polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਪ੍ਰੋ. ਗੁਰਬਖ਼ਸ਼ ਸਿੰਘ ਫਰੈਂਕ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਹੈ ਕਿ,"ਕੋਈ ਵੀ ਕੌਮ ਜਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਜਨ ਸਮੂਹ,ਜਿਹੜਾ ਸਮਾਜ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭਿਆਚਾਰ ਤੋਂ ਸੱਖਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ,ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੜਾਅ ਉੱਤੇ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਅਮਰੀਕੀ ਮਾਨਵ - ਵਿਗਿਆਨੀ ਹਿਰਸਕੋਵਿਤਸ ਅਨੁਸਾਰ," ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਜਿਤ ਭਾਗ ਹੈ।
ਜ਼ੇਲਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਸਨ ਉਹ ਸਿਰਫ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾਵਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਪੇਂਟਿੰਗ ਅਤੇ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੀ. ਜ਼ੇਲਾ ਸਿਰਫ ਦਸ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮਜ਼ੇਕ ਖੇਤਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਉਹ ਅਕਸਰ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲੁਸ਼ਨੇਜ ਦੇ ਪਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਨ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਸਾ ਦਰਸ਼ਕ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੇ ਸਨ. ਛੇਤੀ ਹੀ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲੱਗੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਬਹੁਤੀ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੀ ਅਜਿਹਾ ਰਸਤਾ ਲਵੇ ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਸਕੂਲ ਆਫ ਆਰਟਸ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲੀ ਗਈ, ਪਰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਕਿਮੈਲ ਸਟੇਫਾ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਗਿਟਾਰ ਸਿੱਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1962 ਵਿੱਚ ਅਲਬਾਨੀਅਨ ਸਿਨੇਜ ਫੈਸਟੀਵਲ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ।
ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ 11 ਵਾਰ ਦੇ ਜੇਤੂ,ਵੇਸ ਨੇ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1977 ਵਿੱਚ ਮੈਰੀਟੇਡ ਕਲਾਕਾਰ ਅਲਬਾਨੀਆ ਦੇ ਇਨਾਮ ਨਾਲ ਅਤੇ 1977 ਵਿੱਚ ਪੀਪਲਜ਼ ਕਲਾਕਾਰ ਅਲਬਾਨੀਆ ਦੇ ਇਨਾਮ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਜ਼ੇਲਾ ਅਲਬਾਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਗੀਤ ਫੈਸਟੀਵਲ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਜੇਤੂ ਸੀ, 26 ਦਸੰਬਰ 1962 ਨੂੰ ਗੀਤ "ਫਸਟ ਚਾਈਲਲ" ਲਈ, ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ "ਗੋਲਡਨ ਡਿਸਕ", "ਸਾਲ ਦੀ ਔਰਤ" ਕੈਮਬ੍ਰਿਜ, ਇੰਗਲੈਂਡ '97 -'98 ਲਈ, ਕੋਸੋਵੋ ਦੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮੰਤਰਾਲੇ ਤੋਂ "ਗੋਲਡਨ ਮਾਈਕ੍ਰੋਫੋਨ" ਆਦਿ।
ਅਲਬਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗਾਇਕ ਦੇ ਵਿਲੱਖਣ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਆਰਟ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ 45 ਵੀਂ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ, ਤਾਜ਼ਾ ਅਵਾਰਡ "ਸਿੰਗਿੰਗ ਲੀਜੈਂਡ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗ੍ਰਾਂਟ ਇਨਾਮ" ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹੀ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਜ਼ੇਲਾ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਫੌਜ ਦੇ ਏਨਸੇਮਬਲ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਜ ਦੇ ਏਨਸੇਮਬਲ ਅਤੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਏਨਸਮਬਲ ਆਫ਼ ਸੌਂਗਸ ਐਂਡ ਡਾਂਸ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਈ।
ਕੋਠਾਰੀ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਅਤੇ ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ 1968 ਵਿਚ ਸਿੱਖਿਆ ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨੀਤੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ, ਵਿੱਦਿਅਕ ਮੌਕਿਆਂ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ "ਬੁਨਿਆਦੀ ਪੁਨਰਗਠਨ" ਦਾ ਹੋਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਇਸ ਨੀਤੀ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ 14 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਬਿਹਤਰ ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਰਜ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਨੀਤੀ ਨੇ ਖੇਤਰੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ 'ਤੇ ਦੇਣ ਲਈ, ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ " ਤਿੰਨ ਭਾਸ਼ਾ ਫਾਰਮੂਲੇ " ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ - ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਰਾਜ ਦੀ ਸਰਕਾਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਜਿੱਥੇ ਸਕੂਲ ਸਥਿਤ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ।
ਬੁੱਧੀਜੀਵੀਆਂ ਅਤੇ ਜਨਤਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੱਪੇ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰਤ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਹਿੰਦੀ ਨੂੰ ਕੌਮੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਜੋਂ ਅਪਣਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ।
ਇਸ ਨੀਤੀ ਨੇ ਹਿੰਦੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤੀਆਂ ਲਈ ਇਕ ਸਾਂਝੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।
ਇਸ ਨੀਤੀ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ ਦਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਿੱਸਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
1968 ਦੀ ਕੌਮੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੀਤੀ ਨੇ ਸਿੱਖਿਆ ਖਰਚੇ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਛੇ ਫੀਸਦ ਤੱਕ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ।
ਨਵੀਂ ਨੀਤੀ ਵਿਚ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ, ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਕਬੀਲੇ ਅਤੇ ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਜਾਤੀ ਫ਼ਿਰਕਿਆਂ ਲਈ ਨਾਬਰਾਬਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵਿੱਦਿਅਕ ਮੌਕੇ ਬਰਾਬਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਅਜਿਹੇ ਸਮਾਜਿਕ ਏਕੀਕਰਨ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਿੱਖਿਆ ਨੀਤੀ ਨੇ ਸਿੱਖਿਆ ਵਜ਼ੀਫੇ ਵਧਾਉਣ, ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਜਾਤੀ ਦੇ ਹੋਰ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਭਰਤੀ ਕਰਨ, ਗ਼ਰੀਬ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭੇਜਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮਦਦ ਦੇਣ, ਨਵੇਂ ਸੰਸਥਾਨਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਐਨ.ਪੀ.ਈ. ਨੇ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ "ਬਾਲ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਪਹੁੰਚ" ਲਈ ਹੋਕਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ ਲਈ "ਅਪਰੇਸ਼ਨ ਬਲੈਕ ਬੋਰਡ" ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਨੀਤੀ ਨੇ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਓਪਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨਾਲ ਓਪਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ 1985 ਵਿਚ ਬਣਾਇਆ ਗਈ ਸੀ।
ਪੇਂਡੂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਦਿਹਾਤੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਨੇਤਾ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ, "ਪੇਂਡੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ" ਮਾਡਲ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਲਈ ਵੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।
1947 ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਅਜਾਦੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਪੇਂਡੂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਨਪੜ੍ਹਤਾ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕਈ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ।
ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਮੌਲਾਨਾ ਅਬਦੁੱਲ ਕਲਾਮ ਆਜ਼ਾਦ ਨੇ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੰਟਰੋਲ ਰੱਖਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇਕਸਮਾਨ,ਇਕਰੰਗ ਵਿੱਦਿਅਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸੀ।
ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਸਿੱਖਿਆ ਕਮਿਸ਼ਨ , ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਕਮਿਸ਼ਨ , ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਗ੍ਰਾਂਟਸ ਕਮਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਕੋਠਾਰੀ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।
ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇਸ ਲਈ ਵਿਗਿਆਨਕ ਨੀਤੀ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਮਤਾ ਅਪਣਾਇਆ ਸੀ।
ਨਹਿਰੂ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸਿੱਖਿਆ ਸੰਸਥਾਨਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਟੀਚਾ ਮਿੱਥਿਆ।
1961 ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇੱਕ ਖ਼ੁਦਮੁਖ਼ਤਿਆਰ ਸੰਸਥਾ ਵਜੋਂ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕੌਂਸਲ ਆਫ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨਲ ਰਿਸਰਚ ਐਂਡ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕੇਂਦਰੀ ਅਤੇ ਸੂਬਾ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਨੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਸਲਾਹ ਦੇਵੇਗੀ।
ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੱਧਮਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਅਭਿਆਨ 2009 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ।
2005 ਵਿਚ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਂਝੇ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਗੱਠਜੋੜ ਸਰਕਾਰ ਦੇ " ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਆਮ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ " 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਨਵੀਂ ਨੀਤੀ ਅਪਣਾਈ।
ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਮ ਆਫ ਐਕਸ਼ਨ , 1992 ਦੇ ਤਹਿਤ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਪੇਸ਼ੇਵਰਾਨਾ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿਚ ਦਾਖਲਾ ਲੈਣ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸਿੱਖਿਆ , 1986 ਨੇ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਧਾਰ' ਤੇ ਇਕ ਆਮ ਦਾਖਲਾ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ।
ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੀਤੀ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਨੀਤੀ ਹੈ।
ਇਸ ਨੀਤੀ ਵਿਚ ਪੇਂਡੂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਭਾਰਤ ਦੀ ਮੁੱਢਲੀ ਅਤੇ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ 2017 ਵਿੱਚ ਕੇ. ਕਸਤੂਰੀਰੰਗਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਕੌਮੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੀਤੀ ਦਾ ਖਰੜਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਕਮੇਟੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀ।
ਲੀ ਕਲੇਜ਼ੀਓ ਦੀ ਮਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਫ੍ਰਾਂਸ ਦੇ ਰਿਵੇਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਨਾਈਸ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਮਾਰੀਸ਼ੀਅਸ ਟਾਪੂ (ਜਿਸ ਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਨਸਲੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬ੍ਰਿਟਨ ਸੀ) ਉੱਤੇ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਤਾ ਦੋਨੋਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਮੂਲ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬ੍ਰਿਟਨੀ ਦੇ ਦੱਖਣ ਤੱਟ ਤੇ ਮੋਰਬੀਹਨ ਤੋਂ ਸਨ।
ਉਸ ਦੇ ਦਾਦਾ ਪੂਰਵਜ ਫ਼੍ਰਾਂਸੋਈ ਅਲੇਕਸੀ ਲੇ ਕਲੇਜ਼ੀਓ 1798 ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਧੀ ਨਾਲ ਮੌਰੀਸ਼ੀਸ ਵਿੱਚ ਆ ਵਸਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਬਸਤੀ ਸੀ ਪਰ ਛੇਤੀ ਹੀ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਬਸਤੀਵਾਦੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਲੇ ਕਲੇਜ਼ੀਓ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮੌਰੀਸ਼ੀਅਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਅਤੇ ਮੌਰੀਸ਼ੀਸੀਆਈ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਕੋਲ ਦੋਹਰੀ ਫ੍ਰੈਂਚ ਅਤੇ ਮੌਰੀਸ਼ੀਆਈ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੌਰੀਸ਼ੀਅਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ "ਨਿਕੀ ਪਿਤਾਭੂਮੀ" ਕਿਹਾ।
ਜ਼ਿਆਂ ਮੇਰੀ ਗੁਸਤਾਵ ਲੇ ਕਲੇਜ਼ੀਓ , ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੇ ਐੱਮ. ਜੀ. ਲੇ ਕਲੇਜ਼ੀਓ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਇੱਕ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈ।
40 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੇ ਲੇਖਕ, ਕਲੇਜ਼ੀਓ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਨਾਵਲ ਲੇ ਪ੍ਰੋਸੇ-ਵਰਲਲ ਲਈ 1963 ਦਾ ਪ੍ਰਿਕਸ ਰਿਨਾਉਦੋਟ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ-ਭਰ ਦੇ ਕੰਮ ਵਾਸਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਾਹਿਤ ਲਈ 2008 ਦਾ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸਵੀਡਨ ਦੀ ਨੋਬਲ ਇਨਾਮ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ "ਨਵੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਕਾਵਿਕ ਸਾਹਸ-ਕਦਮੀ ਅਤੇ ਅਹਿਸਾਸੀ ਵਿਸਮਾਦ ਦਾ ਲੇਖਕ, ਗ਼ਾਲਿਬ ਸੱਭਿਅਤਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਖੋਜੀ" ਵਜੋਂ ਵਡਿਆਇਆ ਹੈ।
ਲੇ ਕਲੇਜ਼ੀਓ ਦਾ ਜਨਮ ਉਸਦੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਜੱਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨਾਇਸ ਵਿੱਚ, ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ, ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਜਾਣ ਲਈ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ ਹੋਏ ਸੀ।
2004 ਦੇ ਇੱਕ ਲੇਖ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਾਰੇ ਯਾਦਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ।
1958 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1959 ਤਕ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਸਟਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਨਾਇਸ ਦੇ ਇੰਸਟੀਟਿਊਟ ਡੀ'ਟਿਊਡਜ਼ ਲਿਟਰਰੇਅਰਜ਼ ਵਿਖੇ ਆਪਣੀ ਅੰਡਰ ਗਰੈਜੂਏਟ ਡਿਗਰੀ ਕੀਤੀ।
1964 ਵਿੱਚ ਲੇ ਕਲੇਜ਼ੀਓ ਨੇ ਪ੍ਰੋਵੇਂਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਹੈਨਰੀ ਮਿਕੌਕਸ ਤੇ ਇੱਕ ਥੀਸਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ।
ਕੋਟਾ ਨੀਲੀਮਾ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾ, ਖੋਜਕਰਤਾ, ਕਲਾਕਾਰ ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਟਿੱਪਣੀਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਪੇਂਡੂ ਤਣਾਅ, ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਕਿਸਾਨਾਂ, ਕਿਸਾਨ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਜਮਹੂਰੀ ਸਮਾਜਾਂ ਦੀਆਂ ਘਰਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਹੈ।
ਉਹ ਇਕਨੌਮਿਕ ਐਂਡ ਪੋਲੀਟੀਕਲ ਵੀਕਲੀ, ਦਿ ਹਫਿੰਗਟਨ ਪੋਸਟ ਇੰਡੀਆ, ਦ ਕਵਿੰਟ, ਦਿ ਵਾਇਰ, ਡੇਲੀਓ, ਡੀਐਨਏ, ਨਿਊਜ਼ 18 ਇੰਡੀਆ, ਅਤੇ ਐਨ ਡੀ ਟੀ ਵੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦੀ ਹੈ।
ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਵਾਰਡ ਜੇਤੂ ਫਿਲਮਕਾਰ ਵਤਰਿਮਾਰਨ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ੂਜ਼ ਆਫ਼ ਡੀ ਡੈਡ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚੁਣ ਲਿਆ ਹੈ।
ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਉਹ ਕਈ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਾਹਿਤਕ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੈਪੁਰ ਲਿਟਰਰੀ ਫੈਸਟੀਵਲ, ਦੇਹਰਾਦੂਨ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ, ਓਡਿਸ਼ਾ ਲਿਟਰੇਰੀ ਫੈਸਟੀਵਲ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਲਿਟਰੇਰੀ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਹਾਲ ਹੀ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਦਮਾਵਤ ਫਿਲਮ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅਲੋਚਨਾਮਤਕ ਲੇਖ ਛਾਪਣ ਕਾਰਨ ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਕਰਨੀ ਸੈਨਾ ਤੋਂ ਧਮਕੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।
ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲ 'ਸਟੂਡੀਓਅੱਡਾ' ਨੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਿਆਸੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜ 'ਤੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਚਰਚਾਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਵਿਚ, ਕਲਪਨਾ ਅਤੇ ਗ਼ੈਰ-ਗਲਪ ਵਿੱਚ, ਗਰੀਬਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਬਾਰੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ।
ਕਿਸਾਨ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀਆਂ ਬਾਰੇ ਉਸਦੀ ਗੈਰ-ਗਲਪ ਦਾ ਕੰਮ ਬਿਪਤਾ ਦੇ ਨਵੇਂ ਖੇਤਰਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੇਂਡੂ ਗਰੀਬਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ, ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਨਵੀਂ ਕਿਤਾਬ 'ਵਿਡੋਜ਼ ਆਫ਼ ਵਿਦਰਭ, ਮੇਕਿੰਗ ਆਫਸ਼ੈਡੋਜ਼' , ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਵਿਦਰਭ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਕਾਰਨ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੇ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਛੱਡੀਆਂ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਾਰੇ ਹੈ।
ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਛੇ ਅਸਾਮੀਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਹੈ।
ਨੀਲਿਮਾ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਗਰੀਬ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਕੰਟ੍ਰੋਲ ਕਰਨ ਲਈ ਗਲਪ ਦੀ ਵਿਧਾ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ।
'ਸ਼ੂਜ਼ ਆਫ ਦਿ ਡੈਡ' ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਦੋ ਨੌਜਵਾਨਾਂ, ਇੱਕ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਾਰਸ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਕਿਸਾਨ ਦੇ ਵਿਰਾਸਤੀ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਸੱਤਾ ਲਈ ਖੇਡ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਪੁਸਤਕ ਇਹ ਪੜਤਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਗਰੀਬ ਕਿਸਾਨ ਕਿਸਾਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਲਈ ਇਨਸਾਫ ਲੈਣ ਦੇ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲਾਲਚ ਵਾਲੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤਕ ਕਰੀਅਰ ਨੂੰ ਪਟੜੀ ਤੋਂ ਲਾਹੁਣ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ, ਕੇਵੀਐਸ ਰਾਮ ਸ਼ਰਮਾ ਅਤੇ ਉਮਾ ਸ਼ਰਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਜੇਵਾੜਾ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ।
ਉਸ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰੇਟ ਹੈ ਅਤੇ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਸਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲਾ ਦੀ ਮਾਸਟਰ ਹੈ।
ਨੀਲੀਮਾ ਸਾਊਥ ਏਸ਼ੀਅਨ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਐਡ ਪਾਰਕ ਇਨ ਐਡਵਾਂਸਡ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸਟੱਡੀਜ਼ , ਜੌਨਜ਼ ਹੌਪਕਿਨਜ਼ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਡੀ.ਸੀ. ਦੀ ਇੱਕ ਸੀਨੀਅਰ ਰਿਸਰਚ ਫੈਲੋ ਵੀ ਰਹੀ ਹੈ।
'ਡੈੱਥ ਆਫ਼ ਏ ਮਨੀਲੈਂਡਰ' ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੇਂਡੂ ਭਾਰਤ ਨੂੰਕਵਰ ਕਰਨ ਦੀ ਨਾਕਾਮੀ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਮੀਡੀਆ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਟਿੱਪਣੀ ਹੈ।
ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਕਾਲਜੀਏਟ ਸਕੂਲ ਦੇ ਉੱਪਰੀ ਸਕੂਲ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ, ਰਿਚਮੰਡ, ਯੂਐਸਏ ਵਿੱਚ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਗਲੋਬਲ ਭਾਰਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵੀਕਰਨ ਦੇ ਬਦਲ ਰਹੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਨ ਲਈ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸਨੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ 'ਦਿ ਇੰਡੀਅਨ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ' ਲਈ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹ' ਦ ਸੰਡੇ ਗਾਰਡੀਅਨ' ਦੀ ਸਿਆਸੀ ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਕਿਸਾਨ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵਿਧਵਾਵਾਂ, 'ਰੀਕਾਲ ਕਰਨ ਦੇ ਹੱਕ' ਸੁਧਾਰਾਂ ਅਤੇ ਭਾਰਤ 'ਚ ਚੋਣ ਸੁਧਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਲੇਖ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਵਿਡੋਜ਼ ਆਫ਼ ਵਿਦਰਭ, ਮੇਕਿੰਗ ਆਫਸ਼ੈਡੋਜ਼ ਔਕਸਫੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪ੍ਰੈਸ, ਗੈਰ-ਫਿਕਸ਼ਨ
ਉਸ ਦੀ ਚੌਥੀ ਕਿਤਾਬ 'ਦਿ ਆਨੈਸਟ ਸੀਜ਼ਨ' ਇੱਕ ਮਿਥਿਹਾਸਿਕ ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ ਛੇ ਵਾਰਤਾਲਾਪਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਉਂ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਉਸਦੀਆਂ ਗ਼ੈਰ-ਗਲਪ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਦੀਆਂ ਦੋ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ, ਤਿਰੂਪਤੀ: ਏ ਗਾਈਡ ਟੂ ਲਾਈਫ ਨੂੰ ਹਿੰਦੀ, ਤੇਲਗੂ ਅਤੇ ਤਮਿਲ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅੰਡਕੋਸ਼ ਬੱਚੇਦਾਨੀ ਦੇ ਦੋਵੇ ਪਾਸੇ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕੰਮ ਮਹਿਲਾ ਹਾਰਮੋਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਦੂਸਰਾ ਇਸ ਵਿਚੋਂ ਅੰਡਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅੰਡਾਕੋਸ 'ਚ ਅੰਡਾ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਮਹਾਂਵਾਰੀ ਚੱਕਰ ਚੱਲਣ ਵਿੱਚ ਉਪਜਾਊ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਜੋਂ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅੰਡਾਕੋਸ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੇਨੋਪੌਇਸ ਤੱਕ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਹੈ।
ਅੰਡਾਸ਼ ਉਤਪਾਦਨ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਅਤੇ ਅੰਡੇ ਦੇ ਸੈੱਲਾਂ ਦੀ ਸਮਕਾਲੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਾਦਾ ਗਾਮੈਟੀਆਂ. ਅੰਡਾਸ਼ਯ ਵਿੱਚ, ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ ਅੰਡੇ ਸੈੱਲ ਤਰਲ-ਭਰੇ ਫੁਲਿਕਸ ਵਿੱਚ ਪਰਿਪੱਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ, ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਓਸਾਈਟ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਵਿਕਸਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਦੂਸਰੇ ਵੀ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਪੱਕ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਫੋਕਲਿਕਸ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਦੇ ਪੜਾਅ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਅਤੇ ਸੈੱਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਆਕਾਰ ਓਸਾਈਟ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਪੜਾਅ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ।
ਅੰਡਕੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਾਦਾ ਗੋਨੇਡ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਹਰ ਇੱਕ ਅੰਡਾਸ਼ਯ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗਰੱਭਾਸ਼ਯ ਦੇ ਅੰਦਰਲੀ ਕੰਧ ਦੇ ਨਾਲ ਸਥਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਫੋਸਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅੰਡਕੋਸ਼ ਫੋਸਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਖੇਤਰ ਹੈ ਜੋ ਬਾਹਰੀ ਧਮਣੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਇਲੀਏਕ ਧਮਾਕੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ।
ਅੰਡਾਸ਼ਯ ਇੱਕ ਕੈਪਸੂਲ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਾਹਰੀ ਕੌਰਟੈਕਸ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਮੈਡੁਲਾ ਹੈ।
ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਦੋ ਅੰਡਕੋਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਰੇਕ ਮਾਹਵਾਰੀ ਚੱਕਰ' ਤੇ ਇੱਕ ਅੰਡੇ ਰਿਲੀਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜੇ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਮਾਮਲਾ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਅੰਡਕੋਸ ਅੰਡਾ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਫਿਰ ਗੈਰ-ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਹੈ ਤਾਂ ਦੂਜਾ ਅੰਡਕੋਸ ਚੱਕਰ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਜਾਂ ਬਾਰਬਾਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਤਬਦੀਲੀ ਦੇ ਅੰਡਾਂ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਾਉਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇਗਾ।
ਜਵਾਨ ਹੋਣ ਜਾਂ ਕਿਸ਼ੋਰ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਅੰਡਕੋਸ ਵਿੱਚ ਹਾਰਮੋਨ ਵਧਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਰੀਰਕ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਹਾਇਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੇ 35 ਅੰਗ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰੀਵਾਲਾ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਫਟੇ ਹੋਏ ਪਾਏ ਗਏ ਸਨ।
ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਹਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚੋ ਬਰਖਾਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲ ਰਾਹੀਂ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਬਾਠ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਗਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੇ 39 ਅੰਗ ਫਟੇ ਹੋਏ ਮਿਲੇ।
ਦੋ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਰੋਸ ਮਾਰਚ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਪਿੰਡ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀ ਦੀ ਦਿਲ ਦੇ ਦੌਰੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਫਰੀਦਕੋਟ ਦੇ ਕੋਹਰੀਆਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੇ 745 ਅੰਗਾਂ ਉੱਪਰ 3 ਇੰਚ ਦੇ ਕੱਟ ਪਾਏ ਗਏ ਸੀ।
ਪਿੰਡ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਮੁੱਦੇ ਨੂੰ ਉਠਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਮੁਕਤਸਰ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਸਰਾਏ ਨਾਗਾ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ, ਪੰਜ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਇੱਕ ਕਾਪੀ , ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਫਟਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮੁਕਤਸਰ ਦੇ ਪਿੰਡ ਕੋਟਲੀ ਅਬਲੂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਲੱਗ ਗਈ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਬੀੜ ਸੜ ਕੇ ਸੁਆਹ ਹੋ ਗਈ।
ਸੰਗਰੂਰ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਕੋਹੜ੍ਹੀਆਂ ਪਿੰਡ ਵਿਚ, ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਕੁਝ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਫਟਿਆ ਪਾਇਆ ਗਿਆ।
ਦਸ ਪੁਲਸ ਕਰਮਚਾਰੀ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੀ ਸੱਟ ਲੱਗੀ।
ਸਵੇਰ ਦੇ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭੀੜ ਨੂੰ ਖਿੰਡਾਉਣ ਲਈ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਤੋਪਾਂ ਅਤੇ ਲਾਠੀਚਾਰਜ ਵਰਤਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮੂਹ ਦੇ ਦੋ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ 500 ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਫਰੀਦਕੋਟ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਸੀਨੀਅਰ ਸੁਪਰੀਡੈਂਟ ਐਸ.ਐਸ.ਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੁਝ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀ ਤਿੱਖੇ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸਨ।
ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀਆਂ ਨੇ 10 ਵਾਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ 5 ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਸਨ।
2015 ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ , ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਹੈ
ਅਤੇ ਅਕਤੂਬਰ 2015 ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਅਨੇਕਾਂ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਰੋਸ ਮੁਜ਼ਾਹਰੇ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਹੈ।
ਬਰਗਾੜੀ, ਫਰੀਦਕੋਟ ਜ਼ਿਲੇ ਵਿੱਚ ਬੇਅਦਬੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਘਟਨਾ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ 12 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦੇ 110 ਅੰਗ ਫਟੇ ਹੋਏ ਮਿਲੇ ਸਨ।
ਸਵੇਰੇ 14 ਅਕਤੂਬਰ ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ, ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਹਮਲੇ ਦੌਰਾਨ ਦੋ ਸਿੱਖ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਕੇ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਿੱਖ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯੂ.ਕੇ., ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿੱਖ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
20 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ, ਪੰਜਾਬ ਕੈਬਨਿਟ ਨੇ ਧਰਮ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਕੈਦ ਤੋਂ ਉਮਰ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਕੀਤਾ।
20 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ, ਬਠਿੰਡਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਗੁਰੂਸਰ ਮਹਿਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਗੁਰੂ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬੇਅਦਬੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਉਸੇ ਦਿਨ, ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਨਾਗੋਕੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਦੁਆਰਾ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਨੂੰ ਕੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਵਿਜੀਲੈਂਸ ਗਰੁੱਪ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਮਲਕੀਤ ਸਿੰਘ ਨਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜੋ ਪੁਲੀਸ ਦੁਆਰਾ ਫੜਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਉਸੇ ਦਿਨ ਡਿਪਟੀ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਨਵੰਬਰ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਕਬੱਡੀ ਕੱਪ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇੱਕ ਗ੍ਰੰਥੀ ਜਗਦੀਸ਼ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਲਖਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਨੂੰ ਜੰਡਿਆਲਾ ਦੇ ਨਿਜਰਪੁਰਾ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਗੁਟਕਾ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਪੋਥੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
20 ਅਕਤੂਬਰ 2015 ਨੂੰ, ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਬਾਰਗਾੜੀ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਬੇਅਦਬੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੋ ਭਰਾ ਰੁਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਜਸਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਫਰੀਦਕੋਟ ਦੇ ਪਿੰਡ ਪੰਜਗਰਾਈਂ ਤੋਂ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਟੈਲੀਫੋਨ ਟ੍ਰਾਂਸਕ੍ਰਿਪਟਸ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਅਤੇ ਦੁਬਈ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਤੋਂ ਫੰਡਿੰਗ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਮੈਲਬਰਨ, ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਤੋਂ ਫੋਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੁਖਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਪੁਲਿਸ ਨਾਲ ਹੋਏ ਝੜਪਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਖਮੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ $ 150 ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਦੁਬਈ ਵਿੱਚ ਟਰੱਕ ਡਰਾਈਵਰ ਹਰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਖਾਲਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਦੁਬਈ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ 4 ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਲਈ - ਅਯੋਗ ਰਕਮ ਇਕੱਤਰ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤਿੰਨ ਆਦਮੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਅੰਗ ਪਾੜ ਗਏ।
19 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਘਵੱਡੀ ਵਿਖੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਕਥਿਤ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਲਈ 53 ਸਾਲਾ ਇੱਕ ਔਰਤ ਬਲਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਕਥਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਵੇਰ ਵਿੱਚ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪਾੜਨ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸਿਕੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਇੱਕ ਸੇਵਾਦਾਰ, ਉੱਤੇ ਸਬੂਤਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
16 ਅਕਤੂਬਰ 2015 ਨੂੰ, ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਡਿਪਟੀ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਨੇ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਦੋਸ਼ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ₹1 ਕਰੋੜ ਦਾ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਵੀ ਕੀਤਾ।
2007 ਵਿੱਚ ਓਹਦੇ ਤੇ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਬਾਣੇ ਵਿੱਚ ਸੰਗਤ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਪੇਸ਼ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਸ' ਉੱਪਰ ਕੁਫ਼ਰ ਹੋਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਬੇਅਦਬੀ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਡੇਰਾ ਸੱਚਾ ਸੌਦਾ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੁਝ ਸਿੱਖ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਪੰਨਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਰੋਸ ਮਾਰਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਨੇੜਲੇ ਕੋਟਕਪੂਰਾ ਵਿਚ, ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਹਾਈਵੇਅ ਚੌਂਕ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।
ਹਿੰਸਾ ਰੋਕਣ ਲਈ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਪੁਲਿਸ ਕਰਮਚਾਰੀ ਤਾਇਨਾਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਸਥਾਨਕ ਪੁਲਸ ਮੁਖੀਆਂ ਤੋਂ ਮੰਗਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਹਾਈਵੇਅ ਬੰਦ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।
1 ਜੂਨ 2015 ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ, ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਗੁਰੂ, ਨੂੰ ਫਰੀਦਕੋਟ ਜ਼ਿਲੇ, ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਬੁਰਜ ਜਵਾਹਰ ਸਿੰਘ ਵਾਲਾ ਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਤੋਂ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ।
5 ਜੂਨ ਨੂੰ, ਬਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦਾਦੂਵਾਲ ਸਹਿਤ ਕਈ ਸਿੱਖ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੇ ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਅਲਟੀਮੇਟਮ ਦਿੱਤਾ।
11 ਜੂਨ ਨੂੰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸਿੱਖ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਪਿੰਡ 'ਚ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਨਾਕਾਮ ਰਹਿਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਪਰਾਧ ਮੰਨਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਤਸ਼ੱਦਦ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ 17 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰੀ ਸਿਰਫ 20 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
25 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ, ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਦੋ ਹੋਰ ਬੀੜ ਘੁੜਆਲ, ਆਦਮਪੁਰ ਵਿੱਚ ਅਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਪਿੰਡ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ 50 ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਤਾਰਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭਤੀਜੇ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਅਪਰਾਧ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ।
25 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਸੁਰੇਸ਼ ਅਰੋੜਾ ਨੂੰ ਸੁਮੇਧ ਸਿੰਘ ਸੈਣੀ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਨਵੇਂ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਜਨਰਲ ਆਫ ਪੁਲਿਸ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਉਪ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਭਰਾਵਾਂ ਰੁਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਜਸਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਪੌਲੀਗ੍ਰਾਫ ਟੈਸਟ ਪਾਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਕਾਲੇ ਝੰਡੇ, ਪਲਾਕਰਾਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਡੰਡੇ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ।
15 ਅਕਤੂਬਰ 2015 ਨੂੰ, ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਘਟਨਾ ਦੀ ਜਾਂਚ ਲਈ ਇੱਕ ਜੁਡੀਸ਼ੀਅਲ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਦਾ ਮੁਖੀ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਜੱਜ, ਜ਼ੋਰਾ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਕੀਰਨਾ, ਟੱਪਾ,ਬੋਲੀ, ਸਿੱਠਣੀ,ਅਲਾਹੁਣੀ ਇਹਨਾ ਨੂੰ ਇਕੋ ਵਿਆਕਤੀ ਵਿਆਕਤੀਗਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ ਸਮੂਹ ਉਸਦਾ ਹੂੰਗਾਰਾ ਭਰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਬੰਦ ਕਾਵਿ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਗੀਤਾਂ ਝੇੜਿਆਂ, ਸਵਾਣੀਆਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੋ ਜਾਂ ਦੋ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀਆਂ ਜੋਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਾਉਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਇਕ ਸੰਸਾਰਕ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮੂਹ ਵਲੋਂ ਸਮੂਹਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਟੱਪੇ ਅਤੇ ਬੋਲੀਆਂ ਆਦਿ ਮਲਵਈ ਗੱਭਰੂਆਂ ਤੇ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਗੀਤ ਰੂਪ ਹਨ ਪਰ ਲਗਪਗ ਇਕ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਢੰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਬਦਲ ਲੈਦੇਂ ਹਨ।
ਕੀਰਨਾ ਆਪਣੀ ਵਿਲਖਣ ਪਹਿਚਾਣ ਅੰਤਲੀ ਸੰਬੋਧਨ ਤੇ ਅਧਾਰਤਿ ਹੋਣ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਸ਼ਾਇਦ ਕੀਰਨਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤਲੇ ਪੜਾਅ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸੰਬੋਧਨ ਅੰਤ ਤੇ ਆਉਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੇ ਲੋਕਗੀਤਾਂ ਦਾ ਥੀਮ ਭਾਵ ਦੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਦੇ ਨੇਮ ਵਿੱਚ ਗੱਠਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਲਵਈ ਬੋਲੀ ਦਾ ਸਾਰਾ ਭਾਵ "ਤੋੜੇ" ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਤੋੜਾ ਬੋਲੀ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰਾਂ ਇਹਨਾ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਰੂਪ ਰਚਨਾ ਭਾਵ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਦੀ ਦਿ੍ਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤ ਤੇ ਲਚਕੀਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਅਧੀਨ ਆਉਦੇਂ ਬਹੁਤੇ ਗੀਤ ਰੂਪਾਂ ਦੀਆਂ ਤੁਕਾਂਤ ਰੂੜੀਆਂ ਬਣੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਲੋਕ ਕਾਵਿ ਦਾ ਸਥਾਨ ਲੋਕਧਾਰਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਿਸਟ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿੰਉਕਿ ਲੋਕ ਕਾਵਿ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਧਾਨ ਦੀ ਜੁਗਤ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ,ਪਰ ਇਸਦੀ ਸਾਰ ਜੁਗਤ ਸਮੂਹਕ ਨਾ ਹੋ ਕੇ ਵਿਆਕਤੀਗਤ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦੀ ਹੈ।
ਲੋਕ ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਗੀਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਕਿੰਉਕਿ ਲੋਕ ਗੀਤ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੇ ਪਰਪੱਕ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸਟ ਰਚਨਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਲੋਕ ਕਾਵਿ ਛੰਤ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਿਰਜਣਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਛੰਦ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਿਰਜਣਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਲੈਅ ਤੇ ਤਾਲ ਦੀ ਵੱਧ ਮਹੱਤਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਲੋਕ ਕਾਵਿ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੀ ਵੰਨਗੀ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਇਸਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਲੋਕਧਾਰਾ ਨਾਲ ਇੰਨਾ ਸੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਜਿੰਨਾ ਬਾਕੀ ਵੰਨਗੀਆਂ ਦਾ ਹੈ ਕਿੰਉਕਿ ਇਹਨਾ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਲੋਕਧਾਰਾ ਸਭਿਆਚਾਰ ਪਰੰਪਰਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਲੋਕਧਾਰਾ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਦਾ ਅਰਥ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਮੂਹਕ ਅਵਚੇਤਨ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਲੋਕ ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਹੋਣਾ ਜਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਇਸਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਛੋਟੀ ਜਾਂ ਇਕ ਦੋ ਪੀੜੀਆਂ ਤੱਕ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਠਿੱਠ ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਹੇਅਰਾ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸਦੇ ਮੁਢਲੇ ਸੰਬੋਧਨ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਜੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਉਚਾਰ ਸਦੰਰਭ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ,ਰੂੜ ਰਚਨਾ ਨੇਮ ਉੱਤੇ ਉਸਰਿਆ ਦੋ ਸਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਅਜਿਹਾ ਸੰਬੋਧਨੀ ਕਾਵਿ ਰੂਪ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਠਹਿਰਾਓ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨੀ ਹੇਕ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਵਰਗ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨੂੰ ਦੋ ਤੁਕੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ, ਦੋ ਸਤਰੀ ਟੋਟਕੇ ਜਾਂ ਦੁਹਰੇ ਟੱਪੇ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿੱਕੀ ਬੋਲੀ ਦੋ ਸਤਰੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਅਕਾਰ ਪੱਖੋਂ ਕਈ ਵਾਰ ਹੇਅਰੇ, ਦੋਹਰੇ ਜਾਂ ਸਿੱਠਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਸਦਾ ਅੰਤਰਕ ਰਚਨਾ ਨੇਮ ਇਹਨਾ ਤਿੰਨਾ ਤੋਂ ਮੂਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ।
ਪੁਨਰ ਸਿਰਜਣਾ ਦੀ ਤੇਜੀ ਕਿਰਿਆ ਦੀ ਪਛਾਣ ਇਹਨਾਂ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਬਹੁਲਤਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਰੂਪਾਂਤਰ ਹਨ ਪੂਰਾ ਲੋਕਗੀਤ ਜਾਂ ਉਸਦਾ ਇਕ ਟੁਕੜਾ ਜਿਹੜਾ ਇਕ ਲੋਕ ਗੀਤਕਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਇਕ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੀਤ ਹੀ ਇੰਨਾ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਵੱਖਰਾ ਰੂਪਾਂਤਰ ਅਖਵਾ ਸਕੇ।
ਖੁੱਲੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਅਧੀਨ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾ ਗੀਤ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਗਿਣਦੇ ਹਾਂ ਜਿੰਨਾ ਦਾ ਰੂਪ ਵਿਧਾਨ ਬੰਦ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਧੇਰੇ ਲਚਕੀਲਾ ਹੈ।
ਟੱਪਾ, ਨਿੱਕੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਲੰਮੀ ਬੋਲੀ ਦੇ ਸਿਰਜਣ ਤੇ ਨਿਭਾਓ ਇਕ ਦਾਇਰੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇਕੋ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਗੀਤ ਰੂਪ ਹਨ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਚ ਤੇ ਗਿੱਧੇ ਨਾਲ ਅਨਿਖੜਵਾਂ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ।
ਪੁਨਰ ਸਿਰਜਣਾ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੁੱਖ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਪੱਧਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਰਟ+ਫੈਮੀਨਿਜ਼ਮ ਉਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਆਰਟਸਟਰ ਲਾਈਬ੍ਰੇਰੀਅਨ ਸਿਆਨ ਐਵਨਜ਼ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਕਲਾ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਆਰਟ ਲਾਈਬ੍ਰੇਰੀਜ਼ ਸੋਸਾਇਟੀ ਆਫ ਨਾਰਥ ਅਮਰੀਕਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਇਵਾਨਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਜੈਕਲੀਨ ਮੈਬੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ 'ਤੇ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਪਾਦਕਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸੀ।
ਮੈਬੇ ਨੇ ਮਾਇਕਲ ਮੰਦੀਬਰਗ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੀ ਸਿਟੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ 'ਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ, ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਜਮਾਤ ਕਮਰੇ 'ਚ ਵਿਕਿਪੀਡੀਆ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਣ ਕੀਤਾ।
ਮੰਦੀਬਰਗ ਨੇ ਅੱਗੇ ਲੌਰਲ ਪਟਾਕ, ਕਲਾ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕ ਗੈਰ-ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਆਈਬੀਮ ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਸਰਗਰਮ ਮੈਂਬਰ, ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਇਵੈਂਟ ਪਲਾਨ ਕਰਨ 'ਚ ਮਦਦ ਦੇਣ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਜਤਾਈ।
ਆਰਟ+ਫੈਮੀਨਿਜ਼ਮ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਦੇ ਸੂਚੀਬੱਧ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਬਾਰੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਮੀਡੀਆ ਦੀ ਕਵਰੇਜ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਹ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਫਰਕ ਨੂੰ ਭਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਔਰਤ ਸੰਪਾਦਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਵੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ 'ਤੇ ਸਿਰਫ 17 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਜੀਵਨੀਆਂ ਹੀ ਔਰਤਾਂ ਬਾਰੇ ਹਨ ਅਤੇ 15 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਔਰਤਾਂ ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ "ਤੇ ਬਤੌਰ ਸੰਪਾਦਕ ਸਰਗਰਮ ਹਨ।
ਆਰਟ ਐਂਡ ਫੈਮੀਨਿਜ਼ਮ ਇੱਕ ਸਾਲਾਨਾ ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਐਡਿਟ-ਏ-ਥਾਨ ਹੈ ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ 'ਤੇ ਕਲਾਕਾਰ ਔਰਤਾਂ ਬਾਰੇ ਸਮੱਗਰੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਸਿਆਨ ਐਵਨਜ਼, ਜੈਕਲੀਨ ਮੈਬੇ, ਮਾਈਕਲ ਮੰਦੀਬਰਗ ਅਤੇ ਲੌਰਲ ਪਟਾਕ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਕਸਦ ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ 'ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਹੋ ਰਹੇ ਵਿਤਕਰੇ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ 'ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਰਦਾਂ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਬਾਹਰ, 2015 ਇਵੈਂਟ ਨੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ, ਕੈਨੇਡਾ, ਕੰਬੋਡੀਆ, ਭਾਰਤ, ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਅਤੇ ਸਕਾਟਲੈਂਡ ਵਰਗੇ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਮੀਡੀਆ ਕਵਰੇਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਵੈਂਟ ਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਥਾਨ ਤੇ ਮੀਡੀਆ ਕਵਰੇਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ, ਕੈਂਸਸ, ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ, ਟੈਕਸਾਸ, ਅਤੇ ਵੈਸਟ ਵਰਜੀਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਮਿਲੀ।
ਨਵੰਬਰ 2014 ਵਿੱਚ, ਫੋਰਨ ਪੋਲਿਸੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਐਵਨਜ਼,ਮੈਬੇ, ਮਾਇਕਲ, ਰਿਚਰਡ ਕਨਿਪਲ, ਡੋਰੋਥੀ ਹਾਵਰਡ, ਅਤੇ ਪਟਾਕ ਨੂੰ ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ 'ਤੇ ਲਿੰਗ ਵਿਤਕਰੇ ਨਾਲ ਜਾਣੂੰ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ "ਆਲਮੀ ਚਿੰਤਕ" ਕਿਹਾ ਗਿਆ।
ਇਵੈਂਟ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਸੰਪਾਦਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ 'ਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹਿਸਾਬ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖੀ ਕਿਰਿਆ , 5 ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵੀ ਕਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮੁੱਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਡੈਸੀਮਲ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਅੰਕਾਂ ਦਾ ਜੋੜ ਕਰਨਾ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅੰਕਾਂ ਤੋ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਪਰ ਵਧੇਰੇ ਔਖੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੰਤਰਿਕ ਸਹਾਇਤਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚਲੇ ਅਬੈਕਸ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਦੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।
ਜੋੜ ਜਾਂ ਜਮ੍ਹਾਂ ਅੰਕਗਣਿਤ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਆਮ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ; ਦੂਜੀਆਂ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਘਟਾਅ, ਗੁਣਾ ਅਤੇ ਤਕਸੀਮ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।
ਦੋ ਕੁਦਰਤੀ ਅੰਕਾਂ ਦਾ ਜੋੜ ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਜਾਂ ਰਲਾ ਕੇ ਬਣੀ ਕੁੱਲ ਗਿਣਤੀ ਜਿੰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਦਾਹਰਨ ਦੇ ਲਈ, ਨਾਲ ਵਾਲੀ ਤਸਵੀਰ ਵਿੱਚ 3 ਸੇਬਾਂ ਅਤੇ 2 ਸੇਬਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੁੱਲ 5 ਸੇਬ ਬਣ ਗਏ ਹਨ।
ਇਹ ਪੜਚੋਲ ਗਣਿਤ ਦੀ ਇਬਾਰਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ "3 ਜਮ੍ਹਾਂ 2 ਬਰਾਬਰ 5 ਹਨ।
ਇਹ ਕੰਮੂਟੇਟਿਵ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਜਾਂ ਅੰਕਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਕੋਈ ਮਾਇਨੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਕੁੱਲ ਗਿਣਤੀ ਉੱਪਰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ।
ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ ਆਪਾਂ ਹਰੇਕ ਵਾਰ 1 ਜੋੜਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; 0 ਦੇ ਜੋੜਨ ਨਾਲ ਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਗਿਣਨ ਤੋਂ ਬਗੈਰ, ਜੋੜ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਕਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੂਰਨ ਅੰਕ, ਵਾਸਤਵਿਕ ਅੰਕ ਅਤੇ ਕੰਪਲੈਕਸ ਨੰਬਰ।
ਅਲਜਬਰਾ ਵਿੱਚ, ਜੋੜ ਨੂੰ ਅਭੌਤਿਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉੱਪਰ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵੈਕਟਰ ਅਤੇ ਮੈਟਰਿਕਸ ਆਦਿ।
ਮੈਸੂਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਮੈਸੂਰ, ਕਰਨਾਟਕ, ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਇਕ ਪਬਲਿਕ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈ।
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਮੈਸੂਰ ਦੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਰਾਜ ਵੋਡਯਾਰ ਚੌਥੇ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਇਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਚਾਂਸਲਰ ਮੈਸੂਰ ਦਾ ਮਹਾਰਾਜਾ ਸੀ; ਪਹਿਲਾ ਵਾਈਸ-ਚਾਂਸਲਰ, ਐਚ. ਵੀ. ਨੰਜੁਨਦਿਆਏ ਸੀ।
ਮੁੱਖ ਕੈਂਪਸ ਵਿਚ ਇਕ ਅਖਾੜਾ, ਇਕ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ, ਇਕ ਸਵਿਮਿੰਗ ਪੂਲ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਹੋਸਟਲ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਜੁਲਾਈ 2013 ਦੇ ਨੂੰ, ਮੈਸੂਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁਲੰਕਣ ਅਤੇ ਐਕਰੀਡੀਸ਼ਨ ਕੌਂਸਲ ਦੁਆਰਾ "ਗ੍ਰੇਡ ਏ" ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕੋਲ 122 ਐਫੀਲੀਏਟਿਡ ਕਾਲਜ ਅਤੇ ਪੰਜ ਭਾਈਵਾਲ ਕਾਲਜ ।