polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਤਾਂ ਨਾਲ ਫੁੱਲਾਂ, ਤੇਲ ਅਤੇ ਕੈਲਮੁਸ ਨੂੰ ਕੱਢਿਆ, ਫਿਰ ਫਿਲਟਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਅਜੇ ਵੀ ਵਾਪਸ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾਂ ਹੈ।
ਅਤਰ ਦਾ ਅਰਥ ਲਾਤੀਨੀ "ਪਰਫੁਮੈਅਰ" ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ "ਇਸ ਤੋਂ ਪੀਣਾ" ਪਰਫੂਮਰੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਰਫਿਊਮ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕਲਾ, ਇਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮੇਸੋਪੋਟੇਮੀਆ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਰੋਮੀਆਂ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਤਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਡਿਸਟਿਲਸ਼ਨ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂ ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਪਾਠ ਚਰਕ ਸੰਹਿਤਾ ਅਤੇ ਸੁਸੁਤਰ ਸੰਤੁਤਾ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਕ ਵੈਨ ਇਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਸੜਕ ਵਾਹਨ ਹੈ ਜੋ ਸਾਮਾਨ ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਨ ਦੀ ਕਿਸਮ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਿਆਂ ਇਹ ਇਕ ਟਰੱਕ ਅਤੇ ਐਸ.ਯੂ.ਵੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡਾ ਜਾਂ ਛੋਟਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕ ਆਮ ਕਾਰ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਸਕੋਪ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਭਿੰਨ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਛੋਟੀਆਂ ਵੈਨਾਂ, ਮਾਈਕਰੋਵੈਨਸ, ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਾਂ ਫਿਰ ਛੋਟੇ ਮਾਤਰਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਿੰਨੀ ਐਮ ਪੀਵੀਜ਼, ਕੰਪੈਕਟ ਐਮ.ਪੀ.ਵੀਜ਼ ਅਤੇ ਐੱਮ.ਪੀ.ਵੀਜ਼ ਛੋਟੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਛੋਟੇ ਵੈਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮੁਸਾਫਰ ਸੀਟਾਂ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਵੈਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਥਾਗਤ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣਾ।
ਸਿਰਫ਼ ਫਰੰਟ ਸੀਟਾਂ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਵੈਨਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਵਪਾਰਕ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ, ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਸਾਜ਼-ਸਾਮਾਨ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਲੈਸ ਵੈਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਮੋਬਾਈਲ ਸਟੂਡੀਓ ਡਾਕ ਸੇਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕੋਰੀਅਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਪੈਕੇਜਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵੱਡੇ ਸਟੈਪ ਵੈਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਮਰੀਕੀ ਵੈਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ 1960 ਦੇ ਸੰਖੇਪ ਵੈਨ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਵੋਲਕਸਵੈਨਜਨ ਬੱਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਆਕਾਰ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਸਨ।
ਕੌਰਵੇਅਰ- ਅਧਾਰਿਤ ਇੰਦਰਾਜ਼ ਵੀ ਪਿੱਛੇ-ਮਾਊਟ, ਏਅਰ-ਕੂਲਡ ਇੰਜਣ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਦੀ ਨਕਲ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਫੋਰਡ ਫਾਲਕਨ-ਅਧਾਰਿਤ ਪਹਿਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਈਕੋਨੋਲਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਲੈਟ ਨੱਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੋਹਰੀ ਸੀਟਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਇੰਜਣ ਲੱਗਾ ਸੀ।
ਫੋਰਡ, ਡਾਜ ਅਤੇ ਕੋਰਵੀਅਰ ਵੈਨਾਂ ਨੂੰ ਪਕਅੱਪ ਟਰੱਕ ਵਜੋਂ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਵੈਨ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਵਾਹਨ ਉੱਥੋਂ ਕੈਰਾਵੈਨ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਸੁੰਗੜਾਅ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ।
ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਚ ਇਕ ਵਾਹਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੈਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿਚ ਹੈ, ਮਤਲਬ ਮਾਲ ਦੀ ਢੋਆ-ਢੁਆਈ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਰਿਕਾਰਡ ।
ਇਕ ਕਾਫੈੱਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਇਕ ਵਾਹਨ, ਕੈਪਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਐਕਸਟੈਂਸ਼ਨ ਜਾਂ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਵੈਗਾਂ ਦੀ ਕਾਫ਼ਲਾ।
ਵੈਨ ਦਾ ਸ਼ਬਦ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਅਰਥ ਭਰਪੂਰ, ਅਰਥ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਸ਼ਬਦ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੁਣ ਬਾਕਸਕੀ ਮਾਲਵਾਹਕ ਵੈਨਾਂ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਅੰਗ੍ਰੇਜੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਧ ਜਾਂ ਘੱਟ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਵਿਚ, ਵੈਨ ਟ੍ਰਾਂਸਪੋਰਟ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਢੰਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਸਕੂਲੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਅਤੇ ਸਕੂਲੋਂ ਜਾਣ ਲਈ ਅਕਸਰ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਾਪੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ।
1965 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਬਣੇ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਹੇ।
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਖ਼ਤ ਸੁਭਾਅ ਕਰਕੇ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦਾ ਲੋਹ-ਪੁਰਸ਼ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਸਿੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਜਥੇਦਾਰ ਤਲਵੰਡੀ ਨੇ ਅਕਤੂਬਰ 1978 ਵਿੱਚ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿਖੇ ਸਰਬ-ਭਾਰਤੀ ਅਕਾਲੀ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ ਕਰਵਾਉਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਲਿਆ ਜਿਸ 'ਚ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ ਦੌਰਾਨ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸੋਧ ਨਾਲ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਮਤਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਜਥੇਦਾਰ ਤਲਵੰਡੀ ਨੇ ਆਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਰੋਸ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਤਿਹਾੜ ਜੇਲ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਬਰਨਾਲਾ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣੇ ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਵੀ 1987 ਵਿੱਚ ਬਰਖਾਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਜਥੇਦਾਰ ਤਲਵੰਡੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਈ.ਟੀ.ਸੀ. ਚੈਨਲ ’ਤੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਵਾਇਆ।
ਅਕਾਦਮਿਕ ਦਵਾਈ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਯੋਗਦਾਨ ਆਟੋਨੋਮਿਕ ਅਸਫਲਤਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਨਿਊਰੋਲੋਜੀ ਦਾ ਖੇਤਰ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਆਟੋਮੈਟਿਕ ਜਵਾਬਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਲੱਗੀ ਬਿਮਾਰੀਆਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ।
ਅਖੀਰ ਉਸਨੇ ਅੱਸੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਜਿਆਦਾਤਰ ਆਟੋਨੋਮਿਕ ਨਰਵਸ ਸਿਸਟਮ, ਕਾਰਡੀਓਵੈਸਕੁਲਰ ਫਿਜਿਓਲੌਜੀ ਅਤੇ ਮਲਟੀਪਲ ਸਿਸਟਮ ਐਰੋਪੋਰੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਨ।
ਉਸਨੇ ਸਵੈ-ਸੰਕੇਤਕ ਫੇਲੂਰ: ਏ ਟੈਕਸਟ ਬੁੱਕ ਆਫ਼ ਕਲੀਨਿਕਲ ਡਿਸਆਰਡਰਜ਼ ਆਫ਼ ਦੀ ਓਟੋਨੋਮਿਕ ਨਰਵੱਸ ਸਿਸਟਮ, ਸੀ.ਜੇ. ਮੀਥੇਅਸ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਿ ਸੇਂਟ ਮੈਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਸਹਿਕਰਮੀ ਹੈ, ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਬ੍ਰੇਨ ਅਤੇ ਬੈਂਨੀਰਸ ਕਲੀਨਿਕਲ ਨੈਰੋਲੋਜੀ ਦੇ ਪੰਜ ਸੰਸਕਰਣ।
ਉਸਨੇ 6 ਮਈ 1954 ਨੂੰ ਇਸ ਫਤਵ ਨੂੰ ਆਕਸਫੋਰਡ ਵਿਚ ਆਈਫਲੀ ਰੋਡ ਟ੍ਰੈਕ ਤੇ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ, ਕ੍ਰਿਸ ਚਟਾਵੇ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ ਬਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਪੇਇੰਗ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਇਆ।
ਜਦੋਂ ਘੋਸ਼ਵਾਰ, ਨੋਰੀਸ ਮੈਕਵਿਰਟਰ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ "ਇਹ ਸਮਾਂ ਤਿੰਨ ਸੀ." , ਭੀੜ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਨੇ ਬੈਂਨੀਰਸ ਦਾ ਸਹੀ ਸਮਾਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਿ 3 ਮਿੰਟ 59.4 ਸਕਿੰਟ ਸੀ।
ਜੂਨੀਅਰ ਡਾਕਟਰ ਵਜੋਂ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸ ਰਿਕਾਰਡ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ।
ਬੈਂਨੀਸਟਰੀ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਲ ਰਹੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਵਿੱਚ ਜਿਆਦਾ ਮਾਣ ਸੀ।
2014 ਵਿਚ ਬੈਨੀਸਟਰੀ ਨੇ ਇਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਸੀ: "ਮੇਰੇ ਦੌਰੇ ਤੋਂ ਨਿਆਉਲੌਜੀ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਟੋਮੈਟਿਕ ਨਸਾਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿਚ ਇਕ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ ਫੌਰਨ ਚਾਰ ਮਿੰਟਾਂ ਮੀਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੈਂ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮੈਡੀਸਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
1993 ਵਿਚ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੈਂਨੀਸਟ ਨੇ ਪੈਟਰੋਲੀਕ ਕਾਲਜ, ਆਕਸਫੋਰਡ ਦੇ ਇਕ ਮਾਸਟਰਡ ਨੁਸਰੌਲੋਜਿਸਟ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਜਦੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਕੀ 4 ਮਿੰਟ ਦਾ ਮੀਲ ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬਦੇਹ ਵਿਚ ਖੋਜ ਰਾਹੀਂ ਅਕਾਦਮਿਕ ਦਵਾਈ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰੌਡ਼ਤਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।
ਉਹ ਹੈਰੋ ਵਿਚ ਵੌਨ ਰੋਡ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਥ ਲੜਕਿਆਂ ਦੇ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਾਲਜ ਸਕੂਲ, ਲੰਡਨ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਕਸਫੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਮੈਡੀਕਲ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਮੈਰੀ ਦੇ ਹਸਪਤਾਲ ਮੈਡੀਕਲ ਸਕੂਲ ਵਿਖੇ ਰਹੇ।
ਮਾਰਚ 1957 ਵਿਚ, ਉਹ ਕੁੱਕਮ ਵਿਚ ਰਾਇਲ ਆਰਮੀ ਮੈਡੀਕਲ ਕੋਰ ਵਿਚ ਭਰਤੀ ਹੋ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਸਾਲ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੇਵਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਨਾਲ।
ਸੰਨ 1955 ਵਿੱਚ, ਬੈਨੀਸਟਰ ਨੇ ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਦੇ ਬੇਸਲ ਵਿੱਚ ਸਰਬਿਆਈ ਕਲਾਕਾਰ ਮੋਰੀਆ ਐਲੇਵਰ ਜੈਕਬਸਨਸਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਮੋਰੀਆ ਜੈਕਬਸਨ-ਬੈਨੀਸਟਰੀ ਸਵੀਡਨ ਦੇ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਪ੍ਰਤੀ ਜੈਕਬਸਸਨ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁਦਰਾ ਫੰਡ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਸਰ ਰੋਜਰ ਗਿਲਬਰਟ ਬੈਨੀਸਟਰ ਸੀ.ਐੱਚ. ਸੀ.ਬੀ.ਈ ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਮੱਧ-ਦੂਰੀ ਅਥਲੀਟ, ਡਾਕਟਰ ਅਤੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਸਬ-4 ਮਿੰਟ ਦੀ ਮੀਲ ਦੌੜਦਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਇਸਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਜੌਨ ਜੂਨੋਰ ਨਾਲ ਵਿਵਾਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦ ਟਾਈਮਜ਼ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ।
ਫਿਰ ਉਹ ਪੁਰਤਗਾਲ ਵਿੱਚ ਪੱਤਰਕਾਰ ਰਿਹਾ ਅਤੇ 1974 ਵਿੱਚ ਕਾਰਨੇਸਨ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਸਮਾਚਾਰ ਭੇਜੇ।
ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਪੱਤਰਕਾਰ ਦੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਨਿਯੁਕਤੀ ਮਿਲੀ ।
1989 ਵਿੱਚ ਅਖਬਾਰ ਰੂਪੇਰਟ ਮੁਰਡੋਖ਼ ਦੇ ਹਥ ਲੈ ਲੈਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਲੇਖ ਨੂੰ ਛਪਾਈ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਪ੍ਰੈਲ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਖ਼ਬਾਰ ਦ ਇੰਡੀਪੈਂਡੈਂਟ ਵਿੱਚ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਨਿਊਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼" ਇਕ ਵਾਰ ਰਾਬਰਟ ਫਿਸਕ ਨੂੰ "ਬਰਤਾਨੀਆ ਵਿਚ ਸ਼ਾਇਦ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਪੱਤਰਕਾਰ" ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਦ ਟ੍ਰਬਲਜ਼ ਅਤੇ ਪੁਰਤਗਾਲ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸਨੇ 1979 ਵਿਚ ਈਰਾਨੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀ ਵੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ।
ਫਿਸਕ ਕੋਲ ਕਈ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਵਾਰ ਪ੍ਰੈਸ ਅਵਾਰਡਸ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਰਿਪੋਰਟਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕਈ ਜੰਗਾਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਟਕਰਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਅਰੰਭਕ ਸਿੱਖਿਆ ਯਾਰਡਲੇ ਕੋਰਟ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਪ੍ਰੈਪਰੇਟਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ।
ਫਿਰ ਸੱਟਨ ਵੇਲੈਂਸ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਲੈਂਕੈਸਟਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਜੌਨ ਓ'ਗੌਂਟਲਟ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਸ ਨੇ 1983 ਵਿਚ ਟ੍ਰਿੰਟੀ ਕਾਲਜ, ਡਬਲਿਨ ਤੋਂ ਰਾਜਨੀਤਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਚ ਪੀ ਐੱਚ ਡੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਮੇਡਸਟੋਨ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਖਜਾਨਚੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਸੰਸਾਰ ਜੰਗ ਲੜ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ।
ਆਈਓਥੀ ਥਾਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰਨਲ ਐੱਚ. ਐੱਸ. ਓਲਕਾਟ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਬੌਧ ਧਰਮ ਅਪਣਾਉਣ ਦੀ ਇਮਾਨਦਾਰ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ. ਥਾਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਤਾਮਿਲਾਕਮ ਦੇ ਪਰਿਆਰ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬੋਧੀ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਭੂਮੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਰੀਅਨ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਲੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਓਲਕਾਟ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਥਾਸ ਸੇਲੌਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ ਸਿੰਹਾਲੀ ਦੇ ਬੁੱਧੀ ਭਿਕਸ਼ੂ ਸੁਮੰਗਲਾ ਨਾਇਕੇ ਤੋਂ ਦੀਕਸ਼ਾ ਲੈਣ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ. ਵਾਪਸ ਪਰਤਣ ਤੇ, ਥਾਸ ਨੇ ਮਦਰਾਸ ਵਿੱਚ ਸਾਕਿਆ ਬੌਧ ਸੋਸਾਇਟੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੱਖਣ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਾਖ਼ਾਵਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ. ਸਾਕਿਆ ਬੁੱਧੀ ਸੁਸਾਇਟੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਬੋਧੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸਾਲ 1898 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.
ਆਈਓਥੀ ਥਾਸ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤਾਮਿਲ ਵਰਕਰ ਅਤੇ ਜਾਤ ਵਿਰੋਧੀ ਜਾਗੀਰ ਕਾਰਕੁਨ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਸਿੱਧ ਦਵਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰੈਕਟੀਸ਼ਨਰ ਸੀ।
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬੋਧੀ ਧਰਮ ਅਪਣਾਇਆ ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਪਰਾਇਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਕੇ ਕਿ ਇਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਸਲੀ ਧਰਮ ਹੈ।
ਉਹਨਾਂ ਨੇ 1891 ਵਿੱਚ ਰੇੱਟਾਮਲਾਈ ਸ੍ਰੀਨਿਵਾਸਨ ਨਾਲ ਪੰਚਮਾਰ ਮਹਾਜਨ ਸਭਾ ਦੀ ਵੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ. ਪੰਚਮਾ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਵਰਣ ਅਧੀਨ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ., ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਵਰਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
1886 ਵਿੱਚ, ਥਾਸ ਨੇ ਇੱਕ ਇਨਕਲਾਬੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਜਾਤਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਹਿੰਦੂ ਨਹੀਂ ਸਨ. ਇਸ ਐਲਾਨਨਾਮੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ 1891 ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਵਿੜ ਮਹਾਜਨ ਸਭਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ. 1891 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਜਾਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ "ਜਾਤ ਰਹਿਤ ਦ੍ਰਵਿੜ" ਕਹਿਣ ਲਈ ਕਿਹਾ. ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦੇ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਅਨਭੁਜਵਾਦੀ ਅਨਗਰਿਕਾ ਧਰਮਪਾਲ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸਨ.
ਆਇਓਥੀ ਥਾਸ ਦਾ ਜਨਮ ਚੇਨਈ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਲਾਇਟ ਖੇਤਰ, ਕਥਾਵਰਾਇਣ ਵਿੱਚ 20 ਮਈ 1845 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨੀਲਗਿਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ. ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਵੈਸ਼ਨਵਵਾਦ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਮਾਧਵਰਾਮ, ਪੱਟਾਭਿਰਮਨ, ਜਾਨਕੀ, ਰਮਨ ਅਤੇ ਰਾਸਰਾਮ ਰੱਖੇ. ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਨੇ ਜੌਰਜ ਹੈਰਿੰਗਟਨ ਲਈ ਊਟੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਕਥਾਵਰਣ ਦਾ ਇਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਲਾਭ ਹੋਇਆ.
1870 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਆਈਓਥੀ ਥਾਸ ਨੇ ਟੋਡਸ ਅਤੇ ਨੀਲਗੀਰੀ ਪਹਾੜੀਆਂ ਦੇ ਹੋਰ ਕਬੀਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤਾਕਤਵਰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੰਗਠਿਤ ਕੀਤਾ. 1876 ਵਿੱਚ, ਥਾਸ ਨੇ ਅਡਵਾਂਡ੍ਨੰਡਾ ਸਭਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਰੈਵ. ਜੌਨ ਰਥਿਨਾਮ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰਸਾਲੇ, ਡ੍ਰਵਿਡ ਪਾਂਡੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ.
"ਆਇਓਥੀ ਥਾਸ" ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਸਪੈਲਿੰਗ ਹੈ; ਹੋਰ ਸਪੈਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਡਤ ਸੀ।
19 ਜੂਨ 1907 ਨੂੰ, ਆਈਓਥੀ ਥਾਸ ਨੇ ਤਾਮਿਲ ਅਖ਼ਬਾਰ ਓਰੁ ਪੈਸਾ ਤਾਮੀਝਾਨ ਜਾਂ ਇੱਕ ਪੈਸਾ ਤਾਮਿਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ. ਆਪਣੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਤਿੱਖੇ ਆਲੋਚਕ ਸੀ.
ਆਇਓਥੀ ਥਾਸ ਕੋਲ ਤਾਮਿਲ, ਸਿੱਧ ਦਵਾਈ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾ ਗਿਆਨ ਸੀ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਪਾਲੀ ਜਿਹੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤਕ ਗਿਆਨ ਸੀ.
1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਕਾਪਰਾ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਛੇ ਨਾਮਜ਼ਦ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਤਿੰਨ ਆਸਕਰ ਜਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਆਸਕਰ ਤਿੰਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿੱਤੇ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਹੋਪਨ ਇੱਕ ਰਾਤ , ਤੁਸੀਂ ਕੈਨਟੋ ਟੋਟ ਇਟ ਨਾਲ , ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ ਸਮਿਥ ਗੋਜ਼ ਟੂ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ; ਕੈਪਰਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਿਲਮ ਲਈ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ ਲਈ ਨਿਰਮਾਤਾ ਵਜੋਂ, ਪਹਿਲੇ ਦੋ 'ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ।
ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਕੈਪਰਾ ਨੇ ਯੂ.ਐਸ. ਫੌਜੀ ਸਿਗਨਲ ਕੋਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਲੜੀ ਤੋਂ ਕਿਉਂ ਲੜਦੇ ਹਾਂ।
ਕਾਪਰਾ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਰੋਸਾਰੀਓ ਕਾਪਰਾ ਦਾ ਜਨਮ ਬਿਸਾਕੁਕੋ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਪਿਲਰਮੋ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਸੀਸਿਲੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ. ਉਹ ਸਾਲਵਾਟੋਰ ਕਾਪਰਾ ਦੇ 7 ਬੱਚਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਰੋਸਾਰੀਆ "ਸੇਰਾਹ" ਨਿਕੋਲਸੋਈ ਸੀ. ਕੈਪਰਾ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਸੀ।
ਨਾਮ "ਕਾਪਰਾ", ਕਾਪਰਾ ਦੇ ਜੀਵਿਤ ਲੇਖਕ ਜੋਸਫ ਮੈਕਬਰਾਈਡ ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਨਜਦੀਕੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਮਤਲਬ "ਬੱਕਰੀ" ਹੈ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸ਼ਬਦ "ਮਕਬਰਾ" ਇਸ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ, "ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਚੁੰਝ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਨਾ", ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ "ਨਾਮ ਫ਼ਰੈਂਕ ਕੈਪ੍ਰਾ ਦੇ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦੇ ਦੋ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਾਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਅਤੇ ਜ਼ਿੱਦੀ।
ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਪਰਾ ਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਟਸ ਏ ਵੈਂਡਰਫਿਲ ਲਾਈਫ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਨੋਖਾ ਜੀਵਨ ਹੈ ਅਤੇ ਆਲੋਚਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੋਰ ਕੈਪਰਾ ਫਿਲਮਾਂ ਨੂੰ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਕਾਪਰਾ ਫ਼ਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਿਆਸੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਮੁੱਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ।
ਉਸਨੇ ਅਕਾਦਮੀ ਔਫ ਮੋਸ਼ਨ ਪਿਕਚਰ ਆਰਟਸ ਐਂਡ ਸਾਇੰਸਜ਼ ਦੇ ਪ੍ਰੈਜੀਡੈਂਟ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਸਕ੍ਰੀਨਵੀਟਰਜ਼ ਗਿਲਡ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਗਿਲਡ ਆਫ਼ ਅਮੈਰਿਕਾ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ।
1903 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੇ ਸਨ ਤਾਂ ਕੈਪਰਾ ਆਪਣੇ ਪਰਵਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਟੀਮਸ਼ਿਪ, ਜਰਮਨਜੀ ਦੇ ਸਟੀਅਰੇਜ ਕੰਧਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਪਾਸਤਾ ਬੁੱਕ ਕਰਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸਸਤਾ ਤਰੀਕਾ ਸੀ।
ਕਾਪਰਾ ਲਈ, ਇਹ ਯਾਤਰਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ 13 ਦਿਨ ਲੱਗ ਗਏ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਬਾਕੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭੈੜੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।
ਕਾਪਰਾ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਹਾਰਬਰ ਵਿਖੇ ਜਹਾਜ਼ ਦਾ ਆਗਮਨ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ "ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਔਰਤ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਇੱਕ ਚਰਚ ਦੀ ਛੱਤ ਤੋਂ ਲੰਬੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਰਤ ਰੱਖੀ" ਵੇਖਿਆ. ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵਿਸਮਾਦ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ:
ਫਰੈਂਕ ਰਸਲ ਕਾਪਰਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਫ੍ਰੈਂਚ ਰਸਲ ਕਾਪਰਾ ਇੱਕ ਸਿਸਲੀਅਨ ਅਮਰੀਕੀ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਨਿਰਮਾਤਾ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਸੀ, ਜੋ 1930 ਅਤੇ 1940 ਦੇ ਕੁਝ ਵੱਡੀਆਂ ਐਵਾਰਡ ਜੇਤੂ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਚਨਾਤਮਿਕ ਤਾਕਤ ਬਣ ਗਈ ਸੀ. ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਅਤੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਲੈਸ ਐਂਜਲਸ ਵਿੱਚ ਉਭਰੇ, ਉਸ ਦੀ ਲਕੀਨ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਹਾਣੀ ਨੇ ਫਿਲਮ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਆਨ ਫਰਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਅਮਰੀਕੀ ਸੁਪੁੱਤਰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ."
ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਅਗਲੇ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਕਪਰਾ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਸੀਨੀਅਰ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੈਕਸ਼ਨ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ ਕਿ "ਉਹ ਇਕਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਨਰਕ ਹਨ", ਕਪੇਰਾ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ "ਪ੍ਰੋਪੇਗੈਂਨ" ਫਿਲਮਾਂ ਨਹੀਂ ਸਨ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ।
ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਜਾਪਾਨ ਕਾਪਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਜਾਂ ਸੱਤ ਡੌਕੂਮੈਂਟਰੀ ਜੰਗ ਜਾਣਕਾਰੀ ਫਿਲਮਾਂ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨਾਮਾ।
ਮੱਧਕਾਲੀ ਦਰਸ਼ਨ, ਉਸ ਯੁੱਗ ਦਾ ਫ਼ਲਸਫ਼ਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਜ ਮੱਧਕਾਲ ਜਾਂ ਮੱਧਯੁੱਗ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਾਲ ਲਗਭਗ ਪੱਛਮੀ ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਪੰਜਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਪਤਨ ਤੋਂ ਲੈਕੇ 16ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਪੁਨਰ ਜਾਗਰਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮੱਧਯੁੱਗੀ ਫ਼ਿਲਾਸਫ਼ੀ, ਇੱਕ ਆਜ਼ਾਦ ਦਾਰਸ਼ਨਕ ਜਾਂਚ ਦੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਵਜੋਂ 8ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿਚ ਬਗਦਾਦ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ ਵਿਚ ਸ਼ਾਰਲਮੇਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਦਾਲਤ ਵਿਚ, 8 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਆਖਰੀ ਚੁਥਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤਕ ਯੂਨਾਨ ਅਤੇ ਰੋਮ ਵਿਚ ਕਲਾਸੀਕਲ ਕਾਲ ਵਿਚ ਵਿਕਸਤ ਪੁਰਾਤਨ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਮੁੜ-ਖੋਜਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤਕ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਇਕਜੁੱਟ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਦੁਆਰਾ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੱਧਯੁਗੀ ਦੌਰ ਨੂੰ ਪੁਨਰ ਜਾਗਰਤੀ ਕਾਲ ਦੇ ਮਾਨਵਵਾਦੀਆਂ ਨੇ ਦੁਆਰਾ ਚੰਗਾ ਭੰਡਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਯੂਨਾਨੀ ਅਤੇ ਰੋਮਨ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਪੁਰਾਤਨ ਕਾਲ ਅਤੇ ਪੁਰਾਤਨ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ 'ਪੁਨਰ ਜਨਮ' ਜਾਂ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਜਹਾਲਤ ਦੇ 'ਮੱਧ' ਕਾਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਆਧੁਨਿਕ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਮੱਧਯੁੱਗ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸੀ।
ਯੁੱਗ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਵਿਚਾਰਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ, ਥਾਮਸ ਐਕੂਆਈਨਸ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਮਝਿਆ, ਅਤੇ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ "ਸੱਚੀ ਅਤੇ ਸਹੀ ਬੁੱਧੀ ਤੋਂ ਹੀਣੇ ਹੋਣ" ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ।
ਮੱਧਕਾਲੀ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਦੋ ਮੁੱਖ ਦੌਰਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਲਾਤੀਨੀ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਅਰੰਭਕ ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 12 ਵੀਂ ਸਦੀ ਤਕ ਦਾ ਦੌਰ ਜਦੋਂ ਅਰਸਤੂ ਅਤੇ ਪਲੈਟੋ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਖੰਗਾਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ 12 ਵੀਂ, 13 ਵੀਂ ਅਤੇ 14 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਲਾਤੀਨੀ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ 'ਸੁਨਹਿਰੀ ਦੌਰ', ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦੀ ਬਹਾਲੀ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਚੋਟੀ ਦੀਆਂ ਬੁਲੰਦੀਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਸ ਬਾਰੇ ਅਰਬੀ ਟਿੱਪਣੀਕਾਰਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ, ਮੰਤਕ ਅਤੇ ਮੈਟਾਫਿਜ਼ਿਕਸ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਘਟਨਾ-ਵਿਕਾਸ ਹੋਏ ਸਨ।
ਇਬਨ ਸੀਨਾ ਅਤੇ ਇਬਨ ਰੁਸ਼ਦ ਦੇ ਸੰਭਵ ਅਪਵਾਦ ਹਨ, ਬਾਕੀ ਮੱਧਕਾਲੀ ਵਿਚਾਰਵਾਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਫ਼ਿਲਾਸਫਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ: ਉਹਨਾਂ ਲਈ, ਫ਼ਿਲਾਸਫ਼ਰ ਪੁਰਾਣੇ ਪੈਗਨ ਲੇਖਕ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਲੈਟੋ ਅਤੇ ਅਰਸਤੂ।
ਪਰੰਤੂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਿਧਾਂਤਕ ਬੌਧਿਕ ਸਵਾਲਾਂ ਅਤੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਨੁਕਤਿਆਂ ਦਾ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਫ਼ਿਲਾਸਫ਼ਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਤਰਕਪੂਰਣ ਤਕਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਿਆ।
ਥੌਮਸ ਐਕੂਆਈਨਸ, ਨੇ ਪੀਟਰ ਡੈਮੀਅਨ ਦੇ ਪੂਰਨਿਆਂ ਤੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਫ਼ਲਸਫ਼ਾ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਦਾਸੀ ਹੈ।
ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਚਰਚਾ ਹੇਠ ਆਈਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਤਰਕ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ, ਰੱਬ ਦੀ ਹੋਂਦ ਅਤੇ ਸਾਦਗੀ, ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਤੱਤ-ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਮਕਸਦ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ, ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਹਨ।
ਤਾਈਪੇਈ ਅਤੇ ਤਾਇਬਾਓ, ਤਾਈਵਾਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪੈਲੇਸ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ, ਵਿਚ ਤਕਰੀਬਨ 700,000 ਪੁਰਾਣੇ ਚੀਨੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਕਲਾਕਾਰੀ ਦੇ ਸਥਾਈ ਭੰਡਾਰ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਇੱਕ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਹੈ।
ਇਹ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਨਵਉਲੀਥਿਕ ਉਮਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਧੁਨਿਕ ਤਕ ਚੀਨੀ ਕਲਾ ਦੇ 8000 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਚੀਨ ਦੇ ਸਮਰਾਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਕੱਤਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਹਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪੈਲੇਸ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਫਾਰਬਿਡ ਸਿਟੀ ਵਿਚਲੇ ਪੈਲੇਸ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਜੁੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਲਾਕਾਰੀ ਅਤੇ ਕਲਾਕਾਰੀ ਦਾ ਵਿਆਪਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਮਿੰਗ ਅਤੇ ਕਿੰਗ ਰਾਜਪੂਤ ਦੇ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ,
ਨੈਸ਼ਨਲ ਪੈਲੇਸ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਅਹਾਤੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇਹ ਕਲਾਸੀਕਲ ਚੀਨੀ ਸੋਂਗ ਅਤੇ ਮਿੰਗ ਸਟਾਈਲ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ 1.88 ਹੈਕਟੇਅਰ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਫੈਂਗ ਸ਼ੂਈ, ਚੀਨੀ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ, ਪਾਣੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨ, ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਡਿਜਾਈਨ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਲੋਕਗੀਤ ਅਤੇ ਅਲੰਕਾਰ ਵਰਗੇ ਵਿਭਿੰਨ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਲਾਬ, ਵਾਟਰ ਵਰਕਸ ਅਤੇ ਲੱਕਰੀ ਦੀਆਂ ਚੀਨੀ ਮੰਡਰੀਆਂ ਹਨ।
ਇਹ 1985 ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਚੀਨੀ ਸਟਾਈਲ ਗਾਰਡਨ ਵੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਆੰਗੀ ਪਾਰਕ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਗਾਰਡਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪੈਲੇਟ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਚੀਨੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਚਾਂਗ ਦਾਈ-ਚਿਨ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
1983 ਵਿੱਚ ਚਾਂਗ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘਰ ਅਤੇ ਬਾਗ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪੈਲੇਸ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਅਤੇ ਯਾਦਗਾਰ ਬਣ ਗਿਆ।
2011 ਵਿੱਚ ਆਧਿਕਾਰਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਗ੍ਰੈਂਡ ਪੈਲੇਸ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਪਰਿਯੋਜਨਾ, ਤਾਈਪੇਈ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਖੇਤਰ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਕ ਯੋਜਨਾ ਹੈ।
ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਸਮੁੱਚੀ ਮਨੁੱਖਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਲਪੇਟ ਵਿੱਚ ਲਏ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਾਰਥਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਗੁਰਬਖਸ਼ ਸਿੰਘ ਫਰੈਂਕ ਨੇ ਵਿਗਿਆਨਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੀਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਖੇੜਦੇ ਹੋਏ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਖੇਤਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ:
ਸਮਾਜ-ਵਿਗਿਆਨ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸਮਾਜਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜਕ ਸਿਧਾਂਤ ਵੱਲ।
ਇਤਿਹਾਸ ਵੱਲ ਕਿਉਂਕਿ ਇਤਿਹਾਸ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਾਜ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਪੱਧਰਾਂ ਉੱਤੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਾਹਿਤ ਵੱਲ ਕਿਸੇ ਜਨ-ਸਮੂਹ ਦੀ ਸਮਾਜਕ ਚੇਤਨਾ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਸ੍ਵੈ ਚੇਤਨਾ ਵਜੋਂ।
ਭਾਸ਼ਾ ਵੱਲ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਮੁਹਾਫ਼ਜ਼ਖ਼ਾਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਸਗੋਂ ਬਾਹਰਲੇ ਯਥਾਰਥ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤੇ ਯਥਾਰਥ ਨੂੰ ਪ੍ਗਟ ਕਰਨ ਦੇ ਪਰਵਰਗਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਭੂਗੋਲ ਵੱਲ ਕਿਸੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਹੋਂਦ-ਚੌਖਟੇ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪਸਾਰ-ਖੇਤਰ ਜਾਨਣ ਲਈ।
ਆਰਥਕਤਾ ਵੱਲ ਉਤਪਾਦਨ ਅਤੇ ਪੁਨਰ-ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਜਾਨਣ ਲਈ ਜਿਹੜੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਸਿਰਜਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮਾਜਕ-ਆਰਥਕ ਦੌਰ ਦੇ ਖਾਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਲੋਕ-ਸਿਰਜਨਾਵਾਂ, ਪ੍ਗਟਾ-ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮੂਹਿਕ ਚਿੰਤਨ ਦੇ ਢੰਗਾਂ ਵੱਲ ਪਥਰਾਏ ਰੂਪਾਂ ਵਜੋਂ ਵਰਨਣ ਵਾਸਤੇ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਂਦ ਰੱਖਦੇ ਜੀਵੰਤ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਵਜੋਂ।
ਪਦਾਰਥਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵੱਲ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਪਦਾਰਥਕ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਪੱਧਰ ਪ੍ਗਟ ਕਰਦੇ ਸਗੋਂ ਪ੍ਕਿਰਤੀ ਉੱਪਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਸੀਮਾ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਦੇਂਦੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਵਜੋਂ।
ਕਲਾਂ-ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵੱਲ ਮਨੁੱਖ ਵਲੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸੁਹਜ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਾਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯਤਨ ਵਜੋਂ।
ਸਮਾਜਕ, ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵੱਲ ਸਮੂਹਿਕ ਕਾਰਵਾਈ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਬਕਿਆਂ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਦੇ ਪ੍ਗਟਾਅ ਵਜੋਂ ਆਦਿ।
ਸੋ, ਉਪਰ ਗਿਣਵਾਏ ਗਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਸਰੋਤ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣ ਦਾ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜਿਉਂ-ਜਿਉਂ ਇਹ ਅਧਿਐਨ ਵਿਕਾਸ ਕਰੇਗਾ, ਆਧਾਰ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਨਵੇਂ ਸਰੋਤ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਜਾਣਗੇ।
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਸਾਹਿਤ ਆਪਣੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਸ੍ਵੈਚੇਤਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰਬਖ਼ਸ਼ ਸਿੰਘ ਫ਼ਰੈਂਕ ਅਨੁਸਾਰ, ਯਥਾਰਥ ਦੇ ਸੰਕਲਪਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਬਿੰਬ-ਸਿਰਜਣਾ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਦੂਜੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝਾ ਲੱਛਣ ਹੈ।
ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਆਪਣੇ ਮਾਧਿਅਮ, ਭਾਸ਼ਾ, ਕਰਕੇ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਿਰਜਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਸਮਾਜ ਨੇ ਸੰਚਾਰ ਦੇ ਆਸ਼ੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਬਿੰਬ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਤਿੰਨ ਪੱਧਰਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ:ਯੁੱਗ, ਧਾਰਾ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ।
ਸਾਹਿਤ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਬੋਧਾਤਮਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਲਾ ਦੇ ਬਾਕੀ ਰੂਪ, ਫਲਸਫ਼ਾ, ਧਰਮ, ਇਤਿਹਾਸ, ਮਿਥਿਹਾਸ ਆਦਿ ਇਸ ਅੰਗ ਦੇ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਅੰਗ ਵੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਸਮੁੱਚਤਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਬੱਧ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸਮਕਾਲੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰ ਰਹੇ ਅਮਲਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਬਿੰਬ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪ ਦੀ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਪੇਸ਼ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਅਮਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਇਸ ਸਮਰੱਥਾ ਉਪਰ ਸੰਦੇਹ ਵੀ ਸਮਕਾਲੀ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਹੀ ਉਪਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਐਸੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਸਾਹਿਤ ਨੇ ਸਮਾਜਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਤਬਦੀਲੀ ਵਿੱਚ ਫ਼ੈਸਲਾਕੁਨ ਰੋਲ਼ ਨਿਭਾਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਇਸ ਜਟਿਲ ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਨ ਹੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਅਧਿਐਨ ਲਈ ਕੇਵਲ ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਪਹੁੰਚ ਬੇਹੱਦ ਅਧੂਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਲੋਕਯਾਨਿਕ ਅੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਗਿਣਵਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੋਈ ਵੀ ਅੰਸ਼ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਜਿਉਂ ਦਾ ਤਿਉਂ ਕਦੀ ਵੀ ਪ੍ਤੀਬਿੰਬਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸਗੋਂ ਬਿੰਬ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਹੀ ਪੇਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਅਧਿਐਨ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਤੀ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਹੋ ਨਿਬੜਦਾ ਹੈ।
ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚਲੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ੱਗ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ-ਵਿਧੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਹੜੀ 'ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਸਤ' ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਧਿਐਨ ਇਕਾਈ ਮੰਨ ਕੇ ਤੁਰਦੀ ਹੈ।
ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਸਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਦੀ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਵਿਗਿਆਨੀ ਦੀ ਵੀ।
ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪਰਵਰਗ ਉਹੀ ਹੋ ਨਿਬੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਤਿਮਾਨਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ ਵਿਚਾਰੇ ਗਏ ਹਨ: ਭਾਵ ਲੋਕਾਚਾਰ, ਸਦਾਚਾਰ, ਤਾਬੂ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ।
ਸਭਿਆਚਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੇਹੱਦ ਜਟਿਲ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰਲ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਮੂਲਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਨਾ ਹੀ ਮੁਲੰਕਣ-ਮੁਕਤ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਸਤੂ ਵਰਤਾਰੇ ਦੇ ਨਿਖੇੜੇ ਦੇ ਮੂਲ ਅਧਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਨਿਖੇੜਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਹੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਲੱਛਣ ਹਨ।
ਸਭਿਆਚਾਰ ਇੱਕ ਜਟਿਲ ਸਮੂਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਤਰ ਸੰਬੰਧਿਤ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੇ ਭਾਗ ਹਨ।
ਸਭਿਆਚਾਰ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਪਰ ਹਰ ਸਮਾਜ ਦਾ ਵਿਲੱਖਣ ਸਭਿਆਚਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਭਿਆਚਾਰ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਾਜ ਦਾ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਰਸੇ ਵਿੱਚੋਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਸਗੋਂ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਰਸੇ ਵਿੱਚੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕਤਾ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਲੱਛਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਸੰਚਾਰ ਦਾ ਮਾਧਿਅਮ ਹੋਣ ਦਾ ਝਾਉਲਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਪ੍ਰਾਥਮਿਕ ਮੰਤਵ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਅਤੇ ਸੰਚਾਰ ਲਈ ਉਚੇਰੇ 'ਤੇ ਸਿਰਜੀਆਂ ਗਈਆਂ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਬਦ ਅਸਲ ਵਿਚ ਦੋ ਸ਼ਬਦਾਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਹੈ 'ਸੱਭਯ' ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਨਿਯਮਬੱਧਤਾ ਹੈ ਜਦਕਿ 'ਅਚਾਰ' ਦਾ ਅਰਥ ਆਚਰਨ ਹੈ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਚਰਿਤਰ ਜੋ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨਿਯਮਬੱਧਤਾ ਦਾ ਧਾਰਨੀ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਭਿਆਚਾਰ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੂੰ ਦੇਖੀਏ ਤਾਂ ਸਭਿਆਚਾਰ ਇੱਕ ਸਰਵ ਵਿਆਪਕ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ ਪਰ ਹਰ ਸਮਾਜ 'ਚ ਕੋਈ ਵੀ ਕੌਮ ਜਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਜਨ ਸਮੂਹ ਜਿਹੜਾ ਸਮਾਜ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈੇ, ਉਹ ਸਭਿਆਚਾਰ ਤੋਂ ਸੱਖਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਕਿਸੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਇਹ ਉਪ ਸਮੂਹ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਜਨ-ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਸਾਂਝ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਕੁਝ ਵਿਲੱਖਣ ਤੱਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਸਾਰੇ ਉਪ-ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਤੱਤ ਮਿਲ ਕਰ ਮੂਲ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਕੇਂਦਰਤਿਤਵ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਰਪੇਖ ਸਚਾਈ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬਦਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬੇਸ਼ੱਕ ਇਹ ਏਡੀ ਵੱਡੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਤਬਦੀਲੀ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਸਗੋਂ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਦਾ ਸਿੱਟਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਤਬਦੀਲੀ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਉਪਰ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਇਹ ਪ੍ਕਿਰਤੀ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਾਜ ਦਾ ਹੋਂਦ ਚੌਖਟਾ ਹੈ।
ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰੀਕਰਨ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਖੜੀਆਂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਖਿੰਡਾਅ ਦੇ ਅਮਲ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਨਾਲੋਂ ਕੀਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਟਿਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੱਭਿਆਚਾਰੀਕਰਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਂਚਣ ਲਈ ਪੂਰੇ ਦੇ ਪੂਰੇ ਸਬੰਧੰਤ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਦਾ ਨਿਰੀਖਣ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਗਿਆਨ-ਖੇਤਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਨਿਖੇੜਾ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਤਰ ਸੰਬੰਧ ਵੇਖਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਨ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਧਾਰਨ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਇਹਨਾਂ ਅੰਤਰ ਸੰਬੰਧਾਂ ਬਾਰੇ ਕਾਫ਼ੀ ਅਸਪਸ਼ਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਹਨ।
ਜੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਿਸਟਮ ਵੱਜੋਂ ਲਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕਜੁੱਟ ਅਤੇ ਜਟਿਲ ਸਿਸਟਮ ਹੈ।
ਸਭਿਆਚਾਰ ਸਿਸਟਮ ਤੋਂ ਭਾਵ ਇੱਕ ਐਸੇ ਸਮੂਹ ਤੋਂ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਗਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲ ਕਰ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਆਰਗੈਨਿਕ ਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਆਤਮਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਦੂਸਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਅਜਿਹਾ ਵਿਆਪਕ ਵਰਤਾਰੇ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਣੀ ਸੌਖੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਪਰ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਅੰਗਰੇਜ਼ ਮਾਨਵ ਵਿਗਿਆਨੀ ਐਡਵਰਡ ਬੀ.ਟਾਈਲਰ ਅਨੁਸਾਰ, "ਸਭਿਆਚਾਰ ਉਹ ਜਟਿਲ ਸਮੂਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਕਲਾ, ਨੈਤਿਕਤਾ, ਕਨੂੰਨ, ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਆਦਤਾਂ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਮਨੁੱਖ ਸਮਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਧਿਐਨ ਖੇਤਰ ਨਾਲ਼ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਅੰਗ ਮੰਨੇ ਹਨ।
ਗੁਰਬਖ਼ਸ਼ ਸਿੰਘ ਫ਼ਰੈਂਕ ਅਨੁਸਾਰ, 'ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਵੱਖੋਂ -ਵੱਖਰੇ ਅੰਗ ਮੰਨੇ ਹਨ।
ਭਾਵੇਂ ਉਸਦਾ ਬਹੁਤਾ ਕੰਮ ਕਾਮੇਡੀ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਟਰੀ ਦੇ ਅਫ਼ਸਰਾਂ ਜਾਂ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੈਰੋਡੀ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਸਨੇ ਹੋਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਰੋਲ ਵੀ ਨਿਭਾਏ ਸਨ।
ਉਸਦੀ ਕਲਾ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਖੋ-ਵੱਖ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਈ ਐਮ ਆਲ ਰਾਈਟ ਜੈਕ , ਸਟੈਨਲੀ ਕੁਬਰਿਕ ਦੀ ਲੋਲਿਤਾ , ਡਾ. ਸਟ੍ਰੇਂਜਲਵ , ਵਾਟਸ ਨਿਊ, ਪੂਸੀਕੈਟ?
ਕਸੀਨੋ ਰੋਯਾਲ , ਦ ਪਾਰਟੀ , ਬੀਂਗ ਦੇਅਰ ਅਤੇ ਪਿੰਕ ਪੈਂਥਰ ਲੜੀ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।
ਸੈਲਰਸ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੌਮਿਕ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਕੇ ਬੜੀ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਰੋਲ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਵਿਅੰਗ ਅਤੇ ਬਲੈਕ ਕਾਮੇਡੀ ਉਸਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੀ ਮੁੱਖ ਖ਼ਾਸੀਅਤ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕਾਮੇਡੀਅਨਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਇਆ।
ਸੈਲਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ "ਡਾ. ਸਟ੍ਰੇਂਜਲਵ" ਅਤੇ "ਬੀਂਗ ਦੇਅਰ" ਲਈ ਦੋ ਵਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਦਾਕਾਰ ਲਈ ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮਾਂ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਲਘੂ ਫ਼ਿਲਮ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਅਵਾਰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸਨੇ "ਆਈ ਐਮ ਆਲ ਰਾਈਟ ਜੈਕ" ਫ਼ਿਲਮ ਅਤੇ ਮੂਲ "ਪਿੰਕ ਪੈਂਥਰ" ਫ਼ਿਲਮ ਲਈ ਦੋ ਵਾਰ ਬਾਫ਼ਟਾ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਅਦਾਕਾਰ ਲਈ ਦੋ ਵਾਰ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਵੀ ਮਿਲੀ।
ਟਰਨਰ ਕਲਾਸਿਕ ਮੂਵੀਜ਼ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ "ਸੈਲਰਸ ਪਿਛਲੀ 20ਵੀਂ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੰਪੂਰਨ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।
ਸੈਲਰਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਟੇਜੀ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਿੰਗਜ਼ ਥੀਏਟਰ, ਸਾਊਥਸੀ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦਾ ਹੀ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਡਰਮਰ ਦੇ ਤੌਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਐਂਟਰਟੇਨਮੈਂਟਸ ਨੈਸ਼ਨਲਸ ਸਰਵਿਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਿਆ।
ਉਸਨੇ ਰਾਲਫ ਰੀਡਰ ਦੇ ਗੈਂਗ ਸ਼ੋਅ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਨਕਲ ਅਤੇ ਇੰਮਪਰੋਵਾਈਸੇਸ਼ਨ ਤਕਨੀਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ।
ਦੂਜੀ ਸੰਸਾਰ ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੈਲਰਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੇਡੀਏ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸ਼ੋਅਟਾਈਮ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਪਿੱਛੋਂ ਉਹ ਬੀਬੀਸੀ ਰੇਡੀਓ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਾਟਕਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਗਿਆ।
1950 ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਸੈਲਰਸ ਨੇ ਸਪਾਈਕ ਮਿਲੀਗਨ, ਹੈਰੀ ਸੇਕੌਂਬੇ ਅਤੇ ਮਾਈਕਲ ਬੈਨਟਾਈਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸਫਲ ਰੇਡੀਓ ਲੜੀ ਦ ਗੂਨ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜੋ ਕਿ 1960 ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਮ ਹੋਈ ਸੀ।
ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ, ਸੈਲਰਸ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰੱਖਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਜੂਝਦਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਇੱਕ ਪੇਚੀਦਾ ਸ਼ਖਸ਼ੀਅਤ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਨਿਭਾਏ ਗਏ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਉਸ ਰਵੱਈਆ ਅਕਸਰ ਖਿਝਾਊ ਅਤੇ ਅਣਮਨੁੱਖੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਮ ਹੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜ ਪੈਂਦਾ ਸੀ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗੀ ਸਿਹਤ ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਨਸ਼ਿਆਂ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਿਗੜ ਗਈ ਸੀ।
ਸੈਲਰਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਚਾਰ ਵਾਰ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਵਿਆਹਾਂ ਤੋਂ ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਸਨ।