polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਡਰੇ ਨੇ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਗੈਂਗਸਟਾ ਰੈਪ ਗਰੁੱਪ ਐਨ.ਡਬਲਿਊਏ ਨਾਲ ਈਜੀ-ਈ, ਆਈਸ ਕਿਊਬ, ਮੈਕ. ਰੇਨ, ਅਤੇ ਡੀਜੇ ਯੇਲਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਲੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ, ਰੈਪ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਬੋਲ ਬੋਲ ਕੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਕੀਤਾ।
ਉਸੇ ਸਾਲ ਉਸ ਨੇ ਡੈਥ ਰੋਅ ਲੇਬਲਮੈਟ ਸਪੌਗ ਡਾਗ ਨਾਲ ‘ਡਾਗੀਸਟਾਇਲ’ ਐਲਬਮ ਕੀਤੀ।
1996 ਵਿੱਚ, ਡੈਥ ਰੋਅ ਰਿਕਾਰਡਸ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣਾ ਲੇਬਲ, ਆਫਟਰਮਾਥ ਐਂਟਰਟੇਨਮੈਂਟ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਐਂਡਰੇ ਰੋਮਲੇ ਯੰਗ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈਪਰ, ਰਿਕਾਰਡ ਨਿਰਮਾਤਾ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਹੈ।
ਉਹ ਆਫਟਰਮਾਥ ਐਂਟਰਟੇਨਮੈਂਟ ਅਤੇ ਬੀਟਸ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਸੀ.ਈ.ਓ. ਹੈ।
ਉਹ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿਦਵਾਨ ਅਨੰਤ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਡੋਂਗਰੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਲਕਸ਼ਮੀਬਾਈ ਡੋਂਗਰੇ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।
ਅਨੰਤ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਆਪਣੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਧੀ ਨੂੰ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਪਾਠਾਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਜਦੋਂ 1877 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਸ੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕਾਰਜ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ।
ਇੱਕ ਲੈਕਚਰਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਾਮਾਬਾਈ ਕਲਕੱਤਾ ਪਹੁੰਚੀ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਮਾਬਾਈ ਨੂੰ ਬੋਲਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
1878 ਵਿੱਚ, ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਨੇ ਉਸਨੂੰ "ਪੰਡਿਤ" ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਦੇਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ, ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦੇਣ ਲਈ ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਿਰਲੇਖ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਈਸ਼ਵਰਵਾਦੀ ਸੁਧਾਰਕ ਕੇਸ਼ਵ ਚੰਦਰ ਸੇਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਕਾਪੀ ਦਿੱਤੀ, ਹਿੰਦੂ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਉਤਸਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।
1880 ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਮਾਬਾਈ ਨੇ ਬੰਗੀ ਵਕੀਲ, ਬਿਪੀਨ ਮੇਧਵੀ, ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ।
ਲਾੜਾ ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਕਯਥਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਵਿਆਹ ਅੰਤਰਜਾਤੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰ-ਖੇਤਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਉਮਰ ਲਈ ਅਣਉਚਿਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਰਮਾਬਾਈ ਨੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਜਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਿਤਾਉਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਉਸਨੇ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ, ਖਾਸ ਤੌਰ' ਤੇ ਹਿੰਦੂ ਰਵਾਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ।
ਉਸਨੇ ਬਾਲ ਵਿਆਹ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਬਾਲ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਇਹਨ੍ਹਾਂ ਪਤੀ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਨੇ ਬਾਲ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ1882 ਵਿੱਚ, ਮੇਧਵੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਖੇ "ਪੰਡਿਤ" ਅਤੇ "ਸਰਸਵਤੀ" ਦਾ ਖ਼ਿਤਾਬ, ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਹੁਨਰ ਲਈ
ਕੈਸਰ-ਇ-ਹਿੰਦ ਦਾ ਤਮਗਾ ਦੇਕੇ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਨੇ 1919 ਵਿੱਚ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।
26 ਅਕਤੂਬਰ 1989 ਨੂੰ, ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦੇਣ ਸਮੇਂ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰੀ ਸਟੈਂਪ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ।
ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੜਕ ਉਸਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਨਾਂ ਉੱਪਰ ਬਣਵਾਈ ਗਈ।
ਜੋ ਸੜਕ ਹੁਗਸ ਰੋਡ ਨੂੰ ਨਾਨਾ ਚੌਂਕ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਵਾਲੀ ਸੜਕ ਨੂੰ ਪੰਡਿਤਾ ਰਮਾਬਾਈ ਮਾਰਗ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
"ਮੈਂ ਘੁਟਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ ਜੋ ਰਮਾਬਾਈ ਸਰਕਲ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੇ, ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਬੱਲ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਚਾਲਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕੀ ਇੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘਟੀਆ ਝੂਠਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਹਰ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਪੰਡਿਤਾ ਰਮਾਬਾਈ ਸਰਸਵਤੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਸੁਧਾਰਕ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਇੱਕ ਜੇਤੂ, ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਤਾ ਸੀ।
ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਰਾਮਾਬਾਈ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਤੌਰ ਇੱਕ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਕਾਰਨ "ਪੰਡਿਤ" ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਸੀ।
ਪੰਡਿਤ ਰਮਾਬਾਈ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਸੇਵੀ, ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਮਹਿਲਾ ਹਿੱਤਾਂ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਲੜਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਜੇੱਤੂ ਸੀ।
ਇਵਾਨ ਮਿੰਚੋਵ ਵਾਜ਼ਵ ਬੁਲਗਾਰੀ ਕਵੀ, ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਨਾਟਕਕਾਰ ਸੀ, ਅਕਸਰ "ਬਲਗੇਰੀਅਨ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਬੁਲਗਾਰੀਆ ਦੀ ਰੋਜ਼ ਵੈਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ, ਸੋਪੋਟ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਇਵਾਨ ਵਾਜ਼ਵ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੋ ਇਤਿਹਾਸਕ ਯੁੱਗਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ- ਬਲਗੇਰੀਅਨ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਅਤੇ ਪੋਸਟ-ਲਿਬਰੇਸ਼ਨ ਯੁਗ।
ਇਵਾਨ ਵਾਜ਼ਵ ਨੇ ਬਲਗੇਰੀਅਨ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ ਸਾਇੰਸਿਜ਼ ਦੇ ਉੱਚਤਮ ਆਨਰੇਰੀ ਖਿਤਾਬ - ਅਕੈਡਮੀਸ਼ੀਅਨ ਦਾ ਧਾਰਨੀ ਸੀ।
ਬੁਲਗਾਰੀਆ ਨੇ ਰੂਸੀ-ਤੁਰਕੀ ਜੰਗ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ 1878 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਵਾਜ਼ਵ ਨੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮਹਾਕਾਵਿ ਲਿਖਿਆ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਜਲਾਵਤਨੀ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਵਾਰ ਓਡੇਸਾ ਲਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਰੂਸਪ੍ਰੇਮੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਧੜੇ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਸੁਬਾ ਵਾਜ਼ਵਾ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਬੁਲਗਾਰੀਆ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੇ, ਉਸਨੇ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਵਾਜ਼ੋਵ ਦੀ ਅਗਲੀ ਠਹਿਰ ਸਵਿਸ਼ਤੋਵ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਇੱਕ ਸਿਵਲ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸੋਪੋਟ ਦੇ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਿੰਚੋ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣਨ ਲਈ ਕਲੋਫਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਕਲੋਫਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅੰਤਮ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨੌਜਵਾਨ ਅਧਿਆਪਕ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਕਰਿਆਨੇ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਸੋਪੋਟ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਲੋਡੀਵ ਵਿੱਚਨਡੇਨ ਗਰੋਵ ਦੇ ਸਕੂਲ ਭੇਜਿਆ।
ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਾਚੇ ਦੇ ਘਰੋਂ ਭੱਜ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਰੇਲਾ ਚਲਾ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬੁਲਗਾਰੀਆ ਦੇ ਜਲਾਵਤਨ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੁਲਗਾਰੀਅਨ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਅਤੇ ਕਵੀ ਹਰਿਸਤੋ ਬੋਤੇਵ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ।
1874 ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਸਮਾਨੀ ਸਾਮਰਾਜ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ।
1875 ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੋਪੋਟ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਸਥਾਨਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਬਣ ਗਿਆ।
1876 ਦੀ ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੀ ਬਗ਼ਾਵਤ ਦੀ ਅਸਫ਼ਲਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਭੱਜਣਾ ਪਿਆ, ਵਾਪਸ ਗਲਟੀ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਲਾਵਤਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਵਾਜ਼ਵ, ਬੋਤੇਵ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਬਲਗੇਰੀਅਨ ਇਨਕਲਾਬੀ ਲਹਿਰ ਦਾ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਨੇਤਾ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਬੋਤੇਵ ਅਤੇ ਰੋਮਾਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਹੋਰ ਬਲਗੇਰੀਅਨ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਲਿਖਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਉਸ ਦੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਸਬਾ ਅਤੇ ਮਿੰਚੋ ਵਾਜ਼ਵ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਕਵੀ ਤੇ ਬੜਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀ।
ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇਸ਼ਭਗਤ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸਨ ਅਤੇ ਮੀਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਹੋ ਰਹਿ ਸੀ ਉਵੇਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰ ਰਹਿ ਸੀ।
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਸੀਨੀਅਰ ਸਰਕਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਮੀਰਾ ਦੇ ਬਗਾਵਤੀ ਹੋਣ ਉੱਪਰ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਹਜ਼ਰਾ ਰੋਡ 'ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਪਾਰਟੀ ਵਰਕਰਾਂ ਲਈ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਸਤਾਵੇਜ਼, ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਗੋਲਾ ਬਾਰੂਦ ਛੁਪਾਕੇ ਰੱਖਦੀ ਸੀ।
1946 ਦੇ ਕਲਕੱਤਾ ਦੰਗਿਆਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਮੁਸਲਿਮ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਦੰਗਾ ਪੀੜਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਨ ਦਿੱਤੀ।
ਇਸ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸਦਾ ਸਰਗਰਮ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਵੀ ਸਨ।
ਆਪਣੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, ਪਰ ਮਗਰੋਂ ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਤੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਫਾਰਵਰਡ ਬਲਾਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ।
ਮੀਰਾ, ਸਾਰਤ ਦੱਤਾ ਗੁਪਤਾ, ਆਈਏਐਸ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਅਕਾਊਂਟੈਂਟ ਜਨਰਲ ਅਤੇ ਸਰਾਰਜਬਾਲਾ ਦੱਤਾ ਗੁਪਤਾ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।
ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਢਾਕਾ ਜਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਜਨੇਸਰ ਪਿੰਡ ਦੀ ਤ੍ਰ੍ਪਾਸ਼ਾ ਵੱਲ ਦੀ ਪੱਧਰੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਮਾਲਕੀਅਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ 1947 ਵਿੱਚ ਬੰਗਾਲ ਦੀ ਦੂਜੀ ਵੰਡ ਦੌਰਾਨ ਤੱਕ ਉੱਥੇ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਸਦੇ ਦਾਦਕਿਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਇਸ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਸਨ ਇਸ ਲਈ ਉਨੀਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੈਂਬਰ ਕਲਕੱਤੇ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਕਲਕੱਤਾ ਵਿੱਚ, ਹਾਜ਼ਰਾ ਰੋਡ ਉੱਪਰ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ਸਨ।
ਮੀਰਾ ਦੱਤਾ ਗੁਪਤਾ ਇੱਕ ਜਾਣੀ-ਮਾਣੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਘੁਲਾਟੀਏ, ਸਿੱਖਿਆਰਥੀ, ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਅਤੇ ਕਲਕੱਤਾ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਦੀ ਲੜਨ ਦੀ ਕਾਰਕੁੰਨ ਰਹੀ ਸੀ।
ਉਹ ਸੈਂਟ ਜੋਹਨ'ਸ ਡਿਓਸਨ ਸਕੂਲ, ਕਲਕੱਤਾ ਅਤੇ ਬੇਥੁਨ ਕਾਲਜ, ਕਲਕੱਤਾ, ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਕਾਲਜ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਰਹੀ ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਹੋਣਹਾਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਐਮਐਸਸੀ ਗਣਿਤ ਵਿੱਚ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ, 1930 ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਨੰਬਰਾਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਉਸਦੀ ਭਤੀਜੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾਸਗੁਪਤਾ, ਇਕ ਵਿਧਾਇਕ ਸੀ, ਜੋ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਸੀ।
1890 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ, ਮਿਆਰੀ ਪੋਲਿਸ਼, ਰੂਸੀ, ਬੇਲਾਰੂਸੀਅਨ, ਯੂਕਰੇਨੀ, ਐਸਟੋਨੀਅਨ, ਲੈਟਵੀਅਨ, ਲਿਥੁਆਨੀਅਨ ਅਤੇ ਚੈੱਕ ਵੋਡਕਾ 40% ਏਬੀਵੀ ਜਾਂ ਅਲਕੋਹਲ ਹਨ , ਜੋ ਕਿ ਰੂਸੀ ਕੈਮਿਸਟਮ ਦਮਿਤਰੀ ਮੈਂਡੇਲੀਵ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ' ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਯੂਰੋਪੀਅਨ ਯੂਨੀਅਨ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਕਿਸੇ ਵੀ "ਯੂਰਪੀਅਨ ਵੋਡਕਾ" ਲਈ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 37.5% ਏਬੀਵੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ "ਵੋਡਕਾ" ਵਜੋਂ ਵੇਚੇ ਜਾਂਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 40% ਦੀ ਅਲਕੋਹਲ ਸਮੱਗਰੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂ ਬੇਸੁਰਤੀ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵੋਡਕਾ ਦੀਆਂ ਵੇਚੀਆਂ ਵਿੱਚ 40% ਏ ਬੀ ਵੀ ਹੈ।
ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਮੁੱਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਮੱਗਰੀ ਉਪਲਬਧ ਹੈ।
ਕਈ ਸਦੀਆਂ ਤੱਕ, ਅੱਜ ਦੇ ਵੋਡਕਾ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਵੱਖਰੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਸੁਆਦ, ਰੰਗ ਅਤੇ ਗੰਧ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਵਾਈ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਜੇ ਵੀ, ਸੁੰਘੜਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜ਼ਾਜਤ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ, ਅਤੇ ਵਧੀ ਹੋਈ ਅਲਕੋਹਲ ਸਮੱਗਰੀ, ਦੀ ਖੋਜ 8 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਵੋਡਕਾ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਤੇ"ਸਾਫ਼" ਪੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਅਕਸਰ ਰੂਸ, ਬੇਲਾਰੂਸ, ਪੋਲੈਂਡ, ਯੂਕਰੇਨ, ਲਿਥੁਆਨੀਆ, ਲਾਤਵੀਆ, ਐਸਟੋਨੀਆ, ਸਵੀਡਨ, ਨਾਰਵੇ ਦੇ ਵੌਡਕਾ ਬੈਲਟ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਠੰਢੇ ਫਰੀਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਸੇਵਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਫਿਨਲੈਂਡ ਅਤੇ ਆਈਸਲੈਂਡ ਇਸਨੂੰ ਕਾਕਟੇਲ ਅਤੇ ਮਿਸ਼ਰਤ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵੋਡਕਾ ਮਾਰਟਿਨਿ, ਕੌਸਮੋਪੋਲਿਟਨ, ਵੋਡਕਾ ਟੌਨੀਕ, ਸਕ੍ਰਡ੍ਰਾਈਵਰ, ਗਰੇਹਾਉਂਡ, ਬਲੈਕ ਜਾਂ ਵਾਈਟ ਰੂਸੀ, ਮਾਸਕੋ ਮੁਲੇ ਅਤੇ ਬਲੱਡ ਮਰੀ।
ਵੋਡਕਾ ) ਇੱਕ ਡਿਸਟਿਲਿਡ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਦਾਰਥ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਈਥਾਨੋਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਅਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਆਦਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਵੋਡਕਾ ਅਨਾਜ ਜਾਂ ਆਲੂਆਂ ਦੀ ਸਪੁਰਦਗੀ ਰਾਹੀਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਫਰਮੈਂਟਡ ਕੀਤੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਆਧੁਨਿਕ ਬ੍ਰਾਂਡ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਰਰੋਕ, ਕੁਯਾਰਾਨਬੌਂਗ ਅਤੇ ਬਮੋਰਾਰਾ, ਫਲਾਂ ਜਾਂ ਖੰਡ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦਿ ਪੈਂਗੁਅਨ ਬੁੱਕ ਆਫ਼ ਸਪਿਰਟ ਐਂਡ ਲੀਕੁਅਰਜ਼ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਇਸ ਦੇ ਘੱਟ ਪੱਧਰ ਦੇ ਫੁਸਲ ਤੇਲ ਅਤੇ ਕਨਜਨਰ-ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਜਿਹੜੀਆਂ ਸੁਆਦ ਆਤਮਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਜੋ ਭਾਰੀ ਖਪਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ-ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਨੂੰ 'ਸੁਰੱਖਿਅਤ' ਰੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਨਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸਾਲ 2000 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉੱਭਰ ਰਹੇ ਗਾਹਕਾਂ ਅਤੇ ਰੈਗੂਲੇਟਰੀ ਬਦਲਾਵ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਕਈ 'ਆਰਟਿਸੀਨਲ ਵੋਡਕਾ' ਜਾਂ 'ਅਲਟਰਾ ਪ੍ਰਿਮਿਅਮ ਵੋਡਕਾ' ਬ੍ਰਾਂਡ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਜਾਂ ਤਮਾਕੂਨੋਸ਼ੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਦਾਰਥ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਸੁਆਦ ਅਤੇ ਖੂਨ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿੱਚ ਰਲਾਉਣ ਲਈ ਧੂੰਏ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਪਦਾਰਥ ਤਮਾਕੂ ਪੌਦੇ ਦੇ ਸੁੱਕੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਚੌਰਸ ਦੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਪੇਪਰ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟ ਇੱਕ "ਸਿਗਰਟ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨੋਰੰਜਕ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਲਈ ਮਨਪਸੰਦ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸੁੱਕੀਆਂ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਬਲਨ ਕਾਰਨ ਫੇਫੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖ਼ੂਨ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਟਿਸ਼ੂ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਿਗਰਟ ਦੇ ਤਮਾਕੂਨੋਸ਼ੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ, ਇਹ ਪਦਾਰਥ ਐਰੋਸੋਲ ਕਣਾਂ ਅਤੇ ਗੈਸਾਂ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਾਰਮਾੈਕਲੋਜੀਕਲ ਐਕਟਿਡ ਅਲਕੋਲੋਇਡ ਨਿਕੋਟੀਨ; ਵੈਂਪਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਗਰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਏਰੋਸੋਲ ਅਤੇ ਗੈਸ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਫੇਫੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਡੂੰਘੇ ਘੁਸਪੈਠ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਝ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੀਤੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਤਮਿਕ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਤਮਾਕੂਨੋਸ਼ੀ ਨੂੰ 5000 ਸਾ.ਯੁ.ਪੁ. ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਧਾਰਮਿਕ ਸਮਾਰੋਹ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਮੁਢਲੇ ਤਮਾਕੂਨੋਸ਼ੀ ਦਾ ਵਿਕਾਸ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਸ਼ਮੈਨ ਅਤੇ ਜਾਜਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਦੂਗਰੀ ਜਾਂ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਗਿਆਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਕਰਨ ਲਈ
ਯੂਰਪੀਅਨ ਖੋਜ ਅਤੇ ਅਮੈਰਾ ਦੇ ਅਮਲੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੰਬਾਕੂ ਨੂੰ ਤਮਾਕੂਨੋਸ਼ੀ ਕਰਨ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ
ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਸਬ-ਸਹਾਰਾ ਅਫਰੀਕਾ ਜਿਹੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੋਕਿੰਗ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੂਰੋਪ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸਮਾਜਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਅਤੇ ਡਰੱਗ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅਣਪਛਾਤੀ ਸੀ।
ਮਨੋਰੰਜਕ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਇੱਕ ਹੈ।
ਤੰਬਾਕੂ ਸਮੋਕਿੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਅਰਬ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਸਿਗਰਟ ਪੀਣ ਲਈ ਘੱਟ ਆਮ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕੈਨਾਬਿਸ ਅਤੇ ਅਫੀਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਕੁਝ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਹਾਰਡ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ, ਹੇਰੋਇਨ ਵਾਂਗ, ਵਰਗੀਕ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੀਮਤ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ' ਤੇ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਸਿਗਰੇਟਸ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਉਦਯੋਗਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਿਰਮਿਤ ਹਨ ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਢਿੱਲੇ ਤੰਬਾਕੂ ਅਤੇ ਰੋਲਿੰਗ ਪੇਪਰ ਤੋਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਹੋਰ ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਉਪਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਈਪ, ਸਿਗਾਰ, ਬੀੜੀ, ਹੁੱਕਾ ਅਤੇ ਬੋੋਂਜਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇੱਕ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਤਮਾਖੂਨੋਸ਼ੀ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ:
ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਪੀ, ਆਧੁਨਿਕ ਅਤੇ ਅਸ਼ਲੀਲ, ਇੱਕ ਸੰਭਾਵੀ ਅਤੇ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਸਿਹਤ ਦੇ ਖਤਰੇ
20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿਚ, ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨੈਗੇਟਿਵ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਆਈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ।
ਇਹ ਤਮਾਕੂਨੋਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫੇਫੜਿਆਂ ਦਾ ਕੈਂਸਰ, ਦਿਲ ਦਾ ਦੌਰਾ, ਸੀਓਪੀਡੀ, ਲਿੰਗ ਦਾ ਨੁਕਸ, ਅਤੇ ਜਨਮ ਦੇ ਨੁਕਸ ਤੰਬਾਕੂਨੋਸ਼ੀ ਦੇ ਸਿਹਤ ਦੇ ਜੋਖਮ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਤੰਬਾਕੂ ਉਤਪਾਦਾਂ ਉੱਤੇ ਵਧੇਰੇ ਟੈਕਸ ਲਾਉਣ, ਵਿਗਿਆਪਨ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਗਿਆਪਨ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਗਿਆਪਨਾਂ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਸਿਗਰਟ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨੁਮਾਨਾਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਅਮਰੀਕੀ ਅਰਥਚਾਰੇ ਨੂੰ $ 97.6 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ ਦੀ ਖਪਤ ਉਤਪਾਦਕਤਾ ਵਿੱਚ ਖ਼ਰਚ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ 96.7 ਅਰਬ ਡਾਲਰ ਜਨਤਕ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਸਿਹਤ ਦੇਖਭਾਲ 'ਤੇ ਖਰਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਾਰੀ ਸਮੋਕਰ ਜੋ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੈਕ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਕਾਲ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਡਾਕਟਰੀ ਖਰਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ 19,000 ਡਾਲਰ ਦੀ ਵਾਧੇ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ।
ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਔਰਤ ਜੋ ਇੱਕ ਦਿਨ ਚ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਪੈਕ ਸਮੋਕ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਔਸਤ $ 25,800 ਵਾਧੂ ਸਿਹਤ ਦੇਖ-ਰੇਖ ਦੀ ਲਾਗਤ ਦੀ ਆਸ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਭਿਆਤਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਾਬਲੀਆਂ, ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਲੋਕ, ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਧੂਪ ਧੁਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਇਜ਼ਰਾਈਲੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਅਤੇ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਈਸਾਈ ਚਰਚਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਤੰਬਾਕੂਨੋਸ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸ਼ਾਇਦ ਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਧੂਪ ਧੁਖਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਜਾਂ ਸਮਾਜਕ ਸਾਧਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਤੰਬਾਕੂ ਦਾ ਸੇਵਨ ਅਤੇ ਕਈ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ, ਆਰਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਪਦਾਰਥ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭੰਗ, ਸਪਸ਼ਟ ਮੱਖਣ , ਮੱਛੀ ਦੇ ਛਿਲਕੇ, ਸੁੱਕੇ ਸੱਪ ਦੀਆਂ ਛਿੱਲ ਅਤੇ ਧੂਪਾਂ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਬਣੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੇਸਟ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 2000 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਹਨ।
ਧੁੰਦ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਡਾਕਟਰੀ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਆਯੁਰਵੈਦ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 3,000 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ, ਧੂਮਰਪਾਨਾ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 2000 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਆਧੁਨਿਕ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਪਦਾਰਥ ਵੱਖ ਵੱਖ ਲੰਬਾਈ ਜਾਂ ਚਿਲਮ ਦੇ ਤਣਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਈਪਾਂ ਦੁਆਰਾ ਖਪਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਮਾਕੂਨੋਸ਼ੀ ਦਾ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਸਿਹਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਧੂੰਆਂ ਸਾਹ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਰੀਰਿਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਾਹ ਲੈਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਲਈ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਗੈਰ-ਤਮਾਕੂਨੋਸ਼ੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈਆਂ ਔਸਤ ਮੌਤ ਦਰ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਅੱਧਾ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਿਗਰਟ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਦਿਖਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਇਕ ਇੱਟ ਉਸਾਰੀ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਇੱਕ ਸਮੱਗਰੀ ਹੈ ਜੋ ਕੰਧਾਂ, ਫੁੱਟਪਾਥ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਸਾਰੀ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੰਪਰਾਗਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਬਦ ਇੱਟ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਣੇ ਇੱਕ ਇਕਾਈ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਇਹ ਮੋਰਟਾਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਇਤਾਕਾਰ ਇਕਾਈ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਈ ਵਰਗਾਂ, ਕਿਸਮਾਂ, ਸਮੱਗਰੀ ਅਤੇ ਅਕਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਟਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਲਕ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੋ ਬੁਨਿਆਦੀ ਵਰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਟਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਅੱਗ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਅਤੇ ਬਿਨਾ-ਅੱਗ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਇੱਟਾਂ।
ਕਈ ਆਧੁਨਿਕ ਇੱਟਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਭੱਠਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਟਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਸੁਰੰਗ ਭੱਠੀ ਵਿੱਚ ਪਕਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਟਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਕੰਟੇਨਰ, ਰੇਲਜ਼ ਜਾਂ ਭੱਠੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਭੱਠੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਨੁਕੂਲ ਇੱਟ ਉਤਪਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇੱਟਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਚੂਨਾ, ਸੁਆਹ ਅਤੇ ਜੈਵਿਕ ਪਦਾਰਥ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬਲਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅੱਗ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਇੱਟਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲੀਆਂ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਨ, ਕਈ ਵਾਰ ਨਕਲੀ ਪੱਥਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਲਗਭਗ 4000 ਬੀ.ਸੀ।
ਹਵਾ-ਸੁੱਕੀਆਂ ਇੱਟਾਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਨੂੰ ਮਡਬ੍ਰਿਕਸ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਇੱਟਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਤਾਰ ਵਰਗੀ ਯੰਤਰਿਕ ਬਾਇਡਰ ਦੀ ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਸਾਮੱਗਰੀ ਹੈ।
ਇੱਟਾਂ ਦੇ ਕੋਰਸ ਅਤੇ ਕਈ ਨਮੂਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਾਂਡ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠੀਆਂ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਟਾਂ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਟਿਕਾਊ ਢਾਂਚਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇੱਟਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਤਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਰਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਬਲਾਕ ਇੱਕੋ ਸਮਾਨ ਸਮਗਰੀ ਦੀ ਬਣੀ ਇੱਕ ਆਇਤਾਕਾਰ ਬਿਲਡਿੰਗ ਯੂਨਿਟ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਅਵਧੀ ਹੈ, ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਇੱਟ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਦੂਜੀ ਵੱਡੀ ਭੱਠੀ ਕਿਸਮ ਹੈ ਬੂਲ ਟ੍ਰੇਨ ਕਿਲਨ , ਜੋ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਡਬਲਯੂ. ਬੱਲ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ।
ਅਰਥ-ਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ਦਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਮੁਦਰਾ ਅਤੇ ਹਾਈਪਰਿਨਫੀਲੇਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਦਰਾਂ ਪੈਸੇ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਦੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਾਧੇ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਜਿਸ 'ਤੇ ਮੁਦਰਾਸਫਿਤੀ ਘੱਟ ਤੋਂ ਦਰਮਿਆਨੀ ਦਰਾਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਹਨ।
ਘੱਟ ਜਾਂ ਦਰਮਿਆਨੀ ਮਹਿੰਗਾਈ, ਸਾਮਾਨ ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਲਈ ਅਸਲ ਮੰਗ ਵਿਚ ਉਤਰਾਅ-ਚੜ੍ਹਾਅ, ਜਾਂ ਉਪਲੱਬਧ ਸਪਲਾਈ ਵਿਚ ਬਦਲਾਅ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਸਥਿਰਤਾ ਦੌਰਾਨ, ਘਟਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਹਿਮਤੀ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ ਦਰ ਦੀ ਦਰ ਨਾਲੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੈਸਿਆਂ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਕਾਰਨ ਮਹਿੰਗਾਈ ਦੀ ਲੰਮੀ ਮਿਆਦ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ।
ਮਹਿੰਗਾਈ ਇੱਕ ਅਦਿੱਖ ਟੈਕਸ ਵਿਚ ਵੀ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਮੁਦਰਾ ਦੇ ਮੁੱਲ ਨੂੰ ਅਸਲ ਰਿਜ਼ਰਵ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਖਰਕਾਰ ਮੋਹਰੀ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਟੈਂਡਰ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਲਈ।
ਮਹਿੰਗਾਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਅਤੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਅਰਥਚਾਰੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮਹਿੰਗਾਈ ਦੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਮੁਦਰਾਸਿਫਤੀ ਉੱਤੇ ਪੈਸਾ, ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦੀ ਲਾਗਤ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜੋ ਨਿਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਬੱਚਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇ ਮੁਦਰਾਸਫੀਤੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਮਾਲ ਦੀ ਘਾਟ ਹੋਣ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਪਭੋਗਤਾਵਾਂ ਨੇ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਖਰੀਦਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀਮਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇਗਾ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਤਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਕਰਜ਼ੇ ਦੇ ਅਸਲ ਬੋਝ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ, ਸਿਫਰ ਤੋਂ ਘੱਟ ਵਿਆਜ ਦਰਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਆਰਥਿਕਤਾ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕੇਂਦਰੀ ਬੈਂਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਜ ਦਰਾਂ ਨੂੰ ਅਨੁਕੂਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਨਾਮਾਤਰ ਤਨਖਾਹ ਦੀ ਕਠੋਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਘਟਾਈ ਜਾ ਸਕੇ।
ਅੱਜ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀ ਮਹਿੰਗਾਈ ਦੀ ਇੱਕ ਨੀਵੀਂ ਅਤੇ ਸਥਿਰ ਦਰ ਦੀ ਹਮਾਇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਘੱਟ ਮਹਿੰਗਾਈ ਆਰਥਿਕ ਮੰਦਵਾੜੇ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੇਬਰ ਮਾਰਕੀਟ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋਖਿਮ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਤਰਲਤਾ ਫਾੱਪ ਆਰਥਿਕਤਾ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਮੁਦਰਾ ਨੀਤੀ ਰੋਕਦੀ ਹੈ।
ਮਹਿੰਗਾਈ ਦੀ ਦਰ ਨੂੰ ਘੱਟ ਅਤੇ ਸਥਾਈ ਰੱਖਣ ਦਾ ਕਾਰਜ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੈਸਾ ਵਿੱਤੀ ਅਥਾਰਿਟੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਮੋਨੀਅਲ ਅਥਾਰਿਟੀ ਕੇਂਦਰੀ ਬੈਂਕਾਂ ਹਨ ਜੋ ਬੋਨਸ ਦਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਮਾਰਕੀਟ ਓਪਰੇਸ਼ਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅਤੇ ਬੈਂਕਿੰਗ ਰਿਜ਼ਰਵ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਮੁਦਰਾ ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਕੀਮਤ ਦਾ ਪੱਧਰ ਵੱਧਦਾ ਹੈ, ਮੁਦਰਾ ਦੇ ਹਰੇਕ ਇਕਾਈ ਘੱਟ ਸਾਮਾਨ ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਖਰੀਦਦਾ ਹੈ; ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ, ਮਹਿੰਗਾਈ ਪੈਸੇ ਦੀ ਇੱਕ ਯੂਨਿਟ ਦੀ ਖਰੀਦ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਕਮੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ - ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਕਾਊਂਟ ਦੇ ਇਕਾਈ ਅਤੇ ਖਾਤੇ ਦੀ ਇਕਾਈ ਦੇ ਅਸਲ ਮੁੱਲ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ।
ਕੀਮਤ ਮਹਿੰਗਾਈ ਦਾ ਮੁੱਖ ਮਾਪਣਾ ਮਹਿੰਗਾਈ ਦੀ ਦਰ ਹੈ, ਆਮ ਕੀਮਤ ਸੂਚਕ ਅੰਕ ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਨਾ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤਤਾ ਤਬਦੀਲੀ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖਪਤਕਾਰ ਕੀਮਤ ਸੂਚਕਾਂਕ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ।
ਅਰਥ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿਚ, ਮਹਿੰਗਾਈ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਰਥਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਸਾਮਾਨ ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੇ ਮੁੱਲ ਪੱਧਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰੂਸੀਅਨ ਫੌਜ ਲਈ ਇੱਕ ਅਫਸਰ ਐਂਟਰੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਪਾਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਹੌਪਟਮਾਨ ਨੇ 1880 ਵਿੱਚ ਬ੍ਰੇਸਲਾਊ ਦੇ ਰਾਇਲ ਆਰਟ ਐਂਡ ਵੋਕੇਸ਼ਨਲ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀਕਾਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲੈ ਲਿਆ।
ਉੱਥੇ ਉਹ ਜੋਸੇਫ ਬਲਾਕ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਜੋ ਉਸਦਾ ਜੀਵਨ ਭਰ ਲਈ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਉਸਨੂੰ "ਮਾੜੇ ਵਿਹਾਰ ਅਤੇ ਨਾਕਾਫੀ ਮਿਹਨਤ" ਲਈ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਕੂਲੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਛੇਤੀ ਹੀ ਬੁੱਤਤਰਾਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਰੌਬਰਟ ਹਾਰਲਟ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਤੇ ਬਹਾਲ ਹੋ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਗੇਰਹਾਰਟ ਹੌਪਟਮਾਨ ਦਾ ਜਨਮ 1862 ਵਿੱਚ ਓਬਰਸਲਜ਼ਬਰਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਲੋਅਰ ਸਿਲੇਸਿਆ ਵਿੱਚ ਸਜ਼ਾਂਵੋ-ਜ਼ਦਰੋਜ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਰਾਬਰਟ ਅਤੇ ਮੈਰੀ ਹੌਪਟਮਾਨ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਟਲ ਚਲਾਉਂਦੇ ਸੀ।
ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਹੌਪਟਮਾਨ ਨੂੰ ਵਰਤੋਂ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਬੇਪਰਵਾਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਹੌਪਟਮਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਢਾਲਣਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸੀ।
ਇੱਕ ਪਾਦਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਕਾਰਲ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਵੀਰਾਨ ਜਿਹੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਬੋਰਡਿੰਗ ਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਸਖ਼ਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜਮਾਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਵਤੀਰਾ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ. ਉਸ ਦੀ ਨਫ਼ਰਤ ਅਤੇ ਕਈ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਸਾਲ ਦੁਹਰਾਉਣਾ ਪਿਆ।
ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ ਤੇ, ਉਸ ਬ੍ਰੇਸਲਾਊ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕੀਤੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਥੀਏਟਰ ਜਾਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਹ ਕੰਮ ਲਈ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜਾਨਲੇਵਾ ਫੇਫੜਿਆਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਲੱਗ ਗਈ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਅਗਲੇ 20 ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਗੇਰਹਾਰਟ ਯੋਹਾਨ ਰਾਬਰਟ ਹੌਪਟਮਾਨ ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਨਾਵਲਕਾਰ ਸੀ।
ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤਕ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀਵਾਦ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰਮੋਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ ਹੋਰ ਸਟਾਈਲ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਮੇਟ ਲਏ ਸੀ।
ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਵਰਤੋ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਇਹ ਸਭ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਆਰਾ ਬਲੇਡਾਂ ਲਈ ਪਸੰਦੀਦਾ ਸਮੱਗਰੀ ਬਣ ਗਈ; ਕੁਝ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਸਤ੍ਹਾ ਕਿਵੇਂ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਬਲੇਡ ਦੇ ਜੀਵਨ ਲੰਮਾ ਅਤੇ ਤਿੱਖਾਪਨ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣਾ।
ਸਟੀਲ, ਮੱਧਮ ਕਾਰਬਨ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਲੋਹੇ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡੀਆਂ ਦੀ ਗਰਮ ਸਟੀਲ ਦੁਆਰਾ ਕਠੋਰ, 1200 ਈ. 17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਯੂਰਪੀਅਨ ਨਿਰਮਾਣ ਜਰਮਨੀ ਅਤੇ ਲੰਡਨ ਅਤੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਮਿਡਲੈਂਡਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੈ।
ਬਿਹਤਰ ਮਕੈਨਕੀਕਰਣ, ਬਿਹਤਰ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਘਰੇਲੂ ਮਾਰਕੀਟ ਅਤੇ ਆਯਾਤ ਤੇ ਉੱਚੇ ਟੈਰਿਫ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਯੂ ਐਸ ਇੰਡਸਟਰੀ ਨੇ ਇਸ ਸਦੀ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਲੰਘਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਇੱਕ ਆਰਾ ਜਾਂ ਆਰੀ ਇੱਕ ਸੰਦ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਖਤ ਦੰਦਿਆਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸਖ਼ਤ ਬਲੇਡ, ਤਾਰ, ਜਾਂ ਚੇਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਮੱਗਰੀ ਕੱਟਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਈ ਵਾਰ ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕਦੇ ਮੈਟਲ ਜਾਂ ਪੱਥਰ।
ਕਟੌਤੀ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦੰਦ ਦਾ ਕਿਨਾਰ ਲਗਾ ਕੇ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਪਿੱਛੇ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਭਾਫ਼, ਪਾਣੀ, ਬਿਜਲੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਾਵਰ ਸਰੋਤ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਤਾਕਤਵਰ ਆਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਰਕੂਲਰ ਬਲੇਡ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਧਾਤ ਜਾਂ ਸਿਰੇਮਿਕ ਦੁਆਰਾ ਕੱਟਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇੱਕ ਚੀਨੀ ਦਿੱਗਜ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਆਰੇ ਦਾ ਲੁਨੁ ਬਾਨ ਦੁਆਰਾ ਖੋਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਗ੍ਰੀਕ ਮਿਥਿਹਾਸ ਵਿਚ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਓਵਿਡ ਦੁਆਰਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਦਾਦਲਸ ਦੇ ਭਤੀਜੇ ਤਲੌਸ ਨੇ ਆਰੀ ਦੀ ਕਾਢ ਕੀਤੀ।
ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਵਾਸਤਵ ਵਿਚ, ਸਾੜ੍ਹ ਪ੍ਰੈਟੀ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਸ਼ਾਇਦ ਨੀਓਲੀਥਾਂ ਦੇ ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ।
" ਉਹ ਕੁਹਾੜੀ, ਐੱਡਜ਼, ਛੀਜਲ, ਅਤੇ ਆਰੀ ਦੀਆਂ ਪਹਿਚਾਣਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਤੌਰ ਤੇ 4,000 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਆਰੀ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਮੋਟਾ ਬਲੇਡ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਕਟੌਤੀ ਕਰ ਸਕੇ।
ਪਤਲੇ ਹੱਥਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਫਰੇਮ ਵਿੱਚ ਤਨਾਅ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਟੀਲ ਜਾਂ ਪਿੱਤਲ ਦੀ ਪੱਟੀ ਨਾਲ ਬੈਕਅੱਪ ਕਰਕੇ ਦੁਆਰਾ ਕਾਫ਼ੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਲਰਿਸ਼ ਲਿਯੋਨਾਰਡ ਟੋਲ ਦਾ ਜਨਮ 1948 ਵਿੱਚ ਜਰਮਨੀ ਦੀ ਰੁੂਹਰ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਡਾਟਮੁੰਡ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਨਗਰ ਲਿਊਨੇਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਟੋਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਨੂੰ ਨਾਖੁਸ਼ ਦੱਸਿਆ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਮੁਢਲਾ ਬਚਪਨ ਉਸ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਨਰਕ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਮਾਪੇ ਅੱਡ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੈਰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਭਰੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਉਪਰਾਮਤਾ ਹੋਰ ਵਧ ਗਈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਫੈਲੇ ਭਾਰੀ ਡਰ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਵੀ ਚੰਗਾ ਤਜਰਬਾ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬੰਬਾਂ ਨਾਲ ਬਰਬਾਦ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਿਆ ਸੀ।
13 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲਈ ਸਪੇਨ ਚਲੇ ਗਿਆ।
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਇਸ ਲਈ ਟੋਲ ਨੇ ਸਾਹਿਤ, ਖਗੋਲ-ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕਰਨ ਦਾ ਰਾਹ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਏਕਹਾਰਟ ਟੋਲ ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਕੈਨੇਡਾ ਨਿਵਾਸੀ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ 'ਹੁਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ' ਅਤੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ: ਜੀਵਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗ੍ਰਤੀ ਦੇ ਲੇਖਕ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
2008 ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਨਿਊਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਦੇ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਨੇ ਟੋਲ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਹਰਮਨਪਿਆਰਾ ਰੂਹਾਨੀ ਲੇਖਕ ਦੱਸਿਆ।
2011 ਵਿੱਚ, ਵੋਟਕਿੰਸ ਰਿਵਿਊ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਆਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਟੋਲ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਧਰਮ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜੀ ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਰੂਹਾਨੀ ਕਾਰਜਾਂ ਦੇ ਵਿਆਪਕ ਜਗਤ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਿਆ ਹੈ।
ਟੋਲ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਦੋਂ 29 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਜਰਿਆ।
ਫਿਰ ਇੱਕ ਆਤਮਕ ਸਿਖਿਅਕ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਗਹਿਨ-ਆਨੰਦ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ ਕਈ ਸਾਲ ਬਿਤਾਏ।
1995 ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੈਨਕੂਵਰ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਵਿੱਚ ਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸਕ ਸ੍ਰੋਤ ਇਵਾਨ ਦੀ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਦੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖ ਬਿਰਤਾਂਤ ਦੱਸਦੇ ਹਨ: ਉਸ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਦੌਰੇ ਪੈਂਦੇ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਅਸਥਿਰਤਾ ਦੇ ਦੌਰ ਆਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਇੱਕ ਦੌਰੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਵਾਰਸ ਇਵਾਨ ਇਵਾਨੋਵਿਚ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਨਾਲ ਸਿੰਘਾਸਣ ਦਾ ਵਾਰਸ ਹੋਣ ਲਈ ਉਸਦਾ ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ, ਫਿਓਦਰ ਇਵਾਨੋਵਿਚਨੇ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਹ ਸੀ, ਪਰ ਸਿਆਸੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾਕਾਮ।
ਉਸਦੇ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਰੂਸ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵਿਸਥਾਰ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕਾਜਾਨ ਖ਼ਾਨਤ, ਆਸਤਰਾਖਾਨ ਖਾਨਤ ਅਤੇ ਸਿਬਿਰ ਖਾਨਤ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਰੂਸ ਇੱਕ ਬਹੁਕੌਮੀ ਅਤੇ ਬਹੁਧਰਮੀ ਦੇਸ਼ ਬਣ ਗਿਆ।
ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਰੂਸੀ ਇਲਾਕੇ ਦਾ ਖੇਤਰਫਲ ਲੱਗਪਗ 4,050,000 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਰੂਸੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਅੱਗੇ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰਨ ਸਮਰੱਥ ਬਣਾ ਗਿਆ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਰੂਸੀ ਰਾਜ-ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਅਣਗਿਣਤ ਬਦਲਾਓ ਕੀਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਰੂਸ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਦੇਸ਼ ਨਾ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਸਾਮਰਾਜ ਅਤੇ ਇੱਕ ਖੇਤਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰ ਸਕਿਆ।
ਇਵਾਨ, ਇੱਕ ਯੋਗ ਡਿਪਲੋਮੈਟ, ਕਲਾ ਅਤੇ ਵਪਾਰ ਦਾ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਰੂਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਹਾਊਸ ਮਾਸਕੋ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਯਾਰਡ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੀ।
ਸ਼ਾਇਦ ਨੋਵੋਗੋਰੋਦ ਅਤੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਮਝਦੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਡਰ ਅਤੇ ਰੂਸੀ ਅਮੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਖ਼ਤ ਸਲੂਕ ਲਈ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੈਸ਼ਨਲ ਹਾਕੀ ਲੀਗ ਅਤੇ ਵਰਲਡ ਹਾਕੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ 23 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ, ਹਾਲੇ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਬਲੈਕ ਹਾਕਸ, ਵਿਨੀਪੈੱਗ ਜੇਟਸ ਅਤੇ ਹਾਟਫੋਰਡ ਵ੍ਹਲਰ ਲਈ ਖੇਡੇ ਉਸਨੇ ਐਨਐਚਐਲ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਖਿਡਾਰੀ ਅਤੇ ਆਰਟ ਰੌਸ ਟ੍ਰੌਫੀ ਨੂੰ ਐਨਐਚਐਲ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅੰਕ ਸਕੋਰਰ ਵਜੋਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਹਾਟ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਟਰਾਫ਼ੀ ਜਿੱਤੀ, ਜਦਕਿ 1961 ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਲੈਕ ਹੌਕਸ ਨੂੰ ਸਟੈਨਲੀ ਕੱਪ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਸਨ ਉਸ ਨੇ ਐਚ.ਐਚ.ਏ. ਦੀ ਵਿਨੀਪੈੱਗ ਜੇਟਸ ਨੂੰ ਏਕੋ ਕੱਪ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ 1976 ਅਤੇ 1978 ਵਿੱਚ ਉਹ ਐਨਐਚਐਲ ਦੇ ਟੀਚੇ ਦੇ ਸੱਤ ਗੋਲਿਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖਿਡਾਰੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਖਿਡਾਰੀ ਹੋਣ ਦੇ ਦੋ ਵਾਰ ਗੋਲ ਕਰਨ ਦੇ ਟੀਚੇ ਵਿੱਚ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ ਉਹ 1 ਅਪ੍ਰੈਲ 1983 ਵਿੱਚ ਓਨਟਾਰੀਓ ਸਪੋਰਟਸ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ ਵਿੱਚ ਹਾਕੀ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 2003 ਵਿੱਚ ਵੇਨੇ ਗ੍ਰੇਟਜ਼ਕੀ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਅਵਾਰਡ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ 2017 ਵਿੱਚ ਹੁਲ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ '100 ਮਹਾਨ ਐਨਐਚਐਲ ਖਿਡਾਰੀਆਂ' ਦਾ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ
ਹਲ ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਖਿਡਾਰੀ ਸਟੈਨ ਮਿਕਤਾ ਇੱਕ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਲਈ ਉਤਪ੍ਰੇਰਕ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਹਾਕੀ ਦੀਆਂ ਸਟਿਕਸ ਦੀਆਂ ਬਲੇਡਾਂ ਦੀ ਕਰਵਾਈ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ "ਕੇਲੇ ਦੇ ਬਲੇਡਜ਼". ਹਲ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਅਭਿਆਸ' ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਉਂਦਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਟੀਚਿਆਂ ਲਈ ਸੰਭਾਵਤ ਖ਼ਤਰੇ ਸਨ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮਾਸਕ ਨਹੀਂ ਪਹਿਨੇ ਸਨ. ਕਰਵ ਬਲੇਡ ਨੇ ਪੱਕ ਦੇ ਟ੍ਰੈਜਕਟਰੀ ਨੂੰ ਅਨਪੜ੍ਹਯੋਗ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ. ਇਸ ਨਿਯਮ ਵਿੱਚ ਬਲੇਡ ਦੀ ਵਕਰਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੰਚ ਦੇ ਅੱਧਾ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਚੌਥਾਈ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀਮਤ ਹੈ. 1970 ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇੱਕ ਅੱਧਾ-ਇੰਚ ਤੇ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ.