polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਅਗਾਂਹ ਵਾਲੀ ਖੱਲੜੀ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋੜਨ ਵਾਲੇ ਤੱਤ ਹਟਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਗਾਂਹ ਵਾਲੀ ਖੱਲੜੀ ਨੂੰ ਇੰਦਰੀ ਦੇ ਅਗਲੇ ਗੋਲ ਭਾਗ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਸੁੰਨਤ ਵਾਲੀ ਮਸ਼ੀਨ ਵਰਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੋਹਰਲੀ ਖੱਲੜੀ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਟੌਪੀਕਲ ਜਾਂ ਲੋਕਲ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੰਜੈਕਟ ਕੀਤੇ ਐਨੇਸਥੇਸੀਆ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਦਰਦ ਅਤੇ ਸਰੀਰਿਕ ਤਣਾਅ ਘਟ ਰੱਖਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਾਲਗ਼ਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ, ਆਮ ਐਨੇਸਥੇਸੀਆ ਇੱਕ ਵਿਕਲਪ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੁੰਨਤ ਯੰਤਰ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਚੋਣਵੀਂ ਸਰਜਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਬਾਲਕਾਂ ਜਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਜਾਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੂਜੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਰਜਰੀ ਕੁਝ ਖਾਸ ਮੈਡੀਕਲ ਹਾਲਤਾਂ ਲਈ ਜਾਂ ਰੋਕਥਾਮ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਇਲਾਜ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਮੈਡੀਕਲ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਫਿਮੋਸਿਸ, ਬੈਲਨੋਪੋਸਥਾਈਟਸ ਜੋ ਹੋਰ ਇਲਾਜਾਂ ਨਾਲ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੀ ਨਾਲੀ ਦੀਆਂ ਲਾਗਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਇਲਾਜ ਹੈ।
ਇਹ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਜਣਨ ਢਾਂਚੇ ਦੀਆਂ ਖ਼ਰਾਬੀਆਂ ਜਾਂ ਮਾੜੀ ਆਮ ਸਿਹਤ ਦੇ ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਵਰਤਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਡਾਕਟਰੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁੰਨਤ ਬਾਰੇ ਪੁਜੀਸ਼ਨਾਂ ਭਿੰਨ ਭਿੰਨ ਹਨ - ਬਾਲਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸੁੰਨਤ ਕਰਨ ਨੂੰ ਲਾਜ਼ਮੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿਉਂ ਜੋ ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਫ਼ਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਖ਼ਤਰੇ ਹਨ; ਦੂਜੀ ਇਹ ਕਿ ਛੋਟੇ ਖ਼ਤਰੇ ਹਨ ਪਰ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਲਾਭ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਡਾਕਟਰੀ ਸੰਸਥਾ ਸਾਰੇ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਪੱਧਰ ਤੇ ਸੁੰਨਤ ਦੀ ਜਾਂ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਗੈਰ-ਡਾਕਟਰੀ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਬਾਲਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸੁੰਨਤ ਬਾਰੇ ਸਮਝਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਚਿਤ ਸਹਿਮਤੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਉਠਾਏ ਗਏ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਇਹ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਹੈ।
1896 ਵਿੱਚ ਕੈਂਡਿੰਸਕੀ ਮਿਊਨਿਖ਼ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਿਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਐਂਟੋਨ ਅਜਬ ਦੇ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ ਫਾਈਨ ਆਰਟਸ ਵਿੱਚ।
ਰੂਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਕੈਂਡਿੰਸਕੀ ਅਨਾਤੋਲੀ ਲੂਨਾਚਾਰਸਕੀ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮਿਊਜੀਅਮ ਆਫ ਦ ਕਲਚਰ ਆਫ਼ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ।
ਪਰੰਤੂ ਉਦੋਂ ਤੱਕ "ਉਸ ਦਾ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ . ਸੋਵੀਅਤ ਸਮਾਜ ਦੇ ਦਵੰਦਵਾਦੀ ਭੌਤਿਕਵਾਦ ਲਈ ਅਜਨਬੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ", ਅਤੇ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚੋ ਮੌਕਿਆਂ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਫਿਰ ਉਹ ਫਰਾਂਸ ਚਲੇ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ ਅਤੇ 1939 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਂਚ ਨਾਗਰਿਕ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਲਾਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣੇ ਗਏ ਪਹਿਲੇ ਸ਼ੁੱਧ ਅਮੂਰਤ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸਕੋ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਕਾਡਿੰਸਕੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਚਪਨ ਓਡੇਸਾ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਗ੍ਰੇਕੋਵ ਓਡੇਸਾ ਕਲਾ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮਾਸਕੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਅਰਥ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।
ਆਪਣੇ ਪੇਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਲ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਹ ਡੋਰਪਟ ਦੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰਸ਼ਿਪ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਕੈਂਡਿੰਸਕੀ ਨੇ 30 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਕੈਂਡਿੰਸਕੀ ਦੀ ਅਮੂਰਤ ਕਲਾ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਲਾਤਮਕ ਅਨੁਭਵਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਤੀਬਰ ਸੋਚ ਦੀ ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਦਾ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘਾਇਆ।
ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਆਤਮਾ ਦੀ ਉਤਸਾਹ ਅਤੇ ਰੂਹਾਨੀ ਇੱਛਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਲਈ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਰਪਣ ਕਿਹਾ; ਇਹ ਉਸਦੀ ਕਲਾ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਪਹਿਲੂ ਸੀ।
ਵਸੀਲੀ ਵਸੀਲੀਏਵਿਚ ਕੈਂਡਿੰਸਕੀ ਇੱਕ ਰੂਸੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਕਲਾ ਸਾਸ਼ਤਰੀ ਸੀ।
12 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸੌਂਗ ਡਿਅਨਾਸਟੀ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਤੋਪ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ ਚਿੱਤਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ 13 ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੱਕ ਤੋਪ ਦੇ ਭੌਤਿਕ, ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਅਤੇ ਡੌਕੂਮੈਂਟਰੀ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹਨ।
1288 ਵਿੱਚ ਯੁਆਨ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਫ਼ੌਜਾਂ ਨੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਤੋਪਾਂ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਤੋਪ ਉਸੀ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤੋਪਾਂ ਦੇ 1326 ਅੰਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੋਪ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਤੋਪਾਂ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ 1374 ਤਕ ਪੈਦਲ ਵਿਰੋਧੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇੱਕ ਤੋਪ, ਕੰਧ ਢਾਹ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕੈਨਨ ਨੇ ਘੇਰਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਲਿਮਬਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਲ 1453 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੋਪਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੋਪ ਦਾ ਖੇਤਰ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨੇਤਾ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਅਤੇ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਹੋਇਆ।
ਯੂਰਪੀਅਨ ਤੋਪ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲੰਬੇ, ਹਲਕੇ, ਵੱਧ ਸਹੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੁਸ਼ਲ "ਕਲਾਸਿਕ ਰੂਪ" ਵਿੱਚ 1480 ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਇਹ ਕਲਾਸਿਕ ਯੂਰਪੀਅਨ ਤੋਪ ਦਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ 1650 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਨਾਬਾਲਗ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਿਰੰਤਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ।
ਇਕ ਤੋਪ ਇੱਕ ਬੰਦੂਕ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਤੋਪਚੀ ਵੱਲੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਥਿਆਰ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰੈਪੈਲੈਂਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਇਲ ਨੂੰ ਲਾਂਚ ਕਰਦਾ ਹੈ।
19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਧੂੰਏ ਦੇ ਪਾਊਡਰ ਦੀ ਖੋਜ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਨ ਪਾਊਡਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪ੍ਰਚਾਲਕ ਸੀ।
ਕੈਨਨ ਕੈਲੀਬਰੇਰ, ਰੇਂਜ, ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ, ਅੱਗ ਦੀ ਦਰ, ਅੱਗ ਦਾ ਕੋਣ, ਅਤੇ ਗੋਲਾਬਾਰੀ; ਤੋਪ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਰੂਪ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਡਿਗਰੀ ਦੇ ਇਹਨਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਅਤੇ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੇ ਗਏ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ।
ਸ਼ਬਦ ਤੋਪ ਕਈ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੂਲ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਟਿਊਬ, ਗੰਢ ਜਾਂ ਰੀਡ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਆਧੁਨਿਕ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਤੋਪ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਘਟ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ "ਜੰਗੀ" ਜਾਂ "ਤੋਪਖਾਨੇ" ਦੀ ਥਾਂ ਨੇ ਲੈ ਲਈ ਹੈ, ਜੇ ਨਾ ਕਿ ਵਧੇਰੇ ਖਾਸ ਸ਼ਬਦ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਮੋਰਟਾਰ" ਜਾਂ "ਹੋਵਟਜ਼ਰ", ਏਰੀਅਲ ਯੁੱਧ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਅਕਸਰ "ਆਟੋਕੈਨਨ" ਛੋਟੇ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
20 ਵੀਂ ਅਤੇ 21 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਕੈਨਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਬ-ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਖਰੇ ਨਾਂਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ
ਆਧੁਨਿਕ ਤੋਪ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਾਉਵਿਟਜ਼ਰ, ਮੋਰਟਾਰ, ਬੰਦੂਕਾਂ, ਅਤੇ ਆਟੋਕੈਨਨ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਸੁਪਰਗਾਰਨ-ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ, ਕਸਟਮ-ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੇ ਤੋਪ- ਵੀ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ।
ਨਿਊਕਲੀਅਰ ਤੋਪਖਾਨੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਲੇਕਿਨ ਅਵੈਧ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਆਧੁਨਿਕ ਤੋਪਖਾਨਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨਾਟੋ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੋਪਖ਼ਾਨੇ ਦੀ ਆਮ ਭੂਮਿਕਾ ਅੱਗ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ "ਅੱਗ ਦੀ ਵਰਤੋਂ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਤਬਾਹ ਕਰਨ, ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਜਾਂ ਦਬਾਉਣ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਤਾਲਮੇਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਮਾਟਿਲਡੇ ਰੋਜ਼ਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ ਅਤੇ 1933 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਧੀ ਲਿਲਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ।
ਇਸੇ ਸਾਲ ਹੀ ਉਸਨੇ ਦੂਸਰਾ ਨਾਵਲ ਕੋਕੋਆ ਛਪਵਾਇਆ ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ।
ਉਸਨੇ ਰਿਉ ਡੇ ਜਾਨੇਰਿਉਨਦੀ ਫੈਡਰਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਕਾਨੂਨ ਵਿਭਾਗ ਵਿਚੋਂ ਵਕਾਲਤ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਪਰੰਤੂ ਕਦੇ ਵੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਵਕੀਲ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ।
ਉਸਦੇੇ ਖੱਬੇਪੱਖੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੇ ਗੇਟੁਲਿਉ ਵਰਗਸ ਦੇ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹੀ ਸ਼ਾਸ਼ਨ ਦੇ ਚੱਲਦਿਆਂ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ।
1935 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਗਿਰਫ਼ਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨੂੰ ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅੱਗ ਲਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਉਸਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਉੱਤੇ ਪੁਰਤਗਾਲ ਵਿੱਚ ਰੋਕ ਲਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਪਰੰਤੂ ਬਾਕੀ ਦੇ ਯੂਰੋਪ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਛਪੀ ਪੁਸਤਕ ਜੂਬਿਆਬਾ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ।
ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਨੋਬਲ ਅਵਾਰਡ ਵਿਜੇਤਾ ਅਲਬਰਟ ਕਾਮੂ ਦੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਤਸਾਹੀ ਸਮੀਖਿਆ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸੀ।
ਅਮਾਡੋ ਦਾ ਜਨਮ ਇਟਾਬੁਨਾ ਦੇ ਇਨਲੈਂਡ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕਿ ਬ੍ਰਾਜ਼ਿਲ ਦੇ ਸੂਬੇ ਬਹੀਆ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਉਹ ਜਾਉ ਅਮਾਡੋ ਡੇ ਫ਼ਾਰਿਆ ਤੇ ਡੀ. ਏਉਲਾਲਿਆ ਲੀਲ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ।
ਜੋ ਹਾਲਾਂਕਿ ਅੱਜ ਇਟਾਬੁਨਾ ਦਾ ਇੱਕ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਤਟਵਰਤੀ ਸ਼ਹਿਰ "'ਇਲਹੇਸ"' ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਕੋਕੋਆ ਦੇ ਬੂਟੇ ਲਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਕੀਤਾ, ਅਮਾਂਡੋ ਇਸ ਖਿੱਤੇ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਿਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਬਿਲਕੁਲ ਗੁਲਾਮੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ।
ਇਹੋ ਹੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੁਛ ਲਿਖਤਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣਿਆ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ 1944 ਦੀ ਰਚਨਾ "'ਦੀ ਵਾਇਲੈਂਟ ਲੈਂਡ"'।
1940 ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਅਮਾਡੋ ਨੇ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪੈਸੇ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਖ਼ਬਾਰ "'ਮੀਉ-ਦਿਆ"' ਲਈ ਸਾਹਿਤਕ ਪਰਿਸ਼ਿਸ਼ਟ ਲਿਖਿਆ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਵਾਪਿਸ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਮੈਟਿਲਡੇ ਗਾਰਸਿਆ ਰੋਜ਼ਾ ਤੋਂ ਅਲਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
1945 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਵਿਧਾਨਿਕ ਸਭਾ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਬ੍ਰਾਜ਼ਿਲੀਅਨ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਕਾਰਨ ਉਸਨੂੰ ਸੂਬੇ ਦੇ ਬਾਕੀ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵੋਟਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ।
ਉਸਨੇ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਾਨੂਨ ਉੱਤੇ ਦਸਤਖ਼ਤ ਕੀਤੇ।
ਜਾਰਜ ਲੀਲ ਅਮਾਡੋ ਡੀ ਫ਼ਾਰਿਆ ਇੱਕ ਆਧੁਨਿਕਤਾਵਾਦੀ ਬ੍ਰਾਜ਼ਿਲੀਅਨ ਲੇਖਕ ਸੀ।
ਉਸਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਬ੍ਰਾਜ਼ਿਲੀਅਨ ਲੇਖਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਪਛਾਣ ਹਾਸਿਲ ਹੈ, ਜਿਸਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਲਗਭਗ 49 ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਛ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ 1978 ਵਿੱਚ ਆਈ "'ਡੋਨਾ ਫ਼ਲੋਰ ਐਂਡ ਹਰ ਟੂ ਹਸਬੈਂਡਸ"।
ਉਸਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਮੈਸਤੀਜ਼ੋ ਬਰਾਜ਼ਿਲ ਦੀ ਨੁਹਾਰ ਝਲਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮਕ੍ਰਿਤੀਵਾਦ ਨੂੰ ਚਿੰਨਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਹਸਮੁੱਖ ਤੇ ਆਸ਼ਾਵਾਦੀ ਦੇਸ਼ ਦਰਸ਼ਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਗਹਰੇ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਭੇਦਭਾਵ ਵਿੱਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ ਹੈ।
ਉਹ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਚੇਚਕ ਦੀ ਮਹਾਮਾਰੀ ਫੈਲਣ ਕਾਰਨ ਇਲੇਹਸ ਜਾਣਾ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਬਚਪਨ ਉੱਥੇ ਹੀ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ।
14 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਅਮਾਡੋ ਕੁਛ ਪੱਤਰਿਕਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿਯੋਗ ਦੇਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਦੇ ਵਿਦ੍ਰੋਹੀ ਅਕਾਦਮੀ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕਾਂ ਵਜੋਂ ਸਾਹਿਤਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।
ਉਹ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਦੇ ਵਕੀਲ, ਲੇਖਕ, ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਰਾਜਨੇਤਾ ਗਿਲਬੈਰਟੋ ਅਮਾਡੋ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਜ਼ਿਲੀਅਨ ਅਦਾਕਾਤਾ ਅਤੇ ਸਕ੍ਰੀਨ ਰਾਈਟਰ ਵੇਰਾ ਕਲਾਉਜ਼ੋਟ ਦਾ ਚਚੇਰਾ ਭਾਈ ਸੀ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਰਤੂਸਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਦੀ ਗਤੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ - ਲਗਭਗ 343 ਮੀਟਰ ਪ੍ਰਤੀ ਸੈਕਿੰਡ 20 ਡਿਗਰੀ ਸੈਂਟੀਗਰੇਡ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ਕ ਹਵਾ' ਚ - ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਦੂਰੀ ਤਕ ਸਫ਼ਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਨੇੜੇ ਦੇ ਆਬਜ਼ਰਵਰ ਸ਼ਾਟ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ।
ਗੋਲਾਬਾਰੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਕਸਰ ਉੱਚੀ-ਉੱਚੀ ਬੁਲਬੁਲੇ ਜਿਹੇ ਨੁਕਤੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੁਪਰਸੋਨਿਕ ਬੁਲੇਟ ਹਵਾ ਰਾਹੀਂ ਧਮਾਕੇ ਦਾ ਧੁਰਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਫਲਾਈਟ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੜਾਵਾਂ ਤੇ ਬੁਲੇਟ ਸਪੀਡ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਾਰਕ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਸਦੇ ਵਿਭਾਗੀ ਘਣਤਾ, ਐਰੋਡਾਇਨਾਿਮਕ ਪਰੋਫਾਈਲ ਅਤੇ ਬੈਲਿਸਟਿਕ ਕੋਫੇਸਿਕ, ਅਤੇ ਬੇਰੋਮੈਟਿਕ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ, ਨਮੀ, ਹਵਾ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਸਪੀਡ ਵਰਗੇ ਬਾਹਰੀ ਕਾਰਕ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਬਸੌਨਿਕ ਕਾਰਤੂਸ ਆਵਾਜ਼ ਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਗਤੀ ਤੋਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਸੋਇੱਕ ਬੂਮ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਸਬਸੌਨਿਕ ਕਾਰਟ੍ਰੀਜ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ .45 ਐਸੀਪੀ, ਸੁਪਰਸੋਨਿਕ ਕਾਰਤੂਸ ਨਾਲੋਂ ਕਾਫੀ ਚੁਸਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ 223 ਰਿਮਿੰਗਟਨ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਸੁਪਰੈਸਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਬਿਨਾਂ।
ਇੱਕ ਗੋਲੀ ਜਾਂ ਬੁਲੇਟ ਇੱਕ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਪ੍ਰਜੈਕਟਾਈਲ ਅਤੇ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈ ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ਼ੀ ਦੌਰਾਨ ਬੰਦੂਕ ਬੈਰਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਮੱਧ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਭਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਬੋਊਲ ਦਾ ਛੋਟਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ "ਛੋਟਾ ਬਾਲ"।
ਬੁਲੇਟ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਮੱਗਰੀ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਿੱਤਲ, ਲੀਡ, ਸਟੀਲ, ਪੋਲੀਮਰ, ਰਬੜ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਮੋਮ।
ਉਹ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਮੈਪਲਲੋਡਿੰਗ ਅਤੇ ਕੈਪ ਅਤੇ ਗੇਂਦ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਪੇਪਰ ਕਾਰਤੂਸਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਉਪਲਬਧ ਹਨ, ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਧਾਤੂ ਕਾਰਤੂਸਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਹਨ।
ਗੋਲੀ ਦਾ ਕਾਰਟ੍ਰੀਜ ਦਾ ਇੱਕ ਗੋਲ ਗੋਲੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਂਝਾ ਪੈਕੇਜ ਹੈ , ਕੇਸ , ਪ੍ਰੌਪਲੈਂਟ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਈਮਰ।
ਕਾਰਟ੍ਰੀਜ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ "ਬੁਲੇਟ" ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਕਸਰ ਅਕਸਰ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਾਰਟ੍ਰੀਜ਼ ਦੇ ਭਾਗ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸਦੇ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬੁਲੇਟ ਦੇ ਅਕਾਰ ਸ਼ਾਹੀ ਅਤੇ ਮੈਟ੍ਰਿਕ ਮਾਪ ਸਿਸਟਮ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੱਟੇ ਅਤੇ ਵਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬੁਲੇਟ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਆਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਾਰਜ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ਿਕਾਰ, ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਸ਼ੂਟਿੰਗ, ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਲੜਾਈ ਲਈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ "ਬੁਲੇਟ" ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਕਾਰਟ੍ਰੀਜ ਦੌਰ ਲਈ ਅਕਸਰ ਬੋਲਚਾਲਿਤ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗਲਤ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਗੋਲੀ ਕਾਰਟ੍ਰੀਜ ਨਹੀਂ ਹੈ ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਦੀ ਇੱਕ ਕੰਪੋਨੈਂਟ ਹੈ।
ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਲਈ ਰਾਖਵੀਂ ਸੀਟ ਤੇ, ਬਦਲੇ ਗਏ ਇਸ ਚੋਣ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਮੁਹੰਮਦ ਫਰੀਦੁਦੀਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸਥਾਨਕ ਸਮਰਥਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਚੋਣਾਂ ਲੜਨ ਲਈ ਜਾਣਾ ਪਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਹਾਰ ਗਿਆ ਸੀ।
ਗੀਤਾ ਨੇ ਸੀਟ ਜਿੱਤ ਲਈ ਅਤੇ 2014 ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ, ਹਾਲਾਂ ਕਿ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਲੱਗਦੇ ਸਨ ਕਿ ਫਰੀਦੁਦੀਨ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਕ ਸਮਰਥਕਾਂ ਨੂੰ ਕਾਂਗਰਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਵੋਟ ਦੇਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਇਸ ਵਾਰ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵੰਡ ਦੇ ਕਰਨ ਨਵੀਂ ਬਣੀ ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੀ ਇੱਕ ਸੀਟ ਲਈ ਚੋਣ ਸੀ।
ਰੈਡੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਰਾਮਚੰਦਰ ਰੈਡੀ ਨੇ ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ ਵਿਚ ਡਾਕਟਰੀ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ।
1985 ਵਿਚ, ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਉੱਤੇ, ਇਹ ਜੋੜਾ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਕਿ ਗੀਤਾ ਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕੇ।
ਉਸਨੇ 1989 ਵਿੱਚ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਲਈ ਚੋਣਾਂ ਲੜੀਆਂ ਅਤੇ ਮੈਦਕ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਗਜਵੈਲ ਲਈ ਵਿਧਾਇਕ ਬਣੀ।
1980 ਦੇ ਨੇੜੇ ਤੇੜੇ ਰੈਡੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੌਰਾ ਪੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈ ਨਾਲ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਸ ਜੋੜੇ ਨੇ ਸੱਤਿਆ ਸਾਈਂ ਬਾਬਾ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ।
ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਸ਼ਰਧਾ ਰਖਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿ ਮੀਟਿੰਗ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸਿਹਤ ਵਿਚ ਸੁਧਾਰ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੀਤਾ ਰੈਡੀ, ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਈਸ਼ਵਰੀ ਬਾਈ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਓਸਮਾਨਿਆ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ, ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1989 ਵਿੱਚ ਓਬਸਟੈਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨਜ਼ ਅਤੇ ਗਾਈਨਾਕੋਲੋਜਿਸਟਸ, ਲੰਡਨ ਦੇ ਰਾਇਲ ਕਾਲਜ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਬਣ ਗਈ।
ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਗੀਤਾ ਮੱਲ ਸਪੈਸ਼ਲਿਟੀ ਹਸਪਤਾਲ, ਸਿਕੰਦਰਾਬਾਦ, ਈਸ਼ਵਰੀ ਬਾਈ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਸੈਂਟਰ ਹਸਪਤਾਲ, ਈਸ਼ਵਰੀ ਬਾਈ ਸਕੂਲ ਆਫ ਨਰਸਿੰਗ ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰੀ ਬਾਈ ਕਾਲਜ ਆਫ ਨਰਸਿੰਗ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਡਾ ਜੇਟੀ ਗੀਤਾ ਰੈਡੀ ਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਹੈ।
2014 ਤੋਂ, ਉਹ ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਹ ਮੇਡਕ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਜ਼ਾਹਿਰਾਬਾਦ ਹਲਕੇ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਰੈਡੀ ਮੈਰੀ ਚੇਨਾ ਰੇਡੀ, ਕੋਟਲਾ ਵਿਜਯਾ ਭਾਸਕਰ ਰੈਡੀ ਅਤੇ ਵਾਈ ਐਸ ਰਾਜਸ਼ੇਖਰ ਰੈਡੀ ਦੀ ਕੈਬਨਿਟ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰੀ ਰਹੀ ਸੀ।
ਉਹ ਕੋਨਜੀਤੇ ਰੋਸੀਆ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਈਐਨਸੀ ਦੀ ਨੇਤਾ ਵੀ ਸੀ।
1946 ਵਿਚ, ਉਹ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਦੀ ਅੰਤਰਿਮ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਹਿਲੀ ਮੰਤਰੀ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਲੇਬਰ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਇਆ ਕਿ ਸਮਾਜਿਕ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਉਸ ਨੇ ਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੋਰਟਫੋਲੀਓ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਸਭ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ 1971 ਦੀ ਭਾਰਤ-ਪਾਕਿ ਜੰਗ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਭਾਰਤ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾਵਿੱਚ ਨਿਕਲਿਆ ਸੀ।
ਕੇਂਦਰੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਕਾਰਜਕਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਖੇਤੀ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕੀਕਰਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਅਜੇ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ 1974 ਦੇ ਸੋਕੇ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਨਾਜ ਸੰਕਟ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਉਣ ਲਈ ਵਾਧੂ ਪੋਰਟਫੋਲੀਓ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸੋਭੀ ਰਾਮ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਪਿਸ਼ਾਵਰ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਸੀ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਮੱਤਭੇਦਾਂ ਕਾਰਨ ਉਸ ਨੇ ਅਸਤੀਫ਼ਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ ਪਿੰਡ ਚੰਦਵਾ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀਬਾਡੀ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨਖਰੀਦੀ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਵਸ ਗਿਆ।
ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਰਾਇਣ ਸੰਪਰਦਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੰਤ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੁਲੇਖ ਵਿੱਚ ਹੁਨਰਮੰਦ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਸੰਪਰਦਾ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਸਚਿੱਤਰ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਜਗਜੀਵਨ ਰਾਮ ,ਬਾਬੂ ਜੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਬਿਹਾਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਸੰਗਰਾਮੀ ਅਤੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਅਛੂਤਾਂ ਲਈ ਸਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਇੱਕ ਸੰਗਠਨ, ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਡੀਪ੍ਰੈੱਸਡ ਕਲਾਸ ਲੀਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ।
ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਹਮਾਇਤ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਰੰਤੂ ਉਹ 1977 ਵਿੱਚ ਕਾਂਗਰਸ ਛੱਡ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਗੱਠਜੋੜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਉਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ 1980 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਕਾਂਗਰਸ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ।
ਈਫਾ ਬਰਾਊਨ ਦਾ ਜਨਮ ਮਿਊਨਿਚ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਫ਼ਰੀਡ੍ਰਿਕ "ਫਰੀਟਜ" ਬਰਾਊਨ ਅਤੇ ਫ੍ਰਾਂਜ਼ਿਸਕਾ "ਫੈਨੀ" ਕਰਾਨਬਰਗਰ ਦੀ ਦੂਜੀ ਧੀ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਦਰਜਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਬਰਾਊਨ ਨੂੰ ਮਿਊਨਿਚ ਦੇ ਇੱਕ ਕੈਥੋਲਿਕ ਲਿਸੀਅਮ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਲਈ ਸਿਮਬਾਕ ਐਮ ਇੰਨ ਵਿੱਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਸਿਸਟਰਸ ਦੇ ਕਾਨਵੈਂਟ ਦੇ ਇੱਕ ਬਿਜ਼ਨਸ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਔਸਤਨ ਗ੍ਰੇਡ ਲਏ ਅਤੇ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਲਈ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦਰਸਾਈ।
17 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਨਾਜ਼ੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਕ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ, ਹੇਨਰਿਕ ਹਾਫਮੈਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨੌਕਰੀ ਲੈ ਲਈ।
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਅਤੇ ਵਿਕਰੀ ਕਲਰਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਛੇਤੀ ਹੀ ਕੈਮਰੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨਾ ਸਿੱਖ ਗਈ।
ਉਸ ਦਾ ਤੁਆਰਫ਼ "ਹਰ ਵੋਲਫ" ਵਜੋਂ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਈਫਾ ਦੀ ਭੈਣ, ਗਰੇਟ, ਨੇ ਵੀ 1932 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੌਫਮੈਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇੱਕ ਘਰ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕਿਰਾਏ ਲਿਆ ਸੀ।
ਗੈਟਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਮਗਰਲੇ ਸਫ਼ਰਾਂ ਦੌਰਾਨ ਹਿਟਲਰ ਨਾਲ ਓਬਰਸਲਜ਼ਬਰਗ ਗਈ ਸੀ।
ਈਫਾ ਅੰਨਾ ਪੌਲਾ ਹਿਟਲਰ ਐਡੋਲਫ ਹਿਟਲਰ ਦੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਾਥੀ ਸੀ ਅਤੇ 40 ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਰਹੀ।
ਬਰੂਨ ਦੀ ਮਿਊਨਿਚ ਵਿੱਚ ਹਿਟਲਰ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ 17 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਫ਼ੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਲਈ ਸਹਾਇਕ ਅਤੇ ਮਾਡਲ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਅਕਸਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਦੋ ਵਾਰ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
1936 ਤਕ, ਉਹ ਬੇਰਚਟਸਗਾਡਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਬਰਗਫ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਘਰਬਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਉਂਦੀ ਰਹੀ।
ਬ੍ਰੌਨ ਇੱਕ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਿਟਲਰ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਬਚੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਰੰਗਦਾਰ ਫੋਟੋਆਂ ਅਤੇ ਫਿਲਮਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਉਹ ਹਿਟਲਰ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਮਾਜਿਕ ਹਲਕੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਸਤੀ ਸੀ, ਪਰੰਤੂ 1944 ਦੇ ਅੱਧ ਤੱਕ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਗ੍ਰੇਟਲ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਟਾਫ ਤੇ ਐੱਸ ਐੱਸ ਤਾਲਮੇਲ ਅਫ਼ਸਰ ਹਰਮਨ ਫੇਜਲੀਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਉਹ ਹਿਟਲਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜਨਤਕ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਾਂਦੀ।
ਜਦੋਂ ਨਾਜ਼ੀ ਜਰਮਨੀ ਯੁੱਧ ਦੇ ਅੰਤ ਵੱਲ ਟੁੱਟ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬਰਾਊਨ ਨੇ ਹਿਟਲਰ ਦੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦੀ ਸਹੁੰ ਖਾਧੀ ਅਤੇ ਬਰਲਿਨ ਜਾ ਕੇ ਰਾਇਕ ਚਾਂਸਲੇਰੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਵੱਡੇ ਪਧਰ ਤੇ ਸੁਰਖਿਆ ਤੈਨਾਤੀ ਤਹਿਤ ਫਿਊਹਰਬੰਕਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲਈ ਚਲੀ ਗਈ।
40 ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬੰਕਰ ਦੀ ਇੱਕ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਇਨਾਈਡ ਦੇ ਇੱਕ ਕੈਪਸੂਲ ਨੂੰ ਚੱਖ ਕੇ ਅਤੇ ਹਿਟਲਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਗੋਲੀ ਦਾਗ ਕੇ।
18 ਸਤੰਬਰ 1931 ਨੂੰ ਰੌਬਲ ਨੂੰ ਗੋਲੀ ਦੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਦੇ ਨਾਲ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਮ੍ਰਿਤਕ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਿਟਲਰ ਦੇ ਪਿਸਤੌਲ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ।
ਉਸ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ—ਸ਼ਾਇਦ ਉਸ ਲਈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੀਖਣ ਰਿਸ਼ਤਾ— ਉਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸੀ।
ਰੌਬਲ ਦੀ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ ਮਗਰੋਂ ਹਿਟਲਰ ਬਰਾਊਨ ਨੂੰ ਵੱਧ ਮਿਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਉਪ-ਸ਼ੀਰਸ਼ਕ ਹੈ ਏ ਟੇਲ ਔਫ਼ ਦ ਕ੍ਰਾਇਸਟ, ਇਹੀ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਈਸਾ ਮਸੀਹ ਦੋਬਾਰਾ ਜ਼ਾਹਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਬੈਨ-ਹਰ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਉਂਦੀ ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਸਾਲਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ- ਰੋਮਨ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਕਾਰਨ- ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਦੇ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸਲਈ ਬੈਨ-ਹਰ ਆਪਣੀ ਵਿਰਾਸਤ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾਰਿਜ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਵਿਦਰੋਹ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਜਾਣਕੇ ਕਿ ਤੀਰਜਾ ਮਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਬੈਨ-ਹਰ ਅਤੇ ਏਸਤੇਰ ਉਸਨੂੰ ਈਸਾ ਮਸੀਹ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਉਣ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾ ਪਾਉਂਦੇ, ਈਸਾ ਮਸੀਹ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਪਿਲੇਟ ਦੇ ਆਪਣੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਯੀਸ਼ੁ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ ਬੈਨ-ਹਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੀ ਥਾਂ ਤੱਕ ਦੀ ਪੈਦਲ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਰੱਖਿਅਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਖਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਈਸਾ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਰੰਪਰਿਕ ਬਾਲ ਕਾਲ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
26 ਈ. ਵਿੱਚ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਜੂਡਾਹ ਬੈਨ-ਹਰ ਜੇਰੂਸਲਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਵਪਾਰੀ ਹੈ।
ਉਸਦੇ ਬਚਪਨ ਦਾ ਦੋਸਤ ਮੇਸਾਲਾ , ਜਿਹੜਾ ਹੁਣ ਇੱਕ ਸੈਨਿਕ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ ਹੈ, ਰੋਮਨ ਚੌਂਕੀ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਕਮਾਂਡਿੰਗ ਅਫ਼ਸਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬੈਨ ਹਰ ਅਤੇ ਮੇਸਾਲਾ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਨ, ਪਰ ਰਾਜਨੀਤੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮੇਸਾਲਾ ਰੋਮ ਦੇ ਮਾਣ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸ਼ਾਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਬੈਨ ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਯਹੂਦੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਮੇਸਾਲਾ ਬੈਨ ਹਰ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਨਾਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜੇ ਰੋਮਨ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਬੈਨ ਹਰ ਵਿਦਰੋਹ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਗਵਰਨਰ ਵੈਲੇਰੀਅਸ ਗਰੇਟਸ ਦੇ ਲਈ ਲਈ ਹੋ ਰਹੀ ਪਰੇਡ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਬੈਨ ਹਰ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਛੱਤ ਵਲੋਂ ਖਪਰੈਲ ਟੁੱਟ ਕੇ ਡਿੱਗਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਗਵਰਨਰ ਦਾ ਘੋੜਾ ਘਬਰਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਰੇਟਸ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਮਾਰ ਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੇਸਾਲਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਦੁਰਘਟਨਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਬੈਨ ਹਰ ਨੂੰ ਗੈਲੀਜ਼ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਭੈਣ ਨੂੰ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਾਗਰਿਕ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੇ ਬਾਕੀ ਯਹੂਦੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਬੇਚੈਨ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਮੁੰਦਰੀ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਗੁਲਾਮ ਸਮੂਹ ਨਾਜ਼ਰਥ ਪੁੱਜਦਾ ਹੈ ਤਾਂ, ਬੈਨ ਹਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਮਨ੍ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬੈਨ ਹਰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਯੀਸ਼ੂ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਤਰਖਾਨ ਉਸਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀਣ ਦੀ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਏਰੀਅਸ ਲੜਾਈ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਲਾਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੰਜੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬੈਨ-ਹਰ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਰੀਅਸ ਦੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਟੱਕਰ ਖਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਬੈਨ ਹਰ ਮਲਾਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੰਜੀਰਾਂ ਚੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭੱਜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਏਰੀਅਸ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਏਰੀਅਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਾਰ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਆਤਮਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਪਿੱਛੋਂ ਏਰੀਅਸ ਰੋਮਨ ਨੌ-ਸੈਨਾ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਮਾਣ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬੈਨ ਹਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਟੈਬੀਰੀਅਸ ਤੋਂ ਬੈਨ-ਹਰ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਲਈ ਮੰਗ ਦਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੈਸੇ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਪਾ ਕੇ ਬੈਨ ਹਰ ਰੋਮਨ ਤੌਰ- ਤਰੀਕੇ ਸਿੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਚੈਂਪਿਅਨ ਸਾਰਥੀ ਬੰਨ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਧਰਤੀ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਆਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਬੈਨ-ਹਰ 1959 ਦੀ ਇੱਕ ਮਹਾਂਕਾਵਿਆਤਕ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਵਿਲੀਅਮ ਵਾਈਲਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਵਿੱਚ 11 ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤ ਕੇ ਰਿਕਾਰਡ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਸਿਰਫ਼ ਦੁਆਰਾ ਟਾਈਟੈਨਿਕ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ 44 ਸਾਲ ਤੱਕ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਫ਼ਿਲਮ ਬਣੀ ਰਹੀ ਜਿਸਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਹਾਇਕ ਅਦਾਕਾਰ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਹੀ ਆਸਕਰ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਪਿੱਛੋਂ ਮਿਸਟਿਕ ਰਿਵਰ ਨੂੰ ਹੀ ਇਹ ਇਨਾਮ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਵੱਲ ਪਰਤਦੇ ਸਮੇਂ, ਬੈਨ-ਹਰ ਬਾਲਤਾਸਾਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੇਜ਼ਬਾਨ, ਅਰਬ ਸ਼ੇਖ ਇਲਦਰਿਮ ਵਲੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਚਾਰ ਸਫ਼ੈਦ ਅਰਬੀ ਘੋੜੇ ਹਨ।
ਇਲਦਰਿਮ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਲਦਰਿਮ ਦੇ ਕਵਾਡ੍ਰਿਗਾ ਨੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਯਹੂਦੀ ਗਵਰਨਰ ਪੌਂਟੀਅਸ ਪਿਲੇਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭਜਾਉਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬੈਨ-ਹਰ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੈਂਪੀਅਨ ਸਾਰਥੀ ਮੇਸਾਲਾ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਜਿਵੇਂ ਕ‌ਿ ਇਲਦਰਿਮ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਾਨੂੰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਲੋਕ ਮਰ ਵੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬੈਨ-ਹਰ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਏਸਤੇਰ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰਿਕ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਵਿਆਹ ਅਜੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਹੁਣ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਮੇਸਾਲਾ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਭੈਣ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਰੋਮਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੀਰਜਾ ਅਤੇ ਮਰੀਅਮ ਨੂੰ ਕੋਹੜ ਦਾ ਰੋਗ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਏਸਤੇਰ ਨੂੰ ਬੈਨ-ਹਰ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਲੁਕਾਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸਲਈ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਭੈਣ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਮੇਸਾਲਾ ਕੋਲ ਇੱਕ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਗ੍ਰੀਕ ਰਥ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਹੋਰਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿਯੋਗੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੱਜੀਆਂ ਉਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਹਿੰਸਕ ਦੌੜ ਵਿੱਚ, ਮੇਸਾਲਾ ਬੈਨ-ਹਰ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣਾ ਰਥ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਸਾਲਾ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਕੇ ਮੌਤ ਦੇ ਕਰੀਬ ਪੁਚਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਬੈਨ-ਹਰ ਦੌੜ ਜਿੱਤ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੇਸਾਲਾ ਬੈਨ-ਹਰ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੌੜ ਅਜੇ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਭੈਣ ਨੂੰ ਕੋੜ੍ਹੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਲੱਭ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਰੀਅਮ ਅਤੇ ਤੀਰਜਾ ਦਾ ਰੋਗ ਇੱਕ ਚਮਤਕਾਰ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੈਨ-ਹਰ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਵੀ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਏਸਤੇਰ ਵੱਲੋਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਰਾਸ ਉੱਤੇ ਈਸਾ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮਾਫੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਵਲੋਂ ਮੇਰੀ ਤਲਵਾਰ ਨੂੰ ਖੋਹ ਰਹੀ ਹੈ।
ਫ਼ਿਲਮ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਖਾਲੀ ਕਰਾਸ ਅਤੇ ਇੱਕ ਧਰਮਗੁਰੂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੁਰੀਦਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਦੇ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੱਕ ਪੋਤ ਬੰਦੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਬੈਨ-ਹਰ ਨੂੰ ਕੌਂਸਲ ਕਵਿੰਟਸ ਏਰਿਅਸ ਦੇ ਝੰਡਾ-ਬਰਦਾਰ ਦਾ ਕੰਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਕਦੂਨੀਆਈ ਸਮੁੰਦਰੀ ਡਾਕੂਆਂ ਦੇ ਬੇੜੇ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਕਮਾਂਡਰ ਨੇ ਗੁਲਾਮ ਦੇ ਆਤਮ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਤਲਵਾਰਬਾਜ ਅਤੇ ਸਾਰਥੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰ ਬੈਨ-ਹਰ ਨੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਰੱਬ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਕਰੇਗਾ।
ਬੈਨ ਹਰ, ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਮਰੀਅਮ ਅਤੇ ਭੈਣ ਤਿਜਰਾ ਆਪਣੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਦਾਸ ਸਿਮੋਨਾਈਡਸ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਬੇਟੀ ਏਸਤੇਰ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ ਤੈਅ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਬੈਨ ਹਰ ਏਸਤੇਰ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦੇ ਉਪਹਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੁਤੰਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਤਿ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹਨ।
ਮਾਰਕ ਐਡਵਰਡ ਕੈਲੀ ਰਿਚਰਡ ਅਤੇ ਪੈਟਰੀਸ਼ਿਆ ਕੈਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਦੋ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਪੁਲਿਸ ਅਫ਼ਸਰ ਸਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1986 ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਮਰਚੇਨਟ ਮਰਾਇਨ ਅਕਾਦਮੀ ਤੋਂ ਮੈਰੀਨ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਅਤੇ ਨੋਟਿਕਲ ਸਾਇੰਸ ਵਿੱਚ ਸਾਇੰਸ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
1994 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਯੂਐਸ ਨੇਵਲ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਏਰੋੋਨੋਟਿਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੀ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ ਮਿਲੀ ਸੀ।
2015 ਵਿੱਚ, ਸਕਾਟ ਕੈਲੀ ਨੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਪੇਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੇ ਸਪੇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਸਕਾਟ ਦੇ ਸਾਲ ਭਰ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਬੇਸਲਾਈਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪੁਲਾੜ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭੌਤਿਕ ਅੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇੱਕ ਨੇਵਲ ਐਵੀਏਟਰ, ਕੇਲੀ ਨੇ ਖਾੜੀ ਯੁੱਧ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਤੈਅ ਕੀਤਾ।
ਐੱਸਟੀਐੱਸ-134 ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਖਰੀ ਮਿਸ਼ਨ ਸੀ ਅਤੇ ਸਪੇਸ ਸ਼ਟਲ ਐਂਡੀਅਵਰ ਦਾ ਆਖਰੀ ਮਿਸ਼ਨ ਸੀ।
ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਛੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਕੈਲੀ ਅਤੇ ਗੀਫੋਰਡ ਦੋਵੇਂ ਮੀਡੀਆ 'ਚ ਆ ਗਏ ਸਨ।
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਕਾਰਨ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਵਾਦ ਬਣ ਗਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਤੀ ਦੇ ਕਰਤੱਵਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਸਿਧਾਂਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ।
ਮਾਰਕ ਐਡਵਰਡ ਕੈਲੀ ਇੱਕ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਅਮਰੀਕੀ ਪੁਲਾੜ ਯਾਤਰੀ, ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਅਤੇ ਰਿਟਾਇਰਡ ਯੂ.ਐਸ. ਨੇਵੀ ਕਪਤਾਨ ਹੈ।
ਉਹ ਸਾਬਕਾ ਕਾਂਗਰਸੀ ਔਰਤ ਗੈਬਰੀਐਲ ਗਿਫੋਰਡਸ ਦਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਲੇਖਕ, ਰਾਜਨੀਤਕ ਕਾਰਕੁੰਨ ਅਤੇ ਐਰੋਸਪੇਸ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਹਨ।
ਦਵੈਤਵਾਦ ਅਤੇ ਅਦਵੈਤਵਾਦ ਮਨ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਦੋ ਕੇਂਦਰੀ ਸਕੂਲ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਸੂਖਮ ਵਿਚਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਾਵਰਗ ਵਿੱਚ ਭਲੀਭਾਂਤ ਮੇਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
ਦਵੈਤਵਾਦ ਪੂਰਬੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਿੰਦੂ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਂਖ ਅਤੇ ਯੋਗ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿਚ, ਅਤੇ ਪਲੇਟੋ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਪਰੰਤੂ ਪੱਛਮੀ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ 17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਰੇਨੇ ਡੇਕਾਰਟ ਦੇ ਸਦਕਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਡੇਕਾਰਟ ਵਰਗੇ ਸਬਸਟਾਂਸ ਦਵੈਤਵਾਦੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਨ ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਬਸਟਾਂਸ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਗੁਣ ਦਵੈਤਵਾਦੀਆਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨ ਸੁਤੰਤਰ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਤੱਕ ਘਟਾਏ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਸਬਸਟਾਂਸ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਮਨ ਦਾ ਫ਼ਲਸਫ਼ਾ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਖਾ ਹੈ ਜੋ ਮਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮਨ-ਜਿਸਮ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਮਨ ਦੇ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚੁਗਾਠ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਹੋਰ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੰਬੋਧਿਤ ਹੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਹਾਰਡ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਮਾਨਸਿਕ ਹਾਲਤਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਾਨਸਿਕ ਪਹਿਲੂਆਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਨਸਿਕ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਮਾਨਸਿਕ ਕਾਰਜ, ਮਾਨਸਿਕ ਗੁਣ, ਚੇਤਨਾ, ਮਨ ਦਾ ਤੱਤ-ਵਿਗਿਆਨ, ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮਨ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਇਸ ਵਿੱਚ -18 ਡਿਗਰੀ ਸੈਂਟੀਗਰੇਡ 'ਤੇ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਿਆ ਭੋਜਨ ਅਚਲ ਰਹਿਣ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ।
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਘਰੇਲੂ ਫਰਿੀਜ਼ਰ -23 ਤੋਂ -18 ਡਿਗਰੀ ਸੈਂਟੀਗਰੇਡ ਤੱਕ ਤਾਪਮਾਨ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਫਰੀਜ਼ਰ-ਸਿਰਫ ਇਕਾਈਆਂ -34 ਅਤੇ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਰੈਫਿਰਜੀਰੇਟਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ -23 ਤੋਂ ਘੱਟ ਤਾਪਮਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਕਿਉਕਿ ਇੱਕੋ ਹੀ ਸ਼ੀਟੈਂਟ ਲੂਪ ਦੋਨੋ ਕੰਪਾਰਟਮੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਫ੍ਰੀਜ਼ਰ ਡੱਬੇ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਨਾਲ ਫਰਿੱਜ ਕੰਪਾਰਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰ-ਰੁਕਣ ਵਾਲਾ ਤਾਪਮਾਨ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਘਰੇਲੂ ਫ੍ਰੀਜ਼ਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਫਰਿੱਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਡੱਬੇ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਉਪਕਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਘਰੇਲੂ ਫਰੀਜ਼ਰ ਆਮਤੌਰ ਤੇ ਫਰਿੱਜ ਅਤੇ ਚੇਸਟਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਇਕਾਈਆਂ ਹਨ ਕਈ ਆਧੁਨਿਕ ਉਚਾਈ ਵਾਲੇ ਫ੍ਰੀਜ਼ਰ ਆਪਣੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਣੇ ਇਕ ਬਰਫ਼ ਡਿਸਪੈਨਡਰ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਕੁਝ ਅਪਸਕੇਲ ਮਾੱਡਲ ਵਿੱਚ ਥਰਮੋਸਟੇਟ ਡਿਸਪਲੇਸ ਅਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਫਲੈਟਸਿਨ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਰੈਫ੍ਰਿਜਰੇਟਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਥਰਮਲ ਇੰਸੂਲੇਟਿਡ ਕੰਮਪਾਰਟਮੈਂਟ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੀਟ ਪੰਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਫਰਿੱਜ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਬਾਹਰੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਟਰਾਂਸਫਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਫਰਿੱਜ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਨੂੰ ਕਮਰੇ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਤੋਂ ਠੰਢਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।