polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਇੰਡੋਥ੍ਰਮ ਜੀਵ ਆਪਨੇ ਸ਼ਰੀਰ ਦੀ ਜਿਆਦਾ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਗਰਮੀ ਪਾਚਨ ਕਿਰਿਆ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਇਸ ਲਈ ਓਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗਰਮ ਖੂਨ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਐਕਟੋਥਰਮ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਸ਼ਰੀਰ ਦੇ ਤਾਪ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਬਾਹਰੀ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ ਓਹਨਾਂ ਨੂੰ ਠੰਡੇ ਖੂਨ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਠੰਡੇ ਖੂਨ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਗਰਮ ਖੂਨ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰਕ ਤਾਪ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਰਿਹੰਦਾ ਹੈ।
ਸਰੀਰ ਦੀ ਸਤਹ ਨੂੰ ਖੂਨ ਦੇ ਵਹਾਅ ਵਧਾਉਣ ਨਾਲ ਗਰਮੀ ਜਿਆਦਾ ਖਤਮ ਗਵਾਉਣਾ
ਇੱਕ ਠੰਢੇ ਸਤਹ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਗਰਮੀ ਗਵਾਉਣਾ. ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ:
ਬੱਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਵਾਹਨ ’ਤੇ ਲਾਲ ਬੱਤੀ ਸਿਰਫ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ, ਕੈਬਨਿਟ ਮੰਤਰੀ, ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ, ਰਾਜਪਾਲ, ਸੀਨੀਅਰ ਜੱਜਾਂ ਜਾਂ ਕੁਝ ਲੋੜਵੰਦ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਹੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਵਾਹਨਾਂ, ਪੁਲੀਸ ਦੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤ 'ਚ ਗੱਡੀਆਂ ’ਤੇ ਲੱਗੀ ਲਾਲ ਜਾਂ ਪੀਲੀ ਜਾਂ ਨੀਲੀ ਬੱਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣੇ ਮਾਣੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਜਾਂ ਮੰਤਰੀ ਹੀ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸਰਕਾਰੀ ਅਫਸਰਾਂ ਤੇ ਸਿਹਤ ਮਹਿਕਮੇ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਗੱਡੀ ਉਪਰ ਵੀ ਨੀਲੀ, ਲਾਲ ਬੱਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਬੱਤੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਅਹੁਦਿਆਂ ’ਤੇ ਤਾਇਨਾਤ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਤਕ ਸੀਮਤ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਲਾਲ ਬੱਤੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦਾ ਅਸਲ ਮੰਤਵ ਫੌਰੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਮੌਕੇ ’ਤੇ ਨਿਰਵਿਘਨ ਸਰਕਾਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਲੋੜਵੰਦ ਥਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੜਕ ਦੁਰਘਟਨਾ ਸਥਲ, ਹਸਪਤਾਲ, ਉੱਚ ਅਧਿਕਾਰੀ ਜਾਂ ਅਦਾਲਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਵਾਨਤ ਵਿਅਕਤੀਆਂ, ਨੇਤਾਵਾਂ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ, ਸੰਸਦ ਜਾਂ ਮੀਟਿੰਗ ਸਥਾਨ ’ਤੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਇਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸਲਾਮੀ ਅਕੀਦੇ ਦੇ ਮੁਤਾਬਿਕ ਏਸ ਮਸਜਿਦ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਇਬਰਾਹੀਮ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਸਮਾਈਲ ਨੇ ਰਲ਼ ਕੇ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਇਸ ਮਸੀਤ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਕੋਨੇ ਵੱਲ ਇੱਕ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਪੱਥਰ ਕੰਧ ਵਿੱਚ ਜੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਏਸ ਮਸੀਤ ਵਿੱਚ ਇਬਰਾਹੀਮ ਦੇ ਵੇਲੇ ਦੀ ਇਕੋ ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰ ਹੈ।
ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਇਬਰਾਹੀਮ ਨੂੰ ਜ਼ਮਜ਼ਮ ਦੇ ਖੂਹ ਦੇ ਐਨ ਨੇੜੇ ਸਹੀ ਸਾਈਟ ਦਿਖਾਈ ਸੀ, ਜਿਥੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਅਤੇ ਇਸਮਾਈਲ ਨੇ ਅੰਦਾਜ਼ਨ 2130 ਈਪੂ ਵਿੱਚ ਕਾਬਾ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੁਆਰਾ ਕਾਬਾ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਦੂਤ ਉਸ ਕੋਲ ਇੱਕ ਕਾਲਾ ਪੱਥਰ, ਇੱਕ ਅਸਮਾਨੀ ਪੱਥਰ ਲੈ ਆਇਆ, ਜੋ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਨੇੜੇ ਪਹਾੜੀ ਅਬੂ ਕੁਬਾਏਸ ਤੇ ਬਹਿਸਤ ਵਿੱਚੋਂ ਡਿੱਗਿਆ ਸੀ।
ਮੁਹੰਮਦ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਾਲਾ ਪੱਥਰ "ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਿੱਟਾ ਫਿਰਦੌਸ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਆਇਆ", ਪਰ ਆਦਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕਾਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਕਾਲਾ ਪੱਥਰ ਇਬਰਾਹਿਮ ਦੀ ਬਣਾਈ ਮਸਜਦ ਦੀ ਇਕੋ ਯਾਦਗਾਰ ਹੈ।
ਮਸਜਿਦ ਅਲ-ਹਰਮ , ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿਤਰ ਥਾਂ, ਕਾਬਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਘੇਰਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਮਸਜਿਦ ਹੈ।
ਇਹ ਸਉਦੀ ਅਰਬ ਦੇ ਮੱਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਸਜਿਦ ਹੈ।
ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਕਾਬੇ ਦੀ ਤਰਫ ਮੂੰਹ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਮੁਸਲਮਾਨ ਉੱਤੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਇਸ ਦਾ ਜਰੀਆ ਰੱਖਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇੱਥੇ ਹੱਜ ਉੱਤੇ ਆਏ ਅਤੇ ਕਾਬਾ ਦੀ ਤਵਾਫ ਕਰੇ।
ਕਾਬਾ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਕਾਲਾ ਪੱਥਰ ਰੱਖਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਅਬਰਾਹਾਮ ਨੂੰ ਇਲਹਾਮ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਬਿਰਧ ਨਬੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ
ਉਹ ਹੁਣ ਜਾਣ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਨੂੰ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣ ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕ ਅਰਬ ਤੋਂ ਅਤੇ ਦੂਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਊਠ ਤੇ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਚੱਲ ਕੇ ਆਉਣ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੂਰਵਜਾਂ ਲਈ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਮਿਤੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸਮਾਈਲ ਦਾ 2150 ਈ ਪੂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਇਸਹਾਕ ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ, ਇਸਲਾਮੀ ਵਿਦਵਾਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਾਬਾ 2130 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਬਰਾਹਿਮ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਇਸ ਲਈ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਾਬਾ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੇ ਮੰਦਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ, ਜੋ 1007 ਈਸਵੀ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਮਿਤੀਆਂ ਮੁਸਲਿਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਕਾਬਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਮਸਜਿਦ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਲੱਕੜ ਦੀ ਥਾਂ ਮਾਰਬਲ ਦਾ ਪੱਥਰ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਨਾਲ਼ ਇਸ ਦੇ ਰਕਬੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਨਾਲ਼ ਇਸਲਾਮ ਫੈਲਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਚ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ।
ਇਸ ਬਾਅਦ ਗਿਣਤੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੇ ਨਮਾਜ਼ੀਆਂ ਲਈ ਥਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧਾਨ ਲਈ ਮਸੀਤ ਦੇ ਰਕਬੇ 'ਚ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸਾਮਰੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ, ਸਾਮਰੀ ਬੁੱਕ ਮੂਸਾ ਦੇ ਭੇਤ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸਮਾਇਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਨਬਾਯੋਥ ਨੇ ਕਾਬਾ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮੱਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਮੂਸਾ ਦੇ ਭੇਤ 10ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਕੰਪਾਈਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ ਜਦਕਿ 1927 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰਾਏ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਤੀਜੀ ਸਦੀ ਈਪੂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵੱਧ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਲਿਖੀ ਸੀ।
ਕਿਬਲਾ ਉਸ ਸੰਮਤ ਦਾ ਨਾਂ ਹੈ ਜਿਸ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯਰੋਸ਼ਲਮ 'ਚ ਵਾਕਿਆ ਬੀਤ ਅਲ ਮੁਕੱਦਸ ਕਿਬਲਾ ਦੀ ਹੈਸੀਅਤ ਰੱਖਦਾ ਸੀ ਪਰ ਸੱਤਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਮਗਰੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਦਲ ਕੇ ਮੱਕਾ 'ਚ ਕਾਅਬਾ ਨੂੰ ਕਿਬਲਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਮੁਰੰਮਤ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਤੇ ਨਾਲ਼ ਇਸ ਦੀ ਛੱਤ ਤੇ ਸਜਾਵਟ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਜੇਕਰ ਅੰਦਰ-ਬਾਹਰ ਦੀ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਨੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਮਸਜਦ ਦੇ ਵਰਤਮਾਨ ਢਾਂਚੇ ਦਾ ਖੇਤਰਫਲ 356,800 ਵਰਗ ਮੀਟਰ ਹੈ।
ਹਿਲਬਰਟ ਸਪੇਸ ਵਿੱਚ ਓਪਰੇਟਰਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਰਾਹੀਂ, ਪਹਿਲਾ ਸੰਸਲੇਸ਼ਣ ਜੌਹਨ ਵੌਨ ਨਿਊਮਨ ਦੁਆਰਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਇੱਕ ਹਿਲਬਰਟ ਸਪੇਸ ਕਿਸੇ ਵੈਕਟਰ ਸਪੇਸ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਦਾ ਸਰਵਸਧਾਰੀਕਰਣ ਹੈ ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਅਯਾਮਾਂ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਗੁਣਨਫਲ ਸਪੇਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੂਰੀ ਅਤੇ ਐਂਗਲਾਂ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ- ਖਾਸਕਰ ਕੇ ਔਰਥੋਗਨਲਟੀ ਦੀ ਧਾਰਨਾ।
ਹੋਰ ਤਾਂ ਹੋਰ, ਇਹ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਣਤਾ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਤੇ ਵੀ ਖਰੀ ਉਤਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਛਾ ਮੁਤਾਬਿਕ ਹੱਦਾਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਥਿਊਰੀ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਸਹੀ ਹੈ, ਫੇਰ ਵੀ ਵੌਨ ਨਿਊਮਨ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਹੋਰ ਆਮ ਸਪੇਸਾਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ- ਜਿਵੇਂ ਡਿਸਟ੍ਰੀਬਿਊਸ਼ਨ ਸਪੇਸਾਂ- ਜੋ, ਭਾਵੇਂ ਥਿਊਰੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਬੰਧਤ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਖੋਂ ਉਹਲੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਜੇਕਰ ਗਣਿਤਿਕ ਫਾਰਮੂਲਾ ਬਣਤਰਾਂ ਦੇ ਕਠਿਨ ਬਿੰਦੂਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਹੋਵੇ।
ਕੁਆਂਟਮ ਮਕੈਨਿਕਸ ਦੀ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਬਣਤਰ, ਜੋ ਹਿਲਬਰਟ ਸਪੇਸ ਨੂੰ ਡਿਸਟ੍ਰੀਬਿਊਸ਼ਨ ਦੀ ਥਿਊਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਰੂਸੀ ਗਣਿਤ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਇਸਰੇਲ ਮੌਸੀਵਿਚ ਗਲਫਾਂਡ ਦੁਆਰਾ ਕੁੱਝ ਦੇਰ ਬਾਦ ਬਣਾਈ ਗਈ।
ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਜਿੱਡ ਹਿਲਬਰਟ ਸਪੇਸ, ਜਾਂ ਗਲਫਾਂਡ ਟਰਿਪਲੈੱਟ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਊਕਲੀਅਰ ਟੌਪੌਲੌਜੀ ਜਿਸ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਸੰਪੂਰਣਤਾ ’ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਟੌਪੌਲੌਜੀ ਆਂਕੜਿਆਂ ਦੇ ਅਕਾਰ ਜਾਂ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਨਿਰੰਤਰ ਤਬਦੀਲੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਏ ਬਗੈਰ ਰੇਖਾਗਣਿਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਥਾਨਿਕ ਸਬੰਧਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)
ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਟੌਪੌਲੌਜੀ ਕਿਸੇ ਸਕੇਲਰ ਗੁਣਨਫਲ ਰਾਹੀਂ ਫਿੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਇਹ ਰੇਖਿਕ ਸਪੇਸ ਇੱਕ ਹਿਲਬਰਟ ਸਪੇਸ ਰਚਣ ਲਈ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕੁਆਂਟਮ ਮਕੈਨਿਕਸ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਵਿਕਾਸ ਨੇ ਇੱਕ ਰਹੱਸਮਈ ਗਣਿਤਿਕ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।
ਭਾਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਵਿਕਾਸ ਕਰਕੇ ਅਜਿਹੇ ਪਲ ਆਏ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਇੰਨੇ ਕਠਿਨ ਫਾਰਮੂਲੇ ਨਹੀਂ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਇਹ ਫਾਰਮੂਲੇ ਬਾਦ ਵਿੱਚ ਸੈੱਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਗਣਿਤਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨਾਲ ਕਠਿਨਤਾ ਨਾਲ ਸਾਬਤ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਦਾ ਇੱਕ ਸਬ-ਸੈੱਟ ਹੇਠਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਤੇ ਹੀ ਇਸਦੀ ਇੱਕ ਟੌਪੌਲੌਜੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ;
ਇਹ ਕੰਪਨੀ 1978 ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੈਲਕੋ, ਜੋਕਿ ਅਮਰੀਕਨ ਐਗਰੀਕਲਚਰਲ ਐਂਟਰਪਾ੍ਇਸ ਜਿਸਦਾ ਮੁੱਖ ਦਫ਼ਤਰ ਓਰੈਗਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਹੇਠਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਾਂਕਿ ਬਰਲਿਨ ਟੈਗਲ ਏਅਰਪੋਰਟ ਤੋਂ ਜਰਮਨ ਟੂਰ ਓਪਰੇਟਰਾਂ ਵੱਲੋ ਚੈਟਰ ਉਡਾਣਾਂ ਨੂੰ ਸੰਚਾਲਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ, ਜੋਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਰ ਮੈਡੀਟੇਰੀਅਨ ਹਾਲੀਡੇ ਰਿਜ਼ਾਰਟਾਂ ਨੂੰ ਜਾ ਸਕਣ।
ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਏਅਰਲਾਈਨ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਏਅਰ ਬਰਲਿਨ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਪਛੱਮ ਬਰਲਿਨ ਏਅਰਲਾਈਨ ਬਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਸ਼ੀਤ ਯੁਧ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਬਰਲਿਨ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਏਅਰ ਕੋਰੀਡੋਰਸ ਦੀ ਤੇਗਲ ਏਅਰਪੋਰਟ ਤੋਂ ਆਣ-ਜਾਣ ਦੀ ਸੁਵਿਧਾ ਕੇਵਲ ਫ਼ਰਾਂਸ, ਯੂਨਾਇਟੇਡ ਕਿੰਗਡਮ ਜਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਰਜਿਸਟਰ ਹੋਈ ਏਅਰਲਾਈਨ ਨੂੰ ਹੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਏਅਰਲਾਈਨਜ਼ ਦਾ ਮੁੱਖ ਦਫ਼ਤਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਤੇਗਲ ਏਅਰਪੋਰਟ ਸੀ ਅਤੇ ਲਿਓਨਾਰਡ ਲੰਡਗਰੇਨ ਇਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਚੇਅਰਮੈਨ ਸੀ।
ਏਅਰ ਬਰਲਿਨ ਵਾਨਵਲੱਡ ਗਠਜੋੜ ਦਾ ਵੀ ਸਦੱਸ ਹੈ, ਇਹ ਨੀਕੀ ਦੀ ਓਸਟੀ੍ਆ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਬੱਲੇਅਰ ਦੀ ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈੰਡ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਲਕੀਅਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਇਸਦੀ ਮੁੱਖ ਕੰਪਨੀ ਏਅਰ ਬਰਲਿਨ ਪੀ-ਐਲ-ਸੀ ਤੇ ਕੰਪਨੀ ਲੁਫ਼ਤਵਰਕਹਿਰਸ ਕੇਜੀ, ਫਰੈਂਕਫਰਟ ਸਟਾਕ ਐਕਸਚੇਂਜ ਵਿੱਚ ਸੂਚੀਬੱਧ ਹੈ।
ਏਅਰ ਬਰਲਿਨ ਦਾ ਮੁੱਖ ਦਫ਼ਤਰ ਚੈਰਲੋਟਣਬਰੱਗ-ਵਿਲਮਰਸਡੋਰਫ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋਕਿ ਬਰਲਿਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਗਰ ਹੈ
ਏਅਰਲਾਈਨਜ਼ ਦਾ ਹੱਬ ਬਰਲਿਨ ਟੈਗਲ ਏਅਰਪੋਰਟ ਅਤੇ ਡਸਲ਼ਡੋਰਫ਼ ਏਅਰਪੋਰਟ ਹੈ।
ਇਹ ਏਅਰਲਾਈਨਜ਼ 17 ਜਰਮਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਯੂਰੋਪ ਦੇ ਮਹਾਂਨਗਰਾਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੱਖਣੀ ਯੂਰੋਪ ਅਤੇ ਉਤੱਰੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੇ ਕਈ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਸਥਾਨਾਂਨੂੰ ਆਪਣੀ ਉਡਾਣ ਸੇਵਾਵਾਂ ਉਪਲਬਧ ਕਰਾਓਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮਹਾਦ੍ਵੀਪ ਵਿਚਕਾਰ ਕੈਰਿਬਿਯਾਈ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸੇਵਾਵਾਂ ਪ੍ਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ।
ਏਅਰ ਬਰਲਿਨ ਲੁਫ਼ਤਹਾਂਸਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਰਮਨੀ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਏਅਰਲਾਈਨਜ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਾਤਰੀ ਪਰਿਵਾਰਕ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਯੂਰੋਪ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਏਅਰਲਾਈਨਜ਼ ਹੈ।
ਬਰਡਮੈਨ ਪਹਿਲੀ ਫਿਲਮ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਔਰਡਨਰੀ ਪੀਪਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਐਡੀਟਿੰਗ ਇਨਾਮ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਬੈਸਟ ਪਿਚਰ ਦਾ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਿਆ।
ਆਲੇਖਾਂਦਰੋ ਇਨਿਆਰੀਤੂ ਲਗਾਤਾਰ ਉਹ ਦੂਜੇ ਮੈਕਸੀਕਨ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਬਣੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੈਸਟ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦਾ ਇਨਾਮ ਮਿਲਿਆ।
84 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਰੌਬਰਟ ਦੁਵਾਲ ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਨਾਮਜ਼ਦ ਸੀ।
ਸਮਾਗਮ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਏਐਮਪੀਏਐਸ ਨੇ ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਔਸਕਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੁਲ 24 ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇਨਾਮ ਵੰਡੇ।
ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਦਾ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਵਿੱਚ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਦੇ ਉੱਪਰ ਏਬੀਸੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਇਸਦੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਨੀਲ ਮੇਰਨ ਅਤੇ ਕ੍ਰੇਗ ਜ਼ਾਦਾਨ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਹਮਿਸ਼ ਹਮਿਲਟਨ ਨੇ ਕੀਤਾ।
ਅਦਾਕਾਰ ਨੀਲ ਪੈਟਰਿਕ ਹੈਰਿਸ ਨੇ ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ।
ਬਰਡਮੈਨ ਅਤੇ ਦਾ ਗਰੈਂਡ ਬੁਡਾਪੇਸਟ ਹੋਟਲ ਦੋਹਾਂ ਫਿਲਮਾਂ ਨੇ ਚਾਰ-ਚਾਰ ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤੇ ਅਤੇ ਬਰਡਮੈਨ ਨੂੰ ਤਾਂ ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮ ਵੀ ਮਿਲਿਆ।
ਬਾਕੀ ਜੇਤੂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿਪਲੈਸ਼ , ਅਮੈਰੀਕਨ ਸਨਿਪਰ, ਬਿੱਗ ਹੀਰੋ 6, ਬੁਆਏਹੁੱਡ, ਸਿਟੀਜਨਫੋਰ, ਕ੍ਰਾਈਸਿਸ ਹੌਟਲਾਇਨ: ਵੇਟਰਨਸ ਪ੍ਰੈੱਸ 1, ਫੀਸਟ, ਇਦਾ, ਦਾ ਇਮੀਟੇਸ਼ਨ ਗੇਮ, ਇੰਟਰਸੈੱਲਰ, ਦਾ ਫੋਨ ਕਾਲ, ਸੇਲਮਾ, ਸਟਿੱਲ ਐਲਿਸ ਅਤੇ ਦਾ ਥਿਉਰੀ ਔਫ ਐਵਰੀਥਿੰਗ ਦੇ ਨਾਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਨ।
ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮਾਂ ਦੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 37 ਮਿਲੀਅਨ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ।
ਇਸ ਐਲਾਨ ਸਮਾਗਮ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਜੇ. ਜੇ. ਅਬਰਾਮਸ ਅਤੇ ਅਲਫਾਂਸੋ ਕੁਆਰਨ ਅਤੇ ਅਕਾਦਮੀ ਦੇ ਮੁਖੀ ਸ਼ੇਰਿਲ ਬੂਨ ਇਸਾਸ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰ ਕ੍ਰਿਸ ਪਾਇਨ ਦੋਵੇਂ ਸਨ।
ਬਰਡਮੈਨ ਅਤੇ ਦਾ ਗਰੈਂਡ ਬੁਡਾਪੇਸਟ ਹੋਟਲ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾਮਜਦਗੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ।
ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਬੰਧਿਤ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਅਕਾਦਮੀ ਨੇ 8 ਨਵੰਬਰ 2014 ਨੂੰ ਹੌਲੀਵੁੱਡ ਅਤੇ ਹਾਈਲੈਂਡ ਕੇਂਦਰ ਦੇ ਬੌਲਰੂਮ ਵਿੱਚ ਗਵਰਨਰਸ ਇਨਾਮ ਵੰਡੇ ਗਏ।
7 ਫਰਵਰੀ 2015 ਨੂੰ ਬੇਵੇਰਲੀ ਹਿੱਲਸ, ਕੈਲੀਫ਼ੋਰਨੀਆ ਦੇ ਬੇਵੇਰਲੀ ਵਿਲਸ਼ਾਇਰ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਤਕਨੀਕੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਲਈ ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮ ਵੰਡੇ ਗਏ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਮਾਰਗਟ ਰੋੱਬੀ ਅਤੇ ਮਾਈਲਸ ਟੈੱਲਰ ਨੇ ਕੀਤੀ।
ਗਰੈਵਿਟੀ ਉੱਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਿਨੇਮੇਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਲਈ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੇ ਏਮਾੱਨੁਏਲ ਲੁਬੇਜ਼ਕੀ ਚੌਥੇ ਐਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਬਣ ਗਏ ਜਿਸਨੇ ਲਗਾਤਾਰ ਦੋ ਵਾਰ ਬੈਸਟ ਸਿਨੇਮੇਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਲਈ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਿਆ।
ਜੁਗਨੂੰ ਦੇ ਢਿਡ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਐਨਜ਼ਾਈਮ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਲੁਸੀਫਿਰੇਸ
ਆਖਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਐਨਜ਼ਾਈਮ ਲੁਸਿਫਰਨ ਨਾਮਕ ਰਸਾਇਣ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਅਤੇ ਆਕਸੀਜਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਜੀ ਹਾਂ ਕਿ ਊਰਜਾ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਿਧਾਂਤ ਹੀ ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਊਰਜਾ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਅਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਤੋੜੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਇੱਕ ਰੂਪ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਚ ਬਦਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ।
ਹਰ ਪਰਮਾਣੂ ਵਿੱਚ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਊਰਜਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੇਂਦਰਕ ਦੁਆਲੇ ਤਹਿ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੇਕਰ ਇਹਨਾਂ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਊਰਜਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਅਸਥਿਰ ਹੋ ਹੋਕੇ ਉਪਰਲੀ ਤਹਿ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਅਸਥਿਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇਹ ਮਿਲੀ-ਸਕਿੰਟ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵਾਪਸ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਤਹਿ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ , ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਆਉਂਦੇ ਇਹ ਆਪਣੀ ਸੌਖੀ ਹੋਈ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਦੀ ਹੈ।
ਸੈੱਲ ਦੀ ਕਰੰਸੀ ਹੈ, ਸੈੱਲ ਆਪਣੇ ਊਰਜਾ ਦੇ ਖਰਚਿਆਂ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਰੂਪ ਚ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਸਦੀਆਂ 2,000 ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਸ਼ੀਤੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਊਸ਼ਣ ਕਟਿਬੰਧੀ ਵਾਲੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਟਟਿਹਣੇ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਨਰ ਟਟਹਿਣਾ ਅਤੇ ਮਾਦਾ ਟਟਹਿਣਾ ਦੋਵੇਂ ਉੱਡ ਸਕਦੇ ਹਨ ਪਰ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰ੍ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਮਾਦਾ ਟਟਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਉੱਡ ਸਕਦੇ।
ਇਹਦੇ ਕੋਲ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਬੱਤੀ ਲੱਗੀ ਹੁੰਦੀ ਏ ਜਿਹੜੀ ਸਾਥੀ ਕੀਟਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦੀ ਹੈ।
ਸੋਹਣ ਸਿੰਘ ਕਈ ਗਾਇਕਾਂ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਜਿਹਨਾਂ ਦੀ ਬਦੌਲਤ ਹੀ ਸੋਹਣ ਸਿੰਘ ਦਾ ਝੁਕਾਅ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਗਾਇਨ ਵੱਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਈ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ, ਪੰਡਿਤ ਦਲੀਪ ਚੰਦਰ ਵੇਦੀ, ਗਵਾਲੀਅਰ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਪੰਡਿਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਰਾਓ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਪਾਤ ਕੀਤੀ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤਖ਼ਤ ਹਜ਼ੂਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਕੀਰਤਨ ਕਰਨ ਲਈ ਨੌਕਰੀ ਮਿਲ ਗਈ।
ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਸੋਹਣ ਸਿੰਘ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਗਰਾ ਘਰਾਣੇ ਦੀ ਗਾਇਕੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਤੇ ਪਸਾਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
1953 ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ, ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਨਿਗਰਾਨ ਦੀ ਅਸਾਮੀ ਉੱਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਏ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਣਾਈਆ ਸੈਂਕੜੇ ਸੰਗੀਤ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰੇਡੀਓ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮ ਰਾਹੀਂ ਮਾਣਿਆ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ 15 ਵਾਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਭਾਗ ਲਿਆ।
1968 ਤੋਂ ਸੋਹਣ ਸਿੰਘ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪਟਿਆਲਾ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਪ੍ਰਾਅਧਿਆਪਕ, ਸਰਕਾਰੀ ਮਹਿਲਾ ਕਾਲਜ, ਪਟਿਆਲਾ ਦੇ ਪੋਸਟ ਗਰੈਜੂਏਟ ਸੰਗੀਤ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਨੋਕਰੀ ਕਿਤੀ।
ਸੋਹਣ ਸਿੰਘ ਦੀ ਗਾਇਨ ਸ਼ੈਲੀ ਉਪਰ ਉਸਤਾਦ ਫੱਯਾਜ਼ ਖਾਂ ਦਾ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ।
1943 ਤੋਂ ਹੀ ਉਹ ਰੇਡੀਓ ਤੋਂ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਏ ਸਨ ਅਤੇ ਕਈ ਸੰਗੀਤ ਸੰਮੇਲਨਾਂ ਅਤੇ ਮਹਿਫ਼ਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਉਣ ਲੱਗੇ।
ਪੰਡਿਤ ਭੀਮਸੇਨ ਜੋਸ਼ੀ, ਪੰਡਤ ਰਵੀ ਸ਼ੰਕਰ, ਉਸਤਾਦ ਵਲਾਇਤ ਹੁਸੈਨ ਖਾਂ, ਅਲੀ ਅਕਬਰ ਖਾਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਉਹ ਅਕਸਰ ਸੰਗਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਜਲੰਧਰ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰੋ. ਸੋਹਣ ਸਿੰਘ ਕੋਲੋਂ ਬੀ.ਐਸ. ਕਲਸੀ, ਬਲਬੀਰ ਸੇਠ, ਕੇ.ਕੇ. ਬਖਸ਼ੀ, ਡਾ. ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬਾਵਰਾ, ਪ੍ਰੋ. ਉਮਾ ਵਰਮਾ, ਅਸ਼ਵਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਗ਼ਜ਼ਲ ਗਾਇਕ ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ, ਮਿਸ ਵਿਦਿਆ ਲਾਲ ਅਤੇ ਡਾ. ਜਸਬੀਰ ਕੌਰ ਪਟਿਆਲਾ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
1968 ਤੋਂ ਸੋਹਣ ਸਿੰਘ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪਟਿਆਲਾ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਪ੍ਰਾਅਧਿਆਪਕ ਬਣੇ ਅਤੇ ਕਈ ਸਾਲ ਆਪ ਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਮਹਿਲਾ ਕਾਲਜ, ਪਟਿਆਲਾ ਦੇ ਪੋਸਟ ਗਰੈਜੂਏਟ ਸੰਗੀਤ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਐਮ.ਏ. ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਧਾਂਤਕ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਆਤਮਕ ਸਿੱਖਿਆ ਵੀ ਦਿੱਤੀ।
ਸੋਹਣ ਸਿੰਘ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਉੱਘੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਗਾਇਕ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਪਿੰਡ ਕਿਲ੍ਹਾ ਰਾਏਪੁਰ ਵਿਖੇ ਪਿਤਾ ਫੁੰਮਣ ਸਿੰਘ ਦੇ ਘਰ ਮਾਤਾ ਪ੍ਰਤਾਮ ਕੌਰ ਦੀ ਕੁਖੋਂ ਹੋਇਆ।
ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਸੋਹਣ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਸੁਰੀਲੀ, ਮਿੱਠੀ ਅਤੇ ਭਰਵੀਂ ਸੰਗੀਤਕ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬਖ਼ਸ਼ੀ।
ਐਸ. ਐਸ. ਰਾਜਾਮੌਲੀ ਦੀ ਈਗਾ ਭਾਵ ਮੱਖੀ ਫ਼ਿਲਮ 2012 'ਚ "ਕਰੀਟੀਕਲ ਅਕਲੇਮ ਐਟ ਲਿਐਟਰੇਂਜ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ" 'ਚ ਦਿਖਾਈ।
ਿੲਸ ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਤਾਮਿਲ ਵਰਜਨ 10ਵੇਂ ਚੇਨਈ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ 'ਚ ਵੱਡੇ ਪਰਦੇ 'ਤੇ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ।
'ਈਗਾ' ਫ਼ਿਲਮ ਮੈਡਰਿਡ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ 'ਚ ਛੇ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਹੋਈ।
ਜਿਸ ਵਿੱਚ 'ਸਰਬੋਤਮ ਫ਼ਿਲਮ', 'ਸਰਬੋਤਮ ਸਿਨੇਮੈਟੋਗ੍ਰਾਫ਼ੀ','ਸਰਬੋਤਮ ਸੰਪਾਦਨ' , 'ਸਰਬੋਤਮ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਭਾਵ' ,'ਸਰਬੋਤਮ ਸੰਗੀਤ ਸੰਪਾਦਨ','ਸਰਬੋਤਮ ਸੰਪਾਦਕ ਤੇ ਸਰਬੋਤਮ ਸਹਾਇਕ ਅਦਾਕਾਰ' ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ।
2015 ਵਿੱਚ ਰਾਜਾਮੌਲੀ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ 'ਚ ਬਣੀ ਫ਼ਿਲਮ "ਬਾਹੂਬਲੀ: ਦਿ ਬਿਗਨਿੰਗ" ਵਿਸ਼ਵ ਭਰ 'ਚ ਪਹਿਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਮਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ।
ਐਸ. ਐਸ. ਰਾਜਾਮੌਲੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਪਟਕਥਾ-ਲੇਖਕ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ "ਤੇਲੁਗੂ ਸਿਨੇਮਾ" ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਰਾਜਾਮੌਲੀ ਉੱਚ ਕਲਪਨਾ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕ ਵਾਲੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਲਾਕਬਸਟਰ ਰਹੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਮਗਧੀਰਾ , ਈਗਾ ਅਤੇ ਦੋ ਭਾਗਾਂ 'ਚ ਰਿਲੀਜ਼ 'ਬਾਹੂਬਲੀ' ਫ਼ਿਲਮ।
'ਬਾਹੂਬਲੀ' ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਗ ਬਾਹੂਬਲੀ: ਦਿ ਬਿਗਨਿੰਗ ਸਾਲ 2015 'ਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਬ੍ਰਸੇਲਸ ਇਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਫੈਨਟੈਸਟਿਕ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ 'ਚ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਦੂਸਰਾ ਭਾਗ ਬਾਹੂਬਲੀ-2: ਦਿ ਕਨਕਲਿਉਜ਼ਿਨ ਸਾਲ 2017 'ਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫ਼ਿਲਮ ਇੰਸਟਿਚਿਊਟ ਚ ਕੀਤਾ।
ਬਾਹੂਬਲੀ ਲੜੀ ਦੀਆਂ ਦੋਨੋਂ ਫਿਲਮਾਂ ਨੇ ਅੰਤਰ-ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ।
ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਰਾਉਡੀ ਰਾਠੌਰ ਫ਼ਿਲਮ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਕਸ਼ੈ ਕੁਮਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂਦੇਵਾ ਮੁੱਖ ਰੂਪ 'ਚ ਅਦਾਕਾਰ ਸਨ, ਕਾਫ਼ੀ ਸਫ਼ਲ ਰਹੀ।
ਅੱਠਵੀਂ ਵਾਰ 'ਰਾਉਡੀ ਰਾਠੌਰ' ਨਾਮ ਬਣੀ ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਕੰਨੜ 'ਚ "ਵੀਰਮਦਾਕਾਰੀ" ਨਾਂ
ਰਾਜਾਮੌਲੀ ਦੀ ਰਾਮਚਰਨ ਤੇਜਾ ਅਭਿਨੀਤ ਫ਼ਿਲਮ ਮਗਧੀਰਾ "ਤੇਲੁਗੂ ਸਿਨੇਮਾ" ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਮਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਰਹੀ।
ਰਾਜਾਮੌਲੀ ਦੀ ਕਾਮੇਡੀ-ਥ੍ਰਿਲਰ ਫ਼ਿਲਮ 'ਮਰਿਆਦਾ ਰਾਮਨਾ' ਦਾ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਮੁੜ-ਨਿਰਮਾਣ ਸਨ ਆਫ਼ ਸਰਦਾਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਾਫ਼ੀ ਸਫ਼ਲ ਰਹੀ।
ਮਸ਼ਹੂਰਮ ਚੈਨਲ ਟੀ.ਵੀ. ਸ਼ੋਅ ਤੇ ਮੀ-ਸਟਾਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜਾਮੌਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ, 'ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ 'ਮਰਿਆਦਾ ਰਾਮਨਾ' ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਦਿਲ-ਅਜ਼ੀਜੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ।
ਰਾਜਾਮੌਲੀ ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ 'ਰਾਏਚੌਰ' ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਜੱਦੀ ਸਥਾਨ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼
ਰਾਜਾਮੌਲੀ ਨੇ ਸੰਪਾਦਕ ਕੋਟਾਗਿਰੀ ਵੈਕਾਟੇਸਬਰਾ ਰਾਓ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਹਾਇਕ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਲੜਕੇ ਦਾ ਨਾਂ 'ਐਸ.ਐਸ. ਕਾਰਥੀਕੇਆ' ਤੇ ਇੱਕ ਗੋਦ ਲਈ ਲੜਕੀ ਦਾ ਨਾਂ 'ਐਸ. ਐਸ. ਮਾਯੋਖਾ' ਹੈ।
ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਪਲਾਹਾ ; 3 1980 ਜਾਲੰਧਰ, ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ), ਚਰਚਿਤ ਨਾਮ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ, ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਅਤੇ ਰਾਜ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਹਨ।
ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਆਈ.ਪੀ.ਐੱਲ. ਦੀ ਮੁੰਬਈ ਇੰਡੀਅਨਜ਼ ਟੀਮ ਅਤੇ 2012-13 ਦੀ ਰਣਜੀ ਟਰਾਫੀ ਦੌਰਾਨ ਪੰਜਾਬ ਰਾਜ ਵਲੋਂ ਖੇਡੀ ਟੀਮ ਦਾ ਸਾਬਕਾ ਕਪਤਾਨ ਵੀ ਰਿਹਾ।
ਟੇਸਟ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਕਟਾਂ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦੇ ਮੁਥੀਆਹ ਮੁਰਲੀਧਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਦੂਜੇ ਨੰਬਰ ਦਾ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ।
ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨੇ 1998 ਵਿੱਚ ਟੇਸਟ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨਾਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕੈਰਿਯਰ ਦੀ ਸੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਕੈਰਿਯਰ ਦੇ ਸੁਰੂਆਤੀ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਐਕਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਵਿਰੁੱਧ ਘਟਨਾਵਾਂ ਸੰਬੰਧੀ ਜਾਂਚ ਪੜਤਾਲ ਕਾਰਨ ਹਰਭਜਨ ਦੇ ਖੇਡਣ ਉੱਤੇ ਰੋਕ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
2001 ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਲੇੱਗ ਸਪਿੰਨ ਗੇਂਦਬਾਜ ਅਨਿਲ ਕੁੰਬਲੇ ਦੇ ਜਖਮੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਭਾਰਤੀ ਕਪਤਾਨ ਸੌਰਵ ਗਾਂਗੁਲੀ ਨੇ ਬੋਰਡਰ ਗਵਾਸਕਰ ਟ੍ਰੋਫ਼ੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀ ਟੀਮ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਅਤੇ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਦੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸੀ ਕਰਵਾਈ।
ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਵਧੀਆ ਮੁੱਖ ਗੇਂਦਬਾਜ ਵਜੋਂ ਖੇਡ ਦਾ ਮੁਜ਼ਾਹਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 32 ਵਿਕਟਾਂ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀਆਂ।
ਇਸ ਟ੍ਰੋਫ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੈਟ੍ਰਿਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹਰਭਜਨ ਟੇਸਟ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਹੈਟ੍ਰਿਕ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਭਾਰਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਗੇਂਦਬਾਜ ਬਣਿਆ।
ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਮੁੱਖ ਗੇਂਦਬਾਜ ਅਨਿਲ ਕੁੰਬਲੇ ਦੀ ਟੈਸਟ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨਾਂ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸੀ ਕਰਵਾ ਦਿਤੀ।
2004 ਵਿੱਚ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਪਰ ਭਾਰਤੀ ਉਪਮਹਦੀਪ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਟੇਸਟ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਪਿੰਨਰ ਅਨਿਲ ਕੁੰਬਲੇ ਦੇ ਖੇਡਣ ਕਾਰਨ ਟੀਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਬੈਠਣਾ ਪਿਆ।
2007 ਦੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਰਲਡ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਟੀਮ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਉਂਡ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਹੋ ਜਾਂ ਉੱਤੇ ਹਰਭਜਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਪਿੰਨਰ ਦੀ ਥਾਂ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾਂ ਮਿਲ ਗਈ।
2008 ਵਿੱਚ ਐਂਡ੍ਰਿਯੁ ਸਾਇਮੰਡ ਨੂੰ ਨਸਲੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਗਾਲੀ ਗਲੋਚ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡਣ ਉੱਤੇ ਪਬੰਧੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ।
ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਦੇ ਅਪੀਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਬੰਧੀ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਪਰ 2008 ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਅਨ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਲੀਗ ਦੇ ਇੱਕ ਮੈਚ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ੍ਰੀਸ਼ਾਂਤ ਦੇ ਥੱਪੜ ਮਾਰਨ ਕਾਰਨ ਬੀਸੀਸੀਆਈ ਵਲੋਂ ਲਗਾਈ ਪਬੰਧੀ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਣਾ ਪਿਆ।
ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਟੋਟਲ ਨੋਨਸਟੋਪ ਰੈਸਲਿੰਗ ਇੰਡੀਅਨ ਪ੍ਰਮੋਟਰ ਬਣਿਆ।
ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਸਿੱਖ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਇਕਲੋਤਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਸਰਦਾਰ ਸਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਪਲਾਹਾ ਇੱਕ ਵਪਾਰਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਕਿ ਵਾਲਵ ਬੇਅਰਿੰਗ ਅਤੇ ਵਾਲਵ ਡੇ ਮਲਿਕ ਹਨ।
ਹਰਭਜਨ ਦੀਆ ਪੰਜ ਭੈਣਾ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰਭਜਨ ਨੂੰ ਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਬਿਜ਼ਨਸ ਸੰਭਾਲਣਾ ਸੀ ਪਰ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਕਟ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਹਰਭਜਨ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕੋਚ ਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ ਨੇ ਬੇਸਟਮੇਨ ਵਜੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਟੀ ਮੌਤ ਮਗਰੋਂ ਕੋਚ ਦਵਿੰਦਰ ਅਰੋੜਾ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਹੇਠ ਹਰਭਜਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਨੂੰ ਸਪਿਨ ਗੇਂਦਬਾਜੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਲਿਆ।
ਮਾਰਚ 2022 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਰਾਜ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਰਾਜ ਸਭਾ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 25 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਅੰਡਸਟ ਨੇ ਇੱਕ ਸਾਹਿਤਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸਮਕਾਲੀ ਪਿਛੋਕੜ ਤੋਂ ਉਲਟ, ਵਿਭਚਾਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਯਥਾਰਥਵਾਦੀ ਨਾਵਲ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।
ਇਸ ਨਾਵਲ ਨੇ ਇੱਕ ਹਲਚਲ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਨਾਰਵੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਣਹਾਰ ਨੌਜਵਾਨ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ।
1919 ਤੱਕ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਅੰਡਸੈਟ ਨੇ ਸਮਕਾਲੀ ਕ੍ਰਿਸਟਿਨਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਈ ਨਾਵਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਸਨ।
ਇਹ ਮਿਹਨਤਕਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਦੀ, ਮਾਮੂਲੀ ਪਰਿਵਾਰਕ ਕਿਸਮਤ ਦੀਆਂ, ਮਾਂ-ਪਿਓ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਨ।
ਜਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਖੁਦ ਇਸ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ਕ ਅਤੇ ਵਿਡੰਬਨਾਤਮਕ ਢੰਗ ਨਾਲ "ਅਨੈਤਿਕ ਕਿਸਮ ਦੀ" ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਇਸ ਰਚਨਾਤਮਕ ਵਿਸਫੋਟ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਅੰਡਸਟ ਸ਼ਾਂਤ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ।
1929 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕੈਥੋਲਿਕ ਤੱਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਮਕਾਲੀ ਓਸਲੋ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਨਾਵਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਨਾਰਵੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸਖਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸ ਨੇ ਆਧੁਨਿਕ ਨਾਰਵੇਈਆਈ ਵਿੱਚ ਕਈ [[ਆਈਸਲੈਂਡ ਸਗਾਵਾਂ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਾਹਿਤਕ ਲੇਖ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਤੇ, ਜਿਸ ਵਿਚੋਂ ਬ੍ਰੋਂਟਾ ਭੈਣਾਂ ਤੇ ਇਕ ਲੰਮਾ ਲੇਖ, ਅਤੇ ਡੀ. ਐਚ. ਲਾਰੈਂਸ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਣਨ ਯੋਗ ਹਨ.
ਅੰਡਸਟ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਵਿਕੀਆਂ, ਅਤੇ, ਆਪਣੀ ਤੀਜੀ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦਫ਼ਤਰ ਨੌਕਰੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ 'ਤੇ ਜੀਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ।
ਲੇਖਕ ਦੀ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਯੂਰਪ ਦੀ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਤੁਰ ਪਈ।
ਡੈਨਮਾਰਕ ਅਤੇ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਰੁਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇਟਲੀ ਚੱਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਦਸੰਬਰ 1909 'ਚ ਰੋਮ ਪਹੁੰਚ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਨੌਂ ਮਹੀਨੇ ਰਹੀ।
ਅਨਡਸੈੱਟ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਰੋਮ ਨਾਲ ਨੇੜਲਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਰਹਿਣ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ-ਕਦਮਾਂ 'ਤੇ ਚੱਲੀ।
ਦੱਖਣੀ ਯੂਰਪ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੋਣ ਦਾ ਅਰਥ ਉਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸੌਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਸਕੈਨਡੇਨੇਵੀਆਈ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਮਿੱਤਰਤਾ ਬਣਾਈ।
ਉਸ ਨੇ 1930 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹਿਟਲਰ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਅਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਹੀ ਨਾਜ਼ੀ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਉੱਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਉਸ ਦੀ ਗੇਸਟਾਪੋ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਨ ਦੀ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਨਿਰਪੱਖ ਸਵੀਡਨ ਭੱਜ ਗਈ।
ਉਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬੇਟਾ, ਨਾਰਵੇਈ ਸੈਨਾ ਦਾ ਦੂਜਾ ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ ਐਂਡਰਸ ਸਵਰਸਤਾਦ, 27 ਅਪ੍ਰੈਲ 1940 ਨੂੰ, ਗੌਸਡਲ ਦੇ ਸੇਗਲਸਟੈਡ ਬ੍ਰਿਜ ਵਿਖੇ ਜਰਮਨ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਗੱਠਜੋੜ ਵਿੱਚ, 27 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕਾਰਵਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹੱਥ-ਲਿਖਤ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ, ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਲਿਖਤ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ 80 ਪੰਨੇ ਸਨ।
ਉਸ ਨੇ ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਮਕਾਲੀ ਕ੍ਰਿਸਟਿਨਿਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੇ ਮੱਧ-ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਪਿਛੋਕੜ ਵਾਲੇ ਯਥਾਰਥ ਦਾ ਵਰਣਨ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਾਂ ਨੇ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਸਿਰਲੇਖ 'ਫਰੂ ਮਾਰਟਾ ਔਉਲੀ' ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਵਾਕ ਪਾਠਕਾਂ ਲਈ ਭੜਕਾਉ ਸਨ: "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਬੇਵਫ਼ਾ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਦੂਸਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਉਸੇ ਸਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਜੋਸਫ਼ ਸਟਾਲਿਨ ਦੇ ਫਿਨਲੈਂਡ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਅੰਡਸੈਟ ਨੇ 25 ਜਨਵਰੀ 1940 ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੇ ਕੇ ਫਿਨਲੈਂਡ ਦੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ।
ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ ਇੱਕ ਔਰਤ ਪੇਂਟਰ ਬਾਰੇ ਹੈ ਜੋ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਸੰਕਟ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਰਬਾਦ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕਰ ਲਵੇਗੀ।
ਦੂਸਰੀ ਔਰਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਆਰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਵਿਆਹੁਤਾ ਸੰਕਟ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅੰਤ 'ਚ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਰਿਵਾਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
1940 ਵਿੱਚ, ਅੰਡਸਟ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਬੇਟਾ ਨਿਰਪੱਖ ਸਵੀਡਨ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਲਈ ਛੱਡ ਗਿਆ।
ਉੱਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਣਥੱਕਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਦੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਲਿਖਤ, ਭਾਸ਼ਣ ਅਤੇ ਇੰਟਰਵਿਊਆਂ ਵਿੱਚ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਉਹ ਸੇਂਟ ਅੰਸਗਰ ਦੀ ਸਕੈਨਡੇਨੇਵੀਅਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਬੁਲੇਟਿਨ ਲਈ ਕਈ ਲੇਖ ਲਿਖੇ।
ਉਸ ਨੇ ਫਲੋਰਿਡਾ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵੀ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਨਾਵਲਕਾਰ ਮਾਰਜੋਰੀ ਕਿਨਨ ਰਾਵਲਿੰਗਜ਼ ਨਾਲ ਨੇੜਲੀ ਦੋਸਤੀ ਹੋਈ।
ਅੰਡਸਟ ਦਾ ਜਨਮ ਡੈਨਮਾਰਕ ਦੇ ਕਲੰਡਬਰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਰਵੇ ਚੱਲਿਆ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ।
ਦਫਫ਼ਰੀ ਕੰਮ ਤੇ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਅੰਡਸਟ ਲਿਖਦੀ ਅਤੇ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਉਹ 16 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਨੌਰਡਿਕ ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਸੈੱਟ ਲਿਖਣ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਇਹ ਖਰੜਾ, ਇੱਕ ਮੱਧਕਾਲੀ ਡੈਨਮਾਰਕ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਨਾਵਲ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ 22 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਹੋਈ ਤਾਂ ਉਦੋਂ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ।
ਸਿਗਰੀਡ ਅੰਡਸਟ ਦਾ ਜਨਮ 20 ਮਈ 1882 ਨੂੰ ਡੈੱਨਮਾਰਕ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਸ਼ਹਿਰ ਕਲੁੰਡਬਰਗ ਵਿਖੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਸ਼ਾਰਲੋਟ ਅੰਡਸਟ ਦੇ ਬਚਪਨ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅੰਡਸਟ ਨੂੰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਉਮੀਦ ਛੱਡਣੀ ਪਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਸੈਕਟਰੀਅਲ ਕੋਰਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਟੀਆਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਕੰਪਨੀ 'ਚ ਸੈਕਟਰੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ 16 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ ਉਸ ਨੇ 10 ਸਾਲ ਤੱਕ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ 11 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਨਾਰਵੇਈਆਈ ਪੁਰਾਤੱਤਵ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਇੰਗਵਾਲਡ ਮਾਰਟਿਨ ਅੰਡਸਟ , ਦੀ ਲੰਬੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 40 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਛਾਪਾ ਮਾਰਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਕ੍ਰਿਸਟੀਆਨੀਆ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੀ, ਬੌਧਿਕ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੀਮਾਰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਚਨਾ ਕ੍ਰਿਸਟਿਨ ਲਵਰਾਂਸੈਟਟਰ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਨਾਰਵੇ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਤਿਕੜੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੌਤ ਤੱਕ ਔਰਤ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ।
ਅੰਡਸਟ ਦੀ ਬਿਮਾਰ ਲੜਕੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਰ ਗਈ ਸੀ।
ਬਿਰਕਬੇਕ ਨੂੰ ਵੇਹਰਮਾਕਟ ਦੁਆਰਾ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾਰਵੇ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਦੌਰਾਨ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਕੁਆਰਟਰਾਂ ਵਜੋਂ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਸਿਗਰੀਡ ਅੰਡਸਟ ਇੱਕ ਨਾਰਵੇਜੀਆਈ ਨਾਵਲਕਾਰਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ 1928 'ਚ ਸਾਹਿਤ ਲਈ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰੀ ਪਾਪੜ ਇੱਕ ਦੁਬਲੀ ਪਤਲੀ ਤਸ਼ਤਰੀ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਦਾ, ਕੁਰਕੁਰਾ, ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅੰਜਨ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਮਾਂਹ ਦੀ ਧੋਤੀ ਹੋਈ ਬਗੈਰ ਛਿਲਕਾ ਦਾਲ ਦਾ ਆਟਾ ਗੁੰਨ ਕੇ ਸੰਘਣੇ ਗੁੱਦੇਦਾਰ ਪਦਾਰਥ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁੰਨੇ ਹੋਏ ਆਟੇ ਨੂੰ ਤਸ਼ਤਰੀ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਵੇਲ ਕੇ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਸੁਕਾਉਣ ਨਾਲ ਕੱਚਾ ਪਾਪੜ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆਟੇ ਲਈ ਮੂੰਗ ਦਾਲ, ਚੌਲ, ਆਲੂਆਂ, ਛੋਲੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਖਰੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਾਪੜ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰੀ ਪਾਪੜ ਖ਼ਾਸ ਮਾਂਹ ਦੀ ਦਾਲ ਤੇ ਕਾਲੀਆਂ ਮਿਰਚਾਂ ਦੇ ਹੀ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਿੱਖੇ ਸੁਆਦ ਲਈ ਪੀਸੀਆਂ ਲਾਲ ਮਿਰਚਾਂ ਤੇ ਖਟ-ਮਿੱਠੇ ਸੁਆਦ ਲਈ ਅਨਾਰਦਾਣਾ ਵੀ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰੀ ਵੜੀਆਂ ਵੀ ਪਾਪੜਾਂ ਵਾਂਗ ਮਾਂਹ ਦੀ ਦਾਲ ਦੇ ਆਟੇ, ਹਿੰਗ, ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ, ਲਾਲ ਮਿਰਚ, ਧਨੀਆਂ ਦੇ ਬੀਜ, ਨਮਕ ਤੇ ਜ਼ੀਰੇ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਨ ਤੋਂ ਬਣਾਈ ਪੇਸਟ ਤੋਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੇਸਟ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਦੀਆਂ ਚਦਰਾਂ ਤੇ 5 ਸੈ.ਮੀ. ਵਿਆਸ ਦੇ ਅਰਧਗੋਲਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਵਿਛਾ ਕੇ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੜੀਆਂ ਦਾ ਸੇਵਨ, ਕੜਾਹੀ ਵਿੱਚ ਤਲ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਦ ਸਬਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਰਿੰਨ ਜਾਂ ਪਕਾਅ ਕੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪੜਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਬਿਜਲਈ ਭੱਠੀ ਜਾਂ ਤੰਦੂਰ ਜਾਂ ਕੋਲਿਆਂ ਦੀ ਅੰਗੀਠੀ ਤੇ ਭੁੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਭਾਰਤ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਤੇ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਖਾਣੇ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਚਾਹ ਨਾਲ ਨਾਸ਼ਤੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪੜ ਇੱਕ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਵਾਲੀ ਪਰੰਤੂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੋਡੀਅਮ ਵਾਲਾ ਖਾਧ ਪਦਾਰਥ ਹੈ।
ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਜੀ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਇਸੇ ਕਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪੇਸ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਕਮਾਈ ਕਰਨ ਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਕ ਸੱਚ ਨਾਲ ਇਕਮਿਕ ਕਰਕੇ ਜੀਵਨ ਵਿਉਤਣਾ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਸਾਰ ਹੈ।
ਵਿਹਲੜ,ਕੰਮਚੋਰ,ਮੱਖਟੂ ਤੇ ਲੋਟੂ ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਅਤਿਅੰਤ ਨਿੰਦਾਜਨਕ ਤੇ ਵਰਜਿਤ ਸਥਿਤੀ ਹੈ।
ਕੰਮ ਕਿਰਤ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਕਠੋਰ ਸਾਧਨਾ ਹੀ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਤਕੜੇ ਜੁੱਸੇ ਦਾ ਮੂਲ ਆਧਾਰ ਸੋ੍ਤ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਯਥਾਰਥਮੁਖਤਾ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦਿਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਮਨੁਖੀ ਜੀਵਨ ਤੋ ਭਾਜ, ਅਪਸਾਰ,ਤਿਆਗ ਦਾ ਕੋਈ ਸੰਕਲਪ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ।
ਇਹ ਇਸ ਜੀਵਨ ਨੂੰ 'ਮਾਇਆ ' ਨਹੀਂ ਸਗੋ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੱਚ ਮੰਨਣ ਦੀ ਮੂਲ ਦਿ੍ਸ਼ਟੀ ਦਾ ਅਹਿਮ, ਪਰਿਣਾਮ ਹੈ।
ਸਵਰਗ ਨਰਕ ਦੀ ਲੋਚਾ ਜਾ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਗੈਰ ਸਮਾਜੀ ਸੰਕਲਪ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਸਰੋਕਾਰ ਨਹੀਂ।
ਇੱਕ ਧਰਮ ਦੇ ਲੋਕ ਦੂਜੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਰਧਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਧਾਰਮਿਕ ਕਟੱੜਤਾ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਰਹਿਦੇ ਹਨ।
ਕਿਸੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਐਸੀਆ ਕਦਰਾਂ ਕੀਮਤਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਜੋ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ,ਜਿਹੜੀਆਂ ਉਸ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਾਲੇ ਜਨ ਸਮੂਹ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਝਲਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੁੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਭਾਈਚਾਰਕ ਸਾਂਝ ਟੁੁੱਟਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 2014 ਵਿੱਚ "ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਅਵਾਰਡ" ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜੋ ਕੇਰਲਾ, ਭਾਰਤ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ, ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਕੌਂਸਲੇਟ ਜਨਰਲ, ਮੁੰਬਈ ਦੁਆਰਾ ਸਮਾਜਿਕ ਤਬਦੀਲੀ ਲਈ ਕਵਿਤਾ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਕਾਵਿ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
'ਮੇਰੇ ਸਾਜਨ ਸੁਨ ਸੁਨ' ਦਾ ਗੀਤ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਹ ਗੀਤਕਾਰ ਸੀ , , ਨੇ ਰੇਡੀਓ ਸਿਟੀ ਫ੍ਰੀਡਮ ਅਵਾਰਡਜ਼ ਵਿਖੇ ਫੋਕ ਫਿਊਜ਼ਨ ਵਰਗ ਵਿੱਚ 'ਪਾਪੂਲਰ ਚੁਆਇਸ ਐਵਾਰਡ' ਜਿੱਤੀ।
ਨੀਲਮ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਟੂਕਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਮੇਰੇ ਸਾਜਨ ਸੁਨ ਸੁਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੀਤਕਾਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਡੈਬਿਊ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਗੀਤ ਨੇ ਰੇਡੀਓ ਸਿਟੀ ਫ੍ਰੀਡਮ ਅਵਾਰਡਜ਼ ਵਿੱਚ ਫੋਕ ਫਿਊਜ਼ਨ ਵਰਗ ਵਿੱਚ 'ਪਾਪੂਲਰ ਚੁਆਇਸ' ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਲਿਮਕਾ ਬੁੱਕ ਆਫ਼ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ।
ਨੀਲਮ ਸਕਸੈਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਸਿਮਰਨ ਚੰਦਰਾ ਦੀ ਲਿਮਕਾ ਬੁੱਕ ਆਫ ਰਿਕਾਰਡਜ਼ ਵਿਚਲੀ ਕਿਤਾਬ ਵਿੰਟਰ ਸ਼ੈੱਲ ਫੇਡ ਲਈ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਮਾਂ-ਧੀ ਜੋੜੀ ਵਜੋਂ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈ।
ਉਹ 1992 ਬੈਚ ਦੀ ਆਈ.ਈ.ਐਸ. ਅਧਿਕਾਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੂਨੀਅਨ ਪਬਲਿਕ ਸਰਵਿਸ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਜੁਆਇੰਟ ਸੱਕਤਰ ਵੀ ਰਹਿ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਪੁਣੇ ਮੈਟਰੋ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਪੁਣੇ ਡਵੀਜ਼ਨ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਮੰਡਲ ਰੇਲਵੇ ਮੈਨੇਜਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਨੀਲਮ ਦਾ ਨਾਮ ਫੋਰਬਸ ਇੰਡੀਆ ਦੀਆ 100 ਖ਼ਾਸ ਸਖਸੀਅਤਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਨਾਮਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਰੇਲਵੇ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰੇਮਚੰਦ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜਿਹੜੇ ਗਰੀਕ ਅੱਖਰ ਲੈਟਿਨ ਅੱਖਰਾਂ ਵਰਗੇ ਹੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ: , , , ,।