polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਉਹ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਵਾਈ ਸੀ।
ਯਹੂਦੀ ਪਾਠਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਗਗਨ ਨੇ ਹਸਕਾਲਾਹ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਜਰਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ।
ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਇਬਰਾਨੀ ਅਤੇ ਯਿੱਦਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, 15 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਕਵਿਤਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ - ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਬਾਲਿਸਟ ਜੋਸਫ ਡੇਲਾ ਰੇਨਾ ਬਾਰੇ ਯਿੱਦਿਸ਼ ਕਵਿਤਾ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਇਬਰਾਨੀ ਅਤੇ ਯਿੱਦਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਿਖਣੀਆਂ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀਆਂ, ਜੋ ਗੈਲੀਸੀਆ ਵਿੱਚ ਛਾਪੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਸ਼ਮੂਏਲ ਯੌਸੇਫ ਹੇਲੇਵੀ ਸਿਜ਼ੇਕਸ ਦਾ ਜਨਮ ਜਾਂ , ਪੋਲਿਸ਼ ਗੈਲੀਸਿਆ , ਹੁਣ ਬੂਚੱਚ, ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਆਧਿਕਾਰਿਕ ਤੌਰ ਤੇ, ਇਬਰਾਨੀ ਕਲੰਡਰ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਨਮ ਤਾਰੀਖ 18 ਏਵੀ 5648 ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਦਿਨ ਤਿਸ਼ਾ' ਬੀ' ਏਵੀ ਦੇ ਯਹੂਦੀ ਵਰਤ ਦਿਵਸ ਤੇ ਸੀ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਰਵਾਇਤੀ ਯਹੂਦੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚਕਾਰ ਟਕਰਾ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਹ ਯੂਰਪੀਅਨ ਸ਼ਟੈਟਲ ਦੀਆਂ ਮਿੱਟ ਰਹੀਆਂ ਰਿਵਾਇਤਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਆਪਕ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਬਿਰਤਾਂਤਕ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ।
ਸ਼ਮੂਏਲ ਯੋਸਫ਼ ਅਗਨੋਨ ਇੱਕ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਸੀ ਦੇ ਇੱਕ ਮੱਧ ਅੰਕੜੇ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਇਬਰਾਨੀ ਗਲਪ. ਇਬਰਾਨੀ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕੇ ਅਣਪਛਾਤਾ . ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਨਾਮ ਸਿੰਘ . .
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਸ਼ਾਲੌਮ ਮੋਰੇਤਚਾਈ ਹੇਲੇਵੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰੱਬਈਆ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਖੱਲਾਂ ਦੇ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਸੀਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੰਬੰਧ ਸਨ, ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦਾ ਪੱਖ ਮਿੰਤਨਾਗਦੀਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਸੀ।
ਅਗਨੋਨ ਪੌਲਿਸ਼ ਗੈਲੀਸੀਆ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਔਸਟਰੋ-ਹੰਗਰੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮੈਂਡੇਟਰੀ ਫਲਸਤੀਨ ਵਿੱਚ ਆਵਾਸ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਦੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ।
ਜਦੋਂ ਫਿਰ ਔਰਤ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਥਣਾਂ ਉਸਦੇ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਨੂਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਦੀਆਂ ਸਨ।
" ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਪੇਕੇ ਘਰ ਆਕੇ ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਚਮਕ ਦਾ ਰਾਜ ਬੜੇ ਚਾਅ ਨਾਲ ਦੱਸਦੀਆਂ ਸਨ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਧੰਦਿਆਂ ਕਾਰਨ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਕਈ-ਕਈ ਮਹੀਨੇ ਬਾਹਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆ ਔਰਤਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕਾਰਨ ਇੱਕਲਾਪਨ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਫੋਜੀ ਆਦਮੀ ਦੀ ਘਰਵਾਲੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਫੋਜ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈ ਕਈ ਮਹੀਨੇ ਨਹੀਂ ਮੁੜਦਾ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਅਧੂਰੀਆਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਸਰੀਰਕ ਲੋੜ ਵੀ ਇੱਕ ਹੈ।
ਇਸਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਉਹ ਲੋਕ-ਬੋਲੀਆਂ ਜਾਂ ਲੋਕ-ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸੱਸ ਨੂੰ ਆਖਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾ ਹੀ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗੀ।
ਉਸ ਔਰਤ ਦਾ ਦਿਨ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਧੰਦੇ ਕਰਦਿਆ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਰਾਤ ਕੱਟਣੀ ਕਾਫ਼ੀ ਔਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਾਮੁਕਤਾ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਪਰ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਕਾਮੁਕਤਾ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਧਵਾ ਦਾ ਦੂਜਾ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਜਦੋਂ ਵਿਧਵਾ ਦੀ ਉਮਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਇਸ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮੁਕਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ ਲੋਕ-ਬੋਲੀਆਂ, ਲੋਕ ਗੀਤ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਬੋਲੀਆਂ ਦਾ ਸਬੰਧ ਔਰਤ ਅਤੇ ਮਰਦ ਦੀਆ ਕਾਮੁਕ ਜਾਂ ਜਿਨਸੀ ਲੋੜਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂ ਬੋਲੀਆਂ ਜਾਂ ਗੀਤਾ ਦਾ ਸਬੰਧ ਔਰਤ ਜਾਂ ਮਰਦ ਦੇ ਜਵਾਨ ਹੋਣ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਾਮੁਕਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਕਾਮੁਕ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਖੜੀ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਮਰਦਾ ਦੀਆ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੀਆ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਸਿੱਧੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀਆ।
ਉਹ ਆਪਣੀਆ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਊਥੇ ਕਰਦੀਆ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਮਰਦ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾ ਪੰਜਾਬੀ ਔਰਤਾਂ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕਾਮੁਕਤਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਬੋਲੀਆ ਜਾਂ ਗੀਤਾਂ, ਸਿਠਣੀਆ ਜਾਂ ਛੰਦ ਲਗਾਉਦੀਆ ਹਨ।
ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਮਰਦ ਜੰਝ ਲੈ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਤਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਔਰਤਾਂ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀਆ ਸਨ।
ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾ ਦੀਆ ਬੋਲੀਆ ਪਾਈਆ ਜਾਂਦੀਆ ਸਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੀਆ ਦੀ ਕਾਮੁਕਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਦੀ ਸੀ ਜਾਂ ਫਿਰ ਹੋਰ ਸਮਾਜਿਕ ਰਿਸਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਿਉਰ ਭਰਜਾਈ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ, ਜੀਜਾ ਅਤੇ ਸਾਲੀ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਿਆ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਜਾਕ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਢਾਲਦਾ ਹੈ।
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਜੀਵਨ ਜਾਂਚ ਉਸਦਾ ਦਾ ਖਾਣ ਪੀਣ ਪਹਿਰਾਵਾ ਆਦਿ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਵੈਸੇ ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਖੁੱਲੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਫੇਰ ਵੀ ਉਸਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲੇ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਉਹ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਉਹ ਲੋਕ ਕੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਾਧਿਅਮ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਖੁੱਲੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮਾਂ ਕਦਰਾਂ ਕੀਮਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਪਰ ਮਨੁੱਖੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਉਤਸੁਕਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁਝ ਨਿਯਮ ਘੜੇ ਗਏ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਗੀਤ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀਆਂ ਕਾਮ-ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਸਬੰਧ ਕਾਮੁਕਤਾ ਨਾਲ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਔਰਤ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਬਣਤਰ ਜਾਂ ਔਰਤ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਮੁੱਖ ਰੱਖ ਕੇ ਗੀਤ ਲਿਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀ ਮਰਦ ਆਪਣੀ ਕਾਮੁਕਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਦੌਰ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਵੇਂ ਔਰਤ ਦੀ ਸਥਿਤੀ, ਰੂਪ ਜਾਂ ਸ਼ਕਲ ਬਦਲਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਕਾਮੁਕਤਾ ਦੀਆ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਉ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਬਦਲਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚਮਕੀਲੇ ਦੇ ਗਾਏ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਮੁਕਤਾ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਾਂ ਆਧੁਨਿਕ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਹਨੀ ਸਿੰਘ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਮੁਕਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵਰਜਿਤ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ, ਸਬੰਧਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾ ਲੋਕ ਕਥਾ, ਲੋਕ-ਪ੍ਰੀਤਾਂ, ਗਾਲ਼ਾਂ, ਚੁਟਕਲਿਆਂ, ਗੀਤਾਂ ਆਦਿ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਭੋਜਨ ਦੀ ਲੋੜ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਾਮ ਪ੍ਰਤੀ ਚੇਸ਼ਟਾ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਲੋੜ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਘਿਨਾਉਣੇ ਤੋਂ ਘਿਨਾਉਣਾ ਰੂਪ ਅਖਤਿਆਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਵੀ ਗੁਰੇਜ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਰੂਪ ਜਾਂ ਵਿਧੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਜੋ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕਾਮੁਕਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਵੇ ਜੋ ਥੋੜੀ ਬਹੁਤ ਕਾਮੁਕਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਿਖਣ ਜਾਂ ਮੰਨਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਸਿਰਫ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਗੀਤਾ ਲੋਕ ਮੁਹਾਵਰਿਆਂ, ਸਿਠਣੀਆਂ, ਸੁਹਾਗਾਂ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਜਾਂ ਮਰਦ ਦੀ ਕਾਮੁਕਤਾ ਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਪੈਣਾ ਹੋਣ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗਾਮਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਕਰਚੀ ਇਲਾਕੇ ਅਗਾ ਖ਼ਾਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮੱਧ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਏਸ਼ੀਆ, ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਗਰੈਥ ਝੀਲ, ਯੂਰੋਪ ਅਤੇ ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਦੇ ਕੰਪਲੈਕਸ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ. ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿਚ, ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਇੱਕ 84-ਏਕੜ ਦੀ ਕੰਪਾਸ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਦੋ ਕੈਂਪਸ ਨਰ ਅਤੇ ਮਾਦਾ ਹੋਸਟਲ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 300 ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ. ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੇਡ ਅਤੇ ਪੁਨਰਵਾਸ ਕੇਂਦਰ ਹੈ ਜੋ ਓਲੰਪਿਕ ਸਟੈਂਡਰਡ ਸੈਰਿੰਗ ਪੂਲ, ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਨੈਟ, ਟੈਨਿਸ ਕੋਰਟ, ਲੱਕੜ ਦੇ ਫ਼ਰਸ਼, ਸਕਵਾਸ਼ ਕੋਰਟ ਅਤੇ ਜਿਮ ਨਾਲ ਇੰਡੋਰ ਗਿੰਨਾਈਸਅਮ ਨਾਲ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ ਇਸ ਵਿੱਚ ਜੋਗਿੰਗ ਟ੍ਰਕ ਦੇ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਅਤੇ ਫੁੱਟਬਾਲ ਮੈਦਾਨ ਹਨ
ਅਗਾ ਖ਼ਾਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੈਵਿਕ ਖੋਜਾਂ ਦੀ 75% ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਾਕੀ 25% ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਸਾਂਝੇ ਹਨ. ਏਕੇਯੂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਹਿਕਰਮੀ-ਸਮੀਖਿਆ, ਸੂਚੀਬੱਧ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਖੋਜ ਲੇਖ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ. ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ. ਤੈਕ ਮੈਡੀਕਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਕ੍ਰਮਬੱਧ ਸਿਹਤ ਮੈਗਜ਼ੀਨਾਂ ਵਿੱਚ 50 ਖੋਜ ਪੱਤਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ .
ਇੱਕ ਮਾਪ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਜਣਨ ਦੀ ਦਰ ਮੇਲ ਮਿਲਾਪ, ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਜਾਂ ਜਨਸੰਖਿਆ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਔਸਤ ਗਿਣਤੀ ਹੈ।
ਜਣਨ ਸਮਰੱਥਾ, ਉਪਜਾਊ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਨਨ (ਗੈਮੇਟ ਉਤਪਾਦਨ, ਗਰੱਭਧਾਰਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਲਈ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ) ਲਈ ਸੰਭਾਵੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਪਜਾਊਪੁਣੇ ਦੀ ਘਾਟ ਬਾਂਝਪਨ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਦੀ ਘਾਟ ਨੂੰ ਬੰਜਰਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਬਾਂਝਪਨ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥਤਾ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨਪੁੰਸਕਤਾ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਵੀ ਸੰਕੇਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪੂਰਨਕਾਲ ਲਈ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹੈ।
ਬਾਂਝਪਨ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਕਾਰਕ ਹਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਡਾਕਟਰੀ ਦਖਲ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਜਣਨ ਸਮਰੱਥਾ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਜਿਨਸੀ ਵਿਵਹਾਰ, ਸਹਿਜਪੁਣੇ, ਸੱਭਿਆਚਾਰ, ਸਹਿਜ, ਐਂਡੋਕਰੀਨੋਲੋਜੀ, ਸਮੇਂ, ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਰਾਹ ਅਤੇ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਦੇ ਕਾਰਕਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਜਨਸੰਖਿਅਕ ਪ੍ਰਸੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਪਜਾਊ ਸ਼ਕਤੀ ਸੰਭਾਵੀ ਔਲਾਦ ਦੀ ਅਸਲ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਭੌਤਿਕ ਸਮਰੱਥਾ ਦੀ ਜੋ ਉਪਜਾਊ ਦੀ ਟਰਮ ਹੈ।
ਕਾਉਂਸਲਿੰਗ, ਥੈਰੇਪੀ, ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਸਮੂਹ ਦੀ ਪਹਿਲਕਦਮੀ ਜਿਨਸੀ ਹਮਲੇ ਦੇ ਬਾਅਦ ਮਦਦਗਾਰ ਸਾਬਤ ਹੋਈ ਹੈ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਹਿੰਸਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕਾਰਜਾਤਮਕ ਕਾਰਕ ਬਣਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਰਿਕਵਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਕੁਝ ਸਬੂਤ ਹਨ ਕਿ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਮਾਨਸਿਕ ਤਣਾਅ ਕਾਰਨ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਸੁਧਾਰ ਦੀ ਦਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਖੇਪ ਸੰਭਾਵੀ-ਵਿਵਹਾਰਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਘਟਨਾ ਵਾਪਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਈ ਵਾਰ ਖੁਦ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਇਲਾਜ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਵੀ ਰਿਕਵਰੀ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਛੋਟੀ ਮਿਆਦ ਲਈ ਸਲਾਹ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਪੂਰੀ ਰਿਕਵਰੀ ਲਈ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਕਸਰ ਹੋਰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਹੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਔਸਤਨ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਸਮਰਥਨ ਗ਼ੈਰ-ਸਰਕਾਰੀ ਖੇਤਰ ਦੁਆਰਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬਲਾਤਕਾਰ ਸੰਕਟ ਕੇਂਦਰਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਨਾਲ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਪੀੜਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ।
ਪਹੁੰਚ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਇੱਕ ਹੱਲ ਹੈ ਟੈਲੀਫੋਨ ਹੈਲਪਲਾਈਨਾਂ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ, ਆਦਰਸ਼ਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮੁਫ਼ਤ ਹਨ।
ਮਿਸਾਲ ਲਈ, ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਟੋਪ ਵੂਮੈਨ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਹੈਲਪਲਾਈਨ, ਅਪਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ 150,000 ਕਾਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਬਾਲ ਵਿਆਹ ਇੱਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਆਧਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਬਦਲਾਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਾਫ਼ੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਵਿਆਹਾਂ 'ਤੇ ਗ਼ੈਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੁੱਟਣਾ, ਪ੍ਰਥਾ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੁਲਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਦਰਜ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਇੰਨੀ ਅਨਿਯਮਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਉਮਰ ਬਾਰੇ ਜਾਣੂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਸਮਾਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਨ ਲਈ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਵਿਆਪਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਵਿਅਕਤੀਗਤ, ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ, ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਪੱਧਰ ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਕੰਭਰੀ ਦੇਵੀ ਪਾਰਵਤੀ, ਮਹਾਕਾਲ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਹੈ।
ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ 'ਚ ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਾਕੰਭਰੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾਣਾਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਹੀਰਨਯਕਸ਼ ਦੇ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਾਦਿੱਤਯ ਗੁਰੂ ਸੀ।
ਦੁਰਗਮਸੁਰਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਚਾਰ ਵੇਦ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਏ।
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਧਾ ਕਾਰਨ ਯੱਗਦਾਦੀ ਦੇ ਰਸਮ ਬੰਦ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਲੱਗੀ।
ਕਿਸੇ ਵੀ ਜੀਵ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਬਨਸਪਤੀ ਵੀ ਸੁੱਕ ਗਈ. ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਮਰਨ ਲੱਗੇ. ਦੁਰਗਮਸੁਰਾ ਦੇ ਅੱਤਿਆਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਦੇਵੀ ਸ਼ਿਵਾਲਿਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਗਦੰਬਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਮਹਾਂਮਾਇਆ ਮਾਂ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰੀ ਉਸੇ ਜਗ੍ਹਾ ‘ਤੇ ਆਇਓਨੀਜਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਦੁਰਦਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ, ਜਗਦੰਬਾ ਦਾ ਦਿਲ ਪਸੀਜਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੰਝੂਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਧਾਰਾ ਵਹਿਣ ਲੱਗੀ. ਸੌ ਦੇ ਦੋਸਤ ਮਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ. ਸਾਈਨਾ ਨੈਣਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸਦਕਾ, ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਬਾਰਸ਼ ਹੋਈ ਅਤੇ ਨਦੀ-ਤਲਾਬ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ. ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ਤਾਕ ਦੇਵੀ ਨਾਮ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਮਲ, ਤੀਰ, ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੈਰਾਨਕੁਨ ਕਮਾਨ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ. ਮਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਐਪਸ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਏ. ਇਸ ਬ੍ਰਹਮ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ਕੰਭਰੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ. ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਸ਼ਿਵਾਲਿਕ ਪਹਾੜੀ 'ਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਅਤੇ ਦੁਰਗਮਾਸੁਰ ਨੂੰ ਲੁਭਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਚੌਂਕੀ' ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ. ਇਸ ਅਸਥਾਨ 'ਤੇ, ਮਾਂ ਜਗਦੰਬਾ ਨੇ ਦੁਰਗਮਸੁਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਭੂਦੇਵ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ।
ਮਾਤਮਾ ਦੀ ਅਥਾਹ ਰਹਿਮ ਨਾਲ, ਪਹਿਲੇ ਪੂਜਾਰੀ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਭੂਡੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਪੱਥਰ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਾਤਾ ਸ਼ਕੰਭਰੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹਹ ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਜਿੱਥੇ ਮਾਤਾ ਨੇ ਦੁਰਗਮਸੁਰਾ ਨਾਮ ਦੇ ਭੂਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੁਣ ਉਹ ਵਿਰਕਖੇਤ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ. ਜਿਥੇ ਮਾਂ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜੀ ਦੀ ਛਾਪ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ, ਉਥੇ ਸ਼ਕੰਭਰੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਘਰ ਹੈ. ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਜਿੱਥੇ ਮਾਂ ਨੇ ਭੂਰਾ ਦੇਵ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਹੈ ਬਾਬਾ ਭੂਰਾਦੇਵ ਦਾ ਮੰਦਰ. ਇਹ ਖੇਤਰ ਕੁਦਰਤੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰੀ ਘਾਟੀ ਉਪਾਸਕ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਦੇਵੀਪੂਰਣ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਤਾਕਸ਼ੀ, ਸ਼ਕੰਭਰੀ ਅਤੇ ਦੁਰਗਾ ਇਕੋ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ।
ਪਰ ਸਹਾਰਨਪੁਰ ਦੀਆਂ ਜੰਗਲੀ ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਣ ਵਾਲਾ ਸਿੱਧ ਭਵਨ ਦਾ ਰੰਗਤ ਕੁਝ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ. ਪਹਾੜੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਮਾਤਾ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹੈ. ਪੰਦਰਾਂ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਾਂ ਦਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੂਪ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਗਣੇਸ਼ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੰਗਮਰਮਰ ਦੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮ 'ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਿਸ' ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਹੈ. ਮਾਂ ਦੇ ਚਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀਆਂ ਖੂਬਸੂਰਤ ਪੁਸ਼ਾਕਾਂ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਉਪਕਰਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ. ਭੀਮਾ ਅਤੇ ਭਰਮਾਰੀ ਦੇਵੀ ਮਾਂ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇਅਤੇ ਖੱਬੇ ਅਤੇ ਸ਼ਤਾਕਸ਼ੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਮੰਦਰ ਹੈ ਜਿਥੇ ਦੁਰਗਾ ਦੇ ਚਾਰ ਰੂਪ ਇਕੱਠੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਭੂਰਾ ਦੇਵ ਬਾਬਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਹੈ. ਦੇਵਾਸੂਰ ਸੰਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਮਾਤਾ ਜਗਦੰਬਾ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਭੂਰਾਦੇਵ ਨੂੰ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਵੇਗਾ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਭੂਰਾਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ।
ਸ਼ਕੰਭਰੀ ਦੇਵੀ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵਾਲਿਕ ਦੀਆਂ ਬ੍ਰਹਮ ਪਹਾੜੀਆਂ' ਤੇ ਇੱਕ ਸਵੈ-ਘੋਸ਼ਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਮਾਤਾ ਸ਼ਕੰਭਰੀ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਪੂਰਵਕ ਦੁਰਗਾ ਸਪਸ਼ਟਤੀ ਦੇ ਮੂਰਤੀ ਰਹਿਸਿਆ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਆਇਨੀਜਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਅਤੇ ਸ਼ਤਾਕਸ਼ੀ ਅਵਤਾਰ ਲੈ ਲਈ. ਦੇਵੀ ਸ਼ਤਾਕਸ਼ੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ. ਸ਼ਤਾਕਸ਼ੀ ਮਾਂ ਹੀ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈਬੁਭੁਕਸ਼ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ਕੰਭਰੀ ਦੇਵੀ ਅਖਵਾਇਆ, ਜੋ ਕਿ ਮਨਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ. ਸ਼ਕੰਭਰੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦੁਰਗਮਸੁਰਾ ਨਾਂ ਦੇ ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਦੁਰਗਾ ਕਿਹਾ, ਜੋ ਤਬਾਹੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।
ਇਸਲਈ, ਜਗਦੰਬਾ ਸ਼ਕੰਭਰੀ ਦੇਵੀ ਅਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਪਰਮਸ਼ਵਰੀ ਮਹਾਮਾਯ ਹੈ. ਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਪੀਠ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ. ਮਾਂ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਚੁੰਬਕੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਰਗੇ, ਦਰਬਾਰ ਨੂੰ ਇਸ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ. ਕਾਲ ਭੈਰਵ, ਜਵਾਲਾ ਦੇਵੀ, ਕਾਲੀ ਮਾਤਾ, ਸ਼ਿਵਜੀ, ਗਣੇਸ਼ ਸੁਆਮੀਹਨੂੰਮਾਨ ਜੀ ਨੈਨਾ ਸ਼ੈਵਰਡ ਆਦਿ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਮੰਦਰ ਹੈ।
ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਚੰਦਿਕਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਅਸਲ ਮਾਂ ਹੈ ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਨਾਹ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਮਾਂ ਅੰਬਾ ਭਗਵਤੀ ਭਵਾਨੀ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰੀ ਭੰਡਾਰੇ ਨੂੰ ਭਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਮਾਤਾ ਸਰਬ ਵਿਆਪਕ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵੀ ਸ਼ਕੰਭਰੀ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੇ ਪਹਾੜੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਮਾਤਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਤਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਦੇਵੀ ਸਤੀ ਦਾ ਸਿਰ ਵੀ ਇੱਥੇ ਡਿਗ ਪਿਆ।
8 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜਪੂਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਪਹੁੰਚੇ, ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੁਲਦੇਵੀ ਮਾਂ ਸ਼ਕੰਭਰੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੰਦਰ ਵੀ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਾਂਵਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੰਭਭਰੀ ਆਸ਼ਾਪੁਰਾ ਹਨ।
ਵੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ. ਮਾਂ ਆਦਿਸ਼ਕਤਿ ਜਗਤਜਨਨੀ ਜਗਦਮਬੀਕਾ ਯੋਗਮਾਯ ਉਹ ਦੇਵੀ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਕੰਭਰੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਾਰਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ. ਮਹਾ ਦੇ ਸਿੱਧ ਸ਼ਕਤੀਪੀਠ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦੇ ਵਣ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ "ਰਾਜਨ ਨੂੰ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵੀ ਸਥਾਨ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕੰਭਰੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ"।
ਇੱਥੇ ਇਹ ਵਰਣਨ ਸ਼ਕਮਭਰੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਿਵਾਲਿਕ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕੇਸ਼ਵਰ ਮਹਾਦੇਵ ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਕੰਭਰੀ ਦੇਵੀ ਮੰਦਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਹਾੜੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਪਰ ਇਸ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨਤਾ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪੁਰਾਤਨਤਾ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦੇ ਵਣਪਾਰਵ ਅਤੇ ਸਕੰਦ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਕੇਦਾਰਖੰਡ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਬਿਲਕੁਲ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਿਰਫ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾ ਕੇ ਕੁਝ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ. ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪੰਜ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਵੀ ਇਥੇ ਬਡਕੇਸ਼ਵਰ ਮਹਾਦੇਵ ਵਰਗੇ ਹਨ,ਸ਼ਕੇਸ਼ਵਰ ਮਹਾਦੇਵ, ਇੰਦਰਸ਼ਵਰ ਮਹਾਦੇਵ, ਕਮਲੇਸ਼ਵਰ ਮਹਾਦੇਵ ਅਤੇ ਵਟੂਕੇਸ਼ਵਰ ਮਹਾਦੇਵ।
ਪਰ ਸਹਾਰਨਪੁਰ ਦੀਆਂ ਜੰਗਲੀ ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਿਚ ਬੈਠਣ ਵਾਲਾ ਸਿੱਧ ਭਵਨ ਦਾ ਰੰਗਤ ਕੁਝ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ।
ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਬਾਲ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਗਮਰਮਰ ਦੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ ਜਿਸ' ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਹੈ।
ਮਾਂ ਦੇ ਚਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀਆਂ ਖੂਬਸੂਰਤ ਪੁਸ਼ਾਕਾਂ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਉਪਕਰਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਇਹ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਮੰਦਰ ਹੈ ਜਿਥੇ ਦੁਰਗਾ ਦੇ ਚਾਰ ਰੂਪ ਇਕੱਠੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਾਸੁਰ ਸੰਗਰਾਮ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਮਾਤਾ ਜਗਦੰਬਾ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਭੂਰਾਦੇਵ ਨੂੰ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਆਵੇਗਾ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਭੁਰਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ।
ਸ਼ਕੰਭਰੀ ਦੇਵੀ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵਾਲਿਕ ਦੀਆਂ ਬ੍ਰਹਮ ਪਹਾੜੀਆਂ' ਤੇ ਇਕ ਸਵੈ-ਘੋਸ਼ਿਤ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਮਾਤਾ ਸ਼ਕੰਭਰੀ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਪੂਰਵਕ ਦੁਰਗਾ ਸਪਸ਼ਟਤੀ ਦੇ ਮੂਰਤੀ ਰਹਿਸਿਆ ਅਧਿਆਇ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵੀ ਸ਼ਕੰਬਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮੰਦਿਰ ਸਕਾਰਈ ਵਿਖੇ ਉਦੈਪੁਰ ਵਾਤੀ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 15 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸੀਕਰ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 29 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ' ਤੇ ਹੈ।
ਮਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ਕੰਭਰੀ ਭਾਗਵਤੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਿੱਧ ਸ਼ਕਤੀਪੀਠ ਸ਼ਿਵਾਲਿਕ ਸਰਹੱਦਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਰਸਾਤੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਹੈ. ਜਿਸਦਾ ਵਰਣਨ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਸਕੰਦ ਪੁਰਾਣ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਪੁਰਾਣ, ਭਾਗਵਤ ਆਦਿ।
ਮਾਂ ਦਾ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਪੀਠ ਦੇਵੀ ਦਾ ਨਿਰੰਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ. ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਾਂ ਇਥੇ ਸਵੈ-ਘੋਸ਼ਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ. ਲੋਕ ਰਾਏ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਗਦੰਬਾ ਦੇ ਇਸ ਧਾਮ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਰਸ਼ਨ ਇੱਕ ਚਰਵਾਹੇ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਜਿਸ ਦੀ ਸਮਾਧੀ ਅਜੇ ਵੀ ਮੰਦਰ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਮਾਤਾ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਵਿਸੇਸ ਭਗਤ, ਬਾਬਾ ਭੂਰਾਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਧਾਨ ਹੈ।
ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਦੋ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ- ਸ਼ਾਕ ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸਬਜ਼ੀ / ਵੈਗਨ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਭਰੀ ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਧਾਰਕ / ਅਹੁਦੇਦਾਰ' ਜੋ ਆਖਰਕਾਰ ਮੂਲ ਸ਼ਬਦ ਭੂੰ ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਬੀਜਣਾ / ਪਹਿਨਣਾ / ਪਾਲਣਾ ਹੈ।
ਹਰ ਸਾਲ ਵਿਜੇਵਾੜਾ ਦੁਰਗਾ ਮੰਦਿਰ ਵਿਚ ਉਹ ਸ਼ਕਾਂਬਰੀ ਉਤਸਵ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਦਿੱਤੀ , ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਜ਼ੋਡੀਆਕਲ ਆਤਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਹੈ ਜੋ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਮੈਟਰਿਕਸ ਤੋਂ, ਸਵਰਗੀ ਸਰੀਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ।
ਹਰ ਮੌਜੂਦਾ ਰੂਪ ਦੀ ਅਲੌਕਿਕ ਮਾਂ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਸੰਸਲੇਸ਼ਣ ਹੈ, ਉਹ ਸਪੇਸ ਨਾਲ ਅਤੇ ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਬੋਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਰੀਵ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪਦਾਰਥ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਰਿਗਵੇਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਤਕਰੀਬਨ 80 ਵਾਰ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦਾ ਹਵਾਲੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਪੁਰਾਣਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਅਤੇ ਭਗਵਤ ਪੁਰਾਣ, ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਦਿਤੀ ਰਿਸ਼ੀ ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਦਿਤਯਾਸ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੰਦਰ, ਸੂਰਿਆ ਅਤੇ ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਵੀ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਰਿਸ਼ੀ ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਨਾਲ ਅਦਿਤੀ ਦੇ 33 ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਾਰ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਸੂਰਯ ਸਮੇਤ ਅਦਿੱਤਿਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਰੁਦਰਾ ਅਤੇ ਅੱਠ ਨੂੰ ਵਾਸਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਇੰਦਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਾਮਨਾ ਅਵਤਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਸਾਉਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਸਿਤਾਰਾ ਸ਼ਰਵਣ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਇਸ ਬੱਚੇ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਬਾਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਦਿਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ।
ਪੁਰਾਣਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਅਤੇ ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਕਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਵੱਖ ਵੱਖ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਅਦਿਤੀ ਅਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਸਮੇਤ 12 ਹੋਰ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਜਦੋਂ ਕਸ਼ਯਪਾ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਅਦਿਤੀ ਅਤੇ ਦੀਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਦਿਤੀ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਤੋਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰਦਾਨ ਮੰਗਣ ਲਈ ਕਿਹਾ।
ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ. ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਰਥਾਤ ਵਰੁਣ, ਪਰਜਾਨਿਆ, ਮਿੱਤਰਾ, ਅੰਸ਼, ਪੁਸ਼ਨ, ਧੱਤਰੀ, ਅਗਨੀ, ਅਰਿਆਮਨ, ਸੂਰਿਆ, ਭਾਗ ਅਤੇ ਵਾਮਨ।
ਸਮਾਜਿਕ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸਨੇ ਸਮਾਜਕ ਵਿਵਹਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣਨ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਵੀ ਇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਗੁਣ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਇਸਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣ ਗਈ।
ਅਦਿੱਤੀ ਦਾ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਰਿਗਵੇਦ ਵਿਚ ਹੋਰ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜ਼ਿਕਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹੋਰ ਵੈਦਿਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਭਜਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਦੂਜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੁਦਰਤੀ ਵਰਤਾਰੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਲੌਕਿਕ ਸਰੀਰਾਂ ਜਾਂ ਅਦਿਤਯਾਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਵਿਜਿੰਮ ਵਿੱਚ ਚੱਟਾਨ ਦੀ ਬਣੀ ਗੁਫ਼ਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਅਦਿਤੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਮੰਦਰ ਲੱਭ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਇਸ ਮਿਆਦ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਇੰਸੀਟਿਊਟ ਕੈਥੋਲਿਕ, ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਅਲਾਇੰਸ ਫ੍ਰਾਂਸੀਸੀਜ਼ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।
ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਸਿਆਸੀ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਲਈ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਦੂਤਾਵਾਸ ਦੇ ਦੂਜੀ ਸਕੱਤਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।
ਫਿਰ ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਪਰਤ ਆਈ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ 1991-96 ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਭਾਗ ਵਿਚ ਫਰਾਂਸ, ਯੂ.ਕੇ., ਬੇਨੇਲਯੂਕਸ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ, ਇਟਲੀ, ਸਪੇਨ ਅਤੇ ਪੁਰਤਗਾਲ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਅਕਤੂਬਰ 1995 ਵਿਚ ਆਕਲੈਂਡ , ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਵਿਖੇ 14 ਵੀਂ ਕਾਮਨਵੈਲਥ ਹੈਡਜ਼ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿਚ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਬੰਧਾਂ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ ਵੀ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਉਪ-ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਦੌਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਨਜਿੱਠੀ।
ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ ਦੇ ਮੁਖੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਾਈ ਕਮਿਸ਼ਨਰਾਂ/ਰਾਜਦੂਤਾਂ ਨੇ ਡਿਪਲੋਮੈਟਿਕ ਰਿਲੇਸ਼ਨਜ਼ 'ਤੇ ਜਨੇਵਾ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਮੁੱਦਿਆਂ ਸਮੇਤ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਰੁਚਿਰਾ ਕੰਬੋਜ ਨੂੰ ਫਿਰ 2002-2005 ਤੱਕ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਥਾਈ ਮਿਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕਾਉਂਸਲਰ ਵਜੋਂ ਤਾਇਨਾਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਰੱਖਿਅਕ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪਰਿਸ਼ਦ ਸੁਧਾਰ, ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਸੰਕਟ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠੀ।
ਦਸੰਬਰ 2014 ਵਿੱਚ ਸਕੱਤਰ ਜਨਰਲ ਕੋਫੀ ਅੰਨਾਨ ਦੀ ਬਲੂ ਰਿਬਨ ਪੈਨਲ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ -4 ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੇ ਸੁਧਾਰ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੰਮ ਜਾਰੀ ਹੈ।
ਰੁਚਿਰਾ ਕੰਬੋਜ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਸਕੱਤਰੇਤ ਲੰਡਨ ਵਿਖੇ ਸਕੱਤਰ ਜਨਰਲ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਦੀ ਉਪ-ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਹ ਇੱਕ ਬਹੁ-ਪੱਖੀ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਸਕੱਤਰ ਜਨਰਲ ਦੇ ਦੋ ਸਟਾਫ ਅਫਸਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਰਾਜਨੀਤਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਮੁੱਦਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਨੀਦਾਦ ਅਤੇ ਟੋਬੈਗੋ ਵਿੱਚ 2009 ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ ਸੀ।
ਉਹ 1998 ਵਿਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦੇਵਗੌੜਾ ਦੀ ਰਾਜ ਦੌਰੇ ਨਾਲ ਮੋਰੀਸ਼ੀਅਸ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ 1997 ਵਿਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਆਈ. ਕੇ. ਗੁਜਰਾਲ ਦੀ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੀ ਰਾਜ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਫੇਰੀ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਡਿਊਟੀ 'ਤੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮਈ 2014 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਦੇ ਸਹੁੰ ਚੁੱਕ ਸਮਾਗਮ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਸਾਈਨਮੈਂਟ 'ਤੇ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰਕ ਦੇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਮਾਰੀਸ਼ਸ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਸਾਈਨਮੈਂਟ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਡਿਊਟੀਆਂ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਇਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ 2008 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਕੇਪ ਟਾਊਨ ਦੇ ਦੌਰਿਆਂ ਅਤੇ 2007 ਵਿੱਚ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਕੇਪ ਟਾਊਨ ਦੇ ਦੌਰੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਰਾਜ ਦੇ ਦੌਰੇ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਰੁਚਿਰਾ ਕੰਬੋਜ, ਆਈਐਫਐਸ 1987 ਬੈਚ ਤੋਂ ਇਕ ਭਾਰਤੀ ਡਿਪਲੋਮੈਟ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਦੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਹਾਈ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਅਤੇ ਭੂਟਾਨ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਅੰਬੈਸਡਰ ਹੈ।
ਦਿੱਲੀ ਵਾਪਸ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਜੂਨ 1999 ਤੋਂ ਮਾਰਚ 2002 ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਵਿਦੇਸ਼ ਸੇਵਾ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਸੇਵਾ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਦੇ ਕਾਡਰ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।
ਕੈਂਚੀ ਦੇ ਇੱਕ ਜੋੜੇ ਵਿੱਚ ਮੈਟਲ ਬਲੇਡਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਜੋੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਉਲਟ ਤਿੱਖੇ ਕੋਨੇ ਲਗਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਹੌਲੀ ਹੈ।
ਕੈਂਚੀ ਨੂੰ ਗੱਤਾ, ਕਾਗਜ਼, ਮੈਟਲ ਫੋਇਲ, ਕਪੜੇ, ਰੱਸੀ ਅਤੇ ਤਾਰ ਵਰਗੀਆਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਪਤਲੀਆਂ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੈਂਚੀਆਂ ਤੇ ਰਸੋਈ ਦੀਆਂ ਕਰਦਾਂ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਪਰ ਵੱਡੀਆਂ ਉਪਕਰਣਾਂ ਨੂੰ ਸੀਸਰਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੈਂਚੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬਲੇਡ ਲੱਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਲਈ ਗਲਤ ਕੈਚੀ ਵਰਤਣ ਨਾਲ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਸਪਲਿਟ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਏ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਦੋਵੇਂ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਰਸੋਈ ਦੀਆਂ ਕੈਂਚੀਆਂ, ਜੋ ਕਿ ਰਸੋਈ ਦੇ ਸੰਦਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਮੀਟ ਵਰਗੇ ਖਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਅਤੇ ਕੱਛਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹੇਠਲੇ ਕੁਆਲਿਟੀ ਕੈਚੀ ਵਿੱਚ, ਕੱਟਣ ਦੀਆਂ ਕਿਨਾਰੀਆਂ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਇਹ ਮੁਢਲੇ ਤੌਰ ਤੇ ਦੋ ਬਲੇਡਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਸਾਈ ਕਾਰਵਾਈ ਹੈ ਜੋ ਸਮਗਰੀ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹਾਈ-ਕੁਆਲਿਟੀ ਕੈਚੀ ਵਿੱਚ, ਬਲੇਡ ਦੋਨਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਿੱਖੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਤਣਾਅ ਉੱਠ ਸਕਦੇ ਹਨ - ਕੱਟੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਉਚਾਈ ਦੇ ਤਣਾਅ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਜਿੱਥੇ ਬਲੇਡ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼ ਉਦਾਹਰਨ ਉੱਚ-ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦੀਆਂ ਕਾਜਾਂ ਜਾਂ ਿਸ਼ੜਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਫੋਨ ਅਤੇ ਰੇਸ਼ਮ ਵਰਗੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਕੱਪੜੇ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੱਟਣ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਾਂਸੇ ਜਾਂ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਪਿੰਜੂਰ ਕੈਚੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਲੇਡਾਂ ਨੂੰ ਟਿਪਸ ਅਤੇ ਹੈਂਡਲਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਘੁੰਮਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਧੁਨਿਕ ਕੈਚੀ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਪੂਰਵਜ, ਲਗਭਗ 100 ਈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੋਮ, ਸਗੋਂ ਚੀਨ, ਜਪਾਨ ਅਤੇ ਕੋਰੀਆ ਵਿੱਚ ਆਮ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਅਜੇ ਵੀ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਆਧੁਨਿਕ ਕੈਚੀ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਹ 'ਬਸੰਤ ਕੈਚੀ' ਕਿਸਮ ਦੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਕਾਂਸੀ ਬਲੇਡ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਕਰੁਤਵ ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਪਤਲੀ, ਲਚਕੀਲੀ ਪੱਟੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਬਲੇਡਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਵਰਤਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਾਰੀ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨ ਲਈ।
ਆਧੁਨਿਕ ਕੈਂਚੀ ਅਕਸਰ ਕੰਪੋਜ਼ਿਟ ਥਰਮਾਪਲੇਸਿਟਕ ਅਤੇ ਰਬੜ ਦੇ ਹੈਂਡਲਸ ਨਾਲ ਐਗਰੋਨੌਮਿਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਪਭੋਗਤਾ ਨੂੰ ਪਾਵਰ ਗ੍ਰਿਪ ਜਾਂ ਸਪਸ਼ਟ ਪਕੜ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਕੈਚੀ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ' ਤੇ ਤਿੱਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਅਤੇ ਬਲੇਡਾਂ ਦੇ ਸੁਝਾਅ ਅਕਸਰ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ 'ਗੋਲ' ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਵੇਨ ਦੀ ਜੀਵਨੀ ਲਿਖਣ ਵਾਲੇ ਮਾਈਕਲ ਮੁੰਨ ਨੇ ਵੇਨ ਦੀ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ।
ਸੈਮ ਓ 'ਸ਼ਟਲ ਦੇ ਚੇਅਰਮੈਨ, ਕਟ ਟੂ ਦਿ ਚੇਜ਼ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਟੂਡੀਓ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਨੇ ਦੇ ਸੀਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੂਟ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੁਪਹਿਰ ਤੱਕ ਉਹ "ਇੱਕ ਮਤਲਬੀ ਸ਼ਰਾਬੀ ਸੀ"।
ਉਹ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦੇ ਬਾਲਗ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿਗਰੇਟ ਦੀ ਚੇਨ ਤਮਾਕੂਨੋਸ਼ੀ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ 1964 ਵਿੱਚ ਫੇਫੜਿਆਂ ਦੇ ਕੈਂਸਰ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਮੁੱਚੇ ਖੱਬੀ ਫੇਫੜੇ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਸਲੀਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਸਫਲ ਸਰਜਰੀ ਲਗੀ।
ਵੇਨ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਬਿਜਨਸ ਅਸੋਸੀਏਟਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਕੰਮ ਦਾ ਖਰਚਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ, ਵੇਨ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਕੈਂਸਰ ਹੈ ਅਤੇ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਰੋਕਥਾਮ ਲਈ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵੈਂਨ ਨੂੰ "ਦਿ ਬਿਗ ਸੀ" ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਕੈਮਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਭਾਅ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿੰਟਰਸਟਰ, ਆਇਓਵਾ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੇਨ ਦੱਖਣੀ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ।
ਉਸ ਨੇ ਸਥਾਨਕ ਫ਼ਿਲਮ ਸਟੂਡੀਓਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਲੱਭਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਬੌਡਿਸਰਫਿੰਗ ਐਕਸੀਡੈਂਟ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਦੱਖਣੀ ਫਲੀਲੈਂਡ ਦੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁਟਬਾਲ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
63-64 ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਫੌਕਸ ਫਿਲਮ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਛੋਟੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮੋਢੀ ਰੋਲ ਵੋਲਸ਼ ਦੀ ਵਾਈਡਸਾਈਡ ਵਾਈਦਰ ਦ ਬਿਗ ਟ੍ਰੇਲ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਜਿਸ ਨੇ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਕਈ ਬੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੋਹਰੀ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜਿਆਦਾਤਰ ਪੱਛਮੀ ਗਾਇਕੀ ਵਿੱਚ।
ਉਹ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪਤਨੀਆਂ, ਇੱਕ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਅਮਰੀਕੀ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸ ਦੇ ਅਤੇ ਹਿਸਪੈਨਿਕ ਮੂਲ ਦੇ ਦੋ, ਵਿੱਚ ਜੋਸ਼ਿਆਈ ਸੀ, ਜੋਸਫ੍ਰੀਨ ਅਲਿਸੀਆ ਸੇਨੇਜ, ਐਸਪਰੈਂਜ਼ਾ ਬੌਰ ਅਤੇ ਪਿਲਰ ਪਲਾਤਲ ਸਨ।
ਮਾਈਕਲ ਵੇਨ , ਮੈਰੀ ਆਨਟੋਆ "ਟੋਨੀ" ਵੇਨ ਲੈਕਾਵਾ , ਪੈਟਰਿਕ ਵੇਨ ਅਤੇ ਮਲਿੰਡਾ ਵੇਨ ਮੁਨੀਜ ।
ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਬੱਚੇ ਪਿਲਰ: ਆਇਸ਼ਾ ਵੇਨ , ਜੋਹਨ ਏਥਨ ਵੇਨ ਅਤੇ ਮਰਸੀਸਾ ਵੇਨ ਨੇ ਕੀਤਾ।
1940 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵੇਨੇ ਦੇ ਵਾਲ ਪਤਲੇ ਹੋਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਵਾਲਸ਼ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।