polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਓਰਲੈਂਡੋ ਸਿਟੀ ਲਈ ਸਾਈਨ ਕਰ ਕੇ ਕਾਕਾ, ਐਮਐਲਐਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਨਖਾਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਖਿਡਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ 6.6 ਮਿਲੀਅਨ ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਲਰ ਦਾ ਮੁਢਲਾ ਤਨਖਾਹ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਸਾਲ 7.2 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦਾ ਗਰੰਟੀਸ਼ੁਦਾ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਹੈ।
ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਮੁੰਦਰੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਰੂਸੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਇੱਕ ਕੋਡਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮਿਡਿਸ਼ਪਮੈਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਉਹ ਸਕੂਲ ਆਫ ਓਰੀਐਂਟਲ ਐਂਡ ਅਫਰੀਕਨ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਲੈਕਚਰਾਰ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਸ ਨੂੰ ਯੇਲ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਰੌਕੀਫੈਲਰ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਨਾਲ ਵੀ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਮੌਕਾਪ੍ਰਸਤ ਅਕਾਦਮਿਕ ਪਦਵੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕੈਮਬ੍ਰਿਜ ਤੋਂ ਐਸਓਐਸ, ਲੰਡਨ ਚਲਾ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਆਰ. ਐੱਚ. ਰੌਬਿਨਸ ਉਸਦਾ ਪੀਐਚਡੀ ਸੁਪਰਵਾਈਜ਼ਰ ਸੀ।
1960 ਦੀ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਮਸ਼ੀਨੀ ਅਨੁਵਾਦ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਇੰਡੀਆਨਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਉਸਨੂੰ ਰੂਸੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹੀ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਹ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਐੱਨ ਦੇ ਆਰਸੀ ਸਕੂਲ, ਸਟਰੇਟਫੋਰਡ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਬੇਦ ਕਾਲਜ, ਮਾਨਚੈਸਟਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਸਤੰਬਰ 1943 ਨੂੰ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
2016 ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਕਾਦਮੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ "ਨਿਲ ਅਤੇ ਸਾਰਸ ਸਮਿਥ ਮੈਡਲ" ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸਰ ਜੌਹਨ ਲਾਇਨਜ਼ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੰਮ ਅਰਥ ਵਿਗਿਆਨ ਉੱਪਰ ਹੈ।
2012 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਜੌਹਰਾ ਦੀ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ 'ਸਟੂਡੈਂਟ ਆਫ਼ ਦ ਈਅਰ' ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿਧਾਰਥ ਮਲਹੋਤਰਾ ਅਤੇ ਆਲਿਆ ਭੱਟ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਪਹਿਲੀ ਕਾਮੇਡੀ ਫਿਲਮ 'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹੀਰੋ' ਸੀ, ਜੋ ਤੇਲਗੂ ਫ਼ਿਲਮ ਕੰਡੀਰੀਗਾ ਦੀ ਰੀਮੇਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਲਾਜੀ ਮੋਸ਼ਨ ਪਿਕਚਰਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਮਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ 'ਦਿਲਵਾਲੇ ਦੁਲਹਨੀਆ ਲੇ ਜਾਏਂਗੇ' ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ ਰਾਘਵਨ ਦੀ ਅਪਰਾਧ ਥ੍ਰਿਲਰ ਬਦਲਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ, ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਜਿਸਦੇ 15 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਜੈ, ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਜਿਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ 'ਬੈਸਟ ਐਕਟਰ ਮੇਲ' ਲਈ ਫ਼ਿਲਮਫ਼ੇਅਰ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਮਿਲੀ।
ਉਸ ਨੇ ਅਗਲੀ ਫਿਲਮ ਸ਼ਰਧਾ ਕਪੂਰ ਨਾਲ 'ਏ ਬੀ ਸੀ ਡੀ-2'ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਇੱਕ ਡਾਂਸਰ ਸੁਰੇਸ਼ ਮੁਕੰਦ ਦਾ ਅਸਲੀ ਜੀਵਨ ਪਾਤਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ 2012 ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਹਿੱਪ ਡਾਂਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਉਸਦੀ ਅਗਲੀ ਐਕਸ਼ਨ ਡਰਾਮਾ ਫਿਲਮ ਦਿਲਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹਰੁਖ ਖਾਨ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਦੀ ਭੂਮੀਕਾ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਾਜੋਲ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਤੀ ਸਨੇਨ ਵੀ ਸਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਐੱਚ. ਆਰ. ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਕਾਮਰਸ ਐਂਡ ਇਕਨੋਮਿਕਸ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਐਚ ਐਸ ਸੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਧਵਨ ਕੋਲ ਨੌਟਿੰਘਮ ਟਨੈਂਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਤੋਂ ਬਿਜਨਸ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹੈ।
ਆਪਣੇ ਅਭਿਨੈ ਕੈਰੀਅਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਨੇ 2010 ਵਿੱਚ ਫਿਲਮ 'ਮਾਈ ਨਾਮ ਇਜ਼ ਖ਼ਾਨ' ਵਿੱਚ ਕਰਣ ਜੌਹਰ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਨੇ ਅਗਲੀ ਫਿਲਮ ਡਿਸ਼ੂਮ 'ਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਰੋਹਿਤ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।
2017 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਲਿਆ ਨਾਲ ਅਗਲੀ ਫਿਲਮ 'ਬਦਰੀਨਾਥ ਕੀ ਦੁਲਹਾਨੀਆ' ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ 'ਹੰਪਟੀ ਸ਼ਰਮਾ ਕੀ ਦੁਲਹਨੀਆ' ਦਾ ਦੂਜਾ ਭਾਗ ਸੀ।
ਇਸ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨਾਲ ਜੈਕਲਿਨ ਫ਼ਰਨਾਂਡਿਜ਼ ਅਤੇ ਤਾਪਸੀ ਪੰਨੂ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣਗੀਆਂ।
ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਡੇਵਿਡ ਧਵਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਨੇ ਨੌਟਿੰਘਮ ਟਰੈਂਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਬਿਜਨਸ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।
ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ 2010 ਵਿੱਚ ਫਿਲਮ 'ਮਾਈ ਨਾਮ ਇਜ਼ ਖ਼ਾਨ' ਵਿੱਚ ਕਰਣ ਜੌਹਰ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਨੇ 2012 ਵਿੱਚ ਕਰਣ ਜੌਹਰ ਦੀ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ 'ਸਟੂਡੈਂਟ ਆਫ਼ ਦ ਈਅਰ' ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ 'ਬੈਸਟ ਡੈਬਿਊ ਮੇਲ' ਲਈ ਫ਼ਿਲਮਫ਼ੇਅਰ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਮਿਲੀ।
ਵਰੁਣ ਨੇ 'ਹੰਪਟੀ ਸ਼ਰਮਾ ਕੀ ਦੁਲਹਨੀਆ' ਅਤੇ ਡਾਂਸ ਫਿਲਮ 'ਏ ਬੀ ਸੀ ਡੀ-2' ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕਰਕੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਨੇ ਅਪਰਾਧ ਥ੍ਰਿਲਰ ਬਦਲਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਲਈ ਫ਼ਿਲਮਫ਼ੇਅਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਦਾਕਾਰ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਨੇ ਐਕਸ਼ਨ ਡਰਾਮਾ ਦਿਲਵਾਲੇ , ਅਪਰਾਧ ਡਰਾਮਾ ਡਿਸ਼ੂਮ , ਅਤੇ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ ਬਦਰੀਨਾਥ ਕੀ ਦੁਲਹਨੀਆ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ।
ਭੋਜੇਸ਼ਵਰ ਮੰਦਰ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਭੋਪਾਲ ਤੋਂ ਲੱਗਭੱਗ 30 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਸਥਿਤ ਭੋਜਪੁਰ ਨਾਮਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਮੰਦਰ ਹੈ।
ਇਹ ਮੰਦਰ ਬੇਤਵਾ ਨਦੀ ਦੇ ਤਟ ਤੇ ਵਿੰਧਿਆ ਪਰਬਤ ਲੜੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਪਹਾੜੀ ’ਤੇ ਵੱਸਿਆ ਹੈ।
ਮੰਦਰ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਅਤੇ ਇਹਦੇ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਧਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਰਮਾਰ ਰਾਜਾ ਭੋਜ ਨੇ ਕਰਵਾਈ ਸੀ।
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਹੀ ਇਹਨੂੰ ਭੋਜਪੁਰ ਮੰਦਰ ਜਾਂ ਭੋਜੇਸ਼੍ਵਰ ਮੰਦਰ ਵੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁੱਝ ਦੰਤਕਥਾਵਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਥਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇੱਥੇ ਦੇ ਸ਼ਿਲਾ ਲੇਖਾਂ ਤੋਂ 11ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਹਿੰਦੂ ਮੰਦਰ ਉਸਾਰੀ ਦੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹਾਸਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਤਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁੰਬਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਆਗਮਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਰਹੀ ਸੀ।
ਇਹਦੇ ਸਫਲਤਾਪੂਰਕ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਜਾਣ ਤੇ ਇਹ ਮੰਦਰ ਕੈਂਪਸ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਮੰਦਰ ਕੈਂਪਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਿਆ।
ਮੰਦਰ ਕੈਂਪਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਸਰਵੇਖਣ ਵਿਭਾਗ ਵੱਲੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਦਾ ਸਮਾਰਕ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹਦਾ ਮੁਰੰਮਤ ਕਾਰਜ ਕਰਕੇ ਇਹਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਹੀ ਰੂਪ ਦੇਣ ਦੀ ਕਾਮਿਆਬ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਮੰਦਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਲੱਗੇ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਸ਼ਿਲਾ ਲੇਖ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਮੰਦਰ ਦਾ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਹੈ।
ਇਸ ਮੰਦਰ ਦਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹਿੰਦੂ ਭਵਨ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਮੰਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਇਸ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਇੱਕ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵੀ ਬਣਿਆ ਹੈ।
ਮਹਾਂ ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਦੇ ਮੌਕੇ ਤੇ ਸਟੇਟ ਗੌਰਮਿੰਟ ਵੱਲੋਂ ਇੱਥੇ ਹਰ ਸਾਲ ਭੋਜਪੁਰ ਉਤਸਵ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਰਾਏ ਮੁਤਾਬਕ ਅਜਿਹੀ ਮਾਨਤਾ ਹੈ ਕਿ ਮੰਦਰ ਦੀ ਉਸਾਰੀ, ਕਲਾ ਅਤੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰੱਖਿਅਕ ਮੱਧ-ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਰਮਾਰ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਜਾ ਭੋਜਦੇਵ ਨੇ 11ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਕਰਵਾਈ।
ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਮਾਨਤਾਵਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹੀ ਭੋਜਪੁਰ ਅਤੇ ਹੁਣ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਇੱਕ ਡੈਮ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਵੀ ਕਰਵਾਈ।
ਮੰਦਰ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਕਦੇ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਪਾਈ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੀ ਗੈਰ ਹਾਜ਼ਰੀ ਹੈ।
ਇਸ ਰਾਏ ਮੁਤਾਬਕ ਮਾਤਾ ਕੁੰਦੀ ਵੱਲੋਂ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲਈ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਇਸ ਮੰਦਰ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਇੱਕ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਲਿਆ ਜਿਹੜਾ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਿਆ।
ਤਰਲੋਚਨ ਸਿੰਘ ਕਲੇਰ ਦਾ ਜਨਮ 20 ਜੂਨ 1937 ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਮਿਸਤਰੀ ਰੂੜ ਸਿੰਘ ਅਕਾਲੀ, ਮਾਤਾ ਤੇਜ ਕੌਰ ਅਕਾਲਣ ਦੇ ਘਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਖੇ ਗਲੀ ਨਡਾਲੀਆਂ, ਚੌਕ ਮੰਨਾ ਸਿੰਘ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ।
ਮੁਲਕ ਵੰਡ ਸਮੇਂ ਕਲੇਰ ਸਿਰਫ਼ 11 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਸਿਰ ਤੋਂ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸਾਇਆ ਉੱਠ ਗਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਚਾਰ ਜਮਾਤਾਂ ਤੱਕ ਹੀ ਵਿਦਿਆ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਘਰ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਕਾਰਨ ਜੱਦੀ-ਪੁਸ਼ਤੀ ਤਰਖਾਣਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਪੜ੍ਹਣ ਦੀ ਲਗਨ ਲੱਗੀ ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਪਰ ਆਰਥਿਕ ਤੰਗੀ ਕਾਰਨ ਫਿਰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਅਧੂਰੀ ਰਹਿ ਗਈ।
ਉਸਨੂੰ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਣ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਗਿਆਨੀ ਤਰਲੋਕ ਸਿੰਘ ਤੂਫਾਨ ਨਾਵਲਕਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਉਹ ਕਾਮਰੇਡਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਆ ਕੇ ਕਵਿਤਾ ਰਚਣ ਲੱਗਿਆ ਤੇ ਕਾਮਰੇਡਾਂ ਦੇ ਜਲਸਿਆਂ ’ਚ ਬੋਲਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਰਾਂ ਦੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਹਰਸਾ ਸਿੰਘ ਚਾਤਰ ਨੂੰ ਉਸਤਾਦ ਧਾਰ ਲਿਆ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਵੱਲ ਰੁਚਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
1965 ਦੀ ਜੰਗ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਬੋਲੀਆਂ।
ਉਸ ਨੇ ਜੰਗੀ ਜਿੱਤਾਂ, ਜੰਗੀ ਨਜ਼ਾਰੇ, ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਘੋੜੀ, ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ, ਪੋਹ ਸੁਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਟ੍ਰੈਕਟ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖੇ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਮਾਸਿਕ ਪਰਚਿਆਂ ਸੰਤ ਸਿਪਾਹੀ, ਫ਼ਤਹਿ ਦਿੱਲੀ, ਨਿਹੰਗ ਸਿੰਘ ਸੰਦੇਸ਼, ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਰਾਮਗੜ੍ਹੀਆ ਯੋਧਾ ਤੇ ਰਾਮਗੜ੍ਹੀਆ ਬੀਰ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਛਪਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।
ਚਾਂਦੀ ਰਾਮ ਗੀਤਕਾਰ, ਗੁਰਦਿੱਤ ਸਿੰਘ ਕੁੰਦਨ, ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਵੰਤਾ ਪਟਿਆਲਵੀ ਆਦਿ ਕਈ ਸ਼ਾਇਰ ਉਸਦੇ ਸਮਕਾਲੀ ਤੇ ਸਾਥੀ ਸਨ।
ਉਸਨੇ ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ, ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਮੰਜੀ ਸਾਹਿਬ ਦੀਵਾਨ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਟਾਟਾ ਨਗਰ, ਧਨਬਾਦ, ਰਾਂਚੀ, ਹਜ਼ਾਰੀ ਬਾਗ਼, ਭਾਗਲਪੁਰ, ਗਯਾ ਜੀ, ਪਟਨਾ ਸਾਹਿਬ, ਲਖਨਊ, ਬਨਾਰਸ, ਬਰੇਲੀ, ਸ਼ਾਹਜਹਾਨਪੁਰ, ਨਾਨਕਮਤਾ, ਰੁਦਰਪੁਰ ਚੰਦੋਸੀ, ਗੰਗਾਨਗਰ, ਰਾਏ ਸਿੰਘ ਆਦਿ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਇਨਾਮ ਸਨਮਾਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤੇ।
ਤਰਲੋਚਨ ਸਿੰਘ ਕਲੇਰ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਸਟੇਜੀ ਕਵੀ ਸੀ ਜੋ ਚਾਂਦੀ ਰਾਮ ਗੀਤਕਾਰ, ਗੁਰਦਿੱਤ ਸਿੰਘ ਕੁੰਦਨ, ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਵੰਤਾ ਪਟਿਆਲਵੀ ਦਾ ਸਮਕਾਲੀ ਕਵੀ ਤੇ ਹਰਸਾ ਸਿੰਘ ਚਾਤਰ ਦਾ ਚੇਲਾ ਸੀ।
ਡੋਰੋਨ ਦਾ ਜਨਮ ਰਾਮਤ ਹਸ਼ਰੋਨ, ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦਾ ਅਤੇ ਤਾਮਾਰੀ ਡੋਰੋਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਡੋਰੋਨ ਨੇ ਰਮਤ ਹਾਸ਼ਰੋਨ ਵਿੱਚ ਰੋਟਬਰਗ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਲਈ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਖੇਡਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਤਿੰਨ ਰਾਜ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪਾਂ ਅਤੇ ਦੋ ਕੱਪ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ।
ਉਸਨੇ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਵਿੱਚ ਟਰੈਕ ਅਤੇ ਫੀਲਡ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ 60 ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ।
ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਖੇਡਣ ਦੀ ਉਮੀਦ, ਅਤੇ ਡਬਲਿਊ.ਐਨ.ਬੀ.ਏ. ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੇਡਣ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ ਚਲੀ ਗਈ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਕ੍ਰਾਈਸਟ ਦ ਕਿੰਗ ਰੀਜਨਲ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਮਹਿਲਾ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਟੀਮ ਲਈ ਆਪਣੇ ਜੂਨੀਅਰ ਅਤੇ ਸੀਨੀਅਰ ਸਾਲ ਖੇਡਣ ਲਈ।
ਇੱਕ ਜੂਨੀਅਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸਨੇ ਕ੍ਰਾਈਸਟ ਦ ਕਿੰਗ ਦੀ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਟੇਟ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਦਕਿ ਪ੍ਰਤੀ ਗੇਮ 17.1 ਅੰਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਅਗਲੇ ਸਾਲ, ਉਸਨੇ ਟੀਮ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਲਗਾਤਾਰ 19ਵੇਂ ਬਰੁਕਲਿਨ-ਕਵੀਨਜ਼ ਖਿਤਾਬ ਲਈ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਮੈਕਡੋਨਲਡ ਦੀ ਆਲ-ਅਮਰੀਕਨ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕੁੜੀ ਬਣ ਗਈ, ਅਤੇ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਦੇ ਨਾਈਕੀ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਐਮਵੀਪੀ ਅਤੇ ਪਲੇਅਰ ਆਫ਼ ਦੀ ਕਮਾਈ ਕੀਤੀ।
ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਉਸਦੇ ਜੂਨੀਅਰ ਅਤੇ ਸੀਨੀਅਰ ਸੀਜ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਤੋਂ ਗੇਟੋਰੇਡ ਪਲੇਅਰ ਆਫ਼ ਦਾ ਯੀਅਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
2003 ਦੀਆਂ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿਚ, ਡੌਰਨ ਨੇ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਲਈ ਖੇਡੀ. 2005 ਵਿੱਚ, ਡੋਰੋਨ ਨੇ ਅੰਡਰ -20 ਇਜ਼ਰਾਈਲੀ ਕੌਮੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਟੀਮ ਲਈ ਬ੍ਰੋਨ ਵਿੱਚ ਡਵੀਜ਼ਨ ਬੀ ਯੂਰਪੀਅਨ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਦੇ ਖ਼ਿਤਾਬ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਸੀ. ਉਸਨੇ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ 24.7 ਪੀ.ਜੀ.ਜੀ. ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਖਿਡਾਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਉਹ ਯੂਰੋਪੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਦੇ ਐਮਵੀਪੀ ਨਾਮ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਸਨ ਅਤੇ ਟਰਕੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡੇ ਗਏ ਕੁਆਲੀਫਾਇੰਗ ਰਾਊਂਡ ਦਾ ਐਮ ਵੀ ਪੀ ਵੀ ਸੀ
ਸ਼ੇ ਡੋਰੌਨ ਇਜ਼ਰਾਇਲੀ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇਜ਼ਰਾਇਲੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ. ਉਹ ਮੈਕਕਬੀ ਅਸ਼ੌਡ ਲਈ ਖੇਡਦਾ ਹੈ.
ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਸਪੈਸ਼ਲ ਰਿਲੇਟੀਵਿਟੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਸਟੈੱਲਾ ਦੀ ਰੈਸਟ ਫ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਟ੍ਰਿੱਪ ਲਈ ਗਤੀਹੀਣ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁੜਨ ਵਾਸਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਕਟ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਗਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਸੂਡੋਫੋਰਸ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਗਰੈਵੀਟੇਸ਼ਨਲ ਫੋਰਸ ਨਾਕਲ ਮਿਲਦਾ ਜੁਲਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਟੈੱਲਾ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਬਾਹਰੀਹੱਦ ਅਤੇ ਅੰਦਰਲੀ ਹੱਦ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਲੌਕ ਨਾਲ਼ੋਂ ਟੇਰੈਂਸ ਦੇ ਕਲੌਕਾਂ ਨੂੰ ਧੀਮਾ ਚਲਦਾ ਨਾਪਦੀ ਹੈ।
ਪਰ ਵਾਪਸ ਮੁੜਨ ਸਮੇਂ , ਤਤਕਾਲੀਨਤਾ ਦੀਆਂ ਉਸਦੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਐਂਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਿਸਕਾਅ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਟੇਰੈਂਸ ਦੇੀ ਸੰਸਾਰ ਰੇਖਾ ਅੰਦਰਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਸਕਿਪ-ਓਵਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਟੈੱਲਾ ਦੇ ਮੁਤਾਬਿਕ ਉਸਦੀ ਆਪਣੀ ਸੰਸਾਰ ਰੇਖਾ ਨਾਲ ਤਤਕਾਲੀਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਪਸ ਮੁੜਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਰਾਕਟ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਗਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਰੈਸਟ ਫ੍ਰੇਮ ਇੱਕ ਪ੍ਰਵੇਗਿਤ ਫ੍ਰੇਮ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਬਲ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੱਕ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਗਰੈਵੀਟੇਸ਼ਨਲ ਫੀਲਡ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।
ਦੇ ਕਲੌਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਕਲੌਕ ਦੀ ਹੋ ਰਹੀ ਟਿੱਕ-ਟਿੱਕ ਦੀ ਦਰ ਨੂੰ ਨਾਪਣ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਨੂੰ ਜਰੂਰ ਹੀ ਆਪਣੇ ਦੋ ਕਲੌਕ ਵਰਤਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਪਹਿਲਾ ਓਹ ਸਮਾਂ ਦਰਜ ਕਰੇਗਾ ਜਿੱਥੇ ਦਾ ਕਲੌਕ ” ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਲੋਕੇਸ਼ਨ ਨੂੰ” ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਟਿੱਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਕਲੌਕ, ਓਹ ਸਮਾਂ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰੇਗਾ ਜਿੱਥੇ ਦਾ ਕਲੌਕ ” ਦੀ ਅਗਲੀ ਲੋਕੇਸ਼ਨ ਉੱਤੇ” ਇਸਦੀ ਦੂਜੀ ਟਿੱਕ ਕੱਢਦਾ ਹੈ।
ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਕਲੌਕ ਉਸਦੀ ਫ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਦੇ ਕਲੌਕਾਂ ਦੀ ਓੱਥੇ ਟਿੱਕ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋਕੇਸ਼ਨ ਦਰਜ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਜਗਹ ਸਿੰਕ੍ਰੋਨਾਈਜ਼ ਕੀਤੇ ਹੋਣੇ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਦੇ ਕਲੌਕ ਆਪਣੇ ਟਿੱਕ ਕੱਢਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਹੀ ਤਿੰਨ ਕਲੌਕਾਂ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਸੈੱਟਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਨਾਪ ਲੈ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਕਲੌਕਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਨਾਪ ਨਹੀਂ ਲੈ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ, ਇਸਲਈ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਜਨਮਜਾਤ ਜਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਕਿ ਲਏ ਗਏ ਨਾਪ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਲਟੇ ਤੌਰ ਤੇ ”ਅਨੁਕੂਲ” ਹੋਣਗੇ ਕਿ, ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਔਬਜ਼ਰਵਰ ਦੂਜੇ ਦੇ ਕਲੌਕ ਨੂੰ ਧੀਮਾ ਦੌੜਦਾ ਨਾਪੇ, ਤਾਂ ਦੂਜਾ ਔਬਜ਼ਰਵਰ ਪਹਿਲੇ ਔਬਜ਼ਰਵਰ ਦੇ ਕਲੌਕ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਚਲਦਾ ਹੀ ਨਾਪੇਗਾ।
ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਮਝ ਸਕੀਏ ਕਿ ਕਿਉਂ ਇਹ ਫਰਕ ਟਵਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਉਮਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਰਕ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਗਹਿਰੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਟਵਿਨ ਪੈਰਾਡੌਕਸ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਜੁੜਵਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੋਚ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੈ, ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਕਿਸੇ ਉੱਚ-ਸਪੀਡ ਰੌਕਟ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਸਪੇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਘਰ ਵਾਪਸ ਪਰਤਣ ਤੇ ਖੋਜਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਉਸਦਾ ਜੁੜਵਾਂ ਭਰਾ ਉਸ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹੋਰ ਤਾਂ ਹੋਰ, ਟਵਿਨਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਫਰਕ ਨਿਰੀਖਣਾਤਮਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪਛਾਣਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਟਵਿਨ ਨੂੰ ਘਰ ਵਾਪਿਸ ਪਰਤਣਯੋਗ ਹੋਣ ਵਾਸਤੇ ਆਪਣੇ ਰੌਕਟ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂਕਿ ਘਰ-ਰੁਕੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਟਵਿਨ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ।
ਇਸਨੇ ਆਪਣੀ ਗ੍ਰੈਜੁਏਸ਼ਨ, ਅਰਥ-ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਅਲਾਹਬਾਦ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੁਏਸ਼ਨ ਇਸਨੇ ਪੁਰਾਤਨ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ।
ਗਰਿਮਾ ਨੇ ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਮਾਸ ਕਮਉਨੀਕੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਮਾਸ ਮੀਡੀਆ ਸਟਡੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੁਏਸ਼ਨ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਮੀਡੀਆ ਇੰਡਸਟਰੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਇਸਨੇ ਲਿਖਤੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕਿੱਤਾ 20 ਸਾਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੇ ਚਾਰ ਨਵੇਂ ਅਜਾਇਬ ਘਰਾਂ ਲਈ ਹਿੰਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ।
ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅਜਾਇਬ ਘਰ "ਯਾਦੇਂ ਜੱਲੀਆਂ" ਅਤੇ ਲਾਲ ਕਿਲ੍ਹਾ, ਦਿੱਲੀ ਵਿਖੇ ਸਥਾਪਤ 'ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ' ਅਤੇ ਕੌਮੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ, ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿਖੇ 'ਆਈਕਨਜ਼ ਆਫ਼ ਨੈਸ਼ਨਲਿਜ਼ਮ' ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੱਪੜਾ ਮੰਤਰਾਲੇ ਲਈ ਹੈ।
ਲਾਲ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਅਜਾਇਬ ਘਰਾਂ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸ਼੍ਰੀ ਨਰੇਂਦਰ ਮੋਦੀ ਨੇ 23 ਜਨਵਰੀ 2019 ਨੂੰ ਨੇਤਾਜੀ ਸੁਭਾਸ਼ ਚੰਦਰ ਬੋਸ ਦੀ ਜਯੰਤੀ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਗਰਿਮਾ ਸੰਜੈ ਇੱਕ ਲੇਖਕ - ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਛੋਟੀ-ਕਹਾਣੀ ਲੇਖਕ, ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਲੇਖਿਕਾ ਅਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ।
ਇਸਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਏਜੰਸੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਕੰਪਨੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਕਈ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਬਣਾਈਆਂ।
ਇਸਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਾਰਜ ਹਿੰਦੀ ਨਾਵਲ ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਆਤੰਕ ਕੇ ਸਾਏ ਮੇਂ ਹਨ।
ਫ਼ਿਲਮ ਇੰਡਸਟਰੀ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਯੂਐਨਡੀਪੀ ਲਈ "ਜੀਐਲਓਐਫ" ਲਈ, "ਮਦਨ ਲਾਲ ਢੀਂਗਰਾ" ਫ਼ਿਲਮ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੰਡ ਲਈ ਅਤੇ ਡਾ. ਕਿਰਨ ਬੇਦੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠਾਂ "ਭਾਰਤੀਆ ਪੁਲਿਸ- ਸਾਹਸ ਯੇ ਭੀ" ਬੀਪੀਆਰ&ਡੀ ਲਈ ਸ਼ਲਾਘਾ ਮਿਲੀ।
ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਯੋਗ ਰਚਨਾਵਾਂ ਯੂਐਨਡੀਪੀ ਲਈ "ਜੀਐਲਓਐਫ" , ਭਾਰਤ ਦੇ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿਭਾਗ ਲਈ "ਮਦਨ ਲਾਲ ਢੀਂਗਰਾ" ਅਤੇ ਬੀਪੀਆਰ ਅਤੇ ਡੀ ਲਈ "ਭਾਰਤੀ ਪੁਲਿਸ- ਸਹਸ ਯੇ ਭੀ" ਡਾ. ਕਿਰਨ ਬੇਦੀ ਦੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ, ਹਨ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਜਾਗਰਣ ਸਾਖੀ, ਸਾਹਿਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤ, ਲਘੂਕਾਥਾ ਡਾਟ ਕਾਮ, ਧਰੋਹਰ, ਯੁਵਾ ਪ੍ਰਵਤਾਰਕ ਆਦਿ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜਾਗਰਣ, ਪੰਜਾਬ ਕੇਸਰੀ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਹਾਰਾ, ਸਿਰਫ ਨਿਊਜ਼ ਡਾਟ ਕਾਮ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਾਲਿਆਂ, ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਅਤੇ ਨਿਊਜ਼-ਪੋਰਟਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਕ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਤੇ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੀ ਰਹੀ ਹੈ।
ਕੁਮਰਨ, ਕਾਬਾਲੀ ਦਾ ਭਾਸ਼ਣ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੀ ਗਲਤੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਮੁਆਫੀ ਮੰਗਦਾ ਹੈ. ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵੀਰੂ, ਵੀਰਾ ਦੇ ਇੱਕ ਗੁੰਡਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜਿਹੜਾ ਮੰਦਰ ਦੇ ਕਤਲੇਆਮ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨਾਲ ਕੀ ਵਾਪਰਿਆ।
ਇਸ ਮੋੜ 'ਤੇ, ਕਾਲੀ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਯੋਗੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਵੀਰਕਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੌਸ ਟੋਨੀ ਲੀ, ਜੋ ਕਿ ਕੁਆਲਾਲੰਪੁਰ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀ ਗੈਂਗ 43 ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ, ਦੁਆਰਾ ਕਿਰਾਏ' ਤੇ ਲਈ ਇੱਕ ਠੇਕਾ ਕਾਤਲ ਹੈ. ਯੋਗੀ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਆਏ ਸਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਾਲੀ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਲੂ ਨੇ ਪਾਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਸੁਧਾ ਅਜੇ ਵੀ ਜਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁਡੂਚੇਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਂਚ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੈ।
ਕਾਬਾਲੀ ਅਤੇ ਯੋਗੀ ਫਿਰ ਪੁਡੂਚੇਰੀ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਮੁੜ ਜੁੜੇ ਅਤੇ ਕੁਝ ਦਿਨ ਉਥੇ ਉਸ ਨਾਲ ਬਿਤਾਏ. ਪੁਡੂਚੇਰੀ ਵਿਚ, ਕਾਬਲੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਉੱਤੇ ਟੋਨੀ ਦੁਆਰਾ ਭੇਜੇ ਗਏ ਆਦਮੀਆਂ ਨੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਾਬਲੀ ਅਤੇ ਯੋਗੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਸੁਧਾ ​​ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੁਆਲਾਲੰਪੁਰ ਦੀ ਇੱਕ ਡੌਨ ਕਾਬਲੀਸ਼ਵਰਨ ਉਰਫ ਕਾਬਲੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਹਿੰਦੂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਕਤਲੇਆਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੇ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਵਿੱਚ 25 ਸਾਲ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਿਹਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੁਮੁਧਵੱਲੀ ਸਮੇਤ ਕਈਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਉਸਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਗਿਰੋਹ ਦਾ ਇਲਜ਼ਾਮ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਨਸ਼ਾ ਤਸਕਰ ਲੋਗਨਾਥਨ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ।
ਲੋਗਾ ਨੇ ਕੁਮੁੱਧਾ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਵੇਸਵਾ-ਵੇਚ ਵਿੱਚ ਵੇਚ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ।
ਜਵਾਬੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਦਿਆਂ, ਕਾਬਲੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਾਰ ਨੂੰ ਲੋਗਾ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਿਵਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਜੀਵਿਤ ਹੈ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਕਾਬਲੀ ਤਮੀਜ਼ ਕੁਮਰਨ ਉਰਫ ਕੁਮਰਨ ਦੇ ਇੱਕ ਕਤਲ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਚ ਗਈ, ਜਿਸਦਾ ਪਿਤਾ ਤਾਮਿਲਮਰਨ ਕਾਬਲੀ ਦੁਆਰਾ ਉਦੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਕੁਮਾਰ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਲੜਕਾ ਸੀ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਫ੍ਰੀ ਲਾਈਫ ਫਾਉਂਡੇਸ਼ਨ ਸਕੂਲ ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ ਇੱਕ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਕਾਬਲੀ ਦੇ ਦੋਸਤ ਅਮੀਰ ਦੁਆਰਾ ਅਪਰਾਧਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਅਰੰਭ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਕਾਬਲੀ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੀ ਹੈ।
ਕਾਬਾਲੀ ਤਾਮਿਲਮਰਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਤਾਮਿਲਨੇਸਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਤਾਮਿਲ ਮਲੇਸ਼ੀਆਈ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹੱਕਾਂ ਲਈ ਲੜਦੀ ਸੀ, ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਸੀ।
ਤਾਮਿਲਨੇਸਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਗਿਰੋਹ ਦਾ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਵੀਰੇਸਕਰਨ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਨਸ਼ਾ ਤਸਕਰੀ ਅਤੇ ਵੇਸਵਾਗਮਨੀ ਵਰਗੀਆਂ ਗੈਰਕਾਨੂੰਨੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਾਮਿਲਨੀਸਨ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਾਬਾਲੀ ਨੇ ਤਾਮਿਲਨੇਸਨ ਗਿਰੋਹ ਦਾ ਚਾਰਜ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ।
ਵੀਰਾ ਨੇ ਤਾਮਿਲਮਰਨ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਦਿਆਂ ਹੇਰਾਫੇਰੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ, ਤਾਮਿਲਨਸਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਗਿਰੋਹ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰੇ, ਨਾ ਕਿ ਕਾਲੀ।
ਤਾਮਿਲਮਰਨ ਨੇ ਕਾਬਾਲੀ ਅਤੇ ਗਰਭਵਤੀ ਕੁਮੁੱਧਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਇੱਕ ਫਸਿਆ ਹੋਣ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਹੋਇਆ ਕਿਉਂਕਿ ਵੀਰਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਆਦਮੀਆਂ ਨੇ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਕਾਬਾਲੀ ਅਤੇ ਕੁਮੁੱਧਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਈ ਝੜਪ ਦੌਰਾਨ, ਕਬੂਲੀ 'ਤੇ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਕਿਸੁਧਾ ਨੂੰ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਫਿਰ ਕਾਬਲੀ ਨੇ ਤਾਮਿਲਮਰਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁਮਰਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਦੇ ਧੋਖੇ ਲਈ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਕਤਲੇਆਮ ਨੂੰ ਭੜਕਾਉਣ ਦੇ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਕਾਬਾਲੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਕੁਆਲਾਲੰਪੁਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਟੋਨੀ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਤ ਇੱਕ ਕਾਰ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਅਮੀਰ ਗੰਭੀਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗੈਂਗ 43 ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਟੋਨੀ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਦੇ ਗਿਰਜਾਘਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਗੈਂਗ 43 ਨੇ ਫ੍ਰੀ ਲਾਈਫ ਫਾਉਂਡੇਸ਼ਨ ਸਕੂਲ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕੁਆਲਾਲੰਪੁਰ ਅੰਡਰਵਰਲਡ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਗਿਰੋਹ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਕੇ ਜਿਸਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਸੀ।
ਇਹ ਸਭ ਸੁਣਦਿਆਂ ਹੀ ਕਾਬਲੀ ਨੇ ਵੀਰਾ ਅਤੇ ਟੋਨੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਉਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਇੱਕ ਸਨਮਾਨਤ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਦੇ ਡਾਨ ਐਂਗ ਲੀ ਦੇ 100 ਵੇਂ ਜਨਮਦਿਨ ਦੀ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੈਂਗ 43 ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਗਿਰੋਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਪਾਰਟੀ ਵਿਚ, ਕਾਬਲੀ ਨੇ ਕੁਮਰਨ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਵੀਰਾ ਅਤੇ ਟੋਨੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਬਲੀ ਅੰਗ੍ਰੇਜੀ: ਸਾਊਥ ਇੰਡੀਆ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਭਿਨੇਤਾ ਰਜਨੀਕਾਂਤ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ।
ਕਾਬਾਲੀ ਇੱਕ 2016 ਦੀ ਤਾਮਿਲ-ਭਾਸ਼ਾ ਐਕਸ਼ਨ ਅਪਰਾਧ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ ਜੋ ਪੇ ਰਾਂਜਿਤ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਲੀਪੁਲੀ ਐਸ ਥਾਨੂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਮਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਪਲਾਟ ਕਾਬਲੀਸ਼ਵਰਨ ਅਤੇ ਟੋਨੀ ਲੀ ਵਿਚਕਾਰ ਗੈਂਗ ਯੁੱਧ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ. ਰਾਧਿਕਾ ਆਪਟੇ, ਧਨਸਿਕਾ, ਕਿਸ਼ੋਰ, ਦਿਨੇਸ਼, ਕਲੈਯਾਰਸਨ, ਅਤੇ ਜਾਨ ਵਿਜੇ ਵੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ।
ਫ਼ਿਲਮ ਲਈ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ 21 ਅਗਸਤ 2015 ਨੂੰ ਚੇਨਈ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ. ਫ਼ਿਲਮਾਂਕਣ ਜਿਆਦਾਤਰ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕੁਝ ਸੀਨ ਬੈਂਕਾਕ ਅਤੇ ਹਾਂਗਕਾਂਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਤਾਮਿਲ ਵਿੱਚ ਤੇਲਗੂ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਡੱਬ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ 22 ਜੁਲਾਈ, 2016 ਨੂੰ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਦੋਂਕਿ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਬਾਅਦ ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਮਾਲੇ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਅੱਜ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਲੋਕ-ਕਲਾ ਲਈ ਸਾਡੀ ਰੁੱਚੀ ਵਧੇਰੇ ਤਿੱਖੀ ਤੇ ਸੂਝਵਾਨ ਹੈ।
ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਕਈ ਜਨਤੰਤਰ ਦਿਵਸਾ ਦੇ ਅਵਸਰ ਉੱਤੇ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਤੋਂ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਸਤਰੀ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਡਲੀਆਂ ਆਉਂਦੀ ਹਨ ਤੇ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਅੰਤਰ-ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਸੁਰਜੀਤ ਰੂਪ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ।
ਅੱਜ ਹਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਨ-ਸੁਵੰਨੇ ਨਾਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਗਿੱਧੇ ਤੇ ਭੰਗੜੇ ਅੱਜ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਇਹ ਗੀਤ ਛੋਟਾ ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਉਰਾਂਵ ਨਾਮਕ ਆਦਿ-ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਗੀਤ ਹਨ-ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ:
ਇਸ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਨਾਚ ਦੀ ਕਲਪਨਾ "ਕਰਮ ਰਾਜਾ " ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਲੋਕ ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਕਬੀਲੇ ਦੀਆਂ ਸਮਾਜਕ ਰਹੁ-ਰੀਤਾ,ਧਰਮ,ਕਰਮ ਆਦਿ ਉਸਦੇ ਲੋਕ-ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿ ਕਲੀਨ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੀ ਨਾਚ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹਰ ਕੰਮ ਕਾਜ ਦਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਖੇਤੀ ਦੀ ਬਜਾਈ ਵੇਲੇ,ਫਸਲ ਕੱਟਣ ਸਮੇਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਸਮੇਂ, ਯੁੱਧ ਸਮੇਂ, ਪੂਜਾ ਸਮੇਂ, ਲੋਕ-ਨਾਚ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ।
ਨਾਚ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇਸ਼-ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਪਰਵਾਨ ਚੜ੍ਹੀ ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੈਵਲਾਕ ਐਲਿਸ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਹਨ: ਉਤਰੀ ਯੂਰਪ ਦੇ ਤਕੜੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਮਰਤਬੂ ਜਲ ਵਾਯੂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਚ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੱਤਾਂ ਦਾ ਨਾਚ ਬਣਿਆ ਹੈ।
ਅੰਗਰੇਜ਼ ਕਵੀ ਸੇਲੋਮ ਨੇ ਨਾਚ ਨੂੰ "ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਲਕ ਮਾਰਨਾ ਆਖ ਕੇ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਹੈ"।
ਜੇ ਦੇਖੀਏ ਤਾਂ ਭਾਰਤੀ ਨਾਚ ਦਾ ਜਨਮ ਉਸ ਗਾਥਾ ਤੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜਦ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਮਧੂ ਤੇ ਕੈਟਭ ਨਾਂ ਦੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਮੁਕਾਇਆ ਤਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀਆਂ ਕੁੱਝ ਕੂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਤੱਕੀਆਂ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਇਹ ਕੀ ਹੈ ?
ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਇਹ ਨਰਿੱਤਯ ਕਲਾ ਹੈ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਇਹ ਕਲਾ ਤਾਂ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਪੁੱਜਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇੰਜ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਇਹ ਕਲਾ ਰੁਦ੍ ਅਰਥਾਤ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਿਖਾਈ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਨਾਂ ਨਟੇਸ਼ਵਰ ਜਾਂ ਨਟਰਾਜ ਪੈ ਗਿਆ।
ਗਿੱਧੇ ਦੇ ਆਮ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਾਵੇਂ ਸਾਦਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਖਾਸ ਉਸਤਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕੀ ਬਣਠਣ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਲੋਕ ਇਹ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗਿੱਧਾ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗਿੱਧੇ ਦੀਆਂ ਮਹਿਫ਼ਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿੱਤੇ-ਕਿੱਤੇ ਢੋਲਕੀ,ਵੰਞਲੀ,ਅਲਗੋਜਾ,ਕਾਟੋ ਤੇ ਤੂੰਬਾ,ਘੜਾ ਵਜਾਉਣ ਦਾ ਰਿਵਾਜ ਹੈ।
ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਬਰਛ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫ਼ਲ ਲੱਖਦੇ ਹਨ ਉਵੇਂ-ਉਵੇਂ ਹੀ ਗਿੱਧੇ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਤਾਲਾਂ ਦੇ ਗੀਤ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਭਨਾ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਨਿਤ੍ਕਾਰੀ ਦਾ ਵੀ ਜਨਮ ਹੋਇਆ।
ਜਦ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੀ ਛਹਿਣਾਈ ਵੱਜਦੀ ਏ ਤਾਂ ਸਰੀਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਝੂਮਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਹੋਲੀ ਹੋਲੀ ਇਹਨਾਂ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿੱਧਾ ਪਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਘਰੋਗੀ ਦੁੱਖ ਦਰਦ ਵੀ ਆਉਂਦਾ ਗਿਆ।
ਇਸ ਮੁੱਖ ਬੰਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਦੀ ਜਿੰਦਜਾਨ ਇੱਕ ਹੀ ਹੈ ਪਰ ਭਾਵੇਂ ਭੂਗੋਲਿਕ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਕੁੱਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੱਖ ਹਨ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਤੇ ਸਾਡੀ ਸੱਭਿਅਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਅਤੁੱਟ ਸਾਂਝ ਹੈ।
ਵੱਖੋਂ ਵੱਖ ਹਿਰਦਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੁਲਾਰੇ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਜੋੜਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅੱਗੇ ਇਸ ਬੰਦ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਕਿਰਸਾਣ ਦੇ ਦੁੱਖ ਸੁੱਖ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਮੱਧਕਾਲੀ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਜਿਕਲ ਹੋਇਆ ਹੈ ਮਸਲਨ- ਹੀਰ ਰਾਂਝੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਸੱਸੀ ਪੁਨੂੰ ਦੀ, ਸੋਹਣੀ ਮਹੀਂਵਾਲ ਦੀ।
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਕੁੜੀ ਤੋਂ ਮਾਹੀ ਦੂਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਹੀ ਨੂੰ ਬੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਬ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ:
ਵੌਰਿੱਕ ਕਾਸਲ ਵੌਰਿੱਕ ਦੇ ਕਸਬੇ ਵਿੱਚ, ਐਵਨ ਦੇ ਨਦੀ ਦੇ ਮੋੜ ਤੇ ਇੱਕ ਸੈਂਡਸਟੋਨ ਬਲੱਫ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਇਹ ਨਦੀ ਪੂਰਬ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਭਵਨ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਦੀ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਉਸ ਚੱਟਾਨ ਨੂੰ ਖੋਰਾ ਲਾਇਆ ਹੈ ਜਿਸ ਤੇ ਕਿਲਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਖੜਵੀਂ ਚੱਟਾਨ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ 1068 ਵਿੱਚ ਉਸਾਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਕੋਵੈਂਟਰੀ ਦੇ ਐੱਬਟ ਦੇ ਚਾਰ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਗ਼ਾਵਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੱਧ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਭਵਨ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਰਣਨੀਤਕ ਤੌਰ ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
12 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਕਿੰਗ ਹੈਨਰੀ ਪਹਿਲਾ ਵੌਰਿੱਕ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਰਲ, ਰੋਜ਼ਰ ਡੀ ਬੇਆਮੋਂਟ ਤੋਂ ਸ਼ੱਕੀ ਸੀ।
ਅਰਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈਨਰੀ ਨੇ ਜੌਫਰੀ ਡੀ ਕਲਿੰਟਨ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੀ ਪੋਜੀਸ਼ਨ ਦੇ ਪੱਖੋਂ ਅਰਲ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਲਿੰਟਨ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਤ ਕਨਿਲਵਰਥ - ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਆਕਾਰ, ਕੀਮਤ ਅਤੇ ਮਹੱਤਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਕਿਲਾ, ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ – ਜੋ ਉੱਤਰ ਵੱਲ 8 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਹੈ।
ਵੌਰਿੱਕ ਕਿਲਾ ਇੱਕ ਮੱਧਕਾਲੀ ਕਿਲਾ ਹੈ ਜੋ 1068 ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਅਮ ਵਿਜੇਤਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਇੱਕ ਮੂਲ ਭਵਨ ਤੋਂ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵੌਰਿੱਕ, ਐਰਨ ਨਦੀ ਦੇ ਮੋੜ ਤੇ ਸਥਿਤ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਵੌਰਿੱਕਸ਼ਾਯਰ ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਊਂਟੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ।
ਮੂਲ ਲੱਕੜ ਦੇ ਮੋਟ-ਅਤੇ-ਬਾਲੀ ਕਿਲੇ ਨੂੰ 12ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸੌ ਸਾਲਾ ਯੁੱਧਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੁਖਰਾਹ ਦੀ ਦੁਬਾਰਾ ਕਿਲੇਬੰਦੀ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਸਦਾ ਨਤੀਜਾ 14ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਫੌਜੀ ਆਰਚੀਟੈਕਚਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਛਾਣਯੋਗ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲਿਆ।
ਇਹ 17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਗੜ੍ਹ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਇਹ 1604 ਵਿੱਚ ਜੇਮਜ਼ ਪਹਿਲੇ ਦੁਆਰਾ ਸਰ ਫੁਲਕੇ ਗ੍ਰੀਵੈੱਲ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਗ੍ਰੀਵਿਲ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਸੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਮਾਲਕੀਅਤ ਗ੍ਰੇਵਿਲ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸੀ, ਜੋ 1759 ਵਿੱਚ ਅਰਵਿਕ ਦੇ ਵਾਰਲ ਬਣੇ।
2007 ਵਿਚ, ਟੂਸੋਡਜ਼ ਗਰੁੱਪ ਮਿਰਿਲਨ ਐਂਟਰਟੇਨਮੈਂਟਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਵੌਰਿੱਕ ਕਾਸਲ ਦਾ ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਐਂਗਲੋ-ਸੈਕਸਨ ਬੁਰਜ 914 ਵਿੱਚ ਸਾਈਟ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਕਿਲੇਬੰਦੀ ਲਈ ਅਲਫ਼ਰਡ ਮਹਾਨ ਦੀ ਧੀ ਏਥੇਲਫਲੇਡਾ ਨੇ ਉਕਸਾਇਆ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਬੁਰਜ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਹਮਲਾਵਰ ਡੈਨਸਾਂ ਤੋਂ ਮੇਰਸੀਆ ਦਾ ਬਚਾਅ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੇ ਫੌਸ ਮਾਰਗ, ਅਤੇ ਨਦੀ ਘਾਟੀ ਅਤੇ ਐਵਾਰਨ ਦਰਿਆ ਦੀ ਕਰਾਸਿੰਗ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਤੇ ਗਲਬਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣਾ ਸੰਭਵ ਬਣਾਇਆ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੌਜੂਦਾ ਭਵਨ ਦੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਲਈ ਮੌਟੇ ਨੂੰ ਹੁਣ "ਏਥੇਲਫਲੇਡਾ ਦੀ ਮਣ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨੋਰਮਨ ਕਿਲਾਬੰਦੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਨਾ ਕਿ ਐਂਗਲੋ-ਸੈਕਸਨ ਮੂਲ ਦਾ।
ਉਹ 2010 ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ ਵਿਖੇ ਕਾਮਨਵੈਲਥ ਗੇਮਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸੋਨ ਤਗਮੇ ਦਾ ਬਚਾਅ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਰਹੀ।
ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਸਰਹੱਦੀ ਰੇਲਵੇ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅੰਤਮ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ 90 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਲਿਫਟ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਗੇਮਜ਼ ਸਨੈਚ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਇਆ।
ਉਸ ਨੇ 88 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਭਾਰ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ 2002 ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਦੌਰਾਨ ਕੈਨੇਡਾ ਮੈਰੀਕਾਮ ਟਰੱਕੋਟ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਕਾਰਡ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ 90 ਕਿਲੋ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਅਗਲੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਇੰਡੀਅਨ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨਾਲ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹਾਲ ਹੀ ਦੀਆਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਤੋਂ ਨਿਜਾਤ ਦਿਵਾਏਗੀ।
ਉਸ ਨੇ ਵਿੱਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਪਿਛੋਕੜ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਆਪਣੀ ਮਾਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤਗਮੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ, ਅਤੇ ਕੋਚਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਰੱਖੀਆਂ।
24 ਸਾਲਾ ਗੁਹਾਟੀ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪੂਰਬ ਫਰੰਟੀਅਰ ਰੇਲਵੇ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਖਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿਚ 90 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਲੀਇਲ ਨਾਲ ਇਕ ਨਵਾਂ ਗੇਮ ਸਪੋਰਟ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਇਆ।
ਰੇਨੂ ਨੇ ਲਗਾਤਾਰ ਦੂਜੇ ਵਾਰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ 197 ਵਿਚੋਂ ਆਪਣੇ ਰਿਕਾਰਡ ਦੇ 107 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਭਾਰ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਗਮਾ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਿੱਤਿਆ।
ਰੇਨੁਬਾਲਾ ਮਨੀਪੁਰ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਅਸਮ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੋਨੀਆ ਚਨੂੰ ਅਤੇ ਸੰਧਿਆ ਰਾਣੀ ਦੇਵੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਸਾਬਕਾ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਜੀ ਐਥਲੀਟ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਗੁਹਾਟੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਰਾਜ ਲਈ ਚਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ।
ਸਾਲ 2000 ਵਿੱਚ ਇੰਫਾਲ ਵਿਖੇ ਸਪੋਰਟਸ ਅਥਾਰਟੀ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਦੇ 'ਟਰਨਿੰਗ ਹੰਟ' ਕੈਂਪ ਦੌਰਾਨ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਚੁਣੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਰੇਨੂ ਬਾਲਾ ਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਰਾਜ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਐਸ.ਏ.ਆਈ. ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਉਸ ਨੇ ਹੰਸ ਸ਼ਰਮਾ ਅਤੇ ਜੀ.ਪੀ. ਸ਼ਰਮਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਲਖਨਊ ਵਿਖੇ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
2010 ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਨਾਲ ਕਾਂਸੀ, ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਤਗਮੇ ਦੇ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਜੇਤੂ ਗੋਲ ਦਾਗ ਕੇ ਸ.
ਉਹ ਸਰਬਿਟਨ, ਕਲਿਫਟਨ ਰੌਬਿਨਸਨ, ਬ੍ਰਿਸਟਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਕੈਨਕ ਅਤੇ ਲਿੰਕਨ ਲਈ ਖੇਡ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਜੁਲਾਈ 2018 ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਾਕੀ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਅਧਿਕਾਰਤ ਸੰਨਿਆਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ।
ਉਹ ਕਾਨੂੰਨ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਸਤੰਬਰ 17 ਵਿੱਚ 17 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਸਟਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪਹੁੰਚੀ ਇੱਕ ਅੰਡਰਗਰੈਜੂਏਟ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਉਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਤੇ ਕਲਿਫਟਨ ਲਈ ਹਾਕੀ ਖੇਡੀ ਜਦਕਿ 2012 ਓਲੰਪਿਕ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਡਾਕਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਰੰਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਇਸ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਰਾਇਲ ਮੇਲ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਨਿਯਮਤ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਹ ਸੁਰਬੀਟਨ ਲਈ ਮਹਿਲਾ ਇੰਗਲੈਂਡ ਹਾਕੀ ਲੀਗ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕਲੱਬ ਹਾਕੀ ਖੇਡਦੀ ਹੈ।
2010 ਦੇ ਗਰਮ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਇੰਗਲੈਂਡ ਕੈਪ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਜੀਬੀ ਸੀਨੀਅਰ ਟੋਪੀ ਬਣਾਈ ਸੀ।
ਜੋਰਜੀਨਾ ਸੋਫੀ "ਜੋਰਜੀ" ਟਵਿੱਗ ਐੱਮ.ਬੀ.ਈ ਇੱਕ 2016 ਦੇ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫੀਲਡ ਹਾਕੀ ਖਿਡਾਰੀ।
ਸਫ਼ੀਆ ਹਯਾਤ ਦੀ ਊਰਦੂ ਕਾਵਿ ਪੁਸਤਕ ਹਵਾ ਸੇ ਮੁਕਲਮਾ ਦਸੰਬਰ 2019 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਲੋਚਕ ਉਰਦੂ ਜ਼ਬਾਨ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਜਾ ਰਹੀ ਖੁੱਲੀ ਨਜ਼ਮ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ੀਆ ਹਯਾਤ ਦਾ ਖਾਸ ਯੋਗਦਾਨ ਅਤੇ ਮੁਕਾਮ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਉਹਨਾ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਮਾਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਇੰਗਲੈਂਡ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਨਾਮਵਰ ਅਦਬੀ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਸਫ਼ੀਆ ਹਯਾਤ ਆਪਣੀਆਂ ਨਜਮਾ ਜਿਆਦਾਤਰ ਸੋਸਲ ਮੀਡੀਆ ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਆਧੁਨਿਕ ਪ੍ਰਚਾਰ ਸਾਧਣ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਠਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਾਫੀ ਜਿਆਦਾ ਹੁੰਗਾਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਨਜ਼ਮਾਂ ਉਹਨਾ ਦੀ ਫੇਸਬੁੱਕ ਆਈ ਡੀ ਜੋ ਉਪਰਲੇ ਸੂਚਨਾ ਬਾਕਸ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਉੱਤੇ ਵੇਖੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਹਨਾ ਦੀਆਂ ਨਜਮਾ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਗੁਰਮੁਖੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਹਮੁਖੀ ਵਿੱਚ ਤਰਜ਼ਮਾ ਹੋਕੇ ਆਨਲਾਈੰਨ ਸੋਸਲ ਮੀਡੀਆ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਫੇਸਬੁੱਕ ਤੇ ਸਮੇਂ ਸਮੇਂ ਪੇਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਪਾਠਕਾਂ ਅਤੇ ਲੇਖਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਾਫੀ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹਨਾ ਦੇ ਵਾਲਿਦ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਨਾਮ ਜਨਾਬ ਹਯਾਤ ਅਲੀ ਅਤੇ ਵਾਲਿਦਾ ਦਾ ਨਾਮ ਮੋਹਤਰਿਮਾ ਸਿਦੀਕਾ ਬੀਬੀ ਹੈ।
ਸਫ਼ੀਆ ਹਯਾਤ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਲਹੌਰ ਤੋਂ ਫ਼ਾਰਸੀ ਦੀ ਐਮ.ਏ. ਦੀ ਤਾਲੀਮ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫੈਸਲਾਬਾਦ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਫ਼ਾਰਸੀ ਦੀ ਐਮ.ਫ਼ਿਲ ਦੀ ਉਚੇਰੀ ਤਾਲੀਮ ਹਾਸਲ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।