polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਨੌਜਵਾਨ ਐਲ ਗ੍ਰੀਕੋ ਦਾ ਵੇਨਿਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕੈਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣਾ ਸੁਭਾਵਿਕ ਸੀ, ਕ੍ਰੀਟ ਦਾ 1211 ਤੋਂ ਗਣਤੰਤਰ ਗਣਤੰਤਰ ਦਾ ਕਬਜ਼ਾ ਰਿਹਾ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਹੀ ਸਾਲ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨ ਸਹਿਮਤ ਹਨ ਕਿ ਏਲ ਗ੍ਰੀਕੋ 1567 ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਵੇਨਿਸ ਗਿਆ ਸੀ. ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਐਲ ਗ੍ਰੀਕੋ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਬਾਰੇ ਗਿਆਨ ਸੀਮਤ ਹੈ. ਉਹ 1570 ਤੱਕ ਵੇਨਿਸ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਦੋਸਤ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਇੱਕ ਚਿੱਠੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਮਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਚਿਤਰਕਾਰ ਜਿਉਲਿਓ ਕਲੋਵੀਓ, ਟੀਤੀਅਨ ਦਾ ਇੱਕ "ਚੇਲਾ" ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸਦੀ ਅੱਸੀ ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸੀ ਪਰ ਅਜੇ ਵੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਸੀ. ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਟਿਟਿਅਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਟੂਡੀਓ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਨਹੀਂ. ਕਲੋਵਿਓ ਨੇ ਐਲ ਗ੍ਰੀਕੋ ਨੂੰ "ਪੇਂਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੁਰਲੱਭ ਪ੍ਰਤਿਭਾ" ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ.
1570 ਵਿਚ, ਐਲ ਗ੍ਰੀਕੋ ਰੋਮ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਵੈਨਿਸ਼ ਵਿਕਰੇਤਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਬੱਧ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ. ਇਹ ਅਣਜਾਣ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਰਿਹਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਸਪੇਨ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੈਨਿਸ ਵਾਪਸ ਪਰਤਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. १ ਰੋਮ ਵਿਚ, ਜਿਉਲਿਓ ਕਲੋਵੀਓ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ 'ਤੇ, ਐਲ ਗ੍ਰੇਕੋ ਨੂੰ ਪਲਾਜ਼ੋ ਫਰਨੇਸ ਵਿਖੇ ਮਹਿਮਾਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਰਡਿਨਲ ਅਲੇਸੈਂਡ੍ਰੋ ਫਰਨੇਸ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਕਲਾਤਮਕ ਅਤੇ ਬੌਧਿਕ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ. ਉਥੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੋਮਨ ਵਿਦਵਾਨ ਫੁਲਵੀਓ ਓਰਸਿਨੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਲਾਕਾਰ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ
ਐਲ ਗ੍ਰੇਕੋ ਦਾ ਜਨਮ ਕੈਂਡੀਆ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੇਨਿਸ ਗਣਰਾਜ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਬਾਈਜੈਂਟਾਈਨ ਕਲਾ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਅਤੇ 26 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੇਨਿਸ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਯੂਨਾਨੀ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਤਾਦ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ।
1570 ਵਿੱਚ ਉਹ ਰੋਮ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਿਥੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵਰਕਸ਼ਾਪ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਕਈ ਕਲਾ-ਰਚਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅੰਜ਼ਾਮ ਦਿੱਤਾ।
ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਰਵਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਐਲ ਗ੍ਰੇਕੋ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੇਕਾਂ ਮਹਾਨ ਕਲਾਕਾਰਾਂ - ਖ਼ਾਸ ਕਰ ਕੇ ਤਿਨਤੋਰੇਟੋ ਕੋਲੋਂ ਮੈਨਰਿਜ਼ਮ ਅਤੇ ਵੇਨੇਸ਼ੀ ਰੇਨੈਸੇਂਸ ਦੇ ਤੱਤ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਅਮੀਰ ਬਣਾਇਆ।
ਤੋਲੇਦੇ ਵਿੱਚ, ਐਲ ਗ੍ਰੇਕੋ ਨੂੰ ਕਈ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਰਚਿਤ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀਤੀ।
ਐਲ ਗ੍ਰੇਕੋ ਦੀ ਨਾਟਕੀ ਅਤੇ ਅਭਿਵਿਅੰਜਨਾਵਾਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਮਕਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਪਰ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਕਦਰ ਪਈ।
ਐਲ ਗ੍ਰੇਕੋ ਨੂੰ ਅਭਿਵਿਅੰਜਨਾਵਾਦ ਅਤੇ ਕਿਊਬਿਜ਼ਮ ਦੋਨਾਂ ਦਾ ਪੂਰਵਜ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਅਤੇ ਕੰਮ ਰਾਇਨਰ ਮਾਰੀਆ ਰਿਲਕੇ ਅਤੇ ਨਿਕੋਸ ਕਾਜਾਂਤਜਾਕੀਜ਼ ਵਰਗੇ ਕਵੀਆਂ ਅਤੇ ਲੇਖਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸਰੋਤ ਸਨ।
ਐਲ ਗ੍ਰੇਕੋ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਕਲਾਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੰਨਾ ਅੱਡਰਾ ਪਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਰਵਾਇਤੀ ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਉਹ ਤਸ਼ੱਦਦ ਨਾਲ ਲੰਮੇਂ ਲੰਮੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਜਾਂ ਫੈਂਟਸਮਾਗੋਰਿਕਲ ਪਿਗਮੈਂਟੇਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੱਛਮੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੀਆਂ ਬਾਈਜੈਂਟਾਈਨ ਪ੍ਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
"ਐਲ ਗ੍ਰੇਕੋ" ਉਸਦੀ ਅੱਲ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਯੂਨਾਨੀ ਮੂਲ ਦੇ ਹੋਣ ਦਾ ਇੱਕ ਹਵਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਕਲਾਕਾਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਪੂਰਾ ਨਾਮ ਯੂਨਾਨੀ ਲਿਪੀ, ਵਿੱਚ , ਡੋਮੇਨੀਕੋਸ ਥੀਓਤੋਕਾਪੌਲੋਸ, ਵਰਤਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਕਰੇਸ, ਕ੍ਰੀਟਨ ਸ਼ਬਦ ਵੀ ਜੋੜ ਦਿੰਦਾ ਸੀ
ਐਲ ਗ੍ਰੀਕੋ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਗਾਰਗੀਓਸ ਥੀਓਟੋਕਾਪੋਲੋਸ , ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੀ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਯਤਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁੱਖ ਵਸਤਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢਣਾ, ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਵਰਗੇ ਸੁਧਾਰਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੁਧਾਰਿਆ ਹਵਾਦਾਰੀ ਅਤੇ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਕਨੂੰਨ ਵਰਗੇ ਕੌਮੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਜਿਹੜੀਆਂ ਪੇਂਟ ਅਤੇ ਗੈਸੋਲੀਨ ਵਰਗੇ ਉਤਪਾਦਾਂ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਪੱਧਰ ਘਟਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਸ਼ਿਤ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ ਲਈ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਓ।
ਦੂਸ਼ਿਤ ਹਵਾ, ਪਾਣੀ, ਧੂੜ, ਖਾਣੇ, ਜਾਂ ਖਪਤਕਾਰ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਖ਼ਤਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਡ ਪੈਂਟ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਅਨੁਪਾਤ ਨੂੰ ਜਜ਼ਬ ਕਰਨਾ ਹੈ. ਕਈ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਬਾਲਗ਼ਾਂ ਦੇ ਖ਼ਾਸ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਖ਼ਤਰਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਹੈ.
ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਤੌਰ ਤੇ, "ਸਿੱਕੇ ਨਾਲ ਜ਼ਹਿਰ ਫੈਲਣਾ" ਜਾਂ "ਮਿਸਾਲੀ ਨਸ਼ਾ" ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਸਿਹਤ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਜ਼ਹਿਰ, ਲੱਛਣਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਨਮੂਨਾ ਹੈ ਜੋ ਮੱਧ ਤੋਂ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਦੇ ਐਕਸਪੋਜਰ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ।
ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਸਪੈਕਟ੍ਰਮ ਹੈ, ਸਬਕਲੈਨਿਕ ਜਿਹੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਸਿੱਕੇ ਨਾਲ ਜ਼ਹਿਰ ਫੈਲਣਾ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਮੈਟਲ ਜ਼ਹਿਰ ਹੈ ਜੋ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਿੱਕੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੇਟ ਦਰਦ, ਕਬਜ਼, ਸਿਰ ਦਰਦ, ਚਿੜਚੌੜ, ਮੈਮੋਰੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ, ਬੱਚੇ ਹੋਣ ਦੀ ਅਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਝਰਨਾ ਆਦਿ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਗੰਭੀਰ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਤੱਤ ਵਿੱਚ, ਸਧਾਰਨ ਤੰਤੂ ਵਿਗਿਆਨਿਕ ਸੰਕੇਤ ਦਰਦ, ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਸੁੰਨ ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਝਰਨਾਹਟ, ਅਤੇ, ਬਹੁਤ ਘੱਟ, ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਸੋਜਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੱਛਣ ਹਨ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਅਧੀਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਕਬਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੁੱਖ ਭੋਜਨ ਦੀ ਫਸਲ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਚਾਵਲ ਮੁੱਢਲੀ ਭੋਜਨ ਦੀ ਫ਼ਸਲ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗਰਮ ਰੇਸ਼ੇ ਵਾਲਾ ਪੌਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਗਰਮ ਅਤੇ ਨਮੀ ਵਾਲੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਚੌਲ ਦੀ ਫ਼ਸਲ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਾਰਸ਼ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਸਲਾਨਾ ਬਾਰਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਲਗਭਗ 25 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਤਾਪਮਾਨ ਅਤੇ 100 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਾਰਸ਼ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਚਾਈ ਰਾਹੀਂ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਘੱਟ ਬਾਰਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਭੂਰੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਉਤਪਾਦਕ ਦੇਸ਼ ਹੈ।
ਇਹ ਵਾਧਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਝਾੜ ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਸੀ; ਇਸ ਅਰਸੇ ਦੌਰਾਨ ਹੈਕਟੇਅਰ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸਿਰਫ 0 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਵਧੀ ਹੈ।
ਇਹ ਵਿਟਾਮਿਨ ਡੀ, ਕਾਲੇ ਚਮੜੀ, ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੂਰਜ ਦੇ ਐਕਸਪੋਜਰ, ਬਿਨਾਂ ਵਿਟਾਮਿਨ ਡੀ ਪੂਰਕ, ਸੇਲੀਏਕ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਜੈਨੇਟਿਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਖੁਰਾਕ ਖਾਣ ਤੋਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅੰਡਰਲਾਈੰਗ ਮਕੈਨਿਜ਼ਮ ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਸ ਪਲੇਟ ਦੀ ਨਾਕਾਫ਼ੀ ਕਚਰਾ ਹੋਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ।
ਨਿਦਾਨ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਲਹੂ ਦੇ ਟੈਸਟਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਘੱਟ ਕੈਲਸੀਅਮ, ਘੱਟ ਫਾਸਫੋਰਸ, ਅਤੇ ਐਕਸ-ਰੇਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਚ ਅਲੋਕਨੀਨ ਫਾਸਫੇਟਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹਿਮਾਲਿਆ ਮੱਧ ਪੂਰਬ, ਅਫਰੀਕਾ, ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਰੈਕਟਸ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਵਿਚ ਅਸਧਾਰਨ ਹੈ, ਕੁਝ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਇਹ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ 3 ਅਤੇ 18 ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਮਰਦਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀਆਂ ਦਰਾਂ ਬਰਾਬਰ ਹਨ।
ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਸਦੀ ਤੋਂ ਰੈਕਟਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਾਲਤ ਰੋਮੀ ਸਾਮਰਾਜ ਵਿਚ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਰੋਕਥਾਮ ਵਿਚ ਸਿਰਫ਼ ਛਾਤੀ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਵਿਟਾਮਿਨ ਡੀ ਪੂਰਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਵਿਟਾਮਿਨ ਡੀ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ, ਇਲਾਜ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਟਾਮਿਨ ਡੀ ਅਤੇ ਕੈਲਸੀਅਮ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹੱਡੀ ਦੀਆਂ ਵਿਕਾਰਤਾ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਸਰਜਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਮੁਸੀਬਤ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਿਚ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਕੋਮਲਤਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਹੱਡੀ ਦੇ ਭੰਬਲਭੁਸਾ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਰੱਭਸਥ ਸ਼ੀਸ਼, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗ੍ਰੀਨਸਟਿਕ ਫਰੈਕਸ਼ਨ ਨਰਮ, ਥਿੰਨੇਡ ਖੋਪ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ - ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕ੍ਰੈਨੀਓਟੈਬਜ਼ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪਿੰਜਰੇ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਸੁਗੰਧ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ; ਖੋਪੜੀ ਦੇ ਬੌਸਿੰਗ ਮੌਜੂਦ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫੌਂਟਨੇਲਾਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਰਿਕੇਟਸ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਹਾਲਤ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਨਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਲੱਛਣਾਂ ਵਿੱਚ ਝੁਕੇ ਹੋਏ ਲੱਤਾਂ, ਠੰਢੇ ਹੋਏ ਵਿਕਾਸ, ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਦਰਦ, ਵੱਡੇ ਮੱਥੇ ਅਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੌਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਵਿਚ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਫਰਕ, ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਦੇ ਸਪੈਸਮ, ਅਸਧਾਰਨ ਤੌਰ ਤੇ ਕਰਵਾਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਬੌਧਿਕ ਅਪਾਹਜਤਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਅਲੀ ਹੁਜ਼ਵੇਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੇ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਨ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਗ਼ਜ਼ਨਾ, ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿਖੇ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪ ਹੁਣ ਲਹੌਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਉਹ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੂਫ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ ਜੁਨੈਦ ਬਗਦਾਦੀ ਦੇ ਜੁਨੈਦੀਆ ਪੰਥ ਦਾ ਪੈਰੋਕਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਧਾਰਮਿਕ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਛੋਟ ਨਹੀਂ 'ਨਸ਼ੇ' ਤੋਂ ਵਧ 'ਹੋਸ਼ਮੰਦੀ' ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸੂਫ਼ੀਵਾਦ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਨੁਕੂਲ ਸੀ: “ਮੈਂ ਇਕੱਲੇ ਖ਼ੁਰਾਸਾਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹਾਂ, ਉਹ ਅੱਡ ਅੱਡ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਅਜਿਹੀਆਂ ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਦਾਤਾਂ ਸਨ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋਣੀ ਸੀ।
ਉਹ ਖ਼ੁਰਾਸਾਨ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਅਸਮਾਨ 'ਤੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਹਨ।
" ਸੰਤਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਮੁਰਸ਼ਿਦ ਕਾਮਲ ਅਕਮਾਲ ਦੀ ਭਾਲ ਲਈ ਉਸਦੀ ਖੋਜ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਉਚਾਈਆਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਦਾ ਸਵਾਦ ਚੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਕਿਤਾਬ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਧਾਰਮਿਕ ਅਧਿਆਤਮਵਾਦ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ ਸੀ।
ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਅਲੀ ਹੁਜ਼ਵੀਰੀ ਨੇ ਸੂਫੀਵਾਦ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਵਿਚਾਰ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਸਿਰਫ ਮੌਜ ਮਸਤੀ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਹੀ ਗ੍ਰਸਤ ਹਨ ਅਤੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।
“ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ਨੇ ਇਲਮ ਅਤੇ ਮਾਰਫ਼ਤ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ… ਇੱਕ, ਜਿਹੜਾ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਅਰਥ ਅਤੇ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ‘ਆਰਿਫ਼’ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਕੇਵਲ ਮੌਖਿਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਉਹ 'ਆਲਿਮ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਸੂਫੀ ਇੱਕ ਵਿਰੋਧੀ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਦਾਨਿਸ਼ਮੰਦ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਇਤਰਾਜ਼ਯੋਗ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਪਰ ਸੂਫ਼ੀ ਲੋਕ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦੋਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ 'ਆਲਮ' ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਪਰ 'ਆਰਿਫ਼' ਆਪਣੇ ਅੱਲ੍ਹਾ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਦਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ); ਕਸ਼ਫ-ਉਲ-ਮਹਜੂਬ, ਕਸ਼ਫ-ਉਲ-ਮਹਜੁਬ; ਫ਼ਾਰਸੀ ਵਿੱਚ ਸੂਫ਼ੀਵਾਦ ਬਾਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੂਫ਼ੀਵਾਦ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਅਤੇ ਅਮਲ ਦਾ ਪੂਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ।
ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਵਿਵਾਦਾਂ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਸਹਿਤ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਸੂਲਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ੁਦ ਆਪਣੇ ਤਜੁਰਬੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਅਟਕਲਾਂ ਦੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਸੁਆਦ ਵਾਲੀ ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਅਲੀ ਹੁਜ਼ਵੇਰੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਾਤਾ ਗੰਜ ਬਖਸ਼ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਟੌਟੇਨਹੈਮ ਵਿਖੇ ਕੇਨ ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ 2014 ਵਿੱਚ ਮੌਰੀਸੀਓ ਪੋਚੇਟੀਨੋ ਦੀ ਮੁੱਖ ਕੋਚ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਧਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।
ਕਲੱਬ ਵਿਖੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਪੂਰੇ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿਚ, ਕੇਨ ਨੇ ਸਾਰੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿਚ 31 ਗੋਲ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਲੀਗ ਦੇ ਦੂਸਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਗੋਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖਿਡਾਰੀ ਵਜੋਂ ਪੀ.ਐੱਫ.ਏ. ਯੰਗ ਪਲੇਅਰ ਆਫ ਦਿ ਯੀਅਰ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ।
ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 23 ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਕੇਨ ਲੀਗ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਗੋਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖਿਡਾਰੀ ਬਣੇ, ਅਤੇ ਕਲੱਬ ਨੂੰ ਯੂਈਐਫਏ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਲੀਗ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਲਈ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
2016–17 ਦੇ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ, ਕੇਨ ਨੇ ਲੀਗ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਗੋਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖਿਡਾਰੀ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੀਜ਼ਨ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਉਪ ਜੇਤੂ ਵਜੋਂ ਕਲੱਬ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਪੀਐਫਏ ਫੈਨਜ਼ ਦਾ ਪਲੇਅਰ ਆਫ ਦਿ ਈਅਰ ਐਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ।
2017–18 ਦੇ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ, ਕੇਨ ਨੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਹਿੰਮ ਨੂੰ ਅੰਕੜਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਰਜਿਸਟਰ ਕੀਤਾ, ਸਾਰੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ 48 ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ 41 ਗੋਲ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਯੂਈਐਫਏ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਉਪ ਜੇਤੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਕੀਤਾ।
ਉਹ ਹਰ ਜਵਾਨੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸਕੋਰ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਮਾਰਚ 2015 ਵਿਚ 21 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਉਸਦਾ ਸੀਨੀਅਰ ਡੈਬਿਊ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿਚ ਕੇਨ ਨੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਨੂੰ ਚੌਥੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਇਹ 1990 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਹੈ।
ਉਹ ਗੋਲਡਨ ਬੂਟ ਜਿੱਤ ਕੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਗੋਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖਿਡਾਰੀ ਵਜੋਂ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋਇਆ।
ਵਾਲਥਮਸਟੋ ਦੇ ਲੰਡਨ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਹੋਏ ਕੇਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਟੋਟਨਹੈਮ ਹੌਟਸਪੁਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਟੀਮ ਦੀ ਯੂਥ ਅਕੈਡਮੀ ਦੁਆਰਾ ਤੇਜ਼ ਤਰੱਕੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੂੰ 16 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, 2009 ਵਿੱਚ ਸੀਨੀਅਰ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਤਰੱਕੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਉਸਨੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਟੀਮ ਲਈ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਫੁੱਟਬਾਲ ਪਿਰਾਮਿਡ ਦੇ ਕਲੱਬਾਂ ਨੂੰ ਕਰਜ਼ੇ ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੇਟਨ ਓਰੀਐਂਟ, ਮਿਲਵਾਲ, ਲੀਸਟਰ ਸਿਟੀ, ਅਤੇ ਨੌਰਵਿਚ ਸਿਟੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਕੇਨ ਕੋਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਲੀਗ ਪਲੇਅਰ ਆਫ ਦਿ ਮਹੀਨਾ ਐਵਾਰਡਜ਼ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈ ਅਤੇ ਚਾਰ ਵਾਰ ਪੀਐਫਏ ਦੀ ਟੀਮ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜਨਵਰੀ 2019 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਟੌਟਨਹੈਮ ਦਾ ਸਰਕਾਰੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੌਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਲ-ਟਾਈਮ ਗੋਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਖਿਡਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਹੈਰੀ ਐਡਵਰਡ ਕੇਨ ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਫੁੱਟਬਾਲ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਟੋਟਨਹੈਮ ਹੋਟਸਪੁਰ ਕਲੱਬ ਲਈ ਇੱਕ ਸਟਰਾਈਕਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਮਿਅਰ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਗਲਡ ਦੀ ਕੌਮੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਟੀਮ ਕਪਤਾਨ ਹੈ।
ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਹ ਮੈਟਲਿਕਾ ਅਤੇ ਨਿਰਵਾਣਾ ਵਰਗੇ ਰੌਕ ਸੰਗੀਤ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਗਰੂਜ਼ ਸੁਹਜ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨਿੱਜੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਗੋਡੇ 'ਤੇ ਇਕ ਨਿਰਵਾਣ ਟੈਟੂ ਹੈ।
ਡੈਡੀ ਯੈਂਕੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਰੈਗਿਟ ਵਿਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ।
ਉਹ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਮੈਂ ਇੰਨਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਵਹਿਣ, ਉਸ ਦੇ ਰੈਪਸ,"ਉਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਜੈ-ਜ਼ੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਰੈਗੈਟਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਿਵਾਲੀਆ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਆਪਣਾ ਘਰ ਅਤੇ ਕਾਰ ਗੁਆ ਬੈਠਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਗੁਆਂਢ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਇਸ ਦੌਰ ਤੇ, ਜੇ ਬਾਲਵਿਨ ਨੋਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬੈਰੀਓ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅਮੀਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਗਰੀਬ ਬੰਦੇ ਵਜੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਉਸਦੀ 2014 ਦੇ ਸਿੰਗਲ “6 ” ਨਾਲ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੋਰਟੋ ਰੀਕਨ ਗਾਇਕਾ ਫਰੂਕੋ ਨਾਲ ਸੀ ਜੋ ਬਿਲਬੋਰਡ ਹਾਟ ਲਾਤੀਨੀ ਗਾਣਿਆਂ ਦੇ ਚਾਰਟ ਤੇ ਦੂਜੇ ਨੰਬਰ ਤੇ ਸੀ।
2016 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਐਨਰਜੀਆ ਨੂੰ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਿੱਟ ਸਿੰਗਲਜ਼ "ਗਿੰਜਾ", "ਬੋਬੋ ", "ਸਫਾਰੀ", ਅਤੇ "ਸਿਗੋ ਐਕਸਟ੍ਰਾਂਡੋਟ" ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਜਨਵਰੀ 2018 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਹਿੱਟ ਸਿੰਗਲ ਮਾਚੀਕਾ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜਿਓਨ ਅਤੇ ਅਨੀਟਾ ਵੀ ਸਨ।
ਉਸਨੇ ਕਾਰਡੀ ਬੀ ਅਤੇ ਬੈਡ ਬਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਯੂਐਸ ਬਿਲਬੋਰਡ ਹਾਟ 100 ਨੰਬਰ-ਵਨ ਸਿੰਗਲ "ਆਈ ਲਾਈਕ ਇਟ" ਤੇ ਸਹਿਯੋਗ ਕੀਤਾ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੈਗੇਟੈਟਨ ਹੈ, ਜੇ ਬਾਲਵਿਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਗੀਤਕ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨਿਕਾ, ਘਰੇਲੂ ਸੰਗੀਤ, ਟਰੈਪ ਅਤੇ ਆਰ ਐਂਡ ਬੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਸਲ ਸੰਗੀਤਕ ਪ੍ਰੇਰਣਾਵਾਂ ਵਿਚ ਮੈਟਲਿਕਾ ਅਤੇ ਰੇਗੈਟੇਨ ਰਾਜਾ ਡੈਡੀ ਯੈਂਕੀ ਅਤੇ ਨਿਰਵਾਣਾ ਵਰਗੇ ਰੌਕਸਮੂਹ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਉਸਨੇ ਫਰਾਰਲ ਵਿਲੀਅਮਜ਼, ਮੇਜਰ ਲੇਜ਼ਰ ਅਤੇ ਸੀਨ ਪਾਲ ਵਰਗੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਜੇ ਬਾਲਵਿਨ ਲਗਭਗ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਵਿਚ ਗਾਉਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਮੀਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਸਰੋਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ।
ਉਹ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਓਕਲਾਹੋਮਾ ਅਤੇ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਸੰਗੀਤ ਸੁਣ ਕੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਇਆ।
ਫਿਰ ਉਹ ਮੇਦੇਯੀਨ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਲੱਬਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਪਹਿਲਾ ਏਸ਼ੀਆ ਕੱਪ 1984 ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਇਮਰਾਤ ਦੇ ਸ਼ਾਰਜਾਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਕਿ ਸਭਾ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਵੀ ਹਨ।
1986 ਦੇ ਏਸ਼ੀਆ ਕੱਪ ਦਾ ਭਾਰਤ ਵੱਲੋਂ ਬਾਇਕਾਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਸੰਬੰਧ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਫਿਰ ਏਸ਼ੀਆਈ ਕ੍ਰਿਕਟ ਸਭਾ ਨੇ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਹੁਣ 2008 ਤੋਂ ਖੇਡਿਆ ਜਾਇਆ ਕਰੇਗਾ।
ਏਸੀਸੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦਫ਼ਤਰ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਦੇ ਕੁਆਲਾ ਲੁਮਪੁਰ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ 1983 ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਮੌਜੂਦਾ ਨਾਮ 1995 ਤੋਂ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
2003 ਤੱਕ, ਇਸਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਦੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਫੇਰ ਬਦਲ ਹੁੰਦੇ ਰਹੇ ਕਿ ਦਫ਼ਤਰ ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਮੁਤਾਬਿਕ ਹੀ ਤੈਅ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਇਸ ਸਭਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸ਼ਹਰਯਾਰ ਖ਼ਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਕ੍ਰਿਕਟ ਬੋਰਡ ਦੇ ਵੀ ਚੇਅਰਮੈਨ ਹਨ।
ਏਸ਼ੀਆਈ ਕ੍ਰਿਕਟ ਸਭਾ ਇੱਕ ਕ੍ਰਿਕਟ ਸੰਗਠਨ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ 1983 ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡ ਨੂੰ ਏਸ਼ੀਆ ਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਸਭਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦੇ ਇਸ ਸੰਗਠਨ ਦੇ, ਏਸ਼ੀਆ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੇ 25 ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਮੈਂਬਰ ਹਨ।
ਇਹ ਇੱਕ ਪੁਰਸ਼ ਇੱਕ ਦਿਨਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਟਵੰਟੀ20 ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਹੈ।
ਇਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1983 ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਆਈ ਕ੍ਰਿਕਟ ਸਭਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਏਸ਼ੀਆਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਬੰਧ ਕਾਇਮ ਰੱਖੇ ਜਾ ਸਕਣ।
ਇਸ ਸਭਾ ਏਸ਼ੀਆਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਖੇਡ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਕਾਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਚਲਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣਾ, ਅੰਪਾਇਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਅਤੇ ਖੇਡ ਦਵਾਈਆਂ ਆਦਿ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਣਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ।
ਇਸ ਸਭਾ ਨੂੰ ਕਮਾਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਚੈਨਲਾਂ ਤੋਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਏਸ਼ੀਆ ਕੱਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਇੱਕ ਗੈਰ ਮੁਨਾਫਾ ਸੰਗਠਨ, ਰੇਖਤਾ ਫਾਉਂਡੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਰਦੂ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਸੰਸਥਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਸੰਜੀਵ ਸਰਾਫ ਨੇ ਰੱਖੀ ਜੋ ਉਰਦੂ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਵੁਕ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੈ, ਫਾਉਂਡੇਸ਼ਨ ਇੱਕ ਮੁਫਤ ਔਨਲਾਈਨ ਸਰੋਤ . ਸੰਚਾਲਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਰਦੂ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਔਨਲਾਈਨ ਭੰਡਾਰ ਬਣ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਥੇ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਸਾਹਿਤ, ਨਸਤਾਲਿਕ, ਦੇਵਨਾਗਰੀ ਅਤੇ ਲਾਤੀਨੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 40,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਅਤੇ ਨਜ਼ਮਾਂ ਅਤੇ 3,400 ਕਵੀਆਂ ਦੇ 25,000 ਦੋਹੜੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਉਰਦੂ ਟੈਕਸਟ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਵਾਂ, ਜੋ ਕਿ ਹੁਣ ਛਪਾਈ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਫਾਉਂਡੇਸ਼ਨ ਨੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਜਨਤਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿਾਂ ਤੋਂ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਪੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਖਰੜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਕੈਨ ਅਤੇ ਅਪਲੋਡ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਜਸ਼ਨ-ਏ-ਰੇਖ਼ਤਾ , ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਉਰਦੂ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ - ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਨਾ 3 ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਉਰਦੂ ਦੀ ਬਹੁ-ਪੱਖੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ - ਇਸਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਅਚਰਜਤਾ ਦੇ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣਾ ਹੈ।
ਤਿਉਹਾਰ ਨਾ ਕੇਵਲ ਉਰਦੂ ਕਾਵਿ-ਬਿਰਤਾਂਤ, ਸਗੋਂ ਉਰਦੂ ਸਾਹਿਤ, ਕੱਵਾਲੀ, ਕੈਲੀਗ੍ਰਾਫੀ, ਗਜ਼ਲ, ਸੂਫੀ ਸੰਗੀਤ, ਰੀਟੇਲਜ਼, ਪੈਨਲ ਦੀ ਚਰਚਾਵਾਂ, ਬਹਿਸਾਂ, ਫਿਲਮਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲਬਾਤ,ਕੈਲੀਗ੍ਰਾਫੀ" ਵਰਕਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਸ਼ੋਅ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਖਾਣੇ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਇਹ ਉਰਦੂ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਖੁੱਲੇ ਫੋਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਵਿਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਨਾਅਰਾ "ਉਰਦੂ ਦੇ ਜਸ਼ਨ" "ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਰਦੂ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਨੌਜਵਾਨ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਜਸ਼ਨ-ਏ-ਰੇਖਤਾ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਰਦੂ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਦਰਜਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਫਿਲਮ, ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਟੀਵੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀਆਂ, ਨਾ ਸਿਰਫ ਭਾਰਤ, ਬਲਕਿ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਸਤੀਆਂ ਨੇ ਭਾਗ ਲਿਆ ਹੈ: ਗੁਲਜ਼ਾਰ, ਜਾਵੇਦ ਅਖਤਰ, ਪ੍ਰਸੂਨ ਜੋਸ਼ੀ, ਪੰਡਿਤ ਜਸਰਾਜ, ਵਹੀਦਾ ਰਹਿਮਾਨ, ਉਸਤਾਦ ਰਾਸ਼ਿਦ ਖਾਨ, ਟੌਮ ਅਲਟਰ, ਸ਼ਬਾਨਾ ਆਜ਼ਮੀ, ਨਵਾਜ਼ੂਦੀਨ ਸਿਦੀਕੀ, ਉਸਤਾਦ ਅਮਜਦ ਅਲੀ ਖਾਨ, ਗੋਪੀ ਚੰਦ ਨਾਰੰਗ, ਸ਼ਮਸੂਰ ਰਹਿਮਾਨ ਫਰੂਕੀ, ਜ਼ਿਆ ਮੋਹੇਦੀਨ, ਇੰਟੀਜ਼ਰ ਹੁਸੈਨ, ਨਿਦਾ ਫਾਜ਼ਲੀ, ਉਸਤਾਦ ਹਾਮਿਦ ਅਲੀ ਖਾਨ, ਰਫਕਤ ਅਲੀ ਖਾਨ, ਅਨਵਰ ਮਸੂਦ, ਸ਼ਰਮੀਲਾ ਟੈਗੋਰ, ਪ੍ਰੇਮ ਚੋਪੜਾ, ਅਨਵਰ ਮਕਸੂਦ, ਨੰਦਿਤਾ ਦਾਸ, ਮੁਜ਼ੱਫਰ ਅਲੀ, ਰੇਖਾ ਭਾਰਦਵਾਜ, ਇਰਫਾਨ ਖਾਨ, ਅਮੀਸ਼ ਤ੍ਰਿਪਾਠੀ, ਇਮਤਿਆਜ਼ ਅਲੀ, ਹੰਸ ਰਾਜ ਹੰਸ, ਸ਼ੁਭਾ ਮੁੱਦਗਲ, ਅੰਨੂ ਕਪੂਰ, ਵਸੀਮ ਬਰੇਲਵੀ, ਰਹਿਤ ਇੰਡੋਰੀ, ਮੁਨੱਵਰ ਰਾਣਾ, ਕੁਮਾਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਸ਼ਿਲਪਾ ਰਾਓ ਸਮੇਤ ਕਈ ਹੋਰ।
ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਰਦੂ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਕਰਾਉਣ ਲਈ, ਰੇਖਤਾ ਨੇ ਇੱਕ ਮੁਫਤ ਉਰਦੂ ਔਨਲਾਈਨ ਉਰਦੂ ਸਿਖਲਾਈ ਪੋਰਟਲ, . ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਕਲਾਸਰੂਮ ਉਰਦੂ ਲਰਨਿੰਗ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਰਦੂ ਲਿਪੀ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਅਤੇ ਲਿਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ', ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਅਸਲ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਕਮਾਲ ਦੇ ਉਰਦੂ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਲੈਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫਾਉਂਡੇਸ਼ਨ ਰੰਗ-ਏ-ਰੇਖਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ-ਏ-ਰੇਖਤਾ ਵਰਗੇ ਸਮਾਰੋਹ ਦਿੱਲੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਰਦੂ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਚੇਤਨਾ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ।
ਜਨਮ ਅਸਥਾਨ ਬਾਬਾ ਰਾਮ ਚੰਦ ਜੀ, ਬਾਬਾ ਰਾਮ ਚੰਦ ਜੀ ਦਾ ਜਨਮ ਅਸਥਾਨ ਨਾਭਾ ਪੱਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੋਸਬਿਤ ਹੈ।
ਬਾਬਾ ਰਾਮ ਚੰਦ ਦੇ ਜਨਮ ਅਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦਾ ਪੁਰਾਤਨ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾ ਧਾਰਮਿਕ ਅਸਥਾਨ ਹੋਣ ਦਾ ਮਾਣ ਹਾਸਿਲ ਹੈ।
ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਿੰਘ ਸਭਾ, ਇਹ ਅਸਥਾਨ ਕੋਈ 150 ਸਾਲ ਤੋ ਪੁਰਾਣਾ ਧਾਰਮਿਕ ਅਸਥਾਨ ਹੋਣ ਦਾ ਮਾਣ ਹਾਸਿਲ ਹੈ।
ਇਹ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਦੇਵ,ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਆਗਮਨ ਪੂਰਬ ਬੜੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਮਨਾਏ ਜਾਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸ਼ਖਸ਼ੀਅਤਾਂ ਬਾਬਾ ਪੂਰਨ ਦਾਸ ਜੀ, ਬਾਬਾ ਮਿਲਖਾ ਸਿੰਘ ਲੰਮਾ ਸਮਾ ਬਤੌਰ ਗ੍ਰੰਥੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਇਸ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਅਗਮਨ ਪੁਰਬ ਬੜੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਮਨਾਏ ਜਾਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਵੀ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਗੁਰੁ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਰਵਿਦਾਸ ਮਾਹਾਰਾਜ ਜੀ ਦੇ ਅਗਮਨ ਪੁਰਬ ਮਨਾਏ ਜਾਦੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਰਵਿਦਾਸ ਮਾਹਾਰਾਜ ਦੇ ਆਗਮਨ ਪੁਰਬ ਤੇ ਅਨੇਕ ਨਗਰ ਕੀਰਤਨ ਵੀ ਸਜਾਏ ਜਾਦੇ ਹਨ।
ਪਿੰਡ ‘ਚ’ ਹੋਰ ਵੀ ਧਾਰਮਿਕ ਅਸਥਾਨ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਾਬਾ ਰੋੜੀਆਂ ਜੀ ਦਾ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਿਰ, ਲੱਖ ਦਾਤੇ ਦਾ ਅਸਥਾਨ, ਮਾਤਾ ਦਾ ਮੰਦਿਰ ਵੀ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ, ਸਰਕਾਰੀ ਹਾਈ ਸਕੂਲ, ਦੋਆਬਾ ਪਾਬਿਲਕ ਸਕੂਲ ਵੀ ਹੈ।
ਸਰਕਾਰੀ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਕੋਲ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦੀ ਗਰਾਉਡ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਪਿੰਡ ‘ਚ’ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦੇ ਬਹੁਤ ਖਿਡਾਰੀ ਹਨ।
ਪਿੰਡ ‘ਚ’ ਇੱਕ ਸਹਿਕਾਰੀ ਬੈਕ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਹਰ ਤਰਾਂ੍ਹ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਨੂੰ ਸਹੁਲਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਫਿਰ ਨੌਕਰ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਾਡੇ ਗਰੀਬਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਮਸਾਰ ਕਰ ਦਿਓ. ਅਜਿਹੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਨੌਕਰਾ ਅਗਲੇ ਪਿੰਡ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਚੌਕੀ ਨੂੰ ਭਰ ਗਏ ਅਤੇ ਪੀਰ ਜੂਸਾ ਦੀਆਂ ਫਲੀਆਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਮੁਲਤਾਨ ਪੰਚਾਇਤ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਝੁਕੇ. ਅਗਲੇ ਸਾਲ, ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਫਰਕ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਲੱਖਾਂ ਦੇ ਸੇਵਕ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕੋਈ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਭਾਈ ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਅਹੁਦਿਆਂ 'ਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਮਦਦ ਕੀਤੀ. ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਕਾਜਾਲੀ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਉਸਨੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸੰਘ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪੜਾਅ ਦਾ ਸਾਰਾ ਪਿੰਡ ਬਾਡਾ ਵਿਖੇ ਸੀ. ਪਹਿਲੀ ਲਕਤਾੱਟਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਬਦਲ ਕੇ ਬਾਡਾ ਪਿੰਡ ਵਿਖੇ ਮੰਗਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਘੋੜੇ ਦੀ ਤੁਹਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਥੰਮ੍ਹ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਮੁਮਕਿਨ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਭੂਟ ਦੀ ਅਗਲੀ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ. ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਡਾ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਬੋਪਾਰਾਓ, ਰੋੜਕਾ ਕਲਾਂ, ਵਾਦਲਸ, ਜੰਡਿਆਲਾ ਮੰਜਕੀ, ਬੋਪਾਰਾਯਾ ਡੋਨਾ, ਹੇਰਨ, ਖਾਨਪੁਰ ਖੰਡਪੁਰ, ਖੌਂਦਪੁਰ, ਖੌਂਦਪੁਰ, ਖੌਂਦਪੁਰ ਤੋਂ.) ਅਤੇ ਅਗਲਾ ਪੜਾਅ ਤਲਵੰਡੀ ਚੌਧਰੀ ਹੈ।
ਬਾਬਾ ਜੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਗਤਾਂ ਨੇ ਵੀ ਮੁਲਤਾਨ ਪੰਚ, ਸਾਜਦਾ ਸਲਾਮ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁੱਖਾਂ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਲਈ ਕਿਹਾ ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਦੇ ਨਾਲ ਘੋੜੇ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਪੀਰ ਜੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ. ਉਡੀਕ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਕੁੱਤਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੀਰ ਜੀ ਵੀ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਆਏ ਸਨ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਮੁਲਤਾਨ ਦੇ ਮੁਲਤਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਖੀ ਸੁਲਤਾਨ, ਮਾਤਾ ਮੁਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੁਲਤਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀਆਂ ਜੇਬਾਂ ਭਰੀਆਂ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ. ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਦਾਨ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ. ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕੀਤਾ ਪਰ ਪੀਰ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ. ਇਸ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਲਓ, ਅਸੀਂ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਆਵਾਂਗੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਲਵਾਂਗੇ. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਨੰਦਪੁਰ ਮਿਲਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ ਆਪ ਪਿੰਡ ਮੁੜ ਆਏ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਵਾਰਤਾ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ।
ਬਾਬਾ ਜੀ ਵਾਪਿਸ ਪਿੰਡ ਜਗਤਪੁਰ ਆ ਗਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮਾ ਕਾਰਾਂ ਚ ਅਤੇ ਖੇਤੀ ਬਾੜੀ ਚ ਰੁੱਝ ਗਏ।
ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ, ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਸਫ਼ਰ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਸਮਾਨ ਦੋਵੇਂ ਵਛੇਰੇ ਲੈ ਕੇ ਅਨੰਦਪੁਰ ਵੱਲ ਨੂੰ ਤੁਰ ਪਏ, ਰਸਤੇ ਚ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਪੜਾਅ ਕਰਦੇ ਥੋੜੇ ਦਿਨਾਂ ਚ ਹੀ ਆਪ ਅਨੰਦਪੁਰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਸਮਿਆਂ ‘ਚ ਕੱਚੇ ਰਸਤੇ ਪੱਗ-ਡੰਡੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਅੱਜ ਭਾਵੇਂ ਅਨੰਦਪੁਰ ਨੂੰ ਪੈਦਲ ਸਫਰ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦਿਨ, ਇੱਕ ਰਾਤ ਚ ਮੰਜਿਲ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਜੋ ਅਨੁੰਦਪੁਰ ਆਪਾਂ ਅੱਜ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਤਰਾਂ ਦਾ ਅਨੁੰਦਪੁਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਲੱਖਾਂ ਦਾਦਾ ਜੀ ਨੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਬਦਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਲਦਬਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪੀਰ ਖੁਦ ਆਇਆ ਅਤੇ ਚੀਤ ਚੁਕੇ. ਇੱਕ ਵਾਰ ਪੀਰ ਨੇ ਪਛਾਣ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਬਦਲਿਆ ਅਤੇ ਰੋਹਬ ਨਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਪਰ ਉਹ ਡਰੇ ਹੋਏ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪੀਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਆ ਕੇ ਚੀਕਿਆ ਜਾਵੇਗਾ. ਸੰਗਤ ਨੇ ਵੀ ਬਿਆਸ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਚੌੜੀਆਂ ਨੂੰ ਭਰ ਕੇ ਅਗਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਭਰਿਆ. ਨਹਿਰ ਬਿਆਸ ਤੋਂ ਗੋਇੰਦਵਾਲ, ਫਤਿਹਾਬਾਦ, ਨੌਰੰਗਾਬਾਦ, ਕੋਟ ਧਰਮਚੰਦ, ਸਰਾਏ ਅਮਾਨਤ ਖ਼ਾਨ ਅਤੇ ਪੀਰ ਰਜ਼ਾ ਤਲ ਅਤੇ ਪਰੇਲ ਤੋਂ ਮੁਲਤਾਨ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਅਨੰਦਪੁਰ ਜਾ ਕੇ ਵਛੇਰੇ ਇੱਕ ਦਰਖੱਤ ਨਾਲ ਬੰਨ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮਾ ਅਰਾਮ ਕੀਤਾ।
ਆਪ ਕੀ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਅਜੀਬ ਕੋਤਕ, ਜਿਵੇਂ ਪੀਰ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਆਸਮਾਨ ਚ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਹੋਣਗੇ, ਹਲਕੀ ਹਲਕੀ ਬਰਸਾਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਮਿੱਠੀ ਮਿੱਠੀ ਹਵਾ ਚੱਲੇਗੀ।
ਗੁਰੁ ਜੀ ਅਤੇ ਪੀਰ ਜੀ ਆਪ ਜੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਆਪ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕੇ ਆਪ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਚ ਵਛੇਰੇ ਲੈ ਕੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਇਆ ਹਾਂ. ਬਾਬਾ ਜੀ ਅਤੇ ਪੀਰ ਜੀ ਦੀ ਵਾਰਤਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਈ:-
ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋ ਪੁਰਾਤਨ ਅਸਥਾਨ ਬਾਬਾ ਰਾਮ ਚੰਦ ਜੀ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਲਗਭਗ 350 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿੰਡ ਦੀ ਬਣਤਰ ਹੋ ਸਿੱਖਾਂ ਪੱਤੀ ਦੇ ਬਜੁਰਗ ਜਿਆਦਾ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਬੰਦਿੱਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਸਿੱਖਾਂ ਪੱਤੀ ਪਿਆ ਗੁਰੂਦਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਵੀ ਸਿੱਖਾਂ ਪੱਤੀ ਚ ਹੀ ਪਹਿਲਾ ਸੋਸ਼ਬਿਤ ਸੀ ਅਤੇ ਹੈ।
ਇੱਕ ਪੱਤੀ ਧੁੱਮਾ ਪੱਤੀ ਹੈ ਜੋ ਪੁਰਾਤਨ ਦੰਦ ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਧੁੱਮਾਂ ਬਜ਼ੁਰਗ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਭਾਈ ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਛੋੜੀ ਨੇ ਕੀ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰਾ ਦਾਨੀ ਜੀ ਨੇ ਸੁਣ ਲਿਆ ਸੀ, ਜੋਧੜੀ ਨੇ ਵਾਧੂ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਨੌਕਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਕੋਈ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਕੋੱਟੀ-ਕੋਟੀ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਾਡੀ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਤੂੰ ਧੰਨਵਾਦੀ ਹਾਂ. ਪਰ ਫਿਰ ਬਾਬਾ ਜੀ ਬੋਲੇ ​​ਭਰਾ ਸੇਵਕ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਈ ਲੱਖਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ ਪਰ ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਮਨੂ ਨੂੰ ਥੋੜਾ ਹੋਰ ਦੇ ਦੇਵਾਂ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਅਨੰਦਪੁਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵੇ, ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਵੀ ਚੱਕ ਮੇਲਾ ਦੀ ਚਰਚਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਬਾ ਜੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਦਿਨ ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਲਖਦਾਤਾ ਜੀ ਦੇ ਨੌਕਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰਵਰ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ. ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਭਾਈ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਦਾ ਤੁਸੀਂ ਨਾਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਲੱਖਾਂ ਗਵਰਨਿੰਗ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਸੇਵਕ ਹਾਂ. ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਦਿਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਜਗਤਪੁਰ ਬਾਰੇ ਜੋ ਪੁਰਾਤਨ ਵੇਰਵੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਉਹ ਕੋਈ ਲਿਖਤੀ ਰੂਪ ’ਚ ਭਾਵੇਂ ਨਹੀਂ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਪਿੰਡ ਵਾਲੇ ਜੁਬਾਨੀ ਕਾਫੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚ ਸਾਂਭ ਕੇ ਬੈਠੇ ਹਨ।
ਇਹ ਜੋ ਜਗਤਪੁਰ ਅਤੇ ਮੁਕੰਦਪੁਰ ਹੈ, ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪਿਛੋਕੜ ਦੋ ਭਰਾਵਾਂ ਜਗਤਾ ਅਤੇ ਮੁੰਕਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ।
ਸਿਆਣੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਇਹਨਾਂ ਦੋਹਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਇੱਥੇ ਵਸੇਰਾ ਕੀਤਾ ਇੱਕ ਨੇ ਗੱਡੀ ਮੁਕੰਦਪੁਰ ਵੱਲ ਮੋੜੀ ਤੇ ਦੂਜੇ ਨੇ ਜਗਤਪੁਰ ਵੱਲ ਮੋੜੀ ਫਿਰ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਰੱਖੇ ਗਏ।
ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਵੱਧੇ ਫੁੱਲੇ, ਪਿੰਡਾਂ ਦਾ ਤਕਰੀਵਨ ਵਸੇਵਾਂ 500 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਜਿਹੇ ਕਿਰਤ ਕਰਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਹੀਨੇ ਬੀਤ ਗਏ, ਭਾਈ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਮਾਂ ਠੀਕ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ. ਤਦ, ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਘੋੜੇ ਨੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਦਿੱਖ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਮਨ ਆਪ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ., ਕਿ ਲੱਖਾਂ ਦਾਨਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਫਿਰ ਉਹ ਦਿਨ ਠੱਗਾਂ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸੇਵਕ ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਚਦੇ ਅਤੇ ਕਹਿਣਗੇ: "ਜੱਟ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਤੋਹਫ਼ਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਰੇਕ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਫਿਰ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਦਾ ਦਾਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਛਾਂਗਾ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਕੀ ਹਨ?
ਬਾਬਾ ਜੀ - ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕੁਝ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਲੱਖਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਾਧੂ ਵਾਈਨ ਦਿਆਂਗਾ. ਨੌਕਰ ਨੇ ਛੇ ਨਮਾਜ਼ਾਂ ਲਈ ਦਿਲੋਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਭਾਈ ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ.
ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਧਿਅਮ ਹੈ, ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ ਦੇ ਨਾਲ ਸਹਿ-ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ. ਸਕੂਲ ਭਾਰਤੀ ਮਿਡ ਡੇ ਮੀਲ ਸਕੀਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿਡ-ਡੇ ਮੀਲ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਭੋਜਨ. ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਮੁਫਤ ਅਤੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਐਕਟ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ 6 ਤੋਂ 14 ਸਾਲ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੁਫਤ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬਾਬਾ ਰਾਮ ਚੰਦ ਜੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਮੁਢਲਾ ਵੇਰਵਾ ਬਹੁਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਪਰ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਵੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਸੰਗਤ ਦਾ ਕੰਮ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਏ. ਬਾਬਾ ਜੀ ਜਗਤਪੁਰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀ ਸਨ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀ ਸ਼ੇਰਗਿੱਲ ਕਬੀਲੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ. ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਨਾਂ ਕਾਜਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, 'ਰਾਜਾਜੀ', 'ਭਗਾ ਜੀ', 'ਜਾਗਾ ਜੀ'.
ਬੰਗਾ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਹੈ, ਪਰ ਫਗਵਾੜਾ ਜੰਜਨ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਪਿੰਡ ਤੋਂ 21 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ।