polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕੁਝ ਸਮੂਹਾਂ ਲਈ, ਕਾਲਜ ਵਿਚ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਐਮ.ਬੀ.ਬੀ.ਐੱਸ ਦੇ ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਅੰਤਮ ਸਾਲ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਰਕਾਰੀ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ, ਨਾਗਪੁਰ ਜਾਣਾ ਪਿਆ।
ਇਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1963 ਤਕ, ਇਹ ਕਾਲਜ ਓਸਮਾਨਿਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਰਿਹਾ।
1963 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਔਰੰਗਾਬਾਦ ਵਿਖੇ ਸਥਿਤ ਨਵੀਂ ਬਣੀ ਮਰਾਠਵਾੜਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਕਾਲਜ ਵਿਚ ਦਾਖਲੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾ ਕੇ 100 ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਸ ਨੂੰ 150 ਐਮ.ਬੀ.ਬੀ.ਐੱਸ. ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹਰ ਸਾਲ ਲੈਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ।
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਲਜ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਵਿਭਾਗਾਂ ਵਿਚ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ; ਮੌਜੂਦਾ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ 127 ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੈ।
ਕਾਲਜ ਅਤੇ ਹਸਪਤਾਲ ਕੰਪਲੈਕਸ ਵਿਚ ਹੁਣ 30 ਏਮਾਰਤਾਂ ਦਾ ਇਕੱਠ 99 ਏਕੜ ਵਿਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਰਕਾਰੀ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ, ਔਰੰਗਾਬਾਦ ਇੱਕ ਮੈਡੀਕਲ ਸਕੂਲ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਹੈਲਥ ਸਾਇੰਸਿਜ਼ , ਨਾਸਿਕ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕਾਲਜ ਨੂੰ ਮੈਡੀਕਲ ਕੌਂਸਲ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ , ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ।
ਇਸ ਸਮੇਂ, ਕਾਲਜ ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਕੋਰਸ ਐਮ ਬੀ ਬੀ ਐਸ ਲਈ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ 150 ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਕੋਰਸਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ ਲਗਭਗ 127 ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਕਾਲਜ ਔਰੰਗਾਬਾਦ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਖਾਮ ਨਦੀ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਪੰਚਕੀ, ਬੀਬੀ ਕਾ ਮਕਬਰਾ ਅਤੇ ਡਾ. ਬਾਬਾ ਸਾਹਿਬ ਅੰਬੇਦਕਰ ਮਰਾਠਵਾੜਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯਾਤਰੀ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਹੈ।
ਕਾਲਜ ਔਰੰਗਾਬਾਦ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ 4 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ, ਕੇਂਦਰੀ ਬੱਸ ਅੱਡੇ ਤੋਂ 1.5 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਅਤੇ ਚਿਕਲਥਾਣਾ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਤੋਂ 11 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ' ਤੇ ਹੈ।
ਇਹ ਕਾਲਜ ਪਿਛਲੇ 57 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਮਰਾਠਵਾੜਾ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਵਿਦਰਭ ਅਤੇ ਖੰਦੇਸ਼ ਖੇਤਰ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਿਕਿਤਸਕ ਸੇਵਾਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹਾਲ ਹੀ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਨੂੰ ਸਿਰਫ 2002 ਦੇ ਬਾਅਦ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਹੇਠ, ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹਮਲੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਬਕਾ ਉੱਜੜ ਤਾਲਿਬਾਨ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ. ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ 23 ਜਨਵਰੀ, 2004 ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਆਰੰਭਿਕ ਤਿੰਨ ਲੇਖਾਂ ਦਾ ਫ਼ਤਵਾ:
ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਇੱਕ ਇਸਲਾਮਿਕ ਰੀਪਬਲਿਕ, ਸੁਤੰਤਰ, ਇਕਮੁੱਠ ਅਤੇ ਅਵਿਭਾਵੀ ਰਾਜ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਮ ਇਸਲਾਮਿਕ ਰੀਪਬਲਿਕ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦਾ ਧਰਮ ਹੋਵੇਗਾ. ਹੋਰ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰ ਆਪਣੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੁਤੰਤਰ ਹੋਣਗੇ.
ਕੋਈ ਵੀ ਕਾਨੂੰਨ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਮ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ.
ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਹਿੰਦੂਆਂ, ਸਿੱਖ, ਯਹੂਦੀਆਂ ਅਤੇ ਈਸਾਈਆਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੈਂਬਰ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ. ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਗੈਰ-ਮੁਸਲਿਮ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀਆਂ ਆਬਾਦੀ ਦਾ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ. ਦੇਸ਼ ਦੀ ਛੋਟੀ ਹਿੰਦੂ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਮੈਂਬਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਲਗਭਗ 50,000 ਸੀ, ਨੇ ਪਰਵਾਸ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲਈ ਹੈ।
ਗ਼ੈਰ-ਮੁਸਲਮਾਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਿੰਦੂ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਹੁਣ ਸਿਰਫ ਸੈਂਕੜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਵਪਾਰੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਕੁਝ ਈਸਾਈ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਹਨ ਜੋ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਗੈਰ-ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਰਾਹਤ ਕਾਰਜ ਕਰਨ ਲਈ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ.
ਤਾਲਿਬਾਨ ਨੇ ਇਸਲਾਮੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ "ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਵਜ਼ਾਰਤ ਅਤੇ ਉਪ ਰੋਕਥਾਮ ਲਈ ਮੰਤਰਾਲੇ" ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਮੰਤਰਾਲੇ ਦਾ ਇੱਕ ਫਰਜ਼ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਧਾਰਮਿਕ ਪੁਲਿਸ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਕਰੇ ਜੋ ਡਰੈਸ ਕੋਡ, ਰੁਜ਼ਗਾਰ, ਡਾਕਟਰੀ ਦੇਖਭਾਲ, ਪਹੁੰਚ, ਵਿਵਹਾਰ, ਧਾਰਮਿਕ ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੇ।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੁਕਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਹੀ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁੱਟਮਾਰ ਅਤੇ ਨਜ਼ਰਬੰਦੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀ ਸੀ.
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੇ ਫੈਕਲਟੀ ਅਤੇ ਸਟੂਡੈਂਟ ਐਕਸਚੇਂਜ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ , ਲਾ ਵਰਨੇ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਮਝੌਤੇ 'ਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸਟਾਕ ਐਕਸਚੇਂਜ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਅਕੈਡਮੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਮਝੌਤਾ ਵੀ ਸਹੀਬੰਦ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਲਰਨਵਰਨ, ਇਕ ਔਨਲਾਈਨ ਲਰਨਿੰਗ ਪੋਰਟਲ ਨੇ ਵੀ ਜੀ ਐਨ ਏ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਸਹੀਬੰਦ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਇਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਓਰੇਕਲ ਵਰਕਫੋਰਸ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ ਜੋ ਕਿ ਉਦਯੋਗ ਦੇ ਨਵੇਂ ਰੁਝਾਨਾਂ ਲਈ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਓਰੇਕਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਯੂਐਸਏ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜੀ ਐਨ ਏ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਡਿਜ਼ਾਈਨ, ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ, ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ, ਐਨੀਮੇਸ਼ਨ, ਹੋਟਲ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਅਤੇ ਹੋਸਪਿਟੈਲਿਟੀ, ਕੰਪਿਊਟਰ ਸਾਇੰਸ, ਬਿਜ਼ਨਸ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਅਤੇ ਫਿਜ਼ੀਕਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਕੋਰਸ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਜੀ.ਐਨ.ਏ. ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੂੰ ਥਾਈਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮਾਗਮ ਦੌਰਾਨ, ਪੈਰਾਮੇਟ੍ਰਿਕ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਯੂ.ਐਸ.ਏ. ਦੁਆਰਾ ‘ਬੈਸਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਏਟੀਸੀ 2017’ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜੀ ਐਨ ਏ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿਚ ਡਿਗਰੀ ਅਤੇ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਕੋਰਸ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪੋਸਟ-ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਅਤੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਕੋਰਸ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ, ਡਿਜ਼ਾਈਨ, ਪ੍ਰਬੰਧਨ, ਐਨੀਮੇਸ਼ਨ, ਕੰਪਿਊਟਰ ਸਾਇੰਸ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਸਿਖਿਆ ਵਿਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ - ਅਤੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਡਿਪਲੋਮਾ ਅਤੇ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਜੀ ਐਨ ਏ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਨਾਮਵਰ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਅਤੇ ਟਾਈ-ਅਪ ਹੈ।
ਜੀਐਨਏ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੇ ਕੈਂਬਰਿਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪ੍ਰੈਸ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਸਹੀਬੰਦ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਟਾਈਮਜ਼ਪ੍ਰੋ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਵੀ ਹੋਇਆ ਜੋ ਕਿ ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ ਇੰਡੀਆ ਦੁਆਰਾ ਪਲੇਸਮੈਂਟ ਲਈ ਇੱਕ ਪਹਿਲਕਦਮੀ ਹੈ।
ਜੀ ਐਨ ਏ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ , ਫਗਵਾੜਾ, ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈ।
ਗੁਰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਸਿਹਰਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਕੁਮਾਰ ਦੁਆਰਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੇ ਸਾਲ 2016 ਵਿੱਚ ਜੀ ਐਨ ਏ ਬਿਜ਼ਨਸ ਸਕੂਲ ਲਾਂਚ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਬੀ-ਸਕੂਲ ਜੀ ਐਨ ਏ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਵਪਾਰਕ ਅਧਿਐਨ ਫੈਕਲਟੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬ ਸਪੈਲ ਬੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਜੀ ਐਨ ਏ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ ਇਕ ਹੋਰ ਸਮਾਗਮ ਹੈ, ਜੋ ਇਕ ਹੋਰ ਰਾਜ ਪੱਧਰੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਕੇਰਲਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜ਼ਿਮੀਦਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਤੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਲਲਿਤਾਮਬਿਕਾ ਦਾ ਜੀਵਨ-ਕੰਮ ਉਸ ਪਖੰਡ, ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਬੇਇਨਸਾਫੀ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਅਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨੰਬੂਦਰੀ ਸਮਾਜ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਸੀ।
ਉਸ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਰਫ ਪੁਰਸ਼ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਾਹਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਦਿਆਲੂ ਸਨ।
ਉਹ ਚੱਲ ਰਹੀ ਭਾਰਤੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਅੰਦੋਲਨ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਥੋੜਾ ਜਾਣਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।
1926 ਵਿਚ, ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਨਰਾਇਣਨ ਨੰਬੂਦਰੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਰਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਇੱਕ ਪਤਨੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸਦਾ ਹੁਣ ਬਾਹਰੀ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਤੇ ਉਹ ਦਿਨ ਭਰ ਧੂੰਏਂ ਭਰੀਆਂ ਰਸੋਈਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਲ੍ਹੇ ਬੰਦ ਵਿਹੜਿਆਂ ਦੀ ਨਿਗੂਣੀ ਘਰੇਲੂ ਰਾਜਨੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਵਰਗੀਆਂ ਹੀ ਹੋਰ ਕੈਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਡਰ ਅਤੇ ਈਰਖਾਵਾਂ ਦੇ ਦਮਘੋਟੂ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਘਿਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਗੈਰ ਕੁਦਰਤੀ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਮਨੁੱਖ ਬਣਨ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿੜ ਇਰਾਦੇ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਦੀ ਸੀ।
ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਇਕੋ ਇਕ ਆਉਟਲੈਟ ਉਸ ਦਾ ਲਿਖਣਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਹ ਲੁੱਕ ਛਿਪ ਕੇ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਕੰਮ ਦਾ ਦਿਨ, ਜੋ ਸਵੇਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਮੁੱਕ ਜਾਣ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆ ਦਿੰਦੀ, ਦਰਵਾਜਾ ਬੰਦ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਦੀਵੇ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦੀ ਸੀ।
ਧੂੰਏਂ ਅਤੇ ਨਾਕਾਫ਼ੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਨਿਰੰਤਰ ਸੰਪਰਕ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਦੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਨਿਘਾਰ ਨੇ ਲਲਿਤਾਮਬਿਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮਲਿਆਲਮ ਨਾਵਲ ਅਗਨੀਸਾਕਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾੜੀ ਹਾਲਤ ਦਾ ਚਿਤਰਣ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ।
ਲਲਿਤਾਮਬਿਕਾ ਅੰਤਰਜਨਮ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸੁਧਾਰਕ ਸੀ ਜੋ ਮਲਿਆਲਮ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।
ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਅਤੇ ਵੀ ਟੀ ਭੱਟਥੀਰੀਪਾਦ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਤਹਿਤ ਨੰਬੂਦਰੀ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸੁਧਾਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਲਿਖਤ ਸਮਾਜ ਵਿਚ, ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਅਤੇ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵਜੋਂ ਔਰਤ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਪ੍ਰਤੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਛੇ ਭਾਗ, ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦੇ ਛੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਦੋ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਅਗਨੀਸਕਸ਼ੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ 1977 ਵਿੱਚ ਕੇਦਰ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ ਸਨ।
ਉਸ ਦੀ ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ ਆਤਮਕਥਾਕੋਰੁ ਆਮੁਖਮ ਵੀ ਮਲਿਆਲਮ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਰਚਨਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਲਲਿਤਾਮਬਿਕਾ ਅੰਤਰਜਨਮ ਦਾ ਜਨਮ 30 ਮਾਰਚ, 1909 ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੇਰਲਾ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਕੋਲਮ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਨਾਲੂਰ ਨੇੜੇ ਕੋਟਾਵੱਟਮ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਰੂੜੀਵਾਦੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਸਦੀ ਰਸਮੀ ਸਿੱਖਿਆ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਟਿਊਟਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਆਉਂਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਸਧਾਰਨ ਗੱਲ ਸੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਇਹ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਕਦਰ ਹੈ, ਜਿਹੜੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਖਾਸਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਖੇੜਦੀ ਹੈ?
ਇਸ ਦੇ ਕਈ ਜਵਾਬ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਬੁਨਿਆਦੀ ਕਦਰ ਹੈ- ਬਹਾਦਰੀ, ਪ੍ਰਾਹੁਣਾਚਾਰੀ, ਸਖੀਪੁਣਾ ਜਾਂ ਧਾਰਮਿਕ ਆਦਿ ਪਰ ਅਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਨੁਕਤੇ ਵਜੋਂ ਉਭਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਗੁਣ ਥੋੜੇ-ਬਹੁਤੇ ਫ਼ਰਕ ਜਾਂ ਵਾਧੇ ਘਾਟੇ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਕੌਮਾਂ, ਨਸਲਾਂ, ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ 'ਚ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਾਹੁਣਾਚਾਰੀ/ਮਹਿਮਾਨ ਨਿਵਾਜ਼ੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧੀ ਇਹ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਸਾਂਝ ਪਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਹੈ।
'ਘਰ ਆਏ ਪ੍ਰਾਹੁਣੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ "ਬਾਰਿ ਪਰਾਇਐ ਬੈਸਣਾ" ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਇਸੇ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ "ਆਪਣਾ ਘਰ ਹੀ ਸਮਝੋ"।
ਉਪਰੋਕਤ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਇਕੋ ਹੀ ਅਰਥ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਦੋ ਟਰਮਾਂ 'ਪ੍ਰਾਹੁਣਾਚਾਰੀ' ਅਤੇ 'ਮਹਿਮਾਨ ਨਿਵਾਜ਼ੀ' ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ।
ਸਧਾਰਨ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਖ਼ਾਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਨਾ ਕਰੇ।
ਉਦੋਂ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨੇੜਤਾ ਦਿਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਅਜਨਬੀ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਕਿ "ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ" ਸਰਸਰੀ ਨਜ਼ਰੇ ਭਾਵੇਂ ਉਸਨੂੰ ਮੋਹ, ਪਿਆਰ, ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਣਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜੋ ਭਾਵ ਛੁੱਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਉਹ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਰਾਇਆ ਦਰਸਾਉਣ ਦਾ ਹੀ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਮਾਨ ਕਹਿਣਾ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਵਿਵਹਾਰ ਜਾਂ ਮਹਿਮਾਨ ਨਿਵਾਜ਼ੀ ਕਰਨਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਪਣੱਤ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਹੁਣਾਚਾਰੀ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨ ਨਿਵਾਜ਼ੀ ਦੋਵਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਇਕੋ ਭਾਵ ਲਈ ਵਰਤ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਬੁਨਿਆਦੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਅੰਤਰ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ 'ਪ੍ਰਾਹੁਣਾ' ਸ਼ਬਦ ਮੁੱਢਲੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੁੜਮਾਂ, ਕੁੜਮਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਜਾਂ ਕੁੜਮਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤ ਭਾਵ ਜਵਾਈ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਅਰਥ ਵਸੀਹ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰਾਹੁਣਾ ਆਖ ਕੇ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੜਮਾਂ ਜਾਂ ਜਵਾਈ ਦੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੀਤੀ ਸੇਵਾ-ਸੰਭਾਲ ਪ੍ਰਾਹੁਣਾਚਾਰੀ ਅਖਵਾਉਂਦੀ ਸੀ।
ਬਾਹਰੋਂ ਆਏ ਪ੍ਰਾਹੁਣੇ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਲੰਘਾਉਣਾ, ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਰਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਾਹੁਣੇ ਲਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨਾ, ਚੰਗਾ-ਚੋਖਾ ਖਾਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ, ਹਰ ਭਾਂਤ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ, ਬੜੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਜੂਹ ਤੱਕ ਛੱਡਣ ਜਾਣਾ ਆਦਿ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਹੁਣਾਚਾਰੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੱਛਣ ਹਨ ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬੀਤਣ ਨਾਲ ਹੁਣ ਰਵਾਇਤੀ ਪ੍ਰਾਹੁਣਾਚਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ।
ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਏਸ਼ੀਆ ਤੋਂ ਜਦੋਂ ਹਾਕਮਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਜਾਂ ਭਾਰਤ ਆਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਾਹਰੋਂ ਆਏ ਹਾਕਮਾਂ ਦੀ ਸਾਡੇ ਇਧਰਲੇ ਲੋਕਲ ਹਾਕਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਖ਼ਿਦਮਤ, ਆਓ ਭਗਤ ਮਹਿਮਾਨ ਨਿਵਾਜ਼ੀ ਅਖਵਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਖ਼ਿਦਮਤ ਜਾਂ ਆਓ ਭਗਤ ਬਾਹਰੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੋ ਗਈ।
1980 ਅਤੇ 2000 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਏਰਿਕ ਬੋਗੋਸੀਅਨ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੇ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਛੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੋਲੋਸ ਨੂੰ -ਫ - ਬਰੌਡਵੇਅ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਤਿੰਨ ਓਬੀ ਐਵਾਰਡ ਅਤੇ ਡਰਾਮਾ ਡੈਸਕ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ. ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੋ ਸੋਲੋਜ਼, ਮੈਨ ਇਨਸਾਈਡ ਅਤੇ ਫਨ ਹਾੳਸ ਸ ਨੂੰ ਨ੍ਯੂ ਯੋਕ ਦੇ ਸ਼ੈਕਸਪੀਅਰ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ. ਉਸ ਦੀ ਤੀਜੀ, ਡ੍ਰਿੰਕਿੰਗ ਇਨ ਅਮਰੀਕਾ, ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਨ ਪਲੇਸ ਥੀਏਟਰ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਸੈਕਸ, ਡਰੱਗਜ਼, ਰਾਕ ਐਂਡ ਰੋਲ, ਫਲੋਰ ਵਿੱਚ ਪੌਂਡਿੰਗਿੰਗ ਮੇਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਮੱਥੇ ਅਤੇ ਵੇਕ ਅਪ ਅਤੇ ਸੁਗੰਫੀ ਕਾਫੀ ਦਾ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫਰੈਡਰਿਕ ਜ਼ੋਲੋ ਦੁਆਰਾ ਆਫ-ਬਰੌਡਵੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬੋਗੋਸੀਅਨ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਨਾਟਕ ਟਾਕ ਰੇਡੀਓ ਅਤੇ ਸਬ-ਯੂਬੀਆ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਕਈ ਵਨ-ਮੈਨ ਸ਼ੋਅਜ਼ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਬ੍ਰੌਡਵੇਅ ਵਿੱਚ ਡੋਨਾਲਡ ਮਾਰਗੁਲਿਜ਼ ਦੇ ਟਾਈਮ ਸਟੈਂਡ ਸਟੇਅ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ, ਤਿੰਨ ਨਾਵਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਲਾਅ ਐਂਡ ਆਰਡਰ: ਕ੍ਰਿਮਨਲ ਇੰਟੇਂਟ ਕਪਤਾਨ ਡੈਨੀ ਰੋਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬੋਗੋਸੀਅਨ, ਇੱਕ ਅਰਮੀਨੀਆਈ-ਅਮਰੀਕੀ, ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਬੋਸਟਨ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ, ਐਡਵੀਨਾ , ਇੱਕ ਨਾਈ ਅਤੇ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰ, ਅਤੇ ਹੈਨਰੀ ਬੋਗੋਸੀਅਨ, ਇੱਕ ਲੇਖਾਕਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ. ਉਸਨੇ ਓਬਰਲਿਨ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਿਆ।
1980 ਵਿੱਚ, ਬੋਗੋਸੀਅਨ ਨੇ ਜੋ ਐਨ ਐਨ ਬੌਨੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਹੈਰੀ ਅਤੇ ਟ੍ਰੈਵਿਸ ਬੋਗੋਸਿਆਨ ਹਨ।
ਉਸ ਦੇ ਸਮਕਾਲੀ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉਲਟ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿਧਾਂਤਕ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰਨ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ, ਵਿਲੀਅਮ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਕਲਪਿਕ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਕੈਲਵਿਨਵਾਦੀ ਅਤੇ ਅਰਮੀਨੀਅਨ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਸੀ, ਅਤੇ ਡਿਸਪੈਂਸੈਸ਼ਨਲਿਜ਼ਮ ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅਨੌਖੇ ਵਿਸ਼ਾਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਬਹਾਲੀ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਜੋ ਉਸਨੇ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉੱਤਰ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਚਰਿੱਤਰਵਾਦੀ ਅਤੇ ਪੈਂਟੀਕੋਸਟਲ ਸਮਕਾਲੀ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ "ਪ੍ਰਗਟਸ਼ੀਲ ਪਾਗਲਪਣ" ਕਰਾਰ ਦੇ ਕੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮੌਖਿਕ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ।
ਸੰਨ 1963 ਵਿਚ, ਵਿਲੀਅਮ ਨੇ ਇੱਕ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਏਲੀਯਾਹ ਦੀ ਮਸਹ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਬੀ ਸੀ, ਜਿਹੜਾ ਮਸੀਹ ਦੂਜੇ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਆਇਆ ਸੀ।
ਵਿਲੀਅਮ ਦੇ ਇਤਰਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਕੁਝ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਅੰਤਮ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦੇ ਪੰਥ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ।
ਵਿਲੀਅਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ 10 ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦਾ ਵਿਲੀਅਮ ਬ੍ਰਨਹੈਮ ਈਵੈਂਜਲਿਸਟਿਕ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਜਾਣਾ ਜਾਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ 2018 ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਲਗਭਗ 20 ਲੱਖ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਲੀਅਮ ਮੈਰੀਅਨ ਬਰਨਹੈਮ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਈਸਾਈ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਚਿਕਿਤਸਿਕ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਦੂਸਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦੀ ਪੁਨਰ-ਸੁਰਜੀਤੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨਵਾਦ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਈ ਲਹਿਰ 'ਤੇ ਸਥਾਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਕੁਝ ਈਸਾਈ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚਰਿੱਤਰ-ਵਿਗਿਆਨ ਲਈ "ਬਹਾਲੀਵਾਦੀ ਸੋਚ ਦਾ ਮੁੱਖ ਆਰਕੀਟੈਕਟ" ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਉਸਦੀਆਂ ਅੰਤਰ-ਸੰਪੰਨ ਸਭਾਵਾਂ ਅਯੋਜਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਅਮਰੀਕੀ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਧਾਰਮਿਕ ਸਭਾਵਾਂ ਸਨ।
ਵਿਲਿਅਮ ਬ੍ਰਨਹੈਮ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਅਮਰੀਕੀ ਮੁਕਤ ਮੰਤਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਮੰਤਰਾਲਾ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ, ਯੂਰਪ, ਅਫਰੀਕਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਵੱਡੇ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਈ ਜਦੋਂ ਭੀੜ ਉਸਦੀਆਂ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖਬਰਾਂ ਵੱਲ ਖਿੱਚੀ ਗਈ।
ਉਸ ਦੇ ਮੰਤਰਾਲੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੇਰਕ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਇਲਾਜ ਦੀ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤੀ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਈ ਲਹਿਰ ਬਣ ਗਈ।
1955 ਤੋਂ, ਵਿਲੀਅਮ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਿੱਚ ਗਿਰਾਵਟ ਆਉਣ ਲੱਗੀ ਕਿਉਂਕਿ ਪੈਨਟਕੋਸਟਲ ਚਰਚਾਂ ਨੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿੱਤੀ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਇਲਾਜ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਸਮਰਥਨ ਵਾਪਸ ਲੈਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਸਾਮਰਾਜਵਾਦ ਦਾ ਉਦਗਮ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਸਾਮਰਾਜਾਂ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਦੀ ਧਾਰਣਾ ਵੀ ਅਜੋਕੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਸਵੈ-ਨਿਰਣੇ ਦੇ ਉਭਾਰ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਵੈਸਟਫਾਲੀਆ ਦੀ ਸੰਧੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਈ ਹੈ।
ਉਦਯੋਗਿਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਇਤਿਹਾਸ, ਭੂਗੋਲ, ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ।
ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ ਨਾ ਸਿਰਫ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਰਮਿਆਨ ਇਕਜੁੱਟ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਵਜੋਂ ਉੱਭਰਿਆ, ਬਲਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮੂਹਾਂ ਲਈ ਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ।
ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਸਵੈ-ਨਿਰਣੇ ਨੂੰ ਸਾਮਰਾਜਵਾਦ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਜਿਹੇ ਸਮੂਹ ਅਕਸਰ ਖੇਤਰ ਉੱਤੇ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਭਾਵਨਾ ਅਪਣਾਈ ਜਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਸੰਕਲਪ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1860 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਪਹਿਲੀ ਸੰਸਾਰ ਜੰਗ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਲੈਨਿਨ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵੁਡਰੋ ਵਿਲਸਨ ਦੋਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
11 ਫਰਵਰੀ 1918 ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚੌਦਾਂ ਬਿੰਦੂਆਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਲਸਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਕੌਮੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਲੋਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਸਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸਿਧਾਂਤ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ ਕਿ ਫੈਸਲਾ ਕਿਵੇਂ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿ ਇਸਦਾ ਨਤੀਜਾ ਕੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਆਜ਼ਾਦੀ, ਸੰਘ, ਸੁਰੱਖਿਆ, ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ ਦਾ ਕੁਝ ਰੂਪ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪੂਰੀ ਏਕੀਕਰਨ ਹੋਵੇ।
ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੱਦਬੰਦੀ ਕੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ - ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀ ਹੈ।
ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੀਆਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਪਦੰਡ ਹਨ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਸਮੂਹ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਵੈ-ਨਿਰਨੇ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਐਟਲਾਂਟਿਕ ਚਾਰਟਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ 14 ਅਗਸਤ 1941 ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ, ਫ੍ਰੈਂਕਲਿਨ ਡੀ।
ਰੁਜ਼ਵੇਲਟ ਦੁਆਰਾ, ਅਤੇ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਵਿੰਸਟਨ ਚਰਚਿਲ, ਜਿਸ ਨੇ ਅੱਠ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬਿੰਦੂਆਂ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਚਾਰਟਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਚਾਰਟਰ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਵਜੋਂ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਧਿਕਾਰ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਮਿਲੀ ਸੀ।
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵੈ-ਨਿਰਨੇ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਜਾਂ ਹੱਕੇ ਖੁਦ ਇਰਾਦੀਅਤ, ਆਧੁਨਿਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ-ਸੰਘ ਦੇ ਚਾਰਟਰ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤ ਵਿਆਖਿਆ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਅੜਿੱਕੇ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਅਵਸਰਾਂ ਦੀ ਉਚਿਤ ਸਮਾਨਤਾ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ,ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਰੁਤਬੇ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ।
ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਨੈਨੋ ਸਾਇੰਸ ਐਂਡ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਸੋਸਾਇਟੀ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਐਕਟ, 1960 ਦੇ ਤਹਿਤ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਦੀ ਇੱਕ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ ਸੰਸਥਾ ਹੈ।
ਨੈਨੋ ਸਾਇੰਸ ਅਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਛੱਤਰੀ ਹੇਠ, ਜਿਸ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਵਿਕਾਸ ਦਰ ਅਤੇ ਆਊਟਰੀਚ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਨੈਨੋਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਫ਼ਾਇਦੇ ਲਈ, ਅਤੇ ਖੋਜ ਕਰਨ/ ਨੈਨੋ ਸਾਇੰਸ ਅਤੇ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਪਕਰਣ ਅਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਅਤੇ ਉਤਪਾਦ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸੈੱਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਸ਼ੋਕ ਕੇ ਗਾਂਗੁਲੀ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਡਾਇਰੈਕਟਰਸ਼ਿਪ ਅਧੀਨ ਜਨਵਰੀ, 2013 ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਹੇਠਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖਾਸ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਨੈਨੋ ਸਾਇੰਸ ਅਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਵਿਭਿੰਨ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧ ਰਹੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕਰਨਾ ਹੈ: ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਨੈਨੋ ਤਕਨਾਲੋਜੀ, ਸੈਂਸਰ, ਮੈਡੀਕਲ ਨੈਨੋ ਤਕਨਾਲੋਜੀ, ਮਾਈਕਰੋਫਲਾਈਡਿਕਸ ਅਧਾਰਤ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ, ਨੈਨੋ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਊਰਜਾ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਲਈ ਅਧਾਰਤ ਹੱਲ, ਨੈਨੋਬਾਇਓਟੈਕਨੋਲੋਜੀ।
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਇਨਸੈੱਟ ਦਾ ਟ੍ਰਾਂਜ਼ਿਟ ਕੈਂਪਸ ਸੈਕਟਰ-64, ਫੇਜ਼-10, ਮੁਹਾਲੀ, ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਹੈਬੀਟੈਟ ਸੈਂਟਰ ਵਿਖੇ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋ. ਅਸ਼ੋਕ ਕੇ ਗਾਂਗੁਲੀ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰਸ਼ਿਪ ਅਧੀਨ ਸੰਸਥਾ ਨੇ ਉਪਰੋਕਤ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਜਨਵਰੀ, 2013 ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਆਈ.ਐੱਸ.ਐੱਸ.ਟੀ. ਦੇ ਸਥਾਈ ਕੈਂਪਸ ਵਿਖੇ ਕਲਾ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਅਲਾਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਇਹ ਜਗ੍ਹਾ ਮੁਹਾਲੀ ਦੇ ਸੈਕਟਰ 81 ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਸਾਇੰਸ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਰਿਸਰਚ ਦੇ ਨਾਲ ਲਗਦੀ ਹੈ।
ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਨੈਨੋ ਸਾਇੰਸ ਐਂਡ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਬੋਰਡ ਆਫ਼ ਗਵਰਨਰਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਅਕਾਦਮਿਕ, ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਸੈਂਟਰ ਫਾਰ ਐਡਵਾਂਸਡ ਸਾਇੰਟਫਿਕ ਰਿਸਰਚ , ਜੱਕਕੁਰ, ਬੰਗਲੌਰ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ ਐਨ ਆਰ ਰਾਓ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਐਚ ਐਨ ਘੋਸ਼ ਨੇ ਅਸ਼ੋਕ ਕੇ ਗਾਂਗੁਲੀ, ਜੋ ਇਸ ਸਮੇਂ ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਈ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਦਾ ਕਾਰਜਭਾਰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਹੈ।
ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਨੈਨੋ ਸਾਇੰਸ ਐਂਡ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਨੈਨੋ ਸਾਇੰਸ ਅਤੇ ਨੈਨੋ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਵਿਭਿੰਨ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮੁਢਲੀ ਖੋਜ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਹੈ, ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਣਗੇ: ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਨੈਨੋ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ, ਸੈਂਸਰ, ਮੈਡੀਕਲ ਨੈਨੋ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ, ਮਾਈਕਰੋਫਲਾਈਡਿਕਸ ਅਧਾਰਤ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ, ਊਰਜਾ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਲਈ ਨੈਨੋ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਅਧਾਰਤ ਹੱਲ, ਨੈਨੋ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ।
ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੀ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਕਿਸੇ ਸਥਾਪਤ ਹੋਏ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪਰ ਕਪਤਾਨ ਜਾਂ ਕੋਚ ਕਿਸੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਏ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦੇ, ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ ਜਦੋਂ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਨੇ ਭਾਰਤ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਇਮਰਾਨ ਤਾਹਿਰ ਨੂੰ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰੀ ਕ੍ਰਮ ਦੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਸਪਿਨ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਨੂੰ ਮਾੜਾ ਖੇਡਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰਕੀਬ ਕਾਮਯਾਬ ਸਾਬਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
2017 ਵਿੱਚ, ਫਾਫ ਡੂ ਪਲੈਸੀ, ਜੋ ਛੁੱਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਟੈਸਟ ਕਪਤਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਵਾਪਿਸ ਆਇਆ ਸੀ, ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਹਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੰਗਲੈਂਡ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਦੂਸਰੇ ਟੈਸਟ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਡੂ ਪਲੈਸੀ ਨੇ ਜੇਪੀ ਡੁਮਿਨੀ ਨੂੰ ਨੰ. 5, ਅਤੇ ਕੁਇੰਟਨ ਡੀ ਕਾੱਕ ਨੂੰ 5 ਤੋਂ 4 ਤੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ (ਹਾਲਾਂਕਿ ਡੀ ਕੌਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਹਿਲੇ ਟੈਸਟ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਪਾਰੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨੰਬਰ 7 ਤੋਂ 5 ਨੰਬਰ ਤੇ ਆ ਗਿਆ ਸੀ), ਅਤੇ ਕਗੀਸੋ ਰਬਾਡਾ ਦੇ ਇੱਕ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਮੁਅੱਤਲ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਡੁਏਨ ਓਲੀਵੀਅਰ ਉਸ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਫਿਲਾਂਡਰ ਇੱਕ ਨੰਬਰ ਉੱਪਰ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਆਇਆ।
ਜਦੋਂ ਕਿ ਥਿਊਨਿਸ ਡੇ ਬਰੂਯਨ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ ਮੌਰਿਸ ਦੇ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ 8 ਨੰਬਰ ਤੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਤੇ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ।
ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕਿਸੇ ਉੱਪਰੀ ਕ੍ਰਮ ਦੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਦੀ ਵਿਕਟ ਡਿੱਗਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੇਠਲੇ ਕ੍ਰਮ ਦੇ ਕਿਸੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਨੂੰ ਇਸ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਧੇਰੇ ਯੋਗ ਖਿਡਾਰੀ ਨੂੰ ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਤੱਕ ਬਚਾਅ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਫਿਰ ਵਧੇਰੇ ਸਮਰੱਥ ਖਿਡਾਰੀ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਘੱਟ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਊਟ ਹੋਣ ਦੇ ਜੋਖਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਜਿਹੜਾ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਅੰਦਰ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਨਾਈਟ ਵਾਚਮੈਨ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਰਣਨੀਤੀ ਇਸ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਖਿਡਾਰੀ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੇਲੇ ਘਬਰਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਲ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸੈੱਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦਿਨ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਾਹਰ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਨੂੰ ਭੇਜਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਆਪਣੀ ਵਿਕਟ ਬਚਾਅ ਕੇ ਰੱਖਣੀ ਪਵੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਖੇਡਣ ਲਈ ਗੇਂਦਾ ਘੱਟ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਘੱਟ ਸਮਰੱਥਾ ਵਾਲੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੀ ਪਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਲਾਮੀ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਲਾਮੀ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਕਟ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਚਾ ਕੇ ਪਾਰੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਇਹ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਛੇਤੀ ਆਊਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਮੱਧਕ੍ਰਮ ਦੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ਾਂ ਉੱਪਰ ਵਾਧੂ ਦਬਾਅ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਲਾਮੀ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਚ ਦੀ ਗਤੀ ਅਤੇ ਉਛਾਲ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਦਿੱਕਤ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੀਆਂ ਗੇਂਦਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਧੀਆ ਸਲਾਮੀ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਪਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਪਿੱਚ ਦੀ ਗਤੀ ਅਤੇ ਉਛਾਲ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਉਸ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜਿਸ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਗਿਆਰਾਂ ਖਿਡਾਰੀ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਮੈਚ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੈਅ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਖੇਡ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕਿਤੇ ਵੀ ਬਦਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕੁਝ ਖਾਸ ਕਾਰਨਾਂ ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਰ ਖਿਡਾਰੀ ਦੇ ਖੇਡਣ ਦਾ ਢੰਗ; ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਵਾਲਾ ਬੱਲੇਬਾਜ਼; ਇੱਕ ਖਿਡਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਰੇਕ ਖਿਡਾਰੀ ਦੇ ਹੁਨਰ ਅਤੇ ਗੁਣ; ਦੂਜੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਯੋਗ; ਅਤੇ ਮੈਚ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਆਦਿ।
ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਟੀਮ ਨੂੰ ਪਾਰੀ ਦੇ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਸਮੇਂ ਬਚਾਅਵਾਦੀ ਜਾਂ ਹਮਲਾਵਰ ਖਿਡਾਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਟੈਸਟ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਮੱਧ-ਕ੍ਰਮ ਦੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਖੇਡ ਪ੍ਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਮਲਾਵਰ ਪਹੁੰਚ ਕਾਰਨ ਵਨਡੇ ਅਤੇ ਟੀ -20 ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਸਲਾਮੀ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਟੀਮ ਦਾ ਕਪਤਾਨ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੀ ਖੇਡ ਦੌਰਾਨ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਜਾਂ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ, ਜੇ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਾਰੀ ਖੇਡੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਰੇਕ ਪਾਰੀ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰਮ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕਪਤਾਨ ਆਪਣੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਫ਼ਾਲੋਵਿੰਗ ਆਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੂਰੀ ਤ੍ਹਾਂ ਹੇਠੋਂ ਉੱਪਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ ਆਪਣੀ ਹੈਟ੍ਰਿਕ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਦੋ ਵਾਰ ਇੱਕੋ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਨੂੰ ਆਊਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਖੇਡ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਪਤਾਨ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੇਜ਼ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਕ੍ਰਮ ਦਾ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਕਟ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਕੀਮਤੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਇੱਕ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਜੋ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਪਿੰਚ ਹਿੱਟਰ ਜਾਂ ਸਲੌਗਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪਿੰਚ ਹਿੱਟਰ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਹਨ ਡੇਵਿਡ ਮਿਲਰ, ਗਲੈਨ ਮੈਕਸਵੈਲ, ਸ਼ਾਹਿਦ ਅਫਰੀਦੀ ਅਤੇ ਥੀਸਾਰਾ ਪਰੇਰਾ
ਮੱਧ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚਤ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਖੇਡਦੇ ਹਨ।
ਮੱਧ ਕ੍ਰਮ ਦੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਗੇਂਦ ਖੇਡਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਪਿਨਰਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਪਿਨਰਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਵਧੇਰੇ ਬਚਾਅ ਵਾਲੀ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਤਕਨੀਕ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕ੍ਰਮ ਇੱਕ ਤਰਤੀਬ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਦੀ ਪਾਰੀ ਵਿੱਚ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਟੀਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗਿਆਰਾਂ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਉਹ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਟੀਚੇ ਉੱਪਰ ਨਾ ਪੁੱਜਣ (ਭਾਵ, ਜੇਕਰ ਪਾਰੀ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵਜ੍ਹਾ ਕਾਰਨ ਪਾਰੀ ਛੇਤੀ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ)।
ਹੇਠਲਾ ਕ੍ਰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਟੇਲੈਂਡਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਖਿਡਾਰੀ ਟੀਮ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕੰਮ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਨਾ ਹੋ ਕੇ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ ਵੀ ਠੀਕ-ਠਾਕ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਕੰਬੋਜ, ਦਰਦਾਸ, ਕੈਕਇਆ, ਪੌਰਵ, ਯੌਧਿਆ, ਮਾਲਵਾਸ ਅਤੇ ਕੁਰੂ ਪੁਰਾਣੇ ਪੰਜਾਬ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਵਸ ਗਏ ਅਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਕਸੂਰ ਖੇਤਰ ਉੱਤੇ ਮੌਰੀਆ ਸਾਮਰਾਜ, ਇੰਡੋ-ਯੂਨਾਨੀ ਰਾਜ, ਕੁਸ਼ਾਨ ਸਾਮਰਾਜ, ਗੁਪਤਾ ਸਾਮਰਾਜ, ਚਿੱਟੇ ਹੂਣਾਂ, ਕੁਸ਼ਾਨੋ-ਹੇਫਥਲਾਇਟਸ ਅਤੇ ਸ਼ਾਹੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮੁਗਲ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਪਤਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਕਸੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ।
1849 ਵਿੱਚ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਸ਼ਾਸਨ ਅਧੀਨ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਆਖਰੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।
ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰਾਜ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਸਿੰਚਾਈ ਨਹਿਰਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਜੋ ਕਸੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰ ਬੰਜਰ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿੰਜਦੀਆਂ ਸਨ।
997 ਈਸਵੀ ਵਿਚ, ਸੁਲਤਾਨ ਮਹਿਮੂਦ ਗਜ਼ਨਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਸੁਲਤਾਨ ਸੁਬਕਤਗੀਨ ਦੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇਏ ਗਜ਼ਨਵੀਦ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਦਾ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ।
ਉਸਨੇ 1005 ਵਿਚ ਕਾਬੁਲ ਵਿਚ ਸ਼ਾਹੀ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਦਿੱਲੀ ਸਲਤਨਤ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਮੁਗਲ ਸਾਮਰਾਜ ਨੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਸੂਫੀ ਸੰਤਾਂ ਕਾਰਨ ਪੰਜਾਬ ਖਿੱਤਾ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦਰਗਾਹਾਂ ਪੰਜਾਬ ਖਿੱਤੇ ਦੇ ਚੱਪੇ ਚੱਪੇ ਤੇ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕੇਂਦਰ ਕਸੂਰ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਸੂਫੀ ਕਵੀ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਜਨਮ ਇਸੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਦੂਰ ਦੂਰ ਤੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
1947 ਵਿਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਸਿੱਖ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਭਾਰਤ ਚਲੇ ਗਏ ਜਦੋਂ ਕਿ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਕਸੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਵਸ ਗਏ।
ਪੜ੍ਹਨਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾਲਣ ਦੀ ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ "ਬੋਧਾਤਮਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ" ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਅਰਥ ਬਣਾਉਣ ਜਾਂ ਪਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੜ੍ਹਨਾ ਭਾਸ਼ਾ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਸੰਚਾਰ ਅਤੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਸਾਂਝੇ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ।
ਸਾਰੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਾਠ ਅਤੇ ਪਾਠਕ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਹੈ ਜੋ ਪਾਠਕ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਗਿਆਨ, ਅਨੁਭਵ, ਰਵੱਈਏ, ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸਥਿਤ ਭਾਸ਼ਾ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੁਆਰਾ ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ ਹੈ।
ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ ਅਭਿਆਸ, ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਸੁਧਾਈ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਸਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕਤਾ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਖਪਤਕਾਰ ਹਰ ਇੱਕ ਟੁਕੜੇ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੋਸ਼ਗਤ ਸ਼ਬਦਾਂ ਹੱਟ ਕੇ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀਆਂ ਅਣਜਾਣ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।