polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਯੂਰਪੀ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਉੱਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਿਆਨ ਦੁਆ ਕੇ, ਹੈਲਸਿੰਕੀ ਵਾਚ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸਨੇ 1980 ਵਿਆਂ ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਲਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ।
ਹਿਊਮਨ ਰਾਈਟਸ ਵਾਚ ਨੂੰ 1997 ਵਿੱਚ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਕੈਂਪੇਨ ਟੂ ਬੈਨ ਲੈਂਡਮਾਈਨਜ਼ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੈਂਬਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨੋਬਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀਦਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ 2008 ਦੀ ਕਲਸਟਰ ਬਰੂਦਾਂ ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾਉਣ ਦੀ ਸੰਧੀ ਵਿੱਚ ਆਗੂ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ।
ਇਹ ਅਕਾਲ 18 ਵੀਂ ਅਤੇ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਲ ਅਤੇ ਭੁੱਖਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਮਹਾਂਮਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਉਪ-ਮਹਾਂਦੀਪ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕੀਤਾ।
ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਕਾਰਨਾਂ ਅਤੇ ਨੀਤੀਆਂ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਮੱਧਕਾਲੀਨ ਇਤਿਹਾਸ ਜਰਨਲ ਵਿੱਚ ਵਿਨੀਤਾ ਦਾਮੋਦਰਨ ਮਾਈਕ ਡੇਵਿਸ ਨੂੰ ਦਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਆਇਰਲੈਂਡ ਜਿਹੇ ਬਸਤੀਵਾਸੀ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਮਾਰਕੀਟ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਕਾਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1769 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਸਫਲ ਮਾਨਸੂਨ ਕਾਰਨ ਹੋਈ ਹੈ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੋਕੇ ਅਤੇ ਦੋ ਨਿਰੰਤਰ ਚਾਵਲ ਫਸਲਾਂ ਅਸਫ਼ਲ ਹੋਈਆਂ।
ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਦੇ 1765 ਦੇ ਬਾਅਦ ਪੇਂਡੂ-ਜਨਸੰਖਿਆ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਵਸੀਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ-ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬੁਰੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਨਿਵੇਸ਼, ਜੰਗ ਤੋਂ ਤਬਾਹੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਟੈਕਸ ਮਾਲੀਆ ਦੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਾਲਸੀ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਭਾਰਤੀ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਮਰਤਯ ਸੇਨ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਬਣੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਣਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਬੰਗਾਲ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੈ ਕਿ ਤਕਰੀਬਨ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ ਹੈ ਵਾਰਨ ਹੇਸਟਿੰਗਸ ਦੀ 1772 ਰਿਪੋਰਟ ਅਨੁਸਾਰ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਬਾਦੀ ਦਾ ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ ਮੌਤ ਭੁੱਖ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਸੀ।
ਉਹ ਸੀ, ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਅਸ਼ਰਫ ਅਲੀ ਖਾਨ, ਜੋ ਵੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਤੱਕ ਛੋਟੇ ਪੌਕਸ ਦੋ ਹਫ਼ਤੇ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੇ ਤਾਜਪੋਸ਼ੀ ਸੀ।
ਸਾਲ 1769 ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਨਾ ਦੱਖਣੀ-ਪੂਰਬੀ ਮਾਨਸੂਨ ਦੀ ਅਸਫ਼ਲਤਾ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਸੋਕੇ ਸੀ ਅਤੇ ਪੇਂਡੂ ਤਣਾਅ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਜਿਹਨਾਂ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਕਾਲ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਿਹਾਰ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜਾਂ' ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਇਆ, ਪਰ ਭੁੱਖਮਰੀ ਵੀ ਉੜੀਸਾ, ਝਾਰਖੰਡ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਫੈਲ ਗਈ।
ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਬੀਰਭੂਮ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਮੁਰਸ਼ਿਦਾਬਾਦ, ਬਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਤਿਰਹੂਟ, ਚੰਪਾਰਨ ਅਤੇ ਬੇਟਿਆਹ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਗਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਛੋਟਾਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੁੱਲ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵਧ ਗਈ।
ਤਕਰੀਬਨ 10 ਮਿਲੀਅਨ ਲੋਕ, ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਖੇਤਰ ਦੀ ਤਕਰੀਬਨ ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਆਬਾਦੀ, ਅਨਾਜ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋਣ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ।
ਬੰਗਾਲੀ ਨਾਮ "ਛੀਟੋਰੇਰ ਮੋਨਨੋਤੋਤਰ" ਬੰਗਾਲੀ ਕੈਲੰਡਰ ਸਾਲ 1176 ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਲਈ ਸ਼ਬਦ ।
1898 ਵਿੱਚ, ਲੀ ਸ਼ੰਘਾਈ ਆ ਗਏ ਅਤੇ "ਸ਼ੰਘਾਈ ਪੇਂਟਿੰਗ ਐਂਡ ਕੈਲੀਗਰਾਫੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ" ਅਤੇ "ਸ਼ੰਘਾਈ ਵਿਦਿਆਰੀ ਸੁਸਾਇਟੀ" ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੈਨਯਾਂਗ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।
1905 ਵਿੱਚ ਲੀ ਨੇ ਯੂਨੋ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਟੋਕੀਓ ਸਕੂਲ ਆਫ ਫਾਈਨ ਆਰਟ ਵਿੱਚ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਜਪਾਨ ਜਾ ਕੇ ਪੱਛਮੀ ਪੇਟਿੰਗ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਯੂਕਿਕੋ ਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
1910 ਵਿੱਚ ਲੀ ਚੀਨ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤਿਆਂਗਿਨ ਦੇ ਬੇਯਾਂਗ ਅਡਵਾਂਸਡ ਇੰਡਸਟਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਸ਼ੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੜਕੀਆਂ ਦੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਉਹ 1912 ਵਿੱਚ ਹਾਂਙਚੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਝੇਜਿਆਂਗ ਸੈਕੰਡਰੀ ਨਾਰਮਲ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੈਕਚਰਾਰ ਬਣਿਆ।
ਉਸਨੇ ਨਾ ਕੇਵਲ ਪੱਛਮੀ ਚਿਤਰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਬਲਕਿ ਕਲਾ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵੀ ਸਿਖਾਇਆ।
1915 ਤਕ ਜਿਆਂਗ ਕੁਆਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨੰਜਿੰਗ ਉਚ ਨਾਰਮਲ ਸਕੂਲ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਨੌਕਰੀ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਪੇਂਟਿੰਗ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਸਿਖਾਇਆ।
ਉਸ ਨੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਂਗਜ਼ੀ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਦੇ ਪੂਰਵ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵੀਗਜੈਂਗ ਸੈਕੰਡਰੀ ਨਾਰਮਲ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ।
ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਾਲ ਬਿਤਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲੀ ਨੇ ਇਕ ਸੰਨਿਆਸ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੌਧ ਧਰਮ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਕੋਡ ਆਫ ਕੰਡਕਟ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਜੀਵਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਇਕ ਸੰਨਿਆਸੀ ਬਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕੈਲੀਗ੍ਰਾਫੀ ਦੀ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਅਤੇ ਨਿਰਲੇਪ, ਪਰ ਇੱਕ ਅਨੋਖੀ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਨਮੂਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਉਹ ਮਾਸਟਰ ਹਾਂਗ ਯੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਲੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਧਦੀ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚੀਨ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਕਲਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਨਗਨ ਮਾਡਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੀ ਚੀਨੀ ਸਿੱਖਿਅਕ ਬਣੇ।
ਕੁੱਝ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਕਲਾਕਾਰ ਚੇਨ ਵੇਨ ਹਾਸੀ ਜਿਹੇ ਉਹ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਸਨ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲਾ ਦੇ ਮੁਕੰਮਲ ਮਾਸਟਰ ਬਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਯਾਦ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹਾਂਗ ਯੀ , ਜਨਮ ਲੀ ਸ਼ੂਟੋਂਗ , ਇੱਕ ਚੀਨੀ ਬੋਧੀ ਭਿਕਸ਼ੂ, ਕਲਾਕਾਰ ਅਤੇ ਕਲਾ ਅਧਿਆਪਕ ਸੀ।
ਉਸ ਦੇ ਵੈਨ ਟਾਓ, ਗੁਆਂਗ ਹੋਊ ਅਤੇ ਸ਼ੂ ਟੋਂਗ ਨਾਮ ਵੀ ਸਨ, ਪਰੰਤੂ ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਬੋਧੀ ਨਾਮ, ਹਾਂਗ ਯੀ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਇੱਕ ਮਾਸਟਰ ਪੇਂਟਰ, ਸੰਗੀਤਕਾਰ, ਨਾਟਕਕਾਰ, ਕੈਲੀਗ੍ਰਾਫਰ, ਸੀਲ ਕਟਰ, ਕਵੀ ਅਤੇ ਬੋਧੀ ਸੰਨਿਆਸੀ ਸੀ।
2010 ਵਿੱਚ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਘਾਈ ਵਿੱਚ, ਪਿੰਗੂ ਮਿਉਂਸਪਲ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਪਾਂਸਰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ 130 ਵੀਂ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਹਾਂਗ ਯੀ ਦੀ ਕੈਲੀਗ੍ਰਾਫੀ ਅਤੇ ਪੇਂਟਿੰਗ ਕਲਾ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਹਾਂਗ ਯੀ ਦੀ ਪੋਤੀ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਈ।
ਉਹ ਥਿਆਨਚਿਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੈਂਕਿੰਗ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਹਾਂਗਕਾਂਗ ਕਾਉਂਟੀ,ਸ਼ਾਨਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਮਿੰਗ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਟਿਐਨਜਿਨ ਆਵਾਸ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਸਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਪਿੰਗੂ, ਝੇਜਿਆਂਗ ਪ੍ਰਾਂਤ ਤੋਂ ਸੀ।
ਬੀਜਿੰਗ ਆਧਾਰਿਤ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ-ਮੇਟਲ ਰਾਕ ਬੈਂਡ ਤੈਂਗ ਡਾਇਨੈਸਟੀ ਨੇ ਮਾਸਟਰ ਹਾਂਗ ਯੀ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦੂਰ ਪੱਛਮੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਜ਼ੀਓਓਨਹਾਈ, ਪਹਾਸਾਨ ਯੁਗ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਿਗਾਹਾਸਕ ਘਰਾਂ ਦਾ ਘਰ ਸੀ. 7,000 ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਕਲਾਕਾਰੀ ਇੱਥੇ ਉਪਲਬਧ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਜ਼ਿਆਓਨਹਾਈ ਨੂੰ ਸੈਲਸੈਸ ਕਰਨ ਲਈ ਹਨ।
2000 ਈਸਾ ਪੂਰਵ, ਪਉਰਾਣੀਿਕ ਰਿਸ਼ੀ-ਰਾਜਾ ਜ਼ੂਐਂਂਕਸੁ ਅਤੇ ਸਾਮਰਾਸ ਕਯੂ ਕਇਨ ਨੇ ਏਨਾੰਗ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰਾਜਧਾਨੀਆਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਸੀ. ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਕਬਰੇ ਅੱਜ ਨਹਿੁਆਂਗ ਦੇ ਕਸਬਿਆਂ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸਨਾਈਆੰਗ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ 14 ਵੀਂ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਂਗ ਰਾਜਸੌਸ ਦੇ ਰਾਜਾ ਪਾਂਗੇਂਗ ਨੇ ਹੂਆਨ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ 2 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਉੱਤਰ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ. ਯਿਨ ਨਾਮ ਦੇ ਜਾਣੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਚੀਨੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਸਥਿਰ ਰਾਜਧਾਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਜਿਸ ਨਦੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਯਿਨ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਾਣਿਆ. ਰਾਜਰਾਜ ਨੇ ਵੁੱਡਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ 8 ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ 12 ਰਾਜੇਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਕਾਹਲੀ ਪਾਈ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਸ ਨੂੰ 1046 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਜ਼ੌਯੂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੁ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਨਵਾ ਰਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਟਾਇਆ ਗਿਆ. ਏਨਾੰਗ ਦੀ ਤੈਂਗਯਿਨ ਕਾਉਂਟੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਿਕਸ ਡਗਡਨ ਜਨਰਲ, ਯੂ ਫਾਈ ਦੀ ਜਨਮਭੂਮੀ ਯੂ ਗਵਾੜ ਦੀ ਸੀਟ ਥੀ. ਇਹ ਜ਼ੂ ਟਾਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੈ
ਆਊਟਰੀਜ ਵਰਲਡ ਟੂ ਅਲੀਗਜ਼ ਅਨੁੱਜਟਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਆਰਥਕ ਸੰਬੰਧਾਂ ਅਤੇ ਵਪਾਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਸੋਲਹਾ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਫੰਡਾਂ ਵਾਲਾ ਉਦਯੋਗ (ਸੰਯੁਕਤ ਉੱਦਮ, ਸਹਿਕਾਰੀ ਉਦਯੋਗ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮਲਕੀਅਤ ਵਾਲੇ ਉਦਯੋਗ) ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਇਨਾੰਗ ਨੇ ਇੱਕ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਵਿਕਾਸ ਖੇਤਰ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਲ ਖੇਤਰਫਲ 22.8 ਕਿਲੋਮੀਟਰ 2 ਹੈ, ਅਤੇ ਕਈ ਘਰੇਲੂ ਚੀਨੀ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਬਿਜਨਸ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸੀਰੀਜ਼ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਐਨੇੰਜ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ ਇੱਕ ਮਲਟੀਕਲਨਲ, ਓਲ-ਆਊਟ ਆਊਟ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਅਤੇ ਬਿਜਨਸ ਨੈਟਵਰਕ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹੈਨਾਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਏਯਾਂਗ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਪੁਆਇੰਗ, ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਹੈਬੀ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਕਸਾਇੰਗ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸ਼ਾਨਸੀ ਅਤੇ ਹੇਬੇਈ ਪ੍ਰਾਂਤਾਂ ਦੇ ਪੱਛਮ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਂਤਾਂ ਦੀ ਸੀਮਾ ਹੈ।
ਨਿਊਜ਼ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਲਈ ਆਮ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੰਗ, ਸਰਕਾਰ, ਰਾਜਨੀਤੀ, ਸਿੱਖਿਆ, ਸਿਹਤ, ਵਾਤਾਵਰਣ, ਆਰਥਿਕਤਾ, ਕਾਰੋਬਾਰ, ਫੈਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਐਥਲੈਟੀਕ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਜਾਂ ਅਸਾਧਾਰਨ ਘਟਨਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ, ਨਿਯਮਾਂ, ਟੈਕਸਾਂ, ਜਨਤਾ ਦੀ ਸਿਹਤ, ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਬਾਰੇ ਖ਼ਬਰਾਂ ਦਾ ਡਬ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਨੁੱਖੀ ਸਿੱਖਣ ਅਤੇ ਖ਼ਬਰਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਲਗਭਗ ਵਿਆਪਕ ਇੱਛਾ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਕਾਸ, ਜੋ ਅਕਸਰ ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਚਾਰ ਅਤੇ ਜਾਸੂਸੀ ਨੈਟਵਰਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਸਪੀਡ ਵਧਾਈ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਖਬਰਾਂ ਫੈਲ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਸਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਖਬਰਾਂ ਦੀ ਵਿਧਾ ਅੱਜ ਅਖ਼ਬਾਰ ਨਾਲ ਨੇੜਿਓਂ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਦਾਲਤੀ ਬੁਲੇਟਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਪੇਪਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਪ੍ਰੈੱਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਯੂਰਪ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਈ ਸੀ।
ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਅਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਅਖ਼ਬਾਰ ਸਨ।
ਨਵੇਂ ਸੰਚਾਰ ਮੀਡੀਆ ਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਅਖ਼ਬਾਰ ਬੰਦ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਸਵੇਰ ਦੇ ਅਖ਼ਬਾਰ ਸਰਕੂਲੇਸ਼ਨ ਖੋਹ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਹਫਤਾਵਾਰੀ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਨੇ ਸਥਾਨਕ ਮਾਰਕੀਟ ਅਜਾਰੇਦਾਰੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਵਾਈ ਹੈ - ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਖ਼ਬਾਰ ਇਕੋ ਇੱਕ ਹੈ।
ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਮੀਡੀਆ ਮਾਲਕੀ ਵਿੱਚ ਇਕਸਾਰਤਾ ਦੇ ਇੱਕ ਆਮ ਰੁਝਾਨ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ।
ਚੀਨ ਵਿੱਚ, ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਸ਼ਹਿਰ-ਦੁਆਰਾ-ਸ਼ਹਿਰ, ਅਤੇ ਚੇਂਗਦੂ ਬਿਜਨਸ ਨਿਊਜ਼ ਵਰਗੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।
ਇਹ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਨਿਊਜ਼ ਅਦਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਨਿਊਜ਼ ਪਰੋਵਾਇਡਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜ਼ਿੰਬਹੂ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਖ਼ਬਰਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਧਿਅਮ ਦੁਆਰਾ ਮੁਹੱਈਆ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਜਿਵੇਂ ਮੂੰਹ ਦੇ ਸ਼ਬਦ, ਛਪਾਈ ਦੁਆਰਾ, ਪੋਸਟਲ ਪ੍ਰਣਾਲੀ, ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਦੁਆਰਾ, ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਸੰਚਾਰ, ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਅਤੇ ਗਵਾਹੀਆਂ।
ਆਬਾਦੀ ਲਈ ਰਾਏ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਆਮਦਨ ਵਿਕਰੀ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਬਹੁਮਤ ਵਿਗਿਆਪਨ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਮਦਨੀ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਅਤੇ ਇੰਟਰਨੈਟ ਉੱਤੇ ਸੂਚਨਾ ਦੇ ਮੁਫ਼ਤ ਵਹਾਅ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਹੈ; ਕੁਝ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਵੈਬਸਾਈਟਾਂ ਲਈ ਪੇਵਾਲ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਅਖਬਾਰ ਸਾਰੇ ਜਾਪਾਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਜ਼ਮੀਨੀ ਖਾਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਵਿਅਕਤਿਤ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅੰਤਰੀਵ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਲੜਾਈ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕਤਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਖਤਰਨਾਕ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਬੈਨਮਾਰਾਈਨਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ ਕਈ ਅਭਿਆਨ ਗਰੁੱਪਾਂ ਦੇ ਦਬਾਅ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਅੰਦੋਲਨ ਨੇ 1997 ਦੇ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਆਨ ਪ੍ਰੈੱਬਿਸ਼ਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ, ਸਟੈਪਪਾਈਲਿੰਗ, ਉਤਪਾਦਨ ਅਤੇ ਅਸਥਾਈ ਪਰਸੋਨਲ ਮਾਈਨਜ਼ ਦੇ ਟਰਾਂਸਫਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਣਾਈਆਂ. , ਜਿਸ ਨੂੰ ਓਟਵਾ ਸੰਧੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਹੁਣ ਤਕ, 162 ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਸੰਧੀ 'ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ, ਆਮ ਭਾਸ਼ਾਈ ਵਿਚ, "ਜ਼ਮੀਨ ਮੇਰੇ" ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ-ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧੀ-ਗਤੀ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਡਿਵਾਈਸਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬਧਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਕਿਸਮ ਦੇ ਇਮੌਕੁਆਇਜ਼ਡ ਵਿਸਫੋਟਕ ਯੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨੀ ਖਾਣਾਂ ਵਜੋਂ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਲੇਖੇ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਫੌਜੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਾਲੀਆਂ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਆਈ.ਈ.ਡੀ. ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸਫੋਟਕ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ, ਤਬਾਹਕੁੰਨ, ਜਾਨਲੇਵਾ, ਹਾਨੀਕਾਰਕ, ਭੜਕਾਊ, ਪੋਰਟੇਨੀਕਲ ਸਮੱਗਰੀ ਜਾਂ ਨਸ਼ੀਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ, ਵਿਗਾੜ, ਤੰਗ ਕਰਨ ਜਾਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਰਸਾਇਣਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ. ਉਹ ਫੌਜੀ ਸਟੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਗ਼ੈਰ-ਫੌਜੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਲੈਂਡ ਮਾੲੀਨ ਇਕ ਵਿਸਫੋਟਕ ਯੰਤਰ ਹੈ ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਥੱਲੇ ਛੁਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਜਾਂ ਅਸਮਰੱਥ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਲੜਾਕੂਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਵਾਹਨਾਂ ਅਤੇ ਟੈਂਕ ਤੱਕ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਪਾਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ[ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਕ ਡਿਵਾਈਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਬਾਅ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਫਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਇਸ' ਤੇ ਟਿਕਾਣੇ ਜਾਂ ਇਸ ਉੱਪਰ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਦੂਜੀਆਂ ਧਮਾਕੇ ਦੇ ਢੰਗ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਭੂਮੀ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਸਿੱਧੀ ਧਮਾਕੇ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੁਆਰਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬੰਬ ਦੁਆਰਾ ਸੁੱਟਿਆ ਟੁਕੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਜਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੁਆਰਾ।
ਬਚਾਓ ਪੱਖੀ ਰਣਨੀਤਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਤ ਫਾਇਰ ਜ਼ੋਨਾਂ ਵਿਚ ਹਮਲੇ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਫ਼ੌਜ ਵਿਚ ਭਰਤੀ ਹੋਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਲਈ ਹਮਲਾਵਰ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ।
ਪੱਕੇ ਖੇਤਰ-ਇਨਕਾਰਡ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ (ਕੀਮਤੀ ਇਲਾਕਿਆਂ, ਵਸੀਲਿਆਂ ਜਾਂ ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਖੇਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆਤਮਕ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੰਭਵ ਨਾ ਹੋਵੇ)।
ਇਹ ਨਾਂ ਫੌਜੀ ਖਨਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੁਰੰਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਕਿਲ੍ਹਾਬੰਦੀ ਜਾਂ ਟੁਕੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਣਵਾਈਆਂ ਵਿਚ ਘੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਇਹ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਟਨਲ ਪਹਿਲਾਂ ਉਪਰਲੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਢਹਿ ਗਏ ਸਨ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਹ ਵਿਸਫੋਟਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਤਬਾਹੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸਫੋਟਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਤੋਂ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ "ਕੋਈ-ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ" ਹੈ, ਅਤੇ 'ਕਾਫ਼ੀ ਵੇਰਵੇ ਵਿਚ ਬਿਆਨ ਕੀਤੇ' ਕਿਸੇ ਗ਼ੈਰ-ਮੌਜੂਦ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਕਰੜਾਈ ਨਾਲ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮਿਆਰੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਸੁੰਗੜ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਗ਼ੈਰ-ਮੌਜੂਦ ਸਮਾਜ ਬਾਰੇ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਮਕਾਲੀ ਸਮਾਜ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਯੂਨਾਨੀ ਅਤੇ , ਤੋਂ ਬਣੇ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ, "ਚੰਗੀ ਜਗ੍ਹਾ", ਅਤੇ ਇਹ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਯੂਟੋਪੀਆ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਲਈ ਐਨ ਸਹੀ ਪਦ ਹੈ।
ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਉਚਾਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਰਨ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਆਈ ਹੋਣੀ ਹੈ।
ਯੁਟੋਪੀਆਈ ਆਈਡੀਅਲ ਅਕਸਰ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਇਨਸਾਫ਼ ਵਿਚ ਸਮਾਨਤਾ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੇ ਤਜਵੀਜ਼ਸ਼ੁਦਾ ਢੰਗ ਅਤੇ ਰੂਪ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਲਿਮਨ ਟਾਵਰ ਸਾਰਜੈਂਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ "ਸਮਾਜਵਾਦੀ, ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ, ਰਾਜਨੀਤਕ, ਜਮਹੂਰੀ, ਅਰਾਜਕਤਾਵਾਦੀ, ਇਕਾਲੋਜੀਕਲ, ਨਾਰੀਵਾਦੀ, ਮਰਦ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਸਮਾਨਤਾਵਾਦੀ, ਹੇਰਾਰਕੀਕਲ, ਨਸਲਵਾਦੀ, ਖੱਬੇ-ਪੱਖੀ, ਸੱਜੇ-ਪੱਖੀ, ਸੁਧਾਰਵਾਦੀ, ਕੁਦਰਤਵਾਦੀ/ਦਿਗੰਬਰ ਈਸਾਈ, ਮੁਕਤ ਪਿਆਰ, ਨਿੱਕੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਵਿਸਥਾਰਿਤ ਪਰਿਵਾਰ, ਗੇ, ਲੇਸਬੀਅਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯੂਟੋਪੀਆ ਹਨ।
ਯੂਟੋਪੀਆ ਇੱਕ ਕਲਪਿਤ ਭਾਈਚਾਰਾ ਜਾਂ ਸਮਾਜ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਲੋੜੀਂਦੇ ਜਾਂ ਕਰੀਬ ਕਰੀਬ ਮੁਕੰਮਲ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਧਾਰਨੀ ਹੋਣ।
ਕੋਈ ਇਹ ਵੀ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯੂਟੋਪੀਆ ਇਕ ਸੰਪੂਰਨ "ਸਥਾਨ" ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਯੂਟੋਪੀਆ ਪਦ, ਟਾਮਸ ਮੋਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਲਪ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ 1516 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਇੱਕ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਟਾਈਟਲ ਲਈ ਯੂਨਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਘੜਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਤੱਟ ਤੋਂ ਦੱਖਣ ਅਟਲਾਂਟਿਕ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਵਿਚ ਇਕ ਕਾਲਪਨਿਕ ਟਾਪੂ ਸਮਾਜ, ਯੂਟੋਪੀਆ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਨਾਵਲ ਤੰਗ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੇ ਬੋਧੀ ਭਿਕਸ਼ੂ ਹਿਊਨ ਸਾਂਗ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਯਾਤਰਾ ਬਿਰਤਾਂਤ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰਤ ਵਰਣਨ ਸੀ।
ਹਿਊਨ ਸਾਂਗ "ਪੱਛਮੀ ਖੇਤਰ", ਅਰਥਾਤ, ਮੱਧ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਭਾਰਤ, ਬੌਧ ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕਈ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਆਇਆ।
ਇਹ ਹਿਊਨ ਸਾਂਗ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਰਣਨ, ਪੱਛਮੀ ਖੇਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਗ੍ਰੇਟ ਟਾਂਗ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪਰੇਖਾ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਮਿੰਗ ਰਾਜਵੰਸ਼ੀ ਨਾਵਲ ਨੇ ਲੋਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਦੇ ਅਵਿਸ਼ਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਤੱਤ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਅਰਥਾਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਗੌਤਮ ਬੁੱਧ ਨੇ ਇਹ ਕੰਮ ਭਿਕਸ਼ੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਸਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਸਚਿਤ ਵਜੋਂ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।
ਇਹ ਚੇਲੇ ਹਨ ਵੁਕੋਂਗ, ਜ਼ੂ ਬਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਹ ਵਜਿੰਗ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਡ੍ਰੈਗਨ ਪ੍ਰਿੰਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋ ਤੈਂਗ ਸਾਨਜ਼ੰਗ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਘੋੜਾ।
ਪੱਛਮ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ 16 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਵੂ ਚੇਂਗਨ ਦੁਆਰਾ ਅਗਿਆਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹੂ ਸ਼ਿਹ, ਸਾਹਿਤਕ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਰਾਜਦੂਤ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਵੁ ਦੇ ਜੱਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਵੁ ਦਾ ਲਿਖਿਆ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ 1625 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਇਸ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਦੂਤ ਹੂ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ, ਜਰਨੀ ਟੂ ਵੇਸਟ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਚੀਨੀ ਨਾਵਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਸ ਲਈ ਲੇਖਕ ਦਾ ਦਾਹਵਾ ਅਧਿਕਾਰਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਵਿੱਚ ਦਰਜ਼ ਹੈ।
ਬਰਾਊਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਚੀਨੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਡੇਵਿਡ ਲੈਟੀਮੋਰ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ: "ਰਾਜਦੂਤ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬਿਲਕੁਲ ਅਨਿਆਂਪੂਰਨ ਸੀ. ਗਜ਼ਟੀਅਰ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ ਹੈ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਵੂ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਪੱਛਮ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਕੁਝ ਲਿਖਿਆ ਹੈ।
ਚਰਚਾ ਵਿੱਚਲੀ ਰਚਨਾ ਸਾਡੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਰੂਪ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਲੱਗ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪੱਛਮ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੀਆਂ ਚੀਨ ਦੇ ਲੋਕ ਧਰਮ, ਚੀਨੀ ਮਿਥਿਹਾਸ, ਤਾਓਵਾਦੀ ਅਤੇ ਬੁੱਧ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਜੜ੍ਹਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਤਾਓਵਾਦੀ ਅਮਰਨਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਬੌਧ ਬੋਧੀਸਤਵ ਅੱਜ ਵੀ ਕੁਝ ਚੀਨੀ ਧਾਰਮਿਕ ਰਵੱਈਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।
ਚਿਰਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਕਹਾਣੀ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਕਾਮਿਕ ਅਡਵੈਂਚਰ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਚੀਨੀ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਤੇ ਇੱਕ ਹਾਸ-ਵਿਅੰਗ ਹੈ, ਰੂਹਾਨੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਸੱਤਾ ਅਤੇ ਸਦਭਾਵਨਾ ਦੇ ਗੁਣ ਦੁਆਰਾ ਗਿਆਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੱਛਮ ਦੀ ਯਾਤਰਾ , 16 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਮਿੰਗ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਇੱਕ ਚੀਨੀ ਨਾਵਲ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਕਰਤਾ ਵੁ ਚੇਂਗਨ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ, ਮੌਂਕੀ, ਆਰਥਰ ਵੇਲੀ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਨੁਵਾਦ ਸੰਖੇਪ ਅਨੁਵਾਦ, ਬਹੁਤ ਆਮ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਨਾਵਲ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਲ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦਸੰਬਰ 1906 ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ. 16 ਫਰਵਰੀ 1907 ਨੂੰ, ਫਲੀਟ ਦਾ ਨਾਂ ਹਾਈ ਸੀਸ ਫਲੀਟ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ. ਉੱਤਰੀ ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਫਲੀਟ ਚਾਲਕ, 1 9 7 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਸਕੈਜੇਨ, ਡੈਨਮਾਰਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਰੂਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੇਏਲ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਜਲ ਸੈਨਾ ਦੇ ਬੇੜੇ 'ਤੇ ਹੋਏ ਹਮਲੇ ਕੀਤੇ ਗਏ. ਮਈ-ਜੂਨ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ. ਜੂਨ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਵੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਰੂਜ਼ ਫਲੀਟ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਮਗਰੋਂ ਆਇਆ ਸੀ।
ਨਾਰਵੇ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਗਸਤ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਡਿਸਟੈਂਗ ਸਵਾਈਮੰਡੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਰੂਸ ਦੇ ਸੀਜ਼ਰ ਨਿਕੋਲਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਯਾਕਟ ਸਟੈਂਡਾਰਟ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ ਫਲੀਟ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ. ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਲੀਟ ਸਾਲਾਨਾ ਪਤਝੜ ਫਲੀਟ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਲਈ ਇਕੱਤਰ ਹੋਏ, ਹਰ ਅਗਸਤ ਅਤੇ ਸਤੰਬਰ ਦੇ ਫਲੀਟ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ ਆਯੋਜਿਤ. ਇਸ ਸਾਲ, ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਫਲੀਟ ਰਿਵਿਊ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਗਈ, 112 ਸ਼ਿਪਹਟ ਸਹਿਤ ਸ਼ੀਲੀਗ ਰੋਡਸਟੇਡ ਵਿੱਚ ਕੈਸਰ ਵਿਲਹੇਲਮ ਲਈ. ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਤਝੜ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਫਲੀਟ ਨੇ ਉੱਤਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਅਭਿਆਸ ਕਰਵਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਾਂਝੇ ਯਤਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਏਂਪਨ ਆਰਮੀ ਕੋਰ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਐਪਨਰੇਡ ਸੀ।
ਯੁਨੀਵਰਜਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 14 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਡੈਰਲੈਂਡ, ਕੀਲ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਨਵੰਬਰ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਕਟਟੇਗਾਟ ਵਿੱਚ ਇਕਾਈ ਸਿਖਲਾਈ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਲਾਨਾ ਰੀਫਿਟਾਂ ਲਈ ਸੁੱਕੀ ਡੌਕ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ.
1874 ਬਹਾਦੁਰ ਭਰੀ ਫ੍ਰੈਗਿਟ ਡਿਸਟਲੈੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡਿਸਟੈਂਗ ਇਹ ਨਾਮ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੂਜਾ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਸੀ।
ਆਧੁਨਿਕ ਜਹਾਜ਼ ਨੂੰ ਜਰਮਨ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਲੜਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਪੋਰਿਅਲ ਜਰਮਨ ਨੇਵੀ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਬਟਾਲੀਪੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਸੀ।
ਡਿਸ਼ਲੈਂਡ ਨੇ ਬੈਟਲਸ਼ਿਪ ਨੂੰ ਕੈਸਰ ਵਿਲਹੇਲਮ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ 26 ਸਿਤੰਬਰ ਨੂੰ ਐਕਟਿਵ ਬੈਟਲ ਫਲੀਟ ਦੇ ਫਲੈਗਸ਼ੀਪ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਦਲਿਆ ਜਦੋਂ ਐਡਮਿਰਲ ਪ੍ਰਿੰਸ ਹੈਨਰੀਚ ਨੇ ਆਪਣਾ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਇਆ. ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਮਾਂਡਰ ਕਪਿਤਾਨ ਜ਼ੂਰ ਸੀ ਵਿਲਹੈਲਮ ਬੇਕਰ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਸਤੰਬਰ' ਚ ਕੇਜੀਐਸ ਗੁੰਟਰ ਵਾਨ ਕਰੋਸਿਗਕ ਦੀ ਥਾਂ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੂਜੇ ਬੈਟਲ ਸਕੁਆਡ੍ਰੋਨ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਯੁੱਧ ਯੁੱਧ ਵਾਈਸੈਂਨਬਰਗ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਫਲੀਟ ਫਲੈਗਸ਼ਿਪ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹ ਸਕੌਡਨ ਕਮਾਂਡਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਪ੍ਰਿੰਸ ਹੈਨਰੀਚ ਕਮਾਂਡ ਦੇ ਲਈ ਨਵਾਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਫੌਟ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਹੀ ਗੋਲਾਬਾਰੀ ਅਤੇ ਯੂਨਿਟ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.
ਬਾਰਾਂ ਕੋਲੇ-ਗੋਰੇ ਸਕਾਚ ਸਮੁੰਦਰੀ ਬੋਰਲਰਸ ਨੂੰ ਇੰਜਣਾਂ ਲਈ ਭਾਫ਼ ਮੁਹੱਈਆ ਕੀਤੇ ਗਏ; ਬੌਇਲਰ ਵਿੱਚ ਕੋਲੇ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਉਣ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਫੰਨਲਾਂ ਦੇ ਧੂੰਏ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਏ. ਡਬਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ 1,540 ਮੀਟ੍ਰਿਕ ਟਨ ਕੋਲੇ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਸੀ।
ਡਿਸ਼ਲੈਂਡ ਦੀ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਵਿੱਚ ਦੋ ਜੁੜਵੇਂ ਟੂਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਰ 28 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਐਸਕੇ ਐਲ / 40 ਤੋਪਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ. ਉਸ ਦੀ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਚੌਦਾਂ 17 ਸੀ
ਸੀ.ਐਮ. ਐਸਕੇ ਐਲ / 40 ਤੋਪਾਂ ਕੈਮਰੇਟ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਊਂਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ. ਇਕੋ ਮਾਊਟ ਵਿੱਚ 20.8.8 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਐਸ.ਕੇ. ਐਲ / 45 ਦੀਆਂ ਗੰਨੀਆਂ ਦੀ ਬੈਟਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜੋ ਟਾਰਪੀਡੋ ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਲਈ ਰਵਾਇਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਛੇ 45 ਸੈ.ਮੀ. ਟਾਰਪਰਡੋ ਟਿਊਬਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਹੌਲ ਦੇ ਡੁੱਬਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਨ. ਕ੍ਰੂਪ ਨੇ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਜਹਾਜ਼ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ. ਉਸ ਦੀ ਬਖ਼ਤਰਬੰਦ ਬੈਲਟ 140 ਤੋਂ 225 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਮੋਟੀ ਸੀ।
ਭਾਰੀ ਬਹਾਦਰ ਮਿਸ਼ਰਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰਸਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਪਤਲਾ ਪਰਤ ਨੂੰ ਢਾਂਚਾ ਦੇ ਸਿਰੇ ਨੂੰ ਢੱਕਿਆ ਗਿਆ. ਉਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਡੈਕ ਬਜ਼ਾਰ 40 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਮੋਟਾ ਸੀ।
1900 ਵਿੱਚ ਵਿਜੇਡਿਰਲਲ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਦੂਜੇ ਨੇਵਲ ਲਾਅ ਦੇ ਪਾਸ ਹੋਣ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਲਫ੍ਰੇਡ ਵਾਨ ਤਿਰਪਿਜ਼ ਨੇ 20 ਨਵੇਂ ਬਟਾਲੀਸ਼ਿਪਾਂ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਲਈ ਧਨ ਰਾਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ. ਪਹਿਲੇ ਸਮੂਹ, ਪੰਜ ਬਾਂਨਸ਼ੁਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ, ਨੂੰ 1 9 00 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਕੰਮ ਇੱਕ ਫੋਲੋ-ਔਨ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕਿ ਡੂਗਲੈਂਡ ਕਲਾਸ ਬਣ ਗਿਆ. ਡਿਸ਼ਲੈਂਡ-ਵਰਗ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਬ੍ਰੌਂਸਚਵੇਗਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਸਤ੍ਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਸੁਧਾਰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ. ਉਹ ਸੈਕੰਡਰੀ ਬੈਟਰੀ ਬੰਦੂਕਾਂ ਲਈ ਬੰਦੂਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਭਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਪ੍ਰੰਪਰਾਗਤ ਕੈਮੇਟੈਟਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਏ.
ਦਸਾਂ-ਇੰਚ ਬੰਦੂਕਾਂ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਦਸਤਖਤ - ਦਸੰਬਰ 1906 ਵਿੱਚ ਕਮਿਸ਼ਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਡਰੈਥਨੌਟ ਦੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਨੇ ਜਰਮਨ ਨੇਵੀ ਦੇ ਅਪੂਰਧ ਜਹਾਜ਼ ਦੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡੂਗੇਟਲੈਂਡ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਐਸ ਐਮ ਐਸ ਡਿਸ਼ਲੈਂਡ ਜਰਮਨ ਕਾਇਸਰਲਿਜ ਮਰੀਨ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਪੰਜ ਡਿਸਟੇਂਡ ਕਲਾਸ ਪ੍ਰੀ-ਡਰ੍ਰੀਨੌਟ ਬੈਟਲਸ਼ਿਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਸੀ।
ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਦਸ ਵੱਡੀਆਂ-ਵੱਡੀਆਂ ਬੰਦੂਕਾਂ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਬੰਦੂਕਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਇਨਕਲਾਬੀ ਨਵੇਂ ਪੱਧਰ ਦਾ ਜੋ ਡੈਰਲੈਂਡ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬਾਕੀ ਦੇ ਕਲਾਸ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀ ਰਵਾਇਤੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ.
ਡਿਸ਼ਲੈਂਡ ਨੇ 1 9 13 ਤਕ ਹਾਈ ਸੀਸ ਫਲੀਟ ਦੇ ਫਲੈਗਿਸ਼ਪ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੂਜੀ ਬੈਟਲ ਸਕਵੈਡਰਨ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ. ਜੁਲਾਈ 1 9 14 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਏਲਬੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਅਤੇ ਬਰਤਾਨੀਆ ਦੇ ਹਮਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਜਰਮਨ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਹਮਲਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਡੂਗਲਲੈਂਡ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਬੈਟਲ ਸਕੁਆਡਰੋਨ ਦੇ ਦੂਜੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਦੇ ਫਲੀਟ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਜੋ 31 ਮਈ ਤੋਂ 1 ਜੂਨ, 1 ਜੂਨ ਨੂੰ ਜੰਗਲਲੈਂਡ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ. ਲੜਾਈ, ਡਿਸ਼ਲੈਂਡ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰੀ-ਡਰੇਡੀਨੌਫਟਸ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬਰਤਾਨੀਆ ਦੇ ਕਈ ਯੁੱਧ-ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ.
ਲੜਾਈ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀ-ਡਰੇਡਨਫ਼ਿਟਸ ਨੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਆਧੁਨਿਕ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ, ਡਿਸ਼ਲੈਂਡ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਤਿੰਨ ਬਚੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰਢਿਆਂ ਦੇ ਡਿਫੈਂਸ ਡਿਊਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ. 1 9 17 ਤਕ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੜਾਈ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਨਿਰਲੇਪ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ. ਯੁੱਧ ਦੇ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੱਕ ਵਿਲਹੈਲਫੇਸ਼ਵੈਨ ਵਿੱਚ ਡੈਰਲੈਂਡ ਦਾ ਬੈਰਕਾਂ ਜਹਾਜ਼ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਆਧੁਨਿਕ ਨਾਰੀਵਾਦੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਲੜਕੀਆਂ ਸਮਾਜਿਕ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੀ ਵਪਾਰ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੁੱਲ ਅਤੇ ਰੁਤਬੇ ਨੂੰ ਹਾਸ਼ੀਏ 'ਤੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਵਾਲੇ ਮਾਧਿਅਮ ਦੁਆਰਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗਕ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦਾ ਕਾਫ਼ੀ ਸਾਹਮਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦੀਆਂ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਘਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਘੱਟ ਮੁੱਲਵਾਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਅਤੇ ਮਾਲੀ ਲਾਭ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਅਤੇ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਨਾਲੋਂ ਹਾਸ਼ੀਏ 'ਤੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਕੁਝ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਨਣ ਲਈ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਲੜਕੀਆਂ ਦਾ ਜਨਮ ਬੁਰੇ ਕਰਮ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੜੀਆਂ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੀਮਤੀ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਘਟੀਆ ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਏਜੰਸੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਘਾਟ ਨੂੰ ਕਈ ਸਮਾਜਿਕ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਿੰਗਕ ਸਮਗਲਿੰਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਲਿੰਗਕ ਤਸਕਰੀ ਦੇ ਤੀਜੀ ਲਹਿਰ ਦੇ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਲਿੰਗਕ ਤਸਕਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੁਆਰਾ "ਜਿਨਸੀ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ" ਕਰਨ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੋਰਨੋਗ੍ਰਾਫੀ ਦੇ ਮਸਲੇ, ਪਿੱਤਰੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਸਰੀਰਕ ਕਿਰਿਆ, ਬਲਾਤਕਾਰ ਅਤੇ ਯੌਨ ਉਤਪੀੜਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਾਰੀਵਾਦ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਵੇਸਵਾਗਮਨੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਿੰਗਕ ਤਸਕਰੀ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਲਿਬਰਲ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਸੈਕਸ ਵਰਕਰਾਂ ਦੇ ਹੱਕਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਹਨਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਸਵੈ-ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸੈਕਸ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ ਉਹ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰ ਹਨ।
ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨੂੰ ਲਿੰਗਕ ਤਸਕਰੀ ਸਮੱਸਿਆ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨੂੰ ਓਵਰਰਾਈਡ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਨੁੱਖੀ ਤਸਕਰੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਵਪਾਰ ਹੈ ਜਿਸ 'ਚ ਮਜਬੂਰ ਲੇਬਰ, ਜਿਨਸੀ ਗੁਲਾਮੀ, ਜਾਂ ਵਪਾਰਕ ਜਿਨਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਉਦੇਸ਼ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।
ਇਹ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਵਿਆਹ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਪਤੀ ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸਰੋਗੇਸੀ ਅਤੇ ਓਵਾ ਹਟਾਉਣ ਸਮੇਤ ਅੰਗਾਂ ਜਾਂ ਟਿਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਕੱਢਣਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਨੁੱਖੀ ਤਸਕਰੀ ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਤਸਕਰੀ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਪਰਾਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਪਾਰਕ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਮਨੁੱਖੀ ਤਸਕਰੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰ ਹੈ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਤੱਕ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੇ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 14.2 ਮਿਲੀਅਨ ਨੂੰ ਕਿਰਤ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, 45 ਮਿਲੀਅਨ ਜਿਨਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ 22 ਲੱਖ ਦਾ ਸਰਕਾਰੀ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮਨੁੱਖੀ ਤਸਕਰੀ ਨੂੰ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਸੰਮੇਲਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਵਜੋਂ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮਨੁੱਖੀ ਤਸਕਰੀ ਯੂਰਪੀ ਸੰਘ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ।
ਅਮਰੀਕੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਇੱਕ ਰਿਪੋਰਟ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੇਲਾਰੂਸ, ਈਰਾਨ, ਰੂਸ ਅਤੇ ਤੁਰਕਮੇਨਿਸਤਾਨ ਮਨੁੱਖੀ ਤਸਕਰੀ ਅਤੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਨ।
ਮਾਨਵ ਤਸਕਰੀ ਅੰਤਰ-ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਪਰਾਧਿਕ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧ ਰਹੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਿਓਰਨਸਟਰਨ ਬਿਓਰਨਸਨ ਇੱਕ ਨਾਰਵੇਈ ਲੇਖਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ 1903 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ "ਉਸ ਦੀ ਨੇਕ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਕਵਿਤਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੀ ਤਾਜ਼ਗੀ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਦੁਰਲੱਭ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੋਨਾਂ ਵਲੋਂ ਅੱਡਰੀ ਪਛਾਣ ਦੀ ਧਾਰਨੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰਾਨਾ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ" ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਿਓਰਨਸਨ ਚਾਰ ਮਹਾਨ ਨਾਰਵੇਈ ਲੇਖਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਾਕੀ ਹਨ, ਹੈਨਰਿਕ ਇਬਸਨ, ਜੋਨਾਸ ਲਾਈ, ਅਤੇ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਕੀਅਲੈਂਡ।
ਬਿਓਰਨਸਨ ਨਾਰਵੇ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗੀਤ, "ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ" ਲਈ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿਧ ਹੈ।
ਬਿਓਰਸਨ ਦਾ ਜਨਮ ਟੋਂਡਹੈਮ ਤੋਂ ਕੋਈ 60 ਮੀਲ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਉਸਤਰਦਲੇਨ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਇੱਕ ਇਕਾਂਤ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ, ਕਿਵਿਕਨ ਵਿੱਚ ਬਿਓਰਗਨ ਦੇ ਫਾਰਮਸਟੈਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸੰਨ 1837 ਵਿੱਚ, ਬਿਓਰਸਨ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਪੇਡਰ ਬਿਓਰਸਨ, ਜੋ ਕੇਵਿਕਨ ਦਾ ਪਾਦਰੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਰੋਮਸਡਾਲ ਵਿੱਚ ਮੋਲਦੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨੈਸੈੱਟ ਦੇ ਗਿਰਜੇ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਇਸ ਕੁਦਰਤੀ ਸੁਹੱਪਣ ਵਾਲੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਬਿਓਰਸਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਚਪਨ ਬਤੀਤ ਕੀਤਾ।
1857 ਵਿੱਚ ਬਿਓਰਨਸਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਿਸਾਨ ਨਾਵਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਸਿਨੋਵ ਸੋਲਬਾਕੇਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ।
ਬਿਓਰਨਸਨ ਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਕਵਿਤਾ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਨਿਖਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ।
ਉਸ ਨੇ 1852 ਵਿੱਚ ਓਸਲੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਮੈਟ੍ਰਿਕ ਪਾਸ ਕੀਤੀ, ਛੇਤੀ ਹੀ ਡਰਾਮੇ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੈਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਚੱਲ ਪਿਆ।
ਗੁਆਂਢੀ ਸ਼ਹਿਰ ਮੋਲਡ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਾਲ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬੀਅਰਸਨ ਨੂੰ 17 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕ੍ਰਿਸਟੀਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੈਲਟਬਰਗ ਲਾਤੀਨੀ ਸਕੂਲ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ।
ਇਹ ਉਹੀ ਸਕੂਲ ਸੀ ਜਿਥੇ ਇਬਸਨ, ਜੋਨਾਸ ਲਾਈ ਅਤੇ ਵਿਨਯੇ ਨੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਅਸਤਰ-ਸਸਤਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਕਲੀਗਰ ਪੰਜਾਬ, ਹਰਿਆਣਾ, ਹਿਮਾਚਲ, ਜੰਮੂ ਤੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਵੱਧ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪਰ ਇੰਨਾ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਕੁ ਹੀ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਕਿ ਸਸਤਰ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਨ ਹਨ।
ਇਹ ਲੋਕ ਆਦਿ ਕਾਲ ਤੋਂ ਹੀ ਰਾਜੇ, ਮਹਾਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਅਤੇ ਰਾਠਾਂ ਲਈ ਮਨਭਾਉਂਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਲੋੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਕੂ ਛੁਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਉਦਯੋਗਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸ਼ਿਕਲੀਗਰਾ ਨੇ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੰਡੀ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਢਾਲ ਲਿਆ ਹੈ।
ਫੇਰੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਕਲੀਗਰ ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਕਿ ਘਰੇਲੂ ਲੋੜਾਂ ਵਾਸਤੇ ਢੋਲਾਂ, ਪੀਪਿਆਂ ਅਤੇ ਪੀਪੀਆ ਤੇ ਢੱਕਣ ਆਦਿ ਲਾ ਕੇ ਘਰੇਲੂ ਉਪਯੋਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਫੇਰੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਕਲੀਗਰ, ਜ਼ਿੰਦੇ ਕੁੰਜੀਆਂ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪਿੰਡਾਂ ਅਤੇ ਕਸਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਚਾਕੂ ਛੁਰੀਆਂ ਵੇਚਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਚਾਕੂ, ਛੂਰੀਆ, ਕੈਂਚੀਆਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸਾਣ ਲਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਲੋਕ ਪਿੰਡਾਂ, ਨਗਰਾਂ ਅਤੇ ਕਸਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘਰ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਮਾਲ ਵੇਚਦੇ ਹਨ।
ਅੱਜ ਵੀ ਇਹ ਲੋਕ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮ ਫਿਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਨਿਰਬਾਹ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਇਹ ਲੋਕ ਕਈ ਜ਼ਿਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਡੇਰਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ।