polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਆਪੋ-ਆਪਣੀ ਸਮਾਜਿਕ ਆਰਥਿਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਕਠੋਰਤਾ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸ਼ਹਿਰ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਨਿਜਤਣ ਗੁੰਮ ਹੋਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਰੁੱਖੇ ਅਥਵਾ ਅੱਕੇ ਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋ ਨਿੱਬੜਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਬਣ ਜਾਣ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਇਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ, ਬਲਕਿ ਸ਼ਹਿਰੀ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਹ ਪਰਿਵਰਤਨ ਸੰਘਰਸ਼ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮੁੱਲ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਲਈ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਕਈ ਵਾਰ ਚੰਗੀ ਤਬਦੀਲੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੁਦਰਤੀ ਚੌਗਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਢਾਲਣ ਲਈ ਜੂਝਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਕੂਲਣ ਦੇ ਇਸ ਅਮਲ ਦੌਰਾਨ ਮਨੁੱਖੀ ਚੇਤੰਨਤਾ ਅਨੇਕਾਂ ਕਾਂਢਾ ਅਤੇ ਲੱਭਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਮੂਲ ਪੈਂਟਰਨਜ਼ ਨੂੰ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਢਕਣ ਤੇ ਸਾਊਂਆ ਵਾਲੀ ਦਿੱਖ ਸਿਰਜਣ ਦਾ ਹਿਮਾਇਤੀ ਹੈ।
ਸ਼ਹਿਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਤੇ ਮਰਜ਼ੀ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ।
ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਰਵਾਇਤੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲਣਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੜੇ ਹੋਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਹੀ ਸਿਰਜਿਆ, ਪਰੰਤੂ ਸ਼ਹਿਰੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਪੇਂਡੂ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨਾਲੋਂ ਕਾਫੀ ਭਿੰਨਤਾ ਹੈ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਿਆਰ ਤੇ ਨਿੱਘ ਨਹੀਂ ਜੋ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਖਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜੋ ਪੇਂਡੂ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪੇਂਡੂ ਜਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸ਼ਗਨ, ਮਰਨ, ਖੁਸ਼ੀ-ਗਮੀ, ਮੌਕੇ ਜੋ ਰਸਮਾਂ-ਰਿਵਾਜ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨਾਲੋਂ ਕਾਫੀ ਤਬਦੀਲੀ ਆ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਸ਼ਹਿਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਆਬਾਦੀ ਦਾ ਨਮੂਨਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਬਾਦੀ ਸੰਘਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਲੋਕ ਇੱਕ ਸੀਮਿਤ ਭੂਗੋਲਿਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ਤੇ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੀ ਬਜਾਇ ਹੋਰ ਧੰਦਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਉਪਜੀਵਿਕਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭਾਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਭੀੜ-ਭਾੜ, ਅਪਰਾਧ, ਘਟਨਾਵਾਂ, ਨਸਲੀ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਦੰਗਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਕਸਰ ਤ੍ਰਿਸਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬਹੁ-ਸੰਖਿਆ ਸ਼ਹਿਰੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪਿੰਡਾਂ ਨਾਲੋਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਵੱਲ ਵਧੇਰੇ ਤੇ ਉਚੇਚੇ ਤੌਰ ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਟਰੇਨਿੰਗ ਸੈਂਟਰ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਵਿੱਦਿਅਕ ਅਦਾਰੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਵਿੱਦਿਅਕ ਅਦਾਰਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਫੁੱਲਿਤ ਹਨ।
ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਜਨਸੰਖਿਆਂ ਕਾਰਨ ਸ਼ਹਿਰੀ ਲੋਕ ਕੁਦਰਤੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹਨ, ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਸ਼ਾਇਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤੀ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਨਿੱਘ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕੁਦਰਤੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨਾਲ ਗੂੜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਦੂਸ਼ਿਤ ਹਵਾ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਸ਼ੋਰ-ਸ਼ਰਾਬਾ, ਸ਼ਹਿਰੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਲੂਈ ਵਰਥ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਕਿ, “ਸ਼ਹਿਰ ਨਿਵਾਸੀ, ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦੇ ਰੂ-ਬ-ਰੂ ਹੁੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕਤਾ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਦਾ ਮਾਦਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਛੋਟੇ ਕਸਬਿਆਂ ਜਾਂ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਉਹ ਸੰਕਰੀਣ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।
ਮਿਲਗਰਾਮ ਅਨੁਸਾਰ, “ਸ਼ਹਿਰੀ ਲੋਕ ਓਪਰੇ, ਅਨਿੱਜੀ ਅਤੇ ਅਲਪ ਅਵਧੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੱਝਦੇ ਹਨ।
ਨਿੱਘੇ ਆਤਸੀਯ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੱਝਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਵਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, “ਸ਼ਹਿਰੀ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ, ਸੁਤੰਤਰਤਾ, ਅਨੇਕਤਾ ਅਤੇ ਰਸਮੀ ਵਿਵਹਾਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਨੁੱਖੀ ਉਪਰੇ ਅਤੇ ਬਣਾਉਟੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਮਾਜ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਮਾਨਵ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦੇ ਹਨ -
ਉਹ ਰਾਜ ਯੂਥ ਕਾਂਗਰਸ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਜਨਰਲ ਸੈਕਟਰੀ ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕੇਰਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਕਾਂਗਰਸ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਸੰਯੁਕਤ ਸੱਕਤਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਅ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਕੇਰਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਸੈਨੇਟ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ ਹਨ।
ਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਂਗਰਸ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਡੈਮੋਕਰੇਟਿਕ ਇੰਦਰਾ ਕਾਂਗਰਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਜਨਰਲ ਸੱਕਤਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।
2006 ਵਿੱਚ, ਡੀ.ਆਈ.ਸੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਪੱਛਮੀ ਹਲਕੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਲਈ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੋਣਾਂ 'ਚ ਉਸ ਨੂੰ ਹਾਰ ਦਾ ਮੂੰਹ ਦੇਖਣਾ ਪਿਆ।
2011 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਚੇਂਗਨੂਰ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕੇ ਲਈ ਆਪਣਾ ਦਾਅਵਾ ਜਤਾਇਆ, ਪਰ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਦਬਾਅ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ ਉਹ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸ਼ੋਬਨਾ ਨੇ 1976 ਵਿੱਚ ਚੇਂਗਨੂਰ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਗਰਲਜ਼ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਐਸ.ਐਸ.ਐਲ.ਸੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ੋਭਣਾ ਨੇ 1985 ਵਿੱਚ ਮੈਸੂਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਰਗੇ ਆਰਟਸ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
1997 ਵਿੱਚ, ਸ਼ੋਭਨਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆ ਦੁਆਰਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਇੱਕ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਫੜਿਆ ਗਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ੋਭਨਾ ਜਾਰਜ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੋਭਾਨਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੇਰਲਾ ਰਾਜ ਦੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੀ 3 ਵਾਰ ਮੈਂਬਰ ਰਹਿ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ 9ਵੀਂ, 10ਵੀਂ ਅਤੇ 11ਵੀਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚੇਂਗਨੂਰ ਦੇ ਹਲਕੇ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਨੇ 5 ਜੁਲਾਈ 2005 ਨੂੰ ਵਿਧਾਇਕ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਆਈ.ਐਨ.ਸੀ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਕੇ. ਕਰੁਨਾਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਡੀ.ਆਈ.ਸੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਜਾਰਡਨ ਦੇ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਣ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਬਨਸਪਤੀ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਬਸੇਰੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਇਲਾਕਾ ਮਾਰੂਥਲ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਦੇ ਕਈ ਭੂਗੋਲਿਕ ਖੇਤਰ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਪੌਦੇ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਭਿੰਨਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਹੈ।
ਜੈਵਿਕ ਖੋਜਾਂ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਲੀਓਲਿਥਿਕ ਸਮੇਂ ਵਿਚ, ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੀਰੀਆ ਦੇ ਭੂਰੇ ਰਿੱਛ, ਏਸ਼ੀਆਈ ਸ਼ੇਰ, ਜ਼ੈਬਰਾ, ਏਸ਼ੀਅਨ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਗੈਂਡੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਇਹ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਹੁਣ ਸਾਰੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ.
ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ, ਅਰਬ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ ਤੇ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਿਰਨ ਅਤੇ ਗ਼ਜ਼ਲ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਬਕੀਆ ਆਬਾਦੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਰਾਇਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਫਾਰ ਕੰਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਨੇਚਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1966 ਵਿੱਚ ਜੌਰਡਨ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੇਤਰ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਬਚਾਅ ਦੇ ਉਪਾਅ ਅਤੇ ਗ਼ੁਲਾਮ ਪ੍ਰਜਨਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਰੱਖੇ ਗਏ ਹਨ, ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਾਨਵਰ. 1978 ਵਿੱਚ, 11 ਅਰਬ ਓਰੀਕਸ ਨੂੰ ਯੂਐਸਏ ਤੋਂ ਜੌਰਡਨ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਸ਼ੌਮਰੀ ਵਾਈਲਡ ਲਾਈਫ ਰਿਜ਼ਰਵ ਵਿਖੇ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਨਾ ਸਿਰਫ ਓਰੀਕਸ ਦੀ ਆਬਾਦੀ 200 ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਜੌਰਡਨ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਓਰੈਕਸ ਨਾਲ ਸਪਲਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਥਣਧਾਰੀ ਜੀਰਡਨ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਸਮਾਂ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਇੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਕੁੱਲ 220 ਪੰਛੀ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਜੌਰਡਨ, ਯੂਰਪ, ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਅਫਰੀਕਾ ਤੋਂ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦੇਸ਼ ਦਾ ਪੂਰਬੀ ਹਿੱਸਾ ਰੇਗਿਸਤਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਸੀਰੀਆ ਦੇ ਮਾਰੂਥਲ ਅਤੇ ਅਰਬ ਮਾਰੂਥਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਸ਼ ਦਾ ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸਾ ਮੈਡੀਟੇਰੀਅਨ ਸਦਾਬਹਾਰ ਜੰਗਲ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਬਨਸਪਤੀ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਪਹਾੜੀ ਹੈ।
ਪੱਛਮੀ ਸਰਹੱਦ ਜੌਰਡਨ ਰਿਫਟ ਵੈਲੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਜਾਰਡਨ ਨਦੀ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਤ ਸਾਗਰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਸੈਂਕੜੇ ਫੁੱਟ ਹੇਠਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾਰਡਨ, ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਫਲਸਤੀਨੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀਮਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮ੍ਰਿਤ ਸਾਗਰ ਪਾਣੀ ਜਾਰਡਨ ਨਦੀ ਅਤੇ ਵਾਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਸਮੀ ਧਾਰਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਵਹਾਅ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਹ ਭਾਫ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਗੁਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਖਾਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਜਾਨਵਰ ਜਾਂ ਪੌਦੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ. ਹੋਰ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ, ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੱਛਮੀ ਸੀਮਾ ਮਹਾਨ ਰਿਫਟ ਘਾਟੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਏਸਕਾਰਪਮੈਂਟ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਏਕਾਬਾ ਦੀ ਖਾੜੀ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਹੈ।
ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਸਮ ਗਰਮ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਠੰਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਾਲ ਦਾ ਉਹ ਸਮਾਂ ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਟਕਕਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਉਸ ਦੇ ਨਾਟਕਾਂ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਅਰਵਿੰਦ ਗੌੜ, ਅਲੇਕ ਪਦਮਸੀ ਅਤੇ ਲਿਲੇਟ ਦੂਬੇ ਵਰਗੇ ਉੱਘੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਅੰਬ ਸਾਉਫਲੀ ਅਤੇ ਮਾਰਨਿੰਗ ਰਾਗ ਵਰਗੀਆਂ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵਾਲੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਕ੍ਰਿਪਟਡ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦੇ ਰੰਗਮੰਚ, ਉਸ ਦੇ ਸਟੇਜ ਨਾਟਕ, ਪੇਂਗੁਇਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਦੱਤਾਨੀ ਕਈ ਲਿਖਣ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕੋਰਸਾਂ ਲਈ ਵਰਕਸ਼ਾਪ ਦਾ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਵੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਕਈ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰਕਸ਼ਾਪਾਂ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਓਰੇਗਨ ਵਿੱਚ ਪੋਰਟਲੈਂਡ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ।
ਉਸਨੇ ਬਾਰਡਰ ਕਰਾਸਿੰਗਜ਼ ਵਰਗੀਆਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਥੀਏਟਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸਹਿਕਾਰਤਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਘਾਈ ਵਿਖੇ ਚੀਨੀ, ਸਵੀਡਿਸ਼ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਨਾਲ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਮੌਜੂਦਾ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੌਲੋ ਕੋਏਲਹੋ ਦੇ ਕਲਾਸਿਕ ਸਰਬੋਤਮ ਵਿਕਰੇਤਾ ਦਿ ਐਲਕੈਮਿਸਟ ਦੀ ਸਟੇਜ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਅਤੇ ਲਿਲੇਟ ਦੂਬੇ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਬ੍ਰੀਫ ਮੋਮਬੱਤੀ ਦੀ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਉਹ ਬਾਲਡਵਿਨ ਬੁਆਏਜ਼ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੇਂਟ ਜੋਸਫ ਕਾਲਜ, ਬੰਗਲੌਰ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ।
ਦੱਤਾਨੀ ਇਤਿਹਾਸ, ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੈ।
ਉਹ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਅਤੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੈ।
ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿਚ ਐਡਵਰਡ ਐਲਬੀ ਦਾ ਨਾਟਕ "ਹੂ ਇਸ ਅਫ਼ਰੇਡ ਆਫ ਵਰਜੀਨੀਆ ਵੂਲਫ" ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹੇਸ਼ ਲਿਖਣ ਵਿਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਲੈਣ ਲੱਗਿਆ।
ਉਹ ਗੁਜਰਾਤੀ ਨਾਟਕਕਾਰ ਮਧੂ ਰਾਇਸ ਦੀ ਕੁਮਰਨੀ ਅਗਾਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਨਾਟਕ ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ।
ਮਹੇਸ਼ ਦੱਤਾਨੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਅਦਾਕਾਰ, ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹੈ।
ਉਸਨੇ "ਫਾਈਨਲ ਸਲੂਸ਼ਨਸ" ਵਰਗੇ ਨਾਟਕ ਲਿਖੇ, ਡਾਂਸ ਲਾਈਕ ਇਨ ਮੈਨ, ਬਰੇਵਲੀ ਫਾਈਟ ਕਵੀਨ, ਆਨ ਆ ਮਗੀ ਨਾਈਟ ਇਨ ਮੁੰਬਈ, ਤਾਰਾ, ਥਰਟੀ ਡੇਸ ਇਨ ਸਤੰਬਰ, ਦਿ ਬਿਗ ਫੈਟ ਸਿਟੀ ਅਤੇ "ਦਿ ਮਰਡਰ ਡੈਟ ਨੈਵਰ ਵਾਸ", ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧੀਰਜ ਕਪੂਰ ਦੁਆਰਾ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਮਹੇਸ਼ ਦੱਤਾਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇੱਕ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜੀ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਕਾੱਪੀਰਾਈਟਰ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫਿਲਮ "ਮੈਂਗੋ ਸਾਉਫਲ" ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਇਕ ਨਾਟਕ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਕੈਰੀਬੀਅਨ ਸਮੁਦਾਏ ਪੰਦਰਾਂ ਕੈਰੀਬੀਅਨ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਅਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਸਥਾ ਹੈ, ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਆਰਥਿਕ ਏਕੀਕਰਣ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਹਿਯੋਗ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਏਕੀਕਰਣ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਬਰਾਬਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਨੀਤੀ ਦਾ ਤਾਲਮੇਲ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਰਥਿਕ ਨੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਨੂੰ ਤਾਲਮੇਲ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ਵਿਚਲੇ ਘੱਟ ਵਿਕਸਿਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ; ਆਪਣੇ ਕਈ ਮੈਂਬਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਖੇਤਰੀ ਸਿੰਗਲ ਮਾਰਕੀਟ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ; ਅਤੇ ਖੇਤਰੀ ਵਪਾਰ ਵਿਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣਾ।
ਸਾਰੇ ਐਸੋਸੀਏਟ ਮੈਂਬਰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਸਹਿਯੋਗੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਨਿਰੀਖਕ ਉਹ ਰਾਜ ਹਨ ਜੋ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਕੈਰੀਕੌਮ ਦੀਆਂ ਤਕਨੀਕੀ ਕਮੇਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਸਮੂਹ ਦਾ ਕਿਊਬਾ ਨਾਲ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸੰਬੰਧ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਕੌਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਜਮਹੂਰੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਿਆਸੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਬਾਹਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਭਾਸ਼ਾ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
2001 ਵਿਚ, ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਚਾਂਗੁਰੌਮਸ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਸ਼ੋਧਤ ਸੰਧੀ 'ਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਕੀਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਕੈਰੀਬੀਅਨ ਸਿੰਗਲ ਮਾਰਕੀਟ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਂਝੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਕੈਰੀਕੌਮ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦਾ ਰਾਹ ਸਾਫ ਕੀਤਾ।
ਸੰਸ਼ੋਧਤ ਸੰਧੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਕੈਰੇਬੀਅਨ ਕੋਰਟ ਆਫ਼ ਜਸਟਿਸ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਰਟੀਕਲ 4 ਤਹਿਤ ਕੈਰਿਕਮ ਨੇ ਆਪਣੇ 15 ਸਦੱਸ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ: ਘੱਟ ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ ਦੇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਵਿਕਸਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ।
ਜੁਲਾਈ 2012 ਵਿਚ, ਕੈਰੀਕੌਮ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਅਤੇ ਡੱਚ ਸਰਕਾਰੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਬਣਾਉਣ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰੈਡਲੇ ਚਾਰਲਸ ਕੂਪਰ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ।
ਉਸਨੂੰ ਅਨੇਕਾਂ ਅਵਾਰਡਾਂ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਇੱਕ ਟੋਨੀ ਅਵਾਰਡ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ 11 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦੀ ਕਮਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਨਖਾਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਮਾਰ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕੂਪਰ ਨੇ 2000 ਵਿੱਚ ਨਿ ਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿਚਲੇ ਨਿ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਐਕਟਰਸ ਸਟੂਡੀਓ ਵਿੱਚ ਐਮ.ਐੱਫ.ਏ. ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ. ਉਸਦਾ ਕੈਰੀਅਰ 1999 ਵਿੱਚ ਟੈਲੀਵੀਜ਼ਨ ਲੜੀ 'ਸੈਕਸ ਐਂਡ ਦਿ ਸਿਟੀ' ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ. ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਫਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਕਾਮੇਡੀ ਵੈੱਟ ਹੌਟ ਅਮੈਰੀਕਨ ਸਮਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ. ਉਸਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਸੂਸ ਟਾਪਿਨ ਦੇ ਸ਼ੋਅ ਏਲੀਅਸ ਵਿੱਚ ਵਿੱਲ ਟਿੱਪਿਨ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਾਮੇਡੀ ਫਿਲਮ ਵੇਡਿੰਗ ਕਰੈਸ਼ਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਹਿਯੋਗੀ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਥ੍ਰਿਲਰ ਲਿਮਿਟਲੇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਘਰਸ਼ਸ਼ੀਲ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਪਰਾਧ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਧੌਂਸ ਭਰੇ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦਾ ਕੂਪਰ ਦਾ ਸਥਾਨ ਪਾਇਨਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਨੇ ਆਲੋਚਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ.
ਬ੍ਰੈਡਲੇ ਨੂੰ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ ਸਿਲਵਰ ਲਾਈਨਿੰਗ ਪਲੇਬੁੱਕ , ਬਲੈਕ ਕਾਮੇਡੀ ਅਮਰੀਕਨ ਹਸਲ , ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਬਾਇਓਪਿਕ ਅਮੈਰੀਕਨ ਸਨਾਈਪਰ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੀ, ਜਿਸਦਾ ਉਸਨੇ ਵੀ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਇਹਨਾਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਸਨੂੰ ਚਾਰ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡਾਂ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਲਗਾਤਾਰ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਕਰ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਸਵਾਂ ਅਦਾਕਾਰ ਬਣ ਗਿਆ।
2014 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਦਿ ਐਲੀਫੈਂਟ ਮੈਨ ਦੇ ਬ੍ਰੌਡਵੇ ਰਿਵਾਈਵਲ ਵਿੱਚ ਜੋਸਫ ਮਰਿਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾਅਤੇ ਪਲੇ ਵਿੱਚ ਸਰਬੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਾ ਲਈ ਟੋਨੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਮਾਰਵਲ ਸਿਨੇਮੈਟਿਕ ਯੂਨੀਵਰਸ ਵਿੱਚ ਰਾਕੇਟ ਰਾਕੂਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
2018 ਵਿੱਚ, ਕੂਪਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਫਿਲਮ ਸੰਗੀਤਕ ਰੋਮਾਂਸ ਏ ਸਟਾਰ ਇਜ਼ ਬਰਨ ਦੇ ਰੀਮੇਕ ਦੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ, ਲਿਖੀ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਵੀ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ, ਉਸਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਆਸਕਰ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀਆਂ ਵੀ ਮਿਲੀਆਂ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਨੇ ਇਸਦਾ ਯੂਐਸ ਬਿਲਬੋਰਡ 200 ਨੰਬਰ ਇੱਕ ਸਾਉਂਡਟ੍ਰੈਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ, ਜਿਸਦੇ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਸਰਬੋਤਮ ਫਿਲਮ ਸੰਗੀਤ ਲਈ ਬਾਫਟਾ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ।
ਇਸ ਦਾ ਲੀਡ ਸਿੰਗਲ "ਸ਼ੈਲੋ" ਵੀਹ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਗ੍ਰੈਮੀ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ।
ਬ੍ਰੈਡਲੇ ਨੇ ਸਾਲ 2000 ਵਿੱਚ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਐਕਟਰਸ ਸਟੂਡੀਓ ਵਿੱਚ ਐਮ.ਐੱਫ.ਏ. ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ।
ਉਸਦੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1999 ਵਿੱਚ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸੀਰੀਜ਼ ਸੈਕਸ ਐਂਡ ਦ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਾਲ ਹੋਈ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਫਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਕਾਮੇਡੀ ਵੈੱਟ ਹੌਟ ਅਮੈਰੀਕਨ ਸਮਰ ਨਾਲ ਕੀਤੀ।
ਉਸਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਸੂਸੀ-ਐਕਸ਼ਨ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ੋਅ ਐਲਿਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਕਾਮੇਡੀ ਫਿਲਮ ਵੇਡਿੰਗ ਕਰੈਸ਼ਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਹਿਯੋਗੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਾਲ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਉਸਦੀ ਸਫਲ ਭੂਮਿਕਾ 2009 ਵਿੱਚ ਹੈਂਗਾਓਵਰ ਨਾਲ ਆਈ, ਇਹ ਇੱਕ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸਫਲ ਕਾਮੇਡੀ ਸੀ।
ਥ੍ਰਿਲਰ ਲਿਮਿਟਲੈੱਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਘਰਸ਼ਸ਼ੀਲ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਪਰਾਧ ਡਰਾਮਾਦਿ ਪਲੇਸ ਬਿਓਂਡ ਦ ਪਾਇਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਘਰਸ਼ਸ਼ੀਲ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਚਿੱਤਰਣ ਨੇ ਆਲੋਚਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ।
ਉਹ ਕਈ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਲੜਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਉੱਤੇ ਲੰਬੀ, ਨਰਮ, ਲਾਲ-ਭੂਰੇ ਫਰ ਹਨ, ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੇ ਕਾਲੀ ਫਰ ਅਤੇ ਹੰਝੂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਰੈਨਿਓ-ਦੰਦ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਹਲਕਾ ਚਿਹਰਾ।
ਹਲਕੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਇਕ ਰੇਕੂਨ ਦੇ ਸਮਾਨ ਚਿੱਟੇ ਬੈਜ ਹਨ, ਪਰ ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੋਲ਼ੇ ਸਿਰ ਦੇ ਮੱਧਮ ਅਕਾਰ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਕੰਨ, ਕਾਲੀ ਨੱਕ ਅਤੇ ਕਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੰਬੇ, ਝਾੜੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪੂਛ ਛੇ ਬਦਲਵੇਂ ਟ੍ਰਾਂਸਵਰਸ ਓਚਰ ਰਿੰਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੌਸ-ਅਤੇ ਲੀਚੇਨ ਢੱਕੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਰਹਿਣ ਦੇ ਬਕਾਏ ਸੰਤੁਲਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਛੱਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਫਰ ਬਰਫ ਨਾਲ ਢਕੀਆਂ ਜਾਂ ਬਰਫੀਲੀਆਂ ਸਤਹਾਂ ਤੇ ਥਰਮਲ ਇਨਸੂਲੇਸ਼ਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਦਾ ਵਿਚ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਲਾਲ ਪਾਂਡਾ ਦੇ ਲਾਲ-ਭੂਰੇ ਫਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਕ ਲੰਮੀ ਚਟਕੀ ਵਾਲੀ ਪੂਛ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਅੱਗੇ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਲੱਤਾਂ; ਇਹ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਘਰੇਲੂ ਬਿੱਲੀ ਦਾ ਆਕਾਰ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਲੰਬੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਭਾਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਆਰਬੋਰੇਅਲ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਾਂਸ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਡੇ, ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਕੀੜੇ ਵੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਇਕਾਂਤ ਜਾਨਵਰ ਹੈ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਵੇਰ ਤੱਕ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ, ਅਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਗੰਦਗੀ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਘੱਟ ਪਾਂਡਾ, ਲਾਲ ਭਾਲੂ-ਬਿੱਲੀ, ਅਤੇ ਲਾਲ ਬਿੱਲੀ-ਭਾਲੂ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਨਾਮ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਲਾਲ ਪਾਂਡਾ ਏਲੂਰਸ ਜੀਨਸ ਅਤੇ ਪਰਵਾਰ ਏਲੂਰੀਡੇ ਦੀ ਇਕੋ ਇਕ ਜੀਵਿਤ ਜਾਤੀ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਰੈਕੂਨ ਅਤੇ ਰਿੱਛ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਫਾਈਲੋਜੈਟਿਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਇਸਦੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਆਈਲੂਰੀਡੇ, ਵਿਚ ਇਸ ਦੇ ਵਰਗੀਕਰਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਸਮਰਥਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮੁਸਟੇਲੋਇਡੀਆ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਵੀਸਲ, ਰੈਕੂਨ ਅਤੇ ਸਕੰਕ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।
ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਾਂਡਾ ਦੇ ਨਾਲ ਨੇੜਿਓਂ ਸਬੰਧਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇਕ ਬੇਸਲ ਅਰਸੀਡ ਹੈ।
ਲਾਲ ਪਾਂਡਾ ਪੂਰਬੀ ਹਿਮਾਲਿਆ ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਚੀਨ ਦਾ ਇੱਕ ਥਣਧਾਰੀ ਜਾਨਵਰ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਆਈ.ਯੂ.ਸੀ.ਐਨ. ਵੱਲੋਂ ਲਾਲ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਰੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜੰਗਲੀ ਆਬਾਦੀ ਵਿੱਚ ਪਰਿਪੱਕ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ 10,000 ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੈ ਅਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਘਾਟੇ ਅਤੇ ਟੁੱਟਣ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਨਨ ਦੇ ਦਬਾਅ ਕਾਰਨ ਘਟਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਈਦ ਮਹਿੰਦੀ ਹਸਨ ਜ਼ੈਦੀ ਦਾ ਜਨਮ, ਸਰਦਾਰਨਗਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜੋ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਚੌਰੀ ਚੌਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ 5 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ।
ਉਹ ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅੰਬੇਦਕਰ ਨਗਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਜਲਾਲਪੁਰ ਕਸਬੇ ਨੇੜੇ ਜ਼ੈਦੀ ਸਦਾਤ ਕੰਦੀਪੁਰ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸਈਦ ਮੀਰ ਹਸਨ ਜ਼ੈਦੀ ਸਰਦਾਰਨਗਰ ਸ਼ੂਗਰ ਮਿੱਲ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਇਕ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤ ਸੀ।
ਮੋਦੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਸਨ, ਪਰੰਤੂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਪਰਿਵਾਰਕ ਖਰਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮੋਦੀ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਸਦਾ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਕੋਚਿੰਗ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿ ਉਸ ਕੋਲ ਇਕ ਮਹਾਨ ਖਿਡਾਰੀ ਬਣਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਮੋਦੀ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸਥਾਨਕ ਸਕੂਲ ਜਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸਨੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਰੋਸਟਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਨੇ ਉਸਦਾ ਨਾਮ "ਮਹਿੰਦੀ" ਵਧੇਰੇ ਆਮ ਭਾਰਤੀ ਉਪਨਾਮ "ਮੋਦੀ" ਲਈ ਭੁੱਲਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਖਿਆ।
ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਅਕ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਬਾਲਗ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਮੁਸੀਬਤ ਨਹੀਂ ਲਈ।
ਸਕੂਲ ਵਿਚ, ਮੋਦੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਦਿਅਕ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਔਸਤਨ ਗ੍ਰੇਡ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਪਰ ਇਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਖਿਡਾਰੀ ਬਣ ਗਏ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਖੁੱਲੇ, ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਚੰਗੇ ਦਿੱਖ ਲਈ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ।
ਉਸਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਨਫ਼ਰਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਾ ਵਿੱਤ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਝ ਸਮਝਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਨਾਮ ਕਮਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਮਾਣ, ਮਾਣ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਣਗੇ, ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਗਰੀਬੀ ਅਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਬਾਅਦ।
ਸਈਦ ਮੋਦੀ , ਸਈਦ ਮੇਹਦੀ ਹਸਨ ਜ਼ੈਦੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਸਿੰਗਲ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ।
ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਸਰਕਟ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪ੍ਰਾਪਤੀ 1982 ਦੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਪੁਰਸ਼ ਸਿੰਗਲਜ਼ ਖ਼ਿਤਾਬ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਈ. ਉਸਨੇ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖਿਤਾਬ ਵੀ ਜਿੱਤੇ, ਅਰਥਾਤ ਆਸਟ੍ਰੀਅਨ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਅਤੇ ਯੂ.ਐਸ.ਐਸ.ਆਰ. ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ , ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਯੂਰਪੀਅਨ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਸਰਕਟ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਸਨ।
28 ਜੁਲਾਈ 1988 ਨੂੰ ਲਖਨਊ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇੱਕ ਅਭਿਆਸ ਸੈਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੇਡੀ ਸਿੰਘ ਬਾਬੂ ਸਟੇਡੀਅਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਕੈਰੀਅਰ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨਮ ਵਿੱਚ ਛੋਟਾ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕਤਲ ਨੇ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਸਦਮੇ ਭਰੇ ਸਨ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਜਦੋਂ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਮੋਦੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਮੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਸੰਜੇ ਸਿੰਘ ਖਿਲਾਫ ਕਤਲ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਏ ਸਨ।
ਕੁਝ ਵਿਦਵਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਰ ਐੱਚ ਫੀਫਰ, ਨੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜਾਸੂਸੀ ਗਲਪ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।
ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁਸ਼ੰਨਾ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਬਿਰਤਾਂਤ ਉਦੋਂ ਬਿਖਰ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਡੈਨੀਅਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੱਡ ਅੱਡ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਲੇਖਕ ਜੂਲੀਅਨ ਸਾਇਮਨਜ਼ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਕਿ “ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਬਾਈਬਲ ਅਤੇ ਹੇਰੋਡੋਟਸ ਵਿੱਚ ਜਾਸੂਸੀ ਦੇ ਟੋਟਿਆਂ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਬੁਝਾਰਤਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ” ਅਤੇ ਇਹ ਪਹੇਲੀਆਂ ਜਾਸੂਸੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਨਾਟਕਕਾਰ ਸੋਫੋਕਲਸ ਦੇ ਨਾਟਕ ਓਡੀਪਸ ਰੇਕਸ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ ਵੱਖ ਗਵਾਹਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੁੱਖ ਪਾਤਰ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਬਾਰੇ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ "ਓਡੀਪਸ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਅਲੌਕਿਕ, ਪੂਰਵ-ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਢੰਗਾਂ ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ ਜੋ ਸਤਾਰ੍ਹਵੀਂ ਅਤੇ ਅਠਾਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨਵਾਦ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਪਰਾਧ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਬਿਰਤਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਮਿਲਦੇ ਹਨ", ਇਸ ਬਿਰਤਾਂਤ ਵਿੱਚ “ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਤਲ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਜੁੜਿਆ ਰਹੱਸ, ਸ਼ੱਕੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਬੰਦ ਦਾਇਰਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੁਕਵੇਂ ਅਤੀਤ ਦਾ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਹੋਣ ਸਮੇਤ" ਜਾਸੂਸੀ ਕਹਾਣੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕੇਂਦਰੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਈਆਂ ਅਤੇ ਰਸਮੀ ਤੱਤ ਹਨ।
ਜਾਸੂਸੀ ਗਲਪ ਅਪਰਾਧ ਗਲਪ ਅਤੇ ਰਹੱਸਮਈ ਕਥਾ ਦੀ ਇੱਕ ਉੱਪ-ਵਿਧਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਾਂਚਕਰਤਾ ਜਾਂ ਇੱਕ ਜਾਸੂਸ - ਪੇਸ਼ੇਵਰ, ਸ਼ੌਕੀਆ ਜਾਂ ਰਿਟਾਇਰਡ - ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਜੁਰਮ, ਅਕਸਰ ਕਤਲ ਦੀ ਪੈੜ ਕਢਦਾ ਹੈ।
ਜਾਸੂਸ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉਨੀਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਅਟਕਲਬਾਜ਼ ਗਲਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਧਾ ਗਲਪ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸਕਰ ਨਾਵਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਜਾਸੂਸੀ ਗਲਪ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ ਔਗਗਸਟ ਡੁਪਿਨ, ਸ਼ੇਰਲੌਕ ਹੋਮਸ ਅਤੇ ਹਰਕੂਲ ਪੋਇਰੋਟ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਹਾਰਡੀ ਬੁਆਏਜ਼, ਨੈਨਸੀ ਡਰਿਊ ਅਤੇ ਦਿ ਬਾਕਸਕਾਰ ਬੱਚੇ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸ਼ੋਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵੀ ਕਈ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਛਾਪੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਡਾ. ਬਾਬਾ ਸਾਹਿਬ ਅੰਬੇਦਕਰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ , ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਨਾਗਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਅੰਤਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਹੈ।
ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਸੋਨੇਗਾਓਂ ਵਿਖੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ 8 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ।
2005 ਵਿੱਚ, ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਭਾਰਤੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਮੁੱਖ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਬੀ. ਆਰ. ਅੰਬੇਦਕਰ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ ਲਗਭਗ 7,500 ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੰਜ ਘਰੇਲੂ ਏਅਰਲਾਈਨਾਂ ਅਤੇ ਦੋ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਏਅਰਲਾਇਨ ਨੂੰ ਨਾਗਪੁਰ ਤੋਂ ਸ਼ਾਰਜਾਹ, ਦੋਹਾ ਅਤੇ 11 ਘਰੇਲੂ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।
1,460 ਏਕੜ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਭਾਰਤੀ ਹਵਾਈ ਸੈਨਾ ਦੇ ਏਐਫਐਸ ਨਾਗਪੁਰ ਦਾ ਘਰ ਵੀ ਹੈ।
ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੇ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਵਿਚ ਵਾਧਾ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਮੁੰਬਈ ਤੋਂ 700 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦਾ ਨਵੀਨੀਕਰਣ ਦੂਸਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਰਾਇਲ ਏਅਰ ਫੋਰਸ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਸਟੇਜਿੰਗ ਏਅਰਫੀਲਡ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਇਹ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਚਲੇ ਗਏ ਤਾਂ ਇਹ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਤੇਜ਼ ਆਵਾਜਾਈ ਕਾਰਨ, ਨਵੀਂ ਟਰਮੀਨਲ ਇਮਾਰਤਾਂ ਜਿਸ ਵਿਚ ਤਾਜ਼ਗੀ ਦੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ, ਰਿਟਾਇਰਮਿੰਗ ਰੂਮ, ਰੈਸਟਰੂਮਜ਼, ਬੁੱਕ ਸਟਾਲਾਂ ਅਤੇ ਵਿਜ਼ਟਰ ਗੈਲਰੀਆਂ , ਦੀ ਸੁਵਿਧਾ ਹੈ।
ਸੋਨੇਗਾਓਂ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਵਿਲੱਖਣ "ਨਾਈਟ ਏਅਰ ਮੇਲ ਸਰਵਿਸ" ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਜਹਾਜ਼ ਹਰ ਰਾਤ ਦਿੱਲੀ, ਬੰਬੇ, ਕਲਕੱਤਾ ਅਤੇ ਮਦਰਾਸ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮੇਲ ਲੋਡ ਲੈ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਨਾਗਪੁਰ ਵਿਖੇ ਡਾਕ ਦਾ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਵੇਰੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਾਮਰਾਜ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਰਾਟ ਸਾਂਝੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੇਖੇ ਸਨ, ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਕਿ ਇਕੋ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਲਈ ਸਮੁੱਚੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਸੀ, ਨੂੰ ਸਮਰਾਟ ਡਾਇਕਲੈਟੀਅਨ ਦੁਆਰਾ ਤੀਜੀ ਸਦੀ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧਾਂ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਟੁੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੋਮਨ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਸਥਾਗਤ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸਨੇ 286 ਵਿੱਚ ਗੱਦੀ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਸੀਨੀਅਰ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਗਸਟਸ, ਇੱਕ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੱਛਮ ਵਿਚ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਿਯਮਤ ਸੀਸਰ ਦੇ ਨਾਲ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਟੈਂਟਅਰਕਿਕ ਸਿਸਟਮ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਢਹਿ ਜਾਵੇਗਾ, ਪੂਰਬੀ – ਪੱਛਮੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਵਿਭਾਜਨ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਦੀਆਂ ਦੌਰਾਨ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਹਿਣ ਕਰੇਗਾ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ, ਪੱਛਮੀ ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਤੀਜੀ ਅਤੇ 5 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਈ ਦੌਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਕ-ਰੁਕ ਕੇ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇਗਾ ਕੁਝ ਸਮਰਾਟ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਾਂਸਟੇਂਟਾਈਨ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਥੀਓਡੋਸੀਅਸ ਪਹਿਲੇ, ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇਕਲੌਤੀ ਅਗਸਤ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਸਨ ਕਰਦੇ ਸਨ।
395 ਵਿੱਚ ਥਿਓਡੋਸੀਅਸ ਪਹਿਲੇ ਦੀ ਮੌਤ ਤੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਹਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਮਰਾਜ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ, ਹੋਨੋਰੀਅਸ ਨੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਵਜੋਂ, ਮੇਡੀਓਲੇਨਮ ਤੋਂ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਅਰਸਟਾਡੀਅਸ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਵਜੋਂ, ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਤੋਂ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਇਤਿਹਾਸ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿਚ, ਪੱਛਮੀ ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਮਤਲਬ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਪ੍ਰਾਂਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰੀ ਸੁਤੰਤਰ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ; ਖ਼ਾਸਕਰ, ਇਹ ਸ਼ਬਦ 395 ਤੋਂ 476 ਦੇ ਅਰਸੇ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਪ੍ਰਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਅਦਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਸਾਮਰਾਜੀ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਨਾਲ ਵੱਖਰੀਆਂ ਕੋਇਕੁਅਲ ਅਦਾਲਤਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਪੱਛਮੀ ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਆਧੁਨਿਕ ਵਰਣਨ ਹਨ, ਜੋ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅਸਲ ਸੁਤੰਤਰ ਸਨ; ਸਮਕਾਲੀ ਰੋਮੀਆਂ ਨੇ ਸਾਮਰਾਜ ਨੂੰ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਸਾਮਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਪਰੰਤੂ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਜੋਂ ਦੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਸਾਮਰਾਜੀ ਅਦਾਲਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਸਨ ਅਧੀਨ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ।
476 ਵਿਚ, ਰਵੇਨਾ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਰੋਮਨ ਆਰਮੀ ਨੂੰ ਓਡੋਸੇਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜਰਮਨ ਫੋਡਰੈਟੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਹਾਰ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।
ਓਡੋਐਸਰ ਨੇ ਸਮਰਾਟ ਰੋਮੂਲਸ ਆਗਸਟੁਲਸ ਨੂੰ ਤਾਇਨਾਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਟਲੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।
480 ਵਿੱਚ, ਪਿਛਲੇ ਪੱਛਮੀ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ ਜੂਲੀਅਸ ਨੇਪੋਸ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੂਰਬੀ ਸਮਰਾਟ ਜ਼ੈਨੋ ਨੇ ਪੱਛਮੀ ਦਰਬਾਰ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ।
476 ਦੀ ਤਾਰੀਖ 18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਐਡਵਰਡ ਗਿੱਬਨ ਦੁਆਰਾ ਪੱਛਮੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਘਟਨਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਪੁਰਾਤਨਤਾ ਤੋਂ ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਓਡੋਸੇਰ ਦੀ ਇਟਲੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਹਿਸ਼ੀ ਰਾਜ ਪੁਰਾਣੇ ਰੋਮਨ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮਨ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਨਾਮਾਤਰ ਅਧੀਨਗੀ ਦੁਆਰਾ ਰੋਮਨ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਦਾ ਦਿਖਾਵਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖੇਗੀ।
20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿਚ ਨੌਰਾ ਰਿਚਰਡਜ਼ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਸਦਕਾ ਲਾਹੌਰ ਕਾਲਜ ਦੇ ਮੰਚ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਚ ਨਾਟ ਮੰਚਣ ਦੀ ਪਿਰਤ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਟਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਸਰਬਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਰੂਪ ਵਿਚ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਭਾਂਤ ਦੇ ਸਾਹਿਤਕ ਨਾਟਕ ਦਾ ਆਰੰਭ ਆਈ. ਸੀ. ਨੰਦਾ ਰਾਹੀਂ ਮਿਸਿਜ਼ ਨੋਰ੍ਹਾ ਰਿਚਰਡਜ਼ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ 1913 ਵਿਚ ਛਪੇ ਨਾਟਕ 'ਦੁਲਹਨ' ਤੋਂ ਹੋਇਆ।
ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਇਕ ਫ਼ੈਸਲਾਕੁੰਨ ਘਟਨਾ ਸੀ ਪਰੰਤੂ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਚ ਪਈ ਨਾਟਕੀਅਤਾ, ਲੋਕ ਨਾਟਪਰੰਪਰਾ, ਈਸਾਈ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆ ਦੇ ਯਤਨ, ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਨਾਟਕਾਂ ਦੇ ਅਨੁਵਾਦ, ਟੈਪਰੈਂਸ ਸੁਸਾਇਟੀ ਅਤੇ ਪਾਰਸੀ ਥੀਏਟਰੀਕਲ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਨਾਟਮਸ਼ਕਾਂ, ਭਾਰਤੀ ਨਾਟ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਰਾਹੀਂ ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਤੇ ਬਾਵਾ ਬੁੱਧ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਟ ਯਤਨ ਆਪਣਾ ਅਰਥ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।
1913 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਾਟਕੀ ਅਤੇ ਰੰਗਮੰਚੀ ਸਰਗਰਮੀਆਂ/ ਸਥਿਤੀਆਂ ਸਪਸ਼ਟ ਦੇਖੀਆ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ:
ਪਾਰਸੀ ਰੰਗਮੰਚ ਨਵੀਂ ਜਨਮੀ ਪੰਜਾਬੀ ਚੇਤਨਾ ਨਾਟਕ ਰੰਗਮੰਚ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਛਾਣ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਵਜੂਦ ਇਪਟਾ ਲਹਿਰ ਦੇ ਉਭਾਰ ਤੱਕ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰਸੀ ਰੰਗਮੰਚ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਟਮੰਚ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਕ੍ਰਮ ਵਿਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਟਕ ਦੇ ਬਦਲਦੇ ਪਰਿਪੇਖ ਨੂੰ ਵੱਖਵੱਖ ਪੜਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵਾਚਣ ਲਈ ਇਸਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਫ਼ਰ ਦੇ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਟਕ ਦੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦੇ ਗਹਿਨ ਅਧਿਐਨ ਲਈ ਦੋ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਡਾ. ਗੁਰਦਿਆਲ ਸਿੰਘ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਡਾ. ਸਤੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਵਰਮਾ ਦੀ ਵਰਗ ਵੰਡ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਗੁਰਦਿਆਲ ਸਿੰਘ ਫੁੱਲ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਟਕ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਪੜਾਅ ਨੂੰ ਪੰਜ ਭਾਗਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਹੈ:
ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਜਾਂ ਸ਼ੌਕੀਆਂ ਨਾਟਮੰਡਲੀਆਂ ਜਾਂ ਸਕੂਲਕਾਲਜਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਇਹ ਨਾਟਕ ਪੁਸਤਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੀ ਸਕੂਲਾਂਕਾਲਜਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ ਵਿਚ ਆਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸਨ।
ਉਪਰੋਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਵਰਗ ਵੰਡ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਡਾ. ਸਤੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਵਰਮਾ ਦੀ ਵਰਗ ਵੰਡ ਨੂੰ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਟਕ ਦੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਫ਼ਰ ਨੂੰ ਪੰਜ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਛੇ ਵਿਕਾਸ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਰਗੀਕ੍ਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਗਹਿਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਵਾਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ:
ਗੁਰਦਿਆਲ ਸਿੰਘ ਫੁੱਲ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਡਾ. ਸਤੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਵਰਮਾ ਨੇ ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਟਕ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਪੱਥ ਨੂੰ ਪੰਜ ਭਾਗਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਹੈ:
ਲੋਕਨਾਟ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਰਾਮਲੀਲ੍ਹਾ/ਰਾਸ ਲੀਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਭੰਡ ਤਮਾਸ਼ਿਆਂ ਵਰਗੇ ਰੂਪ।
ਫਾਦਰ ਮੂਲਰ ਹਸਪਤਾਲ, ਇਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਘਰੇਲੂ ਨਾਮ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ 1880 ਵਿਚ ਦੱਖਣੀ ਕਨਾਰਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ।
ਇਹ ਉਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਐਫ. ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਜੇਸੁਟ ਪੁਜਾਰੀ ਔਗਸਟਸ ਮੂਲਰ ਐਸ ਜੇ ਨੇ ਇੱਕ ਬਨੇਰ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਹੇਠਾਂ ਹੋਮਿਓਪੈਥਿਕ ਦਵਾਈਆਂ ਵੰਡੀਆਂ।
ਇਹ ਇਕ ਲੈਪਰੋਸੀ ਹਸਪਤਾਲ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਕ ਪੂਰੇ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋਇਆ।
ਇਸਨੇ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਜਿਸਨੇ ਜਨਰਲ ਨਰਸਿੰਗ ਅਤੇ ਮਿਡਵਾਈਫਰੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ ਵਿੱਚ ਡਿਪਲੋਮੇ ਦਿੱਤੇ ਜੋ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ ਸਾਇੰਸ ਵਿੱਚ ਡਿਗਰੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਸਨ।
1989 ਵਿਚ, ਫਾਦਰ ਮੁਲਰ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਮੈਡੀਕਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਰਿਸਰਚ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਫਾਦਰ ਮੂਲਰ ਦੇ ਮੈਡੀਕਲ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਖੋਜ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1991 ਵਿਚ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਕੋਰਸਾਂ ਨਾਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਸ ਦੇ ਬੈਨਰ ਹੇਠ ਹੋਰ ਕੋਰਸ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਬੈਚਲਰਜ਼ ਇਨ ਫਿਜ਼ੀਓਥੈਰੇਪੀ , ਐਮ.ਐੱਸ.ਸੀ. ਹਸਪਤਾਲ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਬੈਚਲਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਫਾਦਰ ਮੁਲਰ ਕਾਲਜ, ਮੈਡੀਕਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਇਕ ਮੋਹਰੀ ਕਾਰਖਾਨਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਪੂਰੇ ਕੈਂਪਸ ਦੇ ਵਰਕਫਲੋ ਆਟੋਮੇਸ਼ਨ ਲਈ ਕਾਲਜ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਸਾੱਫਟਵੇਅਰ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਇਹ ਨਾ ਸਿਰਫ ਕੈਂਪਸ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਚਾਰੂ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਪ੍ਰਬੰਧਨ, ਫੈਕਲਟੀ ਨੂੰ ਕਾਲਜ ਦੇ ਕਾਰਜ ਪ੍ਰਵਾਹ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਅਤੇ ਫੈਕਲਟੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲਾਭ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਫਾਦਰ ਮੁਲਰ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ , ਮੰਗਲੌਰ ਦੇ ਕਨਕਨਾਡੀ ਵਿਖੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਹਾਈਵੇਅ -17 ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਇਕ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ, ਇਕ ਧਾਰਮਿਕ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਵਿਦਿਅਕ ਸੰਸਥਾ ਹੈ, ਜੋ ਫਾਦਰ ਮੁਲਰ ਚੈਰੀਟੇਬਲ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦਾ ਇਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।