polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਆਪਣੇ ਟੀਚਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ, ਐਫ.ਐਸ.ਐਫ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਕੰਪਿਊਟਰਾਂ ਤੇ ਫਰੀ ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਵਰਤਣ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ।
ਐਫਐਸਐਫ ਆਰਟੀਕਲ ਆਫ਼ ਆਰਗੇਨਾਈਜੇਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਬੋਰਡ ਆਫ਼ ਡਾਇਰੈਕਟਰਜ਼ ਚੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਐਫ.ਐਸ.ਐਫ ਨੂੰ ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ, ਯੂ.ਐਸ. ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਆਧਾਰਿਤ ਵੀ ਹੈ।
ਇਹ ਫ਼ਲਸਫ਼ਾ ਮੈਂ-ਤੂੰ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਅਤੇ ਮੈਂ-ਇਹ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਤਰ ਉੱਪਰ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੋਂਦਵਾਦ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ।
ਵਿਆਨਾ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਬੂਬਰ ਧਾਰਮਿਕ ਰਹੁਰੀਤ ਦਾ ਕਰੜਾਈ ਨਾਲ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ, ਪਰ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਪਰਖ ਪੜਤਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸਨੇ ਯਹੂਦੀ ਰਹੁਰੀਤ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
1902 ਵਿਚ, ਉਹ ਜ਼ਾਇਨਵਾਦੀ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਤਰਜਮਾਨ ਹਫਤਾਵਾਰੀ ਡਾਇ ਵੈਲਟ ਦਾ ਸੰਪਾਦਕ ਬਣ ਗਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜ਼ਾਇਨਵਾਦੀ ਵਿੱਚ ਸੰਗਠਨਾਤਮਕ ਕੰਮ ਤੋਂ ਪਿਛੇ ਹੱਟ ਗਿਆ।
ਸੰਨ 1923 ਵਿੱਚ ਬੂਬਰ ਨੇ ਹੋਂਦ ਬਾਰੇ ਆਪਣਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਲੇਖ, ਲਿਖਿਆ ਜੋ ਬਾਅਦ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ 1925 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇਬਰਾਨੀ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਜਰਮਨ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਤਰਜਮਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਮਾਰਟਿਨ ਬੂਬਰ ਵਿਆਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਯਹੂਦੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਬੂਬਰ 16ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਰੱਬਈ ਮੀਰ ਕੈਟਜ਼ਨਲਨਬੋਜਨ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਦੋਆ ਦੇ ਮਹਾਰਮ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਦਾਦੇ ਨੇ ਪਾਲਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਦਾ ਦਾਦਾ, ਸੁਲੇਮਾਨ ਬੂਬਰ, ਮਿਦ੍ਰੀਸ਼ ਅਤੇ ਰਾਬੀਨਿਕ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ।
ਇੱਕ ਨਿਜੀ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਕਟ ਦੇ ਪਿਛੋਕੜ ਵਿੱਚ ਉਹ ਯਹੂਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਰਹੁਰੀਤਾਂ ਨਾਲੋਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਤਾ ਤੋੜ ਲਿਆ: ਉਸਨੇ ਇਮਾਨੂਅਲ ਕਾਂਤ, ਸੋਰੇਨ ਕਿਅਰਕੇਗਾਰਡ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਡਰਿਸ਼ ਨੀਤਸ਼ੇ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਗਰਲੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ।
1898 ਵਿਚ, ਉਹ ਜ਼ਾਇਨਵਾਦੀ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਮਹਾਸੰਮੇਲਨਾਂ ਅਤੇ ਸੰਗਠਨਾਤਮਕ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਸੀ।
1899 ਵਿੱਚ, ਜ਼ਿਊਰਿਖ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਬੂਬਰ ਆਪਣੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਪੌਲਾ ਵਿੰਕਲਰ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ "ਇੱਕ ਬਾਵੇਰੀਆਈ ਕਿਸਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਕੈਥੋਲਿਕ ਲੇਖਕ ਸੀ" ਜਿਸ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀ ਧਰਮ ਆਪਣਾ ਲਿਆ।
ਉਸ ਨੂੰ 10 ਵਾਰ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸੱਤ ਵਾਰ ਨੋਬਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਦੂਜੀ ਲਾਈਵ ਅਰਥ ਕਨਸਰਟ 7 ਦਸੰਬਰ, 2008 ਨੂੰ ਅੰਧੇਰੀ ਸਪੋਰਟਸ ਕੰਪਲੈਕਸ ਵਿਖੇ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਅੰਧੇਰੀ ਵੈਸਟ ਵਿੱਚ ਵੀਰਾ ਦੇਸਾਈ ਰੋਡ ਤੇ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕੇਵਿਨ ਵਾਲ ਨੇ ਇਸਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਬਕਾ ਅਮਰੀਕੀ ਉਪ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਲ ਗੋਰ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਰੀ ਹੀ ਘਟਨਾ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਿਤੰਬਰ, 2008 ਵਿੱਚ ਰਾਇਟਰਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ "ਦਸੰਬਰ ਦੀ ਘਟਨਾ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਰਾਕਟਰ ਜੋਨ ਬੋਨ ਜੋਵੀ ਅਤੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸੁਪਰ ਸਟਾਰ ਅਮੀਤਾਭ ਬੱਚਨ ਨੂੰ ਸਟੇਜ ਸਾਂਝੇਗੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਆਯੋਜਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ." ਸ਼ੇਖਰ ਕਪੂਰ, ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਰਾਜੇਂਦਰ ਪਚੌਰੀ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਬੱਚਨ ਅਤੇ ਐਸ਼ਵਰਿਆ ਰਾਏ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿਚ ਆਉਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਹੈ।
ਐਡੀਸ਼ਨਲ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੰਕਰ-ਏਹਸਾਨ-ਲੋਏ, ਰਿਤਿਕ ਰੋਸ਼ਨ, ਪ੍ਰਿਟੀ ਜ਼ਿੰਟਾ, ਰੋਜ਼ਰ ਵਾਟਰ ਆਫ਼ ਪੀਕ ਫਲੋਡ, ਵਸੀਐਮ, ਹਾਰਡ ਕੌਰ ਅਤੇ ਅਨੌਸ਼ਕਾ ਸ਼ੰਕਰ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਪਲਾਸ਼ ਸੇਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਬੈਂਡ, ਯੂਪੋਰੀਆ, ਗਲੋਬਲ ਵਾਰਮਿੰਗ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਲਈ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਇੱਕ ਗੀਤ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀ।
ਸਾਬਕਾ ਅਮਰੀਕੀ ਉਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਲ ਗੋਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਐਮੀ ਵਿਜੇਤਾ ਉਤਪਾਦਕ ਕੇਵਿਨ ਵਾਲ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ, ਲਾਈਵ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੋਰੰਜਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ।
ਲਾਈਵ ਧਰਤੀ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੇ ਮਸਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਸੰਚਾਲਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕਸਾਰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ, ਮੀਡੀਆ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਜਰਬੇ ਦੁਆਰਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਲਾਭ ਉਠਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ 150 ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੰਗੀਤ ਸੰਗ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ, ਰੇਡੀਓ ਅਤੇ ਲਾਈਵ ਇੰਟਰਨੈਟ ਸਟਰੀਮ ਦੁਆਰਾ ਜਨਤਕ ਗਲੋਬਲ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਲਾਈਵ ਧਰਤੀ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਇਵੈਂਟ ਹੈ।
1985 ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਇੰਸਟੀਟਿਊਟ ਕੇਨ, ਲੀਡੇਨ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਰੇਸੀਪ੍ਰੋਸਲ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
1999 ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੈਮਬ੍ਰਿਜ ਅਤੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਇਰਾਨ ਟਰੱਸਟ / ਵਾਲਜ਼ ਇੰਡੀਆ ਫੇਸਿੰਗ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਿੰਘ ਨੇ 2005 ਵਿੱਚ ਹਾਰਵਰਡ-ਯੈਂਚਿੰਗ ਸੰਸਥਾ, ਹਾਰਵਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਡੈਨੀਅਲ ਇੰਂਗਲਜ਼ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਸਿੰਘ ਸੇਂਟ ਸਟੀਫ਼ਨਜ਼ ਕਾਲਜ, ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਅਲੂਮਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਮੈਕਗਿਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਤੋਂ ਪੀ.ਐਚ.ਡੀ. ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਅਤੇ ਐੱਮ. ਫਿਲ. ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ।
ਉਸ ਕੋਲ ਮੈਕਗਿਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਮੌਂਟ੍ਰੀਅਲ, ਕਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਪੀਐਚ.ਡੀ. ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿੰਗਸ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਉੜੀਸਾ ਵਿੱਚ ਟੈਂਪਲਜ਼ ਸਿਰਲੇਖ ਥੀਸਿਸ ਦੇ ਨਾਲ: ਇੱਕ ਐਪੀਿਗੈਮਿਕ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਉਹ ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਕੌਰ ਦੀ ਬੇਟੀ ਹੈ।
ਉਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਮੁਖੀ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਸ਼ਲ ਸਾਇੰਸਜ਼ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਉਦਘਾਟਨੀ "ਇਨਫੋਸਿਸ ਇਨਾਮ" ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ।
ਉਹ ਬੈਲਜੀਅਮ ਦੇ ਲਿਊਵਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਰਸਮੁਸ ਵਿਸ਼ਵ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ, ਮਈ-ਜੂਨ 2010 ਦੇ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।
ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਲਾਈਫ ਲੌਂਗ ਲਰਨਿੰਗ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ ਕੌਮੀ ਕੋਆਰਡੀਨੇਟਰ ਹੈ।
1962 ਵਿੱਚ, ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਦੋ ਝਗੜਿਆਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸਨੇ ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਟੀਮ ਨੂੰ ਕੁਆਰਟਰ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਚਿਲੀ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਨੇ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਯਸ਼ੀਨ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨੁੱਖੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਕੁਝ ਅਸਚਰਜ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ।
ਕੋਲੰਬੀਆ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ 4-1 ਦੀ ਲੀਡ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਯਸ਼ੀਨ ਨੇ ਕੁਝ ਨਰਮ ਟੀਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗੋਲ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਾਰਕਸ ਸੋਲ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਕਸ ਕੋਲ ਦੁਆਰਾ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕਾਰਨਰ ਕਿੱਕ ਤੋਂ ਗੋਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ (ਫੀਫਾ ਦਾ ਇੱਕ ਕੋਨੇ ਤੋਂ ਸਿੱਧ ਹੋਇਆ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਗੋਲ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ)।
ਇਹ ਗੇਮ 4-4 ਟਾਈ ਵਿਚ ਖ਼ਤਮ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਅਖ਼ਬਾਰ ਲਖਉਪ ਨੂੰ ਯਸ਼ੀਨ ਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਲਈ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਨੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੁਆਰਟਰ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਚਿਲੀ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਬਚਾਅ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ, 2-1 ਨਾਲ ਹਾਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਫੀਫਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਯਸ਼ੀਨ ਨੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਫੁੱਟਬਾਲ ਵਿਚ 150 ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਪੈਨਲਟੀ ਕਿੱਕਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ - ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਗੋਲਕੀਪਰ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ।
ਆਈ.ਐਫ.ਐਫ.ਐਚ.ਐਸ. ਨੇ ਯਾਸ਼ੀਨ ਨੂੰ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਵਧੀਆ ਗੋਲਕੀਪਰ ਵਜੋਂ ਵੋਟ ਪਾਈ।
ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਥਲੈਟਿਕਸਮ, ਪੋਜੀਸ਼ਨਿੰਗ, ਕੱਦ, ਬਹਾਦਰੀ, ਟੀਚੇ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣ, ਅਤੇ ਐਕਬੌਬਾਇਕ ਰਿਫਲੈਕਸ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਉਹ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਫੁੱਟਬਾਲ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਡਿਪਟੀ ਚੇਅਰਮੈਨ ਵੀ ਸਨ।
ਯਸ਼ੀਨ ਦਾ ਜਨਮ ਮਾਸਕੋ ਵਿਚ ਇਕ ਉਦਯੋਗਿਕ ਕਾਮਿਆਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਉਹ 12 ਸਾਲ ਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤਾਂ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕ ਫੈਕਟਰੀ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਣਾ ਸੀ।
ਹਾਲਾਂਕਿ 18 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਅਸਮਰੱਥ ਸਨ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਸਕੋ ਵਿਚ ਇਕ ਫੌਜੀ ਫੈਕਟਰੀ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਫੈਕਟਰੀ ਟੀਮ ਲਈ ਖੇਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਡਾਇਨਾਮੋ ਮਾਸਕੋ ਦੀ ਯੁਵਾ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਯਸ਼ਿਨ ਨੇ ਪੂਰੇ ਬਚਾਓ ਪੱਖ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਅਧਿਕਾਰ ਲਗਾ ਕੇ ਗੋਲਕੀਪਿੰਗ ਦੀ ਸਥਿਤੀ' ਚ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਰੁਤਬਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਪੱਧਰ' ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਭਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ' ਤੇ ਇਕ ਅਣਥਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਇਆ।
ਉਸ ਨੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਕਾਲੀ ਡਰੈਸ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ 'ਬਲੈਕ ਸਪਾਈਡਰ' ਦਾ ਉਪਨਾਮ ਕਮਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ।
ਯਸ਼ਿਨ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਫਾਈਨਲ ਵਿਚ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ 12 ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਰ ਕਲੀਨ ਸ਼ੀਟਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਆ ਹੈ।
1958 ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ, ਜੋ ਸਵੀਡਨ ਵਿੱਚ ਖੇਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਯਸ਼ੀਨ ਨੂੰ ਮੈਪ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਨੇ ਕੁਆਰਟਰ ਫਾਈਨਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ।
ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਕੱਪ ਜੇਤੂ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਵਿਰੁੱਧ ਗਰੁੱਪ ਸਟੇਜ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਟੀਮ ਨੇ 2-0 ਦੀ ਹਾਰ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ, ਯਸ਼ੀਨ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ।
ਫ਼ਰਸ਼ ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਸਾਧਾਰਨ ਮਿੱਟੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਆਧੁਨਿਕ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੱਧਰਾਂ ਦੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਫਰਸ਼ਾਂ ਵਰਗੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਫ਼ਰਸ਼ ਪੱਥਰ, ਲੱਕੜ, ਬਾਂਸ, ਧਾਤ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸਾਮੱਗਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉੱਪਰ ਦਿੱਤੇ ਲੋਡ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਫਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਇੱਕ ਸਬਫਲੋਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਉੱਪਰ ਚਲਣ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕੇ।
ਆਧੁਨਿਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਬਫਲਰ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਵਾਇਰਿੰਗ, ਪਲੰਬਿੰਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੇਵਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕੁਝ ਜਰੂਰੀ ਹਨ, ਫਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਖ਼ਤ ਬਿਲਡਿੰਗ ਕੋਡਾਂ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਫ਼ਰਸ਼ ਦਾ ਢੱਕਣਾ ਇੱਕ ਵਾਕ ਹੈ ਜੋ ਸੈਰ ਸਪਾਟੇ ਦੀ ਢਾਂਚਾ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਾਉਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਫਲੋਰ ਢਾਂਚੇ ਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਿਸੇ ਮੁਕੰਮਲ ਪਦਾਰਥ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਫਲੋਰਿੰਗ ਇੱਕ ਮੰਜ਼ਲ ਦੇ ਸਥਾਈ ਢੱਕਣ ਲਈ, ਜਾਂ ਅਜਿਹੇ ਫਰਸ਼ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਆਮ ਸ਼ਬਦ ਹੈ।
ਦੋਨੋਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਫਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਢੱਕਣ ਉੱਪਰ ਵਰਤਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰਗੀਕ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਲਿਨੋਲੀਅਮ ਜਾਂ ਵਿਨਾਇਲ ਫਲੋਰਿੰਗ ਆਦਿ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਸਾਮੱਗਰੀ ਜਿਸਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫਲੋਰਿੰਗ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿੱਚ ਲੱਕੜ ਦੇ ਫੋਰਮਿੰਗ, ਲੈਮੀਨੇਟਿਡ ਲੱਕੜ, ਵਸਰਾਵਿਕ ਟਾਇਲ, ਪੱਥਰ, ਟਰਾਜ਼ੋ, ਅਤੇ ਕਈ ਸਹਿਜ ਕੈਮੀਮਿਨਲ ਫਰੰਟ ਕੋਟਿੰਗ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਆਧੁਨਿਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿਚ, ਫਲੋਰ ਦੇ ਥੱਲੇ ਜਾਂ ਛੱਤ ਤੋਂ ਉੱਪਰਲੇ ਡਿਕਟਾਂ ਜਾਂ ਤਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਹਨ।
ਕਿਸੇ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਫ਼ਰਸ਼ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇੱਕ ਹੋਰ ਢੁੱਕਵਾਂ ਸ਼ਬਦ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੈ।
ਸਬਫੋਰਰ ਇੱਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵਾਧੂ ਕੰਮ ਦੇ ਵਰਤਣ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਵੇਖੋ:
ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਿੱਥੇ ਕਾਂਸਾ ਵਿਆਪਕ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਔਸਤ ਮੋਟਾ ਸੀ।
ਪੱਛਮੀ ਯੂਰੇਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ 4 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਬੀ.ਸੀ. ਦੇ ਮੱਧ ਤੱਕ ਅਤੇ ਚੀਨ ਵਿੱਚ 2,000 ਮੀਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ ਤੱਕ ਸੀ।
ਕਾਂਸਾ ਯੁਗ ਮਗਰੋਂ ਲੋਹੇ ਦੀ ਉਮਰ 1300 ਬੀ ਸੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਯੂਰੇਸ਼ੀਆ ਦੇ ਲਗਪਗ 500 ਬੀ ਸੀ ਤਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਕਾਂਸੇ ਦਾ ਵਧੇਰੇ ਵਿਆਪਕ ਪੱਧਰ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰੈਨਸ਼ਨ, ਬਿਜ਼ੰਤੀਨੀ ਯੂਨਾਨੀ ਬਰੋਨਟੈਸੀਸਨ ਤੋਂ ਬੈਕ-ਗਠਨ, ਸ਼ਾਇਦ ਬਰੈਂਟਸਸਨ 'ਬ੍ਰਿੰਡੀਸੀ' ਤੋਂ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
"ਤੌਪਲ" ਤੋਂ ਇਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੇਬ-ਕਰੋਨੋਨੀ ਪਰਾਇਨਾਕ "ਪਿੱਤਲ", ਜੌਰਜੀਅਨ ਬ੍ਰਿਨੋਆਓ "ਕਾਂਸੀ", ਆਰਮੀਨੀਅਨ ਪ੍ਲਿੰਜ " ਤਾਂਬਾ". ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਾਂਸਾ, ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਧਾਤ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਿੱਤਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 12% ਟੀਨ ਦੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਾਤਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਗੈਰ-ਧਾਤਾਂ ਜਾਂ ਮੈਟਾਲੋਇਡ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਰਸੈਨਿਕ, ਫਾਸਫੋਰਸ ਜਾਂ ਸਿਲਿਕਨ ਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਵਾਧਾ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਲੌਕਿਕ ਅਲੌਇਸਿਜ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕੱਲੇ ਤਾਈਂ ਨਾਲੋਂ ਔਖਾ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਉਪਯੋਗੀ ਸੰਪਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਠੋਰਤਾ, ਲਚਕੀਲੇਪਨ ਜਾਂ ਕਾਢ ਪਾਉਣ ਯੋਗਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਿਉਂਕਿ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਪਿੱਤਲ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਚਨਾਵਾਂ, ਆਧੁਨਿਕ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਤਾਪੂਰਵਕ ਵਰਣਨ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਵਧੇਰੇ ਸੰਮਲਿਤ ਸ਼ਬਦ "ਪਿੱਤਲ ਅਲਾਇ", 'ਮਿਸ਼ਰਤ ਧਾਤ' ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਪਿੱਤਲ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਫ੍ਰਾਂਸੀਸੀ ਕਾਂਸੀ ਤੋਂ ਉਧਾਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਖੁਦ ਇਤਾਲਵੀ ਬੋਨਜ਼ੋ "ਘੰਟੀ ਦੀ ਧਾਤ, ਪਿੱਤਲ"
ਮੁਹੰਮਦ ਅਲ-ਬੁਖਾਰੀ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਜਿਸਨੂੰ ਇਮਾਮ ਅਲ-ਬੁਖ਼ਾਰੀ ਜਾਂ ਇਮਾਮ ਬੁਖਾਰੀ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਫ਼ਾਰਸੀ ਇਸਲਾਮੀ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਜਨਮ ਬੁਖਾਰਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ।
ਉਸਨੇ ਹਦੀਸ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਲਿਖਿਆ ਜੋ ਕਿ ਸਹੀਹ ਅਲ-ਬੁਖਾਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਿਸਨੂੰ ਕਿ ਸੁੰਨੀ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹਦੀਸ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਅਲ-ਮੁਗਿਰਾਹ ਦਾ ਪਿਤਾ ਬਰਦੀਜ਼ਬਾਹ ਬੁਖਾਰੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਪੂਰਵਜ ਹੈ।
ਅਸ-ਸੁਬਕੀ ਇਕਲੋਤਾ ਵਿਦਵਾਨ ਹੈ ਜੋ ਬਰਦੀਜ਼ਬਾਹ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਬਜ਼ਾਬਾਹ ਸੀ।
ਬਰਦੀਜ਼ਬਾਹ ਅਤੇ ਬਜ਼ਾਬਾਹ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਥੋੜੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸਦੇ ਇਲਾਵਾ ਕਿ ਉਹ ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਨ ਅਤੇ ਉਥੋਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਧਰਮ ਅਪਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸੋਲਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਖੁਦ ਆਪਣੇ ਭਾਈ ਤੇ ਵਿਧਵਾ ਮਾਂ ਨਾਲ ਮੱਕਾ ਦਾ ਹੱਜ ਕੀਤਾ।
ਉਥੋਂ ਹੀ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਹਦੀਸਾਂ ਬਾਰੇ ਗਿਆਨ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਯਾਤਰਾਵਾ ਦੀ ਲੜੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਉਹ ਗਿਆਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਸਮੇਂ ਇਸਲਾਮਿਕ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੀ ਹੋਕੇ ਲੰਘਿਆ, ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਹਦੀਸਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰਾ ਕੀਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ 1000 ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ 600,000 ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ।
ਮੁਹੰਮਦ ਇਬਨ ਇਸਮਾਇਲ ਅਲ-ਬੁਖ਼ਾਰੀ ਅਲ-ਜੁਲਫੀ ਦਾ ਜਨਮ ਜੁੰਮੇ ਦੀ ਨਮਾਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਿਨ ਸ਼ੁਕਰਵਾਰ, 19 ਜੁਲਾਈ 810 ਨੂੰ ਤਰਾਂਸੋਕਸੀਆਨਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਬੁਖ਼ਾਰਾ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ।
ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ, ਇਸਮਾਇਲ ਇਬਨ ਇਬਰਾਹਿਮ, ਹਦੀਸਾਂ ਦਾ ਵਿਦਵਾਨ, ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅਤੇ ਮਲਿਕ ਇਬਨ ਅਨਸ ਦਾ ਸਹਿਯੋਗੀ ਸੀ।
ਇਮਾਮ ਬੁਖ਼ਾਰੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਦਾਦਾ ਅਲ-ਮੁਗਿਰਾਹ, ਬੁਖਾਰਾ ਬੁਖ਼ਾਰਾ ਦੇ ਰਾਜਪਾਲ ਯਮਨ ਅਲ-ਜ਼ੁਲਫੀ ਹੱਥੋਂ ਇਸਲਾਮ ਕਬੂਲ ਕਰਕੇ ਬੁਖ਼ਾਰਾ ਵਿੱਚ ਆ ਵੱਸਿਆ।
ਰਿਵਾਜ਼ ਮੁਤਾਬਿਕ ਉਹ ਯਮਨ ਦਾ ਮਾ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਅਲ-ਜ਼ੁਲਫੀ ਦਾ ਨਿਸਬਾਹ ਢੋਹਣਾ ਪਿਆ।
ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਅਲ-ਧਾਹਾਬੀ ਉਸਦੀ ਮੁੱਢਲੀ ਅਕਾਦਮਿਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ:
ਹਰਦਮ ਸਿੰਘ ਮਾਨ ਦਾ ਜਨਮ ਪਿੰਡ ਰਾਮੂੰਵਾਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਫਰੀਦਕੋਟ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਵਲਕਾਰ ਗੁਰਦਿਆਲ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਗ਼ਜ਼ਲ ਦੇ ਬਾਬਾ ਬੋਹੜ ਉਸਤਾਦ ਦੀਪਕ ਜੈਤੋਈ ਦੀ ਸਾਹਿਤਕ ਬੁੱਕਲ ਲੰਮਾਂ ਸਮਾਂ ਮਾਣਨ ਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਫ਼ਖ਼ਰ ਹਾਸਲ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਅਖਬਾਰਾਂ, ਰਸਾਲਿਆਂ ਛਪ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜਲੰਧਰ, ਪਟਿਆਲਾ, ਬਠਿੰਡਾ, ਸਰੀ ਦੇ ਰੇਡੀਓ ਅਤੇ ਜਲੰਧਰ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਚੈਨਲਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਸਭਾ ਜੈਤੋ ਵੱਲੋਂ ਸੰਪਾਦਿਤ ਕੀਤੇ ਗ਼ਜ਼ਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ "ਕਤਰਾ ਕਤਰਾ ਮੌਤ" ਵਿਚ ਉਸ ਦੀਆਂ 20 ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਾਇਰ ਸੁਰਿੰਦਰਪ੍ਰੀਤ ਘਣੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਰਹੂਮ ਸ਼ਾਇਰ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਪ੍ਰੋ. ਰੁਪਿੰਦਰ ਮਾਨ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਰਚਨਾ ਉੱਪਰ ਪੁਸਤਕ ਸੰਪਾਦਿਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬ ਨੈਸ਼ਨਲ ਬੈਂਕ ਵਿਚ 31 ਸਾਲ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਕਰਨ ਉਪਰੰਤ ਉਹ ਸੇਵਾ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਦਸੰਬਰ 2012 ਵਿਚ ਵੈਨਕੂਵਰ ਆ ਗਿਆ।
ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ "ਗ਼ਜ਼ਲ ਮੰਚ ਸਰੀ" ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਸਕੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰੀ ਤੋਂ ਛਪਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਅਖਬਾਰ "ਪੰਜਾਬ ਲਿੰਕ", ਦੇਸ ਪ੍ਰਦੇਸ ਟਾਈਮਜ਼ , ਬਾਬੂਸ਼ਾਹੀ ਡਾਟਕਾਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਅਖਬਾਰਾਂ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਡਾ. ਹਰਿਭਜਨ ਸਿੰਘ ਯਾਦਗਾਰੀ ਐਵਾਰਡ 2020 (ਹਰਿਦਰਸ਼ਨ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਟਰੱਸਟ ਕੈਨੇਡਾ ਅਤੇ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਰਾਮਗੜ੍ਹੀਆ ਸੋਸਾਇਟੀ)
"ਵਰਲਡ ਲਿਟਰੇਰੀ ਫੋਰਮ ਫਾਰ ਪੀਸ ਐਂਡ ਹਿਊਮਨ ਰਾਈਟਸ" ਵੱਲੋਂ “ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਅੰਬੈਸਡਰ ਆਫ ਪੀਸ” ਐਵਾਰਡ- 2021
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਗੁੱਜਰਾਂਵਾਲਾ ਖਾਲਸਾ ਕਾਲਜ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵੱਲੋਂ ਪਰਵਾਸੀ ਲੇਖਕ ਮਿਲਣੀ ਸਮੇਂ ਸਨਮਾਨ - 2023
ਗੌਰਮਿੰਟ ਸਟੇਟ ਕਾਲਜ ਆਫ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਪਟਿਆਲਾ ਵੱਲੋਂ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦਿਵਸ ਤੇ ਸਨਮਾਨ - 2023
ਉਹ ਛੇਤੀ ਹੀ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਅਗਲੇ 40 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਨ ਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਨੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਆਰਟਸ ਦੀ ਫੈਕਲਟੀ ਦੇ ਡੀਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅਹਿਮ ਅਹੁਦਿਆਂ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਸਤਿਵਰਤ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸ਼੍ਰੀ ਜਗਨਨਾਥ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪੁਰੀ, ਉੜੀਸਾ ਦੇ ਵਾਈਸ-ਚਾਂਸਲਰ ਅਤੇ ਬੈਂਕਾਕ ਦੇ ਚੁਲਾਲੋਂਗੋਰਨ ਅਤੇ ਸਿਲਪਾਕੌਰਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਉੱਤਰਪੂਰਬੀ ਬੌਧ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਨੋਂਗਹਾਈ, ਥਾਈਲੈਂਡ, ਟੂਬੀਨਜਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਟੂਬੀਨਜਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਜਰਮਨੀ, ਕੈਥੋਲਿਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਲਉਵੈਨ, ਬੈਲਜੀਅਮ ਅਤੇ ਅਲਬਰਟਾ ਦੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਐਡਮੰਟਨ, ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਉਸਨੇ ਥਾਈਲੈਂਡ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਮਹਾਂ ਚਕਰੀ ਸਿਰੀਨਧੋਰਨ ਨੂੰ ਵੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਪੜ੍ਹਾਈ।
ਸੱਤਿਆ ਵ੍ਰਤ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਹਿਮ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿਦਵਾਨ, ਲੇਖਕ, ਵਿਆਕਰਨਕਾਰ ਅਤੇ ਕਵੀ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਮਹਾਂ-ਕਾਵਿ, ਤਿੰਨ ਖੰਡ-ਕਾਵਿ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਬੰਧ-ਕਾਵਿ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਤਰ-ਕਾਵਿ ਅਤੇ ਪੰਜ ਆਲੋਚਨਾਤਮਿਕ ਲਿਖਤਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ।
ਇਸ ਦੀਆਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ: ਰਾਮਕ੍ਰਿਤੀਮਹਕਾਵਿਯਮ, ਬ੍ਰਹਤਰਰਮ ਭਰਤਮ, ਸ੍ਰੀਬੋਧੀਸਤਵਚਾਰਿਤਮ, ਵੈਦਿਕਾ ਵਿਯਾਕਰਨ, ਸਰਮਨੀਆਦੇਸਾਹ ਸੂਤਰਮ ਵਿਭਤੀ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਜਿਲਦਾਂ ਵਿੱਚ "ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੀ ਖੋਜ"।
ਆਪਣੀ ਕੈਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਕਈ ਕੌਮੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਲਈ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਲੈਟਰਜ਼ ਦੁਆਰਾ 1968 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਕੰਮ, ਸ੍ਰੀਗੁਰੂਗੋਵਿੰਦਸਿੰਘਚਰਿਤਮ, ਲਈ ਮਿਲਿਆ।
2006 ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨਪੀਠ ਪੁਰਸਕਾਰ (2009 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਪੈਰੋਕਾਰ ਅਤੇ ਥਾਈਲੈਂਡ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਮਹਾਂ ਚੱਕਰੀ ਸਰਿੰਦਹੋਰਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ) ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਉਹ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਆਨਰੇਰੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹਨ।
ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿਭਾਗ ਦਾ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਆਰਟ ਦੇ ਫੈਕਲਟੀ ਦਾ ਡੀਨ ਸੀ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਪੰਡਤ ਮਨਮੋਹਨ ਨਾਥ ਦਰ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ।
ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁੱਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਆਪਣੇ ਪਿਓ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਦਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀ ਚਾਰੂ ਦੇਵਾ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਦੇ ਕੋਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਵਾਰਾਨਸੀ ਚਲੇ ਗਿਆ ਜਿਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਝਾਅ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਵਰਮਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪੜ੍ਹਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਬੀ.ਏ.ਆਨਰਜ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਐਮ ਏ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਅਤੇ ਬਨਾਰਸ ਹਿੰਦੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਪੀ.ਐਚ.ਡੀ. ਕੀਤੀ।
ਅਸਤਬਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ' ਤੇ ਖੇਤ 'ਤੇ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਬਿਲਡਿੰਗ ਕਿਸਮ ਹੈ।
ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਘੋੜਾ ਅਸਤਬਲ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸ਼ਹਿਰ ਪਿ-ਰਾਮਸੇਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਿਸਰ ਦੇ ਕੁਇਤੀਰ ਵਿੱਚ ਲੱਭੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਰਾਮੇਸ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਡਰਾਫਟ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੁੱਲ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਾਰੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਘਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੀਆਂ ਮਿਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣ ਦੀ ਧਮਕੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਛੱਤਾਂ ਨੂੰ ਪਲੌਟ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਕੁਝ ਉਦਾਹਰਨਾਂ ਸੰਪੂਰਨ ਅੰਦਰੂਨੀ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮੱਧ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਚੀਆਂ ਹਨ।
ਇੱਕ ਅਸਤਬਲ ਜਾਂ ਤਬੇਲਾ ਇੱਕ ਇਮਾਰਤ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਘੋੜੇ, ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਇਮਾਰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਜਾਨਵਰਾਂ ਲਈ ਵੱਖਰੀਆਂ ਸਟਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਸਟਬਲਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ; ਮਿਸਾਲ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਖਰਚਾ, ਹਰੇਕ ਕੋਣੇ ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਾਰਾ ਕੋਠਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਅਤੇ ਹੇਠਲੇ ਖੁੱਲਣ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਂ ਬਾਹਰਲੇ ਸਟਾਲਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸਟਾਲ ਹਨ।
"ਅਸਤਬਲ" ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਾਲਕ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਕਾਨ ਜਾਂ ਸਥਾਨ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ।
ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੇ ਅਸਟਬਲਾਂ ਦੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮੰਜ਼ਲ ਤੇ ਫਰੰਟ ਸੀ ਅਤੇ ਫਰੰਟ' ਤੇ ਪਿੱਚਿੰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜਾ ਸੀ।
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਟਾਵ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਫਾਲਿੰਗ ਘੋੜੀ ਜਾਂ ਬੀਮਾਰ ਘੋੜੇ ਲਈ ਵੱਡੀ ਸਟਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਪਹਿਲੀ ਮੰਜ਼ਲ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਪਲਾਂਟ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲਈ ਫਾਰਮ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਸਤੇ ਆਮ ਸਨ।
ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਮਾਹੌਲ, ਉਸਾਰੀ ਸਮੱਗਰੀ, ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਮਿਆਦ ਅਤੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੀਆਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਢੰਗਾ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਅਸਤਬਲ ਦਾ ਬਾਹਰੀ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇੱਟਾਂ ਜਾਂ ਪੱਥਰ, ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਸਟੀਲ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਿਲਡਿੰਗ ਸਾਮੱਗਰੀ ਵਰਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਅਸਤਬਲ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਮਕਾਨ ਤੋਂ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਜਾਂ ਨਸਲਾਂ ਦੇ ਟ੍ਰੈਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੈਂਕੜੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤਕ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
"ਸਟੇਬਲ" ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਅਲੰਕਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ - ਅਕਸਰ ਖਿਡਾਰੀਆਂ - ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ, ਕੋਚ, ਜਿਸਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਸੰਸਥਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਆਰਟ ਗੈਲਰੀਆਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸਟੇਬਲ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਘੋੜਿਆਂ ਲਈ, ਸਟੇਬਲ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਕੰਪਲੈਕਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਟ੍ਰੇਨਰ, ਵੈਟਸ ਅਤੇ ਫੈਰੀਅਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਬਤੌਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਿੱਦਿਆਸਾਗਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰਸ ਕੋਰਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਿਲਾ ਲਿਆ ਤਾਂ ਉਸਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈਆਂ।
ਇੱਥੇ ਉਸ ਨਾਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਕਥਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਤਕਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮਾਪਦੰਡ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਪਾਸ ਗਰੇਡ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤ ਗਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਗੋਤ, "ਅਪਰਾਧਿਕ ਕਬੀਲੇ" ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਜੰਮੇ ਵਿਅਕਤੀ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਸੋਸ਼ਲ ਸਾਇੰਸਜ਼ ਵਰਗੇ "ਉੱਚ ਭਾਸ਼ਣ" ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਪੂਰਵ-ਨਿਯਮਿਤ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਹਨ।
1991 ਵਿੱਚ, ਕੋਰਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸਾਲ ਗਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਜਾਂਚ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਅਪਰਾਧਿਕ ਕਬੀਲੇ ਤੋਂ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦੀ ਸੀ।
ਚੁੰਨੀ ਕੋਟਲ ਦਾ ਜਨਮ 1965 ਵਿੱਚ, ਪਿੰਡ ਗੋਹਾਲਦੋਹੀ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪੱਛਮੀ ਮੇਦਿਨੀਪੁਰ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਲੋਧਾ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ।
ਚੁੰਨੀ ਕੋਟਲ ਨੇ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਬਚਪਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਕਬੀਲੇ ਦੀ 'ਆਰੰਭਿਕ' ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਬਣੀ।
ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੂੰ 1983 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਨੌਕਰੀ ਬਤੌਰ ਲੋਧਾ ਸਮਾਜਿਕ ਵਰਕਰ, ਝਾਰਗ੍ਰਾਮ ਆਈਟੀਡੀਪੀ ਆਫ਼ਿਸ ਵਿੱਖੇ, ਸਥਾਨਕ ਪਿੰਡਾਂ ਦਾ ਸਰਵੇਖਣ, ਵਜੋਂ ਮਿਲੀ।
14 ਅਗਸਤ,1992 ਨੂੰ ਮੈਡੀਿਨਪੁਰ ਵਿਖੇ ਜਾਤੀਗਤ ਅਤੇ ਜਾਤੀਵਾਦੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਤੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਮੇਦਨੀਪੁਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਖੜਗਪੁਰ ਵਿਖੇ ਰੇਲਵੇ ਵਰਕਸ਼ਾਪ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਮਨਮਥਾ ਸਾਵਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਚਲੀ ਗਈ।
ਇਸਦੇ ਫਲਸਰੂਪ ਉਸਨੇ 1985 ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਪੜ੍ਹਾਈ ਮਾਨਵ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਵਿੱਦਿਆਸਾਗਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਕੀਤੀ।
ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੂੰ ਮੇਦਨੀਪੁਰ ਵਿਖੇ 'ਰਾਣੀ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਐਸ.ਸੀ. ਅਤੇ ਐਸ.ਟੀ. ਗਰਲਜ਼ ਹੋਸਟਲ' ਵਿਖੇ ਹੋਸਟਲ ਸੁਪਰਿਨਟੇਨਡੇਂਟ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਇੱਥੇ ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਬੀਲੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕਲੰਕ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।
ਉਸਦੀ ਮੌਤ 6 ਅਗਸਤ 1992 ਨੂੰ, ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਹੋਈ ਜਿਸਦਾ ਕਾਰਨ ਲੋਧਾ ਸ਼ਾਬਰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨਾ ਸੀ।
ਇਸਦੇ ਫਲਸਰੂਪ ਉਸਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਲੇਖਕ-ਕਾਰਕੁੰਨ ਮਹਾਸ਼ਵੇਤਾ ਦੇਵੀ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਬੰਗਾਲੀ ਕਿਤਾਬ, ਬਯਾਧਖੰਡਾ ਵਿੱਚ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ।
ਚੁੰਨੀ ਕੋਟਲ, ਲੋਧਾ ਸ਼ਾਬਰ ਕਬੀਲੇ, ਭਾਰਤੀ ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਜਨਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਦੀ ਇੱਕ ਦਲਿਤ ਆਦੀਵਾਸੀ ਸੀ, ਜੋ 1985 ਵਿੱਚ, ਲੋਧਾ ਸ਼ਾਬਰ ਵਿਚੋਂ ਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਸੀ।
ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਫ਼ਰੈਂਕਲਿਨ, ਪੈਨ ਦਾ ਬਾਨੀ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਵਿਦਿਅਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦਾ ਸਮਰਥਕ ਸੀ ਜੋ ਕਲਾਸਿਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਿੰਨਾ ਹੀ ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਸੇਵਾ ਲਈ ਵਿਹਾਰਕ ਸਿੱਖਿਆ ਉੱਤੇ ਵੀ ਫ਼ੋਕਸ ਕਰੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਕਦੇ ਵੀ ਅਪਣਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ।
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਕੋਟ ਆਫ਼ ਆਰਮਜ਼ ਲਾਲ ਚੀਫ਼ ਤੇ ਇੱਕ ਡਾਲਫਿਨ ਹੈ, ਜੋ ਫੈਂਕਲਿਨ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕੋਟ ਆਫ਼ ਆਰਮਜ਼ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪੈੱਨ ਪਹਿਲੀਆਂ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਇਕੋ ਸੰਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਮਲਟੀਪਲ "ਫੈਕਲਟੀਜ਼" ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕਈ ਯੂਰਪੀਅਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਏ ਗਏ ਬਹੁ-ਵਿਸ਼ਾਮੂਲਕ ਮਾਡਲ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ।
ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਮੈਡੀਕਲ ਸਕੂਲ , ਪਹਿਲਾ ਕਾਲਜੀਏਟ ਬਿਜ਼ਨਸ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ "ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਯੂਨੀਅਨ" ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਪੈਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
$12.21 ਬਿਲੀਅਨ ਦੇ ਐਂਡੋਮੈਂਟ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੈੱਨ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤਵੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਐਂਡੋਮੈਂਟ ਵਾਲੀ ਸੰਸਥਾ ਸੀ।
ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਲੱਖਣ ਅਲੂਮਨੀ ਵੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾਂ ਦੇ 14 ਮੁਖੀ ; 25 ਅਰਬਪਤੀ - ਅੰਡਰ ਗਰੈਜੁਏਟ ਪੱਧਰ ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ; ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੇ ਤਿੰਨ ਜੱਜ; 33 ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸੈਨੇਟਰ, 42 ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਗਵਰਨਰ ਅਤੇ ਯੂਐਸ ਹਾਊਸ ਆਫ ਰਿਪ੍ਰੈਜ਼ੈਂਟੇਟਿਵ ਦੇ 158 ਮੈਂਬਰ; ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੇ 8 ਹਸਤਾਖਰ ਕਰਤਾ; ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ 12 ਹਸਤਾਖਰ ਕਰਤਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਆਈਵੀ ਲੀਗ ਰਿਸਰਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈ ਫਿਲਾਡੈਲਫ਼ੀਆ ਦੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਸਿਟੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਦੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਟਰੱਸਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਪੈੱਨ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਦੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ 14 ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈਵੋਲਿਊਸ਼ਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਰਟਰ ਨੌਂ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜੰਨਮੀ ਰਕੁਲ ਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਆਰਮੀ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲ ਧੌਲਾ ਕੂਆਨ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜੀਸਸ ਐਂਡ ਮੈਰੀ ਕਾਲਜ, ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਗਣਿਤ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਅਮਨ ਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਫਿਲਮ ਰਾਮ ਰਾਜ ਨਾਲ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਡੈਬਿਓ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਰਕੁਲ ਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀਸਸ ਅਤੇ ਮੈਰੀ ਕਾਲਜ ਵਿਖੇ ਬੀਐਸਸੀ ਗਣਿਤ ਨਾਲ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਈ।
ਉਸ ਨੇ ਕਾਲਜ ਵਿਚ ਇਕ ਮਾਡਲ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੈਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਕੰਨੜ ਫਿਲਮ ਗਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਅਦਾਕਾਰੀ ਸਫਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
2011 ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਤਾ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਪੰਜਵਾਂ ਸਥਾਨ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਪੀਪਲਜ਼ ਚੁਆਇਸ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆਟਾਈਮਜ਼ ਸਮੇਤ ਪੰਜ ਖ਼ਿਤਾਬ ਜਿੱਤੇ।
ਉਸ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਬਣਨ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਤੇਲਗੂ ਫਿਲਮ ਕੇਰਤਾਮ ਰਾਹੀਂ ਅਰੰਭ ਕੀਤਾ ।
ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਬੇਟੀ ਬਚਾਓ, ਬੇਟੀ ਪੜਾਓ ਯੋਜਨਾ ਲਈ ਬ੍ਰਾਂਡ ਅੰਬੈਸਡਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਰਕੁਲ ਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਘਰ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਨੋਰਥ ਈਸਟ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸਕਰਟ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸਨ।
ਮੇਸੋਪੋਟੇਮੀਆ ਦੇ ਸੁਮੇਰੀ ਲੋਕ ਇੱਕ ਪੈਂਟ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਫਰ ਸਕਰਟ ਦਾ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕੱਪੜਾ ਪਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਸ਼ਬਦ "ਕਾਊਂਕ" ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੇਡ ਦੀ ਖੱਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਆਖਿਰਕਾਰ ਕੱਪੜੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਅਖੀਰ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਨੂੰ ਕੂਨੈਕ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਇੱਕ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਜੋ ਭੁਲਕੀ ਭੇਡ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਕੂਨਕੇਕ ਕੱਪੜੇ ਧਾਰਮਿਕ ਚਿੰਤਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੇਂਟ ਜੌਹਨ ਦੀ ਬੈਪਟਿਸਟ ਦੇ ਡਕੈਤੀ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ।
ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਮਰਦਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਪਹਿਰਾਵਾ-ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਸੰਦ ਕੀਤੇ ਸਨ।
ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਕੱਟੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਖਿਲਾਰੀਆਂ ਜਾਂ ਗੋਰਡ ਸਨ ਤਾਂ ਜੋ ਘੋੜੇ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਵੇਲੇ ਵਧੇਰੇ ਆਰਾਮਦਾਇੱਕ ਹੋ ਗਈ।
ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਇੱਕ ਨਾਈਟ ਦੇ ਬਸਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਸੀਸਪੱਟੀ ਦੇ ਹੇਠ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮੈਟਲ ਸਕਰਟ ਸੀ ਇਸਨੇ ਸੀਸਪੱਟੀ ਨੂੰ ਉੱਪਰਲੇ ਲੱਤਾਂ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੀ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਨੂੰ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
13-15 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਬੁਣਾਈ ਵਿੱਚ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੀ ਤਰੱਕੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੈਰੀਟ੍ਰੈਡਲ ਫਰੰਟ ਲਾਮਜ਼ ਅਤੇ ਪੇਵੋਟਡ ਬਲੇਡਜ਼ ਅਤੇ ਹੈਂਡਲਸ ਨਾਲ ਕੈਚੀ, ਬਿਹਤਰ ਟੇਲਰਿੰਗ ਟ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਅਤੇ ਟਾਈਟਸ. ਉਹ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਬੇਹੱਦ ਫੈਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਬਣ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਵਰਜੀਆਂ ਬਣ ਗਈਆਂ ਜਦੋਂ ਕਿ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪੁਰਜ਼ੋਰ ਸਟਾਰ ਬਣ ਗਈ।
ਉੱਚੇ ਵਰਗਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਬੁਣੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਸੁਮੇਲ ਸਨ।
ਤਕਰੀਬਨ 2,130 ਬੀ. ਸੀ, ਮਿਸਰ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜ ਦੌਰਾਨ, ਮਰਦਾਂ ਨੇ ਚਮੜੇ ਦੀ ਛਿੱਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੇਂਡਯੇਟ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟਿਆ ਇੱਕ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਆਇਤਾਕਾਰ ਟੁਕੜੇ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ. ਮਿਸਰ ਦੇ ਮੱਧ ਰਾਜ ਨੇ, ਲੰਬੇ ਪੱਲੇ, ਕਮਰ ਤੋਂ ਗਿੱਟੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਬਗੈਰ ਲੁਕੇ ਹੋਏ, ਫੈਸ਼ਨੇਬਲ ਬਣ ਗਏ।
ਮਿਸਰ ਦੇ ਨਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਖੰਭੇ ਤਿਕੋਣੀ ਸੈਕਸ਼ਨ ਨਾਲ ਕਿਲਤ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਫੈਸ਼ਨਦਾਰ ਬਣ ਗਈ।
ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਥੱਲੇ, ਇੱਕ ਸ਼ੇਨਟੇ, ਜਾਂ ਤਿਕੋਣੀ ਲੌਂਕਲੇਠ ਜਿਸਦੇ ਅੰਤਾਂ ਨੂੰ ਰੱਸੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਪਾਏ ਗਏ ਸਨ।
ਕੁਝ ਅਪਵਾਦਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਈਜ਼ਾਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੁਸਲਿਮ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਕਿਲਟ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਕਾਟਲੈਂਡ ਅਤੇ ਆਇਰਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਕੱਪੜਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੀਨ ਪਾਲ ਗੌਲਟਿਅਰ, ਵਿਵੀਅਨ ਵੈਸਟਵੁਡ, ਕੇਨਜ਼ੋ ਅਤੇ ਮਾਰਕ ਜੈਕਬਜ਼ ਨੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸਕਟਸ ਦਿਖਾਈ ਹੈ ਸੋਸ਼ਲ ਕੋਡਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦੇ ਹੋਏ, ਗੌਟਾਈਅਰ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਪੁਰਸ਼ ਵਰਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਿਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਕਰਟ ਨੂੰ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ-ਨਿਵਾਸੀ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਰੂਪ ਜੋ ਡੇਵਿਡ ਬੇਖਮ ਤੇ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਧਾਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਕਰਟ ਇੱਕ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਇੱਕ ਟੁਕੜੇ ਤੋਂ ਬਣੀ ਇੱਕ ਕੱਪੜੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਡਾਰਟਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪੱਲੇ ਕਮਰ ਜਾਂ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਥੱਲੇ ਅਤੇ ਫੁਲਰ ਤੇ ਫਿਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਗੋਰੇਸ, ਪਲੀਟਸ ਜਾਂ ਪੈਨਲਾਂ ਆਧੁਨਿਕ ਸਕਾਰਟ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਹਲਕੇ ਦੇ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਮੱਧ ਭਾਰ ਦੇ ਕੱਪੜੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਡੈਨੀਮ, ਜਰਸੀ, ਸੱਭਿਆਚਾਰ, ਜਾਂ ਪੋਪਲਿਨ. ਪਤਲੇ ਜਾਂ ਚੁੰਝ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਚਮੜੇ ਅਕਸਰ ਸਕਾਰ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਸਮਗਰੀ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਲਈ ਸਿਲਪ ਨਾਲ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਕਰਟਾਂ ਦੀ ਹੈਮਲਿਨ ਮਾਈਕਰੋ ਤੋਂ ਫਰਸ਼ ਤੱਕ ਲੰਬਾਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਸੁਹਜ-ਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਸੁਆਦ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਫੈਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਮਾਜਕ ਪ੍ਰਸੰਗ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅਜਿਹੇ ਕਾਰਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪੱਲੇ ਸਵੈ-ਨਿਰਭਰ ਕੱਪੜੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੁਝ ਸਕਰਟ-ਦਿੱਖ ਪੈਨਲ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕੱਪੜੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੈਗਿੰਗ, ਸ਼ਾਰਟਸ ਅਤੇ ਸਵਿਮਟਸੁਟਸ।
ਬ੍ਰੋਨਜ਼ ਯੁਗ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਮੱਧ ਯੂਰਪ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਲਪੇਟਣ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਵਰਗੇ ਕੱਪੜੇ ਪਸੰਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਸਕਰਟ ਇੱਕ ਕੱਪੜੇ ਜਾਂ ਗਾਊਨ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਲੱਕ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ, ਜਾਂ ਇਸ ਮੰਤਵ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਬਜਾਲੀ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਚੰਦਰਪ੍ਰਵਾ ਸੈਕਿਆਨੀ ਦੀ 1957 ਦੀ ਚੋਣ ਮੁਹਿੰਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਹ 1958 ਵਿੱਚ ਕਾਂਗਰਸ ਵਰਕਿੰਗ ਕਮੇਟੀ ਲਈ ਚੁਣੀ ਗਈ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਸਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸੰਸਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਮੰਡਲ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਕਈ ਪੂਰਬੀ ਯੂਰਪੀਅਨ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ।