polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਹਰ ਕੋਈ ਸੌਂਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਗਜ਼ ਉੱਤੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਅਦਿੱਖ ਸਿਆਹੀ ਨਾਲ ਲਿਖਦਾ ਹੈ।
ਬਿਹਾਰ ਵਿੱਚ, ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮਾਰੋਹ ਨੂੰ ਛੱਤੀ ਜਾਂ ਛਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਨੂੰ ਛਤੀ ਮਾਤਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉੱਤਰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਦੀ ਜਨਮ ਬੱਚੇਦਾਨੀ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਵੇਲੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਅਲੱਗ-ਥਲੱਗ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਇੱਕ ਗੋਬਰ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਜੀਵਤ ਬੱਚੇ ਦਾ ਜਨਮ ਸ਼ਾਥੀ ਦੀ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਇੱਕ ਜੰਮੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਜਨਮ ਜਾਂ ਬੱਚੇ ਦੀ ਛੇਤੀ ਮੌਤ ਉਸ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਮੀਦ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਜਣੇਪੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦ ਤਕ ਬੱਚਾ ਜਵਾਨੀ ਤਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਜਦੋਂ ਬੱਚਾ ਬਿਮਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉੱਤਰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਚਿਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਚੰਦਰ ਦੇ ਦਿਨ ਅਸ਼ੋਕ ਸ਼ਸ਼ਠੀ 'ਤੇ ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅਸ਼ੋਕ ਦਰੱਖਤ ਦੀਆਂ ਛੇ ਫੁੱਲ-ਮੁਕੁਲ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪੂਸ਼ਾ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਸ ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹਿੰਦੂਆਂ ਵਿਚ, ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਹਿੱਤਕਾਰੀ ਅਤੇ ਰਖਵਾਲਾ ਅਤੇ ਹਰ ਘਰ ਦੇ ਰੱਖਿਅਕ ਦੇਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਲਾਦ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਦਾਤ ਵਜੋਂ ਵੀ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਦੇਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੰਤਨਾਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਉਪਨਾਮ, ਸ਼ੈਵ ਮੱਤ ਦੇ 63 ਨੈਨਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਰੱਖਿਆ।
ਆਪਣੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਲੇਖਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ, ਨੰਤਨਾਰ ਨੇ ਛੇ ਨਾਵਲ, ਗਿਆਰਾਂ ਲਘੂ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਉਨੀਕੱਟਾਂਟ ਲੋਕਮ, ਲਿਖੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸੇ ਹਨ: ਉਨੀਕੱਟਾਂਟ ਓਰੂ ਦਿਵਸਮ, ਉਨੀਕੱਟਨ ਸਕੂਲਿਲ ਅਤੇ ਉਨੀਕੱਟਨ ਵਲਾਰੂਨੂ।
ਉਸ ਦੇ ਨਾਵਲ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਫੌਜ ਦੇ ਜਵਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਉਦਰੇਵੇਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਵਲਵਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਤਮਵਿੰਟੇ ਨੋਵੂਕਲ, ਅਨੁਭਵੰਗਲ, ਮੰਜਕੇਟੀਡਮ ਅਤੇ ਅਰਿਯਪੇਦਤ ਮਾਨੁਸ਼ਿਆਜੀਵਿਕਲ ਵਰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ ਰਚਨਾ ਅਨੁਭਵੰਗਲ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਨੂੰ 1964 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਅਤਮਾਵਿੰਟੇ ਨੋਵੂਕਲ ਨਾਵਲ ਲਈ ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਪੀ. ਗੋਪਾਲਨ ਦਾ ਜਨਮ 5 ਜਨਵਰੀ, 1926 ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੇਰਲਾ ਰਾਜ ਦੇ ਮਾਲੱਪੁਰਮ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਪੇਰਿੰਤਲਮੰਨਾ ਨੇੜੇ ਪੈਂਦੇ ਪਿੰਡ ਅੰਗਾਦਿਪੁਰਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰਨ ਤਾਰਕਣ ਅਤੇ ਨਾਨਿਕੁੱਟੀ ਅੰਮਾ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਸਦੀ ਮੁਢਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸਥਾਨਕ ਐਲੀਮੈਂਟਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ ਪਰ ਗਰੀਬੀ ਕਾਰਨ ਉਸ ਨੂੰ 5 ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਛੱਡਣੀ ਪਈ।
ਉਹ 1942 ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਅਨ ਆਰਮੀ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਹੋਇਆ ਜਿਥੇ ਉਸਨੇ 1964 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਤੱਕ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਮੈਸੂਰ ਵਿੱਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕੈਡੇਟ ਕੋਰ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਕੇਰਲ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਉਹ 1967 ਵਿੱਚ ਉਹ ਲੋਕ ਸੰਪਰਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਖਾਦ ਅਤੇ ਰਸਾਇਣ ਟਰੈਵਨਕੋਰ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਇਆ।
ਪੀ ਸੀ ਗੋਪਾਲਨ , ਜੋ ਆਪਣੇ ਉਪਨਾਮ, ਨੰਤਨਾਰ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਮਲਿਆਲਮ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਸੀ।
ਅਨੁਭਵੰਗਲ, ਇਰਾ, ਤੋਕੁੱਲਕੀਦਿਲੇ ਜੀਵਿਤਮ, ਅਤਮਾਵਿੰਤੇ ਨੋਵੋਕਲ, ਅਰਿਯਪੇਦਤਾ ਮਾਨੁਸ਼ਿਆਜੀਵਿਕਲ, ਅਨੁਭੂਤੀਕਲੂਡੇ ਲੋਕਮ ਅਤੇ ਉਨੀਕਕੱਟਨ ਮੁੱਖ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਉਸਦੀਆਂ ਕੁਝ ਉੱਘੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ।
ਨੰਤਨਾਰ ਦਾ ਵਿਆਹ ਪੰਡਤੂਵੇਟਿਲ ਰਾਧਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਜੋੜੀ ਦਾ ਇੱਕ ਬੇਟਾ, ਸੁਦਾਕਰਨ ਸੀ।
ਉਸਵ ਨੇ ਨੀਂਦ ਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਸੇਵਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਅਮਰੀਕੀ ਆਇਡਲ ਨੇ ਵੋਕਲ ਜੱਜਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਪੈਨਲ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁਕਾਬਲੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗਾਇਕ ਲਿਓਨਲ ਰਿਚੀ, ਕੈਟਰੀ ਪੇਰੀ, ਅਤੇ ਲੈਕ ਬਰਾਇਨ: ਗਾਇਕ ਕੀਥ ਅਰਬਨ, ਜੈਨੀਫ਼ਰ ਲੋਪੇਜ਼ ਅਤੇ ਹੈਰੀ ਕਿਨਿਕ, ਜੂਨ ਦੇ ਸੀਜ਼ਨ 16 ਵਿੱਚ, ਸੀਜ਼ਨ 16, 14 ਅਤੇ 15 ਦੇ ਸੀਜ਼ਨਾਂ ਲਈ ਜੱਜ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਨਵੇਂ ਜੱਜ ਲਏ ਸਨ।
ਪਹਿਲੇ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਰੇਡੀਓ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਰਯਾਨ ਸਿਆਕਰੈਸਟ ਅਤੇ ਕਾਮੇਡੀਅਨ ਬ੍ਰਾਇਨ ਡੰਕਲਮੈਨ ਨੇ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਲੇਕਿਨ ਸਿਆਕਰੈਸਟ ਬਾਕੀ ਲੜੀ ਲਈ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕਲੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਿਹਾ।
ਅਮਰੀਕਨ ਆਇਡੋਲ ਦੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਨੂੰ "ਬਰਾਡਕਾਸਟਿੰਗ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ" ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇੱਕ ਵਿਰੋਧੀ ਟੀ.ਵੀ. ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੀਰੀਜ਼ "ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ੋਅ" ਸੀ।
ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਵਾਨਤ ਸਪ੍ਰਿੰਗ ਬੋਰਡ ਬਣ ਗਿਆ।
ਬਿਲਬੋਰਡ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, "ਆਇਡਲ ਨੇ 345 ਬਿਲਬੋਰਡ ਚਾਰਟ-ਟਾਪਰਜ਼ ਅਤੇ ਪੋਪ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮੰਚ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਕੈਲੀ ਕਲਾਰਕਸਨ, ਕੈਰੀ ਅਰੀਵਰਡ, ਕੈਥਰੀਨ ਮੈਕਫੀ, ਕ੍ਰਿਸ ਦਾਤਰੀ, ਫੈਨਟਸੀਆ, ਰੂਬੀਨ ਸਟੁਡਰਡ, ਜੈਨੀਫ਼ਰ ਹਡਸਨ, ਕਲੇ ਆਈਕੇਨ, ਐਡਮ ਲੈਂਬਰਟ, ਅਤੇ ਜੋਰਡਿਨ ਸਪਾਰਕਜ਼ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਹਨ।
ਅਮਰੀਕੀ ਆਇਡਲ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਗਾਉਣ ਮੁਕਾਬਲਾ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲੜੀ ਹੈ ਜੋ ਸਿਮੋਨ ਫੁਲਰ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਫਰਮੈਂਟਲਮੀਡੀਆ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ 19 ਐਂਟਰਟੇਨਮੈਂਟ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਨਿਰਮਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਰਮੈਂਟਲਮੀਡੀਆ ਨਾਰਥ ਅਮਰੀਕਾ ਦੁਆਰਾ ਇਸਤੇ ਖ਼ਰਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਆਇਡਲਾਂ ਦੇ ਫ਼ਾਰਮੈਟ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਤੋਂ ਪੌਪ ਆਈਡਲ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸਫਲ ਸ਼ੋਅ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਡੀ ਸੀ ਯੂਨਾਈਟਿਡ , ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਫੁਟਬਾਲ ਕਲੱਬ ਹੈ, ਜੋ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਡੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਕਲੱਬ ਮੇਜਰ ਲੀਗ ਸਾਕਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬੀ ਕਾਨਫਰੰਸ ਦੇ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਅਮਰੀਕੀ ਫੁਟਬਾਲ ਦਾ ਚੋਟੀ ਦੇ ਪੱਧਰ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੈ।
ਫਰੈਂਚਾਇਜ਼ੀ ਨੇ 1996 ਵਿਚ ਲੀਗ ਦੇ ਦਸ ਚਾਰਟਰ ਕਲੱਬਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਖੇਡਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਕਲੱਬ ਐਮਐਲਐਸ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਫਲ ਕਲੱਬਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕੋਚ ਬਰੂਸ ਅਰੇਨਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ 1996 ਅਤੇ 1998 ਦਰਮਿਆਨ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤੇ ਸਨ।
ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕੋਲ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮਰਥਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ੀਲਡਾਂ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਐਮਐਲਐਸ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈ, ਉਸ ਕੋਲ ਚਾਰ ਐਮਐਲਐਸ ਕੱਪ ਹਨ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਓਪਨ ਕੱਪ ਚੈਂਪੀਅਨ ਬਣੇ ਹਨ।
ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਕਲੱਬ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਐਮ.ਐਲ.ਐਸ. ਸਪੋਰਟਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੀਲਡ ਅਤੇ ਐਮ.ਐਲ.ਐਸ. ਕੱਪ ਲਗਾਤਾਰ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ।
ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਟੇਜ 'ਤੇ, ਡੀ ਸੀ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਨੇ ਕੋਂਕਾਕੈੱਫ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਲੀਗ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਪੂਰਵਗਾਮੀ, ਕੌਨਕਾਫ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਕੱਪ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਕਲੱਬ ਨੇ 1998 ਦੇ ਕੋਂਕਾਕੈੱਫ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਕੱਪ ਜਿੱਤਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਂਕਾਕੈੱਫ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਸਿਰਫ ਦੋ ਐਮਐਲਐਸ ਟੀਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਬਣਾਉਣਾ. ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਨੇ 1998 ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਦੇ ਵਾਸਕੋ ਡਾ ਗਾਮਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਹੁਣ ਤੋਂ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋਏ ਕੋਪਾ ਇੰਟੈਰੇਮੈਕੀਨਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ।
ਇਹ ਇਕੋ ਅੰਤਰ-ਕੌਂਟੀਨੈਂਟਲ ਖ਼ਿਤਾਬ ਹੈ ਜੋ ਇਕ ਐਮਐਲਐਸ ਕਲੱਬ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਟੀਮ ਦੀ ਮਾਲਕੀਅਤ ਸੰਘ ਦੇ ਡੀਸੀ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਹੋਲਡਿੰਗਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਟੀਮ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕੋਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅਰੰਭ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਿਡਫੀਲਡਰ ਬੇਨ ਓਲਸਨ ਹੈ, ਜੋ 2010 ਤੋਂ ਟੀਮ ਦਾ ਕੋਚ ਹੈ।
ਗੁਰੂ ਹਨੂੰਮਾਨ ਅਖਾੜਾ, ਇਕ ਰੈਸਲਰ ਸਿਖਲਾਈ ਕੇਂਦਰ ਜਾਂ ਰਵਾਇਤੀ ਹਿੰਦੀ ਉਪਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਅਖਾੜਾ ਹੈ।
ਉੱਤਰੀ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਰੋਸ਼ਨਾਰਾ ਬਾਗ ਨੇੜੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਗਰ ਵਿਖੇ 1925 ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਇਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਭਾਰਤੀ ਕੁਸ਼ਤੀ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਗਈ।
ਪੁਰਾਣੀ ਦਿੱਲੀ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਇਸ ਅਖਾੜੇ ਨੇ ਕੁਝ ਚਮਕਦਾਰ ਪਹਿਲਵਾਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਰਾ ਸਿੰਘ, ਗੁਰੂ ਸਤਪਾਲ, ਹੰਸ ਰਾਮ ਉਦਦਲ ਸਿੰਘ ਸੁਭਾਸ਼ ਵਰਮਾ, ਵਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਸੁਸ਼ੀਲ ਕੁਮਾਰ, ਯੋਗੇਂਦਰ ਕੁਮਾਰ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤ੍ਰਿਖਾ, ਅਨੁਜ ਚੌਧਰੀ, ਰਾਜੀਵ ਟੋਮਰ, ਅਨਿਲ ਮਾਨ, ਸੁਜੀਤ ਮਾਨ, ਨਵੀਨ, ਅਤੇ ਰਾਕੇਸ਼ ਗੁੰਗਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਇੱਕ ਪਹਿਲਵਾਨ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੋਚ ਵਜੋਂ, ਦੋਵੇਂ ਗੁਰੂ ਹਨੂੰਮਾਨ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਆਧੁਨਿਕ ਭਾਰਤੀ ਕੁਸ਼ਤੀ ਲਈ ਇੱਕ ਟੈਂਪਲੇਟ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਵਾਇਤੀ ਭਾਰਤੀ ਕੁਸ਼ਤੀ ਸ਼ੈਲੀ, ਪਹਿਲਵਾਨੀ ਨੂੰ ਅੰਤਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕੁਸ਼ਤੀ ਦੇ ਮਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਫ੍ਰੀ ਸਟਾਈਲ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਹਿਲਵਾਨਾਂ ਦੀ ਕੋਚਿੰਗ ਕੀਤੀ।
ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਚੇਲੇ ਸੁਦੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ, ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਥ ਅਤੇ 1958 ਵਿੱਚ ਕਾਰਡਿਫ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ ਸਨ।
ਉਸ ਦੇ ਅੱਠ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਰਵਉੱਚ ਭਾਰਤੀ ਖੇਡ ਸਨਮਾਨ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ।
ਉਹ ਸਕੂਲ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰੰਤੂ ਉਸਨੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਸਥਾਨਕ ਪਿੰਡ ਅਖਾੜਾ ਵਿਖੇ ਕੁਸ਼ਤੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਉਹ 1919 ਵਿਚ ਸਬਜ਼ੀ ਮੁੰਡੀ ਵਿਚ ਬਿਰਲਾ ਮਿੱਲ ਨੇੜੇ ਇਕ ਦੁਕਾਨ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਲੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਪਰੰਤੂ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਕ ਪਹਿਲਵਾਨ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਭਾਰਤੀ ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਕੇ.ਕੇ.ਬਿਰਲਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਲਕਾਗੰਜ, ਸਬਜ਼ੀ ਮੰਡੀ ਵਿੱਚ ਅਖਾੜਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ ਦਿੱਤੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ‘ਬਿਰਲਾ ਮਿਲਜ਼ ਵਿਆਯਮਸ਼ਾਲਾ’ ਦਾ ਜਨਮ ਸੰਨ 1925 ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਬਿਰਲਾ ਮਿੱਲਜ਼, ਕਮਲਾ ਨਗਰ, ਦਿੱਲੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਗੁਰੂ ਹਨੂੰਮਾਨ ਅਖਾੜਾ।
ਗੁਰੂ ਹਨੂੰਮਾਨ ਭਾਰਤ ਦੇ ਇਕ ਮਹਾਨ ਕੁਸ਼ਤੀ ਕੋਚ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਚਿੰਗ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
9 ਅਗਸਤ 2003 ਨੂੰ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਕਲਿਆਣ ਵਿਹਾਰ ਸਪੋਰਟਸ ਸਟੇਡੀਅਮ ਵਿਖੇ, ਗੁਰੂ ਹਨੂੰਮਾਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ, ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ, ਮਦਨ ਲਾਲ ਖੁਰਾਣਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਕਸੂਰ ਖੇਤਰ ਸਿੰਧ ਘਾਟੀ ਸਭਿਅਤਾ ਦੌਰਾਨ ਜੰਗਲਾਂ ਵਾਲਾ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਾਲਾ ਖੇਤਰ ਸੀ।
ਵੈਦਿਕ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਇੰਡੋ-ਆਰੀਅਨ ਸਭਿਆਚਾਰ ਇਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ ਜੋ ਕੇਂਦਰੀ ਏਸ਼ੀਆ ਤੋਂ ਆਏ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਏ. ਕੰਬੋਜ, ਦਰਦਾਸ, ਕੈਕਇਆ, ਪੌਰਵ, ਯੌਧਿਆ, ਮਾਲਵਾਸ ਅਤੇ ਕੁਰੂ ਪੁਰਾਣੇ ਪੰਜਾਬ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਵਸ ਗਏ ਅਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
997 ਈਸਵੀ ਵਿਚ, ਸੁਲਤਾਨ ਮਹਿਮੂਦ ਗਜ਼ਨਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਸੁਲਤਾਨ ਸੁਬਕਤਗੀਨ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਗਜ਼ਨਵੀਦ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਦਾ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ, ਉਸਨੇ 1005 ਵਿੱਚ ਕਾਬੁਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹੀ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਮੁਗਲ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਪਤਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਿੱਖ ਸਾਮਰਾਜ ਨੇ ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੰਡ ਸਮੇਂ ਇਹ ਇਲਾਕਾ ਨਵੇਂ ਬਣੇ ਦੇਸ਼ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਉਸ ਦਾ ਪੋਤਾ ਕੰਵਲ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਦੇ ਕਰੀਬ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮਾਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦਿਆਂ- ਬਜਾਉਂਦਿਆਂ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਕੰਵਲ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਫੌਜਨ ਦੇ ਘਰ ਕਾਲਜ ਦੀ ਦੋਸਤ ਲਾਡੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫੌਜ਼ਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਮਿਲਨ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਵਿਉਂਤਵੱਧ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪਰ ਜਦ ਲਾਡੀ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਕੰਵਲ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸਦੀ ਆਕਾਂਖਿਆਰਹਿਤ ਸੋਚ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਕਾਰਨ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਸ ਦਾ ਪੋਤਾ ਕੰਵਲ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਦਾ ਆਦਮੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮਾਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਦੀ ਸੰਗੀਤਕ ਟ੍ਰੈਪ. ਕੰਵਲ ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਫੌਜਨ ਦੇ ਘਰ ਘਰ 'ਤੇ ਕਾਲਜ ਦੀ ਦੋਸਤ ਲਾਡੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫੌਜ਼ਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਮੇਲ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਿਆਹਿਆ ਵਿਆਹ ਮੰਨਦਾ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਲਾਡੀ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸਦੀ ਨਿਰਪੱਖ ਪਹੁੰਚ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਨਿਰਾਸ਼ ਹਨ.
ਦਿਲ ਅਪਣਾ ਪੰਜਾਬੀ ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਘੁੱਗ ਵਸਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਸਰਦਾਰ ਹਰਦਮ ਸਿੰਘ ਦੇ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀਆਂ ਚਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜੀਵੰਤ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ, "ਦਿਲ ਅਪਣਾ ਪੰਜਾਬੀ", ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪਰਿਵਾਰ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਸਰਪੰਚ ਹਰਦਮ ਸਿੰਘ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਛੱਤ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਰਹਿ ਰਹੀ ਚਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਹੈ।
ਇਹ ਕਿਸੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਹਾਉਸ, ਭਾਵ, ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਮਾਤਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ।
ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਹਰਭਜਨ ਮਾਨ, ਨੀਰੂ ਬਾਜਵਾ ਅਤੇ ਦਾਰਾ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਹਨ ਹਨ।
ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਐਸ ਐਸ ਤੁਰਾਨੀ ਅਤੇ ਰਮੇਸ਼ ਐਸ ਤੁਰਾਨੀ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦਾ ਖੋਜੀ ਉਸਨੂੰ ਗਾਉਂਦਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਤਾੰ ਕੰਵਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬਰਤਾਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਸਫਲਤਾ ਪਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਲੀਜ਼ਾ ਕੰਵਲ ਦੇ ਸੁਹਜ ਅਤੇ ਸਾਦਗੀ ਵੱਲ ਖਿੱਚੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਕੰਵਲ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਸਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਸਕਾਟ ਉਸਨੂੰ ਗਾਉਂਦਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਕੰਵਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਫਲਤਾ ਪਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਉਹ ਟੀਵੀ ਹੋਸਟ ਲੀਜ਼ਾ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ. ਲੀਜ਼ਾ ਕੰਵਲ ਦੇ ਸੁਹਜ ਵੱਲ ਖਿੱਚੀ ਗਈ ਅਤੇ ਸੁਹਜ ਜਲਦੀ ਹੀ ਕੰਵਲ ਲਈ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਕੰਵਲ ਨੂੰ ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਲੀਜ਼ਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੇ ਪਿਆਰ ਲਾਡੀ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਪਰਤਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕੰਵਲ ਨੂੰ ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਲੀਜ਼ਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਕਿਸਮਤ ਵਿਚਕਾਰ ਚੋਣ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਜੱਦੀ ਲਾਡੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਲਈ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਪਰਤਣਾ ਹੈ।
ਰਾਸ਼ਟਰੀਆ ਵਿਦਿਆਲਿਆ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ (ਆਰਵੀਸੀਈ ਜਾਂ ਆਰਵੀ ਕਾਲਜ ਆਫ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ, ਰਾਸ਼ਟਰੀਆ ਵਿਦਿਆਲਿਆ ਤੰਤਰੀਕਾ ਮਹਾਂਵਿਦਿਆਲਿਆ ) ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਤਕਨੀਕੀ ਸਹਿ-ਵਿਦਿਅਕ ਕਾਲਜ ਹੈ ਜੋ ਬੰਗਲੌਰ, ਕਰਨਾਟਕ, ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
1963 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ, ਆਰਵੀਸੀਈ ਵਿੱਚ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ 11 ਵਿਭਾਗ, ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਅਤੇ ਮਾਸਟਰ ਕੰਪਿਊਟਰ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਵਿਭਾਗ ਹੈ।
ਇਹ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰਾ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀਕਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਬੇਲਗਾਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ।
ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਕੋਰਸਾਂ ਨੂੰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਕਾਦਮਿਕ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਰਵੀਸੀਈ ਨੂੰ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਕੌਂਸਲ ਫਾਰ ਟੈਕਨੀਕਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿਭਾਗ ਨੈਸ਼ਨਲ ਬੋਰਡ ਆਫ ਐਕਰੀਡੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹਨ।
ਆਰਵੀਸੀਈ ਦੇ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ 5 ਹੋਸਟਲ ਬਲਾਕ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 3 ਬਲਾਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ 2 ਬਲਾਕ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਨਵੀਨੀਕਰਣ ਅਧੀਨ ਹਨ।
ਹੋਸਟਲ ਬਲਾਕ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਡਾਇਮੰਡ ਜੁਬਲੀ ਹੋਸਟਲ, ਦੂਜੇ ਸਾਲ, ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਅਤੇ ਐਮਸੀਏ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਨਿਊ ਕਾਵੇਰੀ ਬਲਾਕ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਸਾਲ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਸਰ. ਐਮ ਵਿਵੇਸ਼ਵਰਿਆ ਬਲਾਕ ਹਨ।
ਕਾਲਜ, ਟਰੱਸਟ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੈਨਗਰ, ਜੇਪੀ ਨਗਰ ਅਤੇ ਰਾਜਰਾਜੇਸ਼ਵਰੀ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਬੰਗਲੌਰ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਹੋਰ ਹੋਸਟਲ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਿਰਫ ਲਈ ਸੀ.ਲਈ ਹੀ ਹਨ।
ਕਾਲਜ ਦੇ ਦੁਨਿਆਵੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਦਯੋਗ ਦੇ ਨਾਲ ਸਹਿਯੋਗ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਹਨ।
ਕਾਲਜ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਤਕਨੀਕੀ ਸਿੱਖਿਆ ਗੁਣਵਤਾ ਸੁਧਾਰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਅਧੀਨ ਸੈਂਟਰ ਆਫ਼ ਐਕਸੀਲੈਂਸ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਆਰਵੀਸੀਈ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਕਈ ਤਕਨੀਕੀ ਕਲੱਬ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਸਰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਪੁਲਾੜ ਖੋਜ ਸੰਗਠਨ, ਅਤੇ ਸੁਸਾਇਟੀ ਆਫ਼ ਆਟੋਮੋਟਿਵ ਇੰਜੀਨੀਅਰਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਸਹਿਯੋਗ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲਜ ਕੋਲ ਇੱਕ ਡਾਕਘਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡਾਕ ਦੀ ਪਛਾਣ ਆਰਵੀ ਵਿਦਿਆਨੀਕੇਤਨ ਪੀਓ ਵਜੋਂ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੋਟਕ ਮਹਿੰਦਰਾ ਹੈ।
ਕੰਟੀਨ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਭਾਰਤੀ, ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਇਹ ਕਾਲਜ ਸਿਹਤ ਕੇਂਦਰ ਵੀ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਉਪਲਬਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅਤੇ ਸਟਾਫ ਕੈਂਪਸ ਜਿਮ ਦੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਲਾਭ ਵੀ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਆਰਵੀਸੀਈ ਬੰਗਲੁਰੂ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਸ਼ਾਭਵਤੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ) ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਦਾ ਯਾਤਰੀ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਗਿਆਨਭਾਰਤੀ ਸਟੇਸ਼ਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਦਾ ਮੁੱਖ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਬੈਂਗਲੁਰੂ ਸਿਟੀ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਹੈ।
ਕੰਡਾਨੇਸਰੀ ਵੋਟੋਮਬਰਾਮਿਲ ਵੇਲੱਪਨ ਅਯੱਪਨ ਜ ਵੀ ਵੀ ਅਯੱਪਨ, ਵਧੇਰੇ ਕਰਕੇ ਕੋਵਿਲਨ, ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਮਲਿਆਲਮ ਭਾਸ਼ਾਈ ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਘੁਲਾਟੀਆ ਸੀ।
ਕੁਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਉਸਨੇ 11 ਨਾਵਲ, 10 ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਤਿੰਨ ਲੇਖ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਾਟਕ ਲਿਖੇ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਬਰਫ਼ ਲੜਦੇ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੇ ਫ਼ੌਜੀ ਕੈਂਪਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤ੍ਰਿਸੂਰ ਦੇ ਅਸਪਸ਼ਟ ਪਿੰਡ ਤੱਕ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਸਨ, ਪਰੰਤੂ ਉਸਨੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸਥਾਨ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਸਰਬਵਿਆਪਕ ਪਹਿਲੂ ਦੀ ਪਾਨ ਚਾੜ੍ਹੀ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਫੌਜੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਕੋਵਿਲਨ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਪਹਿਲੂਆਂ ਤੋਂ ਵੇਖਿਆ ਵਿਚਾਰਿਆ ਸੀ।
ਤੋਟੰਗਲ, ਏ ਮਾਈਨਸ ਬੀ ਅਤੇ ਏਲ਼ਾਮਦੰਗਲ ਵਰਗੀਆਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਬਾਹਰੀ ਸਥਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਹਕੀਕਤਾਂ ਨੂੰ ਲਕੀਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਹੋਂਦ ਦੀਆਂ ਦੁਬਿਧਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਰ ਕੋਵਿਲਨ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਨਾਵਲ ਤੱਟਾਕਮ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਮਿਲੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਗੌਰਵਮਈ ਚਿੱਤਰਣ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਮਲਿਆਲਮ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਯੋਗਦਾਨ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਵਜੋਂ ਕੇਰਲਾ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਸਰਵਉੱਚ ਸਾਹਿਤਕ ਸਨਮਾਨ ਏੜੂਤਚਨ ਪੁਰਸਕਾਰਮ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸਕਰੀਨਾਈਰਾਇਟਰ ਡੈਬੋਰਾ ਮੋਗਗੈਚ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਨਾਵਲ ਪ੍ਰਤੀ ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਲਿਖਦਿਆਂ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਸਲ ਸੰਵਾਦ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਰੱਖਿਆ।
ਰਾਈਟ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਫੀਚਰ ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨੇ ਟੈਕਸਟ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਭਟਕਣਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੇਨੇਟ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਬਦਲਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਰਾਈਟ ਅਤੇ ਮੋਗੇਚ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਸੈਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ "ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਫ ਸੁਥਰੇ ਰੀਜੈਂਸੀ ਵਰਲਡ" ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦਾ "ਗੰਦਾ ਹੇਮ ਵਰਜ਼ਨ" ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਇਸਦੀ ਪੂਰਾ ਫ਼ਿਲਮਾਂਕਣ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ 15 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਡਿਓਲ ਉਤੇ ਲੋਕੇਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਸ਼ੂਟ ਕੀਤੀ ਗਿਆ ਸੀ।
ਰਾਈਟ ਨੂੰ ਖਾਸ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਕਾਰਨ ਕਾਸਟ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਇਆ।
ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਲਨ ਬਣਾਉਣਾ ਪਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਟੂਡੀਓ ਦੀ ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹਰੇਕ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਨਾਈਟਲੀ ਪਾਈਰੇਟਸ ਆਫ਼ ਕੈਰੇਬੀਅਨ ਫ਼ਿਲਮ ਸੀਰੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਤੋਂ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੈਕਫੈਡਨ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਥੀਮ ਯਥਾਰਥਵਾਦ, ਰੋਮਾਂਸਵਾਦ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟੇ, ਮੁੱਖਧਾਰਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਅਸਟਨ ਨਾਵਲ ਵਜੋਂ ਇਸਦੀ ਉੱਤਮਤਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 2001 ਦੀ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ ਬ੍ਰਿਜਟ ਜੋਨਸ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਦੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਵੱਲੋਂ ਆਈ. ਪ੍ਰਾਈਡ ਐਂਡ ਪ੍ਰੀਜੂਡਿਸ ਨੇ ਲਗਭਗ 121 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਕਮਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਪਾਰਕ ਸਫਲਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਈਡ ਐਂਡ ਪ੍ਰੀਜੂਡਿਸ ਨੇ ਸਮੀਖਿਆ ਐਗਰੀਗੇਟਰ ਮੈਟਾਕਰੀਟਿਕ ਤੋਂ 82% ਦੀ ਰੇਟਿੰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਇਸਦੀ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਯੋਗ ਲੇਬਲਿੰਗ ਕੀਤਾ।
ਇਸਨੇ 78 ਵੇਂ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾਈਟਲੀ ਲਈ ਸਰਬੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦੀ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਅਸਟਨ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਰਾਏ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਰਾਈਟ ਦੇ ਕੰਮ ਨੇ ਵਿਰਾਸਤ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ “ਯੁਵਾ-ਪੱਖੀ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਣ ਤਕਨੀਕਾਂ” ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਭੈਣਾਂ ਦੇ ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਵਿਆਹ, ਨੈਤਿਕਤਾ ਅਤੇ ਗ਼ਲਤਫ਼ਹਿਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਕੜੀਆਂ ਹਨ।
ਕੀਰਾ ਨਾਈਟਲੀ ਏਲੀਜ਼ਾਬੈਥ ਬੇਨੇਟ ਦੀ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੈਥਿਓ 'ਮੈਕਫੈਡਿਨ ਉਸਦੀ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਰੁਚੀ ਮਿਸਟਰ ਡਾਰਸੀ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸਟੂਡੀਓਕਨਾਲ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਵਰਕਿੰਗ ਟਾਈਟਲ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਮਿਤ, ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ 16 ਸਤੰਬਰ 2005 ਨੂੰ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਅਤੇ ਆਇਰਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਅਤੇ 11 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸੀ।
ਗਜ਼ਲ ਧਾਲੀਵਾਲ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਵੱਡੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਸਿੱਖ ਪਰਿਵਾਰ ਭਜਨ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ ਧਾਲੀਵਾਲ ਅਤੇ ਸੁਕਰਨੀ ਧਾਲੀਵਾਲ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ।
ਕਈ ਇੰਟਰਵਿਊਆਂ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਉਹ ਯਾਦ ਰੱਖ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਜਿੰਨੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਯਾਦ ਰਹੇਗਾ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਸੀ ਹਾਲਾਂਕਿ ਇੱਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਅਜਿਹੀ ਪਹਿਚਾਣ ਰੱਖਣਾ ਗਜ਼ਲ ਲਈ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸੀ।
14 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚੋਰੀਓ ਇੱਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਕੋਲ ਗਈ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਗਜ਼ਲ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ "ਇੱਕ ਪੜਾਅ" ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਉਹ 17 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਹੋਈ ਤਾਂ ਸਾਈਬਰ ਕੈਫੇ ਨੇ ਗਜ਼ਲ ਨੂੰ ਇੰਟਰਨੈਟ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਡਾਇਸਫੋਰੀਆ ਅਤੇ ਸੈਕਸ ਰੀਸੈਸਮੈਂਟ ਸਰਜਰੀ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਉਸਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਫਨਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਨੇ ਗਜ਼ਲ ਨੂੰ ਘਰੋਂ ਭੱਜ ਕੇ ਰੇਲਗੱਡੀ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਥੇ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਡਰ ਗਈ ਅਤੇ ਅਖੀਰ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੇਵੀਅਰ 'ਚ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ 20-ਮਿੰਟ ਦੀ ਡੌਕੂਮੈਂਟਰੀ ਬਣਾਈ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਡਾਕਟਰਾਂ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕਾਂ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ।
ਇਸਦੇ ਜਾਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਇਹ ਡੌਕੂਮੈਂਟਰੀ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਪਟਿਆਲਾ ਗਈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਉਸਦੀ ਸੈਕਸ ਰੀਸਿਸਟਮੈਂਟ ਸਰਜਰੀ ਲਈ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਗਏ।
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਅਗਲੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਸੈਕਸ ਦੇ ਪੁਨਰ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਨੂੰ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ 2007 ਵਿੱਚ ਸਰਜਰੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਪਟਿਆਲਾ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਪਨ ਏਜੰਸੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਗਜ਼ਲ ਪਟਿਆਲਾ ਦੇ ਬੁੱਢਾ ਦਲ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਾਲਵੀਆ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ, ਜੈਪੁਰ ਤੋਂ ਕੈਮੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ।
ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਲਈ ਮੈਸੂਰ ਵਿੱਚ ਇਨਫੋਸਿਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਗਜ਼ਲ ਦੀ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੀ ਚਾਹਤ ਉਸਨੂੰ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਈ ਸੀ।
2005 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਨੌਕਰੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਜੇਵੀਅਰ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਕਮਿਊਨੀਕੇਸ਼ਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਣ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਮੁੰਬਈ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਗੋਵਿੰਦ ਨਿਹਾਲਾਨੀ ਦੀ ਐਨੀਮੇਟਿਡ ਫਿਲਮ ਸਕ੍ਰਿਪਟ 'ਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਵਾਈ।
ਗਜ਼ਲ ਧਾਲੀਵਾਲ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪਟਕਥਾ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਈ ਫਿਲਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲਿਪਸਟਿਕ ਅੰਡਰ ਇਨ ਮਾਈ ਬੁਰਖਾ, ਕਰੀਬ ਕਰੀਬ ਸਿੰਗਲ ਅਤੇ ਇਕ ਲਾਡਕੀ ਕੋ ਦਿਖਾ ਤੋ ਐਸਾ ਲਗਾ ਆਦਿ ਦੀ ਸਹਿ-ਲੇਖਕ ਰਹੀ ਹੈ।
ਉਹ ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਬੁਲਾਰਾ ਅਤੇ ਐੱਲ. ਜੀ. ਬੀ. ਟੀ. ਕਿਉ. ਕਾਰਕੁੰਨ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਈ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਅਤੇ ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਔਰਤ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ - ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਆਮਿਰ ਖਾਨ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਟੈਲੀ-ਸ਼ੋਅ ਸੱਤਿਆਮੇਵ ਜੈਅਤੇ ਦਾ ਇੱਕ ਐਪੀਸੋਡ ਰਿਹਾ।
2014 ਵਿਚ, ਉਹ ਸੱਤਿਆਮੇਵ ਜਯਤੇ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਇਹ ਇੱਕ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ੋਅ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਾ ਆਮਿਰ ਖਾਨ ਦੁਆਰਾ "ਅਕਸੇਪਟਿੰਗ ਅਲਟਰਨੇਟ ਸੈਕਸੁਅਲਟੀ" ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਐਪੀਸੋਡ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਮਸਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 2015 ਵਿੱਚ ਲਘੂ ਫਿਲਮ ਅਗਲੀ ਬਾਰ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਹੱਕਾਂ ਲਈ ਝੁੱਗੀ ਝੌਂਪੜੀਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
2009 ਵਿੱਚ ਗਜ਼ਲ ਧਾਲੀਵਾਲ ਮੁੰਬਈ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ 25 ਦਿਨ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਫਿਲਮ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਲਿਖੀ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਪਹਿਲੀ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਨੂੰ ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਪਰ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਗਜ਼ਲ ਨੇ ਕਈ ਵੱਡੀਆਂ ਬਜਟ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਦੀ ਪਟਕਥਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਪਟਕਥਾ ਲਿਖਣ ਦੀ 2016 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਜ਼ੀਰ ਦੇ ਵਧੀਕ ਡਾਇਲੋਗ ਲਿਖਣ ਤੋਂ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਮਿਤਾਭ ਬਚਨ ਨੇ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਸ਼ੱਕੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਅੱਗ ਲਾਉਣ ਦੀਆਂ ਅਫਵਾਹਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਤੇ ਗਲੀਆਂ ਵਿਚ ਆਰਡਰ ਟੁੱਟ ਗਿਆ।
ਬੇਘਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਡਰ ਫ੍ਰੈਂਚ ਅਤੇ ਡੱਚ, ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ 'ਤੇ ਚੱਲ ਰਹੀ ਦੂਸਰੀ ਐਂਗਲੋ-ਡੱਚ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸਨ; ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਸਮੂਹ ਲਿੰਚਿੰਗਾਂ ਅਤੇ ਸੜਕੀ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਗਏ।
ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ, ਅੱਗ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ, ਜਿਸਨੇ ਸੇਂਟ ਪੌਲਜ਼ ਗਿਰਜਾਘਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਵ੍ਹਾਈਟਹਲ ਵਿਖੇ ਕਿੰਗ ਚਾਰਲਸ ਦੀ ਅਦਾਲਤ ਨੂੰ ਧਮਕਾਉਣ ਲਈ ਫਲੀਟ ਨਦੀ ਦੇ ਛਲਾਂਗ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ।
ਅੱਗ ਬੁਝਾਉਣ ਦੇ ਤਾਲਮੇਲ ਦੇ ਯਤਨ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਲਾਮਬੰਦ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ; ਅੱਗ ਬੁਝਾਉਣ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੋ ਕਾਰਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤੀ ਗਈ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਪੂਰਬ ਦੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਹਵਾਵਾਂ ਹੇਠਾਂ ਦਮ ਤੋੜ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਲੰਡਨ ਦੇ ਗਾਰਸੀਨ ਨੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਫੈਲਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅੱਗ ਬੁਝਾਉਣ ਲਈ ਬਾਰੂਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ।
ਗ੍ਰੇਟ ਫਾਇਰ ਐਤਵਾਰ, 2 ਸਤੰਬਰ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਪੁਡਿੰਗ ਲੇਨ 'ਤੇ ਥੌਮਸ ਫਰਿਨਰ ਦੀ ਬੇਕਰੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਅਤੇ ਲੰਡਨ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਈ।
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅੱਗ ਬੁਝਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤਕਨੀਕ ਫਾਇਰਬ੍ਰੇਕ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਅੱਗ ਬੁਝਾਉਣੀ ਸੀ; ਲੰਡਨ ਦੇ ਲਾਰਡ ਮੇਅਰ ਸਰ ਥਾਮਸ ਬਲੱਡਵਰਥ ਦੀ ਅਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਕਾਰਨ ਇਸ ਨੂੰ ਅਲੋਚਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਐਤਵਾਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਫਾਇਰਬ੍ਰੇਕ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਹਵਾ ਨੇ ਬੇਕਰੀ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੀ ਭੜਾਸ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਉਪਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਕਾਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਅੱਗ ਨੇ ਮੱਧਕਾਲੀ ਸ਼ਹਿਰ ਲੰਡਨ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀ ਰੋਮਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਕੰਧ ਦੇ ਅੰਦਰ ਝੁਲਸ ਦਿੱਤਾ।
ਇਹ ਵੈਸਟਮਿੰਸਟਰ ਦੇ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਜ਼ਿਲਾ, ਵ੍ਹਾਈਟਹਾਲ ਦੇ ਚਾਰਲਸ ਦੇ ਮਹਿਲ, ਜਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਉਪਨਗਰ ਝੁੱਗੀਆਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੀ।
ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਣਜਾਣ ਹੈ, ਪਰ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਛੋਟੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਿਰਫ ਛੇ ਤਸਦੀਕ ਮੌਤ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਇਸ ਤਰਕ ਨੂੰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਅਧਾਰ ਤੇ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਮੱਧ-ਵਰਗ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦਰਜ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ; ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅੱਗ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੀੜਤਾਂ ਦਾ ਸਸਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਕੋਈ ਪਛਾਣਯੋਗ ਬਚਿਆ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਪੁਡਿੰਗ ਲੇਨ ਵਿਚ ਪੁਰਾਤੱਤਵ-ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਲੰਡਨ ਦੇ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਦਾ ਟੁਕੜਾ, ਜਿਥੇ ਅੱਗ ਲੱਗੀ, ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤਾਪਮਾਨ 1,250 ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਹ ਨਾਵਲ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਬਿਰਤਾਂਤ ਸਿਰਜਣ ਦੇ ਪੱਖ ਤੋ ਵੀਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਗਤ ਸੰਦਰਭਾਂ ਅਤੇ ਸਰੋਕਾਰਾਂ ਦੇ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਵੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਕਰਕੇ ਵਿਅਕਤੀਵਾਦੀ ਆਦਰਸ਼ਵਾਦੀ ਦੌਰ ਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਵੱਖਰਤਾਵਾਂ ਪੇਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਹਿਲੀ ਇਸ ਨਾਵਲ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਹੌਲ ਅਤੇ ਮਾਰਕਸਵਾਦ ਦੇ ਨਿਭਾਅ ਦੀ ਰਵਾਇਤ ਖ਼ਤਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦੂਜਾ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਦਾ ਧੁਰਾ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸੰਪ੍ਰਦਾਇਕ ਸੰਦਰਭਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਸਾਡੀਆਂ ਸਮਾਜਿਕ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤੀਜਾ ਅਜਿਹੇ ਨਾਇਕ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਅਚਾਨਕ ਵਾਪਰਨ ਵਾਲੀ ਅਣਹੋਣੀ ਨਾ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵਿੱਚ ਘਿਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚੌਥਾ ਇਸ ਦੌਰ ਦਾ ਨਾਵਲ ਪਹਿਲੇ ਨਾਵਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਬਿਰਤਾਂਤਕ ਹਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰਕੇ ਸਮਕਾਲੀ ਯੁੱਗ ਦੇ ਬਿਰਤਾਂਤਕ ਹਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਵੱਖਰੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਨਾਵਲੀ ਕਥਾ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਨਾਨਕ ਸਿੰਘ, ਸੰਤ ਸਿੰਘ ਸੇਖੋਂ, ਸੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੁਰੂਲਾ, ਕਰਨਲ ਨਰਿੰਦਰਪਾਲ ਸਿੰਘ, ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਕੰਵਲ, ਗੁਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਆਦਿ ਹਨ।
ਯਥਾਰਥਵਾਦੀ ਸਾਹਿਤ ਸਿਰਜਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀ ਤੇ ਸਮਾਜ ਦੇ ਆਪਸੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਸਤਵਿਕ ਚਿੱਤਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਚਿਤਰਿਆਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਯਥਾਰਥਵਾਦੀ ਧਾਰਾ ਦੇ ਉਪਜਣ ਅਤੇ ਵਿਗਸਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਤੀਵਾਦੀ ਸਾਹਿਤ ਧਾਰਾ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੌਰ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਵੀ ਪ੍ਰਗਤੀਵਾਦ/ ਯਥਾਰਥਵਾਦ ਨਾਲ ਰਚਨਾਤਮਕ ਅਤੇ ਬਿਰਤਾਂਤਕ ਸਰੋਕਾਰ ਅਤੇ ਸੰਦਰਭ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਨਾਵਲ ਪ੍ਰਗਤੀਬਾਦੀ ਗਲਪ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ, ਯਥਾਰਥਕ ਕਥਾਨਕ ਉਸਾਰੀ ਅਤੇ ਪਾਤਰਾਂ ਦੀ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪਿਛੋਕੜ ਵਾਲੀ ਬੋਲੀ ਆਦਿ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬਿਰਤਾਂਤਕ ਖੂਬੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸਾਰਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣ ਸਿੰਘ ਸੀਤਲ, ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਦੁੱਗਲ, ਗੁਰਦਿਆਲ ਸਿੰਘ, ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੇਠੀ, ਸੁਖਬੀਰ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਦਲੀਪ ਕੌਰ ਟਿਵਾਣਾ, ਅਜੀਤ ਕੌਰ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁੱਝ ਅਣਗੌਲੇ ਨਾਵਲਕਾਰ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਦੇ ਮੁੱਢ ਬੱਝਣ ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਸਰੋਤਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦੂਜੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਾਵਲ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲਾਂ ਤੇ ਨਾਵਲਕਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਤੀਜੇ-ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਚਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਾਵਲਾਂ ਤੇ ਨਾਵਲਕਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪੰਜਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਤਰ-ਯਥਾਰਥਵਾਦੀ ਨਾਵਲ ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ ਸਮਕਾਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਦੀ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਨਾਵਲ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਦੀ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਰਾਹੀ, ਡਾ, ਹਰਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਡਾ. ਅਤਰ ਸਿੰਘ ਵਰਗੇ ਵਿਦਵਾਨ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਦੇ ਮੁੱਢ ਬੱਝਣ ਵਿੱਚ ਕਿੱਸਾ ਕਾਵਿ, ਵਾਰ-ਕਾਵਿ, ਜਨਮ ਸਾਖੀਆਂ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਲਿਬਾਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਯੋਗਦਾਨ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਦੇ ਮੁੱਢ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਦੂਜਾ ਸਿਧਾਂਤ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸ਼ਾਸਨ ਦੌਰਾਨ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਨਿਜ਼ਾਮ ਅਤੇ ਯੂਰਪੀ ਨਾਵਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਮੰਨਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਰਾਜ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੇ ਕਾਇਮ ਹੋਣ ਦੇ ਫਲਸਰੂਪ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਮਾਜਿਕ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਮੌਲਿਕ ਨਾਵਲਾਂ ਦੇ ਮੁੱਢ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ
ਤੀਜੇ-ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਚਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਵਿਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਾਵਲਾਂ ਤੇ ਨਾਵਲਕਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਨਾਵਲ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਸੀ ਨਾਵਲ ਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਦੀ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਪਾਤਰਾਂ, ਘਟਨਾਵਾਂ, ਸਥਾਨਕ ਵੇਰਵਿਆਂ, ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਦੁਆਰਾ ਵਿਲੱਖਣ ਵਿਸ਼ਵ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਾਹੀਂ ਕਥਾ ਸਿਰਜਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਗਲਪੀ ਸੰਸਾਰ ਸਿਰਜਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚਾ ਸੰਸਾਰ ਨਾ ਹੁੰਦਿਆ ਵੀ ਅਸਲੀ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਇਸ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਸਮਕਾਲੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਯਥਾਰਥ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕਾਲਪਨਿਕ ਗਲਪ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਹੋਏ ਕਲਾ ਦੇ ਯਥਾਰਥ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਹਿਲੀ ਰਾਏ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਬਾਕੀ ਆਧੁਨਿਕ ਰੂਪਾਕਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਪੱਛਮੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਧੀਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਦੂਜੀ ਰਾਏ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਮੱਧਕਾਲੀਨ ਬਿਰਤਾਂਤ ਰੂਪਾਂ ਭਾਵ ਕਿੱਸਾ-ਕਾਵਿ, ਵਾਰ-ਕਾਵਿ ਤੇ ਜੰਗਨਾਮਾ ਤੇ ਸਾਖੀਆਂ ਆਦਿ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਸਾਹਿਤਕ ਰੂਪਾਕਾਰ ਮੱਧਕਾਲੀਨ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਨੇ ਮੱਧਕਾਲੀਨ ਕਥਾ-ਸਾਹਿਤ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਮੋਇਆ ਹੈ।
ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ, ਭਾਈ ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਵੈਦ, ਸ. ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਸ਼ਹੀਦ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਨਾਵਲਕਾਰ ਹਨ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਕਾ-ਦੁੱਕਾ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਜਿਵੇਂ-: ਅਮਰ ਸਿੰਘ ਛਾਪੇਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਿੰ. ਨਿਰੰਜਨ ਸਿੰਘ, ਹਕੀਮ ਸੁੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਗਿਆਨੀ ਹਜ਼ੂਰਾ ਸਿੰਘ, ਹਰਬਖਸ਼ ਸਿੰਘ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉੱਚ-ਪੱਧਰੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਟਾਂਦਰੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਅਤੇ ਕਦੇ-ਕਦਾਈ ਰਹੇ ਹਨ।
ਚਿਲੀ ਦੀ ਬਿਹਤਰ ਸੰਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਹੋਣ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਵਜੋਂ, ਚਿਲੀ ਦੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਦਸੰਬਰ, 2001 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।