polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮਕਾਰ ਬੌਲਟਿੰਗ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ ਸੈਲਰਸ ਨੂੰ ਚਾਰਲੀ ਚੈਪਲਿਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰੀਨ ਕਾਮੇਡੀ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਪੀਟਰ ਸੈਲਰਸ, ਸੀਬੀਈ ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰ, ਕਮੇਡੀਅਨ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਸੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਈ ਫ਼ਿਲਮ ਪਾਤਰਾਂ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਉਹ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦ ਪਿੰਕ ਪੈਂਥਰ ਫ਼ਿਲਮ ਲ਼ੜੀ ਵਿੱਚ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਕਲੌਸ਼ੋ ਦਾ ਰੋਲ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਸ਼ਕਤੀ ਚਿਦੰਬਰਮ ਦੀ ਕਾਮੇਡੀ ਡਰਾਮਾ ਚਾਰਲੀ ਚੈਪਲਿਨ 'ਚ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇਵਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਅਭਿਰਾਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ 'ਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਗਾਇਤਰੀ ਜੈਰਾਮਨ ਨੇ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਲਮ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਫਿਲਮ ਨੇ ਵਪਾਰਕ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਦਿ ਹਿੰਦੂ ਦੇ ਇੱਕ ਆਲੋਚਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਡਾਂਸ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਹੀਰੋਇਨ ਦੀ ਮਹਾਰਤ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।
" 2002 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ: ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਸੁੰਦਰਮ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕੰਨੜ ਫਿਲਮ, ਮਾਨਸੇੱਲਾ ਨੀਨੀ, ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਰਾਘਵਾ ਲਾਰੈਂਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਤਾਮਿਲ ਫਿਲਮ ਸਟਾਈਲ, ਨਕਸ਼ਤਰਕੱਕਨੁੱਲਾ ਰਾਜਾਕੁਮਰਨ ਅਵਾਨੁੰਦੁਰੁ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਿਥਵੀਰਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਉਸ ਦੀਆਂ 2003 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈਆਂ ਚਾਰ ਰਿਲੀਜ਼ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਘੱਟ ਰਹੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫ਼ਲ ਰਹੀਆਂ।
ਗਾਇਤਰੀ 2008 ਵਿਚ ਜੈਯਮ ਕਾਂਡਾਨ ਅਤੇ ਪੋਈ ਸੋਲਾ ਪੌਰਮ ਵਰਗੀਆਂ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਫਿਲਮ ਇੰਡਸਟਰੀ ਵਿਚ ਪਰਤ ਆਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਦਰਾਸਾਪੱਟਿਨਮ , ਦੀਵਾ ਥਿਰੂਮਗਲ , ਓਸਟ ਸਮੇਤ ਵੱਡੇ ਬਜਟ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਅਪਰਾਧ ਦੀ ਥ੍ਰਿਲਰ ਕਾਂਥਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਵਿਅੰਗ ਤਾਮਿਲ ਪਦਮ ਵਿੱਚਸ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਆਲੋਚਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਲਾਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਗਾਇਤਰੀ ਨੇ ਫਿਲਮ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਿਰਦਾਰ ਗੌਤਮ ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਭੈਣ ਦਾ ਚਿਤਰਣ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣੀ ਦੋਸਤ ਐਸ਼ਵਰਿਆ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਜ਼ੋਰ 'ਤੇ ਵੇ ਰਾਜਾ ਵੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਬਾਲਾ ਦੇ ਪਿੰਡ ਨਾਟਕ ਥੜੈ ਥੱਪੱਟਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਸ਼ਿਰਕਤ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਕਰਕੱਟਮ ਅਧਾਰਤ ਗਾਣੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਸਾਲ 2012 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਇਰਾਦਿਆਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਉੱਦਮ ਯਧੁਮਾਗੀ ਨਿੰਦਰਾਈ 'ਤੇ ਸਾਲ 2016 ਦੌਰਾਨ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਕਦੀ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਦਕਿ ਇਹ ਉਸਦੀ "ਹਾਈ ਸਕੂਲ" ਤੋਂ ਇੱਛਾ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਦਾਕਾਰਾ ਗਾਇਤਰੀ ਜੈਰਾਮ ਨਾਲ ਉਲਝਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਨਾਮ ਦੁਆਰਾ ਜਾਣੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਜੋਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਸਰਗਰਮ ਸੀ।
ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ 2001 ਵਿੱਚ ਐਸ ਥਾਨੂ ਦੀ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ "ਏਨਾ ਸੋਲਾ ਪੋਗੀਰੇ" ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਗਾਇਤਰੀ ਦਾ ਜਨਮ 1984 'ਚ ਡਾਂਸ ਕੋਰੀਓਗਰਾਫ਼ਰਜ ਰਘੁਰਾਮ ਅਤੇ ਗਿਰੀਜਾ ਰਘੁਰਾਮ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਹਾਨ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਕੇ. ਸੁਬਰਾਮਨੀਅਨ ਦੀ ਪੋਤੀ ਅਤੇ ਗਿਰਿਜਾ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕੋਰਿਓਗ੍ਰਾਫਰ ਕਾਲਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਹੈ।
ਗਾਇਤਰੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਦੀਪਕ ਚੰਦਰਸ਼ੇਖਰ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜੋ 2006 ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਹੈ।
ਗਾਇਤਰੀ ਰਘੁਰਾਮ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾ ਅਤੇ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਹੈ ਜੋ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਸਨੇ 2002 ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਚਾਰਲੀ ਚੈਪਲਿਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰਜ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰਾਮਲੀ ਨਗਰ ਵਿਖੇ ਆਯੋਜਿਤ ਇੱਕ ਜਨਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਜਪਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਮਿਤ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਭਾਜਪਾ ਦੇ ਇੱਕ ਪਾਰਟੀ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਮੇਵਾੜ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰਾਜ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਚਿਤੌੜ ਸੀ।
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਤਨ ਸਿੰਘ ਦੀ ਪਤਨੀ ਰਾਣੀ ਪਦਮਨੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਇਸਤਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅਲਾਉੱਦੀਨ ਖ਼ਲਜੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਾਵਲਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਚੱਲਿਤ ਗਾਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਣਾ ਰਤਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਬੜੀ ਉਦਾਰਤਾ ਨਾਲ ਸੁਲਤਾਨ ਨੂੰ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਰਾਣੀਰਾਣੀ ਪਦਮਨੀ ਦਾ ਦੀਦਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰੰਤੂ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁਲਤਾਨ ਦਾ ਮਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਚਿਤੌੜ ਦੇ ਬਾਹਰਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਛੱਡਣ ਗਿਆ ਤਾਂ ਸੁਲਤਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਲਿਆ।
ਹੁਣ ਸੁਲਤਾਨ ਨੇ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਹਰਮ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਏਗਾ।
ਉਸ ਨੇ ਅਲਾਉੱਦੀਨ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਦਾਸੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ 700 ਰਾਜਪੂਤ ਸੈਨਿਕ ਦਾਸੀਆਂ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਸੁਲਤਾਨ ਦੇ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਰਤਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਕੇ ਲੈ ਆਏ।
ਇਸ ਤੇ ਅਲਾਉੱਦੀਨ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਚਿਤੌੜ ਦੇ ਕਿਲੇ ਉੱਤੇ ਧਾਵਾ ਬੋਲ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜਪੂਤਾਂ ਨੇ ਗੋਰਾ ਅਤੇ ਬਾਦਲ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਲਗਭਗ ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਡੱਟ ਕੇ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ ਪਰੰਤੂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਏ।
ਗੋਰਾ ਅਤੇ ਬਾਦਲ ਲਾਸਾਨੀ ਸਾਹਸ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਏ।
ਸੁਲਤਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਖਿਜਰ ਖਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਚਿਤੌੜ ਨੂੰ ਖਿਜ਼ਰਾਬਾਦ ਦਾ ਨਵਾਂ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ।
1305 ਈ. ਵਿੱਚ ਅਲਾਉੱਦੀਨ ਖ਼ਲਜੀ ਨੇ ਮਾਲਵਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰ,ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਜੈਨ ਧਾਰ, ਚੰਦੇਰੀ, ਮਾਂਡੂ ਆਦਿ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ, ਨੂੰ ਫਤਿਹ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ।
ਕੂਕਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਫੌਜ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧੇਰੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਟਿਕ ਨਾ ਸਕੀ ਅਤੇ ਉਹ ਰਣ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਕੇ ਦਿੱਲੀ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਮਹਲਕ ਦੇਵ ਦੌੜ ਕੇ ਮਾਂਡੂ ਦੇ ਕਿਲੇ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਉਸ ਦੇ ਮੰਦੇ ਭਾਗਾਂ ਨੂੰ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਇੱਕ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਰਾਤ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦਾ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਰਸਤਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਾਹੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੇ ਕਿਲੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ ਹੱਲਾ ਬੋਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਹਲਕ ਦੇਵ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਘਾਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ 24 ਦਸੰਬਰ, 1305 ਈ. ਨੂੰ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦਾ ਮਾਂਡੂ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਅਲਾਉੱਦੀਨ ਨੇ ਆਈਨ-ਉਲ-ਮੁਲਕ ਦੀ ਇਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਲਵਾ ਦਾ ਗਵਰਨਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
1297 ਈ. ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਗੁਜਰਾਤ ਦੀ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਲਗ ਖਾਂ ਨੁਸਰਤ ਖਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਖਲਜ਼ੀ ਸੈਨਾ ਵਾਪਸੀ ਸਮੇਂ ਮਾਰਵਾੜ ਦੇ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਰਹੀ ਸੀ ਤਾਂ ਕਨਹੜ ਦੇਵ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨੇ ਉਸ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਈ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਬੰਦੀ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਿੰਦੂਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ।
ਇਸ ਪਿੱਛੋਂ ਕਈ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਅਲਾਉੱਦੀਨ ਦੀ ਸੈਨਾ ਰਣਥੰਭੋਰ, ਚਿਤੌੜ ਅਤੇ ਮਾਲਵਾ ਦੇ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਜਿੱਤਣ ਲੱਗੀ ਰਹੀ।
ਕਮਾਲਉੱਦੀਨ ਗੁਰਗ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਖ਼ਲਜੀ ਸੈਨਾ ਨੇ ਜਲੌਰ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅੰਤ ਬੀਕਾ ਦਾਹੀਆ ਨਾਂ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਸੈਨਿਕ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤ ਕਾਰਨ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਰਸਤੇ ਰਾਹੀਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ ਕਨਹੜ ਦੇਵ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਿਕ ਬੜੀ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਮਾਰੇ ਗਏ ਵਾਸਘਾਤੀ ਬੀਕਾ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਸਵੈ-ਅਭਿਮਾਨੀ ਪਤਨੀ ਰਾਹੀਂ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
1308 ਈ. ਵਿੱਚ ਸੁਲਤਾਨ ਅਲਾਉੱਦੀਨ ਨੇ ਮਾਰਵਾੜ ਦੇ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਸੁਲਤਾਨ ਰਾਹੀਂ ਭੇਜੀ ਗਈ ਸੈਨਾ ਨੇ ਸਿਵਾਨਾ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਿਲ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਰਮਾਰ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੀਤਲ ਦੇਵ ਉੱਥੋਂ ਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਸੀ ਉਸ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਡਟ ਕੇ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ।
ਜਦੋਂ ਸੁਲਤਾਨ ਨੂੰ ਸਮਾਚਾਰ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਸ਼ਾਹੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ 3 ਜੁਲਾਈ, 1309 ਈ. ਨੂੰ ਆਪ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੈਨਾ ਸਹਿਤ ਸਿਵਾਨਾ ਵੱਲ ਕੂਚ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਦੀਆਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਟੁਕੜੀਆਂ ਨੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਦੱਖਣ ਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਅਜਿਹੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸੀਤਲ ਦੇਵ ਜਿਆਦਾ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਲੜਦਾ ਹੋਇਆ ਵੀਰਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ 9 ਸਤੰਬਰ, 1309 ਈ. ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਲਣੀ ਲੰਬਾ ਚੌੜਾ ਸਰੀਰ ਸੁਲਤਾਨ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬੜਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਇਆ ਕਮਾਲਉਦੀਨ ਗੁਰਗ ਨੂੰ ਜਿੱਤੇ ਗਏ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੇ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦਾ ਗਵਰਨਰ ਥਾਪਿਆ ਗਿਆ।
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਲਾਉੱਦੀਨ ਖ਼ਿਲਜੀ ਨੇ ਗੁਜਰਾਤ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ।
1299 ਈ. ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਉਲੂਗ ਖਾਂ ਅਤੇ ਨੁਸਰਤ ਖਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਇਸ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਫਤਿਹ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੈਨਾ ਭੇਜੀ।
ਉਸ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਹਸ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੁੱਤਰੀ ਦੇਵਲ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਰਾਜਧਾਨੀ ਅਨਹਿਲਵਾੜਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਅਨਹਿਲਵਾੜਾ ਵਿਖੇ ਹਮਲਾਵਾਰਾਂ ਨੇ ਖੂਬ ਲੁੱਟਮਾਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬੜੋਚ ਅਤੇ ਖੰਬਾਤ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬੰਦਰਗਾਹਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਿਆ ਗਿਆ।
ਨੁਸਰਤ ਖਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਖੰਬਾਤ ਤੋਂ ਮਲਿਕ ਕਫ਼ੂਰ ਨਾਮੀ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਹਿੰਦੂ ਨਿਪੁੰਸਕ ਨੂੰ 1000 ਦੀਨਾਰ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦਿਆ।
ਇਸ 'ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀਨਾਰੀ' ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭਾਗ ਲਿਆ।
1301 ਈ. ਵਿੱਚ ਸੁਲਤਾਨ ਨੇ ਉਲਗ ਖਾਂ ਅਤੇ ਨੁਸਰਤ ਖਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੈਨਾ ਸਹਿਤ ਰਣਥੰਭਰ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ।
ਸੈਨਾ ਦੀ ਹਾਰ ਅਤੇ ਨੁਸਰਤ ਖਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਸਮਾਚਾਰ ਸੁਣ ਕੇ ਅਲਾਉੱਦੀਨ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ।
ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਸੈਨਾਪਤੀ ਰਣ ਮੱਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਵਾਮੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਜੁਲਾਈ 1301 ਈ. ਵਿੱਚ ਰਣਥੰਭੋਰ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਅਲਾਉੱਦੀਨ ਖਲਜੀ ਦਾ ਕਬਜ਼ਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ਿਹਾਬੁਦੀਨ ਮਸੂਦ ਖ਼ਿਲਜੀ ਸੀ ਜੋ ਜਲਾਲ ਉੱਦ-ਦੀਨ ਖ਼ਿਲਜੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਸੀ।
ਅਲਾਉੱਦੀਨ ਖ਼ਿਲਜੀ ਦੀ ਜਨਮ ਮਿਤੀ ਬਾਰੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਪਰੰਤੂ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਪਤਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਲੀ ਗੁਰਸ਼ਸਪ ਅਜੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦਾ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਉਸਨੂੰ ਪੜ੍ਹਣ-ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜੀਵਨ ਭਰ ਅਨਪੜ੍ਹ ਹੀ ਰਿਹਾ।
ਪਰੰਤੂ ਉਸਨੇ ਅਸ਼ਤਰ-ਸ਼ਸਤਰ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਹੋਣ ਤੇ ਇੱਕ ਸੂਰਵੀਰ ਯੋਧਾ ਬਣਿਆ।
ਜਲਾਲਉੱਦੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਅਲੀ ਗੁਰਸ਼ਸਪ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਹ ਇੱਕ ਜੇਤੂ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸਾਮਰਾਜ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦੁਰਈ ਤੱਕ ਫੈਲਾ ਰੱਖਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੰਨਾ ਸਾਮਰਾਜ ਅਗਲੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਵੀ ਸ਼ਾਸਕ ਸਥਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਅਜਿਹਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਮਲਿਕ ਮੁਹੰਮਦ ਜਾਇਸੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੇ ਪਦਮਾਵਤ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਰਾਣੀ ਪਦਮਾਵਤੀ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਉੱਤੇ ਮੋਹਿਤ ਸੀ।
ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਉੱਪਰ ਜਿੱਤਾਂ, ਮੰਗੋਲ ਹਮਲਵਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ, ਬਾਜ਼ਾਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ, ਆਰਥਿਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉੱਚੇ ਮਨਸੂਬਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਸਕ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਪਿੱਛੋਂ ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਉਲਗ ਖਾਂ,ਨੁਸਰਤ ਖਾਂ,ਜ਼ਫਰ ਖਾਂ ਅਤੇ ਅਲਪ ਖਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸੋਚੀ।
ਹੀਰੋ ਐਨੀਅਸ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਗ੍ਰੇਕੋ-ਰੋਮਨ ਦੰਤਕਥਾ ਅਤੇ ਮਿੱਥ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਇਲੀਅਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਰਿੱਤਰ ਸੀ।
ਵਰਜਿਲ ਨੇ ਏਨੀਅਸ ਦੀਆਂ ਘੁਮੰਤਰੂ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਅੱਡ ਅੱਡ ਨਿੱਖੜੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਰੋਮ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਅਸਪਸ਼ਟ ਸੰਬੰਧ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸੂਝਵਾਨ ਵਡਾਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਈਆਂ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਅਨੀਅਡ ਨੂੰ ਰੋਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਿਥ ਜਾਂ ਕੌਮੀ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਦਾ ਰੂਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਰੋਮ ਨੂੰ ਟਰੋਏ ਦੀਆਂ ਦੰਦ-ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਪੂਨਿਕ ਯੁੱਧਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਰਵਾਇਤੀ ਰੋਮਨ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜੂਲੀਓ-ਕਲੌਡੀਆ ਦੇ ਸ਼ਾਹੀ ਘਰਾਣੇ ਨੂੰ ਬਾਨੀ, ਰੋਮ ਅਤੇ ਟਰੋਏ ਦੇ ਬਾਨੀਆਂ, ਨਾਇਕਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟਰੋਜਨ ਏਨੀਅਸ ਦੀ ਮਹਾਗਾਥਾ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਇਟਲੀ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰੋਮਨਾਂ ਦਾ ਪੂਰਵਜ ਬਣਿਆ।
ਕਵਿਤਾ ਦੀਆਂ ਬਾਰਾਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਛੇ ਟਰੋਏ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇਟਲੀ ਤੱਕ ਏਨੀਅਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਦੂਜਾ ਅੱਧਾ ਟਰੋਜਨਾਂ ਦੀ 'ਲੈਟਿਨਾਂ' ਤੇ ਆਖਿਰ ਨੂੰ ਜੇਤੂ ਯੁੱਧ ਦੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਹੇਠ ਏਨੀਅਸ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਟਰੋਜਨ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈਆਂ ਨੇ ਸਮਾ ਜਾਣਾ ਸੀ।
ਵਰਜਿਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਥੀਮ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕੋਈ ਸੱਤ ਸਤਰਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਫਿਰ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਲੜਾਈ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਟਰੋਜਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਜੂਨੋ ਦੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ।
ਇਹ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਓਡੀਸੀ ਦੇ ਭਟਕਣ ਵਾਲੇ ਥੀਮ ਅਤੇ ਈਲੀਅਡ ਦੇ ਯੁੱਧ-ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਦੋਨਾਂ ਥੀਮਾਂ ਦੇ ਨਿਭਾਅ ਨਾਲ ਹੋਮਰ ਨੂੰ ਮਾਤ ਪਾਉਣ ਦੀ ਵਰਜਿਲ ਦੀ ਅਕਾਂਖਿਆ ਦੇ ਅਕਸ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇੱਕ ਕੱਚੀ ਜਿਹੀ ਸੰਗਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੀਮਾ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਐਨੀਅਡ ਨੂੰ ਵਰਗਿਲ ਦਾ ਸ਼ਾਹਕਾਰ ਅਤੇ ਲਾਤੀਨੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਕਲਾ-ਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚਲੇ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਉਪਲਬਧ ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ ਡਿਗਰੀ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ; ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕੇਸਾਂ ਵਿਚ, ਜਿਹਨਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਸਾਲ ਪਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੀਬੀਸੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਸੀਕੋਲੋ ਬੈਸਿਕੋ ਕੋਮੂਨ ਹੈ।
ਸਿਰਫ਼ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਉਦੋਂ ਤਕ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਰਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 3 ਜਾਂ 4 ਦੇ ਦੋ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਿਤ 6 ਜਾਂ 7 ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ 3 ਸਾਲ ਤਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਹਰੇਕ ਵਿਸ਼ਾ ਇੱਕ ਸਮੈਸਟਰ ਮਿਆਦ ਜੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ 6 ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅਨੁਸਾਰੀ ਸਮੈਸਟਰ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੀਬੀਸੀ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲੱਗੇਗਾ।
ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਸੰਭਾਵਿਤ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, 2-ਸਾਲ ਦੇ ਆਮ ਚੱਕਰ, "ਸੀ.ਬੀ.ਜੀ." , ਜਿਸ ਵਿੱਚ 12 ਵਿਸ਼ੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਬੁਏਨਸ ਆਇਰਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਤੇ ਲਾਤੀਨੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲੇ ਪੱਖ ਤੋਂ ਦੂਸਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈ।
12 ਅਗਸਤ 1821 ਨੂੰ ਬੁਏਨਸ ਆਇਰਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ 13 ਵਿਭਾਗ, 6 ਹਸਪਤਾਲ, 10 ਅਜਾਇਬਘਰ ਅਤੇ 4 ਹਾਈ ਸਕੂਲਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ: ਕੋਲੇਜੀਓ ਨਾਸੀਓਨਲ ਡੀ ਬੂਏਨਵੇਸ ਏਅਰਸ, ਐਸਕਾਊਲਾ ਸੁਪੀਰੀਅਰ ਡੀ ਕਾਮੇਰਸੀਓ ਕਾਰਲੋਸ ਪੇਲੇਗ੍ਰਿਨੀ, ਇੰਸਟੀਟੂਟੋ ਲਿਬਰੇ ਡੀ ਸੇਗੁੰਡਾ ਸੇਗੁੰਡਾ ਅਤੇ ਏਸਕਾਉਲਾ ਡੇ ਐਡਕਾਸੀਓਨ ਟੈਕਨੀਕਾ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਨਲ ਐਨ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਐਗਰੋਪੈਕੁਆਰੀਆ ਐਂਡ ਐਗਰੋਲੀਮੈਂਟੇਰੀਏ।
ਯੂਨੀਵਰਸਟੀ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਮੁਫਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਪੋਸਟਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਟਿਊਸ਼ਨ ਫੀਸਾਂ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਅਕਾਦਮਿਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਰਿਸਰਚ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਦੇ ਨਾਲ ਕਵਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਸਿਯੂਡੈਡ ਯੂਨੀਵਰਟਰੀਆ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰੰਤੂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਦੋ ਸਕੂਲ ਹਨ, ਬਾਕੀ ਬੁਏਨਸ ਆਇਰਸ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਹਨ।
ਇਹ 21 ਦਸੰਬਰ 1908 ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਾਹਿਰਾ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਕਤੂਬਰ 1929 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਫੈਕਲਟੀ ਆਫ ਆਰਟਸ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀਆਂ ਫੈਕਲਟੀਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਗੀਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਇਹ ਅਲ ਅਜ਼ਹਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਸੰਸਥਾ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਉੱਚੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸਕੂਲ ਸਨ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਅੰਗ ਕਾਲਜ ਬਣ ਗਏ।
ਇਹ 1908 ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕਮੇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਮਿਸਰੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਅਤੇ ਫੰਡ ਯੁਕਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ 1925 ਵਿੱਚ ਕਿੰਗ ਫੌਦ ਪਹਿਲੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਸਟੇਟ ਸੰਸਥਾ ਬਣ ਗਈ ਸੀ।
1940 ਵਿਚ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਚਾਰ ਸਾਲ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਸ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਨਾਮ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਫੌਦ ਪਹਿਲਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸਦੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਹਨ ਅਤੇ ਦਾਖਲੇ ਪੱਖੋਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾਨ 50 ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਹੁਸੈਨ ਫਾਵਜ਼ੀ ਅੱਲਨਜਰ, ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ, ਸਿਆਸੀ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਰਣਨੀਤੀਕਾਰ
ਤਾਹਿਰ ਅਲਗਾਮਾਲ, ਅਲਗਾਮਾਲ ਏਨਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਡਿਜ਼ਾਇਨਰ ਅਤੇ "ਐਸਐਸਐਲ ਦਾ ਪਿਤਾ"
ਉਮਰ ਸ਼ਰੀਫ, ਅਭਿਨੇਤਾ, ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਗੋਲਡਨ ਗਲੋਬ ਇਨਾਮ ਲਈ ਨਾਮਜਦ
ਮੈਗਡੀ ਯਾਕੂਬ, ਇਮਪੀਰੀਅਲ ਕਾਲਜ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਕਾਰਡੀਓਥੋਰੇਸਕ ਸਰਜਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ
ਸ਼ਾਕਿਰ ਅਲ-ਮਾਰਕਬੀ, ਬਿਜਲੀ ਅਤੇ ਨਵਿਆਉਣਯੋਗ ਊਰਜਾ ਮੰਤਰੀ ਮੁਹੰਮਦ
ਕਈ ਅੰਗ ਕਾਲਜ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸਥਾਪਤ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ 1816 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਾਹਿਰਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੂੰ ਅਲ ਅਜ਼ਹਰ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਉਲਟ ਯੂਰਪੀਅਨ-ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸਿਵਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਰ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਮਾਡਲ ਬਣ ਗਈ।
ਰੁਕਾਵਟ ਦਾ ਆਧਾਰ ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਨਸਾਨ 'ਕੱਟੜਪੰਥੀ' ਹਨ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦਰਦ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ 'ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਕੈਲਕੂਲੇਟਰ' ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਹਰ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਖਰਚੇ ਅਤੇ ਲਾਭਾਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਹੈ. ਇਹ ਅਸਥਿਰਤਾ ਅਤੇ ਬੇਧਿਆਨੀ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਜਾ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਅਪਰਾਧ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਖਰਚਿਆਂ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਜ਼ਾ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਅਪਰਾਧ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਿੰਨੀ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਜ਼ਾ, ਅਪਰਾਧਿਕ ਵਰਤਾਓ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।
18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਮੀਨਲੌਲੋਜੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਜਿਕ ਫ਼ਿਲਾਸਫ਼ਰਾਂ ਨੇ ਅਪਰਾਧਾਂ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ।
18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੱਧ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੱਧ ਤੱਕ, ਅਪਰਾਧਕ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਸਨ: ਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਸਕਾਰਾਤਮਕ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ।
ਇਹਨਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਸਕੂਲਾਂ ਨੂੰ ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਦੇ ਕਈ ਸਮਕਾਲੀ ਸਿੱਟਿਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਪ-ਸਭਿਆਚਾਰ, ਨਿਯੰਤਰਣ, ਤਣਾਅ, ਲੇਬਲ ਲਗਾਉਣਾ, ਗੰਭੀਰ ਅਪਰਾਧ ਵਿਗਿਆਨ, ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਪਰਾਧ ਵਿਗਿਆਨ, ਪੋਸਟ-ਮੈਡੀਸ਼ਨ ਅਪਰਾਧੀ ਵਿਗਿਆਨ, ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਕ੍ਰਿਮੀਨਲੌਜੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹੇਠਾਂ ਵਿਚਾਰੇ ਗਏ ਹਨ।
ਲਾਗਿਆ, ਤੋਂ "ਲੋਗੋ" ਭਾਵ "ਸ਼ਬਦ," "ਕਾਰਨ" ਜਾਂ "ਯੋਜਨਾ") ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਪੱਧਰ ਤੇ, ਕੁਦਰਤ, ਹੱਦ, ਪ੍ਰਬੰਧਨ, ਕਾਰਨਾਂ, ਨਿਯੰਤਰਣ, ਨਤੀਜਿਆਂ ਅਤੇ ਅਪਰਾਧਿਕ ਵਿਹਾਰ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨਿਕ ਅਧਿਐਨ ਹੈ।
ਅਪਰਾਧ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਵਹਾਰਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਦੋਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਤਰ-ਸ਼ਾਸਤਰਕ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਖਾਸਤੌਰ ਤੇ ਸਮਾਜ ਸਾਸ਼ਤਰੀਆਂ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ, ਦਾਰਸ਼ਨਕ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ, ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਮਾਨਵ ਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਹੈ।
ਪੋਜੀਟਿਵਿਸਟ ਸਕੂਲ ਦਾ ਦਲੀਲ ਹੈ ਕਿ ਅਪਰਾਧਿਕ ਵਿਵਹਾਰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਕਾਰਕਾਂ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਸਕੂਲ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖੀ ਵਤੀਰੇ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਧਾਰਨਾਵਾਦ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨਿਕ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਧਾਰਨਾਤਮਿਕ।
ਕਲਾਸਿਕਲ ਸਕੂਲ ਅਠਾਰਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਆਧਾਰ ਉਪਯੋਗੀ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ।
ਸਿਜ਼ਾਰੇ ਬੇਕਰਰੀਆ, ਆਨ ਕਰਾਈਜ਼ ਐਂਡ ਪਨਿਸ਼ਮੈਂਟਜ਼ ਦੇ ਲੇਖਕ, ਜੇਰੇਮੀ ਬੈਨਟਮ ਅਤੇ ਇਸ ਦਫਤਰ ਦੇ ਹੋਰ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕਾਂ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਸੀ:
ਇਹ ਸਕੂਲ ਪਨਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸੁਧਾਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਸਮਾਜ ਨੇ ਅਤਿ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਲਈ ਜੇਲ੍ਹਾਂ ਦੀ ਡਿਜਾਈਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸੁਧਾਰਾਂ, ਫ੍ਰੈਂਚ ਇਨਕਲਾਇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਵੀ ਹੋਇਆ।
1885 ਵਿੱਚ ਇਤਾਲਵੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਰਫੇਏਲ ਗੋਰੋਫਲੋ ਨੇ ਅਪਰਾਧੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਮਾਨਵਤਾਵਾਦੀ ਪਾਲ ਟੋਕਿਨਾਰਡ ਨੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਟਰਮ ਕ੍ਰਿਮਨੀਲੋਜੀ ਦੀ ਸਮਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ।
ਕੌਂਸਿਲ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵਿਧਾਨਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਕਮੇਟੀ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਹਰੇਕ ਮੈਂਬਰ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਸੰਸਦੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਰੇਕ ਮੈਂਬਰ ਰਾਜ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਯੂਰਪੀਅਨ ਕੌਂਸਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਅਜਾਦ ਸੰਸਥਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂਬਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਦੂਜੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੋ.ਈ. ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਯੂਰਪੀਨ ਡਾਇਰੈਕਟੋਰੇਟ ਦੀ ਕੁਆਲਟੀ ਆਫ਼ ਮੈਡੀਸਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਯੂਰਪੀਅਨ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਉਲਟ, ਯੂਰਪੀਨ ਕੌਂਸਲ ਬਾਇਡਿੰਗ ਕਨੂੰਨ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਸਕਦੀ, ਪਰ ਯੂਰਪੀਅਨ ਰਾਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖ ਵੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਚੁਣੇ ਗਏ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ।
ਯੂਰਪ ਦੀ ਕੌਂਸਲ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਅੰਗ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਯੂਰਪੀਅਨ ਅਦਾਲਤ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਯੂਰਪੀ ਸਮਝੌਤੇ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੂਰਪ ਦੀ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ , ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਸਥਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਮਨੁੱਖਤਾ, ਜਮਹੂਰੀਅਤ ਅਤੇ ਯੂਰੋਪ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣਾ ਹੈ।
ਵਿਧਾਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 1 ਅਨੁਸਾਰ "ਯੂਰਪੀਨ ਕੌਂਸਲ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਆਪਣੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਵਿਰਾਸਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਤਰੱਕੀ ਨੂੰ ਸੁਚਾਰੂ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਇਕ ਵੱਡੀ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸੰਗਠਨ 28 ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਯੂਰਪੀ ਯੂਨੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਇਸ ਨਾਲ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਝ ਯੂਰਪੀਅਨ ਯੂਨੀਅਨ ਨੇ ਮੂਲ ਯੂਰਪੀਅਨ ਝੰਡੇ ਅਤੇ ਯੂਰਪੀਨ ਗੀਤ ਵਜੋਂ ਅਪਣਾਇਆ ਹੈ ਜੋ ਕਿ 1955 ਵਿੱਚ ਯੂਰਪੀਨ ਕੌਂਸਲ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਦੱਸਤਾ ਸਾਰੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਰਾਜਾਂ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹੈ ਜਿਹੜੇ ਸੁਲ੍ਹਾ, ਸਹਿਯੋਗ, ਚੰਗੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲੋਕਰਾਜ, ਬੁਨਿਆਦੀ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀਆਂ ਦੀ ਗਰੰਟੀ ਦੇ ਯੋਗ ਅਤੇ ਤਿਆਰ ਹਨ।
ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਕਮੇਟੀ, ਪਾਰਲੀਮੈਂਟਰੀ ਅਸੈਂਬਲੀ ਅਤੇ ਕਾਂਗਰਸ ਆਪਣੇ ਕੁਝ ਕੰਮ ਲਈ ਜਰਮਨ, ਇਟਾਲੀਅਨ, ਰੂਸੀ ਅਤੇ ਤੁਰਕੀ ਵੀ ਵਰਤਦੀ ਹੈ।
ਕੋਈ ਵੀ ਦੇਸ਼ ਕਦੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਯੂਨੀਅਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਯੂਰੋਪ ਦੀ ਕੌਂਸਿਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕੋਈ ਵੀ ਜੁਆਬ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਫੈਲਣ ਵਾਲੇ ਰੂਟ ਸਿਸਟਮ: ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਰੂਟ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਸਾਰੀ ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਰੇਸ਼ੇਦਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਟਾਹਣੀਆਂ ਹਨ।
ਮੋਨੋਕੋਟਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਆਮ ਰੇਸ਼ੇਦਾਰ ਰੂਟ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕੰਮ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਐਂਕਰ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ।
ਐਡਵੈਂਨਸ਼ੀਅਸ ਜੜ੍ਹਾਂ ਮੁੱਢਲੇ ਰੂਟ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੇ ਆਮ ਰੂਟ ਗਠਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੀ ਕ੍ਰਮ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਟੈਮ, ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ, ਪੱਤਿਆਂ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਲੱਕੜੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਐਰਾਈਟਿੰਗ ਜੜ੍ਹਾਂ : ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਉਪਰਲੇ ਜੜ੍ਹਾਂ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੁਝ ਮੈਗਰੋਵ ਦੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਉਪਰ।
ਹਵਾਈ ਜੜ੍ਹਾਂ: ਜ਼ਮੀਨ ਉਪਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੜ੍ਹ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਇਵੀ ਜਾਂ ਐਪੀਆਫਾਈਟਿਕ ਔਰਚਿਡਜ਼ ਵਿੱਚ।
ਕੰਟਰੈਕਟਾਇਲ ਜੜ੍ਹਾਂ: ਜੜ੍ਹਾਂ ਜੋ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਢੌਤੀ ਬਣਤਰ ਹੈ।
ਹੌਸਟੋਰੀਅਲ ਜੜ੍ਹ: ਪਰਜੀਵੀ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪੌਣ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਿਸਲੇਟੋ ਅਤੇ ਡੋਡੇਡਰ ਵਿਚ।
ਪ੍ਰਸਾਰਾਤਮਕ ਜੜ੍ਹਾਂ: ਜੜ੍ਹਾਂ ਜੋ ਕਿ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਮੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਉੱਪਰਲੇ ਪਿੰਡਾ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਨੇਡਾ ਦੇਸਵਾਲ, ਚੈਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਪੌਦੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰੋਟੀਉਡ ਜੜ੍ਹ ਜ ਕਲੱਸਟਰ ਜੜ੍ਹ: ਘੱਟ ਫਾਸਫੇਟ ਜ ਵਿੱਚ ਲੋਹੇ ਹਾਲਾਤ ਦੇ ਹੇਠ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸੀਮਤ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਰੂਟਲੇ ਸੰਘਣੇ
ਕਲੱਸਟਰ / ਭੰਡਾਰ ਜੜ੍ਹਾਂ: ਇਹ ਜੜ੍ਹਾਂ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਟੋਰੇਜ ਲਈ ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗਾਜਰ ਅਤੇ ਬੀਟ।
ਸਟ੍ਰਕਚਰਲ ਜੜ੍ਹ: ਵੱਡੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਜੋ ਕਾਫ਼ੀ ਸਧਾਰਨ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਪੌਦੇ ਅਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਮਕੈਨੀਕਲ ਸਮਰਥਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਤ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ: ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤਹ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਪਲੱਬਧ ਪੋਸ਼ਕ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਥੱਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਟਿਊਬਰਸ ਜੜ੍ਹਾਂ: ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਭੰਡਾਰਨ ਲਈ ਭਾਂਡੇ ਅਤੇ ਵਧੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ ਜੜੀਆਂ, ਉਦਾ. ਮਿਠਾ ਆਲੂ. ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸਟੋਰੇਜ ਰੂਟ ਟਰੂਰੂਟ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੋਸ਼ਟਕ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਤਵੱਜੋ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਵਜੋਂ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਸਾਇੋਕਿਨਿਨ ਵੀ ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਕਮੀਆਂ ਵਧ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਰੂਟਸ ਅਕਸਰ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਸਟੋਰੇਜ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨਾੜੀ ਦੀਆਂ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਮਾਇਕੋਰਿਜੀਆ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੁਝ ਖਾਸ ਫੰਜਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਸਹਿਜੀਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਜੀਵਾਣੂਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਲੜੀ ਵੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਹੈ।
ਨਾੜੀਦਾਰ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੜ੍ਹ ਇੱਕ ਪੌਦੇ ਦਾ ਅੰਗ ਹੈ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਸਤਹ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਰੂਟਸ ਏਰੀਅਲ ਜਾਂ ਪਾਰਾਵ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਇਸਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ, ਜ਼ਮੀਨ ਉਪਰ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਉਪਰ।
ਇਸ ਲਈ, ਰੂਟ ਨੂੰ ਪਲਾਟ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਗੈਰ-ਪੱਤਾ, ਗੈਰ-ਨੋਡ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰ, ਤਣੇ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅੰਦਰੂਨੀ ਢਾਂਚਾਗਤ ਅੰਤਰ ਹਨ।
ਟਰਮ ਰੂਟ ਫਸਲਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖਾਧਿਤ ਜ਼ਮੀਨਦੋਜ਼ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਟ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਆਲੂ ਕੰਦ।
ਖਾਦ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਸਾਵਾ, ਮਿੱਠੇ ਆਲੂ, ਬੀਟ, ਗਾਜਰ, ਰੱਤਬਗਾ, ਸਿਲਨੀਪ, ਪਾਰਨੇਨਿਪ, ਮੂਲੀ, ਯਾੱਮ ਅਤੇ ਘੋੜਾਮੂਲੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮਸਾਲੇ ਸੈਸਫਰਾਂ, ਐਂਨਜਲਿਕਾ, ਸਰਸਪਰੀਲਾ ਅਤੇ ਲਾਰਿਸਰੀਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਕੰਕਰੀਟ ਸਾਈਡਵਾਕ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਤਬਾਹ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਦੱਬੀਆਂ ਪਾਈਪਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਕੇ ਰੱਖ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਟੈਂਗਲਰ ਅੰਜੀਰਾਂ ਦੇ ਹਵਾਈ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੱਧ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮੱਆ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਕੰਬੋਡੀਆ ਵਿੱਚ ਅੰਗਕੋਰ ਵਾਟ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੈ।
ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਖਿਸਕਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਪਕੜ ਰੱਖ ਕੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵਾਤਾਵਰਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇੱਕ ਅਸਲ ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਰੂਟ ਅਤੇ ਸੈਕੰਡਰੀ ਜੜ੍ਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਰੋਟਰੀ ਬੈਰਿੰਗ, ਰੋਟੇਟਿੰਗ ਕੰਪੋਨੈਂਟਸ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ਾਫਟ ਜਾਂ ਐਕਸਲਜ਼ ਜਿਵੇਂ ਮਕੈਨੀਕਲ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ, ਅਤੇ ਲੋਡ ਦੇ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਅਗੇਤਰ ਅਤੇ ਰੈਡੀਅਲ ਭਾਰਾਂ ਨੂੰ ਟਰਾਂਸਫਰ ਕਰਨ ਲਈ ਢੁਕਦਾ ਹੈ।
ਸਾਧਾਰਣ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਦਾ ਬੇਅਰਿੰਗ, ਇੱਕ ਮੋਰੀ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਫਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਗੋਲ ਆਵਰਣ ਅਤੇ ਰੋਲਰ ਬੇਅਰਿੰਗ ਵਿਚ, ਰੁਕਣ ਵਾਲੇ ਰਗੜ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਰੋਲਰਸ ਜਾਂ ਗੇਂਦਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਚੱਕੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸਟਰ-ਸੈਕਸ਼ਨ, ਰੋਲਿੰਗ ਅਸੈਂਬਲੀ ਦੀਆਂ ਨਸਲਾਂ ਜਾਂ ਜਰਨਲਜ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਹਨ।
ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲਤਾ, ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ, ਸਥਿਰਤਾ ਅਤੇ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਲਈ ਬਿਨੈ-ਪੱਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਲਈ ਬੇਅਰਿੰਗ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਭਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਇੱਕ ਬੈਅਰਿੰਗ ਜਾਂ ਬੈਰਿੰਗ ਇੱਕ ਮਸ਼ੀਨ ਦਾ ਤੱਤ ਹੈ ਜੋ ਸੰਬੰਧਿਤ ਮੋਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਮੋਸ਼ਨ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰਗੜ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬੈਅਰਿੰਗ ਦਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਮੁਫਤ ਰੇਲੀਅਰ ਅੰਦੋਲਨ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਧੁਰੀ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਫ੍ਰੀ ਘੁੰਮਣ ਲਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ, ਇਹ ਸਧਾਰਨ ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਵੈਕਟਰ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਕੇ ਰੁਕ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਵਧ ਰਹੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸਹਿਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬੈਅਰਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਪਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਕਿਸਮ, ਮੋਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ, ਜਾਂ ਭਾਰਾਂ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
"ਬੈਅਰਿੰਗ" ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ "ਟੂ ਬੀਅਰ" ਅਰਥਾਤ ਪੰਜਾਬੀ "ਸਹਿਣਾ" ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇੱਕ ਮਸ਼ੀਨ ਤੱਤ ਹੋਣ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਜੋ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਇਜਾਜਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਦੂਜਾ
ਸਰਲ ਬੈਅਰਿੰਗ ਸਤਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਤ ਰਹੇ ਹਨ, ਕੱਟੇ ਜਾਂ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਤਹ, ਆਕਾਰ, ਘਟੀਆ ਅਤੇ ਸਤ੍ਹਾ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੀਆਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਡਿਗਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਜਾਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਬੇਅਰਿੰਗ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਡਿਵਾਈਸਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਧੇਰੇ ਮੰਗ ਵਾਲੇ ਅਰਜ਼ੀਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੇਅਰਿੰਗਜ਼ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਹੀ ਸਾਧਨ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਲਈ ਮੌਜੂਦਾ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਅਕਸਰ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਿਸਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਲਾਈਡਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਰੁੱਖ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤਾਰੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੋਲਰ ਬੇਅਰਿੰਗ ਵਰਤੇ ਸਨ, ਇਹ ਆਧੁਨਿਕ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਿਜੀਹੋਹੋਟੇਪ ਦੀ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਡਰਾਇੰਗ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤਰਲ-ਲਿਬਰਕੇਟਿਡ ਦੌੜਾਕਾਂ ਨਾਲ ਸਲੇਗੀਸ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਪੱਧਰਾਂ ਨੂੰ ਘੁਮਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਬੇਅਰਿੰਗ ਹੋਵੇਗਾ।
ਹੱਥ ਡ੍ਰਿਲ੍ਸ ਨਾਲ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੇਅਰਿੰਗਜ਼ ਦੀਆਂ ਮਿਸਰੀ ਡਰਾਇੰਗ ਵੀ ਹਨ।
ਰੋਲਿੰਗ ਬੇਅਰਿੰਗ ਦੀ ਕਾਢ ਕੱਢਣ ਵਾਲਾ, ਲੱਕੜ ਦੇ ਰੋਲਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਜਾਂ ਬੇਅਰਿੰਗ, ਇੱਕ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨਤਾ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਚੱਕੇ ਦੀ ਕਾਢ ਕੱਢ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 6 ਆਮ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬੇਅਰਿੰਗ ਹਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਸੂਲਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ:
ਪੰਜਾਬੀ ਨਿਬੰਧ ਰਚਨਾ : ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਕਾਸ ਤੇ ਵਿੰਭਿਨ ਰੂਪ ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਰਤਕ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧ ਵਾਰਤਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਿਬੰਧ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਜੋ ਸੰਖੇਪਤਾ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੜੀਵਾਰ ਭਾਵਾਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਨਿਬੰਧ ਦਾ ਆਰੰਭ ਇਸਾਈ ਮਸ਼ਨੀਰੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੱਤ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਹੀ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸ਼ੁਰੂ ਸ਼ੁਰੂ ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਿਬੰਧ ਰਚਨਾ ਧਾਰਮਿਕ ਨਿਬੰਧ ਰਚਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਰਧਾ ਰਾਮ ਫਿਲੋਰੀ ਤੋਂ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਦੋ ਪੁਸਤਕਾਂ ਰਾਜ ਦੀ ਵਿਥਿਆਂ ਪੰਜਾਬੀ ਬਾਤਚੀਤ ਲਿਖਵਾਈਆਂ ਜੋ ਕਿ ਨਿਬੰਧ ਸੰਗ੍ਰਿਹ ਹੀ ਸਨ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਿ: ਗਿਆਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਗੁਰੂ ਖਾਲਸਾ, ਸਰਕਾਰ ਖਾਲਸਾ, ਪਤਿਤ ਪਵਨ ਆਦਿ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ।
ਬਿਹਾਰੀ ਲਾਲ ਪੂਰੀ, ਪੰਡਿਤ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਨਰੋਤਮ, ਪ੍ਰੋ ਗੁਰਮੁਖ ਸਿੰਘ, ਬਾਬਾ ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਆਦਿ ਨੇ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰੋ: ਪੂਰਨ ਸਿੰਘ ਅਬਦਲੀ ਜੋਤਿ, ਭਾਈ ਕਾਨ ਸਿੰਘ ਨਾਭਾ - ਹਮ ਹਿੰਦੂ ਨਹੀਂ, ਗੁਰਮਤਿ ਸੁਧਾਰਕ ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਵੈਦ ਨੇ ਵਾਰਤਕ ਤੇ ਨਿਬੰਧ ਚ ਵੱਡਾ ਭੰਡਾਰ ਸਿਰਜਿਆ ਉਸ ਦੇ ਬਹੁਭਾਂਤੀ ਵਿਸ਼ੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਿਕ ਕੁਰੀਤੀਆਂ, ਹਿਕਮਤ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਗੁਰਮਤਿ ਆਦਿ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਸੀ ਆਤਮ ਸੁਧਾਰ, ਕਮਾਈ ਦੀ ਬਰਕਤ ਅਨੇਕ ਗਿਆਨ ਦਰਪਣ ਆਦਿ ਸਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਮਾਸਟਰ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ, ਨਾਨਕ ਸਿੰਘ ਨਾਵਲਿਸਟ, ਗੁਰਬਖਸ਼ ਸਿੰਘ ਪ੍ਰੀਤਲੜੀ, ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਰਤਕ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ੈਲੀਕਾਰ ਸਨ।
ਇਸ ਸਦੀ ਵਿਚ ਹੀ ਕਾਵਿ ਨਿਬੰਧ, ਖਤ ਨਿਬੰਧ ਆਦਿ ਵੱਖ ਵੱਖ ਤਰਾਂ ਦੇ ਨਿਬੰਧ ਰੂਪ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਜਿਵੇਂ- ਬਾਵਾ ਬਲਵੰਤ ਦੇ ਕਾਵਿ ਨਿਬੰਧ, ਕਿਸ ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਚ ਅਤੇ ਗਿ: ਗੁਰਦਿੱਤ ਸਿੰਘ, ਮੇਰਾ ਪਿੰਡ, ਮੇਰੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਜੀਵਨ ਸੋਹਣ ਸਿੰਘ ਜੋਸ਼ – ਅਕਾਲੀ ਮੋਰਚੇ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਬਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਹਮਦਰਦ – ਧਰਤੀਆਂ ਦੇ ਗੀਤ ਅਤੇ ਖਤ ਨਿਬੰਧ ਜਿਸ ਦਾ ਅਰੰਭ ਬਾਬਾ ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਦੇ ਖਤਾਂ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਰਚਨਾ ਭਾਈ ਰਣਧੀਰ ਸਿੰਘ ਦੀਆ ਜੈਲ ਚਿੱਠਿਆਂ ਹਨ।
ਰੇਖਾ ਚਿੱਤਰ ਦਾ ਮਕਸਦ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਬਿੰਬ ਜਾਂ ਸਖਸ਼ੀਅਤ ਦਾ ਚਿਤਰਣ ਜਾਂ ਉਸਾਰੀ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਰੇਖਾ ਚਿੱਤਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਜਨਾ ਤੇ ਆਲੋਚਨਾ, ਵਾਸਤਵਿਕਤਾ ਤੇ ਕਾਲਪਨਿਕਤਾ ਭਾਵ ਜੀਵਨ ਤੇ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਸੁਮੇਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਰੇਖਾ ਚਿੱਤਰ ਵਿੱਚ ਪਾਤਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਲੇਖਕ ਆਪਣਾ ਚਿੱਤਰ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤਕ ਖੋਜ ਰਾਹੀ ਕਿਸੇ ਪਾਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧ ਚਿੱਤਰ ਸਾਹਮਣੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਾਲਪਨਿਕਤਾ ਦੀ ਥਾਂ ਯਥਾਰਥ ਮੁਕਤਾ ਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਦਾ ਜਿਕਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਰੇਖਾ ਚਿੱਤਰ ਦਾ ਮੁੱਢ ਪ੍ਰਿ: ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਕੁੱਝ ਨਿਬੰਧ, ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਿੰਘ ਦਾ ਸੁਭਾਅ, ਗੰਗਾਦੀਨ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੰਤੂ ਵਾਸਤਵਿਕ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਰੇਖਾ ਚਿੱਤਰ ਦਾ ਆਰੰਭ 1961 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਬਲਵੰਤ ਗਾਰਗੀ ਦੀ ਰਚਨਾ - ਨਿੰਮ ਦੇ ਪੱਤੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।
ਬਲਵੰਤ ਗਾਰਗੀ ਦੇ ਰੰਗਮੰਚ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਭਾਵ ਵਾਰਤਕ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕੋਡੀਆਂ ਵਾਲਾ ਸੱਪ, ਹੁਸੀਨ ਚੇਹਰੇ ਅਤੇ ਕੁਲਬੀਰ ਸਿੰਘ ਕਾਂਗ ਨੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਰੰਗ, ਪੱਥਰ ਲੀਕ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਦਰਿਆ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕਿਰਮਚੀ ਲਕੀਰਾ ਆਦਿ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨੀ ਪ੍ਰਕ ਸਾਹਿਤ – ਇਹ ਵਿਲੱਖਣ ਭਾਂਤ ਦੀ ਵਾਰਤਕ ਰਚਨਾ ਹੈ।
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਵੈ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟਾਓ ਰੁਚੀ ਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜਾਨਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਦਿਲਚਸ਼ਪੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨੀ ਦਾ ਆਰੰਭ ਮੱਧਕਾਲੀ ਵਾਰਤਕ ਜਨਮਸਾਖੀ, ਸਾਖੀ ਆਦਿ ਵਾਰਤਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ।