polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਹਾਈ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ "ਬੁਨਿਆਦੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੱਖਪਾਤੀ" ਕਰਾਰ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਾਲਾਂਕਿ ਭਾਰਤ ਦੇ "ਸਤਾਏ ਗਏ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦਾ ਟੀਚਾ ਸਵਾਗਤਯੋਗ ਹੈ", ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਪੱਖਪਾਤੀ "ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸ਼ਰਣ ਪ੍ਰਣਾਲੀ" ਰਾਹੀਂ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਲੋਚਕ ਚਿੰਤਾ ਜ਼ਾਹਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਬਿੱਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੈਸ਼ਨਲ ਰਜਿਸਟਰ ਆਫ ਸਿਟੀਜ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ, 200 ਮਿਲੀਅਨ ਮੁਸਲਮਾਨ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਰਹਿਤ ਦੇਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਏਗੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੰਡ ਵੇਲੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।
ਟਿੱਪਣੀਕਾਰ ਦੂਸਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਜਿਵੇਂ ਤਿੱਬਤ, ਸ੍ਰੀਲੰਕਾ ਅਤੇ ਮਿਆਂਮਾਰ ਤੋਂ ਸਤਾਏ ਗਏ ਧਾਰਮਿਕ ਘੱਟਗਿਣਤੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ 'ਤੇ ਵੀ ਸਵਾਲ ਉਠਾਏ ਹਨ।
ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਕਿਸਤਾਨ, ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ "ਮੁਸਲਿਮ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼" ਹਨ ਜਿਥੇ ਪਿਛਲੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਸੋਧਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰੀ ਰਾਜ ਧਰਮ ਵਜੋਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਸਲਾਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ "ਧਾਰਮਿਕ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ" ਹੈ ਅਤੇ "ਸਤਾਏ ਘੱਟਗਿਣਤੀਆਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ"।
ਆਲੋਚਕਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਮਾਨ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰਾ ਅਤੇ ਅਹਿਮਦੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਨੂੰਨ ਪਾਸ ਹੋਣ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਹੋਏ।
ਅਸਾਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਡਰ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਹਿੰਸਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ ਹਨ ਕਿ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਪਰਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ "ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਧਿਕਾਰ, ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ" ਦਾ ਘਾਟਾ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਹੋਰ ਪ੍ਰਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਭਾਰਤ ਦੇ ਹੋਰਨਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਪੱਖਪਾਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਕਿ ਮੁਸਲਿਮ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਪਰਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਐਕਟ ਵਿਰੁੱਧ ਵੱਡੇ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਸਨ।
ਅਲੀਗੜ ਮੁਸਲਿਮ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਤੇ ਜਾਮੀਆ ਮਿਲੀਆ ਇਸਲਾਮੀਆ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਪੁਲਿਸ ਤੇ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਦਮਨ ਕਰਨ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ।
ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਕਾਰਨ ਕਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਮੌਤ, ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਦੇ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋਣ, ਸਰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਣ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰਬੰਦੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਇੰਟਰਨੈਟ ਅਤੇ ਸੰਚਾਰ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਮੁਅੱਤਲ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ।
ਕੁਝ ਰਾਜਾਂ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਐਕਟ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੇਂਦਰੀ ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਤਰਾਲੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰਾਜਾਂ ਕੋਲ ਏਨੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੀਏਏ ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਣ।
ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਿੰਦੂ, ਸਿੱਖ ਅਤੇ ਈਸਾਈਆਂ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤਿਆਚਾਰ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਸਮੱਸਿਆ ਰਹੀ ਹੈ।
ਹਿੰਦੂ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਪਾਰਟੀ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ , ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਚੋਣ ਮਨੋਰਥ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਗੁਆਂਢੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਸਤਾਏ ਧਾਰਮਿਕ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀਆਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸੋਧ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਰਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨੂੰ ਘਟਾ ਕੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਵੀ ਢਿੱਲ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸੁੰਨੀ ਇੰਤਹਾਪਸੰਦੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਕਾਦੀਆਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ੀਆ ਮੁਸਲਮਾਨ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਐਕਟ ਤੋਂ ਅਫ਼ਗ਼ਾਨਾਂ ਦੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਉਮੀਦ ਮੁਤਾਬਕ ਹੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਥੇ ਤਾਲਿਬਾਨ ਦੀ ਸੱਤਾ ਦੇ ਖ਼ਾਤਮੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿੱਖ ਤੇ ਹਿੰਦੂ ਅਮਨ-ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਾਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਅ ਰਹੇ ਹਨ।
ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਗ਼ੌਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿਚਲੇ ਮੁਸਲਿਮ ਰੋਹਿੰਗੀਆ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਪਨਾਹਗੀਰ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਮਿਆਂਮਾਰ ਵਿੱਚ ਜ਼ੁਲਮਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਆਏ ਹਨ।
ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੇਖ਼ ਹਸੀਨਾ ਸਰਕਾਰ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੋਸਤਾਨਾ ਸਬੰਧ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਪਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਇਸ ਕਾਨੂੰਨ ਕਾਰਨ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਆਲੋਚਨਾ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਣਾ ਪਿਆ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਦੇ ਨਵੇਂ ਨਾਗਰਕਿਤਾ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਐੱਨਆਰਸੀ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਦੌਰਾਨ ਯੂਰੋਪੀਅਨ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਲਕਸਮਬਰਗ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਮੁਲਕ ਦੀ ‘ਘਰੇਲੂ ਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਦਖ਼ਲ ਨਹੀਂ’ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਨੂੰ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਤੋਂ ਵਿਰਵੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾ ਵਧਣ ਦੇਣ ਲਈ ‘ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ’ ਲਈ ਆਖਿਆ ਹੈ।
ਇਸ ਨੇ 1955 ਦੇ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਸੋਧ ਕਰਕੇ ਹਿੰਦੂ, ਸਿੱਖ, ਬੋਧੀ, ਜੈਨ, ਪਾਰਸੀ ਅਤੇ ਈਸਾਈ ਧਾਰਮਿਕ ਘੱਟਗਿਣਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਕਿਸਤਾਨ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਸਤਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਦਾ ਰਾਹ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਸ ਐਕਟ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੀ ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਤਹਿਤ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਾਹਿਤ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕ ਵਿਧਾਵਾ ਚ ਕਾਵਿ ਨਾਮਕ ਵਿਧਾ ਦੀ ਰਚਨਾ,ਕਵੀ ਦੇ ਆਂਤਰਿਕ ਭਾਵਾਂ, ਮਨੋਦ੍ਰਵੇਗਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੰਵੇਗਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਫੁਟਿਤ ਹੋਣ ਅਤੇ ਬੌਧਿਕ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਸਿੱਟਾ ਹੈ।
ਕਾਵਿ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਭਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਫਟਿਤ ਹੋਣਾ,ਵਿਸ਼ੈ ਸੰਬੰਧੀ ਸਾਮਗਰੀ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ,ਭਾਵਾਂ,ਨੂੰ ਅਭਿਵਿਅਕਤ ਕਰਨ ਚ ਸਮਰਥ ਸ਼ੁੱਧ ਭਾਸ਼ਾ,ਵਿਸ਼ੈ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਵੀ ਦੀ ਪ੍ਰਵਿੱਰਤੀ ਆਦਿ ਕਾਵਿਗਤ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਅਤਿ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਨਾਟਯ ਸ਼ਾਸਤਰ ਹੀ ਪਹਿਲੀ ਆਲੋਚਨਾ ਪੁਸਤਕ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਆਲੋਚਨਾ ਦੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਕਲਪ ਕਾਵਿ-ਰਸ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਵਿਗਿਆਨਿਕ ਚਰਚਾ ਹੋਈ।
ਉਤਰੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਾਠ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਵਿੱਚ 37 ਅਧਿਆਇ ਹਨ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਾਠ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਵਿੱਚ 36 ਅਧਿਆਇ ਹਨ।
ਕਈ ਵਿਦਵਾਨ ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਗਨੀ-ਪੁਰਾਨ ਦਾ ਸਾਹਿੱਤਕ ਭਾਗ ਭਾਰਤੀ ਆਲੋਚਨਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਗ੍ਰੰਥ ਹੈ।
ਇਸ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਕਾਵਿ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਰ,ਨਾਟਕ ਦੀ ਕਲਾ,ਰਸ,ਨਾਇਕ-ਨਾਇਕਾ ਭੇਦ,ਰੀਤੀ,ਐਕਟਿੰਗ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਰ,ਅਲੰਕਾਰ,ਕਾਵਿ ਦੋਸ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਹਨ।
ਲੌਕਿਕ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਵੰਨਗੀ ਤਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਸਾਨੂੰ ਮਹਾਭਾਰਤ ਤੇ ਰਾਮਾਇਣ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਸਾਡੇ ਪਹਿਲੇ ਮਹਾ ਕਾਵਿ ਹਨ,ਜਿਵੇਂ ਗ੍ਰੀਸ-ਵਾਸੀ ਹੋਮਰ ਦੇ ਮਹਾ ਕਾਵਿ ਇਲੀਅਡ ਤੇ ਉਡੀਸੀ ਸਨ।
ਆਮਤੌਰ ਤੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ-ਜੰਤੂਆਂ ਨਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸਤਾ ਜਿਥੇ ਸੇਚਣ,ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ,ਉੱਥੇ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਵਿੱਲਖਣਤਾ ਕਲਾਤਮਕ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਘੜਨ,ਰਚਨ ਅਤੇ ਮਾਣਨ ਦੀ ਰੁਚੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੈ।
ਪਰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਸਰਬ-ਸਿੱਧ ਹੈ ਕਿ ਆਲੋਚਨਾ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਉਲੀਕਰਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਲੰਗੇ ਕਾਵਿ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋਈ ਹੋਵੇਗੀ।
ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਲੋਕਪ੍ਰਿਅਤਾ ਤੋਂ ਉਪਰੰਤ ਹੀ ਵਿਦਵਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ,ਜਿਹੜੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਲੋਚਨਾ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਬਣ ਜਾਦੇ ਹਨ।
ਇਹਨਾਂ ਹੀ ਸਮਿਆ ਵਿੱਚ ਅਰਥਾਤ ਚੌਥੀ-ਪੰਜਵੀ ਸਦੀ ਪੂਰਬ-ਈਸਵੀ ਦੇ ਨੇੜੇ-ਨੇੜੇ ਦੋ ਹੋਰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗ੍ਰੰਥ ਰਚੇ ਗਏ, ਇੱਕ ਯਾਸਕ ਦਾ ਨਿਰੁਕਤ ਅਤੇ ਦੂਸਰਾ ਪਾਣਿਨੀ ਦੀ ਅਸ਼ਟਾਧਿਆਈ।
ਪਹਿਲੇ ਵਿੱਚ ਵੇਦਾ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਤੇ ਨਿਯੁਕਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਸਰੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿਆਕਰਣ ਹੈ।
ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮਹਾਭਾਰਤ-ਰਾਮਾਇਣ ਗਰੇਟ ਰੋਮਾਸ ਹੀ ਹਨ।
ਮਹਾਭਾਰਤ –ਰਾਮਾਇਣ ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਪੂਰਬ-ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਰਚੇ ਗਏ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਨਾਟਕ ਨੂੰ ਪੰਜਵਾਂ ਵੇਦ ਮੰਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਭਰਤਮਨੀ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿਤੀ ਹੈ।
ਉਕਤ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤੱਤ ਦੀ ਗ਼ੈਰ-ਹਾਜਰੀ ਚ ਕਾਵਿ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਜਮਾਲੋ ਸ਼ੀਦੀ ਦਾ ਜਨਮ ਸੱਖਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਉਦੋਂ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਅਧੀਨ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਦੀ ਬੰਬਈ ਪ੍ਰੈਜੀਡੈਂਸੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਪਰ ਅੱਜ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸਿੰਧ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਜੌਨ ਜੈਕਬ ਨੇ ਸਖ਼ਰ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਇਦ ਸੰਨ 1889 ਵਿੱਚ, ਫਾਂਸੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਸੀ।
ਉਸੇ ਸਾਲ ਜੈਕਬ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਰਸੀਆ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਿੰਧ ਦਾ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਬਣਿਆ ਸੀ।
ਜਮਾਲੋ ਨੂੰ ਸੁਕੂਰ ਬ੍ਰਿਜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹੀਂ ਦਿਨੀਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੇ ਸਿੰਧ ਦਰਿਆ ਤੇ ਰੇਲ ਗੱਡੀਆਂ ਲਈ ਬਣਵਾਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਅਜੇ ਇਸ ਦੀ ਪਰਖ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤੀ।
ਸਿੰਧ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਜੋ ਵੀ ਪੁਲ ਦੇ ਪਾਰ ਰੇਲਗੱਡੀ ਲੰਘਾਉਣ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰੇਗਾ ਉਸਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਜਮਾਲੋ ਨੇ ਜੈਕੋਬ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੱਤਰ ਭੇਜਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੇਲਗੱਡੀ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਇਸ ਸ਼ਰਤ ਤੇ ਕਿ ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗੱਡੀ ਪਾਰ ਕਰ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਸਜ਼ਾ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਜੇਲ੍ਹ ਤੋਂ ਰਿਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਉਸਨੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗੱਡੀ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਰਿਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸਿੰਧ ਦੇ ਗਵਰਨਰ ਵਲੋਂ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਉਸਦੀ ਇਸ ਵੱਡੀ ਮੱਲ ਬਾਰੇ "ਹੋ ਜਮਾਲੋ" ਗੀਤ ਦੀ ਮੌਕੇ ਤੇ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਮੌਕਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਲੋਕ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਇਹ ਗਾਣਾ ਅਤੇ ਡਾਂਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਿੰਧ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਅਤੇ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮੁੱਖ ਗਾਇਕ ਜਮਾਲੋ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦਿਆਂ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਬੰਦ ਦਾ ਅੰਤ "ਹੋ ਜਮਾਲੋ!" ਦੇ ਅਵਾਜ਼ੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨੱਚਣ ਵਾਲੇ ਮੁੱਖ ਗਾਇਕ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਗਾਉਂਦੇ ਸਰਲ ਡਾਂਸ ਸਟੈਪ ਉਠਾਉਂਦੇ ਨੱਚਦੇ ਹਨ।
"ਹੋ ਜਮਾਲੋ" ਸਿੰਧੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਇੱਕ ਲੋਕ ਗੀਤ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸਿੰਧੀ ਸਭਿਆਚਾਰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਿੰਧ ਵਿੱਚ ਨਾਚ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਆਧੁਨਿਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਗਾਣਾ 1947 ਤੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਬੀਦਾ ਪਰਵੀਨ ਨੇ ਸਿੰਧੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸ਼ਾਜ਼ੀਆ ਖੁਸ਼ਕ ਨੇ ਉਰਦੂ ਵਿੱਚ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰਵਾਇਆ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਮੱਧ ਵਰਗੀ ਕਿਰਸਾਣੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਜੱਟ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਅਕਾਲੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਸਿੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਮੱਧ ਵਰਗੀ ਕਿਰਸਾਣੀ ਦੀਆਂ ਪੈਦਾਵਾਰੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਬਣਾ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਦੇਖਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਗੀਰੂ ਸੋਚ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀ ਇਸ ਨਵੀਂ ਜਮਾਤ ਨੂੰ ਕੀ ਸੇਧ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਚਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਮਨਸੂਬੇ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਧਨਾਡ ਕਿਰਸਾਣੀ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 1962 ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰੀ ਸਿੱਖ ਮੱਧ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿੱਧ ਮਾਸਟਰ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਕੋਲੋ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਖੋਹੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੱਜ ਤੱਕ ਧਨਾਡ ਕਿਰਸਾਣੀ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਰਾਹੀਂ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਤਮਾਮ ਸਿੱਖ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਗੁਰਦੁਆਰੇ, ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ, ਦਿਹਾੜੇ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਛਾਂਹ ਖਿੱਚੂ ਹਿੱਤਾਂ ਲਈ ਸਰੇਆਮ ਵਰਤਦੀ ਚੱਲੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।
ਸੋ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਧਨੀ ਕਿਰਸਾਣੀ ਨੇ ਸਿੱਖ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਤੇ ਸਿੱਖ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਪਰ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਕੇ ਸਿੱਖ ਸੰਪਰਦਾਇਕ ਚੇਤਨਾ ਨੂੰ ਉਤਸਾਹਿਤ ਕਰਕੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਹਕੂਮਤ ਵਿਰੋਧੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਜਮਾਤੀ ਮੰਗਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਰੰਗਤ ਦੇ ਕੇ ਸਮੁੱਚੀ ਕਿਰਸਾਣੀ ਮੰਧ ਵਰਗੀ, ਸ਼ਹਿਰੀ ਸਿੱਖ ਜਮਾਤ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਵਰਗ ਆਦਿ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜਗੀਰੂ ਹਿੱਤਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਪਰ ਇਕੱਠਿਆ ਕਰਕੇ
ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕੀਮਤਾਂ ਦਾ ਡੂੰਘਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁੱਝ ਅਸਲੀ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤੇ।
ਸਦੀਆਂ ਦੀ ਲੰਬੀ ਗੁਲਾਮੀ ਅਤੇ ਸੁਤੰਤਰ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸੁਆਦ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਛੋਟੇ-ਮੋਟੇ ਰਾਜਸੀ ਆਗੂ ਜਨਤਕ ਮੁੱਖੀ ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਅਦਾਰੇ ਹਾਕਮ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦਾ ਠੋਕਾ ਬਣਾ ਕੇ ਰਹਿ ਗਏ ਸਨ।
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਨੇ ਜਨਤਾ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪਾਈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ "ਬਾਬਰਵਾਣੀ" ਸੈਦਪੁਰ ਉੱਤੇ ਬਾਬਰ ਦੇ ਹੱਲੇ ਸਮੇਂ ਦੁਖੀ ਜਨਤਾ ਦੀ ਅਵਾਜ ਬਣੀ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਰਾਜਸੀ ਹਾਲਾਤ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਖੰਡਤਾ ਨਸ਼ੀਬ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੀ ਪਰੰਤੂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪੱਖ ਤੋਂ ਇਹ ਅਖੰਡਤਾ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ ਕਾਹਿਮ ਸੀ।
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੋਚਣੀ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਵਿੱਚ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਾਂਝ ਸਦਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੱਖਣੀ, ਸਮਾਜਿਕ ਰਸਮਾਂ-ਰੀਤਾਂ, ਧਾਰਮਿਕ ਰੀਤਾਂ, ਤਿਉਹਾਰ ਮਹੱਤਤਾ ਸਭ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਖੇਤਰੀ ਪਾਰਟੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਮੱਧ ਵਰਗੀ ਜਮਾਤਾਂ ਦੇ ਸੰਗਠਨ ਵਿੱਚੋਂ ਮੱਧ ਵਰਗੀ ਕਿਰਸਾਣੀ ਨੂੰ ਕਿਰਸਾਣੀ ਦੇ ਦੂਸਰੇ ਵਰਗਾਂ ਸਮੇਤ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੇ ਨਵੀਂ ਜਮਾਤ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਤੇ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬ ਸਮਾਜ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਇਹ ਨਵੀਂ ਜਮਾਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਰਥਿਕ-ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਲਹਿਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਉਸਨੂੰ ਫਿਰਕੂ-ਲੀਹਾਂ ਉੱਪਰ ਵੰਡਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਪੰਜਾਬ ਅੱਜ ਸਰੇਆਮ ਭੁਗਤ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਭਾਵੇਂ ਭਾਸ਼ਾਈ ਹੋਣ ਜਾਂ ਪਦਾਰਥਕ ਬਰਾਬਰ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਪੈਦਾਵਾਰ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਪੈਦਾਵਾਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਟੱਕਰ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਹੈ।
ਇਸ ਟੱਕਰ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਢਲਦੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਪੈਦਾਵਾਰੀ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਰਾੜ ਪੈ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਮਾਜ ਜਮਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉੱਪਰ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਜਿਸ ਨੇ ਕੇਂਦਰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਨਵੀਂ ਮੱਧ ਵਰਗੀ ਜਮਾਤ ਨੂੰ ਖੜਿਆ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਵਕਤ ਖੁਦ ਹੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਇਸ ਜਮਾਤ ਦੇ ਖਾਸੇ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰਥ ਹੈ।
ਕਾਂਗਰਸ ਜਿਸ ਨੇ ਜਮੀਨੀ ਸੁਧਾਰਾਂ ਮੁਰੱਬੇਬੰਦੀ ਵਿਕਾਸ ਸਕੀਮਾਂ, ਤਕਨੀਕੀ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਪਾਲਿਸੀਆਂ, ਲੋਕਰਾਜੀ ਅਦਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਸੋਚ ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਨਵੀਂ ਜਮਾਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਠੋਸ ਨਿੱਤੀ ਸੀ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੀ ਰਾਜਾਂ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਹੱਕ ਲੈਣ ਦੀ ਸਟਰੈਟਿਜੀ ਵੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੌਮੀ ਸਰਮਾਇਦਾਰੀ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਸਕਤੀ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਧਨੀ ਕਿਰਸਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਜਗੀਰੂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕੜਿਆਂ ਕਰਨ ਦੀ ਪਾਲਿਸੀ ਹੀ ਹੈ।
ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿਚਲੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਸੰਭਾਲ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰੰਤਰ ਤਰੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸੰਸਥਾ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੇਵਾਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਾਰਡੀਓਲੌਜੀ, ਨੈਫਰੋਲੋਜੀ, ਐਂਡੋਕਰੀਨੋਲੋਜੀ, ਨਿਊਰੋਲੋਜੀ, ਨਿਊਰੋਸਰਜੀ, ਯੂਰੋਲੋਜੀ, ਪਲਾਸਟਿਕ ਸਰਜਰੀ ਅਤੇ ਪੀਡੀਆਟ੍ਰਿਕ ਸਰਜਰੀ।
ਕਿਮਜ਼ ਹੁਬਲੀ ਵਿਖੇ ਐਂਟੀ-ਰੀਟਰੋਵਾਇਰਲ ਟ੍ਰੀਟਮੈਂਟ ਸੈਂਟਰ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਆਸ ਪਾਸ ਦੇ ਖੇਤਰ ਲਈ ਨੋਡਲ ਕੇਂਦਰ ਵਜੋਂ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਕਰਨਾਟਕ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਨੂੰ ਕਾਰਡੀਆਕ ਕੈਥੀਟਰਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਲੈਬ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਰੀਜਨਲ ਕਾਰਡਿਓਲੋਜੀ ਸੈਂਟਰ ਵਜੋਂ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਐਕਸੀਲੈਂਸ ਦਾ ਦਰਜਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਲਈ ਸਿਖਲਾਈ ਕੇਂਦਰ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਨਵੇਂ ਬਲਾਕਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਟ੍ਰੌਮਾ ਕੇਅਰ ਸੈਂਟਰ ਅਤੇ ਜੱਚਾ ਅਤੇ ਬਾਲ ਸਿਹਤ ਕੇਂਦਰ, ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹਸਪਤਾਲ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ।
ਫਰਮੋਥੈਰੇਪੀ, ਡਰਮਾਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਰੇਡੀਓਫ੍ਰੀਕੁਐਂਸੀ ਨੂੰ ਚਮੜੀ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਅਰਸੇ ਲਈ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਇੱਛਾ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਘਾਟ ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਫੰਡਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਟਾਫ, ਸਹੂਲਤਾਂ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਗਿਰਾਵਟ ਆਈ।
ਕਰਨਾਟਕ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇੱਕ ਗਵਰਨਿੰਗ ਕੌਂਸਲ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜੂਨ 1997 ਵਿੱਚ, ਤਤਕਾਲੀ ਕਰਨਾਟਕ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਨੂੰ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਕਰਨਾਟਕ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਮੈਡੀਕਲ ਸਾਇੰਸਜ਼, ਹੁਬਲੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਮੌਜੂਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਵਿਆਪਕ ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਅਤੇ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ, ਮੈਡੀਕਲ ਅਤੇ ਪੈਰਾ ਮੈਡੀਕਲ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਖੋਜ, ਸਿਖਲਾਈ, ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ, ਤਸ਼ਖੀਸ, ਇਲਾਜ, ਮੁੜ ਵਸੇਬੇ, ਮਹਾਂਮਾਰੀਵਾਦੀ, ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਲਈ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਰੋਕਥਾਮ ਸੰਬੰਧੀ ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨਾ ਹਨ।
ਕਰਨਾਟਕਾ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਮੈਡੀਕਲ ਸਾਇੰਸਜ਼ , ਹੁਬਲੀ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਮੈਡੀਕਲ ਸਕੂਲ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਸਿਹਤ ਵਿਗਿਆਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਬੰਗਲੌਰ, ਕਰਨਾਟਕ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ।
ਇਹ ਮੈਡੀਕਲ ਕੌਂਸਲ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਦੁਆਰਾ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਉੱਤਰੀ ਕਰਨਾਟਕ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਸਰਕਾਰੀ ਤੀਸਰੀ ਸਿਹਤ ਸੰਭਾਲ ਕੇਂਦਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮਲਟੀ-ਸਪੈਸ਼ਲਿਟੀ ਹਸਪਤਾਲ ਹੈ।
ਜੂਨ 1997 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਕਰਨਾਟਕ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਨੂੰ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੌਜੂਦਾ ਕਰਨਾਟਕ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਮੈਡੀਕਲ ਸਾਇੰਸਜ਼, ਹੁਬਲੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ।
1980 ਵਿਆਂ ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਨੇ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਨੂੰ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਰੋਗੀਆਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤਕ ਹਸਪਤਾਲ ਤੋਂ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਇਲਾਜ ਅਤੇ ਖੋਜ ਲਈ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਵਿਆਪਕ ਖੇਤਰੀ ਕੇਂਦਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਕਰਨਾਟਕ ਤੋਂ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ, ਕੇਰਲ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਰਗੇ ਗੁਆਂਢੀ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਅਤਿ ਆਧੁਨਿਕ ਤਸ਼ਖੀਸ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਸੀ।
ਇਹ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਪੈਡੀਆਟ੍ਰਿਕਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਕੋਰਸ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਕਰਨਾਟਕ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਮੈਡੀਕਲ ਸਾਇੰਸਜ਼, ਹੁਬਲੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨਾਟਕ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੁਬਲੀ ਅਗਸਤ 1957 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪਹਿਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਕਾਲਜ ਇੱਕ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸੀ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜੇਜੀ ਕਾਮਰਸ ਕਾਲਜ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੈਂਪਸ ਨੂੰ ਮੌਜੂਦਾ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ 100 ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ, ਜੋ ਪੁਣੇ - ਬੰਗਲੌਰ ਨੈਸ਼ਨਲ ਹਾਈਵੇਅ ਵਿਦਿਆਨਗਰ, ਹੁਬਲੀ ਨੇੜੇ ਹੈ।
ਕਿਮਜ਼ ਹੁਬਲੀ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਨੂੰ ਤੀਸਰੀ ਸਿਹਤ ਸੰਭਾਲ ਸੇਵਾਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਸੰਭਾਲ ਪ੍ਰਦਾਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੁਆਰਾ ਸਮਾਜ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪੱਧਰ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਸ਼ਾਸਤਰੀ ਦਾ ਜਨਮ 12 ਫਰਵਰੀ 1890 'ਤੇ ਚਿਕਮਗਲੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਅੰਬਲੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮਾਰਤਾ ਹੋਇਸਾਲਾ ਕਰਨਾਟਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਸ ਦੇ ਮਾਪੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਵਿਆਕਰਣ-ਵਿਦ ਅਤੇ ਮੈਸੂਰ ਦੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸਕੂਲ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ, ਰਾਮਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰਮਾ ਸਨ।
ਗਰੀਬੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਸ਼ਾਸਤਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਲਈ ਕੰਨੜ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨੀ ਪਈ ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਕੈਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਉਸਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮੈਸੂਰ ਦੇ ਅਥਰਾ ਕਚੇਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲਰਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।
ਮਦਰਾਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਲਈ ਦਾਖਲਾ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੇ ਮੈਸੂਰ ਵਿਖੇ ਓਰੀਐਂਟਲ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਖੋਜਕਰਤਾ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੰਨੜ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਤਕ ਮੈਸੂਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤੇ ਖੋਜਕਰਤਾ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਸ਼ਾਸਤਰੀ ਨੇ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੈਂਕਟਲਕਸ਼ਮਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਿਰਫ ਦਸ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ।
ਅੰਬਲੇ ਰਾਮਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਸ਼ਾਸ਼ਤਰੀ ਕੰਨੜ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੇਖਕ, ਖੋਜਕਰਤਾ ਅਤੇ ਅਨੁਵਾਦਕ ਸੀ।
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਸ਼ਾਸਤਰੀ ਆਪਣੀ ਰਚਨਾ ਵਾਚਨ ਭਰਤ, ਅਤੇ ਕੰਨੜ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦੇ ਆਪਣੇ ਬਿਰਤਾਂਤ ਸਦਕਾ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਦਹਾਕਿਆਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋ: ਏ ਆਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਾਸਤਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੰਨੜ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਲੋਕਧਾਰਾ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਹਾ ਮਾ ਨਾਇਕ ਦੁਆਰਾ "ਕੰਨੜ ਸੇਨਾਨੀ" ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਹ ਸੈਂਟਰਲ ਕਾਲਜ, ਬੈਂਗਲੁਰੂ ਵਿਖੇ ਕਰਨਾਟਕ ਸੰਘ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ।
ਉਸ ਦੇ ਕੁਝ ਮਸ਼ਹੂਰ ਚੇਲੇ ਕੁਵੇਮਪੂ, ਟੀ ਐਨ ਸ਼੍ਰੀਕਾਂਤਈਆ , ਐਮ ਵੀ ਸੀਤਾਰਾਮੱਈਆ ਅਤੇ ਜੀਪੀ ਰਾਜਾਰਤਨਮ ਸਨ।
ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸਟੂਡੀਓ ਐਲਬਮ, ਜੋਈਟਾਈਮ, ਜਨਵਰੀ 2016 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਾਰਸ਼ਮੇਲੋ ਦਾ ਪਹਿਲੀ ਸਿੰਗਲ ਗਾਣਾ “ਕੀਪ ਇਟ ਮੇਲੋ” ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗਾਇਨ ਓਮਾਰ ਲਿੰਕਸ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮਾਰਸ਼ਮੇਲੋ ਦਾ ਦੂਜਾ ਗਾਣਾ "ਅਲੋਨ", ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਪਲੈਟੀਨਮ-ਪ੍ਰਮਾਣਤ ਸਿੰਗਲ ਹੈ, ਮਈ 2016 ਵਿੱਚ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਰਿਕਾਰਡ ਲੇਬਲ ਮੌਨਸਟਰਕੈਟ ਦੁਆਰਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਯੂਐਸ ਬਿਲਬੋਰਡ ਹਾਟ 100 'ਤੇ 60 ਵੇਂ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਤੇ ਕਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮਾਣਤ ਇਕਾਈਆਂ ਦੀਆਂ 10 ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਾਪੀਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਮਾਣਤ ਪਲੇਟਿਨਮ ਬਣਨ ਵਾਲਾ ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਿੰਗਲ ਬਣਿਆ।
2017 ਵਿੱਚ, "ਚੇਜ਼ਿੰਗ ਕਲਰਜ਼", "ਟਵਿਨਬੋ" ਅਤੇ "ਮੂਵਿੰਗ ਆਨ" ਵਰਗੇ ਸਿੰਗਲਜ਼ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਾਰਸ਼ਮੇਲੋ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਆਰ ਐਂਡ ਬੀ ਗਾਇਕ ਖਾਲਿਦ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ "ਸਾਈਲੈਂਸ" ਨੂੰ ਸਿੰਗਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਠ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪਲਾਟੀਨਮ ਅਤੇ ਮਲਟੀ-ਪਲੈਟੀਨਮ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਕਣ ਵਾਲਾ ਸਿੰਗਲ, ਅਮਰੀਕੀ ਗਾਇਕਾ ਸੇਲੇਨਾ ਗੋਮੇਜ਼ ਨਾਲ "ਵੁਲਵਜ਼" ਸੀ।
ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੀ ਗਾਇਕਾ ਐਨ-ਮੈਰੀ ਨਾਲ "ਫਰੈਂਡਜ਼" ਸਿਰਲੇਖ ਨਾਲ ਉਸਦਾ 2018 ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਿੰਗਲ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸਟੂਡੀਓ ਐਲਬਮ, ਜੋਇਟਾਈਮ , ਸਿੰਗਲਜ਼ "ਟੇਲ ਮੀ" ਅਤੇ "ਚੈੱਕ ਆਉਟ" ਨਾਲ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਬਿਲਬੋਰਡ ਹਾਟ 100 ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਬੈਂਡ ਬਾਸਟੀਲ ਦੇ ਨਾਲ " ਹੈਪੀਅਰ " ਸਿਰਲੇਖ 'ਤੇ ਮਾਰਸ਼ੇਲੋ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਾਰਟਿੰਗ ਵਾਲਾ ਗਾਣਾ ਅਗਸਤ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਨੂੰ ਫੋਰਬਸ ਦੁਆਰਾ ਸਾਲ 2017 ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਨਖਾਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਡੀਜੇ ਦੀ ਸਾਲਾਨਾ ਦਰਜਾਬੰਦੀ ਵਿੱਚ ਅੱਠਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਜੂਨ 2017 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ 21 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਕਮਾਏ ਸਨ।
ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਕੌਮਸਟੌਕ , ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਰਸ਼ਮੇਲੋ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਮਾਤਾ ਅਤੇ ਡੀਜੇ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਮਰੀਕੀ ਡੀਜੇ ਜੋੜੀ ਜੈਕ ਰਸ਼ੀਅਨ ਅਤੇ ਰੂਸੀ-ਜਰਮਨ ਡੀਜੇ ਜੇਡ ਦੁਆਰਾ ਗਾਏ ਗਏ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਰੀਮਿਕਸ ਜਾਰੀ ਕਰਕੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਉਹ "ਸਾਈਲੈਂਸ", "ਵੂਲਵ", "ਫਰੈਂਡਜ਼", ਅਤੇ "ਹੈਪੀਅਰ " ਗਾਣਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮਲਟੀ-ਪਲੈਟੀਨਮ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹਨ (ਭਾਵ ਇਹਨਾਂ ਗਾਣਿਆਂ ਦੀਆਂ ਦੱਸ-ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਾਪੀਆਂ ਵਿਕੀਆਂ ਜਾਂ ਆਨਲਾਈਨ ਸਟਰੀਮ ਹੋਈਆਂ ਹਨ) ਅਤੇ ਬਿਲਬੋਰਡ ਹਾਟ 100 ਦੇ ਸਿਖਰਲੇ 30 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਹੋਏ ਹਨ।
ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਪੱਧਰੀ ਵਿਦਿਆ ਤਕ, ਅਜਮੇਰ ਨੂੰ ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡ ਰੋਹਿਰਾ ਨੂੰ ਤੁਰਨਾ ਪਿਆ, ਜੋ ਪਿੰਡ ਕੁਪ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 2 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ।
ਪਰਿਵਾਰ ਬਹੁਤ ਗਰੀਬ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਅਜਮੇਰ ਨੰਗੇ ਪੈਰ, ਮੀਂਹ ਜਾਂ ਚਮਕ, ਸਰਦੀਆਂ ਜਾਂ ਗਰਮੀਆਂ, ਤੁਰਦੀਆਂ ਕੰਡਿਆਲੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਕੂਲ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਸਕੂਲ ਪੱਧਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਤੇਲ ਦੀਵਿਆਂ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਘਰ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ ਇਕਲੌਤੀ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਸਰੀਰਕ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਪੀਐਚਡੀ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਅਰਜੁਨ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਹ ਇੱਕ ਸਵੈ-ਬਣਿਆ ਆਦਮੀ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਮਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਇੱਕ ਨਿਮਰ ਵਿਅਕਤੀ ਰਿਹਾ, ਇੱਕ ਯੋਗ ਪ੍ਰਬੰਧਕ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਕੋਚ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਇੱਕ ਭਾਵੁਕ ਸਲਾਹਕਾਰ, ਇੱਕ ਸਖਤ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨੀ, ਇੱਕ ਨਿੱਘੀ ਮਨੁੱਖ ਜਿਸਦਾ ਦਿਲ ਅਤੇ ਘਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਸਰਿਆਂ ਲਈ ਖੁੱਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਕਿ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਵਿਚ, ਅਜਮੇਰ ਨੇ ਦਘਬਾ ਮਿਨ੍ਹਾ ਦਾ ਕੋਚ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਫੈਡਰਲ ਗੌਰਮਿੰਟ ਗਰਲਜ਼ ਕਾਲਜ, ਅਬੂਲੋਮਾ, ਪੋਰਟਾਰਕੋਰਟ, ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੀ।
ਮਿਨਹਾ, ਅਜਮੇਰ ਦੀ ਯੋਗ ਅਤੇ ਸਮਰਪਿਤ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਸ਼ਾਟ ਪੁਟ ਅਤੇ ਡਿਸਕਸ ਥ੍ਰੋ ਵਿੱਚ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚੈਂਪੀਅਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਹਮੇਸ਼ਾ ਘੱਟ ਖਾਣ ਪੀਣ, ਅਤੇ ਕੁਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਜਮੇਰ ਨੇ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਗੋਡਿਆਂ ਦੇ ਗੋਡੇ ਟੇਕ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਸਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਅਨ ਚੈਂਪੀਅਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਓਲੰਪੀਅਨ ਅਥਲੀਟ ਬਣ ਗਿਆ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਗੁਆ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਅਜਮੇਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਪਛਤਾਵਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦੇਖਿਆ।
ਉਸਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ, ਮਾਲੇਰਕੋਟਲਾ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀਬਾਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਫਿਜ਼ੀਕਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ, ਗਵਾਲੀਅਰ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਸਰੀਰਕ ਸਿੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਐਮ.ਏ. ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਪੀ.ਐਚ.ਡੀ ਕੀਤੀ।
ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਪ੍ਰਿੰਟਰ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ 1964 ਦੇ ਸਮਰ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਬੈਂਕਾਕ ਵਿੱਚ 1966 ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜੇਤੂ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸਪੋਰਟਸ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।
ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸੰਗਰੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਕੁੱਪ ਕਲਾਂ ਵਿਖੇ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਔਲਖ ਅਤੇ ਬਚਨ ਕੌਰ ਔਲਖ ਦੇ ਜਾਟ ਸਿੱਖ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਛੇਤੀ ਹੀ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਦੂਜਾ ਜੀਐਮ ਆਦਰਸ਼ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਚੌਥੇ ਪਾਰਸਵਨਾਥ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਓਪਨ ਸ਼ਤਰੰਜ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਨੇਗੀ ਨੇ 1 ਜੁਲਾਈ 2006 ਨੂੰ ਰੂਸ ਦੇ ਗ੍ਰੈਂਡਮਾਸਟਰ ਰੁਸਲਾਨ ਸ਼ੇਰਬਾਕੋਵ ਨਾਲ ਰੂਸ ਦੇ ਸੱਤਕਾ ਵਿਖੇ ਚੇਲਿਆਬਿੰਸਕ ਖੇਤਰ ਸੁਪਰਫਾਈਨਲ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਡਰਾਇੰਗ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣਾ ਤੀਜਾ ਅਤੇ ਅੰਤਮ ਜੀ.ਐਮ. ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਨੌਂ ਗੇੜਾਂ ਵਿੱਚ ਛੇ ਅੰਕਾਂ ਨਾਲ ਖਤਮ ਕੀਤਾ।
ਨੇਗੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੇਂਤਲਾ ਹਰਿਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਤੋੜਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦਾ ਸ਼ਤਰੰਜ ਗ੍ਰੈਂਡਮਾਸਟਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਨੇਗੀ ਨੇ ਜੂਨ 2008 ਵਿੱਚ 7/9 ਦੇ ਸਕੋਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਫਿਲਡੇਲ੍ਫਿਯਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਓਪਨ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ ਸੀ।
ਅਗਸਤ 2008 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਗਾਜ਼ੀਐਨਟੈਪ ਵਿੱਚ ਵਰਲਡ ਜੂਨੀਅਰ ਸ਼ਤਰੰਜ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਅਭਿਜੀਤ ਗੁਪਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਸਰਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਉਸਨੇ 13 ਸਾਲ, 4 ਮਹੀਨੇ, ਅਤੇ 20 ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਂਡਮਾਸਟਰ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸਰਗੇਈ ਕਰਜਾਕਿਨ, ਪ੍ਰਗਗਨਾਨੰਧਾ ਰਮੇਸ਼ਬਾਬੂ ਅਤੇ ਨੋਦਿਰਬੇਕ ਅਬਦੁਸੈਟੋਰੋਵ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਗ੍ਰੈਂਡਮਾਸਟਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਉਸਨੇ ਨਾਰਵੇ ਦੇ ਟ੍ਰਾਮਸ ਵਿੱਚ 2014 ਦੇ ਸ਼ਤਰੰਜ ਓਲੰਪੀਆਡ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਲਈ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬੋਰਡ ਉੱਤੇ ਖੇਡਿਆ।
ਇਸ ਮੈਦਾਨ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਵਨ-ਡੇ ਮੈਚਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਫਰਵਰੀ 1996 ਵਿਚ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਅਤੇ ਵੈਸਟਇੰਡੀਜ਼ ਵਿਚਾਲੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਦਾ ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਸੀ।
ਮੈਚ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਯੂਸਫ਼ ਰਜ਼ਾ ਗਿਲਾਨੀ ਨੇ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਸਧਾਰਣ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕੂਟਨੀਤੀ ਦੇ ਉਪਾਅ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ।
ਇੰਦਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਬਿੰਦਰਾ ਸਟੇਡੀਅਮ ਮੋਹਾਲੀ, ਪੰਜਾਬ ਵਿਖੇ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਕ੍ਰਿਕਟ ਮੈਦਾਨ ਹੈ।
ਸਟੇਡੀਅਮ ਨੂੰ ਗੀਤਾਂਸ਼ੂ ਕਾਲੜਾ ਨੇ ਅੰਬਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਪੰਜਾਬ ਟੀਮ ਦਾ ਘਰ ਹੈ।
ਸਟੇਡੀਅਮ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਵਿਚ ਲਗਭਗ 25 ਕਰੋੜ 3 ਲੱਖ ਡਾਲਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਿਆ।
ਸਟੇਡੀਅਮ ਨੂੰ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਖਿਜ਼ੀਰ ਐਂਡ ਐਸੋਸੀਏਟਸ, ਪੰਚਕੂਲਾ ਨੇ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਾਰੀ ਆਰ. ਐੱਸ. ਕੰਸਟ੍ਰਕਸ਼ਨ ਕੰਪਨੀ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਪਿੱਚ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਹੌਲੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਸਪਿਨ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਵਿਚ ਵੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਇਸ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ 22 ਨਵੰਬਰ 1993 ਨੂੰ ਹੀਰੋ ਕੱਪ ਦੌਰਾਨ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿਚਾਲੇ ਇਕ ਰੋਜ਼ਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਚ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦੂਜੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਸਟੇਡੀਅਮਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਇੱਥੇ ਫਲੱਡ ਲਾਈਟਾਂ ਗੈਰ ਰਵਾਇਤੀ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਹਲਕੇ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਚਾਈ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ।
ਇਹ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਤੋਂ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਹੈ।
ਵਿਕਰਮ ਵੇਧਾ ਨੂੰ ਇੱਕ 2017 ਭਾਰਤੀ ਹੈ ਤਾਮਿਲ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ - ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ - ਅਤੇ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੈਨਰ ਹੇਠ ਵਾਈ ਨਾ .ਨਿਰਮਾਤਾ ਹਨ।
ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਮਾਧਵਨ, ਵਿਜੇ ਸੇਠੂਪੱਤੀ, ਸ਼ਰਧਾ ਸ਼੍ਰੀਨਾਥ, ਕਤੀਰ ਅਤੇ ਵਰਲਕਸ਼ਮੀ ਸਾਰਥਕੁਮਾਰ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਪ੍ਰੇਮ, ਅਚਿਉਤ ਕੁਮਾਰ, ਹਰੇਸ਼ ਪੇਰਦੀ ਅਤੇ ਵਿਵੇਕ ਪ੍ਰਸੰਨਾ ਸਹਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਅ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸੈਮ ਸੀਐਸ ਨੇ ਸਾਊਡਟ੍ਰੈਕ ਅਤੇ ਸਕੋਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਪੀਐਸ ਵਿਨੋਦ ਨੇ ਸਿਨੇਮੈਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ।
ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਬਾਟਲ ਪਚੀਸੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਫ਼ਿਲਮ ਵਿਕਰਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਗੈਂਗਸਟਰ ਵੇਦਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਅਤੇ ਮਾਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਵੇਦਾ ਸਵੈ-ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਕਰਮ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਧਾਰਨਾ ਬਦਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਕਰਮ ਇੱਕ ਬਹਾਦਰ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਪੁਲਿਸ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਹੈ ਜੋ ਸਹੀ ਅਤੇ ਗ਼ਲਤ ਬਾਰੇ ਫੈਸਲਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵੇਧਾ ਇੱਕ ਅਪਰਾਧੀ ਹੈ ਜੋ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਲੇਟੀ ਰੰਗਤ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਵਿਕਰਮ ਵੇਧਾ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਬਣਾਈ ਇੱਕ ਮੁਠਭੇੜ ਇਕਾਈ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ, ਸਕੁਐਡ ਨੇ ਵੇਦਾ ਦੇ ਗੁੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਜਾਂਚ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਵਿਕਰਮ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰੇ ਗਏ ਇੱਕ ਅਪਰਾਧੀ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਫਰਮਾਇਆ।
ਜਦੋਂ ਸੰਤਨਮ, ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ, ਇਸ ਤੋਂ ਘਬਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਕਰਮ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਸੌਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਜਿਸ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਉਹ ਅਪਰਾਧੀ ਸਨ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯੂਨਿਟ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਵੇਧਾ ਥਾਣੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਤਮਸਮਰਪਣ ਕੀਤਾ. ਜਦੋਂ ਵਿਕਰਮ ਵੇਧ ਤੋਂ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਕਰਮ ਵੇਧਾ 21 ਜੁਲਾਈ, 2017 ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਮਿਲੀ ਸੀ, ਆਲੋਚਕਾਂ ਨੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪਹਿਲੂਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ।
ਵਸਤੂਆਂ ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੇ ਟੈਕਸ ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਹੋਈਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਕਾਰਨ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀਅਨ ।
ਵਿਕਰਮ ਵੇਧਾ ਨੇ ਚਾਰ ਫ਼ਿਲਮਫੇਅਰ, ਵਿਜੇ ਅਤੇ ਨਾਰਵੇ ਤਾਮਿਲ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਅਨੰਦ ਵਿਕਟਨ ਸਿਨੇਮਾ ਅਵਾਰਡ, ਦੋ ਟੈਕੋਫਸ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਇੱਕ ਐਡੀਸਨ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ।
ਜਨਵਰੀ 2015 ਵਿੱਚ, ਸ਼ਸ਼ੀਕਾਂਤ ਨੇ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਪਤੀ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਅਤੇ ਗਾਇਤਰੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਇੱਕ ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਨਗੇ।
ਸਕ੍ਰਿਪਟ 'ਤੇ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਮਾਧਵਨ ਅਤੇ ਸੇਠੂਪਤੀ ਨੂੰ ਫਰਵਰੀ 2016 ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਉਸੇ ਸਾਲ ਦੇ ਨਵੰਬਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਜਨਵਰੀ 2017 ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਤਰੀ ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਇਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਪਿਛੋਕੜ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼, ਜਗਦੀਸ਼ ਨੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੇ ਪਾਗਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫੈਕਟਰੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਕਸਰਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਉਸਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਦੇ ਰਵੱਈਏ ਕਾਰਨ ਕਮੇਟੀ ਵਿਚ ਰਾਜਨੀਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੀਜਿੰਗ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚੌਕਸੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਿਆ।
1000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਕੈਡਮੀ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਖਾੜੇ ਵਿਚ ਤਕਰੀਬਨ 259 ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਓਲੰਪਿਕ ਤੱਕ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿਚ 410 ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤੇ ਹਨ।
ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਚਿਨ ਗਾਰਡਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਲੜਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਖਤ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਿੱਤਲ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਟਰੱਸਟ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਸੈਂਟਰ ਵਿਚ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਫੰਡਿੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਜਗਦੀਸ਼ ਸਿੰਘ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਅਤੇ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਕੋਚ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਰਿਆਣਾ ਰਾਜ ਦੇ ਭਿਵਾਨੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਉਸਨੇ 2003 ਵਿੱਚ ਭਿਵਾਨੀ ਬਾਕਸਿੰਗ ਕਲੱਬ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਬੀਜਿੰਗ ਓਲੰਪਿਕਸ 2008 ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਮੈਂਬਰੀ ਬਾਕਸਿੰਗ ਟੀਮ ਦੇ ਚਾਰ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜੇਤੂ ਵਿਜੇਂਦਰ ਸਿੰਘ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।
ਭਿਵਾਨੀ ਨੂੰ ਇਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬਾਕਸਿੰਗ ਸੈਂਟਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸਪੋਰਟਸ ਅਥਾਰਟੀ ਆਫ ਇੰਡੀਆ ਦੇ ਕੋਚ ਜਗਦੀਸ਼ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ 1996 ਤੋਂ ਕੇਂਦਰ ਵਿਚ ਹਨ।
ਉਸ ਨੂੰ ਖੇਡ ਕੋਚਿੰਗ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦਾ ਸਰਬੋਤਮ ਸਨਮਾਨ, 2007 ਦਾ ਦ੍ਰੋਣਾਚਾਰੀਆ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਦੇ 12 ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ ਤਮਗੇ ਜਿੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ 5 ਸੋਨੇ, 1 ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ 6 ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਮਰ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿਚ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਤਗਮੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
2003 ਵਿਚ, ਸਿੰਘ ਨੇ ਗ੍ਰਾਮੀਣ ਬੈਂਕ ਤੋਂ 4 ਲੱਖ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਭਵਿੱਖ ਫੰਡ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ 'ਭਿਵਾਨੀ ਬਾਕਸਿੰਗ ਕਲੱਬ' ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਬੀਬੀਸੀ ਕੋਲ 25 ਮੀਟਰ ਦਾ ਟ੍ਰੈਕ, ਇੱਕ ਮਲਟੀ-ਯੂਟਿਲਿਟੀ ਜਿਮ, ਤਿੰਨ ਪੰਚਿੰਗ ਬੈਗ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੋਬਾਈਲ ਬਾਕਸਿੰਗ ਰਿੰਗ ਹੈ।