polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਐਲਮੇਰ ਗੇਟਜ਼, ਵਕੀਲ ਜਿਸ ਨੇ ਇਲੀਨੋਇਸ ਵਿੱਚ ਨਾਵਲ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕੇਸ ਦੀ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਵਕਾਲਤ ਕੀਤੀ, ਮਿਲਰ ਦਾ ਜੀਵਨ ਭਰ ਲਈ ਦੋਸਤ ਬਣ ਗਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੱਤਰ ਵਿਹਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਜਿਲਦ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਮੁਕੱਦਮੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 1964-65 ਵਿੱਚ ਗਰੋਵ ਪ੍ਰੈਸ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਮਿਲਰ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ: ਬਲੈਕ ਸਪਰਿੰਗ, ਟ੍ਰੌਪਿਕ ਆਫ਼ ਕੈਪਰੀਕੋਰਨ, ਕਲੀਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਦਿਨ, ਸੈਕਸੁਅਸ, ਪਲੈਕਸਸ ਅਤੇ ਨੈਕਸਸ।
1959 ਵਿੱਚ ਹੈਨਰੀ ਮਿੱਲਰ ਰੀਡਰ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਟ੍ਰੌਪਿਕ ਆਫ਼ ਕੈਂਸਰ, ਬਲੈਕ ਸਪਰਿੰਗ ਅਤੇ ਸੈਕਸੁਅਸ ਸਮੇਤ, ਇਹਨਾਂ ਪਾਬੰਦੀਸ਼ੁਦਾ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਅੰਸ਼, ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਏ ਸਨ।
ਮਿਲਰ ਦਾ ਜਨਮ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੇ ਮੈਨਹਟਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਯੁਅਰਵਿਲ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਘਰ, 450 ਈਸਟ 85ਵੀਂ ਸਟਰੀਟ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਹ ਲੂਥਰਨ ਦੇ ਜਰਮਨ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਲੁਈਸੇ ਮਰੀ ਅਤੇ ਟੇਲਰ ਹੈਨਰਿਕ ਮਿਲਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨੌਂ ਸਾਲ ਉਹ ਵਿਲੀਅਮਜ਼ਬਰਗ, ਬਰੁਕਲਿਨ ਵਿੱਚ 662 ਡ੍ਰਿਗਸ ਐਵੇਨਿਊ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਚੌਦਵਾਂ ਵਾਰਡ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਐਲੀਮੈਂਟਰੀ ਸਕੂਲ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਬੁਸ਼ਵਿਕ ਵਿੱਚ ਹੇ ਰਿਹਾ, ਮਿਲਰ ਨੇ ਵਿਲੀਅਮਜ਼ਬਰਗ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।
ਜਵਾਨੀ ਵੇਲੇ ਉਹ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸੋਸ਼ਲਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਹ ਮੌਜੂਦਾ ਸਾਹਿਤਕ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਤੋੜ-ਵਿਛੋੜੇ ਲਈ, ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਰਧ-ਆਤਮਕਥਾਤਮਿਕ ਨਾਵਲ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਰਿੱਤਰ ਅਧਿਐਨ, ਸਮਾਜਿਕ ਆਲੋਚਨਾ, ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਰਿਫਲੈਕਸ਼ਨ, ਸਪਸ਼ਟ ਭਾਸ਼ਾ, ਲਿੰਗ, ਪੜਯਥਾਰਥਵਾਦੀ ਫ੍ਰੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਅਤੇ ਰਹੱਸਵਾਦ ਨੂੰ ਮਿਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੰਮ ਹਨ - ਟ੍ਰੌਪਿਕ ਆਫ਼ ਕੈਂਸਰ, ਬਲੈਕ ਸਪਰਿੰਗ, ਟ੍ਰੌਪਿਕ ਆਫ਼ ਕੈਪਰੀਕੋਰਨ ਅਤੇ ਦ ਰੋਜ਼ੀ ਕਰੂਸੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਤ੍ਰਿਵੈਣੀ, ਜੋ ਕਿ ਨਿਊਯਾਰਕ ਅਤੇ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹਨ ।
ਉਸਨੇ ਯਾਤਰਾ ਯਾਦਗਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਨਾ ਵੀ ਲਿਖੀ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਚਿੱਤਰ ਵੀ ਬਣਾਏ।
ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ 2018 ਵਿੱਚ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇੱਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਬਰਚ: ਮੈਟਰੋਪੋਲੀਟਨ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਆਫ਼ ਆਰਟ ਵਿਖੇ ਫੈਸ਼ਨ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਦਾ ਇੱਕ ਲੈਕਸੀਕਨ
ਬਰਚ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫੈਸ਼ਨ ਲੇਬਲ - "ਟੋਰੀ ਬਰਚ ਦੁਆਰਾ ", ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਟੋਰੀ ਬਰਚ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ - ਫਰਵਰੀ 2004 ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਮੈਨਹਟਨ ਦੇ ਨੋਲਿਤਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਚੂਨ ਸਟੋਰ ਦੇ ਨਾਲ ਲਾਂਚ ਕੀਤਾ।
2015 ਵਿੱਚ ਬਰਚ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਐਕਟਿਵਵੇਅਰ ਲਾਈਨ, ਟੋਰੀ ਸਪੋਰਟ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ।
2005 ਵਿੱਚ, ਬਰਚ ਨੇ ਫੈਸ਼ਨ ਗਰੁੱਪ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਤੋਂ ਬੈਸਟ ਨਿਊ ਰਿਟੇਲ ਸੰਕਲਪ ਲਈ ਰਾਈਜ਼ਿੰਗ ਸਟਾਰ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ।
2007 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਐਕਸੈਸਰੀਜ਼ ਕਾਉਂਸਿਲ ਐਕਸੀਲੈਂਸ ਅਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਐਕਸੈਸਰੀ ਬ੍ਰਾਂਡ ਲਾਂਚ ਆਫ ਦਿ ਈਅਰ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ।
2008 ਵਿੱਚ, ਬਰਚ ਨੇ ਸਾਲ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਐਕਸੈਸਰੀਜ਼ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਲਈ ਕੌਂਸਿਲ ਆਫ਼ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰਜ਼ ਆਫ਼ ਅਮਰੀਕਾ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ।
2015 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਬ੍ਰੈਸਟ ਕੈਂਸਰ ਰਿਸਰਚ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦਾ ਸੈਂਡਰਾ ਟੌਬ ਹਿਊਮੈਨਟੇਰੀਅਨ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ।
ਬਰਚ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਫੋਰਬਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀਆਂ 100 ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਵੰਬਰ 2020 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਫੋਰਬਸ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਵਰ ਸਟੋਰੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਸਦੀ ਫੈਸ਼ਨ ਕੰਪਨੀ ਨੇ -19 ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਨੂੰ ਨੈਵੀਗੇਟ ਕੀਤਾ।
2022 ਵਿੱਚ, ਵਾਰਟਨ ਸਕੂਲ ਦੇ ਜੈ ਐਚ. ਬੇਕਰ ਰਿਟੇਲਿੰਗ ਸੈਂਟਰ ਅਤੇ ਰਿਟੇਲ ਲੀਡਰਜ਼ ਸਰਕਲ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਦਯੋਗ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਅਤੇ ਮਹਿਲਾ ਉੱਦਮੀਆਂ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਉਦਘਾਟਨੀ ਰਿਟੇਲ ਐਕਸੀਲੈਂਸ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।
ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਟੋਰੀ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਯੂਗੋਸਲਾਵੀਅਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਜ਼ੋਰਾਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਾਰਪਰਜ਼ ਬਜ਼ਾਰ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਆਈ।
ਫਿਰ ਉਹ ਵੇਰਾ ਵੈਂਗ, ਪੋਲੋ ਰਾਲਫ਼ ਲੌਰੇਨ, ਅਤੇ ਲੋਵੇ ਵਿਖੇ ਜਨਤਕ ਸਬੰਧਾਂ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਪਨ ਅਹੁਦਿਆਂ 'ਤੇ ਚਲੀ ਗਈ ਜਦੋਂ ਨਾਰਸੀਸੋ ਰੋਡਰਿਗਜ਼ ਉੱਥੇ ਸੀ।
ਟੋਰੀ ਬੁਰਚ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਇਨਰ, ਵਪਾਰੀ, ਅਤੇ ਸਮਾਜ-ਸੇਵਿਕਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੇ ਦੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨਾਂ ਲਈ ਕਈ ਫੈਸ਼ਨ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤੇ ਹਨ।
ਬੁਰਚ ਦਾ ਜਨਮ ਵੇਲੀ ਫੋਰਜ, ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ, ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਇਹ ਰੇਵਾ ਅਤੇ ਇਰਾ ਅਰਲ "ਬਡ" ਰੋਬਿਨਸਨ ਦੀ ਧੀ ਹੈ।
ਇਹ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵੇਲੀ ਫੋਰਜ ਫਾਰਮਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ।
ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ 1960 ਤੱਕ ਕੋੜ੍ਹ ਦੇ ਹਜਾਰਾਂ ਮਰੀਜ਼ ਮੌਜੂਦ ਸਨ ਇਹ ਮਰਜ਼ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਵੀ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦੇਸ਼ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਕੋੜ੍ਹੀਆਂ ਲਈ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਗਾਹਾਂ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਕਰਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਲੋਕ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਖਾਨਾ ਦੀਵਾਰਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹ ਬੇਚਾਰੇ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਚਿੱਕੜ ਵਿੱਚ ਲਿਬੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਝਾੜ ਕੇ ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਸੀ।
ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਕੋੜ੍ਹ ਨੂੰ ਨਾਕਾਬਿਲ ਇਲਾਜ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਕੋੜ੍ਹ ਜਾਂ ਜਜ਼ਾਮ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਮਰੀਜ਼ ਦੇ ਕੋਲ ਦੋ ਆਪਸ਼ਨ ਹੁੰਦੇ ਸਨ: ਸਿਸਕ ਸਿਸਕ ਕੇ ਜਾਨ ਦੇ ਦੇਣ ਜਾਂ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕਰ ਲੈਣ।
ਇੱਥੇ ਆਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਜ਼ਾਮ ਦੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਬੁਰੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖੀ ਤਾਂ ਵਾਪਸ ਨਾ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸੰਨ 1958 ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰ ਰੂਥ ਫ਼ਾਓ ਨੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਕੋੜ੍ਹ (ਜਜ਼ਾਮ ਦੇ ਮਰੀਜਾਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਵੇਖੀ।
ਕੋੜ੍ਹ ਅਛੂਤ ਮਰਜ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਰੀਜ਼ ਦਾ ਜਿਸਮ ਗਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਮ ਵਿੱਚ ਮਵਾਦ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਨਸਾਨ ਦਾ ਗੋਸ਼ਤ ਟੁੱਟ ਟੁੱਟ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਕੋੜ੍ਹੀ ਦੇ ਜਿਸਮ ਤੋਂ ਸ਼ਦੀਦ ਬਦਬੂ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਕੋੜ੍ਹੀ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਹੱਥਾਂ ਲੱਤਾਂ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਮਰਜ਼ ਲਾ-ਇਲਾਜ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਕੋੜ੍ਹ ਲਾਹਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਰਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਸਕ ਸਿਸਕ ਕੇ ਦਮ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
9 ਸਤੰਬਰ 1929 ਨੂੰ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲੀਪਜਿਗ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਰੂਥ ਫ਼ਾਓ ਦੇ ਪਰਵਾਰ ਨੂੰ ਦੂਸਰੀ ਸੰਸਾਰ ਜੰਗ ਦੇ ਬਾਅਦ ਰੂਸੀ ਸਰਦਾਰੀ ਵਾਲੇ ਪੂਰਬੀ ਜਰਮਨੀ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਉੱਤੇ ਮਜਬੂਰ ਹੋਣਾ ਪਿਆ।
ਪੱਛਮ ਜਰਮਨੀ ਆਕੇ ਰੂਥ ਫ਼ਾਓ ਨੇ ਮੈਡੀਕਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1949 ਵਿੱਚ ਮੈਨਜ਼ ਤੋਂ ਡਾਕਟਰੀ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਡਾਕਟਰ ਬਣਨ ਤੋਂ ਮਗ਼ਰੋਂ ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਮਕਸਦ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਫ਼ਿਰ ਚਰਚ ਵਿਚ ਆ ਗਈ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਖ਼ਰਚ ਕਰਨ ਦਾ ਸੋਚ ਲਿਆ।
ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੇ ਕੋੜ੍ਹੀਆਂ ਲਈ ਅਪਣਾ ਜੀਵਨ ਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਰਾਚੀ ਤੇ ਰਾਵਲਪਿੰਡੀ ਚ ਹਸਪਤਾਲ ਬਣਾਏ।
ਡਾ. ਰੂਥ ਕੈਥਰੀਨ ਮਾਰਥਾ ਫ਼ਾਓ ਇਕ ਜਰਮਨ-ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਨਨ ਡਾਕਟਰ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਕੋੜ੍ਹ ਦੇ ਰੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਸ਼ਾਈ ਟੈਕਸਟ - ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਫੱਟਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕੂਨੀਏਫੌਰਮ ਨਾਲ ਲਿਖੇ - ਅੱਜ ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਬੀ ਸੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸਹੰਸਰਕਲ ਦੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਦੀਆਂ ਵਿੱਚ,ਦੱਖਣੀ ਮੇਸੋਪੋਟੇਮੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਆਕਰਣ ਪਰੰਪਰਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਜੋ 2500 ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਚੱਲੀ।
ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਭਾਸ਼ਾਈ ਲਿਖਤਾਂ ਸੁਮੇਰੀਅਨ (ਇੱਕ ਅਲੱਗ-ਥਲੱਗ ਭਾਸ਼ਾ, ਅਰਥਾਤ, ਕੋਈ ਵੀ ਭਾਸ਼ਾ ਜਿਸਦੇ ਕੋਈ ਗਿਆਤ ਜੈਨੇਟਿਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਹੀਂ ਹਨ) ਵਿੱਚ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀਆਂ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ।
ਨਿੱਤ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੁਮੇਰੀਅਨ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਅੱਕਾਦੀਅਨ ਲੈਂਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ; ਪਰ ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਵਕਾਰ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਜੋਂ ਕਾਇਮ ਰਹੀ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ਰਸੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣੀ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ।
ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਸਹੂਲਤ ਲਈ, ਸੁਮੇਰੀ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨੂੰ ਅੱਕਾਡੀ ਭਾਸ਼ਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਲਿਖਾਰੀਆਂ ਨੇ ਲਿਖਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਆਧੁਨਿਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜੋ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ "ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਜੁੱਗ" ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਕੰਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੰਡੋ-ਯੂਰੋਪੀਅਨ ਅਧਿਐਨਾਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੋ-ਇੰਡੋ-ਯੂਰਪੀਅਨ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਪੁਨਰ-ਨਿਰਮਾਣ ਤੱਕ ਚਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਫੇਰਡੀਨਾਂਦ ਡੀ ਸੌਊਸੂਰ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਐਡਵਰਡ ਸਪਰ ਅਤੇ ਲਿਓਨਾਰਡ ਬਲੂਮਫੀਲਡ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਸੰਰਚਨਾਵਾਦੀ ਸਕੂਲ ਦਾ ਬੋਲਬਾਲਾ ਸੀ।
1960ਵਿਆਂ ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਨਵੇਂ ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨੋਆਮ ਚੋਮਸਕੀ ਦੀ ਜੈਨਰੇਟਿਵ ਵਿਆਕਰਣ, ਵਿਲੀਅਮ ਲਬੋਵ ਦਾ ਸਮਾਜੀ- ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ, ਮਾਈਕਲ ਹਾਲੀਡੇ ਦਾ ਸਿਸਟਮੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਮਨੋ- ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ।
20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਡੀ ਸੌਸਿਓਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੰਰਚਨਾਤਮਿਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਸੂਤਰਪਾਤ ਵਿੱਚ ਲਾਂਗ ਅਤੇ ਪੈਰੋਲ ਦੇ ਸੰਕਲਪਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਖਰੇਵਨ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੈਰੋਲ ਸਪੀਚ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉਚਾਰ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਲਾਂਗ ਇੱਕ ਅਮੂਰਤ ਵਰਤਾਰੇ ਦਾ ਲਖਾਇਕ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿਧਾਂਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿਧਾਂਤ ਅਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਅੰਤਰ ਨੋਆਮ ਚਮੋਸਕੀ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਫ਼ਰਕ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥਾ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਆਦਰਸ਼ ਗਿਆਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਢੰਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਾਵਿਗਿਆਨਿਕ ਪੜ੍ਹਾਈ ਮੂਲ ਤੌਰ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਸ਼ੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਪਾਣਿਨੀ ਨੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੀ ਵਿਆਕਰਣ ਲਿਖੀ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨ ਵਿੱਚ ਤਰਕ ਅਤੇ ਸੁਭਾਸ਼ਣ ਕਲਾ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨਾਲ ਹੈਲਨਿਜ਼ਮ ਦੇ ਕਲ ਵਿੱਚ ਵਿਆਕਰਣ ਦੀ ਰਵਾਇਤ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਈ।
ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਈਪੂ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿਚ, ਚੀਨ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਵਿਆਕਰਣਿਕ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਅਰਬੀ ਵਿਆਕਰਣ ਅਤੇ ਇਬਰਾਨੀ ਵਿਆਕਰਨ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਮੱਧ ਕਲ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵੀ ਹੈ।
ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦੇ ਪਾਰ, ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਮੁਢਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਰਮਕਾਂਡੀ ਪਾਠਾਂ ਜਾਂ ਆਰਗੂਮੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਲਈ ਪ੍ਰਵਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਇਸ ਨਾਲ ਅਕਸਰ ਧੁਨੀ-ਅਰਥ ਵਾਲੇ ਮੈਪਿੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਘੋਖਾਂ ਹੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਬਨਾਮ ਕੁਦਰਤੀ ਮੂਲ ਦੇ ਬਾਰੇ ਬਹਿਸਾਂ ਚੱਲੀਆਂ।
ਅਖੀਰ ਇਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਉਹਨਾਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲਿਆ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਕਾਈਆਂ ਤੋਂ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਡੀਆਂ ਸੰਰਚਨਾਵਾਂ ਬਣਤਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਦੀਆਂ ਬੱਧੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੂਚੀਆਂ ਦਾ ਮਾਨਕੀਕਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਸੁਮੇਰੀਅਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਅੱਕਾਦੀਅਨ ਅਨੁਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਾਇਆ ਗਿਆ।
ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗ੍ਰੰਥ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਲਈ ਹੀ ਅਕਾਦੀਅਨ ਤੁੱਲ-ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦੇ, ਸਗੋਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਪਦਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ: ਮਿਸਾਲ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਕਿਰਿਆ ਦੇ 227 ਵੱਖੋ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਹਨ।
ਉਸਦੇ ਫ਼ਿਲਮ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁੁਰੂਆਤ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਮਾਈ ਬੈਸਟ ਫ਼ਰੈਂਡਜ਼ ਬਰਥਡੇ ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸਦੀ ਸਕ੍ਰੀਨਪਲੇ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਅਗਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਟਰੂ ਰੋਮਾਂਸ ਦਾ ਆਧਾਰ ਸੀ।
ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯਤਾ ਉਸਦੀ ਦੂਜੀ ਫ਼ਿਲਮ ਪਲਪ ਫ਼ਿਕਸ਼ਨ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਇੱਕ ਬਲੈਕ ਕੌਮੇਡੀ ਅਪਰਾਧ ਫ਼ਿਲਮ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸਨੂੰ ਸਮੀਖਕਾਂ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਮੀਖਿਆਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਸਿਨੇਮੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਉਸਦੇ ਅਗਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਜੈਕੀ ਬ੍ਰਾਊਨ 1970 ਵਿੱਚ ਕਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਸੀ ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਨਾਵਲ ਰਮ ਪੰਚ ਦਾ ਫ਼ਿਲਮੀ ਰੁਪਾਂਤਰਨ ਸੀ।
ਕਿਲ ਬਿਲ, ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਇੱਕ ਬਦਲੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁੰਗ ਫ਼ੂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ, ਜਾਪਾਨੀ ਮਾਰਸ਼ਲ ਆਰਟ ਅਤੇ ਸਪਾਗੈਟੀ ਵੈਸਟਰਨ ਜਿਹੀ ਲੜਾਕੂ ਸਮਰੱਥਾ ਦੀ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਸ਼ੈਲੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸੀ।
ਇਸ ਪਿੱਛੋਂ 2007 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਰੌਬਰਟ ਰੌਡਰੀਗੁਏਜ਼ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੋ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਡੈੱਥ ਪਰੂਫ਼ ਅਤੇ ਗਰਾਇੰਡਹਾਊਸ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਤੋਂ ਉਡੀਕੀ ਜਾ ਰਹੀ ਫ਼ਿਲਮ ਇੰਗਲੋਰੀਅਸ ਬਾਸਟਰਡਸ ਨੂੰ 2009 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨਾਜ਼ੀ ਜਰਮਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਲੀਡਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮੂਹਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਮਾਰਨ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਕਾਲਪਨਿਕ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ।
ਉਸ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਫ਼ਿਲਮ ਜੈਂਗੋ ਅਨਚੇਂਡ ਆਈ, ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਉਸਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੈਸਾ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ।
ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਂ ਟੋਨੀ ਟੈਰੇਨਟੀਨੋ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਇਤਾਲਵੀ ਮੂਲ ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਆਇਰਿਸ਼ ਮੂਲ ਦੀ ਸੀ।
ਕੁਐਂਟਿਨ ਦਾ ਨਾਮ ਕੁਇੰਟ ਐਸਪਰ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਸੀਬੀਐਸ ਦੇ ਲੜੀਵਾਰ ਗਨਸਮੋਕ ਵਿੱਚ ਬਰਟ ਰੇਨਲਡਸ ਦੁਆਰਾ ਨਿਭਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕੁਐਂਟਿਨ ਦੀ ਮਾਂ ਦਾ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਉਸਦੀ ਲਾਸ ਐਂਜਲਸ ਦੀ ਫੇਰੀ ਤੇ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਟੋਨੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਲਈ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਾ ਲਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਬਹੁਤੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਨਾ ਚੱਲਿਆ।
1966 ਵਿੱਚ ਟੈਰੇਨਟੀਨੋ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਲਾਸ ਐਂਜਲਸ ਆ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਤੱਟ ਉੱਪਰ ਰਹਿਣ ਲੱਗੇ ਜੋ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਗੈਰ-ਲਕੀਰੀ ਬਿਰਤਾਂਤ, ਵਿਅੰਗਾਤਮਕ ਵਿਸ਼ਾ-ਵਸਤੂ, ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਸੁਹਜਵਾਦ, ਸੰਵਾਦ ਦੇ ਲੰਮੇ ਸੀਨ, ਛੋਟੇ-ਵੱਡੇ ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ-ਜਿਹੇ ਮਹੱਤਵ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਜਾਣੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਚਿਹਰੇ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਚੱਲਿਤ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਹਵਾਲੇ, ਸਾਊਂਡਟਰੈਕ ਜਿਸ ਵਿੱਚ 1960 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1980 ਤੱਕ ਦੇ ਗੀਤ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਿਓ-ਨੋਇਰ ਸ਼ੈਲੀ ਉਸਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੀਆਂ ਖ਼ਾਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ।
ਟੈਰੇਨਟੀਨੋ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਨੂੰ ਆਰਥਿਕ ਸਫ਼ਲਤਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸਮੀਖਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਸਰਾਹਨਾ ਮਿਲੀ।
ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤੇ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮ, ਦੋ ਗੋਲਡਨ ਗਲੋਬ ਅਵਾਰਡ, ਦੋ ਬਾਫ਼ਟਾ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਪਾਲਮੇ ਦਿਓਰ ਅਵਾਰਡ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ।
ਫ਼ਿਲਮਕਾਰ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਪੀਟਰ ਬੋਗਡੈਨੋਵਿਚ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਉਹ ਟੈਂਪਲ ਐਂਟਰੀ ਮੂਵਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਬੇ-ਕੁਚਲੇ ਅਤੇ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਾਖਲੇ ਲਈ ਲੜਾਈ ਲੜੀ 1918 ਵਿੱਚ ਮਾਧਵਨ ਤ੍ਰਵਾਣਕੋਰ ਦੀ ਵਿਧਾਨਿਕ ਸਭਾ, ਸ੍ਰੀ ਮੂਲਮ ਪ੍ਰਜਾ ਸਭਾ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
17 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਮਾਧਵਨ ਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਈਜਾਵਜ਼ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅਸਮਰਥਤਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਸ੍ਰੀ ਮੁਲਮ ਪ੍ਰਜਾ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ ਦੀ ਜਗਾਹ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਚੰਗਾ ਨਾਮ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਜਾਤ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਭੇਦਭਾਵ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮੰਗਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮਤਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1923 ਵਿੱਚ ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਕਾਕੀਨਾਡਾ ਅਜਲਾਸ ਵਿੱਚ ਛੂਤ-ਛਾਤ ਦੇ ਖਾਤਮੇ ਲਈ ਇੱਕ ਮਤਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
1924 ਵਿੱਚ ਵੈਕਮ ਸੱਤਿਆਗ੍ਰਿਹ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮਾਧਵਨ, ਕੇ. ਕੈਲੱਪਨ ਅਤੇ ਕੇ ਪੀ. ਕੇਸਾਵ ਮੇਨਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਵੈੱਕਮ ਮਹਾਂਦੇਵ ਮੰਦਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੀ ਸੜਕ ਤੇ ਦਲਿਤ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਚੱਲਣ ਦਾ ਹੱਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।
ਮਾਧਵਨ ਅਤੇ ਕੇਸਵ ਮੈਨਨ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕੈਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਦੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੜਕ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਵੈਕਮ ਸੱਤਿਆਗ੍ਰਿਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਹੋ ਨਿਬੜਿਆ ਸੀ।
ਟੀ.ਕੇ. ਮਾਧਵਨ ਨੇ ਐਸ.ਐਨ.ਡੀ.ਪੀ ਯੋਗਮ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸਵੈ-ਇੱਛਕ ਸੰਸਥਾ "ਧਰਮ ਭੱਟ ਸੰਘਮ" ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।
ਮਾਧਵਨ ਦਾ ਜਨਮ 2 ਸਤੰਬਰ 1885 ਨੂੰ ਕੇਸ਼ਵਨ ਚੰਨਰ ਅਤੇ ਉਮਿਨੀ ਅੰਮਾ ਦੇ ਘਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਤਰਾਵਣਕੋਰ ਰਾਜ ਕਾਰਤਿਕਾਪੱਲੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਤਰਾਵਣਕੋਰ ਰਾਜ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।
ਫਿਰ ਵੀ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਪਿਆਸ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਈ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਉਸਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਲਿਖਣਾ ਅਤੇ ਬੋਲਣਾ ਸਿੱਖ ਲਿਆ।
ਟੀ.ਕੇ. ਮਾਧਵਨ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਧਾਰਕ, ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਇਨਕਲਾਬੀ ਸੀ, ਜੋ ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਧਰਮ ਪਰਿਪਾਲਨ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਰ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਉਹ ਕੇਰਲ ਤੋਂ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਅਛੂਤਤਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੰਘਰਸ਼ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੈੱਕਮ ਸਤਿਆਗ੍ਰਹਿ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੋਜ਼ੇ ਮਾਰਟਿਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਤਾਲਸਟਾਏ ਦੇ ਨਾਵਲਾਂ ਵਰਗੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਨਾਵਲ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਫਰੰਟ ਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਯੁੱਧ ਦੇ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਪੈਰਿਸ ਦੇ ਥੀਏਟਰ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ 1920 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕੇਂਦਰੀ ਫ਼ਰਾਂਸ ਚਲੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਐਸਟੇਟ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਾਵਲ "ਥੀਬੋਜ਼" ਤੇ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਵਧੀਆ ਪੈਰਿਸ ਦੀਆਂ ਸਿਖਿਆ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1906 ਵਿਚ ਇਕੋਲੇ ਡੇ ਚਾਰਟਸ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਥੀਸੀਸ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਚੀਨ-ਵਿਗਿਆਨੀ-ਪਾਲੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਇਕ ਪਾਲੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨਤਾ ਖੋਜੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਵੇਰਵਿਆਂ ਲਈ ਸੁਹਿਰਦਤਾ ਲਿਆਦੀ, ਅਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀਕਰਨ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਵਿਕਾਸ ਨਾਲ ਸਮਾਜਿਕ ਹਕੀਕਤ ਦੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸਦੇ ਸਰੋਕਾਰ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਦੀ ਗਲਪ ਰਚਨਾ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਯਥਾਰਥਵਾਦੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀਵਾਦੀ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿਚ ਯੂਰਪ ਵਿਚ ਗੜਬੜ ਵਾਲੀ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਗਏ ਇਹ ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਭਾਗ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਛੇ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫ਼ੋਕਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਨੀਤਕ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਥਿਤੀਆਂ ਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵੱਲ ਲੈ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ 1918 ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਾਰਟਿਨ ਡੂ ਗਾਰ ਨੇ ਕਈ ਹੋਰ ਨਾਵਲ ਲਿਖੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜੌਨ ਬਰੋਈਸ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਡੇਰੇਅਫਸ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪ੍ਰਸੰਗ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ।
ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਨੀਸ ਵਿਚ ਰਿਹਾ ਜਿਥੇ ਉਸਨੇ ਇਕ ਨਾਵਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਅਧੂਰਾ ਰਿਹਾ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਟਕ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮਿੱਤਰ ਰਹੇ ਆਂਡਰੇ ਜੀਦ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਉਹ ਥੀਬੋਜ਼ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਜੋ ਇਕ ਬਹੁ-ਜਿਲਦੀ ਨਾਵਲ ਲੜੀ ਹੈ ਜੋ ਦੋ ਭਰਾਵਾਂ, ਐਂਟੋਇਨ ਅਤੇ ਜੈਕ ਥੀਬੋ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਇਕ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਕੈਥੋਲਿਕ ਬੁਰਜ਼ੁਆ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਰੀਵਿਊ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਲੇਖਕ ਨੂੰ 1937 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਲਈ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸੇ ਨਾਵਲ ਲੜੀ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਰੋਜ਼ੇ ਮਾਰਟਿਨ ਡੂ ਗਾਰ ਦੀ ਮੌਤ 1958 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਨੀਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਇੱਕ ਉਪਨਗਰ ਸਿਮੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਿਮੀਜ਼ ਮੱਠ ਦੇ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਦਫਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਰੋਜ਼ੇ ਮਾਰਟਿਨ ਡੂ ਗਾਰ ਇੱਕ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਨਾਵਲਕਾਰ, 1937 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਲਈ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਸੀ।
ਸਟੈਪਲਡਨ ਦਾ ਜਨਮ ਸੀਕੋਮਬੇ, ਵਾਲੇਸੀ ਵਿਖੇ, ਚਿਸ਼ਾਇਰ ਦੇ ਵਿਰਲ ਪੈਨੂਸੁਲਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵਿਲੀਅਮ ਕਲਿਬੇਟ ਸਟੈਪਲਡਨ ਅਤੇ ਏਮੇਲਾਈਨ ਮਿਲਰ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਛੇ ਸਾਲ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪੋਰਟ ਸਯਦ, ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਬੀਤੇ ਸਨ।
ਉਸ ਨੇ ਐਬੋਟਸੋਲਮੇ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਬੈਲੀਓਲ ਕਾਲਜ, ਆਕਸਫੋਰਡ ਵਿਖੇ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ 1979 ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਬੀ.ਏ. ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, 1913 ਵਿੱਚ ਐਮ.ਏ. ਕਰ ਲਈ।
ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ, ਇੱਕ ਜ਼ਮੀਰ ਔਬਜੈਕਟਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਸਟੈਪਲਡਨ ਜੁਲਾਈ 1915 ਤੋਂ ਜਨਵਰੀ 1919 ਤਕ ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਬੈਲਜੀਅਮ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਂਡਜ਼ ਐਂਬੂਲੈਂਸ ਯੂਨਿਟ ਦੇ ਨਾਲ ਐਂਬੂਲੈਂਸ ਡ੍ਰਾਈਵਰ ਬਣ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਬਹਾਦਰੀ ਲਈ ਕ੍ਰੌਕਸ ਡੇ ਗੇਰੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1903 ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਚਿੱਠੀ ਪੱਤਰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਿਆ।
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਸੀ, ਮੈਰੀ ਸਿਡਨੀ ਸਟੈਪਲਡਨ , ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ, ਜੌਨ ਡੇਵਿਡ ਸਟੈਪਲਡਨ ।
ਸਟੈਪਲਡਨ ਨੂੰ 1925 ਵਿੱਚ ਲਿਵਰਪੂਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਵਿੱਚ ਪੀਐਚਡੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਡਾਕਟਰੀ ਥੀਸਿਸ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਿਤਾਬ, ਮਾਡਰਨ ਥਿਊਰੀ ਆਫ ਐਥਿਕਸ ਦੇ ਆਧਾਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਸੀ।
ਪਰ, ਛੇਤੀ ਹੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਜਨਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਵਿੱਚ ਗਲਪ ਵੱਲ ਮੁੜ ਪਿਆ।
ਲਾਸਟ ਐਂਡ ਫਸਟ ਮੈਨ ਦੀ ਸਪੇਖ੍ਕ ਸਫਲਤਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫੁੱਲ ਟਾਈਮ ਲੇਖਕ ਬਣਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਲਾਸਟ ਮੈੱਨ ਇਨ ਲੰਡਨ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਸੀਕੁਐਲ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੇ ਗਲਪ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਕਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ।
ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਸਟਾਪਲਡਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਂਤੀਵਾਦ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ।
1940 ਵਿੱਚ, ਸਟਾਪਲਡਨ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਵਾਇਰਾਲ ਵਿਖੇ, ਕੈਲਡੀ ਵਿੱਚ ਸਾਈਮਨ'ਜ ਫੀਲਡ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਘਰ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਨਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਸਟਾਪਲਡਨ ਜੇ.ਬੀ. ਪ੍ਰੀਸਟਲੀ ਅਤੇ ਰਿਚਰਡ ਆਕਲੈਂਡ ਦੀ ਖੱਬੇਪੱਖੀ ਕਾਮਨ ਵੈਲਥ ਪਾਰਟੀ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਗਠਨ ਫੈਡਰਲ ਯੂਨੀਅਨ ਦਾ ਜਨਤਕ ਸਮਰਥਕ ਬਣ ਗਿਆ।
ਵਿਲੀਅਮ ਓਲਾਫ਼ ਸਟੇਪਲਡਨ – ਓਲਾਫ਼ ਸਟੇਪਲਡਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ – ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫ਼ਿਲਾਸਫ਼ਰ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨ ਗਲਪ ਦਾ ਲੇਖਕ ਸੀ।
ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਮੂਲ ਲੜੀ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ, ਨਾਟਕ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਗਿਆਨ-ਕਥਾ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੇਵਲ ਹਿਊਗੋ ਪੁਰਸਕਾਰ ਹੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦਾ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਹਿਊਗੋ ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿੰਟ-ਮੀਡੀਆ ਦੀ ਵਿਗਿਆਨ ਕਥਾ ਦੇ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਰਵੋਤਮ-ਡਰਾਮਾ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਫ਼ਿਲਮ ਜਾਂ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਿਊਗੋ ਸਰਵੋਤਮ ਅਦਾਕਾਰ, ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਜਾਂ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਣ ਦੇ ਹੋਰ ਪਹਿਲੂਆਂ ਲਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
2002 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਡਰਾਮਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੇ ਲਘੂ ਡਰਾਮਾ ਅਤੇ ਦੀਰਘ ਡਰਾਮਾ ਦੀ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫ਼ਿਲਮ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਹਿਊਗੋ ਲਈ ਸਨ।
ਕੇਵਲ ਐਨੀਮੇਟਡ ਲੜੀ ਅਤੇ ਵਾਏਜਰ ਨਾਮਜ਼ਦ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਕੇਵਲ ਮੂਲ ਲੜੀ ਅਤੇ ਨੈਕਸਟ ਜਨਰੇਸ਼ਨ ਨੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ।
ਮੂਲ ਲੜੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਦੌਰਾਨ, ਵਿਗਿਆਨ-ਕਥਾ ਸੈਟਰਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਇਸਦੇ ਇਲਾਵਾ ਹਿਊਗੋ ਦੇ ਉਲਟ ਫ਼ਿਲਮ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ੋਅ ਨੇ ਸੈਟਰਨ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਦੇ ਲਈ ਕਦੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆ।
ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਸੈਟਰਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੋ ਸਟਾਰ ਟ੍ਰੇਕ ਲੜੀਆਂ ਸੂ ਦ ਨੈਕਸਟ ਜਨਰੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਵਾਏਜਰ।
ਕਈ ਸਟਾਰ ਟ੍ਰੇਕ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਨੇ ਸਰਵੋਤਮ ਅਦਾਕਾਰ, ਅਦਾਕਾਰਾ, ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਰਗੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੈਟਰਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ ਹਨ।
ਪਰ ਸਟਾਰ ਟ੍ਰੇਕ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਸਰਵੋਤਮ ਮੇਕਅਪ ਲਈ ਇਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ।
ਜਿਸਦੇ ਵਿੱਚ ਕੈਪਟਨ ਜੇਮਸ ਟੀ. ਕਰਕ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾ ਸਟਾਰਸ਼ਿਪ ਇੰਟਰਪ੍ਰਾਇਜ਼ ਦੇ ਚਾਲਕ ਦਲ ਦੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰੋਮਾਂਚਕ ਕਾਰਨਾਮਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਾਰਨਾਮਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਐਨੀਮੇਟਡ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲੜੀ ਅਤੇ ਛੇ ਫੀਚਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਚਾਰ ਹੋਰ ਲੜੀਆਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਬ੍ਰਾਂਡ ਤੇ ਹੀ ਆਧਾਰਿਤ ਸਨ, ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕਿਰਦਾਰ ਵੀ ਸਨ।
ਇਸ ਫ਼ਰੈਂਚਾਇਜੀ ਵਿੱਚ ਦਰਜਨਾਂ ਕੰਪਿਊਟਰ ਅਤੇ ਵੀਡੀਓ ਗੇਮਾਂ, ਕਈ ਨਾਵਲ, ਨਾਲ ਹੀ ਲਾਸ ਵੇਗਸ ਵਿੱਚ ਸਟਾਰ ਟ੍ਰੇਕ: ਦ ਐਕਸਪੀਰੀਐਂਸ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਾਪ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਤਹਿਤ ਨਵੇਂ ਸੰਦਰਭਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਯੂਨਾਨੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਤਕਰੀਬਨ ਹਰ ਵਿਧਾ ਵਿਚ ਮਿਥਕ ਬਿਰਤਾਂਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯੂਨਾਨੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿਚ ਪੁਰਾਤਨਤਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਅੱਜ ਵੀ ਅਸਿੱਧੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਨਿਵੇਕਲਿਆਂ ਸਾਹਿਤ ਵਿਧਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਆਮ ਮਿਥਹਾਸ ਦਾ ਮੁਢਲਾ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਪੁਸਤਕ ਸੂਡੋ-ਅਪੌਲੋਡੋਰਸ ਦੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਸੀ।
ਇਹ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਕਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵਿਰੋਧੀ ਕਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਲਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰੰਪਰਾਗਤ ਯੂਨਾਨੀ ਮਿਥਿਹਾਸ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਦੀਆਂ ਦੰਦ-ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਸਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਨੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣਾਇਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ "ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ" ਉਸ ਘਟਨਾ ਦੀ ਚਰਚਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਹੋਈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਨਾਂ ਸੂਡੋ-ਅਪੌਲੋਡੋਰਸ ਪਿਆ।
ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਯੂਨਾਨੀ ਮਿਥਿਹਾਸ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਯੂਨਾਨੀ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਜ਼ੀਓਮੈਟਰੀਕਲ ਸਮੇਂ ਤੋਂ 900-800 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਮੀਡੀਆ ਤੇ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਸਾਹਿਤਕ ਅਤੇ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਸਰੋਤ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜਦੋਂ ਜੁੜਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਆਪਸੀ ਸਹਿਯੋਗੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸੂਚਨਾ ਸਮਗਰੀ ਦੇ ਇਸ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਕਿ ਯੂਨਾਨੀ ਮਿਥਿਹਾਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੱਥ-ਮੂਲਕ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਜੜ੍ਹਾਂ ਹਨ।
ਯੂਨਾਨੀ ਮਿਥਿਹਾਸ, ਮਿਥਾਂ ਅਤੇ ਸਿਖਿਆਵਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਨਾਇਕਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕਲਟ ਅਤੇ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਅਤੇ ਮਹੱਤਤਾ ਸੰਬੰਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
ਆਧੁਨਿਕ ਵਿਦਵਾਨ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਸੰਸਥਾਨਾਂ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਸਭਿਅਤਾ ਦੇ ਉੱਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪਾਉਣ ਲਈ ਅਤੇ ਇਸ ਮਿਥ ਸਿਰਜਣਾ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਮਿਥਿਹਾਸ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਵਰਤਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਅਧਿਅਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯੂਨਾਨੀ ਮਿਥਿਹਾਸ ਨੇ ਪੱਛਮੀ ਸਭਿਅਤਾ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰ, ਕਲਾ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਵਿਰਾਸਤ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਕਵੀ ਅਤੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੱਜ ਤਕ ਯੂਨਾਨੀ ਮਿਥਿਹਾਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੇ ਥੀਮਾਂ ਵਿਚ ਸਮਕਾਲੀ ਮਹੱਤਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਗਿਕਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਇਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਐਬਟਾਬਾਦ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਕ ਸਨ ਜਿਸਨੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕਅੱਲਾਮਾ ਇਕਬਾਲ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਲੇਖ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ।
ਇਸਨੇ ਨਿਕਾਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਲਾਕਾਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਲਾਕਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਇਸਨੇ ਫੈਜ਼ਾ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਦੋ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਲਿਆ।
ਖਾਨ ਅੰਦਰ ਕਲਾਕਾਰੀ ਦਾ ਸ਼ੌਂਕ ਪਹਿਲੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਫੈਜ਼ਾ ਖਾਨ ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਕਲਾਕਾਰ, ਕਿਊਰੇਟਰ ਅਤੇ ਕਾਰਕੁੰਨ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਜਨਮ ਅਗਸਤ 1975 ਵਿੱਚ ਐਬਟਾਬਾਦ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ।
ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਾਜ, ਸਿਆਸੀ ਮੁੱਦੇ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਮਨੁੱਖੀ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰਚਨਾਤਮਕ ਮੁਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਹੈ।
ਫੈਜ਼ਾ ਖਾਨ ਦਾ ਕੰਮ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਟਿਗਵੁੱਡ ਅਤੇ ਰਸਲ ਨੇ ਅੱਬਾ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਆਡਿਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਕਿ ਈਵਾ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਅਤੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਣਦੱਸੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੀ ਸਕਰੀਨ ਟੈਸਟ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਨਵੰਬਰ 1981 ਵਿਚ, ਰਸਲ ਨੇ ਐਲਸਟਰੀ ਸਟੂਡੀਓਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਕ੍ਰੀਨ ਟੈਸਟ ਕਰਾਉਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ. ਕਾਰਲਾ ਡੀਵੀਟੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਈਵਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਆਡੀਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਸੀ. ਰਸਲ ਨੇ ਵੀ ਲੰਡਨ ਜਾਣ ਲਈ ਸਫ਼ਰ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁਨਹਿਰੀ ਵਿੰਗ ਅਤੇ ਕਸਟਮ-ਗੇਅਰਨ ਗਾਊਨ ਪਹਿਨ ਕੇ ਲੀਜ਼ਾ ਮਿਨਨੇਲੀ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮਿਨਨੇਲੀ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਥਾਪਿਤ ਫ਼ਿਲਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਢੁਕਵੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਪਰ ਚਾਵਲ, ਸਟੀਵਵੁੱਡ ਅਤੇ ਪੈਰਾਮੌਮ ਨੂੰ ਇਲੇਨ ਪੇਜ, ਲੰਡਨ ਦੇ ਪੜਾਅ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਈਵਾ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਰੱਸਲ ਨੇ ਸਟਿਗਵੁੱਡ, ਰਾਈਸ ਜਾਂ ਲੋਇਡ ਵੈਬਬਰ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਸਕ੍ਰੀਨਪਲੇ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਦੀ ਲਿਪੀ ਸਟੇਜ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦੀ ਰੂਪ ਰੇਖਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਇੱਕ ਅਖਬਾਰ ਰਿਪੋਰਟਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚੀ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸਫੈਦ ਗਲ ਕੋਰੀਡੋਰ ਵਿੱਚ ਗਰਮੀਆਂ ਉੱਤੇ ਪਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਕੈਂਸਰ ਲਈ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਚਾ ਨੂੰ ਦੰਗਾਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੁੱਟਿਆ ਅਤੇ ਜ਼ਖਮੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.।
ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਟੂਡੀਓ, ਅਲਗ ਅਲਗ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਕਾ ਅਤੇ ਅਭਿਨੇਤਾਵਾਂ ਨੇ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਸੀ।
1993 ਵਿੱਚ ਨਿਰਮਾਤਾ ਰੋਬਰਟ ਸਟਿੱਗਵੁੱਡ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਧਿਕਾਰ ਐਂਡਰੀਉ ਜੀ ਵੇਜਨਾ ਨੂੰ ਵੇਚ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਨਿਰਮਾਤਾ ਕੰਪਨੀ ਸਿਨੇਰਗੀ ਪਿਕਚਰਜ਼, ਨਾਲ ਦ ਵਾਲਟ ਡਿਜ਼ਨੀ ਸਟੂਡੀਓ ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਉੱਪਰ ਖਰਚ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ।
1994 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਪੋਂਡ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਆਇਆ ਤਾਂ ਪਾਰਕਰ ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ ਲਿਖਣ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗਾਣਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਉਂਡਟਰੈਕ ਲਈ ਰਿਕਾਰਡਿੰਗ ਸੈਸ਼ਨਾਂ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੇ ਲਗਪਗ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਸੀ.ਟੀ.ਐਸ. ਸਟੂਡੀਓਜ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਾਰਕਰ ਨੇ ਰਾਈਸ ਅਤੇ ਲੋਇਡ ਵੇਬਰ ਨਾਲ ਸਾਉਂਡਟਰੈਕ ਲਿਖਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਗੀਤ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਗਾਣੇ ਬੋਲ ਗਾ ਕੇ ਅਸਲੀ ਗਾਣਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਫ਼ਿਲਮਿੰਗ ਬੂਨੋਸ ਏਅਰੇਸ ਅਤੇ ਬੂਡਪੇਸਟ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਹੋਈ ਅਤੇ ਸ਼ੇਪਪਰਟਨ ਸਟੂਡਿਓਜ਼' ਤੇ ਸਾਊਂਡਸਟੇਸ਼ਨਾਂ 'ਤੇ ਹੋਈ. ਅਰਜਨਟਾਈਨਾ ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਨਿਮਾਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਸ਼੍ਮਨਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਰ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਇਵਾ ਦੀ ਸਖਸ਼ੀਅਤ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਕਰੇਗੀ ।
ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਅਰਜਨਟੀਨੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਇਵਾ ਪੇਰੋਨ, ਦੇ ਜੀਵਨ ਉੱਪਰ ਅਧਾਰਤ ਹੈ।
ਜੋ ਉਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ, ਉਸਦੀ ਪ੍ਰ੍ਸਿੱਧੀ, ਉਸਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕੈਰੀਅਰ ਅਤੇ ਉਸਦੀ 33 ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਬਾਰੇ ਦਸਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਐਲਨ ਪਾਰਕਰ, ਦੁਆਰਾ ਇਰ੍ਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਪਾਰਕਰ ਅਤੇ ਓਲੀਵਰ ਸਟੋਨ, ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ।
ਇਵੀਤਾ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਮੇਡੋਨਾ ਨੇ ਇਵਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਅਤੇ ਜੋਨਾਥਨ ਪ੍ਰਾਈਸ ਨੇ ਇਸ ਦੇ ਪਤੀ ਜਾਨ ਪੇਰੋਨ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਮਈ 1981, ਪੈਰਾਮਾਉਂਟ ਫ਼ਿਲਮਜ਼ ਨੇ ਸਟਿੱਗਵੁੱਡ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਿਲਮ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਏ।
ਪੈਰਾਮਾਉਂਟ ਨੂੰ ਬਜ਼ਟ ਦੇ $15 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਆਏ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਸਾਲ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਤਹਿ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਨਿਰਮਾਣ ਦੀ ਮਹਿੰਗੀ ਕੀਮਤ ਅਤੇ ਉੱਛ ਖਰਚਿਆ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਕਾਰਨ ਸਟਿੱਗਵੁੱਡ, ਰਾਇਸ, ਅਤੇ ਵੇਬਰ ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਕੁੱਲ ਕੀਮਤ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਤ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਛੋਟੀ ਤਨਖਾਹ ਲੈਣ ਲਈ ਰਾਜੀ ਹੋ ਗਏ।
ਸਟਿੱਗਵੁੱਡ ਕੇਨ ਰੁੱਸੇਲ ਨੂੰ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਕ ਵਜੋਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਆਪਣੀ ਟੋਮੀ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਕਾਰਣ।
ਇਵੀਤਾ ਦੀ ਰਿਲੀਜਿੰਗ ਨੂੰ ਲੇ ਕੇ ਟੀਮ ਰਾਇਸ ਅਤੇ ਐਂਡਰਿਊ ਲੋਇਡ ਵੇਬਰ ਨੇ ਇਵਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਐਲਨ ਪਾਰਕਰ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਰਾਇਸ ਅਤੇ ਲੋਇਡ ਵੈਬਰੇ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਵਰਜ਼ਨ ਨੂੰ ਸਮਝ ਗਏ ਸਨ।
ਉਹ ਸਮਝਦਾ ਸੀ ਕਿ ਐਲਬਮ ਦੇ ਮੂਲ ਗੀਤ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਟੇਜ ਵਰਜ਼ਨ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਜਿਆਦਾ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਰੌਬਰਟ ਸਟਿਗਵੁੱਡ, ਚੁਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਪਾਰਕਰ ਇਵੀਤਾ ਨੂੰ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ।
ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਇਵਾ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਨਿਮਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਨਜਾਇਜ ਔਲਾਦ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਚਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਦੀ ਇਕੱ ਧਾਰਮਿਕ ਲੀਡਰ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਈਡਵਰਡ ਲੀ ਥੌਰਨਡਾਇਕ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਲੱਗਪਗ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਕੈਰੀਅਰ ਨੂੰ ਟੀਚਰਜ਼ ਕਾਲਜ, ਕੋਲੰਬੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ।
ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਸਿੱਟਾ ਕੁਨੈਕਸ਼ਨਵਾਦ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਵਿੱਦਿਅਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਲਈ ਵਿਗਿਆਨਕ ਬੁਨਿਆਦ ਰੱਖਣ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।
ਉਸਨੇ ਉਦਯੋਗਿਕ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਰਮਚਾਰੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਅਤੇ ਟੈਸਟਿੰਗ।
ਉਹ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਬੋਰਡ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ ਅਤੇ 1912 ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਨ ਸਾਈਕਲੋਜੀਕਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
2002 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਜਨਰਲ ਸਾਈਕਾਲੋਜੀ ਸਰਵੇ ਇੱਕ ਰਿਵਿਊ, 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਥੌਰਨਡਾਇਕ ਨੂੰ 9ਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ।
ਈਡਵਰਡ ਥੋਰੇਡੀਕੇ ਦਾ ਮੁੜਸ਼ਕਤੀਕਰਣ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਅਤੇ ਵਿਵਹਾਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਤੇ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਵਹਾਰ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਹਾਰਕ ਨਿਯਮਾਂ ਲਈ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ ਮੁਹੱਈਆ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਵਿਵਹਾਰਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਯੋਗਦਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਿੱਖਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਭਾਵ ਆਏ, ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਕਲਾਸਰੂਮ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।