polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਕੁਝ ਦੋਸਤ ਮਿਲਣ ਆਉਂਦੇ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਤੋਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦਾ ਸੁਭਾਅ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਉਹ ਆਪ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਾ ਉਸ ਕੋਲ ਰੋਜ਼ ਆਉਂਦਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦੇ ਜਾਂਦਾ।
ਕਿਉਂਕਿ ਹੈਵੀਸਾਈਡ ਲਗਭਗ ਬੋਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਪਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਦਸਤਕ ਉਸਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਾ ਖ਼ਤਾਂ ਵਾਲਾ ਡੱਬਾ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸੀਟੀ ਵਜਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਭਾਵੇਂ ਆਪਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਪਰ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਗਣਿਤ ਅਤੇ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਯੋਗਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਬਿਜਲਈ ਸਰਕਟਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਕੰਪਲੈਕਸ ਅੰਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਮੈਗਨੈਟਿਕ ਵੇਵ ਥਿਊਰੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਡਿਫ਼ਰੈਂਸ਼ੀਅਲ ਸਮੀਕਰਨਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਨਵੇਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਸਨੇ ਮੈਕਸਵੈਲ ਸਮੀਕਰਨਾਂ ਅਤੇ ਵੈਕਟਰ ਕੈਲਕੂਲਸ ਉੱਪਰ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਆਈਨੋਸਫੀਅਰ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਉੱਪਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਕੇਨੈੱਲੀ-ਹੈਵੀਸਾਈਡ ਪਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਸਦਾ ਸੁਭਾਅ ਬਹੁਤ ਤਿੱਖਾ ਸੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਪਾਗਲ ਵਿਗਿਆਨੀ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਹੈਵੀਸਾਈਡ ਸਰ ਇਸਾਕ ਨਿਊਟਨ ਦੀ ਵਾਂਗ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਕਸਰ ਇਕੱਲਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਾਪੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਲਿਖੇ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਖਿਆਲ ਨਾਲ ਇਹ ਛਪਵਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਪਰ ਪਿੱਛੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੰਮ ਸੀ।
ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਇਹ ਸੁਝਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਤਲ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪਰਤ ਹੈ ਜਿਸਨੂੁੰ ਕਿ ਦੂਰ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਰੇਡੀਓ ਤਰੰਗਾਂ ਭੇਜਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
1925 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਹ ਪੌੜੀ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਉਸਨੂੰ ਐਂਬੂਲੈਂਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕਿਸੇ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਐਂਬੂਲੈਂਸ ਦੇ ਡਰਾਈਵਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਇਸ ਸਵਾਰੀ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲਿਆ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲਾ ਰੱਖਣ ਲਈ ਡਾਈ ਲਗਾਈ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਗਿੱਲੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਪਰ ਚਾਹ ਦੀ ਕੇਤਲੀ ਦਾ ਢੱਕਣ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਪਰ ਪਾ ਲਿਆ।
ਉਸਦਾ ਚਾਚਾ, ਸਰ ਚਾਰਲਸ ਵ੍ਹੀਟਸਟੋਨ , ਨੇ ਟੈਲੀਗਰਾਫ਼ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਈਊਸਟਨ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੇ 1837 ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤੇ ਸਨ।
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਪਿੱਛੋਂ ਉਹ ਨਿਊਟਨ ਐਬਟ ਆ ਕੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਪਿੱਛੋਂ 1908 ਤੱਕ, ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਉਹ ਟੌਰਕੁਏ ਹੀ ਰਿਹਾ।
ਓਲੀਵਰ ਹੈਵੀਸਾਈਡ ਆਪ ਇੱਕ ਸਿੱਖਿਅਤ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰ, ਹਿਸਾਬਦਾਨ ਅਤੇ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ।
ਪੀਐਲਐਸਆਈ ਦੁਆਰਾ ਦਸਤਾਵੇਜ ਕੀਤੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 480 ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ ਜੋ ਕਬਾਇਲੀ ਅਤੇ ਵਣਜਾਰਾ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬੋਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ 80 ਤੱਟੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ।
ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਜਿਥੇ 66 ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਬੋਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲਿੱਪਪੀਆਂ, ਨੌਂ ਅਤੇ 38 ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ।
ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ, ਵਿੱਚ ਬੰਗਾਲੀ, ਉਰਦੂ ਅਤ ਨੇਪਾਲੀ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਓਲ ਚਿਕੀ , ਕੋਲ ਹੋ, ਬਾਰਾਂਘ ਕਸ਼ਿਤੀ, ਲੇਪਚਾ, ਸਾਦਰੀ ਅਤੇ ਲਿਮਬੂ ਹਨ।
ਵੱਧ ਸਪੀਕਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਬੰਗਾਰੀ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਬਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਭੋਜਪੁਰੀ, ਮੇਘਾਲਿਆ ਵਿੱਚ ਖਾਸੀ, ਮਿਜ਼ੋਰਾਮ ਵਿੱਚ ਮਿਜ਼ੋ, ਉਤਰਾਖੰਡ ਵਿੱਚ ਕੁਮੌਨੀ, ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ ਕੱਛੀ ਅਤੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਮੇਵਾਤੀ ਹਨ।
ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ 22 ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਈ ਨੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਫੰਡਿੰਗ ਇਸ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਤੈਹ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਰ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਭਾਰਤ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾਈ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਅਕਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਪੀਐਲਐਸਆਈ ਦੀ ਨੀਤੀ ਸਰਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਦੀ ਹੈ, ਵਰਤੋਂਕਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਚਾਹੇ ਜਿੰਨੀ ਵੀ ਹੋਵੇ।
ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਾ ਚੈਮਾਲ ਵੀ ਦਰਜ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬੋਲਿਆ ਜਾਂਦੀਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਲੋਕ ਸਰਵੇਖਣ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਮੌਜੂਦਾ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਅਪਡੇਟ ਕਰਨ ਲਈ 2010 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਾਈ ਸਰਵੇਖਣ ਹੈ।
ਪਹਿਲੇ ਛੇ ਭਾਗ 7 ਜਨਵਰੀ, 2012 ਨੂੰ ਵਡੋਦਰਾ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਾਵਾਸੁਧਾ ਗਲੋਬਲ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਕਾਨਫਰੰਸ ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੀ।
ਇਹ ਸਰਵੇਖਣ ਦਸੰਬਰ 2012 ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਦੀਆਂ ਕਈ ਜਿਲਦਾਂ ਪਬਲਿਸ਼ਿੰਗ ਹਾਊਸ ਓਰੀਐਂਟ ਬਲੈਕਸਵਾਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
"26 ਜਨਵਰੀ 2010 ਨੂੰ, ਅੰਡੇਮਾਨ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ ਬੋ ਨਾਮੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੋ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਦੀ ਆਖਰੀ ਸਪੀਕਰ ਸੀ।
" ਭਾਸ਼ਾ ਰੀਸਰਚ ਅਤੇ ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨ ਸੈਂਟਰ ਦੇ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਗਣੇਸ਼ ਦੇਵੀ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ।
ਬਦਲ ਰਹੀਆਂ ਆਰਥਿਕ ਹਕੀਕਤਾਂ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਲਿੰਕ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਡੇਵੀ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ " ਜਦੋਂ ਭਾਸ਼ਾਈ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ ਰੋਟੀ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
990 ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਨਾਹਰ ਸਿਘ ਔਜਲਾ ਕੁਝ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਮਿਲਣ ਕਰਕੇ ਕਈ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪੋਗਰਾਮ ਦੇਖੇ।
ਫਿਰ ਨਾਹਰ ਸਿਘ ਔਜਲਾ ਈਸਟ ਇਡੀਅਨ ਵਰਕਰਜ਼ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਬਣੇ।
ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਬਾਰੇ ਬੜੀ ਨਵੁੇ ਨਵੇਂ ਤਰੀਕੀਆ ਨਾਲ ਕਮ ਕਰਦੀ ਸੀ।
1991 'ਚ ਫਿਰ ਇਸ ਜਥੇਬਦੀ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰ ਕਰਨ ਦਾ ਉਪਰਾਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਚੋਣ ਸਮੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਸਬਰ ਸਮਤੀ ਨਾਲ ਜਨਰਲ ਸਕੈਟਰੀ ਚੁਣ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਇੱਥੇ ਨਾਹਰ ਸਿਘ ਔਜਲਾ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 'ਇਨਕਲਾਬ ਜ਼ਿਦਾਬਾਦ' ਨਾਂ ਦੀ ਸਕਿੱਟ ਲਿਖ ਕੇ ਆਪ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਕੇ ਸਟੇਜ਼ ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਨਾਹਰ ਸਿਘ ਔਜਲਾ ਕਾਫ਼ੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਮਿਲਿਆਂ ਅਤੇ ਰਗਮੰਚ ਦੀ ਸ਼ੁਰਆਤ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ੁਰ ਵਿੱਚ ਨਾਹਰ ਸਿਘ ਔਜਲਾ ਨੇ ਕਈ ਸਕਿੱਟਾਂ ਲਿਖੀਆ. ਫਿਰ ਸਨ 2004 ਵਿੱਚ ਨਾਹਰ ਸਿਘ ਔਜਲਾ ਇੱਕ ਟੀ.ਵੀ. ਹੋਸਟ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ 'ਚੇਤਨਾ' ਨਾਂ ਦੇ ਪੋਗਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰਆਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾ ਨਾਟਕ 'ਅਹਿਸਾਸ' ਲਿਖਿਆਂ ਅਤੇ ਵੀਡੀਓ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ 2005 ਦੇ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਉਪਰ ਦਿਖਾਇਆਂ ਗਿਆ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਰ ਸਾਲ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਤੇ ਨਾਹਰ ਸਿਘ ਔਜਲਾ ਲਿੱਖ ਕੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਫਿਰ ਸਨ 2011 ਵਿੱਚ ਨਾਹਰ ਸਿਘ ਔਜਲਾ ਨੇ ਚੇਤਨਾ ਟੀ.ਵੀ. ਪੋਗਰਾਮ ਬਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਥੀਏਟਰ ਦੀ ਸਟੇਜ਼ਤੇ ਨਾਟਕ ਖੇਡਣੇ ਸ਼ੁਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਨਾਹਰ ਸਿਘ ਔਜਲਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਾਟਕਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਂ ਕਨੇਡਾ 'ਚ ਵਸਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਮਸਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਸਬਧਿਤ ਹੁਦੇ ਹਨ।
ਨਾਹਰ ਸਿਘ ਔਜਲਾ ਨੇ ਇੱਕ ਨਾਟਕ 'ਡਾਲਰਾਂ ਦੀ ਦੌੜ' ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚੈਨਲਾ ਤੇ ਦਿਖਾਇਆ।
ਇਹ ਪਿੰਡ ਖੰਨਾ ਤੋਂ ਮਲੇਰਕੋਟਲਾ ਜਾਂਦੀ ਰੋਡ ਤੋਂ ਹਟਵਾਂ ਤੇ ਪਿੰਡ ਈਸੜੂ ਦੇ ਲਾਗੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਅਤੇ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਵਿੱਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬੀ.ਏ ਖੰਨਾ ਦੇ ਏ. ਐਸ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਕੀਤੀ।
ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦਿਆ ਨਾਹਰ ਸਿਘ ਔਜਲਾ ਨੇ ਇੱਕ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ. ਨਾਹਰ ਸਿਘ ਔਜਲਾ ਪੀ. ਐਸ. ਯੂ ਜੱਥੇਬੰਦੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਬਣੇ।
ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਜਿਹੇ ਖੇਤੀ ਬਾੜੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰ 'ਚ ਜੰਮਿਆ ਪਲਿਆ ਹੋਣ ਕਰ ਕੇ ਗ਼ਰੀਬ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਹੁਦੀਆਂ ਵਧੀਕੀਆਂ ਬਾਰੇ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਸੁਚੇਤ ਸੀ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਮਨ 'ਤੇ ਸਮਾਜ 'ਚ ਤਬਦੀਲੀ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਹੋਰ ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਨਾਲੋਂ ਭਾਰੀ ਹੋ ਨਿੱਬੜੀ ਵਰਨਾਂ ਮੈਂ 800 ਮੀਟਰ ਦੀ ਦੌੜਾਕ ਦਾ ਵਧੀਆ ਐਥਲੀਟ ਸੀ।
ਨਾਹਰ ਸਿਘ ਔਜਲਾ ਕਾਲਜ ਸਮੇਂ ਇਨਕਲਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਬੜਾ ਸ਼ੌਕ ਸੀ।
ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ 'ਚ ਮੈਂ ਪਸਿਧ ਨਾਟਕਕਾਰ ਭਾਜੀ ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਸਿਘ ਦੇ ਨਾਟਕਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪਭਾਵਿਤ ਸੀ ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਕਾਲਜ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਸਮੇਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ 'ਚ 'ਲੋਕ ਕਲਾ ਕੇਂਦਰ ਨਸਰਾਲੀ' ਨਾਂ ਦੀ ਨਾਟਕ ਮੰਡਲੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾਂ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਡਾਲਰਾਂ ਦੀ ਦੌੜ ਸ਼ਾਮਿਲ ਨਾਟਕ- ਡਾਲਰਾਂ ਦੀ ਦੌੜ, ਰੌਕੀ, ਅਹਿਸਾਸ, ਤਿੜਕਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ, ਨਵੇਂ ਯੁੱਗ ਦੀ ਬਾਤ
ਸੁਪਰ ਵੀਜ਼ਾ ਤੇ ਹੋਰ ਨਾਟਕ ਸ਼ਾਮਿਲ ਨਾਟਕ- 'ਸੁਪਰ ਵੀਜ਼ਾ', 'ਨਸ਼ਿਆ ਦਾ ਨਦੀਨ' ਤੇ 'ਸਹਿਮ ਦੇ ਪਲ'
ਨਾਹਰ ਸਿਘ ਔਜਲਾ ਇੱਕ ਕੈਨੇਡਾ ਰਹਿੰਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਕੁਨ ਹੈ।
ਹੁਣ ਚਾਰੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਡੰਗਰਾਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੁਆਰਾ ਬੀਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅੱਜ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਚਾਰੇ ਦੀਆਂ ਕਈ ਨਵੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਬੀਜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਹੜੀਆਂ ਕਈ ਕਈ ਵਾਢਾਂ ਦੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗੁਆਰ ਬਹੁਤ ਸੋਕੇ-ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਠੰਡ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਥੋੜਾ, ਪਰ ਲਗਾਤਾਰ ਬਾਰਿਸ਼ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਪਰੀਪਣ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਕਾਫੀ ਮਿੱਟੀ ਨਮੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੋਕੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਪਤਾ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਦੇ ਬਾਅਦ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਮੀ ਬੀਜ ਦੀ ਕਮੀ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਗੁਆਰ, ਗੁਜਰਾਤ, ਭਾਰਤ, ਗੁਜਰਾਤ, ਕੱਚ ਦੇ ਗਾਂਧੀਹਾਧ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਤੱਟਵਰਤੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਰਜੀਹ ਉਪਜਾਊ, ਮੱਧਮ-ਟੇਕਸਰਡ ਅਤੇ ਰੇਤਲੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਿਕਾਸੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਘੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਅਮੀਰੀ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਗਾਰ ਮੱਧਮ ਅਲੋਕਨੀਨ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖਾਰਾਪਨ ਦੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਹੈ।
ਰੇਸ਼ੋਬਿਆ ਨੂਡਲਜ਼ ਨਾਲ ਡਾਇਓਕੂਲੇਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇਸਦੇ ਤਰਲਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਇਹ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ-ਅਮੀਰ ਬਾਇਓ ਮਾਸ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਸਨੂੰ ਸਿੰਧੀਆਂ, ਗੁਜਰਾਤੀ, ਪੰਜਾਬੀ, ਉਰਦੂ, ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਮਰਾਠੀ ਵਿੱਚ ਗਵਾਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗੂੜ੍ਹੀ ਚਿਕਿਤਸਕ ਤੇਲਗੂ ਵਿੱਚ ਗੋਰਚਿਕਕੁਡੂ ਕਾਇਆ ਜਾਂ ਗੋਕਾਰਾਕਾਇਆ, ਗਰੂਕੀਯੀ , ਪਰਚੀ , ਕੰਵਲ ਵਿੱਚ ਚਵਾਲੀਕਾਈ ਅਤੇ ਤਾਮਿਲ ਵਿੱਚ ਕੋਥਾਵਰਾਈ ।
ਗੁਆਰਾ ਜਾਂ ਕਲੱਸਟਰ ਬੀਨ, ਬਨਸਾਇਨੀਕਲ ਨਾਮ ਸਿਯਾਮੋਪਸਿਸ ਟੈਟਰਾਗੋਨੋਲਾਬਾ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਸਾਲਾਨਾ ਕਣਕ ਅਤੇ ਗੂੜ ਗੱਮ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ।
ਬਿੰਦੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1962 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਫਿਲਮ ਅਨਪੜ ਵਿੱਚ ਕਿਰਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਦੋਵੇਂ ਫਿਲਮਾਂ ਬਾਕਸ-ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਹਿੱਟ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੋਵਾਂ ਫਿਲਮਾਂ 'ਚ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਐਵਾਰਡ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਸੀ।
1972 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ "ਦਾਸਤਾਨ" ਵਿੱਚ ਮਾਲਾ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ ਤੀਜੀ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਮਿਲੀ।
ਫਿਲਮ ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਿੰਦੂ ਦੀ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਾਕਸ-ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਹਿੱਟ ਰਹੀ ਸੀ।
ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਾਰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਲਈ ਚੌਥੀ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਮਿਲੀ।
ਫਿਰ, 1974 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ "ਹਵਸ" 'ਚ ਕਾਮਿਨੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਇਮਤਿਹਾਨ ਵਿੱਚ ਰੀਟਾ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਦੋਵੇਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਫਲ ਰਹੀਆਂ, ਅਤੇ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਦੋ ਹੋਰ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ. 1976 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਪੰਡਿਤ ਵਿੱਚ ਸਰਲਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਲਈ ਆਖਰੀ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਮਿਲੀ।
1974 ਵਿੱਚ ਬਿੰਦੂ ਦੇ ਮਨਮੋਹਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਇਮਤਿਹਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਰਮਾ. ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਹਵਾਸ ਵਿਚ ਇਕ ਨਿਮਫੋਮਾਨੀਆਕ ਵਜੋਂ, ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮੰਗਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ. ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹਿੱਟ ਬਣਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਇਸ ਮਿੱਥ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਕਿ ਵਿਆਹੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਸੈਕਸ ਸਿੰਬਲ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀਆਂ. ਉਹ ਆਈਟਮ ਨੰਬਰ ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ 'ਪਵਿੱਤਰ ਤ੍ਰਿਏਕ' ਵਿਚ ਤੀਸਰਾ ਬਿੰਦੂ ਹੈ. ਹੈਲਨ ਅਤੇ ਅਰੁਣਾ ਈਰਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਬਿੰਦੂ ਨੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਦੇ 'ਕੈਬਰੇ' ਡਾਂਸ ਨੰਬਰ ਅਤੇ 'ਵੈਮਪ' ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ. ]
ਉਸਦੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਹਰੀਕੇਸ਼ ਮੁਖਰਜੀ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਅਰਜੁਨ ਪੰਡਿਤ ਅਤੇ ਅਭਿਮਾਨ ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿਚ ਵੇਖੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਥੇ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਹਮਦਰਦੀ ਵਾਲਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਉਣ ਦੇ ਲਈ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਉਹ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਯਕੀਨਨ ਸਾਬਤ ਹੋਈ ਜਿੰਨੀ ਚਿਤਾਲੀ ਦੀ ਅਪਾਹਜ ਔਰਤ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਪੰਡਤ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ੋਕ ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਨਿਘੜਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਜ਼ੰਜੀਰ ਵਿੱਚ ਖਲਨਾਇਕ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਅਤੇ ਮੋਨਾ ਡਾਰਲਿੰਗ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਬਕਾਇਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਚੋਪੜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਲਗਾਨ , ਕਟੀ ਪਤੰਗ, ਦੋ ਰਾਸਤੇ, ਦਾਗ, ਛੁਪਾ ਰੁਸਤਮ, ਪ੍ਰੇਮ ਨਗਰ, ਫੰਡੇਬਾਜ਼, ਤਿਆਗ, ਨਫ਼ਰਤ, ਗਹਿਰੀ ਚਾਲ ਅਤੇ ਦਾਸਤਾਨ ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
1979 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਤਾਮਿਲ ਫ਼ਿਲਮ ਨਾਲਾਧੂ ਓਰੂ ਕੁਦੁੰਬਮ ਵਿੱਚ ਸਿਵਾਜੀ ਗਣੇਸ਼ਨ ਨਾਲ ਨ੍ਰਿਤ ਵੀ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਇਥੋਂ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਸਮੰਤਾ ਦੀ ਕਟੀ ਪਤੰਗ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਲਿਖੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਕੈਬਰੇ ਡਾਂਸ, "ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਸ਼ਬਨਮ" ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਲਿਆ ਸੀ; ਇੱਕ ਨਾਂ ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਫਿਲਮ ਦੇ ਮੁੱਖ ਅੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬਿੰਦੂ ਦਾ ਜਨਮ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਨਾਨੂਭਾਈ ਦੇਸਾਈ ਅਤੇ ਜੋਤਸਨਾ ਦੇ ਘਰ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਵਲਸਾਦ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਹਨੂਮਾਨ ਭਗਦਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਧੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਪੈਸਾ ਕਮਾਉਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ 160 ਤੋਂ ਵੱਧ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜੋ ਚਾਰ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਚੱਲਦਾ ਰਿਹਾ।
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਟੀ ਪਤੰਗ 'ਚ ਸ਼ਬਨਮ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਚੋਪੜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੋਲਾ ਔਰ ਸ਼ਬਨਮ, ਆਂਖੇਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈਆਂ, ਜਿੰਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹਾਸੋਹੀਣਾ ਪੱਖ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ "ਹਮ ਆਪਕੇ ਹੈ ਕੌਨ" ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਓਮ ਸ਼ਾਂਤੀ ਓਮ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਾਕੀਆ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪਰਦੇ ਤੇ ਘੱਟ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਗਰਭਪਾਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਉਸ ਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਮਜ਼ੋਰ ਮੋੜ ਲੈ ਆਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ 1983 ਵਿੱਚ ਗਲੈਮਰਸ 'ਵੈਮਪ'- ਡਾਂਸ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਕਾਰਜਕਾਲ ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।
ਅਦਾਕਾਰਾ ਅਰੁਣਾ ਈਰਾਨੀ, ਇੰਦਰ ਕੁਮਾਰ, ਆਦੀ ਈਰਾਨੀ ਅਤੇ ਫਿਰੋਜ਼ ਈਰਾਨੀ ਉਸ ਦੇ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾ ਹਨ।
ਕਪੂਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਥਲੀਟ ਸੀ, ਪਰ ਕੁਝ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਉਸਨੇ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸਨੇ ਰਿਚਰਡ ਥਲੂਰ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਬੰਗਲੌਰ ਵਿੱਚ ਲੌਰਡ ਵਿਜੇ ਦੇ ਡਾਂਸ ਸਟੂਡੀਓ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਡਾਂਸਰ ਬਣਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਡਾਂਸਰ ਸਾਥੀ ਥੂਲੂਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਭਰ ਵਿੱਚ ਸਲਸਾ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਟਰਾਫੀਆਂ ਜਿੱਤੀਆਂ।
ਕਪੂਰ ਨੇ "ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਵਿੰਗ ਡਾਂਸ ਫਲਿੱਪਸ" ਲਈ ਗਿੰਨੀਜ਼ ਵਰਲਡ ਰਿਕਾਰਡ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਵਿੱਚ 33 ਫਲਿੱਪਾਂ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਨ੍ਰਿਤਕਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਨੇ 39 ਫਲਿੱਪ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਇੰਡੀਅਨ ਸਾਲਸਾ ਪ੍ਰਿੰਸੈਸ ਜਾਂ ਸਾਲਸਾ ਸਨੇਹਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਨੇਹਾ ਕਪੂਰ ਨੂੰ ਸਿਹਰਾ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸਲਸਾ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ 'ਤੇ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਪੂਰ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਲਸਾ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ।
ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਉਸਨੇ 2006 ਵਿੱਚ ਲੌਰਡ ਵਿਜੇ ਦੇ ਡਾਂਸ ਸਟੂਡੀਓ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਡਾਂਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਸਨੇਹਾ ਨੇ ਸਲਸਾ, ਬਚਟਾ, ਮਰੇਂਗੂ, ਜੀਵੇ, ਹਿੱਪ-ਹੌਪ, ਅਡੈਜੀਓ ਅਤੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਆਦਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਚਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ।
ਸਨੇਹਾ ਕਪੂਰ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਲਸਾ ਡਾਂਸਰ, ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਹੈ।
ਹੁਣ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਬੰਗਲੌਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਾਂਸ ਕੰਪਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਕੈਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਇਹ ਇੱਕ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਨਾਚ ਫਾਰਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਲਸਾ, ਬਚਟਾ, ਮੇਰੈਗੂਏ, ਜੀਵੇ, ਹਿਪ-ਹਾਪ, ਅਡੇਗੀਓ ਅਤੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਇਆ।
ਲਿਓ ਨੇ ਸਾਹਿਤਕ ਹਲਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਨਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜਲਦ ਹੀ ਉਹ ਕਈ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਜਟਿੰਗ ਸਕਾਲਰ ਬਣ ਗਏ।
ਲਿਓ ਪਹਿਲਾ ਚੀਨੀ ਨਾਗਰਿਕ ਸੀ ਜੋ ਚੀਨ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਕਾਰਲ ਵਾਨ ਓਸਾਇਟਜ਼ਕੀ ਅਤੇ ਬਰਮਾ ਦੀ ਆਂਗ ਸਾਨ ਸੂ ਕੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕੈਦ ਜਾਂ ਨਜ਼ਰਬੰਦ ਹੋਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੋਬਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਤੀਜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ।
ਅਤੇ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲੈਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਭੇਜਣ ਦੇ ਉਸਦੇ ਹੱਕ ਨਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਉਹ ਦੂਜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ।
ਪਹਿਲਾ ਓਸਿਓਟਜ਼ਕੀ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਨਾਜ਼ੀ ਤਸ਼ੱਦਦ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਰਲਿਨ-ਚਾਰਲਟਨਬਰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਸਟੇਂਡ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਨਾਰਵੇ ਦੀ ਨੋਬਲ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਚੇਅਰਮੈਨ ਬੇਰੀਟ ਰੇਸ-ਐਂਡਰਸਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਲਈ ਚੀਨੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ "ਲਿਊ ਸ਼ਿਆਓਬੋ ਨੇ ਚੀਨ ਵਿਚ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਦਮਨਕਾਰੀ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੇ ਅਹਿੰਸਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ।
ਲਿਓ ਸ਼ਿਆਓਬੋ ਇੱਕ ਚੀਨੀ ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਕ, ਲੇਖਕ, ਕਵੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਰਕੁਨ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਘੁਲਾਟੀਆ ਅਤੇ ਨੋਬਲ ਅਮਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਸੀ ਜਿਹੜਾ ਸਿਆਸੀ ਸੁਧਾਰਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਇੱਕ-ਪਾਰਟੀ ਰਾਜ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਚੱਲੀਆਂ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਆਪਣੀ ਚੌਥੀ ਵਾਰੀ ਜੇਲ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਲਿਊ ਨੂੰ "ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਬੁਨਿਆਦੀ ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਕਾਂ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਲੰਬੇ ਅਤੇ ਅਹਿੰਸਕ ਸੰਘਰਸ਼" ਲਈ 2010 ਵਿੱਚ ਨੋਬਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਇਨਾਮ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬੂਟੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਾਹਰਲੇ ਸਥਾਨਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਡੇਰੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਕਟਾਈ ਜਾਵੇਗੀ।
ਬੂਟੇ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਬੀਜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲਗਭਗ 4-6 ਦਿਨ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਉਗਮਦੇ ਹਨ।
ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸਪੇਸਿੰਗ ਹਰੇਕ ਪਲਾਂਟ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਸੰਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿਆਦ ਪੂਰੀ ਹੋਣ 'ਤੇ ਲਈ ਗਈ ਸਮਾਂ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸਜਾਵਟੀ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਕੁਝ ਕਿਸਮਾਂ ਗੋਭੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ; ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ "ਫੁੱਲ ਗੋਭੀ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਸਿਰ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਸਫ਼ੈਦ ਜਾਂ ਹਰਾ ਬਾਹਰੀ ਪੱਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ, ਲਾਲ ਜਾਂ ਗੁਲਾਬੀ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਗਰੁਪਿੰਗ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਗੋਭੀ ਦੀਆਂ ਮੁਢਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਪੱਕਣ ਤੋਂ ਪੱਕਣ ਤੱਕ ਤਕਰੀਬਨ 70 ਦਿਨ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਦੇਰ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਪਗ 120 ਦਿਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਇੱਕ ਬਲੇਡ ਨਾਲ ਹੇਠਲੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਡੰਡੇ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਕਟਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਪੱਤੀਆਂ ਕੱਟੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬਿਮਾਰ, ਖਰਾਬ, ਜਾਂ ਨੈਕਰੋਟਿਕ ਪੱਤੇ ਹਟਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਾਢੀ ਦੇਰੀ ਦੇਰੀ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਸਿਰ ਵੰਡਣੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਸਟੈਮ ਵਿਕਾਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮੱਧਮ ਭਾਰ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਾਰਕਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ: ਕਾੰਪਟੇਡ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਸ ਜੋ ਕਿ ਨੀਂਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੇ ਅਮਲ, ਸੋਕੇ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਲੌਗਿੰਗ, ਕੀੜੇ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਨਦੀਨਾਂ ਕਾਰਨ ਨਮੀ ਅਤੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤਣਾਅ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ।
ਗੋਭੀ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸਦੇ ਸੰਘਣੀ ਪੱਤੇ ਵਾਲੇ ਸਿਰਾਂ ਲਈ ਵਧੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸਦੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਪਲਾਂਟ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਕਾਇਆ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਥਾਂ ਤੇ ਉਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪੂਰੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਮਿੱਟੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਹਲਕੇ ਰੇਤ ਤੋਂ ਭਾਰੀ ਮਿੱਟੀ ਤੱਕ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਰੇ 6.0 ਅਤੇ 6.8 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਉਪਜਾਊ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਨੁਕੂਲ ਵਿਕਾਸ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਦੇ ਕਾਫੀ ਪੱਧਰ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਿਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪੜਾਅ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਅਤੇ ਬਾਹਰਲੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੜਾਆਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕਾਫ਼ੀ ਫਾਸਫੋਰਸ ਅਤੇ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ।
4 ਅਤੇ 24 ਵਿਚਕਾਰ ਤਾਪਮਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਾਧਾ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੱਧ ਜਾਂ ਘੱਟ ਤਾਪਮਾਨਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੋਲਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਘੱਟ ਤਾਪਮਾਨਾਂ ਦੇ ਦੌਰ ਦੁਆਰਾ ਫੁਸਲਾਇੰਗ ਸਿਰਫ ਤਾਂ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਪਲਾਂਟ ਕਿਸ਼ੋਰ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈ।
ਇੱਕ ਨਾਬਾਲਗ ਤੋਂ ਬਾਲਗ ਰਾਜ ਤੱਕ ਤਬਦੀਲੀ ਉਦੋਂ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਟੈਮ ਵਿਆਸ ਲਗਭਗ 6 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਵਰਲਨਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਫੁੱਲਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਕਾਫੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕੁਝ ਖਾਸ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਗੋਭੀ ਨੂੰ ਠੰਡੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਲਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿੱਘੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਅਮਲ ਜੋ ਪੂਰਬੀ ਯੂਐਸ ਵਿੱਚ ਆਮ ਸੀ।
ਬੰਦ ਗੋਭੀ (ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਸਿਕਾ ਓਲਰਲੇਸੀਆ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ) ਇੱਕ ਪੱਤੇਦਾਰ ਹਰਾ ਜਾਂ ਜਾਮਨੀ ਬਾਈਐਨੁਅਲ ਪਲਾਂਟ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸਾਲਾਨਾ ਸਬਜ਼ੀ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਓਲੇਰੇਸੀਆ, ਅਤੇ ਬਰੋਕਲੀ ਅਤੇ ਗੋਭੀ , ਬ੍ਰਸੇਲਸ ਸਪਾਉਟ ਅਤੇ ਸਾਵੋਏ ਗੋਭੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਕੋਲ ਰੁੱਤ ਦੀ ਫ਼ਸਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਭੀ ਦੇ ਸਿਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 0.5 ਤੋਂ 4 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਤੱਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰੇ, ਜਾਮਨੀ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸੁਚੱਜੇ ਪੱਤੇ ਵਾਲੇ ਫਰਮ-ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹਰੇ ਗੋਭੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁਚੱਜੀ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਲਾਲ ਅਤੇ ਦੋਨਾਂ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਖਸਰਾ-ਪੱਤੇ ਵਾਲੇ ਸਾਂਬੋ ਗੋਭੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲੰਬੇ ਸੂਰਜ ਛਿਪਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਦੇ ਤਹਿਤ ਜਿਵੇਂ ਉੱਤਰੀ ਉਤਰੀ ਖਿੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਗੋਭੀ ਦੇ ਫਲ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਗੋਭੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਜੀਵਾਣੂ ਰੋਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਕਾਲੀ ਰੋਟ , ਜੋ ਕਰਕੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕਲੋਰੋਟਿਕ ਅਤੇ ਨੈਰੇਰੋਟਿਕ ਜਖਮਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪੱਤਾ ਮਾਰਜਿਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਦਾ ਹੈ।
ਕਲਰਰੂਟ, ਮਿੱਟੀਬੋਰਨ ਦੀ ਸਲੱਇਮ ਸਾਮਾਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੀਵ ਪਲਾਸਮੋਡਿਓਫੋਰਾ ਬ੍ਰਾਸਿਕਾ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੁੱਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਲੱਬ-ਵਰਗੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ।
ਓਓਮੀਸੀਟ ਪੇਰੋਨੋਸਪੋਰਾ ਪਰਾਸੀਟਿਕਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇੱਕ ਪਰਜੀਵੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਡੌਨਾਈ ਫ਼ਫ਼ਲੀ, ਹੇਠਲੇ ਪੱਤਾ ਪੱਧਰਾਂ 'ਤੇ ਚਿੱਟੇ, ਭੂਰੀ ਜਾਂ ਜੈਤੂਨ ਦੇ ਫ਼ਫ਼ੂੰਦੇ ਦੇ ਨਾਲ ਫ਼ਿੱਕੇ ਪੱਤੇ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਅਕਸਰ ਫੰਗਲ ਬਿਮਾਰੀ ਪਾਊਡਰੀ ਫ਼ਫ਼ੂੰਦੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸਦੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਲੋੜਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਗੋਭੀ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਖਤਰੇ, ਜੋ ਕਿ ਬੋਰਾਨ, ਕੈਲਸੀਅਮ, ਫਾਸਫੋਰਸ ਅਤੇ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ, ਸਮੇਤ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਅੰਦਰਲੀ ਪੱਟੀ ਦਾ ਹਾਸ਼ੀਆ ਭਾਰਾ ਬਦਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਟਿਪ ਉਦੋਂ ਬਿਮਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਾਹਰਲੀ ਪੱਟੀ ਸਧਾਰਨ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਨੇਕਰਾਟਿਕ ਸਪਾਟ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਓਵਲ ਸੁੰਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਕੁਝ ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਮੱਧਰੀ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਿਰਚ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਛੋਟੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਨਾੜੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਟੋਰੇਜ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਵਧ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਹੋਰ ਕਈ ਸਲੀਬਧਾਰੀ ਸਬਜੀਆਂ , ਬ੍ਰੋਕਲੀ, ਹਰੀਆਂ ਕੋਲਾਰਡ, ਬ੍ਰੁਸਲਸ ਸਪ੍ਰਾਉਟਾਂ, ਕੋਲਹਾਬੀ ਅਤੇ ਅੰਕੁਰਿਤ ਬ੍ਰੋਕਲੀ ਸਮੇਤ . ਗੋਭੀ ਦੇ ਕਿਸਾਨ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗੋਭੀ ਦੀਆਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਆਕਾਰ, ਰੰਗ ਅਤੇ ਪੱਤਾ ਦੀਆਂ ਗਠਣਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੱਤੇ ਦੇ ਕਿਸਮ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ -, - ਅਤੇ ਸੁਚੱਜੀ ਪੱਤਾ ਫਰਮ-ਸਿਰ ਗੋਭੀ ਵਿਚਕਾਰ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਰੰਗ ਸਪੈਕਟ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੇ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਰੇ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਪਦਾਰਥ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਖਰਾਬ ਗੋਭੀ ਨੂੰ ਇਨਸਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕਈ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਕੇਸਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਫੂਡ ਐਂਡ ਐਗਰੀਕਲਚਰ ਔਰਗੇਨਾਈਜੇਸ਼ਨ ਨੇ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤਾ ਕਿ 2014 ਲਈ ਪੱਤਾ ਗੋਭੀ ਅਤੇ ਦੂਸਰੀਆਂ ਬ੍ਰੈਸਿਕਾ ਦਾ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ 71.8 ਮਿਲੀਅਨ ਮੀਟ੍ਰਿਕ ਟਨ ਸੀ, ਜਦਕਿ ਚੀਨ ਕੋਲ ਕੁੱਲ ਸੰਸਾਰ ਦਾ 47% ਹੈ।
ਰਾਜ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬਹੁਮੱਤ ਨਾਲ ਮਤਾ ਪਾਸ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਨਾਲ ਲੋਕ ਸਭਾ ਸਹਿਮਤ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਪ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨੂੰ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਹਟਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਉਪ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਚੋਣ ਸਬੰਧੀ ਕੋਈ ਵਿਵਾਦ ਹੋਵੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਹੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਪ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਦੇ ਸਪੀਕਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਖ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਪ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਉਪ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਅੰਦਰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਦੁਬਾਰਾ ਚੋਣ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਪ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਦੇ ਦੋਨੋਂ ਸਦਨਾਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਦੋਨੋਂ ਸਦਨਾਂ ਦੇ ਚੁਣੇ ਅਤੇ ਨਾਮਜ਼ਦ ਮੈਂਬਰ ਉਪ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਵੋਟ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਉਪ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾਵਾਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਭਾਰਤ ਦਾ ਉਪ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਭਾਰਤ ਗਣਰਾਜ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਉਪ ਮੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਇਹ ਅਹੁਦਾ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਤੋ ਬਾਅਦ ਰਾਜ ਦਾ ਸਭ ਤੋ ਉੱਚਾ ਪਦ ਹੈ।
ਭਾਰਤੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਅਨੁਛੇਦ 63 ਵਿੱਚ ਉਪ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਹੈ।
ਉਹ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਸਰਕਾਰੀ ਅਹੁਦੇ ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪਰਮਿੰਦਰ ਕੌਰ ਨੇ ਦਸਵੀਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨੇ ਥੋੜਾ ਥੋੜਾ ਹੀ ਲਿਖਿਆ।
ਕਾਲਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਈ ਕਹਾਣੀਆ, ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਾਟਕ ਵੀ ਲਿਖਿਆ।
ਇਹ ਨਾਟਕ, "ਦਾਜ ਦੀ ਲਾਹਨਤ", ਪਰਮਿੰਦਰ ਕੌਰ ਨੇ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਨੇੜਲੇ ਕਈ ਪਿੰਡਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੇਡਿਆ।
੧੯੮੯ ਵਿੱਚ ਜਦ ਪਰਮਿੰਦਰ ਕੌਰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਕੈਨੇਡਾ ਆ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਚਿਰ ਲਈ ਲਿਖਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਬਚਿਆ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਲਈ ਸਮਾ ਬਿਤਾਇਆ।
੨੦੦੪ ਵਿੱਚ ਪਰਮਿੰਦਰ ਕੌਰ "ਤਰਕਸੀਲ ਸਸਾਇਅਟੀ ਆਫ ਕੈਨੇਡਾ" ਵਿੱਚ ਅਹੁਦੇਦਾਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਨਾਟਕ ਵੈਨਕੂਵਰ ਵਿੱਚ ਗੁਰਦੀਪ ਆਰਟਸ ਅਕੈਡਮੀ ਵਲੋਂ ਖੇਡੇ ਗਏ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਮਿੰਦਰ ਕੌਰ ਲਿਖਦੀ ਰਹੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਨਾਟਕ ਵੀ ਲਿਖੇ ਅਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਰੁਝੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਬੁਹਤ ਗਿਆਨ ਮਿਲਿਆ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਮਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸਵੈਚ ਦਾ ਜਨਮ ਜਨਵਰੀ ੧੬, ੧੯੬੧ ਨੂੰ ਮਾਤਾ ਜਸਮੇਲ ਕੌਰ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਜਗਤਾਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਘਰ, ਪਿੰਡ ਇਸਰੂ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਸੀਨੀਅਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ "ਸ਼ਹੀਦ ਕਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਗੋਰਮਿੰਟ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ" ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ "ਏ ਐਸ ਕਾਲਜ ਫੌਰ ਵਿਮਨ ਖੰਨਾ" ਤੋਂ ਬੀ.ਏ. ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਰਮਿੰਦਰ ਕੌਰ ਨੇ "ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪਟਿਆਲਾ" ਤੋਂ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ ਵੀ ਪਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਕਾਲਜ ਅਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪਰਮਿੰਦਰ ਕੌਰ ਕਈ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕਿ ਅੱਜ ਤਕ, ਪਰਮਿੰਦਰ ਕੌਰ ਆਪਣੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕੰਮਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪਰਮਿੰਦਰ ਕੌਰ ੧੯੮੯ ਨੂੰ ਕੈਨੇਡਾ ਅਵਾਸ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚਿਆ ਨਾਲ ਨਵੀਂ ਜਿੰਦਗੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਲਈ।
ਪਰਮਿੰਦਰ ਕੌਰ ਦੀ ਮਾਤਾ ਜੀ ਜਸਮੇਲ ਕੌਰ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਜਗਤਾਰ ਸਿੰਘ ਹਨ।
ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਜੀ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਖੇਤੀ ਕਰਦੇ ਸਨ ਪਰ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਧਾਰਨੀ ਸਨ।
ਉਸ ਦੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਜਵਾਹਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਗਦਰ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਿਰਤੀ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਸੂਹੀਏ ਅਤੇ ਹਰਕਾਰੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਜ਼ਲਗੋਅ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਤਖਤ ਸਿੰਘ ਪਰਮਿੰਦਰ ਸਵੈਚ ਦੇ ਚਾਚਾ ਜੀ ਸਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਚਾਚਾ ਜੀ, ਕਰਨੈਲ ਸਿੰਗ, ਗੋਆ ਦੀ ਅਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।
ਪਰਮਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸਵੈਚ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ, ਲੇਖਕ, ਨਾਟਕਕਾਰ, ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸੇਵਕ ਕਾਰਕੁਨ ਹੈ।
ਰਾਏ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ 2011 ਰਿਲੀਜ਼ ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਬ੍ਰਦਰਜ਼ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਵਪਾਰਕ ਸਫਲਤਾ ਸੀ।
ਉਸਦੀਆਂ ਅਗਲੀਆਂ ਦੋ ਫਿਲਮਾਂ ਤਮਿਲ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਸਨ, ਕਾਮੇਡੀ ਡਰਾਉਣੀ ਕੰਚਨਾ ਅਤੇ ਵੈਂਕਟ ਪ੍ਰਭੂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਐਕਸ਼ਨ ਥ੍ਰਿਲਰ ਮਨਕਥਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਜੀਤ ਕੁਮਾਰ ਸਨ।
ਉਸਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਆਲੋਚਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਕੰਚਨਾ ਦੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੰਨੜ ਰੀਮੇਕ, ਕਲਪਨਾ ਵਿੱਚ ਰੋਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਈਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਦੀਆਂ 2014 ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਇਰੰਬੂ ਕੁਥਿਰਾਈ, ਤਾਮਿਲ ਵਿੱਚ ਅਰਨਮਨਾਈ ਅਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾਧੀ ਰਾਜਾ ਸਨ।
ਉਸ ਨੇ 2007 ਵਿੱਚ ਮਲਿਆਲਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਰਾਕ ਐਂਡ ਰੋਲ ਵਿੱਚ ਮੋਹਨ ਲਾਲ ਦੇ ਨਾਲ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਸਫਲ ਫਿਲਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅੰਨਾਨ ਥੰਬੀ , 2 ਹਰੀਹਰ ਨਗਰ , ਮੋਹਨਲਾਲ ਦੇ ਨਾਲ ਈਵਿਦਮ ਸਵਰਗਮਨੁ , ਅਤੇ ਮਾਮੂਟੀ ਦੇ ਨਾਲ ਚਟੰਬੀਨਾਡੂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕੀਤਾ।
2008 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਡਰਾਮਾ ਫ਼ਿਲਮ ਵੇਲੀ ਥਿਰਾਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਖੁਦ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ, ਅਤੇ ਜੀਵਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਐਕਸ਼ਨ ਥ੍ਰਿਲਰ ਧਾਮ ਧੂਮ ਵਰਗੀਆਂ ਹੋਰ ਗੰਭੀਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਫੀਡਬੈਕ ਮਿਲੀ।
ਉਸ ਨੇ ਸਰਬੋਤਮ ਸਹਾਇਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਜਿੱਤੀ।
2005 ਵਿੱਚ, ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਆਰ.ਵੀ. ਉਦੈਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕੰਨੜ ਲਘੂ ਫ਼ਿਲਮ ਵਾਲਮੀਕੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੇਖੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਕਈ ਤਾਮਿਲ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਰ. ਪਾਰਥੀਬਨ ਦੇ ਨਾਲ ਕਾਮੇਡੀ ਫ਼ਿਲਮ ਕੁੰਦੱਕਾ ਮੰਡੱਕਾ , ਪੇਰਾਰਸੂ ਦੀ ਐਕਸ਼ਨ-ਮਸਾਲਾ ਫ਼ਿਲਮ ਧਰਮਪੁਰੀ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂਸ ਫਿਲਮ ਨੇਨਜਾਈ ਥੋਡੂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ, ਇਨ ਗੋਸਟ ਹਾਊਸ ਇਨ ਅਤੇ ਪੇਨ ਸਿੰਗਮ ਵਿੱਚ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮਾਂ ਦੌਰਾਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਤਮਿਲ ਫਿਲਮ ਇਰੰਬੂਕੋਟਾਈ ਮੂਰਤੂ ਸਿੰਗਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਉਗਰਲ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਵਕਫ਼ੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤੇਲਗੂ ਫ਼ਿਲਮ ਸਰਦਾਰ ਗੱਬਰ ਸਿੰਘ ਵਿੱਚ ਪਵਨ ਕਲਿਆਣ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਦੂਜਾ ਆਈਟਮ ਨੰਬਰ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ 150ਵੀਂ ਫ਼ਿਲਮ ਖੈਦੀ ਨੰਬਰ 150 , ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਰਾਘਵ ਲਾਰੈਂਸ ਨਾਲ ਤਾਮਿਲ ਵਿੱਚ ਮੋਟਾ ਸ਼ਿਵਾ ਕੇਟਾ ਸ਼ਿਵਾ ਵਿੱਚ ਚਿਰੰਜੀਵੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਚੌਥਾ ਆਈਟਮ ਨੰਬਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਈਨ ਕੀਤਾ।
ਰਾਏ ਲਕਸ਼ਮੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾ ਅਤੇ ਮਾਡਲ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਮਲਿਆਲਮ, ਤਮਿਲ ਅਤੇ ਤੇਲਗੂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਕੁ ਕੰਨੜ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਜੂਲੀ 2 ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਫਿਲਮੀ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
22 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮੌਤ ਇੱਕ ਦੰਤਕਥਾ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸ਼ਰਧਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਿਯਮਿਤ , ਉਸਦੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਜ਼ਾਹਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੀਨੀ ਪੀਪਲਜ਼ ਲਿਬਰੇਸ਼ਨ ਆਰਮੀ ਦੇ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਉਹ "ਸੰਤ ਬਾਬਾ" ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਹਰ ਸਾਲ 11 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਜੀਪ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਸਮਾਨ ਨਾਲ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ, ਨਿਊ ਜਲਪਾਈਗੁੜੀ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੋਂ ਇਸਨੂੰ ਰੇਲਗੱਡੀ ਰਾਹੀਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਰਾਜ ਦੇ ਕਪੂਰਥਲਾ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਕੂਕਾ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਰੇਲਵੇ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੇਲਗੱਡੀ 'ਤੇ ਖਾਲੀ ਬਰਥਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਉਡੀਕ ਸੂਚੀਬੱਧ ਯਾਤਰੀ ਜਾਂ ਕੋਚ ਅਟੈਂਡੈਂਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਆਓ-ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਓ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਅਲਾਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਾਬਾ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰਾਖਵਾਂਕਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰ ਸਾਲ ਉਸਦੇ ਜੱਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਇੱਕ ਸੀਟ ਖਾਲੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਿਪਾਹੀ ਬਾਬੇ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਥੂਲਾ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਰਕਮ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਿੰਡ ਅੱਜ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਹੀਦ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੀ ਪਹਿਲ ਕੀਤੀ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਾਰਚ 1965 ਵਿੱਚ ਪੱਟੀ, ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਡੀਏਵੀ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਮੈਟ੍ਰਿਕ ਕੀਤੀ।
ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿਪਾਹੀ ਵਜੋਂ ਭਰਤੀ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਰੈਜੀਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਸਦੇ ਅਸਥਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਬੋਰਡ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਟੁਕੂ ਲਾ ਤੋਂ ਡੋਂਗਚੂਈ ਲਾ ਤੱਕ ਖੱਚਰ ਦੇ ਕਾਲਮ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਨਾਲੇ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸਨੂੰ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਮਹਾਵੀਰ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਹੈ।
ਖਾਸ ਕਰ ਕੇ ਜਾਂਚ ਵਿੱਚ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਵਾਸਤਵਿਕਤਾ ਸਿਧਾਂਤ ਉੱਤੇ।
ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਮਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਾਸਤੇ ਤਰਜੀਹ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਅਤੇ ਬਾਇਨੋਮੀਕਲ ਨਾਮਕਰਨ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਵਰਤਦੇ ਹਨ।
ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਅੰਦਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮੱਧਤਾ ਸਿਧਾਂਤ, ਐਂਥ੍ਰੌਪਿਕ ਸਿਧਾਂਤ, ਸਾਪੇਖਿਤਾ ਸਿਧਾਂਤ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਸਿਧਾਂਤ ਨਿਰੀਖਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।