polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀਡੀਓ ਗੇਮ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀਡਿਓ ਗੇਮ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਰਣਨੀਤਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣੀ, ਕਿਰਿਆ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਮਲਟੀਪਲੇਅਰ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣੀ, ਰੇਸਿੰਗ, ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ਼ੀ, ਲੜਾਈ, ਅਤੇ ਤਾਲ ਆਦਿ
ਇਹ ਸਕੁਏਰ ਐਨਿਕਸ ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਸਤ ਅਤੇ ਮਾਲਕੀਅਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਖੇਡ ਹੈ।
ਇਹ ਫਾਈਨਲ ਫੈਂਟਸੀ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨ ਫੰਤਾਸੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵੀਡੀਓ ਗੇਮਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਹੈ।
2001 ਵਿਚ, ਕੋਲੰਬੀਆ ਪਿਕਚਰਜ਼ ਨੇ ਫਾਈਨਲ ਫੈਨਟਸੀ: ਦਿ ਸਪਿਰਿਟ ਵਿਦਇਨ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਬਣਾਈ।
ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ' ਤੇ ਅਯੋਗ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਅਤੇ ਫੀਲਡਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਤੀਜਾ ਬਹੁਤ ਵਿਅੰਗਾਤਮਕ ਉਤਸ਼ਾਹ ਸੀ; ਟੀ.ਐਮ.ਐਸ. ਦੇ ਟਿੱਪਣੀਕਾਰ ਹੈਨਰੀ ਬਲਾਫੈਲਡ ਨੇ ਇਕ ਵਾਰ ਅਚਾਨਕ ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਂਟੀ ਪਾਈਥਨ ਕਿਹਾ।
ਪਨੇਸਰ ਨੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਟੈਸਟ ਟੀਮ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਗੁਆ ​​ਲਿਆ, ਗ੍ਰੀਮ ਸਵੈਨ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈਣ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਕੇਂਦਰੀ ਇਕਰਾਰਨਾਮਾ ਗੁਆਉਣਾ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਦਾ ਫਾਰਮ ਸੁਸੇਕਸ ਕਾਉਂਟੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕਲੱਬ ਨਾਲ ਸੁਧਾਰ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ 2010 ਦੀਆਂ ਐਸ਼ੇਜ਼ ਸੀਰੀਜ਼ ਲਈ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ ਕਿਸੇ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆ।
ਸਾਲ 2011 ਦੇ ਕਾਊਂਟੀ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿਚ 69 ਵਿਕਟਾਂ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਨੇਸਰ ਨੇ ਯੂਏਈ ਵਿਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਲੜੀ ਲਈ ਇਕ ਵਾਪਸੀ ਕੀਤੀ; ਉਸਨੇ ਦੂਜਾ ਟੈਸਟ ਖੇਡਿਆ - ਢਾਈ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਟੈਸਟ ਮੈਚ।
ਪਨੇਸਰ ਨੇ 2012 ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਵਿਚ 3 ਟੈਸਟ ਮੈਚ ਵੀ ਖੇਡੇ ਸਨ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਗ੍ਰੇਮ ਸਵਾਨ ਨੂੰ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਦੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੌਰੇ ਵਿਚ ਲੀਡ ਸਪਿੰਨਰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਸਿਰਫ ਦੌੜਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਵਿਕਟਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਿਆ ਸੀ।
ਮੁਧਸੂਦਨ ਸਿੰਘ ਪਨੇਸਰ , ਮੌਂਟੀ ਪਨੇਸਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਸਮੇਂ ਕਾਉਂਟੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਪੱਖ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।
ਲੂਟਨ ਵਿਚ ਭਾਰਤੀ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਨੇਸਰ ਇਕ ਸਿੱਖ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਖੇਡਣ ਅਤੇ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਮੇਂ ਇਕ ਕਾਲਾ ਪਟਕਾ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ।
ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਖੇਡਦੇ ਵੇਖ ਪਟਾਕੇ ਅਤੇ ਜਾਅਲੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਪਾ ਕੇ ਨਕਲ ਬਣਾਈ ਹੈ।
ਸ੍ਰੀ ਦੇਵਰਾਜ ਉਰਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ 850 ਬੈੱਡ ਦਾ ਟੀਚਿੰਗ ਹਸਪਤਾਲ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਅਤੇ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਮੈਡੀਕਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਕਲੀਨਿਕਲ-ਅਧਿਆਪਨ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿਹਤ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਇਸ ਸਮਾਜਿਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਦਾ ਮਰੀਜ਼ਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੇਵਾਦਾਰਾਂ, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਸਟਾਫ 'ਤੇ ਚੰਗਾ ਅਸਰ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਓਪੀਡੀ ਵਿਚ ਹਰੇਕ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸੈਮੀਨਾਰ ਹਾਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਕਮਰੇ ਹਨ।
ਹਰੇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਵਿੱਚ ਮਰਦ ਅਤੇ ਮਾਦਾ ਵਾਰਡ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੰਜੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਐਮ.ਸੀ.ਆਈ. ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ।
ਸ੍ਰੀ ਦੇਵਰਾਜ ਉਰਸ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੁਝ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਮੈਡੀਕਲ ਕੌਂਸਲ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ, ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ, ਅਧੂਰਾ ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸ੍ਰੀ ਦੇਵਰਾਜ ਉਰਸ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਹਾਇਰ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਰਿਸਰਚ ਇੱਕ ਡੀਮਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਾਮਕਾ, ਕੋਲਾਰ, ਕਰਨਾਟਕ, ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ ।
ਇਹ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵਰਾਜ ਉਰਸ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨਲ ਟਰੱਸਟ ਦੁਆਰਾ 1986 ਵਿਚ ਸ੍ਰੀ ਦੇਵਰਾਜ ਉਰਸ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਮੈਡੀਕਲ ਕੌਂਸਲ ਆਫ ਇੰਡੀਆ ਨੇ ਸਾਲ 1992 ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਇੰਸਪੈਕਸ਼ਨ ਵਿਚ ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਕੋਰਸ ਲਈ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਗੁਣਵਤਾ ਮੈਡੀਕਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਿਚ ਟਰੱਸਟ ਅਤੇ ਫੈਕਲਟੀ ਦੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਡਿਗਰੀ ਕੋਰਸ ਅਤੇ ਡਿਪਲੋਮਾ ਕੋਰਸ 1997 ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਲੀਨਿਕਲ, ਪ੍ਰੀ ਅਤੇ ਪੈਰਾ ਕਲੀਨਿਕਲ ਕੋਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ ਡਿਗਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮੈਡੀਕਲ ਕੌਂਸਲ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਦੁਆਰਾ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ।
ਕਾਲਜ ਅਧਿਆਪਨ, ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚ ਮਿਆਰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ / ਵਿਲੱਖਣ / ਪਹਿਲੀ ਕਲਾਸਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਕਾਫ਼ੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਚ ਪਾਸ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸਬੂਤ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅੰਡਰ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਅਤੇ ਪੋਸਟ ਗਰੈਜੂਏਟ ਕੋਰਸਾਂ ਵਿਚ ਦਾਖਲੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਕਰਵਾਏ ਗਏ ਐਂਟਰੈਂਸ ਟੈਸਟ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਮੈਰਿਟ' ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
15% ਸੀਟਾਂ ਐਨ.ਆਰ.ਆਈ. / ਐਨ.ਆਰ.ਆਈ. ਸਪਾਂਸਰ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਲਈ ਰਾਖਵੀਆਂ ਹਨ।
ਰੀਥ ਇਕ ਸਰਗਰਮ ਅਥਲੀਟ ਹੈ ਅਤੇ ਵਰਲਡ ਮਾਸਟਰਜ਼ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿਚ ਬਾਕਾਇਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿਚ ਟ੍ਰਿਪਲ ਜੰਪ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦਾ ਵਿਸ਼ਵ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਅਨ ਮਾਸਟਰਸ ਚੈਂਪੀਅਨ ਹੈ।
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਰਗਰਮ ਹੈ।
ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਚੱਲ ਰਹੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਅਤੇ ਮੈਰਾਥਨਜ਼ ਨੂੰ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਹ 2014 ਤੋਂ ਬੰਗਲੁਰੂ ਦੀ ਇਕਲੌਤੀ ਮੈਰਾਥਨ - ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ ਪ੍ਰਾਪਰਟੀਜ਼ ਬੰਗਲੁਰੂ ਮੈਰਾਥਨ ਦੀ ਬ੍ਰਾਂਡ ਅੰਬੈਸਡਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਉਹ ਐਨ.ਈ.ਬੀ. ਸਪੋਰਟਸ ਐਂਟਰਟੇਨਮੈਂਟ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਲਿਮਟਿਡ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਹੈ।
ਰੀਥ ਮੈਸੂਰ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ 12 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਖੇਡਾਂ ਲਈ ਗਈ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਕ੍ਰਿਸਟਾ ਦਿ ਕਿੰਗ ਕਨਵੈਂਟ, ਮੈਸੂਰ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਜੋ ਖੇਡਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਜਾਂ ਰਾਜ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਖੋ ਖੋ, ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਅਤੇ ਥ੍ਰੋ ਬਾਲ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਵੀ ਖੇਡਦੀ ਸੀ।
ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਅਥਲੈਟਿਕਸ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਭੈਣਾਂ ਹਨ ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਖਿਡਾਰੀ ਸਨ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ-ਆਪਣੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਕਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤਮਗੇ ਜਿੱਤ ਕੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਜਿੱਤੀ।
ਉਸਨੇ ਦੋ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ, ਤਿੰਨ ਏਸ਼ੀਅਨ ਟ੍ਰੈਕ ਅਤੇ ਫੀਲਡ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਅਤੇ ਦੋ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।
ਉਸਨੇ ਲੰਬੀ ਛਾਲ ਵਿਚ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖਿਆ।
ਰੀਥ ਅਬਰਾਹਮ ਬੰਗਲੌਰ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਅਥਲੀਟ ਹੈ, ਜੋ ਲੰਬੀ ਛਾਲ ਅਤੇ 100 ਮੀਟਰ ਹਰਡਲਸ ਵਿੱਚ ਸਾਬਕਾ ਏਸ਼ੀਆਈ ਤਮਗਾ ਜੇਤੂ ਅਤੇ ਹੇਪਟਾਥਲੋਂ ਵਿੱਚ ਸਾਬਕਾ ਕੌਮੀ ਜੇਤੂ ਖਿਡਾਰਣ ਹੈ।
ਰੀਥ ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਕ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਅਥਲੀਟ ਹੈ ਅਤੇ 35 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦੇ ਐਥਲੀਟਾਂ ਲਈ ਵਰਲਡ ਮਾਸਟਰਜ਼ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
15 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਲੰਬੇ ਅਥਲੈਟਿਕ ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਰੀਥ ਨੇ ਕਈਂ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਕਰਨਾਟਕ ਰਾਜ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਰਿਕਾਰਡ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਸਮਰਪਣ, ਕਾਰਜਾਂ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਸਨ।
ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਕਾਰਡ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਮਾਂ ਵੀ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਮਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਅਨ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਏਸ਼ੀਅਨ ਔਰਤ ਹੋਣ ਦਾ ਮਾਣ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਇਸਦੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮੰਗ ਆਈਫੋਨ 5 ਨੇ 21 ਸਤੰਬਰ, 2012 ਨੂੰ ਲਾਂਚ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਉਪਲਬਧ ਸਪਲਾਈ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਐਪਲ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਨੂੰ "ਅਸਾਧਾਰਣ" ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪ੍ਰੀ-ਆਰਡਰਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਗਾਮੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀਹ ਗੁਣਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੇਚਿਆ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਕਿ ਆਈਫੋਨ 5 ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਮੀਖਿਅਕਾਂ ਨੇ ਹਾਰਡਵੇਅਰ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ' ਤੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਫੋਟੋਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਬੇਲੋੜੀ ਜਾਮਨੀ ਰੰਗ, ਅਤੇ ਫੋਨ ਦੀ ਪਰਤ ਚਿਪਕਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਐਪਲ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਡੌਕ ਕੁਨੈਕਟਰ ਡਿਜ਼ਾਈਨ 'ਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਫੈਸਲੇ' ਤੇ ਰਿਸੈਪਸ਼ਨ ਵੀ ਮਿਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਬਦੀਲੀ ਆਈਫੋਨ 5 ਦੀ ਉਪਕਰਣ ਨਾਲ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਲਾਈਨ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਅਨੁਕੂਲ ਸਨ।
ਆਈਫੋਨ 5 ਇੱਕ ਸਮਾਰਟਫੋਨ ਹੈ ਜੋ ਐਪਲ ਦੁਆਰਾ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਅਤੇ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਆਈਫੋਨ 4 ਐਸ ਨੂੰ ਸਫ਼ਲ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਆਈਫੋਨ 5 ਐਸ ਅਤੇ ਆਈਫੋਨ 5 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸੀ।
ਆਈਫੋਨ 5 ਪਹਿਲਾ ਆਈਫੋਨ ਹੈ ਜੋ ਸਤੰਬਰ ਵਿੱਚ ਐਲਾਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੈਟਿੰਗ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਆਈਫੋਨ ਰੀਲੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਰੁਝਾਨ, ਟਿਮ ਕੁੱਕ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਆਈਫੋਨ ਸਟੀਵ ਜੌਬਸ ਦੁਆਰਾ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਆਈਫੋਨ 5 ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਬਦਲਾਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਲਮੀਨੀਅਮ ਅਧਾਰਤ ਸਰੀਰ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਮਾਡਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਪਤਲਾ ਅਤੇ ਹਲਕਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਲੰਬਾ ਸਕ੍ਰੀਨ ਲਗਭਗ 16: 9 ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਅਨੁਪਾਤ, ਐਪਲ ਏ 6 ਸਿਸਟਮ ਸਮਰਥਨ, ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ, ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਕੰਪੈਕਟ ਜਿਸ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੇ ਗਏ 30-ਪਿੰਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਨੂੰ ਬਦਲਿਆ ਆਈਫੋਨ ਮਾੱਡਲ।
ਇਹ ਦੂਜਾ ਐਪਲ ਇੰਕ ਫੋਨ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਸੋਨੀ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ - 8 ਐਮਪੀ ਕੈਮਰਾ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਆਈਫੋਨ 4 ਐਸ ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਐਪਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੈਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਆਈਫੋਨ 5 ਦੀ ਬਿਹਤਰ ਬਿਲਡ ਕੁਆਲਿਟੀ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਪਿਛਲੇ ਵਰਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਗਏ ਫਰੇਮ ਨੂੰ ਅਲਮੀਨੀਅਮ ਕੰਪੋਜ਼ਿਟ ਫਰੇਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਮੁੜ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਉਸਨੇ ਲੰਬੀ ਅਤੇ ਤੀਹਰੀ ਛਾਲ ਵਿੱਚ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤੇ।
ਉਸਨੇ ਤੇਹਰਾਨ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ 8.07 ਦੇ ਏਸ਼ੀਆਈ ਰਿਕਾਰਡ ਨਾਲ ਸੋਨ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਿਆ।
ਉਸ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਜਾਪਾਨ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਟੋਕਿਓ, ਹੀਰੋਸ਼ੀਮਾ, ਕੋਬੇ ਵਿਖੇ ਹੋਏ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਫਿਲੀਪੀਨਜ਼ ਅਤੇ ਸਿਬੂ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਫਲਤਾ ਦੁਹਰਾਇਆ।
ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਆਖਰੀ ਝਲਕ 1976 ਵਿੱਚ ਮਾਂਟਰੀਅਲ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਉਹ ਜਨਤਕ ਖੇਤਰ ਦੇ ਭਿਲਾਈ ਸਟੀਲ ਪਲਾਂਟ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ 1969 ਵਿੱਚ ਸਟੀਲ ਪਲਾਂਟ ਸਪੋਰਟਸ ਮੀਟ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੌਦੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਾਲ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਤਜ਼ਰਬਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਥਦਾਥੁਵਿਲਾ ਚਾਂਦਪਿਲਾਇ ਯੋਹਾਨਨ , ਬਿਹਤਰ ਟੀ. ਸੀ. ਯੋਹਾਨਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਭਾਰਤੀ ਲੰਬੀ ਛਾਲ ਜੰਪਰਹੈ, ਜੋ ਕਰੀਬ 3 ਦਹਾਕੇ ਲਈ ਲੰਮੀ ਛਾਲ ਦੇ ਕੌਮੀ ਰਿਕਾਰਡ ਰੱਖਣ ਅਤੇ 1976 ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਮੌਂਟਰੀਅਲ, ਕਿਊਬੈਕ, ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋਹਾਨਨ ਨੇ ਤੇਹਰਾਨ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਏਸ਼ੀਆਈ ਰਿਕਾਰਡ ਲਈ 8.07 ਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤਾ।
1974 ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਅਵਾਰਡ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਨਮਾਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਰਲਾ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਮੈਰਿਟ ਐਵਾਰਡ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਟੇਲਕੋਵੀਅਰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਉਸਨੂੰ ਬੰਬੇ ਅਤੇ ਚੇਨੱਈ ਸਪੋਰਟਸ ਜਰਨਲਿਸਟ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ, ਲਾਇਨਜ਼ ਕਲੱਬ, ਸਪੋਰਟਸਵੀਕ ਅਤੇ ਟਾਟਾ ਸਪੋਰਟਸ ਕਲੱਬ ਆਫ ਬਾਂਬੇ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਕੈਨੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਡਿਪਲੋਮਾ ਧਾਰਕ, ਯੋਹਾਨਨ ਇਸ ਸਮੇਂ ਆਟੋਮੋਬਾਈਲ ਅਲੋਕਿਕ ਦੇ ਨਾਲ ਸਹਾਇਕ ਲੋਕ ਸੰਪਰਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਸਾਬਕਾ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਟੀਨੂੰ ਯੋਹਾਨਨ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ ਉਸਦਾ ਵੱਡਾ ਬੇਟਾ ਤਿਸਵੀ ਯੋਹਾਨਨ ਮੈਲਬਰਨ ਵਿੱਚ ਸੈਟਲ ਹੈ।
ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਹੋਰਨਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਸਕੀਵਰ ਜਾਂ ਸਕੰਜਿਆਂ ਤੇ ਭੋਜਨ ਪਕਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਦਾ ਯੂਨਾਨੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ।
ਗ੍ਰੀਸ ਦੇ ਸੈਂਟੋਰੀਨੀ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਖੁਦਾਈ 17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਬੀ.ਸੀ. ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਤੇ ਗਏ ਪੱਥਰ ਪਕਾਉਣ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਦੋ ਸਹਾਰੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਕੀਵਰਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਛੱਡੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਛੇਕ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਆਉਂਦੀ ਆਕਸੀਜਨ ਕੋਲੇ ਨੂੰ ਬਲਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਇਹ ਇੱਕ ਟ੍ਰੇ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਮਾਈਸੀਨੀਅਨ ਯੂਨਾਨੀਆਂ ਨੇ ਪੋਰਟੇਬਲ ਟ੍ਰੇ ਨੂੰ ਗਰਿੱਲ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ।
ਇਲਿਆਡ ਵਿੱਚ ਹੋਮਰ ਸਿਕੰਜੇ ਵਿੱਚ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਮੀਟ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੁੰਦਾਹੈ ।
ਇਸਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਅਰਸਤੋਫ਼ੇਨੀਜ਼, ਜ਼ੇਨੋਫੋਨ, ਅਰਸਤੂ, ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕਲਾਸੀਕਲ ਗ੍ਰੀਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਭੁੰਨਣ ਵਾਲਾ ਸਿਕੰਜਾ ਜਾਂ ਸਕੀਵਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਰਸਤੋਫ਼ੇਨੀਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਸਕੀਵਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਵਸਤ ਨੂੰ ਰੋਸਟ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਵਲਾਕੀ ਬਹੁਵਚਨ ਸੂਵਲਾਕੀਆ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯੂਨਾਨੀ ਫਾਸਟ ਫੂਡ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੀਟ ਦੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਟੁਕੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸਕੀਵਰ 'ਤੇ ਭੁੰਨ ਕੇ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਕੀਵਰ ਉਹ ਸ਼ੀਖਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਮਾਸ ਜਾਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਸਕੰਜੇ ਵਿੱਚ ਭੁੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਪੀਟਾ ਰੋਟੀ, ਤਲੇ ਹੋਏ ਆਲੂ, ਨਿੰਬੂ ਅਤੇ ਸੌਸ ਨਾਲ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸੂਵਲਾਕੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹੋਰ ਪਕਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੂਨਾਨ ਅਤੇ ਸਾਈਪ੍ਰਸ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬੇਸ਼ੱਕ ਇਸ ਨਾਲ ਚਿਕਨ, ਬੀਫ ਅਤੇ ਲੇਲੇ ਦੇ ਮਾਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ , ਸੂਵਲਾਕੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੀਟ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੇਲੇ, ਬੀਫ, ਚਿਕਨ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਮੱਛੀ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਬੋਏਓਟੀਆ ਖੇਤਰ 'ਚ ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਂਚ ਯਾਤਰੀ ਦੁਆਰਾ ਆਧੁਨਿਕ- ਸੂਵਲਾਕੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯੂਨਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਬੋਏਓਟੀਆ ਦੇ ਵਿਕਰੇਤਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਪਕਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ 'ਚ ਸੂਵਲਾਕੀ ਫਾਸਟ ਫੂਡ ਵਜੋਂ ਪਰੋਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਸਦੀ ਵਿਕਰੀ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ।
ਇਹ ਪਕਵਾਨ ਭਾਵੇਂ ਅਜੋਕੀ ਸੂਵਲਾਕੀ ਸਕੀਵਰਜ਼ ਤੁਰਕੀ ਪਕਵਾਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਯੂਨਾਨ ਆਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸ਼ੀਸ਼ ਕਬਾਬ ਦੀ ਯੂਨਾਨੀ ਸ਼ੈਲੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਯੂਨਾਨੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਸਮਕਾਲੀ ਪੁਨਰ-ਉਥਾਨ ਜੋ ਕਿ 17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਬੀ.ਸੀ. ਮਿਨੋਯਾਨ ਸਭਿਅਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਹੈ, ਹੈ, ਇਸ ਪਕਵਾਨ ਦਾ ਮੁੱਦਾ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਯੂਨਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਤੁਰਕਸ ਦਰਮਿਆਨ ਕਈ ਵਾਰ ਗਰਮ ਬਹਿਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ ਹੈ।
ਸੂਵਲਾਕੀ ਸ਼ਬਦ ਮੱਧਕਾਲੀ ਯੂਨਾਨੀ ਸੂਵਲਾ ' ਸਕੀਵਰ' ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਲਾਤੀਨੀ ਸੂਬੁਲਾ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹੇਲਨਿਕ ਮੈਸੇਡੋਨੀਆ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਗ੍ਰੀਸ ਦੇ ਹੋਰ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ 'ਸੂਵਲਾਕੀ' ਇੱਕ ਆਮ ਸ਼ਬਦ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਏਥਨਜ਼ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਦੱਖਣੀ ਯੂਨਾਨ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ 'ਕਾਲਾਮਾਕੀ', ' ਰੀਡ' ਆਦਿ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰੀਆ ਵਿਦਿਆਨਾਥ ਭਾਰਤੀ ਕਾਵਿ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰਚਨਾ 'ਪ੍ਰਤਾਪਰੁਦ੍ਰਯਸ਼ੋਭੂਸਣ' ਦੇ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਉਕਤ ਕਾਵਿਸ਼ਾਸਤਰੀ ਗ੍ਰੰਥ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ 'ਚ ਬਹੁਤ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ ਹੈ।
ਇਸ ਗ੍ਰੰਥ 'ਚ ਵਿਦਿਆਨਾਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਸਰੇਦਾਤਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤਾਪਰੁਦ੍ਰਦੇਵ ਦੀ ਆਪਣੇ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਸ੍ਵੈ-ਰਚਿਤ ਉਦਾਹਰਣਾਂ 'ਚ ਉਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਇਸ ਦ੍ਰਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਇਹ ਗ੍ਰੰਥ ਆਚਾਰੀਆ ਵਿਦਿਆਧਰ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥ ‘ਏਕਾਵਲੀ' ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ-ਜੁਲਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਸਰੇਦਾਤਾ ਰਾਜਾ ਨਰਸਿੰਘ ਦਾ ਯਸ਼ੋਗਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਆਚਾਰੀਆ ਵਿਦਿਆਨਾਥ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਗ੍ਰੰਥ 'ਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਉਲੇਖਾਂ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਸਾਮਗਰੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਾਪਰੁਦ੍ਰਦੇਵ ਤ੍ਰਿਲਿੰਗ ਦੇ ਕਾਕਤੀਯ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੱਤਵਾ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਏਕਸ਼ਿਲਾ ਸੀ।
ਇਸ ਲਈ ਪਹਿਲੇ ਗ੍ਰੰਥਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆ ਵਾਂਙ, ਕਾਵਿ, ਨਾਟਕ, ਕ੍ਰਮ, ਦੋਸਗੁਣ, ਸ਼ਬਦਾਲੰਕਾਰ, ਅਰਥਾਲੰਕਾਰ, ਮਿਸ਼੍ਰ-ਅਲੰਕਾਰ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਵਿਵੇਚਨ ਹੋਇਆਂ ਹੈ।
ਇਸ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ‘ਨਾਟਕ' ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪ੍ਰਕਰਣ 'ਚ ਨਾਟਕ ਦੇ ਅੰਗਾ-ਉਪਾਂਗਾਂ ਦੇ ਉਦਾਹਰਣ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਤਾਪਰੁਦ੍ਰ-ਕਲਿਆਣ ਨਾਮਕ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਾਵਿਸ਼ਾਸਤਰੀ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਨਾਟਯਸ਼ਾਸਤਰੀ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਨ ਹੋਇਆ।
ਭਾਰਤੀ ਕਾਵਿ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ 'ਚ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਸਥਾਨ ਵਿਦਿਆਰਧਰ ਦੀ ਏਕਾਵਲੀ ਦੀ ਅਪੇਖਿਆਂ ਕੁੱਝ ਜਿਆਦਾ ਉੱਚਾ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਕਾਵਿ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਨਾਟਯਸ਼ਾਸਤਰੀ ਤੱਤਾ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਇਸ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਵਿਵੇਚਨ ਤੇ ਭਰਤ, ਮੰਮਟ ਅਤੇ ਧਨੰਜਯ ਅਲੰਕਾਰ ਵਿਵੇਚਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਰੁਯਕ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਜਾਪਦਾ ਹੈ।
ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਕੋਟਾਯਾਮ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ, ਅਬਰਾਹਾਮ ਨੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਅੜਿੱਕੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਥਿਰ ਤਰੱਕੀ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਕਾਰਡ ਚੇਨਈ ਵਿਚ 2006 ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅੰਤਰ-ਰਾਜ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ ਆਇਆ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ 49.52 ਸੈਕਿੰਡ ਦਾ ਨਵਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਕਾਰਡ ਕਾਇਮ ਕਰਦਿਆਂ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਜਦਕਿ ਚੀਨੀ ਮੇਂਗ ਯਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜੇ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਆਇਆ।
ਓਸਾਕਾ ਵਿਖੇ, ਅਬਰਾਹਿਮ ਵਿਸ਼ਵ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਈਵੈਂਟ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦੌਰ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਸ਼ ਅਥਲੀਟ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ 400 ਮੀਟਰ ਅੜਿੱਕੇ ਦੇ ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਸ਼ੇਜਵਾਲਕਰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਮਰਾਠੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਬੰਦ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਮਰਾਠੀ ਰਸਾਲੇ ਪ੍ਰਗਤੀ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ-ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ।
ਸ਼ੇਜਵਾਲਕਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਸਮਕਾਲੀ ਮੁੱਦੇ ਵਿਜੇਨਗਰ ਸਾਮਰਾਜ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ, ਮਰਾਠੀ ਭਾਸ਼ੀ ਕਵੀ-ਸੰਤਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਵਾਦ ਦੇ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਅਤੇ ਅਰਨੋਲਡ ਜੇ ਟੌਨਬੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੱਕ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਸ਼ੇਜਲਲਕਰ ਦਾ ਜਨਮ ਰਤਨਾਗਿਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਕਸ਼ੇਲੀ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਆਰੀਅਨ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਸੁਸਾਇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਤੋਂ 1911 ਵਿੱਚ ਦਸਵੀਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਪਾਸ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਵਿਲਸਨ ਕਾਲਜ, ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤਕ ਡੈੱਕਨ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ।
ਤ੍ਰਅੰਬਕ ਸ਼ੰਕਰ ਸ਼ੇਜਵਲਕਰ ਇੱਕ ਪੁਰਸਕਾਰ-ਪ੍ਰਾਪਤ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਸੀ।
ਉਥੇ ਉਹ ਦੂਜੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਜਿਵੇਂ ਦੱਤਾ ਵਾਮਨ ਪੋਟਦਾਰ, ਗੋਵਿੰਦ ਸਖਾਰਾਮ ਸਰਦੇਸਾਈ ਅਤੇ ਦੱਤੋਪੰਤ ਆਪਟੇ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।
ਸ਼ੇਜਵਲਕਰ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਜੀ ਐਸ ਸਰਦੇਸਾਈ ਦੀ ਕਿਤਾਬ "ਨਾਨਾਸਾਹਿਬ ਪੇਸ਼ਵਾ" ਨੂੰ ਭੂਤ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਲਿਖੀ ਸੀ।
ਇਸ ਨੂੰ 2001 ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਲਈ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
'ਜਾਨਕੀਦਾਸ ਤੇਜਪਾਲ ਮੈਨਸ਼ਨ' ਦਾ ਮੁੱਖ ਪਾਤਰ ਜੈਗੋਵਿੰਦ ਇੱਕ ਕੰਪਿਊਟਰ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਹੈ ਜੋ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਕੇ ਕਲਕੱਤੇ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਹੈ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇੱਥੇ ਦਾ ਮੂਡ ਉਸ ਦੇ ਮੂਡ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾ ਰਿਹਾ।
ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਰਾਵਗੀ ਨੇ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਿਖਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਇਹ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਰਘੁਵੀਰ ਸਹਾਏ ਦੀ ਇੱਕ ਕਵਿਤਾ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਰਾਵਗੀ ਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਅਸ਼ੋਕ ਸੇਕਸਰੀਆ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਹਿੰਦੀ ਸਾਹਿਤਕ ਰਸਾਲਾ ਵਰਤਮਾਨ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਇਸ ਦਾ ਅਨੁਕੂਲ ਨੋਟਿਸ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਅਲਕਾ ਸਰਾਵਗੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਘੂ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਵਲ ਕਲਿਕਥਾ:ਵਾਇਆ ਬਾਈਪਾਸ ਲਈ ਹਿੰਦੀ ਲਈ 2001 ਦੇ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਨਾਇਕ ਕਿਸ਼ੋਰ ਬਾਬੂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜਸਥਾਨ ਤੋਂ ਬੰਗਾਲ ਚਲਿਆ ਆਇਆ ਸੀ।
ਅਲਕਾ ਸਰਾਵਗੀ ਦਾ ਜਨਮ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜਸਥਾਨੀ ਮੂਲ ਦੇ ਇੱਕ ਮਾਰਵਾੜੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਰਘੁਵੀਰ ਸਹਾਏ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਥੀਸਸ ਨਾਲ ਪੀਐਚਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਤਗਮੇ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਭਾਰ ਵਰਗ ਲਈ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ; ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨਿਜੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ।
ਉਸ ਨੇ ਏਸ਼ੀਆਈ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਸਾਲ 2019 ਵਿੱਚ 49 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਕਲੀਨ ਐਂਡ ਜਰਕ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
199 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਦਾ ਕੁੱਲ ਭਾਰ ਉਸਦਾ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦਾ ਸਰਵਉੱਤਮ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਉਹ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਤਗਮੇ ਤੋਂ ਖੁੰਝ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਸਨੈਚ ਭਾਰ ਤੀਜੇ ਸਥਾਨ ਦੇ ਐਥਲੀਟ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਸੀ, ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਕੁੱਲ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਸੀ।
ਇਸ ਨਿੱਜੀ ਸਰਬੋਤਮ ਕੁਲ ਨੇ 49 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਕਾਰਡ ਵੀ ਬਣਾਇਆ।
ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਦੁਬਾਰਾ ਆਪਣਾ ਨਿੱਜੀ ਰਿਕਾਰਡ ਤੋੜਿਆ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ 203 ਕਿੱਲੋਗ੍ਰਾਮ , 2020 ਸੀਨੀਅਰ ਨੈਸ਼ਨਲ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
48 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਵਰਗ ਵਿੱਚ 2014 ਤੋਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿਚ ਚੰਨੂ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਵਰਲਡ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਅਤੇ ਕਈ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ ਹਨ।
ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਯੋਗਦਾਨ ਬਦਲੇ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਲ 2018 ਲਈ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਖੇਡ ਰਤਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਚਨੂ ਨੇ ਟੋਕਿਓ ਵਿਖੇ 2020 ਸਮਰ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਵੇਟਲਿਫਟਰ ਬਣ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਕੁੱਲ 202 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਦੇ ਲਿਫਟ ਨਾਲ 49 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਵਿਛ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
ਚਨੂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ 49 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ 202 ਕਿੱਲੋ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ 'ਚ ਕਾਮਯਾਬ ਰਹੀ ਪਰ ਓਲੰਪਿਕ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਕਰਨਮ ਮਲੇਸ਼ਵਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜੀ ਭਾਰਤੀ ਵੇਟਲਿਫਟਰ ਬਣ ਗਈ।
ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਓਲੰਪਿਕ ਰਿਕਾਰਡ ਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਝਟਕੇ ਵਿੱਚ 115 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਸਫਲ ਲਿਫਟ ਦੇ ਨਾਲ ਮੀਰਾਬਾਈ ਚਨੂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਇਵੈਂਟ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਲੀਨ ਐਂਡ ਜਾਰਕ ਸੈਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਤਿੰਨ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੀ।
27 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸਨੈਚ ਵਿੱਚ 86 ਕਿੱਲੋ ਭਾਰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਲੀਨ ਐਂਡ ਜਾਰਕ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ 205 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ, 119 ਕਿਲੋ ਭਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਅਤੇ ਟੋਕਿਓ ਓਲੰਪਿਕ ਲਈ ਟਿਕਟ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ।
ਉਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ 2017 ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਅਨਾਹੇਮ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਵਰਲਡ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹ 12 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ।
ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਲੱਕੜ ਦੇ ਵੱਡੇ ਗਠੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣਾ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।
ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਗਲਾਸਗੋ ਐਡੀਸ਼ਨ ਵਿਚ ਚਨੂੰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਖੇਡ; ਉਸਨੇ 48 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਭਾਰ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
ਮੇਘਾਲਿਆ ਵਿਚ ਸੰਸਥਾ ਦੀਆਂ ਅਕਾਦਮਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਜੁਲਾਈ 2012 ਵਿਚ ਤੀਸਰੇ ਬੈਚ ਦੇ ਦਾਖਲੇ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪੂਰਬੀ ਹਿੱਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਬਿਜਨੀ ਕੰਪਲੈਕਸ ਵਿਚ ਸ਼ਿਲਾਂਗ ਵਿਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈਆਂ।
ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ, ਮੇਘਾਲਿਆ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਇੱਕ ਸੰਸਥਾਨ ਹੈ।
ਕਲਾਸਾਂ 2010 ਵਿੱਚ ਸਰਦਾਰ ਵੱਲਭਭਾਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ, ਸੂਰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੋਤ ਵਿਕਾਸ ਮੰਤਰਾਲੇ ਨੇ ਐਨਆਈਟੀ ਐਕਟ ਦੁਆਰਾ ਸਾਲ 2010 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਚੈਰਾਪੰਜੀ ਵਿਖੇ ਐਨਆਈਟੀ ਮੇਘਾਲਿਆ ਦਾ ਨੀਂਹ ਪੱਥਰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਆਈ ਟੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੋਤ ਵਿਕਾਸ ਮੰਤਰੀ ਕਪਿਲ ਸਿੱਬਲ ਨੇ ਅਕਤੂਬਰ 2012 ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਸੀ।
ਐਨਆਈਟੀ ਮੇਘਾਲਿਆ ਇੱਕ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵੱਡੇ ਕਾਲਜ ਮੇਲੇ- ਕੌਗਨੀਟੀਆ, ਤਕਨੀਕੀ ਮੇਲਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰ, ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਮੇਲਾ - ਆਯੋਜਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸੰਸਥਾ ਭਾਰਤ ਦੇ 31 ਐਨਆਈਟੀਜ਼ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੋਤ ਵਿਕਾਸ ਮੰਤਰਾਲੇ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਫੰਡਿੰਗ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹੱਤਵ ਦੇ ਸੰਸਥਾਨਾਂ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਸਾਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੋਟ ਪਾਉਣ ਦੁਆਰਾ ਚੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗੂਗਲ ਕੈਮਰਾ ਇੱਕ ਕੈਮਰਾ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਹੈ ਜੋ ਗੂਗਲ ਦੁਆਰਾ ਐਂਡਰਾਇਡ ਲਈ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗੂਗਲ ਕੈਮਰਾ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ 2011 ਵਿੱਚ ਐਕਸ ਨਾਮਕ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਕ ਲੇਵਯੋ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸੁਰੂ ਹੋਇਆ।
ਇਹ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਐਂਡਰਾਇਡ 4.4 ਕਿਟਕੈਟ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਡਿਵਾਈਸਾਂ 'ਤੇ ਸਮਰਥਿਤ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਸਿਰਫ ਗੂਗਲ ਦੇ ਪਿਕਸਲ ਫੋਨਾਂ' ਤੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਹੈ।
ਪੋਰਟਰੇਟ ਮੋਡ ਉਪਭੋਗਤਾਵਾਂ ਨੂੰ 'ਸੈਲਫੀ' ਲੈਣ ਜਾਂ ਬੋਕੇਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਪੋਰਟਰੇਟ ਲੈਣ ਦਾ ਸੌਖਾ ਢੰਗ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫੋਟੋ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਕੇਂਦਰਤ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਛੋਕੜ ਥੋੜਾ ਧੁੰਦਲਾ ਹੈ।
ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੋਹਰੇ ਪਿਕਸਲ ਸੰਵੇਦਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ , ਅਤੇ ਮਸ਼ੀਨ ਸਿੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿ ਕੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੀ ਧੁੰਦਲਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਫੋਟੋਆਂ ਫਿਰ ਕਸਟਮ ਕੋਡ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵੈਬ ਪੇਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਗੂਗਲ ਸੇਵਾਵਾਂ ਤੇ ਅਪਲੋਡ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹੋਰ ਕੈਮਰਾ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੂਗਲ ਕੈਮਰਾ ਵੀ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ 'ਫੰਕਸ਼ਨ' ਜਾਂ 'ਮੋਡਸ' ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਪਭੋਗਤਾ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਜਾਂ ਵੀਡੀਓ ਲੈਣ ਦੇ ਕਾਬਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੈਨੋਰਾਮਿਕ ਫੋਟੋ ਸਮਰਥਿਤ ਹਨ; ਖਿਤਿਜੀ, ਲੰਬਕਾਰੀ, ਵਾਈਡ-ਐਂਗਲ।
ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਏਮਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਗਦਰਸ਼ਨ ਤਲਵਾੜ ਦੇ ਬਾਇਓ ਕੈਮੀਕਲ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇਮਯੂਨੋਲੋਜੀ ਖੋਜ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਸੀ. ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 1980 ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੈਥੋਲੋਜੀ ਵਿਭਾਗ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਏਮਜ਼ ਵਿੱਚ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਬਾਇਓਟੈਕਨਾਲੌਜੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ. ਉਹ 1998 ਵਿੱਚ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ ਪਰ ਏਐਮਐਸਐਸਐਸਏ-ਐਸ.ਐਨ. ਬੋਸ ਰਿਸਰਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਏਮਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੀ ਰਹੀ.
ਕੈਂਪਸ ਉਸ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਬਿਰਲਾ ਸੀਡ ਫਾਰਮਜ਼ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਕਰਾਰਨਾਮਾ ਸੀਪੀਡਬਲਯੂਡੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੈਂਕਾਕ ਅਧਾਰਤ ਉਸਾਰੀ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਪੜਾਅ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਸੌਂਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੂਨ 2019 ਵਿੱਚ, ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ, ਕੰਪਿਊਟਰ ਸਾਇੰਸ ਅਤੇ ਮਕੈਨੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਵਿਭਾਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਈ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਗਏ।
ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਰੋਪੜ , ਇੱਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ, ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਸੰਸਥਾ ਹੈ, ਜੋ ਰੂਪਨਗਰ, ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਇਹ ਭਾਰਤੀ ਤਕਨੀਕੀ ਸੰਸਥਾਨ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਅੱਠਵੀਂ ਨਵੀਂ ਸੰਸਥਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੋਤ ਵਿਕਾਸ ਮੰਤਰਾਲੇ , ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਐਕਟ, 2011 ਪਹੁੰਚ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਕਨੀਕੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਸੰਸਥਾ ਵੱਖ ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤਿ ਆਧੁਨਿਕ ਤਕਨੀਕੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਦੇ ਨਵੀਨਤਮ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਿਆਂ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸੰਚਾਰਣ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਲਈ ਵਚਨਬੱਧ ਹੈ।
ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਇੱਕ ਚੋਟੀ ਦੇ ਤਕਨੀਕੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਸੀਟਾਂ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੋਤ ਵਿਕਾਸ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੇ ਐਚਆਰਡੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸੰਸਥਾ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਆਵਾਜਾਈ ਕੈਂਪਸ ਤੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਹ ਕੈਂਪਸ ਨੀਲਿਟ ਰੋਪੜ ਦੁਆਰਾ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਰਾਏ ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮੁੱਖ ਅਕਾਦਮਿਕ ਖੇਤਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਹੋਸਟਲ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਫੈਕਲਟੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਹਨ।
ਇਸ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਹੋਸਟਲ ਹਨ: ਤਿੰਨ ਮੁੰਡਿਆਂ ਲਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੜਕੀਆਂ ਲਈ ।
ਹੋਸਟਲਾਂ ਦੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਇੱਕ ਕਮੇਟੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ, ਫੈਕਲਟੀ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਸਟਾਫ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਖੇਡ ਸਹੂਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਕਟ ਦਾ ਮੈਦਾਨ, ਤਿੰਨ ਟੈਨਿਸ ਕੋਰਟ, ਇੱਕ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦਾ ਮੈਦਾਨ, ਇੱਕ ਜਿਮਨੇਜ਼ੀਅਮ, ਇੱਕ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਕੋਰਟ, ਦੋ ਵਾਲੀਬਾਲ ਕੋਰਟ ਅਤੇ ਕਈ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਲਈ ਕਈ ਸਹੂਲਤਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਸਟੂਡੈਂਟਸ ਐਕਟੀਵਿਟੀ ਸੈਂਟਰ ਕੋਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਕਲੱਬਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਜਿਮਨੇਜ਼ੀਅਮ ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਹਨ।
ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਨੇ ਅਗਸਤ 2009 ਵਿੱਚ ਰੂਪਨਗਰ ਵਿਚਲੇ ਆਪਣੇ ਟਰਾਂਜਿਟ ਕੈਂਪਸ ਤੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਰੋਪੜ ਦਾ ਟਰਾਂਜਿਟ ਕੈਂਪਸ ਸਾਬਕਾ ਮਹਿਲਾ ਪੌਲੀਟੈਕਨਿਕ, ਰੂਪਨਗਰ ਹੈ।
ਮਹਿਲਾ ਪੌਲੀਟੈਕਨਿਕ, ਰੋਪੜ ਦੀਆਂ ਵਿਦਿਅਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦਾ ਨਵੀਨੀਕਰਣ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਬੱਸਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਟਰਾਂਜ਼ਿਟ ਕੈਂਪਸਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਹ ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਡਾਕਘਰ ਅਤੇ ਸਟੇਟ ਬੈਂਕ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਖਾ ਵੀ ਹੈ।
ਸੰਸਥਾ ਇਸ ਸਮੇਂ ਰੂਪਨਗਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਤਿੰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੈਂਪਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਕਾਲਜ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਦਿੱਲੀ ਐਨਕਲੇਵ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਬੈਰਨ ਹਾਰਡਿੰਗ ਦੁਆਰਾ 7 ਫਰਵਰੀ 1916 ਨੂੰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮਹਾਰਾਣੀ ਮੈਰੀ ਦੇ ਸੁਝਾਅ 'ਤੇ, ਇਸਦੇ ਬਾਨੀ ਦੀ ਯਾਦ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਾਲਜ ਅਤੇ ਹਸਪਤਾਲ ਦਾ ਨਾਮ ਲੇਡੀ ਹਾਰਡਿੰਗ ਦੇ ਨਾਮ' ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਡਾ ਕੇਟ ਪਲਾਟ ਸਨ ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਨੇ 16 ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਕਾਲਜ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅੰਤਮ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਕਿੰਗ ਐਡਵਰਡ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਵਿਖੇ ਬੈਠਣੀ ਪਈ।
ਕਲਾਵਤੀ ਸਰਨ ਚਿਲਡਰਨ ਹਸਪਤਾਲ, ਲੇਡੀ ਹਾਰਡਿੰਗ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਦੋ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ, 1956 ਵਿਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ੍ਰੀਮਤੀ ਸੁਚੇਤਾ ਕ੍ਰਿਪਲਾਨੀ ਹਸਪਤਾਲ ਅਤੇ ਕਲਾਵਤੀ ਸਰਨ ਚਾਈਲਡ ਹਸਪਤਾਲ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ 877 ਅਤੇ 350 ਬਿਸਤਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕਾਲਜ ਦੇ ਦੋ ਅਧਿਆਪਨ ਹਸਪਤਾਲ ਹਨ।
ਕਾਲਜ ਅਤੇ ਹਸਪਤਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਤੀਸਰੀ ਪੱਧਰ ਦੀਆਂ ਡਾਕਟਰੀ ਸਹੂਲਤਾਂ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲਜ ਦਾ ਮਾਈਕਰੋਬਾਇਓਲੋਜੀ ਵਿਭਾਗ ਇਸ ਦੇ ਸੈਲਮੋਨੇਲਾ ਫੇਜ ਟਾਈਪਿੰਗ ਲਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇਕ ਵਿਸ਼ਵ ਸਿਹਤ ਸੰਗਠਨ ਦੱਖਣੀ ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਸਟ੍ਰੈਪਟੋਕੋਕਲ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਅਤੇ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਸਹਿਯੋਗੀ ਕੇਂਦਰ ਹੈ।
ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਏਆਰਟੀ ਸੈਂਟਰ, ਐਲ.ਐਚ.ਐਮ.ਸੀ. ਵਿਚ 2007 ਵਿਚ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਭਾਰਤ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦਿੱਲੀ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵਾਇਸਰਾਇ, ਬੈਰਨ ਚਾਰਲਸ ਹਾਰਡਿੰਗ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲੇਡੀ ਹਾਰਡਿੰਗ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਇਕ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਕਾਲਜ ਦੀ ਘਾਟ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਦਵਾਈ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਸੰਭਵ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਲੇਡੀ ਹਾਰਡਿੰਗ 11 ਜੁਲਾਈ 1914 ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਰਿਆਸਤਾਂ ਅਤੇ ਜਨਤਾ ਤੋਂ ਕਾਲਜ ਲਈ ਫੰਡ ਇਕੱਤਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸੀ।
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ, ਕਾਲਜ ਇਕ ਗਵਰਨਿੰਗ ਬਾਡੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਤ ਇਕ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ ਸੰਸਥਾ ਸੀ।
ਸਾਲ 1953 ਵਿਚ, ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਗਠਿਤ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਬੋਰਡ ਨੇ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦਾ ਰਸਮੀ ਚਾਰਜ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ ਸੀ।
ਫਰਵਰੀ 1978 ਵਿਚ, ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਭਲਾਈ ਮੰਤਰਾਲੇ ਨੇ ਸੰਸਦ ਦੇ ਇਕ ਐਕਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ।
ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਨੂੰ ਕਾਲਜ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕਾਲਜ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੀਨੀਅਰ ਅਹੁਦਾ ਹੈ।
ਲੇਡੀ ਹਾਰਡਿੰਗ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ , ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਹੈ।
ਇਕ ਨਵੀਂ ਕੇਂਦਰੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਇਮਾਰਤ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਕਾਲਜ ਦੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਮੈਡੀਕਲ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਇਓਮੈਡੀਕਲ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਚ ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇਕ ਚੰਗੀ ਭੰਡਾਰ ਵੀ ਹੈ।
ਕਾਲਜ ਦੇ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਸਟਲ, ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ, ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਹਨ।
ਇਸ ਵਿਚ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਸਹਿ-ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਲਈ ਇਕ ਗਰਾਉਂਡ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਯਾਕਸ਼ਿਨੀ ਨਰ ਯਕਸ਼ ਦੀ ਮਾਦਾ ਹਮਾਇਤੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਹਾਣੀ ਹਨ, ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੇ ਧਨ ਦੇਵ ਜੋ ਅਲਕਾ ਦੇ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਹਿਮਾਲਿਆ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਕਸ਼ੀਨੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰਸ਼ ਹਮਰੁਤਬਾ, ਯਕਸ਼, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਲੌਕਿਕ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਨ।
ਯਕਸ਼ੀ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤੀ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਰਵਾਇਤੀ ਕਥਾਵਾਂ, ਕੇਰਲਾ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਉੱਦਾਮਰੇਸ਼ਵਰ ਤੰਤਰ ਵਿਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਰਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਨੁਸਖ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਛੱਤੀਸ ਯਕਸ਼ਿਨੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ੀਨੀਆਂ ਦੀ ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਤੰਤਰਰਾਜ ਤੰਤਰ ਵਿਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਜੀਵ ਜੋ ਚਾਹੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹਨ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਯਾਕਸ਼ਿਨੀ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁਹਿਰਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਧਾਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਭੈੜੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਯਾਕਸ਼ਿਨੀ ਵੀ ਹਨ।
ਰੁੱਖ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਮੁਟਿਆਰ ਇਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੂਪ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਉਪ ਮਹਾਂਦੀਪ 'ਤੇ ਉਪਜਾਊ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।