polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਰੀਐਕਸ਼ਨ ਟਰਬਾਈਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਬਾਅ ਦੋਵਾਂ ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਬਲੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਘਟਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਟਰਬਾਈਨਾਂ ਡੈਮ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਵਰ ਪਲਾਂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਣ ਟਰਬਾਈਨਾਂ ਰੀਐਕਸ਼ਨ ਟਰਬਾਈਨਾਂ ਹੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਘੱਟ ਅਤੇ ਮਧਿਅਮ ਉਚਾਈਆਂ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਣ ਟਰਬਾਈਨ ਇੱਕ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀ ਮਸ਼ੀਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਪਾਣੀ ਦੀ ਗਤਿਜ ਊਰਜਾ ਅਤੇ ਸਥਿਤਿਜ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਯੰਤਰਿਕ ਊਰਜਾ ਜਾਂ ਮਕੈਨੀਕਲ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੀ ਹੈ।
ਪਣ ਟਰਬਾਈਨ ਦੇ ਬਲੇਡਾਂ ਦੀ ਬਿਲਕੁਲ ਸਟੀਕ ਬਣਤਰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਹਾਅ ਦੇ ਦਬਾਅ,ਅਤੇ ਚੁਣੇ ਗਏ ਪ੍ਰੇਰਕ ਦੀ ਕਿਸਮ ਉੱਪਰ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪਣ ਟਰਬਾਈਨਾਂ ਨੂੰ ਬਣਤਰ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਰੀਐਕਸ਼ਨ ਟਰਬਾਈਨਾਂ ਅਤੇ ਇੰਮਪਲਸ ਟਰਬਾਈਨਾਂ।
ਇੰਮਪਲਸ ਟਰਬਾਈਨਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਉਚਾਈ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਹਾਅ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਿਊਟਨ ਦਾ ਤੀਜਾ ਨਿਯਮ ਰੀਐਕਸ਼ਨ ਟਰਬਾਈਨਾਂ ਵਿੱਚ ਊਰਜਾ ਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਿਊਟਨ ਦਾ ਦੂਜਾ ਨਿਯਮ ਇੰਮਪਲਸ ਟਰਬਾਈਨਾਂ ਵਿੱਚ ਊਰਜਾ ਦੇ ਦਬਾਅ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗੌਹਰ ਆਰਾ ਬੇਗਮ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਹਜਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਆਹ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਸੀ।
ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਤਨ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ।
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦਾਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਿਪੀਹਰ ਸ਼ਿਕੋਹ ਨੇ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਦੀ ਧੀ ਜੁਬਦਾਤ-ਉਨ-ਨਿਸਾ ਨਾਲ 1673 ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ, ਗੌਹਰ ਆਰਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਾਮੇ ਦੀ ਧੀ ਹਮੀਦਾ ਬਾਨੂ ਬੇਗਮ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਨੇ ਦਾਰਾ ਦੀ ਪੋਤੀ ਸਲੀਮਾ ਬਾਨੋ ਬੇਗਮ ਅਤੇ 1672 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਦੇ ਚੌਥੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਮੁਹੰਮਦ ਅਕਬਰ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਲਾੜੀ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲਈ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਸਮਾਗਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ: "ਦਿੱਲੀ ਫਾਟਕ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬੇਗਮ ਦੀ ਕੋਠੀ ਤੱਕ ਦੀ ਸੜਕ ਦੇ ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਉਸ ਦਿਨ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਮੁਮਤਾਜ਼ ਮਹਿਲ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਗੌਹਰ ਆਰਾ ਬੇਗਮ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਭਰਾ ਦੇ ਰਾਜ ਦੌਰਾਨ ਕਾਫ਼ੀ ਘੱਟ ਰਹੀ ਹੈ।
ਸਬੂਤ ਅਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੌਥੇ ਭਰਾ ਮੁਰਾਦ ਬਖ਼ਸ਼ ਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੌਰਾਨ ਗੱਦੀ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਬੋਲੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਇਹ ਸੱਚ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਰਗਰਮ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਭੈਣ ਜਹਾਨਾਰਾ ਤੋਂ ਉਲਟ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਜੇਤੂ ਭਰਾ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਦੁਆਰਾ ਕੈਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਗੌਹਰਾਰਾ ਬੇਗਮ (17 ਜੂਨ, 1631 – 1706; ਗੌਹਰ ਆਰਾ ਬੇਗਮ ਜਾਂ ਦਹਰ ਆਰਾ ਬੇਗਮ, ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ) ਉਹ ਮੁਗਲ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਹੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸਨ ਅਤੇ ਮੁਗਲ ਸਮਰਾਟ, ਸ਼ਾਹ ਜਹਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮੁਮਤਾਜ਼ ਮਹਿਲ, ਦੀ ਚੌਧਵੀਂ ਤੇ ਅਖੀਰਲੀ ਔਲਾਦ ਸਨ।
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ. ਗੌਹਰਾਰਾ, ਬਚ ਗਈ ਅਤੇ 75 ਸਾਲ ਤੱਕ ਜਿਉਂਦੀ ਰਹੀ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਤਖਤ ਦੇ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰ ਦੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਇਹ ਗੁਣ ਉਥੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਥੇ ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਮਧੁਰਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਚਿੱਤ ਪੰਘਰ ਜਾਏ।
ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖਾਵਾਂ ਲਗਣਾ, ਆਚਾਰੀਆ ਦੰਡੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰਸਮਇਤਾ, ਆਚਾਰੀਆ ਵਾਮਨ ਅਨੁਸਾਰ ਪਦਾਂ ਦੀ ਵਖਰਤਾ ਜਾਂ ਸਮਾਸ ਰਹਿਤ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਆਚਾਰੀਆ ਮੰਮਟ ਅਨੁਸਾਰ ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਪੰਘਾਰਨ ਵਾਲੇ ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਮਾਧੁਰਯ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਵਰਗ, ਚਵਰਗ, ਤਵਰਗ, ਪਵਰਗ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਰਣਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਦ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨਾਲ ਕੋਮਲ ਵਰਣਾਂ ਵਾਲੀ ਰਚਨਾ ਮਾਧੁਰਯ ਗੁਣ ਦੀ ਵਿਅੰਜਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਕਾਵਿ-ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤਾਂ ਆਚਾਰੀਆ ਭਰਤ ਮੁਨੀ ਵਾਲੀ ਹੀ ਮੰਨੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦਗਤ ਅਤੇ ਅਰਥਗਤ ਦੋ ਭੇਦਾਂ ਅਧੀਨ ਦੋ ਵਾਰ ਗਿਣਾ ਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੀਹ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਭੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦਸ ਭੇਦ ਤਾਂ ਭਰਤ ਮੁਨੀ ਵਾਲੇ ਹੀ ਹਨ ਅਤੇ ਚੌਦਾਂ ਭੇਦ ਨਵੇਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤੇ ਹਨ- ਉਦਾਰਤਾ, ਅਰਜਿਤਤਾ, ਪ੍ਰੇਯ, ਸੁਸ਼ਬਦਤਾ, ਸੂਖਮਤਾ, ਗੰਭੀਰਤਾ, ਵਿਸਥਾਰ, ਸੰਖੇਪ, ਸੰਮਿਤਤਾ, ਭਾਵਿਕਤਾ, ਗਤਿ, ਰੀਤਿ, ਉਕਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋੜੀ।
ਉਸਨੇ ਅੱਗੋਂ ਹਰ ਗੁਣ ਦਾ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਬਾਹਰਲੇ, ਅੰਦਰਲੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ-ਯੁਕਤ ਵਿੱਚ ਵਿਵੇਚਨ ਕਰਕੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬਹਤੱਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਆਚਾਰੀਆ ਵਾਮਨ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਵਿ-ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨਿਕ ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਅਲੰਕਾਰਾਂ ਦਾ ਆਪਸੀ ਭੇਦ ਦੱਸਿਆ।
ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਭਾ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੱਤ ਗੁਣ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਸ਼ੋਭਾ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵਾਧਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੱਤ ਅਲੰਕਾਰ ਹਨ।
ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਵਿਦਮਾਨ ਹੋਣ 'ਤੇ ਹੀ ਅਲੰਕਾਰ ਉਸਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਪਰ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਨਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਨਹੀਂ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਣ ਕਾਵਿ ਦੇ ਨਿੱਤ ਧਰਮ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਸੁਹਪੱਣ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਵਾਮਨ ਦੇ ਅਰਥ ਗੁਣਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਵੇਚਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਦਸ ਅਰਥ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਓਜ, ਪ੍ਰਸਾਦ, ਮਾਧੁਰਯ, ਸੁਕੁਮਾਰਤਾ ਅਤੇ ਉਦਾਰਤਾ ਦੋਸ਼ ਮਾਤ੍ਰ ਹਨ।
ਸਮਾਧੀ ਅਤੇ ਸ਼ਲੇਸ਼ ਅਰਥ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਗੁਣ ਨਾ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਉਸਨੇ ਸਮਤਾ ਅਰਥ ਗੁਣ ਨੂੰ ਵੀ ਦੋਸ਼ ਮਾਤ੍ਰ ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਨੇ ਅਰਥ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਕਾਵਿ-ਗੁਣ ਨਾ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਦਸ ਸ਼ਬਦ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ- ਓਜ, ਮਾਧੁਰਯ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਾਦ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮੇਟ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਜਗਨਨਾਥ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਨੇ ਵੀ ਮੰਮਟ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਾਮਨ ਦੇ ਵੀਹ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ- ਓਜ, ਮਾਧੁਰਯ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਾਦ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰੀਆ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਕਿ ਵਾਮਨ ਦੁਆਰਾ ਕਹੇ ਸ਼ਬਦ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ- ਸ਼ਲੇਸ਼, ਸਮਾਧੀ, ਉਦਾਰਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਾਦ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਓਜ ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅੰਤਰਭਾਵ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੁਕੁਮਾਰਤਾ ਸ਼ਬਦ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਨੇ ਗ੍ਰਾਮਯਤਵ ਦੋਸ਼ ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਉੱਲਟ, ਧ੍ਵਨੀਵਾਦੀ ਆਚਾਰੀਆਂ ਆਨੰਦਵਰਧਨ, ਮੰਮਟ, ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਆਦਿ ਨੇ ਗੁਣ ਨੂੰ ਰਸ ਉੱਤੇ ਆਸ਼੍ਰਿਤ ਦੱਸ ਕੇ ਇਸਨੂੰ ਰਸ ਧਰਮ ਮੰਨਿਆ ਹੈ।
ਆਚਾਰੀਆ ਮੰਮਟ ਨੇ ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਗੁਣ ਅਤੇ ਅਲੰਕਾਰ ਦਾ ਵਿਵੇਚਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁਣ ਰਸ ਦੇ ਨਿੱਤ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਲੰਕਾਰ ਕਾਵਿ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਤੇ ਅਰਥ ਦੇ ਉਪਕਾਰਕ ਹਨ।
ਮੰਮਟ ਨੇ ਰਸ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਗੁਣ ਅਤੇ ਅਲੰਕਾਰ ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਤਰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਸ ਦੇ ਹੋਣ 'ਤੇ ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਗੁਣ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਾਵਿ ਦੇ ਰਸ ਰਹਿਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਗੁਣ ਦਾ ਵੀ ਅਭਾਵ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਇਸਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਅਲੰਕਾਰ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਉੱਲਟ ਹੈ, ਰਸ ਦੇ ਨਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਅਲੰਕਾਰ ਹੋ ਵੀ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਹੀਂ ਵੀ।
ਆਚਾਰੀਆ ਮੰਮਟ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਭੇਦਾਂ ਬਾਰੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਚਾਰੀਆ ਵਾਮਨ ਦਾ ਹੀ ਮਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸੀ, ਪਰ ਮੰਮਟ ਨੇ ਵਾਮਨ ਦੇ ਦਸ ਸ਼ਬਦ-ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਮਾਧੁਰਯ, ਓਜ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਾਦ- ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅੰਤਰਭਾਵ ਕਰਕੇ ਦਸ ਅਰਥ-ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮੰਮਟ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਵਾਮਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਕੁੱਝ ਗੁਣ ਦੋਸ਼ਭਾਵ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁੱਝ ਕਿਤੇ ਗੁਣ ਨਾ ਹੋ ਕੇ ਦੋਸ਼ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦੰਡੀ ਨੇ ਕਾਵਿ ਦੇ ਵੈਦਰਭ ਤੇ ਗੌੜ ਦੋ ਮਾਰਗ ਮੰਨੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗੁਣ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਮਾਰਗਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ-ਜਾਨ ਮੰਨਿਆ ਹੈ।
ਕਾਵਿ ਗੁਣ, ਜਿਸਨੂੰ ਰੀਤੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੇ ਸਰੂਪ ਬਾਰੇ ਭਾਰਤੀ ਕਾਵਿ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਵਿਚਾਰ ਹੁੰਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
‘ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ’ ਦੇ ਲੇਖਕ ‘ਚਾਣਕਯ’ ਨੇ ਸੰਬੰਧ , ਪਰਿਪੁਰਣਤਾ , ਮਾਧੁਰਯ, ਔਦਾਰਯ, ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਆਦਿ ਗੁਣ ਜ਼ਰੂਰੀ ਮੰਨੇ ਹਨ।
ਆਗਨੀਪੁਰਾਣ ਦੇ ਲੇਖਕ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਤੱਤ ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੌਂਦਰਯ ਉਤਪੰਨ ਕਰੇ ਉਹ ‘ਗੁਣ’ ਹੈ।
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ‘ਸੁਹਪੱਣ’ ਅਦਿ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਮੁਟਿਆਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ‘ਹਾਰ’ ਆਦਿ ਗਹਿਣੇ ਭਾਰ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਉਸੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਲੰਕਾਰ ਆਦਿ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ ਕਾਵਿ-ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਕਾਵਿ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਰਤ ਨੇ ਨਾਟਯਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਕਾਵਿਗਤ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਵਿਵੇਚਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ਲੇਸ਼, ਪ੍ਰਸਾਦ, ਸਮਤਾ, ਸਮਾਧੀ, ਮਾਧੁਰਯ, ਓਜ, ਪਦਸੁਕੁਮਾਰਤਾ, ਅਰਥ ਵਿਅਕਤੀ, ਉਦਾਰਤਾ, ਕਾਂਤੀ ਨਾਮ ਦੇ ਦਸ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਹੈ ਸੁਭਾਅ, ਧਰਮ, ਸਿਫ਼ਤ, ਨਿਪੁਣਤਾ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੱਲ, ਦੋਸ਼ ਦਾ ਅਭਾਵ।
ਗੁਣ ਨਿੱਤ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਕਵਿ ਵਿੱਚ ਸੌਂਦਰਯ ਕਾਇਮ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ।
ਰਾਜਾ ਰੁਦ੍ਰਦਾਮਨ ਨੇ ਪ੍ਰਸਾਦ, ਮਾਧੁਰਯ, ਓਜ, ਕਾਂਤੀ, ਉਦਾਰਤਾ ਆਦਿ ਕੁੱਝ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਵਿਵੇਚਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰੀਆ ਕੁੰਤਕ ਨੇ ਕਾਵਿ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਵਿਵੇਚਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਵਰਗਾਂ- ਸਾਧਾਰਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਰਗੀਕ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸਾਧਾਰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰਗਤ ਔਚਿਤਯ ਅਤੇ ਸੌਭਾਗਯ ਗੁਣ ਹਨ ਜਦਕਿ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਰਗ ਅਧੀਨ ਮਾਧੁਰਯ, ਪ੍ਰਸਾਦ, ਲਾਵਣਯ ਅਤੇ ਅਭਿਜਾਤਯ ਗੁਣ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਓਪਰੋਕਤ ਵਿਵੇਚਨ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਗੁਣ ਉਹ ਧਰਮ ਜਾਂ ਤੱਤ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਨਾਲ ਕਾਵਿ ਦੇ ਅਭਿਵਿਅਕਤੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਉਤਕਰਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਫਲਸਰੂਪ ਅਨੁਭੂਤੀ ਦੇ ਸੌਂਦਰਯ ਦਾ ਵੀ ਉਤਕਰਸ਼ ਹੋ ਜਾਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤੀ ਸਮੀਖਿਆਕਾਰ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ, ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਮਤ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਵਿੰਡ ਸਰਫਿੰਗ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖੇਡਾ ਵਿੱਚ ਸਰੂਪ ਵਾਸਤੇ ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨਾ ਪਿਆ. "ਵਿੰਡਸੁਰਫ਼ਰ" ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਟ੍ਰੇਡਮਾਰਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ, ਇਸ ਖੇਲ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇਆ ਨੇ "ਸੇਲ ਬੋਰਡਿੰਗ" ਅਤੇ "ਬੋਰਡਸੈਲਿੰਗ" ਵਰਗੇ ਸਬਦਾ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਉਤਸਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ. ਵਿੰਡਸਰਫਿੰਗ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਹਾਲਾਕਿ ਸੰਗਠਿਤ ਮੁਕਾਬਲੇ ਓਲੰਪਿਕਸ ਸਮੇਤ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੱਧਰਾਂ 'ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿੰਡਸੁਰਫਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਫਾਰਮੈਟਾਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਾਰਮੂਲਾ ਵਿੰਡ ਸਰਫਿੰਗ, ਸਪੀਡ ਸੇਲਿੰਗ, ਸਲੈਲੋਮ, ਕੋਰਸ ਰੇਸਿੰਗ, ਵੇਵ ਸੇਲਿੰਗ, ਸੁਪਰੈਕਸ ਅਤੇ ਫ੍ਰੀਸਟਾਇਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.
1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਲੋਕਪ੍ਰਿਅਤਾ ਦੇ ਕਾਰਣ ਵਿੰਡ ਸਰਫਿੰਗ ਨੇ 1984 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਲਾਇਸੈਂਸ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਖੇਲ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਾਜ਼-ਸਾਮਾਨ ਅਤੇ ਸੇਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਣ ਵਿੰਡਸਰਫਿੰਗ ਦੀ ਲੋਕਪ੍ਰਿਅਤਾ ਵਿੱਚ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਿਰਾਵਟ ਆਈ. ਇਸ ਗਿਰਾਵਟ ਕੁਛ ਸਮੇਂ ਬਾਦ ਜਦੋਂ ਵਿੰਡ ਸਰਫਿੰਗ ਦੇ ਨਵੇਂ ਅਨੁਕੂਲ ਡਿਜਾਈਨ ਉਪਲਬਧ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਟਾ ਇਸ ਦੀ ਲੋਕਪ੍ਰਿਅਤਾ ਵਿੱਚ ਦੋਬਾਰਾ ਵਾਧਾ ਹੋਣ ਲੱਗਾ. ਹੋਰ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਖੇਲ ਬਹੁਤ ਦਬਾਬ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਸ਼ੌਕੀਆ ਵਿੰਡ ਸਰਫਰਾਂ ਨੇ ਕਾਈਟਸਰਫਿੰਗ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਤੀ
ਵਿੰਡ ਸਰਫਿੰਗ ਇੱਕ ਸਤਹੀ ਪਾਣੀ ਦੇ ਦੀ ਖੇਡ ਹੈ ਜੋ ਸਰਫਿੰਗ ਅਤੇ ਨੌਕਾਵਾ ਰੇਸ ਦੀਆ ਖੇਡਾ ਦਾ ਮਿਸ਼੍ਰਣ ਹੈ. ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੋਰਡ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 2.5 ਤੋਂ 3 ਮੀਟਰ ਲੰਬਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਰਿੰਗ ਨੂੰ ਬੋਰਡ ਦੇ ਨਾਲ ਫ੍ਰੀ-ਰੋਟੇਟਿੰਗ ਯੂਨੀਵਰਸਲ ਜੋੜ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਾਸਟ, ਬੂਮ ਅਤੇ ਸੇਲ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ. ਸੇਲ ਦਾ ਖੇਤਰਫਲ ਹਾਲਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਲਾਹ ਦੇ ਹੁਨਰ, ਵਿੰਡਸੁਰਫਿੰਗ ਦੀ ਕਿਸਮ, ਅਤੇ ਵਿੰਡ ਸੁਰਫਿੰਗ ਮਲਾਹ ਦੇ ਭਾਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ 2.5 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਤੋਂ 12 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਕੁਛ ਹੱਦ ਤੱਕ ਵਿੰਡ ਸਰਫਿੰਗ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਦਾ ਸ਼੍ਰੇ ਐਸ. ਨਿਊਮੈਨ ਡਾਰਬੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੱਦ ਸਾਲ 1964 ਵਿੱਚ ਸਿਸਕਹਾਨਾ ਦਰਿਆ, ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ, ਯੂਐਸਏ ਉੱਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ "ਸੇਲਬੋਰਡ" ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਓਹਨਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਪੇਟੈਂਟ ਨਹੀਂ ਕਾਰਵਾਈਆ 1964 ਵਿੱਚ, ਡਾਰਬੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੇਲਬੌਡਸ ਵੇਚਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ. ਡਾਰਬੀ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਚਾਰ ਸੰਬੰਧੀ ਲੇਖ ਅਗਸਤ 1965 ਵਿੱਚ ਪਾਪੂਲਰ ਸਾਇੰਸ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.
ਉਸ ਨੇ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਨਾਦਿਰਾ ਬੱਬਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਟੀ.ਵੀ. ਸੀਰੀਜ਼, ਟਾਈਟਲਿਅਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 90ਵਿਆਂ ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ੀ ਟੀਵੀ ਦੀ ਜ਼ੀ ਟੀਵੀ ਦੀ ਹਸਰਤੇਂ ਸਮੇਤ ਕਈ ਲੜੀਵਾਰ ਬਣੀਆਂ ਸਨ।
ਉਹ ਬਾਉ ਉਰਫ ਗੋਦਾਵਰੀ ਲਭਸ਼ੰਕਰ ਠੱਕਰ ਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਹਿੱਟ ਸੀਰੀਅਲ 'ਬਹੂ ਬਾਹੁ ਔਰ ਬੇਬੀ' ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਥੀਏਟਰ, ਫ਼ਿਲਮ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰ ਅਰਵਿੰਦ ਵੈਦਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ 'ਮਸਾਲਾ ਮਾਮੀ' ਨਾਮ ਦਾ ਨਾਟਕ ਵੀ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ੋਅ ਹੈ ਅਤੇ ਹਾਲੇ ਵੀ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਅਗਲੇ ਸੀਜ਼ਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਇਹ ਆਪਣੀ ਕਲਾ, ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 'ਤੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਚੱਲੀ।
ਜੋਸ਼ੀ ਨੇ 1968 ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਮ ਕੰਨਿਆਦਨ ਵਿੱਚ ਆਸ਼ਾ ਪਾਰੇਖ ਦੀ ਦੋਸਤ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸੇ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਗਾਣੇ "ਮਿਲ ਗਏ ਮਿਲ ਗਏ ਆਜ ਮੇਰੇ ਸਨਮ" ਵਿਚ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਮਨੀ ਰਤਨਮ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਗੁਰੂ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਬੱਚਨ ਦੀ ਮਾਂ ਦਾ ਚਿੱਤਰਨ ਵੀ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਸਾਲ ਮੇਹੁਲ ਸ਼ਾਹ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਲੀਲੇਟ ਦੁਬੇ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਕ੍ਰਾਸਓਵਰ ਫ਼ਿਲਮ, ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਬੀਟਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਨ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ।
ਸਾਰੇ ਮਾਧਿਅਮ ਵਿਚੋਂ, ਉਹ ਥੀਏਟਰ ਅਤੇ ਸਟੇਜ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਥਾਂ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਬਿਹਤਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਥੀਏਟਰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਸਟਾਰ ਪਲੱਸ 'ਚਾਂਦ ਛੁਪਾ ਬਾਦਲ ਮੇਂ' 'ਚ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਾਜਨ ਸ਼ਾਹੀ ਨੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨੇਹਾ ਸਰਗਮ ਦੁਆਰਾ ਨਿਭਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਵੇਦਿਤਾ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਦਾਦੀ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਗੰਗੂਬਾਈ ਜਨਵਰੀ 2013 ਵਿੱਚ ਸਿਨੇਮਾਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੁੱਖ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਉਹ 2015 ਵਿੱਚ 'ਮੇਰੀ ਆਸ਼ਿਕੀ ਤੁਮਸੇ ਹੈ' ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਲੀਡ ਦਾਦੀ ਉਰਫ ਹੰਸਾ ਗੋਵਰਧਨ ਪਾਰੇਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ ਸੀ।
ਉਹ ਸਬ ਟੀਵੀ ਦੇ ਸੀਰੀਅਲ 'ਖਿੜਕੀ' ਵਿੱਚ ਲਲਿਤਾ ਸਵਾਮੀ "ਅੰਮਾ" ਅਤੇ ਐਪੀਸੋਡਿਕ ਸਟੋਰੀ 9 'ਦਾਦੀ ਮਾਂ' ਵਿੱਚ ਦਾਦੀ ਮਾਂ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਆਈ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਸਾਲ 2017 ਵਿੱਚ & ਟੀਵੀ ਸੀਰੀਅਲ 'ਬਕੁਲਾ ਬੂਆ ਕਾ ਭੂਤ' ਵਿੱਚ ਬਕੁਲਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ।
ਉਸ ਨੇ ਸਟਾਰ ਪਲੱਸ ਦੀ ਖਿਚੜੀ ਰਿਟਰਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੰਪਾ ਕਾਕੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵੀ ਨਿਭਾਈ।
ਸਰਿਤਾ ਦਾ ਜਨਮ ਪੁਣੇ ਦੇ ਇੱਕ ਮੱਧ ਵਰਗ ਮਰਾਠੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਵਡੋਦਰਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ।
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਭੀਮ ਰਾਓ ਭੌਂਸਲੇ, ਇੱਕ ਬੈਰਿਸਟਰ ਅਤੇ ਮਾਂ ਸਨ, ਕਮਲਾਬੀ ਰਾਏ, ਗੋਆ ਤੋਂ ਸਨ. ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਪਦਰਮਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨੌਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰੰਪਰਾਗਤ ਥੀਏਟਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਛੇਤੀ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਂਤ ਆੱਫਟ।
ਉਹ ਅਕਸਰ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਪਦਰਮਾਨੀ ਨਾਲ ਉਲਝਣ ਕਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਵੀ ਹੈ।
ਜੋਸ਼ੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਥੀਏਟਰ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਨਾਟਕਕਾਰ ਪ੍ਰਵੀਨ ਜੋਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਹ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਕੇਤਕੀ ਦੇਵ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ 'ਕਿਊਂਕੀ ਸਾਸ ਵੀ ਕਭੀ ਬਹੁ ਥੀ' ਵਿੱਚ ਦਕਸ਼ਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ ਅਤੇ 'ਪੂਰਬੀ ਜੋਸ਼ੀ' ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਜੋ ਕਿ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ ਉਸ ਦੀ ਭਾਣਜੀ ਮਾਨਸੀ ਜੋਸ਼ੀ ਰਾਏ ਹੈ ਅਤੇ ਭਤੀਜਾ ਅਦਾਕਾਰ ਸ਼ਰਮਨ ਜੋਸ਼ੀ , ਥੀਏਟਰ ਦੇ ਦਿੱਗਜ਼ ਅਰਵਿੰਦ ਜੋਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਕਲਰਜ਼ ਟੀ.ਵੀ. ਸ਼ੋਅ 'ਸਿਲਸਿਲਾ ਬਦਲਤੇ ਰਿਸ਼ਤੋਂ ਕਾ' ਵਿੱਚ ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ ਸੀ।
ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ੀ ਟੀਵੀ ਦੀ 'ਹਮਾਰੀ ਬਹੂ ਰੇਸ਼ਮ' ਵਿੱਚ ਅਰੁਣਾ ਪਾਰੇਖ ਉਰਫ ਬਾਅ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤੀ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ‘ਏ’ ਗ੍ਰੇਡ ਫਿਲਮਾਂ ਨੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਆਨਸਕ੍ਰੀਨ ਬੇਟੇ ਨੂੰ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 'ਤੇ ਰਾਜੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ 9 ਸਾਲ ਬਾਅਦ 'ਬਾਅ ਬਹੁ ਔਰ ਬੇਬੀ' ਵਿੱਚ ਦੁਆਰਾ ਨਿਭਾਇਆ ਸੀ, ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਰਿਤਾ ਜੋਸ਼ੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਵਸਥਾ ਹੈ, ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਅਤੇ ਗੁਜਰਾਤੀ ਥੀਏਟਰ ਅਤੇ ਮਰਾਠੀ ਥੀਏਟਰ ਦੀ ਇੱਕ ਅਨੁਭਵੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ।
ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਟਾਰ ਪਲੱਸ ਬਾ ਬਹੁ ਔਰ ਬੇਬੀ ਵਿੱਚ ਗੋਦਾਵਰੀ ਠੱਕਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਬਾਲ ਅਦਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਛੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੋਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ 16 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ।
ਉਹ ਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਥੀਏਟਰ ਗੁਜਰਾਤੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੇ ਭਵਿੱਖੀ ਪਤੀ ਪ੍ਰਵੀਨ ਜੋਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ।
1988 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ ਮਿਊਜ਼ਿਕ, ਡਾਂਸ ਐਂਡ ਡਰਾਮਾ ਨੇ ਗੁਜਰਾਤੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।
ਜਯਾ ਪ੍ਰਦਾ ਨੇ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਦੀ ਪੂਰਵ ਸੰਧਿਆ 'ਤੇ ਇਸ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਐਨ ਟੀ ਰਾਮਾ ਰਾਓ ਦੇ ਸੱਦੇ' ਤੇ 1994 ਵਿੱਚ ਤੇਲਗੂ ਦੇਸ਼ਮ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਕਿਆਸ ਲਗਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਚੋਣ ਲੜੇਗੀ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਚੋਣ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਨਾ ਉਤਰਨਾ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਰਾਓ ਦੁਆਰਾ ਉਸਨੂੰ ਸੀਟ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ.
1994 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਰਾਓ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਜਵਾਈ ਨਾਰਾ ਚੰਦਰਬਾਬੂ ਨਾਇਡੂ ਨੂੰ ਮਾਲ ਮੰਤਰੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ।
ਸਰਕਾਰ ਬਣਨ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਚੰਦਰਬਾਬੂ ਨਾਇਡੂ ਨੇ ਟੀਡੀਪੀ ਦੇ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਵਿਧਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਚੁਣਨ ਲਈ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਹੁਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤੇ ਵਿਧਾਇਕ ਉਸ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਦਲ -ਬਦਲ ਵਿਰੋਧੀ ਕਾਨੂੰਨ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਤੇਲਗੂ ਦੇਸ਼ਮ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਲੇਬਲ ਚੰਦਰਬਾਬੂ ਨਾਇਡੂ ਧੜੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਪ੍ਰਦਾ ਵੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਚੰਦਰਬਾਬੂ ਨਾਇਡੂ ਧੜੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ।
ਜਯਾ ਪ੍ਰਭਾ ਨੂੰ ਚੰਦਰਬਾਬੂ ਨਾਇਡੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸਾਈਕਲ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ.
ਪਾਰਟੀ ਸੁਪਰੀਮੋ ਐਨ ਚੰਦਰਬਾਬੂ ਨਾਇਡੂ ਨਾਲ ਮਤਭੇਦਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਟੀਡੀਪੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
2009 ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦੌਰਾਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੋਣ ਕਮਿਸ਼ਨ ਵੱਲੋਂ ਰਾਮਪੁਰ ਦੇ ਸਵਰ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬਿੰਦੀਆਂ ਵੰਡ ਕੇ ਚੋਣ ਜ਼ਾਬਤੇ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
11 ਮਈ 2009 ਨੂੰ, ਜਯਾ ਪ੍ਰਦਾ ਨੇ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ ਕਿ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸੀਨੀਅਰ ਨੇਤਾ ਆਜ਼ਮ ਖਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨੰਗੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵੰਡ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਅਮਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਦਾ ਨੂੰ ਪਾਰਟੀ ਵਿਰੋਧੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਅਤੇ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਅਕਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਵਿੱਚ 2 ਫਰਵਰੀ 2010 ਨੂੰ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਲਲਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੇਲਗੂ-ਮੀਡੀਅਮ ਸਕੂਲ, ਰਾਜਾਮੁੰਦਰੀ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਾਚ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਕਲਾਸ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਜਯਾ ਪ੍ਰਧਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਛੋਟੀ ਸਕਰੀਨ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਟੀਵੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਜਯਾਪ੍ਰਦਮ ਨਾਲ ਕੀਤੀ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਅਦਾਕਾਰਾ ਦੀ ਇੰਟਰਵਿਊ ਲਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਹਸਨ, ਚਿਰੰਜੀਵੀ, ਕੇ. ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ, ਏ.ਐੱਨ.ਆਰ., ਰਾਮ ਗੋਪਾਲ ਵਰਮਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੇਲਗੂ ਹਾਜ਼ਰੀਨ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ।
ਉਹ ਤੇਲਗੂ, ਤਾਮਿਲ, ਹਿੰਦੀ, ਕੰਨੜ, ਮਲਿਆਲਮ, ਬੰਗਾਲੀ ਅਤੇ ਮਰਾਠੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ।
1986 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਨਿਰਮਾਤਾ ਸ੍ਰੀ ਕਾਂਤ ਨਹਾਤਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਚੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਵਾਹਿਤ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ 3 ਬੱਚੇ ਹਨ।
ਇਹ ਵਿਆਹ ਵਿਵਾਦਗ੍ਰਸਤ ਰਿਹਾ ਕਿਉਂਕੀ ਨਹਾਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਤਲਾਕ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਕਾਲਕਟ, ਪੰਜਾਬ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਤੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਸੀ ਸਹਿਯੋਗ ਲਈ ਜਾਣੇ ਗਏ ਹਨ।
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਕਰੈਡਿਟਾਂ ਅਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਦੇ ਨਿਰਵਿਘਨ ਵੰਡ ਲਈ ਸਥਾਨਕ ਸਹਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਰਾਜ ਸਹਿਕਾਰੀ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਵਿਚਕਾਰ ਤਾਲਮੇਲ ਲਈ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਖੋਜ ਇੰਡੀਅਨ ਕੌਂਸਲ ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸੀਡਸ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਰਾਜ ਪੱਧਰੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਨੇ ਨੋਰਮੋਰ ਬੋਰਲੌਗ ਨਾਲ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵਿੱਓ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਉਪਜ ਵਾਲੇ ਕਣਕ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਮੰਤਰਾਲੇ ਕੋਲ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ 1978 ਤੱਕ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵਿਸ਼ਵ ਬੈਂਕ ਦੇ ਸੀਨੀਅਰ ਕਿਸਾਨ ਵਜੋਂ, ਘਾਨਾ ਅਤੇ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿਕਾਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ 1988 ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਵਾਈਸ ਚਾਂਸਲਰ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਲੈਣ ਲਈ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ 2001 ਤੱਕ ਉਥੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਜਦੋਂ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ 2005 ਵਿੱਚ ਸਟੇਟ ਕਿਸਾਨ ਕਮਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਾਲਕਟ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਚੇਅਰਮੈਨ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਰੌਕਫੈਲਰ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਯੂਐਸ ਗਏ ਅਤੇ ਓਹੀਓ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਕੋਲੰਬਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਡਾਕਟਰੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਗੁਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਕਾਲਕਟ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸਨ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਰਾਜ ਕਿਸਾਨ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਾਨੀ ਚੇਅਰਮੈਨ ਸਨ, ਜੋ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਉਸਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ 1981 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਚੌਥੀ ਉੱਚਤਮ ਭਾਰਤੀ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ 2007 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਭੂਸ਼ਣ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਭਾਰਤੀ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।
ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ 1981 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਸਿਵਲੀਅਨ ਸਨਮਾਨ ਤੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।
ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਗੈਲੀਲੀਅਨ ਟ੍ਰਾਂਸਫੋਰਮੇਸ਼ਨ ਦੋ ਅਜਿਹੀਆਂ ਰੈਫ੍ਰੈਂਸ ਫ੍ਰੇਮਾਂ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂਕਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਰੂਪਾਂਤ੍ਰਨ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਊਟੋਨੀਅਨ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਬਣਤਰਾਂ ਅੰਦਰ ਸਿਰਫ ਸਥਿਰ ਸਾਪੇਖਿਕ ਗਤੀ ਦਾ ਹੀ ਫਰਕ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜਿੰਟਾ ਦਾ ਜਨਮ 31 ਜਨਵਰੀ 1975 ਨੂੰ ਸ਼ਿਮਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਰੋਹਰੂ ਦੇ ਇੱਕ ਪਰਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਕੌਸਮਪੋਲੀਟਨ, ਵੇਰਵ, ਹਾਰਪਰ ਦੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੀਤੀ 13 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤਾਂ ਇੱਕ ਕਾਰ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ; ਦੁਰਘਟਨਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ, ਨਿਲਪਰਭਾ, ਵੀ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੱਟਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਉਹ ਬਿਸਤਰ ਵਿੱਚ ਪਈ ਰਹੀ।
ਜਿੰਟਾ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਦੁਖਦਾਈ ਦੁਰਘਟਨਾ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੋੜ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਛੇਤੀ ਹੀ ਵੱਡੀ ਹੋਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਗਈ।
ਉਸਦੇ ਦੋ ਭਰਾ ਹਨ; ਦੀਪਨਕਰ ਅਤੇ ਮਨੀਸ਼, ਜੋ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਇੱਕ ਇੱਕ ਸਾਲ ਛੋਟੇ ਹਨ।
ਦੀਪਨਕਰ ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਮਿਸ਼ਨਡ ਅਫਸਰ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਮਨੀਸ਼ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸਨੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਦੀ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਬਣਾਈ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਤੇਲਗੂ, ਪੰਜਾਬੀ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਮਿਨਲ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੁਏਸ਼ਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜ਼ਿੰਟਾ ਨੇ 1998 ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਸੇ, ਫ਼ਿਲਮ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸੇ ਸਾਲ ਸੋਲਜਰ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫ਼ਿਲਮਫ਼ੇਅਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਵੀਂ ਅਦਾਕਾਰਾ ਦਾ ਅਵਾਰਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸਨੇ ਕਯਾ ਕੈਹਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਿਸ਼ੌਰੀ ਸਿੰਗਲ ਮਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਉਸਨੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਚਰਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਕੈਰੀਅਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ; ਉਸਦੇ ਫਿਲਮ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਕ੍ਰੀਨ ਪਰਸੋਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਲਈ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ।
18 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬੋਰਡਿੰਗ ਸਕੂਲ, ਲੌਰੇਂਸ ਸਕੂਲ, ਸਨਾਵਰ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੁਏਟਿੰਗ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜ਼ਿੰਟਾ ਨੇ ਸ਼ਿਮਲਾ ਦੇ ਸੇਂਟ ਬੇਦੇ ਦੇ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਿਲਾ ਲਿਆ।
ਉਸਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਨਾਲ ਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਐਸ. ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੀ ਅਭੀ ਤੋ ਮੈਂ ਜਵਾਨ ਹੂੰ ਅਤੇ ਹਸਨ ਤਾਰਿਕ, ਮਾਜ਼ੀ ਹਾਲ ਮੁਸਤਕਬਿਲ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਮਰੀਅਮ ਮਾਰਗਰੇਟ ਦੀਆਂ ਦੋ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਤਰ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਚਲੀ ਗਈ।
ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪਰਦੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਉਸਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਯੋਗ ਫਿਲਮਾਂ ਸਨ।
1981 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦਰਪਨ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਈਅਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਆਪਣੀ ਭਰਤੀ ਏਜੰਸੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕੀਤਾ।
ਨਈਅਰ ਸੁਲਤਾਨਾ ਨੇ ਆਪਣੇ 37 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਫਿਲਮੀ ਕਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ 225 ਤੋਂ ਵੱਧ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਉਹ ਦੁਖਦਾਈ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ; ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਈਅਰ ਸੁਲਤਾਨਾ ਦਾ ਜਨਮ 1 937 ਵਿੱਚ ਅਲੀਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਤਾਇਬਾ ਬੰਨੋ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁਸਲਿਮ ਪਰਵਾਰ ਕੋਲ ਹੋਇਆ।
ਉਸ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਮੈਨ ਕਾਲਜ, ਅਲੀਗੜ੍ਹ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੀ. ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ 1947 ਵਿੱਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਰਾਚੀ ਚਲੇ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫ਼ਿਲਮ ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਹਿ-ਸਿਤਾਰਾ ਦਾਰਪਾਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਭੂਮਿਕਾ ਕੀਤੀ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਸੰਤੋਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਵੀ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਾ ਸਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਭਰਾ ਐਸ ਸੁਲੇਮਾਨ ਇੱਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸਨ।
ਉਸਨੇ 1955 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਨਵਰ ਕਮਲ ਪਾਸ਼ਾ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਕਾਤਿਲ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਫ਼ਿਲਮੀ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ/ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਨਵਰ ਕਮਲ ਪਾਸ਼ਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਸ਼ਮੀਮ ਬਾਨੋ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਨ।
ਉਸੇ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਹੁਮਾਯੂ ਮਿਰਜ਼ਾ ਦੀ ਇੰਤਿਖਾਬ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਲੀਡ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਸਕ੍ਰੀਨ ਨਾਮ ਨਈਅਰ ਸੁਲਤਾਨਾ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਉਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਉਸਦੀਆਂ ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਲੱਖ , ਬਾਜ਼ੀ , ਮਜ਼ਲੂਮ , ਸਹੇਲੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਦਰਪਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇੰਡਸਟਰੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਹੋਈ, ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਫਿਲਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਏਕ ਮੁਸਾਫਿਰ ਏਕ ਹਸੀਨਾ , ਮੇਰੀ ਭਾਬੀ , ਹਮਜੋਲੀ ਅਤੇ ਅਜ਼ਮਤ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਰਹੀਆਂ।
ਨਈਅਰ ਸੁਲਤਾਨਾ , ਤੈਯਾਬਾ ਬਾਨੋ ਉਰਦੂ: ) ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਲਕਾ-ਇ-ਜਜ਼ਾਬਾਟ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੀ।
ਉਹ ਲੋਲੀਵੁੱਡ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਕ੍ਰੀਨ ਅਦਾਕਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਈ।
ਸਲੋਨੀ ਹੈਦਰਾਬਾਦ, ਸਿੰਧ ਵਿੱਚ ਜੰਮੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫ਼ਿਲਮੀ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1964 ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਮ ਗਦਰ ਤੋਂ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੁਹੰਮਦ ਅਲੀ ਅਤੇ ਸੁਧੀਰ ਦੇ ਨਾਲ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ।
ਚੰਨ ਮਖਨਾ, ਦਿਲ ਦੀ ਜਾਨੀ, ਸਾਜਨ ਪਿਆਰਾ ਅਤੇ ਫਾਨੀ ਖਾਨ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਨ. ਉਸਨੇ ਵਹੀਦ ਮੁਰਾਦ, ਯੂਸਫ ਖਾਨ, ਏਜਾਜ਼ ਦੁਰਾਨੀ ਅਤੇ ਅਕਮਲ ਖਾਨ ਵਰਗੇ ਉੱਘੇ ਨਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ।
1970 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਬਾਰੀ ਫ਼ਿਲਮ ਸਟੂਡੀਓ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਾਰੀ ਮਲਿਕ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ. ਸਲੋਨੀ ਬਾਰੀ ਮਲਿਕ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮੁਲਤਾਨ ਰੋਡ 'ਤੇ ਬਾਰੀ ਸਟੂਡੀਓ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਖੁਰਮ ਬਾਰੀ ਦੀ ਮਤਰੇਈ ਮਾਂ ਸੀ।
ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ 1979 ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੁਬਈ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪੰਜ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ।
1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਬਾਰੀ ਫਿਲਮੀ ਸਟੂਡਿਓਜ਼ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਾਰੀ ਮਲਿਕ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਫਿਲਮਾਂ ਤੋਂ ਸੇਵਾ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰਦੌਸ ਮਾਰਕੀਟ, ਗੁਲਬਰਗ, ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਕੋਲ ਥਾਈ ਪਿੰਡ ਵਿਖੇ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ।
ਕਾਜੂ ਦਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਰਸੋਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਿਠਾਈਆਂ ਬਣਾਉਣ ਜਾਂ ਕੜੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਜਾਂ ਇੱਕ ਪੇਸਟ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਰੋਟੀਆਂ , ਜਾਂ ਕੁਝ ਮਿਠਾਈਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਚਟਨੀ ਵਾਂਗੂ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਈ ਭਾਰਤੀ ਮਿਠਾਈਆਂ ਅਤੇ ਮਿਠਾਈਆਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਪਾਊਡਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗੋਆ ਦੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਭੂਨਾ ਅਤੇ ਕੱਚੇ ਦੋਨੋਂ ਕਾਲੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਰੀ ਅਤੇ ਮਠਿਆਈ ਬਣਾਉਣ ਲਈ।
ਕਾਜ ਵੀ ਥਾਈ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਰੇ ਰੂਪ ਵਿਚ।
ਫਿਲੀਪੀਨਜ਼ ਵਿੱਚ, ਕਾਜੂ ਅੰਟੀਪੋਲੋ ਦਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਉਤਪਾਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੁਮਨ ਨਾਲ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਂਪਾਂਗਾ ਨੂੰ ਟੇਰਰੋਨਸ ਡੀ ਕਾਯੂਯੂ ਨਾਮਕ ਮਿੱਠਾ ਮਿਠਾਇਆ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਜੂ ਮਾਰਜ਼ੀਪੈਨ ਵ੍ਹਾਈਟ ਵੇਫਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ, ਭੁੰਲਨਆ ਅਤੇ ਸਲੂਣਾ ਕੱਗੂ ਨੂੰ ਕਕਾਗ ਮੀਟ ਜਾਂ ਕਕਾਵਾਂ ਦੀ ਮੈਡੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕਾਜੂ ਸੇਬ ਨੂੰ ਜਮਬੂ ਮਾਨੀਟ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਜੂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਸਦਾ-ਬਹਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, 14 ਮੀਟਰ ਲੰਬਾਈ ਤੱਕ ਵਧਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ, ਅਕਸਰ ਅਣਉਯਗਤੀਸ਼ੀਲ ਤਾਰ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪੱਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਰਲਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਚਮੜੀ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ, ਅੰਡਾਕਾਰ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਲਈ, 4-22 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਲੰਬੇ ਅਤੇ 2-15 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਵਿਆਪਕ, ਨਿਰਵਿਘਨ ਮਾਰਜਿਨ ਦੇ ਨਾਲ. ਫੁੱਲ ਇੱਕ ਪੈਨਿਕਲ ਜਾਂ ਕੋਰਬ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ 26 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਲੰਬੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਹਰ ਇੱਕ ਫੁੱਲ ਛੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਹਿਲੀ ਤੇ ਪਿਹਲਾ ਹਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਪਤਲੀ, ਤੀਬਰ ਪੱਟੀਆਂ 7-15 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਲੰਬੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਸਦਾ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਨਾਮ ਕਾਜ਼ੀ ਰੁੱਖ ਕਾਜੂ ) ਦੇ ਫਲ ਲਈ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਨਾਮ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਤੁਪਿਅਨ ਸ਼ਬਦ ਅਕਜੂ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਮਤਲਬ ਹੈ "ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ"।
ਗ੍ਰੀਕ ਅਤੇ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਆਮ ਨਾਮ ਐਨਾਕਾਰਡਿਅਮ, ਫਲਾਂ ਦੇ ਕੋਰ ਜਾਂ ਦਿਲ ਤੋਂ ਉੱਪਰਲੇ ਬੀਜ ਦੀ ਅਸਾਧਾਰਣ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਡਬਲਜ਼ ਦੇ ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ ਜੋਹਨ ਮੌਰਿਟਸ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਐਲਬਰਟ ਐਕਹਾਊਟ ਦੀ ਸਾਢੇ ਨੌਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਨਸਲੀ ਵਿਗਿਆਨਿਕ ਪੇਂਟਿੰਗ, ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਫ਼ੁਰੇਟਿੰਗ ਕਾਜੂ ਦੇ ਦਰਖਤ ਦੇ ਹੇਠ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਕਾਜੂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਇੱਕ ਖੰਡੀ ਸਿੱਧਰੀ ਰੁੱਖ ਹੈ ਜੋ ਕਾਜੂ ਬੀਜ ਅਤੇ ਕਾਜੂ ਸੇਬ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ 14 ਮੀਟਰ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ 6 ਗੁਣਾਂ ਤਕ ਵਧ ਰਹੇ ਕਾਜੂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਾਭਦਾਇਕ ਸਾਬਤ ਹਨ, ਜਿਸਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਅਤੇ ਵੱਧ ਉਪਜ ਸੀ।
ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਵਿੱਚ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਬਸਤੀਵਾਦੀ 1550 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕਾਜੂ ਬਰਾਮਦ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਸਨ. ਕਾਜੂਆਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਤਪਾਦ ਵੀਤਨਾਮ, ਨਾਈਜੀਰੀਆ, ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਆਈਵਰੀ ਕੋਸਟ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦਿਓਲ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ 2009 ਵਿੱਚ ਵਾਪਰੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਅਨੁਰਾਗ ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ 2009 ਦੀ ਫਿਲਮ 'ਦੇਵ ਡੀ' ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦਾ ਆਧੁਨਿਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਤ ਚੰਦਰ ਚੋਟੋਪਾਧਿਆਏ ਦੀ ਬੰਗਾਲੀ ਪ੍ਰੰਪਰਾਗਤ ਨਾਵਲ ਦੇਵਦਾਸ ਨੇ ਕੀਤਾ।
ਫਿਲਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਯੀਅਪ ਦੀ ਸੋਚ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਦੇਵ ਨਾਲ ਇੱਕ ਗੱਲਬਾਤ ਦੌਰਾਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਲੌਸ ਏਂਜਲਸ ਸਟ੍ਰੈਪ ਕਲੱਬ ਨੂੰ "ਆਧੁਨਿਕ ਦਿਨ ਦੇਵਦਾਸ" ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਦੇਵ ਡੀ. ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਖਰੀ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਸਟਾਈਲ, ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਸਾਉਂਡਟਰੈਕ, ਅਤੇ ਨਵੀਨਤਾਕਾਰੀ ਵਰਣਨਕਾਰੀ ਢਾਂਚੇ ਲਈ ਵਿਆਪਕ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਫਿਲਮ ਲਈ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ।
ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ ਇੰਡੀਆ ਦੇ 5 ਵਿਚੋਂ 4 ਸਟਾਰ ਸਮੀਖਿਅਕ ਵਿੱਚ, ਨਿਖਤ ਕਾਜ਼ਮੀ ਨੇ "ਕਲਾਸ ਐਕਟ" ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਦੇਓਲ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਮੰਨੀ।
ਦਿਓਲ ਨੇ ਸੜਕ 'ਤੇ ਤਨੀਸ਼ਤਾ ਚੈਟਰਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਫਿਲਮ ਦਿਓਲ ਨੇ 2010 ਵਿਚ' ਤੇਰਾ ਕਿਆ ਹੋਗਾ ਜੌਨੀ 'ਦੀ ਆਈ.ਆਈ.ਏ. ਨੰਬਰ ਲਈ ਇੱਕ ਨਾਇਕ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
2009 ਵਿਚ, ਦਿਓਲ ਨੇ ਇੱਕ ਨਿਰਮਾਤਾ ਕੰਪਨੀ ਫੋਰਬਿਡ ਫਿਲਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੰਕਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਦਿਓਲ ਨੇ 2005 ਵਿੱਚ ਇਮਤਿਆਜ਼ ਅਲੀ ਦੀ "ਸੋਚਾ ਨਾ ਥਾ" ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਇਸ਼ਾ ਟਾਕੀਆ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਨੇ ਆਲੋਚਕਾਂ ਦੀਆਂ ਜਿਆਦਾਤਰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਔਸਤਨ ਪੂੰਜੀ ਸੀ।
ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਦਿਓਲ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਸੀ ਉਸਦੀ ਦੂਜੀ ਫਿਲਮ ਭੂਮਿਕਾ 2006 ਦੀ "ਅਹਿਸਤਾ ਅਹਿਸਤਾ" ਸੀ।
ਦਿਓਲ ਦੀ ਪਹਿਲੀ 2007 ਰਿਲੀਜ਼ ਬਹੁ-ਅਦਾਕਾਰੀ ਕਾਮੇਡੀ ਨਾਟਕ "ਹਨੀਮੂਨ ਟ੍ਰੇਵਲਜ਼ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਲਿਮਟਡ" ਸੀ।
ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਬਾਕਸ-ਆਫਿਸ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਭਰ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਹੈ।