polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰੰਪਰਾ ਨਾਲ ਇਕਸੁਰ ਹੋਕੇ ਸਾਖੀ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਇੱਕ ਦੈਵੀ ਚਰਿੱਤਰ, ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸਾਰੀ ਸਿਰਜਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਲੋਕ ਧਾਰਾ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਰੂੜ੍ਹੀਆਂ ਵਾਂਗ ਅਚੇਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤਿਕ ਪ੍ਰਕਾਰਜ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਾਖੀ ਦਾ ਸੰਸਾਰ ਲੋਕ ਧਾਰਾਈ ਵਿਵੇਕ ਵਾਲਾ ਹੋਣ ਕਰਕ ਵਿਲਖਣ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਲੋਕਿਕ ਵੀ।
ਵਣਜਾਰਾ ਬੇਦੀ ਦੀ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ 9 ਪਰਚੇ ਦਰਜ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਸੈਮੀਨਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੇ ਗਏ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀਆਂ ਲੋਕ ਰੂੜ੍ਹੀਆਂ(ਇਹ ਖੋਜ ਨਿਬੰਧ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਬਾਬਾ ਫ਼ਰੀਦ ਵਿਭਾਗ ਵੱਲੋਂ ਆਯੋਜਿਤ ਸੈਮੀਨਾਰ ਵਿੱਚ 1979 ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਗਿਆ।
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੋਕਤੱਤ(ਇਹ ਖੋਜ ਪੱਤਰ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਅਧਿਐਨ ਵਿਭਾਗ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵੱਲੋੋਂ ਆਯੋਜਿਤ ਲੈਕਚਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ 1971 ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਸਭਿਆਚਾਰ(ਇਹ ਖੋਜ ਪੱਤਰ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀ. ਵੱਲੋਂ ਆਯੋਜਿਤ ਸੈਮੀਨਾਰ ਵਿੱਚ ਮਾਰਚ, 1978 ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਗਿਆ)
ਪ੍ਰੋ. ਪੂਰਨ ਸਿੰਘ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ(ਇਹ ਖੋਜ ਪੱਤਰ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਪਟਿਆਲਾ ਵੱਲੋਂ ਆਯੋਜਿਤ ਸੈਮੀਨਾਰ ਵਿੱਚ ਮਈ, 1981 ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਗਿਆ।
ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਕਾਵਿ ਬਿਰਤੀ ਉਸਦੀ ਕਲਾ ਬਿਰਤੀ ਵਾਂਗ ਬੁਨਿਆਦੀ ਤੌਰ ਤੇ ਲੋਕਧਾਰਾਈ ਹੈ।
ਕਵਿਤਾ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿਚੋਂ ਜਨਮ ਲੈਕੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਸੁਹਜ ਸਮਰਥਾ ਨਾਲ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਬਖਸ਼ਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਰੀਤ ਕਾਵਿ ਦੇ ਟੂਣੇ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਮਧਕਾਲ ਤੱਕ ਜੀਵੰਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੁਰਜੀਤ ਰਿਹਾ।
ਰੀਤਾਂ ਮਧਕਾਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਗੌਰਵਮਈ ਯਥਾਰਥ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਧਾਰਮਿਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪਛਾਣ ਵੀ ਸਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਮੂਹਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਵਿ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦਾ ਜਾਗਰੂਪ ਹੋਣ ਸੁਭਾਵਿਕ ਸੀ।
ਮਧਕਾਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਵਿ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਵਿਧਾ ਲੋਕ ਕਾਵਿ ਵਿਚੋਂ ਹੀ ਲਏ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਕ ਮਾਤਰ ਪੁਸ਼ਟੀ ਆਦਿ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿਚਲੇ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖੀਏ ਤਾਂ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਇਹ ਕਾਵਿ ਰੂਪ ਵੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅੰਦਰਲੇ ਰੂਪਕਾਂ ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਇੱਕ ਬਾਹਰਮੁਖੀ ਰੂਪਕ ਜਾਂ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ।
ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਕਾਲ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਕਵੀਆਂ ਨੇ ਜਨ-ਸਧਾਰਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਲੋਕ-ਕਾਵਿ ਦੇ ਪੈਟਰਨ, ਰੂੜ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਜੁਗਤਾਂ ਨੂੰ ਅਚੇਤ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਅਤੇ ਸੁਚੇਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਪਣਾਇਆ ਹੈ।
ਮਾਵਾਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਵਾਰਨੇ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਲਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਇਹ ਰੀਤਾਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਗੌਰਵਮਈ ਅੰਗ ਹਨ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਦੀ ਉਸਤਤਿ ਵਿੱਚ ਗਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਗੀਤ ਵਾਰਨੇ ਅਖਵਾਏ ਪਰ ਦੁੱਖ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਨਾ ਤਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਵਾਰਨੇ ਸਾਡੇ ਤੱਕ ਪੁੱਜੇ ਹਨ ਨਾ ਹੀ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਵਾਰਾਂ।
ਗੁਰਮਤਿ ਕਾਵਿ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਵੱਖਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਕਾਰਨ ਦੂਜੇ ਕਾਵਿ ਨਾਲੋਂ ਨਖੇੜਕੇ ਬਾਣੀ ਦੀ ਸੰਗਿਆ ਦਿਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਬਾਣੀ ਦਾ ਸੰਸਾਰ ਆਮ ਕਾਵਿ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਅਭਰਿਠ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸ਼ੁੱਧ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੋਕਮਨ ਵਾਲਾ ਸੰਸਾਰ ਹੈ।
ਬਾਣੀ ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਮਾਨ ਲੋਕ ਨੂੰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪਰਲੋਕ ਦਾ ਅਨਿੱਖੜ ਅੰਗ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਲੇ ਸੂਖਮ ਅਤੇ ਰਹੱਸਮਈ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੇ।
ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਨੇ ਸਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਕਾਵਿ ਰੂਪ ਨੂੰ ਹੀ ਸੰਚਾਰ ਦਾ ਮਾਧਿਅਮ ਬਣਾਇਆ।
ਸੂਫ਼ੀ ਕਾਵਿ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਤੱਕ ਦੇ ਸਫਰ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਬੜਾ ਰੋਚਕ ਸਿੱਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹਾ।
ਕਾਫੀ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਭਾਵੇਂ ਸੂਫੀਆਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਇਸ ਲੋਕ ਕਾਵਿ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਵਾਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਮਾਧਿਅਮ ਬਣਾ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਖਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਵਾਂਗ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਤੇ ਇ ਗੱਲ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਸਵਾਂਗ ਖੇਡੇ ਜਾਣ ਲਈ ਰਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤੀ ਗੱਲ ਪਾਤਰਾਂ ਦੇ ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਾਖੀਕਾਰਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚੱਲਿਤ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਕਲਮਬੱਧ ਕਰਕੇ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੱਠਾਂ ਅਤੇ ਮੰਦਿਰਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਚੱਕਰਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਝੰਡੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਾਧਾਰਨ ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ਦਿਲੀ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਸਕੂਨਤਾ ਦਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ।
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਡਗਵੇਅ ਪਰੋਵਿੰਗ ਗਰਾਊਂਡ, ਉਤਾਹ ਉੱਤੇ ਡਿਟੈਕਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਅਲਟ੍ਰਾ-ਹਾਈ-ਐਨ੍ਰਜੀ ਕੌਸਮਿਕ ਕਿਰਨ ਸੀ।
ਇਸਦਾ ਨਿਰੀਖਣ ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਝਟਕਾ ਸੀ, ਜਿਹਨਾ ਨੇ ਇਸਦੀ ਊਰਜਾ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਤਕਰੀਬਨ ਜਾਂ ਲਗਾਇਆ।
ਇਸਲਈ, ਇਹ ਕਣ ਤਕਰੀਬਨ ਉੱਤੇ ਸਫਰ ਕਰ ਰਹੀ ਕਿਸੇ ਬੇਸਬਾਲ ਦੇ ਸਮਾਨ 48 ਜੂਲ ਦੀ ਇੱਕ ਕਾਇਨੈਟਿਕ ਐਨ੍ਰਜੀ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਐਟੌਮਿਕ ਨਿਊਕਲੀਅਸ ਸੀ।
ਫੇਰ ਵੀ, ਇਸ ਊਰਜਾ ਦਾ ਤੁੱਛ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰੋਟੌਨ ਜਾਂ ਨਿਊਟ੍ਰੌਨ ਨਾਲ ਪਰਸਪਰ ਕ੍ਰਿਆ ਵਾਸਤੇ ਉਪਲਬਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜਿਆਦਾਤਰ ਊਰਜਾ ਪਰਸਪਰ ਕ੍ਰਿਆ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੀ ਗਤਿਜ ਊਰਜਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਚੀ ਰਹਿਣੀ ਸੀ।
ਅਜਿਹੇ ਕਿਸੇ ਟਕਰਾਉ ਵਾਸਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਉਪਲਬਧ ਊਰਜਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕਣ ਦੀ ਊਰਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ 2 ਪ੍ਰੋਟੌਨ ਦੀ ਪੁੰਜ ਊਰਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਓਹ-ਮਾਈ-ਗੌਡ ਪਾਰਟੀਕਲ ਵਾਸਤੇ, ਇਹ ਮੁੱਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੋਟੇ ਤੌਰ ਤੇ ਲਾਰਜ ਹੈਡ੍ਰੌਨ ਕੋਲਾਈਡਰ ਦੀ ਟਕਰਾਉਣ ਊਰਜਾ ਤੋਂ 60 ਗੁਣਾ ਜਿਆਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂਕਿ ਕਣ ਦੀ ਊਰਜਾ ਟੈਰੀਰੈਸਟ੍ਰੀਅਲ ਐਕਸਲ੍ਰੇਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਉੱਚਤਮ ਊਰਜਾ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਸੀ।
ਅਜਿਹੀ ਊਰਜਾ ਵਾਲੇ ਕਣ ਪਲੈਂਕ ਸਕੇਲ ਨੂੰ ਫਰੋਲਣ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦੇਖੇ ਜਾਣ ਤੇ ਇਹ ਕਿਸੇ ਪਲੈਂਕ ਐਨ੍ਰਜੀ ਪ੍ਰੋਟੌਨ ਉੱਤੇ 1-ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਅੱਗੇ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰੋਟੌਨ ਵਾਸਤੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਤਾਜ਼ਾ ਉਮਰ ਤੋਂ ਤਕਰੀਬਨ , ਗੁਣਾ ਜਿਆਦਾ ਵਕਤ ਲਏਗਾ।
ਪਹਿਲੇ ਨਿਰੀਖਣ ਤੋਂ ਬਾਦ ਹੁਣ ਤੱਕ, ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 15 ਹੋਰ ਮਿਲਦੀਆਂ ਜੁਲਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਵਰਤਾਰੇ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਹ ਅਲਟ੍ਰਾ-ਹਾਈ-ਐਨ੍ਰਜੀ ਕੌਸਮਿਕ ਰੇ ਪਾਰਟੀਕਲ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਜਿਆਦਾਤਰ ਕੌਸਮਿਕ ਰੇ ਕਣਾਂ ਦੀ ਊਰਜਾ 10 ਅਤੇ 10 ਦਰਮਿਆਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਟੈਲੀਸਕੋਪ ਐਰੇ ਵਰਤਦੇ ਹੋਏ ਹੋਰ ਤਾਜ਼ਾ ਅਧਿਐਨਾਂ ਨੇ ਸੁਝਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਕੰਸਟੈਲੇਸ਼ਨ ਉਰਸਾ ਮੇਜਰ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ 20-ਡਿਗਰੀ ਗਰਮ ਧੱਬਾ ਇਹਨਾਂ ਕਣਾਂ ਦਾ ਸੋਮਾ ਹੈ।
ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਸਪੀਡ ਦੇ ਇੰਨਾ ਜਿਆਦਾ ਨਜ਼ਦੀਕ ਸੀ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪ੍ਰੋਟੌਨ ਇਸ ਕਣ ਨਾਲ ਸਫਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਓਸ ਪ੍ਰੋਟੌਨ ਵਾਸਤੇ 1-ਸੈਂਟਮੀਟਰ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲਣ ਨੂੰ 215,000 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਜਿਆਦਾ ਦਾ ਵਕਤ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ।
ਉਸਨੇ ਡੇਗਰਾਸੀ : ਦ ਨੈਕਸਟ ਜਨਰੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮੀਆ ਜੋਨਸ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ ਅਤੇ ਦ ਵੈਮਪਾਇਰ ਡਾਇਰੀਸ ਵਿੱਚ ਏਲੀਨਾ ਗਿਲਬਰਟ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ ਹੈ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਏਲਿਨਾ ਗਿਲਬਰਟ ਅਤੇ ਕੈਥਰੀਨ ਪਿਅਰਸ ਵਜੋਂ ਸੀ.ਡਬਲਿਊ ਦੇ ਅਲੌਕਿਕ ਡਰਾਮਾ ਸੀਰੀਜ਼ 'ਦਿ ਵੈਂਪਾਇਰ ਡਾਇਰੀਜ਼' ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਈ।
ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਬੁਲਗਾਰੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਦੋ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕਨੈਡਾ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਟੋਰਾਂਟੋ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ।
ਉਸ ਨੇ ਰਾਇਰਸਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਪਰੰਤੂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਭਿਨੈ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਛੇਤੀ ਹੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਦੋਬਰੇਵ ਦਾ ਜਨਮ ਨਿਕੋਲੀਨਾ ਕਾਮੇਨੋਵਾ ਦੋਬਰੇਵ ਵਜੋਂ ਸੋਫੀਆ, ਬੁਲਗਾਰੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕਨੈਡਾ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਟੋਰਾਂਟੋ, ਉਂਟਾਰੀਓ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ।
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਕਾਮੇਨ ਦੋਬਰੇਵ, ਇੱਕ ਕੰਪਿਊਟਰ ਮਾਹਰ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ, ਮਿਹੇਲਾ ਦੋਬਰੇਵ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ।
ਦੋਬਰੇਵ ਨੇ ਵਰਡੇਨਬਰਗ ਜੂਨੀਅਰ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਜੇ. ਬੀ. ਟਾਇਰਲ ਸੀਨੀਅਰ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਬੈਲੇ ਅਤੇ ਜੈਜ਼ ਦੀਆਂ ਕਲਾਸਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਤਾਲਾਂ ਦੇ ਜਿਮਨਾਸਟਿਕਸ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਟੋਰਾਂਟੋ ਦੇ ਆਰਮਸਟ੍ਰਾਂਗ ਐਕਟਿੰਗ ਸਟੂਡਿਓਜ਼ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀਆਂ ਕਲਾਸਾਂ ਲਈਆਂ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਬਰੇਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੱਕ ਸਕਾਰਬਰੋ ਵਿੱਚ ਵੈਕਸਫੋਰਡ ਕਾਲਜੀਏਟ ਸਕੂਲ ਲਈ ਆਰਟਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।
ਦੋਬਰੇਵ ਨੇ ਟੋਰਾਂਟੋ ਵਿੱਚ ਰਾਇਰਸਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੋਸਟ-ਸੈਕੰਡਰੀ ਦੀ, ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਅਭਿਨੈ ਉਸ ਦੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ‘ਚ ਬਾਧਾ ਬਣਿਆ।
‘ਦਿ ਵੈਂਪਾਇਰ ਡਾਇਰੀ’ ਫਿਲਮਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ, ਦੋਬਰੇਵ ਐਟਲਾਂਟਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਪਰੰਤੂ 2015 ਵਿੱਚ ਰਿਹ ਸੀਰੀਜ਼ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਚਲੀ ਗਈ।
ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਵਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਦੋਂ ਰਾਤ ਸਮੇਂ ਉਹ ਇਸ ਅਸਥਾਨ ’ਤੇ ਆ ਕੇ ਆਰਾਮ ਕਰਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਵਾ ਰਹੇ ਸਨ ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਬਾਲ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਜੋ ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ ਜੀ ਕੋਲ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਨੇ ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ ਜੀ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ ਜੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆਂ 5 ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ’ਤੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਮੇਲ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਬਾਲ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾ ਕੇ 13 ਵਰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ 2 ਥੰਮ ਪਿਉ-ਪੁੱਤ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੋ ਸੰਗਤ ਇੱਥੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਆਵੇਗੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਰਨ ਹੋਵੇਗਾ।
ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਿੱਧਰ ਹੈ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਸੰਗਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ‘‘ਹਾਥੀ ਝੂਲਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿੰਨੇ ਸੋਹਣੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ”।
ਇੱਥੇ 8 ਨੁਕਰੇ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਕੰਧ ਹੈ ਜਿਸ ’ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹੁਲਾਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਦਾ ਨਾਮ ਠੱਠੀ-ਖਾਰਾ ਪੈਣ ਸਬੰਧੀ ਇੱਕ ਦੰਦ ਕਥਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿੰਡ ਖਾਰਾ ਵਿੱਚ ਮੂਲ ਸ਼ਾਹ ਵਲੀ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਫਕੀਰ ਸੀ।
ਜਦ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਮਗਰੋਂ ਉਹ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗ ਮੰਗੀ ਪਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ।
ਫਕੀਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਲੱਗੀ ਧੂਣੀ ਤੋਂ ਅੱਗ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ।
ਇਸੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਕਿਸੇ ਆਦਮੀ ਨੇ ਵੱਖਰਾ ਪਿੰਡ ਠੱਠੀ ਵਸਾ ਲਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਪਿੰਡ ਦਾ ਨਾਮ ਠੱਠੀ-ਖਾਰਾ ਪੈ ਗਿਆ।
ਠੱਠੀ ਖਾਰਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਤਰਨਤਾਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ-ਤਾਰਨ ਤਾਰਨ ਰੋਡ ’ਤੇ ਅੱਡਾ ਦਬੁਰਜੀ ਤੋਂ ਚਾਰ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਇਹ ਪਿੰਡ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਸੰਗਰਾਮੀਆਂ ਹਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਾਮਾਗਾਟਾ ਮਾਰੂ ਕੇਸ ਵਿੱਚ 1915 ਵਿੱਚ ਲਾਹੌਰ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਫਾਂਸੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਆਧੁਨਿਕ ਸੰਕਲਪ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੀ ਸਮੁੱਚਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕਰਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਡਾ:ਕਰਨੈਲ ਥਿੰਦ ਲੋਕਧਾਰਾ ਸੰਕਲਪ ਦੇ ਪਿਛੋਕੜ ਵਿਚੋਂ' ਲੋਕਯਾਨ' ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਘਾੜਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਲੋਕਯਾਨ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਘਾੜਤ ਪੁਸਤਕ 'ਮੱਧਕਾਲੀਨ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ' ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਦਭਵ ਲੋਕਯਾਨ ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿਚੋਂ ਦੀ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ 'ਲੋਕਯਾਨ' ਸ਼ਬਦ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪਦ 'ਫੋਕਲੋਰ' ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਪਰਿਆਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਚ 'ਫੋਕ' ਦੇ ਅਰਥ 'ਲੋਕ', 'ਰਾਸ਼ਟਰ', 'ਜਾਤੀ', 'ਜਨ-ਸਮੂਹ ਜਾਂ ਵਰਗ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਨ।
'ਲੋਕ' ਭਾਵਨਾ ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਬਹੁਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੁਰਾਤਨਤਾ ਦੀ ਲਖਾਇਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਭਾਵ ਲੋਕਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਅੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਨਾ ਕਰਣ ਦੀ ਬਿਰਤੀ ਉਹਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਰ ਲੋਕਧਾਰਾ ਸੰਕਲਪ ਪਰਿਵਰਤਨ ਅਰਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ ਨਵੇਂ ਅਰਥਾਂ ਦਾ ਲਖਾਇਕ ਹੋ ਨਿਬੜਦਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਥਿੰਦ ਅਨੁਸਾਰ 'ਲੋਕ' ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਗੰਵਾਰ, ਉਜੱਡ, ਗ਼ੈਰ-ਮੁਹੱਜ਼ਬ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਸਭਿਅਤਾ ਤੋਂ ਅਭਿੱਜ ਪਿੰਡਾਂ ਜਾਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਕਰ ਦੇਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਇਸ ਦੇ ਟਾਕਰੇ 'ਤੇ ਸ਼ਬਦ 'ਲੋਕਤੰਤਰ' ਵਿਚ 'ਲੋਕ' ਪਦ ਜਰਮਨ ਸ਼ਬਦ 'ਫੋਕ' ਵਾਂਗ ਸਮੁੱਚੇ ਰਸ਼ਟਰ ਜਾਂ ਕੌਮ ਦਾ ਸੂਚਕ ਹੈ ਇੱੱਥੇ 'ਲੋਕ' ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਕਸਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਥਿੰਦ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚ 'ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ' ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸ਼ਬਦ 'ਕਲਚਰ' ਲਈ ਆਮ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਪਦ ਹੈ।
ਲੋਕ ਪਦ, ਲੋਕ ਪ੍ਰਵਾਹ, ਲੋਕ-ਪੱਖ, ਲੋਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਲੋਕਚਰਯ ਅਤੇ ਲੋਕਾਵਿਨ ਆਦਿ ਪਦ 'ਫੋਕਲੋਰ' ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ,ਪਰ ਥਿੰਦ ਅਨੁਸਾਰ 'ਫੋਕਲੋਰ' ਲਈ ਯੋਗ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਪਦ ਲੱਭਣ ਦੀ ਲੋੜ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਡਾ. ਐਸ.ਕੇ.ਚੈਟਰਜੀ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਫੋਕਲੋਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਿਆ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ 'ਪਿਤ੍ਰ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਜੀਵਨ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਪੱਧਤੀ ਜਿਹਨਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਅਨੁਸ਼ਠਾਨਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਵਿਚਾਰਾਂ, ਤੱਥਾ ਮੌਖਿਕ ਵਾਣੀ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਲੌਕਿਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਦਾ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਪਦ ਅਸਾਂ 'ਲੋਕਯਾਨ' ਇਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਉਤੇਜਿਤ ਹੋ ਕੇ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਸੰਪ੍ਰਦਾਵਾਂ ਮਹਾਯਾਨ, ਹੀਨਯਾਨ ਅਤੇ ਸ੍ਰਾਵਕਯਾਨ ਉਸ ਵਾਹਨ ਦੀਆਂ ਸੂਚਕ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਧਰਮ ਦੇ ਜਗਿਆਸੂ ਆਪਣੇ ਲਕਸ਼ ਤਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਸਨ।
ਇਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਥਿੰਦ 'ਫੋਕਲੋਰ' ਸੰਬੰਧੀ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ 'ਲੋਕਯਾਨ' ਤੋਂ ਭਾਵ ਉਹ 'ਵਾਹਨ' ਹੈ ਜਿਸ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤਿਕ ਯਾਤਰਾ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਫੋਕਲੋਰ ਵਿਚਲੇ 'ਲੋਰ' ਤੋਂ ਭਾਵ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ 'ਲੋਰ' ਪਦ ਵੀ ਵਹਿਣ, ਗਤੀ, ਚੱਲਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦਾ ਲਖਾਇਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਿੱਦਿਆ ਜਾਂ ਲੋਕ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸਹੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਅਤੇ ਭੂਤ ਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੰਚਿਤ ਹਨ।
ਮਾਨਵ-ਸਮਾਜ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਆਪਣੇ ਯਤਨ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ, ਢੰਗ, ਤਰੀਕਿਆ ਸਦਕਾ ਖੇਤੀਬਾੜੀ, ਵਿਗਿਆਨ, ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਕਲਾ ਦੇ ਭਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਰੂਪਾਂ, ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਤੇ-ਨ-ਕਿਤੇ 'ਲੋਕ' ਵਿਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ।
'ਲੋਕਯਾਨ' ਮਨੁੱਖੀ ਨਸਲ ਜਿੰਨੀ ਹੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਵਸਤੂ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਠੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪਦ 'ਫੋਕਲੋਰ' ਸਵਾ ਸੌ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੁਰਾਣਾ ਨਹੀਂ, ਲੋਕਯਾਨ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਆਰਚਰ ਟੇਲਰ ਨੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਚਰਚਾ ਪਿੱਛੋਂ ਲੋਕਯਾਨ ਸੰਬੰਧੀ ਇਹ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦਿਤੀ ਹੈ: ਲੋਕਯਾਨ ਅਜਿਹੀ ਸਮੱਗਰੀ ਹੈ ਜੋ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਮੌਖਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ, ਲੋਕ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਪਹੇਲੀਆਂ, ਅਖੌਤਾਂ ਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਸੰਦ, ਪਦਾਰਥਕ ਵਸਤਾਂ, ਸਵਾਸਤਿਕ ਚਿੰਨ੍ਹ , ਰੂੜ੍ਹ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਅਤੇ ਸੰਪ੍ਰਦਾਇਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।
ਕਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਥਿੰਦ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ ਟੇਲਰ ਦੀ ਇਹ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਲੋਕਯਾਨ ਸਮੱਗਰੀ ਸੰਬੰਧੀ ਕਾਫ਼ੀ ਭਾਵਰੂਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੋਈ ਵੀ ਸਰਬ ਪ੍ਰਵਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੀ।
ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੋਕਯਾਨ ਨੂੰ ਆਦਿਮ ਮਨੁੱਖ ਮਾਨਸ ਦੀ ਠੀਕ ਤੇ ਸਿੱਧੀ ਅਭਿਵਿਅਕਤੀ ਮੰਨ ਕੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਲੌਕਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਅਲਪ-ਸਿੱਖਿਅਤ ਵਰਗ ਤਕ ਹੀ ਸੀਮਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,ਪਰ ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਲੋਕਯਾਨ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਦਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਆਦਿਮ ਮਾਨਵ ਦੀ ਅਭਿਵਿਅਕਤੀ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੋਇਆ ਵੀ ਲੋਕਯਾਨ ਸਦਾ ਬਣਦਾ, ਵੱਟਦਾ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀੰ,ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਵਾਸਤਵਿਕ ਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਵਿਦਮਾਨ ਵਸਤੂ ਹੈ।
ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਸੰਬੰਧੀ ਦੇਖਭਾਲ ਨਾਲ ਗਰਭ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਸੁਧਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਾਧੂ ਫੋਲਿਕ ਐਸਿਡ ਲੈਣਾ, ਨਸ਼ੀਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼, ਨਿਯਮਤ ਕਸਰਤ ਕਰਨੀ, ਖ਼ੂਨ ਦੀ ਜਾਂਚ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਸਰੀਰਿਕ ਜਾਂਚ ਕਰਨੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਗਰਭ ਦੀਆਂ ਉਲਝਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਗਰਭ ਦੀ ਉੱਚ ਖ਼ੂਨ ਦਬਾਅ, ਗਰਭ ਦੌਰਾਨ ਡਾਇਬੇਟੀਜ਼, ਖ਼ੂਨ ਦੀ ਕਮੀ ਆਨੀਮੀਆ, ਅਤੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਕਚਿਆਣ ਅਤੇ ਉਲਟੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
37 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਮੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀ-ਟਰਮ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੇਰੇਬਰਲ ਅੰਗਘਾਤ ਵਰਗੀਆਂ ਸਿਹਤ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਵੱਧ ਖਤਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਡਾਕਟਰੀ ਕਾਰਨਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ 39 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਦਰਦਾਂ ਜਾਂ ਸੀਜਰ ਸੈਕਸ਼ਨ ਰਾਹੀਂ ਫ਼ਰਜ਼ੀ ਡਿਲਵਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਰਭ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਰਭ-ਅਵਸਥਾ ਜਾਂ ਹਮਲ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਜਾਂ ਵੱਧ ਸੰਤਾਨਾਂ ਔਰਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗਰਭ ਜਿਨਸੀ ਸੰਭੋਗ ਜਾਂ ਸਹਾਇਕ ਉਤਪਾਦਨ ਤਕਨੀਕ ਰਾਹੀਂ ਠਹਿਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਅਕਸਰ 40 ਹਫ਼ਤੇ ਆਖਰੀ ਮਹਾਵਾਰੀ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
8 . ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਵਾਰੀ ਖੁੰਝਣਾ, ਛਾਤੀਆਂ ਨਰਮ ਹੋਣਾ, ਕਚਿਆਣ ਅਤੇ ਉਲਟੀਆਂ, ਭੁੱਖ ਲੱਗਣਾ ਅਤੇ ਆਮ ਕਰਕੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਆਉਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਪਹਿਲੀ ਤਿਮਾਹੀ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਤੋਂ ਬਾਰਾਂ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ।
ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ ਅੰਡਾ ਸਿੰਜੇ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚਲੀਆਂ ਨਲੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਕੇਬੱਚੇਦਾਨੀ, ਜਿੱਥੇ ਭਰੂਣ ਅਤੇ ਜੇਰ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਦੇ ਬਾਅਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
28 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਬੱਚੇਦਾਨੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਬੱਚੇ ਜਿਉ ਸਕਦੇ ਹਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ 90% ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚ ਕੁਆਲਟੀ ਦੀ ਮੈਡੀਕਲ ਦੇਖਭਾਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਉਸ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਤੌਰ ਇੱਕ ਸਟਰਿਪਰ, ਹਸਟਲਰ ਕਲੱਬ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਇਸਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਸ਼ੋਅ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਪੋਰੋਨੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਜੀਨਾ ਲੀਨ ਨਾਲ ਹੋਈ ਜਿਸਨੇ ਇਸਨੂੰ ਕਾਮ ਉਕਸਾਉ ਕਾਰਜ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਇਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮੁੰਡਾ-ਕੁੜੀ ਸੀਨ ਟ੍ਰੇਵਿਸ ਨਾਈਟ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਨਿਰਮਾਤਾ ਜੀਨਾ ਲੀਨ ਸੀ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸਨੇ ਕੁੜੀ-ਕੁੜੀ ਵਾਲੇ ਸੀਨ ਕੀਤੇ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ ' 'ਤੇ ਲੀਨ ਨਾਲ ਕੀਤੇ।
ਫਿਰ ਇਸਨੇ ਵੋਉਇਰ ਮੀਡੀਆ ਨਾਲ ਇੱਕ ਇਕਰਾਰਨਾਮਾ ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਤੋਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਇਹ ਫਰੀਲਾਂਸਰ ਬਣ ਗਈ।
ਆਸਾ ਇਸਦਾ ਅਸਲੀ ਪਹਿਲਾ ਨਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਜਪਾਨੀ ਮਤਲਬ "ਸਵੇਰ" ਹੈ, ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਨਾਂ ਅਕੀਰਾ ਸਟੇਜੀ ਨਾਂ ਹੈ।
ਇਹ ਸੋਹੋ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਹ 9 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਟੋਕੀਓ ਦੀ ਚਲੀ ਗਈ ਜਦੋਂ ਇਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਇੱਕ ਪੋਰਟਰੇਟ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ, ਉੱਥੇ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗਿਆ।
ਇਹ ਜਦੋਂ 13 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਡਾਉਨਟਾਉਨ ਬਰੁਕਲਿਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਲਿੰਟਨ ਹਿੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਅਕੀਰਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸਕੂਲ, ਮੈਨਹੈਟਨ ਵਿੱਚ, ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਪਾਉਣ ਦੇ ਸਮਰਥ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਦੇ ਦਾਦਾ ਜੀ 45 ਸਾਲ ਜਪਾਨੀ ਨੀਤੀਵਾਨ ਰਹੇ।
ਆਪਣੇ ਘੱਟ ਗ੍ਰੇਡ ਕਾਰਨ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਵਾਪਿਸ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸਨੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਇਰਵਿੰਗ ਹਾਈ ਸਕੂਲ, ਗ੍ਰਾਮਰਸੀ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਿਲਾ ਲਿਆ।
ਆਸਾ ਅਕੀਰਾ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਪੋਰੋਨੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਬਾਲਗ ਫ਼ਿਲਮਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹੈ।
ਅਕੀਰਾ ਮਰਦਾਂ ਅਤੇ "ਮਰਦਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿੱਸਣ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ" ਜਿਨਸੀ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਆਪਣੀ ਕਿਸ਼ੋਰ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਬੁਕਸਟੋਰ ਵਿੱਚ ਬਤੌਰ ਖਜ਼ਾਨਚੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਅਧਿਆਤਮਕ ਅਤੇ ਸਦਾਚਾਰਕ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਸੰਚਾਰ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ।
ਅਧਿਆਤਮਕ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕਾਵਿ ਰੂਪ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਬੀਰ, ਬਾਬਾ ਫ਼ਰੀਦ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਸਹਿਬਾਨ ਦੀ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦਿਆਂ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਕਾਵਿ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਮਾਣਦੇ ਹੋਏ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਦੋਹੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਰਾਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬਲ਼ਦਾਂ ਅਤੇ ਬੋਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਘੁਗਰਾਲਾਂ ਦੀ ਛਣਕਾਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਨੋਖਾ ਰਾਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਣਾਂ ਅਤੇ ਘੁਗਰੂਆਂ, ਟੱਲੀਆਂ ਅਤੇ ਹਲਟ ਦੇ ਉੱਤੇ ਦੀ ਟਕ-ਟਕ ਨਾਲ ਤਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹਾਲੀ ਨਾਕੀ ਵਜਦ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਦੋਹੇ ਗਾਉਦੇਂ ਹਨ।
ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਂਭਲਣ ਅਤੇ ਚੇਤਨ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਰਾਸਤ ਦਾ ਵਡਮੁੱਲਾ ਸੋਮਾ ਹਨ।
ਮਾਦਪੁਰੀ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਇਸਨੂੰ ਛੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਦੋਹਿਆਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
'ਨੈਣੀ ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਵੇ' ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੀ ਸਖ਼ਸੀਅਤ ਵਾਲ਼ੇ ਸੁਖਦੇਵ ਮਾਦਪੁਰੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਰਚਨਾ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਲੋਕ ਗੀਤ, ਲੋਕ-ਕਹਾਣੀਆਂ, ਲੋਕ ਬੁਝਾਰਤਾਂ, ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ, ਨਾਟਕ, ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਸੰਪਾਦਨਾ ਤੇ ਅਨੁਵਾਦ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਲੋਕਧਾਰਾ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸੰਬੰਧ 1956 ਵਿੱਚ ਹੀ ਜੁੜ ਗਿਆ ਸੀ,ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੁਸਤਕ ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਈ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ਜਿਵੇਂ-ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਲੋਕ ਖੇਡਾਂ, ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਵਣਜਾਰੇ, ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੇਲੇ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰ, ਆਉ ਨੱਚੀਏ, ਪੰਜਾਬੀ ਬੁਝਾਰਤਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਭਰੀ ਚਗੇਰ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਨ।
ਸੰਪਾਦਿਤ ਅਤੇ ਅਨੁਵਾਦਕ ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਲ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਆਉ ਨੱਚੀਏ, ਮਹਾਂਵਲੀ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ, ਵਰਖਾ ਦੀ ਉਡੀਕ ਆਦਿ ਹਨ।
ਸੁਖਦੇਵ ਮਾਦਪੁਰੀ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਇਕੱਤਰ ਕਰਕੇ ਸਾਂਭਣ ਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਾਰਜ ਨਿਭਾਇਆ।
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਭਾਇਆ ਜਦੋਂ ਅਜੇ ਤਕਨੀਕੀ ਸਹੂਲਤਾਂ ਅਤੇ ਯੰਤਰ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਉਸ ਨੇ ਲੋਕ ਸਾਹਿਤ ਵੰਨਗੀਆਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇਕੱਤਰ ਕਰਕੇ ਛਪਵਾਇਆ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਖੰਡ ਮਿਸ਼ਰੀ ਦੀਆਂ ਡਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿੱਧੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੋਕ ਗੀਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਇਹ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਉਪਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਚਿਆ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਲੇਖਕ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਹੀ ਦੇ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਮੱਝਾਂ ਚਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਨ।
ਉਹ ਆਪਣੀ ਬੇਪਨਾਹ ਮੁੱਹਬਤ ਦਾ ਇਜ਼ਹਾਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਬਲਕਿ ਸ਼ਿਕਵਿਆਂ, ਨਹੋਰਿਆਂ ਤੇ ਵਿਛੋੜਿਆਂ ਦੇ ਸੱਲਾਂ ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ।
ਸੁਹਾਗ ਵਿੱਚ ਵਿੱਚ ਬਾਬਾ, ਬਾਬਲ, ਮਾਮਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਗੀਤ ਕਹੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਧੀ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਘਰ ਦੀ ਲੋਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਰੱਜਦੇ-ਪੁੱਜਦੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਪੁੱਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਹੁਰਾ ਠਾਣੇਦਾਰ ਤੇ ਸੱਸ ਭਲੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਲੇਖਕ ਨੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਗਾਥਾਵਾਂ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਹਰਮਨ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਕੇ ਵੀ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨਾਇਕਾਂ ਦੀਆਂ ਉਦਾਹਰਨਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ ਮੁਹਾਬਤਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੋ ਹੈ,ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਲੋਕ ਕਾਵਿ ਵੰਨਗੀਆਂ ਜਿਵੇਂ-ਦੋਹੇ, ਮਾਹੀਆ, ਪ੍ਰੀਤ ਗਾਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨੀਨਾ ਕੁਲਕਰਨੀ, ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਮਾਡਲ, ਕਲਮ ਲੇਖਕ, ਨਿਰਮਾਤਾ, ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਹੈ।
1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਮਰਾਠੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਮੰਚ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਅਭਿਨੈ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫੈਸ਼ਨ ਸ਼ੋਅ ਅਤੇ ਮਾਡਲਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਗੁਰੂ ਪਟ ਸਤਿਆਦਵ ਦੂਬੇ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਤਹਿਤ ਕਈ ਹਿੰਦੀ ਨਿਰਮਾਣਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਨ ਲਈ ਗਈ।
ਮੋਹਨ ਰਾਕੇਸ਼ ਦੀ ਅਖੀ ਅਬਦੁਰ, ਸ਼ੰਕਰ ਸ਼ੇਸ਼ ਦੀ ਮਾਇਆਵੀ ਸਰੋਵਰ, ਵਿਲੀ ਰਸਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਰੀਤਾਂ ਕੁਝ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਟਕ ਹਨ।
ਡਾ. ਵਿਜਯਾ ਮਹਿਤਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ 1978 ਵਿੱਚ ਅਨਬੋ ਬੜਵੇ ਦੀ ਹਮੀਦਾਬਾਦ ਚੀ ਕੋਠੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਬੋ ਖੇਡਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਾਇਆਸਗਰ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਰਾਠੀ ਥੀਏਟਰ ਦੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਬਾਈ ਨਾਲ ਲੰਮੀ ਸਫ਼ਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ. ਉਹ ਬਾਈ ਦੀਆਂ ਵਰਕਸ਼ਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ ਹੈ ਮਹਾਸਾਗਰ, ਅਕਸਮਤ, ਧਿਆਨੀ ਮਨੀ, ਵਤਵਤ ਸਾਵਿਤਰੀ, ਦੇਹਭਾਨ, ਪ੍ਰੇਮ ਪਤਰਾ, ਹਿਮਿਦੈਬਾਈ ਚੀ ਕੋਠੀ ਚਪਾ ਕਾਤਾ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸਫਲ ਐਵਾਰਡ ਜੇਤੂ ਮਰਾਠੀ ਨਾਟਕ ਹਨ।
ਉਸ ਨੇ 3 ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਲਿਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕੈਡਬਰੀ, ਸਰਫ ਐਕਸਲ, ਪੈਰਾਸ਼ੂਟ, ਪੇਟੀਐਮ, ਮਦਰ ਡੇਅਰੀ ਅਤੇ ਮੈਗੀ ਮਸਾਲਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਉਸ ਦੇ ਤਾਜ਼ਾ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ੋਅ 'ਯੇ ਹੈ ਮੁਹੱਬਤੇਂ' ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਟੈਲੀਕਾਸਟ ਦੇ 6 ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ: ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮੈਰੀਗੋਲਡ ਹੋਟਲ, ਰਾਣੀ (ਫਰਾਂਸ ਡਿਊਕਸ ਚੈਨਲ 'ਤੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ 8 ਭਾਗਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰਣ) ਨੋਸੇਸ, ਲਕਸਮਬਰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਂਚ ਫ਼ਿਲਮ ਅਤੇ ਫਰਵਰੀ 2017 ਵਿੱਚ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਇੱਕ ਵੈੱਬ ਰਾਹੀਂ ਡਿਜੀਟਲ ਸਮੱਗਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਨਵੀਨਤਮ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਲੜੀਵਾਰ ਬ੍ਰੀਥ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਕਡਲੀ ਅਤੇ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ 2011 ਵਿੱਚ ਨਾਟਕ ਮਹਾਸਾਗਰ, ਐਜੂਕੇਟਿੰਗ ਰੀਟਾ, ਮਹਾਤਮਾ ਵਰਸਸ ਗਾਂਧੀ ਅਤੇ ਵੈਡਿੰਗ ਐਲਬਮ - ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨਾਟਕਾਂ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਫੀਚਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਸਾਵਤ ਮਾਝੀ ਲੱਦਾਕੀ ਆਈ, ਉੱਤਰਾਇਣ, ਸ਼ੇਵਰੀ (ਜਿਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਪੀਆਈਐਫਐਫ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ) ਸਾਰੀ ਵਾਰ ਸਾਰੀ ਅਤੇ ਬਾਇਓਸਕੋਪ: ਦਿਲ-ਏ-ਨਾਦਾਨ ਹਨ।
ਬਾਦਲ, ਨਾਇਕ, ਪਹੇਲੀ, ਗੁਰੂ, ਹੰਗਾਮਾ, ਰਣ, ਫਿਰ ਵੀ ਦਿਲ ਹੈ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ, ਮੇਰੇ ਯਾਰ ਕੀ ਸ਼ਾਦੀ ਹੈ, ਹਸੀ ਤੋ ਫਸੀ ਅਤੇ ਘਾਇਲ ਵਨਸ ਮੋਰ ਕੁਝ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਡਾ: ਵਿਜੇ ਮਹਿਤਾ ਨੇ 1978 ਵਿੱਚ ਅਨਿਲ ਬਰਵੇ ਦੀ ਹਮੀਦਾਬਾਈ ਚੀ ਕੋਠੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਬੋ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਮਹਾਸਾਗਰ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਰਾਠੀ ਥੀਏਟਰ ਦੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਲੰਮੀ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਮਹਾਸਾਗਰ, ਅਕਾਸਮਤ, ਧਿਆਨ ਮਨੀ, ਵਤਵਤ ਸਾਵਿਤਰੀ, ਦੇਹਾਭਾਨ, ਪ੍ਰੇਮ ਪੱਤਰ ਅਤੇ ਚਾਪਾ ਕਾਟਾ ਉਸ ਦੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸਫਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਮਰਾਠੀ ਨਾਟਕ ਹਨ।
ਮਰਾਠੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਨੀਨਾ ਦੀਆਂ ਨਵੀਨਤਮ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਸ਼ਰਵਨੀ ਦੇਵਧਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਮੋਗਰਾ ਫੁਲਾਲਾ, ਗਜੇਂਦਰ ਅਹੀਰੇ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕੁਲਕਰਨੀ ਚੌਕਤਲਾ ਦੇਸ਼ਪਾਂਡੇ, ਆਦਿਤਿਆ ਰਾਠੀ ਅਤੇ ਗਾਇਤਰੀ ਪਾਟਿਲ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਫੋਟੋਪ੍ਰੇਮ' ਹਨ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਚਿਨ ਕੁੰਡਲਕਰ ਦੀ ਪਾਂਡੀਚੇਰੀ ਅਤੇ ਮੋਹਿਤ ਟਾਕਲਕਰ ਦੀ ਮੀਡੀਅਮ ਸਪਾਈਸੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਹਰਬੰਸ ਸਿੰਘ ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮੁੱਢਲੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਜਨਮ 5 ਦਸੰਬਰ 1872 ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ।
ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਾਨਾ ਹਜ਼ਾਰਾ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਏ, ਜੋ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਮੁਢਲੀ ਵਿਦਿਆ ਦੌਰਾਨ ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਨੌਰਮਨ ਅਤੇ ਮੈਕੇਨਜੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਇਆ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਨਾਵਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮੁੱਚੀ ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਦੇ ਵਿਚਾਰ, ਪ੍ਰੇਰਨਾ, ਸਰੋਤ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਜਾਂਚ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
"ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ" ਪੁਸਤਕ 'ਹਰਬੰਸ ਸਿੰਘ' ਦੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨਰੂਲਾ ਦੁਆਰਾ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਉਹ ਵਾਸਤਵਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਜਨਮਦਾਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅਨੇਕ ਪੱਖਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਅਮਿੱਟ ਛਾਪ ਲਾਈ ਹੈ।
ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਈ ਗਈ ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰੈਕਟ ਲਹਿਰ ਦਾ ਜਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਸੇ ਲਹਿਰ ਅਧੀਨ ਖ਼ਾਲਸਾ ਸਮਾਚਾਰ,ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਵਲੋਂ ਆਪਣੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਫੈਲਾਅ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ,ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਗਈ।
ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਲਹਿਰ, ਨਾਮਧਾਰੀ ਲਹਿਰ, ਸਿੰਘ ਸਭਾ ਲਹਿਰ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਈਆ।
ਇਹ ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਅੰਤਮ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਭਲੀ ਭਾਂਤ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਂਉਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੇਡੀ ਵਿਲਿੰਗਡਨ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਕਾਲਜ ਦੀ ਮੁੱਖ ਅਧਿਆਪਕਾ ਅਤੇ ਆਈਸ ਹਾਊਸ ਹੋਸਟਲ ਦੀ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਵਜੋਂ ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਸੁਬਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਮਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਵਰਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਆਪਣੇ ਸਕੂਲ ਨੂੰ ਚਲਦਾ ਰੱਖਣ ਲਈ ਸੁਬਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਬਾਲ ਵਿਆਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ 'ਤੇ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ।
ਫਿਰ ਵੀ, ਤਾਮਿਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰੁਚੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਬਾਲ ਵਿਆਹ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਅਤੇ ਲੜਕੀਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਪਰਾਲੇ ਕੀਤੇ।
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਨਵੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਮਹਿਲਾ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ, ਪਹਿਲੀ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ, ਜਿਸ ਨੂੰ "ਅਖਿਲ ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਕਾਨਫਰੰਸ ਆਨ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨਲ ਰਿਫਾਰਮ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਾ ਫਰਗੂਸਨ ਕਾਲਜ, ਪੂਨਾ ਵਿਖੇ ਜਨਵਰੀ 1927 ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸੁਬਾਲਕਸ਼ਮੀ ਇਸ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ ਅਠਵੰਜਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਡੈਲੀਗੇਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।
ਉਸਨੇ 1930 ਵਿੱਚ ਪਾਸ ਹੋਏ ਬਾਲ ਵਿਆਹ ਰੋਕੂ ਐਕਟ ਦਾ ਡਟ ਕੇ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ੀ ਕਮੇਟੀ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਹੋਈ ਸੀ ਉਸ ਨੇ 1930 ਵਿੱਚ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ "ਬਾਲ ਵਿਆਹ ਰੋਕੂ ਐਕਟ" ਦਾ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ੀ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਲੜਕੀਆਂ ਦੀ ਵਿਆਹੁਤਾ ਉਮਰ ਨੂੰ ਚੌਦਾਂ ਅਤੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾ ਕੇ 16 ਕਰਨ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਣਾਇਆ।
ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਇੰਡੀਅਨ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਨੇ ਐਨੀ ਬੇਸੈਂਟ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕੀਤੀ।
1912 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸੌਰਦਾ ਲੇਡੀਜ਼ ਯੂਨੀਅਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਿਕ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੇਤਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਅਤੇ ਸਾਰਦਾ ਇਲਮ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ ਘਰ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਗ੍ਰਹਿਣੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮੀਟਿੰਗ ਲਈ ਥਾਂ ਅਤੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
1922 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਲੇਡੀ ਵਿਲਿੰਗਡਨ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਕਾਲਜ ਅਤੇ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਸਕੂਲ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ 1942 ਵਿੱਚ ਮਾਈਲਾਪੁਰ ਵਿਖੇ ਬਾਲਗ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਕੂਲ, ਸ਼੍ਰੀਵਿਦਿਆ ਕਲਾਨੀਲਯਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਾਇਲਾਪੋਰ ਲੇਡੀਜ਼ ਕਲੱਬ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ।
ਉਸਨੇ 1956 ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆ ਮੰਦਰ ਸਕੂਲ, ਮਾਈਲਾਪੋਰ ਵਿੱਚ ਮਾਈਲਾਪੋਰ ਲੇਡੀਜ਼ ਕਲੱਬ ਸਕੂਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਬਣਾਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਹ 1954 ਵਿੱਚ ਤੰਬਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਮੈਡਮਬੱਕਮ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸਮਾਜ ਭਲਾਈ ਕੇਂਦਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।
ਉਹ ਵਿਜਾਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਆਰ ਵੀ ਸੁਬਰਾਮਨਿਆ ਆਯਰ (ਇੱਕ ਸਿਵਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰ. ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਆਰ ਵੀ ਸੁਬਰਾਮਨਿਆ ਸੀ ਮਦਰਾਸ ਪ੍ਰੈਜੀਡੈਂਸੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਕਰਮਚਾਰੀ ਸੀ) ਦੀ ਜੇਠੀ ਧੀ ਸੀ।
ਉਹ ਥੰਜਾਵੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਇੱਕ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਤਾਮਿਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਨ।
ਸੁਬਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੌ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮਦਰਾਸ ਪ੍ਰੈਜੀਡੈਂਸੀ ਦੀ ਚੌਥੀ ਜਮਾਤ ਚੋਂ ਚਿੰਗਲੇਪੁਟ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਚੋਂ ਪਹਿਲੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਆਈ ਸੀ।
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਿਵਾਜ ਮੁਤਾਬਿਕ ਛੋਟੀ ਉਮਰੇ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਪ੍ਰੈਲ 1911 ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਦਰਾਸ ਪ੍ਰੈਜੀਡੈਂਸੀ ਦੀ ਗਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਹਿੰਦੂ ਔਰਤ ਬਣ ਗਈ।
ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਪ੍ਰੈਜੀਡੈਂਸੀ ਕਾਲਜ, ਮਦਰਾਸ ਤੋਂ ਫਰਸਟ ਕਲਾਸ ਆਨਰਜ਼ ਨਾਲ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰਾਜ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ 1920 ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਸੇਵਾ ਲਈ ਕੈਸਰ-ਏ-ਹਿੰਦ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ 1958 ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।
ਸਿਸਟਰ ਆਰ ਐਸ ਸੁਬਾਲਕਸ਼ਮੀ , ਭਾਰਤ ਦੀ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਧਾਰਕ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆਵਾਦੀ ਸੀ।
ਅਰਹਰ ਬਹੁਤ ਸੋਕੇ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧਕ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ 650 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਬਾਰਸ਼ ਵਾਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕੀਨੀਆ ਦੇ ਸੋਕੇ-ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਫਸਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੱਕੀ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ, ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੌਪ ਰਿਸਰਚ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਸੈਮੀ-ਆਰਡੀਡ ਟ੍ਰੌਪਿਕਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੋਕਾ ਰੋਧਕ, ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਬਦਲ ਵਜੋਂ ਕਬੂਤਰ ਮਟਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨਾ ਸੀ।
ਫਸਲ ਸਫਲ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟਾਂ ਨੇ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਵਪਾਰਕਕਰਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਥਾਨਕ ਬੀਜ ਉਤਪਾਦਨ ਅਤੇ ਐਗਰੋ-ਡੀਲਰ ਨੈਟਵਰਕ ਦੇ ਵਿਤਰਣ ਅਤੇ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਲਈ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਨਿਰਮਾਣਕਰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੋਲਸੇਲਰਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਸਮੇਤ ਇਸ ਕੰਮ ਨੇ ਨੈਰੋਬੀ ਅਤੇ ਮੋਮਬਾਸਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਉਤਪਾਦਕ ਕੀਮਤਾਂ ਵਿੱਚ 20-25% ਵਾਧਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।
ਅਰਹਰ ਦੀ ਵਪਾਰਕ ਮੁਹਿੰਮ ਹੁਣ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪਾਦਕ ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਖਰੀਦਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਬਣਾ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਖੋਲ੍ਹ ਰਹੇ ਹਨ।
ਮੂਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਭਾਰਤ, ਜਿੱਥੇ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਜੰਗਲੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਖੰਡੀ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਕਰੀਬਨ 3400 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲ ਅਰਹਰ ਦੀ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਪਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਸਰਹੱਦੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨੀੋਲਿਥਿਕ ਸਥਾਨਾਂ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੱਖਣ ਭਾਰਤੀ ਸੂਬਿਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕੇਰਲ, ਜਿੱਥੇ ਇਸ ਨੂੰ ਟਾਮਾਰਾ ਪੇਅਰੂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਇਹ ਪੂਰਬੀ ਅਫਰੀਕਾ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਗਏ ਉੱਥੇ, ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਯੂਰਪੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਈ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਕਾਂਗੋ ਪੀਟਾ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਗੁਲਾਮਾਂ ਦੀ ਵਪਾਰ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ, ਸ਼ਾਇਦ 17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅਮਰੀਕੀ ਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।
ਸੇਮਰੀਡ ਟਰੋਪਿਕਸ ਵਿੱਚ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਵਰਤੀ ਹੋਈ ਖੇਤੀ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਅਰਹਰ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਮਤਲੀ ਫਸਲ ਹੈ।
ਭਾਰਤੀ ਉਪ-ਮਹਾਂਦੀਪ, ਪੂਰਬੀ ਅਫਰੀਕਾ ਅਤੇ ਮੱਧ ਅਮਰੀਕਾ, ਇਸ ਆਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਕਬੂਤਰ ਮਟਰ-ਉਤਪਾਦਕ ਖੇਤਰ ਹਨ।
ਅਰਹਰ 25 ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੰਡੀ ਅਤੇ ਉਪ-ਉਪਚਾਰਿਕ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਬੀਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਇਕਮਾਤਰ ਫਸਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਅਨਾਜ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੂਨੀ , ਮੋਤੀ ਬਾਜਰੇ , ਜਾਂ ਮੱਕੀ , ਜਾਂ ਹੋਰ ਫਲ਼ੀਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੂੰਗਫਲੀ ।
ਦੇ ਨਾਲ ਸਿਮਿਓਸਾਇਸ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣ ਦਾ ਇੱਕ ਫੁੱਲ ਹੋਣ ਵਜੋਂ, ਅਰਹਰ ਸਿੰਮੀਅਟਿਕਸ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਨਿਰਧਾਰਨ ਦੁਆਰਾ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜਦ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਦੀਆਂ ਫਲੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਲੱਕੜ ਦੀ ਸ਼ਤੀਰੀ ਉਪਰ ਜਾਂ ਢੋਲ ਉਪਰ ਮਾਰ-ਮਾਰ ਝਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਿਚੋਂ ਤਕਰੀਬਨ 77% ਵਧੇ ਹਨ. ਅਫਰੀਕਾ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦਾ ਸੈਕੰਡਰੀ ਕੇਂਦਰ ਹੈ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਤਕਰੀਬਨ 21% ਵਿਸ਼ਵ ਉਤਪਾਦਨ 1.05 ਮਿਲੀਅਨ ਟਨ ਹੈ।
ਅਫ਼ਰੀਕਾ, ਮਲਾਵੀ, ਤਨਜਾਨੀਆ, ਕੀਨੀਆ, ਮੋਜ਼ਾਂਬਿਕ ਅਤੇ ਯੂਗਾਂਡਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਉਤਪਾਦਕ ਹਨ।
ਇਹ ਦਿਨ ਪੱਛਮੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਫੀਡ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਅੰਗ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਵੀ ਵਧਿਆ ਹੈ।