polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਜਿਸ ਕਾਯਕ , ਵਾਚਿਕ ,ਆਂਗਿਕ ,ਅਤੇ ਆਹਾਰਯ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਭਿਨੈ ਦਾ ਵਿਭਾਜਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ;ਉਹ ਵਿਭਾਵ ਕਹਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਭਾਰਤੀ ਕਾਵਿ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਸ ਦੇ ਲੱਛਣ ਭਰਤ ਮੁਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗ੍ਰੰਥ ਨਾਟਯ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਰਸ ਸੂਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ," ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਪਦਾਰਥ ਜਾਂ ਪ੍ਰਾਕਿਰਤਕ ਤੱਤ ਰੱਤੀ ਆਦਿ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਵਿ ਅਤੇ ਨਾਟਕ ਵਿਚ 'ਵਿਭਾਵ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰਥਾਤ ਵਿਭਾਵ ਅਨੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਕਾਰਣ ਕਾਰਜ ਦੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਭਾਵ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਮਾਨਰਥਕ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਾਰਣ, ਨਿਮਿਤ,ਹੇਤੂ ਆਦਿ ਹਨ।
ਜਿਨਾਂ ਦਾ ਸਬੰਧ ਦੇਸ਼, ਕਾਲ, ਪਰਬਤ, ਨਦੀ, ਬਸੰਤ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਦਾ ਉਦਿਤ ਹੋਣਾ ਆਦਿ ਪ੍ਰਾਕਿਰਤਕ ਤੱਤ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਸੇ ਆਲੰਬਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰੇਮ ਆਦਿਕ ਭਾਵ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣਾ ਕੇ ਹੀ ਉਪਜਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਜਿੰਨਾ ਦਾ ਸਬੰਧ ਨਾਇਕ ਅਤੇ ਨਾਇਕਾ ਆਦਿ ਪਾਤ੍ਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚੇਸ਼ਟਾਵਾਂ, ਬੋਲੀ,ਰੂਪਰੰਗ, ਪਹਿਰਾਵੇ ਆਦਿ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਰਲ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਜੀਪਨ ਰਤਿ ਆਦਿ ਸਥਾਈ ਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭੜਕਾਉਣ ਜਾਂ ਤੇਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਭਾਵ ਹੈ।
ਅਰਥਾਤ ਕਾਵਿ ਅਤੇ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਨਾਇਕ ਨਾਇਕਾ ਆਦਿ ਪਾਤਰ ਹੀ ਆਲੰਬਨ ਵਿਭਾਵ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ
ਆਲੰਬਨ ਤੋਂ ਭਾਵ ਜਿਸਦੇ ਸਹਾਰੇ ਪ੍ਰੇਮ ਆਦਿਕ ਭਾਵ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦਾ ਨਾਇਕਾ।
ਭਾਵ ਕਿ ਵਿਭਾਵ ਅਨੁਭਾਵ ਅਤੇ ਵਿਭਾਚਾਰਿ ਭਾਵਾਂ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਨਾਲ ਰਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਪਤਿ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਆਚਾਰੀਆ ਆਸ਼ਾਧਰ ਭੱਟ ਦੀਆਂ ਕਿਰਤਾਂ ʼਚ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਜਿਆਦਾ ਸਮੱਗਰੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਆਚਾਰੀਆਅੱਪਯਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥ 'ਕੁਵਲਯਾਨੰਦ' ਤੇ ਆਪਣੀ 'ਅਲੰਕਾਰਦੀਪਿਕਾ' ਟੀਕਾ ʼਚ ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਰਾਮਜੀ ਭੱਟ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਨਾਮ 'ਧਰਣੀਧਰ' ਅੰਕਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ।
ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਗੁਜਰਾਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ʼਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੁਜਰਾਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ ਦਾ ਕੋਈ ਸੰਕੇਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਬਾਹਿਅ ਪ੍ਰਮਾਣਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ʼਤੇ ਹੀ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਸਮਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਆਸ਼ਾਧਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗ੍ਰੰਥ 'ਤ੍ਰਿਵੇਣਿਕਾ' ʼਚ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਵਿਆਕਰਣਕਾਰ ਭੱਟੋਜਿਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ ;ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਆਸ਼ਾਧਰ ਭੱਟ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਹਨ।
ਆਸ਼ਾਧਰ ਭੱਟ ਨੇ ਆਪਣੇ 'ਤ੍ਰਿਵੇਣਿਕਾ' ਗ੍ਰੰਥ ʼਚ ਵਿਅੰਜਨਾਂ ਸ਼ਬਦ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਵਿਆਕਰਣਕਾਰਾਂ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾਂ ਕੀਤੀ ਹੈ ।
ਪਰ ਨਾਗੋਜੀ ਭੱਟ ਨੇ ਵਿਅੰਜਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਕਿਉਂਕਿ 'ਨਿਪਾਤਾਂ' ਦਾ ਦਿਓਤਕਤੱਵ ਅਤੇ 'ਸਫੋਟ' ਦੇ ਵਿਅੰਜਕਤੱਵ ਵਿਅੰਜਨਾ ਦੀ ਹੋਂਦ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ।
ਵਿਆਕਰਣਕਾਰ ਪਤੰਜਲੀ ਅਤੇ ਭਰਤ੍ਰੀਹਰੀ ਨੇ ਵਿਅੰਜਨਾ ਦੀ ਹੋਂਦ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ।
ਆਧਾਰ ਤੇ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਸ਼ਾਧਰ ਭੱਟ ਨਾਗੋਜੀ ਭੱਟ ਤੋਂ ਕੁੱਝ ਪਹਿਲਾਂ ਅਥਵਾ ਸਮਕਾਲੀ ਹੋਣਗੇ।
ਇਸ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਆਚਾਰੀਆ ਆਸ਼ਾਧਰ ਭੱਟ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੀਂ 17 ਵੀਂ ਈ.ਸਦੀ ਦੂਜਾ ਭਾਗ ਅਤੇ 18 ਵੀਂ ਈ. ਸਦੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰੀਆ ਆਸ਼ਾਧਰ ਭੱਟ ਨੇ ਵੱਖ -ਵੱਖ ਵਿਸ਼ੈ ਦੇ ਅਨੇਕ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਕਾਵਿ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਤ੍ਰੀਵੇਣਿਕਾ, ਅਲੰਕਾਰਦੀਪਿਕਾ ਦੋ ਹੀ ਗ੍ਰੰਥ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਕੋਵਿਦਾਨੰਦ, ਅਦੑਵੈਤ - ਵਿਵੇਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਪਟਲ -ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਉਲੇਖ 'ਤ੍ਰੀਵੇਣਿਕਾ' ʼਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ।
ਭਾਰਤੀ ਕਾਵਿ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ‌‌‌‌‌‍ʼਚ ਆਸ਼ਾਧਰ ਨਾਮ ਦੇ ਦੋ ਆਚਾਰੀਆ ਦਾ ਜਿਕਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪਹਿਲੇ ਆਚਾਰੀਆ 13 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਜੈਨ;ਜਨਮ ਅਜਮੇਰ ; ਪਿਤਾ ਸੱਲਕ੍ਸ਼ਣ; ਬਾਅਦ 'ਚ ਕਿਸੇ ਕਾਰਣ 'ਧਾਰਾʼ ਨਗਰੀ ʼਚ ਜਾ ਕੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗੇ; ਅਨੇਕ ਜੈਨ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਰਚਯਤਾ; ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗ੍ਰੰਥ 'ਤ੍ਰੀਸ਼ਸ਼ਟੀਸਮ੍ਰਿਤੀਚੰਦ੍ਰਿਕਾ ਦਾ ਰਚਨਾਕਾਲ 1236 ਈ.ਸਦੀ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤੀ ਕਾਵਿ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਰਚਨਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋ ਪਹਿਲੇ ਆਚਾਰੀਆ 'ਭਰਤ ਮੁਨੀ' ਦੇ ਗ੍ਰੰਥ 'ਨਾਟਯਸ਼ਾਸਤਰ' ਤੋਂ ਹੋਂਦ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਚਾਰੀਆ ਭਰਤ ਮੁਨੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਮਹ, ਦੰਡੀ, ਮੰਮਟ ਆਦਿ ਆਚਾਰੀਆ ਨੇ ਇਸ ਪ੍ਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਤੋਰਿਆ।
ਦੂਜੇ ਆਚਾਰੀਆ 17 ਵੀਂ ਈ.ਸਦੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ʼਚ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਦੋ ਅਲੰਕਾਰਸ਼ਾਸਤਰੀ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾਂ ਕੀਤੀ।
ਡਲਹੌਜ਼ੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਨੋਵਾ ਸਕੋਸ਼ੀਆ ਜਾਰਜ ਰਮਸੇ ਦੇ ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ ਗਵਰਨਰ ਵਜੋਂ ਡਲਹੌਜ਼ੀ ਦੇ 9 ਵੇਂ ਅਰਲ ਨੇ ਹੈਲੀਫੈਕਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਸੰਪੰਨ ਕਾਲਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਕੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਵਿੱਤ ਵੱਡੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ ਗਵਰਨਰ, ਜੌਨ ਕੋਪ ਸ਼ੇਰਬਰੁਕ ਦੁਆਰਾ ਇਕੱਤਰ ਕੀਤੇ ਕਸਟਮਿਨ, ਮੇਨ ਦੇ 1812 ਦੇ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਇਕੱਤਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਸਟਮ ਡਿਊਟੀਆਂ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਸ਼ੇਰਬਰੁਕ ਨੇ £7,000 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਐਂਡੋਮੈਂਟ ਵਜੋਂ ਨਿਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਨਿਰਮਾਣ ਲਈ £3,000 ਰਾਖਵੇਂ ਰੱਖੇ।
ਕਾਲਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1818 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਰਾਮਸੈ ਨੇ ਹੈਲੀਫੈਕਸ ਛੱਡ ਕੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਗਵਰਨਰ ਜਨਰਲ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਉਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹੀ ਡਿਗ ਗਈ।
ਸਕੂਲ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਐਡਿਨਬਰਗ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਜਾਂ ਕੌਮੀਅਤ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਲੈਕਚਰ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਖੁੱਲੇ ਸਨ।
ਐਡਿਨਬਰਗ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਸਕਾਟਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਰਮਸੇ ਦੇ ਘਰ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਸੀ।
ਡਲਹੌਜ਼ੀ ਸਟੂਡੈਂਟ ਯੂਨੀਅਨ ਅਤੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਡਲਹੌਜ਼ੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ, ਜੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹਿੱਤਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਡਲਹੌਜ਼ੀ ਦੀ ਵਰਸਿਟੀ ਟੀਮਾਂ, ਟਾਈਗਰਜ਼, ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਇੰਟਰਯੂਨੇਵਰਸਿਟੀ ਸਪੋਰਟ ਦੀ ਐਟਲਾਂਟਿਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਸਪੋਰਟਸ ਕਾਨਫਰੰਸ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਡਲਹੌਜ਼ੀ ਦੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀਆਂ ਫੈਕਲਟੀ ਟੀਮਾਂ ਨੂੰ ਡਲਹੌਜ਼ੀ ਰੈਮਜ਼ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਏਸੀਏਏ ਅਤੇ ਸੀਸੀਏਏ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਨਾਮਵਰ ਸਾਬਕਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ, 91 ਰੋਡਜ਼ ਸਕਾਲਰ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਉੱਚ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਨੇਤਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਡਲਹੌਜ਼ੀ ਨੂੰ 1818 ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਨੋਵਾ ਸਕੋਸ਼ੀਆ ਦੇ ਉਪ ਰਾਜਪਾਲ, ਜਾਰਜ ਰਾਮਸੇ, ਡਲਹੌਜ਼ੀ ਦੇ 9 ਅਰਲ ਵੱਲੋਂ ਗੈਰ-ਸੰਪਰਦਾਇਕ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
1838 ਤਕ ਕਾਲਜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਜਮਾਤ ਨਹੀਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਉਦੋਂ ਤਕ ਵਿੱਤੀ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੰਚਾਲਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਹ ਪੁਨਰ ਗਠਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1863 ਵਿੱਚ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਮੁੜ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਜਿਸ ਨਾਲ "ਡਲਹੌਜ਼ੀ ਕਾਲਜ ਅਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਰਾਜਪਾਲ" ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੇ 1997 ਵਿੱਚ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ "ਡਲਹੌਜ਼ੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ" ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ ਨੋਵਾ ਸਕੋਸ਼ੀਆ ਦੀ ਤਕਨੀਕੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਡਲਹੌਜ਼ੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੋਵਾ ਸਕੋਸ਼ੀਆ, ਕਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਖੋਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੈਲੀਫੈਕਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਕੈਂਪਸ, ਇੱਕ ਚੌਥਾ ਬਾਈਬਲ ਹਿੱਲ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਜੌਨ, ਨਿਊ ਬਰੰਸਵਿਕ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰੀ ਅਧਿਆਪਨ ਸਹੂਲਤਾਂ ਹਨ।
ਡਲਹੌਜ਼ੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ 4,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਰਸ, ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੁਏਟ, ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ, ਅਤੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਫੈਕਲਟੀਜ ਵਿੱਚ 180 ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ 15, ਕਨੈਡਾ ਵਿੱਚ ਰਿਸਰਚ-ਇੰਟੈਸਿਵ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ, ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਖ ਹੈ।
ਈ-ਗੌਰਮਿੰਟ ਦੇਸ਼ ਜਾਂ ਖੇਤਰ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜਨਤਕ ਸੇਵਾਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਪਿਊਟਰ ਅਤੇ ਇੰਟਰਨੈਟ ਆਦਿ ਤਕਨੀਕੀ ਸੰਚਾਰ ਉਪਕਰਣਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੈ।
ਇਹ ਇੱਕ ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰਕਾਰ , ਸਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਰਕਾਰੀ ਏਜੰਸੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ , ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ / ਵਪਾਰਕ ਅਦਾਰਿਆਂ ਦਰਮਿਆਨ ਡਿਜੀਟਲ ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਮਾਧਿਅਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਈ-ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਮਾਡਲਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਇਸ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਹਰ ਪੱਧਰ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਨਾਗਰਿਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸੰਚਾਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਸੰਚਾਰ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਰੀ-ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮਾਹਿਰ ਇਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਕਦਰਾਂ ਕੀਮਤਾਂ, ਸਰਵ ਵਿਆਪੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ, ਜੈਵਿਕ ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਜਨਤਾ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਭੂਮਿਕਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਈ- ਸਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ "ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਇੰਟਰਨੈਟ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਆਪੀ ਵੈੱਬ ਦਾ ਰੁਜ਼ਗਾਰ।
ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੈੱਬ-ਅਧਾਰਤ ਦੂਰ ਸੰਚਾਰ ਟੈਕਨਾਲੌਜੀ ਨੂੰ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੀ ਸਪੁਰਦਗੀ ਦੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ੀਲਤਾ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਅਤੇ / ਜਾਂ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਈ-ਸਰਕਾਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਕ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹਿੱਸੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ਾਸਨ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਨਾਗਰਿਕ ਜਾਂ ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਖਪਤਕਾਰ ਪਹੁੰਚ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵੈਬਸਾਈਟਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਨਾਗਰਿਕ ਸਰਕਾਰੀ ਫਾਰਮ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਸਰਕਾਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ ਆਦਿ।
ਇਸ ਮਾਡਲ ਵਿੱਚ, ਜੀ 2 ਸੀ ਮਾਡਲ ਵਪਾਰਕ ਸੰਕਲਪ ਦੇ ਨਾਲ ਗਾਹਕ ਸੰਬੰਧ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੀ ਰਣਨੀਤੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਹਨਾਂ ਦੇ "ਗਾਹਕ" ਸਬੰਧਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ, ਵਪਾਰ ਲੋੜੀਂਦੇ ਉਤਪਾਦ ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਗਾਹਕ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਈ- ਗੌਰਮਿੰਟ ਨੂੰ ਈ-ਸਰਕਾਰ, ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਸਰਕਾਰ, ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ, ਡਿਜੀਟਲ ਸਰਕਾਰ, ਔਨਲਾਈਨ ਗੌਰਮਿੰਟ, ਜੁੜੀ ਸਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
2014 ਤਕ, ਓ.ਈ.ਸੀ.ਡੀ ਡਿਜੀਟਲ ਸਰਕਾਰ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਬਲਿਕ ਗਵਰਨੈਂਸ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਈ-ਗੌਰਮਿੰਟ 'ਤੇ ਨੈਟਵਰਕ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਈ-ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਕਈ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਡਿਜੀਟਲ ਗੌਰਮਿੰਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਮਕਾਲੀ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਲਈ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵੱਡਾ ਡਾਟਾ, ਸਵੈਚਾਲਨ ਜਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ।
ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਗੌਰਮਿੰਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਵੈੱਬ-ਅਧਾਰਤ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਥਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੂਚਨਾ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਇੰਟਰਨੈਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਸੰਚਾਰ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਕਬਾਇਲੀ ਅਤੇ ਸਮੂਹਵਾਦੀ ਸਮਾਜ ਕੁਦਰਤੀ ਕਨੂੰਨ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਰੀਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਇਸ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ, ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਂ ਜਾਦੂਈ ਆਧਾਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਬਣਾਏ ਕਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਵਿਵਹਾਰ ਲਈ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਅਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਦਾ ਵਾਧਾ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਰਗਸਨ ਇੱਕ ਬੰਦ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ ਜਾਂ ਧਰਮ ਦੇ ਇੱਕ ਬੰਦ ਸਿਸਟਮ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬਰਗਸਨ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਸਭਿਅਤਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਂ ਬੰਦ ਸਮਾਜ ਦੀ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਜਾਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਦੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਬਚੀ ਰਹੇਗੀ।
ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਸਮਾਜ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਹੈ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਸਰਬਵਿਆਪਕਤਾ ਵੱਲ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪੌਪਰ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਸ਼ਖ਼ਸੀ, ਅਲੋਚਨਾ ਅਤੇ ਮਾਨਵਤਾਵਾਦ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਣੂ ਹੋ ਜਾਣ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਬੰਦ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਪਰਤਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਪਰ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਜਾਰੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਖਿੱਚ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਤੇ ਪੌਪਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ "ਕਬਾਇਲੀਅਤ ਦੀਆਂ ਗੁੰਮੀਆਂ ਸਮੂਹਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ" ਕਿਹਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸਰਬ ਅਧਿਕਾਰਵਾਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਸਮਾਜ ਜਾਂ ਓਪਨ ਸੁਸਾਇਟੀ ਸ਼ਬਦ 1932 ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਂਚ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਹੈਨਰੀ ਬਰਗਸਨ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਕਾਰਲ ਪੌਪਰ ਦੁਆਰਾ ਦੂਜੀ ਸੰਸਾਰ ਜੰਗ ਦੌਰਾਨ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਮਾਜਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਜਵਾਬਦੇਹ ਅਤੇ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਬਣਤਰ ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਅਤੇ ਲਚਕਦਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੌਪਰ ਨੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਯੂਨਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਕਬਾਇਲੀਵਾਦ ਤੋਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਮਾਜ ਪ੍ਰਤੀ ਲੰਬੇ ਹੌਲੀ ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਿਆਂ ਦੇਖਿਆ।
ਪੌਪਰ ਨੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ।
ਸਪੋਰਟਸ ਕੰਪਲੈਕਸ ਜੋ ਕਿ ਮੁੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਲਈ ਵੱਖਰੇ ਜਿਮ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮਲਟੀ-ਐਕਟੀਵਿਟੀ ਹਾਲ ਅਤੇ ਟੇਬਲ ਟੈਨਿਸ ਅਖਾੜਾ ਹੈ।
ਜੀ.ਐਮ.ਸੀ. ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਭੋਪਾਲ ਵਿੱਚ ਸੁਲਤਾਨਿਆ ਰੋਡ 'ਤੇ ਫਤਹਿਗੜ੍ਹ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਕਾਲਜ ਉਸ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਉੱਚਾ ਹੈ ਜਿਥੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਤਿਹਗੜ੍ਹ ਕਿਲ੍ਹਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਇਹ ਵੀਆਈਪੀ ਰੋਡ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਉੱਚੀ ਝੀਲ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਸਹਿਜਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਖਿੱਚ ਹੈ।
ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਜਿਵੇਂ ਰਜਨੀ ਅਤੇ ਅਰਕਸ਼ਣ ਇੱਥੇ ਸ਼ੂਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਕੈਂਪਸ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਏਸ਼ੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਸਜਿਦ ਹੈ, ਇਸ ਦੀ ਮੋਤੀਆ ਤਾਲਬ ਨਾਲ ਤਾਜੂਲ ਮਸਜਿਦ।
ਕਾਲਜ ਨੇ ਪੌਲੀਟੈਕਨਿਕ ਕਾਲਜ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਆਪਣੇ 50 ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਦੋ ਵਿਭਾਗਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀ: ਐਨਾਟੋਮੀ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨ।
ਮੁੰਡਿਆਂ ਦਾ ਹੋਸਟਲ ਮੌਜੂਦਾ ਜੇਹਨੂੰਮਾ ਪੈਲੇਸ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਲੜਕੀਆਂ ਦਾ ਹੋਸਟਲ ਬਾਂਗੰਗਾ ਵਿਖੇ ਐਮ ਐਲ ਬੀ ਕਾਲਜ ਲੜਕੀਆਂ ਦੇ ਹੋਸਟਲ ਨਾਲ ਬਰੈਕਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਪੁਨਰ ਨਿਰਮਾਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਏਅਰਕੰਡੀਸ਼ਨਡ ਆਧੁਨਿਕ ਲੈਕਚਰ ਥੀਏਟਰ
ਗਾਂਧੀ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ , ਭਾਰਤ, ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਫਤਿਹਗੜ, ਰਾਇਲ ਮਾਰਕੀਟ ਏਰੀਆ, ਭੋਪਾਲ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਕੇਂਦਰੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਕਾਲਜ ਦੀ ਮੁੱਖ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨਦੋਜ਼ ਫਰਸ਼ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਮੈਡੀਕਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ, ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਡਾਕਟਰਾਂ, ਨਰਸਾਂ, ਸਟਾਫ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰਾਂ ਲਈ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਸਹੂਲਤਾਂ ਕਾਲਜ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਹਨ।
ਕੈਂਪਸ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਫਤਿਹਗੜ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਉਦਘਾਟਨ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਪੰਡਤ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਨੇ ਕੀਤਾ।
ਹੋਸਟਲ ਬਲਾਕ ਐਚ ਅਤੇ ਨਰਸ ਹੋਸਟਲ ਕਮਲਾ ਨਹਿਰੂ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਹਨ, ਜਦੋਂਕਿ ਬਲਾਕ ਏ, ਬੀ, ਐਫ, ਸੀ, ਈ ਹੋਸਟਲ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਮੈਡੀਕਲ ਕੌਂਸਲ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਅਤੇ ਸਟੇਟ ਪੈਰਾਮੈਡੀਕਲ ਕੌਂਸਲ ਦੇ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਦੁਆਰਾ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ।
ਪੇਰੀਕਲੀਜ਼ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਯੂਨਾਨੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ, ਬੁਲਾਰਾ ਅਤੇ ਏਥਨਜ਼ ਦੇ ਸਨਹਿਰੀ ਜੁੱਗ ਸਮੇਂ - ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਰਸ਼ੀਅਨ ਅਤੇ ਪੈਲੋਪਨਨੇਸੀਆਈ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਜਰਨੈਲ ਸੀ।
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਲਕਮੇਓਨੀਡ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਸਿਓਂ ਵਾਰਸ ਸੀ।
ਪੇਰੀਕਲਜ਼ ਦਾ ਏਥਨੀ ਸਮਾਜ 'ਤੇ ਏਨਾ ਡੂੰਘਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਸਮਕਾਲੀ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ, ਥੂਸੀਡੀਡਜ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ "ਏਥਨਜ਼ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਗਰਿਕ" ਮੰਨਿਆ ਹੈ।
ਪੇਰੀਕਲਜ਼ ਨੇ ਡੇਲੀਅਨ ਲੀਗ ਨੂੰ ਏਥੀਨੀਅਨ ਸਾਮਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪੈਲੋਪਨੇਨੇਸੀਅਨ ਯੁੱਧ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ।
ਲਗਪਗ 461 ਤੋਂ 429 ਬੀਸੀ ਤੱਕ, ਜਿਸ ਅਰਸੇ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਏਥਨਜ਼ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ " ਪੇਰੀਕਲਜ਼ ਦਾ ਯੁੱਗ " ਕਹਿ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪਰਸੀਅਨ ਯੁੱਧਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਜਾਂ ਅਗਲੀ ਸਦੀ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪੇਰੀਕਲਜ਼ ਨੇ ਕਲਾ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ; ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸਦੇ ਯਤਨਾਂ ਸਦਕਾ ਹੀ ਐਥਨਜ਼ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਵਿਦਿਅਕ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਕੇਂਦਰ ਹੋਣ ਦਾ ਮਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਅਭਿਲਾਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਐਕਰੋਪੋਲਿਸ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬਚੇ ਹੋਏ ਢਾਂਚਿਆਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀਤੀ।
ਇਸ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਜੱਗ ਜ਼ਾਹਰ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਦਿੱਤਾ।
ਪੇਰੀਕਲਜ਼ ਨੇ ਏਥੇਨੀਅਨ ਲੋਕਤੰਤਰ ਨੂੰ ਇਸ ਹੱਦ ਤਕ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਆਲੋਚਕ ਉਸਨੂੰ ਲੋਕਪ੍ਰਿਅ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਉਹ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਕਈ ਮੈਂਬਰਾਂ ਸਮੇਤ, 429 ਬੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ ਏਥਨਜ਼ ਦੀ ਪਲੇਗ ਵਿੱਚ ਦਮ ਤੋੜ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਸਪਾਰਟਾ ਨਾਲ ਲੰਬੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ਹਿਰ-ਰਾਜ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਹ ਖਾਂਤੀਪਸ ਨਾਮ ਦੇ ਉਸ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਾਵੇਂ 485-484 ਬੀ ਸੀ ਵਿੱਚ ਦਸ ਸਾਲ ਲਈ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਕਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਮਾਈਕਲ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਨ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਏਥੇਨੀ ਟੁਕੜੀ ਦੀ ਕਮਾਨ ਹਥ ਲੈਣ ਲਈ ਪੰਜ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਹੀ ਪਰਤ ਆਇਆ ਸੀ।
ਪੇਰੀਕਲਜ਼ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਅਗਰਿਸਟੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਵਿਵਾਦਗ੍ਰਸਤ ਅਮੀਰ ਪਰਿਵਾਰ, ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ ਆਏ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੇ ਖਾਂਤੀਪਸ ਦੇ ਸਿਆਸੀ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਅਗਰਿਸਟੇ ਸਿਸੀਅਨ ਦੇ ਜ਼ਾਲਮ ਕਲੈਥਿਨੇਸ ਦੀ ਪੜ-ਪੋਤੀ, ਅਤੇ ਏਥੇਨੀ ਸੁਧਾਰਕ ਕਲੀਸਟੇਨੀਜ਼ ਦੀ ਭਤੀਜੀ ਸੀ।
ਇਹ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰਢੇ ਨੇੜਲੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਥੇ ਇਹ ਚਾਰਾ ਪਾਉਣ ਲਈ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਤਲ ਵੱਲ ਡੁੱਬਦਾ ਹੈ।
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮੁੰਦਰੀ ਇਨਵਰਟੈਬਰੇਟਸ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਮੁੰਦਰੀ ਅਰਚਿਨ, ਵੱਖ ਵੱਖ ਮੋਲਕਸ ਅਤੇ ਕ੍ਰਾਸਟੀਸੀਅਨਾਂ ਅਤੇ ਮੱਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਖਾਣ ਦੀਆਂ ਅਤੇ ਖਾਣ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਕਈ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਹਨ।
ਪਹਿਲਾਂ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਨੂੰ ਉਜਾੜਨ ਅਤੇ ਸ਼ੈੱਲ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਇਸ ਦੀਆਂ ਚੱਟਾਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸੰਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁਝ ਥਣਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਦੀ ਬਹੁਤੀ ਰੇਂਜ ਵਿਚ, ਇਹ ਇੱਕ ਕੀਸਟੋਨ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਅਰਚਿਨ ਆਬਾਦੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਕੈਲਪ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਹੜੀਆਂ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਭੋਜਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰੀ ਓਟਰ ਅਤੇ ਮੱਛੀ ਪਾਲਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਟਕਰਾਅ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮੁੰਦਰੀ ਓਟਰ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਉੱਤਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰਢੇ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰੀ ਇਸਤਰੀ ਜੀਵ ਹੈ।
ਬਾਲਗ ਸਮੁੰਦਰੀ ਓਟਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀਜ਼ਲ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਦਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜੀਵ ਥਣਧਾਰੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਓਟਰ ਦਾ ਮੁਢਲੇ ਰੂਪ ਦਾ ਇਨਸੂਲੇਸ਼ਨ ਇੱਕ ਫਰ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸੰਘਣਾ ਕੋਟ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੰਘਣਾ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੁਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਓਟਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਰਹਿਣ ਲਈ ਸਮਰੱਥ ਹੈ।
ਸਮੁੰਦਰੀ ਓਟਰ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਰਾ ਹੈ ਮਸਟੇਲੀਡੇ, ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਭਿੰਨ ਸਮੂਹ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ 13 ਓਟਰ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨੇਜ, ਬੈਜਰ ਅਤੇ ਮਿੰਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਐਨਹਾਈਡਰਾ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਦਾ ਇਕੋ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਦੂਜਾ ਹੋਰ ਮਸਾਲੇ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਤੋਂ ਇੰਨਾ ਵੱਖਰਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ 1982 ਵਿਚ, ਕੁਝ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਕੰਨ ਰਹਿਤ ਸੀਲਾਂ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਹੈ।
ਨਵਾਂ ਏਅਰਪੋਰਟ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਮੌਜੂਦਾ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ 'ਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਕਾਰਨ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਰਦਾਰ ਵੱਲਭਭਾਈ ਪਟੇਲ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਅਤੇ ਗਾਂਧੀਨਗਰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਸਰਦਾਰ ਵੱਲਭਭਾਈ ਪਟੇਲ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਉਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸਮੇਂ ਚਾਰ ਟਰਮੀਨਲ ਹਨ: ਘਰੇਲੂ, ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ, ਸੈਕੰਡਰੀ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਲਈ ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਟਰਮੀਨਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਾਰਗੋ ਟਰਮੀਨਲ ਵੀ।
ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ 'ਤੇ 45 ਪਾਰਕਿੰਗ ਬੇਸ ਹਨ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਟਰਮੀਨਲ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਚਾਰ ਏਰੋ-ਬਰਿੱਜ ਹਨ।
ਨਵਾਂ ਟਰਮੀਨਲ ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਚਾਂਗੀ ਏਅਰਪੋਰਟ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦਸੰਬਰ 2018 ਵਿਚ, ਘਰੇਲੂ ਟਰਮੀਨਲ 1 ਵਿਖੇ ਇਕ ਨਵਾਂ ਪਲਾਜ਼ਾ ਪ੍ਰੀਮੀਅਮ ਲੌਂਜ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਥਮਿਕਤਾ ਪਾਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੋਣਵੇਂ ਬੈਂਕ ਕਾਰਡਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕੁਝ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਡਾਣ ਭਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ ਵਿਚ ਅਧਾਰਤ ਹੈ।
ਨਵੇਂ ਟਰਮੀਨਲ ਵਿਚ ਅੱਧਾ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਲੰਬਾ ਚਲਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਟਰਮੀਨਲਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।
ਏਅਰਪੋਰਟ ਅਥਾਰਟੀ ਆਫ ਇੰਡੀਆ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਤਕਨੀਕੀ ਬਲਾਕ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗੀ ਜੋ ਕਿ ਫਲਾਈਟ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਵਧਾਏਗੀ ਅਤੇ ਉਡਾਣਾਂ ਦਾ ਬਿਹਤਰ ਨਿਯੰਤਰਣ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੇਗੀ।
ਇਸ ਨੂੰ ਏਅਰਪੋਰਟ ਕੌਂਸਲ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਦੁਆਰਾ 2017 ਲਈ ਏਸ਼ੀਆ-ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ “ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਧਰੇ ਹੋਏ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ” ਵਜੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਬੋਨੀਫੇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਦਾਅਵਾ ਵੀਲਚੇਅਰ ਟੈਨਿਸ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਹੋਰਨਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਉਸਨੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਛੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ, 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਰ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਐਥਲੈਟਿਕਸ, ਸ਼ਾਟ ਪੁਟ, ਬੈਡਮਿੰਟਨ, ਜੈਵਲਿਨ ਥ੍ਰੋ, ਟੇਬਲ ਟੈਨਿਸ, ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਅਤੇ ਡਿਸਕਸ ਥ੍ਰੋ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਵ੍ਹੀਲਚੇਅਰ ਟੈਨਿਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਉਸਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਰਣਾ 1996 ਵਿੱਚ ਵਰਲਡ ਵ੍ਹੀਲਚੇਅਰ ਖੇਡਾਂ, ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਸ਼ਾਟ ਪੁਟ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਗਮਾ ਅਤੇ ਡਿਸਕਸ ਥ੍ਰੋ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ 1998 ਦੇ ਪੈਰਾ ਓਲੰਪਿਕਸ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਜੈਵਲਿਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਿਆਂ, ਸ਼ਾਟ ਪੁਟ ਅਤੇ ਡਿਸਕਸ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲੇ ਕਾਰਨਾਮਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ।
ਉਹ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੈਰਾ ਉਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਹੈ।
ਬੋਨੀਫੇਸ ਪ੍ਰਭੂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟੈਨਿਸ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਵਾਨ ਲੈਂਡਲ ਅਤੇ ਜੌਹਨ ਮੈਸੇਨਰੋ ਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਵਿੱਚ 1996 ਦੀ ਵਰਲਡ ਵ੍ਹੀਲਚੇਅਰ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਵ੍ਹੀਲਚੇਅਰ ਟੈਨਿਸ ਦੀ ਖੇਡ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਤੁਰੰਤ ਪਸੰਦ ਕੀਤੀ।
ਭਾਰਤ ਪਰਤਣ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਕਰਨਾਟਕ ਸਟੇਟ ਲੌਨ ਟੈਨਿਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਚਹਿਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅਭਿਆਸ ਲਈ ਵਰਤਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾਏ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਸਥਾਨਕ ਟੈਨਿਸ ਕੋਚ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਖੇਡ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕੀਤਾ।
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਿੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਬੋਨੀਫੇਸ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈਰੀ, ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਫਾਥੀਮਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਘਰ 14 ਮਈ 1972 'ਤੇ, ਤੇ ਬੰਗਲੌਰ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ' ਚ, ਕਰਨਾਟਕ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਭਰਾ, ਜੈਰੀ ਅਤੇ ਜਾਰਜ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਆਮ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਇਹ ਦੁਖਾਂਤ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਲਈ ਅਪਾਹਜ ਬਣ ਗਿਆ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਆਮ ਲੜਕੇ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਆਮ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਅਦਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਜਵਾਨ ਬੋਨੀਫੇਸ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਜਿਊਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਮਿਲੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੋਈ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਵਿਅਕਤੀ ਕਰੇਗਾ।
ਬੋਨੀਫੇਸ ਪ੍ਰਭੂ ਬੰਗਲੌਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਬੋਨੀਫਾਸ ਪ੍ਰਭੂ ਵ੍ਹੀਲਚੇਅਰ ਟੈਨਿਸ ਅਕੈਡਮੀ ਦੀ ਇੱਕ ਟਰੱਸਟ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਬੌਧਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਪੰਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਤਿਭਾਵਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਦੇ ਮੌਕੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ।
ਅਕੈਡਮੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਰੱਥ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁਫਤ ਖੇਡ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਹੈਰੀ ਬੋਨੀਫੇਸ ਪ੍ਰਭੂ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਚਤੁਰਭੁਜ ਵ੍ਹੀਲਚੇਅਰ ਟੈਨਿਸ ਦਾ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੇਡ ਦੇ ਮੋਢੀ ਅਤੇ 1998 ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਤਗਮਾ ਜੇਤੂ ਹੈ।
2014 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਚੌਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪਦਮਸ੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਤੋਂ ਕੰਨਿਆ ਕੁਮਾਰੀ ਤੱਕ 3,500 ਕਿ.ਮੀ. ਦੀ ਡ੍ਰਾਇਵਿੰਗ ਕਰਕੇ ਥੰਮਸੱਪ ਨਾਲ ਪੀ.ਡਬਲਯੂ.ਡੀ. ਦੇ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਇੱਕ ਚਤੁਰਭੁਜ ਐਥਲੀਟ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਇਹ ਸੜਕ ਮੁਹਿੰਮ ਸੀ।
ਬੋਨੀਫੇਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕ੍ਰਿਸਟੀਨਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਜੋੜੀ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਸਿਮੋਨ ਦੀਆ ਹੈ।
ਇਹ ਕਬੀਲਾ ਜੋਗੀਆ ਭੇਖ ਵਿੱਚ ਸੱਪ-ਕੱਢਣ, ਤੇ ਬੀਨ ਵਜਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਾਰ-ਵਿਹਾਰ ਸੱਪ ਫੜਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਕੱਢਣੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਟਾਰੀਆਂ ਕੁੱਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਪਿੰਡਾਂ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ, ਬੀਨ ਵਜਾ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਪ ਵਿਖਾਉਣੇ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਪਾਸੋਂ ਆਟਾ, ਦਾਣੇ, ਪੈਸੇ ਆਦਿ ਲੈ ਕੇ ਝਟ ਲੰਘਾਉਣਾ ਹੈ।
ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਸ ਸੱਪ ਦਾ ਮਣਕਾ , ਗਿੱਦੜ ਸਿੰਙੀ ਅਤੇ ਅਰਨਾ ਬੂਟੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਸੱਪ ਦੇ ਡੰਗੇ ਦਾ ਇਲਾਜ ਬੜੀ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੁੰ ਸੱਪਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਗਿਆਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਪ ਫੜਨ ਲੱਗਿਆਂ ਇਹ ਜਾਨ ਤੇ ਵੀ ਖੇਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਬਦੀਏ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦਾ ਕਾਰ-ਵਿਹਾਰ ਬਹੁਤ ਹੱਦ ਤਕ ਨਾਥ-ਜੋਗੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਜੁਲਦਾ ਹੈ।
ਸੱਪ ਭਾਵੇਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੀਨ ਤੇ ਮੋਹਿਤ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ, ਬਦੀਆ ਆਪਣੀ ਬੀਨ ਦੀ ਹੁਨਰੀ ਕਾਰੀਗਰੀ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਮਸਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਖੰਡੇ ਕੁਤਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਹਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਗਿੱਦੜ, ਹਿਰਨ, ਬਿੱਲਾ, ਲੂੰਬੜ, ਸਾਨ੍ਹ, ਕੰਡਿਆਲਾ, ਗੋਹ ਆਦਿ।
ਬਦੀਆਂ ਦੇ ਕਹਿਣ ਅਨੁਸਾਰ ਸ੍ਹਾਂਸੀਆਂ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਸ੍ਹਾਂਸ ਅਤੇ ਮੱਲ ਦੋ ਭਾਈ ਸਨ।
ਇੱਕ ਦੰਤ ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਤੱਖੀ ਨਾਗ ਦੇ ਚੇਲੇ ਆਲਮ ਨਾਥ ਦਾ ਬਦੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਹੈ ਕਿ “ਤੁਸੀਂ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਖਾਉਂਗੇ”।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੱਖੀਵਾਸਾਂ ਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਜੋਗੀਆਂ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਗਲ ਵਿੱਚ ਗੇਰੂੰ ਰੰਗੇ ਮੋਟੇ ਦੋਹਰੇ ਕੱਪੜੇ ਦਾ ਹੱਥ-ਸੂਈ ਨਾਲ ਸੀਤਾ ਬਿਨ ਬਾਹਾਂ ਦੇ ਚੋਲਾ, ਲੱਕ ਗੇਰੂ ਰੰਗੀ ਚਾਦਰ ਅਤੇ ਕਈਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਇਸ ਰੰਗ ਦੀ ਪੱਗੜੀ ਜਾਂ ਪਟਕਾ, ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੱਚ, ਪੱਥਰ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਮੋਟੇ ਮਣਕਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ।
ਬਦੀਆਣੀਆਂ ਹੁਣ ਵਲਾਂ ਵਾਲੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਘੱਗਰਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਸਲਵਾਰਾਂ ਪਾਉਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ ਹਨ।
ਇਬੈਟਸਨ ਨੇ ‘ਬਦੀਏ’ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦਾ ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਕਬੀਲਾ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ‘ਬਦੀਏ’ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਪੱਖੀਵਾਸ ਜਾਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬੰਗਾਲੀ, ਸਪੇਰੇ ਜਾਂ ਸਪਾਧੇ ਦੱਸਦੀ ਹੈ।
ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਫਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਦੇ ਕੋਟ ਈਸਾ ਖਾਂ ਅਤੇ ਕਪੂਰਥਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੱਕੇ ਟਿਕਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਛੁੱਟ, ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਕਈ ਥਾਈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਡੇਰੇ ਘੁੰਮਦੇ ਫਿਰਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਉਹ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਦਾਖਲਾ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਰੈਂਕ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ 12 ਵੀਂ ਕਲਾਸ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 75% ਅੰਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਸਬੰਧਤ ਬੋਰਡਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ 12 ਵੀਂ ਕਲਾਸ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਚੋਟੀ ਦੇ 20 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਜਾਤੀਆਂ / ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਜਨਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ 12 ਵੀਂ ਕਲਾਸ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਯੋਗਤਾ ਅੰਕ 65% ਹੋਣਗੇ।
ਸੰਯੁਕਤ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿੱਟ ਰਾਏਪੁਰ ਰਿਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਨੀਤੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੀਟ ਦੇ 27% ਦੇ ਲਈ ਰਿਜ਼ਰਵ ਹਨ ਹੋਰ ਪਿਛੜਾ ਵਰਗ ਦੇ ਲਈ, 15% ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਜਾਤੀ ਲਈ, 7.5% ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਜਨਜਾਤੀ ਅਤੇ 10% ਈ.ਡਬਲਿਊ.ਐਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ।
ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ, ਅਤੇ ਗੈਰ-ਵਸਨੀਕ ਭਾਰਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਵਜ਼ੀਫੇ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਯੋਜਨਾ ਦੁਆਰਾ, ਜੋ ਕਿ ਜੋ ਐਸ.ਏ.ਟੀ. ਸਕੋਰ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਸਿੱਧੀ ਦਾਖਲਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੋਸਟ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲੇ ਨੂੰ ਦੁਆਰਾ ਹਨ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਐਪਟੀਚਿਊਡ ਟੈਸਟ ਲਈ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਸਾਇੰਸ ਦੇ ਮਾਸਟਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ , ਅਤੇ ਲਈ ਕੰਪਿਊਟਰ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ।
ਬੀ.ਟੈਕ. ਅਤੇ ਬੀ.ਆਰਚ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਚਾਰ ਅਤੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਲੰਬੇ ਹਨ।
ਹਰੇਕ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸਾਲ ਨੂੰ ਦੋ ਸਮੈਸਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਖਾਉਣ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਧਿਆਪਨ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਣ, ਟਿਊਟੋਰਿਯਲ, ਅਮਲੀ, ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ, ਸੈਮੀਨਾਰ, ਖੋਜ ਨਿਬੰਧ, ਅਤੇ ਫੀਲਡ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗਿਕ ਸਿਖਲਾਈ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਬੀ.ਟੈਕ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਾਲ. ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ, ਗਣਿਤ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸੰਚਾਰ ਦੇ ਮੁਢਲੇ ਕੋਰਸ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਦੂਜੇ ਸਾਲ ਤੋਂ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੇ ਵਿਭਾਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਕੋਰਸ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਡੂੰਘਾਈ ਦੇ ਕੋਰਸ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਬੀ.ਟੈਕ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਅੱਠ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਹਫਤਿਆਂ ਲਈ ਉਦਯੋਗਿਕ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੇ ਅੰਤਮ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਪਲੇਸਮੈਂਟ ਭਾਗ ਦੁਆਰਾ ਉਦਯੋਗਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕੁਝ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਉੱਚ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਰਤੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇ ਕੇ ਇਸ ਸਹੂਲਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੌਜੀ, ਰਾਏਪੁਰ , ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਤੌਰ ਤੇ ਫੰਡ ਪ੍ਰਾਪਤ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਅਤੇ ਖੋਜ ਸੰਸਥਾ ਹੈ ਜੋ ਰਾਏਪੁਰ, ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
1956 ਵਿੱਚ ਦੋ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ, ਮਾਈਨਿੰਗ ਅਤੇ ਮੈਟਲੋਰਜੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਇਹ ਸੰਸਥਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੌਜੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਸੰਸਥਾ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟਸ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੌਜੀ ਐਕਟ, 2007 ਦੇ ਅਧੀਨ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹੱਤਵ ਦੇ ਇੱਕ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ।
ਅਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਵਰਲਡ ਬੈਂਕ ਦੁਆਰਾ ਫੰਡਡ ਤਕਨੀਕੀ ਸਿੱਖਿਆ ਗੁਣਵਤਾ ਸੁਧਾਰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੁਆਰਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਕਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਮ ਦੁਆਰਾ ਗਿਆਰਾਂ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ।
ਜੌਨ ਡੇਵੀ ਦਾ ਜਨਮ ਬਰਲਿੰਗਟਨ, ਵਰਮੌਂਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਧਾਰਣ ਜ਼ਰੀਏ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਡੇਵੀ ਆਰਚੀਬਲਡ ਸਪਰਾਗ ਡੇਵੀ ਅਤੇ ਲੂਸੀਨਾ ਆਰਤੇਮਿਸਿਆ ਰਿਚ ਡੇਵੀ ਦੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਚਾਰ ਮੁੰਡਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।
ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ, ਬਚੇ ਹੋਏ ਭਰਾ ਡੇਵਿਸ ਰਿਚਰਡ ਡੇਵੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਵਰਮੌਂਟ ਦੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਡੈਲਟਾ ਸਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ 1879 ਵਿੱਚ ਫਾਈ ਬੀਟਾ ਕਾਪਾ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।
ਵਰਮੌਂਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਡੇਵੀ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਹੈਨਰੀ ਏ ਪੀ ਟੌਰੀ ਸੀ, ਵਰਮੌਂਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜੋਸਫ ਟੌਰੀ ਦਾ ਜਵਾਈ ਅਤੇ ਭਤੀਜਾ ਸੀ।
ਵਰਮੌਂਟ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਜੌਨਸ ਹੌਪਕਿੰਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦਾਖਲੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਡੇਵੀ ਨੇ ਟੌਰੀ ਕੋਲੋਂ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।
ਜੌਨ ਡੇਵੀ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ, ਜੀਓਰਿਜਿਸਟ ਅਤੇ ਵਿਦਿਅਕ ਸੁਧਾਰਕ ਸੀ ਜਿਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰਹੇ ਹਨ।
ਡੇਵੀ ਵਿਹਾਰਕਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਹਸਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਫੰਕਸ਼ਨਲ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
2002 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਏ ਰਿਵਿਊ ਆਫ਼ ਜਨਰਲ ਸਾਈਕਾਲੋਜੀ ਸਰਵੇਖਣ ਨੇ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ 9ਵੇਂ ਨੰਬਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਵਿਗਿਆਨੀ ਵਜੋਂ ਡੇਵੀ ਦੀ ਰੈਂਕਿੰਗ ਕੀਤੀ।
ਇਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜਨਤਕ ਬੌਧਿਕ, ਉਹ ਪ੍ਰਗਤੀਵਾਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਦਾਰਵਾਦ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਡੇਵੀ ਸਿੱਖਿਆ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਗਿਆਨ-ਸਿਧਾਂਤ, ਤੱਤ-ਵਿਗਿਆਨ, ਸੁਹਜ-ਸ਼ਾਸਤਰ, ਕਲਾ, ਮੰਤਕ, ਸੋਸ਼ਲ ਥਿਊਰੀ, ਅਤੇ ਨੀਤੀ ਸਮੇਤ ਕਈ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਸੀ।
ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੀ ਹਿਮਾਇਤ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਡੇਵੀ ਨੇ ਦੋ ਬੁਨਿਆਦੀ ਤੱਤਾਂ - ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਸਿਵਲ ਸੁਸਾਇਟੀ - ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਜਿਹਨਾਂ ਵੱਲ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਬਹੁਲਤਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਅਤੇ ਮੁੜ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਡੇਵੀ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪੂਰਨ ਜਮਹੂਰੀਅਤ ਸਿਰਫ਼ ਵੋਟਿੰਗ ਅਧਿਕਾਰ ਵਧਾਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਬਲਕਿ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣਾ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਜਨਤਕ ਰਾਏ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਨਾਗਰਿਕਾਂ, ਮਾਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਚਾਰ ਨਾਲ ਨੇਪਰੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਆਪਣਾਈਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਲਈ ਜਵਾਬਦੇਹ ਹੋਣ।
ਡੇਵੀ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਥੀਮ ਸੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਗਹਿਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਚਾਹੇ ਇਹ ਸਿਆਸਤ ਵਿਚ, ਸਿੱਖਿਆ ਜਾਂ ਸੰਚਾਰ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖੇਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇ।
ਜਿਵੇਂ ਡੇਵੀ ਨੇ 1888 ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਅਜੇ ਉਹ ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਸੀ: "ਲੋਕਤੰਤਰ ਅਤੇ ਇੱਕ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਨੈਤਿਕ ਆਦਰਸ਼ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਅਨੁਸਾਰ ਸਮਾਨਾਰਥੀ ਹਨ।
ਧਰਮ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਜੋਰਜ ਕਾੱਕਨਾਦਨ ਅਤੇ ਰੋਸਮਾ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਤਿਰੂਵਾਲਾ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ, ਜਾਰਜ ਵਰਗੀਜ਼ ਕਾੱਕਨਾਦਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਚਪਨ ਦਾ ਬਹੁਤਾ ਸਮਾਂ ਕੋਲਾਮ ਅਤੇ ਕੋਟਕੜਕੱਰਾ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ।
ਭਾਵੇਂ ਕਾੱਕਨਾਦਨ ਦਾ ਪਿਤਾ ਚਰਚ ਨਾਲ ਨੇੜਲੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਹਮਦਰਦ ਸੀ।
ਕੋਟਕੜਕਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਘਰ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਨੇਤਾਵਾਂ ਲਈ ਪਨਾਹਗਾਹ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੁਕਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।