋਇਸ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇਕ ਅਮਰੀਕੀ ਪ੍ਮੁੱਖ ਏਅਰਲਾਈਨ ਹੈ 1920 ਦਸ਼ਕ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਬੋਇੰਗ ਯੂਨਾਇਟੇਡ ਏਅਰਲਾਈਨਜ਼, ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਵਿਮਾਨ ਮੈਨੂਫੈਕਚਰਜ਼ ਵਿੱਚੋ ਇੱਕ ਹਨ, ਯੂਨਾਇਟੇਡ ਏਅਰਲਾਈਨਜ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਏਅਰਲਾਈਨ ਚਲਾਇਆ ਕਰਦਾ ਸੀ.
ਉਹ ਦਾਦੀ ਦੇ ਸਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰਿਕ ਪਿਛੋਕੜ੍ ਕਰ ਕੇ ਚਿਆਂਗ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਬਰਦਸ਼ਾਹ ਨਾਲ਼ ਸੰਬੰਧ ਰਖਦੀ ਸੀ।
ਯੀਂਗਲਕ ਸ਼ਿਨਾਵਾਤਾਰਾ ਚਿਆਂਗ ਮਾਈ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਰੇਜੀਨਾ ਦੇ ਕੋਏਲੀ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਲੜਕੀਆਂ ਦੇ ਗੈਰਸਰਕਾਰੀ ਗਰਲਸ ਸ਼ਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ।
ਸੇਕੋਂਡਰੀ ਦਰਜੇ ਲਈ ਉਸਨੇ ਯੁੱਪਰਜ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ . 1988 ਵਿੱਚ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ ਅਤੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਬੇਚੋਲਰ ਡਿਗਰੀ ਉਸਨੇ ਚਿਆਂਗ ਮਾਈ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1991 ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਪ੍ਰਬੰਦ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ ਉਸਨੇ ਕੇਂਟੁਕੀ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ.
ਯੀਂਗਲਕ ਸ਼ਿਨਾਵਾਤਾਰਾ , ਘਰ ਦਾ ਨਾਮ ਪੂ ), ਥਾਈਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰਖਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਥਾਈਲੈਂਡ ਦੀ ਪੀਓ ਥਾਈਲੈਂਡ ਪਾਰਟੀਦੀ ਮੈੰਬਰ ਹੈ।
28ਵੀਂ ਥਾਈਲੈਂਡ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਬਨਣ ਦਾ ਮਾਨ ਉਸਨੂੰ 2011 ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਸਿਲ ਹੋਇਆ. ਪਿਛਲੇ 60 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਯੀਂਗਲਕ ਥਾਈਲੈਂਡ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੀ ਔਰਤ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਬਣੀ. ਰਾਜਨਿਨੀਤਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਦੁਰਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਕਰ ਕੇ ਸੰਵਿਧਾਨਿਕ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ 7 ਮਈ 2014 ਨੂੰ ਇਸ ਆਹੁਦੇ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਇਸ ਦਾ ਜਨਮ ਚਿਆਂਗ ਮਾਈ ਸੂਬਾ ਵਿੱਚ ਹਾਕਾ ਚਾਇਨਿਜ ਬੰਸ ਦੇ ਇੱਕ ਆਮੀਰ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ।
ਯੀਂਗਲਕ ਸ਼ਿਨਾਵਾਤਾਰਾ ਨੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੀ ਬੇਚੋਲਰ ਡਿਗਰੀ ਚਿਆਂਗ ਮਾਈ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਂ ਅਤੇ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ ਕੇਨਟਕੀ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਥਕਸੀਨ ਸ਼ਿਨਾਵਾਤਾਰਾ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਵਪਾਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਬਣ ਗਈ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਓਹ ਐਸ ਸੀ ਸੰਪਤੀ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਅਤੇ ਦੇਖਰੇਖ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਧਾਨ ਚੁਣੀ ਗਈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਅਧਨਿਕ ਸੂਚਨਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦਾ ਆਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਿਆ.
9 ਦਿਸੰਬਰ 2013 ਨੂੰ ਯੀਂਗਲਕ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਸੰਸਦ ਨੂੰ ਵਰਖਾਸ਼ਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਪਰ ਯੀਂਗਲਕ ਨਿਗਰਾਨ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦਿੰਦੀ ਰਹੀ।
ਯੀਂਗਲਕ ਨੂੰ ਸਾਬਕਾ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁੱਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਥਾਈਲੈਂਡ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਸੀ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਜਿੱਤ ਹਾਸਿਲ ਕਰ ਕੇ ਸਰਕਾਰ ਬਣਾਈ ਹੋਵੇ।
ਸੰਜੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਕੱਤਰ-ਜਰਨਲ ਬਾਨ ਕੀ-ਮੂਨ ਨੇ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਨਿੱਘਾ ਸੁਆਗਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕੇ ਥਾਈਲੈਂਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੰਕਲਪ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
" ਉਂਗ ਸਾਨ ਸੂ ਕਯੀ ਨੇ ਯੀਂਗਲਕ ਸ਼ਿਨਾਵਾਤਾਰਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਈ ਮੁਬਾਰਕਵਾਦ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕੀ ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕੇ ਮਯਾਮਾਰ ਅਤੇ ਥਾਈਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਸੰਬੰਧ ਬਣਨਗੇ.
ਮਈ 2011 ਦੀਆ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪੀਓ ਥਾਈਲੈਂਡ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਥਕਸ਼ੀਨ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਫਰਕ ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ ਯੀਂਗਲਕ ਸ਼ਿਨਾਵਾਤਾਰਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਚੁਣੀਆਂ।
ਉਸ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦਾ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਖਾਤਮਾ ਕਰਨਾ, ਸਮੂਹਿਕ ਕਰ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਫਰਕ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨਾ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ 24 ਅਵਤਾਰਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਮੀਰ ਮਹਿੰਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵੀ ਆਇਆ ਹੈ।
ਸਾਰੀਆਂ ਅਵਤਾਰ ਕਥਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਮਹੱਤਵ ਅਨੁਰੂਪ ਵਰਣਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸੰਗਰੂਰ ਅਤੇ ਪਟਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਬੀੜਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ 'ਉਸਤਤਿ ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਾਨੀ ਜੀ ਕੀ' ਦੇ 34 ਛੰਦ ਲਿਖੇ ਹਨ, ਇਹ ਛੰਦ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਬੀੜਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਸੰਗਰੂਰ ਅਤੇ ਪਟਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਬੀੜਾਂ ਵਿੱਚ 'ਉਸਤਤਿ ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਾਨੀ ਜੀ ਕੀ' ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਰਚਨਾ ਦਾ ਵਿਭਾਜਨ ਚਾਰ ਖੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਹੈ - ਦਸਮ ਕਥਾ , ਰਾਸ ਮੰਡਲ, ਬਿਰਹ ਨਾਟਕ, ਅਤੇ ਜੁਧ- ਪ੍ਰਬੰਧ।
ਇਸ ਵਿਭਾਜਨ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਰਚਨਾ ਖੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਇਕਾਈ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਬੀੜਾਂ ਦੇ ਜੁਧ-ਪ੍ਰਬੰਧ ਤੋਂ ਹੁਣ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਖੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖੇ ਹੋਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਰਚਨਾ ਦੇ ਪ੍ਰਾਰੰਭ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ 1192 ਤੱਕ ਦੇ ਛੰਦਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਆਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਹੈ:
ਚੌਬੀਸਾਵਤਾਰ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਸੰਕਲਿਤ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰਚਨਾ ਹੈ।
ਇਸ ਰਚਨਾ ਦਾ ਪਿਛੋਕੜ ਅਵਤਾਰਵਾਦ ਹੈ ਜੋ ਪੁਰਾਣ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਇਸ ਰਚਨਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਖੁਦ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਉਤਪਤੀ, ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਲਯ ਦਾ ਕਾਰਣ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਕਵੀ ਵੱਲੋਂ ਕਾਲਪੁਰਖ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਸੱਤਾ ਮੰਨ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਤਿੰਨਾਂ ਅਵਤਾਰ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਤਮਸਾਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
'ਚੌਬੀਸਾਵਤਾਰ' ਰਚਨਾ ਵਿਚਲੇ ਅਵਤਾਰਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੰਕ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪਰਮ-ਸੱਤਾ ਸਮਝਣ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਇਸ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਤਦ - ਵਕਤੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਸਮਾਧਾਨ ਕਰਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਰਾਖਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੋ ਪਰਸਪਰ ਵਿਰੋਧੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਦੁਅੰਦ ਆਦਿ ਕਾਲ ਤੋਂ ਚਲਿਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
'ਚੌਬੀਸਾਵਤਾਰ' ਵਿਚਲੇ ਅਵਤਾਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗਾਂ ਦੇ ਕਥਾਨਕ ਆਪਣੇ ਸਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਰਚੇ ਗਏ ਹਨ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ 24 ਅਵਤਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹਨ: ਮੱਛ, ਕੱਛ, ਨਰ, ਨਾਰਾਇਣ, ਮੋਹਨੀ, ਬਰਾਹ,ਨਰਸਿੰਘ, ਬਾਮਨ, ਪਰਸਰਾਮ, ਬ੍ਰਹਮ, ਰੁਦਰ, ਜਲੰਧਰ,ਬਿਸਨ, ਸ਼ੇਸ਼ਸਈ, ਅਰਹੰਤ, ਮਨੁ ਰਾਜਾ, ਧਨੰਤਰ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦਰ, ਰਾਮ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਨਰ , ਬੁੱਧ ਅਤੇ ਨਿਹਕਲੰਕੀ।
ਜਿੱਥੇ ਮੂਲ ਪ੍ਰਸੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀਰਤਾ ਦਿਖਾਉਣ ਜਾਂ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਸੰਗ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਉੱਥੇ ਵੀ ਕਲਪਨਾ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਹੀ ਅਜਿਹੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਸਿਰਜੇ ਗਏ ਹਨ।
ਇੱਥੇ ਸਾਰੀਆਂ ਅਵਤਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਉਪਰੰਤ ਉਹ ਹੰਕਾਰੀ ਹੋ ਕੇ ਕਾਲ-ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਵਿਸਾਰ ਬੈਠੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਹ ਪੌਰਾਣਿਕ ਰਚਨਾ ਆਪਣੇ ਰਚਨਾ ਉਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਫਲ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਤਲਵਾਰ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲਾਇਆ, ਉਹ ਯੁੱਧ ਵੀਰ ਬਣ ਕੇ ਰਣ ਵਿੱਚ ਨਿੱਤਰੇ ਅਤੇ ਜੇਤੂ ਹੋਣ ਦਾ ਮਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਯੁੱਧ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਨਰ-ਸੰਗਾਰ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੰਗਈ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਬਲਹੀਮ ਕਰਨਾ ਸੀ।
ਇਸ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ 24 ਅਵਤਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚਰਿਤ-ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਨਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਪੌਰਾਣਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ 'ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣ' ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਚੌਬੀਸ ਅਵਤਾਰਾਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਕੁ ਭਿੰਨ ਹੈ, ਪਰ 24 ਗਿਣਤੀ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਹੈ।
ਇਸ ਅਵਤਾਰ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਚਰਿਤ ਨਾਇਕ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀਰਤਾ ਦਾ ਸੰਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਸਾਧਨ ਵਰਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਪੁਰਾਤਨ ਅਵਤਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇਵਲ ਰੂਪ ਨੂੰ ਹੀ ਪੂਰੀ ਮਗਨਤਾ ਨਾਲ ਚਿਤਰਨਾ।
ਇਸ ਰਚਨਾ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਲਿਖੇ ਦੋਹਰੇ ਤੋਂ ਉੱਤਰਾਰਧ ਭਾਗ ਪਾਉਂਟਾ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ:
ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਾਝੇ ਅਤੇ ਮਾਲਵੇ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਲੋਕਗੀਤ ਅਤੇ ਰਸਮਾਂ ਦਾ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਅਧਿਐਨ ਹੈ।
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਾਝਾ ਅਤੇ ਮਾਲਵਾ ਦੋ ਜੁੜਵੇ ਪਰ ਕੁੱਝ-ਕੁੱਝ ਵੱਖਰੇ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਗੀਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਂਝਾ ਅਤੇ ਵੱਖਰਤਾਵਾਂ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਜਸਵੀਰ ਕੌਰ- ਮਾਲਵਾ, ਡੁੱਗਰ, ਪੁਆਧ ਅਤੇ ਬਾਂਗਰ ਵਿੱਚ ਡੋਲੀ ਦੀ ਰਸਮ ਤੇ ਲੋਕ-ਗੀਤ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਅਧਿਐਨ
ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਉਪ-ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਉਪ-ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਲੋਕਧਾਰਾਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ, ਚੌਥੇ ਵਿੱਚ ਵਿਦਾਇਗੀ ਦੇ ਗੀਤ ਅਤੇ ਰਸਮਾਂ, ਪੰਜਵੇਂ ਵਿੱਚ ਡੋਲੀ ਦੀ ਰਸਮ ਅਤੇ ਲੋਕਗੀਤਾਂ ਦਾ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪੱਖ ਤੋਂ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਡਾ. ਨਾਹਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਪੁਸਤਕ, ‘ਰੜੇ ਭੰਬੀਰੀ ਬੋਲੇ' ਦਾ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਅਧਿਐਨ ਹੈ।
ਡਾ. ਨਾਹਰ ਸਿੰਘ ਮਾਲਵੇ ਦੇ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਦੇ ਇਕੱਤਰਣ ਤੇ ਸੰਪਾਦਨ ਅਤੇ ਅਧਿਐਨ ਸੰਬੰਧਿਤ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਉੱਘੇ ਵਿਦਵਾਨ ਰਹੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਾਲਵੇ ਦੇ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਇਕੱਤਰ ਕਰਨ ਤੇ ਸੰਪਾਦਨ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਲਗਭਗ ਦਸ ਜਿਲਦਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਚਾਰ ਜਿਲਦਾਂ ਛਪ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ‘ਰੜੇ ਭੰਬੀਰੀ ਬੋਲੇ' ਇਸ ਅਧੀਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਛੇਵੀਂ ਜਿਲਦ ਹੈ।
ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 550 ਸਿੱਠਣੀਆਂ ਅਤੇ 485 ਹੇਅਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਮਾਲਵੇ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਜਾਂ ਪੰਜਾਬਣਾਂ ਦੀ ਕਲਾਵੰਤ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਭਜੀਤ ਕੌਰ- ਵਿਆਹ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕ ਗੀਤ: ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਧਿਐਨ
ਇਸ ਖੋਜ ਦੇ ਉਦੇਸ਼:1. ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਮਾਂ ਤੇ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨਾ।
ਵਿਆਹ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਸਮਾਜਿਕ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਜਾਂ ਸੁਭਾਅ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨਾ।
ਵਿਆਹ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਮਾਜਿਕ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ।
ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸਿਰਲੇਖ ‘ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਧਿਐਨ: ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਕਾਸ' ਹੈ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਆਰੰਭਲੇ ਯਤਨ, ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਖੋਜ, ਪੰਜਾਬੀ ਚਿੰਤਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਅਧਿਐਨ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰੁਝਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰ ਚਰਚਾ ਅਧੀਨ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿਗਿਆਨ, ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਅਧਿਐਲ ਸਿਰਲੇਖ ਅਧੀਨ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਸੰਭਵ, ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਧਿਐਨ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਤੇ ਸੀਮਾਵਾਂ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਧਿਐਨ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਛੱਤਰ ਸਿੰਘ - ਮਾਲਵੇ ਦੇ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਗਿੱਧੇ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਦਾ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪਰਿਪੇਖ
ਵਿਸ਼ੇ ਦੀ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਲਈ ਇਸ ਖੋਜ-ਨਿਬੰਧ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਉਪ-ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਆਧਾਰ ਅਤੇ ਲੋਕਧਾਰਾਈ ਕਲਾ-ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ-ਨਾਚਾਂ ਦੀ ਵਿਭਿੰਨ ਵੰਨਗੀਆਂ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਦੂਸਰੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮਾਲਵੇ ਦੇ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਗਿੱਧੇ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਨੁਹਾਰ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮਾਲਵੇ ਦੇ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਗਿੱਧੇ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਦਾ ਲੋਕਧਾਰਾਈ ਪੱਖ ਤੋਂ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦਿਆਂ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪਰਿਪੇਖ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ - ਲੋਕ ਚਿਕਿਤਸਾ: ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ
ਵਿਰਕ, ਅੰਗਰੇਜ਼ ਸਿੰਘ- ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਵਾਤਾਵਰਣ ਚੇਤਨਾ ਅਧਿਐਨ ਪੀ.ਐਚਡੀ., 2012.
ਜਸਵਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ - ਬਾਜ਼ੀਗਰ ਕਬੀਲੇ ਦੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਸੰਕਲਪ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵ, ਐਮ.ਫਿਲ.
ਸਤਵੰਤ ਕੌਰ - ਪੰਜਾਬੀ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਦੀਆਂ ਬੁਝਾਰਤਾਂ-ਰੂਪ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਰਜ, ਪੀ.ਐਚਡੀ.
ਗੁੰਜਨ ਜੋਤ ਕੌਰ - ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਅਧਿਐਨ, ਪੀ.ਐਚਡੀ., 2002.
ਧਰਮਿੰਦਰ ਸਿੰਘ - ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਗੀਤਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵੰਨਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣਾਤਮਕ ਅਧਿਐਨ, ਐਮ.ਫਿਲ,. 2006.
ਕੰਵਲਜੀਤ ਕੌਰ - ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੀ ਦਾਜ ਪ੍ਰਥਾ ਦਾ ਸਮਾਜ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਧਿਐਨ, ਐਮ.ਫਿਲ।
ਜਿਵੇਂ ਡਬਲ-ਸਲਿੱਟ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਪ ਦਾ ਕਾਰਜ ਸਿਸਟਮ ਅਵਸਥਾ ਨਾਲ ਅਨੋਖੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਪਰਸਪਰ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕੌਪਨਹੀਗਨ ਵਿਆਖਿਆ ਇਹ ਗੱਲ ਪਕੜਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਕੁਆਂਟਮ ਫੀਲਡ ਦੇ ਆਰਪਾਰ ਬਹੁਤ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਬੇਬਿਲਟੀਆਂ ਵਾਸਤਵਿਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਅਜੇ ਵੀ ਨਿਰੀਖਣ/ਨਾਪ ਦਾ ਕਾਰਜ ਵੇਵ ਫੰਕਸ਼ਨ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਇਕਲੌਤੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਵਾਸਤਵਿਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਜੇ ਵੀ ਕੁਆਂਟਮ ਡਿਕੋਹਰੈਂਸ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਾਸਤਵਿਕ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਿਰੀਖਣ/ਨਾਪ ਦਾ ਕਾਰਜ ਨਵੇਂ ਸਬ-ਸਿਸਟਮ ਸੈੱਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਆਂਟਮ ਇੰਟਰਫੇਰੈਂਸ ਬਾਬਤ ਡੀਰਾਕ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਥਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਆਖਿਆਤਮਿਕ ਸਵਾਲ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: “ਹਰੇਕ ਫੋਟੌਨ ਫੇਰ ਸਿਰਫ ਅਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਹੀ ਇੰਟਰਫੇਅਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
” ਡੀਰਾਕ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਫੋਟੌਨਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਇਸ ਕਥਨ ਨੂੰ ਦੁਰਹਾਉਣ ਤੋਂ ਥੋੜਾ ਰੁਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਡੀਰਾਕ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਅਪਣੇ ਅਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ, “ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨਾਂ ਜਿੰਨੇ ਹਲਕੇ ਕਣਾਂ ਵਾਸਤੇ ਤਰੰਗ ਫਰੀਕੁਐਂਸੀ ਇੰਨੀ ਜਿਆਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇੰਟਰਫੇਅਰੈਂਸ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨਾ ਅਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
’’ ਡੀਰਾਕ ਬੇਸ਼ੱਕ ਕ੍ਰਿਸਟਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨ ਡਿੱਫ੍ਰੈਕਸ਼ਨ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਜਾਣੂ ਸੀ।
ਇਹਨਾਂ ਕਥਨਾਂ ਦੁਆਲੇ ਡੀਰਾਕ ਦੀਆਂ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਆਖਿਆਤਮਿਕ ਹੋਣ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ।
ਕੋਈ ਵੀ ਪ੍ਰਯੋਗ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਇੱਕ ਵਾਸਤਵਿਕ ਖਾਸ ਫੋਟੌਨ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੀ ਪਰਖਣਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
1935 ਦੇ ਪੇਪਰ ਵਿੱਚ ਯਥਾਰਥਵਾਦ ਦੀ ਤਾਜ਼ਾ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਣਤਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਈਨਸਟਾਈਨ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਪੈਰਾਡੌਕਸ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਰੱਖਿਆ।
ਉਸ ਪੇਪਰ ਵਿੱਚ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਕਿਸੇ ਭੌਤਿਕੀ ਥਿਊਰੀ ਦੀ ਸੰਪੂਰਣਤਾ ਅਤੇ ਵਾਸਤਵਿਕਤਾ ਦੇ ਤੱਤ ਦੇ ਸੰਕਲਪਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਰੱਖਿਆ।